ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
২৪ ফেব্ৰুৱাৰী

২৪ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৫৫তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩১০টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩১১ দিন) বাকী থাকে।

ঘটনাৱলী

১৮২৬ - ইয়াণ্ডাবু সন্ধি স্বাক্ষৰিত কৰা হৈছিল।

জন্ম

১৩০৪ - ইবন বটুতা, চুন্নী মুছলিম পৰ্যটক, চিন্তাবিদ আৰু ধৰ্মতাত্ত্বিক।
১৯২৭ - কামিনী কৌশল, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰযোজক।
১৯৪৮ - জয়ললিতা, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু ৰাজনীতিজ্ঞ।
১৯৫৫ - ষ্টীভ জব্‌ছ, আমেৰিকান কম্পিউটাৰ ব্যৱসায়ী আৰু আৱিষ্কাৰক।
১৯৬১ - পৰাগ কুমাৰ দাস, অসমীয়া সাংবাদিক, মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী।
১৯৭২ - পূজা ভাট, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, অভিনেত্ৰী, ভয়ছ অভাৰ শিল্পী, মডেল আৰু ছবি-নিৰ্মাতা।
১৯৭৬ - য়ুভাল নোৱাহ হাৰাৰী, ইজৰাইলী ইতিহাসবিদ আৰু লেখক।
১৯৭৬ - তৰুণ শইকীয়া, মাউণ্ট এভাৰেষ্ট শৃংগ জয় কৰা প্ৰথম অসমীয়া।

মৃত্যু

১৯৮৬ - ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেল, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য নিৰ্দেশক।
১৯৯৮ - ললিতা পাৱাৰ, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
২০০১ - ক্লড শ্বেনন, আমেৰিকান গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা আৰু সংকেতলিপিকাৰ।
২০১৮ - শ্ৰীদেৱী, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক।

দিৱস

অভিযন্তা দিৱস (ইৰান)।
পতাকা দিৱস (মেক্সিক')।
স্বাধীনতা দিৱস (ইষ্টনিয়া)।
ৰাষ্ট্ৰীয় শিল্পী দিৱস (থাইলেণ্ড)।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
সুষমা স্বৰাজ

সুষমা স্বৰাজ (১৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫২ – ৬ আগষ্ট, ২০১৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰী আৰু ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পূৰ্বৰ অধিবক্তা আছিল। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ নেত্ৰী স্বৰাজে আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী হিচাপে ২০১৮ চনৰ ২৬ মে'ৰ পৰা ২০১৯ চনৰ ৩০ মে'লৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। বিদেশ মন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধীৰ পিছত দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা। তেওঁ ৭ বাৰৰ বাবে সংসদলৈ আৰু ৩ বাৰৰ বাবে বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ২৫ বছৰ বয়সতে হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ কেবিনেট মন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰা কনিষ্ঠতম মন্ত্ৰী। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ১৩ অক্টোবৰ ১৯৯৮ চনৰ পৰা ৩ ডিচেম্বৰ ১৯৯৮ চনলৈ দিল্লীৰ পঞ্চম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

২০১৪ চনৰ লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ মধ্য প্ৰদেশৰ বিদিশা লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে প্ৰায় ৪,০০,০০০ ভোটৰ ব্যৱধানত জয়ী হৈছিল। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাত বিদেশ মন্ত্ৰী হিচাপে ২০১৪ চনৰ ২৬ মে'ত শপত গ্ৰহণ কৰে। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিখ্যাত বাতৰি কাকত ৱাল ষ্ট্ৰীট জাৰ্ণালে তেওঁক ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰাজনীতিজ্ঞ বুলি সম্বোধন কৰিছিল। স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত সুষমা স্বৰাজে ২০১৯ চনৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অংশ লোৱা নাছিল। হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ নতুন দিল্লীৰ এইম্‌ছত ২০১৯ চনৰ ৬ আগষ্টত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৫২ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অবিভক্ত পঞ্জাবৰ আম্বালা কেণ্টনমেণটত সুষমা স্বৰাজৰ জন্ম হৈছিল। বিবাহৰ আগতে তেওঁৰ নাম সুষমা শৰ্মা আছিল আৰু ঘৰত চিংকু বুলি মাতিছিল। তেওঁৰ পিতৃ হৰদেৱ শৰ্মা আৰু মাতৃ শ্ৰীমতি লক্ষ্মী দেৱী। তেওঁ আম্বালা কেণ্টনমেণটৰ সনাতন ধৰ্ম মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃত আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানক মুখ্য বিষয়লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ইয়াত পঢ়ি থাকোঁতে ভাষা বিভাগে আয়োজন কৰা ৰাজ্যিক স্তৰৰ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ তিনিবাৰ ধাৰাবাহিক ভাবে শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী বক্তাৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।

পদাধিকাৰ

১৯৭৭-৮২: হাৰিয়ানা বিধানসভাৰ সদস্য
৩০ ছেপ্টেম্বৰ ২০০০ - ২৯ জানুৱাৰী ২০০৩: সূচনা আৰু সম্প্ৰচাৰণ মন্ত্ৰী
২৯ জানুৱাৰী ২০০৩ - ২২ মে' ২০০৪: স্বাস্থ্য আৰু সংসদীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী
২০০৬ - ২০০৯: ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ (পঞ্চম বাৰ)
১৬ মে' ২০০৯ - ১৮ মে' ২০১৪: লোকসভাৰ সাংসদ (ষষ্ঠ বাৰ)
৩ জুন ২০০৯ - ২১ ডিচেম্বৰ ২০০৯: লোকসভাৰ বিৰোধী দলৰ উপদলপতি
২১ ডিচেম্বৰ ২০০৯ - ১৮ মে ২০১৪: লোকসভাৰ বিৰোধী দলৰ দলপতি
২৬ মে' ২০১৪ - ৬ আগষ্ট, ২০১৯: লোকসভাৰ সাংসদ (সপ্তম বাৰ)
২৬ মে' ২০১৪ - ৩০ মে' ২০১৯: ভাৰতৰ বিদেশ মন্ত্ৰী

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

বিদেশ মন্ত্ৰীৰ সূচী
লোকসভাৰ সাংসদ সুষমা স্বৰাজৰ জীৱনী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
সুজাতা চাহু

সুজাতা চাহু এগৰাকী ভাৰতীয় সামাজিক উদ্যোগী ৷ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰি তেওঁ ১৭০০০ ফুট ফাউণ্ডেচন স্থাপন কৰিছিল। লাডাখ আৰু ছিকিমৰ দুৰ্গম গাঁওসমূহত বিদ্যালয়ৰ অৱস্থা উন্নত কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে এই ফাউণ্ডেচন স্থাপন কৰা হৈছিল। বেচৰকাৰী সংস্থাটোৱে দূৰৱৰ্তী সীমান্তৱৰ্তী বিদ্যালয়সমূহক শিক্ষকসকলৰ কঠোৰ প্ৰশিক্ষণৰ লগতে পুথিভঁৰাল, খেলপথাৰ আৰু ডিজিলেব প্ৰদান কৰি সমগ্ৰ বিদ্যালয় পৰিৱৰ্তন প্ৰকল্প হাতত লৈছে। চাহুৱে তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৫ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ আৰু ২০১৯ চনত ডব্লিউ টি আই (উইমেন ট্ৰেন্সফৰ্মিং ইণ্ডিয়া) ২০১৯ বঁটা লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

চাহুৱে ৯ বছৰ আমেৰিকাত কৰ্পৰেট খণ্ডত কাম কৰাৰ পিছত গুৰগাঁওলৈ উলটি আছে আৰু এন চি আৰ দিল্লীৰ শ্ৰী ৰাম স্কুলত শিক্ষক হৈ গণিত আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰে। ২০১০ চনৰ জুন মাহত লাডাখত তেওঁ একক ট্ৰেকিং কৰিছিল। এই সময়ত যেতিয়া তেওঁ উচ্চ উচ্চতাৰ পালমোনাৰী ইডিমা অনুভৱ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ এখন দূৰৱৰ্তী গাঁৱত সুস্থ হ’বলৈ বুলি জিৰণি লৈছিল। স্বেচ্ছাসেৱীসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এক অধ্যয়ন কৰি তেওঁলোকে সমগ্ৰ লাডাখৰ ৬০০খন বিদ্যালয় চিনাক্ত কৰি মেপিং কৰিলে। ফাউণ্ডেচনে ১৪০খন বিদ্যালয়ক খেলপথাৰ প্ৰদান কৰাৰ লগতে ২৩০খন বিদ্যালয়ক পুথিভঁৰাল দান কৰি হিন্দু, ইংৰাজী আৰু উৰ্দু ভাষাৰ কিতাপ প্ৰদান কৰিছে। যিহেতু লাডাখী ভাষা ভোটিত কোনো কিতাপ উপলভ্য নাছিল, সেয়েহে ২০১৫ চনত ফাউণ্ডেচনে অনুবাদৰ বাবে ধন আগবঢ়াইছিল আৰু ২১,০০০ খন গল্প পুথি যোগান ধৰিছিল। প্ৰতিখন বিদ্যালয়ৰ বাবে প্ৰতি বছৰে এজনকৈ স্বেচ্ছাসেৱকক নিয়োগ কৰা হৈছিল। সামাজিক উদ্যোগীকৰণৰ বাবে চাহুৱে ২০১৫ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে৷ ২০১৯ চনত নিটি আয়োগে উইমেন ট্ৰেন্সফৰ্মিং ইণ্ডিয়া বঁটাৰেও তেওঁক সন্মানিত কৰে ৷

তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
কালিৰাম মেধি

কালিৰাম মেধি (; ১৮৮০-১৯৫৪) এজন প্ৰসিদ্ধ অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু ব্যাকৰণবিদ আছিল। পৌৰাণিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিজ্ঞানসন্মত পুথি সমালোচনাৰ তেওঁ‌ বাটকটীয়া আছিল। কালিৰাম মেধিয়ে ১৯০২ চনত ‘বিষ্ণুপ্ৰিয়া দেৱী পুৰস্কাৰ’ আৰু ১৯৪৬ চনত ‘ৰায়বাহাদুৰ অব আছাম’ খিতাপ লাভ কৰিছিল।১৯২৩ চনত হেম সৰস্বতীৰ 'প্ৰহ্লাদ চৰিত' কাব্য খন সম্পাদনা কৰি প্ৰকাশ কৰে গবেষণা আৰু পাণ্ডিত্যৰ বাবে ১৯৪৩ চন ‘তত্ত্বনিধি’ উপাধি লাভ কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

ভাষা কেৱল সাহিত্যৰ সঁজুলি নহয়, ই জাতীয় জীৱন আৰু জাতীয় ইতিহাসৰ স্মৃতিচিহ্ন আৰু ই সমাজৰ উন্নতিৰ সংকেত।
বৰ্তমানে প্ৰচলিত কোনো শব্দকে সাহিত্যৰ পৰা বাদ দিয়া উচিত নহয়। সেয়া কৰিলে ভাষাৰ বুৰঞ্জী লোপ পাব আৰু অংগহীন হ’ব। শব্দত ব্ৰাহ্মণ-শূদ্ৰ বিচাৰিলে বা আৰ্য-দস্যু বাচিলে জাতীয় ভাষা নাথাকে; জাতীয় সাহিত্য নহয়। জাতীয় ভাষাত ডাঙৰ-সৰু নাই, হিন্দু-মুছলমান নাই, ৰজা-প্ৰজা নাই আৰু পণ্ডিত-মূৰ্খ নাই।
অহম (আহোম) ৰাজপুৰুষসকলে কেতিয়াবাই অহমভাষা এৰি অসমীয়া ভাষা গ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁলোকেও অসমীয়া এৰি অহম ভাষা চলাব নোৱাৰে। অহম ৰজাসকলে উন্নতিকল্পে মাটি-বাৰী দি অসমীয়া সাহিত্যিকক আগেয়ে সহায় কৰিছিল। বৰ্তমান যুগতো সাহিত্য চৰ্চাত অহম ভাতৃসকল উদ্যোগী।
আমাৰ দেশত এই দুই সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত ধৰ্ম বা জাতি লই বিদ্বেষ নাই; আগেও নাছিল আৰু আশা কৰিব পাৰি, আগলৈও নাথাকিব। পুৰণি কালৰ পৰা উভয়ে একেটা ভাষাৰ উন্নতি আৰু পুষ্টিসাধন ব্ৰতত ব্ৰতী; ধৰ্ম মাথোন পৃথক। আমাৰ ভাষা-সংস্কৃতিৰ ওচৰত যেনে ধৰুৱা, আৰবী আৰু ফাৰ্চীৰ ওচৰতো তেনে ধৰুৱা। কেৱল মাত্ৰাতহে কম-বেছি আছে। আমাৰ ভাষাত যিমান আৰবী আৰু ফাৰ্চী শব্দ আছে, ভাৰতৰ বহুত ভাষাত তিমান নাই। অসমীয়া ভাষা কেৱল হিন্দুৰ নহয় মুছলমানৰো সম্পত্তি।
প্ৰকৃত গৌৰৱৰ কাৰণ জ্ঞান,আত্মসংযম আৰু আত্মদানৰ পৰা ওলায়।-কালিৰাম মেধি।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লতিকা ​​সৰণ

লতিকা ​​সৰণ (ইংৰাজী: Letika Saran) ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ প্ৰাক্তন আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান। ইয়াৰ পূৰ্বে চেন্নাইত ৩৬ নং আৰক্ষী আয়ুক্ত হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ভাৰতৰ মহানগৰ আৰক্ষী সংগঠনৰ নেতৃত্ব দিয়া তেওঁ একমাত্ৰ মহিলা। ইয়াৰ আগতে তেওঁ এগৰাকী অতিৰিক্ত আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান (ADGP) আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫২ চনৰ ৩১ মাৰ্চত কেৰালাৰ ইড্ডুকি জিলাত লতিকা সাৰণৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম এন. এছ. ধৰ। তেওঁ জেমছ ফিনলে এণ্ড কো. প্ৰথম প্ৰতিস্থাতা আছিল, যিটো পিছলৈ টাটা টিলৈ পৰিণত হয়। মাতৃৰ নাম বিজয়লক্ষ্মী ধৰ। সাৰণে ১৯৭৬ চনত ভৰ্তি হোৱা প্ৰথম দুগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে তামিলনাডু ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাত যোগদান কৰে, আনগৰাকী আছিল থিলাগাৱতী।

কৰ্মজীৱন

লতিকা সাৰণে অতিৰিক্ত আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান, তামিলনাডু আৰক্ষী একাডেমীৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু প্ৰকল্প সঞ্চালক, আৰক্ষী মহাপৰিদৰ্শক, সতৰ্কতা আৰু দুৰ্নীতি নিবাৰক সঞ্চালকালয় (ডিভিএচি) আদি পদবীত নিযুক্ত আছিল। ২০০৬ চনৰ ২০ এপ্ৰিলত বৃহত্তৰ চেন্নাইৰ আৰক্ষী আয়ুক্ত হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

২০১০ চনৰ ৮ জানুৱাৰীত তামিলনাডুৰ আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান (ডিজিপি) হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰি ভাৰতৰ এখন ৰাজ্যৰ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা ডিজিপি আৰু তামিলনাডুৰ বাবে প্ৰথমগৰাকী মহিলা ডিজিপি হিচাপে পৰিগণিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ
সোণাৰি মহাবিদ্যালয়

সোনাৰি মহাবিদ্যালয় এখন সাধাৰণ ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয়। এই মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত। ১৯৭০ চনত স্থাপিত মহাবিদ্যালয়খন অসমৰ চৰাইদেউ জিলাৰ সোনাৰিত অৱস্থিত।

বিভাগসমূহ

কলা

অসমীয়া
অৰ্থনীতি
শিক্ষা
ইংৰাজী
ইতিহাস
ৰাজনীতি বিজ্ঞান

বিজ্ঞান

উদ্ভিদ বিজ্ঞান
ৰসায়ন বিজ্ঞান
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
গণিত
প্ৰাণীবিজ্ঞান

তথ্যসূত্ৰ
ডাবেলি

ডাবেলি, বা কুট্চি দাবেলি বা ডাবল ৰোটি (গুজৰাটী: દાબેલી, કચ્છી દાબેલી, দেৱনাগৰী: দাবেলি, कच्चী दाबेली), ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইৰ এবিধ জনপ্ৰিয় লঘু খাদ্য, ইয়াৰ উৎপত্তি গুজৰাট অঞ্চলৰ মাণ্ডভি-কুচত। বিশেষ ডাবেলি মছলাৰ সৈতে সিজোৱা আলু মিহলাই, মিশ্ৰণটো লাডি পাভত (বাৰ্গাৰ বানৰ দৰে) ভৰাই অমিতা, খেজুৰ, হালধি, ৰঙা মৰিচা আৰু অন্যান্য উপাদানৰ পৰা তৈয়াৰী চাটনিৰ সৈতে পৰিবেশনৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা কিছু টেঙা অথচ মিঠা জলপান। ইয়াত ডালিমৰ গুটি আৰু ভজা মগুৰে সজাই পৰিৱেশন কৰা হয়।

ডাবেলিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ গুজৰাটী ভাষাত "চাপ দিয়া।" ষাঠিৰ দশকত মাণ্ডৱী-কুচ্চৰ বাসিন্দা কেশৱজী গভা চুদাছামাৰ দ্বাৰা যি কেশা মালাম নামেৰেও পৰিচিত; এই খাদ্য সৃষ্টি কৰা বুলি কোৱা হয়। ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত তেওঁ ডাবেলি এক আনা বা ছয় পইচাত বিক্ৰী কৰিছিল। তেওঁৰ দোকানখন এতিয়াও মাণ্ডৱীত আছে, যিখন তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পিছৰ প্ৰজন্মই পৰিচালনা কৰে। আজি কচ্চ অঞ্চলত নিৰ্মিত ডাবেলি মছলাক আটাইতকৈ প্ৰামাণিক বুলি কোৱা হয়। কুচ্চৰ ভুজ আৰু নখাতৰানা চহৰ মাণ্ডৱীৰ বাহিৰেও প্ৰামাণিক ডাবেলিৰ বাবেও পৰিচিত।

জনপ্ৰিয়তা

ডাবেলি আজি কেৱল কচ্চ আৰু গুজৰাটতে নহয়, মহাৰাষ্ট্ৰৰ সাংলিৰ কিছুমান অংশ, মুম্বাই, পুনে, কলহাপুৰৰ লগতে তেলেংগানা, কৰ্ণাটক, ৰাজস্থান আৰু অন্যান্য ভাৰতীয় ৰাজ্যৰ কিছু অংশতো খোৱা হয়।

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নিৰামিষ আহাৰ
আৱৰ্তন (চলচ্চিত্ৰ)

আৱৰ্তন ১৯৯৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ ষষ্ঠখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ড॰ শইকীয়া এই ছবিখনৰ একাধাৰে পৰিচালক, প্ৰযোজক, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ লেখক আছিল। এই ছবিখনৰ এটা বিশেষ বৈশিষ্ট্য এয়ে যে এইগৰাকী পৰিচালকৰ অন্যান্য ছবিৰ দৰে ইয়াৰ কাহিনীভাগ কোনো চুটিগল্প বা উপন্যাসৰ পৰা লোৱা হোৱা নাছিল। প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেখেতে ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ আধাৰিত এটা মৌলিক কাহিনীৰে এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। ছবিখনৰ আৱহ সঙ্গীততো ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ সঙ্গীতশৈলী ব্যৱহৃত হৈছিল। ১৬ মিলিমিটাৰত নিৰ্মিত এইখন এখন ৰঙীন ছবি আছিল।

কাহিনী

১৯৮২ চনৰ পৰা ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী, কলা-কুশলীসকলৰ জীৱন তেখেতে বহু ওচৰৰ পৰা প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল। এই অভিজ্ঞতাৰে তেখেতে আৱৰ্তনৰ কাহিনী ৰচনা কৰিছিল।

অভিনেতা-অভিনেত্ৰী

মৃদুলা বৰুৱা (জয়ন্তী)
তপন দাস (পৰিমল দত্ত)
জয়ন্ত দাস (নিহাৰ)
ড॰ হেমেন বৰ্মণ
লক্ষ্মী বৰঠাকুৰ
তীৰ্থ বৰুৱা
মিণ্টু বৰুৱা
চম্পক শৰ্মা
প্ৰদীপ বৰা
কিশোৰ শৰ্মা
জীবেশ্বৰ ডেকা

বাবুল খাটনিয়াৰ
উৎসৱ কলিতা
লক্ষ্মী দাস
হেমন্ত চৌধুৰী
ৰবেন ৰয়
চেতনা দাস
মিতালী বৈশ্য
জুৰি শৰ্মা
শিল্পীশিখা বৰুৱা
বিনু কলিতা
বিনীতা দাস

লগতে আৱাহন থিয়েটাৰৰ অন্যান্য অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকল।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত
৪১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৯৪) অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল)

তথ্যসংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মাঞ্জা (নগৰ)

মাঞ্জা অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত অৱস্থিত এখন সৰু নগৰ। মাঞ্জা নগৰখন চোমনা (যমুনা) নদী আৰু আৰু ডিফু নলাৰ পাৰত অৱস্থিত। নগৰখন চৌপাশে নীলা পাহাৰৰ আৱেষ্টনীৰ
দ্বাৰা আবৃত হৈ আছে।

যাতায়ত

মাঞ্জা নগৰৰ পৰাই ভাৰতৰ ৩২৯A নম্বৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ আৰম্ভ হৈছে আৰু ই ডিমাপুৰৰ সৈতে সংযোজিত। ৩৬ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথো মাঞ্জা নগৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় আৰু ই নগৰখনক অসমৰ আৰু নাগালেণ্ডৰ আন গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানসমূহৰ সৈতে সংযোগ কৰে। মাঞ্জাৰ নিকটতম বিমানবন্দৰটো হৈছে ৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত ডিমাপুৰ বিমানবন্দৰ, আৰু নিকটতম ৰে'লষ্টেছনটো হৈছে ১৬ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত ডিফু ৰে'লেৱে ষ্টেছন। মাঞ্জা নগৰ বাছসেৱাৰ জৰিয়তে কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডিফু, ডকমোকা, লংনিট ইত্যাদি চহৰৰ উপৰিও অসমৰ প্ৰধান চহৰসমূহ আৰু নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰ চহৰলৈ সু-সংযোজিত।

আকৰ্ষণৰ স্থান

মাঞ্জা নগৰৰ পৰা প্ৰায় ৯ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত পৰ্যটকৰ বাবে আকৰ্ষণীয় লাংকৱকু জলপ্ৰপাত অৱস্থিত।

শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ

মহাবিদ্যালয়

ডনবস্ক' জুনিয়ৰ কলেজ
মাঞ্জা জুনিয়ৰ কলেজ

বিদ্যালয়

অসমীয়া হাইস্কুল
বেপ্টিষ্ট ইংলিছ স্কুল
জেৰি টেৰণ ইংলিছ স্কুল
লিটল ফ্লাৱাৰ স্কুল
এল পি হিন্দী স্কুল
মাঞ্জা হাইস্কুল
নাইটিংগেল ইংলিছ স্কুল
অক্সফ'ৰ্ড মডেল ইংলিছ স্কুল
ছাউথ প'য়েণ্ট ইংলিছ স্কুল

কম্পিউটাৰ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ

CCERT, মাঞ্জা
The Next Generation Computech Institute

স্বাস্থ্য-সেৱা

চিকিৎসালয়

মাঞ্জা সামূহিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ

চিত্ৰভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
প্ৰ′ট′মেডিয়া (শ্ৰুতিকথা)

প্ৰ′ট′মেডিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Πρωτομέδεια, ইংৰাজী: Protomedea বা Protomedia; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'প্ৰথম শাসক' বা 'প্ৰথম ৰাণী, প্ৰথম পৰামৰ্শদাতা') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

প্ৰ′ট′মেডিয়া গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত প্ৰ′ট′মেডিয়াও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
আলমাবট্ৰিব

আলমাবট্ৰিব (Almabtrieb, ছুইজাৰলেণ্ডত: আলপাবজুগ, আলপাবফাৰ্ট, বা ফৰাচী ভাষীত চুইজাৰলেণ্ড: ডেছালপেছ; জাৰ্মান ভাষা আক্ষৰিক অৰ্থত: পাহাৰীয়া চৰণীয়া পথাৰৰ পৰা ঘূৰি অহা) ইউৰোপ ৰ আলপাইন অঞ্চলত বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান, ছেপ্টেম্বৰৰ শেষৰ ফালে বা অক্টোবৰৰ আৰম্ভণিতে হোৱা গৰু-ম’হৰ ঘৰলৈ ঘূৰি অহা বুজায় ।

যেতিয়া দিনবোৰ চুটি হয় আৰু ৰাতিবোৰ ঠাণ্ডা হয়, তেতিয়া গৰু-ম’হ আৰু পশুপালকসকলে আলপচ এৰি উপত্যকালৈ উভতি যোৱাৰ সময় হয়৷ তলৰ পথাৰলৈ জাকবোৰ ঘূৰি অহাটো চুইজাৰলেণ্ডৰ অন্যতম উদযাপিত আলপাইন উৎসৱ – আৰু গৰু, ভেড়া আৰু ছাগলীক ডাল-পাত আৰু ফুলেৰে কলাত্মকভাৱে সজাই তোলাৰ বাবে অন্যতম সুন্দৰ উৎসৱ।

ইতিহাস

গ্ৰীষ্মকালত সমগ্ৰ আলপাইন অঞ্চলত গৰুৰ জাকে পাহাৰৰ ওখ ঠাইত চৰণীয়া পথাৰত ( অষ্ট্ৰিয়া বা জাৰ্মানী ৰ আলমেন, চুইজাৰলেণ্ডৰ আলপাইন)ঘাঁহ খায়, যিটো প্ৰথাক ট্ৰেন্সহুমেন্স বুলি জনা যায়। সংখ্যাত ইয়াৰ পৰিমাণ অষ্ট্ৰিয়াত প্ৰায় ৫ লাখ, ছুইজাৰলেণ্ডত ৩ লাখ ৮০ হাজাৰ আৰু জাৰ্মানীত ৫০ হাজাৰ হয়।

পৰম্পৰা

গ্ৰীষ্মকালত আলম বা আলপাইন অঞ্চলত প্ৰায়ে গৰু-ম’হৰ অহা যোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে শৰৎকালত গৰু-ম’হবোৰক উপত্যকাত থকা নিজৰ ঘৰবিলাকৰ গোহালীলৈ নমাই আনোতে গৰুৰ ডিঙিৰ ঘণ্টাৰ ধ্বনিৰে গৰু-ম’হৰ যাত্ৰা হয় । যদি গৰমৰ দিনত আল্পচত কোনো দুৰ্ঘটনা নহয়, তেন্তে বহু অঞ্চলত গৰু-ম’হবোৰ সুন্দৰকৈ সজাই তোলা হয়, আৰু গৰু-ম’হৰ যাত্ৰাটো চহৰ-গাঁৱত সংগীত, ভোজ-ভাত আৰু নৃত্যৰ অনুষ্ঠানেৰে উদযাপন কৰা হয়। উপত্যকাত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে ভিয়েহশ্বেইডত একাধিক কৃষকৰ যৌথ জাকক ভাগ কৰা হয় আৰু প্ৰতিটো প্ৰাণীক মালিকক ঘূৰাই দিয়া হয়।

আলমাবট্ৰিবৰ কেইবাঠাইতো মদ্যপানৰে ৰাজহুৱা উৎসৱত কৃষি আৰু শিল্পীৰ সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ বাবে বুথ স্থাপন কৰা হৈছে। এই আলপাইন প্ৰথাৰ বাবে আজি এই চহৰ কেইখন এক প্ৰধান পৰ্যটনস্থলীলৈ পৰিণত হৈছে ।

বসন্ত কালত গৰু-ম’হৰ যাত্ৰা উপত্যকাৰ পৰা আল্পলৈ (চুইজাৰলেণ্ডত: আলপাউফজুগ, আলফাহৰ্ট, আলপাফফাৰ্ট; জাৰ্মানী/অষ্ট্ৰিয়াত: আলমাউট্ৰিব)ওলোটা গতি কৰে। চুইজাৰলেণ্ডত ইয়াক উদযাপন কৰা হয়। ১৮৯৬ চনত চুইজাৰলেণ্ডত নিৰ্মিত প্ৰথম ছবিসমূহৰ ভিতৰত এখনত আলপাউফজুগ দেখুওৱা হৈছিল। জাৰ্মানী আৰু অষ্ট্ৰিয়াত অৱশ্যে ইয়াক পালন কৰা নহয়।

একেধৰণৰ পৰিঘটনা, পোলেণ্ডত ৰেডিক আৰু আইডাহ'ত গৰুৰ সলনি ভেড়াৰ ক্ষেত্ৰত, হয়।

ট্ৰেইলিং অৱ দ্য শ্বীপ হৈছে আইডাহ’ৰ কেচাম আৰু হাইলীৰ ছান ভেলীত বাৰ্ষিক অক্টোবৰ উৎসৱ আৰু পেৰেড। প্ৰতিটো শৰতৰ সময়ত ইয়াক পাহাৰৰ পৰা জাকবোৰক শীতকালীন চৰণীয়া ঘৰলৈ লৈ যোৱা হয়। ই অষ্ট্ৰিয়াৰ আলমাবট্ৰিবৰ দৰেই, আৰু ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে পশ্চিম আমেৰিকাৰ ভেড়া পালনৰ ইতিহাস আৰু পৰম্পৰাৰ উদযাপন।

গৰু-ম’হৰ প্ৰতিটো উভতি অহাৰ আকৰ্ষণীয় দিশ হ’ল গৰু-ম’হবোৰে পিন্ধা ৰঙীন ফুলৰ মুকুট। পশুপালকসকলে সযতনে সেই জীৱ-জন্তুবোৰ বাছি লয় যিবোৰে নামিবলৈ মুকুট পিন্ধিব পাৰে। বিশেষকৈ যিবোৰ গৰু বেছিকৈ গাখীৰ দিছিল বা জাকক নেতৃত্ব দিয়া গৰুবোৰক যত্নৰে সজাই তোলা হয়। তথাকথিত ‘tschäppl’ ফুলৰ মুকুটৰ ডিজাইন ফাৰ্মভেদে বেলেগ বেলেগ। সজ্জাৰ বাবে বেছিভাগেই ঋতুভিত্তিক ফুল আৰু ডাল-পাত যেনে সূৰ্য্যমুখী, ক্ৰাইচেন্থেমম বা ডালিয়া ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ডাঙৰ ডাঙৰ ব্যৱস্থাৰ ওজন কম কৰিবলৈ টিছু ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অঞ্চল আৰু প্ৰথাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াৰ ক্ৰছ, কাঠৰ পেনেল, ষ্টাইৰ’ফ’মৰ মুকুট, ওলোটাকৈ গাখীৰ খীৰোৱা টুল বা পোনপটীয়াকৈ গৰুৰ শিং সজাই তোলা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰী গুৰু টেগ বাহাদুৰ চাহিব গুৰুদ্বাৰা

শ্ৰী গুৰু টেগ বাহাদুৰ চাহিব গুৰুদ্বাৰা অসমৰ ধুবুৰী জিলাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এখন শিখ সকলৰ গুৰুদ্বাৰা। শিখ সকলৰ প্ৰথম গুৰু, গুৰু নানক দেৱ ১৫০৫ খ্ৰীষ্টাব্দত ঢাকাৰ পৰা অসমলৈ আহোঁতে এই স্থানত তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱক লগ পাইছিল। পিছলৈ ১৭শ শতিকাত শিখ সকলৰ নৱম গুৰু, গুৰু টেগ বাহাদুৰ এটা গুৰুদ্বাৰা স্থাপন কৰে। গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ শ্বহীদ দিৱস উপলক্ষে প্ৰতি বছৰে ডিচেম্বৰ মাহত এই ঐতিহাসিক ঠাইলৈ প্ৰায় ৫০,০০০ দেশী-বিদেশী হিন্দু, শিখ , মুছলিম আৰু অন্যান্য তীৰ্থযাত্ৰী আহে। এই উৎসৱ প্ৰতি বছৰে ৩ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত হয়। শিখ সকলে এই উৎসৱক শ্বহীদী গুৰু পৰ্ব বোলে।

ইতিহাস

১৬৭০ চনত গুৰু টেগ বাহাদুৰ অসমলৈ আহিছিল। তেওঁৰ লগত সম্ৰাট ঔৰংজেৱে আহোম ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহক দমন কৰিবলৈ পঠিওৱা অম্বৰৰ ৰজা ৰাম সিঙো আহিছিল। তেতিয়া অসম এখন দুৰ্গম ঠাই আৰু ইয়াৰ মানুহবোৰ সাহসী তথা স্বাধীনপ্ৰিয় বুলি জনাজাত আছিল। ৰাম সিঙৰ বাবে এই কাম এক প্ৰকাৰৰ শাস্তি আছিল। কাৰণ তেওঁৰ দায়িত্বত থাকোঁতে বিখ্যাত মাৰাঠা ৰজা শিৱাজী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ সকল পলায়ন কৰিছিল। সেয়ে গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ উপস্থিতিয়ে তেওঁ আৰু তেওঁৰ লগত যোৱা সৈন্য সকলক মানসিক শক্তি যোগাইছিল। কিন্তু পিছলৈ গুৰুৰ উপস্থিতিয়ে অকল মানসিক শক্তিয়ে নহয় আন জৰুৰী কামো সমাধা কৰিছিল। আহোম আৰু মোগলৰ মাজত শান্তিৰ চুক্তি ৰূপায়ন কৰাত গুৰু টেগ বাহাদুৰে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল।

শান্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ সময়ত সকলো সৈন্যই ৫ ঢাল মাটি যোগ দি এটা বৃহৎ মাটিৰ ঢিপ সাজিলে। এই ঢিপ ধুবুৰীৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ সোঁ পাৰত এতিয়াও অৱস্থিত আৰু ইয়াক মানুহে পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰিব ধৰিলে। ইয়াৰ লগতে গুৰু টেগ বাহাদুৰে থকা আৰু শান্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰা ঠাই খনত এটা গুৰুদ্ধাৰা নিৰ্মাণ কৰা হল। উদাসী পুৰোহিতে এই গুৰুদ্বাৰ চোৱা-চিতা কৰিছিল। ১৮৯৬-৯৭ ত হোৱা প্ৰৱল ভূমিকম্পৰ এই গুৰুদ্বাৰা ধংশ হয়। পিছত ১৯০১ চনত ভাই ৰাম সিঙে এই গুৰুদ্বাৰা পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে। মহন্ত সকলে এই গুৰুদ্বাৰাৰ মাটিৰ বাবে মোগলৰ অনুমোদন লাভ কৰিছিল। ১৯০২-০৩ চনত মহন্ত জয় সিঙে এই অনুমোদন পত্ৰ লৈ গুৰুদ্বাৰাৰ ভৱন পুনৰ নিৰ্মাণৰ বাবে অৰ্থৰ যোগান কৰিবলৈ পাঞ্জাবলৈ গৈছিল। দুৰ্ভাগ্যবশতঃ ভাই জয় সিং অমৃতসৰৰ ওচৰত স্বৰ্গগামী হয় আৰু এই অনুমোদন পত্ৰ হেৰাই যায়।

এই স্থানত দুটা গুৰুদ্বাৰা আছে:
ঠাৰা চাহিব গুৰুদ্বাৰা বা দামদামা চাহিব গুৰুদ্বাৰা: ১৯৬৬ চনত এটা সৰু অষ্টভূজী জুপুৰিৰে এটা গুৰুদ্বাৰা সজা হয়। লগতে মাটিৰ ঢিপৰ ওপৰতো চালৰ ব্যৱস্থা কৰা কৰা হয়। ইয়াক ঠাৰা চাহিব গুৰুদ্বাৰা বা দামদামা চাহিব গুৰুদ্বাৰা বুলি কোৱা হয়।
শ্ৰী গুৰু টেগ বাহাদুৰ চাহিব গুৰুদ্বাৰা: এটা বৰ্গাকাৰ গৃহ, কাঠৰ বেৰ আৰু হেলনীয়া চালেৰে আনটো গুৰুদ্বাৰা সজা হয়। শিখ প্ৰতিনিধি বৰ্ড পূৰ্বাঞ্চল শাখা আৰু স্থানীয় কমিটিয়ে গুৰুদ্বাৰাৰ চোৱা-চিতা আৰু উন্নয়নমুকল কাম কাজ কৰে।

যাতায়ত

ধুবুৰীলৈ ছিলিগুৰি আৰু কাতিহাৰৰ পৰা ৰেলেৰে যোৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। ফকিৰাগ্ৰাম জংচনৰ পৰা ৰেলৰ দিশ সলনি কৰিব লগীয়া হয়। এই ঠাই তাৰ পৰা প্ৰায় ৭০ কি.মি. দূৰত অৱস্থিত। ধুবুৰী চহৰৰ পৰা এই ঠাই লৈ নিয়মিত বাছ চলাচল কৰে।

উল্লেখযোগ্য তীৰ্থযাত্ৰী

১৯৮৩ চনত ভাৰতৰ প্ৰাপ্তন ৰাষ্ট্ৰপতি জ্ঞানী জেইল সিং এই পৱিত্ৰ স্থান দৰ্শন কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গুৰুদ্বাৰ
শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
হলধৰ ভূঞা

হলধৰ ভূঞা (২৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৯১ – ২৮ মাৰ্চ ১৯৬৮), এগৰাকী ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘ আৰু শঙ্কৰ মিছনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ভূঞা ৰাজ্যৰ বিধান সভাৰো নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধি আছিল৷ নগাঁৱৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰা ভূঞাই পিছলৈ কংগ্ৰেছত যোগদান কৰি ১৯২১ চনৰ পৰা ১৯৪৪ চনলৈ কেইবাবাৰো কাৰাবাস খাটি মুঠ পাঁচ বছৰমনা কাৰাগাৰয় আছিল। বহুতো পুথি অধ্যয়নৰ লগতে সাহিত্য চৰ্চাও কৰিছিল।

জন্ম পৰিচয়

নগাঁও জিলাৰ কামপুৰ ৰাজহ চক্ৰৰ তেতেলিসৰা গাঁৱত ১৮৯১ চনৰ ২৮ ছেপ্টেম্বৰ দেওবাৰে (১১ আহিন,১৮১২ শক) হলধৰ ভূঞাৰ জন্ম হৈছিল।

দাম্পত্য জীৱন

হলধৰ ভূঞাই দুবাৰ বিয়া কৰাইছিল৷ ১৯২৬ চনত তেওঁ নগাঁৱৰ ধৰমতুলৰ মুক্তিযোদ্ধা চন্দ্ৰমোহন বিশ্বাসৰ প্ৰথমা কন্যা পাৰ্বতী বিশ্বাসক বিয়া কৰায়। বিয়াৰ তৃতীয় বছৰত দুৰাৰোগ্য ৰোগত তেখেতৰ মৃত্যু হোৱাত চন্দ্ৰমোহন বিশ্বাসৰে আন এগৰাকী কন্যা মৃণালিনী বিশ্বাসক বিয়া কৰায়। তেখেতসকলৰ সন্তানসকল হʼল ক্ৰমে মিত্ৰদেৱ, পদ্মাৱতী, দুলালী, জগদীশ, মুকুট, পূৰ্ণিমা, দিপালী আৰু যজ্ঞেশ্বৰ। পুনৰ ১৯৩০ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছৰ হাতত বন্দী হৈ ছমাহ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড খাটে আৰু ডেৰশ টকা জৰিমনা ভৰিব লগা হয়।

সেৱা মিছন

১৯২৮ চনত হলধৰ ভূঞাই সেৱা মিছন নামে এটা অনুষ্ঠান গঠন কৰে৷ এই অনুষ্ঠানৰ কাম আছিল, ঔষধৰ আৰু চিকিৎসাৰ অভাৱত থকা ৰোগীৰ সাহাজ্য কৰা আৰু গৰাকী নোহোৱা ৰোগীৰ মৃতদেহ শেষ সৎকাৰ কৰা৷ এই কামত টুনিৰাম বৰুৱা, ৰাধিকা বৰুৱা, ক্ষীৰোদ চৌধুৰী, ৰামচন্দ্ৰ চৰকাৰ, দেবেন ঘোষ সুধাংশু বেনাৰ্জী আদি ভালেমান লোকে সহায় কৰিছিল৷ নগাঁও হাইস্কুলৰ ছাত্ৰসকলকো সেই কামত সহায় কৰিবলৈ প্ৰধান শিক্ষক ৰামেশ্বৰ বৰুৱাই অনুমতি দিছিল৷

বনৌষধি চিকিৎসা

হলধৰ ভূঞা এজন বন-দৰৱৰ চিকিৎসকো আছিল। যʼলৈকে গৈছিল, তাৰ পৰাই বিভিন্ন বন-দৰৱ সংগ্ৰহ কৰি আনি নিজৰ লগতে আনকো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দিছিল। ১৯১৮ চনত সমগ্ৰ ভাৰত ব্যাপী হোৱা “ইনফ্লুৱেঞ্জা’’ ৰোগত নগাঁও জিলাতো প্ৰায় তিনিহেজাৰ লোক মৃত্যুমুখত পৰে৷ হলধৰ ভূঞাই এই ৰোগীসকলৰ নিজৰ কবিৰাজী চিকিৎসাৰে সেৱা আগবঢ়াইছিল৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ কোনো ধন লোৱা নাছিল৷ নিজৰ বাৰীতে বনৌষধি ৰুই শ শ ঔষধি উদ্ভিদেৰে মানুহৰ উপকাৰ কৰিছিল৷ ভূঞাৰ বনৌষধিয়ে সন্তানহীনাকো সন্তান ধাৰণ কৰাৰ ক্ষমতা দিব পাৰিছিল আৰু অন্ধ লোকেও দৃষ্টি ওভোতাই পায় বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত আছিল৷

উপাধি প্ৰদান

১৯৬৪ চনত নগাঁও জিলাৰ ৰাজনৈতিক নিৰ্যাতিত সঙ্ঘ‌ই হলধৰ ভূঞাক লোকসেৱক উপাধিৰে বিভূষিত কৰে। বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকনৰ সভাপতিত্বত “লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ হল’’ত বেণুধৰ শৰ্মা, মহীচন্দ্ৰ বৰা আদি লোকৰ উপস্থিতিত ১৬ আগষ্টত এই উপাধি প্ৰদান কৰে৷ তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ “লোকসেৱক হলধৰ ভূঞা’’ নামে জনাজাত হৈ পৰে৷

মৃত্যু

১৯৬৮ চনৰ ২৮ মাৰ্চত হলধৰ ভূঞাৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
হাতী ভেকুৰী

হাতী ভেকুৰীবহল পাতেৰে এবিধ কাঁইটীয়া গুল্ম জাতীয় উদ্ভিদ। হাতী ভেকুৰী এবিধ বনৌষধি। ইয়াৰ ফলৰ সোৱাদ তিতা।

বৰ্ণনা

হাতী ভেকুৰীৰ গছ সাধাৰণতে ২ ৰে পৰা ৩ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। গা-গছৰ তলৰ অংশটো গোলাকাৰে প্ৰায় ২ চেণ্টিমিটাৰ ব্যাসৰ। অৱশ্যে এই গছ ৫ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ আৰু গা-গছৰ গুৰি অংশৰ ব্যাস ৮ চেণ্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে। এই গুল্ম জাতীয় উদ্ভিদ জোপাৰ গুৰি অংশত এডাল মাত্ৰ কাণ্ডৰে আগ বাঢ়ি সামান্য ওপৰলৈ শাখা-প্ৰশাখাৰে জোপোহা হৈ পৰে। কাণ্ডৰ কাঠৰ বৰণ ধোঁৱা বৰণীয়া আৰু চাল অংশ প্ৰায় মসৃণ। এই গছৰ শিপাৰ বৰণ বগা আৰু ইয়াৰ গঠন দৃঢ় নহয়।

গুণাগুণ

ভেকুৰী এবিধ বনৌষধি। ইয়াৰ গুণাগুণ সমূহ:
ভেকুৰীৰ শিপা, জালুক আৰু নিমখ দি এমাহ দিন দিনে এবাৰকৈ ৰান্ধি খালে বহুদিনীয়া পিত্ত ৰোগ ভাল হয়।
পাথৰি ৰোগত ইয়াৰ শিপাৰ ৰস খাব লাগে।
টকৌৱে খোৱা ৰোগত হাতী ভেকুৰীৰ পাত খুন্দি মূৰত প্ৰলেপ দিলে সুফল পোৱা যায়।
দুষ্টবৰ্ণ (septic ulcer) , কুষ্ঠ, হাঁপানি ৰোগত ভেকুৰী সুপথ্য।
বমি ভাব বন্ধ কৰিবলৈ হাতী ভেকুৰীৰ ৰস খাব লাগে।

চিত্ৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
জেৰিফা ৱাহিদ

জেৰিফ ৱাহিদ হৈছে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী।

শিক্ষা

জেৰিফা ৱাহিদে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত বিভাগটোৰ ভিতৰত শীৰ্ষস্থানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। একে বিষয়তে তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ আইন বিষয়ৰো স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী।

অভিনয় জীৱন

১৯৮৯ চনত অভিমান চলচ্চিত্ৰত এটি শিশুৰ চৰিত্ৰৰ অভিনয়ৰ জৰিয়তে অসমীয়া ছবিজগতত প্ৰৱেশ কৰে।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

চন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক টোকা
১৯৯০ অভিমান মৃদুল গুপ্তা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ শিশু শিল্পী হিচাপে
অতিক্ৰম
হেড মাষ্টৰ
ধোঁৱা
১৯৯৪ অগ্নিগড় চন্দ্ৰ মুদৈ
২০০০ তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ জুবিন গাৰ্গ
২০০১ সেউজী ধৰণী ধুনীয়া ৰাজীৱ ভট্টাচাৰ্য্য
২০০১ অন্য এক যাত্ৰা মঞ্জু বৰা
২০০১ নায়ক মুনিন বৰুৱা
২০০২ গুণ গুণ গানে গানে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী
২০০২ প্ৰেম গীত আশিষ শইকীয়া
২০০৩ অগ্নিসাক্ষী যদুমণি দত্ত অসম চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাত মুখ্য ভূমিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ খিতাপ লাভ
২০০৪ কাদম্বৰী বাণী দাস
২০০৬ দেউতা দিয়া বিদায় ৰমেশ মোডী
২০০৬ আমি অসমীয়া ৰাজীৱ ভট্টাচাৰ্য্য
২০০৮ অহিৰ ভৈৰৱ শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ
২০১২ বান্ধোন জাহ্নু বৰুৱা
২০১৩ দুৱাৰ বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পূব ২০১৪ ৰ খিতাপ জয় (শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী)
২০১৪ ৰাগ - দ্য ৰিদম অৱ লাভ ৰজনী বসুমতাৰী আদিল হুছেইনৰ লগত অভিনয়

২০১৬ কথানদী ভাস্কৰ হাজৰিকা
২০১৮ ভগা খিৰিকী জাহ্নু বৰুৱা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী