ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কায়কল্প

কায়কল্প হৈছে অসমৰ কৃতবিদ্য লেখক লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন বিজ্ঞান ভিত্তিক উপন্যাস। ২০০২ চনত কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয়। ২০০৮ বৰ্ষৰ সৰ্বভাৰতীয় সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ 'সৰস্বতী সন্মান' লাভ কৰা গ্ৰন্থখনি কল্পবিজ্ঞান বিষয়ক।

লেখকৰ চমু পৰিচয়

লক্ষ্মীনন্দন বৰা এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু শিক্ষাবিদ। তেখেতে 'ৰামধেনু' যুগত গল্পকাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। পিছলৈ উপন্যাস ৰচনাতো হাত দিয়া বৰাই অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে ১৯৮৮ চনত 'পাতাল ভৈৰৱী' গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে ১৯৯৬ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ বোকাখাত অধিবেশনত সভাপতিৰ আসন শুৱনি কৰিছিল। তেওঁক ২০১৫ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ দিনা পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ ১৯৯২ৰ পৰা ১৯৯৫ চনলৈ সাপ্তাহিক 'ৰংপুৰ' কাকতৰ সম্পাদক আছিল।

গ্ৰন্থৰ চমু বিৱৰণ

গ্ৰন্থখনৰ আধাৰ হৈছে ভাৰতত অতীতৰ পৰা চলি অহা কায়কল্প চিকিৎসা। কায়কল্প শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হৈছে পুনৰ্যৌৱন পোৱা আয়ুৰ্বেদীয় চিকিৎসা-বিশেষ। আয়ুস বৃদ্ধিৰ অৰ্থাৎ কায়কল্পৰ প্ৰচেষ্টা অতীতৰ পৰাই সকলোৰে বাবে কৌতূহলৰ বিষয় যি কৌতূহলৰ বশৱৰ্তী হৈছিল বিজ্ঞানী অনুজ কৃপালনি। সাতত্ৰিশ বছৰ বয়সত তেওঁতকৈ পোন্ধৰ বছৰে সৰু নয়নাৰ সৈতে তেওঁ প্ৰেমৰ পৰিণতিত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। কিন্তু আমেৰিকালৈ গৈ ভোগসৰ্বস্ব সমাজত উটি ভাঁহি যোৱা নয়নাই বয়সে আঁচোৰ পেলোৱা স্বামী কৃপালনিৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ বিচাৰে। বিদেশত থাকিও ভাৰতীয় আদৰ্শক বুকুত জীয়াই ৰখা বিজ্ঞানী ড॰ কৃপালনিয়ে কিন্তু বিবাহ বিচ্ছেদত অনুমতি নিদিলে। নয়নাৰ যৌৱনৰ উন্মাদনাক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ তেওঁ ভাৰতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিলে। ভাৰতলৈ আহিয়েই ‘ভাৰত বিজ্ঞানাগাৰ’ত প্ৰাচীন ভাৰতীয় আয়ুৰ্বেদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অনেক বিষয়ৰ গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰে আৰু শেষত হিমালয় পৰ্বতৰ আশ্ৰমত থকা যোগী অমৰেন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰীৰ যোগেদি সন্ধান লাভ কৰে যৌৱন ধৰি ৰাখিব পৰা ঔষধৰ। তেনেদৰেই তেওঁ সৃষ্টি কৰি উলিয়ায় “কায়কল্প-২৫” নামৰ মানুহৰ যৌৱন ধৰি ৰাখিব পৰা ঔষধবিধ। কিন্তু ঔষধবিধ মানৱজাতিৰ বাবে ভয়ংকৰ হোৱাৰ কথা উপলব্ধি কৰি ড॰ কৃপালনিয়ে “কায়কল্প-২৫”ৰ ৰহস্য চিৰদিনৰ বাবে মানৱ সমাজত প্ৰকাশ নকৰাটোৱেই বিবেচনা কৰে। থোৰতে উপন্যাসৰ কাহিনীভাগ এয়ে।
এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয় ২০০৯ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
শচীন তেণ্ডুলকাৰ

শচীন ৰমেশ তেণ্ডুলকাৰ (জন্ম ২৪ এপ্ৰিল ১৯৭৪) এজন প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ৷ তেওঁক ক্ৰিকেটৰ সৰ্বকালৰ এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ বেটাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷ তেওঁ টেষ্ট আৰু এদিনীয়া খেলৰ লগতে সকলো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত সৰ্বাধিক ৰাণ কৰোঁতা৷ তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত সৰ্বাধিক শতকো অৰ্জন কৰিছে (এশ)৷

উদ্ধৃতিসমূহ

মোৰ মনত থকা একমাত্ৰ কথাটো আছিল, 'মই এদিন ভাৰতৰ বাবে খেলিম,' আৰু মোৰ বিশ্বাস আৰু প্ৰত্যয় আছিল যে এদিন খেলিমেই৷
যুৱ খেলুৱৈ হিচাপে ক্ৰিকেটৰ প্ৰতি থকা স্পৃহা সম্পৰ্কে তেণ্ডুলকাৰ৷

মানুহে আপোনালৈ শিল (stone) দলিয়ালে আপুনি তাক মাইলৰ খুঁটিলৈ (milestone) সলাই পেলাব৷
ভাৰতক মেছ জিকোৱাত তেওঁৰ অসমৰ্থতাক লৈ মানুহে প্ৰশ্ন কৰা সম্পৰ্কে৷

মই নিজকে কেতিয়াও আনৰ লগত তুলনা কৰা নাই৷
শচীনে ধোনীৰ দৰে হেলিকপ্টাৰ শ্বট খেলিব নোৱাৰে, সেৱাগৰ দৰে ছয় মাৰিব নোৱাৰে, দ্ৰাৱিদৰ দৰে ইনিংগছ খেলিব নোৱাৰে বা গাংগুলীৰ দৰে অধিনায়ক হ’ব নোৱাৰে৷ কিন্তু তেওঁ যি কৰে সেই কামত তেওঁৰ সমকক্ষ কোনো নাই৷

মই কেতিয়াও ক’লৈ যাম ভবা নাই, বা কেতিয়াও নিজকে লক্ষ্য ধৰি দিয়া নাই৷
কঠোৰ পৰিশ্ৰম, প্ৰতিশ্ৰতি আৰু অধ্যৱসায় আৰু কি নহয়

সপোনক খেদা বন্ধ নকৰিবা, কাৰণ সপোন সঁচা হৈ পৰে৷
সপোন দেখা৷ আশা কৰা৷ সঁচা কৰা৷
“সফলতা এটা প্ৰক্ৰিয়া—ই এটা যাত্ৰা, গন্তব্য নহয়।”
“যদি তুমি নম্ৰ হৈ থাকা, মানুহে তোমাক মৰম আৰু সন্মান দিব।”
“যেতিয়া আন কোনোৱে বিশ্বাস নকৰে, তেতিয়াও নিজে নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিব লাগিব।”
“চাপ মুক্ত হোৱাৰ মূল চাবিকাঠি হৈছে নিজকে শান্ত ৰাখা।”

মন্তব্য

(মেন অৱ দ্যা মেচ বঁটা গ্ৰহণৰ সময়ত) এতিয়া গ্ৰহণ কৰাটো মোৰ বাবে বহুত বেছি, মোৰ নায়ক (শচীন টেণ্ডুলকাৰ)ৰ অভিলেখৰ সমান কৰাটো মোৰ বাবে বিশেষ কিবা এটা। বেটিঙৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ (শচীন টেণ্ডুলকাৰ) নিখুঁত।" (বিৰাট কোহলী)
মোৰ বাবে এইটো এটা অতি আৱেগিক মুহূৰ্ত, মই জানো মই ক’ৰ পৰা আহিছো, মই জানো সেই দিনবোৰ যেতিয়া মই তেওঁক (শচীন তেণ্ডুলকাৰ) টিভিত দেখিছিলোঁ৷ তেওঁৰ পৰা সেই প্ৰশংসা পোৱাটোৱেই মোৰ বাবে বহুত গুৰুত্বপূৰ্ণ। (বিৰাট কোহলী)

বাহ্যিক সংযোগ

লগতে চাওক

ৰাহুল দ্ৰাবিড়
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সূৰ্যাস্ত (চলচ্চিত্ৰ)

সূৰ্যাস্ত হৈছে প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ১৭ মে' ২০১৩ তাৰিখে মুক্তি পোৱা ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰিছে আৰ বি প্ৰডাকচনে। ছবিখনৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে শিশুৰ মনস্তত্ত্ব। পিতৃ-মাতৃৰ কেৰিয়াৰৰ স্বাৰ্থত তেওঁলোকৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা এটি সন্তানৰ মানসিক জগতখনক সূৰ্যাস্তত দাঙি ধৰা হৈছে।

কাহিনী

নমিতা চলিহা (আঙুৰলতা ডেকা) এগৰাকী জনপ্ৰিয় লেখিকা। অসংখ্য গুণমুগ্ধ আছে তেওঁৰ। প্ৰচুৰ নাম-যশ থকা লেখিকাগৰাকীক এতিয়া লাগে এক ডাঙৰ বঁটা। তেওঁৰে স্বামী হৈছে কেৱল প্ৰমোচনৰ আশাত থকা এ ছি এছ বিষয়া অনুপ চলিহা (মৃদুল চুতীয়া)। তেওঁলোকৰ সন্তান হৈছে আঠ বছৰীয়া নিয়াৰকণা (ৰ'দালি)। মাতৃ জনপ্ৰিয় লেখিকা হোৱাৰ সুবাদতে মাতৃৰ চেনেহৰ পৰা সন্তানক বঞ্চিত কৰি সাহিত্য সভাৰ সভাপতি, জনপ্ৰিয় দৈনিক কাকতৰ সাহিত্য পৃষ্ঠাৰ সম্পাদকৰ সৈতে ঘনিষ্ঠতা বজায় ৰাখে বঁটা আদি পাবৰ বাবে। ইফালে, পিতৃয়ে মন্ত্ৰীৰ সৈতে ভাল সম্পৰ্ক থকা এটি স্বেচ্ছাসেৱী সন্থাৰ মুৰব্বী জুৰি বৰুৱাৰ প্ৰেমত বলিয়া হোৱাৰ উপৰি শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। কেৱল এটাই স্বাৰ্থ তেওঁৰ, চাকৰিত পদোন্নতি লাগে। মাতৃয়েও সাহিত্য পৃষ্ঠাৰ সম্পাদকৰ সৈতে শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে নিজৰ গ্ৰন্থৰ উৎকৃষ্ট সমালোচনা প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে। নিজ সন্তানৰ বাবে তেওঁলোকৰ অলপো সময় নাই। সন্তান ডাঙৰ হৈছে ঘৰৰ বন কৰা ছোৱালীৰ হাতত। নিজৰ নাম, যশ, প্ৰতিপত্তি বঢ়োৱাৰ স্বাৰ্থতে পিতৃ-মাতৃৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা এটি সন্তানৰ মানসিক জগতখনক সূৰ্যাস্তত দাঙি ধৰা হৈছে।

নিৰ্মাণ কাহিনী

পৰিচালক প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাই ২০১১ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে শিশুৰ মনস্তত্ত্বক লৈ এখন ছবি নিৰ্মান কৰাৰ কথা গুৱাহাটীত ঘোষনা কৰে আৰু চিত্ৰগ্ৰহণৰ কাম ২০১২ বৰ্ষৰ এপ্ৰিলৰ পৰা হ'ব বুলি জানিবলৈ দিয়ে। ডেকা পৰিচালিত এইখন তৃতীয়খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। আগৰ দুখন হৈছে: ধুনীয়া তিৰোতাবোৰ (২০০৯) আৰু সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে (২০১২)। ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ সময় মতেই আৰাম্ভ হয়। চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হয় গুৱাহাটী, সোণাপুৰ আদি লোকেচনত। চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছে কেনন ফাইভ ডি কেমেৰাৰে।

সূৰ্যাস্তৰ সম্পাদনা আৰু ডাবিঙৰ কাম জ্যোতি চিত্ৰবনত কৰা হ'ব। ছবিখনৰ নিৰ্ধাৰিত দৈৰ্ঘ্য ১ ঘণ্টা ৩০ মিনিট।

অভিনয় শিল্পী

আঙুৰলতা ডেকা (নমিতা চলিহা)
মৃদুল চুতীয়া (অনুপ চলিহা)
ৰ'দালি (নিয়াৰকণা)
তপন দাস (মুম্বাইস্থিত সংগীত শিল্পী)
কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য (সাহিত্য সভাৰ সভাপতি)
হিমাংশু প্ৰসাদ দাস (সাহিত্য পৃষ্ঠাৰ সম্পাদক)
সীতাৰাণী হাজৰিকা
দেৱজিৎ মজুমদাৰ
আকাশীতৰা
কুইন হাজৰিকা
উৎপল দত্ত
নেকিবুৰ জামান
আগস্তি ফুকন
হীৰেণ শৰ্মা
জোৱান দত্ত

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
পামোলা

পামোলা (পামোলাই, পি-মল-এ, পমোলা, আৰু বিমোলা নামেৰেও জনাজাত) আবেনাকি পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ থকা এটা কিংবদন্তি চৰাইৰ আত্মা। এই আত্মাই ঠাণ্ডা বতৰৰ সৃষ্টি কৰে।

বিশেষকৈ পেনোবস্কট জনজাতীয় লোকসকলৰ মতে, পামোলা মেইনৰ আটাইতকৈ ওখ পৰ্বত কাটাহডিনত বাস কৰিছিল। পামোলাক বজ্ৰপাতৰ দেৱতা আৰু পৰ্বতৰ ৰক্ষক বুলি কোৱা হয়। পেনোবস্কট মানুহে তেওঁক দক্ষিণ আমেৰিকাৰ আটাইতকৈ ওখ জন্তু মুচৰ মূৰ, মানুহৰ শৰীৰ আৰু ঈগলৰ ডেউকা আৰু ভৰি থকা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। পেনোবস্কট জাতিৰ দ্বাৰা পামোলাক ভয় আৰু সন্মান দুয়োটা আছিল আৰু তেওঁৰ উপস্থিতিয়েই আছিল পাহাৰ বগাই যোৱাটো নিষিদ্ধ বুলি গণ্য কৰাৰ অন্যতম মূল কাৰণ।

তলৰ পৰা অনুপ্ৰৱেশ কৰা মৰ্ত্যৰ মৰণশীলতাক আত্মাই ক্ষোভিত কৰিছিল। ইয়াৰ বাবেই পাহাৰটো তলৰ সকলোৰে বাবে সীমা বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল। ১৮৪৬ চনৰ আগষ্ট মাহত পেন'বস্কট নদী আৰু কাটাহডিনৰ অন্বেষণৰ বিষয়ে হেনৰী ডেভিদ থ’ৰ’ৱে লিখিছে, “পামোলাই সদায় কেটাডনৰ শিখৰলৈ উঠি যোৱাসকলৰ ওপৰত খং কৰে।’’

পামোলাই নিজৰ পৰ্বতত বন্দীক চিৰদিনৰ বাবে ধৰি ৰাখিছিল বুলিও বহুলভাৱে বিশ্বাস কৰা হৈছিল।

এতিয়া এই নামটো নাইফ এজ ৰিজৰ পূব প্ৰান্তত থকা কাটাহদিনৰ ওপৰত থকা এটা শিখৰ পামোলা শৃংগত সংৰক্ষিত হৈ আছে। অৰ্ডাৰ অৱ দ্য এৰোৰ পামোলা লজ আমেৰিকাৰ বয় স্কাউটৰ এখন অনাৰ কেম্পিং ছ’চাইটি; সমাজৰ কেইবাটাও চিহ্নত সাধাৰণতে পামোলাৰ প্ৰতিচ্ছবি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ৰয় ডাডলী, কাটাহদিনৰ আদিম গাইডসকলৰ ভিতৰত সম্ভৱতঃ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য, পামোলাৰ বিষয়ে কেম্প ফায়াৰ কাহিনীৰ বাবে পৰিচিত আছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:উত্তৰ আমেৰিকাৰ লোকবিশ্বাস
তিনি গিৰিসংকটৰ বান্ধ

তিনি গিৰিসংকটৰ বান্ধ (; ) হৈছে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বৃহৎ জলবিদ্যুৎ উৎপাদক বান্ধ। এই বান্ধখন চীন দেশৰ হুবেই (Hubei) প্ৰদেশৰ ইচাং (Yichang) চহৰৰ ওচৰত Yangtze নদীৰ ওপৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২,৩৩৫ মিটাৰ (৭,৬৬০ ফুট), উচ্চতা ১৮৫ মিটাৰ (৬০৭ ফুট), আৰু উৎপাদন ক্ষমতা ২২,৫০০ মেগাৱাট, যি বিশ্বৰ যিকোনো অন্য জলবিদ্যুৎ কেন্দ্ৰতকৈ অধিক।

এই বান্ধ নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯১৯ চনত চীনা নেতা চুন ইয়াত-ছেন (Sun Yat-sen)–এ আগবঢ়াইছিল। ১৯৯২ চনত চীনা ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা কংগ্ৰেছ (National People's Congress)–এ বান্ধখনৰ অনুমোদন দিয়ে আৰু ১৯৯৪ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়।

বান্ধটোৰ টাৰ্বাইনসমূহ ধাপে ধাপে স্থাপন কৰা হয়; প্ৰথম টাৰ্বাইন ২০০৩ চনত আৰম্ভ হয় আৰু শেষ ইউনিট ২০১২ চনত সম্পূৰ্ণ ৰূপে কাৰ্যকৰী হয়। ২০১৫ চনত এটাৰ সৈতে এখন উন্নত নাও তোলাৰ ব্যৱস্থা (ship lift) সংযুক্ত কৰা হয় যি প্ৰায় ৩,০০০ টন ওজনৰ নাও উঠাই লৈ যাব পাৰে।

এই বান্ধ নিৰ্মাণৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল: (১) ইয়াংজ়ি নদীৰ নিয়মিত বানপানীৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, (২) নৌপথ উন্নয়ন, আৰু (৩) বিশাল পৰিমাণে বিদ্যুৎ উৎপাদন।

বিতৰ্ক আৰু সামাজিক-পৰিবেশগত প্ৰভাব

তিনিগিৰিসংকটৰ বান্ধ বিশ্ববিখ্যাত কিন্তু অত্যন্ত বিতৰ্কিত—বিভিন্ন সামাজিক, ভৌগোলিক আৰু পৰিবেশগত প্ৰভাবৰ বাবে। আনুমানিক ১.৩–১.৪ লক্ষ লোক পুনঃবাস স্থাপন ব্যাহত হয়, আৰু ১৩খন চহৰ, ১৪০খন নগৰ আৰু ১৩৫০খন গাঁও পানীয়ে গ্ৰাস কৰে। পানীয় জলাধাৰৰ ফলত ভূমিস্খলন আৰু ভূমিকম্পৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পায়।

এই বান্ধৰ ফলত নদীৰ তলদেশত ছেডিমেণ্ট ৰোধিত হ'ব, আৰু Yangtze-ৰ তলদেশত অণুক্ষয় আৰু জলাভূমি সংকট দেখা দিব। ইয়াৰ ফলত মাছ সংকট, ডেল্টা সংকট আৰু পলিনেশ্যন সংকট দেখা যায়, আৰু Yangtze Sturgeon, Narrow-ridged finless porpoise আদি বিপন্ন প্ৰজাতি সংকটত পৰে।

অন্যহাতে, বান্ধটো ২০১০ চনত হোৱা ডাঙৰ বানপানীল সময়ত কেন্দ্ৰীয় চীনৰ নগৰসমূহ ৰক্ষা কৰিছে, যদিও জনস্বাস্থ্য, কৃষিকল্প, নদ-নদী ইত্যাদি ক্ষেত্ৰত নেতিবাচক প্ৰভাব দেখা যায়।

পৰিকল্পনা আৰু বিকল্প মতামত

কাৰ্যকৰী সমালোচকসকল মতে, যদি সৰু, সস্তীয়া, কিন্তু অধিক বহুমুখী বান্ধ বা জল-নিয়ন্ত্ৰণ আৰ্হি ব্যৱহৃত হ'লহেঁতেন, তেন্তে বান্ধৰ এই বৃহৎ সামাজিক আৰু পৰিবেশগত মূল্যভাৰ কিছু হ্ৰাস পালেহেঁতেন।

চীন চৰকাৰে দাবি কৰে যে, বান্ধৰ সৈতে ষ্ট্ৰাকচাৰবিলাক ভূমিকম্প আৰু ভূমিস্খলন নিয়ন্ত্ৰণত ৰখা হৈছে, যদিও কিছু অঞ্চলত নিৰাপত্তা উদ্বেগ ক্ৰমাগত বিদ্যমান।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য
শ্ৰেণী:প্ৰকল্প
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
১৪ অক্টোবৰ

আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল-

ঘটনাৱলী

১৯৮০ - শ্ৰীলংকাত জৰুৰী অৱস্থা ঘোষণা কৰা হয়।
১৯৯৮ - ভাৰতীয় অৰ্থনীতিবিদ অমৰ্ত্য সেনলৈ অৰ্থনীতিৰ নোবেল বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।
২০০১ - আফগানিস্তানত মাৰ্কিন আক্ৰমণৰ পৰিণতিত নাইজেৰিয়াত হোৱা গোষ্ঠীগত সংঘৰ্ষত প্ৰায় দুশ লোকৰ মৃত্যু হয়, অসংখ্য মছজিদ, গীৰ্জা ধ্বংস হয়।

জন্ম

১৮৬৪ - লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন পথ-প্ৰদৰ্শক।
১৯১৪ - লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী, অসমীয়া অভিনেতা, গল্পকাৰ, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু শিক্ষাবিদ।
১৯২৪ - বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, প্ৰথম অসমীয়া জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক।
১৯২৯ - শোভা ব্ৰহ্ম, ভাস্কৰ্য শিল্পী।
১৯৫০ - বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী, অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী তথা সংগীত পৰিচালক।
১৯৭২ - জয়া আখতাৰ, ভাৰতীয় চিনেমা পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ।
১৯৮১ - গৌতম গম্ভীৰ, ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। ২০০৩ চনৰ পৰা এদিনীয়া আৰু ২০০৪ চনৰ পৰা টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ ভাৰতীয় দলৰ সদস্য।

মৃত্যু

১২৪০ - ৰেজিয়া চুলতানা, ভাৰতীয় প্ৰথম মহিলা মুছলমান শাসক।
১৯৩৩ - ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা, যাদুৰাম ডেকা বৰুৱাৰ নাতি আৰু পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱাৰ জেষ্ঠ ভাতৃ।
২০০৯ - চনিৰা বেল্লিয়াপ্পা মুথাম্মা, ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ আৰু অসামৰিক সেৱা বিষয়া।

দিৱস

মাতৃ দিৱস (বেলাৰুছ)।
বিশ্ব মান দিৱস

বাহ্যিক সংযোগ

BBC: On This Day

On This Day in Canada

শ্ৰেণী:অক্টোবৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
প্ৰৱেশ্যতা

বিদ্যুৎ চুম্বকত্বৰ ক্ষেত্ৰত, পৰম প্ৰৱেশ্যতা (ইংৰাজী: Absolute Permittivity) হৈছে কোনো এক মাধ্যমত এখন বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ সৃষ্টি কৰোঁতে লাভ কৰা বাধাৰ পৰিমাণ। অন্যধৰণেৰে ক'বলৈ গ'লে, প্ৰৱেশ্যতা হৈছে পৰাবৈদ্যুতিক মাধ্যমত এখন বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰই কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলায় বা প্ৰভাৱ লাভ কৰে। কোনো এক মাধ্যমৰ প্ৰৱেশ্যতাই সেই মাধ্যমৰ প্ৰতি একক আধানৰ অনুপাতে সৃষ্টি হোৱা বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ ( বা বৈদ্যুতিক অভিবাহ) ৰ পৰিমাণক সূচায়। মেৰুকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে কম প্ৰৱেশ্যযুক্ত (প্ৰতি একক আধান) এক মাধ্যমৰ বৈদ্যুতিক অভিবাহৰ পৰিমাণ বেছি। প্ৰৱেশ্যতা বৈদ্যুতিক প্ৰৱণতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, যিয়ে কোনো এক বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ সাপেক্ষে এটা পৰাবৈদ্যুতিক মাধ্যমে কিমান সহজে মেৰুকৃত হয়, তাক সূচায়। গতিকে, প্ৰৱেশ্যতা কোনো পদাৰ্থৰ বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ এখনক বাধা দিয়াৰ সামৰ্থতাৰ লগত সম্পৰ্কিত।

এছ আই এককত, প্ৰৱেশ্যতা প্ৰতি মিটাৰত থকা ফেৰাডৰ পৰিমাণত জোখা হয় (ফেৰাড/মিটাৰ)(F/m)। বৈদ্যুতিক প্ৰৱণতা এক মাত্ৰাবিহীন ৰাশি। এই দু্য়োটা ৰাশিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক তলত দিয়াধৰণেৰে দিয়া হয়-

যত εr হৈছে পদাৰ্থৰ আপেক্ষিক প্ৰৱেশ্যতা (Relative Permittivity)আৰু ε0 = ৮.৮৫৪১৮৭৮১৭৬.. × ১০−১২ F/m হৈছে শূন্য মাধ্যমৰ প্ৰৱেশ্যতা

ব্যাখ্যা

বিদ্যুৎ-চুম্বকত্বৰ ক্ষেত্ৰত, বৈদ্যুতিক সৰণ ক্ষেত্ৰ, D য়ে কোনো এক বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰই কেনেদৰে কোনো এক মাধ্যমত বৈদ্যুতিক আধান সংগঠনত প্ৰভাৱ পেলায়, তাক সূচায়। ৰৈখিক, সমসত্ব আৰু সমদিশী পদাৰ্থৰ ক্ষেত্ৰত এই ৰাশিৰ প্ৰৱেশ্যতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক তলত দিয়াধৰণেৰে দিয়া হয়-

যত প্ৰৱেশ্যতা ε হৈছে স্কেলাৰ ৰাশি।

প্ৰৱেশ্যতা ধ্ৰুৱক ৰাশি নহয় কিয়নো ই মাধ্যমত অৱস্থান, প্ৰয়োগ কৰা ক্ষেত্ৰৰ কম্পনাংক, আৰ্দ্ৰতা, উষ্ণতা আদিৰ সমান্তৰালকৈ সলনি হব পাৰে। অৰৈখিক মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশ্যতা বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰখনৰ শক্তিৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰশীল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিদ্যুত চুম্বকত্ব
পৰশুৰামেৰ কুঠাৰ

পৰশুৰামেৰ কুঠাৰ নব্যেন্দু চেটাৰ্জীৰ ১৯৮৯ চনৰ এখন বঙালী ছবি। মুখ্য অভিনেত্ৰী শ্ৰীলেখা মুখাৰ্জীয়ে এইখন ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। পৰশুৰামেৰ কুঠাৰৰ গল্পটো লিখিছে লেখক সুবোধ ঘোষে।

বঁটা

৩৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮৯)
দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি (ৰজত কমল)
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- শ্ৰীলেখা মুখাৰ্জী (ৰজত কমল)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৮৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বাংলা ভাষাৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
নীল সাগৰৰ শংখধ্বনি

নীল সাগৰৰ শংখধ্বনি লেখিকা শৰ্মিষ্ঠা প্ৰীতমে লিখা এখন উপন্যাস৷ উপন্যাসখনৰ বিষয়বস্তু মানৱ জীৱনৰ সুখ-দুখ, পোৱা-নোপোৱাৰ লগতে ৰিভু আৰু আৰোহী নামৰ দুটা প্ৰধান চৰিত্ৰৰ প্ৰেমকাহিনী৷

উদ্ধৃতি

কেতিয়াবা এনে লাগে যেন সময়ৰ এই বিশ বছৰীয়া পৰিক্ৰমাটো সঁচাকৈয়ে এটা মীথ আৰু আমাৰ অবিচ্ছেদ্য জীৱন এখন পাৰাপাৰহীন নীল সাগৰ৷ এই নীল সাগৰৰ প্ৰতিটো তৰংগত ভালপোৱাৰ শংখধ্বনি৷ কেৱল ভালপোৱাৰ৷(পৃ: ২৯৬)
তোমাৰ দৰে ছোৱালীবোৰক শান্ত স্বৰৰ চিঞৰবোৰৰ কাহিনী কোৱা নহয়৷ সেইবোৰহে কোৱা হয়, যিবোৰ সাধাৰণ আৰু নিৰাপদ৷
দুটা ভিন্ন সময়ত ভিন্ন গঠন লৈ এই পৃথিৱীৰ মুখ দেখা নিজৰ দুটা অংশৰ সাদৃশ্যহীন পৃথিৱীক জোৰা লগাব নোৱাৰা মঞ্জুলা উভতি আহে তেওঁৰ দায়িত্বশীল পৃথিৱীখনলৈ৷(পৃ: ১২৩)
তুমি দৌৰাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ তুমি আনে খেদি ফুৰা কাহিনী৷ সপোনক খোজ কাঢ়িবলৈ শিকোৱা মানুহ তুমি৷ ... সকলোৱে তোমাৰ যুদ্ধবোৰৰ বাবে হাততচাপৰি বজাব নোৱাৰে, কিন্তু সেইবুলিয়েই সেয়া মিছা হৈ নাযায়৷ ( পৃ: ১৬৮)
তাই দৌৰাৰ মজা অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে, যেনেকৈ দৌৰি থকা মানুহে অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে বহি থকাৰ যাতনা৷ কোনোবা আগবাঢ়ি যোৱা মানেই কোনোবা পিছ পৰি যোৱা আৰু পিছ পৰি যোৱাজনৰ বাবে ৰৈ দিয়া মানুহ তাকৰ৷ (পৃ: ২২৪)
তাইৰ শৰেৰটো তাৰবাবে কেৱল শৰীৰ নহয়৷ সেয়া এক মন্দিৰ৷ য’ত তাইৰ আত্মাটোক পূজা কৰিবলৈ মন যায়, কিন্তু ৰিভুৱে সেই মন্দিৰৰ দেৱালবোৰো স্পৰ্শ কৰিবলৈ বিচাৰে৷ কাৰণ তাত ধ্বনিত হৈ থাকিব বিচাৰে প্ৰাণৰ সুৰ৷ সিওতো তেজ-মাংসৰে মানুহ৷ (পৃ:২৯৪)
মই নাজানো তেওঁ কি? কিন্তু তেওঁ এনে এজন মানুহ, যি মোলৈ চোৱা নাছিল৷ মোৰ ভিতৰলৈ চাইছিল৷ মই জানো মোৰ আত্মাই কেতিয়াও আসৈ নামাতে৷ (পৃ:৪৪)
এতিয়া ৰিভুক লৈ আৰোহীৰ আত্মাৰ অদ্ভুত আচৰণ৷ তাই তাক বিচাৰে, বন্ধুৰ দৰে নহয়৷ তাতকৈ গভীৰ কিবা এটাৰ দৰে, কিন্তু তাইৰ এই স্বীকাৰোক্তি এটা পিঞ্জৰাবদ্ধ চৰাইৰ দৰে৷ ৰিভুৰ সৈতে তাইৰ সংযোগ যেন জীৱনৰ আটাইতকৈ আচহুৱা কথা এটা৷ (পৃ:১২৭)

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
বিপ্লৱী ঠাকুৰ

বিপ্লৱী ঠাকুৰ (; জন্ম: ৪ অক্টোবৰ ১৯৪৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ জ্যেষ্ঠ নেত্ৰীগৰাকীয়ে ভাৰতৰ ৰাজ্য সভাৰ সদস্য হিচাপে কাম কৰিছিল। ঠাকুৰে ২০০৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ পৰা সংসদৰ উচ্চ সদনত হিমাচল প্ৰদেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। ২০২০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ উচ্চ সদনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

পৰিয়াল

তেওঁ হিমাচল প্ৰদেশৰ এটি স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পৰিয়ালৰ। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰয়াত পৰস ৰাম হিমাচল প্ৰদেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নেতা আছিল। তেওঁৰ মাতৃ প্ৰয়াত ড. সৰলা শৰ্মা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এগৰাকী বিশিষ্ট নেত্ৰী আছিল।

পদাধিকাৰসমূহ

১৯৮৫–৯০, ১৯৯৩–৯৮ আৰু ১৯৯৮-২০০৩ সদস্য, হিমাচল প্ৰদেশ বিধানসভা।
১৯৯৫-৯৮ ৰাজ্য মন্ত্ৰী (স্বাধীন দায়িত্ব), ভাৰতীয় ঔষধ ব্যৱস্থা, হিমাচল প্ৰদেশ চৰকাৰ।
২০০৩ চনৰ আগষ্ট - ২০০৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত হিমাচল প্ৰদেশৰ মহিলা আয়োগৰ অধ্যক্ষ।
২০০৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত।
জুন ২০০৬ - নৱেম্বৰ ২০০৬ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি, পৰিৱেশ আৰু বন সমিতিৰ সদস্য।
২০০৬ চনৰ আগষ্ট - ২০০৮ চনৰ জুলাই হিমাচল প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি।
২০০৬ চনৰ আগষ্ট - ২০০৯ চনৰ মে' মাহত প্ৰতিৰক্ষা সমিতিৰ সদস্য।
নৱেম্বৰ ২০০৬ - মে' ২০০৯ আৰু আগষ্ট ২০০৯ - এপ্ৰিল ২০১২ সদস্য, স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ সমিতি।
জুলাই ২০০৭ - মে' ২০০৯ সদস্য, ভাৰত-আমেৰিকা। সংসদীয় বন্ধুত্ব গোট।
আগষ্ট ২০০৭ - এপ্ৰিল ২০১২ সদস্য, স্নাতকোত্তৰ চিকিৎসা শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান (পিজিআইএমইআৰ), চণ্ডীগড়।
২০০৮ চনৰ মে' - ২০০৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত চৰকাৰী আশ্বাস সমিতিৰ সদস্য।
২০০৮ চনৰ মে' মাহত - ২০০৯ চনৰ মে' মাহত মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য।
২০০৮ চনৰ আগষ্ট - মে' ২০০৯ বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ৰ হিন্দী চালাহকৰ সমিতিৰ সদস্য।
ছেপ্টেম্বৰ ২০০৯ - মে' ২০১০ সদস্য, আবেদন সমিতি।
ছেপ্টেম্বৰ ২০০৯ - এপ্ৰিল ২০১২ সদস্য, পথ পৰিবহণ আৰু ঘাইপথ মন্ত্ৰালয়ৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতি।
মাৰ্চ ২০১০ - এপ্ৰিল ২০১২ সদস্য, কৃষি আৰু প্ৰক্ৰিয়াকৃত খাদ্য সামগ্ৰী ৰপ্তানি উন্নয়ন কৰ্তৃপক্ষ (এপিইডিএ)।
ডিচেম্বৰ ২০১০ - এপ্ৰিল ২০১২ সদস্য, ৰাষ্ট্ৰীয় কেডেট কৰ্পছৰ কেন্দ্ৰীয় পৰামৰ্শদাতা সমিতি।
জানুৱাৰী ২০১০ - এপ্ৰিল ২০১২ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ৰ হিন্দী উপদেষ্টা সমিতিৰ সদস্য।
মে ২০১১ - এপ্ৰিল ২০১২ সদস্য, উপ-সমিতি-I স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ সমিতিৰ এইমছৰ কাম-কাজ পৰীক্ষা কৰিবলৈ।
এপ্ৰিল ২০১৪ ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত (দ্বিতীয় কাৰ্যকাল)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
দাৰিয়া কোৰ্ট খেল

দাৰিয়া কোৰ্ট খেল বা দাৰিয়া বান্ধা খেল সাধাৰণতে অসমৰ গাঁও অঞ্চলত খেলা দেখা যায়। নামনি অসম আৰু উজনি অসমত খেলৰ বিধৰ প্ৰচলন তুলনামূলকভাৱে কম দেখা যায়। ঠাই বিশেষে খেলৰ নাম আৰু নিয়মবোৰো বেলেগ বেলেগ দেখা যায়।

খেলৰ সামগ্ৰী

খেলৰ সামগ্ৰী বিশেষ একো প্ৰয়োজন নহয়, এই খেলৰ বাবে মাত্ৰ মুকলি পথাৰ বা সমতল মাটিৰহে প্ৰয়োজন হয়। খেলৰ বাবে তলত দিয়া নক্সাৰ দৰে মাটিত ৮টা কোঠালী লাগে৷
এই কোঠালীকেইটা নিৰ্দিষ্ট জোখৰ হ’ব লাগে৷ ৮ ফুট দীঘল আৰু ৮ ফুট পথালিকৈ৷ মুঠ ৩২ ফুট দীঘল আৰু ১৬ ফুট বহল খেলথলীখনত ৮টা কোঠালি৷

খেলুৱৈ সংখ্য

দাৰিয়া বান্ধা খেলত দুটা দলত খেলুৱৈসকল ভাগ হয়৷ প্ৰতিটো দলত ৫ বা ৬ জন খেলুৱৈ থাকে৷ কেতিয়াবা খেলুৱৈৰ সংখ্যা বেছি হ’লেও এই খেল খেলা হয়৷

খেলৰ নিয়ম

দাৰিয়া খেলৰ বাবে এখন মুকলি সমতল ঠাইত ৮ ফুটমান দীঘল আৰু বহলকৈ ৮টা কোঠালীৰে মাটিত দাগ দি লোৱা হয়। খেলুৱৈ সকলক দুটা সমান সংখ্যক দলত ভাগ কৰি লোৱা হয়। দুই দলৰ দলপতিয়ে টচ কৰি কোন দলে খেলৰ কোৰ্টত ৰখীয়া হ’ব আৰু কোন দলে কোৰ্টত প্ৰৱেশ কৰিব সেইটো নিৰূপন কৰে। যদি খেলুৱৈৰ সংখ্যা ৬জন হয় তেনেহ’লে ৩জনকৈ দুটা দলত বিভক্ত হৈ এটা নক্সাৰ বাহিৰত ৰৈ সাজু হোৱালৈ অপেক্ষা কৰিব আৰু আনটো দলৰ তিনিজনে কোৰ্টৰ বা নক্সাৰ ভিতৰত ৩টা স্থানত পহৰা দিব। ১ নম্বৰ খেলুৱৈ জনে সীমাৰ ভিতৰেৰে প্ৰথম চিন ডালৰ সোঁ আৰু বাঁও ফাললৈকে লগতে ৩নম্বৰ খেলুৱৈ জনৰ স্থালৈকে পহৰা দিব পাৰিব। ২ নং খেলুৱৈ জনে প্ৰথম কোঠালীৰ দ্বিতীয় চিনডালেৰে সোঁ আৰু বাঁওফাললৈকে পহৰা দিব পাৰিব। আৰু ৩ নম্বৰ খেলুৱৈ জনে নিজৰ সোঁ আৰু বাঁওফালে সীমাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় কোঠালীৰ তৃতীয় চিনডালেৰে পহৰা দিব পাৰিব। কিন্তু পহৰাদাৰি খেলুৱৈসকলে বহি বা চাপৰি বা আঁঠু ভাঙি কোনো খেলুৱৈক হাতেৰে চুব নোৱাৰিব। এতিয়া এই তিনি স্থানত তিনি জন খেলুৱৈ সাজু হোৱাৰ পাছত বিপৰীত দলৰ তিনিজনৰ এজন এজনকৈ যিকোনো প্ৰকাৰে ১নং খেলুৱৈজনে হাতেৰে তেওঁক চুব নোৱাৰাকৈ ১নং খেলুৱৈ জনৰ সোঁ অথবা বাঁওফালে প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। তেনেকৈ দ্বিতীয় জনেও কোৰ্টত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। ইজনে সিজনক বাগি দি যিকোনো এজন প্ৰথম কোঠালীত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিলেই তেওঁ এটা নিদিষ্ট স্থান ৰৈ থাকিব যাতে তেওঁক ১নং বা ২নং পহৰাদাৰি কোনো এজন খেলুৱৈয়ে হাতেৰে চুব নোৱাৰে আৰু তেওঁলোকৰ শৰীৰ যাতে খেলৰ নক্সাৰ বাহিৰ হৈ নাযায়। এনেকৈ পাছৰ জনেও প্ৰৱেশ কৰিব, এতিয়া এটা এটাকৈ দ্বিতীয় কোঠালীত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকিব। এনেকৈ যিজন ১নং খেলুৱৈজনৰ সোঁহাতে প্ৰথম কোঠাত প্ৰৱেশ কৰিছিল তেওঁ সেই সোঁফালৰ কোঠালীবোৰ এটা এটাকৈ পাৰ হৈ যদিহে একেবাৰে বাহিৰ ওলাবলৈ সক্ষম হয়, তেনেহ’লে প্ৰথমে তেওঁ কেঁচা হৈ পৰিল বুলি কোৱা হয়, তেনেকৈ দ্বিতীয়জনো কেঁচা হ’বলৈ চেষ্টা কৰিব। এতিয়া কেঁচা হৈ পৰাৰ পাছত তেওঁ বাঁওফালৰ কোঠালীবোৰ এটা এটাকৈ ৰখীয়া খেলুৱৈয়ে চুব নোৱাৰাকৈ পাৰ হ’বলৈ চেষ্টা কৰিব, এনেকৈ যদি তেওঁ আটাইকেইটা কোঠালী পাৰ হৈ যাব পাৰে তেনেহ’লে তেওঁক পকা হৈ পৰিল বুলি কোৱা হয়। এইদৰে সোঁফালে সোমাই বাওঁফালহৈ পকা হৈ যোৱাৰ সময়চোৱাত যদি পহৰাদাৰি কোনো খেলুৱৈয়ে কোনোৱা এজনক হাতেৰে বেগেত মেলি চুব পাৰে নাইবা পকা কেঁচা এটা বাকচত লগ হৈ যায় তেনেহ’লে তেওঁৰ কাৰণেই গোটেই দলটো বাহিৰহৈ যাব লাগিব। এতিয়া পহৰাদাৰিৰ দলটোৱে খেল কোৰ্টত সোমাব আৰু হাৰা দলটোৱে পহৰাদাৰিৰ কাম কৰিব। ঠাই বিশেষে খেলৰ নিয়ম সাল-সালনি হ’ব পাৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
শিষ্ট ভট্টাচাৰ্য

শিষ্ট ভট্টাচাৰ্য অষ্টাদশ শতিকাৰ এজন কবি আছিল। ৰচনাৰীতিত ঘৰুৱা কথনভংগীৰ প্ৰয়োগৰ বাবে সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই 'শিশুপাল বধ' কাব্য আৰু 'কথা-ৰামায়ণ'ৰ কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ডৰ লেখক একেজন বুলি ঠাৱৰ কৰিছে।

শিশুপাল বধৰ চমু পৰিচয়

শিশুপাল-বধ' কাব্যখন সৰু, বিষয়বস্তু মহাভাৰতৰ সভা পৰ্বৰ। যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসূয় যজ্ঞত শ্ৰীকৃষ্ণক আগ-মাননি দিয়াত ঈৰ্ষা পৰৱশ হৈ শিশুপালে কৃষ্ণৰ বিৰুদ্ধে যি তিৰষ্কাৰ আৰু বিদ্বেষপূৰ্ণ কথা ক'বলৈ ধৰি শেষত কৃষ্ণৰ হাতত বধপ্ৰাপ্ত হয়, তাৰ এটি ঘৰুৱা, হাস্যোদ্দীপক আৰু গ্ৰাম্য চিত্ৰ পোৱা যাব শিষ্টৰ এই 'শিশুপাল বধ'ত। বিষয়বস্তু মহাভাৰতৰ, কিন্তু বৰ্ণনাসমূহ কবিৰ নিজস্ব।
'শিশুপাল-বধ'ৰ ভাষা কথিত ভাষাৰ অনুৰূপ, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ সাঁচত ঢলা ভাষা নহয়; কিন্তু বৰ্ণনাভঙ্গী অতি লঘু আৰু তৰল ভাবযুক্ত হোৱাৰ কাৰণে কাব্যিক গাম্ভীৰ্য আৰু মৰ্যাদাবিহীন হৈছে। এই একে বিষয়বস্তুকে লৈ মাধৱদেৱে 'ৰাজসূয় কাব্য' ৰচনা কৰিছিল, য'ত কাব্যিক সৌন্দৰ্য আৰু গাম্ভীৰ্যৰ সুন্দৰ সমন্বয় হৈছে। 'শিশুপাল-বধ'ৰ তলৰ নিদৰ্শনছোৱাই কাব্যৰ লঘু আৰু হাস্যোদ্দীপক দিশটোৰ আভাস দিব।

শ্ৰীকৃষ্ণই শিশুপালৰ তিৰষ্কাৰৰ প্ৰত্যুত্তৰ স্বৰূপে এইদৰে কৈছে :

ভোবোলা ছাগলী সিংহক সিঁয়াৰে আপোনাক বৰ মানি।
ভতুৱা কুকুৰে কামোৰ মাৰায় গৃহস্থ চোৰ নজানি॥
নৰক দেখিলে শৃগাল পলাই লুকাই বন সোমায়।
গধূলি-পুৱাসে আটাস পাৰায়, মোত পৰে বৰ নাই॥

মহাভাৰতৰ বিষয়বস্তুকে গাঁৱলীয়া পটভূমিত বৰ্ণনা কৰি জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ কৰিব পৰা গুণ কাব্যখনৰ আছে। কবিৰ হাস্যৰসিকতাও কাব্যখনত ফুটি উঠিছে। পুথিখন আকাৰত সৰু হ'লেও গ্ৰামীন জনতাক আমোদ দিব পৰা সমল আছে, বিশেষকৈ ইয়াত প্ৰয়োগ হোৱা জতুৱা ঠাঁচ আৰু উপমাই জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ নকৰাকৈ নাথাকে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
সাবৰমতী টিকি

সাবৰমতী পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে।
alt=President presents woman with award|
সাবৰমতী টিকি ; জন্ম প্ৰায় ১৯৬৮) ওড়িশা ৰাজ্যৰ নয়াগড় জিলাত বাস কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় সংৰক্ষণবিদ আৰু কৃষক। তেওঁ সম্ভৱ নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাৰ সৈতে কাম কৰে যিটো তেওঁৰ পিতৃ পদ্মশ্ৰী অধ্যাপক ৰাধামোহনে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যত জৈৱিক কৃষি আৰু থলুৱা জাতৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱাৰ উপৰিও আন বহুতো কাম কৰা হয়। ২০১৮ চনত ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ আৰু ২০২০ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সাবৰমতীৰ কৃতিত্বক স্বীকৃতি দিয়া হয়।

কৰ্ম জীৱন

সাবৰমতীৰ জন্ম হৈছিল c.১৯৬৯ চনl। অন্যান্য বস্তুৰ লগতে ইহঁতে লৱণ বীন, জেক বিন, তৰোৱাল বীন আৰু ক'লা চাউলৰ খেতি কৰে। তেওঁলোকে একেলগে সম্ভৱ নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থা (এন জি অ’) গঠন কৰে যিয়ে জৈৱিক কৃষি আৰু বীজ বিনিময়ক প্ৰসাৰিত কৰে। সম্ভৱৰ বাবে পূৰ্ণকালীন কাম কৰাৰ উদ্দেশ্যে ১৯৯৩ চনত অক্সফামৰ চাকৰি এৰি থৈ আহে। এই বেচৰকাৰী সংস্থাটোৱে মা সৰস্বতী নামৰ আত্মসহায়ক গোটৰ সৈতে অংশীদাৰিত্ব কৰি স্থানীয় গাঁৱত মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু পৰিৱেশৰ কাম-কাজৰ প্ৰসাৰ ঘটাইছে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

২০১৮ চনত সাবৰমতীৰ এই কামে স্বীকৃতি লাভ কৰে, যেতিয়া তেওঁ ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ২০২০ চনত তেওঁ পিতৃৰ সৈতে পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে, তেওঁলোকৰ দশকজোৰা সংৰক্ষণ আৰু জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰচাৰৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে।

নিৰ্বাচিত ৰচনা

টিকি, সাবৰমতী; লিম, লিয়াং চুন; ছাভান, অ’ৰম (২০১৫)। "এছ আৰ আইয়ে মহিলাৰ বাবে মংগলৰ খেতি কৰে"। খেতিৰ বিষয়। ৩১ (৪)।
টিকি, সাবৰমতী (২০১৫)। "এছ আৰ আই: মহিলাৰ জীৱনক ৰূপান্তৰিত কৰা এটা প্ৰথা"। লেইছা ইণ্ডিয়া। ১৭ (৪): ১৮–২০

তথ্যসূত্ৰ
তুলাপাত

তুলাপাত হৈছে পুৰণি অসমত পুথি লিখাৰ এবিধ উপকৰণ।

ঐতিহাসিক বিচাৰ

দেওধাই অসম বুৰঞ্জীত আছে যে স্বৰ্গদেউ চুডাংফাই নৰা ৰজালৈ যাঠিৰ নালত এখনি পত্ৰ দিছিল। সেই পত্ৰখনি কাকতত লিখা। ‘এ মনোগ্ৰাফ অন পেপাৰ মেকিং এণ্ড পেবিয়েৰ মেচ ইন দ্য প্ৰভিন্স অব ইষ্টাৰ্ণ বেংগল এণ্ড আচাম’ গ্ৰন্থত আই. চি. এছ জে. এন. গুপ্তই লিখিছে যে মুছলমান সকলে ভাৰতবৰ্ষত মৰাপাটৰ পৰা একপ্ৰকাৰ কাগজ তৈয়াৰ কৰিছিল। সেই কাকত কুৰি শতিকাৰ প্ৰথম তৰংগলৈকে পূৰ্ববংগ, মণিপুৰ প্ৰভৃতিত প্ৰচলিত আছিল।

তুলাপাত প্ৰস্তুতকৰণ

ইষ্টাৰ্ণ ইণ্ডিয়ান মেনুস্ক্ৰিপটচ পেইণ্টিং শীৰ্ষক গ্ৰন্থত ড॰ ৰজতানন্দ দাশগুপ্তই ক’লাজামু, কৰঙা জামু শ্ৰেণীৰ মাইহাই গছৰ শাহ সিজাই তুলাপাত প্ৰস্তুত কৰাৰ বৰ্ণনা দিছে। শ্যানলোকে ইয়াক হস্ (Hsa) আৰু অসমীয়া লোকে নুনী (Papyrifyra) বোলে। ইয়াৰ উপৰি সুৰাগছ নামৰ আন এবিধ গছৰ বাকলিবোৰ ব্যৱহাৰোপযোগী আকাৰত কাটি তাক ভালদৰে সিজাই ওপৰৰ অপবস্তুবোৰ আঁতৰাই পানীৰে ধুই চাৰিকোণী পাত্ৰত থৈ চপচপীয়াকৈ চেঁচা পানী ঢালিব লাগে। কিছু সময় পিছত মণ্ডখিনি গোটেই চতুষ্কোণী পাত্ৰটো আগুৰি ধৰি পানীৰ ওপৰত ভাঁহি থাকে। ঠাণ্ডা হোৱাৰ পিছত সিবোৰে আজিৰ হাতে সজা কাগজৰ আকাৰ লয়। পিছত তাক শুকাই লৈ দুজাপ কৰি মজবুত কৰে। তুলাপাত প্ৰস্ততকৰণৰ এই পদ্ধতি শ্বান এট হোমত কথিত হৈছে। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কামেং জিলাৰ বৌদ্ধসকলে উপযুক্ত পদ্ধতিত চুকছো (Sukso)গছৰ শাহৰপৰা তুলাপাত প্ৰস্তত কৰে বুলি জনা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লিখন সঁজুলি