ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল

কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু কৰ্ণাটকত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত হাতেৰে নিৰ্মাণ কৰা চামৰাৰ চেণ্ডেল। এই হস্তশিল্পত প্ৰাকৃতিক ৰং যেনে পাচলিৰ ৰং ব্যৱহাৰ কৰি স্থানীয়ভাৱে তৈয়াৰ কৰা হয়। কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল বা কোল্‌হাপুৰী সাধাৰণতে মুক্ত বুঢ়া আঙুলিযুক্ত টি-ষ্ট্ৰেপ চেণ্ডেলৰ এক শৈলী।

২০১৯ চনৰ জুলাইত কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল পেটেণ্ট, ডিজাইন আৰু ট্ৰেড মাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। এটা ভুল ধাৰণা যে কেৱল মহাৰাষ্ট্ৰৰ শিল্পীসকলেহে এই চেণ্ডেল তৈয়াৰ কৰাৰ লগত জড়িত। কাৰণ কৰ্ণাটকৰ বহুতো শিল্পীও বহু শতিকা জুৰি কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল তৈয়াৰ কৰাত জড়িত হৈ আছে। কৰ্ণাটকৰ বাদলকোট, বেলগাভি, ধাৰৱাদ আৰু বিজাপুৰ জিলাৰ লগতে মহাৰাষ্ট্ৰৰ কোল্‌হাপুৰ, চাংলি, সাতাৰা আৰু চোলাপুৰ জিলায়ে কেৱল কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেলৰ নিৰ্মাণ আৰু বাণিজ্যিকৰণৰ স্বীকৃতি লাভ কৰিছে।

ইতিহাস

কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল উৎপত্তি ১২ শতিকাত হৈছিল। সেইসময়ত ৰজা বিজজালা আৰু তেওঁৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী বাসৱন্নে কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল উৎপাদনক উৎসাহিত কৰিছিল। তেওঁলোকৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল মুচি সম্প্ৰদায়ক আৰ্থিক ভাৱে সবল কৰা। ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি প্ৰথমে ১৩ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেলৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াক আগতে কাপাছি, পেতান, কচকাদি, বক্কালনালী আৰু পুকৰি বুলি জনা গৈছিল। এই নামবোৰে চেণ্ডেল তৈয়াৰ কৰা গাঁৱৰ নামৰ পৰা আহিছে।

কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেলৰ উৎপত্তিৰ আঁৰত এটা বিতৰ্ক আছে। কৰ্ণাটক চামৰা উদ্যোগ বোৰ্ডে দাবী কৰিছে যে এইবোৰ কৰ্ণাটকৰ কাপাছি গাঁৱৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল। কোৱা হয় যে কাপাছি গাঁৱত চেণ্ডেল তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু কোল্‌হাপুৰৰ মহালক্ষ্মী মন্দিৰৰ সন্মুখত বিক্ৰী কৰা হৈছিল আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে এনে নাম অৰ্জন কৰিছে। অন্য কিছুমানে এই চেণ্ডেল কোল্‌হাপুৰৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল বুলি দাবী কৰে।

উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া

]]ত কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল
কোল্‌হাপুৰী এযোৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ ছয় সপ্তাহলৈকে সময় লাগিব পাৰে। ইয়াক সাধাৰণতে ম'হৰ ছালৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা চামৰা আৰু সূতাৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। পাৰম্পৰিক চেণ্ডেলবোৰৰ ওজন ২.০১ কিলো আছিল। মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্য অত্যধিক তাপ আৰু পাৰ্বত্য অঞ্চল স্বত্বেও তেওঁলোকক স্থায়ী কৰি তোলাৰ বাবে মোটা চল ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে ইয়াৰ ওজন বেছি।

কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় স্তৰসমূহ হৈছে:
স্কিভিং
পেটাৰ্ণ নিৰ্মাণ আৰু কটা
ওপৰৰ আৰু তলৰ হিল জোৰা লগোৱা
চিলাই কৰা
সমাপ্ত কৰা
পাংচিং আৰু ট্ৰিমিং
সজ্জা আৰু পলিছ কৰা
একত্ৰিত কৰা হৈছে

ডিজাইন আৰু স্থায়িত্ব

বৰ্তমান সময়ত পাৰম্পৰিক কঠিন সামগ্ৰীৰ পৰা কোমল সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ আৰু পিন্ধিবলৈ অধিক আৰামদায়ক ডিজাইনবোৰ গ্ৰহণ কৰা হৈছে। শিল্পীসকলে নিজেই পাৰম্পৰিক আৰ্হি ডিজাইন কৰিছিল আৰু বিক্ৰী কৰিছিল। কিন্তু বৰ্তমান সস্তা সামগ্ৰীৰ চাহিদা থকা বাবে এনে ডিজাইনৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ লক্ষ্য ৰাখি নিৰ্মাণ কৰা হয়।

যদিহে ভালদৰে ৰখা হয় আৰু বৰষুণৰ বতৰত ব্যৱহাৰ কৰা নহয় এই চেণ্ডেল জীৱনকাল ধৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সত্তৰৰ দশকত হিপ্পী আন্দোলনৰ সৈতে কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত এক অতি জনপ্ৰিয় পাদুকা হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা ক্ৰমে ম্লান পৰিছিল। শেহতীয়াকৈ এতিয়াৰ নতুন মডেল ভৰিৰ ৰিং চেণ্ডেল বুলি পুনৰ বজাৰলৈ ঘূৰি আহিছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰ
শ্ৰেণী:কৰ্ণাটক
লোহিত দত্ত বৰুৱা

লোহিত দত্ত বৰুৱা আমেৰিকাৰ হিউষ্টন চহৰত বাস কৰা এগৰাকী প্ৰবাসী অসমীয়া। ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত ৰচনা কৰা কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ উপৰি তেওঁ অসমৰ অধুনা প্ৰচলিত একাধিক আগশাৰীৰ আলোচনীত সমসাময়িক আৰু সামাজিক-সাংস্কৃতিক বিষয়ক প্ৰবন্ধ লিখিছিল। সৰুতে ঘাটমাউৰা হোৱা দত্তবৰুৱাই মাতৃৰ ফালৰ আইতাকৰ তত্ত্বাৱধানতে ডাঙৰ হৈছিল আৰু তেওঁকেই নিজৰ মাক বুলি ভাবিছিল। তেওঁ নিজ সন্তানক ব্ৰহ্মপুত্ৰত দলিয়াই নিজেও সপৰিবাৰে আত্মহত্যা কৰা খগেশ্বৰ দত্ত বৰুৱাৰ পুত্ৰ, যি মৃত পিতৃৰ অলক্ষিতে নাৱৰ বুকুত ৰৈ গৈছিল; তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল আনুমানিক প্ৰায় তিনিমাহ।

জন্ম আৰু শিক্ষা

লোহিত দত্ত বৰুৱাৰ জন্মৰ সঠিক তাৰিখ জনা নাযায়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ পানীকেঁচুৱা। পিতৃ খগেশ্বৰ দত্ত বৰুৱা এগৰাকী বিজ্ঞান শিক্ষক আৰু কবি আছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত পোৱা আৰ্থিক নাটনিৰ বাবেই সম্ভৱ তেওঁ সপৰিয়ালে ব্ৰহ্মপুত্ৰত জঁপিয়াই আত্মহত্যা কৰে। কিন্তু নাৱৰ বুকুতে এৰি যায় তেওঁলোকৰ তিনি কি চাৰিমহীয়া সন্তান এটি। পিছত নাৱৰ বুকুত কেঁচুৱাৰ কান্দোন শুনি মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ এজন মাছমৰীয়াই শিশুটি উদ্ধা কৰে। পিছত শিশুটি মাতৃৰ ফালৰ ককাক-আইতাকে বিচাৰি পাই তুলি-তালি ডাঙৰ দীঘল কৰে। এই শিশুটিয়েই আছিল লোহিত দত্ত বৰুৱা।

কৰ্মজীৱন

লোহিত দত্ত বৰুৱা ইলেক্ট্ৰনিকছ ইঞ্জিনিয়াৰ হিচাপে অইল ইণ্ডিয়াৰ চাকৰিত যোগদান কৰে। পিছত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকালৈ যাবলৈ লিয়েন নিদিয়াত তেওঁ অইলৰ চাকৰি ত্যাগ কৰি আমেৰিকালৈ যায়। পৰৱৰ্তীকালত আমেৰিকাৰ হিউষ্টনৰ “ইউনাইটেড টেক্সাছ ট্ৰেন্সমিছন কোম্পানী’’ত যোগ দিয়ে আৰু অৱসৰলৈ সেই কোম্পানীতে কাম কৰি আছিল।
Wanderlust (স্পন্দন প্ৰকাশন) ২০১৫
One Long Journey, (Abington house,USA) ২০১৯
Color of Life, (PublishAmerica, USA) ২০০৪
A View Through My Window,(PublishAmerica, USA) ২০০৪
Natural Gas Measurement & Control (McGraw Hill Publishing USA) ১৯৯১
Digital Computer: Repair and Maintenance (Tata McGraw Hill Co. New Delhi) ১৯৯৮

অসমীয়া ভাষাত

বহু ছবি বহু ৰং: জীৱনৰ সমাজৰ (স্পন্দন প্ৰকাশ) ২০২৪
আমেৰিকাৰ চিঠি (স্পন্দন প্ৰকাশ) ২০১৮
এৰাবাটৰ সুৰ (স্পন্দন প্ৰকাশ) ২০১৮
নীলকণ্ঠৰ আৰু এমুঠি লিখা (স্পন্দন প্ৰকাশ) ২০১৮
নীলকণ্ঠৰ এমুঠি গল্প আৰু কবিতা (স্পন্দন প্ৰকাশ) ২০১৩
বিভিন্ন ৰহণ (সুভদ্ৰা প্ৰকাশন) ২০০৫
যাত্ৰাৰ শেষ নাই ( মণিকূট প্ৰকাশ) ২০২৪

সামাজিক কৰ্ম

দত্ত বৰুৱাই বিদেশত থাকিও অসমৰ কল্যাণৰ বাবে কিছু কাম কৰিছিল। তেওঁ অসম শিশু কল্যাণ সদনক তেওঁ আইতাক সুভদ্ৰা মজুমদাৰৰ সোঁৱৰণত প্ৰায় ১০ লাখ টকাৰে ৬ কিলোৱাট আৰু ৪ কিলোৱাটৰ দুটা সৌৰশক্তি উৎপাদন পেনেল, চাৰিটা ইলেক্ট্ৰনিক ৱাটাৰ হিটাৰ আৰু ৯টা চ’লাৰ ষ্ট্ৰীট লাইট যোগান ধৰিছিল। গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰ আদৰ্শ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ককাক বিহুৰাম মজুমদাৰ আৰু আইতাক সুভদ্ৰা মজুমদাৰৰ সোঁৱৰণত এটা পুথিভঁৰাল নিৰ্মাণ কৰে।

মৃত্যু

২ নৱেম্বৰ ২০২৪ত তেওঁৰ আমেৰিকাৰ হিউষ্টনত আকস্মিক বিয়োগ ঘটে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
বন্দিতা আচাৰ্য

বন্দিতা আচাৰ্য (; জন্ম: ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৭২) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী আৰু মানৱ অধিকাৰকৰ্মী। তেওঁ চাহ বাগানৰ বিষয়াসকলৰ সৈতে কাম কৰি বাগিচা অঞ্চলত বাস কৰা ছোৱালীসকলৰ শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ সৈতে জড়িত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৭২ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত অসমৰ যোৰহাট জিলাত বন্দিতা আচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল যোগানন্দ গোস্বামী। যোগানন্দ গোস্বামী জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আছিল। তেওঁৰ মাতৃ মৃণালিনী গোস্বামী যোৰহাট এমই গাৰ্লছ স্কুলৰ অধ্যক্ষ আছিল। মায়োকাৰ্ডিয়েল ইনফাৰ্কচনৰ ফলত স্বামী কেয়ূৰ আচাৰ্যক হেৰুওৱাইছিল। দম্পতীহালৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ পলাশ আচাৰ্য।

শিক্ষা

বন্দিতা আচাৰ্যই যোৰহাটৰ বাল্য ভৱনত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰপিছত তেওঁ অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গাৰ্হস্থ্য বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক আৰু গুজৰাটৰ বৰোদাৰ এমএছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গাৰ্হস্থ্য বিজ্ঞান
অনুষদৰ সম্প্ৰসাৰণ আৰু যোগাযোগ বিভাগৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ ২০০৯ চনত ৱমেন ইন গভৰ্ণেন্স – ইণ্ডিয়া (ৱিং-ইণ্ডিয়া)ৰ অংশ হৈছিল। তেওঁ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত আইন নথিভুক্ত কৰা আৰু সেইবোৰ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টাত জড়িত হৈ আছে। মহিলাৰ অধিকাৰ উন্নত কৰাৰ বাবে আৰু শিক্ষক আৰু অধিকাৰ কৰ্মী মাজনী দাসকে ধৰি মহিলাসকলৰ "বলপূৰ্বক নিৰুদ্দেশ" সন্দৰ্ভত প্ৰচাৰ আৰু আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাত তেওঁ জড়িত। তেওঁ বেচৰকাৰী সংগঠন 'হিউমেন ৰাইটছ ডিফেণ্ডাৰ এলাৰ্ট'ৰ উত্তৰ-পূব শাখাৰ সমন্বয়ক। তেওঁ অসমত যৌন হিংসা, মানৱ অধিকাৰ উলংঘন, ডাইনী হত্যা, আৰু সংঘাতৰ পৰিস্থিতি নথিভুক্ত কৰাৰ বাবে কেইবাটাও তথ্য অনুসন্ধান অভিযানৰ অংশ। আচাৰ্য "ৱমেন আৰ্থ এলায়েন্স"ৰ অতি সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰী।

বন্দিতা আচাৰ্য মালালা ফাণ্ডৰ গুলমাকাই চেম্পিয়নসকলৰ মাজৰ অন্যতম।
গুলমাকাই নেটৱৰ্ক হৈছে মালালা ফাণ্ডৰ স্বাক্ষৰ প্ৰচেষ্টা, যি উন্নয়নশীল দেশসমূহত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত চেম্পিয়নসকলৰ কামত সহায় কৰে। মালালা ফাণ্ডৰ লক্ষ্য হৈছে গুলমাকাই চেম্পিয়নসকলক ইজনে সিজনৰ সৈতে সংযোগ কৰি আৰু সামাজিক আৰু প্ৰণালীগত পৰিৱৰ্তন ৰখাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সঁজুলি, প্ৰশিক্ষণ আৰু অংশীদাৰসকলৰ সৈতে সংযোগ কৰি এই ব্যৱধানটো বন্ধ কৰা। ৩৮জন গুলমাকাই চেম্পিয়ন আছে। ২০০৮ চনৰ পৰা বন্দিতায়ে পূৰ্ব ভাৰতী এডুকেশ্যনেল ট্ৰাষ্ট (পিবিইটি)ক অসমত বহু দশকধৰি সংঘৰ্ষ আৰু বৈষম্যমূলক ৰীতি-নীতিৰ সন্মুখীন হোৱা প্ৰান্তিক মহিলা আৰু ছোৱালীসকলক সমৰ্থন কৰিবলৈ নেতৃত্ব দি আহিছে। তেওঁ আৰু পিবিইটিয়ে চাহ বাগিচা শ্ৰমিক আইন (পিএলএ) আৰু শিক্ষাৰ অধিকাৰ (আৰটিই) আইনৰ বাবে সজাগতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ তিনিটা চাহ বাগিচাৰ পৰা ৬০ গৰাকী শিক্ষা প্ৰচাৰকক প্ৰশিক্ষণ দিছিল। ইয়াৰ ফলত চাহ বাগিচা অঞ্চলত বাস কৰা প্ৰায় ১৫,২০০ গৰাকী ছোৱালী লাভৱান হৈছিল।

বন্দিতায়ে ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীৰ প্ৰমাণীকৰণ দাবীকাৰী সকলক অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চললৈ শুনানিৰ বাবে মতাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সহায়ৰ বাবে বিভিন্ন কাৰ্যপন্থা হাতত লৈছিল।

বিতৰ্ক

ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য মৃদুপৱান বৰাৰ অভিযোগৰ পিছত ২০১৭ চনৰ ৪ এপ্ৰিল তাৰিখে যোৰহাটৰ তিনিজন লোকক খোৱাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত ৫০০ গ্ৰাম গোমাংস ৰখাৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। হিন্দু ধৰ্মত গোমাংস সেৱন নিষিদ্ধ। আচাৰ্যই ছ'চিয়েল মিডিয়াত গ্ৰেপ্তাৰক গৰিহণা দিয়ে। হিন্দু জাতীয়তাবাদী সংগঠন বজৰং দলে এক প্ৰেছ বিবৃতি জাৰি কৰি দাবী কৰে যে আচাৰ্যই গ্ৰেপ্তাৰক গৰিহণা দিয়াৰ বাবে ৰাজহুৱাভাৱে ক্ষমা বিচাৰিব লাগিব। আচাৰ্যক বজৰং দলৰ সদস্যসকলে হত্যা, ধৰ্ষণ আৰু এচিড আক্ৰমণৰ ভাবুকি দিছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
অন্ধত্ব

অন্ধত্ব হৈছে দৰ্শন ক্ষমতা এনে এটা অৱস্থালৈ হ্ৰাস পোৱা, য'ত সৃষ্টি হোৱা সমস্যাবোৰ সাধাৰণ যিকোনো পদ্ধতি, যেনে- চছমা ব্যৱহাৰ কৰিও সমাধান কৰিব নোৱাৰি। দৰ্শন ক্ষমতা সম্পূৰ্ণ বা প্ৰায় লুপ্তহোৱা অৱস্থা বুজাবলৈ অন্ধত্ব পদটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দৰ্শন বিসংগতিৰ ফলত ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ দৈনন্দিন কামকাজ, যেনে- গাড়ী চলোৱা, পঢ়া, সামাজিক কাৰ্যকলাপ, আৰু খোজকঢ়া আদি কামবোৰ কৰাত জটিলতা অনুভৱ কৰে। ষ্ট্ৰ'ক, অকাল জন্ম আৰু অন্য কিছু কাৰণৰ ফলত হোৱা মগজুৰ সমস্যাৰ বাবেও দৃষ্টিদোষ হ'ব পাৰে। শিশুৰ চকুৰ স্ক্ৰেমিং কৰি ভৱিষ্যতে হ'ব পৰা দৃষ্টগত সমস্যা দূৰীকৰণৰ লগতে ইয়াৰ পৰা শৈক্ষিক কৃতকাৰ্যতাত হ'ব পৰা সমস্যাৰ পৰাও সকাহ পাব পাৰি। স্ক্ৰেমিং প্ৰাপ্তবয়স্ক সকলৰ বাবেও লাভজনক।

বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ সমীক্ষামতে প্ৰায় ৮০% দৰ্শন বিসংগতি প্ৰতিৰোধযোগ্য অথবা চিকিৎসাৰ দ্বাৰা আৰোগ্য কৰিব পাৰি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চকুৰ ৰোগ
মিচাল ৰ'জিন

মিচাল ৰ'জিন ( ; জন্ম: ২৫ জুন ১৯৬৯) এগৰাকী ইজৰাইলী ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈকে মেৰেটজৰ বাবে নেচেটৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত পুনৰ ২০২১ চনৰ পৰা ২০২২ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ৰাজনৈতিক জীৱন

২০১৩ চনত মেৰেট্জ তালিকাত নেচেটলৈ ৰ'জিন নিৰ্বাচিত হৈছিল। নেচেটত তেওঁৰ প্ৰথম কাৰ্যকালত তেওঁ বিদেশী শ্ৰমিক সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল, আৰু তিনিটা লবীৰ নেতৃত্ব দিছিল৷ তেওঁ নিয়োগৰ ক্ষেত্ৰত সমতাৰ বাবে লবী, মহিলা নেচেট সদস্যৰ বাবে লবী আৰু সমতা আৰু বহুত্ববাদৰ বাবে লবী সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ৱমেন অৱ দ্য ৱালৰ সদস্য, আৰু তেওঁ কয় যে তেওঁ ধৰ্মীয় স্বাধীনতাৰ সৈতে নাৰীবাদৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱা বিশ্বদৃষ্টিভংগীৰ সমৰ্থন কৰে। ২০১৪ চনৰ ৪ মাৰ্চত তেওঁ আৰু আমৰাম মিট্জনাক ইজৰাইল ডেম'ক্ৰেচি ইনষ্টিটিউটৰ ২০১৩ চনৰ অসাধাৰণ সংসদীয় বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

২০১৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ৰ'জিনে ইহুদী হোম পাৰ্টিৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ বাহিৰত সমলিংগ বিবাহৰ বিৰোধিতাৰ প্ৰতিবাদত মক গে বিয়া অনুষ্ঠিত কৰে। নেচেটত আগুডাৰ এলজিবিটি অধিকাৰৰ সমৰ্থকসকলৰ ৰেংকিঙতো তেওঁ তৃতীয় স্থান লাভ কৰিছিল৷ তেওঁৰ আগত আছিল কেৱল সহযোগী মেৰেট্জ এম কে নিট্জান হ'ৰ'ৱিট্জ আৰু টামাৰ জেণ্ডবাৰ্গ।আৰু ২০১৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ নিৰ্বাচনত তৃতীয় স্থানত পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। ২০২২ চনৰ ইজৰাইলৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত মেৰেট্জ তালিকাত তৃতীয় স্থান লাভ কৰিছিল যদিও মেৰেটজে নিৰ্বাচনী সীমা অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে তেওঁক পুনৰ নেচেটলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হোৱা নাছিল৷

তথ্যচিত্ৰ

শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
ইটা দুৰ্গ

ইটা দুৰ্গ হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এক উল্লেখযোগ্য ঐতিহাসিক স্থান।

নামৰ উৎপত্তি

"ইটা দুৰ্গ"ৰ অৰ্থ হৈছে ইটাৰে নিৰ্মিত দুৰ্গ (আহোম ভাষাৰপৰা আহিছে)। ইটানগৰত আৱস্থিত এই দুৰ্গটো ইটাৰে নিৰ্মিত। সেয়ে ইয়াক "ইটা দুৰ্গ" বুলি কোৱা হয়।

নিৰ্মাণ

এই দুৰ্গটো ১৪শ অথবা ১৫শ শতিকাৰ আগভাগতেই নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এটুকুৰা ওপৰত আন এটুকুৰা ইটা জাপি দি এই দুৰ্গটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ১৬,২০০ ঘন মিটাৰৰ এই বিশাল দুৰ্গটো‌ চুতীয়া ৰাজ্যৰ দিনতে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই দুৰ্গটোত তিনিটা দিশ - পশ্চিম দিশ, পূব দিশ আৰু দক্ষিণ দিশত তিনিখন দুৱাৰ আছে।

পুৰাতাত্বিক বিভাগে ইয়াৰ পৰা কিছুমান সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰি জৱাহৰলাল নেহৰু ৰাজ্যিক সংগ্ৰাহলয়ত ৰাখিছে।.

চিত্ৰ ভঁৰাল

লগতে চাওক

ইটানগৰ
অৰুণাচল প্ৰদেশ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
বিষ্ণু ভিকাজী কোলতে

বিষ্ণু ভিকাজী কোলতে (, ১৯০৮–১৯৯৮) (ভৌচাহেব কোলতে নামৰে জনাজাত) এজন মাৰাঠী লেখক আৰু পুৰণি মাৰাঠী সাহিত্যৰ গৱেষক আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰসন্ত তুকাডোজী মহাৰাজ নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত উপাচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷

জীৱন

কোলতেৰ জন্ম হৈছিল ১৯০৮ চনৰ ২২ জুনত বম্বে প্ৰেচিডেন্সিৰ বুলডানা জিলাৰ মলকাপুৰ তালুকৰ নৰৱেলৰ লেভা পাটিদাৰ পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ ভিকাজী কোলতে এজন খেতিয়ক আৰু সত্যশোধক সমাজৰ সদস্য আছিল৷

কোলতে মালকাপুৰ আৰু খামগাঁৱত স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে৷ তেওঁ নাগপুৰৰ মৰিছ কলেজৰ পৰা বি এ, আৰু নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম এ, তিনিটা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।

আমৰাৱতী আৰু তাৰ পিছত নাগপুৰৰ মৰিছ কলেজত মাৰাঠী ভাষাৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে তেওঁ নিজৰ পেছাদাৰী জীৱন আৰম্ভ কৰে৷ তাৰ পিছত তেওঁ মৰিছ কলেজৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাম কৰে। নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁ মাৰাঠী ভাষাৰ অধ্যয়ন ব’ৰ্ডৰ সদস্য, আৰু পিছলৈ অধ্যক্ষ; কলা অনুষদৰ এজন সদস্য, আৰু পিছলৈ ডীন; আৰু একাডেমিক কাউন্সিল আৰু কাৰ্যবাহী পৰিষদৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল। নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অধ্যয়ন ব’ৰ্ডৰ সদস্য আৰু আন চাৰিখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা অনুষদৰ সদস্য আছিল।

কোলতেৰ সভাপতিত্বত বিদৰ্ভা সঠিয়া সংঘ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ ভাষা সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ তেওঁ ১৯৫৬ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈ নতুন দিল্লীৰ সাহিত্য অকাডেমীৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ সদস্য আছিল।

শৈক্ষিক কৰ্ম

কোলতেই মহানুভৱ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ মাৰাঠী, প্ৰাকৃত, আৰু কন্নড় ভাষাৰ প্ৰায় ২০ খন প্ৰাচীন তামৰ ফলক আৰু শিলৰ শিলালিপিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। তেওঁ মহানুভৱ পণ্ডিতসকলৰ সাহিত্য ডিকোড কৰিছিল, যিবোৰ তেওঁলোকে ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ পৰা ষষ্ঠদশ শতিকাৰ ভিতৰত অস্পষ্ট সংকেত ভাষাত লিখিছিল। গৱেষণা কৰা সাহিত্যৰ বিষয়ে তেওঁ নিজৰ গ্ৰন্থসমূহৰ বিস্তৃত পৰিচয় লিখিছিল।

মাৰাঠী ভাষাৰ প্ৰথম জ্ঞাত জীৱনী "লীলা চৰিত্ৰ"ৰ ওপৰত বিদ্বান গ্ৰন্থৰ বাবে সৰ্বভাৰতীয় মহানুভৱ পৰিষদে ১৯৫৬ চনত তেওঁক বিদ্যাৰত্ন উপাধি প্ৰদান কৰে।

কোলতেই মাৰাঠী লিপিৰ সৰলীকৰণৰ ওপৰত এখন গ্ৰন্থ লিখিছিল৷ তেওঁ ১৯৬৭ চনত ভূপালত অনুষ্ঠিত মাৰাঠী সাহিত্য সন্মিলনৰ সভাপতি আছিল।

সাহিত্য সম্ভাৰ

কোলতেই ২৫০ টাতকৈও অধিক গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধ আৰু ২০খনতকৈও অধিক কিতাপ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ লিখা গ্ৰন্থসমূহৰ আংশিক তালিকা তলত দিয়া হ'ল:

লাভলী (কবিতা সংকলন) (১৯২৮)
মাৰাঠী সন্তো কা সমাজিক কাৰ্য (সমালোচনা) (১৯৩৫) (হিন্দী)
ভাস্কৰ ভট্ট বোৰীকৰ: চৰিত্ৰ ভা কাব্যবিবেচন (সমালোচনা) (১৯৩৫)
স্বস্তিক (কবিতা সংকলন) (১৯৩৭)
মহানুভৱ তত্ত্বজ্ঞান (১৯৪৫)
মহানুভৱ আচাৰধৰ্ম (১৯৪৮)
শ্ৰী চক্ৰধৰ (সাহিত্যিক জীৱনী) (১৯৫২)
মহানুভৱ সংশোধন (দুটা খণ্ডত) (১৯৬২ আৰু '৮৪)
সাহিত্য সঞ্চাৰ (নিবন্ধ) (১৯৬৫)
প্ৰচীন মাৰাঠী সাহিত্য সংশোধন (মধ্যযুগীয় মাৰাঠী সাহিত্যৰ ওপৰত ৰচনা) (১৯৬৮)
চক্ৰধৰ শেৱতাচে প্ৰকৰণ (১৯৮২)
মাৰাঠী অস্মিতেচা শোধ (১৯৮৯)
গিৰিপৰ্ণ (নিবন্ধ) (১৯৮৯)
স্নেহবন্ধ (নিবন্ধ) (১৯৯৪)
অজুনী চালতোচ ৱাট (১৯৯৪) (অত্মচৰিত্ৰ)
মহাত্মা ৰাৱণ (পুস্তিকা)
সৈহ্যাদ্ৰী-মাহাত্ম্য

সম্পাদনা কৰা কিতাপ

কোলতেই ১৫খনতকৈও অধিক কিতাপ সম্পাদনা কৰিছিল। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল:

উদ্ধৱ গীতা (১৯৩৫)
স্থান পোথী (১৯৩৭)
ৰুক্মিণী স্বয়ংৱৰ (১৯৪০)
ৱাচাহৰণ (১৯৫৩)
শিশুপাল বধ (১৯৬০)
মূৰ্তিপ্ৰকাশ (১৯৬২)
লীলাচৰিত্ৰ (১৯৭৮)
শ্ৰী গোবিন্দ প্ৰভু (১৯৯৪)

সন্মান

কোলতেক ১৯৯১ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী উপাধিৰে সন্মানিত কৰে।

১৯৯৪ চনত তেওঁক সাহিত্য অকাডেমী ফেল’শ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়।

আৰু চাওক

কলিতা (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মাৰাঠী সাহিত্যিক
সুমনা ৰয়

সুমনা ৰয় এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু কবি। তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে হাউ আই বিকম এ ট্ৰি (২০১৭), অকল্পনীয় ৰচনা; মিছিং (২০১৯), এখন উপন্যাস; আউট অৱ চিলেবাছ (২০১৯), কবিতা সংকলন; আৰু মোৰ মাৰ প্ৰেমিক আৰু অন্যান্য গল্প (২০১৯) নামৰ এখন চুটিগল্প সংকলন। তেওঁৰ অপ্ৰকাশিত উপন্যাস লাভ ইন দ্য চিকেনছ নেক মেন এছিয়ান লিটাৰেৰী প্ৰাইজ (২০০৮)ৰ বাবে দীৰ্ঘ তালিকাভুক্ত হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ হাউ আই বিকম এ ট্ৰি, অকল্পনীয় ৰচনা, ২০১৭ চনৰ শক্তি ভট্ট বঁটাৰ বাবে চৰ্টলিষ্ট হৈছিল।

জীৱন

অশোকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগী অধ্যাপিকা সুমনা ৰয় ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ দাৰ্জিলিং জিলাৰ এখন চহৰ শিলিগুৰি, য'ত তেওঁ জীৱনৰ বেছিভাগ সময় কটায়।
শিলিগুৰিৰ মাহবাৰ্ট হাইস্কুল আৰু কলকাতাৰ প্ৰাট মেম'ৰিয়েল স্কুলত অধ্যয়ন কৰে আৰু তাৰ পিছত শিলিগুৰি কলেজ আৰু উত্তৰ বংগ বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰে।
ইংৰাজী আৰু সৃষ্টিশীল লেখাৰ সহযোগী অধ্যাপিকা হিচাপে অশোকা বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰাৰ আগতে তেওঁ পশ্চিম বংগৰ কেইখনমান চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপনা কৰিছিল।
২০১৮ চনত এল এম ইউ মিউনিখৰ ৰেচেল কাৰ্ছন চেণ্টাৰ ফৰ এনভাইৰনমেণ্ট এণ্ড ছ’চাইটিত কাৰ্ছন ফেলো হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
একে বছৰতে তেওঁ কৰ্নেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দক্ষিণ এছিয়া প্ৰগ্ৰেমৰ পূৰ্ণকালীন ভিজিটিং ফেলো
আৰু হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডাম্বাৰ্টন অকছৰ প্লাণ্ট হিউমেনিটিজ লেবৰ ফেলো আছিল।

কাম

ৰয়ে দ্য হিন্দু বিজনেছ লাইনত উদ্ভিদ জীৱনৰ বিষয়ে মাহেকীয়াকৈ ট্ৰিলজি নামৰ এটা স্তম্ভ লিখে। তেওঁৰ কবিতা আৰু ৰচনাসমূহ গ্ৰান্টা, দ্য কেৰাভান, গুয়েৰ্নিকা হিমাল চাউথছিয়ান, লছ এঞ্জেলছ ৰিভিউ অৱ বুকছ, প্ৰেৰি শ্বুনাৰ, আমেৰিকান বুক ৰিভিউ, দ্য হোৱাইট ৰিভিউ জাৰ্নেল অৱ চাউথ এছিয়ান ষ্টাডিজ, জাৰ্নেল অৱ লাইফ ৰাইটিংত প্ৰকাশ পাইছে।

বঁটা আৰু মনোনয়ন

ৰয়ৰ অপ্ৰকাশিত উপন্যাস লাভ ইন দ্য চিকেন’ছ নেক মেন এছিয়ান লিটাৰেৰী প্ৰাইজ (২০০৮)ৰ বাবে দীৰ্ঘ তালিকাভুক্ত হৈছিল।
তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ How I Became a Tree, অকল্পনীয় ৰচনা, ২০১৭ চনৰ শক্তি ভট্ট বঁটাৰ বাবে চৰ্টলিষ্ট কৰা হৈছিল।
২০১৯ আৰু ২০২০ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমী বঁটাৰ বাবে ইয়াক চৰ্টলিষ্ট কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:লেখিকা
যশপাল শৰ্মা

যশপাল শৰ্মা (; ১১ আগষ্ট ১৯৫৪ – ১৩ জুলাই ২০২১) এজন ভাৰতীয় আন্তঃ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ। ৭০/৮০ৰ দশকৰ তেওঁ এজন বিধ্বংসী মিড্‌ল অৰ্ডাৰ বেটছ্মেন আছিল। ১৯৮৩ চনত বিশ্বকাপ জয় কৰা ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দল তেওঁ এজন সদস্য আছিল তেওঁ ১৯৭৮ চনৰপৰা ১৯৮৫ চনলৈ ৩৭খন টেষ্ট মেচ, ৪২খন এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়(ODI) খেলিছে। তেওঁৰ ভতিজাক চেতন শৰ্মাও এজন ক্ৰিকেট খেলুৱৈ।

জীৱনৰ প্ৰথমছোৱা

১৯৭২ চনত জম্বু আৰু কাশ্মীৰ স্কুলৰ বিপক্ষে পঞ্জাব স্কুলৰ হৈ ২৬০ ৰাণ কৰি যশপাল শৰ্মা প্ৰথম লোকচক্ষুলৈ আহে। প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দুলীপ ট্ৰফীত তেওঁ সৰ্ব্বোচ ১৭৩ ৰাণ কৰিছিল। টেষ্ট ক্ৰিকেটত তেওঁৰ অভিষেক ঘটিছিল ১৯৭৯ চনৰ ২ আগষ্ট তাৰিখে, ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ল'ৰ্ডচত।

অৱসৰ

ক্ৰিকেটৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত তেওঁ আম্পায়াৰ হিচাপে আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ নিৰ্বাচক হিচাপে কাম কৰিছিল। বি বি চি আইৰ বিভিন্ন পদত তেওঁ অধিষ্ঠিত হৈছিল।

মৃত্যু

২০২১ চনৰ ১৩ জুলাই তাৰিখে, ৬৬ বছৰ বয়ত হৃদক্ৰিয়া বন্ধ হৈ যশপাল শৰ্মাৰ আকস্মিক মৃত্যু ঘটে।

প্ৰাপ্তি

২০০০ চনত, 'দ্য বৰ্ড অৱ কণ্ট্ৰল ফ'ৰ ক্ৰিকেট ইন ইণ্ডিয়া'ই যশপাল শৰ্মাৰ সন্মানাৰ্থে এখন দিবা/নৈশ বেনিফিট ক্ৰিকেট খেলৰ আয়োজন কৰে।.

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত

লৰ্ডচত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্বকাপ জয় কৰা ঘটনাটিৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত এইট্টি থ্ৰী নামৰ এখন বলিউডী চলচ্চিত্ৰ ২০২১ চনত মুক্তি দিয়াৰ বাবে সাজু কৰি তোলা হৈছে। চিনেমাখনত যতীন সৰ্ণই যশপাল শৰ্মাৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে। ছবিখন ক্ৰমে কবীৰ খান আৰু অনুৰাগ কাশ্যপে পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
লোগ ক্যা কহেংগে

লোগ ক্যা কহেংগে ) ১৯৮২ চনৰ এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ছবি, যিখন নিৰ্মাণ আৰু পৰিচালনা কৰিছে বি আৰ ইছাৰাই। গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। "লোগ ক্যা কহেংগে" নামটোৱে ভাৰতীয় সমাজত মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা সাধাৰণ কলংকক বুজায়, যাৰ পৰা এক নিৰ্দিষ্ট ধৰণে আচৰণ আৰু পূৰ্ব-নিৰ্ধাৰিত বিবাহত সন্মতি দিয়াৰ আশা কৰা হয়। ছবিখন হত্যা আৰু ব্যভিচাৰৰ বিষয়বস্তুৰ সৈতে সম্বন্ধিত।

সাৰাংশ

ৰমাক এজন বিপত্নীকৰ সৈতে পূৰ্বতে নিৰ্ধাৰিত বিবাহ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হয়। তেওঁ স্বামী আৰু পুত্ৰক আৰু তেওঁৰ ওপৰত জাপি দিয়া জীৱনটোক ঘৃণা কৰিবলৈ লয়। তেওঁ আন এজন পুৰুষৰ সৈতে সম্পৰ্কত জড়িত হৈ পৰে। এদিন তেওঁৰ সতীয়া পুত্ৰই তেওঁক অন্য মানুহৰ লগত আৱিষ্কাৰ কৰে। তেওঁ ল’ৰাটোক হত্যা কৰে যাতে সি তেওঁৰ স্বামীক সম্পৰ্কৰ কথা ক’ব নোৱাৰে। শেষত তেওঁৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটি স্বামীকো হত্যা কৰে আৰু তেওঁ উন্মাদ হৈ পৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মংগলদোষ

মংগলদোষ ( IAST : Maṅgala-doṣa ), ভাৰতত হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বীৰ মাজত প্ৰচলিত অন্ধবিশ্বাস। হিন্দু জ্যোতিষৰ মতে মংগল গ্ৰহৰ প্ৰভাৱত জন্ম লোৱা ব্যক্তিৰ "মংগল দোষ" থাকে আৰু এনে ব্যক্তিক মংগলিকা (বা মাংগলিক) বোলা হয়। অন্ধবিশ্বাসৰ অনুসৰি মাংগলিক আৰু অ-মাংগলিকৰ মাজত বিবাহ হ'ব নোৱাৰে।

এনে বিবাহৰ ফলত পতি বা পত্নীৰ মৃত্যু হ'ব পাৰে বুলি অন্ধবিশ্বাসত বিশ্বাসী লোকসকলে ভাবে। এই দুৰ্যোগ ৰোধ কৰিবলৈ ব্যক্তিজনক কোনো গছ (যেনে কল বা আঁহত), কোনো প্ৰাণী বা কোনো নিৰ্জীৱ বস্তুৰ লগত বিয়া পাতি দিব লাগে বুলি অন্ধবিশ্বাসত বিশ্বাসী লোকসকলে ভাবে। এই নকল বিবাহ প্ৰথাত অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ কৰা "পত্নী"ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিভিন্ন নাম থাকে; উদাহৰণস্বৰূপে, যদি ব্যক্তিজনক মাটিৰ পাত্ৰ (কুম্ভ)ৰ সৈতে বিয়া কৰা হয়, তেন্তে সেই অনুষ্ঠানটোক "কুম্ভ-বিবাহ" ("পাত্ৰৰ সৈতে বিয়া") বুলি কোৱা হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে মংগল দোষৰ ফলত হোৱা সকলো কু-প্ৰভাৱ নকল "পত্নী"ৰ ওপৰত পৰে: এইদৰে ব্যক্তিজন মংগালিক হোৱাৰ পৰিণতিৰ পৰা মুক্ত হয়, আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মানুহৰ সৈতে তেওঁলোকৰ বিবাহ সুখী হ'ব বুলি আশা কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অন্ধবিশ্বাস
চাওমছ

চাওমছ (Chawmos, লগতে cawmōs, ghona chawmos yat, খোৱাৰ ভাষাত "chitrimas", 'চাতুৰ্মাছ্য'ৰপৰা উদ্ভৱ হোৱা) হৈছে পাকিস্তানৰ কালাশ লোকসকলৰ এক উৎসৱ। ইয়াক কেতিয়াবা chaumos বুলিও বানান কৰা হয়। এই উৎসৱ দুই সপ্তাহজুৰি শীতকালীন অয়নান্তৰ (৭-২২ ডিচেম্বৰ) সময়ত চাওমছ মাষ্ট্ৰুক মাহৰ আৰম্ভণিতে উদ্‌যাপন কৰা হয়।

চাওমছ উৎসৱ ৰুম্বুৰ আৰু বুম্বুৰেট গাঁৱত কোনো বাদ্যযন্ত্ৰ অবিহনে পালন কৰা হয়, কিন্তু বিৰিৰ গাঁৱত বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে উদ্‌যাপন কৰা হয়। কালাশ লোকসকলে তেওঁলোকৰ খেতিৰ কাম শেষ কৰি বছৰটোৰ বাবে পনীৰ, ফল-মূল, শাক-পাচলি আৰু শস্য জমা কৰাৰ পাছতে চাওমছ উৎসৱৰ আগমন ঘটে।

ৰীতি-নীতি

চাওমছৰ প্ৰথম সপ্তাহ (৭-১৪ ডিচেম্বৰ) কেৱল কালাশ লোকসকলৰ বাবে। কিছুমান ৰীতি-নীতিৰ পিছত কালাশ ছোৱালীয়ে তেওঁলোকৰ দৰা নিৰ্বাচন কৰে। এই সময়ছোৱাত সমগ্ৰ জনসাধাৰণ ঘৰৰ ভিতৰতে থাকে। পাহাৰৰ ওপৰত বহি সূৰ্যই নিৰ্দিষ্ট কক্ষপথত উপনীত হোৱা প্ৰত্যক্ষ কৰা জ্যেষ্ঠসকলে নৱবৰ্ষৰ আগমন ঘোষণা নকৰালৈকে ভোজ-ভাত খাই এই উৎসৱ উদ্‌যাপন কৰা হয়। শিশুসকল পাহাৰলৈ যায়, য’ত তেওঁলোকে ল’ৰা আৰু ছোৱালী হিচাপে দুভাগত বিভক্ত হয় আৰু পৃথকে পৃথকে একোখন ডাঙৰ জুই (bonfire) জ্বলায়।

চাওমছৰ দ্বিতীয় সপ্তাহত (১৫-২২ ডিচেম্বৰ), লোকসকলে নৃত্য আৰু সংগীতৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ দেৱতাক ধন্যবাদ জনায়। উৎসৱৰ এই অংশটো ৰাজহুৱা। ইয়াত প্ৰচুৰ সংগীত আৰু নৃত্যৰ লগতে বহুতো ছাগলী বলি দিয়া হয়। এই সময়ছোৱা বালিমেইন দেৱতাৰ নামত উৎসৰ্গা কৰা হয়, যিগৰাকী দেৱতাই কালাশসকলৰ পৌৰাণিক জন্মভূমি চিয়ামৰপৰা ভোজৰ সময়ছোৱাত দৰ্শন দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পূৰ্বপুৰুষসকলৰ নামত উছৰ্গিত বংশৰ জ্যেষ্ঠাক মঠবোৰত খাদ্য বলি ৰূপে আগবঢ়োৱা হয়।

চাওমছত অশুদ্ধ আৰু দীক্ষা নোলোৱা ব্যক্তিক প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া নহয়; মহিলা আৰু শিশুৰ ওপৰত জ্বলি থকা খৰি জোকাৰি আৰু পুৰুষৰ বাবে এক বিশেষ অগ্নি ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে তেওঁলোকক শুদ্ধ কৰিব লাগে। এই অনুষ্ঠানত এজন শামানে পুৰুষসকলৰ ওপৰত জুনাইপাৰৰ ডাল জোকাৰে। বছৰৰ শেষত হোৱা কাৰ্নিভাল সদৃশ ৰীতি-নীতিৰ দৰে এই সময়ত দেৱতাসকলৰ 'পুৰণি নিয়ম'সমূহ বলবৎ হৈ নাথাকে।

চাওমছৰ মূল অনুষ্ঠানটো টোক গছৰ তলত, ইন্দ্ৰৰ স্থান বুলি কোৱা "ইন্দ্ৰুনকোট" বা "ইন্দ্ৰেইন"ত অনুষ্ঠিত হয়। ইন্দ্ৰুনকোটক কেতিয়াবা বালুমেইনৰ ভাতৃ তথা পশুধনৰ প্ৰভু ইন্দ্ৰৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শুদ্ধ বুলি বিবেচিত যুৱকসকলে পূৰ্বপুৰুষৰ ছদ্মবেশ ধৰি তেওঁলোকক পূজা কৰে আৰু ৰুটি অৰ্পণ কৰে; তেওঁলোকে ইজনে সিজনক ধৰি এটা শৃংখল গঠন কৰে আৰু সাপৰ দৰে গোটেই গাঁওখনত ঘূৰি ফুৰে।

পুৰুষসকলক দুটা দলত ভাগ কৰা হয়: শুদ্ধ দলটোৱে অতীতৰ সন্মানীয় গীতবোৰ গাব লাগে, কিন্তু অশুদ্ধ দলটোৱে সম্পূৰ্ণ বেলেগ তালত উদ্দাম আৰু অশ্লীল গীত গায়। ইয়াৰ লগতে এক 'লিংগ পৰিৱৰ্তন' প্ৰক্ৰিয়াও চলে: পুৰুষে মহিলাৰ দৰে আৰু মহিলাই পুৰুষৰ দৰে সাজ-পাৰ পিন্ধে (বালুমেইনকো আংশিকভাৱে মহিলা হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু তেওঁ ইচ্ছানুসৰি দুয়োটা ৰূপলৈ সলনি হ'ব পাৰে)।

চাওমছৰ প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত বালংকুৰুৰ গাঁৱৰ বাহিৰৰ এখন ওখ মালভূমিত এক শোভাযাত্ৰা উলিওৱা হয় য’ত গোটেই নিশা ধৰি নৃত্য আৰম্ভ হয়। উৎসৱটো আৰু বহু দিন ধৰি চলে আৰু উপত্যকাৰ বিভিন্ন স্থানলৈ স্থানান্তৰিত হয়। সকলো উৎসৱৰ ভিতৰত এয়া আটাইতকৈ ৰোমাঞ্চকৰ। ঠাণ্ডা বতৰ আৰু তুষাৰপাতৰ মাজতে ছোৱালীয়ে নৃত্য কৰে আৰু ল’ৰাবোৰে বিভিন্ন শীতকালীন খেল খেলে। বাট-পথ বন্ধ হোৱা আৰু প্ৰবল তুষাৰপাতৰ বাবে পৰ্যটকসকলে এই উৎসৱত খুব কমেইহে অংশ লয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:উৎসৱ
সুব্ৰমনিয়ম জয়শংকৰ

সুব্ৰমনিয়ম জয়শংকৰ (; জন্ম ৯ জানুৱাৰী ১৯৫৫) এগৰাকী কূটনীতিবিদ আৰু বৰ্তমান ভাৰত চৰকাৰৰ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী। ইয়াৰ আগতে তেওঁ ২০১৫ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈ ভাৰতৰ বিদেশ সচিব পদত অধিষ্ঠিত আছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ (২০১৪-২০১৫), চীন (২০০৯-২০১৩) আৰু চেক গণৰাজ্যলৈ (২০০১-০৪) ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু চিংগাপুৰলৈ (২০০৭-০৯) ভাৰতৰ উচ্চায়ুক্ত আছিল। তেওঁ ভাৰত-আমেৰিকাৰ অসামৰিক পাৰণৱিক চুক্তি ৰূপায়ণত অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল।

বিদেশ সেৱাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ টাটা চনছ্তত গ্লোৱেল কৰ্পোৰেট এফেয়াৰৰ অধ্যক্ষ হিচাপে যোগদান কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। ২০১৯ চনৰ ৩০ মে' তাৰিখে তেওঁ মোদী দ্বিতীয় মন্ত্ৰীসভাত কেবিনেট মন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰে। ২০১৯ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে তেওঁক ভাৰতৰ বিদেশ মন্ত্ৰীৰ কাৰ্যভাৰ অৰ্পণ কৰা হয়। ভাৰতৰ বিদেশ মন্ত্ৰী পদ লাভ কৰা জয়শংকৰ প্ৰথম গৰাকী বিদেশ সচিব।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ৰাষ্ট্ৰদূতৰ জীৱনী
সাক্ষাৎকাৰ, চীন কেন্দ্ৰীয় টেলিভিছন

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী