ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চিণ্ট্জ

চিণ্ট্জ ১৬ শতিকাত ভাৰতৰ গোলকণ্ডা (বৰ্তমানৰ হায়দৰাবাদ)ত উৎপত্তি হোৱা কাঠৰ ব্লকত ছপা কৰা, ৰং কৰা, ৰঙীন বা গ্লেজ কৰা কেলিকো বস্ত্ৰ। সাধাৰণতে পোহৰ আৰু সাধাৰণ পটভূমিত কাপোৰখনত বিভিন্ন ৰঙৰ ফুল আৰু অন্যান্য আৰ্হিৰ ডিজাইন ছপা কৰা হয়।

নাম

এই নামটো হিন্দী ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে: प्रान्त, ৰোমানীকৃত: chīṁṭ, উচ্চাৰণ [t͜ʃʰĩːʈ], অৰ্থাৎ "স্পটযুক্ত", "বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ", "স্পেকলেড", বা "স্প্ৰে কৰা।"

'চিণ্টজি' শব্দটো ঔপন্যাসিক জৰ্জ এলিয়টৰ বাবেও আৰোপ কৰা হয়, যিয়ে ১৮৫১ চনত ভনীয়েকলৈ মছলিন কাপোৰৰ বিষয়ে লিখিছিল আৰু কৈছিল: "ডাঙৰ কাপোৰৰ মানদণ্ডই সৰ্বোত্তম, কিন্তু ইয়াৰ প্ৰভাৱ চিণ্টজি।" এই কথা সেই সময়ত সাধাৰণ হৈ পৰা প্ৰকৃত চিণ্টজৰ সস্তীয়া ব্ৰিটিছ অনুকৰণৰ বিষয়ে কোৱা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ১৬০০ চনৰ আশে-পাশে পৰ্তুগীজ আৰু ডাচ্চ ব্যৱসায়ীসকলে সৰু পৰিসৰত ভাৰতীয় চিণ্ট্জৰ নমুনা ইউৰোপলৈ আনিছিল যদিও ইংৰাজ আৰু ফৰাচী ব্যৱসায়ীসকলে বৃহৎ পৰিমাণে পঠিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৬৮০ চনৰ ভিতৰত ইংলেণ্ডলৈ প্ৰতি বছৰে এক মিলিয়নতকৈও অধিক চিন্ট্জ আমদানি কৰা হৈছিল আৰু একে পৰিমাণে ফ্ৰান্স আৰু ডাচ ৰিপাব্লিকলৈও গৈছিল। এই প্ৰাৰম্ভিক আমদানিসমূহ সম্ভৱতঃ বেছিভাগেই পৰ্দা, আচবাবৰ কাপোৰ আৰু বিচনা ওলমি থকা বস্তু আৰু কভাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল (চেমুৱেল পেপিছে তেওঁৰ পত্নীৰ বাবে এটা চেট কিনিছিল।) এইবোৰ কাপোৰ হিচাপে পিন্ধাটো আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া এইবোৰ সলনি কৰি দাসীক দিয়া হৈছিল, যিয়ে সেইবোৰক পোছাক বনাইছিল আৰু লগতে এইবোৰ প্ৰথমে আৱৰণ হিচাপে পিন্ধিছিল।

১৭ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ইউৰোপীয়সকলৰ মাজত আমদানিকৃত চিণ্ট্জ অধিক জনপ্ৰিয় হোৱাৰ লগে লগে ফৰাচী আৰু ইংৰাজ মিলসমূহ চিন্তিত হৈ পৰিল, কিয়নো তেওঁলোকে চিণ্ট্জ বনাব নাজানিছিল। ১৬৮৬ চনত ফ্ৰান্সে সকলো চিণ্ট্জ আমদানি নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰে। ১৭২০ চনত গ্ৰেট বৃটেইনৰ সংসদে এনে এখন আইন প্ৰণয়ন কৰে য’ত "আমদানিকৃত চিণ্ট্জৰ ব্যৱহাৰ আৰু পোছাকত আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ যিকোনো বিচনা, চকী, কুশ্বন বা অন্যান্য ঘৰুৱা আচবাবত বা তাৰ ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ কৰা হয়।

ইংলেণ্ড আৰু ফ্ৰান্সৰ পিছত স্পেইনে কেলিকো আমদানি নিষিদ্ধ কৰে। প্ৰথমে ১৭১৭ চনত এছিয়াৰ বস্ত্ৰশিল্প নিষিদ্ধ কৰা হয়। তাৰ পিছত ১৭২৮ চনত স্পেইনত ইউৰোপীয় নিৰ্মিত এছিয়ান বস্ত্ৰশিল্পৰ অনুকৰণ আমদানি নিষিদ্ধ কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও দ্বিতীয়খন আদেশৰ অন্যতম উদ্দেশ্য আছিল ইংলেণ্ডৰ অনুকৰণত স্থানীয়, আমদানিৰ বিকল্প বয়ন আৰু ছপা উদ্যোগক উৎসাহিত কৰা।

চিণ্ট্জক নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল যদিও আইনখনত সুৰুঙা আছিল। ভাৰ্চাইলৰ আদালত আইনৰ বাহিৰত আছিল আৰু ফেশ্বনেবল যুৱ দৰবাৰীসকলে চিণ্ট্জ পিন্ধি থাকিল। ১৭৩৪ চনত ভাৰতৰ পণ্ডিচেৰীত নিয়োজিত ফ্ৰান্সৰ নৌসেনাৰ বিষয়া এম ডি বিউলিয়ে এই প্ৰক্ৰিয়াৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়তে চিণ্ট্জ কাপোৰৰ প্ৰকৃত নমুনাৰ সৈতে ঘৰলৈ চিঠি পঠিয়াইছিল, য’ত কপাহী চিন্টজ ৰং কৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ বিশদ বিৱৰণ দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ চিঠি আৰু নমুনা আজি পেৰিছৰ Muséum national d’histoire naturelle ত দেখা পোৱা যায়।

১৭৪২ চনত আন এজন ফৰাচী ফাদাৰ ক’ৰড’ইও ভাৰতীয়সকলক কেথলিক ধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থকাৰ সময়তে চিন্টজ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াৰ সবিশেষ যোগান ধৰিছিল।
১৭৫৯ চনত চিন্টজৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা প্ৰত্যাহাৰ কৰা হয়। এই সময়লৈকে ফৰাচী আৰু ইংৰাজী মিলসমূহে চিন্টজ উৎপাদন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

ইউৰোপীয়সকলে প্ৰথমে ভাৰতীয় ডিজাইনৰ পুনৰুত্পাদন প্ৰস্তুত কৰিছিল, আৰু পিছলৈ মৌলিক আৰ্হিও যোগ কৰিছিল। ১৭০০ চনৰ পৰা ১৮৪৩ চনৰ ভিতৰত ফ্ৰান্সৰ জৌই-এন-জোছাছত নিৰ্মাণ কৰা এটা সুপৰিচিত মেক আছিল toile de Jouy। অৱশেষত ইংৰাজী ভাষাত এই শব্দটোৱে যিকোনো ঔদ্যোগিকভাৱে ছপা কৰা কপাহক বুজাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।

চিত্ৰশালা

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত

প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত (, জন্ম: ১৯৫২) হৈছে অসমৰ এজন প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অসম আন্দোলনৰ এজন উল্লেখযোগ্য নেতা আৰু অসম গণ পৰিষদ (অগপ)ৰ প্ৰাক্তন সভাপতি। ইয়াৰ পিছত ১৯৯৬ চনত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে নিৰ্বাচিত হয়। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি হৈ থাকোঁতে তেওঁ অসম আন্দোলনৰ এজন উল্লেখযোগ্য নেতা আছিল
এনডিটিভিৰ ৱাক দা টক অনুষ্ঠানত দিয়া এটা সাক্ষাৎকাৰ

উৎস

লগতে চাওক

হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
পানী দিহিং অভয়াৰণ্য

পানী দিহিং অভয়াৰণ্য অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাত বহ্মপুত্ৰ নদৰ দক্ষিণে অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য। ই শিৱসাগৰ চহৰৰ পৰা ২২ কিলোমিটাৰ দুৰত্বত অৱস্থিত।

ইতিহাস

এই বনাঞ্চলখনক অসম চৰকাৰএ ১৯৯৬ চনত বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য আৰু ১৯৯৯ চনৰ আগষ্ট মাহত পক্ষী উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

পানী দিহিং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰায় ৬০-৭০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰে ৩৩.৯৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰক বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। এই বনাঞ্চলখনৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু দক্ষিণে দিচাং নৈ বৈ গৈছে। বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ৩২০০ মিমি আৰু আপেক্ষিক আৰ্দ্ৰতা (relative humidity) ৬৫-৮৫% হোৱা দেখা যায়।

উদ্ভিদকুল

এই বনাঞ্চল বিশেষকৈ জলজ উদ্ভিদ আৰু ঘাঁহনিৰে পৰিপূৰ্ণ।

প্ৰাণীকুল

স্তন্যপায়ী প্ৰাণী

অসমীয়া বান্দৰ, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ, দল-হৰিণা, বন-ৰৌ, বাদুলি, মলুৱা বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ, খটীয়া পহু, শিয়াল, শৰপহু, সুগৰী পহু, হলৌ বান্দৰ

চৰাই-চিৰিকটি

প্ৰায় ২৬৭ বিধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰে ৭০ বিধ মান পৰিভ্ৰমণকাৰী চৰাই বুলি তথ্য পোৱা গৈছে। এই চৰাই সমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল-
কাঠ শালিকা, কামচৰাই, ঘিলা হাঁহ, কুটুম চৰাই, আমৰ’লীয়া হাঁহ, ইটাগুৰীয়া, হাইঠা, উকাহ, উলূম’ৰা, ক'লা আকুহী বগ, কণামুছৰি, কনুৱা, কাকৈশিৰা, কুলি, কুৰুলী ফেঁচা, কুৰুৱা, কেঁচুখাটী, কেতেকী, কৈলাঙী, কোকলোঙা, ক’লা টুনি, খন্তীয়া হাঁহ, চাকৈ-চকোৱা, চাতক, চিলনী, গাং শালিকা, কমলা-বুকুৰ হাইঠা, কলীমূৰী হাঁহ, কাকলি হাঁহ, গো-বগ, চুটীয়া শালিকা, বিহুৱতী চৰাই, বুলবুলি, বৰ বগ, বৰটোকোলা, বৰবালি বগুৱা, দলপুঙা,দলমৰা, দহিকতৰা, দিনকণা, দীঘলনেজী, দেওৰাজ হাঁহ, দৈকলা, বৰমূগী হাঁহ, শৰালি, বৰহাইঠা ইত্যাদি।

ভাবুকি

জৈৱবৈচিত্ৰৰে সমৃদ্ধ এই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যখনৰ প্ৰধান সংকট হৈ পৰিছে চোৰাং চিকাৰ আৰু অভয়াৰণ্যৰ ভিতৰত বেআইনীভাৱে গৰু চৰোৱা,মাছ ধৰা ইত্যাদি কাৰ্য্য।

লগতে চাওক

অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্যসমূহৰ তালিকা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Pani Dihing Wildlife Sanctuary at assaminfo.com.

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱা

হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱা এগৰাকী অসমীয়া কবি আৰু বুৰঞ্জীবিদ। ‘জোনাকী’ আৰু ‘বিজুলী’ কাকত দুখনৰ জৰিয়তে কবিতা চৰ্চাত খোজ পেলোৱা বৰবৰুৱাই ঢোপকলি, কমতাপুৰ ধ্বংস, মালচ, চকুলো আদি গ্ৰন্থৰ প্ৰকাশেৰে খ্যাতি অৰ্জন কৰে। কম বয়সতে বুৰঞ্জীবিদ হিচাপেও সুনাম অৰ্জন কৰা বৰবৰুৱাই প্ৰাচীন বুৰঞ্জীৰ আলম লৈ ‘আহোমৰ দিন’ নামৰ নামৰ এখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়ায়। তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ বুৰঞ্জী শাখাৰ সভাপতি ৰূপেও দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

বাহ্যিক সংযোগ

লগতে চাওক

পূৰবী বৰমুদৈ
হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা

উৎস

Category:অসমৰ ব্যক্তি
Category:অসমৰ বুৰঞ্জীবিদ
স্বপংয়ঙ মানাও পয়

স্বপংয়ঙ মানাও পয় বা শ্বপৌং য়ৌং মানও পয় অসমৰ পূব প্ৰান্তত বসবাস কৰা চিংফৌ জনগোষ্ঠীৰ জাতীয় উৎসৱ৷ চিংফৌসকলে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ শ্বপৌং য়ৌঙৰ স্মৃতি চাৰণাৰ্থে এই উৎসৱ পালন কৰে৷ ’মানও’ শব্দৰ অৰ্থ নৃত্য আৰু ’পয়’ মানে উৎসৱ৷ সাধাৰণতে বসন্ত ঋতুৰ আগমনৰ লগে লগে ফাগুণৰ ১তাৰিখৰ পৰা ৩ তাৰিখলৈ এই উৎসৱ পালন কৰা হয়৷ চিংফৌ জনগোষ্ঠীৰ সকলো লোকেই এই উৎসৱত ভাগ লয়৷

উৎসৱৰ ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি

চিংফৌসকলৰ বৰ্তমান প্ৰায় সকলোৱেই বৌদ্ধধৰ্মত বিশ্বাসী যদিও বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰভাৱ পৰাৰ আগতে জনজাতীয় পৰম্পৰা অনুসৰি উৎসৱৰ আৰম্ভণিতে দেশ আৰু জাতিৰ মঙ্গলাৰ্থে শ্বপৌং য়ৌং আৰু মাঠুম মাঠা(বিশ্ব স্ৰষ্টা)ক প্ৰাৰ্থনা কৰে৷ তাৰপাছত উৎসৱৰ বাবে সজা বৃহৎ চাং ঘৰৰ সম্মুখত “শ্বাদুং’’ প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ তাৰ আগতে সেই স্থানত এটা গাহৰি জীয়াই জীয়াই পুতি ’গা-নাত’( আই বসুমতী)ক উপাসনা কৰে আৰু তাতে বলিশাল পাতি ৫টা বা ৭টা ম’হ বলি দিয়ে৷

শ্বাদুং

শ্বাদুং চিংফৌসকলৰ জাতীয় প্ৰতীক৷ শ্বাদুঙত প্ৰায় ২০ ফুট উচ্চতাৰ ৭ডাল বা ৯ডাল দণ্ড থাকে৷ একেবাৰে মাজত পোতা দণ্ড দুডালক দুংলা(পুৰুষ) আৰু দুংৱি(প্ৰকৃতি) বোলা হয়৷ খুটি দুটাৰ মূৰত ঝাণ(সূৰ্য) আৰু স্তা(চন্দ্ৰ) অংকিত কৰা থাকে৷ তেওঁলোকৰ বিশ্বাস যে মাঠুম-মাঠাই চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য সৃষ্টি কৰাৰ পিছতহে এই পৃথিৱী জাতিষ্কাৰ হৈছিল৷ মাজত এডাল দণ্ড পথালিকৈ থাকে আৰু তাত ধনেশ পক্ষী(খুংৰাং)ৰ ছবি অংকিত কৰা থাকে৷ কাৰণ, ধনেশ পক্ষী পক্ষীকুলৰ ৰজা আৰু পক্ষীকুলেই পোনতে প্ৰকৃতিৰ ফলমূল খাই আনন্দত মাঠুম-মাঠাৰ বন্দনা কৰিছিল৷ উৎসৱ পালন কৰা পক্ষীকুলৰ এই উৎসৱত ’ম্যাং দিং য়াউ’ নামৰ এজন মানৱেও অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰে নিৰ্দেশত মানাও পয় উৎসৱ পালন কৰা হয়৷ শ্বাদুঙত হেলনীয়াকৈ থকা দণ্ড দুডাল দুখন দাৰ প্ৰতীক৷ দা চিংফৌসকলৰ অপৰিহাৰ্য আহিলা, আত্মৰক্ষা আৰু জীৱিকাৰ৷

পৰিৱেশন

শ্বাদুঙৰ সম্মুখত চিংফৌসকলৰ জনগোষ্টীয় আৰ্হিৰ বৃহৎ চাংঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়, ইয়াতে অতিথি আৰু বৃদ্ধ লোকসকল বহে আৰু জ্বলি থকা জুইৰ চাৰিওফালে বহি ফালাপ(বিশেষভাবে প্ৰস্তুত কৰা চাহ)ৰ জুতি লয়৷ শ্বাদুং প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত চিংফৌসকলৰ মুনিহ-তিৰোতা সকলোৱে ’গিখিন গুমদিন মানও’ নামৰ সমূহীয়া নৃত্য কৰে৷ এই নৃত্যৰ মাজেৰে চিংফৌসকল ঐক্য-সংহতি আৰু ভাতৃত্বৰ বান্ধোন কটকটীয়া কৰি তোলে৷ ইয়াৰ পিছত বা-দাং মানও, চ্যুত মানও, কুৰাণ আদি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ নৃত্য কৰে৷ নৃত্যসমূহত দলৰ দলপতিজনে হাতত দা এখন লৈ দলটোৰ ৰখীয়া হিচাপে নৃত্য কৰে আৰু বাকীসকলে চৰাই-চিৰিকতিৰ প্ৰতীক হিচাপে হাতত বিচনী অথবা ৰুমাল লৈ বিভিন্ন ভংগীমাত নৃত্য কৰে৷

বাদ্য-যন্ত্ৰ

স্বপংয়ং নৃত্যত ব্যৱহৃত বাদ্যসমূহ হ’ল, চিং নামৰ এফলীয়া ঢোল, পি-মান(বাঁহী), বাত(বৰ-কাঁহ) আৰু ৰুমাল বা ডলা লৈ “অ’ৰা ৰাগা, অ’ৰা ৰাগা অ’ৰা ৰাগা অ’ৰা ৰাগালৌ .... গীতৰ ধ্বনিৰে আকাশ-বতাহ মুখৰিত কৰি তোলে৷

সাজ-পাৰ

এই উৎসৱত চিংফৌসকলে নিজহাতে প্ৰস্তুত কৰা জাতীয় সাজ পৰিধান কৰিহে ভাগ লয়৷ মহিলাসকলে ৱাতুত বা ৱাচাং(মেখেলা) বুকুত নিংৱাট(মেঠনি), বুম-বাম(মূৰৰ পাগ) আৰু মণি-মুকুতাখচিত হাতদীঘল চোলা পৰিধান কৰে৷ পুৰুষসকলে মূৰত টাটক বুম-বাম(পাগুৰি) আৰু কঁকালত লাছা বাবু(লুঙী) পিন্ধে আৰু কান্ধত মোনা আৰু খাপ থকা দা ওলোমাই লয়৷
চিংফৌসকলৰ পৱিত্ৰ এই জাতীয় উৎসৱে সকলোকে আত্মীয়তাৰ এনাজৰীৰে বান্ধি ৰাখে৷ এই উৎসৱত অনাচিংফৌ লোকেও অংশ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে৷ স্বয়ংপয় উৎসৱ ৰঙালী বিহুৰ সৈতে সমঞ্জস্য থকা অসমৰ অন্যতম এক জাতীয় উৎসৱ৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
লিয়'নেল মেছি

লিয়'নেল আন্দ্ৰেছ মেছি (Lionel Andrés "Leo" Messi) (জন্ম ২৪ জুন, ১৯৮৭) ফৰাছী ফুটবল ক্লাব পেৰিছ ছেইণ্ট জাৰমেইন আৰু আৰ্জেণ্টিনা ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দলৰ হৈ ৰাইট ৱিংগাৰ হিচাপে খেলা আৰ্জেণ্টিনাৰ এগৰাকী পেছাদাৰী ফুটবল খেলুৱৈ।

উদ্ধৃতিসমূহ

ডিয়েগো ডিয়েগোৱেই, আৰু মোৰ বাবে তেওঁ সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ। কেইবা লাখ বছৰৰ পাছতো মই আনকি মাৰাডোনাৰ ওচৰ চাপিবও নোৱাৰোঁ। মাৰাডোনাৰ লগত নিজকে তুলনা কৰাৰ মোৰ কোনো অভিপ্ৰায় নাই - মই নিজে অৰ্জন কৰা কিবা এটাৰ বাবে নিজৰ ইতিহাস ৰচনা কৰিব বিচাৰোঁ। (মাৰাডোনাৰ সৈতে তুলনা সম্পৰ্কত প্ৰতিক্ৰিয়া, ২০১০ চন)
মই ক্রিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডোতকৈ ভাল হয় বা নহয়, তাত কোনো কথা নাই। মাথোঁ মাদ্রিদতকৈ বার্চিলোনা ভাল হোৱাটোৱেই ডাঙৰ কথা৷ (আৰ্চেনালৰ বিৰুদ্ধে চাৰিটা গ’ল দিয়াৰ পিছত মন্তব্য, ২০১১ চন।)
[পিতৃ হোৱাটোৱে] সকলো সলনি কৰি পেলাইছে। সি [থিয়াগো] প্ৰথমে আহে, তাৰ পিছত বাকীকেইজন। ইয়াৰ ফলত মোৰ খেল এখন চোৱাৰ ধৰণো সলনি হৈছে। আগতে যদি মই হাৰিছিলোঁ বা কিবা ভুল কৰিছিলোঁ তেন্তে তিনি-চাৰিদিন কাৰো লগত কথা নাপাতিছিলোঁ, যেতিয়ালৈকে সেইটো পাৰ হৈ যোৱা নাছিল। এতিয়া খেল এখন শেষ কৰি ঘৰলৈ আহোঁ, মোৰ ল’ৰাটোক দেখা পাওঁ আৰু সকলো ঠিক হৈ যায়। (CONMEBOL ৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰ, ২০১৫)
ইতিহাসৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ হ’বলৈ মই কেতিয়াও থিৰাং কৰা নাছিলোঁ। মই ভাবোঁ মই আন এজন ফুটবলাৰ মাত্ৰ। খেলপথাৰত আমি সকলোৱে একে আৰু খেল আৰম্ভ হ’লে মই সদায় নিজকে উন্নত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। মোৰ ইচ্ছা এয়াই যে অৱসৰৰ পিছত মানুহে মোক এজন ভাল মানুহ হিচাপে স্মৰণ কৰিব। "কাটাৰ বিশ্বকাপ মোৰ অন্তিমখন হ'ব: লিয়'নেল মেছি", টিবিএছ নিউজ (৬ অক্টোবৰ ২০২২)
মই জানিছিলোঁ যে এটা সময়ত ভগৱানে মোক দিব আৰু কিয় নাজানো, কিন্তু মই অনুভৱ কৰিছিলোঁ যে এনেকুৱা হ’ব। আকৌ এবাৰ তেওঁ মোক বৰ সুখী কৰিলে। বিশ্বকাপৰ ট্ৰফী তুলি লোৱাৰ পাছৰ প্ৰতিক্ৰিয়া (১৮ ডিচেম্বৰ ২০২২)

মেছি সম্পৰ্কে উদ্ধৃতি

সাম্প্ৰতিক ফুটবলাৰৰ পৰা

তেওঁ আন কোনো গ্ৰহৰ। তেওঁ হৈছে মূল প্ৰসংগ বিন্দু আৰু সমগ্ৰ বাৰ্ছা দলৰ মূল ব্যক্তি। (কাৰ্লোছ টেভেজ, ২০০৮)
মই নিশ্চিত নহয় যে তেওঁ মানুহ। (এণ্ডাৰ হেৰেৰা, ২০১০)
মেছি শ্ৰেষ্ঠ আৰু কাৰো লগত তুলনা কৰিব নোৱাৰি। মেছিক একোৰে সৈতে তুলনা কৰিব নোৱাৰি। (চেজাৰ চানচেজ, ২০১০)
মই সদায় কৈ আহিছোঁ যে মেছি পৃথিৱীৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ। (নেইমাৰ, ২০১১)
যদিও তেওঁ মানুহ নহ’বও পাৰে, তথাপি এইটো ভাল কথা যে মেছিয়ে নিজকে মানুহ বুলিয়ে ভাবে। (জেভিয়াৰ মাস্কেৰানো, ২০১২)
মেছি ঈশ্বৰ, এজন ব্যক্তি হিচাপে আৰু তাতোকৈ বেছি এজন খেলুৱৈ হিচাপে। (চেমুৱেল ইটো', ২০১২)
মানুহে মোক প্ৰায়ে কয় যে তেওঁলোকে পেলে আৰু মাৰাডোনাক খেলা দেখিছিল। ভৱিষ্যতে ক’ব পাৰিম যে মই মেছিক খেলা দেখিছিলোঁ। (থিয়াগো আলকাণ্টাৰা, ২০১২)
ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই, যে আপুনি অইন এখন তাৰকাৰাজ্যৰ। ধন্যবাদ লিয়'। (মেক্সি ৰড্ৰিগেজ, ২০১২)
মেছি এটা কৌতুক। মোৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কৌতুক। (ৱেইন ৰুনী, ২০১২)

বাহ্যিক সংযোগ

Opinions on Messi vs Ronaldo

উৎস

Category:আৰ্জেণ্টিনাৰ ব্যক্তি
২০০৯ চনৰ অসমৰ বোমা বিস্ফোৰণ

২০০৯ চনৰ অসমৰ ধাৰাবাহিক বোমা বিস্ফোৰণ ২০০৯ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত গুৱাহাটীৰ মালিগাঁৱকে ধৰি অসমৰ চাৰিটা অঞ্চলত সংঘটিত হৈছিল। অসমৰ পৰা নিৰ্বাচিত ৰাজ্যসভা সাংসদ তথা ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙৰ অসম আগমণৰ পূৰ্বে এই ঘটনা ঘটিছিল। সেই সময়ত ২০০৯ চনৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰ অভিযান চলি আছিল।

পাৰ্শ্ব ঘটনাৱলী

২০০৮ চনৰ মুম্বাই আক্ৰমণ আৰু অসমত ২০০৮ চন আৰু ২০০৯ চনৰ ১ জানুৱাৰীত ঘটা বোমা বিস্ফোৰণে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহ অশান্ত কৰি ৰাখিছিল। মুম্বাই আক্ৰমণৰ পাছত নিৰ্বাচনী সময়ত সুৰক্ষা প্ৰক্ৰিয়া এক চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। নিৰ্বাচনৰ সময়ছোৱাত সুৰক্ষা ব্যৱস্থা কপকপীয়া কৰাক লৈ নানা তৰ্ক-বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত ঘটিছিল।

বিস্ফোৰণৰ দিন

প্ৰথম বিস্ফোৰণটো কাৰ্বি আংলং জিলাত হৈছিল। ৬ এপ্ৰিলৰ আগবেলাতে উগ্ৰবাদী সংগঠন কাৰ্বি লংগ্ৰি নেচনেল লিবাৰেচন ফ্ৰণ্টৰ সন্দেহযুক্ত সদস্য‌ই কাৰ্বি আংলং জিলাৰ মাজমজিয়াৰ বি এছ এফ শিবিৰৰ ওচৰত এটা বোমা বিস্ফোৰণ ঘটায়। সেই সময়ত শিবিৰৰ সেনাসকলে পথত তহল দি আছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙে জিলা সদৰ ডিফুত এক নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত অংশ লোৱাৰ কথা আছিল, কিন্তু আগদিনা কোনো অজ্ঞাত কাৰণত এয়া বাতিল কৰা হৈছিল। এই বিস্ফোৰণত কোনো লোক হতাহত নহ'ল।

দ্বিতীয়টো বিস্ফোৰণ গুৱাহাটীত ব্যস্ত মালিগাঁও অঞ্চলত হয়। মা সন্তোষী কেবিন ৰেস্তোৰাঁৰ ওচৰৰ পাৰ্কিং স্থানত এখন গাড়ীত এই বোমা ৰখা হৈছিল। দিনৰ প্ৰায় ২টাত হোৱা বোমা বিস্ফোৰণত ৭জন লোক নিহত আৰু ৫৬জন আহত হোৱা বুলি অসমৰ ডিজিপিয়ে জনায়। বোমা বিস্ফোৰণৰ ফলত জুই লাগি দুখন গাড়ী আৰু ২০খন মটৰচাইকেল ভস্মীভূত হয় আৰু ওচৰৰে এটা তিনিমহলীয়া ঘৰলৈকে জুই বিয়পে। ৬জন লোক ঘটনাস্থলীতে নিহত হৈছিল আৰু জুই লগা ঘৰ এটাৰ পৰা জপিয়াওতে আঘাত পাই এজন লোকৰ পাছত মৃত্যু হৈছিল।

মালিগাঁও বিস্ফোৰণৰ দুঘণ্টামানৰ পাছত শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকিয়াজুলিত চাইকেলত থোৱা এটা বোমা বিস্ফোৰণ ঘটি ৫জন লোক আহত হয়। ইয়াৰে তিনিজন কেন্দ্ৰীয় সামৰিক বাহিনীৰ জোৱান আছিল।

সন্ধিয়া প্ৰায় ৭টাত এজন অজ্ঞাত লোকে ধুবুৰী জিলাৰ মানকাচৰ আৰক্ষী চকীলৈ এটা হেণ্ড গ্ৰেনেড নিক্ষেপ কৰাত দুজন আৰক্ষী গুৰুতৰভাৱে আহত হয়।

দোষী

মিডিয়াসমূহে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি এই কাম "সন্দেহযুক্ত আলফা উগ্ৰপন্থী"য়ে কৰিছিল। অসমৰ ডিজিপি জে এম শ্ৰীবাস্তৱে কয় যে "আলফাই নিজৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱসৰ আগে আগে এই কাম কৰিছে" আৰু উগ্ৰপন্থীসকলে উচ্চ-প্ৰযুক্তিৰ বোমা ব্যৱহাৰ কৰা বুলি প্ৰকাশ কৰে।

আৰু চাওক

২০০৮ চনৰ অসমৰ বোমা বিস্ফোৰণ
২০০৯ চনৰ গুৱাহাটীৰ বোমা বিস্ফোৰণ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণ
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম
মোস্তাফা কামাল আতাতুৰ্ক

মুস্তাফা কেমাল আতাতুৰ্ক (প্ৰায় ১৮৮১ – ১০ নৱেম্বৰ ১৯৩৮) এজন তুৰ্কী ফিল্ড মাৰ্শ্বাল আৰু বিপ্লৱী ৰাষ্ট্ৰনেতা আছিল, যিয়ে তুৰ্কী গণৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃ হিচাপে পৰিচিত। ১৯২৩ চনৰ পৰা মৃত্যুলগ্ন ১৯৩৮ চনলৈকে তেওঁ গণৰাজ্যৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। মতাদৰ্শগতভাৱে ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু জাতীয়তাবাদী হিচাপে তেওঁৰ নীতি আৰু আৰ্থ-ৰাজনৈতিক তত্ত্বসমূহ “কেমালিজম” নামেৰে জনাজাত।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত গালিপলি যুদ্ধত (১৯১৫) অটোমান বিজয় নিশ্চিত কৰাৰ ভূমিকাত তেওঁ বিশেষ খ্যাতি লাভ কৰে। এই সময়ছোৱাত অটোমান সাম্ৰাজ্যই গ্ৰীক, আৰ্মেনিয়ান আৰু অচূৰীয়া প্ৰজাৰ বিৰুদ্ধে গণহত্যা সংঘটিত কৰে; যদিও আতাতুৰ্কে কেতিয়াও সৰাসৰি জড়িত নাছিল, তথাপি তেওঁ এই হত্যাসমূহ নিন্দা কৰিছিল আৰু ১৯২০ চনৰ মাজভাগত বহু অপৰাধীক ফাঁচী দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল, যাতে পিছত বাকী অপৰাধীসকলক ৰক্ষা প্ৰদান কৰিব পৰা যায়।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ অন্ত পৰাৰ পিছত অটোমান সাম্ৰাজ্য পৰাজিত হয়। এই সময়ত আতাতুৰ্কে তুৰ্কী জাতীয় আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিয়ে, যিয়ে বিজয়ী মিত্ৰশক্তিৰ মাজত সাম্ৰাজ্য বিভাজনৰ প্ৰচেষ্টা প্ৰতিহত কৰে। তেওঁ বৰ্তমানৰ তুৰ্কীৰ ৰাজধানী আংকাৰাত অস্থায়ী চৰকাৰ স্থাপন কৰে আৰু মিত্ৰশক্তিৰ বাহিনী প্ৰত্যাহাৰ কৰাবলৈ সফল হয়। এই সংঘৰ্ষৰ ফলত যি সংগ্ৰাম “তুৰ্কীৰ স্বাধীনতা যুদ্ধ” নামেৰে পৰিচিত, সেইটোত তুৰ্কীয় বাহিনী বিজয়ী হয়। ১৯২২ চনত তেওঁ অটোমান চুলতানতন্ত্ৰ বিলুপ্ত কৰিবলৈ আগবাঢ়ে আৰু ১৯২৩ চনত তুৰ্কী গণৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

নৱগঠিত তুৰ্কী গণৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে আতাতুৰ্কে ৰিপাব্লিকান আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষ জাতি-ৰাষ্ট্ৰ গঢ়ি তোলাৰ লক্ষ্যৰে ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক সংস্কাৰৰ এক বিস্তৃত কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰে। তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষাক বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক কৰি দেশজুৰি হাজাৰ হাজাৰ নতুন বিদ্যালয় স্থাপন কৰে। তেওঁ লেটিন-ভিত্তিক তুৰ্কী বৰ্ণমালাও প্ৰৱৰ্তন কৰে। তেওঁৰ শাসনকালত তুৰ্কী মহিলাসকলে সমান নাগৰিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰ লাভ কৰে। তেওঁৰ চৰকাৰে তুৰ্কীকৰণ নীতি ৰূপায়ণ কৰি এক ঐক্যবদ্ধ, ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু সমজাতীয় জাতি গঢ়ি তোলাৰ চেষ্টা কৰিছিল।

আধুনিক তুৰ্কী গঢ়ি তোলাত তেওঁৰ ভূমিকা স্বীকৃতিস্বৰূপ ১৯৩৪ চনত তুৰ্কী সংসদে তেওঁক “আতাতুৰ্ক” উপাধি প্ৰদান কৰে, যাৰ অৰ্থ “তুৰ্কীসকলৰ পিতৃ।” ১৯৩৮ চনৰ ১০ নৱেম্বৰত ইস্তানবুলৰ ডলমাবাহচে প্ৰাসাদত ৫৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পাছত ইছমেট ইননুৱে ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

১৯৮১ চনত আতাতুৰ্কৰ জন্মৰ শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে ৰাষ্ট্ৰসংঘ আৰু ইউনেস্কোৱে তেওঁক সন্মান জনায়। ইউনেস্কোৱে ১৯৮১ বছৰটো “আতাতুৰ্ক বছৰ” হিচাপে ঘোষণা কৰে আৰু তেওঁক “ঔপনিৱেশিকতা আৰু সাম্ৰাজ্যবাদৰ বিৰুদ্ধে দিয়া প্ৰথম সংগ্ৰামৰ নেতা” হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।

আতাতুৰ্কক তেওঁৰ শান্তিমুখী বৈদেশিক নীতিৰ বাবে, আৰু ইৰাণ, যুগোশ্লাভিয়া, ইৰাক আৰু গ্ৰীচৰ সৈতে বন্ধুত্ব গঢ়ি তোলা আৰু ফেচিষ্ট ইটালী তথা জাৰবাদী বুলগেৰিয়াৰ আগ্ৰাসনক প্ৰতিহত কৰাৰ উদ্দেশ্যে গঠন কৰা বাল্কন চুক্তিৰ বাবে বিশেষ কৃতিত্ব দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:তুৰস্ক
গংগাৰাম পালোৱান আৰু বঙলা ঘৰৰ ভূত

গংগাৰাম পালোৱান আৰু বঙলা ঘৰৰ ভূত ড০ প্ৰণৱজ্যোতি ডেকাৰ দ্বাৰা অনূদিত এখনি সাধুকথাৰ পুথি৷ পুথিখনত বিশ্বৰ লোক-সাহিত্যৰ পাঁচটা ভিন্ন সাধু সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ গ্ৰন্থখন ১৯৭৮ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:প্ৰণৱজ্যোতি ডেকাৰ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাধুকথা
কাঞ্চন চৌধুৰী ভট্টাচাৰ্য

কাঞ্চন চৌধুৰী ভট্টাচাৰ্য (, ১৯৪৭ - ২৬ আগষ্ট ২০১৯) এগৰাকী ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া। তেওঁ কিৰণ বেদীৰ পিছতে ভাৰতৰ দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া। ১৯৭৩ বৰ্ষৰ এগৰাকী আইপিএছ বিষয়া কাঞ্চন চৌধুৰী ভট্টাচাৰ্যয়ে ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ ভিতৰত আৰক্ষী সঞ্চালকপ্ৰধান পদবী লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা। তেওঁ সুদীৰ্ঘ ৩৩ বছৰৰ আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ পিছত ২০০৭ চনৰ ৩১ অক্টোবৰ তাৰিখে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। অৱসৰ গ্ৰহণৰ পিছত তেওঁ ৰাজনীতিলৈ প্ৰৱেশ কৰে আৰু ২০১৪ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত উত্তৰাখণ্ডৰ হৰিদ্বাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা আম আদমী পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ২৬ আগষ্ট তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪৭ চনত কাঞ্চন চৌধুৰীৰ হিমাচলৰ ছিমলাত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মদন মোহন চৌধুৰী। তেওঁলোকৰ পৰিয়াল দিল্লী আৰু অমৃতচৰ চহৰত বসবাস কৰিছিল। কাঞ্চন চৌধুৰীয়ে অমৃতচৰ চৰকাৰী মহিলা মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত কাঞ্চনে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ (এমএ) সম্পূৰ্ণ কৰে। তাৰ পিছত ১৯৯৩ চনত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নিউ চাউথ ৱেলছৰ অলংগং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বাণিজ্য ব্যৱস্থাপনাৰ স্নাতকোত্তৰ (এমবিএ) ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০১৪ চনত এক সাক্ষাৎকাৰত কাঞ্চনে ব্যাখ্যা কৰে যে তাইৰ দেউতাক সম্পত্তিৰ বিষয়ত সোমাই পৰা আৰু আক্ৰমণ কৰাৰ পিছত তেওঁ আৰক্ষী বিষয়া হ'বলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল; সেই সময়ত আৰক্ষী বিষয়াসকলে আক্ৰমণকাৰীসকলৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰিবলৈ সাজু নাছিল। সেয়েহে যেতিয়া তেওঁ অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল, তেওঁ স্পষ্ট হৈছিল যে তেওঁ ন্যায় সেৱা কৰাৰ পথ হিচাপে ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাত যোগদান কৰিব।

কৰ্মজীৱন

ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাত চৌধুৰীয়ে ৩৩ বছৰ সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ বৰ্ষত তেওঁ একমাত্ৰ মহিলা প্ৰশিক্ষাৰ্থী আছিল। তেওঁ বেংক আৰু ৰাজহুৱা খণ্ডত কেইবাটাও বগা কলাৰ অপৰাধৰ তদন্ত কৰিছিল।

চৌধুৰীক ২০০৪ চনত মেক্সিকোৰ কেংকনত অনুষ্ঠিত ইণ্টাৰপলৰ বৈঠকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ বাছনি কৰা হৈছিল। তেওঁ ২০০৫ চনৰ ২৭ জুলাই তাৰিখে মুচৌৰীত দ্বিতীয় মহিলা আৰক্ষী সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিছিল। ইয়াত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালাম মুখ্য অতিথি আছিল। চৌধুৰীয়ে ডিজিপিৰ বাৰ্ষিক সন্মিলনত আৰক্ষীত মহিলাৰ নিয়োগ আৰু প্ৰশিক্ষণ অব্যাহত ৰখা আৰু আৰক্ষী গৱেষণা আৰু উন্নয়ন ব্যুৰোৰ হৈ সমগ্ৰ দেশৰ প্ৰশিক্ষণ মুৰব্বীসকলৰ আগত উপস্থাপন কৰে।

মৃত্যু

২০০৯ চনৰ ২৬ আগষ্ট তাৰিখে কাঞ্চন চৌধুৰী ভট্টাচাৰ্যৰ মুম্বাইৰ এখন চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হয়। তেওঁ পাঁচৰ পৰা ছয় মাহ ধৰি চিকিৎসাধীন আছিল। তেওঁৰ নশ্বৰ দেহ মুম্বাইৰ ৱাৰলী শ্মশানত দাহ কৰা হৈছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৮৯ চনত দীৰ্ঘ আৰু মেধাৱী সেৱাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতি পদক
১৯৯৭ চনত বিশিষ্ট সেৱাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতি পদক
২০০৪ চনত সকলো ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্টতা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ৰাজীৱ গান্ধী বঁটা আৰু এজন অসামান্য মহিলা প্ৰাপ্তকাৰী

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আৰক্ষী বিষয়া
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
আত্ৰেয়

আত্ৰেয় (आत्रेय) হ’ল হিন্দু ঋষিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম অত্ৰিৰ বংশধৰ যাৰ অৱদানসমূহ পুৰাণসমূহত উল্লিখিত আছে।
ভাৰত আৰু নেপালৰ ব্ৰাহ্মণসমাজে ব্যৱহাৰ কৰা আন বহুতো গোত্ৰৰ দৰে অত্ৰি ঋষিৰ বংশধৰ সকলেও আত্ৰেয় তেওঁলোকৰ উপাধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। প্ৰকৃত আত্ৰেয় গোত্ৰৰ ব্ৰাহ্মণ সকলে পূব ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ ঊৰিষ্যা কলিংগ,উত্কল,দক্ষিণ কৌশল আদি ৰাজ্যলৈ পৰিব্ৰাজন কৰে।

ঋষি আত্ৰেয় আয়ুৰ্বেদৰ এজন প্ৰখ্যাত পণ্ডিত আছিল আৰু তেওঁৰ শিক্ষাৰ আধাৰত প্ৰাৰম্ভিক আয়ুৰ্বেদৰ ছয়খন বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ষ্ঠ শতিকাৰ সময়ছোৱাত অগ্নিবেশ সংহিতাৰ লেখক হিচাপে তেওঁক কৃতিত্ব দিয়া হয়। মহাভাৰতত উল্লেখ থকা মতে তেওঁ গান্ধাৰ ৰাজ্যৰ ৰজা নগ্নজিৎৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। চৰকসংহিতাৰ মূল বিষয়বস্তুৰ কৃতিত্ব ঋষি আত্ৰেয়ক দিয়া হয়। এই সমূহ অগ্নিবেশ আৰু চৰকৰ দ্বাৰা সংহিতাবদ্ধ আৰু সম্পাদিত হৈছিল। সুৰেন্দ্ৰনাথ দাসগুপ্তৰ মতে, আত্ৰেয়-চৰক বিদ্যালয়ৰ পুৰণি আয়ুৰ্বেদৰ মূল সম্ভৱতঃ অথৰ্ববেদৰ বৰ্তমান বিলুপ্ত কৰনবাদ্য শাখাত আছে।

ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত ঔষধি ব্যৱস্থা আয়ুৰ্বেদৰ বহল ক্ষেত্ৰখনত আত্ৰেয় সকলৰ
অৱদান অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। বাগভট্টৰ দ্বাৰা ৰচিত অষ্টাংগ হৃদয়ৰ প্ৰথম অধ্যায়ৰ তৃতীয় শ্লোকত উল্লেখ আছে যে ব্ৰহ্মাই আয়ুৰ্বেদৰ জ্ঞান অশ্বিনী কুমাৰদ্বয়ক দিয়ে,অশ্বিনী কুমাৰে এয়া ইন্দ্ৰক শিকাই। ইন্দ্ৰই এই জ্ঞান অত্ৰিপুত্ৰ আত্ৰেয় পুনৰ্বসুক দিয়ে আৰু আত্ৰেয়ই অগ্নিৱেশ,ভেল আদি ছয়জন শিষ্যৰ মাজত এই জ্ঞান ভগাই দিয়ে।

References

শ্ৰেণী:আয়ুৰ্বেদ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
যমুনা দেৱী

যমুনা দেৱী (, ১৯২৯ চনৰ ১৯ ​​নৱেম্বৰ – ২০১০ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰ) মধ্যপ্ৰদেশৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ এগৰাকী নেত্ৰী আছিল। মধ্যপ্ৰদেশ বিধানসভাৰ তেওঁ সদস্য আছিল৷ লগতে তেওঁ বিৰোধীৰ নেত্ৰী আৰু ৰাজ্যখনৰ উপ-মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ঝাবুৱাৰ পৰা লোকসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল (১৯৬২–৬৭)। ১৯৭৮ চনৰ পৰা ১৯৮১ চনলৈকে ৰাজ্যসভাৰ সদস্যও আছিল।

কৰ্মজীৱম

১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈকে তেওঁ মধ্য ভাৰতৰ প্ৰথমখন বিধানসভাৰ সদস্য আছিল৷ তাৰ পিছত ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈকে ঝাবুৱাৰ সংসদৰ সদস্য হোৱাৰ লগতে ১৯৭৮ চনৰ পৰা ১৯৮১ চনলৈকে তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ সদস্য আছিল।

অৰ্জুন সিং, মোটিলাল ভোৰা আৰু শ্যামা চৰণ শুক্লা চৰকাৰৰ কনিষ্ঠ মন্ত্ৰী আছিল যদিও দিগ্বিজয় সিঙৰ অধীনত মন্ত্ৰীসভাত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পিছত ১৯৯৮ চনত তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশৰ উপ-মুখ্যমন্ত্ৰী পদত পদোন্নতি লাভ কৰি প্ৰথম মহিলা উপ-মুখ্যমন্ত্ৰী হয়।

২০০৩ চনত যেতিয়া ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ক্ষমতা হেৰুৱাইছিল, তেতিয়া তেওঁক বিৰোধীৰ নেত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল আৰু ২০১০ চনলৈকে এই পদত আছিল।

মৃত্যু

কৰ্কট ৰোগৰ বিৰুদ্ধে দীৰ্ঘদিনীয়া যুঁজ দি ২০১০ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত ইন্দোৰত দেৱীৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:মধ্য প্ৰদেশৰ ব্যক্তি
লুৰীণজ্যোতি গগৈ

লুৰীণজ্যোতি গগৈ সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰাক্তন সাধাৰণ সম্পাদক (২০১৫-২০২০) তথা অসমৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ছাত্ৰনেতা।বৰ্তমান তেওঁ অসমৰ ৰাজনৈতিক দল অসম জাতীয় পৰিষদ (চমুকৈ অজাপ)ৰ সভাপতি পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

জন্ম

তেওঁৰ জন্ম হয় ১৯৭৭ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তিনিচুকীয়া জিলাৰ লাইপুলি গাঁও পঞ্চায়তৰ মৰাণকাৰী গাঁৱত। পিতৃৰ নাম প্ৰবীন গগৈ আৰু মাতৃ প্ৰয়াত দুলু গগৈ। তেওঁ ঘৰৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ সন্তান।

শিক্ষা

১ নং লাইপুলি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত তেওঁ শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰে। পৰবৰ্তী সময়ত লাইপুলি মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত পঢ়ে আৰু তিনিচুকীয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (শ্ৰীপুৰীয়া), তিনিচুকীয়াৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। চেনাইৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, তিনিচুকীয়াৰ পৰা গগৈয়ে উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ (২০০৪), বি.এড আৰু এম.এড ডিগ্ৰীও সম্পন্ন কৰে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পৰ্যায়ত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে লুৰীণজ্যোতি গগৈয়ে আছু (সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা)ত জড়িত হৈছিল। পিছত তেওঁ দীপাংক নাথৰ সভাপতিত্বত ২০১৫ চনত আছুৰ সাধাৰণ সম্পাদক নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত লুৰীণজ্যোতি গগৈয়ে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ পদ ত্যাগ কৰে। পিছলৈ তেওঁ সক্ৰিয় ৰাজনীতিত ভৰি থয় আৰু ২০২১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত দুলিয়াজান আৰু নাহৰকটীয়া সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। দুয়োটা সমষ্টিতে অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত ২৭ মাৰ্চ ২০২১ তাৰিখে ভোট গ্ৰহণ হয়। লুৰীণজ্যোতি গগৈয়ে দুলিয়াজান সমষ্টিত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী (বিজেপি)ৰ তেৰশ গোৱালা আৰু নাহৰকটীয়াৰ বিজেপি প্ৰাৰ্থী তৰঙ্গ গগৈৰ হাতত পৰাস্ত হয়।

২০২৪ চনৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ নেতা সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ হাতত পৰাস্ত হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:টাই-আহোম ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
এপল্‌টন হাও ডেনফ'ৰ্থ

এপল্‌টন হাও ডেনফ'ৰ্থ ১৯ শতিকাত অসমলৈ আহি বসবাস কৰা এগৰাকী আমেৰিকান। ১৮৪৮ চনত অসমৰ গুৱাহাটীলৈ আহে। ১৮৫৫ চনত দুবছৰমান শিৱসাগৰত থাকি পুনৰ গুৱাহাটীলৈ আহে। ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতৰ প্ৰথম স্বাধীনতা বিদ্ৰোহৰ কালত মিলিটেৰী কুচ-কাৱাজ কৰিছিল। ১৮৫৫-৫৬-আৰু ৫৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহলৈ 'অৰুণোদই' কাকতৰ সম্পাদক আছিল। ১৮৫৭ চনত নগাঁৱলৈ আহে। কিন্তু শাৰীৰিক অৱনতিৰ বাবে সেই বছৰেই দেশলৈ ওভতে। জি. মাথিৰ Hindu Objections to Christian Religion Answered নামৰ প্ৰচাৰ পুস্তিকাখনি আনুমানিক ১৮৭০ চনত অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰে

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী