ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সৰস্বতী মন্দিৰ

সৰস্বতী মন্দিৰ বা সাৰিকা সদন বা নৰ্মদ হাউচ হৈছে ভাৰতৰ গুজৰাটৰ চুৰাটত অৱস্থিত এটা লেখক-গৃহ সংগ্ৰহালয়। ১৮৬৬ চনত গুজৰাটী কবি নৰ্মদে নিৰ্মাণ কৰা এই ঘৰটো ২০১৫ চনত সংস্কাৰ কৰি নৰ্মদলৈ উৎসৰ্গিত এক সংগ্ৰহালয় আৰু স্মৃতিসৌধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়।

ইতিহাস

নৰ্মদে চুৰাটত বাস কৰিছিল আৰু তেওঁ চুৰাটৰ গোপীপুৰা চুবুৰীৰ আমলিৰণ পথত তেওঁ ভৱনটোৰ নাম সৰস্বতী মন্দিৰ ৰাখি তাতেই লিখা-মেলা কৰিছিল আৰু সময়বিশেষে গৱেষণাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিছে গৃহ নিৰ্মাণে তেওঁৰ আৰ্থিক সমস্যা আৰু অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছিল।

পিছত জটাশংকৰ ত্ৰিবেদীয়ে এই ঘৰটো ক্ৰয় কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত গজেন্দ্ৰশংকৰ লালশংকৰ পাণ্ডিয়াই ইয়াক ক্ৰয় কৰে কাৰণ তেওঁৰ ডাঙৰ কন্যা ছাৰিকাই ইয়াক ক্ৰয় কৰিবলৈ একপ্ৰকাৰ জোৰ দিছিল। তেওঁ ভৱনটো বহলাই দক্ষিণৰ এক তৃতীয়াংশ অংশত এক্সটেনচন নিৰ্মাণ কৰি ঘৰৰ ওপৰত টিনৰ চাল যোগ কৰিলে। তেওঁ ডাঙৰ কন্যাৰ নামেৰে ইয়াৰ নাম সলনি কৰি সৰিকা সদন ৰাখিলে। মৃত্যুৰ পিছতো তেওঁৰ পত্নী কৈলাশে তাতেই বাস কৰি থাকিল। তেওঁলোকে ভৱনটো বিক্ৰী কৰিব বিচাৰিছিল যদিও স্থানীয় বাসিন্দা আৰু নৰ্মদৰ অনুৰাগীসকলে বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ইয়াক সংগ্ৰহালয় বা পুথিভঁৰাললৈ ৰূপান্তৰিত কৰাটো বিচাৰিছিল।

২০১৪ চনত চুৰাট পৌৰ নিগমে ভৱনটোৰ মূল ৰূপলৈ সংস্কাৰ, পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ কাম আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে এক্সটেনচনটো আঁতৰাই পেলালে আৰু ক্ষয়প্ৰাপ্ত কাঠৰ অংশ, চাল আৰু মজিয়া সলনি কৰিলে।

স্থাপত্য

মূল একমহলীয়া ঘৰটো ১০২ বৰ্গ মিটাৰ (১১০০ বৰ্গফুট) এলেকাত বিস্তৃত আছিল। ইয়াৰ কাঠৰ কাঠামো আছিল আৰু বেৰবোৰ ইটাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। দেৱালবোৰত চূণশিলৰে প্লাষ্টাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ মজিয়াত চিকচিকিয়া ফিনিচিঙৰ সৈতে কোটা শিলৰ টাইলছ লগোৱা হৈছিল। ইয়াৰ চালখন মাংগালোৰৰ টাইলছৰ সৈতে ঢালযুক্ত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
মাদুৰকাঠি

মাদুৰকাঠি বা মাদুৰ মাদুৰকাঠি পাটি বা মাদুৰ হৈছে পশ্চিম বংগত মাদুৰী নামৰ ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদৰ পৰা বোৱা এবিধ পাটি। মাদুৰী পাৰ্শ্বৱৰ্তী অঞ্চলৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়। মাদুৰকাঠি পাটি তৈয়াৰ কৰাটো মেদিনীপুৰ জিলাৰ এক দীৰ্ঘদিনীয়া পৰম্পৰা আৰু ই গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। পাটিবোৰ মূলতঃ মহিষ্য জাতিৰ শিপিনীয়ে আৰু প্ৰধানকৈ মহিলাসকলে বয়। এই কুটিৰ উদ্যোগে গাঁৱৰ পৰিয়ালৰ আয়ত যথেষ্ট অৰিহণা যোগায়।

বংগত মাদুৰ শব্দটো মজিয়াৰ পাটিৰ বাবে সাধাৰণ শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও ই এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰণৰ নলৰ পৰা বোৱা পাটিক বুজায়। পাটি গ্ৰাম্য বংগৰ সামাজিক ব্যৱস্থাৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ, আৰু মাদুৰকাঠি পাটি বহিবলৈ আৰু বিচনা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পাটিবোৰ অপৰিবাহী আৰু ঘাম শোষক হোৱাৰ বাবে পশ্চিম বংগৰ গৰম আৰু আৰ্দ্ৰ জলবায়ুত ই এক অপৰিহাৰ্য ঘৰুৱা সামগ্ৰী। এই পাটিবোৰ ধৰ্মীয় কামতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

২০১৮ চনৰ ২৮ মাৰ্চত ভাৰতীয় পেটেণ্ট কাৰ্যালয়ে পশ্চিম বংগ চৰকাৰক মাদুৰকাঠিৰ বাবে পঞ্জীয়ন নং ৫৬৭ৰ অধীনত ভৌগোলিক সূচক (GI) টেগ প্ৰদান কৰে। চৰকাৰৰ পশ্চিম বংগ খাদী আৰু গ্ৰামোদ্যোগ ব'ৰ্ডে মাদুৰকাঠিৰ পঞ্জীয়নৰ বাবে আবেদন দাখিল কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ভৌগলিক সূচক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
স্বামীমালাই ব্ৰঞ্জ আইকন

স্বামীমালাই ব্ৰঞ্জ আইকন ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ স্বামীমালাইৰ পাৰম্পৰিক ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হস্তশিল্প। ২০০৮-০৯ চনত স্বামীমালাই ব্ৰঞ্জ আইকনে পেটেণ্ট, ডিজাইন আৰু ট্ৰেড মাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

ইতিহাস

প্ৰাচীন ভাৰতৰ চোল সাম্ৰাজ্যৰ শাসনকালত ৰাজা ৰাজা প্ৰথমে তাঞ্জাভুৰত বৃহদীশ্বৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বাবে ভাস্কৰ্যকাৰৰ এটা দল কামত লগুৱাইছিল। ভাস্কৰ্য শিল্পীসকলে ঐৰাৱতেশ্বৰ মন্দিৰৰ বাবে মূৰ্তি স্থাপন কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু পিছত স্বামীমালাইত বসতি স্থাপন কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁলোকেই ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ এক নতুন শৈলী বিকশিত কৰে।

শিল্পীসকল

স্বামীমালাইৰ প্ৰায় ১২০০ গৰাকী লোক ধাতুৰ ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণৰ সৈতে জড়িত। শিল্পীসকলক স্থানপতি বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোক পৰম্পৰাগতভাৱে বিশ্বকৰ্মা সম্প্ৰদায়ৰ পৰা আহিছে আৰু কেইবাটাও প্ৰজন্মধৰি ধাতুৰ কাষ্টিং অনুশীলন কৰি আহিছে।

ৰপ্তানি

স্বামীমালাইত তৈয়াৰ কৰা ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তিসমূহৰ যথেষ্ট চাহিদা আছে আৰু ইয়াক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য, কানাডা, অষ্ট্ৰেলিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, চুইজাৰলেণ্ড, মালয়েছিয়া আৰু থাইলেণ্ডকে ধৰি বহুতো দেশলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়। মুঠ উৎপাদনৰ প্ৰায় ৬০ শতাংশ ৰপ্তানি কৰা হয় আৰু প্ৰতিমূৰ্তিবোৰ প্ৰবাসী ভাৰতীয়সকলৰ দ্বাৰা বিভিন্ন দেশত নিৰ্মিত হিন্দু মন্দিৰত স্থাপন কৰা হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
অৰুণা ৰায়

অৰুণা ৰায় (; জন্ম: ২৬ জুন ১৯৪৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক আৰু সমাজকৰ্মী। তেওঁ শংকৰ সিং, নিখিল দে আৰু আনসকলৰ সৈতে 'মজদুৰ কিষাণ শক্তি সংগঠন' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ ভিন্নমতৰ অধিকাৰৰ প্ৰশ্নত তেওঁৰ স্পষ্ট স্থিতি আৰু সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ বাবে তেওঁৰ কামৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ তদানীন্তন সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মৰ্চা অৰ্থাৎ ইউপিএ-১ চৰকাৰে স্থাপন কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ২০০৮ চনৰ পৰা ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফেডাৰেচনৰ সভানেত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত আছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৪৬ চনৰ ২৬ জুন তাৰিখে চেন্নাইত অৰুণা ৰায়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ দিল্লীত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন চৰকাৰী কৰ্মচাৰী আছিল। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ মহাবিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৭৪ চনলৈ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাত অসামৰিক কৰ্মচাৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

মজদুৰ কিষাণ শক্তি সংগঠন

ৰায়ে অসামৰিক সেৱাৰ পৰা পদত্যাগ কৰি দৰিদ্ৰ আৰু সামাজিক স্তৰৰ পিছপৰা শ্ৰেণীৰ লোকসকলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়সমূহত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ৰাজস্থানৰ টিলোনিয়াত সামাজিক কৰ্ম আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰত (এছডব্লিউআৰচি) যোগদান কৰিছিল। ১৯৮৭ চনত তেওঁ নিখিল দে, শংকৰ সিং আৰু অন্যান্যসকলৰ সৈতে মজদুৰ কিষাণ শক্তি সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

এই সংগঠনে শ্ৰমিকসকলৰ বাবে ন্যায্য আৰু সমান মজুৰিৰ বাবে যুঁজ দি যি ভাৰতৰ তথ্যৰ অধিকাৰ আইন প্ৰণয়নৰ বাবে এক সংগ্ৰামলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। অৰুণা ৰায় জনসাধাৰণৰ তথ্য জনাৰ অধিকাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানৰ (এনচিপিআৰআই) জৰিয়তে ভাৰতত তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আন্দোলনৰ এগৰাকী নেত্ৰী। এই আন্দোলনৰ অৱশেষত ২০০৫ চনত তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইন গৃহীত হৈছিল।

অভিযান

অৰুণা ৰায় দৰিদ্ৰ আৰু সমাজৰ পিছপৰা লোকসকলৰ অধিকাৰৰ বাবে কেইবাটাও অভিযানৰ শীৰ্ষত আছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে তথ্য জনাৰ অধিকাৰ, কাম কৰাৰ অধিকাৰআৰু খাদ্যৰ অধিকাৰ উল্লেখযোগ্য। শেহতীয়াকৈ তেওঁ পেঞ্চন পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে অসংগঠিত খণ্ডৰ শ্ৰমিকসকলৰ বাবে সৰ্বজনীন, অ-অৱদানকাৰী পেঞ্চনৰ অভিযানৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে আৰু এনচিপিআৰআইয়ে হুইচব্ল'লাৰ সুৰক্ষা আইন আৰু অভিযোগ নিষ্পত্তি আইন গৃহীত আৰু প্ৰণয়নৰ বাবেও অভিযানৰ নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছে।

তেওঁ ২০০৬ চনলৈকে ৰাষ্ট্ৰীয় উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬ চনত এই পদবীৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

মজদুৰ কিষাণ শক্তি সংগঠনৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকোঁতে অৰুণা ৰায়ক গ্ৰাম্য শ্ৰমিকসকলৰ সামাজিক ন্যায় আৰু সৃজনশীল বিকাশৰ অধিকাৰৰ বাবে কৰা কামৰ বাবে ১৯৯১ চনৰ টাইমছ ফেলোশ্বিপ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০০০ চনত তেওঁ সমূদায় নেতৃত্বৰ বাবে ৰমন মেগছেছে বঁটা লাভ কৰে। ২০১০ চনত তেওঁ লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজহুৱা প্ৰশাসন, শিক্ষা আৰু ব্যৱস্থাপনাত উৎকৃষ্টতাৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১১ চনত টাইম আলোচনীয়ে তেওঁক বিশ্বৰ এশজন প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে নামকৰণ কৰে। ২০১৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াই তেওঁক ১১জন মানৱ অধিকাৰ কৰ্মীৰ ভিতৰত এজন হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰে যাৰ জীৱন লক্ষ্য হৈছে আনক এক সন্মানীয় জীৱন প্ৰদান কৰা। তেওঁক মণ্ট্ৰিয়েলৰ মেকগিল বিশ্ববিদ্যালয়ত ২০১৬ চনত গোলকীয় শাসনৰ অনুশীলনৰ অধ্যাপক হিচাপেও নিযুক্ত কৰা হৈছিল।

২০১৮ চনত ৰায়ে ভাৰতত তথ্যৰ অধিকাৰ আন্দোলনৰ ইতিহাসক দীৰ্ঘম্যাদী কৰি এখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল। এই কিতাপখনৰ শিৰোনাম আছিল 'দ্য আৰটিআই ষ্টৰী: পাৱাৰ টু দ্য পিপল' আছিল।

তথ্য উৎস

গ্ৰন্থৰাজি

বাহ্যিক সংযোগ

অৰুণা ৰায়ৰ ভাৰতৰ ধাৰণা - মিণ্ট
The Rediff Interview/ অৰুণা ৰায়ৰ সাক্ষাৎকাৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
প্ৰসেন বৰা

প্ৰসেন বৰা (১৯৬১-২০১৫) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ঢুলীয়া আছিল। অসমৰ লগতে ভাৰতৰ বাহিৰতো বিভিন্ন অনুষ্ঠানত ঢোলবাদন কৰি তেওঁ খ্যাতি লাভ কৰিছিল। বহুকেইখন শ্ৰব্য কেছেটত তেওঁৰ ঢোলৰ চাপৰ সন্নিবিষ্ট হৈ আছে।

জন্ম আৰু শৈশৱ

প্ৰসেন বৰাৰ জন্ম হয় ১৯৬১ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত গোলাঘাট জিলাৰ মিছামৰা দুলীয়াগাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ মুখেশ্বৰ বৰা আৰু মাতৃ সৰুমাই বৰা। পিতৃও পেছাত এজন বায়ন আছিল। শৈশৱতে বিয়াই-সবাহে ঢোলবাদন দেখি তেওঁ ঢোলৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ কাঠৰ মেজতে ঢোলৰ চাপৰ মাৰিছিল। এই আগ্ৰহৰ ফলতে তেওঁৰ ৮ বছৰ বয়সত ককায়েক সুৰেন বৰাই ২০ টকাত তেওঁক এটা ঢোল কিনি দিয়ে আৰু লগে লগে তেওঁৰ জীৱনে এটা নতুন মোৰ লয়। গুৰু ধীৰেন ৰাজখোৱা আৰু দণ্ডেশ্বৰ বৰুৱাৰপৰা তেওঁ ঢোলবাদনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ঢোলবাদনকেই তেওঁ পেছা হিচাপে লৈ আগুৱাই যায়।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ প্ৰথমে বিয়া-বাৰু আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানত ঢোলবাদনেৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ঢোলৰ লগতে তেওঁ খোল, তাল, নাগাৰা আদি বাদ্যযন্ত্ৰও ভালদৰে বজাব জানিছিল। সোমনাথ বড়া ওজাৰ সান্নিধ্য লাভ কৰি তেওঁ সাংস্কৃতিক জগতখনত আৰু এখোপ আগুৱাই যায়। সোমনাথ বড়াৰ সৈতে একেলগে তেওঁ অসম বা ভাৰতৰ উপৰিও বিদেশৰ বহু অনুষ্ঠানত ঢোলবাদন কৰি সুনাম আৰ্জিছিল। ১৯৮৭ চনত ৰাছিয়াত অনুষ্ঠিত ভাৰত মহোৎসৱত অংশ লোৱা বিহু দলৰ তেওঁ সদস্য আছিল। ১৯৯৭ চনত আই চি চি আৰৰ যোগেদি বিহু দলৰ হৈ ৰাছিয়াত তেওঁ অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। জুবিন গাৰ্গ, মানস ৰবীন ইত্যাদি শিল্পীৰ বহুকেইটা অনুষ্ঠানত তেওঁ ঢোল বজাইছিল। বিহুৰ সময়ত অনুষ্ঠিত বহুতো কৰ্মশালাত তেওঁ ঢোলবাদনৰ প্ৰশিক্ষণো প্ৰদান কৰিছিল।

কেছেট

লাহে লাহে তেওঁ কেছেটৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। ১৯৯১ চনত পাটগাভৰু আৰু পিলিঙা নামেৰে দুখন কেছেটত তেওঁ ঢোলবাদন কৰে। পল্লৱী এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ বেনাৰত অৰুণ দুৱৰাই প্ৰযোজনা কৰা এই কেছেট দুখনত তেওঁৰ সহযোগী শিল্পী আছিল বিপুল বৰা, ৰমেন চৌধুৰী আৰু বলীন হাজৰিকা। তেওঁ পৰিচালনা কৰা আন দুখনমান কেছেট হ'ল- অলিয়া বলিয়া, ৰঙা পুলিচৰ বিহু, ৰঙা ফুল-গামোছা আৰু ৰঙা পুলিচৰ বিহুতে বিয়া। ইয়াৰ উপৰিও অসংখ্য অসমীয়া বিহুগীত আৰু বিহুসুৰীয়া গীতৰ এলবামত বৰাই ঢোল বজায়।

অভিনয়

বৰাই সোণালী আৰু মইনা চৰাই মইনা মাত নামৰ দুখন ভিডিঅ' ছবিতো অভিনয় কৰিছিল।

সন্মান

সম্বৰ্দ্ধনা, উত্তৰ-পূব মহোৎসৱ, নতুন দিল্লী, ২০০৬

ব্যক্তিগত জীৱন

প্ৰসেন বৰাৰ পত্নীৰ নাম নিভা বৰা। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ সন্তান স্বৰূপ কুমাৰ বৰা আৰু ধীৰাজ বৰা।

মৃত্যু

২০১৫ চনৰ ১৮ মে' তাৰিখে তেওঁ স্নানাগাৰত পৰি মূৰ আৰু ভৰিত আঘাত পায় আৰু ২১ মে' তাৰিখে ৫৩ বছৰ বয়সত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয়ত তেখেতৰ মৃত্যু হয়। গুৱাহাটীৰ নৱগ্ৰহ শ্মশানত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ লোকশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
ব্ৰায়ান গ্ৰীণ

ব্ৰায়ান ৰেণ্ডলফ গ্ৰীণ এজন আমেৰিকান তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ আৰু ষ্ট্ৰিং তত্ত্ববিদ। তেওঁ ১৯৯০–১৯৯৫ চনলৈকে কৰ্নেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আছিল। ১৯৯৬ চনৰ পৰা তেওঁ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আৰু ২০০৮ চনত বিশ্ব বিজ্ঞান মহোৎসৱৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পিছৰে পৰা অধ্যক্ষ হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

আপুনি আপোনাৰ মেকুৰীটোক সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ শিকাবলৈ যিমানেই চেষ্টা নকৰক কিয়, আপুনি বিফল হ'ব‌ই।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
Category:তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
Category:গণিতজ্ঞ
Category:লেখক
Category:জীৱিত ব্যক্তি
দশানন ৰাৱণ (গ্ৰন্থ)

দশানন ৰাৱণ বঙালী ভাষাৰ পৰা অনূদিত এখন অসমীয়া উপন্যাস। উপন্যাসখন ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত। বঙালী সাহিত্যিক ড° দীপক চন্দ্ৰ ৰচিত একে নামৰ উপন্যাসখন অসমীয়া ভাষালৈ গোৱিন্দ প্ৰসাদ ভূঞাই অনুবাদ কৰি ২০১৩ চনত প্ৰথম “অসম পাবলিচিং কোম্পানী”ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰে।

চমু বিৱৰণ

ত্ৰিকূট পৰ্বতৰ সুউচ্চ শিখৰত বিশ্বকৰ্মাই নিৰ্মাণ কৰা মণিময় প্ৰসাদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰাৱণৰ মাক কৈকেষীয়ে ৰাৱণক তেওঁৰ বংশ পূৰ্বপুৰুষৰ কথা কয়। দাইবা নৰগোষ্ঠীৰ সাম্ৰাজ্য; কৈকেষীৰ পিতামহ সুকেশক শিৱ পাৰ্বতীয়ে পালন কৰা; সুমালী, মালী আৰু মাল্যবানয়ে দেৱতাসকলৰ লগত কৰা যুদ্ধৰ কথা; ৰাৱণে কুবেৰৰ পৰা লংকা জয় কৰা আদি কাহিনী উপন্যাসখনত লেখকে বৰ্ণনা কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ
ৰুদ্ৰৰাম বড়দলৈ

ৰুদ্ৰৰাম বড়দলৈ (১৮৩৬-১৮৯৯) নগাঁৱৰ এগৰাকী অসমীয়া লেখক। ১৮৭১ চনত তেখেতে "বঙাল-বঙালনী" নামৰ এখন নাটক প্ৰকাশ কৰে। এইখনক আধুনিক অসমীয়া নাটকৰ ভিতৰত তৃতীয় বুলি গণ্য কৰা হয়।

অসমলৈ অহা বহিৰাগত মানুহক বঙাল নাম দিয়া হৈছিল। নাটকখনত লেখকে ব্ৰিটিছৰ সময়ত অসমলৈ অহা বঙালে অসমৰ কিছুমান অসৎ তিৰোতাৰ লগত অবৈধ সম্পৰ্ক ৰাখি সামাজিক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰাৰ কথা চিত্ৰিত কৰিছে। কোনো কোনো ঠাইত শ্বেইক্সপীয়েৰৰ কৌশল ব্যৱহাৰ হ'লেও নাটকখনত সূত্ৰধাৰৰ উপস্থিতিও আছে। নাটকখনত অসমীয়াৰ লগতে বাংলা আৰু মাৰোৱাৰী ভাষাও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

১৮৮৫ চনত তেখেতৰ "ৰত্নমণি" নামৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হয়। ইয়াত হীৰা, পান্না, মুক্তা আদি নানা ৰত্নৰ গুণাৱলী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
এষ্টাৰ ইবাংগা

এষ্টাৰ ইবাংগা (; জন্ম: ৩১ মাৰ্চ ১৯৬১) এগৰাকী নাইজেৰিয়ান পেষ্টৰ আৰু "Women Without Walls Initiative" ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। নাইজেৰিয়াৰ জোছত বিভিন্ন জাতি আৰু ধৰ্মৰ লোকৰ মাজত শান্তি প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁ ৩২ সংখ্যক নিৱানো শান্তি বঁটা লাভ কৰে৷

জীৱন

১৯৬১ চনৰ ৩১ মাৰ্চত আবুমাদগা আউটা আৰু মৰিয়ামু আবিমিকুৰ ঘৰত ইবাংগাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ দহটা সন্তানৰ ভিতৰত সপ্তম আৰু আঠগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল এজন পুলিচ যিয়ে নিজৰ সাহস আৰু সততাৰ বাবে বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ দেউতাকৰ বিষয়ে কৈছে, “মোৰ দেউতা এজন প্ৰাৰ্থনা কৰা মানুহ আৰু এজন ভাববাদী আছিল। আমি জন্ম লৈ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিলোঁ প্ৰাৰ্থনাৰ পৰিৱেশত। তেওঁ মোৰ নাম ৰাখিলে বাবান মেচে যাৰ অৰ্থ মহান নাৰী।” তেওঁৰ মাতৃ মাৰিয়ামু আবিমিকু; গীৰ্জাৰ ফেল'শ্বিপ (জুমন্তান মাটা)ৰ সৈতে জড়িত আৰু তেওঁ আৰম্ভ কৰা মিছন ভ্ৰমণৰ বাবে “মামা মিছন” নামেৰে জনাজাত এগৰাকী গৃহিণী আছিল। ২৫ বছৰীয়া স্বামী ইকোডেম ইবাংগাৰ সৈতে বিবাহিত৷ তেওঁৰ দুগৰাকী কন্যা উয়াই আৰু ইফিঅ’ক।

শিক্ষা

ইবাংগাই ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৭৩ চনলৈকে জোছ নৰ্থ স্থানীয় চৰকাৰী এলেকাৰ জোছ নৰ্থ স্থানীয় চৰকাৰী এলেকাৰ ছেইণ্ট পল’ছ প্ৰাইমেৰী স্কুলত কাছুৱান কাজিত শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। লুই কলেজ (জছ)ত ১৯৭৮ চনত তেওঁ স্কুল অৱ বেচিক ষ্টাডিজ, জাৰিয়া, কাডুনা ষ্টেটত উন্নত পৰ্যায়ৰ কাৰ্যসূচীত নামভৰ্তি কৰে য'ত তেওঁ অন্তৱৰ্তীকালীন যৌথ মেট্ৰিক ব'ৰ্ড (আইজেএমবি) প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰে। ব্যৱসায়ৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ আকৰ্ষণৰ ফলত তেওঁ ১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে জাৰিয়া, কাডুনা ৰাজ্যৰ আহমদু বেলো বিশ্ববিদ্যালয়ত ব্যৱসায় প্ৰশাসনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০১ চনত তেওঁ জছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্ম

পেষ্টৰ ইবাংগাই নেচন প্লেন কনচৰ্টিয়ামত কৰ্ম অভিজ্ঞতা আৰম্ভ কৰিছিল য'ত তেওঁ এগৰাকী যুৱ স্নাতক হিচাপে বাধ্যতামূলক এবছৰীয়া নেচনেল ইউথ চাৰ্ভিচ কৰ্পছ কাৰ্যসূচীত সেৱা আগবঢ়াইছিল। এন ৱাই এছ চিৰ পিছত জোছ ষ্টীল ৰলিং মিলছত চাকৰি পায় য’ত তেওঁ মাৰ্কেটিং অফিচাৰ হিচাপে কাম কৰে। তাৰ পিছত নাইজেৰিয়াৰ চেণ্ট্ৰেল বেংকত কাম কৰিছিল আৰু তাতেই তেওঁ মেনেজাৰ হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে। ১৯৯৫ চনত ষোল্ল বছৰৰ পিছত তেওঁ এই চাকৰি এৰি থৈ যায় যাতে তেওঁ জোছৰ গীৰ্জাৰ নেতৃত্ব দিয়া প্ৰথমগৰাকী মহিলা হ'ব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
নঙলামী ভাষা

নঙলামী বা গ্ৰঙলী এটি দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি আফগানিস্তানত স্থিত। জেমিয়াকী ভাষাকো আগতে নঙলামীৰেই উপভাষা মনা হৈছিল, কিন্তু পুনৰ্বিবেচনাৰ আধাৰত সেই ভাষাক নূৰিস্তানী ভাষাসমূহৰ অন্যতমহে গণ্য কৰা হৈছে, ৱাইগালী ভাষাৰ নিকটৱৰ্তী।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাষা
ক্ৰিমিয় তাতাৰ ৱিকিপিডিয়া

ক্ৰিমিয় তাতাৰ ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ক্ৰিমিয় তাতাৰ সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত ক্ৰিমিয় তাতাৰ ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

ক্ৰিমিয় তাতাৰ ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
কাকিনাড়া কাজা

কাকিনাড়া কাজা হৈছে ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ কাকিনাড়াৰ পৰা অহা পৰম্পৰাগত মিঠাই, যিটো ইয়াৰ অনন্য সোৱাদ আৰু প্ৰস্তুতিৰ বাবে জনাজাত। ই প্ৰধানকৈ দুটা প্ৰকাৰৰ পোৱা যায়: ফুটা, নলাকাৰ গত্তম কাজা আৰু স্তৰযুক্ত মদাথা কাজা, প্ৰত্যেকেই সুকীয়া গাঁথনি আৰু সোৱাদ প্ৰদান কৰে।
অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত এই মিঠাইৰ সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব উল্লেখযোগ্য, ইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে ভৌগোলিক সূচক (জি আই) টেগ লাভৰ প্ৰচেষ্টা চলি আছে। আনুষংগিক তাপেশ্বৰম কাজাৰ লগতে ই সমগ্ৰ তেলেগু ৰাজ্যসমূহৰ এক প্ৰিয় সুস্বাদু মিঠাই।

ইতিহাস

১৮৯১ চনত মিঠাইৰ বিশেষজ্ঞ চিট্টিপেড্ডি কোটাইয়াই কাকিনাড়াত এখন মিঠাইৰ দোকান স্থাপন কৰাৰ সময়ত এই কাকিনাড়া কাজাৰ উৎপত্তি হৈছিল। বৰ্তমান কোটাইয়া ছুইটছ নামেৰে চলি থকা এই দোকানখনে কাকিনাড়া আৰু ৰাজাহমুণ্ড্ৰীত শাখাৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰি কাকিনাড়া মিঠাইৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে।
গত্তাম কাজা নামটো ইয়াৰ ফুটা নলাকাৰ আকৃতিৰ পৰাই আহিছে, যিটো "চিলিণ্ডাৰ" (তেলেগু ভাষাত গটম)ৰ দৰে। ময়দা আৰু ঘিউৰে তৈয়াৰ কৰাৰ পাছত কৰি চেনিপানীত তিয়াই থোৱা হয়, যাৰ ফলত বাহিৰৰ ফালে টান আৰু ভিতৰৰ অংশ চেনিপানীৰে ভৰা মিঠা হয়।

মদাথা কাজা বা তাপেশ্বৰম কাজাৰ এটা ভিন্নতা হৈছে স্তৰযুক্ত বৈশিষ্ট্য থকা যিয়ে চেনিপানীয়ে হীৰা আকৃতিটোক ধৰি ৰাখে। কাকিনাড়াৰ ওচৰৰ এখন গাঁও তাপেশ্বৰামৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এই কাজাৰ গাঁথনি সুকীয়া আৰু গত্তম কাজাৰ তুলনাত অলপ শুকান হয়। এই সংস্কৰণত চেনিপানীবোৰ ভিতৰত নহয়, তাৰ স্তৰতহে থাকে। যদিও মদাথা কাজা তাপেশ্বৰম কাজাৰ পৰা অলপ পৃথক—প্ৰথমটো শুকান—ইয়াক প্ৰায়ে পিছৰটোৰ সৈতে বুলি ভবা হয়।

প্ৰস্তুতি আৰু ভিন্নতা

কাকিনাদা কাজাৰ মূল উপাদানসমূহ হ’ল ময়দা, চেনি, আৰু তেল। আটা, চান্না(গাখীৰৰ কঠিন পদাৰ্থ), আৰু তেলৰ মিশ্ৰণেৰে আকাংক্ষিত ৰূপত আকৃতি দি সোণালী হোৱালৈকে তেলত ভজা হয়। তাৰ পিছত ভজা টুকুৰাবোৰ চেনিপানীত তিয়াই লোৱা হয়, যাৰ ফলত ইহঁতক এক অনন্য গাথঁনি আৰু সোৱাদ পোৱা যায়।

কাকিনাড়া কাজাৰ দুটা প্ৰাথমিক ভিন্নতা আছে:

গটম কাজা: ইয়াৰ ফুটা নলাকাৰ আকৃতিৰ বাবে চেনীপানীৰে ভিতৰৰ অংশ ভৰি থাকে আৰু মুখত দিয়াৰ লগে লগে গলি যোৱা যেন লাগে।
মদাথা কাজা: ময়দাৰ লাৰুবোৰ বেলিলৈ স্তৰত তৈয়াৰ কৰা এই কাজাৰ গাথঁনি একে যদিও ঠাণ্ডা হলে কঠিন হৈ পৰে।

সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্য

২০১৮ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰ ইয়াৰ সাংস্কৃতিক আৰু আঞ্চলিক গুৰুত্বক স্বীকৃতি দিবলৈ ভৌগোলিক ইংগিত (জি আই) টেগৰ বাবে আবেদন কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰে।
১৮৯১ চনৰ পৰা ২০২০ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে এই মিঠাই উৎপাদন কৰি অহা চিট্টিপেড্ডি কোটাইয়াহ পৰিয়ালেও ইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে জি আই টেগটো সুৰক্ষিত কৰাৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
নাদিৰা বেগম

নাদিৰা বেগম (ইংৰাজী: Nadira Begum; মৃত্যু: ৬ নৱেম্বৰ ২০২৩) এগৰাকী বাংলাদেশী লোক-গায়িকা। কুলো কুলো চলো চলো নদী কৰে তলমলৰ দৰে গীতৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

জীৱন

বাংলাদেশৰ শাস্ত্ৰীয় আৰু লোক-গায়ক এ.কে.এম. আব্দুল আজিজৰ ঘৰত নাদিৰা বেগমৰ জন্ম হৈছিল।

নাদিৰা বেগমে ভাৱাইয়া একাডেমীৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

২০২৩ চনৰ ৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে বালাদেশৰ ঢাকাত নাদিৰা বেগমৰ মৃত্যু হয়। জয়পুৰহাট জিলাত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
থোনাকল গোপী

থোনাকল গোপী (জন্ম: ২৪ মে' ১৯৮৮) এজন ভাৰতীয় এথলীট। তেওঁ ২০১৬ চনৰ ব্ৰাজিলৰ ৰিঅ ডি জেনেৰিঅত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ মাৰাথথন দৌৰ প্ৰতিযোগিতা অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতীয় সেনা বাহিনীত কৰ্মৰত।

কৰ্মজীৱন

২১ বছৰ বয়সত তেওঁ হায়দৰাবাদৰ আৰ্মি আৰ্টিলাৰি চেণ্টাৰত হাবিলদাৰ পদত যোগ দিয়ে আৰু নমহীয়া সেনা প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।
-
২০১৫
এয়াৰটেল দিল্লী হাফ মাৰাথন
নতুন দিল্লী, ভাৰত
2nd Indian / 19th Overall
হাফ মাৰাথন
১:০২:৪৫
-
২০১৬
মুম্বাই মাৰাথন
মুম্বাই ভাৰত
2nd Indian / 11th Overall
মাৰাথন
২:১৬:১৫
-
২০১৬
দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা
গুৱাহাটী, ভাৰত
১০,০০০ মি.
২৯:১০:৫৩
}

ব্যক্তিগত জীৱন

গোপীৰ জন্ম সাধাৰণ কৃষক পৰিয়ালত হৈছিল। শৈশৱৰ পৰায়ে তেওঁ পিতৃ-মাতৃক ধান আৰু আদা খেতিত সহায় কৰিছিল। কাক্কাভায়াল তেওঁৰ ৰাজ্য কেৰালাৰ পৰা সবাতোকৈ বেছি সংখ্যক ভাৰতীয় এথলীট বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়াত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে।

গোপী তেওঁৰ পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনক্ষম ব্যক্তি। প্ৰতিমাহে জোতা কিনাৰ টকাৰ বাদে বেতনৰ গোটেই টকা তেওঁ পৰিয়ালক দিয়ে। ২০১৬ চনৰ মধ্য পৰ্যন্ত তেওঁৰ কোনো কৰ্পোৰেট স্পন্সাৰ নাছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী‎
টাগিন জনগোষ্ঠী

টাগিন জনগোষ্ঠী ভাৰতবৰ্ষৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ টানি জাতিৰ অন্যতম প্ৰধান জনজাতি। উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ টাগিনসকলক এটা বৃহত্তম জনগোষ্ঠীক বুজায়। টাগিনসকল আবুতানী (আবু - 'পিতৃ', তানী - 'পূৰ্বপুৰুষৰ নাম') বৃহত্তৰ পদবীৰ সদস্য। টাগিনলোকসকলৰ বেছিভাগে ডনি প'ল ধৰ্মৰ অনুগামী। কিছুসংখ্যক টাগিন লোক খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম অনুসৰণ কৰা দেখা যায়।

বিতৰণ

টাগিনসকল আপাৰ সোৱণশিৰি জিলাৰ প্ৰধান জনগোষ্ঠী।তেওঁলোক বিশেষকৈ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম ছিয়াং, পাপুম পৰে আৰু কাষৰীয়া জিলাসমূহত লগতে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কাষৰীয়া তিব্বতৰ কিছু অঞ্চলতো বিয়পি থকা দেখা যায়।

জনসংখ্যা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভাৰতত ৬২,৯৩১জন টাগিন লোক আছে। চীন অধীনস্থ তিব্বতত কেইহাজাৰমান টাগিন লোক থকাৰ সম্ভাৱনা আছে। তাগিনসকলৰ মাজত ডুচোক, মোছিং-মোছু, তামিন (নাকাম, নায়াম, নেভা, নেগিয়া নুটিক, মিণ্ডি (নাচি আৰু নালো) আৰু জাপো), লেয়ু, ৰেৰি, নাটাম-গ্যাদু (বাগাং), নাহ, গ্যামা, তাচে-তাগিয়া, তাছি, দুই, টপো, টানি-টাটৰ, চেৰম-চেৰা, বুনিং, হেচে, কোডাক-কোনিয়া, নালো, পম্বু, বাগাং (নাচো, নাজী, চিংমিং আদি), আইয়েং (পায়েং), পাজি, গামছিং, কোজুম আবু আদি।

ভাষা

টাগিন মানুহসকলে নিজৰ স্থানীয় উপভাষা বাংনি-তাগিন কয়। যদিও ইহঁতৰ মাজত সুৰৰ ভিন্নতা আছে কিন্তু এই ভিন্নতাই ইজনে সিজনক বুজিবলৈ কোনো বাধাৰ সৃষ্টি নকৰে।

ধৰ্ম

টাগিন লোকসকল পৰম্পৰাগত মূলতঃ চি-ডনিক ধৰ্ম হিচাপে অনুসৰণ কৰা হৈছিল। চি-ডনিক উৎপত্তি চি (পৃথিৱী), আৰু ডনি (সূৰ্য্য)ৰ পৰা হৈছে। যিয়ে আধ্যাত্মিক দেৱতাৰ ৰূপত জীৱবাদ আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰমূলক প্ৰকৃতিৰ পূজা অনুসৰণ কৰে য’ত বেদীত বিশেষ ধৰণৰ জীৱ-জন্তু বা কুকুৰা বলি দিয়া হয়। বাঁহ আৰু কাঠৰ পাতৰ পৰা তৈয়াৰী যোগ-যোগিং কৰা হয়। এইবোৰ বিশেষ পাত বা লতা ভৰ্তি আকৃতিৰ থাকে। তেওঁলোকৰ আত্মাবোৰে খং নকৰে আৰু নিজৰ দয়ালু ৰূপত ৰাখে। জন্মগতভাৱে নিজৰ শক্তিৰে জন্ম লোৱা পুৰোহিত বা নিবু (শ্বেমান)সকলেই আন জগতৰ মাজত যোগাযোগ আৰু আলোচনা কৰে। তেওঁলোকৰ মাজৰ এই জগতৰ পৰা আন জগতলৈ দূত থাকে।

উৎসৱ

টাগিনসকলৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ হ'ল চি-ডনি উৎসৱ। য'ত পৃথিৱীৰ দেৱতা(চি) আৰু সূৰ্য্যৰ দেৱী(ডনি) ভগৱান হিচাপে মনি পূজা কৰা হয়।প্ৰতি বছৰে ৩ জানুৱাৰীৰ পৰা ৬ জানুৱাৰীলৈ ছি-ডনি উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। ইয়াক আগন্তুক নতুন বছৰৰ সৈতে মানৱ জাতিৰ মংগলৰ বাবে উদযাপন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানসমূহত নিবু(স্থানীয় পুৰোহিতে) সভাপতিত্ব আৰু উউয়ু বেনাম (আকাশী গীত) জপ কৰি অনুষ্ঠান সম্পাদন কৰে। সমাজৰ সামগ্ৰিক শান্তি আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে দেৱ-দেৱীৰ আগত মিথুন বলিদান দিয়া হয়।

সংস্থাসমূহ

টাগিন কালচাৰেল ছ’চাইটি (টিচিএছ) আৰু টাগিন ৱেলফেয়াৰ ছ’চাইটি (টিডব্লিউএছ) জনজাতিটোৰ মূল অভিভাৱক সংগঠন। ইয়াৰ উপৰিও অল টাগিন ষ্টুডেণ্টছ ইউনিয়ন(ATSU) আৰু অল টাগিন যুথ অৰ্গেনাইছন(ATYO) নামৰ যুৱ/ছাত্ৰ গোট আছে। টি ডব্লিউ এছ বা টি চি এছৰ বহুতো উপগোটও আছে যিবোৰে ৰাজ্যখনৰ ভৱিষ্যত গঢ় দিয়াত সহায় কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জনগোষ্ঠী
ঋষি পঞ্চমী

ঋষি পঞ্চমী হৈছে চান্দ্ৰ কেলেণ্ডাৰৰ পঞ্চম মাহ ভাদ্ৰপদৰ পঞ্চমটো দিনত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ই গণেশ চতুৰ্থীৰ পিছৰটো দিন। এই উৎসৱৰ জৰিয়তে পৰম্পৰাগত ভাৱে সপ্ত ঋষি ক্ৰমে কাশ্যপ, অত্ৰী, ভৰদ্বাজ, বিশ্বামিত্ৰ, গৌতম মহৰ্ষি, জমদগ্নি আৰু ঋষি বশিষ্ঠ। কেৰালাৰ কোনো অংশত এইদিনটো বিশ্বকৰ্মা পূজা হিচাপে পালন কৰা হয়।

এই ব্ৰতৰ দিনা ভক্ত সকলে এই মহান ঋষি সকলে সমাজ কল্যাণৰ প্ৰতি কৰা নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গাৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰতি ভক্তি আৰু কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰে। মহিলা সকলে উক্ত দিনটো উপবাসে কটায়।

কোনো কোনো অঞ্চলত ঋষি পঞ্চমীৰ দিনটো ব্ৰাহ্মণ, অগৰৱালা, মহেশ্বৰী সমূদায়ৰ লোক সকলে ৰাখী বন্ধনৰ দিন হিচাপেও পালন কৰা দেখা যায়। উক্ত দিনা বায়েক ভনীয়েকে ককায়েক ভায়েকৰ হাতত ৰাখী বা মাংগলীক সূতা বান্ধি ইজনে আনজনৰ মংগল কামনা কৰে আৰু বিপদত সুৰক্ষা প্ৰদানৰ কথা দিয়ে।

ৰীতি

ঋষি পঞ্চমীৰ দিনা পবিত্ৰ নদী, পুখুৰী আদিত ৰীতিগত ভাৱে গা ধোৱা হয়। এই দিনটোত গণেশ, নৱগ্ৰহ, সপ্তৰ্ষি, আৰু অৰুন্ধতীৰ পূজা কৰা হয়। মহিলা সকলে দিনটো উপবাসে থাকি ভগৱান প্ৰসাদ অৰ্পণ কৰে আৰু নিজৰ স্বামীৰ ভৰি ধুৱাই দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ