ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মুনমী ফুকন

মুনমী ফুকন (ইংৰাজী: Moonmi Phukan) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, ছুটি ছবি, ধাৰাবাহিক আৰু ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰতো অভিনয় কৰিছে৷

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক টোকা
২০১১ ৰামধেনু মুনিন বৰুৱা অতিথি শিল্পী
২০১২ ৰ’দ্‌ গৌতম বৰুৱা
২০১৬ দূৰদৰ্শন...এটি যন্ত্ৰ (২০১৬) ৰাজেশ ভূঞাঁ
২০১৭ তুমি আহিবানে (২০১৭) প্ৰেৰণা বৰবৰুৱা

লংকা কান্দ

দাদাগিৰি

ইমন

ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ

অসমৰ কেইবাখনো ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত মুনমীয়ে অভিনয় কৰিছে। সেইবোৰৰ ভিতৰত হেঙুল থিয়েটাৰ আৰু
থিয়েটাৰ সূৰ্য্য উল্লেখযোগ্য।

অসমীয়া ভিচিডিত মুনমী ফুকন

জানমণি (২০১১)
চানেকী

টিভি ছিৰিয়েল

চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিচিডি ত অভিনয় কৰাৰ বাদেও মুনমী ফুকনে টিভি ধাৰাবাহিকটো অভিনয় কৰি আহিছে, তাৰে মাজৰ জনপ্ৰিয় ছিৰিয়েল হ’ল:-
অনুৰাধা , ৰং (দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ) যোগে সম্প্ৰচাৰিত।
তুমি দুচকুত কাজল ল’লে, ৰং (দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ) যোগে সম্প্ৰচাৰিত।
বিনদাছ, ৰং (দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ) যোগে সম্প্ৰচাৰিত।
দুটি মনৰ জোনাক (ৰং) চৰিত্ৰ - কস্তূৰী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
আলেকজেণ্ডাৰ হেমিল্টন

আলেকজেণ্ডাৰ হেমিল্টন (; জন্ম: ১১ জানুৱাৰী, ১৭৫৫ বা ১৭৫৭ – মৃত্যু: ১২ জুলাই, ১৮০৪), আমেৰিকাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃ, জেনেৰেল জৰ্জ ৱাশ্বিংটনৰ মুখ্য কৰ্মচাৰী সহায়ক, তেওঁ আমেৰিকাৰ সংবিধানৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী দোভাষী আৰু সমৰ্থক, দেশৰ বিত্তীয় ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, ফেডাৰেলিষ্ট পাৰ্টি (বিশ্বৰ প্ৰথমটো ভোটাৰ ভিত্তিক ৰাজনৈতিক দল)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, আমেৰিকাৰ ক’ষ্ট গাৰ্ডৰ পিতৃ আৰু দ্য নিউয়ৰ্ক পোষ্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।

উদ্ধৃতি

এটা জাতীয় ঋণ যদি অত্যধিক নহয় তেন্তে আমাৰ বাবে জাতীয় আশীৰ্বাদ হ’ব।
- ৰবাৰ্ট মৰিছলৈ লিখা পত্ৰ (৩০ এপ্ৰিল ১৭৮১)

ইয়াত ছাৰ, মানুহে শাসন কৰে; ইয়াত তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ নিকট প্ৰতিনিধিৰ দ্বাৰা কাম কৰে।
- Elliot's Debates, vol 2, পৃষ্ঠা ৩৪৮।(নিউয়ৰ্ক ষ্টেট কনভেনচন অন দ্য এডপচন অৱ দ্য ফেডাৰেল কনষ্টিটিউচন, পৌকিপচি, নিউয়ৰ্ক, ২৭ জুলাই, ১৭৮৮ত আমেৰিকাৰ হাউছ অৱ ৰিপ্ৰেজেণ্টেটিভছৰ মন্তব্য)

বিপ্লৱৰ উদ্যমে ভাল মানুহকো চৰম পৰ্যায়লৈ ঠেলি দিয়ে।
- Essay (১২ আগষ্ট, ১৭৯৫)

বিপদৰ সলনি অপমান বাছি লোৱা জাতি এটা মালিকৰ বশৱৰ্তী হ’বলৈ সাজু, আৰু ইয়াৰ যোগ্য।
- দৈনিক বিজ্ঞাপনদাতালৈ পত্ৰ (২১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৭৯৭)

কথাবোৰ যিদৰে হ’ব লাগে তেনেকৈ নহয়, প্ৰকৃততে যিদৰে আছে তেনেদৰেই উপস্থাপন কৰাটো মোৰ কৰ্তব্য বুলি গণ্য কৰিছো।
- ৰবাৰ্ট মৰিছলৈ লিখা পত্ৰ (১৩ আগষ্ট, ১৭৮২)

সেই অন্ধকাৰ ব্যৱস্থাটোত গভীৰভাৱে শিপাই থকা এটা কথা যে কোনো চৰিত্ৰই যিমানেই সত্য নহওক কিয়, যিমানেই মিছা নহওক কিয় বাৰে বাৰে আক্ৰমণ সহ্য কৰিব নোৱাৰে।
- কিছুমান নথিপত্ৰৰ ওপৰত পৰ্যবেক্ষণ, যাক দ্য ৰেইনল্ডছ পেমফ্লেট (১৭৯৭) বুলিও কোৱা হয়।

উৎস

শ্ৰেণী: ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী: মাৰ্কিন অৰ্থনীতিবিদ
শ্ৰেণী:আমেৰিকাৰ ব্যক্তি
গোৱালপাৰীয়া উপভাষা

গোৱালপাৰীয়া উপভাষা বা গোৱালপাৰীয়া অসমৰ অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাত বহুলভাৱে প্ৰচলিত অসমীয়া ভাষাৰ উপভাষা। পশ্চিম অসমত প্ৰচলিত অসমীয়াৰ দুই উপভাষাৰ ভিতৰত গোৱালপাৰীয়া অন্যতম। আনটো উপভাষা হৈছে কামৰূপী উপভাষা বা কামৰূপীয়া। গোৱালপাৰীয়া ভাষা অঞ্চলৰ পশ্চিমত উত্তৰ বংগীয় উপভাষা অঞ্চল আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে তিব্বত-বৰ্মী ভাষাৰ সম্প্ৰদায় আছে। বিভিন্ন আঞ্চলিক ভাষাৰ শব্দ সংমিশ্ৰণ গোৱালপাৰীয়া উপভাষাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। এই ভাষা কোৱা মানুহৰ আনুমানিক সংখ্যা প্ৰায় ২০ লাখ।

গোৱালপাৰীয়া লোকগীতৰ বিখ্যাত শিল্পী প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱায়ে গোৱালপাৰীয়া ভাষাক ৰাষ্ট্ৰীয় দৰবাৰত চিনাকি দিছিল।

ইতিহাস

গংগা নদীৰ উত্তৰ ফালৰ অঞ্চল সমূহত পূব মগধী প্ৰাকৃত ভাষাৰ পৰা ৰাঢ়ী,ৱাৰেন্দ্ৰী, কামৰূপী আৰু বংগ ভাষাৰ উৎপত্তি হৈছিল। কামৰূপ অঞ্চলত প্ৰচলিত ভাৰতীয়-আৰ্য ঠাঁলৰ কামৰূপী ভাষাৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ গোৱালপাৰীয়া আদি ভাষা আৰু উত্তৰ বংগৰ কোচ ৰাজবংশী ভাষাৰ উৎপত্তি হৈছিল।

শ্ৰেণীবিভাজন

গোৱালপাৰীয়া উপভাষাক তিনিটা গোটত শ্ৰেণী বিভাজন কৰা হয়। এই তিনিটা হ'ল;
পূৰ্বীয়,
মধ্যমীয়া, আৰু
পশ্চিমীয়া।
অসমৰ ভাষাবিদ সকলে এই তিনিটা উপভাষাক অসমীয়া ভাষাৰ উপভাষা হিচাপে উল্লেখ কৰে। কিন্তু বাংলা ভাষাবিদ চেটাৰ্জীয়ে (১৯২৬) পশ্চিম গোৱালপাৰীয়া উপভাষাক উত্তৰ বংগৰ উপভাষা সমূহৰ লগত আৰু বাকী দুটা গোটক কামতাপুৰী ভাষাৰ উপভাষা হিচাপে উল্লেখ কৰে।

বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্তয়ে গোৱালপাৰীয়া উপভাষাক তিনিটা মুখ্য ভাগত বিভক্ত কৰিছে। পূব গোৱালপাৰীয়াক অভয়াপুৰী আৰু গোৱালপাৰা চহৰত প্ৰচলিত আৰু কৃষ্ণাই, দুধনৈ , ধূপধৰা অঞ্চলৰ ভাষা হিচাপে দুটা শাখাত ভাগ কৰিছে। স্থানীয়ভাৱে এই অঞ্চলৰ ভাষাসমূহক হাব্ৰাঘাটীয়া, বাউসীয়া, নামদানীয়া আৰু বাৰাহাজাৰী হিচাপে জনা যায়। পশ্চিম গোৱালপাৰীয়াক গৌৰীপুৰ অঞ্চল (স্থানীয়ভাৱে ঘূল্লীয়া) আৰু শালকোচা অঞ্চলৰ আশে-পাশে প্ৰচলিত ভাষা এই দুই শাখাত ভাগ কৰিছে। শালকোচাৰ ভাষাক তেওঁ মধ্যমীয়া গোৱালপাৰীয়া হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।

গোৱালপাৰা অঞ্চল

ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ পশ্চিম অংশত গোৱালপাৰা অঞ্চলত গোৱালপাৰীয়া উপভাষা প্ৰচলিত। প্ৰাচীন কালত এই অঞ্চল কামৰূপ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰত্নপীঠত গোৱালপাৰা অঞ্চল আছিল। পিছলৈ এই অঞ্চল কমতা ৰাজ্য আৰু তাৰপিছত কোচ হাজোৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ৰজা ৰঘুদেৱ আৰু পৰীক্ষিত নাৰায়ণৰ ৰাজত্বকালত গোৱালপাৰা অঞ্চল ১৫৮১ চনৰ পৰা ১৬১৫ চনলৈ মোগলৰ অধীন আছিল। ১৮শ শতিকাত ব্ৰিটিছ সকলে এই অঞ্চল বংগৰ পৰা দিৱানী হিচাপে লাভ কৰিছিল আৰু ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত এই অঞ্চল ঔপনিবেশিক অসমৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। বৰ্তমান এই অঞ্চল অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাত অৱস্থিত।

গোৱালপাৰীয়া লোকগীত

গোৱালপাৰীয়া লোকগীত অসমৰ প্ৰধান দুবিধ লোকগীতৰ ভিতৰত অন্যতম। গোৱালপাৰা অঞ্চলত অতীজৰে পৰা এইবিধ গীতৰ চৰ্চা চলি আহিছে। গোৱালপাৰীয়া গীতৰ বিখ্যাত শিল্পী প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱাৰ প্ৰচেষ্টাত এই গীতে ৰাষ্ট্ৰীয় দৰবাৰত চিনাকি পাইছিল। গোৱালপাৰীয়া লোকগীত ইয়াৰ সূকীয়া ভাষা (কথিত গোৱালপাৰীয়া ভাষা), সুৰ, জন-জীৱনৰ দৃশ্য আৰু বাদ্যযন্ত্ৰৰ বাবে বিখ্যাত। বৰ্তমানে বাণিজ্যিকভাৱে গোৱালপাৰীয়া লোকগীতৰ এলবাম মুক্তি দিয়া হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:উপভাষা
কাৰ্কাডান

কাৰ্কাডান হৈছে ভাৰত আৰু পাৰস্যৰ তৃণভূমিত বাস কৰা এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ।

পাৰ্চী আৰু আৰবী ভাষাত কাৰ্কাডান শব্দৰ অৰ্থ হৈছে গঁড়।

উত্তৰ ভাৰতীয় শিল্পকলাতো কাৰ্কাডানৰ চিত্ৰ দেখা পোৱা যায়। ইউনিকৰ্ণৰ দৰে কুমাৰীয়েহে ইয়াক বশ কৰিব পাৰে আৰু ই আন প্ৰাণীৰ প্ৰতি হিংস্ৰ আচৰণ কৰে।

আল-বিৰুনিৰ পিছত পাৰ্চী পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ বৰ্ণনা সম্পৰ্কীয় প্ৰত্যক্ষ জ্ঞানৰ অভাৱ আৰু পুৰণি আৰবী লিপি পঢ়া আৰু ব্যাখ্যা কৰাত হোৱা অসুবিধাৰ বাবে প্ৰাণীটোৰ বিষয়ে অধিক কল্পনাপ্ৰসূত সংস্কৰণ গঠন কৰিছিল। য'ত আল-বিৰুণীয়ে এটা চুটি, বক্ৰ শিঙৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছিল, তাৰ পৰিৱৰ্তে পিছৰ লেখকসকলে প্ৰাণীটোৰ নাকৰ পৰা ভ্ৰূলৈকে বিস্তৃত এটা দীঘল, পোন শিং হিচাপে উপস্থাপনত কৰিছিল।

তেৰ শতিকাৰ শেষৰ ফালে পাৰ্চী চিকিৎসক জাকাৰিয়া আল-কাজুনিয়ে তেওঁৰ “আজাইব আল-মখলুকাত ৱা ঘৰাইব আল-মাউজুদাত” (ʿAjā'ib al-makhlūqāt wa gharā'ib al-mawjūdāt)ত কাৰ্কাডানৰ শিংটো বিষধৰ বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। তাৰ পিছৰ কিছু লেখকে এই শিংটো বিষনাশক আৰু ইয়াক ইউনিকৰ্ণৰ শিং এলিকৰ্ণৰ সৈতেও সংযোগ কৰিছিল। এয়াই আছিল “চিন্দবাদৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰ যাত্ৰা”ৰ “ৱান থাউজেণ্ড এণ্ড ৱান নাইটছ”ত বৰ্ণিত কিংবদন্তি।

কাৰ্কাডানক এলমাৰ ছুহৰে “ইউনিকৰ্ণৰ পাৰ্চী সংস্কৰণ” বুলি উল্লেখ কৰিছে। মধ্যযুগৰ ইউৰোপীয় পশুপালন সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থসমূহতো কাৰ্কাডান নামটো দেখা যায়, যেনে এস্কোৰিয়েল আৰু পেৰিছৰ পৰা অহা, ইউনিকৰ্ণৰ চিত্ৰসমূহত কাৰ্কাডান শব্দতো লিখা হৈছিল। ফ্ৰিটজ হোমেলে সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে যে এই শব্দটো এবিচিনিয়াৰ পৰা আৰবৰ যোগেদি আহি চেমিটিক ভাষাত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ইয়াৰ অন্য বানান আৰু উচ্চাৰণৰ ভিতৰত কাৰ্কাদান, কাৰকাদন আৰু কাৰ্কেন্দ।

মহাভাৰতত থকা এটা বিৱৰণৰ পৰা পৌৰাণিক কাৰ্কডনৰ উৎপত্তি হৈছে বুলিও অনুমান কৰা হয়।

পাৰ্চী কাৰ্গদানৰ সন্মুখৰ অংশটো সংস্কৃত “খড়্গ” শব্দৰ সৈতেও মিল আছে। গঁড়ৰ শিঙৰ ওপৰিও খড়্গ শব্দই তৰোৱালো বুজায়। গঁড়ৰ “তৰোৱালৰ দৰে শিং থাকে।”

আধুনিক যুগ

ইউনিকৰ্ণ সম্পৰ্কীয় সৰ্বাধিক প্ৰশংসিত আৰু প্ৰায়ে উল্লেখযোগ্য হিচাপে বিবেচিত ১৯৫০ চনত প্ৰকাশিত ৰিচাৰ্ড এটিংহাউজেনৰ “দ্য ইউনিকৰ্ণ” গ্ৰন্থত কাৰ্কাডান সম্পৰ্কে উপলভ্য বহু সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰা আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
শ্ৰেণী:লোককথা
উৎপল বৰপূজাৰী

উৎপল বৰপূজাৰীএগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী চলচ্চিত্ৰ সমালোচক আৰু পৰিচালক। তেওঁৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ ঈশ্বুয়ে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৬৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, ৰুৰকীৰ পৰা প্ৰায়োগিক ভূবিদ্যা বিষয়ত এম.টেক. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ছবিসমূহ দেশ বিদেশৰ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ প্ৰদৰ্শিত হৈছ। তেওঁ ২০০২ চনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ৫০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ স্বৰ্ণ কমল লাভ কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

তথ্যচিত্ৰ

মায়ং: মাইথ/ৰিয়েলিটি (২০১২)
চং অফ দা ব্লু হিলছ (২০১৩)
চকাৰ কুইন অফ ৰাণী
ফৰ এ দৰবাৰ অফ দা পিপল
মেমৰিছ অফ এ ফৰগটেন ৱাৰ

চলচ্চিত্ৰ

ঈশ্বু, চিল্ডৰেন ফিল্ম ছচাইটিৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত

বঁটা আৰু সন্মান

শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ৫০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৬৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা : ঈশ্বু
শৈলধৰ বৰুৱা চলচ্চিত্ৰ বঁটা : ঈশ্বু

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

FIPRESCI siteত উৎপল বৰপূজাৰী
উৎপল বৰপূজাৰীৰ ব্লগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ সমালোচক
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা
ধনগুলৈ

ধনগুলৈ পচা বস্তু আদি থকা জেকা ঠাইৰ পৰা ওলোৱা এবিধ বায়ু বাষ্পৰ সংস্পৰ্শত জ্বলি উঠাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা জুই। পতিত বা পৰিত্যক্ত জলাহভূমিত মাজে মাজে ৰাতি এনে অস্থায়ী অগ্নিশিখা দেখা যায়। ইয়াক অন্যান্য নাম যেনে- উকধনগুলৈ, গুলৈ, আধামূৰী, আধা-মূৰীয়া, আধামুণ্ডী আদিৰেও জনা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
অনুজা আকাথুট্টু

অনুজা আকাথুট্টু ভাৰতৰ কেৰালাৰ এগৰাকী মালয়ালম ভাষাৰ কবি আৰু চুটিগল্প লেখিকা। ২০১৯ চনত তেওঁ আম্মা উৰাংগুনিল্লাৰ কবিতা সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।

জীৱনী

অনুজা এ আৰ জনপ্ৰিয়ভাৱে অনুজা আকাথুট্টু হিচাপে পৰিচিত৷ তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮৭ চনত এৰ্নাকুলাম জিলাৰ মুভাট্টুপুজাৰ ওচৰৰ পাইপ্ৰাত৷ তেওঁৰ পিতৃ পাইপ্ৰা ৰাধাকৃষ্ণন আৰু মাতৃ নলিনী বেকালতেওঁ থ্ৰিছুৰৰ ছেক্ৰেড হাৰ্ট, মুভাট্টুপুজাৰ লিটিল ফ্লাৱাৰ আৰু মুভাট্টুপুজাৰ ছেইণ্ট অগাস্টিনছ হাইয়াৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। কেৰেলা কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় ৰেংক আৰু নতুন দিল্লীৰ ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পিজি আৰু পিএইচডি লাভ কৰে৷ পিজিৰ বাবে তেওঁ আইএআৰআই স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।২০০৯ চনত সাহিত্য অকাডেমীৰ দ্বাৰা আয়োজিত যুৱ লেখকৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰে।

সাহিত্যকৰ্ম

আম্মা উৰাংগুনিলা (কবিতা সংকলন), ডিচি বুকছ, কোট্টায়মঅৰোমায়ুদে বষ্ট্ৰংগল (চুটিগল্প সংকলন), সাম্প্ৰতিক কিতাপ, থিৰছুৰপোথুৱক্য সন্মিলন (চুটিগল্প সংকলন), সাম্প্ৰতিক গ্ৰন্থ, থ্ৰিছুৰ
আবুধাবি শক্তি বঁটা
ভেনমণি বঁটা
তিৰুৰ থুঞ্চন স্মৃতি বঁটাd
ভাইলোপিলি বঁটা
আয়্যাপ্পা পানীকাৰ সোঁৱৰণী কবিতা বঁটা
কমলা সূৰ্য বঁটা
এটলাছ-কাইৰালী কবিতা বঁটা
অংকনম সাহিত্য বঁটা
কেৰেলা স্কুল যুৱ মহোৎসৱ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ পুৰস্কাৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গল্পলেখক
টেৰেছা বাণ্ডেটিনি

টেৰেছা লেণ্ডুচি বাণ্ডুচি বাণ্ডেটিনি (তেওঁৰ আৰ্কাডিয়ান নাম আমাৰিলি ইট্ৰুস্কা; ১১ আগষ্ট ১৭৬৩ – ৬ এপ্ৰিল ১৮৩৭)
ইটালীয় নৃত্যশিল্পী, এক্সটেম্পৰেনিয়াছ পদ্যৰ সুৰকাৰ আৰু কবি আছিল, যাক ফিগুৰেণ্ট প'টেস্কা ("সাহিত্যিক বেলেৰিনা") হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়।

জীৱন

১৭৬৩ চনত লুকা চহৰৰ টাস্কানীৰ বেনেডেট্টো বেণ্ডেটিনি আৰু মাৰিয়া আলবা মিচেলিৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা বেণ্ডেটিনীৰ জন্ম হৈছিল এক নম্ৰ পৰিয়ালত। সাত বছৰ বয়সত তেওঁ অনাথ হৈ পৰিছিল আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে "আমাৰিলি ইট্ৰুস্কা" নাম ব্যৱহাৰ কৰি নৃত্যশিল্পী হিচাপে জনা গৈছিল।

১৭৮৯ চনত ইমোলাত লগ পোৱা লুচেছ পিয়েট্ৰ’ লেণ্ডুচিক বিয়া কৰোৱাৰ পাছত তেওঁৰ কেৰিয়াৰ নৃত্যৰপৰা ইম্প্ৰভাইজেচনলৈ স্থানান্তৰিত হয়। তেওঁৰ বিশেষত্ব আছিল তেওঁৰ আৱেগিক প্ৰদান আৰু সৃষ্টিশীল প্ৰক্ৰিয়াৰ সাক্ষী হ'বলৈ ধন দিবলৈ ইচ্ছুক দৰ্শকে যোগান ধৰা এৰাব নোৱাৰা পৰামৰ্শৰপৰা ঠাইতে পদ্য সৃষ্টি আৰু প্ৰদান কৰা। যদিও ১৮০১ আৰু ১৮০৭ চনত তেওঁৰ ইম্প্ৰভাইজড পদ্যৰ দুটা প্ৰকাশন প্ৰকাশ পাইছিল, বাণ্ডেটিনিয়ে তেওঁ ৰচনা কৰাত অধিক সময় খৰচ কৰা কবিতা প্ৰকাশ কৰাটো পছন্দ কৰিছিল। ২০০২ চনত আৱিষ্কাৰ কৰা হয় যে যুৱ সুৰকাৰ নিকোলো পাগানিনিয়ে তেওঁৰ বাবে বহুদিনৰপৰা হেৰাই যোৱা ছটা ছ’নাটা উৎসৰ্গা কৰিছিল। ১৮৩৭ চনত লুকাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কলিবাৰী

কলিবাৰী তেজপুৰ নগৰত অৱস্থিত এখন ঠাই৷ কলিবাৰী ঠাইখনৰ নামটো আহিছে ক’লিবুঢ়ী বা কলিবুঢ়ী নামৰ এগৰাকী বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় বিধৱা মহিলাৰ নামৰ পৰা৷ তথ্য অনুসৰি তেওঁ ওঠৰ শতিকাত মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ দমনৰ অত্যাচাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহৰ ৰাজ্যৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল৷ শিৱসাগৰৰ তামুলী বজাৰ নামৰ ঠাইৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়েদি চাৰিজন পুত্ৰৰ সৈতে নাৱেৰে ভটিয়াই আহি তেওঁ তেজপুৰত থিতাপি লৈছিল৷ নাও চলোৱাত পাৰ্গত কলিবুঢ়ীক ৰজাই এটা ঘাট প্ৰদান কৰিছিল৷ পিছলৈ সেই ঘাটটোৰ নাম কলিবুঢ়ী ঘাট হয় আৰু ঘাটৰ নামৰ পৰাই অঞ্চলটোৰ নাম কলিবাৰী হয়গৈ৷

আন এক তথ্যমতে কলিবাঈ নামৰ এগৰাকী পোহাৰীৰ নামেৰে ঠাইখনৰ নাম কলিবাৰী হয়। হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে যেতিয়া তেজপুৰলৈ আহি প্ৰশাসনীয় বিষয়া হিচাপে কাৰ্য্যভাৰ লয় (২/৫/১৯০৫), তেওঁ কলিবাৰী অঞ্চলত বসতি কৰিবলৈ লয়, কলিবাৰী নামটোৰ প্ৰসংগত তেওঁ পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাক কৈছিল- 'কলিবাৰী নামতো বৰ আপচু লাগে হে, সলাই দিব নোৱাৰিনে'? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত বৰুৱাই কৈছিল, 'কলিবাঈ নামৰ পোহাৰীজনীৰ নামেৰেই ঠাই টুকুৰাৰ নামে চহৰ ভেদিলে। কি কৰিব'?

ইতিহাস

অসমৰ প্ৰথম অসমীয়া পষেকীয়া আলোচনী ’বন্তি’ কলিবাৰীৰ পৰা প্ৰকাশ হৈছিল৷ ১৮৮৮ চনত অসমীয়া ভাষা উন্নতী সাধিনী সভা (অ ভা উ সা) ৰ তেজপুৰ শাখা কলিবাৰীত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল৷ ১৯২৭ চনত অভাউসাই কলিবাৰীত অসমৰ প্ৰথমখন ’মঞ্চ বিহু’ অনুষ্ঠিত কৰিছিল৷ কলিবাৰীতে বাণ থিয়েটাৰৰ জন্ম হৈছিল বুলি জনা যায়৷

১৮৩৫-১৮৯০ চনৰ ভিতৰত তেজপুৰৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চল সমূহ যেনে গহপুৰ, জামুগুৰি, চতিয়া, চাৰিআলি আদিৰ পৰা বহু অসমীয়া পৰিয়াল উঠি আহি এই কলিবাৰী অঞ্চলত বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভৱানী চৰণ ভট্টাচাৰ্য্য, বেথাৰাম শৰ্মা, ফণীধৰ গোস্বামী, বলীনাথ বৰুৱা, সোণাৰাম পটংগীয়া, চৰ্দ্দাৰ বাহাদুৰ গোপাল ৰাভা, লক্ষীকান্ত দাস, মোলান শৰ্মা, ফণীধৰ গোস্বামী, লক্ষীকান্ত বৰকাকতী, ৰজনীকান্ত পদ্মপতি, খান চাহেব মহম্মদ চৈয়ব, জয়দেৱ শৰ্মা পণ্ডিত, হৰিবিলাস আগৰৱালা আদি তেজপুৰৰ বিখ্যাত লোকসকলৰ পৰিয়ালে এই ঠাইতে বসতি আৰম্ভ কৰিছিল।

কলিবাৰীৰ উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

ৰায়বাহাদুৰ গোপাল চন্দ্ৰ ৰাভা (বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ পিতৃ)
পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা
লম্বোদৰ বৰা
চন্দ্ৰধৰ গোস্বামী
ফণী শৰ্মা
অভিজিত ভট্টাচাৰ্য (ভলিবল খেলুৱৈ)
জয় দাস

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:তেজপুৰ
জীৱনৰ মধুৰতম সময়

জীৱনৰ মধুৰতম সময় হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ২০০৮ চনত প্ৰকাশ হোৱা নতুন সংস্কৰণৰ পুনৰ্মুদ্ৰণ কৰা হয় ২০১২ চনত। এই গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে
বিশিষ্ট সাহিত্যিক চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ কৰকমলতত আগবঢ়াইছে।

বিৱৰণ

কিতাপখন মুঠ দহটা প্ৰবন্ধ আছে। সেইকেইটা হৈছে, জীৱনৰ মধুৰতম সময়, অপৰাধী বিবেক,গধূলিৰ অতিথি, মোৰ শিক্ষকসকল, মৃত্যু, কিতাপ, নীৰৱতা, চৰাইবোৰ, ঢেঁকী আৰু উত্তৰ-পঞ্চাশ। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

আত্ম দীপো ভৱ
উচ্চাকাংক্ষা
মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
তিলোত্তমা ৰায়চৌধুৰী

তিলোত্তমা ৰায়চৌধুৰী হৈছে এম.বি.বি.এছ. লাভ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী অসমীয়া মহিলাৰ দ্বিতীয়গৰাকী।

জন্ম পৰিচয় আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

তিলোত্তমা দাসৰ জন্ম হৈছিল ১৯০৮ চনত।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ মহিলা চিকিৎসক
বিছমিল্লাহ খান

বিছমিল্লাহ খান ( জন্ম,২১ মাৰ্চ, ১৯১৬ –মৃত্যু, ২১ আগষ্ট, ২০০৬) আছিল শ্বেহনাই বাদ্যযন্ত্ৰৰ এজন কিংবদন্তি ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ। শ্বেহনাইয়ে তেওঁক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল আৰু ইয়াক গৌৰৱৰ শিখৰলৈ লৈ গৈছিল আৰু যাৰ বাবে তেওঁ সন্মানীয় ওস্তাদ তেওঁৰ নামৰ আগত ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল। মূলতঃ পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানৰ সময়ত বজোৱা লোকবাদ্য শ্বেহনাইক কনচাৰ্টৰ মঞ্চত এককভাৱে বজোৱাৰ মৰ্যাদালৈ তেওঁ উন্নীত কৰিছিল। জীৱনকালত তেওঁ চাৰিওটা পদ্ম বঁটা লাভ কৰা কেইজনমান শিল্পীৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। ২০০১ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ""ভাৰত ৰত্ন" লাভ কৰিছিল। সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে "সংগীত নাটক একাডেমী" বঁটাও তেওঁ লাভ কৰিছিল। তেওঁ আছিল এজন ধৰ্মপৰায়ণ ছিয়া মুছলমান, কিন্তু প্ৰজ্ঞা আৰু কলাৰ হিন্দু দেৱী সৰস্বতীৰো তেওঁ ভক্ত আছিল। তেওঁ প্ৰায়ে গংগা নদীৰ পাৰৰ বাৰাণসীৰ বিখ্যাত বিশ্বনাথ মন্দিৰকে ধৰি হিন্দু মন্দিৰত সময় পাৰ কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

পৃথিৱী শেষ হ'লেও সংগীত বাচি থাকিব...সংগীতৰ কোনো জাতি নাই।
ডেৰ বছৰ পিছত মামুৱে মোক ক’লে কিবা দেখা পালে কথা নক’বা। এদিন ৰাতি মই ধ্যানত গভীৰভাৱে খেলি আছিলো। কিবা এটা গোন্ধ পাইছিলোঁ। চন্দন আৰু জেচমিনৰ দৰে কিবা এটা অবৰ্ণনীয় গোন্ধ আছিল। মই ভাবিছিলো গংগাৰ সুগন্ধি কিন্তু গোন্ধটো অধিক শক্তিশালী হৈ উঠিল। চকু মেলিলেই মোৰ ঠিক কাষতে বালাজী থিয় হৈ আছিল, ঠিক যেনেকৈ তেওঁৰ ছবিত দেখা গৈছে। মোৰ দুৱাৰখন ভিতৰৰ পৰা তলা মাৰি থোৱা আছিল; মই ৰিয়াজ কৰাৰ সময়ত কাকো প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। ‘মোৰ ল’ৰাটো খেলা’ বুলি ক’লেও মোৰ ঘাম ওলাই আহিছিল। মই খেলা বন্ধ কৰি দিলোঁ।
(বিচমাল্লাহ খানে বালাজীৰ মন্দিৰৰ আগত ৰিয়াজ (অভ্যাস) কৰিছিল তেওঁৰ মামু (মোমায়েকৰ )ৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি যিয়ে তেওঁক কিবা দেখা পালে কোনো কথা কাৰোৰে আগত নক'বলৈও কৈছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁ বালাজীক দেখাৰ কথা তেওঁৰ মামুক ক'লে, মামুই বিৰক্ত হৈ তেওঁক চৰ মাৰিলে।

"এনচাইক্লোপেডিয়া অৱ ভাৰত ৰত্ন" ৰ পৰা

ভগৱানে কোনো ধৰ্ম নাজানে। ঈশ্বৰ মানৱ জাতিৰ। বালাজী মন্দিৰত খেলি থাকোঁতে এই কথা উপলব্ধি কৰিলোঁ
ধন্যবাদ। এটা প্ৰতিচ্ছবি কেতিয়াও প্ৰকৃত বস্তু হ’ব নোৱাৰে। বাৰাণসী য'ত গংগা বৈ যায়, য'ত মই ভগৱান বালাজীৰ বাবে শ্বেহনাই বজাব পাৰো। ঘৰতে থাকিম, ভাৰতৰ বাহিৰে আন ক’তো নাথাকিম।
(যেতিয়া তাত তেওঁৰ কনচাৰ্টৰ পিছত তেওঁক আমেৰিকাত থাকিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছিল – আনকি তাত তেওঁৰ বাবে বাৰাণসীৰ সঠিক প্ৰতিৰূপ নিৰ্মাণ কৰা হ’ব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছিল।)

পৰম্পৰা সলনি হ’বলৈ সময় লাগে। কিন্তু সলনি হয়, ঠিক আছে। মই মাত্ৰ চেষ্টা কৰি থাকিব লাগিব।

উৎস

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্ম বিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
লিণ্ডছে লোহান

লিণ্ডছে ডি লোহান (ইংৰাজী: Lindsay Dee Lohan; জন্ম ২ জুলাই, ১৯৮৬) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, গায়িকা আৰু গীতিকাৰ। মাত্ৰ তিনি বছৰ বয়সতে তেওঁ 'ফৰ্ড মডেলছ'ৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল আৰু শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে গাইডিং লাইট (১৯৯৩) আৰু এনাডাৰ ৱৰ্ল্ড (১৯৯৬–১৯৯৭) নামৰ ধাৰাবাহিকৰ জৰিয়তে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। ৱাল্ট ডিজনি পিকচাৰ্ছৰ কমেডী চিনেমা দ্য পেৰেন্ট ট্ৰেপ (১৯৯৮)-ত যমজ ভগ্নীৰ দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ বিশেষ সফলতা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ লাইফ-চাইজ (২০০০), গেট এ ক্লু (২০০২), ফ্ৰিকি ফ্ৰাইডে (২০০৩) আৰু কনফেচনছ অৱ এ টিনেজ ড্ৰামা কুইন (২০০৪) আদি ছবিত অভিনয় কৰে। ২০০৪ চনৰ কমেডী চিনেমা মিন গাৰ্লছ-ত কেডি হেৰনৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ে তেওঁক এগৰাকী কিশোৰী আইডল আৰু আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

লোহানে কাচাব্লাংকা ৰেকৰ্ডছৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈ দুখন ষ্টুডিঅ' এলবাম মুকলি কৰে— স্পীক (২০০৪) আৰু এ লিটল ম'ৰ পাৰ্চনেল (ৰ' ) (২০০৫)। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ হাৰ্বি: ফুলি লোডেড (২০০৫) আৰু জাষ্ট মাই লাক (২০০৬) আদি ছবিত অভিনয় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ এ প্ৰেইৰী হোম কম্পেনিয়ন, ববী (২০১৬) আৰু চ্যাপ্টাৰ ২৭ (২০০৭) আদি স্বতন্ত্ৰ ছবিতো কাম কৰে। ব্যক্তিগত জীৱনৰ আইনী জটিলতা আৰু পুনৰ সংস্থাপন কেন্দ্ৰৰ সমস্যাৰ বাবে তেওঁৰ কেৰিয়াৰত কিছু বাধা আহিছিল যদিও তেওঁ মেচেটি (২০১০), লিজ এণ্ড ডিক (২০১২) আৰু দ্য কেনিয়নছ (২০১৩)-ৰ জৰিয়তে অভিনয়লৈ ঘূৰি অহাৰ চেষ্টা কৰে।

অপাৰ উইনফ্ৰিৰ নিৰ্দেশনাত লোহানক কেন্দ্ৰ কৰি লিণ্ডছে (২০১৪) নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰ শৃংখলা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। তেওঁ লণ্ডনৰ ৱেষ্ট এণ্ড থিয়েটাৰত স্পীড-দ্য-প্লাউ (২০১৪) নাটকৰ জৰিয়তে মঞ্চত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। শেহতীয়াকৈ তেওঁ নেটফ্লিক্সৰ ৰোমান্টিক কমেডী ফলিং ফৰ ক্ৰীষ্টমাছ (২০২২), আইৰিছ উইচ (২০২৪) আৰু আৱাৰ লিটল চিক্ৰেট (২০২৪)-ত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ পিছত ২০২৫ চনত তেওঁৰ ফ্ৰিকিয়াৰ ফ্ৰাইডে মুক্তি পাব।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

লিণ্ডছে ডি লোহানৰ জন্ম ১৯৮৬ চনৰ ২ জুলাইত নিউয়ৰ্ক চহৰৰ পাঁচটা বৰ’ৰ অন্যতম দ্য ব্ৰংকছত হৈছিল। তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ লং আইলেণ্ডৰ মেৰিক আৰু ক'ল্ড স্প্ৰিং হাৰ্বাৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ দিনা আৰু মাইকেল লোহানৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান। তেওঁৰ পিতৃ এজন প্ৰাক্তন ৱাল ষ্ট্ৰীট ব্যৱসায়ী আছিল। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী প্ৰাক্তন গায়িকা আৰু নৃত্যশিল্পী। লোহানৰ তিনিজন সৰু ভাই-ভনী আছে— মাইকেল জুনিয়ৰ (যিয়ে তেওঁৰ সৈতে ১৯৯৮ চনত দ্য পেৰেন্ট ট্ৰেপ-ত অভিনয় কৰিছিল), আলিয়ানা আৰু ডাকোটা লোহান। তেওঁলোক আইৰিছ আৰু ইটালিয়ান বংশোদ্ভূত আৰু কেথলিক হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। লোহানে একাদশ শ্ৰেণীৰ পৰা ঘৰুৱা শিক্ষা (home-schooling) আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ ১৯৮৫ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল, কিন্তু লোহানৰ তিনি বছৰ বয়সত তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ পুনৰ মিলন হৈছিল যদিও ২০০৫ চনত পুনৰ বিচ্ছেদ হয় আৰু ২০০৭ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ চূড়ান্ত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী
এএনএম

অক্সিলিয়াৰী নাৰ্ছ মিডৱাইফ ভাৰতৰ গাওঁ পৰ্যায়ৰ এগৰাকী মহিলা স্বাস্থ্য কৰ্মী। ইয়াক অসমীয়াত সহায়ক নাৰ্ছ ধাই বা সাধাৰণভাবে এএনএম বুলি কোৱা হয়। এএনএমক সমাজ আৰু স্বাস্থ্য সেৱাৰ মাজত প্ৰথম সম্পৰ্কৰ ব্যক্তি হিচাপে জনা যায়।

পটভূমি

মুখাৰ্জী সমিতিয়ে ১৯৬৬ চনত লক্ষ্য আৰু উদগনিৰ এক প্ৰণালী নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল আৰু স্বাস্থ্য কাৰ্যসূচীবোৰ জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে এএনএম আৰু অন্যান্য গাওঁ পৰ্যায়ৰ কৰ্মীসকলক এজেণ্ট হিচাপে চিনাক্ত কৰিছিল। ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ৰ দশকত এএনএমৰ প্ৰশিক্ষণে মুখ্যতঃ ধাত্ৰীবিদ্যা আৰু মাতৃ আৰু শিশুৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। ১৯৭৩ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ কৰতাৰ সিং সমিতিয়ে স্বাস্থ্য সেৱাৰ কাম-কাজ একত্ৰিত কৰে আৰু এএনএমৰ ভূমিকা সলনি কৰে।

১৯৭৫ চনত শ্ৰীবাস্তৱ সমিতিয়ে এএনএমৰ ভূমিকাক সম্প্ৰসাৰণৰ পৰামৰ্শ দিছিল। অনুমোদিত সম্প্ৰসাৰণত এজন বহুমুখী স্বাস্থ্য কৰ্মী হিচাপে এএনএমৰ ভূমিকা অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। প্ৰসূতি যত্নৰ লগতে সমিতিয়ে পৰামৰ্শ দিছিল যে এএনএমৰ কামত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব শিশুৰ স্বাস্থ্য (টীকাকৰণ) আৰু গাওঁবাসীৰ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যৰ যত্ন। ভাৰতীয় ধাত্ৰী পৰিষদে (আইএনচি) সমিতিৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সেইবোৰক ১৯৭৭ চনত পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। এই সিদ্ধান্তই এএনএমৰ প্ৰশিক্ষণৰ ম্যাদ ২৪ মাহৰ পৰা ১৮ মাহলৈ হ্ৰাস কৰিছিল।

২০০৫ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছন (এনআৰএইচএম) আৰম্ভ কৰা হৈছিল। এই মিছনে গাঁওসমূহত প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য সেৱা উন্নত কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল আৰু স্বাস্থ্য সেৱা আৰু সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সংযোগ হিচাপে এএনএমৰ গুৰুত্ব অধিক বৃদ্ধি কৰিছিল।

ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছনৰ অধীনত প্ৰতিটো উপ-কেন্দ্ৰই ব্যয়ৰ বাবে ১০,০০০ টকাৰ এক নিৰ্দিষ্ট পুঁজি লাভ কৰে। এনে ধৰণৰ পুঁজি প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ এএনএমৰ গাওঁখনৰ পঞ্চায়ত সভাপতিৰ সৈতে এক যুটীয়া বেংক একাউণ্ট থাকে। এগৰাকী এএনএময়ে উপ-কেন্দ্ৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰাৰ বাবে মুক্ত পুঁজি ব্যৱহাৰ কৰে। এই সঁজুলি সমূহত আছে যেনে ৰক্তচাপৰ সঁজুলি, ওজন কৰা যন্ত্ৰ, স্কেল আৰু পৰিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে। ইয়াৰ জৰিয়তে নিৰ্দিষ্ট পুঁজি প্ৰদান কৰাৰ পিছত উপ-কেন্দ্ৰ পৰ্যায়ত বিতৰণৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰা হৈছে।

এএনএম এগৰাকী বহুমুখী স্বাস্থ্য কৰ্মী। এএনএম সম্পৰ্কীয় কামৰ ভিতৰত আছে পৰিয়াল পৰিকল্পনা সেৱা, স্বাস্থ্য আৰু পুষ্টি শিক্ষা, পৰিৱেশ অনাময় বজাই ৰখাৰ প্ৰচেষ্টা, সংক্ৰামক ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে টীকাকৰণ, সামান্য আঘাতৰ চিকিৎসা আৰু জৰুৰীকালীন আৰু দুৰ্যোগত প্ৰাথমিক চিকিৎসা।

দূৰৱৰ্তী এলেকা যেনে পাহাৰীয়া আৰু জনজাতীয় এলেকা ত য'ত পৰিবহণ সুবিধা কম থকাৰ এএনএমবোৰে মহিলাসকলৰ বাবে ঘৰুৱা প্ৰসৱ কৰাব লাগে।

আশা কৰ্মীৰ লগত সম্পৰ্ক

স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সামাজিক স্বাস্থ্যকৰ্মী (আশা) এজন সামূহিক স্বাস্থ্য কৰ্মী। উপ-কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা আৱৰা এলেকাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি প্ৰতিগৰাকী এএনএম চাৰি বা পাঁচ গৰাকী আশাৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত। এএনএমসকলে যোৱা সপ্তাহ বা পষেকত কৰা কামৰ পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ আশাসকলৰ সৈতে সাপ্তাহিক বা পাক্ষিক বৈঠক তৈয়াৰ কৰাৰ কথা। এএনএমবোৰে স্বাস্থ্য সেৱাৰ দিশবোৰৰ ওপৰত আশাক নিৰ্দেশনা দিয়ে।

অংগনৱাড়ী কৰ্মীৰ (এডব্লিউডব্লিউ) সৈতে এএনএময়ে আশাৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে সমল ব্যক্তি হিচাপে কাম কৰে। এএনএময়ে আশাসকলক হিতাধিকাৰীসকলক প্ৰতিষ্ঠানলৈ অনাৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে। আশাই গৰ্ভৱতী মহিলাসকলক পৰীক্ষাৰ বাবে এএনএমৰ ওচৰলৈ লৈ আহে। পৰিয়াল পৰিকল্পনাৰ ওপৰত পৰামৰ্শ দিয়াৰ বাবে বিবাহিত দম্পতীসকলক এএনএমক লৈ আহে। আশাই শিশুসকলক এএনএমৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত টীকাকৰণ অধিৱেশনলৈ লৈ আহে। আশাই এএনএম আৰু গাঁৱৰ মাজৰ দলঙৰ দৰে কাম কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:স্বাস্থ্যকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাস্থ্য কাৰ্যসূচী
ৰিছা

ৰিছা বা ৰিচা অসমৰ এক অন্যতম জনগোষ্ঠী ডিমাছাসকলৰ অতি আদৰৰ বস্ত্ৰ। ৰিছা মানে গামোছা। ভৈয়ামবাসী অসমীয়াসকলৰ গামোছাৰ প্ৰতি যি আদৰ; সেই একে আদৰ পাৰ্বত্য জনগোষ্ঠী ডিমাছাসকলৰ মাজত দেখা যায়, কাৰণ নামটো বেলেগ যদিও ৰিছা আৰু গামোছাৰ স্থান একেই। ’ডিমাছা গ্ৰাউৰেন’ নামৰ অভিধানমতে ৰিছা মানে, সৰু কাপোৰ, গা-পা মচা কাপোৰ, কাম-বন কৰোঁতে পুৰুষে পিন্ধা কাপোৰ।হ’লেও বিহু, বিবাহ আৰু আন শুভ কামত ৰিছা এক অত্যাৱশ্যকীয় বস্ত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। আজিকালি ইয়াক মান্যজনক মান দিয়াৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

পুৰুষৰ বস্ত্ৰ

ডিমাছা জনজাতিৰ পুৰুষসকলে সাধাৰণতে চুৰিয়া আৰু কামিজকেই পিন্ধে যদিও কৃষিজীৱী ডিমাছা পুৰুষসকলে খেতি-বাতিৰ কাম আৰু ঘৰুৱা কামত বেছিকৈ ৰিছা পৰিধান কৰে। পুৰণিকালত পুৰুষসকলে হুলাহুলাউ(ওভাৰকোট) পিন্ধি মূৰত প্ৰায় ত্ৰিশহতীয়া কাপোৰৰ পাগুৰি মাৰিছিল যদিও, আজিকালি তেনে সাজ-পোছাক পিন্ধা লোকৰ সংখ্যা কমি গৈছে। অৱশ্যে বৃদ্ধসকলে পাগুৰী মৰাটো এতিয়াও সন্মানীয় প্ৰথা।

ৰিছাৰ প্ৰকাৰ

ডিমাছাসকলৰ মাজত ৰিছা দুবিধ। এবিধ বিচুডিমা, বিবাহ আদি শুভ কামত ব্যৱহৃত হয়, এইবিধক ’ৰিমাই’ বোলে আৰু আনবিধ ৰিছা সাধাৰণভাৱে ব্যৱহৃত হয়। ৰিমাই প্ৰস্তুত কৰোঁতে বিশেষ ধৰণৰ ফুলবিশিষ্ট পাৰি দিয়া থাকে।

ৰিছাৰ প্ৰস্তুতকৰণ

সাধাৰণতে ডিমাছা নাৰী বোৱা-কটাত পাকৈত হয়। তেওঁলোকে আন পাহাৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ শিপিনীৰ দৰে মাটিত বহি বোৱা তাঁত নবয়। ডিমাছাসকলে ভৈয়ামৰ অসমীয়া তাঁতৰ দৰে একে তাঁত কাপোৰ প্ৰস্তুত কৰাত ব্যৱহাৰ কৰে। ঝুম খেতিত উৎপন্ন হোৱা কপাহৰ পৰা সূতা কাটি, তাত প্ৰাকৃতিক পদ্ধতিৰে নানা ৰং তৈয়াৰ কৰি, সূতা ৰঙীন কৰি লয় আৰু বাতি কাঢ়ি তাঁতত তৰি লয়। ৰিছা দীঘলে ছয়ফুট হ’ব লাগে। অৱশ্যে আজিকালি মান্যজনক দিবলৈ বা ব্যৱসায়িক ভিত্তিত তৈয়াৰ কৰা ৰিছা কিছু চুটি কৰা হয়। নামনি অসমৰ বৰপেটা অঞ্চলৰ ’আনাকাটা’ কাপোৰৰ দৰে ৰিমাই নামৰ ৰিছাবিধ বিশেষ ফুলবিশিষ্ট পাৰি দি বোৱা হয়। হালধীয়া বা সেউজীয়া ৰঙৰ সূতা দীঘ আৰু বাণিত ব্যৱহাৰ কৰি পাৰিত ৰঙা ৰঙৰ সূতা দিয়া হয়। ৰিছাৰ আঁচু সূতা থাকিবই লাগে। এই আঁচুসূতাক ’ৰিঠাই’ বোলা হয়।

ফুলৰ চানেকিৰ নাম

ডিমাছাসকলৰ বস্ত্ৰত কিছুমান বিশেষ ৰং যেনে ৰঙা, হালধীয়া অৰু সেউজীয়া আৰু কিছুমান বিশেষ ফুলৰ চানেকি থাকে, যাৰ দ্বাৰা অতি সহজে জনগোষ্ঠীটোৰ সাজ-পাৰ চিনি পাব পাৰি। ৰিছাত ১) থুৰিচামিন, ২) চাইনয়াদেৰ, ৩) মুৰুছায়া গাইন’ আদি নামৰ ফুলৰ চানেকি থাকে। ’থুৰিচামিন আকৌ চাৰিপ্ৰকাৰৰ:- থৰিচামিন, গংবোৱা, গংচিনি, গংজিথাম।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ