ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চোখেৰ বালি (২০০৩ চলচ্চিত্ৰ)

চোখৰ বালি হৈছে ২০০৩ চনত মুক্তি পোৱা এখন বঙালী ভাষাৰ এখন ড্ৰামা বা নাট্যধৰ্মী ছবি। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ১৯০৩ চনৰ চোখেৰ বালি উপন্যাসৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পৰিচালক আছিল ঋতুপৰ্ণ ঘোষ। ইয়াত ঐশ্বৰ্য ৰায়ে বিনোদিনীৰ চৰিত্ৰত আৰু ৰাইমা সেনে আশালতাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। আশালতা আৰু বিনোদিনীয়ে ইজনে সিজনক চোখেৰ বালি বুলি অভিহিত কৰে। আন আন প্ৰধান চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে, মহেন্দ্ৰৰ চৰিত্ৰত প্ৰসেনজিৎ চেটাৰ্জীয়ে, মহেন্দ্ৰৰ মাতৃ ৰাজলক্ষ্মীৰ চৰিত্ৰত লিলি চক্ৰৱৰ্তীয়ে, মহেন্দ্ৰৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু বেহাৰীৰ চৰিত্ৰত টোটা ৰায় চৌধুৰীয়ে আৰু এটা সৰু চৰিত্ৰত স্বস্তিকা মুখাৰ্জীয়ে। পিছত ছবিখন হিন্দী ভাষাত ডাব কৰা হয় আৰু সেই ভাষাতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত মুক্তি লাভ কৰে।

মুক্তিৰ লগে লগে চোখৰ বালিয়ে সমালোচনা আৰু বক্স অফিচত ইতিবাচক সমাদৰ লাভ কৰে।

চোখৰ বালিয়ে বাংলা ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি , শ্ৰেষ্ঠ সাজ-পোছাক ডিজাইন, আৰু শ্ৰেষ্ঠ কলা নিৰ্দেশনা, এই তিনিটা শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০০৩ চনত লোকাৰ্নো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনক শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ গোল্ডেন লিঅ'পাৰ্ড বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়। ১৯ অক্টোবৰত ভাৰতৰ ৩৪তম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চোখেৰ বালি প্ৰদৰ্শিত হয়। ২০০৩ চনত চিকাগো আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ইয়াক আধিকাৰিক নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল। তাৰোপৰি টৰন্টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱকে ধৰি ২৫টাতকৈও অধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱত এইখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

চাউণ্ডট্ৰেক

ছবিখনৰ নেপথ্য সংগীত দেৱজ্যোতি মিশ্ৰৰ আৰু উল্লেখযোগ্য যে ইয়াত কোনো নেপথ্য গীত নাই। চোখেৰ বালিত শ্ৰীলা মজুমদাৰে ঐশ্বৰ্য ৰায়ৰ বাবে আৰু সুদীপ্ত চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৰাইমা সেনৰ বাবে ডাব কৰিছিল।

সমালোচনা

বিনোদিনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ঐশ্বৰ্যই সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। আনন্দবজাৰ পত্ৰিকাত চন্দ্ৰিল ভট্টাচাৰ্যই ছবিখনৰ পৰিচালনা, চিত্ৰনাট্য, নেপথ্য সংগীত, শব্দ ডিজাইন, চিত্ৰগ্ৰহণ, প্ৰডাকচন ডিজাইনৰ লগতে সুদীপ্ত চক্ৰৱৰ্তীৰ ডাবিঙৰ বাবে প্ৰশংসা কৰে। প্লেনেট বলীউডৰ একাংশু খেৰাই ছবিখনক ৮/১০ ৰেটিং প্ৰদান কৰে। তেওঁ চিত্ৰগ্ৰহণ সুন্দৰ বুলি বিবেচনা কৰিছিল আৰু গানৰ দৃশ্য গ্ৰহণত লিপ-চিংক নোহোৱাত আনন্দিত হৈছিল। অৱশ্যে তেওঁ কয় যে "ডাবিঙত বহুখিনি কম থাকি গ’ল" আৰু তেওঁ বিচাৰিছিল যে কোনোবা বেলেগ পৰিচালকে হিন্দীত ডাব কৰক। তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে ছবিখনে "পৰিৱেশ আৰু বিচাৰধাৰাই এক নিৰ্দিষ্ট দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰে।" এবিচি অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাৰ্গাৰেট প'মেৰেঞ্জেই ছবিখনক ৫ টা তাৰকাৰ ভিতৰত ৩ টা তাৰকা প্ৰদান কৰি কয় যে "ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু ৰীতি-নীতিৰ ক্ষেত্ৰত যি অন্তৰ্দৃষ্টি দিয়ে, সেয়া আকৰ্ষণীয় আৰু ই আৱেগৰ অতিৰিক্ত বোজাৰ সৈতে সামান্য অধৈৰ্য্যতাক অতিক্ৰম কৰাৰ প্ৰৱণতা থাকে।" এবিচিৰ ডেভিদ ষ্ট্ৰেটনে ছবিখনক ৫ টা তাৰকাৰ ভিতৰত ৩.৫ তাৰকা দি মন্তব্য কৰিছিল যে ছবিখনৰ সংস্কৰণটো কেনেকৈ ৪০ মিনিট চুটিকৈ সম্পাদনা কৰা হৈছিল, অথচ ছবিখনৰ অভিনয় সুন্দৰ আৰু আকৰ্ষণীয়।

আৰু চাওক

চোখেৰ বালি (১৯৩৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

বাহ্যিক সংযোগ

citwf.com page

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
কামিনী কৌশল

কামিনী কৌশল (; জন্ম উমা কাশ্যপ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২৭) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰযোজক। ১৯৪৬ চনত কান চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত Golden Palm বিজয়ী নীচা নগৰ চলচ্চিত্ৰ যোগেৰে তেওঁৰ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি হয়।বিমল ৰয়ৰ বিৰাজ বহু (১৯৫৫) ছবিৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ তেওঁ নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। শহীদৰ পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলৰ প্ৰশংসা পায়। চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটোলৈ আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট অৱদানৰ বাবে ২০১৫ চনত তেওঁক ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৭ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ লাহোৰত কামিনী কৌশলৰ জন্ম হয়। দেউতাক শিৱৰাম কাশ্যপ লাহোৰৰ পাঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আছিল। শিৱৰাম কাশ্যপক ভাৰতীয় উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ জনক বুলি কোৱা হয়। তেওঁ উদ্ভিদৰ ছয়টা প্ৰজাতি উদ্ভাৱন কৰিছিল আৰু ৫০খন মান এই বিষয়টোৰ ওপৰত গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰিছিল। ১৯৩৮চনৰ ২৬ নবেম্বৰত তেওঁৰ যেতিয়া মৃত্যু হয়, তেতিয়া কামিনীৰ বয়স মাত্ৰ সাত বছৰ।

১৯৪৮ চনৰ পৰা তেওঁ তৎকালীন ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা অশোক কুমাৰ, ৰাজ কাপুৰ, দেৱানন্দ আৰু দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে অভিনয় কৰে। দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে কৰা শহীদ, পাগৰী, নদীয়া কে পাৰ, শবনম আৰু আৰ্জুয়ে বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰিছিল। ১৯৪৭ চনৰ দো ভাইৰ গীতা ৰায়ে গোৱা মেৰা সুন্দৰ সপ্না শীৰ্ষক গীতটোৱে কামিনী জনপ্ৰিয়তা উৰ্দ্ধমুখী কৰে। পিছৰ বছৰ ১৯৪৮ চনত তেওঁ বোম্বে টকীজৰ পাতল ৰোমাণ্টিক ছবি দেৱানন্দৰ সৈতে জিদ্দিত চুক্তিবদ্ধ হয়.। পিছৰ বছৰ একেটা যুঁটিক নমুনা ছবিত দেখা গ’ল। দেৱানন্দ- সুৰাইয়া যুঁটিৰ ত্ৰিভূজ প্ৰেমৰ ছবি শায়েৰত তেওঁ তৃতীয় পক্ষ হিচাপে অভিনয় কৰে। ৰাজ কাপুৰে পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ছবি আগৰ তিনিজনী নায়িকাৰ এগৰাকী আছিল কামিনী। আন দুগৰাকী আছিল নাৰ্গিছ আৰু নিগাৰ চুলতানা। ইয়াৰ বাবেও তেওঁ ৰাজ কাপুৰৰ জেল যাত্ৰা ছবিতো অভিনয় কৰে।

১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ তেওঁ মূল নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা ছবিসমূহ হ’ল- জিদ্দি, পৰশ, নমুনা, ঝাঝৰ, আব্ৰু, নাইট ক্লাৱ, জেইলৰ, বড়ে চৰকাৰ, বড়া ভাই, পুনম আৰু গোদান। তেওঁ অশোক কুমাৰৰ সৈতে পুনম আৰু নাইট ক্লাৱ ছবি প্ৰযোজনাও কৰিছিল। ১৯৫৪ চনত শৰৎ চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় ৰচিত বিৰাজ বৌ উপন্যাসৰ আধাৰত বিমল ৰয়ে নিৰ্মাণ কৰা বিৰাজ বহুৰ নাম ভূমিকাত তেওঁ অভিনয় কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

তথ্য উৎস

গ্ৰন্থপঞ্জী

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
কথাকলি

কথাকলি নৃত্য (ইংৰাজী: Kathakali Dance) ভাৰতৰ অন্যতম শাস্ত্ৰীয় নৃত্যকলা। এই নৃত্যৰ জন্মস্থান কেৰালা। ‘কথা’ বা ‘কথ’ শব্দৰ অৰ্থ কাহিনী; আৰু ‘কলি’ শব্দৰ অৰ্থ অভিনয়। সামগ্ৰিকভাৱে কথাকলি শব্দৰ অভিধানিক অৰ্থ অভিনয় বা নাটক। এই নৃত্যৰ উদ্ভৱ হয় সপ্তদশ শতিকাত। তৎকালীন কেৰালাৰ কোট্টাৰাক্কাৰাৰ ৰজা কেৰল বৰ্মাই কাষৰীয়া ছামুৰি ৰাজ্যত প্ৰচলিত ‘কৃষ্ণনাট্যম’ নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সেই নৃত্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ছামুৰিৰাজ মানবেদ ৰাজক নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। কিন্ত্ত সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰততে তেওঁৰ নৃত্যৰ মূল বুজা লোক নাই বুলি ছামুৰিৰাজে কেৰল বৰ্মাৰ নিমন্ত্ৰণ প্ৰত্যাখান কৰে। ইয়াতে অপমানিত হৈ কেৰল বৰ্মাই নিজাকৈ ‘ৰামঅট্যম’ নামেৰে এক নৃত্যৰ প্ৰচলন কৰে। ঘাইকৈ শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ চৰিত্ৰক লৈ ৰচিত ৰামঅট্যমৰ মূল বিষয়বস্ত্ত ৰামায়ণ, শিৱ পুৰাণ, ভাগৱত আদিৰপৰা আহৰণ কৰা হৈছিল। কোট্টাৰাক্কাৰাৰ ৰজা কেৰল বৰ্মাকেই কথাকলি নৃত্যৰ প্ৰবৰ্তকৰূপে আখ্যা দিয়া হয়। ১৫৭৫ চনৰপৰা ১৬৫০ চনলৈ ৰাজত্ব কৰা এইজন ৰজা কথাকলি নৃত্যৰ একনিষ্ঠ পৃষ্ঠপোষক আছিল। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ৰজাসকলে এই নৃত্যৰ অধিক উন্নতি আৰু সংস্কাৰ সাধন কৰে। কালক্ৰমত সময়ৰ পাৰে-ঘাটে সাজ সলাই ‘ৰামঅট্যমে’ই কথাকলি ৰূপে প্ৰসিদ্ধি আৰু বিকাশ লাভ কৰে। কথাকলি নৃত্য এক মূক অভিনয়। নৃত্যশিল্পী সকলে গীত নাগায় আৰু কথাও নকয়। মঞ্চৰ আঁৰত থকা গায়কে গীতৰ জৰিয়তে ঘণ্টা আৰু কৰতাল সংগত কৰি কাহিনী বিবৃত কৰে। নৃত্যশিল্পীয়ে সংলাপৰ সলনি নানান অংগি-ভংগি আৰু মুখভংগিমাৰ দ্বাৰাই মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰে। চৌষষ্ঠি প্ৰকাৰ হস্ত সঞ্চালন ৰীতি কথাকলি নৃত্যত প্ৰচলিত। এই নৃত্যত চকুৰ পতা আৰু ভ্ৰূৰ দ্ৰুত সঞ্চালন অতি সূক্ষ্ম আৰু অৰ্থপূৰ্ণ। এই নৃত্যৰ সাজসজ্জাত ৰঙা, সেউজীয়া, হালধীয়া, ক’লা আৰু বগা ৰঙৰ পোছাকৰ অধিক প্ৰচলন দেখা যায়। বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ নৃত্যশিল্পীৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ ৰূপসজ্জা ব্যৱহৃত হয়। পুৰুষ চৰিত্ৰতকৈ নাৰী চৰিত্ৰৰ সাজসজ্জা আপেক্ষাকৃত ভাৱে সৰল।

ভাৰতৰ কেইগৰাকীমান প্ৰসিদ্ধ কথাকলি নৃত্যশিল্পী:

চান্দু পানিক্কৰ
কুঞ্জু কুৰুপ
ৰামুন্নি নায়াৰ
কৃষ্ণন কুট্টি
গোপী নাথ

তথ্য সংগ্ৰহ:

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য
পাচন নলী

পাচন নলী (, digestive tract, digestional tract, GI tract, GIT, gut বা alimentary canal) হৈছে খাদ্য গ্ৰহণ কৰি, পাচন ঘটাই, খাদ্যত থকা শক্তি আৰু পোষক তত্ত্ব শোষণ কৰি অপ্ৰয়োজনীয় অৱশেষক মল আকাৰে দেহৰ বাহিৰলৈ নিষ্কাষণ কৰা, মানুহ বা অন্য প্ৰাণীৰ দেহত থকা এক প্ৰকাৰৰ অংগ তন্ত্ৰ। মুখ, খাদ্যনলী, উদৰ বা পেট আৰু অন্ত্ৰ হৈছে পাচন নলীৰ অংশ।

সকলো দ্বিপাৰ্শীয় জীৱ জীৱৰেই পাচন নলী থাকে। ই হৈছে পাচন অংগলৈ খাদ্য পৰিবহণ কৰা এডাল নলী। বৃহৎ জীৱবোৰৰ পাচন নলীত এটা নিষ্কাশন ছিদ্ৰ বা পায়ু থাকে, ইয়াৰ দ্বাৰা এই জীৱ বোৰে খাদ্য পাচনৰ পিছত ৰৈ যোৱা বৰ্জিত পদাৰ্থসমূহ মল হিচাপে দেহৰ বাহিৰলৈ নিষ্কাষণ কৰে। কিছুমান সৰু আকাৰৰ জীৱৰ পায়ু নাথাকে, ইহঁতে অন্য পদ্ধতিৰে যেনে, মুখেৰে খাদ্যৰ কঠিন বৰ্জনীয় পদাৰ্থ নিষ্কাষণ কৰে। মানুহৰ পাচন নলী, খাদ্যনলী, উদৰ, আৰু অন্ত্ৰেৰে, (ক্ষুদ্ৰান্ত আৰু বৃহদান্ত্ৰ) গঠিত আৰু ই উৰ্ধ আৰু অৰ্ধ পাচন নলী (upper and lower gastrointestinal tracts) নামৰ দুটা ভাগত বিভক্ত। পাচন নলী বুলিলে মুখৰ পৰা পায়ুলৈকে সকলো গঠন, পাচনৰ বাবে ব্যৱহৃত সকলো প্ৰধান অংগ, যেনে উদৰ, ক্ষুদ্ৰান্ত, আৰু বৃহদান্ত্ৰ আদি লগ লাগি গঠন কৰা এটা ধাৰাবাহিক গমন পথক বুজায়। যিকি নহওক, এটা সম্পূৰ্ণ মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত খাদ্যনলীৰ লগতে অন্য সহায়ক অংগবোৰ (জিভা, লালটি গ্ৰন্থি, অগ্নাশয়, যকৃৎ আৰু পিত্তস্থলী) থাকে। প্ৰতিটো খণ্ডৰ ভ্ৰূণীয় বিকাশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি পাচন নলীক অগ্ৰ পাচন নলী (foregut), মধ্য পাচন নলী‌ (midgut), আৰু পৃষ্ঠ পাচন নলী (hindgut) হিচাপেও বিভক্ত কৰা হয়। মানুহৰ সম্পূৰ্ণ পাচন নলী প্ৰায় ৯ মিটাৰ (৩০ ফুট) দীঘল। জীৱিত অৱস্থাত ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য কিছু কম হয়, কাৰণ তেতিয়া কোমল পেশী কলাৰে গঠিত অন্ত্ৰটো কিছু পৰিমাণে সংকোচিত হৈ থাকে।

পাচন নলীত বহুত লক্ষ নিযুত অনুজীৱ বাস কৰে, তাৰে প্ৰায় ৪,০০০ ভিন্ন প্ৰকাৰৰ বেক্টেৰিয়া থাকে, যিয়ে স্বাস্থ্য প্ৰতিৰক্ষা আৰু বিভিন্ন জৈৱিক ক্ৰিয়া পৰিচালনাত বিভিন্ন ভূমিকা পালন কৰে। পাচন কাৰ্য নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে পাচন নলীৰ কোষ বোৰে হৰম'ন নিঃসৰণ কৰে। এই পাচক হৰম'ন, গেষ্ট্ৰিণ, ছেক্ৰেটিন, কলিচিষ্ট'কাইনিন, আৰু ঘ্ৰেলিন, আদিয়ে intracrine বা autocrine ক্ৰিয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, কোষৰ পৰা এই হৰম'ন নিঃসৰণ ক্ৰমবিকাশৰ যোগেদি সঞ্চিত গঠন নিৰ্দেশ কৰে।

গঠন

মুখ: মুখৰ পৰাই পৌষ্টিকনলীৰ আৰম্ভ হয়। ই নাসাৰন্ধ্ৰৰ ঠিক তলতে থকা এটা ডাঙৰ ছিদ্ৰ। ইয়াৰ ওপৰ আৰু তলৰফালে ওঠৰ দ্বাৰা বেষ্টিত থাকে।
ডিঙি: মুখ গহ্ববৰৰ পিছৰ অংশক ডিঙি বা গল বোলে। ইয়াৰ মাজেৰেই মুখগহ্ববৰৰ পৰা খাদ্যবস্তু খাদ্যনলীলৈ আহে। ই সাধাৰণতে ১৩ - ১৫ ছেমি দীঘল হয়।
খাদ্যনলী: ডিঙিৰ পৰা পাকস্থলী পৰ্যন্ত থকা নলীটোৰ নাম খাদ্যনলী। খাদ্যবস্তু এই নলীৰ মাজেৰে পাকস্থলীলৈ আহে।
পাকস্থলী: খাদ্যনলী আৰু ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ মাজত থকা থলীসদৃশ অঙ্গ। ইয়াৰ প্ৰাচীৰ কঠিন আৰু পেশীবহুল। ইয়াৰ প্ৰাচীৰত অসংখ্য গেষ্ট্ৰিক গ্ৰন্থি থাকে। পাকস্থলীৰ পেশী সংকোচন আৰু প্ৰসাৰণৰ যোগেদি খাদ্যবস্তু মণ্ডলৈ পৰিনত কৰে। গেষ্ট্ৰিক গ্ৰন্থিৰ পৰা নিঃসৃত ৰসে খাদ্য পৰিপাকত সহায় কৰে।
ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰ: পাকস্থলীৰ পৰা বৃহদান্ত্ৰ পৰ্যন্ত বিস্তৃত দীঘল পাচক নলীক ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰ বোলে। ই ৩টা অংশত বিভক্ত, ক্ৰমে: ডুৱডেনাম, জুজেনাম আৰু ইলিয়াম।
বৃহদান্ত্ৰ: ইলিয়ামৰ পৰা পায়ু পৰ্যন্ত বিস্তৃত শকত নলাকৃতি অংশটো হ'ল বৃহদন্ত্ৰ। ইয়াৰ তিনটা অংশ হৈছে, ক্ৰমে: ছিকাম , ক'লন আৰু মলাশয়।
পায়ু: পাচক নলীৰ অন্তিম ছিদ্ৰটোৱেই হৈছে পায়ু। মলাশয়ত জমা হোৱা মল ইয়াৰ যোগেদিয়েই শৰীৰৰ বাহিৰলৈ নিষ্কাষিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাচন তন্ত্ৰ
প'য়েট্ৰী

প'য়েট্ৰী (ইংৰাজী: Poetry) ১৯১২ চনৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগোৰপৰা প্ৰকাশ পাই থকা ইংৰাজী ভাষাৰ এখন মাহেকীয়া কবিতা আলোচনী। আলোচনীখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল কবি হেৰিয়েট মনৰো। সম্প্ৰতি আলোচনীখন উক্ত ছচাইটীৰ অধীনত প্ৰকাশ পাই আছে। আলোচনীখনৰ বৰ্তমানৰ সম্পাদক হ'ল এড্ৰিয়ানা মাটেজকা।

আলোচনীখনে অনলাইনত ভুমুকি মাৰে ১৯৯৮ চনত৷

সম্পাদকসকল

হেৰিয়েট ম’নৰো – ১৯১২-১৯৩৬
মৰ্টন ডাউৱেন জেবেল – ১৯৩৬-৩৭
জৰ্জ ডিলন – ১৯৩৭-১৯৪২
(গোট) – ১৯৪২-৪৯
হেইডেন কাৰুথ –১৯৪৯-১৯৫੦
কাৰ্ল শ্বাপিৰো ১৯৫੦-১৯৫৫
হেনৰী ৰেগো – ১৯৫৫-১৯৬৯
ডেৰিল হাইন – ১৯৬৯-১৯৭৭
জন ফ্ৰে়ডেৰিক নিমছ – ১৯৭৮-১৯৮৩
জোছেফ পেৰিছি – ১৯৮৩-২੦੦৩
ক্ৰিষ্টিয়ান ৱিমেন – ২੦੦৩-২੦১৩
ডন শ্বেয়াৰ – ২੦১৩-২੦২੦
অতিথি সম্পাদক – ২੦২੦-২੦২২
এড্ৰিয়ানা মাটেজকা -- ২੦২২-

তথ্যসূত্ৰ
ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰ

ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰ হৈছে পৌষ্টিকনলীৰ এটা অংশ। ই পাকস্থলী আৰু বৃহদান্ত্ৰৰ মাজত থাকে। খাদ্যৰ সৰ্বাধিক পাচন আৰু অৱশোষণ ইয়াতেই সংঘটিত হয়। ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ তিনিটা প্ৰধান ভাগ আছে – ডুৱডেনাম, জেজুনাম, আৰু ইলিয়াম। অগ্নাশয়ৰ পাকস্থলী ৰস আৰু অগ্নাশয় ৰস অগ্নাশয় নলী জৰিয়তে ইয়াত প্ৰৱেশ কৰে।
খাদ্যৰ পৰা পোষক দ্ৰব্য আৰু খনিজ লৱণৰ শোষণ কৰাই ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ প্ৰাথমিক কাৰ্য।

কেচু আদি অমেৰুদণ্ডীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায়ে সমষ্ট পৌষ্টিকনলীক বৰ্ণনা কৰিবলৈ কেৱল বৃহদান্ত্ৰ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাণীৰ গঠন
শ্ৰেণী:পাচন তন্ত্ৰ
শ্বেহজাদা (চলচ্চিত্ৰ)

শ্বেহজাদা হৈছে ২০২৩ চনত ৰোহিত ধাৱনৰ পৰিচালনাত আৰু টি-ছিৰিজ ফিল্মছ, হাৰিকা এণ্ড হাছিন ক্ৰিয়েচনছ, গীতা আৰ্টছ আৰু ব্ৰেট ফিল্মছৰ সহ-প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ একচন চলচ্চিত্ৰ। ই হৈছে ২০২০ চনৰ তেলেগু ছবি আলা বৈকুণ্ঠপুৰমুলুৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। ইয়াত অভিনয় কৰিছে কৃতি ছানন, পৰেশ ৰাৱাল, মনীষা কইৰালা, ৰাজপাল যাদৱ, ৰনিত ৰয় আৰু শচীন খেদেকাৰৰ সৈতে ছবিখনৰ সহ-প্ৰযোজক কাৰ্তিক আৰয়নে।

২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা প্ৰিন্সিপাল ফটোগ্ৰাফী ২০২৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত শেষ হয়। মুম্বাই, দিল্লী আৰু মৰিচাছত ব্যাপকভাৱে শ্বুটিং কৰা হয়। ছবিখনৰ স্কোৰ আৰু চাউণ্ডট্ৰেক এলবাম ৰচনা কৰিছে প্ৰীতমে। প্ৰথমতে ২০২৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত থিয়েটাৰত মুক্তি পোৱাৰ কথা আছিল, যদিও শ্বেহজাদাক এসপ্তাহৰ পিছত ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি দিয়া হয়। সমালোচকৰ পৰা নেতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰা ছবিখনে ব্যৱসায়িকভাৱেও বিফলতা লাভ কৰিছিল।

পটভূমি

কলা-কুশলী

কাৰ্তিক আৰয়ান: বাণ্টু নন্দৰ চৰিত্ৰত
কৃতি ছানন: সমৰা সিঙৰ চৰিত্ৰত
পৰেশ ৰাৱাল: বাণ্টুৰ পালক পিতৃ বাল্মিকী উপাধ্যায়ৰ চৰিত্ৰত
মনীষা কইৰালা: বাণ্টুৰ জৈৱিক মাতৃ যশোদা 'যশু' নন্দৰ চৰিত্ৰত
ৰনিত ৰয়: বাণ্টুৰ জৈৱিক পিতৃ ৰনদীপ নন্দৰ চৰিত্ৰত
ৰাজপাল যাদৱ: পৰিদৰ্শক সতীশ যাদৱ হিচাপে
শচীন খেডেকাৰ: যশোদাৰ পিতৃ আৰু বাণ্টুৰ জৈৱিক দাদা আদিত্য জিন্দলৰ চৰিত্ৰত
দেবত্তমা সাহা: বাণ্টুৰ পোষক ভগ্নী আৰু ৰাজৰ জৈৱিক ভগ্নী নিশাৰ চৰিত্ৰত
অংকুৰ ৰাথী: বাল্মিকীৰ জৈৱিক পুত্ৰ ৰাজ নন্দৰ চৰিত্ৰত
ছানি হিন্দুজা: সাৰঙৰ চৰিত্ৰত
ভিন ৰাণা: বিক্ৰান্তৰ চৰিত্ৰত
অশ্বিন মুশ্ৰণ: কৈলাস জিন্দলৰ চৰিত্ৰত
আলী আছগাৰ: অৰুণৰ চৰিত্ৰত
শলিনী কাপুৰ: আৰতি জিন্দলৰ চৰিত্ৰত

তথ্য সংগ্ৰহ
শাৰদা (মালয়ালম ভাষাৰ মহিলা আলোচনী)

শাৰদা হ'ল কেৰালাৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা দ্বিতীয়খন মালয়ালম ভাষাৰ মহিলা আলোচনী ১৯০৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত কোচিৰ থ্ৰিপুনিথুৰাৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰকাশ আৰম্ভ হয়। শাৰদা সম্পাদনা কৰিছিল বি কল্যানী আম্মা, টি.চি. কল্যানী আম্মা আৰু টি আম্মুকুট্টী আম্মাই। কেৰালাত মহিলাই সম্পাদনা কৰা এইখন প্ৰথম মহিলা আলোচনী। কে নাৰায়ণ মেনন আলোচনীখনৰ মালিক আছিল আৰু ভাৰতী বিলাসম প্ৰেছত ছপা হৈছিল।

তিনি বছৰৰ ভিতৰতে শাৰদাৰ ছপা বন্ধ হৈ গ’ল। পাছৰ বছৰত তিৰুৱনন্তপুৰমৰ পৰা ইয়াৰ পুনৰ প্ৰকাশ আৰম্ভ হয়। ১৯০৮ চনলৈকে কে. ৰামকৃষ্ণ পিল্লাইৰ পৃষ্ঠপোষকতাত শাৰদা ছপা হৈছিল। ই মূল শাৰদা পৰা পৃথক আছিল। ১৯২০-ৰ দশকত ৭৫০-ৰ প্ৰকাশ সংখ্যাৰ সৈতে শাৰদা সেই সময়ৰ বাবে যথেষ্ট জনপ্ৰিয় আছিল।

শাৰদা ই সামাজিক বিষয়ৰ লগতে‍ অন্যান্য বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল। মালয়ালী মহিলাসকলক শিক্ষিত আৰু বিকাশৰ লক্ষ্যৰে আলোচনীখন আৰম্ভ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ
মনোৰমা

গোপীশান্তা (; ২৬ মে' ১৯৩৭ – ১০ অক্টোবৰ ২০১৫), এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, কমেডিয়ান আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আছিল,যাৰ মঞ্চনাম মনোৰমা আছিল আৰু যাক আচী বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ ১০০০ৰো অধিক ছবিত অভিনয় আৰু ৫০০০টা মঞ্চ প্ৰদৰ্শন কৰিছে। মূলতঃ তামিল, তেলেগু, কানাড়া, মালয়ালম আৰু সিংহলী ভাষাত অভিনয় কৰিছে। ১৯৯৫ চনত কলাইমামণি বঁটাৰে সন্মানিত হোৱা মনোৰমাক ২০০২ চনত ভাৰত চৰকাৰে কলাক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। তেওঁ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, এটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ আৰু সাতটা তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সৰ্বভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট সন্থা

ভাৰতৰ মহিলা ক্ৰিকেট সন্থা ভাৰতৰ মহিলা ক্ৰিকেটৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যকৰী সংস্থা আছিল। ১৯৭৩ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত সন্থাক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ২০০৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব’ৰ্ড (BCCI)ৰ লগত WCAI একত্ৰিত কৰা হয়।

ইয়াৰ অধীনত ভাৰত মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট দলে মহিলা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। এই একত্ৰীকৰণৰ পিছত এতিয়া দলটো বিচিচিআইৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়।

ইতিহাস

১৯৭০ চনৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত মহিলাসকলে ক্ৰিকেট খেলিছিল যদিও মহিলা ক্ৰিকেট পৰিচালনা কৰা কোনো সংগঠন নাছিল। ভাৰতীয় ক্ৰিকেট ক্লাবৰ সদস্য আলু বামজীয়ে ভাৰতৰ প্ৰথমটো মহিলা ক্ৰিকেট ক্লাব দ্য আলবিজ নামেৰে ১৯৬৯ চনত মুম্বাইত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৭২ চনলৈকে দ্য এলবিজৰ কোনো প্ৰতিদ্বন্দ্বী নাছিল আৰু ইয়াৰ ৬০ জন সদস্যৰ মাজত মেচৰ আয়োজন হৈছিল।

লক্ষ্ণৌত মহেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মাই মহানগৰীৰ স্কুল-কলেজীয়া ছোৱালীৰ বাবে চফ্টবল আৰু হেণ্ডবল প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। শৰ্মাই আয়োজন কৰা এটা দলে ১৯৭৩ চনত হায়দৰাবাদৰ এখন চফ্টবল প্ৰতিযোগিতাত খেলিছিল। প্ৰতিযোগিতাখনৰ পিছত ল’ৰাসকলৰ খেল দেখি ছোৱালীসকলে চফটবল বেটৰ সৈতে ক্ৰিকেট খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ ফলত শৰ্মাক ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা আয়োজন কৰাৰ ধাৰণা আহিল। এই অনুষ্ঠানৰ প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁ ব্যক্তিগতভাৱে মাইক্ৰ’ফোন লৈ এখন অটোৰিক্সাত চহৰখন ঘূৰি ফুৰিছিল। ১৯৭৩ চনত লক্ষ্ণৌৰ কুইনছ এংলো সংস্কৃত মহাবিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত হোৱা এই প্ৰতিযোগিতাত প্ৰায় ২০০ জন লোকে অংশগ্ৰহণ কৰে। উপস্থিতিয়ে শৰ্মাক মহিলা ক্ৰিকেট সংস্থা স্থাপন কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে।

১৯৭৩ চনত লক্ষ্ণৌত ছ'চাইটিজ এক্টৰ অধীনত ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট এছ'চিয়েচন (WCAI) পঞ্জীয়ন কৰা হয়, য'ত শৰ্মা প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। WCAI ৰ প্ৰথম সভাপতি আছিল হামিদা হাবিবুল্লাহ।

১৯৭৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ভাৰতৰ প্ৰথমখন মহিলা টেষ্ট শৃংখলা অনুষ্ঠিত হৈছিল, যেতিয়া ৱেষ্ট ইণ্ডিজে দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। ১৯৭৬ চনৰ ৩১ অক্টোবৰত বাংগালুৰুৰ এম চিন্নাস্বামী ষ্টেডিয়ামত ভাৰতে প্ৰথমখন টেষ্ট মেচ খেলিছিল। ১৯ নৱেম্বৰত পাটনাত অনুষ্ঠিত হোৱা চতুৰ্থখন টেষ্টত ২৫ হাজাৰ দৰ্শকৰ সন্মুখত জয়লাভ কৰি ভাৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে টেষ্ট মেচত জয়লাভ কৰে। ছয়খন টেষ্ট শৃংখলা ১-১ গ'লত ড্ৰ'ত সমাপ্ত হয়।১৯৭৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভাৰতে নিউজিলেণ্ড আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে টেষ্ট খেলি প্ৰথম ভ্ৰমণলৈ যায়। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বৰ্জনৰ বাবে ১৯৭৮ চনৰ মহিলা ক্ৰিকেট বিশ্বকাপ ভাৰতলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। ডব্লিউ চি এ আইয়ে সফল নিবিদা দিছিল, আৰু প্ৰাথমিক আয়োজক হিচাপে কাম কৰিছিল৷ আই ডব্লিউ চি চিয়ে মাত্ৰ সীমিত তদাৰকীহে প্ৰদান কৰিছিল। শৰ্মা WCAI ৰ অস্তিত্বৰ প্ৰথম পাঁচ বছৰ সচিব আছিল আৰু ১৯৭৮ চনৰ বিশ্বকাপ আয়োজনৰ দায়িত্বত আছিল।

২০০৫ চনত আই ডব্লিউ চি চি আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট পৰিষদ (আই চি চি)ত একত্ৰিত হোৱাৰ পিছত ২০০৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ডব্লিউ চি এ আইক ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ড (বি চি চি আই)ৰ লগত একত্ৰিত কৰা হয়।একত্ৰীকৰণৰ পূৰ্বে ৰাণী নাৰা আৰু শুভাংগী কুলকাৰ্ণী ক্ৰমে ডব্লিউ চি এ আইৰ সভাপতি আৰু সম্পাদক আছিল। সুনীল গাভাস্কাৰৰ ভগ্নী নুতন গাভাস্কাৰ ডব্লিউ চি এ আইৰ সন্মানীয় সাধাৰণ সম্পাদক আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ক্ৰিকেট
উড়াক্কা ৰামাপুত্ত

]]ই তপস্বী উড়াক্কা ৰামপুত্ত ( বাঁওফালে)ক লগ পায় জাগৰণৰ আগৰ পৰ্যায়সমূহৰ কথা কোৱা এটা বেছ-ৰিলিফত, ললিতাবিস্তাৰ, বৰোবুদূৰ মন্দিৰ চৌহদ অষ্টম আৰু নৱম শতিকাৰ, প্ৰথম কৰিডৰ, মূল দেৱাল।
উড়াক্কা ৰামাপুত্ত আছিল বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ পৰিচিত গৌতম বুদ্ধৰ অন্যতম গুৰু হিচাপে মান্যতা দিয়া এজন ঋষি আৰু ধ্যান শিক্ষক। 'ৰামাপুত্ত'ৰ অৰ্থ হৈছে 'ৰামৰ পুত্ৰ', যি হয়তো তেওঁৰ পিতৃ বা আধ্যাত্মিক গুৰু আছিল।

উৎস আৰু ঐতিহাসিকতা

মজ্জিমা নিকায়ৰ কেইবাটাও সূত্তত বোধিসত্ত্বৰ গুৰু দুজনৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ কাহিনী আছে, আৰিয়াপৰিয়েসনা সুত্ত (MN 26)ক পৰৱৰ্তী পালি সংস্কৰণৰ সম্ভাৱ্য উৎস হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
ক্লিওফিছ

ক্লিওফিছ (সংস্কৃত: কৃপা ) আছিল এগৰাকী আছাকানী ৰাণী আৰু আছাকানী জনগোষ্ঠী আৰু মহান আলেকজেণ্ডাৰৰ মাজৰ যুদ্ধৰ মূল ব্যক্তিত্ব। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২৬ চনত আলেকজেণ্ডাৰৰ আক্ৰমণৰ সময়ত আছাকানিসকলৰ যুদ্ধ নেতা আছাকানাছৰ মাতৃ আছিল ক্লিওফিছ। যুদ্ধত পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্লিওফিছে নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰে আৰু এটা নিষ্পত্তিৰ আলোচনা কৰে যাৰ ফলত তেওঁ নিজৰ মৰ্যাদা বজাই ৰাখিব পাৰে। পিছৰ বিৱৰণী অনুসৰি ক্লিওফিছৰ আলেকজেণ্ডাৰৰপৰা এজন পুত্ৰ জন্ম হৈছিল, যিটো ধাৰণা ইতিহাসবিদসকলে নাকচ কৰিছিল।

আছাকনি (সংস্কৃতত অশ্বক বুলি কোৱা হয়, অশ্ব শব্দৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ "ঘোঁৰা") আছিল প্ৰাচীন গান্ধাৰ স্বাত আৰু বুনেৰ উপত্যকাৰ কিছু অংশত বাস কৰা এক স্বাধীন জনগোষ্ঠী। এই উচ্চভূমিৰ লোকসকল আছিল বিদ্ৰোহী, তীব্ৰ স্বাধীনতাপ্ৰিয় বংশ যিয়ে আনৰ বশৱৰ্তী হোৱাটো সহ্য নকৰিছিল।

আছাকানীৰ সৈতে আলেকজেণ্ডাৰৰ যুদ্ধ

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২৬ চনত সিন্ধু নদীৰ পশ্চিমে আলেকজেণ্ডাৰৰ অভিযানে তেওঁক আছাকানীসকলৰ সৈতে সংঘাতত পেলাইছিল। ধ্ৰুপদী সাহিত্যিক কুইণ্টাছ কাৰ্টিয়াছ ৰুফাছৰ মতে, তেওঁলোকে নিজৰ জন্মভূমিৰ ৰক্ষাৰ বাবে ২০,০০০ অশ্বাৰোহী, ৩৮,০০০ পদাতিক আৰু ৩০টা হাতীৰে সৈন্যবাহিনী একত্ৰিত কৰিছিল। তেওঁলোকৰ সেনাবাহিনীত অভিসৰাৰপৰা নিযুক্তি পোৱা ৭,০০০ কম্বোজ ভাড়াতীয়া সৈন্যৰ এটা দল আছিল।

পথাৰত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত আছাকানিসকল পুনৰ দুৰ্গম চহৰ মাছাগালৈ পৰিল আৰু তাত পাঁচ দিন (বা কাৰ্টিয়াছৰ মতে ন দিন) যুদ্ধ চলি থাকিল। এই যুদ্ধৰ সময়তে আছাকানাচক হত্যা কৰা হয়। পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্লিওফিছে নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰে, আছাকানী মহিলাসকলক যুদ্ধ কৰিবলৈ গোটাই লয় আৰু চহৰখনৰ অবিৰত প্ৰতিৰক্ষাৰ নেতৃত্ব দিয়ে। আছাকানিৰ শাসন ক্লিওফিছৰ হাতলৈ যায়।

কিন্তু অৱশেষত ক্লিওফিছে বিচাৰ কৰিলে যে পৰাজয় অনিবাৰ্য। আক্ৰমণকাৰীৰ লগত মিলি তেওঁ মাছাগাক অনুগামীৰ সৈতে পৰিত্যাগ কৰিলে। ডাইঅ'ড'ৰাছ চিকুলাছে কৈছে: "ক্লিঅ'ফিছে আলেকজেণ্ডাৰলৈ বহুমূলীয়া উপহাৰ পঠিয়াইছিল, য'ত তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰৰ মহানতাৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰশংসা প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু তেওঁক আশ্বাস দিছিল যে তেওঁ সন্ধিৰ চৰ্তসমূহ মানি চলিব।" কাৰ্টিয়াছ আৰু এৰিয়ানৰ মতে ক্লিওফিছক তেওঁৰ সৰু নাতিনীয়েকৰ সৈতে বন্দী কৰা হৈছিল। আলেকজেণ্ডাৰে ৰাণী ক্লিওফিছক তেওঁৰ সিংহাসন তেওঁৰ অধীনস্থ হিচাপে বজাই ৰাখিবলৈ অনুমতি দিছিল।

ইয়াৰ উপৰি আলেকজেণ্ডাৰে কম্বোজ ভাড়াতীয়া সৈন্যসকলক খেদি খেদি পাহাৰত ঘেৰি ধৰি সকলোকে হত্যা কৰে। ডিঅ’ড’ৰাছে এই ঘটনাৰ বিষয়ে বিতংভাৱে বৰ্ণনা কৰিছে: "...মহিলাসকলে পতিতসকলৰ বাহু তুলি লৈ নিজৰ পুৰুষৰ সৈতে কাষে কাষে যুঁজিছিল।"
সেই অনুসৰি অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ যোগান ধৰা কিছুমানে স্বামীক ঢালেৰে ঢাকিবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰিছিল, আনহাতে অস্ত্ৰবিহীন কিছুমানে শত্ৰুৰ ওপৰত নিজকে দলিয়াই ঢাল ধৰি শত্ৰুক বাধা দিবলৈ বহুখিনি কৰিছিল।"

ক্লিওফিছ আৰু আলেকজেণ্ডাৰ

কাৰ্টিয়াছ আৰু জাষ্টিনকে ধৰি পিছৰ ধ্ৰুপদী লেখকসকলে দাবী কৰে যে, আলেকজেণ্ডাৰে ক্লিওফিছৰ সৈতে সন্তান জন্ম দিছিল।
ইতিহাসবিদসকলে এই ধাৰণাটোক বহু পিছৰ ৰোমান্টিক উদ্ভাৱন বুলি উলাই কৰে। আলেকজেণ্ডাৰৰ তুলনামূলকভাৱে উদাৰ চৰ্তসমূহৰ ওপৰত, যিয়ে ক্লিওফিছক নিজৰ মৰ্যাদা বজাই ৰাখিবলৈ অনুমতি দিছিল, কাৰ্টিয়াছে কয়, "...কিছুমানে বিশ্বাস কৰিছিল যে এই ভোগবাদী ব্যৱহাৰ তেওঁৰ দুৰ্ভাগ্যৰ প্ৰতি কৰুণা কৰাতকৈ তেওঁৰ ব্যক্তিৰ মনোমুহিতাকহে দিয়া হৈছিল।" সকলো পৰিস্থিতিতেই, তাৰ পিছত তাই এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিলে যিয়ে তেওঁৰ পিতৃ যিয়েই নহওক কিয়, আলেকজেণ্ডাৰ নাম লাভ কৰে..." পূৰ্বৰ লেখকসকলে এই কথা উল্লেখ কৰা নাই।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যুদ্ধক্ষেত্ৰত ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা যোদ্ধা
অমিয়া ৰাজবংশী

অমিয়া ৰাজবংশী অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, গৱেষক আৰু জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ লেখক। তেখেতে ১৯৭০ চনত নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ জিনিয়াছ একাডেমী ৰ ৰেক্টৰ । তেওঁ প্ৰান্তিক আলোচনীৰ নিয়মীয়া লেখক৷ তেওঁ অসমৰ বিজ্ঞান সমিতিৰ আজীৱন সদস্য৷ তেওঁ অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থাৰ সভাপতি আছিল৷ ৰাজবংশীয়ে ২০২০ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা মন্ত্ৰালয়ে প্ৰদান কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

অমিয়া ৰাজবংশীয়ে ১৯৪৯ চনত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ শালকটাত জন্মগ্ৰহণ কৰে। পিতৃ বীৰেণ ফুকন আৰু মাতৃ লক্ষীমা ফুকন। তেওঁৰ স্বামী মুকুন্দ ৰাজবংশী অসমৰ এজন বিখ্যাত গণিতজ্ঞ আৰু বিজ্ঞান লেখক৷

শিক্ষা

অমিয়া ৰাজবংশীয়ে জামুগুৰি উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৪ চনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ পৰৱৰ্তী সময়ত কটন কলেজৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক (১৯৬৬) উত্তীৰ্ণ হয় আৰু ১৯৬৮ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে়৷ ১৯৭০ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গল্ড মেডেল সহ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷।

কৰ্মজীৱন

অমিয়া ৰাজবংশীয়ে ১৯৭০ চন মানতে নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে চাকৰি কৰিছিল৷ সেই সময়তে ১৯৬৭ চনত উত্তৰ লখিমপুৰ কলেজ বিজ্ঞান সমিতিৰ লগত জড়িত হয়৷ ২০০১ চনৰ পৰা তেওঁ প্ৰান্তিক আলোচনীত বিজ্ঞান বিষয়ক প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁ হায়দৰাবাদৰ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জন্মতত্ব বিভাগত (Depertment of Genetics) পি এইচ ডি ডিগ্ৰীৰ বাবে গৱেষণা গ্ৰন্থ লিখে৷ গৱেষণাৰ বিষয় হ’ল- ‘Genetics Elements in some trails connected with finger and palmer dermatoglypjics a study among the Muslims of Lakhimpur District, Assam.’ কিন্তু বিভিন্ন কাৰণত এই গৱেষণা সম্পূৰ্ণ হৈ নুঠিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। প্ৰাণীববিজ্ঞান বিভাগৰ বিভাগীয় মুৰব্বী হোৱাৰ লগতে তেখেত ২০০৬ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ উপাধ্যক্ষ হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল৷

সাহিত্য চৰ্চা

তেখেতে অসমীয়া সাহিত্যলৈ যথেষ্ট অৱদান আগবঢ়াইছে। বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে তেখেতে লিখা কিতাপসমূহ হ'ল:
নাৰীত্ব প্ৰাপ্তি (Reching Womenhood গ্ৰন্থৰ অনুবাদ, ২০০৬ চন, প্ৰকাশক- নেশ্বনেল বুক ট্ৰাষ্ট)
পুৰণ প্ৰতিশোধ (Prevention of Barns গ্ৰন্থৰ অনুবাদ, প্ৰকাশক- নেশ্বনেল বুক ট্ৰাষ্ট)
প্ৰাণীৰ বিৱৰ্তন (অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, প্ৰকাশ-২০০৮)
জীৱন ৰহস্য সন্ধান্ত কেইজনমান তপস্বী আৰু তেওঁলোকৰ অৱদান (ষ্টুডেন্টছ্ ষ্ট’ৰছ, প্ৰকাশ-২০০১৩)
শৰীৰতত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞানত ন’বেল বঁটা বিজেতা বিজ্ঞানীসকল (১৯০১-১৯৫০ চনলৈকে৷ ভৱানী প্ৰকাশন, প্ৰকাশ-২০১৭)
শৰীৰতত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞানত ন’বেল বঁটা বিজেতা বিজ্ঞানীসকল (১৯০৫১-২০০০ চনলৈকে৷ ভৱানী প্ৰকাশন, প্ৰকাশ-২০১৮)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি

লগতে চাওক

মুকুন্দ ৰাজবংশী
পাটলিপুত্ৰ

পাটলিপুত্ৰ আছিল প্ৰাচীন ভাৰতৰ এখন চহৰ। এয়া বৰ্তমান ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাটনা চহৰৰ ওচৰত অৱস্থিত আছিল ৷ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৯০ চনত মগধৰ ৰজা অজাতশত্ৰুৱে গংগা নদীৰ পাৰত এটা সৰু দুৰ্গ আকৃতিত পতলিগ্ৰাম বা পাটলিপুত্ৰ চহৰখন স্থাপন কৰিছিল।

আধুনিক পাটনা চহৰৰ আশে-পাশে ব্যাপকভাৱে প্ৰত্নতাত্ত্বিক খননকাৰ্য কৰা হৈছে। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কৰা খনন কাৰ্য্যৰ পৰা জনা গৈছে যে ইয়াত এটা বৃহৎ আকাৰৰ দুৰ্গ অৱস্থিত আছিল। তাৰোপৰি জনা গৈছে যে দুৰ্গোটো মজবুত কৰিবলৈ কাঠৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

উৎস

অধিক পঠন

Bernstein, Richard (2001). Ultimate Journey: Retracing the Path of an Ancient Buddhist Monk (Xuanzang) who crossed Asia in Search of Enlightenment. Alfred A. Knopf, New York.

তথ্যসূত্ৰ