ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিজ্ঞানীৰ বিচিত্ৰ বতৰা

বিজ্ঞানীৰ বিচিত্ৰ বতৰা হৈছে ডিম্বেশ্বৰ চলিহাই অসমীয়া ভাষাত ৰচনা কৰা এখন গ্ৰন্থ।

উদ্ধৃতিসমূহ

সত্যৰ অন্বেষণত ব্ৰতী বিজ্ঞানীসকলে জীৱনত বহুতো কৰুণ সমস্যাৰ সন্মুখীন হয় - তাক নপঢ়িলে বুজিব নোৱাৰি।
বিজ্ঞানীসকলে ওৰে জীৱন বিজ্ঞান চৰ্চা কৰিয়েই কটায়। নজনাক জনাৰ আৰু নোপোৱাক পোৱাৰ আশাতে তেওঁলোক চিৰজীৱন বন্দী।
বিজ্ঞানীসকলৰ জীৱন চৰিত অধ্যয়ন কৰিলে দেখা যায় যে এওঁলোকৰ জীৱন নানা বিচিত্ৰতাৰে পৰিপূৰ্ণ। বিজ্ঞান চৰ্চাই মূল লক্ষ্য যদিও কোনোজন গায়ক, কোনোজন বাদক, কোনোজন চিত্ৰকৰ, কোনোজন সাংবাদিক, কোনোজন পাৰ্লিয়ামেণ্টৰ সদস্য আৰু কোনোজন খুহুতীয়া কথাৰ ভঁৰাল। এওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে কিবা নহয় কিবা একোটা উপৰুৱা নিচা থাকে।
বেজিৰ জ্বলা মনা অথচ কুঠাৰৰ জ্বলা নমনা এই বিজ্ঞানীসকলৰ জীৱনত কিমান যে সৰু-ডাঙৰ ৰসাল আৰু কৌতূহলজনক ঘটনা ঘটে - কল্পনা কৰাই টান।
একোটা আৱিষ্কাৰ লৈ দুজনা বিজ্ঞানীৰ মাজত মাজে-সময়ে কাজিয়া লগা দেখা যায়। ইয়াৰ মূল কাৰণ হ'ল - দুজনা বিজ্ঞানীয়ে দুঠাইত একোটা কামৰ ওপৰতে গৱেষণা কৰাটো। একেধৰণৰ বস্তুৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ ফল একেই হ'ব। তাৰে এজনে আগতে প্ৰকাশ কৰি দিলে আনজনে ঠোঁট-মোট চেলেকিব লগাত পৰে।
ৰাজনীতিবিদ একোজনে তেওঁৰ বক্তৃতাত শতকৰা আশীটামান মিছা কথা কোৱাটো সাধাৰণ কথা। কোনোবা চকু চৰহাই তাকে ভুল বুলি ক'লে তাৰো উপায় থাকে। বিবৃতি একোটা দি নাই কোৱা বা সংবাদদাতাই ভুলকৈ পৰিৱেশন কৰিছে বুলি ক'লেই সৰ্বদোষ মাফ হৈ যায়। বিজ্ঞানীসকলক এনে বেমাৰে সাধাৰণতে নাপায়।
প্ৰখ্যাত বিজ্ঞানীসকলে সাধাৰণ মানুহৰ আগত সাধাৰণতে নিজৰ যশস্যাৰ ঢোল কোবাই নুফুৰে। কিন্তু তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই আত্মগৌৰৱৰ ঊৰ্ধত নহয়। প্ৰত্যেকেই সুবিধা পালেই নিজৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব দাবী কৰিবলৈ বিচাৰি ফুৰে।
প্ৰখ্যাত বিজ্ঞানী, কলাকাৰসকলে সাধাৰণতে সকলোকে সমান চকুৰেই চায় - তেহেলৈ তেওঁ সদাগৰেই হওক বা বাটৰ ভিক্ষাৰীয়েই হওক, বিদ্বানেই হওক বা গোটগৰুৱেই হওক।

উৎস
দূৰদৰ্শন এটি যন্ত্ৰ

দূৰদৰ্শন এটি যন্ত্ৰ হল ২০১৬ বৰ্ষৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত মুক্তি পোৱা এখন হাস্যৰসাত্মক অসমীয়া ভাষাত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালনা কৰিছে ৰাজেশ ভূঞাই, কাহিনী হিমাংশু প্ৰসাদ দাসৰ। যতীন বৰা, উৎপল দাস, প্ৰস্তুতি পৰাশৰ আৰু মুনমী ফুকনে এই ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখন সমগ্ৰ অসমতে সফল ৰূপে বিবেচিত হৈছে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

’দূৰদৰ্শন এটি যন্ত্ৰ’ ছবিখনৰ কাহিনীৰ পটভূমি ১৯৮৫-১৯৯০ চনৰ। শান্তিপুৰ নামৰ এখন গাঁও; যিখন গাঁও চহৰৰ পৰা বহু দূৰত অৱস্থিত, গাঁওখনলৈ যাবলৈ নাই এখনো দলং, নাৱেৰে নৈ এখন পাৰ হৈ অহা-যোৱা কৰিব লাগে। সেইখন গাঁৱৰ মানুহে কেতিয়াও টি.ভি দেখা পোৱা নাই। গাঁওখনৰ কৈলাস নামৰ এজন লোকে সেইখন গাৱলৈ টি.ভি এটা লৈ আহে প্ৰথমে বাছৰ ওপৰত, তাৰপিছত নাও আৰু তাৰপিছত থেলাগাড়ীত। এনেদৰে টি.ভিৰ অনুষ্ঠান চাবলৈ প্ৰথম প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ গাঁৱৰ বহুতো লোক কৈলাসহঁতৰ ঘৰলৈ আহে। ছবিখনৰ কাহিনীভাগ ফ্লেচবেকত দেখুওৱা হৈছে।

অভিনয়ত

যতীন বৰা - কৈলাস
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ - পূৰ্ণিমা
উৎপল দাস - বিতুল
মুনমী ফুকন - চেলিমা
সৌৰভ হাজৰিকা
চেতনা দাস
প্ৰসেনজিৎ বৰা
হিমাংশু প্ৰসাদ দাস

সংগীত

বোলছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা তথা গীত ৰচনা কৰিছিল মৌচম গগৈয়ে ।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:২০১৬ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সাহিত্য দেশী আৰু বিদেশী

সাহিত্য দেশী আৰু বিদেশী এখন অসমীয়া গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ লেখক ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা ৷ গ্ৰন্থখন প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছিল ২১ ডিচেম্বৰ ১৯৮৮ চনত৷ দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায় ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৬ চনত আৰু তৃতীয় তথা বনলতা সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছিল ২০০১ চনত৷ গ্ৰন্থখনত অসমীয়া সাহিত্য আৰু ভাৰতীয় সাহিত্যৰ লগতে পাশ্চাত্যৰ কিছু কিছু নিৰ্বাচিত সাহিত্যকৰ্মৰ বিষয়ে আলোচনা আগবঢ়াইছে৷ গ্ৰন্থখনৰ শিৰোনাম সম্পৰ্কত প্ৰথম সংস্কৰণৰ পাতনিত গ্ৰন্থকাৰে এনেদৰে উল্লেখ কৰিছে----

গ্ৰন্থকাৰৰ পৰিচয়

সাহিত্য সমালোচক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ,সম্পাদক,অধ্যাপক ড॰ প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৪ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত জিলাৰ নিতাইপুখুৰী মৌজাৰ দেওডুবী গাঁৱত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম বুদকান্ত বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম পেচন্দা বৰুৱা। ৮৬ নং দেওডুবী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰি বৰুৱাই ১৯৬২ চনত নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৬৮ চনত শিৱসাগৰ কলেজৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৭১ চনত তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে। তেখেতে ড০মহেন্দ্ৰ বৰাৰ তত্ত্বাৱধানত পিএইচ.ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। অসমীয়া চুটিগল্পৰ অধ্যয়ন, সাহিত্য দেশী আৰু বিদেশী, জ্যোতি-মনীষা,সাহিত্য চিন্তা, জীৱন কলা, আৱাহন যুগৰ অসমীয়া সাহিত্য আদি তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৃতি। ২০১১ চনৰ ২৪ আগষ্টত তেখেতৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
প্ৰজনন তন্ত্ৰ

প্ৰজনন তন্ত্ৰ হৈছে জীৱৰ বংশবৃদ্ধিৰ বাবে সংগঠিত ভাৱে কাৰ্য কৰা যৌন অংগৰ সমষ্টি। বহুতো অজৈৱ পদাৰ্থ যেনে- তৰল, হৰমন, ফেৰমন আদিয়েও প্ৰজনন তন্ত্ৰত সহযোগী হিচাপে কাৰ্য কৰে। জীৱৰ লিংগভেদে প্ৰজনন তন্ত্ৰ মাজত যথেষ্ট ভিন্নতা পৰিলক্ষিত হয়, যিটো অন্য অংগ তন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত দেখা নাযায়। এই ভিন্নতাই একে প্ৰজাতিৰ দুটা ভিন্ন জীৱৰ আনুবংশিক পদাৰ্থৰ মিলন সম্ভৱ কৰে, ফলত নতুন অপত্যই বিশেষ আনুবংশিক সামৰ্থতা লাভ কৰে।

উদ্ভিদ

কেৱল উচ্চ শ্ৰেণীৰ উদ্ভিদৰহে প্ৰজনন তন্ত্ৰ বুলি নিৰ্দিষ্ট তন্ত্ৰ থাকে। নিম্ন শ্ৰেণীৰ উদ্ধিদৰ কাণ্ড, পাত, শিপা আদি সকলোতে প্ৰজনন সংঘটিত হয়। সাধাৰণতে প্ৰজননৰ বাবে উদ্ভিদৰ ফুল ফুলে। ফুলত পৰাগ ৰেণু, পৰাগ ধানী, পুংদণ্ড, পৰাগ নলী, ডিম্বক, স্ত্ৰীদণ্ড, গৰ্ভমুণ্ড, গৰ্ভাশয় আদি থাকে। ফুলৰ পৰা ফল আৰু বীজ সৃষ্টি হয়।

প্ৰাণী

স্তন্যপায়ী জীৱবোৰৰ প্ৰজনন তন্ত্ৰৰ প্ৰধান অংগবোৰ হৈছে বাহ্যিক যৌনাংগ (পুংজনাংগ আৰু স্ত্ৰীজনাংগ) শুক্ৰাশয়, গৰ্ভাশয়, শুক্ৰ আৰু ডিম্ব। অন্য মেৰুদণ্ডীবোৰৰ প্ৰজনন তন্ত্ৰ সাধাৰণতে জনন কোষ, জনন নলী, আৰু জনন ছিদ্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত যদিও শাৰীৰিক গঠন আৰু জনন ক্ৰিয়াৰ যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায়।

মেৰুদণ্ডী প্ৰাণী
মেৰুদণ্ডীবোৰৰ জনন কোষ উৎপাদন কৰা অংগ বা গনাড থাকে। পুং জীৱৰ গনাডক শুক্ৰাশয় আৰু স্ত্ৰীৰ গনাডক গৰ্ভাশয় বোলে। স্ত্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত এই গৰ্ভাশয়বোৰ বাহ্যিত জনন ছিদ্ৰৰ লগত ডিম্বনলীৰ দ্বাৰা সংযুক্তহৈ থাকে, কিন্তু কিছুমান জীৱৰ এটা নিৰ্দিষ্ট স্ত্ৰী জননাংগ থাকে।

অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী
অমেৰুদণ্ডী প্ৰজনন তন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰজাতিভেদে বহু ভিন্নতা আছে, একমাত্ৰ সাদৃশ্যতা হৈছে সকলো অমেৰুদণ্ডীয়ে কণী পাৰে। অমেৰুদণ্ডীৰ বাহ্যিক নিষেচন সংঘটিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰজনন তন্ত্ৰ
ব্যোমমিত্ৰা

ব্যোমমিত্ৰা হৈছে এগৰাকী মহাকাশ ভ্ৰমণকাৰী হিউমনয়ড (মানৱগুণ বিশিষ্ট) ৰবট। ২০২০ চনৰ ২২ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা চমুকৈ ইছৰোৱে মানৱ মহাকাশযাত্ৰা আৰু অনুসন্ধানকাৰী আলোচনাচক্ৰত এগৰাকী নাৰীসদৃশ ৰবটৰ নাম ঘোষণা কৰে, যাক গগণযান নামৰ মহাকাশ অভিযানটোত আন মহাকাশচাৰীসকলৰ সৈতে প্ৰেৰণ কৰা হ'ব। মানৱ মহাকাশ উৰণ কৰা আন ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ বিপৰীতে ইছৰোয়ে পৰীক্ষামূলক অভিযানত জন্তু উৰুৱাব নোৱাৰিব বুলি সিদ্ধান্ত লৈছিল। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, মহাকাশত দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে মানৱ শৰীৰৰ ওজনহীনতা আৰু বিকিৰণে কি প্ৰভাৱ পেলাব সেয়া অধ্যয়ন কৰিবলৈ হিউমেনইড ৰবট পঠিওৱা হ'ব।

ব্যোমমিত্ৰাই মাইক্ৰ'গ্ৰেভিটি পৰীক্ষা, মডিউলৰ প্ৰাচল নিৰীক্ষণ, আৰু কঁকালৰ পৰা ওপৰলৈ মানুহৰ দৰে কাৰ্যকলাপ অনুকৰণ কৰি ক্ৰুড মিছনত মহাকাশচাৰীসকলক সমৰ্থন কৰাৰ বাবে অবিচলিতভাবে গগনযান অভিযানত থাকিব বুলি আশা কৰা হৈছে। ইয়াৰ নিজস্ব কোনো ভৰি নাই, যদিওবা দুখন হাত আছে। ব্যোমমিত্ৰাই হিন্দী আৰু ইংৰাজী উভয় ভাষাতে কথা পাতিব পাৰে। একাধিক কাম সম্পাদন কৰাৰ বাবে ইয়াক প্ৰ'গ্ৰেম কৰা হৈছে।

লগতে চাওক

গগনযান
ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা
চন্দ্ৰযান-৩
আদিত্য-এল১

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰবট
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা
মণিকা ডোগ্ৰা

মণিকা ডোগ্ৰা (ইংৰাজী: Monica Dogra) এগৰাকী আমেৰিকান সংগীতজ্ঞ আৰু অভিনেত্ৰী। মণিকা ছখন বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিত অভিনয় কৰাৰ লগতে শ্বা’ইৰ আৰু ফাংক (Shaa’ir and Func) বেণ্ডৰ সৈতে পাঁচটা ষ্টুডিঅ’ এলবাম মুকলি কৰিছে। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম ইংৰাজী সংগীত প্ৰতিভা সন্ধানী অনুষ্ঠান দ্য ষ্টেজৰ (The Stage) জুৰি পেনেলৰ সদস্য আছিল। তেওঁ কান লায়নৰ (Cannes Lion) বাবে মনোনীত হোৱা সংগীত-ডকুমেণ্টৰি ধাৰাবাহিক দ্য ডেৱাৰিষ্টছৰ (The Dewarists) চাৰিটা ছিজনৰ আয়োজন কৰিছিল। গ্ল’ৰিয়া ষ্টেইনমে প্ৰযোজনা কৰা ভাইচলেণ্ড এমি (Viceland Emmy) মনোনীত ধাৰাবাহিক উইমেনতো (Woman) তেওঁ কাম কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মণিকা ডোগ্ৰা ভাৰতীয়মূলৰ জম্মুৰ হিন্দু ডোগ্ৰা পৰিয়ালৰ কন্যা। তেওঁ মেৰিলেণ্ডৰ বাল্টিমোৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ অকলি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, মণ্টেছৰী আৰু ডুলানি হাইস্কুলত পঢ়িছিল। তেওঁ নিউ য়ৰ্ক ইউনিভাৰ্ছিটিৰ পৰা মিউজিকেল থিয়েটাৰ বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
অষ্টভুজ মহন্ত

অষ্টভুজ মহন্ত (? - ১৭৭০) মায়ামৰা সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ আছিল। এখেতৰ দিনতে অসম বুৰঞ্জীৰ প্ৰথম মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ হৈছিল। অষ্টভূজ মহন্তৰ পিতৃ আছিল চতুৰ্ভূজদেৱ। চতুৰ্ভূজ দেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৭৮৪ চনত এখেত মায়ামৰা সত্ৰৰ অধিকাৰ হৈছিল। প্ৰথমে স্বৰ্গদেৱ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ লগত সদ্ভাৱ ৰাখি চলিছিল। কিন্তু বিভিন্ন কাৰণত আহোম ৰজা আৰু বৈষ্ণৱ মহন্তসকলৰ মাজত প্ৰভেদ বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰে। কীৰ্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই মায়ামৰীয়া মহন্তৰ বিৰুদ্ধে অপবাদ উলিয়ায়, আৰু অষ্টভুজ মহন্তৰ পুত্ৰ গাগিনী ডেকা মহন্তক অপমান কৰে। ইয়াৰ লগে লগে ৰজাৰ লগত মতভেদ তীব্ৰ হৈ উঠে। স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ পাছত কীৰ্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই মায়ামৰীয়া শিষ্য নাহৰ খোৰা শইকীয়া আৰু ৰাঘৱ মৰাণক অপমান কৰাক লৈ অস্ত্ৰধাৰী বিদ্ৰোহৰ আৰম্ভণি হয়। অষ্টভুজ মহন্তয়ো ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ পাছত বিদ্ৰোহৰ বাবে অনুমতি দিয়ে। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহীয়ে আহোমৰ ৰাজধানী আক্ৰমণ কৰি ৰজা লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱক বন্দী কৰে। লক্ষ্মী সিংহই ৰাজপাট ঘূৰাই পোৱাৰ পিছত ৰজাঘৰীয়া সৈন্যই খুতিয়াপোতালৈ গৈ পুত্ৰসহ অষ্টভুজক ৰংপুৰলৈ ধৰি আনে আৰু হত্যা কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
হৰিচৰণ শইকীয়া

হৰিচৰণ শইকীয়া অসমৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সত্ৰীয়া নৃত্য শিল্পী। অসমৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য সত্ৰীয়াৰ সংৰক্ষণ, অনুশীলন আৰু প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ জীৱনজোৰা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২৬ চনত তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু প্ৰশিক্ষণ

শইকীয়াই মাজুলীৰ পুৰণি কমলাবাৰী সত্ৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, তাতেই তেওঁ শৈশৱৰ পৰাই প্ৰখ্যাত গুৰু মণিৰাম দত্ত বৰবায়নৰ তত্বাৱধানত সত্ৰীয়া নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁৰ কলাত্মক দক্ষতা আৰু অবিৰত অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১১ চনত তেওঁক সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত হয়।

পুৰস্কাৰ আৰু স্বীকৃতি

সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা (২০১১)
অসম চৰকাৰৰ “ৰাজ্যিক শিল্পী” (১৯৯১)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী: অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী: নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
যোগিনী

]], ভাৰতৰ দশম শতিকাৰ চোলা সাম্ৰাজ্যৰ যোগিনী৷

যোগিনী (সংস্কৃত: योगिनी, ৰোমানীকৃত: yoginī) তন্ত্ৰ আৰু যোগ শাস্ত্ৰত নিপুণ মহিলা অনুশীলনকাৰী, লগতে ভাৰতীয় উপমহাদেশ, দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু বৃহত্তৰ তিব্বতৰ হিন্দু বা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আধ্যাত্মিক মহিলা শিক্ষকসকলক সন্মান জনোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা আনুষ্ঠানিক শব্দ। এই শব্দটো সংস্কৃত পুংলিঙ্গ যোগী শব্দৰ স্ত্ৰীলিঙ্গ ৰূপ, আনহাতে "যোগিন" শব্দটো নিৰপেক্ষ, পুংলিঙ্গ অথবা স্ত্ৰীলিঙ্গ অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

যোগিনীক কিছুমান প্ৰসংগত মহাদেৱীৰ এটা ৰূপ হিচাপে অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰা পবিত্ৰ নাৰী শক্তি বুলিও গণ্য কৰা হয় আৰু ভাৰতৰ যোগিনী মন্দিৰত পূজা কৰা হয়। এই মন্দিৰসমূহত প্ৰায়ে ৬৪ গৰাকী যোগিনীৰ এটা সমূহত পূজা কৰা হয়, কিন্তু স্থান ভেদে ৪২ বা ৮১ গৰাকী যোগিনীৰো উল্লেখ পোৱা যায়। ৬৪ গৰাকী যোগিনীৰ স্থান ভেদে ভিন্ন শ্ৰেণীবিভাজনত তেওঁলোকৰ ভিন্ন নাম দেখা পোৱা যায়।

ইতিহাস

ভাৰতবিদ আৰু যোগ-তন্ত্ৰ পণ্ডিত ডেভিদ গৰ্ডন হোৱাইটৰ মতে ভাৰতীয় সাহিত্যত বৈদিক পৰম্পৰাৰ পৰা যোগীসকলৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু ষষ্ঠ শতিকাৰ ভাৰতীয় সাহিত্যৰ হিন্দু গ্ৰন্থ অগ্নি পুৰাণত প্ৰথমে উল্লেখ কৰা হৈছিল। তেওঁলোকৰ বিকাশত বৈদিক আৰু ধ্ৰুপদী হিন্দু উপাদানৰ সংশ্লেষণ প্ৰতিফলিত হয়। বৈদিক আৰু হিন্দু পৰম্পৰাত যোগিনীৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্য দেখা পোৱা যায়:

১. বৈদিক দেৱী, অপ্সৰা (আকাশী অপেশ্বৰী), গ্ৰাহী বা গ্ৰাহিনী (মহিলা অধিকাৰী), যক্ষিণী (গছৰ আত্মা) আৰু জখিনী (কোলাহলকাৰী বা উৰণীয়া)

২. বৈদিক আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ কেন্দ্ৰীয় অসংখ্য মাতৃদেৱতা আৰু অন্যান্য নাৰী সত্তাৰ বিভিন্ন গোট।

৩. নাৰী আৰু নাৰীত্বৰ ওপৰত বহল সামাজিক দৃষ্টিভংগী যিবোৰ যোগিনী পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত প্ৰতীক আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।

বিদ্যা দেহেজিয়াৰ মতে বৈদিক ধৰ্মৰ পৰিবৰ্তে স্থানীয় গাঁৱৰ দেৱতা গ্ৰামদেৱতাৰ পূজা-পাতলৰ পৰা যোগিনী পূজাৰ আৰম্ভ হৈছিল। এই যোগিনীসকলে প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিজৰ গাঁওখনক ৰক্ষা কৰে, কেতিয়াবা বৃশ্বিকৰ দংশনৰ দৰে নিৰ্দিষ্ট বিপদৰ পৰাও সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। লাহে লাহে তন্ত্ৰৰ জৰিয়তে এই দেৱীসকলক শক্তিশালী বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু সকলো যোগিনী একলগ কৰি প্ৰায়ে ৬৪ গৰাকী যোগিনীক দেৱী হিচাপে হিন্দু ধৰ্মত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। যোগিনী কৌলাছৰ (Yogini Kaulas) দৰে ঐতিহাসিক সাক্ষ্যই প্ৰমাণ কৰে যে দশম শতিকাৰ ভিতৰত হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয় তন্ত্ৰ পৰম্পৰাত যোগিনী প্ৰথা সুপ্ৰতিষ্ঠিত আছিল। বিভিন্ন পৰম্পৰাত যোগিনীসকলৰ স্বভাৱ বেলেগ বেলেগ হোৱা দেখা যায়; তন্ত্ৰসমূহত যোগিনীসকলৰ হিংস্ৰ আৰু ভয়ংকৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰা হয়, আনহাতে ভাৰতৰ বৈবাহিক মহিলা সন্ন্যাসীয়েও নিজকে যোগিনী বুলি অভিহিত কৰে।

মন্দিৰ

নৱম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ ভিতৰত ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত যোগিনী মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বিজয় গুপ্তা (কবি)

বিজয় গুপ্তা আছিল পঞ্চদশ শতিকাৰ বৰিশালৰ এজন বঙালী কবি। ১৫ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু ষোড়শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ বাংলা সাহিত্যৰ নৱ-জাগৰণৰ অংশ আছিল।

জীৱনী

গুপ্তাৰ জন্ম হৈছিল ১৫ শতিকাত, বৰিশালৰ আগৈলঝৰাত এটা বৈদ্য পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ সনাতন আৰু মাতৃৰ নাম ৰুক্মিণী।

গুপ্তাই মনসা দেৱীৰ বিষয়ে লিখা দ্বিতীয়জন সাহিত্যিক(কানা হৰিদত্তৰ প্ৰথম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়) বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ মনসাক প্ৰশংসা কৰি বংগত তেওঁৰ পূজা প্ৰচাৰ কৰি কবিতা আৰু মহাকাব্য ৰচনা কৰিছিল।
মনসাৰ বিষয়ে তেওঁ মানসমাংগ (পদ্মপুৰণ) ৰচনা কৰিছিল। কাহিনীটোত এগৰাকী শিৱভক্ত কেনেকৈ তেওঁৰ ভক্ত হৈছিল আৰু কেনেকৈ মুছলমানসকলে তেওঁক পূজা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যাতে তেওঁলোকৰ ক্ৰোধৰ পৰা ৰক্ষা পৰে, সেই বিষয়ে কোৱা হৈছে। কাহিনীটোত ১৪৯৪ চনৰ পৰা ১৫১৯ চনলৈকে শাসন কৰা আৰু বংগৰ এজন স্বাধীন চুলতান আলাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহৰ বিষয়েও কোৱা হৈছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
প্ৰত্যুষা বেনাৰ্জী

প্ৰত্যুষা বেনাৰ্জী (ইংৰাজী: Pratyusha Banerjee; ১০ আগষ্ট ১৯৯১ — ১ এপ্ৰিল ২০১৬) এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ বহুতো ধাৰাবাহিক আৰু ৰিয়েলিটি শ্ব’ত অভিনয় কৰিছিল।

বেনাৰ্জীয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১০ চনত টেলিভিছন শ্ব’ বালিকা বধূৰ জৰিয়তে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। টেলিভিছন ধাৰাবাহিকত এইটোৱেই তেওঁৰ প্ৰথম মুখ্য চৰিত্ৰ আছিল, য’ত তেওঁ "আনন্দী" চৰিত্ৰটোৰ জৰিয়তে ঘৰে ঘৰে পৰিচিত হৈ পৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ ৰক্ত সম্বন্ধ ধাৰাবাহিকত এটা সহযোগী চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ষ্টাৰ প্লাছৰ ধাৰাবাহিক য়ে ৰিস্তা ক্যা কেহলাতা হ্যায়ত বাণীৰ (অক্ষৰাৰ এজনী ভাল বন্ধু) চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

২০১০ চনত ভাৰতীয় টেলিভিছন ধাৰাবাহিক বালিকা বধূত অবিকা গৌৰৰ ঠাইত আনন্দীৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক সংস্কৰণৰ মুখ্য চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁ নিৰ্বাচিত হয়। অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ মতে, তেওঁক এটা টেলেণ্ট হাণ্টৰ জৰিয়তে বাছনি কৰা হৈছিল, য’ত তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ নিবেদিতা তিৱাৰী আৰু মুম্বাইৰ কেতকী চিতালুক অতিক্ৰম কৰিছিল। এই ধাৰাবাহিকখনৰ সফলতাৰ পিছত বেনাৰ্জীয়ে ঝলক দিখলা যাত (ছিজন ৫) অংশগ্ৰহণ কৰে। অৱশ্যে, নৃত্যৰ আখৰাৰ সময়ত তেওঁ সহজ অনুভৱ নকৰা বুলি উল্লেখ কৰি অনুষ্ঠানটো ত্যাগ কৰে।

২০১৩ চনত তেওঁ বিগ বছ ৭ৰ এগৰাকী অন্যতম প্ৰতিযোগী আছিল। তেওঁ তেওঁৰ সংগী ৰাহুল ৰাজ সিঙৰ সৈতে পাৱাৰ কাপলত অংশ লৈছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ হাম হ্যায় না, চশুৰাল চিমৰ কা আৰু গুলমোহৰ গ্ৰেণ্ডত গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

তেওঁৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য কাম আছিল ধাৰাবাহিক বালিকা বধূত আৰু তেওঁ আনন্দী হিচাপে ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

প্ৰত্যুষাৰ জন্ম হৈছিল ঝাৰখণ্ডৰ জামছেদপুৰ চহৰৰ এটা বঙালী পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল শংকৰ বেনাৰ্জী আৰু মাতৃৰ নাম সোমা বেনাৰ্জী।

মৃত্যু

২০১৬ চনৰ ১ এপ্ৰিলত বেনাৰ্জীক তেওঁৰ মুম্বাইৰ এপ্ৰেটমেণ্টত ডিঙিত ফাঁচ লগা অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ২৪ বছৰ। মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিৱেদন অনুসৰি মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল উশাহ বন্ধ হোৱা বা শ্বাসৰোধ।

অৱশ্যে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে অভিযোগ কৰে যে তেওঁক প্ৰেমিক তথা অভিনেতা-প্ৰযোজক ৰাহুল ৰাজ সিঙেহে হত্যা কৰি আত্মহত্যাৰ ৰূপ দিছে। তেওঁলোকে ৰাহুলৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰিছিল। ২০১৮ চনত ৰাহুল ৰাজ সিঙে মুম্বাইৰ ডিণ্ডোছি অধিৱেশন আদালতত এক আবেদন দাখিল কৰি তেওঁক এই গোচৰৰপৰা অব্যাহতি দিবলৈ অনুৰোধ জনায়। আবেদনখনত প্ৰয়াত অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ পিতৃ-মাতৃৰ ওপৰত দোষ জাপি দি ৰাহুলে কয় যে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ নামত গধুৰ ঋণ লৈছিল আৰু ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰি অভিনেত্ৰীগৰাকী হতাশাত ভুগিছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ এই চৰম পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
হিতেশ ডেকা

হিতেশ ডেকা (, ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯২৪ - ৩০ আগষ্ট, ২০০০) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক৷ অসমীয়া উপন্যাস, নাটক, প্ৰবন্ধ আদিৰে তেওঁ বৰঙণি আগবঢ়াই গৈছে৷

উদ্ধৃতিসমূহ

এনেকৈয়ে চলে জগতৰ প্ৰায়বোৰ হাঁহিৰ কথা৷ এজনৰ ছলনা আৰু আনজনৰ মূৰ্খামি, ইয়াকে লৈয়ে সৰহভাগ হাঁহিৰ ৰোল উঠে৷ কি ছলনাময় জগতখন!
খাবলৈ নাপালে যে সকলোৱে শুকায়; পেটক যেনেকৈ আহাৰ লাগে, মনৰো তেনেকৈ খোৰাক দৰ্কাৰ; নহ’লে যে মানসিক বৃত্তিবোৰ শুকাই নাইকিয়া হৈ যায়৷
শৰীৰৰ আঘাত লোকৰ দৃষ্টিগোচৰ হয় কিন্তু মনৰ আঘাত দৃষ্টিগোচৰ নহয়; যদি মানুহৰ মনৰ আঘাতবোৰে অইনৰ দৃষ্টিগোচৰ হ’লহেঁতেন, তেন্তে সঁচাকৈ সংসাৰখনত ইমান বিলাই-বিপত্তি নহ’লহেঁতেন৷
সাহিত্য অন্তৰৰ বস্তু৷ ই বুদ্ধিৰ বস্তু নহয়৷ সাহিত্যক বুদ্ধিৰ মাপ-কাঠিৰে জোখা নহয়— ইয়াক জোখা যায় হৃদয়েৰেহে৷
নগ্ন -বাস্তৱক কলাৰ সাজেৰে সুশোভিত কৰি তোলাটোৱে বৰ্ত্তমানৰ সাহিত্য৷
মাছ মাৰিবলৈ ইচ্ছা নাথাকিলে মিছাকৈ বৰশীত টোপ পেলাব নালাগে, তাত নিজৰো সময় নষ্ট আৰু মাছৰো হয় মহা কষ্ট।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
জোহৰেহ জুয়া

জোহৰেহ জুয়া (ফাৰ্চী: زهره جویا) হৈছে ইৰানৰ মাশহাদৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী।

সংগীত জীৱন

জুয়াৰ পিতৃ এগৰাকী আফগান (আফগানিস্তানৰ হেৰাটৰ) আৰু মাতৃ ইৰানীয় আছিল। তেওঁলোকে এনে এটা সময়ত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল যেতিয়া এগৰাকী আফগান পুৰুষে ইৰানীয় মহিলাক বিয়া কৰাটো অপৰাধমূলক আছিল। বুলি জনা যায় যে সংগীত অধ্যয়নৰ অধিক উন্নতিৰ বাবে জোহৰেহ জুয়াই ইউৰোপলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল। আমষ্টাৰডামৰপৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ ১৯৮০ চনত ভিয়েনালৈ যায় আৰু পিছলৈ কনচাৰ্ভেটৰী অৱ দ্য চিটি অৱ ভিয়েনাৰপৰা অপেৰা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। প্ৰাচ্য, মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু ইউৰোপীয় উভয় বিশ্বই জুয়াক প্ৰভাবিত কৰিছে।

তেওঁ পাৰম্পৰিক ফাৰ্চী সংগীতক মূল বাদ্যযন্ত্ৰৰ সহায়ত এক নতুন ৰূপত উপস্থাপন কৰাৰ এক নতুন শৈলী সৃষ্টি কৰিছে আৰু ইয়াক কেইবাটাও এলবামত প্ৰকাশ কৰিছে। কচ ইণ্টাৰনেচনেলে পাৰ্চিয়ান নাইটচ আৰু তাৰানেহ মিউজিকে জাৰ্নি টু পাৰ্চিয়া প্ৰযোজনা কৰিছে। তেওঁৰ এলবামসমূহে ইৰানৰ বৈচিত্ৰ্যময় জনগোষ্ঠীয় সংগীতৰ সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিফলিত কৰে। মজিদ দৰাখশানীৰ সৈতে কৰা তেওঁৰ কৰ্মৰাজিত চামছুদিন মহম্মদ হাফিজ আৰু শাফী কাতকানীৰ কবিতা প্ৰাচ্য আৰু ইউৰোপীয় বাদ্যযন্ত্ৰত বজোৱা হৈছে। এআৰচি মিউজিকৰদ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছে মিউজিক অৱ দ্য পাৰ্চিয়ান মিষ্টিকচ। পাৰ্চী সাহিত্যৰ অধ্যাপক পৰভিজ মামনুনৰ সৈতে তেওঁ প্ৰাচীন কবি নিজামীৰ ৰহস্যবাদী গীতসমূহ ক্ৰমে শিৰীন এণ্ড ফাৰহাদ, দ্যা ইণ্ডিয়ান প্ৰিন্সেছ আৰু শ্বাহৰেজাদ এলবামত গাইছে।

আন্তৰ্জাতিক দৃষ্টিভংগী

জুয়াৰ সংগীতে ইৰান, আফগানিস্তান আৰু পশ্চিমীয়া বিশ্বৰ সংস্কৃতিৰ মাজত এক সংযোগ সেতু গঢ়ি তোলে। তেওঁৰ ইউৰোপীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ যাত্ৰা কেৱল ইউৰোপৰ কেইবাখনো দেশৰ বিভিন্ন অপেৰা প্ৰদৰ্শনতে সীমাবদ্ধ থকা নাই, বৰঞ্চ দূৰদৰ্শন আৰু ৰেডিঅ' শ্ব’সমূহত মোজাৰ্ট, বেটোভেন আৰু শ্বুবাৰ্টৰ গীতৰ পৰিৱেশনতো প্ৰতিফলিত হৈছে। বৰ্তমান তেওঁ সমগ্ৰ ইউৰোপতে বিভিন্ন সংগীতানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে, য’ত ইটালীৰ বেৰ’ক সংগীতৰপৰা আৰম্ভ কৰি জৰ্জ গাৰ্শ্বিনৰ গীতলৈকে এক বিশাল পৰিসৰ সাঙুৰি লোৱা হয়।

তেওঁৰ আটাইতকৈ নতুন এলবাম তথা একমাত্ৰ অনা-ইৰানীয় এলবাম মিউজিক ফ্ৰম আফগানিস্তান-এ আফগানিস্তানৰ পৰম্পৰাগত লোকগীতসমূহ সাঙুৰি লৈছে। এই এলবামটোত তেওঁ আফগানিস্তানৰ হাজাৰা সম্প্ৰদায়ৰ সুপৰিচিত কণ্ঠশিল্পী হামিদ গোলেস্তানীৰ সৈতে গীত পৰিৱেশন কৰিছে। এই এলবামটোৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে বিশিষ্ট সংগীতজ্ঞ চোবেইৰ বাখতিয়াৰ আৰু মজিদ দৰাখশানীয়ে।

এলবামসমূহ

পাৰ্চিয়ান নাইটচ: ট্ৰেডিচনেল ফোক মিউজিক ফ্ৰম ইৰান (১৯৯৫), কচ ইণ্টাৰনেচনেল
জাৰ্নি টু পাৰ্চিয়া (১৯৯৮), কচ ইণ্টাৰনেচনেল
মিউজিক অৱ দ্য পাৰ্চিয়ান মিষ্টিকচ (২০০৩), এআৰচি
আফগান মিউজিক (২০১০), এআৰচি – ওস্তাদ হুছেইন আৰমানৰ সৈতে
এনচেম্বল আফগান
এচেন্স অৱ লাভ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website of Zohreh Jooya

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গায়িকা
কমলা শইকীয়া

কমলা শইকীয়া অসমৰ এগৰাকী শিক্ষক, সাংবাদিক আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল৷

জন্ম আৰু শিক্ষা

শিৱসাগৰ জিলাৰ দিখৌমুখ অঞ্চলৰ গোৱালগাঁৱত ১৯২৫ চনত এক কৃষকৰ পৰিয়ালত কমলা শইকীয়াৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল কালীৰাম আৰু মাতৃৰ নাম সৰু আইটী৷ গাঁৱৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে শিক্ষা গ্ৰহণ আৰম্ভ কৰা কমলা শইকীয়াই জাঁজী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰে৷ তাৰপাছত তেওঁ যোৰহাটৰ জে বি কলেজত নাম লগায়৷ কিন্তু ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ ভৰপক সময়ত তেওঁ শিক্ষা গ্ৰহণ আধাতে সামৰি আন্দোলনত জপিয়াই পৰে৷

কৰ্মজীৱন

শিক্ষাজীৱন আধৰুৱা কৰি স্বাধীনতা সংগ্ৰামত ভাগ লোৱা কমলা শইকীয়াই গোৱালগাঁৱত প্ৰাথমিক কংগ্ৰেছ কমিটি গঠন কৰি এটি খাদী কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে আৰু গাঁৱৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীক যঁতৰত সূতা কাটিবলৈ শিকায়৷ ১৯৪৬ চনত তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাতে “দিখৌমুখ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়’’ স্থাপন কৰা হয়৷ দিখৌমুখৰ ৰাস্তা-ঘাট, ডাকঘৰ, পুথিভঁৰাল, চিকিৎসালয় আদি স্থাপনত তেওঁ আগভাগ লৈছিল৷ ১৯৪৬ চনত তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাতেই দিখৌমুখ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয় স্থাপিত হয়৷ পৰৱৰ্তীকালত এই বিদ্যালয়খন দিখৌমুখ হাইস্কুললৈ ৰূপান্তৰিত হয়৷ দিখৌমুখ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়তে প্ৰধান শিক্ষকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা শইকীয়াই দিখৌমুখ হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষকৰূপে ১৯৮৫ চনত অৱসৰ লয়৷ শিক্ষকতাৰ লগতে তেওঁ সাংবাদিকতাৰ লগতো জড়িত আছিল আৰু অৱসৰৰ পাছত সাংবাদিকতাত মনপুতি লাগিছিল৷ সাংবাদিকতা কৰা কালত তেওঁ আলফাৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ বিৰোধীতা কৰি বাতৰি কাকতত সমালোচনা কৰিছিল৷ তেওঁ অসমৰ বিদেশী বিতাৰণ আন্দোলনতো অংশ গ্ৰহণ কৰি কেইবাবাৰো আৰক্ষী- চি আৰ পি এফৰ দ্বাৰা নিগৃহীত হৈছিল৷

মৃত্যু

১৯৯১ চনৰ ৯ আগষ্টত কমলা শইকীয়াৰ আততায়ীৰ গুলীত মৃত্যু হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
বিষ্ণু শংকৰ জৈন

বিষ্ণু শংকৰ জৈন হৈছে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয় এগৰাকী বিশিষ্ট অধিবক্তা আৰু আইনী কৰ্মী, যি হিন্দু ঐতিহ্যবাহী স্থানসমূহ পুনৰুদ্ধাৰৰ লক্ষ্যৰে উচ্চ-প্ৰফাইল আইনী যুঁজত তেওঁৰ নেতৃত্বৰ বাবে বহুলভাৱে স্বীকৃত। কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক বিতৰ্কত তেওঁৰ কেন্দ্ৰীয় ভূমিকাৰ বাবে তেওঁ আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত।

তথ্যসূত্ৰৰ
গিনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ

গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ পূৰ্বৰ নাম গিনিছ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডচ (২০০০ চনলৈকে) বিশ্বৰ বিভিন্ন আশ্চৰ্যকৰ, ৰোমাঞ্চকৰ অভিলেখ সন্নিৱিষ্ট বছৰেকীয়া ভাৱে প্ৰকাশিত বিশ্ববিখ্যাত গ্ৰন্থ। ইংলেণ্ডৰ প্ৰখ্যাত প্ৰকাশন সংস্থা 'গিনিছ পাব্লিছিং লিমিটেড'ৰ পৰিচালন সঞ্চালক ছাৰ হিউ বিভাৰৰ (Sir Hugh Beaver) উদ্যোগত ১৯৫৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ১৯৭ পৃষ্ঠাৰে কিতাপখনৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়। আচৰিতভাৱে সেই বছৰৰে বৰদিনৰ সময়লৈ এই কিতাপখনে সৰ্বাধিক বিক্ৰী গ্ৰন্থ তালিকাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে, সেয়াই আৰম্ভণি। তেতিয়াৰে পৰা কিতাপখন প্ৰতি বছৰে নতুন নতুন আচহুৱা যেন লগা অভিলেখসূচক তথ্যৰ মেটমৰা সম্ভাৰ লৈ প্ৰকাশ হৈ আহিছে আৰু আচৰিতভাৱে প্ৰতিবছৰে কিতাপখনে সৰ্বাধিক বিক্ৰীৰ গ্ৰন্থ তালিকাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিছে, - যিটো এক ৰেকৰ্ড। অৱশ্যে ১৯৫৭ আৰু ১৯৫৮ চনৰ বছৰ দুটাত কিতাপখন প্ৰকাশ হোৱা নাছিল।

বৰ্তমান প্ৰতিবছৰে ৩৫ টাতকৈ অধিক ভাষাত এই কিতাপখন প্ৰকাশ হয়। সৰ্বাধিক বিক্ৰী ৰেকৰ্ডৰ বাবে ১৯৭৪ চনৰ পৰা কিতাপখনৰ 'সৰ্বাধিক বিক্ৰীৰ গ্ৰন্থ' (Best-Selling) শিতানত ইয়াৰ নিজৰ নামো সংযোজিত হৈছে। প্ৰকাশনৰ ইতিহাসত আজি এইখন কিতাপ পৰম বিস্ময়। জনপ্ৰিয়তাৰ দিশৰ পৰা এইখন কিতাপে যে কিমান বৈশিষ্ট্য লাভ কৰিছে তাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায় ইয়াৰ মুদ্ৰণ সংখ্যাৰ পৰা। ইয়াৰ প্ৰতিটো সংখ্যাই প্ৰায় ৬০ নিযুত বিক্ৰী হয় আৰু প্ৰতিটো সংখ্যাৰে বিক্ৰী সৰ্বাধিক। এইখিনি একেলগে ১৬৮টা থাকত থিয় কৰালে প্ৰতিটো থাকৰ উচ্চতা হ'বগৈ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ওখ শৃংগ মাউণ্ট এভাৰেষ্টতকৈও (উচ্চতা ৮,৮৭২ মিটাৰ; ২৯,১১৮ ফুট বেছি! এই মুদ্ৰণ সংখ্যাৰ পৰাই কিতাপখনৰ অসামান্য চাহিদা সহজে অনুমান কৰিব পাৰি।

গ্ৰন্থ বিৱৰণ

পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শকত মানুহজনৰ নাম কি, কোন মহিলাৰ মূৰৰ চুলি আটাইতকৈ দীঘল, বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ষ্টেডিয়ামটো ক'ত আছে - কিমান মানুহ ধৰে সেইটো ষ্টেডিয়ামত, মূৰত গাখীৰৰ বটল লৈ খোজকাঢ়ি কোনে বিশ্বৰেকৰ্ড কৰিছে, কোনে খাইছিল দহখন চাইকেল, সাতবাৰ বজ্ৰপাত পৰিও বাচি আছে কোন, মুখেৰে ৰছী টানি কোনে উৰাজাহাজ এখনো চোঁচৰাই নিব পাৰে ইত্যাদি অনেক অদ্ভুত যেন লগা আশ্চৰ্যকৰ ৰেকৰ্ডৰ বাতৰি এইখন কিতাপৰ পাতে পাতে। ইয়াৰ প্ৰতিটো সংস্কৰণ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিভিন্ন ৰেকৰ্ডৰ পুংখানুপুংখ তথা নিখুঁত বিৱৰণ আৰু সুন্দৰ সুন্দৰ মনোমোহা ছবিৰে ভৰপূৰ। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰতিটো পৃষ্ঠাতে দেখিবলৈ পোৱা যায় বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ চমক লগোৱা ঘটনা আৰু কীৰ্তিসমূহৰ শেহতীয়া নিৰ্ভুল সংবাদ। কিতাপখন পঢ়িলে ভাব হয় এই মুহূৰ্ততেই যেন পৃথিৱীৰ কোনো প্ৰান্তত ঘটিছে এটাৰ পিচত এটা বিস্ময়কৰ ঘটনা, অবিশ্বাস্য ৰেকৰ্ড। হিন্দী, বাংলাকে ধৰি একাধিক ভাৰতীয় ভাষাতো গিনিছ বুকৰ অনূদিত সংস্কৰণ প্ৰকাশ হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Guinness World Records (the official website)
Guinness World Records Corporate (corporate website)
Guinness World Records Gamer's Edition (the official Gamer's Edition website)
Guinness World Records Business Solutions Page
Guinness World Records Facebook page
Guinness World Records on Twitter
The Jim Pattison Group (parent company)
Guinness World Attractions (the official Museums website)

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অভিলেখ
মহৎ ঐতিহ্য

মহৎ ঐতিহ্য (ইংৰাজী: Mahat Oitijya) এখন সাহিত্য সমালোচনামূলক প্ৰবন্ধৰ সংকলন। গ্ৰন্থখনৰ লেখক হ’ল কবি, সমালোচক নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য। গ্ৰন্থখনে ২০০২ চনত সমালোচনা শিতানত সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰে।

বিষয়বস্তু

গ্ৰন্থখনত মুঠ এঘাৰটা প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট হৈছে। লেখকে 'মোৰ একেষাৰ' শীৰ্ষক ভূমিকাখনত কোৱা অনুসৰি প্ৰবন্ধসমূহত বিশ্বসাহিত্যৰ শিৰোমণি স্বৰূপ কেইজনমান লেখকৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনাসমূহৰ আভাস দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰিছে। অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা প্ৰবন্ধকেইটা হ’ল: ‘আত্মিক যাত্ৰাৰ কাব্য : ডিভাইন কমেডি’; ‘গ্ৰীক নাটকৰ চৰিত্ৰ’; ‘শ্বেক্সপিয়েৰৰ নাট আৰু সমাজ-চিন্তা’; ‘টলষ্টয়বাদ আৰু টলষ্টয়ৰ উপন্যাস’; ‘ফাউষ্ট : আধুনিক জীৱনৰ ইলিয়াড’; ‘পাশ্চাত্যৰ প্ৰথম কমেডি : দি ফ্ৰগছ’; ‘কবি এলিয়টৰ সমাজবোধ’; ‘ৰবীন্দ্ৰনাথ আৰু জাতীয়তাবাদ’; ‘চুটিগল্পত ঐতিহ্য-জিজ্ঞাসা আৰু উত্তৰণশীল চেতনা’; ‘সাহিত্যকলা আৰু আত্ম-পৰিচয়ৰ সমস্যা’ আৰু ‘উপন্যাস আৰু জনজীৱন’। গ্ৰন্থখনত ওপৰঞ্চি হিচাপেও এটা প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট হৈছে। সেইটো হ’ল ‘গেটেৰ ‘ফাউষ্ট’ৰ অসমীয়া অনুবাদ’।

প্ৰকাশৰ ইতিহাস

গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায় ১৯৯৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত। প্ৰকাশ কৰে গুৱাহাটীৰ ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট’ৰচে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ