ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
দৰিকা নদী

দৰিকা নদী হৈছে উজনি অসমৰ এখন উল্লেখযোগ্য নদী। শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা মহকুমাৰ চণ্টক চাহ বাগিছাৰ পূবত থকা নগা পাহাৰৰ নামনি অংশৰ পৰা এই নদীখনৰ উৎপত্তি হৈছে।

উৎপত্তি

দৰিকা নদীখন শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা মহকুমাৰ চণ্টক চাহ বাগিছাৰ পূবত থকা নগা পাহাৰৰ নামনি অংশৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে।

গতিপথ

ইয়াৰ পৰা ওলাই চন্টক বাগিছাৰ পূবেদি বৈ গৈ শিমলুগুৰিৰ পৰা ৩ কিঃমিঃ পূবত ধোদৰ আলিৰ পুৰণি শিলৰ সাঁকোৰ তলেদি পাৰ হৈ, চৰাইদেউৰ পাহাৰ ওলাই দিজৈখনাৰ লগ হৈ, দৰিকা নদী খনে উত্তৰমুৱাহৈ দৰিকা গাঁও পায় । ইয়াৰ পৰা উত্তৰ-পশ্চিমমুৱা হৈ নিমাইজানৰ লগ হৈ শিৱসাগৰৰ নগৰৰ পৰা ডেৰ কিঃমিঃ পূবত ৩৭ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হয় । তাৰ পৰা ৮ কিঃমিঃ বৈ গৈ মৰি দিলিহি নদী লগ হয়। আকৌ তাৰ পৰা ৫ কিঃমিঃ আহি দেউঘৰীয়াত দিখৌ নদী পৰা ঠাইতে একেলগে ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছেহি।

দৰিকাৰ প্ৰধান উপনদী

টিমুক নদী

শিৱসাগৰ জিলাৰ নিমনাগড় চাহবাগিছাৰ পৰা ওলোৱা নামদাং নদী খন উত্তৰ-পশ্চিম দিশত আহি নাহৰনি চাহ বাগিছা দক্ষিণে নিমনাগড় জানৰ লগ লাগি টিমুক জান নাম লয় । ইয়াৰ পৰা পশ্চিমমুৱাহৈ ৰাজগড় আলি পাৰহৈ গৌৰিজানৰ পশ্চিমলৈ আহি দৰিকা গাঁৱৰ পূবত দৰিকা নদীত পৰে।

লগতে চাওক

অসমৰ নদীসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উপনৈ
মিনতি মিশ্ৰ

মিনতি মিশ্ৰ (; ১৯২৯ – ৬ জানুৱাৰী ২০২০) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী। ভাৰতীয় লোকনৃত্যৰ অন্যতম নৃত্য ওড়িছীৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য বৰঙনিৰ বাবে তেখেত সুপৰিচিত। ২০১১ চনত তেখেত ওড়িছী প্ৰদৰ্শন কৰা সৰ্বজ্যেষ্ঠ জীৱিতি প্ৰদৰ্শনকাৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেখেতেক পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে স্বীকৃতি দিয়ে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মিনতি মিশ্ৰৰ (বিবাহৰ পূৰ্বে মিনতি দাস) জন্ম হৈছিল ১৯২৯ চনত কটকত। তেখেতৰ পিতৃ আছিল বসন্ত কুমাৰ দাস। তেখেত স্থানীয় বিদ্যালয় এখনৰ প্ৰধান শিক্ষক। কম বয়সতেই তেখেতে নৃত্য আৰু সংগীত শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। বিষয়বস্তুগত নৃত্যৰ বাবে তেওঁ অজিত ঘোষ আৰু বনবিহাৰী মাইটীৰ ওচৰ চাপে আৰ ওড়িছী তেখেতে নৃত্যশিল্পী কবিচন্দ্ৰ কালিচৰণ পাটনায়কৰ অধীনত শিকে। ১৯৫০ চনত মিনতি মিশ্ৰই প্ৰসিদ্ধ ওড়িছী-গুৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ অধীনত নৃত্যশিক্ষা আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী বছৰটোতে তেখেতে ভাৰতীয় ললিত কলা প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে আৰু পণ্ডা ৱালুৰ পিল্লাই চুকালিংগাম আৰু মিনাক্ষী সুন্দৰম পিল্লাইৰ অধীনত প্ৰশিক্ষিত হয়। ১৯৫৬ চনত তেখেতে প্ৰথমবাৰলৈ নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। তাৰ পৰৱৰ্তী তিনিটা বছৰত তেখেতে ভাৰতৰ কেইবাঠাইতো এইদৰে নৃত্য পৰিৱেশন কৰি কলাৰসিকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। তেখেতে Indology (ভাৰতীয় ঐতিহ্য, বুৰঞ্জী, কলা-সংস্কৃতিৰ বিষয়ে অধ্যয়ন)ত এই বিশেষ ডিগ্ৰীটো লাভ কৰে। জাৰ্মানীৰ ফিলিপ ইউনিভাৰ্ছিটী অৱ মাৰবাৰ্গে "Natyashastra" শীৰ্ষক গৱেষণাপত্ৰৰ বাবে তেখেতক উক্ত ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। ১৯৬৩ চনত বাৰ্লিন ছবি মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ তেখেত নিমন্ত্ৰিত হয়।

অভিনয় জগতত

মিনতি মিশ্ৰই পাঁচখন উড়িয়া ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেখেতৰ প্ৰথমখন ছবি 'সূৰ্যমুখী'য়ে ১৯৬৩ চনত মুক্তি লাভ কৰে। তেখেতৰ দ্বাৰা অভিনীত 'জীৱন সাথী', 'সাধনা', 'অৰুন্ধতী' ছবিকেইখনে উড়িয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৬৩ চনত নিৰ্মিত বঙালী ভাষাৰ ছবি "নিৰ্জন চৈকটে"তো তেখেতে অভিনয় কৰিছিল। এইখন ছবিত তেখেতে কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হোৱা কেইটামান নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। তেখেত আকাশবাণীৰ পৰা এ গ্ৰেডপ্ৰাপ্ত শিল্পী। হিন্দুস্তানী কণ্ঠ সংগীতৰ বাবে তেখেতে "সংগীত প্ৰভাকৰ" শীৰ্ষক সন্মানটো লাভ কৰে।

ভুৱনেশ্বৰত থকা "উৎকল সংগীত মহাবিদ্যালয়"ৰ মিনতি মিশ্ৰ আছিল অধ্যক্ষ। ১৯৬৪ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে তেখেতে উক্ত পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
দনুৱাৰ জাতি

দনুৱাৰ জাতি বা দনুৱাৰ জনগোষ্ঠী হʼল নেপালৰ অভ্যন্তৰীণ তেৰাই অঞ্চলৰ এটা খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী। তেওঁলোকে দনুৱাৰ ভাষাত কথা পাতে। মধ্য আৰু পূব নেপালৰ সমগ্ৰ পাহাৰ আৰু তেৰাই অঞ্চলত দনুৱাৰসকলক দেখা যায় যদিও তেওঁলোকে মূলতঃ সিন্ধুলী আৰু উদয়পুৰ জিলাত বাস কৰে। তেৰাইৰ থাৰুসকলৰ লগত তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক আৰু সাংস্কৃতিক সাদৃশ্য দেখা যায়। তেওঁলোকৰ বিভিন্ন উপ-গোষ্ঠী আছে, যাৰ ভিতৰত ৰাজহন, কাছাড়ে, ৰায়-দনুৱাৰ আৰু থাৰু দনুৱাৰ আদি উল্লেখযোগ্য।

ব্যুৎপত্তি

দনুৱাৰ শব্দটো ‘দুনা’ শব্দৰপৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি ভবা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে পাতৰ কাঁহী আৰু ইয়াত খাদ্য গ্ৰহণ কৰা লোকসকলক পাছলৈ দনুৱাৰ বুলি কোৱা হৈছিল। আন এক তত্ত্বৰ মতে ই সংস্কৃত শব্দ 'দ্ৰোণিবাৰ'ৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে। ই দুটা পাহাৰৰ কোলাত অৱস্থিত দুখন নদীৰ সংগমস্থলীৰ মাজৰ সমতল ভূমিক বুজায়।

ভাষা

দনুৱাৰ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে বোটে-দৰাই আৰু থাৰু ভাষাৰ নিকট সম্বন্ধীয় দনুৱাৰ ভাষাত (দনৱাৰী বুলিও জনা যায়) কথা পাতে। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দনুৱাৰ ভাষাক নিজৰ মাতৃভাষা বুলি গণ্য কৰা মুঠ ৪৬ হাজাৰ লোক আছিল।

ধৰ্ম

দনুৱাৰ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে নিজকে প্ৰকৃতি পূজাৰী বুলি গণ্য কৰে। অৱশ্যে বহুতে হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰণ কৰে আৰু কিছুমানে আনকি ব্ৰাহ্মণৰ দৰে ‘লগুণো’ (পৱিত্ৰ সূতা) পিন্ধে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নেপালৰ জনগোষ্ঠী
টাইগেটে

ধ্ৰুপদী গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত, টাইগেটে (গ্ৰীক: Ταϋγέτη; IPA: taːyɡétɛː) এজন নিম্ফ আছিল, প্লেইয়াডিছৰ এজনী। তেওঁ আৰ্টেমিছৰ সৈতে আছিল, যাক পশুৰ ৰক্ষিকা হিচাপে “পটনিয়া থেৰন” বুলি জনা যায়। লাকোনিয়াৰ মাউণ্ট টাইগেট'ছ তেওঁৰ বাসস্থান আছিল। পেলোপনিজৰ টেইগেটাছ পৰ্বতৰ নাম তাইৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল।

পৌৰাণিক কাহিনী

অলিম্পিক জিউছ স্থানীয় নিম্ফসকলৰ ওপৰত একে একে আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ সময়ত, তেওঁ টাইগেটেক অনুসৰণ কৰিছিল। টাইগেটেৰ ৰক্ষিকা আৰ্টেমিছক আহ্বান কৰিছিল। আৰ্টেমিছে টাইগেটেক সোণালী শিং থকা হৰিণীৰ (ড'য়ে) ৰূপত পৰিণত কৰে, আৰু তেওঁৰ মানুহ ৰূপ আৰু হৰিণী ৰূপৰ মাজৰ পাৰ্থক্য অস্পষ্ট হৈ পৰে। আৰ্টেমিছৰ সৈতে হৰিণী ধৰা নিম্ফটো সেই হৰিণীৰেই ৰূপ। পিণ্ডাৰে তেওঁৰ তৃতীয় অলিম্পিয়ান ওডত বৰ্ণনা কৰিছে, "সোণালী শিং থকা হৰিণী, যাক টাইগেটেক আৰ্টেমিছ অৰ্থছিয়াৰ উৎসৰ্গা হিচাপে উৎসৰ্গা কৰিছিল," আৰু সেই হৰিণী হ'ল পৰৱৰ্তী সময়ত হেৰাক্লিসৰদ্বাৰা ধৰা Ceryneian Hind। কবিৰ বাবে, পৰিৱৰ্তন অসম্পূৰ্ণ আছিল আৰু হৰিণী ৰূপটো উৎসৰ্গা হিচাপে পৰিণত হৈছিল। পিণ্ডাৰে সূচনা কৰিছে যে, পৌৰাণিক হৰিণী, আৰ্টেমিছক উৎসৰ্গা কৰাৰ পাছতো, "অস্তিত্বত থাকিব," আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত হেৰাক্লিসৰদ্বাৰা পুনৰ ধৰা হ’ব (যদিও হত্যা নহয়)। কাৰ্ল কেৰেনী (The Heroes of the Greeks) উল্লেখ কৰে, "দেৱতা জন্তু, নায়িকা আৰু দেবীক পৃথক কৰাৰপৰা সহজ নহয়।"

পজানিয়াছৰ মতে (3.1.2 ইত্যাদি), টাইগেটে জিউছৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ ফলত স্পাৰ্টাৰ পৌৰাণিক প্ৰতিষ্ঠাপক লাকেডেমন আৰু ইউৰোটাছক জন্ম দিয়ে। পঁজানিয়াছ উল্লেখ কৰিছে যে, অ্যামাইক্লাইত টাইগেটেৰ ওপৰত হোৱা দুশ্চৰিত্ৰতা ৰজা আসনত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল।

পচু-প্লুটাৰ্কৰ মতে, টাইগেটেক লাকেডেমনৰ পত্নী আছিল, যাক কেতিয়াবা স্পাৰ্টা বোলা হ'ব। তেওঁলোকৰ পুত্ৰৰ নাম আছিল হিমেৰাছ।

পৌৰাণিক কাহিনীৰ এক দুৰ্লভ ৰূপত, টাইগেটেক আগেনৰৰ কন্যা বুলি উল্লেখ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

উৎস

Ruck, Carl A.P., and Danny Staples, 1994. The World of Classical Myth. Carolina Academic Press.
Harry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898. Online version at the Perseus Digital Library: "Taygete"
Robbins, Emmet. "Heracles, the Hyperboreans, and the Hind: Pindar, OL. 3", Phoenix 36.4 (1982), pp. 295–305.

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
পোহৰৰ বেগ

ভেকুৱাম(বা শূন্যস্থান)ত পোহৰৰ বেগ, যাক সাধাৰণতে c ৰে বুজোৱা হয়, পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বহুল ভাবে ব্যৱহৃত এক ভৌতিক ধ্ৰুৱক। ইয়াৰ মান সঠিকভাবে ২৯৯,৭৯২,৪৫৮ মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড, ই এটা স্থিৰ (হুবহু) সংখ্যা, আন্তৰ্জাতিক মান সময় একক আৰু এই ধ্ৰুবকৰ মানৰ পৰাই মিটাৰ এককক সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়। মাইল এককত ইয়াৰ নিকটতম মান হ’ব ১৮৬,২৮২ মাইল প্ৰতি ছেকেণ্ড।

বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ মতে 'c' হৈছে বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডৰ যিকোনো শক্তি, পদাৰ্থ আৰু তথ্যই পাব পৰা সৰ্বোচ্চ বেগ। ই হৈছে সকলোবোৰ ভৰহীন কণা আৰু বিদ্যুতচুম্বকীয় বিকিৰণ যেনে ভেকুৱামত পোহৰৰ দৰে ভৰহীন কণাৰ সংলগ্ন ক্ষেত্ৰ সমূহৰ বেগ, ইয়াক মহাকৰ্ষণৰ বেগ সূত্ৰ (অৰ্থাৎ মহাকৰ্ষণীয় তৰংগ)ৰ দ্বাৰা নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যায়। এনে কণা বা তৰংগ‍ৰ বেগ ইয়াৰ উৎস বা দৰ্শক জন থকা জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰেআৰু ইয়াৰ মান স্থিৰ থাকে, এই 'c ক আমি আইনষ্টাইনৰ বিখ্যাত ভৰ-শক্তিৰ সমতুল্যতা E = mc2 ত দেখিবলৈ পাওঁ।

কাঁচ, বায়ু, পানী আদিৰ দৰে স্বচ্ছ পদাৰ্থৰ মাজেৰে যাওঁতে পোহৰৰ বেগ('v') ধ্ৰুৱক 'c' তকৈ কম হয়, 'c' আৰু কোনো এক পদাৰ্থৰ বাবে 'v' ৰ মানৰ অনুপাতক সেই পদাৰ্থটোৰ প্ৰতিসৰণাংক n বোলা হয়, অৰ্থাৎ
(n = c / v). ঊদাহৰণস্বৰূপে, দৃশ্যমান পোহৰৰ বাবে কাঁচৰ প্ৰতিসৰণাংক প্ৰায় ১.৫ অৰ্থাৎ পোহৰে কাঁচৰ মাজেৰে প্ৰায় কি. মি. প্ৰতি ছেকেণ্ড বেগেৰে গতি কৰে, বায়ুৰ প্ৰতিসৰণাংক প্ৰায় ১.০০০৩; গতিকে ভেকুৱামতকৈ বায়ু মাধ্যমত পোহৰে ৯০ কি. মি. প্ৰতি ছেকেণ্ড কম বেগত গতি কৰে।

প্ৰায়সংখ্যক ক্ষেত্ৰতে পোহৰক আমি পলকতে গতি কৰা কণা বুলিব পাৰো যদিও, বহু বেছি দূৰত্বৰ ক্ষেত্ৰত আৰু অতি সংবেদনশীল গণনাৰ ক্ষেত্ৰত পোহৰৰ সীমিত গতিবেগৰ প্ৰভাৱ আমি দেখিবলৈ পাওঁ, মহাকাশৰ কোনো ঠাইলৈ, যেনে এখন মহাযানলৈ যাওঁতে বা তাৰ পৰা আহোঁতে পোহৰে কেইবা মিনিটৰ পৰা ঘণ্টা পৰ্যন্ত ল’ব পাৰে। আমি আকাশত দেখা বহুতো তৰা আচলতে সেই তৰাটোৰ পৰা বহুবছৰ আগতেই অহা পোহৰ মাত্ৰ যি এক বৃহৎ দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত আমাৰ চকুত পৰিছেহি। পোহৰৰ বেগৰ সীমাবদ্ধতাই তাত্বিক কম্পিউটাৰ সমূহৰ বেগকো এক নিৰ্দিষ্ট সীমা প্ৰদান কৰিছে, কিয়নো কম্পিউটাৰ এটাৰ ভিতৰত এটা চিপ(chip)ৰ পৰা আন এটা চিপলৈ তথ্যসমূহ আমি পঠিয়াবই লাগিব।

১৬৬৭ চনত অ’লে ৰ’মাৰে বৃহস্পতিৰ চন্দ্ৰসমূহৰ আপাত গতি অধ্যয়ন কৰি পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে "পোহৰৰ গতিবেগ সীমিত" বুলি মন্তব্য আগবঢ়াইছিল। পাছত ১৮৮৫ চনত জেমচ ক্লাৰ্ক মেক্সৱেলে পোহৰক এক বিদ্যুত চুম্বকীয় তৰংগ হিচাপে প্ৰমাণ কৰে, সেয়ে হিচাপে পোহৰৰ গতিবেগ 'c' হয়, এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে ব্যাখ্যা আগবঢ়াই যে কোনো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ সাপেক্ষে পোহৰৰ বেগ ইয়াৰ উৎসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয় তেওঁ লগতে বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ সহায়ত এই পৰিঘটনাৰ অনুসিদ্ধান্তসমূহ ব্যাখ্যাও কৰে আৰু দেখুৱাই যে, c পোহৰ বা বিদ্যুত চুম্বকত্বৰ বাহিৰেও আন আন ক্ষেত্ৰতো প্ৰাসংগিক। তাৰ পিছত শতিকাজোৰা গণনাৰ অন্তত ১৯৭৫ চনত পোহৰৰ বেগ ২৯৯৭৯২৪৫৮ মি .প্ৰতি ছেকেণ্ড বুলি নিশ্চিত কৰা হয় (য’ত ভুলৰ সম্ভাৱনা ৪ বিলিয়ন ভাগৰ এভাগ)। ১৯৮৩ চনত মিটাৰ এককক নতুনকৈ বৰ্ণনা কৰা হয়, এই অনুসৰি ভেকুৱামত ২৯৯৭৯২৪৫৮ ভাগৰ ১ ছেকেণ্ডত পোহৰে অতিক্ৰম কৰা দূৰত্বই ১ মিটাৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধ্ৰুৱক
শ্ৰেণী:পোহৰ
কঠ

কঠ তৃণজাতীয় বস্তুৰে সজা আৰু বহিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এখন আসন৷ কীৰ্তনঘৰ বা নামঘৰ আদিত ভকতসকলে বহি নাম গাবলৈ কঠ ব্যৱহাৰ কৰে৷ কোনো কোনো ঠাইত শুবলৈয়ো কঠ প্ৰস্তুত কৰি লোৱা হৈছিল৷

কঠৰ সৃষ্টি

কথা গুৰুচৰিত মতে আগতে ভকতসকলে ’চলাপীৰা’ নামে কাঠেৰে নিৰ্মিত এক আসনত বহিহে নাম-কীৰ্তন কৰিছিল৷ পিছত এদিন মাধৱদেৱে কল ঠহুৰাৰে এখন আসন সাজি ধুই-পখালি গুৰুজনাক উপহাৰ দি কৈছিল; “বাপ, আতে বহি হৰিকথা চৰ্চা যাব’’৷ শংকৰদেৱে আনন্দিত মনে তাৰ কি নাম দিছে সোধাত মাধবদেৱে “কট’’ বুলি কৈছিল৷ শংকৰদেৱে সেইখন হাতত লৈ বহি “আতে বহি হৰিগুণ শ্ৰৱণ কীৰ্তন কৰিব দেহৰ কটমট বাসনা দূৰ হৈব ভকতৰ’’ বুলি গ্ৰহণ কৰিছিল৷ তাৰপিছত ভকত শ্ৰীৰাম আতাই ৰঘুবন আনি গাঁথি দি দি অনুৰূপ আসন তৈয়াৰ কৰিলে৷ তেতিয়াৰ পৰাই হৰিনাম শ্ৰৱণ কীৰ্তন কৰাৰ বেলিকা কঠত বহা নিয়ম হ’ল৷ ’কঠ বন’ নামৰ এবিধ বিশেষ বনৰ পৰা কঠ সজা হয় যদিও এইবোৰৰ অভাৱত বৰ্তমান ধৰ্মীয় কাম-কাজত প্লাষ্টিকৰ কঠ ব্যৱহাৰ কৰা দেখ যায়৷ অৱশ্যে সত্ৰ, নামঘৰ আদিত ভকতীয়া আসন হিচাপে কঠ এতিয়াও অপৰিহাৰ্য৷

তথ্য সূত্ৰ
তামিল লিপি

তামিল লিপি (தமிழ் அரிச்சுவடி ) হৈছে এক এবুগিডা লিপি যিটো লিপি ভাৰত, শ্ৰীলংকা, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ আৰু আন ঠাইত তামিল আৰু তামিল ভাষীসকলে তামিল ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে।তামিল লিপি ভাৰতীয় গণৰাজ্যৰ অন্যতম চৰকাৰী লিপি। কিছুমান সংখ্যালঘু ভাষা যেনে সৌৰাষ্ট্ৰ, বদগা, ইৰুলা আৰু পানিয়াও তামিল লিপিত লিখা হৈছে।

বৈশিষ্ট্য

তামিল লিপিত 12টা স্বৰবৰ্ণ (உயிரெழுத்து, uyireḻuttu), 18টা ব্যঞ্জনবৰ্ণ (மெய்யெழுத்து, meyyeḻuttu) আৰু এটা বিশেষ চৰিত্ৰ, ஃ (ஆய்த எழுத்து, āytha eḻuttu)। ஃ "அக்கு", আক্কু বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক তামিল পাৰ্থোগ্ৰাফীত ব্যঞ্জন বৰ্ণ আখৰ হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হয়। অৱশ্যে ইয়াক স্বৰবৰ্ণ সংহতিৰ শেষত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। এই লিপি বৰ্ণানুক্ৰমিক নহয়, পাঠ্যক্ৰমিক আৰু বাওঁফালৰ পৰা সোঁফাললৈ লিখা হয়।

বুৰঞ্জী

]] শীৰ্ষৰ পৰা তলত বৰ্তমানৰ তামিল লিপিলৈ

অন্যান্য ব্ৰহ্মীলিপিৰ দৰে তামিল লিপিও মূল ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰা বিকশিত হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
তামিল লিখনিৰ স্বীকৃত উদাহৰণ স্বীকাৰ কৰা প্ৰাচীনতম শিলালিপিবোৰ অশোকৰ যুগৰ। এনে শিলালিপিৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত লিপিক সাধাৰণতে তামিল-ব্ৰাহ্মী বা "তামিললিপি" বুলি কোৱা হয় আৰু অশোকৰ ব্ৰাহ্মী লিপিৰ মানৰপৰা বিভিন্ন ধৰণে পৃথক।
ইয়াৰ উপৰিও ইৰাৱতম মহাদেৱনৰ মতে প্ৰাৰম্ভিক তামিল ব্ৰাহ্মী অলপ বেলেগ স্বৰবৰ্ণৰ ধৰণ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সংস্কৃতত নথকা আখৰবোৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ অতিৰিক্ত চৰিত্ৰ আছিল। তামিল আখৰবোৰ অধিক বৃত্তাকাৰ ৰূপৰ দিশে পাছলৈ অৰ্থাৎ ৫ম বা ৬ষ্ঠ শতিকালৈ সেইবোৰ প্ৰাৰম্ভিক ভেট্টালাটু নামৰ এক ৰূপত উপনীত হৈছিল।
আধুনিক তামিল লিপি অৱশ্যে এই লিপিৰ পৰা বিকশিত হোৱা নাই। চতুৰ্থ শতিকাত পল্লৱ ৰাজবংশই তামিলৰ বাবে পল্লৱ লিপি নামৰ এখন নতুন লিপি সৃষ্টি কৰে আৰু গ্ৰন্থ বৰ্ণমালা ইয়াৰ পৰা বিকশিত হয়। সংস্কৃত লিখাৰ বাবে নোপোৱা শব্দৰ বাবে ভাট্টেলাটু বৰ্ণমালা যোগ কৰে।

পল্লৱ ৰাজ্যৰ পতনৰ লগে লগে চোল-পল্লৱ লিপিক প্ৰকৃত লিপি হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈছিল। পৰৱৰ্তী কেইটামান শতিকাত চোল-পল্লৱ লিপি আধুনিক তামিল লিপিলৈ বিকশিত হয়।
তামিল লিপি অন্যান্য ব্ৰাহ্মী-উৎপন্ন লিপিৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণে পৃথক।

বৰ্ণমালা

]], তামিল সঙ্গম কাল ৪০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা গ.২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব।

তামিল ভাষাত ১৮টা ব্যঞ্জনবৰ্ণ আছে - মে ইলুট্টুক্কাল। পৰম্পৰাগত ব্যাকৰণবিদসকলে এই ১৮টা ব্যঞ্জনবৰ্ণক ৬টা আখৰৰ তিনিটা গোটত শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিছে। এই শ্ৰেণীবিভাজন উচ্চাৰণ পদ্ধতিৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি কৰা হয় আৰু সেয়াই এই আখৰবোৰৰ প্ৰকৃতি।

সংখ্যা আৰু চিহ্নসমূহ

সাধাৰণ সংখ্যাৰ বাহিৰেও (০ ৰ পৰা ৯ লৈ), তামিলত ১০,১০০ আৰু ১০০০ সংখ্যাও আছে। ভগ্নাংশ আৰু অন্যান্য সংখ্যা-আধাৰিত ধাৰণাবোৰৰ চিহ্নও পোৱা যায়।

ইউনিক'ড

১৯৯১ চনৰ অক্টোবৰত ১.০.০ সংস্কৰণ মুকলি হোৱাৰ লগে লগে তামিল লিপি ইউনিকোড মানদণ্ডত যোগ কৰা হৈছিল। তামিলৰ বাবে ইউনিকোড খণ্ড হৈছে U+0B80-U+0BFF। ধূসৰ এলেকাবোৰে আৱণ্টন নকৰা কোড বিন্দুবোৰ সূচায়। বেছিভাগ অনা-আৱণ্টিত কোড পইণ্ট সংৰক্ষিত বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে কিয়নো সেইবোৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ আন স্ক্ৰিপ্ট ব্লকত আৱণ্টন কৰা চৰিত্ৰবোৰৰ দৰে একে আপেক্ষিক স্থিতিত আছে যিবোৰ তামিল লিপিত নথকা ফোনমৰ সৈতে খাপ খায়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: লিপি
লিংগ-সমতা বিৰোধাভাস

লিংগ-সমতা বিৰোধাভাস বা লিংগ-সমতাৰ বিৰোধ হৈছে লিংগ সমতা অধিক প্ৰচলিত থকা দেশসমূহত ব্যক্তিত্ব আৰু বৃত্তিৰ পছন্দৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পৰিলক্ষিত হোৱা বৃহৎ লিংগীক পাৰ্থক্যৰ সন্ধান। বৃহৎ পঞ্চ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য, অন্ধকাৰ ত্ৰয়ীৰ বৈশিষ্ট্য, আত্মসন্মান, হতাশা, ব্যক্তিগত মূল্যবোধ, বৃত্তিগত আৰু শৈক্ষিক পছন্দৰ ক্ষেত্ৰত বৃহৎ লিংগীক পাৰ্থক্য দেখা পোৱা যায়। এই পৰিঘটনাটো আপাত দৃষ্টিত বিৰোধমূলক কাৰণ অধিক লিংগ সমতাবাদী হোৱাৰ লগে লগে পাৰ্থক্যসমূহ হ্ৰাস পাব বুলি আশা কৰিব পাৰি। এনে বিৰোধৰ বিষয়ে বিজ্ঞান, গণিত, পঢ়া, ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য, মৌলিক মানৱীয় মূল্যবোধ আৰু বৃত্তিগত আগ্ৰহৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসংখ্য অধ্যয়নৰ আলোচনাৰ বিষয়। সাধাৰণতে উন্নত দেশসমূহত লিংগ সমতা বেছি প্ৰচলিত।

এই বিৰোধাভাসৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা হৈছে। কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে অধিক লিংগ সমতা প্ৰচলিত দেশত অতীজৰে পৰা চলি অহা কু-সংস্কাৰ আৰু লিংগভিত্তিক আশা ইয়াৰ মূল দায়ী। অনুন্নত আৰু দেশৰ মহিলাসকলে নিৰাপত্তা আৰু ভাল দৰমহাৰ বৰ্ধিত প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ষ্টেমক্ষেত্ৰ অৰ্থাৎ বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তিবিদ্যা, অভিযান্ত্ৰিকতা আৰু গণিত বাছি লোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি। আন কিছুমানে তত্ত্ব আগবঢ়ায় যে অধিক লিংগ সম দেশসমূহত গভীৰভাৱে শিপাই থকা অন্তৰ্নিহিত লিংগ পাৰ্থক্য অধিক সহজে বাস্তৱায়িত হয়।

শ্ৰেণী:লিংগভিত্তিক অধ্যয়ন
বৰশৰালি

বৰশৰালি (, বৈজ্ঞানিক নাম: Dendrocygna bicolor) এবিধ হাঁহৰ প্ৰজাতি৷ ই দেখাত একেধৰণৰ শৰালিৰ প্ৰজাতিতকৈ আকাৰত কিছু ডাঙৰ হয়৷ তাৰোপৰি দুয়োটা প্ৰজাতিৰ মাজত কিছু গঠনগত পাৰ্থক্যও দেখা পোৱা যায়৷

বিৱৰণ

বৰশৰালিৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৪৮-৫৩ ছৈ:মি:৷ ইয়াৰ ঠোঁট দীঘল আৰু মুগা বৰণৰ, মূৰ দীঘল আৰু ডেউকা গাঢ় মুগা বৰণৰ হয়৷ ইয়াৰ নেজ আৰু ডেউকাৰ অংশবিশেষ ৰঙচুৱা (chestnut) আৰু নেজৰ ওপৰভাগত বগা আঁচ দেখা যায়৷ পূৰ্ণবয়স্ক দীঘলনেজী হাঁহৰ মতা-মাইকী উভয়ৰে এটা ৰঙা-মটিয়া (rufous-brown) বৰণৰ মুকুট (crown) থকা দেখা যায়৷

মতা-মাইকীৰ বাহ্যিক গঠন একে হয়৷ কেৱল পোৱালি অৱস্থাত নেজ আৰু দেহৰ বৰণ শেঁতা হৈ থাকে৷

বিতৰণ

বৰশৰালি প্ৰধানকৈ স্থানীয় চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই প্ৰধানকৈ বিশ্বৰ ক্ৰান্তীয় (tropical) অঞ্চলসমূহত প্ৰজনন কৰে৷ ইয়াক কেন্দ্ৰীয় আমেৰিকা, দক্ষিণ আমেৰিকা, আফ্ৰিকা, ভাৰত উপমহাদেশ আদি অঞ্চলত সাধাৰণতে দেখা পোৱা যায়৷

বাসস্থান

বৰশৰালিয়ে ঘাইকৈ হ্ৰদ, ধাননি, জলচৰ উদ্ভিদেৰে পূৰ্ণ নদীবান্ধ আদিত চৰে৷ ই ধাননি পথাৰত বাহ সাজে৷

আচৰণ

বৰশৰালিয়ে নিশাৰ ভাগত ধান, গুটি বা অন্যান্য উদ্ভিদৰ সন্ধান কৰে৷

এই প্ৰজাতিটোৱে গছৰ ডালিৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত ই ১২-১৩ টাকৈ কণী পাৰে৷ মতা-মাইকী উভয়ে উমনি দিয়ে আৰু পোৱালিৰ যত্ন লয়৷

বৰশৰালিয়ে বৃহৎ গোটত বাস কৰে৷ ই এবিধ হুলস্থুলীয়া হাঁহৰ প্ৰজাতি বুলি খ্যাত৷ ইয়াৰ মাতটো কিই-উইই-উউউ ধৰণৰ৷

তথ্যসূত্ৰ

Wildfowl by Madge and Burn, ISBN 0-7470-2201-1
Birds of Venezuela by Hilty, ISBN 0-7136-6418-5
Birds of The Gambia by Barlow, Wacher and Disley, ISBN 1-873403-32-1
Birds of India by Grimmett, Inskipp and Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

বাহ্যিক সংযোগ

Fulvous Whistling Duck at USGS
Fulvous Whistling-duck videos at the Internet Bird Collection
Species text in The Atlas of Southern African Birds.

শ্ৰেণী:হাঁহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
আইখেক বুঢ়াগোহাঁই

আইখেক বুঢ়াগোহাঁই (১৭ শতিকা) চুৰাম্‌ফা বা খোৰা ৰজাৰ বুঢ়াগোহাঁই আছিল। কোচ ৰাজ্যৰ সেনাপতি চিলাৰায়ৰ লগত আহোমৰ সন্ধি স্থাপন কৰাত আগভাগ লৈছিল। কিন্তু একে যুঁজতে পৰাজয়ৰ কাৰণ হিচাপে তেখেত চিহ্নিত হোৱাত বুঢ়াগোহাঁই পদৰপৰা নিস্কৃতি দিয়া হয়। ইয়াৰ পাছৰ স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহৰ দিনত হোৱা কছাৰী ৰণৰ সময়তো আহোমৰ পৰাজয়ৰ মূল কাৰণ হিচাপে চিহ্নিত হয়। এই দোষৰ বাবে স্বৰ্গদেৱে শাস্তিমূলক ব্যৱস্থা লোৱাত ৰাজ্যৰপৰা পলাই যায় আৰু প্ৰথমে কোচ ৰজা পৰীক্ষিত আৰু পাছলৈ বংগৰ নবাবৰ আশ্ৰয় লয়। স্বৰ্গদেৱে ক্ষমাদানৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়াত তেওঁ উভতি আহে। মোগলৰ লগত হোৱা কলিয়াবৰৰ ৰণত তেখেতৰ সামৰিক বিচক্ষণতাৰ পৰিচয় দিয়ে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:টাই-আহোম ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
খৰিকা লতা

খৰিকা লতা হৈছে এবিধ লতা জাতিৰ উদ্ভিদ। ডাঠ হাবিত সাধাৰণতে পোৱা যায়। থোপা থোপাকৈ লাগে। ফুলবোৰৰ গোন্ধ তীব্ৰ আৰু বহু দুৰলৈ বিয়পি পৰে। বহাগৰ সময়ত ফুলে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
বীৰাঙ্গনা মূলাগাভৰু বঁটা

জনজাতীয় সংগঠন টাই আহোম যুৱ পৰিষদ অসম(চমুকৈ টাইপা)ৰ চৰাইদেউ জিলা সমিতিয়ে আহোম কুঁৱৰী তথা মহীয়সী আহোম যুঁজাৰু মহিলা ফ্ৰাচেংমু'ঙ বৰগোহাঁইৰ পত্নী বীৰাংগনা মূলাগাভৰুৰ জীৱনাদৰ্শ, বলিষ্ঠ ভূমিকা আৰু ত্যাগক গভীৰ শ্ৰদ্ধা আৰু উচিত মৰ্যাদাৰে সুঁৱৰি ২০১৩ বৰ্ষৰ পৰা বীৰাংগনা মূলাগাভৰু স্মৃতি বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে।

২০২২ বৰ্ষত মূলাগাভৰু স্মৃতি বঁটা নাৰীবাদী লেখিকা, সমাজসেৱিকা ড° অনিমা গগৈলৈ আগবঢ়োৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ বঁটাসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ অসামৰিক সন্মান
ডেনিছ মুকৱেগে

ডেনিছ মুকেংগেৰে মুকৱেগে এজন গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ কংগো দেশৰ মানৱ অধিকাৰকৰ্মী তথা স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ বুকাভুত পাঞ্জি চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ কংগো দেশত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে যৌন নিৰ্যাতন চলাই ধৰ্ষণ কৰা মহিলা সকলক চিকিৎসা প্ৰদান কৰিছিল। কংগো দ্বিতীয় যুদ্ধৰ পৰা তেওঁ হাজাৰ হাজাৰ ধৰ্ষিত মহিলাক চিকিৎসা প্ৰদান কৰি আহিছে। তেওঁ কিছুমান দিনত ১৮ ঘণ্টা কাম কৰি দিনটোত প্ৰায় ১০টাকৈ অস্ত্ৰোপচাৰ সম্পন্ন কৰিছিল।

তেওঁক "যৌন নিৰ্যাতনক যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বন্ধ কৰা অৱদান"ৰ প্ৰতি স্বীকৃতি জনাই নাদিয়া মুৰাদৰ সৈতে যুটীয়া বাবে ২০১৮ চনৰ শান্তিৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:কংগোৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শান্তিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ছিৰাজ (১৯৮৮ চলচ্চিত্ৰ)

ছিৰাজ ১৯৮৮ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ। এইখন ফণী শৰ্মা আৰু বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাই যুটীয়াভাবে পৰিচালনা কৰা ১৯৪৮-ৰ চলচ্চিত্ৰ ছিৰাজৰ পুনঃনিৰ্মিত সংস্কৰণ। ছিৰাজ (১৯৮৮) প্ৰথম অসমীয়া পুনঃনিৰ্মিত (remake) চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছে ভূপেন হাজৰিকাই। আৰ.বি. ফিল্মছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত ছিৰাজ প্ৰযোজনা কৰিছে ৰমন ভাই মেহতাই। লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ চুটিগল্প ছিৰাজ আৰু ফণীৰ শৰ্মাৰ 'ছিৰাজ'ৰ (১৯৪৮) চিত্ৰনাট্যৰ আধাৰত ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছে ভূপেন হাজৰিকাই।

অভিনয়

নিপন গোস্বামী (ছিৰাজ)
ৰূপক বৰুৱা (কন্দৰ্প)
মৃদুলা বৰুৱা (ফাটেমা)
পূৰবী শৰ্মা ভট্টাচাৰ্য (সাবিত্ৰী)
পৰাগ চলিহা (চাহ খেতিয়ক বৰুৱা)
সবিতা গোস্বামী
বিজলী
ভাইটি কটকী
টুনিৰাম মিলি
জিতা বৰুৱা (শিশুশিল্পী)
জয়দীপ গোল্ডস্মিথ
জয়শ্ৰী চলিহা
প্ৰণৱীৰাম বৰুৱা

গীত

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ৰামচন্দ্ৰ নাৰায়ণ দণ্ডেকাৰ

ৰামচন্দ্ৰ নাৰায়ণ দণ্ডেকাৰৰ (১৭ মাৰ্চ, ১৯০৯ - ১১ ডিচেম্বৰ, ২০০১) (; ) জন্ম ১৯০৯ চনৰ ১৭ মাৰ্চত মহাৰাষ্ট্ৰৰ শতৰা নামে ঠাইত হৈছিল। তেখেত প্ৰাচীন ভাৰতীয় শিক্ষা আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা, প্ৰাচ্য অধ্যয়ন আদিৰ ক্ষেত্ৰত বিশিষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱাৰ লগতে ভাৰততত্বৰ বিভিন্ন দিশত পাণ্ডিত্বপূৰ্ণ বহুতো প্ৰবন্ধ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰে।

শিক্ষা

পুনাৰ ডেক্কান মহাবিদ্যালয় আৰু জাৰ্মানীৰ হিডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃত আৰু প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংস্কৃতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।

কৰ্মজীৱন আৰু লাভ কৰা সন্মান

তেখেতে পুনা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ফাৰ্গুচন মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল।
তেখেত দেশী-বিদেশী বহুতো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অলেখ পুৰস্কাৰ আৰু উপাধিৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। পুনা বিশ্ববিদ্যালয়, বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় আৰু হিডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সম্পূৰ্ণানন্দ সংস্কৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ‘বাচস্পতি’ উপাধি লাভ কৰে। স্বধ্যালয়া মণ্ডলে ‘বিদ্যাভূষণ’, অযোধ্যাৰ সংস্কৃত কাৰ্যালয়ে ‘প্ৰাচ্যবিদ্যালংকা’ আৰু বাৰাণসীৰ অখিল ভাৰতীয় পণ্ডিত মহাপৰিষদে ‘মহামহোপধ্যায়’ উপাধি প্ৰদান কৰে। ১৯৬২ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মভূষণ আৰু ১৯৯২ চনত অসম চৰকাৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
বিভা ত্ৰিপাঠী

বিভা ত্ৰিপাঠী (; জন্ম: ৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰত্নতত্ত্ববিদ। তেওঁ এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৭৩ চনত বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা "দ্য পেইণ্টেড গ্ৰে ৱেৰ-এ প্ৰটোহিষ্টৰিক কালচাৰ" শীৰ্ষক গৱেষণা-পত্ৰৰ বাবে পি.এইচডি. লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ হিচাপত তেওঁ বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাচীন ইতিহাস আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ এগৰাকী প্ৰফেছৰ এমেৰিটাছ৷

প্ৰকাশনসমূহ বাছনি কৰক

কিতাপসমূহ

ত্ৰিপাঠী, ভি. ১৯৭৬। ৰং দিয়া ধূসৰ বৰণৰ সামগ্ৰী-উত্তৰ ভাৰতৰ এক লৌহ যুগৰ সংস্কৃতি। নতুন দিল্লী, কনচেপ্ট পাবলিকেচন কোম্পানী।
ত্ৰিপাঠী, ভি. ১৯৯৪। সিন্ধু টেৰাকোটা। নতুন দিল্লীঃ শাৰদা পাবলিশ্বিং হাউচ।
ত্ৰিপাঠী, ভি. (সম্পা. ১৯৯৮) । ভাৰতত প্ৰত্নতত্ত্ব। নতুন দিল্লীঃ শাৰদা পাবলিশ্বিং হাউচ।
ত্ৰিপাঠী, ভি. ২০০১। দক্ষিণ এছিয়াত লৌহ যুগঃ ঐতিহ্য আৰু ঐতিহ্য নতুন দিল্লী, আৰিয়ান বুকছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল।
ত্ৰিপাঠী, ভি. ২০০৭। ভাৰতত লৌহ প্ৰযুক্তিৰ ইতিহাস (আৰম্ভণিৰ পৰা প্ৰাক-আধুনিক সময়লৈকে) নতুন দিল্লী, ৰূপা এণ্ড কোম্পানী।
ত্ৰিপাঠী, ভি. ২০১০ গংগা অৱবাহিকাৰ পুৰাতত্ত্বঃ পৰিৱৰ্তনৰ দৃষ্টান্ত নতুন দিল্লী, শাৰদা প্ৰকাশন হাউচ, খণ্ড ১৷
ত্ৰিপাঠী, ভি. ২০১০ গংগা অৱবাহিকাৰ পুৰাতত্ত্বঃ পৰিৱৰ্তনৰ দৃষ্টান্ত নতুন দিল্লী, শাৰদা প্ৰকাশন হাউচ, খণ্ড ২৷
ত্ৰিপাঠী, ভি. ২০১২ ৰাইজ অৱ সিভিলাইজেচন ইন দ্য গাঙ্গেটিক প্লেইনঃ দ্য কন্টেক্সট অৱ পেইন্টেড গ্ৰে ৱেয়াৰ, দিল্লী, আৰিয়ান বুকছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল৷
ত্ৰিপাঠী, ভি. ২০১৪। আনাইঃ প্ৰাচীন বাৰাণসীৰ এখন গ্ৰাম্য বসতি। দিল্লীৰ শৰদা পাবলিশ্বিং হাউচ।
ত্ৰিপাঠী, ভি. ২০১৪। মধ্য গংগা সমভূমিৰ প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৃতিত পুৰাতাত্ত্বিক সামগ্ৰী। (খাইৰাদিহৰ খনন (১৯৯৬-৯৭) জিলা বালিয়া, (ইউ. পি.)৷
ত্ৰিপাঠী, ভি. প্ৰাচীন ভাৰতত খনন আৰু ধাতুবিদ্যা (প্ৰস্তুতি চলি আছে‍)৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শাৰদা সিনহা

শাৰদা সিনহা (১ অক্টোবৰ ১৯৫২) এগৰাকী ভাৰতীয় লোকসংগীত শিল্পী। তেওঁ মূলতঃ মৈথিলী ভাষাৰ কণ্ঠশিল্পী যদিও তেওঁ ভোজপুৰী আৰু মগহী ভাষাৰ গীতটো কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ ছট পূজাৰ গীত 'হো দিননাথ'ৰ মৈথিলী সংস্কৰণ গাই বিশেষভাবে জনাজাত হৈ পৰিছিল। মৈথিলী লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৯১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১৮ চনত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।

জীৱনী

১৯৫২ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে বিহাৰৰ মিথিলা ক্ষেত্ৰৰ চুপোৱাল জিলাৰ হুলাছ গাঁৱত শাৰদা সিনহাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ সুখদেৱ ঠাকুৰ বিহাৰ চৰকাৰৰ শিক্ষা বিভাগৰ এগৰাকী বিষয়া আছিল। সৰুৰে পৰা শাৰদাৰ সংগীতৰ প্ৰতি ৰাপ থকা দেখি তেওঁৰ পিতৃয়ে এগৰাকী নৃত্য-গীতৰ শিক্ষক ঘৰত আহি শিকোৱা ব্যৱস্থা কৰি দিছিল। তেওঁৰ
ব্ৰজকিশোৰ সিনহাৰ লগত বিবাহ হোৱাৰ পিছত শহুৰৰ ঘৰৰ পৰা সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত অলপ বাধাৰ সন্মুখীন হৈছিল যদিও তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁক পূৰ্ণ সমৰ্থন জনাইছিল। তেওঁ হিন্দী ছবি 'মেনে প্যাৰ কিয়া', 'হাম আপকে হে কন' আৰু শেহতীয়াকৈ 'গেংছ অফ ৱাছেপুৰ' ছবিত কণ্ঠদান কৰিছে। ১৯৮৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'মাই' নামৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত তেওঁ অভিনয়য়ো কৰিছিল।

ষঠ পূজাৰ গীতৰ লগত শাৰদা সিনহাৰ নাম বিশেষভাবে জড়িত হৈ আছে। পাৰম্পৰিক ষঠ গীত সমূহ গাই তেওঁ বিখ্যাত হৈ পৰিছিল। তেওঁ দেশ বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত সংগীতানুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছে।

বঁটা আৰু সন্মান

শাৰদা সিনহায়ে মৈথিলী লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৯১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল। বিহাৰ চৰকাৰে তেওঁক বিহাৰ কোকিলা উপাধিৰে সন্মানিত কৰিছিল। ২০০৬ চনত মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে তেওঁক দেৱী অহল্যা সন্মান প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী