ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হেমকোষ

হেমকোষ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্ৰণিত অসমীয়া ভাষাৰ দশমতম অভিধান। ইয়াক ১৯০০ চনত পি. আৰ. গাৰ্ডেন আৰু হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ তত্ত্বাৱধানত প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। টেঙ-ঙাই ম'হুংৰ দ্বাৰা ৰচিত প্ৰথম টাই আহোম-অসমীয়া অভিধান হ'-মু'ঙ নামৰ বৰ কাকতখনৰ প্ৰায় এক শতিকাৰ পাছত দশমতম অভিধানখন ৰচনা কৰা হৈছিল। প্ৰথম অৱস্থাত এই অভিধানত এহেজাৰ পৃষ্ঠা আৰু ২২,৩৪৬টা শব্দ আছিল। বৰ্তমান ইয়াত এক লাখতকৈও অধিক শব্দ সংযোগ কৰা হৈছে। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাছত নাতি দেৱানন্দ বৰুৱাই হেমকোষ প্ৰিণ্টাৰ্ছ স্থাপন কৰি হেমকোষৰ প্ৰকাশনৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬৫ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈ হেমকোষৰ ১০টা সংবৰ্ধিত সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয় আৰু এই অভিধানত বৰুৱাই ৮০ হাজাৰৰো অধিক শব্দৰ সংযোগ কৰে।

প্ৰণেতা

হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা (১৮৩৫-১৮৯৬) অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ এজন একনিষ্ঠ সেৱক আছিল। তেওঁক অসমীয়া ভাষাৰ ওজা নামেৰে সম্বোধিত কৰা হৈছিল। ১৮৩৫ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ ৰজা-বাহৰ গাঁৱত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল মুক্তাৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ৰূপহী দেৱী।

প্ৰস্তুতি পৰ্ব

হেমকোষ অভিধান প্ৰস্তুত কালত প্ৰণেতা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই নানা অসুবিধাৰ সম্মুখীন হ’বলগীয়াত পৰিছিল৷ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই শ্ৰীৰামপুৰীয়া কাগজৰ দুই-তিনিখন বহীত গোটেই অভিধানখন লিখিছিল৷ আজিকালিৰ ফুলস্কেপ কাগজতকৈ শ্ৰীৰামপুৰীয়া কাগজৰ আকাৰ ডাঙৰ আছিল৷ য’ত বৰুৱা শুইছিল, সেই কোঠাৰ মেজতে বহীকেইখন ৰাখিছিল আৰু যেতিয়াই মনত পৰিছিল, তেতিয়াই তেওঁ, আনকি ৰাতি শোৱাৰ পৰা উঠিও তেওঁ শব্দ মনত পৰিলে লিখি ৰাখিছিল৷ অফিচত কাম কৰি থাকোঁতেও তেওঁ কোনো শব্দৰ কথা মনলৈ আহিলে টুকি থৈ ঘৰলৈ আহি পোনতে তাক বহীত সন্নিৱিষ্ট কৰিছিল৷ এনে কৰোঁতে বহুত কটাকুটা হৈছিল আৰু ওপৰাওপৰিকৈয়ো লিখা হৈছিল৷ লিখা প্ৰায় শেষ হৈছিল যদিও সেই সময়ত অসমত অভিধান ছপাব পৰা ছপাশাল নাছিল আৰু শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে তেওঁ কলিকতালৈ যাবও পৰা নাছিল৷ হেমকোষ প্ৰকাশৰ আগতেই ১৮৯৬ চনত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়৷

প্ৰকাশ পৰ্ব

হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পিছত ছাব-ডেপুটী কালেক্টৰ মিষ্টাৰ গেইটে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই অভিধান লিখি থৈ যোৱা বুলি গম পাই কামৰূপ জিলাৰ ডেপুটী কমিচনাৰলৈ চিঠি লিখি অভিধানখন চৰকাৰী উদ্যোগত ছপাবলৈ অনুৰোধ কৰে৷ সেই সময়ত কলিকতাত পঢ়ি থকা অসমীয়া ছাত্ৰসকলেও ধন সংগ্ৰহ কৰি অভিধানখন ছপাবলৈ মন কৰিছিল যদিও বহু ধনৰ প্ৰয়োজন হোৱাৰ অনুমান কৰি হেমকোষখন চৰকাৰকে ছপাবলৈ দিয়া হয়৷ কিন্তু দুখৰ কথা যে, ছপা কাম আৰম্ভ হওঁতেই শ্বিলঙত হোৱা ১৮৯৭ চনৰ ডাঙৰ ভূঁইকঁপত শ্ৱিলঙৰ প্ৰায়বোৰ অফিচ ঘৰৰ লগতে চৰকাৰী ছপাশালো ভাঙি যায় আৰু হেমকোষৰ পাণ্ডুলিপিখনো মাটিৰ তলত পোত যায়৷ ইয়াৰ ফলত অভিধানখনৰ বহু পাত ছিঙি যায়৷ পিছত বহু কষ্ট কৰি হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে পুথিখন উদ্ধাৰ কৰি প্ৰকাশৰ উপযোগী কৰি তোলে৷ কিন্তু এইসময়তে গেইট চাহাব অসম এৰি যায় আৰু ইমানতে হেমকোষ ছপা কৰাৰ কথা তল পৰি যায়৷ ভূঁইকঁপৰ বৃহৎ ক্ষতিৰ পিছত চৰকাৰেও সতকাই অভিধান ছপোৱাৰ কামত মনোনিৱেশ নকৰিব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল যদিও ১৯০০ চনত কলিকতাৰ বেপ্তিষ্ট মিছন প্ৰেছত কৰ্ণেল গৰ্ডনে চৰকাৰৰ হৈ হেমকোষখন ছপা কৰি উলিয়ায়৷
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই ১৯১৫ চনত ‘বাঁহী’ আলোচনীত হেমকোষ সম্পৰ্কে ‘অসম সংগীত’ শীৰ্ষক দীঘলীয়া গীতি কবিতাটোত লিখিছে-
হেমকোষ ৰচি হেমচন্দ্ৰ হেৰা
ভাষা আকাশৰ জোন
স্বদেশ ভাষাত এনে শব্দকোষ
ভাৰতত ৰচিলে কোন

লগতে চাওক

হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা
দেৱানন্দ বৰুৱা

তথ্য সংগ্ৰহ

উৎস প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অভিধান
তাপ মৃত্যু

তাপ মৃত্যু এটি অনুকল্প যিয়ে বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডৰ শেষ পৰিণতি অৰ্থাৎ অন্তৰ কথা সূচায়। ব্ৰহ্মাণ্ডই মুক্ত তাপগতীয় শক্তিবিহীন এক অৱস্থা প্ৰাপ্ত হয়। যেতিয়া শক্তি সকলোতে সমান হ'ব, বা গোটেই ব্ৰহ্মাণ্ডত 'তাপগতীয় সমতা' দেখা যাব, সেই অৱস্থাকে তাপ মৃত্যু বোলা হ'ব। ব্ৰহ্মাণ্ডত শক্তিৰ প্ৰয়োজন হোৱা আৰু কোনো কাম কৰিব পৰা নাযাব বা কোনো ধৰণৰ জীৱন ব্ৰহ্মাণ্ডত বৰ্তি থকাতো সম্ভৱ নহʼব । এই অনুকল্পৰ মতে, ব্ৰহ্মাণ্ডত 'কাম কৰাৰ ক্ষমতা' অতি সহজে হেৰাই গৈ থাকে, বিশৃংখলতাৰ পৰা সুশৃংখলতাৰ দিশে। ই তাপগতিবিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় নিয়মৰ ওপৰত আধাৰিত।

তাপ মৃত্যুৰ কথা সৰ্বপ্ৰথম ৱিলিয়াম থমচন(লৰ্ড কেলভিন)এ ১৮৫০খ্ৰীষ্টাব্দত কৈছিল।
]] ১৮৫২ খ্ৰীষ্টাব্দত পোন প্ৰথমে তাপ মৃত্যুৰ ধাৰণা আগবঢ়ায়

ইতিহাস

এই অনুকল্পৰ অধিসূচনা হৈছিল ১৯ শতিকাৰ বিজ্ঞানীসকলে আগ বঢ়োৱা তাপগতিবিদ্যাৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় নিয়মৰ পৰা। এই ক্ষেত্ৰত ৱিলিয়াম থমচনৰ নাম উল্লেখনীয়। বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ পিছত কোৱা হৈছিল: "তাপ কোনো বস্তু নহয়, কিন্তু ই যান্ত্ৰিক প্ৰভাৱৰ এক গতিশীল ৰূপ, আমি স্বীকাৰ কৰো যে যান্ত্ৰিক কাৰ্য আৰু তাপৰ মাজত কাৰণ আৰু প্ৰভাৱৰ দৰে এক সমতা আছে।" পিছলৈ হাৰ্মান ভন হেল্মহল্টজ আৰু ৱিলিয়াম ৰেংকাইনে তাপ মৃত্যুৰ শাস্ত্ৰ বিকশিত কৰিলে।

তাপ মৃত্যুৰ সময়ৰেখা

যিহেতু তাপ মৃত্যুৱেই একমাত্ৰ সম্ভৱ ফলাফল, আৰু এই শাস্ত্ৰৰ কোনো প্ৰমাণ নাই, সেয়েহে তলত উল্লেখ কৰা সময় উক্ত মতবাদত প্ৰচলিত পৰিকল্পনঝে মাথোন।

অধঃ পতনৰ যুগ: ১০১৪ বছৰৰ পৰা ১০৪০লৈ

তাৰকামণ্ডল আৰু তৰাবোৰে উৎপাদন বন্ধ কৰে: ১০১৪

গ্ৰহৰ পৰিমণ্ডলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি: ১০১৫ বছৰ

নক্ষত্ৰৰ পৰিমণ্ডলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি: ১০১৬বছৰ

এক সম্ভৱ পাৰ্থক্য

শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মাণ্ডতত্ত্ব
বিচনা

বিচনা দৈনন্দিন জীৱনত বহুল ব্যৱহৃত এটি আচবাব৷ ইয়াক শুবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷

পদাৰ্থ

বিচনা বিভিন্ন পদাৰ্থৰে নিৰ্মান কৰা হয়৷ কাঠ ইয়াৰ বহুল প্ৰচলিত পদাৰ্থ যদিও তাৰ উপৰিও ষ্টীল আদি ধাতুৰে নিৰ্মাণ কৰে৷ সৰ্বসাধাৰণতে বিচনাৰ ওপৰৰ অংশ কাঠ বা নিৰ্মাণ কৰা পদাৰ্থ বিধ থাকে যদিও আজিকালি অত্যাধুনিক বিচনাত কুচন জাতীয় আৱৰণ দিয়া দেখা যায়৷

শ্ৰেণী:আচবাব
ৰামমিশ্ৰ

কবি ৰামমিশ্ৰ (ইংৰাজী: Ram Mishra) আহোম ৰজা জয়ধ্বজসিংহৰ (১৬৫০-৬৩খ্ৰী.) ৰাজত্বকালত উদ্ধৱ হয়।

বংশ পৰিচয়

ৰামমিশ্ৰৰ পূৰ্বতে ঘৰ আছিল উত্তৰ লখিমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰ অঞ্চলত,পূৰ্বপুৰুষৰ নাম কলাপচন্দ্ৰ। কলাপচন্দ্ৰৰ পুতেক হৰি ভাৰতী, হৰি ভাৰতীৰ নাতিয়েক হল ৰামমিশ্ৰ।

সাহিত্যৰাজি

ৰামমিশ্ৰই ৰজা শহুৰৰ পুতেক ভদ্ৰসেন বৰুৱাৰ উৎসাহ-উদ্দিপনা লাভ কৰি হিতোপদেশ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰে আৰু তৰুণ দুৱৰা বৰবৰুৱাৰ আদেশত পুতলা-চৰিত্ৰত নামে বৰৰুচিৰ সংস্কৃত 'দ্বাত্ৰিংশৎ পুত্তলিকা'ৰ অসমীয়া পদ ভাঙনি কৰে। ঐহিক জগতৰ উপযোগী সাহিত্য ৰচনাৰ যি প্ৰয়াস আহোম ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতাত বিকাশ ঘটিবলৈ উপক্ৰম কৰিছিল তাৰ প্ৰথম নিৰ্দশন ৰামমিশ্ৰৰ পদত অনুবাদ কৰা 'হিতোপদেশ' আৰু 'পুতলাচৰিত্ৰ'ত দেখা পাওঁ। ৰামমিশ্ৰই দিচৈ গ্ৰামত বসতি কৰি কাব্য ৰচনা কৰে। দিচৈ ভোগদৈ নদীৰ অন্য নাম। ৰামমিশ্ৰই মহাভাৰতৰ ভীষ্ম-পৰ্বও অসমীয়ালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। এই গ্ৰন্থ জয়ধ্বজসিংহৰ শহুৰেক আৰু ৰাজমন্ত্ৰী ৰজা-শহুৰৰ আদেশত ৰচনা কৰিছিল। ৰামমিশ্ৰৰ 'বৃন্দাবন-চৰিত' নামে বৃন্দাবনৰ ৱিৱৰণ থকা পুথিও পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
উমা দেৱী বাডী

উমা দেৱী বাডী ২০১৭ চনত নিৰ্বাচিত হোৱা নেপালৰ সুদুৰ পাশ্চিম প্ৰদেশৰ প্ৰাদেশিক বিধানসভাৰ সদস্য।

তেওঁ এগৰাকী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু বাডী আন্দোলনৰ নেত্ৰী। তেও এই আন্দোলনৰ জৰিয়তে নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰৰ স্বীকৃতিৰ বাবে সক্ৰিয়ভাৱে প্ৰতিবাদ কৰি আহিছে। তেওঁলোকৰ দাবীসমূহৰ ভিতৰত আছিল— অস্পৃশ্যতা আৰু যৌন শোষণৰ অৱসান, মাটিৰ মালিকানা অধিকাৰ, আৰু নাগৰিকত্বৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

উমা দেৱী বাডী ১৯৬৫ চনত নেপালৰ ছালিয়ান জিলাৰ থাপাগাউনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল । সৰুৰে পৰাই উমা দেৱী বাডীয়ে বেশ্যা হিচাপে জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল, যিটো সেই সময়ত বাডী জাতিৰ মহিলাসকলৰ বাবে উপলব্ধ একমাত্ৰ বৃত্তি আছিল। ২১ বছৰ বয়সত ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ প্ৰেম ভট্টৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ আন্তঃজাতীয় বিবাহে সেই সময়ত এক আলোড়ন সৃষ্টি কৰিছিল, কিয়নো বাডী জাতিক নেপালৰ ভিতৰতে নিম্নতম বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ইয়াক অস্পৃশ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। বাডীৰ নিজৰ কোনো সন্তান নাই, বৰঞ্চ ভনীয়েকৰ দুজন পুত্ৰক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।কাঠমাণ্ডুৰ সিংহ দৰবাৰত আহি পোৱাৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয় আৰু পশুপতিনাথ মন্দিৰৰ বাহিৰত শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। তেওঁলোকৰ দাবী আছিল চৰকাৰে ২০০৫ চনৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ আদেশ প্ৰণয়ন কৰি বাডী সম্প্ৰদায়ৰ জীৱন-যাপনৰ অৱস্থা উন্নত কৰাৰ বাবে ২৬ দফাযুক্ত দাবীসমূহৰ তালিকা প্ৰণয়ন কৰক।এই দাবীসমূহৰ ভিতৰত আছিল— দেহ-ব্যৱসায় আৰু অস্পৃশ্যতাৰ অৱসান, এক ভ্ৰাম্যমাণ (ঘূৰি ফুৰা) সম্প্ৰদায় হিচাপে বাস কৰা লোকসকলৰ বাবে স্থায়ী আশ্ৰয়ৰ ব্যৱস্থা কৰা, আৰু শিশুসকলৰ জন্ম-পঞ্জীয়ন লগতে মাতৃৰ নামত নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰা।এই ঘটনাই সংবাদ মাধ্যমৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰে আৰু বিষয়টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত প্ৰচাৰ পায়। ফলস্বৰূপে চৰকাৰে ব্যৱস্থা ল’বলৈ বাধ্য হ’ব লগাত পৰে।২০০৭ চনৰ ১০ ছেপ্টেম্বৰত চৰকাৰে উমা দেৱী বাডীৰ সৈতে বৈঠকত বহিবলৈ সন্মত হয় আৰু বাডী সম্প্ৰদায়ৰ বাবে এখন ৰাজহুৱা আবাসিক কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰাৰ দিশত কাম কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।

তেওঁৰ সক্ৰিয়তাক স্বীকৃতি দি ২০১৮ চনৰ বিবিচিৰ ১০০ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হয়।

২০১৭ চনৰ নিৰ্বাচন

২০১৭ চনত উমা দেৱী বাডী ৭ নং প্ৰদেশৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।তেওঁ বাডী সম্প্ৰদায়ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰথমগৰাকী নিৰ্বাচিত বিষয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়। উমা দেৱী বাডীয়ে এই কথা উল্লেখ কৰি সদস্য পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যে, ২০০৭ চনৰ পৰা বাদী সম্প্ৰদায়ৰ জীৱন-যাপনৰ অৱস্থা, শিক্ষা আৰু সুযোগ উন্নত কৰাৰ বাবে নেপাল চৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টা লেহেমীয়া হৈছে। উমা দেৱী বাদীয়ে কয় যে তেওঁ চৰকাৰৰ ভিতৰৰ পৰা কাম কৰি সেই পৰিৱৰ্তনসমূহ ত্বৰান্বিত কৰিবলৈ সকলো প্ৰকাৰৰ চেষ্টা কৰিব।

তথ্য সূত্ৰ
ৱাৰিয়ৰ সাবিত্ৰী

ৱাৰিয়ৰ সাবিত্ৰী ২০১৬ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ একচন নাট্যধৰ্মী ছবি। ছবিখনত নিহাৰিকা ৰাইজাডা, ৰজত বৰমেচা, ওম পুৰী, কৰ্মবীৰ চৌধুৰী আৰু গুলচন গ্ৰ'ভাৰে অভিনয় কৰিছে । ড° ববছ প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত উপেন্দ্ৰ মহেশ্বৰী আৰু ববি কাণ্ডাই ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল। ৱাৰিয়ৰ সাবিত্ৰী ভাৰতীয় পুৰাকথা – সাবিত্ৰী আৰু সত্যবানৰ আধুনিক অভিযোজন।

ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ চন্দেলাও গড়, যোধপুৰ, মুম্বাই আৰু লাছ ভেগাছত হৈছিল। ব্ৰিটিছ মডেল লুচি পিণ্ডাৰে ছবিখনৰ জৰিয়তে বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০১৬ চনৰ ২৫ আগষ্টত ছবিখন মুক্তি পাইছিল।

দেৱী সাবিত্ৰীক আধুনিক একবিংশ শতিকাৰ নাৰী হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে ভাৰতৰ বহু ঠাইত এই ছবিখন নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। পৰিচালক পৰম গীলে মৃত্যুৰ ভাবুকি লাভ কৰে আৰু ছবিখন অতি কম ঠাইত মুক্তি পায়।

বিতৰ্ক

হিন্দু দেৱী সাবিত্ৰীক একবিংশ শতিকাৰ মহিলা হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে ছবিখনে কিছুমান ঠাইত বিৰোধৰ মুখামুখী হ’বলগীয়া হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
মীমাংসা (চলচ্চিত্ৰ)

মীমাংসা (, The Verdict...) হৈছে সঞ্জীৱ হাজৰিকাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। নিৰ্মালী আৰ্টছৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ সম্পন্ন হোৱা ছবিখন ১৯৯৪ চনত ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ছবিখনৰ কাহিনী লিখিছিল সাহিত্যিক নিৰুপমা বৰগোহাঞিয়ে। ছবিখনে ১৯৯৮ চনত মুক্তি লাভ কৰে। আনহাতে ১৯৯৭ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত ছবিখন দূৰদৰ্শনযোগে সম্প্ৰচাৰিত হয়।

কাহিনী

ছবিৰ কাহিনী সুশীলা নামৰ এগৰাকী অশিক্ষিত বিধৱাৰ। গাঁৱৰ ধনী মানুহ হৰেকৃষ্ণ বৰুৱাই তেওঁক নিৰ্যাতন কৰাৰ প্ৰতিবাদকল্পে সুশীলাই নিম্ন আদালতত এটা গোচৰ তৰে। কিন্তু ভাৰতীয় আইনী ব্যৱস্থাৰ জটিলতাই সুশীলাক বিভ্ৰান্ত কৰে। ইপিনে প্ৰতিশোধ লোৱাৰ মানসেৰে নিৰ্যাতনকাৰী হৰেকৃষ্ণ বৰুৱাইও সুশীলাৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰে আৰু উপায়ন্তৰ হৈ সুশীলাই জামিন বিচাৰিবলৈ বাধ্য হয়। কিন্তু সুশীলাক জামিনত মোকলাই অনা ব্যক্তিজনে তেওঁক শাৰীৰিকভাৱে নিৰ্যাতন কৰে আৰু কৰ্তৃত্ব চলোৱাৰ অপচেষ্টা কৰে। পিছে সুশীলাই নিজৰ সাহস আৰু দৃঢ়তা প্ৰদৰ্শন কৰি নিজাববীয়া যুঁজ চলাই যায়; যিখন যুঁজত হৰেকৃষ্ণ বৰুৱাৰ লগত থকা বিক্ৰম নামৰ যুৱকজনৰ লগত আন একাংশ ভাল মানুহেও সহায় কৰিবলৈ ওলাই আহে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী: অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
পদ্মা সচদেৱ

পদ্মা সচদেৱ (; ১৭ এপ্ৰিল ১৯৪০ – ৪ আগষ্ট ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আৰু ঔপন্যাসিক আছিল। তেওঁ ডোগ্ৰী ভাষাৰ প্ৰথম আধুনিক মহিলা কবি। তেওঁ হিন্দীতো লিখিছিল। তেওঁৰ প্ৰকাশিত কেইবাটাও কবিতা সংকলনৰ ভিতৰত মেৰী কবিতা মেৰে গীত সংকলনটোৱে ১৯৭১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০১ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী আৰু মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে কবিতাৰ বাবে প্ৰদান কৰা ২০০৭-০৮ বৰ্ষৰ কবীৰ সন্মান, ২০১৫ বৰ্ষৰ সৰস্বতী সন্মান আৰু ২০১৯ চনত সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু

১৯৪০ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত জম্মুৰ পূড়মণ্ডলৰ এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত সচদেৱৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত নিহত হোৱা এগৰাকী সংস্কৃত পণ্ডিত, অধ্যাপক জয় দেৱ বাদুৰ তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁ প্ৰথমে বেদপাল দীপক বিয়া কৰাইছিল আৰু পিছত ১৯৬৬ চনত সংগীতযুটি সিং বন্ধুৰ গায়ক সুৰিন্দৰ সিঙক বিয়া কৰায়। তেওঁ স্বামী সুৰিন্দৰ সিঙৰ সৈতে প্ৰথমে নতুন দিল্লীত বাস কৰিছিল, কিন্তু পিছত মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয়। ২০২১ চনৰ ৪ আগষ্টত, মুম্বাইত পদ্মা সচদেৱৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ কন্যাৰ নাম আছিল মিতা সচদেৱ।

কৰ্মজীৱন

সচদেৱে ১৯৬১ চনৰপৰা জম্মুৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত ঘোষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ তেওঁৰ জীৱনসংগী হিন্দুস্তানী কণ্ঠশিল্পী সুৰিন্দৰ সিঙক প্ৰথমবাৰৰ বাবে লগ পাইছিল।

১৯৭৩ চনত পদ্মাই বেদ ৰহিৰ প্ৰেম পৰবত নামৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে ‘মেৰা ছোটা চা ঘৰ বাৰ’ গীতটো লিখিছিল; চিনেমাখনৰ সংগীত কৰিছিল জয়দেৱে। তাৰ পিছত, ১৯৭৮ চনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ আঁখে দেখিৰ বাবে তেওঁ দুটা গীত লিখিছিল, য’ত জে.পি. কৌশিকৰ সংগীত আছিল আৰু ইয়াৰে মহম্মদ ৰফী আৰু সুলক্ষনা পণ্ডিতে দ্বৈত কণ্ঠত গোৱা সোনা ৰে, তুঝে কেইচে মিলো গীতটি জনপ্ৰিয় হৈছিল। তেওঁ ১৯৭৯ চনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ সাহসৰ বাবে যোগেশৰ সৈতে গীত লিখিছিল, য’ত আমিন সংগীতে সংগীত কৰিছিল।
Krutitava Smagra Samman, (২০১৫, ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ, পশ্চিমবংগ)
সৰস্বতী সন্মান , (২০১৫, ডোগ্ৰী ভাষাত লিখা আত্মজীৱনী চিট্ট-চেটেৰ বাবে)
পদ্মশ্ৰী বঁটা, (২০০১)
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৭১)
কবীৰ সন্মান, (২০০৭-০৮, কবিতাৰ বাবে)

গ্ৰন্থপঞ্জী

নৌহচিন; (কিতাপঘৰ, ১৯৯৫)
ম্যে কহতি হ্যুঁ আঁখে দেখি (ভ্ৰমণ কাহিনী, ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ, ১৯৯৫)
ভতকৌ নেহী ধনঞ্জয় (ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ, ১৯৯৯, আইএছবিএন ৮১২৬৩০১৩০৯)
আমৰাই (ৰাজকমল প্ৰকাশন, ২০০০, আইএছবিএন ৮১৭১৭৮৭৬৪৯)
জম্মু জ’ কভী চাহাৰা থা (উপন্যাস, ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ, ২০০৩, আইএছবিএন ৮১২৬৩০৮৮৬৯)
ফিৰ ক্যা হুঁৱা, (জ্ঞানেসৱাৰা আৰু পাৰ্থ সেনগুপ্তাৰ সৈতে, নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০০৭, আইএছবিএন ৮১২৩৭৫০৪২০)

অনুবাদ
Where Has My Gulla Gone (এন্থল’জি, প্ৰভাত প্ৰকাশন, ২০০৯, আইএছবিএন ৮১৮৮৩২২৪১৫)
আ ড্ৰপ ইন দ্য অ’চন: এন অট’বায়গ্ৰাফী (অনুবাদ: উমা বাসুদেৱ, জ্যোৎস্না সিং; নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০১১, আইএছবিএন ৮১২৩৭৬১৭৭৫)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
কানীন (চলচ্চিত্ৰ)

কানীন হৈছে ২০১৯ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন শিৱম ক্ৰিয়েচনৰৰ বেনাৰত মঞ্জুল বৰুৱাই পৰিচালনা কৰিছে। ড॰ ৰীতা চৌধুৰীৰ উপন্যাস 'ৰাজীৱ ঈশ্বৰ'ৰ কাহিনীৰ আধাৰত কানীনৰ চিত্ৰনাট্য লিখি উলিয়াইছে মঞ্জুল বৰুৱাই। সংলাপ মঞ্জুল বৰুৱা আৰু ৰীতা চৌধুৰীৰ। অসমীয়া ছবি জগতৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা বাহাৰুল ইছলাম, পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া, মিণ্টু বৰুৱা আদিৰ লগতে ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে জাহানাৰা বেগমে। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে কণ্ঠশিল্পী তৰালি শৰ্মাই। ছবিখন শব্দ পৰিকল্পনা কৰিছে বলিউদত প্ৰতিষ্ঠিত অসমীয়া শব্দগ্ৰহণকাৰী অমৃত প্ৰীতমে আৰু ছবিখনৰ চাব টাইটেল কৰিছে উৎপল বৰপূজাৰীয়ে।

চলচ্চিত্ৰখনে ২য় গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চিলভাৰ কেমেৰা এৱাৰ্ড লাভ কৰে। নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত বাংলা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত পুনেত অনুষ্ঠিত ফৰ্থ নৰ্থইষ্ট ফিল্ম ফেষ্টিভেলত ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

কাহিনী

দুটি সন্তানৰ মাতৃ মন্দিৰা বৰুৱাৰ স্বামী উচ্চপদস্থ আৰক্ষী বিষয়া অভিজিত বৰুৱাৰে সৈতে সুখী পৰিয়াল। কিন্তু এই সুখী জীৱনত বেমেজালিৰ সৃষ্টি হ'বলৈ ধৰে যেতিয়া মন্দিৰাই নিজৰ অতীতক খুঁচৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ছোৱালী কালত বিবাহ বৰ্হিভূত সম্পৰ্কৰে মন্দিৰা এটি সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল। কিন্তু তেওঁ গম নোপোৱাকৈ সন্তানটিক তেওঁৰ ওচৰৰপৰা আঁতৰাই নিয়া হৈছিল। ঘটনাচক্ৰত পৰি সেই সন্তানটিৰ খবৰ জানিবলৈ মন্দিৰা অস্থিৰ হৈ উঠে আৰু এদিন সন্তানৰ সৈতে দেখাদেখি হয়। তাৰপিছত কি হয়! এই লৈয়ে কানীনৰ কাহিনী।

অভিনয় শিল্পী

তলৰ শিল্পী সকলে কানীনত অভিনয় কৰিছিল।
বাহাৰুল ইছলাম (আই জি পি অভিজিৎ বৰুৱা)
জাহানাৰা বেগম (মন্দিৰা বৰুৱা)
মিণ্টু বৰুৱা (মন্দিৰাৰ দেউতাক)
জলি ভট্টাচাৰ্য (মন্দিৰা বৰুৱাৰ মাক)
পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া (নাৰ্চ)
ধনঞ্জয় দেৱনাথ (ডে বাবু)
মনোজ গগৈ (এছ আই গগৈ)
কাচভী শৰ্মা (ৰশ্মি)
ৰাহুল গৌতম শৰ্মা (অভি)
পাৰ্থ হাজৰিকা (ৰাজীৱ)

সংগীত

ক্ৰমিক নং
গীতৰ শীৰ্ষক
গীতিকাৰ
কণ্ঠ
১ বুকু ফালি তৰালি শৰ্মা
২ শুই থকা আৱেগ তৰালি শৰ্মা
৩ মধুশালা চুফিয়াৰা বেগম
৪ কানীন মিনিমি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৯ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
অস্তিত্বৰ সংকট

অস্তিত্বৰ সংকট (অস্তিত্বৰ ভীতি হিচাপেও জনা যায়; ) ব্যক্তিবিশেষৰ জীৱনৰ কিছুমান মুহূৰ্ত যেতিয়া তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ অৰ্থ, উদ্দেশ্য আৰু মূল্য সম্পৰ্কে সন্দিগ্ধ হৈ উঠে আৰু এই মননসমূহৰ যোগেদি ঋণাত্মকভাৱে প্ৰভাৱান্বিত হয়। সৰ্বসাধাৰণতে এনেধৰণৰ চিন্তা হতাশগ্ৰস্ততাৰ বা অৱধাৰিতভাৱে জীৱনৰ অভীষ্ট সম্পৰ্কে ঋণাত্মক জল্পনা, যেনে জীৱনৰ সমস্ত প্ৰয়াসৰ সাৰশূন্যতা (উদাহৰণস্বৰূপে, "এদিনাখন যদি মই বিস্মৃ হৈ যাওঁ, এই সকলোবোৰ কামৰ প্ৰয়োজন কি?")-ৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থাকে; অৱশ্যে ই আৱশ্যক নহয়। মানৱ জীৱনৰ অস্তিত্বৰ অৰ্থ আৰু উদ্দেশ্য সম্পৰ্কীয় এই আস্পদ "অস্তিত্ববাদ"ৰ দৰ্শনমূলক পৰম্পৰাৰ এক মুখ্য আলোচ্য বিষয়।

বৰ্ণনা

অস্তিত্বৰ সংকট ব্যক্তিবিশেষৰ জীৱনত কোনো বিশেষ পৰিঘটনাৰ জৰিয়তে উদ্ভুত হ'ব পাৰে। এইসমূহৰ ভিতৰত মনোগত যন্ত্ৰণা, বিবাহ, বিচ্ছেদ, গুৰুতৰ ক্ষতি, কোনো আপোনজনৰ বিয়োগ, কোনো জীৱন সংকটদায়িনী ঘটনা, নতুন প্ৰেমসংগী, মানসিক উত্তেজনাকাৰী ঔষধ বা ড্ৰাগছৰ ব্যৱহাৰ, প্ৰাপ্তবয়স্ক কিশোৰ-কিশোৰীৰ গৃহত্যাগ, জীৱনৰ কিছুমান বিশেষ বয়সৰ প্ৰাপ্তি (১৮ বছৰ, ৪০ বছৰ প্ৰাপ্তি ইত্যাদি) উল্লেখনীয়। অস্তিত্বৰ সংকটে জীৱনৰ নশ্বৰতা সম্পৰ্কে সচৰাচৰভাৱেই ভুক্তভোগীৰ অন্তৰ্দৃষ্টিৰ উদ্ৰেক কৰে আৰু এইদৰে ই মনস্তাত্বিক অৱদমন (psychological repression)-ৰ সূচনা কৰে। অস্তিত্বৰ সংকটৰ সৈতে উদ্বিগ্নতা আৰু হতাশগ্ৰস্ততাৰ বহুখিনি সাদৃশ্য আছে।

ব্যক্তিবিশেষৰ জীৱনৰ সংকটবিশেষত যেতিয়া তেওঁ‌ অনুধাৱন কৰে যে তেওঁ নিজে বাছি লোৱা বিকল্পৰ মাজেদিয়েই সদায় নিজৰ জীৱনক সংজ্ঞায়িত কৰিব লাগিব, সেই পৰিস্থিতিক অস্তিত্ববাদী দৰ্শনৰ ব্যাখ্যাত "অস্তিত্বৰ সংকট" হিচাপে আখ্যায়িত কৰা হয়। যেতিয়া ব্যক্তিবিশেষে স্বীকাৰ কৰি লয় যে আনকি কোনো বিশেষ কৰ্মৰ পৰা আঁতৰি থকা বা কোনো বিকল্পৰ প্ৰতি সন্মতি নিবৃত্তিৰ সিদ্ধান্তও যে একধৰণৰ জীৱন বিকল্পই, তেতিয়া অস্তিত্বৰ সংকটৰ উদ্ৰেক হয়। অন্যাৰ্থত, মানৱজাতি স্বতন্ত্ৰতাৰে "দণ্ডিত"।

পৰিচালনা

Peter Wessel Zapffe নামৰ নৰ'ৱেৰ দাৰ্শনিক আৰু নাস্তিবাদ আৰু অ-নশ্বৰতাৰ প্ৰবক্তাগৰাকীয়ে তেওঁৰ The Last Messiah শীৰ্ষক নিবন্ধৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰিছিল যে, তেওঁৰ বিশ্বাস অনুসৰি সকলো সচেতন জীৱই অস্তিত্বৰ সম্পৰ্কে উদাসীনতা আৰু অসংগতাৰ সংশয়ৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ চাৰিধৰণৰ উপায় অৱলম্বন কৰে। এইসমূহ হৈছে — anchoring, isolation, distraction, আৰু sublimation।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:ব্যক্তিগত জীৱন
জেম্‌ছ ৱেব স্পে’চ টেলিস্কোপ

জেম্‌ছ ৱেব স্পে’চ টেলিস্কোপ (, JWST, জেম্‌ছ ৱেব মহাকাশ দূৰবীন) হৈছে ইউৰোপীয় মহাকাশ সংস্থা আৰু কানাডিয়ান স্পে’চ এজেঞ্চী ৰ অৱদানৰ সৈতে নাছাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এক বিশাল মহাকাশ দূৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত নাছাৰ ফ্লেগশ্বিপ মিছন হিচাপে হাবল মহাকাশ দূৰবীনক সফলতাৰে প্ৰতিষ্ঠাপন কৰিবলৈ ইয়াক পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।

এই মহাকাশ দূৰবীনটো এৰিয়ান ফ্লাইত ভিএ২৫৬-ৰ সহায়ত ২০২১ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত উৎক্ষেপন কৰা হয়। ইয়াক হাবলতকৈ উন্নত ইনফ্ৰাৰেড ৰিজলিউশ্যন আৰু সংবেদনশীলতা প্ৰদান কৰাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে আৰু ই জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু বিশ্বতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰখনক পূৰ্বতকৈ অধিক বিস্তৃত পৰিসৰত অনুসন্ধান কৰিবলৈ সক্ষম কৰি তুলিব। এই দূৰবীনৰ সহায়ত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ কিছুমান অতি দূৰৱৰ্তী ঘটনা আৰু বস্তু, যেনে— প্ৰথম তাৰকাৰাজ্যৰ সৃষ্টি আৰু সম্ভাৱ্য বসবাসযোগ্য বহিঃগ্ৰহৰ বায়ুমণ্ডলৰ বিতং তথ্য-সংগ্ৰহ আদি অধ্যয়ন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব।

দূৰবীক্ষণ যন্ত্ৰটোৰ দৰ্শন উপাদান প্ৰাথমিক দাপোণখন সোণৰ প্ৰলেপ দিয়া বেৰিলিয়ামৰ ১৮টা ষড়ভুজাকৃতিৰ দাপোণ-খণ্ডৰে গঠিত। এই দাপোণখনৰ ব্যাস হৈছে ৬.৫ মিটাৰ (২১ ফুট) আৰু এই দাপোণখন হাবল দূৰবীনৰ দাপোণখনতকৈ (২.৪ মিটাৰ (৭ ফুট ১০ ইঞ্চি)) যথেষ্ট ডাঙৰ। হাবল দূৰবীনে ওচৰৰ অতিবেঙুনীয়া, দৃশ্যমান, আৰু অৱলোহিত ৰশ্মিৰ (০.১ৰ পৰা ১ μm) বৰ্ণালী পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পাৰিছিল, আনহাতে এই দূৰবীনে নিম্ন কম্পনাংক পৰিসৰৰ দীঘল-তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ দৃশ্যমান পোহৰৰ পৰা মধ্য-অৱলোহিত ৰশ্মিৰ (০.৬ৰ পৰা ২৮.৩ μm) বৰ্ণালী পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পাৰিব। ইয়াৰ ফলত ই হাবলে পৰ্যবেক্ষণ কৰিব নোৱাৰা উচ্চ ৰঙা অপসাৰিত বস্তুও পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব। কোনো বাধা নোপোৱাকৈ অৱলোহিত ৰশ্মি পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ দূৰবীনটো অতি ঠাণ্ডাত ৰাখিব লাগিব, সেয়েহে ইয়াক পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰায় ১.৫ নিযুত কিলোমিটাৰ (৯,৩০,০০০ মাইল) দূৰৰ সূৰ্য-পৃথিৱী “এল2 লাগ্ৰেঞ্জ বিন্দু” ৰ ওচৰৰ মহাকাশত স্থাপন কৰা হৈছে, এই দূৰত্ব চন্দ্ৰ আৰু পৃথিৱীৰ দূৰত্বৰ প্ৰায় তিনিগুণ। ছিলিকন আৰু এলুমিনিয়ামৰ আৱৰণযুক্ত কাপ্টনেৰে নিৰ্মিত এখন ডাঙৰ ছানশ্বিল্ডে ইয়াৰ আইনা আৰু অন্য সঁজুলিবোৰৰ উষ্ণতা ৫০ কেলভিন (−২২৩° চেলচিয়াছ; −৩৩৭° ফাৰেণহাইট)ৰ তলত ৰাখিব।

এই দূৰবীনটোৰ নাম ১৯৬১ চনৰ পৰা ১৯৬৮ চনলৈ নাছাৰ প্ৰশাসক পদত থকা আৰু এপ’ল’ কাৰ্যসূচীত এক অবিচ্ছেদ্য ভূমিকা পালন কৰা বিজ্ঞানী জেম্‌ছ ই. ৱেবৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাকাশ দূৰবীন
তিমুৰ ৰুবি

তিমুৰ ৰুবি (ইংৰাজী: Timur Ruby; যাক 'খিৰাজ-ই-আলম' বা "বিশ্বৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি" বুলিও কোৱা হয়) হ’ল এডাল ডিঙিৰ হাৰত খটোৱা ৩৫২.৫৪ কেৰাট (৭০.৫ গ্ৰাম) ওজনৰ এটা পালিশ কৰা ৰঙা স্পিনেল (spinel)। ইয়াৰ নাম তিমুৰিড সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শাসক তিমূৰৰ নামেৰে ৰখা হৈছে, যি ইয়াৰ অন্যতম পূৰ্বৰ গৰাকী আছিল বুলি ধৰা হয়। ১৮৫১ চনলৈকে ইয়াক প্ৰকৃত 'চুনি' (Ruby) বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল।

ইয়াৰ গাত ইয়াৰ পাঁচগৰাকী পূৰ্বৰ গৰাকীৰ নাম আৰু উপাধি খোদিত কৰা আছে: জাহাংগীৰ (যিয়ে তেওঁৰ পিতৃ আকবৰৰ নামো খোদিত কৰিছিল), ছাহজাহান, ফাৰুখচিয়াৰ, নাদিৰ শ্বাহ আৰু আহমদ শ্বাহ দুৰানী।

১৬১২ চনৰপৰা তিমুৰ ৰুবিৰ গৰাকীসকলে কোহিনুৰ হীৰাৰো গৰাকী হৈ আহিছে। ই ক্ৰমান্বয়ে চাফাভিদ, মোগল, শিখ আৰু ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত আছিল আৰু বৰ্তমান ই ব্ৰিটিছ ৰাজকীয় সংগ্ৰহৰ (Royal Collection) অংশ।

ইতিহাস

উৎপত্তি

স্পিনেলসমূহ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত পোৱা যায়, য'ত মোগলসকলৰ পূৰ্বপুৰুষৰ বাসস্থান ট্ৰান্সোক্সিয়ানা অঞ্চলো অন্তৰ্ভুক্ত। ইতিহাস অনুসৰি তিমুৰ ৰুবি তিমূৰৰ সৈতে জড়িত আছিল, যিয়ে ১৩৯৮ চনত দিল্লী আক্ৰমণৰ সময়ত এই ৰত্নটো লাভ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। অৱশ্যে ১৯৯৬ চনৰ গৱেষণা অনুসৰি তিমুৰ কেতিয়াও ইয়াৰ গৰাকী নাছিল।

মোগল সম্ৰাটসকলৰ হাতত

১৭শ শতিকাত এই ৰত্নটো পাৰস্যৰ চাফাভিদ সম্ৰাট শ্বাহ আব্বাছ প্ৰথমৰ হাতত আছিল। ১৬১২ চনত তেওঁ ইয়াক মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰক উপহাৰ দিছিল। জাহাংগীৰে ইয়াত তেওঁৰ নিজৰ নাম আৰু পিতৃ আকবৰৰ নাম খোদিত কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ই শাহজাহান (যিয়ে ইয়াক ময়ূৰ সিংহাসনত লগাইছিল) আৰু ঔৰংজেৱৰ হাতলৈ যায়। শাহজাহান আৰু ফাৰুখচিয়াৰেও ইয়াত নিজৰ নাম খোদিত কৰিছিল।

ভাৰতৰপৰা স্থানান্তৰ

১৭৩৯ চনত নাদিৰ শ্বাহে দিল্লী দখল কৰি এই ৰত্নটো লৈ যায়। তেওঁ কোহিনুৰ আৰু তিমুৰ ৰুবিক নিজৰ বাহুবন্ধনীত পিন্ধিবলৈ ময়ূৰ সিংহাসনৰপৰা পৃথক কৰিছিল। তেওঁ তিমুৰ ৰুবিক "আয়ন আল-হুৰ" (Eye of the Houri) বুলি অভিহিত কৰিছিল। ১৭৪৭ চনত নাদিৰ শ্বাহৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ সেনাপতি আহমদ শ্বাহ দুৰানীয়ে এই ৰত্নটো লাভ কৰে।

পঞ্জাবলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন

১৮১০ চনত আহমদ শ্বাহৰ নাতি শ্বাহ চুজা দুৰানীয়ে পঞ্জাবলৈ নিৰ্বাসিত হোৱাৰ সময়ত এই ৰত্নটো পুনৰ ভাৰতলৈ লৈ আহে। ১৮১৩ চনত মহাৰাজ ৰঞ্জিত সিঙে ইয়াৰ অধিকাৰ লাভ কৰে। পিছলৈ মহাৰাজ শ্বেৰ সিং আৰু মহাৰাজ দলীপ সিঙৰ হাতলৈ ই হস্তান্তৰ হয়।

লণ্ডনলৈ যাত্ৰা

১৮৪৯ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে পঞ্জাব আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ত দলীপ সিঙৰপৰা তিমুৰ ৰুবি আৰু কোহিনুৰ হীৰা দখল কৰি লয়। ১৮৫১ চনত লণ্ডনৰ গ্ৰেট এক্সিবিচনত ইয়াক প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সেই বছৰতে ইয়াক চুনিৰ পৰিৱৰ্তে স্পিনেল হিচাপে পুনৰ শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ৰাণী ভিক্টোৰিয়াক উপহাৰ হিচাপে ইয়াক প্ৰদান কৰে। ১৮৫৩ চনত ইয়াৰদ্বাৰা এডাল হাৰ তৈয়াৰ কৰা হয় য'ত মাজে মাজে কোহিনুৰো খটাব পৰা গৈছিল।

বৰ্তমান এই ৰত্নটো ৰাজকীয় সংগ্ৰহৰ অংশ হিচাপে আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
শ্ৰেণী:শিখ সাম্ৰাজ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰত্ন
শ্ৰেণী:অলংকাৰ
অকণ

অকণ ১৯৮০ চনত মুক্তি পোৱা জি বি চি প্ৰডাকচনচৰ বেনাৰত নিৰ্মিত, গৌৰী বৰ্মন পৰিচালিত এখন ৰঙীন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজনা চিৰঞ্জীলাল চৌধুৰীৰ। পৰিচালক গৌৰী বৰ্মনৰ কাহিনীৰ আধাৰত ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছে নিৰোদ চৌধুৰীয়ে। অকণ প্ৰথম অসমীয়া শিশু চলচ্চিত্ৰ।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

অকণ মাক-দেউতাক নাইকীয়া দুখীয়া সৰু ল’ৰা। চৌধুৰীৰ চৌহদতে আইতাকৰ সৈতে বাস কৰে। তাৰ দেউতাক জীয়াই থাকোঁতে চৌধুৰীৰ বাংলোত কাম কৰিছিল। সি দুখীয়া যদিও যথেষ্ট প্ৰাণচঞ্চল ল’ৰা। এবাৰ বন্ধত তাৰ লগৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত ফুৰাবলৈ নিয়াৰ সিদ্ধান্ত কৰা হয়, যাতে সিহঁতৰ ভূগোল, ইতিহাস, সংস্কৃতি আৰু সাধাৰণ জ্ঞান বাঢ়ে। তাৰবাবে এখন পৰ্যটন বাছৰ বন্দোৱস্ত কৰাৰ লগতে স্কুলৰ শিক্ষক দিবাকৰক সিহঁতৰ পথ-প্ৰদৰ্শকৰূপে যোৱাৰ অনুৰোধ কৰা হয়। অকণ যিহেতু অতিকৈ দুখীয়া, এতেকে সি তাৰ খৰচৰ পইচা দিব নোৱাৰে। আনহাতে লগৰবোৰেও তাক এৰি নাযায়। অৱশেষত সিহঁতে অলপ অলপ পইচা বৰঙণি তুলি অকণৰ ভাগৰ খৰচখিনি পৰিশোধ কৰিলে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শিশু চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ