ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
প্ৰাণ (অভিনেতা)

প্ৰাণ কৃষণ ছিকন্দ আহলুৱালিয়া ( ; ১২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২০-১২ জুলাই ২০১৩) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা, ভাৰতীয় চিনেমাৰ ইতিহাসত এতিয়ালৈকে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খলনায়ক হিচাপে পৰিচিত আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ চৰিত্ৰাভিনেতা হিচাপে পৰিচিত আছিল। তেওঁ আছিল ১৯৪০ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈকে সক্ৰিয় হৈ থকা ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ অন্যতম অতি সফল আৰু সন্মানীয় প্ৰবীণ অভিনেতা। তেওঁ নিজৰ সময়ৰ সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেতাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।

১৯৪০ৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈকে তেওঁ নায়কৰ চৰিত্ৰত, ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে নেতিবাচক চৰিত্ৰত আৰু ১৯৬৭ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈকে সহযোগী আৰু চৰিত্ৰাভিনেতা হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৪০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে, ১৯৫০, ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ দশকৰ আৰম্ভণিত খলনায়ক চৰিত্ৰাভিনেতা হিচাপে তেওঁৰ শীৰ্ষতম সময় আছিল; তেওঁ আছিল ভাৰতীয় পৰ্দাত "দুষ্ট"ৰ প্ৰথম অৱতাৰ। পৰ্দাত তেওঁৰ নেতিবাচক বা খলনায়ক চৰিত্ৰৰ চিত্ৰণৰ তীব্ৰতাই ইমানেই ফলপ্ৰসূ আছিল যে ১৯৫০ আৰু ৬০ৰ দশকত আৰু তাৰ পিছত যেতিয়া প্ৰাণ খলনায়কৰ শিখৰত আছিল, ভাৰতীয় জনসাধাৰণে নিজৰ সন্তানৰ নাম "প্ৰাণ" ৰখাৰ পৰা বিৰত আছিল। দীৰ্ঘ আৰু উজ্জ্বল কৰ্মজীৱনত প্ৰাণে ৩৬২ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। খানদান (১৯৪২), পিলপিলী চাহেব (১৯৫৪) আৰু হালাকু (১৯৫৬) আদি ছবিত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। মধুমতী (১৯৫৮), জিছ দেশ মেইন গংগা বেহতি হ্যায় (১৯৬০), শ্বহীদ (১৯৬৫), উপকাৰ (১৯৬৭), ৰাম ঔৰ শ্যাম (১৯৬৭), আঁছু বন গয়ে ফুল (১৯৬৯), পূৰব ঔৰ পশ্চিম (১৯৭০), জনী মেৰা নাম (১৯৭০), ভিক্টোৰিয়া নং ২০৩ (১৯৭২), বে-ইমান (১৯৭২), জঞ্জিৰ (১৯৭৩), মজবুৰ (১৯৭৪), অমৰ আকবৰ এন্থনী (১৯৭৭), ডন (১৯৭৮), শৰাবী (১৯৮৪), দুনিয়া (১৯৮৪) আদি ছবিৰ তেওঁ পৰিচিত আছিল।

প্ৰাণে নিজৰ কৰ্মজীৱনত বহু বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। ১৯৬৭, ১৯৬৯ আৰু ১৯৭২ চনত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ১৯৯৭ চনত ফিল্মফেয়াৰ লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০০ চনত ষ্টাৰডাষ্টে তেওঁক ভিলেইন অফ দ্য মিলেনিয়াম বঁটা প্ৰদান কৰে। কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে ২০০১ চনত তেওঁক পদ্ম ভূষণ উপাধিৰে সম্বৰ্ধনা জনায়। ২০১৩ চনত চলচ্চিত্ৰ শিল্পীলৈ আগবঢ়োৱা সৰ্বোচ্চ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। ২০১০ চনত তেওঁ চি.এন.এন.ৰ সৰ্বকালৰ শীৰ্ষ ২৫ জন এছিয় অভিনেতাৰ তালিকাত স্থান পায়।

মুম্বাইৰ লীলাৱতী হাস্পাতালত দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২০১৩ চনৰ ১২ জুলাইত ৯৩ বছৰ বয়সত প্ৰাণৰ মৃত্যু হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

অসামৰিক বঁটা

২০০১ – পদ্ম ভূষণ, ভাৰত চৰকাৰৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান

ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা

২০১৩ – দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা

ফিল্মফেয়াৰ বঁটা

১৯৬৭ – উপকাৰ ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
১৯৬৯ –আচু বন গয়ে ফুল ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
১৯৬৬ – শ্বহীদ ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ বঁটা
১৯৭৩ – জঞ্জিৰ ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ বঁটা

তথ্যউৎস

অধিক জানিবলৈ পঢ়ক

...and PRAN, a Biography, by Bunny Ruben. HarperCollins, India, 2004. .
The Life of A Villain-Pran by Chobay Gill (2005), HarperCollins New Delhi, 446 pages.

বাহ্যিক সংযোগ

PRAN – The legend of Hindi Cinema – Official Website

Interview with Pran Kishen Sikand at Rediff.com
92 Facts You Didn't Know About Pran

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:মুম্বাইৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
ইছমাইল ইবনে মুছা মেঙ্ক

ইছমাইল ইবনে মুছা মেঙ্ক (, জন্ম: ২৭ জুন ১৯৭৫) সাধাৰণতে মুফতি মেংক নামেৰে পৰিচিত, জিম্বাবুৱেৰ এগৰাকী ইছলামিক ভাষী। তেওঁ জিম্বাবুৱেৰ গ্ৰেণ্ড মুফতি আৰু জিম্বাবুৱেৰ কাউন্সিল অৱ ইছলামিক স্কোলাৰছৰ ফতোৱা বিভাগৰ মুৰব্বী।

শৈশৱ জীৱন

১৯৭৫ চনৰ ২৭ জুনত ৰোডেছিয়াৰ চেলিছবেৰীত গুজৰাটী বংশৰ ভাৰতীয় মুছলমান পৰিয়ালত মেঙ্কে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল । তেওঁ পিতৃৰ ওচৰত প্ৰাৰম্ভিক পঢ়া-শুনা, কোৰআন মুখস্থ কৰি আৰবী শিকিছিল। ছিনিয়ৰ স্কুলৰ বাবে ছেইণ্ট জনছ কলেজ (হাৰাৰে)লৈ গৈছিল। তেওঁ মদিনাত ফকীহ আৰু শ্বৰীয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। ভাৰতৰ গুজৰাটৰ দাৰুল উলুম কান্থৰীয়াৰ হানাফী স্কুল অৱ থোটতত তেওঁ বিশেষজ্ঞ পোষ্ট গ্ৰেড লাভ কৰে। মেঙ্কক দেওবন্দীৰ লগতে চালাফী বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে।

মন্তব্য

সন্ত্ৰাসবাদৰ বিৰোধিতা কৰা মেংকে মালদ্বীপত ধৰ্মীয় উগ্ৰবাদ ৰোধ কৰাত সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে। ২০১৮ চনৰ ৩১ মাৰ্চত তেওঁ মুছলমানসকলক মুছলমান—খ্ৰীষ্টান হিংসাৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ আহ্বান জনাইছিল, যুক্তি দিছিল যে মুছলমান আৰু খ্ৰীষ্টানসকল এজন পিতৃ, হজৰত আদমৰ ভাই-ভনী। মুছলমান সন্ত্ৰাসবাদী বুলি বিশ্বক বিপথে পৰিচালিত কৰাৰ বাবে তেওঁ পশ্চিমীয়া সংবাদ মাধ্যমক দোষাৰোপ কৰে। গালফ নিউজৰ মতে, মেংকে কয় যে এই পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই এটা পৰিয়ালৰ অংগ আৰু তেওঁলোকৰ এটা নিৰ্মাতা আছে, সেয়েহে, আন এজনৰ ওপৰত কোনো বিশ্বাস বা বিশ্বাস জোৰ-জবৰদস্তি কৰাৰ অধিকাৰ কাৰো নাই। ২০২৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত মুফতি মেংকে কেৰিবিয়ানত বিশেষ ভ্ৰমণৰ সময়ত ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগো ভ্ৰমণ কৰে। সাংসদ ছাদ্দাম হুছেইনৰ ফেচবুক পোষ্ট এটা শ্বেয়াৰ কৰাৰ সময়ত প্ৰকাশ কৰে যে শান্তি আৰু বুজাবুজিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিকনৰ পৰা অহা ভ্ৰমণেৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হৈছে।

কৰ্ম

২০১৮ চনত তেওঁৰ বক্তব্যৰ সংকলন এখন গ্ৰন্থ হিচাপে প্ৰকাশ কৰে Motivational Moments আৰু ২০১৯ চনত Motivational Moments শীৰ্ষক দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালী

মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালী হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য মণিপুৰৰ পৰম্পৰাগত ৰন্ধনপ্ৰণালী। ৰাজ্যখনৰ দৈনন্দিন আহাৰ ভাতৰ ওপৰত আধাৰিত। আনুষংগিক ব্যঞ্জন হিচাপে পাচলি, মাছ আৰু মাংসৰ কেইবিধমান ব্যঞ্জন ইয়াৰ সৈতে থাকে। আহাৰত সাধাৰণতে শুকান বা ভজা মাছৰ সৈতে ৰন্ধা এনচাং বা আথংবা নামৰ এবিধ পাচলিৰ তৰকাৰী; কাংহৌ নামৰ লৰাই লৰাই ভজা পাচলি; আৰু এক জলা সামগ্ৰী থাকে। এই জলা সামগ্ৰী মৰোক মেটপা (জলকীয়াৰ চাটনী), ইৰোম্বা (জলকীয়া আৰু কিণ্বিত মাছৰ সৈতে মিশ্ৰিত সিজোৱা পাচলি), বা চিংজু নামৰ এক চালাড হ’ব পাৰে। সকলো আনুষংগিক ব্যঞ্জনৰ সৈতে নিৰ্বাচিত কিছু সতেজ শাক থাকে আৰু ইয়াক একেলগে মাৰোই বুলি কোৱা হয়। মেইটেই ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ আধাৰ হৈছে নগাৰী নামৰ কিণ্বিত মাছ। মাংসৰ কেইবাবিধো ব্যঞ্জন যেনে কুকুৰা আৰু গাহৰিৰ মাংস স্বকীয় শৈলীৰে ৰন্ধা হয়। কিন্তু ধৰ্ম্মীয় নিষিদ্ধতাৰ বাবে পাংগলসকলে গাহৰি ৰান্ধিব নোৱাৰে।

বেছিভাগ আহাৰত চেনিৰ (চেম-ফুট) সৈতে ভাপত দিয়া (এ-ঙানবা) বা সিজোৱা পাচলি সচৰাচৰ দেখা যায়। সৰহভাগ ব্যঞ্জনত সৰিয়হৰ তেলত তেজপাত, পিয়াজৰ নলা, পিয়াজ, নহৰু আৰু আদা ভাজি সুগন্ধি যোগ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত বাকী পাচলিসমূহ যোগ কৰা হয়। বেছিভাগ তৰকাৰীত কম পৰিমাণৰ তেল ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও কাংহৌ (লৰাই ভজা জলা পাচলি) আৰু বড়াৰ বাবে সৰহকৈ তেলৰ প্ৰয়োজন হয়। মাছ এক মুখ্য উপাদান আৰু প্ৰতিখন থালিত ভজা বা অন্য ৰূপত মাছ দেখা যায়। বৰ্ধিত মূল্যৰ বাবে মাছৰ আঞ্জা কেৱল মাজে-সময়ে বা ভোজৰ সময়ত প্ৰস্তুত কৰা হয়। মেইটিছ, পাংগল আৰু মেইটেই খ্ৰীষ্টানসকলে মণিপুৰৰ উপত্যকাত বাস কৰে য'ত হ্ৰদ, নদী আৰু পুখুৰীৰ মিঠা পানীৰ মাছৰ প্ৰাচুৰ্য দেখা যায়।

সাধাৰণ উপাদান্সমূহ

মণিপুৰৰ মুখ্য আহাৰত ভাত, মাছ আৰু জলজ আৰু স্থলজ দুয়ো প্ৰকাৰৰ শাক-পাচলি থাকে। মণিপুৰীসকলে সাধাৰণতে শাকনিবাৰীত পাচলি আৰু ঘৰৰ চাৰিওফালে থকা সৰু পুখুৰী মৎস্য পালন কৰে। পাচলিৰ উৎপাদন ঘৰতেই কৰা হয় বা স্থানীয় বজাৰৰ পৰা কিনি অনা হয় বাবে মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালীসমূহ ঋতুৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা। প্ৰতিটো ঋতুত বিশেষ পাচলি আৰু ইয়াৰ প্ৰস্তুতি ভিন্ন হয়। বিভিন্ন সুগন্ধি শাক-পাত আৰু শিপাৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে সোৱাদ আন ভাৰতীয় ৰন্ধনপ্ৰণালীতকৈ মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালী ভিন্ন।

মণিপুৰী ৰন্ধনশৈলীত নহৰুৰ নলা, মানধনিয়া, মছন্দৰি, পদিনা, ভিয়েটনামী ধনিয়া, বিভিন্নধৰণৰ কাঠফুলা আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে শাক হিচাপে ঘিউ কচু, কলমৌ, টেঙামৰা, জাপানী পাৰ্ছলি, লেটুছ, লাইশাক আদি ব্যৱহৃত হয়।

সচৰাচৰ ব্যঞ্জন

ইৰোম্বা হৈছে এক চাটনি য'ত যথেষ্ট ৰঙা জলকীয়া বা উমোৰোকৰ সৈতে ঙাৰী (কিণ্বিত মাছ), জুইত শুকুৱাই ৰখা বা ভজা মাছৰ সৈতে পাচলি ভাত্ত দি বা সিজাই তৈয়াৰ কৰা ইয়াক বিভিন্ন শাক, ধনিয়া আদিৰে সজোৱা হয়।

চিংজু হৈছে বিভিন্ন কেঁচা পাচলিৰ চালাড। ঋতুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াত বিভিন্ন সংমিশ্ৰণ থাকিব পাৰে। পাচলিবোৰ অতি পাতলকৈ কটা হয় যদিও লগত থকা বনৌষধি আৰু শাক-পাতবোৰ ডাঠকৈয়ে কটা হয়। ইয়াৰ কিছুমান মুখ্য উপাদান হৈছে বন্ধাকবি, পদুমৰ কাণ্ড, লাফু থাৰু (কলডিল), কমপ্ৰেক (এক প্ৰকাৰৰ সুগন্ধি ভেষজ), কোল্লামনি (আন এবিধ ভেষজ), য়ংচাক । লগত থকা বনৌষধি আৰু শাকৰ ভিতৰত আছে মিঠা মটৰৰ গুটি, টোনিংখোকৰ পাত আৰু শিপা, ধনিয়া পাত ইত্যাদি।

চামথং বা কাংছই হৈছে যিকোনো বতৰৰ পাচলিৰ এক তৰকাৰী। ইয়াত ডাঠকৈ কটা পিয়াজ বা পিয়াজৰ নলা, আদা, শুকান মাছ বা ভজা মাছৰ টুকুৰা আদি থাকে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ৰন্ধনশৈলী
মৰাণ জেৰ কেটজেনষ্টেইন

মৰাণ জেৰ কাটজেনষ্টেইন (; জন্ম:-১৩ আগষ্ট ১৯৮২) এগৰাকী ইজৰাইলী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, প্ৰবক্তা, সমাজ কৰ্মী, কৌশলবিদ আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যক্তিত্ব। তেওঁ মহিলা সংগঠনৰ মিত্ৰজোঁটৰ প্ৰৱৰ্তকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু ২০২৩ চনৰ ইজৰাইলৰ ন্যায়িক সংস্কাৰৰ প্ৰতিবাদত সক্ৰিয় সংস্থা "ব'নট অলটাৰনেটিভা" (মহিলা বিল্ডিং এণ্ট্ৰনেটিভ)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।

জীৱনী

ইজৰাইলৰ হ’লনত জন্মগ্ৰহণ কৰা মৰাণ জেৰ কেটজেনষ্টেইন তিনিজন সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ। তেওঁৰ পৰিয়ালটো মিগডাল হাএমেকত বাস কৰিছিল আৰু পাঁচ বছৰ বয়সত তেওঁ পুনৰ হ'লনলৈ গুচি গৈছিল। ধৰ্মীয় পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল যদিও তেওঁ ধৰ্মনিৰপেক্ষ বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল। হোলনৰ কাটজিৰ হাইস্কুলত অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰে য'ত তেওঁ মিডিয়া এণ্ড কমিউনিকেচন অধ্যয়ন কৰে। আইডিএফৰ সামৰিক সেৱাৰ সময়ত জেৰ কেটজেনষ্টেইনে মানৱ সম্পদ বিষয়া হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু লেফটেনেণ্ট পদবীৰে সন্মানজনকভাৱে চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত হৈছিল।

পৰিয়ালৰ সৈতে আইলাটত ছুটী লৈ থাকোঁতে তেওঁ গম পোৱা এটা দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ কাণ্ডৰ কথা শুনি মহিলাৰ পক্ষপাতিত্বমূলক ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ প্ৰতিবাদী আন্দোলন আয়োজন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়"। ২০২০ চনত তেওঁ ব্যৱসায়ী মহিলা, উদ্যোগী, চিইঅ', সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যক্তিত্ব, সমাজ কৰ্মী, আৰু মুৰব্বীসকলৰ সংঘৰ জৰিয়তে ব'নট অলটাৰনেটিভা, "মহিলা বিল্ডিং এণ অলটাৰনেটিভ" প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ২০২৩ চনত ব'নট অলটাৰনেটিভা এটা চৰকাৰী সংস্থাত পৰিণত হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
টাংলা মহাবিদ্যালয়, টাংলা (ওদালগুৰি)

টাংলা কলেজ অসমৰ ওদালগুৰি জিলাৰ টাংলাৰ চামুৱাপাৰাত অৱস্থিত এটা সাধাৰণ ডিগ্ৰী (স্নাতক) আৰু সহশিক্ষামূলক মহাবিদ্যালয়। ১৯৭০ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আছে।

বিভাগসমূহ

বিজ্ঞান

পদাৰ্থ বিজ্ঞান
গণিত
ৰসায়ন বিজ্ঞান
উদ্ভিদ বিজ্ঞান
প্ৰাণী বিজ্ঞান
কম্পিউটাৰ প্ৰয়োগ
পৰিসংখ্যা

কলা আৰু বাণিজ্য

অসমীয়া ভাষা
বাংলা ভাষা
ইংৰাজী
বড়ো ভাষা
ইতিহাস
শিক্ষা
অৰ্থনীতি
দৰ্শন
ৰাজনীতি বিজ্ঞান
ভূগোল
বাণিজ্য
ব্যৱস্থাপনা

তথ্যসূত্ৰ
ৰেচেল খং

ৰেচেল খং (জন্ম ১৯৮৫) এগৰাকী এছিয়ান মূলৰ আমেৰিকান লেখিকা আৰু সম্পাদিকা। ২০২১ চনৰপৰাই তেওঁ লছ এঞ্জেলছত বসবাস কৰি আছে।

জীৱন

খঙৰ জন্ম হৈছিল মালয়েছিয়াৰ এটা মালয়েছিয়ান চীনা পৰিয়ালত। তেওঁ দুবছৰ বয়সত পৰিয়ালসহ যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল। তেওঁ কেলিফোৰ্নিয়াৰ ৰেঞ্চো কুকামোংগাত ডাঙৰ হয় আৰু কেলিফোৰ্নিয়াৰ কাষৰ ডায়মণ্ড বাৰৰ এখন বিদ্যালয়ৰ পৰা মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰে।

খঙে য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী বিষয় অধ্যয়ন কৰি ২০০৭ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১১ চনত তেওঁ ফ্ল’ৰিডা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা MFA ডিগ্ৰী লাভ কৰে, য’ত তেওঁ পেজেট পোৱা’ৱেলৰ ওচৰত অধ্যয়ন কৰিছিল।

তেওঁ ইলাই হৰ’ৱিট্‌জৰ পত্নী। হৰ’ৱিট্‌জ গিম্লেট মিডিয়াৰ হ'মকামিং নামৰ প’ডকাষ্টৰ সহ-সৃষ্টি কৰ্তা আৰু মেকছুইনিজৰ পূৰ্বৰ সম্পাদক।

জীৱিকা

MFA শেষ কৰাৰ পাছত খং চান ফ্ৰান্সিস্কলৈ যায় আৰু খাদ্য সেৱা উদ্যোগত কাম কৰে। আৰু পিছত সেই প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে ৰন্ধনসম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছিল। ২০১১ চনত লাকি পিছৰ চ্ৰিছ ইয়িঙে তেওঁক কাগজখিনিৰ মেনেজিং এডিটৰ হিচাপে নিযুক্তি দিবলৈ অনুৰোধ জনায়।

২০১৮ চনত খঙে দ্য ৰুবি নামৰ এটা মহিলা-অভিমুখী ক’ৱাৰ্কিং স্থান সহ-স্থাপন কৰে, যি ছান ফ্ৰান্সিস্ক'ৰ মিচন ডিষ্ট্ৰিক্টত অৱস্থিত। ২০২১ চনত তেওঁ সেই দায়িত্বৰপৰা অৱসৰ লৈ লছ এঞ্জেলছলৈ যায়।

তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস গুডবাই, ভিটামিন NPR, O, The Oprah Magazine, ছান ফ্ৰান্সিস্কো ক্ৰনিকল আৰু ভোগ আদি কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত শ্ৰেষ্ঠ কিতাপৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। তেওঁ কথাসাহিত্যৰ বাবে কেলিফৰ্ণিয়া বুক এৱৰ্ড লাভ কৰে। তেওঁৰ দেউতাকৰ আলজহাইমাৰ ৰোগৰ সৈতে যুঁজেই তেওঁৰ উপন্যাসখনৰ অনুপ্ৰেৰণা।

২০১৯ চনত ইউনিভাৰ্চেল পিকচাৰ্ছে উপন্যাসখন চলচ্চিত্ৰ ৰূপান্তৰ কৰাৰ অধিকাৰ লাভ কৰে আৰু তাত Constance Wu-য়ে অভিনয় কৰিব বুলি জনায়।

২০২১ চনত ফিল্মনেচন এণ্টাৰটেইনমেণ্টে খঙৰ চুটিগল্প দ্য ফ্ৰেছনিংৰ চলচ্চিত্ৰ ৰূপান্তৰ ঘোষণা কৰে, যিখন Cathy Yan-য়ে পৰিচালনা কৰিব।

খঙে দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ বাবে কেইবাটাও গ্ৰন্থসমালোচনা লিখিছে।

তেওঁৰ দ্বিতীয় উপন্যাস ৰিয়েল আমেৰিকানচ হ'ল নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ বেষ্টচেলাৰ। ২০২৪ চনৰ মে’ মাহৰ “ৰিড উইথ জেন্না” বাছনি হিচাপেও গ্ৰহণ কৰা হয়।

২০২৬ চনৰ এপ্ৰিল ৭ তাৰিখে প্ৰকাশ পাব খঙৰ প্ৰথম গল্পসংগ্ৰহ মাই ডিয়াৰ ইউ। ব্ৰায়ান ৱাশিংটনে ইয়াক “তেওঁৰ প্ৰিয় গ্ৰন্থসমূহৰ অন্যতম” বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

সাহিত্যকৰ্ম

উপন্যাস

গুডবাই, ভিটামিন (২০১৭, হেন্ৰি হল্ট) ,
ৰিয়েল আমেৰিকানচ (২০২৪, কনফ) ,

গল্প সংকলন

মাই ডিয়াৰ ইউ (২০২৬, কনফ)

চুটিগল্প

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ৰেচেল খঙৰ ৱেবচাইট
এছিয়ান-আমেৰিকান ৰাইটাৰ’ছ ৱৰ্কশ্বপত সাক্ষাৎকাৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:মালয়েছিয়া
শ্ৰেণী:এছিয়া
শ্ৰীকান্ত বাৰ্মা

শ্ৰীকান্ত বাৰ্মা (১৯৩১ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰ – ১৯৮৬ চনৰ ২৫ মে') ভাৰতীয় কবি আৰু ১৯৭৬ চনৰপৰা ১৯৮২ চন আৰু ১৯৮২ চনৰপৰা ১৯৮৬ চনলৈকে কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে মধ্যপ্ৰদেশৰ সংসদ সদস্য আছিল। ১৯৮৬ চনত নিউয়ৰ্কত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত বাৰ্মাৰ মৃত্যু হয়

জীৱনী

বিলাসপুৰত এটি কায়স্থ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ বাৰ্মাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা হিন্দী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ লিখা বিশখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল।
বাৰ্মাই সাংবাদিক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কেইবাখনো আগশাৰীৰ কাকত-আলোচনীত কাম কৰিছিল। ১৯৭৬ চনত তেওঁ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য হিচাপে ভাৰতীয় সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হয়।

শ্ৰীকান্ত বাৰ্মাই মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰপৰা দুটা ৬বছৰীয়া কাৰ্যকাল সংসদৰ সদস্য (ৰাজ্য সভা) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি কংগ্ৰেছ দলৰ সাধাৰণ সম্পাদক, লগতে ১০ বছৰ চৰকাৰী মুখপাত্ৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৬৭ চনত বাৰ্মাই বীনা বাৰ্মাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰপৰা একেৰাহে তিনিটা কাৰ্যকালৰ বাবে সংসদ সদস্য নিৰ্বাচিত হয় বাৰ্মাৰ একমাত্ৰ সন্তান অভিষেক ভাৰ্মাক ১৯৯৭ চনত ভাৰতৰ আটাইতকৈ কনিষ্ঠ কোটিপতি হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল

পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান

১৯৭৬ চনত মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰৰপৰা বাৰ্মাই জলসাগৰৰ বাবে তুলসী সন্মান আৰু ১৯৮১ চনত মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যিক কলা পৰিষদৰপৰা শিক্ষা সন্মান লাভ কৰে। ১৯৮২ চনত নতুন দিল্লীত আয়োজিত আফ্ৰিকান-এছিয়ান লেখক সন্মিলনৰ সভাপতিত্ব কৰে। ১৯৮৭ চনত তেওঁ মৰণোত্তৰভাৱে মগধৰ বাবে সাহিত্য একাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত হয়।

স্মৃতি

শ্ৰীকান্ত বাৰ্মা ট্ৰাষ্ট হৈছে ১৯৮৯ চনত বাৰ্মাৰ পুত্ৰ অভিষেক ভাৰ্মাই পিতৃৰ স্মৃতিত শিল্প, সাহিত্য, সাংবাদিকতাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এটা দাতব্য ফাউণ্ডেশ্যন, আৰু শিক্ষা, সাহিত্য, সূক্ষ্ম কলা, সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য, আৰু সমাজ কল্যাণৰ ক্ষেত্ৰত পদক্ষেপক সহায় কৰি আহিছে। এই ট্ৰাষ্টটো ভাৰ্মাৰ বোৱাৰী অংকা ভাৰ্মাই পৰিচালনা কৰে, যিয়ে ভাৰ্মাৰ নাতিনীয়েক নিকোল ভাৰ্মাই পৰিচালনা কৰা "হাংগাৰফ্ৰীৱৰ্ল্ড"ৰ দৰে বিশ্বব্যাপী অভিযানক সমৰ্থন কৰে।

বিলাসপুৰ চহৰৰ চেণ্ট্ৰেল ভিষ্টাক "শ্ৰীকান্ত ভাৰ্মা মাৰ্গ" নামেৰে নামকৰণ কৰি ১৯৯২ চনত মধ্যপ্ৰদেশৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সুন্দৰ লাল পাটোৱাই শ্ৰীকান্ত ভাৰ্মা চকত ৩০ ফুট উচ্চতাৰ ভাৰ্মাৰ প্ৰতিমূৰ্তি উন্মোচন কৰে।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
ছুড়েল

ছুড়েল তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীৰ (বিশেষকৈ তাটাৰ আৰু বাছকিৰ) এটা বন আত্মা। কিংবদন্তি অনুসৰি ছুড়েলে বনাঞ্চলত বাস কৰে। দীঘল আঙুলি, কপালত শিং আৰু নোমাল শৰীৰ। তেওঁ মানুহক জংঘলৰ মাজলৈ প্ৰলোভিত কৰি লৈ যায় আৰু তিল তিলকৈ মাৰিব পাৰে।

ছুড়েল লোককথাৰ আন অনুৰূপ চৰিত্ৰ যেনে চুভাছৰ আৰ্চুৰি, চাইবেৰিয়ান টাটাৰৰ পিটচেন (পিচেন) আৰু উৰাল টাটাৰৰ ইয়াৰিমটিকৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে মিল আছে।

বিৱৰণ

তেওঁ বহুতো ভিন্ন ৰূপত নিজক সলনি কৰিব পাৰে। মানুহ হিচাপে তেওঁক জিলিকি থকা চকুৰে কৃষকৰ দৰে দেখা যায়, আৰু জোতাযোৰ পিছফাললৈ পিন্ধি থাকে। ছুড়েলৰ লগত বন্ধুত্ব কৰা ব্যক্তিয়ে যাদুৰ ৰহস্য শিকিব পাৰে।
কৃষক আৰু ভেড়াৰখীয়াসকলে নিজৰ শস্য আৰু ভেড়াক সুৰক্ষা দিবলৈ লেছিৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। ছুড়েল বহুতো কৌশল আছে, য’ত কৃষকক বিপথে পৰিচালিত কৰা, তেওঁলোকক অসুস্থ কৰা বা তেওঁলোকক যাদু -মন্ত্ৰ কৰি হত্যা কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। কাঠ কটাৰ কুঠাৰ লুকুৱাই ৰাখে বুলিও জনা যায়। ছুড়েলে হাবিতলীয়া বাটেদি যোৱা লোকৰ পথ অতিক্ৰম কৰিলে ব্যক্তিজনে পথ হেৰুৱাই পেলায়। হাবিৰ বাহিৰলৈ ওলোৱাৰ পথ বিচাৰিবলৈ তেওঁ কাপোৰৰ ভিতৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ঘূৰাই ওলোটাকৈ পিন্ধিব লাগে আৰু বিপৰীত ভৰিত জোতা পিন্ধিব লাগে।

আধুনিক সংস্কৃতিত

তাটাৰ লোককথাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ গাবদুল্লা টুকাইয়ে ছুড়েল (Şüräle [tt]) কবিতা লিখিছিল।

ফেৰিট ইয়াৰুলিন ছুড়েল[টিটি] (Farit Yarullin Şüräle [tt])ৰ প্ৰথম টাটাৰ বেলে নৃত্য কবিতাটোৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

১৯৮৭ চনত ছয়ুজমাল্টফিল্মে ছুড়েল [ৰু] নামৰ এনিমেটেড ছবি এখন মুকলি কৰে, য’ত ছুড়েলক কেৱল কল্পনাতহে থকা এজন অন্ধবিশ্বাসী ল’ৰাৰ বিষয়ে কোৱা হয় আৰু কবিতাটোৰ ইংগিত কেৱল প্ৰথম কেডাৰসকলৰ মাজতহে দিয়া হৈছে যিয়ে টুকাইৰ প্ৰতিকৃতি দেখুৱাইছে।

২০১৪ চনত টাটাৰমাল্টফিল্ম ষ্টুডিঅ'ই টাটাৰ ভাষাৰ এখন এনিমেটেড ছবি Шүрәле মুকলি কৰে য’ত এটা খণ্ড অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যে কেনেকৈ এজন কাঠ কাটাৰে ছুড়েলক ঠগিছিল। ২০২০ চনত শ্বায়নটিভিয়ে টাটাৰ ভাষাৰ প্লাষ্টিচিন এনিমেটেড ছবি Шүрәле মুকলি কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
গুলালাই ইছমাইল

গুলালাই ইছমাইল (, জন্ম: ৩০ অক্টোবৰ ১৯৮৬) খাইবাৰ পখতুনখোৱাৰ এগৰাকী পাকিস্তানী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ এৱেৰ গাৰ্লছৰ অধ্যক্ষ, হিউমেনিষ্ট ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ গ্ল'বেল এম্বেছাদৰ আৰু পাষ্টুন তাহাফুজ মুভমেণ্ট (পিটিএম)ৰ আগশাৰীৰ সদস্য। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হোৱা সন্মিলনত শান্তি আৰু মহিলা সবলীকৰণৰ প্ৰসাৰৰ বিষয়ত তেওঁ ভাষণ দিছে৷ ইয়াৰ লগতে তেওঁ বছৰৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৱতাবাদী বঁটা, সংঘাত প্ৰতিৰোধৰ বাবে চিৰাক বঁটা, আৰু আন্না পলিটকভস্কায়া বঁটা লাভ কৰে।

২০১৯ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী ইমৰান খানৰ চৰকাৰৰ দিনত পাকিস্তানী সেনাৰ বিৰুদ্ধে যৌন নিৰ্যাতন আৰু নিৰুদ্দেশৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি নিজৰ প্ৰাণৰ আশংকাত ভুগি তেওঁ পাকিস্তানৰ পৰা আমেৰিকাত আশ্ৰয় লয়। ২০২১ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ হিউমেনিষ্ট ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ গ্ল'বেল এম্বেছাদৰ হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু সক্ৰিয়তা

ইছমাইলৰ জন্ম হৈছিল স্বাবিৰ এটা পষ্টুন পৰিয়ালত৷ ন বছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ খাইবাৰ পখতুনখোৱাৰ পেছাৱাৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ শিক্ষক তথা মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী মহম্মদ ইছমাইলৰ কন্যা৷ সৰুৰে পৰা লিংগ বৈষম্য আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ বিষয়ত তেওঁ শিক্ষিত হৈছিল। ২০১২ চনত ইছলামবাগৰ কোৱাইদ-ই-আজম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জৈৱ প্ৰযুক্তিবিদ্যাত দৰ্শনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

ইছমাইলে ২০০৯ চনত ইউথএকচননেট ফেল’শ্বিপ আৰু ২০১০ চনত পেৰাগন ফেল’শ্বিপ লাভ কৰে। ইছলামবাগৰ ব্ৰিটিছ হাইকমিচনে তেওঁক এজেণ্ট অৱ চেঞ্জ হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল৷ ২০১৩ চনত নেচনেল এনডাউমেণ্ট ফৰ ডেম'ক্ৰেচিৰ পৰা ডেম'ক্ৰেচি বঁটা লাভ কৰে আৰু ফৰেইন পলিচি আলোচনীয়ে ২০১৩ চনৰ ১০০ গৰাকী আগশাৰীৰ গ্ল'বেল থিংকাৰৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। মহিলা সবলীকৰণৰ বাবে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ ২০১৫ চনৰ এছিয়া অঞ্চল কমনৱেলথ যুৱ বঁটা লাভ কৰে৷ গণতন্ত্ৰ আৰু মানৱ অধিকাৰৰ বিষয়বস্তুৰ অধীনত উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্টতাৰ বাবে তেওঁক উক্ত সন্মান দিয়া হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
বিজু জনতা দল

বিজু জনতা দল চমুকৈ বিজেডি হৈছে ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ এটা আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল। ওড়িশাৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী বিজু পাটনায়কৰ নেতৃত্বত এই দল প্ৰতিষ্ঠা তথা গঢ় লৈ উঠিছিল, তেওঁৰ নামেৰেই এই দলটোৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। ১৯৯৭ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত দলটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।

নেতৃত্ব

দলটোৰ সৰ্বোচ্চ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণকাৰী সংস্থাটো হ’ল ইয়াৰ মূল সমিতি।

নবীন পাটনায়ক – প্ৰতিষ্ঠাপক, ৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যক্ষ, ওড়িশা বিধানসভাত দলৰ নেতা।
পিনাকী মিশ্ৰ – লোকসভাত দলৰ নেত্ৰী
প্ৰসন্ন আচাৰ্য – ৰাজ্যসভাত দলৰ নেতা
ভৰত্ৰুহৰি মাহতাব – লোকসভাৰ সদস্য
নিৰঞ্জন পূজাৰী - বিত্ত আৰু আবকাৰী মন্ত্ৰী, ওড়িশা চৰকাৰ
প্ৰণৱ প্ৰকাশ দাস – সাধাৰণ সম্পাদক (সংগঠন)
সঞ্জয় দাস বাৰ্মা – সাধাৰণ সম্পাদক (মুখ্য কাৰ্যালয়)
অম্ৰেশ পাত্ৰি - বিজু যুবা জনতা দল

তথ্য সংগ্ৰহ
ভেল পুৰী

ভেলপুৰী মূলতঃ ভাৰত ভাৰতত উদ্ভৱ হোৱা এবিধ টেঙা সোৱাদৰ জলপান বা পুৱাৰ অশাৰ। ই এক প্ৰকাৰৰ চাটো ৷ ইয়াক ফুলি উঠা চাউল অৰ্থাৎ মুড়ি, শাক-পাচলি আৰু এটা টেঙা তেতেলীৰ চাটনিৰে সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয়, আৰু ইয়াৰ টেক্সচাৰ মসৃণ নহয়। ভেল পুৰীৰ দ্বাৰা হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ দুই-এটি গীতো অনুপ্ৰাপৰাণিত হৈছে।

মূল

ভেলক প্ৰায়ে 'বিচ স্নেক' বা সাগৰৰ পাৰৰ মিমখীয়া মুখৰোচক হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়, মুম্বাইৰ সাগৰৰ পাৰৰ সৈতে ই ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত, যেনে চৌপাট্টি বা জুহু বিচ্চৰ সৈতে। ইয়াৰ উৎপত্তিৰ এটা জনপ্ৰিয় তত্ত্ব হ'ল যে ইয়াক ভিক্টোৰিয়া টাৰ্মিনাছৰ ওচৰৰ ভিথাল নামৰ ৰেষ্টুৰেণ্ট এখনত উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল। আন এটা তত্ত্ব অনুসৰি ভেলপুৰী চল্ল গুজৰাটী সম্প্ৰদায়ৰ লোক্সকলে পৰিকল্পনা কৰিছিল, সৰলউত্তৰ ভাৰতীয় চাটত জটিল সোৱাদ যোগ কৰি ইয়াক প্ৰস্তুত কৰিছিল। গুজৰাটী গৃহিণীসকলে ইয়াক প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু পকোড়া পুৰিৰ দৰে কেইবাটাও প্ৰকাৰ খাদ্যবস্তুৰ উদ্ভাৱন কৰিলে। ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে বহু সম্প্ৰদায়ে ভে পুৰীৰ নিজ নিজ আঞ্চলিক ভিন্নতা গঢ়ি তুলিলে।

তাৰতম্য

মুম্বাইৰ এই ৰন্ধন প্ৰকৰণ ভাৰতৰ বেছিভাগ ঠাইতে বিয়পি পৰিছে। স্থানীয় খাদ্য বা উপল

কৰণৰ উপলব্ধতাৰ লগত খাপ খুৱাই য়াক বিভিন্নধৰণে সালসলনি কৰা হৈছে। মহাৰাষ্ট্ৰত শুকান ভেল প্ৰস্তুত কৰি ধনীয়া আৰু নেমুৰ ৰসেৰে সজাই লোৱাৰ পিছত খোৱা হয়। ভেলপুৰীৰ বাংলা ৰূপটোক ঝলমুৰি (অৰ্থাৎ "মছলাযুক্ত ফুলি উঠা চাউল") বোলা হয় আৰু ভেলপুৰীয়ে বানলা জনগোষ্ঠীৰ বিপৰীতে পানীপুৰীকহে বুজায়। ভেলপুৰীৰ এটা স্থানীয় কৰ্ণাটক সংস্কৰাণক চুৰুমুৰি বা চুৰ্মুৰি বুলি জনা যায়। ভাৰতৰ বহু ঠাইত এই ৰন্ধন প্ৰকৰণ বিদ্যমান।

ঢাকাই ভেল পুৰী

ঢাকাই ভেল পুৰী বাংলাদেশত বিশেষকৈ ঢাকাত প্ৰচলিত এক প্ৰকাৰৰ ভেল পুৰী। ঢাকাই ভেলপুৰীৰ অনন্য বৈশিষ্ট্য হ’ল যে ইয়াৰ পুৰীৰ মাজত পূৰ দিয়া থাকে।  পূৰী সাধাৰণতে চেমোলিনা বা আটাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়।  মিশ্ৰণটোৰ লগত কালজিৰা মিহলাই লোৱা হয়।  গাজৰ, তিয়ঁহ আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীৰ লগত সিজোৱা জলকীয়া আৰু আলু মিহলাই পুৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।  ডাল ঘুগনি প্ৰায়ে পুৰীৰ পূৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

সাধাৰণতে ব্যৱহৃত উপাদান

ভেলপুৰীক ফুলাই তোলা চাউল বা মুড়ি আৰু চেভ (বেচনৰ মিহি ভুজিয়া) আলু, পিয়াঁজ, চাট মছলা আৰু চাটনিৰ লগত মিহলাই আৰু আন ভজা জলপানৰ মিশ্ৰণেৰে জলপানৰ ভিত্তি হিচাপে তৈয়াৰ কৰা হয়। ভেলপুৰীত মিঠা, নিমখীয়া, আৰু টেঙা সোৱাদৰ ভাৰসাম্য আছে। সাধাৰণতে ব্যৱহৃত আন উপাদানসমূহৰ ভিতৰত আছে বিলাহী আৰু জলকীয়া । উত্তৰ ভাৰতত প্ৰণালী সিজোৱা আলুও সৰু সৰুকৈ কাটি মিহসলাই লোৱা হয়।

পৰিবেশন

ভেলপুৰী বিভিন্ন ধৰণে পৰিবেশন কৰিব পাৰি, কিন্তু ইয়াক সাধাৰণতে শঙ্কু আকাৰত ভাঁজ কৰা কাগজত পৰিবেশন কৰা হয় আৰু কাগজৰ চামুচ বা পাপড়ীৰে খোৱা হয়, যিটো নিজেই ভেলপুৰীৰ খাব পৰা উপাদান। বা ইয়াক এটাকৈ প্লেটত পৰিবেশন কৰা হয়। বৰ্তমান সময়ত ভেল পুৰীৰ সামগ্ৰী পেকেটত কিনিবলৈয়ো পোৱা যায় আৰু ইয়াক সামান্য যত্ন কৰিয়েই প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি।

ভেলপুৰীৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ

চেভপুৰী – ভেলপুৰী, চাটনি, পাপড়ি আৰু চেভৰ মিশ্ৰণ।

দহী পুৰি - ভেলপুৰী, দৈৰ সৈতে চাটনি পাপড়িৰ মিশ্ৰণো যোগ কৰা হয়।

সেৱ পাপড়ী চাত – সেৱপুৰীৰ দৰেই কিন্তু ২-৩ ধৰণৰ চাটনি, আলু, চানা মছলাৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

চুৰমুৰি - এইবিধ মিহিকৈ কটা পিঁয়াজ, টমেটো, ধনীয়া টুকুৰাৰ লগতে মৰিচা আৰু নাৰিকল তেল কেইটোপালমান মিহলি কৰা হয়।

লগতে চাওক

চোটপতি
ফুচকা
সেৱ মামৰা
ঘুগনি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ৰন্ধনশৈলী
উত্তৰীয়

]] আৰু উত্তৰীয় বস্ত্ৰ, খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতিকা

উত্তৰীয় শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশত পৰিধান কৰা এখন ঢিলা কাপোৰ। ইয়াক ডিঙিৰ পিছফালৰ পৰা দুয়োটা বাহুৰে পাক কৰি এফাল কাপোৰ পিঠিৰ ফালে পেলাই আৰু আনফালে শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশৰ আধালৈ ওলোৱাই পিন্ধা হয়। উত্তৰীয় বস্ত্ৰ বৈদিক যুগৰ পৰায়ে প্ৰচলিত আৰু ই চেলেং বা ওৰণি সৈতে একে। উত্তৰীয় শব্দটো সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা আহিছে। উত্তৰীয় শব্দটো 'উত্তৰ' আৰু প্ৰত্যয় 'ঈয়'ৰ সংমিশ্ৰণৰ পৰা সৃষ্টি হৈছে। বেদত উত্তৰীয়া শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশৰ বাবে পিন্ধা বিভিন্ন ঢিলা কাপোৰ যেনে উপবসন, পৰয়ানহন আৰু অধিবাস, বৰহাতিক আৰু বৰ্ণক, উত্তৰসংঘ, সম্ভয়ান আদিকো বুজায়। প্ৰৱৰা নামৰ আন এবিধ পোছাক বৈদিক যুগৰ লোকসকলে ঠাণ্ডাত পিন্ধিছিল। এইবিধ পোছাক দুয়োলিংগৰ ব্যক্তিৰ সাধাৰণ পোছাক আছিল যদিও তেওঁলোকৰ কাপোৰৰ আকাৰ আৰু পিন্ধাৰ ধৰণত ভিন্ন আছিল। কেতিয়াবা দৰিদ্ৰ লোকসকলে নিম্ন অংশত পিন্ধা পোছাকটো কেৱল লেংটি হিচাপে পিন্ধিছিল আনহাতে ধনীসকলে ইয়াক সন্মানৰ চিহ্ন হিচাপে ভৰিলৈ বিয়পি থকা পোছাক পিন্ধিছিল।

খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকাৰ মাজত সংকলিত মহাভাৰত মহাকাব্যত উত্তৰীয়ক পোছাক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা উল্লেখ আছে। আনকি ইণ্ডো-ভাৰতীয় গোষ্ঠীৰ পুৰুষ আৰু মহিলাসকলেও ইয়াক অংগবস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। উত্তৰীয়ৰ ৰংবোৰ তেতিয়া সমাজত পৃথক বৰ্ণাশ্ৰমৰ সৈতে জড়িত আছিল৷ পাণ্ডৱসকলক সাধাৰণতে বগা উত্তৰীয় পিন্ধা উল্লেখ পোৱা গৈছে।

ইয়াক সাধাৰণতে পাতল কপাহ বা ৰেচমৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। কিন্তু কেতিয়াবা জন্তুৰ ছালৰ পৰায়ো প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।

এই পোছাকক কাৰু কাৰ্যসমূহ অতি পুৰণি কালৰে পৰা প্ৰচলিত হৈ আছে। অতীতৰ ভাস্কৰ্য আৰু মূৰ্তিসমূহত ইয়াৰ কেইটামান উদাহৰণ পোৱা যায়। সেয়েহে বস্ত্ৰ ইতিহাসবিদসকলে এইবোৰ অধ্যয়ন কৰে।

আধুনিক ব্যৱহাৰ

হিন্দু মন্দিৰৰ ৰীতিসমূহ

পুৰীৰ প্ৰভু জগন্নাথৰ স্নান যাত্ৰাৰ দৰে আন বহুতো হিন্দু মন্দিৰত দেৱতাসকলক উপাসনাৰ অংশ হিচাপে বিশিষ্ট বেশ আগবঢ়োৱা হয়। পুৰোহিতসকলে ঈশ্বৰৰ মূৰ্তিসমূহক পোছাক আৰু অলংকাৰেৰে সজায়। তেওঁলোকে সাধাৰণতে তদপ আৰু উত্তৰীয় বস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰে। শৰীৰৰ তলৰ অংশ কাপোৰ হৈছে তদপ আৰু ওপৰৰ অংশৰ বাবে উত্তৰীয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বৌদ্ধ পোছাক

বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ ভিক্ষুসকলে সাধাৰণতে অন্তৰীয়ৰ সৈতে এখন উত্তৰীয় আৰু ডাঙৰ চাদৰ পিন্ধে। এই সকলো কাপোৰ গেৰুৱা ৰঙৰ থাকে।

দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ

উত্তৰীয় এতিয়াও সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশত পিন্ধা হয় আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে শাস্ত্ৰীয় যুগৰ পৰা কুৰ্তা, আচকান বা শেৰৱানীৰ ওপৰত উত্তৰীয় পিন্ধা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে ধুতিৰ এক প্ৰাচীন সংস্কৰণ অন্তৰীয়ৰ সৈতে সংমিশ্ৰণত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক চাশ বা কমৰবন্ধৰ সৈতে বান্ধি ৰখা হয়। উত্তৰীয় পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে দুপাট্টা, ওৰণি, পাগুৰী হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। অসমত সমাজৰ বৰমূৰীয়াসকলে একবস্ত্ৰৰ লগতে উত্তৰীয় বস্ত্ৰ আৰু পাগুৰি পৰিধান কৰিছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ