ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
লৱণাসুৰ

লৱণাসুৰ হিন্দু ধৰ্মৰ এক অসুৰ। হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত ৰামৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ শত্ৰুঘ্নই তেওঁক বধ কৰে। ভাৰতীয় ছ’প অপেৰাত তেওঁক লাভাদাসুৰ নামেৰেও জনা যায়।

কিংবদন্তি

ৰামৰ ৰাজত্বকালত বেছিভাগ ঠাইতে শান্তি বিৰাজ কৰি থকাৰ সময়তে লৱণাসুৰে বহু নিৰীহক অত্যাচাৰ কৰিছিল আৰু ঋষিৰ বহু যজ্ঞ ধ্বংস কৰি বিভিন্নধৰণে আতংকিত কৰি ৰাখিছিল। বহু ৰজা তেওঁৰ হাতত পৰাজিত হৈছিল আৰু সকলোৱে ভয় খাইছিল। সেয়ে এদিন চ্যাৱন মুনিৰ নেতৃত্বত (ভৃগু ঋষিৰ বংশধৰ), মধুপুৰীৰপৰা ৰাম ৰাজ্যলৈকে গোটেই বাটছোৱা তেওঁলোকৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কাতৰ অনুৰোধ লৈ আহিছিল। লৱণ আছিল মধু নামৰ এজন অসুৰ ৰজা আৰু তেওঁৰ পত্নী কুম্ভিনাশীৰ পুত্ৰ। মধু ব্ৰাহ্মণৰ প্ৰতি দয়ালু আছিল, আৰু দেৱতাৰ লগত ব্যক্তিগত বন্ধুত্ব গঢ়ি তুলিছিল, আৰু সেয়েহে অসুৰ আৰু দেৱৰ মাজত শান্তি স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ দেৱতাক ইমানেই সন্তুষ্ট কৰিছিল যে, এবাৰ শিৱই তেওঁক তেওঁৰ ত্ৰিশূল প্ৰদান কৰিছিল। মধুৱে এটা ৰাজপ্ৰাসাদ সাজি সেই ঠাইৰ নাম মধুপুৰী ৰাখিলে। ৰজা মধুৰ পিতৃৰ গুণৰ বিপৰীত গুণ থকা লৱণ নামেৰে এটি পুত্ৰ আছিল।

শিশুকাল

লৱণ শিশুকালত ইমানেই দুষ্ট আছিল যে সৰুকালৰ লগৰীয়াক তেওঁ মাৰপিট কৰিছিল খাই পেলাইছিল। মধুই নিজৰ ত্ৰিশূলকে ধৰি সকলো পুত্ৰৰ হাতত তুলি দি লাজত নিজকে সাগৰত বুৰ মাৰিলে। ঋষিসকলে লৱণৰ বিষয়ে আৰু বৰ্ণনা কৰিছিল। মান্ধাতা নামৰ এজন ৰজা ইক্ষ্বাকুবংশৰ বংশধৰ আছিল। মান্ধাতাই সমগ্ৰ গ্ৰহটোত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁ ইমানেই গৌৰৱান্বিত হৈ পৰিছিল যে তেওঁ স্বৰ্গতো শাসন কৰিব বিচাৰিছিল। গতিকে তেওঁ ইন্দ্ৰক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল যে, হয় ৰাজ্য তেওঁৰ হাতত অৰ্পণ কৰক নহয় তেওঁৰ সৈতে যুদ্ধত যুদ্ধ কৰক। ইন্দ্ৰই ঘোষণা কৰিলে যে পৃথিৱীৰ সকলো ৰজাক বধ কৰিলে তেওঁ অসুৰক নিজৰ ৰাজ্য প্ৰদান কৰিব। লৱণাসুৰে মান্ধাতাৰ সৈন্যক ত্ৰিশূলৰ সহায়ত পৰাস্ত কৰিলে। (মান্ধাতা চাওক) এই সকলোবোৰ শুনি ৰামে প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে যে তেওঁ ঋষিসকলক আৰু মধুপুৰী ৰাজ্য ৰক্ষা কৰিব।

মৃত্যু

ভৰতে স্বেচ্ছাই লৱণাসুৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ ওলাল। শত্ৰুঘ্নই ৰাম সেৱাৰ সুযোগ বিচাৰি লৱণাসুৰৰ সৈতে যুঁজিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰি ভৰতে পূৰ্বতে ৰামক বহুত ভাল সেৱা কৰিছিল বুলি উল্লেখ কৰে। তেওঁ যুদ্ধলৈ যাবলৈ সাজু হ’ল। তাৰ পিছত শত্ৰুঘ্নই লৱণাসুৰৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ বিশাল সৈন্যবাহিনী লৈ গুচি যায়। ৰামে ভায়েকক সকীয়াই দিয়ে যে, তেওঁ অজেয় ত্ৰিছূলটো ধৰিবলৈ নাপাওঁতেই লৱণক পৰাস্ত কৰাৰ উপায় বিচাৰি উলিয়াওক। শত্ৰুঘ্নই লৱণৰ বাসস্থানৰ আগত থিয় হৈ অকলে ৰৈ থাকিল। প্ৰতিদিনে খোৱাৰ বাবে জীৱ-জন্তু চিকাৰ কৰি লৱণাসুৰ ঘৰলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে শত্ৰুঘ্নই তেওঁক যুঁজিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনায়। তাৰ ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ সময় হোৱাৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰি লৱণ অতি সুখী হৈছিল। লৱণাসুৰে বহু গছ উভালি শত্ৰুঘ্নৰ ওপৰত দলিয়াই দিলে আৰু মহাযুদ্ধ আৰম্ভ হ’ল।
পিছত শত্ৰুঘ্নই ৰামে দিয়া বিশেষ কাঁড় (মধু আৰু কৈতভক বধ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা, বিষ্ণুৱে উপহাৰ হিচাপে দিয়া) আঁতৰাই পেলালে।
শত্ৰুঘ্নে ধনুখন টংকাৰ দিওঁতে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড কঁপিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ লৱণাসুৰৰ ঠিক হৃদয়ত আঘাত কৰিলে, তেওঁক বধ কৰিলে।
তাৰ পিছত ৰামে শত্ৰুঘ্নক মধুপুৰীৰ ৰজা হিচাপে মুকুট পিন্ধায় আৰু কেইবাবছৰ শাসন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসুৰ
যজ্ঞ বেজবৰুৱা

যজ্ঞ বেজবৰুৱা(;১৯৩৯-২০২০)আছিল অসমৰ নগাঁও জিলাৰ এগৰাকী স্বনামধন্য সংগীতজ্ঞ, সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ। ‘সুৰৰত্ন’ সন্মানেৰে বিভূষিত এইগৰাকী শিল্পীয়ে নগাঁৱৰ ‘স্বৰগম গোষ্ঠী’ আৰু ‘নাট্য মন্দিৰ’ৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত থাকি অসমীয়া সংগীত জগতলৈ বহুমূলীয়া অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে।

জন্ম

সঙ্গীত শিক্ষা আৰু শিক্ষাগুৰুসকল

সঙ্গীত যাত্ৰাৰ খতিয়ান

প্ৰকাশিত ৰেকৰ্ড আৰু কেছেট

স্বীকৃতি

জনপ্ৰিয় গীতসমুহ
নুচৰাত ইমৰোজ তিছা

নুচৰাত ইমৰোজ তিছা (; জন্ম ২০ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮১) এগৰাকী বাংলাদেশী অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু প্ৰযোজক যি মুখ্যতঃ বঙালী দূৰদৰ্শন আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ তিছা নামেৰে জনাজাত। দূৰদৰ্শন আৰু ৰূপালী পৰ্দা দুয়োটা মাধ্যমতে তেওঁ প্ৰশংসা আৰু জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম

বাংলাদেশৰ ৰাজশাহীত জন্মগ্ৰহণ কৰা তিছাৰ বাংলাদেশৰ নতুন কুৰী শীৰ্ষক টেলিভিছন ৰিয়েলিটি প্ৰতিযোগিতাৰ যোগেদি উত্থান হৈছিল। ১৭ বছৰ বয়সত, ১৯৯৮ চনত তেওঁ বঙালী টেলিভিছন নাটক সাত প্ৰহৰেৰ কাব্যত প্ৰথম অভিনয় কৰে। ২০২০ চনলৈ তেওঁ এশতকৈও অধিক টেলিভিছন নাটকত অভিনয় কৰিছে। ২০০৯ চনত থাৰ্ড পাৰ্চন চিংগুলাৰ নাম্বাৰ নামৰ বাংলাদেশী ছবিৰ যোগেদি তেওঁ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ছবিখনত কৰা অভিনয় বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ মেৰিল-প্ৰথম আলো বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয় আৰু সমালোচকৰ বাচনি বঁটা লাভ কৰে। এই ছবিখন বাংলাদেশৰ ফালৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ শিতানত ৮৩তম অস্কাৰ বঁটাৰ বাবে দাখিল কৰা হয়।

তেওঁ মোস্তাফা চাৰৱাৰ ফাৰুকীয়ে পৰিচালনা কৰা কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰে; যাৰ ভিতৰত আছে টেলিভিছন (২০১২),ডুব: নো বেড অফ ৰোজেছ (২০১৭)। ২০২০ চনলৈকে তেওঁ দুটাকৈ বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তিছাই নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকী অভিনীত আৰু মোস্তাফা চাৰৱাৰ ফাৰুকী পৰিচালিত আহিবলগীয়া মাৰ্কিন-ভাৰতীয়-বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰ নো লেণ্ডছ মেনত প্ৰযোজক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

২০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২১-ত ৰাজশাহীত তিছাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাক-দেউতাক ক্ৰমে শাহিন মাহফুজা হক আৰু ইনামূল হক।পাঁচবছৰ বয়সতে তেওঁ সংগীত শিকিবলৈ লয়। ১৯৯৩-ত বাংলাদেশ টেলিভিছনৰ টেলেণ্ট হাণ্ট অনুষ্ঠান নতুন কুড়িত তেওঁ দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে। তাৰ দুবছৰ পিছত একে অনুষ্ঠানতে তেওঁ গোল্ডকাপ জিকিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁ ঢাকাস্থিত নৰ্থ-চাউথ বিশ্ববিদ্যালয়ত উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰে, যিখন বাংলাদেশৰ আটাইতকৈ শীৰ্ষৰ ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয়।

তিছাই ১৬ জুলাই ২০১০-ত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মোস্তাফা চাৰৱাৰ ফাৰুকীক বিবাহ কৰায়। ২০২২ চনত তেওঁলোকৰ কন্যা সন্তান এজনীৰ জন্ম হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৯৮ চনত সাত প্ৰহৰেৰ কাব্য শীৰ্ষক নাটকৰ দ্বাৰা তিছাৰ টেলিভিছন পৰ্দাত অভিষেক ঘটে। নাটকথনৰ ৰচয়িতা আছিল অনন্ত হীৰা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল আহচান হাবিবে।

তিছাই প্ৰথম মেৰিল লিপজেলৰ বাবে মডেলিং কৰে। তেওঁ কোকাকলা, চিটি-চেল, পেৰাচুট, বোম্বে চুইটচ্ আৰু কেয়া কচমেটিকচৰ বিজ্ঞাপনত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০০৩ আৰু ২০০৪ চনত তেওঁ মডেলিঙৰ বাবে মেৰিল-প্ৰথম আলো বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ছয় বছৰৰ বিৰতিত তিছাই ২০১৪ চনত স্কোৱেৰৰ এটা বিজ্ঞাপনত অংশগ্ৰহণেৰে পুনৰ দূৰদৰ্শনৰ বিজ্ঞাপন জগতলৈ ঘূৰি আহে। তেওঁক ৰবি, ৰূপচন্দা, ডাৱৰ-আমলা আদিৰ বিজ্ঞাপনত দেখা যায়।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

থাৰ্ড পাৰচন চিংগুলাৰ নাম্বাৰ (২০০৯)
ৰাণৱে (২০১০)
টেলিভিছন (২০১২)
অস্তিত্ব (২০১৬)
ৰাণা পাগলা: দ্য মেণ্টাল (২০১৬)
ডুব (২০১৭)
হালদা (২০১৭)
ইতি, তোমাৰি ঢাকা (২০১৮)
ফাগুন হাৱাই (২০১৯)
দ্য ওল্ডমেন এণ্ড দ্য গাৰ্ল (২০১৯)
শনিবাৰ বিকেল (২০১৯)
মায়াৱতী (২০১৯)
বহ্নি (২০১৯)
হলুদবনি (২০১৯)
ট্ৰেপ (২০২০)
নো মেনচ্ লেণ্ড (BIFF প্ৰিমিয়াৰ, অক্টোবৰ ২০২১)

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
মাইবং

মাইবং (IPA: ˌmɑɪˈbɒŋg) অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন ঠাই৷ মাইবঙৰ নামটো ডিমাছা ভাষাৰ দুটা শব্দ 'MAI' আৰু 'BANG' মিলি হোৱা বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হ'ল 'যথেষ্ট খাদ্য' (Mai ৰ অৰ্থ খাদ্য আৰু 'Bang' ৰ অৰ্থ যথেষ্ট) ৷

ইতিহাস

মাইবং ১৬ আৰু ১৮ শতিকাত ডিমাচা ৰাজত্বৰ সময়ত ৰাজধানী আছিল বুলি জনা যায়৷ এই সময়ৰ বিভিন্ন ধ্বংসাৱশেষ এতিয়াও মাইবঙৰ বিভিন্ন অঞ্চলত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷

ভৌগোলিক বিৱৰণ

মাইবং ভৌগোলিকভাৱে ত অৱস্থিত৷ এই অঞ্চলৰ সাগৰৰ পৰা গড় উচ্চতা ৩৫৫ মিটাৰ (১১৬৪ ফুট)৷

মাইবং চহৰখন মাহুৰ নৈৰ পাৰত এটা পৰ্বতীয়া অঞ্চলত অৱস্থিত৷ এই টাউনখন প্ৰায় দহ বৰ্গ কিলোমিটাৰ জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে৷
আন্ত:গাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, মাইবঙৰ মুঠ জনসংখ্যা ৭৭৩৮ জন৷ মাইবঙৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭২% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথকভাৱে গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ হ'ল ৪৩% আৰু ১৯% ৷

যাতায়ত ব্যৱস্থা

ৰেলপথ

ৰে'লৰ নাম
ৰে'লৰ নম্বৰ
পৰা
লৈ
প্ৰত্যাৱৰ্ত্তন
গমন (Departure)
কাছাৰ এক্সপ্ৰেছ
১৫৬৯১
লামডিং
শিলচৰ
10:29 PM
10:39 PM
কাছাৰ এক্সপ্ৰেছ
১৫৬৯২
শিলচৰ
লামডিং
04:09
04:19
বৰাক ভেলী এক্সপ্ৰেছ
১৫৬৯৩
লামডিং
ধৰ্মনগৰ
06:48
06:58
বৰাক ভেলী এক্সপ্ৰেছ
১৫৬৯৪
ধৰ্মনগৰ
লামডিং
18:49
18:59
আগৰতলা এক্সপ্ৰেছ
১৫৬৯৫
লামডিং
আগৰতলা
23:34
23:44
আগৰতলা এক্সপ্ৰেছ.
১৫৬৯৬
আগৰতলা
লামডিং
07:46
07:56
হিল কুইন এক্সপ্ৰেছ
০৫৬৯৭
লামডিং
হাফলং
11:41
11:51
হিল কুইন এক্সপ্ৰেছ
০৫৬৯৮
হাফলং
লামডিং
15:10
15:20

শিক্ষা

মাইবঙত ভালসংখ্যক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আছে৷ ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল-

বিদ্যালয়-
মাইবং উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
এভাৰ গ্ৰীণ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
প্ৰণবানন্দ বিদ্যা মন্দিৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
মাইবং উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
চেইণ্ট জেভিয়াৰছ স্কুল
কালাচান্দ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
নেৰিং হিন্দী একাডেমী
চেইঞ্জা ভেলী বিদ্যালয়
মাইবং চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
মহাবিদ্যালয়-
মাইবং মহাবিদ্যালয়

ৰাজনীতি

উল্লেখযোগ্য ঠাই

ৰাসবাৰী: কচাৰী ৰাজত্বৰ ধ্বংসাৱশেষ পোৱা যায়
এক পথ্থৰ ঘৰ: পৌৰাণিক মন্দিৰ
মাইবং জলপ্ৰপাত

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:ডিমা হাছাও জিলা
তয়াবুন নিছা

তয়াবুন নিছা এগৰাকী প্ৰাক্তন এথলীট। তেওঁ ১৯৭১ চনত ভাৰতৰ নৱম ৰাষ্ট্ৰীয় এথলীট প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত পদক পোৱা প্ৰথম অসমীয়া মহিলা খেলুৱৈৰূপে পৰিগণিত হয়। ১৯৭৪ চনত ডিছকাছ থ্ৰ’ত তেওঁ দুৰত্বৰ এক বাৰ বছৰীয়া ৰেকৰ্ড ভাঙিবলৈ সক্ষম হয়। পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ ভালেসংখ্যক আন্তৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

শৈশৱ

১৯৫৩ চনত অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ ধাই আলিত তয়াবুন নিছাৰ জন্ম হয়। শৈশৱতে তেওঁৰ পিতৃৰ হৃদৰোগত ভুগি অকাল বিয়োগ হয়। আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ বাবে নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ অ' এন জি ছি মডেল স্কুলত ব্যায়ামৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে যোগদান কৰে।

ক্ৰীড়া

১৯৭১ চনত তয়াবুন নিছাই আহমেদাবাদত অনুষ্ঠিত হোৱা নৱম আন্তৰাজ্যিক এথলীট প্ৰতিযোগিতা (Inter State Athletic Meet) ত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত পদক লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া মহিলা খেলুৱৈ হোৱাৰ সন্মান লাভ কৰে।

১৯৭৪ চনত জয়পুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ২৯.৩২ মিটাৰ দুৰত্বত ডিছকাছ থ্ৰ’ কৰি বাৰ বছৰীয়া এক ৰেকৰ্ড ভংগ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তয়াবুন নিছাই ১৯৮২ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা এছিয়ান গেমছতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ অসম এথলেটিকছ এছ’ছিয়েছনৰ উপ-সভাপতি আৰু সাধাৰণ সম্পাদিকা।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ‎
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
প'লা উৎসৱ

প'লা হৈছে খেতিয়ক সকলৰ ষাঁড় আৰু বলধ গৰুক সন্মান জনাই মহাৰাষ্ট্ৰ, ছত্তীছগঢ়, মধ্য প্ৰদেশ, তেলঙ্গানা, কৰ্ণাটক আদি ৰাজ্যৰ খেতিয়ক সকলে পালন কৰা এক উৎসৱ। ইয়াৰ দ্বাৰা খেতিয়ক পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ খেতিৰ কামত সহায় কৰা ষাঁড় আৰু বলধ গৰুক সন্মান জনাই আৰু ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে। এই ৰাজ্যসমূহত প'লা উৎসৱৰ মাধ্যমেৰে খেতিয়ক সকলে তেওঁলোকৰ ষাঁড় আৰু বলধ কেইটাৰ গুৰত্বক স্বীকৃতি দিয়ে, যি নেকি তেওঁলোকৰ কৃষি কৰ্মৰ প্ৰদান প্ৰয়োজন। উৎসৱ উদযাপনৰ দুই তিনিদিন আগৰে পৰা তেওঁলোকে ষাঁড়বোৰ সজোৱা আদি কামত জড়িত হৈ পৰে।., মহাৰাষ্ট্ৰৰ গাঁও অঞ্চলত এই উৎসৱ উপলক্ষে স্কুল সমূহত এদিনীয়া চৰকাৰী বন্ধ থাকে। এই সময়চোৱাত কেতিয়ক সকলে তেওঁলোকৰ গৰু হালক কোনো কামত নলগাই,

উদযাপন প্ৰক্ৰিয়া

প'লা হৈছে বিশেষ ভাবে খেতিয়ক সকলৰ দ্বাৰা পালিত উৎসৱ। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ষাঁড় আৰু বলধ গৰুক সন্মান জনাই আৰু খেতি-বাতিৰ কামত কৰা সহায়ৰ বাবে কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে। জ্ঞাপন কৰে। এই উৎসৱ বাৰিষা কালৰ শেষত সাধাৰণতে আগষ্ট মাহৰ শেষ বা পহিলা ছেপ্টেম্বৰত উদযাপন কৰা হয় যেতিয়া সকলো খেতিৰ কাম সম্পূৰ্ণ হৈ উঠে। প'লাৰ দিনা প্ৰথমেই গৰুক গা ধুৱাই শিংত ৰঙ কৰি গলত ফুলৰ মালা, নতুন ঘণ্টা লগোৱা ৰঙীন পঘা, বিভিন্ন অলংকাৰ, পিঠিত স্বল ইত্যাদিৰে সজোৱা হয়। সেইদিনা গৰুৰ দ্বাৰা একো কাম কৰা নহয়। খেতিয়ক সকলে নিজৰ নিজৰ ষাঁড়লৈ উৎসৱৰ শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই শোভাযাত্ৰাত খেতিয়ক সকলে গান-বাজনাৰে নৃত্য কৰে। সাধাৰণতে বিয়লি ভাগত শোভাযাত্ৰা উলিওৱা হয়। শোভাযাত্ৰাৰ প্ৰথমটো ষাঁড়ৰ বাবে গাঁৱৰ একেবাৰে বৃদ্ধ গৰুটো নিৰ্বাচিত কৰা হয়। এটা কাঠৰ ফ্ৰেম (মাখাৰ/মখৰ) ষাঁড়টোৰ শিংত বান্ধি দিয়া হয়। দুটা খুটাত বান্ধি ৰখা আম পাতৰ মালা চিঙি ষাঁড়টো আগুৱাই যাব লাগে আৰু পিছৰ ষাঁড়বোৰেও প্ৰথমটোকে অনুসৰণ কৰি আগুৱাই যায়
এই উৎসৱ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পূৱ আৰু মধ্য অংশত মাৰাঠা সকলৰ দ্বাৰা পালন কৰা দেখা যায়। ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত হিন্দু সকলৰ দ্বাৰা এনে সম পৰ্যায়ৰ উৎসৱ উদযাপন কৰা দেখা যায়। দক্ষিণ ভাৰতত উদযাপন কৰা মট্টো পোঙ্গল, উত্তৰ আৰু পশ্চিম ভাৰতত "গোধান" ইত্যাদি। ইয়াৰোপৰি উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ অসমতো বহাগ বিহুৰ অংশ হিচাপে গৰুক পূজনৰ প্ৰথা আছে। অসমীয়া সকলে বহাগ বিহুৰ প্ৰথমটো দিন গৰু বিহু হিচাপে পালন কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শৈলধৰ বৰুৱা

শৈলধৰ বৰুৱা (ডিচেম্বৰ ১৯৪১ – ১০ জানুৱাৰী ২০১০) এগৰাকী বিখ্যাত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাৰ সৈতে কেইখনমান শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ যেনে হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় আৰু সাগৰলৈ বহু দূৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ যুটীয়ে নিৰ্মাণ কৰা চলচ্চিত্ৰ সমূহে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অসমৰ উত্তৰ গুৱাহাটীত শৈলধৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ পদ্মধৰ বৰুৱা আৰু মাতৃ মাকণৰেখা বৰুৱা। তেওঁৰ তিনিগৰাকী ভাতৃ আৰু এগৰাকী ভণ্টি আছিল। তেওঁ গুৱাহাটীত অৱস্থিত কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান বিভাগৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাৰ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল। এই ছবি সমূহে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে আদি কৰি বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ ২০০৫ চনত দূৰদৰ্শনৰ বাবে শ্ৰুতিমধুৰ নামৰ ধাৰাবাহিক এখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ বাহিৰে তেওঁ এগৰাকী খেলুৱৈ আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মী আছিল। তেওঁ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে এক সামাজিক-সংস্কৃতিক ক্লাব কৃষ্টি বিকাশ সংঘ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ অসম গণসংযোগ আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। পিছলৈ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক পদবী লাভ কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১০ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁক গুৱাহাটীস্থিত ইণ্টাৰনেছনেল হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। তেওঁ ডায়েবেটিচ আৰু হৃদ ৰোগত ভুগিছিল। ১০ জানুৱাৰী তাৰিখে দিনৰ ২ বাজি ৩০ মিনিটত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়ায়ে তেওঁৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ নশ্বৰদেহ তেওঁৰ পাণবজাৰস্থিত কাৰ্যালয় বৰুৱা মেডিকজ, অসম গণসংযোগ আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান আৰু ৰবীন্দ্ৰ ভৱনলৈ গুণমুগ্ধ সকলৰ অন্তিম শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপনৰ বাবে নিয়া হৈছিল। ২০১০ চনৰ ১১ জানুৱাৰী তাৰিখে নৱগ্ৰহ শ্মশানত তেওঁৰ অন্তিম সংস্কাৰ সম্পন্ন হৈছিল।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

পাপৰি, ১৯৮৬
হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়, ১৯৮৮
ফিৰিঙতি, ১৯৯১
সাগৰলৈ বহু দূৰ, ১৯৯৫
কুশল, ১৯৯৮
পখী, ২০০০
কণিকাৰ ৰামধেনু, ২০০৩
তৰা, ২০০৪

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
মহম্মদ ৰেজা আচলানী

মহম্মদ ৰেজা আচলানী (ফাৰ্চী :محمدرضا اصلانی; জন্ম: ৯ ডিচেম্বৰ ১৯৪৩) এগৰাকী ইৰানী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, কলা তত্ত্ববিদ, গ্ৰাফিক ডিজাইনাৰ আৰু কবি। তেওঁ মূলতঃ তেওঁৰ পৰীক্ষামূলক চলচ্চিত্ৰ আৰু তথ্যচিত্ৰসমূহৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ এচপেচমেণ্টেলিজম ইস্তাহাৰৰ সহ-লেখক আছিল—যদিও তেওঁ এই ইস্তাহাৰত কেতিয়াও স্বাক্ষৰ কৰা নাছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ য়াদুল্লাহ ৰোয়ায়ী, ফেৰেডাউন ৰাহনেমা আৰু আহমদৰেজা আহমদীৰ সৈতে ইৰাণৰ নিউ ৱেভ পোয়েট্ৰী বা নতুন ঢৌৰ কবিতা আন্দোলনৰ অন্যতম প্ৰধান কবি আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

আচলানীয়ে ইউনিভাৰ্চিটি অৱ আৰ্টচত চিত্ৰকলা অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ মোস্তফা ফাৰজানেহৰ অধীনত টেকনিকেল স্কুল অৱ টেলিভিছন এণ্ড চিনেমাৰ প্ৰথম দলৰপৰা প্ৰডাকচন ডিজাইন বিষয়ত বিশেষীকৰণেৰে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লমা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ঔপন্যাসিক তথা গৱেষক চুডাবেহ ফাজেলীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ আমিন নামৰ এজন পুত্ৰ—যিও এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা—আৰু গীতা তথা নাৰ্গিছ নামৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তান আছে।

প্ৰকাশনসমূহ

১৯৮৩-৯৩ চনৰ ভিতৰত আচলানী আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে মিলি 'নাশ্বৰ-এ-নোগ্ৰে' নামৰ এটা প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ই সেই সময়ৰ বাবে কিতাপৰ ডিজাইন আৰু প্ৰকাশনৰ এক ব্যতিক্ৰমী শৈলীৰ সূচনা কৰিছিল। শ্বাহৰ্নৌছ পাৰ্চীপুৰৰদ্বাৰা ৰচিত ৱমেন উইদাউট মেন নামৰ কিতাপখন প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে প্ৰকাশনটোৰ কাৰ্যালয়ত জুই লগাই দিয়া হৈছিল আৰু ইয়াৰ পিছতে প্ৰকাশনটো বন্ধ হৈ পৰে। ২০২০ চনত প্ৰকাশনটোৱে পুনৰ প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অনুমতি লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ নতুন সংস্কৰণটো পুনৰ মুকলি কৰা হয়।

গ্ৰন্থপঞ্জী

কবিতা

শভায়ে নিমকাটি, ৰুঝায়-এ-বাদ (বেঞ্চৰ ৰাতি, বতাহৰ দিন), ১৯৬২, পুনৰ প্ৰকাশ ২০২২
বৰ টাফাজল-এ-দো মাগ্ৰেব (দুখন পশ্চিমৰ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত), ১৯৭২
ছুগনামে-য়ে-ছালহা-য়ে-মামনু (পৰিত্যক্ত বছৰবোৰৰ কৰুণ গীত), ১৯৭৯
হাজাৰ বাদে-য়ে হাজাৰ বাদ দৰ হাজাৰে-হা-য়ে শৱ-এ-টু-বৰ-টু (গোলকধাঁধাময় নিশাৰ হাজাৰ বতাহৰ হাজাৰ সুৰা), ২০১৯

তাত্ত্বিক আৰু সাক্ষাৎকাৰ

দেগাৰ্খানী-এ চিনেমা-য়ে মোস্তানাদ (তথ্যচিত্ৰ চলচ্চিত্ৰৰ বিকল্প পাঠ), ১৯৯৯–২০১০, প্ৰকাশন: ২০১০
হাস্তী-য়ে আয়িনেহ (আইনাৰ সত্তা), ২০১৮, আৰশ সঞ্জাবীৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ
বিনেছ-এ-তাছবিৰী দৰ ইৰাণ (ইৰাণত ছবিৰ দৃষ্টিভংগী), এতিয়ালৈকে প্ৰকাশ হোৱা নাই

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Chess of the Wind movie review
Chess of the Wind Resurfacing
The New York Times movie review

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
বিজয় গিৰি

ৰাজা বিজয় গিৰি আছিল চাকমা চক্ৰৰ ১৫সংখ্যক চাকমা ৰজা। তেওঁৰ পিতৃ ১৪ নং চাকমা ৰজা সম্বুদ্ধই কৈশোৰ অৱস্থাতহে তেওঁক যুৱৰাজ (মুকুট ৰাজকুমাৰ) হিচাপে মনোনীত কৰি ৰাজকৰ্ম আৰু সামৰিক পৰিচালনাৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা দিয়াইছিল। বিজয় গিৰিৰ এজন সৰু ভক্তিশীল ভাই আছিল — ৰাজকুমাৰ উদয় গিৰি — যিয়ে আগলৈ গৈ সিংহাসন অধিকাৰ কৰিবলৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। চাকমা মৌখিক ঐতিহ্য অনুসৰি সেই সময়ছোৱাত ৰাজ্যখন সামাজিক আৰু ভৌগোলিকভাৱে সম্প্ৰসাৰণৰ সন্ধিক্ষণত আছিল, আৰু বিজয় গিৰিকেই সেই পৰিৱৰ্তনৰে মুখ্য মুখ হিচাপে ধৰি দেখা হয়।

ঐতিহাসিক অনুমাণিকতা অনুসৰি বিজয় গিৰিয়ে খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ সময়ছোৱাত জীৱন-যাপন কৰিছিল। ৰাজকীয় সামৰিক অভিযানেৰে নিজৰ সক্ষমতা প্ৰতিষ্ঠাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ তেৱা নদী পাৰ হৈ সাতটা চামু বা প্ৰায় ২৬,০০০ সৈন্যৰ সৈতে জলপথেৰে ছয় দিন যাত্ৰা কৰি কলাবাঘা অঞ্চলত প্ৰৱেশ কৰিছিল। এই বৃহৎ অভিযানৰ নেতৃত্বত আছিল চাকমা ৰাষ্ট্ৰীয় সেনাবাহিনীৰ প্ৰধান সেনাধ্যক্ষ জেনেৰেল ৰাধা মোহন খিছাই, যিয়ে নিজেই যুদ্ধক্ষেত্ৰত সৈন্যসকলে আগুৱাই লৈ গৈছিল। কয়েকদিনীয়া যুদ্ধৰ ফলত তেওঁলোক টেকনাফ, ইণ্ডাং পাহাৰ আৰু কৃন্দাং পাহাৰ অঞ্চল দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই বিজয়ক চাকমা চক্ৰৰ সামৰিক ইতিহাসত উল্লেখযোগ্য মাইলফলক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। লগতে এই অভিযানই সেই সময়ৰ স্থানীয় আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক সমীকৰণো সলনি কৰি চাকমা শাসনৰ প্ৰভাৱ দক্ষিণ-পূৱ দিশলৈ বিস্তৃত কৰি তোলে।

অভিযান চলি থাকোঁতেই বিজয় গিৰিয়ে সংবাদ পায় যে ৰাজা সম্বুদ্ধৰ মৃত্যু ঘটিছে আৰু উদয় গিৰীয়ে সিংহাসন দখল কৰিছে। ঘৰুৱা সংঘাত আৰু সম্ভাৱ্য ৰক্তক্ষয় এড়াবৰ বাবে তেওঁ নিজ ৰাজ্যলৈ উভতি নাযায় আৰু সদ্য-বিজয়ী ভূ-খণ্ডতেই থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁৰ সৈতে থকা সৈন্যবাহিনীৰ উল্লেখযোগ্য অংশেও নিজৰ আনুগত্য দেখুৱাই তাতেই স্থায়ী হয়। বৰ্তমানৰ আৰাকান বা ৰাখাইন এলেকাৰ “আৰি” মহিলাসকলক বিবাহ কৰি তেওঁলোক সমাজ-সংস্কৃতিত মিলি পৰে। বহু গৱেষকৰ মতে এই অভিবাসন আৰু মিশ্ৰণৰ ফলস্বৰূপেই তানচাংয়া আৰু দৈংনেট জাতিগোষ্ঠীৰ জন্ম হয়, যিয়ে নিজক উদয় গিৰি আৰু চম্পকনগৰ-কেন্দ্ৰিক প্ৰাচীন চাকমা ৰাজবংশৰ বংশধৰ বুলি মানে। সাম্প্ৰতিক নৃতাত্ত্বিক গৱেষণাতো এই মিশ্ৰণৰ ভাষাগত আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

বিজয় গিৰিক লৈ ৰেয়াং জনগোষ্ঠী আৰু চাকমাৰ মাজত এক প্ৰাচীন মতভেদো আছে। ৰেয়াং উপাখ্যান অনুসৰি বিজয় গিৰি মাণিক্য বংশৰ শৌৰ্য্যশালী সেনাপতি আছিল আৰু তেওঁৰ যুদ্ধ কুকি ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হৈছিল। কিন্তু চাকমা পৰম্পৰাগত ইতিহাসৰ মতে বিজয় গিৰি চাকমা ৰাজা সম্বুদ্ধৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ আৰু বৈধ উত্তৰাধিকাৰী আছিল। এই মতভেদক লৈ সাম্প্ৰতিক গৱেষণাতো বিচাৰ-বিবেচনা অব্যাহত আছে। ইতিহাসবিদসকলৰ মতে লিখিত দলিলৰ অভাৱ আৰু মৌখিক ইতিহাসৰ বিভিন্ন ৰূপই এই বিতৰ্কক এতিয়াও অমীমাংসিত কৰি ৰাখিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:চাকমা জনগোষ্ঠী
মাঞ্জাম্মা জগতী

মাঞ্জাম্মা জগতী (, জন্ম: মঞ্জুনাথ ছেট্টি, ১৮ এপ্ৰিল ১৯৬৪) এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী, কণ্ঠশিল্পী, থিয়েটাৰ অভিনেত্ৰী আৰু সক্ৰিয় কৰ্মী। তেওঁ পশ্চিম কৰ্ণাটকৰ 'জগতী নৃত্য' নামৰ লোকনৃত্যৰ পাৰদৰ্শী। ২০১৯ চনত তেওঁ লোককলা আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে ৰাজ্যৰ শীৰ্ষ প্ৰতিষ্ঠান কৰ্ণাটক জনপদ একাডেমীৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। লোকনৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰা নৰ্তকী নটৰাজৰ পিছতে তেওঁ দেশৰ দ্বিতীয় আৰু কৰ্ণাটকৰ প্ৰথম তৃতীয় লিংগৰ ব্যক্তি।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬৪ চনৰ ১৮ এপ্ৰিল তাৰিখে বল্লৰী জিলাৰ কাল্লুকাম্বা গাঁৱত মঞ্জুনাথ ছেট্টি হিচাপে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ হনুমানতাইয়াহ আৰু মাতৃ জয়লক্ষ্মী। তেওঁ দেৱনাগেৰীত উচ্চতৰ মাধ্যমিক অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৭৫ চনত ছেট্টিৰ মাক-দেউতাকে তেওঁক হোচপিটৰ ওচৰৰ হুলিগেম্মা মন্দিৰলৈ লৈ গৈছিল। এই মন্দিৰত প্ৰচলিত এটা ৰীতি অনুসৰি ভক্তসকলে নিজকে ঈশ্বৰৰ সৈতে বিয়া কৰা বুলি বিশ্বাস কৰে। ইয়াত মঞ্জুনাথ ছেট্টিয়ে পুৰুষ পৰিচয় এৰি মহিলা পৰিচয়ৰ সৈতে মাঞ্জাম্মা জগতী হিচাপে জনাজাত হয়।

ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁৰ নাৰীসুলভ আচৰণৰ বাবে তেওঁক তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰা বৰ্জন কৰা হৈছিল। মাঞ্জাম্মায়ে এটা ভাড়া কোঠালৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল আৰু জীৱিকি নিৰ্বাহৰ বাবে শাৰী পিন্ধি ৰাস্তাত ভিক্ষা খুজিছিল। এহাল পিতৃ-পুত্ৰৰ দেৱনাগেৰী বাছ ষ্টেণ্ডত জগতী নৃত্যক দেখি মাঞ্জাম্মা এই কলা শিকিবলৈ গোটটোত যোগদান কৰিছিল। এবছৰ শিকা আৰু প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পিছত গোটটোৰে এগৰাকী সদস্যয়ে হাগাৰিবোম্মানাহাল্লীৰ কালাভা জগতী সৈতে মাঞ্জম্মাৰ পৰিচয় কৰাই দিয়ে।

কৰ্মজীৱন

মাঞ্জাম্মায়ে কালাভাৰ জগতী নৃত্য গোটৰ এগৰাকী স্থায়ী নৃত্যশিল্পীত পৰিগণিত হয়। তেওঁলোকৰ গোটে গোটেই কৰ্ণাটক ৰাজ্যত জগতী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। কালাভাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ দলটোৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু এই পাৰম্পৰিক লোকনৃত্যটো মানুহৰ মাজত জনপ্ৰিয় কৰি তোলে।

কৰ্ণাটক জনপদ একাডেমীৰ মুৰব্বী

তেওঁক প্ৰথমে কৰ্ণাটক জনপদ একাডেমীৰ সদস্য হিচাপে আৰু পিছত ৰাজ্য চৰকাৰে একেটা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল। ইয়াৰ লগে লগে তেওঁ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ পৰিৱেশ্য কলাৰ শীৰ্ষ প্ৰতিষ্ঠানৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

লোকসংগীত, নৃত্য আৰু থিয়েটাৰৰ লগত জড়িত মাঞ্জাম্মা জগতীয়ে বহু ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁৰ জীৱন কাহিনী কৰ্ণাটক লোকগাথা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা বিভাগৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ২০১০ চনত কৰ্ণাটক চৰকাৰে তেওঁক ৰাজ্যৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ৰাজোৎসৱ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। লোকনৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
বডী শ্বেমিং

বডী শ্বেমিং বা শৰীৰৰ উপহাস হৈছে কাৰোবাক শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যৰ বাবে অপমান আৰু সমালোচনাৰ বলি সজা কাৰ্য। বডী শ্বেমিঙৰ পৰিসৰ বহল। এই পৰিসৰৰ ভিতৰত চৰ্বিৰ বাবে কৰা উপহাস, পাতল শৰীৰ, সৰু স্তন, উচ্চতা, নোম বা তাৰ অভাৱ, চাল-চুলিৰ ৰং, শৰীৰৰ আকৃতি, পেশীবহুলতা (বা ইয়াৰ অভাৱ), লিংগৰ আকাৰ বা স্তনৰ আকাৰ, মুখৰ বৈশিষ্ট্য আদিৰ উপৰিও বহল অৰ্থত ট্যেটু আৰু বিন্ধা বা যিকোনো ৰোগৰ বাবে শৰীৰত থকা যিকোনো চিন বা দাগ আদিক কৰা উপহাসো অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকিব পাৰে। অধ্যয়নত ব্যৱহৃত মাধ্যম হিচাপে চিনেমাৰ ভিতৰত ডিজনীৰ দুখন চিনেমাত ব্যক্তিগত সৌন্দৰ্য্যৰ বিষয়ে সৰ্বাধিক বাৰ্তা থকা দেখা গৈছিল। এই অধ্যয়নত এইটোও দেখা গৈছে যে অধ্যয়ন কৰা ৬৪% ভিডিঅ'ত মেদবহুল চৰিত্ৰবোৰক অনাকৰ্ষণীয়, দুষ্ট, নিষ্ঠুৰ আৰু অবন্ধুত্বপূৰ্ণ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু আধাতকৈ অধিক চিত্ৰণত খাদ্য সম্পৰ্কিত বিবেচনা বা ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত আছিল।

শৰীৰক লজ্জিত কৰাৰ কিছুমান প্ৰকাৰ প্ৰাচীন কালত উৎপত্তি হোৱা জনপ্ৰিয় অন্ধবিশ্বাসৰ পৰা আহিছে, যেনে ৰঙা চুলিৰ লোকৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য আৰু বগা চুলিৰ লোকৰ প্ৰতি থকা কু-সংস্কাৰ। বয়সৰ গোট অনুসৰি বৈষম্যৰ ৰূপসমূহো যথেষ্ট বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ওখ প্ৰাক-কিশোৰ-কিশোৰীসকলক কেতিয়াবা অস্বস্তিকৰ বুলি চিত্ৰিত কৰাৰ উপৰিও উচ্চতা প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত সাধাৰণতে মূল্যৱান বৈশিষ্ট্য হোৱাৰ পিছতো "লেংলেঙীয়া"ৰ দৰে অপমানজনক শব্দৰ ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে।

কেতিয়াবা শৰীৰৰ লজ্জাজনক ধাৰণা এটা এনে পৰ্যায়লৈকে বিস্তৃত হ’ব পাৰে যে কোনোবাই পুৰুষত্ব বা নাৰীত্বক পৰ্যাপ্তভাৱে প্ৰদৰ্শন নকৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, বহল নিতম্ব, বিশিষ্ট স্তন বা মুখমণ্ডলৰ ডাড়িৰ অভাৱ থকা পুৰুষসকলে কেতিয়াবা লোকচকুত নাৰীসুলভ দেখাৰ বাবে লাজ পায়। একেদৰে মহিলাসকলো কাপোৰৰ সৈতে গুপ্তাংগ স্পষ্টকৈ দেখাৰ বাবে বা কান্ধ বহল হোৱাৰ বাবে বা শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যসমূহ সাধাৰণতে পুৰুষৰ সৈতে মিল থকাৰ বাবে উপহাসৰ বলি হ'ব পাৰে। শৰীৰৰ ডিছমৰ্ফিক বিকাৰ আৰু হতাশাৰ দৰে সমস্যাৰ বিকাশ ঘটিব পাৰে। বিশেষকৈ যেতিয়া মানুহে অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকৰ শৰীৰে সামাজিক মাপকাঠী পূৰণ কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া এই হতাশাজনক প্ৰভাৱবোৰ বেছি বিপদজনক হ’ব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সামাজিক কলংক
শ্ৰেণী:অপৰাধ
নিশলদা

নিশলদা, এবিধ মিঠা সোৱাদ যুক্ত খাদ্য। দেখাত স্ফটিক-সদৃশ বগা জেলি বা জেমৰ নিচিনা যদিও, কিন্তু ই তাতকৈও বহু বেছি ঘন। ইয়াক ঠাই ভেদে নিশল্লো, নিশাল্ডো বা নিশলদা (ফাৰ্ছী: نشلا‎; বুক্হাৰিয়ান উপভাষা: Нишалло; তাজিক: Нишолло; উজবেক: Nisholda) বুলিও জনা যায়। এই খাদ্যবিধ আফগানিস্থান, ইৰান, তাজিকিস্থান আৰু উজবেকিস্থান ৰন্ধনশৈলীত জনপ্ৰিয়। নিশলদা বুক্হাৰান (মধ্য এছিয়াৰ, সামাৰ্কাণ্ড) ইহুদীসকলৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য বুলিও গণ্য কৰা হয়।

ইৰান, আফগানিস্তান, তাজাকিস্তান আৰু উজবেকিস্তানত যিসকলে নিশলদা বনায়, তেওঁলোকক নিশল্লোপাজ বুলি কোৱা হয়।

নিশলদা পৰম্পৰাগতভাৱে ৰমজান মাহত প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু ইফতাৰৰ সময়ত যিসকলে উপবাস ভংগ কৰে, তেওঁলোকে পুৱা ৰুটিৰ সৈতে আৰু সাধাৰণতে গৰম চাহ (সাধাৰণতে সেউজীয়া চাহৰ)ৰ সৈতে এই খাদ্য ভোজন কৰে।

ইতিমধ্যে চেনি, চাইট্ৰিক এছিড আৰু পানীৰে এক মিশ্ৰণ তৈয়াৰ কৰা হয়। তাৰ পাছত, ঠাণ্ডা হোৱা এই মিশ্ৰণখিনি ডিম ফেঁটী তৈয়াৰ কৰা ফোমত যোগ কৰি ধিৰে ধিৰে ফেঁটী লোৱা হয় যেতিয়ালৈকে গোটেই মিশ্ৰণটো জেম বা জেলিৰ দৰে টেক্সচাৰ প্ৰস্তুত নহয়।

তথ্যসূত্ৰ