ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নিমিষা মেহতা

নিমিষা মেহতা (ইংৰাজী: Nimisha Mehta; জন্ম: ১৯৮৮ বা ১৯৮৯ চনত) এগৰাকী ভাৰতীয় গুজৰাটী মূলৰ ব্ৰিটিছ অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু নৃত্যশিল্পী, যি হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কৰ্মৰত। তেওঁ ২০১৬ চনত ডেজ অফ টাফ্ৰী (গুজৰাটী হিট ছবি চেল্ল’ দিৱসৰ ৰিমেক)ৰ জৰিয়তে হিন্দী চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ ধাৰাবাহিক এ.আই.এচ.এইচ.এ মাই ভাৰ্চুৱেল গাৰ্লফ্ৰেণ্ডত আয়েশা চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও জনাজাত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি

মেহতাৰ জন্ম ১৯৮৮ বা ১৯৮৯ চনত গুজৰাটৰ আহমেদাবাদত পিতৃ বীৰেন আৰু মাতৃ নীলমাৰ গৰ্ভত হৈছিল। তেওঁৰ ২ বছৰ বয়সতে পৰিয়ালটো লণ্ডনলৈ স্থানান্তৰিত হয়। তেওঁৰ কৃপালী শ্বাহ নামৰ এগৰাকী ডাঙৰ ভগ্নী আছে। নিমিষাই লণ্ডনত স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু ৱেষ্টমিনিষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা আইন বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পঢ়া-শুনাৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁ লণ্ডনত মডেলিং আৰু অভিনয়ৰ সৈতেও জড়িত আছিল। তেওঁ মিছ ইণ্ডিয়া ৱৰ্ল্ডৱাইড প্ৰতিযোগিতাৰ অংশ হিচাপে ২০১৩ চনত 'মিছ ইণ্ডিয়া লণ্ডন' খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ ভূষণ গৌৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ইংৰাজী চুটি ছবি দেয়াৰ উইল বি টুমৰোত সাহিল সালাথিয়াৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে। ছবিখনক ২০১৬ চনত গোৱাত অনুষ্ঠিত এইচআইভি ৱৰ্ল্ড কংগ্ৰেছত পুৰস্কৃত কৰা হৈছিল।

মেহতাই ২০১৬ চনৰ কমেডী ছবি ডেজ অফ টাফ্ৰীত পূজাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটায়। ইয়াৰ উপৰি অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে বিজ্ঞানভিত্তিক থ্ৰিলাৰ ৱেব ধাৰাবাহিক এ.আই.এচ.এইচ.এ মাই ভাৰ্চুৱেল গাৰ্লফ্ৰেণ্ডৰ দুটা ছিজনত অভিনয় কৰিছে।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

+
বৰ্ষ
শীৰ্ষক
চৰিত্ৰ
টোকা
ৰেফাৰেন্স
২০১৬

শ্বকাৰ্ছ

ডিজনি+ হটষ্টাৰ ৱেব ধাৰাবাহিক

২০১৬

ডেজ অফ টাফ্ৰী
প্ৰিয়া

২০১৬–২০১৯

এ.আই.এচ.এইচ.এ মাই ভাৰ্চুৱেল গাৰ্লফ্ৰেণ্ড
এ.আই.এচ.এইচ.এ
আৰে ৱেব ধাৰাবাহিক

২০১৬–২০২০

ফ’ৰ ম’ৰ শ্বটছ প্লীজ!
মাইৰা
৪টা খণ্ড

২০১৯

ঝুঠা কহি কা
ৰিয়া মেহতা

২০২১

আপকে কমৰে মে কোই ৰহতা হে
তৰুণী
এমএক্স প্লেয়াৰ ৱেব ধাৰাবাহিক

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বৃটিছ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
বালামণি আম্মা

নালাপাত বালামণি আম্মা (; জন্ম: ১৯ জুলাই ১৯০৯ – মৃত্যু: ২৯ ছেপ্টেম্বৰ ২০০৪) মালয়ালম ভাষাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় কবি। তেওঁ মহাদেৱী বৰ্মাৰ সমসাময়িক আৰু বিংশ শতিকাৰ বিখ্যাত আৰু বিশিষ্ট মালয়ালম কবিসকলৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল। আম্মা (মাডাৰ), মুতাছী (গ্ৰেণ্ডমাডাৰ), মাড়ুৱিন্তে কথা (দ্য ষ্ট’ৰি অৱ দ্য এক্স) আদি তেওঁৰ কিছু উল্লেখযোগ্য সৃষ্টিকৰ্ম।বালামণি আম্মাই প্ৰায় পাঁচশতকৈও অধিক কবিতা লেখিছে। মালয়ালম ভাষাৰ এগৰাকী অন্যতম শক্তিশালী কবি হোৱা বাবে তেওঁক মালয়ালম সাহিত্যৰ মাতৃ আখ্যা দিয়া হয়।

আম্মা মালায়ালম লেখক এন নাৰায়ণ মেননৰ ভতিজাক আছিল। তেওঁৰপৰা প্ৰাপ্ত শিক্ষা আৰু তেওঁৰ দ্বাৰা লিখিত কিতাপবোৰে আম্মাক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছিল। মামাকৰপৰা পোৱা অনুপ্ৰেৰণাই তেওঁক এগৰাকী দক্ষ কবি ৰূপে পৰিচিতি লভাত সহায় কৰিছিল। নালাপাত হাউচৰ আলমাৰীৰ পৰা কিতাপ নিৰ্বাচনৰ সময়ত তেওঁ বিশিষ্ট মালায়ালম কবি ভি নাৰায়ণ মেননৰ কিতাপসমূহৰ সৈতে পৰিচয় হোৱাৰ সুযোগ পাইছিল। মেননৰ শৈলী আৰু সৃজনশীলতাৰ দ্বাৰা আম্মা ইমানেই প্ৰভাৱিত হৈছিল যে তেওঁ হৈ উঠিছিল আম্মাৰ প্ৰিয় কবি।

তেওঁ তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্মৰ বাবে পদ্মভূষণ (১৯৮৭), সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, সৰস্বতী সন্মান আদিকে ধৰি অলেখ বিখ্যাত সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছে। তেওঁ সাহিত্যকাৰ কমলা সুৰইয়া ওৰফে কমলা দাসৰ মাতৃ।

২০০৯ চনটো বালামণি আম্মাৰ জন্ম শতবৰ্ষ ৰূপে পালন কৰা হৈছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

১৯০৯ চনৰ ১৯ জুলাইত তেওঁ নালাপত নাৰায়ণ মেনন আৰু কবি বল্লথল নাৰায়ণ মেননৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল।

১৯ বছৰ বয়সত আম্মাই ভি এম নায়াৰক বিয়া কৰায়, যি প্ৰথমে বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত মালায়ালম বাতৰি কাকত ‘মাতৃভূমি’ৰ পৰিচালন সঞ্চালক আৰু পৰিচালন সম্পাদক আৰু পিছলৈ এটা অট’মোবাইল কোম্পানীৰ বিষয়া ৰূপে কাম কৰিছিল।.স্বামীৰ সৈতে থাকিবলৈ বিয়াৰ পিছত বালামণি কলকাতালৈ যায়। ১৯৭৭ চনত ভি এম নায়াৰৰ মৃত্যু হয়।

পাঁচ বছৰ আলঝেইমাৰ ৰোগত ভোগাৰ পিছত , ২০০৪ চনৰ ২৯ ছেপ্টেম্বৰত বালামণি আম্মাৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ পিছত সম্পূৰ্ণ ৰাজ্যিক সন্মানেৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন হয়।

কবিতা

বালামণি আম্মাৰ বিশখনতকৈও অধিক কাব্য সংকলন, বহুখিনি গদ্য আৰু অনুবাদ প্ৰকাশ হৈছে। তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা “কপ্পুকাই” ১৯৩০ চনত প্ৰকাশ হৈছিল।

কাব্য সংকলন

কুদুম্বিনী (১৯৩৬)
Dharmamargathil (১৯৩৮)
Sthree Hridayam (১৯৩৯)
Prabhankuram (১৯৪২)
Bhavanayil (১৯৪২)
Oonjalinmel (১৯৪৬)
কলিকত্তা (১৯৪৯)
Velichathil (১৯৫১)
Avar Paadunnu (১৯৫২)
প্ৰণামম (১৯৫৪)
লোকন্তৰঙ্গলিল (১৯৫৫)
স্বপ্নম (১৯৫৮)
মুতাছি (১৯৬২)
Mazhuvinte Katha (১৯৬৬)
Ambalathilekku (১৯৬৭)
Nagarathil (১৯৬৮)
Veyilaarumbol (১৯৭১)
Amruthamgamaya (১৯৭৮)
সহপড়িকাল(১৯৭৯)
সন্ধ্যা (১৯৮২)
নৈবেদ্যম (১৯৮৭)
Mathruhridayam (১৯৮৮)
টু মাই ড’টাৰ (মালয়ালম)
Kulakkadavil
মহাবীৰা

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

‘মুতাছি’ কাব্য সংকলনৰ বাবে কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, (১৯৬৩)

স্মৰণ

আম্মাৰ স্মৃতিত কোচি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ মহোৎসৱ সমিতিয়ে প্ৰতিবছৰে মালয়ালম ভাষাৰ কোনো এজন সাহিত্যিকক 'বালামণি আম্মা পুৰস্কাৰ' প্ৰদান কৰে। এই সন্মানৰ অংশ ৰূপে নগদ ২৫ হাজাৰ টকা, এটি স্মাৰক আৰু এখন সন্মানীয় বস্ত্ৰ প্ৰদান কৰা হয়। বৰ্তমানলৈকে সুগত কুমাৰী, এম লীলাৱতী, অক্কিতম অচ্যুতম নম্বুথিৰী, কোবিলন, কক্কানাদন, বিষ্ণু নাৰায়ণন নম্বুতিৰী, চি ৰাধাকৃষ্ণণ, এম পি বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ, য়ুচুক আলি কেশৰী আৰু পি বলচলাই এই সন্মান লাভ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মালয়ালম ভাষাৰ কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মালায়ালম ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
সাৰলা দাস

সাৰলা দাস (ওড়িয়া: ସାରଳା ଦାସ, ইংৰাজী: Sarala Dasa, জন্মনাম: সিদ্ধেশ্বৰ পৰিড়া) আছিল ওডিয়া সাহিত্যৰ ১৫শ শতিকাৰ এজন খ্যাতনামা কবি আৰু পাণ্ডিত। তেওঁ সাৰলা মহাভাৰত, বিলংকা ৰামায়ণ আৰু চণ্ডী পুৰাণ নামৰ তিনখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। তেওঁ ওডিয়া ভাষাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পুথি ৰচনা কৰা সাহিত্যিক, সেয়ে তেওঁক ওড়িয়া ভাষাৰ আদিকবি বুলি সন্মানিত কৰা হয়। ওডিয়া সাহিত্যৰ আধাৰভূমি হিচাপে তেওঁৰ কৰ্মই পৰৱৰ্তী পঢ়ুৱৈ আৰু লেখকসকলৰ বাবে এখন স্থায়ী জ্ঞানভঁৰাল গঠন কৰিছে।

জীৱনী

সাৰলা দাসৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ বিষয়ে সঠিকভাৱে জনা নাযায়। তেওঁ গজাপতি ৰজা কপিলেন্দ্ৰ দেৱৰ সমসাময়িক আছিল। যদিও তেওঁৰ জন্মৰ তাৰিখ সঠিকভাৱে নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি, তথাপি তেওঁক খ্ৰীষ্টীয় ১৫ শতিকাৰ বুলি ধৰিব পাৰি। জগতসিংপুৰ জিলাৰ তন্তুলীয়াপদত কনকপূৰা নামেৰে জনাজাত কনকাৱতী পতনা নামৰ এখন গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। সাৰলা দাস চাছা সম্প্ৰদায়ৰ আছিল।

সাৰলা দাসৰ কোনো সংগঠিত প্ৰাথমিক শিক্ষা নাছিল, আত্মশিক্ষাৰ জৰিয়তে তেওঁ যিখিনি অৰ্জন কৰিছিল তাক ভক্তি আৰু প্ৰেৰণাৰ দেৱী সাৰলাৰ কৃপাত বুলি কোৱা হৈছিল। যদিও তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক নাম সিদ্ধেশ্বৰ পৰিড়া, পিছলৈ তেওঁক সাৰলা দাস বুলি জনা যায়। (দাস উপাধিৰ অৰ্থ হ’ল কোনো বিশেষ দেৱতা বা দেৱীৰ দাস। জনবিশ্বাসমতে, সিদ্ধেশ্বৰে ল’ৰা অৱস্থাত এসময়ত পিতৃৰ পথাৰত হাল বাই ইমানেই সুৰীয়াকৈ গান গাইছিল যে দেৱী সাৰলাই ৰৈ তেওঁৰ গীত শুনি তেওঁক সুন্দৰ কবিতা ৰচনা কৰাৰ শক্তিৰে সজ্জিত কৰিছিল।

তেওঁৰ মহাভাৰতত তেওঁ ওড়িশাৰ গজাপতি ৰজাৰ সেনাবাহিনীত সৈনিক হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ কেইবাটাও ইংগিত পোৱা যায়।

তেওঁৰ জীৱনকালৰ সময়ছোৱাক ওড়িয়া সাহিত্যৰ মধ্যযুগীয় যুগ বুলি জনা যায়।

সাহিত্য কৰ্ম

সাৰলা দাস মূলতঃ সাৰলা মহাভাৰত, বিলংক ৰামায়ণ আৰু চণ্ডী পুৰাণৰ বাবে বিখ্যাত। এই তিনিখন গ্ৰন্থৰ উপৰিও তেওঁ লক্ষ্মী নাৰায়ণ বাছনিকা গ্ৰন্থও লিখিছিল।

যদিও সাৰলা দাসে ওড়িয়া মহাভাৰত লিখাৰ ক্ষেত্ৰত সংস্কৃত মহাভাৰতৰ মূল ৰূপৰেখা অনুসৰণ কৰিছিল, তথাপি তেওঁ অসংখ্য বিচ্যুতি ঘটাইছিল আৰু ইয়াৰ লগত নিজৰ সৃষ্টিৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ জনা বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে যোগ কৰিছিল। চূড়ান্ত ৰূপত সৰল দাসৰ মহাভাৰত ৰামায়ণৰ আধাৰত কালিদাসৰ ৰঘুবংশৰ সাদৃশ্যপূৰ্ণ এক নতুন সৃষ্টি।

সংস্কৃত সাহিত্যত দিয়া মহিষাসুৰক (মহিষৰ মূৰৰ অসুৰ) দেৱীয়ে হত্যা কৰাৰ সুপৰিচিত কাহিনীৰ আধাৰত চণ্ডী পুৰাণখন ৰচনা কৰা হৈছিল যদিও ইয়াতো ওড়িয়া কবিয়ে কেইবাটাও বিন্দুত মূলৰপৰা বিচ্যুতি ঘটাইছিল। তেওঁৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ বিলংক ৰামায়ণ হ'ল ৰাম আৰু হাজাৰটা মূৰৰ ৰাৱণৰ যুদ্ধৰ কাহিনী।

তেওঁ কবিতাবোৰ দণ্ডী ছন্দত ৰচনা কৰিছিল। সাৰলা দাসৰ পদ্য সহজ, সংগীতময় আৰু অকৃত্ৰিম। কাব্যিক উদ্দেশ্যত কথিত শব্দ প্ৰয়োগ কৰি তেওঁৰ লেখা সংস্কৃতকৰণৰপৰা মুক্ত কৰিছিল।

সকলোৱে বুজিব পৰা ভাষাত ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি ওড়িশাত সাধাৰণ জনতাৰ বাবে উপলব্ধ কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰবল ধৰ্মীয় উদ্যমেৰে প্ৰেৰণা যোগাইছিল। তেওঁ নিজৰ কবিতাসমূহ "মানুহৰ" সুবিধাৰ্থে ৰচনা কৰা বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Adikabi Sarala Das
About Sarala das mahabharat

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ওড়িয়া কবি
অ (বঙালী)

অ (বঙালী লিপিত অ) বঙালী স্বৰবৰ্ণমালাৰ প্ৰথম আখৰ। ই এক স্বৰবৰ্ণ, অৰ্থাৎ এই আখৰ উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত বাধিত নহয়।

এই স্বৰবৰ্ণৰ স্বৰচিহ্ন

ব্যঞ্জনবৰ্ণ যেনে ক, খ, গৰ সৈতে এই বৰ্ণ যংযুক্ত হৈ থাকে। সেয়ে এই বৰ্ণ স্বৰবৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে কোনো অন্য চিনৰ প্ৰয়োগ নহয়। যেনে ক্‌+অ=ক।

'অ'ৰে আৰম্ভ শব্দ

অমৰ
অসম

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী বৰ্ণমালা
শ্ৰেণী:স্বৰবৰ্ণ
ৰয়টাৰ্ছ

ৰয়টাৰ্ছ হৈছে থমচন ৰয়টাৰৰ মালিকানাধীন এক আন্তৰ্জাতিক সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান। এই প্ৰতিষ্ঠানে, সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ প্ৰায় ২০০ খন বিভিন্ন ঠাইত প্ৰায় ২,৫০০ সাংবাদিক আৰু ৬০০ ফটো সাংবাদিকক নিযুক্তি দিছে। ৰয়টাৰ্ছ বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ সংবাদ সংস্থা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান
লাইলা তয়বজী

লাইলা তয়বজী (; জন্ম: ২ মে' ১৯৪৭) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, ডিজাইনাৰ, লেখিকা আৰু শিল্পকৰ্মী। ভাৰতত পৰম্পৰাগত শিল্পকৰ্মৰ পুনৰুজ্জীৱনৰ বাবে কাম কৰা দিল্লীস্থিত বেচৰকাৰী সংস্থা দস্তকাৰ ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক। ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। তেওঁ আইচিএছৰ প্ৰয়াত বদৰুদ্দিন তয়বজীৰ কন্যা, যি এজন জ্যেষ্ঠ ভাৰতীয় চৰকাৰী কৰ্মচাৰী আৰু কূটনীতিবিদ আছিল।

জীৱনী

লাইলাৰ জন্ম হৈছিল দিল্লীত ১৯৪৭ চনৰ ২ মে'ত এজন ভাৰতীয় চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ ঘৰত তেওঁৰ চাৰিটা সন্তানৰ ভিতৰত এজনী আছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক স্কুলীয়া শিক্ষা বিদেশৰ স্কুল আৰু ডেৰাডুনৰ ৱেলহাম গাৰ্লছ স্কুলত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বদোদৰাৰ এম এছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সূক্ষ্ম কলা অনুষদত শিল্পৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখে।
প্ৰথমে ৩ মাহৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা এচাইনমেণ্টটো ছমাহলৈ দীঘলীয়া হৈ পৰিল। কুচৰ পৰা উভতি আহি লাইলায়ে তাজ খাজানা নামৰ তাজ গ্ৰুপ অৱ হোটেলছৰ দ্বাৰা পৰিচালিত বিলাসী জীৱনশৈলীৰ দোকানৰ শৃংখলত ব্যৱসায়ী হিচাপে কাম কৰে,
ভাৰতীয় কলা আৰু শিল্পকৰ্মৰ ব্যৱসায়। কিন্তু ক্ষুদ্ৰ গ্ৰাম্য শিল্পীসকলক মূলসুঁতিৰ খুচুৰা শৃংখলৰ পৰা উপকৃত আৰু বহনক্ষম অংশ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ অসুবিধাৰ বাবে লাইলায়ে শিল্পী আৰু চহৰীয়া ক্ৰেতাৰ মাজত সেতু হিচাপে কাম কৰিব পৰা এটা সংস্থা আৰম্ভ কৰাৰ ধাৰণা দিলে। ৰ লেখক, পছন্দৰ ভিত্তিত অবিবাহিত তেওঁ দিল্লীত থাকে, দস্তকাৰৰ অধ্যক্ষ হিচাপে তেওঁৰ আন্ধেৰিয়া মধ কাৰ্যালয়ত শিল্পকৰ্ম আৰু শিল্পকৰ্মীৰ হৈ ডিজাইন, লিখক আৰু ভাষণ দিয়ে। এঘাৰ বছৰৰ পাছত ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী, চতুৰ্থ–সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
তেওঁ NIFT লাইফটাইম এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড আৰু চিষ্টি হাৰমনি বঁটা। ৰেকৰ্ড আৰু কৃতিত্বৰ ভাৰতীয় ভঁৰাল লিমকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ য়ে ২০১৪ চনত লাইলা ত্যবজীক বছৰৰ ব্যক্তি হিচাপে নামকৰণ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ইলাভেনিল মীনা কন্দস্বামী

ইলাভেনিল মীনা কন্দস্বামী (জন্ম ১৯৮৪) ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ চেন্নাইৰ এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, কল্পকাহিনী লেখক, অনুবাদক আৰু সমাজকৰ্মী।

উদ্ধৃতি

প্ৰেম অন্ধ নহয়, কেৱল ভুল ঠাইত দেখা যায়।
মাৰপিটত লাজ নাই, ধৰ্ষণতো নাই। লাজ কেৱল আদালতত থিয় দিবলৈ কোৱাত।

মোৰ বাবে স্মৃতিগ্ৰন্থ মানে এজন ব্যক্তিৰ জীৱন কাহিনী; যদি মই মোৰ প্ৰকৃত জীৱন কাহিনী লিখোঁ, তেন্তে এই গোটেই বিবাহ প্ৰক্ৰিয়াক মই এটা পাদটীকাত সংক্ষিপ্ত কৰিম।
উপন্যাসখন কাৰ? মই এটা বেলেগ বাস্তৱৰ বিষয়ে লিখিছোঁ, গতিকে মোৰ বাস্তৱৰ লগত কাহিনীটো খাপ খুৱাই গঢ় দিব লাগিব।আপুনিও একে কাম কৰিব নিবিচাৰে৷ কৰা কামটো কৰিবলৈ মন নাযায়৷ ৰিস্ক ল’বলৈ হ’লে আপুনি এতিয়াও একেবাৰে মাৰ্জিনত থকাটো প্ৰয়োজন। মই যি কৰিব বিচাৰোঁ তাকেই কৰি আছোঁ।

উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
হালধি কুমকুম

হালধি কুমকুম বা হালধি কুমকুম অনুষ্ঠান হৈছে ভাৰতৰ এক সামাজিক অনুষ্ঠান য'ত বিবাহিত মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ বিবাহিত মৰ্যাদাৰ প্ৰতীক হিচাপে হালধি আৰু কুমকুম (ভাৰ্মিলিয়ন পাউডাৰ) বিনিময় কৰে আৰু তেওঁলোকৰ স্বামীসকলৰ দীৰ্ঘ জীৱন বিচাৰে।

এই অনুষ্ঠানটো পশ্চিম ভাৰতীয় ৰাজ্য মহাৰাষ্ট্ৰ, কৰ্ণাটক, গুজৰাট, ৰাজস্থান আৰু গোৱাত বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়। তামিলনাডুত, ইয়াক আদিপেৰুক্ককু আকা আদি মৌচমী মহোৎসৱ হিচাপে পালন কৰা হয় আদি মাহৰ ১৮ তাৰিখে (জুলাইৰ মাজভাগৰ পৰা আগষ্টৰ মাজভাগলৈ) উদযাপন কৰা এক হিন্দু-তামিল উৎসৱ। বিবাহিত মহিলাসকলে বন্ধু, আত্মীয় আৰু নতুন চিনাকিসকলক আনন্দ আৰু আমোদৰ পৰিৱেশত সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। এনে সময়ত, মিঠাই, ফুল, বাদামৰ লগতে নাৰিকল আদি বিতৰণ কৰে। জলপানবোৰৰ ভিতৰত হৈছে কৈৰিচে পাহে (কেঁচা আমৰ ৰস) আৰু ভতলি ডাল।

এই অনুষ্ঠানটো শুক্ৰবাৰে শাওণ, দিৱালী আৰু সংক্ৰান্তি মাহৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
বদ্ৰী টেইমোৰতাছ

বদ্ৰী টেইমোৰতাছ (১২৮৭-১৩৭৪ S.H) ইৰাণৰ প্ৰথম মহিলা দন্ত চিকিৎসক আৰু ইৰাণত তেওঁক "দন্ত চিকিৎসাৰ মাতৃ" বুলি কোৱা হয়।

তেওঁ ইৰাণৰ চেমনান অঞ্চলৰ কালপুছ গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল

জীৱনী

১৯০৮ চনত মাছহাদত এটা প্ৰভাৱশালী ইৰাণী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা বদ্ৰী আছিল ইৰানৰ পহ্লৱী বংশৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ৰ দ্বিতীয় শক্তিশালী ৰাজনৈতিক ব্যক্তিত্ব আব্দলহোছেইন টেইমোৰতাছৰ ভগ্নী। ১৯২০ চনৰ শেষৰফালে তেওঁক বেলজিয়ামলৈ পঠিওৱা হয় আৰু দন্ত চিকিৎসা বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে।

দন্ত চিকিৎসা বিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক হোৱাৰ পিছত মানৱীয় কাম হাতত ল’বলৈ বেলজিয়াম কংগোলৈ যোৱাৰ কথা ভাবিছিল বুলি অনুমান কৰা হৈছে। কিন্তু ১৯৩২ চনত তেওঁৰ ভাতৃ আব্দলহোছেইন টেইমোৰতাছৰ অনুগ্ৰহৰপৰা বঞ্চিত হোৱাৰ ফলত তেওঁ ইৰাণলৈ উভতি যায় য'ত টেইমোৰতাছৰ পত্নী আৰু সন্তানৰ সৈতে তেওঁ আঠ বছৰ ধৰি গৃহবন্দী আৰু খোৰাছানৰ পৰিয়ালটোক দূৰৈৰ ইষ্টেটলৈ দিয়া নিৰ্বাসন সহ্য কৰিবলগীয়া হয়। ১৯৪১ চনত ৰেজা শ্বাহে পদত্যাগ কৰাৰ লগে লগে সাধাৰণ ক্ষমা অনুসৰি সকলো ৰাজনৈতিক বন্দীক মুকলি কৰি দিয়া হয় আৰু বদ্ৰী টেইমোৰতাছে মাছাদলৈ গুচি যায় আৰু তাতেই তেওঁ দন্ত চিকিৎসা আৰম্ভ কৰে।

১৯৬৫ চনত তেওঁ আৰু ইছমাইল ছণ্ডুজীয়ে মাছহাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ডেণ্টিষ্ট্ৰি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৮৯ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে (১৩৬৮ এছ.এইচ), আৰু ১৯৯৫ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। দন্ত চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ পুথি প্ৰকাশ কৰিছিল, তাৰ ভিতৰত "দাহান পেজেস্কি" (Oral Medicine = Les Affections de la Cavite Buccale) পাঠ্যপুথিখন আছিল অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

মছহাদৰ পৱিত্ৰ সমাধি (ছাহনে আজাদী)ত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হয়। মাছহাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ডেণ্টিষ্ট্ৰিৰ পুথিভঁৰালটোৰ নাম তেওঁৰ সন্মানত তেওঁৰ নামলৈ সলনি কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা দন্ত চিকিৎসক
সৰৱজিৎ সিং

সৰৱজিৎ সিং (জন্ম: ১৯৬৪ - মৃত্যু: ২ মে’,২০১৩) পাকিস্তান উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত এগৰাকী ভাৰতীয় নাগৰিক। পাকিস্তান চৰকাৰে মঞ্জিত সিং হিচাপে সৰৱজিৎ সিঙক দোষাৰোপ কৰিছিল আৰু ১৯৯০ চনত লাহোৰ আৰু ফেইচলবাদ চহৰত সংঘটিত এলানি ধাৰাবাহিক বিস্ফোৰণৰ বাবে জগৰীয়া কৰি কাৰাবন্দী কৰি ৰাখিছিল। বহুদিন ধৰি লাহোৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰাধীন হৈ থকা সৰৱজিৎ সিঙৰ বন্দীত্বৰ ঘটনাটো পিছলৈ পাকিস্তান উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰা হয় আৰু ন্যায়ালয়ে ১৯৯১ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰৰ চোৰাংচোৱা আৰু বোমা বিস্ফোৰণৰ ঘটনাত জড়িত অভিযোগত মৃত্যুদণ্ড ঘোষণা কৰে। অৱশ্যে সৰৱজিৎ সিঙৰ মৃত্যুদণ্ড পাকিস্তান চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা অহৰহ হেঁচাৰ ফলতহে ঘোষণা কৰা হৈছিল বুলি অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে। মল্লযুঁজ কৰি ভালপোৱা সৰৱজিতৰ দুৰ্লভ প্ৰজাতিৰ পাৰ চৰাই পোহপাল কৰাৰো চখ আছিল।গাঁৱত অইন খেতিয়কৰ পথাৰত খেতি কৰি পৰিয়াল চলোৱা সৰৱজিতৰ পত্নীৰ নাম আছিল সুখপ্ৰীত কৌৰ। লাহোৰৰ কোট লাখপত জেলত বন্দী হৈ থকা কালচোৱাত সৰৱজিতে পত্নীলৈ লিখা কিছুমান চিঠিত ৰাজেশ খান্নাৰ চিনেমাৰ গীতৰ কলি আওৰাইছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰপ্ৰেমী মনটোৰ উমান পোৱা যায়।
সেইসময়তে বলজিন্দৰ কৌৰ নামেৰে অন্য এগৰাকী মহিলাই সৰৱজিৎ সিঙৰ প্ৰকৃত ভগ্নী তেওঁ বুলি দাবী কৰি বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁৰ মতে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোত মুঠ সন্তান দহজন আৰু সৰৱজিৎ তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ তৃতীয় সন্তান; দলবীৰ কৌৰ তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সদস্য নহয়। সৰৱজিৎ সিঙৰ পৰিয়ালৰ সৈতে ১৯৮৯ চনতহে দলবীৰ কৌৰ চিনাকি হৈছিল বুলি তেওঁ অভিযোগ আনে। তেওঁ এইবুলিও দাবী কৰে যে সৰৱজিৎ সিঙৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ ঘটনাটোৰ পিছত বহুলোকে ভুৱা জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈকে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সৈতে জড়িত হ’ব বিচাৰিছে। কিন্ত্ত পৰিয়ালৰ লোকসকলে সৰৱজিতৰ মুক্তিৰ বাবে যুঁজ দিয়াৰ সময়ত তেওঁলোকক সহায় কৰোঁতা কোনো নাছিল। দলবীৰ কৌৰে এই ঘটনাত কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ নকৰি কয় যে তেওঁ প্ৰয়োজন হ’লে ডিএনএ পৰীক্ষাৰ বাবেও সাজু। সৰৱজিৎ সিঙৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁক মুখাগ্নি কৰাৰ পৰা দুই ভাতৃ চৰণজিৎ আৰু হৰভজনক গাঁওবাসীয়ে বাধা প্ৰদান কৰে।

সৰৱজিৎ সিঙৰ গ্ৰেপ্তাৰ

সৰৱজিৎ সিঙক ভাৰত-পাকিস্তান সীমান্তবৰ্তী কাচোৰ এলেকাত পাকিস্তানী ৰেঞ্জাৰে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰাই

ৰাই (Secale cereale) হৈছে একপ্ৰকাৰ শস্য। ইয়াক মূলতঃ পূব আৰু উত্তৰ ইউৰোপৰ পৰা ৰাছিয়ালৈকে খেতি কৰা হয়। এই শস্য ঠাণ্ডা বতৰৰ অঞ্চলবোৰত উপযোগী; ইয়াৰ জোৰদাৰ বৃদ্ধিয়ে অপতৃণ দমন কৰে আৰু বছৰৰ আৰম্ভণিতে জীৱ-জন্তুৰ বাবে প্ৰচুৰ খাদ্যৰ যোগান ধৰে। ই ঘেঁহু আৰু যৱ জাতীয় শস্য। ৰাই শস্যৰ পৰা ৰুটি, বিয়েৰ, ৰাই হুইস্কি আৰু পশু খাদ্য তৈয়াৰ কৰা হয়৷ ইউৰোপত বিশ্বৰ প্ৰায় আধা ৰাই উৎপাদন হয়।

ইউৰোপীয় লোককথাত Roggenwolf ("ৰাই পহু") হ'ল মাংসভোজী দানৱ বা Feldgeist.

বিৱৰণ

ৰাই হৈছে বীজৰ বাবে খেতি কৰা ওখ ঘাঁহ জাতীয় শস্য; ই বাৰ্ষিক বা দ্বিবাৰ্ষিক হ'ব পাৰে। পৰিৱেশৰ অৱস্থা আৰু বৈচিত্ৰ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াৰ উচ্চতা ১ৰ পৰা ৩ মিটাৰ (৩ ফুট ৩ ইঞ্চিৰ পৰা ৯ ফুট ১০ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত হয়। ইয়াৰ পাতবোৰ নীলা-সেউজীয়া, দীঘল আৰু জোঙা। বীজবোৰ প্ৰায় ৭ৰ পৰা ১৫ চেণ্টিমিটাৰ (২.৮ৰ পৰা ৫.৯ ইঞ্চি) দীঘল বক্ৰ মূৰ বা ডাল এটাত কঢ়িয়াই নিয়া হয়। মূৰটো বহুতো ডালৰে গঠিত, যিবোৰৰ প্ৰতিটোতে দুটা সৰু সৰু ফুল থাকে; স্পাইকলেটবোৰ মূৰৰ ওপৰলৈ বাওঁ আৰু সোঁফালে পৰ্যায়ক্ৰমে থাকে।

কৃষি

মধ্যযুগৰ পৰাই মধ্য আৰু পূব ইউৰোপত মানুহে ৰাইৰ খেতি ব্যাপকভাৱে কৰি আহিছে৷ ই ফ্ৰান্স-জাৰ্মানী সীমান্তৰ পূব আৰু হাংগেৰীৰ উত্তৰত থকা বেছিভাগ অঞ্চলতে মূলতঃ ৰুটি প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে শস্য হিচাপে কাম কৰে। দক্ষিণ ইউৰোপত ইয়াৰ খেতি প্ৰান্তীয় ভূমিত কৰা হৈছিল।

ৰাইৰ ভৌতিক ধৰ্মই চূড়ান্ত খাদ্য সামগ্ৰীৰ বৈশিষ্ট্য যেনে বীজৰ আকাৰ, পৃষ্ঠভাগ, আৰু ছিদ্ৰতা আদিত প্ৰভাৱ পেলায়। বীজৰ পৃষ্ঠভাগৰ ক্ষেত্ৰফল শুকান আৰু তাপ সঞ্চাৰণৰ সময়ৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে সম্পৰ্কিত। সৰু বীজত তাপ সঞ্চাৰণ বৃদ্ধি পায়, যাৰ ফলত শুকোৱাৰ সময় কম হয়। কম ছিদ্ৰযুক্ত বীজ শুকুৱা প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত অধিক লাহে লাহে পানী হেৰুৱায়।

নেমাটোড Ditylenchus dipsaci আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ তৃণভোজী পোককে ধৰি কীট-পতংগই ৰাইৰ বৃদ্ধিৰ ওপৰত গুৰুতৰ বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।

উৎপাদন আৰু ব্যৱহাৰ

ৰাই প্ৰধানকৈ পূব, মধ্য আৰু উত্তৰ ইউৰোপত খেতি কৰা হয়। মূল ৰাই বেল্টটো উত্তৰ জাৰ্মানীৰ পৰা পোলেণ্ড, ইউক্ৰেইন আৰু পূবলৈ গৈ মধ্য আৰু উত্তৰ ৰাছিয়ালৈকে বিস্তৃত। উত্তৰ আমেৰিকা, আৰ্জেণ্টিনাসহ দক্ষিণ আমেৰিকা, ওচেনিয়া (অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ড), তুৰস্ক আৰু উত্তৰ চীনতো ৰাই খেতি কৰা হয়। ১৯৯২ চনৰ পৰা উৎপাদক দেশবোৰৰ অধিকাংশতেই ৰাইৰ উৎপাদন হ্ৰাস পাইছে; উদাহৰণস্বৰূপে, ৰাছিয়াত ৰাইৰ উৎপাদন ১৯৯২ চনত ১৩.৯ মেট্ৰিক টনৰ পৰা ২০২২ চনত ২.২ মেট্ৰিক টনলৈ হ্ৰাস পায়।
! ২০২০ আৰু ঘেঁহুৰ ৰপ্তানি আছিল ৩০.১ বিলিয়ন ডলাৰ।

পোলেণ্ডে প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে সৰ্বাধিক ৰাই খায় (২০০৯ চনত ), তাৰ পাছতে নৰ্ডিক আৰু বাল্টিক দেশসমূহ আহে। ইউৰোপীয় সংঘত সাধাৰণতে প্ৰতিজন ব্যৱহাৰকাৰীৰ বাবে ৰাই খোৱা হয়। সমগ্ৰ বিশ্বত জনমূৰিৰ ভিত্তিত মাথোঁ ৰাই খোৱা হয়।

হাইব্ৰিডৰ উৎপাদন

১৯ শতিকাৰ পৰা জাৰ্মানী আৰু স্কটলেণ্ডত উদ্ভিদ প্ৰজননকাৰীসকলে, বিশেষকৈ ১৯৫০ চনৰ পৰা ঘেঁহু আৰু ৰাইৰ উত্তম গুণসম্পন্ন সংকৰ শস্য প্ৰস্তুত কৰিবলৈ কাম কৰিছিল, যাক বৰ্তমান ট্ৰাইটিকেল বুলি কোৱা হয়। আধুনিক ট্ৰাইটিকেলবোৰ ছটা ক্ৰম’জমৰ গোটৰ সৈতে হেক্সাপ্লয়ড; বছৰি লাখ লাখ টন শস্য উৎপাদন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

খাদ্য আৰু পানীয় হিচাপে ব্যৱহাৰ

লোকবিশ্বাস

ইউৰোপীয় লোককথাত Roggenwolf ("ৰাই পহু") এটা মাংসভোজী দানৱ বা Feldgeist, এটা পহুৰ দৰে আকৃতিৰ এটা ক্ষেত্ৰ আত্মা। ৰগেনউলফে শিশু চুৰি কৰি খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। শেষৰ শস্যৰ মূৰবোৰ প্ৰায়ে কৃষি আত্মাৰ বাবে বলিদান হিচাপে নিজৰ ঠাইত এৰি দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শস্য
সাক্ষী মালিক

সাক্ষী মালিক (; জন্ম: ৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা মল্লযোদ্ধা। তেওঁ সাধাৰণতে মহিলাৰ ৫৮ কেজি ফ্ৰী ষ্টাইল শ্ৰেণীত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। তেওঁ গ্লাছগ'ত অনুষ্ঠিত ২০১৪ কমনৱেলথ গেমচত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। তদুপৰি তেওঁ ২০১৪ ৱৰ্ল্ড ৰেচিলিং চেম্পিয়নশ্বিপত মহিলাৰ ফ্ৰী ষ্টাইল শাখাত ৬০ কেজি শ্ৰেণী শাখাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তাত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

সাক্ষী ২০১৬ চনৰ ৰিঅ' অলিম্পিকৰ মহিলা মল্লযোদ্ধৰ ৫৮kg ফ্ৰীষ্টাইল শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। তেওঁ অলিম্পিকৰ মল্লযোদ্ধ শাখাত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আৰু অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা চতুৰ্থ গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯২ চনত হাৰিয়ানাৰ ৰোহতাক জিলাৰ মখৰা গাঁৱত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ সুখবীৰ এজন দিল্লী পৰিবহণ নিগমৰ বাছ কংডাক্টৰ আৰু মাতৃ সুদেশ মালিক স্থানীয় অংগণবাৰী কেন্দ্ৰৰ চুপাৰভাইচাৰ। তেওঁৰ পিতৃৰ মতে সাক্ষীয়ে তেওঁৰ ককাক মল্লযোদ্ধা বাদহলো ৰামৰ পৰা মল্লযোদ্ধ খেলাৰ প্ৰেৰণা পাইছিল। ১২ বছৰ বয়সত ৰোহতাকৰ চটো ৰাম ষ্টেডিয়ামৰ আখৰত ঈশ্বৰ দহিয়াৰ ওচৰত তেওঁ মল্লযোদ্ধৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক আৰু তেওঁ সাধাৰণতে নাৰীয়ে নেখেলা খেল খেলাৰ বাবে স্থানীয় লোকৰ ৰোষত পৰিছিল

কৰ্মজীৱন

আন্তৰ্জাতিক প্ৰেক্ষাপটত এগৰাকী মল্লযোদ্ধা হিচাপে মালিকেৰ প্ৰথম সাফল্য আছিল ২০১০ চনৰ জুনিয়ৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত ৫৮ কেজি ফ্ৰীষ্টাইল ইভেণ্টত ব্ৰঞ্জ পদক।

২০১৪ বিশ্ব মল্লযোদ্ধ চেম্পিয়নশ্বিপ

উজবেকিস্তানৰ তাচখন্দত অনুষ্ঠিত বিশ্ব মল্লযোদ্ধ চেম্পিয়নশ্বীপত সাক্ষী ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১০ ছেপ্তেম্বৰ ২০১৪ তাৰিখে ১৬ জনৰ পৰ্বত তেওঁ চেনেগালৰ আন্তা পামবেউৰ বিৰুদ্ধে ৪-১ ব্যৱধানত জয়ী হয়। কিন্তু পিছৰ ৰাউণ্ডত তেওঁ ফিনলেণ্ডৰ প্ৰেত্ৰা মেৰিট ওলিৰ হাতত ১ - ৩ ব্যৱধানত পৰাজয় বৰণ কৰে।

২০১৫ ছিনিয়ৰ এছিয়ান মল্লযোদ্ধ চেম্পিয়নশ্বিপ

৯ মে ২০১৫ চনত কাতাৰৰ দোহাত আৰম্ভ হোৱা চিনিয়ৰ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত ৬০ কেজি শ্ৰেণীত সাক্ষীয়ে পাঁচটা ৰাউণ্ড প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। তাৰে ভিতৰত দুটাত পৰাজয় আৰু তিনিটাত জয়লাভ কৰি তেওঁ ব্ৰঞ্জ পদক লাভ কৰে। প্ৰথম ৰাউণ্ডত সাক্ষী চীনৰ লিও জিওজুনেৰ মুখোমুখি হয় আৰু ৪ - ৫ ব্যৱধানত পৰাজিত কৰে। দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত তেওঁ মংগোলিয়াৰ তুনগালাগক ১৩-০ ব্যৱধানত পৰাজিত কৰে। তৃতীয় ৰাউণ্ডত তেওঁ জাপানৰ উশিমি কায়ামাৰ হাতত পৰাজিত হয়। চতুৰ্থ ৰাউণ্ডত সাক্ষী কাজাখস্তানৰ আয়ালীম কাসিমোভাক পৰাজিত কৰি ব্ৰঞ্জ পদক পায়।

২০১৬ ৰিঅ' অলিম্পিক

২০১৬ চনৰ মে মাহত অলিম্পিকৰ বাছনিপৰ্বত মালিকে ৫৮কেজি ওজন শ্ৰেণীত ছেমিফাইনেলত চীনৰ ঝাং লানক পৰাজিত কৰি ২০১৬ ৰিঅ' অলিম্পিকত খেলাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। তেওঁ ৩২ দফা মল্লযোদ্ধতত চুইডেনেৰ জোহান্না মাট্টচনৰ বিৰুদ্ধে আৰু মল্দাভিয়াৰ মাৰিয়ানা ছেৰদিভাৰাৰ বিৰুদ্ধে ১৬ দফাৰ মল্লযোদ্ধত জয় লাভ কৰে।. কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত ৰাছিয়াৰ সম্ভাব্য ফাইনেলিষ্ট ভেলেৰিয়া কোবলোভাৰ হাতত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত, তেওঁ ৰিপিচেজ দফাত উন্নীত হয়। তাত তেওঁ প্ৰথম দফাৰ মল্লযোদ্ধত মংগোলিয়াৰ পুৰেভদোৰজিন অৰ্খোনক পৰাজিত কৰে। তেওঁ এটা পৰ্যায়ত ০-৫ ত পিছুৱাই থাকিও ৰিপিচেজ দফাত, এছিয়ান চেম্পিয়ন কিৰগিজস্তানৰ আইসুলু টাইনিবেকোভাক বিৰুদ্ধে ৮-৫ পইণ্টত পৰাজিত কৰি ব্ৰঞ্জ পদক লাভ কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ মহিলা মল্লযোদ্ধাৰ ভিতৰত প্ৰথম অলিম্পিক পদক লাভৰ সন্মান অৰ্জন কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা (২০১৫-১৬) প্ৰদান কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মল্লযোদ্ধা
শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
য়াচিংফা

য়াচিংফা (,, অন্য উচ্চাৰণ : যাছিংফা) হৈছে তাঈ আহোমসকলৰ বাবে এগৰাকী পূজনীয় পূৰ্বপুৰুষ যাক জ্ঞান, ব্যাকৰণ প্ৰণেতা , শিল্পী আৰু সাহিত্যৰ প্ৰণেতা বুলি ধৰা হয়। তেওঁ উচ্চ সাহিত্যৰ প্ৰণেতা আছিল। তাঈ সাহিত্যৰ বৃদ্ধি আৰু বিকাশত তেখেতৰ যথেষ্ট বৰঙনি আছে বুলি ধৰা হয়। yasingfa মুং ফীত (বৰ্তমান চীনৰ অন্তৰ্গত) বসবাস কৰিছিল লগতে তেওঁ হীৰাৰ ফুল চুলিত লগাইছিল। য়াচিংফা চেং খাম নামেৰে আহোমসকলৰ প্ৰাচীন পূৰ্বপুৰুষসকলকো বুজোৱা হয় যি আছিল উল্লিখিত ক্ষেত্ৰসমূহত সুনিপুণ। মুঙ-ফিৰ শাসক লেংডনেও কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ আগতে য়াচিংফাৰ মতামত লৈছিল বুলি আখ্যানসমূহত পোৱা যায়। গোলাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ আহোম বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে যে লেংডনে নিজৰ বংশধৰসকলক পৃথিৱীত ৰাজত্ব কৰিবলৈ স্থাপন কৰাৰ আগতে য়াচিংফাৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিল। সেইমতে য়াচিংফাই এই বিষয়ে লেংডনক সেই সময়ৰ পৰাক্ৰমী ৰজা খেংকখামৰ পৰামৰ্শ ল’বলৈ উপদেশ দিছিল।

য়া চিং ফাৰ উপদেশ

যেতিয়া আহোমৰ পূৰ্বপুৰুষ খুনলুং আৰু খুনলাইয়ে মৌঙ ফি (বৰ্তমানৰ চীনৰ বাই-য়ু সকল বসবাস কৰা স্থান) এৰি মৌঙ ৰি (বৰ্তমান চীনৰ চিপ-চং-পান-না) নামি আহিছিল তেতিয়া য়া-চিং-ফাই উপদেশ দিছিল -
তোমালোকে শাসন কৰিবলৈ গৈ মৌঙ ফিৰ শাসক ফা-নুৰো লেংডনক পাহৰি নাযাবা
তোমালোকৰ ৰাজ কাৰেংটো শিঙৰী কাঠেৰে সাজিবা
এই কাঠেৰেই কং লৌঙ (বৰঢোল) সাজিবা
আভিষেকৰ সময়ত চুম ফা ৰৌঙ চেং মৌঙক ডিঙিত ওলমাই লবা
এইদৰে কৈ য়ে চেং ফাই বৰ ৰাজকোঁৱৰ খুনলুঙক চুম ফা ৰৌঙ চেং মৌঙক লেংডনৰ পৰা আনি দিছিল যিটো বংশক্ৰমে চাওলুং চুকাফাই পায় আৰু আনি অসমত স্থাপন কৰে।

খ্যেক য়াচিংফা

আহোম ৰজা আৰু সাধাৰণ লোক উভয়ে য়াচিংফাক সন্মান কৰিছিল আৰু আহোম স্বৰ্গদেউসকলে কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰ্য যেনে যুদ্ধ ঘোষণা, সন্ধি বা সম্ভাৱ্য বিপদৰ সন্মুখীন হোৱাৰ আগতে য়াচিংফাৰ উপাসনা কৰিছিল। আহোম পুৰোহিত অৰ্থাৎ দেওধাই-বাইলুংসকলে বান-চেং কৰোঁতে (ভৱিষ্যকথন) আৰু যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ সময়ত কুকুৰা ঠেঙেৰে মঙ্গল চোৱাৰ আগতে য়াচিংফালৈ এখন শৰাই আগবঢ়াইছিল। বুৰঞ্জীত আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহ, চক্ৰধ্বজ সিংহ আৰু প্ৰমত্ত সিংহই ক্ষেক য়াচিংফা কৰাৰ বিষয়ে পোৱা যায়। ইয়াৰে পিছৰ ৰজাইকেইজনে দুবাৰকৈ য়াচিংফা পূজা কৰিছিল। স্বৰ্গদেৱ চুহুংমুঙে চুতীয়াসকলৰ সৈতে হোৱা যুদ্ধৰ আগেয়ে য়াচিংফাৰ পূজা কৰি ভৱিষ্যকথনৰ সহায় লৈছিল আৰু যুদ্ধত বিজয়ী হৈছিল। সাধাৰণ লোকসকলে সন্তানৰ শিক্ষাৰম্ভ কৰাৰ সময়ত ক্ষেক য়াচিংফা কৰিছিল।

পাকঘৰত দক্ষিণ দিশত আঁৰকাপোৰ এখনৰ আঁৰত মাটিৰ এটা ঢিপ সাজি সম্পন্ন কৰা হৈছিল। য়াচিংফাৰ উদ্দেশ্যে কুমলীয়া বাঁহৰ সৰু চাল এখন সাজি কলপাতত থুৰীয়া তামোল, মিঠাতেলৰ সৈতে চাউল আৰু আদা, এখন মাইহাঙত তিনিভাগ ৰহি, তিনিটা কুকুৰাৰ কণী আৰু এগছি মাটিৰ চাকি আগবঢ়োৱা হয়।

ওম্ ফা পূজাত লেংডনৰ লগতে য়াচিংফাকো পূজা আগবঢ়োৱা হয়। আহোমসকলৰ পৰম্পৰাগত বিবাহ পদ্ধতিতো দৰাৰ ঘৰলৈ কইনা গৈ পোৱাৰ পিছত দেৱতা লাংকুৰি, লাৰেং, জান চাই হুং আৰু লেংডনৰ লগতে য়াচিংফাক এখন শৰাইত পাণ তামোল আৰু এগছি বান-ফাইৰে (মাটিৰ চাকি) সেৱা জনোৱা হয়।

লগতে চাওক

আহোম জনগোষ্ঠী
আহোম ৰাজবংশ
আহোম সাম্ৰাজ্য

তথ্য সংগ্ৰহ

উৎস প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য