ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (আৰ)

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (আৰ) হৈছে ১৯৬৭ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পৰা আতঁৰি গৈ ইন্দিৰা গান্ধীৰ নেতৃত্বত গঠন হোৱা এটা দল। ১৯৬৭ চনত যেতিয়া সন্মিলিত বিৰোধী দলসমূহে সংযুক্ত বিধায়ক দলৰ (Samyukt Vidhayak Dal) বেনাৰত হিন্দী বলয়ৰ ৰাজ্যসমূহৰ নিয়ন্ত্ৰণ নিজৰ হাতলৈ নিবলৈ সক্ষম হৈছিল, ইন্দিৰা গান্ধীয়ে তেতিয়া এই দল গঠন কৰিছিল। জৱাহৰলাল নেহৰুৰ দুহিতা ইন্দিৰা গান্ধী সেইসময়ত তেওঁৰ দলৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ নেতৃত্বৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ সম্মুখীন হৈছিল। আৰম্ভণিতে এই দলটোক কংগ্ৰেছ (আৰ) হিচাপে জনা হৈছিল, আৰু পিছলৈ ই নৱ কংগ্ৰেছ (New Congress) হিচাপে জনাজাত হৈ পৰিছিল। ইংৰাজী 'R' আখৰটোৱে 'Requisition' বুজাইছিল।

যেতিয়া ইন্দিৰা গান্ধীয়ে দেশৰ ক্ষমতা নিজৰ হাতলৈ নিবলৈ সক্ষম হ'ল তেতিয়া তেওঁৰ নেতৃত্বৰ কংগ্ৰেছৰ অংশটোক ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগে প্ৰকৃত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। স্মৰ্তব্য যে, প্ৰকৃততে ইন্দিৰা গান্ধীৰ নেতৃত্বত গঠন হোৱা গোটটো মূল দল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পৰা ভাগি আতঁৰি যোৱা অংশহে আছিল।

লগতে চাওক

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিভাজিত দলসমূহ

টোকা

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক দল
যৱ

যৱ (ইংৰাজী: Barley (বাৰ্লি), বৈজ্ঞানিক নাম: Hordeum vulgare), বিশ্বজুৰি নাতিশীতোষ্ণ জলবায়ুত উৎপাদিত এটা প্ৰধান শস্য, যি ঘাঁহ পৰিয়ালৰ সদস্য। প্ৰথম খেতি কৰা শস্যৰ ভিতৰত ই অন্যতম আছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৯০০০ চনত যৱ খেতি কৰা হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। তাৰ পিছত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০০ চনৰ ভিতৰত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সমগ্ৰ ইউৰেছিয়াত বিয়পি পৰে। যৱৰ বৃদ্ধিৰ বাবে তুলনামূলকভাৱে কম উষ্ণতা আৰু ভালদৰে পানী ওলাই যোৱা মাটি উৎকৃষ্ট।

২০২৩ চনত উৎপাদিত শস্যৰ ভিতৰত কুঁহিয়াৰ, ধান আৰু ঘেঁহুৰ পিছত চতুৰ্থ স্থানত আছিল য়শ। বিশ্বজুৰি উৎপাদন কৰা যৱৰ ৭০% পশুৰ খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আনহাতে ৩০% বিয়েৰৰ বাবে কিম্বনযোগ্য সামগ্ৰীৰ উৎস হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বা হুইস্কিত অধিক ডিষ্টিল কৰা হয়, আৰু বিভিন্ন খাদ্যৰ উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক চূপ আৰু ষ্টুত আৰু বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ যৱৰ ৰুটি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যৱৰ শস্য সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত আৰু প্ৰাচীন পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি মাল্ট তৈয়াৰ কৰা হয়। ইংৰাজী লোককথাতজন বাৰ্লিকৰ্ণে শস্য আৰু ইয়াৰ পৰা তৈয়াৰী মদ্যপানক ব্যক্তিগতকৰণ কৰিছে। ইংৰাজী পাবৰ নাম যেনে দ্য বাৰ্লি ম’ৱে বিয়েৰ উৎপাদনত ইয়াৰ ভূমিকাৰ ইংগিত দিয়ে।

উত্‍পত্তি

প্ৰাচীন ইংৰাজী ভাষাত যৱক bere বোলা হৈছিল। এই শব্দটো এতিয়াও উত্তৰ স্কটলেণ্ডত bere হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। আধুনিক ইংৰাজী শব্দ barley প্ৰাচীন ইংৰাজী বিশেষণ bærlicৰ পৰা আহিছে। ইংৰাজী শব্দ barn আহিছে প্ৰাচীন ইংৰাজী bere-aernৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ "যৱৰ ভঁৰাল।"

উৎপাদন

২০২৩ চনত বিশ্বৰ যৱৰ উৎপাদন আছিল ১৪৬ মিলিয়ন টন, যাৰ নেতৃত্বত ৰাছিয়াই বিশ্বৰ মুঠ উৎপাদনৰ ১৪% উৎপাদন কৰিছিল। অষ্ট্ৰেলিয়া, ফ্ৰান্স আৰু জাৰ্মানী আছিল গৌণ উৎপাদক।

২০২৩ চনত বিশ্বজুৰি যৱ উৎপাদন শস্যৰ ভিতৰত চতুৰ্থ স্থানত আছিল, তাৰ পিছত কুঁহিয়াৰ (১২ বিলিয়ন টন), ধান (৮০ কোটি টন), আৰু ঘেঁহু (৭৯৯ মিলিয়ন টন)।

কৃষি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শস্য
জিগহুইলছ

জিগহুইলছ (ZigWheels.com) ভাৰতত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠা এটা অটোমোটিভ আৰু মটৰ চাইকেলিং ৱেবছাইট। জিগহুইলে গ্ৰাহকক অটোমোটিভ উদ্যোগৰ বাতৰি, পৰ্যালোচনা আৰু পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া গ্ৰুপৰ সহযোগী কোম্পানী টাইমছ ইণ্টাৰনেটৰ অংশ জিগহুইলছক গিৰনাৰছফ্টৰ সহযোগী কোম্পানী কাৰ্ডেখোৱে অধিগ্ৰহণ কৰিছিল, যিয়ে অনলাইন অটো ক্লাছিফাইড স্থানত একত্ৰীকৰণৰ সংকেত দিছিল।

২০১৫ চনত জিগহুইলছে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ একাধিক বজাৰক সামৰি লৈছে, কিছুমান উল্লেখযোগ্য সম্প্ৰসাৰণৰ ভিতৰত জিগহুইলছ ফিলিপাইনছ আৰু অটো ছিংগাপুৰো অন্তৰ্ভুক্ত।

২০১৩ চনত জিগহুইলছক বছৰৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অটোমোটিভ ৱেবছাইট হিচাপে সন্মানিত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
ছাৰা হামিদ আহমেদ

ছাৰা হামিদ আহমেদ (ইংৰাজী: Saarah Hameed Ahmed; জন্ম: ২২ এপ্ৰিল ১৯৮৯) কৰ্ণাটকৰ বাংগালুৰুৰ এগৰাকী ভাৰতীয় পাইলট। ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে তেওঁ স্পাইচজেটত কাম কৰিছিল।

পিছত ছাৰাই স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে তেওঁ কেতিয়াও নিজকে প্ৰথম ভাৰতীয় মুছলমান মহিলা পাইলট বুলি দাবী কৰা নাছিল আৰু তেওঁ কেৱল কেইগৰাকীমান মুছলমান মহিলা পাইলটৰ মাজৰ এগৰাকীহে আছিল। তেওঁ লগতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে তেওঁ ইছলামোফ'বিয়া বা তেওঁৰ লগত বেয়াকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা বুলি কেতিয়াও একো উল্লেখ কৰা নাছিল।

পটভূমি

ছাৰা চাবাহ হামিদ আহমেদৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল কৰ্ণাটকৰ বাংগালুৰুত। জ্যোতি নিবাস কলেজত পি ইউ চি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত ২০০৭ চনত আহমেদে ফ্ল'ৰিডাৰ ভেৰো বিচৰ পেৰিছ এয়াৰ ফ্লাইট ট্ৰেইনিং স্কুলত নামভৰ্তি কৰে। ইছলামোফ'বিয়াৰ ৯/১১ ৰ পিছৰ সময়ছোৱাত তেওঁ দাবী কৰে যে বেছিভাগ মুছলমান ছাত্ৰকে আমেৰিকাৰ ভিছাৰপৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল, কিন্তু ভিছা লাভ কৰাত তেওঁৰ বিশেষ অসুবিধা হোৱা নাছিল।

আহমেদৰ পিতৃৰ মতে, যি পৰম্পৰাগত সমাজত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, তাত এগৰাকী মহিলাৰ দায়িত্ব ঘৰ আৰু সন্তানৰ প্ৰতি, এস্কৰ্ট অবিহনে বাহিৰৰ চাকৰি বিচৰা কমেইহে আছে।

কেৰিয়াৰ

বিজনেছ এডমিনিষ্ট্ৰেচনত স্নাতক আৰু প্ৰায় ১২০০ ঘণ্টা উৰণৰ পিছত ২০১০ চনত স্পাইচজেটে তেওঁক বাণিজ্যিক পাইলট হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। বিমান পৰিবহণ খণ্ডত নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মুছলমান মহিলা আছিল আৰু প্ৰায় দুবছৰ ধৰি ভাৰতীয় বিমান উদ্যোগত নিয়োজিত ৬০০ মহিলাৰ ভিতৰত একমাত্ৰ মহিলা মুছলমান পাইলট হৈয়েই আছিল। তেওঁৰ এই সাফল্যই তেওঁৰ সমাজত প্ৰেৰণাদায়ক, আন মুছলমান মহিলাসকলক পাইলট প্ৰশিক্ষণত নামভৰ্তি কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছে।

অধিক পঢ়ক

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জ্যোতি নিবাস কলেজ
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন

ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছে সাৰ্বভৌম গণতান্ত্ৰিক ভাৰতবৰ্ষৰ সৰ্বপ্ৰধান কাৰ্যনিৰ্বাহক বা শাসনকৰ্তা। তেৱেঁই হ'ল ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা বাহিনীৰো মুৰব্বী। ভাৰতত সংসদীয় চৰকাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে। সেয়েহে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে নিয়মাতান্ত্ৰিক প্ৰধানৰ ভূমিকা পালন কৰে। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ সহায় আৰু পৰামৰ্শমতে শাসনকাৰ্য পৰিচালনা কৰে। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ পৰামৰ্শ আৰু সাহায্যমতে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিবলৈ বাধ্য।

ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ বিধায়ক, লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাৰ নিৰ্বাচিত সাংসদৰ প্ৰত্যক্ষ ভোটৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন কৰা হয়। কিন্তু এই নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰত সকলো বিধায়ক আৰু নিৰ্বাচিত সাংসদসকলৰ ভোটৰ মূল্য বেলেগ বেলেগ হয়।

ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰত বিধায়কসকলৰ ভোটৰ মূল্য তলত দিয়া ধৰণে নিৰ্ণয় কৰা হয়:

ৰাজ্যৰ মুঠ জনসংখ্যা / (মুঠ বিধায়ক × ১০০)

স্বাধীন ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন

নিৰ্বাচন
নিৰ্বাচনৰ তাৰিখ
বিজয়ী
গৃহ ৰাজ্য
মুখ্য প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বী
মুঠ ভোট লাভ
শতাংশ
১ম
২ মে' ১৯৫২
ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ
বিহাৰ
কে টি শ্বাহ
৫,০৭,৪০০
৮৩.৮১%
২য়
৬ মে' ১৯৫৭
ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ
বিহাৰ
চৌধুৰী হৰি ৰাম
৪,৫৯,৬৯৮
৯৮.৯৯%
৩য়
৭ মে' ১৯৬২
সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ
তামিলনাডু
চৌধুৰী হৰি ৰাম
৫,৫৩,০৬৭
৯৮.২৫%
৪ৰ্থ
৬ মে' ১৯৬৭
জাকিৰ হুছেইন
অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ
কে চুব্বাৰাও
৪,৭১,২৪৪
৫৬.২৩%
৫ম
১৬ আগষ্ট ১৯৬৯
বৰাহগিৰি ভেংকট গিৰি
ওড়িশা
নীলম সঞ্জীৱ ৰেড্ডি
৪,২০,০৭৭
৫০.৯%
৬ষ্ঠ
১৭ আগষ্ট ১৯৭৪
ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদ
অসম
ত্ৰিদিৱ চৌধুৰী
৭,৫৪,১১৩
৭৯.৯%
৭ম
৬ আগষ্ট ১৯৭৭
নীলম সঞ্জীৱ ৰেড্ডি
অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ
বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বিতাৰে বিজয়ী
৮ম
১২ জুলাই ১৯৮২
জাইল সিং
পঞ্জাব
হংসৰাজ খান্না
৭,৫৪,১১৩
৭২.৭৩%
৯ম
১৬ জুলাই ১৯৮৭
আৰ ভেঙ্কটৰমন
তামিলনাডু
ভি আৰ কৃষ্ণ আয়াৰ
৭,৪০,১৪৮
৭২.২৯%
১০ম
১৬ জুলাই ১৯৯২
শঙ্কৰ দয়াল শৰ্মা
মধ্যপ্ৰদেশ
জৰ্জ গিলবাৰ্ট শ্ৱেল
৬,৭৫,৮৬৪
৬৫.৮৬%
১১দশ
১৭ জুলাই ১৯৯৭
কে আৰ নাৰায়ণন
কেৰালা
টি এন শেষাণ
৯,৫৬,২৯০
৯০.৯৭%
১২দশ
১৫ জুলাই ২০০২
এ পি জে আব্দুল কালাম
তামিলনাডু
লক্ষ্মী চেহগল
৯,২২,৮৮৪
৮৯.৬%
১৩দশ
১৯ জুলাই ২০০৭
প্ৰতিভা পাটিল
মহাৰাষ্ট্ৰ
ভৈৰোসিং চেখাৱট
৬,৩৮,১১৬
৬৫.৮%
১৪দশ
১৯ জুলাই ২০১২
প্ৰণৱ মুখাৰ্জী
পশ্চিমবঙ্গ
পি এ চাংমা
৭,১৩,৭৬৩
৬৯.৩%
১৫দশ
১৭ জুলাই ২০১৭
ৰাম নাথ কোৱিন্দ
উত্তৰ প্ৰদেশ
মীৰা কুমাৰ
৭,০২,০৪৪
৬৫.৬৫%

লগতে চাওক

ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিসকলৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Former Presidents of India (Official site)

*
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নিৰ্বাচন
ছাৰা আলেকজেণ্ড্ৰি

ছাৰা আলেকজেণ্ড্ৰি ৰাছিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী শিল্পী আছিল, যিয়ে তৈল চিত্ৰকলাৰ বাবে পৰিচিত আৰু তেওঁ ইটালীত প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ পিছত নিজৰ কেৰিয়াৰৰ বেছিভাগ সময় ইংলেণ্ডত কটায়। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল, ২২ অক্টোবৰ ১৯১৩ চন আৰু মৃত্যু হৈছিল ২৮ এপ্ৰিল ১৯৯৩ চনত।

জীৱনী

আলেকজেণ্ড্ৰিৰ জন্ম হৈছিল তেতিয়াৰ ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ এটা অংশ খেৰচনত আৰু তেওঁ পেলেষ্টাইনত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৩৬ চনৰ পৰা ১৯৪০ চনৰ ভিতৰত প্ৰথমে ৰয়েল ইনষ্টিটিউট ডি আৰ্টেত আৰু তাৰ পিছত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত ১৯৪৬ আৰু ১৯৪৭ চনৰ ভিতৰত ৰয়েল একাডেমী অৱ ফাইন আৰ্টছত শিল্প অধ্যয়ন কৰে। ছাৰাই ইংলেণ্ডত বাস কৰি প্ৰথমে বাথত, তাৰ পিছত ছেইণ্ট লিঅ'নাৰ্ডছ-অন-ছিত বাস কৰিবলৈ লয়। আলেকজেণ্ড্ৰিয়ে ব্ৰিটেইন আৰু বিদেশৰ বহুতো স্থানত তৈল চিত্ৰ আৰু প্ৰাকৃতিক দৃশ্য, ফুল আৰু আকৃতিৰ বিষয়ৰ জলৰঙী চিত্ৰ প্ৰদৰ্শন কৰে।

আলেকজেণ্ড্ৰিয়ে মাইকেল পাৰ্কিন্সক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁলোকে ছেইণ্ট লিঅ'নাৰ্ডছ-অন-ছিত বাস কৰে। ১৯৯৩ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত ৭৯ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
ইয়েছ বেংক

ইয়েছ বেংক লিমিটেড হৈছে ভাৰতীয় ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বেংক, ২০০৪ চনত ৰানা কাপুৰ আৰু অশোক কাপুৰে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত মুখ্য কাৰ্যালয় থকা এই বেংকটোৱে ভাৰতৰ কৰ্পৰেট আৰু খুচুৰা গ্ৰাহকক বেংকিং আৰু বিত্তীয় সামগ্ৰী আৰু সেৱা আগবঢ়ায়।

ইতিহাস

২০০৪ চনত ৰাণা কাপুৰ আৰু অশোক কাপুৰে ভাৰতৰ নতুন যুগৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বেংক হিচাপে ইয়েছ বেংক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ২০০৪ চনৰ মে’ মাহত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পৰা এই বেংকটোৱে অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰিছিল আৰু সেই বছৰৰ নৱেম্বৰ মাহতে কাম আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত য়েছ বেংকে কৰ্পৰেট গ্ৰাহকসকলক উদ্ভাৱনীমূলক বেংকিং আৰু বিত্তীয় সমাধান প্ৰদান কৰাত মনোনিৱেশ কৰিছিল, আৰু ক্ৰমান্বয়ে খুচুৰা বেংকিং, সম্পদ ব্যৱস্থাপনা, আৰু বিনিয়োগ বেংকিং অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ নিজৰ পণ্য অফাৰসমূহ সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল।

২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত আৰ.বি.আইয়ে ইয়েছ বেংকৰ আৰ্থিক স্বাস্থ্যক লৈ উদ্বেগৰ বাবে মৰেটৰিয়াম আৰোপ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ কাম-কাজ চোৱাচিতা কৰিবলৈ এজন প্ৰশাসক নিযুক্তি দিছিল। বেংকটোৰ অশান্ত অৱস্থাৰ কাৰণ আছিল বেয়া ঋণৰ অধিক সংস্পৰ্শ আৰু দুৰ্বল কৰ্পৰেট শাসন। ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ নেতৃত্বত বেংকৰ কনচৰ্টিয়ামে ১০ হাজাৰ কোটি টকাৰ মূলধন যোগান ধৰাৰ পিছতে এই মৰেটৰিয়াম উঠাই লোৱা হয়।

পণ্য আৰু সেৱাসমূহ

ইয়েছ বেংকে ভাৰতৰ কৰ্পৰেট আৰু খুচুৰা গ্ৰাহকক বেংকিং আৰু বিত্তীয় সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ এক পৰিসৰ আগবঢ়ায়। ইয়াৰ প্ৰডাক্ট অফাৰসমূহৰ ভিতৰত আছে চেভিংছ আৰু কাৰেণ্ট একাউণ্ট, ফিক্সড ডিপ’জিট, ঋণ, ক্ৰেডিট কাৰ্ড, ডেবিট কাৰ্ড, ফৰেক্স সেৱা, বীমা, আৰু সম্পদ ব্যৱস্থাপনা সেৱা।

পৰম্পৰাগত বেংকিং সামগ্ৰীৰ উপৰিও ইয়েছ বেংকে ইয়াৰ কৰ্পৰেট ক্লায়েণ্টসকলক নগদ ধন ব্যৱস্থাপনা সমাধান, বাণিজ্য বিত্ত, বিনিয়োগ বেংকিং, আৰু পৰামৰ্শদাতা সেৱাৰ দৰে বিশেষ সেৱাও আগবঢ়ায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
ৱায়ূ ৱিকিপিডিয়া

ৱায়ূ ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ৱায়ূ ভাষাৰ সংস্কৰণ। ইয়াৰ সৃষ্টি হৈছিল ২০২৩ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
ব্ৰহ্মপাল

ব্ৰহ্মপাল হৈছে কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাল ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগসিংহৰ কোনো সতি-সন্ততি নাছিল। সেয়ে শালস্তম্ভ বংশ লোপ পাইছিল। প্ৰজাবিলাকে পুৰণি নৰক বংশীয় কোঁৱৰ ব্ৰহ্মপালক ৰজা মনোনীত কৰিছিল। এওঁ ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ কামৰূপ ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ কুলদেৱীক বিয়া কৰাইছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকৰে পুত্ৰ ৰত্ন পালে ব্ৰহ্মপালৰ উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।

লগতে চাওক

পাল ৰাজবংশ
বৰ্মণ ৰাজবংশ

তথ্যসূত্ৰ

লগতে পঢ়ক

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মাংবউং নৃত্য

মাংবউং নৃত্য নক্তে জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ মাজত প্ৰচলিত এক নৃত্যানুষ্ঠান। নক্তেসকলে কোনো সন্মানীয় লোকৰ মৃত্যু হ’লে মৃতকৰ সন্মানাৰ্থে মংবউং নৃত্য অনিষ্ঠিত কৰে। নক্তেসকলৰ মাত মৃতদেহ খৰি দিয়া, কবৰ দিয়া আৰু চাঙত তুলি থোৱা- তিনিওটা নিয়মেই আছে। সকলোৰে ঘৰতে মানুহ মৰিলে মৃতদেহ ৰাখিবলৈ এটুকুৰা বিশেষ ঠাই আছে, তাক লপটকৰং বোলে। ইয়ত মৃতদেহ ৰাখে। ৰজাৰ মৃত্যু হ’লে মৃতদেহ কেইবাদিনলৈ ৰাখে। তেওঁলোকে মৃতদেহৰ কাষত নৃত্য কৰে আৰু প্ৰেত খেদাবলৈ কাঁহ কোবায় আৰু বন্দুকৰ গুলী ফুটায়।

বিধি

নক্তেসকলে সন্মানীয় লোকৰ মৃত্যু হ’লে মৃতদেহৰ গা ধুৱাই নতুন কাপোৰ পিন্ধায় আৰু নানা অলংকাৰেৰে সালংকৃত কৰে। ঘৰত থকাকেইদিন মৃতকক পুৰুষ-মহিলা উভয়ে পহৰা দি থাকে আৰু মাজে মাজে মহিলাসকলে ৰাউচি জুৰি কান্দে। কান্দোনৰ মাজে মাজে যুৱকসকলে কাঁহ আৰু ঢোল বজায়। তাৰপিছত মৃতকক শেষ সন্মান জনাবলৈ তেওঁলোকে নাচ আৰম্ভ কৰে।

নাচৰ শৈলী

মাংবউং নাচ এক বিশেষ শৈলীৰে নচা হয়। একুৰা ডাঙৰ জুইৰ চাৰিওকাষে নৃত্যশিল্পীসকল ঘূৰণীয়াকৈ থিয় হয় আৰু এখোজ এখোজকৈ আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে এজন শিল্পীয়ে গীত লগায় দিয়ে আৰু বাকীসকলে গীতৰ অংশ দোহাৰে। ইয়াত একাধিক ঢোল ব্যৱহাৰ কৰে আৰু নৃত্যশিল্পীসকলে সোঁভৰিত পিন্ধা বিৰিয়ে জুনুকাৰ দৰে শব্দ কৰে। গীতৰ শেষত জুইকুৰাৰ ফালে দুখোজ আগুৱায় আৰু তাৰপিছত ঘড়ীৰ কাঁটাৰ অনুকূলে আৰু প্ৰতিকূলে ঘূৰি ঘূৰি নাচে। এনেকৈ ঘূৰাৰো নিয়ম আছে। নাচৰ এটা মেৰৰ পৰা আন এটা মেৰলৈ আগবাঢ়োঁতে ঘড়ীৰ কাঁটাৰ প্ৰতিকূলে সাত খোজৰ পৰা এঘাৰ-বাৰ খোজ যোৱাৰ ৰীতি আছে। নৃত্যৰ মেৰবোৰ হৈছে, (১) ঘড়ীৰ অনুকূল, (২) ঘড়ীৰ প্ৰতিকূল, (৩) ঘড়ীৰ অনুকূল, (৪) ঘড়ীৰ প্ৰতিকূল, (৫) ঘড়ীৰ অনুকূল। নৃত্যৰ মাজে মাজে বুঢ়ীমানুহবোৰে বিকট চিঞৰ মাৰে। উৎসৱৰ চতুৰ্থদিনা নৃত্যশিল্পী আৰু ঢুলীয়াসকলে মদ আৰু ভোজ-ভাত খাই টোপনি যায়।

সাজ-পাৰ

নৃত্যশিল্পীসকলে বাঁহেৰে সজা টুপী ব্যৱহাৰ কৰে আৰু টুপীত হৰ্ণবিল চাৰাইৰ পাখি গুজি লয়। কোনো কোনোৱে বেঁতেৰে সজা টুপী পিন্ধে আৰু এনে টুপীত বনৰীয়া গাহৰিৰ দাঁতেৰে সুসজ্জিত কৰে। হাতত একোখন দা লয় আৰু দাখনৰ নালত ছাগলীৰ নোমেৰে সজোৱা হয়। ডেকাসকলে হাতত এডোখৰ ঘূৰণীয়া বা বৰ্গাকাৰ কাঠ লয়। এইডোখৰ কাঠক ’খাপাক’ বোলে। ’খাপাক’ত মানুহৰ লাওখোলাৰ নক্সা আঁকি বা ছাগলীৰ নোমেৰে সুসজ্জিত কৰা হয়। ছোৱালীবিলাকে কঁকালত ৰঙা বা বগা বস্ত্ৰ এখন পিন্ধি বিভিন্ন ধৰণৰ মণিৰ হাৰেৰে বুকু আবৃত কৰি ৰাখে। কাণৰ লতিত ৰঙা বাৰি এডোখৰ সুমুৱাই লয় বা কাণফুলি পিন্ধে। কোনো কোনোৱে চৰাইৰ পাখি বা তালপাতেৰে শিৰস্ত্ৰাণ সাজি পিন্ধে। পিঠিত শামুকৰ খোলাসহ কাঁহৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ঘণ্টা ওলোমাই লয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ সংস্কৃতি
মিৰ্জা চাহিবান

মিৰ্জা চাহিবান হৈছে প্ৰথমে ১৭ শতিকাৰ কবি পিলুৱে লিখা এখন পৰম্পৰাগত পাঞ্জাবী ট্ৰেজেডী। ঝাঙৰ এখন গাঁৱত পৰিৱেশিত এই ট্ৰেজেডীখনে নিজ নিজ বংশৰ মুখিয়াল পৰিয়ালৰ যুৱক-যুবতীৰ মাজত হোৱা ৰোমাঞ্চ, তেওঁলোকৰ পলায়ন আৰু অৱশেষত মৃত্যুৰ পিছত লয়। ইয়াক পঞ্জাৱৰ চাৰিটা জনপ্ৰিয় কৰুণ ৰোমাঞ্চৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বাকী তিনিজন হ'ল হীৰ ৰাঞ্জা, সোহনী মহিৱাল আৰু ছাছুই পুন্নহুন।

সাৰাংশ

এই কাহিনীটো লিখিছিল ১৬ শতিকাৰ সময়ছোৱাত পঞ্জাৱত বাস কৰা কবি পিলুৱে। মিৰ্জা আৰু চাহিবান আছিল প্ৰেমিক-প্ৰেমিকা যি ঝাং জিলাৰ এখন চহৰ খেৱাত বাস কৰিছিল যিখন চহৰ আছিল চাহিবানৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাঁও। মিৰ্জা দানাবাদৰ খৰাল জাটৰ মুখিয়াল বঞ্জলৰ পুত্ৰ আছিল আৰু চাহিবান আছিল ছিয়াল জাটৰ মুখিয়াল খিভা খানৰ কন্যা।

মিৰ্জা আৰু চাহিবান দুয়োজনেই বিয়া পাতিবলৈ পলায়ন কৰে, চাহিবানৰ পিতৃ-মাতৃৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে। দৌৰি থাকোঁতে মিৰ্জাই জাণ্ড গছৰ তলত ৰৈ অলপ সময় জিৰণি লৈ শুই পৰিল। ভায়েকহঁতৰ ৰক্তপাতেৰে নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰিব বিচৰা নাছিল চাহিবানে। চাহিবানে মিৰ্জাৰ সকলো কাঁড় ভাঙিবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে, এই ভাবি যে তেওঁ ভায়েকক তেওঁলোকৰ গ্ৰহণৰ বাবে ভিক্ষা কৰিব যাতে কাৰো কোনো আঘাত নহয়। চাহিবানৰ ভায়েকহঁতে তেওঁলোকৰ ওচৰ পাওঁতে মিৰ্জা সাৰ পাই উঠিল কিন্তু দেখিলে যে তেওঁৰ কাঁড়বোৰ ভাঙি গৈছে, আৰু চাহিবানৰ ভায়েকহঁতে তেওঁক হত্যা কৰিলে। চাহিবানে এই ক্ষতি সহ্য কৰিব নোৱাৰি নিজকে কাঁড় মাৰি আত্মহত্যা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী লোককথা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
অভিযান্ত্ৰিক মনোবিজ্ঞান

অভিযান্ত্ৰিক মনোবিজ্ঞান হৈছে মানৱ আচৰণ আৰু সামৰ্থ্যৰ বিজ্ঞান, যিটো ব্যৱস্থা আৰু প্ৰযুক্তিৰ ডিজাইন আৰু পৰিচালনাত প্ৰয়োগ কৰা হয়।
মনোবিজ্ঞানৰ এটা প্ৰয়োগমূলক ক্ষেত্ৰ আৰু এৰগ’নমিক্সৰ আন্তঃশাখা অংশ হিচাপে ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে সঁজুলি, পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া বা পৰিৱেশৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি মানুহ আৰু যন্ত্ৰৰ মাজৰ সম্পৰ্ক উন্নত কৰা। অভিযান্ত্ৰিক মনোবিজ্ঞানীৰ কামে সম্পৰ্কটোক অধিক "ব্যৱহাৰকাৰী-বন্ধুত্বপূৰ্ণ" কৰি তোলা বুলি প্ৰায়ে বৰ্ণনা কৰা হয়।

ইতিহাস

অভিযান্ত্ৰিক মনোবিজ্ঞান পৰীক্ষামূলক মনোবিজ্ঞানৰ পৰাই সৃষ্টি কৰা হৈছিল। অভিযান্ত্ৰিক মনোবিজ্ঞান প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত (১৯১৪) আৰম্ভ হৈছিল। এই সময়ছোৱাত এই বিষয়টো গঢ়ি তোলাৰ কাৰণ আছিল আমেৰিকাৰ বহু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ বিকল হৈ পৰা; স্বাভাৱিক সাগৰীয় জীৱক আক্ৰমণ কৰা অস্ত্ৰৰ ওপৰত সঠিক ঠাইত বোমা নপৰা। এই দোষটো মানুহৰ ভুলৰ পৰাই অনুসন্ধান কৰা হৈছিল। মানুহৰ ভুল নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথম ডিজাইনসমূহৰ ভিতৰত এটা আছিল এছ. এছ. ষ্টিভেন্স আৰু এল.এল.। তেওঁলোকৰ প্ৰথম কামবোৰৰ ভিতৰত এটা আছিল সামৰিক বিমানত শব্দৰ মাত্ৰা হ্ৰাস কৰাৰ চেষ্টা কৰা। সামৰিক যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ বুজিব পৰা ক্ষমতা উন্নত কৰাৰ বাবে এই কাম কৰা হৈছিল আৰু ই অতি সফল হোৱা যেন দেখা গৈছিল। কিন্তু ১৯৪৫ চনৰ আগষ্টৰ পিছতহে অভিযান্ত্ৰিক মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ মাত্ৰা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
দীপামণি হালৈ মহন্ত

দীপামণি হালৈ মহন্ত এগৰাকী লেখক, অধ্যাপক৷ তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত৷ বৰ্তমানলৈকে তেখেতৰ ৬খন গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে৷

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৮৩ ইং চনৰ ২৭ আগষ্টত; স্থান- নলবাৰী জিলাৰ খাটাৰূপীয়া বাথান গাঁও৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ড॰ প্ৰমোদ হালৈ আৰু মাতৃৰ নাম মিনু হালৈ৷ পিতৃ নলবাৰী জিলাৰ বিশিষ্ট ভাষাবিদ, শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী৷
ভাষা সাহিত্য জিজ্ঞাসা, ২০২২

বঁটা আৰু সন্মান

অসম সাহিত্য সভাৰ ‘ৰামদেউ শৰ্মা বঁটা’ লাভ৷
বিনয় ভূষণ চৌধুৰী স্মাৰক বঁটা৷
অনা-মৈথিলী গৱেষক হিচাপে মৈথিলী ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ অধ্যয়নৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত সমাদৃত৷

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
আইজল জিলা

আইজল জিলা, ভাৰতৰ মিজোৰাম ৰাজ্যৰ এঘাৰখন জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম। জিলাখনৰ উত্তৰে
ক’লাশিব জিলা, পশ্চিমে মামিত জিলা, দক্ষিণে
চাৰছিপ জিলা, দক্ষিণ-পশ্চিমে লুংলে জিলা আৰু পূবে ছাম্ফাই জিলা। জিলাখনৰ মাটিকালি হৈছে ৩,৫৭৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১,৩৮১ বৰ্গমাইল)। জিলাখনৰ মুখ্য কাৰ্যালয় মিজোৰামৰ ৰাজধানী আইজল চহৰ। ২০১১ চনৰ হিচাপত ই মিজোৰামৰ আটাইতকৈ জনবহুল জিলা (তেতিয়া ৮ খনৰ ভিতৰত এতিয়া ১১ খন)।

যাতায়াত

পথ পৰিবহণ

আইজল ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৫৪ ৰ দ্বাৰা শিলচৰৰ সৈতে, ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৪০ ৰ দ্বাৰা আগৰতলাৰ সৈতে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ১৫০ ৰ মাধ্যমত ইম্ফলৰ সৈতে সংযুক্ত। তদুপৰি মিজোৰাম ষ্টেট ৰোড ট্ৰান্সপোৰ্টেশন (এমএসটি)ৰ বাছসমূহ আইজল চহৰৰ পৰা উত্তৰ-পূবৰ অন্যান্য ৰাজ্য, মিজোৰামৰ আন আন জিলা আৰু আইজলৰ গাঁওসমূহলৈ চলাচল কৰে। আইজল চহৰত হালধীয়া আৰু বগা ৰঙৰ টেক্সিসমূহ ব্যাপকভাবে পোৱা যায়; মাৰুতি গাড়িসমূহও ব্যাপকভাৱে ব্যৱহৃত হয় টেক্সি হিচাপে। বে-চৰকাৰি মালিকানাধীন নীলা আৰু বগা ৰঙৰ মিনি বাছসমূহ নিয়মিত সেৱা প্ৰদান কৰে।

ৰে'লপথ

আইজল জিলাত কোনো ধৰণৰ ৰে'ল যোগাযোগ নাই। ওচৰৰ ৰে'ল জংশন হ'ল ২৫৪ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত অসমৰ লামডিং জংশন।

আকাশীপথ

লেংপুই বিমানবন্দৰ, আইজল চহৰৰ পৰা ৩২ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। কলকাতা আৰু গুৱাহাটিৰ পৰা নিতৌ আৰু মণিপুৰৰ ৰাজধানী ইম্ফলৰ পৰা সপ্তাহত তিনিদিন উৰাজাহাজ চলাচল কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মিজোৰামৰ জিলাসমূহ
শ্ৰেণী:মিজোৰাম
পাৰ্বতী বাউল

পাৰ্বতী বাউল এগৰাকী ভাৰতীয় বাউল লোকসংগীত শিল্পী, সংগীতজ্ঞ আৰু কাহিনী কথক। তেওঁ শান্তিনিকেতনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অন্ধ ব্যক্তি এজনে বাউল গোৱা দেখিছিল। সেইসময়ত তেওঁ এগৰাকী বাউল গায়িকা ফুলমালা দাসীক লগ পায় আৰু পাৰ্বতীয়ে তেওঁৰ ওচৰত বাউল শিকে। তাৰপিছত তেওঁ পশ্চিমবংগৰ বাংকুৰা জিলাৰ বাউল গায়ক সনাতন দাসৰ ওচৰত বাউল শিকিবলৈ লয়। ১৫ দিনৰ পিছত তেওঁ সনাতন দাসৰ ওচৰত দীক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ গুৰুৰ লগত বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমী বাউল গীত, নৃত্য আৰু বাদ্যৰ জ্ঞান আহৰণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ খৈৰভূমিৰ শশাংক গোঁসাইৰ ওচৰত বাউলৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ শশাংক গোঁসাইৰ ওচৰত তিনিবছৰ কাল বাউল পৰম্পৰাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৯৫ চনত পাৰ্বতী বাউলে ৰাজহুৱাকৈ বাউল পৰিবেশন আৰম্ভ কৰে। ১৯৯৭ চনত তেওঁ কেৰালাৰ ৰাজধানী তিৰুঅনন্তপুৰমলৈ আহে আৰু কেৰালাৰ স্থানীয় থিয়েটাৰ পৰম্পৰাৰ বিষয়ে শিকে। ইয়াত তেওঁ কেৰালাৰ পৰম্পৰাগত পুতলাৰ শিল্পী ৰবি গোপালন নায়াৰক লগ পায়। সেইসময়ত তেওঁলোকে চেভেন বেচিক নিডছ নামৰ থিয়েটাৰ গোটৰ লগত জড়িত হয় আৰু জাৰ্মানীৰ হেনঅভাৰত অনুষ্ঠিত এক্সপ' ২০২০ত পৰিবেশন কৰে।

১৯৯০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ ৰবি গোপলনৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তাত তেওঁ একতাৰা বাউল সংগীতা কলাৰী নামৰ বাউল গীত শিক্ষাৰ গুৰুকুল স্থাপন কৰিছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
ৰুমা দেৱী

ৰুমা দেৱী ( ; জন্ম: ১৬ নৱেম্বৰ ১৯৮৮), এগৰাকী ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত হস্তশিল্পৰ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ আৰু সমাজকৰ্মী। ৰুমা দেৱীয়ে ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান “নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ ২০১৮” লাভ কৰে। তেওঁ ৫০,০০০ৰো অধিক গ্ৰাম্য মহিলাৰ নেটৱৰ্কৰ সৈতে জড়িত, তেওঁলোকক প্ৰশিক্ষণ দিছিল আৰু জীৱিকাৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৮৮ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰমা দেৱীয়ে ৰাজস্থানৰ বাৰ্মাৰৰ ৰাৱাটসৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ৮ম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ স্কুল এৰি দিছিল। সৰুতে তেওঁ আইতাকৰ পৰা এম্ব্ৰয়ডাৰী শিকিছিল। ১৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিবাহ হয় আৰু জন্মৰ ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে প্ৰথম পুত্ৰক হেৰুৱাই পেলায়।

কৰ্ম জীৱন

উপাৰ্জনৰ বাবে তেওঁ কিছু কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। ২০০৬ চনত তেওঁৰ গাঁৱৰ প্ৰায় ১০ গৰাকী মহিলাক পতিয়ন নিয়াবলৈ সক্ষম হয় আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ এটা আত্মসহায়ক গোট আৰম্ভ কৰে।প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ পৰা ১০০ টকা বৰঙণিৰে তেওঁলোকে কুশ্বন আৰু বেগ নিৰ্মাণৰ বাবে ছেকেণ্ড হেণ্ড চিলাই মেচিন, কাপোৰ, সূতা আৰু প্লাষ্টিকৰ ৰেপাৰ কিনিলে।

তেওঁৰ সফলতাৰ সন্ধানে তেওঁক বাৰ্মেৰৰ গ্ৰামীন বিকাশ ইভাম চেতনা সংস্থাৰ দুৱাৰমুখলৈ লৈ যায় আৰু ২০০৮ চনত তেওঁ সদস্য হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ২০১০ চনত বেচৰকাৰী সংস্থাটোৰ সভানেত্ৰী হয়। ২০১০ চনত দিল্লীৰ ৰফি মাৰ্গত প্ৰথম প্ৰদৰ্শনী আৰু ২০১৬ চনৰ ৰাজস্থান হেৰিটেজ উইকত প্ৰথম ফেশ্বন শ্ব' কৰে। তেওঁ এতিয়া সমগ্ৰ ভাৰতৰ জনজাতীয় শিল্পী আৰু সংখ্যালঘুসকলৰ শিল্পকলাৰ প্ৰচাৰৰ দিশত কাম কৰি আছে যাতে তেওঁলোকৰ শিল্পকলা আৰু শিল্পৰ আঁৰৰ কৰ্মী সকলক স্বীকৃতি দিয়া হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শ্ৰী.ৰামনাথ কোবিন্দৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ (২০১৮)।
অমিতাভ বচ্চন আৰু সোনাক্ষী সিনহাৰ সৈতে কন বানেগা কোৰপতি শ্ব'ত মঞ্চ ভাগ কৰিছিল (২০ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৯)।
হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, বষ্টন, আমেৰিকাৰ ১৭ সংখ্যক সৰ্বভাৰতীয় সন্মিলনত (১৫-১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২০) পেনেলিষ্ট হিচাপে আমন্ত্ৰিত।

খালিজ টাইমছ, ডুবাইত বৈশিষ্ট্যযুক্ত

মহিলা দিৱসৰ বিশেষ খণ্ডত ভাৰতীয় গায়ক ৰিয়েলিটি শ্ব' 'ইণ্ডিয়ান আইডল'ত বৈশিষ্ট্যযুক্ত (১০ জুলাই ২০২১)।

'২০১৯ চনৰ বছৰৰ টিএফআই ডিজাইনাৰ' খিতাপ লাভ কৰে।

২০১৮ চনত ইণ্ডিয়া টুডে আলোচনীৰ বৰ্ষপূৰ্তি সংস্কৰণত 'নতুন ভাৰত' শীৰ্ষক সংস্কৰণৰ কভাৰ পেজত প্ৰকাশ কৰা হৈছে।

ট্ৰাইবছ ইণ্ডিয়াৰ সদিচ্ছা ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু মুখ্য ডিজাইনাৰ।
ৰাজ্যিক ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ, ৰাজীৱিকা

জয়পুৰ মহাত্মা জ্যোতি ৰাও ফুলে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা শিল্প আৰু বস্ত্ৰশিল্পৰ ক্ষেত্ৰত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰে সন্মানিত।
শ্ৰীলংকা চৰকাৰৰ শিল্পা অভিমানী বঁটা: হস্তশিল্পৰ প্ৰচাৰ
নেদাৰলেণ্ডৰ ওপৰত মহিলাৰ দ্বাৰা সন্মান (২০১৬)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ঘাৰমৰা সত্ৰ

ঘাৰমৰা সত্ৰ উত্তৰ লখিমপুৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। এই সত্ৰখন প্ৰাগ শঙ্কৰী যুগত স্থাপিত হৈছিল। ঘাৰমৰা সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ থকা মধ্যযুগৰ অলেখ মূল্যৱান সম্পদে পৰ্য্যটক সকলক বিশেষভাৱে আকৃষ্ট কৰিব পাৰে। এইবোৰৰ ভিতৰত সাঁচিপাতৰ কীৰ্তন, নামঘোষা, গীতা, চিত্ৰ ভাগৱত, তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ শাস্ত্ৰ, জীৱনী, চিকিৎসাশাস্ত্ৰ, ব্যাকৰণ, নাটককে ধৰি প্ৰায় ৭৬খন গ্ৰন্থ, পিতলৰ খৰম, প্ৰায় ২৬ চেণ্টিমিটাৰ ওখ ভোগজৰা, সমজোখৰ পিকদানি, ৰূপৰ সঁফুৰা, হাতীদাঁতৰ নালৰ কটাৰী, হেঙুল হাইতাল বুলোৱা চিত্ৰখোদিত দোলা, শিৱলংগ আৰু প্ৰায় ১৫ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ অষ্টধাতুৰ এটা ঘণ্টা বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।

ইতিহাস

সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ থকা অসমীয়া সাঁচিপাতৰ লিপি অনুসৰি সত্ৰখন ১৩ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে শদিয়াৰ ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। লিপিখনৰ মতে সত্ৰখন প্ৰথমতে শদিয়াৰ কোনো এখন নদীৰ পাৰত শঙ্কৰিচন নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল।

লিপিখনত উল্লেখ কৰা মতে প্ৰতিষ্ঠাতা শঙ্কৰিচন মূলত গৌড়দেশৰ (বঙ্গাল) আছিল আৰু চুতীয়া ৰজাৰ দুজন ৰাজ পুত্ৰ তেওঁৰ শিষ্য আছিল। পাছত জেষ্ঠ ৰাজকুমাৰে নিজৰ ৰাজত্বকালত তেওঁক শদিয়াত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিছিল আৰু সাধাৰণ জনগণক শিক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। ৰজাই লগতে তেওঁক এভাগ বিষ্ণু মূৰ্তি দান কৰিছিল আৰু জনজাতীয় তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰে বিষ্ণুৰ পূজা কৰিবৰ বাবে এটা মঠ(সত্ৰ) নিৰ্মাণ কৰাই দিছিল। ৰজাজনৰ পিতৃ বৃদ্ধ ৰজাই প্ৰায় এই সত্ৰ পৰিদৰ্শন কৰাৰ লগতে সত্ৰৰ শিষ্যসকলৰ লগত দৰ্শন আৰু ধৰ্মৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। বৃদ্ধ ৰজাজনৰ সত্ৰত থকা সময়খিনিতে মৃত্যু হয় আৰু সেইবাবে সত্ৰখনক "ঘাই-মৰা" সত্ৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।

লিপিত উল্লেখ কৰা অনুসৰি সত্ৰখনত জনজাতীয় তান্ত্ৰিক পদ্ধতিৰে বিষ্ণুক উপাসনা কৰা হৈছিল। ১৫২৪ চনত চুতীয়া-আহোম যুদ্ধৰ সময়ত সত্ৰখন প্ৰথমে শদিয়াৰ পৰা পাছিঘাটলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল আৰু পৰবৰ্তী কালত আবৰ সকলৰ নিয়মিয়া হেঁচাৰ কাৰণে পাছিঘাটৰ পৰা স্থায়ীভাবে লখিমপুৰ জিলাত প্ৰতিষ্ঠিত কৰা হৈছিল। ১৫৮৮ চনত এইখন এখন বৈষ্ণৱ সত্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।

সত্ৰত এতিয়াও চুতীয়া যুগৰ পুৰণি দান সামগ্ৰীৰ এটা বৃহৎ সংগ্ৰহ আছে। সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰী দয়াকৃষ্ণ গোস্বামীদেৱে জানিবলৈ দিয়া মতে সত্ৰত থকা চতুৰ্ভূজ বিষ্ণুমূৰ্তি, ডবা, কাঁহ-পিতলৰ প্ৰায় ২০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ ডাঙৰ জয় ঘণ্টা, শৰাই, কেঁকোৰা দোলা, বেৰা কাঁহী, ভোগ জৰা, পিকদান, আদি সামগ্ৰীবোৰ চুতীয়া ৰজা সত্যনাৰায়ণৰ(১৪ শতিকাত কৰা) দান আছিল। মিশ্ৰধাতুৰে নিৰ্মিত জয় ঘণ্টাটোৰ ঠাৰিডালৰ মাজভাগত "সত্যনাৰায়ণ" নামটো খোদিত আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সত্ৰ
শ্ৰেণী:উত্তৰ লখিমপুৰ
চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক’জ’লানি

চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক'জ'লানি (জন্ম: ২৭ নৱেম্বৰ ১৬০২ – মৃত্যু: সম্ভৱতঃ ১৬৭৬–১৬৭৮), এগৰাকী বেৰক সংগীত সুৰকাৰ, গায়িকা আৰু বেনেডিক্টাইন নান আছিল। তেওঁ প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱন মিলানৰ চাণ্টা ৰাডেগোণ্ডাৰ কনভেণ্টত ক্লষ্টাৰ কৰি কটায়, য'ত তেওঁ প্ৰাইৰেছ (Prior (ecclesiastical)) আৰু এবেছ (Abbess) হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ৰচনা কৰা বন্ধ কৰিছিল। সোতৰ শতিকাৰ ইটালীত পবিত্ৰ সংগীত প্ৰকাশ কৰা ডজনতকৈও অধিক ক্লষ্টাৰ মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।

ৱন আৰু কেৰিয়াৰ

মাৰ্গাৰিটা ক’জ’লানি ইটালীৰ মিলানৰ এটা ধনী ব্যৱসায়ী পৰিয়ালৰ কনিষ্ঠা কন্যা আছিল। ১৬২০ চনত তেওঁ কনভেণ্টত প্ৰৱেশ কৰি ব্ৰত লয়। তেওঁৰ ধৰ্মীয় নাম হিচাপে "চিয়াৰা" যোগ কৰে।

তেখেত এগৰাকী খ্যাতনামা সুৰকাৰ আছিল, তেওঁৰ শৈলীৰ বৈশিষ্ট্য আছিল সুৰৰ ক্ৰম আৰু ধৰণ সলনি কৰা। ১৬৪২ চনত তেওঁৰ কনচাৰ্টি চেক্ৰিৰ দ্বৈত আৰু একক গীতসমূহে লম্বাৰ্ড শৈলী অনুসৰণ কৰিছিল।, আৰু যিকোনো শ্ৰোতাৰ বাবে তেওঁলোকক বগা আৰু সুৰীয়া হংস যেন লাগে, যিয়ে হৃদয় বিস্ময়ৰে ভৰাই তোলে আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰশংসাত মুখৰ মাত হেৰায় যায়। এই চিষ্টাৰসকলৰ ভিতৰত ডনা চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক'জ'লানিয়ে সৰ্বোচ্চ প্ৰশংসাৰ যোগ্য, নামত চিয়াৰা কিন্তু যোগ্যতাৰ ক্ষেত্ৰত আৰু অধিক, আৰু মাৰ্গাৰিটা তেওঁৰ উদ্ভাৱনৰ অস্বাভাৱিক আৰু উৎকৃষ্ট আভিজাত্যৰ বাবে...।"

১৬৭৬ চনৰ পিছত কনভেণ্টৰ ৰেকৰ্ডৰ পৰা ডনা চিয়াৰা মাৰ্গাৰিটা ক’জ’লানি নোহোৱা হৈ যায়। তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ মটেটৰ প্ৰথম আধুনিক সংস্কৰণ, এটাৰ পৰা পাঁচটা কণ্ঠ আৰু কণ্টিনিউঅ'ৰ বাবে, ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশ পায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সুৰকাৰ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি