ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
জুও ফেন

জুও ফেন (চীনা: 左芬, আন ৰূপত "左棻"); ২৫৫ – ২৩ এপ্ৰিল ৩০০), সৌজন্য নাম লানঝি (兰芝), আছিল পশ্চিম জিন ৰাজবংশৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চীনা কবি। তেওঁ আছিল জিনৰ সম্ৰাট উৰ দাম্পত্য সংগী।

জীৱন

জুও ফেন লিঞ্জি প্ৰদেশত এক কনফুচিয়াচ পণ্ডিত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ সৰুতে মাতৃক হেৰুৱায়, কিন্তু তেওঁৰ পিতা জুও ছি ৰাজদৰবাৰৰ সংৰক্ষণাগাৰৰ দায়িত্বত থকা এজন সাম্ৰাজ্যিক বিষয়াই আছিল। পিতাৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁ উন্নত সাহিত্যিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু ভাতৃ জুও ছিৰ সৈতে প্ৰায়ে শব্দখেল খেলিছিল; পিছলৈ জুও ছিও এজন খ্যাতনামা সাহিত্যিক হিচাপে পৰিচিত হয়।

২৭২ চনত তেওঁ ৰাজপ্ৰাসাদলৈ প্ৰৱেশ কৰি জিনৰ সম্ৰাট উৰ উপপত্নী হিচাপে নিযুক্ত হয়। প্ৰাসাদত থাকোতে তেওঁ বিচ্ছেদৰ চিন্তাৰ গাথা (Rhapsody of Thoughts on Separation) ৰচনা কৰে, য’ত তেওঁ পৰিয়াল আৰু বহিঃজগতৰপৰা বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ বেদনাৰ প্ৰকাশ কৰে। প্ৰাসাদীয় জীৱনৰ প্ৰতি অসন্তুষ্টি স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰা সেই সময়ত অস্বাভাৱিক আছিল, তথাপি তেওঁ সম্ৰাটৰ কৃপা হেৰুৱাব লগা নহ’ল আৰু পিছলৈ “উচ্চ উপপত্নী” (noble concubine) পদবীত উন্নীত কৰা হয়।

সম্ৰাটে প্ৰায়ে তেওঁৰপৰা সাহিত্যিক ৰচনা আদেশ কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ সঘনাই অসুস্থ হৈ থকাৰ বাবে ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা নাছিল। সম্ৰাজ্ঞী ইয়াং ইয়ানৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ শোকগীত ৰচনা কৰি সম্ৰাজ্ঞীৰ সন্মান জনায়।

জুও ফেনৰ মৃত্যু ৩০০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

উৎস

শ্ৰেণী:চীনা মহিলা কবি
শ্ৰেণী:কবি
ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উন্নয়ন নিগম

ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উন্নয়ন নিগম (National Film Development Corporation of India) চমুকৈ 'এনএফডিচি' (NFDC) হৈছে উচ্চমানৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰক উৎসাহিত কৰিবলৈ ১৯৭৫ চনত মুম্বাইত স্থাপিত এক কেন্দ্ৰীয় সংস্থা। ই ভাৰত চৰকাৰৰ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত চলচ্চিত্ৰ বিত্তীয় সাহায্য, প্ৰযোজনা আৰু বিতৰণৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰে। এনএফডিচিৰ প্ৰাথমিক লক্ষ্য হৈছে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এক সংহত আৰু দক্ষ বিকাশৰ পৰিকল্পনা কৰা, ইয়াৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা আৰু চলচ্চিত্ৰৰ উৎকৃষ্টতাক লালন-পালন কৰা।

ইতিহাস

ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উন্নয়ন নিগম (NFDC) ১৯৭৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। বছৰ বছৰ ধৰি এনএফডিচিয়ে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ বিকাশত, বিশেষকৈ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ৰ দশকৰ ভাৰতীয় সমান্তৰাল চিনেমাৰ ক্ষেত্ৰত অপৰিহাৰ্য সেৱা আগবঢ়াই আহিছে। এনএফডিচি (আৰু ইয়াৰ পূৰ্বৰ ফিল্ম ফাইনেন্স কৰ্প’ৰেশ্যন)-এ এতিয়ালৈকে ৩০০তকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত বিত্তীয় সহায় আগবঢ়াইছে বা প্ৰযোজনা কৰিছে। বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত নিৰ্মিত এই ছবিসমূহে বহুল সমাদৰ লাভ কৰাৰ লগতে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছে। ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিৰ এটা উদাহৰণ হ’ল জ্যোতি স্বৰূপৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তৃতীয়খন কাশ্মীৰী কাহিনী চিত্ৰ বাব।

১৯৮২ চনত ডি ভি এছ ৰাজুৰ সভাপতিত্বত এনএফডিচিয়ে গান্ধী ছবিখনৰ অন্যতম প্ৰযোজনা প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে কাম কৰিছিল, যিখন ছবিয়ে আঠটাকৈ একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক তথা ফিল্মফেয়াৰৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক বি কে কৰঞ্জিয়া কেইবাবছৰ ধৰি এনএফডিচিৰ অধ্যক্ষ আছিল। ইয়াৰ পূৰ্বৰ সংস্থা ফিল্ম ফাইনেন্স কৰ্প’ৰেশ্যন গঠনত তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছিল।

পৰিচালক ৰমেশ চিপ্পীয়ে ২০১২ চনত এনএফডিচিৰ অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ২০০৮ চনত নিযুক্ত অভিনেতা ওম পুৰীৰ স্থলাভিষিক্ত হয়। ২০১৫ চনত সুৰেশ গোপীক নতুন অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

চিনেমাছ অফ ইণ্ডিয়া

২০১৩ চনত এনএফডিচিয়ে (NFDC) ১৯৮০-ৰ দশকৰ পৰা ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত সমান্তৰাল চিনেমাসমূহৰ প্ৰসাৰ আৰু বিতৰণৰ বাবে বিশেষভাৱে "চিনেমাছ অফ ইণ্ডিয়া" নামৰ এটা লেবেল আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ অধীনত এখন সুকীয়া ৱেবছাইট মুকলি কৰাৰ লগতে দীৰ্ঘদিন ধৰি প্ৰচলিত নোহোৱা বহুতো চলচ্চিত্ৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰি অনলাইন ষ্ট্ৰীমিং আৰু ডিভিডি যোগে উপলব্ধ কৰা হৈছে। এই শৃংখলাটোৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে মিৰ্চ মছলা (১৯৮৭), এক দিন আচানক (১৯৮৯), ট্ৰেইন টু পাকিস্তান (১৯৯৮), মাম্মো (১৯৯৪), উছকি ৰুটি (১৯৬৯), কমলা কি মৌত (১৯৮৯) আৰু ২৭ ডাউন (১৯৭৪)।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

চিনেমাছ অফ ইণ্ডিয়া (এনএফডিচি) – ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
ছউ ছা

ছাউ ছা এফ আৰ চি এছ/এম বি ই, আছিল এগৰাকী বাৰ্মিজ চিকিৎসক, ধাত্ৰী, চিকিৎসালয়ৰ প্ৰশাসক, খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী, ভোটাধিকাৰৰ হকে কওঁতা আৰু চৰকাৰী বিষয়া। ডাঃ ছউ ছা আছিল উচ্চ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী বাৰ্মিজ মহিলা, আৰু ঔপনিৱেশিক সংসদৰ উচ্চ সদনত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

প্ৰাথমিক জীৱন

ছউ ছা বাৰ্মিজ খ্ৰীষ্টান পিতৃ-মাতৃৰ কন্যা আছিল.। তেওঁৰ পিতৃ প’ ছ প্ৰ’মৰ এজন চৰকাৰী বিষয়া (উণ্ডাউক) আছিল। ব্ৰিটিছ বাৰ্মাৰ ৰেংগুনৰ বেপ্টিষ্ট পৰিচালিত জুডছন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা। কলিকতাৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ তেওঁ মিছনেৰী বৃত্তি লাভ কৰে, য'ত তেওঁ ১৯১১ চনত চিকিৎসাৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী বাৰ্মিজ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ডাবলিনৰ ৰয়েল কলেজ অৱ ফিজিচিয়ান এণ্ড চাৰ্জনত জনস্বাস্থ্যৰ অধিক প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে, য'ত তেওঁ "ফেল'শ্বিপ লাভ কৰা প্ৰথম বাৰ্মিজ ছাত্ৰী" আছিল।

চিকিৎসা কেৰিয়াৰ আৰু মিছন কাৰ্যকলাপ

১৯১৩ চনত ৰেংগুনলৈ উভতি অহাৰ সময়ত ছউ ছা বাৰ্মাৰ একমাত্ৰ মহিলা চিকিৎসক বুলি কোৱা হৈছিল। ১৯১৪ চনৰ পৰা ১৯২১ চনলৈকে তেওঁ ৰেংগুনৰ লেডী ডাফেৰিন প্ৰসূতি চিকিৎসালয়ৰ অধীক্ষক আছিল। চিকিৎসালয়খনৰ নাৰ্ছসকলৰ ভিতৰত তেওঁৰ ভনীয়েক আৰু ভাগিনীয়েক আছিল। তেওঁ মিডৱাইফাৰী (১৯২১) নামৰ এখন পাঠ্যপুথি প্ৰকাশ কৰে। ১৯২১ চনৰ পিছত ৰেংগুনত তেওঁৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসালয় আছিল আৰু এখন চেৰিটি হাস্পতাল চলাইছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত যুদ্ধত মৃত্যু হোৱা লোকৰ চিকিৎসা কৰিছিল।

১৯২১ চনত ছউ ছাই আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰে। তেওঁ আইঅ’ৱাৰ ডেচ মইনেছত অনুষ্ঠিত হোৱা উইমেনছ আমেৰিকান বেপ্টিষ্ট ফৰেইন মিছনেৰী ছ'চাইটিৰ সমাৱেশত অংশ লৈছিল, ভাৰত আৰু বাৰ্মাত সংস্থাটোৰ কামক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। নিউয়ৰ্কৰ লেক মহংকত আন্তৰ্জাতিক মিছনেৰী পৰিষদৰ বৈঠকত তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। জনছ হপকিন্স বিশ্ববিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধিক অধ্যয়ন কৰে। কোৱা হয় যে তেওঁ প্ৰথমগৰাকী বাৰ্মিজ মহিলা যিয়ে "বিশ্ব ভ্ৰমণ কৰিছিল"।

ৰাজনীতি

১৯২৬ চনত গঠন হোৱাৰ সময়ত অল-বাৰ্মা বেপ্টিষ্ট উইমেন মিছনেৰী ছ’চাইটিৰ কাৰ্যবাহী সমিতিৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৩৪ চনত বাৰ্মাত, লণ্ডনৰ উইমেনছ ফ্ৰিডম লীগ ক্লাবত, আৰু ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত বাৰ্মা ভাৰতৰ পৰা প্ৰশাসনিকভাৱে পৃথক হোৱাৰ বিষয়ে সভাত প্ৰতিনিধি হৈ থকাৰ সময়তে তেওঁ বাৰ্মাত বিবাহিত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ সপক্ষে কথা কয়। "আমি অন্য অৰ্হতাৰ ওপৰত ভোট দিয়া সকলো পুৰুষৰ পত্নীৰ বাবে নাৰী ভোটাধিকাৰ দাবী কৰোঁ," তেওঁ ঘোষণা কৰে আৰু লগতে কয় যে "পুৰুষৰ সৈতে সমান মৰ্যাদাৰ নীতিত আমি মহিলাৰ বাবে আসন সংৰক্ষিত কৰাৰ একেবাৰেই পক্ষপাতী নহয়।" ১৯৩৭ চনত ছউ ছা বাৰ্মিজ চেনেটৰ উচ্চ সদনলৈ নিৰ্বাচিত হয়, তেওঁ ইয়াৰ প্ৰথম মহিলা বিধায়িকা।

১৯৩৫ চনৰ ৩ জুনত ডাঃ ছ' ছাই এম বি ই লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৬২ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ছাউ ছাৰ মৃত্যু হয়; তেওঁৰ বয়স আছিল ৭৭ বছৰ (৭৮ বছৰত)।[9]

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাৰ্মাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক
আফগানিস্তানত ক্ৰিকেট খেল

ক্ৰিকেট হৈছে আফগানিস্তানৰ সবাতোকৈ জনপ্ৰিয় খেল৷ ক্ৰিকেট খেলক আফগানিস্তানৰ জাতীয় ক্ৰিকেট দলে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। টেষ্ট খেলা সীমামূৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ পাকিস্তানে আফগানিস্তানত ক্ৰিকেটক উত্থান ঘটোৱাত সহায় কৰিছে। পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন বেটছমেন ইনজামাম উল হকে বিগত সময়ত আফগান জাতীয় দলৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছে। ২০১৭ চনৰ ২২ জুনত আফগানিস্তানে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদৰ পূৰ্ণ সদস্য হিচাপে বিবেচিত হয়, যাৰ ফলত ৰাষ্ট্ৰীয় দলটোৱে আনুষ্ঠানিক টেষ্ট মেচত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

আফগানিস্তানৰ খেলৰ বতৰ মে’ৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে চলি থাকে। আফগানিস্তানত ৩২০টা ক্ৰিকেট ক্লাব আৰু ৬টা টাৰ্ফ উইকেট আছে। ২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদে (আইচিচি) আফগানিস্তানৰ চাৰিদিনীয়া ঘৰুৱা প্ৰতিযোগিতাক প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ বৰ্তমানৰ টি-২০ ঘৰুৱা প্ৰতিযোগিতাখনক তালিকা 'এ'ৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে, কাৰণ আফগানিস্তানত ঘৰুৱা ৫০ অভাৰৰ প্ৰতিযোগিতা নাছিল। কিন্তু ২০১৭ চনৰ মে' মাহত আইচিচিয়ে ৫০ অভাৰৰ গাজী আমানুল্লাহ খান আঞ্চলিক এদিনীয়া প্ৰতিযোগিতাখনক তালিকা এৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰি স্বীকৃতি দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ক্ৰিকেট
বেনাৰসী শাৰী

বেনাৰসী শাৰী উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাৰাণসী চহৰত তৈয়াৰ কৰা শাৰীৰ প্ৰকাৰ। বাৰাণসী চহৰৰ পুৰণি নাম বেনাৰস আৰু এই নামেৰে ইয়াত উৎপাদিত শাৰীৰ নাম বেনাৰসী শাৰী হৈছে। ই ভাৰতৰ উৎকৃষ্ট শাৰীবোৰৰ অন্যতম আৰু ইয়াক সোণালী আৰু ৰূপালী কিংখাপ বা জৰি, উৎকৃষ্ট ৰেচম আৰু সমৃদ্ধ এমব্ৰয়দাৰীৰ বাবে জনা যায়। শাৰীবোৰ মিহি ৰেচম সূতাৰে বোৱা। ইয়াৰ জটিল নক্সা আৰু হাতৰ অন্য কাৰিকৰী কামৰ বাবে শাৰীবোৰ সাধাৰণতে গধুৰ হয়। এই শাৰীৰ বৈশিষ্ট্য মেৰোৱা ফুল আৰু পাতৰ নক্সা- 'কলকা' আৰু 'বেল', বাহিৰৰ অংশত ওপৰলৈ আগবাঢ়ি যোৱা পাতৰ লানি, যাক 'ঝালাৰ' বোলা হয়। অন্যান্য বৈশিষ্ট্যৰ ভিতৰত হ’ল- সোণৰ কাম, ঘন বোৱন, পুঙ্খানুপুঙ্খ নক্সা, আৰু জালিৰ কাম। নক্সা আৰু বিন্যাসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি একোখন বেনাৰসী শাৰী বৈ উলিয়াবলৈ পোন্ধৰৰ পৰা এমাহ পৰ্যন্ত সময় লাগে। প্ৰায়ে ভাৰতীয় বিয়াত কইনাৰ সাজ হিচাপে এই শাৰী ব্যৱহৃত হয়।

ইতিহাস

ৰালফ ফিটচে (১৫৮৩-৯১) বাৰানসীৰ কপাহী বস্ত্ৰ উদ্যোগৰ এক সমৃদ্ধ ক্ষেত্ৰ হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল। বাৰাণসীৰ কিংখাপ আৰু জৰি বস্ত্ৰৰ প্ৰথম উল্লেখ ঊনৈশ শতিকাৰ পৰা পোৱা গৈছিল। ১৬০৩ চনৰ দুৰ্ভিক্ষৰ সময়ত গুজৰাটৰ পৰা ৰেচম শিপিনীসকলে স্থানন্তৰিত হোৱাৰ পিছত, সম্ভৱতঃ সপ্তদশ শতিকাৰ ভিতৰত বাৰাণসীত ৰেচম কিংখাপৰ বয়ন আৰম্ভ হৈছিল আৰু অষ্টাদশ আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ সময়ত উৎকৃষ্টতাৰ সৈতে বিকশিত হৈছিল। মোগল যুগত চতুৰ্দশ শতিকাত, সোণ আৰু ৰূপৰ সূতা ব্যৱহাৰ কৰি জটিল নক্সাৰ কিংখাপ বয়ন বাৰণসীৰ বিশেষত্ব হৈ উঠে।

গোৰখপুৰ, চান্দৌলী, ভাডোহি, জৌনপুৰ আৰু আজমগড় জিলাৰ চৌপাশৰ অঞ্চলটোৰ পৰম্পৰাগত বেনাৰসী শাৰী হস্ততাঁত ৰেচম উদ্যোগৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে প্ৰায় ১.২ নিযুত লোক জড়িত হৈ আছে।

ভৌগোলিক স্বীকৃতি

বহু বছৰ ধৰি যান্ত্ৰিক তাঁতৰ গোটবোৰৰ সৈতে কৰা প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বেনাৰসী ৰেচম তাঁত উদ্যোগটো দ্ৰুত হাৰত ব্যাপকভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈ আহিছে। এই উদ্যোগটোৱে আন এটা প্ৰতিযোগিতাৰো সন্মুখীন হ'বলগীয়া হৈছে। সেয়া হ'ল এক্ৰিলিক বা আন ৰেচমসদৃশ সস্তীয়া কৃত্ৰিম সূতাৰে তৈয়াৰী সস্তীয়া শাৰী। ২০০৯ চনত, দুবছৰীয়া অপেক্ষাৰ পিছত, উত্তৰ প্ৰদেশৰ তাঁত সংগঠনবোৰে 'বেনাৰস কিংখাপ আৰু শাৰী'ৰ বাবে ভৌগোলিক স্বীকৃতি (GI) অধিকাৰ অৰ্জন কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Timeless Grace of Banarsi saris
Banarasi sari and Brocades at Varanasi Official website.
Banarasi sari
Banarasi saris history and facts

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
ঝৰ্ণা ধাৰা চৌধুৰী

ঝৰ্ণা ধাৰা চৌধুৰী (; ১৫ অক্টোবৰ ১৯৩৮ – ২৭ জুন ২০১৯) এগৰাকী বাংলাদেশী সমাজ কৰ্মী আছিল।

আৰম্ভণি জীৱন

১৯৩৮ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পূব বংগৰ লক্ষ্মীপুৰ জিলাত চৌধুৰীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল প্ৰমোথ চৌধুৰী আৰু আশালতা চৌধুৰী। নোয়াখালী দাঙ্গাৰ সময়ত তেওঁৰ ঘৰ জ্বলি যায় আৰু তেওঁ পৰিয়ালসহ অসমলৈ পলায়ন কৰে।[3] দাঙ্গা শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ উভতি আহিছিল আৰু দাঙ্গাৰ পিছত শান্তি অভিযানত অঞ্চলটোলৈ অহা মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।

১৯৯০ চনত চৌধুৰীয়ে নোয়াখালি জিলাৰ চটখিল উপাজিলাৰ জয়গ গাঁৱত গান্ধী আশ্ৰম ট্ৰাষ্টৰ দায়িত্ব লয়।

২০১৩ চনত চৌধুৰীয়ে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

বাংলাদেশৰ সমাজ সেৱাত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে চৌধুৰীক দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা একুশ্বে পদক প্ৰদান কৰা হয়।

২০১৬ চনত চৌধুৰীয়ে গান্ধী আশ্ৰম ট্ৰাষ্ট চৌহদত গান্ধী স্মাৰক বিদ্যালয় সৃষ্টিৰ তদাৰক কৰে আৰু যিটো ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ এটা অংগ গান্ধী ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ মিছনৰ দ্বাৰা বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰা হয়।

মৃত্যু

২০১৯ চনৰ ২৭ জুনত বাংলাদেশৰ ঢাকাত চৌধুৰীৰ মৃত্যু হয়। ২০১৯ চনৰ ১ জুনত মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণৰ ফলত স্কোৱাৰ হাস্পতালত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল। তেওঁৰ শেষ অনুষ্ঠান ঢাকাৰ ঢকেশ্বৰী মন্দিৰত হৈছিল। পিছদিনা ইয়াক কেন্দ্ৰীয় শ্বহীদ মিনাৰত ৰখা হৈছিল যাতে মানুহে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাব পাৰে।
পদ্মশ্ৰী, ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা (২০১৩))
জামনালাল বাজাজ বঁটা (১৯৯৮)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
নাইনা বালচাভাৰ

নাইনা বালচাভাৰ আহমেদ (; জন্ম ১৯৫৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী যিয়ে ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ১৯৭৬ৰ বিজয়ী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু প্ৰদৰ্শনী

নাইনা বালচাভাৰৰ জন্ম হৈছিল উত্তৰ প্ৰদেশত৷১৯৭৬ চনত তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু অৱশেষত লাভ কৰে বহুল আকাংক্ষিত মুকুট।১৯৭৬ চনৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ আৰু ১৯৭৬ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। কিন্তু বৰ্ণবৈষম্য নীতি অনুসৰি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ দুই ধৰণৰ প্ৰৱেশকাৰী - এজন বগা আৰু এজন ক'লা - উপস্থিত থকাৰ প্ৰতিবাদৰ বাবে ১৯৭৬ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ডত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা নাছিল। সেই বছৰতে তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও স্থান পোৱা নাছিল।

তেওঁ হ'ল ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ইউনিভাৰ্ছ আৰু ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ৱৰ্ল্ড দুয়োটা খিতাপ কঢ়িয়াই অনা একমাত্ৰ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া বিজয়ী।

কেৰিয়াৰ

তেওঁ বলীউডৰ ছবিত অভিনয় কৰিছিল। টেলিভিছনৰ ছ’প অপেৰা মানজিলত অভিনয় কৰিছিল। এন ডি তিৱাৰীৰ বিৰুদ্ধে বি এছ পিৰ টিকটত তেওঁ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও নিৰ্বাচনত পৰাস্ত হৈছিল।

তেওঁ এগৰাকী গহনা ডিজাইনাৰ ।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ দুবাৰকৈ বিবাহত বহি‍ছিল, প্ৰথম ১৯ বছৰ বয়সত। পাছত ৰাজনীতিবিদ আৰু ৰিয়েল এষ্টেট ডেভেলপাৰ আকবৰ আহমেদৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁৰ প্ৰথম স্বামীৰ নাম আছিল ৰিয়াজ ইছমাইল। তেখেতৰ মাতৃ বেলা চাভেৰ এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় গায়িকা আছিল আৰু তেখেতৰ খুড়ী হৈছে ডিস্কো আৰু জেজ কণ্ঠশিল্পী আশা পুথলি৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
বিমলা পোদ্দাৰ

বিমলা পোদ্দাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, ব্যৱসায়ী, দানবীৰ আৰু ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণৰ প্ৰচেষ্টাত নিয়োজিত বাৰাণসী ভিত্তিক সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ জ্ঞান প্ৰৱাহৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। সংস্থাটোৰ তত্বাৱধানত পোদ্দাৰ ভাৰতৰ সংস্কৃতিৰ অন্বেষণৰ সৈতে জড়িত কাম-কাজত জড়িত হৈ আছে আৰু প্ৰাচীন ভাৰতৰ শিল্পকৰ্মসমূহ এক ঐতিহ্য সংগ্ৰহালয় ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰে। ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ বাৰাণসীত জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰু ডাঙৰ-দীঘল হোৱা তেওঁ এক ধনী ব্যৱসায়িক পৰিয়ালৰ প্ৰয়াত বিমল কুমাৰ পোদ্দাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু বহুতো পৰিয়ালৰ বহু চিন্তাৰ সৈতে জডি়ত, সেইবোৰৰ ভিতৰত অম্বুজা চিমেণ্টছ অন্তৰ্ভুক্ত আছে। তেওঁক ২০১৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উদ্যোগপতি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
অনুসূয়া উইকে

অনুসূয়া উইকে (, জন্ম-১০ এপ্ৰিল ১৯৫৭) এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ যি পূৰ্বতে মণিপুৰৰ ৰাজ্যপাল (২০২৩-২০২৪ চনত) হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ ২০১৯ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈকে ছত্তীশগড়ৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৮৫ চনৰ মধ্যপ্ৰদেশ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে দমুৱাৰ পৰা মধ্যপ্ৰদেশ বিধানসভালৈ তেওঁ নিৰ্বাচিত হৈছিল। অৰ্জুন সিং কেবিনেটত তেওঁ মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰী হৈছিল। ১৯৯৮ চনৰ ভিতৰত তেওঁ বিজেপিলৈ গৈছিল আৰু ১৯৯৮ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ডামুৱাৰ পৰা বিজেপিৰ পৰাজিত প্ৰাৰ্থী আছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ মধ্য প্ৰদেশৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সদস্য হয়।.

২০১৯ চনৰ ১৬ জুলাইৰ পৰা ২০২৩ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ ছত্তীশগড়ৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ২০২৩ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীত মণিপুৰৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে তেওঁ নিযুক্তি লাভ কৰে।.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
ৰচম পাগ্ৰী

ৰচম পাগ্ৰী (Rasam Pagri) ভাৰতৰ উত্তৰ অংশৰ হিন্দুসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক সামাজিক অনুষ্ঠান। পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ পুৰুষ সদস্যৰ মৃত্যুৰ পিছত এই অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়, য'ত পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ জীয়াই থকা পুৰুষ সদস্যই সমগ্ৰ পৰিয়াল বা বংশৰ লোকসকলৰ উপস্থিতিত মূৰত পাগ্ৰী বা পাগুৰী পৰৱৰ্তী জ্যেষ্ঠ্য পুৰুষজনৰ মূৰত বান্ধি দিয়ে। হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি এই অনুষ্ঠান সাধাৰণতে বংশৰ ডাঙৰ, জীয়াই থকা পুৰুষ সদস্যৰ পত্নীৰ পিতৃয়ে সম্পন্ন কৰে। সাধাৰণতে এই অনুষ্ঠানটো মৃতকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ দিনৰ পৰা চতুৰ্থ দিনত (আন্তিম সংস্কাৰ, উথালা বুলিও জনা যায়), বা তেৰ তাৰিখে তেহৰাভিন কৰা হয়। পাগুৰিটোৱে পৰিয়ালৰ সন্মানক বুজায় আৰু এই অনুষ্ঠানে পৰিয়ালৰ সুৰক্ষা আৰু কল্যাণৰ দায়িত্ব মৃতকৰ পৰা জীয়াই থকা আটাইতকৈ বয়সীয়াল পুৰুষ সদস্যলৈ পৰিৱৰ্তনক বুজায়। ৰচম পাগ্ৰীৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হ’ল পাগুৰিৰ অনুষ্ঠান।

সংস্কাৰ আন্দোলন

বৰ্তমান মৃত্যুৰ লগত জড়িত ভোজৰ (শোককালৰ অন্ত পৰাৰ ভোজ) লগত সম্পৃক্ত হৈ থকাৰ বাবেই একাংশ জনগোষ্ঠীয়ে ৰচম পাগ্ৰী প্ৰথা শেষ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। কিছুমান সংস্কাৰবাদী পৰিয়ালত পুৰুষৰ পৰিৱৰ্তে কন্যাসকলকো পাগ্ৰী দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
পলেট ডেল বে'

পলেট ডেল বে' (১৮৭৭ – ২৩ মে' ১৯৪৫; (ইংৰাজী: Paulette del Baye), জন্মগত নাম কেটলীনা ফ্ৰান্সিস্কা পলীনা বাটায়া, আছিল কিউবাৰ এগৰাকী ফৰাচী অভিনেত্ৰী, গায়িকা, নৃত্যশিল্পী আৰু ভডিভিল পৰিৱেশক।

কেৰিয়াৰ

পলেট ডেল বে'ই ১৯০৪ চনত মৌলিন ৰুজৰ ৰিভিউত "লা কমেৰ অ’ বইছ" হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। এই ৰিভিউটোৰ বিষয়ে এটা প্ৰতিৱেদনত কোৱা হৈছিল যে, "পলেট ডেল বে' এগৰাকী সূক্ষ্ম অভিনেত্ৰী, এগৰাকী আধ্যাত্মিক গায়িকা আৰু এগৰাকী উৎকৃষ্ট নৃত্যশিল্পী, যিয়ে হাঁহি মুখেৰে কলাৰ প্ৰকৃত প্ৰদৰ্শন কৰে।" তেওঁ থিয়েটাৰ ডি নোভোটিছত (Théâtre des Nouveautés) ভৌছ নাভেজ ৰিয়েন এ ডেক্লাৰে? (১৯০৬) ত "জেজে" চৰিত্ৰটো সৃষ্টি কৰিছিল। লগতে পেৰিছৰ লে প্লেকছ ডি এল এনি (১৯০৬) ত অভিনয় কৰিছিল। লণ্ডনত তেওঁক ম'ৰ (১৯১৬), আৰ্লেট (১৯১৭), আৰু দ্য পাছিং শ্ব' অৱ ১৯১৮ (১৯১৮) ত দেখা গৈছিল। ১৯১৭ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এখন কমিক অপেৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু যাৰ নাম ৰখা হৈছিল পলেট ডেল বে।

পলেট ডেল বে'ৰ চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত ১৯২১ চনৰ চাৰিখন নিৰ্বাক ছবি আছিল: গ্ৰেটহাৰ্ট, ফ্ৰেইল্টি, দ্য ফ্ৰুটফুল ভাইন আৰু দ্য ওমেন উইথ দ্য পেন; ইয়াৰ উপৰি তেওঁ চাৰ্লক হমছৰ দুঃসাহসিক অভিযান দ্য মেন উইথ দ্য টুইষ্টেড লিপত অভিনয় কৰিছিল।

অন্যান্য কাৰ্যকলাপ

১৯০৯ চনত ফৰাচী ৰাজতন্ত্ৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰত জড়িত থকা কেইবাগৰাকীমান "সুন্দৰী অভিনেত্ৰী"ৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল। এটা প্ৰতিৱেদনত কোৱা হৈছিল যে, "আজিৰ মটৰ গাড়ী আৰু দ্ৰুতগামী নাওৰ দিনত যুৱতী তথা আকৰ্ষণীয় পলেট ডেল বে'ক অনুসৰণ কৰাটো অত্যন্ত কঠিন।"

ব্যক্তিগত জীৱন

পলেট ডেল বে'ই 'কমটেছে ডি ব্ৰিউড' উপাধি লাভ কৰিছিল। ১৯৪৫ চনত ইংলেণ্ডত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শংকুৰাজ কোঁৱৰ

শংকুৰাজ কোঁৱৰ হৈছে অসমৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, সংগীত প্ৰযোজক, কণ্ঠশিল্পী আৰু ইউটিউবাৰ। তেওঁ অসমীয়া গীতৰ আধুনিক ইলেকট্ৰনিক সংগীতৰ ধাৰালৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত।

উদ্ধৃতিসমূহ

সৰুৰে পৰাই অলপ গুণ গুণাই ভাল পাইছিলোঁ। মা-দেউতাহঁতেও পুৰণি অসমীয়া গীতসমূহ খুব শুনিছিল। মোক এইবোৰে আকৰ্ষণ কৰিছিল।
মই আকৃষ্ট হৈছিলোঁ নতুন নতুন শব্দৰ প্ৰতি। সুন্দৰ শব্দৰ প্ৰয়োগ আৰু সঠিক ৰূপত প্ৰকাশ কৰিবলৈ মই বহু সময় যুজিছিলোঁ। আৰু ভাল লাগিছিল।
মনৰ কিছুমান অনুভূতি সেই ৰূপতে ভাষাৰে বুজাব পৰা নাযায়। কিন্তু শব্দৰ সম্ভাৰে সেয়া সহায় কৰে আৰু নতুন শব্দ বিচাৰি পাওঁ। মই এনেকৈয়ে গীতসমূহত এই শব্দৰে অনুভৱ-অনুভূতি, ভাৱনা, দেশপ্ৰেম প্ৰকাশৰ চেষ্টা কৰোঁ। বহু সময় লাগে - ভাল লাগে মোৰ।
প্ৰতিজন শিল্পী সমাজৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হৈ থাকে। মইও সেয়া মানি চলোঁ লগতে পৰিস্থিতি, চিন্তা, সমাজ-সচেতনতাই শিল্পীজনৰ লগতে সৃষ্টিৰাজিৰ সফলতাত ভূমিকা লয়।
সম্প্ৰতি স্বকীয়তা বজাই ৰাখি আমাৰ পুৰণি স্বৰ , লিপি, এই সমূহৰ ব্যৱহাৰ ও সংৰক্ষণৰ হকে কাম কৰা উচিত।
নতুন শিল্পীসকলে নিজৰ উদ্দেশ্য, ভাৱনা, মতাদৰ্শ আৰু সং-সংগঠিত সামাজিক বাৰ্তাৰে আমাৰ চিন্তা, সপোনবোৰক যাতে চুব পাৰে। সেয়া তেওঁৰ যি কলাৰ সহায়েৰে নহওক কিয় কোনোবাজনে কবিতাৰে। গানেৰে, চিত্ৰশিল্পৰে। এইবোৰত মাথোঁ লাগিব প্ৰৱল ইচ্ছা, সপোন।
নতুন চিন্তা, সৃষ্টি যি কৰা যায় তাৰ বৰ্তমানৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ গুণসমূহ লাগিব।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
হীৰ ৰাঞ্জা (১৯৯২ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

হীৰ ৰাঞ্জা (ইংৰাজী: Heer Ranjha) হৰমেশ মালহোত্ৰাৰ পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনাত ১৯৯২ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ এখন চলচ্চিত্ৰ। অনিল কাপুৰ, শ্ৰীদেৱী, শাম্মী কাপুৰ আৰু অনুপম খেৰ আদি অভিনেতাই ছবিখনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ১৭৬৬ চনত পাঞ্জাবী কবি ৱাৰিছ শ্বাহে ৰচনা কৰা মহাকাব্যিক কবিতা হীৰ ৰাঞ্জাত বৰ্ণনা কৰা কৰুণ ৰোমাঞ্চকৰ প্ৰেম কাহিনীৰ কিংবদন্তিৰ আধাৰত এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

অভিনয়

ছবিখনত দিডো চৌধুৰী / ৰাঞ্জাৰ চৰিত্ৰত অনিল কাপুৰ, হীৰ চৌধাৰীৰ চৰিত্ৰত শ্ৰীদেৱী, চৌচক চৌধাৰীৰ চৰিত্ৰত শাম্মী কাপুৰ, কায়েদো চৌধুৰীৰ চৰিত্ৰত অনুপম খেৰ, চুলতান চৌধাৰীৰ চৰিত্ৰত পংকজ ধীৰ, ফকিৰ বাবাৰ চৰিত্ৰত টিনু আনন্দ, শ্ৰীমতী চৌধাৰীৰ চৰিত্ৰত সুষমা শেঠ, কাজীৰ চৰিত্ৰত গুফী পেইণ্টাল, জাইদাৰ চৰিত্ৰত মংগল ধিলন, শেঠেৰ চৰিত্ৰত প্ৰীতি সপ্ৰু, লুডানৰ চৰিত্ৰত ৰাকেশ বেদী, ঋষিৰ চৰিত্ৰত সত্যেন কাপ্পু আৰু মৌজু চৌধাৰীৰ চৰিত্ৰত গোগা কাপুৰে অভিনয় কৰিছে৷

সংগীত

লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলালৰ সংগীত ৰচনাৰে ছবিখনৰ সকলো গীতৰ কথা লিখিছিল কৰিছিল আনন্দ বক্সীয়ে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
বৃশ্চিক

বৃশ্চিক হৈছে আৰ্থ্ৰোপ’ডা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত একপ্ৰকাৰ সৰু আকৃতিৰ বিষাক্ত প্ৰাণী। এই প্ৰাণীবোৰ পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো উষ্ণ আৰু শুষ্ক অঞ্চলত পোৱা যায়। সাধাৰণতে মৰুভূমি, জংঘল, পাহাৰীয়া অঞ্চল আৰু কেতিয়াবা মানুহৰ বসতিতো বৃশ্চিক দেখা যায়।

দেহ গঠন

বৃশ্চিকৰ দেহটো তিনিটা মুখ্য অংশত বিভক্ত—মূৰ, উদৰ আৰু নেজ। নেজৰ শেষ অংশত এটা বিষাক্ত শুং থাকে, যাৰ সহায়ত বৃশ্চিকয়ে আত্মৰক্ষা আৰু শিকাৰ ধৰে। ইয়াৰ চাৰিটা জোৰা ভৰি আৰু আগফালে দুটা ডাঙৰ চেপেটা নখ থাকে, যিবোৰে শিকাৰ ধৰা আৰু আত্মৰক্ষাত সহায় কৰে।

বিষ আৰু বিপদ

সকলো বৃশ্চিক একে ধৰণে বিপজ্জনক নহয়। বহুতো বৃশ্চিকৰ বিষ মানুহৰ বাবে অতি সামান্য ক্ষতিকাৰক, কিন্তু কিছুমান প্ৰজাতিৰ বৃশ্চিকৰ বিষ অত্যন্ত বিপজ্জনক হ’ব পাৰে। বৃশ্চিকৰ কামোৰে সাধাৰণতে তীব্ৰ বিষ, ফুলা, জ্বলা-পোৰা অনুভূতি সৃষ্টি কৰে। গুৰুতৰ অৱস্থাত চিকিৎসকৰ সহায় লোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।

আচৰণ আৰু খাদ্যাভ্যাস

বৃশ্চিক সাধাৰণতে নিশাচৰ প্ৰাণী। দিনৰ সময়ত ইহঁতে শিলৰ তলত, গছৰ বাকলি বা গাঁতত লুকাই থাকে। নিশা হ’লে ইহঁতে খাদ্য বিচাৰি বাহিৰ হয়। বৃশ্চিকৰ খাদ্যত পোক-পৰুৱা, মকৰা, সৰু কীট-পতংগ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

প্ৰজনন

বৃশ্চিকৰ প্ৰজনন পদ্ধতি বিশেষ ধৰণৰ। মাতৃ বৃশ্চিকয়ে সন্তান জন্ম দিয়াৰ পাছত সৰু বৃশ্চিকবোৰ কিছুকাল মাতৃৰ পিঠিত উঠি থাকে। এই সময়ছোৱাত মাতৃয়ে সিহঁতক সুৰক্ষা দিয়ে।

উপকাৰিতা

বৃশ্চিক যদিও ভয়ংকৰ বুলি ধৰা হয়, তথাপিও প্ৰকৃতিত ইহঁতৰ গুৰুত্ব আছে। ইহঁতে পোক-পৰুৱাৰ সংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোখালি
ৰাজাবালা (বিধান সভা)

ৰাজাবালা বিধান সভা সমষ্টি ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ ৬০ টা বিধান সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা। ই পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ অংশ।

বিধান সভাৰ সদস্যসকল

চন
সদস্য
দল
২০১৮
আজাদ জামান
Indian National Congress
২০২১
মো: আব্দুছ ছালেহ
National People's Party

প্ৰসংগসমূহ

শ্ৰেণী:মেঘালয়
চিডনী ফাৰাৰ

ছিডনী মেৰী কেথেৰিন এন্নে ফাৰাৰ (১৭ এপ্ৰিল ১৯০০ – ১৯৮৭) কেনিয়াত এগৰাকী ব্ৰিটিছ বসতিপ্ৰধান এলেকাৰ আৰু কেনিয়াৰ বিধান পৰিষদলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথম মহিলা।

প্ৰাথমিক জীৱন

লণ্ডনত বাকিংহামশ্বাৰৰ সপ্তম আৰ্ল চিডনী হোবাৰ্ট-হেম্পডেন-মাৰ্চাৰ-হেণ্ডাৰছন আৰু তেওঁৰ পত্নী জৰ্জিয়ানাৰ ঘৰত ফাৰাৰৰ জন্ম হৈছিল।

১৯২৪ চনত লণ্ডনত যুদ্ধৰ প্ৰবীণ কেপ্তেইন থমাছ ইনেছ ফাৰাৰক বিয়া কৰায় আৰু ১৯২৬ চনত তেওঁলোকে কেনিয়াৰ এখন ফাৰ্মলৈ গুচি যায় আৰু মাউ ছামিটত বসতি স্থাপন কৰে। ১৯৩৪ চনত থমাছৰ মৃত্যু হয় আৰু ফাৰাৰক তেওঁলোকৰ পুত্ৰ থমাছৰ সৈতে অকলে এৰি যায়।

১৯৩২ চনত তেওঁ ফাৰ্ষ্ট এইড নাৰ্চিং ইয়’মেনৰীৰ কেনিয়াৰ শাখা স্থাপন কৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ ফলত তেওঁলোকৰ ভূমিকা সম্প্ৰসাৰিত হয় আৰু তেওঁলোকৰ নাম সলনি হৈ মহিলা টেৰিটৰিয়েল চাৰ্ভিচ হয়। ১৯৪২ চনলৈকে তেওঁ নিয়াঞ্জাৰ আসন গ্ৰহণ কৰিছিল।

ইষ্ট আফ্ৰিকা মহিলা লীগৰ বিশিষ্ট সদস্যও আছিল চিডনী আৰু ১৯৫৩ চনৰপৰা ১৯৫৪ চনৰ ভিতৰত ইয়াৰ সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ সভাপতিত্বৰ সময়ত ই এ ডব্লিউ এলক গ্ৰাম্য অঞ্চলত প্ৰাথমিক দিনীয়া বিদ্যালয়ৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত লোকপিয়ল কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল আৰু ইয়াৰ ফলত কেইবাখনো বিদ্যালয় মুকলি কৰা হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ কেনিয়াৰ নেচনেল কাউন্সিল অৱ উইমেনৰ অধ্যক্ষ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:কেনিয়াৰ ব্যক্তি