ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ফাৰ্জানা ওৱাহিদী

ফাৰ্জানা ওৱাহিদী এগৰাকী আফগান তথ্যচিত্ৰ ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু ফটো সাংবাদিক। আফগানিস্তানৰ বহু মহিলা আৰু ছোৱালীৰ তেওঁ ফটোগ্ৰাফী কৰিছে। আফগানিস্তানৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ফটোগ্ৰাফাৰ যিয়ে এছ'চিয়েটেড প্ৰেছ (এপি) আৰু এজেন্স ফ্ৰান্স-প্ৰেছ (এএফপি)ৰ দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে কাম কৰিছিল।

ওৱাহিদীয়ে আফগান মহিলা আৰু পুৰুষক ফটো সাংবাদিকতাত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ কাবুলত স্থাপন কৰা এআইএনএ ফটো সাংবাদিকতা প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰিছিল। ২০০২ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৫০০ৰো অধিক আবেদনকাৰীৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত ১৫ গৰাকী ছাত্ৰীৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। ইৰাণী-ফ্ৰান্সৰ ফটো সাংবাদিক মানুচেৰ দেঘাটিৰ অধীনত তেওঁ অধ্যয়ন কৰিছিল।

জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

১৯৮৪ চনত কান্দাহাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা ওৱাহিদীয়ে ছয় বছৰ বয়সত পৰিয়ালৰ সৈতে কাবুললৈ গুচি যায়। ১৯৯৬ চনত তালিবানে আফগানিস্তান দখল কৰাৰ সময়ত তেওঁ কিশোৰী আছিল। ১৩ বছৰ বয়সত বোৰ্খা নিপিন্ধা বাবে ৰাজপথত প্ৰহাৰ কৰা হৈছিল। সেই মুহূৰ্তটোলৈ উভতি চাই তেওঁ উল্লেখ কৰে যে, তেওঁৰ মন গৈছিল যে, সেই সময়ত তেওঁ এগৰাকী ফটোগ্ৰাফাৰ হ’লেহেঁতেন, নিজৰ দৰে কণমানি ছোৱালীৰ অৱস্থা আজিৰ সমাজখনক দেখুৱাব পাৰিলেহেঁতেন, কিন্তু ফটোগ্ৰাফী আৰু অন্যান্য ধৰণৰ সৃষ্টিশীল প্ৰকাশ নিষিদ্ধ কৰা হ’ল। তেওঁৰ দেউতাকৰ কেমেৰাৰ লেন্সত থকা পৰিয়ালৰ জীৱনৰ মুহূৰ্তবোৰ কেমেৰাত বন্দী কৰাৰ আকৰ্ষণ ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছিল। আনকি তেওঁলোকৰ পাৰিবাৰিক ফটো এলবামবোৰো গৃহযুদ্ধৰ সময়ত ধ্বংস কৰা হৈছিল।

তালিবানৰ যুগত মহিলাসকলক শিক্ষা অব্যাহত ৰখাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। বোৰ্খাৰ তলত কিতাপ লুকুৱাই ৰাখিছিল যাতে তেওঁ ধৰা নপৰে, তেওঁ কাবুলৰ এটা আৱাসিক অঞ্চলত আন প্ৰায় ৩০০ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সৈতে এখন আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড স্কুলত পঢ়িছিল আৰু ২০০১ চনত যেতিয়া আমেৰিকাৰ নেতৃত্বত বাহিনীয়ে তালিবানৰ শাসনৰ অন্ত পেলায়, তেতিয়া তেওঁ হাইস্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০৪ চনত ওৱাহিদীয়ে ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অৱস্থিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰি সংস্থা এজেন্স-ফ্ৰান্স প্ৰেছৰ ফটোগ্ৰাফাৰ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে যদিও পিছলৈ তেওঁ নিউয়ৰ্ক চহৰৰ এছ'চিয়েটেড প্ৰেছত যোগদান কৰে।

২০০৭ চনত তেওঁ অণ্টাৰিঅ'ৰ বেলভিলৰ লয়ালিষ্ট কলেজত দুবছৰীয়া ফটো সাংবাদিকতা কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিবলৈ বৃত্তি লাভ কৰে আৰু ২০১০ চনত আফগানিস্তানলৈ উভতি যায়।

ওৱাহিদীয়ে মহিলা হিচাপে নিজৰ প্ৰৱেশ ব্যৱহাৰ কৰি আফগান মহিলা আৰু তেওঁলোকৰ পৃথকীকৃত সমাজত তেওঁলোকৰ ভূমিকাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, য'ত বেশ্যা আৰু "নৈতিক অপৰাধ"ৰ বাবে কাৰাগাৰত বন্দী মহিলাও অন্তৰ্ভুক্ত।

২০০৯ চনত তেওঁ আফগান মহিলাৰ ওপৰত কৰা তথ্যচিত্ৰ প্ৰকল্পৰ বাবে মুক্ত সমাজ প্ৰতিষ্ঠানৰ অনুদানপ্ৰাপ্ত আছিল। ওৱাহিদী নেচনেল জিঅ'গ্ৰাফিক অল ৰোডছ ফটোগ্ৰাফী প্ৰগ্ৰেম মেৰিট বঁটা লাভ কৰে আৰু ৱৰ্ল্ড প্ৰেছ ফটো জুপ শ্বৱাৰ্ট মাষ্টাৰক্লাছৰ বাবে মনোনীত হৈছিল।

২০১৬ চনত তেওঁ স্নাতক হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ অসাধাৰণ সাফল্যৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে আৰু তেওঁক সৃষ্টিশীল কলা আৰু ডিজাইনৰ বাবে প্ৰিমিয়াৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

ওৱাহিদীৰ ফটোসমূহ আফগানিস্তান, কানাডা, আমেৰিকা, ভাৰত, পাকিস্তান, জাৰ্মানী, ইটালী, নৰৱে, জেনেভা, চীন আৰু ফিনলেণ্ডত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফগানিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ফটোগ্ৰাফাৰ
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
দীপিকা চিখলিয়া

দীপিকা চিখলিয়া টোপীৱালা (, জন্ম: ২৯ এপ্ৰিল ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাক ৰামানন্দ সাগৰৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ৰামায়ণ (১৯৮৭) -ত সীতা দেৱীৰ চৰিত্ৰত আৰু ভাৰতীয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰাৰ বাবে অধিক জনা যায়।

তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে “সুন মেৰী লেলা” (১৯৮৩) আৰু ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে কৰা তিনিখন চলচ্চিত্ৰ ক্ৰমে- ৰুপায় দস কৰোৰ, ঘৰ কা চিৰাগ আৰু খুডাই ৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। তেওঁ মাম্মোট্টীৰ সৈতে মালয়ালম ছবি "ইথিলে ইনিয়ুম ভাৰু (১৯৮৬) -ত অভিনয় কৰিছিল, লগতে তেওঁৰ কন্নড় হিট চলচ্চিত্ৰ আছিল শংকৰ নাগৰ সৈতে হসা জীৱন (১৯৯০) আৰু অমবাসীশ ৰ সৈতে ইন্দ্ৰজিৎ (১৯৮৯)। তেওঁ প্ৰভুৰ সৈতে তামিল হিট ছবি “নংগল” (১৯৯২) আৰু বঙালী হিট ছবি আশা অ’ ভালোবাসাত প্ৰসেনজীত চেটাৰ্জীৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ গুজৰাটী চুপাৰষ্টাৰ নৰেশ কানোদিয়াৰ সৈতে “জোড়ে ৰহেজো ৰাজ” আৰু “লাজু লখন”ৰ দৰে গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

চিখলিয়াই মুম্বাইৰ উপনগৰ পালী হিল অঞ্চলৰ বান্দ্ৰাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

তেওঁ Shingar Bindi আৰু Toes cosmetics -ৰ মালিক হেমন্ত টোপীৱালাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁৰ সন্তান দুগৰাকীৰ নাম হৈছে- নিধি আৰু জুহি টোপীৱালা।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ ভাষা চৰিত্ৰ টোকা
১৯৮৩ সুন মেৰী লেলা (Sun Meri Laila) হিন্দী
১৯৮৫ পাত্থাৰ (Paththar) হিন্দী
১৯৮৬ চেখ (Cheekh) হিন্দী
১৯৮৬ ভগৱান দাদা হিন্দী শান্তি
১৯৮৬ ঘৰ সংসাৰ হিন্দী
১৯৮৬ ইথিলে ইনিয়ুম ভাৰু মালয়ালম প্ৰিয়া
১৯৮৭ ৰাত কে আন্ধেৰে মে (Raat Ke Andhere Mein) হিন্দী চেক্সী ৰচী
১৯৮৭ চাজানৱা বৈৰি ভৈলে হামাৰ (Sajanwa Bairi Bhaile Hamar) ভোজপুৰী
১৯৮৯ ইন্দ্ৰজিৎ কন্নড় ঊষা
১৯৮৯ ঘৰ কা চিৰাগ হিন্দী আশা
১৯৮৯ আশা অ’ ভালোবাসা বঙালী ৰূপা
১৯৮৯ য়ামাপাচাম (Yamapasam) তেলেগু
১৯৯০ হসা জীৱন কন্নড় শংকৰ নাগৰ পত্নী সীতা
১৯৯০ পেৰিয়া ইদাথু পিল্লাই তামিল
১৯৯১ কাল চক্ৰ (Kaala Chakra) কন্নড়
১৯৯১ ব্ৰহ্মৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰ তেলেগু
১৯৯১ ৰুপায় দস কৰোৰ হিন্দী ৰবীৰ চেক্ৰেটাৰী/হস্তিানপুৰৰ ৰাণী
১৯৯২ নাঙাল তামিল
১৯৯৪ মায়োৰ প্ৰভাকৰ (Mayor Prabhakar) কন্নড়
১৯৯৪ খুডাই হিন্দী পদ্মিনী ৰাজ আনন্দ
১৯৮৯ জোড়ে ৰহেজো ৰাজ (Jode Rahejo Raj) গুজৰাটী
১৯৯২ লাজু লখন (Laju Lakhan) গুজৰাটী
২০১৮ গালিব হিন্দী
২০১৮ নটসম্ৰাট (Natsamrat) গুজৰাট
২০১৯ বালা হিন্দী সুশীলা মিশ্ৰা (পৰীৰ মাক)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official biographical sketch in Parliament of India website

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বৰপেটা লোকসভা সমষ্টি

বৰপেটা লোকসভা সমষ্টি অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা।

বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহ

লোকসভা সমষ্টিত তলত উল্লেখিত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছে
সমষ্টিৰ ক্ৰমিক নং
সমষ্টিৰ নাম
(অনুসূচিত জাতি/অনুসূচিত জনজাতি)ৰ বাবে সংৰক্ষিত
জিলা
ভোটাৰ (২০১১)
৩২
বঙাইগাঁও বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বঙাইগাঁও
১৪৪,৪৮৪
৩৪
অভয়াপুৰী উত্তৰ বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বঙাইগাঁও
১২৫,৩০৪
৩৫
অভয়াপুৰী দক্ষিণ বিধানসভা সমষ্টি
অনুসূচিত জাতি
বঙাইগাঁও
১৪৫,৯২৫
৪২
পাটছাৰকুছি বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বৰপেটা
১২৪,৯৯৩
৪৩
বৰপেটা বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বৰপেটা
১৫৪,৩৪৩
৪৪
জনিয়া বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বৰপেটা
১৩৬,৯৩৯
৪৫
বাঘবাৰ বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বৰপেটা
১০৮,০৭৬
৪৬
সৰুক্ষেত্ৰী বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বৰপেটা
১৪৯,৫৪৭
৪৭
চেঙা বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
বৰপেটা
১০৫,৪৮২
৬১
ধৰ্মপুৰ বিধানসভা সমষ্টি
নহয়
নলবাৰী
১২৭,০০৫

লোকসভাৰ সদস্যসকল

ক্ৰম বৰ্ষ প্ৰাৰ্থী দল
১ ১৯৫১ বেলি ৰাম দাস ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২ ১৯৬২ ৰেণুকা দেৱী বৰকটকী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৩ ১৯৬৭ ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৪ ১৯৭১ ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৫ ১৯৭৭ ইছমাইল হুচেইন খান ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৬ ১৯৯১ উদ্ধৱ বৰ্মন কমিউনিষ্ট পাৰ্টী অফ ইণ্ডিয়া
৭ ১৯৯৬ উদ্ধৱ বৰ্মন কমিউনিষ্ট পাৰ্টী
৮ ১৯৯৮ এ এফ গুলাম ওচমানি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৯ ১৯৯৯ এ এফ গুলাম ওচমানি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১০ ২০০৪ এ এফ গুলাম ওচমানি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১১ ২০০৯ ইছমাইল হুচেইন ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১২ ২০১৪ চিৰাজুদ্দিন আজমল এ আই ইউ ডি এফ
১৩
২০১৯
আব্দুল খালেক
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৪
২০২৪
ফণীভূষণ চৌধুৰী
অসম গণ পৰিষদ

লগতে চাওক

বৰপেটা জিলা
অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি
শ্ৰেণী:বৰপেটা জিলা
অম্মু স্বামীনাথন

অম্মু স্বামীনাথন বা এ ভি আম্মাকুটি(, ২২ এপ্ৰিল ১৮৯৪ – ৪ জুলাই ১৯৭৮) ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী আৰু ৰাজনৈতিক কৰ্মী৷ তেওঁ ভাৰতৰ সংবিধান সভাৰ সদস্য আছিল।

জীৱন

অম্মু স্বামীনাথনৰ চাৰিটা সন্তান আছিল, যাৰ ভিতৰত ১৯৬৯ চনৰ পৰা ১৯৭৬ চনলৈকে তামিলনাডুৰ এডভোকেট জেনেৰেল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা গোবিন্দ স্বামীনাধন, কেপ্তেইন-চিকিৎসক লক্ষ্মী স্বামীনাথন (১৯১৪-২০১২),ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বিপ্লৱী আৰু এগৰাকী ভাৰতীয় সেনাৰ বিষয়া। কেপ্তেইন লক্ষ্মী স্বামীনাথন ৰাজ্যসভাৰ সদস্যও আছিল আৰু ২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে মনোনীত হৈছিল।তেওঁৰ স্বামী হৈছে সুব্ৰামা স্বামীনাথন৷ তেওঁ এটা মধ্যবিত্তীয় কেৰালা আয়েৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ প্ৰাথমিক জীৱনত শিক্ষা লাভৰ বাবে আৰু নিজৰ পৰিস্থিতিৰ ঊৰ্ধলৈ যাবলৈ যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিছিল। তেওঁ এডিনবাৰ্গ আৰু লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ত বৃত্তি লৈ অধ্যয়ন কৰিছিল। বিদেশত দীৰ্ঘদিনীয়া থকাৰ বাবে আৰু আৰ্থিক অৱস্থাৰ বাবে ৩০ বছৰৰ মাজভাগলৈকে বিয়া হ’ব পৰা নাছিল। অতি কম বয়সীয়া আৰু আশ্ৰয়প্ৰাপ্ত অম্মুৰ আগমনে চুব্বৰামাৰ গভীৰ আৱেগিক প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিলে আৰু তেওঁ জীৱনৰ এক বৃহৎ অংশ সকলো প্ৰকাৰে তাইৰ বিকাশক লালন-পালন কৰাত উচৰ্গা কৰিলে। তেওঁ পিছৰ সময়ত লণ্ডনৰ এটা পঞ্জীয়ন কাৰ্যালয়ত অম্মুক আনুষ্ঠানিকভাৱে বিয়া কৰাইছিল। ১৯৭৫ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী বৰ্ষৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত ‘মাদাৰ অৱ দ্য ইয়েৰ’ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
চন্দ্ৰবালা বৰুৱা

চন্দ্ৰবালা বৰুৱা এগৰাকী আৱাহন যুগৰ অসমীয়া লেখিকা।

জন্ম আৰু শিক্ষা

জন্মস্থান তেজপুৰৰ কলিবাৰী। পিতৃৰ নাম সোণাৰাম পটংগীয়া, মাকৰ নাম মাহিন্দ্ৰী পটংগীয়া। ঘৰুৱা নাম আছিল চন্দ্ৰাৱলী। চন্দ্ৰবালাৰ স্কুলীয়া জীৱন আৰম্ভ হয় স্থানীয় টাউন হলত। পিছত তেজপুৰ ছোৱালী এম. ভি স্কুলত পঢ়ে আৰু তাৰ পৰাই দহ বছৰ বয়সতে মধ্য ছাত্ৰৰ বৃত্তি লাভ কৰে। নগাঁৱৰ মিছন স্কুলৰ পৰা 'ছিনিয়ৰ ট্ৰেইনিংত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়।

সাহিত্যিক অৱদান

'ঘৰ জেউতি', 'আৱাহন', 'বাঁহী', 'জয়ন্তী'ত অলকা ছদ্মনামত গল্প, প্ৰবন্ধ আৰু কবিতা লিখিছে। 'ঘৰ-জেউতি'ৰ দ্বিতীয় বছৰ ষষ্ঠ সংখ্যাত 'আত্মনিৰ্ভৰশীলতা', দ্বিতীয় বছৰৰ নৱম সংখ্যাত 'কমলা', 'আৱাহন'ৰ চতুৰ্থ বছৰৰ সপ্তম সংখ্যাত 'বান্দীৰ জীয়েক' আৰু 'আৱাহন'ৰ পঞ্চম বছৰৰ তৃতীয় সংখ্যাত 'মায়া নে মতিভ্ৰম', পঞ্চম বছৰৰ পঞ্চম সংখ্যাত 'ভোটৰ উপদ্ৰৱ' নামৰ গল্প প্ৰকাশ পাইছে।

প্ৰসংগসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
নগ্নতাৰ বিপৰীতে পোহৰ

নগ্নতাৰ বিপৰীতে পোহৰ (ফৰাচী: Nu à contre-jour) ফৰাচী উত্তৰ-প্ৰতিবাদকাৰীৰ চিত্ৰশিল্পী পিয়েৰ বনাৰ্ডে অংকন কৰা তৈলচিত্ৰ। ১৯০৮ চনত বনাৰ্ডে এই তৈলচিত্ৰখন আঁকিছিল। বৰ্তমান বেলজিয়ামৰ ৰয়েল মিউজিয়াম অৱ ফাইন আৰ্টছত ৰখা এই ছবিখন ১৯৮০ চনত বিবিচি ২ৰ অনুষ্ঠান হাণ্ড্ৰেড গ্ৰেট পেইণ্টিংছত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

বৰ্ণনা

পিয়েৰ বনাৰ্ডৰ সংগী মাৰ্থে ডি মেৰিগনি, এই চিত্ৰখনৰ নাৰী প্ৰতিকৃতি অংকনৰ মডেল আছিল। ছবিখনত এগৰাকী নগ্ন মহিলাই টাবত স্নান কৰাৰ পিছত শৰীৰত সুগন্ধি প্ৰয়োগ কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। তাই খিৰিকীৰে ঘৰত প্ৰৱেশ কৰা পোহৰৰ বিপৰীতে থিয় হৈ আছে, যিয়ে ঘৰটো উজ্জ্বল উষ্ণ ছাঁহীন পোহৰ আৰু ৰঙেৰে পূৰ্ণ কৰে। বনাৰ্ডৰ চিত্ৰসমূহৰ ‘প্ৰতিফলন’ এটা সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য,এই চিত্ৰৰ দাপোনত প্ৰতিফলিত সোণালী ৰঙৰ চকীৰ কাষত দণ্ডায়মান অবগাহনকাৰীৰ প্ৰতিকৃতি অংকিত হৈছে। এই চিত্ৰখনৰ আয়তন ১২৪.৫×১০৯.২ ছে.মি.।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শিল্প
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
এমি বেইলী

এমি বেকফৰ্ড বেইলী (২৭ নৱেম্বৰ ১৮৯৫ – ৩ অক্টোবৰ ১৯৯০) আছিল এগৰাকী জামাইকাৰ শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু মহিলা অধিকাৰৰ সমৰ্থক। জামাইকাৰ সাহায্য সংস্থা ছেভ দ্য চিলড্ৰেনৰ তেওঁ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল আৰু দ্বীপটোত জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰৱৰ্তনৰ অভিযানৰ চালিকা শক্তি আছিল। তেওঁ ১৯৮৮ চনত অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ, জামাইকান অৰ্ডাৰ অৱ ডিষ্টিংচন আৰু মাৰ্কাছ গাৰ্ভি এৱাৰ্ড ফৰ এক্সেলেন্স আদি বহু সন্মান আৰু বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৮৯৫ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত জামাইকাৰ মানচেষ্টাৰ পেৰিছৰ ৱাল্ডাৰষ্টনত এন্নে (জন্ম লছন) আৰু উইলিয়াম ফ্ৰেডেৰিক বেইলীৰ ঘৰত বেইলীৰ জন্ম হয়। পিতৃ-মাতৃৰ আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত বেইলী আছিল পঞ্চম ৷ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়োগৰাকীয়েই শিক্ষক আছিল। তেওঁৰ পিতৃ জামাইকা ইউনিয়ন অৱ টিচাৰ্ছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল আৰু তেওঁৰ সকলো সন্তানক শিক্ষক হ'বলৈ উৎসাহিত কৰিছিল, কিয়নো কৃষ্ণাংগ জামাইকাসকলৰ বাবে আন সুযোগ কম আছিল। মাউণ্ট অলিভেট প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ পিছত বেইলীয়ে শ্বৰ্টউড টিচাৰ কলেজত অধ্যয়ন কৰে, ১৯১৭ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত অলপ সময়ৰ পিছতে তেওঁৰ তীব্ৰ ডিচমেন’ৰিয়া হ’ল। সুস্থ হৈ উঠাৰ সময়ত তেওঁ নিজাববীয়াকৈ অধ্যয়ন কৰি একাউণ্টিং, বুককিপিং, আৰু চৰ্টহেণ্ড উপাৰ্জন কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯২০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বেইলীয়ে কিংষ্টন টেকনিকেল হাইস্কুল (KTHS)ত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে, যেতিয়া তেওঁক তিনি মাহৰ ছুটী লৈ থকা ভনীয়েকৰ ঠাইত নিযুক্তি দিয়া হয়। আইভী স্কুললৈ ঘূৰি নাহিল আৰু শ্বৰ্টহেণ্ড প্ৰশিক্ষক হিচাপে আৰম্ভ কৰা বেইলীয়ে স্কুলত ১৯৫৮ চনলৈকে থাকে। কেটিএইচএছৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত বেইলীয়ে ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনৰ ভিতৰত কলেজ অৱ আৰ্টছ ছায়েন্স এণ্ড টেকন'লজিত অধ্যাপনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জামাইকাৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:জামাইকাৰ ব্যক্তি
যৌৱনে আমনি কৰে (চলচ্চিত্ৰ)

যৌৱনে আমনি কৰে ১৯৯৮ চনৰ ১৯ মেত মুক্তি পোৱা, অশোক কুমাৰ বিষয়া পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত এখন ৰঙীন ৰোমাণ্টিক অসমীয়া ছবি। বহুদিন ধৰি অসমীয়া ছবি জগতত চলা এক মণ্ডাৱস্থাৰ অন্তত এই ছবিখন অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু অসমীয়া দৰ্শকসকলক অসমীয়া ছবিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তুলিছিল। ছবিৰ নামটো পৰিচালক-প্ৰযোজক অশোক বিষয়াৰ পিতৃ ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াই লাচিত বৰফুকন ছবিৰ বাবে লিখা 'আবেগৰ বোকোচা বব মই নোৱাৰো, যৌৱনে আমনি কৰে' শীৰ্ষক এটা গীতৰ পৰা লোৱা হৈছিল আৰু এই গীতটো পুনঃৰেকৰ্ডিং কৰি এই ছবিখনত টাইটেল চং হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অশ্লীল নামকৰণ কৰা বুলি ছবিৰ নামটোক লৈ ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত এক বিতৰ্ক হৈছিল। অশোক কুমাৰ বিষয়াই এটা টিভি সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে এই বিতৰ্ক চলাত প্ৰযোজকপক্ষও পৰিকল্পিতভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল।

কাহিনী

মালতী নামৰ এজনী দুখীয়া তিৰোতাৰ বদান্যতাত চহৰত থাকি পঢ়া-শুনা কৰা দীপুৱে ধনীঘৰৰ জীয়ৰী মানসীক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ এজনীয়ে ছোৱালী পূজা। পূজা কলেজ পালে আৰু ঘটনাক্ৰমে সেই কলেজতে পঢ়িবলৈ অহা মালতীৰ পুতেক অঙ্কুৰৰ সৈতে তাইৰ প্ৰেম হ'ল। কিন্তু পূজাক ভাল পাব বিচৰা আন এজনৰ সৈতে অঙ্কুৰৰ সংঘাত হয়।
ক্ৰমিক নং
গীতৰ শীৰ্ষক
গীতিকাৰ
কণ্ঠ
১ যৌৱনে আমনি কৰে ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়া সংগীতা বৰঠাকুৰ
২ মন উৰণীয়া জোনাক ভৰে মনত প্ৰশান্ত বৰদলৈকুমাৰ চানু, মনচুমী ৰাজখোৱা
৩ আই ঐ দেহী যাওঁঅ' মৰি হেমন্ত দত্তজিতুল সোণোৱাল, শান্তা উজীৰ
৪ আগলী বাহৰে গগণা বজায় প্ৰতিমা দাস উদিত নাৰায়ণ, মিতালী চৌধুৰী
৫ উমলি থাকোঁতে কলিজা হেৰালে (সংস্কৰণ ১) হেমন্ত দত্ত, বংকিম শৰ্মাশান্তা উজীৰ
৬ বুকু দুৰু দুৰু হেমন্ত দত্ত জুবিন গাৰ্গ
৭ উমলি থাকোঁতে কলিজা হেৰালে (সংস্কৰণ ২) হেমন্ত দত্ত, বংকিম শৰ্মাসাগৰিকা মুখাৰ্জী

ব্যৱসায়

যৌৱনে আমনি কৰে এখন জনপ্ৰিয় ছবি আছিল আৰু ছবিগৃহত ই ৰূপালী জয়ন্তী সপ্তাহ পালন কৰিছিল। এইখনে হ'ল বৰ্তমান সময়লৈ (২০১৯) সৰ্বাধিক ভিউৱাৰশ্বিপ পোৱা অসমীয়া ছবি। সেই সময়ৰ হিচাপত ছবিখনে ১.৮৫ কোটি টকাৰ ব্যৱসায় কৰিছিল; যিসময়ত টিকটৰ দাম ৭টকা আৰু ১৫টকা আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
পানভেল

পানভেল ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰায়গদ জিলাৰ এখন চহৰ আৰু তালুকা। মুম্বাইৰ ওচৰত থকাৰ বাবে ইয়াৰ জনবসতি অত্যধিক। মুম্বাই মহানগৰ অঞ্চলৰ সংস্থাটোৱেও উন্নয়নৰ উদ্দেশ্যে পানভেল পৰিচালিত কৰে। পানভেল পৌৰ নিগম হৈছে ৰায়গড়ৰ প্ৰথম পৌৰ নিগম আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ২৭ নং পৌৰ নিগম।

ভূগোল

পানভেল ৰায়গড় জিলাৰ এখন চহৰ। পশ্চিমৰ পৰা ৰায়গদত প্ৰৱেশ কৰিলে পানভেল প্ৰথম নগৰ হোৱাৰ বাবে ইয়াক ৰায়গদৰ দুৱাৰ বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ উপৰিও ই জিলাখনৰ অন্যতম জনবহুল আৰু উন্নত চহৰ। পানভেল গাধি নদীৰ পাৰত অৱস্থিত যিখন আৰব সাগৰলৈকে বৈ গৈছে আৰু সংযোগ কৰিছে। ইয়াৰ চাৰিওফালেও দুফালে পাহাৰেৰে আগুৰি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰ
গ্ৰহণ (চলচ্চিত্ৰ)

গ্ৰহণ হৈছে ২০১৪ চনৰ ২৭ জুনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। বি এম চি মেডিয়া প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰে এম চৌধুৰীয়ে আৰু পৰিচালনা কৰে তিলক শৰ্মাই। বিলকিচ মজুমদাৰৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত বোলছবিখনত অভিনয় কৰে দিগন্ত হাজৰিকা, ফাৰহিন চৌধুৰী আদিয়ে।

কাহিনী

বোলছবিখনৰ কাহিনী ৰোমাণ্টিক। প্ৰেম, বন্ধুত্বৰ দৰে সম্বন্ধত ভুল বুজাবুজিয়ে কেনেদৰে মন-মগজুত প্ৰতিশোধমুখী ভাবধাৰা আৰু অপৰাধৰ বীজ সিঁচি দি মানুহৰ জীৱনলৈ অন্ধকাৰ আনিব পাৰে তাৰ আধাৰতে বোলছবিখনৰ কাহিনী নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

অভিনয়ত

দিগন্ত হাজৰিকা
ফাৰহিন চৌধুৰী
বাবি বৰুৱা
পংকজ পূজাৰী
প্ৰিয়াংক কাকতি
নীল দাস (আইটেম ছং)
পাৰবিন চুলতানা (আইটেম ছং)

কলা-কুশলী

পৰিচালক -	তিলক শৰ্মা
প্ৰযোজক - এম চৌধুৰী
সহ প্ৰযোজক - ৰিদিপ দাস
কাহিনী - বিলকিচ মজুমদাৰ
চিত্ৰনাট্য/সংলাপ - লিজা পেগু
সংগীত পৰিচালক - ৰিদিপ দাস
চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী/সম্পাদনা - ৰাজীৱ শইকীয়া
নৃত্য নিৰ্দেশনা - মিতুপৰ্ণ চক্ৰৱৰ্তী

সংগীত

চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালক ৰিদিপ দাস। গীতৰ কথা হীৰেন ভট্টাচাৰ্য (গীত- ফুলে শেৱালি), ৰিদিপ দাস আৰু সুবিল বাৰ্গৰ। ছাউণ্ড মিক্সিং দিগন্ত বৰদলৈৰ। গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছে মহালক্ষ্মী আয়াৰ, ৰিদিপ দাস আৰু পলী শইকীয়াই।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ
চলচ্চিত্ৰখনৰ ফেচবুক পে'জ

শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ইৰ’ছ ভলুচিয়া

হিৰোছ মাচাডো (১ জুন ১৯১৪ চন– ১ জানুৱাৰী ২০০৪ চন), যি ইৰ’ছ ভলুচিয়া নামেৰে অধিক পৰিচিত, এগৰাকী ব্ৰাজিলৰ নৃত্যশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁৰ নৃত্য শৈলীয়ে আফ্ৰিকান-ব্ৰাজিলিয়ান নৃত্য পৰম্পৰাৰ সৈতে ধ্ৰুপদী বেলেটৰ মিশ্ৰণ ঘটায়।

ভলুচিয়াই ব্ৰাজিল আৰু হলিউডৰ কেইবাখনো চিনেমাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, ইয়াৰ ভিতৰত ১৯৪২ চনত এবট আৰু কষ্টেলো অভিনীত ৰিঅ’ ৰিটা ছবিও আছিল।

জীৱনী

ভলুচিয়াৰ জন্ম হৈছিল ৰিঅ’ ডি জেনেইৰ’ত, ১৯১৪ চনত; তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল কবি গিলকা মাচাডো আৰু ৰডলফো মাচাডো। তেওঁৰ মাতৃ গিলকা মাচাডো ব্ৰাজিলৰ এগৰাকী কবি আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। ১৯২৮ চনত ভলুচিয়াই বেলেট স্কুলত ভৰ্তি হয় আৰু তাৰপৰা মাৰিয়া অলেনেৱাৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰে। তেওঁ জোয়াও দা লুজৰ উম্বাণ্ডা টেৰেইৰোত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ প্ৰথম সংস্পৰ্শ আফ্ৰিকান-ব্ৰাজিলিয়ান নৃত্যৰ সৈতে হৈছিল।

১৯৪১ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁৰ ছবি লাইফ আলোচনীৰ প্ৰচ্ছদত প্ৰকাশ কৰা হয়। পিছৰ বছৰত তেওঁ এম জি এম ছবি ৰিঅ’ ৰিটাত এবট আৰু কষ্টেলোৰ সৈতে সংগীত অভিনয়ত অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ কৃতিত্ব দেখি স্থানীয় সংবাদ মাধ্যমে তেওঁক কাৰ্মেন মিৰাণ্ডাৰ সৈতে তুলনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
পুৰকুইল গাউছিয়া হাবিবিয়া কামিল মাদ্ৰাছা

পুৰকুইল গাউছিয়া হাবিবিয়া কামিল মাদ্ৰাছা হৈছে বাংলাদেশৰ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ কছবা উপজিলাৰ মেহাৰী ইউনিয়নৰ পুৰকুইল গাঁৱত অৱস্থিত এখন এমপিঅ'-অনুমোদিত আলিয়া মাদ্ৰাছা। ইয়াৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল পুৰকুইল গাউছিয়া হাবিবিয়া ছিনিয়ৰ মাদ্ৰাছা। এই মাদ্ৰাছাৰ EIIN নম্বৰ হৈছে 103359। বৰ্তমান, মাদ্ৰাছাখনে ইবতেদাই (প্ৰাথমিক)ৰ পৰা দাখিল (মাধ্যমিক), আলিম (উচ্চতৰ মাধ্যমিক) ফাজিল (ডিগ্ৰী সমতুল্য) আৰু কামিল স্তৰলৈকে শিক্ষা দান কৰে। মাদ্ৰাছাখন বাংলাদেশৰ ইছলামিক আৰবী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত।

ইতিহাস

১৯৬৪ চনৰ ১ জানুৱাৰীত পুৰকুইল গাউছিয়া হাবিবিয়া দৰবাৰ শ্বৰীফৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পীৰ হাফেজ হাবিবুৰ ৰহমানে গাওঁখনত ইছলামী শিক্ষাৰ প্ৰচাৰৰ লক্ষ্যৰে এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। ১৯৭৫ চনত মাদ্ৰাছাখনক দাখিল (৯ম-দশম) শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰাৰ প্ৰাৰম্ভিক অনুমতি দিয়া হয় আৰু ১৯৭৯ চনত ইয়াক চৰকাৰী স্বীকৃতি দিয়া হয়। ১৯৮০ চনত দাখিল শাখা এমপিঅ'-অনুমোদিত হৈছে। ইয়াৰ পিছত ১৯৯৯ চনত এই মাদ্ৰাছাত আলিম শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰাৰ অনুমতি দিয়া হয়, যদিও ২০০২ চনত চৰকাৰী স্বীকৃতি লাভ কৰে। ২০০৪ চনত আলিম স্তৰক এমপিঅ’-অনুমোদিত কৰা হৈছিল। অৱশেষত ২০১৭ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত প্ৰতিষ্ঠানটোক ফাজিল শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰাৰ অনুমতি আৰু স্বীকৃতি দিয়া হয়। পৰৱৰ্তী শিক্ষাবৰ্ষৰ পৰা প্ৰতিষ্ঠানটোত ফাজিল শ্ৰেণীৰ কাৰ্যসূচী চলি আছে। বৰ্তমান প্ৰতিষ্ঠানটোক কামিল স্তৰলৈ উন্নীত কৰাৰ কাম চলি আছে।

কেম্পাছ

মাদ্ৰাছাখন পুৰকুইল দৰবাৰৰ তত্ত্বাৱধানত চলোৱা হয়। দৰবাৰ অঞ্চলৰ ভিতৰত দক্ষিণ ফালত মাদ্ৰাছা কেম্পাছ অৱস্থিত। কেম্পাছৰ উত্তৰ প্ৰান্তত থকা এটা দীঘল দুমহলীয়া ভৱনত প্ৰতিষ্ঠানটোৰ মূল কাৰ্যসূচী চলি থাকে। ভৱনটোৰ সন্মুখত এখন পথাৰ আছে। পথাৰখনৰ বিপৰীত ফালে আছে মাদ্ৰাছাটোৰ ছাত্ৰাবাস। পশ্চিমত এটা মছজিদ আছে। মাদ্ৰাছাখনৰ মূল ভৱনটোৰ পূব ফালে আন এটা ভৱন নিৰ্মাণৰ কাম চলি আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
এমিৱে বাণ্টাই

বিলাল শ্বেইখ নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰা এমিৱে বাণ্টাই এজন জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় ৰেপাৰ, গায়ক, গীতিকাৰ। ২০১৪ চনত তেওঁৰ একক গীত "গ্লিণ্ট লক"ৰ জৰিয়তে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ভাৰতীয় ৰেপ জগতৰ অন্যতম পৰিচিত ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। সংগীতৰ অনন্য শৈলীৰে এমিৱেই ভাৰতীয় সংগীতৰ ৰেপ ধাৰাটোক আগস্থানলৈ অনাত সহায় কৰিছে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি

১৯৯৫ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰুত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল এমিৱেই। প্ৰথম বছৰবোৰ মুম্বাইৰ মালাদ অঞ্চলত কটায়, য'ত তেওঁ ছেইণ্ট এণ্ড্ৰুজ হাইস্কুলত পঢ়িছিল। সৰুৰে পৰাই এমিৱেৰ সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ আছিল আৰু তেওঁ এমিনেম, লিংকিন পাৰ্ক, মাইকেল জেকচনৰ দৰে শিল্পীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সতে তেওঁ নিজৰ গীত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু শেষত ফোনত ৰেকৰ্ডিং কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

২০১৩ চনত ইমিৱেৰ সংগীতৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া তেওঁ নিজৰ গীতসমূহ ইউটিউবত আপলোড কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম গীতটোৰ নাম আছিল "গ্লিণ্ট লক" আৰু ই দ্ৰুতগতিত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, বহুতে এমিৱেৰ ৰেপিঙৰ অনন্য শৈলীৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিছিল। তেওঁ ইউটিউবত গীত আপলোড কৰি থাকিল আৰু অতি সোনকালেই তেওঁ প্লেটফৰ্মৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় ৰেপাৰ হৈ পৰে।

সংগীত কেৰিয়াৰ

২০১৭ চনত এমিৱেৰ এই ব্ৰেকথ্ৰু হৈছিল তেওঁৰ ডিছ ট্ৰেক "আছলি হিপ হপ"ৰ জৰিয়তে, যিটো ডিভাইন আৰু নেইজিৰ বিতৰ্কিত ট্ৰেক "মেৰ গালি মেইন"ৰ সঁহাৰি আছিল। এই গীতটোৱে দ্ৰুতগতিত ভাইৰেল হৈ ইউটিউবত লাখ লাখ ভিউ লাভ কৰে। "আছলি হিপ হপ"ৰ সফলতাই এমিৱেক মূলসুঁতিৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় ৰেপ জগতত তেওঁক হিচাপ কৰিবলগীয়া শক্তি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

তাৰ পিছৰ পৰাই এমিৱেই "মাচায়েংগে", "সমাঝ মেইন আয়া ক্যা", "ধুণ্ডকে দিখা", "ফ্ৰীভাৰ্ছ ফিষ্ট", আৰু "খাতম হুৱে ৱাণ্ডে"ৰ দৰে অসংখ্য হিট গীত মুকলি কৰে। তেওঁৰ সংগীতে প্ৰায়ে শ্ৰেণী বৈষম্য, ৰাজনৈতিক দুৰ্নীতি, সাধাৰণ মানুহৰ সংগ্ৰাম আদি সামাজিক বিষয়সমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰে। ইমিৱেৰ সংগীতৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে তেওঁৰ অনন্য ৰেপিং শৈলী, যিয়ে হিন্দী আৰু ইংৰাজী গীতৰ সংমিশ্ৰণ আৰু ট্ৰেপ, হিপ হপ, আৰু ৰেগে সংগীতৰ উপাদানসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰে।

ইমিৱেই ভাৰতীয় সংগীত জগতৰ বহু শিল্পী যেনে ৰাফতাৰ, ডিভাইন, কৃ$না, আৰু মেম মেচিনৰ সৈতে সহযোগিতা কৰিছে। ছানবাৰ্ন, ভিএইচ১ ছুপাৰছনিক, এনএইচ৭ উইকেণ্ডাৰ আদি বিভিন্ন সংগীত উৎসৱতো তেওঁ কণ্ঠদান কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

খঙাল স্বভাৱৰ বাবে পৰিচিত এমিৱেয়ে নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনক লোকচক্ষুৰ আঁতৰত গোপনীয় কৰি ৰাখিছে।

বঁটা আৰু প্ৰশংসা

২০১৯ চনত "শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা"ৰ বাবে এমটিভি হাষ্টল বঁটা আৰু ২০২০ চনত "লিষ্টনাৰ্ছ চয়ছ ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট "(হিপ হপ)"ৰ বাবে মিৰ্চি মিউজিক বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰা এমিৱেই। শ্ৰেষ্ঠ সংগীত এলবাম" ২০২০ চনত "গলি বয়" চিনেমাৰ চাউণ্ডট্ৰেকত কৰা কামৰ বাবে।

উপসংহাৰ

ভাৰতীয় ৰেপ জগতৰ ট্ৰেইলব্লেজাৰ এমিৱে বন্তাই দেশত এই ধাৰাটোক জনপ্ৰিয় কৰি তোলাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছে। তেওঁৰ কেঁচা আৰু সৎ গীতৰ কথাৰে তেওঁ সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ দৰ্শকৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে আৰু যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে এক কণ্ঠস্বৰ হৈ পৰিছে। ভাৰতীয় সংগীতলৈ এমিয়েৰ অৱদানক তেওঁৰ সমনীয়া আৰু সাধাৰণ জনতা উভয়ে স্বীকৃতি দিছে, আৰু তেওঁ নিজৰ অনন্য শৈলী আৰু দৃষ্টিভংগীৰে ৰেপ ধাৰাটোৰ সীমাবদ্ধতাক ঠেলি দি আহিছে।
বেছবল

বেছবল হৈছে এটি দলগত বেট-বল ধৰণৰ ক্ৰীড়া, যি প্ৰধানকৈ আমেৰিকা, জাপান, কিউবা আৰু দক্ষিণ কোৰিয়া আদিত জনপ্ৰিয়। খেলটোত দুটা দলে বল নিক্ষেপ, বেটিং, আৰু ৰাণ সংগ্ৰহ কৰি পইণ্ট লাভ কৰে। বেছবল ১৯৯২ চনত অলিম্পিক খেলত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। যদিও ২০০৮ৰ পিছত একেবাৰে বাদ দিয়া হৈছিল, ২০২০ চনত পুনৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

ইতিহাস

বেছবলৰ আধুনিক ৰূপ ১৮শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আমেৰিকাত বিকাশ পাইছিল, যদিও ইয়াৰ মূল উৎপত্তি ইংলেণ্ডৰ “Rounders” নামৰ খেলৰ পৰা হৈছে বুলি কোৱা হয়। ১৮৪৬ চনত নিউ ইয়ৰ্কত প্ৰথম আনুষ্ঠানিক বেছবল খেল অনুষ্ঠিত হৈছিল।

খেলৰ নিয়ম

খেলখন ৯টা "ইনিংছ"ত খেলা হয়। প্ৰতিটো ইনিংছত এটা দলে বেটিং কৰে আৰু আনটো দলে ফিল্ডিং কৰে। বেটিং দলে বলত বেট মাৰি বেছ লৈ দৌৰি ৰাণ সংগ্ৰহ কৰে। বল ধৰা দলে বেটাৰক আউট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:বিনোদন
শ্ৰেণী:খেল
আৱাহন (আলোচনী)

আৱাহন নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী আৰু ডাঃ দীননাথ শৰ্মা (আৱাহনৰ সম্পাদক)ৰ প্ৰচেষ্টাত জন্ম পোৱা এখন অধুনালুপ্ত মাহেকীয়া অসমীয়া আলোচনী। ১৯২৯ চনত ডাঃ দীননাথ শৰ্মাৰ সম্পাদনাত কলিকতাৰ পৰা আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যা প্ৰকাশিত হয়। সম্পাদকীয়ত দীননাথ শৰ্মাই লিখিছে, "অসমত আজি নতুন যুগৰ সূচনা। সকলোপিনে এটি নৱজাগৰণৰ ভাৱ। আজি সাহিত্য ফুলনিৰ ভক্তি চন্দন ফুলৰ আধা ফুলা ফুলৰ আঁজলি লৈ জননী চৰণ বন্দনাৰ অৰ্থে আৱাহন প্ৰতিজ্ঞা কৰি আমি আগবাঢ়িলোঁ। আমাৰ কাকতত সকলো বিষয়ৰে আলোচনা নিৰপেক্ষভাৱে কৰিবলৈ যত্ন কৰা হ’ব।" আৱাহনে অসমকে মুখ্য কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰতিটো জাতিৰ কলাকৃষ্টিৰ মুক্ত প্ৰকাশত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি প্ৰবন্ধ-পাতি প্ৰকাশ কৰিছিল।

স্থান

১৯২৯ চনত প্ৰথম সংখ্যাটো কামৰূপ প্ৰেছত অপূৰ্ব কুমাৰ ভূঞাৰ দ্বাৰা ছপা হৈ ডাঃ দীননাথ শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৪২ নং বাদুৰ বাগান ষ্ট্ৰীট, কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশিত হৈ কিছু বছৰলৈ এনেকৈয়ে চলে। তাৰপাছত, ১৪ নং জগন্নাথ দত্ত লেন, লক্ষ্মীবিলাস প্ৰেছ কলিকতা, গণশক্তি প্ৰিণ্টাৰ্ছ প্ৰাঃ লিঃ কলিকতা, মনোহৰ পুকুৰ ৰোড আৱাহন আৰ্ট প্ৰিণ্টাৰ্ছত মুদ্ৰিত হৈছিল। ১৯৫০ চনত আৱাহনৰ কাৰ্যালয় গুৱাহাটীলৈ আনে যদিও পিছত পুনৰ কলিকতালৈ নিব লগীয়া হয়। ১৯৬৪ চনত আৱাহনৰ কাৰ্যালয় পুনৰ গুৱাহাটীলৈ অনা হয় আৰু ইয়াতে নিগাজি হৈছিল।

বিষয়বস্তু

আৱাহনৰ বিষয়বস্তু বেলেগ বেলেগ আছিল। তথ্যগধুৰ প্ৰবন্ধ, পুৰাতত্ত্ব আৰু ভাস্কৰ্য, বুৰঞ্জীমূলক লেখা, ভ্ৰমণ কাহিনী, সমসাময়িক বিশ্বৰ ঘটনাৱলী, জীৱন বৃত্তান্ত, চিত্ৰ, পুথিচিত্ৰ, বিশ্ব সাহিত্যৰ অনুবাদ, নাট্য সাহিত্য, চিত্ৰশিল্প, নাটকৰ ধাৰাবাহিক প্ৰকাশ, সংগীত, গৱেষণামূলক পুথি পৰিচয়, কাহিনী, নাট্যশিল্পী পৰিচয়, মহিলা জগতৰ বতৰা, নৃত্য, সমসাময়িক ভাৰতবৰ্ষ, দৃশ্যকাব্য, কথাছবি, বিভিন্ন প্ৰবন্ধ আৰু ভাষণাৱলী, আন দেশৰ বিৱৰণ, ধাৰাবাহিক উপন্যাস, চিকাৰ কাহিনী, যৌন চিকিৎসা সম্বন্ধীয়। বিবিধ শিতান, বিচিত্ৰা শিতান, কবিতা, গল্প, আদি অলেখ বিষয় সামৰি আৱাহনৰ প্ৰতিটো সংখ্যা প্ৰস্তুত কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।

সম্পাদকীয়সমূহ

আৱাহনৰ সম্পাদকীয় শিতানত দেশৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি লেখা হৈছিল। অসমত বিদেশী সমস্যা, শ্বিলং ৰাজধানী হোৱাৰ পৰা অসমৰ ক্ষতি, বিদেশী কাকত বৰ্জন, ৰে’লৱে বিভাগত অসমীয়া কৰ্মচাৰী, ভাৰতৰ জাতীয় ফৌজ, মহাত্মাজী আৰু বৰলাট, নিবনুৱা সমস্যা, প্ৰাদেশিক কৰ্তৃত্ব, ৰাউণ্ড টেবুল কনফাৰেন্সৰ পৰিণতি আৰু ভাৰতৰ ভৱিষ্যত, ভাৰতীয় ছাত্ৰৰ সামাজিক শিক্ষা, মহাসমৰৰ আশংকা, ইউৰোপৰ নতুন ৰয়েলিষ্ট দলৰ কীৰ্তি, আয়াৰলেণ্ডৰ নতুন সমস্যা আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত সম্পাদকীয় লেখা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।

ভাষাৰীতি

আৱাহন আলোচনীৰ ভাষাৰীতি মাৰ্জিত আছিল। পৰীক্ষামূলকভাৱে ১৯৪৮ চনৰ পৰা কিছুদিনলৈ আৱাহন আলোচনীয়ে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ বৰ্ণ বিন্যাস অনুসৰণ কৰা নাছিল। যুক্তাক্ষৰ ভাঙি শব্দ সৰলীকৰণ কৰাৰ এটা ক্ষীণ চেষ্টা আৱাহনে কৰিছিল। দুটামান সংখ্যাত এই প্ৰচেষ্টা লোৱাৰ পাছত আন কাকত আলোচনীয়ে ইয়াক গ্ৰহণ নকৰা দেখি পুনৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ বৰ্ণবিন্যাসকেই আৱাহনে গ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুুপ্ত আলোচনী
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী