ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
লাল পাহাড়িৰ দেশে যা

লাল পাহাড়িৰ দেশে যা ১৯৭২ চনত অৰুণ চক্ৰৱৰ্তীৰ দ্বাৰা ৰচিত শ্ৰীৰামপুৰ ষ্টেচনে মহুৱা গাছটা শীৰ্ষক কবিতাটিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সৃষ্টি হোৱা এটি বাংলা লোকসংগীত।

অৰুণ চক্ৰৱৰ্তীয়ে ১৯৭২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত শ্ৰীৰামপুৰ ষ্টেচনৰ কাষেদি‍ পাৰ হৈ যাওঁতে মহুৱা ফুলৰ গছ আৰু ফুল দেখা পাইছিল। ইয়াত (শ্ৰীৰামপুৰ) মহুৱা গছ আৰু ফুলবোৰ তেওঁৰ বাবে বৰ অসঙ্গতিপূৰ্ণ যেন লাগিছিল। তেওঁ মনত প্ৰশ্ন হৈছিল বংগৰ ধান আৰু আলু উৎপাদন হোৱা অঞ্চলত মহুৱা ফুলৰ গছ আৰু ফুল কিয় থাকিব, মহুৱা হৈছে লাল পাহাৰ (জংঘলমহল)ৰ ৰাণী, তাক তাতহে‍ শুৱনি লাগে‍। মহুৱা ৰঙা মাটিৰ গছ। ইয়াৰ পাছতেই তেওঁ গীতটি ৰচনা কৰে।

তাৰ পাছত এই কবিতাটো ১৯৭৯ চনত ভি বালছাৰাৰ পৰিচালনাত বাঁকুড়াৰ ঝুমুৰ গায়ক সুভাষ চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৰেকৰ্ডিং কৰে। বাউলসকলৰ অনুৰোধত অৰুণ চক্ৰৱৰ্তীয়ে আৰু দুটা পংক্তি সংযোজন কৰে। নতুন পংক্তি দুটাত কবিয়ে নিজেই সুৰ দিয়ে।

বহু পাছত বাংলা বেণ্ড 'ভূমি'-এ এই গীতটি ৰেকৰ্ডিং কৰে। ই ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে৷

গীতৰ কথা

বিতৰ্ক

‘ভূমি’য়ে গীতটি ৰেকৰ্ডিং কৰিলেও গীতিকাৰজনৰ নাম উল্লেখ নকৰাৰ ফলত আৰম্ভ হ’ল বিতৰ্ক। গীতটোক লৈ সৃষ্টি হোৱা বিতৰ্ক সন্দৰ্ভত সৌমিত্ৰই কয় যে,'গীতিকাৰজনৰ নাম জনা নাছিলোঁ। সেয়ে উল্লেখ কৰা নাছিলোঁ। ভুল কৰিছিলোঁ। পৰৱৰ্তী সময়ত অৰুণদাৰ ওচৰত ক্ষমাপ্ৰাৰ্থী হৈছোঁ। '

সংৱৰ্ধনা

এই গীতটিৰ পঞ্চাশ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ উপলক্ষত 'সহজিয়া ফাউণ্ডেচন'এ 'লালপাহাৰী'ৰ স্ৰষ্টা অৰুণ চক্ৰৱৰ্তীক ২০২২ চনৰ ৮ জুলাই তাৰিখে ৰবীন্দ্ৰ সদনত সংৱৰ্ধনা জ্ঞাপন কৰে। সেইদিনা ঝুমুৰ গায়ক সুভাষ চক্ৰৱৰ্তীকো সংৱৰ্ধনা জ্ঞাপন কৰা হয়। এই উপলক্ষে অনুষ্ঠিত অনুষ্ঠানত সংগীত জগতৰ বহু বিশিষ্ট ব্যক্তি উপস্থিত আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী লোকসংগীত
জলবিদ্যুৎ

up=1.35|]]ত থকা "তিনি গিৰিসংকটৰ বান্ধ" হৈছে পৃথিৱীত থকা যিকোনো ধৰণৰ বৈদ্যুতিক শক্তি উৎপাদন-কেন্দ্ৰৰ ভিতৰতে সৰ্ববৃহৎ
up=1.35|
জলবিদ্যুৎ হৈছে জলশক্তিৰ পৰা উৎপাদন হোৱা বিদ্যুৎ। ২০১৫ চনৰ তথ্য মতে, পৃথিৱীৰ সৰ্বমুঠ বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ প্ৰায় ১৬.৬%য়েই হৈছে জলবিদ্যুৎ। আনহাতে, নৱীকৰণযোগ্য বৈদ্যুতিক শক্তিৰ প্ৰায় ৭০%য়েই হৈছে জলবিদ্যুৎ। অনুমান কৰা হৈছে, পৰৱৰ্তী ২৫ বছৰলৈকে জলবিদ্যুতৰ পৰিমাণ প্ৰতিটো বছৰতে ৩.১%কৈ বাঢ়ি থাকিব।

পৃথিৱীৰ ১৫০খন দেশত জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প আছে। তাৰে ভিতৰত, ২০১৩ চনত এছিয়া-প্ৰশান্ত ক্ষেত্ৰই গোলকীয় উৎপাদনৰ প্ৰায় ৩৩% জলবিদ্যুৎ উৎপাদন কৰিছিল। জলবিদ্যুৎ উৎপাদনৰ তালিকাত চীনৰ স্থান শীৰ্ষত আছে। ২০১৩ চনত চীনদেশে ৯২০ টেৰাৱাট-ঘণ্টা জলবিদ্যুৎ উৎপাদন কৰিছে, যিটো আছিল তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ প্ৰায় ১৬.৯% বিদ্যুৎ শক্তি।

জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ ব্যয় কম। কয়লা আৰু গেছৰ দৰে জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প এটাই পানীৰ খৰচ (Consume) নকৰে। ১০ মেগাৱাটতকৈ ডাঙৰ প্ৰকল্প এটাৰ পৰা উৎপাদিত হোৱা এক ইউনিট বিদ্যুতৰ খৰচ আমেৰিকান মূল্যৰ হিচাপত ৩ৰ পৰা ৫ চেণ্ট (২৩-৩৮ পইছা) হ'ব পাৰে। এনেধৰণৰ প্ৰকল্পত বান্ধ আৰু জলভাণ্ডাৰ এটা থাকে, যিয়ে ইয়াক বিদ্যুতৰ নমনীয় উৎস হিচাপে গঢ়ি তোলে। কিয়নো উৎপাদিত কৰিবলগীয়া বিদ্যুৎ সময় আৰু পৰিস্থিতিবিশেষে সঘনাই সলনি কৰিব পাৰি। জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প এটা আৰম্ভ হৈ যোৱাৰ পাছত কোনোধৰণৰ পোনপটীয়া অপচয়ৰ (Waste) সৃষ্টি নহয়। সাধাৰণতে ফটো-ভলটেইক উৎপাদন আৰু জীৱাশ্মচালিত শক্তিকেন্দ্ৰৰ তুলনাত জলবিদ্যুতে কম পৰিমাণৰ গ্ৰীনহাউচ গেছ সৃষ্টি কৰে। অৱশ্যে জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ কেতবোৰ নেতিবাচক দিশো আছে। প্ৰসংগক্ৰমে ক'ব পাৰি যে, জলভাণ্ডাৰত যদি প্ৰয়োজনাধিক পানী জমা কৰি ৰখা হয়, তেন্তে তলেৰে বৈ যোৱা জলভাণ্ডাৰটোৰ নদীৰ অংশ শুকাই যাব পাৰে। সেইকাৰণে অধিকাংশ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পই বছৰৰ বিশেষ সময়ত জমা পানীৰ কিছু অংশ এৰি দিবলগীয়া হয়। যদিহে পানীহে সঠিক হাৰত এৰি দিয়া নহয়, তেন্তে নিম্নাংশ জলৰ পৰিমাণ কমি যাব আৰু পশু তথা উদ্ভিদকুলৰ জীৱন বিপদাপন্ন হ'ব।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শক্তি
শ্ৰেণী:বিদ্যুৎ শক্তি
শ্ৰেণী:নবীকৰণযোগ্য শক্তি
গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰা

গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰা (১৯১৭-১৯৯৯) (ইংৰাজী: Govindra Chandra Poira) জন্মসূত্ৰে নেপালীভাষী এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক৷ আৱাহন, জয়ন্তী আদি আলোচনীত তেওঁৰ গল্প প্ৰকাশ পাইছিল৷

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯১৭ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰাৰ জন্ম৷ তেওঁ প্ৰৱেশিকা পৰ্যন্ত শিক্ষা লাভ কৰে৷

সৃষ্টিকৰ্ম

গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰাৰ একমাত্ৰ গল্পসংকলনখন হ’ল সপোন আৰু স্মৃতি (১৯৮৮)৷ সংকলনটি যোগেশ দাসৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পায়৷ তেওঁৰ একমাত্ৰ উপন্যাসখন প্ৰেম আৰু পৃথিৱীৰ ১৯৮৮ চনত প্ৰকাশ পায়৷

মৃত্যু

১৯৯৯ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণু পাৰিখ

শ্ৰেণু পাৰিখ ম্হাত্ৰে (ইংৰাজী: Shrenu Parikh Mhatre; জন্ম: ১১ নৱেম্বৰ ১৯৮৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। পাৰিখে ষ্টাৰ প্লাছৰ ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা ধাৰাবাহিক ইছ প্যাৰ কো ক্যা নাম দুঁ? এক বাৰ ফিৰ (২০১৩–২০১৫)-ত আস্থা অগ্নিহোত্ৰী আৰু ড্ৰামা ধাৰাবাহিক ইশ্কবাজ (২০১৭–২০১৮)-ত গৌৰী ত্ৰিবেদী সিং অবেৰয়ৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিশেষ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।

পাৰিখে ২০১৭ চনত প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু ২০১৮ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ধাৰাবাহিকত অভিনয় অব্যাহত ৰাখি এক ভ্ৰম... সৰ্বগুণ সম্পন্ন (২০১৯)-ত প্ৰতাৰক আৰু প্ৰতিশোধপৰায়ণ জানৱী মিত্তল, ঘৰ এক মন্দিৰ – কৃপা অগ্ৰসেন মহাৰাজ কী (২০২১–২০২২)-ত এগৰাকী বিশ্বাসী গেণ্ডা আগৰৱাল আৰু মৈত্ৰী (২০২৩) ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

পাৰিখৰ জন্ম ১৯৮৯ চনৰ ১১ নৱেম্বৰত গুজৰাটৰ বদোদৰাত হৈছিল। শুভম পাৰিখ নামৰ তেওঁৰ এজন কনিষ্ঠ ভাতৃ আছে। পাৰিখে নৱৰচনা বিদ্যানী বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু বদোদৰাৰ বাবেৰিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ ফাৰ্মাচীৰপৰা ফাৰ্মাচী বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে ২০০৮ চনত তেওঁ মিছ বদোদৰা খিতাপ জয় কৰিছিল।

সংবাদ মাধ্যমত

পাৰিখক ২০১৭ আৰু ২০১৮ চনত আহমেদাবাদ টাইমছৰ 'মষ্ট ডিজায়াৰেবুল উইমেন' (সৰ্বাধিক আকাংক্ষিত মহিলা) হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল। টাইমছৰ 'মষ্ট ডিজায়াৰেবুল উইমেন অন টিভি'ৰ তালিকাত তেওঁ ২০১৮ চনত ১৭তম আৰু ২০১৯ চনত ২০তম স্থান লাভ কৰিছিল। অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে চন্তূৰ চাবোনৰ বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰাৰ লগতে বিদ্যা বালানৰ সৈতেও এটা বিজ্ঞাপন কৰিছে। তেওঁ ষ্টাৰ প্লাছৰ ধাৰাবাহিক ইশ্কবাজৰ সকলো সহ-অভিনেতা যেনে— তেওঁৰ পৰ্দাৰ স্বামী কুণাল জয়সিং, কুণালৰ বাস্তৱ জীৱনৰ পত্নী ভাৰতী কুমাৰ জয়সিং, মৃণাল দেশৰাজ, লীনেশ মাট্টু আৰু নকুল মেহতাৰ সৈতে সু-সম্পৰ্ক ৰখাৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ সুৰভি চান্দনা, মানসী শ্ৰীবাস্তৱ আৰু নেহা লক্ষ্মী আয়াৰ যোশীৰ বিবাহ অনুষ্ঠানতো যোগদান কৰিছিল আৰু প্ৰায়েই তেওঁলোকৰ সৈতে সময় কটোৱা দেখা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য

জয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য আছিল। আনুমানিক পঞ্চদশ শতিকাত প্ৰভাত ৰায় নামৰ ৰজা এজনে এই ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। যষ্ঠদশ শতিকাত চিলাৰায়ে আক্ৰমণ কৰি জয়ন্তীয়া ৰজাক বধ কৰে আৰু ৰাজ্যখন কোচৰ অন্তৰ্গত কৰে। ১৮৩৫ চনত এই ৰাজ্য ইংৰাজ শাসিত অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

নামৰ উৎপত্তি

কোনো কোনোৰ মতে "জয়ন্তীয়া" শব্দটো হিন্দু দেৱী দূৰ্গাৰ ৰূপ জয়ন্তী দেৱী বা জয়ন্তেশ্বৰীৰ পৰা আহিছে। কিছুমানৰ মতে শব্দটো নাৰ (শাসকসকলৰ জাতি) শব্দ পূৰ্বৰ স্থান চুটনুগাৰ পৰা আহিছে। জয়ন্তীয়া দেৱীৰ কিংবদন্তি সম্ভৱতাঃ জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত হিন্দু প্ৰভাৱৰ পাছত সৃষ্টি হৈছে।

নাৰ (জয়ন্তীয়া) আৰু ৱাৰ লোকসকলে খাছী ভাষা।খাছীৰ লগত সম্পৰ্ক থকা মন-মাৰ ভাষা কয়।

বিস্তৃতি

জয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ মেঘালয়ৰ শ্বিলং মালভূমিৰ পূবৰ পৰা দক্ষিণৰ সমতললৈকে, আৰু উত্তৰে অসমৰ বৰাক নদীৰ উপত্যকালৈ বিস্তৃত আছিল।

বৰ্তমান ধ্বংসপ্ৰাপ্ত ৰাজধানী জয়ন্তীপুৰ জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ তলৰ সমলতল্ত আছিল। সম্ভৱতঃ জয়ন্তীয়া পাহাৰত এখন জহকালিৰ ৰাজধানীও আছিল, কিন্তু তাত এতিয়া এটা দূৰ্গা মন্দিৰ আৰু কিছুমান প্ৰাচীন স্মৃতিচিহ্নৰ বাহিৰে একো নাই।

বাংলাদেশৰ চিলেটৰো বহুখিনি অঞ্চল জয়ন্তীয়া ৰজাৰ অধীনত আছিল।

ইতিহাস

জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ আৰম্ভণিৰ ইতিহাস স্পষ্ট নহয়। অনুমান কৰা মতে প্ৰায় পঞ্চদশ শতিকাত প্তভাত ৰায় নামৰ ৰজা এজনে এই ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল। সপ্তদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত ধন মাণিক নামৰ জয়ন্তীয়া ৰজাই কছাৰীৰ লগত ৰণত পৰাস্ত হৈ আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহৰ লগত বৈবাহিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে আৰু আহোমৰ লগ লাগি কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ধন মাণিকৰ পাছত ক্ৰমে যশ মাণিক, সুন্দৰ ৰায়, ছোট পৰ্বত ৰায়, যশোমন্ত ৰায় ৰজা হয়। যশোমন্ত ৰায় আহোম স্বৰ্গদেউ চুত্যিণ্‌ফা বা প্ৰতাপ সিংহৰ (১৬৪৪-১৬৪৮) সমসাময়িক আছিল। আহোম ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহ দিনত যশোমন্ত ৰায়ে ডিমৰুৱা, গোভা, নেলী আৰু খলা ৰাজ্য জয়ন্তীয়াক ঘূৰাই দিব লাগে বুলি দাবী জনায়। ইয়াৰ পাছত দুই ৰাজ্যৰ মিত্ৰতাৰ অন্ত পৰে।

ব্ৰিটিছ অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্তি

১৭৬৫ চনত বংগৰ দিৱানিৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছসকল প্ৰথমবাৰৰ বাবে জয়ন্তীয়াসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। জয়ন্তীয়াসকলে বংগ অঞ্চললৈ চূণ ৰপ্তানি কৰিছিল। কিন্তু ব্ৰিটিছসকলৰ লগত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক মধুৰ নাছিল আৰু ১৭৭৪ চনত তেওঁলোক আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হয়। ইয়াৰ পাছত কোঠ আৰু ১৭৯৯ চনৰ আইনৰ যোগে জয়ন্তীয়াসকল ভৈয়ামৰ পৰা ক্ৰমাৎ পৃথক হৈ পৰে।

প্ৰথম ইংগো বৰ্মী যুদ্ধৰ শেষত ব্ৰিটিছে জয়ন্তীয়া ৰজা ৰাম সিঙক সুৰমা নদীৰ উত্তৰে শাসন কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। ১৮৩৫ চনৰ ১৫ মাৰ্চত জয়ন্তীয়া ৰাজ্য আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ অনা হয়। ৰজাক চিলেটৰ সম্পত্তিৰ লগতে মাহে ৫০০ টকাকৈ দিয়া হয়। ব্ৰিটিছে ভৈয়ামৰ অঞ্চল প্ৰত্যক্ষভাৱে শাসন কৰিছিল। পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ বাবে পোন্ধৰজন দলৈ আৰু চাৰিজন চৰ্দাৰ নিযুক্ত কৰা হৈছিল।

শাসকসকল

জয়ন্তীয়া ৰাজ্য শাসন কৰা ৰজাসকলৰ তালিকা তলত দিয়া হ'ল।
প্ৰভাত ৰায় (১৫০০-১৫১৬)
মাজু গোসাঁই (১৫১৬-১৫৩২)
বুঢ়া পৰ্বত ৰায় (১৫৩২-১৫৪৮)
বৰ গোসাঁই (১৫৪৮-১৫৬৪)
বিজয় মাণিক (১৫৬৪-১৫৮০)
প্ৰতাপ ৰায় (১৫৮০-১৫৯৬)
ধন মাণিক (১৫৯৬-১৬১২)
যশ মাণিক (১৬১২-১৬২৫)
সুন্দৰ ৰায় (১৬২৫-১৬৩৬)
ছোট পৰ্বত ৰায় (১৬৩৬-১৬৪৭)
যশোমন্ত ৰায় (১৬৪৭-১৬৬০)
বান সিং (১৬৬০-১৬৬৯)
প্ৰতাপ সিং (১৬৬৯-১৬৭৮)
লক্ষ্মী নাৰায়ণ (১৬৭৮-১৬৯৪)
ৰাম সিং প্ৰথম (১৬৯৪-১৭০৮)
জয় নাৰায়ণ (১৭০৮-১৭৩১)
বৰ গোসাঁই (১৭৩১-১৭৭০)
ছত্ৰ সিং (১৭৭০-১৭৮০)
বিজয় নাৰায়ণ (১৭৮০-১৭৯০)
ৰাম সিং দ্বিতীয় (১৭৯০-১৮৩২)
ৰাজেন্দ্ৰ সিং (১৮৩২-১৮৩৫)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
গাৰো ভাষা

গাৰো ভাষা বা মান্দি ভাষা এটি চীনা-তিব্বতি ভাষা। এই ভাষা ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ গাৰো পাহাৰ অঞ্চলৰ অধিবাসীসকলৰ প্ৰধান ভাষা। ই পাৰ্শ্বৱৰ্তী বাংলাদেশতো প্ৰচলিত। মেঘালয়ৰ প্ৰতিবেশী ৰাজ্য অসমত প্ৰচলিত বড়ো আৰু ৰাভা ভাষাৰ লগত ইয়াৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে। গাৰো ভাষা লেটিন লিপিৰে লিখা হয়।

উপভাষা

গোত্ৰ ভেদে গাৰোসকলৰ মাজত বেলেগ বেলেগ উপভাষাৰ প্ৰচলন আছে। আচিক উপভাষাটো বাংলাদেশৰ টাঙ্গাইল, ময়মনসিংহ, শেৰপুৰ, নেত্ৰকোণা আৰু ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যত বসবাস কৰা গাৰোসকলৰ মাতৃভাষা। সিহঁতৰ নিজস্ব ভাষাত 'আচিক' শব্দৰ অৰ্থ পাহাৰ। অন্যান্য উপভাষাৰ ভিতৰত আছে আবেং, আৱে, চিচাক, দাক্কা, গাঞ্চিং, কামৰূপ, মাতচি। বাংলাদেশত আবেং উপভাষাটিও প্ৰচলিত; এই উপভাষাৰ লগত কোঁচ ভাষাৰ মিল আছে। বাংলাদেশৰ গাৰোসকলে আবেং উপভাষাত কথা পাতিলেও আচিক উপভাষাতহে লিখে। আওয়ে উপভাষাটো অসমত প্ৰচলিত, কিন্তু ই এতিয়া বিলুপ্তিৰ পথত; ইয়াৰ গাৰোসকলে মান্য গাৰো ভাষাই ব্যৱহাৰ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাষা)
শ্ৰেণী:মেঘালয়
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ভাষা
জ্যোতিপ্ৰসাদ ৰচনাৱলী

জ্যোতিপ্ৰসাদ ৰচনাৱলী হৈছে ২০০৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত প্ৰকাশ হোৱা জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ৰচনাসমূহৰ পৰিমাৰ্জিত আৰু পৰিবৰ্ধিত সংকলন। এই ৰচনাৱলীখন অসম প্ৰকাশন পৰিষদে প্ৰকাশ কৰিছে। ১৯৮১ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখনৰ সপ্তমটো সংস্কৰণ ২০০৭ চনত প্ৰকাশ পায়। অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক আৰু সমালোচক ড° হীৰেন গোহাঁয়ে ৭ম সংস্কৰণটি সম্পাদনা কৰিছে আৰু কিতাপখনৰ ভূমিকা লিখিছে। ১৯৮১ চনত প্ৰকাশ পোৱা কিতাপখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণৰ সম্পাদকসকল আছিল- নৱকান্ত বৰুৱা, সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত।

সম্পাদকৰ চমু পৰিচয়

ড° হীৰেন গোহাঁই অসমীয়া আৰু ইংৰাজী সাহিত্যৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক আৰু সমালোচক। তেওঁ এগৰাকী কবি, সাংবাদিক, শিক্ষাবিদ আৰু শিক্ষকো। ১৯৫৫ চনত গুৱাহাটীৰ কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰতে দ্বিতীয় স্থান (ইংৰাজী আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ) লাভ কৰা গোহাঁই ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ। তেওঁ ইংলেণ্ডৰ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি.এইচ.ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আত্মজীৱনী বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল, হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী, সপোনৰ দিকচৌ বনত তথা ইমান তিতা সাগৰৰ পানীত গোহাঁইৰ বৈচিত্ৰ্য়ময় বৌদ্ধিক জীৱন আৰু পাণ্ডিত্যৰ উমান পোৱা যায়। অসমীয়া জাতীয় জীৱনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৯ চনত গোহাঁয়ে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ, লেখক আৰু প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ গীত, কবিতা, নাটক, প্ৰবন্ধ, শিশুসাহিত্য আদি সকলা দিশতে তেখেতে বৰঙণি আগবঢ়াই থৈ গৈছে। অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা তেখেতৰ অনবদ্য অৱদানৰ বাবে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাক "ৰূপকোঁৱৰ" আখ্যা দিয়া হয়। আগৰৱালা অসমীয়া গীতত আধুনিকতাৰ প্ৰৱৰ্তক। ১৯৩৫ চনত তেখেতে প্ৰথমখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জয়মতী নিৰ্মাণ কৰে। ১৯৫১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰী তাৰিখে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ দিনটো "শিল্পী দিৱস" ৰূপে পালন কৰা হয়।

গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জীৱন, কৰ্ম আৰু ব্যক্তিত্বৰ এটা উজ্জ্বল দিশ হ’ল জ্যোতিপ্ৰসাদ ৰচনাৱলী। সম্পাদনা সমিতিয়ে গ্ৰন্থখন নটা ভাগত ভাগ কৰি ছপা কৰিছে। প্ৰথম খণ্ডত নাটকখিনি, দ্বিতীয় খণ্ডত গল্প আৰু উপন্যাস, তৃতীয় খণ্ডত বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰৱন্ধ আৰু ভাষণসমূহ, চতুৰ্থ খণ্ডত কবিতা, পঞ্চম খণ্ডত গীত আৰু ষষ্ঠ খণ্ডত শিশু-সাহিত্যসমূহ সন্নিৱিষ্ট হৈছে। ইয়াৰ উপৰি পৰিশিষ্ট-ক, খ, গ, ঘ, ঙ ভাগ কৰি এই ভাগসমূহত বিভিন্নজনে জ্যোতিপ্ৰসাদ আৰু তেওঁৰ সৃষ্টি সম্পৰ্কে লিখা প্ৰৱন্ধ, চিঠি-পত্ৰ, গীতৰ স্বৰলিপি, জ্যোতিপ্ৰসাদৰ হস্তাক্ষৰ, তেওঁ লিখা ইংৰাজী লেখা আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। নাটক, কবিতা, গীত, গল্প, চিন্তামূলক প্ৰৱন্ধ আৰু ভাষণ আদিৰে পৰিপূৰ্ণ এই ৰচনাৱলীখন অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ অমূল্য সম্পদ। সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু কলা সম্পৰ্কে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ স্বকীয় চিন্তা-ভাৱনাৰ স্বাক্ষৰ জ্যোতি ৰচনাৱলীয়ে বহন কৰিছে। ৰচনাৱলীখনৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণৰ মুখ্য সম্পাদক সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই তেওঁৰ সুদীৰ্ঘ ভূমিকাত লিখিছিল;

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
জগন্নাথ মন্দিৰ, ডিব্ৰুগড়

শ্ৰীক্ষেত্ৰ ধাম, মহাপ্ৰভু জগন্নাথ মন্দিৰ অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ ডিব্ৰুগড় চহৰত অৱস্থিত ভগৱান জগন্নাথৰ প্ৰতি সমৰ্পিত মন্দিৰ। হিন্দু ধৰ্মৰ চাৰি ধামৰ অন্যতম ওড়িশাৰ পুৰীত অৱস্থিত শ্ৰী জগনাথ মন্দিৰক আৰ্হি হিচাপে ২০১৪ চনত এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ডিব্ৰুগড়-তিনিচুকীয়া বাইপাছ পথৰ খনিকৰৰ মহাত্মা গান্ধী উদ্যানৰ ওচৰত অৱস্থিত এই মন্দিৰৰ উচ্চতা ৮৫ ফুট। স্থাপত্য গাঁথনি অনুসৰি এই মন্দিৰটো পুৰীত অৱস্থিত ভাৰতৰ মূল জগনাথ মন্দিৰ দ্বিতীয় স্বৰূপ।

ইতিহাস

জগন্নাথ মন্দিৰৰ নিৰ্মাণকাৰ্য শ্ৰী শ্ৰী জগন্নাথ সাংস্কৃতিক ন্যাসৰ তত্ত্বাৱধানত আৰম্ভ হৈছিল। মন্দিৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পাঁচ বিঘা ভূমি বকপাৰা চাহ বাগিচায়ে দান কৰিছিল। এই ন্যাসে বৰ্তমান প্ৰতিষ্ঠানটোৰ আনুষ্ঠানিক অভিভাৱক আৰু ৰক্ষক হিচাপে কাম কৰে। ২০১৪ চনত তিৰুপতি বালাজী মন্দিৰৰ অহা পুৰোহিতৰ উপস্থিতত প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা সমৰোহ অনুষ্ঠিত হৈছিল। তদানীন্তন অসমৰ ৰাজ্যপাল জনকী বল্লভ পটনায়কে এই মন্দিৰ স্থাপনত বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছিল।

স্থাপত্য

ডিব্ৰুগড়ৰ জগন্নাথ মন্দিৰ পুৰীত অৱস্থিত জগন্নাথ মন্দিৰৰ আৰ্হি হিচাপে লৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
মূল মন্দিৰটো কলিংগ স্থাপত্যশৈলীৰ হোৱাৰ হেতুকে এই মন্দিৰো একে শৈলীত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। মন্দিৰৰ মূল শিখৰৰ উচ্চতা ৮৫ ফুট। মন্দিৰ প্ৰাংগণত মুঠ সাতটা মন্দিৰ আছে। মন্দিৰৰ মূল উপাস্য মহাপ্ৰভু জগন্নাথৰ লগতে বলভদ্ৰ, সুভদ্ৰা, শিৱ, গণেশ, হনুমান আৰু দেৱী মন্দিৰ আছে। মন্দিৰৰ চাৰিওফালে ৩ মিটাৰ উচ্চতাৰ দেৱাল আছে আৰু দেৱালত কৃষ্ণলীলা আৰু পুৰাণৰ দৃশ্য ভাস্কৰ্য ৰূপত সজোৱা হৈছে। মন্দিৰলৈ সোমোৱা দুখন প্ৰৱেশদ্বাৰ আছে। মূল প্ৰৱেশদ্বাৰৰ দুয়োফালে দুটা সিংহৰ প্ৰতিকৃতি থকাৰ বাবে ইয়াক সিংহদ্বাৰ বোলা হয়।

পৰ্যটন

জগন্নাথ মন্দিৰ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ পৱিত্ৰ উপাসনাস্থল। ইয়ালৈ দৈনন্দিন বহু ভক্তৰ সমাগম হয়। পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰৰ আৰ্হি হিচাপে ইয়ালৈ দেশ-বিদেশৰ নানা পৰ্যটক আহে। মন্দিৰৰ স্থাপত্য আৰু চৌপাশৰ সেউজীয়া পৰিৱেশে পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত ৰথযাত্ৰাতো মন্দিৰত ভক্ত সকলৰ ভীৰ পৰিলক্ষিত হয়।

যাতায়ত

জগন্নাথ মন্দিৰ ডিব্ৰুগড় চহৰৰ পৰা ৭ কিঃমিঃ নিলগত ডিব্ৰুগড়-তিনিচুকীয়া বাইপাছ পথৰ দাঁতিত খনিকৰ নামে ঠাইত অৱস্থিত। ইয়াৰ পৰা ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন
প্ৰায় ৭ কিঃমিঃ আৰু ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ প্ৰায় ১২ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত।ডিব্ৰুগড় চহৰৰ পৰা জগন্নাথ মন্দিৰলৈ যোৱা নিয়মীয়াকৈ অটো ৰিক্সা পোৱা যায়।

চিত্ৰভঁৰাল

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
ললিতা লাজমী

ললিতা লাজমী (ইংৰাজী: Lalita Lajmi; ১৭ অক্টোবৰ ১৯৩২ – ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৩) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী। কলাৰ সৈতে জড়িত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা স্ব-শিক্ষিত শিল্পী, সৰুতে শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ অতি আকৰ্ষণ আছিল। তেওঁ হৈছে হিন্দী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, অভিনেতা গুৰু দত্তৰ ভগ্নী। ১৯৯৪ চনত তেওঁ লণ্ডনৰ নেহৰু চেণ্টাৰত ভাৰতীয় উচ্চায়ুক্ত গোপালকৃষ্ণ গান্ধীয়ে আয়োজন কৰা গুৰু দত্ত চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে। ভাতৃ সত্যজিৎ ৰায় আৰু ৰাজ কাপুৰে নিৰ্মাণ কৰা ভাৰতীয় ছবিৰ দ্বাৰাও তেওঁৰ কাম প্ৰভাৱিত হৈছিল।

তেওঁৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত ললিতা লাজমীয়ে কয় যে, মধ্যবিত্তীয় পটভূমিৰ হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ পৰিয়ালে তেওঁক শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ শ্ৰেণীত যোগদান কৰাৰ সামৰ্থ্য নাছিল। পৰম্পৰাগত পৰিয়ালৰ আছিল আৰু সেয়েহে শিল্পৰ প্ৰতি আগ্ৰহ গঢ়ি তুলিছিল। কলকাতাৰ ব্যৱসায়িক শিল্পী বি. বি. বেনেগালে তাইৰ বাবে ৰঙৰ বাকচ এটা লৈ আহিছিল। ১৯৬১ চনত তাই গুৰুত্বসহকাৰে চিত্ৰকলা আৰম্ভ কৰিছিল যদিও সেই সময়ত কাকো নিজৰ চিত্ৰকৰ্ম বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰিছিল আৰু সেয়েহে আৰ্থিকভাৱে নিজকে স্বাবলম্বী কৰিবলৈ আৰ্ট স্কুলত শিক্ষকতা কৰিবলগীয়া হৈছিল। শিক্ষকতা কৰাৰ সময়ত তাই বিশেষভাৱে সক্ষম আৰু অসুবিধাগ্ৰস্ত শিশুৰ সৈতে কাম কৰিছিল। তাইৰ প্ৰথম ছবিখন মাত্ৰ ৫০ টকাত বিক্ৰী হৈছিল। ১০০ টকা জাৰ্মান শিল্প সংগ্ৰাহক ড° হাইনজমোডকে দিছিল। তেওঁ তাইৰ কৰ্মৰাজি লৈছিল আৰু বিনিময়ত তাইক জাৰ্মান শিল্পীৰ কৰ্ম বা কিছুমান কিতাপ দিছিল।

লাজমীয়ে কয় যে ১৯৭০ চনৰ শেষৰ ফালে তেওঁৰ কামৰ কোনো বিশেষ দিশ নাছিল। তাৰ পিছত তাই বিকশিত হ’বলৈ ধৰিলে আৰু এচিং, অইল আৰু জলৰঙী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ১৯৯০ চনৰ তেওঁৰ কাম যিয়ে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত বিদ্যমান লুকাই থকা উত্তেজনা দেখুৱাইছে, তেওঁলোকে তেওঁলোকে লোৱা বিভিন্ন ভূমিকাক ধৰি ৰাখিছে। কিন্তু তেওঁৰ মহিলাসকল নম্ৰ নাছিল বৰঞ্চ আত্মবিশ্বাসী আৰু আক্ৰমণাত্মক আছিল। আনকি তেওঁৰ চিত্ৰত কালী আৰু দুৰ্গাৰ প্ৰতিচ্ছবিও ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ ঘনিষ্ঠ প্ৰেৰণা আছিল তেওঁ অংকন কৰা "দ্য ফেমিলি ছিৰিজ" নামৰ এখন ধাৰাবাহিক আৰু এই কামটো কেম'ল্ডত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

ললিতা লাজমীৰ পিতৃ-মাতৃ প্ৰথমে কাৰৱাৰত বসতি স্থাপন কৰিছিল যদিও বাংগালুৰুলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল। লাজমীৰ পিতৃ কবি আৰু মাতৃ বহুভাষিক লেখিকা আছিল। তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল ভৱনীপুৰত। তেওঁৰ ককাক বি. বি. বেনেগালে তেওঁক সৰুতে চিত্ৰকলাৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল যেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ বাবে ৰঙৰ বাকচ এটা আনি তেওঁৰ কাম প্ৰতিযোগিতা এখনলৈ পঠিয়াইছিল; পিছলৈ তেওঁ প্ৰথম পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁৰ চিত্ৰকলাৰ হেঁপাহ দ্ৰুতগতিত বিকশিত হৈছিল, সেই সময়তে তেওঁ গুৰুত্বসহকাৰে চিত্ৰ অংকন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনী আছিল মুম্বাইৰ জেহাংগীৰ আৰ্ট গেলেৰীত গ্ৰুপ প্ৰদৰ্শনী, য'ত ১৯৬১ চনত তেওঁৰ প্ৰথম একক প্ৰদৰ্শনীও অনুষ্ঠিত হয়। লাজমীয়ে দুটা দশকৰো অধিক সময় কেম্পিয়ন স্কুল আৰু কনভেণ্ট অৱ জিছুছ এণ্ড মেৰীত অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু পিছলৈ জে জে স্কুল অৱ আৰ্টত নামভৰ্তি কৰি আৰ্ট মাষ্টাৰ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ললিতা লাজমীৰ ৰচনাসমূহ নেচনেল গেলেৰী অৱ মডাৰ্ণ আৰ্ট আৰু ভাৰতৰ চি এছ এম ভি এছ মিউজিয়াম, আৰু ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামত সংগ্ৰহত ৰখা হৈছে।

কেপ্তেইন গোপী লাজমীৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল। তেওঁৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে। তেওঁৰ কন্যা কল্পনা লাজমী আছিল এগৰাকী হিন্দী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।

২০২৩ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত ৯০ বছৰ বয়সত লাজমীৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
হিমৰ্ষা ভেংকটস্বামী

হিমৰ্ষা ভেংকটস্বামী (ইংৰাজী: Himarsha Venkatsamy) এগৰাকী দক্ষিণ আফ্ৰিকান মডেল, অভিনেত্ৰী আৰু টেলিভিছন উপস্থাপিকা। তেওঁ ২০১০ চনৰ কিংফিচাৰ কেলেণ্ডাৰ হাণ্ট প্ৰতিযোগিতাত অঞ্জলি লাভানিয়া আৰু নিধি সুনীলক চূড়ান্ত ৰাউণ্ডত পৰাস্ত কৰি বিজয়ী হোৱাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। এই প্ৰতিযোগিতাই তেওঁক ভাৰতীয় ফেশ্বন আৰু মনোৰঞ্জন জগতত এক উল্লেখযোগ্য পৰিচয় দিয়ে।

তেওঁ ২০১০ চনৰ বলিউডৰ ৰোমাণ্টিক কমেডী ছবি আই হেট লাভ ষ্ট'ৰীজত এক বিশেষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। যদিও সেইখন ছবিত তেওঁৰ চৰিত্ৰ সৰু আছিল, তেতিয়াৰপৰা তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত অধিক সুযোগ লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য সফলতা আহে থ্ৰিলাৰ ছবি ৰোৰ: টাইগাৰ্ছ অফ দ্য সুন্দৰবনত ঝুম্পা চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ জৰিয়তে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ডাৰবানত দক্ষিণ ভাৰতীয় মূলৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকান পিতৃ-মাতৃৰ গৰ্ভত হিমৰ্ষাৰ জন্ম হৈছিল। ১৩ বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁ মডেলিং আৰম্ভ কৰিছিল আৰু স্থানীয় ফেশ্বন অনুষ্ঠানসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ডৰবানৰ এখন বিদ্যালয়ত তেওঁ কলা আৰু সংগীত অধ্যয়ন কৰাৰ লগতে নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণো গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ উচ্চশিক্ষাৰ বাবে ইউনিভাৰ্চিটি অফ দ্য উইটৱাটাৰচৰাণ্ডত অধ্যয়ন কৰি ফিজিঅ'থেৰাপিষ্ট হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লয়।

কৰ্মজীৱন

হিমৰ্ষাই তেওঁৰ ভগ্নী তেৰুষ্কাৰ সৈতে ২০০৯ চনৰ কিংফিচাৰ কেলেণ্ডাৰ গাৰ্ল হাণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এনডিটিভি গুড টাইমছত সম্প্ৰচাৰিত এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ বিজয়ী হৈছিল আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ ভাৰতৰ ফেশ্বন উদ্যোগত পৰিচিতি লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ২০০৯ চনৰ লেকমি ফেশ্বন উইকত অংশগ্ৰহণ কৰি বিভিন্ন ডিজাইনাৰৰ বাবে ৰেম্পত হেঁটিছিল। মডেলিং ক্ষেত্ৰত সফলতা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অনুষ্ঠানতো কাম আৰম্ভ কৰে।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

বৰ্ষ ছবি চৰিত্ৰ টোকা
২০১০ আই হেট লাভ ষ্ট'ৰীজ অনুল্লিখিত চৰিত্ৰ
২০১৫ ৰোৰ: টাইগাৰ্ছ অফ দ্য সুন্দৰবন ঝুম্পা
২০১৬ বীৰম উনিয়াৰ্চা মালয়ালম আৰু ইংৰাজী ভাষাত একেলগে নিৰ্মিত
২০১৮ ব্লেক বাড ছানিয়া মালহোত্ৰা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
নাৰিকল তেল

নাৰিকল তেল হৈছে নাৰিকল গছৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা নাৰিকলৰ খোলাৰ পৰা উলিওৱা এক প্ৰকাৰৰ তেল। নাৰিকল তেলৰ বিভিন্ন ব্যৱহাৰ আছে। উচ্চ সংপৃক্ত চৰ্বিৰ বাবে ই লাহে লাহে জাগৰিত হয় আৰু ৰেঞ্চিডিফিকেশনৰ প্ৰতিৰোধী হোৱাৰ বাবে ই ২৪ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (৭৫ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট) তাপমাত্ৰাত ছমাহলৈকে নষ্ট নোহোৱাকৈ ভালে থাকে।

উচ্চ সংপৃক্ত চৰ্বিৰ কাৰণে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা, আমেৰিকাৰ স্বাস্থ্য আৰু মানৱ সেৱা বিভাগ, আমেৰিকাৰ খাদ্য আৰু ঔষধ প্ৰশাসন, আমেৰিকান হাৰ্ট এছ’চিয়েচন, আমেৰিকান ডায়েটেটিক এছ’চিয়েচন, ব্ৰিটিছ নেচনেল হেল্থ চাৰ্ভিচ, ব্ৰিটিছ নিউট্ৰিচন ফাউণ্ডেচন আৰু কানাডাৰ পুষ্টিবিদসকলে নাৰিকল তেলৰ ব্যৱহাৰ কমকৈ কৰাৰ বা পৰিহাৰ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।

পুষ্টি আৰু চৰ্বিৰ অনুপাত

নাৰিকল তেলত থাকে ৯৯% সংপৃক্ত চৰ্বি। ১০০ গ্ৰাম নাৰিকল তেলত ৮৯০ কেলৰি থাকে। সংপৃক্ত চৰ্বিৰ আধা অংশ ল’ৰিক এচিড। আন সংপৃক্ত চৰ্বিসমূহৰ ভিতৰত মাইৰিষ্টলেইক এচিড আৰু পালমিটলেইক এচিড অন্যতম। মুঠ চৰ্বিৰ ৮২% সংপৃক্ত চৰ্বি, ৬% মনোঅসংপৃক্ত চৰ্বি আৰু ২% বহুসংপৃক্ত চৰ্বি। তাৰোপৰি নাৰিকল তেলত ফাইটোষ্টেৰল থাকে।

তৈয়াৰ

ভিজা বা শুকান প্ৰক্ৰিয়াৰে নাৰিকল তেল উলিয়াব পাৰি। অধিক সহজভাৱে (কিন্তু হয়তো কম ফলপ্ৰসূভাৱে) উতলা পানী, ৰ'দ বা লাহে লাহে জুইৰ জৰিয়তে মাংস গৰম কৰি তেল উৎপাদন কৰিব পাৰি।

উৎপাদন

২০২০ চনত বিশ্বৰ নাৰিকল তেলৰ উৎপাদন আছিল ২৬.১ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন (২.৮.৮ মিলিয়ন চুটি টন), ফিলিপাইনছ আৰু ইণ্ডোনেছিয়াই একেলগে বিশ্বৰ মুঠ তেলৰ ৬০% উৎপাদন।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
স্বৰ্ণ বৰা

স্বৰ্ণ বৰা (জন্ম: ১৯৩৭) এগৰাকী বিশিষ্ট অসমীয়া ঔপন্যাসিক। তেওঁৰ উপন্যাসসমূহত অঞ্চলভিত্তিক সমাজৰ হৃদয়স্পৰ্শী ছবি অংকিত হয়। কেৱল কাহিনীৰ বিস্তাৰেই নহয়, সমাজৰ দুখ-বেদনাৰ মাজেৰে সনাতন মানৱীয় অনুভৱৰ সৈতে পঢ়ুৱৈক মুখামুখি কৰি তোলে।

জন্ম

স্বৰ্ণ বৰাৰ জন্ম ১৯৩৭ চনত অসমৰ নগাঁৱৰ কচলুখোৱাত হৈছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁয়ে বহু বছৰ শিক্ষকতা কৰিছিল। ১৯৯০ চনত শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে স্বেচ্ছা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

সাহিত্য কৰ্ম

উপন্যাস

ডিয়ুং নদীৰ গীত (১৯৮৫)
চিমচাং নদীৰ হাঁহি (১৯৮৭)
লুইত পাৰৰ কণ্ঠ (১৯৮৯)
দুধনৈৰ বেদনা (১৯৯৭)
আই নদীৰ উচুপনি (১৯৯৯)
তিতাই মৰা সুঁতিৰ সুৰধ্বনি (২০০০)
মেঘনা যমুনা টেমছ (প্ৰকাশৰ বৰ্ষ উল্লেখ নোহোৱা)

বঁটা

ডিয়ুং নদীৰ গীত উপন্যাসৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ সীতানাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰী বঁটা (১৯৯৭)
মেঘনা যমুনা টেমছ গ্ৰন্থৰ বাবে বাসন্তী বৰদলৈ বঁটা (১৯৯৯)

তথ্য উৎস

কথা বৰেণ্য ১০০, সম্পাদক: শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন বায়ন, কথা প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, পৃষ্ঠা: ২৪৯, প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০৬

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
চুইছ প্ৰত্যাহ্বান

চুইছ প্ৰত্যাহ্বান হৈছে কিছুমান অধিকাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰচলিত এক প্ৰকাৰৰ ৰাজহুৱা ক্ৰয়, যাৰ বাবে কোনো ৰাজহুৱা কৰ্তৃপক্ষৰ (সাধাৰণতে চৰকাৰৰ এটা সংস্থা) প্ৰয়োজন হয় যি ৰাজহুৱা প্ৰকল্পৰ বাবে (যেনে বন্দৰ, পথ বা ৰেলপথ), বা চৰকাৰক প্ৰদান কৰিব লগা সেৱাৰ বাবে নিবিচৰাকৈয়ে নিবিদা প্ৰাপ্ত কৰিছে। এনে ক্ষেত্ৰত উক্ত ৰাজহুৱা কৰ্তৃপক্ষই তৃতীয় এটা পক্ষক ইয়াতকৈ উন্নত নিবিদা প্ৰদান কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।

কিছুমান চুইছ প্ৰত্যাহ্বানৰ দ্বাৰা নিবিচৰাকৈয়ে নিবিদা দাখিল কৰা সংস্থাটোকেই চুইছ প্ৰত্যাহ্বান প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি ওলাই অহা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নিবিদা মিলাবলৈ বা ইয়াক উন্নত কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। ভাৰতীয় সাংবাদিক বিনায়ক চেটাৰ্জীয়ে ইয়াক "মূল আৰু সামাজিক আন্তঃগাঁথনি প্ৰকল্পৰ বাবে ৰাজহুৱা ক্ৰয়ৰ এক কম পৰিচিত আৰু আনকি কম ব্যৱহৃত পদ্ধতি" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাণিজ্য