ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
এনি বেছাণ্ট

এনি বেছান্ট (১ অক্টোবৰ ১৮৪৭ – ২০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৩) এগৰাকী ব্ৰিটিছ সমাজবাদী, থিয়’ছফিষ্ট, মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, লেখিকা, বক্তা, শিক্ষাবিদ আৰু দানবীৰ আছিল। আইৰিছ আৰু ভাৰতীয় দুয়োটা আত্মশাসনৰ প্ৰবল সমৰ্থক আছিল। ১৮৯০ চনত বেছাণ্টে থিয়’ছফিকেল ছ’চাইটিৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হেলেনা ব্লাভাটস্কিক লগ পায় আৰু গোটটোৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সদস্য হৈ পৰে।

উদ্ধৃতি

প্ৰমাণ নিদিয়ালৈকে বিশ্বাস কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাটো এটা যুক্তিসংগত স্থিতি; আমাৰ নিজৰ সীমিত অভিজ্ঞতাৰ বাহিৰৰ সকলোকে অস্বীকাৰ কৰাটো অৰ্থহীন
আমি মানুহৰ মাজত পোৱাৰ দৰে জীৱ-জন্তুৰ মাজতো সুখ অনুভৱ কৰাৰ শক্তি, বিষ অনুভৱ কৰাৰ শক্তি বিচাৰি পাওঁ; আমি তেওঁলোকক প্ৰেম আৰু ঘৃণাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হোৱা দেখিবলৈ পাওঁ; আমি তেওঁলোকক আতংক আৰু আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা দেখিবলৈ পাওঁ; আমি সেইবোৰত আমাৰ নিজৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে মিল থকা অনুভূতিৰ শক্তিবোৰ চিনি পাওঁ আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ ক্ষেত্ৰত সেইবোৰক অতিক্ৰম কৰিলেও, তথাপি কেৱল আবেগিক বৈশিষ্ট্যত আমাৰ প্ৰকৃতি আৰু জীৱ-জন্তুৰ ঘনিষ্ঠ মিত্ৰ। আমি জানো যে যেতিয়া তেওঁলোকে আতংক অনুভৱ কৰে তেতিয়া সেই আতংকৰ অৰ্থ হ’ল দুখ। আমি জানো যে ঘাঁ হ’লে সেই ঘাঁটুকুৰাই তেওঁলোকৰ বাবে বিষৰ অৰ্থ বহন কৰে। আমি জানো যে ভাবুকিয়ে তেওঁলোকৰ বাবে দুখ কঢ়িয়াই আনে; তেওঁলোকৰ সংকুচিত হোৱাৰ অনুভৱ হয়, ভয়ৰ অনুভৱ হয়, বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্কৰ অনুপস্থিতিৰ অনুভৱ হয় আৰু লগে লগে আমি দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ যে পশু ৰাজ্যৰ সৈতে আমাৰ সম্পৰ্কত এটা কৰ্তব্যৰ সৃষ্টি হয় যিটো সকলো চিন্তাশীল আৰু দয়ালু মনে চিনি পাব লাগে - সেই কৰ্তব্য যে কাৰণ আমি জীৱ-জন্তুতকৈ মনেৰে শক্তিশালী, আমি তেওঁলোকৰ ৰক্ষক আৰু সহায়ক বা হোৱা উচিত, তেওঁলোকৰ ওপৰত অত্যাচাৰী আৰু দুৰাচাৰীসকল নহয়, আৰু কেৱল জিভাৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে, কেৱল নিজৰ জীৱনত অতিৰিক্ত বিলাসীতাৰ বাবেই তেওঁলোকক দুখ আৰু আতংকৰ সৃষ্টি কৰাৰ আমাৰ কোনো অধিকাৰ নাই।

]] the world will pass into a realm of peace, of brotherhood, of co-operation, and will forget the darkness and the terrors of the night in the joy that cometh in the morning... (

]] in its relation to women, is a pattern to European law. Look back to the history of Islam, and you will find that women have often taken leading places - on the throne, in the battle-field, in politics, in literature, poetry..

]] and William Quan Judge in London May 1891

উৎস
মৃদুলা সিনহা

মৃদুলা সিনহা ( ২৭ নৱেম্বৰ ১৯৪২ – ১৮ নৱেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০১৪ চনৰ আগষ্টৰ পৰা ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰলৈকে গোৱাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।তেওঁ গোৱাৰ প্ৰথম মহিলা ৰাজ্যপাল আছিল।

মৃদুলা সিনহা বিজেপি মহিলা মৰ্চাৰ প্ৰাক্তন সভাপতিও আছিল। ২০২১ চনত মৰণোত্তৰভাৱে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৪২ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ মিথিলা অঞ্চলৰ মুজাফ্ফৰপুৰ জিলাৰ ছপৰা ধৰমপুৰ যদু গাঁৱত ভূমিহাৰ ব্ৰাক্ষ্মণ পৰিয়ালত মৃদুলা সিনহাই জন্মগ্ৰহণ কৰে।[citation needed] তেওঁৰ পিতৃ বাবু ছাবিলে সিং আৰু মাতৃ অনুপা দেৱী। ছাপৰাৰ স্থানীয় বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল আৰু পিছলৈ লখিচৰাই জিলাৰ ছোৱালীৰ বাবে আৱাসিক বিদ্যালয় বালিকা বিদ্যাপীঠত অধ্যয়ন কৰিছিল।

স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ আগতেই মৃদুলাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল ৰাম কৃপাল সিংহৰ সৈতে, যি সেই সময়ত বিহাৰৰ মুজাফ্ফৰপুৰ চহৰত কলেজৰ প্ৰবক্তা আছিল।

কৰ্মজীৱন

ইফালে স্বামীৰ উৎসাহত মৃদুলাই চুটিগল্পৰ আৰ্হিৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰে। সাংস্কৃতিক বিষয় আৰু গাঁৱৰ পৰম্পৰাৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ আছিল। এই বিষয়বোৰৰ ওপৰত আৰু স্বামী আৰু স্বামীয়ে কাম কৰা গাঁৱৰ পৰা গোটাই লোৱা লোককথাৰ ওপৰত চুটিগল্প লিখিছিল। ইয়াৰে বহু গল্প হিন্দী ভাষাৰ আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু পিছলৈ বিহাৰ কি লোক-কথায়েন ("বিহাৰৰ লোক-কথা") নামৰ দুখণ্ডীয়া সংকলন এখনত সংকলন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও কেইবাখনো উপন্যাস আৰু ৰাজমাতা বিজয়ৰাজে সিন্ধিয়াৰ এক থি ৰাণী আইছি ভি শীৰ্ষক জীৱনী ৰচনা কৰে। পিছলৈ এই কিতাপখনৰ আধাৰত একে নামৰ এখন ছবি নিৰ্মাণ কৰা হয়।

ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ

এই সময়ত তেওঁৰ স্বামী বিহাৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী আছিল। ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহলৈকে তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যবাহীৰ সদস্য আছিল। ২০১৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ বাবে বিজেপিৰ প্ৰচাৰৰ সময়ত তেওঁ বিজেপি মহিলা মৰ্চা (মহিলা শাখা)ৰ দায়িত্বত আছিল। ২০১৪ চনৰ ২৫ আগষ্টত তেওঁক গোৱাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপেও সিনহাক নিযুক্তি দিয়ে। গোৱাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে থকা সময়ছোৱাত তেওঁ দৈনন্দিন পূজাৰ উদ্দেশ্যে ৰাজভৱনত এটা গৰু আৰু এটা পোৱালিও দত্তক লয়।

তথ্যসূত্ৰ
ৰঞ্জনী শেট্টাৰ

ৰঞ্জনী শেট্টাৰ (জন্ম ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় দৃষ্টিশিল্পী, যি বৃহৎ আকাৰৰ ভাস্কৰ্য স্থাপনা শিল্পৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁৰ শিল্পকৰ্মসমূহ মেট্ৰ’পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্ট, মিউজিয়াম অৱ মডাৰ্ণ আৰ্ট (MoMA), আৰু চান ফ্ৰান্সিস্কো মিউজিয়াম অৱ মডাৰ্ণ আৰ্টত প্ৰদৰ্শিত হৈছে। তেওঁৰ শিল্পকৰ্মসমূহ মেট্ৰ’পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্ট আৰু গুগেনহাইম মিউজিয়াম আৰু ফাউণ্ডেচনৰ স্থায়ী সংগ্ৰহত অন্তৰ্ভুক্ত।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু শিক্ষা

ৰঞ্জনী শেট্টাৰৰ জন্ম ১৯৭৭ চনত কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰুত হৈছিল। তেওঁ চিত্ৰকলাপৰিষদ, কৰ্ণাটকৰ কলেজ অৱ ফাইন আৰ্টছৰপৰা ভাস্কৰ্য বিষয়ত বেচেলৰ অৱ ফাইন আৰ্টছ (১৯৯৮) আৰু মাষ্টাৰ অৱ ফাইন আৰ্টছ (২০০০) ডিগ্ৰী লাভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ কৰ্ণাটক, ভাৰতত বাস কৰি কৰ্মৰত আছে।

কেৰিয়াৰ

২০০৪ চনত নিউয়ৰ্ক চহৰৰ টালৱাৰ গেলাৰীত অনুষ্ঠিত ইণ্ডিয়ান স্প্ৰিং শীৰ্ষক একক প্ৰদৰ্শনীৰ জৰিয়তে শেট্টাৰে তেওঁৰ প্ৰথম একক প্ৰদৰ্শনী আয়োজন কৰে।

তেওঁৰ শিল্পকৰ্মসমূহৰ ওপৰত নেচনেল গেলেৰী অৱ ভিক্টোৰিয়া, মেলবৰ্ণৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠানৰ লগতে টালৱাৰ গেলেৰী আৰু মেৰিয়ান গুডমেন গেলেৰীৰপৰা প্ৰকাশনা প্ৰকাশ পাইছে।

তেওঁ হেব্বাৰ ফাউণ্ডেচন এৱাৰ্ড (১৯৯৯, ২০০৩), চাৰ্লছ ৱালেছ ট্ৰাষ্ট এৱাৰ্ড (২০০৪), সংস্কৃতি বঁটা (২০০৮) আৰু আদিত্য বিক্ৰম বিৰলা কলাকাৰণ পুৰস্কাৰ (২০১১) লাভ কৰিছে।

২০২৩ চনত লণ্ডনৰ বাৰ্বিকান চেণ্টাৰত ক্লাউড ছংচ আন দ্য হ'ৰাইজ'ন শীৰ্ষক প্ৰদৰ্শনীৰ জৰিয়তে ইউৰোপত তেওঁৰ প্ৰথম বৃহৎ প্ৰতিষ্ঠানিক প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়।

শিল্পকৰ্ম

শেট্টাৰৰ শিল্পকৰ্মত মৌমাখি, কাঠ, প্ৰাকৃতিক ৰং, উদ্ভিজ্জ পেষ্ট, লেকাৰ, ইস্পাত আৰু কাপোৰ আদি সামগ্ৰী ব্যৱহৃত হয়। তেওঁৰ কৰ্মপদ্ধতিত ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত শিল্পকলাৰ প্ৰভাৱ স্পষ্টভাৱে পৰিলক্ষিত হয়।

তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য শিল্পকৰ্মসমূহৰ ভিতৰত ছেভেন পণ্ডচ এণ্ড এ ফিউ ৰেইন ড্ৰপচ (২০১৭), জাষ্ট এ বিট ম'ৰ (২০০৫–২০০৬), টাছ যি ন'ট (২০০৬–২০০৭) আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Washington City Press, Ranjani Shettar's Earth Songs for a Night Sky, June 2019
The New York Times Style Magazine, The South Asian Artists Making Their Mark on the Western Scene, December 2018.
Artforum, Ranjani Shettar The Metropolitan Museum of Art, September 2018.
Mint, Ranjani Shettar: Making Waves with Wood, July 2017.
The New York Times, Ranjani Shettar: Night Skies and Daydreams, September 2014.

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
আগষ্টাছ

আগষ্টাছ (, জন্ম: ২৩ ছেপ্টেম্বৰ, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৩ – মৃত্যু: ১৯ আগষ্ট, খ্ৰীষ্টাব্দ ১৪) আছিল ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰথম সম্ৰাট। তেওঁ জুলিয়াছ চিজাৰৰ দত্তক পুত্ৰ আছিল আৰু চিজাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজনৈতিক প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ মাজেৰে ক্ষমতা লাভ কৰি ৰোমান গণৰাজ্যৰ অৱসান ঘটাই সাম্ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল গাইয়াছ অ'ক্টাভিয়াছ থুৰিনাছ। আগষ্টাছ আতিয়াৰ পুত্ৰ আছিল, যি জুলিয়াছ চিজাৰৰ ভগ্নী আছিল। চিজাৰে তেওঁক দত্তক পুত্ৰ ৰূপে গ্ৰহণ কৰি তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী ঘোষণা কৰিছিল।

ৰাজনৈতিক উত্থান

চিজাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত আগষ্টাছে মাৰ্ক এণ্টনি আৰু লেপিডাছৰ সৈতে দ্বিতীয় ত্ৰয়ী শাসক গঠন কৰে। এই ত্ৰয়ী শাসনৰ মাজত সংঘটিত দ্বন্দ্ব আৰু যুদ্ধৰ ফলত আগষ্টাছে একমাত্ৰ শক্তি ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

শাসনকাল

আগষ্টাছে ৰোমান সাম্ৰাজ্যত স্থিৰতা আৰু সংস্কাৰ আনে। তেওঁৰ শাসনত সাম্ৰাজ্য বিস্তৃত হয়, প্ৰশাসন উন্নত হয় আৰু বহুজনৰ বাবে সমৃদ্ধিৰ যুগ হিচাপে বিবেচিত হয়। তেওঁ ৰাজনৈতিক, সামৰিক আৰু ধৰ্মীয় সংস্কাৰ চলাই।

মৃত্যুৰ পিছত

১৪ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ মৃত্যু লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ পাছত টিবাৰিয়াছ সম্ৰাট হয়। আগষ্টাছক মৃত্যুৰ পিছত ৰোমান দেৱতা ৰূপে পূজা কৰা হয়।

উত্তৰাধিকাৰ

তেওঁৰ স্থাপন কৰা ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাই চতুৰ্থ শতিকালৈকে ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ স্থিতিশীলতা অটুট ৰাখিছিল। আগষ্টাছৰ শাসনকালক "Pax Romana" বুলি কোৱা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে ৰোমান শান্তিৰ যুগ।

প্ৰধান সফলতা

ৰাজনৈতিক সংস্কাৰ
সাম্ৰাজ্যৰ বিস্তাৰ
সামৰিক শক্তিৰ পুনৰগঠন
সাহিত্য আৰু কলাৰ পৃষ্ঠপোষকতা

আৰু চাওক

ৰোমান সাম্ৰাজ্য
জুলিয়াছ চিজাৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
ৰত্ন পাল

ৰত্ন পাল (ৰাজত্বকাল ৯২০-৯৬০) কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাল বংশৰ (৯০০–১১০০) ৰজা ব্ৰহ্মপালৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ নাতি ইন্দ্ৰ পাল ৰাজপাটত বহে।

গো পালৰ গছ তল শিলালিপিবোৰে ৰত্ন পালৰ কৃতিত্ব আৰু তাৰিখৰ ওপৰত যথেষ্ট আলোকপাত কৰিছে। এখন শিলালিপিত উল্লেখ আছে যে প্ৰাগজ্যোতিষ-কামৰূপৰ ৰত্ন পালে বংগৰ পাল সাম্ৰাজ্যৰ ৰজা ৰাজ্য পাল (৯০৮-৪০ খ্ৰীষ্টাব্দ)ক পৰাস্ত কৰি পাল সাম্ৰাজ্যৰ মাজ-মজিয়াত গংগা পৰ্যন্ত আগুৱাই নিয়ে। এই কৃতিত্বৰ কথা পৰিয়ালটোৰ পূৰ্বৰ কোনো অভিলেখত উল্লেখ কৰা হোৱা নাই। এই শিলালিপিত বংগৰ ৰাজ্য পালৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে, যাৰ ফলত পালৰ ৰাজত্বকালৰ তাৰিখসমূহ একাদশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰপৰা দশম শতিকাৰ ১ম অৰ্ধলৈকে আগুৱাই যায়। ঢাকা তামৰ ফলিৰ লিপিত লিখা আছে যে সমতাতা-হৰিকেলাৰ চন্দ্ৰ ৰজা শ্ৰী চন্দ্ৰই ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত কামৰূপ সেনাবাহিনীক পৰাস্ত কৰি ৰাজ্ যপালৰ পুত্ৰ তৃতীয় গো পালক ৰাজ সিংহাসন পোৱাত সহায় কৰিছিল আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াত ৰাজ্য পালৰ পত্নীক উদ্ধাৰ কৰিছিল, যাক ৰত্ন পালে অপহৰণ কৰি কামৰূপলৈ লৈ গৈছিল।

ৰত্ন পালৰ ২৫সংখ্যক ৰাজত্বকালত জাৰি কৰা বৰাগাঁও লিপিৰপৰা ব্ৰহ্ম পালে পুত্ৰৰ বাবে সিংহাসন ত্যাগ কৰা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। শিলালিপিৰ লেখকে ৰত্ন পালক অতিৰিক্তভাৱে প্ৰশংসা কৰি শক ৰজাৰ প্ৰতি আতংক বুলি অভিহিত কৰিছিল [যিহেতু ৰত্নপালৰ সময়ত কোনো শক ৰজা নাছিল, সেয়েহে উল্লেখ হ’ব পাৰে হিন্দু শ্বাহীসকলৰ যিসকলক কেতিয়াবা কুষাণৰ বংশধৰ হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল]; গুৰ্জৰৰ প্ৰভু (আপাত দৃষ্টিত কনৌজৰ গুৰ্জৰ-প্ৰতিহাৰ); গৌড় ৰজা (ৰাজ্য পাল, ৯০৮-৪০ খ্ৰীষ্টাব্দ, বংগ আৰু বিহাৰৰ); কেৰেলাৰ শাসকসকল; ৱাহিকাসকল (সততে বানান বাহিকা; পঞ্জাৱৰ, বিশেষকৈ শিয়ালকোট অঞ্চলত); টাইকাসকলৰ (তাজিকা বুলিও বানান কৰা হয়; তেওঁলোক আৰব আছিল, নিঃসন্দেহে বৰ্তমানৰ ক্ষেত্ৰত সিন্ধৰ আৰব বুলি বুজায়) লগতে দাক্ষিণত্যৰ ৰজাসকললৈও। এই দাবীবোৰ, গৌড় ৰজাৰ গোচৰটো বাদ দি, আমি লিখকৰদ্বাৰা কাব্যিক অতিৰঞ্জন বুলি ধৰিব পাৰোঁ। এনে দাবীৰ ভিত্তি আছিল ভ্ৰমণকাৰী ব্যৱসায়ীৰ দৰে উৎসৰপৰা উপহাৰ পোৱাৰ বাহিৰে আন একো নাছিল।

ৰত্ন পালৰ বৰাগাঁও আৰু শুৱালকুছি অনুদান ফলিত তেওঁৰ ২৫ আৰু ৩৬ সংখ্যক ৰাজত্বকালত জাৰি কৰা হৈছিল যেতিয়া ৰজা দুৰ্জয়(ৰাজধানী)ত বাস কৰিছিল। শেষবাৰৰ বাবে আৱিষ্কাৰ হোৱা কাৰাবাৰী প্লেটসমূহ দ্বাদশ ৰাজত্বকালত জাৰি কৰা হৈছিল যেতিয়া ৰজা হড়প্পকাত আছিল, ইয়াক হড়পেশ্বৰৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছিল (হড়প্পকাত পূজা কৰা ঈশ্বৰ অৰ্থাৎ শিৱ বা শিৱলিংগৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল) আৰু ই আছিল শালস্তম্ভ বংশৰ ৰজাসকলৰ ৰাজধানী।

তেওঁ বহুতো শিৱ মন্দিৰ নিৰ্মাতা, ব্ৰাহ্মণসকলক বহু ধন-সম্পত্তিৰ দাতা, কিছুমান যজ্ঞ আৰু ইয়াৰ দৰে কাম কৰা (ইন্দ্ৰ পাল অনুদান) আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
বিশেষ বিবাহ আইন, ১৯৫৪

বিশেষ বিবাহ আইন, ১৯৫৪ ভাৰতৰ সংসদে গৃহীত কৰা এখন আইন। ধৰ্ম বা বিশ্বাস নিৰ্বিশেষে ভাৰতৰ সকলো নাগৰিক আৰু প্ৰবাসী ভাৰতীয় নাগৰিকৰ বিশেষ বিবাহৰ মৰ্যাদা দিবলৈ এই আইন উপস্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে প্ৰস্তাৱিত আইনৰ এক অংশৰ পৰা এই আইন উদ্ভৱ হৈছে। বিশেষ বিবাহ আইনৰ অনুসৰি পঞ্জীভূক্ত বিবাহত ব্যক্তিগত আইন প্ৰযোজ্য নহয়।

ইতিহাস

১৮৭২ চনত, ১৮৭২ আইন নং ৩, প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল। কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত দেখা যায় যে ইয়াৰ কিছু সংশোধনৰ প্ৰয়োজন আৰু সংসদে এখন নতুন আইন গৃহত কৰিছিল। হেনৰী চুমনাৰ মাইনে প্ৰথমে ১৮৭২ আইন নং ৩ উপস্থাপন কৰিছিল। এই নতুন আইনৰ মতে নাগৰিকে যাকে ইচ্ছা কৰে যিকোনো জাতি, ধৰ্ম বা বিশ্বাস নিৰ্বিশেষে বিবাহৰ অনুমতি প্ৰদান কৰে।
চূড়ান্ত ভাবে যিসকলে তেওঁলোকৰ ধৰ্ম বিশ্বাসক অস্বীকাৰ কৰি বিবাহত বহিবলৈ ইচ্ছুক, এই আইনে তেনে বিবাহক বৈধতা প্ৰদান কৰে। প্ৰথমে এই আইন কেৱল আন্তঃ বৰ্ণ আৰু আন্তঃ ধৰ্ম বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য আছিল। সামগ্ৰিক ভাবে, স্থানীয় চৰকাৰ আৰু প্ৰশাসক সকলে সৰ্বসন্মতিক্ৰমে মাইনৰ এই আইনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিছিল যে এই আইনে বিবাহক কামনাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত কৰিব। আৰু অনিবাৰ্যভাবে ই বিবাহৰ দৰে পৱিত্ৰ অনুষ্ঠানক অনৈতিকতাৰ দিশলৈ লৈ যাব।

ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত এই বিল সংসদত উপস্থাপন কৰা হয়। ১৯৫৪ চনৰ ৯ অক্টোবৰ তাৰিখে এই আইন সংসদত গৃহীত হয়। পিছলৈ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে স্বাক্ষৰ কৰাৰ পিছত ১৯৫৫ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখৰ পৰা এই আইন জম্মু আৰু কাশ্মীৰক এৰি গোটেই ভাৰততে প্ৰযোজ্য হয়।

বিশেষ বিবাহ আইন, ১৯৫৪য়ে ১৮৭২ আইন নং ৩ক প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰে। এই আইনৰ তিনিটা মুখ্য উদ্দেশ্য হল:
নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰত বিবাহৰ এক বিশেষ ৰূপ প্ৰদান কৰা,
নিৰ্দিষ্ট কিছুমান বিবাহৰ পঞ্জীয়ন কৰা আৰু
বিবাহ বিচ্ছেদ কৰাত সহায়ক হোৱা

প্ৰযোজ্যতা

ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে যিকোনো ব্যক্তি
হিন্দু, ইছলাম, বৌদ্ধ, জৈন, শিখ, খ্ৰীষ্টান, পাৰ্চী আৰু ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তিয়ে বিশেষ বিবাহ আইন, ১৯৫৪ৰ অধীনত বিয়া হব পাৰে
উভয় পক্ষকে এক নিৰ্দিষ্ট নিৰ্দেশ পত্ৰৰ দ্বাৰা জিলাৰ বিবাহ পঞ্জীয়কক বিবাহৰ বাবে আগতীয়াকৈ জনোৱাটো বাধ্যতামূলক। লগতে বিয়াৰ বাবে আবেদন জনোৱা এক পক্ষৰ বাবে আবেদন জনোৱা দিনৰ আগলৈ ৩০ দিন সেই ঠাইত বসবাস কৰাটো বাধ্যতামূলক।
নিৰ্ধাৰিত বিবাহৰ বিজ্ঞপ্তি প্ৰকাশিত হোৱাৰ তাৰিখৰ পৰা ৩০ দিনৰ ম্যাদ উকলাৰ পিছত বিবাহক বৈধতা প্ৰদান কৰা হয় যদিহে দুয়ো পক্ষৰ কোনো আপত্তি নাথাকে।
এই বিয়া যিকোনো বিবাহ কাৰ্যালয়ত অনুষ্ঠিত হব পাৰে।
আদালত বিবাহ হল দুই আত্মাৰ মিলন। বিশেষ বিবাহ আইন, ১৯৫৪ অনুসৰি পতা বিয়াত বিবাহ বিষয়া আৰু তিনি গৰাকী সাক্ষীৰ উপস্থিতিত দুয়োপক্ষৰ মাজত শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠান হয়। তাৰ পিছত ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিযুক্তিপ্ৰাপ্ত বিবাহ পঞ্জীয়কে তেওঁলোকক বিবাহৰ প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ পিছত দুয়ো পক্ষ আইন আৰু আদালতৰ আগত বৈধ পতি-পত্নী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।

সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰ

এই আইনে সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত বেছি একো নকয় যদিও বিশেষ বিবাহ আইন, ১৯৫৪ ৰ দ্বাৰা পঞ্জীয়নভুক্ত বিবাহৰ পিছত দুয়োপক্ষৰ সন্তানে সম্পত্তিৰ লাভ ভাৰতীয় উত্তৰাধিকাৰ আইনৰ অধীনত লাভ কৰে। যদিহে উভয় পক্ষ হিন্দু, বৌদ্ধ, শিখ বা জৈন হয় তেন্তে তেওঁলোকৰ সম্পত্তিৰ অধিকাৰ হিন্দু উত্তৰাধিকাৰ আইন, ১৯৫৬ ৰ অধীনত লাভ কৰিব।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন
শ্ৰেণী:বিবাহ
কাবনে

nail|up
with saffron kabney (reserved for the Bhutanese king and chief abbot).]]
]]কমলা ৰঙৰ.

কাবনে (; জোংখা: བཀབ་ནེ་, ৱাইলি: bkab-ne) হৈছে ভূটানৰ পুৰুষ সকলৰ পৰম্পৰাগত আৰু জাতীয় সাজ-পোছাক ঘোৰৰ অংশ হিচাপে পিন্ধা এক ৰেশমী স্কাৰ্ফ। এই ঘোৰ (The gho or g'ô ) হৈছে ১৭ শতিকাত ঙাৱাং নামগ্যাল, ১ম ঝাবড্ৰুং ৰিনপোচে ঙালপ জনগোষ্ঠীক অধিক সুকীয়া পৰিচয় দিবলৈ প্ৰৱৰ্তন কৰা আঁঠুৰ দৈৰ্ঘ্যৰ কঁকালত কেৰা (ড্জংখা: སྐེད་རགས་, ৰোমানাইজড: স্কেড ৰেগ) নামেৰে জনাজাত কাপোৰৰ বেল্টেৰে বান্ধি থোৱা চোলা। তাৰেই অংশ এই ৰেচমী স্কাৰ্ফ। এই স্কাৰ্ফ মূলত কেঁচা ৰেচম সূতাৰে বোৱা হয়। সাধাৰণতে ইয়াৰ মাপ ৯০ চে.মি.বহল আৰু ৩০০ চে.মি.দীঘল (৩৫ ইঞ্চি × ১১৮ ইঞ্চি)হয়। ইয়াৰ কিনাৰত দুটা পাৰী বা ফ্ৰিংছ থাকে। ই নানান বৰণৰ হব পাৰে। কাবনেক পৰম্পৰাগত চোলা ঘোৰ ওপৰত পিন্ধা হয়; ই বাওঁ কান্ধৰ পৰা সোঁ নিতম্বলৈকে দীঘল। এই বিশেষ স্কাৰ্ফ সাধাৰণতে বিশেষ অনুষ্ঠানত বা কোনো জোং (ভুটানৰ পৰম্পৰাগত প্ৰশাসনিক আৰু ধৰ্মীয় চৌহদ) পৰিদৰ্শনৰ সময়ত পিন্ধা হয়। কাবনেক কেতিয়াবা বুৰা বুলিও কোৱা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে বনৰীয়া ৰেচম।

ভূটানত ভূটানৰ চৰকাৰী শিষ্টাচাৰ আৰু সাজ-পোছাক বিধি ড্ৰিগলাম নামঝা (বা ড্ৰিলাম নামঝাক)ৰ অংশ হিচাপে ঘো আৰু কাবনে পিন্ধিবলৈ উৎসাহিত কৰা হয়। এই পোচাক পৰিচ্ছদ স্কুলীয়া ল'ৰা আৰু চৰকাৰী বিষয়াৰ বাবে বাধ্যতামূলক। মহিলা সকলৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকক কিৰা বোলা হয়; পৰম্পৰাগত পোছাক কিৰাৰ ওপৰত এটা ৰাচু পিন্ধা হয়।

কাবনেৰ ৰং

কাবনে পিন্ধা ব্যক্তি জনৰ পদবী আৰু সামাজিক শ্ৰেণীয়ে এই কাবনে বা স্কাৰ্ফ বা বুৰাৰ অনুমোদিত ৰং নিৰ্ধাৰণ কৰে:
ড্ৰুক গ্যালপো (ৰজা) আৰু জে খেনপো (প্ৰধান মঠৰ)ৰ বাবে কেশৰ স্কাৰ্ফ।
লায়নপছ (মন্ত্ৰী আৰু চৰকাৰৰ অন্যান্য সদস্য)ৰ বাবে কমলা ৰঙৰ স্কাৰ্ফ।
বিচাৰকৰ বাবে সেউজীয়া স্কাৰ্ফ।
সংসদৰ সদস্যসকলৰ বাবে নীলা স্কাৰ্ফ।
গুপছ (২০৫টা গেৱগৰ মুৰব্বী)ৰ বাবে ৰঙা ৰেখাযুক্ত বগা স্কাৰ্ফ।
সাধাৰণ নাগৰিকৰ বাবে বগা স্কাৰ্ফ।

পূৰ্বৰ স্কাৰ্ফ ৰেংকসমূহৰ ভিতৰত আছে:

চিমি (ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য)ৰ বাবে নীলা ৰেখাৰে বগা স্কাৰ্ফ। এইটো এতিয়া থ্ৰমডেৰ মুৰব্বী থ্ৰ’ম্প’য়েন্সৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
লোডো টছগডে (ৰয়েল এডভাইজাৰী কাউন্সিলৰ সদস্য, এতিয়া বন্ধ)ৰ বাবে নীলা স্কাৰ্ফ।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূটানৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পোচাক
কলাজ

কলাজ (ইংৰাজী Collage: ফৰাচী শব্দ Coller ৰ পৰা যাৰ অৰ্থ হৈছে আঠা লগোৱা)। কলাজ দৃশ্য কলাৰ এটা বিশেষ কৌশল। এই কলাত বিভিন্ন ৰূপৰ সংযোজনৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণ নতুন এক ৰূপ তৈয়াৰ কৰা হয়। কলাজ এটা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সাধাৰণতে কোনো ৰঙীন আলোচনী, বাতৰি কাকত, ফিতা, ৰং, ৰঙীন কাগজ বা হস্ত নিৰ্মিত কাগজৰ টুকুৰা, অন্যান্য কলাকৃতি, সূতা, কাপোৰৰ টুকুৰা, ফটো ইত্যাদিৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। এই উপাদান সমূহক কাগজ বা কেনভাচত আঠা দি লগোৱা হয়। কলাজৰ উৎপত্তি কেইবাশ বছৰ আগতেই হয়। কিন্তু এই কৌশলটো বিংশ শতাব্দীৰ আৰম্ভণিৰ পৰা হে নাটকীয় ভাৱে কলাৰ এটি অংশ হিচাপে নতুনত্ব লাভ কৰে। বিংশ শতাব্দীৰ আৰম্ভণিতে জৰ্জ ব্ৰাক আৰু পাবলো পিকাচোৰ দ্বাৰা কলাজ তৈয়াৰ হৈছিল। তেতিয়া এই কলাজ আধুনিক কলাৰ এক বিশিষ্ট অংশ হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কলা
উৰ্দু ভাষা

উৰ্দু ভাষা ইন্দো-ইউৰোপীয় ভাষা পৰিয়ালৰ ইন্দো-আৰ্য শাখাৰ ভাষা। পাকিস্তানৰ প্ৰায় ১ কোটি লোক আৰু ভাৰতৰ প্ৰায় ৫ কোটি লোকৰ মাতৃভাষা উৰ্দু। তদুপৰি আফগানিস্তানৰ চহৰসমূহত আৰু পাৰস্য উপসাগৰীয় দেশসমূহত উৰ্দু ভাষা প্ৰচলিত। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য, কানাডা, ন'ৰৱে', অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাকিস্তানী অধিবাসীসকলে উৰ্দুত কথা পাতে। গোটেই বিশ্বত উৰ্দু মাতৃভাষীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৬ কোটি।

ইতিহাস

হিন্দী নাম ফাৰ্চি ভাষাৰ পৰা আহিছে। পাৰস্যৰ অধিবাসী সকলে ভাৰতীয় লোক আৰু তেওঁলোকৰ ভাষাক হিন্দী বুলিছিল। ৮ম-১০ম শতিকাৰ ফালে ভাৰতত মুছলমানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত উত্তৰ ভাৰতৰ খাড়ি বলি কথিত ভাষাৰ পৰা হিন্দীৰ উৎপত্তি ঘটে। খাড়ি বলি দিল্লী এলেকাৰ ভাষা আছিল, আৰু বহিৰাগত মুছলমান শাসক সকলে সাধাৰণ জনগণৰ লগত যোগাযোগৰ বাবে এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই খাড়ি বলি ভাষাৰ এটি ৰূপ ধীৰে ধীৰে ফাৰ্চি আৰু আৰবি ভাষাৰ পৰা প্ৰচুৰ শব্দ ধাৰ কৰি উৰ্দু নামৰ এক সাহিত্যিক ভাষাৰ উদ্ভব ঘটে। উৰ্দু শব্দ তুৰ্কি ভাষাৰ "ওৰ্দু " শব্দৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ "শিবিৰ" বা "কেম্প।" আনহাতে সাধাৰণ জনগণৰ কথিত ভাষাত আৰবি-ফাৰ্চিৰ প্ৰভাৱ নপৰি সংস্কৃত ভাষাৰ সাহিত্যিক ৰীতি ধাৰ কৰি হিন্দী ভাষাৰ জন্ম হয়।

ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ পৰা ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষলৈকে আজি উৰ্দু নামেৰে জনাজাত ভাষাটো একে সময়তে হিন্দী, হিন্দৱী, হিন্দুস্তানী ভাষা হিচাপে জনাজাত আছিল।

উৰ্দু শব্দটো পাৰ্চী ভাষাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, কিন্তু ইংৰাজ ঔপনিৱেশিক চৰকাৰৰ সময়ত, ঐতিহাসিক মূল হিন্দুস্তানী ভাষাক ১৯০০ চনত উৰ্দু নাম দিয়া হৈছিল। আৰু সেই হিন্দুস্তানী ব্যাকৰণত হিন্দীৰ নামত সংস্কৃত শব্দৰ সৈতে এটা ভাষা পঞ্জী সৃষ্টি কৰা হৈছিল।

এই প্ৰভাৱৰ কাৰণে হিন্দী ভাষা দেবনাগৰী লিপিত লিখা হয় আৰু ইয়াৰ শব্দভাণ্ডাৰৰ বেছিভাগেই সংস্কৃতৰ পৰা আহিছে। আনহাতে উৰ্দু ভাষা ফাৰ্চি লিপিত লিখা হয় আৰু শব্দভাণ্ডাৰ ফাৰ্চি আৰু আৰবিৰ পৰা আহিছে। তদুপৰি এই দুই ভাষাৰ ধ্বনি ব্যৱস্থা আৰু ব্যাকৰণৰ সামান্য পাৰ্থক্য আছে। ১২শ শতিকাৰ পৰা উৰ্দু আৰু হিন্দী উভয় ভাষা সাহিত্যৰ ভাষা হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। ১৮শ শতিকাত ইংৰাজৰ প্ৰভাৱত উৰ্দু আৰু হিন্দী সাহিত্যেৰ বিকাশ ঘটে।
হিন্দী আৰু উৰ্দুৰ এটি সাধাৰণ কথ্য ৰূপ হল হিন্দুস্তানী ভাষা। কিন্তু হিন্দুস্তানী ভাষা সাহিত্যিক ভাষাৰ মৰ্যাদা পোৱা নাই। মহাত্মা গান্ধীয়ে ইংৰাজবিৰোধী আন্দোলনত একতা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে হিন্দুস্তানী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

চৰকাৰী ভাষা

উৰ্দু আৰু ইংৰাজী ভাষা পাকিস্তানৰ চৰকাৰী ভাষা। পাকিস্তানৰ সমস্ত চৰকাৰী, ব্যৱসায়িক, গণমাধ্যমমূলক আৰু শিক্ষায়তনিক কাম কাজ উৰ্দুত সম্পন্ন হয়।

উৰ্দু ভাৰতৰো এটি আঞ্চলিক চৰকাৰী ভাষা। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, দিল্লী, জম্মু আৰু কাশ্মীৰ, বিহাৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত উৰ্দু চৰকাৰী ভাষাৰ মৰ্যাদা আছে। এই ৰাজ্য সমূহত উৰ্দু চৰকাৰী প্ৰশাসন আৰু প্ৰাথমিক বিদ্যালয় সমূহত শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। ভাৰতত হাজাৰখন মান উৰ্দু সংবাদপত্ৰ ছপা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

Type in Urdu

The History of the Urdu Language
Encyclopedia Britannica
বিবিচি
উৰ্দু

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ভাষা
ইয়াং ডেন

ডেন ইয়াং (চীনা: 丹扬; পিনয়ন: Dān Yáng) এগৰাকী চীনা-আমেৰিকান স্নায়ুবিজ্ঞানী। তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেৰ স্নায়ুজীৱবিজ্ঞানৰ পল লিচ্ট বিশিষ্ট অধ্যাপিকা আৰু হাৱাৰ্ড হিউজেছ মেডিকেল ইনষ্টিটিউট (এইচ এইচ এম আই)ৰ তদন্তকাৰী। আচৰণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা স্নায়ু বৰ্তনীসমূহৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত আৰু ২০১৮ চনত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

তেওঁৰ বৰ্তমানৰ গৱেষণা স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ মগজুত টোপনি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা স্নায়ু বৰ্তনীসমূহ বুজি পোৱাৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত। তেওঁ অপ্টোজেনেটিক্স, ইমেজিং, ইলেক্ট্ৰ'ফিজিঅ'লজি আৰু ভাইৰাছ-মধ্যস্থতাকাৰী চাৰ্কিট ট্ৰেচিঙৰ দৰে আধুনিক বৈজ্ঞানিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ডেন ইয়াঙৰ জন্ম চীনৰ বেইজিঙত হৈছিল আৰু তাতেই তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন পদাৰ্থবিজ্ঞানী আছিল, যিয়ে তেওঁক বিজ্ঞানৰ দিশত আগবাঢ়িবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল। শিশুকালত এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন আৰু মেৰী কিউৰীৰ জীৱনৰ কাহিনীও তেওঁক গভীৰভাৱে প্ৰভাবিত কৰিছিল।

তেওঁ পেকিং বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা পদাৰ্থবিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ আমেৰিকালৈ গুচি গৈ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৯৪ চনত জীৱবিজ্ঞানত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ ডক্টৰেট উপদেষ্টা আছিল মু-মিং পূ। তাৰ পিছত তেওঁ ৰকফেলাৰ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু হাৰ্ভাৰ্ড মেডিকেল স্কুলত পোষ্টডক্টৰেট গৱেষণা কৰে।

কেৰিয়াৰ

১৯৯৭ চনত ডেন ইয়াঙে কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেৰ আণৱিক আৰু কোষ জীৱবিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা আৰম্ভ কৰে আৰু পিছলৈ পল লিচ্ট বিশিষ্ট অধ্যাপিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। তেওঁ এইচ এইচ এম আইৰ তদন্তকাৰী হিচাপেও কাম কৰি আছে।

২০১৮ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল, যি বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত এক উচ্চতম সন্মান।

ব্যক্তিগত জীৱন

ডেন ইয়াঙৰ স্বামী হৈছে মু-মিং পূ, যি এগৰাকী প্ৰখ্যাত স্নায়ুবিজ্ঞানী আৰু তেওঁৰ প্ৰাক্তন শৈক্ষিক উপদেষ্টা। তেওঁলোক দুয়ো স্নায়ুবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
১৬ জুন

বুৰঞ্জীৰ পাতত আজিৰ দিনটোৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল:

ঘটনাৱলী

৬৩২ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব - জোৰষ্ট্ৰিয়ান কেলেণ্ডাৰৰ প্ৰচলন হয়। উল্লেখ্য যে ইৰান আৰু ভাৰতৰ পাৰ্চী সমাজত এই কেলণ্ডাৰৰ প্ৰচলন বহুল ভাৱে হয়।
১৯৪৪ - দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত মাৰ্কিন বিমান বাহিনীয়ে জাপানৰ দক্ষিণ অঞ্চলৰ ফুকুলা চহৰত আক্ৰমণ কৰে।
১৯৬৩ - বিশ্বৰ প্ৰথমগৰীকী মহিলা মহাকাশচাৰী ‘‘ভেলেণ্টিনা টেৰেচ’কভা’’ই মহাকাশলৈ উৰা মাৰিছিলে।
১৯৯১ - যোৰহাটৰপৰা দৈনিক সংবাদ-পত্ৰ দি-ইষ্টাৰ্ণ ক্লেৰিয়ান প্ৰকাশিত হৈছিল।
২০০৭ - ছলমান ৰুশ্বদীক নাইট উপাধি প্ৰধান কৰে ইংলেণ্ডৰ ৰাণীয়ে।

জন্ম

১৭২৩ - অডাম স্মিথ, স্কটিছ দাৰ্শনিক আৰু অৰ্থনীতিবিদ। (মৃঃ ১৭৯০)
১৭৩৩ - জোচেফ প্ৰিষ্টলি, ব্ৰিটেইনৰ বিখ্যাত ৰসায়নবিদ আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, অম্লজান (অক্সিজেন), পেঞ্চিলৰ দাগ চাফা কৰা ৰবৰ, কাৰ্বনেটেড পানী (চৌদা পানী) আৰু বহুতো ৰাসায়নিক যৌগৰ আৱিষ্কাৰক।
১৮৮৮ - আলেকজেণ্ডাৰ আলেকজেণ্ড্ৰ'ভিচ ফ্ৰিদমেন, বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ড প্ৰসাৰণ তত্ত্বৰ আৱিষ্কাৰক আৰু প্ৰথম আইনষ্টাইনৰ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ ব্যাখ্যা আৰু প্ৰমাণ কৰোতা, ৰুচ গণিতজ্ঞ, বিশ্বতত্ত্ববিদ আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানী। (মৃঃ ১৯২৫)
১৮৯০ - ষ্টেন লৰেল, ইংৰাজ কৌতুক অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু পৰিচালক। (মৃঃ ১৯৬৫)
১৯৪৩ - হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰ, অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক তথা নাট্যকাৰ।
১৯৫০ - মিথুন চক্ৰৱৰ্তী, ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা, ৰাজনৈতিক নেতা, সমাজ সংগঠক আৰু উদ্যোক্তা।
১৯৬৫ - এণ্ড্ৰিয়া এম. ঘেজ, আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী।

মৃত্যু

১৮৫৯ - আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, অসমীয়া সাহিত্যিক।
১৯২৫ - দেশবন্ধু চিত্তৰঞ্জন দাস, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।
১৯৪৪ - আচাৰ্য প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ ৰায়, ভাৰতীয় ৰসায়নবিদ।
২০০০ - দেৱেশ চক্ৰৱৰ্তী, অসম বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ।
২০১৬ - অঞ্জন দত্ত, অসমীয়া ৰাজনীতিবিদ।

দিৱস

অভিযন্তা দিৱস (আৰ্জেণ্টিনা)।
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ স্মৃতি দিৱস।
আন্তৰ্জাতিক সংহতি দিৱস।

অন্যান্য

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত

শ্ৰেণী:জুন
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
জাতি লাউ

জাতি লাউ বা পানী লাউ এবিধ লতা জাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ ফল পাচলি হিচাপে খোৱা হয়।

বিৱৰণ

জাত অনুযায়ী জাতি লাউৰ আকৃতি দীঘলীয়া বা ঘুৰণীয়া হয়। লতাজোপাৰ ঠাৰিবিলাক কোমল চানেকীয়াকৈ মঙহাল হয়। উপৰিভাগে সেউজীয়া ৰং ধাৰণ কৰে। ঠাৰিত চুটি চুটি নোম থকা দেখা যায়। লতাৰ গাঁঠিয়ে গাঁঠিয়ে পোখা মেকি ঠাল-ঠেঙুলি ধৰে। ইয়াৰ পাতবোৰ খহটা হয়, উপৰিভাগত চুটি চুটি শুৱৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। আহল-বহল পাতখিলাৰ গুৰিৰ পৰা তিনিডাল তিনিডালকৈ সিৰ আৰু শাখাসিৰৰ উৎপত্তি হয়।

জাতি লাউৰ লতাত অলপ ডাঙৰ আকাৰৰ হালধীয়া ফুল ফুলে। এই ফুলবোৰ পুৰঠ হ'লে মঙহাল ফল ধৰে। ফলবোৰ তললৈ ওলমি থাকে নাইবা হেঁদালিৰ ওপৰতে পথালি-পথালিকৈ পৰি থাকে।

ব্যৱহাৰ

জাতি লাউৰ ফলবোৰ কুমলীয়া অৱস্থাত তৰকাৰি কৰি খোৱ হয়। বুঢ়া জাতি লাউৰ খোলাটো পানী ৰখা পাত্ৰ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। অসমৰ জনজাতীয় লোকসকলে দেশী মদ খাবৰ বাবেও এই লাউৰ খোলা ব্যৱহাৰ কৰে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:লতা
শ্ৰেণী:পাচলি