ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বজ্ৰাংগ

বজ্ৰাংগ হিন্দু ধৰ্মশাস্ত্ৰত উল্লেখ থকা এক অসুৰ। পুৰাণৰ মতে তেওঁৰ জন্ম দিতিৰ আৰু পিতৃ কাশ্যপ ঋষিৰপৰা হৈছিল। পুত্ৰহন্তা দেৱতাৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লোৱাৰ বাবে দিতি অসুৰৰ মাতৃ হৈছিল। ইয়াৰ বাবে দিতিয়ে দহ হাজাৰ বছৰ ধৰি কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়, যাৰ বিনিময়ত তেওঁক দেৱতাক হত্যা কৰিব পৰা সন্তান এটা দিয়া হৈছিল। কাশ্যপে তেওঁৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিলে আৰু তেওঁলোকে বজ্ৰাংগক জন্ম দিলে, যাৰ শৰীৰ ইন্দ্ৰৰ অস্ত্ৰ বজ্ৰৰ দৰে।

বজ্ৰাংগ অসুৰ তাৰকাসুৰৰ পিতৃ, যিয়ে দেৱতাৰ সৈতে পিতৃৰ শত্ৰুতা অব্যাহত ৰাখিছিল, কিন্তু শেষত যুদ্ধ দেৱতা কাৰ্তিকেয়ৰদ্বাৰা পৰাস্ত হৈছিল।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

বজ্ৰাংগ শব্দটো এটা বিশেষণ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "হীৰাৰে ঢাকি থোৱা"।

বজ্ৰাংগ মানে বজ্ৰ, অৰ্থাৎ বজ্ৰ বা হীৰা আৰু অংক অৰ্থাৎ অলংকৃত শব্দৰে গঠিত সংস্কৃত যৌগ।

নতুবা বজ্ৰ আৰু নাগৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বজ্ৰনাগ নামৰ অৰ্থ হীৰা সৰ্প। বৈদিক হিন্দু ধৰ্মত বৃত্ৰৰ দৰে অসুৰবোৰক কেতিয়াবা নাগৰ দৰে চিত্ৰিত কৰা হয়।

কিংবদন্তি

ভনীয়েক অদিতিৰ প্ৰতি সদায় ঈৰ্ষা কৰা দিতিয়ে স্বামী কাশ্যপৰ পৰা অদিতিৰ পুত্ৰ দেৱতাসকলক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব পৰা পুত্ৰৰ কামনা কৰিলে। সন্মতি দি, কাশ্যপে তেওঁৰ পত্নীক বজ্ৰৰ সমান কঠোৰ শৰীৰৰ পুত্ৰদান কৰিছিল, যিয়ে ইন্দ্ৰ আৰু আন দেৱতাসকলক ধৰি আৰু শাস্তি দি নিজৰ বচন পালন কৰিছিল। ব্ৰহ্মাই বজ্ৰাংগক নিজৰ বন্দীসকলক মুকলি কৰি দিবলৈ আহ্বান জনাইছিল আৰু বজ্ৰাংগই মাকৰ নিৰ্দেশমতেহে কৰা বুলি কৈ পিছত মুক্তি দিছিল। সন্তুষ্ট হৈ ব্ৰহ্মাই তেওঁৰ বাবে বজ্ৰাংগী নামেৰে পৰিচিত মোহনীয় আৰু মৰমিয়াল এগাৰকী নাৰী সৃষ্টি কৰিছিল। ব্ৰহ্মাই যেতিয়া বজ্ৰাংগীক বৰদান আগবঢ়াইছিল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁক এনে এজন পুত্ৰ প্ৰদান কৰিবলৈ ক’লে যিয়ে ত্ৰিজগত দখল কৰিব আৰু দেৱতাৰ বাবে ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিব। ব্ৰহ্মাই তথাস্তু বুলি আশীৰ্বাদ দি যিটো সন্তান বৰদান হিচাপে দিছিল, তেৱেঁই তাৰকাসুৰ নামে পৰিচিত।

বজ্ৰাংগ আৰু বজ্ৰাংগী গোটেই জীৱন শান্তিৰে অৰণ্যতে বাস কৰিছিল। হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ পিছত বাৰ্ধক্যৰ বাবে তেওঁলোকৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
নীলপৱন বৰুৱা

নীলপৱন বৰুৱা (১ জুন, ১৯৩৬ - ২৮ অক্টোবৰ, ২০২২ ) অসমৰ এগৰাকী খ্যাতনামা চিত্ৰশিল্পী। ২০২১ চনত তেওঁক অসম চৰকাৰে ‘অসম সৌৰভ’ বঁটা প্ৰদান কৰে। বৰুৱাৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য চিত্ৰকৰ্ম হ’ল— ‘গ্ৰীণ বাৰ্ড’, ‘কালীয় দমন’, ‘শংখচক্ৰ গদাপদ্ম’, ‘শায়িত মানুহ’, ‘বৰঢোল’, ‘ভিয়েটনামৰ জয়’, ‘চিঞৰ’, ‘তিনিজন মাতব্বৰ’, ‘পটচিত্ৰ’ আৰু ‘দেৱীৰ তিনিখন মুখ’।

হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা কেবাবাৰো দিয়াৰ পাছত কৃতকাৰ্য হৈ খেতি-খোলা আৰু সামাজিক কামত মনোনিৱেশ কৰিম বুলি তেওঁ কলেজীয়া শিক্ষা লোৱা নাছিল। কিন্তু প্ৰমথনাথ বসুৰ এখন কিতাপৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ শান্তিনিকেতনত শিক্ষা লোৱাৰ মানসেৰে কলিকতালৈ আহে। প্ৰথমে তেওঁ কৃষি বিষয়ত শিক্ষা লোৱাৰ ইচ্ছা কৰিছিল, কিন্তু শান্তিনিকেতনত প্ৰদৰ্শিত চিত্ৰ আৰু পাঠদানৰ শ্ৰেণী সমূহ দেখি চিত্ৰকলাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় আৰু চিত্ৰ কলা শাখাত শিক্ষাৰম্ভ কৰে।

১৯৬১ চনত শান্তিনিকেতনত যোগদান কৰা বৰুৱাই স্নাতক ডিগ্ৰী সমাপ্ত কৰোঁতে লগাতকৈ বেছি সময় লৈছিল। শান্তি নিকেতনৰ চিত্ৰ কলাৰ শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ শ্ৰী নিকেতনৰপৰা glazed pottery বিষয়ত শিক্ষা লয়।

১৯৭১ চনত বৰুৱাই অসম চাৰু-কাৰু কলা পৰিষদ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, লগতে ‘বসুন্ধৰা কলা নিকেতন’ নামে অসমৰ প্ৰথমখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চিত্ৰ-শিল্পৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰে। ইয়াৰ পাছৰেপৰা বৰুৱাই চিত্ৰ-শিল্প সৃষ্টিৰ কামত লাগি আহিছে।

নীলপৱন বৰুৱাৰ অংকিত চিত্ৰ ‘বিৰলা একাডমি অফ্‌ আৰ্ট এণ্ড কালচাৰ, কলিকতা’, ‘লক্ষ্ণৌ ললিত কলা একাডেমি’, ভুৱনেশ্বৰ আদি ঠাইত প্ৰদৰ্শিত হৈছে। তেখেতৰ অংকতি ছবিয়ে ‘ললিত কলা একাডেমি, দিল্লী’ত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

১৯৮২ চনত বৰুৱাই লোককলা নাম দি এটি লোকশিল্প চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰ খুলিছিল

ব্যক্তিগত জীৱন

অসমৰ খ্যাতনামা কণ্ঠশিল্পী প্ৰয়াত দীপালী বৰঠাকুৰ নীলপৱন বৰুৱাৰ সহধৰ্মিনী। জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী দীপালী বৰঠাকুৰে ‘মটৰ-নিউৰণ ৰোগ’ত আক্ৰান্ত হৈ গান গোৱাৰ ক্ষমতা হেৰোৱাৰ লগতে চলা-ফিৰা কৰিবলৈকো ‘হুইল চেয়াৰ’ৰ আশ্ৰয় ল’বলগীয়া হৈছিল। এনে অৱস্থাতে নীলপৱন বৰুৱাই ১৯৭৬ চনত দীপালী বৰঠাকুৰৰ লগত বিবাহ-পাশত আৱদ্ধ হয়। বিয়াৰ পাছত মৃত্যু পৰ্যন্ত বৰুৱাই দীপালী বৰঠাকুৰৰ যাৱতীয় যত্ন লৈ আহিছিল।

সামাজিক জীৱন

বৰুৱা জীৱনকালত বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। ১৯৪৫ চনত তেওঁ টীয়কত প্ৰতিষ্ঠিত জয়হিন্দ ছাত্ৰ সংসদৰ মাধ্যমেৰে সমাজ সেৱাত ব্ৰতী হৈ সক্ৰিয় ৰাজহুৱা জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ১৯৯১ চনত তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ দুধনৈ অধিৱেশনৰ গ্ৰন্থমেলা আৰু প্ৰদৰ্শনীৰ উদ্ধোধন কৰিছিল। নীলপৱন বৰুৱা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ শিল্পী-সাহিত্যিক সাহায্য ন্যাসৰ সভাপতি আছিল আৰু নতুন দিল্লীৰ ললিত কলা একাডেমীৰ অসমৰ প্ৰতিনিধি আছিল। ললিত কলা একাডেমীৰ উদ্যোগত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত সৰ্ব ভাৰতীয় শিল্পী শিবিৰ নীলপৱন বৰুৱাই পৰিচালনা কৰিছিল।

২০১৮ ত নীলপৱন বৰুৱা আৰু তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মাজত হোৱা চুক্তি অনুসৰি তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ে আগ্ৰহী কলাৰসিকৰ বাবে ২০২২ চনৰ ৯ এপ্ৰিল তাৰিখে বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰাংগণত ‘মডাৰ্ণ আৰ্ট অৱ নীলপৱন’ এটি সংগ্ৰহালয় উন্মোচন কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স হৈছিল ৮৬ বছৰ। অসম চৰকাৰে ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে বৰুৱাৰ শেষ কৃত্য সম্পন্ন কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

চমু পৰিচয়
চিত্ৰ সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসম সৌৰভ বঁটা বিজয়ী
কাটেৰী আম্মান

কাটেৰী আম্মান বা সংক্ষিপ্ত ৰূপত কাটেৰী হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁৰ পূজাৰ উৎপত্তি যিটো হিন্দু ধৰ্মৰ অধীনত শ্ৰেণীভুক্ত দ্ৰাবিড় লোকধৰ্মৰ পৰা হৈছে।

তামিলনাডুত তেওঁক প্ৰায়ে পাৰ্বতীৰ ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক কোনো এখন চহৰৰ ৰক্ষক দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হয়। তেওঁৰ কোনো কোনো অনুগামীয়ে তেওঁক মহাদেৱীৰ এক ৰূপ বুলি গণ্য কৰে। কলিযুগত তেওঁক ৰোগ ধ্বংসৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। দেৱীক প্ৰায়ে তেওঁৰ স্বামী মুনিশ্বৰনৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হয়।

কিংবদন্তী

তামিল লোককথা অনুসৰি শিৱই এবাৰ তেওঁৰ পত্নী পাৰ্বতীক মাজনিশা তেওঁলোকৰ বিছনা এৰি যোৱা, আৰু সূৰ্য্য উদয়ৰ আগতেহে উভতি অহা দেখা পাইছিল। এই সন্দৰ্ভত যেতিয়া তেওঁ দেৱীক প্ৰশ্ন কৰিছিল, তেতিয়া দেৱী বিমোৰত পৰিছিল, দেৱীয়ে শিৱৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত জনাইছিল যে তেওঁ গোটেই ৰাতি তেওঁৰ কাষতেই আছিল। কলৈকো আঁতৰি যোৱা নাই। শিৱই যেতিয়া দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে এই একেই পৰিঘটনাটোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ দেৱী পিছে পিছে কৈলাসৰ পৰা এখন অৰণ্যলৈ আগবাঢ়ি গ’ল, আৰু প্ৰত্যক্ষ কৰিলে যে দেৱীয়ে মৃতদেহ খান্দি কালিৰ ভয়ানক ৰূপ ধাৰণ কৰি, সেইবোৰ ভক্ষণ কৰিবলৈ ধৰিছে। শিৱই দেৱীক ৰখাবলৈ দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হৈ হাবিৰ বাটত এটা গাঁত খান্দিলে। যেতিয়া গাঁতৰ ভিতৰত পৰি কালিয়ে শিৱক দেখা পালে, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ কৰ্মৰ বাবে অনুশোচনাৰে ভৰি পৰিল, আৰু শিৱক প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে যে তেওঁ এই ৰোগজনিত অনুসৰণৰ অন্ত পেলাব। ইয়াৰোপৰি তেওঁ শিৱক ক’লে যে তেওঁ গাঁতৰ ভিতৰতে নিজৰ ভয়ংকৰ ৰূপটো এৰি, আৰু কৰ্তব্যপৰায়ণ পত্নী হিচাপে তেওঁৰ ওচৰলৈ উভতি যাব। এইদৰে গাঁ‌তৰ ভিতৰত এৰি অহা শক্তিয়েই দেৱীৰ কাটেৰী আম্মান ৰূপ হৈ পৰিল, যি ৰোগ ধ্বংস কৰা আৰু নিজৰ অনুগামীসকলক ৰক্ষা কৰা উপকাৰী দেৱী।

অৱশ্যে কিছুমান সম্প্ৰদায়ৰ লোককথা অনুসৰি দেৱীক কেতিয়াবা কেতিয়াবা তেওঁৰ কুৎসিত দিশৰ সৈতেও চিনাক্ত কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে দলিত লোককথা অনুসৰি কাটেৰী আম্মানৰ উৎপত্তি শিৱই তেওঁক দিয়া অভিশাপৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ ফলত তেওঁ অৰণ্যৰ মাজত ঘূৰি ফুৰে, তেওঁক গৰ্ভৱতী মহিলাই পূজা নকৰিলে চিকাৰৰ বলি সাজে। এই কাৰণে কাটেৰীক হিংস্ৰ আৰু ডাইনীসদৃশ বুলিও চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এই স্বৰূপত তেওঁক তেজ আৰু আধ্যাত্মিকতাৰে জড়িত আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ সৈতে পূজা কৰা হয়। তেওঁক এনে এক সত্তা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যিয়ে সন্তুষ্ট হ'লে সন্তানক সুৰক্ষা দিয়ে, আৰু অসন্তুষ্ট হ'লে ডিঙি চেপি হত্যা কৰে।

মূৰ্তি প্ৰকাশ

কাটেৰী দেৱীক বহু ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। তেওঁৰ ছালৰ ৰং হয় গাঢ় নীলা বা ক’লা বুলি প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে। দেৱীয়ে অৰুভাল (দা), বাটি, ত্ৰিশুল, পদুম বা এই সকলোবোৰ বৈশিষ্ট্য নিজৰ চাৰিবাহু ৰূপত ধৰি থকা দেখা যায়।

উপাসনা

দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ গাঁৱত দলিত সম্প্ৰদায়ৰ লোকে কাটেৰী আম্মানক পূজা কৰে। ট্ৰিনিদাদ, গায়ানা, জামাইকা, দক্ষিণ আফ্ৰিকাকে ধৰি অন্যান্য ঠাইৰ তামিল প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলেও তেওঁক পূজা কৰে। দেৱীৰ প্ৰসাদত নিম পাত, চূণ, ৰঙা ফুল আদিৰ ব্যৱহাৰ হয়। কুকুৰা আৰু গাহৰি ব্যৱহাৰ কৰি পশু বলি দিয়াৰ দৰে নীতি-নিয়ম তেওঁৰ উপাসকসকলৰ মাজত সাধাৰণতে দেখা যায়। দেৱীক কুলাদৈৱম অৰ্থাৎ কুলদেৱতা বুলি গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ফাকুৱা দৌল, জয়সাগৰ

ফাকুৱা দৌল (পাকুৱা দৌল বা জয়মতীৰ স্মৃতিসৌধ) হৈছে আহোম বংশ ইটাৰে নিৰ্মিত এটা দৌল। এই দৌলটো অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ জয়সাগৰৰ জয়সাগৰ পুখুৰীৰ ওচৰত অৱস্থিত। ১৭০৩–১৭০৪ চনৰ আশে-পাশে স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই তেওঁৰ মাতৃ জয়মতী কুঁৱৰীৰ স্মৃতিত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰাইছিল। এই দৌলটোক জয়মতীৰ বলিদানৰ স্মৃতিত নিৰ্মিত আৰু অসমৰ সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক ঐতিহ্যৰ অংশ হিচাপে থিয় দিয়া অন্যতম স্মৃতিসৌধ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। অৱশ্যে ইতিহাসবিদসকলৰ মাজত এই দৌলটোৰ নামক লৈ দ্বিমত থকা দেখা যায়। ফাকুৱা শব্দটোক পাকুৱা শব্দৰ অপভ্ৰংশ বুলিও কোনোকোনোৱে ক'ব খোজে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official page – Fakuwa Doul, Sivasagar District Administration
মেকুৰী

পোহনীয়া মেকুৰী (Felis catus বা Felis silvestris catus) ইহঁতৰ চিকাৰ ধৰাৰ ক্ষমতা আৰু সংগলাভৰ সুবিধাৰ বাবে ইহঁতক মানুহে বৰ গুৰুত্ব দিয়ে।

মেকুৰীৰ শক্তিশালী গা, আৰু সৰু চিকাৰ মাৰিব পৰা চোকা দাঁত থাকে। ইহঁতে প্ৰতিক্ৰিয়া বৰ খৰ। ইহঁতে নিগনি বা আন সৰু প্ৰাণীৰ উচ্চ কম্পনাংকৰ শব্দ শুনা পায়, যিবোৰ মানুহে নুশুনে। ইহঁতে প্ৰায় আন্ধাৰতো দেখা পায়। বেছিভাগ আন স্তন্যপায়ীৰ দৰেই ইহঁতে ৰঙৰ পাৰ্থক্য ধৰিব নোৱাৰে আৰু মানুহতকৈ শুঙা শক্তি বেছি কাঢ়া।

২০০৭ চনৰ জিনীয় অধ্যয়ন এটাৰ মতে পোহনীয়া মেকুৰীবোৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ৱ প্ৰায় ৮,০০০ চনতে পশ্চিম এছিয়াত আফ্ৰিকীয় বনমেকুৰীৰ (Felis silvestris lybica) পৰা ৰূপান্তৰিত হৈছিল। মেকুৰী পৃথিৱীৰ বৰ জনপ্ৰিয় পোহনীয়া জন্তু, আৰু বৰ্তমান মানুহ থকা প্ৰায় সকলো ঠাইতে ইহঁতক পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
ৰশিদা হক চৌধুৰী

ৰশিদা হক চৌধুৰী(, জন্ম ২৪ এপ্ৰিল ১৯২৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আছিল৷ তেওঁ ১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈকে চৰণ সিং মন্ত্ৰালয়ৰ সমাজ কল্যাণ বিভাগৰ ৰাজ্য মন্ত্ৰী আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯২৬ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত ৰশিদা হক চৌধুৰীয়ে অসমৰ তেজপুৰত মুছলমান মজুমদাৰৰ বঙালী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আলহাজ নাচিব আলী মজুমদাৰ। শিলচৰৰ এখন মিছন স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি কলকাতাৰ লেডী ব্ৰাবৰ্ণ কলেজৰ পৰা তেওঁ কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

চৌধুৰীয়ে ১৯৫০ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (INC) দলত যোগদান কৰে। ১৯৭৭ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ শিলচৰৰ পৰা আইএনচিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। চৌধুৰীয়ে ১,৩৮,৬৩৮ টা ভোট লাভ কৰি ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ নুৰুল হুদাক ২৮,০০০ তকৈ অধিক ভোটত পৰাস্ত কৰে। বাংলাদেশ শৰণাৰ্থীসকলৰ বাবে সামাজিক কৰ্ম সমিতিৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

চৌধুৰীয়ে ১৯৮০ চনত শিলচৰৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। এইবাৰ অৱশ্যে তেওঁ ৪৬.৯৮% ভোট লাভ কৰি আইএনচি(আই)ৰ সন্তোষ মোহন দেৱ (৫২% ভোট)ৰ পিছতে দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৪৮ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত ৰশিদা হকে আইএনচিৰ ৰাজনীতিবিদ মইনুল হক চৌধুৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়৷ তেওঁৰ এজন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
যৌগিক সংখ্যা

যৌগিক সংখ্যা যি বিলাক সংখ্যাৰ উৎপাদক দুটাতকৈ অধিক, তেনেবোৰ সংখ্যাক যৌগিক সংখ্যা বোলে। যেনে– ৪, ৬, ৮, ১০, ১২ ইত্যাদি।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংখ্যা
ন'বেল বঁটা (২০১৪)

ন'বেল বঁটা বছৰি প্ৰদান কৰা এটা অতি সন্মানীয় পুৰস্কাৰ। স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে। ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়। ১৯০১ চনত প্ৰথমে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১৪ বৰ্ষত নিম্নোক্ত সকললৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে।

#
শাখা
আলোকচিত্ৰ
বিজেতা
নাগৰিকত্ব
অৱদান

১
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
|
ইছামু আকাছাকি (Isamu Akasaki)

অধিক কাৰ্যক্ষম নীলা পোহৰ নিৰ্গমণকাৰী ডায়'ড আৱিষ্কাৰৰ বাবে, যি আৱিষ্কাৰে উজ্জ্বল আৰু কম-শক্তিব্যয়ক বগা পোহৰৰ উৎস নিৰ্মাণৰ বাট মোকলালে ("for the invention of efficient blue light-emitting diodes which has enabled b and energy-saving white light sources")
|
হিৰোশ্বি এমান' (Hiroshi Amano)

|
শ্বুজি নাকামুৰা (Shuji Nakamura)

২
ৰসায়ন বিজ্ঞান
|
এৰিক্‌ বেৎজিগ্‌ (Eric Betzig)

পৰম সূক্ষ্ম প্ৰতিপ্ৰভা অণুবীক্ষণৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে ("for the development of super-resolved fluorescence microscopy"
|
ষ্টিফেন ডব্লিউ. হেল (Stefan W. Hell)

|
উইলিয়াম ই. ময়েৰ্নাৰ (William E. Moerner)

৩
ফিজিঅ'লজী বা মেডিচিন
|
জন অ'কীফ (John O'Keefe)

মগজুত অৱস্থিত স্থান নিৰ্ণায়ক কোষৰ উপস্থিতি ধৰা পেলোৱা গৱেষণাৰ বাবে ("for their discoveries of cells that constitute a positioning system in the brain")
|
মে-ব্ৰিট ম'জাৰ (May-Britt Moser)

|
এড্‌ভাৰ্ড আই. ম'জাৰ (Edvard I. Moser)

৪
সাহিত্য
|
পেট্ৰিক ম'ডিয়ান' (Patrick Modiano)

স্মৃতিৰ কলাৰ দ্বাৰা যিয়ে অস্পৰ্শ মানৱ নিয়তিক উদ্বেলিত কৰে আৰু জীৱিকাৰ মাজৰ জীৱন আৰু পৃথিৱীক উন্মোচিত কৰে ("for the art of memory with which he has evoked the most ungraspable human destinies and uncovered the life-world of the occupation")

৫
শান্তিৰ ন'বেল বঁটা
|
কৈলাস সত্যাৰ্থী (Kailash Satyarthi)

শিশু আৰু কিশোৰৰ ওপৰত চলা অত্যাচাৰ বিৰূদ্ধে প্ৰতিবাদ আৰু শিশুৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ হকে কৰি অহা সংঘৰ্ষৰ বাবে ("for their struggle against the suppression of children and young people and for the of all children to education")
|
মালালা ইউছুফজাই (Malala Yousafzai)

৬
অৰ্থনীতি
|
জঁ টিৰ'ল (Jean Tirole)

বজাৰৰ শক্তি আৰু নিয়ন্ত্ৰণ সম্বন্ধীয় তেখেতৰ গৱেষণাৰ বাবে ("for his analysis of market power and regulation")

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website of the Royal Swedish Academy of Sciences
Official website of the Nobel Foundation
Downloadable Database of Nobel Laureates

শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
ধ্যান চান্দ বঁটা

ধ্যান চান্দ বঁটা ভাৰতৰ ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰত জীৱনজোৰা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ কল্যাণ মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ বঁটা। এই বঁটা মহান ভাৰতীয় হকী খেলুৱৈ ধ্যান চান্দৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। এই বঁটা ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। এই বঁটাৰ লগত নগদ ₹৫০০,০০০ টকা, এখন মানপত্ৰ আৰু ধ্যান চান্দে হকী খেলি থকা এটা ট্ৰফি দিয়া হয়।

বঁটা বিজয়ীসকলৰ তালিকা

ক্ৰমিক নং নাম চন ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰ
১. অপৰ্ণা ঘোষ ২০০২ বাস্কেটবল
২. অশোক দিৱান ২০০২ হকী
৩. চাহুৰাজ ব্ৰিজধাৰ ২০০২ বক্সিং
৪. চাৰ্লচ কৰ্নেলিউছ ২০০৩ হকী
৫. ধৰম শিং মান ২০০৩ হকী
৬. অম প্ৰকাশ ২০০৩ ভলীবল
৭. ৰাম কুমাৰ ২০০৩ বাস্কেটবল
৮. স্মিতা যাদৱ ২০০৩ ৰোয়িং
৯. হাৰদয়াল শিং ২০০৪ হকী
১০. লাভ শিং ২০০৪ এথলেটিকচ
১১. মেহেণ্ডেল পাশুৰাম ২০০৪ এথলেটিকচ
১২. মনোজ কোঠাৰী ২০০৫ বিলিয়াৰ্ডছ আৰু স্নুকাৰ
১৩. মাৰুটি মানে ২০০৫ মল্লযুঁজ
১৪. ৰাজিন্দাৰ শিং ২০০৫ হকী
১৫. হাৰিশ্চন্দ্ৰ ব্ৰিজধাৰ ২০০৬ মল্লযুঁজ
১৬. নান্দী শিং ২০০৬ হকী
১৭. উদয় প্ৰভু ২০০৬ এথলেটিকচ
১৮. ৰাজেন্দ্ৰ শিং ২০০৭ মল্লযুঁজ
১৯. শ্বামশ্বেৰ শিং ২০০৭ কাবাডী
২০. ভৰিণ্ডাৰ শিং ২০০৭ হকী
২১. গিয়ান শিং ২০০৮ মল্লযুঁজ
২২. হাকাম শিং ২০০৮ এথলেটিকচ
২৩. মুখবায়ন শিং ২০০৮ হকী
২৪. ঈশ্বৰ শিং দেউল ২০০৯ এথলেটিকচ
২৫. সাতবীৰ শিং দাহয়া ২০০৯ মল্লযুঁজ
২৬. সতিশ পিল্লাই ২০১০ এথলেটিকচ
২৭. অনিতা চানু ২০১০ ভাৰোত্তলন
২৮. কুলদ্বীপ শিং ২০১০ মল্লযুঁজ
২৯. শ্ববিৰ আলী ২০১১ ফুটবল
৩০. সুশীল কোহলী ২০১১ সাঁতোৰ
৩১. ৰাজকুমাৰ বাইছলা ২০১১ মল্লযুঁজ
৩২. জাগৰাজ শিং মান ২০১২ এথলেটিকচ
৩৩. গুনদীপ কুমাৰ ২০১২ হকী
৩৪. বিনোদ কুমাৰ ২০১২ মল্লযুঁজ
৩৫. সুখবীৰ শিং ২০১২ পাৰা-স্পৰ্টচ
৩৬. মেৰী ডিছুজা চেকুৱেইৰা ২০১৩ এথলেটিকচ
৩৭. চৈয়দ আলী ২০১৩ হকী
৩৭. অনিল মান (জেষ্ঠ) ২০১৩ মল্লযুঁজ
৩৯. গীৰৰাজ শিং ২০১৩ পাৰা-স্পৰ্টচ
৪০. গুৰমাইল শিং ২০১৪ হকী
৪১. কে. পি. থাক্কাৰ ২০১৪ সাঁতোৰ
৪২. জীশান আলী ২০১৪ টেনিছ
৪৩. ৰোমিঅ জেমেছ ২০১৫ হকী
৪৪. শিৱ প্ৰকাশ মিশ্ৰ ২০১৫ টেনিছ
৪৫. টি. পি. পি. নায়াৰ ২০১৫ ভলীবল
46. শংকৰ লক্ষ্মণ ২০১৬ হকী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াভিত্তিক বঁটা
কমৰবন্ধ

কমৰবন্ধ বা কমৰধনি হৈছে কঁকালত পিন্ধা এক প্ৰকাৰৰ শিকলি সদৃশ গহনা। বা সূতাৰ জৰী। কমৰবন্ধক ইংৰাজীত বেলী চেইন বুলি কোৱা হয়। কিছুমান কমৰবন্ধ নাভি বিন্ধাৰ লগত সংলগ্ন হৈ থাকে। ইয়াক প্ৰায়ে ৰূপ বা সোণেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা শিকলিৰ সলনি কঁকালৰ চাৰিওফালে সূতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিকলিডাল সুক্ষ্ম আৰু পাতল হ’ব পাৰে, বা গধুৰ আৰু ডাঠ হ’ব পাৰে।

ভাৰতীয় সংস্কৃতিত কমৰবন্ধ মহিলাৰ বাবে শুভ বুলি গণ্য কৰা হয়।

ইতিহাস

কমৰবন্ধৰ ব্যৱহাৰ ভাৰত উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা আৰু ৪০০০ বছৰ বা তাতোকৈ অধিক সময়ৰ পৰাই অনুমান কৰিব পাৰি।
ঐতিহাসিকভাৱে ভাৰতত পুৰুষ আৰু মহিলাই কঁকালৰ শিকলি অলংকাৰ হিচাপে আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে, আনুষংগিক সামগ্ৰী হিচাপে আৰু ধন-সম্পত্তি দেখুৱাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।

ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা অহা বহুতো প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য্য আৰু চিত্ৰকল্প, সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাৰ পৰাই কঁকালৰ শিকলি অতি জনপ্ৰিয় গহনা আছিল বুলি ইংগিত দিয়ে। হিন্দু ধৰ্মৰ বহুতো দেৱতাই কঁকালৰ শিকলি পিন্ধিছিল, যেনে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ। কমৰবন্ধ বা পাটকা নামৰ কঁকালৰ বান্ধনী এটা ৰাজস্থানীসকলৰ মধ্যযুগীয় উচ্চ শ্ৰেণীৰ সাজ-পোছাকৰ এটা অংশ আছিল।

চতুৰ্দশ শতিকাৰ এটা কবিতাই ইংগিত দিয়ে যে দক্ষিণ ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত কমৰবন্ধ পুৰুষৰ বাবে এটা ফেশ্বন হৈ আহিছে।

বৰ্তমান সময়ত

ভাৰতত মহিলাৰ মাজত সাধাৰণতে কমৰবন্ধৰ প্ৰচলন দেখা যায়। কিছুমান অঞ্চলত কঁকালৰ শিকলি পুৰুষৰ মাজতো সাধাৰণ।
দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্য তামিলনাডুত প্ৰতিটো নৱজাতককে সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপে কমৰবন্ধ দিয়া হয়।

নামবুথ্ৰি পুৰুষে সাধাৰণতে প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাতো কঁকালৰ পেটী পিন্ধে। কিছুমান অভিজাত পৰিয়ালত নামবুথ্ৰি পুৰুষে কঁকালত চেপেটা ত্ৰিগুণ সোণৰ পেটী পিন্ধিছিল। হিন্দুৰ প্ৰথা অনুসৰি নৱজাতকে জন্মৰ ২৮ তাৰিখে কঁকালৰ শিকলি (আৰঞ্জনাম) পায়। কেৰালাত ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক নিৰ্বিশেষে প্ৰায় সকলো নৱজাতকে কঁকালৰ শিকলি পায়। যদিও বহু ল'ৰাই সাধাৰণতে কিশোৰ বয়সত কঁকালৰ শিকলি পৰিত্যাগ কৰে, বেছিভাগ ছোৱালী আৰু যথেষ্ট সংখ্যক ল'ৰাই প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত কঁকালৰ শিকলি পিন্ধি থাকে। ভগৱান শিৱৰ অনুগামী এজনে শিকলি পিন্ধিব বুলি আশা কৰা হয়, য'ত কঁকালত এশটা গুটি থকা বগা শিকলিৰে ৰুদ্ৰাক্ষ বান্ধি থোৱা থাকে। লক্ষদ্বীপত পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে ৰূপৰ সূতা পিন্ধে। ধোদিয়া আৰু কথোদী বা কটকৰী পুৰুষে কঁকালত অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰে।

সাংস্কৃতিক কাৰণত কঁকালৰ শিকলি পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত মহিলা আৰু পুৰুষৰ বাবে ফেশ্বন এক্সেচৰিজ হৈ পৰিছিল।

কঁকালত পিন্ধা গুটিৰ একেধৰণৰ কাপোৰ আফ্ৰিকান সংস্কৃতিৰ কেইবাটাও দিশ যেনে সাজ-পোছাক, শিশুৰ যত্ন, সম্পৰ্ক আদিত দেখা গৈছে বিশেষকৈ ঘানা আৰু নাইজেৰিয়াৰ সংস্কৃতিত এই কঁকালৰ গুটিবোৰে কঁকালৰ কাপোৰৰ বাবে স্লিং হিচাপে কাম কৰি আহিছে, আৰু শিশুক পিঠিত কঢ়িয়াই নিলে সহায় হিচাপে কাম কৰি আহিছে। শিশুৰ যত্নত ইহঁতক নামকৰণ অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে আৰু যৌৱনকাললৈকে বৃদ্ধি জুখিবলৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এই প্ৰথা সমগ্ৰ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজত বিয়পি পৰাৰ লগে লগে ইহঁত নাৰীত্ব প্ৰকাশৰ আনুষংগিক বস্তু হৈ পৰিছে, নিতম্বৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি যৌনতা বৃদ্ধি কৰে আৰু উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক হিচাপে কাম কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
বগেজাৰী গীত

বগেজাৰী গীত হৈছে পাতি ৰাভাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক প্ৰকাৰৰ গীত। পুৰণি কামৰূপ জিলাৰ (বৰ্তমান দক্ষিণ কামৰূপ) ঔগুৰি, বামুনীগাওঁ, বকো, বনগাওঁ আৰু বগে ৰাজ্যত ৰচিত হৈছিল বগেজাৰী গীত।

পৰিচয়

অসমীয়া সংস্কৃতি বাৰেৰহনীয়া। এই বাৰেৰহনীয়া অসমীয়া সংস্কৃতিৰ মূলতে বিভিন্ন জাতি-জনজাতিৰ অৱদান | এই বিভিন্ন জনজাতিৰে অন্যতম ৰাভাসকল | এই ৰাভাসকলৰে পাতি ৰাভাসকলৰ এক মূল্যৱান সম্পদ বগেজাৰী গীত। এই বগেজাৰী গীতসমূহ 'বহুৰঙী 'গীত বুলিও জনা যায়। এই বগেজাৰী বা বহুৰঙী গীতবিলাক পাতি ৰাভাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত।

উদ্ভৱ

বগেজাৰী গীতৰ উদ্ভৱ সম্পৰ্কে সঠিক তথ্য পোৱা নাযায় যদিও বগেজাৰী গীতৰ উদ্ভৱ সম্পৰ্কত জনশ্ৰুতি বা কিম্বদন্তীৰ প্ৰচলন আছে। প্ৰচলিত কিম্বদন্তীৰ অনুসৰি গুৱাহাটীৰ পৰা দৰঙলৈ আহোঁতে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে পূৰ্বতে 'বগে' নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল। সেই ৰাজ্যৰ এগৰাকী ৰাজকন্যাৰ নাম আছিল জাৰী। বগে ৰাজ্যত জন্মা কাৰণে মানুহে বুলিছিল ‘বগেজাৰী’। এই বগে ৰাজকন্যাৰ বিবাহ হৈছিল পাঁচালী কবি মনকৰৰ সৈতে। পৰবৰ্তী সময়ত মনকৰে কোঁচ ৰাজ্যৰ ৰাজকবিৰ পদলাভ কৰাত সেই ৰাজ্যলৈ যাবলৈ ওলায়। কিন্তুু 'বগে ' নিজৰ ৰাজ্য এৰি সেই ৰাজ্যলৈ যাবলৈ অমান্তি হয়। পিচত মনকৰে 'বগে'ক এৰি থৈ কোঁচৰাজ্যলৈ গুচি যায়। এই বিচ্ছেদ সহিব নোৱাৰি বগেৰ মুখেৰে কিছুমান গীত সৃষ্টি হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত এই গীতবোৰকে 'বগেজাৰী গীত' বুলি জনা যায়।

বিষয়বস্তু

বগেজাৰী গীতৰ বিষয়বস্তু বিৰহাত্মক।

বাদ্য

বগেজাৰী গীতত ঢোল, পেপা, ডুণ্ডৰী, থৰকা, খুটিতাল আদি বাদ্য সমূহ বজোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়।

পৰিবেশন শৈলী

বগেজাৰী গীত এবিধ দলীয় পৰিৱেশ্য কলা। বগেজাৰী গীত পৰিবেশনত মহিলাসকলেই প্ৰধান ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে যদিও পুৰুষসকলেও অংশগ্ৰহণ কৰে। এই গীত নৃত্য পৰিবেশনৰ সময়ত মহিলাসকলৰ চুলি বন্ধা থাকে আৰু পুৰুষসকলে গেঞ্জী পিন্ধাৰ লগতে আঁঠুৰ ওপৰত গামোচা আৰু মূৰত গামোচাৰ পাগ মাৰে।

ৰচনাশৈলী

এই গীতৰ ৰচনাশৈলী ছন্দোময়, ভাবঘন আৰু প্ৰণয়াত্মক। গীতৰ সুৰ বিহুসুৰীয়া।

‘আকাশত তৰা নাই
জোন দেখ্ং পুৱা।
মনে চিতে নিমিলিলে
দেহা নকৰ্ং চুৱা।

সম্প্ৰতি এই বগেজাৰী গীতবোৰ পাতিৰাভাসকলৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ হৈ নাথাকি অসমৰ বিভিন্ন জাতি তথা বাৰেবৰণীয়া স্ংস্কৃতিত স্থান পাবলৈ সক্ষম হৈছে। এই বগেজাৰী গীতবোৰ কেৱল বগেজাৰীয়েই যে ৰচনা কৰিছিল তেনে নহয়, হয়তো ইয়াৰ পিছতো বহুতো লোকেই এই বগেজাৰী গীত বোৰৰ ৰচনা কৰিছিল।

বগেজাৰী বাই অ’
তোৰে গিত খাং…

এই বগেজাৰী গীতসমূহে পাতিৰাভাসকলৰ ৰাভা সংস্কৃতিক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পাৱনী পৰৱ

পাৱনী পৰৱ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যতম জনগোষ্ঠী কোচসকলৰ বছৰৰ আৰম্ভণীতে পতা এক পৱিত্ৰ জাতীয় উছৱ। এই উছৱৰ মূল ’পাৱনী দেৱী’ কোচসকলৰ জনবিশ্বাসমতে প্ৰাকৃতিক শক্তিৰ অধিকাৰিণী আৰু প্ৰেম উৎসৃজনী দেৱী। অৱশ্যে এই পৰৱত ’পাৱনী দেৱী’ৰ লগতে অন্যান্য দেৱ-দেৱীকো পূজা কৰা হয়। পাৱনী বায় কেইবাটাও দেৱ-দেৱতাৰ সমষ্টি। যেনে, বুঢ়া বাউছ, চৰাবুৰি, শীতলী কাতুলী, বাঙাকৱায়, লক্ষ্মীৱায় আদি। এইসকল দেৱ-দেৱী বিভিন্ন শক্তিৰ অধিকাৰী। বিভিন্ন দেৱ-দেৱীক উদ্দেশ্যি বেলেগ বেলেগ ভোগ নৈবেদ্য আগবঢ়োৱা হয়। বিশেষকৈ দৈ আৰু চাউলৰ গুড়িৰে কৰা পিঠা অপৰিহাৰ্য। ব’হাগ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ’পাৱনী’ শব্দটো ’পাউনি’ৰ অপভ্ৰংশ বুলিব পাৰি। পাউনি মানে আদৰণি।

উদ্দেশ্য

নতুন বছৰটোত জনগোষ্ঠীটোক সকলো অপায়-অমংগলৰ পৰা ৰক্ষা কৰি শস্য-ধন বৃদ্ধি কৰি সুখ শান্তিৰে থাকিব পৰাৰ মানসেৰে পাৱনী পৰৱত পাৱনী দেৱীৰ পূজা কৰা হয়।

বৈশিষ্ট্য

অসমীয়া বিহুত প্ৰচলন থকাৰ দৰে পাৱনী পৰৱতো পিঠাগুড়িৰে নানা পিঠা-পনা আৰু ’ফাপ’ তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়ে পৰৱত প্ৰসাদৰ কামো কৰে। এই পৰৱত অসমীয়া বিহুগীতৰ দৰেই প্ৰেম-প্ৰণয়মূলক গীত গোৱা হয় আৰু নচা হয়। এই পৰৱৰ প্ৰধান বাদ্য ডাঙৰ ঢোল আৰু বাঁহী।

বিধি

পাৱনী পূজাৰ দেউৰীজনক ’দেউছী’ বোলা হয়। পূজাৰ প্ৰসাদৰূপে চাউলৰ গুড়িৰে সৰু সৰু ভাপ পিঠা তৈয়াৰ কৰি নৈবেদ্যৰূপে আগবঢ়ায় আৰু সৰু সৰুকৈ পিঠা তৈয়াৰ কৰি তাৰে মালা সাজি মংগল কামনা কৰি দেউছীজনক পিন্ধাই দিয়ে। এই মালা ডালক ’ফাপ-মালা’ বোলে। মালা পিন্ধাই সেৱকীয়ে এইদৰে গায়, “দেউছী আৱা মাতাৱা, ফাপ মালা কানো। ধাই মাতা লঙ মুঙ, ৱায় ভৰ মানো। ’’ ইয়াৰ অৰ্থ, “জ্যেষ্ঠ পুৰোহিত দেউতাই ফা-মালা পিন্ধি হাতত পূজাৰ ধাই লৈ পূজাত বিভোৰ হৈছেহি’’। আৰু মালা পিন্ধি পূজাৰী পূজাত বহে আৰু পূজাৰ শেষত গায়, “গুলি ভৰা মাছু দং, চাছাঙ ভৰা মায়। নক ভৰা মৰদ দং, আমায়নি বলায়’’। ইয়াৰ অৰ্থ, ’দেৱী আইৰ আশীৰ্বাদত গোহালি পূৰ্ণ গৰু, ভঁৰালপূৰ্ণ ধান, আৰু ঘৰখন মানুহেৰে যেন পৰিপূৰ্ণ হয়। ’

নৃত্য-গীত

পাৱনী পৰৱত পূজাৰ অন্তত প্ৰণয়মূলক গীত আৰু নৃত্যৰো পয়োভৰ হয়। ডেকা-গাভৰুৱে মিলি নৃত্য কৰে। পাৱনীৰ নৃত্য-গীত বৰ আমোদজনক আৰু কিছু গীত অশ্লীলতাপূৰ্ণ। হেমমাতা অৰ্থাৎ ডাঙৰ ঢোলৰ ছেঁৱে ছেঁৱে আৰু বাঁহীৰ সুৰত গীত গাই ডেকা-গাভৰুৱে নৃত্য কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পুনম সিনহা

পুনম সিনহা (জন্ম: চন্দিৰামানী; ৩ নৱেম্বৰ ১৯৪৯; ) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী আৰু ফেশ্বন মডেল। তেওঁ কৰ্মজীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক কালছোৱাত কোমল পৰ্দাৰ নামেৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত মিছ ইয়ং ইণ্ডিয়াৰ মুকুট পিন্ধা সিনহাই অভিনেতা তথা ৰাজনীতিবিদ শত্ৰুঘ্ন সিনহাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছে। হিন্দী ছবিত তেওঁ মুখ্য নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ দুখন ছবিও নিৰ্মাণ কৰিছে।

কৰ্মজীৱন

জিগৰী দোস্ত, দিল দিৱানা আদিকে ধৰি নায়িকা হিচাপে তেওঁৰ সকলো ছবিতে কোমলৰ চৰিত্ৰ দিয়া হৈছিল। শত্ৰুঘ্ন সিনহাৰ সৈতে সবক (১৯৭৩) ছবিত অভিনয় কৰিছিল। পিছলৈ ১৯৮০ চনত দুয়োৰে বিবাহ হয়। পূৰ্বে তেওঁলোক ৰেল ভ্ৰমণৰ সময়ত লগ হৈছিল।

বিয়াৰ পিছত তেওঁ অভিনয় জীৱন বহুলাংশে এৰি তেওঁলোকৰ সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰাত ব্যস্ত হয়। ত্ৰিশ বছৰৰ দীঘলীয়া ব্যৱধানৰ অন্তত আশুতোষ গোৱাৰিকৰৰ পৰিচালিত ঋত্বিক ৰোশনে অভিনয় কৰা জোধা আকবৰত (২০০৮) সম্ৰাট আকবৰৰ মাক মল্লিকা হামিদা বানু বেগম চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। (২০০৮) ছবিখনত অভিনয় কৰে।

ৰাজনীতি

২০১৯ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত তেওঁ সমাজবাদী পাৰ্টিত যোগদান কৰাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ স্বামী শত্ৰুঘ্ন সিনহাই বিজেপিৰ পৰা পদত্যাগ কৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে। লক্ষ্ণৌ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ৰাজনাথ সিঙৰ হাতত পুনম সিনহা নিৰ্বাচনত পৰাস্ত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
জ্ঞান পূজাৰী

জ্ঞান পূজাৰী অসমৰ এজন কবি তথা নাট্যকাৰ। ১৯৪৮ চনত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ স্বৰ্ণকমল লাভ কৰা চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক গ্ৰন্থ "চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰ" তেওঁ প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ "মেঘমালাৰ ভ্ৰমণ" নামৰ কবিতা পুথিৰ জৰিয়তে ‘সাহিত্য অকাডেমি বঁটা’ লাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

কবিতাৰ 'ফিনিশিং'টোত-মানে কবিতাটোৱে কি ৰূপ ল'বগৈ সেই কথাটোত – মই গুৰুত্ব দিওঁ। লুটিয়াই বগৰাই চাওঁ। কেতিয়াবা বহুত কটা-কুটা কৰিব লাগে, কেতিয়াবা একেবাৰে নালাগে।
মই মেল-মিটিংবোৰত কওঁ, ভূপেনদাৰ গানবোৰ যদি শিশু এটাই সৰুৰে পৰা শুনি থাকে, সি অসমীয়া ভাষাটো ভালকৈ লিখিব আৰু পঢ়িব পৰা হ'ব। আৰু শব্দৰ ভঁড়াল বঢ়াবলৈ অভিধানৰ প্ৰয়োজন নাই, ভূপেনদাৰ গান শুনিলেই হ'ল।
এটা ভাষাৰ এটা সংস্কৃতিৰ পৰা অহা কবিতাৰ নিজা একোটা বৈশিষ্ট্য থাকে৷
কবিতাত মই পোনপটীয়াকৈ কতা ক’ব নোৱাৰি পোনপটীয়াকৈ ক’লে সি বক্তৃতাই হ’বগৈ৷ কবিতাৰ নিজা ভাষা এটা আছে৷
মই ভাবোঁ যে এই নতুন ল’ৰা-ছোৱালীহঁতেও অসমীয়া ভাষাক, অসমীয়া জাতিক মোৰ দৰেই- গোৱাৰৰ দৰেই- ভাল পায়৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কবি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি‎
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ‎‎
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী