ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰাণু মুখাৰ্জী

ৰাণু মুখাৰ্জী (জন্ম ১৯৬৬) হৈছে ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয় বংশোদ্ভূত এজন বহুমুখী আমেৰিকান সমসাময়িক শিল্পী, যি চেন ফ্ৰান্সিস্কো, কেলিফ’ৰ্নিয়া ভিত্তিক।

শিল্পত ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ ১৯৯৪ চনত লণ্ডনৰ গ’ল্ডছমিথ্‌ছ কলেজত অধ্যাপনা আৰম্ভ কৰে। ২০০২ চনত তেওঁ কেলিফ’ৰ্নিয়াৰ চেন ফ্ৰান্সিস্কোলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাত কেলিফ’ৰ্নিয়া কলেজ অৱ আৰ্টছত অধ্যাপনা কৰে।

শিল্পজীৱন

বহুমাধ্যম যেনে মুদ্ৰণ, ৰং আৰু অংকন একত্ৰিত কৰি শক্তিশালী বৰ্ণবৈচিত্ৰ্যযুক্ত বৃহৎ আকাৰৰ ইনষ্টলেচন সৃষ্টি কৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত, তেওঁৰ কৰ্ম উপনিৱেশবাদ, নাৰীবাদ আৰু পৰিৱেশবিদ্যাৰ দৰে বিষয়সমূহৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত।

মুখাৰ্জীয়ে কৈছে যে তেওঁৰ অধিকাংশ কৰ্ম নৱ-ভৱিষ্যতবাদী দৃষ্টিভংগীৰপৰা উদ্ভৱ, কিয়নো তেওঁ দৰ্শকৰ মাজত সৃজনশীল চিন্তাধাৰা উদ্দীপিত কৰিবলৈ বিচাৰে। তেওঁ নিজৰ অ্যানিমেটেড শিল্পকৰ্মৰ বাবে “সংমিশ্ৰ চলচ্চিত্ৰ” শব্দবন্ধ প্ৰচলিত কৰে, যি চিত্ৰাঙ্কিত, আলোকচিত্ৰভিত্তিক আৰু ডিজিটেল উপাদান একত্ৰিত কৰি অনন্য সৃষ্টি প্ৰস্তুত কৰে।

ৰাণু মুখাৰ্জীয়ে ১৯৯৪ চনত লণ্ডনত ০ৰফেন ড্ৰিফ্ট নামৰ এটা সহযোগিতামূলক শিল্পী সত্তা সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এক দশক ধৰি ০ৰফেন ড্ৰিফ্টে বহু লোকৰ সৈতে মুখ্যত স্থান-নিৰ্দিষ্ট শিল্পকৰ্মত সহযোগিতা কৰে। শিল্পীসত্তা হিচাপে ০ৰফেন ড্ৰিফ্ট নিমজ্জিত আৰু দৃশ্যগতভাৱে জটিল কৰ্মৰ বাবে পৰিচিত, য’ত “নমুনা” আৰু “ৰিমিক্স”ৰ বিস্তৃত ব্যৱহাৰ দেখা যায়। এই গোটে ভিডিঅ’ আৰু এভি পাৰফৰ্মেন্স, কোলাজ, পাঠ্য আৰু মুদ্ৰণকৰ্ম সৃষ্টি কৰে আৰু চাইবাৰপাংক উপন্যাস 0(rphan)<d(rift) Cyberpositive প্ৰকাশ কৰে।

২০০৬ চনত ৰাণু মুখাৰ্জী আৰু সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক মেগি ৰ’বাৰ্টছে ০ৰফেন ড্ৰিফ্টক যুগল ৰূপত পুনৰাৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ মতে, ০ৰফেন ড্ৰিফ্টৰ পদ্ধতি সামাজিক মাধ্যম, কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা আৰু ভাৰ্চুৱেল ৰিয়েলিটিৰ নতুন যুগত প্ৰয়োগযোগ্য। ইয়াৰ সাম্প্ৰতিক ৰূপত ০ৰফেন ড্ৰিফ্টে কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাক অক্টোপাছৰ দৃষ্টান্তৰে — বিতৰিত, বহু-মনস্ক চেতনাৰূপে — বিবেচনা কৰে।

১৯৯৪ চনৰপৰা ২০০৫ চনলৈকে মুখাৰ্জীয়ে একান্তভাৱে এই সহযোগিতামূলক শিল্পী গোটৰ সৈতে কাম কৰে।

২০২৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ৰুথ ফাউণ্ডেচন ফৰ দ্য আৰ্টছে মুখাৰ্জীক ২০২৬ চনৰ ৰুথ পুৰস্কাৰে সন্মানিত কৰে।

নিৰ্বাচিত প্ৰদৰ্শনী

একক প্ৰদৰ্শনী

২০১৮ এ ব্ৰাইট ষ্টেজ, ডি ইয়ং মিউজিয়াম, চেন ফ্ৰান্সিস্কো, কেলিফ’ৰ্নিয়া

সংগ্ৰহসমূহ

চেন জোজে মিউজিয়াম অৱ আৰ্ট
“Ranu Mukherjee.” In The Make. Accessed March 19, 2021
“Ranu Mukherjee - Gallery Wendi Norris: San Francisco.” Gallery Wendi Norris | San Francisco. Gallery Wendi Norris | San Francisco, October 20, 2020

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

অফিচিয়েল ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শিল্প
অমিয় কুমাৰী পাঢ়ী

অমিয় কুমাৰী পাঢ়ী (১৫ ছেপ্তেম্বৰ ১৯৩৩ – ৩০ এপ্ৰিল ২০১২) এগৰাকী বিশিষ্ট ভাৰতীয় ন্যায়াধীশ আছিল আৰু তেওঁ ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা আইনৰ অধীনত ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পক্ষৰ পৰা সদস্যা হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

পাঢ়ীৰ জন্ম ১৯৩৩ চনৰ ১৫ ছেপ্তেম্বৰত ওড়িশাৰ ঢেংকানলত হৈছিল। তেওঁ সম্বলপুৰত নিজৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি ১৯৫৩ চনত ৰেভেন্সহাও কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ আইনশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৬৪ চনত বাৰৰ সদস্যা হিচাপে নামভৰ্তি কৰে। ১৯৮৮ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলত তেওঁ ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হয় আৰু ১৯৯৫ চনৰ ১৪ ছেপ্তেম্বৰত অবসৰ গ্ৰহণ কৰে।

ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয়ত নিযুক্ত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ আছিল, আৰু এই পদত সঞ্জু পণ্ডা ২০০৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত নিযুক্ত নোহোৱালৈকে তেওঁ একমাত্ৰ মহিলা আছিল। ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয়ত কেৱল ৪.৫% মহিলা প্ৰতিনিধিত্ব থকা বাবে, ৫০% মহিলা সংৰক্ষণৰ দাবী উত্থাপন কৰা হৈছিল।

পৰিয়াল

পাঢ়ী আছিল ন্যায়াধীশ জে. কে. মিশ্ৰৰ কন্যা আৰু ওড়িশাৰ পূৰ্বৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ তথা ৰাজ্যপাল গতিকৃষ্ণ মিশ্ৰৰ ভাতিজী।

তেওঁ ওড়িশা আৰক্ষীৰ তেতিয়াৰ ডাইৰেক্টৰ জেনেৰেল অৱ পুলিচ শ্যাম সুন্দৰ পাঢ়ীক বিবাহ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৯-১৯৮৭ সময়ছোৱাত তিনি বাৰ DGP আছিল। তেওঁ পাঢ়ীৰ মৃত্যুৰ পিছত বাচি আছিল, আৰু ২০১৫ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত ৮৬ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা আৰু এজন পুত্ৰ আছিল।

মৃত্যু

দীঘলীয়া অসুখৰ পিছত ২০১২ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলত পাঢ়ীৰ মৃত্যু কটকৰ ভাস্কোষ লেনস্থিত পৰিয়াল নিবাসত হৈছিল। তেওঁৰ মৃতদেহ শতিচৌৰাৰ শ্মশানত দাহ কৰা হয়।

সদস্যতা

পাঢ়ীয়ে ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা আইনৰ অধীনত গঠন কৰা ব'ৰ্ডত ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ তৰফৰ পৰা সদস্যা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। লগতে, তেওঁ ভুৱনেশ্বৰস্থিত আঞ্চলিক চিকিৎসা গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ নৈতিকতা সমিতিৰো সদস্যা আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ওড়িয়া ব্যক্তি
শিৱনাথ বৰ্মন

শিৱনাথ বৰ্মন একাধাৰে এগৰাকী অসমীয়া অধ্যাপক, লিখক, সম্পাদক, অভিধান প্ৰণেতা আৰু অনুবাদক। তেখেত ‘জনসাধাৰণ’ বাতৰি কাকতৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপেও সেৱা আগবঢ়াইছিল। ২০২২ বৰ্ষত তেখেতৰ জীৱনযোৰা সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ‘ওজা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা ভাষা-সাহিত্য সাধনা বঁটা’ প্ৰদান কৰা হয়। ২০২২ চনত, তেখেতক অসম সাহিত্য সভাৰ ছগনলাল জৈন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

শিৱনাথ বৰ্মনৰ জন্ম কাল— চৰকাৰী ভাৱে ১৯৪২ চন আৰু সোঁৱৰণী মতে ১৯৪১ চন। তেখেতৰ জন্ম স্থান যোৰহাট জিলা। পিতৃৰ নাম কাশীনাথ বৰ্মন আৰু মাতৃৰ নাম ভবাণীবালা বৰ্মন। পিতৃ নলবাৰী চহৰৰ পশ্চিমৰ চামতা অঞ্চলৰ আমনি গাঁৱৰ মানুহ আছিল। তেওঁ যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ পৰা পৰীক্ষা পাছ কৰি সেই স্কুলতে চাকৰি কৰিছিল। সেই স্কুলৰে শিক্ষক আবাসত শিৱনাথ বৰ্মনৰ জন্ম। মাতৃ ভবাণীবালা আছিল বৰ্তমান মৰিগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্গত জাগী ভকত গাঁৱৰ ছোৱালী।
ছগনলাল জৈন বঁটা

প্ৰসংগসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ৰামেশ্বৰ পাঠক

ৰামেশ্বৰ পাঠক(ইংৰাজী:Rameshwar Pathak) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ কামৰূপী লোকগীত শিল্পী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ ভেল্লাত ১৯৩৮ চনৰ ১ মাৰ্চত ৰামেশ্বৰ পাঠকৰ জন্ম হয়। ১৯৫৮ চনত স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি এখেতে বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। সেই সময়তে এখেতে সংগীত শিক্ষাতো মনোনিৱেশ কৰে। পণ্ডিত দয়াল চন্দ্ৰ সূত্ৰধাৰৰ তত্ত্বাৱধানত ৰামেশ্বৰ পাঠকে বৰগীত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
১৯৬১ চনত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃমহাবিদ্যালয় যুৱ মহোৎসৱত বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ৰ হৈ ৰামেশ্বৰ পাঠকে বৰগীত, আধুনিক গীত, ভজন তথা গজল শাখাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে। ১৯৬৩ চনত শ্ৰী পাঠকে গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠত শিক্ষক হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে।

সংগীত জীৱন

গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠত চাকৰি কৰি থাকোঁতে বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী তথা শিক্ষক মহলৰ মাজত এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী হিচাপে ৰামেশ্বৰ পাঠক জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। সেইসময়তে সহকৰ্মী আফজল হুচেইনৰ কথা পেলাব নোৱাৰি গুৱাহাটীৰ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত অ'ডিচন দি সংগীত জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে।

১৯৭৪ চনত বৰপেটাৰ ধনদা বৰ্মনৰ (পাচলৈ ধনদা পাঠক হিচাপে খ্যাত) সৈতে ৰামেশ্বৰ পাঠক বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। পিছলৈ দুয়ো একেলগে সংগীত পৰিৱেশন কৰি প্ৰখ্যাত হৈ পৰে। ৰামেশ্বৰ পাঠক-ধনদা পাঠক যুতিয়ে কেবাখনো গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডৰ উপৰিও প্ৰায় ডেৰ শতাধিক অসমীয়া লোকগীতৰ কেছেটত কণ্ঠদান কৰে।

ৰামেশ্বৰ পাঠকে অসমৰ উপৰিও দিল্লী, বাংগালোৰ, মুম্বাই, উৰিষ্যা, কলিকতা আদিত থলুৱা অসমীয়া কামৰূপী লোকগীত পৰিৱেশন কৰি জনপ্ৰিয় হৈ পৰে।

সন্মান তথা স্বীকৃতি

সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ১৯৯০ চন।

মৃত্যু

২০১০ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰত, ৭৪ বছৰ বয়সত গুৱাহাটীৰ জি.এন.আৰ.চি.ত ৰামেশ্বৰ পাঠকৰ পৰোলোক প্ৰাপ্তি ঘটে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
মাতৃতন্ত্ৰ

মাতৃতন্ত্ৰ হৈছে এনে এক সামাজিক ব্যৱস্থা য’ত মহিলাসকলে কৰ্তৃত্বৰ ভূমিকাত প্ৰাথমিক ক্ষমতাৰ পদবী গ্ৰহণ কৰে। বহল অৰ্থত ই নৈতিক কৰ্তৃত্ব, সামাজিক বিশেষাধিকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈকে বিস্তৃত হ’ব পাৰে। সেই সংজ্ঞাসমূহ সাধাৰণ ভাবে প্ৰযোজ্য হ’লেও নৃতত্ত্ব আৰু নাৰীবাদৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞা কিছু কিছু দিশত পৃথক।

মেট্ৰিয়াৰ্কী মেট্ৰিলিনিয়াল, মেট্ৰিলোকেল আৰু মেট্ৰিফ'কেল সমাজৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত। যিকোনো অ-পিতৃতন্ত্ৰ ব্যৱস্থাক মাতৃতন্ত্ৰ বুলি গণ্য কৰা লোক আছে যদিও বেছিভাগ শিক্ষাবিদে সেই ব্যৱস্থাসমূহক অধিক সঠিকভাৱে সংজ্ঞায়িত কৰা ক্ষেত্ৰত মাতৃতন্ত্ৰৰ পৰা বাদ দিয়ে।

সংজ্ঞা, অৰ্থবোধ আৰু ব্যুৎপত্তি

অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধান (OED) ৰ মতে, মাতৃতন্ত্ৰ হৈছে- "সামাজিক সংগঠনৰ এটা প্ৰকাৰ য'ত মাতৃ বা বয়সস্থ মহিলাই পৰিয়ালৰ মুৰব্বীৰ দায়িত্ব লয়, আৰু বংশ আৰু সম্পৰ্কৰ হিচাপ নাৰী বংশৰ যোগেদি কৰা হয়; চৰকাৰ বা শাসন কোনো এগৰাকী মহিলা বা একাধিক মহিলাৰ শাসনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়।" জেমছ পিপলছ আৰু গেৰিক বেইলীৰ মতে এটা জনপ্ৰিয় সংজ্ঞা হৈছে "মহিলাৰ আধিপত্য।" সাংস্কৃতিক নৃতত্ত্বৰ শৈক্ষিক শাখাৰ ভিতৰত অ'ইডিৰ মতে মাতৃতন্ত্ৰ হৈছে এনে এক "সংস্কৃতি বা সম্প্ৰদায় য'ত এনে ব্যৱস্থাৰ প্ৰাধান্য আছে"

বেছিভাগ শিক্ষাবিদেই সমতাবাদী অপিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাক অধিক কঠোৰভাৱে সংজ্ঞায়িত মাতৃতন্ত্ৰৰ পৰা বাদ দিয়ে। হাইড গটনাৰ-এবেণ্ড্ৰথৰ মতে, মাতৃতন্ত্ৰৰ অস্তিত্ব মানি ল’বলৈ অনিচ্ছা কৰাটো হয়তো মাতৃতন্ত্ৰক কেনেকৈ সংজ্ঞায়িত কৰিব লাগে তাৰ এক নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিকভাৱে পক্ষপাতিত্বমূলক ধাৰণাটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হ’ব পাৰে: কাৰণ পিতৃতন্ত্ৰত পুৰুষে নাৰীৰ ওপৰত শাসন কৰে, মাতৃতন্ত্ৰক সঘনাই পুৰুষৰ ওপৰত মহিলাই শাসন কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে, আনহাতে তেওঁৰ মতে মাতৃতন্ত্ৰ সমতাবাদী।

মাতৃতন্ত্ৰ শব্দটো, ৰাজনৈতিকভাৱে মহিলাসকলে, বিশেষকৈ মাতৃসকলে পৰিচালনা কৰা সমাজৰ বাবে, যিয়ে সম্পত্তিকো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, প্ৰায়ে পিতৃতন্ত্ৰৰ লিংগগত বিপৰীত অভিধা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। পিপলছ আৰু বেইলীৰ মতে নৃতত্ত্ববিদ পেগী ৰিভছ চেণ্ডেৰ মতামত হ'ল যে মাতৃতন্ত্ৰ পিতৃতন্ত্ৰৰ দাপোন বা ওলোটা ৰূপ নহয় বৰঞ্চ মাতৃতন্ত্ৰই "মাতৃত্বৰ অৰ্থৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে য'ত 'মাতৃত্বৰ প্ৰতীকসমূহ উভয় লিংগৰ জীৱনক প্ৰভাৱিত কৰা সামাজিক প্ৰথাৰ সৈতে জড়িত' আৰু এই প্ৰথাসমূহত মহিলাসকলে কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰে।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
কিষাণ মজদুৰ প্ৰজা পাৰ্টি

কিষাণ মজদুৰ প্ৰজা পাৰ্টি বা চমুকৈ প্ৰজা পাৰ্টি ভাৰতৰ এটা অধুনা বিলুপ্ত ৰাজনৈতিক দল। ১৯৫১ চনত স্থাপিত হোৱা এই দলটোৱে ছোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ পিছৰ বছৰত পুনৰ প্ৰজা ছোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি গঠন কৰে। দলটোৰ অন্ধ্ৰ গোটৱে অৱশ্যে পুৰণি দলটোক "প্ৰজা পাৰ্টি" নামেৰে পুনৰুজ্জীৱিত কৰিছিল আৰু কেইবছৰমান এনেকৈয়ে চলি আছিল।

ইতিহাস

১৯৫১ চনৰ জুন মাহত জে বি কৃপলানীৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিৰোধীসকলে কে.এম.পি.পি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ দুজন নেতা প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ ঘোষ আৰু টাংগুতুৰি প্ৰকাশম ক্ৰমে পশ্চিম বংগ আৰু মাদ্ৰাজৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল। আৰু মহীশূৰ ৰাজ্য, দিল্লী, উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু বিন্ধ্য প্ৰদেশৰ পৰা এজনকৈ প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচিত হৈছিল । কৃপলানীয়ে নিজেই বৰ্তমান বিলীন হোৱা ফৈজাবাদ জিলা (উত্তৰ পশ্চিম) সমষ্টিৰ পৰা পৰাস্ত হৈছিল যদিও তেওঁৰ পত্নী সুচেতা কৃপলানী নতুন দিল্লীৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। কিষাণ মজদুৰ প্ৰজা পাৰ্টিয়ে ৰাজ্যিক বিধানসভাত ৭৭খন আসন লাভ কৰে।[citation needed] ১৯৫২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ই ছোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ প্ৰজা ছোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি গঠন কৰে।

১৯৫৩ চনত মাদ্ৰাজ প্ৰদেশৰ পৰা অন্ধ্ৰক পৃথক কৰা হয়, আৰু প্ৰকাশমক ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। তেওঁ প্ৰজা ছোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পুৰণি দলটোক "প্ৰজা পাৰ্টি" নামেৰে পুনৰুজ্জীৱিত কৰে। ১৯৫৫ চনৰ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ, প্ৰজা পাৰ্টি আৰু কৃষিকাৰ লোক পাৰ্টি (মূল প্ৰজা পাৰ্টিৰ আন এটা বিভাজিত গোট) কমিউনিষ্টৰ বিৰুদ্ধে এক ঐক্যবদ্ধ ফ্ৰণ্ট গঠন কৰি সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰে।

লগতে চাওক

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিভাজিত দলসমূহ

টোকা

গ্ৰন্থপঞ্জী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুুপ্ত ৰাজনৈতিক দল
মাইকেল হাউটন

মাইকেল হাউটন (জন্ম ১৯৪৯) এগৰাকী ব্ৰিটিছ-কানাডীয়ান অণুজীৱবিদ আৰু ভাইৰাছবিদ। তেওঁ কিউ লিম চু, জৰ্জ কুও আৰু ডেনিয়েল ডব্লিউ. ব্ৰডলেৰ সৈতে ১৯৮৯ চনত হেপাটাইটিছ চিৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৬ চনত হেপাটাইটিছ ডিৰ জিনম সহ-আবিষ্কাৰ কৰিছিল। হেপাটাইটিছ চি ভাইৰাছৰ আৱিষ্কাৰৰ ফলত তেজৰ যোগানত এইচচিভি চিনাক্ত কৰিবলৈ নিৰ্ণয় প্ৰতিকাৰক দ্ৰুত বিকাশ হয়, যাৰ ফলত তেজ সঞ্চাৰৰ যোগেৰে এইচচিভি প্ৰাপ্ত কৰাৰ আশংকা তিনিৰ ভিতৰত এজনৰ পৰা দুই মিলিয়নৰ ভিতৰত প্ৰায় একলৈ হ্ৰাস হয়। অনুমান কৰা হৈছে যে এই এণ্টিবডি পৰীক্ষাই প্ৰতি বছৰে কেৱল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আৰু বহুতো দেশত কমেও ৪০,০০০ নতুন সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ কৰিছে।

হাউটন বৰ্তমান ভাইৰ'লজিত কানাডা এক্সেলেন্স ৰিচাৰ্চ চেয়াৰ আৰু এলবাৰ্টা বিশ্ববিদ্যালয়ত ভাইৰোলজীৰ লি কা শ্বিং আসনৰ অধ্যাপক। ইয়াত তেওঁ লি কা শ্বিং প্ৰায়োগিক ভাইৰ'লজি প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক। ২০২০ চনত তেওঁক চাৰ্লছ এম. ৰাইচ আৰু হাৰ্ভে জে. অল্টাৰৰ সৈতে "হেপাটাইটিছ চি ভাইৰাছৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে" চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪৯ চনত যুক্তৰাজ্যত মাইকেল হাউটন জন্ম হৈছিল। ১৭ বছৰ বয়সত হাউটনে লুই পেষ্ট'ৰৰ বিষয়ে পঢ়াৰ পিছত এজন অণুজীৱবিদ হবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। হাউটনে ইষ্ট এঞ্জেলিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭২ চনত জৈৱবিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৭৭ চনত কিংছ কলেজ লণ্ডনত জৈৱ ৰসায়নত পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৮২ চনত কিৰন কৰ্পোৰেচনলৈ যোৱাৰ আগতে হাউটনে জি ডি চেৰলে এণ্ড কোম্পানী]ত যোগদান কৰিছিল। কিৰনত হাউটনে সহকৰ্মী কুই-লিম চু, জৰ্জ কুও আৰু ডেনিয়েল ডব্লিউ ব্ৰডলীৰ সৈতে একেলগে ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু প্ৰতিৰোধ কেন্দ্ৰৰ পৰা হেপাটাইটিছ চিৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। হাউটনে ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈ প্ৰকাশিত এক শৃংখলাগত একলানি অধ্যয়নৰ সহ-লেখক আছিল। তেওঁ তেজত হেপাটাইটিছ চি এণ্টিবডি চিনাক্ত কৰিছিল। এইসময়ত তেওঁ বিশেষকৈ ৰোগৰ সংক্ৰমণৰ অধিক বিপদাশংকা থকা ৰোগীসকলৰ মাজত, লগতে তেজ সঞ্চাৰণৰ বিষয়ে বিস্তৃত অধ্যয়ন। তেওঁৰ গৱেষণাৰ ফলত ১৯৯০ চনত তেজ স্ক্ৰীণিং পৰীক্ষাৰ বিকাশ হৈছিল। অধিক সংবেদনশীল পৰীক্ষাৰ বিকাশৰ সৈতে ১৯৯২ চনত আৰম্ভ হোৱা বিস্তৃত তেজ স্ক্ৰীণিংৰ পিছত কানাডাত দান কৰা ৰক্ত সৰবৰাহৰ হেপাটাইটিছ চি দূষিত হোৱা প্ৰায় হ্ৰাস হৈছে। একে সময়চোৱাত প্ৰকাশিত অন্যান্য অধ্যয়নত হাউটন আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে হেপাটাইটিছ চিক যকৃতৰ কৰ্কট ৰোগৰ সৈতে সংযোজিত কৰে। ২০১৩ চনত এলবাৰ্টা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হাউটনৰ দলে দেখুৱাইছিল যে হেপাটাইটিছ চি-ৰ এটা নমুনাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা এটা ভেকছিন হেপাটাইটিছ ভাইৰাছৰ সকলো প্ৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কাৰ্যকৰী আছিল। এই ভেকছিনটো বৰ্তমানে নিদানিক পৰীক্ষণত অৱস্থাত আছে।

হাউটনৰ তেওঁৰ গৱেষণাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ৭৩টা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পেটেণ্ট আছে আৰু সাতটা পেটেণ্ট বাকী আছে।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৯২ – কাৰ্ল লেণ্ডষ্টেইনাৰ মেমৰিয়েল বঁটা
১৯৯৩ – ৰবাৰ্ট কচ পুৰস্কাৰ
১৯৯৪ – উইলিয়াম বিউমণ্ট পুৰস্কাৰ
১৯৯৪ – বিট্ৰিচ ভিটিয়েল' বঁটা
১৯৯৮ – আন্তৰ্জাতিক হেপাটাইটিছ ফাউণ্ডেচন বঁটা
১৯৯৯ - হান্স পপাৰ বঁটা
২০০০ – লাস্কাৰ বঁটা
২০০৫ – ডেল এ. স্মিথ মেমৰিয়েল বঁটা
২০০৯ – হেপাৰ্ট জীৱনজোৰা কৃতিত্ব বঁটা
২০১৩ – তেওঁ গেৰ্ন্দাৰ ফাউণ্ডেচন আন্তৰ্জাতিক বঁটাক প্ৰত্যাক্ৰমণ কৰা প্ৰথম ব্যক্তি হিচাপে পৰিণত হৈছিল আৰু তেওঁৰ ভাষাত "মই অনুভৱ কৰিছিলো যে দুজন সহকৰ্মী ড॰ কুই লিম চু আৰু ড॰ জৰ্জ কুওক অন্তৰ্ভুক্ত নকৰাকৈ এই বঁটা গ্ৰহণ কৰাটো মোৰ বাবে অনুচিত। "
২০২০ - চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
দীননাথ শৰ্মা (আৱাহনৰ সম্পাদক)

দীননাথ শৰ্মা আছিল অসমীয়া সাহিত্য আলোচনী "আৱাহন"ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আৰু এগৰাকী চিকিৎসক। চিকিৎসক হিচাপে ধন উপাৰ্জনৰ চেষ্টা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেখেতে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰিছিল আৰু সমাজৰ অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰ দূৰ কৰাৰ বাবে গাঁৱে-নগৰে ঘূৰি ফুৰিছিল। অসমীয়া ভাষাত ভাল আলোচনী এখনৰ অভাৱ অনুভৱ কৰি তেখেতে ১৯২৯ চনত "আৱাহন"ৰ জন্ম দিয়ে।

শৈশৱ আৰু শিক্ষা

দীননাথ শৰ্মাই ১৮৯৪ চনত বৰপেটা জিলাৰ বজালী অঞ্চলৰ ধৰমতলাৰ বামুণকুছিত জন্মলাভ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল চণ্ডীচৰণ শৰ্মা আৰু ৰাজেশ্বৰী দেৱী। তেখেতে পাটাৰকুছি বিদ্যালয়ৰ পৰা এম-ই, গৌৰীপুৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা, কোচবিহাৰ কলেজৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক কলেজীয়া শৈক্ষা আৰু কলিকতাৰ নেচনেল মেডিকেল কলেজৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

ছাত্ৰ অৱস্থাত তেখেত পাটাৰকুছিৰ পৰা প্ৰকাশিত হোৱা "বীণা" নামৰ আলোচনীখনৰ সম্পাদক আছিল। সেই সময়ত "বাঁহী" আৰু "আসাম বান্ধৱ" আলোচনীৰ মাজত উজনি আৰু নামনি অসমৰ ভাষাক লৈ চলি থকা বাক-বিতণ্ডাবোৰৰ মীমাংসা কৰিবলৈ তেখেত কিছু পৰিমাণে সফল হৈছিল। এই কামত তেখেতক লক্ষীপুৰৰ চুটিগল্প লেখক আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে সহায় কৰে। আৱাহনৰ পাততে বহুতো সাহিত্যিকে প্ৰথম লিখা আৰম্ভ কৰিছিল। আৱাহনৰ লেখকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, তীৰ্থনাথ শৰ্মা, ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামী, অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা, বাণীকান্ত কাকতি, বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা আদি। আলোচনীখনৰ এটা বিশেষ শিতান আছিল বিজ্ঞান সাহিত্যৰ সমালোচনা। অসমীয়া সাহিত্যত আধুনিকতাৰ বিপ্লৱ এই আলোচনীখনৰ পৰাই আৰম্ভ হ'ল বুলি কোৱা হয়।

আন সাহিত্যিক অৱদান

দীননাথ শৰ্মাই ভাটি বয়সত "ছোভিয়েট বিপ্লৱ আৰু অসমীয়া সাহিত্য" আৰু "ভাৰত ৰুছ কাহিনী" নামৰ দুখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। প্ৰথমখন গ্ৰন্থৰ বাবে তেখেতে "ছোভিয়েট লেণ্ড নেহৰু বঁটা" লাভ কৰিছিল। তেখেতৰ পত্নী ৰেণু দেৱীৰ সম্পাদনাত "পাৰিজাত" নামৰ এখন শিশু আলোচনীও প্ৰকাশ হৈছিল।

দীননাথ শৰ্মাই ১৯৭৮ চনৰ ৪ জুনত গুৱাহাটীৰ নিজা বাসভৱনত মৃত্যুবৰণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
কুমাৰি জয়ৱৰ্ধন

কুমাৰি জয়ৱৰ্ধন (সিংহল: කුමාරි ජයවර්ධන; জন্ম: ১৯৩১) এগৰাকী শ্ৰীলংকান নাৰীবাদী কৰ্মী আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁৰ কৰ্ম হৈছে তৃতীয় বিশ্বৰ নাৰীবাদৰ মানদণ্ডৰ অংশ, যি নাৰীবাদী দৰ্শনক পশ্চিমা সমাজৰ অনুকৰণ হিচাপে নহয়, বৰঞ্চ অ-পশ্চিমী সমাজ আৰু ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ স্বদেশী আৰু একক ৰূপ হিচাপে ধাৰণা কৰে। তেওঁ কলম্বো বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰু ইণ্টাৰনেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ছ’চিয়েল ষ্টাডিজত শিক্ষা দিছিল।

১৯৮০ৰ দশকত জয়ৱৰ্ধনে ফেমিনিজম এণ্ড নেছনেলিজম ইন দ্য থাৰ্ড ৱৰ্ল্ড প্ৰকাশ কৰিছিল, যি অ-পশ্চিমী মহিলাৰ আন্দোলনৰ ওপৰত এখন ক্লাসিক গ্ৰন্থ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। তেওঁ আন কিতাপসমূহো প্ৰকাশ কৰিছে, যেনে দ্য হোৱাইট উমেন’ছ অদাৰ বাৰ্ডেন, আৰু বহু নিবন্ধ লিখিছে। ১৯৭০ৰ দশকত তেওঁ ছ’চিয়েল ছায়েণ্টিষ্টছ’ এছ’চিয়েচন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু শ্ৰীলংকাত নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

জয়ৱৰ্ধন ১৯৩১ চনত কলম্বোত জন্ম গ্ৰহণ কৰে, তেওঁৰ পিতৃ এজন সিংহলি আৰু মাতৃ এগৰাকী ব্ৰিটিছ, এলিনৰ হাটন আছিল। তেওঁৰ পিতৃ, আগমপোডি টোৰণ্টাল পাওলাছ ডে জয়ছা, যাক জনসাধাৰণতে এ পি ডি জয়ছা নামেৰে জানে, শ্ৰীলংকাৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সামাজিক সংস্কাৰক আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। তেওঁ লেডিজ কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯৫২–১৯৫৫ চনৰ মাজত লণ্ডন স্কুল অৱ ইক'নমিকছ (এল.এছ.ই) অৰ্থনীতি বিষয়ত BA ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫৬ চনত তেওঁ পাৰিছৰ ইন্সটিটিউট ডি’এটিউড পলিটিকৰপৰা Certificat d'Etudes Politiques লাভ কৰে। ১৯৫৮ চনত বেৰিষ্টাৰ হিচাপে যোগ্যতা লাভ কৰি, ১৯৬৪ চনত তেওঁ শিল্প সম্পৰ্ক বিষয়ে তেওঁৰ থেছিছৰ বাবে এল.এছ.ই.ৰপৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮০-ৰ দশকত, ব্ৰাছেলচ (য’ত তেওঁ বাস কৰিছিল) আৰু দ্যা হেগ (য’ত তেওঁ শিক্ষা দিছিল)ৰ মাজত যাত্ৰা কৰোঁতে, জয়ৱৰ্ধনে লিখিছিল যিটো পৰৱৰ্তীতে ফেমিনিজম এণ্ড নেছনেলিজম ইন দ থাৰ্ড ৱৰ্ল্ড হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
ইউফ্ৰ’চাইন

ইউফ্ৰ’চাইন (/juːˈfrɒzɪniː/, ইংৰাজী: Euphrosyne, প্ৰাচীন গ্ৰীক: Εὐφροσύνη) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণিত চাৰিটেছসকলৰ অন্তৰ্গত এগৰাকী অন্যতম দেৱী৷ ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীত এওঁলোকক গ্ৰেচ বুলি জনা যায়। কোনো কোনো সংস্কৰণত তেওঁক ইউথিমিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Εὐθυμία, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'ভাল মেজাজ') বা ইউটিচিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Εὐτυχία, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'ভাল উল্লাস') বুলিও কোৱা হৈছিল।

পৰিয়াল

হেচিয়ডৰ মতে ইউফ্ৰ’চাইন আৰু তেওঁৰ ভগ্নী থেলিয়া আৰু এগলিয়া জ্যুছ আৰু সাগৰ দেৱী ইউৰিনমৰ কন্যা আছিল। বিকল্প পিতৃ-মাতৃ জ্যুছ আৰু ইউৰিডম, ইউৰিমেডুছা বা ইউয়ান্থে; ডাইঅ'নিছাছ আৰু ক'ৰ'নিছ; বা হেলিঅ'ছ আৰু নাইয়াড এগল হ’ব পাৰে৷

ৰোমান লেখক হাইজিনাছে তেওঁৰ ফেবুলেত ইউফ্ৰ’চাইন নামৰ এটা চৰিত্ৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, যি ৰাতিৰ দেৱী নাইক্স আৰু অন্ধকাৰৰ দেৱতা ইৰেবাছৰ কন্যা।

পৌৰাণিক কাহিনী

ইউফ্ৰ’চাইন হৈছে উল্লাস, আনন্দ আৰু হাস্যৰ দেৱী। তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে ইউফ্ৰ’চাইনোছ (euphrosynos) শব্দৰ স্ত্ৰীলিংগ বাচক শব্দ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "আনন্দ"। পিন্দাৰে লিখিছে যে পৃথিৱীখনক সুখদায়ক মুহূৰ্ত আৰু সদিচ্ছাৰে ভৰাই তুলিবলৈ এই দেৱীসকলক সৃষ্টি কৰা হৈছে। চাৰিটেছসকল সৌন্দৰ্য্যৰ দেৱী আফ্ৰডাইটৰ সৈতে থাকে।

শিল্পত ইউফ্ৰ’চাইনক সাধাৰণতে তেওঁৰ ভগ্নীসকলৰ সৈতে নাচি থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
দিগন্ত বৰ্মন

দিগন্ত বৰ্মন (, জন্ম:২৬ নবেম্বৰ,১৯৬৪) এগৰাকী ৰাজনৈতিক তথা অসম বিধানসভাৰ সদস্য। ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে বৰক্ষেত্ৰীৰ পৰা তেওঁ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৬৪ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত বিধায়ক তথা প্ৰাক্তন এচিএছ বিষয়া দিগন্ত বৰ্মনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ভূমিধৰ বৰ্মন আৰু মালতী বৰ্মনৰ সন্তান। ভূমিধৰ বৰ্মন বৰক্ষেত্ৰী সমষ্টিৰ পৰা অসম বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। দিগন্ত বৰ্মনৰ ৩ গৰাকী ভনীয়েক আছে। ১৯৮৭ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক (ৰাজনীতি বিজ্ঞান) ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰি এ চি এছ বিষয়া কস্তুৰী ভৰালীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু বৰ্তমান ভৰালী অসমৰ নিয়োগ আৰু কাৰুকৰ্য বিভাগৰ সঞ্চালক। তেওঁলোকৰ ৩ গৰাকী কন্যা ক্ৰমে কামাক্ষী বৰ্মন, ভাৰ্গবী বৰ্মন আৰু ৰিজোতা বৰ্মন আছে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

বৰ্মনে ২০১৬ চনত বৰক্ষেত্ৰীৰ পৰা অসম বিধানসভাৰ সদস্য পদৰ বাবে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচনত অবতীৰ্ণ হয়। ২০১৬ চনত অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত বৰ্মনে বৰক্ষেত্ৰীৰ পৰা ৬০,৬১০টা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ নাৰায়ণ ডেকাই ৬৯,২২৩টা ভোট লাভ কৰি জয়ী হৈছিল। ২০২১ বৰ্ষত বৰক্ষেত্ৰীৰ বাবে বৰ্মনে ৮৫,৮২৬টা ভোট লাভ কৰাৰ বিপৰীতে নাৰায়ণ ডেকাই ৮১,৭৭২টা ভোট লাভ কৰে আৰু অসম বিধানসভালৈ মনোনীত হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
মেৰা পিঠা

মেৰা বা দাউল্লাহ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ শীতকালীন পিঠা যি বাংলাদেশত বিশেষকৈ চিলেট আৰু বৃহত্তৰ ময়মেনসিং আৰু চুবুৰীয়া জিলাত অতি জনপ্ৰিয়। ইয়াক চাউলৰ গুৰি, নিমখ, চেনি, নাৰিকল আদিৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত ইয়াক গোটেই পিঠা বা ভাপ তৈয়াৰ কৰা চান্নাই বুলিও কোৱা হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
গোলাম আলি

ওস্তাদ গোলাম আলি (; জন্ম: ৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৪০) পাতিয়ালা ঘৰাণাৰ এগৰাকী পাকিস্তানী গজল গায়ক। তেওঁ বলিউডৰো এগৰাকী খ্যাতনামা গায়ক। তেওঁ বড়ে গোলাম আলি খানৰ শিষ্য আছিল। বড়ে (ডাঙৰ) গোলাম আলি খানৰ ভাতৃ বৰকত আলি খান আৰু মুবাৰক আলি খানৰপৰাও তেওঁ সংগীতৰ তালিম লৈছিল।

জীৱনপঞ্জী

গোলাম আলিক তেওঁৰ যুগৰ প্ৰখ্যাত গজল গায়কসকলৰ এগৰাকী বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ গায়কী একক আৰু অনন্য; কিয়নো তেওঁ গজলৰ সৈতে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সমন্বয় ঘটাই নিজস্ব শৈলীত পৰিৱেশন কৰে, যিটো আন গজল গায়কসকলৰ ক্ষেত্ৰত শুনিবলৈ পোৱা নাযায়। পাকিস্তান, ভাৰত, আফগানিস্তান, নেপাল, বাংলাদেশৰ লগতে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, ইউ কে আৰু মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশসমূহৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰবাসীসকলৰ মাজত আলি অত্যন্ত জনপ্ৰিয়।

তেওঁৰ বহুতো হিট গজল বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। তেওঁৰ বিখ্যাত গজলবোৰ হৈছে; চুপকে চুপকে ৰাত দিন, কাল চৌধবি কি ৰাত থি, হাঙ্গামা হে ক্যিউ বৰপা, চমকতে চান্দ কো, কিয়া হে প্যাৰ জিছে, ম্যে নজৰ চে পী ৰহা হুঁ, মস্তানা পীয়ে, য়ে দিল য়ে পাগল দিল, নাছিৰ কাজমিৰ গজল অপনি ধুন ম্যে ৰেহতা হুঁ, হাম কো কিচকে গম নে মাৰা ইত্যাদি। তেওঁৰ শেহতীয়া এলবাম হছৰতেক ষ্টাৰ জিআইএমএ এৱাৰ্ডচ ২০১৪ ত শ্ৰেষ্ঠ গজল এলবাম শ্ৰেণীত মনোনীত কৰা হৈছিল। তেওঁ আফছানা আলিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ মঞ্জৰী গোলাম আলি নামে এটি কন্যা সন্তান আছে।

২০১৫ চনত, মুম্বাইত শিৱসেনাৰ প্ৰতিবাদৰ বাবে, তেওঁৰ সংগীতানুষ্ঠান বাতিল কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱাল, পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জী আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অখিলেশ যাদৱৰ পৰা আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে। , নতুন দিল্লী, ত্ৰিবান্দ্ৰম আৰু ভাৰতৰ কোজিকোড়েত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

তেওঁৰ পুত্ৰদ্বয় আমিৰ গোলাম আলি আৰু নজৰ আলি আব্বাছ দুয়োজনেই সংগীতকাৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
পদুম পুখুৰী

তেজপুৰ চহৰৰ পশ্চিম দিশত, চিত্ৰলেখা উদ্যানৰ কাষতে এক বিস্তৃত অঞ্চল এই পুখুৰীয়ে আৱৰি লৈ তেজপুৰ চহৰৰ সৌন্দৰ্য্য বৰ্দ্ধন কৰিছে। পুখুৰীৰ মাজত এটা গোলাকাৰ সৰু দ্বীপ আছে। বৃটিছসকলৰ দিনত এই পুখুৰীটো তৃতীয় জৰ্জৰ নামেৰে ’জৰ্জ লেক’ নামে পৰিচিত আছিল। এসময়ত ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমানে পদুম ফুল ফুলিছিল বাবে ই পদুম পুখুৰী নামে জনাজাত হৈ পৰে। পুখুৰীৰ মাজৰ দ্বীপটোত অসমৰ চাহ খেতিৰ আৱিস্কাৰক জৰ্জ চাৰ্লচ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুচৰ এটি আৱক্ষ মূৰ্তি স্থাপন কৰা আছে। বৰ্তমান এই পুখুৰীৰ মাজৰ দ্বীপটোত এখন সাকোঁ সাজি, নানান ফুল-লতা ৰোপন কৰি উদ্যানখন সুন্দৰকৈ সজাই তোলা হৈছে লগতে শিশু সকলৰ বাবেও এখন খেলা উদ্যান নিৰ্মান কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী‎
প্ৰফুল্ল ৰাজগুৰু

প্ৰফুল্ল ৰাজগুৰু আছিল অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, সাংবাদিক আৰু লেখক। ১৯৯৭ চনত যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ মূৰব্বী হিচাপে অৱসৰ লোৱা ৰাজগুৰুৱে আমাৰ অসম কাকতৰ আৱাসিক সম্পাদকৰূপে ২০০০ চনলৈকে কাৰ্যনিবাহকৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
ছন্দঃপূৰ্ণ চক্ৰ

ছন্দঃপূৰ্ণ চক্ৰ প্ৰতি ২৪ ঘণ্টাৰ বাবে নিদ্ৰা-জাগ্ৰত চক্ৰ আৰু কাৰ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰা এক প্ৰাকৃতিক আৰু অভ্যন্তৰীণ প্ৰক্ৰিয়া। ই ২৪ ঘণ্টাজুৰি চলা যিকোনো অভ্যন্তৰীণ জৈৱিক প্ৰক্ৰিয়াক সূচায়। জৈৱিক ঘড়ীয়ে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা এনে কাৰ্য উদ্ভিদ, প্ৰাণী, ভেঁকুৰ আৰু চায়ান'বেক্টেৰিয়াত দেখা পোৱা যায়।

circadian শব্দটো লেটিন circa ("প্ৰায়") আৰু diēm ("দিন")-ৰ পৰা আহিছে। ২৪ ঘণ্টাৰ বাবে দোলন হোৱা প্ৰক্ৰিয়াবোৰক সাধাৰণতে আহ্নিক ছন্দ (diurnal rhythms) বোলা হয়; অভ্যন্তৰীণ প্ৰকৃতি নিৰূপণ নোহোৱালৈকে সেইবোৰক ছন্দঃপূৰ্ণ চক্ৰ বুলিব নালাগে।

ছন্দঃপূৰ্ণ চক্ৰ অভ্যন্তৰীণ বা স্বয়ংসম্পূৰ্ণ যদিও এইবোৰে পোহাৰ, তাপ আৰু জাৰণ-বিজাৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দৰে বাহ্যিক সংকেত (zeitgeber)-ৰ সহায়ত স্থানীয় পৰিবেশৰ লগত খাপ খাব পাৰে।

দ্ৰ'চ'ফিলিয়া গণৰ মাখিত "ছন্দঃপূৰ্ণ চক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ আণৱিক কাৰ্যপ্ৰণালী আৱিষ্কাৰৰ বাবে" জেফ্ৰি চি. হল, মাইকেল ৰছবাশ্ব আৰু মাইকেল ডব্লিউ. ইয়ং-ক ২০১৭ চনত শৰীৰতত্ত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

মাপকাঠী

ছন্দঃপূৰ্ণ বুলি ক'বৰ বাবে এটা জৈৱিক ছন্দ‌ই তিনিটা সাধাৰণ মাপকাঠী পূৰণ কৰিব লাগে:
ছন্দটোৰ প্ৰায় ২৪ ঘণ্টাৰ বাবে অভ্যন্তৰীণ মুকলি ম্যাদ থাকিব লাগে। নিচল পৰিবেশতো (যেনে নিচল অন্ধকাৰ) ছন্দটো প্ৰায় ২৪ ঘণ্টাৰ বাবে চলিব লাগিব।
ছন্দটোৱে বিপৰীত পৰিবেশত খাপ খাপ পাৰে (entrainable)। বাহ্যিক সংকেতে (যেনে পোহৰ আৰু তাপ) ছন্দটো নকৈ আৰম্ভ কৰিব পাৰে। আন সময় অঞ্চললৈ যাত্ৰা কৰোঁতে প্ৰথমে জেট লেগ হয়, কিন্তু পাছত জৈৱিক ঘড়ীয়ে স্থানীয় সময়ৰ লগত নিজকে খাপ খুৱাই লয়।
ছন্দটোৱে তাপমাত্ৰাৰ সালসলনিত প্ৰভাৱিত নহয়। বহু জীৱ‌ই বিস্তৃত তাপমাত্ৰাত বাস কৰে। তাপৰ সালসলনিয়ে কোষৰ ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াবোৰত প্ৰভাৱ পেলালেও আহ্নিক ছন্দটোৱে ২৪ ঘণ্টীয়া সময় বাহাল ৰাখিব ৰাখিব।

তথ্যসূত্ৰ

অতিৰিক্ত পাঠ

Aschoff, J. (ed.) (1965) Circadian Clocks. North Holland Press, Amsterdam

Dunlap, J.C.; Loros, J.; DeCoursey, P.J. (2003) Chronobiology: Biological Timekeeping. Sinauer, Sunderland

Koukkari, W.L.; Sothern, R.B. (2006) Introducing Biological Rhythms. Springer, New York

Refinetti, R. (2006) Circadian Physiology, 2nd ed. CRC Press, Boca Raton

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান