ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰুছলা

ৰুছলা, যাক মধ্য আইৰিছ ইংগিয়ান ৰুৱাঘত "ৰঙা মহিলা" বুলিও কোৱা হয়, আছিল নৰৱেৰ এগৰাকী কিংবদন্তি কুমাৰী যোদ্ধা, যাৰ বিষয়ে চেক্সো গ্ৰেমাটিকাছৰ গেষ্টা ডানোৰাম বা "ডেনসকলৰ ইতিহাস" আৰু আইৰিছ বুৰঞ্জীত উল্লেখ কৰা হৈছে। ছাক্সোৰ মতে ৰুছলা আছিল পঞ্চম বা ষষ্ঠ শতিকাৰ টেলিমাৰ্কৰ ৰিগ নামৰ এজন ৰজাৰ কন্যা আৰু টেছাণ্ডাছ (থ্ৰণ্ড)ৰ ভগ্নী, যিজনক ওমুণ্ড নামৰ এজন ডেনিছ ৰজাই তেওঁৰ সিংহাসন কাঢ়ি লৈ ​​গৈছিল। ৰুছলাই নিজৰ ভাতৃক কৰা অপমানৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে ডেনিছ জাহাজৰ সকলো জাহাজ আক্ৰমণ কৰিবলৈ জলদস্যুৰ মহল গঠন কৰে। ৰুছলাৰ লগত সদায় আন এগৰাকী মহিলা ষ্টিকলা আছিল, যি সকলো অভিযানতে তেওঁৰ সহযোগী আছিল। ষ্টিক্লাই বিবাহৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ জলদস্যুৰ ফালে মুখ কৰে আৰু তেওঁৰ নামটোৱেই নৰৱেৰ ষ্টিক্লেষ্টাড চহৰৰ নামৰ উৎপত্তি।

জীৱন আৰু মৃত্যু

ৰুছলাই আইচলেণ্ড, ডেনমাৰ্ক আৰু ব্ৰিটিছ দ্বীপপুঞ্জৰ জাহাজ আৰু উপকূলীয় চহৰসমূহত নিৰ্বিচাৰে আক্ৰমণ চলায়। কিন্তু অমুণ্ড নামৰ এজন ডেনিছ ৰজা আছিল, এজন ছলনাময়ী ৰজা আৰু তেওঁ টেছাণ্ডাছক ডেনমাৰ্কৰ পক্ষ ল’বলৈ বুজাইছিল, তেওঁক পোষ্য পুত্ৰ হিচাপে লৈছিল। এই চক্ৰান্তৰ ফলত টেছাণ্ডছে নিজৰ মুকুট হেৰুৱাই পেলালে। টেছাণ্ডাছৰ ক্ষতিৰ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ প্ৰয়াসত ৰুছলাই ডেনমাৰ্কৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ চলাইছিল। এই সংঘাতৰ সময়ত তাই টেছাণ্ডাছৰ জাহাজখন ডুবাই পেলায়। ৰুছলাৰ দয়াৰ বাবে টেছাণ্ডছে নিজৰ প্ৰাণ লৈ পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল যদিও এই ক্ষতিৰ বাবে টেছাণ্ডছে নিজৰ ভনীয়েকৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লোৱাৰ আকাংক্ষা কৰিছিল। টেছাণ্ডাছে নিজৰ জাহাজ লৈ তাইৰ মহলক খেদি ফুৰিছিল আৰু শেষত তেওঁৰ ভগ্নী ৰুছলাক বন্দী কৰি ব্ৰেইডত ধৰিছিল আৰু তেওঁৰ দলটোৱে ৰুছলাক হত্যা কৰিছিল।

উত্তৰাধিকাৰ

তাইৰ ৰক্তপিপাসু হিচাপে পোৱা খ্যাতি আৰু যিকোনো লোককে বন্দী বন্দী কৰাৰ প্ৰয়াসৰ পৰাই তাইৰ ডাকনাম "ৰঙা মহিলা" হয়। আইৰিছ বুৰঞ্জীত ক্লনটাৰ্ফৰ যুদ্ধত ৰুছলা আৰু ষ্টিক্লাৰ অংশগ্ৰহণৰ উদাহৰণো উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁলোক ব্ৰায়ান বৰুৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া ভাইকিংসকলে নিযুক্তি দিয়া ভাড়াতীয়া সৈন্যৰ অংশ আছিল আৰু ৰুছলাই যুদ্ধক্ষেত্ৰত নিজৰ পুত্ৰসকলক হেৰুৱাইছিল। ৰুছলা সকলো যোদ্ধা নৰ্ছ মহিলাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ নিষ্ঠুৰ হিচাপে ইতিহাসত লিপিবদ্ধ কৰা হয়।

মধ্যযুগীয় আইৰিছ Cogad Gáedel re Gallaib ৰ মতে, ১০১৪ চনত Clontarf যুদ্ধত এই নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ পুত্ৰ নৰ্মাণ্ডিৰ মৃত্যু হয়। ক্লনটাৰ্ফত মৃত্যু হোৱা পুত্ৰ দুজনকজন দ্য বেৰন আৰু ৰিচাৰ্ড বুলি কোৱা হয়, যিটো নৰ্মান কাহিনীৰ লগত খাপ খাই পৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অপৰাধ
শ্ৰেণী:জলদস্যু
সিমা কিয়ান

সিমা কিয়ান (চীনা: 司馬遷; Pinyin: Sīmǎ Qiān; জন্ম: ক্ৰমে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪৫ বা ১৩৫ – মৃত্যু: খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮৬) এজন প্ৰাচীন চীনা ইতিহাসবিদ, দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিক আছিল। তেওঁক চীনৰ “ইতিহাসৰ পিতা” (Father of Chinese Historiography) হিচাপে গণ্য কৰা হয়, কিয়নো তেওঁৰ দীৰ্ঘ গ্ৰন্থ Shiji (史記) — “ইতিহাসৰ অভিলেখ” — চীনৰ প্ৰথম বিস্তৃত ঐতিহাসিক নথি হিচাপে বিবেচিত।

জীৱন

সিমা কিয়ানৰ জন্ম হান ৰাজবংশৰ শাসনকালত (খ্ৰী.পূ. ১৪৫ বা ১৩৫) লংমেন অঞ্চলত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ সিমা তান আছিল ৰাজদৰবাৰৰ জ্যোতিষী তথা ইতিহাস-সংগ্ৰাহক। সিমা কিয়ানে অতি কম বয়সতেই ইতিহাস, কাব্য আৰু জ্যোতিষবিদ্যাৰ ওপৰত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল।

তেওঁ কনফুছিয়ান শিক্ষাৰ পন্থী আছিল আৰু চীনৰ বিভিন্ন স্থান ভ্ৰমণ কৰি ঐতিহাসিক নথি সংগ্ৰহ কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱনজুৰি অনুগ্ৰহ আৰু বিপদেৰে ভৰা আছিল — বিশেষকৈ লিৰ লিং নামৰ এজন সেনাপতিৰ সমৰ্থন জনোৱাৰ বাবে তেওঁক ৰাজদণ্ড হিচাপে নপুৱন দিয়া হয় (castration)।

ইতিহাসৰ অভিলেখ

সিমা কিয়ানৰ অমৰ কীৰ্তি হ’ল Shiji (史記) (ইংৰাজীত: Records of the Grand Historian)। এই গ্ৰন্থত তেওঁ চীনৰ পূৰ্বজ যুগৰ পৰা লৈ হান ৰাজবংশৰ সময়কালৰ পৰ্যন্ত ইতিহাস সংকলন কৰে।

Shiji-ৰ গঠন-
১৩০টা অধ্যায়
৫টা ভাগ: মৌলিক অভিলেখ, তালিকা, ব্যক্তিত্ব-কেন্দ্ৰিক জীৱনী, দেশভিত্তিক তথ্য, বিশ্লেষণ।
ইতিহাসৰ সৈতে সাহিত্য, দৰ্শন, নৈতিকতা আৰু ৰাজনীতিৰ সমন্বয়।

এই গ্ৰন্থত সিমা কিয়ানে ইতিহাসক কেৱল ৰাজবংশৰ কাহিনি হিচাপে নহয়, প্ৰতিটো ৰাজনীতি, সংস্কৃতি, আৰু ব্যক্তি-ভিত্তিক প্ৰসঙ্গ হিচাপে দৃষ্টিকোণ আগবঢ়াইছে।

ইতিহাস-পদ্ধতি আৰু দৰ্শন

সিমা কিয়ানে ইতিহাস লিখাত সম্পূৰ্ণ নতুন দৃষ্টিভংগী আগবঢ়াইছিল:
একাধিক উৎস তুলনা কৰি সত্য অন্বেষণ,
“সত্য কথা লিখা নৈতিক দায়িত্ব” বুলি বিশ্বাস,
ইতিহাসৰ মাজেৰে মানুহ আৰু নৈতিকতা বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা।

তেওঁ কৈছিল:
“Though death befalls all men alike, it may be weightier than Mount Tai or lighter than a feather.”
(মৃত্যু সকলোৰে বাবে নিশ্চয়, কিন্তু কিছুমান মৃত্যু তাই পৰ্বতৰ দৰে গম্ভীৰ আৰু কিছুমান বিষহীন পাখিৰ দৰে পাতল।)

মৃত্যুৰ অন্তিম কাল

তেওঁৰ মৃত্যুৰ তাৰিখ নিশ্চিত নহয়, কিন্তু অধিকাংশ ঐতিহাসিকৰ মতে খ্ৰী.পূ. ৮৬ চনত তেওঁ মৃত্যু বৰণ কৰে। মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁ Shiji সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ নিষ্ঠাৰে কাম কৰিছিল, যি তেওঁৰ পিতৃৰ অসমাপ্ত কাম আছিল।

প্ৰভাৱ

সিমা কিয়ানৰ শৈলী আৰু যুক্তিভিত্তিক লেখনীৰে আধুনিক চীনা ইতিহাস-চৰ্চাৰ বাট মুকলি কৰে।
তেওঁৰ গ্ৰন্থ আজিও চীনা বিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত পাঠ্য ৰূপে পঢ়োৱা হয়।
তুচিয়েদিজ, হিৰোদটাছ, ইবন খালদুনৰ দৰেই তেওঁ বিশ্ব ইতিহাসৰ অন্যতম ব্ৰতী ইতিহাসবিদ।

উৎস

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
আয়াও

আয়াও ছান্টেৰিয়া প্যান্থেয়নৰ এটা ওৰিছা। তেওঁ বায়ুৰ ওৰিছা, আৰু অৰণ্য আৰু টৰ্নেডোৰ পাক দুয়োটাতে বাস কৰা বুলি ধৰা হয়। তেওঁ ওছানইনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে কাম কৰে আৰু এগৰাকী হিংস্ৰ যোদ্ধা। সাধাৰণতে তেওঁক ভনীয়েক অয়াৰ কাষত ৰখা হয়। তেওঁৰ ৰং বাদামী আৰু সেউজীয়া।

পৰম্পৰা

তেওঁৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানত প্ৰায়ে পাখি, লাউ আৰু মেচেট ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যিয়ে তেওঁৰ দ্ৰুত আৰু সুৰক্ষামূলক স্বভাৱৰ প্ৰতীক। ড্ৰামৰ শব্দ আৰু তেওঁৰ বাবে উৎসৰ্গিত গীতে তেওঁৰ শক্তিক ৰূপান্তৰত সহায় কৰিবলৈ আৰু নেতিবাচকতাক দূৰ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। অয়াৰ দৰে আন ওৰিছাৰ সৈতেও তেওঁক পূজা কৰা হয়, পূজা বিধি-পৰম্পৰাত প্ৰায়ে বিশৃংখলতা আৰু সুৰক্ষাৰ মাজৰ ভাৰসাম্যতা ৰাখিবলৈ গুৰুত্ব দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন

ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ বাণীপুৰত অৱস্থিত। ই লামডিং-ডিব্ৰুগড় শাখাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ষ্টেচন। ডিব্ৰুগড় টাউন ৰেল ষ্টেচন ৰ পিছতেই ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন ঐতিহাসিক নগৰৰ দ্বিতীয় ৰেল ষ্টেচন।

ইতিহাস

১৬ জুলাই, ১৮৮৩ চনত ডিব্ৰুমুখৰ পৰা মাকুমলৈ ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলৱেৰ বহল মিটাৰগেজ ৰেললাইন যাত্ৰীৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল। পিছলৈ ১৯০৩ চনত অসম বেংগল ৰেলৱেৰ চট্টগ্ৰামৰ পৰা লামডিঙলৈ থকা মিটাৰ গজ লাইনটোক তিনিচুকীয়াত ডিব্ৰু-শদিয়া লাইনৰ সংযোগ কৰা হয়।
ডিব্ৰুগড়-লামডিং শাখা মিটাৰ গজৰ পৰা ব্ৰড গজলৈ সলনি কৰাৰ প্ৰকল্প ১৯৯৭ চনৰ শেষলৈ সমাপ্ত হয়।

২০০২ চনত বগীবিল নামৰ ঠাইত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত চতুৰ্থখন দলং নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হ'ল। এইখন এখন ৰেল আৰু মটৰ চলিবপৰা দুখলপীয়া দলং। সমান্তৰালভাবে ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা উত্তৰ অসমৰ ৰঙাপাৰা-মুৰ্কংচেলেক ৰেলপথ সংযোগী এটা নতুন ৰেলপথ নিৰ্মাণৰ কামো চলিল। ইফালে পূৰ্বৰ মিটাৰগেজ শিমলুগুৰি-মৰাণহাট শাখা ৰেলপথ ব্ৰডগেজলৈ ৰূপান্তৰ কৰি ইয়াক ডিব্ৰুগড়লৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ প্ৰকল্পও হাতত লোৱা হ'ল। ২০০৯ চনত মৰাণহাটৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈ সম্প্ৰসাৰিত অংশ (মৰাণহাট-চাউলকৰা খণ্ড) ৰেল যাতায়তৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। সেইবাবে ডিব্ৰুগড়ত এটা নতুন ৰেল ষ্টেচন নিৰ্মাণৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিল। ১৩ ডিচেম্বৰ , ২০০৯ ৰ পৰা বাণীপুৰ অঞ্চলত নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা ডিব্ৰুগড় ষ্টেচনৰ পৰা ৰেলসেৱা আৰম্ভ হয়।

ডিব্ৰুগড় - কন্যাকুমাৰী বিবেক এক্সপ্ৰেছ

২০১১ চনত আৰম্ভ কৰা ডিব্ৰুগড় - কন্যাকুমাৰী বিবেক এক্সপ্ৰেছ ভাৰতৰ দীৰ্ঘতম ৰেলসেৱা। ৰেলখনে অসম, পশ্চিমবঙ্গ, উৰিষ্যা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তামিলনাডু, কেৰালাৰ মাজেৰে ৮২ ঘণ্টাত পথ অতিক্ৰম কৰে।

ৰেলসেৱাসমূহ

ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা অহা যোৱা কৰা কিছুমান উল্লেখযোগ্য ৰেলৰ নং, নাম, আদিস্থান, গন্তব্য স্থান আৰু দিনৰ সূচী তলত দিয়া হৈছে:
ৰেলৰ নং ৰেলৰ নাম আদিস্থান গন্তব্য স্থানদিনৰ সূচী
১২২৩৫/৩৬ ডিব্ৰুগড় ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছ ডিব্ৰুগড় নতুন দিল্লী ৰেল ষ্টেচন, নতুন দিল্লী দৈনিক
১২৫২৫/২৬ ডিব্ৰুগড় -কলকাতা এক্সপ্ৰেছ ডিব্ৰুগড় কলকাতা ৰেল ষ্টেচন, কলকাতা সাপ্তাহিক
১৪০৫৫/৫৬1 ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইল ডিব্ৰুগড় দিল্লী জংচন দৈনিক
১৫৬০৫/০৬ কামাখ্যা - ডিব্ৰুগড় ইণ্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ কামাখ্যা জংচন ডিব্ৰুগড় দৈনিক
১৫৯০১/০২ ডিব্ৰুগড়-বাংগালুৰু এক্সপ্ৰেছ ডিব্ৰুগড় বাংগালুৰু নগৰ ৰেল ষ্টেচন সাপ্তাহিক
১৫৯০৩/০৪ ডিব্ৰুগড় - চণ্ডীগড় এক্সপ্ৰেছ ডিব্ৰুগড় চণ্ডীগড় সাপ্তাহিক
১৫৯০৫/০৬ ডিব্ৰুগড়-কন্যাকুমাৰী বিবেক এক্সপ্ৰেছ ডিব্ৰুগড় কন্যাকুমাৰী সাপ্তাহিক
১৫৯২৭/২৮ ৰঙিয়া-ডিব্ৰুগড় এক্সপ্ৰেছ ৰঙিয়া ৰেল ষ্টেচন ডিব্ৰুগড় ত্ৰি-সাপ্তাহিক
১৫৯২৯/৩০ ডিব্ৰুগড়-চেন্নাই ইগমোৰ এক্সপ্ৰেছ চেন্নাই ইগমোৰ ডিব্ৰুগড় সাপ্তাহিক
১৫৯৩৩/৩৪ অমৃতসৰ-ডিব্ৰুগড় এক্সপ্ৰেছ ডিব্ৰুগড় অমৃতসৰ সাপ্তাহিক
১৫৯৪১/৪২ ঝাঝা ডিব্ৰুগড় এক্সপ্ৰেছ ঝাঝা ডিব্ৰুগড় সাপ্তাহিক
১৫৯৫৯/৬০ কামৰূপ হাওড়া এক্সপ্ৰেছ হাওড়া জংচন ডিব্ৰুগড় দৈনিক

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক

ডিব্ৰুগড় টাউন ৰেল ষ্টেচন

বাহ্যিক সংযোগ

ডিব্ৰুগড়ৰ ৰেলসমূহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰেল ষ্টেচন
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
জাল কটা জুই

জাল কটা জুই হৈছে গল্পকাৰ নয়নজ্যোতি শৰ্মাৰ এখন গল্প সংকলন। ২০২২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশিত তেওঁৰ এই গল্প সংকলনখনত চৈধ্যটা গল্প সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই সংকলনখনে ২০২৩ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটাআৰু ২০২৪ চনৰ জুন মাহত সাহিত্য অকাডেমিৰ যুৱ বঁ‌টা লাভ কৰে।
গ্ৰন্থখনিৰ প্ৰথম সংস্কৰণৰ বেটুপাতৰ শিল্পী সৌৰিশ মিত্ৰ।

গল্পকাৰৰ চমু পৰিচয়

নয়নজ্যোতি শৰ্মা একাধাৰে এজন গল্পকাৰ, চিকিৎসক। কৰ্মসূত্ৰে বৰ্তমান তেওঁ নলবাৰীৰৰ শুশ্ৰূষা চিকিৎসালয়ৰ এজন চিকিৎসক।

বিৱৰণ

সংকলনটিত মুঠ চৈধ্যটা গল্প সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই গল্পসমূহৰ বেছিভাগেই দৈনিক অসম, প্ৰকাশ, সাতসৰী, অন্যযুগ, সাপ্তাহিক জনমভূমি, গৰীয়সী, হৃদয় আদি বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত পূৰ্বে প্ৰকাশিত। গল্পসমূহ গল্পকাৰে ২০১৬ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ২০২২ চনৰ ভিতৰত ৰচনা কৰা বুলি উল্লেখ কৰি প্ৰাক্-কথনত লিখিছে- "গল্প এটাই সম্পূৰ্ণ কৰিবলগীয়া বৃত্তাকাৰ পৰিক্ৰমা হয়তো এই গল্পসমূহে আয়ত্ত কৰিব পৰা নাই। হয়তো সিহঁত কিছুমান অসম্পূৰ্ণ জ্যামিতিক আকাৰ হৈ ৰৈছে, আৰু কিছুমান হৈ পৰিছে নিষ্প্ৰয়োজন আঁক-বাঁক। তথাপি পাঠকৰ হাতত এই সংকলনটি তুলি দিয়াৰ আঁৰত এই সময়খিনিৰ এক অভিলেখ সংৰক্ষণ কৰাৰ এটি গোপন উদ্দেশ্য নিহিত হৈ আছে।"

গল্পসমূহ

সংকলনটিত অন্তৰ্ভুক্ত গল্পবোৰ হৈছে -
অপৰিগ্ৰহ
বে-ঘ-নী-সে-হা-সু-ৰ
হাড়ত গজা সেউজ বন
এখন নৰ্মেল পৃথিৱীৰ কাহিনী
জাল কটা জুই
কাঁথিৰ মালিতা
এটা ডিছটোপিয়ান সাধু
মাটিৰ মানুহ
বিনিময়
নৈ আৰু মৰিশালি
শেষ গাড়ী
বধ্যভূমি
অবাক চহৰ সবাক চহৰ
বোধিসত্ত্ব

বঁ‌টা আৰু সন্মান

২০২৩ বৰ্ষৰ মুনীন বৰকটকী বঁটা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী গ্ৰন্থ
আৰুবা

আৰুবা নেদাৰলেণ্ডৰ ভিতৰৰ এখন সাংবিধানিক দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰ; ই দক্ষিণ কেৰিবিয়ান সাগৰৰ ভেনিজুৱেলাৰ পেৰাগুয়ানা উপদ্বীপৰ পৰা ২৯ কিলোমিটাৰ (১৮ মাইল) উত্তৰত আৰু কুৰাচাওৰ পৰা ৮০ কিলোমিটাৰ (৫০ মাইল) উত্তৰ-পশ্চিমে অৱস্থিত। ১৯৮৬ চনত নেদাৰলেণ্ডৰ ভিতৰৰ এখন সাংবিধানিক দেশ হিচাপে ই পৰিগণিত হয় আৰু দেশখনে‍ আনুষ্ঠানিক নাম লাভ কৰে আৰুবা৷

ভৌগোলিক বিৱৰণ

আৰুবা কুৰাচাওৰ পৰা ৭৭ কিলোমিটাৰ (৪৮ মাইল) পশ্চিমে আৰু ভেনিজুৱেলাৰ পেৰাগুয়ানা উপদ্বীপৰ পৰা ২৯ কিলোমিটাৰ (১৮ মাইল) উত্তৰত অৱস্থিত। আৰুবাত তিনি ধৰণৰ ভূ-প্ৰকৃতি দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলটোৰ মূল বৈশিষ্ট্য হৈছে সমতল বেথলিথ লেণ্ডস্কেপ। উল্লেখযোগ্য ল্যাণ্ডমাৰ্কসমূহৰ ভিতৰত শঙ্কুৰ দৰে হুইবাৰ্গ পাহাৰ আৰু আয়ো আৰু কেচিবাৰীৰ দৰে শিলৰ গঠন অন্যতম। তদুপৰি দ্বীপটোৰ উত্তৰ-পূব অংশত আৰুবা লাভা গঠন নামেৰে জনাজাত আটাইতকৈ পুৰণি গঠনসমূহৰ বৈশিষ্ট্য আছে। এই অঞ্চলটো জামানোটাকে ধৰি ৰোলিং হিলৰ দ্বাৰা চিহ্নিত আৰু ইয়াত আৰিকোক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আছে আৰু এই দুটা প্ৰাকৃতিক দৃশ্যক চূণশিলৰ টেৰেচেৰে আগুৰি আছে।

আৰুবাৰ শুষ্ক ভূ-প্ৰকৃতি কেৱল ইয়াৰ জলবায়ুৰ উৎপাদন নহয় বৰঞ্চ দ্বীপটোৰ স্পেনিছ উপনিবেশিকৰণৰ সময়ত ব্যাপক বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু শোষণৰ পৰিণতিও। ফলস্বৰূপে চূণ নামেৰে জনাজাত উচ্চ কেলচিয়াম সমৃদ্ধ মাটিৰ বাবে এই পৰিৱেশত কিছুমান শস্য, যেনে এলোভেৰা ফুলি উঠে৷ ২০২২ চনৰ হিচাপত আৰুবাত বনাঞ্চলৰে আবৃত ভূমি মাত্ৰ ২.৩% আৰু সংৰক্ষিত প্ৰাকৃতিক অঞ্চল মাত্ৰ ০.৫%। বনাঞ্চলৰ আৱৰণ মুঠ মাটিৰ প্ৰায় ২%, যিটো ২০২০ চনত ৪২০ হেক্টৰ (হেক্টৰ) বনাঞ্চলৰ সমতুল্য, যিটো ১৯৯০ চনৰ তুলনাত অপৰিৱৰ্তিত আছিল। কোনো এখন বনাঞ্চলকে‍ প্ৰাথমিক অৰণ্য বুলি কোৱা হোৱা নাছিল (মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ কোনো স্পষ্টভাৱে দেখা পোৱা ইংগিত নথকা থলুৱা গছৰ প্ৰজাতিৰে গঠিত), আৰু সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ ভিতৰত কোনো বনাঞ্চল পোৱা হোৱা নাছিল৷

উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীজগত

এই ভূ-প্ৰকৃতিৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে সাধাৰণ জেৰিক স্ক্ৰাবলেণ্ড য'ত বিভিন্ন কেকটি, কাঁইটীয়া জোপোহা আৰু চিৰসেউজ উদ্ভিদ দেখা যায়। জাতীয়তাৰ ক্ষেত্ৰত জনসংখ্যা ৭৮.৭% ডাচ, ৬.৬% কলম্বিয়ান, ৫.৫% ভেনিজুৱেলিয়ান, ২.৮% ডমিনিকান; ১.৩% হাইটিয়ান, আৰু ৫.১% অন্য পটভূমিৰ পৰা (২০২০ চনৰ হিচাপত)৷ কেৰিবিয়ান দ্বীপৰ তুলনাত আৰুবাৰ আৰাৱাক ঐতিহ্য শক্তিশালী যদিও ইয়াত কোনো পূৰ্ণ ৰক্তৰ আদিবাসী নাই।

বিভাগ

জনপিয়লৰ বাবে আৰুবাক ৮টা ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে-- সেই ভাগবোৰৰ আৰু কোনো প্ৰশাসনিক মহত্ব নাই। তালিকা:

নুৰ্ড
অৰাঞ্জেষ্টাড ৱেষ্ট
অৰাঞ্জেষ্টাড উষ্ট
পাৰাডেৰা
চেন নিকলাচ নুৰ্ড
চেন নিকলাচ জুইচ
চেন্টা ক্ৰুজ
চাভা নেটা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাগৰীয় দ্বীপ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা
জেঠী

জেঠী (হেমিডাইক্টালাছ, ইং: Hemidactylus সাধাৰণ নাম- house geckos) হ'ল গেক' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এটা গণ। ইহঁতৰ প্ৰায় ৯০ বিধ প্ৰজাতি আছে। পৃথিৱীৰ অধিকাংশ অঞ্চলতে ইহঁতক দেখা পোৱা যায়।

সাধাৰণতে জেঠীবোৰ মানুহৰ আৱাস স্থলৰ আশে-পাশে পোৱা যায়।

স্বভাৱ আৰু আৱাস

সাধাৰণতে প্ৰতিঘৰৰে বেৰৰ ফাকত বা দৰ্জা-খিৰিকীত জেঠী দেখা পোৱা যায়। ইহঁতে বেৰতো খোজ কাঢ়িব পাৰে। সৰু সৰু পতংগ আৰু সৰু অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী খাই জীয়াই থাকে। দেহটো ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ মিহি বাকলিৰে আবৃত। বেৰত বগাব পৰাকৈ ইহঁতৰ আগ ঠেং আৰু পিছ ঠেঙৰ আঙুলি বোৰত আসংজক উপধান থাকে।

বিৱৰণ

দেহটো মূৰ, গা আৰু নেজত বিভক্ত। চকুৰ মণি হেলনীয়া। ঠেং চাৰিটা, চকু দুটা আৰু বহিঃ কৰ্ণ ৰন্ধ্ৰ আছে।
আগ ঠেং আৰু পিছ ঠেঙৰ আঙুলি বোৰ মুক্ত আৰু আসংজক উপধান থাকে।

প্ৰজাতি সমূহ

]] (H. frenatus)।
]] (H. turcicus)।
]], ভাৰত)ত পোৱা এবিধ জেঠী।
]], ভাৰত।

লগতে চাওক

জেঠী সমূহৰ নাম তালিকা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস
শ্ৰেণী:সৰীসৃপ
*
টছৰ পাট

টছৰ পাট সূতা, যাক কেতিয়াবা তুছাৰ, তাছৰ, তুছুৰ বা টুছাৰ বুলি বানান কৰা হয় আৰু ইয়াক সংস্কৃতত কোছা ৰেচম বুলিও কোৱা হয়। মথ প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্গত কেইবাটাও প্ৰজাতিৰ পাট পলুৰ পৰা উৎপাদিত হয়। এন্থেৰিয়া প্ৰজাতিৰ মথৰ ভিতৰত এ.আছামেনচিছ, এ.পাফিয়া, এ.পেৰ্নি, এ.ৰয়লেই, আৰু এ.য়ামামাই আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

এই পাটৰ মথবোৰে বন্য অৰণ্যত 'টাৰ্মিনেলিয়া' প্ৰজাতি আৰু 'শ্ব'ৰিয়া ৰবুষ্টা'ৰ অন্তৰ্গত গছৰ লগতে দক্ষিণ এছিয়াত পোৱা অন্যান্য খাদ্য উদ্ভিদ যেনে জামুন আৰু ওক গছত বাস কৰে আৰু ইহঁতে বাস কৰা গছৰ পাত খায়। টছৰ সূতাৰ ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক উচ্চ গঠন আৰু সোণৰ ৰঙৰ বাবে মূল্য দিয়া হয়। চীন, ভাৰত, জাপান আৰু শ্ৰীলংকাকে ধৰি বহু দেশত ইয়াৰ উৎপাদন কৰা হয়।

প্ৰক্ৰিয়া

পাটৰ মথবোৰ মাৰিবলৈ লেটাগুটিবোৰ ৰ’দত শুকুৱাই লোৱা হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ এটা ভিন্নতা আছে যে পাটৰ সূতাৰ মথবোৰৰ লেটাগুটিবোৰ উতলা পানীত তিয়াই কোমল কৰাৰ আগতে ওলাই যাবলৈ দিয়া হয় আৰু তাৰ পিছত আঁহবোৰৰ পৰা টাকুৰী বনোৱা হয়। কণীৰ আকৃতিৰ লেটাগুটিৰ খোলাবোৰ সংগ্ৰহ কৰি তাৰ পিছত সিজাই পাটৰ সূতা উলিয়াই লোৱা হয়। পাটৰ প্ৰস্তুতৰ ক্ষেত্ৰত উতলোৱাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, কিয়নো ইয়াৰ ফলত লেটাগুটিৰ খোলাবোৰ কোমল হৈ পৰে আৰু সূতা টানি উলিওৱাটো সহজ হৈ পৰে।

গতানুগতিক ভাবে ৰেচমবিদ্যাত পলুবোৰ ভিতৰত ৰাখি লেটাগুটিৰ খোলাবোৰ সিজোৱা হয়, কিন্তু যদি পলুবোৰে খোলাবোৰ এৰি যোৱাৰ পিছত খোলাবোৰ সিজোৱা হয়, তেন্তে তাৰ পিছত তৈয়াৰী ৰেচমক "অহিংসা ৰেচম" বুলি কোৱা হয়। চীনত পাট পলুৰ গছ অনুসৰি পাট সূতাৰ বিভিন্ন নাম দিয়া হয়, কিয়নো পাট পলুৰ খাদ্যই পাট সূতাৰ গুণাগুণৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। উদাহৰণস্বৰূপে, বন্য মালবাৰীৰ পলুৰ পৰা পোৱা সূতাক 'ঝে' বোলা হয়, আনহাতে ওক গছৰ কুৱেৰকাছ ডেন্টাটাৰ পৰা পোৱা সূতাক 'হু' উৎপন্ন হয়।

বম্বিক্স বা "মালবেৰী" ৰেচমতকৈ টাছাৰ ৰেচমক অধিক টেক্সচাৰযুক্ত বুলি গণ্য কৰা হয়, কিন্তু ইয়াৰ আঁহ চুটি, যাৰ বাবে ই কম দৈৰ্ঘৰ হয়। ইয়াৰ এটা নিস্তেজ, সোণৰ জিলিকনি থাকে। যিহেতু বেছিভাগ লেটাগুটি বনাঞ্চলৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়, সেয়েহে ইয়াক বহুতে বনজ সামগ্ৰী হিচাপে গণ্য কৰে।

ভাৰতত উৎপাদন

ভাৰত টছৰ সূতাৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম উৎপাদনকাৰী, আৰু ভাৰতীয় টছৰ (ট্ৰপিকেল টাছাৰ বুলিও কোৱা হয়)ৰ একচেটিয়া উৎপাদনকাৰী দেশ, যিটো বহুলাংশ জনজাতীয় লোকে কৰে। ইয়াৰ বহুখিনি ভাগলপুৰ (য’ত ইয়াক ভাগলপুৰ ৰেচম বুলি কোৱা হয়), বিহাৰ, আৰু পশ্চিম বংগৰ মালদা জিলাত উৎপাদিত হয়। ওড়িশাৰ পট্টাচিত্ৰ আৰু পশ্চিম বংগৰ কন্ঠ চিলাইৰ বাবেও টছৰ সূতাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ছত্তীশগড় আৰু মধ্যপ্ৰদেশতো টছৰ সূতাৰ উৎপাদন হয়। শেহতীয়া বছৰবোৰত ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যই টছৰ ৰেচমৰ সৰ্বাধিক উৎপাদনকাৰী দেশ হিচাপে জনাজাত।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰেচম শিল্প
শ্ৰেণী:পোচাক
মিত্তল পেটেল

মিত্তল পেটেল , জন্ম প্ৰায় ১৯৮১); গুজৰাটৰ এজন ভাৰতীয় কৰ্মী। পঢ়া-শুনাৰ পিছত খিলঞ্জীয়া জনজাতিৰ মানুহক সমাজৰ লগত একাত্ম হ’বলৈ সহায় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ এই কামৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৮ চনত নাৰী শক্তিৰ সন্মানেৰে সন্মানিত হয়।

কৰ্ম জীৱন

পেটেলৰ জন্ম হৈছিল c.১৯৮১ চনত গুজৰাটৰ মেহছানা জিলাৰ শংখলপুৰ গাঁৱত । তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়ো পশুপালনৰ কাম কৰিছিল। মিত্তল বিবাহিত আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ মাতৃ। আহমেদাবাদৰ গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত সাংবাদিকতা অধ্যয়ন কৰে। তেওঁ বাৱা, গাদলিয়া, কংগাছিয়া, মীৰ, নাথৱাদী, চালাত আৰু সৰানিয়া জনগোষ্ঠীৰ সৈতে কাম কৰিছিল, মানুহক বিয়া কৰাবলৈ, বিদ্যালয় স্থাপন কৰাত, ভূমিৰ অধিকাৰ দাবী কৰাত আৰু পৰিচয় পত্ৰ দাবী কৰাত সহায় কৰিছিল। ভিএছএছএমৰ দ্বাৰা লালন-পালন কৰা সংযোগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কালুপুৰ সমবায় বেংকে ১০০ জন খিলঞ্জীয়াক গৃহ ক্ৰয়ৰ উদ্দেশ্যে ৫০,০০০ টকাৰ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় ঋণ দিছে আৰু লগতে ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ীক ২৫,০০০ টকা পৰ্যন্ত ঋণ প্ৰদান কৰিছে।

গুজৰাটত ২৮টা যাযাবৰী জনজাতি আৰু ১২টা ডিন'টিফাইড জনজাতি আছে। পেটেলে ডাফেৰ সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল, যিসকলক ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অধীনত তেনে বুলি লেবেল লগোৱাৰ পিছত সাধাৰণতে অপৰাধী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। তেওঁ তেওঁলোকক সমাজৰ সৈতে একত্ৰিত হোৱাত সহায় কৰিবলৈ কাম কৰিছিল। ২০১৮ চনলৈকে গুজৰাটৰ ৯০ শতাংশ খিলঞ্জীয়া লোক ভাৰতৰ নাগৰিক হৈ পৰিছিল। কিন্তু পেটেলে তেতিয়াও জনজাতীয় লোকক লক্ষ্য কৰি গণপ্ৰহাৰ বিৰুদ্ধে কাৰ্যকলাপ সংগঠিত কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। পিছৰ বছৰত পেটেলক ওতাৰাম দেৱাছিৰ সৈতে আৰু নিটি আয়োগৰ অধীনত এখন ব'ৰ্ডত নিযুক্তি দিয়া হয় যাৰ উদ্দেশ্য আছিল খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ বাবে কল্যাণমূলক ব্যৱস্থাৰ পৰামৰ্শ দিয়া। ২০২০ চনত পেটেলে Surnama vinana Maanvio শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

মানৱ অধিকাৰৰ বাবে মিট্টল পেটেলৰ সক্ৰিয়তাক নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰৰ জৰিয়তে স্বীকৃতি দিয়া হয়। ২০১৮ চনৰ ৮ মাৰ্চত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ দিনা ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে তেওঁক এই বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
ভাৰতীয় উপমহাদেশত কাগজৰ নোটৰ ইতিহাস

অষ্টাদশ শতিকাত বহু ইউৰোপীয় বাণিজ্যিক কম্পানীয়ে ভাৰতলৈ আগমন কৰিছিল। এই বাণিজ্যিক কম্পানীসমূহে ব্যক্তিগত বেংক স্থাপন কৰিছিল যিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতীয় উপমহাদেশত কাগজৰ নোট জাৰি কৰিছিল। কিন্তু সেই নোটসমূহ মূলতঃ টেক্সট্-ভিত্তিক আছিল। Charles Canning, 1st Earl Canning-এ ১৮৬১ চনত ভাৰতীয় উপমহাদেশত আনুষ্ঠানিকভাৱে কাগজৰ মুদ্ৰা প্ৰচলিত কৰিছিল।

ভাৰতৰ বৃত্তিয় লেখ আৰু হুণ্ডীৰ এক সমৃদ্ধ পৰম্পৰা আছে। আধুনিক অৰ্থত, কাগজৰ মুদ্ৰা অষ্টাদশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত প্ৰচলিত হয় যেতিয়া ব্যক্তিগত আৰু অৰ্ধ-সাৰ্বজনিক বেংকসমূহে নোট জাৰি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কাগজৰ মুদ্ৰা আইন, ১৮৬১-ৰদ্বাৰা ভাৰত চৰকাৰক কাগজৰ নোট ছপা আৰু বিতৰণ কৰাৰ একচেটিয়া অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয় আৰু সেই অনুসৰি ব্যক্তিগত প্ৰেছিডেঞ্চী বেংকসমূহৰ নোট জাৰি কৰা আৰু চলাচল নিষিদ্ধ কৰা হয়। ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংক ১ এপ্ৰিল ১৯৩৫ চনত স্থাপিত হোৱাৰ আগলৈকে ব্ৰিটিছ ভাৰত চৰকাৰে ইয়াক প্ৰিণ্ট আৰু জাৰি কৰি গৈছিল।

কাৰণ

ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিস্তাৰবাদী নীতিৰ ফলস্বৰূপে বংগত সোণ-ৰূপৰ সংকট সৃষ্টি হৈছিল। উদীয়মান ঋণ-সংকট উপলব্ধি কৰি ব্ৰিটিছ অধিকাৰীয়ে ভাৰতত কাগজৰ মুদ্ৰা প্ৰচলন কৰিছিল।

ঐতিহাসিক আভাস

ৱাৰেন হেষ্টিংছে স্থাপন কৰা বেংক অৱ হিন্দুস্তান (১৭৭০–১৮৩২) সেই সময়ত বংগ আৰু বিহাৰৰ সাধাৰণ বেংক হিচাপে গণ্য হৈছিল আৰু বেংক অৱ বেংগল (১৭৮৪–৯১)-এ প্ৰথম নোট জাৰি কৰিছিল। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ চৰকাৰে এই কাগজৰ নোটসমূহ আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নিদিয়াকৈ কেৱল ব্যক্তিগত লেনদেনত ব্যৱহাৰযোগ্য ‘প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধঠঠ’ নোট হিচাপে মান্যতা দিছিল। অৰ্থনৈতিক অপব্যৱস্থাপনা বাবদ এই তিনিটা বেংক বন্ধ কৰা হয় আৰু ১৮৩২ চনৰ ভিতৰেই নোটসমূহ চলাচলৰ বাহিৰ হৈছিল। ১৮৬১ চনৰ কাগজৰ মুদ্ৰা আইনৰ পাছত ১৮৬২ চনত ৰাণী ভিক্টোৰিয়াৰ প্ৰতিচ্ছবি যুক্ত নোট আৰু মুদ্ৰাসমূহ জাৰি কৰা হয়।

জালিয়াত নোটৰ ব্যৱসায় বৃদ্ধি পোৱাত নতুন শৃংখলা ১৮৬৭ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা হয় আৰু ই ৫, ১০, ২০, ৫০, ১০০, ৫০০, ১০০০ আৰু ১০,০০০ টকা নোটত বিভক্ত আছিল। ১৯২৩ চনত জৰ্জ পঞ্চমৰ প্ৰতিচ্ছবি সম্বলিত নোটৰ অন্য এক শৃংখলা জাৰি কৰা হৈছিল আৰু ১, ২, ৫, ১০, ৫০, ১০০, ১০০০ আৰু ১০,০০০ টকা নোটৰ বিভাজন অনুসৰি প্ৰচলিত হৈছিল।

১৯৩৬ চনৰ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ ৰিজাৰ্ভ বেংকে প্ৰথমবাৰৰ বাবে জৰ্জ ষষ্ঠৰ প্ৰতিচ্ছবি যুক্ত পাঁচ টকা নোট জাৰি কৰে। তাৰ পাছত ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত ১০ টকা, মাৰ্চত ১০০ টকা আৰু ১৯৩৮ চনৰ জুনত ১০০০ আৰু ১০,০০০ টকা নোট জাৰি কৰা হয়। জৰ্জ ষষ্ঠৰ প্ৰতিচ্ছবি যুক্ত নোট ১৯৪৮ চনলৈকে চলাচলত আছিল আৰু ১৯৫০ চনৰ পাছত অশোক স্তম্ভ যুক্ত নোট জাৰি আৰম্ভ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মুদ্ৰা
শ্ৰেণী:মুদ্ৰা
ষড়ভুজ

ষড়ভুজ বা ষষ্ঠভুজ ৬ ৰেখা খণ্ড থকা এক বহুভূজ।

ষড়ভুজৰ ব্যৱহাৰ

মৌ-মাখিৰ বাহ কেইবাটাও ষড়ভুজ লগ লগাই নিৰ্মাণ কৰা হয়। ই কম সামগ্ৰীৰে অধিক ক্ষেত্ৰফলৰ তল তৈয়াৰ কৰাত সহায় কৰে
পেৰেলেল'গনেৰে টাইল কৰা হয়
টাইল কৰা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বহুভুজ
জানাজাৰ নামাজ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:নামাজ
জানাজা এটা বিশেষ প্ৰাৰ্থনা, যিটো কোনো মৃত মুছলিমক কবৰ দিয়াৰ পূৰ্বে অনুষ্ঠিত হয়। সচাৰচৰ এইটো জানাজাৰ নামাজ নামেৰে অভিহিত হয়। মুছলিম অৰ্থাৎ ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বীসকলৰ বাবে এটা ফৰজে কেফায়া বা সমাজৰ বাবে আৱশ্যকীয় দায়িত্ব। কোনো মুছলিমৰ মৃত্যু হ'লে মুছলিম সমাজৰ ফালৰ পৰা জানাজাৰ নামাজ পাঠ কৰা হয়।

জানাজাৰ নামাজ এজন ইমামৰ নেতৃত্বত জামায়াতৰ সৈতে বা দলবদ্ধভাৱে অনুষ্ঠিত হয়। অংশগ্ৰহণকাৰী সকলে শাৰী পাতি থিয় হৈ এই নামাজ আদায় কৰে। এইটো ৪ তাকবিৰৰ নামাজ হোৱা দেখা যায়। গোটেই নামাজ থিয় হৈয়েই আদায় কৰা হয় আৰু ছালাম ফিৰোৱাৰ মাধ্যমেৰে এই নামাজ শেষ হয়। সাধাৰণতে জানাজাৰ নামাজৰ শেষত মুনাজাত বা দুআ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই, কাৰণ নামাজটোৰ মাধ্যমেৰেই মৃতকৰ বাবে দুআ কৰি দিয়া হয় বুলি আলিম সকলৰ মত। জানাজাৰ শেষত মৃতব্যক্তিক অবিলম্বে গোছল কৰাই কাফন কৰা হয় আৰু শেষত গোৰস্থান (কবৰস্থান)লৈ লৈ গৈ মাটিত দাফন কৰা হয়।

মৃত ব্যক্তিৰ গোছল

মৃতক গোছল কৰোৱা ফৰজে কেফায়াহ। যিসকলে মৃত ব্যক্তিক ইছলামিক পদ্ধতিৰ দ্বাৰা গোছল দিব জানে, সিহঁতেই মৃতসকলক গোছলৰ দায়িত্ব ল'ব লাগে। মৃত ব্যক্তিক এনেকুৱা এটা বন্ধ ঠাইলৈ লৈ যোৱা হয় য'ত কোনেও তেখেতক চাব নোৱাৰে। যিসকলে তেখেতক গোছল কৰোৱাৰ কামত প্ৰত্যক্ষভাবে অংশগ্ৰহণ কৰিব আৰু যিসকলে পৰোক্ষভাৱে সহায় সহযোগিতা কৰিব, সিহঁতৰ বাহিৰে কোনেও মৃত ব্যক্তিৰ ওচৰত যাব নোৱাৰে। লক্ষ্য ৰখা হয় যিয়ে গোছল কৰাব তেখেত সহ অন্য কোনেও যাতে মৃত ব্যক্তিৰ গোপনাংগ দেখা নাপায়, তাৰবাবে মৃত ব্যক্তিৰ গোপনাংগৰ ওপৰত এটি কাপোৰ ৰাখি দি দেহৰ কাপোৰবোৰ খুলি পেলোৱা হয়। তাৰ পাছত তেখেতক পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন কৰা হয়। নামাজৰ অজুৰ নিচিনাকৈয়েই তেখেতক অজু কৰোৱা হয়। আলিমসকলে কয় যে, মৃত ব্যক্তিৰ নাক-মুখত পানী প্ৰৱেশ নকৰাব; বৰঞ্চ এটি কাপোৰ তিতাই লৈ মৃত ব্যক্তিৰ দাঁতসমূহ আৰু নাকৰ ভিতৰত ঘঁহি পৰিষ্কাৰ কৰি দিব। ইয়াৰ পাছত মৃতকৰ মূৰ ধুৱাই দিয়া হয়। এনেদৰে মৃত ব্যক্তিৰ সমস্ত শৰীৰ পানীৰে ধুই দিয়া হয়। শৰীৰ ধুৱাৰ সময়ত মৃত ব্যক্তিৰ সোঁফালৰ অঙ্গৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হয়। পানীত বগৰী গছৰ পাত দিয়া উচিত বুলি ভবা হয়, কিয়নো
ই পৰিষ্কালকৰণত সাহায্য কৰে। এই পাতৰ পানীয়েইদি(ফেনা) মৃতকৰ মূৰ, দাড়ি ধুই দিয়া হয়। কিন্তু শেষ বাৰৰ বাবে ধুৱাৰ সময়ত পানীত অলপ কৰ্পূৰ মিহলোৱা হয়। কিয়নো ৰাছুল মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লাম য়ে ছোৱালীৰ গোছল দিয়া মহিলাসকলক কৈছিল, ‘শেষবাৰ ধুৱাৰ সময়ত পানীত অলপ কৰ্পূৰ মিহলাবা’। গোছলৰ শেষত মৃতকৰ শৰীৰৰ পানী মুছি দি তেখেতক কাফনৰ কাপোৰ পিন্ধোৱাব লাগে।

কাফন

কোনো মৃত মুছলিম ব্যক্তিক মাটিত দাফন কৰাৰ পূৰ্বতে যি কাপোৰ পিন্ধোৱা হয় তাকেই কাফন নামেৰে অভিহিত। কাফন কৰাৰ পাছতহে জানাজা পঢ়া হয়।

জানাজাৰ পদ্ধতি

গায়েবী জানাজা

তথ্য সূত্ৰ
অল দ'জ ইয়েৰনিংছ্

অল দ'জ ইয়েৰিঙছ্ হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন চুটিগল্পৰ অনুবাদ সংকলন। বিশিষ্ট সাহিত্যিক দিলীপ বৰাৰ বাৰটা চুটিগল্প অসমীয়াৰ পৰা ইংৰাজীলৈ ময়ূৰ বৰাই অনুবাদ কৰি এইখন সংকলন প্ৰস্তুত কৰিছে। এপ্প'কাছ (Appoccus) প্ৰকাশনৰ পৰা ২০১২ চনৰ মাৰ্চ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা সংকলনটিৰ মূল্য ১২০ টকা।

বিৱৰণ

বিশিষ্ট সাহিত্যিক দিলীপ বৰাৰ বাৰটা চুটিগল্প অসমীয়াৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰি ময়ূৰ বৰাই অনুবাদ সংকলনটিত একত্ৰিত কৰিছে। অনুবাদিত চুটিগল্পকেইটা হ'ল-তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

চিৰদিন অসমীয়া

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ