ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কঠনা ফুল

কঠনা ফুল হৈছে এবিধ চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদ প্ৰজাতি। হাবিত গজে বাবে ইয়াক বন-তগৰ বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ ফুল গন্ধহীন আৰু সুগন্ধি উভয়েই হ’ব পাৰে, পাতৰ কাষ বা ডালৰ আগত বগা ফুলৰ থুপিয়ে গছ ভৰি থাকে। ফুল ৩-৫ চেমি বহল, একক বা দ্বৈত বা আধাদ্বৈত, পুষ্পদণ্ডৰ আগত ৫টি পাহি থাকে, পাহিবোৰ চেপেটা। ফল সেউজীয়া, ভিতৰত ৰঙা আৰু বিদাৰী।

ইয়াৰ দ্বিপদী বৈজ্ঞানিক নাম Tabernaemontana divaricata। বাংলাদেশত ইয়াৰ অন্য জনপ্ৰিয় নাম কাঠমল্লিকা। কাঠমল্লিকা ফুলৰ আৰু অনেক সুন্দৰ সুন্দৰ নাম আছে, যেনে: চাঁদনী, কড়ি। কাণ্ডত গাখীৰৰ দৰে ৰস থাকে বাবে ইয়াক কোনো কোনো এলেকাত দুধফুল নামেও আখ্যায়িত কৰা হয়। ইয়াৰ মূল সৌন্দৰ্য্য হৈছে বিশুদ্ধ বগা বৰ্ণৰ ফুল। নামনি অসমত এই ফুলক বহুতে কাঠেন্দা বুলিও কয়। বসন্ত দেখা দিলে এই ফুলেৰে অসমীয়া সমাজত পূজা কৰাৰ আচাৰ বহু ঠাইত দেখা যায়।

বিৱৰণ

এই গছজোপোহে সাধাৰণতে প্ৰায় ৫/৬ ফুট উচ্চতালৈ বৃদ্ধি পায় আৰু ই দ্বিবিভাজিতভাৱে শাখিত হয়। ইয়াৰ ডাঙৰ উজ্জ্বল পাতবোৰ গাঢ় সেউজীয়া ৰঙৰ আৰু প্ৰায় ৬ ইঞ্চি (১৫ ছে.মি.) দীঘল আৰু ২ ইঞ্চি (৫ ছে.মি.) বহল। মোমজাত ফুলবোৰ ডালৰ মুৰত সৰু গুচ্ছত পোৱা যায়। একমাত্ৰ ফুলবোৰৰ আকাৰটো 'ঘূৰণীয়া-চকা' (pinwheel) আকৃতিৰ, যি Apocynaceae পৰিয়ালৰ Vinca আৰু Nerium আদি অন্যান্য গছতো দেখা পোৱা যায়। একক আৰু দ্বি-পুষ্পিত (double-flowered) ৰূপ উভয়েই খেতি কৰা হয় আৰু ই বগা ৰঙৰ হয়। গছজোপোহে বসন্তকালত ফুল ফুলি উঠে, যদিও ফুলবোৰ বছৰৰ বিভিন্ন সময়তে ছেটাছেটিভাৱে ওলায়। ফুলবোৰৰ মনোমোহা সুবাস থাকে। এই গছজোপোহত ৬৬ৰো অধিক আল্কেলয়ড পোৱা গৈছে। ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থানত পাহাৰীয়া জোপোহালি আৰু পাতল জংঘলসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত।

অন্য ভাষাত নাম

বাংলা: জংলি টগৰ
মাৰাঠী: তগৰ (तगर)
ওড়িয়া: টগৰ (ଟଗର)

উদ্ভিদ ৰসায়ন

এই প্ৰজাতিখনে আল্কেলয়ডজাত বহু জৈৱিক যৌগ উৎপন্ন কৰে, যাৰ ভিতৰত কেথাৰেনাথিন, কনলিডিন, কোৰোনাৰিডিন, ড্ৰেগামিন, আইবোগামিন, টাবাৰচ’নিন, ভোআকেঙিন, ভোআকামিন আৰু ভোআক্ৰিষ্টিন আদি অন্তৰ্ভুক্ত। আইবোগেইন একাধিক Tabernaemontana প্ৰজাতিত পোৱা যাব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
পুষ্পা প্ৰিয়া

পুষ্পা প্ৰেয়া উৰফে পুষ্পা এন এম এগৰাকী ভাৰতীয় লিখক, আই টি (পেছাদাৰী) আৰু স্বেচ্ছাসেৱক। তেওঁ দৃষ্টিহীন লোকৰ পৰীক্ষা লিখাৰ স্বেচ্ছামূলক সেৱাৰ বাবে সুপৰিচিত।

জীৱনী

তেওঁ কৰ্ণাটকৰ বাংগালুৰুত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। সৰু বয়সতে আৰ্থিক অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈ অতি নম্ৰ পটভূমিৰ পৰা আহিছে।তেওঁ এটা ফেচবুক ব্লগ পেজত ৰক্তদান কৰাৰ কথা সদৰি কৰিছে।

কেৰিয়াৰ

২০০৭ চনত পূষ্পাই পৰীক্ষা লিখক হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁক অন্যান্য বন্ধুসকলে বিভিন্ন সক্ষম লোকৰ পৰীক্ষা লিখিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল।
২০০৭ চনত অন্ধ লোকৰ পৰীক্ষা লিখিবলৈ কিছু সংখ্যক এন জি অ’ৰ অনুৰোধৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছিল। তেওঁ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত ডিপ্লমা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। বৰ্তমান ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে। ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈকে ১০০০ৰো অধিক দৃষ্টিহীন লোকৰ বাবে পৰীক্ষা লিখা সম্পূৰ্ণ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।২০১৯ চনৰ ৮ মাৰ্চত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ লগত সংগতি ৰাখি ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ পৰা ২০১৮ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ই. গায়ত্ৰী

ইছাম্পতি গায়ত্ৰী হৈছে পৰম্পৰাগত কৰ্ণাটকী সংগীতৰ এগৰাকী স্বনামধন্য বীণাবাদক, যাক বীণা গায়ত্ৰী বুলিও জনা যায়। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৯ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত। ২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তদানীন্তন তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী জয়ললিতাই তেখেতক "তামিলনাডু সংগীত আৰু ললিত কলা বিশ্ববিদ্যালয়"ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে মনোনীত কৰে। তেখেত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ প্ৰথমগৰাকী উপাচাৰ্য।

ই. গায়ত্ৰীয়ে ২০০২ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৮৪ চনত তেখেতে তামিলনাডু চৰকাৰৰ পৰা 'কলামতী' সন্মান অৰ্জন কৰে। তেখেতক এই সন্মান প্ৰদান কৰে ড॰ এম. জি. আৰে। ২০১১ চনত ই. গায়ত্ৰীয়ে পূৰ্ব মাদ্ৰাছ ৰ'টাৰী ক্লাৱৰ পৰা জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১১ চনত তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী জয়ললিতাই তেখেতক চেন্নাই, থিৰুভায়াৰু, মাদুৰাই আৰু কৈম্বায়তুৰত থকা সংগীত মহাবিদ্যালয়সমূহৰ সন্মানীয় অধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে। ২০১৭ চনত তেখেতক বিশ্ব তামিল বিশ্ববিদ্যালয়ে ডক্তৰেট সন্মানেৰে সন্মানীত কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৫৯ চনৰ ন নৱেম্বৰত জন্মলাভ কৰা ই. গায়ত্ৰীৰ পিতৃ আছিল জি. অশ্বত্থামা আৰু মাতৃ আছিল কমলা অশ্বত্থামা। মাতৃ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ বীণা বাদক আছিল। আনহাতে পিতৃ জি. অশ্বত্থামা তেলেগু চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এগৰাকী সংগীত পৰিচালক আছিল।দেউতাকে গায়ত্ৰীৰ নাম ৰাখিছিল গায়ত্ৰী বসন্ত শোবা। গায়ত্ৰীয়ে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃৰ তত্ত্বাৱধানতেই। দ্য হিন্দুৰ সৈতে সম্পন্ন হোৱা এটা বিশেষ সাক্ষাৎকাৰত এটা প্ৰশ্নৰ প্ৰত্যুত্তৰত শিল্পীগৰাকীয়ে মন্তব্য কৰে যে, “দৰাচলতে, মই তেতিয়া (শৈশৱতে) মোক পিতৃক সন্তুষ্ট কৰিব বিচাৰিছিলোঁ আৰু তেওঁৰ পৰা লাভ কৰা এটা প্ৰশংসায়েই মোক যথেষ্ট উৎফুল্ল কৰিছিল।” পৰৱৰ্তী সময়ত ই. গায়ত্ৰীয়ে সংগীতা কালানিধি টি.এম. থ্যাগাৰঞ্জনৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লয়। তেখেত আছিল এগৰাকী কৰ্ণাটকী সংগীতকাৰ আৰু সুৰকাৰ।

গায়ত্ৰীয়ে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল মাত্ৰ ন বছৰ বয়সতেই। ১৯৬৮ চনৰ সেই কালছোৱাত শ্ৰী পাৰ্থসাৰথি স্বামী সভাই তেখেতক ত্ৰিপ্লীকেনত পৰিৱেশন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰিত কৰিছিল। তেখেতক মহাপুৰুষ থ্যাগাৰাজা মহোৎসৱত পৰিৱেশন কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত গায়ত্ৰীয়ে দেশে-বিদেশে বিভিন্ন ঠাইত বীণা বাদন পৰিৱেশন কৰি ভূয়সী প্ৰশংসা আৰু স্বীকৃতি আদায় কৰে। গায়ত্ৰীয়ে বহুতো এলবামো মুকলি কৰিছে। গায়ত্ৰীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, আমেৰিকা গণৰাজ্য, ফ্ৰান্স, জাৰ্মানী, ছিংগাপুৰ আৰু মালয়েছিয়াৰ দৰে দেশত কলা পৰিৱেশন কৰিছে। সমগ্ৰ বিশ্বতে প্ৰসিদ্ধ ভাৰতীয় সংগীতশিল্পী এ. আৰ. ৰহমানৰ জন গণ মন শীৰ্ষক গীততো তেখেতে অংশগ্ৰহণ কৰিছে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ দ্বাৰা ১৩ বছৰ বয়সতে জ্যেষ্ঠ গ্ৰেড শিল্পীৰ সন্মান, ১৯৭৩ চনত।
ড॰ এম.জি.আৰ.ৰ পৰা 'কালাইমামণি' শীৰ্ষক তামিলনাডু ৰাজ্যিক বঁটা লাভ, ১৯৮৪ চনত।
ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামৰ পৰা 'সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা' লাভ, ২০০২ চনত
মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰা 'কুমাৰা গন্ধৰ্ব' সন্মান, ১৯৯৯ চনত।
চেন্নাইৰ ভাৰতীয় ললিত কলা সমাজৰ পৰা 'সংগীত কলাশিখামণি' সন্মান, ২০০১ চনত।
শ্ৰী পাৰ্থসাৰথি স্বামী সভাৰ পৰা 'সংগীত কলাসাৰথি' সন্মান লাভ, ২০০৯ চনত।
চেন্নাইৰ ৰ'টাৰি ইষ্টৰ পৰা 'জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা' লাভ, ২০১১ চনত।

বাহ্যিক সংযোগ

বাদ্যযন্ত্ৰীৰ সম্ৰাজ্ঞীলৈ শ্ৰদ্ধাসূচক
তামিলনাডু সংগীত আৰু ললিত কলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা ই. গায়ত্ৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:বীণা বাদক
ৰূপহী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় (বাক্সা)

ৰূপহী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় হৈছে বাক্সাৰ ৰূপহীত অৱস্থিত এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। ২০১৫ চনত স্থাপিত মহাবিদ্যালয়খন অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ ৰ সৈতে সুন্দৰ সংযুক্ত আৰু সেউজীয়া পথাৰৰ পৰিৱেশেৰে আবেষ্টিত।

ইতিহাস

২০১৫ চনত বাক্সাৰ ৰূপহী অঞ্চলক শিক্ষাৰ জ্যোতিৰে আলোকিত কৰিবলৈ ৰূপহী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ভৌগোলিকভাৱে অন্য অঞ্চলৰপৰা পৃথকী কৰণ আৰু সেই অঞ্চলৰ লোকৰ শিক্ষাৰ অনগ্ৰসৰতাৰ বাবে এখন উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰাটো জৰুৰী হৈ পৰিছিল। বৰ্তমান সময়ত মূলসূঁতিৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আগবাঢ়ি যোৱাটো এক প্ৰত্যাহ্বান স্বৰূপ হৈ পৰিছিল। এচাম সচেতন লোক আৰু সমাজ সেৱকে উপলব্ধি কৰিছিল যে কেৱল শিক্ষাৰদ্বাৰা হে ই সম্ভৱ।

পাঠ্যক্ৰম

মহাবিদ্যালয়খনে উচ্চতৰ মাধ্যমিক(কলা) পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। তদুপৰি সময়ে সময়ে কেৰিয়াৰ কাউন্সেলিং, আলোচনাচক্ৰ,অনুপ্ৰেৰণামূলক আলোচনা আয়োজন কৰে আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলক কেৰিয়াৰ গঢ়াত সহায় কৰাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছে।

পুথিভঁৰাল

মহাবিদ্যালয়খনে বিভিন্ন পদ্ধতিৰ শিক্ষাদানৰ লগতে পুথিভঁৰালৰ সুবিধাও আগবঢ়ায়।

মহাবিদ্যালয় পত্ৰিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
জয়ন্ত মাধৱ বৰা

জয়ন্ত মাধৱ বৰা অসমৰ এগৰাকী গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। 'মৰিয়াহোলা' নামৰ উপন্যাসখনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা বৰাদেৱে গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ, শিশু সাহিত্য, নাটক, অনুবাদ ইত্যাদি সৃষ্টিকৰ্মতো মনোনিৱেশ কৰি আছে।

উদ্ধৃতি

নামত মাজুলী কহয় সৱে
অসমৰ বাহিৰে অন্য ক'ৰবাত এনেকে সেলেঙি বোৱাই তামোল খোৱা দেখিছা? নেদেখা। সেই আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ দিনৰে পৰা অতিথি আহিলেই তামোলৰ বটাটো আগবঢ়াই দিয়াটো অসমীয়া মানুহৰ এটা পৰম্পৰাই হৈ আছে।
মানুহৰ কল্যাণৰ বাবে কাম কৰোঁতে সমাজৰ এটা চামে তেতিয়াও বাধা দিছিল, আজিও দি আছে। নীতি-অনীতিৰ এই সংগ্ৰাম,স্বাৰ্থ-নিস্বাৰ্থৰ এই সংগ্ৰাম পোহৰ আৰু আন্ধাৰৰ দৰে শ্বাশ্বত আৰু চিৰন্তন। যুগ যুগান্তৰৰ পৰা চলি আহিছে, হয়তো চলি থাকিব। যিজনে বাধা নেমানি অক্লান্ত হৈ নিজ কৰ্তব্য কৰি গৈ থাকে তেওৱেঁই যুগপুৰুষ।
সাঁতুৰিবলৈ হ'লে নিজৰ গাত জোৰ থাকিব লাগিব। নহ'লে কোবাল সোঁতে উটুৱাই নিয়াৰ সময়ত সকলোৱে ইচ্‌ ইচ্‌-আচ্‌ আচ্‌ কৰিব, পানীৰ পৰা উঠাই আনিবৰ বাবে নিজৰ জীৱন বিপন্ন কৰি কোবাল সোঁতত কোনেও জাঁপ নামাৰে।
আত্মবিশ্বাস আৰু ভগৱৎ বিশ্বাসৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাই। পৃথিৱীলৈ আহি এই মাটি আৰু মানুহলৈ পিঠি দি মায়া-মোহ ত্যাগ কৰি ঈশ্বৰৰ নাম লৈ থকাত কোনো মহত্ব নাই৷ যুধিষ্ঠিৰক সৰ্বকালৰ এজন ধাৰ্মিক পুৰুষ বুলি আখ্যা দিয়া হৈছে, কিন্তু যুধিষ্ঠিৰে ক'তো কোনো বিগ্ৰহৰ সন্মুখত বহি পূজা কৰি থকা নাছিল। কোনো স্থানত বহি ঈশ্বৰৰ নাম গাই থকা নাছিল। তেওঁ সদায় সঁচা কথা কৈছিল, কাৰো অনিষ্ট নকৰিছিল, সকলোকে সহায় কৰিছিল, নীতিত আছিল, সেই কাৰণেই তেওঁ ধাৰ্মিক।
লক্ষ্যই যদি নাথাকে, জীৱনটো যাপন কৰিবা কেনেকৈ? কোনফালে যাবা সেইটোৱেই যদি নাজানা, জীৱনৰ বাটত খোজ দিবা কেনেকৈ? মানুহে জীৱনত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিব নোৱৰাৰ এটা ডাঙৰ কাৰণ হৈছে মানসিক শক্তিৰ লগত নিজৰ কামৰ বিসংগতি। সফলতা নাপালেই দোষ দিয়ে ভাগ্যক। কয়-কপালৰ লিখন খণ্ডাব কোনে? ভাগ্যক ধিয়াই বহি থকটোৱেই কি জীৱনৰ লক্ষ্য? এয়া কপালৰ লিখন বুলি পৰিস্থিতিয়ে যি ফালে লৈ যায় সেইফালে গুচি যোৱাটোৱেই কি জীৱনৰ উদ্দেশ্য?

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাগৰিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
ছুয়ে

ছুয়ে, জুয়ে, ছুয়া, জুহে বা ছুহে মুইস্কাৰ ধৰ্মত সূৰ্যৰ দেৱতা আছিল। তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল চন্দ্ৰ দেৱী চিয়াৰ সৈতে। মুইস্কা আৰু তেওঁলোকৰ সংঘ আমেৰিকাৰ চাৰিটা উন্নত সভ্যতাৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল; তেওঁলোকে এণ্ডিজৰ আলটিপ্লানো কুণ্ডিবোয়াচেন্সত নিজৰ ধৰ্ম গঢ়ি তুলিছিল। ছিবছাকুমৰ অনুকৰণ কৰা সূৰ্য্য আৰু বৰষুণৰ দেৱতা দুয়োটাই তেওঁলোকৰ কৃষিৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল।

বৰ্ণনা

ছিমিছাংগাই পোহৰ আৰু জগত সৃষ্টি কৰাৰ পিছত তেওঁ ক্ৰমে চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ চিয়া আৰু ছুয়ে সৃষ্টি কৰে। স্পেনিছ বিজয়ী গনজালো জিমেনেজ ডি কুৱেছাডাই মুইস্কাৰ বিষয়ে লিখিছে: "তেওঁলোকৰ সকলো বস্তুৰ সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ আছে আৰু তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে, তেওঁলোক পতি-পত্নী হিচাপে একেলগে আছে আৰু পৰিষদ সৃষ্টি কৰিছে"। লগতে ৰামিৰিকিৰ কেচিক ছুয়েৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল।

বৰ্তমান সূৰ্য্যৰ চহৰ ছ’গামোছ’ নামেৰে জনাজাত চুগামুক্সিৰ সূৰ্য্যৰ মন্দিৰত ছুয়েক পূজা কৰা হৈছিল। ছুয়েৰ বুলি কোৱা আন মন্দিৰসমূহ আছিল বাকাটা আৰু গুয়াটাভিটাত। ছ'গামোছ'ৰ মূল সূৰ্য্য মন্দিৰটো স্পেনিছ বিজয়ীসকলৰ মশালৰ জুইত ধ্বংস হৈছে।

গ্ৰীষ্মকালীন অনন্তকালৰ তাৰিখত মুইস্কা সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে শোভাযাত্ৰা কৰি মন্দিৰসমূহলৈ গৈছিল আৰু তাত তেওঁলোকে বছৰেকীয়া শস্যৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰি বলিদান দিছিল। এই দিৱসটো ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ সৈতে উদযাপন কৰে নিজৰ শৰীৰত ৰং সানি চিচাত মদ্যপান কৰা ৰাইজে। তেওঁলোকে নিজৰ ছাঁকো আৰাধনা কৰিছিল কাৰণ তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিছিল যে ছুৱে তেওঁলোকক নিজৰ ব্যক্তিগত দেৱতা দিছিল যিটো তেওঁলোকে গোটেই দিনটো লগত লৈ ফুৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ধৰ্ম
পবিত্ৰ ৰাভা (ৰাজনীতিক)

পবিত্ৰ ৰাভা এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ২০২৬ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত পশ্চিম গোৱালপাৰা বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত বিধায়ক। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা যুৱ মৰ্চা, অসম প্ৰদেশৰ ৰাজ্যিক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

শিক্ষা

ৰাভাই ২০১৬ চনত আগিয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক শিক্ষা সমাপ্ত কৰিছে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

ছাত্ৰ জীৱনৰ পৰাই ৰাভাৰ ৰাজনৈতিক জীৱন আৰম্ভ হৈছিল। ৰাভাই অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ জড়িয়তে বিভিন্ন দায়িত্ৱত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:অসম বিধানসভাৰ সদস্য
চেমুৱেল স্মাইলছ্

চেমুৱেল স্মাইলছ আছিল এজন স্কটিছ লেখক আৰু চৰকাৰী সংস্কাৰক।

উদ্ধৃতি

মানুহে সাফল্যৰ জৰিয়তে সফল হয় বুলি ভবাটো ভুল। বেছিভাগ সময়তে বিফলতাৰ পৰাহে সাফল্য আহে। বিফলতাই যি শিকায়; অনুশাসন, অধ্যয়ন, উপদেশ আৰু উদাহৰণে কেতিয়াও সেই শিক্ষা দিব নোৱাৰিলেহেঁতেন।
আত্মসন্মানে এজন লোকক দৃঢ়ভাবে থিয় দিবলৈ, আগলৈ চাবলৈ, নিজৰ বুদ্ধিৰ বিকাশ ঘটাবলৈ আৰু আপোন অৱস্থাৰ উন্নতি শাধিবলৈ উদ্গনি দিয়ে। আত্মসন্মানবোধেই হ’ল, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, পৱিত্ৰতা, শ্ৰদ্ধা, সততা, সংযম আদি সৰহভাগ সদগুণৰ মূল।
এটা সুখী জীৱন যাপন কৰিবলৈ জীৱন-যাপনৰ কলা আয়ত্ত কৰা অতি প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰে। কবিতা আৰু চিত্ৰকলাৰ নিচিনাকৈয়ে জীৱন-যাপনৰ কলাও ঘাইকৈ প্ৰকৃতিৰ দান। কিন্তু সকলো মানুহেই ইয়াৰ অনুশীলন কৰি উৎকৰ্ষ সাধন কৰিব পাৰে। সেই কাম কৰিবলৈ পিতৃ-মাতৃ আৰু শিক্ষকে দিহা-পৰামৰ্শ দি ল’ৰা-ছোৱালীক সহায় কৰিব পাৰে; কিন্তু তাৰ চৰম বিকাশ সম্ভৱ হয় নিজৰ চেষ্টাৰ দ্বাৰাহে। জীৱন-যাপনৰ কলা শিকিবলৈ প্ৰখৰ বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰয়োজন। বুদ্ধি অবিহনে ইয়াক শিকিব নোৱাৰি।
সুখ এটা দুষ্প্ৰাপ্য আৰু মহা-মূল্যৱান মুক্তাৰ নিচিনা বস্তু নহয়। সুখৰ সন্ধান অথলে যায় বুলি ক'ব নোৱাৰি। সুখ হ'ল অতি সৰু সৰু সহজলভ্য মুক্তাৰ সমষ্টি। বহুতো মুক্তা লগ লাগি এধাৰ মালা হোৱাৰ নিচিনাকৈ ক্ষুদ্ৰ সুখবোৰ লগ লাগি এক বিশাল আৰু আনন্দময় সুখত পৰিণত হয়। জীৱনৰ দীঘল বাটৰ দুয়োকাষে সিঁচৰতি হৈ থকা এই সৰু সৰু সুখবোৰলৈ আমি চকু নিদিবও পাৰোঁ। জীৱনৰ সাধাৰণ কৰ্তব্যবোৰ নিষ্ঠাৰে আৰু সন্মানজনকভাৱে পালন কৰিলেই এজন মানুহ জীৱনত যথেষ্ট সুখৰ গৰাকী হ'ব পাৰে।
ধন-সম্পত্তিয়ে মানুহক জীয়াই থকাৰ আনন্দ বা উৎসাহ-উদ্দীপনা দিব নোৱাৰে। সেইটো দিব পাৰে সুৰুচি, সংস্কৃতি, ভাল বস্তু উপভোগ কৰাৰ ক্ষমতা আৰু চিন্তা কৰাৰ ক্ষমতাই।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্কটলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
গংগাৰাম দাস

গংগাৰাম দাস (১৮ শতিকা) সীতাৰ বনবাস নামৰ পদপুথিখনৰ ৰচক আছিল। তেওঁৰ ৰচিত আন এখন পুথি আছিল ‘সীতাৰ পাতাল গমন’ ।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ইলিয়াছ আলী

|
ইলিয়াছ আলী (জন্ম ১৯৫৫) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এগৰাকী অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ। অসমৰ পিছপৰা অঞ্চলত পৰিয়াল পৰিকল্পনা আৰু জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা সম্পৰ্কে সজাগতা সৃষ্টিৰ দিশত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে আলীক ২০১৯ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দই সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

উদ্ধৃতি

দৰিদ্ৰতা, নিৰক্ষৰতা, ধৰ্মীয় উন্মাদনা আৰু পৰিয়াল পৰিকল্পনাৰ অভাৱ ইত্যাদি মূলতঃ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে দায়ী। শিক্ষাৰ অভাৱ, বাল্যবিবাহ, বহুবিবাহ, দৰিদ্ৰতা আদিয়ে জনসংখ্যাৰ বিষয়টোক অধিক জটিল কৰি তুলিছে। নিৰক্ষৰ চৰ-চাপৰি লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে অধিক সন্তানে তেওঁলোকৰ দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূল কৰিব পাৰে আৰু সেয়েহে অধিক সন্তান তেওঁলোকৰ দৰিদ্ৰতা নিবাৰণৰ উপায়। ইয়াৰ লগত যোগ কৰিলে ধৰ্মীয় ধৰ্মান্ধতা আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ প্ৰচুৰতা আছে—তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে শিশুসকল আল্লাহৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ উপহাৰ আৰু তেওঁ তেওঁলোকক খাদ্য আৰু বাসস্থানো যোগান ধৰিব। মানুহৰ একো কাম নাই—তেওঁলোক মাথোঁ উপায়। সেয়েহে তেওঁলোকে জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ অনুশীলনক ইছলাম বিৰোধী পদ্ধতি বুলি গণ্য কৰে।
ডাঃ আলীয়ে আৰু কয়, চৰ-চাপৰি অঞ্চলত বাল্য বিবাহ বা অপ্ৰাপ্তবয়স্কৰ বিবাহ বিপজ্জনক প্ৰথা হৈয়েই আছে। অনুপ্ৰৱেশকাৰী মুছলমানসকলৰ বাবে ছোৱালীয়ে ১২–১৪ বছৰ বয়সত বিয়া পাতিবলৈ বাধ্য হয়, যেন এইটোৱেই তেওঁলোকৰ সমাজ সংস্কাৰৰ মূল এজেণ্ডা হৈ পৰে। ছোৱালীয়ে প্ৰাথমিক অৱস্থাতে বিয়া পাতিবলৈ বাধ্য হয় আৰু অতি কোমল বয়সতে দুই-তিনিটা সন্তানৰ মাতৃ হৈ পৰে। ফলত তেওঁলোকৰ স্বাস্থ্য কেতিয়াও সুস্থ নহয়। ইয়াৰে অধিকাংশই পুষ্টিহীনতা আৰু ৰক্তহীনতাত আক্ৰান্ত। ইহঁতৰ জীৱনচক্ৰও বহুত কম। শোষিত, বশ আৰু অৱহেলিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও ঘৰুৱা হিংসা, নিৰ্যাতন মুছলমান অভিবাসী মহিলাসকলৰ দৈনন্দিন পৰিঘটনা। সম্প্ৰতি তেওঁলোক পৰিয়ালটোৰ উপাৰ্জনৰ মূল উৎসও হৈ পৰিছে। দৈনিক মজুৰি আহৰণকাৰী মহিলাসকল অসমতাপূৰ্ণভাৱে বৃদ্ধি পাইছে। গুৱাহাটী আৰু অন্যান্য মেট্ৰ’ৰ দৰে চহৰত কোলাত ল’ৰা-ছোৱালী লৈ অভিবাসী মহিলা-শ্ৰমিকসকলে পুৰুষ সমকক্ষ হৈ নিয়মিতভাৱে দৈনিক হাজিৰা হিচাপে কাম কৰিবলৈ আহে।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসক
ৰাজেন গোহাঁই (কণ্ঠশিল্পী)

ৰাজেন গোহাঁই অসমৰ এজন কণ্ঠশিল্পী, সুৰকাৰ, সংগীত সংযোজক৷ ১৯৪৬ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত তিনিচুকীয়া জিলাত তেখেতৰ জন্ম হয়৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম সোণেশ্বৰ গোহাঁই আৰু মাতৃৰ নাম ফুলেশ্বৰী গোহাঁই৷ তেখেতে ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজকমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেখেতে লক্ষ্নৌ ভাতখাণ্ডে সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীতত শিক্ষা লাভ কৰে আৰু ১৯৭১ চনত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ পৰা আধুনিক গীতৰ নিয়মীয়া শিল্পী হিচাপে অনুমোদন লাভ কৰে৷ ১৯৭৩ চনত H.M.V যোগে প্ৰথম S.P. Record প্ৰকাশ পায়৷ গীতটোৰ নাম- ‘শেৱালী পাহিয়ে কোমল মিচিকি হাঁহিৰে’৷ ১৯৭৫ চনত তেখতে আকাশবাণীৰ পৰা ‘সংগীত সংযোজক’ (Music Composer) হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে৷ একেটা বছৰতে তেখেতে আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ পৰা সংগীত সংযোজক হিচাপে চাকৰি জীৱনৰ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০০৭ চনত চাকৰি জীৱনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ তেখেতে অসম জনসাংস্কৃতিক পৰিষদৰ সংগীত সমিতিৰ আহ্বায়ক হিচাপে (লোকনাথ গোস্বামীৰ সৈতে) পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে গণশিল্পী বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ গীতৰ এখন ‘long playing record’ (১৯৮৩)‘বিশ্বৰ ছন্দে ছন্দে’ শীৰ্ষক ৰেকৰ্ডখন ভূপেন হাজৰিকাৰ সভাপতিত্বত ৰাইজৰ হাতত অৰ্পন কৰে৷

বঁটা আৰু সন্মান

সাহিত্যিক চৈয়দ আব্দুল মালিকদেৱে লিখা ‘অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ’ শীৰ্ষক আলেখ্যখনৰ বাবে আন্তৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে বিশেষ বঁটা গ্ৰহণ কৰে৷
২০২২ চনত গুৱাহাটীৰ সামাজিক সাংস্কৃতিক সংস্থা ‘এনাজৰী’ৰ দ্বাৰা ‘ৰতন লহকৰ সোঁৱৰণী এনাজৰী বঁটা’৷
২০২৩ চনত অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাদেৱৰ পূণ্যস্মৃতিত আগবঢ়োৱা ‘শিল্পী বঁটা’৷
২০২৪ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ শ্ৰুতিশিল্পী সমাজ আৰু ND-24ৰ দ্বাৰা ‘সংগীতৰত্ন’ বঁটা৷
২০২৪ চনত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ উদ্যোগত ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰীয় ৰঙালী বিহুৱে আগবঢ়োৱা ‘ডিব্ৰু সন্মান-২০২৪’ বঁটা৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী

শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া সংগীত পৰিচালক
মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হৈছে ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, মূলতঃ উজনি ছিয়াং জিলা আৰু পশ্চিম ছিয়াং জিলা আৰু পূব ছিয়াং জিলাৰ কিছু অংশত অৱস্থিত। ১৯৭২ চনত নামদফা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পিছত ৰাজ্যখনত সৃষ্টি হোৱা দ্বিতীয়খন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আছিল।
মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু দিবাং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য সম্পূৰ্ণৰূপে বা আংশিকভাৱে দিহাং-দিবাং জীৱমণ্ডল সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ ভিতৰত অৱস্থিত।

ভূগোল

এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনে দিহাং-দিবাং বায়’স্ফিয়াৰ ৰিজাৰ্ভৰ পশ্চিম অংশ গঠন কৰি প্ৰায় ৪৮৩ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট অঞ্চল সামৰি লৈছে। ভূখণ্ডটো ৰুক্ষ আৰু সৰ্বোচ্চ স্থান মৌলিং পিকত ৭৫০ৰ পৰা ৩০৬৪ মিটাৰ উচ্চতাৰ পৰিসৰ। উদ্যানখনৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ কাষেৰে ছিয়ম নদী বৈ গৈছে আৰু চিৰিং, ক্ৰ’বং, চেমং আৰু চুবং আদি কেইবাখনো সৰু নদী উদ্যানখনৰ পূব সীমাৰ ওচৰৰ ছিয়াং নদীত পানী ওলাই যায়।

উদ্যানখন জেংগিঙত অৱস্থিত সংমণ্ডল বন কাৰ্যালয়ৰ প্ৰশাসনিক নিয়ন্ত্ৰণত আছে আৰু উদ্যানখনৰ পৰা ১৩০ কিলোমিটাৰ আৰু ১৮৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত আলং আৰু পাছিঘাটৰ নিকটতম প্ৰধান চহৰ। পথৰ জৰিয়তে উদ্যানখনৰ ওচৰলৈ যোৱা সম্ভৱ নহয়, কাৰণ অঞ্চলটোৰ দূৰৈৰতা আৰু অঞ্চলটোৰ যোগাযোগৰ সুবিধাৰ অভাৱ। নিকটতম বিমানবন্দৰটো আলংত অৱস্থিত। পথ যোগাযোগৰ অসুবিধাৰ বাবে বন বিভাগৰ পৰিচালনাৰ নিয়ন্ত্ৰণ সীমিত আৰু সকলো বিভাগীয়/ৰেঞ্জ/বিট কাৰ্যালয় উদ্যানৰ বাহিৰত অৱস্থিত। পশ্চিমৰ ছিয়ম নদীৰ দৰে কৃত্ৰিম আৰু প্ৰাকৃতিক সীমাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আকাশী জৰীপৰ জৰিয়তে উদ্যানখনৰ সীমা অংকন কৰা হৈছে আৰু সীমাৰ কিছু অংশৰ মাটিৰ ওপৰত সীমা নিৰ্ধাৰণ এতিয়াও সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই। উদ্যানখনৰ দুটা ৰেঞ্জ আছে; বোমডো গাঁৱৰ পৰা ৰামছিং ৰেঞ্জ আৰু লিছিং গাঁৱৰ পৰা জেংগিং ৰেঞ্জত প্ৰৱেশ কৰিব পৰা যায়।

এই অঞ্চলটো অত্যন্ত আৰ্দ্ৰ, প্ৰচণ্ড বৰষুণ (বছৰি ২৩৪৩ মিলিমিটাৰ) আৰু কোনো সুনিৰ্দিষ্ট খৰালিৰ বতৰ। কম উচ্চতাৰ উষ্ণতা ১৫ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ পৰা ৩৮ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছলৈকে হয়, অধিক উচ্চতাৰ অঞ্চলত শীতকালীন বৰফ পৰে। ২,২০০ মিটাৰ উচ্চতাত তাপমাত্ৰা ৪.২ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ পৰা ১৭.৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছলৈকে ভিন্ন হয়।

জীৱবিজ্ঞান আৰু পৰিৱেশ বিজ্ঞান

মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলটো এক বৃহৎ জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যৰ, বিভিন্ন বায়’ট’পৰ সংমিশ্ৰণৰ বাবে ইয়াক প্ৰায়ে ৰাজ্যখনৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ দোলনা বুলি কোৱা হয়। উদ্যানখনত ৪০০ মিটাৰৰ পৰা ৩০০০ মিটাৰৰ ওপৰলৈকে উচ্চতা থকাৰ বাবে ই কম উচ্চতাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অৰণ্যৰ পৰা ২৮০০ মিটাৰৰ ওপৰৰ উচ্চতাত নাতিশীতোষ্ণ অৰণ্যৰ মাজত এটা পৰিৱৰ্তন অঞ্চল গঠন কৰে। উদ্যানখনত টাকিন, গোৰাল, ভাৰতীয় নাহৰফুটুকী, বংগ বাঘ, ভুকুৱা হৰিণ, চেৰৌ আৰু ৰঙা পাণ্ডা আদি জন্তুবোৰে বাস কৰি আছে।

লগতে চাওক

নামদফা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ডিম্বেশ্বৰ চলিহা

ডিম্বেশ্বৰ চলিহা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক। তেওঁ বিজ্ঞানীৰ বিচিত্ৰ বতৰা , চৰাই চিনো আহক আদি কেইবাখনো গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

বিজ্ঞানীৰ বিচিত্ৰ বতৰা

সত্যৰ অন্বেষণত ব্ৰতী বিজ্ঞানীসকলে জীৱনত বহুতো কৰুণ সমস্যাৰ সন্মুখীন হয় - তাক নপঢ়িলে বুজিব নোৱাৰি।
বিজ্ঞানীসকলে ওৰে জীৱন বিজ্ঞান চৰ্চা কৰিয়েই কটায়। নজনাক জনাৰ আৰু নোপোৱাক পোৱাৰ আশাতে তেওঁলোক চিৰজীৱন বন্দী।
বিজ্ঞানীসকলৰ জীৱন চৰিত অধ্যয়ন কৰিলে দেখা যায় যে এওঁলোকৰ জীৱন নানা বিচিত্ৰতাৰে পৰিপূৰ্ণ। বিজ্ঞান চৰ্চাই মূল লক্ষ্য যদিও কোনোজন গায়ক, কোনোজন বাদক, কোনোজন চিত্ৰকৰ, কোনোজন সাংবাদিক, কোনোজন পাৰ্লিয়ামেণ্টৰ সদস্য আৰু কোনোজন খুহুতীয়া কথাৰ ভঁৰাল। এওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে কিবা নহয় কিবা একোটা উপৰুৱা নিচা থাকে।
বেজিৰ জ্বলা মনা অথচ কুঠাৰৰ জ্বলা নমনা এই বিজ্ঞানীসকলৰ জীৱনত কিমান যে সৰু-ডাঙৰ ৰসাল আৰু কৌতূহলজনক ঘটনা ঘটে - কল্পনা কৰাই টান।
একোটা আৱিষ্কাৰ লৈ দুজনা বিজ্ঞানীৰ মাজত মাজে-সময়ে কাজিয়া লগা দেখা যায়। ইয়াৰ মূল কাৰণ হ'ল - দুজনা বিজ্ঞানীয়ে দুঠাইত একোটা কামৰ ওপৰতে গৱেষণা কৰাটো। একেধৰণৰ বস্তুৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ ফল একেই হ'ব। তাৰে এজনে আগতে প্ৰকাশ কৰি দিলে আনজনে ঠোঁট-মোট চেলেকিব লগাত পৰে।
ৰাজনীতিবিদ একোজনে তেওঁৰ বক্তৃতাত শতকৰা আশীটামান মিছা কথা কোৱাটো সাধাৰণ কথা। কোনোবা চকু চৰহাই তাকে ভুল বুলি ক'লে তাৰো উপায় থাকে। বিবৃতি একোটা দি নাই কোৱা বা সংবাদদাতাই ভুলকৈ পৰিৱেশন কৰিছে বুলি ক'লেই সৰ্বদোষ মাফ হৈ যায়। বিজ্ঞানীসকলক এনে বেমাৰে সাধাৰণতে নাপায়।
প্ৰখ্যাত বিজ্ঞানীসকলে সাধাৰণ মানুহৰ আগত সাধাৰণতে নিজৰ যশস্যাৰ ঢোল কোবাই নুফুৰে। কিন্তু তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই আত্মগৌৰৱৰ ঊৰ্ধত নহয়। প্ৰত্যেকেই সুবিধা পালেই নিজৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব দাবী কৰিবলৈ বিচাৰি ফুৰে।
প্ৰখ্যাত বিজ্ঞানী, কলাকাৰসকলে সাধাৰণতে সকলোকে সমান চকুৰেই চায় - তেহেলৈ তেওঁ সদাগৰেই হওক বা বাটৰ ভিক্ষাৰীয়েই হওক, বিদ্বানেই হওক বা গোটগৰুৱেই হওক।

উৎস
বিঠাবাই ভাউ মংগ নাৰায়ণগাঁওকাৰ

বিঠাবাই ভাউ মংগ নাৰায়ণগাঁওকাৰ ( ; ১৯৩৫ চনৰ জুলাই – ১৫ জানুৱাৰী ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী, গায়িকা আৰু ব্যংগ শিল্পী আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

শিল্পী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা বিঠাবাইৰ জন্ম হৈছিল মহাৰাষ্ট্ৰৰ সোলাপুৰ জিলাৰ পান্ধৰপুৰ চহৰত। ভাউ-বাপু মাং নাৰায়ণগাঁও আছিল তাইৰ পিতৃ আৰু ককাকৰ দ্বাৰা পৰিচালিত পৰিয়াল। তেওঁ পুনে জিলাৰ শ্বিৰুৰ তালুকাৰ কাৱথে য়ামাইৰ আছিল। সৰুৰে পৰাই লাভণ্যা, গাভলান, ভেদিক আদি বিভিন্ন ধৰণৰ গীতৰ সৈতে পৰিচিত হৈ পৰিছিল।

তাইৰ জীৱনৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য পৰিঘটনা আছিল সন্তানৰ জন্মৰ সময়ছোৱা। দৰ্শকৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি থকাৰ সময়তে তাইৰ গৰ্ভৱতী আছিল ৯ মাহৰ। অভিনয়ৰ সময়তে, তাই গম পালে যে তাই ডেলিভাৰী দিবলৈ ওলাইছে। তেখেতে মঞ্চৰ পিছফালে গৈ কেঁচুৱাটো প্ৰসৱ কৰিছিল, নাভিৰ ৰছীডাল শিলেৰে কাটি অভিনয়ত যোগদান কৰিবলৈ সাজু হৈছিল। বেবী বাম্পৰ অনুপস্থিতিত তাইক দেখি দৰ্শক আচৰিত হৈছিল। তাইৰ সাহসী কাৰ্য্য আৰু নিষ্ঠাৰ বিষয়ে সোধা-পোছা আৰু জানিব পৰাৰ লগে লগে শ্ব’টো বন্ধ কৰি দিয়া হয়। শ্ব’টো সম্পূৰ্ণ কৰাৰ দৃঢ়তাৰ বাবে দৰ্শকে প্ৰশংসা কৰে যদিও সন্মানেৰে জিৰণি ল’বলৈ কয়। মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাৰায়ণগাঁও গাঁৱৰ পৰা অহা মহান সুনামৰ কিংবদন্তি তামাছা শিল্পী হিচাপে সদায় স্বীকৃতি লাভ কৰে।

কলাৰ বাবে ১৯৫৭ আৰু ১৯৯০ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা পদক লাভ কৰে। লিখা আছে যে খ্যাতি অৰ্জন কৰা সন্মানৰ পিছতো তাই আৰ্থিক দুৰ্দশাত ভুগিছিল আৰু যত্ন লোৱা নাছিল বুলি কোৱা হয়। মৃত্যুৰ পিছত তাইৰ চিকিৎসালয়ৰ বিল দাতাৰ অৱদানৰ দ্বাৰা পূৰণ কৰা হৈছিল।

মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে ২০০৬ চনত তেওঁৰ স্মৃতিত বাৰ্ষিক "বিঠাবাই নাৰায়ণৱকাৰ জীৱনজোৰা সাফল্য বঁটা" প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। তামাশা শিল্পৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰসাৰত ব্যাপক অৱদান আগবঢ়োৱাসকলক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ২০০৬ চনৰ পৰা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে আৰু এই বঁটাৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰাপকসকল হৈছে শ্ৰীমতী ড. কান্তবৈ সতৰকাৰ, বসন্ত অৱসাৰিকাৰ, শ্ৰীমতী সুলোচনা নালাৱাড়ে, হৰিভৌ বাঢ়ে, শ্ৰীমতী মংগলা বনছোড়ে (বিঠাবাইৰ কন্যা), সাধু পাটছুতে, অংকুশ খাদে, প্ৰভা শিৱনেকাৰ, ভীমা সাংগাৱিকৰ, গংগাৰাম কাৱথেকাৰ, শ্ৰীমতী ৰাধাবাই খোড়ে নাশিকৰ, মধুকৰ নেৰালে। লোকশিৰি মমিন কাৱথেকাৰক ২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে, লোকশিল্প, লাভনী আৰু তামাছাৰ ক্ষেত্ৰলৈ তেওঁৰ আজীৱন অৱদানৰ বাবে।

লাভানী আৰু তামাছাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৮-১৯ বৰ্ষৰ বাবে এই বঁটা লাভ কৰিছে শ্ৰীমতী গুলাব সংগমনেৰকাৰক।

এই বঁটাৰ বাবে শ্ৰী আতম্বৰ শিৰধোংকৰ (২০১৯-২০ বৰ্ষৰ বাবে) আৰু শ্ৰীমতী সন্ধ্যা মানে (২০২০-২১ বৰ্ষৰ বাবে) তামাশাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছে।

তথ্যসমূহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
এথেন্স

এথেন্স গ্ৰীচৰ ৰাজধানী আৰু সৰ্ববৃহৎ চহৰ। ভূমধ্যসাগৰীয় এক উল্লেখযোগ্য উপকূলীয় নগৰীয়া অঞ্চল, এথেন্স আটিকা অঞ্চলৰ ৰাজধানী আৰু ইউৰোপীয় মূল ভূখণ্ডৰ আটাইতকৈ দক্ষিণৰ ৰাজধানী। ইয়াৰ নগৰীয়া অঞ্চলৰ জনসংখ্যা ৩৬ লাখতকৈ অধিক আৰু ইউৰোপীয় সংঘৰ অষ্টম বৃহত্তম নগৰীয়া অঞ্চল। সমগ্ৰ নগৰ অঞ্চলৰ এটা সৰু প্ৰশাসনিক একক গঠন কৰা এথেন্স পৌৰসভা (এথেন্স চহৰ বুলিও কোৱা হয়), ইয়াৰ চৰকাৰী সীমাৰ ভিতৰত ৬৪৩,৪৫২ (২০২১) জনসংখ্যা আছিল আৰু ভূমিৰ আয়তন আছিল ৩৮.৯৬ কিলোমিটাৰ বৰ্গমাইল (১৫.০৪ বৰ্গমাইল)।

ভৌগোলিক অৱস্থান

এথেন্স গ্ৰীচৰ দক্ষিণ-পূৰ্বাঞ্চলত অৱস্থিত। ই মেছিনিক উপসাগৰৰ কাষত আছে আৰু প্ৰায় ৪৯১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকাত বিস্তৃত।

জনসংখ্যা

২০২৩ চনৰ প্ৰায় তথ্য অনুসৰি এথেন্স মহানগৰ এলেকাত প্ৰায় ৬.১৫ লাখ লোক বাস কৰে। বৃহত্তৰ মহানগৰ অঞ্চলত জনসংখ্যা অধিক।

ইতিহাস

এথেন্স প্ৰাচীন গ্ৰীচ সভ্যতাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ আছিল, যি গণতন্ত্ৰ আৰু দৰ্শনৰ উৎপত্তি হোৱা স্থান। সেয়ে, সৰ্ববিশ্বত গণতন্ত্ৰৰ জন্মস্থান হিচাপে জনাজাত।

সংস্কৃতি আৰু পৰ্যটন

এথেন্সত পেৰথেনন মন্দিৰ, আক্ৰোপলিছ আৰু বহুতো প্ৰাচীন ধ্বংসাৱশেষ আৰু সংগ্ৰহালয় আছে। ই গ্ৰীচ সংস্কৃতিৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ আৰু বছৰত লক্ষাধিক পৰ্যটক আকৰ্ষণ কৰে।

অৰ্থনীতি

এথেন্স গ্ৰিচৰ অৰ্থনীতিৰ কেন্দ্ৰ। শিক্ষা, ব্যৱসায়, আৰু পৰ্যটনৰ বাবে ই এক মুখ্য স্থান। মহানগৰখনত বহুত চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী সংস্থা আছে।

উল্লেখযোগ্য তথ্য

দেশ: গ্ৰীচ
অঞ্চল: এটিকা
ৰাজধানী: এথেন্স
জনসংখ্যা: প্ৰায় ৬.১৫ লাখ (২০২৩)
অঞ্চল: ৪৯১ বৰ্গ কিমি
সময় অঞ্চল: UTC+২ (EET), গ্ৰীষ্মকালীন সময়: UTC+৩ (EEST)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজধানী
শ্ৰেণী:ভূগোল