ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
অসম ক্ৰিকেট সন্থা ষ্টেডিয়াম

অসম ক্ৰিকেট সন্থা ষ্টেডিয়াম , এচিএ ষ্টেডিয়াম বা বৰ্ষাপাৰা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম। এই ষ্টেডিয়ামখনত ঘৰুৱা তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত হয়।

ইতিহাস

২০০৪ চনৰ জুন মাহত তেতিয়াৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে ষ্টেডিয়ামখনৰ শিলান্যাস কৰিছিল। তাৰ পিছত ষ্টেডিয়ামৰ ক্লাব হাউছ আৰু ষ্টেণ্ডৰ শিলান্যাস কৰিছিল তেতিয়াৰ ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ডৰ সচিব নিৰঞ্জন শ্বাহে।
২০১২ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা পূব মণ্ডল ছিনিয়ৰ মহিলা আন্তঃৰাজ্যিক এদিনীয়া ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ অসম আৰু উৰিষ্যাৰ মেচখন হৈছে এই ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত প্ৰথম মেচ। ইয়াৰ পিছৰ পৰা বৰ্ষাপাৰা ষ্টেডিয়ামত ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ মেচ প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।

২০১৭ চনৰ ১০ অক্টোবৰত, প্ৰথমখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টি২০ ক্ৰিকেট ভাৰত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাজত অনুষ্ঠিত হয়। মেচখনত অষ্ট্ৰেলিয়া ৮ উইকেট বিজয়ী হয়। মেচখনত উপস্থিত মুঠ দৰ্শকৰ সংখ্যা আছিল ৩৮,১৩২।

২০১৮ চনৰ ২১ অক্টোবৰত ৱেষ্ট ইণ্ডিছ আৰু ভাৰতৰ মাজত প্ৰথমখন এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেল অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ভাৰত এই খেলত ৮ উইকেটৰ ব্যৱধানত বিজয়ী হৈছিল।

২০১৯ চনৰ ৪ মাৰ্চৰ পৰা ৯ মাৰ্চলৈ ষ্টেডিয়ামখনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহিলাৰ এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেল অনুষ্ঠিত হয়। ইংলেণ্ড আৰু ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ মাজত তিনিখন খেল অনুষ্ঠিত হয়; য'ত ইংলেণ্ডে ৩-০ ব্যৱধানত শৃংখলাটোত বিজয়ী হয়।

২০২০ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখত ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ মাজত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া টি২০ খেলখন প্ৰতিকূল বতৰৰ বাবে বাতিল হয়। ভাৰতে প্ৰথমে টছত জয়ী হৈ আলহী দল শ্ৰীলংকাক বেটিং কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। কিন্তু মেচ আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক আগে আগে হোৱা ধাৰাসাৰ বৰষুণৰ বাবে সম্প্ৰতি স্থগিত ৰাগিবলগীয়া হয় মেচখন।

সা-সুবিধা

৪০,০০০ দৰ্শকে একেলগে খেল উপভোগ কৰাৰ সুবিধা থকা এই ষ্টেডিয়ামখন ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু অত্যাধুনিক ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম। ইনডোৰ অনুশীলন ক্ৰিকেট পিট্‌চ, চুইমিং পুল, জীম ইত্যাদি সকলো অত্যাধুনিক সা-সুবিধা ইয়াত উপলব্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

অনুষ্ঠিত মেচ
টেষ্ট — ০
এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় — ১
টি২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় — ২

ৰেকৰ্ড সমূহ

টুৱেন্টি ২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়
সৰ্বাধিক ৰাণ — মইজেছ এনৰিকছ(৬৮), ট্ৰেভিছ হেড (৪৮)
সৰ্বাধিক উইকেট — জেছন বেহ্ৰেনডৰ্ফ (৪), আডাম জাম্পা (২)
এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়
সৰ্বাধিক ৰাণ — ৰোহিত শৰ্মা (১৫২*), বিৰাট কোহলি (১৪০)
সৰ্বাধিক উইকেট — য়ুজুভেন্দ্ৰ চাহাল (৩), ৰবীন্দ্ৰ জাদেজা (২)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

cricketarchive Website - Ground Page
Cricinfo Website - Ground Page

শ্ৰেণী:ভাৰতত ক্ৰিকেট
শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
কাৰ্গিল যুদ্ধ

কাৰ্গিল যুদ্ধ হৈছে ১৯৯৯ চনৰ মে’ মাহৰ পৰা জুলাই মাহলৈকে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত জম্মু-কাশ্মীৰৰ কাৰ্গিল জিলা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ (LoC)ৰ অন্যান্য ঠাইত সংঘটিত হোৱা এক সশস্ত্ৰ যুদ্ধ বা সংঘাত। ভাৰতত এই সংঘাতক ‘অপাৰেচন বিজয়’ বুলিও কোৱা হয়। সেয়া আছিল এই অঞ্চলত হোৱা ভাৰতীয় সামৰিক অভিযানৰ ক'ডনেম বা সাংকেতিক নাম। ভাৰতীয় বায়ুসেনাই ভাৰতীয় স্থলসেনাৰ সৈতে যৌথভাৱে অভিযান কৰি পাকিস্তানী সেনা আৰু অৰ্ধসামৰিক সৈন্যক “নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখা (LoC)ৰ কাষৰ উকা ভাৰতীয় স্থানৰ পৰা বাহিৰ কৰি পঠিয়াই। এই যৌথ অভিযানক “অপাৰেচন সফেদ সাগৰ” (Operation Safed Sagar; ऑपरेशन सफेद सागर;) হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।

কাশ্মীৰী উগ্ৰপন্থীৰ বেশত পাকিস্তানী সৈন্যই নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখা পাৰ হৈ বিবাদমান কাশ্মীৰত থকা দুয়োখন দেশৰ মাজৰ সীমান্ত হিচাপে কাম কৰা কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানত অনুপ্ৰৱেশ কৰাৰ ফলত এই সংঘাতৰ সূচনা হৈছিল। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত পাকিস্তানে এই যুদ্ধ সম্পূৰ্ণৰূপে স্বতন্ত্ৰ কাশ্মীৰী বিদ্ৰোহীৰ লগত সংঘটিত হৈছিল বুলি কৈছিল যদিও যুদ্ধস্থলিত এৰি থৈ যোৱা নথি-পত্ৰ আৰু পিছলৈ পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু সেনাধ্যক্ষৰ বক্তব্যই জেনেৰেল আশ্ৰফ ৰছিদৰ নেতৃত্বত পাকিস্তানী অৰ্ধসামৰিক বাহিনী জড়িত থকাৰ কথা প্ৰমাণিত হয়। পাছলৈ ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ সহযোগত ভাৰতীয় সেনাই নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ ওচৰৰ অধিকাংশ ভাৰতীয় স্থান পুনৰ দখল কৰে; অৱশেষত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনৈতিক বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈ পাকিস্তানী বাহিনীয়ে নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ কাষৰ বাকী থকা সকলো ভাৰতীয় স্থানৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ বাধ্য হয়।

অৱস্থান

১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজন হোৱাৰ আগতে কাৰ্গিল লাডাখৰ এটা মৌজা আছিল। বিশ্বৰ উচ্চতম পৰ্বতৰ এই উপত্যকা এই অঞ্চলত বিভিন্ন ভাষা তথী ধৰ্মৰ জনগোষ্ঠী বাস কৰিছিল। ১৯৪৭-১৯৪৮ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধৰ পৰিণাম স্বৰূপে লাডাখ জিলাক দুভাগ কৰি নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখা সংস্থাপিত কৰা হয় আৰু স্কাৰডু মৌজা পাকিস্তানৰ (বৰ্তমান গিলগিট-বাল্টিস্তানৰ অংশ) অন্তৰ্গত হয়। ১৯৭১ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধত পাকিস্তানৰ পৰাজয়ৰ পিছত দুয়োখন ৰাষ্ট্ৰই সেই সীমাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ভৱিষ্যতে কোনো সশস্ত্ৰ সংঘাতত লিপ্ত নহ’ব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দি ছিমলা চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।

নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ উত্তৰ দিশে শ্ৰীনগৰৰ পৰা ২০৫ কিলোমিটাৰ (১২৭ মাইল) দূৰত কাৰ্গিল চহৰখন অৱস্থিত। হিমালয়ৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ দৰে কাৰ্গিলত মহাদেশীয় জলবায়ু বিদ্যমান। এই অঞ্চলত গ্ৰীষ্মকাল শীতল আৰু ৰাতি ঠাণ্ডা হয়, আনহাতে শীতকাল দীঘলীয়া আৰু ঠাণ্ডা আৰু উষ্ণতা প্ৰায়ে −৪৮ °C (−৫৪ °F) লৈ হ্ৰাস পায়।

কাৰ্গিলৰ মাজেৰে শ্ৰীনগৰৰ পৰা লেহ সংযোগী ভাৰতৰ ১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে। শ্ৰীনগৰ আৰু লেহ সংযোগী এই একমাত্ৰ পথটোৰ পৰা অনুপ্ৰৱেশ আৰু যুদ্ধৰ সাক্ষী স্বৰূপ ১৬০ কিলোমিটাৰ (১০০ মাইল) দীঘল এই শিখৰ অঞ্চলটো দেখা পোৱা যায়। ঘাইপথৰ ওপৰৰ শিখৰবোৰত সাধাৰণতে প্ৰায় ৫,০০০ মিটাৰ (১৬,০০০ ফুট) উচ্চতাত, আৰু কিছুমান ৫,৪৮৫ মিটাৰ (১৭,৯৯৫ ফুট) উচ্চতাত ভাৰতৰ সামৰিক আউটপোষ্টসমূহ অৱস্থিত। জিলাৰ ৰাজধানী কাৰ্গিলৰ উপৰিও ফ্ৰণ্ট লাইনৰ ওচৰৰ কাৰ্গিলৰ দক্ষিণ-পশ্চিমে থকা মুছকোহ উপত্যকা আৰু দ্ৰাছ চহৰৰ জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চলসমূহৰ লগতে বাটালিক খণ্ড আৰু কাৰ্গিলৰ উত্তৰ-পূবৰ অন্যান্য অঞ্চলসমূহতো এই সংঘাত সংঘটিত হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সামৰিক অভিযান
উদাৰনৈতিকতাবাদ

উদাৰনৈতিকতাবাদ বা উদাৰতাবাদ হৈছে এনে এক ৰাজনৈতিক দৰ্শন আৰু মতাদৰ্শ যি স্বাধীনতা, শাসিত লোকৰ সম্মতি তথা আইনৰ আগত সমতাৰ ভিত্তিত প্ৰতিষ্ঠিত। উদাৰনৈতিকতাবাদৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ Liberalism শব্দটো লেটিন শব্দ Liber-ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অসমীয়া অৰ্থ হ'ব মুকলি মানুহ। Liberal শব্দটোৰ প্ৰথম বাৰৰ বাবে চৌধ্য শতিকাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ধাৰণাগতভাৱে উদাৰনৈতিকতাবাদে ব্যক্তিৰ স্বাধীনতাত বিশ্বাস কৰে। দৰাচলতে উদাৰনৈতিকতাবাদ এটা স্থিৰ চিন্তাধাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বিপৰীতে এনে এটা বৌদ্ধিক আন্দোলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যি নতুন ধাৰণা আৰু নতুন পৰিস্থিতিক গ্ৰহণ কৰাৰ মানসিকতাক গ্ৰহণ কৰে। ৰাজনীতি বিজ্ঞানত উদাৰনৈতিকতাবাদৰ ধাৰণাটো ১৭ শতিকাত ইউৰোপত প্ৰচলিত সামন্তবাদৰ বিৰুদ্ধে সৃষ্টি হোৱা এটা আৰ্থ-ৰাজনৈতিক ধাৰণা হিচাপে বিকাশ লাভ কৰিছিল।

উপযোগিতাবাদ

জেৰেমী বেন্থাম আৰু জন ষ্টুৱাৰ্ট মিলে উপযোগিতাবাদৰ জৰিয়তে ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ অন্য এটা পৃথক ধাৰাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। জেৰেমী বেন্থামে উপযোগিতাবাদৰ জৰিয়তে অধিকাৰ আৰু প্ৰাকৃতিক অধিকাৰৰ ধাৰণাক সম্পূৰ্ণভাৱে নস্যাৎ কৰিছিল আৰু কৈছিল যে ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয় আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ দায়িত্ব এই স্বাৰ্থক পূৰণ কৰাটো। তেওঁলোকে যুক্তি আগবঢ়াইছিল যে ৰাষ্ট্ৰৰ দায়িত্ব "সৰ্বাধিক ব্যক্তিক সৰ্বাধিক সুখ" (Greatest Happiness to greatest people) প্ৰদান কৰাটো। উপযোগিতাবাদে ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদক এটা অন্য গতি প্ৰদান কৰিলে, কিয়নো এই ধাৰণাৰ যোগেদি ব্যক্তিৰ আচৰণৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা সহজ হৈ পৰিল। অৱশ্যে সমালোচকসকলে দেখুৱাই দিছে যে এই আদৰ্শটো মূলত Majoritarian বা সংখ্যাগৰিষ্ঠকেন্দ্ৰিক।

সামাজিক ডাৰউইনবাদ

সামাজিক ডাৰউইনবাদ ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ এটা অন্যতম বিতৰ্কিত ধাৰণা, য'ত চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ বিৱৰ্তনবাদৰ উদাৰনৈতিক ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা হৈছে। চেমুৱেল স্মাইল-এ তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ Self-Help (১৮৫৯, পুনৰ প্ৰকাশ: ১৯৮৬)ত সামাজিক ডাৰউইনবাদক বুজাবলৈ কৈছিল যে, "ভগৱানে তেওঁকহে সহায় কৰে যি নিজকে সহায় কৰে। " অৰ্থাৎ এই ধাৰণাৰ যোগেদি ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকসকলে যুক্তি আগবঢ়াইছিল যে দৰিদ্ৰতা আৰু অৰ্থনৈতিক অসমতাৰ বাবে দৰিদ্ৰসকল নিজেই জগৰীয়া, কিয়নো সকলোকে সমান পৰিমাণৰ অৰ্থনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছে।

অৰ্থনৈতিক উদাৰনৈতিকতাবাদ

ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ অৰ্থনৈতিক অৱধাৰণাটো আদাম স্মিথৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ "The Wealth of Nations" (১৭৭৬) আৰু ডেভিদ ৰিকাৰ্ডৰ চিন্তাৰ মাজেৰে বিকাশ লাভ কৰিছিল। এইসকল তত্ত্ববাগীশৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি বজাৰ এক স্বনিয়ন্ত্ৰিত প্ৰতিষ্ঠান, যি সাধাৰণতে ব্যক্তিৰ ইচ্ছা অৰ্থাত চাহিদা আৰু পছন্দ অনুসৰি পৰিচালিত হয়। মন কৰিবলগীয়া এয়ে যে এই ধাৰণা অনুসৰি ব্যক্তিৰ ব্যাখ্যা পৃথক। তেওঁলোকৰ মতে এজন ব্যক্তি বজাৰত এজন যুক্তিশীল অৰ্থনৈতিক ব্যক্তিসত্তা। আদাম স্মিথৰ মতে এখন বজাৰ স্বাভাৱিকভাৱে চাহিদা আৰু যোগানৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ মাজেৰে পৰিচালিত হয়, আৰু সেইবাবে ৰাষ্ট্ৰ বা অনান্য গাঁঠনিয়ে বজাৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো অনুচিত। বজাৰ মুকলি হ'ব লাগে। ১৯৩০ চনৰ বৃহৎ অৰ্থনৈতিক পতন (The Great Depression)-ৰ আগলৈকে স্মিথ আৰু ৰিকাৰ্ড'ৰ এই ধাৰণা ইউৰোপত অপ্ৰতিদ্বন্দ্বী হৈ আছিল। এই ধাৰণাটোৰ সৰ্বোচ্চ বিকাশৰ সময়চোৱাক Laissez-fair ধাৰণা বুলি কোৱা হয়, য'ত বজাৰক ৰাষ্ট্ৰৰ এক্তিয়াৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণভাৱে আঁতৰাই পেলোৱা হৈছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
জাতিভেদ প্ৰথা আৰু শংকৰদেৱ

জাতিভেদ প্ৰথা আৰু শংকৰদেৱ হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। আঁক-বাক প্ৰকাশনৰ পৰা ২০১৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা কিতাপখনৰ ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত দ্বিতীয় প্ৰকাশ হয়। লেখকে গ্ৰন্থখন "মানৱতাৰ কঠীয়া সিঁচা বা সিঁচিবলৈ ইচ্ছা কৰা প্ৰতিগৰাকী খ্যাত-অখ্যাত ব্যক্তিৰ হাতত..." আগবঢ়াইছে। গ্ৰন্থখন সম্পৰ্কে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে এনেদৰে মতামত আগবঢ়াইছে,"আমাৰ সমাজত বহু চিন্তাবিদ আছে যদিও সমাজৰ স্পৰ্শকাতৰ বিষয়বোৰৰ সম্বন্ধে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰাৰ সময়ত তেওঁলোক উদাসীন হৈ পৰে। ইয়াৰ বিপৰীতে যোৱা কেইবছৰমানত কলম হাতত লৈয়েই চিন্তাশীল লেখক ময়ূৰ বৰাই এক প্ৰশ্ন বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিছে। নিজৰ মৌলিক চিন্তা আৰু নৈতিক সাহসেৰে এই গতি অব্যাহত ৰাখিলে ময়ূৰ বৰা এজন চিন্তানায়কত পৰিণত হ'ব। এই গ্ৰন্থখনত অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ পুনৰুত্থানকাৰী মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভাবাদৰ্শ আৰু মানসিকতাক যুক্তিশীলভাৱে পৰ্যালোচনা কৰি বৰাই নিজৰ মৌলিক ধ্যান-ধাৰণা আৰু গভীৰ অধ্যয়নৰ পৰিচয় দিছে।"

বিৱৰণ

কিতাপখনৰ প্ৰাক্‌কথনত কিতাপখনৰ নামক লৈ লেখকে লিখিছে, "বহুতৰে মনত প্ৰশ্ন আহিব যে জাতিভেদ প্ৰথাক আওকাণ কৰি থকা যেন লগা বহু ব্যক্তিয়ে নিজৰ বা নিজৰ সতি-সন্ততিৰ বিবাহৰ সময়ত একে জাতি বা উপজাতিৰ পাত্ৰ-পাত্ৰী বিচাৰি চলাথ কৰা দেখা যায়। আধুনিক অসমীয়াৰ নিজৰ জাতিগত সচেতনতা ভাৰতৰ আন ৰাজ্যৰ তুলনাত আপেক্ষিকভাৱে কম যদিও ই কেতিয়াবা আহুকালৰ সৃষ্টি নকৰাকৈ নাথাকে। কেতিয়াবা কেতিয়াবা সময়ৰ অগ্ৰগতিয়ে এই ঋণাত্মক প্ৰথাটোক বেছি দুৰ্বল কৰিব পৰা নাই যেনো অনুভৱ হয়।" কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হ'লতেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

চিৰদিন অসমীয়া

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অনিতা দেশাই

অনিতা দেশাই, বা অনিতা মজুমদাৰ (জন্ম ২৪ জুন, ১৯৩৭) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিকা আৰু মাচাচুচেট্‌ছ ইন্‌ষ্টিটিউট অৱ টেক্‌ন'ল'জীৰ হিউমেনিটী বিষয়ৰ এমাৰিটা জন ই বুৰ্চাৰ্ড অধ্যাপিকা। লেখিকা হিচাপে তেখেত তিনিবাৰ বুকাৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছে। The Village by the Sea উপন্যাসৰ বাবে তেখেতে ব্ৰিটিছ গাৰ্ডিয়ান বঁটা লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৩৭ চনত মুছ'ৰীত দেশাইৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ মাক টনি নাইম জাৰ্মান আৰু দেউতাক ডি এন মজুমদাৰ বঙালী।

বুকাৰ বঁটা বিজয়ী কিৰণ দেশাইকে ধৰি তেওঁলোকৰ সন্তান চাৰিটা। বন্ধৰ দিনৰ সন্তানসকলক আলিবাগৰ ওচৰৰ থুল নামৰ ঠাইলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। এই ঠাইকে কেন্দ্ৰ কৰি দেশাইয়ে The Village by the Sea উপন্যাস লিখে।

১৯৮৪ চনত জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পোৱা এজন উৰ্দু কবিৰ বিষয়ে লিখা In Custody উপন্যাসৰ বাবে তেখেতক বুকাৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়। ১৯৯৩ চনত তেখেত মাচাচুচেট্‌ছ ইন্‌ষ্টিটিউট অৱ টেক্‌ন'ল'জীত সৃষ্টিমূলক লেখাৰ শিক্ষকৰূপে যোগদন কৰে।

১৯৯৯ চনত বুকাৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত Fasting Feasting উপন্যাসে তেখেতৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰে। ২০০৪ চনত মেক্সিক'ৰ পটভূমিত লিখা উপন্যাস The Zigzag Way আৰু ২০১১ চনত চুটিগল্পৰ সংকলন The Artist of Disappearance প্ৰকাশ পায়।

দেশাইয়ে মাউণ্ট হ'লয়'ক কলেজ, বাৰুক কলেজ আৰু স্মিথ কলেজতো শিক্ষাদান কৰিছে। তেখেত ৰয়েল চ'চাইটী অৱ লিটাৰেচাৰ, আমেৰিকান একাডেমী অৱ আৰ্ট্‌ছ এণ্ড লেটাৰ্ছ আৰু গ্ৰিটন কলেজ, কেমব্ৰিজৰ ফেল'।

চলচ্চিত্ৰ

১৯৯৩ চনত তেখেতৰ উপন্যাস In Custodyৰ অভিযোজনাৰে একে নামৰ এখন ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। পৰিচালক আছিল ইছমাইল মাৰ্চেণ্ট আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ শ্বাহৰুখ হুছেইন। শশী কাপুৰ, শ্বাবানা আজমী আৰু ওম পুৰীয়ে অভিনয় কৰা চলচ্চিত্ৰখনে ১৯৯৪ চনত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সোণৰ পদক লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

উৎস

Abrams, M. H. and Stephen Greenblatt. "Anita Desai". The Norton Anthology of English Literature, Vol. 2C, 7th Edition. New York: W.W. Norton, 2000: 2768 – 2785.
Alter, Stephen and Wimal Dissanayake. "A Devoted Son by Anita Desai". The Penguin Book of Modern Indian Short Stories. New Delhi, Middlesex, New York: Penguin Books, 1991: 92–101.
Gupta, Indra. India's 50 Most Illustrious Women. (ISBN 81-88086-19-3)
Selvadurai, Shyam (ed.). "Anita Desai:Winterscape". Story-Wallah: A Celebration of South Asian Fiction. New York: Houghton Mifflin, 2005:69–90.
Nawale, Arvind M. (ed.). "Anita Desai's Fiction: Themes and Techniques". New Delhi: B. R. Publishing Corporation, 2011.

বাহ্যিক সংযোগ

Anita Desai discusses Fasting, Feasting on the BBC World Book Club
Voices from the Gaps
SAWNET bio
MIT page
Revisiting Anita Desai's "In Custody" for the Agrégation-Relire "Un héritage exorbitant" d'A. Desai

সাক্ষাৎকাৰ
Jabberwock: a conversation with Anita Desai

বাতৰি কাকত
অষ্টিনৰ টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত থকা অনিতা দেশাইৰ সাহিত্য সম্ভাৰ
অনিতা দেশাইৰ গ্ৰন্থসমূহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
ৱেন্যুয়ান জু

ৱেন্যুয়ান জু (ইংৰাজী: Wenyuan Xu; চীনা: 徐文渊) এগৰাকী চীনা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী যিয়ে বেতাঁৰ নেটৱৰ্ক, এম্বেডেড চিষ্টেম আৰু ইণ্টাৰনেট অৱ থিংছৰ সুৰক্ষা বিষয়ত গৱেষণা কৰে। তেওঁ ঝেজিয়াং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা আৰু ইউবিকুইটাছ চিষ্টেম ছিকিউৰিটি লেবৰেটৰীৰ পৰিচালিকা। তেওঁৰ গৱেষণা মূলতঃ বেতাঁৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থা, স্মাৰ্ট ডিভাইচ আৰু আধুনিক নেটৱৰ্ক চিষ্টেমৰ সুৰক্ষা উন্নত কৰাৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত।

শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ

জুৱে ঝেজিয়াং বিশ্ববিদ্যালয়ত বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিক বিষয়ত অধ্যয়ন কৰি ১৯৯৮ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ২০০১ চনত একে বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাটগাৰ্ছ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি ২০০৭ চনত পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

বাহ্যিক সংযোগ

Home page
Ubiquitous System Security Lab

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
দয়া বৈদ্য

দয়া ভিভিয়ান বৈদ্য (ইংৰাজী: Daya Vivian Vaidya; জন্ম: ২০ মে’, ১৯৮০) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। তেওঁ বিশেষকৈ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক আনফৰ্গেটেবল (২০১১–১২), বছ (২০১৬–২১) আৰু দ্য ব্লেক হেম্পটনছ (২০২২–বৰ্তমান)ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বৈদ্যৰ জন্ম ১৯৮০ চনৰ ২০ মে'ত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুত হৈছিল। তেওঁ এজন দক্ষিণ এছীয় গুজৰাটী পিতৃ আৰু এগৰাকী ইটালীয়/স্পেনিছ-আমেৰিকান মাতৃৰ সন্তান। তেওঁৰ দুই বছৰ বয়সত পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক লৈ কেলিফৰ্ণিয়াৰ ওকলেণ্ডলৈ গুচি যায়। এঘাৰ বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁ নাটক আৰু সংগীতানুষ্ঠানত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ টেপ, বেলে, সমসাময়িক নৃত্যৰপৰা আৰম্ভ কৰি হিপ-হপলৈকে সকলো ধৰণৰ নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ইউচিএলএ ত নৃত্যক মূল বিষয় হিচাপে লৈ অধ্যয়ন কৰে আৰু নিউয়ৰ্ক চহৰৰ এলভিন আইলী আমেৰিকান ডান্স থিয়েটাৰত জলপানীৰে নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ লছ এঞ্জেলছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা থিয়েটাৰ আৰ্টছত বিএফএ ডিগ্ৰী লাভ কৰি শিক্ষা জীৱন সমাপ্ত কৰে। বৰ্তমান তেওঁ লছ এঞ্জেলছত বসবাস কৰে।

কৰ্মজীৱন

বৈদ্যই ১৯৯৯ চনত দ্য ডব্লিউবি টেলিভিছন ধাৰাবাহিক হাইপেৰিয়ান বেত এটা চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছৰ বছৰত হৰৰ-কমেডী ছবি লেপ্ৰেচন ইন দ্য হুডত এটা গৌণ চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ এনচিআইএছ, অল অৱ আছ, কাটছ আৰু টু এণ্ড এ হাফ মেনৰ দৰে টেলিভিছন ধাৰাবাহিকত অতিথি শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ২০১১ চনত বৈদ্যক চিবিএছ ক্ৰাইম ড্ৰামা ছিৰিজ আনফৰ্গেটেবলত এগৰাকী নিয়মীয়া শিল্পী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। অৱশ্যে এটা ছিজনৰ পিছতে তেওঁক সেই ধাৰাবাহিকখনৰপৰা অব্যাহতি দিয়া হয়। তাৰ পিছৰেপৰা তেওঁ ২০১৩ চনত এবিচি ফেমিলি ছিৰিজ টুইষ্টেড আৰু ২০১৬ চনৰপৰা ২০২১ চনলৈ আমাজন ক্ৰাইম ড্ৰামা বছত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ এবিচিৰ দিনৰ ভাগত সম্প্ৰচাৰিত হোৱা ছোপ অপেৰা জেনেৰেল হস্পিটেলত এটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

২০২২ চনত বৈদ্যক বিইটি+ ড্ৰামা ছিৰিজ দ্য ব্লেক হেম্পটনছত অভিনয় কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হয়। ২০২৩ চনত তেওঁ চিডব্লিউ ছুপাৰহিৰো ছিৰিজ ছুপাৰমেন এণ্ড লুইচত 'অ'নোমেট'পিয়া' চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

বৈদ্য ডন ৱালেচৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০০৯ চনত তেওঁলোকৰ লীলা গ্ৰেচ নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়। ২০১২ চনৰ ২৫ জুলাইত নিউয়ৰ্ক চহৰত বৈদ্যই যমজ পুত্ৰ সন্তান— জয় ব্লু আৰু দেৱ ঈশানৰ জন্ম দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
নৈমিষাৰণ্য

]]ই কেইবাজনো ঋষিক সম্বোধন কৰিছে, নৈমিষাৰণ্য, ভাগৱত পুৰাণ।
নৈমিষাৰণ্য, যাক নৈমিষ বুলিও কোৱা হয়, পুৰাণ সাহিত্যৰ লগতে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত উভয়তে সঘনাই উল্লেখ থকা এক পৱিত্ৰ অৰণ্য। ঋষিৰ বৃহৎ সমাৱেশৰ আগতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে পুৰাণৰ বৰ্ণনা কৰা ঠাই বুলি গণ্য কৰা হয়। এই প্ৰাচীন অৰণ্যখন ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ সীতাপুৰ জিলাৰ গোমটি নদীৰ কাষত অৱস্থিত আধুনিক যুগৰ নিমছাৰৰ সৈতে মিল আছে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

ব্ৰাহ্মণসকলে নৈমিষাৰণ্য নামটো 'নিমিষ', অৰ্থাৎ "চকুৰ পলক"ৰ পৰা লাভ কৰিছে; সেয়েহে নৈমিষাৰণ্যৰ অৰ্থ হৈছে "এখন অৰণ্য বা পুখুৰী য’ত চকুৰ পলকতে গৌৰমুখ ঋষিয়ে অসুৰৰ সৈন্যবাহিনীক ধ্বংস কৰিছিল।" ব্ৰাহ্মণ আৰু উপনিষদ সাহিত্যত প্ৰথমবাৰৰ বাবে নৈমিষিয়াই স্থান পাইছে। এই শব্দবোৰে নৈমিষ অৰণ্যৰ বাসিন্দাসকলক বুজায়। কথক-সংহিতা আৰু ব্ৰাহ্মণত তেওঁলোকৰ বিশেষ পবিত্ৰতা স্পষ্ট বুলি উল্লেখ আছে।

বাৰহ পুৰাণত ইয়াক এনে অঞ্চল বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, য’ত দৈত্যসকলক (অসুৰৰ এটা বংশ) নিমিষ (ক্ষুদ্ৰ সময়ৰ একক)ৰ ভিতৰত বধ কৰা হৈছিল আৰু সেই স্থানক শান্তিৰ বাসস্থান হিচাপে গঢ়ি তোলা হৈছিল।

কিংবদন্তি

ৰামায়ণ

ৰামায়ণৰ মতে নৈমিষ গোমতী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত আছিল। সেই স্থানৰ লগত সংলগ্ন পৱিত্ৰতা এনেকুৱা আছিল যে, ৰামে এই অৰণ্যত অশ্বমেধ যজ্ঞ উদ্‌যাপন কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল আৰু সেই অনুসৰি কনিষ্ঠ ভাতৃ লক্ষ্মণক ঘোঁৰাৰ দায়িত্বত পুৰোহিতসকলৰ সহায়ত ৰাখি নিজেই অৰণ্যলৈ গৈছিল। যজ্ঞৰ সময়তে বাল্মিকিয়ে শিষ্যবিলাকৰ সৈতে তালৈ আহি দূৰৈত কিছু আৰামদায়ক জুপুৰি নিৰ্মাণ কৰিছিল। তাৰ পাছত লৱ আৰু কুশই সমগ্ৰ ৰামায়ণ পাঠ কৰিলে, যাৰ ফলত ৰামক পতিয়ন নিয়াই যে তেওঁলোক সীতাৰ যমজ পুত্ৰ। শেষত সীতাৰ আমন্ত্ৰণত ধৰিত্ৰীৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল আৰু তেওঁৰ নিৰ্দোষতা প্ৰমাণ কৰি ধৰিত্ৰী লগত পৃথিৱীৰ গৰ্ভত সোমাই গ’ল।

মহাভাৰত

মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বত এই অৰণ্যখন হিমাৱতৰ পৰ্বতীয়া অঞ্চলৰ পূব দিশত অৱস্থিত বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, য’ত বহুতো পৱিত্ৰ স্থান আছিল। মহাকাব্যখনত নৈমিষাৰণ্যত বাস কৰা আৰু বছৰ বছৰ ধৰি যজ্ঞ কৰা ঋষিৰ কথা সঘনাই উল্লেখ কৰা হৈছে।

ইয়াত শৌণকে বাৰবছৰীয়া যজ্ঞ কৰিছিল, য’ত বহুসংখ্যক দৰ্শক উপস্থিত আছিল, যাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিশিষ্ট আছিল ৰোমাহৰ্ষণৰ পুত্ৰ উগ্ৰশ্ৰৱা-সৌতি। তেওঁৰ ব্যক্তিত্বই ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ সকলো পণ্ডিতৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। তেওঁ নিখুঁত ভক্তিৰে খেতি কৰা পুৰাণসমূহৰ বিষয়ে তেওঁক সুপৰিচিত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মহান কৃষ্ণ-দ্বৈপায়ণ ব্যাসৰ শিষ্য সৌতিৰ পিতৃ ৰোমাহৰ্ষণে এবাৰ আস্তিকৰ অনুৰোধত অৰণ্যবাসীৰ আগত আস্তিকৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছিল।

অৰণ্যত বাস কৰা মহান ঋষিসকলক দেখি সৰস্বতী নদীয়ে পূব দিশলৈ গতি কৰিছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শিয়াল খেদা উছৱ

নামনি অসমৰ নলবাৰী-বৰভাগ অঞ্চলত ব’হাগৰ দোমাহীৰ দিনা “শিয়াল খেদা’’ উছৱ পতা হৈছিল৷ নামনি অসমৰ কৃষিজীৱী অসমীয়াই কৃষি ৰক্ষাৰ বাবেই বিহুগীত বিৱৰ্জিত ’ব’হাগৰ দোমাহী’ত হাবিত সোমাই কেটেলা পহু, শিয়াল আদিক দলবদ্ধভাবে চিকাৰ কৰিছিল৷ কামৰূপৰ বহু ঠাইত আজিও ’ব’হাগৰ দোমাহী’ক ’শিয়াল খেদা দোমাহী’ বোলে৷ নলবাৰী বৰভাগ অঞ্চলত এটা সময়ত শিয়ালৰ বৰ উপদ্ৰৱ আছিল আৰু খেতিপথাৰৰ শস্য খাই তহিলং কৰিছিল৷ সেয়ে, গাঁৱৰ ৰাইজ একত্ৰিত হৈ “শিয়াল খেদা’’ উছৱ অনুষ্ঠিত কৰি খেতিপথাৰৰ ওচৰৰ পৰা শিয়াল খেদিছিল৷ বৰ্তমান আগৰ দৰে হাবিয়নিও নাই আৰু শিয়ালৰো সংখ্যা কল্পনাতীতভাবে কমি গ’ল৷ সেয়ে এই শিয়াল খেদা অনুষ্ঠানৰো বিলুপ্তি ঘটিল৷

শ্ৰেণী: অসমৰ সংস্কৃতি

উছৱৰ পৰম্পৰা

ব’হাগ বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা দোকমোকালিতে উঠি ডেকা-ল’ৰা আৰু গৰখীয়াসকলে গা-পা ধুই নামঘৰ বা গাঁৱৰ মুকলি ঠাইত গোট খায়৷ তাৰপাছত থাপনাৰ ফালে মুখ কৰি ভগৱানক উদ্দেশ্যি সেৱা লৈ কেঁচা জাতিবাঁহৰ টাঙোন কাটি তাত প্ৰতিডালতে তিনিটাকৈ সেন্দূৰৰ ফোঁট দিয়ে৷ দলটোৰ সকলোৱে পটলুং আৰু বনিয়ন পিন্ধে আৰু মূৰত গামোচাৰে পাগুৰি মাৰি লয়৷ দলৰ দলপতিজনে শিয়াল খেদাৰ পৰিকল্পনা সকলোকে বুজাই দিয়াৰ পাছত সকলোৱে টাঙোনে টাঙোনে যুঁজাই, ছন্দোবদ্ধ গীত গাই গাই হাবি বা জাৰণিত সোমায়৷ তেওঁলোকে গোৱা গীত হ’ল,

বৈহাগোৰ দুমেহী হল
শ্যাল খেদবাৰ হুকুম হল
শ্যালে বোলে আহোঁ দে
হাঁহ পাৰ নাখাওঁ দে... আদি৷ ই প্ৰায় নামনি অসমৰ আন এক লোক উৎসৱ মহোহো গীতৰ দৰে৷

এনেদৰে গীত গাই ল’ৰাহঁতে হাবিয়নিত সোমাই য’তে ত’তে টাঙোনেৰে কোবাই শিয়াল খেদিবলৈ ধৰে৷ হাবিৰ শিয়ালে ভয়তে পেপুৱা লাগি কুঁকুৱাবলৈ ধৰে৷ ল’ৰাবোৰে আগুৰি ধৰি হৈ হৈ কৰি খেদি শিয়ালবোৰ মাৰে৷ কিছুমান শিয়াল আধামৰা হৈ পলাই যায়৷ আধামৰা শিয়াল পলাই যোৱাটো গাঁওৰ বাবে অমংগলৰ চিন৷ মৰা শিয়ালবোৰ আনি ডোঙৰ পানীত জুবুৰিয়াই দি শিৰত সেন্দূৰৰ ফোঁট দিয়া হয় আৰু গাঁত খান্দি তাত কলপাত পাৰি পুতি থোৱা হয়৷ সকলো কাম শেষ কৰি ঠাইডোখৰ মচি-কাছি বনৰ ফলমূল সংগ্ৰহ কৰি বা গাঁৱৰ পৰা যোগাৰ আনি খাই ৰং-তামাচা কৰে৷ তাৰপিছত, হৰি ব’ল, হৰি ব’ল, শিয়াল খেদা শেষ হ’ল৷ ছাগালোৰ দিন হ’ল৷ হাবি জংগল মুকল হ’ল’ বুলি হাতচাপৰি বজাই গাই গাই ঘৰলৈ ওভতে৷

জনবিশ্বাস

শিয়াল খেদা অনুষ্ঠান প্ৰায় চাৰিঘণ্টা সময় ধৰি অনুষ্ঠিত হয়৷ এই অনুষ্ঠান পালন কৰিলে অপায়-অমঙ্গল দূৰ হয় আৰু শিয়ালৰ উপদ্ৰৱ কমে বুলি নলবাৰী বৰভাগ অঞ্চলৰ ৰাইজে বিশ্বাস কৰে৷ কিছুমান বেজে শিয়ালৰ তেল বিচাৰি, শিয়ালপোতা ঠাইলৈ আহে আৰু ল’ৰাহঁত আঁতৰি যোৱাৰ পিছত গাঁতৰ পৰা শিয়াল উলিয়াই লৈ যায়৷

তথ্যসূত্ৰ
মীনা খাদিকাৰ

মীনা খাদিকাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় মাৰাঠী আৰু হিন্দী ভাষাৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আৰু সুৰকাৰ। তেওঁ পণ্ডিত দীননাথ মংগেশকাৰৰ দ্বিতীয়গৰাকী জ্যেষ্ঠ কন্যা। তেওঁৰ ভাই-ভনীসকল ক্ৰমে- লতা মংগেশকাৰ, আশা ভোঁচলে, ঊষা মংগেশকাৰ, আৰু হৃদয়নাথ মংগেশকাৰ।

জন্ম পৰিচয়

১৯৩১ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত মীনা খাদিকাৰৰ জন্ম হয়। জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ নাম আছিল মীনা মংগেশকাৰ৷ তেওঁৰ দেউতাক পণ্ডিত দীননাথ মংগেশকাৰ আছিল এগৰাকী মঞ্চশিল্পী তথা গায়ক। লতা মংগেশকাৰৰ পিছত মীনা আছিল দীননাথ মংগেশকাৰৰ দ্বিতীয়গৰাকী জ্যেষ্ঠ কন্যা। তেওঁৰ ভাই-ভনীসকল হ’ল- আশা, ঊষা আৰু হৃদয়নাথ মংগেশকাৰ। তেওঁ মিঃ খাদিকাৰৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ২০১১ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ যোগেশ খাদিকাৰে কেইটামান গীত ৰেকৰ্ড কৰিছে। যোগেশ জীতেন্দ্ৰ অভিষেকীৰ জীয়েকৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

কৰ্মজীৱন (১৯৫২-২০০০)

মীনাই কাম কৰা হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত মেহবুব খানে পৰিচালনা কৰা ১৯৫৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মাডাৰ ইণ্ডিয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীত “দুনীয়া মে হম আয়ে হে তো” (লতা মংগেশকাৰ আৰু ঊষা মংগেশকাৰৰ সৈতে গাইছে), পিলপিলি চাহেব চলচ্চিত্ৰৰ “ফাগুন আয়া”, ফাৰ্মাইছ চলচ্চিত্ৰৰ “আপনে ছিন লিয়া দিল” গীতটোত মহম্মদ ৰফিৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত, “হে মৌচাম য়ে মস্তানা”, “মুস্কুৰানা”, আব্ৰু চলচ্চিত্ৰৰ “দিল চুৰানা” আৰু পাত্ৰানী চলচ্চিত্ৰৰ “আৰে কই জাও ৰি পিয়া কো বুলাও”।

মীনা খাদিকাৰ মাৰাঠী ইণ্ডাষ্ট্ৰীত কৰা সংগীত ৰচনাৰ বাবে অধিক জনাজাত, তেওঁ কৰা কামৰ ভিতৰত আছে এটি জনপ্ৰিয় শিশুৰ গীত আৰু এলবাম “আচাৱা সুন্দৰ চকলেটেচা বুংলা”, যাক পিছলৈ বঙালী আৰু গুজৰাটী ভাষালৈ অনুবাদ কৰি বাণীৱদ্ধ কৰা হৈছিল। ই মূল গীতটো মীনাৰ দুই সন্তান যোগেশ আৰু ৰচনাই গাইছিল। তেওঁৰ “চাং চাং ভোলানাথ” গীতটোও সুপৰিচিত।

মংগেশকাৰ পৰিয়াল

মংগেশকাৰ পৰিয়াল হৈছে দীননাথ মংগেশকাৰৰ এক ভাৰতীয় পৰিয়াল।
দীননাথে তেওঁৰ পৰিয়ালক তেওঁৰ জন্মস্থান গোৱাৰ মংগেশীৰ সৈতে চিনাক্ত কৰিবলৈ মংগেশকাৰ উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল।

দীননাথৰ পত্নী শ্বেৱন্তী (পিছলৈ শুদ্ধমতী নামলৈ সলনি কৰে), বোম্বাই প্ৰেচিডেঞ্চীৰ থালনাৰৰ (বৰ্তমান উত্তৰ-পশ্চিম মহাৰাষ্ট্ৰত) এগৰাকী গুজৰাটী মহিলা আছিল, যি দীননাথৰ দ্বিতীয়গৰাকী পত্নী আছিল; তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী নৰ্মদাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ নৰ্মদাৰ সৰু ভনী শ্বেৱন্তীক বিয়া কৰায়।

মীনাৰ বায়েক লতা মংগেশকাৰ ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আৰু সন্মানীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁ অবিবাহিত আছিল। তেওঁক ভাৰতৰ নাইটিংগেল বুলি জনা গৈছিল। ২০০১ চনত লতাজীক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০২২ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মীনাৰ আন ভাই-ভনী সকলোৱে দক্ষ গায়ক আৰু সংগীতজ্ঞ।

ডিস্কোগ্ৰাফী

মাৰাঠী গীতসমূহ
“ইয়ে জাৱালি ঘে প্ৰিয়সখায়া ভগৱন্ত” - মনসালা পাখ অস্তাত সুৰকাৰ- মীনা খাদিকাৰ, গায়িকা- লতা মংগেশকাৰ‎
“বাভাৰলে মি বাভাৰে” - এক হোতা ৰাজা শ্ৰেষ্ঠ গীত

হিন্দী গীতসমূহ
“ফাগুন আয়া” - পিলপিলি চাহেব
“হে মৌচাম য়ে মস্তানা মুচকুৰানা দিল চুৰানা” - আব্ৰু

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি