ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গৌৰী (মহাকাব্য)

গৌৰী (নেপালী: गौरी) হৈছে নেপালী "ৰাষ্ট্ৰকবি" মাধৱ প্ৰসাদ ঘিমীৰেৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন শোকাকুল মহাকাব্য (শোককাব্য)। ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণ ২০১৫ বিক্ৰম সম্বটত (১৯৫৯-৬০ খ্ৰীষ্টাব্দ) প্ৰকাশ পাইছিল। কবিয়ে তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী গৌৰীৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ স্মৃতিস্বৰূপে এই কাব্যখন ৰচনা কৰিছিল। ইয়াক কবিগৰাকীৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়; লগতে ই তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰচনা। ঘিমীৰেয়ে তেওঁৰ নিজৰ সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত গৌৰীক তেওঁৰ অন্যতম প্ৰিয় বুলি উল্লেখ কৰিছে। বিবাহৰ এঘাৰ বছৰৰ পিছত গৌৰীৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছিল। কাব্যখন ধাপে ধাপে লিখা হৈছিল আৰু ইয়াত কবিৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা আৰু অনুভৱসমূহ ক্ৰমে গঢ় লৈ উঠিছে। ইয়াৰ ভাষা সহজ কিন্তু গভীৰ অৰ্থবহ, যিয়ে পাঠকৰ মনত স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলায়।

অভিযোজন

এই মহাকাব্যখনৰ এটা মিউজিক এলবাম মুকলি কৰা হৈছিল য’ত ৰাম কৃষ্ণ ঢাকল, সুদেশ শৰ্মা, সঙ্গীতা প্ৰধান ৰাণা, ৰামভক্ত জজিজু, সপনা শ্ৰী আৰু কবিয়ে নিজেই কণ্ঠদান কৰিছিল। এলবামটো মিউজিক নেপাল কোম্পানীয়ে মুকলি কৰিছিল। এই সংগীত ৰূপান্তৰে কাব্যখনক অধিক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত ইয়াৰ প্ৰসাৰ বৃদ্ধি কৰে।

অনুবাদ

২০১৮ চনত গৌৰীৰ এটা কোৰিয়ান অনুবাদ প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ উপৰিও অন্যান্য ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলি আছে, যাৰ ফলত এই কাব্যখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো পৰিচিতি লাভ কৰিছে।

আৰু চাওক

মালতী মংগল
মুনা মদন
পৃথ্বীৰাজ চৌহান

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:মহাকাব্য
শ্ৰেণী:নেপালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষা
নাটালিয়া গুইমাৰেজ

নাটালিয়া আপাৰেচিডা গুইমাৰেজ (জন্ম: ২৫ ডিচেম্বৰ ১৯৮৪) এগৰাকী ব্ৰাজিলিয়ান অভিনেত্ৰী, টিভি সঞ্চালক, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। তেওঁ মিছ ব্ৰাজিল ২০০৭ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল আৰু মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০৭ত নিজৰ দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি প্ৰথম ৰানাৰ-আপৰ স্থান লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

পৰ্তুগীজ ভাষাত বৰদিনক নেটাল বুলি কোৱা হয়। বৰদিনৰদিনা জন্ম হোৱাৰ বাবে নাটালিয়াৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ নাম নাটালিয়া ৰাখিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ মতে, তেওঁৰ দ্বিতীয়টো নাম 'আৱাৰ লেডী অৱ আপাৰেচিডা'ৰ প্ৰতি জনোৱা এক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি। তেওঁ সন্তগৰাকীৰ কেইবাটাও পদকৰ এটা পেকেট লগত ৰাখিছিল আৰু মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০৭ প্ৰতিযোগিতাৰ বিভিন্ন কাৰ্যসূচী তথা দূৰদৰ্শন সম্প্ৰচাৰৰ সময়ত ইয়াৰে এটা কৱচ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

নাটালিয়াৰ হাতত ছটাকৈ আঙুলি আছিল। তেওঁ পিতৃৰপৰা বহুআঙুলিতা নামৰ এক বংশগতি|বংশগত বৈশিষ্ট্য লাভ কৰিছিল, যিটো মানুহৰ ক্ষেত্ৰত এক জন্মগত শাৰীৰিক বিসংগতি; এই অতিৰিক্ত আঙুলিৰদ্বাৰা গৰাকীৰ কোনো সমস্যা নহয়। সংবাদ মাধ্যমৰ বাতৰিৰ জৰিয়তেহে এই বৈশিষ্ট্যটো পোহৰলৈ আহিছিল।

বৰ্তমানৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে নাটালিয়াই ৰেড গ্ল’বোৰ টেলিৰাজ ধাৰাবাহিক এষ্ট্ৰেলা গুইয়াত অভিনয়ৰ বাবে অডিচন দিছিল। কিন্তু তেওঁৰ পিতৃয়ে মডেলিং কাৰ্যকলাপৰ স্বাৰ্থত ইয়াত বাধা দিছিল। গুইমাৰেজে স্থপতি্যা অধ্যয়ন কৰিবলৈ পিইউচি-এমজিত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ ছয় ষাণ্মাসিকৰ পিছত পঢ়া ত্যাগ কৰে।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

১৫ বছৰ বয়সতে মডেলিং কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰা আৰু পূৰ্বে ফৰ্ড মডেলছৰ হৈ কাম কৰা গুইমাৰেজে ২০০৬ চনৰ ‘টপ মডেল অৱ দ্য ৱৰ্ল্ড’ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাতো জয়লাভ কৰিছিল। অৱশ্যে মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০৭ত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁ এই খিতাপ ত্যাগ কৰে আৰু ফিলিপাইনছৰপৰা অহা তেওঁৰ ৰানাৰ-আপ গৰাকীয়ে এই খিতাপ গ্ৰহণ কৰে।

মিছ ব্ৰাজিল ২০০৭

গুইমাৰেজে মিছ ব্ৰাজিল ২০০৭ত মিনাস গেৰাইছ ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল, য’ত তেওঁ ব্ৰাজিলৰ বিভিন্ন ৰাজ্য আৰু ফেডাৰেল ডিষ্ট্ৰিক্টৰপৰা অহা আন ২৬ গৰাকী প্ৰতিযোগীক পৰাস্ত কৰিছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০৭ত নিজৰ দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ অধিকাৰ লাভ কৰে।

মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০৭

২০০৭ চনৰ ২৮ মে’ত নাটালিয়াই মেক্সিকোৰ মেক্সিকো চিটিত অনুষ্ঠিত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০৭ত ব্ৰাজিলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। য’ত তেওঁ পুৱৰ্টো ৰিকোৰ জুলেইকা ৰিভেৰাৰ উত্তৰাধিকাৰী হোৱাৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল আৰু অৱশেষত জাপানৰ ৰিয়ো মোৰীৰ পিছতে প্ৰথম ৰানাৰ-আপ হিচাপে সমাপ্ত কৰিছিল।

মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাৰ পাছদিনা মেক্সিকোৰ এটা টেলিভিছন অনুষ্ঠানে জনসাধাৰণক সুধিছিল যে এই প্ৰতিযোগিতাত কোনে জিকা উচিত আছিল। গুইমাৰেজে প্ৰায় এক তৃতীয়াংশ ভোট লাভ কৰি এই জনমত জৰীপত জয়লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:ব্ৰাজিলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
তুলসী (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। তুলসী শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:

তুলসী - এবিধ সুগন্ধী ঔষধি উদ্ভিদ
তুলসী বিবাহ - হিন্দুসকলৰ এক পৰম্পৰাগত উৎসৱ
তুলসীদাস - এগৰাকী ভাৰতীয় কবি
তুলসী দেৱী - এগৰাকী হিন্দু দেৱী
তুলসী পূজন দিৱস - প্ৰতি বছৰে ২৫ ডিচেম্বৰত উদযাপন কৰা এক দিৱস
তুলসী নাৰায়ণ শৰ্মা - এগৰাকী সাহিত্যিক

শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
বেগম জান (২০১৭ চলচ্চিত্ৰ)

বেগম জান ২০১৭ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী পিৰিয়দ নাট্যধৰ্মী ছবি। এইখনৰ পৰিচালনা আৰু সহ-লেখক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী পৰিচালক শ্ৰীজিৎ মুখাৰ্জীৰ। বেগম জান মুখাৰ্জীৰ প্ৰথম হিন্দী পৰিচালনা। প্ৰযোজনা কৰিছে মুকেশ ভাট, বিশেষ ভাট আৰু প্লে এণ্টাৰটেইনমেণ্টে। ছবিখনৰ কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক সাক্ষী ভাট আৰু শ্ৰী ভেংকটেশ ফিল্মছ; সহযোগী প্ৰযোজক কুমকুম চাইগল। চিনেমেট’গ্ৰাফী গোপী ভগতৰ। গীতৰ কথা, অতিৰিক্ত চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ ৰচনা কৰিছে কৌছাৰ মুনীৰ আৰু ৰাহত ইন্দোৰীয়ে।

২০১৭ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত ছবিখনে মুক্তি পায়। ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ পটভূমিত নিৰ্মিত ছবিখনত বিদ্যা বালানে বেশ্যালয়ৰ গৰাকিনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। এইখন সমালোচকৰ প্ৰশংসিত বাংলা ছবি ৰাজকাহিনীৰ (২০১৫) হিন্দী পুনৰ্নিৰ্মাণ। ছবিখনে নিৰ্মাণ খৰচ ঘূৰাই পাবলৈ সক্ষম হয় আৰু ব্যৱসায়িকভাৱে ইয়াক "এভাৰেজ" বুলি ঘোষণা কৰা হয়।

নিৰ্মাণ

বেগম জান ২০১৫ চনত মুক্তি পোৱা এখন বাংলা ছবি ৰাজকাহিনীৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। ২০১৬ চনৰ জুন মাহৰ পৰা ছবিখনৰ মূল চিত্ৰগ্ৰহণ ২০১৬ চনৰ জুন মাহৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু ২০১৬ চনৰ আগষ্ট মাহত ঝাৰখণ্ডৰ ডুমকা জিলাৰ ৰাণীশ্বৰ ব্লকত সম্পূৰ্ণ হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
হাচা-কেকান

হাচা কেকান বা হাচ্চা কেকান অসমৰ এক অন্যতম জনগোষ্ঠী কাৰ্বিসকলৰ জাতীয় অনুষ্ঠান। ই কৃষি কৰ্মৰ সৈতে জড়িত। অন্যান্য প্ৰায়বোৰ জাতীয় উৎসৱৰ দৰে ইও নৃত্য-গীতপ্ৰধান উৎসৱ। পাহাৰীয়া কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে শস্য চপোৱা কাম শেষ কৰাৰ পাছত মাঘ মাহত সমূহীয়াকৈ এই উৎসৱ পালন কৰে।

ছককেৰয় অৰ্থাৎ ধান ভঁৰাললৈ কঢ়িওৱাৰ পাছত হাচা কেকান নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। ই কেৱল পুৰুষৰ মাজত সীমাৱদ্ধ থাকে। মহিলা বা ছোৱালীয়ে এই উৎসৱত অংশ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে। হাচা কেকান নৃত্যত গীতৰ লগত কোনো বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। এই নৃত্যৰ মূল ব্যক্তিজনক ’লুনচেপ’ বোলা হয়। লুনচেপে নৃত্যৰ আৰম্ভণিতে গীতৰ কলি এটি গাই শেষত “তাং’’ বুলি কৈ ৰৈ দিয়াৰ লগে লগে বাকীসকলে “এ-হা-চা-হা’’ বুলি নিৰ্দ্দিষ্ট সুৰ আৰু তালত কেইবাবাৰো গাই সেই সুৰৰ তালে তালে নৃত্য কৰি থাকে। বিভিন্ন ভঙ্গীমাৰে নৃত্য কৰাৰ অন্তত দলপতি ’লুনচেপ’এ নৃত্য সামৰাৰ ইংগিত দিয়ে। নৃত্য সামৰাৰ শেষত আগলি কলপাত এডোখৰত ন ঠাইত আঁচ টানি হাচা কেকান সামৰা হয়।
কাৰ্বিসকলৰ এই উৎসৱ শ্ৰদ্ধা-ভক্তি আৰু প্ৰেমৰ উৎসৱ। অন্যান্য উৎসৱৰ দৰে হাচ্চা কেকানৰ লগতো কিছু বিশেষ পৰম্পৰা পালিত হয়। ভৈয়ামৰ মাঘ বিহুৰ দৰে প্ৰায় একে সময়তে লখিমী আদৰা এই হাচ্চা কেকান পাহাৰৰ কাৰ্বি জনগোষ্ঠীয়ে পালন কৰে। পাহাৰৰ কাৰ্বি আৰু ভৈয়ামৰ কাৰ্বিসকলৰ মাজত এই উৎসৱ পালনৰ কিছু পাৰ্থক্য দেখা যায়।

পাহাৰৰ কাৰ্বিসকলৰ হাচ্চা কেকানৰ সৈতে ৰিচ’ তেৰাঙৰ (ডেকা চাং) জিৰচংসকলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। জিৰচং হ’ল কাৰ্বি যুৱক-যুৱতীসকলৰ দলৱদ্ধ সামাজিক কামকাজ আৰু ইয়াৰ উৎস হ’ল ৰিচ’ তেৰাং। ছাৰবাছাৰ (গাওঁবুঢ়া) চোতালত সভা পাতি গাঁৱৰ বয়সীয়ালসকলে জিৰচং গঠন কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। এটা জিৰচঙৰ কাৰ্যকাল কমেও তিনিবছৰ হয়। প্ৰতিঘৰ মানুহৰ ডেকা ল’ৰা-ছোৱালী ইয়াৰ সভ্য হোৱাটো বাধ্যতামূলক। এই ডেকা-ডেকেৰীসকলে গাঁৱৰ সমূহীয়া কামকাজবোৰ সফল কৰাত আগভাগ লয়। এটা জিৰচং দলৰ কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পৰত ’ৰিচ’ আৰনাম কাৰফ্লি’ (যুৱ দেৱতাৰ পূজা) পাতে। ইয়াক ৰিছ’ চ্চ’জোন বোলে। এই ৰিছ’ চ্চ’জোনতে হাচ্চা কেকান অনুষ্ঠান উদযাপন কৰা হয়।

ৰীতি-নীতি

জিৰচং দলে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তত হাচ্চা কেকানৰ উপৰিও গাঁৱৰ আঢ্যৱন্ত লোকে ব্যক্তিগতভাৱে হাচ্চা কেকান পাতিব পাৰে। কিন্তু এখন গাঁৱত এনে ব্যক্তিগত হাচ্চা কেকান তিনিঘৰতকৈ অধিকক পাতিবলৈ ৰাইজে অনুমতি নিদিয়ে। ইয়াৰ কাৰণ, হাচ্চা কেকান এক উমৈহতীয়া কাৰ্যৰ ফল। য’তে এই অনুষ্ঠান হয়, ত’তেই জিৰচং দলে সহযোগিতা কৰিবলৈ বাধ্য। সেয়ে, এখন গাঁৱত কেৱল তিনিঘৰে প্ৰতিবছৰে ব্যক্তিগত হাচ্চা কেকান পাতিব পাৰে আৰু প্ৰতিঘৰে একেৰাহে মাথোঁ তিনিবাৰলৈহে পাতিব পাৰে।

হাচ্চা কেকান শস্য সামৰাৰ উৎসৱ। ছাৰবাছাৰ অনুমোদনসাপেক্ষে আৰম্ভ হোৱা হাচ্চা কেকানৰ আয়োজন যুৱক-যুৱতী সকলোৱে হাত উজান দিয়ে। হাচ্চা নৃত্যৰ আগত কৰিবলগীয়া পূজাৰ বাবে বাঁহ আৰু শানথু-মেহেক আনিবলৈ ডেকাসকলে দায়িত্ব লয় আৰু যুৱতীসকলে হাৰ-হাক-হৰ-তিবুক, ছেৰ-ফুমাং(মদ-লাওপানীৰ মজুত সামগ্ৰী) আৰু বাকী ৰাইজে ৱ-পি, ফাক-পি, ৱ-তি-ৱ-চ’ৰ (মুৰ্গী, গাহৰি, কণী) লগতে অন্যান্য সমগ্ৰী যোগাৰ কৰে। ইয়াৰ পিছত, পথাৰৰ পৰা ধান চপাই আনি গুটি ধান উলিয়াই ধানখিনি ’পেলু’ ( কাৰ্বি শিপিনীয়ে বোৱা কাপোৰ) বা আন শুদ্ধ কাপোৰেৰে টোপোলা বন্ধা হয়। এই টোপোলাবোৰক ছক আমানটুং বোলে। পুৰুষসকলে দুটাকৈ ভাৰ বান্ধি আৰু মহিলাসকলে এটাকৈ টোপোলা পিঠিত লৈ গীতৰ তালে তালে নৃত্য কৰি ভঁৰালত এই টোপোলাবোৰ মেলি ধান বাকি থয়। ইয়েই হাচ্চা কেকেনৰ মূল আচাৰ। ইয়াক আৰকয় ছককেৰয় বোলে।

হাচ্চা কেকান গীত

হাচ্চা কেকান অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা গীতসমূহৰ কিয়দংশ এনেধৰণৰ:

অসমীয়া ভাঙনি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা

পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ তুৰাত অৱস্থিত। এই জিলাখনৰ আয়তন ৩৭১৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ৬৪৩,২৯১ জন। ২০১১ চনলৈকে ই পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ পিছতে মেঘালয়ৰ সাতখন জিলাৰ দ্বিতীয়খন আটাইতকৈ জনবহুল জিলা আছিল।

পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখন মেঘালয়ৰ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত। জিলাখনৰ পূব দিশত আছে পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলা, দক্ষিণ-পূবত আছে দক্ষিণ গাৰো পাৰ্বত্য জিলা, উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিম দিশত অসমৰ গোৱালপাৰা জিলা আৰু দক্ষিণ দিশত আছে বাংলাদেশ।

ইতিহাস

১৯৭৬ চনৰ ২২ অক্টোবৰত গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখনক পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা আৰু পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলা নামেৰে দুখন জিলালৈ বিভক্ত কৰা হয়। পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখনক বৰ্তমানৰ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা আৰু ১৯৯২ চনৰ জুন মাহত দক্ষিণ গাৰো পাৰ্বত্য জিলালৈ পুনৰ বিভক্ত কৰা হয়।

অৰ্থনীতি

ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰত ফুলবাৰী-ধুবুৰী দলং

ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰত ফুলবাৰী-ধুবুৰী দলং সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত, জিলাখন অসমৰ ধুবুৰী হৈ পশ্চিম বংগৰ সৈতে সংযোগ কৰা হ’ব আৰু ই দলংখন দেশৰ আটাইতকৈ দীঘল দলং হ’ব। ধুবুৰীৰ পৰা মহেন্দ্ৰগঞ্জ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তলৈকে বিস্তৃত ৰে’ল লাইনে সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ অৰ্থনীতি সলনি কৰিব পাৰে।

জনগাঁথনি

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই জিলাখনৰ জনসংখ্যা ৬৪৩,২৯১ জন, বা বাৰমোণ্ট যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সমান৷ ২০১১ চনত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা জিলাখনে ভাৰতৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত ৫১৪তম স্থান লাভ কৰিছে। জিলাখনৰ জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব ৷ ২০০১-২০১১ লৈকে ইয়াৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ২৪.০২% । ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ৯৭৯ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৬৮.৩৮% ৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান

নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান হৈছে সামাজিক গাঁথনি আৰু লিংগক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা মনোবিজ্ঞানৰ এক প্ৰকাৰ। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞানে পুৰুষৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা কৰা ঐতিহাসিক মানসিক গৱেষণাৰ সমালোচনা কৰে। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান নাৰীবাদৰ মূল্যবোধ আৰু নীতিৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত।

লিংগভিত্তিক বিষয়ক বহুতো ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি আৰু ই যথেষ্ট বিতৰ্কিতও হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে: মানুহৰ নিজৰ লিংগ চিনাক্তকৰণৰ ধৰণ (যেনে: পুৰুষ, মহিলা, জেণ্ডাৰকুইয়াৰ; কিন্নৰ বা চিছজেণ্ডাৰ), লিংগৰ সৈতে জড়িত সমাজৰ গাঁথনিয়ে তেওঁলোকৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱ(লিংগ স্তৰ), ব্যক্তিৰ জীৱনত লিংগৰ ভূমিকা (যেনে:ষ্টেৰিঅ’টাইপিকেল লিংগ ভূমিকা হিচাপে) আৰু অন্যান্য যিকোনো লিংগ সম্পৰ্কীয় বিষয়।

এই অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনৰ আঁৰৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে সমাজৰ বৃহত্তৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশৰ ভিতৰত ব্যক্তিক বুজা। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞানে নাৰীৰ অধিকাৰৰ ওপৰত প্ৰবল গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। মনোবিশ্লেষণে ক্লিনিকেল বা চিকিৎসা পদ্ধতি হিচাপৰ ৰূপ ল'লে আৰু নাৰীবাদ ৰাজনৈতিক কৌশল হিচাপে গঢ় লৈ উঠিল।

নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান শব্দটো প্ৰথমে কেৰেন হৰ্ণীয়ে উদ্ভাৱন কৰিছিল। ১৯২২–১৯৩৭ চনলৈকে হৰ্ণীয়ে এই বিষয়ত লিখা প্ৰবন্ধৰ সংকলন গ্ৰন্থ ফেমিনাইন চাইক’লজীত নাৰী, সম্পৰ্ক আৰু নাৰী মনোবিজ্ঞানৰ ওপৰত সমাজৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে পূৰ্বতে ৰখা বিশ্বাসসমূহৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে।

মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ আৰম্ভণিতে নাৰী মনোবিজ্ঞানৰ পথত অতি কম তথ্য উপস্থাপন কৰা হয়। বহু মহিলাই অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া নাছিল কাৰণ তেওঁলোকে প্ৰথমতে নিজকে নিপীড়িত হোৱাৰ কথা উপলব্ধি কৰা নাছিল। আমেৰিকাত কাৰ্যকৰীতাবাদী আন্দোলন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত লিংগ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত বিদ্যায়তনিক মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰু নাৰীৰ আৰ্হি মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশ ঘটিছিল।

ফ্ৰয়েডৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ সংজ্ঞা (প্ৰেম আৰু কাম কৰাৰ ক্ষমতা)ৰ পৰা নাৰীক বাদ দিয়া হৈছিল কাৰণ মহিলাসকলে চাকৰি বিচৰাৰ কাৰণ পুৰুষত্বৰ জটিলতা বা পুৰুষৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা বুলি কোৱা হৈছিল। ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনৰ ভিতৰত আমেৰিকাত ঘৰৰ বাহিৰত কাম কৰা মহিলাৰ শতকৰা হাৰ ৪৩ৰ পৰা ৫১লৈ বৃদ্ধি পাইছিল। যদিও মহিলাসকলে মাতৃ আৰু প্ৰদানকাৰীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হোৱাত অসুবিধা পোৱা বুলি কয়, তেওঁলোকে সন্তান জন্ম দিয়াৰ পৰা শূন্যতা পূৰণ কৰাৰ উপায় বিচাৰি পাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
দেহাট বিবি

দেহাট বিবি, দেহাট দেদও, কাশ্মীৰৰ পৃষ্ঠপোষক সন্ত শ্বেখ নূৰ-উদ-দিন (নুন্দ ৰেছি)ৰ শিষ্য আছিল। ভনীয়েক বেহাট বিবিৰ সৈতে তাইক কেতিয়াবা ছাট’আ কোৰি বুলিও কোৱা হয়, আক্ষৰিক অৰ্থত নুণ্ড ৰেছিৰ ছোৱালী শিষ্য বা ছোৱালী ছাত্ৰী।
বেহাট বিবি আৰু দেহাট বিবি পেছাত গাঁৱৰ পাটোৱাৰী আৰু চুফী সাধুৰ প্ৰভাৱত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা কাশ্মীৰী পণ্ডিত এজনৰ কন্যা আছিল।

তেওঁলোকৰ আধ্যাত্মিকতাৰ উচ্চ অৱস্থা আৰু জ্ঞানৰ গভীৰতা আৰু বিস্তৃতিৰ সাক্ষ্য এইটোৱেই যে ছোৱালী দুজনী নুন্দ ৰেছিৰ একমাত্ৰ পৰিচিত নাৰী খলিফা হৈ পৰিছিল। কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ ছাৰ (চ্ৰাৰ শ্বৰীফ) গাঁৱৰপৰা কেইমাইলমান দূৰৈৰ জালছু নামৰ গাঁৱত দুয়োকে সমাধিস্থ কৰা হৈছে। শ্বেখ নূৰ-উদ-দিন আৰু ধৰ্মান্তৰক ছায়েদ মহম্মদ হামাদানীৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন বৈঠকত উপস্থিত আছিল দুয়োগৰাকী ভগ্নী। এনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সভাত দুগৰাকী মহিলা শিষ্যৰ উপস্থিতিয়ে নিশ্চিত কৰে যে তেওঁলোকক ৰেশীসকলে অতিশয় সন্মান কৰিছিল।

হামাদানীয়ে শাৰীৰিকভাৱে দুৰ্বল ৰেশীক দেখি তেওঁ মন্তব্য কৰিলে যে তেওঁ (নুন্দ ৰেশীয়ে) নিজৰ ঘোঁৰাটো (তেওঁৰ শৰীৰটো) ইমান দুৰ্বল অৱস্থাত ৰাখিব নালাগে। তাৰ উত্তৰত ৰেশিয়ে কয় যে এবাৰ "নাফাছ" (শাৰীৰিক প্ৰয়োজনীয়তা) নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ অন্যথা ভালদৰে খুৱাই খোৱা ঘোঁৰাৰ দৰেই ই পৰিচালনা কৰিব নোৱাৰা হৈ পৰিব পাৰে। দেহাট বিবিয়ে মন্তব্য কৰা বুলি কোৱা হয়, "যিসকলে ইতিমধ্যে গন্তব্য বা লক্ষ্যত উপনীত হৈছে, তেওঁলোকক ৰাইড বা চাবুকৰ প্ৰয়োজন নাই।" ইয়াৰ প্ৰতি ছায়েদ হামাদানীয়ে তেওঁক সুধিব লাগে, তেওঁক কোনে সেই লক্ষ্যত উপনীত হোৱা বুলি ভাবিছিল? দেহাট বিবিয়ে উত্তৰ দিছিল বুলি কোৱা হয়, "যিসকলে নিজকে আত্মৰ কবলৰপৰা মুক্ত কৰিছে।" ছোৱালী নে ল’ৰা বুলি সোধাত দেহাট বিবিৰ উত্তৰটো সহজ আছিল যদিও ইমানেই গভীৰ গভীৰতাৰে ভৰি পৰিছিল যে সকলোকে বাকৰুদ্ধ কৰি পেলাইছিল; "যদি মই অস্তিত্বহীন (পাৰ্চী ভাষাত neest) তেন্তে মই ছোৱালী বা ল'ৰা নহয়; কিন্তু যদি মই অস্তিত্বহীন (পাৰ্চী ভাষাত আছে), তেন্তে মই একো নহয়।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাশ্মীৰী ব্যক্তি
মোজাম্মিল হক

মোজাম্মিল হক অসমৰ মাধ্যম আন্দোলনৰ প্ৰথম শ্বহীদ। ১৯৫৭ চনৰ ১৪ জুনত দৰং জিলাৰ মঙলদৈত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল নাছিৰুদ্দিন আহমেদ আৰু মাক হামিদা বেগম। ১৯৭২ চনৰ ৫ অক্টোবৰৰ দিনা মাধ্যম আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈ কিছুমান বঙালী দুৰ্বৃত্তৰ হাতত আহত হয় আৰু পিছদিনা ৬ অক্টোবৰত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পাতালত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

মাধ্যম আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ

উচ্চশিক্ষাৰ মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ে ১৯৬৮ চনত গ্ৰহণ কৰা ত্ৰি-ভাষা সূত্ৰ গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়েও গ্ৰহণ কৰিছিল। কিন্তু ৰাজনৈতিক হেচাত ১৯৭২ চনৰ ৬ জুনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শৈক্ষিক পৰিষদে সিদ্ধান্ত লয় যে পৰীক্ষাৰ বহীসমূহত অসমীয়া আৰু ইংৰাজীৰ উপৰিও বঙালী ভাষাতো লিখিব পাৰিব। এই সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰসন্থা আৰু আইন মহাবিদ্যালয়ে যুটীয়াভাবে নেতৃত্ব লোৱা আন্দোলনত বাধ্য হৈ বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই অৱশেষত এই সিদ্ধান্ত উঠাই লয়।

ইফালে অসম চৰকাৰ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এই কাৰ্যত অসন্তুষ্ট হ’ল। সেয়েহে অসম চৰকাৰে সেই একে বছৰৰে ২৩ ছেপ্তেম্বৰত বিধান সভাত বৰাক উপত্যকাত এখন বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপনৰ প্ৰস্তাৱ লয়।এই প্ৰস্তাৱৰ উদ্দেশ্য আছিল বৰাক উপত্যাকাত বঙালী ভাষাক উচ্চশিক্ষাৰ মাধ্যম কৰা। লগতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যাকাৰো বঙালী প্ৰধান অঞ্চলসমূহৰ মহাবিদ্যালয়সমূহক প্ৰস্তাৱিত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীন কৰা।

অসম বিধান সভাৰ এই প্ৰস্তাৱৰ বিৰুদ্ধে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা খৰ্গহস্ত হৈ উঠিল। অসমৰ ভৌগলিক পৰিসীমাৰ ভিতৰত একমাত্ৰ অসমীয়াই উচ্চ শিক্ষাৰ মাধ্যম হোৱাৰ দাবীত আছুৱে ৩০ ছেপ্তেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা কাৰ্যনিৰ্বাহকত সৰ্বাত্মক আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু সেই মৰ্মে ৫ অক্টোৱৰত ১২ ঘণ্টীয়া অসম বন্ধৰ ঘোষণা কৰা হয়।

৫ অক্টোবৰৰ দিনা মোজাম্মিলে অসম বন্ধ সফল কৰিবলৈ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল। সেই সময়ত তেওঁ অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। এনেতে খবৰ পোৱা গ’ল যে খাৰুপেটীয়াৰ কিছুমান মাধ্যম আন্দোলন বিৰোধী লোকে বন্ধৰ বিৰোধ কৰি দোকান-পোহাৰ খোলা ৰাখিছে। সেই কথা শুনি কেইজনমান আন্দোলনৰ স্বেচ্ছাসেৱকৰ লগত মোজাম্মিল হকেও এখন ট্ৰাকত উঠি দোকান-পোহাৰবোৰ বন্ধ কৰিবলৈ মঙলদৈৰ পৰা খাৰুপেটীয়ালৈ ঢাপলি মেলিলে।

তথ্যউৎস

লগতে চাওক

মাধ্যম আন্দোলন (অসম)

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মাধ্যম আন্দোলন
থমাছ হেনৰী হাক্সলি

থমাছ হেনৰী হাক্সলি (; ৪ মে', ১৮২৫ – ২৯ জুন, ১৮৯৫) এজন ব্ৰিটিছ জীৱবিজ্ঞানী আছিল। চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ বিৱৰ্তন তত্ত্বৰ এজন আগশাৰীৰ সমৰ্থক তেওঁ জুলিয়ান, এলডাছ আৰু এণ্ড্ৰু হাক্সলীৰ ককাক আছিল। তেওঁ সংগঠিত ধৰ্মৰ সমালোচনা কৰিছিল আৰু নিজৰ মতামত প্ৰকাশৰ বাবে "অজ্ঞানী" আৰু "অজ্ঞানতাবাদ" শব্দ দুটাৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

১৮৫০ চনৰ দশক

সাধাৰণ পোক-পৰুৱাৰ জীৱনতো যি ব্যক্তিয়ে যন্ত্ৰণা আৰু বেয়াৰ মাজত এক নিৰ্দিষ্ট, অবিচ্ছেদ্য, সংযোগ বিচাৰি পায়, তেওঁ অধিক সাহস আৰু নম্ৰতাৰে নিজৰ অংশৰ দুখ-কষ্ট সহ্য কৰিব; আৰু যিকোনো ক্ষেত্ৰতে, ঈশ্বৰৰ শাসনৰ সেই দুৰ্বল আৰু মিঠা ধ্বনিযুক্ত তত্ত্ববোৰক সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চাব যিয়ে আমাক পতিয়ন নিয়াব বিচাৰে যে বিষ কেৱল এটা ভুল বা ভুল—পিছত শুধৰাই ল’ব। আনহাতে, জীৱৰ মাজত সুখৰ প্ৰাধান্য—তেওঁলোকৰ অগণন সৌন্দৰ্য্য—আৰু উচ্চতমৰ পৰা নিম্নলৈকে সকলোকে গ্ৰাস কৰা ৰহস্যময় আৰু বিস্ময়কৰ সমন্বয়ই আধুনিক ‘মানিচিয়ান’ তত্ত্বৰ সমানেই তীব্ৰ খণ্ডন আগবঢ়ায়; এই তত্ত্বই পৃথিৱীখনক কেৱল উপযোগিতামূলক উদ্দেশ্যৰ বাবে বহুত চকুলোৰে চলি থকা এখন 'দাস-মিল' বুলি দেখুৱাইছে।
প্ৰাকৃতিক ইতিহাসে আমাৰ ব্যৱহাৰিক জীৱনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাব পৰা আন এটা উপায় আছে—আৰু সেয়া হ’ল আমাৰ সূক্ষ্ম অনুভূতিৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ; নান্দনিক আনন্দৰ সকলো উৎসৰ ভিতৰত এইটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ।
- "প্ৰাকৃতিক ইতিহাস বিজ্ঞানৰ শৈক্ষিক গুৰুত্ব" (১৮৫৪)
প্ৰাকৃতিক ইতিহাসৰ কোনো জ্ঞান নথকা কোনোবা এজনৰ বাবে দেশ বা সাগৰৰ পাৰত খোজ কঢ়াটো আচৰিত ধৰণৰ শিল্পকৰ্মৰে ভৰা গেলেৰীৰ মাজেৰে খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ দৰেই; ইয়াৰে ন দশম ভাগ বেৰৰ ফালে মুখ কৰি আছে।
- "প্ৰাকৃতিক ইতিহাস বিজ্ঞানৰ শিক্ষামূলক গুৰুত্ব" (১৮৫৪) পৃষ্ঠা ২৯

১৮৬০ চনৰ দশক

এইটো সঁচা যে দাৰ্শনিকসকলে যদি কষ্ট পাইছে, তেন্তে তেওঁলোকৰ কাৰণৰ যথেষ্ট প্ৰতিশোধ লোৱা হৈছে। বিলুপ্ত ধৰ্মতত্ত্ববিদসকলে হাৰকিউলিছৰ কাষত ডিঙি চেপি হত্যা কৰা সাপৰ দৰে প্ৰতিটো বিজ্ঞানৰ দোলনাৰ চাৰিওফালে পৰি আছে; আৰু ইতিহাসে সাক্ষ্য দিয়ে যে যেতিয়াই বিজ্ঞান আৰু গতানুগতিকতাৰ বস্তুনিষ্ঠ বিৰোধিতা কৰা হৈছে, তেতিয়াই গতানুগতিকতাক সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস নহ’লেও ৰক্তক্ষৰণ আৰু ঘাঁ হৈ যুঁজৰ পৰা পিছুৱাই যাবলৈ বাধ্য কৰা হৈছে; যদি হত্যা কৰা নহয়। কিন্তু গতানুগতিকতা হৈছে চিন্তা জগতৰ বোৰ্বন হুইস্কি। ই না শিকে, পাহৰিও নাথাকে; আৰু যদিও বৰ্তমান ই বিভ্ৰান্ত আৰু লৰচৰ কৰিবলৈ ভয় কৰে, তথাপিও ই আগৰ দৰেই সাজু হৈ আছে যে আদিপুস্তকৰ প্ৰথম অধ্যায়ত প্ৰকৃত বিজ্ঞানৰ আৰম্ভণি আৰু অন্ত আছে...
- ডাৰউইনিয়ান: প্ৰজাতিৰ উৎপত্তি (১৮৬০)
জীৱনটো বহুত চুটি, হেৰুৱা কথা এটা বাৰে বাৰে উত্থাপন কৰি সময় নষ্ট কৰিব নোৱাৰি।
- ৰয়েল ইনষ্টিটিউচনত দিয়া বক্তৃতাত ৰিচাৰ্ড ওৱেনে গৰিলাৰ মগজুৰ বিষয়ে ইতিমধ্যে সাধাৰণতে খণ্ডন কৰা দাবী বাৰে বাৰে কোৱাৰ সময়ত এইটোৱেই আছিল বহুতো বিতৰ্কৰ ভিতৰত এটা। এথেনিয়াম (১৩ এপ্ৰিল, ১৮৬১) পৃ. ৪৯৮; ব্ৰাউন ভল. ২, পৃ. ১৫৯
সত্যটো হ’ল তেওঁ আক্ৰমণ চলাওঁতে এটা গুৰুতৰ ভুল কৰিছিল, আৰু এতিয়া তেওঁৰ একমাত্ৰ পলায়ন হ’ল মৌন হৈ থকা আৰু মানুহক তেওঁৰ উন্মোচনৰ কথা পাহৰি যাবলৈ দিয়া। বিজ্ঞানৰ সমগ্ৰ ইতিহাসত এনেকুৱা এটা ক্ষেত্ৰ হোৱা নাই বুলি মই নাভাবো য’ত এজন বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে নিজকে ইমান লজ্জাজনক স্থানত ৰাখিছে।
- মানুহ আৰু বান্দৰৰ মগজুৰ ওপৰত ৰিচাৰ্ড ওৱেনৰ মতামতৰ ওপৰত, জে.ডি.হুকাৰলৈ লিখা এখন পত্ৰত (২৭ এপ্ৰিল, ১৮৬১)

উৎস

শ্ৰেণী: বিজ্ঞানী
অসমীয়া (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। অসমীয়া শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে।
অসমীয়া কবিতা
অসমীয়া খবৰ
অসমীয়া খাদ্যাভ্যাস
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
অসমীয়া জাতি
অসমীয়া বৰ্ণমালা
অসমীয়া ব্যাকৰণ
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ
অসমীয়া ভাষা
অসমীয়া ভাষা আন্দোলন
অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা
অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা সাহিত্যিকসকল
অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা
অসমীয়া মানুহ
অসমীয়া যুক্তাক্ষৰ
অসমীয়া লিপি
অসমীয়া লিপিৰ বুৰঞ্জী
অসমীয়া লোক-সংস্কৃতি
অসমীয়া লোকগীত
অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া
অসমীয়া সাহিত্য
অসমীয়া সাহিত্যৰ অৰুণোদয় যুগ
অসমীয়া সাহিত্যিকৰ ছদ্ম নাম আৰু বিভূষিত উপাধিৰ তালিকা
অসমৰ পৰম্পৰাগত পুখুৰী খনন

শিৱসাগৰ পুখুৰী|
প্ৰাচীন অসমত পুখুৰী খনন এক পৰম্পৰাগত কাৰ্য হৈ পৰিছিল৷ অসমত ৰাজত্ব কৰা বিভিন্ন ৰজা বা ৰাজবংশীয় লোকে বিভিন্ন উদ্দেশ্য, যেনে; প্ৰজাক খোৱাপানী যোগান, যুদ্ধ জয়ৰ চিন হিচাপে, ৰাজ্যৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ, জলসিঞ্চন, সৌন্দৰ্য বৰ্ধন আৰু স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে সময়ে সময়ে পুখুৰী খন্দাইছিল আৰু ই পৰম্পৰাত পৰিণত হৈছিল৷ অসমত প্ৰাচীন কালৰ পৰা মধ্য যুগলৈ বিভিন্ন শাসকে খন্দা পুখুৰীত কিছুমান বিশেষ কৌশলগত প্ৰযুক্তি প্ৰয়োগ কৰিছিল৷ অসমত বহু পুৰণি পুখুৰী এতিয়াও অক্ষত অৱস্থাত আছে৷ তাৰ ভিতৰত শালস্তম্ভ বংশৰ ৰজা হজৰবৰ্মনএ খন্দোৱা শোণিতপুৰৰ হজৰাপাৰৰ “হজৰ পুখুৰী’’ সবাতোকৈ প্ৰাচীন পুখুৰী বুলি চিহ্নিত৷

পুখুৰী খনাৰ কাৰণ

নগাঁওস্থিত বটদ্ৰৱা থানৰ অন্তৰ্গত আলি পুখুৰী।|
প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমত বিভিন্ন কাৰণত পুখুৰী খনা হৈছিল৷ ৰজা-মহাৰজাসকলে যুদ্ধ জয় বা কোনো বীৰ-বীৰাঙ্গনাৰ স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে পুখুৰী খন্দোৱাৰ উপৰি ৰজা বা ডা-ডাঙৰীয়াসকলে প্ৰজাৰ হিতৰ বাবে আৰু ব্যক্তিগত উদ্দেশ্যত পুখুৰী খনাইছিল৷ খোৱাপানীৰ বাবে, কঠিয়া টিওৱাৰ বাবে, ৰজাঘৰীয়া পূজা-সেৱা, চাওফা বা নাংফাৰ শ ধোৱা, মৈদামত ব্যৱহৃত কোৰ ধোৱা, নাঙল ধোৱা, ৰজাঘৰীয়া সাজ-পাৰ ধোৱা, মাছ পোহা, নাওখেল আদিৰ বাবে পুখুৰী খন্দোৱা হৈছিল৷

পুখুৰীৰ ঐতিহাসিক নাম

বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন উদ্দেশ্যেৰে খন্দা পুখুৰীবোৰৰ প্ৰয়োগৰ দিশলৈ চাই কিছুমান নাম ৰখা হৈছিল৷ যুৰীয়া পুখুৰী, পূজাঘৰৰ পুখুৰী, নাকলগা পুখুৰী, গোলাঘৰৰ পুখুৰী, জামুকতলৰ পুখুৰী আদি এনে পুখুৰী৷ চাংৰুং ফুকন, মাটি চেলেকা বৰুৱা

নাগস্তম্ভ

পানীৰ উঁহ বিচাৰি বিচাৰি যি ঠাইতে চাকি নুমাই যায়, তাতে নাগপোতা হয়৷ সেই কাৰণে সেই যুগৰ পুখুৰীবোৰক নাগপোতা বা নাগফুটা পুখুৰী বোলা হৈছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি হ'ল সংস্কৃতিৰ প্ৰকাৰসমূহৰ লগত সম্পৰ্কিত এটা মুখ্য ধাৰণা। জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক সাধাৰণ জনতাৰ সংস্কৃতি বুলি কোৱা হয়। অৰ্থাৎ জনসাধাৰণে যি কৰে, যেনেকৈ কৰে, যাক ভালপায় আৰু যি অনুশীলন কৰে সেয়ে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি।"জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি" বিষয়টো ১৯ শতিকা বা তাৰো আগেয়ে উত্থান হোৱা বুলি জনা যায়। পৰম্পৰাগত ভাৱে এই সংস্কৃতি দুৰ্বল শিক্ষা ব্যৱস্থা তথা নিম্ন বৰ্গৰ লোকৰ সৈতে জড়িত বুলি ধৰা হয়।

পটভূমি

ৰেইমণ্ড উইলিয়ামছৰ মতে প্ৰায় ৬০০ বছৰ পূৰ্বতে ইংৰাজী Popular শব্দটো আইন-কানুন বিষয়ক তথা ৰাজনৈতিক শব্দ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল। ষষ্ঠ শতিকাত "জনপ্ৰিয়" চৰকাৰ শব্দটোৱে সকলো জনসাধাৰণৰ সমৰ্থন লাভ কৰা এটা ৰাজনৈতিক অৱস্থাক বুজাইছিল, কিন্তু ইয়াৰ সৈতে নীচ বা নিকৃষ্ট ধাৰণা এটাও সংযুক্ত হৈ আছিল। সেই নীচ ধাৰণাৰ পৰাই ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰা আজি পৰ্যন্ত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিয়ে নিম্নমানৰ কৰ্মক বুজাই আহিছে। সেয়েহে আধুনিক সংস্কৃতিতাত্বিক সকলে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক মূল্যবোধ আৰু নান্দনিক ৰুচি অৱনমিত কৰাৰ অভিযোগত সমালোচনা কৰি আহিছে। এই সন্দৰ্ভত মেথিউ আৰ্ণল্ড (Metthew Arnold)ৰ পৰা থিয়ডৰ এডৰ্নো (Theodore W. Adorno )লৈকে বহুতো সংস্কৃতিবিদে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিপৰীতে শাস্ত্ৰীয় বা অভিজাত সংস্কৃতিৰ ধাৰণাক সমৰ্থন কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে জনপ্ৰিয় কলা-সংস্কৃতিয়ে সংস্কৃতিক অপসংস্কৃতিৰ গুৰিলৈ অৱনমিত কৰিছে। ব্ৰিটিছ সংস্কৃতিবিদ ষ্টুৱাৰ্ট হ'লে (Stuart Hall) ১৯৬৪ চনত "The popular art" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিষয়ে সবিশেষ আলোচনা কৰে। তেওঁৰ গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক সহজে চিনিব পাৰি বুলি উল্লেখ কৰিলেও পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নিজেই "Notes on Deconstructing The popular" ৰচনাৰ যোগেদি তেওঁৰ এই ধাৰণাক সলনি কৰিছে। হ'লৰ নতুন মত অনুসৰি জনপ্ৰিয়ৰ নিজৰ স্থিৰিকৃত মত থাকিব নোৱাৰে, নিদিৰ্ষ্ট বিষয়বস্তুবিহীন সংঘাতৰ এক সংশোধনকেন্দ্ৰ। হ'লে জনপ্ৰিয়ৰ সংজ্ঞা দিবলৈ গৈ হলিউদৰ বক্স অফিচ হিট হোৱা চিনেমাৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি কৈছে যে গ্ৰাহকে ধন খৰচ কৰিবলৈ ভাল পোৱাটোৱেই হ'ল জনপ্ৰিয়।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ পৰিসৰ

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিয়ে সাধাৰণতে অধিকাংশ লোকে পচন্দ কৰা সংস্কৃতিক সামৰে। বেছিভাগতে কিছুমান বৃহৎ ব্যৱসায়ী বা বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠানে ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থত এই সংস্কৃতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। সেয়েহে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত সৃজনাত্মক বৈশিষ্ট্যক গুৰুত্ব দিয়া নহয়। উদাহৰণস্বৰূপে বৰ্তমান চলচ্চিত্ৰ জগতত বেছিকৈ মচলাযুক্ত ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। দৰ্শকসকলেও ইয়াত কোনো সৃজনাত্মক গুণ নিবিচাৰে। জন ষ্টৰিৰ "Cultural Theory and Popular Culture"‌ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ কেইটামান বৈশিষ্ট্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। যেনে-
অধিকাংশ মানুহে ভালপাব লাগিব
নিম্ন মানৰ সংস্কৃতি
সাধাৰণ জনসাধাৰণে ভালপাব লাগিব
নিজৰ বাবে নিজেই নিৰ্মাণ কৰিব লাগিব

উৎস সমূহ

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন উৎস সমূহ হৈছে:
বোলছবি
দূৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠান
দূৰদৰ্শন ৰ বিজ্ঞাপন
এনিমেছন
জনপ্ৰিয়সংগীত
ক্ৰিয়া
সংগঠন
ফেশ্বন
কিতাপ
কমিক্স
অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ
ভিডিঅ'গেম
আন্তঃজাল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি