ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভাৰতৰ জনজাতীয় ধৰ্মসমূহ

ভাৰতত জনজাতীয় ধৰ্মসমূহ (ইংৰাজী: Tribal religions in India) বুলিলে ভাৰতৰ বিভিন্ন অনুসূচিত জনজাতিসহ বহু জনজাতীয় স্থানীয়, গাঁও-ভিত্তিক, প্ৰকৃতি-আশ্ৰিত বা পুৰ্বপুৰুষ-আধাৰিত ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠান বুজোৱা হয়। ২০১১ চনৰ ভাৰতীয় জনগণনা অনুসৰি ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৮.৬% লোক অনুসূচিত জনজাতি শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত।

জনগণনা-ভিত্তিক শ্ৰেণীবিভাজন

২০১১ চনৰ জনগণনাত হিন্দুধৰ্ম, ইছলাম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, সিখ ধৰ্ম, বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু জৈন ধৰ্মৰ বাহিৰে কিছুমান ধৰ্মীয় পৰিচয়ক “Other Religions and Persuasions (ORP)” শিৰোনামৰ তলত পৃথককৈ ধৰা হয়, য’ত জনজাতীয় ধৰ্মসমূহ, নাস্তিকতাবাদ আদি শ্ৰেণী অন্তৰ্ভুক্ত। একে উৎস অনুসৰি, ১২১ কোটি জনসংখ্যাৰ ভিতৰত ৭৯ লাখ লোকেই এই শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত।

ভিভিন্ন ধৰ্মৰ জনসংখ্যা

ORP শ্ৰেণীৰ ভিতৰত ২০১১ চনৰ জনগণনাত উল্লিখিত বৃহৎ শাখাসমূহৰ ভিতৰত সৰ্ণা (প্ৰায় ৪৯ লাখ), গোন্দি (প্ৰায় ১০ লাখ), সাৰি ধৰ্ম (প্ৰায় ৫ লাখ), ডনি-পোলো (প্ৰায় ৩.৩১ লাখ), সনামাহি (প্ৰায় ২.২২ লাখ) আৰু খাচি লোক-সম্পৰ্কীয় ধৰ্মীয় শ্ৰেণী (প্ৰায় ১.৩৯ লাখ) উল্লেখযোগ্য।

আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু ভাষাগত গোট

উপজাতীয় ধৰ্মসমূহত বহুক্ষেত্ৰত পুৰ্বপুৰুষ পূজা বা প্ৰাকৃতিক বৈশিষ্ট্যৰ আত্মা/দেৱতাৰ পূজা দেখা যায়। ভাৰতৰ জনজাতিসমূহক ভাষাগতভাৱে ভাৰতীয়-আৰ্য, দ্ৰাবিড়ীয় ভাষা, অষ্ট্ৰোএছিয়াটিক, তিব্বত-বৰ্মী আৰু আন্দামানী ভাষা পৰিয়াল আদি ডাঙৰ গোটত বিভক্ত কৰা হয়।

আইনী স্বীকৃতি

ভাৰতীয় আইন আৰু জনপ্ৰশাসনিক প্ৰয়োগত “হিন্দুধৰ্ম” শব্দটো কিছু প্ৰসংগত উপমহাদেশীয় স্থানীয় ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ বিস্তৃত শ্ৰেণীক সূচাবলৈ ব্যৱহৃত হয়। ১৯৫৫ চনৰ Hindu Marriage Act-ৰ বিধানসমূহৰ ব্যাখ্যা-সম্পৰ্কীয় অধ্যয়নত, খ্ৰীষ্টান, মুছলিম বা ইহুদি নোহোৱা বহু লোকক “হিন্দু” হিচাপে ধৰা হয় বুলি উল্লেখ আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ
চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটৰমন

চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটৰমন (; জন্ম: ৭ নৱেম্বৰ ১৮৮৮ – মৃত্যু: ২১ নৱেম্বৰ ১৯৭০) ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ পূৰ্বৰ মাদ্ৰাজ প্ৰদেশত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন ভাৰতীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী, যিয়ে পোহৰ বিকিৰণৰ ক্ষেত্ৰত যুগান্তকাৰী কাম কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ১৯৩০ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে যেতিয়া পোহৰে কোনো স্বচ্ছ পদাৰ্থ অতিক্ৰম কৰে তেতিয়া কিছুমান বিচ্যুত পোহৰৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্য সলনি হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত ৰমন বিকিৰণ নামেৰে জনাজাত এই পৰিঘটনা ৰমন প্ৰভাৱৰ ফলত হয়। ১৯৫৪ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা ভাৰত ৰত্নেৰে তেওঁক সম্বৰ্ধনা জনায়।

উদ্ধৃতি

নাই স্বৰ্গ, নাই নৰক, নাই পুনৰ্জন্ম, নাই আত্মাৰ স্থানান্তৰ, আৰু নাই অমৰত্ব। একমাত্ৰ সত্যটো হ’ল মানুহৰ জন্ম হয়, জীয়াই থাকে আৰু মৃত্যু হয়। সেয়েহে তেওঁ নিজৰ জীৱনটো সঠিকভাৱে কটাব লাগিব।
- ১৯৩৪ চনত বাংগালুৰুত দিয়া ৰাজহুৱা ভাষণৰ পৰা, সিং, আৰ.(২০১০)ত উদ্ধৃত। "লেটাৰ টু দ্য এডিটৰ: ইণ্ডিয়ান চাইন্টিষ্ট বনাম ছায়েন্স এণ্ড ৰিলিজিয়ন।" বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি ৭৬ (৭-৮): ২০৬।
যদি কোনো ঈশ্বৰ আছে তেন্তে আমি তেওঁক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত বিচাৰিব লাগিব। যদি তেওঁ নাথাকে তেন্তে তেওঁক বিচাৰি কোনো লাভ নাই। বহুতে মোক নাস্তিক বুলি গণ্য কৰে, কিন্তু মই নাস্তিক নহয়। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নতুন আৱিষ্কাৰে ঈশ্বৰৰ বিষয়ে আৰু অধিক ৰহস্য উন্মোচন কৰা যেন লাগে। মহাত্মাজী, ধৰ্মই মানুহক একত্ৰিত কৰিব নোৱাৰে। মানুহৰ মাজত সম্পূৰ্ণ ভাতৃত্ববোধ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ সৰ্বোত্তম সুযোগ বিজ্ঞানেই একমাত্ৰ বস্তু। বিজ্ঞানৰ লগত জড়িত সকলো ভাই-ভনী।
- ১৯৪৫ চনত মহাত্মা গান্ধী আৰু গিলবাৰ্ট ৰহমৰ সৈতে হোৱা কথা-বতৰাৰ পৰা, জয়ৰামন, এ.(১৯৮৯) দ্বাৰা সংকলিত। চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটৰমন: এটি স্মৃতিগ্ৰন্থ। বেংগালুৰু: ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী। পৃষ্ঠা ১৪৩.আই এছ বি এন ৮১-৮৫৩৩৬-২৪-৫। অ’চিএলচি ২১৬৭৫১০৬।

মোৰ চৌপাশৰ পৰিস্থিতিৰ মূল্যায়নত মোৰ এনে লাগে যে আমাৰ দেশৰ সন্মুখত থকা আটাইতকৈ ডাঙৰ বিপদটো হ’ল চৰকাৰী ক্ষমতাৰ বিশাল হেঁচা (ষ্টীমৰোলাৰ)ত ব্যক্তিগত স্বাধীনতা আৰু নিজৰ উদ্যোগ লোৱাৰ ক্ষমতা সম্পূৰ্ণৰূপে চেপি ধৰা হ’ব। ইতিমধ্যে আমি ইয়াৰ চিন দেখিবলৈ পাইছো... মানুহৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰাৰ বাবে ৰচনা কৰা আইনী ব্যৱস্থাৰ ৰূপত; আৰু ঔদ্যোগিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত উদ্যোগক সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰাৰ লক্ষ্যৰে কৰ আৰু অন্যান্য বিধেয়ক গৃহীত কৰাত... গণতন্ত্ৰত যদি মানুহে ব্যক্তিগত স্বাধীনতা উপভোগ নকৰে, তেন্তে সেই গণতন্ত্ৰ এটা নকল আৰু ভ্ৰমৰ বাহিৰে আন একো নহয়।
- ১৯৫৪ চনৰ ১৫ আগষ্টত ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছক দিয়া সাক্ষাৎকাৰৰ পৰা।

আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ, মৌলিক আৰু গভীৰ গৱেষণা হ’ল যিটোৱে মানুহৰ জীৱন আৰু কাৰ্যকলাপত আটাইতকৈ গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়। কেৱল সেইসকল বিজ্ঞানীয়েহে—যিসকলে কোনো নিৰ্দিষ্ট বস্তু সৃষ্টিৰ লক্ষ্যৰে নহয়, জ্ঞানক আগুৱাই নিয়াৰ একমাত্ৰ ইচ্ছাৰে কষ্ট কৰিছে—তেওঁলোকেহে শেষত মানৱতাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপকাৰী বুলি প্ৰমাণিত হয়।
- ৰমন, চি.ভি.; চন্দ্ৰলেখা

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী: ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী: বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নোবেল বঁটা বিজয়ী
লটিঘটি

লটিঘটি হৈছে ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত এখন সঙ্গীতপ্ৰধান হাস্য-ব্যংগ কথাছবি। কামৰূপ চিত্ৰৰ বেনাৰত নিৰ্মিত ছবিখনে ১৯৬৬ চনত মুক্তিলাভ কৰিছিল। চতুৰ্দশ (১৯৬৬) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰা ছবিখনৰ সংগীত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হৈছিল। ছবিখনৰ কেপছন আছিল হাঁহি হাঁহি ভাবিব পৰা ছবি।
-
১|জীৱনটো যদি অভিনয় হয় | জয়ন্ত হাজৰিকা, ইলা বসু | ভূপেন হাজৰিকা|
-
২|টিৰাপ সীমান্ত ৰূপৰ নাই অন্ত | ভূপেন হাজৰিকা | ভূপেন হাজৰিকা|
-
৩|কোনে কয় মই অকলশৰীয়া, মই আৰু মোৰ ছাঁ দুয়ো দুয়োৰো লগৰীয়া | ভূপেন হাজৰিকা |ভূপেন হাজৰিকা |
-
৪| সহসৃজনে মোক প্ৰশ্ন কৰে| ভূপেন হাজৰিকা | ভূপেন হাজৰিকা|
-
৫| প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্ৰশ্ন কৰিলে মোক তোমাৰ প্ৰাপ্য কি কোৱা| ভূপেন হাজৰিকা | ভূপেন হাজৰিকা|
-
৬|কোন ক'ত লটিঘটি কিনো ভৈল কাল | গীতা দাস, অনিল দত্ত, ভুপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা | নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ|
-
৭| ফাগুন আয়োৰে হাঠিলা মাৰী বাজে বাসুঁৰী| গীতা দাস, মণিষা সেনগুপ্ত |গজানন বৰ্মা |
-
৮| ৰমজানৰে ৰোজা গ'ল ওলাল ঈদৰ জোন| মহম্মদ ৰফি, ভূপেন হাজৰিকা, মীৰা চিৰা, যশোধাৰা, সুলোচনা | ভূপেন হাজৰিকা|
}

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কাদেৰ খান

কাদেৰ খান (; ২২ অক্টোবৰ ১৯৩৭ — ৩১ ডিচেম্বৰ ২০১৮) এজন ভাৰতীয়-কানাডিয়ান অভিনেতা, চিত্ৰনাট্যকাৰ, কমেডিয়ান আৰু বোলছবি পৰিচালক। অভিনেতা হিচাপে তেওঁ ৩০০ তকৈও বেছি বোলছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ ৰাজেশ খান্না অভিনীত ছবি "দাগ"ৰ জৰিয়তে বলিউডত অভিনয়ৰ পাতনি মেলিছিল। ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ নিজকে বলিউডৰ এজন চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে প্ৰতিস্থাপিত কৰিছিল। এজন কমেডিয়ান হিচাপে তেওঁ বেছ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত ইছমাইল ইউচুফ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। অভিনয় জগতলৈ অহাৰ আগতে তেওঁ মুম্বাইৰ এম.এইচ. শ্বাব্বো অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত ব্যৱহাৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৩৭ চনত আফগানিস্তানৰ কাবুলত কাদেৰ খানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আব্দুল ৰহমান খান কান্দাহাৰ আৰু মাতৃ ইকবাল বেগম ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পিশ্বীনৰ (বৰ্তমান পাকিস্তানৰ বেলুচিস্থান) আছিল। কাদেৰ খানৰ শ্মচুৰ ৰহমান, ফজল ৰহমান আৰু হবিবুৰ ৰহমান নামেৰে তিনিজন ভায়েক আছিল। তেওঁ কাকাৰ জনজাতিৰ পাঠান বা পাস্তুন সম্প্ৰদায়ৰ আছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ চৰফাৰজ খান বলিউডৰ কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ অভিনেত্ৰী জেৰিণ খানৰ পৰিয়ালৰ লগতো সম্পৰ্কীয়। পিছলৈ কাদেৰ খানে কানাডাৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে।

মৃত্যু

কাদেৰ খান চুপাৰনিউক্লিয়াৰ পালচি নামৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল। ২০১৮ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত কাৰণত তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

২০১৩: বোলছবি জগতলৈ আগবঢ়োৱা আজীৱন অৱদানৰ বাবে সাহিত্য শিৰোমণি বঁটা
আমেৰিকান ফেডাৰেচন অফ মুছলিমৰ ফালৰ পৰা ভাৰতীয় মুছলিম সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে দুবাৰ স্বীকৃতি দিছিল।

{| class="wikitable"
+ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
-
! শিতান
! ছবি
! বৰ্ষ
! স্থিতি
-
শ্ৰেষ্ঠ সংলাপ
মেৰি আৱাজ চুন
১৯৮২
-
শ্ৰেষ্ঠ কমেডিয়ান
বাপ নম্বৰী বেটা দছ নম্বৰী
১৯৯১

শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
কৈহাটীৰ ঢুলীয়া

কৈহাটীৰ ঢুলীয়া অসমৰ ঐতিহ্য বহনকাৰী এক আপুৰুগীয়া কৃষ্টি। ই সম্পূৰ্ণৰূপে লৌকিক আৰু অতি জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান। ঢুলীয়া অনুষ্ঠানটিত ভাগ লোৱা লোকসকলৰ অভিনয় কৌশল আৰু হাস্য-ব্যংগ অভিনয়েই অনুষ্ঠানটিৰ মুখ্য আকৰ্ষণ। কৈহাটীৰ ঢুলীয়া কামৰূপীয়া ঢুলীয়াৰ অংশবিশেষ। কৈহাটীৰ স্থানীয় ভাষাত ঢুলীয়াক ভাইৰা বোলা হয়।

ইতিহাস

বিংশ শতিকাত অসমত প্ৰায় ৩০ টা বিভিন্ন ঢুলীয়াৰ দল আছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। এইবোৰৰ ভিতৰত বিখ্যাত আৰু জনপ্ৰিয় আছিল কৈহাটীৰ ঢুলীয়া। আন কেইটামান জনপ্ৰিয় ঢুলীয়াৰ দল হ’ল বালিলেচা, মাধপুৰ, অগ্নিশাল, ডিমৰীয়া, চান্দুকুছি, বৰ্ণি ইত্যাদি।

ঢুলীয়া অনুষ্ঠানত পুতলা নাচৰ সাদৃশ্য থকালৈ চাই বহুতে ইয়াক পুতলা নাচৰ ক্ৰমবিকশিত ৰূপ বুলি ক’ব খোজে।

বৰ্তমানৰ স্থিতি

কৈহাটীৰ ঢুলীয়াৰ বৰ্তমানৰ স্থিতি সন্তোষজনক নহয়। প্ৰধানতঃ আৰ্থিক দৈন্য, ঢুলীয়া অভিনয় চাবলৈ ৰাইজৰ অনীহা আদিৰ বাবেই এনে অৱস্থা হ’বলৈ পালে বুলি কিছুমানে মত পোষণ কৰে।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

মোহন ভাৱৰীয়া (প্ৰকৃত নাম মোহন চন্দ্ৰ বৰ্মণ)
নিততি ভাৱৰীয়া (প্ৰকৃত নাম নিততি ভৰালী)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
বিৰাট

বিৰাট (; ) হৈছে হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাভাৰতৰ অনুসৰি মৎসদেশৰ ৰজা। তেওঁ উত্তৰ আৰু উত্তৰাৰ পিতৃ তথা অৰ্জুন আৰু সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অভিমন্যুৰ শহুৰ আছিল। তেওঁৰ পত্নী আছিল সুদেষ্ণা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
লুকছাং বাকা

লুকছং বাকা হৈছে ফিলিপাইনছৰ এটা পৰম্পৰাগত খেল। ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছিল বুলাকানত। ইয়াত নূন্যতম তিনিজন খেলুৱৈ আৰু সৰ্বাধিক ১০ জন খেলুৱৈ জড়িত হৈ থাকে আৰু তেওঁলোকে বাকা বা "গৰু" নামৰ ব্যক্তিজনৰ ওপৰেৰে জঁপিয়াই পৰে। খেলুৱৈসকলৰ মূল লক্ষ্য হ'ল বাকাৰ ওপৰত স্পৰ্শ নকৰাকৈ বা নপৰাকৈ বাকাৰ ওপৰেৰে সফলতাৰে জঁপিয়াই যাব পৰা। এই খেলবিধে শিশুসকলৰ শাৰীৰিক সক্ষমতা, সমন্বয় ক্ষমতা আৰু দলগত সহযোগিতা বৃদ্ধি কৰে আৰু পৰম্পৰাগত ফিলিপিনো সংস্কৃতি সংৰক্ষণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।

নিয়মসমূহ

খেলৰ আৰম্ভণিতে এজন খেলুৱৈক টায়া (ইয়াত) বা এই খেলত বাং লালা (গৰু) বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। খেলুৱৈসকলে ওপৰলৈ জঁপিয়াই থকাৰ সময়ত বাকা খেলুৱৈজনৰ ওপৰত পৰি যোৱাৰ পৰা বা স্পৰ্শ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগে। বাকা খেলুৱৈয়ে আঁঠু লৈ তললৈ নমাই আৰম্ভ কৰিব লাগে (বাকা খেলুৱৈয়ে আঁঠুত হাত থৈ কুঁজৰাই থাকে)। সকলো খেলুৱৈয়ে জঁপিয়াই নোযোৱালৈকে সকলো খেলুৱৈয়ে বাকাৰ ওপৰেৰে জঁপিয়াই যাব লাগে। বাকাৰ ওপৰেৰে জঁপিয়াই পৰাৰ প্ৰথম ছেটটো শেষ হ'লে বাকা খেলুৱৈজনে বাকা খেলুৱৈৰ ওপৰেৰে জঁপিয়াই যোৱাৰ পিছত লাহে লাহে ওপৰলৈ উঠিব। কেৱল জাম্পাৰৰ হাত দুখনেহে বেঁকা হৈ থকা ব্যক্তিজনৰ পিঠি স্পৰ্শ কৰিব পাৰে। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে সংস্পৰ্শ এৰাই চলিব নোৱাৰে বা বাকাৰ ওপৰত পৰে, তেন্তে তেওঁলোকে বাকা খেলুৱৈক আঁঠু লৈ থকা অৱস্থাত সলনি কৰিব (স্তৰ ৩), আৰু সকলো খেলুৱৈয়ে খেল শেষ কৰাৰ সিদ্ধান্ত নোলোৱালৈকে খেল চলি থাকে।

বাহ্যিক সংযোগ

লুকছং বাকা খেলি থকা মানুহৰ এখন ছবি
বুলাকান হাউচৰ সন্মুখত এজন কাঁহৰ ভাস্কৰ্য শিল্পী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল
মালিহা খান

ডাঃ মালিহা খান, পাকিস্তানত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী সভাপতি আৰু উইমেন ডেলিভাৰৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া। ড° খানে শেহতীয়াকৈ মালালা ফাণ্ডৰ মুখ্য কাৰ্যকৰী বিষয়া হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০২০ চনৰ জুন মাহৰ পৰা উইমেন ডেলিভাৰৰ অন্তৱৰ্তীকালীন সভানেত্ৰী আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা কেথলিন শ্বাৰউইনৰ উত্তৰাধিকাৰী। তেওঁ ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নিউয়ৰ্কৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে ইছলামবাগৰ কোৱাইদ-ই-আজম বিশ্ববিদ্যালয়ত সামাজিক নৃতত্ত্ব বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

উদ্ধৃতি

যদি আমি যিখিনি লাভ কৰিব বিচাৰোঁ, সেইটো লাভ কৰিবই বিচাৰোঁ; আমি প্ৰায়ে এনে মানুহৰ লগত যোগাযোগ ৰাখিব লাগিব আৰু কথা পাতিব লাগিব যিসকলৰ লগত আমি বহু কথাত একমত নহয়। ব্যক্তিগতভাৱে মই অতি কম কথাত একমত যে ৰাষ্ট্ৰপতি ন’ভাকে, বিশ্বাস কৰে, সমৰ্থন কৰে বা আগুৱাই লৈ যায়। মই নিশ্চিত যে অতি কম কথাতেই তেওঁ মোৰ বিশ্বাসৰ সৈতে একমত।
তেওঁলোকে আমাক অবিশ্বাস্য আতিথ্য প্ৰদান কৰিছে। লিংগ সমতাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে যথেষ্ট সফলতা লাভ কৰিছে। আকৌ, আমি তেওঁলোকৰ লগত কিছু পাৰ্থক্যও দেখিবলৈ পাওঁ আৰু তেওঁলোকেও আমাৰ লগত কিছু পাৰ্থক্য দেখিছে, কিন্তু আমি যোৱা ডেৰ বছৰ ধৰি তেওঁলোকৰ সৈতে এই বিষয়টোৰ কাষ চাপি আহিছোঁ কাৰণে আমি এই আলোচনাবোৰ কৰি আহিছোঁ।
“উইমেন ডেলিভাৰত সভাপতি আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে যোগদান কৰি মই ৰোমাঞ্চিত হৈছোঁ। মই এগৰাকী উগ্ৰ নাৰীবাদী আৰু মোৰ সমগ্ৰ কেৰিয়াৰ ছোৱালী আৰু মহিলাৰ অধিকাৰ আগুৱাই নিয়াৰ বাবেই, আৰু লিংগ পৰিৱৰ্তনকাৰী পদক্ষেপ ৰূপায়ণৰ বাবে কাম কৰি আহিছোঁ। মই লিংগ সমতাৰ সমৰ্থকসকলৰ চেম্পিয়ন হিচাপে উইমেন ডেলিভাৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা অব্যাহত ৰাখিবলৈ আগ্ৰহী যাতে সকলো ছোৱালী আৰু মহিলাৰ অধিকাৰ উপলব্ধি কৰিব পাৰোঁ, আন নহ’লেও তেওঁলোকৰ যৌন আৰু প্ৰজনন স্বাস্থ্য আৰু অধিকাৰ। যোৱা দুবছৰত বিশ্বই সন্মুখীন হোৱা দূৰত্ব আৰু সংযোগ বিচ্ছিন্ন কৰিবলৈ এই স্থান পূৰ্বতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।’’
“য’ত তেওঁলোকে ক’ব, আমি এইটো কৰিবলৈ ওলাইছোঁ আৰু মই ক’ম, হে হৰি! মই নকৰোঁ আৰু তাৰ পিছত আমি ক’ম, ঠিক আছে, মই বুজি পাওঁ যে আপুনি সেই দিশটোৱেই গৈ আছে আৰু মই মতানৈক্য হ’ম, কিন্তু মই প্ৰতিশ্ৰুতি দিম আৰু আমি একেলগে কৰিম। তেওঁলোকৰ বিশাল ক্ৰেডিট লাভ কৰিলে মই ক’ম; তেওঁলোকে আমাৰ লগতো একেই কাম কৰিছে। আমি কৈছোঁ যে আমি সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰা গ্ল’বেল মানুহ আনিম আৰু তেওঁলোকে কৈছিল, যিকোনো ব্যক্তিক আদৰণি জনোৱা হৈছে এশ শতাংশ আমি তেওঁলোকক ভিছা দিম।
“মুক্ত আৰু মুকলি স্থান অবিহনে লিংগ সমতা লাভ কৰিব নোৱাৰি। যিবোৰ স্থান সুলভ, যিবোৰ স্থান আমন্ত্ৰণমূলক আৰু অন্তৰ্ভুক্ত। উইমেন ডেলিভাৰী সন্মিলন সেই স্থানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ছোৱালী আৰু মহিলাসকলে নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ সময়ত বাস কৰিবলৈ আন কিছুমান স্থান সুলভ হ’ব লাগিব। কিন্তু এই স্থানসমূহ প্ৰায়ে চৰকাৰ, পৰিয়াল আৰু বৰ্তমানৰ নীতিৰ নিয়ন্ত্ৰণত থাকে। লিংগ সমতা লাভ কৰিবলৈ এই স্থানসমূহ মুকলি আৰু গণতান্ত্ৰিক হৈ থকাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, আৰু পৰিচয়ৰ থকাৰ উপৰিও প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ প্ৰতি সন্মানীয় হৈ থকাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ”।

বাহ্যিক সংযোগ

উইমেন ডেলিভাৰে ড° মালিহা খানক সভানেত্ৰী আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে

উৎস

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
মানো (পৌৰাণিক কাহিনী)

মানো, মান্নো, আস্কে বা মান্না হৈছে ছামি পৌৰাণিক কাহিনীত চন্দ্ৰৰ দেৱী ৰূপ।

ছামি জাতিৰ বিশ্ব দৃষ্টিভঙ্গি আনিমিজম বা আনিমিষ্টিক স্বভাৱৰ, য’ত ছামানবাদী বৈশিষ্ট্য থকা দেখা যায়। সেই বিশ্বদৃষ্টিত দেৱ-দেৱীসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰে। প্ৰাকৃতিক প্ৰত্যেক শক্তিৰ লগত কোনোবা দেৱ-দেৱীৰ সম্পৰ্ক আছে বুলি ধৰা হয়, আৰু জীৱন নিৰ্বাহৰ উৎসসমূহ আত্মিক জগতৰ শক্তিসমূহৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যাক অনুকূল কৰিবলৈ বিশেষ উপাসনা কৰা হয়।

অন্যান্য প্ৰকৃতি দেৱীৰ দৰে, মানোও অনিশ্চিত আৰু বিপজ্জনক ৰূপে ধৰা হয়। তেওঁৰ উপাসনা নতুন চন্দ্ৰৰ সময়ত বিশেষকৈ শীতকালীন অয়নান্তৰ সময়ত কৰা হয়। এই সময়ছোৱাত যিকোনো প্ৰকাৰৰ শব্দ কৰা নিষিদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।

খ্ৰীষ্টান মিচনাৰীসকল আৰু পাদ্ৰীসকলে সাধাৰণতে এই পেগানিজম বা পেগান ধাৰণাসমূহ বুজি নোপোৱাকৈ তাক চয়তানিক বুলি বিবেচনা কৰিছিল। ছামিসকলক বলপূৰ্বক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত দীক্ষিত কৰা হৈছিল, আৰু ছামানবাদী আচাৰসমূহ নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দেৱী
শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
ভেলিয়া আবদেল-হুদা

ৰাজকুমাৰী ভেলিয়া ওছমান-অগ্লু (জন্ম ভেলিয়া আবদেল-হুদা ), সাধাৰণতে ৰাজকুমাৰী লুলি (২৬ জানুৱাৰী ১৯১৬ – ২৯ নৱেম্বৰ ২০১২) আছিল এগৰাকী ব্ৰিটিছ শিল্প ইতিহাসবিদ আৰু সমাজসেৱক। বিশেষকৈ অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰা প্ৰথমগৰাকী মুছলমান মহিলা হিচাপে তেওঁ উল্লেখযোগ্য। তেওঁ আছিল ব্ৰিটেইনৰ প্ৰভাৱশালী অভিজাত শ্ৰেণীত প্ৰৱেশ কৰা প্ৰথমগৰাকী মুছলমান মহিলা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আবদেল-হুদাৰ জন্ম মিচৰৰ কায়ৰোত হৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালটো আছিল দীৰ্ঘদিন ধৰি উচমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা এগৰাকী তুৰ্কী কূটনীতিবিদ পৰিয়াল। উচমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত এই পৰিয়ালটো নিৰ্বাসিত হয়।

তেওঁৰ ককাদেউতা শেষ উচমানীয় চুলতানৰ এজন উপদেষ্টা আৰু জ্যোতিষী আছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ তৌফিক আবু আল-হুদা পিছলৈ ট্ৰান্সজৰ্ডানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছিল।

আবদেল-হুদাই লেডী মাৰ্গাৰেট হলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে, য’ত তেওঁ আধুনিক ইতিহাস অধ্যয়ন কৰি ১৯৩৯ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ফলস্বৰূপে, তেওঁ অক্সফ’ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰা প্ৰথমগৰাকী মুছলমান মহিলা হিচাপে পৰিচিতি লাভ কৰে।

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ তথ্য সেৱাই তেওঁক কৰ্মত নিয়োগ কৰিছিল। প্ৰথমতে তেওঁ কায়ৰোত কৰ্মৰত আছিল। ইয়াতেই তেওঁ লেখিকা আৰু অভিযাত্ৰী ফ্ৰেয়া ষ্টাৰ্কৰ সৈতে পৰিচিত হয় আৰু দুয়োগৰাকী আজীৱন বন্ধুত্বত আবদ্ধ হয়। পিছলৈ তেওঁক ফিলিস্তিনলৈ পঠিওৱা হয়। তাত তেওঁ ফিলিস্তিনি আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। আবদেল-হুদাই জীৱনজুৰি ফিলিস্তিনি স্বাধীনতাৰ সমৰ্থন কৰিছিল আৰু বিশ্বাস কৰিছিল যে ব্ৰিটিছে ফিলিস্তিনি জনসাধাৰণৰ সৈতে বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছিল।

যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ অ্যান্থনি ব্লাণ্টৰ তত্ত্বাৱধানত কোৰ্টোল্ড ইনষ্টিটিউটত শিল্পৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰে আৰু লণ্ডনৰ চেলচীত বাস কৰিবলৈ লয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৬৩ চনত আবদেল-হুদাই তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভাই প্ৰিন্স ওসমান-ওগলুৰ সৈতে বিবাহ বন্ধনত আবদ্ধ হয়। তেওঁ ব্ৰিটিছ সংসদ সদস্য ছাৰ জন ফষ্টাৰৰ সৈতে প্ৰায় ত্ৰিছ বছৰ ধৰি সম্পৰ্কত আছিল। ১৯৮২ চনত ছাৰ জন ফষ্টাৰৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ গভীৰ বিষণ্ণতাত ভুগিছিল। ইয়াৰ পাছত তেওঁ চিত্ৰাংকন আৰম্ভ কৰে। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ নিজে প্ৰস্তুত কৰা এক কঠোৰ পাঠ্যসূচী অনুসৰি কাম কৰিছিল, য’ত মানুহৰ দেহৰ গঠন সঠিকভাৱে প্ৰকাশ কৰিবলৈ শৰীৰস্থান বিদ্যা অধ্যয়নো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। এই উদ্দেশ্যে তেওঁ নিজৰ ঘৰৰ বৈঠকখানাত মানুহৰ সমান আকাৰৰ এটা কংকাল ৰাখিছিল, যি কিছুমান অতিথিৰ বাবে আতংক আৰু অস্বস্তিৰ কাৰণ হৈছিল।

তেওঁ তেওঁৰ আড়ম্বৰতাৰে ভৰা নৈশভোজ অনুষ্ঠান আৰু উচ্ছল ব্যক্তিত্বৰ বাবে পৰিচিত আছিল।

২০১২ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত, লণ্ডনত ৯৬ বছৰ বয়সত আবদেল-হুদাৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ
শ্ৰেণী:নাৰী
খাদিজেহ আফজল বজিৰী

খাদিজেহ আফজল বজিৰী (; ১৮৮৯ – ৩ জানুৱাৰী ১৯৮১) এগৰাকী ইৰাণী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, সাংবাদিক আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁ বলপূৰ্বকভাৱে চাদৰ পৰিধান কৰাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলাইছিল আৰু কাছফ-ই হিজাবক সমৰ্থন কৰিছিল।

জীৱন

১৮৮৯ চনত কাজাৰ ইৰাণ (বৰ্তমান ইৰাণ)ৰ তেহৰাণত জন্মগ্ৰহণ কৰা খাদিজেহ আফজল খানুম মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী বিবি খানুম আষ্টাৰবাদী আৰু মুছা খান বজিৰীৰ পঞ্চম সন্তান। কিছুমান ঐতিহাসিক সূত্ৰৰ মতে, বিবি খানুমে যেতিয়া স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাছিল, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ ছোৱালীক ল'ৰাৰ কাপোৰ পিন্ধি স্কুললৈ পঠিয়াইছিল যাতে ভায়েকহঁতৰ কাষত তেওঁ পঢ়িব পাৰে। তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলৰ ভিতৰত আছিল: হাছান আলী খান ৱাজিৰ, আলী নাকি বাজিৰী আৰু মৌলুদ খানুম৷

১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ মাকে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দোছিজগান প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ছোৱালীক পঢ়াইছিল৷ তেওঁ ইৰাণৰ প্ৰথম ছোৱালী বিদ্যালয়ৰ প্ৰথম শিক্ষকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছিল। তেওঁলোকৰ সন্তানসকলৰ ভিতৰত আছিল: মাহলাঘা মল্লাহ, আমিৰ হুছাং, হুছেইন'আলি, মেহৰাংগিজ, খুছৰাউ আৰু টাইমুৰ, যাৰৰ ১১ মাহ বয়সত মৃত্যু হয়।

বজিৰীয়ে নিজৰ কাপোৰো ডিজাইন কৰিছিল। ১৯৩০ চনৰ সময়ছোৱাত বহু মহিলাই মুখৰ ওৰণি পিন্ধা বন্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলেও চাদৰ পিন্ধা জনপ্ৰিয় হৈয়েই থাকিল। বজিৰীয়ে চেদিকে দৌলাতাবাদিৰ সৈতে ফেশ্বন পৰিৱৰ্তনৰ পোষকতা কৰিছিল আৰু তেওঁ এনেকুৱা সাজ-পোছাক ডিজাইন কৰিছিল য'ত আপোনাৰ বাহু দুটা অধিক মুক্তভাৱে গতি কৰিব পাৰে। তেখেতে কানৌন-ই-বানোভানৰ সদস্য আছিল আৰু বাধ্যতামূলক হিজাব (পৰ্দা)ৰ বিৰুদ্ধে কাছফ-ই-হিজাব সংস্কাৰক সমৰ্থন কৰিছিল।

উত্তৰাধিকাৰ

মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ কন্যা মেহৰংগিজ মাল্লাহ (ফা)-এ মাকৰ মৌখিক স্মৃতিগ্ৰন্থসমূহ সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰে, যিবোৰ আছিল বিপ্লৱৰ পূৰ্বৰ ইৰাণত বাস কৰা এগৰাকী মহিলাৰ প্ৰথম মৌখিক স্মৃতিগ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সাক্ষ্য দিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
চিকেন ফ্ৰাইড বেকন

চিকেন ফ্ৰাইড বেকন হৈছে বেকনৰ ষ্ট্ৰিপসমূহ বেটাৰত ডুবাই গভীৰ তেলত ভজা একপ্ৰকাৰৰ খাদ্য, যি চিকেন ফ্ৰাইড ষ্টেকৰ দৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। এইটো এটা আমেৰিকান খাদ্য, যি ১৯৯০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিত টেক্সাছত প্ৰৱৰ্তিত হৈছিল। টেক্সাছৰ স্নুকস্থিত ছ’দোলাকছ অৰিজিনেল কাণ্ট্ৰী ইনৰ ফ্ৰেংক ছ’দোলাকে এই খাদ্য উদ্ভাৱন কৰিছিল বুলি দাবী কৰে; তথাপি ১৯৫৪ চনৰ মেৰী লেণ্ডৰ ৰন্ধন গ্ৰন্থ লুইজিয়ানা কুকাৰী ত একেধৰণৰ ৰেচিপি পোৱা যায়, য’ত বেকনৰ সলনি নিমখীয়া গাহৰিৰ মাংস ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। সাধাৰণতে ইয়াক ডুবাই খোৱাৰ বাবে ক্ৰীম গ্ৰেভি বা চচ্চেজ গ্ৰেভিৰ সৈতে এপেটাইজাৰ হিচাপে পৰিৱেশন কৰা হয়।

কুখ্যাতি

ছ’দোলাকৰ সংস্কৰণে টেক্সাছৰ কমেডিয়ান জন কেলছ’ৰ গ্ৰন্থ টেক্সাছ কিউৰিঅ’চিটিজ: কুইৰ্কি কেৰেক্টাৰছ, ৰ’ডছাইড অ’ডিটিজ এণ্ড আদাৰ অফবিট ষ্টাফ ত স্থান লাভ কৰে। সেই লেখাত উল্লেখ কৰা হৈছে যে “টেক্সাছত বস্তুবোৰ কেৱল ডাঙৰেই নহয়, অধিক তেলীয়া” আৰু “ইয়াতকৈ অধিক ধমনী বন্ধ কৰা খাদ্য কল্পনা কৰাটো কঠিন।” তেওঁ আৰু তেওঁৰ ৰেষ্টুৰেণ্টক টেক্সাছ কাণ্ট্ৰী ৰিপ’ৰ্টাৰ অনুষ্ঠানৰ এটা খণ্ডত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল; এই ভিডিঅ’টো ইউটিউবত লক্ষাধিক বাৰ চোৱা হৈছে।

সংস্কৰণসমূহ

দুই হাজাৰ আঠ চনত ডালাছত অনুষ্ঠিত হোৱা টেক্সাছ ৰাজ্যিক মেলাত দক্ষিণ টেক্সাছৰ গ্লেন কুছাকে প্ৰস্তুত কৰা চিকেন ফ্ৰাইড বেকনে শ্ৰেষ্ঠ সোৱাদৰ বাবে বিগ টেক্স চয়ছ বঁটা লাভ কৰে। শেহতীয়া বছৰসমূহত এই খাদ্য আমেৰিকাৰ বিভিন্ন স্থানত প্ৰচলিত হৈছে। চিকাগোৰ লেক ভিউত অৱস্থিত ৰিস্ক কেফেত ইয়াক পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। ইয়াত “কাণ্ট্ৰী-ফ্ৰাইড বেকন” বগা গ্ৰেভিৰ সৈতে ছয় ডলাৰত বিক্ৰী কৰা হৈছিল। আন বিশেষজ্ঞসকলে এই খাদ্যৰ পুষ্টিগুণ অতি কম বুলি উল্লেখ কৰিছে। ৱাশ্বিংটনস্থিত চেণ্টাৰ ফৰ চাইন্স ইন দ্য পাব্লিক ইণ্টাৰেষ্টৰ জ্যেষ্ঠ পুষ্টিবিদ জেন হাৰ্লিয়ে কয় যে তেওঁ “ইয়াতকৈ বেয়া কথা কেতিয়াও শুনা নাই।”

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:মাংস
বাঙালী হিন্দু

]] বাঙালী হিন্দুসকলৰ এক মহত্বপূৰ্ণ উৎসৱ

বাঙালী হিন্দু এটি জাতিগত আৰু ধাৰ্মিক গোট যি বৰ্তমানে পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, আন্দামান আৰু নিকোবাৰ দ্বীপপুঞ্জ, ঝাৰখণ্ড আৰু অসমৰ বৰাক উপত্যকাত সংখ্যাগৰিষ্ঠতাত আছে। বাংলাদেশত ই সৰ্ববৃহৎ সংখ্যালঘু গোট। বাঙালীসকলৰ এই গোটে হিন্দু ধৰ্মত বিশ্বাস কৰে। তেওঁলোক দক্ষিণ এছিয়াৰ বংগ অঞ্চলৰ। বাঙালী হিন্দুৰ গড়িষ্ঠসংখ্যকেই বাংলা ভাষা কয়, যি এটি ভাৰতীয় আৰ্য ভাষা। তেওঁলোকৰ গড়িষ্ঠসংখ্যক শাক্ত (যাৰ মাজত সৰ্ববৃহৎ গোট কালিকুল)। গৌড়ীয় বৈষ্ণৱবাদ আৰু বৈষ্ণৱ-সহজীয়া উল্লেখনীয় সংখ্যালঘু গোট। ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত উল্লেখনীয় সংখ্যাত বাঙালী হিন্দু আছে। ১৮৮১ চনৰ জনগণনাৰ মতে, ১২.৮১% বাঙালী হিন্দু উচ্চ জাতিৰ।

ইতিহাস

অষ্ট শতিকাত বাংলা ভাষা মাগধী প্ৰাকৃতৰ পৰা পৃথক হ'বলৈ ধৰিলে। মাগধী প্ৰাকৃত আছিল ভাৰতৰ পূৰ্ব অঞ্চলত প্ৰচলিত সংস্কৃতৰ ৰূপান্তৰ। ১১ আৰু ১২ শতিকাৰ সেন বংশৰ শাসনৰ সময়ত বাঙালী সংস্কৃতিয়ে এক সুকীয়া ৰূপ লাভ কৰিলে। পাছলৈ বাঙালী হিন্দুসকলে বংগৰ নৱজাগৰণত অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰিছিল। বংগ অঞ্চল ব্ৰিটিছৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ আন্দোলনৰো কেন্দ্ৰ আছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ সময়ত বংগক দুভাগত বিভক্ত কৰা হৈছিল, আৰু মুছলিম সংখ্যাগড়িষ্ঠতা থকা অঞ্চলসমূহ পাকিস্তানক দিয়া হৈছিল। প্ৰায় ২৫১৯৫৫৭জন বাঙালী হিন্দু ১৯৪১ চনৰ পৰা ১৯৫১ চনৰ ভিতৰত ভাৰতলৈ আহিল পাকিস্তানৰ পৰা, পশ্চিম বংগ আৰু অন্যান্য ৰাজ্যত বাস কৰিবলৈ। ৫০ আৰু ৬০ৰ দশকতো ঢৌৱে ঢৌৱে প্ৰব্ৰজন ঘটি থাকিল। বিশেষকৈ ১৯৫০ চনত পূব পাকিস্তানত্ত হোৱা সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষত ৪.৫ নিযুত হিন্দুৱে ভাৰতলৈ পলায়ন কৰিছিল। তাৰ পাছৰ ১৯৬৪ চনৰ সংঘৰ্ষত ১৩৫০০০ হিন্দুৱে পলায়ন কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধত দেখা দিয়া হত্যালীলাতো কেইবানিযুত হিন্দু ভাৰতলৈ পলাই আহিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ
লাউযি

লাউযি (চীনা: 老子; Pinyin: Lǎozǐ; অৰ্থ: “পুৰণি গুৰুঃ”) ৬ষ্ঠ-৫ম শতিকাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ এজন প্ৰচীন চীনা দাৰ্শনিক। তেওঁক তাওবাদ (Taoism বা Daoism)-ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। লাউযিয়ে ৰচিত বুলি বিশ্বাস কৰা গ্ৰন্থ দাও দে জিং (Dao De Jing; 道德經) চীন আৰু বিশ্বৰ দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰি আছে।

জীৱন আৰু কিংবদন্তি

লাউযিৰ জীৱন সন্দৰ্ভত ইতিহাস আৰু কিংবদন্তি মিলি এক ধোঁৱাচ্ছন্ন ৰূপ লৈছে। সৰ্বাধিক গ্ৰহণযোগ্য মতে, তেওঁ ৬ষ্ঠ বা ৫ম শতিকাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ঝৌ ৰাজবংশৰ সময়ত আছিল। তেওঁৰ আসল নাম আছিল “লী এৰ” (Li Er) বা “লী ডান” (Li Dan)। তেওঁ ৰাজদৰবাৰৰ “ধ্বংসাগাৰৰ ৰক্ষক” বা “সংগ্ৰহকাৰী” হিচাপে কাম কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

চীনৰ ইতিহাস অনুসৰি, লাউযিয়ে ৰাজনীতিৰ ক্লান্তিৰ বাবে সমাজ ত্যাগ কৰিছিল। তেওঁৰ অন্তিম যাত্ৰাৰ সময়ত সীমান্ত ৰক্ষকজনৰ অনুৰোধত তেওঁ ৫০০টা চুটিকথাৰ দৰে উপদেশমূলক শ্লোক লিখে যায় — যাক পিচত দাও দে জিং হিচাপে জনা যায়।

দাও দে জিং

Dao De Jing (道德經) হৈছে তাওবাদকৰ মূল গ্ৰন্থ। ই ৫০০টা আধা-কবিতাসদৃশ অনুচ্ছেদৰ সংকলন, য’ত “দাও” (道, অৰ্থাৎ পথ বা বিশ্ববিধান) আৰু “দে” (德, অৰ্থাৎ গুণ বা নৈতিক শক্তি)-ৰ বুজ আৰু ব্যৱহাৰ বিশ্লেষণ কৰা হৈছে।

এই গ্ৰন্থত নিচিনা বিষয়ৰ ওপৰত তলৰ দৰে দৃষ্টিভংগী দিয়া হৈছে:
যি কাম নকৰাৰ দৰে, তাকেই 'সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কাৰ্য' বুলি ধৰা — (Wu Wei, 無為)।
নম্ৰতা, নিৰ্লিপ্ততা আৰু প্ৰাকৃতিকতাৰ গুৰুত্ব
ক্ষমতা আৰু শক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ নৈতিকতা।

তাওবাদ আৰু প্ৰভাৱ

লাউযিয়ে আগবঢ়োৱা তাওবাদ চীনৰ অন্যতম ত্ৰয়ী দৰ্শনব্যৱস্থাৰ এটা (অন্যান্য: কনফুচিয়ান দৰ্শন আৰু বৌদ্ধ দৰ্শন)। তাওবাদে:
আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, প্ৰাকৃতিকতা, আৰু অনাক্ৰমিক জীৱনশৈলীৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।
ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰত স্বল্প-হস্তক্ষেপবাদী দৃষ্টিভংগী দাঙি ধৰে।

লাউযিৰ দৰ্শনে ঝুংঝি, হান ফেই, আৰু আধুনিক চিন্তাবিদ সকলৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে।

পশ্চিমত লাউযিৰ প্ৰভাৱ

১৯শ আৰু ২০শ শতিকাৰ পশ্চিমা দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিকসকলে লাউযিৰ দৰ্শনত উৎসাহ পাইছিল। আল্ডাছ হাক্সলি, অ্যালান ৱাটছ, হাৰমেন হেসে আদিৰ লেখাসমূহত দাওবাদী তত্ত্বৰ প্ৰতিফলন দেখা যায়।

উদ্ধৃতি

“He who knows others is wise; he who knows himself is enlightened.”
“When nothing is done, nothing is undone.”
(দাও দে জিং)

উৎস

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
ফিৰদৌচ আজিম

ফিৰদৌচ আজিম ব্ৰাক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী ভাষাৰ অধ্যাপিকা, এগৰাকী সাহিত্য সমালোচক আৰু এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। ব্ৰাক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী আৰু মানৱীয় বিভাগৰ অধ্যক্ষ। তেওঁ নাৰিপখোৰ সদস্য।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৭৬ চনত আজিমে ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৭৮ চনত তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁৰ বছিৰুল হক নামৰ এজন স্থপতিবিদৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল ।

কৰ্মজীৱন

ইংৰাজী বিভাগৰ সম্পূৰ্ণ অধ্যাপক হোৱালৈকে আজিমে ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত কাম কৰিছিল। গ্ৰন্থসমূহে ১৮ শতিকাৰ উপন্যাসসমূহক নাৰীবাদী আৰু উত্তৰ ঔপনিৱেশিক লেন্সৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰে। ১৯৯৪ চনৰ জুন মাহত তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক কাশীনাথ ৰয়ৰ সৈতে বাংলা একাডেমীৰ আলোচনীত “লোষ্ট ইন ইণ্ডিয়া: দ্য ষ্ট’ৰীজ অৱ কিম এণ্ড গোৰা” প্ৰকাশ কৰে।

১৯৯৬ চনত আজিমে নিয়াজ জামানৰ সৈতে দ্য ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ লিমিটেডৰ জৰিয়তে ইনফিনিট ভেৰাইটি: উইমেন ইন ছ'চাইটি এণ্ড লিটাৰেচাৰ গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰে।.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:সমালোচক
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক