ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
প্ৰণিতা সুভাষ

প্ৰণিতা সুভাষ (ইংৰাজী: Pranitha Subhash; জন্ম: ১৭ অক্টোবৰ ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে কন্নড়, তেলুগু, তামিল, হিন্দী আৰু মালয়ালম ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে। ২০১০ চনৰ কানাড়া ছবি পুৰ্কীৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ২০১২ চনত তেওঁ ভীমা তীৰদল্লীত অভিনয় কৰি সফলতা লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ বাভা (২০১০), আত্তািণ্টিকী দাৰেদী (২০১৩), মাছু এনগিৰা মাচিলামানি (২০১৫) আৰু হেল্ল’ গুৰু প্ৰেমা কোছামে (২০১৮) আদি কেইবাখনো ব্যাৱসায়িকভাৱে সফল ছবিত অভিনয় কৰিছে।

কেৰিয়াৰ

প্ৰণিতাই ২০১০ চনত দৰ্শনৰ বিপৰীতে পুৰ্কী নামৰ কানাড়া ছবিখনৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। পুৰ্কীৰ সফলতাৰ পিছত তেওঁ কানাড়া ছবিৰ কেইবাটাও প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰে আৰু সিদ্ধাৰ্থৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰা তেলেগু প্ৰেম কাহিনীৰ ছবি বাভাত চহী কৰাৰ আগতে নিজৰ প্ৰকল্পসমূহৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট নিৰ্বাচনী হৈ পৰে। ছবিখনত এগৰাকী তেলেগু গাঁৱলীয়া জীয়ৰীৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সৰ্বসন্মতভাৱে প্ৰশংসিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ অৰুলনিথিৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম তামিল ছবি উদয়নত অভিনয় কৰে।

তাৰ পিছত তেওঁ কাৰ্তিকৰ বিপৰীতে তেওঁৰ দ্বিতীয়টো তামিল প্ৰকল্প সগুনীৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয়, যিখন তামিল আৰু তেলেগু দুয়োটা ভাষাতে মুক্তি পাইছিল। সগুনী আছিল তেওঁৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মুক্তি: যিখন ছবি বিশ্বজুৰি অভিলেখসংখ্যক ১,১৫০টা ছবিগৃহত মুক্তি পাইছিল।

ইয়াৰ পিছত তেওঁ দুনীয়া বিজয়ৰ বিপৰীতে জৰাসন্ধ আৰু এজন নক্সালপন্থীৰ বাস্তৱ জীৱনৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত ভীমা তীৰদল্লীত অভিনয় কৰে। সমালোচকসকলে ভীমাৱা চৰিত্ৰত তেওঁ কৰা অভিনয়ৰ উচ্চ প্ৰশংসা কৰে আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। সেই বছৰতে ভীমা তীৰদল্লীৰ বাবে তেওঁ সন্তোষম বঁটা লাভ কৰে।

ইয়াৰ পিছত তেওঁ কানাড়া ছবি হুইচেলত অভিনয় কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ ছিইমা বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।

ইয়াৰ পিছত তেওঁ ২০১৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত মুক্তি পোৱা তেলেগু ছবি আত্তািণ্টিকী দাৰেদীত অভিনয় কৰে যিখন ১০০ কোটিতকৈ অধিক উপাৰ্জনেৰে সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী তেলেগু ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ বিভিন্ন বঁটা বিতৰণী অনুষ্ঠানত মনোনয়ন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ছবিখন আন ভাষাতো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

একে সময়তে তেওঁ উপেন্দ্ৰৰ বিপৰীতে কানাড়া ছবি ব্ৰহ্মাত কাম কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি ৰবীণা টেণ্ডন আৰু মোহন বাবু অভিনীত পাণ্ডাভুলু পাণ্ডাভুলু থুম্মেদাত তেওঁ মাঞ্চু মনোজৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। দুয়োখন ছবিয়ে ভাল ফলাফল দেখুৱাইছিল। দুবছৰৰ চমু বিৰতিৰ পিছত তেওঁ ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰৰ শেষৰফালে সূৰ্যৰ বিপৰীতে আন এখন তামিল ছবি মাছু এনগিৰা মাচিলামানিৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয়। ২০১৪ চনৰ শেষৰফালে তেওঁ মাঞ্চু বিষ্ণুৰ বিপৰীতে ডাইনামাইট নামৰ এখন তেলেগু ছবিত অভিনয় কৰে।

২০১৫ চনৰ জুন মাহৰ শেষৰফালে তেওঁ মহেশ বাবু অভিনীত তেলেগু ছবি ব্ৰহ্মোৎসৱমত অভিনয় কৰে।

শেহতীয়াকৈ তেওঁ আয়ুস্মান খুৰানাৰ সৈতে "চান কিট্থান" গীতটোত কাম কৰিছিল।

২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰণিতাই তেওঁৰ কাৰ্যবাহী শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু হাৰ্ভাৰ্ড কেনেডী স্কুলৰপৰা 'প্ৰফেচনেল এণ্ড লিডাৰশ্বিপ ডেভেলপমেণ্ট'ৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০২১ চনৰ ৩০ মে’ত এক অন্তৰংগ অনুষ্ঠানত প্ৰণিতাই ব্যৱসায়ী নীতিন ৰাজুৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০২২ চনৰ জুন মাহত তেওঁ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে। ২০২৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
হৰিণী নাগ্ৰেণ্ডা

হৰিণী নাগ্ৰেণ্ডা এগৰাকী ভাৰতীয় পৰিৱেশবিদ যিয়ে দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰেক্ষাপটত বনাঞ্চল আৰু চহৰসমূহৰ সামাজিক-পৰিৱেশগত বহনক্ষমতাক গঢ় দিয়া কাৰকসমূহ পৰীক্ষা কৰিবলৈ জীৱ বৈচিত্ৰ্যৰ ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন, আৰ্কাইভ গৱেষণা, প্ৰতিষ্ঠানিক বিশ্লেষণ আৰু সম্প্ৰদায়ৰ সাক্ষাৎকাৰৰ সৈতে সংযুক্ত উপগ্ৰহৰ দূৰৱৰ্তী চেন্সিং ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁৰ আগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে নগৰীয়া বহনক্ষমতা, পৰিৱেশ আৰু উন্নয়ন, ভূমি পৰিৱৰ্তন, জীৱ বৈচিত্ৰ্য আৰু সংৰক্ষণ।

প্ৰাথমিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৭২ চনত ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ চেলেমত নাগ্ৰেণ্ডাৰ জন্ম হৈছিল।

উদ্ভিদ বিজ্ঞানী মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা নাগ্ৰেণ্ডাই তেওঁৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ সক্ষম হয়। নাগ্ৰেণ্ডা বিবাহিত আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ মাতৃ। তেওঁ আজিম প্ৰেমজী বিশ্ববিদ্যালয়ত ভাৰতৰ নগৰীয়া বহনক্ষমতা কেন্দ্ৰৰ সমন্বয়ক। বহনক্ষমতাৰ বৃহত্তৰ বিশ্ব সংকটে নাগ্ৰেণ্ডাক এই বিষয়ত গৱেষণা কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে।

১৯৯৮ চনত ছান ডিয়েগোৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অতিথি গৱেষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ২০০৩ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে তেওঁ এগৰাকী স্বতন্ত্ৰ গৱেষক আছিল। ২০১৩ চনত নাগেন্দ্ৰই মিনেছ'টাৰ চেণ্ট পলৰ মেকালেষ্টাৰ কলেজত হুবাৰ্ট এইচ হামফ্ৰে ডিষ্টিংচড ভিজিটিং প্ৰফেচাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তেওঁৰ নামত ১৫০ টাতকৈও অধিক বৈজ্ঞানিক প্ৰকাশন আছে আৰু ভাৰতীয় বাতৰি কাকত আৰু অন্যান্য মঞ্চৰ জৰিয়তে তেওঁ তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয়ে বহুলভাৱে লিখে। প্ৰগ্ৰেম ফৰ ইক’চিষ্টেম চেঞ্জ এণ্ড ছ’চাইটিৰ ষ্টিয়াৰিং কমিটিত থকাকে ধৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণাৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত আৰু ৫ম আইপিচিচি প্ৰতিবেদন – কাৰ্য্যগোষ্ঠী তৃতীয়ৰ এজন মুখ্য লেখক।

বঁটা

২০০৬ চনত নাগ্ৰেণ্ডাই নেচনেল একাডেমী অৱ চাইন্সেছ ইউ এছ এৰ প্ৰচিডিংছৰ পৰা কজাৰেলি বঁটা লাভ কৰে।

২০১৭ চনত নাগ্ৰেণ্ডাই ভাৰতত আন্তঃশাখা গৱেষণাৰ বাবে ক্লাৰিভেট বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:তামিলনাডুৰ ব্যক্তি
জুবেইদা (চলচ্চিত্ৰ)

জুবেইদা ২০০১ চনত মুক্তি পোৱা এখন হিন্দী ছবি, যিখনৰ পৰিচালনা শ্যাম বেনেগালৰ আৰু ৰচনা খালিদ মহম্মদৰ। ইয়াত অভিনয় কৰিছে কৰিশ্মা কাপুৰ, ৰেখা, মনোজ বাজপেয়ী, সুৰেখা ছিক্ৰী, ৰজিত কাপুৰ, লিলেট ডুবে, অমৰীশ পুৰী, ফৰিদা জালাল আৰু শক্তি কাপুৰে। এ.আৰ. ৰহমানে ছবিখনৰ আৱহ সংগীত আৰু গীতৰ সংগীত কৰিছে।

জুবেইদা হৈছে শ্যাম বেনেগালৰ ত্ৰিল’জীৰ শেষৰখন ছবি। অন্য দুখন হ’ল মাম্মো (১৯৯৪) আৰু চৰ্দাৰী বেগম (১৯৯৬)। যোধপুৰৰ হানৱন্ত সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা দুৰ্ভগীয়া অভিনেত্ৰী জুবেইদা বেগমৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত। জুবেইদা বেগম এই ছবিখন ছবিখনৰ লেখক খালিদ মহম্মদৰ মাতৃ আছিল।

এই ছবিখনে হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে কৰিশ্মা কাপুৰে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (সমালোচক)ৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। কৰিশ্মাই এই ছবিত কৰা অভিনয়ক তথা ফিজাৰ নাম ভূমিকাত কৰা অভিনয়ক বহু সমালোচকে তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় বুলি গণ্য কৰে। ছবিখনে বহুল প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু ইয়াক বেনেগালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যিয়ে বাণিজ্যিক আৰু সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰৰ ৰেখাডালক ম্লান কৰি পেলাইছিল।

বঁটা

শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ ক্ৰিটিক এৱাৰ্ড- কৰিশ্মা কাপুৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱনীমূলক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
প্ৰাচীন গোৱা

গোৱাৰ গীৰ্জা আৰু কনভেন্টসমূহ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ (ii), (iv) আৰু (vi) বিভাগৰ অন্তৰ্গত ১৯৮৬ চনত ইউনেস্কোৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। ষোড়শ-অষ্টাদশ শতাব্দীৰ মধ্যবৰ্তী সময়ত গোৱাৰ পৰ্তুগীজ ঔপনিবেশিক শাসকসকলে এই গীৰ্জাসমূহ নিৰ্মাণ কৰে। সকলোবোৰৰ ভিতৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ গীৰ্জাটি হল বোম যীশুৰ গীৰ্জা (Basilica of Bom Jesus)। চেন্ট ফ্ৰান্সিস-জেভিয়াৰ (St. Francis Xavier) সমাধি এই গীৰ্জাতেই অৱস্থিত। গোৱাৰ এই স্মাৰকসমূহ "প্ৰাচ্যৰ ৰোম" নামে পৰিচিত। কেথলিক মিশ্যনেৰীসকলৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত এই স্মাৰকসমূহ এছিয়াৰ খ্ৰীষ্টধৰ্ম প্ৰচাৰৰ এক নিদৰ্শন। প্ৰায় ৬০টা গীৰ্জা ইয়াত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ মাজত 'গোৱা ভেলহা' চহৰত বিদ্যমান সাতটি স্মাৰক হ'ল- চেন্ট কেথেৰিনৰ চাপেল, য়্যাচিচিৰ চেন্ট ফ্ৰান্সিসৰ গীৰ্জা আৰু কনভেন্ট, দ্য কেথেড্ৰেল, বোম যীশুৰ গীৰ্জা, চেন্ট গেগ্টান আৰু ইয়াৰ চেমিনাৰী, আওয়াৰ লেডি অফ্ দা ৰোজাৰি আৰু চেন্ট অগাস্টাইন কনভেন্ট। এই সকলোবোৰ ১৫৭২ চনত নিৰ্মিত হয়। এই স্মাৰকসমূহ এছিয়াৰ ম্যানুলিন (Manueline), ম্যানাৰিস্ট (Mannerist) আৰু ব্যাৰোক (Baroque) স্থাপত্যশৈলীৰ অনুৰূপ। স্মাৰকসমূহ স্থানীয় চূণশিল আৰু বেচাল্টৰ এক সংমিশ্ৰণত প্লাষ্টাৰ কৰা। সেয়ে ইয়াৰ বগা ৰঙটোৱে এক অনন্য শোভা প্ৰদৰ্শন কৰে৷

আলোকচিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

History of Old Goa

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
টুম্বুকা হেৰিটেজ এছ’চিয়েচন

টুম্বুকা হেৰিটেজ এছ’চিয়েচন (ইংৰাজী: Tumbuka Heritage Association) বা চমুকৈ টুম্বুকা হেৰিটেজ (সংক্ষেপে TUHERI) হ’ল মালাৱীত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এটা সাংস্কৃতিক সংগঠন। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হ’ল মালাৱী, জাম্বিয়া, টানজানিয়া আৰু চুবুৰীয়া দেশসমূহৰ টুম্বুকা লোকসকলৰ ইতিহাস, পৰম্পৰা আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰকাশসমূহ সংৰক্ষণ, প্ৰসাৰ আৰু নথিবদ্ধ কৰা। কুলংগা আৰু ভিনখাকানিম্বা (জাম্বিয়া) আদি আংশিকভাৱে পৰিচালনা কৰে। এই সকলোবোৰ উৎসৱ সংশ্লিষ্ট দেশৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত।

ইতিহাস আৰু পটভূমি

পিৰি পিৰি চলি অহা টুম্বুকা জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত জ্ঞানসমূহ হেৰাই যোৱাৰ আশংকাত এই এছ’চিয়েচনটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। বহু বছৰ ধৰি বংশৰ ইতিহাস, নৃত্য, সঁজুলি আৰু ঠাইৰ নামৰ দৰে সাংস্কৃতিক জ্ঞানসমূহ কেৱল স্মৃতি আৰু মুখে মুখে চলি আহিছিল। সমাজ আধুনিক হোৱাৰ লগে লগে জ্যেষ্ঠ লোকসকলৰ মৃত্যু হোৱা আৰু সংগ্ৰহালয় বা আৰ্কাইভৰ অভাৱৰ বাবে এইবোৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে নথিবদ্ধ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা বৃদ্ধি পায়।

এই সংগঠনটোৱে চিকুলামায়েম্বে ৰাজবংশৰ অধীনত কাম কৰে আৰু ৰুম্ফি জিলা তথা অন্যান্য টুম্বুকা অঞ্চলৰ পৰম্পৰাগত নেতা, সাংস্কৃতিক অভিভাৱক আৰু সামাজিক গোটসমূহৰ সৈতে সহযোগিতা কৰে।

ৰাষ্ট্ৰীয় সমন্বয়ক হুবাৰ্ট ম্ফুনেই জনোৱা মতে ৰুম্ফিত ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ কাম সুকলমে আগবাঢ়িছে আৰু বেছিভাগ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰ্যসূচী ইতিমধ্যে নথিবদ্ধ কৰা হৈছে। ম্ফুনেৰ মতে, সংগ্ৰহিত সামগ্ৰীসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে এটা মুকলি দিনৰ (Open day) আয়োজন কৰি এই প্ৰকল্পৰ সামৰণি মৰা হৈছিল।

নেতৃত্ব

সংগঠনটোৱে চিকুলামায়েম্বে ৰাজবংশৰ সাংস্কৃতিক কৰ্তৃত্বৰ অধীনত কাম কৰে। ইয়াৰ মুখ্য ব্যক্তিৰ ভিতৰত আছে ৰাষ্ট্ৰীয় সমন্বয়ক হুবাৰ্ট ম্ফুনে আৰু প্ৰকল্প বিষয়া ইফ্ৰাইম কানিম্বো। তেওঁলোকক স্থানীয় সাংস্কৃতিক বিষয়া আৰু সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতিনিধিসকলে সহায় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংস্কৃতিক সংগঠন
তিলৱাড়া

তিলৱাড়া বা তিলৱাৰা হৈছে হিন্দুস্তানী সংগীতৰ এটা তাল। তিনতালৰ দৰে, তিলৱাড়া তালতো ১৬টা বিট থাকে। তিলৱাড়া প্ৰায়ে খেয়ালত ব্যৱহৃত হয়।

বিন্যাস

সমান পৰ্যায়ক্ৰমে পুনৰাবৃত্তিমূলক হাততালি আৰু হাত জোকাৰৰ চক্ৰীয় শৃংখল:
হাততালি,২, ৩, ৪, হাততালি, ২, ৩, ৪, হাত জোকাৰ, ২, ৩, ৪, হাততালি, ২, ৩, ৪
বা গণনা কৰা হয়:
হাততালি, ২, ৩, ৪, হাততালি, ৬, ৭, ৮, হাত জোকাৰ, ১০, ১১, ১২, হাততালি, ১৪, ১৫, ১৬

ঠেকা

এই তালৰ নিম্নলিখিত বিন্যাস আছে:
তালৰ চিহ্ন X 2 0 3
মাত্ৰা ১ ২ ৩ ৪ ৫ ৬ ৭ ৮ ৯ ১০ ১১ ১২ ১৩ ১৪ ১৫ ১৬
বোল ধা তিৰিকাটা ধিন ধিন ধা ধা তিন তিন তা তিৰিকাটা ধিন ধিন ধা ধা ধিন ধিন
হাততালি/হাত জোকাৰ হাততালি ২ ৩ ৪ হাততালি ২ ৩ ৪ হাত জোকাৰ ২ ৩ ৪ হাততালি ২ ৩ ৪

তথ্যসূত্ৰ

- Tilwada (or Tilwara), chandrakantha.com, accessed 27 June 2025.
- Haḷadaṇakara, Babanarāva, Aesthetics of Agra and Jaipur Traditions, Popular Prakashan, 2001, ISBN 978-81-7154-685-5, pages 96–.
- May, Elizabeth, Musics of Many Cultures: An Introduction, University of California Press, 23 March 1983, ISBN 978-0-520-04778-5, pages 89–.
নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা

নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা অসমৰ এজন লোক - সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ গৱেষক আৰু গদ্য লেখক।

জন্ম

১৯৩৮ চনত দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰৰ অঞ্চলৰ হাজৰিকাৰপাৰা গাঁৱত নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ জন্ম হয়।

শিক্ষা

দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰৰ অঞ্চলৰ হাজৰিকাৰপাৰা গাঁৱতে তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰি ছিপাঝাৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।তেওঁ সুদীৰ্ঘ ৪৬ বছৰ শিক্ষকতা কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ গুৱাহাটীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত লোক-সংস্কৃতি বিভাগত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে।

সাহিত্যৰাজি

অসমীয়া সাহিত্যৰ আলোক ৰেখা
অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা
পুৰণি অসমীয়া সাহিত্যৰ আলোক ৰেখা
অসমীয়া পাচালি সাহিত্য
অসমীয়া লোক-সংস্কৃতি আভাস
অসমৰ ওজাপালি
দৰং ৰাজবংশাৱলী
আদি দশম
শিৱপুৰাণ
কালিপুৰাণ
অসমীয়া মদ্ভাগৱত পুৰাণ

বঁটা আৰু সন্মান

দুৰ্গাবৰ বৰকটকী বঁটা
সীতানাথ ব্ৰহ্ম চৌধুৰী বঁটা
ভাৰতীয় ভাষা সাহিত্য বঁটা
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ গৱেষণা বঁটা
শিল্পী বায়ন বঁটা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
অসম সংযুক্ত প্ৰৱেশ পৰীক্ষা

অসম সংযুক্ত প্ৰৱেশ পৰীক্ষা বা, চমুকৈ অসম-চি.ই.ই. হ'ল ৰাজ্য চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত আৰু অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এটা প্ৰৱেশ পৰীক্ষা। অসমৰ বিভিন্ন চৰকাৰী-বেচৰকাৰী অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত নামভৰ্তি কৰাৰ বাবে এই পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ পাছত অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ স্নাতক ডিগ্ৰীৰ বাবে অসমত থকা অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যলয়ত নামভৰ্তি কৰিবলৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে এই পৰীক্ষাত দিব লাগে। অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ আৰু কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ দুযোখন ব'ৰ্ডৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।
পূৰ্বতে এই পৰীক্ষা ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে অনুষ্ঠিত কৰিছিল আৰু চিকিৎসা পাঠ্যক্ৰমৰো নামভৰ্ত্তি ইয়াৰ দ্বাৰা হৈছিল।

যোগ্যতা নিৰ্ণয়

পৰীক্ষাৰ্থীজন অসমৰ স্থায়ী বাসিন্দা হ'ব লাগিব।
আবেদনকাৰীৰ বয়স ১৭ ৰ পৰা ২১ বছৰৰ ভিতৰত হ'ব লাগিব।
আবেদনকাৰীয়ে উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, গণিত/জীৱ বিজ্ঞান বিষয়ত উত্তীৰ্ণ হ'ব লাগিব লগতে ন্যূনতম ৫০ শতাংশ প্ৰাপ্ত হ'ব লাগিব। সংৰক্ষিত শ্ৰেণীৰ আবেদনকাৰীসকলে ন্যূনতম ৪৫ শতাংশ প্ৰাপ্ত হ'ব লাগে।

পৰীক্ষাৰ নমুনা

পৰীক্ষাৰ কেন্দ্ৰসমূহ

শিলচৰ
বঙাইগাঁও
নলবাৰী
লক্ষীমপুৰ
গুৱাহাটী
তেজপুৰ
নগাঁও
যোৰহাট
ডিব্ৰুগড়

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৱেবচাইট
অসম-চি.ই.ই.ৰ ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ শিক্ষা
শ্ৰেণী:প্ৰৱেশ পৰীক্ষা
গুৰুসদয় সংগ্ৰহালয়

গুৰুসদয় সংগ্ৰহালয় ভাৰতৰ কলকাতাত অৱস্থিত এক লোককলা আৰু শিল্প সংগ্ৰহালয়।

ইতিহাস

প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় আই চি এছৰ বিষয়া আৰু লোককথাবিদ গুৰুসদয় দত্তই ১৯০৫ চনৰ পৰা ১৯৪১ চনলৈকে তেওঁৰ সমগ্ৰ কৰ্মজীৱনৰ সময়ছোৱাত ৩০০০ৰো অধিক সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰিছিল। কলাকৃতিৰ এক ডাঙৰ অংশ ১৯২৯ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনলৈ একত্ৰীকৰণ কৰিছিল। প্ৰসিদ্ধ বঙালী ইতিহাসবিদ নিহাৰ ৰঞ্জন ৰায়ে এবাৰ মন্তব্য কৰিছিল: "গুৰুসদয় দত্তই এজন বিশেষজ্ঞ সোণাৰিৰ অন্তৰ্দৃষ্টিৰে লোকশিল্প আৰু সংস্কৃতিৰ উৎপত্তি আৰু প্ৰবাহ উন্মোচন কৰিছিল, যিয়ে সহজেই প্ৰকৃত মাণিক চিনাক্ত কৰিব পাৰে"।

তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ সামগ্ৰী, বিশেষকৈ শিল্পকৰ্মসমূহ এক ঠাইত একত্ৰীকৰণ কৰা হৈছিল, যিটো এটা ন্যাসৰ তত্বাৱধানত ৰখা হৈছিল; যাৰ মূল ন্যাসৰক্ষী দুজন আছিল তেওঁৰ ভনী জোৱায়েক, বি এন আৰৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বাণিজ্যিক যানবাহন প্ৰবন্ধক বসন্ত কুমাৰ দে, আৰু বাৰ-এট-ল, পূৰ্বে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ শ্ৰী সুবিমল ৰায়। দত্তৰ পুত্ৰ বীৰেন্দ্ৰ সদয় দত্ত এই শিল্পকৰ্মসমূহৰ পৰিচালনাৰ সৈতেও ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল। ন্যাসৰ সদস্য দুজন আৰু তেওঁৰ পুত্ৰই দিয়া পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত বংগ ব্ৰতচাৰী ছ’চাইটিয়ে সংগ্ৰহালয়টো প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পিছলৈ এই শিল্পকৰ্মসমূহ কলকাতাৰ জোকাত নিৰ্মিত নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠিত সংগ্ৰহালয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ১৯৬১ চনত পশ্চিম বংগৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ বিধান চন্দ্ৰ ৰায়ৰ উপস্থিতিত সংগ্ৰহালয় ভৱনটো আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰাৰ লগতে ১৯৬৩ চনত ভাৰতৰ শিক্ষামন্ত্ৰী অধ্যাপক হুমায়ুন কবীৰৰ উপস্থিতিত গেলেৰীসমূহ মুকলি কৰা হয়।

বৰ্তমান স্থিতি

২০১৭ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গুৰুসদয় সংগ্ৰহালয়ৰ বাবে ধন আগবঢ়োৱা বন্ধ কৰি দিয়ে আৰু তেতিয়াৰ পৰাই সংগ্ৰহালয়টোৱে নিজকে বচাই ৰাখিবলৈ সামূহিক ধন সংগ্ৰহৰ আশ্ৰয় লয়। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গুৰুসদয় সংগ্ৰহালয়ত থকা সকলো সামগ্ৰী ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয়লৈ স্থানান্তৰিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। গুৰুসদয় সংগ্ৰহালয়ৰ কৰ্মচাৰীসকলে স্বাধীনভাৱে লোৱা এই সিদ্ধান্তটো ব্যাপক সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছিল। ২০২২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে এই সংগ্ৰহালয়টো দৰ্শনাৰ্থীৰ বাবে সাময়িকভাৱে বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল।

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
তাবেতা টেইলচ

তা-বে-তা টেইলচ (ফাৰ্চী: قصه‌های تابه‌تا) যিটো জিজিগুলু নামেৰেও পৰিচিত, হৈছে মৰ্জিয়ে বৰুমাণ্ড পৰিচালিত এখন ইৰানী ধাৰাবাহিক। এই ধাৰাবাহিকখনৰ মূল ভাষা হৈছে ফাৰ্চী। এই ধাৰাবাহিকখন ১৯৯৪ চনৰ আৰম্ভণিতে আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯৯৫ চনৰ বসন্তকাললৈকে ইৰানী দূৰদৰ্শনত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।

সাৰাংশ

জিজিগুলু হৈছে এটা গুলপীয়া ৰঙৰ কাল্পনিক চৰিত্ৰ, যাক পৃথিৱীত উপস্থিত হোৱাৰ পূৰ্বে তা-বে-তা গ্ৰহত বাস কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু ইয়াক লেইলী ৰশিদী আৰু আঘা ৱাই পেদাৰ নামৰ এটা নৱবিবাহিত দম্পতীয়ে তুলি লৈছিল। চৰিত্ৰটোৰ সম্পূৰ্ণ নাম হৈছে "জিজিগুলু আচি পাচি দেৰাকুতা তা-বে-তা", যিটো নাম ব্যৱহাৰ কৰি ই প্ৰায়ে কোনো স্থানৰপৰা অদৃশ্য বা দৃশ্যমান হ’ব পাৰিছিল। কিন্তু এই সম্পূৰ্ণ নামটো জটিল হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ চুবুৰীয়া "আজম"-এ ইয়াক ভুলকৈ "আচি-পুলিকা" আৰু দেউতাকৰ সহকৰ্মী "আঘ কুচিক"-এ "জিজিংগুলি" বুলি মাতিছিল।

এই ধাৰাবাহিকখন বন্ধ হোৱাৰ পূৰ্বে সৰ্বমুঠ ৩০টা খণ্ড সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Zizigulu (Persian link)
Zizigulu Tabeta Tales in Dehkhoda Dictionary
Zizigulu Tabeta Tales in Youtube

শ্ৰেণী:ইৰান
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
ক্ৰীড়া

]]
]]

ক্ৰীড়া বা খেল হৈছে প্ৰতিযোগিতামূলক শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপৰ এক প্ৰকাৰ। মানৱ জীৱনত ক্ৰীড়াৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে। ক্ৰীড়া কেৱল শাৰীৰিক আৰু মানসিক বিকাশৰ বাবেই উপযোগী নহয়, মনোৰঞ্জনৰ মাধ্যমো। শিশুৰ বিকাশত সহায়ক। ক্ৰীড়াই শৰীৰত শক্তি বজাই ৰাখে।

উদ্ধৃতিসমূহ

মাত্ৰ খেলক, মজা কৰক, খেলি উপভোগ কৰক। - মাইকেল জৰ্ডান
যেতিয়া আপুনি জয়ী হয় তেতিয়া আপুনি আপোনাৰ পৰাজয়ৰ পৰা শিকে তেতিয়া আপুনি আগবাঢ়ি যাবলৈ শিকে। - মৰ্গান ৱুটেন
বিজয়ীসকলে কেতিয়াও সাহস নেহেৰুৱায় আৰু সাহস হেৰুৱালে কেতিয়াও জয়ী নহব নোৱাৰে। - ভিন্স লম্বাৰ্ডি
মোৰ বাবে শতক অৰ্জন কৰাতকৈ ভাল অংশীদাৰিত্ব গঢ়ি তোলাটোৱেই বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এবাৰ ভাল অংশীদাৰিত্ব কৰিলে তেতিয়া আপুনিও শতক অৰ্জন কৰিব। - মহেন্দ্ৰ সিং ধোনি
যদি গোটেই বছৰটো বন্ধৰ দিন খেলিছিল; খেলা-ধূলা কৰাটো কামৰ দৰেই বিৰক্তিকৰ হ’ব। - উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰ, চতুৰ্থ হেনৰী, প্ৰথম খণ্ড (১৫৯৭), প্ৰথম খণ্ড, দ্বিতীয় দৃশ্য।
ব্ৰাজিলে ফুটবল খায়, শুই আৰু পান কৰে। এইটো ফুটবল জয়ী। - পেলে
ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি আসক্তিয়ে ... মানুহজনৰ নৈতিক স্বভাৱৰ এক গ্ৰেপ্তাৰ বিকাশৰ চিন স্বৰূপ। - থৰ্ষ্টেইন ভেবলেন, দ্য থিয়ৰী অৱ দ্য লেজাৰ ক্লাছ (১৮৯৯), অধ্যায় ১০

উৎস

শ্ৰেণী:বিষয়বস্তু
বীণা বাৰুৱতী

বীণা বাৰুৱতী এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী। দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক আৰু মঞ্চত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও তেওঁ আকাশবাণীৰ নাট্ বিভাগৰ এগৰাকী শিল্পী। পদুম বৰুৱা পৰিচালিত গঙা চিলনীৰ পাখি ছবিখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ বাসন্তীৰ ভূমিকাত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাবে জনা যায়।

চলচ্চিত্ৰত অভিনয়

বাৰুৱতীয়ে টিয়ক কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে পদুম বৰুৱা আৰু লক্ষ্মীনন্দন বৰাই গঙা চিলনীৰ পাখি ছবিখনৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ বাসন্তীৰ বাবে এগৰাকী অভিনেত্ৰীৰ অনুসন্ধান কৰি আছিল। তেনেতে বাৰুৱতীহঁতৰ ঘৰৰ লগত ভাল সম্পৰ্ক থকা, যোৰহাট জিলাৰ চেলেংহাট নামৰ এখন ঠাইৰ ব্যক্তি এজনে বীণা বাৰুৱতীৰ বিষয়ে পদুম বৰুৱাহঁতক জনায়। এদিন পৰিচালকগৰাকী তেওঁলোকৰ ঘৰ ওলাল আৰু দেউতাকৰ সন্মতি আদায় কৰিলে। তথাপি চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে মানুহে বা কি কয়, এনে কথাত বাৰুৱতী দোধোৰ-মোধোৰত পৰাত দেউতাকে কয় যে ‘যদি মানুহৰ কথা তুমি ভাবা, কোনোবাই মোৰ বদনাম গাব, তেতিয়া তুমি কেতিয়াও জীৱনত আগবাঢ়িব নোৱাৰা।’ ১৯৭০ চনত গঙা চিলনীৰ পাখিৰ শ্বুটিং আৰম্ভ হয়; কিন্তু আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ বাবে ছবিখন ১৯৭৬ চনতহে মুক্তি ভাল ব্যৱসায় কৰিব নোৱাৰা এই ছবিখনক পৰৱৰ্তী সময়ত ক্লাচিক চলচ্চিত্ৰ ৰূপে গণ্য কৰা হৈছিল।পায়।

অন্যান্য মাধ্যমত

বাৰুৱতীয়ে অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকায়ৰ নাট্ বিভাগত এগৰাকী অভিনয়-শিল্পী ৰূপে চাকৰিত যোগদান কৰে। প্ৰথমে তেওঁৰ চাকৰিটো অস্থায়ী আছিল যদিও পিছলৈ চাকৰিটো নিয়মীয়া কৰা হয়। ইয়াতে তেওঁ দুলাল ৰয়ৰ পৰিচালনাত বহু কেইখন উচ্চ মানৰ নাটকত অভিনয় কৰে। তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ নাট বিভাগৰ এগৰাকী অনুমোদিত শিল্পী আছিল। তাৰোপৰি তেওঁ বহু কেইখন দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকতো অভিনয় কৰিছে।

পাৰিবাৰিক জীৱন

বীণা বাৰুৱতীৰ বিবাহ হয় মণি মেধিৰ সৈতে। মেধিক বাৰুৱতীয়ে গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনতে লগ পাইছিল। ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত মঞ্চস্থ হোৱা ভোটাই ডেকা নামৰ নাটক এখনত পৰিচালক দুলাল ৰয়ে মেধিক কাষ্টিং কৰে, য’ত বাৰুৱতীয়েও অভিনয় কৰিছিল। দম্পতীহালৰ এজনী কন্যা সন্তান আছে, নাম প্ৰজ্ঞা পাৰমিতা।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
সংঘ লোক সেৱা আয়োগ

সংঘ লোক সেৱা আয়োগ হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্থাপিত কেন্দ্ৰীয় সংস্থা যি অসামৰিক সেৱা পৰীক্ষা, অভিযান্ত্ৰিক সেৱা পৰীক্ষা, চিকিৎসা সেৱা পৰীক্ষা, ৰাষ্ট্ৰীয় সামৰিক একাডেমী পৰীক্ষা (এন ডি এ) আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰে।

ইতিহাস

১৯২৪ চনত ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত উৎকৃষ্ট লোক সেৱাৰ ভিত্তিত ল'ৰ্ড লীৰ অধ্যক্ষতাত গঠিত তদানীন্তন ৰাজকীয় আয়োগে ভাৰতত ৰাজহুৱা সেৱা আয়োগ গঠনৰ প্ৰতিবেদন আগবঢ়াই । ইয়াৰ ফলত ১৯২৬ চনত ছাৰ ৰ'ছ বাৰ্কাৰৰ অধ্যক্ষতাত ভাৰতৰ প্ৰথমখন লোকসেৱা আয়োগ গঠন হয় । কিন্তু উক্ত আয়োগক ব্ৰিটিছ চৰকাৰে সীমিত পৰামৰ্শমূলক শক্তি আগবঢ়াইছিল, যি ভাৰতীয় মুক্তি যোদ্ধা সকলে প্ৰবল বিৰোধিতা কৰিছিল । ১৯৩৫ চনত গঠিত "গৱৰমেন্ট অৱ ইণ্ডিয়া এক্ট"ৰ ফল স্বৰূপে উক্ত আযোগক সমন্ধীয় লোক সেৱা আয়োগ (ফেডাৰেল পাব্লিক ছাৰ্ভিছ কমিশ্ব্যন) হিচাপে নতুনকৈ নামাকৰণ কৰা হ্য় । স্বাধীনতাৰ পাছত উক্ত আয়োগৰ "সংঘ লোক সেৱা আয়োগ" (ইউনিয়ন পাব্লিক ছাৰ্ভিছ কমিশ্ব্যন) হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ ঘটে আৰু ২৬ জানুৱাৰী ১৯৫০ চনত ইয়াক সাংবিধানিক মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰা হ্য় ।

প্ৰশাসন আৰু নিয়ন্ত্ৰণ

"ইউ.পি.এছ.চি."ৰ এজন অধ্যক্ষসহ দহ জন সদস্য থাকে। উক্ত আয়োগৰ নীতি-নিৰ্দেশনা "সংঘ লোক সেৱা আয়োগ (সদস্য) অধিনিয়ম,১৯৬৯"ৰ ভিত্তিত পৰিচালিত হয়। আয়োগৰ অধ্যক্ষ আৰু আন সদস্যবোৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা নিয়োগ কৰা হয়। আয়োগৰ কমেও আধাখিনি সদস্য প্ৰাক্তন বা বৰ্তমানৰ অসামৰিক বিষয়া যাৰ কেন্দ্ৰীয় বা ৰাজ্যিক প্ৰসাশনীয় ক্ষেত্ৰত কমেও দহ বছৰৰ অভিজ্ঞতা আছে।

সদস্য

বৰ্তমান (১৫ জানুৱাৰী লৈকে) উক্ত আয়োগত এজন অধ্যক্ষৰ উপৰি আঠ জন সদস্য আছে৷তেওঁলোক হৈছে—
শ্ৰী বিনয় মিট্টল, ৰেলৱে ব'ৰ্ডৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ
ড: (শ্ৰীমতী) পি কিলেমশ্বুংলা, ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰী চটৰ সিং , হাৰিয়ানাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ প্ৰাক্তন প্ৰিন্সিপাল চিক্ৰেটেৰী
প্ৰফেছৰ হেমচন্দ্ৰ গুপ্তা, আই.আই.টি.-দিল্লী প্ৰাক্তন প্ৰবক্তা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শিক্ষা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
ভেটুলুকা নৃত্য

ভেটুলুকা নৃত্য অসমৰ ডিমৰীয়া অঞ্চলত প্ৰচলিত এক নৃত্য। ভেটুলুকা মূলতঃ গৰখীয়া ল'ৰাৰ আশীৰ্বদীয়া নৃত্য। লোক বিশ্বাস যে ভেটুলুকা নৃত্যত অংশ‌ লোৱা গৰখীয়া ল'ৰাই গৃহস্থক দিয়া আশীৰ্বাদ কেতিয়াও অথলে নাযায়। কাজেই গা‌ঁৱৰ গৰখীয়া সকল একগোট হৈ গৃহস্থৰ ঘৰে ঘৰে এই নৃত্য কৰি আশীৰ্বাদ দি ফুৰে।

বিৱৰণ

ভেটুলুকা নৃত্য জন্মাষ্টমীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সামৰণি মাৰে দুৰ্গা পূজাৰ ষষ্ঠীৰ দিনটোত। এই সময়ছোৱাৰ বাদে অন্য সময়ত ভেটুলুকা নৃত্য‌‌ কৰা নহয়। লোক বিশ্বাস অনুসৰি এই নৃত্য নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ আগত বা পাছত কৰিলে অমংগল হয় আৰু নৃত্যত ব্যৱহৃত বাঁহী আগেয়ে বজালে গৰুৰ অপায়-অমংগল হয়। এই বাঁহী দুৰ্গা পূজাৰ পাছত বজালে পথাৰৰ শ্ৰীবৃদ্ধি ভালদৰে নহয় বুলি বিশ্বাস আছে। তদুপৰি সেই ভেটুলুকা বা‌ঁহীৰ মাত শুনিলে শস্য অনিষ্টকাৰী কীট-পতংগই আহি পথাৰ চানি ধৰে বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। সেয়ে এই ভেটুলুকা নৃত্য জন্মাষ্টমীৰ পৰা দুৰ্গা পূজাৰ ষষ্ঠীৰ ভিতৰত সামৰণি মাৰে। নৃত্যত ব্যৱহাৰ কৰা আহিলা সমূহৰ ভিতৰত - এটা ভেটুলুকা বাঁহী, এযোৰ তাল, নৃত্যত অংশ গ্ৰহণকাৰীসকলৰ হাতে হাতে একোডাল লাখুটি আৰু তামোলৰ ঢকোৱৰে সজা এটা ঘোঁৰা। ভেটুলুকা বা‌ঁহীটো দলৌ বাঁহৰ পৰা সজা হয়। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় আঢ়ৈ ফুটমান হ'ব। এই বাঁহী নৃত্যৰ আৰম্ভণিৰ পৰা সামৰণিলৈকে এটা নিৰ্দিষ্ট সুৰেৰে বজাই থকা হয় আৰু বাঁহীৰ সুৰৰ লগত ৰজিতা খুৱাই এই গীত ফাঁকি গোৱা হয়।

ঘোঁৰাটো খেৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ওপৰত তামোলৰ ঢকুৱাৰে চোলা পিন্ধোৱা হয়। চূনৰ দাগ দি নাক,মুখ,কাণ আদি অংকন কৰি দিয়ে। নেজডাল মৰাপাটেৰে তৈয়াৰ কৰে আৰু ডিঙিত এটা টিলিঙা আৰিঁ দিয়া হয়।
ভেটুলুকা নাচিবলৈ যাওঁতে নঙলাৰ মুখত গৈ বা‌ঁহীটো তিনিবাৰ বজাই নাচিবলৈ অহাৰ আগজাননী গৃহস্থক জনায়। তাৰ পাছত তাল অ আৰু বাঁহিৰে ছেৱে ছেৱে এজন এজনকৈ ভেটুলুকা নচা দলটো গৃহস্থৰ চোতালত প্ৰৱেশ কৰে আৰু হাতত লৈ যোৱা লাঠিডালেৰে সৈতে বৃত্তাকাৰে ঘূৰি ঘূৰি নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এনেকৈ দুপাক মান নচাৰ পাছত ঘোঁৰা নচোৱা মানুহজনে দুভৰিৰ মাজত ঘোঁৰাটো সুমুৱাই লৈ দৌৰি আহি ব্যাংগাত্মক ভংগিমাৰে চোতালত প্ৰৱেশ কৰি গৃহস্থৰ কাষ চাপে। ঘোঁৰা নচোৱাৰ কোনো বিধি সন্মত নিয়ম নাই যদিও বাঁহীৰ সুৰে সুৰে ঘোঁৰা চেকুৰোৱাৰ দৰে দৌৰি দৌৰি নৃত্য কৰে। নৃত্যৰ ছেও সলনি কৰিবলৈ বাঁহীৰ সুৰেৰে ইংগিত দিয়ে। ‌গৰখীয়া ল'ৰাবোৰে হাতত লাঠি বোৰ নৃত্যৰ তালে তালে কেতিয়াবা বৃত্তাকাৰে আৰু কেতিয়াবা সৰল ৰৈখিকভাৱে সঞ্চালন কৰে। নৃত্যৰ শেষত তাল বজোৱা জনে প্ৰথমতে হৰিধ্বনি দিয়ে আৰু বাকীবোৰেও সমস্বৰে হৰিধ্বনি দি গৃহস্থক আৰ্শীবাদ দিয়ে। এই আশীৰ্বাদৰ পিছতে দলটোক চাউল-পইচা আদিৰ দান-বৰঙণি দি বিদায় জনায়।
প্ৰকৃততে ভেটুলুকা নৃত্য কৰি‌ গৰখীয়াসকলে দুৰ্গা পূজাৰ আগজাননীও দিয়ে। এই জাননীৰ উদ্দেশ্য হৈছে দুৰ্গা পূজাৰ বলি বাহনৰ লগতে অন্যান্য যাৱতীয় সামগ্ৰী জা-যোগাৰ কৰা।

তথ্য সংগ্ৰহ

লোককৃষ্টিৰ সমীক্ষা, লেখাৰু জিতু কুমাৰ

শ্ৰেণী:নৃত্য
থাই লোককথা

]] বেংককৰ দোকানত লগোৱা চাৰ্মছ

থাই লোককথা (ইংৰাজী: Thai folklore) হৈছে থাই জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচলিত পৌৰাণিক কাহিনী আৰু পৰম্পৰাগত বিশ্বাসৰ এক বৈচিত্ৰময় সংগ্ৰহ। থাইলেণ্ডৰ বেছিভাগ লোককথাৰ আঞ্চলিক পটভূমি আছে কাৰণ ইয়াৰ উৎপত্তি থাইলেণ্ডৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত হৈছিল। সময়ৰ লগে লগে, আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰভাৱৰ ফলত থাই লোককথাৰ বৃহৎ অংশ বিস্তৃত জনপ্ৰিয় থাই সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছে।

ফাৰায়া অনুমান ৰাজাধন (১৮৮৮–১৯৬৯) আছিল স্থানীয় লোককথাৰ ওপৰত গুৰুত্বসহকাৰে অধ্যয়ন কৰা প্ৰথমজন থাই পণ্ডিত। তেওঁ নিজৰ সংস্কৃতিৰ সৰল বিৱৰণ যেনে থাইলেণ্ডৰ দোকানীসকলে গ্ৰাহকক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা মনোমোহা বস্তুৰ ওপৰত প্ৰচুৰ টোকা লিখিছিল। থাই কাহিনীৰ বিভিন্ন গ্ৰাম্য আত্মা আৰু ভূতৰ সৈতে জড়িত মৌখিক সাহিত্যৰ বিষয়েও তেওঁ গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল।

লোক বিশ্বাস

থাই লোককথাৰ মূল হৈছে টাই লোকধৰ্ম। লিপিবদ্ধ নোহোৱালৈকে এই লোককথা আৰু লোকবিশ্বাসবোৰ এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ চলি আহিছিল।

গাঁৱৰ শ্বেমানসকলক (বেজ) ফ্ৰাম (phram) বুলি জনা যায়, এই শব্দৰ উৎপত্তি ব্ৰাহ্মণৰ পৰাই হৈছে। ফ্ৰামে অন্যান্য অনুষ্ঠানৰ লগতে ভূত-প্ৰেত নিৰ্বাসন কৰে আৰু বিবাহ আদি সম্পন্ন কৰোৱাই।

সাধুকথা

থাইলেণ্ডৰ সাধুকথা আৰু কিংবদন্তিবোৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত বিশ্বাস জগাই তুলিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বেছিভাগ কাহিনীতে পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰাৰ গুৰুত্ব আৰু বয়োজ্যেষ্ঠ, পিতৃ-মাতৃ আৰু উৰ্ধতন বিষয়াৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা প্ৰদৰ্শন কৰা নৈতিক পাঠ থাকে। আত্মা জগতৰ কাহিনীবোৰে শিশুসকলক সতৰ্ক হ’বলৈ, ৰাতি ঘৰতে থাকিবলৈ আৰু মৃত্যুৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰসাদৰ গুৰুত্ব সম্পৰ্কীয় ৰীতি-নীতিক সন্মান কৰিবলৈ শিকাইছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা