ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মতিলাল নেহৰু

মতিলাল নেহৰু (; ৬ মে' ১৮৬১ – ৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩১) আছিল এলাহাবাদৰ এজন বিখ্যাত উকীল। তেখেত ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পিতৃ আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰাৰম্ভিক কাৰ্যকৰ্তাসমূহৰ ভিতৰত এজন আছিল।

১৯২৮ চনৰ পৰা ১৯২৯ চনলৈ সম্পূৰ্ণ দুবছৰ তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ সভাপতি আছিল।

জীৱনী

মতিলাল নেহৰুৰ জন্ম আগ্ৰাত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গংগাধৰ নেহৰু। পাশ্চাত্যত শিক্ষা লাভ কৰা গুণী-মানী ভাৰতীয় সকলৰ ভিতৰত তেখেতো আছিল। তেখেতে এলাহাবাদৰ মুইৰ কেন্দ্ৰীয় মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও বি.এ.ৰ অন্তিম পৰীক্ষা দিব নোৱাৰিলে। পাছলৈ তেখেতে কেম্ব্ৰীজৰ পৰা "বাৰ এট্ ল" উপাধি গ্ৰহণ কৰে আৰু ইংৰাজী ন্যায়ালয়সমূহত উকীল হিচাপে কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলে।

মতিলাল নেহৰুৰ পত্নীৰ নাম আছিল স্বৰুপ ৰাণী। জৱাহৰলাল নেহৰু তেখেতৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ আছিল। তেখেতৰ দুজনী জীয়ৰীও আছিল। ডাঙৰজনীৰ নাম আছিল বিজয়লক্ষ্মী যি আগলৈ বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত নামেৰে বিখ্যাত হয় আৰু সৰুজনীৰ নাম আছিল কৃষ্ণা, যি পাছলৈ কৃষ্ণা হঠীসিং নামেৰে পৰিচিত হয়। 

কিন্তু আগলৈ গৈ তেখেতে নিজৰ ওকালতি বাদ দি ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কাৰ্যত মনোনিৱেশ কৰে। ১৯২৩ চনত তেখেতে দেশবন্ধু চিত্তৰঞ্জন দাসৰ সৈতে কংগ্ৰেছ দল ত্যাগ কৰি নিজে স্বৰাজ দলৰ স্থাপনা কৰিছিল। ১৯২৮ চনত কলকাতাত অনুষ্ঠিত কংগ্ৰেছ অধিৱেশনত সভাপতিৰূপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৮২৮ চনত কংগ্ৰেছৰ দ্বাৰা স্থাপিত ভাৰতীয় সংবিধান আয়োগৰ সভাপতিও হৈছিল তেখেত। এই আয়োগেই নেহৰু ৰিপোৰ্ট প্ৰকাশ কৰিছিল।

মতিলাল নেহৰুৱে এলাহাবাদত এটা বিলাসী গৃহ নিৰ্মাণ কৰিছিল । যাৰ নাম আনন্দ ভৱন ৰাখিছিল। ইয়াৰ পাছত তেখেতে নিজৰ পুৰণি ঘৰ স্বৰাজ ভৱন কংগ্ৰেছ দলক প্ৰদান কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৩১ চনত এলাহাবাদত মতিলাল নেহৰুৰ মৃত্যু হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ইন্দ্ৰাণী পেৰেৰা

ইন্দ্ৰাণী পেৰেৰা (জন্ম তাৰিখ: ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী), এগৰাকী শ্ৰীলংকাৰ সংগীত শিল্পী আৰু নেপথ্য গায়িকা। ক্লেৰেন্স উইজেৱাৰ্ডেনা আৰু এন্সলি মালেৱানাৰ লগত একেলগে ইন্দ্ৰানীক "দ্য অৰিজিনেল সিংহলী পপ ত্ৰিমূৰ্তি" বুলি জনা যায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ইন্দ্ৰাণীৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত বৰেল্লাত জন্ম হয়৷ জন্মগ্ৰহণ কৰা পয়ালটোৰ তিনিগৰাকী ছোৱালীৰ ভিতৰত তেওঁ দ্বিতীয়গৰাকী। তেওঁৰ পিতৃ আবেয়পালা পেৰেৰা আছিল এগৰাকী বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোক আৰু মাতৃ মুৰিয়েল পেৰেৰা আছিল খ্ৰীষ্টান ধৰ্মী। তেওঁৰ ডাঙৰ বায়েকৰ নাম মল্লিকা আৰু সৰু ভনীয়েকৰ নাম ইৰাংগানী। ইন্দ্ৰানীয়ে ৰিজেণ্ট ষ্ট্ৰীটৰ প্ৰেছবিটেৰিয়ান গাৰ্লছ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬৫ চনৰ পৰা তেওঁৰ বায়েক মল্লিকাই গান গাই আহিছে য'ত তেওঁ ছামা ছবিৰ নেপথ্য গায়িকা আছিল।

১৯৭৯ চনত তেওঁ জেমছ শ্ৰী নিবাসনৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। শ্ৰীনিবাসনৰ হা হা হ'ৰে ডানুনা গীতৰ প্ৰযোজনাৰ সময়ত ইন্দ্ৰাণীয়ে তেওঁক লগ পাইছিল, য'ত তেওঁ লোটাছ ডিস্কৰ প্ৰযোজক আছিল৷ দম্পতীহালৰ দুটি সন্তান, এগৰাকী কন্যা অঞ্জলি চাৰুকেশী আৰু এজন পুত্ৰ পেষ্টৰ নিমেন্দ্ৰ ধনঞ্জয়া। ১৯৬৯ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত তেওঁ দ্য মুনষ্টোনছ ৰ সৈতে হোটেল টাপ্ৰ'বেনত অনুষ্ঠিত হোৱা নৃত্য প্ৰদৰ্শনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত শিল্পী
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ ব্যক্তি
ছু ইয়েছি

তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীত ছু ইয়েছি (আক্ষৰিক অৰ্থত "পানীৰ মাষ্টাৰ") এটা জল আত্মা। তুৰ্কী সংস্কৃতিত ই অপেশ্বৰৰ সৈতে মিল খায়। ই এটা অশৰীৰী, অস্পষ্ট সত্তা, কিন্তু ই ইয়েৰ টানৰীৰ কন্যা পুৰুষৰ লগতে নাৰী জীৱলৈও ৰূপান্তৰিত হ’ব পাৰে। কেতিয়াবা পানীৰ মালিকক বলধৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।.

বৈশিষ্ট্যসমূহ

ছু ইয়েছিৰ খং উঠিলে ই বান্ধ ভাঙি পেলায়, পানীৰে পাৰ বুৰাই পেলায়, আৰু মানুহ আৰু জীৱ-জন্তু ডুবাই পেলায়। ইয়াৰ দ্বাৰা মানুহক তেওঁৰ পানীৰ তলৰ বাসস্থানলৈ টানি লৈ যায় যাতে সিহঁতক তেওঁৰ দাস হিচাপে সেৱা কৰোৱাব পাৰে। তাটাৰ সাধুকথাত ই ছু আনাছি ("পানীৰ মাতৃ")ৰ দৰে একেটা জীৱ। তুৰ্কী কাহিনীত ই পুখুৰী বা নদীত বাস কৰে। কোনো বিশেষ বাসস্থানৰ উল্লেখ নাই, আৰু ‘আধা ডুব যোৱা কাঠৰ কুণ্ডাটোও স্পষ্ট নহয়। ভ্ৰমণ কৰিবলৈ তেওঁ এটা কুণ্ডাত উঠি যায়।

ছু ইয়েছি কেতিয়াবা বানপানী, ধুমুহা, জাহাজ ধ্বংস আৰু ডুব যোৱাৰ দৰে বিপদজনক পৰিঘটনাৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে। অন্যান্য তুৰ্কী লোক পৰম্পৰাত তেওঁ উপকাৰী বা উপকাৰী হ’ব পাৰে আৰু বৰষুণৰ কাৰণো হ’ব পাৰে।

কিছুমান শক্তিশালী ছু ইয়ে, যেনে ছু দেদেচিয়ে (পুৰুষ সত্তা) বেমাৰৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁৰ ফলত হোৱা বুলি কোৱা হোৱা “পানীৰ ৰোগ’’ নামৰ এটা ৰোগ মানুহৰ শৰীৰত পানীৰ দৰে বুদবুদ হিচাপে দেখা দিয়ে। ইয়াৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ নদী বা ফোয়াৰাত নিমখ পেলাই দিছিল।

ছু আনা

ছু আনা ("পানীৰ মাতৃ")ক প্ৰায়ে ছু ইয়েছিৰ নাৰী ৰূপ বুলি উল্লেখ কৰা হয়। পৰী সদৃশ মুখ আৰু হালধীয়া আৰু দীঘল চুলি, সাধাৰণতে ক’লা মাছৰ খোলাৰে আবৃত উলংগ যুৱতী হিচাপে দেখা যায় বুলি কোৱা হয়।
তেওঁৰ মাছৰ ফান আৰু জুইৰ দৰে জ্বলি থকা চকু দুটা। তেওঁ সাধাৰণতে আধা ডুব যোৱা কুণ্ডা এটাত উঠি নিজৰ নদীৰ কাষেৰে খলপ্ খলপ শব্দৰে যায়। স্থানীয়ভাৱে ডুব যোৱাটো ছু আনাছিৰ কাম বুলি কোৱা হয়। তেওঁ
ছু আতাৰ পত্নী। তেওঁ পানীৰ পাৰ ভাল পায় আৰু পানীৰ পৰা ওলাই আহি ভাল পায়।

ছু আতা

ছু আতা ("পানীৰ পিতৃ") হৈছে ছু ইয়েছিৰ পুৰুষ ৰূপ। বেং সদৃশ মুখ, সেউজীয়া দাড়ি, শৰীৰ শেলাই আৰু বোকাৰে আবৃত বুঢ়া মানুহ হিচাপে তেওঁ দেখা দিয়ে। হাতৰ সলনি জালযুক্ত পাখি আছে। সাধাৰণতে তেওঁ নিজৰ নদীৰ কাষেৰে ঘোঁৰাত উঠি যায়। ফলস্বৰূপে তেওঁক চুভাছ লোকসকলে প্ৰায়ে ৱুদাছ (চুভাছ: Вутăш, Vutăş) বুলি অভিহিত কৰে। তেওঁ নদী আৰু হ্ৰদৰ আত্মা। কোনোবা ডুব গ’লে মানুহে প্ৰায়ে কয় "ছু আতাই তাক লৈ গ’ল।" পানী প্ৰদূষিত কৰা লোককো তেওঁ ঘৃণা কৰে বুলি জানিব পৰা গৈছে। তেওঁক কেনেকৈ সন্তুষ্ট কৰিব পাৰি তাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে যে, তেওঁক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণ ৰুটি এখন পানীত পেলাই দিব লাগে। লগতে যেতিয়া কইনা এগৰাকীয়ে দূৰলৈ যাবই লাগিব, তেতিয়া ছু আতাৰ লগত চিনাকি কৰাই দিব লাগে। সাধাৰণতে শীতকালত তেওঁ দেখা দিয়ে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্য

]]ৰ বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্য
বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্য হ’ল অতি ঠেক দৃষ্টিকোণৰ পৰা কোনো বস্তু বা স্থানৰ উচ্চ দৃশ্য, যাৰ ফলত পৰ্যবেক্ষকজন তললৈ চাই উৰি থকা চৰাইৰ দৰে দৃষ্টিভংগীৰ সৃষ্টি হয়। বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্য আকাশমাৰ্গৰ পৰা লোৱা ফটো বা অংকন কৰাও হ'ব পাৰে, আৰু ইয়াক প্ৰায়ে ব্লুপ্ৰিণ্ট, মজিয়াৰ পৰিকল্পনা আৰু মানচিত্ৰ নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ক্ৰুৰ উৰণ সাধাৰণ হোৱাৰ আগতে উচ্চ দৃষ্টিকোণৰ স্থানত (যেনে পাহাৰ বা টাৱাৰ) প্ৰত্যক্ষ পৰ্যবেক্ষণৰ পৰা লোৱা দৃশ্যক কল্পিত বিহঙ্গম দৃষ্টিকোণৰ পৰা নিৰ্মিত দৃশ্যৰে পৃথক কৰিবলৈ "বিহঙ্গম দৃষ্টি" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এটা ধাৰা হিচাপে বিহঙ্গম দৃষ্টিভংগী ধ্ৰুপদী যুগৰ পৰাই বিদ্যমান। ১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা শেষলৈকে আমেৰিকা আৰু ইউৰোপত ফটোগ্ৰাফিক প্ৰিণ্ট হিচাপে ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা যথেষ্ট আছিল।

পৰিভাষা

আকাশী দৃশ্য আৰু আকাশী দৃষ্টিকোণ শব্দ দুটাও কেতিয়াবা
বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্যৰ সমাৰ্থক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আকাশী দৃশ্য অভিধাটোৱে বহু উচ্চতাৰ পৰা বহল কোণত যিকোনো দৃশ্যক বুজাব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপে বিমানৰ খিৰিকীৰ পৰা বা পাহাৰৰ শিখৰৰ পৰা কাষলৈ চালে দেখা দৃশ্য। ওপৰৰ পৰা দেখা দৃশ্য
বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্যৰ সৈতে মোটামুটিভাৱে সমাৰ্থক যদিও ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল পিছৰটোতকৈ কম উচ্চতাৰ ভেণ্টিজ পইণ্ট। উদাহৰণস্বৰূপে, কম্পিউটাৰ আৰু ভিডিঅ' গেমত কোনো চৰিত্ৰ বা পৰিস্থিতিৰ "অভাৰহেড ভিউ"ৰ দ্বাৰা প্ৰায়ে ভেণ্টেজ পইণ্টটো মানুহৰ উচ্চতাৰ পৰা মাত্ৰ কেইফুটমান (এক মিটাৰ বা দুই মিটাৰ) ওপৰত স্থাপন কৰা হয়।

বিহঙ্গৰ উৰণ দৃশ্য

কেতিয়াবা বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্য আৰু বিহঙ্গৰ উৰণৰ দৃশ্য বা "আইছ'মেট্ৰিক প্ৰজেকচনত দৃশ্য-পৰিকল্পনা"ৰ মাজত পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্যই প্ৰকৃত দৃষ্টিকোণৰ পৰা (বাস্তৱ বা কল্পিত) দৃশ্য এটাক প্ৰকৃত দৃষ্টিকোণৰ পৰা দেখুৱালেও অধিক দূৰৈৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ আগজাননী দিয়াটোকে ধৰি, চৰাইৰ উৰণৰ দৃশ্যই ভূমিস্তৰৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ উলম্ব পৰিকল্পনাক দৃষ্টিকোণৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। তথা অট্টালিকা আৰু অন্যান্য থিয় বৈশিষ্ট্যৰ দৃশ্য, সকলোবোৰ প্ৰায় একে স্কেলত উপস্থাপন কৰা হৈছে। এই লেণ্ডস্কেপটো "যেনেকৈ ইয়াৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ যোৱা যিকোনো ব্যক্তিৰ বাবে, বেলুনৰ দৰে, দৃষ্টিভংগীৰ তীক্ষ্ণতা বিলুপ্ত কৰিব পৰাকৈ এয়া যথেষ্ট উচ্চতাত, আৰু তলৰ দৃশ্যটো যথেষ্ট নিম্নত দেখা যায়।" ষোড়শ শতিকাৰ আৰু সোতৰ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ স্থানীয় জৰীপকাৰী আৰু মানচিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলৰ মাজত এই কৌশল জনপ্ৰিয় আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাৰিকৰী চিত্ৰাংকন
শ্ৰেণী:উপস্থাপন পদ্ধতি
নাইমা আকেফ

নাইমা আকেফ , জন্ম: ৭ অক্টোবৰ ১৯২৯ চন আৰু মৃত্যু: ২৩ এপ্ৰিল ১৯৬৬ চন, ইজিপ্তৰ চিনেমাৰ সোণালী যুগৰ এগৰাকী বিখ্যাত ইজিপ্তবাসী বেলী ডান্সৰ এগৰাকী নৃত্যশিল্পী আছিল আৰু তেওঁ সেই সময়ৰ ইজিপ্তৰ বহু ছবিতো অভিনয় কৰিছিল। আকেফৰ জন্ম হৈছিল নীল নদীৰ ব-দ্বীপ টাণ্টাত। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল “আকেফ চাৰ্কাছ’’ নামৰ তেওঁৰ ককাকে পৰিচালনা কৰা এক চাৰ্কাছৰ এক্ৰ’বেট, যিটো সেই সময়ৰ অন্যতম পৰিচিত চাৰ্কাছ আছিল। তেওঁ চাৰি বছৰ বয়সৰ পৰাই চাৰ্কাছত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু দ্ৰুতগতিত তেওঁৰ এক্ৰ’বেটিক দক্ষতাৰে অন্যতম জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰীত পৰিণত হৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালটো কায়ৰোৰ বাব এল খালক(Bab el Khalq) জিলাত আছিল যদিও তেওঁলোকে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ বহু দূৰলৈ যাত্ৰা কৰিব লগা হৈছিল।

নৃত্য

নাইমা আকেফৰ ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ কাম কৰা চাৰ্কাছখন ভংগ হৈছিল যদিও এয়া তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিহে আছিল। কায়ৰোৰ পৰিৱেশ্য কলাৰ জগতখনত তেওঁৰ ককাকৰ বহু ব্যক্তিৰ সৈতে সংযোগ আছিল আৰু তেওঁ তেওঁক তেওঁৰ বন্ধুসকলৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিছিল। যেতিয়া আকেফৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়, তেতিয়া তেওঁ এটা এক্ৰ’বেটিক আৰু ক্লাউন দল গঠন কৰে, যিয়ে সমগ্ৰ কায়ৰোৰ বহু ক্লাৱত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়। তাৰ পিছত তেওঁ বদিয়া মাছাবনিৰ বিখ্যাত নাইটক্লাৱত কাম কৰাৰ সুযোগ পায়, য'ত তেওঁ তাৰকা হৈ পৰে আৰু ক্লাৱত নৃত্য-গীত কৰা অতি কম সংখ্যক শিল্পীৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম হৈ পৰে৷ বাদেয়াৰ সৈতে তেওঁ অৱশ্যে বৰ কম সময়ৰ বাবে আছিল, কিয়নো বাদিয়াই তেওঁক যথেষ্ট সুবিধা দিছিল, যাৰ বাবে আন অভিনেতাসকলে তেওঁক ঈৰ্ষা কৰিছিল। এদিন তেওঁলোকে আকেফৰ ওপৰত দলৱদ্ধ আক্ৰমণ কৰি তেওঁক মাৰপিট কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল, অৱশ্যে আকেফে নিজক অধিক শক্তিশালী আৰু তেজী বুলি প্ৰমাণ কৰি এই যুঁজত জয়ী হৈছিল। কিন্তু ইয়াৰ ফলত তেওঁ চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত হ’বলগীয়া হয়, গতিকে তেওঁ আন আন ঠাইত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

এগৰাকী তাৰকা

কায়ৰোৰ আন এক বিখ্যাত স্থান আছিল কিট কেট ক্লাৱ, আৰু ইয়াতেই আকেফৰ চিনাকি হৈছিল চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আব্বাছ কেমালৰ সৈতে। তেওঁৰ ভাতৃ হুছেইন ফাউজীও এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক৷ তেওঁৰ এখন সংগীত নিৰ্ভৰ ছবিত আকেফে অভিনয় কৰিবলৈ অতি আগ্ৰহী আছিল। এনে ছবিৰ ভিতৰত প্ৰথমখন ছবি আছিল “আল-ইচ ৱাল মালহ” (ৰুটি আৰু নিমখ)। তেওঁৰ আছিল কিংবদন্তি গায়ক তথা সুৰকাৰ মহম্মদ আব্দেল ৱাহাবৰ ভতিজা গায়ক সাদ আব্দেল ৱাহাবৰ সহ-অভিনত্ৰী। ১৯৪৯ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত এই ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ শ্ব’ হয় আৰু ই লগে লগে প্ৰচুৰ সফলতা লাভ কৰে, লগতে ইয়ে নাহহাছ ফিল্ম ষ্টুডিঅ'লৈও স্বীকৃতি কঢ়িয়াই আনে।

অৱসৰ আৰু মৃত্যু

১৯৬৪ চনত নাইমা আকেফে একাউণ্টেণ্ট চালাহেলদিন আব্দেল আলীমৰ সৈতে দ্বিতীয় বিবাহ কৰে৷ তাৰ ফলত পোৱা একমাত্ৰ সন্তানৰ যত্ন ল’বলৈ তেওঁ অভিনয় এৰি দিয়ে। দুবছৰৰ পিছত তেওঁ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ১৯৬৬ চনৰ ২৩ এপ্ৰিলত ৩৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

উল্লেখযোগ্য কথাছবি

তেওঁ অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য কথাছবিসমূহ হ’ল:-
আইছ ৱাল মালহ,১৯৪৯(Aish Wal Malh)
লাহালিবো,১৯৪৯ (Lahalibo)
বালাদি ৱা খাফা,১৯৪৯ (Baladi Wa Khafa)
ফুৰিগাট,১৯৫০ (Furigat)
বাবা আৰিছ,১৯৫০ (Baba Areess)
ফাটাত আল ছিৰ্ক,১৯৫১ (Fataat Al Sirk)
আল নামৰ, ১৯৫২ (Al Namr)
ইয়া হালাৱাত আল হাব,১৯৫২ (Ya Halawaat Al Hubb )
এ মিলিয়ন পাউণ্ড ,১৯৫৩ (A Million Pounds)
আৰবাহ বানাত ৱা জাবিত,১৯৫৪ (Arbah Banat Wa Zabit)
আজিজা,১৯৫৫ (Aziza )
চি অফ লাভ,১৯৫৫(Sea of Love)
টামৰ হেনা,১৯৫৭ (Tamr Henna) আহমেদ ৰমজী, ফয়জা আহমেদ আৰু ৰুছদি আবাজাৰ সৈতে।
আমিৰ এল দহা,১৯৬৪ (Amir El Dahaa)

বাহ্যিক সংযোগ

Many video clips for the Legend Naima Akef
Library of video clips of Naima Akef

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজিপ্তৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী: অভিনেত্ৰী
বৰডুবি

বৰডুবি (Podiceps cristatus) জলচৰ চৰাইৰ এটা জাত। এই চৰাইটোৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ সুকীয়া ৰূপ, ইয়াৰ আকৰ্ষণীয় ক'লা আৰু বগা পাখি। লগতে এই চৰায়ে প্ৰজননৰ সময়ত কৰা সমন্বিত নৃত্য আৰু প্ৰদৰ্শন (courtship display)ও যথেষ্ট বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ।

শ্ৰেণীবিভাজন

১৭৫৮ চনত ছুইডেনৰ প্ৰকৃতিবিদ কাৰ্ল লিনিয়াছে তেওঁৰ চিষ্টেমা নেচুৰি (Systema Naturae) গ্ৰন্থৰ দশম সংস্কৰণত এই চৰাইৰ বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম দিছিল কলম্বাছ ক্ৰিষ্টেটাছ (Colymbus cristatus)। বৰ্তমান এই চৰাইবিধ ইংৰাজ প্ৰকৃতিবিদ জন লেথাম (John Latham)-এ ১৭৮৭ চনত স্থাপন কৰা পডিচেপছ (Podiceps) গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এটা প্ৰজাতি (type species)। এই প্ৰকাৰৰ স্থানীয়তা (type locality) হৈছে ছুইডেন ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নামটো লেটিন ভাষাৰ পৰা আহিছে : পডিচেপছ প্ৰজাতিৰ নামটো podicis , "vent" আৰু pes , "ভৰি" ৰ পৰা আহিছে কাৰণ এই চৰাইটোৱে ভৰি দুখন ইয়াৰ শৰীৰৰ পিছফালে ৰাখে; নিৰ্দিষ্ট নাম, cristatus , ৰ অৰ্থ হৈছে "crested"।।

ইয়াৰ তিনিটা উপপ্ৰজাতি স্বীকৃতি দিয়া হৈছে:

বৰডুবিৰ পোৱালিবোৰ সিহঁতৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ দেহৰ বৰণৰ পৰা চিনাক্ত কৰিব পাৰি। ইহঁতৰ মূৰত পৰ্যায়ক্ৰমে ক'লা আৰু বগা ৰেখা থাকে। প্ৰাপ্তবয়স্ক হ’লে এই চিনবোৰ হেৰুৱাই পেলায়।

বিতৰণ

বৰডুবিয়ে সাধাৰণতে মিঠা পানীৰ হ্ৰদৰ গছ-গছনিৰে ভৰা অঞ্চলত প্ৰজনন কৰে। ইয়াৰ উপপ্ৰজাতি P. c. cristatus সমগ্ৰ ইউৰোপ আৰু পূবে সমগ্ৰ পেলিয়াৰ্কটিকত পোৱা যায়। ই ইয়াৰ পৰিসৰৰ পশ্চিম অংশত বাস কৰে যদিও তাৰ ঠাণ্ডা অঞ্চলসমূহৰ পৰা প্ৰায়ে প্ৰব্ৰজন কৰে। ই মিঠা পানীৰ হ্ৰদ আৰু জলাশয় বা উপকূলত শীতকাল কটায়। বৰডুবিৰ আফ্ৰিকান উপপ্ৰজাতি P. c. infuscatus আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উপপ্ৰজাতি P. c.australis মূলত স্থানীয় প্ৰজাতি।

প্ৰজনন

বৰডুবিৰ এটা দীঘলীয়া সংগম প্ৰদৰ্শন (mating display) পদ্ধতি আছে। সকলো গ্ৰীবৰ দৰে ইও পানীৰ দাঁতিত বাহ সাজে। বাহটো উভয় লিংগৰ চৰায়ে মিলি নিৰ্মাণ কৰে। এবাৰত মাইকী বৰডুবিয়ে গড়ে চাৰিটা চক-বগা কণী পাৰে। এই কণীবোৰৰ আকাৰ গড়ে ৫৪ মিলিমিটাৰ × ৩৭ মিলিমিটাৰ (২.১ ইঞ্চি × ১.৫ ইঞ্চি) আৰু ওজন ৪২ গ্ৰাম (১.৫ অ’জ) হয়। মাক-বাপেক দুয়ো মিলি কণীত উমনি দিয়ে আৰু প্ৰথম কণীটো পৰাৰ লগে লগে উমনি দিয়া আৰম্ভ হয়। কণী পৰাৰ ২৭ ৰ পৰা ২৯ দিনৰ পিছত কণীবোৰ এটা এটাকৈ ফুটি উঠে। পোৱালিবোৰক মাক-বাপেক দুয়ো মিলি যত্ন লয় আৰু খুৱাই দিয়ে।

পোৱালি চৰাইবোৰে প্ৰায় কণী ফুটি ওলোৱাৰ পিছতে সাঁতুৰিব আৰু ডুব যাব পাৰে। প্ৰাপ্তবয়স্কবোৰে এই দক্ষতাবোৰ পোৱালিবোৰক পিঠিত লৈ ডুব মাৰি শিকায়। পোৱালিবোৰক উপৰিভাগত ওপঙি থাকিবলৈ এৰি দিয়ে; তাৰ পিছত কেইফুটমান দূৰৈত ইহঁতে পুনৰ ওলাই আহে যাতে পোৱালিবোৰে সাঁতুৰি পুনৰ ইহঁতৰ ওপৰত উঠিব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰকৃতি
শ্ৰেণী:চৰাই
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
তেভাগা আন্দোলন

টেভাগা বিদ্ৰোহ আছিল বংগত হোৱা এক কৃষক বিদ্ৰোহ৷ ১৯৪৬-৪৭ চনত হোৱা এই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিছিল সৰ্বভাৰতীয় কিষাণ সভাই৷ এওঁলোক আছিল কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অৱ ইণ্ডিয়াৰ কৃষক সদস্যসকলে৷ সেই সময়ত অংশীদাৰীসকলে (Sharecropper) তেওঁলোকৰ শস্যৰ আধা অংশ জমিদাৰসকলক দিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। টেভাগাৰ অৰ্থ হৈছে-তৃতীয়াংশত ভাগ-বতৰা কৰা৷ এই আন্দোলনৰ দাবী আছিল ঘৰৰ মালিকৰ অংশটো এক-তৃতীয়াংশলৈ হ্ৰাস কৰা। ১৯৪৬-৫০ চনৰ সময়ছোৱাত ২৪খন পৰগানাৰ বিভিন্ন অংশত এই আন্দোলন বিকশিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে বৰ্গাদাৰী আইন প্ৰণীত হৈছিল৷ ১৯৫০ চনৰ বৰ্গদাৰী আইনে বৰ্গদাৰসকলক কৃষিভূমিৰ অধিকাৰ হিচাপে অধিক কৃষিঅংশ দিয়াৰেই পোষকতা কৰিছিল যদিও এই আইন বলবৎ হোৱা নাছিল৷ ভূমিৰ নিৰ্ধাৰিত সীমাতকৈও অধিক অংশ ধনী জমিদাৰসকলেই অধিকাৰ কৰি ৰাখিছিল৷ ১৯৬৭ চনত পশ্চিম বংগত কৃষকৰ বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হয় আৰু এই বিদ্ৰোহে ভূমি সংৰক্ষণ আইনৰ অকাৰ্যকাৰিতাৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ আন্দোলন গঢ়ি তোলে৷ এই আন্দোলন আৰম্ভ হয় সোণাৰপুৰ গাঁও পঞ্চায়তৰ পৰা৷ ১৯৭৭ চনত বাঁওপন্থী চৰকাৰৰ নেতৃত্বত সমগ্ৰ পশ্চিমবংগতে ভূমিনীতিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সংশোধন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়৷ প্ৰয়োজনতকৈ অধিক মাটি জমিদাৰৰ কৱলৰ পৰা মুক্ত কৰি কৃষকৰ মাজত ভগাই দিয়া হয়৷ পৰ্যায়ক্ৰমে "অপাৰেছন বাৰ্গা"ৰ জৰিয়তে কৃষকসকলৰ ভাড়াতীয়া অধিকাৰ সুৰক্ষা কৰাৰো এটি প্ৰক্ৰিয়াই পাতনি মেলে৷

হৰে কৃষ্ণ কোণাৰ নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ধনী মাটিৰ মালিকসকলে 'বেনামী'ৰ ৰূপত থৈ দিয়া অতিৰিক্ত ভূমি মোকলাই অনাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ তেনেকুৱা কৃষিভূমিৰ পৰিমাণ মোটামুটি ৪,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ বা দহ লাখ একৰ৷ এই মাটি ৰাজ্যখনৰ ২৪ লাখ ভূমিহীন আৰু দৰিদ্ৰ কৃষকৰ মাজত ভগাই দিয়া হয়৷ এই কাৰ্যত বিনয় চৌধুৰীৰ নেতৃত্বই সহায় কৰে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিদ্ৰোহ
ফাৰজানা বাৰী

ফাৰজানা বাৰী (,জন্ম-৭ মাৰ্চ ১৯৫৭) এগৰাকী পাকিস্তানী নাৰীবাদী, মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু শিক্ষাবিদ যিয়ে ইছলামবাদ পাকিস্তানৰ কোৱাইদ-ই-আজম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লিংগ অধ্যয়ন বিভাগৰ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল।

নাৰীবাদ/মানৱ অধিকাৰ সক্ৰিয়তা

ফাৰজানা বাৰী হৈছে মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী যিয়ে পাকিস্তানত ন্যায় আৰু লিংগ সমতাক প্ৰসাৰিত কৰে। তেওঁ পুৰুষ প্ৰধান জিৰগা ব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে আৰু পাকিস্তানত মহিলাৰ অধিকাৰৰ সম্পৰ্কে শিথিল ইছলামিক নিয়মৰ সপক্ষে অনুৰোধ কৰে।.

ৰাজনীতি

বাৰীয়ে আৱামী ৱৰ্কাৰছ পাৰ্টিৰ জ্যেষ্ঠ নেতা আৰু উপ-সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১২ চনত AWP গঠন হোৱাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ যোগদান কৰে।১২-১৩ মাৰ্চত লাহোৰত অনুষ্ঠিত হোৱা দলৰ তৃতীয় কেন্দ্ৰীয় কংগ্ৰেছত তেওঁ মহিলা সম্পাদিকা এ ডব্লিউ পি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
আদিকাণ্ড

ৰামায়ণ।

আদিকাণ্ড।

১ম অধ্যায়

বন্দনা।

শ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ।

ৰামায় ৰামচন্দ্ৰায় ৰামভদ্ৰায় বেধসে।

ৰঘুনাথায় নাথায় সীতায়াঃপতয়ে নমঃ॥

জয় জয় কৃষ্ণ দেৱ দৈবকী নন্দন।

ব্ৰহ্মা হৰে কৰে যাৰ চৰণে বন্দন॥১

আতি অন্ত্য জাতি তৰে যাৰ লৈলে নাম।

হেন কৃষ্ণ পদে কৰোঁ সদাই প্ৰণাম॥২

নমো নমো ৰাম ৰঘুকুলৰ কমল।

কৰয়ো প্ৰকাশ নিজ যশ সুনিৰ্ম্মল॥৩

পুৰিলাহা যিতো জগতৰ মনকাম।

হেন ৰাম পদে কৰোঁ সদাই প্ৰণাম॥৪

একে ব্ৰহ্ম আসি চাৰি মূৰ্ত্তি অৱতৰি।

হৰিলা ভূমিৰ ভাৰ ৰাক্ষস সংহৰি॥৫

ব্ৰহ্মা আদি দেৱৰ সাধিলা প্ৰয়োজন।

প্ৰণামো সাদৰে হেন ৰামৰ চৰণ॥৬

নিজ গুৰু চৰণত কৰি নমস্কাৰ।

ৰচিলোঁ মাধৱে আদ্য কাণ্ড কথা সাৰ॥৭

আচৰি মঙ্গল গুণ কীৰ্ত্তন কৃষ্ণৰ।

কৃষ্ণক স্মৰণে সিদ্ধি হৌক আৰম্ভৰ॥৮

বোলোঁ কৃতাঞ্জলি শুনা সবে সভাসদ।

মহা মূঢ় হুয়া কৰোঁ ৰামায়ণ পদ॥৯

পৰম চঞ্চল মই অধমৰ দোষ।

ক্ষেমিবা সকলে নকৰিবা অসন্তোষ॥১০

নাহিকে কবিতা গুণ নুহিকোঁ পণ্ডিত।

তথাপিতো ভৈলা পদ কৰিবাক চিত্ত॥১১

মহাভোগ ইচ্ছা যেন ভৈলা দৰিদ্ৰৰ।

মই অজ্ঞানীৰ জানা সেহি পটন্তৰ॥১২

জানি মহাজনে নিন্দা নকৰিবা আত।

কৰোঁ হেৰা মই কৃতাঞ্জলি প্ৰণিপাত॥১৩

যেই সেই বিকে যেন অমূল্য ৰতন।

তাক বাছি আছে জানা কোন মহাজন॥১৪

মোৰ পদ পটন্তৰ যেন হীন জাতি।

ৰামৰ চৰিত্ৰচয় মহাৰত্ন আতি॥১৫

মোৰ পদ জানি দোষ কৰি পৰিহাৰ।

লৈয়ো ৰাম গুণময় মহাৰত্ন সাৰ॥১৬

তেবেসে কলিত হৈবা কৃতাৰ্থ সম্প্ৰতি।

ৰাম কথা শুনি অনায়াসে পাইবা গতি॥১৭

উত্তম মনুষ্য জন্ম নকৰিয়ো বৃথা।

এক চিত্ত মনে শুনা ৰামায়ণ কথা॥১৮

মহা ঋষি বাল্মীকিৰ নিৰ্ম্মল হৃদয়।

কৰিলা লোকক মহা কৃপা কৃপাময়॥১৯

ৰাম কথা অমৃতক কৰি মহাদান।

সাধিলন্ত জগতৰ পৰম কল্যাণ॥২০

এক দিনা বাল্মীকি উঠিয়া প্ৰভাতত।

স্নান কৰিবাক প্ৰতি গঙ্গাৰ জলত॥২১

শিষ্য ভৰদ্বাজক বুলিলা ঋষিৰাজ।

সত্বৰে লৈয়োক স্নান কৰিবাৰ সাজ॥২২

শুনি ভৰদ্বাজ সাজ লৈলা তেতিক্ষণে।

স্নানিবাক লৰিলা সমন্তে ঋষিগণে॥২৩

স্নানিতে লাগিলা ঋষি গঙ্গাৰ জলত।

দেখিলন্ত ক্ৰৌঞ্চ পক্ষী বৃক্ষৰ ডালত॥২৪

পৰম হৰিষে পক্ষী কৰয় সঙ্গম।

ব্যাধ গোটে আসি পশিলেক যেন যম॥২৫

সঙ্গম সময়ে দুষ্টে পক্ষীক হানিল।

দেখি বাল্মীকিৰ মহা কৰুণা মিলিল॥২৬

মহা ক্ৰোধে ব্যাধক বুলিলা ঋষিৰাজ।

শুনৰে অধম কিলো কৰিলি অকাজ॥২৭

সঙ্গম কৰোঁতে পক্ষীক কৰিলি সংহাৰ।

চিৰকাল নৰকে পচিবি দুৰাচাৰ॥২৮

ইহ লোকে দুৰ্যশ থাকিবে বৰ তোৰ।

মোহ হুয়া কৰ্ম্ম তই কৰিলি দুৰ্ঘোৰ॥২৯

এহি বুলি মনে ঋষি কৰন্ত বিষাদ।

অকস্মাতে আসি কিনো দেখিলোঁ প্ৰমাদ॥৩০

স্নান কৰি জলহন্তে উঠি তপোধন।

শিষ্য সমে কৰিলন্ত গৃহক গমন॥৩১

ঘৰে আসি বসি মুনি গুণন্ত মনত।

কেন মতে বাক্য মোৰ বজাইল মুখত॥৩২

চাৰি পদ হুয়া মোৰ আসিল বচন।

শ্লোক নামে ইহাকে বুলিয়ো সৰ্ব্বজন॥৩৩

বাল্মীকিৰ মুখে ভৈল বচন উত্তম।

শ্লোক নামে কবিতা শুনন্তে মনোৰম॥৩৪

মা নিষাদ প্ৰতিষ্ঠাং ত্বমগমঃ শাশ্বাতীঃ সমা।

যত্ ক্ৰৌঞ্চমিথুনাদেকমবধিঃ কামমোহিতম্॥

Category:সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ‎
মিৰিয়াম চিলভাৰমেন

মিৰিয়াম ৰোজ চিলভাৰমেন (ইংৰাজী: Miriam Rose Silverman; জন্ম: ১৯ জানুৱাৰী, ১৯৭৭) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। তেওঁ আমাজন প্ৰাইম ভিডিঅ' ধাৰাবাহিক দা মাৰ্ভেলাচ মিচেচ মাইচেলত বাৰ্নিচৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয় আৰু হুলুৰ ফ্লাইচমেন ইজ ইন ট্ৰাবল (২০২২) তথা আমাজনৰ ডেড ৰিংগাৰ্চ (২০২৩)-ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ লৰেইন হেন্সবেৰীৰ নাটক দা চাইন ইন চিডনী ব্ৰুষ্টাইনচ উইণ্ডোৰ ২০২৩ চনৰ পুনৰুজ্জীৱিত সংস্কৰণত কৰা অভিনয়ৰ বাবে এখন নাটকত শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ টনী বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ এগৰাকী অভিনয় প্ৰশিক্ষক আৰু বৰ্তমান নিউয়ৰ্ক ইউনিভাৰ্চিটি টিচ স্কুল অৱ দা আৰ্টচত থিয়েটাৰৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

চিলভাৰমেন নিউয়ৰ্ক চহৰৰ মেনহাটানত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ অনিতা (পূৰ্বৰ উপাধি পাম ১৯৪২–২০২৩) আৰু মাইকেল চিলভাৰমেনৰ কন্যা। মাক গৰ্ভৱতী হৈ থকা অৱস্থাত মিৰিয়ামৰ জন্মৰ নথিভুক্তকৰণৰ বাবে গুড মৰ্নিং আমেৰিকাৰ এটা বিশেষ খণ্ডত অনিতাক দেখুওৱা হৈছিল।

তেওঁৰ জোচেফ আৰু জেফ্ৰী নামৰ দুজন ভাতৃ আছে। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আছিল আৰু পিতৃ এজন সাংবাদিক তথা এচ’চিয়েটেড প্ৰেছৰ প্ৰাক্তন পৰিচালন সম্পাদক। তেওঁ ব্ৰংক্স হাইস্কুল অৱ ছায়েন্সত অধ্যয়ন কৰি ১৯৯৬ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সৰুৰেপৰাই অভিনয়ৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ গঢ়ি উঠিছিল আৰু পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক ব্ৰডৱে শ্ব’ চাবলৈ লৈ গৈছিল। তেওঁ বিদ্যালয়ৰ নাটক গ্ৰীজত ৰিজোৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু ফুটবল খেলিছিল। তেওঁ ফিঅ’ৰেলো এইচ লাগাৰ্ডিয়া হাইস্কুল ফৰ দ্য পাৰফৰ্মিং আৰ্টচৰ বাবে অডিচন দিছিল আৰু নিৰ্বাচিত হৈছিল, কিন্তু তেওঁ সেই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰি মেনহাটানৰপৰা চাবৱেৰে গৈ ব্ৰংক্স ছায়েন্সত নাম ভৰ্তি কৰিছিল।

চিলভাৰমেনে ২০০১ চনত ব্ৰাউন ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা সাহিত্য আৰু দক্ষিণ-পূব এছীয় অধ্যয়নত বিএ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ২০০৫ চনত অভিনয়ত মাষ্টাৰ অৱ ফাইন আৰ্টচ সম্পূৰ্ণ কৰে। ব্ৰাউন ইউনিভাৰ্চিটিত তেওঁৰ প্ৰথম অভিনয়ৰ ভূমিকা আছিল টম ষ্টপাৰ্ডৰ নাটক আৰ্কডিয়াত লেডী ক্ৰুমৰ চৰিত্ৰটো। মহাবিদ্যালয়ৰ ষাণ্মাসিকসমূহৰ বিৰতিৰ সময়ত তেওঁ ব্ৰুকলিন বোটানিক গাৰ্ডেনত কাম কৰিছিল।

স্নাতক পৰ্যায়ত তেওঁ এবছৰৰ বিৰতি লৈ হংকঙত ইংৰাজী শিকাইছিল। ২০১২ চনত থিয়েটাৰ কমিউনিকেচন গ্ৰুপৰ এটা ফেল’শ্বিপৰ জৰিয়তে তেওঁ লণ্ডনলৈ যায় আৰু লণ্ডন একাডেমী অৱ মিউজিক এণ্ড ড্ৰামাটিক আৰ্ট তথা ৰয়েল শ্বেইক্সপীয়েৰ কোম্পানীত প্ৰশিক্ষণ লয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
ক্বাঁটি

ক্বাঁটি ( নেপালৰ নেপালীৰ নেৱাৰ ভাষাত ক্কাঁ মানে 'গৰম' আৰু টি মানে 'চুৰুহা') হৈছে নপ্ৰকাৰৰ অংকুৰিত মাহৰ মিশ্ৰিত চুৰুহা। নেপালৰ চন্দ্ৰ কেলেণ্ডাৰত দশম মাহ গুণলাৰ পূৰ্ণিমা দিন গুণলা পুঁহি উৎসৱত খোৱা পৰম্পৰাগত খোৱা নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ খাদ্য। নেপালৰ মিথিলা অঞ্চলত ইয়াক গেদাগুডি আৰু মৈথিলী ভাষাতো গেদাগুডি বুলিও জনা যায় আৰু বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

৯বিধ মাহ মিশ্ৰণ কৰি চাৰিদিন তিয়াই থৈ গজালি ওলোৱাৰ পাছতহে ৰন্ধা এনে ব্যঞ্জন স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী। টুছা উমৰি হৈছে নেপালীৰ পৰম্পৰাগত বিশেষ খাদ্য (ঝোল)। উমৰি পূৰ্ণিমাৰদিনা নটা ভিন্নপ্ৰকাৰৰ বীনৰ অংকুৰক ক্কাঁটি হিচাপে খোৱা হয়। ক্কাঁটিয়ে শক্তি আৰু ৰুচি দুয়োটাৰে সংমিশ্ৰণ ঘটায়। ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি প্ৰতিখন শ্ৰৱণ শুক্ল পূৰ্ণিমাৰ নিশা কোৱাটি বা ক্কাঁটি খোৱাৰ প্ৰথা আছে, যাক জনৈ পূৰ্ণিমা বুলিও কোৱা হয়। জনৈ পূৰ্ণিমা বা ঋষিৰ উৎসৱ সমগ্ৰ দেশৰ হিন্দুসকলে পালন কৰে। ঋষিৰ স্মৃতিত ভক্তসকলে জলাশয় আৰু নদী পৰিদৰ্শন কৰি বোকা, গৰুৰ গোবৰ, কুশ ঘাঁহ, ছাইত গা ধুই বিশেষ মন্ত্ৰৰে ৰছী বান্ধি ৰাক্ষবন্ধন পালন কৰে। বিশ্বাস কৰা হয় যেসেইদিনা বান্ধি থোৱা ৰছীডাল যদি তিহাৰত গৰুৰ ঠেঙত বান্ধি দিয়া হয়, তেন্তে মৃত্যুৰ পাছত বৈতৰাণী পাৰ হ’ব। জনৈ পূৰ্ণিমা উপলক্ষ্য্যে পাটনৰ কুম্ভেশ্বৰ, ৰসুৱাৰ গোসাঁইকুণ্ডা, নুৱাকোটৰ দেৱীঘাট, ম্যাগদীৰ নগীবড়ীকে ধৰি দেশৰ বিভিন্ন মন্দিৰত মেলা অনুষ্ঠিত হয়। হিন্দু বিশ্বাসত ব্ৰাহ্মণে ৰাতিপুৱা জপ কৰা মন্ত্ৰৰে সূতা বান্ধি লয় আৰু ভনীয়েকে ভাতৃৰ হাতত বান্ধি দিয়ে আৰু সন্ধিয়া নপ্ৰকাৰৰ বাদামৰ মিশ্ৰণ ক্কাঁটি খায়। বিশেষকৈ নেৱাৰ সমাজে কোৱাটি বা ক্বাঁটি প্ৰতি আকৰ্ষিত। যিহেতু নেপাল এখন কৃষিপ্ৰধান দেশ। সেয়েহে বাৰিষা কালত কুৱাটি বা ক্কাঁটি খোৱা হয় যাতে ভাগৰুৱা শৰীৰক খেতিৰপৰা শক্তি প্ৰদান কৰা হয় আৰু ঠাণ্ডাৰপৰা হাত সাৰিব পাৰি। কোৱাটি খাই উৎসৱ পালন কৰাৰ উপৰি যিহেতু সুৰক্ষা বন্ধনও এই দিনটোত পৰে। সেয়েহে ভগ্নীসকলে ভাতৃৰ হাতত ৰাখী বান্ধি আনন্দৰে উদ্‌যাপন কৰে।

বীনবোৰ অংকুৰিত নোহোৱালৈকে তিনি-চাৰিদিন পানীত তিয়াই ৰখা হয়। বিভিন্ন মছলা দি সিজাই ডাঠ চুৰুহা তৈয়াৰ কৰা হয়। আজৱাইনৰ গুটি তেলত গৰম কৰি তাত বিশেষ জুতি হিচাপে যোগ কৰা হয়।

চিত্ৰসমূহ

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:নেপালৰ খাদ্য
মিছ কমলা

মিছ কমলা ১৯৩৬ চনৰ ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ এখন ছবি, যিখন
টি পি ৰাজলক্ষ্মীয়ে ৰচনা আৰু পৰিচালিনা কৰিছে। ৰাজলক্ষ্মীৰেই কমলাৱল্লী নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াত ৰাজলক্ষ্মীৰ সৈতে টি ভি সুন্দৰম, "বেটলিং" চি এছ ডি সিং, ভি এছ মণি, টি পি ৰাজাগোপাল আৰু "ষ্টাণ্ট" ৰাজুৱে অভিনয় কৰিছে। মিছ কমলা এগৰাকী মহিলা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালকৰ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰথম তামিল পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি আছিল। এই ছবিখনে ৰাজলক্ষ্মীক দক্ষিণ ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী আৰু ভাৰত দ্বিতীয় মহিলা পৰিচালকৰ খিতাপ দিছিল। তেওঁ ছবিখনৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনাৰ উপৰিও ছবিখনৰ ৰচনা, সংগীত আৰু সম্পাদনাও কৰে। ছবিখনৰ কোনো প্ৰিন্ট বাচি থকা বুলি জনা নাযায়, যাৰ বাবে ই এখন হেৰাই যোৱা ছবি হৈ পৰিছে।

নিৰ্মাণ

১৯৩০ দশকৰ সময়ছোৱাত তামিল চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী ৰাজালক্ষ্মীয়ে ছবিখনৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল। ৰাজলক্ষ্মীয়ে নিজেই ৰচনা কৰা কমলাৱল্লী নামৰ উপন্যাসখনৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল; আৰু ই আছিল তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস। প্ৰথমবাৰৰ বাবে সামাজিক উপন্যাসৰ আধাৰত এখন তামিল ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনাৰ উপৰিও তেওঁ সংগীতৰ ৰচনা আৰু ছবিখনৰ সম্পাদনাও কৰিছিল। ছবিখন পৰিচালনা কৰি ৰাজলক্ষ্মী দক্ষিণ ভাৰতৰ প্ৰথম আৰু ১৯২৬ চনত বুলবুল-ই-পৰিষ্টান নিৰ্মাণ কৰা ফাতিমা বেগমৰ পিছত সমগ্ৰ ভাৰতৰ ভিতৰত দ্বিতীয় মহিলা পৰিচালক।

ৰাজলক্ষ্মীয়ে মিছ কমলাৰ ভূমিকাত শিৰোনাম চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ভি এছ মণি আৰু টি ভি সুন্দৰমৰ দৰে বিশিষ্ট অভিনেতাই সহযোগী অভিনেতাৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ৰাজলক্ষ্মীয়ে এটা ষ্টাণ্ট ছিকুৱেন্সৰ দৃশ্য দেখুৱাইছিল, য’ত নয়িকাক ভাড়াতীয়া গুণ্ডাৰ দলে অপহৰণ কৰি লৈ যায়। এই বিশেষ দৃশ্যটোৰ বাবে সেই সময়ৰ দুজন "সুপৰিচিত" ষ্টাণ্ট আৰ্টিষ্ট "বেটলিং" চি এছ ডি সিং আৰু "ষ্টাণ্ট" ৰাজুক নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। যি সময়ত ৰেডিঅ' এটা চিনাকি গণমাধ্যম হৈ উঠা নাছিল, সেই সময়তে ছবিখনত এনে এটা দৃশ্য আছিল, য'ত ৰেডিঅ'ৰ জৰিয়তে গীত শুনিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থপঞ্জী

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৩৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ