ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মেদিনী চৌধুৰী

মেদিনী চৌধুৰী অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক। তেখেতৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত প্ৰধানকৈ আছে উপন্যাস, জীৱনীমূলক উপন্যাস, বুৰঞ্জীমূলক গ্ৰন্থ, ভ্ৰমণ কাহিনী আৰু জনপ্ৰব্ৰজন, সাহিত্য চিন্তা, ছাত্ৰ আন্দোলন আদি বিভিন্ন বিষয় সম্পৰ্কীয় প্ৰবন্ধ।

কৰ্মজীৱন

তেখেতে শ্বিলঙত অসম সচিবালয়ত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। পাছত অসমীয়া, নতুন অসমীয়া, দৈনিক শান্তিদূত আদি কাকতত পাঁছ বছৰ সম্পাদনা বিভাগত কাম কৰে। তেখেতে কিছুদিন সূত্ৰধাৰ আলোচনী সম্পাদনা কৰে। ১৯৫৬ চনত পুনৰ চৰকাৰী চাকৰিত যোগ দি ই.এ.চি. হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে।

বঁটা

তেখেতে ‘তাত নদী নাছিল’ নামৰ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭৯ চনত অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা আৰু ‘বিপন্ন সময়’ নামৰ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৯৯ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

গ্ৰন্থসম্ভাৰ

অনন্য প্ৰান্তৰ (১৯৭২), কাহিনীগ্ৰন্থ
বণ্ডুকা বেহাৰ (১৯৭৬), মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ জীৱনৰ আধাৰত লিখিত জীৱনীমূলক উপন্যাস
তাত নদী নাছিল (১৯৭৭), উপন্যাস
অৰণ্য আদিম (১৯৭৮), উপন্যাস
ফেৰেংগাদাও (১৯৮২), বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ জীৱনৰ আধাৰত লিখিত জীৱনীমূলক উপন্যাস
লুইত বৰাক আৰু ইছলাম (১৯৮২), বুৰঞ্জীমূলক গ্ৰন্থ
যাদুঘৰৰ কীৰ্তিমুখ (১৯৮৭), উপন্যাস
খোলাকটিৰ তাল (১৯৮৯), উপন্যাস
চীনৰ ছাত্ৰ আন্দোলন (১৯৯০), বুৰঞ্জীমূলক গ্ৰন্থ
ফাগুনত আজাৰৰ ফুল (১৯৯৩), উপন্যাস
বিপন্ন সময় (১৯৯৬), উপন্যাস
সপোন সপোন লাগে (১৯৯৮), উপন্যাস
য়াজু নদী পাৰ, ভ্ৰমণ কাহিনী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
সুজাতা মোহন

সুজাথা মোহন এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য গায়িকা, যি মালয়ালম, তামিল আৰু তেলুগু চিনেমাত গীত গাই জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। কানাড়া, বদাগা, হিন্দী আৰু মাৰাঠী আৰু অন্য ভাষাৰ চিনেমাৰ বাবেও তেওঁ গীত গাইছে। ২০২১ চনলৈকে তেওঁ ১০,০০০ তকৈ অধিক গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

সুজাথা মোহন ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত পূৰ্বৰ ট্ৰাভাংকুৰ–কোচিন ৰাজ্যৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী পৰাভূৰ টি কে নাৰায়ণ পিল্লাইৰ নাতিনী। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰয়াত ডাঃ বিজয়েন্দ্ৰ সুজাথাৰ দুবছৰ বয়সতে মৃত্যু হয়। তেওঁ এৰ্নাকুলামৰ ছেইণ্ট টেৰেছা কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮১ চনৰ ৯ মে'ত ড° ভি কৃষ্ণ মোহনৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। তেওঁৰ একমাত্ৰ কন্যা শ্বেতা মোহনও এগৰাকী গায়িকা। ৰাধিকা থিলক আৰু জি বেনুগোপাল তেওঁৰ খুলশালীয়েক।

কৰ্মজীৱন

সত্তৰৰ দশকত পঢ়াশালিত থকা কালতেই বেবী সুজাথা নামেৰে সুজাথাই খ্যাতি লাভ কৰিছিল; তেওঁ নিয়মিতভাৱে সমগ্ৰ বিশ্বতে কে জে য়েছুডাছৰ সৈতে তেওঁৰ মঞ্চ শ্ব’ত গান গাইছিল। ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁৰ প্ৰথম গীত "কান্নেজুথী পট্টুথ'ট্টু" ৰেকৰ্ডিং কৰা হৈছিল। ১৯৭৫ চনৰ মালয়ালম চিনেমা টুৰিষ্ট বাংলোৰ বাবে এম কে অৰ্জুনে ৰচনা কৰিছিল এই গীতটো। শ্যামৰ বাবে কামম ক্ৰোধম মহম আৰু সলিল চৌধুৰীৰ তত্ত্বাৱধানত অপৰাধী ছবিৰ বাবে গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত সুৰকাৰ এম জি ৰাধাকৃষ্ণনে তেওঁক বহুতো চলচ্চিত্ৰৰ বাহিৰৰ গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল; ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছি হিট গীত আছিল “ওদাক্কুজাল ভিলি’’৷

ইল্লয়াৰাজৰ “হামীৰ কল্যাণী’’ ৰাগত সুৰ কৰা কবিকুইল (১৯৭৭)ৰ "কাধল ওভিয়াম কাণ্ডেইন" গীতৰ জৰিয়তে তামিল ভাষাত নিজৰ প্ৰৱেশ ঘটায় যদিও এই গীটটো ছবিখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল। তামিল ভাষাত তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তি পোৱা গীতটো আছিল তামিল ছবি গায়ত্ৰী (১৯৭৭)ৰ "কলাই পানীয়ল"; য'ত ইল্লয়াৰাজাৰ সংগীতেৰে শ্ৰীদেৱী আৰু ৰজনীকান্তই অভিনয় কৰিছিল। জনী, কবিকুইল আৰু ইলামাই কোলাংগালত ইল্লয়াৰাজাৰ বাবে গীত গাইছিল। ১৯৮১ চনত বিয়াৰ পিছত প্লেবেক গায়কীৰ পৰা সাময়িক অৱসৰ লয়। ১৯৮৮ চনত কদাথানদন আম্বাদীৰ জৰিয়তে সফল প্ৰত্যাৱৰ্তন ঘটায়, তাৰ পিছত হিট ছবি হয় চিথৰাম।

১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে এ আৰ ৰহমানৰ বাবে এড জিংগল গাইছিল। তাৰ পিছত ৰহমানে তেওঁক ১৯৯২ চনৰ মণি ৰত্নমৰ ছবি ৰোজাৰ "পুধু ভেল্লাই মাঝাই" গাবলৈ বাধ্য কৰাইছিল, যিটো গীত ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় গীত হৈ পৰিছিল। "কধল ৰোজা" গীতটিৰ বেকিং কণ্ঠও সুজাথাই পৰিৱেশন কৰে। তেওঁৰ আন আন হিট গীতো আছে, ইয়াৰে উল্লেখযোগ্য হ’ল, ৰহমানৰ সৈতে পুধিয়া মুগাম (১৯৯২), জেণ্টলমেন (১৯৯৩), জিন্স আৰু মিনছাৰা কানাভু (১৯৯৭)কে ধৰি আদি ছবিৰ। ইয়াৰ উপৰিও চোৰ চোৰ ছবিৰ "দিল হায় চনম", তাল ছবিৰ "ইছক বিনা", পুকাৰৰ "হায় জানা" আৰু আৰ্থৰ "ইশ্বৰ আল্লাহ" আদি কিছু গীত হিন্দী ভাষাত ৰেকৰ্ডিং কৰিছে৷ তদুপৰি কভি না কভিৰ এ আৰ ৰহমান সুৰাৰোপিত "তুম হো মেৰী নিগাহোম" গীতটোৰ বাবে কণ্ঠদান কৰিছিল। এ আৰ ৰহমানৰ সংগীত পৰিচালনাত তেওঁৰ বহু উল্লেখযোগ্য আৰু সফল গীত গাইছে। তেওঁৰ মুক্ত কণ্ঠই তেওঁক বিপুল সংখ্যক অনুৰাগী আনি দিছে।

বাহ্যিক সংযোগ

Sujatha's official website
Sujatha's Instagram Profile

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ছিবেলী বেয়াৰ

ছিবেলী বেয়াৰ (ইংৰাজী: Sibylle Baier; জন্ম: ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৬) এগৰাকী জাৰ্মান লোক-গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী৷ তেওঁৰ সংগীত প্ৰতিভাই কিছু পলমকৈ স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল৷ ১৯৭০ চনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ বাণীবদ্ধ কৰা গীতৰ সংকলন কালাৰ গ্ৰীণ এলবামখন ২০০৬ চনত মুক্তি পোৱাৰ লগে লগে তেওঁ স্বীকৃতি লাভ কৰে।

লিঅ'নাৰ্ড কোহেন আৰু নিক ড্ৰেকৰ ৰচনাৰ সৈতে তেওঁৰ লোক-সংগীত শৈলীক তুলনা কৰা হয়৷ তেওঁৰ সংগীত সৰলতা, আৱেগিক আন্তৰিকতা আৰু লৌকিক জীৱনৰ উল্লেখৰ বাবে পৰিচিত।

পৃষ্ঠভূমি

সৰুতে গীটাৰ আৰু পিয়ানো বজাই ভাল পোৱা ছিবেলী বেয়াৰে বন্ধুৰ সৈতে আল্পছ পৰ্বতমালা পাৰ হৈ ষ্ট্ৰাছবাৰ্গৰ পৰা জেনোয়ালৈ ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰথম গীত "ৰিমেম্বাৰ দ্য ডে" লিখিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হয়।

১৯৭৩ চনত উইম ৱেণ্ডাৰছৰ এলিছ ইন দ্য চিটিজ (Alice in the Cities) ছবিত অভিনয় কৰিছিল আৰু জোচেন ৰিখটাৰৰ হাগছ এণ্ড অদাৰ থিংছ (১৯৭৫, Hugs and Other Things) আৰু ৱেণ্ডাৰছৰ পালেৰ্মো শ্বুটিং (২০০৮, Palermo Shooting) নামৰ ছবিত তেওঁৰ সংগীত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। পৰবৰ্তী সময়ত বেয়াৰে অভিনয় বা গায়কী কেৰিয়াৰ সমাপ্ত সিদ্ধান্ত লয় আৰু শেষত আমেৰিকালৈ গুচি যায় আৰু পৰিয়ালৰ ভৰণ-পোষণ কৰাত মনোনিৱেশ কৰে।

তেখেতৰ এলবাম কালাৰ গ্ৰীণৰ গীতসমূহ আছিল ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৭৩ চনৰ ভিতৰত জাৰ্মানীত বায়াৰে নিৰ্মাণ কৰা ঘৰুৱা ৰিল-টু-ৰিল টেপ ৰেকৰ্ডিং। প্ৰায় ৩০ বছৰৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰবিয়ে এই ৰেকৰ্ডিংসমূহৰ পৰা এখন চিডি সংকলন কৰি ২০০৬ চনত তেওঁৰ ৬০ বছৰীয়া জন্মদিনৰ উপহাৰ হিচাপে পৰিয়ালৰ সদস্যসকলক উপহাৰ হিচাপে দিয়ে। তেওঁ ডাইনোছৰ জুনিয়ৰৰ জে মেচিছকো ইয়াৰ এটা কপি দিছিল, যিয়ে পাছলৈ অৰেঞ্জ টুইন লেবেললৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। ২০০৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অৰেঞ্জ টুইনে এই এলবামটো মুকলি কৰে।

জৌষ্টেন লৰেঞ্জ আৰু লুলুকৰ দৰে সমসাময়িক গায়িকা গীতিকাৰসকলৰ বাবে ছিবেলী বেয়াৰক এক প্ৰধান প্ৰভাৱ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। ২০০৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইটৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ পাইছিল যে বেয়াৰে এটা ৰেকৰ্ডিং ষ্টুডিঅ'ত সোমাইছে আৰু দুটা নতুন গীত লিখিছে। ইয়াৰে এটা গীত "লেট আছ ন'" ২০০৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত পালেৰ্মো শ্বুটিং ছবিৰ বাবে মুক্তি পাইছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ কণ্ঠশিল্পী
মুঞ্জ্যা (চলচ্চিত্ৰ)

মুঞ্জ্যা হৈছে আদিত্য সৰ্পোতদাৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ কমেডী হ'ৰ'ৰ ছবি। এই ছবিখনত শৰ্ৱৰী, অভয় ভাৰ্মা, সত্যৰাজ আৰু মোনা সিং অভিনয় কৰিছে। শিৰোনাম চৰিত্ৰটো সম্পূৰ্ণৰূপে চিজিআই ব্যৱহাৰ কৰি সৃষ্টি কৰা হৈছিল।
মেডক ফিল্মছৰ অধীনত অমৰ কৌশিক আৰু দীনেশ বিজানৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এইখন মেডক হৰৰ কমেডী ইউনিভাৰ্ছৰ তৃতীয় কিস্তি আৰু ভাৰতীয় লোককথা আৰু পৌৰাণিক কাহিনীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত মুঞ্জ্যাৰ কিংবদন্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।

২০২৪ চনৰ ৭ জুনত মুঞ্জ্যাক বিশ্বজুৰি থিয়েটাৰত মুক্তি দিয়া হয় আৰু সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিতৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে।
ছবিখনে শ্লিপাৰ হিট হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰি ৩০ কোটি ₹ নিৰ্মাণ ব্যয়ৰ বিপৰীতে বিশ্বজুৰি ১৩২.১৩ কোটি টকা উপাৰ্জন কৰি ২০২৪ চনৰ অষ্টম সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা হিন্দী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়।

পটভূমি

১৯৫২ চনত কোংকানৰ এখন গাঁৱত গোট্য নামৰ সৰু ল’ৰা এটাই তেওঁৰ তুলনাত সাত বছৰ ডাঙৰ মুন্নীৰ প্ৰেমত পৰে। যেতিয়া আন এজন পুৰুষৰ লগত মুন্নীৰ বিয়া ঠিক হয়, তেতিয়া গোটিয়াই তাইক বিষ খুৱাবলৈ বিফল চেষ্টা কৰে। মাকে বকাবকি কৰি পুৰোহিত কৰি লোৱাৰ পিছত মুন্নীক বিয়া কৰাবলৈ সংকল্প লোৱা গোটিয়াই ভনীয়েক গীতাক চেটুকাৱাড়ী নামৰ ঘন হাবিলৈ লৈ যায় আৰু পিপাল গছৰ তলত ক’লা যাদু কৰে। এই প্ৰক্ৰিয়াত ভনীয়েকক বলি দিবলৈ গৈ ভুলবশতঃ নিজকে হত্যা কৰি গছজোপাৰ ওপৰত বাস কৰা মুঞ্জ্যা নামৰ দুষ্ট আত্মালৈ পৰিণত হয়।

অভিনয়

মুকলি আৰু বন্ধৰ ক্ৰেডিটৰ পৰা সংকলিত:
অভয় ভাৰ্মা বিট্টু হিচাপে
শৰৱৰী বেলা হিচাপে
সত্যৰাজ হিচাপে পাদ্ৰী
মোনা সিং বিট্টুৰ মাতৃ পম্মি হিচাপে
সুহাস যোশী গীতা (আজী), বিট্টুৰ আইতাক আৰু মুঞ্জ্যাৰ ভনীয়েকৰ চৰিত্ৰত
ইয়ং গীতাৰ চৰিত্ৰত খুশী হাজাৰে
স্পিলবাৰ্গৰ চৰিত্ৰত তৰণজোৎ সিং
অজয় পুৰকাৰ বালু ককাৰ চৰিত্ৰত
ৰুক্কুৰ চৰিত্ৰত ভাগ্যশ্ৰী লিমায়ে
গত্যা/মুঞ্জ্যৰ চৰিত্ৰত আয়ুষ উলাগদ্দে
শ্ৰুতি মাৰাথে গোত্যাৰ মাতৃ হিচাপে
কুবাৰ চৰিত্ৰত ৰিচাৰ্ড লভাট
অনয় কামত গোত্যাৰ পিতৃ হিচাপে
মুন্নী কাণিতকাৰ ওৰফে "আক্কা"ৰ চৰিত্ৰত পদুমী চৰ্দেছাই।
জগ্গুৰ চৰিত্ৰত শ্ৰীকান্ত মোহন যাদৱ
মহুৱাৰ চৰিত্ৰত ৰীমা চৌধুৰী
বাছত লেডী হিচাপে ৰসিকা ভেংগুৰলেকাৰ
সাবিত্ৰী হিচাপে ৰাধিকা বিদ্যাসাগৰ
বিট্টুৰ পিতৃ হিচাপে অক্ষয় ভেংগুলিকাৰ
চিকিৎসক হিচাপে অভিজিত চাৱন
অভিষেক বেনাৰ্জী জনৰ্দন "জে ডি"ৰ চৰিত্ৰত (কেমিঅ' উপস্থিতি)
বৰুণ ধাৱন ভাস্কৰৰ চৰিত্ৰত (কেমিঅ' ৰূপ)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
আনন্দ কুমাৰস্বামী

আনন্দ কুমাৰস্বামী (ANANDA COOMARASWAMY) হৈছে এগৰাকী দাৰ্শনিক।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

আনন্দ কুমাৰস্বামী
জন্ম হয় ১৮৭৭ চনৰ ২২ আগষ্টত তামিল পৰিয়ালত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম চাৰ মুটু কুমাৰ স্বামী আৰু মাতৃৰ নাম লেডি কুমাৰ স্বামী।

সাহিত্যৰাজি

তেখেতৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ হল *ইনণ্টডাকচন টু ইণ্ডিয়ান আৰ্ট
ডেন্স অৱ শিব
হিষ্টৰি অৱ ইণ্ডিয়ান এণ্ড ইণ্ডোনেছিয়ান আৰ্ট

বঁটা আৰু সন্মান

তেখেতক লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ে ডক্টৰেট ইন চায়েন্স উপাধি প্ৰদান কৰে।

মৃত্যু

তেখেতৰ মৃত্যু হয় ১৯৪৭ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত।

তথ্যসূত্ৰ
জ্যোতি ভাৰতী

জ্যোতি ভাৰতী বা পকী হ'ল ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ পিতৃগৃহ। মহাত্মা গান্ধী, মতিলাল নেহৰু, জৱাহৰলাল নেহৰুকে আদি কৰি বহুকেইজন বিশিষ্ট স্বাধীনতা সংগ্ৰামীয়ে জ্যোতি ভাৰতীত পদাৰ্পণ কৰিছিল। এই 'পকী' বা জ্যোতি ভাৰতীৰ স্থাপত্য আৰু নিৰ্মাণশৈলী ৰাজস্থানী আৰু আহোম যুগৰ শৈলীৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়ি উঠিছে। ইয়াতেই প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ 'জয়মতী'ৰ আখৰা হৈছিল।

ইতিহাস

১৮৭৮ চনত তেওঁৰ ককাদেউতাক হৰবিলাস আগৰৱালাই নিৰ্মাণ কৰা ঘৰটোৰ নাম পূৰ্বতে আছিল 'পকী'। সেই সময়ত তেজপুৰত একমাত্ৰ পকী ব্যক্তিগত বাসভৱন আছিল বাবেই এই ঘৰটোক 'পকী' নামেৰে জনা গৈছিল। ইয়াতে ১৯৫১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰিছিল। ১৯৭৭ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ মৃত্যু দিৱসৰ দিনটোত অসম চৰকাৰে 'পকী' অধিগ্ৰহন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত 'পকী'ক ব্যক্তিগত বাসভৱনৰ সলনি জ্যোতিভাৰতী নামেৰে এক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। চৰকাৰে আগৰৱালা পৰিয়ালক ৪ (চাৰি) লাখ টকা দি জ্যোতি ভাৰতীক চৰকাৰীকৰণ কৰে।

পকীত থকা বিভিন্ন সামগ্ৰী

ইয়াত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ গীতৰ গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড, তেওঁৰ হাতৰ আখৰ থকা কাগজ, বিভিন্ন তথ্য-পাতি, শোৱা পালেং আদি সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হৈছে। জ্যোতি ভাৰতীৰ যাদুঘৰত শৈশৱৰ বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ ফটো (ঢাকাত থাকোঁতে), নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা, নৃত্যশিল্পী শোণিত কোঁৱৰ গজেন বৰুৱা, গীত ৰচি থকা অৱস্থাত বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাৰ ফটো, ৰূপকোঁৱৰৰ মাতৃ কিৰণময়ী আগৰৱালাৰ গহনা থোৱা যতন, জ্যোতি প্ৰসাদৰ অৰ্গেন আদি সংৰক্ষিত হৈ আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী‎
শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগ্ৰহালয়
দীনবন্ধু

দীনবন্ধু হৈছে ২০০৪ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত মুক্তি লাভ কৰা মুনিন বৰুৱা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ৰচিত বহুপঠিত যৌতুক নামৰ গল্প আৰু পিছলৈ আৱাহন থিয়েটাৰৰ বাবে লিখা দীনবন্ধু নাটকৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই বোলছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

সংলাপসমূহ

দীনবন্ধু

জানা বিপুল! ৰজাৰো সুখ নাই, ভিক্ষাৰীৰো সুখ নাই। কাম কৰা। ম‌ই অন্ততঃ কাম কৰিবলৈ মোৰ মনৰ বল তোমাক দিব পাৰিম।
জানা বিপুল! মোৰ নিজৰ বিয়াৰ বেণ্ডপাৰ্টিৰ সুৰটো মনত পৰিলে আজি এনেকুৱা লাগে যেন মোৰ জীৱনৰ ছালখন চেলাই তাৰে মানুহবোৰে এটা ঢোল সাজিলে; আৰু অতি নিষ্ঠুৰভাৱে দিনে-নিশাই সেই ঢোলটো বজাই থাকিল৷ মোৰ আত্মীয়-কুটুম, বন্ধু-বান্ধৱে কাগজেৰে মেৰিয়াই মোক পোন্ধৰখন শৰাই উপহাৰ দিছিল৷ কিন্তু সেই শৰাইৰে মই দুৰ্ভাগ্যৰ বাহিৰে একোৱেই আদৰিবলৈ নোৱাৰিলোঁ৷ থিয়েটাৰ! গান-বাজানা, ঢোল-ডগৰ, ৰসগোল্লাৰ থিয়েটাৰ বিপুল৷ এনেকুৱা এখন থিয়েটাৰ আকৌ নেপাতিলে নহয়নে!

কথোপকথন

বাণী: আমাৰ বিয়াখনৰ বাবে তুমি প‌ইচা গোটাইছা নেকি?
বিপুল: গোটাইছো।
বাণী: এইখিনি গোটাবলৈ চাগে' তুমি বহুত চখ বাদ দিছা। কিন্তু ইমান কষ্ট কৰি যিবোৰ চখ বাদ দিছা, বিয়াৰ পাছত সেইবোৰ উভতি অহাৰ বাট থাকিবনে? দেউতাই কৈছে, তেখেতৰ চখ বাদ দিওঁতেই গ'ল। এতিয়া বোলে এটাহে চখ আছেগৈ।
বিপুল: বাণী!
বাণী: আমাৰ বিয়াখন নেদেখাৰ চখ।
বিপুল: তোমাৰ ক‌ইনাৰ সাজ পিন্ধি উৰুলিৰ মাত, বেণ্ডপাৰ্টিৰ মাত শুনাৰ চখ আছে নেকি?
বাণী: নাই।
বিপুল: তেনেহলে সেয়াই হ‌ওক। আমি আৰু এখন থিয়েটাৰ নাপাতো দিয়া।
বাণী: তোমাৰ মনত দুখ থাকি যাব নেকি?
বিপুল: ক'ব নোৱাৰোঁ। কিন্তু খুৰাই কয়— ৰজাৰো সুখ নাই, ভিক্ষাৰীৰো সুখ নাই।
বাণী: কথাটো যদি আমি ওলোটাই ক‌ওঁ— ৰজাৰো যি সুখ, ভিক্ষাৰীৰো সেই একেই সুখ।
বিপুল: বাণী!

উত্‍স

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দেউল

ফাকুৱাৰ লগত জড়িত অসমৰ অন্যতম উৎসৱ হ'ল দৌল উৎসৱ। বৰপেটাৰ স্থানীয় ভাষাত এই উৎসৱক দেউল বোলা হয়। বৰদোৱাত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে দৌলোৎসৱৰ সূচনা কৰিছিল যদিও বৰপেটা ধামত ১৫১৮ শকত বৰপেটা সত্ৰৰ মথুৰা দাস বুঢ়া আতাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াক প্ৰচলন কৰে। সেই দিনাৰ পৰা পৰম্পৰাগভাৱে ইয়াক পালন কৰি অহা হৈছে। দেউল উৎসৱৰ এমাহমানৰ আগৰে পৰা ইয়াৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ হয়। ধৰ্মীয় আচাৰ, ভক্তিৰস আৰু সমন্বয়ৰ উৎসৱ হিচাপে বৰপেটাৰ দেউল উৎসৱ চিহ্নিত হৈ আহিছে।

আৰম্ভণি

নক্ষত্ৰ গণনা অনুসৰি এই উৎসৱ তিনিদিনীয়া, চাৰিদিনীয়া বা পাঁচদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সাধাৰণতে ফাগুন মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত দৌল হ'লে চাৰিদিনীয়াকৈ বা পাঁচদিনীয়াকৈ আৰু চ'তৰ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত দৌল হ'লে তিনিদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয়। চাৰিদিনীয়া বা পাঁচদিনীয়া দৌলক ডেকাদৌল আৰু তিনিদিনীয়া দৌলক বুঢ়াদৌল বোলা হয়। দৌলোত্‍সৱৰ প্ৰথম দিনটোক “গোন্ধযাত্ৰা” বা বহ্নোৎসৱ বা গন্ধ, দ্বিতীয় দিনটোক “ভৰ দেউল” আৰু তাৰ পাছৰ দিনা “সুঁৱেৰী” বা “ফাঁকুৱা” বোলা হয়।

উৎসৱৰ বিৱৰণ

গোন্ধযাত্ৰা

গোন্ধযাত্ৰাৰ দিনা বৰপেটাৰ ২২খন হাটীৰ উপৰি ইয়াৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত ভক্তসকলে পথাৰৰ পৰা নল, খাগৰি, ইকৰা আদি আনি সত্ৰৰ টুপৰ চোতালত এটা মেজি সাজে। আবেলি এক নিৰ্দিষ্ট ক্ষণত দৌলগোবিন্দ মহাপ্ৰভুক ভাজঘৰৰ পৰা গায়ন-বায়ন, ঢুলিয়া সমন্বিতে পূব দুৱাৰেদি উলিয়াই অনা হয়। ইয়াৰ পিছত সন্ধিয়ালৈ গোসাঁইক (শ্ৰীকৃষ্ণ) গায়ন-বায়ন আৰু বৰঢুলীয়াৰে সৈতে ভক্তবৃন্দই টুপৰ চোতালত সজা মেজিৰ কাষলৈ নিয়ে। প্ৰজ্জ্বলিত মেজিৰ চাৰিওফালে গোসাঁইক সাতপাক ঘূৰোৱা হয়। ইয়াক 'মেজি পুওৱা' বা 'মাঘ পুওৱা' বুলি কোৱা হয়। এই সময়তে চৌদিশ ঢোল, খোল, দবা, শংখ, ঘণ্টা আদিৰ শব্দৰ লগতে হোলীগীতৰ প্ৰতিধ্বনিয়ে মুখৰিত কৰে। লগতে চাৰিওফালে স্থানীয় আতচবাজী প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

লগতে চাওক

বৰপেটাৰ দেউল মহোৎসৱ
হোলী গীত

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বৰপেটা সত্ৰৰ দেউল মহোৎসৱ, barpetasatra.org, আহৰণ: ২৭ মাৰ্চ, ২০১৩
অসমৰ ফাকুৱা উৎসৱ আৰু বৰপ্পেটাৰ দৌল যাত্ৰা, indiastudychannel.com, আহৰণ: ২৭ মাৰ্চ, ২০১৩

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
দিশপুৰ মহাবিদ্যালয়

দিশপুৰ মহাবিদ্যালয় গুৱাহাটীৰ গণেশগুৰিত অৱস্থিত এক মহাবিদ্যালয় ৷ এইখন মহাবিদ্যালয় গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভূক্ত ৷

স্থাপন

দিশপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ ১৯৭৮ চনৰ ২৮ আগষ্টত নৈশ পাঠদান কাৰ্যসূচীৰে শুভাৰম্ভ ঘটে ৷ ১৯৯২-৯৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহাবিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক পত্ৰিকা "অৰুণ" উন্মোচন হয় ৷ ২০০২-০৩ চনত কম্পিউটাৰ কেন্দ্ৰ উদ্বোধন কৰা হয় ৷ মূখ্যবাণী : " সম্পূৰ্ণ বিকাশৰ স্থান " ৷

পাঠ্যক্ৰম আৰু বিভাগ

অসমীয়া বিভাগ
ইংৰাজী বিভাগ
দৰ্শন বিভাগ
বুৰঞ্জী বিভাগ
ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগ
অৰ্থনীতি বিভাগ
শিক্ষা বিভাগ
গাণনিক বিভাগ
ব্যৱস্থাপনা বিভাগ
মুদ্ৰা বিভাগ
গণিত বিভাগ
কম্পিউটাৰ বিভাগ
বি.বি.এ. বিভাগ

পাঠদানৰ সময়

দৈনিক পুৱা ৯ বজাৰ পৰা আবেলি ৪ বজালৈ ৷

প্ৰাচীৰ পত্ৰিকাসমূহ

প্ৰজ্ঞান
আলোচনী বিভাগ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
এবিগেল উইলিয়ামছ

এবিগেল উইলিয়ামছ (জন্ম প্ৰায় ১৬৮১, মৃত্যুৰ তাৰিখ অজ্ঞাত) ১১ বা ১২বছৰীয়া এগৰাকী ছোৱালী আছিল যিয়ে নবছৰীয়া বেটী পেৰিছৰ সৈতে ১৬৯২ চনত চুবুৰীয়াক ডাইনীৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰা শিশুসকলৰ ভিতৰত প্ৰথমসকলৰ ভিতৰত আছিল; এই অভিযোগবোৰৰ ফলত অৱশেষত চেলেম ডাইনী বিচাৰৰ সৃষ্টি হয়।

চেলেমৰ বিচাৰ

মূল প্ৰবন্ধ: চেলেম ডাইনী বিচাৰ
১৬৯২ চনৰ আৰম্ভণিতে এবিগেল উইলিয়ামছে নিজৰ আত্মীয়ৰ সৈতে বাস কৰিছিল, বেটী পেৰিছৰ পিতৃ, গাঁৱৰ পাষ্টৰ চেমুৱেল পেৰিছৰ লগতে তেওঁৰ দুজন দাস টিটুবা আৰু জন ইণ্ডিয়ান।

টিটুবা তিনিজনীয়া মহিলাৰ এটা দলৰ অংশ আছিল — চাৰা গুড আৰু চাৰা অছবৰ্ণৰ সৈতে — যিসকলক প্ৰথমে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল, ১৬৯২ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰীত, এই অভিযোগত যে তেওঁলোকৰ ভূতে পেৰিছৰ ঘৰৰ কণমানি ছোৱালীকেইজনীক আক্ৰান্ত কৰি আছে। তিনিওগৰাকী মহিলাক পৃথকে পৃথকে সোধা-পোছা কৰা হৈছিল যদিও ইজনে সিজনৰ বিষয়ে সচেতন আছিল আৰু ক্লাছিক কয়দীৰ দ্বিধাদ্বন্দ্বত তেওঁলোকক ইজনে সিজনৰ বিৰুদ্ধে ঘূৰাই দিয়া হৈছিল। চাৰা গুডক প্ৰথম জেৰা কৰা হৈছিল আৰু নিজৰ নিৰ্দোষতাক ধৰি ৰাখিছিল। বিচাৰক জন হাথৰ্নে সকলো পৰিচালনা কৰিছিল -"ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে ... তাইৰফালে চাবলৈ আৰু চাবলৈ যে এইজনেই তেওঁলোকক আঘাত কৰা ব্যক্তিজন নেকি... আৰু তেওঁলোকে সকলোৱে তাইক চাইছিল" আৰু দাবী কৰিছিল যে তাইৰ ভূতে তেওঁলোকক অত্যাচাৰ কৰিছিল। "চাৰা গুড ... এই দুখীয়া ল'ৰা-ছোৱালীক এনেদৰে কিয় অত্যাচাৰ কৰে?" হাথৰ্নে সুধিলে।
"মই কি জানো, আপুনি ইয়ালৈ আনক আনে আৰু এতিয়া আপুনি মোৰ ওপৰত ইয়াৰ চাৰ্জ লয়" চাৰা গুডে উত্তৰ দিলে। ইয়াৰ পিছত হাথৰ্নে চাৰা অছবৰ্ণক জেৰা কৰে, যিয়ে দাবী কৰে যে তেওঁ চাৰা গুড বা তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম নাজানে। কিন্তু হাথৰ্নে তাইক ক'লে, "চাৰা গুডে কৈছিল যে আপুনিয়েই ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক আঘাত দিছিল।" প্ৰতিলিপি অনুসৰি ইয়াৰ ফলত চাৰা গুডে কোৱা কথাখিনি বিকৃত হৈ পৰে, কিয়নো তাই আনবোৰৰ নাম নোলোৱাকৈয়ে অস্পষ্টভাৱেহে উল্লেখ কৰিছিল, এনেদৰে যে কেৱল নিজৰপৰা দোষ বিচ্যুত কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল। শেষত টিটুবাক জেৰা কৰা হৈছিল আৰু তিনিগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত একমাত্ৰ যিয়ে নিজৰ বিৰুদ্ধে সম্পূৰ্ণ আৰু বিশদ স্বীকাৰোক্তি আগবঢ়াইছিল আৰু বাকী দুগৰাকী মহিলাৰ ওপৰত দোষৰ আঙুলি দেখুৱাইছিল:"চাৰা গুড আৰু অচবৰ্ণে মোক ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক আঘাত দিব বিচাৰিব।"

বিচাৰৰ পিছত সোনকালে আৰম্ভ হোৱা ৰবাৰ্ট কেলেফৰ তদন্ত অনুসৰি টিটুবাই পিছলৈ বলপূৰ্বক বুলি স্বীকাৰোক্তি প্ৰত্যাহাৰ কৰি দাসৰ মালিক পেৰিছৰপৰা নিৰ্যাতনৰ দাবী কৰে:

পেৰিছৰ ঘৰৰপৰা (আৰু আনসকলৰ) আন বহু লোকৰ বিৰুদ্ধে অধিক অভিযোগ উত্থাপন হয় আৰু শেষত ১৬৯২ চনত শ শ লোকক কাৰাগাৰত ভৰোৱা আৰু ২০ জনতকৈ অধিক লোকৰ মৃত্যু হয়। মে’ মাহত কাৰাগাৰত চাৰা অছবৰ্ণৰ মৃত্যু হয় আৰু ১৯ জুলাইত আন চাৰিগৰাকী মহিলাৰ সৈতে চাৰা গুডক ফাঁচি দিয়া হয়। টিটুবাকে ধৰি পেৰিছৰ ঘৰৰ সদস্যসকলে সকলোৱে গোটেই খণ্ডটো জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হয়, যিগৰাকীক এবছৰৰ পাছত জেলৰপৰা মুকলি কৰি দিয়া হয়, যেতিয়া দাসৰ মালিক পেৰিছে তেওঁৰ কাৰাগাৰৰ মাচুল দি তেওঁক বিক্ৰী কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত্যুুদণ্ডপ্ৰাপ্ত মহিলা
দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলা

দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা।

ইতিহাস

দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাখন ২০১২ চনৰ ৩ আগষ্টত পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

ভূগোল

মাৱকিৰৱাট দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ জিলা সদৰ। এই জিলাখনৰ আয়তন ১,৩৪১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। জিলাখনৰ সকলো গাঁৱক দুটা Community & Rural Development Block য়ে পৰিচালনা (compose) কৰে। যেনে- ৰাণীকোৰ (Ranikor) আৰু মাৱকিৰৱাট। নংষ্ট’ইনৰ Community & Rural Development Block ৰ ৱাৰ্চন লাইংডোহ (Lyngdoh) Gram Sevak Circleৰ অধীনত ১৮খন গাঁও অন্তৰ্ভুক্ত আছে।

প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ

দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাখন দুটা ব্লকত বিভক্ত
নাম
মুখ্যালয়
জনসংখ্যা
স্থিতি
মাৱকিৰৱাট মাৱকিৰৱাট |
ৰাণীকোৰ ৰাণীকোৰ |

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
মিথুন (মাহ)

মিথুন ভাৰতীয় সৌৰ বৰ্ষপঞ্জীৰ এটা মাহ। এই মাহটো মিথুন ৰাশিৰ চিহ্নৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু ই গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ জুনৰ দ্বিতীয়াৰ্ধ আৰু জুলাইৰ প্ৰথমাৰ্ধ সামৰি লয়। মিথুন হিন্দু চন্দ্ৰ বৰ্ষপঞ্জীৰ আষাড় বা আহাৰ মাহৰ সৈতে পৰে। ভাৰতৰ প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহত মিথুনৰ সময়সীমাৰ গণনা ভিন্ন। উদাহৰণ স্বৰূপে, সূৰ্য সিদ্ধান্তই মিথুনৰ সময়সীমা ৩১ দিন, ১৫ ঘণ্টা, ২৮ মিনিট আৰু ২৪ ছেকেণ্ড বুলি গণনা কৰিছে।

ভাৰতীয় জ্যোতিষবিদ্যাৰ ৰাশিচিহ্ন মিথুনৰ সৈতে মিথুন মাহৰ সম্পৰ্ক আছে।

মিথুন মঙ্গল গ্ৰহৰ ডাৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ চতুৰ্দশ মাহ। সেই সময়ত সূৰ্যই মঙ্গল গ্ৰহৰ পৰা দৃশ্যমান হোৱাৰ হিচাপত মিথুন তাৰকামণ্ডলীৰ পশ্চিম খণ্ড অতিক্ৰম কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু সৌৰ বৰ্ষপঞ্জী
তাৰানেহ আলিদুস্তি

তাৰানেহ আলিদুস্তি (ফাৰ্চী:ترانه عليدوستی; জন্ম: ১২ জানুৱাৰী, ১৯৮৪) এগৰাকী ইৰানী অভিনেত্ৰী। ২০১৬ চনৰ দ্য চেলছমেন চলচ্চিত্ৰখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বিশেষভাৱে পৰিচিত। এই ছবিখনে ৮৯সংখ্যক অস্কাৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। সানাতে চিনেমা আলোচনীয়ে ১৩০ গৰাকী চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ মাজত চলোৱা এক সমীক্ষাত তেওঁ দশকটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ইৰানী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১২ চনত ফিল্ম আলোচনীয়ে চলোৱা অনুৰূপ এক সমীক্ষাতো তেওঁক দশকটোৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল।

কৰ্মজীৱন

২০০০ চনৰপৰা অমিন তাৰোখৰ অভিনয় বিদ্যালয়ত প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ পাছত, তেওঁ ৰচুল চদৰ আমেলী পৰিচালিত আই এম তাৰানেহ, ১৫ (২০০২) নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ২০সংখ্যক ফাজৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ক্ৰিষ্টাল চিমৰ্ঘ বঁটা লাভ কৰি এই সন্মান লাভ কৰা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁ নিজৰ প্ৰথম তিনিখন ছবিৰ বাবে ফাজৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত একেৰাহে তিনিবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈ আন এক অভিলেখ গঢ়ি তোলে। তেতিয়াৰেপৰা তেওঁ থিয়েটাৰ আৰু চিনেমা উভয়তে এক স্থিৰ কিন্তু নিৰ্বাচিত ধাৰাত কাম কৰি আহিছে। তেওঁ ২০০৬ চনত আছগৰ ফাৰহাদীৰ ফায়াৰৱৰ্কছ ৱেনছডে ছবিখনৰ মুখ্য অভিনেত্ৰী আছিল, যিখন লোকাৰ্নো চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ইৰানৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ বহু বঁটা আৰু সন্মান বুটলিছে।

ইৰানৰ অতি জনপ্ৰিয় ভিঅ’ডি ধাৰাবাহিক শ্বাহৰজাদৰ তিনিটা সংস্কৰণতে আলিদুস্তিয়ে নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল।

ডেইলী কচ আলোচনীবীয়ে আলিদুস্তিক ইতিহাসৰ কেইগৰাকীমান পথ-প্ৰদৰ্শক মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্বীকৃতি দিছে। এই তালিকাত তেওঁৰ লগতে আন তিনিগৰাকী ইৰানী মহিলা কিমিয়া আলিজাদেহ, ক্ৰীষ্টিয়ান আমানপুৰ আৰু নাদিয়া মাফটুনীৰ নামো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

আলিদুস্তিৰ পিতৃ হামিদ আলিদুস্তিয়ে ইৰানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দলৰ হৈ খেলিছিল আৰু তেওঁ কোনো বিদেশী দলৰ (জাৰ্মান দ্বিতীয় বুন্দেশ্বলিগাৰ এফএছভি ছালমহৰ) হৈ খেলা প্ৰথমগৰাকী ইৰানী খেলুৱৈ আছিল। পিছলৈ তেওঁ এজন পেছাদাৰী ফুটবল প্ৰশিক্ষক হৈ পৰে। আলিদুস্তিৰ মাতৃ নাদেৰেহ হাকিম-এলাহী এগৰাকী ভাস্কৰ আৰু কলা প্ৰশিক্ষক। ২০০৫ চনত ইৰানৰ বাৰ্ষিক অগ্নি মহোৎসৱৰ (চাহাৰশ্বানবে চুৰী) সময়ত হোৱা এক দুৰ্ঘটনাত তেওঁৰ একমাত্ৰ ভাতৃ পোয়ানৰ ১৬ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

আলিদুস্তিয়ে ২০১১ চনত আলি মনচুৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ২০১৩ চনত হান্নাহ নামৰ তেওঁলোকৰ এজনী কন্যা সন্তানৰ জন্ম হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Taraneh Alidoosti at 'Iranactor.com'
Taraneh Alidoosti at 'SourehCinema.com'
Taraneh Alidoosti at 'Cinetmag.com'

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
জাকিৰ নাইক

জাকিৰ আব্দুল কৰিম নাইক (, ; জন্ম: ১৮ অক্টোবৰ ১৯৬৫, মুম্বাই, ভাৰত) হ'ল এজন ভাৰতীয় ইছলামিক চিন্তাবিদ, ধৰ্ম প্ৰচাৰক, বক্তা আৰু লেখক; যিজনে ইছলাম আৰু তুলনামূলক ধৰ্মতত্ত্ব বিষয়ে কাম কৰে। তেখেত ইছলামিক ৰিচাৰ্ছ ফাউণ্ডেশ্যন নামৰ এটা অলাভজনক প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাতা যি পিচ টিভি নেটৱৰ্ক পৰিচালনা কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:ইছলামী ধৰ্মীয় গুৰু
সমৰজিৎ নাথ

সমৰজিৎ নাথ (ইংৰাজী: Samarjit Nath, জন্ম: ১ নৱেম্বৰ ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। তেওঁ এজন সোঁহাতীয়া বেটছমেন আৰু উইকেট-ৰক্ষক আছিল, যিয়ে অসম দলৰ হৈ খেলিছিল। তেওঁ বঙাইগাঁওত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। নাথে ১৯৯৭–৯৮ চনত অনুষ্ঠিত বিজয় মাৰ্চেণ্ট ট্ৰফীত ক্ৰিকেট জীৱনৰ আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু অনূৰ্ধ্ব–১৬ দলৰ খুব কমসংখ্যক খেলুৱৈৰ ভিতৰত এজন হিচাপে প্ৰথম-শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেট খেলাৰ সুযোগ লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ কোচবিহাৰ ট্ৰফীত অনূৰ্ধ্ব–১৯ দলৰ হৈ খেলিছিল। এই প্ৰতিযোগিতাখনত তেওঁ দুটা ছেচন ধৰি অংশগ্ৰহণ কৰে। নাথে ২০০১–০২ ৰঞ্জি ট্ৰফীত ত্ৰিপুৰাৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ একমাত্ৰ প্ৰথম-শ্ৰেণীৰ খেল খেলিছিল। বেটিং ক্ৰমৰ শেষৰফালৰ খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁ একমাত্ৰ ইনিংছত ১২ ৰান অপৰাজিতভাৱে সংগ্ৰহ কৰিছিল। উইকেট-ৰক্ষক হিচাপে তেওঁ দহটা কেচ ধৰিছিল আৰু এটা ষ্টাম্পিং সম্পন্ন কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

Category:জীৱিত ব্যক্তি
Category:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
Category:অসমৰ ক্ৰিকেটাৰ
Category:বঙাইগাঁও জিলা