ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কঁহুৱা বন

কঁহুৱা বন বা খাগৰী বা বনৰীয়া কুঁহিয়াৰ (, , , , ) হৈছে এবিধ তৃণ জাতীয় উদ্ভিদ। এই বনবিধৰ বৈজ্ঞানিক নাম ছ্যাচাৰাম স্পণ্টেনিয়াম । ই ছ্যাচাৰাম গণ আৰু স্পণ্টেনিয়াম প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত। অসমত কঁহুৱা নামেৰে জনাজাত এই বনবিধ ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ উপৰিও দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু হিমালয়ৰ কাষৰীয়া ঠাই নেপাল, ভূটান আদিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়। এই বনবিধ সাধাৰণতে নদী কাষৰীয়া অঞ্চলত প্ৰচুৰ পৰিমাণে গজে।

ব্যৱহাৰ

এই বনবিধ ভাৰতৰ গঁড়ৰ প্ৰধান খাদ্য। ইয়াৰোপৰি গৰু, মহ আদিৰ খাদ্য হিচাপেও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়। গাঁও অঞ্চলত এইবিধ বন ঘৰৰ চাল চোৱা কামত প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। ইয়াৰোপৰি ঠাই সাৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শোটা আদি বনাবলৈয়ো কঁহুৱা বনৰ ব্যৱহাৰ হয়। ইয়াৰোপৰি কঁহুৱা বন আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ হয়।

বিৱৰণ

কঁহুৱা এবিধ তৃণ জাতীয় উদ্ভিদ। ই একবীজপত্ৰি। ইয়াৰ শিপা গুচ্ছ মূল জাতীয়। এই বনবিধৰ জীৱনকাল দুবছৰ। ইহঁতৰ উচ্চতা তিনি মিটাৰলৈকে হয়। নৈ পাৰৰ বালি অঁহিয়া মাটিত ইয়াৰ বিকাশ ভাল হয়। কঁহুৱা বনৰ বীজবোৰে পানীৰ মাধ্যমেৰে ভ্ৰমণ কৰে। শৰৎ ঋতুৰ সময়ছোৱাত কঁহুৱা বনবোৰে ফুলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ ফুলবোৰ বগা বৰণৰ আৰু আকাৰত দীঘলীয়া।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
বেদান্ত

বেদান্ত দৰ্শন : বেদান্ত শব্দৰ অৰ্থ হৈছে বেদৰ অন্ত। উপনিষদ হৈছে বেদৰ শেষ ভাগ গতিকে উপনিষদক বেদান্ত বোলা হয়। বেদান্ত ৰ আন এটা নাম হৈছে "উত্তৰ মীমাংসা"।বেদান্তৰ দৰ্শনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা হৈছে বদৰায়ণ। বদৰায়ণৰ দ্বাৰা ৰচিত ব্ৰহ্ম সূত্ৰই হৈছে এই দৰ্শনৰ মূল গ্ৰন্থ। শঙ্কৰাচাৰ্য, ৰামানুচাৰ্য, মধ্বাচাৰ্য, বল্লভাচাৰ্য আৰু নিৰ্ম্বাক হৈছে এই সূত্ৰৰ ভাষ্যকাৰ।এই ভাষ্যকাৰসকলৰ নামত আমি মুঠ পাচঁটা সম্প্ৰদায় পাওঁ - অদ্বৈত বেদান্ত (শঙ্কৰাচাৰ্য ),বিশিষ্টাদ্বৈত বেদান্ত (ৰামানুচাৰ্য),দ্বৈত বেদান্ত (মধ্বাচাৰ্য), দ্বৈতাদ্বৈত বেদান্ত (নিৰ্ম্বাক), শুদ্ধাদ্বৈত বেদান্ত (বল্লভাচাৰ্য)।

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
উত্তৰ-পূব অঞ্চল (পুনৰ্গঠন) আইন, ১৯৭১

উত্তৰ-পূব অঞ্চল (পুনৰ্গঠন) আইন, ১৯৭১ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ সীমাক ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত বিভাজিত কৰাৰ এক বৃহৎ সংস্কাৰ আছিল।

পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱ

মণিপুৰ আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠা। পূ্ৰ্বে সেইবোৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আছিল।
মেঘালয় ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠা। পূৰ্বে ই অসমৰ স্বায়ত্তশাসিত অংশ আছিল।
কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল- মিজোৰাম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ গঠন।
উপৰোক্ত পৰিৱৰ্তনৰ ফলত অসম ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰফল হ্ৰাস।
নতুনকৈ সৃষ্টি হোৱা ভূখণ্ডৰ বাবে লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাৰ আসন আবণ্টন।
নতুনকৈ সৃষ্টি হোৱা ভূখণ্ডৰ বাবে বিধানসভাৰ আসন আবণ্টন।
১৯৭১ চনৰ মূল আইনখনত অসম, নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মণিপুৰ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ বাবে উমৈহতীয়া উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ব্যৱস্থা থকাৰ বিপৰীতে ২০১২ চনৰ সংশোধনীৰ ফলত ২০১৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত মেঘালয়, মণিপুৰ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ বাবে পৃথক উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ সৃষ্টি কৰা হয়।
বাকী পৰিৱৰ্তিত ভূখণ্ডৰ বাবে নতুন, উমৈহতীয়া উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ সৃষ্টি।

কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলক ৰাজ্যৰ মৰ্যদা প্ৰদান

১৯৮৬ চনত মিজোৰাম শান্তি চুক্তিৰ পিছত ১৯৮৭ চনত মিজোৰামক ৰাজ্য হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
অৰুণাচল প্ৰদেশক অৰুণাচল প্ৰদেশ আইন, ১৯৮৬ৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণভাৱে ৰাজ্যৰ মৰ্যদা প্ৰদান কৰা হয়।

লগতে চাওক

ৰাজ্য পুনৰ্গঠন আইন, ১৯৫৬

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

আইনখনৰ মূল পাঠ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন
চলং

চলং বা কেৰাপেচ হৈছে সন্ধিপদী, যেনে ক্ৰুষ্টেচিয়ান আৰু এৰাকনিড, লগতে মেৰুদণ্ডী প্ৰাণী, যেনে কচ্ছপ আদি কেইবাটাও প্ৰাণীৰ গোটৰ বহিঃকংকাল বা খোলাৰ পৃষ্ঠীয় (ওপৰৰ) অংশ। কচ্ছপ বা কাছৰ তলৰ ফালটোক প্লাষ্ট্ৰন বোলা হয়।

ক্ৰুষ্টেচিয়ান

ক্ৰুষ্টেচিয়ানত কেৰাপেচে চেফালোথ’ৰেক্সৰ ওপৰত সুৰক্ষামূলক আৱৰণ হিচাপে কাম কৰে (অৰ্থাৎ, সংযুক্ত মূৰ আৰু থ’ৰেক্স, পিছফালৰ পেটৰ পৰা পৃথক)। য’ত ই চকুৰ সিপাৰে আগলৈ প্ৰক্ষেপ কৰে, এই প্ৰক্ষেপণক ৰোষ্ট্ৰম বোলা হয়। বিভিন্ন ক্ৰুষ্টেচিয়ানত কেৰাপেচ বিভিন্ন মাত্ৰাত কেলচিফাইড হয়।

আৰাকনিড

ক্ৰুষ্টেচিয়া বংশৰ ভিতৰৰ জুপ্লাংকটনতো এটা চলং থাকে। ইয়াৰ ভিতৰত ক্লেড'চেৰা, অষ্ট্ৰেকড আৰু আইছ'পড আদি অন্তৰ্ভুক্ত, কিন্তু আইছ'পডৰ মূৰটো ঢাকি ৰখা এটা বিকশিত "চেফেলিক শ্বিল্ড" কেৰাপেচহে থাকে।

এৰাকনিডত প্ৰ'জ'মেল টাৰ্গাইটৰ সংযোজন হৈ একক প্লেটত কেৰাপেচ গঠন হয় যিয়ে চকু, অকুলেৰিয়াম, অজ'প'ৰ (অপিলিঅ'নেছৰ গোন্ধ গ্ৰন্থিৰ এযোৰ খোলা) আৰু বিভিন্ন ফেনেৰ কঢ়িয়াই লৈ যায়।

কেইটামান ক্ৰমত, যেনে ছলিফুগে আৰু শ্বিজ’মিডা, কেৰাপেচক উপবিভক্ত হ’ব পাৰে। অপিলিয়নেছত কিছুমান লেখকে কেৰাপেচ শব্দটো চেফালোথ’ৰেক্স শব্দটোৰ সৈতে বিনিময়ত ব্যৱহাৰ কৰাটো পছন্দ কৰে, যিটো ভুল ব্যৱহাৰ, কাৰণ কেৰাপেচে কেৱল চেফালোথ’ৰেক্সৰ এক্স’স্কেলিটনৰ পৃষ্ঠীয় অংশক বুজায়।

ক্ৰুষ্টেচিয়ানৰ সৈতে বিভ্ৰান্তিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ আৰাকনিড আৰু ইয়াৰ আত্মীয়ৰ কেৰাপেচৰ বিকল্প শব্দ হ'ল প্ৰ'জ'মেল ডৰ্জাল শ্বিল্ড আৰু পেলটিডিয়াম।

কচ্ছপ বা কাছ

চলং হৈছে কাছৰ খোলাৰ গঠনৰ পৃষ্ঠীয় (পিছফালে) উত্তল অংশ, যিটো প্ৰধানকৈ প্ৰাণীটোৰ পাঁজৰৰ পিঞ্জৰা, ছালৰ কৱচ আৰু স্কুটেৰে গঠিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাণীৰ গঠন
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াৰ ২৫ বছৰীয়া জন্মদিন উপলক্ষে সৃষ্টি কৰা পৃষ্ঠা
এছ. সোমনাথ

ড° শ্ৰীধৰ পনিকৰ সোমনাথ (; জন্ম: জুলাই ১৯৬৩) ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা (ISRO)ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা এজন ভাৰতীয় মহাকাশ অভিযন্তা। তেওঁৰ অধ্যক্ষতাত ইছৰ’ই চন্দ্ৰযান-৩ নামৰ তৃতীয়টো ভাৰতীয় অন্বেষণ অভিযান চলাইছিল। বিক্ৰম নামৰ লেণ্ডাৰখন আৰু প্ৰজ্ঞান নামৰ ৰভাৰখনে ২০২৩ চনৰ ২৩ আগষ্টত ১৮:০৪ বজাত চন্দ্ৰ দক্ষিণ মেৰু অঞ্চলৰ সমীপত অৱতৰণ কৰি চন্দ্ৰৰ দক্ষিণ মেৰুৰ ওচৰত মহাকাশযান সফলতাৰে অৱতৰণ কৰা প্ৰথমখন দেশ আৰু কোমল অৱতৰণ প্ৰদৰ্শন কৰা চতুৰ্থখন দেশ হিচাপে পৰিগণিত হয় এই অৱতৰণে ভাৰতক এক গৌৰৱান্বিত ইতিহাস লাভ কৰিলে।

শৈশৱ কাল আৰু শিক্ষা

কেৰালাৰ আলাপ্পুঝা জিলাৰ থুৰাভূৰত হিন্দী শিক্ষক ভি শ্ৰীধৰা পানিকৰ আৰু থানাম্মাৰ সন্তান হিচাপে মালয়ালী নাইৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল ছোমনাথে। ছোমনাথে স্কুলীয়া শিক্ষা আৰোৰৰ ছেইণ্ট অগাস্টিন হাইস্কুলত কৰিছিল আৰু এৰ্নাকুলামৰ মহাৰাজা কলেজৰ পৰা প্ৰি-ইউনিভাৰ্চিটিৰ কাৰ্যসূচী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। কেৰালা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কোল্লামৰ থাংগল কুঞ্জু মুছালিয়াৰ কলেজ অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ পৰা মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু বাংগালুৰুৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ চাইন্সৰ পৰা এৰ’স্পেচ ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু গতিবিদ্যা আৰু নিয়ন্ত্ৰণত বিশেষজ্ঞতা লাভ কৰে। তেখেতে পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান মাদ্ৰাজ (আই আই টি মাদ্ৰাজ)ত। সোমনাথৰ বিবাহ হৈছে ভালছালৰ সৈতে, আৰু তেওঁৰ এগৰাকী কন্যা আৰু এজন পুত্ৰ আছে।

কেৰিয়াৰ

স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ১৯৮৫ চনত বিক্ৰম সাৰাভাই মহাকাশ কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে ছোমনাথে।তেওঁ মেৰু উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ বাহন প্ৰকল্পৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত জড়িত আছিল। ২০১০ চনত তেওঁ বিক্ৰম চাৰাভাই মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ সহযোগী সঞ্চালক আৰু জিঅ’চিনক্ৰ’নাছ চেটেলাইট লঞ্চ ভেহিকেল মাৰ্ক তৃতীয় উৎক্ষেপণ বাহনৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁ প্ৰপালচন এণ্ড স্পেচ অৰ্ডানেন্স এণ্টিটিৰ উপ-সঞ্চালক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ২০১৫ চনৰ জুন মাহত তেওঁ তিৰুৱনন্তপুৰমৰ ৱালিয়ামালাত থকা লিকুইড প্ৰপালচন চিষ্টেমছ চেণ্টাৰৰ পৰিচালকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ছোমনাথে ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ অধ্যক্ষ কে. ২০২২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে, পুনৰ কে ।

বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ছোমনাথে ১৮ সংখ্যক বাৰ্ষিক সমাৱৰ্তন উপলক্ষে ২৫ ছেপ্টেম্বৰত তামিলনাডুৰ এছ আৰ এম ইনষ্টিটিউট অৱ চাইন্স এণ্ড টেকন’লজিৰ দ্বাৰা বিজ্ঞান বিভাগত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী (অন’ৰিছ কাউছা) প্ৰদান কৰে। ২০২৩ চনৰ ২৩ আগষ্টত ইছৰোৰ অধ্যক্ষ হিচাপে তেওঁ ইছৰোৰ অন্যান্য উল্লেখযোগ্য জ্যেষ্ঠ বিজ্ঞানীসকলৰ সৈতে চন্দ্ৰ পৃষ্ঠৰ দক্ষিণ মেৰুত চন্দ্ৰযান-৩ৰ কোলাত অৱতৰণৰ নেতৃত্ব দিয়ে। আই আই টি মাদ্ৰাজৰ যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ পৰা পি এইচ ডি লাভ কৰা ছোমনাথে ২০২৪ চনৰ ১৯ জুলাইত প্ৰতিষ্ঠানটোৰ ৬১ সংখ্যক সমাৱৰ্তনৰ সময়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তথ্য উৎস

• ISRO website পৰা আহৰণ কৰা হৈছে;

• The Hindu News Chairman S Somnath পৰা আহৰণ কৰা

• পৰা আহৰণ কৰা Draw/isro-chairman-dr-s-somanath 6 November 2024

• CNBCTv18 পৰা আহৰণ কৰা হৈছে:13 January 2022
অমৃতা দেৱী

অমৃতা দেৱী বিষ্ণোই নামেৰে পৰিচিত অমৃতা দেৱী বিষ্ণোই সম্প্ৰদায়ৰ এগৰাকী পৰিৱেশবিদ আছিল যিয়ে ১৭৩০ চনত খেজৰি গছ ৰক্ষাৰ বাবে নিজৰ প্ৰাণ আহুতি দিছিল। খেজাৰলি হত্যাকাণ্ডত তেওঁৰ সাহস প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ চূড়ান্ত প্ৰতীক হৈ পৰিছিল আৰু চিপকো আন্দোলনৰ দৰে আধুনিক আন্দোলনসমূহক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

খেজাৰলি হত্যাকাণ্ড

মূল লেখা: খেজাৰলি হত্যাকাণ্ড
১৭৩০ চনত ৰাজস্থানত সংঘটিত হোৱা খেজাৰলী হত্যাকাণ্ডৰ ফলত খেজৰি গছক শান্তিপূৰ্ণভাৱে সুৰক্ষা দি থকাৰ সময়তে ৩৬৩ জন বিষ্ণোই লোকক হত্যা কৰা হৈছিল। অমৃতা দেৱী বিষ্ণোইৰ নেতৃত্বত গাঁৱৰ মানুহে গছবোৰক সাৱটি ধৰিছিল যাতে মাৰৱাৰৰ মহাৰাজা অভয় সিঙৰ সৈন্যই গছবোৰ কাটিব নোৱাৰে।

লিগেচি আৰু সন্মান

মূল প্ৰবন্ধ: অমৃতা দেৱী বিষ্ণোই ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা
ভাৰত চৰকাৰে অমৃতা দেৱী বিষ্ণোই ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ বাবে ব্যক্তি বা সম্প্ৰদায়ক এই বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী
হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় (উপন্যাস)

হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন অন্যতম উপন্যাস। উপন্যাসখন ১৯৭২ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল। উপন্যাখনত তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছে দৰিদ্ৰ কৃষকৰ জীৱন সংগ্ৰাম। সৰল গ্ৰাম্য জীৱনৰ শোষিত শ্ৰেণীৰ শোকগাথাৰে ৰচিত এই উপন্যাসখনৰ পৃষ্ঠাই পৃষ্ঠাই উন্মোচিত হৈছে আৰ্থ ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাই প্ৰভাৱিত কৰা গাঁৱৰ এগৰাকী কৃষকৰ জীৱনগাথা। হোমেন বৰগোহাঞিৰ এই উপন্যাসখনৰ আধাৰতে জাহ্নু বৰুৱাৰ পৰিচালনাৰে একে নামেৰে ৩১ আগষ্ট,১৯৮৭ চনত মুক্তি লাভ কৰিছে হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় (চলচ্চিত্ৰ)খনে । ছবিখনে ৩৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৮৭) শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ স্বৰ্ণকমল বঁটা পোৱাৰ উপৰিও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বঁটাও লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

কাহিনী

উপন্যাসখন এজন দুখীয়া খেতিয়কৰ জীৱনেৰে আৰম্ভ হৈছে। নাম তেওঁৰ ৰসেশ্বৰ বৰা। সি, তাৰ পত্নী আৰু দুটা সন্তান সহ চাৰিজনীয়া পৰিয়াল। এপোৰা মাটিত খেতিবাতি কৰি কিবাকৈ জোৰা-তাপলি মাৰি সংসাৰ চলায়। এবাৰ শাওন মাহলৈকে বৰষুণ নিদিয়াত সি পথাৰলৈ হাল নিব পৰা নাই। কেইদিনমানৰ পাছত এজাক বৰষুণ অহাত নাঙল লৈ ৰসেশ্বৰ হাল বাবলৈ গ'ল। কিন্তু পথাৰলৈ গৈহে ৰসেশ্বৰে গম পালে যে যিটুকুৰা মাটি পুৰুষানুক্ৰমে খেতি কৰি আহিছে, সেই টুকুৰা মাটিৰ গৰাকী এতিয়াৰে পৰা গাঁৱৰ প্ৰভাৱশালী মহাজন সনাতনহে। ৰসেশ্বৰ সনাতন মহাজনৰ ওচৰত ঋণগ্ৰস্থ হৈ আছিল। সেই ঋণ আৰু তাৰ বাবদ দিবলগীয়া সুতৰ বিনিময়ত মহাজনে মাটিখিনি দখল কৰিলে। এই অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ আদালতত গোচৰ তৰিলে। কিন্তু ৰঙাফিতাৰ মেৰপাকত ন্যায় পাব দূৰৈৰ কথা, তাৰ জীৱন আৰু বেছি দুৰ্দশাগ্ৰস্থহে হৈ পৰিল। এনেতে নিৰ্বাচন আহিল। সনাতন মহাজনো নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থী হ'ল। পেটৰ দায়ত ৰসেশ্বৰে চিৰশক্ৰ সনাতন মহাজনৰ হৈ নিৰ্বাচনৰ কাম কৰিবলৈ বাধ্য হ'ল। সৌভাগ্যক্ৰমে ৰসেশ্বৰৰ গোচৰটো এজন সত্‍ হাকিমৰ ওচৰলৈ গ'ল। হাকিমে দেখিলে যে ন্যায়িক যুদ্ধত ৰসেশ্বৰে মাটি ঘূৰাই পোৱাৰ সম্ভৱনা ক্ষীণ বা গোচৰ চলাই থকাটোও তাৰ বাবে অসম্ভৱ কথা। সেয়েহে হাকিমে গোচৰ চলাই যোৱাৰ সলনি অন্য এটা পন্থা উলিয়ালে। হাকিমে মহাজনক বুজালে যে মহাজন যিহেতু এজন নিৰ্বাচনী প্ৰাৰ্থী, ৰসেশ্বৰৰ বিষয়টোক লৈ বিৰোধীপক্ষই সুবিধা ল’ব পাৰে। এতেকে মাটিখিনি ৰসেশ্বৰক ওভতাই দিয়া উচিত। সনাতনে ৰসেশ্বৰৰ ওচৰত ভোট খুজি টকা পঁচিশটা আগবঢ়াই। কিন্তু অজলা ৰসেশ্বৰে সনাতনৰ চাল-চাতুৰীৰ কথা বুজিব নোৱাৰিছিল আচলতে সি ইলেকচ্নৰ বাবেহে এইবোৰ নাটক কৰিছিল। কিন্তু ৰসেশ্বৰে সনাতন শৰ্মাৰ জয়বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাত উঠি পৰি লাগে।

লেখকৰ চমু পৰিচয়

হোমেন বৰগোহাঞি (১৯৩২ – ২০২১) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ।১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে অসম চৰকাৰে তেওঁলৈ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা আগবঢ়োৱাৰ উপৰিও অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটাকে ধৰি অসংখ্য বঁটা-বাহনেৰে তেওঁৰ অৱদানক স্বীকৃতি জনোৱা হৈছিল। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়।বৰগোহাঞিয়ে 'সাউদৰ পুতেকে নাও মেলি যায়', 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়', 'অস্তৰাগ', 'পিতাপুত্ৰ', 'মৎসগন্ধা', 'তিমিৰ তীৰ্থ' আদি বহুকেইখন উপন্যাসৰ উপৰি কেইবাখনো আত্মজীৱনী, স্মৃতি-কথা, প্ৰবন্ধ-সংকলন, গল্প-সংকলনৰ উপৰি যথেষ্ট সংখ্যক কবিতা লিখিছে। তেওঁৰ এই কবিতাসমূহ 'হৈমন্তী' নামৰ কাব্যসংকলনত সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে। ২০১৫ চনৰ পৰা মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈকে তেওঁ অসমীয়া দৈনিক কাকত নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। তেওঁ নীলাচল, সাতসৰী, আমাৰ অসম, অসম বাণী, সূত্ৰধাৰ আদিকে ধৰি ভালেকেইখন কাকত-আলোচনীৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
য়ৰুবা ৱিকিপিডিয়া

য়ৰুবা ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ য়ৰুবা সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত য়ৰুবা ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

য়ৰুবা ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
টিপু চুলতান

টিপু চুলতান কৰ্ণাটকৰ এসময়ৰ স্বাধীনচিতীয়া ৰাজ্য মহীশূৰ ৰাজ্য শাসনকৰ্তা আছিল। বিট্ৰিছ শক্তিয়ে টিপুক বশ্যতা স্বীকাৰ কৰাব নোৱাৰি ১৭৭৬ চনত মহীশূৰত এক চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে। সেই চুক্তি মৰ্মে দুই পক্ষ পৰস্পৰ অধিকৃত অঞ্চলসমূহ প্ৰত্যৰ্পণ কৰে। সেই বছৰটোতে টিপুয়ে চুলতান উপাধি গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু মহীশূৰৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ যুদ্ধত তেখেতে বেয়া ধৰণে পৰাজয় বৰণ কৰে আৰু ৰাজ্যৰ অধিকাংশ হেৰুৱাব লগাত পৰে। যুদ্ধক্ষেত্ৰতে ১৭৯৯ চনৰ ৪ মে' দিনটোতে বীৰ টিপু চুলতানৰ মৃত্যু হয়।

শৈশৱ

১৭৫১ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত বাংগালুৰুৰ পৰা প্ৰায় ৩৩ কিলোমিটাৰ (২১ মাইল) উত্তৰত বৰ্তমানৰ বাংগালুৰু গ্ৰাম্য জিলাৰ দেৱনাহল্লীত টিপু চুলতানৰ জন্ম হৈছিল। আৰ্কটৰ সন্ত টিপু মস্তান আউলিয়াৰ নামেৰে তেওঁৰ নাম "টিপু চুলতান" ৰখা হৈছিল। নিৰক্ষৰ হোৱাৰ বাবে হাইদাৰে নিজৰ ডাঙৰ পুত্ৰক ৰাজকুমাৰৰ শিক্ষা আৰু সামৰিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়ৰ সৈতে অতি সোনকালে পৰিচয় দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত অতি বিশেষভাৱে কাম কৰিছিল। ১৭ বছৰ বয়সৰ পৰা টিপুক কূটনৈতিক আৰু সামৰিক অভিযানৰ দায়িত্ব দিয়া হয় আৰু তেওঁ পিতৃ হাইদৰৰ যুদ্ধত সহায় কৰে।

টিপুৰ পিতৃ হাইদৰ আলী মহীশূৰ ৰাজ্যৰ সেৱাত থকা এজন সামৰিক বিষয়া আছিল যি ১৭৬১ চনত মহীশূৰৰ বাস্তৱিক শাসক হৈছিল আৰু মাতৃ ফাতিমা ফখৰ-উন-নিচা আছিল ৰাজ্যপাল মিৰ মুইন-উদ-দিনৰ কন্যা কদপাৰ দুৰ্গৰ। হায়দৰ আলীয়ে টিপুক উৰ্দু, ফাৰ্চী, আৰবী, কানাড়া, বেয়াৰী, কোৰআন, ইছলামিক ন্যায়বিজ্ঞান, ৰাইডিং, শ্বুটিং আৰু ফেন্সিং আদি বিষয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা দিবলৈ সক্ষম শিক্ষক নিযুক্তি দিছিল।

ভাষা

টিপু চুলতানৰ মাতৃভাষা আছিল উৰ্দু। ফৰাচীসকলে লক্ষ্য কৰিছিল যে "তেওঁলোকৰ ভাষা মূৰিছ (উৰ্দু) কিন্তু তেওঁলোকে পাৰ্চী ভাষাও কয়।" সেই সময়ত মূৰ্ছ উৰ্দুৰ বাবে ইউৰোপীয় নাম আছিল: "ভাৰতৰ সাধাৰণ ভাষাৰ বিষয়ে মোৰ গভীৰ জ্ঞান আছে [je possède à fond], ইংৰাজে মূৰ আৰু দেশৰ স্থানীয় লোকে অ'ৰডুজেবেইন বুলি কয়।"

সামাজিক ব্যৱস্থা

টিপু চুলতানে হিন্দু আৰু মুছলমান প্ৰজাৰ বাবে দুয়োটা সম্প্ৰদায়ৰ পৰা ন্যায়াধীশ নিযুক্তি দিছিল। প্ৰতিখন প্ৰদেশত মুছলমানৰ বাবে কাদি আৰু হিন্দুৰ বাবে পণ্ডিত আছিল। উচ্চ ন্যায়ালয়তো একেধৰণৰ ব্যৱস্থা আছিল।

তেওঁৰ প্ৰশাসনত সুৰাৰ ব্যৱহাৰ আৰু বেশ্যাবৃত্তি কঠোৰভাৱে নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। ভাঙৰ দৰে নিচাযুক্ত ঔষধৰ ব্যৱহাৰ আৰু কৃষিও নিষিদ্ধ আছিল।

কেৰালাত পলিয়েণ্ড্ৰি টিপু চুলতানে নিষিদ্ধ কৰিছিল। তেওঁ সকলো মহিলাই স্তন ঢাকি ৰাখিবলৈ এক আইন গৃহীত কৰে, যিটো পূৰ্বৰ যুগত কেৰালাত প্ৰচলিত নাছিল।

ব্যক্তিগত পৰ্যায়ত টিপু আছিল এজন ভক্তিময় মুছলমান, দৈনিক নামাজ পঢ়াৰ লগতে অঞ্চলটোৰ মছজিদসমূহৰ প্ৰতি বিশেষ গুৰুত্ব দিছিল।

এই সময়ছোৱাত শ্ৰীৰংগপত্নাৰ বিখ্যাত ৰঙানাথস্বামী মন্দিৰকে ধৰি প্ৰায় ১৫৬টা হিন্দু মন্দিৰক নিয়মীয়াকৈ সাহায্য প্ৰদান কৰা হৈছিল।

বহু সূত্ৰই টিপুৰ প্ৰশাসনত হিন্দু বিষয়া নিযুক্তি আৰু হিন্দু মন্দিৰলৈ তেওঁৰ ভূমি অনুদান আৰু এনডাউমেণ্টৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, যিবোৰক তেওঁৰ ধৰ্মীয় সহনশীলতাৰ প্ৰমাণ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।

মুদ্ৰা ব্যৱস্থা

টিপু চুলতানৰ মুদ্ৰা ১৮ শতিকাৰ সময়ছোৱাত ভাৰতৰ আটাইতকৈ জটিল আৰু মনোমোহা মুদ্ৰাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। মহীশূৰ হোৱা অঞ্চলটোত প্ৰাচীন কালৰ পৰাই স্থানীয় ভাৰতীয় মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন আছিল, প্ৰায় একাদশ শতিকাত প্ৰথম সোণৰ মুদ্ৰা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল (হাতী পেগোডা), আৰু অন্যান্য পেগোডা পৰৱৰ্তী শতিকাবোৰলৈকে চলি আছিল। টিপু চুলতানে, পেগোডা, মোহৰ আৰু টকা সম্পূৰ্ণ নতুন শৈলীৰে জাৰি কৰিছিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

টিপু চুলতান ভাৰতৰ প্ৰথম স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰ ইতিহাস
জাপানত হিন্দু ধৰ্ম

]] (বেঞ্জাইটেন), গণেশ (কাঙিতেন) আৰু কুবেৰৰ (বিশ্বামনটেন) মূৰ্ত্তি, জাপানৰ ডাইশ্ব'-ইন মন্দিৰত।
জাপানত হিন্দু ধৰ্ম এক সংখ্যালঘু ধৰ্ম। পিচে, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ সৈতে সামঞ্জস্য থকা এই ধৰ্মৰ, ই এক সংখ্যালঘু ধৰ্ম হ'লেও, জাপানৰ সংস্কৃতিত বিশেষ প্ৰভাৱ দেখা যায়। হিন্দু ধৰ্মৰ সৃষ্ট অনেক ধাৰণা, দেৱতা আদি, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মাধ্যমেৰে, বা পোণপতীয়াকৈ জাপানী লোকবিশ্বাসত সোমাইছে।

সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ

link= উদ্যানত বেঞ্জাইটেনৰ মঠ।
যদিও হন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যা জাপানত অধিক নহয়, এই ধৰ্মৰ জাপানী সংস্কৃতিৰ অনেক ক্ষেত্ৰত বিশেষ প্ৰভাৱ দেখা যায়। এই প্ৰভাৱ সাধাৰণতে পৰোক্ষ। এই প্ৰভাৱৰ কাৰণ হ'ল জাপান দেশত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ জনপ্ৰিয়তা। বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ উৎস একেই, আৰু দুয়ো ভাৰতীয় ধৰ্ম। বৌদ্ধ ধৰ্ম ভাৰতৰ পৰা চীন আৰু চীনৰ পৰা কোৰিয়া হৈ ষষ্ঠ শতিকাত জাপানত সোমাল। হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰভাৱৰ এক মুখ্য উদাহৰণ হ'ল জাপানত অনেক লোকে বিশ্বাস কৰা "সৌভাগ্যৰ সাত দেৱতা"। এই সাত দেৱতাৰ চাৰিজনেই হিন্দু দেৱতা। বেঞ্জাইটেনছামা হ'ল বিদ্যাৰ হিন্দু দেৱী সৰস্বতীৰ ৰূপ। বিশ্বামন হ'ল ধনৰ হিন্দু দেৱতা বৈশ্ৰাৱন বা কুবেৰৰ ৰূপ। ঠিক তেনেদৰে, ডাইক'কুটেন হিন্দু দেৱতা মহাকাল বা শিৱৰ ৰূপ আৰু কিচিজটেন ধনৰ হিন্দু দেৱী লক্ষ্মীৰ ৰূপ। হিন্দু ত্ৰিদেৱীৰ "নিপ্পনীকৰণ" দেখা যায়, অৰ্থাৎ জাপানী ৰূপত তুলি ধৰা দেখা যায় (জাপান দেশক জাপানী ভাষাত নিপ্পন বা নিহন বোলা হয়)। সৰস্বতী হৈ পৰে বেঞ্জাইটেন্ন্য', লক্ষ্মী হৈ পৰে কিচ্‌শ্বৌটেন্ন্য' আৰু মহাকালী হৈ পৰে ডাইক'কুটেন্ন্য'। পিচে, ডাইক'কুটেন্ন্য'ক পতি ডাইক'কুটেনৰ (大黒天) নাৰী ৰূপ হিচাপেহে সৌভাগ্যৰ সাত দেৱৰ মাজত ৰখা হয়।

বেঞ্জাইটেনৰ জাপান আগমন ঘটিছিল ষষ্ঠৰ পৰা অষ্ঠম শতিকাৰ ভিতৰত, যেতিয়া চীনা ভাষালৈ "সোণালী পোহৰৰ সূত্ৰ"ৰ (金光明経) অনুবাদ কৰা হৈছিল। এই সূত্ৰত বেঞ্জাইটেনৰ বিষয়ে এক সম্পূৰ্ণ ভাগ আছে। তেওঁৰ উল্লেখ পদ্ম সূত্ৰতো পোৱা যায়। জাপানত লোকপালে চাৰি স্বৰ্গীয় ৰজাৰ বৌদ্ধ ৰূপ গ্ৰহণ কৰে। সোণালী পোহৰৰ সূত্ৰ বিশেষকৈ জাপানত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হ'ল। এই সূত্ৰৰ মতে, যি শাসকে সঠিকভাৱে শাসন কৰে, তেওঁক চাৰিও দিশৰ পৰা চাৰি স্বৰ্গীয় ৰজাই ৰক্ষা কৰে। এই চাৰি স্বৰ্গীয় ৰজা হ'ল, মৃত্যুৰ হিন্দু দেৱতা যম, বিষ্ণুৰ বাহন গৰুড়, অপেশ্বৰী আৰু শিৱৰ পুত্ৰ গণেশ। যমৰ জাপানী ৰূপ হ'ল এন্মা। গৰুড়ৰ জাপানী ৰূপ হ'ল কৰুৰ। কৰুৰ এটি বিশালকায়, মুখৰ পৰা জুই নিগৰোৱা প্ৰাণী। এই প্ৰাণীৰ অৰ্ধাংশ মানৱৰ দৰে, আৰু আন অৰ্ধাংশ চৰাইৰ। অপেশ্বৰীৰ জাপানী ৰূপ টেন্নিন। গণেশৰ জাপানী ৰূপ কাঙিটেন। জাপানৰ ফুটাক' টামাগাৱা স্থিত এটি মন্দিৰত বুদ্ধতকৈও গণেশ বা কাঙিটেনক অধিক প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে।

হিন্দু ধৰ্মৰ আন আন প্ৰভাৱ হৈছে, ছয় দৰ্শনত বিশ্বাস, আৰু যোগ আৰু পাগোড়াৰ ব্যৱহাৰ। জাপানী সংস্কৃতিক প্ৰভাৱিত কৰা হিন্দু বিশ্বাসে চীন দেশৰ সংস্কৃতিকো ভালেমান প্ৰভাৱিত কৰিছে।

হিন্দু দেৱী-দেৱতাৰ ওপৰত জাপানত অনেক লোকে অধ্যয়ন কৰিছে আৰু গ্ৰন্থ ছপা কৰিছে। বৰ্তমানেও ই জাপানত হিন্দু ধৰ্মৰ অধ্যয়নক অৰিহণা যোগায়।

সংখ্যা

বৰ্তমানে জাপানত হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সৰহ সংখ্যকেই ভাৰতীয় বা নেপালী প্ৰবাসী। ২০১৬ চন্ত, জাপানত প্ৰায় ৩০ হাজাৰ ভাৰতীয় আৰু ৮০ হাজাৰ নেপালী লোকে বাস কৰিছিল। এই প্ৰবাসী সমাজৰ সৰহ সংখ্যকেই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী। স্থানীয় জাপানী লোকৰ মাজত, বৰ্তমানে শ্বিঙন বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বীসকলে হিন্দু ধৰ্মক বিশেষভাৱে সন্মান কৰে। জাপানত থকা কিছু ডাঙৰ হিন্দু মন্দিৰ হ'ল:

টকিঅ'ৰ শিৱ শক্তি মন্দিৰ
টকিঅ'ৰ শিৰডী সাই বাবাৰ মন্দিৰ
ইস্কন নিউ গায়া
সৰস্বতী বা বেঞ্জাইটেন মঠ
আছাকুছাৰ গণেশ মন্দিৰ

এচ'চিয়েছন অৱ ৰিলিজন ডেটা আৰ্কাইভ্‌ছৰ মতে ২০১৫ চনত প্ৰায় ২৬ হাজাৰ হিন্দু লোক আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:জাপান
আকছাই চীন

আকছাই চীন (: : ) এটি জিনজিয়াং আৰু তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল (বেছিভাগ জিনজিয়াংৰ হোটন কাউণ্টিৰ অংশ) দ্বাৰা পৰিচালিত এটি অঞ্চল, লাদাখৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল বুলি ভাৰত দাবি কৰিছে আৰু বৃহত্তৰ পুৱ অংশটো গঠন কৰিছে কাশ্মীৰ অঞ্চল যিটো  ১৯৬২ চনৰ পৰা ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত বিবাদৰ বিষয়।

নাম

আকছাই চীনত উভয় শব্দৰ ব্যুৎপত্তি বিবাদযুক্ত।

বেছিভাগ উৎসই আক্কাইক তুৰ্কী উৎসৰ শব্দৰ হিচাপে ব্যাখ্যা কৰে যাৰ অৰ্থ "বগা পাথৰৰ মৰুভূমি", যিটোৰ মাজত আছে, ব্ৰিটিছ কলন পৰিবেশিক উৎস, আধুনিক পাশ্চাত্য উৎস, চীনা উৎস আৰু ভাৰতীয় উৎসৰ সংখ্যা। কোনোবাই মৰুভূমিৰ পৰিৱৰ্তত কিছু আধুনিক উৎস এটাক "বগা ব্ৰুক" হিচাপে ব্যাখ্যা কৰে। কিন্তু কমপক্ষত এটা উৎস আকছাইক ইয়াৰকান্দী উপভাষাৰ "পূৱ" অৰ্থ বুজায়।

"চীন" শব্দটো সম্পৰ্কতি অৰ্থত বিতৰ্কিত। এইটো বেছি চীনা উৎস, কিছু পশ্চিমা উৎস আৰু কেইটামান ভাৰতীয় উৎসৰ দ্বাৰা "চীন" বজায়। বেছিভাগ অন্যান্য উৎস এইটোক তেওঁলোকৰ ব্যাখ্যাবিলাকৰ বাহিৰত ৰাখি দিয়ে।

ইতিহাস

ভূগোল

১৯৪০ দশকৰ আগৰ পৰাই, আকছাই চীনৰ বাসিন্দাসকল বেছি ভাগ ক্ষেত্ৰত, ভৰততকৈ আগতীয়া গৱেষক, শিকাৰি আছিল, যিসকলে এই অঞ্চলটো দি যায়।

১৮৬০ দশকত ইউৰোপীয় অনুসন্ধানৰ আগত, আকছাই চীনৰ জিনজিয়াংৰ ফালে জেড খনিৰ কিছুমান অভিযান আছিল। ইউৰোপীয় এক্সপ্লোৰাৰসকল এই অঞ্চলত প্ৰৱেশৰ পিছিত এইবিলাক পৰিত্যাগ কৰা হৈছিল। ১৮৬০ ৰ পৰা ১৮৭০ ৰ দশকত, ভাৰতীয় উপমহাদেশ আৰু তাৰিম বেসিনৰ মাজত বাণিজ্য সহজ কৰাৰ কাৰণে, ব্ৰিটিছসকল কঠিন আৰু শুল্কযুক্ত কাৰাকোৰাম কাষৰ বিকল্প হিচাপে আকছাই চীনৰ পশ্চিম ফালে এটা কাফেলা ৰুটৰ প্ৰচেষ্টা কৰিছিল। চাং চেনমো নদীৰ উপত্যকাত প্ৰাৰম্ভিক পয়েণ্টৰ পিছত চাং চেনমো লাইন হিচাপে চিহ্নিত এই ৰুটটো ১৮১৮ চনত হউছ অফ কমন্সত আলোচিত হৈছিল। দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে, কাৰাকোৰামৰ কাষতকৈ দীৰ্ঘ আৰু উচ্চতৰ উচ্চতাৰ বাহিৰেও এইটো আকছাই চীনৰ নিৰ্জন প্ৰান্ততও যায়। ১৮৯০ দশকৰ ফালে, ব্যৱসায়ীসকল এই ৰুট এৰি দিছিল। ১৯৫০ দশকত, ভাৰত আকছাই চীনৰ বিভিন্ন হ্ৰদৰ পৰা এই অঞ্চলত লৱণ খনন কাৰ্যক্ৰমৰ অৰ্থনৈতিক সম্ভাব্যতাৰ অধ্যয়নৰ কাৰণত লৱণ সংগ্ৰহ কৰিছিল।

সাধাৰণ তথ্য আৰু উৎস

পৰিৱহণ

চীন ন্যাচনেল হাইৱয়ে ২১৯টো তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল লাজি আৰু জিনজিয়াংক সংযুক্ত কৰে আকছাই চীনৰ মাজেৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰশাসনিক অঞ্চল
ইনকোছাজানা

ইনকোছাজানা (Inkosazana) হৈছে জুলু জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত দেৱী সকলৰ ভিতৰৰ এগৰাকী দেৱী, যাক উৰ্বৰতা দেৱী হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয়। আন এগৰাকী উৰ্বৰতা দেৱী হৈছে নোমখুবুলৱানে। কিছুমান উৎসত এই দুয়োকে একে দেৱী হিচাপে ধৰা হৈছে।

প্ৰতিনিধিত্ব

ইনকোছাজানা হৈছে এগৰাকী ৰূপান্তৰিত দেৱী, যদিও তেওঁ প্ৰায়েই জলপৰীৰ ৰূপত দেখা যায়, কিয়নো তেওঁ পানীৰ মাজত বাস কৰে বুলি কোৱা হয়। তেওঁক প্ৰায়েই "স্বৰ্গীয় ৰাজকুমাৰী" বুলি উল্লেখ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ উপাস্য দেৱতা
ত্ৰুপ্তি দেশাই

ত্ৰুপ্তি দেশাই (জন্ম ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৮৫) এজন ভাৰতীয় সমাজ কৰ্মী আৰু পুনে ভিত্তিক সংস্থা ভূ-মাতা ব্ৰিগেড আৰু ভু-মাতা ফাউণ্ডেশ্যনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। দেশাইয়ে মহাৰাষ্ট্ৰৰ ধৰ্মীয় স্থান যেনে শনি শিংনাপুৰ মন্দিৰ (Shani Shingnapur Temple) হাজী আলী দৰগাহ, মহালক্ষ্মী মন্দিৰ, কলহাপুৰ, ত্ৰিম্বকেশ্বৰ শিৱ মন্দিৰ আদি আৰু শেহতীয়াকৈ কেৰালাৰ সবৰীমালা মন্দিৰ আদিৰ দৰে ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত মহিলাসকলক প্ৰবেশৰ অনুমতি দিয়াৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাই আছে। ২০১২ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পুনে পৌৰ নিগম নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। ২০২১ চনত [[বিগ বছ মাৰাঠী (চিজন- ৩)ত প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

দেশাই ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ নিপানী নামৰ ঠাই ডোখৰত ১৯৮৫ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।তেখেতৰ দেউতাকে পৰিয়াল এৰি আশ্ৰমলৈ গুচি গৈছিল, তেখেতৰ মাকে দুজন ভাই-ভনীৰ সৈতে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।২০০৬ চনত দেশাই প্ৰশান্ত দেশাইৰ লগত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয়। তেখেতৰ স্বামী প্ৰশান্ত দেশাইৰ মতে শ্ৰীমতী দেশাই এগৰাকী "অত্যন্ত আধ্যাত্মিক" আৰু কলহাপুৰৰ গগাংগীৰি মহাৰাজৰ অনুগামী।

কাৰ্যকাৰিতা

২০০৩ চনত দেশাই ক্ৰান্তিবীৰ ঝোপদী বিকাশ সংঘৰ (Krantiveer Jhopdi Vikas Sangh) সৈতে সমাজকৰ্মী হিচাপে বস্তিবাসীক পুনৰ সংস্থাপন কৰাত সহায় কৰিছিল।২০১০ চনৰ ২৭ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁ ভূ-মাতা ব্ৰিগেড প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছৰে পৰা ব্ৰিগেডটোৰ সদস্য সংখ্যা ২০১৬ চনলৈ পঞ্জীয়নভুক্ত সদস্য ৪০০ৰ পৰা ৫,০০০লৈ বৃদ্ধি পায়।২০১২ চনৰ নিৰ্বাচনত বালাজী নগৰ ৱাৰ্ডৰ পৰা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে পুনে পৌৰ নিগমৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াইছিল যদি তেওঁ পৰাজয় হয়।শিংনাপুৰ প্ৰৱেশৰ পিছত দেশাই কলহাপুৰৰ [[মহালক্ষ্মী মন্দিৰত উপস্থিত হয় য'ত মন্দিৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে তেওঁক প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়ে যদিও পুৰোহিতসকলে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে বিদ্বেষী ৰূপ লয়।.নাশিকৰ ওচৰৰ ত্ৰিম্বকেশ্বৰ শিৱ মন্দিৰৰ ভিতৰ ভাগতো প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু এই যাত্ৰাত তেওঁক আৰক্ষীয়ে শান্তিপূৰ্ণভাৱে সহায় কৰিছিল, কেৱল মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ নিয়ম অনুসৰি পুৰুষৰ দৰে তিতা কাপোৰ পিন্ধি প্ৰৱেশ কৰিব লগা হৈছিল।২০১৬ চনৰ ১২ মে’ত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে কটকটীয়া নিৰাপত্তাৰ মাজত মছজিদত প্ৰৱেশ কৰে যদিও ভিতৰত ভাগত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয়।২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ মণ্ডলাম-মকাৰবিলাক তীৰ্থযাত্ৰীৰ সময়ত কেৰালাৰ সবৰীমালা মন্দিৰ প্ৰৱেশৰ বিফল প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। মন্দিৰটোত ১৯৯১ চনৰ পৰা আইনী লগতে ধৰ্মীয় নিষেধাজ্ঞা আছিল যে ঋতুস্ৰাৱ বয়সৰ (প্ৰায় ১০–৫০ বছৰ) মহিলাৰ প্ৰৱেশত নিষেধ যিটো ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়দানৰ জৰিয়তে বাতিল কৰা হৈছিল। ৰায়দান অহাৰ পিছত ঋতুস্ৰাৱ বয়সৰ মহিলাৰ এটা গোটে মন্দিৰলৈ যোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল, যদিও প্ৰতিবাদৰ বাবে তেওঁলোক সফল নহ'ল।.১৬ নৱেম্বৰ ২০১৮ তাৰিখে সবৰীমালালৈ যাত্ৰা পথত দেশাইকো কোচিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰত প্ৰতিবাদকাৰীয়ে বাধা দিছিল, ১৪ ঘণ্টাৰো অধিক সময় বিমানবন্দৰৰ ভিতৰত আবদ্ধ হৈ থকাৰ পিছত তেওঁ উভতি অহাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু পুনৰ ঘূৰি অহাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰে যদিও সেয়া হৈ নুঠিল।

উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী