ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভিল ভাষাসমূহ

ভিল ভাষাসমূহ হৈছে ভিল লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰা ভাষা/উপভাষাসমূহৰ এটা গোট, যাক সাধাৰণতে ইণ্ডো-আৰ্য ভাষাসমূহৰ অন্তৰ্গত গুজৰাটী আৰু ৰাজস্থানী ভাষাৰ উপভাষা হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হয়। ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসাৰে, পশ্চিম আৰু মধ্য ভাৰতত প্ৰায় ১.০৪ কোটি ভিল লোকে এই ভাষাসমূহ ব্যৱহাৰ কৰে। এই ভাষাসমূহ ৰাজস্থানৰ দক্ষিণ আৰাৱলী পৰ্বতমালা আৰু মধ্য প্ৰদেশৰ পশ্চিম সাতপুৰা পৰ্বতমালা, উত্তৰ-পশ্চিম মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু দক্ষিণ গুজৰাট অঞ্চলত মুখ্য ভাষা হিচাপে ব্যৱহৃত।

ভাৰত চৰকাৰৰ সংখ্যালঘু বিষয়ক মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত ভাষাগত সংখ্যালঘু আয়ুক্তৰ ৫২তম প্ৰতিবেদন অনুসাৰে, দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী জিলাত ভিলী হৈছে আটাইতকৈ অধিক ব্যৱহৃত ভাষা, যি জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ৪০.৪২%। গুজৰাট (৪.৭৫%), মধ্য প্ৰদেশ (৪.৯৩%) আৰু ৰাজস্থান (৪.৬০%) ৰাজ্যতো ভিলী ভাষাভাষীৰ সংখ্যা উল্লেখযোগ্য।

সম্পৰ্ক

ভিল ভাষাসমূহে গুজৰাটী ভাষা আৰু ৰাজস্থানী–মাৰোৱাৰী ভাষাসমূহৰ মাজত এটা সংযোগসূত্ৰ গঠন কৰে।

ভৌগোলিকভাৱে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিলে ভিল ভাষাসমূহ তলত দিয়া ধৰণে বিভক্ত—

উত্তৰ ভিল
বাউৰিয়া
ৱাগড়ী (সম্ভৱতঃ মধ্য শাখাৰ; আদিৱাসী, পাটেলীয়া আদি ভিল উপভাষাৰ সৈতে যথেষ্ট বুজাবুজি সম্ভৱ)
ভিলোৰী (নইৰী, ডুংগ্ৰা)
মাগৰী (মাগ্ৰা কি বোলী; Ethnologueত ভিলীৰ অন্তৰ্গত)

মধ্য ভিল
ভিলী (প্ৰকৃত) (পাটেলীয়া), ভিলোডী, আদিৱাসা আৰু ৰাজপুত গাৰাছিয়া
ভিলালী (ৰাঠাৱী)
চোদ্ৰী
ধোধীয়া–কুকনা
ধাঙ্কী
ডুবলী

পূৰ্ব ভিল (বাৰেলী)
পাল্যা বাৰেলী
পৌৰী বাৰেলী
ৰাঠৱী বাৰেলী
পাৰ্ধী
কলতো (নিহালী)

অন্যান্য ভিল ভাষাসমূহৰ ভিতৰত গামিত (গামটি) আৰু মাওচী উল্লেখযোগ্য। বাসাভী ভিল জনগোষ্ঠীয় লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে যদিও ই গুজৰাটীৰ অধিক ওচৰ। তেনেদৰে মালৱী আৰু নিমাড়ী ভাষা ৰাজস্থানীৰ অধিক ওচৰ বুলি ধৰা হয়। শেহতীয়া বৰ্ণিত বাগ্ৰী বোলি ভাষাটোকো ভিল ভাষা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
হুৰাকান

হুৰাকান (/ˈhʊrəkən, ˈhʊrəkɑːn/; স্পেনিছ: হুৰাকান; মায়া ভাষা: হুনৰাকান, "এটা ভৰিৰ"), প্ৰায়ে U Kʼux Kaj, "আকাশৰ হৃদয়" বুলি কোৱা হয়, হৈছে বতাহ, ধুমুহা, জুইৰ Kʼicheʼ মায়া দেৱতা আৰু মানৱতা সৃষ্টিৰ তিনিওটা প্ৰচেষ্টাতে অংশগ্ৰহণ কৰা সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। দ্বিতীয় প্ৰজন্মৰ মানুহে দেৱতাক ক্ৰোধিত কৰাৰ পিছত তেওঁ মহাপ্লাৱনৰ সৃষ্টি কৰিছিল। বানপানীৰ ওপৰৰ বতাহৰ কুঁৱলীত তেওঁ বাস কৰিছিল আৰু সাগৰৰ পৰা ভূমি ওপৰলৈ অহালৈকে বাৰে বাৰে "পৃথিৱী"ক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল।

'এক-পদ' বুলি বুজা তেওঁৰ নামটোৱে উত্তৰ ধ্ৰুপদী আৰু ধ্ৰুপদী মায়া আইকন'গ্ৰাফীৰ দেৱতা গড Kৰ কথা বুজায়, যিজন এজন মানুহৰ ভৰি আৰু এখন ভৰি সাপৰ আকৃতিৰ বিজুলীৰ দেৱতা। ঈশ্বৰ কেক সাধাৰণতে বলন ট্জাকাব বা কাৱিইল বুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁ শক্তি, সৃষ্টি আৰু বিজুলীৰ সৈতে জড়িত দেৱতা আছিল। এই নামটো শেষত হুৰাকান, কেৰিব শব্দ আৰু হাৰিকেন আৰু অৰ্কেন (ইউৰোপীয় বতাহৰ ধুমুহা) শব্দৰ উৎসৰ পৰা উদ্ভৱ হ'ব পাৰে।

আনুষংগিক দেৱতাসকল হ'ল কেইচে পৌৰাণিক কাহিনীত টোহিল, ইউকাটেক পৌৰাণিক কাহিনীত বলন ট্জাকাব, জাপোটেক পৌৰাণিক কাহিনীত কোচিজো আৰু এজটেক পৌৰাণিক কাহিনীত টেজকাটলিপোকা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মায়া সভ্যতা
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াৰ ২৫ বছৰীয়া জন্মদিন উপলক্ষে সৃষ্টি কৰা পৃষ্ঠা
দক্ষিণ ৰায়

দক্ষিণ ৰায় হৈছে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ সুন্দৰবন অঞ্চলত জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে পূজিত এগৰাকী লোকদেৱতা। তেওঁক পশু আৰু দানৱৰ নিয়ন্ত্ৰক বা বাঘৰ ৰাজা বুলি গণ্য কৰা হয়। সুন্দৰবনৰ অধিবাসীসকলে দক্ষিণ ৰায়ক সুন্দৰবনৰ ভাটি অঞ্চলৰ অধিপতি হিচাপে পূজা কৰে। আন এগৰাকী লোকদেৱী বনবিবি আৰু পীৰ বড়খাঁ গাজীৰ সৈতে দক্ষিণৰায়ৰ সংঘৰ্ষৰ কথা সুন্দৰবনৰ লোককাহিনী, সংস্কৃতি, আৰু পালাগানত পোৱা যায়।

লোক-সংস্কৃতিত

স্থানীয় কিংবদন্তী অনুসৰি, দক্ষিণ ৰায়ৰ ৰাজত্বৰ সীমা দক্ষিণত কাকদ্বীপ, উত্তৰত ভাগীৰথী নদী, পশ্চিমত ঘাটাল আৰু পূবত বাকলা জিলা। প্ৰত্যেক অমাৱস্যাত দক্ষিণৰায় মন্দিৰত পশুবলি দিয়া হয়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি দক্ষিণ ৰায়ে গীত-বাদ্য পছন্দ কৰে, গতিকে স্থানীয় লোকসকলে ৰাতি তেওঁৰ মন্দিৰত নাচ-গানৰ আয়োজন কৰে। দক্ষিণ ৰায়ৰ বাৰ্ষিক পূজাৰ সময়ত গায়েসকলে পালাক্ৰমে কবি কৃষ্ণৰাম দাস ৰচিত ৰায়মঙ্গল পৰিৱেশন কৰে, আৰু হিন্দু-মুছলমান নিৰ্বিশেষে বাউল্যা, মউল্যা, মলঙ্গি আদি শ্ৰমজীৱী মানুহে ভক্তিৰে এই গীত শ্ৰৱণ কৰে।
সুন্দৰবনৰ অধিবাসীসকলে ম্যানগ্ৰোভ হাবিত মাছধৰা, কাঠ বা মৌ আহৰণৰ কামত যাবলৈ আগতে দক্ষিণ ৰায়ৰ মন্দিৰত পূজা দিয়ে। কিছুমান লোকে বাঘৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মূৰৰ পিছফালে দক্ষিণ ৰায়ৰ মুখা পৰিধান কৰি হাবিত প্ৰবেশ কৰে। ৰাজশেখৰ বসু (পৰশুৰাম)-ৰ কিছুমান বিখ্যাত চুটিগল্পত আৰু সুনীল গংগোপাধ্যায়ৰ কিশোৰ উপন্যাস জংঘলেৰ মধ্যে গুম্বুজ-ত দক্ষিণ ৰায়ৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
সুপ্ৰিয়া গণেশ

সুপ্ৰিয়া গণেশ (ইংৰাজী: Supriya Ganesh; জন্ম: ১৬ ডিচেম্বৰ, ১৯৯৭) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। তেওঁ এইচবিঅ’ মেক্সৰ মেডিকেল ড্ৰামা টেলিভিছন শৃংখলা দ্য পিট (২০২৫–বৰ্তমান)-ত ডা° সমীৰা মোহনৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

গণেশৰ জন্ম আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ প্ৰৱাসী পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁ পাথৱেজ স্কুল নয়দাত অধ্যয়ন কৰিছিল, য’ত তেওঁ ২০১৫ চনত নিজৰ স্নাতক বৰ্ষৰ শ্ৰেষ্ঠ শিক্ষাৰ্থী (ভেলিডিক্টৰিয়ান) আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ কলম্বিয়া ইউনিভাৰ্চিটিত অধ্যয়ন কৰিবলৈ পুনৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু তাৰপৰা নিউৰ’চাইনচ বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। লগতে তেওঁ লিংগ অধ্যয়ন (জেণ্ডাৰ ষ্টাডিজ) বিষয়টো গৌণ বিষয় হিচাপে লৈছিল। তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল মেডিকেল স্কুলত অধ্যয়ন কৰা।

কেৰিয়াৰ

গণেশে কলম্বিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ ছাত্ৰী হৈ থকা অৱস্থাতে অভিনয়ৰ চৰিত্ৰৰ বাবে অডিচন দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ২০১৮ চনত চিবিএছৰ ধাৰাবাহিক ব্লু ব্লাডছৰ জৰিয়তে পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু ২০২২ চনত স্ক্ৰীন এক্টৰ্ছ গিল্ড (এছএজি) কাৰ্ড লাভ কৰে। দ্য পিটত অভিনয়ৰ সুযোগ পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত (মেডিকেল স্কুল) অধ্যয়ন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল; অৱশ্যে ধাৰাবাহিকখনৰ প্ৰথম ছিজনৰ সম্প্ৰচাৰৰ সময়ছোৱাতো তেওঁ এজন এমচিএটি (MCAT) শিক্ষক হিচাপে কাম কৰি গৈছিল। ২০২৫ চনৰ মে’ মাহত অ’ল্ড গ্ল’ব থিয়েটাৰত দীপক কুমাৰৰ হাউচ অৱ ইণ্ডিয়াৰ বিশ্ব প্ৰিমিয়াৰত তেওঁ বৈদেহীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০২৫ চনৰ মে' মাহত গণেশে নিজকে 'কুৱেৰ' বুলি ঘোষণা কৰে। তেওঁ 'She/they' সৰ্বনাম ব্যৱহাৰ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
গণ্ডভেৰুণ্ড

গণ্ডভেৰুণ্ড বা ভেৰুণ্ড (সংস্কৃত : भेरुण्ड) হৈছে হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যানসমূহৰ দুটা শিৰযুক্ত এক পক্ষী। ইয়াক অপৰিসীম যাদুকৰী শক্তিৰ অধিকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালৰ বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাত ইয়াক শৰভৰ সৈতে যুঁজিবলৈ বিষ্ণুৱে ধাৰণ কৰা এটা ৰূপ বুলি ধৰা হয়। শৈৱ পৰম্পৰাত শৰভ হৈছে বিষ্ণুৰ নৰসিংহ অৱতাৰক শান্ত কৰিবলৈ শিৱই ধাৰণ কৰা এটা ৰূপ।

চিত্ৰণ

সাধাৰণতে গণ্ডভেৰুণ্ডক ঠেং আৰু ঠোঁটত হাতীক খামুচি ধৰি থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। এই ৰূপৰ জৰিয়তে ভেৰুণ্ডৰ অপৰিসীম শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মাদুৰাইত পোৱা এটা মুদ্ৰাত ইয়াৰ ঠোঁটত সৰ্প ধাৰণ কৰি থকা দেখা গৈছে। দ্বিমাত্ৰিক চিত্ৰণসমূহত দুটা মূৰৰ ঈগলৰ দৰে এক ৰূপ দেখুওৱাৰ বিপৰীতে আন ছবিসমূহত ময়ূৰৰ দৰে দীঘল ঠেংৰ পাখি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। কৰ্ণাটকৰ বেলুৰৰ চেন্নাকেশৱ মন্দিৰত গণ্ডভেৰুণ্ডক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ধ্বংসৰ কাৰক হিচাপে খোদিত কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী কালত গণ্ডভেৰুণ্ডক বিষ্ণুৰ চতুৰ্থ অৱতাৰ নৰসিংহই গ্ৰহণ কৰা গৌণ ৰূপ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ উল্লেখ কেইবাখনো হিন্দু শাস্ত্ৰত পোৱা যায়।

কিংবদন্তি

নৰসিংহই অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপুক বধ কৰি ৰক্তপান কৰিলে যদিও তেওঁৰ ক্ৰোধ ক্ষান্ত নহ'ল। অৱশ্যে মূল আখ্যান অনুসৰি হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদে কাকূতি প্ৰাৰ্থনাৰে নৰসিংহৰ ক্ৰোধ শান্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু তাৰ পিছত বিষ্ণু বৈকুণ্ঠলৈ উভতি আহিছিল। কিন্তু শৈৱ পৰম্পৰাই এই কাহিনীটোৰ পৰিৱৰ্তন কৰি শিৱৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰিছিল। ইয়াৰ মতে নৰসিংহই নিজৰ ক্ৰোধত মহাবিশ্ব ধ্বংস কৰিব পাৰে বুলি ভয় কৰি দেৱতাসকলে সহায়ৰ বাবে শিৱৰ ওচৰলৈ গ’ল। সৃষ্টিক ৰক্ষা কৰিবলৈ শিৱই নিজৰ বীৰভদ্ৰ ৰূপ লৈ নৰসিংহক ক্ষান্ত হ'বলৈ অনুৰোধ কৰিলে। কিন্তু নৰসিংহই এই আহ্বানক আওকাণ কৰাত শিৱই শৰভ বা শৰভেশ্বৰৰ ৰূপ ল’লে। এই ৰৰুপ আছিল আংশিকভাৱে সিংহ আৰু আংশিকভাৱে পক্ষী। তেওঁ নৰসিংহৰ সৈতে যুঁজি তেওঁক বশ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজ নিজ লোকলৈ পুনৰ গমন কৰে। ইয়াৰ পিছত বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাই সেই আখ্যানটোৰো সম্প্ৰসাৰণৰ সৃষ্টি কৰিলে। ইয়াৰ মতে, শৰভে নৰসিংহক ধৰি আকাশলৈ কঢ়িয়াই নিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ সময়তে নৰসিংহই দুমূৰীয়া ঈগলৰ ৰূপ লয়। সেই ৰূপেই হৈছে গণ্ডভেৰুণ্ড যি আছিল শৰভতকৈও শক্তিশালী। তেওঁলোকৰ মাজত ১৮ দিনীয়া তীব্ৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। অষ্টাদশ দিনা গণ্ডভেৰুণ্ডই শৰভক পৰাস্ত কৰে আৰু ফলস্বৰূপে ক্ৰোধ ত্যাগ কৰি শান্তিৰ ভাৱ ঘূৰাই আনে। বিষ্ণুৰ প্ৰতি সন্মানৰ চিন স্বৰূপে শৰভই তেওঁৰ শৰীৰৰ ছাল আঁতৰাই গণ্ডভেৰুণ্ডক উপহাৰ দিয়ে। তাৰ পিছত বিষ্ণু আৰু শিৱ দুয়োজনেই নিজ নিজ লোকলৈ প্ৰস্থান কৰে।

ব্যৱহাৰ

গণ্ডাভেৰুণ্ড ৱোদেয়াৰ ৰজাৰ অধীনত পূৰ্বতে মহীশূৰ ৰাজ্যৰ প্ৰতীক আছিল আৰু ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ইয়াক মহীশূৰে নিজৰ প্ৰতীক হিচাপে ৰাখিছিল। এই ৰাজ্যখনক ১৯৫৬ চনত সংবৰ্দ্ধিত কৰা হয় আৰু ১৯৭৩ চনত কৰ্ণাটক নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। বৰ্তমানো গণ্ডভেৰুণ্ড কৰ্ণাটকৰ চৰকাৰী ৰাজ্যিক প্ৰতীক হৈয়েই আছে। ইয়াক কৰ্ণাটক ৰাজ্য চৰকাৰে চৰকাৰী প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ই ধ্বংসৰ শক্তিৰ বিৰুদ্ধে স্থিতিস্থাপকতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াক হিন্দু মন্দিৰত জটিলভাৱে খোদিত ভাস্কৰ্য্য হিচাপে দেখা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ অৱতাৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ কিংবদন্তি জীৱ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
ব্যটৌটাছ বেলিয়াজুছ

ব্যটৌটাছ ফিনাদাৰ "ব্যটছ" বেলিয়াজুছ (২৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯০৮ – ২০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৪) এজন নৃত্যশিল্পী, লোক-নৃত্য প্ৰশিক্ষক আৰু ক'ৰিওগ্ৰাফাৰ আছিল। তেওঁক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লোক-নৃত্যৰ পিতৃস্বৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়।

তেওঁ বিশেষকৈ লিথুৱানিয়ান নৃত্যত বিশেষজ্ঞ আছিল, কিন্তু আন বহুতো ধৰণৰ নৃত্যৰো প্ৰদৰ্শন আৰু শিক্ষা দিছিল। তেওঁ নৃত্য আৰু জনগোষ্ঠীয় বিষয়ৰ ওপৰত একাধিক কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু 'ভিল্টিছ' নামৰ এখন লোক-সংস্কৃতি বিষয়ক আলোচনীও আৰম্ভ কৰিছিল।

তেওঁ ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত লিথুৱানিয়াৰ পাকুমপ্ৰিছত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সৰু কালতে ৰাছিয়ান তথা জাৰ্মান নৃত্য শিকিছিল। যুদ্ধৰ বাবে তেওঁ সাময়িকভাৱে জন্মস্থান এৰি পলায়ন কৰিবলগীয়া হৈছিল। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ আইতাকৰ সৈতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু চিকাগোত বসতি স্থাপন কৰে। তেওঁৰ লিয়ন আছ আৰু জুলিয়াছ নামৰ দুজন কনিষ্ঠ ভাতৃ আৰু গাইট জেকেণ্টেছ নামৰ এগৰাকী ভগ্নী আছিল। চিকাগোত তেওঁ এটা এম্ব্ৰয়ডৰী কোম্পানী, এটা নোমাল কাপোৰৰ জাহাজ (fur ship) আৰু এটা মটৰ গাড়ীৰ মেইল অৰ্ডাৰ প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰিছিল।

জুল ভাৰ্নৰ "এইট্টি ডেজ এৰাউণ্ড দ্য ৱৰ্ল্ড" পঢ়াৰ পিছত তেওঁ এছিয়া আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰে আৰু স্থানীয় হিন্দু তথা আৰব লোকৰপৰা তেওঁলোকৰ নৃত্য শিকে। ১৯২৮ চনত তেওঁ লিথুৱানিয়ান বাতৰি কাকত "নাউজিয়েনোছ"ৰ বৰ্ষপূৰ্তি কনচাৰ্টত তেওঁৰ সংগী আইৰিন জুজাইটাছৰ সৈতে এছিয়ান আৰু লিথুৱানিয়ান নৃত্য পৰিৱেশন কৰিছিল। ১৯২৯ চনত তেওঁ চিকাগোত এটা নৃত্য ষ্টুডিঅ' খোলে। তেওঁ লিথুৱানিয়ান গোট আৰু গায়ক দলৰ বাবেও ক'ৰিওগ্ৰাফী কৰিছিল।

১৯৩৩ চনত ব্যটছক চিকাগোৰ বিশ্ব মেলা (World's Fair)ৰ বাবে লিথুৱানিয়ান প্ৰদৰ্শনী প্ৰস্তুত কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হয়। তেওঁ চিকাগো পাৰ্ক ডিষ্ট্ৰিক্টৰ বিনোদনমূলক কাৰ্যসূচীৰ অংশ হিচাপে লোক-নৃত্য শিকাবলৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৩৭ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইণ্টাৰনেশ্যনেল হাউচত লোক-নৃত্য শিকাবলৈ তেওঁক নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯৩৯ চনত তেওঁ "ফোক লোৰ" নামৰ এখন নিউজলেটাৰ প্ৰকাশ কৰে আৰু সাময়িকভাৱে "ফোক ডান্সাৰ্ছ নুক" নামৰ এটা নৃত্য গৃহ খোলে।

১৯৪৩ চনত ব্যটছ আলাবামাৰ ফেয়াৰহোপলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু স্কুল অৱ অৰ্গেনিক এডুকেচনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লোক-নৃত্যৰ পৰিচয় দিয়ে। লগতে তেওঁ এটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লোক-নৃত্য উৎসৱৰো আয়োজন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ যক্ষ্মা ৰোগত আক্ৰান্ত হয় আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁ নিজৰ মাত হেৰুৱাই পেলায়। ১৯৪৫ চনত তেওঁ পুনৰ চিকাগোলৈ উভতি আহে আৰু ইণ্টাৰনেশ্যনেল হাউচত শিক্ষকতাৰ কামত যোগদান কৰে।

১৯৪৯ চনত তেওঁক ষ্টকটন ফোক ডান্স কেম্পত শিকাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। তাত কেইবছৰমান শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ যক্ষ্মা ৰোগত আক্ৰান্ত হয় আৰু সুস্থ হ’বলৈ ছান ডিয়েগোিলৈ স্থানান্তৰিত হয়। ১৯৫৯ চনত তেওঁ ডেনভাৰলৈ যায় আৰু তেওঁৰ সোঁ হাঁওফাঁওত এটা টিউমাৰ-ধৰা পৰে। ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ হাঁওফাঁওৰ একাংশ কাটি পেলাবলগীয়া হয়।

১৯৮৬ চনত তেওঁ মেৰী বি জেনচেন, জৰ্জ ফ্ৰেণ্ডচেন আৰু এল ডেবেইন ইয়ংৰ সৈতে মিলি নেচনেল ফোক অৰ্গেনাইজেশ্যন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। নৃত্য শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ১৯৭২ চনত নেচনেল ডান্স এছ'চিয়েশ্যনে তেওঁক হেৰিটেজ এৱাৰ্ডেৰে সন্মানিত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:লোক নৃত্যশিল্পী
সন্ধ্যা দেৱনাথন

সন্ধ্যা দেৱনাথন , এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি কাৰ্যবাহী, যি জানুৱাৰী ২০১৮ ৰ পৰা উপ-সভাপতি আৰু ব্যৱস্থাপনা সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

শিক্ষা

দেৱনাথনে অন্ধ্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী, আৰু দিল্লীৰ এফ এম এছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্ম জীৱন

এম বি এ শেষ কৰাৰ পিছত দেৱনাথনে চিটিবেংকত কাম কৰে। ২০০৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ ষ্টেণ্ডাৰ্ড চাৰ্টাৰ্ডত কাম কৰিবলৈ ছিংগাপুৰলৈ যায়।

২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত দেৱনাথনে ই'কমাৰ্চ, ট্ৰেভেল, আৰু ফিনচাৰ্ভৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ গ্ৰুপ ডাইৰেক্টৰ হিচাপে মেটালৈ গুচি যায়। ২০১৬ চনৰ আগষ্ট মাহত দেৱনাথনে কোম্পানীটোৰ ভিতৰত নতুনকৈ সৃষ্টি কৰা দেশৰ পৰিচালন সঞ্চালকৰ ভূমিকালৈ স্থানান্তৰিত হয়। ইয়াৰ ওপৰত ২০১৮ চনত তেওঁ অতিৰিক্তভাৱে ভিয়েটনামৰ ব্যৱসায়িক মুৰব্বীৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। প্ৰায় পাঁচ বছৰীয়া কাৰ্যকালত তেওঁ কেনেথ বিচপৰ তত্বাৱধানত নেতৃত্ব দিয়ে আৰু ২০২০ চনত জুললৈ গুচি যায়।২০২০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত দেৱনাথন এছিয়া প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলৰ গেমিংৰ নতুন উপ-সভাপতি হয়।

এই ভূমিকাত থকাৰ সময়তে চিএনবিচিৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত দেৱনাথনে কয় যে মহিলা গেমিং বজাৰৰ এটা বৃহৎ অংশক উপেক্ষা কৰা হৈছে, সেয়েহে লাভ যিমান হ’ব পাৰে তাৰ এক অংশ। তেখেতে কয় যে, “এতিয়া গেমিং উদ্যোগৰ প্ৰায় আধা অংশ মহিলাসকলে গঠন কৰিছে আৰু গেমসমূহে সেই ক্ৰমবৰ্ধমান বৈচিত্ৰ্যক প্ৰতিফলিত কৰাটো প্ৰয়োজন।” তেওঁ লগতে কয়, "গেমিং উদ্যোগে যদি সফল হ'ব বিচাৰে তেন্তে ইয়াৰ জনগাঁথনিৰ ক্ৰমবৰ্ধমান বৈচিত্ৰ্যক প্ৰতিফলিত কৰিব লাগে।"

২০২২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ১১,০০০ৰো অধিক কৰ্মচাৰীক গণ ছুটীৰ মাজতে তেওঁ খালী পদটো গ্ৰহণ কৰে, যিটো পদ পূৰ্বে অজিত মোহনে খালী কৰি থৈ গৈছিল। কোম্পানীটো এৰি যোৱা আন জ্যেষ্ঠ কৰ্মচাৰীসকলৰ ভিতৰত আছিল ভাৰতৰ প্ৰাক্তন হোৱাটছএপ মুৰব্বী অভিজিত বসু।

২০২৩ আৰু ২০২৪ চনত ফৰ্চুন ইণ্ডিয়াই দেৱনাথনক তেওঁলোকৰ ভাৰতৰ শক্তিশালী মহিলাৰ তালিকাত স্থান দিছিল। ২০২৩ চনত দেৱনাথনক ৪৭ নম্বৰ স্থানত ৰখা হয়। ২০২৪ চনত দেৱনাথনক ২৭ নম্বৰ স্থানত ৰখা হয়।

২০২৪ চনত ফৰ্চুন এছিয়াই দেৱনাথনক এছিয়াৰ ৯৫ নং আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলা হিচাপে স্থান দিয়ে।

২০২০ চনত দেৱনাথনে অ'এনডিচিৰ সৈতে অংশীদাৰিত্ব ঘোষণা কৰে, যাৰ লক্ষ্য হৈছে ভাৰতীয়সকলৰ অধিকাংশ লোকৰ বাবে বাণিজ্যক গণতান্ত্ৰিক কৰা।

২০২৪ চনত দেৱনাথনক তেওঁৰ গৃহ চহৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিশাখাপট্টনমত বিজাগাপাটম চেম্বাৰ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰীয়ে (ভিচিচিআই) সন্মান জনায়।

দানশীলতা

২০১৩ চনত দেৱনাথনে প্ৰজেক্ট ইনস্পাইৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাসকলৰ গুৰু হয়। ৰাষ্ট্ৰীয় পুথিভঁৰাল ব'ৰ্ডৰ ব'ৰ্ড সদস্য আছিল। মেটাৰ ভিতৰত তেওঁ ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা এফ বি (মেটা)ত মহিলাৰ বাবে লিপ লিডাৰশ্বিপ প্ৰগ্ৰেমৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ
শ্ল’ভেনিয় ৱিকিপিডিয়া

শ্ল’ভেনিয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ শ্ল’ভেনিয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত শ্ল’ভেনিয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ল’ভেনিয় ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
মনজ্যোৎস্না মহন্ত

মনজ্যোৎস্না মহন্ত গোস্বামী অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, সংগীত পৰিচালক, অধ্যাপক। তেখেত কেশৱ মহন্ত আৰু নিকুঞ্জলতা মহন্তৰ জীয়ৰী। তেখেতে কণ্ঠ দিয়া অসমীয়া চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে - সপোন, অজলা ককাই, দ্বীপজ্যোতি। একক কণ্ঠৰ গীতৰ এলবামসমূহ হ’ল- লহৰ, মনজৰী, আৱেগেৰে, ৰাগি সুৱদি, চকুতে চকু, হিট অফ্ মনজ্যোৎস্না, নাদ (বৰগীত),এনাজৰী, চেনেহজৰী (ৰুদ্ৰ বৰুৱাৰ গীতৰ এলবাম) আদি। মহন্ত বৰ্তমান সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক। উল্লিখিত চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামসমূহৰ উপৰিও অসমৰ বহুতো জনপ্ৰীয় গীতত তেওঁ কণ্ঠ নিগৰাইছে। মহন্তই বৰ্তমানলৈকে দুখনকৈ গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে।
গান মই ভাল পাওঁ৷ গান মোৰ জীৱন, ঠিক তেনেকৈ অধ্যাপনা মোৰ জীৱিকা৷
শাৰিৰীকভাৱে হওক অথবা মনৰ ভিতৰতে হওক মানুহে যুঁজিব লাগিবই। জীৱন এক যুদ্ধ। জীৱনটোক আগুৱাই নিবলৈ আমি সকলোৱে যুদ্ধ কৰিবই লাগিব। এয়াই প্ৰকৃতি। এয়াই আচলতে প্ৰকৃতিৰো কথা। এই যে ঋতু পৰিৱৰ্তন হয়, এই পৰিৱৰ্তনৰো এক সংগ্ৰাম থাকে।
সংগীতে মোৰ উপলব্ধি গভীৰ কৰিছে। মোৰ দায়বদ্ধতা বঢ়াইছে। এই দায়বদ্ধতায়ে মোক এক নিৰ্দিষ্ট দিশত কাম কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছে।
এজন ভাল গুৰু হ'বলৈ জীৱনজোৰা সাধনা লাগিবই।
সংগীতৰ যি আচল সংজ্ঞা আছিল, সংগীতৰ যি চৰ্চাৰ কথা আমি পাতোঁ এই মৌলিক কথাবোৰলৈ এ আয়ে ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান লৈ আহিছে।
আচলতে যন্ত্ৰৰ অত্যধিক প্ৰয়োগেৰে এটি গীত অথবা কণ্ঠৰ মৌলিক চৰিত্ৰ তথা তাৰ স্বকীয়তাক নষ্ট কৰাটো গ্ৰহণযোগ্য নহয়। যন্ত্ৰ লাগিব, কিন্তু তাৰ প্ৰয়োগ উপযুক্ত হ'ব লাগিব।
মানুহৰ আচৰণৰ আঘাত মনত লোৱাতকৈ মই মানুহৰ আচৰণ বিশ্লেষণ কৰিহে বৰ ভাল পাওঁ। মানুহে যি শুদ্ধ বুলি ভাবে, সেইমতে আচৰণ কৰে। নিজক প্ৰকাশ কৰে। সেই অধিকাৰ প্ৰত্যেক মানুহৰে আছে। তেনে অধিকাৰৰ পৰা আহত হোৱাতকৈ তেনে আচৰণ মানুহ এজনে কিয় কৰিলে, তাৰ 'ৰুট কজ'টো বিচাৰি মই বৰ ভাল পাওঁ। সেইবাবে বহু ক্ষেত্ৰত মানুহ এজনৰ বেয়া আচৰণো মোৰ বাবে এক সদৰ্থক চিন্তাৰ খোৰাক হৈ পৰে।
তুমি হাতত এটা শিলগুটি লৈছা আৰু গেট এখনৰ মাজত এক নিৰ্দিষ্ট ফাঁকেৰে তাক পাৰ কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণ সাধনা আৰু একাগ্ৰতাৰে তাক মাৰি পঠিয়াইছা। দেখিবা শিলগুটিটো সেইফালেৰে সি কাষৰ ফাঁকটোৰে ওলাই গৈছে। জীৱন তেনেকুৱাই। ভবা মতে কথাবোৰ নহয়। জীৱনৰ কথাবোৰ নাটকীয় আনপ্ৰেডিক্টেবল। কোনে জানে কি হ'ব? গতিকে যি পোৱা তাক ততালিকে আনন্দৰে সাবটি ল'ব লাগে আৰু নোপোৱাৰ বাবে দুখ কৰি থাকিব নালাগে। ভাল পোৱা কামবোৰ কৰি যাব লাগে।
শাস্ত্ৰীয় সংগীত এখন গুৰু-গম্ভীৰ সমাজ, য'ত গায়কেই শ্ৰোতা, শ্ৰোতাই গায়ক। য'ত সকলোৱে সকলোৰে গান শুনে। গান গায়, ইজনে সিজনক শ্ৰদ্ধা-সন্মান কৰে।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
ৰাজকোঁৱৰ (চৰাই)

ৰাজকোঁৱৰ (, বৈজ্ঞানিক নাম-Hypothymis azurea) পেচ্চেৰিফৰামিছ বৰ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ এই চৰাইবিধৰ মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখাত ভিন্ন হয়৷ ঠাইবিশেষে চৰাইবিধৰ দেহৰ বাহ্যিক গঠনৰো কিছু পাৰ্থক্য দেখা পোৱা যায়৷

বিৱৰণ

পূৰ্ণবয়স্ক ৰাজকোঁৱৰ মতা চৰাইৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ১৬ ছে:মি: হয়৷ ইয়াৰ দেহৰ বৰণ মূলত: নীলা আৰু পেট অংশ বগা হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ মূৰৰ ওপৰৰ অংশ (nape) ক'লা আৰু একেই বৰণৰ ঠেক ক'লা কলাৰ থাকে৷

মাইকী ৰাজকোঁৱৰ চৰাইৰ বৰণ শেঁতা৷ ইয়াৰ দেহত মতা চৰাইটোৰ দৰে ক'লা দাগ নাথাকে৷ মাইকী চৰাইজনীৰ পাখিৰ বৰণ মুগা-মটিয়া হয়৷

টেক্স'নমি

এই চৰাইবিধৰ বহু কেইবিধ উপ-প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ইয়াৰ ভিতৰত দক্ষিণ-পূব এছিয়াত দেখা পোৱা প্ৰধান উপ-প্ৰজাতি কেইবিধ হ'ল-
oberholseri Stresemann, ১৯১৩ চন, টাইৱান
montana Riley, ১৯২৯ আৰু galerita ১৯৫৬; থাইলেণ্ড
forrestia Oberholser, ১৯১১ চন, Mergui Archipelago
prophata Oberholser, ১৯১১ চন, সুমাত্ৰা আৰু বৰ্ণিঅ'
consobrina Richmond, ১৯০২ Simeulue দ্বীপ
abbotti Richmond, ১৯০২, Reusam and Babi islands
leucophila Oberholser, ১৯১১, Siberut Island
richmondi Oberholser, ১৯১১, Enggano Island
opisthocyanea Oberholser, ১৯১১, Anamba Island
gigantoptera Oberholser, ১৯১১, Bunguran
karimatensis Chasen & Kloss, ১৯৩১, Karimata Island
javana Chasen & Kloss, ১৯২৯; জাভা আৰু বালি
penidae Meise, ১৯৪১, Penida Island
symmixta Stresemann, ১৯১৩, Lesser Sundas.
aeria Bangs & J. L. Peters, ১৯২৭, Maratua Island

বিতৰণ

ৰাজকোঁৱৰ চৰায়ে সাধাৰণতে ক্ৰান্তীয় দক্ষিণ এছিয়াৰ ভাৰত, শ্ৰীলংকা, ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইনছ আদি দেশত প্ৰজনন কৰে৷

বাসস্থান

এই চৰাইবিধ ঘাইকৈ ঘন অৰণ্য আৰু অন্যান্য গছ-গছণিৰে পূৰ্ণ অঞ্চলত দেখা পোৱ যায়৷

আচৰণ

ৰাজকোঁৱৰ চৰাইৰ মাত ক্ষিপ্ৰ আৰু ঘপকৈ মতা 'স্ক্ৰিপ' ধৰণৰ৷

প্ৰজনন

ৰাজকোঁৱৰ চৰায়ে ভাৰতবৰ্ষত মেৰ পৰা জুন মাহলৈকে প্ৰজনন কৰে৷ ইহঁতে এবাৰত ২-৩ টাকৈ কণী পাৰে৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Photos and videos
Hua-Hsiang Chen (2009) A Preliminary Study on Nest Site Selection and Nest Success of the Black-naped Blue Monarch (Hypothymis azurea) in Linnei Township and Douliu hilly area, Yunlin County Thesis Taiwan. (In Chinese)

শ্ৰেণী:শালিকা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
ৰংথাইলিয়াং ১ শিপা দলং

ৰংথাইলিয়াং ১ শিপা দলং হ'ল উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ চেৰাপুঞ্জী অঞ্চলৰ এখন জীৱন্ত শিপাৰ দলং। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ৫০ মিটাৰ (১৬০ ফুট)। শিপাৰ দলংসমূহৰ ভিতৰত ই আটাইতকৈ দীঘল। ৰংথাইলিয়াং গাঁৱৰ নামেৰে এই দলংখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে আৰু তাত এনে আৰু ৫খন শিপাৰ দলং আছে। দুজোপা ৰবৰ (Ficus elastica) গছৰ শিপাৰ পৰা এই দলংখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। পথচাৰী পাৰাপাৰৰ এই দলংখন দলংখন মাটিৰ পৰা ৩০ মিটাৰ (৯৮ ফুট) ওপৰত ওলমি আছে। ৰংথাইলিয়াঙৰ পৰা মাউকিৰনোট গাঁৱলৈ যোৱা পথত দলংখন আছে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:মেঘালয়
নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ

নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ (পূৰ্বতে স্ত্ৰী শক্তি পুৰস্কাৰ) মহিলায়ে আগবঢ়োৱা উৎকৃষ্ট অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰদান কৰা বঁটা। সৰ্বমুঠ ছয়টা শিতানত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজতো মহিলায়ে অদম্য সাহসৰ বলত ব্যক্তিগত, সামাজিক আৰু পেছাদাৰী জীৱনত উৎকৃষ্ট ফলাফল দেখুৱা নাৰীক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। লগতে মহিলা সবলীকৰণ আৰু মহিলাৰ সামাজিক স্থিতিৰ উন্নতি সাধন কৰাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপ এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

ইতিহাস

১৯৯১ চনত পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। সেই বছৰৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস উপলক্ষে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে নতুন দিল্লীত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এই বঁটাৰ শুভাৰম্ভভণি কৰে। তেতিয়াৰে পৰা প্ৰতি বছৰে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। পূৰ্বতে এই বঁটাৰ নাম স্ত্ৰী শক্তি পুৰস্কাৰ আছিল। পিছলৈ ইয়াৰ নাম নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ কৰা হল। এই বঁটাৰ লগতে পূৰ্বতে ১ লাখ টকা আৰু এখনি প্ৰশস্তি পত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। বৰ্তমান ইয়াৰ অৰ্থমুল্য ৩ লাখ টকা কৰা হল।

বঁটাসমূহ

এই বঁটা ভাৰতীয় ইতিহাসৰ বীৰাংগনাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। তলত উল্লেখ কৰা শ্ৰেণী সমূহত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়:

দেৱী অহল্যা বাঈ হলকাৰ বঁটা: ১৮শ শতিকাৰ মালৱা ৰাজ্যৰ ৰাণী অহল্যাবাই হলকাৰৰ নামত
কান্নাগী বঁটা: কিংবদন্তিমূলক তামিল মহিলা কান্নাগীৰ নামত
মাতা জিজাবাঈ বঁটা: ১৭শ শতিকাৰ মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ৰজা ছত্ৰপতি মাতৃ জিজাবাইৰ নামত
ৰাণী গাইডিনলিউ জেলিয়াং বঁটা: বিংশ শতিকাৰ নগা আধ্যাত্মিক তথা ৰাজনৈতিক নেত্ৰী ৰাণী গাইডিনলিউৰ নামত
ৰাণী লক্ষ্মীবাঈ বঁটা: স্বাধীনতা সংগ্ৰামী ঝান্সীৰ ৰাণী লক্ষ্মীবাইৰ নামত
ৰাণী ৰুদ্ৰাম্মা দেৱী বঁটা (এই বঁটা মহিলা আৰু পুৰুষ উভকে প্ৰদান কৰা হয়): ১৩শ শতিকাৰ ডেক্কান মালভূমিৰ ৰাণী ৰুদ্ৰাম্মা দেৱীৰ নামত

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰৰ গাইডলাইন

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
কাৰ্তিক

কাৰ্তিক হিন্দুসকলৰ যুদ্ধদেৱতা। তেওঁ শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ কনিষ্ঠ সন্তান। কাৰ্তিক বৈদিক দেৱতা নহয়; তেওঁ পৌৰাণিক দেৱতা। প্ৰাচীন ভাৰতত সকলোতে কাৰ্তিক পূজা প্ৰচলিত আছিল। উত্তৰ ভাৰতত এওঁ এজন প্ৰাচীন দেৱতা ৰূপে পৰিগণিত।
অন্যান্য হিন্দু দেৱদেৱীৰ দৰে কাৰ্তিককো একাধিক নামেৰে অভিহিত কৰা হয়। ইয়াৰে কিছুমান নাম তলত উল্লেখ কৰা হ’ল-
কৃত্তিকাসুত
আম্বিকেয়
নমুচি
স্কন্দ
শিখিধ্বজ
অগ্নিজ
বাহুলেয়
ক্ৰৌঞ্চাৰতি
শৰজ
তাৰকাৰি
শক্তিপাণি
বিশাখ
ষড়ানন
গুহ
ষান্মাতুৰ
কুমাৰ
সৌৰসেন
দেৱসেনাপতি ইত্যাদি।
ইয়াৰ উপৰিও দুৰ্গাপূজাৰ সময়তো কাৰ্তিকৰ পূজা কৰা হয়। ভাৰতৰ অনান্য অঞ্চলৰ তুলনাত দক্ষিণ ভাৰতত কাৰ্তিকৰ পূজা অধিক জনপ্ৰিয়। তামিল আৰু মালয়ালম ভাষাত কাৰ্তিকক মুৰুগান বা ময়ূৰী কন্দস্বামী (তামিল:முருகன், মালয়ালম:മുരുകന്‍) নামত আৰু কন্নড় আৰু তেলুগু ভাষাত তেওঁক সুব্ৰহ্মণ্যম (কন্নড়:ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, তেলুগু:సుబ్రమణ్య స్వామి‍) নামে পৰিচিত। তামিল বিশ্বাস অনুযায়ী মুৰুগান তামিলদেশৰ (তামিলনাড়ু) ৰক্ষাকৰ্তা। দক্ষিণ ভাৰত, ছিঙ্গাপুৰ, শ্ৰীলঙ্কা, মালয়েছিয়া আৰু মৰিছাছ – যিবোৰত তামিল জাতিগোষ্ঠীৰ প্ৰভাৱ বিদ্যমান তাতেই মুৰুগানৰ পূজা প্ৰচলিত হৈ আহিছে। শ্ৰীলঙ্কাৰ দক্ষিণাংশত কাৰ্তিকৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গিত কথাৰাগম (সিংহলী ভাষাত "কথাৰাগম দেৱালয়") মন্দিৰত হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয় সম্প্ৰদায়ৰ মানুহেই শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰে।

টোকা

Muruga in Sangam literature
Mailam a Muruga Temple in the Cross Roads

বাহ্যিক সংযোগ

Lord Muruga Portal
Murugan Bhakti Website

Swami Sivananda's book on Lord Kartikeya; also available on PDF.
Skanda worship in Katirkamam, Sri Lanka
Kaumaram Murugan Info
YouTube video lectures praising Lord Muruga and explaining Kandhar Anubudhi by the "YouTube Pugal Muruga Bhaktan"
Murugan devotional video songs - YouTube Playlist

সম্পৰ্কীয় প্ৰবন্ধ

কাৰ্তিক পূজা
দুৰ্গাপূজা
মুৰুগান

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
শ্ৰেণী:পোখালি (ধৰ্ম)
তৰণ দুৱাৰা

তৰণ দুৱাৰা হৈছে এগৰাকী অসমীয়া চিত্ৰশিল্পী।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

১৯২১ চনৰ ডিব্ৰুগড়ত হৈছিল।

চিত্ৰ জগতলৈ অৱদান

হেমন্ত মিশ্ৰ আৰু আশো দেৱৰ দৰে কুৰি শতিকাৰ চল্লিছৰ দশকত দুৱৰাই ছবি আঁকিছিল,তেওঁ অকাঁ "শিপিনী" তথা " তাঁতশাল" ছবিয়ে দেশৰ আন ঠাইতো চিত্ৰৰসিকৰ মন আকৰ্ষণ কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৯৮ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ
স্মিতা ৰাও বেলুৰ

স্মিতা ৰাও বেলুৰ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত, বিশেষকৈ খেয়াল ধাৰা আৰু চুফী ভক্তি সংগীতৰ এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা। তেওঁ কিৰণ ঘৰাণাৰ সৈতে জড়িত, যিটো জয়পুৰৰপৰা উৎপত্তি হোৱা এটা বিশিষ্ট সংগীত ধাৰা।

জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

স্মিতা ৰাও বেলুৰ ভাৰতৰ উত্তৰ কৰ্ণাটকৰ।

ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰচাৰ নেটৱৰ্ক- অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'/দূৰদৰ্শন, আৰু মিডিয়া/টিভি নেটৱৰ্ক আৰু ৰেডিঅ' চেনেল যেনে ইটিভি উৰ্দু/কানাড়া, জি, দূৰদৰ্শন, টিভি৯ আৰু সুৱৰ্ণ/আছিয়ানেট আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'/দূৰদৰ্শন, এফএম চেনেল যেনে ৯২.৭বিজি এফএমৰ উপৰি ট্ৱাং, এপল মিউজিক, স্পটিফাই, গানা, ছাভন, উইংক, হাংগামা আৰু আমাজন সংগীত আদি।

ইয়াৰ পূৰ্বে স্মিতাই শংকৰ মহাদেৱ একাডেমীৰ জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰি আহিছে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কৰ্ণাটক সংগীত নৃত্য একাডেমী আৰু ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ দ্য আৰ্টছৰ ফেল'শ্বিপ গৱেষণা প্ৰকল্পতো কাম কৰে।

বি আই টি এছ পিলানীৰপৰা গুণগত ব্যৱস্থাপনাত স্নাতকোত্তৰ (এম এছ কিউ এম) আৰু বাংগালুৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অভিযান্ত্ৰিক শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। সংগীতৰ কেৰিয়াৰৰ পূৰ্বে তেওঁ চফট্ ৱেৰ উদ্যোগত কাম কৰিছিল, ফাৰ্ষ্ট এপেক্স, অৰেকল, আৰু এছ এ পিৰ দৰে বহুজাতিক কোম্পানীত পদবী লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত পূৰ্ণকালীন কেৰিয়াৰলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়।

সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ

স্মিতা বেলুৰে পি.আৰ.ভাগৱত আৰু অৰ্জুনছা নাকোডৰ নিৰ্দেশনাত সংগীত শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ওংকাৰনাথ ঠাকুৰৰ শিষ্য ৰাজভৌ সোণতক্কেৰ লগতে ভালচন্দ্ৰ নাকোডৰপৰাও উন্নত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ অলকা দেৱ মাৰুলকাৰৰ অধীনত খেয়ালৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ আছে। শাস্ত্ৰীয় প্ৰশিক্ষণৰ উপৰি বেলুৰে হায়দৰাবাদৰ নাছিৰ–নাজিৰ আহমেদ ৱাৰছিৰ লগত চুফিয়ানা সংগীত আৰু কাৱালীৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে, যিসকলক সামূহিকভাৱে ৱাৰচি ব্ৰাদাৰ্ছ নামেৰে জনাজাত। প্ৰখ্যাত কাৱৱাল পদ্মশ্ৰী আজিজ আহমেদ ৱাৰ্ছিৰ নাতি। চুফীবাদত তেওঁৰ অধ্যয়নক দিল্লীত থকা ড° এজাজুদ্দিন আশ্ৰাফি আৰু চৈয়দ জিয়া আলভিৰপৰা মেণ্টৰশ্বিপৰদ্বাৰা অধিক সহায় কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা অভিযন্তা
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী