ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
থেৰাগাথা

থেৰাগাথা (জ্যেষ্ঠ সন্ন্যাসীসকলৰ পদ) হৈছে বৌদ্ধ গ্ৰন্থ, পালি ভাষাৰ চুটি কবিতাৰ সংকলন, যিবোৰ প্ৰাচীন বৌদ্ধ সংঘৰ সদস্যসকলৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াক সুত্ত পিটকৰ সৰু সৰু গ্ৰন্থৰ সংকলন খুদ্দাকা নিকায়ৰ অংশ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে।
একেধৰণৰ গ্ৰন্থ থেৰিগাথাত প্ৰাচীন বৌদ্ধ সন্ন্যাসীসকলৰ বুলি কোৱা শ্লোক সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞন

থেৰাগাথা পালি শব্দ, থেৰা (জ্যেষ্ঠ, পুংলিঙ্গ) আৰু গাথা (পদ্য) শব্দৰ পৰা গঠিত।

সাৰাংশ

থেৰাগাথাখন ২১টা অধ্যায়ত সংগঠিত ২৬৪টা কবিতাৰে গঠিত। অধ্যায়বোৰ কবিতাটোৰ পদৰ সংখ্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হৈছে যদিও ১৬ নং অধ্যায়ৰ বাহিৰত অধ্যায়ৰ শিৰোনামবোৰ কেৱল এটা মোটামুটি পথ প্ৰদৰ্শক। সংকলনটোত থকা মুঠ পদৰ সংখ্যাৰ বিভিন্ন সংখ্যা দিয়া হৈছে- ১৩৬০, ১২৯৪ বুলি দাবী কৰা মৌখিক পৰম্পৰাটো পাঠটোৰ ভিতৰত সাৰাংশত উল্লেখ কৰা হৈছে, কিন্তু পদবোৰৰ সাধাৰণ গণনা কৰিলে ১২৭৯টা সংখ্যা পোৱা যায়।

থেৰাগাথাৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত পিছলৈ শুদ্ধ হোৱা হত্যাকাৰী আংগুলিমালৰ আবৃত্তিৰে গঠিত ষোল্ল অধ্যায়ৰ অষ্টম কবিতা আৰু সোতৰ অধ্যায়ৰ তৃতীয় কবিতা, য’ত বুদ্ধৰ ভতিজাক আৰু ধাৰণকাৰী আনন্দই নিজৰ প্ৰভুৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰে। থেৰাগাথাৰ বহু শ্লোকত সন্ন্যাসীসকলে মাৰাৰ প্ৰলোভন অতিক্ৰম কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।

আনুষংগিক ৰচনা

ধম্মপালৰ বুলি কোৱা এটা টীকাত থেৰাগাথা আৰু থেৰিগাথা দুয়োটাকে সামৰি লোৱা হৈছে। এটা ক্ষেত্ৰত এটা কবিতা থেৰাগাথাত এজন সন্ন্যাসীৰ বুলি কোৱা পদ্য আৰু থেৰিগাথাত লিখা মাকৰ বুলি কোৱা পদ্যৰে বিভক্ত হোৱা যেন লাগে।

সৰ্বস্তিবাদিন পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত থেৰাগথাৰ সংস্কৃত সংস্কৰণৰ খণ্ডবোৰ তুৰ্কীস্তানত আৱিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু ১৯৬১ চনত প্ৰকাশ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মগ্ৰন্থ
এলিচ ৱাকাৰ

এলিছ মেলচেনিয়ৰ টেলুলাহ-কেট ৱাকাৰ (জন্ম ৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪৪) এগৰাকী আমেৰিকান ঔপন্যাসিক, চুটি গল্প লেখিকা, কবি আৰু সামাজিক সক্ৰিয়তাবাদী। ১৯৮২ চনত, তেওঁ দ্য কালাৰ পাৰ্পল নামৰ উপন্যাসৰ বাবে পুলিটজাৰ প্ৰাইজ জয় কৰা প্ৰথম আফ্ৰিকান-আমেৰিকান মহিলা হিচাপে পৰিচিত হৈ উঠে।

জৰ্জিয়াৰ ইটনতনত জন্ম হোৱা ৱাকাৰ আধিয়াৰ পৰিয়াল এটাৰ নুমলীয়া সন্তান আছিল। তেওঁ প্ৰথমে স্পেলমেন কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ছাৰাহ লৰেন্স কলেজৰ পৰা ১৯৬৫ চনত স্নাতক হয়। নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ সময়ত, তেওঁ দক্ষিণত ভোটাৰ পঞ্জীয়ন আৰু সচেতনতা বৃদ্ধিৰ কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

ৱাকাৰৰ সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ হৈছিল কবিতাৰে‌ কিন্তু তেওঁৰ উপন্যাসবোৰে বিশেষকৈ দ্য কালাৰ পাৰ্পল (১৯৮২) উপন্যাসে তেওঁলৈ বিশেষ খ্যাতি আনি দিয়ে। এই উপন্যাসখনত চেলি নামৰ এগৰাকী আফ্ৰিকান-আমেৰিকান মহিলাৰ জীৱনৰ সংগ্ৰাম, প্ৰেম আৰু আত্ম-আৱিষ্কাৰৰ কাহিনী কোৱা হৈছে। ১৯৮৫ চনত ষ্টিফেন স্পিলবাৰ্গ ৰ পৰিচালনাত এই উপন্যাসখনক চলচ্চিত্ৰৰ ৰূপ দিয়া হৈছিল আৰু তাৰ পিছত এটি ব্ৰডৱে সংগীতৰূপে মঞ্চস্থ হৈছিল।

দ্য কালাৰ পাৰ্পল ৰ বাহিৰেও, ৱাকাৰৰ অন্য উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৃতিসমূহৰ ভিতৰত মেৰিডিয়ান (১৯৭৬) নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ বিষয়ে লিখা এখন উপন্যাস। আনহাতে, পজেচিং দ্য ছিক্ৰেট অফ জয় (১৯৯২) ত মহিলা জননাঙ্গ বিকৃতিকৰণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ প্ৰবন্ধসমূহ, বিশেষকৈ ইন ছাৰ্চ অৱ আৱাৰ মাদাৰ্ছ’ গাৰ্ডেনছ (১৯৮৩) ত, নাৰীবাদ, আধ্যাত্মিকতা আৰু সক্ৰিয়তা সম্পৰ্কে লিখা হৈছে।

তেওঁৰ কাৰ্যকালত, ৱাকাৰে নেছনেল বুক এৱাৰ্ড আৰু ও. হেনৰী এৱাৰ্ড আদি বহুতো সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁ বৰ্তমানো এটা প্ৰভাৱশালী সাহিত্যিক তথা সাংস্কৃতিক ব্যক্তিত্ব হিচাপে চিহ্নিত, আৰু নিজৰ প্লেটফৰ্ম ব্যৱহাৰ কৰি মানৱাধিকাৰ আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ পক্ষে মাত মাতি‌ আহিছে।

উপন্যাস আৰু গল্প সংকলন

The Third Life of Grange Copeland (১৯৭০)
Everyday Use (১৯৭৩)
In Love and Trouble: Stories of Black Women (১৯৭৩)
Roselily (১৯৭৩)
Meridian (novel) (১৯৭৬)
দ্য কালাৰ পাৰ্পল (১৯৮২)
You Can't Keep a Good Woman Down: Stories (১৯৮২)
Beauty: When the Other Dancer Is the Self (১৯৮৩)
Am I Blue? (১৯৮৬)
To Hell With Dying (১৯৮৮)
The Temple of My Familiar (১৯৮৯)
Finding the Green Stone (১৯৯১)
Possessing the Secret of Joy (১৯৯২)
The Complete Stories (১৯৯৪)
By The Light of My Father's Smile (১৯৯৮)
The Way Forward Is with a Broken Heart (২০০০)
Now Is The Time to Open Your Heart (২০০৫)

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

The Sabanci University School of Languages Podcasts: The World in Alice Walker's Eye
Poem: A Mother's Day Plea]
Living By Grace
Alice Walker on AALBC.com
New Georgia Encyclopedia
Interview with Alice Walker by ascent magazine

শ্ৰেণী:আমেৰিকান ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ পুৰস্কাৰ বিজয়ী
শ্ৰেণী:২০ শতিকাৰ আমেৰিকান কবি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান মানৱতাবাদী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:উভকামী এলজিবিটিকিউ লেখক
গুৰচৰণ কৌৰ

গুৰচৰণ কৌৰ কোহলী, জন্ম: ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৭ চন এগৰাকী ভাৰতীয় ইতিহাসৰ অধ্যাপক আৰু ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা লেখক, অৰ্থনীতিবিদ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ড° মনমোহন সিঙৰ বিধৱা পত্নী।

প্ৰাথমিক জীৱন

গুৰচৰণৰ পিতৃৰ নাম চৰ্দাৰ চত্তৰ সিং, যিয়ে বাৰ্মা-অইলৰ অভিযন্তা আছিল আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ভাগৱন্তী কৌৰ। গুৰচৰণ কৌৰ ঘৰৰ সাতজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত আছিল কনিষ্ঠ সন্তান। তেওঁৰ ১৯৩৭ চনৰ ১৩ ছেপ্তেম্বৰত চকৱালত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ চাৰিগৰাকী ভগ্নী আৰু দুজন ভাতৃ আছে। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাঁও আছিল ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পঞ্জাৱৰ ঝেলুম জিলাৰ ঢক্কু (বৰ্তমান পাকিস্তানৰ পঞ্জাবত)।

কৌৰ কীৰ্তন গোৱাৰ গুণৰ বাবে দিল্লীৰ শিখ সম্প্ৰদায়ৰ মাজত পৰিচিত আছিল আৰু জলন্ধৰ ৰেডিঅ'তো তেওঁ অনুষ্ঠান কৰিছে।

পিছৰ জীৱন

২০০৪ চনত মনমোহন সিং প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱাৰ পিছৰে পৰা ৰাজ্যিক ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁৰ লগত দেশ-বিদেশৰ বহু ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছে। পৰিয়ালটোৱে বহুলাংশে প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ পৰা বাহিৰত আছে। তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী কন্যা – উপিন্দৰ, দমন আৰু অমৃত। তেওঁলোক তিনিওৰে সফল অথচ অৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ আছে। উপিন্দৰ কৌৰ অশোক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাসৰ অধ্যাপক। তেওঁ ছয়খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে, য'ত আছে প্ৰাচীন দিল্লী (১৯৯৯) আৰু প্ৰাচীন আৰু আৰম্ভণিৰ মধ্যযুগীয় ভাৰতৰ ইতিহাস (২০০৮)। দমন কৌৰ দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজ আৰু গুজৰাটৰ আনন্দৰ ইনষ্টিটিউট অৱ ৰুৰেল মেনেজমেণ্টৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে আৰু দ্য লাষ্ট ফ্ৰণ্টিয়াৰ: পিপল এণ্ড ফৰেষ্টছ ইন মিজোৰাম আৰু নাইন বাই নাইন উপন্যাসৰ লেখক। অমৃত সিং আমেৰিকান চিভিল লিবাৰ্টিজ ইউনিয়নৰ এগৰাকী ষ্টাফ এটৰ্নী হিচাপে কৰ্মৰত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
এপছন্সি

এপছন্সি (থাই: อัปสรสีห์; ইংৰাজী: Apsonsi) থাই পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত এক অৰ্ধমহিলা আৰু অৰ্ধসিংহৰ কিংবদন্তিমূলক জীৱ। প্ৰাচীন দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ লোককথাত চিত্ৰিত বহুতো সংকৰ জীৱৰ ভিতৰত এপছন্সি অন্যতম। এজনী অপ্সৰা বা পৰী আৰু এটা সিংহৰ সংমিশ্ৰণ হোৱা বাবে এই জীৱবিধক এপছন্সিংহ, এপছন্সিংঘ, অপ্সৰাসিংঘ বা অপ্সৰাসিংহ বুলিও কোৱা হয়। পুৰুষ দেৱদূত আৰু সিংহৰ সংমিশ্ৰণক থেপ্নোৰাছি (ইংৰাজী: Thepnorasi) বুলি কোৱা হয়। এই জীৱবিধক আধা সিংহ আৰু আধা মানুহ সদৃশ মানুছিহা (ইংৰাজী: Manussiha) নামৰ এক বাৰ্মিজ পৌৰাণিক জীৱ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি৷

কিংবদন্তীৰ কাহিনী অনুসৰি এপছন্সিয়ে হিমালয় পৰ্বতৰ গভীৰত অৱস্থিত হিমবন্তত নামৰ অদৃশ্য পৌৰাণিক অৰণ্যত বাস কৰে। এপছন্সি হৈছে আধা মহিলা আৰু আধা সিংহ সদৃশ মূৰ্তি যাক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষাকৰ্তা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। থাইলেণ্ডৰ বেংককৰ ঐতিহাসিক ক্ষেত্ৰত থকা পান্না পাথৰৰ বৌদ্ধ মন্দিৰ “ৱাট ফ্ৰা কাউ”ত পহৰা দি থিয় হৈ থকা এটা এপছন্সিৰ মূৰ্ত্তি স্থাপিত কৰা আছে।

অন্য থাই কিংবদন্তীমূলক জীৱ

সুভন্নমচ্ছ বা সুৱৰ্ণমৎস্য থাই ভাষাৰ লগতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন ৰামায়ণ সংস্কৰণত উল্লিখিত টছাকনাথ বা ৰাৱণৰ জীয়ৰী। সুৱৰ্ণমৎস্যৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে সোণোৱালী মাছ।

মনোহৰা হৈছে অৰ্ধমানৱী তথা অৰ্ধপক্ষীৰূপী এগৰাকী কিন্নৰী। তেওঁ জাতকৰ এক আখ্যানৰ নায়িকা।

কিন্নৰ হৈছে হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত এক স্বৰ্গীয় সংগীতজ্ঞ। তেওঁলোক আংশিকভাৱে মানুহ আৰু আংশিকভাৱে পক্ষী।

নং টানি বা নাং টানি থাই লোককথাৰ এক নাৰী আত্মা বা উপদেৱতা (দেৱী)।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অপ্সৰা
কৃতবৰ্মা

কৃতবৰ্মা হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ যদুবংশৰ যোদ্ধা। তেওঁ মহাভাৰতত এটা সৰু চৰিত্ৰ হিচাপে দেখা যায়, কৌৰৱসকলৰ হৈ তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত যুঁজিছে। তেওঁ যদু বংশৰ অন্ধক বংশত জন্মগ্ৰহণ কৰা হৃদিকৰ পুত্ৰ।

কিংবদন্তি

স্যামন্তক হৰণ

কৃতবৰ্মাই ৰজা সত্ৰাজিতৰ পৰা কিংবদন্তি স্যামন্তক মণি চুৰি কৰাত উৎসাহিত কৰিছিল বা কিছুমান বিৱৰণীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। বন্ধু অক্ৰুৰৰ সৈতে তেওঁ শতধন্বক সত্ৰজিতক হত্যা কৰা, আৰু নিজৰ বাবে মণি চুৰি কৰা বুলি কোৱা হয়।
পৰৱৰ্তী সময়ত শতধন্বক কৃষ্ণই বধ কৰিছিল যদিও তেওঁৰ হাতত সেই মণিটো আৰু নাছিল, কাৰণ তেওঁ সেই মণিটো অক্ৰূৰ আৰু কৃতবৰ্মাক নিৰাপত্তাৰ বাবে দিছিল। যেতিয়া দ্বাৰকাত, বা অন্যান্য বিৱৰণীত, অক্ৰূৰৰ স্যামন্তকৰ অধিকাৰী হোৱাৰ বাবে দুৰ্ভিক্ষৰ সৃষ্টি হয়, তেতিয়া কৃতবৰ্মা আৰু তেওঁক দুয়োকে মণিটো গতাই দিবলৈ নগৰলৈ মাতি অনা হয়। শেষত কৃষ্ণই সিদ্ধান্ত ল'লে যে অক্ৰূৰে সেই মণিটো নিজৰ লগত ৰাখিব লাগে।

কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ

কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত দুৰ্যোধনে তেওঁৰ সহায় বিচৰাত কৌৰৱ পক্ষ বাছি লৈছিল আৰু তেওঁক এক অক্ষৌহিণী সেনা যোগান ধৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।

যুদ্ধৰ প্ৰথম দিনাই তেওঁ সাত্যকিৰ সৈতে দ্বৈত যুদ্ধ কৰে। মহাৰথী হিচাপে ভীষ্মই তেওঁৰ ৰথৰ ধ্বজাত স্থাপন কৰা উৰণীয়া-ঈগল ৰাখিছিল। সমগ্ৰ যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত তেওঁ কেইবাটাও সংঘাতত লিপ্ত হৈছিল। একক যুদ্ধত ভীমৰ হাতত পৰাস্ত হয়, আৰু সাত্যকিৰ বিৰুদ্ধে আন এখন যুদ্ধত আহত হয়। তেওঁ ধৃষ্টদ্যুম্নৰ বিৰুদ্ধে, আৰু অৰ্জুন, ভীম আৰু সাত্যকিৰ বিৰুদ্ধে একোটা দ্বৈত যুদ্ধ কৰিছিল। অভিমন্যুক আক্ৰমণ কৰি তেওঁৰ ঘোঁৰাটো মাৰি পেলাইছিল। অৰ্জুনৰ বিৰুদ্ধে হোৱা যুঁজত অজ্ঞান হৈ পৰাৰ পিছত যুদ্ধত যুধুমন্যু আৰু উত্তমৌজাক লগ পায়। শিখণ্ডী, ভীম, যুধিষ্ঠিৰক বিভিন্ন সময়ত পৰাস্ত কৰিছিল। দ্ৰোণাচাৰ্যৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা পলায়ন কৰে। তেওঁ পাণ্ডৱসকলৰ বিৰুদ্ধে অশ্বত্থামাৰ প্ৰতিশোধ লোৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ যোদ্ধাসকলে শুই থকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ শিবিৰত জুই জ্বলাইছিল। যুদ্ধৰ অন্তত পুত্ৰ দুৰ্যোধনৰ মৃত্যুৰ সন্দৰ্ভত ধৃতৰাষ্ট্ৰক অৱগত কৰি ঘৰলৈ উভতি আহে। যুধিষ্ঠিৰৰ অশ্বমেধ যজ্ঞত তেওঁ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল।

যদুবংশ নাশ

মৌশল্য পৰ্বত কৃতবৰ্মা আৰু সাত্যকিৰ মাজৰ সংঘাতেই যদুবংশ ধ্বংসৰ বাবে উচটনিমূলক পৰিঘটনা, যাৰ ফলত প্ৰভাসত যদু জাতিৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক ধ্বংস হয়। মদ সেৱনৰ বাবে মদ্যপান কৰি সাত্যকীয়ে পাণ্ডৱ শিবিৰৰ যোদ্ধাসকলক শুই থকাৰ সময়ত অনৈতিকভাৱে হত্যা কৰাৰ বাবে কৃতবৰ্মৰ ক্ষত্ৰীয় জন্মক উপহাস কৰা বুলি কোৱা হৈছে, এই কাৰ্য্যৰ বাবে তেওঁক কেতিয়াও ক্ষমা কৰা নহ’ব বুলি বিশ্বাস কৰিছিল। ইয়াৰ উত্তৰত কৃতবৰ্মাই সাত্যকিৰ বিৰুদ্ধে অবীৰত্বপূৰ্ণ আচৰণৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে যেতিয়া সাত্যকিয়ে ভুৰিশ্বৰৱক অস্ত্ৰ থৈ দিয়াৰ সময়ত আক্ৰমণ কৰে। সত্যকিয়ে সত্ৰজিতৰ পৰা স্যামন্তক মণি লোৱাত তেওঁৰ অধাৰ্মিক ভূমিকাক সোঁৱৰাই দি প্ৰতিহত কৰিলে। সত্যভামাৰ শোক লক্ষ্য কৰি সাত্যকীয়ে প্ৰতিশোধ লোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে, আৰু লগে লগে কৃতবৰ্মাৰ মূৰ কাটি পেলালে। ভোজ আৰু অন্ধকাৰ বংশই ইজনে সিজনৰ লগত যুঁজিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু যদু হত্যাকাণ্ড আৰম্ভ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ৰাগেশ্বৰী লুম্বা

ৰাগেশ্বৰী লুম্বা (ইংৰাজী: Raageshwari Loomba) এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, অভিনেত্ৰী, টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব আৰু মাইণ্ডফুলনেছ স্পীকাৰ।

জীৱনী

ৰাগেশ্বৰীয়ে অক্সিলিয়াম কনভেণ্ট হাইস্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল।

কিশোৰী অৱস্থাতে ৰাগেশ্বৰীয়ে ১৯৯৩ চনৰ ছবি আঁখেৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ মেইন খিলাড়ী তু অনাৰী (১৯৯৪), জিদ (১৯৯৪) আৰু দিল কিতনা নাদান হ্যায়ত অভিনয় কৰে।

ৰাগেশ্বৰীয়ে সমগ্ৰ ভাৰতত এলানি সংগীতানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ ক'কা-ক'লাৰ সৈতে এক চুক্তিবদ্ধ হৈছিল।

২০০০ চনত ৰাগেশ্বৰী আৰু তেওঁৰ পিতৃয়ে একেলগে আন এটা এলবাম ‘ৱাই টু কে চিল দো হাজাৰ’ (Y2K Saal Do Hazaar) নিৰ্মাণ কৰে। "ইক্কি চিক্কি চিকিটা" শীৰ্ষক ভিডিঅ'টোৰ শ্বুটিং কৰি থকা সময়ত ৰাগেশ্বৰী মেলেৰিয়াত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। ২০০০ চনৰ প্ৰাকক্ষণত এটা সংগীতানুষ্ঠানৰ জৰিয়তে এলবামটো মুকলি কৰা হৈছিল। সেই অনুষ্ঠানটোৰ ঠিক এসপ্তাহৰ পিছতে ৰাগেশ্বৰীৰ ‘বেলছ পালচি’ (Bell's palsy) ধৰা পৰে, যাৰ ফলত তেওঁৰ মুখমণ্ডলৰ বাঁওফালৰ অংশ পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত হয় আৰু কথা কোৱাতো অসুবিধাৰ সৃষ্টি হয়। পৰৱৰ্তী বছৰটোত তেওঁ ফিজিঅ’থেৰাপী, ইলেক্ট্ৰিকেল ষ্টিমুলেচন আৰু যোগাসনৰ সহায়ত নিজকে সুস্থ কৰি তোলে। তেওঁ এমটিভিৰ এক দো তিন আৰু বাৰ বাৰ দেখো, ছোনীত কুছ কেহতী হ্যায় য়ে ধুন, বিবিচিৰ বাবে কুৱেষ্ট আৰু টেন স্পৰ্টছত ৱান অন ৱান উইথ ৰাগেশ্বৰী আদি টেলিভিছন শ্ব’ কৰিছিল।

২০১৪ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত মুম্বাইত লণ্ডন নিবাসী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী তথা অধিবক্তা সুধাংশু স্বৰূপ কেচিৰ সৈতে ৰাগেশ্বৰী বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০১৬ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত লণ্ডনত তেওঁ এটি কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গায়িকা
ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰী

ফুলেশ্বৰী (ইংৰাজী ভাষা:Phuleswari) আহোম ৰজা শিৱ সিংহৰ প্ৰধান ৰাণী আছিল। আহোম ৰাজ্য প্ৰত্যক্ষভাৱে শাসন কৰা তেখেত প্ৰথম মহিলা। পূৰ্বে তেওঁ দেৰগাঁৱৰ শিৱ মন্দিৰৰ এগৰাকী নৰ্তকী আছিল। আচল নাম আছিল ফুলমতী। শিৱ সিংহই তেওঁক দেখি মুগ্ধ হৈ বিয়া কৰায়। পাছত জ্যোতিষীৰ ভৱিষ্যতবাণীত শংকিত হৈ শিৱ সিংহই শাসনভাৰ ফুলেশ্বৰীৰ হাতত অৰ্পণ কৰিছিল। কঠোৰ শাক্ত-ধৰ্মী ফুলেশ্বৰীয়ে শাক্ত ধৰ্মক ৰাজ্যৰ প্ৰধান ধৰ্ম কৰিবলৈ বিচাৰিছিল আৰু ইয়াৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা পদক্ষেপবোৰে বৈষ্ণৱ-মোৱামৰীয়াসকলৰ মনত অসন্তোষ জগাইছিল। ইয়েই হয়তো পাছলৈ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সূত্ৰপাত ঘটায়।

সিংহাৰোহণ

ৰুদ্ৰ সিংহৰ ইচ্ছা অনুসৰি তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ চুতানফা (১৭১৪-১৭৪৪) ৰাজপাটত উঠে। ৰজা হৈ তেওঁ হিন্দু শিৱ সিংহ নাম গ্ৰহণ কৰে। শিৱ সিংহ ঘোৰ শাক্ত আছিল আৰু ব্ৰাহ্মণ-জ্যোতিষীসকলৰ কথা বৰ বিশ্বাস কৰিছিল। ১৭২২ চনত তেওঁৰ জ্যোতিষীসকলে ৰজাক কয় যে ছত্ৰ-ভংগ যোগৰ বাবে তেওঁৰ শাসনকাল অচিৰেই শেষ হ'ব। তেতিয়া ৰজাই ব্ৰাহ্মণ আৰু মন্দিৰসমূহলৈ নানা দান-দক্ষিণা দিয়াৰ লগতে নিজৰ প্ৰধান ৰাণী ফুলেশ্বৰীক বৰ ৰজা ঘোষণা কৰে। ৰজা হৈ ফুলেশ্বৰীয়ে প্ৰমথেশ্বৰী দেৱী নাম লয় আৰু ৰজাৰ লগত যুটীয়াভাৱে নিজৰ নামৰ মোহৰ প্ৰচলন কৰে।

ফুলেশ্বৰী চুতানফাতকৈও অধিক শাক্ত ধৰ্মত বিশ্বাসী আছিল আৰু পৰ্বতীয়া গোসাঁইৰ ভক্ত আছিল। পৰ্বতীয়া গোসাঁইৰ কথামতেই তেওঁ ৰাজ্যত শাক্ত ধৰ্মৰ প্ৰসাৰ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। আন দেৱ-দেৱীৰ পূজা বাৰণ কৰি তেওঁ আনকি বৈষ্ণৱ গোসাঁইসকলকো দুৰ্গা পূজা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। শূদ্ৰ মহন্তসকল একশৰণ ধৰ্মত ঘোৰ বিশ্বাসী বাবে ফুলেশ্বৰীয়ে ৰংপুৰত দুৰ্গা পূজাৰ আয়োজন কৰে। পূজাত মোৱামৰীয়া আৰু আন গোসাঁইসকলক সেৱা কৰিবলৈ বাধ্য কৰি কপালত বলিৰ তেজৰ ফোটো দিয়ায়। এই কথাত মোৱামৰীয়াসকল অপমানিত হয়। তেওঁলোকৰ মনত পুহি ৰখা অসন্তোষেও ইয়াৰ আধা শতিকাৰ পাছত হোৱা মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সূত্ৰপাত কৰে।

সামাজিক কৰ্ম

ফুলেশ্বৰীয়ে শকুন্তলা কাব্যখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাইছিল। তেওঁ ৰাজপ্ৰসাদৰ চৌহদত সংস্কৃত টোল এখন স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ শিৱসাগৰত গৌৰীসাগৰ পুখুৰী খন্দায় আৰু ইয়াৰ পাৰত শিৱ, বিষ্ণু আৰু দেৱী তিনিটা দৌল নিৰ্মাণ কৰোৱায়। কেইবাটাও মন্দিৰলৈ তেখেতে মাটি দান কৰিছিল। সৰু সৰু ছোৱালীবোৰক বোৱা-কটা শিকাবলৈও তেখেতে নানা প্ৰয়াস কৰিছিল।

মৃত্যু

১৭৩১ চনত ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ পাছত চুতানফাই ফুলেশ্বৰীৰ ভনীয়েক দেওপদীক বিয়া কৰায় আৰু অম্বিকা নাম দি বৰ ৰজা পাতে॥

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
টৰ্ংগাৰছুক

টৰ্ংগাৰছুক বা টৰ্ংগাছাক হৈছে ইনুইট ধৰ্মত সাগৰ, মৃত্যু আৰু পাতালৰ দেৱতা, ইনুইট প্যান্থেয়নৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা। তেওঁক সুৰক্ষামূলক দেৱতাৰ দল টৰ্নাটৰ নেতা বুলি কোৱা হয়।

টৰ্ংগাৰছুকক ডিকচনেয়াৰ ইনফাৰ্নেলত দানৱ বা আত্মা হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে, অৰ্থাৎ টৰ্নাটিক, টৰ্ংগাৰছ’ক, টৰ্ংগাছ’ক, টুংগ্ৰাংগাক, টৰ্নাছুক আদি, গ্ৰীনলেণ্ড আৰু কানাডাৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলত প্ৰসাদ কৰি পূজা কৰা এটা দুষ্ট দানৱ/আত্মা।

বিৱৰণ

টৰ্ংগাৰছুক তিমি আৰু ছীলৰ মাষ্টৰ আৰু গ্ৰীণলেণ্ডৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী অতিপ্ৰাকৃতিক সত্তা। ভালুকৰ ৰূপত, বা একবাহু মানুহৰ ৰূপত বা হাতৰ আঙুলিৰ এটাৰ দৰে ভৱিষ্যৎ মানৱ জীৱ হিচাপে তেওঁ আবিৰ্ভাৱ হয়। তেওঁক আংগাক্কুইট (ইনুইট জনগোষ্ঠীৰ মাজত ঔষধৰ মানুহ বা শ্বেমান)ৰ বাহিৰে সকলোৰে বাবে অদৃশ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।

এই বিৰোধী বৰ্ণনাবোৰে আমাক তেওঁৰ ৰূপৰ বিষয়ে নিশ্চিত নহয়, কিন্তু এজন ভৱিষ্যৎ আত্মা বা দানৱ হিচাপে টৰ্ংগাৰছুকক মাছমৰীয়া আৰু আংগাকোকসকলে আমন্ত্ৰণ জনায়" যেতিয়া কোনোবাই অসুস্থ হয়। আংগককুকৰ বাহিৰে আন সকলোৰে বাবে অদৃশ্য আত্মা আছে, যিয়ে মানুহক কেনেকৈ সুখী হ'ব লাগে শিকাই তেওঁলোকক "প্ৰচুৰতাৰ দেশত" এৰি দিয়ক।

পৰিচিত

প্ৰতিজন আংকাকুকে চামৰাৰ বটলত এটা চিনাকি আত্মা ৰাখে যিটো তেওঁ অৰেকলৰ দৰে উদগনি দিয়ে আৰু পৰামৰ্শ দিয়ে। এই চিনাকি আত্মাই এটা গুহাত টৰ্ংগাৰছুক বিচাৰে আৰু সৌভাগ্যৰ লগতে নিৰাময় শক্তিও আনে।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত এইচ পি লাভক্ৰাফ্টে তেওঁৰ বিখ্যাত চুটিগল্প "দ্য কল অৱ চিথুলহু"ত ইনুইট পৌৰাণিক কাহিনী আৰু মতাদৰ্শৰ এই অংশটোৰ সৰল আৰু চমু উল্লেখৰ পৰা টৰ্নাছুক আৰু এংগেকক শব্দ বা বাক্যাংশটো বেছিকৈ জনা যায়, য'ত এই ধাৰণাসমূহক টৰ্নাছুকৰ অৱতাৰ বা স্পষ্ট ৰূপ হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰা "এস্কিমো ডাইবোলিষ্ট" কাল্টৰ অংশ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
মাৰ্ভেল কমিক্সত টৰ্ংগাৰছুকক হোডিয়াক হিচাপে আংগুটা এণ্ড টুলুগাকৰ উপাদানৰ সৈতে মিহলি কৰা হৈছে; উত্তৰ দেৱতাসকলৰ মুখ্য দেৱতা আৰু আলফা ফ্লাইটৰ সদস্য স্নোবাৰ্ডৰ ঐশ্বৰিক ককাক।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
কে. ডি. যাদৱ

খাচাবা দাদাচাহেব যাদৱ (চমুকৈ কে. ডি. যাদৱ; ; ১৫ জানুৱাৰী ১৯২৬ – ১৪ আগষ্ট ১৯৮৪) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় খেলুৱৈ। তেওঁ এজন মল্লযোদ্ধা হিচাপে সৰ্বাধিক পৰিচিত যিয়ে ১৯৫২ চনত হেলচিঙ্কীত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰিছিল। তেওঁ স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম খেলুৱৈ আছিল যিয়ে অলিম্পিকত ব্যক্তিগত ক্ৰীড়াত পদক লাভ কৰিছিল।

ঔপনিবেশিক ভাৰতৰ অধীনত ১৯০০ চনত এথলেটিকছত দুটা ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰা নৰ্মান প্ৰিচাৰ্ডৰ পাছত, কে. ডি. যাদৱ আছিল স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত ক্ৰীড়াৰ খেলুৱৈ যিয়ে অলিম্পিকত পদক জয় কৰিছিল। যাদৱৰ আগৰ বছৰবোৰত ভাৰতে কেৱল দলীয় ক্ৰীড়া ফিল্ড হকীতহে পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ একমাত্ৰ ভাৰতীয় অলিম্পিক পদক বিজয়ী যিয়ে কেতিয়াও পদ্ম বঁটা লাভ কৰা নাছিল। যাদৱ অত্যন্ত দ্ৰুতবেগী আছিল, যাৰ ফলত তেওঁ তেওঁৰ সমসাময়িক আন মল্লযোদ্ধাসকলৰ পৃথক হৈ পৰিছিল। ইংৰাজ প্ৰশিক্ষক ৰিছ গাৰ্ডেনাৰে তেওঁৰ এই বিশেষত্বটো দেখিছিল আৰু ১৯৪৮ চনৰ অলিম্পিক খেলৰ আগতে তেওঁক প্ৰশিক্ষণ দিছিল।

শৈশৱ

মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ চাটাৰা জিলাৰ কাৰাদ টালুকৰ গোলেশ্বৰ নামৰ এখন গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা কে. ডি. যাদৱ এজন প্ৰখ্যাত মল্লযোদ্ধা দাদাচাহেব যাদৱৰ পাঁচজন পুত্ৰৰ ভিতৰত কনিষ্ঠতম আছিল। তেওঁ ১৯৪০-১৯৪৭ চনৰ ভিতৰত চাটাৰা জিলাৰ কাৰাড তালুকাৰ তিলক উচ্চ বিদ্যালয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ এনে এক ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল য'ত মল্লযোদ্ধক অতি গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। তেওঁ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি বিপ্লৱীসকলক আশ্ৰয় আৰু লুকাই থকা ঠাই প্ৰদান কৰে, ব্ৰিটিছসকলৰ বিৰুদ্ধে পত্ৰ প্ৰচাৰ কৰাটো আন্দোলনত তেওঁৰ কিছু অৱদান আছিল। লণ্ডনত থকা সময়ছোৱাত তেওঁক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰাক্তন লাইটৱেইট বিশ্ব চেম্পিয়ন ৰিছ গাৰ্ডেনাৰে প্ৰশিক্ষণ দিছিল। যদিও মেটত কৰা মল্লযুদ্ধৰ সৈতে যাদৱ অপৰিচিত আছিল, তথাপিও এই প্ৰশিক্ষণৰ সহায়তে যাদৱে ফ্লাইৱেইট শাখাত ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰাবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ বাউটৰ প্ৰথম কেইমিনিটমানতে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মল্লযোদ্ধা বাৰ্ট হেৰিছক পৰাস্ত কৰি দৰ্শকসকলক হতবাক কৰিছিল।

১৯৫২ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক

১৯৫২ গ্ৰীষ্মকালীন হেলচিঙ্কী অলিম্পিকৰ মাৰাথন বাউটৰ পাছত, তেওঁক ছ'ভিয়েট সংঘৰ ৰছিদ মাম্মাদবেয়ভৰ সৈতে যুঁজিবলৈ কোৱা হৈছিল। নিয়ম অনুসৰি বাউটৰ মাজত কমেও ৩০ মিনিটৰ জিৰণি দিয়াৰ প্ৰয়োজন আছিল যদিও কিন্তু তাত কোনো ভাৰতীয় বিষয়া উপস্থিত নথকাৰ বাবে এই বিষয়টো উত্থাপন কৰা নহ'ল। ভাগৰুৱা যাদৱে প্ৰদৰ্শন কৰাত ব্যৰ্থ হয় আৰু ফলত মাম্মাদবেয়ভে সহজে ফাইনেলত উপনীত হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰে। কানাডা, মেক্সিকো আৰু জাৰ্মানীৰ মল্লযোদ্ধাসকলক পৰাস্ত কৰি ১৯৫২ চনৰ ২৩ জুলাইত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই যাদৱে স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত ক্ৰীড়াত পদক বিজয়ী হৈ পৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৮২ চনত দিল্লীত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত টৰ্চ ৰাণত তেওঁক সন্মানিত কৰা হৈছিল
মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে ১৯৯২-১৯৯৩ চনত মৰণোত্তৰভাৱে ছত্ৰপতি বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মল্লযোদ্ধা
শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
মিটু আন্দোলন

#মি-টু হৈছে যৌন নিৰ্যাতন, যৌন উৎপীড়ন আৰু ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে এক সামাজিক আন্দোলন, য'ত মানুহে বিশেষকৈ মহিলাসকলে যৌন নিৰ্যাতন বা যৌন উৎপীড়নৰ অভিজ্ঞতা প্ৰচাৰ কৰে। এই প্ৰসংগত প্ৰথমে ছ'চিয়েল মিডিয়াত ২০০৬ চনত মাইস্পেচত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা কৰ্মী টাৰানা বাৰ্কে "মি টু" বাক্যাংশটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে বাৰ্কৰ ওপৰত এটা কেছ ষ্টাডি প্ৰকাশ কৰিছিল, যাৰ নাম আছিল "লিডিং উইথ এম্পাথি: টাৰানা বাৰ্ক এণ্ড দ্য মেকিং অৱ দ্য মি টু মুভমেণ্ট" (২০২০)। সমস্যাটোৰ পৰিসৰৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাৰ উপায় হিচাপে ২০১৭ চনৰ পৰা #MeToo হেচটেগ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

প্ৰথমতে বাৰ্কৰ লগতে পিছলৈ এই কৌশল গ্ৰহণ কৰাসকলেও কণ্ঠদান কৰা "মি টু"ৰ উদ্দেশ্য হৈছে যৌন নিৰ্যাতিত লোকসকলক (বিশেষকৈ বৰ্ণৰ যুৱতী আৰু দুৰ্বল মহিলাসকলক) সহানুভূতি, সংহতি আৰু সংখ্যাগত শক্তিৰ জৰিয়তে দৃশ্যমানভাৱে শক্তিশালী কৰা কৰ্মক্ষেত্ৰত কিমানজনে যৌন নিৰ্যাতন আৰু হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হৈছে সেইটো তেওঁলোকে প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে।

২০১৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হাৰ্ভি ৱেইনষ্টাইনৰ বিৰুদ্ধে বহুতো যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উদঙাই দিয়াৰ পিছত এই আন্দোলন ছ'চিয়েল মিডিয়াত হেচটেগ হিচাপে ভাইৰেলভাৱে বিয়পিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০১৭ চনৰ ১৬ অক্টোবৰত আমেৰিকাৰ অভিনেত্ৰী এলিছা মিলানোৱে টুইটাৰত পোষ্ট কৰিছিল, “যদি যৌন নিৰ্যাতন বা আক্ৰমণৰ বলি হোৱা সকলো মহিলাই ‘মিটু’ক ষ্টেটাছ হিচাপে লিখে, তেন্তে আমি হয়তো মানুহক সমস্যাৰ পৰিসৰৰ অনুভৱ দিম।” উল্লেখযোগ্য যে, তেওঁ এই ধাৰণাটো বন্ধুমহলৰ পৰা পাইছিল। ইয়াৰ পিছত অতি সোনকালেই আমেৰিকাৰ চেলিব্ৰিটি গেৱনেথ পেলট্ৰ', এছলী জাড,জেনিফাৰ লৰেন্স, আৰু উমা থাৰ্মান, আদিৰ পৰা কেইবাটাও হাই-প্ৰফাইল পোষ্ট আৰু সঁহাৰি আহিল।

বিশেষকৈ হলিউডত যৌন নিৰ্যাতনৰ বিষয়ে সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যাপক প্ৰচাৰ আৰু আলোচনাৰ ফলত উচ্চ পদস্থ পদৰ পৰা একাধিক বৰ্খাস্ত কৰা হয়, লগতে সমালোচনা আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াৰো এক ঢৌৰ সৃষ্টি হয়।

লাখ লাখ মানুহে ইংৰাজীত এনেদৰে বাক্যাংশ আৰু হেচটেগ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত এই অভিব্যক্তি আন কেইবাটাও ভাষালৈ বিয়পিবলৈ ধৰিলে। এই সম্প্ৰসাৰণৰ লগে লগে ইয়াৰ পৰিসৰ কিছু বহল হৈ পৰিছে আৰু বাৰ্কে শেহতীয়াকৈ ইয়াক প্ৰান্তীয় লোকসকলৰ ন্যায়ৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক আন্দোলন বুলি উল্লেখ কৰিছে।২০১৭ চনৰ শেষৰ ফালে #MeToo হেচটেগ ভাইৰেল হোৱাৰ পিছত ফে'চবুকে প্ৰকাশ কৰে যে ইয়াৰ প্ৰায় আধা আমেৰিকান ব্যৱহাৰকাৰীয়ে এনে এজন ব্যক্তিৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰিছিল যিয়ে কয় যে তেওঁলোকক যৌন নিৰ্যাতন বা হাৰাশাস্তি কৰা হৈছে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
শ্ৰেণী:যৌন নিৰ্যাতন
কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ

কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আহোম ৰাজবংশৰ এগৰাকী কোঁ‌ৱৰ আছিল। তেওঁৰ জন্ম ১৮৪০ চনত হৈছিল। ১৮৪৮ চনত তেওঁ চাৰিং ৰজাৰ খিতাপ লাভ কৰে। মণিৰাম দেৱানে তেওঁক অসমৰ স্বৰ্গদেউ হিচাপে স্থাপন কৰিবলৈ কলিকতাত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ ওচৰত আবেদন কৰিছিল। ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত মণিৰাম দেৱানৰ লগতে তেওঁক ইংৰাজ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰাৰ অভিযোগত আটক কৰা হৈছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ৰাজ্যিক বন্দী হিচাপে প্ৰথমে আলিপুৰ আৰু পিছলৈ বৰদোৱানলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।

বংশ পৰিচয়

কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আহোমৰ শেষ তথা ইংৰাজৰ কৰতলীয়া ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ নাতি। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কামেশ্বৰ সিংহ আৰু মাতৃৰ নাম লক্ষিপ্ৰিয়া। তেওঁ ভাৰতৰ ৪৬তম মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ পূৰ্বপুৰুষ।

চিপাহী বিদ্ৰোহত ভূমিকা

অসমীয়া মানুহৰ বিপৰ্যয়ৰ মূলতে ব্ৰিটিছৰ শাসন বুলি উপলব্ধি কৰি মণিৰাম দেৱানে কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক উজনি অসমৰ ৰাজসিংহাসনত বহুৱাবলৈ উঠি-পৰি লাগিছিল। তেওঁ ম’ফাট মিলছ চাহাবক আহোম ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী দুজনৰ এজনক স্বৰ্গদেউ পাতিবলৈ স্মাৰক পত্ৰ দিয়ে। ম’ফাট মিলছ্ চাহাবে এই দাবী অগ্ৰাহ্য কৰাত ১৮৫৪ চনত মণিৰামে পুনৰ কন্দৰ্পেশ্বৰৰ হতুৱাই আন এখন দাবী পত্ৰ দিয়ায়। তথাপি কোনো ফল নধৰাত কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহই বছৰি এহেজাৰ টকাৰ পেন্সন বিচাৰে। কিন্তু কোম্পানী চৰকাৰে কন্দৰ্পেশ্বৰৰ পূৰ্বপুৰুষে বহু সম্পদ থৈ গৈছে বুলি সেই দাবীও অগ্ৰাহ্য কৰিলে। সেয়ে, মণিৰাম দেৱানে আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ দাবীৰে ১৮৫৭ চনত কোম্পানীৰ চৰকাৰৰ উৰ্দ্ধতন কৰ্তৃপক্ষক এই বিষয়ে পতিয়ন নিয়াবলৈ বুলি তেওঁ কলিকতাত উপস্থিত হয়। মণিৰাম দেৱানক এই যাত্ৰাৰ চাৰিং ৰজা কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহই কিছু সোণ ৰূপ দি সহায় কৰিছিল। সেই সময়তে ভাৰতত আৰম্ভ হোৱা চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সম্ভেদ পাই তেওঁ বিদ্ৰোহৰ জৰিয়তে নিজৰ প্ৰাপ্য হস্তগত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ, আহোম ডা-ডাঙৰীয়া, কমলাবাৰীৰ সত্ৰাধিকাৰ আদিলৈ পত্ৰযোগে বিদ্ৰোহৰ বাবে সাজু হ'বলৈ জনায়। এই বিষয়ে সম্ভেদ পাই ফাৰ্ষ্ট আছাম লাইট ইনফেণ্ট্ৰীৰ মেজৰ হেনে ১৮৫৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আৰু আন এজন অভিযুক্ত মধু মল্লিকক আটক কৰে। কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক কলিকতালৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ পিছত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ আদেশ মৰ্মে তেওঁক আলিপুৰ জেইলত ৰাজবন্দীৰূপে ৰখা হয়।

পৰৱৰ্তী জীৱন

১৮৫৮ চনত মণিৰাম দেৱানক যোৰহাটত ফাঁ‌চী দিয়ে আৰু কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক নাবালক গণ্য কৰি কলিকতাৰ আলিপুৰ জেলৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়া হয় যদিও অসমলৈ আহিবলৈ নিদি ১৮৬০ চনলৈ বৰ্দ্ধমানত ৰখা হয়। তেওঁক মাহিলী ৫০০ টকাকৈ ভাট্টাও প্ৰদান কৰা হৈছিল।

মৃত্যু

কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহই গুৱাহাটীত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
লিজ-মেৰী ডেজিয়ান

লিজ-মেৰী ডেজিয়ান হৈছে হাইটিৰ এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ ৰক্ষাকাৰী আৰু সংগঠক যিয়ে হাইটিত মহিলাৰ মৰ্যাদা আৰু অধিকাৰ মন্ত্ৰালয়ৰ প্ৰথম মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

জীৱন

লিজ-মেৰী ডেজিয়ানে ১৯৪০ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ স্পেইনত তেওঁ চিকিৎসক হ’বলৈ অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু চিকিৎসা দক্ষতা ব্যৱহাৰ কৰি নিউয়ৰ্ক চহৰত আৰু সমগ্ৰ হাইটিৰ গ্ৰাম্য অঞ্চল আৰু প’ৰ্ট-অ’-প্ৰিন্স মহানগৰীৰ মহিলাসকলৰ সৈতে কাম কৰিছিল। হাইটিত তেওঁৰ কামত তেওঁ মাতৃসকলৰ মৃত্যুৰ হাৰ উচ্চ হোৱাটো লক্ষ্য কৰিছিল যাৰ ফলত তেওঁ দেশখনত লিংগ বৈষম্য আৰু প্ৰজনন অধিকাৰৰ অভাৱৰ পৰিসৰ স্বীকাৰ কৰিছিল। ১৯৮৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁ হাইটিৰ মহিলা সংহতি (Solidarite Fanm Ayisyèn, SOFA) নামৰ এটা প্ৰধান মহিলা সংগঠনত যোগদান কৰে। তেখেতে ছ'ফাত ৩৫ বছৰীয়া অংশগ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত কেইবাটাও ভূমিকাত কাম কৰি আহিছে, য'ত মহিলা স্বাস্থ্য কাৰ্যসূচীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমন্বয়ক আৰু সমন্বয়ক হিচাপে কাম কৰিছে। ছ'ফাৰ সমন্বয়ক সমিতিৰ দীৰ্ঘম্যাদী সদস্য হিচাপে তেওঁ সমগ্ৰ দেশৰ প্ৰান্তীয় চুবুৰী (বস্তি)ত মহিলাৰ ক্লিনিক মুকলি কৰাত সহায় কৰিছিল।

হাইটিৰ নাৰী আন্দোলন আৰু লেটিন আমেৰিকা, কেৰিবিয়ান অঞ্চলৰ বহু নাৰীবাদীৰ সৈতে ডেজিনে মহিলাৰ অধিকাৰৰ প্ৰতি নিবেদিত ৰাষ্ট্ৰীয় মন্ত্ৰালয় সৃষ্টিৰ দিশত কাম কৰিছিল। ১৯৯৪ চনত কায়ৰোত অনুষ্ঠিত হোৱা জনসংখ্যা আৰু উন্নয়নৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনে হাইটিৰ মহিলা মন্ত্ৰালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ আগৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠান আছিল কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা এই প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰতি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমৰ্থন লাভ কৰা হৈছিল। হাইটিৰ মহিলাৰ অৱস্থা আৰু অধিকাৰ মন্ত্ৰালয় (Ministère à la Condition féminine et aux Droit des femmes, MCFDF) ১৯৯৪ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।ড° ডিজেনক মন্ত্ৰী পদত নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ১৯৯৬ চনত জিন-বাৰ্ট্ৰাণ্ড এৰিষ্টাইডৰ প্ৰথম প্ৰশাসনৰ শেষলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। মন্ত্ৰী হিচাপে তেওঁৰ এবছৰীয়া কাৰ্যকাল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ লিংগ সমতাৰ সংগ্ৰামত নাগৰিকৰ অংশগ্ৰহণ, চৰকাৰৰ তিনিটা শাখাৰ ভিতৰত ৰাজনৈতিক ইচ্ছাশক্তি আৰু ৰাজহুৱা খণ্ডৰ পুঁজিৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে অভিমত প্ৰকাশ কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হাইটিৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী