ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
জগদ্দিপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ

জগদ্দিপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ(১৯১৫ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ – ১৯৭০ চনৰ ১১ এপ্ৰিল) ভাৰতৰ কোচবিহাৰৰ মহাৰাজ আছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ ব্ৰিটিছ বাহিনীত সেৱা আগবঢ়াই ১৯৪৯ চনত ভাৰত চৰকাৰক সম্পূৰ্ণ শাসক ক্ষমতা প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কোচবিহাৰ প্ৰাসাদত কোচবিহাৰৰ মহাৰাজ মহাৰাজ জিতেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভূপ বাহাদুৰ আৰু পত্নী মহাৰাণী ইন্দিৰা দেৱীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ অনানুষ্ঠানিকভাৱে 'ভাইয়া' নামেৰে জনাজাত আছিল আৰু তেওঁ গায়ত্ৰী দেৱীৰ ভাতৃ আছিল।

তেওঁ কেম্ব্ৰিজৰ ইষ্টবৰ্ণৰ ছেইণ্ট চাইপ্ৰিয়ান স্কুল, হেৰ’ এণ্ড ট্ৰিনিটি কলেজ আৰু ডেৰাডুনৰ প্ৰিন্স অৱ ৱেলছ ৰয়েল ইণ্ডিয়ান মিলিটাৰী কলেজত অধ্যয়ন কৰে। ১৯২২ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ কুচ বেহাৰৰ সাত বছৰ বয়সত মহাৰাজ হয় আৰু ১৯২২ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ আত্মীয়সকলে জয়পুৰ, বৰোদা, দেৱাছ, কোটা, এলাহাবাদ আৰু কলিকতাত থাকিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৪৯ চনত কোচবিহাৰত তেওঁৰ প্ৰথম বিবাহ ব্যক্তিগতভাৱে নিউয়ৰ্কৰ নেন্সি ভেলেণ্টাইনৰ সৈতে হয়, যিগৰাকী পূৰ্বে পৰ্দাৰ অভিনেত্ৰী আছিল। ১৯৫৬ চনত লণ্ডনত তেওঁৰ দ্বিতীয় বিবাহ ব্যক্তিগতভাৱে কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰা জৰ্জিয়ানা মে ইগানৰ সৈতে হয়। এই বিবাহ ১৯৬০ চনত ৰাজহুৱা হয় আৰু ১৯৬০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁৰ পত্নীক 'হাৰ হাইনেছ' উপাধি প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৮০ চনৰ পিছত স্পেইনত বসতি স্থাপন কৰে মহাৰাণী জিনা নাৰায়ণে।২০১৩ চনত তাতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

সামৰিক কৰ্মজীৱন

তেওঁ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত উত্তৰ আফ্ৰিকা, অসম, বাৰ্মা, দক্ষিণ-পূব এছিয়াত ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ সৈতে সেৱা আগবঢ়াইছিল। ১৯৪৫ চনত ছিংগাপুৰত জাপানৰ আত্মসমৰ্পণৰ সময়ত তেওঁ উপস্থিত আছিল।১৯৪৩ চনৰ পৰা ১৯৪৯ চনলৈকে কুচবিহাৰ সামৰিক বাহিনীৰ মুখ্য অধিনায়ক, আৰু জয়পুৰ ৰাজ্যিক বাহিনীৰ ১ম কোচবিহাৰ পদাতিক বাহিনী আৰু ৰাজেন্দ্ৰ হাজাৰী গাৰ্ডৰ কৰ্ণেল ইন চিফ আছিল।

ৰাজনৈতিক কৰ্মজীৱন

তেওঁ চেম্বাৰ অৱ প্ৰিন্সেছ (নৰেন্দ্ৰ মণ্ডল)ৰ স্থায়ী সমিতিৰ সদস্য আছিল।

১৯৪৭ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ডমিনিয়ন অৱ ইণ্ডিয়া যোগদানৰ চুক্তিপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰে আৰু ১৯৪৯ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত ভাৰত চৰকাৰক সম্পূৰ্ণ শাসক ক্ষমতা প্ৰদান কৰে, ১৯৫০ চনৰ ১ জানুৱাৰীত তেওঁৰ ৰাজ্য পশ্চিম বংগৰ সৈতে একত্ৰীকৰণৰ তদাৰক কৰে।

কলকাতাত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ ভতিজা বিজেন্দ্ৰ নাৰায়ণক পুত্ৰ হিচাপে দত্তক লয়।

ক্ৰিকেট

তেওঁ বংগ ক্ৰিকেট দল বা বংগ ক্ৰিকেট একাদশৰ অধিনায়ক আছিল।

সন্মান

(ribbon bar, as it would look today, incomplete)

কিং জৰ্জ পঞ্চম ৰূপালী জয়ন্তী পদক – ১৯৩৫
ৰজা জৰ্জ ষষ্ঠ ৰাজ অভিষেক পদক – ১৯৩৭
১৯৩৯–১৯৪৫ ষ্টাৰ – ১৯৪৫
বাৰ্মা ষ্টাৰ– ১৯৪৫ চন
আফ্ৰিকা ষ্টাৰ – ১৯৪৫ চন
পেচিফিক ষ্টাৰ – ১৯৪৫ চন
যুদ্ধ পদক ১৯৩৯–১৯৪৫ – ১৯৪৫
ভাৰত সেৱা পদক – ১৯৪৫ চন
নাইট কমাণ্ডাৰ অৱ দ্য অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ইণ্ডিয়ান এম্পায়াৰ (কেচিআইই) – ১৯৪৭
ভাৰতীয় স্বাধীনতা পদক – ১৯৪৭ চন
দ্বিতীয় ৰাণী এলিজাবেথৰ ৰাজ অভিষেক পদক – ১৯৫৩

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

History Book of Cooch Behar
Further information

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কোচ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ইতিহাস
ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী

ৰাজেন্দ্ৰনাথ লাহিড়ী ৰ জন্ম হৈছিল ২৯ জুন ১৯০১ চনত আৰু মৃত্যু হৈছিল ১৯২৭ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত। চমুকৈ তেওঁক ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী নামেৰে পৰিচিত আছিল। ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী আছিল এজন ভাৰতীয় বিপ্লৱী। তেওঁ কাকোৰী ষড়যন্ত্ৰ আৰু দক্ষিণেশ্বৰ বোমা বিস্ফোৰণৰ মূল নায়ক আছিল। ভাৰতৰপৰা ব্ৰিটিছক উচ্ছেদ কৰাৰ লক্ষ্যৰে হিন্দুস্তান ৰিপাব্লিকান এছ’চিয়েশ্যনৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ীৰ জন্ম হৈছিল ১৯০১ চনৰ ২৯ জুনত বংগ প্ৰেচিডেন্সিৰ পাবনা জিলাৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ছিৰাজগঞ্জৰ লাহিৰী মোহনপুৰ, উল্লাপাৰাত) এটি বঙালী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ লাহিড়ী মোহনপুৰ গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ ক্ষীতিশ মোহন লাহিড়ীৰ তাত এখন বৃহৎ বাগিছা আছিল।

দক্ষিণেশ্বৰৰ বোমা বিস্ফোৰণৰ ঘটনা

দক্ষিণেশ্বৰ বোমা বিস্ফোৰণত জড়িত হৈ লাহিড়ীয়ে পলায়ন কৰে। তেওঁ বেনাৰসলৈ গৈ পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰিলে। বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত ইতিহাস বিভাগত এম.এ. পঢ়ি থকা সময়তে তেওঁৰ কেইজনমান বঙালী বন্ধুৰ সৈতে হিন্দুস্তান ৰিপাব্লিকান এছ’চিয়েশ্যনত যোগদান কৰে।

কাকোৰী ষড়যন্ত্ৰ

১৯২৫ চনৰ ৯ আগষ্টত কাকোৰী ৰেল ডকাইতিৰ মূল নায়ক আছিল ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী। বংগৰ দক্ষিণেশ্বৰৰ পূৰ্বৰ বোমা গোচৰত গ্ৰেপ্তাৰ কৰি বিচাৰ চলাই দহ বছৰৰ কঠোৰ কাৰাদণ্ডৰ বাবে কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। যেতিয়া লক্ষ্ণৌত ৰেল ডকাইতিৰ আইনী কাৰ্য্যবিধি আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়া তেওঁক কাকোৰী ষড়যন্ত্ৰৰ গোচৰতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু আন কেইবাজনো বিপ্লৱীৰ সৈতে বিচাৰ চলিছিল।

মৃত্যু

ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ীক দীৰ্ঘদিনীয়া বিচাৰৰ অন্তত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু নিৰ্ধাৰিত তাৰিখৰ দুদিন আগতে ১৯২৭ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত ঠাকুৰ ৰোশন সিং, আছফাক উল্লাহ আৰু ৰামপ্ৰসাদ বিছমিলৰ সৈতে গণ্ডা জিলা কাৰাগাৰত ফাঁচি দিয়া হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী এডিটাথন, ২০২৫
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিপ্লৱী
সপ্তমী

সপ্তমী (, ) হʼল হিন্দু পঞ্জিকাৰ চান্দ্ৰ পাক্ষিক (পক্ষ)ৰ সপ্তম দিন (তিথি)। প্ৰত্যেক মাহত দুটিকৈ সপ্তমী তিথি থাকে, যথাক্ৰমে শুক্ল আৰু কৃষ্ণপক্ষৰ সপ্তম দিন।

উৎসৱ

ৰথসপ্তমী: এই উপলক্ষ্যে সাধাৰণতে সূৰ্য্য দেৱতাক পূজা কৰা হয়। সাধাৰণতে ঘৰতে শুদ্ধিকৰণ স্নান কৰাৰে ৰথসপ্তমীৰ আৰম্ভণি হয়। গা-ধোৱাৰ সময়ত, কেইটামান বেল পাত মূৰত ধৰি ৰাখি বছৰটোৰ বাকী সময়খিনিৰ সকলো কামতে দেৱতাৰ কৃপা কামনা কৰি শ্লোক এটা জপ কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানটিৰ লগত ‘নৈৱেদ্যম’ অনুষ্ঠান, ফুল আৰু ফল-মূলৰ সৈতে পূজা কৰাও জড়িত।
নৱৰাত্ৰি: নৱৰাত্ৰিৰ সপ্তম দিনা কালৰাত্ৰি পূজা অনুষ্ঠিত হয়।
জলৰাম বাপাৰ জন্মদিন কাতি মাহৰ সপ্তমী তিথিৰ শুক্ল পক্ষত পৰে আৰু ইয়াক জলৰাম জয়ন্তী হিচাপে পালন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তিথি
শ্ৰেণী:হিন্দু পঞ্জিকা
ইকুৱেডৰৰ নাৰী

ইকুৱেডৰৰ নাৰীসকলে সাধাৰণতে শিশু আৰু পৰিয়ালৰ লালন-পালন আৰু যত্নত জড়িত হয়৷ এই কাৰ্যত পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষে সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা নাই। ইকুৱেডৰত ক্ৰমান্বয়ে অধিক মহিলাই কৰ্মশক্তিত যোগদান কৰি আহিছে, যাৰ ফলত পুৰুষে কিছু ঘৰুৱা কাম কৰি আছে, আৰু নিজৰ সন্তানৰ যত্নৰ লগত অধিক জড়িত হৈ পৰিছে। এই পৰিৱৰ্তন ১৯০৬ চনত এলয় আলফাৰোৰ উদাৰ বিপ্লৱৰ দ্বাৰা বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত হৈছে, য'ত ইকুৱেডৰৰ মহিলাসকলক কাম কৰাৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল।১৯২৯ চনত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়।

পৰম্পৰাগত সামাজিক গাঁথনিৰ বাবে ছোৱালীবোৰক ল’ৰাতকৈ পিতৃ-মাতৃৰ দ্বাৰা অধিক সুৰক্ষা দিয়াৰ প্ৰৱণতা থাকে। আনহাতে ইকুৱেডৰৰ মহিলাসকলে কম সুৰক্ষা পোৱা যেন লাগে কাৰণ তেওঁলোকে ঘৰুৱা হিংসা, দৰিদ্ৰতা আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ সঠিক সুবিধাৰ অভাৱকে ধৰি বহু সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’ব।

দৰিদ্ৰতা

বিশেষকৈ গ্ৰাম্য মহিলাসকল দৰিদ্ৰতাৰ দ্বাৰা অসমতাপূৰ্ণভাৱে প্ৰভাৱিত হয়। মহিলাসকল নিবনুৱা হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি। ২০১৯ চনত ইকুৱেডৰত মহিলাৰ নিবনুৱাৰ হাৰ আছিল ৫.০%, আৰু পুৰুষৰ নিবনুৱাৰ হাৰ আছিল ৩.৩%।২০১২ চনত মুঠ শ্ৰমিক শক্তি আছিল প্ৰায় ৭৩.৯ লাখ লোক।তুলনামূলকভাৱে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল প্ৰায় ১ লাখ ২৫ হাজাৰ ৬৩০ গৰাকী অধিক মহিলা নিবনুৱা হৈ পৰিছে।

২০১৩ চনত চিডিটিয়ে কয় যে গ্ৰাম্য অঞ্চলত মহিলাসকলে মাহিলী ২১৯ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে৷ পুৰুষৰ তুলনাত তেওঁলোকে মাহিলী ২৯৩ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে আৰু চহৰ অঞ্চলত মহিলাসকলে মাহিলী ৪২১ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে আৰু পুৰুষে মাহে ৫২৪ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে। এই পৰিসংখ্যা অনুসৰি মহিলাসকলে মাহিলী পুৰুষতকৈ প্ৰায় ১৩-২৬% কম উপাৰ্জন কৰিছে। ইকুৱেডৰত শ্ৰমিক শক্তিৰ অংশগ্ৰহণো অসমতাপূৰ্ণ৷ মহিলাসকলে ৫৬% আৰু পুৰুষে প্ৰায় ৮৩% কৰ্মত অংশগ্ৰহণ কৰে, যিয়ে লিংগৰ মাজত থকা ২৭% ব্যৱধানৰ ইংগিত দিয়ে।জাতিগত ভিত্তিত হোৱা বৈষম্যই লিংগভিত্তিক বৈষম্যৰ সৈতে ক্ৰিয়া কৰে, যাৰ ফলত খিলঞ্জীয়া আৰু কৃষ্ণাংগ মহিলাসকলৰ দৰিদ্ৰতাৰ মাত্ৰা অতি উচ্চ।

শিক্ষা

পৰম্পৰাগতভাৱে ছোৱালীৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে শিক্ষিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা পুৰুষতকৈ কম হৈ আহিছে। পৰম্পৰাগত লিংগ ভূমিকাই মহিলাসকলক 'মহিলাৰ চাকৰি'ৰ দিশে লৈ যায়, যেনে: নাৰ্চিং আৰু শিক্ষকতা৷ যিবোৰৰ দৰমহা কম আৰু স্বীকৃতিসূচক প্ৰশংসাও কম।মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ এতিয়াও পুৰুষতকৈ কম: ২০১১ চনলৈকে সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯০.২% মহিলা আৰু ৯৩.১% হাৰ পুৰুষৰ আছিল।শেহতীয়া বছৰবোৰত কেইবাটাও কাৰ্যসূচীয়ে খিলঞ্জীয়া ছোৱালী আৰু মহিলাসকলৰ বাবে শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ ঘটাইছে।

ঘৰুৱা হিংসা

ইকুৱেডৰৰ নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত ঘৰুৱা হিংসা অতি গুৰুতৰ সমস্যা।(La Ley Contra la Violencia a la Mujer y la Familia, মহিলা আৰু পৰিয়ালৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ আইন) ঘৰুৱা হিংসাৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰে। এই আইনখন কনচেজো নেচনেল দে লাছ মুজেৰেছ ক’নামু (Consejo Nacional de las Mujeres CONAMU, মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদ) আৰু তেওঁলোকে কি বিশ্বাস কৰে আৰু কিহৰ বাবে থিয় দিছে-তাৰ দ্বাৰা বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁলোকৰ মিছন ষ্টেটমেণ্টৰ এটা মোটামুটি অনুবাদ হ’ল:'মহিলাসকলৰ বাবে সমতাৰ পৰিস্থিতি সৃষ্টিৰ বাবে আমাৰ প্ৰচেষ্টা আৰু সম্পদসমূহক অধিক সমৰ্থৱান কৰা আৰু এনে এখন সমাজ গঢ়ি তোলা য’ত নাৰীক অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক, সামাজিক, আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনশৈলীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। পৰিষদে এখন হিংসামুক্ত সমাজ গঢ়ি তোলাত গুৰুত্ব দিয়ে, এনে এখন সমাজ য’ত মহিলাৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক সুস্থতা সুৰক্ষিত হয়।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
বঙ্গবন্ধু এভিনিউ

বঙ্গবন্ধু এভিনিউ (; ) হৈছে ঢাকাৰ গুলিস্তানত অৱস্থিত এটা নগৰীয়া পথ। ইয়াৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল জিন্না এভিনিউ বাংলাদেশৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ইয়াৰ নাম সলনি কৰি বঙ্গবন্ধু এভিনিউ কৰা হয়। বাংলাদেশ আৱামী লীগৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যালয় বঙ্গবন্ধু এভিনিউত অৱস্থিত। ২০০৪ চনৰ ঢাকা গ্ৰেনেড আক্ৰমণ বঙ্গবন্ধু এভিনিউত সংঘটিত হৈছিল।

ইতিহাস

১৯৫০-ৰ দশকত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই পথৰ পৰা বিমানবন্দৰলৈ এটা দ্বিমুখী পথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৯৬০-ৰ দশকত বঙ্গবন্ধু এভিনিউত বহুতো জনপ্ৰিয় ৰেষ্টুৰেণ্ট আৰু ভোজনালয় আছিল; যেনে- কাচবাহ, লা চানী, চু-চিন-চাউ, চুইট হেভেন, চেলিমাবাদ হোটেল, ৰেক্স আদি। বঙ্গবন্ধু এভিনিউ পূব পাকিস্তানৰ ৰাজনীতিৰ বিভিন্ন ঐতিহাসিক ঘটনাৰ সাক্ষী।

তথ্যসূত্ৰ

অধিক জানিবলৈ পঢ়ক

শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শ্ৰেণী:পথ
বসন্ত কুমাৰ শৰ্মা ৰচনাৱলী

পৰিচয়

অসমীয়া সাহিত্যৰ লগতে ইংৰাজী সাহিত্যৰ প্ৰচুৰ জ্ঞানসম্পন্ন প্ৰাধ্যাপক, সাহিত্যিক বসন্ত কুমাৰ শৰ্মা ৰ সমগ্ৰ ৰচনাৰাজিক সামৰি বসন্ত কুমাৰ ৰচনাৱলী প্ৰকাশ পাইছে। বৰ্তমানলৈকে ইয়াৰ প্ৰকাশিত খণ্ডৰ সংখ্যা দুটা। দুয়োটা খণ্ডতে তেখেতৰ পাশ্চাত্য সাহিত্য সম্পৰ্কীয় ৰচনাৰাজি সন্নিৱিষ্ট হৈছে। ড০ অজিৎ শইকীয়াৰ সম্পাদনাত সুহৃদ-প্ৰাক্তন বিদ্যাৰ্থী গোট অসমীয়া বিভাগ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰকাশ কৰা দুয়োটা খণ্ডৰ প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায় আগষ্ট ২০২১ত।

প্ৰথম খণ্ড

# ৰোমান্টিক কবিৰ কাব্যবিচাৰ

প্ৰথম অধ্যায়
ওৱাৰ্ডছ্ওৱাৰ্থৰ মতে কবিতাৰ স্বৰূপ আৰু কবিৰ প্ৰকৃতি
দ্বিতীয় অধ্যায়
'বায়োগ্ৰাফিয়া লিটাৰেৰিয়া' আৰু কোলেৰিজৰ কাব্যবিচাৰ
তৃতীয় অধ্যায়
শ্যেলীৰ কাব্যতত্ত্বঃ এটি বিশ্লেষণ
চতুৰ্থ অধ্যায়
কীট্ছৰ দৃষ্টিত কবিতা

# গ্ৰীক ট্ৰেজেডী আৰু চফ'ক্লিজ

প্ৰথম অধ্যায়
গ্ৰীক ট্ৰেজেডীঃ এটি পৰিচয়
দ্বিতীয় অধ্যায়
নাট্যকাৰ চফ'ক্লিজ
তৃতীয় অধ্যায়
ৰজা ইডিপাছঃ এটি চমু আলোচনা

# পাশ্চাত্য সাহিত্যঃ কবিতা

ওৱাৰ্ডছ্ওৱাৰ্থৰ কাব্য-সম্ভাৰ আৰু ইয়াৰ ৰূপ-বৈচিত্ৰ্য
ওৱাৰ্ডছ্ওৱাৰ্থৰ কাব্য-জীৱনৰ বিভাগ
ওৱাৰ্ডছ্ওৱাৰ্থৰ কবিতাত বিবিধ প্ৰভাৱ
ওৱাৰ্ডছ্ওৱাৰ্থৰ কবিতাৰ কেইটিমান প্ৰাসংগিক দিশ
ওৱাৰ্ডছ্ওৱাৰ্থৰ লুচী কবিতাপুঞ্জ (Lucy Poems)
ওৱাৰ্ডছ্ওৱাৰ্থৰ দুটি প্ৰখ্যাত কবিতা

# টেনিচন আৰু ব্ৰাউনিঙৰ কবিতা

দ্বিতীয় খণ্ড

১) ইয়েটছ আৰু এলিয়টৰ কবিতা

২) বিবিধ প্ৰবন্ধ

৩) প্ৰাচীন ৰোমান সাহিত্য

৪) পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ ৰেঙণি

৫) নাট্যকাৰ ইউৰিপিদিজ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
লক্ষ্মী প্ৰিয়া চন্দ্ৰমৌলী

লক্ষ্মী প্ৰিয়া চন্দ্ৰমৌলী এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে মূলতঃ তামিল ছবিত কাম কৰে। মাদ্ৰাচ স্কুল অৱ ছ’চিয়েল ৱৰ্কৰ পৰা মানৱ সম্পদ ব্যৱস্থাপনাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা চন্দ্ৰমৌলীয়ে ইংৰাজী থিয়েটাৰ কোম্পানী ইভামত পূৰ্ণকালীন কৰ্মচাৰী হিচাপে যোগদান কৰে। পিছত তেওঁ ছবি জগতত ভৰি থয়। তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ক্ৰিকেট খেলুৱৈ, আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় আলটিমেট ফ্ৰিছবি চেম্পিয়ন।

কৰ্মজীৱন

নাটক কোম্পানী ইভামৰ এখন নাটকৰ টিকট বিক্ৰী কৰি থাকোঁতে পৰিচালক মাজিজ থিৰুমেনীয়ে তেওঁৰ ছবি “মুণ্ডিনাম পাৰ্থেনী”ত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ কয়। কামৰ পৰা ছুটী লৈ ছবিখনৰ বাবে তেওঁ দহ দিনৰ শ্বুটিং কৰে। পৰিচালক কে বালাচন্দৰৰ সৈতে তেওঁৰ এখন টেলিচিৰিয়েলত কাম কৰাৰ পিছত, আৰু টিভি শ্ব’ ধৰ্মযুধমৰ চৰিত্ৰৰ বাবে অডিচন দিয়াৰ পিছত, তেওঁ পূৰ্ণকালীন অভিনয়ৰ বাবে সিদ্ধান্ত লয়। চাকৰি এৰি শ্ব'টোত বিভিন্ন চৰিত্ৰৰ বাবে কেইবাটাও অডিচনত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু শেষত সাৰদাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল ব্লেক কমেডী “সুত্ত কাধাই”। ছবিখনত তেওঁ চিলান্থী নামৰ এগৰাকী সাহসী জনজাতীয় ছোৱালীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁ ষ্টাণ্টো কৰিব লগা হৈছিল

বঁটা

২০২০: শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (শিৱৰঞ্জিনিউম ইননুম চিলা পেংগালমৰ বাবে)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
বাঢ়ৈটোকা

বাঢ়ৈটোকা বা কাঠৰোকা (ইংৰাজী : "Woodpecker" আৰু বৈজ্ঞানিক নাম : "picidae") ঠোঁটেৰে গছ খুলি পোক উলিয়াই খোৱা টান ঠোঁটৰ এবিধ মজলীয়া আকৃতিৰ চৰাই। পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতে বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ বাঢ়ৈটোকা পোৱা যায়।

বাঢ়ৈটোকাৰ পাখিবিলাক বৰ ৰংচঙীয়া। পেটৰ ৰং বগা। মাজে মাজে ক'লা পাখি থাকে। পিঠিৰ ৰং সোণবৰণীয়া। ঠোঁটটো বটালিৰ দৰে টান। জোঙা আৰু মজবুত ঠোঁটটো খুব সঘনাই (মিনিটত এশবাৰ পৰ্যন্ত) গছৰ গাত বা কাঠত মাৰিব পাৰে আৰু এনেকৈ কাঠত ফুটাও উলিয়াব পাৰে। ঠেঙৰ আঙুলিবোৰৰ দুটা আগফাললৈ আৰু দুটা পিচফাললৈ মূৰ কৰি থাকে। আঙুলিৰ মূৰত তীক্ষ্ণ হাকোটা থাকে। ইহঁতে গছত বা আন ঠাইত ভালদৰে খামুচি, যিকোনো অৱস্থানত সুস্থিৰ হৈ ৰৈ থাকিব পাৰে। বাঢ়ৈটোকাৰ মূৰ আৰু ডিঙিৰ গঠনো বিস্ময়কৰ। এই বিশেষ গঠনে মূৰটো সঘনাই লৰচৰ কৰি থকা অৱস্থাত স্প্ৰিঙৰ দৰে কাম কৰি মগজুটোক আঘাতৰ পৰা বচাই ৰাখে। বাঢ়ৈটোকাই গছৰ বাকলা ফুটা কৰি তাৰ তলত সোমাই থকা পোক-পতংগবোৰ খায়। ইহঁতৰ জিভাখন বৰ দীঘল, পলাবলৈ ধৰা পতংগবোৰ সেই দীঘল জিভাখনেৰে ই ধৰি আনে। কিছুমানে শস্যৰ দানাও খায়। বাঢ়ৈটোকাই প্ৰায়ে যোৰ পাতি থাকে। গছত খোৰোং সাজি বা এনেয়ে থকা ধোন্দত বাহ সাজে। খোৰোং বা ধোন্দৰ মুখৰ ব্যাস সাধাৰণতে তিনি ইঞ্চিমানৰ হয়।

জানুৱাৰী পৰা মে' মাহৰ ভিতৰত ইহঁতে কণী পাৰে। তিনি সপ্তাহমান উমনি দিয়াৰ পাচত কণীৰ পৰা পোৱালি জাগে। পোৱালিবোৰ পাঁচসপ্তাহমানৰ পাচত বাহিৰ ওলায়। প্ৰজাতিৰ বিভিন্নতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এটা বাঢ়ৈটোক চৰাই ৮ চেণ্টিমিটাৰৰ পৰা ৫৫ চেণ্টিমিটাৰ মানলৈকে দীঘল হ'ব পাৰে। কিছুমান ক'লা-বগা বৰণৰো বাঢ়ৈটোকা আছে। অৱশ্য প্ৰায়বোৰৰে মূৰত ৰঙা বৰণৰ দাগ থাকে।

লগতে চাওক

সোণ বাঢ়ৈটোকা
ৰঙামূৰীয়া বাঢ়ৈটোকা

শ্ৰেণী:হেটুলুকা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
এৰোটেচ

এৰোটেচ (, Érōtes) প্ৰাচীন গ্ৰীক ধৰ্ম আৰু গ্ৰীক পুৰাণ অনুসৰি, প্ৰেম আৰু যৌনতা সম্পৰ্কীয় এবিধ ডেউকীয়া দেৱতাৰ গোট। তেওঁলোক এফ্ৰ’ডাইটীৰ অনুচৰসকল। এৰোটেচ হৈছে এৰোচ ("প্ৰেম, বাসনা")ৰ বহুবচন, যি এটি একক দেৱতা হিচাপে অধিক জটিল মিথ্‌ল’জিৰ অধিপতি।

এৰোটেচৰ অন্যান্য জনাজাত সদস্যসকল হল আণ্টেৰোচ ("ঘূৰাই দিয়া প্ৰেম"), হেডীল’গোচ ("মিঠা কথা"), হেৰ্মাফ্ৰ’ডাইটাচ ("উভলিঙ্গ"), হিমেৰ’চ ("উগ্ৰ বাসনা"), হিমেনাইওচ ("বিবাহ সংগীত"), আৰু পোথোচ ("অনুপস্থিত প্ৰেমৰ হেঁপাহ, প্ৰলুব্ধনা")।

এৰোটেচ হেলেনিষ্টিক শিল্পত এটি প্ৰধান আৰ্হি ৰূপে বিকশিত হৈছিল, আৰু ৰোমান শিল্পত বহুতো কিউপিড বা কিউপিড আৰু ছাইকী ৰূপে উপস্থিত হয়। পশ্চিমীয়া শিল্পৰ পৰৱৰ্তী ধাৰাত, এৰোটেচবোৰ কিউপিড, আম’ৰিনি বা আম’ৰেট্টিৰ লগত একেৰেহে মিলি যায়।

সাধাৰণ ভূমিকা আৰু গুণাৱলী

এৰোটেচবোৰ ক্লাছিকেল পুৰাণত ডেউকীয়া দেৱতাৰ এটি গোট। তেওঁলোক প্ৰেম আৰু যৌন বাসনাৰ লগত সম্পৰ্কিত আৰু এফ্ৰ’ডাইটীৰ অনুচৰসকলৰ অংশ। পৃথক এৰোটেচসকল কেতিয়াবা প্ৰেমৰ বিশেষ দিশৰ লগত সংলগ্ন কৰা হয়, আৰু তেওঁলোক প্ৰায়েই সমলিংগী প্ৰেমৰ লগত জড়িত থাকে।

এৰোটেচসকলৰ দুষ্টুমি বা প্ৰহসনমূলক কাহিনী হেলেনিষ্টিক সংস্কৃতি, বিশেষকৈ খ্ৰীঃ পূঃ ২য় শতিকাত যথেষ্ট জনপ্ৰিয় আছিল। এৰোটেচক আকৰ্ষণ অথবা প্ৰত্যাখ্যান কৰিবলৈ বানী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যাৰ মাধ্যমেৰে প্ৰেম উদ্দীপিত বা নাশ কৰিব পাৰিছিল। পৃথক এৰোটেচসকলে প্ৰেম বা বাসনাৰ বিভিন্ন দিশ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যেনে, একপাক্ষিক প্ৰেম (হিমেৰ’চ), পাৰস্পৰিক প্ৰেম (আণ্টেৰোচ), অথবা বিচ্ছিন্ন প্ৰেমৰ হেঁপাহ (পোথোচ)।

এৰোটেচসকল সাধাৰণতে উলঙ্গ, সুন্দৰ, ডেউকীয়া যুৱকৰূপে অৱতাৰিত হৈছিল। গ্ৰীক নাট্যশালাবোৰ সজাবলৈ খ্ৰীঃ পূঃ ২য় শতিকাত সৃষ্টি কৰা প্ৰথম ভাস্কৰ্যৰ কাৰুকাৰ্যত এৰোটেচ আৰু ডেউকীয়া কুমাৰীক একেলগে ছাগলী-টানা ৰথ চলাবলৈ দেখুওৱা হৈছিল। এনেধৰণৰ ভাস্কৰ্যৰ ৰূপায়ণ সৰ্বজনীন হৈ পৰিছিল, য’ত কিছুমান এৰোটেচ বনৰীয়া চিকাৰ দৃশ্যতো দেখুওৱা হৈছিল।

ক্লাছিকেল মিথোলজিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, এৰোটেচসকলৰ প্ৰতিনিধিত্ব কেতিয়াবা কেৱল প্ৰেমৰ এক প্ৰতিক বা চিহ্ন হিচাপে কৰা হয়, আৰু কেতিয়াবা তেওঁলোকক পৃথক ব্যক্তিত্ব হিচাপেও দেখুওৱা হয়। দুজনী মহিলাৰ আনকি অযৌন ছবিত এৰোটেচসকলৰ উপস্থিতি কেতিয়াবা এক সমলিংগী প্ৰেমৰ সংকেত হিচাপে ধৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক মহাকাব্য
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
ভূৰী বাঈ

ভূৰী বাঈ এগৰাকী ভাৰতীয় পাৰম্পৰিক ভীল চিত্ৰশৈলীৰ লোক চিত্ৰশিল্পী। তেওঁ ভীল সম্প্ৰদায়ৰ পিটল গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। মধ্য প্ৰদেশ আৰু গুজৰাটৰ সীমান্তত অৱস্থিত এই গাঁও মধ্য প্ৰদেশৰ ঝাবুৱা জিলাৰ এখন গাঁও। ভূৰী বাঈ ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ জনজাতীয় সম্প্ৰদায় ভীলৰ অন্তৰ্ভুক্ত। তেওঁ মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰৰ দ্বাৰা শিল্পীসকলক প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ ৰাজ্যিক সন্মান 'শিখৰ সন্মান'কে ধৰি বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। তেওঁক ২০২১ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়।

কৰ্মজীৱন

তেওঁৰ সমসাময়িক জনগড় সিং শ্যামৰ দৰে ভূৰী বাঈক ভূপালৰ ভাৰত ভৱনৰ জে স্বামীনাথনে চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ বাবে এক্ৰিলিক ৰং আৰু কাগজ ব্যৱহাৰ কৰা আৰম্ভ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। তাৰ আগতে তেওঁ ভীল সম্প্ৰদায়ৰ আন সদস্যসকলৰ দৰে ঘৰৰ বেৰত কলা সৃষ্টি কৰিছিল। ভূৰি পিথোৰা চিত্ৰ নিৰ্মাণত দক্ষ আছিল।

চিত্ৰকলাৰ উপৰিও ভূৰি বাঈ পাৰম্পৰিক ভীল সকলে ব্যৱহাৰ কৰা কুটিৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰটো দক্ষ। এই কলা তেওঁ তেওঁৰ মাতৃ ঝাব্বু বাঈৰ পৰা শিকিছিল। তেওঁ ভূপালৰ ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ সংগ্ৰাহালয় বা চমুকৈ মানৱ সংগ্ৰহালয়ত ভীল কুটিৰ নিৰ্মাণত অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। যেতিয়া ভূৰি বাঈ প্ৰথমে ভূপালত উপস্থিত হৈছিল তেওঁ ভাৰত ভৱনত নিৰ্মাণ শ্ৰমিক হিচাপে নিযুক্ত আছিল। এই কামৰ বাবদ তেওঁ প্ৰতিদিনে ৬ টকা উপাৰ্জন কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ প্ৰথম বাৰৰ বাবে জগদীশ স্বামীনাথনক লগ পাইছিল। তেওঁ ভূৰী বাঈৰ প্ৰতিভা চিনিছিল আৰু তেওঁক ৰঙীন ছবি আঁকিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। ভূৰী বাঈয়ে তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ৰ শিল্পী লাডো বাঈৰ সৈতে কাম আৰম্ভ কৰিছিল।

পিথোৰা চিত্ৰশৈলী

nail|
পিথোৰা হৈছে মধ্য মধ্য প্ৰদেশত বসবাস কৰা ৰাথৱা আৰু ভীলালা জনজাতিৰ দ্বাৰা বেৰত অঁকা পাৰম্পৰিক চিত্ৰ। পিথোৰা চিত্ৰবোৰ তেওঁলোকৰ ঘৰৰ তিনিটা ভিতৰৰ বেৰত সম্পাদন কৰা হয়। এই চিত্ৰবোৰ তেওঁলোকৰ জীৱনত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু তেওঁলোকৰ ঘৰত পিথোৰা চিত্ৰসমূহ আঁকিলে শান্তি, সমৃদ্ধি আৰু সুখ আহে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

শৈলী আৰু মূল বিষয়

ভীল কলাক ভাৰতৰ জনজাতীয় কলা সমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি বুলি বিবেচনা কৰা হয়। ই অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আদিবাসী কলাৰ সৈতে সাদৃশ্য বহন কৰে। বিশেষকৈ বহুৰঙী বিন্দুবোৰ চিত্ৰ ভৰ্তি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা নিদৰ্শন অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আদিবাসী চিত্ৰকলাত পোৱা গৈছে। ভূৰী বাঈ তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰথম শিল্পী আছিল যিয়ে কাগজত চিত্ৰকলা পাৰম্পৰিক ভীল চিত্ৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ ৰঙীন চিত্ৰসমূহে সাধাৰণতে পৌৰাণিক বিষয়, গাঁৱলীয়া দৃশ্য আৰু মানৱ আৰু জীৱ-জন্তুৰ ক্ৰিয়া চিত্ৰিত কৰে। যদিও পিছলৈ তেওঁ চিত্ৰ সমূহত বিমান আৰু দূৰভাষৰ দৰে আধুনিক উপাদান সমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।

প্ৰদৰ্শনী সমূহ

২০১৭ সতৰংগী : ভীল আৰ্ট, ওজাছ আৰ্ট, দিল্লী
২০১৭ গিভেন পাৱাৰ: পাৰম্পৰিকৰ পৰা সমসাময়িকলৈ", ব্লুপ্ৰিণ্ট২১ + এক্সিবিট৩২০, দিল্লী
২০১০-২০১১ "ভাৰণাকুলাৰ ইন কনটেম্পৰাৰী", দেৱী আৰ্ট ফাউণ্ডেচন, বেংগালুৰু
২০১০ "ভাৰতৰ অন্যান্য মাষ্টাৰ", মুচি ডু কুই ব্ৰেনি, পেৰিছ
২০০৯ "এতিয়া গছবোৰে কথা পাতিছে", পুনডলে গেলেৰী, মুম্বাই
২০০৮ "স্বাধীনতা", আন্তৰ্জাতিক আধুনিক কলা কেন্দ্ৰ (চিআইএমএ), কলকাতা

বঁটা আৰু সন্মান

শিখৰ সন্মান, মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰ, ১৯৮৬
অহল্যা সন্মান, ১৯৯৮
ৰাণী দুৰ্গাৱতী বঁটা, ২০০৯
পদ্মশ্ৰী, ২০২১

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
সোণাৰাম চুতীয়া

সোণাৰাম চুতীয়া (, জন্ম: ৮ জুন, ১৯১৫, মৃত্যু: ৩০ জানুৱাৰী, ২০১৩) একাধাৰে এজন শিক্ষক, নিষ্ঠাবান সমাজ-সংস্কাৰক আৰু স্বাধীনতা যুঁজাৰু আছিল। তেখেতে ন-বাৰকৈ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ (পূৰ্বৰ শ্ৰীশ্ৰী সংঘৰ) পদাধিকাৰৰ দায়িত্ব বহন কৰি তেখেতে এই সংগঠনক উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ধৰ্মীয় সংগঠনৰূপে উন্নীত কৰি তুলিছিল।

জন্ম

১৯১৫ চনৰ ৮ জুন তাৰিখে বামকুকুৰাছোৱা গাঁও, কাকজান, যোৰহাটত সোণাৰাম চুতীয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল জাগীৰাম চুতীয়া আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ফুলেশ্বৰী চুতীয়া।

শিক্ষা

১৯২২ চনত কাকজানৰ বাম কুকুৰাচোৱা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰি সোণাৰাম চুতীয়াই শিক্ষাৰ পাতনি মেলে।
১৯২৭ চনত পাঠশালাৰ শেষ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ আৰু তিনি টকাকৈ ছাত্ৰ বৃত্তি লাভ।
১৯৩১ চনত কাকজান চৰকাৰী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা এম ই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ আৰু পাঁচ টকাকৈ ছাত্ৰবৃত্তি লাভ।
১৯৩৫ চনত যোৰহাট চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা ৫টা বিষয়ত (সাধাৰণ গণিত, সংস্কৃত, অসমীয়া, অতিৰিক্ত গণিত আৰু মেকানিকচ) লেটাৰসহ এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কটন কলেজত নামভৰ্তি কৰিছিল।

শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ পদাধিকাৰ হিচাপে

শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ হিচাপে সোণাৰাম চুতীয়াদেৱে ন-বাৰকৈ পদাধিকাৰৰ পদ অলংকৃত কৰিছিল।

{| class="wikitable"
-
! চন!! অধিবেশন!! স্থান

মৃত্যু

২০১৩ চনৰ ৩০ জানুৱাৰী তাৰিখে সোণাৰাম চুতীয়াদেৱে নিশা ৯ বাজি ১০ মিনিটত যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ৯৮ বছৰ বয়সত তেওঁ ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
তিহাই

তিহাই (উচ্চাৰণ তি-'হা-ই) হৈছে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত পোৱা এটা বহুতালিক কৌশল, আৰু প্ৰায়ে এটা ৰচনা সমাপ্ত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তিহাই গাব পাৰি বা বাদ্যযন্ত্ৰত বজাব পাৰি। তিহাইসমূহ কেতিয়াবা শ্ৰোতাৰ সময়ৰ উপলব্ধি বিকৃত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কেৱল সমত সুসংগত অন্তৰ্নিহিত চক্ৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ।

সংজ্ঞা

তিহাই হৈছে বিশেষ বোল বা তালৰ গোটৰ তিনিবাৰ পুনৰাবৃত্তি।

ব্যৱহাৰ

সাধাৰণতে, তিহাই এটা তালিক কেডেন্স হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, অৰ্থাৎ এটা তালিক ভিন্নতা যিয়ে এটা সুৰ বা তালিক ৰচনাৰ শেষ চিহ্নিত কৰে, সংগীতৰ আন এটা অংশলৈ এটা পৰিৱৰ্তন সৃষ্টি কৰে।

গাঁথনি

তিহাইৰ মূল অভ্যন্তৰীণ বিন্যাস হৈছে এটা তালিক আৰ্হিৰ (বা তালো-সুৰীয় আৰ্হিৰ) তিনিটা সমান পুনৰাবৃত্তি, ২টা (সাধাৰণতে) সমান বিৰতিৰে অন্তৰ্বিক্ষিপ্ত।

তিহাইৰ সমাপনী বিন্দু তালিক চক্ৰৰ (তাল বুলি কোৱা) এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিন্দুত পৰিবলৈ গণনা কৰা হয়, প্ৰায়ে প্ৰথম তাল (সম বুলি কোৱা আৰু "সম" বুলি উচ্চাৰণ কৰা)।
তিহাইৰ আন এটা সৰ্বাধিক সাধাৰণ সমাপনী বিন্দু হৈছে গত বা বন্দিশৰ আৰম্ভণি, যি প্ৰায়ে সমৰ কেইটামান তালৰ আগত পোৱা যায়।

যদি তিনিটা গোটক দুটা বিৰতিৰ গোটৰ সৈতে বজোৱা হয়, যিবোৰ সমানে দীঘল, তেন্তে তিহাইক দমদাৰ বুলি কোৱা হয়।

অন্যথা, যদি তিনিটা গোটৰ মাজত কোনো বিৰতি নাথাকে, তেন্তে তিহাইক বেদমদাৰ (বা চমুকৈ বেদম) বুলি কোৱা হয়।

কেতিয়াবা তবলাত এটা আৰ্হি বজোৱা হয় যি তিহাইৰ প্ৰায় একে, কেৱল এই কথাটো বাদে যে ই সমৰ ঠিক আগৰ তালত শেষ হয়।
এনে আৰ্হিসমূহক অনাগত বুলি জনা যায়।

উদাহৰণ

• যদি বাক্যাংশটো ১৬ তাল দীঘল,
তিনতাল বুলি কোৱা তালিক চক্ৰৰ দৰে,
এটা অনাগত তিহাইৰ ৰূপৰেখা ৪ ২ ৪ ২ ৪ দেখা যাব পাৰে।

প্ৰতিটো "৪" এ ৪ তাল দীঘল এটা তালিক আৰ্হি প্ৰতিনিধিত্ব কৰে,
আৰু প্ৰতিটো "২" এ ২ তাল দীঘল এটা বিৰতি প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
(৪+২+৪+২+৪ = ৬+৬+৪ = ১২+৪ = ১৬)।

পৰৱৰ্তী বাক্যাংশৰ আৰম্ভণি ঠিক ডাউনবিটত পৰে।

• ১৬ তালৰ বাক্যাংশত অনাগত তিহাইৰ আন এটা উদাহৰণ ২ ৫ ২ ৫ ২ হ'ব পাৰে :
তিনিৰ মাজত ৫ তালৰ বিৰতিৰ সৈতে দুই তাল তাল।
(২+৫+২+৫+২ = ৭+৭+২ = ১৪+২ = ১৬)।

• ১০ তালৰ তাল, যেনে ঝপতাল, এটা তিহাই ৬ ১ ৬ ১ ৬ ১ হিচাপে গঠন কৰিব পাৰি (এই শেষ তাল সমত পৰে)।
(৬+১+৬+১+৬+১ = ৭+৭+৭ = ২১ = ১০x২ + ১)।

আৰু জটিল আৰ্হিসমূহ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি।

উদাহৰণস্বৰূপে, ১৬ তালৰ তীনতালৰ বাবে, এটা তিহাইৰ তিহাই গঠন কৰিব পাৰি।
ইয়াক চক্ৰধৰ তিহাই বুলি জনা যায়।

চক্ৰধৰ তিহাইৰ এটা গাঁথনি নিম্নলিখিত ধৰণে কাৰ্যকৰী কৰিব পাৰি, য'ত শেষ ১ সমত পৰে।

৪ ১ ১ ১ ৪ ১ ১ ১ ৪ ১ ১ ১ বিৰতি
৪ ১ ১ ১ ৪ ১ ১ ১ ৪ ১ ১ ১ বিৰতি
৪ ১ ১ ১ ৪ ১ ১ ১ ৪ ১ ১ ১

[(৪+১+১+১)x৩x৩]+১+১ = (৭x৩x৩)+২ = (২১x৩)+২ = ৬৩+২ = ৬৫ = ৬৪+১ = (১৬x৪)+১

এই গাঁথনিৰ ভিত্তিত এটা সম্ভাৱ্য তালিক ৰচনা নিম্নলিখিত (বোল অক্ষৰত লিখা)।

ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তক'তিৰকিত ধা ধা ধা
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধা ধা ধা
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধা ধা ধা
স (নিৰব, বিৰতি)
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তক'তিৰকিত ধা ধা ধা
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধা ধা ধা
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধা ধা ধা
স (নিৰব, বিৰতি)
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধা ধা ধা
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধা ধা ধা
ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধাতিৰকিত তাকতিৰকিত ধা ধা ধা।

শেষ ধা হৈছে সম।

আৰু চাওক

তাল (সংগীত)

তথ্য সংগ্ৰহ

এটা অনলাইন তিহাই কেলকুলেটৰ :
Category:Tala (music)
মুক্তি প্ৰসাদ গগৈ

মুক্তি প্ৰসাদ গগৈ অসমৰ এগৰাকী চিকিৎসক আৰু লেখক। ১৯৮৪ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মুক্তি প্ৰসাদ গগৈৰ জন্ম হয় কৰিমগঞ্জ জিলাৰ ৰাধাবাৰীত। তেওঁৰ পিতৃ ত্ৰৈলোক্য নাথ গগৈ সেনাবাহিনীত কৰ্মৰত আছিল আৰু মাতৃ জেউতৰা গগৈ আছিল এগৰাকী গৃহিণী। মৰাণ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পিছলৈ তেওঁ কলকাতাৰ ৰিপণ কলেজত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা শাস্ত্ৰ অধ্যয়ণ কৰে। ১৯৫৬ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ আৰ জি কৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫৯ চনত তেওঁ obstetrics and gynaecology বিষয়ত ডিপ্লোমা গ্ৰহণ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৬২ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত গগৈয়ে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ obstetrics and gynaecology বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৭৩ চনত তেওঁ বিভাগৰ মূৰব্বী হিচাপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৮৮ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰালৈকে এই দায়িত্বত থাকে। গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ একাধিক প্ৰযুক্তিগত উনীতকৰণৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয়। তেওঁ লণ্ডনৰ ৰয়েল একাডেমী অফ অবষ্টেট্ৰিচিয়ান এণ্ড গাইন'ক'লজী আৰু ভাৰতৰ নেশ্বনেল একাডেমী অব মেডিকেল ছায়েন্সৰো নিৰ্বাচিত সভ্য আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ বহুকেইখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা শাস্ত্ৰ বিভাগৰ প্ৰশ্নকাকত প্ৰস্তুতি আৰু নীৰিক্ষকৰ দায়িত্বও পালন কৰিছিল।

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

শেষ নোহোৱা সপোনবোৰ আৰু অন্যান্য প্ৰবন্ধ
বগী বাইদেউৰ বিয়া
হিমালয়ত উঠা আৰু অন্যান্য প্ৰবন্ধ
পান-ভোজন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চিকিৎসক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি