ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নাককাটি পাহাৰ

নাককাটি পাহাৰ অসমৰ বঙাইগাঁও জিলাত অৱস্থিত এখন পৰ্যটনীয় পৰ্বত অঞ্চল। ই প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য, উচ্চ শৃংগ আৰু ট্ৰেকিঙৰ বাবে জনপ্ৰিয় স্থান হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। এই পাহাৰৰ বিৰল আকৃতি — যাৰ এক পাৰ্শ্ব যেন “কটা নাক”ৰ দৰে দেখা যায়, যাক ইয়াৰ নামৰ উৎস বুলি ধৰা হয়। “নাককাটি” বুলিলে কটা নাক অৰ্থ প্ৰকাশ পায়, যি পাহাৰৰ এক বিশেষ আকৃতিৰ সৈতে সংগতি স্থাপন কৰে।

নাককাটি পাহাৰ বঙাইগাঁও জিলাৰ দেৱানগাঁও আৰু ৰাভাপাৰা গাঁৱৰ ওচৰত অৱস্থিত। এই ঠাইখনৰ পৰিৱেশ, পাহাৰীয়া উপত্যকা, বনাঞ্চল আৰু নদীৰ মিলনত এক অপূৰ্ব দৃশ্য সৃষ্টি কৰে, যি পৰ্যটক আৰু প্ৰকৃতি প্ৰেমী লোকসকলক আকৰ্ষণ কৰে।

আনহাতে, বহুতে বিশ্বাস কৰে যে পাহাৰৰ এক বিশেষ আকৃতি—যি দূৰৰ পৰা “কটা নাক”ৰ দৰে দেখা যায়—এই নামৰ প্ৰধান কাৰণ। সেয়ে “নাককাটি” নামটো ভৌগোলিক বৈশিষ্ট্য আৰু লোককথা দুয়োটাৰে সৈতে সম্পৰ্কিত বুলি ধৰা হয়।

পৰ্যটন আৰু উদ্যোগ

বঙাইগাঁও জিলাৰ প্ৰশাসনে ২০২১ চনত প্ৰজেক্ট যাযাবৰ (Project ZAZABOR) নামে এক উদ্যোগ আৰম্ভ কৰে, যাৰ উদ্দেশ্য নাককাটি পাহাৰক ইক’‑টুৰিজম তথা পৰিকল্পিত পৰ্যটন কেন্দ্ৰ হিচাপে বিকাশ কৰা। এই প্ৰকল্পৰ অধীনত পাহাৰত ৰাতি-শিবিৰ, পাহাৰ চূড়াত কিছু সুবিধা, পৰ্বত অভিযান আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী উপলব্ধ কৰা হৈছে।

এই উদ্যোগই বঙাইগাঁও জিলাৰ পৰ্যটনৰ পৰিসৰ বৃদ্ধিত সহায় কৰিছে আৰু পশ্চিম অসমত নাককাটি পাহাৰক এখন উল্লেখযোগ্য পৰ্যটন কেন্দ্ৰ হিচাপে উন্নীতকৰণ কৰিছে।

প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য আৰু দৃশ্য

নাককাটি পাহাৰৰ মুখ্য আকৰ্ষণ হ’ল ইয়াৰ শিখৰ আৰু মনোমোহা দৃশ্য। বহু পৰ্যটকে এই স্থানক অসমৰ McAfee Knob বুলি তুলনা কৰিছে, যি আমেৰিকাৰ কেটাবা পৰ্বতৰ বিখ্যাত হাইকিং পইণ্ট।

পাহাৰৰ ওপৰ পৰা দৃশ্যই বিশেষ ৰূপে মনোমোহা, সেউজীয়া বনাঞ্চলৰ মাজেৰে উচু পাহাৰবোৰে এক অপূৰ্ব আকাশৰেখা সৃষ্টি কৰে। ই বিশেষকৈ শীতৰ দিনত পৰ্যটক আৰু ফটোগ্ৰাফাৰৰ মাজত জনপ্ৰিয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
ম (বঙালী)

ম (বঙালী লিপিত ম, আই-পি-এ:/mɔ/) বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণমালাৰ ২৫তম্ আখৰ। ই এটি ব্যঞ্জনবৰ্ণ, অৰ্থাৎ ম উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত ক'ৰবাত নহয় ক'ৰবাত বাধিত হৈছে।

স্বৰবৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে

আ-- মা

ই-- মি

ঈ-- মী

উ-- মু

ঊ-- মূ

ঋ-- মৃ

এ-- মে

ঐ-- মৈ

ও-- মো

ঔ-- মৌ

"ম"ৰে আৰম্ভ শব্দ

মা (মা)
মন (মন)
মন্দির (মন্দিৰ)
মেঘ (মেঘ)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণ
প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা

প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা হৈছে হিন্দু আৰু জৈন ধৰ্ম এক জনপ্ৰিয় ৰীতি, য'ত মন্দিৰৰ দৰে পৱিত্ৰ স্থানত দেৱতাৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হয়। মূৰ্তি স্থাপনৰ সময়ত পুৰোহিতসকলে বৈদিক স্তোত্ৰ উচ্চাৰণ কৰোতে বহুতো ৰীতি-নীতি পালন কৰে। প্ৰাণ শব্দটোৱে জীৱন শক্তি বুজায় আৰু প্ৰতিষ্ঠা মানে প্ৰতিষ্ঠা বা অভিষেক কৰা।সেয়েহে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা অনুষ্ঠানৰ অৰ্থ হৈছে মূৰ্তিটোত জীৱন শক্তি প্ৰয়োগ বা প্ৰতিষ্ঠা কৰা। হিন্দু আৰু জৈন ধৰ্মৰ মন্দিৰত প্ৰচলিত এই প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা অনুষ্ঠানৰ দ্বাৰা মূৰ্তিত জীৱনৰ প্ৰৱেশ ঘটায়।

প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠক যিকোনো মন্দিৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰীতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ আগতে প্ৰতিটো মূৰ্তি আন যিকোনো আলংকাৰিক টুকুৰাৰ দৰে হৈ থাকে। প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠাৰ জৰিয়তে মূৰ্তিটোত বিশেষ শক্তি প্ৰদান কৰা হয়, যাৰ ফলত মূৰ্তিটো দেৱতালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ পিছতহে ভক্তসকলে এই মূৰ্তিক উপাসনা কৰিব পৰা হয়।

ৰীতি

প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা অনুষ্ঠানৰ আগতে:
মূৰ্তিটো প্ৰস্তুত কৰা। নিৰ্দিষ্ট নিৰ্দেশনা আৰু অনুপাত অনুসৰণ কৰি মূৰ্তিটো শিল, ধাতু, মাটি বা কাঠৰ জৰিয়তে অতি সতৰ্কতাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। তাৰ পিছত প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে শুভ তাৰিখ আৰু সময় বাছনি কৰা হয়। জ্যোতিষীসকলে গ্ৰহৰ তথা চন্দ্ৰৰ স্থান বিবেচনা কৰি অনুষ্ঠানটোৰ বাবে আটাইতকৈ অনুকূল সময় নিৰ্ধাৰণ কৰে।
সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰা হয় যেনে পবিত্ৰ পানী, বনৌষধি, ফুল আৰু মন্ত্ৰৰ দৰে পবিত্ৰ উপাদান প্ৰস্তুত কৰা হয়।
প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা অনুষ্ঠান:
শুদ্ধিকৰণৰ ৰীতি:মূৰ্তি আৰু মন্দিৰৰ পৰা যিকোনো অশুদ্ধি আঁতৰাবলৈ মন্ত্ৰ আৰু নৈবেদ্যৰে মূৰ্কতিটো পৰিস্কাৰ কৰা হয়।
দেৱতাসকলৰ আহ্বান: পুৰোহিতসকলে নিৰ্দিষ্ট মন্ত্ৰ পাঠ আৰু ভজন উচ্চাৰণ কৰি নিৰ্বাচিত দেৱতাক মূৰ্তিত বাস কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা মূৰ্তিত প্ৰাণ আহে বুলি হিন্দুসকলৰ বিশ্বাস।
জীৱনদায়ক প্ৰাণ: মূৰ্তিটোক ঐশ্বৰিক জীৱন শক্তি প্ৰাণৰ সৈতে সঞ্চাৰিত কৰিবলৈ নিৰ্দিষ্ট ৰীতি-নীতি আৰু নৈবেদ্য পালন কৰা হয়।
প্ৰাৰ্থনা আগবঢ়োৱা:
পুৰোহিতসকলে ঈশ্বৰক আসন ল’বলৈ মন্ত্ৰৰ দ্বাৰা আমন্ত্ৰণ জনায়। তাৰ পিছত কাপোৰ, চন্দন, চাউল, ফুল, ধূপ, চাকি-বন্তি, পানী, ফল, মুখ পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ পানী, সুমথিৰা আৰু নাৰিকল (দেৱতাৰ ফল)আগবঢ়োৱা হয়।
পবিত্ৰ মূৰ্তিক প্ৰথম আহাৰ প্ৰদান আৰু পূজন:
এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে এবাৰ মূৰ্তিটো পবিত্ৰ হোৱাৰ পিছত অনন্তকাললৈ পবিত্ৰ হৈ থাকে। অৱশ্যে, প্ৰতিদিনে সকলো ৰীতি-নীতিৰে মূৰ্তিৰ পূজা কৰাটো প্ৰয়োজন।
হিন্দু ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ অনুসৰি, মন্দিৰ বা ঘৰত মূৰ্তিৰ মুখ সদায় পূৱৰ ফালে থাকিব লাগে। এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে পূব দিশত ইতিবাচক শক্তি আছে আৰু সূৰ্যও এই দিশত উদয় হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ
অৰিজিৎ সিং

অৰিজিৎ সিং (জন্ম ২৫ এপ্ৰিল ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য গায়ক আৰু সংগীত সুৰকাৰ। স্পটিফাইয়ে তেওঁক ২০২০, ২০২১, ২০২২ আৰু ২০২৩ চনৰ সৰ্বাধিক ষ্ট্ৰীম হোৱা ভাৰতীয় শিল্পী হিচাপে ঘোষণা কৰে। তেওঁ বিশ্বজুৰি ২য় সৰ্বাধিক অনুসৰণ কৰা শিল্পী আৰু স্পটিফাইত সৰ্বাধিক অনুসৰণ কৰা এছিয়ান ব্যক্তি।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮৭ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলত পশ্চিম বংগৰ মুৰ্ছিদাবাদ জিলাৰ জিয়াগঞ্জ চহৰত পাঞ্জাবী শিখ পিতৃ কক্কৰ সিং আৰু বাঙালী হিন্দু মাতৃ অদিতি সিঙৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। দেশ বিভাজনৰ সময়ত তেখেতৰ পূৰ্বপুৰুষসকল লাহোৰৰ পৰা পশ্চিম বংগলৈ আহিছিল।

ডাঙৰ হোৱাৰ পাছত তেওঁ মোজাৰ্ট, বিথোভেন আৰু বাংলা শাস্ত্ৰীয় সংগীত শুনিছিল। বড়ে গুলাম আলি খাঁ, উস্তাদ ৰছিদ খান, জাকিৰ হুছেইন আৰু আনন্দ চেটাৰ্জীৰ দৰে সংগীতজ্ঞক তেওঁ নিজৰ আদৰ্শ বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু কিশোৰ কুমাৰ, হেমন্ত কুমাৰ, মান্না দেৰ গীত শুনি ভাল পাইছিল।

লগতে চাওক

অৰিজিৎ সিঙে লাভ কৰা বঁটা আৰু মনোনয়নৰ তালিকা
ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীসকলৰ তালিকা
অৰিজিৎ সিঙে বাণীবদ্ধ কৰা গীতৰ তালিকা

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
জৱাহৰলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয়

জৱাহৰলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয় ১৯৬৪ চনত স্থাপন কৰা অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ বকো অঞ্চলত অৱস্থিত এখন উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

ইতিহাস

১৯৮৬ চনত জৱাহৰলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয়। প্ৰথমে মহাবিদ্যালয়খনৰ নাম বকো মহাবিদ্যালয় নামকৰণৰ প্ৰস্তাব ৰাখিছিল, যদিও পিছত তাক ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অন্যতম প্ৰধান নেতা আৰু স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ নামত এই মহাবিদ্যালয়খনৰ নামকৰণ কৰা হয়। বিজ্ঞান শাখা আৰম্ভ হয় ১৯৮৬ চনত। বৰ্তমান মহাবিদ্যালয়খনত স্নাতক পৰ্যায়ত কলা আৰু বিজ্ঞান দুটা শাখা আছে।

বিভাগসমূহ

কলা

অসমীয়া
বড়ো
ইংৰাজী
শিক্ষা
অৰ্থনীতি
বুৰঞ্জী
ৰাজনীতি
ভূগোল
নৃতত্ত্ব

বিজ্ঞান

গণিত
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
ৰসায়ন বিদ্যা
উদ্ভিদ বিজ্ঞান
প্ৰাণী বিজ্ঞান

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
কুসুমাসনা দেৱী

কুসুমাসনা দেৱী (মৃত্যু ১০ জুলাই ১৬১৩), যাক কেণ্ডীৰ ডোনা কেথেৰিনা বুলিও কোৱা হয়, ১৫৮১ চনত কেণ্ডিৰ শাসক ৰাণী আছিল। তেওঁক পদচ্যুত কৰা হয় যদিও ১৫৯৪ চনৰপৰা ১৬০৪ চনলৈকে কেণ্ডীৰ প্ৰথম বিমলধৰ্মাসূৰ্য্যৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

জীৱন

শৈশৱতে তেওঁ আৰু তেওঁৰ পিতৃ কৰলিয়াদ্দে বান্দাৰাই ৰাজ্যৰপৰা পৰ্তুগীজৰ ওচৰলৈ পলায়ন কৰে। পিছলৈ পৰ্তুগীজসকলে তেওঁক বাপ্তিস্ম লৈ ডোনা কেথেৰিনা নামেৰে নামকৰণ কৰে।

ৰাণীৰ ৰাজত্ব

১৫৮১ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত পৰ্তুগীজসকলে তেওঁক কেম্পেইন অৱ ডেঞ্চাৰত ক্লায়েণ্ট ৰুলাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। এইখিনি সময়ত তেওঁ আছিল কিশোৰী। পিতৃ কৰলিয়াদ্দে বান্দাৰ পিছত কাণ্ডীৰ ৰজা হিচাপে ৰাজপাটত বহে। এই প্ৰচেষ্টা দুৰ্যোগৰ সৃষ্টি হৈছিল, পৰ্তুগীজ বাহিনী সম্পূৰ্ণৰূপে নিঃশেষ হৈ গৈছিল। সিংহাসনত বহা বছৰতে সীতাৱাকা ৰাজ্যৰ প্ৰথম ৰাজসিংহই তেওঁক পদচ্যুত কৰে।

ৰাণী পত্নী

১৫৯৪ চনত তিনি বছৰৰ আগতে প্ৰথম ৰজা ৰাজসিংহেৰ পৰাজয়ৰ পিছত তেওঁৰ শাসন কঠিন কৰিবলৈ কাণ্ডীৰ প্ৰথম বিমলাধৰ্মাসূৰ্য্যৰ ৰাণী কনচৰ্ট হয়। অৱশেষত ১৬০৪ চনত ৰজা বিমলধৰ্মাসূৰ্য্যৰ মৃত্যুৰ পাছত সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হোৱা তেওঁৰ প্ৰাক্তন ভায়েক সেনৰাটক বিয়া কৰায়, লগতে তেওঁৰ শাসক হিচাপে বৈধতাক কঠিন কৰি তোলা। তেওঁৰ আধিপত্য বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল যদিও জীৱনকালত তেওঁ প্ৰজাসকলক গোপনে কেথলিক ধৰ্ম শিকাইছিল।

ৰজা বিমলধৰ্মাসূৰ্য্যৰপৰা তাইৰ তিনিটা সন্তান - মহাস্তান, সূৰ্য্য আৰু সান্ত্বনা। ৰজা চেনেৰথৰপৰাও তেওঁৰ তিনিটা সন্তান আছিল: কুমাৰসিংহ আস্তানে, বিজয়পালা আস্তানে আৰু দেৱ আস্তানে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁৰ এজন পুত্ৰ আছিল ৰাজকুমাৰ ফিলিপ জুনিয়ৰ। জন্মৰ কেইসপ্তাহমান পিছত মৃত্যু হোৱা প্ৰথম স্বামী যমসিংহ বান্দাৰপৰা। ৬ দিনৰ অসুস্থতাৰ অন্তত ১৬১২ চনত মহাস্তানৰ মৃত্যু হয়।
পিছলৈ তেওঁৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ মহাস্তানে পিতৃৰ পিছত ৰজা দ্বিতীয় ৰাজাচিনহে হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে, যি ডাচসকলৰ সৈতে পৰ্তুগীজ শাসনৰ অন্ত পেলোৱাৰ বাবে কৰা চুক্তিৰ বাবে পৰিচিত।

মৃত্যু

১৬১২ চনত পুত্ৰ মহাস্তানেৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ অসুস্থ হৈ পৰে আৰু ফিলিপাছ বাল্ডিয়াছে তেওঁৰ অসুস্থতাৰ কাৰণ অত্যধিক শোক বুলি কয়। ১৬১৩ চনৰ ১০ জুলাইত ৩৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ ব্যক্তি
ঘৰ-গোনা বলধৰ কবিতা

ঘৰ-গোনা বলধৰ কবিতা কবি চেনীৰাম গগৈৰ কাব্য সংকলন। শংকৰদেৱ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশিত এই সংকলনখন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল ২০২১ বৰ্ষৰ অক্টোবৰত।

উদ্ধৃতি

কবিতা লিখি কি লাভ? নষ্ট কাগজ কলম। প্ৰেম কৰি কি লাভ? অলপ বিষৰ মলম।
"বাহ এটা সাজি দিছোঁ চৰাই এজনী সোমাব তাইৰ মন ভাল হ’লে কণী পাৰিব উমাব"
"কবিতা লিখি কিনিব নোৱাৰি গুৱাহাটীৰ ওখ ফ্লেট ল'ব নোৱাৰি জাৰত পিন্ধা এযোৰ গৰম কাপোৰ"
"জীৱনটোনো কিৰিং এটাৰ বাটপুখুৰী সিঁচা মাছনতুন চাউলৰ ভাত"
"কবি এজনে কবিতা লিখি কেইটা পইচা পাইশব্দ এটা বিচাৰি ফুৰোঁতে দুখৰ ৰাতিটো যায়"
"কবিতা লিখি থকালৈকে বহুত কবি কবিমানুহে বুজি নোপোৱালৈকে বহুত ছবি ছবি"
"গৰু মৰিল চবকাত, পথাৰ শুকাল ৰ'দতআহু গজি মৰি গ'ল যোৱা বছৰ চ'তত"
"আয়ে-বোপায়ে মোক তুলিছে বুঢ়া কালত সুখ পাবলেমই পুতেকে কবিতা লিখিছোঁ সময় বালিত খোজ থ'বলে"

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবিতাৰ সংকলন
ছাকজেজ

ইৰাণৰ কুৰ্দিস্তান প্ৰদেশৰ এখন চহৰ ছাকজেজৰ জনসংখ্যা ১ লাখ ৬৫ হাজাৰ আৰু ইয়াৰ লোকসকলে কুৰ্দি ভাষা কয়।

শ্ৰেণী:বিশেষ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
মহাশ্বেতা দেৱী

মহাশ্বেতা দেৱী (১৪ জানুৱাৰী ১৯২৬ – ২৮ জুলাই ২০১৬) এগৰাকী ভাৰতীয় বাঙালী কথাসাহিত্যিক আৰু মানৱাধিকাৰ আন্দোলনৰ কৰ্মী আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ, বিহাৰ, মধ্যপ্ৰদেশ আৰু ছত্তীশগড় ৰাজ্যৰ জনজাতি (বিশেষকৈ লোধা আৰু সবৰ জনজাতি) সকলৰ অধিকাৰ আৰু সবলীকৰণৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনাসমূহ হ’ল - হাজাৰ চুৰাশীৰ মা, ৰুদালী, অৰণ্যেৰ অধিকাৰ ইত্যাদি। সাহিত্য অকাডেমী বঁটা (বাংলা ভাষাত), জ্ঞানপীঠ বঁটা আৰু ৰমন মেগছেছে বঁটা, আৰু ভাৰতৰ চতুৰ্থ আৰু দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ক্ৰমে পদ্মশ্ৰী আৰু পদ্ম বিভূষণকে ধৰি কেইবাটাও সাহিত্যিক বঁটা লাভ কৰে। পশ্চিমবংগ চৰকাৰে তেওঁক পশ্চিমবংগৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান বাঙালী ভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে।

উক্তি

পৃথিৱীত একো শেষ নহয়—মুণ্ডাৰী দেশ—মাটি—শিল—পাহাৰ—অৰণ্য—নদী—ঋতুৰ পিছত ঋতুৰ আগমন—সংগ্ৰামৰ কেতিয়াও শেষ নহয়, শেষ হ'ব নোৱাৰে‍। সংগ্ৰামৰ অন্ত পৰাজয়ত নহয়। ৰৈ যায়, কাৰণ মানুহ থাকে, আমি থাকোঁ।
শোকতকৈ সময় শক্তিশালী। শোক তীৰভূমি, সময় জাহ্নৱী। শোকৰ ওপৰত সময়ৰ পলস আৰু পলস। তাৰ পাছত এদিন প্ৰকৃতিৰ অমোঘনিয়ম অনুযায়ী, সময়ৰ পলসত পুতি থোৱা শোকৰ পৰা সৰু সৰু ডাল অঙ্কুৰিত হয়৷ অঙ্কুৰিত৷ আশাৰ-দুখৰ-চিন্তাৰ-ঘৃণাৰ। অঙ্কুৰিত ডালবোৰ ওপৰলৈ যায়, আকাশখন খামুচে‍। সময়ে সকলো কৰিব পাৰে।
যিসকলে লিখা-পঢ়া নাজানে তেওঁলোকেই কেৱল মুৰ্খ নহয়৷ যিসকলে জানিব নিবিচাৰে, যিসকলে প্ৰশ্ন কৰিব নোৱাৰে, যিসকলৰ জ্ঞানতৃষ্ণা নাই, তেওঁলোকো মূৰ্খ।
সকলোৰে দৰে হ’ব বিচাৰে, কেৱল নিজৰ নিচিনা নহয়৷ তাৰ নামেই ফেশ্বন।
মই সদায় বিশ্বাস কৰি আহিছোঁ, সঁচা ইতিহাস সাধাৰণ মানুহৰ দ্বাৰা ৰচিত হয়। প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি সাধাৰণ ৰাইজে বিভিন্ন ৰূপত কঢ়িয়াই অনা লোককথা, লোকগীত, উপকথা আৰু আখ্যানৰ পুনৰাবিৰ্ভাৱৰ সৈতে মই অহৰহ পৰিচিত হৈ আহিছোঁ।
মোৰ লেখাৰ কাৰণ আৰু প্ৰেৰণা হৈছে সেইসকল লোক যিসকল পদদলিত আৰু যাক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, কিন্তু হাৰ নামানে। মোৰ বাবে লিখিবলগীয়া সামগ্ৰীৰ অন্তহীন উৎস হ’ল এই আচৰিত ধৰণে সম্ভ্ৰান্ত মানুহবোৰ, এই নিৰ্যাতিত মানুহবোৰ। আন কৰবালৈ কিয় বাৰু মই কেঁচামাল বিচাৰি যাম, মই যেতিয়া তেওেঁলাকক চিনি পাবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ? কেতিয়াবা এনে লাগে যেন মোৰ লেখাবোৰ আচলতে তেওঁলোকৰ দ্বাৰা লিখা।

তথ্যসূত্ৰ
চেপেটা লতা

চেপেটা লতা হৈছে ভিটাচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ লতাজাতীয় উদ্ভিদ। ই এছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ থলুৱা উদ্ভিদ। ইয়াৰ ইংৰাজী নাম হৈছে, বুছ গ্ৰেপ (bush Grape), ফক্স−গ্ৰেপ (fox-grape), থ্ৰী−লিভড−ৱাইল্ড ভাইন (three-leaved wild vine) বা থ্ৰীলিফ কাইৰাচিয়া (threeleaf cayratia)। ইয়াৰ বীজবোৰ ক’লা বৰণৰ আৰু পাতত চাইনিডিন আৰু ডেলফিনিডিনৰ দৰে সুগন্ধী থাকে। ইয়াৰ পাত, কাণ্ড আৰু শিপাত হাইড্ৰ’চায়েনিক এচিড থাকে বাবে ইয়াৰ সোৱাদ টেঙা। বহু ঠাইত এই উদ্ভিদক নল টেঙা বুলি কয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লতা
গৌৰাঙ্গলাল দাস

গৌৰাঙ্গলাল দাস হৈছে এজন অসমীয়া ব্যক্তি। তেওঁ টাইৱানত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাবে কৰ্মৰত।১৯৯১ চনৰ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অসম ৰাজ্যৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান লাভ কৰা গৌৰাঙ্গলাল দাসে ১৯৯৯ চনত ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

সুবিধাৰ দৃষ্টিভংগীৰ পৰা চাবলৈ হ’লে তেতিয়া আৰু এতিয়াৰ ব্যৱধান আকাশ-পাতাল যদিও, অভিজ্ঞতাৰ ফালৰ পৰা আমাৰ ল’ৰালি কালছোৱা অত্যন্ত সম্ভ্ৰান্ত আছিল বুলিয়েই মই ভাবোঁ। মফচলীয়া সৰু বৰপেটা চহৰখনত, য’ত নেকি আক্ষৰিক অৰ্থতে 'বসুধৈব কুটুম্বকম', আমি হ’ব পাৰিছিলোঁ৷ মুক্ত বিহংগৰ দৰে চঞ্চল, অথচ ঘৰচীয়া জন্তুৰ দৰে নিৰাপদ। হুঁচৰি মাৰিবলৈ পোন্ধ মাৰি ওলাই 'গৃহস্থৰ কুশলাৰ্থে' তেখেতসকলৰ সচ্ছল বাৰীৰ মোক খা মোক খা কৈ থকা আমলখিবোৰৰ বোজ নিৰাময় কৰাৰ পৰা ৰাতিৰ অন্ধকাৰত চুবুৰীয়াৰ জেওৰা চুৰি কৰি মেজিৰ জুইত বিসৰ্জন দিয়ালৈকে সকলো কথাই আছিল নিৰন্তৰ, নিৰ্ভেজাল আৰু নিৰ্জঞ্জাল। অকাল-অনাটন আদিৰ নিচিনা তুচ্ছ কথাক তাচ্ছিল্য কৰি, সামান্য লাভতো উৎফুল্লিত হ’ব পৰা, আৰু এটা চিন্তাভাবনাশূন্য অথচ যোগাত্মক মনোভাবেৰে কামবোৰ কৰাৰ প্ৰকৃতি এটা গঠন কৰি দিছিল শৈশৱৰ সেই নিৰ্মল অভিজ্ঞতাই।
মই ভাবো আত্মবিশ্বাস বঢ়োৱাটো একো একোটা প্ৰক্ৰিয়া য'ত কেৱল মাত্ৰ এটা ঘটনা জড়িত হৈ নাথাকে, সাধাৰণতে বিভিন্ন ঘটনা লগ হৈ হে এক কাৰক হিচাপে কাম কৰে। মোৰ জীৱনটো ছাত্ৰ অৱস্থাত তেনে বহু সৰু সুৰা ঘটনা জড়িত হৈ আছে, আৰু তেনে ঘটনাসমূহ পঢ়া-শুনাৰ সৈতে জড়িত নহৈ পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ হে অধিক আছিল।
মেট্ৰিক পৰীক্ষাৰ সময়ত আন এক ঘটনায়ো মোৰ জীৱনত বাৰুকৈয়ে ৰেখাপাত কৰিছিল আৰু আত্মবিশ্বাস বঢ়োৱাত সহায় কৰিছিল। মেট্ৰিকৰ সময়ত মোৰ দেউতাই অসুস্থ হৈ আছিল আৰু তেনেকৈয়ে এদিন পৰীক্ষাৰ মাজত মই মোৰ দেউতাক হেৰুৱালো।কিন্তু মোৰ মায়ে মোক হতাশ হ'বলৈ নিদি আগন্তুক বিষয়কেইটাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাবলৈ উৎসাহ যোগালে। তেনে এক কঠিন সময়ৰ সন্মুখীন হৈয়ো মই মোৰ সাধনা অব্যাহত ৰাখিলো আৰু এদিন ফলাফল ঘোষণা হোৱাত অসমৰ ভিতৰত প্ৰথম হৈ উত্তীৰ্ণ হ'লো।এই ঘটনাই মোক শিকালে যে জীৱনৰ যিকোনো পৰীক্ষাত অন্তৰেৰে প্ৰস্তুতি চলালে যিকোনো পৰিস্থিতিতে ভাল ফলাফল লাভ কৰিব পৰি।
কটন কলেজৰ সময়চোৱাত মই বহু নতুন বন্ধু লগ পালো।যি মোৰ দৰেই সৰু সৰু ঠাইৰ পৰা ওলাই আহিছিল আৰু আমি সকলোৱে এক ব্যতিক্ৰমীভাবে জীৱন যাপন কৰিছিলো কিয়নো আমি সকলোৱে ঘৰৰ পৰা আঁতৰত আছিলো আৰু ই নিজৰ বাবে দায়িত্ববোধ জগাই তুলিছিল।
দিল্লীলৈ আহি শিক্ষাগুৰু আৰু ছাত্ৰৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ এক নতুন ৰূপ দেখিছিলো, যি সময়ত অসমত সাধাৰণতে আমি দেখিবলৈ পোৱা নাছিলো। ইয়াত আমি দেখিছিলো যে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে তৰ্ক-সমালোচনা আদিত সম্পূৰ্ণভাৱে ভাগ ল'ব পাৰিছিল আৰু তাৰ বাবে কেতিয়াও শিক্ষকৰ ৰোষৰ প্ৰকোপত পৰা নাছিল, আনকি তেওঁলোকে ইয়াত উৎসাহ দিছিল।এইয়া আমাৰ বাবে এক নতুন অভিজ্ঞতা আছিল, কিয়নো অসমত শিক্ষা পদ্ধতিটো আছিল যে শিক্ষকে আমাক শিক্ষা দিব আৰু আমি সেয়া গ্ৰহণ কৰিছো।আনহাতে সম্ভৱত এইটোও হ'ব পাৰে যে যিহেতু আমি উচ্চস্তৰ পৰ্য্যায়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ(দিল্লীত) আৰু শিক্ষকসকলেও তেওঁলোকে দিয়া শিক্ষাৰ সমালোচনা হোৱাত গুৰুত্ব দিছিল।
অসমক লৈ মই খুবেই আশাবাদী। সৰুৰেপৰাই শুনি আহিছো যে অসমখন হেনো ৰসাতলে গৈ আছে, কিন্তু যদি সেয়াই হ'লহেতেন তেন্তে মই নাভাবো যে অসমখন আজিৰ অৱস্থাত থাকিলহেতেন।সেয়ে মই অসমক লৈ খুবেই আশাবাদী, বাহিৰত থকা হিচাপে মই অসমক লৈ গৌৰৱ কৰো আৰু খুব গৌৰৱেৰে অসমৰ পৰিচয় দিওঁ।মই ভাবোঁ অসমীয়া মানুহৰ নিজৰ ভাষা বা জাতিক লৈ গৌৰৱ কৰাৰ যি পৰম্পৰা সেয়া খুব ডাঙৰ পৰম্পৰা,আৰু ইয়াক সকলো ঠাইতে দেখা নাযায়।গতিকে মই ভাবো যে এইয়া আমাৰ এক ডাঙৰ সম্পত্তি আৰু ইয়াক আমি সৎ কামত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।

উৎস
সমাৰ্থক শব্দ

সমাৰ্থক শব্দ হ'ল কোনো শব্দৰ সলনি বা বিকল্প হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱা বা একে অৰ্থ প্ৰকাশক শব্দ। সমাৰ্থক শব্দক প্ৰতিশব্দ বুলিও কোৱা হয়। একেটা শব্দৰে কেইবাটাও প্ৰতিশব্দ থাকিব পাৰে। সমাৰ্থক শব্দ বা প্ৰতিশব্দই ভাষাৰ শব্দ ভাণ্ডাৰৰ প্ৰকাশিকা শক্তি বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে। হেমকোষত সমাৰ্থক শব্দটো সমাৰ্থক্‌ বিণ.(সং. সমাৰ্থক্- সম, তুল্য + অৰ্থ, শব্দৰ্‌ ভাৱ‌) একে ভাষাৰ আন এটা শব্দেৰে সৈতে ঠিক একে বা কিঞ্চিত লৰ অৰ্থ বুজোৱা; যেনে, সমাৰ্থক শব্দ, synonymous. এনেদৰে উল্লেখ কৰা আছে।

সমাৰ্থক শব্দৰ উদাহৰণ

অসমীয়াত ব্যৱহৃত কিছুমান সমাৰ্থক হ’ল:

অ

অতি : অত্যন্ত, অতিশয়, অধিক, খুব, পৰম।
অগ্নি : জুই, অনল, বহ্নি, হুতাশন, পাৱক।
অনুৰাগ : আসক্তি, প্ৰেম।
অন্ধকাৰ : তমঃ, তিমিৰ, আন্ধাৰ, নিশি।
অমৰাপুৰী : স্বৰ্গ, দেৱলোক।
অমৃত : সুধা, অমিয়, পীযুষ।
অৰ্থ : ধন, বিভৱ, বৈভৱ, বিভূতি, টকা, পইচা, সম্পদ, বিত্ত, ঐশ্বৰ্য
অলংকাৰ : আভৰণ, কানি-কাপোৰ
অসুৰ : দৈত্য, দানৱ, দেৱাৰি, ইন্দ্ৰাৰি,দিতিসুত,দেৱৰিপু।
অসুখ: অশান্তি, বেজাৰ, অসন্তোষ, অসুস্থতা।

আ

আকাশ : অম্বৰ, গগণ, ব্যোম, শূন্য।
আচমান : আকাশ
আত্মীয় : কুটুম, আপোন, মানুহ, সম্বন্ধীয় মানুহ।
আনন্দ : ৰং, আমোদ, ধেমালি।
আভৰণ : অলংকাৰ, কানি-কাপোৰ।
আহত : আঘাত, কোব, মাৰ, প্ৰহাৰ।
আবেদন : দৰ্খাস্ত, প্ৰাৰ্থনা, নিৱেদন।
আৰাও : মাত, চিঞৰ, শব্দ।

ই

ইচ্ছা : আকাংক্ষা, অভিলাষ, অভিপ্ৰায়,কামনা,বাঞ্ছা, স্পৃহা, অনুৰোধ, কামনা, হেঁপাহ, হাবিয়াহ, হাবিলাষ।

ঈ

ঈশ্বৰ : নাৰায়ণ, ভগৱান, দীননাথ, দীনদয়াল,দীনবন্ধু, পৰমেশ্বৰ, পৰমপিতা, ঈশ,জগদীশ, বিধাতা, আল্লা, খোদা, পৰমেশ, প্ৰভু, কৃষ্ণ, জগ‍‍‍‍ৎ পিতা, ধাতা, দয়াময়, জগতস্ৰষ্টা, কৰুণাময়।

উ

উজু : সৰল, সহজ, ঢিলা।
উত্তম : উৎকৃষ্ট, ভাল, শ্ৰেষ্ঠ, সুন্দৰ, পৰম।
উভতি : উলটি।

ঋ

ঋণ : কৰ্জ, দেনা, ধাৰ। পুথি

ক

কথা : উক্তি, বচন, বাক্য, ভাষণ, শব্দ।
কন্যা : দুহিতা, তনয়া, জীয়াৰী।
কপাল : কপোল, ললাট।
কম : তাকৰ, নগণ্য।
কৰুণ : কাতৰ, ব্যাকুল।
কলংক : দাগ, চেকা, কালিমা
কাপোৰ : বস্ত্ৰ, অম্বৰ, বসন, বাস, অচ্ছাদন।
কাৰেং : ৰাজপ্ৰাসাদ; ৰজাৰ অট্টালিকা।
কিতাপ : পুস্তক, গ্ৰন্থ, পুথি।
কিৰণ : জেউতি, দীপ্তি, ৰশ্মি, বন্তি, পোহৰ।
কুশল : কল্যাণ, মঙ্গল, শুভ, সুখ, সমৃদ্ধি।
কুসুম : পুষ্প, ফুল, কুঞ্জ।
কেৰাহি : বেকাঁ দৃষ্টি,
কেৰাহী : লোহৰা,
কেৰু : কেয়ূৰ, থুৰীয়া, কাণ ফুলি

অধিক সমাৰ্থক শব্দৰ বাবে চাওক

সমাৰ্থক শব্দ (অসম বিচিত্ৰা)
সমাৰ্থক শব্দ (Daily Assam)
সমাৰ্থক শব্দ (scientiatutorials)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
ৰাজবংশী ভাষা (নেপাল)

ৰাজবংশী বা তাজপুৰীয়া এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি অসমীয়া-বাঙালী উপগোটৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা মুখ্যতঃ নেপালত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাষাটো ৰাজবংশী ভাষাৰ সৈতে সম্বন্ধিত, কিন্তু পৃথক, যদিও কোনো কোনোৱে ৰাজবংশী ভাষাকো চুটিকৈ ৰাজবংশী বা কমতাপুৰী নামেৰে অভিহিত কৰে। ৰাজবংশী, কমতাপুৰী আৰু সুৰজাপুৰীয়ে একেলগে "কমতাপুৰী, ৰাজবংশী আৰু উত্তৰ বংগীয়" ভাষাগোষ্ঠী গঠন কৰে, যি আদি-কামৰূপীৰ পৰা উদ্ভাৱিত দুই শাখাৰ পশ্চিমীয়া শাখা। অন্য শাখাটোৱে আদি-অসমীয়াৰ ৰূপ লৈছিল।

ধ্বনিতত্ত্ব

এই শাখাৰ ভিত্তি ।

ব্যঞ্জনধ্বনি

Labial
Dental/
Alveolar
Retroflex
Palatal
Velar
গ্লটেল
Stop
voiceless

aspirated

voiced

breathy

Affricate
voiceless

aspirated

voiced

breathy

Fricative

Nasal
plain

breathy

Trill
plain

breathy

Approximant
lateral

lateral br.

central

ক প্ৰায় , শুনা যায় কোনো কোনো সময়ত
আৰু ৰ অন্য ৰূপ আৰু .
ৰ অন্য ৰূপ .
ক ৰূপেৰেও উচ্চাৰণ কৰা হয়
ৰ অন্য ৰূপ [].
ক শব্দসহিত বা শব্দহীন ৰূপেৰেও উচ্চাৰণ কৰা যাব পাৰে শব্দৰ আদিত
ক ৰ ৰূপতো শুনা যায় দন্তীয় ধ্বনিৰ আগত, আৰু ৰূপত মূৰ্ধন্য ধ্বনিৰ আগত
শব্দৰ শেষৰ শব্দহীন হৈ যাব পাৰে
ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সিহঁতক ৰ ৰূপহে জ্ঞান কৰা হয়

স্বৰবৰ্ণ

Front
Central
Back
High

Mid

Low

উপৰ্যুক্ত স্বৰধ্বনিৰ উপৰিও এই যুক্তস্বৰসমূহ ৰাজবংশীত পোৱা যায়: /ie, iæ, iu, iʌ, ui, uæ, uʌ, ei, eu, æi, æu, ʌi, ʌu/।

/i, e/ ৰ চুটি ৰূপ [ɪ, ɛ]।
ক ৰ ৰূপতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়
ক ৰূপতো শুনা যায়

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

 

শ্ৰেণী:নেপাল
শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:কামতাপুৰ
বাওখুংৰি বিধানসভা সমষ্টি

বাওখুংৰি বিধানসভা সমষ্টি উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ১২৬খন বিধানসভা উপত্যকা বা সমষ্টিৰ ভিতৰত অন্যতম। ২০২৩ চনত অসমৰ সমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে এই সমষ্টিটো নতুনকৈ গঠন কৰা হৈছিল। ই কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।

ভৌগোলিক অৱস্থিতি

বাওখুংৰি বিধানসভা সমষ্টি অসমৰ নামনি অসম সংমণ্ডলৰ কোকৰাঝাৰ জিলাত অৱস্থিত। এই সমষ্টিটো মূলতঃ বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ (বিটিচি) এলেকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

সমষ্টিৰ ইতিহাস

ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগৰ ২০২৩ চনৰ সমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণৰ চূড়ান্ত জাননী অনুসৰি ৪ নম্বৰ বাওখুংৰি বিধানসভা সমষ্টিটো গঠন কৰা হয়। ২০২৬ চনত এই সমষ্টিটোত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিধানসভা নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়।

বিধানসভাৰ সদস্যসকল

বৰ্ষ সদস্য দল মিত্ৰজোঁট
২০২৬ ৰূপম চন্দ্ৰ ৰয় বড়োলেণ্ড পিপলছ ফ্ৰণ্ট এন.ডি.এ

নিৰ্বাচনী ফলাফল

২০২৬ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন

লগতে চাওক

অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা
কোকৰাঝাৰ জিলা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টিসমূহ
শ্ৰেণী:কোকৰাঝাৰ জিলা
ভি নাৰায়ণন

ড° ভি নাৰায়ণন (, জন্ম: ১৯৬৪) হৈছে এজন ভাৰতীয় মহাকাশ অভিযন্তা আৰু ৰকেট প্ৰযুক্তিবিদ। বৰ্তমান তেওঁ তিৰুৱনন্তপুৰমৰ লিকুইড প্ৰপালচন চিষ্টেমছ চেণ্টাৰ (এল পি এছ চি)ৰ সঞ্চালক। তেওঁক ২০২৫ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ মহাকাশ বিভাগৰ নতুন সচিব আৰু ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছে। গগনযান, চন্দ্ৰযান-৪ৰ দৰে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ বিকাশ আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ উৎক্ষেপণ চলি থকাৰ সময়ত তেওঁ সংগঠনটোৰ নেতৃত্ব দিবলৈ সাজু হৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

তামিলনাডুৰ কন্যাকুমাৰী জিলাৰ নাগেৰক'ইলৰ ওচৰৰ মেলাকাট্টুভিলাই গাঁৱত এটা কৃষক পৰিয়ালত নাৰায়ণনৰ জন্ম হৈছিল। ড° নাৰায়ণনে স্কুলীয়া শিক্ষাৰ অন্তত যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকীৰ ডিপ্ল'মা,আৰু যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকীত অভিযন্তা প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগী সদস্য (AMIE) সম্পূৰ্ণ কৰিছে[5]। ১৯৮৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান,খড়গপুৰৰ পৰা ক্ৰাইজেনিক ইঞ্জিনিয়াৰিংত প্ৰথম স্থানৰ সৈতে এমটেক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ২০০১ চনত একেটা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা এৰোস্পেচ ইঞ্জিনিয়াৰিঙত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

নাৰায়ণনে ১৯৮৪ চনত ইছৰোত যোগদান কৰে। প্ৰথমতে তেওঁ বিক্ৰম সাৰাভাই মহাকাশ কেন্দ্ৰ (ভিএছএছচি)ত চাউণ্ডিং ৰকেট, অগমেণ্টেড চেটেলাইট লঞ্চ ভেহিকেল (এএছএলভি), আৰু মেৰু চেটেলাইট লঞ্চ ভেহিকেল (পিএছএলভি)ৰ বাবে চলিড প্ৰপালচন এলেকাত কাম কৰিছিল। তেওঁ এব্লেটিভ নজেল চিষ্টেম, কম্পোজিট মটৰ কেছ আৰু কম্পোজিট ইগনিটাৰ কেছৰ প্ৰক্ৰিয়া পৰিকল্পনা, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু বাস্তৱায়নত অৰিহণা যোগাইছিল।

১৯৮৯ চনত এম.টেক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ লিকুইড প্ৰপালচন চিষ্টেমছ চেণ্টাৰ (এল পি এছ চি)ৰ ক্ৰাইজেনিক প্ৰপালচন এৰিয়াত যোগদান কৰে। ভাৰতৰ ক্ৰাইজেনিক প্ৰপালচন ব্যৱস্থাৰ বিকাশত নাৰায়ণনে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ গেছ জেনেৰেটৰ, উপ-মাপকাঠিৰ ক্ৰাইজেনিক ইঞ্জিন, আৰু থ্ৰাষ্ট চেম্বাৰৰ দৰে উপ-ব্যৱস্থাৰ সফল বিকাশ আৰু পৰীক্ষণত অৰিহণা যোগাইছিল। তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টাই ভাৰতক থলুৱা ক্ৰাইজেনিক প্ৰপালচন প্ৰযুক্তি থকা কেইখনমান দেশৰ ভিতৰত অন্যতম কৰি তোলাত সহায় কৰিছিল।

চি ২৫ ক্ৰাইজেনিক প্ৰকল্পৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক হিচাপে নাৰায়ণনে জি এছ এল ভি এম কে-III লঞ্চ বাহনৰ বাবে চি ২৫ ক্ৰাইজেনিক প্ৰপালচন চিষ্টেমৰ ডিজাইন আৰু বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত টেকন’-মেনেজাৰৰ নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত কম সময়ৰ ভিতৰতে এই ব্যৱস্থাটো বিকশিত কৰা হয় আৰু সফলতাৰে জিএছএলভি এমকে-III বাহনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

২০১৮ চনত তেওঁ এল পি এছ চিৰ সঞ্চালক হৈ উৎক্ষেপণ বাহনৰ বাবে তৰল, অৰ্ধ-ক্ৰাইজেনিক, আৰু ক্ৰাইজেনিক প্ৰপালচন পৰ্যায়ৰ লগতে উপগ্ৰহৰ বাবে ৰাসায়নিক আৰু বৈদ্যুতিক প্ৰপালচন ব্যৱস্থাৰ বিকাশৰ তদাৰক কৰে। তেওঁৰ কাৰ্যকালত এল পি এছ চিয়ে সাত বছৰৰ ভিতৰত ৪১খন উৎক্ষেপণ বাহন আৰু ৩১খন মহাকাশযান অভিযানৰ বাবে ১৮৩টা লিকুইড প্ৰপালচন ব্যৱস্থা প্ৰদান কৰিছিল।

সন্মানসমূহ

নাৰায়ণনে লাভ কৰা কিছুমান সন্মান হ'ল-

ভাৰতীয় মহাকাশ সমাজ (এ এছ আই)ৰ পৰা স্বৰ্ণ পদক লাভ,
ৰকেট আৰু আনুষংগিক প্ৰযুক্তিৰ বাবে এ এছ আই বঁটা
তেখেত ইণ্ডিয়ান নেচনেল একাডেমী অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিং, ২০১৬ৰ সভ্য।
তেওঁ ইনষ্টিটিউচন অৱ ইঞ্জিনিয়াৰ্ছ (ভাৰত)ৰ সভ্য,
ইণ্ডিয়ান ক্ৰাইজেনিক কাউন্সিলৰ এজন সভ্য,
ভাৰতীয় এৰ'নটিকেল ছ'চাইটিৰ এজন সভ্য।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিযন্তা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিযন্তা
কেশৱ কায়স্থ

কেশৱ কায়স্থ হৈছে এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক।

বংশ আৰু পৰিচয়

কেশৱ কায়স্থ আছিল শংকৰদেৱৰ ভায়েক বনগঞাগিৰি অথবা ৰামৰায়ৰ নাতি।

সাহিত্যৰাজি

কেশৱ কায়স্থই ভাগৱতৰ সপ্তম স্কন্ধ আৰু নৱম স্কন্ধ অনুবাদ কৰে। নৱম স্কন্ধত সুকন্যাৰ আখ্যান,দুৰ্বাসা অম্বৰীশৰ কথা, ইক্ষাকু বংশৰ কাহিনী, কাৰ্তবীৰ্যাঅৰ্জুনৰ কীৰ্তিকলাপ,যযাতি দেৱযানীৰ আখ্যান আদি ভালেখিনি কথা-কাহিনী পোৱা যায়। কেশৱ কায়স্থ পাণ্ডিত্য আৰু দুয়োটা গুণেৰে অধিকাৰি আছিল।

সম্পাদিত গ্ৰন্থ

কেশৱ কায়স্থই অষ্টম স্কন্ধৰ 'গ্ৰাহগজেন্দ্ৰ উপাখ্যান' ৰচনা কৰাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। এওঁ খ্ৰীষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাৰ শেষাৰ্ধত উক্ত পুথিকেইখন ৰচনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
প্ৰিয়ংকা বাৰ্ৱে

প্ৰিয়ংকা বাৰ্ৱে এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী। বাৰ্ৱে মাৰাঠী, হিন্দী আৰু আন কিছুমান ভাৰতীয় ভাষাত গীত গাইছে, অৱশ্যে মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত তেওঁ আটাইতকৈ সক্ৰিয়। ফিৰোজ খানৰ “মোগল ই আজম”ৰ বহল অভিযোজনত আনাৰকলীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে বাৰ্ৱে পৰিচিত। ৫৬তম মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ ফিল্ম বন্দীশালৰ "কালোখাচ্যা ৱাটেবৰ্তী" গীতটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
.
প্ৰিয়ংকা ভাৰতৰ পুনেৰ। প্ৰিয়ংকা সংগীত পৰিয়ালৰ পৰা আহিছে। তেওঁ প্ৰবীণ কণ্ঠশিল্পী পদ্মাকৰ আৰু মালতী পাণ্ডে বাৰ্ভেৰ নাতিনীয়েক। আইতাকে তেওঁক শাস্ত্ৰীয় গায়নত মাৰ্গ দৰ্শন কৰিছিল।

১৭ বছৰৰ পৰা প্ৰিয়ংকাই পেছাদাৰীভাৱে গান গাই আহিছে। বন্দাশাল আৰু লষ্ট এণ্ড ফাউণ্ডত গীত গাইছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী