ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মোনা ডেমাইডি

মোনা নবিল ডেমাইদি এগৰাকী উদ্যোগী আৰু মহিলা অধিকাৰৰ সমৰ্থক। ১৯৮৮ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত পেলেষ্টাইনৰ নাবলুছত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰিটেইনৰ মানচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এডভান্সড চফটৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু মেচিন লাৰ্নিঙত পি এইচ ডি আৰু চফট্ ৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু ডাটা মেনেজমেণ্টত সুখ্যাতিৰে এম এছ চি লাভ কৰে। ২০১৬ চনত আন-নাজাহ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰি ডেমাইদীয়ে পেলেষ্টাইনৰ অভিযান্ত্ৰিক আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি অনুষদৰ পি এইচ ডি প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰি আটাইতকৈ কম বয়সীয়া মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১৪ চনত তেওঁ উইমেন ইন ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু আৰব উইমেন ইন কম্পিউটিঙৰ ব'ৰ্ডৰ সদস্য হয়। ২০২৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ড° ডেমাইদি আৰব আমেৰিকান বিশ্ববিদ্যালয় (পেলেষ্টাইন)ৰ ডিজিটেল বিজ্ঞান অনুষদৰ ডীন আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্কৰ সঞ্চালক হয়।

জীৱনী

১৯৯৩ চনত ডেমাইদীয়ে পৰিয়ালৰ সৈতে ব্ৰিটেইনৰ ডাণ্ডীলৈ গুচি যায় আৰু হকহিল স্কুল আৰু পাৰ্ক প্লেচ স্কুলত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ে। তেওঁ পেলেষ্টাইনত হাইস্কুল শেষ কৰিছিল। মোনা ডেমাইদীয়ে পেলেষ্টাইনৰ নাবলাছত অৱস্থিত আন-নাজাহ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰ অভিযান্ত্ৰিকীত বিজ্ঞান স্নাতক (বি এছ চি) ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১০/১১ চনত মানচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এডভান্সড চফট্ ৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু ডাটা মেনেজমেণ্টত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাত পি এইচ ডি লাভ কৰে।

মোনা ডেমাইডি হৈছে STEMpire ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক যিটো PALMEC International ৰ দ্বাৰা চালিত। STEMpire এ STEM শিক্ষা, বুটকেম্প, আৰু হেকাথনৰ জৰিয়তে ভৱিষ্যতৰ উদ্ভাৱকসকলক শক্তিশালী কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ড° মোনা বেংক অৱ পেলেষ্টাইনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ইণ্টাৰচেক্ট ইনোভেচন হাবৰ অধ্যক্ষ আৰু পৰামৰ্শদাতা ব'ৰ্ডৰ সদস্য। তেওঁ এবিইটি আৰু ইনোভেচন এণ্ড এণ্টাৰপ্ৰেনিউৰশ্বিপ দুয়োটাৰে কমিটীৰ সদস্য হোৱাৰ লগতে আন-নাজাহ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহকাৰী অধ্যাপিকাও। ইয়াৰ উপৰি ডেমাইডিয আই ই ই ই পেলেষ্টাইন উপখণ্ডত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে কাৰণ তেওঁ অধ্যক্ষ, ছাত্ৰ শাখাৰ পৰামৰ্শদাতা আৰু ২০১৯ চনৰ শেষৰ ফালে এগৰাকী পূৰ্বৰ বিচাৰক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ হাল্ট প্ৰাইজ ফাউণ্ডেশ্যন, ফ্ল' এক্সিলেটৰ আৰু ক'ড ইউৰ ফিউচাৰকে ধৰি কেইবাটাও ফাউণ্ডেশ্যনৰ বিচাৰক আছিল বা বৰ্তমানেও সেই পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে। তেওঁ মোনা ভিটেক ৰোডৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু গাৰ্লছ ইন টেক, ইনকৰ্পৰেটেডৰ সহ-পৰিচালন সঞ্চালক। মোনা ডেমাইদীয়ে ২০২২ চনত পেলেষ্টাইনৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা কৌশল প্ৰস্তুত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পেলেষ্টাইনৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
দন্ত চিকিৎসা

দন্ত চিকিৎসা মুখ গহ্বৰ, সাধাৰণতে দাঁত যদিও লগতে মুখৰ বিশেষকৈ মেক্সফেচিয়েল অঞ্চলৰ আৱৰণি কলাৰ গঠন আদিৰ অধ্যয়ন, চিকিৎসা, ৰোগৰ প্ৰতিৰোধ আৰু উপচাৰ, বিসংগতি আৰু পৰিস্থিতিৰ সৈতে জড়িত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ এটা শাখা। এই শাখাটো প্ৰাথমিকভাৱে দাঁতৰ লগত জড়িত যদিও, দন্ত চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰখন কেৱল দাঁতৰ গঠন, বিকাশ, আৰু বিসংগতিৰ অধ্যয়নতে (odontology; প্ৰাচীন গ্ৰীক ὀδούς (odoús, "দাঁত")ৰ পৰা) সীমাবদ্ধ নহয়।

সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ বাবে দন্ত চিকিৎসা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। দাঁতৰ চিকিৎসা কৰা লোকসকলক দন্ত চিকিৎসক (dentist) বোলে। অন্যান্য সহযোগীৰ (dental auxiliaries (dental assistant, dental hygienist, dental technician, আৰু dental therapist) সৈতে দন্ত চিকিৎসকসকলে দলীয়ভাৱে চিকিৎসা কৰে। তেওঁলোকে ব্যক্তিগতভাৱে (primary care), চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত (secondary care) আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানত (কাৰাগাৰ, সেনাবাহিনীৰ শিবিৰ, আদি) সেৱা প্ৰদান কৰে।

দন্ত চিকিৎসাৰ ইতিহাস মানৱতা আৰু সভ্যতাৰ ইতিহাসৰ দৰেই অতি পুৰণি। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৭০০০ বছৰৰ পৰাই ইয়াৰ প্ৰমাণ উপলব্ধ। সিন্ধু সভ্যতাৰ হৰপ্পা যুগতো ইয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। দাঁতৰ শল্য চিকিৎসাই প্ৰথম চিকিৎসা বিজ্ঞানক বিশেষীকৰণ কৰিছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।

ইতিহাস

চিকিৎসা পদ্ধতি

শিক্ষা আৰু অনুজ্ঞা পত্ৰ

বিশেষজ্ঞতা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
কমলা নেহৰু

কমলা কৌল নেহৰু (; ; ১ আগষ্ট ১৮৯৯-২৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩৬) এগৰাকী স্বাধীনতা যুঁজাৰু আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ নেতা আৰু পিছলৈ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱা জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পত্নী আছিল। তেওঁলোকৰ জীয়াৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়েও প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কমলা নেহৰুৱে ১৮৯৯ চনৰ ১ আগষ্টত পুৰণি দিল্লীৰ এটা কাশ্মিৰী পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। ৰাজপতি আৰু জৱাহৰমল অতল কৌল তেওঁৰ মাক-দেউতাক আছিল। তেওঁ ঘৰখনৰ চাৰি সন্তানৰ জ্যেষ্ঠ্ সন্তান আছিল। তেওঁৰ দুজন ভায়েক- চান্দবাহাদুৰ কৌল, যিজন উদ্ভিদবিদ আছিল। আনজন কৈলাশ নাথ কৌল। ভনীয়েকৰ নাম আছিল স্বৰূপ কাটজু। তেওঁ ঘৰতে এজন পণ্ডিত আৰু এজন মৌলৱীৰ তত্ত্বাৱধানত পঢ়া-শুনা কৰিছিল।

বিবাহ

কমলাই ১৬ বছৰ বয়সত জৱাহৰলাল নেহৰুক বিয়া কৰায়। ১৯১৭ চনত কমলাই এটা ছোৱালী সন্তান ইন্দিৰা প্ৰিয়দৰ্শিনীক জন্ম দিয়ে, যি পিছলৈ গৈ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰমুখ হয়। কমলাই ১৯২৪ চনত এটা ল’ৰা সন্তানৰো জন্ম দিছিল। কিন্তু সি মাত্ৰ এসপ্তাহহে জীয়াই আছিল। সেই সময়চোৱাৰ ভিতৰতে স্বাধীনতা আন্দোলনৰ আহত কৰ্মীসকল, তেওঁলোকৰ পৰিয়াল তথা এলাহাবাদৰ অন্যান্য বাসিন্দাসকলৰ চিকিৎসাৰ বাবে তেওঁ নিজা বাসভৱন স্বৰাজ ভৱনত এখন ঔষধালয় খুলিলে। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত এই ঔষধালয়খন এখন পূৰ্ণাঙ্গ হাস্পাতালৰ ৰূপ দিয়া হয়। কমলা নেহৰুৰ স্মৃতিত ইয়াৰ নাম ‘কমলা নেহৰু মেমোৰিয়েল হাস্পাতাল’ ৰখা হয়, যাৰ আধাৰশিলা মহাত্মা গান্ধীয়ে স্থাপন কৰিছিল।

মৃত্যু

কমলা নেহৰুৰ যক্ষ্মা ৰোগত ১৯৩৬ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ছুইজাৰলেণ্ডৰ Lausanne-ত মৃত্যু হয়। তেতিয়া তেওঁৰ ওচৰত আছিল জীয়েক ইন্দিৰা আৰু শাহুৱেক। জীৱনৰ শেষ বছৰ কেইটাত তেওঁ প্ৰায়ে অসুস্থ হৈ থাকিছিল আৰু চিকিৎসাৰ বাবে ছুইজাৰলেণ্ডৰ এটা চেনেটৰীয়ামত (sanatorium) ৰখা হৈছিল। গা অলপ ভাল পোৱাত তেওঁ ভাৰতলৈ উভতিছিল। ১৯৩৫ চনত তেওঁ স্বাস্থ্য পুনৰ বেয়া হৈছিল আৰু সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দ্বাৰা পুনৰ দক্ষিণ জাৰ্মানীৰ Badenweiler-ৰ এটা চেনেটৰীয়ামত ভৰ্তি কৰা হৈছিল। তেওঁৰ স্বামী সেই সময়ত কাৰাগাৰত বন্দী। কমলা শৰীৰ অতিপাত বেয়া হোৱাত নেহৰুক কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়ে আৰু ১৯৩৫ৰ অক্টোবৰত তেওঁ জাৰ্মানীত উপস্থিত হয়। নেহৰুৰ আত্মজীৱনীৰ কমলাৰ মৃত্যুৰ পিছত যোগ কৰা এটা অধ্যায়ত তেওঁ ৰোমন্থন কৰিছে যে পত্নীৰ মৃত্যুত তেওঁ ভাঙি পৰিছিল আৰু কেইমাহমানলৈ শোকাতুৰ হৈ আছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
নেপালত হিন্দুধৰ্ম

হিন্দুধৰ্ম হৈছে নেপালৰ প্ৰধান আৰু সৰ্ববৃহৎ ধৰ্ম। খ্ৰীষ্টাব্দ ২০০৬ চনত ৰাজতন্ত্ৰৰ উচ্ছেদৰ পিছত নেপালে নিজকে ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশ হিচাপে ঘোষণা কৰে। নেপালৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নেপালত হিন্দু ধৰ্মালম্বীৰ সংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি ৩৬ লাখ ৭৭ হাজাৰ ৭৪৪ জন, যি দেশখনৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৮১.১৯ শতাংশ। বিক্ৰম সম্বত হ'ল নেপালত ব্যৱহৃত দুখন চৰকাৰী পঞ্জিকাৰ এখন, আনখন সূৰ্যভিত্তিক হিন্দু পঞ্জিকা, যাৰ উৎপত্তি উত্তৰ ভাৰতৰ ধৰ্মীয় পঞ্জিকাৰপৰা হোৱা। নেপালৰ প্ৰায় সকলো অঞ্চলত হিন্দু ধৰ্মই ৯০% বা তাতকৈ অধিক জনসংখ্যাৰ মাজত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। হিন্দুধৰ্মৰদ্বাৰা সৰ্বাধিক প্ৰভাবিত নেপালী জাতিসমূহ হ’ল বাহুন, ক্ষেত্ৰী, মধেশী, নেৱাৰ, আৰু ঠকুৰী।

ইতিহাস

ইতিহাসবিদ আৰু স্থানীয় পৰম্পৰাৰ মতে প্ৰাগৈতিহাসিক সময়ত 'নে' নামৰ এজন হিন্দু ঋষিয়ে কাঠমাণ্ডু উপত্যকাত আশ্ৰয় লৈছিল। "নেপাল" শব্দৰ অৰ্থ সংস্কৃতত “নে ঋষিয়ে ৰক্ষা কৰা স্থান” বুলি কোৱা হয়। বাগমতী আৰু বিষ্ণুমতী নদীৰ সংগমত তেওঁ ধৰ্মীয় আচাৰ অনুষ্ঠান কৰিছিল বুলি কিংবদন্তি আছে। তেওঁ গোপাল বংশৰ প্ৰথম ৰাজা হিচাপে পৱিত্ৰ গোৱালীয়া ‘‘ভুক্তমান’’ক বাছনি কৰিছিল। গোপাল বংশই প্ৰায় ৬২১ বছৰ শাসন কৰিছিল, যক্ষ গুপ্ত আছিল শেষ ৰাজা।

স্কন্দ পুৰাণৰ মতে, হিমালয়ত ‘‘নে’’ বা ‘‘নেমুনি’’ নামৰ ঋষি আছিল। পশুপতি পুৰাণত তেওঁক সাধু আৰু ৰক্ষক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ বাগমতী আৰু কেশৱতী নদীৰ তীৰত তপস্যা কৰিছিল আৰু উপদেশ দিছিল বুলি কোৱা হয়।

ঐতিহাসিক জনসংখ্যা

বছৰ
প্ৰতিশত
বৃদ্ধি/হ্ৰাস
১৯৫২/৫৪
৮৮.৮৭%
-
১৯৬১
৮৭.৬৯%
-১.১৮%
১৯৭১
৮৯.৩৯%
+১.৭০%
১৯৮১
৮৯.৫০%
+০.১১%
১৯৯১
৮৬.৫১%
-২.৯৯%
২০০১
৮০.৬২%
-৫.৮৯%
২০১১
৮৫.০২%
+৪.৪%

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:নেপাল
শ্ৰেণী:নেপালত ধৰ্ম
ওমৰ খৈয়াম

ওমৰ খৈয়াম (১০৪৮–১১৩১) এজন পাৰ্চী কবি আৰু বহুবিদ আছিল, যি গণিত, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, দৰ্শন আৰু পাৰ্চী সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ ইৰাণৰ নিশাপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু প্ৰথম ক্ৰুচেডৰ সময়ছোৱাত চেলজুক যুগত বাস কৰিছিল। ওমৰ খৈয়ামৰ নামত চতুৰ্থপদী কবিতা ৰুবায়ত লিখাৰ এক পৰম্পৰা আছে। এই কবিতাসমূহ এডৱাৰ্ড ফিৎজগেৰাল্ডৰ অনুবাদৰ জৰিয়তে ইংৰাজী ভাষী জগতত ব্যাপকভাৱে পৰিচিত হৈছিল, যিয়ে ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ প্ৰাচ্যবাদত অভূতপূৰ্ব সফলতা লাভ কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

এই মুহূৰ্তৰ বাবে সুখী হওক। এই মুহূৰ্তটোৱেই আপোনাৰ জীৱন। (Omar Khayyám)
বুদ্ধিমানৰূপে জীৱনটো জীয়াই থাকিবলৈ আপুনি বেছি জনাৰ প্ৰয়োজন নাই, মাত্ৰ আৰম্ভণিৰ বাবে দুটা মূল নিয়ম মনত ৰাখিব: আপুনি যিকোনো বস্তু খোৱাতকৈ অনাহাৰে থকাটোৱেই ভাল আৰু যাৰে তাৰে লগত থকাতকৈ অকলে থকাটোৱেই ভাল। (Omar Khayyám)
পৃথিৱীৰ সিপাৰে, দূৰতম আকাশৰ সিপাৰে মই স্বৰ্গ আৰু নৰক বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ।‌ তেতিয়া মই এটা গম্ভীৰ মাত শুনিবলৈ পাওঁ যে: "স্বৰ্গ আৰু নৰক ভিতৰত আছে।" (Omar Khayyám)

ওমৰ খৈয়ামৰ ৰুবাইয়াৎ

স্বৰ্গ নৰক মুখৰ কথাকল্পনা সেয়া,প্ৰিয়া,কোনেও দেখা নাই;কোনেও অহা নাই বসুন্ধৰাত পৰিচয়ৰ পত্ৰখনি লৈ।
বহুতো তত্বকথা ল'ৰাকালতকিমান শিকিলো গুৰুৰ মুখত;নিজেও মই কথাৰ সপোন লেপি দিলোঁ লক্ষজনাৰ বুকুত।
চোৱা নাইনে দুখৰ দেশত মানুহ কেনেকৈ বলিয়াৰ দৰে দৌৰে,অলপমান সুখৰ আশাত ?-কিমান সুখ হায় ভাঙে সপোনৰ দৰে!

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:চুফী সন্ত
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কল্পনা শৰ্মা কলিতা

কল্পনা শৰ্মা কলিতা একাধাৰে বিশিষ্ট শিক্ষাসদী, প্ৰবন্ধ লেখক, সম্পাদক আৰু সাঁচিপতীয়া পুথিৰ পাঠ সমীক্ষক। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে চাৰিখন মৌলিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ বৰ্তমান কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক। বহুসময় ধৰি তেওঁ অসম চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ পাঠ সমীক্ষা আৰু সাঁচিপতীয়া পুথি অধ্যয়ন প্ৰকল্পৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে।

জন্ম

তেওঁৰ জন্ম হৈছিল দৰং জিলাৰ ডুমুনীচকী গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম প্ৰয়াত কেদাৰনাথ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম প্ৰয়াত জগতজননী দেৱী।

শিক্ষা

তেওঁ ডুমুনীচকী হাইস্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। তাৰপাছতে কটন কলেজৰ পৰা প্ৰাক্-বিশ্ববিদ্যালয়, স্নাতক মহলা আৰু স্নাতকোত্তৰ মহলাত অসমীয়া বিষয়ত সন্মানসহ উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ শেষ তিনি দশকৰ অসমীয়া মহিলা গল্পকাৰৰ গল্পঃ এটি অধ্যয়ন বিষয়ত গৱেষণা কৰি পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

কৰ্ম জীৱন

তেওঁ ১৯৮৫ চনত কামৰূপ জিলা গ্ৰামীণ বিকাশ অভিকৰণত কৰ্মৰত আছিল। ইয়াৰ পিছত ভাৰতীয় জীৱন বীমা নিগমত ষ্টেনোগ্ৰাফাৰ পদত নিযুক্ত হৈছিল ১৯৮৭ চনত । ১৯৯২ চনত ডিফু চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ২০০০ চনত তেওঁ তেতিয়াৰ কটন কলেজত অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু বৰ্তমানেও সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত হৈ আছে।

বিদ্যায়তনিক দিশৰ কৰ্মৰাজি

১. বৰ্তমানলৈ ৩০টাতকৈও অধিক অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য আৰু সংস্কৃতি বিষয়ক প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পাইছে।

২. অসম চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ পাঠ সমীক্ষা আৰু সাঁচিপতীয়া পুথি অধ্যয়ন প্ৰকল্পৰ সৈতে বহুসময় ধৰি জড়িত হৈ আছে।

৩. তেওঁৰ তত্বাৱধানত কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিমধ্যে এজন গৱেষকে গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে আৰু ৫জন গৱেষকে গৱেষণা কৰি আছে।

৪. কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপৰিও তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়, কৃষ্ণগুৰু নসত্ৰ আধ্যাত্মিক বিশ্ববিদ্যালয়, বি.বৰুৱা মহাবিদ্যালয় আদি বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানৰ শৈক্ষিক কাম-কাজৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে।

৫. বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ ভালেমান ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আলোচনা সত্ৰ তেওঁ সঞ্চালনা কৰাৰ উপৰিও গৱেষণা-পত্ৰও পাঠ কৰিছে।

৬. অসম সাহিত্য সভাৰ আজীৱন সভ্য হোৱাৰ উপৰিও অসম ভাষা বিজ্ঞান সমিতি, সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতি আদিৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত।

সাহিত্য কৰ্ম

প্ৰবন্ধ সংকলন

প্ৰবন্ধ পল্লৱ, দি ভিজুৱেল ইমেজ, গুৱাহাটী, ২০০৯।
অসমীয়া লেখিকাৰ গল্পত শিল্প চেতনা, অশোক প্ৰকাশন, ISBN: 978-93-84095-65-9, ২০১৬।
সাহিত্যৰ চিন্তা, (প্ৰকাশৰ পথত)

পাঠ সমীক্ষাত্মক গ্ৰন্থ

অভীষ্ট পুৰাণ,(সপ্তদশ শতিকাত ৰচিত সাঁচিপতীয়া পুথিৰ সম্পাদনা আৰু লিপ্যন্তৰণ), বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব সঞ্চলকালয় খিলঞ্জীয়া আৰু জনজাতীয় বিশ্বাস আৰু সংস্কৃতি বিভাগ,অসম চৰকাৰ, ২০২৪।

সম্পাদনা

অতুল প্ৰভা, (সহ. সম্পা.)। অসমীয়া বিভাগ,কটন কলেজ, গুৱাহাটী, ২০০২।
পূৰ্বসুৰীৰ পথ বিচাৰি, (সহ. সম্পা.)। অসমীয়া বিভাগ,কটন কলেজ, গুৱাহাটী, ২০০৩।
অসম গৌৰৱ, (সহ. সম্পা.)। অসমীয়া বিভাগ,কটন কলেজ, গুৱাহাটী, ২০১১।

তথ্যসূত্ৰ

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ডেক্কানী ভাষা

ডেক্কানী ভাষা দক্ষিণ মধ্য ভাৰতৰ ডেক্কান অঞ্চলত কথিত হিন্দুস্তানী ভাষাৰ ওপৰত আধাৰিত এটা ইণ্ডো-এৰিয়ান ভাষা আৰু ই ডেক্কানী লোকসকলৰ মূল ভাষা। ডেক্কানীৰ ঐতিহাসিক ৰূপে মোগল যুগৰ শেষৰ ফালে উৰ্দু সাহিত্যৰ বিকাশৰ সূচনা কৰে। উত্তৰ দিশৰ পৰা হোৱা বাণিজ্যৰ বিস্তাৰ আৰু প্ৰব্ৰজনে ডেক্কানত দিল্লী আৰু বাহমণি চুলতানীৰ পৃষ্ঠপোষকতাত হিন্দুস্তানীৰ প্ৰৱৰ্তন হৈছিল আৰু ই এক সংযোগী ভাষা হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছিল। পিছলৈ ডেক্কান চুলতানীৰ পৃষ্ঠপোষকতাত এই ভাষাত এক সাহিত্যিক পৰম্পৰা গঢ়ি তুলিছিল। ডেক্কানীয়ে নিজেই আধুনিক মানদণ্ডৰ উৰ্দু আৰু পিছলৈ হিন্দীকো প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

ডেক্কান চুলতানীৰ চৰকাৰী ভাষা আছিল পাৰ্চী আৰু সেই বাবেই ডেক্কানীত পাৰ্চী ভাষাৰ প্ৰভাৱ পৰিছে। আধুনিক যুগত সাহিত্যিক ভাষা নহয় যদিও বেছিভাগ মানুহৰ কথিত ভাষা হিচাপে ই জীয়াই আছে। মধ্যকালীন যুগৰ পৰা চলি অহা পুৰাতনতাৰ বাবে উত্তৰৰ হিন্দুস্তানী ভাষাৰ সৈতে ডেক্কানী পৃথক; লগতে তেলংগানা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তামিলনাডু, কৰ্ণাটক আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ কিছু অংশত কোৱা তেলেগু, তামিল, কন্নড়. মাৰাঠীৰ দৰে ডেক্কানৰ আঞ্চলিক ভাষাৰ সৈতে অভিসৰণ আৰু ধাৰে লোৱা শব্দৰ কাৰণেও এই পৃথকতা দেখা যায়। ডেক্কানী মান্য উৰ্দুৰ দ্বাৰা ক্ৰমান্বয়ে প্ৰভাৱিত হৈছে, বিশেষকৈ হায়দৰাবাদী উৰ্দুত লক্ষ্য কৰা হৈছে।

আজিৰ দিনত কথিত ডেক্কানী ভাষাৰ তিনিটা প্ৰাথমিক উপভাষা আছে- হায়দৰাবাদী উৰ্দু, মহীশূৰী উৰ্দু, আৰু মাদ্ৰাচী উৰ্দু। এই উপভাষাসমূহৰ ভিতৰত হায়দৰাবাদী উৰ্দু হৈছে মান্য উৰ্দুৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ আৰু আটাইতকৈ বেছিকৈ কোৱা হয়।

"ডেক্কানী" শব্দটো আৰু ইয়াৰ ভিন্নতাসমূহ প্ৰায়ে দুটা ভিন্ন প্ৰসংগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়: এটা ঐতিহাসিক, অপ্ৰচলিত, মধ্যযুগৰ সাহিত্যিক পূৰ্বসূৰী হিন্দী-উৰ্দুক বুজায়; আৰু এটা মৌখিক উৰ্দুক বুজায়, যি আজি ডেক্কানৰ বহু অঞ্চলত প্ৰচলিত উপভাষা। দুয়োটা প্ৰসংগৰে জটিল ঐতিহাসিক সম্পৰ্ক আছে।

মূল

আধুনিক হিন্দুস্তানীৰ পূৰ্বসূৰী হিচাপে ডেক্কানীৰ উৎপত্তি দিল্লীৰ আশে-পাশে প্ৰচলিত সংযোগী ভাষাৰ পৰা হৈছে, যাক তেতিয়া দেহলৱী নামেৰে জনাজাত আৰু বৰ্তমান পুৰণি হিন্দী বুলি কোৱা হয়। চতুৰ্দশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আলাউদ্দিন খিলজীৰ সামৰিক আগ্ৰাসনৰ জৰিয়তে ডেক্কান অঞ্চলত এই উপভাষা প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। ১৩২৭ খ্ৰীষ্টাব্দত মহম্মদ বিন টোঘলকে নিজৰ চুলতানীৰ ৰাজধানী দিল্লীৰ পৰা দৌলতাবাদলৈ (বৰ্তমানৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ঔৰংগাবাদৰ ওচৰত) স্থানান্তৰিত কৰে আৰু যাৰ ফলত এক বৃহৎ গণ প্ৰব্ৰজনৰ সৃষ্টি হয়। ৰাজ্য পালক, সৈনিক আৰু সাধাৰণ লোকসকলৰ যোগেদি এই উপভাষাটো লৈ দক্ষিণলৈ গুচি যায়। এই সময়ত আৰু পৰৱৰ্তী কেইটামান শতিকালৈকে উত্তৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰসমূহ পাৰ্চী ভাষাৰ আধিপত্য চলি আছিল।

১৩৪৭ খ্ৰীষ্টাব্দত দৌলাতাবাদক ৰাজধানী হিচাপে লৈ বাহমনী চুলতানী গঠন কৰা হয়। পিছলৈ ৰাজধানী গুলবাৰ্গ আৰু পুনৰবাৰ ১৪৩০ চনত বিদাৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। এই সময়লৈকে এই উপভাষাই অঞ্চলটোৰ নামৰ পৰাই দখনী নাম লাভ কৰিছিল আৰু এই অঞ্চলৰ বিভিন্ন লোকৰ মাজত এটা সংযোগী ভাষালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল, মূলতঃ মুছলমানসকলে স্থায়ীভাৱে বসতি স্থাপন কৰা অঞ্চলটোত। বাহমনীসকলে পাৰ্চী ভাষাক বহু পৰিমাণে পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল, আৰু ডেক্কানীৰ বাবে কোনো উল্লেখযোগ্য পৃষ্ঠপোষকতা দেখুওৱা হোৱা নাছিল। কিন্তু তেওঁলোকৰ ১৫০ বছৰীয়া শাসনকালত দৰবাৰৰ বাহিৰত এক স্থানীয় ডেক্কানী সাহিত্য সংস্কৃতিৰ বিকাশ ঘটিছিল, কিয়নো এই ভাষাত ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ ৰচিত হৈছিল। অঞ্চলটোৰ চুফীসকল (যেনে শ্বাহ মিৰাঞ্জী) ডেক্কানীৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বাহক আছিল; তেওঁলোকে ইয়াক তেওঁলোকৰ প্ৰচাৰত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কাৰণ আঞ্চলিক ভাষাসমূহ সাধাৰণ জনসাধাৰণৰ বাবে পাৰ্চীতকৈ অধিক সুলভ আছিল।

প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:তেলংগানাৰ সংস্কৃতি
এলনৱিক গাৰ্ডেন

এলনৱিক গাৰ্ডেন বা এলনৱিক বাগিচা ইংলেণ্ডৰ নৰ্থাম্বাৰলেণ্ডৰ এলনৱিক চহৰৰ এলনৱিক কাচলৰ সংলগ্ন এখন আনুষ্ঠানিক উদ্যান। ডিউকচ্ অৱ নৰ্থাম্বাৰলেণ্ডৰ অধীনত থকা এই উদ্যানবোৰৰ বহুতো ইতিহাস জড়িতহৈ আছে। একবিংশ শতিকাৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ আৰম্ভণিতে এইবোৰ জীৰ্ণশীৰ্ণ অৱস্থাতে আছিল। এতিয়া বাগিচাখনত কেন্দ্ৰীয়ত পানীৰ ঝৰণাৰ লগতে বিভিন্ন ধৰণৰ উদ্ভিদ সজোৱা হৈছে।

এলনৱিক বাগিচাখন সৰু যদিও মাৰাত্মক বিষাক্ত বাগিচা। এই বাগিচাখনত প্ৰায় ১০০ বিধ বিষাক্ত, নিচাজাতীয় উদ্ভিদ আছে। বাগিচাখনৰ চাৰিওদিশ লোহাৰ দেৱালেৰে আবৃত। এই বিষাক্ত বাগিচাখন কেৱল গাইডেঞ্চ টুৰৰ বাবেহে খোলা। এই বাগিচাখনৰ উদ্ভিদ আদিক চুই চোৱা বা তাৰ গোন্ধ লোৱা নিষেধ।

বাগিচাখন বৰ্তমান চাৰিটেবল ট্ৰাষ্টৰ (charitable trust) অন্তৰ্গত, যি নৰ্থম্বাৰলেণ্ড এষ্টেটৰ পৰা পৃথক হ’লেও নৰ্থম্বাৰলেণ্ড ১২ ডিউকে ৪২ একৰ (১৭ হেক্টৰ) অংশ অনুদান দিছে আৰু পুনৰ নবীকৰণৰ ব্যয়ৰ বাবে ৯ মিলিয়ন পাউণ্ড অৱদান আগবঢ়াইছে।

বিষাক্ত বাগিচা

নিচা আৰু বিষাক্ত উদ্ভিদৰ বৈশিষ্ট্যযুক্ত বাগিচা এখন ২০০৫ চনৰ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত যুক্ত কৰা হৈছিল। বিষাক্ত বাগিচাখনত প্ৰজাতিসমূহৰ মাজত আছে- ষ্ট্ৰাইকনচ্‌ নাক্সভোমিকা (ষ্ট্ৰাইচিনৰ উৎস), হেমলক, ৰিকিনাচ কমিনিচ (নিৰীহ কাষ্টৰ অয়েলৰ উৎস কিন্তু মাৰাত্মক ৰিকিন), ফক্সগ্লোভ, এট্ৰোপা বেলাদোনা (সাধাৰণত ডেডলি নাইটশেড), ব্ৰুগমানচিয়া আৰু লেবাৰ্নাম। বিষাক্ত বাগিচাৰ মিচনত আছে ঔষধ শিক্ষা।

চিত্ৰবিথিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্য
শ্ৰেণী:উদ্যান
কৰ্মা নিউজ

দ্য কৰ্মা নিউজ হৈছে ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ এটা ডিজিটেল সংবাদ প'ৰ্টেল। এই প'ৰ্টেলটো ২০১৪ চনত ভিন্স মেথিউৰদ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। কেৰালাৰ উপৰি তামিলনাডু আৰু কৰ্ণাটকতো ইয়াৰ ব্যুৰ' আছে। এই প'ৰ্টেলটো ভাৰতীয় কোম্পানী আইন ২০১৩-ৰ অধীনত পঞ্জীয়ন হোৱা দ্য কৰ্মা মিডিয়া প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ অধীনত চলি আছে।

ইতিহাস

কৰ্মা নিউজ হৈছে এখন নতুন মাধ্যমৰ ডিজিটেল পোৰ্টাল, যিয়ে প্ৰধানকৈ নিজৰ ৱেবছাইটৰ জৰিয়তে মালায়ালম ভাষাত সংবাদ প্ৰকাশ কৰে। লগতে এই প'ৰ্টেলৰ এটা ইংৰাজী সংস্কৰণো আছে। ইয়াত বাস্তৱধৰ্মী সংবাদ প্ৰতিবেদন আৰু মতামতৰ প্ৰবন্ধ দুইধৰণৰেই সমাহাৰ থাকে।

২০২১ চনত কৰ্মা নিউজে মালায়ালম ভাষাৰ প্ৰথমটো সংগীত-বৰ্ণিত স্বল্পদৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ জন্মম সফলময়ীৰ সৈতে মিডিয়া অংশীদাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। ৰেজি পাৰাক্কানৰ নিৰ্মাণত হোৱা এইখন চলচ্চিত্ৰ মালায়ালম কবি গিৰিশ পুঠেঞ্চেৰীৰ দুবছৰ আগতে লিখা এটা ৰোমাণ্টিক গীতৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গণমাধ্যম
শ্ৰেণী:প্ৰচাৰ মাধ্যম
শ্ৰেণী:টেলিভিছন চেনেল
সত্যভামা

সত্যভামা হৈছে হিন্দু দেৱী আৰু হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ কৃষ্ণৰ তৃতীয় ৰাণী-সহধৰ্মী। তেওঁক সত্ৰজিতী বুলিও কোৱা হয়। সত্যভামাক পৃথিৱী-দেৱী ভূদেৱীৰ অৱতাৰ বুলিও বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁ দানৱ নৰকাসুৰক পৰাস্ত কৰিবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণক সহায় কৰিছিল।

স্যমন্তক মণি আৰু সত্যভামা

এবাৰ সূৰ্যদেৱতাই দ্বাৰকাৰ বিশিষ্ট নাগৰিক যাদৱ বংশীয় সত্ৰাজিতৰ ভাতৃ প্ৰসেনক স্যামন্তক মণি উপহাৰ দিছিল। তেতিয়া সত্ৰজিতে সকলো দ্বাৰকাবাসীক সেই মণি চাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। দ্বাৰকাধীশ শ্ৰীকৃষ্ণও সেই মণিৰ কথা শুনি কৌতূহলী হৈ উঠে আৰু সেই মণি দৰ্শন কৰিবলৈ সত্ৰাজিতৰ গৃহলৈ আহে। কিন্তু শ্ৰীকৃষ্ণই যেতিয়া সত্ৰাজিতৰ গৃহত স্যামন্তক মণি চাবলৈ বিচাৰে তেতিয়া সত্ৰাজিতে তেওঁক সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চায় আৰু ভাবে যে, বাসুদেৱে তেওঁৰ মণিটোৰ কথা শুনি প্ৰলোভিত হৈছে আৰু মণিটো চুৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যলৈ মণিটো চাবলৈ বিচাৰি আহিছে। মণি চাই সত্ৰাজিতৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰস্থান কৰাৰ মুহূৰ্তত সত্ৰাজিতৰ একমাত্ৰ কন্যা সত্যভামাৰ সৈতে শ্ৰীকৃষ্ণৰ সাক্ষাৎ হয়। পৰবৰ্তী সময়ত সত্যভামা আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ বিবাহ হয়।

মহাভাৰতত সত্যভামা

হিন্দুসকলৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাভাৰতৰ বনপৰ্ব বা অৰণ্য পৰ্বত সত্যভামা আৰু দ্ৰৌপাদীৰ মাজৰ থকা বন্ধুত্ব প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। কৃষ্ণ, সত্যভামা, দ্ৰৌপাদী আৰু পাণ্ডৱসকল কাম্যকৰ অৰণ্যত ভ্ৰমণ কৰে। যেতিয়া দুয়োগৰাকী মহিলা অকলে আছিল, সত্যভামায়ে দ্ৰৌপাদীক বিবাহিত জীৱন বা 'স্ত্ৰীধৰ্ম'ৰ বিষয়ে কেইবাটাও প্ৰশ্ন সোধে। দ্ৰৌপদীয়ে তেতিয়া তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰপৰা বিবাহৰ গোপন কথা-বতৰাৰ ভাগ-বতৰা কৰি সত্যভামাক পৰামৰ্শ দিয়ে। মহিলা দুগৰাকীৰ আলোচনাত স্থান পোৱা কেইটামান বিষয়বস্তু আছিল: পৰিয়াল, সম্পৰ্ক, সন্মান, কাম ইত্যাদি।

অশ্বমেধ পৰ্বত, যেতিয়া ভীম কৃষ্ণক অশ্বমেধৰ আমন্ত্ৰণ দিবলৈ দ্বাৰকাত উপস্থিত হৈছিল, সেইসময়ত কৃষ্ণক সত্যভামাই সেৱা শুশ্ৰুষা কৰিছিল।

সত্যভামাৰ অৱতাৰ আৰু নৰকাসুৰৰ হত্যা

বৰ প্ৰাপ্তিৰ পিছত নৰকাসুৰ, তেওঁৰ শক্তিৰ বাবে অহংকাৰী আৰু গৌৰৱান্বিত হৈ পৰিছিল। তেওঁ মহিলাসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক জোৰ কৰি তেওঁৰ পত্নী কৰি লৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ১৬ হাজাৰ মহিলাক বন্দী কৰিছিল। তেওঁ স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰকো পৰাস্ত কৰিছিল আৰু স্বৰ্গখনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ লৈছিল। প্ৰাপ্ত কৰা বৰৰ বাবে কোনেও তেওঁক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। নৰকাসুৰে আনকি ইন্দ্ৰৰ মাক অদিতিৰ কাণৰ ফুলিযোৰো চুৰ কৰি আনিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ ভূদেৱীলৈ বুলি দিছিল। ইন্দ্ৰই তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ কৃষ্ণক অনুৰোধ কৰিছিল। কেৱল মাকৰ হাতেৰেহে মৃত্যু হ'ব বুলি নৰকে বৰ লাভ কৰিছিল। নৰকক হত্যাৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণ অৱতাৰৰ সময়ত ভূদেৱীয়ে সত্ৰাজিৎৰ কন্যা সত্যভামা হিচাপে অৱতাৰ লৈছিল। সত্যভামাৰ কৃষ্ণৰ সৈতে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকে পিছত নৰকাসুৰক হত্যা কৰিছিল।

সন্তান

শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু সত্যভামাৰ দহটি সন্তান জন্মে। সত্যভামাৰ গৰ্ভত কৃষ্ণৰ যি দহটি সন্তান জন্মলাভ কৰিছিল সেইসকল হ’ল- ভানু, স্বভানু, সুভানু, ভানুমান, প্ৰভানু, অতিভানু, প্ৰতিভানু, শ্ৰীভানু, বৃহদ্ভানু আৰু চন্দ্ৰভানু।

কল্পবৃক্ষ

এবাৰ নাৰদে কৃষ্ণক গছৰ কেইটামান ফুল দিছিল। কৃষ্ণই সিবোৰ তেওঁৰ পত্নীসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰিছিল, কিন্তু সত্যভামাক দিবলৈ পাহৰি যায়। সত্যভামাই ইয়াৰ কাৰণে কৃষ্ণৰ ওপৰত অভিমান কৰে। কৃষ্ণ তেওঁৰ অভিমান ভাঙিবলৈ ইন্দ্ৰৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি কল্পবৃক্ষ লৈ আহে আৰু সত্যভামাৰ গৃহৰ প্ৰাঙ্গনত ৰোপণ কৰে।

ভামা কল্পম

ভামা কল্পম হৈছে এখন কুচিপুড়ি নৃত্য নাটিকা য'ত সত্যভামাৰ কাহিনীটো বৰ্ণন কৰা হয়। পৰম্পৰা মতে, প্ৰতিগৰাকী নৃত্য শিল্পীয়ে তেওঁলোকৰ জীৱন কালত এই কাহিনীটো প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
ৰজনীপ্ৰভা শইকীয়া

ৰজনীপ্ৰভা শইকীয়া ওৰফে ৰজনীপ্ৰভা দাস চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক উপাধি লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া মহিলা। তেওঁ এছিয়া মহাদেশৰ প্ৰথম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় 'কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়'ৰ পৰা এম.বি.বি.এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী অসমীয়া মহিলাৰ এগৰাকী, আনগৰাকী আছিল তিলোত্তমা ৰায়চৌধুৰী।

জন্ম পৰিচয় আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

বৰপেটা জিলাৰ বজালী অঞ্চলৰ দৈশিঙৰী গাঁৱত ৰজনীপ্ৰভা শইকীয়াৰ জন্ম হৈছিল।

শিক্ষা

চন্দ্ৰপ্ৰিয়া আৰু ৰামেশ্বৰীয়ে ভালুকী গাঁৱৰ মাহীয়েকৰ ঘৰত থাকি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পঢ়া-শুনা কৰিছিল। তাৰপিছত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে তেওঁলোকে কঁঠালগুৰি এম.ভি. স্কুলত নাম লিখাইছিল। বহু দূৰ বাট কুৰি বাই স্কুললৈ আহিবলগীয়া হৈছিল। দুই ভনীয়েকে এম.ভি. পাছ কৰে। সেই সময়তে স্কুলৰ উপ-পৰিদৰ্শক নীলকান্ত বৰুৱাই চন্দ্ৰপ্ৰিয়া আৰু ৰামেশ্বৰীৰ পঢ়াৰ প্ৰতি থকা ধাউতি দেখি বৃত্তি দিয়াই নগাঁৱৰ মিছন স্কুলত পঢ়াৰ সুবিধা কৰি দিয়ে।

নগাঁও মিছন স্কুলত চন্দ্ৰপ্ৰিয়া আৰু ৰামেশ্বৰীৰ নাম সলনি কৰি ক্ৰমে চন্দ্ৰপ্ৰভা আৰু ৰজনীপ্ৰভা দাস কৰা হয়।

ৰজনীপ্ৰভাই পিছত নিজে কষ্ট কৰি আই এছ ছি পাছ কৰি কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত নাম লগায়। ১৯৩৩ চনত কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰজনীপ্ৰভাই চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ৰজনীপ্ৰভা দাসক পঢ়িবৰ কাৰণে বায়েক চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীয়ে মানসিক আৰু নৈতিক সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল। বঙ্গদেশৰ শ্ৰীৰামপুৰত প্ৰফুল্ল দত্ত নামৰ এজন বঙালী অভিযন্তাৰ সৈতে ৰজনীপ্ৰভাৰ বিবাহ হয়।

কৰ্মজীৱন

ৰজনীপ্ৰভা দাসে চাবুৱা চিকিৎসালয়ত কাম কৰিছিল। শ্বিলং, চাবুৱা আদিত চৰকাৰী চাকৰি কৰি বঙ্গদেশলৈ গৈছিল। তাত শ্ৰীৰামপুৰৰ ওচৰৰ এংগোচ নামে ঠাইত অৱস্থিত মৰাপাট কল এটাৰ হস্পিটেলত সেৱা আগবঢ়াইছিল।

মৃত্যু

বিয়াৰ কিছুদিন পিছত মানসিক বিকৃতি ঘটে। মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ নিজৰ জন্মগাঁও দৈশিঙৰীত ৰজনীপ্ৰভা দাসৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহিলা চিকিৎসক
কাকা (শ্ৰুতিকথা)

কাকা (ইংৰাজী: Caca) বা কেচিয়া (ইংৰাজী: Cacia) প্ৰাচীন ৰোমান ধৰ্ম আৰু শ্ৰুতিকথা অনুসৰি ভলকানৰ পুত্ৰ কেকাছৰ দৈত্য ভগ্নী যিয়ে হাৰকিউলিছৰ পশ্চিমীয়া শ্ৰমৰ সময়ত তেওঁৰ পৰা গৰু চুৰি কৰিছিল। কাকাই নিজৰ ভাতৃক বিশ্বাসঘাতকতা কৰে আৰু হাৰকিউলিছক গৰুবোৰ লুকুৱাই থোৱা ঠাইখিনি দেখুৱাই দিছিল, যিয়ে পাছলৈ গেৰিয়ানৰ পৰা গৰু চুৰ কৰিছিল।

লেক্টেণ্টিয়াছ আৰু চাৰ্ভিয়াছৰ মতে কাকাই দেৱতাৰ প্ৰতি কৰা সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে দেৱতা হিচাপে উৎকৰ্ষ লাভ কৰিছিল।

ৰোমান দেৱতাৰ প্ৰতি তেওঁৰ ধাৰণাগত দৃষ্টিভংগীত মাইকেল লিপকাই কেকাছ আৰু কাকাক লিংগৰ দ্বাৰা পৃথক কিন্তু আত্মীয়তাৰ দ্বাৰা বান্ধ খাই থকা ঐশ্বৰিক যুটিৰ অন্যতম উদাহৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, যিদৰে লিবেৰা লিবাৰৰ ভগ্নী আৰু ফাউনা ফাউনাছৰ কন্যা, ভগ্নী বা পত্নী আছিল। লিপকাই কৈছে যে এই দেৱতাসকল যুটি হিচাপে অস্তিত্বলৈ অহা নাছিল, বৰঞ্চ তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱৰ ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰত পৰিপূৰক লিংগৰ ভাৰসাম্য প্ৰদান কৰিবলৈ বিকশিত হৈছিল।

কাকাৰ নাম প্ৰাচীন উৎসবোৰত পলমকৈ উল্লেখ হোৱাৰ পিছতো কাকা সম্ভৱতঃ এগৰাকী পুৰণি ৰোমান দেৱী আছিল। ছাৰ্ভিয়াছে কয় যে তেওঁৰ এটা চেচেলাম (মন্দিৰ) আছিল, যিটো সম্ভৱতঃ ৰোমত অৱস্থিত আছিল, য'ত ভেষ্টালৰ সংস্থাৰ জৰিয়তে তেওঁৰ নামত বলিদান দিয়া হৈছিল। এইদৰে তেওঁক এক প্ৰকাৰৰ "প্ৰ'ট'-ভেষ্টা" (এগৰাকী অগ্নিদেৱী যিয়ে তেওঁৰ ভাতৃৰ ভলকানৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা জুই-নিৰ্গত কৰাৰ ক্ষমতা ভাগবতৰা কৰিছিল) হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তি দিৱস

ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তি দিৱস বা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা দিৱস ভাৰতত প্ৰতি বছৰে ১১ মে' তাৰিখে পালন কৰা হয়। ১৯৯৮ চনৰ পোখৰাণ পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা বা অপাৰেচন শক্তিৰ বৰ্ষপূৰ্তি আৰু বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ অগ্ৰগতিৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে এই দিৱস পালন কৰা হয়। ১৯৯৮ চনৰ ১১ মে' তাৰিখে পোখৰাণত ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি তথা মহান বিজ্ঞানী ড° এ পি জে আব্দুল কালামৰ নেতৃত্বত আৰু তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ী দেৱৰ তৎপৰতাত বিজ্ঞানীসকলে পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা সফলতাৰে সম্পন্ন হৈছিল। ১৯৯৯ চনৰ পৰা ১১ মে’ তাৰিখৰ পৰা বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনৰ লগত জড়িত বিজ্ঞানী, গৱেষক, অভিযন্তা আৰু আন সকলোৰে কৃতিত্বক স্মৰণ কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তি দিৱস পালন কৰি অহা হৈছে।

ইতিহাস

১৯৯৮ চনৰ ১১ মে' তাৰিখে ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰখনত  তিনিটা উল্লেখযোগ্য ঘটনা সংঘটিত হৈছিল। তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বিজ্ঞানী এ পি জে আব্দুল কালাম আৰু তেওঁৰ দলে ১১ মে' তাৰিখে  ৰাজস্থানৰ পোখৰানত পাৰমাণৱিক মিছাইল "শক্তিৰ" সফল পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰে। এই পৰীক্ষাক আধিকাৰীক ভাবে অপাৰেচন শক্তি নামাকৰণ কৰা হয়। ইয়াৰ লগে লগে ভাৰত পৃথিৱীৰ ভিতৰত পাৰমাণৱিক শক্তিৰে সজ্জিত ছয় সংখ্যক দেশ হিচাপে পৰিগণিত হয়। একেদিনা ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা আৰু বিকাশ সংগঠনৰ উদ্যোগত "ত্ৰিশূল মিছাইলৰ সফল প্ৰক্ষেপন কৰা হৈছিল। একেদিনা বেংগালুৰুত সম্পূৰ্ণৰূপে ভাৰতত তৈয়াৰ কৰা প্ৰথম পাতল  আকাশীযান হংস-৩ৰ সফলতাৰে উৰণ সম্পন্ন কৰা হয়। ১৯৯৮ চনৰ ১১ মে' তাৰিখে ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত এই তিনিটা উল্লেখযোগ্য ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ কাৰণে প্ৰধানমন্ত্ৰী বাজপেয়ীয়ে ১১ মে' দিনটো  ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়।

তথ্য উৎস