ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
আকাশবাণী ডিব্ৰুগড়

আকাশবাণী ডিব্ৰুগড়(Akashvani Dibrugarh) (All India Radio, Dibrugarh) হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অসম ৰাজ্যৰ ডিব্ৰুগড় জিলাত অৱস্থিত চৰকাৰী আকাশবাণী কেন্দ্ৰ। কেন্দ্ৰটোৱে পূব অসম তথা নিকটৱৰ্তী সীমান্তীয় অঞ্চলসমূহলৈ সংবাদ, সংস্কৃতি, শিক্ষামূলক কাৰ্যসূচী আৰু লোক-সংস্কৃতি প্ৰসাৰণ কৰি আহিছে। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেৱল এটি অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰই নহয়, ই উজনি অসমৰ লগতে অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু নাগালেণ্ডৰ বহু অঞ্চলৰ লোকৰ আৱেগ আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ। ১৯৬৯ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত স্থাপিত হোৱা এই কেন্দ্ৰটোৱে যোৱা পাঁচটা দশকতকৈও অধিক কাল ধৰি অঞ্চলটোৰ শিক্ষা, সংস্কৃতি আৰু তথ্যৰ প্ৰসাৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে।

কিছুমান সংবাদ-প্ৰতিৱেদনে কয় যে ষ্টেচনটোৱে পূব অসম আৰু নিকটৱৰ্তী সীমান্তীয় অঞ্চলত প্ৰায় এক কোটি সম্ভাৱ্য শ্ৰোতাৰ মাজত সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। অৱশ্যে প্ৰসাৰ ভাৰতীৰপৰা কোনো প্ৰতিৱেদন প্ৰকাশ পোৱা নাছিল।
হাই-পাৱাৰ ট্ৰান্সমিটাৰ: স্থানীয় প্ৰতিৱেদনসমূহে ৩০০ kW DRM/High-power transmitter সংস্থাপন প্ৰকাশ কৰিছে, যাৰ ফলত বিস্তৃত আৱৃতি সম্ভৱ হৈছে।

২০২৫ চনত ৫৭তম প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত স্থানীয় শিল্পীসকলৰ অংশগ্ৰহণত অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছিল। ৰঙালী বিহুৰ সময়ত প্ৰাক্তন সহকৰ্মীসকলক ফুল-গামোচাৰে সন্মান জনাইছিল।

গুৰুত্ব আৰু প্ৰভাৱ

ডিজিটেল যুগতো ঐতিহ্যবাহী ৰেডিঅ'ৰ প্ৰাসংগিকতা বজাই ৰাখিবলৈ কেন্দ্ৰটোৱে অনলাইন সম্প্ৰচাৰ বৃদ্ধি কৰিছে। স্থানীয় ভাষাৰ সংৰক্ষণ আৰু যুৱপ্ৰজন্মৰ সৈতে সংযোগ গঢ়ি তোলা এইদৈৰে ইয়াৰ ভূমিকা অটুট থাকিব। প্ৰতিবাদৰ পৰৰপৰা স্থানীয় সংস্থাসকলৰ সমৰ্থন পাই ইয়াৰ স্থিতি শক্তিশালী হৈছে। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড়ে পূব অসম তথা সীমান্তীয় অঞ্চলসমূহত ভাষা-সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ, স্থানীয় শিল্পকলাৰ প্ৰচাৰ আৰু গ্ৰাম্য-জীৱন সম্পৰ্কীয় জ্ঞান বিস্তাৰৰ ক্ষেত্ৰত বহু বছৰৰ অনন্য অৱদান আগবঢ়াই আহিছে। লোকসাহিত্য, সংগীত আৰু থিয়েটাৰ আদি ক্ষেত্ৰত স্থানীয় প্ৰতিভাসমূহক ৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চলৈ অনাৰ ক্ষেত্ৰত এই কেন্দ্ৰটোৰ ভূমিকা উল্লেখযোগ্য। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় অসমৰ এক অমূল্য সম্পদ। ইয়াৰ জৰিয়তে জনসাধাৰণ তথ্য, শিক্ষা আৰু মনোৰঞ্জন লাভ কৰে। আধুনিক যুগতো ইয়াৰ প্ৰাসংগিকতা অটুট আছে। ইয়াৰ অৱদান আগন্তুক দিনতো অব্যাহত থাকিব বুলি আশা কৰা যায়। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় অসমৰ উজনি অংশৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰকাৰী ৰেডিঅ' কেন্দ্ৰ যিয়ে দশকৰ পাছৰ অসমীয়া সংস্কৃতি, সংবাদ আৰু শিক্ষাৰ প্ৰসাৰণত অৱিসংবাদিত ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। এই কেন্দ্ৰটো পূৰ্ব অসমৰ জনতাৰ মাজত সংযোগৰ মাধ্যম হিচাপে কাম কৰি আহিছে, বিশেষকৈ সীমান্তবৰ্তী অঞ্চলত।

আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেৱল এক সম্প্ৰচাৰ মাধ্যম নহয়, অসমৰ সাংস্কৃতিক স্মৃতিৰ জীৱন্ত দলিল। ইয়াৰ দীৰ্ঘ ইতিহাস আৰু সামাজিক অৱদানে পূৰ্ব অসমক এক সুসংহত অঞ্চললৈ পৰিণত কৰিছে।

বাহ্যিক সংযোগ

আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় (যোগাযোগ)
আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় সম্পৰ্কে এক বিশেষ ৰিপ'ৰ্ট

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰেডিঅ' ষ্টেচন
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা

পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা আছিল একাধাৰে কবি, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, জীৱনীকাৰ, হাস্যৰসিক, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক। তেওঁ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথমগৰাকী সভাপতি আছিল। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৮৭১ চনৰ ২৪ অক্টোবৰত লক্ষীমপুৰ জিলাৰ নকাৰী গাঁৱত আৰু মৃত্যু হৈছিল ১৯৪৬ চনৰ ৭ এপ্ৰিলত৷

উদ্ধৃতিসমূহ

“জাতীয় অন্তৰতম্ ভাব, চিন্তা, তেজ আৰু প্ৰতিভা বাজ ওলাবলৈ ভাষা আৰু সাহিত্যৰ বাদে সুগম বাট আন নাই৷ আকৌ ভাষাতকৈ সাহিত্য এখোজ আগবঢ়া৷ সেইকাৰণে জাতীয়ত্বৰ চিনাকি দিয়াত সাহিত্য তাতোকৈ এখোজ আগুৱাই যায়৷ গতিকে মানুহৰ জাতি আৰু ধৰ্ম সাহিত্যৰ ভেটি হ’লেও সি সাহিত্যৰ আচলত ধৰিহে আগবাঢ়িব পাৰে৷’’
যি জাতিৰ সাহিত্য ব্যৱহাৰ্য ভাষাৰ পৰা ক্ৰমাৎ নিলগ হৈ যায়, সেই জাতিৰ জাতীয় জীৱনো খীণাবলৈ ধৰে৷ আনকি কেতিয়াবা তাৰ অস্তিত্বও লোপ পাবগৈ পাৰে৷
সাহিত্যই জাতীয়ত্বৰ আচল চিনাকি৷ সাহিত্যই জাতীয়ত্বৰ প্ৰকৃত জীৱন৷ সাহিত্য অবিহনে কোনো জাতিৰ অস্তিত্ব টিকিবৰ সম্ভাৱনা নাই৷
“....সাহিত্যৰ ভাষা সততে প্ৰাঞ্জল আৰু সৰ্বসাধাৰণৰ বোধগম্য হলেহে তাৰ দ্বাৰা জাতীয় জীৱন গঢ়িত হ'ব পাৰে নহলে সি জাতিটোৰ উন্নত এটা শ্ৰেণীক ফালি নি তাক নিশকতীয়া আৰু মৰামুৱা কৰে। কিয়নো ভাষাত অকল শিক্ষিতৰ আধিপত্য নৰজে ই জনসাধাৰণৰহে সম্পত্তি। সাহিত্যৰ ৰচনা কঠিন হলে সি ক্ৰমাত জনসাধাৰণৰ ভাষাৰ পৰা নিলগ হৈ যায় আৰু শেষান্তৰত সি তাকৰীয়া পণ্ডিতমণ্ডলীৰ মাজতহে আৱদ্ধ হৈ ৰয়গৈ; গতিকে তাৰ দ্বাৰা এটা জাতিৰ আটাইবিলাক লোক একগোট হৈ জাতীয় জীৱন সুগঠিত হোৱাত অন্তৰায় ঘটে। সেই বাবেই আজিকালিৰ উন্নত জাতিবিলাকে জাতীয় সাহিত্যত কোৱা-ভাষা আৰু লিখা-ভাষাৰ মাজত পাৰ্যমানে ওচৰ সমন্ধ ৰাখিবলৈ চায়। যি জাতিৰ সাহিত্য কোৱা ভাষাৰ পৰা যিমান নিলগ হৈ যায়, সেই জাতিৰ জাতীয় জীৱন সিমান ক্ষীণাবলৈ ধৰে আৰু অন্তত কেতিয়াবা তাৰ অস্তিত্বও লোপ পায়গৈ।” (প্ৰথম অধিবেশন, ১৯১৭)

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰাণী ৰাসমণি (চলচ্চিত্ৰ)

ৰাণী ৰাসমণি কালীপ্ৰসাদ ঘোষ পৰিচালিত আৰু ১৯৫৫ চনত নিৰ্মিত বঙালী ভাষাৰ এখন ভাৰতীয় জীৱনীমূলক ছবি। ৰাণী ৰাসমণিৰ জীৱনৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াত মলিনা দেৱীয়ে নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫৫ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ বেনাৰত ছবিখন মুক্তি পায়। ৰাণী ৰাসমণিয়ে তৃতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট লাভ কৰে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

ৰাণী ৰাসমণিৰ বাস্তৱ জীৱনৰ কাহিনীক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখন আৱৰ্তমান হৈ আছে। ৰাসমণি কলকাতাৰ নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু জমিদাৰ ৰাজচন্দ্ৰ দাসক বিয়া কৰায়। স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত সাহসী ভদ্ৰমহিলাগৰাকীয়ে জমিদাৰী আৰু ব্যৱসায়ৰ দায়িত্ব চমজি লয় আৰু নিজকে এগৰাকী ফলপ্ৰসূ নেত্ৰী হিচাপে নিজকে প্ৰমাণ কৰে। সমাজৰ অশুভ উপাদানৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ সংগ্ৰাম আৰু বিভিন্ন সামাজিক কাজকৰ্মৰ বাবে তেওঁ জনাজাত।

বঁটা

৩য় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৫৫)
শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি (চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৫৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱনীমূলক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ইলকাল শাড়ী

ইলকাল শাড়ী হৈছে শাড়ীৰ পৰম্পৰাগত ৰূপ যিটো ভাৰতত সাধাৰণ নাৰীসুলভ পৰিধান। ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ বাগালকোট জিলাৰ ইলকাল চহৰৰ পৰাই ইলকাল শাড়ীৰ নাম লোৱা হৈছে। ইলকাল শাৰী শৰীৰত কপাহী ৱাৰ্প আৰু সীমাৰ বাবে আৰ্ট চিল্ক ৱাৰ্প আৰু পল্লু অংশৰ বাবে আৰ্ট চিল্ক ৱাৰ্প ব্যৱহাৰ কৰি বোৱা হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কলা ৰেচমৰ সলনি বিশুদ্ধ ৰেচমও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ইতিহাস

ইলকাল আছিল এটা প্ৰাচীন বয়ন কেন্দ্ৰ য'ত বয়ন বয়ন খ্ৰীষ্টীয় অষ্টম শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা যেন লাগে। এই শাড়ীবোৰৰ বৃদ্ধিৰ কাৰণ হৈছে বেলাৰী চহৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা স্থানীয় মুখিয়ালসকলে আগবঢ়োৱা পৃষ্ঠপোষকতা। স্থানীয় কেঁচামালৰ উপলব্ধতাই এই শাড়ীৰ বৃদ্ধিত সহায় কৰিছিল। ref name="story"> ইলকাল চহৰৰ প্ৰায় ২০০০০ লোকে শাড়ী বোৱা কামত নিয়োজিত।

স্বকীয়তা

শাড়ীৰ স্বকীয়তা হ’ল স্থানীয়ভাৱে TOPE TENI কৌশল বুলি কোৱা লুপৰ ধাৰাবাহিকতাৰে বডি ৱাৰ্পৰ সৈতে পল্লু ৱাৰ্পৰ সংযোগ।
ওপৰৰ TOPE TENI কৌশলৰ বাবে শিপিনীয়ে মাত্ৰ ৬ গজ, ৮ গজ, ৯ গজ ৱাৰ্পহে খোজ দিব। ৩টা শ্বাটল সোমোৱাৰ জৰিয়তে ৱেফ্টৰ বাবে KONDI Technique ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আচলৰ অংশ-ডিজাইন: "TOPE TENI SERAGU" সাধাৰণতে tope teni seragu ত ৩টা কঠিন অংশ ৰঙা ৰঙৰ হ'ব, আৰু মাজত ২টা অংশ বগা ৰঙৰ হ'ব।
টোপে টেনি চেৰাগুক ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল আৰু উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক অতিশয় সন্মান কৰা হৈছিল।
পৰম্পৰাগত সীমা: (i) চিকি, (ii) গোমি, (iii) জাৰি আৰু (iv) গাদিদাদি, আৰু আধুনিক গায়ত্ৰী ইলকাল শাৰীত অনন্য - প্ৰস্থ ২.৫"ৰ পৰা ৪"লৈকে।
সীমাৰ ৰঙৰ স্বকীয়তা: সাধাৰণতে ৰঙা বা মেৰুণ ৰঙে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে।

বিৱৰণ

শাড়ীৰ অদ্ভুত বৈশিষ্ট্য হ’ল বডি ৱাৰ্পৰ লগত পল্লু ৱাৰ্পৰ সংযোগ যিটো স্থানীয়ভাৱে TOPE TENI বুলি কোৱা হয়। এই কৌশল কেৱল ইলকালত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদি কাৰোবাক ইলকাল শাড়ীৰ প্ৰয়োজন হয় তেন্তে প্ৰতিখন শাৰীৰ বাবে এটা ৱাৰ্প প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব। শৰীৰৰ বাবে ৱাৰ্প থ্ৰেড পৃথকে পৃথকে প্ৰস্তুত কৰা হয়। একেদৰে পল্লু ৱাৰ্প প্ৰয়োজনীয় গুণগত মানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আৰ্ট ৰেচম বা বিশুদ্ধ ৰেচমৰ সৈতে পৃথকে পৃথকে প্ৰস্তুত কৰা হয়। তৃতীয়তে ৱাৰ্পৰ সীমাৰ অংশ প্ৰস্তুত কৰা হয়, যেনে পল্লু ৱাৰ্পৰ দৰে, হয় আৰ্ট ৰেচম বা বিশুদ্ধ ৰেচম আৰু পল্লুৰ বাবে আৰু সীমাত ব্যৱহাৰ কৰা ৰং একে হ’ব। সাধাৰণতে পল্লুৰ দৈৰ্ঘ্য ১৬"ৰ পৰা ২৭"ৰ ভিতৰত হ'ব। পল্লু সূতা আৰু শৰীৰৰ সূতা লুপ কৌশলত সংযুক্ত কৰা হয়, যিটোক স্থানীয়ভাৱে TOPE TENI বুলি কোৱা এক অনন্য পদ্ধতি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
৩১বি নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)

৩১বি নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (, চমুকৈ NH 31B) অসমৰ উত্তৰ শ'লমৰা আৰু যোগীঘোপাৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰিছে। এই ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হৈছে ।

লগতে চাওক

List of National Highways in India

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

NH network map of India

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
তামিলনাডু

তামিলনাডু (তামিলে: தமிழ்நாடு তাম্যিল্ড়্‌ নাড়্যি আ-ধ্ব-ব: [t̪ɐmɨɻ n̪aːɽɯ]) ভাৰতীয় প্ৰজাতন্ত্ৰৰ ২৮খন ৰাজ্যৰ অন্যতম। এই ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চেন্নাই (পূৰ্বতে মাদ্ৰাজ)। তামিলনাডু ভাৰতীয় উপদ্বীপৰ দক্ষিণত অৱস্থিত। এই ৰাজ্যৰ সীমাত পণ্ডিচেৰী, কেৰালা, কৰ্ণাটক আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ অৱস্থিত। তামিলনাড়ুৰ ভৌগোলিক উত্তৰ দিশত পূৰ্বঘাট, পশ্চিম দিশত নীলগিৰি, আন্নামালাই পৰ্বত আৰু পালাক্কাদ, পূব দিশত বঙ্গোপসাগৰ, দক্ষিণ পূব দিশত মান্নাৰ উপসাগৰ আৰু পক প্ৰণালী আৰু দক্ষিণত ভাৰত মহাসাগৰ অৱস্থিত।

আয়তনৰ দিশৰ পৰা তামিলনাডু ভাৰতৰ একাদশ (এই ৰাজ্যেৰ আয়তন গ্ৰীছৰ সমান) আৰু জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা সপ্তম বৃহত্তম ৰাজ্য। অন্যদিশে এই ৰাজ্য ভাৰতৰ জিডিপিৰ পঞ্চম বৃহত্তম অৱদানকাৰী আৰু ভাৰতৰ সবাতোকৈ অধিক পৰিমাণ নগৰায়িত ৰাজ্য। ভাৰতৰ সৰ্বাধিক সংখ্যক বাণিজ্যিক সংস্থা (১০.৫৬%) এই ৰাজ্যত অৱস্থিত।

প্ৰায় ৫০০খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা তামিলনাড়ু ভূখণ্ড তামিল জাতিৰ আৱাসস্থল। প্ৰায় ১৫০০-২০০০ বছৰ ধৰি এই অঞ্চলৰ প্ৰচলিত ভাষা তামিল বিভিন্ন লেখা আৰু সাহিত্যত ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। তামিলনাড়ু প্ৰাকৃতিক সম্পদ, দ্ৰাবিড় স্থাপত্যৰ বিশালাকাৰ হিন্দু মন্দিৰ, শৈলচহৰ, সমুদ্ৰ তীৰ, বিভিন্ন ধৰ্মৰ তীৰ্থস্থানৰে পৰিপূৰ্ণ ৰাজ্য। এই ৰাজ্যত ৪টা ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Tamil Nadu | A compendium of Tamil culture, heritage and tradition
TN Government Guideline value
Tamil Nadu Government Website
Department of Tourism, Government of Tamil Nadu

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য
শ্ৰেণী:তামিল নাডু
ভৈৰৱী মন্দিৰ

ভৈৰৱী মন্দিৰ তেজপুৰ নগৰৰ নতুন কলিবাৰীত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈৰ নিচেই কাষত এটা টিলাৰ ওপৰত অৱস্থিত। বামুণী পাহাৰৰ কিছু পূবে থকা এই মন্দিৰ স্থানীয়ভাৱে "মাইথান" বুলি জনাজাত। মন্দিৰৰ সৰ্বমুঠ মাটিৰ পৰিমাণ প্ৰায় ৬ বিঘা। এই মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কে একো প্ৰামাণিক তথ্য নথকা হেতুকে কেতিয়া আৰু কোনে এই মন্দিৰ সাজি উলিয়াইছিল এয়া এতিয়াও অজ্ঞাত। এই মন্দিৰত হিন্দুসকলৰ আৰাধ্য ভৈৰৱী দেৱীক নিতৌ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। লোকশ্ৰুতি অনুসৰি দ্বাপৰ যুগত বাণ ৰজাৰ জীয়ৰী ঊষাই ইয়াতেই দেৱী আৰাধনা কৰিছিল। এই মন্দিৰত বলিবিধান প্ৰথা আজিও চলি আছে। মন্দিৰৰ চাৰিওফালে অসংখ্য পুৰণিকালৰ ভগ্ন শিলাখণ্ড সিচঁৰিত হৈ পৰি আছে। ভৈৰৱীৰপৰা বামুণী পাহাৰলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰে পাৰে এলানি টিলা আছে।

ইতিহাস

ভৈৰৱী দেৱীক ইয়াত পূজা কৰা হয়, কিয়নো তেওঁ দুৰ্গা দেৱীৰ মহাবিদ্যাৰ অন্যতম। মন্দিৰটোৰ পৃষ্ঠভূমিত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰত কলীয়াভোমোৰা সেতুৰ দিশে দৃশ্য দেখা যায়। এই স্থানটো স্থানীয়ভাৱে ভৈৰৱী দেৱালয় নামেও পৰিচিত। কিমানিপা কিম্বদন্তী অনুসৰি, শক্তিশালী অসুৰ ৰাজা বাণাসুৰৰ জীয়াৰী উষাই নিয়মিতভাৱে ইয়ালৈ আহি দেৱীৰ পূজা কৰিছিল। এই স্থানৰ পৰা প্ৰায় দুই কিলোমিটাৰ দূৰত্বত বামুণি পাহাৰ অৱস্থিত, য'ত বহু শতিকা পুৰণা ৰাজপ্ৰাসাদৰ ধ্বংসাৱশেষ দেখা পোৱা যায়। এই প্ৰাসাদত ব্যৱহাৰ কৰা পাথৰ শিল্পকৃতি নবম শতিকা কালৰ বুলি ধৰা হয়। অনুৰূপভাৱে, প্ৰায় ৪০০ বছৰ পুৰণা ভৈৰৱী মন্দিৰটো এক ভূমিকম্পৰ ফলত অলপ বেঁকা হৈ পৰিছে আৰু ওচৰৰ এটা দালানৰ পশ্চিম আৰু দক্ষিণ প্ৰান্তৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় মহলৰ খুঁটাত ফাট ধৰি ছাঁতৰ অংশ খহি পৰিছে। এই ক্ষতিসাধনৰ পিছত ধৰ্মীয় আচাৰ–অনুষ্ঠান তথা দৈনিক পূজা-ক্ৰিয়াকলাপ বন্ধ হৈ পৰে।

ভূগোল

ভৈৰৱী মন্দিৰটো ভৰলী নদীৰ ওচৰত অৱস্থিত।

ব্যৱস্থাপনা

মন্দিৰখনৰ ব্যৱস্থাপনা চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা জিলাৰ উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ৰ দ্বাৰা চলোৱা হয় আৰু মন্দিৰখন তেজপুৰৰ বৰঠাকুৰ পৰিয়ালৰ (শ্ৰী দিলীপ বৰঠাকুৰ, শ্ৰী বাৰেণ্য ৰঞ্জন বৰঠাকুৰ, আৰু শ্ৰী আদিত্য প্ৰকাশ বৰঠাকুৰ) অধীনত। ইয়াত এতিয়াও নিয়মিতভাৱে ছাগলী, হাঁহ, পৰাই আদি বলি দিয়া হয়। দুৰ্গা পূজা ইয়াত অতি ঐশ্বৰ্য্যৰে উদযাপন কৰা হয়।

মন্দিৰলৈ প্ৰৱেশ কৰিবলৈ এখন দীঘল সিঁড়িৰে উঠিব লগা হয় যি মূল পথৰ পৰা মন্দিৰলৈ যায়। ইয়াত ঘিঅৰ দীপ, মিঠাই, ফল-মূল আদি ক্ৰয়ৰ সুবিধা আছে যি পূজাৰ সময়ত দেৱীত অৰ্পণ কৰা হয় আশীৰ্বাদৰ বাবে। এই স্থানটো এক অপূৰ্ব প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰ স্থান আৰু দেৱীত উপনীত হোৱাৰ এক পথ। ভৈৰৱী মন্দিৰ এটা সিদ্ধপীঠ হিচাপে জনাজাত, য'ত ভক্তসকলে মনৰ কামনা প্ৰকাশ কৰি দেৱীৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰে।

আৰু চাওক

মহাভৈৰৱ মন্দিৰ
তেজপুৰ
অগ্নিগড়

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী‎
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
গৌৰ গোপাল দাস

গৌৰ গোপাল দাস (Gaura-Gopāla dāsa) এগৰাকী খ্যাতনামা ভাৰতীয় জীৱনশৈলী প্ৰশিক্ষক আৰু প্ৰেৰণাদায়ক বক্তা। তেওঁ পূৰ্বতে এইছ পি(Hewlett Packard- HP)-ত অভিযন্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কৃষ্ণ সচেতনতা সমাজ(ইস্কন) (International Society for Krishna Consciousness-ISKCON)ৰ এগৰাকী সদস্য।

জীৱনী

গৌৰ গোপাল দাসৰ জন্ম হৈছিল মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনে জিলাত। তেওঁ বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা (ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনীয়াৰিং) বিষয়ত পুনেৰ কাচৰৌ ৱাডিয়া ইনষ্টিউট অৱ টেকন'ল'জীৰ পৰা ডিপ্ল'মা আৰু কলেজ অৱ ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ পৰা একেই বিষয়ত ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পূৰ্বতে এইছ পি(Hewlett Packard- HP)-ত এক চমু সময়ৰ বাবে অভিযন্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। পিছত তেওঁ সেই চাকৰি পৰিত্যাগ কৰি এগৰাকী জীৱনশৈলী প্ৰশিক্ষক হোৱাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।

২০১৮ চনত গৌৰ গোপাল দাসৰ দ্বাৰা ৰচিত Life's Amazing Secrets শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনি প্ৰকাশিত হয়। তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলত ৩.৯ মিলিয়নতকৈও অধিক দৰ্শকে অনুসৰণ কৰাৰ লগতে তেওঁৰ ভিডিঅ'সমূহ ১৭৭ মিলিয়নতকৈও অধিকবাৰ দৰ্শন হৈছে।

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থপঞ্জী

গৌৰ গোপাল দাস (২০২০). The Way of the Monk: The Four Steps to Peace, Purpose and Lasting Happiness.

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Gaur Gopal Das at Penguin India

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মগুৰু
হোজাই ছোৱালী মহাবিদ্যালয়

হোজাই ছোৱালী মহাবিদ্যালয় হৈছে ১৯৯১ চনত স্থাপিত অসমৰ হোজাইত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ মহিলাৰ শিক্ষানুষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এই মহাবিদ্যালয়খনে কলা শাখাৰ বিভিন্ন স্নাতক ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
চিত্ৰজিৎ শইকীয়া

চিত্ৰজিৎ শইকীয়া (জন্ম-১৯৮২) এগৰাকী সাহিত্যিক, সমালোচক, অধ্যাপক৷ মূলতঃ অসমীয়া সমালোচনা সাহিত্যৰ লগত জড়িত৷ তেখেত দুলীয়াজান মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক৷ সাতসৰী, প্ৰকাশ, গৰীয়সীৰ লগতে অসমৰ ভালেমান বাতৰি কাকতত তেওঁ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ আৰু সম্পাদনা কৰিছে৷

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

চিত্ৰজিৎ শইকীয়াৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮২ চনত লখিমপুৰ জিলাৰ পহুমৰা অঞ্চলৰ খাগৰী গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম গিৰীধৰ শইকীয়া আৰু মাতৃৰ নাম অম্বিকা শইকীয়া ।

শিক্ষা

তেখেতে নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ পৰা ২০০৩ চনত অসমীয়া বিভাগৰপৰা স্নাতক আৰু ২০০৫ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে৷ লগতে একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰাই ২০০৭ চনত এম.ফিল. ডিগ্ৰী আৰু ২০১৩ চনত সন্মানীয় ‘ডক্টৰেট’ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় হ’ল-লুম্মেৰ দাইৰ উপন্যাসৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক মূল‍্যায়ন।

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

অনুসন্ধিৎসা, কথা প্ৰকাশন, ২০১০
প্ৰবন্ধ বিমৃশা, নিৰীক্ষণ প্ৰকাশন, ২০১৫
সাহিত্য সমালোচনাৰ অনুশীলন, নিৰীক্ষণ প্ৰকাশন, ২০১৫

সম্পাদিত গ্ৰন্থ

জনজাতীয় মূলৰ অসমীয়া উপন্যাসিকৰ উপন্যাসঃ বিচাৰ আৰু বিশ্লেষণ, বনলতা, ২০১৭
অসমীয়া ভ্ৰমণ সাহিত্য সমীক্ষা, অসম সাহিত্য সভা, ২০১৮
নিৰ্বাচিত অসমীয়া চুটিগল্প, দুলীয়াজান মহাবিদ্যালয়, ২০১৯ (সম্পাদনা সহযোগী- মনোজ কুমাৰ দত্ত, মুনমী কোঁৱৰ)
প্ৰকৃতিঃ চিন্তন আৰু মনন, ২০১৯ (সম্পাদনা সহযোগী- জ্যোতিমালি মহন্ত)
সমাজ সাহিত্য সংস্কৃতি, ২০১৯
সত্ৰায়ন, ২০১৯

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কবিতা সিদ্ধু

কবিতা সিদ্ধু (ইংৰাজী: Kavita Sidhu; জন্ম: ২৯ নৱেম্বৰ ১৯৭১) এগৰাকী মালয়েছিয়ান অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰাক্তন সুন্দৰী সম্ৰাজ্ঞী। তেওঁ ভাৰতীয় পঞ্জাবী বংশোদ্ভৱ।

কেৰিয়াৰ

১৯৯০ চনৰ 'মিছ চাৰ্ম ইণ্টাৰনেচনেল' বিজয়ী কবিতা কৌৰ সিদ্ধুৰ সৌন্দৰ্যই ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে কুৱালালামপুৰত অধ্যয়ন কৰি থকা সময়ৰেপৰা মডেলিঙৰ জগতত ভৰি দিয়াৰ পিছৰেপৰাই ৰাইজৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। তেওঁৰ ফটোজেৰ্নিক মুখমণ্ডলৰ বাবে মালয়েছিয়াৰ অগ্ৰণী আলোচনী যেনে 'হাৰ ৱৰ্ল্ড', 'ফিমেল', 'জেলিতা' আৰু 'ৱনিতা'ৰ বেটুপাতৰ বাবে তেওঁৰ যথেষ্ট চাহিদা আছিল। কেৱল ছপা মাধ্যমতে নহয়, টেলিভিছনৰ পৰ্দাতো তেওঁক প্ৰায়ে দেখা গৈছিল। ৮০ৰ দশকৰ শেষৰফালে কাৰিকৰী দিশৰপৰা বৈপ্লৱিক বুলি গণ্য কৰা 'পালমোলিভ'ৰ বিজ্ঞাপনে তেওঁৰ সৌন্দৰ্যক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। ১৮০ ছেণ্টিমিটাৰ উচ্চতাৰ কবিতা সিদ্ধুৱে কেট-ৱাকৰ জগতখনতো নিজৰ স্বকীয় শৈলীৰে জিলিকি উঠিছিল।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুন্দৰী প্ৰতিযোগিতাত খিতাপ অৰ্জন কৰা প্ৰথমগৰাকী মালয়েছিয়ান হিচাপে তেওঁৰ নাম 'মালয়েছিয়া বুক অফ ৰেকৰ্ডছ'ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। যদিও বহু যুৱতীয়ে নিজকে মডেল বুলি দাবী কৰে, কিন্তু ফেশ্বন জগতখনে তেওঁক মালয়েছিয়াৰ এগৰাকী প্ৰকৃত আৰু ছিৰিয়াছ মডেল হিচাপে গণ্য কৰে। বিশেষকৈ কেট-ৱাক আৰু ফটো মডেলিঙৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ মালয়েছিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ মডেলসকলৰ তালিকাৰ শীৰ্ষত স্থান লাভ কৰে।

সিদ্ধুৱে পেৰিছত জিন-লুই শ্বেৰাৰ আৰু মিউনিখত এছকাডাৰ বাবে মডেলিঙ কৰিছে। ২০০৯ চনত তেওঁ ষ্টাইলো ফেশ্বন গ্ৰেণ্ড প্ৰিস্ক কে এলত 'মোৱাৱাড'ৰদ্বাৰা নিৰ্মিত ১০০ নিযুত মালয়েছিয়ান ৰিংগিট মূল্যৰ হীৰা খচিত এটা সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি মডেলিঙ কৰিছিল। যদিও বৰ্তমান তেওঁ এগৰাকী অভিনেত্ৰী, গায়িকা আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক হিচাপেহে অধিক পৰিচিত, তথাপি মালয়েছিয়াৰ ফেশ্বন জগতে তেওঁক দেশখনৰ অন্যতম প্ৰখ্যাত মডেল আৰু সম্ভৱতঃ দেশৰ অন্যতম প্ৰথম 'ছুপাৰমডেল' হিচাপে গণ্য কৰে।

অভিনয়

তেওঁ লায়াৰ লাৰা, মিম্পি মুন আৰু পন্তিয়ানাক হাৰুম সুন্দল মালাম ১ আৰু ২ ৰ দৰে মালয়েছিয়ান চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ থিয়েটাৰ এক্টৰছ ষ্টুডিঅ’ৰদ্বাৰা মঞ্চস্থ হোৱা ফ্যাট গাৰ্লছ ৰিভেঞ্জ নাটকত অভিনয় কৰিছে।

ফেশ্বন জগতত খোজ

২০১০ চনত সিদ্ধুৱে ষ্টাইলো ফেশ্বন গ্ৰেণ্ড প্ৰিস্ক কে এলত নিজাকৈ এটা কাপোৰৰ ব্ৰেণ্ড (Clothing line) মুকলি কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁ কুৱালালামপুৰ ফেশ্বন উইকৰ এগৰাকী অন্যতম মুখ্য ডিজাইনাৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত সিদ্ধুৱে ইটালীৰ ভূ-তত্ত্ববিদ ৰবাৰ্টো গুইয়াটিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। গ্ৰেণ্ড হায়াট কুৱালালামপুৰত তেওঁলোকৰ বিবাহৰ অভ্যৰ্থনা অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছিল।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

বৰ্ষ
নাম
চৰিত্ৰ
টোকা

১৯৯৭
লায়াৰ লাৰা

জিজী
প্ৰথম চলচ্চিত্ৰত অভিষেক

২০০০
মিম্পি মুন
ভিনা (ডাভিনা ডেভিদ)

২০০৪

পন্তিয়ানাক হাৰুম সুন্দল মালাম
আনা

২০০৫
পন্তিয়ানাক হাৰুম সুন্দল মালাম ২

আনা

২০০৭
ৱাৰিছ জাৰি হান্তু

ইৰা

১৯৫৭ হাতী মালয়া
খলিলা

২০১৩
তান্দা পুতেৰা

কাৰা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মালয়েছিয়ান অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ ব্যক্তি
গাঁওবুঢ়া (নাটক)

গাঁওবুঢ়া পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাই লিখা এখন ধেমেলীয়া সামজিক নাটক৷ গাঁওবুঢ়া নাটক সম্পৰ্কে ড° মহেশ্বৰ নেওগে কৈছে, “সুলিখিত গ্ৰাম্য কমেডী’’, ড° হৰিশ্চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যই “কৰুণ ৰসসিক্ত সামাজিক নাট’’ আৰু ড° সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ মতে, “প্ৰহসনৰ লক্ষণ দুই এটা মিলে যদিও বেছিভাগ লক্ষণ লঘু কমেডীৰ লগতহে মিলে কাৰণে “গাঁওবুঢ়া’’ক কমেডী বুলিলে বোধকৰো ভুল নহ’ব৷’’
গোহাঞিবৰুৱাই নিজেও নাটকখনক ধেমেলীয়া নাটক বোলা নাই৷ নাটকৰ পাতনিত তেওঁ লিখিছে, “আধুনিক অসমীয়া সমাজৰ আদিছোৱাত চৰকাৰী কৰ্ম্মচাৰী গাঁওবুঢ়াৰ ’অনাহাৰী’ বিষয়ববীয়া খাটনি বিষয়ক ৰহস্যই এই লেখকৰ অন্তৰত, লৰাকালত সদায় কৌতুহল জন্মাইছিল৷ সেই ৰহস্যৰ আৰ্হি ৰাইজৰ আগত দাঙি ধৰাই এই সামাজিক নাটক লিখিবলৈ লোৱাৰ আগ উদ্দেশ্য৷’’

নাটকৰ চৰিত্ৰ

নাটকখন মুঠ পাঁচটা অঙ্কত বিভক্ত৷ প্ৰধান মহিলা চৰিত্ৰ চাৰিগৰাকী; অমিলা, ৰংদৈ, জেতুকী আৰু ভেলেউকে ধৰি কেইবাগৰাকী লিগিৰী আৰু চাৰিজন গাঁওবুঢ়াৰ লগতে মৌজাদাৰ, মণ্ডল, থানাৰ দাৰোগা, মহকুমাৰ ইংৰাজ বিষয়া ইয়ং চাহাবকে ধৰি সৰু সৰু কেইবাটাও পুৰুষ চৰিত্ৰৰে পাঁচটা অঙ্কত কেইবাটিও দৃশ্যৰে বিভক্ত গাঁওবুঢ়া নাটকখন মুঠ বাসত্তৰ পৃষ্ঠাত ৰচনা কৰা হৈছে৷

বিষয়বস্তু

গাঁওবুঢ়া নাটকখন নাট্যকাৰ গোহাঞিবৰুৱাই বৃটিছৰ শাসনকালত “গাঁওবুঢ়া’’সকলৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা লটিঘটি আৰু ঘৰুৱা জীৱনৰ দুশ-দুৰ্দশা কিছু হাস্যকৰ পৰিৱেশৰ মাজেৰে উপস্থাপন কৰিছে৷ নাটকৰ নায়ক ভোগমন আৰু নায়িকা ৰংদৈৰ সুখ-দুখৰ চিত্ৰই নাটখনিত প্ৰধানকৈ তুলি ধৰা হৈছে৷ ভোগমন বায়নৰ ল’ৰা আছিল যদিও কুলীৰ কাম কৰিবলগীয়া হোৱাত নিজৰ পৰিয়ালৰ মান ৰক্ষা কৰিবলৈ গাঁওবুঢ়াৰ বিষয়বাব ল’ব লগা হৈছিল৷ কিন্তু গাঁওবুঢ়া হোৱাৰ পিছত দিনে-ৰাতিয়ে অনাহাৰে খাটি থকাৰ পাছতো চাহাবৰ অৰ্দালী আদিৰ চক্ৰান্তত পৰি চাহাবৰ গালি খোৱা, ৰছদ তুলিবলৈ গৈ ৰাইজৰ নানা গালি-শপনি শুনিবলগীয়া হোৱা, ঘৰলৈ উভতি আহি আকৌ পত্নীৰ তিতা-কেঁহা মাত শুনা৷ ইমানৰ পাছতো ঘৰত দুবেলাদুসাজ খাবলৈ নাটে৷ শেষত খাজনা দিব নোৱৰা বাবে ভোগমনে ঘৰৰ সমস্ত বস্তু হেৰুৱাবলগীয়া হয়৷

চমু মূল্যায়ন

পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ “গাঁওবুঢ়া’’ নাটকক বহু আলোচকে ধেমেলীয়া নাট আখ্যা দিলেও নাটখনিত পৰিৱেশন কৰা ’কমেডী’খিনিৰ মাজেৰে নাট্যকাৰে বৃটিছৰ শাসন কালৰ ’বেগাৰ ধৰা’ প্ৰথাৰ এটি কলাসুলভ সমালোচনা ফুটাই তুলিছে৷ গাঁওবুঢ়া হোৱাৰ পিছত ভোগমনে ভোগ কৰা দুৰ্দশাই চৰিত্ৰটি সাৰ্থক ট্ৰেজেডীৰ চৰিত্ৰলৈ লৈ গৈছে৷ আনহাতে, সাধাৰণ গ্ৰাম্য লোকৰ কথা-বতৰাৰে সহজ সৰল পৰিৱেশ অংকিত কৰি চৰিত্ৰসমূহক একো একোটা স্মাৰক চৰিত্ৰ হিচাপে অংকিত কৰিছে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
দেৱকীনন্দন খত্ৰী

দেৱকী নন্দন খাত্ৰী ( জন্ম ১৮ জুন ,১৮৬১–১ আগষ্ট ১৯১৩) সমস্তীপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক আৰু ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী উপন্যাস চন্দ্ৰকান্তাৰ লেখক।চন্দ্ৰকান্ত এখন ঐতিহাসিক কল্পবিজ্ঞান/কল্পকাহিনী উপন্যাস। এশ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে অৰ্থাৎ ১৮৮৮ চনত দেৱকী নন্দন খাত্ৰীয়ে এই উপন্যাসখন লিখি প্ৰকাশ কৰিছিল।

জীৱনী

১৮৬১ চনৰ ১৮ জুনত ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়াৰ (বৰ্তমানৰ বিহাৰ, ভাৰত) বংগ প্ৰেচিডেন্সিৰ সমস্তীপুৰ জিলাৰ পুছা গাঁৱত পঞ্জাবী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল লালা ঈশ্বৰ দাস। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষ পঞ্জাৱ (লাহোৰ)ৰ আছিল আৰু মোগল শাসনৰ সময়ত তেওঁ উচ্চ পদবীত আছিল। মহাৰাজ ৰঞ্জিত সিঙৰ পুত্ৰ শ্বেৰ সিঙৰ ৰাজত্বকালত লালা ঈশ্বৰ দাসে বানাৰসত বসতি স্থাপন কৰিছিল।

খটৰীৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আছিল উৰ্দু আৰু পাৰ্চী ভাষাত। পিছলৈ তেওঁ হিন্দী, সংস্কৃত আৰু ইংৰাজী অধ্যয়ন কৰে। প্ৰাথমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰি গয়াৰ টেকাৰি ৰাজলৈ গৈ তাতেই ৰজাৰ ওচৰত কৰ্মসংস্থাপন লয়। পিছলৈ তেওঁ বাৰাণসীত 'লাহৰি প্ৰেছ' নামৰ ছপাশাল আৰম্ভ কৰি ১৯০০ চনত হিন্দী মাহেকীয়া সুদৰ্শন প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

১৯১৩ চনৰ ১ আগষ্টত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

জনপ্ৰিয় কৰ্ম

দেৱকী নন্দন খাত্ৰীয়ে কিছুমান জনপ্ৰিয় উপন্যাসৰ অৱদান আগবঢ়াইছিল যি হিন্দী সাহিত্যত এক নতুন ধাৰা প্ৰৱৰ্তন কৰাত সহায় কৰাই নহয়, সামগ্ৰিকভাৱে হিন্দী ভাষাৰ সমৃদ্ধিশালীৰ দিশতো আগুৱাই লৈ গৈছিল। দেৱকী নন্দন খাত্ৰীৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰচনা হ'ল... :
চন্দ্ৰকান্তা উপন্যাস
চন্দ্ৰকান্তা সন্ততি
ভূতনাথ (টিভি ধাৰাবাহিক)
কাজাৰ কি কোথাৰী
নৰেন্দ্ৰ মোহিনী
কুসুম কুমাৰী
বীৰেন্দ্ৰ বীৰ
কটোৰা ভৰ খোণ
গুপ্ত গডনা

মৃত্যু

১৯১৩ চনত দেৱকী নন্দন খাত্ৰীৰ মৃত্যু হয় যদিও তেওঁ এৰি থৈ যায় হিন্দী ৰহস্য উপন্যাসৰ সংকলন যিয়ে এতিয়াও যুৱ পাঠকক মোহিত কৰি ৰাখিছে। তেওঁৰ অন্যতম বিখ্যাত ৰচনা "চন্দ্ৰকান্ত"ক নব্বৈৰ দশকৰ মাজভাগত টেলিভিছন ধাৰাবাহিকলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় যদিও কাহিনী আৰু চৰিত্ৰসমূহ টেলিভিছনৰ দৰ্শকৰ লগত খাপ খুৱাই যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন কৰা হয়। "চন্দ্ৰকান্ত" খাত্ৰীৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় উপন্যাস, আৰু উৰাবাতৰিৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে অতি সোনকালে ইয়াক বলীউডৰ ছবিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হ'ব। যদি সকলো পৰিকল্পনা অনুসৰি হয়, তেন্তে আমি অমিতাভ বচ্চন, অভিষেক বচ্চন, আৰু ঐশ্বৰ্য ৰায় বচ্চনে দেৱকী নন্দন খাত্ৰীৰ "চন্দ্ৰকান্ত"ৰ চলচ্চিত্ৰ অভিযোজনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখিবলৈ পাম, যিটো ছবি নিৰ্মাতা বিধু বিনোদ চোপ্ৰাই পৰিচালনা কৰিব।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Complete Chandrakanta at Gadya Kosh
Chandrakanta at columbia.edu

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:প্ৰকাশক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আৰ্যভট্ট (দ্বিতীয়)

আৰ্যভট্ট (আনুমানিক ৯২০ – ১০০০) যাক আৰ্য দিয়া জাংকি বুলিও জনা যায়, এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু মহা-সিদ্ধান্তৰ ৰচক। তেওঁৰ পূৰ্বৰ আৰু অধিক প্ৰভাৱশালী আৰ্যভট্ট প্ৰথমৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ আৰ্যভট্ট(দ্বিতীয়) বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁৰ জন্ম কেতিয়া হৈছিল সেই বিষয়ে পণ্ডিতসকলে নিশ্চিত নহয় যদিও ডেভিদ পিংগ্ৰীয়ে তেওঁৰ মূল প্ৰকাশনৰ তাৰিখ ৯৫০–১১০০ চনৰ ভিতৰত বুলি কয়। তেওঁৰ মহা-সিদ্ধান্তৰ পাণ্ডুলিপি গুজৰাট, ৰাজস্থান, উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু বংগৰ পৰা আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছে, গতিকে তেওঁ সম্ভৱতঃ উত্তৰ ভাৰতত বাস কৰিছিল।

মহা সিদ্ধান্ত

১৮টা অধ্যায় থকা সংস্কৃত ভাষাৰ গ্ৰন্থ মহা-সিদ্ধান্ত, যাক আৰ্য-সিদ্ধান্ত বুলিও কোৱা হয় আৰ্যভট্টই ৰচনা কৰিছিল। ইয়াত পৰাশৰৰ বুলি কোৱা এখন হেৰাই যোৱা গ্ৰন্থৰ সাৰাংশ দিয়া হৈছে আৰু সম্ভৱতঃ শ্ৰীধৰৰ ৰচনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক বাৰটা অধ্যায়ত গাণিতিক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ওপৰত আলোচনা কৰা হৈছে আৰু সেই সময়ৰ ভাৰতীয় গণিতজ্ঞসকলে ইতিমধ্যে কাম কৰা বিষয়সমূহ ইয়াত সামৰি লোৱা হৈছে। এই বাৰটা অধ্যায়ত যিবোৰ বিভিন্ন বিষয় সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে সেইবোৰ হ’ল- গ্ৰহৰ দ্ৰাঘিমাংশ, চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্যগ্ৰহণ, গ্ৰহণৰ অনুমান, চন্দ্ৰ অৰ্ধচন্দ্ৰ, গ্ৰহৰ উত্থান আৰু অস্ত যোৱা, গ্ৰহবোৰৰ ইটোৱে সিটোৰ লগত আৰু তৰাবোৰৰ লগত সম্পৰ্ক।

গ্ৰন্থখনৰ পৰৱৰ্তী ছটা অধ্যায়ত জ্যামিতি, ভূগোল আৰু বীজগণিত আদি বিষয় সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে, যিবোৰ প্ৰয়োগ কৰি গ্ৰহসমূহৰ দ্ৰাঘিমাংশ গণনা কৰা হৈছিল। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰায় বিশটা পদত তেওঁ অনিৰ্দিষ্ট সমীকৰণটো সমাধানৰ বাবে বিশদ নিয়ম দিছে: by = ax + c. এই নিয়মসমূহ কেইবাটাও ভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে যেনে c ৰ ধনাত্মক মান, c ৰ ঋণাত্মক মান, ভাগফলৰ সংখ্যা যুগ্ম সংখ্যা, এই ভাগফলৰ সংখ্যা অযুগ্ম সংখ্যা ইত্যাদি।

গণিতত অন্য অৱদান

দ্বিতীয় আৰ্যভট্টই সংখ্যা এটাৰ ঘনমূল গণনাৰ পদ্ধতি এটা অনুমান কৰিছিল যদিও তেওঁৰ পদ্ধতিটো প্ৰথম আৰ্যভট্টই ইতিমধ্যে বহু বছৰৰ আগতে দিছিল৷ ভাৰতীয় গণিতজ্ঞসকলে সঠিক চাইন টেবুল দিবলৈ অতি আগ্ৰহী আছিল, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা গ্ৰহৰ অৱস্থান যিমান পাৰি সঠিকভাৱে গণনা কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছিল। দ্বিতীয় আৰ্যভট্টই পাঁচ দশমিক স্থানলৈকে সঠিক হোৱা চাইন টেবুল নিৰ্মাণ কৰি ইয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি