ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
টপ্পা

টপ্পা হৈছে ভাৰতীয় অৰ্ধ-শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠ সংগীতৰ এটা ৰূপ। ইয়াৰ বিশেষত্ব হৈছে দ্ৰুত, সূক্ষ্ম আৰু জটিল গঠনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চলা গতি। ইয়াৰ সুৰ মধুৰ আৰু মিঠা, আৰু ই প্ৰেমিকৰ আৱেগিক উচ্ছ্বাস প্ৰকাশ কৰে। টপ্পে (বহুবচন) প্ৰধানকৈ গায়িকাসকলে গাইছিল, যিসকলক বাইজী বুলি জনা গৈছিল, ৰাজদৰবাৰত।

ইতিহাস

টপ্পাৰ উৎপত্তি পঞ্জাৱৰ উটৰ চালকসকলৰ লোকগীতৰ পৰা হৈছিল। টপ্পা সংগীতৰ শৈলী পৰিশোধন কৰি মোগল সম্ৰাট মহম্মদ শ্বাহৰ দৰবাৰত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল, আৰু পিছলৈ মিয়াঁ গোলাম নবী শ্বৰী বা শ্বৰী মিয়াঁ, আচফ-উদ-দৌলা, অৱধৰ নৱাবৰ দৰবাৰী গায়কৰ দ্বাৰা।
বঙ্গত, নিধু বাবু ওৰফে ৰামনিধি গুপ্ত, শিৱাংশু দে (টপ্পাৰ প্ৰকৃত শক্তিশালী বুলি জনাজাত)]] আৰু কালিদাস চট্টোপাধ্যায়ে বাংলা টপ্পা ৰচনা কৰিছিল আৰু ইয়াক নিধু বাবুৰ টপ্পা বোলা হয়। টপ্পা গায়কীয়ে নতুন ৰূপ লাভ কৰিছিল আৰু কেইবাটাও দশকৰ পিছত পুৰাতনী হৈ পৰিছিল, যি বাংলা গীতৰ এটা আধা-শাস্ত্ৰীয় ৰূপ।

টপ্পা, বঙ্গৰ সংগীতৰ শৈলীৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাৰা হিচাপে, গীতৰ পাঠ আৰু পৰিবেশনত (গায়কী) শ্ৰেষ্ঠত্বৰ মাত্ৰা লাভ কৰিছিল, যি ভাৰতৰ অন্য অঞ্চলত সম্ভৱতঃ অতুলনীয়। ১৯শ শতিকাৰ উত্তৰাৰ্ধ আৰু ২০শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে অত্যন্ত জনপ্ৰিয়, টপ্পা ধনী অভিজাত শ্ৰেণীৰ লগতে সাধাৰণ মানুহৰ মাজতো পছন্দৰ ধাৰা আছিল। টপ্পাৰ এটা উন্নত ৰূপ আছিল বৈঠকী শৈলী, যি ১৯শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু ২০শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে জমিদাৰ শ্ৰেণীৰ জমিদাৰসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত তেওঁলোকৰ বৈঠক-খানা (শাৰীৰিকভাৱে, বৈঠক - সমাবেশ, খানা - হল বা চেলুন) আৰু জলসাঘৰ (শাৰীৰিকভাৱে, বিনোদনৰ হল, মুজৰা বা নাচ হল)ত বিকশিত হৈছিল।

প্ৰখ্যাত সংগীতৰচকৰ ভিতৰত আছিল বিদ্যাসুন্দৰ, ৰূপচাঁদ পক্ষী, দাদাঠাকুৰ, আৰু হীৰালাল সৰখেল। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে, টপ্পা প্ৰধানকৈ কণ্ঠৰ পৰম্পৰা হোৱাৰ বাবে, শিল্পৰ শৰীৰৰ পৰা বহুমূল্য সামগ্ৰী সময়ৰ সোঁতত হেৰাই গৈছে। বহুতো বিখ্যাত শিল্পী সংগীতৰ ৰেকৰ্ডিং সাধাৰণ হোৱাৰ আগতেই মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। আজি যি অৱশিষ্ট আছে, সেয়া মুখ্যতঃ প্ৰজন্মৰ পৰা মৌখিক পৰম্পৰাৰ জৰিয়তে হস্তান্তৰিত হৈছে আৰু কিছু লিখিত সামগ্ৰী, যি গৱেষণাৰ সময়ত মাজে মধ্যে পোৱা যায়।
ৰামকুমাৰ চট্টোপাধ্যায়েই সম্ভৱতঃ সাম্প্ৰতিক সময়ৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কণ্ঠৰ প্ৰতিনিধি আছিল, বঙ্গত টপ্পা শৈলীৰ, তেওঁৰ আধা-হাস্যৰসাত্মক আৰু মুখ্যতঃ শিল্পৰসময় পৰিবেশনৰ বাবে বিখ্যাত, আৰু বাংলা গীতৰ পাঠত ইংৰাজীৰ কৌতুকপূৰ্ণ সংযোজনৰ বাবে, হয় তেওঁৰ নিজৰ অনুবাদ বা পূৰ্বৰ উৎসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তেওঁৰ কাহিনীমূলক অনুবাদ, ব্ৰিটিছ ৰাজ যুগত ব্ৰিটিছ 'চাহিব'সকলৰ 'বোধগম্যতা'ৰ বাবে, কিন্তু ইংৰাজী অনুবাদত বহুতো বিদ্ৰোহী আৰু ব্যংগাত্মক সুৰ ধাৰণ কৰিছিল, স্পষ্টভাৱে সাম্ৰাজ্যবাদী শাসনৰ বিৰুদ্ধে, কিন্তু সূক্ষ্মভাৱে ৰখা হৈছিল, যাতে কঠোৰ আৰু (সাধাৰণতে) সংবেদনশীল ঔপনিৱেশিক চৰকাৰৰ সন্দেহ জাগ্ৰত নহয় আৰু বিদ্ৰোহৰ অভিযোগৰ আমন্ত্ৰণ নজনায়। (যেনে লেট মি গো, ওহে দ্বাৰী, তুমি কাদেৰ কুলেৰ বৌ (তেওঁৰ দ্বাৰা হাস্যৰসাত্মকভাৱে অনুবাদ কৰা হৈছে "মেডাম, হুৰ ফেমিলী ইউ বিলং টু...")।

পৰিবেশক

এই শৈলীৰ বিশিষ্ট জীৱিত পৰিবেশকৰ ভিতৰত আছে পণ্ডিত লক্ষ্মণৰাও আৰু তেওঁৰ কন্যা বিদুষী মীতা পণ্ডিত, পণ্ডিতা মালিনী ৰাজুৰকাৰ আৰু শ্বাশ্বতী মণ্ডল গোৱালিয়ৰ ঘৰানাৰ, শান্নো খুৰানা ৰামপুৰ-চাহাৱান ঘৰানাৰ, শ্ৰীমতী শুভদা পৰদকাৰ, গজাননৰাও যোশীৰ শিষ্যা আৰু পণ্ডিত অজয় চক্ৰৱৰ্তী পাতিয়ালা ঘৰানাৰ।
বাদ্যযন্ত্ৰীৰ ভিতৰত, সৰোদ বাদক শেখৰ বৰকৰ পুণেৰ পৰা প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে এটা বাদ্যযন্ত্ৰত টপ্পা পৰিবেশন কৰিছিল, তেওঁৰ উদ্ভাৱিত তৰঙ্কাৰ বাজ শৈলীৰ জৰিয়তে।

উল্লেখ

বাহিৰৰ সংযোগ

হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অভিধান গুগল বুকছত

Category:Indian styles of music
Category:Hindustani music genres
৯ ছেপ্টেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৯৪৯ - হিন্দী ভাষাই ভাৰতৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।
১৯৭৯ - যোগেন্দ্ৰ নাথ ভূঞা অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হয়। তেওঁ সেই বছৰৰে ১১ নৱেম্বৰলৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
২০০১ - বেইজিঙত মন্দিৰ এটা ভাগি ১৩জন লোকৰ মৃত্যু হয়।

জন্ম

১২৪ - অৰেলিয়ান (Aurelian), ৰোমান সম্ৰাট।
১৮২৮ - লিঅ' টলষ্টয়, ৰুছ কথা-সাহিত্যিক।
১৮৫০ - ভৰতেন্দু হৰিশ্চন্দ্ৰ, আধুনিক হিন্দী সাহিত্যৰ জনক।
১৯০৩ - অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা, অসমৰ এজন কবি, নাট্যকাৰ, গদ্য লেখক আৰু শিশু সাহিত্যিক আছিল। সাহিত্যাচাৰ্য নামেৰে তেখেত পৰিচিত।
১৯৬৬ - আডাম ছেণ্ডলাৰ (Adam Sandler), আমেৰিকান কৌতুক অভিনেতা।
১৯৬৭ - অক্ষয় কুমাৰ বা ৰাজীৱ হৰি ঔম ভটিয়া, জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় অভিনেতা।
১৯৭৪ - কেপ্তেইন বিক্ৰম বত্ৰা, কাৰ্গিলৰ যুদ্ধৰ শ্বহীদ। তেওঁক মৰুণোত্তৰ ভাৱে পৰমবীৰ চক্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল।
১৯৮৫ - লুকা মড্ৰিক (Luka Modrić), ফুটবল খেলুৱৈ, ক্ৰ'য়েছিয়াৰ জাতীয় দলৰ অধিনায়ক।
১৯৮৭ - তথাগত অৱতাৰ তুলসী, ভাৰতীয় বিস্ময় বালক আৰু পদাৰ্থবিদ। তেওঁ ৯ বছৰ বয়সত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি পাটনা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১০ বছৰ বয়সত বি. এছ. ছি. আৰু ১২ বছৰ বয়সত এম. এছ. ছি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০৯ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান বাংগালোৰৰ পৰা ২২ বছৰ বয়সতে পদাৰ্থবিজ্ঞানত পি. এইছ. ডি. ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।

মৃত্যু

১০৮৭ - ৱিলিয়াম দি কনকুৱেৰ বা ৱিলিয়াম প্ৰথম, ইংলেণ্ডৰ প্ৰথম নৰমান সম্ৰাট।
১৯৭৬ - মাও-ছে-তুঙ বা মাও জিদং (Mao Zedong), গণতান্ত্ৰিক চীনৰ প্ৰসিদ্ধ নেতা।
১৯৯৯ - মফজ্জ্বল হুছেইন বা যাদু সম্ৰাট এম. হুছেইন, অসমৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় মঞ্চ যাদুকৰ।
১৯৯৯ - যোগেশ দাস, অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি।
২০০৩ - এডৱাৰ্ড টেলাৰ, হাংগেৰিয়ান-আমেৰিকান পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, হাইড্ৰ'জেন বোমাৰ (উদজান বোমা) পিতৃ পুৰুষ। (জঃ ১৫ জানুৱাৰী, ১৯০৮)
২০০৪ - মুনীন ভূঞা, বিশিষ্ট নাট্যকাৰ।
২০১২ - ভাৰ্গিজ কুৰিয়েন, এগৰাকী অভিযন্তা আৰু সামাজিক সংগঠক। এখেতক "ভাৰতৰ শ্বেত বিপ্লৱৰ জনক", আৰু "ভাৰতৰ দুগ্ধ মানৱ" হিচাপে জনা যায়। এখেতে সংগঠিত কৰিছিল পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ কৃষি বিকাশ কাৰ্যসূচী "ভাৰতৰ দুগ্ধ বিপ্লৱ।"

দিৱস

তাজিকিস্থানৰ স্বাধীনতা দিৱস।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য সূত্ৰ
নিলোৎপল বৰা

নীলোৎপল বৰা এজন ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী,সুৰকাৰ,গীতিকাৰ,সংগীত ব্যৱস্থাপক আৰু সংগীত পৰিচালক। অসমৰ যোৰহাটৰ এক সাংগীতিক পৰিয়ালত নিলোৎপল বৰাৰ জন্ম হৈছিল। ২০১৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মাজুলী শীৰ্ষক গীতটোৰ জৰিয়তে তেওঁ শ্ৰোতা-দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।২০১৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম ছেভেন আনপ্লাগ্‌ড মুক্তি পায়।

উদ্ধৃতিসমূহ

গুৱাহাটীৰ অসম আভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিস্থানৰ পৰা কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰোঁ। তাৰ পাছত মিউজিকতে লাগি গ’লোঁ, মিউজিকেই কৰিলোঁ।
মোৰ এনেকুৱা ভাব হয় যেন মোৰ সংগীতৰ লগত যিটো সম্বন্ধ, যিটো সম্পৰ্ক, সেই সম্পৰ্কটো এইটো জনমৰ নহয়, ইয়াৰ বহুকেইটা আগৰ জনমৰ পূৰ্বেই চাগে সংগীতৰ লগত মোৰ সম্বন্ধ। সংগীতৰ সৈতেই চাগে আগৰ জনমত জীয়াই আহি এই জনমটো পাইছোঁ।
আচলতে অগ্ৰজসকলৰ প্ৰতিটো গীত বুলি নক’লেও প্ৰতিজন সংগীতজ্ঞ, প্ৰতিজন কবি, প্ৰতিজন লেখকৰ সৃষ্টিৰাজিয়ে মোক অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে।
সকলোৰে সকলো গীত ভাল নালাগে, ভালপোৱাতো সম্ভবো নহয় কিন্তু প্ৰায় প্ৰতিজন আমাৰ স্বনামধন্য শিল্পীৰ সৃষ্টিয়েই মোৰ প্ৰিয়।
মোৰ অসমৰ লোক সংগীতক লৈ বিশেষ একো পৰিকল্পনা নাই, কাৰণ মই এতিয়াও বিশ্বাস কৰোঁ “অৰগেনিক প্ৰচেচ”ত। মই মুম্বাইত থাকি, শীত তাপ নিয়ন্ত্ৰিত ৰুম এটাত শুই ইয়াৰ বাবে কিবা কৰিব পাৰিম বুলি মনে নধৰে। মই ভাবোঁ Folk is a Life Style আৰু মই যদি সেই Life Style-টোত নাই তেন্তে মই সেই বস্তুটো কৰিবলৈ গ’লে সেই বস্তুটো অলপ মেকানিকেল হ’ব। যেতিয়া মই সেই Life Style-টোত থাকিম তেতিয়া মই সেই সংগীত কৰিম।
মোৰ দৃষ্টিত নীলোৎপল বৰা “ইজ নাথিং বাট এ ফেমিলি মেন”।
আচলতে সংগীতে উজুটি খোৱা নাই, উজুটি আমিহে খাইছোঁ। কথাটো এনেকুৱা হৈছে যে আগতে কেছেট বা চিডি এখন ৰিলিজ কৰিবলৈ বা এজন সংগীত পৰিচালক হ’বলৈ, গায়ক হ’বলৈ টান। টান মানে এতিয়াও টান কিন্তু এতিয়া ভাল গায়ক বা ভাল সংগীত পৰিচালক হ’বলৈ টান কিন্তু বৰ্তমান সময়ত কি হৈছে মোবাইল এপ, ইউটিউব বা ইণ্টাৰৰনেট আহি যোৱাৰ লগে লগে মানে যিয়ে মন যায় প্ৰতিভা বৰ বেছি নাথাকিলেও কিবাকিবি উপায়েৰে শিল্পী এজনৰ দৰে নিজকে চমক লগাই দেখুৱাব পৰা সুবিধা হ’ল। সেইটো আচলতে নিজৰ বাবে বেয়া আৰু সংগীতৰ বাবে অপকাৰী।
সংগীত মোৰ বাবে পেচা আৰু নিচা দুয়োটাই হয়। নিচা থকা বাবে পেচাটো ভালকৈ চলি আছে। সেইটোৱেই আচল কথা।
মই সদায় গুৰুত্ব দিওঁ গীতৰ কথাত আৰু বৰ্তমান সময়ত মই দেখিবলৈ পাইছোঁ যে, কিছু গীতিকাৰে আজিকালি মাত্ৰ শব্দ লিখে। বাক্য নিলিখে, গীতটোৰ মাজেৰে কি ক’ব খুজিছে সেইটো স্পষ্ট নহয়। গীত আচলতে তেনে হ’ব নালাগে আৰু আটাইতকৈ বেয়া লগা কথাটো হৈছে যে, তেনেকুৱা বহু গীত জনপ্ৰিয়ও হৈছে। সেই বস্তুটো খুব বেয়া বুলি মই ভাবোঁ।
মই নিজকে সফল বুলিয়েই ভাবোঁ। সফল বুলি এই কাৰণেই ভাবোঁ, কাৰণ মই যেতিয়া আজিৰ পৰা ১৫ বছৰ আগতে মিউজিক কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ আৰু সেইসময়চোৱাত মোৰ যিসকল নিকট ব্যক্তি আছিল, তেওঁলোকে জানে, মই তেতিয়াই উপলব্ধি কৰিছিলোঁ যে সংগীত কৰিলেহে বা সংগীতৰ মাজত থাকিলেহে মই সুখী হ’ম। সেই সংগীত মই গুৱাহাটীত থাকি কৰিম নে মুম্বাইত থাকি কৰিলেহে মই সুখী হ’ম তেনেকুৱা কোনো কথা নাছিল। মুঠতে মই সংগীতৰ মাজত থাকিব লাগে। সংগীত এৰি মই এটা দিনো পাৰ কৰিব নোৱাৰোঁ। গতিকে এতিয়া যিহেতু মই বিচৰা ধৰণেই সংগীতৰ লগত থাকিব পাৰিছোঁ আৰু সংগীত মোৰ পেচা সেয়ে মই নিজকে সফল বুলিয়েই ভাবোঁ।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত শিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
কল্পকাহিনীত কথা কোৱা প্ৰাণী

পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথা, শিশু সাহিত্য, আধুনিক কমিক বুক আৰু এনিমেটেড কাৰ্টুনত কথা কোৱা জীৱ-জন্তু এটা সাধাৰণ উপাদান। কাল্পনিক কথা কোৱা প্ৰাণীবোৰ প্ৰায়ে নৃগোষ্ঠীয়, মানুহৰ দৰে গুণৰ অধিকাৰী (যেনে: দ্বিপদীৰ ৰূপত খোজ কঢ়া, কাপোৰ পিন্ধা, ঘৰত বাস কৰা)। বাস্তৱিক প্ৰাণী হওক বা কল্পনাপ্ৰসূত প্ৰাণী, কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৱে সাহিত্যত নৈতিকতা শিকোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সামাজিক ধাৰাবাহিকতা প্ৰদানলৈকে বহুতো উদ্দেশ্য পালন কৰে। বাস্তৱিক কথা কোৱা জীৱ-জন্তুবোৰ প্ৰায়ে উপকথা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, থলুৱা গ্ৰন্থ, প্ৰান্তৰ বয়সৰ আগমনৰ কাহিনী, প্ৰকৃতিবাদী কল্পকাহিনী, প্ৰাণীৰ আত্মজীৱনী, পশুৰ ব্যংগ, আৰু পোহনীয়া জন্তু আৰু পোহনীয়া জীৱ-জন্তুৰ বিষয়ে লিখা ৰচনাত পোৱা যায়। ইয়াৰ বিপৰীতে সাধুকথা, কল্পবিজ্ঞান, খেলনা কাহিনী, কল্পনাপ্ৰসূত ধাৰাত কল্পনাপ্ৰসূত আৰু অধিক মানৱৰূপী প্ৰাণী হিচাপে প্ৰায়ে পোৱা যায়।

কল্পকাহিনীত কথা কোৱা প্ৰাণীৰ উপযোগিতা

কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ ব্যৱহাৰে গল্পকাৰসকলক মানুহৰ আচৰণৰ সৈতে প্ৰাণীটোৰ মৌলিক বৈশিষ্ট্যসমূহ সংযুক্ত কৰিবলৈ, উপমা প্ৰয়োগ কৰিবলৈ আৰু শিশুৰ লগতে প্ৰাপ্তবয়স্ককো মনোৰঞ্জন দিবলৈ উৎসাহিত কৰে। শিশুৰ বাবে নৈতিকতাৰ পাঠৰ চিত্ৰণ, যুৱ পাঠকৰ মনত বিস্ময়ৰ সৃষ্টি কৰা, আৰু সামাজিক ধাৰাবাহিকতা সন্নিৱিষ্ট কৰাৰ আহিলা হিচাপে কাল্পনিক ৰচনাত জীৱ-জন্তুক বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বেং আৰু টোডৰ দৰে হাস্যৰসৰ উদ্দেশ্যে, কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ সহায়ত উপমা বা ৰূপক সৃষ্টিও কৰিব পাৰি। উদাহৰণস্বৰূপে, নাৰ্নিয়া আছলানত সিংহক খ্ৰীষ্টৰ বাবে এটা ৰূপক হিচাপে চাব পাৰি।ছাৰা ট্ৰিমাৰৰ হিষ্ট্ৰী অৱ দ্য ৰবিন্স (১৭৮৬)ৰ দৰে শেহতীয়া উপকথাত শিশুসকলক সমাজত কেনে আচৰণ কৰিব লাগে তাৰ লগতে সামাজিক ব্যৱস্থা কেনেকৈ বজাই ৰাখিব লাগে সেই বিষয়েও নিৰ্দেশনা দিবলৈ কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
মনোৰমা (অভিনেত্ৰী)

মনোৰমা (; (১৬ আগষ্ট ১৯২৬ – ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৮) বলীউডৰ এগৰাকী চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী আছিল যিয়ে সীতা ঔৰ গীতা (১৯৭২), এক ফুল দো মালি (১৯৬৯) আৰু দো কলিয়াঁ (১৯৬৮) আদি ছবিত কৌতুকপূৰ্ণ অত্যাচাৰী খুৰীয়েকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি সুপৰিচিত হৈছিল। ১৯৩৬ চনত লাহোৰত বেবী আইৰিছ নামেৰে শিশু শিল্পী হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৯৪১ চনত প্ৰাপ্তবয়স্ক অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁৰ অভিষেক হয়। ২০০৫ চনত ৱাটাৰত সৰ্বোত্তম চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ কৰ্মজীৱন বিস্তৃতি ৬০ বছৰতকৈও অধিক। ১৬০ খনতকৈও অধিক ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।[1] ১৯৪০ চনৰ আৰম্ভণিতে নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁ খলনায়িকা বা কৌতুক চৰিত্ৰত থিতাপি লয়। কিশোৰ কুমাৰ আৰু কিংবদন্তি মধুবালাৰ সৈতে অভিনয় কৰা হাফ টিকটৰ দৰে ছুপাৰহিট ছবিত তেওঁ কৌতুক অভিনয় কৰিছিল। দছ লাখ, ঝনক ঝনক পায়েল বাজে, মুঝে জিনে দো, মেহবুব কি মেহেন্দী, কাৰাভান, বম্বে টু গোৱা আৰু লাৱাৰীছ আদি ছবিত তেওঁ স্মৰণীয় অভিনয় কৰে।

জীৱনী

১৯৪১ চনৰ পৰা মনোৰমা নামেৰে তেওঁ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল এৰিন আইজাক ডেনিয়েলছ। তেওঁ আছিল আইৰিছ মাতৃ আৰু ভাৰতীয় খ্ৰীষ্টিয়ান পিতৃৰ অৰ্দ্ধ আইৰিচ সন্তান। দেউতাক এখন অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আছিল। মাক আছিল এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গায়িকা আৰু নৃত্যশিল্পী। মাকে ১৯৪০-ৰ দশকত লাহোৰত ৰেড ক্ৰছৰ বাবে মঞ্চ প্ৰদৰ্শনী কৰিছিল। ন বছৰ বয়সত লাহোৰত এখন স্কুলৰ কনচাৰ্টত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ৰূপ কে. শোৰীয়ে তেওঁক দেখা পাইছিল। খাজাঞ্চি (১৯৪১) ছবিত শিশু শিল্পী হিচাপে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। শোৰীয়ে পৰ্দাত তেওঁৰ নাম মনোৰামা দিছিল। সোনকালেই তেওঁ এগৰাকী সফল আৰু লাহোৰৰ আটাইতকৈ উচ্চ পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰী ৰূপে নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয়। অভিনেতা চন্দ্ৰমোহনে তেওঁক প্ৰযোজকসকলৰ সৈতে চিনাকী কৰাই দিছিল। যদিও তেওঁ ছুপাৰহিট পাঞ্জাবী ছবি লাচ্চিত নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, তথাপিও ঘৰ কি ইজ্জত (১৯৪৮) ছবিখনত তেওঁ দিলীপ কুমাৰৰ ভগ্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। অভিনেতা ৰাজন হাক্সাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁক চৰিত্ৰাভিনয়ৰ বাবে বাচনি কৰিব লোৱা হয়। তেওঁ খলনায়িকা আৰু কৌতুক চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰিবলৈ লয়। বিয়াৰ বছৰচেৰেক পিছত তেওঁৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। তেওঁৰ শেষ হিন্দী চিনেমা আছিল আকবৰ খানৰ হাদছা (১৯৮৩)।

পিছলৈ তেওঁ টিভি ধাৰাবাহিকলৈ গমন কৰে আৰু পাঁচ বছৰৰ বাবে দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হয়, য’ত শ্বাহৰুখ খানেও অভিনয় কৰা ধাৰাবাহিকত দস্তকত কাম কৰে। তেওঁ মহেশ ভাটৰ জুনুন (১৯৯২) ছবিখনৰ বাবেও শ্বুটিং কৰিছিল যদিও সম্পাদনাৰ টেবুলত তেওঁৰ চৰিত্ৰটো আঁতৰাই পেলোৱা হয়। ২০০১ চনৰ আশে-পাশে বালাজী টেলিফিল্মছৰ কস্তি আৰু কুণ্ডলী নামৰ দুখন ধাৰাবাহিকখনৰ বাবে কাম কৰে। কুটুম্ব ধাৰাবাহিকখনত তেওঁক হিতেন তেজৱানীৰ আইতাকৰ চৰিত্ৰত দেখা যায়।

ব্যক্তিগত জীৱন

অভিনেতা ৰাজন হাক্সাৰৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ পিছত দম্পতীহাল বম্বেলৈ স্থানান্তৰিত হয়। বম্বেত ৰাজন প্ৰযোজক হয়। আনহাতে মনোৰমাই নিজৰ অভিনয় কেৰিয়াৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

২০০৭ চনত মনোৰমা ষ্ট্ৰোকত আক্ৰান্ত হয় যদিও তেওঁ ৰোগৰ পৰা সুস্থ হৈ উঠে। কিন্তু তেওঁ কথা কোৱা আৰু অন্যান্য জটিলতাত ভুগিছিল। ২০০৮ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত মুম্বাইৰ চাৰকোপত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ ন্যা ৰীতা হাক্সাৰক এৰি থৈ যায়। সঞ্জীৱ কুমাৰৰ বিপৰীতে নায়িকা হিচাপে ৰীতাই সুৰজ ঔৰ চন্দা কৰিছিল। পিছত অভিযন্তা এজনক বিয়া কৰাই উপসাগৰীয় দেশত বাস কৰিবলৈ লয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ৰাম মন্দিৰ প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা

ৰাম মন্দিৰ প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা হৈছে ২০২৪ চনৰ ২২ জানুৱাৰীত অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা ভাৰতত স্থিত অযোধ্যা চহৰৰ শ্ৰী ৰাম জন্মভূমি তীৰ্থক্ষেত্ৰৰ ৰাম মন্দিৰৰ অভিষেক অনুষ্ঠান। শ্ৰী ৰাম জন্মভূমি তীৰ্থ ক্ষেত্ৰৰ উদ্যোগত কৰা হৈছে এই অনুষ্ঠান॥
উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰ আৰু নগৰ প্ৰশাসনৰ সৈতে এই ট্ৰাষ্টে ভক্তৰ বৃহৎ ভিৰ আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰা আমন্ত্ৰিত অতিথিৰ আগমনৰ বাবে ব্যাপক প্ৰস্তুতি চলাইছিল। উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে ৰাজ্যখনত ৰাজহুৱা বন্ধৰ ঘোষণা কৰে আৰু মন্দিৰ চৌহদ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে কঠোৰ নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা প্ৰয়োগ কৰে। ভিআইপি আন্দোলনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সম্পূৰ্ণ অযোধ্যা চহৰৰ নিৰাপত্তা অধিক শক্তিশালী কৰা হৈছিল। ভাৰত চৰকাৰে একাংশ ৰাজ্য চৰকাৰৰ লগতে ইয়াৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে এই অনুষ্ঠান উপলক্ষে আধা দিনৰ ছুটী ঘোষণা কৰে।
ভাৰত চৰকাৰে নিজৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে এই অনুষ্ঠানৰ বাবে আধা দিনৰ ছুটী ঘোষণা কৰিছিল। উত্তৰ প্ৰদেশ, হাৰিয়ানা, ছত্তীশগড়, গোৱা, মহাৰাষ্ট্ৰ, অসম, ত্ৰিপুৰা, মধ্যপ্ৰদেশ, ৰাজস্থান, দিল্লী, গুজৰাটৰ দৰে কেইবাখনো ৰাজ্যই যোৱা ২২ জানুৱাৰীত ৰাম মন্দিৰৰ প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰাজহুৱা বন্ধ ঘোষণা কৰিছিল।

সবিশেষ

ভগৱান ৰাম লল্লাৰ মূৰ্তি

প্ৰস্তুত কৰা তিনিটা মূৰ্তিৰ ভিতৰত কৰ্ণাটকৰ বিখ্যাত ভাস্কৰ্য শিল্পী অৰুণ যোগীৰাজে প্ৰস্তুত কৰা মূৰ্তিটোক স্থাপন কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ২০২৪ চনৰ ২২ জানুৱাৰীৰ নিশা ১২:১৫ৰ পৰা ১২:৪৫ বজাৰ ভিতৰত ৰাম মন্দিৰ, অযোধ্যাৰ অভিষেক অনুষ্ঠান হয়। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীক অনুষ্ঠানটোৰ ৰীতি-নীতিৰ মুখ্য প্ৰদৰ্শক হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ১১ দিনৰ বাবে কঠোৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে য'ত তেওঁ কেৱল নাৰিকল পানী খাই আৰু মজিয়াত শোৱে। তাৰ পিছত তেওঁ অনুষ্ঠানস্থলীত ৭,০০০তকৈও অধিক লোকৰ সমাৱেশক সম্বোধন কৰে। এই অনুষ্ঠানত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অতিথি আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। আমন্ত্ৰণকাৰীসকলৰ ভিতৰত আছে বিখ্যাত অভিনেতা, ৰাজনীতিবিদ, আমোলা, ব্যৱসায়ী, আধ্যাত্মিক নেতা,আৰু খেলুৱৈ। এই দিনটোত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীএ প্ৰতিজন ভাৰতীয়ক এই উপলক্ষে চাকি জ্বলাই দীপাৱলী উদযাপন কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।
পুৱা ৭ বজাৰ পৰা ১১:৩০ বজালৈ ভক্তসকলে মন্দিৰ দৰ্শন লাভ কৰে। মন্দিৰটোৱে আকৌ এবাৰ দুপৰীয়া ২ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৭ বজালৈ দৰ্শনৰ বাবে দুৱাৰ মুকলি কৰা হয়।
এই অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰামায়ণ নামৰ মহাকাব্যিক টিভি ছিৰিজৰ অন্যতম চৰ্চিত অভিনেতা অৰুণ গোভিল, দিপিকা চিকলিয়া আৰু সুনীল লাহেৰীক বিভিন্ন অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণৰ বাবে পূৰ্ব আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ
মুজি মেই

মুজি মেই (ইংৰাজী: Muzi Mei; জন্ম: ১৯৭৮) চীনৰ গুৱাংঝৌৰ এগৰাকী সাংবাদিক আৰু ব্লগাৰ, যিগৰাকী ২০০৩ চনৰ শেষৰফালে এগৰাকী ইণ্টাৰনেট চেলিব্ৰিটি হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁৰ ব্লগত বিভিন্ন পুৰুষৰ সৈতে থকা যৌন সম্পৰ্কৰ স্পষ্ট বৰ্ণনা আছিল, যিটো সেই সময়ৰ চীনৰ বাবে প্ৰথম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

জীৱন

তেওঁৰ আচল নাম হৈছে লি লি। "মুজি" (木子) শব্দটো উলম্বভাৱে সজালে "লি" (李) আখৰটো পোৱা যায়। আনহাতে "মেই" (美) আৰু "লি" (麗) দুয়োটা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "ধুনীয়া।" তেওঁ গুৱাংঝৌৰ ছান ইয়াত-ছেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰ্শন বিভাগত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ২০০১ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

তেওঁ পূৰ্বে এগৰাকী সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল।

পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ পডকাষ্টিঙৰ দিশলৈ ধাৱমান হয়। ছিডনী মৰ্নিং হেৰাল্ডৰ মতে, তেওঁৰ পডকাষ্টসমূহে দিনে প্ৰায় ১০,০০০ দৰ্শক লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
আলাদিন টাৱাৰ

আলাদিন টাৱাৰ , যাক আলাডল টাৱাৰ বুলিও কোৱা হয় আৰু ইয়াক গুণবাদ-ই আলা আল-দিন অৰ্থাৎ আলাদিনৰ গম্বুজ বুলিও কোৱা হয়, এয়া আলাদিনৰ সমাধিস্থল। ইৰাণৰ তেহৰাণ প্ৰদেশৰ বাৰামিনৰ মাজ-মজিয়াত অৱস্থিত। ১৯৩২ চনত ইলখানিদ যুগত এই টাৱাৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হৈছিল।

১৯৩২ চনৰ ৬ জানুৱাৰীত ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা এই সমাধিস্থলটো ইৰাণৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য, হস্তশিল্প আৰু পৰ্যটন সংস্থাৰদ্বাৰা পৰিচালিত হয়।

ইতিহাস

'আলা আদ-দিন'ৰ সমাধিক্ষেত্ৰ ইলখানিদ যুগত, ১২৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। তেহৰাণৰপৰা ৪২ কিলোমিটাৰ (২৬ মাইল) দক্ষিণে অৱস্থিত এখন সৰু চহৰ বাৰামিনৰ উত্তৰত অৱস্থিত। চেলজুক বা চেলুক শৈলীৰ স্থাপত্যই ইৰাণৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ স্থাপত্যৰ এক সুপ্ৰতিষ্ঠিত পৰম্পৰা অব্যাহত ৰাখিছে; এই পৰম্পৰাৰ আদিম উদাহৰণ হৈছে ১০০৬ খ্ৰীষ্টাব্দত সম্পূৰ্ণ হোৱা চেলজুক স্মৃতিসৌধ গুণবাদ-ই কাবুছ। এই বিশেষ ধৰণৰ সমাধিস্থলটো প্ৰথমে এটা উচ্চ গম্বুজ আকৃতিৰ গঠন আছিল যাৰ ওপৰত শংকুৰ দৰে চাল আছিল; ইয়াৰ ওপৰলৈ ঠেক উচ্চতাই স্মৃতিসৌধৰ পৃষ্ঠপোষক (যিজন প্ৰায়ে এজন সৰু বংশৰ শাসক, আমিৰ বা কেপ্তেইন আছিল)ৰ সমাধিস্থল চিহ্নিত কৰিছিল। ইৰাণৰ সমাধি স্থাপত্যৰ আন এটা প্ৰধান ধাৰা হ’ল গম্বুজযুক্ত বৰ্গক্ষেত্ৰৰ সমাধি; ইয়াৰ বিপৰীতে 'সমাধি-স্তম্ভ' বা টাৱাৰ-শৈলীৰ স্থাপত্যই পৱিত্ৰ স্থানৰ ভিতৰৰ অংশতকৈ বাহ্যিক ৰূপত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

স্থাপত্য

সমাধিস্থলৰ ভিতৰত এটা নলাকাৰ ত্ৰিকোণীয় মিনাৰ আৰু বাহিৰত ৩২টা সোঁকোণীয়া ত্ৰিকোণীয় কাষৰ খুঁটা বা স্তম্ভ থাকে। হাজাৰবাফ (সজ্জাগত ইটাৰ কাম, আক্ষৰিক অৰ্থত "হাজাৰ বোৱা") সজ্জাত উচ্চমানৰ জ্বলি যোৱা ইটাৰে নিৰ্মিত এই কাষৰ খুঁটাবোৰে ভিত্তিৰপৰা ওপৰলৈ উঠি এটা কৰ্নিচ লগ পায়, যিয়ে কৰ্বেলযুক্ত গ্ৰ'ইন আৰ্চৰ সৈতে শংকুৰ দৰে চাল এখনক সমৰ্থন কৰে। কাষৰ খুঁটাবোৰৰ ওপৰৰ প্ৰান্ত আৰু ইয়াৰ ওপৰৰ সৰু সৰু গ্ৰ’ইন খিলানবোৰৰ মাজত কাষৰ খুঁটাবোৰৰ জিগজেগ আকৃতিৰ সমান্তৰালভাৱে এটা শাৰী শিলালিপি চলি আছে। কৰ্নিচটো পাতল নীলা অসমান আৰু মসৃণ টেৰাকোটাৰ পৰ্যায়ক্ৰমে মিহি টাইলছেৰে সজাই তোলা হৈছে। বেছিভাগ সমাধি মিনাৰৰ দৰেই আলা আদ-দিনৰ সমাধিস্থলত বৃত্তাকাৰ অভ্যন্তৰীণ ডিজাইনৰ ওপৰত দুটা স্তৰৰ গম্বুজ আছে, বাহিৰৰপৰা শংকুৰ দৰে আৰু ভিতৰৰপৰা ঘূৰণীয়া।

এই টাৱাৰো বাহিৰৰপৰা ২৬.৭১ মিটাৰ (৮৭.৬ ফুট) উচ্চতা আৰু ভিতৰৰপৰা ১৬.১১ মিটাৰ (৫২.৯ ফুট) উচ্চতা। এই গঠনৰ ব্যাস বাহিৰৰফালে ১২.১৪ মিটাৰ (৩৯.৮ ফুট) আৰু ভিতৰৰপৰা ৮ মিটাৰ (২৬ ফুট)।

শেহতীয়াকৈ সমাধিস্থলটোৰ সংস্কাৰৰ ফলত ইয়াৰ অভ্যন্তৰীণ ইটো তৈয়াৰী দেৱাল আৰু মজিয়াখন সংৰক্ষিত হৈ আছে; নিম্নবৰ্তী প্ৰান্তভাগ, মূল চাল আৰু উত্তৰ আৰু দক্ষিণ-পশ্চিম প্ৰৱেশদ্বাৰসমূহো পুনৰ নিৰ্মাণ আৰু সংস্কাৰ কৰা হৈছে। উত্তৰ দিশৰ মূল প্ৰৱেশদ্বাৰটো হৈছে এটা জোঙা খোলাযুক্ত নিচৰ ভিতৰত স্থাপন কৰা আছে অৰ্ধবৃত্তাকাৰ খিলানযুক্ত তোৰণ।

তথ্যৰ উৎস

অধিক পঢ়ক

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন
শ্ৰেণী:ইৰান
চম্পাৱতী (সাধু)

চম্পাৱতী অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত এক সাধুকথা। ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সংকলিত কৰা লোকসাধুৰ সংকলন বুঢ়ী আইৰ সাধুত এই সাধুটো সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই সাধুটোত চম্পাৱতী নামৰ এগৰাকী ছোৱালীৰ বিবাহ এটা অজগৰৰ সৈতে সম্পন্ন হয়। পিছত চম্পাৱতীয়ে অজগৰৰ মাতৃৰ প্ৰৰোচনাত অজগৰৰ মোটটো জুইত পুৰি প্ৰকৃত ৰূপত গিৰিয়েকক লাভ কৰে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

চহকী লোক এজনৰ জীয়ৰী চম্পাৱতী। চহকী লোকজনৰ লাগী আৰু এলাগী দুগৰাকী পত্নী আছিল। দুয়োগৰাকীৰে একোজনীকৈ জীয়ৰি আছিল। এলাগী তিৰোতাগৰাকীৰ জীয়েক আছিল চম্পাৱতী। চম্পাৱতী আৰু তাইৰ মাকক দেউতাক আৰু মাহীমাকে অৱহেলা আৰু লঘু-লাঞ্ছনা কৰিছিল। এদিন বাপেকে চম্পাৱতীক পকা ধান ৰখিবলৈ হুকুম দিয়াত ধান ৰখিবলৈ গৈ টঙিৰ ওপৰত উঠি বটা চৰাই খেদিবলৈ গীত জুৰোঁতে কোনোবাই হাবিৰ মাজৰ পৰা চম্পাৱতীক বিয়া কৰাই ঘৰলৈ নিব বুলি প্ৰত্যুত্তৰ দিলে। পিছদিনাও এই ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি ঘটাত চম্পাৱতীৰ দেউতাকে গাঁ‌ৱৰ মানুহ লৈ হাবিলৈ গ'ল আৰু যি চম্পাৱতীক প্ৰত্যুত্তৰ দিছে তেওঁ‌ দেখা দিলে নিজৰ জীক তেওঁ‌লৈ বিয়া দিব বুলি কথা দিলে। তেতিয়া হাবিৰ পৰা এডাল অজগৰ ওলাই আহিল। মাকৰ অনিচ্ছা সত্ত্বেও দেউতাকৰ প্ৰতিজ্ঞা অনুসৰি চম্পাৱতীক ৰীতি-নীতিৰে অজগৰৰ সৈতে বিয়া দিয়া হ'ল। দৰা-কইনাক একেলগে থাকিবলৈ দিয়াৰ পিছদিনা দেখা গ'ল যে অজগৰ নাই আৰু চম্পাৱতীৰ দেহত সোণৰ অলঙ্কাৰেৰে উপচি আছে। এই দেখি লাগী পত্নীৰ ঈৰ্ষা উপজিল। তেওঁ‌ নিজৰ জীয়েককো হাবিৰ পৰা অজগৰ এটা ধৰাই আনি ধন-সোণৰ আশাত চম্পাৱতীৰ দৰে বিয়া দিলে। কিন্তু এই অজগৰে ন-কইনাক উদৰস্থ কৰিলে।

জীয়েকৰ মৃত্যুত শোকত ম্ৰিয়মাণ হোৱা লাগী পত্নী আৰু দেউতাকে এদিন এলাগী আৰু চম্পাৱতীক কাটিবলৈ যাওঁ‌তে চম্পাৱতীৰ অজগৰৰৰূপী গিৰিয়েক আহি দুয়োকে গিলি থয়। ইয়াৰ পিছত মাক-জীয়েক দুয়োকে অৰণ্যৰ মাজৰ পকী ঘৰ এটালৈ লৈ যায়। মাকৰ মৃত্যুৰ পিছত অজগৰৰ ৰাক্ষসী মাতৃয়ে মগনীয়াৰ ভেশেৰে আহি চম্পাৱতীক গিৰিয়েকৰ আচল দেৱৰূপ উন্মোচন কৰিবলৈ মন্ত্ৰণা দিয়ে। সেইমতে কাম কৰাৰ পিছত চম্পাৱতীৰ সৈতে গিৰিয়েকৰ বিচ্ছেদ হয়। শেষত ছবছৰৰ পিছত দুয়োৰে পুনৰ্মিলন ঘটে। অজগৰৰ ৰাক্ষসী মাতৃয়ে চম্পাৱতীক হত্যা কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাওঁ‌তে অজগৰৰূপী দেৱতাই তেওঁ‌ক বধ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত দুয়ো সুখেৰে বসবাস কৰিবলৈ লয়।

চলচ্চিত্ৰ ৰূপ

২০১৬ চনত মুক্তিলাভ কৰা ভাস্কৰ হাজৰিকা পৰিচালিত অসমীয়া ভাষাৰ হ'ৰৰ ফেণ্টাছী চলচ্চিত্ৰ কথানদীত চম্পাৱতীৰ সাধুৰ একাংশ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছিল। ছবিখনত তেজীমলা, ঔ-কুঁ‌ৱৰী আৰু তাৱৈৰ সাধুকো সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছিল।

আৰু চাওক

সৰ্প ৰাজকুমাৰ (পঞ্জাবী সাধুকথা)
সৰ্প ৰাজকুমাৰ (হাংগেৰিয়ান লোককথা)
সৰ্প ৰাজকুমাৰৰ টোপনি যোৱা মূৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:বুঢ়ী আইৰ সাধু
তক্ষশিলা

তক্ষশীলা পাকিস্তানৰ পাঞ্জাব প্ৰদেশৰ ৰাৱালপিণ্ডি জিলাত অৱস্থিত এখন চহৰ। তক্ষশীলা এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰত্নতাত্বিক স্থান। পাকিস্তানৰ ৰাজধানী ইছলামাবাদ আৰু পাঞ্জাবৰ ৰাৱলপিণ্ডি অঞ্চলৰ পৰা প্ৰায় ৩২ কিলোমিটাৰ  (২০ মাইল) উত্তৰ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত। এই ঠাই গ্ৰাণ্ড ট্ৰাঙ্ক ৰ'ডৰ নিকটবৰ্তী। তক্ষশীলা সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৫৪৯ মিটাৰ (১৮০১ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত। ভাৰত বিভাজন হৈ পাকিস্তান সৃষ্টিৰ আগত এই অঞ্চল ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

ইতিহাস

তক্ষশীলা বিশ্বৰ প্ৰথম বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ই খ্ৰীঃপূঃ ৭ম শতিকাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। গান্ধাৰ জনপদৰ ৰাজধানী আছিল তক্ষশীলা। বাল্মিকীৰ ৰামায়নৰ মতে ৰামৰ ভায়েক ভৰতৰ পুত্ৰ তক্ষই এই বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। অৱশ্যে চহৰখনৰ আধুনিক নামটো টলেমীৰ জিয়'গ্ৰাফীত (গ্ৰীক) উল্লেখ থকা প্ৰাচীন চহৰখনৰ প্ৰাচীন নামৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই বিশ্ববিদ্যালয়ত ষাঠীটাতকৈ অধিক বিষয় দুই হাজাৰতকৈ অধিক আচাৰ্য উপাচাৰ্য আছিল। এই বিশ্ববিদ্যালয়ত একেলগে প্ৰায় দহ হাজাৰ পাচঁশ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী পঢ়িব পাৰিছিল। এই বিশ্ববিদ্যালয়ত ১২বছৰ বা এক যুগ সময় অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত দীক্ষা লাভ কৰিব পাৰিছিল। তক্ষশীলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিষয় সমূহ আছিল আয়ুৰ্বেদ বিজ্ঞান, জ্যোতিষ বিজ্ঞান, সমুদ্ৰ শাস্ত্ৰ, সমৰকলা, শস্ত্ৰসঞ্চালন,দৰ্শন, অৰ্থনীতি,ৰাষ্ট্ৰনীতি সৰ্পবিদ্যা, তন্ত্ৰবিদ্যা, মন্ত্ৰবিদ্যা,মনোবিজ্ঞান, ললিতকলা, চিত্ৰকলা আদি। আচাৰ্যসকলৰ নিজৰ নিজৰ আশ্ৰম আছিল। ছাত্ৰসকলে নিজৰ ৰুচি অনুযায়ী বিষয় নিৰ্বাচন কৰি গুৰুৰ আশ্ৰমলৈ গৈছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ
প্ৰসৱ

প্ৰসৱ সন্তান জন্ম দিয়াৰ এক প্ৰক্ৰিয়া৷ ই মানুহ আৰু অন্য জীৱ-জন্তুৰ ক্ষেত্ৰতো হয়৷ মাতৃগৰ্ভত ভ্ৰূণে স্থিতি লোৱাৰ লগে লগে গৰ্ভতে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত ভ্ৰূণটো এটা শিশুলৈ পৰিপূৰ্ণতা পোৱাৰ পিছত সন্তান জন্ম হয়৷ ইয়াই প্ৰসৱ কাৰ্য৷ পৰিণত বয়স পোৱাৰ আগতে অপ্ৰাকৃতিক কাৰণত সন্তান জন্ম হ’লে শিশু মৃত্যুমুখত পৰিব পাৰে৷ সেয়ে, মানুহৰ ক্ষেত্ৰত সাৱধানতা লোৱাৰ উদ্দেশ্যে বিভিন্ন প্ৰযুক্তিৰ দ্বাৰা গৰ্ভস্থ সন্তানটি সুস্থভাৱে প্ৰসৱ হ’বনে নহয় সেয়া নিশ্চিত কৰা হয়৷ প্ৰসৱৰ পিছত মাতৃৰ শৰীৰ সুস্থ থকা প্ৰয়োজন, অন্যথা ভৱিষ্যতে আন বহুতো সমস্যাৰ আশংকা বৃদ্ধি হয়। গৰ্ভধাৰণৰ পৰা সন্তানৰ জন্মলৈকে আৰু তাৰ পিছত প্ৰসৱোত্তৰ সময়ত, মহিলাৰ শৰীৰত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মানসিক আৰু শাৰিৰীক পৰিৱৰ্তন হয়, যি তেওঁলোকৰ সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়।

উদ্ধৃতি

সন্তান জন্মৰ পিছৰ সময়খিনি যিকোনো মহিলাৰ বাবে অতি জটিল। প্ৰসৱোত্তৰ সময়ত, মহিলা এগৰাকীৰ শৰীৰত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শাৰিৰীক আৰু আৱেগিক পৰিৱৰ্তন হয়, যি তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰত্যক্ষ আৰু কেতিয়াবা পৰোক্ষভাৱে প্ৰভাৱ পেলায়। (ড° বিজয়লক্ষ্মী, স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ)
বেদনামুক্ত প্ৰসৱ ব্যৱস্থাক জনপ্ৰিয় আৰু সুলভ কৰিবলৈ হ’লে চিকিৎসকসকলে আগভাগ ল’ব লাগিব লগতে ই এটা felt need বা ৰাইজে অনুভৱ কৰা অভাৱ বুলি তেওঁলোকে গম পাব লাগিব৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সন্তান জন্ম
শ্ৰেণী:প্ৰজনন