ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভঠেলি

ভঠেলি বা পাউৰা তোলা হ’ল হিন্দু ধৰ্মত প্ৰচলিত বাঁহ গছক দেৱতা জ্ঞান কৰি কৰা এক ধৰণৰ পূজা। প্ৰধানকৈ নামনি অসমত এই পূজাৰ প্ৰচলন দেখা যায়।

লোকবিশ্বাস

প্ৰাচীন কালৰ পৰাই ভাৰতৰ বিভিন্ন সংস্কৃতিত বিভিন্ন গছ পূজাৰ প্ৰচলন আছে। বিশ্বাস অনুসৰি ঠাই ভেদে মানুহে বিভিন্ন গছক পূজা কৰে। ভাৰতৰ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে বছৰটোৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন গছ-গছনিক দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতীক হিচাপে লৈ পূজা কৰে। ব'হাগ বিহুক কেন্দ্ৰ কৰি অসমত বাঁহ গছক কৰা পূজাকেই ভঠেলি উৎসৱ বুলি জনা যায়। বিশেষকৈ নামনি অসমৰ কামৰূপ নলবাৰী আৰু বাক্সা জিলাত ব'হাগ মাহত এই উৎসৱ ধুমধামেৰে পালন কৰা হয়।

পালন

বহাগৰ এক নিৰ্দ্দিষ্ট দিনত বেলেগ বেলেগ গাঁৱত এই উৎসৱ এদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয়। কোনো জাকজমকতা নকৰাকৈ উদ্‌যাপিত হৈ অহা এই ভঠেলি উৎসৱৰ দিনা পুৱাৰ ভাগতে গাঁৱৰ ডেকা-চেমনীয়া ল’ৰাহঁতে জাতি বাঁহ এডাল আগলি নকটাকৈ মূঢ়াৰ সৈতে উভালি আনি ভালদৰে চাঁচি-চুৰুকি ধুই পখালি লয়। তাৰ পিছত সেই বাঁহডাল ৰং-বিৰঙৰ কাপোৰেৰে মেৰিয়াই ফুলৰ মালা আৰু চোঁৱৰেৰে সজাই তোলে। এই সু-সজ্জিত বাঁহডালক পাউৰা বোলা হয়। মেৰিওৱা কাপোৰখিনিক ‘পাউৰাৰ কাচ’ বুলি কোৱা হয়। পাউৰা অনা মানুহজনে গা ধুই উপবাসে থাকি পবিত্ৰ সাজ পৰিধান কৰি পাউৰাটো কান্ধত তুলি ভঠেলি খোলালৈ আনে। পিছত শংখ, ঘণ্টা, বৰকাঁহ, ঢোল, খোল, তাল, আয়তীসকলৰ উৰুলি, হৰিধ্বনি আদি মাংগলিক ধ্বনিৰ মাজত ৰং-ৰহইচৰ মাজেৰে আটায়ে এই সু-সজ্জিত বাঁহডালক তুলি দি গুৰিটো পুতি দিয়ে। সাধাৰণতে গাঁৱৰ নামঘৰ বা থান আদিত উমৈহতীয়া ঠাইত থকা ভঠেলি উৎসৱ খোলাৰ ডাঙৰ গছত সু-সজ্জিত বাঁহডাল ওলোমাই ৰখা হয়।

ভঠেলিৰ দিনা ৰাতিপুৱাই ডেকা ল’ৰাহঁতে ভঠেলি খোলাৰ একাষে এটি বাঁহৰ খুটি পুতি খুটিটোৰ মূৰত কলৰ ছটিয়াৰে এটি এঢলীয়া ঘৰ সাজে। এই ঘৰটোক ভঠেলি বোলা হয়। ঘৰটোৰ ভিতৰত এখন ডাঙৰ পীৰাৰ ওপৰত নতুন বিহুৱান এখন দি তাৰ ওপৰত একলহ চাউল, এথোক কল, এথোক তামোল, বিশ মুঠি পাণ, নাৰিকল, ফলমূল আদি ৰখা হয়। ধূপ-ধুনা জ্বলাই এই ঘৰটোত বাঁহদেৱতা অগ্নিলৈ এখন নৈবদ্য আগবঢ়াই তাতেই নাম-প্ৰসংগ কৰি নতুন বছৰটোত যাতে সকলো ভালে-কুশলে থাকিব পাৰে, তাৰ বাবে আশিস বিচাৰে।

সাতামপুৰুষীয়া ভঠেলি উৎসৱ চোৱাৰ বাবে ডেকা-বুঢ়া সকলোৱে জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে বাটকুৰি বাই আহে। এই জাতীয় উৎসৱ ভঠেলিত লোকাচাৰ আৰু ৰং-ধেমালিৰ প্ৰাচুৰ্য্য আছে। কিন্তু ইয়াত তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ প্ৰচলন একেবাৰেই নাই। দুপৰীয়াৰ পৰা চলা ভঠেলি উৎসৱ সন্ধিয়াৰ লগে লগে সামৰণি পৰে। ভঠেলিৰ পৰা নিজ নিজ ঘৰলৈ ঘূৰি যাওঁতে প্ৰতিজন মানুহে ‘পাউৰা’ৰ গুৰিৰ মাটি আনি নিজ ঘৰৰ হাঁহ-পাৰৰ বাঁহত থয়। বিশ্বাস অনুসৰি এই মাটি হাঁহ-পাৰৰ বাঁহত থ’লে হেনো কণী, পোৱালি আদিৰ একো অনিষ্ট নহয়। এই ভঠেলি উৎসৱত জিলাপী খোৱা আৰু ঘৰলৈ নিয়া আন এক আনন্দ।

গধূলি নামি অহাৰ লগে লগে ডেকা-ল’ৰাহঁতে ভঠেলি ঘৰটোৰ পৰা ভিতৰৰ বস্তুবোৰ আঁতৰাই আগতে সাজু কৰি থোৱা বাঁহৰ লাঠিৰে ঘৰটো কোবাই কোবাই ভাঙি আনন্দ কৰে। ইয়াক ভঠেলি ভগা বুলি কোৱা হয়। উৎসৱ শেষ হোৱাৰ লগে লগে গাঁৱৰ ডেকা ল’ৰাহঁতে ‘পাউৰা’ কান্ধত লৈ নামৰ পদ গাই গাই ঘৰে ঘৰে লৈ ফুৰায়। প্ৰতিঘৰ মানুহৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীয়ে এই ‘পাউৰা’ক ভক্তি সহকাৰে সেৱা কৰে। থাল এখনত ফাকু লৈ ডেকাহঁতে সেৱা কৰাসকলক ফাকুৰ ফোঁট দিয়ে আৰু পৰিয়ালৰ লোকসকলে সেই থালখনত কিছু টকা পইচা আগবঢ়ায়। এই ‘পাউৰা’টো পিছত নামঘৰৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ভঠেলি উৎসৱ

কামৰূপ জিলাৰ ৰামদিয়াৰ কুৰিদিনীয়া ভঠেলি উৎসৱ।
নলবাৰী জিলাৰ বেলশৰৰ কুৰিদিনীয়া ভঠেলি উৎসৱ।
বৰনৰ্দীৰ ষোল্লদিনীয়া ভঠেলি উৎসৱ।
বাটসৰৰ চৈধ্যদিনীয়া ভঠেলি উৎসৱ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

গ্ৰন্থ সন্ধান

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
বিজয়ৰাজামল্লিকা

বিজয়ৰাজামল্লিকা মালয়ালম সাহিত্যৰ এগৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ কবি। তেওঁ এগৰাকী লেখিকা, শিক্ষিকা, সমাজকৰ্মী, অনুপ্ৰেৰণা বক্তা আৰু সামাজিক কৰ্মী হিচাপেও পৰিচিত।

প্ৰাথমিক জীৱন, পৰিয়াল আৰু শিক্ষা

বিজয়ৰাজামল্লিকাৰ জন্ম ১৯৮৫ চনত কেৰালাৰ থ্ৰিছূৰ জিলাৰ মুথুভাৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কনিয়ামকোনাথ ভেট্টিল ৱাই. কৃষ্ণন কেৰালা ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ ব’ৰ্ড (KSEB)-ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধীক্ষক আৰু মাতৃ জয়া কৃষ্ণন এগৰাকী শিক্ষিকা আছিল।

তেওঁৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, পুৰাণ্টুকাৰত হৈছিল।

তেওঁৰ বিবাহ চফটৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰ জাছিমৰ লগত বিতৰ্কিত প্ৰেম বিবাহ হৈছিল। থ্ৰিছুৰ কেৰেলা সাহিত্য পৰিষদৰ ৰাজ্যিক সমিতিৰ কাৰ্যালয়ত অনুষ্ঠিত হোৱা এই বিবাহৰ বিৰোধিতা কৰিছিল জাছিমৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু আত্মীয়ই।

সাহিত্যিক জীৱন

দৈৱতিন্তে মকাল (ঈশ্বৰৰ কন্যা) তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন, যাক মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ‌ মালয়ালম বিভাগৰ পাঠ্যসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

এই সংকলনৰ কবিতা ‘‘মৰনান্তৰম’’ মহাত্মা গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়, কেৰেলা আৰু ‘‘নীলাম্বৰি’’ শ্ৰী শংকৰাচাৰ্য সংস্কৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

তেওঁৰ দ্বিতীয় কবিতা সংকলন আন নদী (পুৰুষ নদী) এলজিবিটিআইএকিউ+ সমাজৰ জীৱন আৰু সংগ্ৰামৰ ওপৰত আধাৰিত।

তেওঁৰ আত্মজীৱনী মল্লিকাবসন্তম মালয়ালম সাহিত্যৰ প্ৰথম ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ আত্মজীৱনী হিচাপে পৰিচিত।

সামাজিক অৱদান

বিজয়ৰাজামল্লিকা হৈছে সাহাজ ইণ্টাৰনেশ্যনেল নামৰ ভাৰতৰ প্ৰথম ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বিকল্প শিক্ষাকেন্দ্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।

তেওঁ ‘‘আনাল্লা পেন্নান্না কানমণি নী’’ নামৰ বিশ্বৰ প্ৰথম ইণ্টাৰচেক্স লালন-গীতখনো ৰচনা কৰিছে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

আৰালী বঁটা (২০১৬)
যুৱ সাহিত্য বায়লাৰ কবিতা বঁটা (২০১৯)
স্বামী বিবেকানন্দ যুৱ প্ৰতিভা বঁটা (২০১৯)
লীলা মেনন সাহিত্য বঁটা (২০২১)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মালয়ালম ভাষাৰ কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা
শিমলুগুৰি, লখিমপুৰ

শিমলুগুৰি হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ লখিমপুৰ জিলাৰ উত্তৰ লখিমপুৰ মহকুমাৰ অন্তৰ্গত নাৰায়ণপুৰ উন্নয়ন খণ্ডৰ এখন গাঁও তথা গাঁও পঞ্চায়ত অঞ্চল। বৃহত্তৰ ৰাজগড় অঞ্চলৰ ই কেন্দ্ৰস্থল। অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সীমান্তত অৱস্থিত এই গাওঁখনৰ পশ্চিমে শোণিতপুৰ জিলা, উত্তৰে অৰুণাচল প্ৰদেশ, দক্ষিণে ঢলপুৰ আৰু পূবে ৰঙটি অঞ্চল।

জনবসতি

মূলতঃ অসমীয়া ভাষী লোকৰ বসতি প্ৰধান শিমলুগুৰিত বড়ো, মিচিং আৰু নেপালী ভাষী লোকো বাস কৰে। এই গাঁৱত বাস কৰা প্ৰধান সম্প্ৰদায় সমূহ হৈছে- আহোম, বড়ো, নেপালী, মিচিং, চাহ জনগোষ্ঠী, বঙালী, বিহাৰী, মাৰোৱাৰী ইত্যাদি। বঙালী, বিহাৰী আৰু মাৰোৱাৰী সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল ব্যৱসায় সূত্ৰে ইয়ালৈ আহি পাচত নিগাজিকৈ থিতাপি লয়। ধৰ্মীয় ভিত্তিত এই গাঁৱৰ প্ৰধান ধৰ্ম দুটা হৈছে- হিন্দু আৰু খ্ৰীষ্টিয়ান। অন্য ধৰ্মৰ লোকৰ সংখ্যা নগণ্য।

পৰিবহণ

স্থলপথ

শিমলুগুৰি গাঁওখন উত্তৰ লখিমপুৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৬৪ কিলো মিটাৰ আৰু ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ পৰা প্ৰায় ১০ কিলো মিটাৰ নিলগত অবস্থিত। এই পথচোৱা গড়কপ্তানী বিভাগৰ পথেৰে সংযুক্ত।

ৰেলপথ

ইয়াৰ নিকটবৰ্তী ৰেল আস্থান হৈছে পথালি পাহাৰ।

বিমানপথ

ইয়াৰ নিকটবৰ্তী বিমান বন্দৰ হৈছে লীলাবাৰী।

উল্লেখযোগ্য প্ৰতিষ্ঠান

শিমলুগুৰি উচ্চত্তৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
ৰাজগড় মহাবিদ্যালয়
শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন
ব্ৰহ্মপুত্ৰ একাডেমি ইংৰাজী মাধ্যম বিদ্যালয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
শ্ৰেণী:নাৰায়ণপুৰ
ফটেহপুৰ মছজিদ

ভাৰতৰ দিল্লীৰ পুৰণি দিল্লী চুবুৰীত থকা চান্দনী চক নামৰ আটাইতকৈ পুৰণি গলিটোৰ পশ্চিম মূৰত অৱস্থিত ফটেহপুৰী মছজিদ যাক ফটেহপুৰ মছজিদো বোলে। এই মছজিদটো লালকিল্লাৰ বিপৰীতে আৰু জামা মছজিদৰ পিছত ই দিল্লীৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম মছজিদ।

ইতিহাস

১৬৫০ চনত ফটেহপুৰী মছজিদটো সম্ৰাট শ্বাহজাহানৰ এগৰাকী পত্নী ফতেহপুৰী বেগমে নিৰ্মাণ কৰিছিল, যি ফতেহপুৰ ছিক্ৰিৰ আছিল আৰু তাজমহলৰ মছজিদৰ নামো তেওঁৰ নামেৰে ৰখা হৈছে।

১৮৫৭ চনৰ যুদ্ধৰ পিছত ব্ৰিটিছে এই মছজিদটো ৰায় লালা চুন্নামলক ১৯,০০০ টকাত নিলাম কৰিছিল। (যাৰ বংশধৰ এতিয়াও চান্দনী চকৰ চুন্নামল হাভেলীত বাস কৰে), যিয়ে মছজিদটো সংৰক্ষণ কৰিছিল। পিছলৈ ১৮৭৭ চনত চাৰিখন গাঁৱৰ বিনিময়ত চৰকাৰে ইয়াক অধিগ্ৰহণ কৰে আৰু ব্ৰিটিছে মুছলমানসকলক পুৰণি দিল্লীলৈ উভতি যাবলৈ অনুমতি দিয়াৰ লগে লগে দিল্লী দৰবাৰত মুছলমানসকলৰ হাতত পুনৰ ঘূৰাই দিয়ে। আকবৰাবাদী বেগমে নিৰ্মাণ কৰা একেধৰণৰ মছজিদ, যাক আকবৰাবাদী মছজিদ বুলি কোৱা হয়, ইংৰাজে ধ্বংস কৰে।
আজি এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ মছলাৰ বজাৰ খাৰী বাৱলীৰ মছজিদ নিৰ্মাণৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে বিকাশ ঘটিছিল।

পিতৃ মৌলানা মুফতি মহম্মদ আহমদ (মৃত্যু ১৩৯১ হিজৰী (১৯৭১/১৯৭২ খ্ৰীষ্টাব্দ))ৰ উত্তৰাধিকাৰী মুফতি মুকাৰৰাম আহমদ মছজিদৰ মুখ্য মুফতি আৰু বংশগত ইমাম।

মহান স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তথা মুছলমান নেতা মৌলানা আব্দুল কাদিৰ লুধিয়ানভিৰ পত্নীৰ কবৰ ফাতেহপুৰী মছজিদৰ চোতালত অৱস্থিত।

স্থাপত্য

ৰঙা বেলেগ বেলেগ শিল ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা এই মছজিদটোত মহাপদ্মা আৰু কলশ শিখৰৰ সৈতে ফুটাযুক্ত গম্বুজ আছে। যমজ মিনাৰেৰে আবৃত এই মছজিদটোৰ পৰম্পৰাগত ডিজাইন আছে আৰু প্ৰাৰ্থনা হলটোৰ সাতটা উপাসনা থলী আছে। মছজিদটোৰ কাষত একক আৰু দুমহলীয়া এপাৰ্টমেণ্ট আছে।

মাজত থকা কেন্দ্ৰীয় ইৱানটোৰ দুয়োফালে তিনিটাকৈ তোৰণ থাকে।

তথ্যসূত্ৰ
নাটালিয়া ষ্ট্ৰ’ভা

নাটালিয়া "নাতাশা" ষ্ট্ৰ’ভা (ইংৰাজী: Natalya "Natasha" Stroeva; জন্ম: ২০ আগষ্ট ১৯৯৯) এগৰাকী ৰাছিয়ান মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। তেওঁ মিছ ৰাছিয়া ২০১৮ প্ৰতিযোগিতাত য়াকুটিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ-আপৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক মিছ ৱৰ্ল্ড ৰাছিয়া ২০১৮ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয় আৰু তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৮ প্ৰতিযোগিতাত ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ষ্ট্ৰ’ভাৰ জন্ম য়াকুটস্কৰ সাখা প্ৰজাতন্ত্ৰত হৈছিল আৰু তেওঁ জাতিগতভাৱে এগৰাকী য়াকুট। তেওঁ এগৰাকী পিতৃহীন-মাতৃহীন সন্তান; তেওঁৰ জন্মৰ কিছু সময়ৰ পিছতে মাতৃয়ে পৰিয়ালটোক ত্যাগ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ১২ বছৰ বয়সত দেউতাকৰ কেন্সাৰ ৰোগত মৃত্যু হৈছিল। পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত ষ্ট্ৰ’ভাৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ তেওঁৰ আইনী অভিভাৱক হয়। মিছ ৰাছিয়া প্ৰতিযোগিতাত অংশ লোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ মস্কোত বাস কৰিছিল। তেওঁ ৰাছিয়ান নেচনেল ৰিচাৰ্ছ মেডিকেল ইউনিভাৰ্ছিটীৰ ছাত্ৰী আছিল আৰু স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত এগৰাকী চৰ্মৰোগ বিশেষজ্ঞ হোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

ষ্ট্ৰ’ভাই ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰীত মিছ য়াকুটিয়া ২০১৭ ৰ মুকুট লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হয়, যাৰ ফলত তেওঁ মিছ ৰাছিয়া ২০১৮ প্ৰতিযোগিতাত অংশ ল’বলৈ সুযোগ পায়। অনুৰাগীৰ ভোটৰ জৰিয়তে শীৰ্ষ ২০ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰি মস্কোত অনুষ্ঠিত এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ-আপ হিচাপে বিবেচিত হয়। ২০০৬ চনত চাৰ্ডানা চিৰোমিয়াটনিকোভাই মিছ ৰাছিয়াত দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ-আপ হোৱাৰ পিছত ষ্ট্ৰ’ভাই আছিল য়াকুটিয়াৰ পৰা সৰ্বোচ্চ স্থান দখল কৰা প্ৰতিযোগী।

২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১৮ আৰু মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৮ ৰ তাৰিখ ঘোষণা কৰাৰ পিছত মিছ ৰাছিয়া প্ৰতিযোগিতাৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে নিশ্চিত কৰে যে মিছ ৰাছিয়া ২০১৮ বিজয়ী য়ুলিয়া পোলিয়াচিখিনাই কেৱল মিছ ইউনিভাৰ্ছত অংশ ল'ব। আনহাতে চীনৰ সান্যাত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া মিছ ৱৰ্ল্ডত ষ্ট্ৰ’ভাই ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব আৰু তাত তেওঁ শীৰ্ষ ৩০ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
দুতিৰাম বৰুৱা

দুতিৰাম বৰুৱা অসমৰ এজন স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তথা এগৰাকী চাহখেতিয়ক আছিল। ১৮৫৭ চনৰ ব্ৰিটিছ বিৰুদ্ধ আন্দোলনত তেওঁ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰি আজীৱন কাৰাবাস খাটিছিল। দুতিৰাম বৰুৱাৰ আদি বাসস্থান আছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ নামতি কাকতিগাঁও৷ কাছাৰীত চিৰস্তাদাৰ হোৱাৰ পিছৰ পৰা তেওঁ শিৱসাগৰত নিগাজীকৈ থাকিবলৈ লৈছিল৷

সংগ্ৰামী জীৱন

দুতিৰাম বৰুৱা অসমৰ প্ৰথম স্বাধীনতা সংগ্ৰামত মণিৰাম দেৱানৰ সৈতে ১৮৫৭ চনত ব্ৰিটিছৰ বিৰোধী বিদ্ৰোহত ভূমিকা পালনকৰা প্ৰধান কৰ্মীসকলৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল। তেওঁ মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়ালি বৰুৱাৰ সহযোগী আছিল। আহোম ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ আত্মবিশ্বাসী আৰু পৰামৰ্শদাতা আছিল। যোৰহাটৰ চিনামৰাত চাহ বাগিচা স্থাপন কৰা তেওঁ প্ৰথমজন ভাৰতীয়। ইংৰাজে পুৰন্দৰ সিংহক পদচ্যুত কৰি প্ৰশাসনৰ নিয়ন্ত্ৰণ লয়। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত মণিৰামে অসমত আহোম শাসন পুনৰ ঘূৰাই অনাৰ এক উৎকৃষ্ট সুযোগ হিচাপে গণ্য কৰিছিল। তেওঁ আৰু আন কেইজনমান স্বাধীনতা সংগ্ৰামীয়ে মিলি ঔপনিৱেশিক বিৰোধী আন্দোলনৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। এই বিদ্ৰোহৰ বাবে তেওঁ আহোম শাসক আৰু অসম লাইট ইনফেণ্ট্ৰি চিপাহীক সংগঠিত কৰিছিল। এই কাহিনী আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই ইংৰাজে ধৰা পেলাইছিল। পিয়লি বৰুৱাৰ সৈতে দেৱানক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাট কাৰাগাৰত ৰাজহুৱাভাৱে ফাঁচী দিয়া হয়। দুতিৰামক ব্ৰিটিছ বিৰোধী বিদ্ৰোহৰ গোচৰত বিচাৰ কৰা হয় আৰু আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। দুতিৰামৰ লগতে তেওঁৰ সহযোগী ফৰ্মুদ আলি, বিনয় লস্কৰ, আৰু গোপেন ৰয় একেটা গোটৰ বিদ্ৰোহীৰ ভিতৰত আছিল। এওঁলোকক জাহাজত উঠাই আন্দামান দ্বীপপুঞ্জৰ দণ্ডিত বসতিস্থললৈ বিতাড়িত কৰা হৈছিল।

মুক্তি

চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পাছত মহাৰাণী ভিক্টোৰিয়াই “সাধাৰণ ক্ষমাদান’’ ব্যৱস্থাৰ মাজেৰে হত্যাকাণ্ডত প্ৰত্যক্ষভাবে লিপ্ত নথকাসকলক মুক্তি দিয়াৰ খবৰ পাই দুতিৰামে আন লগৰীয়াসকলৰ লগত মহাৰাণীলৈ মুক্তিৰ বাবে আবেদন জনাইছিল৷ প্ৰথমাৱস্থাত ৰাজকৰ্মচাৰী হৈয়ো ৰাজদ্ৰোহ কৰাৰ অপৰাধত তেওঁৰ আবেদন গ্ৰাহ্য কৰা নাছিল৷ কিন্তু পিছত তেওঁ পুত্ৰ লক্ষ্মীলাল বৰুৱাই লেফটেনেণ্ট গভৰ্ণৰ ছাৰ চিচিল ৱিডনক সাক্ষাৎ কৰি পুনৰ আবেদন কৰাত ১৮৭২ চনৰ ১৯ আগষ্টত তেওঁক চৰ্তসাপাক্ষে মুক্তি দিয়ে৷ চৰ্ত আছিল, দুতিৰাম বৰুৱা পুনৰ অসমলৈ উভতি যাব নোৱাৰিব৷ পিছত অৱশ্যে আবেদনৰ ভিত্তিত সেই চৰ্তও উঠাই লোৱা হৈছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
কুব্জিকা

কুব্জিকা হৈছে অসিদ্ধান্তিক মন্ত্ৰ মাৰ্গ সম্প্ৰদায়ৰ এটা পন্থা কুব্জিকামতৰ প্ৰাথমিক দেৱতা। তেওঁ বক্ৰেশ্বৰী, বক্ৰিকা, চিঞ্জিনি আদি নামেৰেও জনাজাত। আদিশক্তিৰ অন্যতম মূল দিশ হিচাপে কুবজিকাৰ পূজা খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকাত এক মূখ্য পূজা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। কৌল পৰম্পৰাত পালন কৰা তান্ত্ৰিক পদ্ধতিত তেওঁক এতিয়াও আৰাধনা কৰা হয়।

১০৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে কুব্জিকা পৰম্পৰাৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু তৰ্কতন্ত্ৰৰ আধাৰত দেৱতা আৰু মন্ত্ৰৰ এক নতুন ব্যৱস্থা আছিল। পূৰ্বৰ তান্ত্ৰিক দেৱতাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰা জটিল মূৰ্তি কুব্জিকা দেৱীৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। স্বচ্ছন্দ-ভৈৰৱৰ দৰে তেৱোঁ একেলগে উগ্ৰ তীব্ৰ আৰু মধুৰ তথা উপকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম অস্পষ্ট দেৱী হৈছে তান্ত্ৰিক দেৱী কুব্জিকা। এই অস্পষ্টতাৰ কাৰণ হ’ল যে তেওঁক মূলতঃ নেপালৰ ট্ৰেন্সমিছন অৱ দ্য মাদাৰ (অভৱক্ৰম) নামৰ এটা সৰু ধৰ্মীয় গোট নেৱাৰ সকলেহে পূজা কৰে। সেয়েহ'লেও তেওঁ কালিৰ সৈতে তুলনাযোগ্য এগৰাকী মহান ভাৰতীয় দেৱী (মহাদেৱী) হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। নেপালৰ বাহিৰত তেওঁ কাৰ্যতঃ অচিনাকি। কুব্জিকা এসময়ত ভাৰতীয় দেৱী হোৱাৰ প্ৰমাণ কুব্জিকা তন্ত্ৰৰ পৰাই পোৱা যায়। এই তন্ত্ৰত তেওঁক চন্দ্ৰপুৰা চহৰ আৰু ভাৰতৰ কংকনা ভূমিৰ দেৱী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। শাৰীৰিক আৰু ৰূপকভাৱে তেওঁ যথেষ্ট অনন্য দেৱী হ’লেও আন, ভাৰতত পূজ্য অধিক পৰিচিত দেৱীৰ সৈতেও তেওঁৰ বহুতো সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য আছে। কুব্জিকাৰ অস্পষ্টতাৰ আন এটা কাৰণ হ’ল তেওঁক কেৱল কৌল তন্ত্ৰতহে পোৱা যায়, বিশেষকৈ শাক্ত কৌল তন্ত্ৰত। ইয়াৰ অস্বাভাৱিকতা হ’ল এনে এগৰাকী অচিনাকি দেৱীৰ বাবে এই তন্ত্ৰসমূহ অতি বৃহৎ। যদিও এটা সময়ত কুব্জিকা দক্ষিণ ভাৰতীয় দেৱী আছিল বুলি নিৰ্ণয় কৰা হৈছে, তথাপিও তেওঁৰ নামত উৎসৰ্গিত বেছিভাগ পাণ্ডুলিপি বিশেষকৈ কুব্জিকামাতাতন্ত্ৰ, নেপালত পোৱা গৈছে, য'ত কুব্জিকাক মূলতঃ পূজা কৰা হয়।

উৎপত্তিবিজ্ঞান

কুব্জিকাৰ অৰ্থ সংস্কৃতত "বেঁকা কৰা" বা "বক্ৰ কৰা"। এবাৰ প্ৰভু নৱত্মান/ শিৱই তেওঁৰ পত্নী বক্ৰিকাক আলিংগন কৰিছিল আৰু সংগমৰ এই সময়ত দেৱীয়ে হঠাতে লাজ অনুভৱ কৰিছিল আৰু নিজৰ শৰীৰটো বেঁকা কৰি "কুব্জিকা" বা বক্ৰিকা (বেঁকা) নাম লাভ কৰিছিল।

উপাসনা

কুব্জিকামাতাতন্ত্ৰ

নৱম বা দশম শতিকাৰ "কুব্জিকামাতা" বা "পিসুমাতা" নামৰ এখন তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থত কুব্জিকাৰ পূজাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যদিও পূৰ্বতে কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ মাজত তেওঁ অতি বিখ্যাত আছিল, তথাপিও কিন্তু ভক্তসকলৰ মাজত কুব্জিকা পূজা পৰিচিত নাছিল। এই উপত্যকাতো কুব্জিকাক পিছলৈ আৰু পূজা কৰা হোৱা নাছিল যেন লাগিছিল, ১৯৮০ চনৰ মাজভাগত তেওঁক এক গোপন তান্ত্ৰিক পূজাত আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল যি এতিয়াও নেৱাৰ লোকসকলৰ মাজত বিদ্যমান।

চিঞ্জিনিমাতাতন্ত্ৰ

কুব্জিকাৰ উল্লেখ থকা গ্ৰন্থ চিঞ্জিনিমাতন্ত্ৰৰ মতে, চাৰি দিশলৈ পঠোৱা চাৰিজন শিষ্যক কৌল পৰম্পৰাৰ শিক্ষা দিয়া হৈছিল। পশ্চিমলৈ পঠোৱা শিষ্যজনে কৌলিজমৰ পশ্চিমীয়া ধাৰা (পচিমামনায়) নৱত্মান আৰু কুব্জিকাৰ পূজা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পূবৰ শিষ্যই কুলেশ্বৰীৰ পূজা পূৰ্বাম্নয় সৃষ্টি কৰাৰ বিপৰীতে উত্তৰৰ শিষ্যই কালসংগৰ্ষিনীৰ পূজা উত্তৰামনয়ক শিকাইছিল। দক্ষিণৰ পৰম্পৰাক দক্ষিণামনয় নামেৰে জনা গৈছিল, আৰু এয়া কামেশ্বৰীৰ পূজা বুলি কোৱা হয়। আজিকালি কামেশ্বৰীৰ দক্ষিণ শ্ৰীকুল পন্থা আৰু কালিৰ উত্তৰ কালিকুল পন্থাক এতিয়াও শাক্তবাদ পন্থা বুলি জনা যায়, আনহাতে বাকী দুটা (কুবজিকা আৰু ত্ৰিকা)ক সাধাৰণতে অন্যান্য কাশ্মীৰী শৈৱ পৰম্পৰাৰ লগতে শৈৱ পন্থা হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ঙাহ ল'ও ডৰ

ঙাহ ল'ও ডৰ হৈছে মিজোৰামত পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰচলিত কিনা-বেচাৰ এক পদ্ধতি য'ত বিক্ৰেতাৰ অবিহনেই বিপণী এখনৰ পণ্যসামগ্ৰী গ্ৰাহকসকলে পছন্দ অনুসৰি নিৰ্দিষ্ট মূল্য পৰিশোধ কৰি ক্ৰয় কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। মিজোৰামৰ ৰাজধানী আইজলৰপৰা প্ৰায় ৬৫ কি:মি: দূৰত্বত অৱস্থিত চিলিং চহৰত এই ব্যৱস্থাটো ঘাইকৈ দেখা পোৱা যায়। ঙাহ ল'ও ডৰৰ অৰ্থ হৈছে 'ক্ৰেতাবিহীন বিপণী'। এই পদ্ধতিত পথৰ কাষত চালি সাজি বিপণী একোখন স্থাপন কৰা হয়। স্থানীয় লোকসকলে নিজৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ আনি ইয়াত বিক্ৰীৰ বাবে সজাই ৰাখে। এই বিপণীসমূহত কোনো বিক্ৰেতা নাথাকে। একোখন ফলকত সামগ্ৰীসমূহৰ মূল্য গ্ৰাহকে দেখা পোৱাকৈ লিখি ৰখা হয়। বাটেদি যোৱা লোকে এই মুক্ত বিপণীসমূহৰ পৰা পছন্দ অনুসৰি সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰিব পাৰে। মূল্য পৰিশোধ কৰিবৰ বাবে ইয়াত একোটা বাকচ বা টেমা (পৱিচা বউন) ৰখা হয় আৰু ইয়াত কোনো তলাৰ ব্যৱস্থা নাথাকে। গ্ৰাহকসকলে পছন্দৰ সামগ্ৰী লোৱাৰ পিছত ফলকত উল্লিখিত মূল্য এই বাকচত জমা ৰাখে। খুচুৰাৰ বাবে গ্ৰাহকে নিজেই বাকচত থকা টকাৰ বিনিময় কৰিব পাৰে। এই সমগ্ৰ ব্যৱস্থাটো পাৰস্পৰিক বিশ্বাসৰ ওপৰত আধাৰিত। এই বিপণীসমূহত ঘাইকৈ কৃষিজাত সামগ্ৰী যেনে শাক-পাচলি আৰু ফল-মূলৰ লগতে ফলৰ ৰস, শুকান মাছ, পানীশামুক আদি পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মিজোৰাম
শ্ৰেণী:বাণিজ্য
অন্তৰা বিশ্বাস

অন্তৰা বিশ্বাস (জন্ম: ২১ নৱেম্বৰ), যি পেছাদাৰীভাৱে মোনালিকা নামেৰে পৰিচিত, এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু হিন্দী টেলিভিছনত কাম কৰে। তেওঁ ২০১৬ চনত বিগ বছ ১০-ত এগৰাকী প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু অলৌকিক ধাৰাবাহিক নজৰ-ত মোহনা ৰাথোড়ৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সৰ্বাধিক পৰিচিত। মোনালিকাক ভোজপুৰী চিনেমাৰ অন্যতম সৰ্বাধিক পাৰিতোষিক পোৱা অভিনেত্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অন্তৰা বিশ্বাসৰ জন্ম ২১ নৱেম্বৰত এটা বঙালী হিন্দু পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ নিজৰ খুৰাকৰ অনুৰোধত 'মোনালিকা' নামটো মঞ্চনাম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

অজয় দেৱগন আৰু সুনীল শেট্টী অভিনীত ব্লেকমেইলৰ জৰিয়তে বলীউডত অভিষেক ঘটোৱাৰ পূৰ্বে মোনালিকাই কেইবাখনো কম বাজেটৰ ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

মোনালিকাই মিঠুন চক্ৰৱৰ্তী আৰু মনোজ তিৱাৰীৰ সৈতে ভলে শংকৰৰ জৰিয়তে ভোজপুৰী ছবিত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ছবিখন ব্যাৱসায়িকভাৱে যথেষ্ট সফল হৈছিল আৰু ভোজপুৰী ছবিৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰম্ভণিৰ (opening) অভিলেখ ভংগ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ হাম বাহুবলী, সাত সহেলিয়াঁ, দেৱৰা বড়া সতাৱেলা আৰু দেৱৰা ভাইল দিৱানা আদি সফল ছবিৰে ভোজপুৰী চিনেমাৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

টেলিভিছনৰ ক্ষেত্ৰত মোনালিকাৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য চৰিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে নজৰত মোহনা মেহতা ৰাথোড়, নমক ইস্ক কাত ইৰাৱতী বাৰ্মা আৰু বেকাবোত যামিনী ৰায়চান্দ। ২০২২ চনত তেওঁ স্বামী বিক্ৰান্ত সিং ৰাজপুতৰ সৈতে স্মাৰ্ট জোড়ীত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু পিছলৈ ফব্বাৰা চকত ৰামাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
পানী কাউৰী

পানীকাউৰী (, বৈজ্ঞানিক নাম-Microcarbo niger) এটা জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ দৈকলা (Indian Cormorant) তকৈ ইয়াৰ আকাৰ সৰু আৰু ঠোঁট চুটি৷ ই ভাৰত উপ-মহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ই সাধাৰণতে অকলশৰে বা সৰু গোটত জলাশয়সমূহত চৰে৷

বিৱৰণ

]]ত পানীকাউৰী
পানীকাউৰীৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫০ ছে:মি: হয়৷ পূৰ্ণবয়স্ক মতা পানীকাউৰীৰ দেহটো জিলিকি থকা ক'লা বৰণৰ৷ ইয়াৰ মুখত কিছুমান বগা ফুট থকা দেখা যায়৷ ইয়াৰ মূৰ অংশত সৰুকৈ মুকুট (crest) এটাও থাকে৷ ইয়াৰ চকু আৰু মুখ গাঢ় বৰণৰ৷ প্ৰজনন নোহোৱা কালত পোৱালি আৰু পূৰ্ণবয়স্ক পানীকাউৰীৰ গাৰ বৰণ মটিয়া হয়৷ তাৰোপৰি ইয়াৰ মুকুটটোও অস্পষ্ট হৈ থাকে৷

টেক্স'নমি

পোনপ্ৰথমে ভেইলট (Veillot) এ ১৮১৭ চনত পানীকাউৰীক Hydrocorax niger হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ইয়াক Hydrocorax গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত ইয়াক Phalacrocorax গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়৷

বিতৰণ

পানীকাউৰী ভাৰত, শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ আৰু নেপালত প্ৰধানকৈ বিস্তৃত হৈ আছে৷ তাৰোপৰি বাৰ্মা, থাইলেণ্ড, লাওছ, ইণ্ডোনেছিয়া আদিৰ কিছু কিছু অংশতো ইয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷

বাসস্থান আৰু আহাৰ

পানীকাউৰীয়ে প্ৰধানকৈ সৰু বৰ সকলো জলাশয় যেনে সৰু পুখুৰীৰ পৰা হ্ৰদ, নৈ আদিত চৰিবলৈ পছন্দ কৰে৷

পানীৰ হ্ৰদ আৰু নদী, বিল, পুখুৰীকে ধৰি বিভিন্ন জলজ বাসস্থানত পানী কাউৰী পোৱা যায়। তেওঁলোকে পৰিষ্কাৰ পানী আৰু প্ৰচুৰ মাছৰ সংখ্যা থকা অঞ্চলত বাস কৰিবলৈ পছন্দ কৰে। পানী কাউৰীবোৰ মাংসভোজী, আৰু সেইবোৰ মূখ্য অহাৰ  হৈছে মাছ। আন জলজ প্ৰাণীও খায়, যেনে ভেকুলী, মিছামাছ আৰু কেঁকোৰা।

আচৰণ

]]ত পানীকাউৰী
পানীকাউৰী নিজৰ বাহ আৰু জিৰণি লোৱা ঠাইৰ আশে পাশে হুলস্থুলীয়া হৈ থাকে৷ ইয়াৰ মাতটো এস-এস-এস আৰু কেতিয়াবা কঅক-কঅক-কঅক ধৰণৰ৷ ই সাধাৰণতে অন্য জলচৰ চৰাইবোৰৰ লগতে বৃহৎ গোটত জিৰণি লোৱা দেখা যায়৷

খাদ্য

পানীকাউৰীয়ে সাধাৰণতে দলীয়া ভাৱে চৰা দেখা যায়৷ কেতিয়াবা ইহঁতে অকলশৰেও খাদ্যৰ সন্ধান কৰে৷ ই চিকাৰ ধৰিবলৈ পানীৰ তলতো সাঁতুৰিব পাৰে৷ ই হাঁহ ধৰে যোৰপতা ঠেঙেৰে (webbed) পানী ঠেলি আগবাঢ়ি যায়৷ ইয়াৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ৷ মাছ পানীৰ পৰা চিকাৰ কৰি আনি ই পাৰত খায়হি৷ ফলত অন্য চৰাই যেনে দৈকলা, বগলী আদিয়ে ইয়াৰ পৰা চিকাৰ চুৰ কৰা বুলিও জনা যায়৷ ই পানীৰ পৰা ওলায়ে ডেউকা দুখন বহলকৈ মেলি ধৰি লৰচৰ নকৰাকৈ ৰৈ থাকে৷ এনে আচৰণৰ প্ৰধান উদেশ্য ডেউকা শুকুওৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷

প্ৰজনন

পানীকাউৰীৰ প্ৰজনন কাল সাধাৰণতে পাকিস্তান আৰু উত্তৰ ভাৰতত জুলাইৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহ আৰু দক্ষিণ ভাৰতত নৱেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহ৷ শ্ৰীলংকাত ই ডিচেম্বৰৰ পৰা মে মাহলৈকে প্ৰজনন কৰে৷

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক

Chozhiyattel, Zeenath (2009) Behaviour and adaptations of little cormorant Phalacrocorax niger and Darter Anhinga melanogaster. Ph.D. thesis. University of Calicut.
Sarker, N. J. Naher, H. (2002). Experimental studies on food habits of the little cormorant, Phalacrocorax niger (Vieillot). Bangladesh Journal of Zoology. 30(2):173–182.
Purandare,Kiran (2001). Nesting colonies of the Little Cormorant (Phalacrocorax niger) and Night Heron (Nycticorax nycticorax) in Pune city, Maharashtra. Newsletter for Birdwatchers. 41(1):9.
Patnaik,AK; Samanta,M; Prasad,R (1981): Chromosome complement and banding patterns in a Pelecaniform bird, Phalacrocorax niger. Journal Hered. 72(6):447–449.
Siriwannichkul, O. (1981). Food Habits and Breeding Biology of Little Cormorant (Phalacrocorax niger). Kasetsart Univ. Bangkok. Thailand, 68pp.

বাহ্যিক সংযোগ

Photographs and other media

শ্ৰেণী:পানী কাউৰী
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
শ্ৰেণী:কাউৰী
গৌতম বুদ্ধ

গৌতম বুদ্ধ বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। অধিকাংশ বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ মতে, তেৱেঁ বৰ্তমান যুগৰ সৰ্বোচ্চ বুদ্ধ। 'বুদ্ধ' শব্দৰ অৰ্থ 'আলোকপ্ৰাপ্ত ব্যক্তি' বা 'দিব্যজ্ঞানপ্ৰাপ্ত ব্যক্তি'। তেওঁৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ সঠিক সময় অজ্ঞাত। প্ৰাক-বিংশ শতাব্দীৰ ঐতিহাসিকবিদসকলে তেওঁৰ জীৱনকালক সীমাবদ্ধ কৰিছে ৫৬৩ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ পৰা ৪৩৮ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ মধ্যকাললৈ। কোনো কোনো আধুনিক ঐতিহাসিকবিদৰ মতে গৌতম বুদ্ধৰ মৃত্যু ঘটে ৪৮৬ ৰ পৰা ৪৮৩ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ মধ্যবৰ্তী কোনো এক সময়লৈ; আকৌ কিছুমানৰ মতে, ৪১১ ৰ পৰা ৪০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ মধ্যকাললৈকে।
গৌতম বুদ্ধৰ অন্য নাম "শাক্যমুনি"; তেওঁ বৌদ্ধধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তিত্ব। অনুমান কৰা হয়, তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ অনুগামীসকলে তেওঁৰ জীৱনকথা, শিক্ষা আৰু বৌদ্ধ সংঘৰ সন্ন্যাস-বিধি লিপিবদ্ধ কৰিছিল। তেওঁৰ শিক্ষাবোৰ প্ৰথমতে মুখে মুখে প্ৰচলিত আছিল। বুদ্ধৰ মৃত্যুৰ প্ৰায় চাৰিশ বছৰ পাছত এইবোৰ লিপিবদ্ধ কৰা হয়।

উদ্ধৃতিসমূহ

অহিংসা পৰম ধৰ্ম।
জিভাখন তীক্ষ্ণ চুৰিৰ দৰে, ই তেজ নোলোৱাকৈ হত্যা কৰে; দক্ষ ব্যক্তিৰ শব্দই যোদ্ধাৰ হাতত থকা অস্ত্ৰতকৈ অধিক ক্ষতি কৰিব পাৰে।
ক্ৰোধক প্ৰেমেৰে, বেয়াক ভালেৰে, নীচতাক উদাৰতাৰে আৰু মিথ্যাক সত্যৰে জয় কৰক।
আনৰ দোষ-গুণ বা আনে কি কৰিলে, কি নকৰিলে, তালৈ চকু নিদি, নিজে কি কৰিছে বা কৰা নাই তালৈহে চকু দিয়া উচিত।
অতীতৰ অনুশোচনা, ভৱিষ্যতৰ দুশ্চিন্তা এৰি বৰ্তমানটো যাপন কৰা।
কোনোবাই তোমাক তিৰস্কাৰ কৰিলেও ক্ৰোধিত নহ'বা। ধৈৰ্য সহকাৰে শুনি যাবা। কাৰণ তিৰস্কাৰ কৰা জনৰ কথাৰ মাজত সত্যতাও থাকিব পাৰে। ক্ৰোধিত হ’লে সেই সত্য জনাৰ পৰা বঞ্চিত হ’বা।
এজন কৰুণাময় লোক এপাহ ফুলৰ দৰে কোমল। তেওঁ আন কাৰো (কোনো প্ৰাণীৰেই) যাতনাক সহিব নোৱাৰে। ক্ষুধাৰ দৰে জুই নাই, ঘৃণাৰ দৰে খামোচ মাৰি ধৰা বস্তু নাই। ভ্ৰম-মায়াৰ দৰে জাল নাই, লালসাৰ দৰে নদী নাই।
দুখত ভাগি পৰাজনে ভালদৰে চিন্তা কৰিব লাগে। যে দুখৰ পাছত সুখ অহাটো নিশ্চিত।
জীৱনক উদ্ভাসিত কৰে কেৱল সত্য আৰু প্ৰেমে। বাকী সকলো পোহৰ আৰু উজ্জ্বলতা কেৱল ছলনাহে। প্ৰকৃত পোহৰ নহয়।
মুৰ্খ আৰু অজ্ঞানীয়ে সত্য কি বস্তু নাজানে ।
কাকো প্ৰবঞ্চনা বা প্ৰতাৰণা নকৰিবা, কাকো অৱহেলাও নকৰিবা৷ সাময়িক খং আৰু উত্তেজনাৰ বশৱৰ্ত্তী হৈ এনে কোনোধৰণৰ আচৰণ নকৰিবা যাৰ বাবে তুমি আনৰ দুখৰ কাৰণ হ’বলগা হয়৷ মাকে যেনেকৈ নিজৰ সৰ্বস্ব দিয়ো সন্তানক ৰক্ষা কৰে, সেই মমতা আৰু কৰুণা তুমি নিজৰ হৃদয়ত বহন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিবা৷ তোমাৰ বন্ধু বা পৰিচিতসকলৰ প্ৰতিয়েই নহয়, বিশ্বজগতৰ প্ৰতিটো জীৱৰ প্ৰতি নিজৰ হৃদয়ত বহন কৰিবা অহিংসা, দ্বেষহীন সহানুভূতি, প্ৰেম তথা কৰুণা৷
তোমাৰ অতীত কিমান কঠুৱা আৰু প্ৰত্যাহ্বানপূৰ্ণ আছিল সেয়া দৰকাৰী নহয় ৷ তুমি যিকোনো মুহূৰ্তৰ পৰাই নতুনৰ আৰম্ভণি কৰিব পাৰা৷
জীৱনৰ পৰা যদি অহংকাৰ আৰু দুৰাকাঙ্খাক বিদায় দিব পৰা যায় তেন্তে জীৱনত কেৱল আনন্দই বাকী থাকে৷
তিনিটা কথা বেছি দিন গোপনে ৰাখিব নোৱাৰি: সূৰ্য্য, চন্দ্ৰ আৰু সত্য।
খঙক ধৰি ৰখাটো আন কাৰোবাৰ ওপৰত নিক্ষেপ কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে হাতত জ্বলি থকা কয়লা এটা ধৰি ৰখাৰ দৰেই; তুমিয়েই জ্বলি যোৱাজন।
মনটোৱেই সকলো। আপুনি যিদৰে ভাবিছে, তেনেকৈয়ে আপুনিও হৈ পৰে।
বুদ্ধিমানৰূপে জীৱন যাপন কৰা ব্যক্তিয়ে মৃত্যুকো ভয় কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম