ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মহম্মদ আলী জিন্না

|

মহম্মদ আলী জিন্না (উৰ্দু/সিন্ধী: محمد على جناح) (২৫ ডিচেম্বৰ, ১৮৭৬ – ১১ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৪৮) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ এজন মুছলমান ৰাজনীতিবিদ আৰু অল ইণ্ডিয়া মুছলিম লীগৰ নেতা আছিল যিয়ে পাকিস্তান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰথম গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পাকিস্তানত তেওঁক আনুষ্ঠানিকভাৱে কোৱাইদ-ই-আজম (উৰ্দু: قائد اعظم — "মহানেতা") আৰু বাবা-ই-কৌম ("জাতিৰ পিতৃ") নামেৰে জনা যায়। তেওঁৰ জন্ম আৰু মৃত্যু বাৰ্ষিকী হৈছে পাকিস্তানত বন্ধৰ দিন।

উদ্ধৃতি

১৯৩৫

কংগ্ৰেছ আৰু মোহনদাস কে গান্ধীৰ লগত মই সহযোগী। মই মব হিষ্টেৰিয়া বৃদ্ধি কৰাত বিশ্বাস নকৰো। ৰাজনীতি ভদ্ৰলোকৰহে খেল।
লণ্ডনত সাংবাদিক দুৰ্গা দাসৰ সৈতে হোৱা কথা-বতৰাত (ডিচেম্বৰ ১৯২০) আকবৰ এছ আহমেদৰ "জিন্না, পাকিস্তান এণ্ড ইছলামিক আইডেন্টিটি : দ্য চাৰ্চ ফৰ চালাদিন" (১৯৯৭), পৃ. ৬৭
ধৰ্মক ৰাজনীতিত আহিবলৈ দিয়া উচিত নহয়....ধৰ্ম কেৱল মানুহ আৰু ঈশ্বৰৰ মাজৰ কথা।
কেন্দ্ৰীয় বিধানসভালৈ দিয়া ভাষণ, ৭ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩৫, "দ্য চাৰ্চ ফৰ চালাদিন", পৃ. ৬৭

জিন্নাৰ বিষয়ে উদ্ধৃতি

ইতিহাসৰ অন্যতম অসাধাৰণ পুৰুষ।
ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰু, হিউ টিংকাৰৰ "মেন হ্যো অভাৰটাৰ্ণড এম্পায়াৰছ : ফাইটাৰছ, ড্ৰিমাৰছ, এণ্ড স্কীমাৰ্ছ" (১৯৮৭), পৃ. ৬২ৰ পৰা উদ্ধৃত।

মহম্মদ আলী জিন্না আছিল আধুনিক যুগত হিন্দুসকলৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপকাৰী, যদিহে তেওঁ ছদ্মবেশত হিন্দু নাছিল।
গিৰিলাল জৈন, "দ্য হিন্দু ফেনোমেনন" (১৯৯৪), পৃ. ৫৬,

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
ঔৰত (১৯৪০ চলচ্চিত্ৰ)

ঔৰত ১৯৪০ চনত মেহবুব খানৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত আৰু চৰ্দাৰ আখতাৰ, সুৰেন্দ্ৰ, ইয়াকুব, কানহাইয়ালাল আৰু অৰুণ কুমাৰ আহুজাই অভিনয় কৰা এখন ভাৰতীয় ছবি।
ছবিখনৰ ইংৰাজী শিৰোনাম “Woman” বুলিও পৰিচিত। ঔৰত ছবিখনৰ সংগীত অনিল বিশ্বাস আৰু সংলাপ ৱাজাহত মিৰ্জাৰ। পিছলৈ মেহবুব খানে এই ছবিখন মাদাৰ ইণ্ডিয়া (১৯৫৭) নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে, যিখন ছবি ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বকালৰ অন্যতম হিট ছবি বুলি গণ্য কৰা হয়।

কাহিনী

ৰাধা (চৰ্দাৰ আখতাৰ) এগৰাকী অদম্য মহিলা, তিনিজন পুত্ৰক খুৱাবলৈ আৰু গাঁৱৰ লুণ্ঠনকাৰী সুদখোৰ মহাজন সুখীলালাৰ (কানহাইয়ালাল) ধন পৰিশোধ কৰিবলৈ কষ্ট কৰি আছে। যেতিয়া তেওঁ আকৌ গৰ্ভৱতী হোৱাৰ কথা গম পায়, তেতিয়া তেওঁৰ স্বামী শমু (অৰুণ কুমাৰ আহুজা) পলাই যায়। পিছলৈ ডাঙৰ সন্তান দুটাৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ মাত্ৰ দুজন পুত্ৰ জী থাকে- ৰামু আৰু বিৰজু। বিৰজু পিছলৈ ডকাইতলৈ পৰিবৰ্তন হয়; যিয়ে সুখীলালাক হত্যা কৰি শৈশৱৰ প্ৰেয়সীক অপহৰণ কৰি লৈ যায়। ফলত গাঁওবাসীয়ে ৰাধা আৰু ৰামুক গাঁৱৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে। অৱশেষত ৰাধাই বীৰজুক তেওঁক অপমান কৰাৰ বাবে হত্যা কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:উৰ্দু ভাষাৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
মিৰিকা মাছ

মিৰিকা মাছ (Cirrhinus cirrhosus, বা Cirrhinus mrigala), মৃগেল আৰু হোৱাইট কাৰ্প বুলিও কোৱা হয়, হৈছে কাৰ্প পৰিয়াল চাইপ্ৰিনিডিয়াৰ অন্তৰ্গত এবিধ অৰ্থনৈতিকভাৱে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ মাছৰ প্ৰজাতি। ভাৰতৰ নদী আৰু জুৰিত পোৱা এবিধ স্থানীয় মাছ, কেৱল কাউভেৰি নদীত ইয়াৰ বন্য প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়, প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা (IUCN)ৰ ৰঙা তালিকাত ইয়াক অসুৰক্ষিত প্ৰজাতি হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ই স্থানীয়ভাৱে পালন কৰাৰ ওপৰিও বাহিৰা অঞ্চলতো অতি জনপ্ৰিয় আৰু বহুল ভাৱে পালন কৰা মাছৰ প্ৰজাতি। ই প্ৰায় পৰ্যন্ত দীঘল হয়।

মীন পালন

ই দক্ষিণ এচিয়াৰ মীন-পালনত ব্যৱহাৰ কৰা এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ নিৰ্মল পানীৰ মাছৰ প্ৰজাতি। ইয়াক ৰৌ আৰু বাহুৰ সৈতে সংমিশ্ৰিতভাৱে পালন কৰা হয়। খাদ্য হিচাপে ইয়াক ঘৰুৱাভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে বিক্ৰীও কৰা হয়। পুখুৰীৰ পৰিৱেশত ই বংশবৃদ্ধি নকৰে, সেইবাবে প্ৰাণোদিত পদ্ধতিত (কৃত্ৰিমভাৱে কণী পাৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰা) ইহঁতৰ পোনা উৎপাদন কৰা হয়।

অন্য কাৰ্পতকৈ ভাৰতীয় কাৰ্পবোৰ অধিক সুস্বাদু বুলি বিবেচিত হৈছে আৰু সেইবাবে ইহঁতৰ চাহিদা তথা দামো বেছি। ১৯৯০ চনৰ পৰা ইহঁতৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন প্ৰায় ২,৫০,০০০ টনৰ পৰা ৫,৫০,০০০ টনলৈ বৃদ্ধি হৈছে। ভাৰত আৰু বাংলাদেশতেই ইহঁতৰ সৰ্বাধিত উৎপাদন কৰা হয়।

বসতি

মিৰিকা হৈছে মধ্য স্তৰৰ উপভোক্তা। ই খৰশ্ৰোতা নদী আৰু জুৰিত বাস কৰে। বাসস্থানৰ প্ৰায় গভীৰৰ বালি বা মাটিত ইহঁতে কণী পাৰে। এজনী ওজনৰ মাইকী মিৰিকা মাছে প্ৰায় এক নিযুতমান কণী পাৰে। ইহঁত অতি খৰতকীয়াকৈ বৃদ্ধি হয়; মাত্ৰ দুবছৰতেই প্ৰায় দীঘল আৰু ওজন প্ৰায় লৈকে হোৱা দেখা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
ক্লেজত্ৰুপ হ্ৰদত বিশ্বৰ মানচিত্ৰ

ক্লেজত্ৰুপ হ্ৰদত বিশ্ব মানচিত্ৰ হৈছে ডেনমাৰ্কৰ ভাইবৰ্গ পৌৰসভাৰ ক্লেজত্ৰুপ গাঁৱৰ ওচৰৰ ক্লেজত্ৰুপ হ্ৰদৰ শিল আৰু ঘাঁহেৰে নিৰ্মিত এখন ক্ষুদ্ৰ বিশ্ব মানচিত্ৰ।

ইতিহাস

১৯৪৩ চনত স্থানীয় কৃষক ছ’ৰেন পৌলচেনে হ্ৰদৰ চাৰিওফালৰ ঘাঁহনি নিষ্কাশনৰ কাম কৰি থাকোঁতে জুটলেণ্ড উপদ্বীপৰ দৰে আকৃতিৰ এটা শিল পাইছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ নিজৰ এখন ক্ষুদ্ৰ পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হয়। শীতকালত আদিম সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁ বৰফৰ ওপৰত সাৱধানে ডাঙৰ ডাঙৰ শিল ৰাখি গৈছিল। বসন্ত আহিলে শিলবোৰ সহজেই ঠাইত হেলনীয়া কৰিব পৰা গৈছিল আৰু এইদৰেই বিশ্ব মানচিত্ৰখনে আকৃতি লয়। ব্যৱহৃত কিছুমান শিলৰ ওজন ২ টনতকৈ অধিক আছিল।

১৯৪৪ চনৰপৰা ১৯৬৯ চনৰ ভিতৰত পৌলচেনে বিশ্ব মানচিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল। ইয়াৰ আকাৰ ৪৫ বাই ৯০ মিটাৰ (৪৯ বাই ৯৮ গজ), ৪০০০ বৰ্গমিটাৰ (১ একৰ)তকৈও অধিক আয়তন। মানচিত্ৰত ১১১ কিলোমিটাৰ (৬৯ মাইল) অক্ষাংশৰ এটা ডিগ্ৰী ২৭ চেণ্টিমিটাৰ (১১ ইঞ্চি)ৰ সৈতে মিল খায়।

এই অঞ্চলৰ বিশ্ব মানচিত্ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আকৰ্ষণ, আৰু প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৪০,০০০ দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰে, ইয়াৰে অধিকাংশই ডেনিছ।

চিত্ৰভাণ্ডাৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:মানচিত্ৰ
টেইছপিডছ

টেইছপিড (টেইস্পেছৰ বংশধৰ) (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭ শতিকাৰ মাজভাগৰপৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫২২ চনলৈকে) আচেমেনীড বংশৰ লৌহ যুগৰ যুগৰ শাখা আছিল, মূলতঃ প্ৰাচীন আনছানত, দক্ষিণ জাগ্ৰ'ছত শাসন কৰিছিল। পিছলৈ দ্বিতীয় চাইৰাছৰ অধীনত এই বংশৰ সাম্ৰাজ্য সম্প্ৰসাৰিত হয়; তেওঁ দক্ষিণ-পশ্চিম এছিয়াৰ এটা বিশাল অঞ্চল জয় কৰিছিল আৰু পিছলৈ প্ৰথম দাৰিয়াছৰ ৰাজত্বকালত আচেমেনিড সাম্ৰাজ্য নামেৰে পৰিচিত হোৱা সাম্ৰাজ্যৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল। টেইস্পেছ আছিল এই বংশৰ নামেৰে জনাজাত পূৰ্বপুৰুষ আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক; ইয়াৰ উপৰি এই বংশত প্ৰথম চাইৰাছ, প্ৰথম কেম্বিজ, দ্বিতীয় চাইৰাছ, দ্বিতীয় কেম্বিছ আৰু বাৰ্ডিয়াও আছিল।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দৰ সময়ত আনছান ইলামাইট সাম্ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। নব্য ইলামাইট যুগত ইলামাইট সাম্ৰাজ্য দুৰ্বল হৈ পৰিল আৰু আনছান ইয়াৰ ওপৰত কম নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিল; নব্য ইলামাইট ৰজাসকলে আনছানৰ ওপৰত নিজৰ কৰ্তৃত্ব প্ৰতিষ্ঠা কৰিব নোৱাৰিলে আৰু বৃহৎসংখ্যক ইৰাণী জনগোষ্ঠীয়ে এই অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰিলে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৪৬ চনত নৱ-অচূৰীয়া সাম্ৰাজ্যই ইলাম ৰাজধানী চুছাক বৰ্খাস্ত কৰি ইলাম সাম্ৰাজ্যৰ অন্ত পেলায়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম শতিকাৰ কোনোবা এটা সময়ত টেইছপেছৰ নেতৃত্বত আনছান এখন স্বাধীন ৰাজ্যত পৰিণত হয়। পিয়েৰ ব্ৰায়াণ্টে আনছান ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাক এই প্ৰসংগত ৰাখিছে, টেইস্পেছৰ ৰাজাৰোহনক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৩৫ চনৰ আশে-পাশে ৰাখিছে।

বেবিলনৰ শিলালিপি চাইৰাছ চিলিণ্ডাৰত আনছানৰ ৰজাসকলৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন জ্ঞাত বংশাৱলী সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। ইয়াত মহান চাইৰাছলৈকে ৰজাসকলৰ বংশৰ তথ্য তলত দিয়া ক্ৰমত উল্লেখ কৰা হৈছে: টেইস্পেছ – প্ৰথম চাইৰাছ – প্ৰথম কেম্বিছেছ – দ্বিতীয় চাইৰাছ; আৰু ইয়াৰ উপৰি কোৱা হৈছে যে মহান চাইৰাছৰ আগতে তেওঁলোকৰ সমগ্ৰ ৰাজ্য আছিল আনছান, যিখন বৰ্তমান ফাৰ্চ প্ৰদেশৰ মেৰবাদশাটৰ ওচৰৰ সমভূমি। ইয়াত আচেমেনিডৰ কথা উল্লেখ কৰা হোৱা নাই; আনহাতে পিছৰ বংশাৱলী—মহান দাৰিয়াছৰ বেহিষ্টুন শিলালিপিত দিয়া—আখামেনিড টেইস্পেছৰ পিতৃ আৰু আনছানৰ প্ৰথম ৰজা আছিল।

টেইছপিড বংশৰ পিছত আচেমেনিড বংশৰ শাসকে ৰাজত্ব কৰে। আচেমেনিড বংশৰ প্ৰথম দাৰিয়াছে টেইছপিড বংশৰ শেষৰ সদস্যসকলক হত্যা কৰি সিংহাসন দখল কৰে। মাৰিয়া ব্ৰ’ছিয়াছ আৰু ব্ৰুচ লিংকনৰ মতে, ডাৰিয়াছে সিংহাসনৰ দাবীক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিবলৈ এজন উমৈহতীয়া পূৰ্বপুৰুষৰ জৰিয়তে নিজৰ বংশক টেইছপিড ৰজাসকলৰ সৈতে সংযোগ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ এনে ধাৰণা সৃষ্টি কৰিছিল যে তেওঁলোক আচেমেনিড। তেওঁ এই কামটো শিলালিপিৰ জৰিয়তে কৰিছিল। তেওঁ পাছাৰ্গাডে শিলালিপি (CMa)ত দ্বিতীয় চাইৰাছক আচেমেনাইড বংশৰ সদস্য বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫১০ চনৰ আশে-পাশে থকা এই সকলোবোৰ শিলালিপিত বাৰে বাৰে লিখা আছে: "মই ৰজা চাইৰাছ, এজন আচেমেনিড।" বেহিষ্টুন শিলালিপিত দাৰিয়াছে টেইস্পেছ নামৰ এজন সাধাৰণ পূৰ্বপুৰুষ আৰু আকেমেনেছ নামৰ কাল্পনিক পূৰ্বপুৰুষৰ জৰিয়তে ৰাজকীয় শাসকৰ দ্বৈত বংশৰ প্ৰতিচ্ছবি সৃষ্টি কৰিছিল।

তথ্যৰ উৎস

গ্ৰন্থপঞ্জী

বাহ্যিক সংযোগ

Visual representation of the divine and the numinous in early Achaemenid Iran: old problems, new directions; Mark A. Garrison, Trinity University, San Antonio, TX; last revision: 3 March 2009, see page: 9

শ্ৰেণী:ইৰান
শ্ৰেণী:শাসক
শ্ৰেণী:ইতিহাস
উইংফুট এয়াৰ এক্সপ্ৰেছ দুৰ্ঘটনা

উইংফুট এয়াৰ এক্সপ্ৰেছ আছিল গুডইয়াৰৰ আৰম্ভণিৰ এখন ব্লিম্প আৰু জুই লাগি ১৯১৯ চনৰ ২১ জুলাইত চিকাগোৰ ইলিনয় ট্ৰাষ্ট এণ্ড ছেভিংছ বিল্ডিঙত খুন্দা মাৰিছিল। গুডইয়াৰ টায়াৰ এণ্ড ৰবৰ কোম্পানীয়ে নিৰ্মিত আৰু মালিকানাধীন টাইপ এফ ডি বিমান জাহাজখনে গ্ৰাণ্ট পাৰ্কৰ পৰা হোৱাইট চিটি বিনোদন পাৰ্কলৈ যাত্ৰী কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল। সেই সময়লৈকে হোৱা আমেৰিকাৰ আটাইতকৈ ভয়াৱহ এই বিমান দুৰ্ঘটনাত এজন ক্ৰু মেম্বাৰ, দুজন যাত্ৰী আৰু দহজন বেংক কৰ্মচাৰীৰ মৃত্যু হৈছিল।

চিকাগো লুপৰ ওপৰেৰে ১২০০ ফুট (৩৭০ মিটাৰ) উচ্চতাত ক্ৰুজিং কৰি থকাৰ সময়তে বিয়লি প্ৰায় ৪:৫৫ বজাত অজ্ঞাত কাৰণত বিমানত জুই লাগে।. যেতিয়া ডিৰিজিবলটো বিকল হোৱাটো স্পষ্ট হৈ পৰিল, পাইলট জেক ব'টনাৰ আৰু মুখ্য মেকানিক হেৰী ৱাকাৰে পেৰাচুট ব্যৱহাৰ কৰি নিৰাপদ স্থানলৈ জপিয়াই পৰে। দ্বিতীয়জন মেকানিক কাৰ্ল আলফ্ৰেড ৱেভাৰৰ পেৰাচুটত জুই লাগি মৃত্যু হয়, আনহাতে হোয়াইট চিটি বিনোদন পাৰ্কৰ প্ৰচাৰ এজেণ্ট যাত্ৰী আৰ্ল এইচ ডেভেনপৰ্টে তেওঁৰ পেৰাচুটটো গণ্ডোলাখন খামৰ পৰা ওলমি থকা কেবলবোৰত জটিল হৈ পৰিল, যাৰ ফলত তেওঁ জ্বলি থকা জাহাজখনৰ পঞ্চাশ ফুট তলত ওলমি থাকিল; বিমান জাহাজখন দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ডিৰিজিবলৰ পৰা পেৰাচুটেৰে যোৱা পঞ্চমজন ব্যক্তি চিকাগো ডেইলী নিউজৰ ফটোগ্ৰাফাৰ মিল্টন নৰ্টনে অৱতৰণ কৰাৰ সময়ত দুয়ো ভৰি ভাঙি যায় আৰু পিছলৈ চিকিৎসালয়তে মৃত্যু হয়।

লাছাল ষ্ট্ৰীট আৰু জেকচন বলিভাৰ্ডৰ উত্তৰ-পূব কোণত থকা ইলিনয় ট্ৰাষ্ট এণ্ড ছেভিংছ বেংক বিল্ডিঙত, এক স্কাইলাইটৰ তলত মূল বেংকিং হলটোৰ ভিতৰত আৰু চাৰিওফালে ১৫০ জন কৰ্মচাৰীয়ে দিনটোৰ বাবে বন্ধ হৈ আছিল। ব্লিম্পৰ অৱশিষ্টই বেংকৰ আকাশৰ পোহৰত খুন্দা মাৰিলে, তলৰ বেংকিং হলটোলৈকে জ্বলি থকা ধ্বংসাৱশেষবোৰ পৰিল। ফলত দহজন কৰ্মচাৰী নিহত হোৱাৰ বিপৰীতে ২৭ জন আহত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিমান দুৰ্ঘটনা
নিশা মিলেট

নিশা মিলেট (; জন্ম: ২০ মাৰ্চ ১৯৮২) ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰুৰ এগৰাকী সাঁতোৰবিদ। অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী তেওঁ ২০০০ চনৰ ছিডনী অলিম্পিকৰ সাঁতোৰ দলত ভাৰতৰ বাবে একমাত্ৰ মহিলা আছিল।

কৰ্মজীৱন

৫ বছৰ বয়সত মিলেটৰ পানীত প্ৰায় ডুব যোৱাৰ অভিজ্ঞতা হৈছিল, তাৰ পিছত দেউতাকে তাইৰ ভয়ক অতিক্ৰম কৰি সাঁতুৰিব শিকিবলৈ জোৰ দিছিল। ১৯৯১ চনত চেন্নাইৰ শ্বেনয়নগৰ ক্লাবত পিতৃ অব্ৰিৰ নিৰ্দেশনাত মিলেটে সাঁতুৰিবলৈ শিকিছিল। ১৯৯২ চনলৈকে মিলেটে ৫০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইলত প্ৰথমবাৰৰ বাবে চেন্নাইত ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ পদক লাভ কৰিছিল।

তেওঁৰ সাঁতোৰৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু কেৰিয়াৰক আগুৱাই নিবলৈ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ বেংগালুৰুলৈ গুচি যায়। তেওঁ বেংগালুৰুৰ ছফিয়া হাইস্কুলত পঢ়িছিল।

বঁটা

ৰাষ্ট্ৰীয় খেলৰ শ্ৰেষ্ঠ ক্ৰীড়াবিদৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বঁটা - ১৯৯৭ আৰু ১৯৯৯।
মণিপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খেলত ক্ৰীড়াত সৰ্বোচ্চ স্বৰ্ণ পদক (১৪) - ১৯৯৯
ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া ব্যক্তিক দিয়া অৰ্জুন বঁটা - ২০০০
ৰাজ্যসভা বঁটা - ২০০১
কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক একলব্য বঁটা - ২০০২
আফ্ৰিকান-এছিয়ান খেল, মহিলাৰ বেকষ্ট্ৰ'ক ৰূপৰ পদক - ২০০৩

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাঁতোৰবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
কোৰান

কোৰান বা কোৰ্‌-আন বা কোৰান শ্বৰীফ ইছলাম ধৰ্মৰ মূল ধৰ্মগ্ৰন্থ। মুছলিমসকলে কোৰআন স্ৰষ্টাৰ অবিকৃত, হুবহু বক্তব্য বুলি বিশ্বাস কৰে। কোৰআনক আৰবী সাহিত্যৰ অতি উত্তম সৃষ্টি বুলি জ্ঞান কৰা হয় বিশ্বৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থখনক লৈ বহু অন্য সাহিত্যৰো সৃষ্টি হৈছে। কোৰআনৰ পাঠবোৰক 'ছূৰা' আৰু পদবোৰক 'আয়াত' বোলা হয়। কোৰআনত সৰ্বমুঠ ১১৪টা ছূৰা আছে আৰু ৬,৬৬৬টা আয়াত আছে। মুছলিমসকলে বিশ্বাস কৰে যে ৬০৯ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ ৪০ বছৰ বয়স হোৱাৰে পৰা তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা ৬৩২ চনলৈকে ২৩ বছৰ জুৰি সৃষ্টিকৰ্তাই দূত জিব্ৰাইলৰ(গেব্ৰিয়েল) জৰিয়তে কোৰআন তেওঁক মৌখিকভাৱে প্ৰদান কৰিছিল। কোৰআনৰ বাণীসমূহ প্ৰথমে আদম (আঃ) আৰু শেষত মুহাম্মাদ(ছাঃ)ক দিয়া পৱিত্ৰ বাৰ্তা বুলি গণ্য কৰা হয়। মুছলিমসকলে কোৰআনক সৃষ্টিকৰ্তাই বিকৃতকৰণৰ পৰা ৰক্ষা কৰা একমাত্ৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ বুলি জ্ঞান কৰে। শ্বৰিয়াৰ নিয়মসমূহ পালন কৰোঁতে হাদিছৰ লগতে কোৰআনৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত কোৰআন কেৱল আৰবী ভাষাত পাঠ কৰা হয়। গোটেই কোৰআনক মনত ৰখাজনক হাফিজ বুলি কোৱা হয়। কিছুমান মুছলিমে কোৰআনৰ আয়াসবোৰ এক নিৰ্দিষ্ট শৈলীত পঢ়ে যিটোক তজ্‌ৱিদ বুলি কোৱা হয়। ৰমজান (ৰমাদ্বান) মাহত কিছু মুছলিমে তাৰাৱীহ প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত গোটেই কোৰআন পাঠ কৰে। কোৰআনৰ নিৰ্দিষ্ট পদৰ অৰ্থ জানিবলৈ অধিকাংশ মুছলিমে তাফছিৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

তোমালোকে ইজনে সিজনৰ ধন-সম্পদ অন্যায়ভাৱে আত্মসাৎ নকৰিবা আৰু তাক বিচাৰকৰ ওচৰত এই উদ্দেশ্যেও উপস্থাপন নকৰিবা যে¸ তোমালোকে আনৰ সম্পত্তিৰ কিছু অংশ ইচ্ছা কৰি অন্যায়ভাৱে ভক্ষণ কৰাৰ সুযোগ পোৱা। (কোৰআন ছুৰা নং ২ঃ আয়াত নং ১৮৮)
তোমালোকে যদি প্ৰকাশ্যভাৱে দান-দক্ষীণা কৰা তেন্তে এয়া ভাল। আৰু যদি গোপনে অভাৱগ্ৰস্তলোকক দান কৰা, তেন্তে এয়া তোমালোকৰ বাবে অতি উত্তম। এই নীতি মানি চলিলে তোমালোকৰ বহু পাপ মোচন হব। (২ঃ২৭১)
আল্লাহে সুতক মঙ্গলহীন কৰিছে আৰু দান-দক্ষীণাত মঙ্গল বৃদ্ধি কৰিছে। আল্লাহে কোনো অকৃতজ্ঞ আৰু দুষ্কাৰ্যকাৰীক ভাল নাপায়। (২ঃ২৭৬)
হে মুমিনসকল! তোমালোকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু ধৰুৱাৰ পৰা যি সুত পাবলৈ আছে সেইটো এৰি দিয়া যদি তোমালোক মুমিন হোৱা। কিন্তু যদি তোমালোকে এনে নকৰা, তেনেহলে সাৱধান আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ পৰা তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ ঘোষণা আছে, আৰু যদি তোমালোকে তাওবা কৰা (অনুতাপ কৰি সুত খাবলৈ এৰি দিয়া) তেনেহলে তোমালোকৰ মূলধনখিনি ঘুৰাই লবলৈ তোমালোকৰ অধিকাৰ আছে। তোমালোকে অন্যায় নকৰিবা আৰু তোমালোকৰ ওপৰতো অন্যায় কৰা নহ’ব। (২ঃ২৭৮-২৭৯)
মাউৰাসকলক তোমালোকে সিহঁতৰ ধন-সম্পদ ঘুৰাই দিয়া¸ তোমালোকে উৎকৃষ্ট বস্তুৰ লগত নিকৃষ্ট বস্তু সলনি নকৰিবা। তোমালোকে নিজ সম্পদৰ লগত সিহঁতৰ সম্পদ মিলাই গ্ৰাস নকৰিবা। নিশ্চয় এইটো মহাপাপ। (৪ঃ২)
যিসকলে মাউৰা লৰা-ছোৱালীসকলৰ ধন-সম্পত্তি অন্যায়ভাৱে গ্ৰাস কৰে, দৰাচলতে সিহঁতে নিজ পেটত অগ্নি ভৰাই লয় অনতিপলমে সিহঁত জাহান্নামৰ প্ৰজ্জ্বলিত জুইত প্ৰৱেশ কৰিব। (৪ঃ১০)
হত্যাৰ পৰিবৰ্তে নাইবা পৃথিৱীত অশান্তি সৃষ্টি ৰোধ কৰাৰ বাহিৰে যদি কোনোবাই কাৰোবাক হত্যা কৰে সি যেনিবা সমগ্ৰ মানৱ জাতিকহে হত্যা কৰিলে আৰু যিয়ে কাৰোবাৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে সি যেনিবা সমগ্ৰ মানৱজাতিৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে। (৫:৩২)
যিবিলাকে অন্যায় উপায়ে মানুহৰ পৰা ধন-সম্পদ আহৰণ কৰি সেয়া আত্মসাৎ কৰে আৰু মানুহক আল্লাহৰ পৰা আঁ‌তৰাই ৰাখে। এনে প্ৰতাৰকবিলাকৰ বাবে আছে কঠোৰ শাস্তি।

উৎস

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ধৰ্ম গ্ৰন্থ
অমিতাভ ৰায়

অমিতাভ ৰায় (জন্ম: ১ মাৰ্চ ১৯৫৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ন্যায়ধীশ। তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাপ্তন ন্যায়ধীশ। ইয়াৰ আগতে ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু ৰাজস্থান উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ আছিল। তেওঁ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়তো ন্যায়ধীশ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫৩ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে অসমৰ ডিব্ৰুগড়ত অমিতাভ ৰায়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আনন্দি ভূষণ ৰায় এগৰাকী জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা আছিল। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা ডিব্ৰুগড়তে গ্ৰহণ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৬ চনত একে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তেওঁৰ শহুৰ সলীল কুমাৰ দত্ত আৰু খুলশালীয়েক দীপাংকৰ দত্ত কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ আছিল।

কৰ্মজীৱন

অমিতাভ ৰায়ে ১৯৭৬ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অসম, নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মণিপুৰ, ত্ৰিপুৰা, মিজোৰাম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশ উকীল পৰিষদত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮১ চনলৈ ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়া জিলা সত্ৰ ন্যায়ালয়ত ওকালতি কৰিছিল। ১৯৮১ চনত তেওঁ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত যোগদান কৰে। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় প্ৰশাসনিক ন্যায়ধিকৰণ আৰু গুৱাহাটী জিলা অধীনস্থ ন্যায়ালয়ত ওকালতি কৰিছিল। তেওঁ বিশেষকৈ দেৱানী, ফৌজদাৰী, সাংবিধানিক, শ্ৰম আৰু কৰ বিষয়ক মুকৰ্দমা সমূহত ওকালতি কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত ওকালতি কৰিছিল। তেওঁ অসম আইন আয়োগৰো সদস্য আছিল। তেওঁ ১৯৯৯ চনৰ ৩ জুন তাৰিখে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

২০০২ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়ধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১৩ চনৰ ২ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ ৰাজস্থান উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ ৬ আগষ্ট তাৰিখে তেওঁ ওড়িশা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১৫ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়ধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। ২০১৮ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ ন্যায়ধীশ পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

উল্লেখযোগ্য ৰায়দান

উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়ধীশ দীপক মিশ্ৰ আৰু ন্যায়ধীশ অমিতাভ ৰায়ৰ বিচৰাপীঠে চিনেমা হলত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত বজোৱা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতৰ সময়ত থিয় হৈ সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰা বাধ্যতামূলক বুলি ৰায়দান কৰিছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
আগান

আগান হৈছে ১৯৯৪ চনৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা অসমীয়া ভাষাৰ এখন দহদিনীয়া বাৰ্তালোচনী। এই আলোচনীখন সম্পাদনা তথা প্ৰকাশ কৰিছিল পৰাগ কুমাৰ দাসে। এই বাৰ্তালোচনীখন গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশ পাইছিল। প্ৰতিটো মাহৰ এক, এঘাৰ আৰু একৈশ তাৰিখে বাৰ্তালোচনীখনৰ একোটা সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াত মূলতঃ সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক বিশ্লেষণাত্মক প্ৰতিবেদন, অনুসন্ধানমূলক প্ৰতিবেদন, নিবন্ধ আদি প্ৰকাশ পাইছিল। ধাৰাবাহিক উপন্যাস, গল্প, কবিতা আদিও বাৰ্তালোচনীখনত প্ৰকাশ পাইছিল।

ইতিহাস

পূৰ্বতে পৰাগ কুমাৰ দাস বুধবাৰ নামৰ সাপ্তাহিক কাকতত কৰ্মৰত আছিল। পিছলৈ তেওঁ এই কাকত এৰি ১৯৯৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মনোৰম গগৈ, মনোজ গোস্বামী আদি কেইজনমান সতীৰ্থ সাংবাদিকৰ সৈতে লগ লাগি আগানৰ জন্ম দিয়ে। ২৪ টা সংখ্যা প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত আৰ্থিক কাৰণত বাৰ্তালোচনীখনৰ প্ৰকাশ বন্ধ হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
বিশ্ব কবিতা দিৱস

বিশ্ব কবিতা দিৱস ২১ মাৰ্চ তাৰিখে পালন কৰা হয়। ইয়াৰ ঘোষণা ইউনেস্ক'ই (UNESCO, The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) ১৯৯৯ চনত কৰিছিল। এই দিনটো সমগ্ৰ পৃথিৱীত কবিতা পঢ়া, লিখা, প্ৰকাশ কৰা আৰু পঢ়ুওৱাৰ গুৰুত্ব বুজোওৱাৰ বাবে ধাৰ্য্য কৰা হৈছে। ইউনেস্ক'ৰ ঘোষণাত কোৱা হৈছে "এই দিনটো বিশ্বৰ জাতীয়, স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কবিতা আন্দোলনসমূহক উৎসাহ যোগাবলৈ পালন কৰা হওক"।

আগতে এই দিনটো ৰোমান কবি ভাৰ্জিল, (কাব্য ইনীদৰ ৰচক) -অৰ জন্মদিন ১৫ অক্টোবৰৰ লগত সংগতি ৰাখি কেতিয়াবা অক্টোবৰৰ ৫ তাৰিখেও পালন কৰা হৈছিল। স্থানসাপেক্ষে অক্টোবৰৰ অন্য তাৰিখ বা নৱেম্বৰতো ইয়াক পালন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

UNESCO World Poetry Directory

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
লয়

লয় হ'ল ছন্দৰ সুষম গতি। মাত্ৰা, অক্ষৰ, স্বৰ বা শব্দৰ সংখ্যানুপাতিক যি বিন্যাস কৰা হয় তাৰ ফলত চৰণবিশেষ পঢ়ি যাওতে পাঠকে যি তৰংগিত স্পন্দন অনুভৱ কৰে তাৰেই নাম লয়।

ছন্দ আৰু লয়ৰ পাৰ্থক্য স্পষ্ট, কিন্তু বহুতেই দুয়োটাকে সমাৰ্থক বুলি গণ্য কৰে। লয় সম্পৰ্কে শ্ৰী অৰবিন্দই কৈছিল- কাব্যৰ লয়ত দুটা কথা আছে এটা হ'ল কৌশল (ছন্দৰ মৌলিক গঠন ব্যাহত নকৰাকৈ, চলনৰ বা গতিৰ বিভিন্নতা স্বৰধ্বনি আৰু ব্যঞ্জনধ্বনিৰ মাজত স্বৰসাদৃশ্য বা স্বৰবিৰোধৰ বিচক্ষণ প্ৰয়োগ, লঘু -গুৰুৰ চমৎকাৰ, সুচিন্তিত, সমানুপাতিক সংযোগ ইত্যাদি) আনটো হ'ল ইয়াৰ অন্তনিহিত সত্তা বা প্ৰাণবস্তু যি ওপৰত উল্লেখ কৰা উপাদান সমূহৰ সাধিত পৰিণতিৰ অধিক। পিছৰটোৰ অভাৱত লয়ৰ সাধিত পৰিণতি কৌশলগত দোষশূন্য হ'লেও, নিষ্প্ৰাণ হৈ পৰে। শব্দাদিৰ সাংগীতিক পৰিণতিৰো যি অধিক, তাতেই লয়ৰ প্ৰাণবস্তু নিহিত থাকে।

তথ্যসূত্ৰ
কৰতোৱা নদী

কৰতোৱা নদী ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ মাজেৰে বৈ যোৱা এখন আন্তঃসীমান্ত নদী। নদীখন ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ জলপাইগুৰি জিলা আৰু বাংলাদেশৰ উত্তৰ-পশ্চিম অংশৰ পঞ্চগড় আৰু দিনাজপুৰ জিলাৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। নদীখনৰ বাংলাদেশ অংশৰ দৈৰ্ঘ্য ১৮৭ কিলোমিটাৰ, গড় প্ৰস্থ ১৩৫ মিটাৰ আৰু নদীখনৰ প্ৰকৃতি সৰ্পিল আকৃতিৰ। নদীখনৰ বাংলাদেশৰ পানী উন্নয়ন ব'ৰ্ড বা "পাউবো"ৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা পৰিচয় নম্বৰ হৈছে উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলৰ ১৩ নং নদী।

নামৰ উৎপত্তি

নদীখনৰ নাম দুটা সংস্কৃত শব্দ কৰ অৰ্থাৎ হাত আৰু তোৱা অৰ্থাৎ পানীৰ দ্বাৰা গঠিত। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ বিবাহৰ সময়ত নদীখন শিৱৰ হাতত ঢালি দিয়া পানীৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হৈছিল।

ইতিহাস

কৰতোৱা নদী প্ৰধানকৈ ৰাজশাহী আৰু ৰংপুৰ বিভাগৰ অন্তৰ্গত এখন সৰু নদী যি এসময়ত এখন ডাঙৰ আৰু পৱিত্ৰ নদী আছিল। ইয়াৰ এচোৱা প্ৰবাহক বৰ্তমান কৰতোৱা নিম্ন নদী বুলি কোৱা হয়। এই নদীখন বগ্ৰা জিলাৰ মহাস্থানগড়ৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। মহাস্থানগড় পুন্দ্ৰনগৰ আৰু প্ৰাচীন পুন্দ্ৰবৰ্ধন চহৰৰ ৰাজধানী বুলি জনা যায়। কৰতোৱাৰ মাহাত্ম্যয়ে ইয়াৰ অতীত পৰম্পৰা প্ৰমাণ কৰে। মহাভাৰতত উল্লেখ থকা মতে তিনিদিন উপবাস ৰখাৰ পিছত কৰতোৱা নদীত ভ্ৰমণ কৰাটো অশ্বমেধা যজ্ঞৰ গুণৰ সমান। আন এখন প্ৰাচীন চহৰ শ্ৰাৱস্তী সম্ভৱতঃ মহাস্থানগড়ৰ উত্তৰে কৰতোৱাৰ পাৰত অৱস্থিত আছিল। অৱশ্যে শ্ৰাৱস্তীৰ সম্ভাব্য স্থিতিৰ ওপৰত এক বিতৰ্ক আছে। যোগিনী তন্ত্ৰ অনুসৰি কৰতোৱা নদী প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ সীমা আছিল। কৰতোৱা নদীৰ উল্লেখ পুৰাণত পোৱা যায় আৰু নদীখন পৱিত্ৰতাৰ বাবে উচ্চ প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। ই আছিল প্ৰাচীন পুন্দ্ৰবৰ্ধন ৰাজ্যৰ পূব সীমা আৰু কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমা।

ইয়াক ভান ডেন ব্ৰুকৰ বংগৰ মানচিত্ৰত (১৬৬০) গঙ্গা নদীলৈ প্ৰবাহিত হোৱা বুলি দেখুওৱা হৈছে। ১৭৮৭ চনৰ ধ্বংসাত্মক বানপানীৰ আগতে ই আত্ৰাই আৰু গঙ্গালৈ যথেষ্ট পৰিমাণৰ তিস্তা নদীৰ পানী কঢ়িয়াই আনিছিল। ১৭৮৭ চনত তিস্তাৰ মূল সোঁতটো পূবদিশে পৰিৱৰ্তন কৰাৰ পিছত কৰতোৱা আৰু ফুলঝুৰ ক্ৰমান্বয়ে গেদ পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।

বৰ্তমান প্ৰবাহ

ফুলঝুৰ নামেৰে জনাজাত কৰতোৱা নদী জলপাইগুড়ি জিলাৰ চৰম উত্তৰ-পশ্চিমৰ বৈকুণ্ঠপুৰ জংঘলত উৎপত্তি হৈছে। কিছু দূৰত্বৰ বাবে দিনাজপুৰ আৰু ৰংপুৰ জিলাৰ মাজৰ সীমা গঠন কৰে। ই তেতিয়া ৰংপুৰ আৰু বগুৰাৰ মাজেৰে ঘূৰি যায়। বগুৰা জিলাৰ দক্ষিণত ই হলহলিয়া নদীৰ সৈতে যোগ হয় আৰু সংযুক্ত নদীখনক তেতিয়া ফুলঝুৰ বুলি জনা যায়। ই বগুৰাক চন্দা কোনাত এৰি ৰায়গঞ্জৰ মাজেৰে দক্ষিণ দিশত বৈ গৈছে আৰু শুজাপুৰৰ সৈতে নলকাত ইচ্ছামতীৰ সৈতে যোগ হৈছে। ফুলঝুৰ তাৰ পিছত উল্লাপাৰানামৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ গাওঁখনৰ মাজেৰে দক্ষিণলৈ বৈ যায়, যাৰ পৰা কেইমাইলমান পিছত ই এই জিলাখনত প্ৰায় ৬৪ কিলোমিটাৰ পথৰ পিছত নাৰ্নিয়াৰ হুৰাসাগৰত পৰে। ইয়াৰ পিছত ই হুৰাসাগৰৰ নাম লয় আৰু চাজাদপুৰৰ ওচৰৰ পৰা পাৰ হৈ যায় আৰু হেৰাই বেৰাৰ ওচৰৰ যমুনাত পৰে।

নদীৰ গতিপথৰ পৰিৱৰ্তন

১৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দত বংগ আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলৰ নদীপথৰ আমূল পৰিৱৰ্তন হৈছিল। সুদুৰ অতীতত এনে পৰিৱৰ্তন ঘটিছে যদিও কোনো সঠিক প্ৰমাণ নাই। কৰতোৱা নদীৰ পৰিৱৰ্তন বহু বছৰধৰি হৈ আহিছে।

কোশি

কোশি বা কৌশিকি নদী বৰ্তমান বিহাৰৰ উত্তৰ-পূবৰ অংশৰ পৰা বৈ গৈছে আৰু ৰাজমহলৰ বহু ওপৰত গঙ্গাত মিলিত হয়। আৰম্ভণিতে ই প্ৰথমতে পূৱলৈ বৈ গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছিল। কোশিৰ গতিপথ নিৰন্তৰ পশ্চিমদিশে আগবাঢ়ি আছে আৰু ই উত্তৰ বংগৰ এটা মূৰৰ পৰা আনটো মূৰলৈ গৈ আছে। এসময়ত কোশি আৰু মহানন্দা কৰতোৱাৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ দক্ষিণৰ লোকসকলৰ মাজত কোচ আৰু কিৰাটসকলৰ উত্তৰৰ লোকসকলৰ মাজত সীমান্ত নিৰ্মাণ কৰিছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নদী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নদী
ভাৰ্ভ

ভাৰ্ভ হৈছে ভাৰতৰ অন্যতম আগশাৰীৰ ইংৰাজী ভাষাৰ ডিজিটেল বিলাসী আৰু জীৱনশৈলীভিত্তিক মহিলা আলোচনী। ই এক স্বদেশী প্ৰকাশনা হিচাপে ১৯৯৫ চনত আৰম্ভ হৈছিল আৰু ভাৰতীয় পাঠকসকলৰ মাজত নগৰকেন্দ্ৰিক মহিলাৰ জীৱনধাৰা, ফেশ্বন আৰু সংস্কৃতি সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহ আগবঢ়াই আহিছে।

আলোচনীখন পূৰ্বতে মুদ্ৰিত ৰূপতো প্ৰকাশিত হৈছিল, কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত ই ডিজিটেল-কেৱল প্লেটফৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। প্ৰকাশকসকলে জনাইছিল যে মুদ্ৰিত সংস্কৰণৰ বাবে নতুন গ্ৰাহকত্ব গ্ৰহণ বন্ধ কৰা হৈছে আৰু “নিউ নৰ্মেল” পৰিস্থিতিৰ সৈতে সংগতি ৰাখি নতুন গ্ৰাহকত্ব পেকেজ মুকলি কৰা হ’ব। ডিজিটেল প্লেটফৰ্ম মেগষ্টাৰত এপ্ৰিল–মে' ২০২০ সংখ্যাটো শেষ মুদ্ৰিত সংখ্যা হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। বৰ্তমানেও ভাৰ্ভ-এ নিজৰ ৱেবছাইটত নতুন প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰি আছে।

ইতিহাস আৰু পৰিচয়

ভাৰ্ভ ১৯৯৫ চনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল। শিল্পপতি আনন্দ মহিন্দ্ৰাৰ পত্নী অনুৰাধা মহিন্দ্ৰাই ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক হিচাপে কাম কৰিছে। তেওঁ পাছত ইয়াৰ ভগ্নী প্ৰকাশনা দ্য ইণ্ডিয়ান কুৱাৰ্টাৰলি (আইকিউ) নামৰ সাহিত্য আলোচনীখনো মুকলি কৰে।

দক্ষিণ মুম্বাই-ভিত্তিক এই প্ৰকাশনা সংস্থাটোৱে বিভিন্ন আগশাৰীৰ ব্ৰেণ্ডৰ বাবে ইন-হাউছ আলোচনী, কফি-টেবুল গ্ৰন্থ আৰু সম্পূৰক প্ৰকাশনো প্ৰস্তুত কৰে। ভাৰ্ভ কোনো বিদেশী কোম্পানীৰ মালিকানাত বা পৰিচালনাত নাছিল। ইয়াৰ প্ৰায় ৮০ শতাংশ পাঠক নগৰাঞ্চলত অৱস্থিত।

বিষয়বস্তু

এই বিলাসী আলোচনী-ৰূপান্তৰিত ৱেবছাইটে মহিলাৰ জীৱনশৈলী সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন বিষয় সামৰি লয়। ইয়াৰ অন্তৰ্গত—
ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফেশ্বন ধাৰা
শিল্প আৰু সংস্কৃতি
সৌন্দৰ্য
ভ্ৰমণ
খাদ্য আৰু গৃহ-সজ্জা
ব্যক্তিত্ব-কেন্দ্ৰিক গভীৰ সাক্ষাৎকাৰ

ভাৰ্ভ বিশেষকৈ জনপ্ৰিয় ব্যক্তিসকলৰ সৈতে গভীৰ সাক্ষাৎকাৰ, বলিউড-কাহিনী আৰু নতুন প্ৰতিভাৰ উন্মোচনৰ বাবে পৰিচিত।

পূৰ্বতে আলোচনীখনত বছৰি “পাৱাৰ ইশ্যু” (বছৰৰ প্ৰভাৱশালী মহিলাসকল), “বেষ্ট ড্ৰেছড ইশ্যু” (বছৰৰ সৰ্বোত্তম পৰিধান কৰা মহিলা), আৰু জানুৱাৰী মাহত যুৱ সফল ব্যক্তিসকলৰ বিশেষ তালিকা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও জুলাই মাহত শিল্প-ভিত্তিক সংখ্যা আৰু ছেপ্টেম্বৰ মাহত ব্ৰাইডেল সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল।

মুদ্ৰণ চক্ৰ

ভাৰ্ভ ১৯৯৫ চনত ত্ৰৈমাসিক আলোচনী হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল। ২০০৫ চনত ই দ্বিমাসিক আৰু ২০০৭ চনত পাঠকৰ চাহিদা অনুসৰি মাহেকীয়া আলোচনীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।

বিশ্বব্যাপী ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ছোৱাত প্ৰকাশিত শেষ সংখ্যাটো আছিল ২০২০ চনৰ জুন মাহৰ ডিজিটেল “এনভায়ৰনমেণ্ট ইশ্যু”। তাৰ পূৰ্বে ২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত “ফুড ইশ্যু”, জানুৱাৰী মাহত “এম্বিশন ইশ্যু”, ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত “চেলিব্ৰেট ইউ ইশ্যু”, আগষ্ট মাহত “এণ্টাৰটেইনমেণ্ট ইশ্যু” আৰু জুন মাহত “ডিজাইন ইশ্যু” প্ৰকাশ পাইছিল। ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ডিজিটেল “চিনেমা ইশ্যু” প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।

ভাৰ্ভ মেন

২০০৯ চনত ভাৰ্ভ-এ “ভাৰ্ভ মেন” নামৰ এটা বাৰ্ষিক সম্পূৰক প্ৰকাশ আৰম্ভ কৰে, যি ২০১৪ চনত দ্বিবাৰ্ষিক ৰূপ লাভ কৰে। “ভাৰ্ভ মেন”ৰ আৱৰণত স্থান পোৱা উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত কুনাল কাপুৰ, ইমৰান খান, অভয় দেউল, জন আব্ৰাহাম, শ্বাহৰুখ খান, প্ৰয়াত সুশান্ত সিং ৰাজপুত আৰু ৰণবীৰ কাপুৰ উল্লেখযোগ্য।

দল

অনুৰাধা মহিন্দ্ৰা – সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক
আলিকা মহিন্দ্ৰা – সম্পাদকীয় সঞ্চালক
দিব্যা মহিন্দ্ৰা – সৃজনাত্মক সঞ্চালক
শ্ৰদ্ধা জাহাগীৰদাৰ-ছাক্সেনা – কাৰ্যবাহী সম্পাদক
শিৰিন মেহতা – ফেশ্বন, ফিচাৰ আৰু জীৱনশৈলী সম্পাদক
মিনাল শেট্টী – আৰ্ট ডাইৰেক্টৰ
আৰ্তি সাৰিন – পি আৰ আৰু কৰ্পোৰেট যোগাযোগ সঞ্চালক
পুনীত ধাৱান – আঞ্চলিক ব্যৱস্থাপক (উত্তৰ)
মালা বৈষ্ণৱ – সম্পাদকীয় পৰামৰ্শদাতা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতত প্ৰকাশিত আলোচনী
শ্ৰেণী:মহিলা আলোচনী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী