ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
একত্ৰিশ জুন

একত্ৰিশ জুন প্ৰথম অসমীয়া ফেণ্টাচী ছবি। তুৰংগ ফিল্মছৰ বেনাৰত উলেম আহমেদ আৰু লক্ষ্মণ শ্বাহ প্ৰযোজিত আৰু ভাস্কৰ বৰা পৰিচালিত এই ছবিখন ১৯৯৪ৰ ৮ এপ্ৰিলৰ দিনা মুক্তি পাইছিল।

কাহিনী

চল্লিচ বছৰ বয়সলৈ অবিবাহিত হৈ থকা, কেবল অধ্যয়ন আৰু অধ্যাপনাতে ব্যস্ত হৈ থকা ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপক মহৎ শইকীয়াই হঠাৎ উপলব্ধি কৰে যে প্ৰেম সম্পৰ্কে তেওঁৰ কোনো অভিজ্ঞতাই নহ'ল আৰু তেওঁৰ জীৱনটো আধৰুৱা হৈ ৰ'ল। বন্ধু তথা সহকৰ্মী সঞ্জীৱ দত্তই তেওঁক একেখন কলেজৰে অধ্যাপিকা ময়ূৰী বৰুৱাৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়িবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। ময়ূৰীৰো কিছু বয়স হৈছে। বন্ধুৰ পৰামৰ্শ মতে মহতে ময়ূৰীৰ সৈতে সম্পৰ্ক গঢ়িবলৈ প্ৰচেষ্টা চলায় যদিও ময়ূৰীৰ প্ৰতি তেওঁৰ কোনো প্ৰেমৰ অনুভূতি জাগ্ৰত নহ'ল। তেওঁ অনুভৱ কৰে যে নাৰীৰ প্ৰেমত পৰাৰ শক্তি হেৰুৱাই পেলাইছে।

হতাশাগ্ৰস্ত মহৎ শইকীয়াই এনিশা সুৰামত্ত অৱস্থাত কামদেৱৰ দৰ্শন পায়। কামদেৱে তেওঁক এটুকুৰা পঞ্চমুখী শিলাখণ্ডলৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে, য'ত দয়ালু বাবাৰ আত্মাই বিৰাজ কৰে। সেই অনুসৰি তেওঁ দয়ালু বাবাৰ ওচৰলৈ যায়। দয়ালু বাবাই তেওঁক এজন কিশোৰলৈ ৰূপান্তৰ হোৱাৰ বৰ দিয়ে। বাবাই চৰ্ত বান্ধি দিয়ে যে এই কিশোৰ ৰূপ তেওঁ তিনিমাহৰ বাবে পাব। এই তিনিমাহতে তেওঁ প্ৰেমৰ অনুভৱ লাভ কৰিব। ঠিক তিনিমাহ পিছত ৩১ জুনৰ দিনা আগৰ ৰূপলৈ ঘূৰি যাবলৈ পুনৰ বাবাৰ ওচৰলৈ যাব লাগিব। অন্যথা তেওঁ গাধলৈ ৰূপান্তৰ হ'ব। সেই অনুসাৰে মহৎ শইকীয়া প্ৰীতমলৈ ৰূপান্তৰ হ'ল আৰু মহতৰে ভাগিনীয়েক বুলি পৰিচিতি লৈ কলেজত নাম লিখালে।

পংখী- ময়ূৰী বৰুৱাৰ ভাগিনীয়েক; মহতৰ ছাত্ৰী। বয়সত প্ৰীতমতকৈ দুবছৰ ডাঙৰ। এই পংখীৰ লগতে প্ৰীতমৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কই গঢ় লয়। প্ৰীতমৰূপী মহতে প্ৰেমৰ সঁচা অনুভূতি লাভ কৰে। হঠাৎ তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰে যে কেলেণ্ডাৰত কোনো ৩১ জুন তাৰিখ নাই।

৩০ জুনৰ দিনা প্ৰীতমে ভগ্ন হৃদয়েৰে পংখীৰ পৰা বিদায় লৈ বাবাৰ ওচৰলৈ যায়। বাবাই দেখা দি কয় যে তেওঁ সময়ৰ উৰ্ধত। সেয়েহে ৩১ জুন তাৰিখটো প্ৰীতমে যেতিয়াই বিচাৰে তেতিয়াই আনি দিব পাৰিব। কিন্তু গভীৰ অন্তৰ্দ্বন্দ্ব্বত ভোগা, প্ৰতিকুল পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হ'বলৈ সাহস গোটাব নোৱাৰা, ভীতিগ্ৰস্ত প্ৰীতমে তেওঁক পুনৰ আগৰ ৰূপলৈ আনি দিবলৈ অনুৰোধ জনোৱাত বাবাই পুনৰ তেওঁক চল্লিশ বছৰীয়া মহৎ শইকীয়ালৈ ৰূপান্তৰ কৰি দিয়ে। ইফালে প্ৰীতমক হেৰুৱাই পংখী ভাগি পৰিল। মহতে অনুভৱ কৰিলে যে তেৱোঁ সঁচাকৈ পংখীৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেমত নিমজ্জিত হৈছে। তেওঁ পুনৰ বাবাৰ ওচৰলৈ গ'ল, যাতে বাবাই পুনৰ তেওঁক প্ৰীতমলৈ ৰূপান্তৰ কৰি দিয়ে। এইবাৰ কিন্তু বাবাই তেওঁক দেখা নিদিলে। তাইৰ অৱস্থা চাই থাকিব নোৱাৰি মহতে এদিন সকলো কথা তাইক খুলি ক'লে আৰু ক্ষমা বিচাৰিলে। অৱশেষত পংখীয়ে তাইৰ ফালৰ পৰা মহতক '৩১ জুন'ৰ প্ৰস্তাৱ দিলে।

অভিনয় শিল্পী

প্ৰাঞ্জল শইকীয়া (মহৎ শইকীয়া)
মাধুৰিমা চৌধুৰী (ময়ূৰী বৰুৱা)
মণিতা কাকতি (পংখী)
দেবেন দত্ত (সঞ্জীৱ দত্ত)
পঙ্কজ মহন্ত (প্ৰীতম)
কমল শৰ্মা, ইন্দ্ৰানী চেতিয়া, বাদল দাস, হিৰণ্য কুমাৰ ভূঞা, মৰমী বৰদলৈ, নিতুমণি গগৈ, ডিম্পী গোহাঁই, গৌৰী দত্ত

গীত

ছবিখনত তিনিটা গীত আছিল। গীতকেইটা লিখিছিল কেশৱ মহন্ত আৰু প্ৰশান্ত বৰদলৈয়ে। কণ্ঠ দিছিল কুমাৰ চানু, সাধনা স্বৰগম আৰু অভিজিতে।
ক্ৰমিক নং
গীতৰ শীৰ্ষক
গীতিকাৰ
কণ্ঠ
১ প্ৰেম অন্তৰময়, অন্তৰে অন্তৰে বন্ধন ই যে অন্তৰৰ বিনিময় কেশৱ মহন্তসাধনা স্বৰগম
২ হৃদয়ৰ দিয়া নিয়া স্বৰ্তবিহীন হ'লে বাজে এটি প্ৰণয়ৰ মধুৰ সঙ্গীত প্ৰশান্ত বৰদলৈ অভিজিত, সাধনা স্বৰগম
৩ জীৱনৰে এই ভুল কি বিচাৰি পায়ো ভুল হ'ল, পাৰা যদি কৰিবা ক্ষমা মোক প্ৰশান্ত বৰদলৈ কুমাৰ চানু

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
নাগশংকৰ মন্দিৰ

নাগশংকৰ মন্দিৰ অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এটি ঐতিহ্যমণ্ডিত শিৱ মন্দিৰ। শোণিতপুৰ জিলাৰ প্ৰধান শৈৱ পীঠস্থান সমূহৰ ভিতৰত নাগশংকৰ মন্দিৰ অন্যতম। দৈনিক যথা ৰীতি এই মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। মন্দিৰটোৰ নামেৰে এই অঞ্চলটোৰ নামো নাগশংকৰ পৰিছে। শোণিতপুৰ জিলাৰ সদৰ চহৰ তেজপুৰৰ পৰা নাগশংকৰ মন্দিৰৰ দূৰত্ব ৫৮ কিলোমিটাৰ। ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা দক্ষিণে এক কিলোমিটাৰ ভিতৰলৈ সোমায়েই নাগ শংকৰ মন্দিৰৰ অৱস্থান। যোগাযোগৰ সু-ব্যৱস্থাৰ হেতুকে এই মন্দিৰত বছৰত বাৰ মাহে ভক্তৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হয়। মন্দিৰ চৌহদত অৱস্থিত এটি প্ৰকাণ্ড জলাশয়ত থকা শতায়ু গৰকা কাছকেইটাও মন্দিৰটোৰ পৰ্যটন ব্যৱস্থাত অৰিহণা যোগাইছে। শিৱৰ সহচৰ বুলি গণ্য কৰা এই কাছকেইটাক প্ৰতিদিনে মন্দিৰৰ প্ৰসাদ আৰু ভোগ অৰ্পণ কৰা হয়। দৰ্শনাৰ্থী সকলেও কাছকেইটিক প্ৰসাদ আগবঢোৱা পৰিলক্ষিত হয়। বৰ্তমান মন্দিৰৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত মন্দিৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে বিশেষ উদ্যোগ হাতত লৈছে। বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতিৰ কাছসমূহৰ সংৰক্ষণৰ বাবে প্ৰকৃতিপ্ৰেমী স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সহযোগত এই মন্দিৰত বিশেষ আঁচনি হাতত লোৱা হৈছে। অসমৰ চাৰিওফালৰ বিভিন্ন ঠাইৰ যাত্ৰীৰ দৈনিক এই মন্দিৰ সমাগম হয়। প্ৰতি বছৰে শিৱৰাত্ৰি আৰু বহাগৰ গোঁসাই বিহুত এই মন্দিৰত ডাঙৰকৈ মেলা অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

ইতিহাস আৰু কিংবদন্তী

মন্দিৰটোৰ উৎপত্তিৰ কিংবদন্তী অনুসৰি ভগৱান বিষ্ণুৱে খণ্ডিত কৰা দেৱী সতীৰ নাভি অংশ এই মন্দিৰত পৰিছিল। এই নাভি অংশ পৰা ঠাইতে শিৱ লিংগ স্থাপন কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত মন্দিৰ স্থাপন কৰা হয়। অন্য এক কিংবদন্তী অনুসৰি শোণিতপুৰত ৰাজত্ব কৰা বাণ ৰজায়ে বিশ্বনাথত দ্বিতীয় কাশী স্থাপন কৰিবলৈ বিচাৰিছিল আৰু সেই হেতুকে ১০০০ শিৱলিংগ স্থাপন কৰিছিল। পিছে মহাদেৱে দ্বিতীয় কাশী পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ আহি এটা শিৱলিংগ কম দেখা পায় আৰু মনৰ বেজাৰত শুই পৰোতে এই স্থানতে মহাদেৱৰ নাভিয়ে স্পৰ্শ কৰে। পিছলৈ এই স্থানতে শিৱলিংগ স্থাপন কৰি পূজা-অৰ্চনা কৰি অহা হৈছে। অন্য এক জনশ্ৰুতি মতে পাণ্ডৱ সকলৰ পুৰোহিত ধৌম্য মুণিয়ে এই নাভিচিহ্নতে শিৱৰ আৰাধনা কৰিছিল। পাণ্ডৱসকলে অজ্ঞাতবাসৰ কালচোৱাত ধৌম্য মুণিক লগ পায় আৰু তেওঁলোকৰ পুৰোহিত হিচাপে লগত লৈ যায়। তাৰ পিছৰেপৰা বহুদিনলৈ এই স্থানত পূজা-অৰ্চনা লোপ পায়। খ্ৰীষ্টিয় চতুৰ্থ শতিকাৰ আগভাগত জিতাৰী বংশৰ ৰজা প্ৰতাপ সিংহই এই মন্দিৰৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰে। সেই শতিকাৰে শেষভাগত নাগশংকৰ বা নগাক্ষ ৰজাই এই মন্দিৰত নিয়মিত পূজা অৰ্চনা কৰিছিল বুলি জনা যায়। ৰজা নগাক্ষ এই মন্দিৰৰ প্ৰধান পৃষ্ঠপোষক আছিল। এইজন ৰজাৰ পিছত পুনৰ বহুবছৰলৈ এই মন্দিৰৰ পূজা-সেৱা বন্ধ হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছত আহোম স্বৰ্গদেউ চুচেনফাই ১৪৮০ খ্ৰীষ্টাব্দত এই মন্দিৰৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰোৱাই আৰু মন্দিৰৰ নামত দেৱোত্তৰ মাটি ৮৩৩ বিঘা দান কৰে। এই মন্দিৰৰ ভিতৰত গহ্বৰৰ পানীত শিৱলিংগ স্থাপন কৰা আছে। তদুপৰি বিষ্ণুমূৰ্তি, যোনিকুণ্ড, শালগ্ৰামৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা আছে। নাগশংকৰ মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰিলে অভীষ্ট সিদ্ধি হয় বুলি জনমানসত দৃঢ় বিশ্বাস আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ:

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
তৃপ্তি মিত্ৰ

তৃপ্তি মিত্ৰ (; জন্ম:ভাদুৰী, ২৫ অক্টোবৰ ১৯২৫ – ২৪ মে' ১৯৮৯) বঙালী থিয়েটাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু বিখ্যাত থিয়েটাৰ পৰিচালক শম্ভু মিত্ৰৰ পত্নী, যাৰ সৈতে তেওঁ ১৯৪৮ চনত অগ্ৰণী নাট্যগোষ্ঠী বহুৰুপী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ যুক্তি তক্কো আৰ গপ্পো, ধৰতী কে লাল আদি ছবিত অভিনয় কৰিছে।

তেওঁক ১৯৬২ চনত নাট্য অভিনয়ৰ অনুশীলনশীল শিল্পীক দিয়া সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় স্বীকৃতি সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ১৯৭১ চনত কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা স্বীকৃতি স্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। ১৯৮৯ চনত মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰে তেওঁক কালিদাস সন্মান প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯২৫ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত দিনাজপুৰত (ব্ৰিটিছ ভাৰত) জন্মগ্ৰহণ কৰা তৃপ্তি মিত্ৰৰ পিতৃ আশুতোষ ভাদুৰী আৰু মাতৃৰ নাম শৈলবালা দেৱী। দিনাজপুৰ মাইনৰ স্কুলত তেওঁ ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকে পঢ়িছিল। তাৰ পিছত তেওঁ কলকাতালৈ আহি প্যাৰীচৰণ স্কুলত নামভৰ্তি কৰে। সেই স্কুলৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ আশুতোষ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ যায়। কিন্তু চাকৰি পোৱাত তেওঁৰ কলেজৰ পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিলে। ১৯৪৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ শম্ভু মিত্ৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ শাওলি মিত্ৰ নামেৰে এগৰাকী জীয়েক আছিল, যি এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালক আছিল।

কৰ্মজীৱন

তৃপ্তি মিত্ৰই কিশোৰী কালৰ পৰাই থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৪৩ চনত তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভায়েক বিজন ভট্টাচাৰ্যৰ নাটক আগুনত (জুই) প্ৰথম অভিনয় কৰে। ১৯৪৩ চনৰ বংগৰ দুৰ্ভিক্ষৰ আধাৰত ৰচিত ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ বিখ্যাত নাটক নবান্নত তেওঁৰ মঞ্চ অভিনয় চোৱাৰ পিছত পৰিচালক খাজা আহমদ আব্বাছে তেওঁক গণনাট্যৰ চলচ্চিত্ৰ ধৰতী কে লালত অভিনয় কৰাবলৈ বম্বেলৈ লৈ যায়। ধৰতী কে লাল আংশিকভাবে নবান্ন নাটকখনৰ ওপৰত আধাৰিত। ১৯৫৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথম বঙালী ছবি আছিল পথিক; ছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল দেৱকী কুমাৰ বসুৱে। ঋত্বিক ঘটকৰ শেষৰখন ছবি যুক্তি তক্কো আৰ গপ্পোতো তেওঁ বহুতো নাটকত অভিনয় কৰিছিল; বেছিভাগেই স্বামী শম্ভু মিত্ৰৰ সৈতে। শম্ভু মিত্ৰ নাট্যক্ষেত্ৰৰ কল’ছাছ, বঙালী থিয়েটাৰৰ অন্যতম কিংবদন্তি সত্বা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ৰক্ত কৰবীৰ নায়িকা নন্দিনীৰ চৰিত্ৰত কৰা তৃপ্তিৰ অভিনয় আটাইতকৈ বিখ্যাত। ইয়াৰ উপৰিও ১৯৫৯ চনত মানিক বন্দোপধ্যায় নামৰ লেখক এজনৰ পদ্মা নদীৰ মাঝি নামৰ ক্লাচিক উপন্যাস এখনৰ আধাৰত, পূব পাকিস্তানৰ ঢাকাত (বৰ্তমান বাংলাদেশ) নিৰ্মিত জাগো হুৱা সবেৰা (উঠা ৰাতি পুৱাল) নামৰ উৰ্দু চিনেমাখনতো তৃপ্তিয়ে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ ২৪ মে’ত তৃপ্তি মিত্ৰৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
সোনাল শ্বাহ

সোনাল শ্বাহ (ইংৰাজী: Sonal Shah) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ বিশেষকৈ স্ক্ৰাবছ ধাৰাবাহিকত ড° ছোনিয়া "ছানি" দে নামৰ এটা চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

শ্বাহৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল ইলিনয়ৰ হুইটনত। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ ভদ্ৰেশ আৰু মৃদুলা শ্বাহ আছিল গুজৰাটী জৈন, যিসকলে ১৯৭০ চনত ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইৰপৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।

শ্বাহে হুইটন ৱাৰেনভিল চাউথ হাইস্কুলৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৮ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁক ১৯৯৮ বৰ্ষৰ 'ডুপেজ কাউণ্টি ফেয়াৰ কুইন' হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।

শ্বাহে চিকাগোৰ লয়োলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা থিয়েটাৰক মূল বিষয় হিচাপে লৈ 'কাম লাউড' সন্মানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ মনোবিজ্ঞান, জীৱবিজ্ঞান আৰু ৰসায়ন বিজ্ঞানক গৌণ বিষয় হিচাপে লৈ প্ৰাক-চিকিৎসা পাঠ্যক্ৰমত মনোনিৱেশ কৰিছিল। লয়োলাত পঢ়ি থকা অৱস্থাত শ্বাহে 'আলফা চিগমা আলফা' নামৰ ছাত্ৰী সন্থাটোত যোগদান কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত হুইটনৰ এখন সংবাদ পত্ৰক শ্বাহে কৈছিল— "মই আন্তৰিকতাৰে মেডিকেল স্কুলত পঢ়িবলৈ পৰিকল্পনা কৰিছিলোঁ। মই বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰি ভাল পাওঁ, কিন্তু মই উপলব্ধি কৰিলোঁ যে এজন চিকিৎসক হোৱাৰ হেঁপাহতকৈ অভিনয়ৰ প্ৰতি থকা মোৰ অনুৰাগ অধিক।"

অভিনয় জীৱন

শ্বাহে ২০০৬ চনত লছ এঞ্জেলছলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু বিজ্ঞাপন তথা স্কেটছ কমেডীত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ চিকাগো আৰু লছ এঞ্জেলছৰ 'দ্য চেকেণ্ড চিটী' থিয়েটাৰৰ সৈতেও জড়িত আছিল।

২০০৯ চনত শ্বাহে স্ক্ৰাবছ ধাৰাবাহিকত ড° ছোনিয়া "ছানি" দে হিচাপে অভিনয় আৰম্ভ কৰে। এই চৰিত্ৰটো ধাৰাবাহিকখনৰ অষ্টম ছিজনত নতুনকৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা এজন ডেকা ইণ্টাৰ্ন চিকিৎসক আছিল। ইয়াৰ উপৰি শ্বাহে ধাৰাবাহিকখনৰ ৱেবিছ’ড শৃংখলা স্ক্ৰাবছ: ইণ্টাৰ্নছত অভিনয় কৰিছিল। স্ক্ৰাবছৰ নৱম ছিজনৰ পঞ্চমটো খণ্ডত তেওঁ এগৰাকী অতিথি শিল্পী হিচাপে পুনৰ অভিনয় কৰে।

শ্বাহে ২০০৯ চনৰ কিশোৰ কালৰ হাস্যৰসাত্মক কথাছবি ৰাটকো: দ্য ডিক্টেটৰ্ছ চনত এটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিখন আছিল নেচনেল লেম্পুনৰ এক নিৰ্মাণ।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
মধ্যপ্ৰাচ্য

up=1.2|]], দক্ষিণ ইউৰোপ, কেন্দ্ৰীয় এছিয়া আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ মাজৰ মাজত অৱস্থিত মধ্য প্ৰাচ্যৰ মানচিত্ৰ
up=1.2|

মধ্য প্ৰাচ্য হৈছে এটা ভূ-ৰাজনৈতিক অঞ্চল যিয়ে আৰব উপদ্বীপ, লেভান্ত, তুৰ্কী, ইজিপ্ত, ইৰান আৰু ইৰাকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

"নিয়াৰ ইষ্ট" শব্দটোৰ পৰিৱৰ্তে ২০শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটেইন আৰু পশ্চিম ইউৰোপীয় ৰাষ্ট্ৰসমূহে "মধ্য প্ৰাচ্য" শব্দটো ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে (এই শব্দদ্বয় "দূৰ প্ৰাচ্য"ৰ বিপৰীতৰূপ)। "মধ্য প্ৰাচ্য" শব্দটোৱে সময়ৰ সৈতে বিভিন্ন অৰ্থ সৃষ্টি কৰিছে। ২০শ শতিকাৰ অন্তিম ভাগৰ পৰা এই শব্দটো অধিক ইউৰোকেন্দ্ৰিক বুলি সমালোচিত হৈছে। এই অঞ্চলটোৱে পশ্চিম এছিয়াৰ সংজ্ঞাৰ সৈতে অধিক মিল থকা ভূ-খণ্ডসমূহক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, যদিও দক্ষিণ ককেছাছ বাদ পৰে। ইয়াত চিনাই উপদ্বীপৰ বাহিৰে সমগ্ৰ ইজিপ্ত আৰু ইষ্ট থ্ৰেইচসহ সমগ্ৰ তুৰ্কী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

মধ্য প্ৰাচ্যৰ ১৮খন দেশৰ ভিতৰত ১৩খন দেশ আৰব বিশ্বৰ অংশ। এই অঞ্চলৰ ভিতৰত লোকসংখ্যা অনুসৰি ইজিপ্ত, তুৰ্কী আৰু ইৰান আটাইতকৈ জনবহুল দেশ; আৰু চৌদি আৰব অঞ্চলটোৰ ভিতৰত আয়তন অনুসৰি সৰ্ববৃহৎ দেশ। মধ্য প্ৰাচ্যৰ ইতিহাস প্ৰাচীন যুগৰ পৰাই চলি আহিছে, আৰু এই অঞ্চলক বহুদিন ধৰি "সভ্যতাৰ আসন" হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। এই অঞ্চলৰ ভূ-ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব পুৰণি যুগৰ পৰাই স্বীকৃত আৰু বিতৰ্কিত হৈ আহিছে। ইহুদী ধৰ্ম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু ইছলাম ধৰ্ম—এই তিনিটা ইব্ৰাহামিক ধৰ্মই মধ্য প্ৰাচ্যত জন্ম লৈছে। এই অঞ্চলৰ মুখ্য জাতি হৈছে আৰবীসকল, তাৰ পিছত আছে তুৰ্ক, পাৰ্ছ, কুৰ্দ, আজেৰী, কপ্ত, ইহুদী, আশুৰীয়, ইৰাকী তুৰ্কমেন, ইয়াজিদী আৰু গ্ৰীক চাইপ্ৰিয়টসকল।

মধ্য প্ৰাচ্যৰ বেছি ভাগ অঞ্চল গৰম আৰু উষ্ণ-শুষ্ক জলবায়ুযুক্ত, বিশেষকৈ আৰৱ উপদ্বীপ আৰু ইজিপ্ত অঞ্চলত। কেইবাটাও ডাঙৰ নদীয়ে ইয়াৰ কিছু অঞ্চলত জলসিঞ্চন ব্যৱস্থাৰ সহায়ত কৃষিক সমৰ্থন কৰে; যেনে ইজিপ্তৰ নাইল নদী ডেল্টা, মেছ'পটেমিয়াৰ টাইগ্ৰিছ আৰু ইউফ্ৰেটিছ নদী আৰু লেভান্তৰ জৰ্ডান নদী উপত্যকা। এই অঞ্চলসমূহক একেলগে ফাৰ্টাইল ক্ৰেছেণ্ট (উৰ্দ্ভৰা অৰ্ধ-চন্দ্ৰ) বুলি কোৱা হয় আৰু ইতিহাসবিদসকলে ইয়াক বহুদিন ধৰি সভ্যতাৰ গাদী বুলি বিবেচনা কৰি আহিছে। যদিও এতিয়া পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত স্বাধীনভাৱে সভ্যতাৰ বিকাশ ঘটাৰ স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।

ইয়াৰ বিপৰীতে, লেভান্ত উপকূল আৰু তুৰ্কীৰ অধিকাংশ অঞ্চলত ভূ-মধ্যসাগৰীয় জলবায়ু দেখা যায়, য'ত গ্ৰীষ্ম ঋতু শুকান আৰু শীত ঋতু শীতল আৰু বৰষুণযুক্ত। ফাৰ্ছ উপসাগৰৰ কাষৰীয়া দেশসমূহৰ অধিকাংশত খনিজ তেলৰ বিশাল ভাণ্ডাৰ আছে। বিশেষকৈ আৰৱ উপদ্বীপৰ ৰজাসকল খনিজ তৈল ৰপ্তানি কৰিয়া উল্লেখযোগ্যভাৱে অৰ্থনৈতিকভাৱে লাভবান হৈছে। উষ্ণ-শুষ্ক জলবায়ু আৰু খনিজ ইন্ধন উদ্যোগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাৰ বাবে, মধ্য প্ৰাচ্য জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ এক মুখ্য কাৰক আৰু একেই সময়তে ইয়াৰ পৰা গভীৰভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱাৰ আশঙ্কা থকা অঞ্চল।

এই অঞ্চলৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যা বিদ্যমান, যেনে মধ্য প্ৰাচ্য আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকা (MENA) অঞ্চলটোৱে মাঘ্ৰেব আৰু চুদান অঞ্চল অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। "বৃহৎ মধ্য প্ৰাচ্য" শব্দটোত প্ৰায়ে পূব আফ্ৰিকা, মৰিটানিয়া, আফগানিস্তান, পাকিস্তান আৰু কেতিয়াবা দক্ষিণ ককেছাছ আৰু কেন্দ্ৰীয় এছিয়াকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

উল্লেখযোগ্য নগৰসমূহ

কাইৰো
টেহৰান
ইষ্টানবুল
বাগদাদ
ৰিয়াদ
আংকাৰা
আলেকজাণ্ড্ৰিয়া
ডুবাই
জেদ্দাহ
আম্মান

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূগোল
শামলদাস গান্ধী

শামলদাস গান্ধী (; ১৮৯৭-১৯৫৩) এগৰাকী ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷ তেওঁ পূৰ্বৰ ৰাজকীয় ৰাজ্য জুনাগড়ৰ আৰ্জি হুকুমাত বা অস্থায়ী চৰকাৰৰ মুখ্য পথপ্ৰদৰ্শক আছিল৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শামলদাস ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ নেতা মহাত্মা গান্ধীৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ লক্ষ্মীদাস/কালিদাস কৰমচান্দ গান্ধীৰ পুত্ৰ আছিল। শামলদাস তেওঁৰ খুৰাক মোহনদাসৰ ঘনিষ্ঠ অনুগামী আছিল।

তেওঁ প্ৰথমতে সন্ধিয়াৰ গুজৰাটী বাতৰি কাকত জন্মভূমিত কামকাজ কৰিছিল। পিছত কিছু তাৰতম্য ঘটাৰ বাবে তেওঁ জন্মভূমি এৰি “বন্দে মাতৰম” নামৰ নতুন বাতৰি কাকতৰ শুভাৰম্ভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
কবিন্দৰ সিং বিষ্ট

কবিন্দৰ সিং বিষ্ট (; জন্ম: ১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৫) এজন ভাৰতীয় বক্সাৰ। তেওঁ ফেদাৰৱেট শাখাত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।
২০১৯ চনৰ এছিয়ান এমেচাৰ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত বিষ্টে পুৰুষৰ বেণ্টামৱেইট শাখাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল, কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত তেওঁ বৰ্তমানৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন কাইৰাট য়েৰালিয়েভক পৰাস্ত কৰিছিল।

এআইবিএ বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত বিষ্ট ২০১৭ চনত ফ্লাইৱেট শাখাত কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলিষ্ট আছিল আৰু ২০১৯ চনত ফেদাৰৱেট শাখাতো কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলিষ্ট আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ নাৰী

ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ নাৰীসকল হ’ল ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোত জন্মগ্ৰহণ কৰা, বাস কৰা অথবা ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ পৰা অহা মহিলা। মহিলাসকল কোনটো দ্বীপৰ পৰা আহিছে সেইটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি তেওঁলোকক ক্ৰমে ট্ৰিনিদাদৰ মহিলা বা ট'বাগ'নিয়ান মহিলা বুলিও ক'ব পাৰি। ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোৰ মহিলাসকলে ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগৰ মালিক, "উকীল, ন্যায়াধীশ, ৰাজনীতিবিদ, চৰকাৰী কৰ্মচাৰী, সাংবাদিক আৰু কেলিপছনিয়ান"কে ধৰি বিভিন্ন উদ্যোগ আৰু বৃত্তিত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱায়। "ঘৰুৱা সেৱা, বিক্ৰী আৰু কিছু লঘু উৎপাদন"ৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়াও মহিলাসকলে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে। "কেৰিবিয়ান লিংগ তত্ত্বই ঔপনিৱেশিকতাবাদ আৰু সাম্ৰাজ্যবাদৰ বাৰ্নাকলৰ সৈতে যুঁজ দিয়াৰ সময়তে পিতৃতন্ত্ৰৰ সীমাবদ্ধতাৰ সৈতে যুঁজিবলগীয়া হয়।"

প্ৰাথমিক শিক্ষা: প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ছোৱালীৰ বিদ্যালয় ত্যাগ কৰাৰ হাৰ আৰু পুনৰাবৃত্তিৰ হাৰ কম দেখা যায়৷ তেওঁলোকে এছইএ পৰীক্ষাত ল'ৰাতকৈ বেছি নম্বৰ পায়।২০১৫ চনত দ্বিতীয় প্ৰৱেশ মূল্যায়ন (SEA) পৰীক্ষা আৰু CAPEত শীৰ্ষ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰায় দুই তৃতীয়াংশ ছোৱালী আছিল।

মাধ্যমিক শিক্ষা: মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ গঠন স্তৰিত প্ৰতিপত্তিৰ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত ভিত্তিত গঢ় লৈ উঠা সত্ত্বেও বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰীক্ষাত ছোৱালীতকৈ ল’ৰাই ধাৰাবাহিকভাৱে উন্নততৰ প্ৰদৰ্শন কৰে। বিশেষকৈ ছোৱালীয়ে পৰীক্ষা দিয়াৰ সম্ভাৱনা বেছি আৰু সমগ্ৰ কেৰিবিয়ানত ছোৱালীয়ে ইংৰাজী, ইতিহাস আৰু সমাজ অধ্যয়নত উচ্চ ফলাফল লাভ কৰে।

তৃতীয় পৰ্যায়ৰ শিক্ষা: তৃতীয় পৰ্যায়ৰ শিক্ষানুষ্ঠানত মহিলাৰ নামভৰ্তিৰ হাৰ অধিক৷ ২০০৯/২০১০ চনত ইউনিভাৰ্চিটি অৱ দ্য ৱেষ্ট ইণ্ডিজ, ছেইণ্ট অগাস্টিন কেম্পাছত নামভৰ্তি কৰা মুঠ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰায় ৬৫ শতাংশই মহিলা আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
বেজবৰুৱা অভিধান

বেজবৰুৱা অভিধান (Bezbaroa Abhidhan, ২੦১৯) হ’ল লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ শব্দকোষৰ এখন বিশেষ সংকলন৷ গ্ৰন্থখনৰ সংকলক-সম্পাদক হ’ল কৰবী ডেকা হাজৰিকা৷ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰকাশন শাখাই ২੦১৯ চনত গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে৷

বিষয়বস্তু

বেজবৰুৱা অভিধানত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ৰচনাৱলীত ব্যৱহৃত প্ৰায় চাৰি হাজাৰ নশ শব্দৰ অৰ্থ আৰু প্ৰসংগ সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ পাতনিত সংকলক-সম্পাদক কৰবী ডেকা হাজৰিকাই কৈছে-- “বেজবৰুৱা অভিধানৰ প্ৰকৃতি অসমত প্ৰচলিত আনবোৰ অভিধানতকৈ কিছু বেলেগ৷” এজন সাহিত্যিকৰ ৰচনাৱলীৰ ভিত্তিত যুগুতোৱা অভিধান এইখনেই অসমীয়া ভাষাত প্ৰথম বুলি গ্ৰন্থখনৰ আগকথাত নগেন শইকীয়াই উল্লেখ কৰিছে৷

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
প্ৰতিবন্ধকতা

]]ৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক চিহ্ন।
প্ৰতিবন্ধকতা বা অক্ষমতা হৈছে যিকোনো প্ৰকাৰৰ শাৰীৰিক, সংজ্ঞানাত্মক, মানসিক, সংবেদনাত্মক, বিকাশজনিত অথবা ইহঁতৰ সংমিশ্ৰিত বিকাৰজনিত সমস্যা। প্ৰতিবন্ধকতা জন্মগতভাৱে বা ব্যক্তিৰ জীৱন কালত দেখা দিব পাৰে।

প্ৰতিবন্ধকতা এটা বহুঅৰ্থযুক্ত শব্দ, বিভিন্ন বিকাৰ, কাৰ্যক্ষমতাৰ সীমাবদ্ধতা, আৰু অংশগ্ৰহণৰ বাধাগ্ৰস্থতা বুজায়। বিকাৰ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ দৈহিক কাৰ্য আৰু গঠনৰ সমস্যা; কাৰ্যক্ষমতাৰ সীমাবদ্ধতাই কোনো ব্যক্তিয়ে কোনো কাৰ্য সম্পাদন কৰোঁতে পোৱা জটিলটাক সূচায়; আনহাতে অংশগ্ৰহণৰ বাধাগ্ৰস্থতা হৈছে কোনো ব্যক্তিয়ে জীৱনৰ বিভিন্ন পৰিস্থিতিৰ লগত জড়িত হওঁতে লাভ কৰা সমস্যাসমূহৰ অভিজ্ঞতাক বুজায়। এনেদৰে, কোনো ব্যক্তিৰ দৈহিক বৈশিষ্ট্য আৰু তেওঁ বাসকৰা সমাজখনৰ বৈশিষ্ট্যৰ মাজৰ আন্তঃক্ৰিয়াসমূহ প্ৰতিফলিত কৰা প্ৰতিবন্ধকতা এটা অতি জটিল পৰিঘটনা।

কোনো ব্যক্তিৰ অতীতত থকা বিকাৰ অথবা ব্যক্তিগত বা দলীয় মানদণ্ড বা মাপাংকৰ ভিত্তিত কোনো ব্যক্তিক অক্ষম বুলি কোৱা হয়। এনে বিকাৰসমূহ শাৰীৰিক, সংবেদনাত্মক, আৰু সংজ্ঞানাত্মক বা বিকাশজনিত প্ৰতিবন্ধকতা হ'ব পাৰে। মানসিক বিসংগতি (psychiatric বা psychosocial disability বুলিও কোৱা হয়) আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ অৰ্জিত ৰোগকো প্ৰতিবন্ধকতা বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।

কিছু লোকে "প্ৰতিবন্ধকতা"ক, বিতৰ্কিতভাৱে সমাজত অন্যায়পূৰ্ৱক লাঞ্চিত বুলি বিবেচিত বিকাশজনিত ভিন্নতাৰ বিশেষ পৰিস্থিতি বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ইয়াৰোপৰি, অন্য কিছুৱে প্ৰতিবন্ধকতা কোনো বিকাৰ নহয়, ই সমাজৰ মূলসুঁতিৰ পৰা বহিষ্কৰণ (ableism)ৰ ফলশ্ৰুতি বুলিহে কব বিচাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্বাস্থ্য
ৰুডল্ফ বন্নেট

জ’হান ৰুডল্ফ বন্নেট (, জন্ম: ৩০ মাৰ্চ ১৮৯৫ (আমষ্টাৰডাম),- মৃত্যু: ১৮ এপ্ৰিল, ১৯৭৮ (লৰেন)) হৈছে এগৰাকী ডাচ আৰ্টিষ্ট, যি জীৱনৰ বেছিভাগ সময় ইণ্ডোনেছিয়াৰ বালিৰ উবুদত কটাইছিল। ডাচ হুগুৱেনট বংশৰ এটি পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল, যিটো পৰিয়াল কেইবাটাও প্ৰজন্ম ধৰি বেকাৰী ব্যৱসায়ৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। বন্নেটে আমষ্টাৰডামৰ ৰাইক্সকাডেমি ভান বিলডেণ্ডে কুনষ্টেনত অধ্যয়ন কৰিছিল।

বালিলৈ অহাৰ আগছোৱা সময়

১৯২০ চনত তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে ইটালীলৈ গৈছিল, এই ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁ বিপুল সংখ্যক মানুহৰ ছবি অংকন কৰিছিল আৰু লগতে গাঁৱৰ দৃশ্য আৰু প্ৰাকৃতিক দৃশ্য আঁকিছিল। ইটালীলৈ উভতি আহি কিছু মাহৰ বাবে এটা ষ্টুডিঅ’ ভাড়াত লৈছিল। ৰোমত তেওঁ ডব্লিউ.অ.জে. নিউৱেনকেম্পক লগ পাইছিল, যি তেওঁক বালি ভ্ৰমণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল, কিন্তু বন্নেট প্ৰথম উত্তৰ আফ্ৰিকালৈ গৈছিল। এই ভ্ৰমণকালত তেওঁ অঁকা ছবিসমূহৰ প্ৰদৰ্শনী পাতি এইবোৰ যথেষ্ট পৰিমাণে বিক্ৰী কৰা হৈছিল, যাতে সেই টকাৰে তেওঁ বালিলৈ জাহাজত যাত্ৰা কৰিব পাৰে।

বালিত

১৯২৯ চনত বন্নেট বালিত উপস্থিত হয় আৰু তাতেই তেওঁ জাৰ্মান শিল্পী ৱালটাৰ স্পাইচ আৰু ডাচ সংগীতজ্ঞ জাপ কুনষ্টক লগ পায়। ১৯৩০ চনত বালিলৈ উভতি আহি কুনষ্টৰ সৈতে তেওঁ নিয়াছলৈ যাত্ৰা কৰে। ১৯২৯ চনৰ পৰা ১৯৪০ চনৰ ভিতৰত বন্নেট উবুদত থাকে। যেতিয়া স্পাইছ কেম্পুহানলৈ গুচি যায়, তেতিয়া বন্নেটে উবুদত স্পাইছৰ ঘৰটোত নিজৰ ষ্টুডিঅ’ স্থাপন কৰে। তেওঁ স্বাস্থ্যসেৱা আৰু শিক্ষাকে ধৰি সাম্প্ৰদায়িক বিষয়বোৰৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল। পিতা মহা আন্দোলনৰ লগতো তেওঁ জড়িত আছিল, যি স্থানীয় শিল্পীসকলক তেওঁলোকৰ শিল্পকলাৰ মানদণ্ড উন্নীত কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। জাপানীসকল বালিত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত ১৯৪২ চনলৈকে বনেট মুক্ত হৈ থাকে আৰু পিছত তেওঁক চুলাৱেছিলৈ পঠিয়াবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হয়।

পিতা মহা

গেলেৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
ৰাখী বিৰলা

ৰাখী বিৰলা (জন্ম ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰতীয় ৰাজনীতিক। তেওঁ আম আদমী পাৰ্টীৰ সদস্য। ২০১৩ চনৰ দিল্লী বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত ৰাখী বিৰলা দিল্লীৰ মংগলপুৰী বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধায়িকা হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ৰাখী হৈছে আম আদমী পাৰ্টীৰ পৰা জয় লাভ কৰা কনিষ্ঠতম বিধায়ক আৰু তেওঁ অৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ নেতৃত্বত গঠিত দিল্লীৰ মন্ত্ৰীসভাত নাৰী আৰু শিশু, সমাজ কল্যাণ আৰু ভাষা দপ্তৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰাখী বিৰলাৰ জন্ম হৈছিল দিল্লীত। তেওঁৰ পিতৃ ভূপেন্দ্ৰ সিং বিধলান আৰু মাতৃ শীলা। পিতৃ-মাতৃৰ চাৰিগৰাকী কন্যা সন্তানৰ ভিতৰত ৰাখী কনিষ্ঠতম। তেওঁ গণসংযোগ বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী। ৰাখীৰ পৰিয়ালৰ পূৰ্বৰ চাৰিটা প্ৰজন্মই সমাজসেৱাৰ লগত জড়িত। তেওঁৰ আজোককাক সমাজসেৱক হোৱাৰ লগতে তেওঁৰ ককাক ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সংগ্ৰামী আছিল।

কেৰিয়াৰ

ৰাজনীতিত প্ৰৱেশৰ আগেয়ে ৰাখীয়ে এটা ব্যক্তিগত বাৰ্তা টেলিভিছন চেনেলৰ সাংবাদিক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। কেইটামান সমাজসেৱী সংগঠনৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে কৰ্মৰত ৰাখীয়ে তেওঁৰ নিজৰ সম্প্ৰদায় - বাল্মিকী সম্প্ৰদায়ৰ হকেও কাম কৰে।

ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ

২০১৩ চনৰ দিল্লী বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত ৰাখীয়ে তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দী কোটিপতি প্ৰাৰ্থী ৰাজ কুমাৰ চৌহানক ১০,৫৮৫ টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে। চৌহান শীলা দীক্ষিত নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ গড়কাপ্তানি বিভাগৰ মন্ত্ৰী আছিল আৰু ১৯৯৩ চনৰ পৰা একেৰাহে চাৰিবাৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে দিল্লী বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

ৰাখী বিৰলা হৈছে দিল্লীৰ ইতিহাসৰ কনিষ্ঠতম কেবিনেট মন্ত্ৰী।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ৰাখী বিৰলা - মংগলপুৰী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কেশদা মহন্ত

কেশদা মহন্ত (১৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৯ – ২৬ মাৰ্চ, ২০১৮)

তেখেতৰ কেইবাখনো ৰচনাকৃতি "পাঞ্চজন্য", "হিন্দু বিশ্ব পৰিষদ পত্ৰিকা" (পাটনা), "ৰাষ্ট্ৰ সেৱক" (গুৱাহাটী) আদি পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত। তেখেতৰ ৰচনাসমূহ গম্ভীৰ আৰু গৱেষণা আধাৰিত। তেখেতৰ অনুবাদ গ্ৰন্থ "ৰামচৰিত মানস" তেখেতৰ স্বামী বাপচন্দ্ৰ মহন্তৰ লগত যুটিয়াভাৱে বিৰচিত। দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত ভুগি থাকি ২০১৮ চনৰ ২৬ মাৰ্চত যোৰহাটত তেখেতে মৃত্যুবৰণ কৰে।

শৈশৱ আৰু শিক্ষা

১৯৩৯ চনৰ ১৭ ছেপ্টেম্বৰত যোৰহাটৰ কৰঙাৰ তেলপানী সত্ৰত কেশদা মহন্তই জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ আছিল অধিবক্তা আৰু সাংবাদিক মোহন চন্দ্ৰ মহন্ত আৰু মাতৃ দীনপ্ৰভা মহন্ত। কৰঙাৰ ৫ নং কাটনী নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাৰ পাতনি মেলা মহন্তই ১৯৫৬ চনত যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বালিকা বিদ্যালয়ৰ পৰা সুখ্যাতিৰে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।

দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই ১৯৫৫ চনত যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক বাপচন্দ্ৰ মহন্তৰ লগত তেখেতৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। ১৯৫৮ চনত জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে আই এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু ১৯৬০ চনত সংস্কৃতত সন্মানসহ প্ৰথম স্থানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬৪ চনত তেখেতে সংস্কৃত বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থানেৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বালিকা বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে কেশদা মহন্তই কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। কিছুদিন সৰোজিনী দেৱী উচ্চ মাধ্যমিক মালিকা বিদ্যালয়তো শিক্ষকতা কৰিছিল। ১৯৬৪ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰত জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তাৰ পৰাই ২০০০ চনত চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

সাহিত্যকৃতি

সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ
কালিদাসৰ সাহিত্য (১৯৭৪)
অসমীয়া ৰামায়ণী সাহিত্য: কথাবস্তুৰ আঁতিগুৰি
বিচিত্ৰ ৰামায়ণী কথা (১৯৮৬)
কৃষ্ণকথা: মূলধাৰা (১৯৯০)
চিন্তা উপচাৰ
মহাপুৰুষীয়া সাহিত্য: কেইটিমান দিশ (১৯৮৫)
ভৱভূতি: ব্যক্তিত্ব আৰু কৃতিত্ব
কাব্যতত্ত্বৰ দৃষ্টিৰে শংকৰদেৱৰ কাব্য
ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য ধাৰাৰ তোলো কোন ঘাটে পানী

শিশু সাহিত্য
মহাভাৰতৰ সাধু দুটামান কওঁ (১৯৭০)
ৰঘুবংশৰ কথা (১৯৭২)
ৰামায়ণৰ সাধু দুটামান কওঁ (১৯৮৮)
নিৰ্মলা নদীৰ পানী
মৌ-কোঁহৰ কৰ্মী প্ৰজা (১৯৮৯)
সেউজী ধৰণী ধুনীয়া
ঐতিহ্যপ্ৰাণ নাতিলৈ আইতাৰ চিঠি
সোণালী সূতাৰে বন্ধা ককা
আইতা আৰু বিদিশা
যাওঁ আমি মৌ বিচাৰি

অনুবাদ গ্ৰন্থ
ৰামচৰিত মানস (বাপচন্দ্ৰ মহন্তৰ সৈত যুটীয়া ভাবে)
উত্তৰৰামচৰিত আৰু মেঘদূতকাৱ্য
অথৰ্ৱৱেদ
ৰঘুবংশ
অধ্যাত্ম ৰামায়ণ

সম্পাদিত গ্ৰন্থ
ৱৈষ্ণৱানন্দ-লহৰী
ৰামচৰিত মানসৰ উত্তৰাকাণ্ড

অন্যান্য
বিচাৰিলো অনেক প্ৰবন্ধে (২০১১)
সত্ৰ সংস্কৃতিৰ আশিসধন্য-অভাজনৰ তনু-মন-জীৱন (২০১৫)
মোৰে অসমৰ পৰা মোৰে ভাৰতলৈ (২০১৬)

বঁটা আৰু সন্মান

'মৌ-কোঁহৰ কৰ্মী প্ৰজা'ৰ পাণ্ডুলিপিৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ 'নকুল চন্দ্ৰ সভাপণ্ডিত বঁটা' (১৯৮৯)
'অসমীয়া ৰামায়ণী সাহিত্য: কথাবস্তুৰ আঁতিগুৰি' দ্বিতীয় খণ্ডৰ বাবে 'জগদ্ধাত্ৰী পুৰুমোহন দাস সাহিত্য বঁটা' (১৯৮৯-৯০)
'মহাপুৰুষীয়া সাহিত্য: কেইটিমান দিশ'ৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ 'বাসন্তী বৰদলৈ সোঁৱৰণী বঁটা' (১৯৯০)
সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহৰ ১৯৯৭-৯৮ চনৰ তিতাবৰ অধিবেশনত সভানেত্ৰীৰ পদ
'কাব্যতত্ত্বৰ দৃষ্টিৰে শংকৰদেৱৰ কাব্য'ৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ 'দুৰ্গাধৰ বৰকটকী সোঁৱৰণী বঁটা' (২০০১)
অসমীয়া ৰামায়ণী সাহিত্যৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (২০১০)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
কৰিমগঞ্জ

কৰিমগঞ্জ অসমৰ কৰিমগঞ্জ জিলাৰ এখন নগৰ আৰু জিলা সদৰ।
বাঙালী আৰু মেইতেই (মণিপুৰী) এই অঞ্চলৰ চৰকাৰী ভাষা।

লগতে চাওক

কৰিমগঞ্জ (লোকসভা সমষ্টি)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Barak Valley
karimganj online
About Karimganj
Karimganj news

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:কৰিমগঞ্জ জিলা