ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
তামানা জাৰয়াব পৰ্যানি

তামানা জাৰয়াব পৰ্যানি (; জন্ম-১৯৯৭) এগৰাকী আফগান সাংবাদিক আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী যি ২০২১ৰ আফগানিস্তানত তালিবান শাসনৰ বিৰুদ্ধে কৰা প্ৰতিবাদৰ বাবে পৰিচিত। আফগানিস্তানৰ নাৰী সংগ্ৰামৰ প্ৰতীক হিচাপে তেওঁক বহুলভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। ২০২২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তামানাক বিবিচিৰ ১০০ মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। আফগান মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী গোট চিকাৰছ অৱ জাষ্টিচৰ তেওঁ সদস্য। ২০২২ চনত তেওঁ আফগানিস্তানৰ পৰা পলায়ন কৰে আৰু এতিয়া জাৰ্মানীত বাস কৰে৷

জীৱনী

১৯৯৭ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তামানাৰ চাৰিগৰাকী ভগ্নী আছে। যেতিয়া নাটোৰ সৈন্য আফগানিস্তানত আছিল, তেতিয়া তেওঁ সাংবাদিকতাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তামানাই ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ (আফগানিস্তান) প্ৰাৰ্থী হিচাপেও প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল ৷

২০১৮ চনত তামানাই তামানা সাংস্কৃতিক সামাজিক সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ২০২১ চনত মুক্ত মহিলাৰ আন্দোলনৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁ তালিবান শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিক্ষোভৰ আয়োজন কৰিছিল আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে আৰু তালিবান বিদ্ৰোহৰ বিৰুদ্ধে সক্ৰিয়ভাৱে মাত মতা এগৰাকী কৰ্মী হৈছিল। ছিকাৰছ অৱ জাষ্টিচ নামৰ মহিলা কৰ্মী গোটতো যোগদান কৰে। তেওঁ ২০২২ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত কাবুলত প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰে।১৯ জানুৱাৰীত কাবুলৰ নিজৰ এপাৰ্টমেণ্টত তামানাক আবদ্ধ কৰি ৰখা হয় আৰু তিনি সপ্তাহ ধৰি তেওঁৰ তিনিগৰাকী সৰু ভগ্নীৰ সৈতে নিৰ্যাতন আৰু জেৰা কৰা হয়। গ্ৰেপ্তাৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়া ৰেকৰ্ড কৰি তেওঁ অনলাইনত শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই ভিডিঅ’ ভাইৰেল হৈ মহিলা কৰ্মীৰ নিৰুদ্দেশৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। তামানাৰ বিৰুদ্ধে তালিবানে তেওঁলোকৰ নতুন আইন ভংগ কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল, বিশেষকৈ ৰাজহুৱাভাৱে বোৰ্খা জ্বলোৱাৰ বাবে।

তালিবানে দেশ এৰি যোৱাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাৰ পিছতো ২০২২ চনৰ ১৫ আগষ্টত স্পিন বোল্ডাক সীমান্তৰ পৰা ভগ্নীসকলৰ সৈতে তামানাই পাকিস্তানত প্ৰৱেশ কৰি জাৰ্মানীত উপস্থিত হয় আৰু তাৰপিছত তেওঁ তাতেই বাস কৰে।

২০২৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ আফগানিস্তানত মহিলাসকলৰ সৈতে হোৱা ব্যৱহাৰৰ প্ৰতিবাদত দহ দিন ধৰি অনশন আৰম্ভ কৰা মহিলাৰ এটা দলত যোগদান কৰে। তেওঁৰ সতীৰ্থ প্ৰতিবাদকাৰীসকলৰ ভিতৰত আছিল ৱাহিদা আমিৰী আৰু নায়েৰা কোহিস্তানী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
৬ জানুৱাৰী

৬ জানুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৬ম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৫৯টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৬০টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -

ঘটনাৰাজী

১৮৩৮ - আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউ জাৰ্ছীৰ ম'ৰিছটাউনত ছেমুৱেল ম'ৰ্চৰ টেলিগ্ৰাফ যন্ত্ৰৰ প্ৰথম নমুনা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

জন্ম

১৮৮৩ - খলিল জিব্ৰান, লেবাননত জন্মগ্ৰহণ কৰা বিখ্যাত আমেৰিকান লেখক।
১৯২৮ - বিজয় টেণ্ডুলকাৰ, ভাৰতীয় নাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ আৰু ধাৰাবাহিক লিখক, সাহিত্যিক, ৰাজনৈতিক সংবাদকৰ্মী।
১৯৫৫ - ৰৱান এটকিনচন, 'মিষ্টাৰ বিন'খ্যাত ইংৰাজ অভিনেতা, কমেডিয়ান আৰু লেখক।
১৯৫৯ - কপিল দেৱ, ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক।
১৯৬৭ - এ. আৰ. ৰহমান, অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক।
১৯৭১ - ইন্দ্ৰানী হালদাৰ, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
১৯৭১ - লীনা যাদৱ, ভাৰতীয় ছবি পৰিচালক।

মৃত্যু

১৮৫২ - লুইছ ব্ৰেইল, অন্ধসকলৰ শিক্ষা পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰক।
১৯৭৭ - এদ্ৰিয়ান ৱেডৱিত্জ, আমেৰিকাৰ ফেমিনিষ্ট স্ক’লাৰ।
২০০৪ - সুমিতা দেৱী, বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰ শিল্পী আৰু বাংলাদেশ টেলিভিচনৰ অভিনেত্ৰী।
২০২০ - মিনতি মিশ্ৰ, ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী।

দিৱস

সশস্ত্ৰ বাহিনী দিৱস (ইৰাক)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ‌, এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:জানুৱাৰী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
চামগিচীয় ৱিকিপিডিয়া

চামগিচীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ চামগিচীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত চামগিচীয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

চামগিচীয় ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
শাঙ্গো উৎসৱ

শাঙ্গো উৎসৱ হৈছে য়োৰুবা জনগোষ্ঠীৰ মাজত বছৰি উদ্‌যাপন কৰা এটা ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক উৎসৱ। এই উৎসৱ শাঙ্গোৰ সন্মানত পালন কৰা হয়, যি আছিল বজ্ৰ আৰু অগ্নিৰ দেৱতা তথা অয়ো সাম্ৰাজ্যৰ তৃতীয় ৰজা। তেওঁ নিজৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ আজাকাৰ পাছত সিংহাসনত আৰোহণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত অয়ো ৰাজ্য চৰকাৰৰদ্বাৰা এই উৎসৱৰ নাম বিশ্ব শাঙ্গো উৎসৱ (World Sango Festival) হিচাপে পৰিৱৰ্তন কৰা হয়। সাধাৰণতে আগষ্ট মাহত অয়ো আলাফিনৰ ৰাজপ্ৰাসাদত এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত হয় আৰু বিশ্বৰ চল্লিশখনৰো অধিক দেশত ইয়াৰ উদ্‌যাপন কৰা হয়।

ইতিহাস

শাঙ্গো উৎসৱৰ ইতিহাস প্ৰায় ১,০০০ বছৰৰো অধিক পুৰণি বুলি ধৰা হয়। শাঙ্গো আছিল এজন জনপ্ৰিয় য়োৰুবা ওৰিশা যাক অয়ো জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

শাঙ্গো এজন শক্তিশালী শাসক আৰু যাদুকৰ আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ আজাকাক দুৰ্বল শাসক বুলি ধৰা হোৱাৰ পাছত শাঙ্গো অয়ো সাম্ৰাজ্যৰ ৰজা হয়। আজাকা জনবিশ্বাস অনুসৰি, শাঙ্গোৰ শাসনকালত অয়ো সাম্ৰাজ্যত সমৃদ্ধি বৃদ্ধি পাইছিল। বিভিন্ন পৌৰাণিক কাহিনীত শাঙ্গোৰ মৃত্যুক তেওঁৰ ৰাজপ্ৰাসাদত বজ্ৰপাতৰ ফলত হোৱা ধ্বংসৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হয়।

শাঙ্গোৱে কেৱল সাত বছৰ অয়োৰ ৰজা হিচাপে শাসন কৰিছিল যদিও তেওঁক অয়োৰ ইতিহাসৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ৰজা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

২০২১ চনৰ উৎসৱৰ সময়ত ৰাণীসকলে (আয়াবা) দাবী কৰে যে তেওঁলোকে য়েমোজা আৰু শাঙ্গোৰ পুৰোহিতৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি বৰষুণ ৰোধ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। উৎসৱৰ আৰম্ভণি সাধাৰণতে ইৱুৰে আগবা অৰ্থাৎ বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ প্ৰাৰ্থনাৰে কৰা হয়।

গুৰুত্ব

বিশ্ব শাঙ্গো উৎসৱ আগষ্ট মাহত প্ৰায় এহাজাৰ দিন ধৰি অনুষ্ঠিত হয় আৰু ইয়াত বিশ্বজুৰি ২০,০০০ৰো অধিক দৰ্শকৰ সমাগম হয়। ইয়াত ব্ৰাজিল, কিউবা, ট্ৰিনিদাদ আৰু টোবাগো আৰু কেৰিবিয়ান অঞ্চলৰ লোকো অংশগ্ৰহণ কৰে।

এই উৎসৱ ইউনেস্কোৰদ্বাৰা স্বীকৃত আৰু য়োৰুবা প্ৰবাসীসকলক নিজ ভূমিলৈ উভতি আহিবলৈ উৎসাহিত কৰাৰ লগতে য়োৰুবা ইতিহাসৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নায়ক শাঙ্গোৰ স্মৰণৰ উদ্দেশ্যে আয়োজন কৰা হয়।

শাঙ্গো উৎসৱৰ উদ্‌যাপন পদ্ধতি

শাঙ্গো উৎসৱ সাধাৰণতে ১০ দিন ধৰি উদ্‌যাপন কৰা হয়। উৎসৱৰ সময়ত ভক্ত আৰু পৰ্যটকসকলে ৰঙীন পোছাক পিন্ধি আনন্দত অংশগ্ৰহণ কৰে। সাধাৰণতে বগা অথবা ৰঙা কাপোৰ পিন্ধা দেখা যায়। উৎসৱৰ মুখ্য কাৰ্যসূচীৰ ভিতৰত আছে—আয়ো খেল প্ৰতিযোগিতা, ওগুন আজোবো দিৱস, ওয়া দিৱস, আজে ওলোজা দিৱস, য়েমোজা দিৱস, এছিন এলেজো দিৱস আৰু শাঙ্গো অয়ো দিৱস।

অধিক পঢ়ক

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আগষ্ট
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:উৎসৱ
মধু প্ৰিয়া

পেদ্দিন্তি মধু প্ৰিয়া এগৰাকী ভাৰতীয় তেলেগু নেপথ্য গায়িকা। তেলেগু টেলিভিছনত তেওঁ আদাপিল্লানাম্মা নেনু আদাপিলানানী শীৰ্ষক লোকসংগীতটিৰ জৰিয়তে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। তেওঁ তেলেগু ৰিয়েলিটি টিভি শ্ব' বিগ বছ এগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল আৰু তেওঁক ১৩ সংখ্যক দিনত বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল।

কেৰিয়াৰ

ডাগগাৰাগা দুৰংগা চলচ্চিত্ৰৰ বাবে গীত গাই মধু প্ৰিয়াৰ টলিউডত অভিষেক ঘটিছিল। ফিদা চিনেমাৰ "ভাচিণ্ডে" গীতটোৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ প্লে বেক গায়িকা মহিলাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ষ্টাৰ মা ৰিয়েলিটি ছিৰিজ বিগ বছ তেলেগুত অংশগ্ৰহণ কৰা ছানীক ১৩ দিনত বহিস্কৃত হৈছিল।

ডিস্কোগ্ৰাফী

বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
গান।
সংগীত পৰিচালক
টোকাসমূহ
২০১১
ডাগাৰাগা দুৰংগা
"পেদ্দা পুলি"
ৰঘু কুঞ্চে
অভিষেক
২০১৭
ফিদা
"ভাচিন্দে"
শক্তিকান্ত কাৰ্তিক
শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়িকাৰ বাবে ছাইমা বঁটা-তেলেগুশ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়িকাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা-তেলেগু
২০১৮
চেচি চুডুক স্পৰ্শ কৰক
"ৰায়ে ৰায়ে"
জেএএম8

নেলা টিকট
"নীলা টিকট"
শক্তিকান্ত কাৰ্তিক

সাক্ষ্যম
"চেলিয়া চুডে"
হৰ্ষবৰ্ধন ৰামেশ্বৰ

২০২০
ছাৰিলেৰু নীকেভাৰু
"তেওঁ অতি ধুনীয়া"
দেৱী শ্ৰী প্ৰসাদ
শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়িকাৰ বাবে ছাইমা বঁটা-তেলেগু

২০২২
বংগৰাজু
"বংগৰা"
অনুপ ৰুবেন্স
২০২৪
সংক্ৰান্তিকী বস্তুতুনম
"গোধৰী গাট্টু"
ভীমছ চেচিৰোলিও

চলচ্চিত্ৰগ্ৰাফী

টেলিভিছন

বছৰ
শিৰোনাম
ভূমিকা
চেনেল
ফলাফল
২০১৭
বিগ বছ
প্ৰতিযোগী
তাৰকা মা
১৪ সংখ্যক স্থান - ১৪ সংখ্যক দিনত আঁতৰ কৰা হৈছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ বিজয়ী
শ্ৰেণী:দক্ষিণ ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
বিদ্যা বাল

বিদ্যা বাল (১২ জানুৱাৰী ১৯৩৭ – ৩০ জানুৱাৰী ২০২০) ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী মাৰাঠী নাৰীবাদী লেখিকা/সম্পাদিকা আছিল। তেওঁ আছিল এগৰাকী সমাজ কৰ্মী, বিশেষকৈ ভাৰতৰ পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সামাজিক মৰ্যাদা সমতা স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য।

জীৱনী

১৯৬৪ চনত স্ত্ৰী নামৰ মাহেকীয়া আলোচনীত সম্পাদিকা হিচাপে যোগদান কৰে, আৰু তাৰ পিছত ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈকে ইয়াৰ পূৰ্ণকালীন সম্পাদিকা হিচাপে কাম কৰে। তেওঁ ১৯৮৯ চনত স্ত্ৰী আলোচনীৰ সম্পাদিকাৰ ফল এৰি মাহেকীয়া মিলূন সাৰ্যাজণী (মিळून सार्‍याजणी) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ৱেব পেজ ত তেওঁৰ সম্পাদকীয় সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে য'ত মিলূন সাৰ্যাজণী প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।তেওঁৰ জীৱনী কাম্লাকি আৰু উপন্যাস ভালভান্তাটিল ভাট বিখ্যাত।

মহিলাসকলে বিভিন্ন পূজাস্থলীত প্ৰৱেশৰ অধিকাৰ লাভ কৰাৰ বাবে বিদ্যা বালে মহাৰাষ্ট্ৰৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ত আইনী যুঁজ দিছিল। ১৮৯৯ চনৰ ১ এপ্ৰিলত উচ্চ ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ পেটিপাৰ সপক্ষে সিদ্ধান্ত লয়।

সাহিত্য ‌কৰ্ম

সংবাদ (संवाद)
কথা গৌৰীচী (कथा गौरीची)
তুমচ্যা মাঝ্যাসাঠী (तुमच्या माझ्यासाठी)
অপৰাজিতাচে নিঃশ্বাস (अपराजितांचे नि:श्वास)
শোধ স্বতঃচা (शोध स्वत:चा)
কমলাকী (कमलाकी) (আত্মজীৱনী)

বঁটা

আগৰকাৰ সাংবাদিকতা বঁটা
কমল প্ৰভাকৰ পধ্য ট্ৰাষ্ট বঁটা
শংকৰৰাও কিৰ্লোস্কাৰ বঁটা
সামাজিক কৃতজ্ঞতা পুঁজিৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা ‘সামাজিক কৃতজ্ঞতা জীৱনজোৰা সাফল্য বঁটা’
মহিলা বিষয় আৰু সাংবাদিকতাৰ ওপৰত কাম কৰাৰ বাবে ফাই ফাউণ্ডেশ্যন বঁটা৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আদিবাসী মহিলা
শ্ৰেণী:আদিবাসী মহিলা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
বেদনাৰ উল্কা

বেদনাৰ উল্কা হৈছে বিশিষ্ট অসমীয়া কবি অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ কবিতা সংকলন। এই গ্ৰন্থখন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৬৪ চনত প্ৰকাশ পাইছিল।

গ্ৰন্থৰ বিষয়বস্তু

বেদনাৰ উল্কা সংকলনত অন্তৰ্ভুক্ত কবিতাসমূহত দেশপ্ৰেম, সামাজিক সচেতনতা, আৰু গভীৰ মানৱিক বোধৰ অভিব্যক্তি পোৱা যায়। কবিতাসমূহত অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীয়ে ব্যক্তিগত বেদনাৰ সৈতে সমাজৰ সমস্যা আৰু জাতীয়তা-বোধ একেলগে গাঁথি তুলিছে।

বঁটা

বেদনাৰ উল্কা গ্ৰন্থখনে ১৯৬৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ই অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ সাহিত্যিক অবদানৰ অন্যতম স্বীকৃতি হিচাপে বিবেচিত।

কবি পৰিচয়

অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী (১৮৮৫–১৯৬৭) এগৰাকী প্ৰখ্যাত অসমীয়া কবি, সাহিত্যিক, সমাজসেৱক আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। তেওঁৰ সাহিত্যত দেশপ্ৰেম, জাতীয় চেতনাৰ লগতে শ্ৰমিক আৰু সাধাৰণ জনতাৰ দুখ-দুৰ্দশাৰ গভীৰ ছবি প্ৰকাশ পাইছে। বেদনাৰ উল্কা হৈছে তেওঁৰ সাহিত্য সাধনাৰ অন্যতম অমূল্য কীৰ্তি।

প্ৰকাশ আৰু প্ৰভাব

১৯৬৪ চনত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনে অসমীয়া সাহিত্যক্ষেত্ৰত এক বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰিছে। এই সংকলনৰ কবিতাবোৰ জাতীয়তাবাদী চেতনা আৰু সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ গভীৰ প্ৰভাৱৰে লিখা হৈছে। পাঠক সমাজত ই দেশপ্ৰেম আৰু সমাজসচেতনতাৰ দিশে এক গম্ভীৰ বাৰ্তা আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবিতাপুথি
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী গ্ৰন্থ
সোণেশ্বৰ বৰা

সোণেশ্বৰ বৰা অসমৰ এজন স্বাধীনতা সংগ্ৰামী ,ৰাজনীতিবিদ আৰু সমাজকৰ্মী। তেওঁ গোলাঘাট বিধানসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু ১৯৭৮ চনত তেওঁ জনতা দলৰ পৰা বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈ অসমৰ কৃষি আৰু সমবায় বিভাগৰ মন্ত্ৰীৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁক অসমৰ ক্ষুদ্ৰ চাহ খেতিৰ পথ-প্ৰদৰ্শক হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। দুখীয়া কৃষকসকলৰ ভূমি সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে কৃষকসকলে বৰাক কৃষক পিতৃ নামেৰে সন্মান যাচিছিল। দুৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২০১০ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত ৮৬ বছৰ বয়সত গোলাঘাটৰ কুশল কোঁৱৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ত সোণেশ্বৰ বৰাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। আৰু ১৯৪৩ চনত মৃত্যু বাহিনীত যোগদান কৰে। ১৯৪৬ চনত তেওঁ সমাজবাদী পাৰ্টীত যোগ দিয়ে।
১৯৫০ চনত তেওঁ ঘিলাধাৰী কৃষক সত্যাগ্ৰহৰ সূচনা কৰে আৰু ইয়াৰ বাবে ১০ মাহ কাৰাবাস খাটিব লগাত পৰে। ইয়াৰ পিছতে ১৯৫১ চনত বৰাই দুখীয়া কৃষকসকলৰ বাবে দৈয়াং ভূমি আগ্ৰাসনৰ আৰম্ভণি কৰে আৰু ইয়াৰ বাবে কৃষকসকলে তেওঁক কৃষক পিতৃ নামেৰে সন্মান জনায়।
১৯৬২ চনত তেওঁ সমাজবাদী পাৰ্টীৰ পৰা অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বিতা (গোলাঘাট) কৰে যদিও পৰাজিত হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত যথাক্ৰমে ১৯৬৭ আৰু ১৯৭২ চনত সমাজবাদী পাৰ্টীৰ পৰাই তেওঁ গোলাঘাটৰ বিধায়ক ৰূপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭৮ চনত জনতা দলৰ প্ৰাৰ্থীৰূপে বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈ বৰাই কৃষি আৰু সমবায় মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
ফিয়েৰলেচ নাদিয়া

মেৰী এন ইভান্স বা জনপ্ৰিয়ভাবে ফিয়েৰলেচ নাদিয়া ( বা ; ৮ জানুৱাৰী ১৯০৮ - ৯ জানুৱাৰী ১৯৯৬) এগৰাকী অষ্ট্ৰেলিয়ান-ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী তথা ষ্টাণ্ট ৱমেন। তেওঁৰ মঞ্চ নাম 'ফিয়েৰলেচ নাদিয়া' বা 'নিৰ্ভীক নাদিয়া'ৰ দ্বাৰা জনাজাত আছিল। অষ্ট্ৰেলিয়ানমূলৰ এজন ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু ষ্টাণ্টমহিলা নাদিয়ায়ে ১৯৩৫ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'হাণ্টাৰৱালী'ৰ মাধ্যমেৰে সাহসী অভিনেত্ৰী চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। 'হাণ্টাৰৱালী' হিচাপে তেওঁক আটাইতকৈ বেছি স্মৰণ কৰা হয়।
এই ছবি প্ৰাৰম্ভিক কালৰ মহিলাপ্ৰধান ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। তেওঁক প্ৰায়ে যৌনতাৰ প্ৰতীক বুলি অভিহিত কৰা হয়।

জীৱনী

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯০৮ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাৰ্থত মেৰী এন ইভান্স হিচাপে নাদিয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ব্ৰিটিছ সেনাৰ স্বেচ্ছাসেৱক আৰু মাৰ্গ্ৰেটৰ স্কছমেণ্ট হৰ্বাৰ্ট ইভান্সৰ কন্যা আছিল। তেওঁলোকে ভাৰতলৈ অহাৰ আগতে অষ্ট্ৰেলিয়াত বাস কৰিছিল। মেৰী এবছৰীয়া আছিল যেতিয়া হাৰ্বাৰ্টৰ ৰেজিমেণ্ট বোম্বেত আছিল। মেৰী ১৯১৩ চনত তেওঁৰ দেউতাকৰ সৈতে পাঁচ বছৰ বয়সত বোম্বলৈ আহিছিল।

১৯১৫ চনত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাৰ্মানসকলৰ হাতত তেওঁৰ দেউতাকৰ অকাল মৃত্যুয়ে পৰিয়ালটোক পেছোৱাৰলৈ (এতিয়া পাকিস্তানত) স্থানান্তৰিত কৰিছিল। ১৯৬৭-৬৮ চনত যেতিয়া তেওঁ ৫০ বছৰৰ শেষৰ ফালে আছিল তেওঁক খিলাড়ি (দি প্লেয়াৰ) নামৰ জেমছ বণ্ড স্পুফত দেখা গৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

নাদিয়াই ১৯৬১ চনত হোমী ৱাদিয়াৰ বিয়া কৰিছিল আৰু এনেদৰে নাদিয়া ৱাদিয়া হৈছিল।

মৃত্যু

বয়স সম্পৰ্কীয় ৰোগৰ বাবে তেওঁৰ ৮৮ তম জন্মদিনৰ এটা দিন পিছত ৯ জানুৱাৰী ১৯৯৬ চনত নাদিয়াৰ মৃত্যু হৈছিল।

উত্তৰাধিকাৰ

১৯৯৩ চনত নাদিয়াৰ আজু নাতিভতিজা ৰিয়াদ বিঞ্চি ৱাদিয়াই তেওঁৰ জীৱন আৰু চলচ্চিত্ৰৰ আধাৰত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে। ইয়াক 'ফিয়েৰলেচ: হণ্টাৰৱালি ষ্টৰী' নামকৰণ কৰা হয়। ১৯৯৩ চনৰ বাৰ্লিন আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত তথ্যচিত্ৰখন চোৱাৰ পিছত ডৰোথি ৱেনাৰ নামৰ এজন জাৰ্মান লেখকে 'ফিয়েৰলেচ নাদিয়া - দা ত্ৰু ষ্টৰী অফ অৰিজিনেল ষ্টাণ্ট কুইন অফ বলিউড' লিখিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৫ চনত এই গ্ৰন্থখন ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল। বিশাল ভৰদ্বাজৰ হিন্দী ছবি ৰঙ্গুনত কংগনা ৰাণাউতৰ ভূমিকাটো নাদিয়াৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।

২০১৮ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে গুগলে ফিয়েৰলেচ নাদিয়াৰ ১১০তম জন্মদিনক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাই এটা ডুডুল প্ৰদৰ্শন কৰে। ডুডলটোৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা শিল্পীজন আছিল ভাৰতীয় কমিক শিল্পী দেৱকী নেয়গি।

উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰ সমূহ

চন
নাম
চৰিত্ৰ
নোট
১৯৩৫
'হাণ্টাৰৱালী'
ৰাজকুমাৰী মধুৰী বা হাণ্টাৰৱালী

১৯৩৬
'মিছ ফ্ৰণ্টিয়াৰ মেইল'
সবিতা বা মিছ ফ্ৰণ্টিয়াৰ মেইল

১৯৩৮
'লুটাৰু লালনা'
ইন্দিৰা

১৯৩৯
'পঞ্জাব মেইল'

১৯৪০
'ডাইমণ্ড কুইন'
মাধুৰীকা

১৯৪১
'বোম্বাইৱালী'

১৯৪২
'জংঘল প্ৰিন্সেছ'

১৯৪২
'মুকাৱালা'
মাধুৰী

১৯৪৩
'হাণ্টাৰৱালী কি বেটি'
ৰাজকুমাৰী মধুৰী বা হাণ্টাৰৱালী

১৯৪৩
'মৌজ'

১৯৪৮
'১১ অ' ক্লক'
লক্ষ্মী

১৯৪৯
'ধূমকেতু'

১৯৫৩
'জংঘল কা জৱাহৰ'
মালা

১৯৫৬
'জংঘল কুইন'

১৯৬৮
'খিলাড়ী'

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

হাণ্টাৰৱালীৰ ছবি
ফিয়েৰলেচ নাদিয়া

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ষ্টাণ্ট শিল্পী
প্ৰৱাহন জয়ৱালী

প্ৰৱাহন জয়ৱালী বৈদিক যুগৰ শেষৰফালে (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টম বা ৭ম শতিকা) পাঞ্চালৰ ৰজা আছিল। তেওঁৰ বিষয়ে বৃহদাৰণ্যক উপনিষদ (Vi.ii.9-13) আৰু চান্দোগ্য উপনিষদ (V.4-8)ত উল্লেখ কৰা হৈছে।

কাশীৰ ৰজা অজাতশত্ৰু আৰু মাদ্ৰাৰ ৰজা অশ্বপতি কৈকেয়াৰ দৰে তেওঁকো এজন প্ৰধান হিন্দু দাৰ্শনিক-ৰজা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
তেওঁ বিদেহৰ ৰজা জনকৰ সমসাময়িক আছিল আৰু কম্পিলা-নগৰৰপৰা শাসন কৰা উত্তৰ পঞ্চাল-ৰত্তৰ বিখ্যাত ৰজাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম, আন কেইজন হৈছে ক্ৰাইৱ্য, কেশিন ডালভ্য, শোনা সত্ৰসাহ আৰু দুৰ্মুখ।

তেওঁ ধৌম্য অযোদৰ (মহাভাৰত I.iii.20) শিষ্য উদ্দালক আৰুণিৰ পুত্ৰ শ্বেতকেতুক শিক্ষা দিয়ে, তেওঁৰ বিখ্যাত পঞ্চগনি বিদ্যা অৰ্থাৎ পুনৰ্জন্ম প্ৰক্ৰিয়াৰ ব্যাখ্যা কৰা "পঞ্চ অগ্নিৰ মতবাদ", যিটো এটা উপাসনা।

পঞ্চ অগ্নিৰ মতবাদ ৰজাৰ পাঁচটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত সৃষ্টি হৈছিল আৰু, এইদৰেই 'প্ৰব্ৰজনৰ দ্বৈতপথৰ মতবাদ' শিকাইছিল, যাৰ জ্ঞান ব্ৰাহ্মণসকলৰ হাতত আগতে কেতিয়াও নাছিল।

ঐতিহাসিক উল্লেখ

প্ৰৱাহন জয়ৱালী, যি উদ্গিথাত সুপৰিচিত আছিল, তেওঁ ধৰি লৈছিল যে, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডই প্ৰতিটো পৰ্যায়তে ত্যাগৰ নীতি প্ৰদৰ্শন কৰে স্বৰ্গ নিজেই এক মহা বেদী, য’ত সূৰ্য এই বলিদানত আগবঢ়োৱা এক বলি অৰ্থাৎ শ্ৰদ্ধাৰপৰা ইন্ধন হিচাপে জ্বলি আছে, চন্দ্ৰ উদয় হয়;
আকৌ আকাশলৈ চাই দেখা যায় যে প্ৰজ্ঞান হৈছে সেই মহাবেদী য’ত বছৰটো এই বলিদানত আগবঢ়োৱা বলিদানৰপৰা ইন্ধন হিচাপে জ্বলি আছে, অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ উদয় হয়, বৰষুণ হয়; তেতিয়া আকৌ সমগ্ৰ জগতখন এটা মহান বেদী য'ত এই বলিদানত আগবঢ়োৱা বলিদানৰপৰা ইন্ধন হিচাপে পৃথিৱী বিকশিত হৈ উঠে, অৰ্থাৎ বৰষুণ, উত্থান খাদ্য; মানুহ নিজেই এক ডাঙৰ বেদী, য'ত খোলা মুখখনেই তেওঁৰ বলিদানত আগবঢ়োৱা বলিদানৰ ইন্ধন, অৰ্থাৎ খাদ্য, উত্থান বীজ; আৰু শেষত নাৰী নিজেই এটা মহান বেদী য’ত বীজ বলি হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়, মানুহৰ উত্থান হয়। এইটোৱেই তেওঁৰ বিখ্যাত "পাঁচ জুইৰ মতবাদ।" কৌশিতকী উপনিষদ সংস্কৰণত এই জ্ঞান ৰজা চিত্ৰ গংগায়ানীয়ে (গাৰ্গ্যয়নী) প্ৰদান কৰিছে, যিটো সংস্কৰণত নিজৰ শিক্ষাৰ বাবে গৌৰৱ কৰা অহংকাৰী আৰু উত্তাল শ্বেতকেতুৰ অহংকাৰৰ পৰিৱৰ্তে গৌতম উদ্দালকৰ অজ্ঞানত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।

চান্দোগ্য উপনিষদৰপৰা জনা যায় যে, প্ৰৱাহন জয়ৱালীয়ে অনুমান কৰিছিল যে, 'মহাকাশ' (আকাশ) সকলো বস্তুৰ চূড়ান্ত বাসস্থান। উদগীত বিশেষজ্ঞ শিলক সালাৱত্য আৰু চৈকিতায়ন ডালভ্য উদাৰ শণ্ডিল্য আৰু সত্যকাম জাবালাৰ পিছত জন্ম লোৱা প্ৰৱাহন জয়ৱালীৰ শিষ্য আছিল, যাৰ সৈতে তেওঁলোকে জগতৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। শিলাকে দ্ৰৱটো 'পানী'ত পাইছিল; ডালভ্য, ‘স্বৰ্গ’ত; আৰু প্ৰৱাহন জয়ৱালী, ব্ৰহ্মক বুজোৱা ‘স্থান’ (আকাশ)ত। প্ৰৱাহন জয়ৱালীৰ তিনিটা উল্লেখযোগ্য জল্পনা-কল্পনা হ’ল – ক) আত্মাৰ অমৰত্বৰ মতবাদ, খ) পুনৰ্জন্ম আৰু প্ৰতিশোধ (স্বৰ্গ আৰু নৰক) বা আত্মাৰ স্থানান্তৰিত বিশ্বাসৰ প্ৰথম দাৰ্শনিক স্বীকৃতি, আৰু গ) মানুহৰ বাহিৰে আন সত্তাত আত্মাৰ অলৌকিকতা অস্বীকাৰ। তেৱোঁ জাবালাৰ দৰে শৰীৰৰ মৃত্যুৰ পাছত আত্মাই লোৱা পথ দেৱায়ণ (দেৱতাৰ পথ)ৰ বৰ্ণনা কৰিছিল – জ্ঞানী ব্যক্তিৰ আলোকময় ৰূপ ধাৰণ কৰা আত্মা পোহৰৰপৰা বৃহত্তৰ পোহৰলৈ গৈ ব্ৰহ্মৰ ওচৰ নাপায়। তেওঁ লৌকিক আত্মা, নৰকীয় আত্মা আৰু প্ৰাণী আত্মাৰ কথা কয়। তেওঁৰ অমৰত্বৰ মতবাদ আৰু সাধাৰণ অন্তকালীন তত্ত্বৰদ্বাৰা তেওঁ বুজাইছে যে প্ৰজন্মৰ জগতখন কেতিয়াও পূৰ্ণ নহয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
দৰ্শনা জাভেৰী

দৰ্শনা জাভেৰী (; জন্ম: ১৯৪০)
চাৰিগৰাকী জাভেৰী ভগ্নীৰ ভিতৰত কনিষ্ঠা দৰ্শনা জাভেৰী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় মণিপুৰী নৃত্যৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ শিল্পী। তেওঁ গুৰু বিপিন সিঙৰ শিষ্যা। ১৯৫৮ চনৰ পৰা দৰ্শনাই ভনীয়েকসকলৰ সৈতে মঞ্চত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়। ১৯৭২ চনত ভাৰতত মণিপুৰী নৃত্যক জনপ্ৰিয় কৰা মণিপুৰী নৰ্তনালয়ৰ তেওঁ আছিল অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক। দৰ্শনাৰ নেতৃত্বাধীন এই নৃত্যশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ শাখা মুম্বাই, কলকাতা আৰু ইম্ফলত আছে। কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে দৰ্শনাক কালিদাস সন্মান, সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু প্ৰশিক্ষণ

মুম্বাইৰ এটা গুজৰাটী পৰিয়ালত দৰ্শনা জাভেৰীৰ জন্ম হৈছিল। ডাঙৰ-দীঘলো হৈছিল মুম্বাইতে। ছয় বছৰ বয়সত ডাঙৰ ভনীয়েক নয়না আৰু ৰঞ্জনাই গুৰু বিপিন সিঙৰ পৰা নিজৰ ঘৰতে মণিপুৰী নৃত্য শিকি থকা দেখিছিল। কম দিনৰ ভিতৰতে তেৱোঁ ভনীয়েক সুৱেৰ্ণাৰ সৈতে একেজন গুৰুৰ পৰা নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ সূত্ৰধাৰী ক্ষেত্ৰীতোম্বী দেৱীৰ পৰা পৰম্পৰাগত ৰাসলীলা নৃত্য, গুৰু মেইটেই টম্বা সিঙৰ পৰা নাট পুং আৰু কুমাৰ মাইবিৰ পৰা পৰম্পৰাগত মাইবি জাগৈ নৃত্য শিকিছিল।

কৰ্মজীৱন

১৯৫০ চনৰ ভিতৰত জাভেৰী ভগ্নী – নয়না, ৰঞ্জনা, সুৱেৰ্ণা, আৰু দৰ্শনাই – সমগ্ৰ ভাৰত আৰু বিদেশত একেলগে মঞ্চত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে আছিল প্ৰথম অমণিপুৰী শিল্পী, যিয়ে ইম্ফলৰ ৰাজপ্ৰাসাদৰ ভিতৰৰ গোবিন্দজী মন্দিৰত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। জাভেৰী ভগ্নীসকলে ১৯৭২ চনত তেওঁলোকৰ গুৰু আৰু কলাৱতী দেৱীৰ সৈতে মুম্বাই, কলকাতা আৰু ইম্ফলত মণিপুৰী নৰ্তনালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। দিন যোৱাৰ লগেলগে তেওঁলোকৰ নাম মণিপুৰী নৃত্যৰ সমাৰ্থক হৈ পৰে। দৰ্শনাই নৃত্যৰ বিষয়ে কেইবাখনো কিতাপ আৰু প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছে আৰু নিজেই গুৰুৰ দায়িত্ব লোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁৰ গুৰুক প্ৰশিক্ষণ. গৱেষণাৰ লগতে নৃত্য ৰচনাতো সহায় কৰি আহিছে।

বিখ্যাত নৃত্য সমালোচক সুনীল কোঠাৰীয়ে ২০০৮ চনত এটা প্ৰবন্ধত কোৱা মতে, তেওঁলোক “মণিপুৰী নৃত্যৰ মন্দিৰ পৰম্পৰাক চহৰলৈ লৈ আহিছিল।” প্ৰবন্ধটোত এইটোও উল্লেখ কৰা হৈছে যে দুই দশকৰ পূৰ্বে নয়নাৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু সুৱেৰাৰ অসুস্থতাৰ বাবে ৰঞ্জনা আৰু দৰ্শনাইহে শিকোৱাৰ উপৰিও নৃত্য দলৰ সৈতে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি আছে।

বঁটা

১৯৯৬: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, মণিপুৰী নৃত্যত।
২০০২: পদ্মশ্ৰী, কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে।
২০১৮: কালিদাস সন্মান।
২০১৯-২১: সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ।

টোকা

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

Darshana Jhaveri's personal website
Padmashri Darshana Jhaveri at SPIC MACAY
Darshan Jhaveri and her troupe

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
জয়দেৱ

জয়দেৱ দ্বাদশ শতিকাৰ সময়ছোৱাৰ এজন সংস্কৃত কবি। বসন্ত কালত গোপী ৰাধাৰ সৈতে কৃষ্ণৰ প্ৰেমৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা তেওঁৰ মহাকাব্য গীতা গোবিন্দমৰ বাবে তেওঁ সু-পৰিচিত। ৰাধা কৃষ্ণতকৈ মহৎ বুলি মত উপস্থাপন কৰা এই মতাদৰ্শক হিন্দু ধৰ্মৰ ভক্তি আন্দোলনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

জীৱনী

জন্ম অনুসৰি এজন ব্ৰাহ্মণ, জয়দেৱৰ জন্ম তাৰিখ আৰু স্থান অনিশ্চিত। গীতাগোবিন্দৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁৰ জন্ম "কেন্দুবিল্ব" গাঁৱত হৈছিল। ওড়িশা, বংগ আৰু মিথিলাৰ পণ্ডিতসকলে এই ঠাইখনক নিজৰ অঞ্চলৰ এখন বৰ্তমানৰ এখন গাঁৱৰ সৈতে বিভিন্ন ধৰণে চিনাক্ত কৰিছে, য'ত ওড়িশাৰ পুৰীৰ ওচৰৰ কেন্দুলী সাসান, বীৰভূমি জিলাৰ জয়দেৱ কেন্দুলী আৰু মিথিলা (বিহাৰ)ৰ ঝাংঝাৰপুৰৰ ওচৰৰ কেন্দুলী গাঁও। শেহতীয়া গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে এই বিষয়ত এতিয়াও পণ্ডিতসকলৰ মাজত মতানৈক্য আছে। জয়দেৱে যিহেতু যাযাবৰী জীৱন কটাইছিল, সম্ভৱতঃ এটা সময়ত তেওঁ পুৰীলৈ গৈছিল আৰু তাতেই পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁ পদ্মাৱতী নামৰ এগৰাকী নৃত্যশিল্পীক বিয়া কৰাইছিল যদিও সেই কথা আদিম ধাৰাভাষ্যকাৰ আৰু আধুনিক পণ্ডিতসকলে সমৰ্থন নকৰে।

লক্ষ্মণসেনৰ সভাত

লক্ষ্মণসেনৰ সভাত জয়দেৱৰ আগমনৰ কথা প্ৰসংগত এটা কাহিনী আছে। এদিন লক্ষ্মণসেনৰ সভালৈ এজন বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ আহি নিজকে শ্ৰেষ্ঠ বুলি উপস্থাপন কৰিলে। ৰজাই তেওঁৰ দাবী মানি লৈ বিজয়ৰ পত্ৰ লিখিব বিচাৰিলে। এই খবৰটো শুনি জয়দেৱৰ পত্নী পদ্মাৱতীয়ে ৰাজ্যসভালৈ আহি স্বামীৰ লগত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা নকৰাকৈ প্ৰশংসাপত্ৰ নিদিবলৈ অনুৰোধ জনায়। ৰজাই জয়দেৱক সভালৈ আনিলে। তথাকথিত সংগীত শিল্পীজনৰ গীতত গছৰ সকলো পাত সৰি পৰিল। সকলোৱে সংগীত শিল্পীগৰাকীক ধন্য মানিলে। জয়দেৱে ক’লে যে গছজোপাত থকা পাতবোৰ আকৌ দেখুৱাওক। সংগীত শিল্পী গৰাকীয়ে নিজৰ অক্ষমতা প্ৰকাশ কৰে। যেতিয়া জয়দেৱে গাই গ’ল, লগে লগে গছজোপাৰ পাতবোৰ আকৌ আগৰ দৰে হৈ উঠিল। সকলোৱে জয়দেৱৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব স্বীকাৰ কৰিলে।

সাহিত্যিক অৱদান

প্ৰাচীন ওড়িয়া ভাষাত ৰচিত জয়দেৱৰ কেতবোৰ কবিতা উৰিষ্যাৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ে প্ৰকাশ কৰিছে য'ত ৰাধা-কৃষ্ণৰ প্ৰেম বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু গীতাগোবিন্দমত ব্যৱহৃত ধাৰণাবোৰৰ সৈতে একেধৰণৰ ধাৰণা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। জয়দেৱক বহুলভাৱে ওডিছি সংগীতৰ অন্যতম সংগীতজ্ঞ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। প্ৰতি নিশা বদসিংহাৰ বা পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰৰ শেষ অনুষ্ঠানৰ সময়ত জয়দেৱৰ গীতগোবিন্দম গোৱা হয়। পৰম্পৰাগত ওডিছি ৰাগ আৰু তালত উপস্থাপন কৰা হয়। স্বয়ং মন্দিৰত গান গোৱা জয়দেৱৰ সময়ৰ পৰা এই পৰম্পৰা অখণ্ডভাৱে অব্যাহত আছে। কবিৰ সময়ৰ পিছত প্ৰামাণিক ওডিছি ৰাগ আৰু তাল অনুসৰি গীতগোবিন্দম গোৱাটো মন্দিৰত বাধ্যতামূলক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল, যিটো মহৰী বা দেৱদাসীসকলে সম্পন্ন কৰিবলগীয়া হৈছিল, পদ্ধতিগতভাৱে শিলালিপিত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।

জয়দেৱৰ দুটা গীত শিখ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ গুৰু গ্ৰন্থ চাহাবত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

স্তৱকসমূহ সংস্কৃত আৰু পূবৰ অপভ্ৰংশৰ মিশ্ৰণেৰে লিখা হৈছে। পুৰী ভ্ৰমণৰ সময়ত জয়দেৱৰ ৰচনাই গুৰু নানকৰ ওপৰত কেনেদৰে গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল সেই কথা বৰ্ণনা কৰা লিপিও আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Sanskrit Scholars of Odisha (pdf)
পৃথিৱীৰ অসুখ

পৃথিৱীৰ অসুখ হৈছে অসমৰ সাহিত্যিক, গল্পকাৰ তথা ঔপন্যাসিক যোগেশ দাসৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি অসমীয়া ভাষাৰ গল্প সংকলন। ষোল্লটা গল্প সন্নিৱিষ্ট হোৱা এই গল্প সংকলনখনি ১৯৭৯ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। সংকলনটিৰ বাবে তেখেতে ১৯৮০ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়

যোগেশ দাস (১৯২৭-১৯৯৯) হৈছে অসমৰ এজন চুটিগল্প আৰু ঔপন্যাসিক। তেখেতে ১৯৮০ চনত পৃথিৱীৰ অসুখ শীৰ্ষক গল্প সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৫ চনত তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ বিহপুৰীয়া অধিবেশনৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হোৱাৰ উপৰিও আন আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল।

গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচিতি

পৃথিৱীৰ অসুখত মুঠতে ষোল্লটা গল্প সন্নিৱিষ্ট হৈছে।

বঁটা আৰু সন্মান

গ্ৰন্থখনে ১৯৮০ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
অৰ্জুন গছ

অৰ্জুন গছ এবিধ চিৰসেউজ গছ। ই টাৰমিনালিয়া গণৰ এক সপুষ্পক উদ্ভিদ। অৰ্জুন গছৰ জীৱনকাল দীঘলীয়া। ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম টাৰমিনেলিয়া অৰ্জুন।

বিৱৰণ

অৰ্জু্ন গছ এবিধ চিৰসেউজ দ্বিবীজপত্ৰি উদ্ভিদ। ইয়াৰ শিপা গুচ্ছমূল জাতীয় আৰু পাত জাল শিৰবিন্যাস যুক্ত। অৰ্জুন গছ এবিধ মাধ্যমৰ পৰা বৃহৎ আকাৰৰ বৃক্ষ। ইয়াৰ উচ্চতা প্ৰায় ২০-২৫ মিটাৰ। মাৰ্চৰ পৰা জুন মাহৰ ভিতৰত গছৰ ফুল ফুলা আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ পাতবোৰ বল্লম আকৃতিৰ। ফলবোৰ দেখাত কৰ্দৈ টেঙাৰ দৰে। অৰ্জুন গছৰ পাত বল্লম আকৃতিৰ। ইয়াৰ গা গছৰ ৰং পাতল হালধীয়া। এইবিধ উদ্ভিদৰ বাকলিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে কেলচিয়াম পোৱা যায়। তদুপৰি সামান্য পৰিমাণে টেনিন আৰু অৰ্জুনিন, মেগনেছিয়াম, এলুমিনিয়াম আদি পোৱা যায়।

ব্যৱহাৰ

অৰ্জু্ন এবিধ ঔষধি গুণ যুক্ত গছ। অৰ্জুন গছৰ শুকান ছাল গুৰি কৰি বাসক পাতৰ ৰসৰ লগত তিয়াই ৰ’দত শুকুৱাই চেনি বা মৌৰ লগত দৈনিক ব্যৱহাৰ কৰিলে যক্ষ্মা ৰোগত সুফল পোৱা যায়। হাড় ভগা আৰু জোৰা লৰা ৰোগত অৰ্জুন গছৰ কেঁচা ছাল খুন্দি গাখীৰৰ লগত তাৰ ৰস সিজাই খাব লাগে আৰু অৰ্জুন গছৰ ছাল থেতেলিয়াই বান্ধি থব লাগে। অৰ্জুন গছৰ ছালৰ ৰসে হৃদৰোগ নিৰাময় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ