ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
এলনাজ শ্বাকেৰদুস্ত

এলনাজ শ্বাকেৰদুস্ত (ফাৰ্চী: الناز شاکردوست; জন্ম ৭ জুলাই ১৯৮৪) এগৰাকী ইৰানী প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী। তেওঁ তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্থাপত্য অনুষদত অধ্যয়ন কৰাৰ লগতে থিয়েটাৰত অভিনয় জীৱন অব্যাহত ৰাখিছিল। ২০০৭ চনত ৱেন দ্য ৱিণ্ড ব্ল’জ থ্ৰু দ্য মেড’ ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ফাজৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ক্ৰিষ্টাল চিমৰ্গ মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু ২০১৬ চনত মুবাৰক ছবিত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে হাফেজ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। শ্বাকেৰদুস্তে ২০১৮ চনত নাৰ্গেস আবিয়াৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ৱেন দ্য মুন ৱাজ ফুল ছবিৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ক্ৰিষ্টাল চিমৰ্গ বঁটা লাভ কৰে আৰু একেগৰাকী পৰিচালকৰে পিণ্টো ছবিৰ বাবেও একেটা বঁটাত মনোনয়ন লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

এলনাজ শ্বাকেৰদুস্তৰ জন্ম ১৯৮৪ চনৰ ৭ জুলাইত ইৰানৰ তেহৰাণত হৈছিল। তেওঁ পৰিয়ালৰ দ্বিতীয় সন্তান আছিল। তেওঁৰ এজন ককায়েক আৰু এজনী ভনীয়েক আছে। সৰুৰেপৰাই শ্বাকেৰদুস্তে অভিনয়ৰ প্ৰতি আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল আৰু স্কুল-কলেজৰ থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত তেওঁ ফাজৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ এটা ছাত্ৰ সংস্কৰণত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। কলা শাখাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত তেওঁ ১১সংখ্যক স্থান লাভ কৰিছিল আৰু তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্থাপত্য অনুষদৰ থিয়েটাৰ পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰিছিল।

অভিনয়ৰপৰা আঁতৰি অহা

২০২৫-২০২৬ চনৰ ইৰানৰ প্ৰতিবাদৰ সময়ত প্ৰতিবাদকাৰীসকলক হত্যা কৰাৰ পাছত, তেওঁ নিজৰ ইনষ্টাগ্ৰামত লিখিছিল: "এইদৰে জীয়াই থকাটো হাজাৰবাৰ মৰাতকৈও কঠিন।" ফাজৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ প্ৰসংগ টানি তেওঁ লগতে কয়: "মই কোনো ধৰণৰ উদ্‌যাপনত অংশ নলওঁ, আৰু তেজৰ গোন্ধ ওলোৱা এই মাটিত মই কেতিয়াও কোনো চৰিত্ৰত অভিনয় নকৰোঁ।"

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

সূৰে চিনেমা (SourehCinema)ত এলনাজ শ্বাকেৰদুস্ত (ফাৰ্চী ভাষাত)

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
হুমা ভাভা

হুমা ভাভা নিউয়ৰ্কৰ প'কিপচিত বাস কৰা এগৰাকী পাকিস্তানী-আমেৰিকান ভাস্কৰ্য্যশিল্পী। অনন্যভাৱে বিচিত্ৰ, ৰূপক ৰূপ যিবোৰ প্ৰায়ে বিভাজিত বা বিভাজিত যেন লাগে, ভাভাই প্ৰায়ে তেওঁৰ ভাস্কৰ্য্যত পোৱা সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰে, যেনে ষ্টাইৰ’ফ’ম, কৰ্ক, ৰবৰ, কাগজ, তাঁৰ, মাটি। মাজে মাজে আন মানুহে দিয়া বস্তুবোৰ তেওঁৰ শিল্পকৰ্মত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। ইয়াৰে বহুতো ভাস্কৰ্য্যত ব্ৰঞ্জৰ ঢালাইও কৰা হয়। কাগজৰ ওপৰত তেওঁৰ কামত দক্ষতা সমানেই প্ৰচুৰ, প্ৰাঞ্জল পেষ্টেল অংকন, ভয়ংকৰ ফটোগ্ৰাফিক কোলাজ আৰু ভূতুনী প্ৰিণ্ট সংস্কৰণ আদি সৃষ্টি কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ভাভাৰ জন্ম হৈছিল পাকিস্তানৰ কৰাচীত। তেওঁৰ মাক এগৰাকী শিল্পী আছিল যদিও পেছাদাৰীভাৱে শিল্পী হিচাপে কাম কৰা নাছিল। ভাভাৰ শৈশৱৰ ঘৰখন শিল্পৰ কিতাপেৰে ভৰি আছিল, মাকে প্ৰায়ে প্ৰজেক্টত সহায় কৰিছিল। হাইস্কুলীয়া জীৱনলৈকে হুমাই চিত্ৰ অংকন আৰু চিত্ৰকলা ভাল পাইছিল আৰু এজন পেছাদাৰী শিল্পী হোৱাৰ কথা ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

১৯৮১ চনত অধ্যয়নৰ বাবে আমেৰিকালৈ গৈ ভাভাই বি.এফ.এ. ৰোড আইলেণ্ড স্কুল অৱ ডিজাইনত (১৯৮৫) তেওঁ প্ৰিণ্টমেকিংত মেজৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ লগতে চিত্ৰকলাৰ ক্লাছও লয়। স্নাতক হোৱাৰ পিছত প্ৰায় ২ বছৰ পাছত পাকিস্তানলৈ উভতি আহে। ১৯৮৬ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ আমেৰিকালৈ উভতি আহি কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ এম.এফ.এ. (১৯৮৯)। কলম্বিয়াত থকাৰ সময়ত তেওঁ কেনভাছৰ পৰিৱৰ্তে পোৱা কাঠ আৰু ধাতু ব্যৱহাৰ কৰি চিত্ৰ অংকন কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ আকৃতি, স্থান আৰু ৰঙৰ দৰে আনুষ্ঠানিক গুণসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ স্বামী জেছন ফক্সৰ সৈতে থাকে, যি এজন শিল্পীও আৰু ১৯৯০ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়। তেওঁ এইটোও লক্ষ্য কৰিছে যে, কল্পবিজ্ঞান আৰু ভয়ানক ছবি, বিশেষকৈ ডেভিদ ক্ৰনেনবাৰ্গৰ কামে তেওঁৰ কামত পুতলা আৰু মিউটেচনৰ মটিফত অৰিহণা যোগাইছে। ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৪ চনৰ ভিতৰত ভাভাই টেক্সিডাৰ্মিষ্টত কাম কৰিছিল, যাৰ জৰিয়তে তেওঁ পেলনীয়া জন্তুৰ লাওখোলা পাইছিল। এই লাওখোলা কিছুমান তাইৰ কামত দেখা গৈছে।

প্ৰদৰ্শনী

ভাভাৰ এই কৰ্মৰাজি উত্তৰ আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ প্ৰদৰ্শনীত প্ৰচুৰ প্ৰদৰ্শিত হৈছে, য'ত লণ্ডনৰ নেচনেল গেলেৰীত "চতুৰ্থ প্লিন্থ চৰ্টলিষ্ট প্ৰদৰ্শনী"ৰ দৰে প্ৰধান গোট প্ৰদৰ্শনীসমূহো প্ৰদৰ্শিত হৈছে। MoMA PS1 (২০০৫ আৰু ২০১৫)ত গ্ৰেটাৰ নিউয়ৰ্ক; হেৰিটেজ ষ্ট'ৰ এট’মাইজাৰ ৮-আউন্স বটলৰ সৈতে ৰ’জৱাটাৰ স্প্ৰে' ইউ এছ এ টুডে: লণ্ডনৰ ৰয়েল একাডেমী অৱ আৰ্টছৰ ছাটচি গেলেৰীৰ পৰা নিউ আমেৰিকান আৰ্ট (২০০৬; ষ্টেট হাৰ্মিটেজ মিউজিয়াম, চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গ, ৰাছিয়ালৈ যাত্ৰা, ২০০৭); ২০০৮ চনৰ গ্ৱাংজু দ্বিবাৰ্ষিকী; ২০১২ চনৰ পেৰিছ ত্ৰিবাৰ্ষিক; নিউয়ৰ্কৰ মিউজিয়াম অৱ মডাৰ্ণ আৰ্ট (২০১০ আৰু ২০১১); ২০১০ চনত নিউয়ৰ্কৰ হুইটনী মিউজিয়াম অৱ আমেৰিকান আৰ্টত হুইটনী দ্বিবাৰ্ষিকী; বিয়েনালে ইণ্টাৰনেচনেল ডি স্কালচুৰা ডি কাৰাৰা (২০১০) আৰু ২০১৫ চনৰ ভেনিচ বিয়েনালে। ক’লেজিয়ন মাৰমোট্টি, ৰেগিঅ’ এমিলিয়া, ইটালী(২০১২), আৰু Aspen ৰ এস্পেন আৰ্ট মিউজিয়াম (২০১১–২০১২) ত একক প্ৰদৰ্শনী কৰিছে। ভাভাই দ্য মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্ট (২০১৮)ৰ ছাদৰ বাগিচাৰ বাবে "আমি শান্তিত আহিছো" শীৰ্ষক এটা স্থান-নিৰ্দিষ্ট কাম সৃষ্টি কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
সমমিতি

সমমিতি দৈনন্দিন জীৱনত সাধাৰণতে ৰূপৰ, অনুপাতৰ আৰু সমতাৰ এটি সুন্দৰ আৰু সুমধুৰ অনুভৱৰ দিশত ইঙ্গিত কৰে। গণিতত, এই শব্দটোৰ এটা অধিক সঠিক সংজ্ঞা থাকে আৰু সাধাৰণতে এনে বস্তুৰ বৰ্ণনাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যি কিছুমান পৰিবৰ্তনৰ প্ৰতি অপৰিবৰ্তনীয় (invariant) হৈ থাকে, যেনে স্থানান্তৰ, প্ৰতিফলন, ঘূৰ্ণন বা আকাৰ পৰিবৰ্তন। যদিও এই শব্দৰ দৈনন্দিন আৰু বৈজ্ঞানিক অৰ্থ বেলেগ হব পাৰে, তথাপি এইবোৰ গভীৰভাৱে আন্তঃসংযুক্ত আৰু সেইকাৰণে একেলগে আলোচনা কৰা হয়।

গণিতীয় সমমিতি সময়ৰ প্ৰবাহৰ সৈতে, স্থানিক সম্পৰ্কৰ সৈতে, জ্যামিতিক ৰূপান্তৰৰ সৈতে, আন ধৰণৰ কাৰ্য্যগত ৰূপান্তৰৰ সৈতে, তথা বৈজ্ঞানিক মডেল, ভাষা আৰু সংগীত আদি অমূৰ্ত বস্তুৰ ক্ষেত্ৰতো লক্ষ্য কৰিব পৰা যায়।

এই লেখাটোত সমমিতি তিনিটা দৃষ্টিভংগীৰ পৰা বৰ্ণনা কৰা হৈছে: গণিত (বিশেষকৈ জ্যামিতি)ৰ ক্ষেত্ৰত, যি বহুতে সৰ্বাধিক পৰিচিত; বিজ্ঞান আৰু প্ৰকৃতিৰ ক্ষেত্ৰত; আৰু স্থাপত্য, কলা আৰু সংগীতৰ দৰে কলাৰ ক্ষেত্ৰত।

সমমিতিৰ বিপৰীত শব্দ হৈছে অসমমিতি, অৰ্থাৎ য’ত সমমিতি নাই।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:গণিত
বীৰেন্দ্ৰ শৰ্মা

বীৰেন্দ্ৰ শৰ্মা অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট লোকশিল্পী, দৰঙী ব্যাস সংগীতৰ ওজা, সূত্ৰধাৰী আৰু ভাৱৰীয়া ওজাৰ শিল্পী৷ শেহতীয়াকৈ তেওঁলৈ বিশিষ্ট অৱদনৰ বাবে ২০১৪ বৰ্ষৰ বকুল বনৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে৷ বকুল বনৰ কবি আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ স্মৃতিত বকুল বন ন্যাসে প্ৰতিবছৰে এই বঁটা প্ৰদান কৰে৷

অৱদান

গ্ৰন্থ

অস্বনিদান কুমাৰ্ৱলী বধ
খটাসুৰ বধ

লোকগীত

ডেৰকুৰিৰো অধিক থলুৱা গীত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শঙ্কৰ দয়াল শৰ্মা

শঙ্কৰ দয়াল শৰ্মা (; ; ১৯ আগষ্ট ১৯১৮- ২৬ ডিচেম্বৰ ১৯৯৯) ভাৰতৰ নৱম ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল। তেখেতৰ কাৰ্যকাল আছিল ১৯৯২-১৯৯৭। ইয়াৰ পূৰ্বে তেখেত ৰাষ্ট্ৰপতি আৰ ভেংকটাৰমণৰ কাৰ্যকালত ভাৰতৰ অষ্টম উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। কেবিনেট মন্ত্ৰীও (১৯৫৬- ১৯৬৭) আছিল। ১৯৭২ৰ পৰা ১৯৭৪লৈ তেখেত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি আৰু ১৯৭৪ৰ পৰা ১৯৭৭লৈ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হৈছিল।

শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ড॰ শৰ্মাই উচ্চশিক্ষা চেইণ্ট জনচ্ কলেজ, এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়, লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়, ফিটজ ৱিলিয়াম কলেজ, কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু লিংকনচ্ ইন এণ্ড হাভাৰ্ড ল কলেজত গ্ৰহণ কৰিছিল। তেখেতে ইংৰাজী, হিন্দী আৰু সংস্কৃত ভাষাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি স্নাতকোত্তৰ উপাধি লৈছিল। লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে এল.এল.এমতো প্ৰথম স্থান পাই উত্তীৰ্ণ হৈছিল। তেখেতে কেমব্ৰিজৰ পৰা আইন বিষয়ত পি.এইচ.ডি. লাভ কৰিছিল। সমাজ সেৱাৰ বাবে তেখেতে লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা চক্ৰৱৰ্তী সোণৰ পদক পাইছিল।

তেখেতে লক্ষ্ণৌ আৰু কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল। কেমব্ৰিজত তেখেত টেগ'ৰ চোচাইটি এণ্ড কেমব্ৰিজ মজলিচৰ কোষাধ্যক্ষ আছিল। পিছলৈ তেখেত হাভাৰ্ড ল স্কুলৰ ফেল' হৈছিল। ১৯৫২ চনত তেখেত ভূপাল প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী। তেখেতেই আছিল সেই সময়ৰ আটাইতকৈ কম বয়সীয়া মুখ্যমন্ত্ৰী। ৰাজ্য পুনৰ্গঠন নোহোৱালৈ তেখেত ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকিল। ১৯৫৬ত ভোপালকে ধৰি আৰু কেইখনমান ৰাজ্য লগলাগি মধ্যপ্ৰদেশ গঠন কৰা হয়।

সক্ৰিয় ৰাজনৈতিক জীৱন

১৯৬০ৰ দশকত ইন্দিৰা গান্ধীয়ে কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্ব দিয়াটোক সমৰ্থন কৰিছিল। ১৯৭২ত তেখেত অল ইণ্ডিয়া কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি হৈছিল আৰু এ.আই.চি.চি.ৰ কলকাতা অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯৫৬ৰ পৰা ১৯৬৭লৈ তেখেত মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰৰ শিক্ষা,আইন, ৰাজহুৱা সেৱা, উদ্যোগ আৰু বাণিজ্য,ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ আৰু পৃথক ৰাজহ দপ্তৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী, ১৯৭৪-১৯৭৭ লৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ যোগাযোগ মন্ত্ৰী হৈছিল।

তেখেতে ৩ চেপ্তেম্বৰ ১৯৮৭ৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দায়িত্ব লোৱালৈ ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু ৰাজ্যসভাৰ অধ্যক্ষ হৈ আছিল। তাৰ আগত তেখেতে তিনিখন ৰাজ্য, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, পঞ্জাব আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজ্যপালো আছিল।

ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন

শঙ্কৰ দয়াল শৰ্মা ১৯৯২ত ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱালৈকে উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি হৈ আছিল। প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বী জৰ্জ গিলবাৰ্ট স্বেলৰ বিৰুদ্ধে ৬৬% ভোট পাই তেখেত নিৰ্বাচিত হৈছিল। পাঁচবছৰীয়া কাৰ্যকালত তেখেতে তিনিজনকৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীক শপতগ্ৰহণ কৰোঁৱাইছিল।

মৃত্যু

জীৱনৰ শেষ পাঁচবছৰ শঙ্কৰ দয়াল শৰ্মাৰ শৰীৰ ৰোগ-ব্যাধিয়ে আগুৰি ধৰিছিল। ১৯৯৯ৰ ২৬ ডিচেম্বৰৰ দিনা গুৰুতৰ হাৰ্ট এটেক হোৱা বাবে তেখেতক দিল্লীৰ এখন হাস্পাতালত ভৰ্তি কৰা হৈছিল আৰু তাতেই তেখেতৰ মৃত্যু হৈছিল। কৰ্মভূমিত তেখেতৰ শৱ সৎকাৰ কৰা হৈছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতে প্ৰথম পত্নীৰ ফালৰ পৰা এজন পুত্ৰ সতীশ দয়াল শৰ্মা আৰু দ্বিতীয় পত্নী বিমলা শৰ্মাৰ ফালৰ পৰা আন এজন পুত্ৰ আশুতোষ দয়াল শৰ্মাক এৰি থৈ যায়। তেখেতৰ জীয়াৰী গীতাঞ্জলীক স্বামী কংগ্ৰেছ সাংসদ ললিত মাকেনৰ সৈতে ১৩ জুলাই, ১৯৮৫ত নতুনদিল্লীৰ কীৰ্তি নগৰৰ মাকেনৰ বাসভৱনত খালীস্তানী উগ্ৰপন্থী হৰিন্দৰ সিং, সুখদেৱ সিং আৰু ৰঞ্জিতসিং ওৰফে কুক্কিয়ে গুলিয়াই হত্যা কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Shankar Dayal Sharma at Encyclopaedia Britannica

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
গ্ৰীণপ্লাই ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ লিমিটেড

গ্ৰীণপ্লাই ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ লিমিটেড , এটা ভাৰতীয় গৃহ অভ্যন্তৰ আন্তঃগাঁথনি কোম্পানী। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় পশ্চিম বংগৰ কলকাতাত। কোম্পানীটো নেচনেল ষ্টক এক্সচেঞ্জ (NSE) আৰু বম্বে ষ্টক এক্সচেঞ্জত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। গ্ৰীণপ্লাইৰ সমগ্ৰ ভাৰতত ৫৫টা শাখা (ভাৰ্চুৱেল শাখাকে ধৰি) আৰু ৭,৫০০ তকৈ অধিক চেনেল অংশীদাৰ আছে। পশ্চিম বংগ, নাগালেণ্ড আৰু গুজৰাটত থকা অত্যাধুনিক নিৰ্মাণ কাৰখানা আৰু গাবন (পশ্চিম আফ্ৰিকা) আৰু ম্যানমাৰত অৱস্থিত উৎপাদন কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে গ্ৰীণপ্লাইয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে নিজৰ উপস্থিতি প্ৰকাশ কৰিছে।

ইতিহাস

১৯৯০ চনৰ ২৮ নৱেম্বৰত কোম্পানীটো ৰাজেশ মিট্টলে "মিট্টাল লেমিনেটছ প্ৰাইভেট লিমিটেড" নামেৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৯৪ চনৰ ১ এপ্ৰিলত গ্ৰীণপ্লাই ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ আৰু মিট্টাল লেমিনেটছ লিমিটেডৰ মাজত একত্ৰীকৰণ হয়। পিছলৈ ১৯৯৬ চনত সংস্থাটোৰ নাম সলনি কৰি গ্ৰীণপ্লাই ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ লিমিটেড কৰা হয় আৰু ১৯৯৭ চনত গ্ৰীণপ্লাইৰ ফ্লেগশ্বিপ ব্ৰেণ্ড আৰম্ভ কৰা হয়।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]

২০০৮ চনত ব্ৰেণ্ড অপ্টিমা মুকলি হোৱাৰ পাছত ২০১১ চনত ইকোটেক নামৰ আন এটা মিতব্যয়ী ব্ৰেণ্ড মুকলি কৰা হয়। ২০০১ চনত গ্ৰীণ ক্লাব মুকলি কৰা হয় - ই এটা প্ৰিমিয়াম-গ্ৰেড প্লাইউড যি ৩০০% আজীৱন নিৰ্ভৰ পত্ৰ প্ৰদান কৰে (উদ্যোগটোত এয়া প্ৰথম)।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]।

কিন্তু অতি শেহতীয়াকৈ ২০১৯-২০ চনত গ্ৰীণ ক্লাব প্লাছ ৭০০, গ্ৰীণ ক্লাব ৫০০ আৰু গ্ৰীণ প্লেটিনামৰে গঠিত প্লাইউডৰ প্ৰিমিয়াম পৰ্টফলিঅ’ খণ্ডটো বিকশিত আৰু উন্নত কৰা হৈছে (নতুন বৈশিষ্ট্য আৰু নিৰ্ভৰতা পত্ৰৰ সৈতে) যাতে নিৰাপদ আৰু স্বাস্থ্যকৰ ঘৰৰ ক্ৰমবৰ্ধমান প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব পৰা যায়। ভাৰতৰ প্ৰথমটো শূন্য নিৰ্গমন (E-0) প্লাইউড হৈছে গ্ৰীণ ক্লাব প্লাছ ৭০০, ইয়াক ২০২০ চনত মুকলি কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কোম্পানী
শ্ৰেণী:ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
মাংগ (জাতি)

মাংগ বা মাতংগ হৈছে ভাৰতৰ এক জাতি যাৰ মূল নিবাস মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যত। তেলেংগানা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু কৰ্ণাটকত মাতংগসকলক মাডিগা বুলি জনা যায়। এই সম্প্ৰদায়টো ঐতিহাসিকভাৱে গাঁৱৰ নিৰাপত্তা আৰু ৰছী নিৰ্মাণ, ঝাড়ু নিৰ্মাণ, সংগীতজ্ঞ, গৰু-ম'হ চামৰাৰ কাম, ধাত্ৰী , জল্লাদ আৰু শৱদাহৰ কামত জড়িত আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। বৰ্তমান ভাৰতত এইসকলক অনুসূচীত জাতি হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। মাতংগসকলৰ মূল উৎস নৰ্মদা উপত্যকাৰ পৰা বুলি জনা যায়। বৃটিছ শাসনকালত ইহঁতক অপৰাধী উপজাতি আইনৰ অধীনত অপৰাধী উপজাতি হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছিল।

ধৰ্ম

মাতংগ জাতিৰ বহুতেই হিন্দুধৰ্ম পালন কৰে। বৰ্তমান সময়ত ইহঁত বি. আৰ. আম্বেদকাৰ আৰু ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজৰ অনুসাৰী। ইহঁতে সকলো মূল হিন্দু উৎসৱ পালন কৰে। লগতে, মৈসাম্মা দেৱীৰ বছৰেকীয়া জাতৰাও উদযাপন কৰে, য'ত ভেড়া আৰু ছাগলী বলি দিয়া হয় আৰু মাংসৰ ভোজ কৰা হয়।

২০১১ চনৰ জনগণনা অনুসৰি, মহাৰাষ্ট্ৰত ৩৫,৮৩১জন মাতংগ বৌদ্ধ আছিল।

সমাজ আৰু সংস্কৃতি

বৃটিছ শাসনৰ পূৰ্বে, মাটাংসকল ১২জন বংশানুক্ৰমিক গাঁও সেৱকৰ ভিতৰত এজন আছিল, যাক বাৰা বলুতেদাৰ বুলি জনা যায়। বংশগত ৰছী নিৰ্মাতা আৰু গাঁৱৰ মনোৰঞ্জক। তেওঁলোকৰ সেৱাৰ বাবে তেওঁলোকে গাঁৱৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ অংশ লাভ কৰিছিল। এই জাতি হিন্দু আছিল আৰু জৱাল (প্ৰথম চুলি কটা), শ্বেন্দি, লগ্ন, আৰু অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া আদি হিন্দু ৰীতি-নীতি পালন কৰিছিল।

বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে, মাতংগসকলে নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে জাতি সংগঠন গঠন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯২৩ চনত মাতংগ ছচাইটি আৰু ১৯৩২ চনত মাতংগ সমাজ স্থাপন কৰা হয়।

প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি

আন্নাভাউ শাঠে – মহাৰাষ্ট্ৰৰ সমাজ সংস্কাৰক।
লাহুজী ৰঘুজী সালভে – মহাৰাষ্ট্ৰৰ সমাজ সংস্কাৰক।

অধিক পঢ়িবলৈ চাওক

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
শ্ৰেণী:জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:সামাজিক সম্প্ৰদায়
বাচ্চা নাগমা

বাচ্চা নাগমা কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ এক অন্যতম লোকনৃত্য। কাশ্মীৰৰ কোনো কোনো ঠাইত ইয়াক বাচ্চা গ্যাভুন বুলিও কোৱা হয়। এই নৃত্যৰ উৎপত্তি কাবুলৰ আফগানসকল বুলি কোৱা হৈছে। ই হাফিজা নাঘমাৰ ব্যুৎপত্তি। বাচ্চা নাগমাৰ সময়ত এজন কিশোৰ ল'ৰাই ছোৱালী নৃত্যশিল্পীৰ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি হাফিজা নৃত্য শৈলীৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ কাশ্মীৰী বেলেড গায় আৰু নৃত্য কৰে। এই নৃত্য গাঁওবোৰত প্ৰধানকৈ শস্য চপোৱাৰ সময়ত জনপ্ৰিয় হৈ উঠা দেখা যায়। সামাজিক সভা আৰু পাৰ্টিত সৰু ল’ৰাবোৰে দীঘল স্কাৰ্ট পিন্ধা মহিলাৰ বেশত পৰিবেশন কৰে। সচৰাচৰ কাশ্মীৰৰ বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত আৰু ঝেলুম নদীত নাৱেৰে বিয়াৰ শোভাযাত্ৰা উলিয়াই অনাৰ সময়ত বাচ্চা নাগমা দৃষ্টিগোচৰ হয়। এই নৃত্য শৈলী অতিশয় প্ৰশংসিত আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা বৃহৎ সংখ্যক দৰ্শকক আকৰ্ষিত কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। ইয়াত ৰাবাব, সাৰংগী আৰু ঢোল আদি বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা হয়।

কাশ্মীৰৰ লোককথাত এক বিশেষ স্থান দখল কৰা এই নৃত্য পাৰ্টিৰ সময়ত পৰিবেশন কৰা হয় য’ত মানুহে ইজনে সিজনৰ লগত সামাজিকভাৱে মিলিত হয়। উৎসৱ আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানতো এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। উচ্চস্বৰ সংগীতেৰে আৰু শিল্পীসকলৰ আনন্দময় কাৰ্যকলাপে দৰ্শকক মনোৰঞ্জন দিয়ে। এই লোক নৃত্যৰ ৰূপটো পুৰণি দিনত মনোৰঞ্জনৰ আটাইতকৈ প্ৰচলিত বিকল্পবোৰৰ ভিতৰত এটা আছিল। সময়ৰ লগে লগে বহু বিকল্পৰ উন্মেষ ঘটিল, যাৰ দ্বাৰা মানুহে নিজকে মনোৰঞ্জন দিব পৰা হ’ল।

ইতিহাস

কাশ্মীৰৰ উপত্যকাটো ইয়াৰ সমৃদ্ধ সংস্কৃতি আৰু বিভিন্ন লোক নৃত্যৰ বাবে প্ৰশংসিত যিবোৰ এতিয়াও দেখা যায়। যাতে তেওঁলোকে হাফিজাৰ মহিলা নৃত্যশিল্পীসকলৰ দৰে সহজেই নমনীয় গতিবিধি গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। যিহেতু এই ল’ৰাবোৰ সৰু সেয়েহে তেওঁলোকৰ মাত সুৰীয়া আৰু সেয়েহে তেওঁলোকে নাচি থকাৰ সময়তো গান গাব পাৰে। সেই মাতটো বজাই ৰাখিবলৈও তেওঁলোকক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। তেওঁৰ কণ্ঠৰ মধুৰতাই সংগীতক অতি সুৰীয়া কৰি তোলে আৰু অতি সুন্দৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে। ই ছয়ৰ পৰা সাতজন সদস্যৰে গঠিত (সৰ্বাধিক) আৰু ইয়াত কোনো বিশেষ গায়ক নাই। নৃত্যশিল্পীসকলৰ ভিতৰৰে এজনেই মূল গায়কৰ ভূমিকা পালন কৰে আৰু আন সদস্যসকলে তেওঁৰ লগত কোৰাছত যোগদান কৰে। নৃত্যশিল্পীসকলে পিন্ধা সাজ-পোছাকৰ কিছু পৰিমাণে কথক নৃত্যশিল্পীসকলে পিন্ধা সাজ-পোছাকৰ সৈতে মিল আছে। আৰু তিনিজন সংগীতজ্ঞ (সকলো গায়ক আৰু বাদ্যযন্ত্ৰবাদক) জড়িত হৈ থাকে যিয়ে মকাম (সুৰ)ৰ বৈথ (ৰহস্যময় আৰু/বা ৰোমাণ্টিক পদ্য) উপস্থাপন কৰাৰ আগতে শকাল (আলাপ)ৰ পৰিচয় দিয়ে। চুফী কালাম আছিল অভিজাত শ্ৰেণীৰ লোকসকলে পছন্দ কৰা সংগীতৰ ৰূপ। আনহাতে জনসাধাৰণে ছকৰী, ৰফ আৰু ৱানউন আদি লোকসংগীতৰ পৰম্পৰাগত ৰূপ উপভোগ কৰিছিল। ছাকৰী হৈছে সাৰং, ৰাবাব, তুম্বকনাৰী আৰু টোকাৰ সংগীতেৰে গোৱা এক লোকসংগীত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:কাশ্মীৰী সংস্কৃতি
নেৰেইডছ

নেৰেইডছ (/ˈnɪəriɪdz/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Νηρηΐδες, ইংৰাজী: Nereids বা Nereides) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণনা কৰা সাগৰীয় নিম্ফ৷ তেওঁলোক 'সাগৰৰ বুঢ়া মানুহ' নেৰিয়াছ আৰু অ'চেনিড ড'ৰিছৰ কন্যা৷ তেওঁলোকৰ সংখ্যা ৫০ গৰাকী আৰু ভাতৃৰ নাম নেৰাইটছ। তেওঁলোক প্ৰায়ে সাগৰৰ দেৱতা প'ছিডনৰ লগত থাকে আৰু নাৱিকসকলৰ প্ৰতি বন্ধুত্বপূৰ্ণ ব্যৱহাৰ আৰু সহায় কৰে।

নাম

নেৰিয়াছ নামটো ইলিয়াডত পোৱা যায়। যিহেতু কেৱল নেৰেইডছৰ পিতৃ হিচাপেহে নেৰিয়াছৰ প্ৰাসংগিকতা আছে, গতিকে তেওঁৰ নামটো প্ৰকৃততে তেওঁৰ কন্যাসকলৰ নামৰ পৰাই উদ্ভৱ হ'ব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে; আনহাতে নেৰেইডসকলৰ ব্যুৎপত্তি পিতৃৰ নাম নেৰিয়াছৰ পৰা হৈছে বুলিও হিচাপেও প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে। মাৰ্টিন লিচফিল্ড ৱেষ্টৰ মতে (১৯৬৬) নেৰিয়াছৰ গুৰুত্ব তেওঁৰ কন্যাসকলতকৈ বহু কম, তেওঁ উল্লেখ কৰে যে হেৰ'ড'টাছে "নেৰিয়াছক নহয়, তেওঁৰ কন্যা নেৰেইডসকলকহে ইজিপ্তৰ পৰা উদ্ভৱ নোহোৱা ঈশ্বৰীয় নামৰ উদাহৰণ" হিচাপে আগবঢ়াইছিল।

আধুনিক গ্ৰীক লোককথাত নেৰেইডৰ নাম νεράιδες, neráides অৰ্থাৎ 'পৰী' হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

কিংবদন্তি

নেৰেইডসকল সাগৰৰ প্ৰতিটো সুন্দৰ আৰু দয়ালু বস্তুৰ প্ৰতীক আছিল। তেওঁলোকে সুৰীয়া কণ্ঠেৰে গীত গাই পিতৃৰ চাৰিওফালে নৃত্য কৰিছিল। তেওঁলোকক ৰঙা প্ৰবালৰ শাখাৰ মুকুট পিন্ধা আৰু সোণালী ফুল বচা বগা ৰেচমৰ পোছাক পিন্ধা সুন্দৰী মহিলা হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে।

এই অপেশ্বৰীবোৰ সাগৰৰ সৈতে বিশেষকৈ এজিয়ান সাগৰৰ সৈতে জড়িত৷ তেওঁলোকে পিতৃ নেৰিয়াছৰ সৈতে সাগৰৰ গভীৰতাত থকা সোণালী ৰাজপ্ৰসাদত বাস কৰিছিল। কেইগৰাকীমান উল্লেখযোগ্য নেৰেইডছ হৈছে পেলিয়াছৰ পত্নী আৰু একিলিছৰ মাতৃ থেটিছ; প'জাইডনৰ পত্নী আৰু ট্ৰাইটনৰ মাতৃ এম্ফিট্ৰাইট; ছাইক্লপছ পলিফেমাছৰ প্ৰেমিকা গালাটিয়া আৰু এজিনাৰ ৰজা আইকাছৰ পত্নী আৰু ফকাছৰ মাতৃ আৰু ইজিপ্টৰ সাগৰীয় দেৱতা বা ৰজা প্ৰটিয়াছৰ পত্নী তথা থিওক্লিমেনাছ আৰু থিওন’ৰ মাতৃ ছামাথে।

হোমাৰৰ ইলিয়াডৰ ষোড়শ অধ্যায়ত যেতিয়া থিটিছে নিহত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে দুখ কৰা একিলিছৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হৈ চিঞৰি উঠে, তেতিয়া তেওঁৰ ভগ্নীসকল দেখা দিয়ে। তেওঁৰ চাৰিজন ভাই-ভনী চাইমোড'চ, থেলিয়া, নেছাইয়া আৰু স্পিঅ'ও চাইৰীনীৰ নিম্ফদলটোৰ ভিতৰত আছিল। পিছলৈ এই চাৰিজনে তেওঁলোকৰ আন ভগ্নী থেটিছ, মেলাইট আৰু পেনোপিয়াৰ সৈতে মিলি নায়ক এনিয়াছ আৰু তেওঁৰ দলটোক ধুমুহাৰ সময়ত সহায় কৰিছিল।

এটা কাহিনীমতে কেচিঅ’পিয়াই তেওঁৰ কন্যা এণ্ড্ৰমেডা নেৰেইডসকলতকৈ অধিক ধুনীয়া বুলি গৌৰৱ কৰিছিল, সেয়ে নেৰেইডসকল ক্ষুব্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হৈ প'জাইডনে ইথিওপিয়ানসকলৰ দেশলৈ বানপানী আৰু এটা সাগৰীয় দানৱ পঠিয়াই ৰাজকুমাৰীগৰাকীৰ বলিদানৰ দাবী কৰিছিল। এই সাগৰীয় দেৱীসকলে মানুহৰ আগত ডাইঅ'নিছাছ আৰু পাৰ্চিফোনিৰ ৰহস্য প্ৰকাশ কৰা বুলিও কোৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
প্ৰসাদ

প্ৰসাদ (Sanskrit: प्रसाद,) হৈছে দেৱতাৰ নামত উৎসৰ্গিত খাদ্য বস্তু। প্ৰসাদ মূলতঃ নিৰামিষ বৈশিষ্ট্যৰ হ'লেও শাক্ত ধৰ্মত আমিষ প্ৰসাদো দেৱতাৰ বাবে আগবঢ়োৱা হয়। প্ৰসাদ বিশেষভাৱে ভক্তসকলে কোনো দেৱতাক আৰাধনা কৰি বা ধন্যবাদৰ সূচকভাৱে আগবঢ়াই। মহাপ্ৰসাদ (ভাণ্ডাৰা বুলিও কোৱা হয়), হৈছে হিন্দু মন্দিৰত দেৱতাক আগবঢ়োৱা পবিত্ৰ খাদ্য, আৰু এই প্ৰসাদ দেৱতালৈ বুলি উৎসৰ্গা কৰাৰ পিছত যিকোনো অভিমুখ নিৰ্বিশেষে সকলো ভক্তৰ মাজত বিতৰণ কৰে আৰু এই ভোজনত ভক্ত সকলে অংশগ্ৰহণ কৰে।

প্ৰসাদ, নৈবেদ্য (সংস্কৃত: वेद्य) শব্দটোৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। ঈশ্বৰক আগবঢ়োৱা খাদ্যক নৈবেদ্য বুলি কোৱা হয়, আনহাতে ঈশ্বৰে পবিত্ৰ কৰি আশীৰ্বাদ হিচাপে ঘূৰাই দিয়া পবিত্ৰ খাদ্যক প্ৰসাদ বোলা হয়।

ব্যুৎপত্তি

প্ৰসাদ ক্ৰিয়াৰ পৰা প্ৰসাদ্ শব্দৰ ব্যুৎপত্তি হৈছে। ইয়াত ক্ৰিয়া শব্দ সদ (সদ মানে বহা বা বাস কৰা) আৰু এই ক্ৰিয়াৰ সৈতে প্ৰ উপসৰ্গ যোগ হৈ প্ৰসাদ হৈছে। (প্ৰ শব্দই আগত বা সন্মুখত বুজাইছে) এইদৰে ই সসীম ক্ৰিয়া প্ৰসিদতি (প্ৰসিদতি - বাস কৰে, সভাপতিত্ব কৰে, সন্তুষ্ট কৰে) হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল যিকোনো বস্তু, সাধাৰণতে খাদ্য, যিটো প্ৰথমে কোনো দেৱতা বা সন্তলৈ আগবঢ়োৱা হয় আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ নামত তেওঁলোকৰ অনুগামী বা আনক শুভ চিন হিচাপে বিতৰণ কৰা হয়।

'প্ৰসাদ'ক কেতিয়াবা দান বা অনুগ্ৰহ বুলিও কোৱা কৰা হয়।

নিয়ম নীতি

প্ৰসাদ উপস্থিত ভক্তসকলে পবিত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব লাগে। প্ৰসাদত ৰন্ধা খাদ্য, ফল-মূল আৰু মিঠাই থাকিব পাৰে। সাধাৰণতে মন্দিৰত উপস্থিত থকা ভক্তসকলক নিৰামিষ খাদ্য আগবঢ়োৱা হয় আৰু পিছত বিতৰণ কৰা হয়। কেতিয়াবা এই নিৰামিষ প্ৰসাদত নিষিদ্ধ বস্তু যেনে নহৰু, পিঁয়াজ, কাঠফুলা আদি দিয়া নহয়। বৰ্তমান ঐশ্বৰিকভাৱে বিনিয়োগ কৰা এই পদাৰ্থটোক প্ৰসাদ বোলা হয় আৰু ভক্তই গ্ৰহণ, পৰিধান ইত্যাদিৰ বাবে গ্ৰহণ কৰে। ই হ’ব পাৰে সেই একেটা সামগ্ৰী যিটো প্ৰথমে আগবঢ়োৱা হৈছিল বা আনে আগবঢ়োৱা সামগ্ৰী আৰু তাৰ পিছত আন ভক্তক পুনৰ বিতৰণ কৰা হৈছিল। বহু মন্দিৰত ভক্তসকলক কেইবাবিধো প্ৰসাদ (যেনে, বাদাম, মিঠাই) বিতৰণ কৰা হয়।

খাদ্য আগবঢ়োৱা আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰাটো পূজাৰ অভ্যাসৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয়।

শিখ ধৰ্মত প্ৰাৰ্থনা আৰু শাস্ত্ৰ পাঠৰ পিছত কৰহ প্ৰসাদ মণ্ডলীক পৰিবেশন কৰা হয়। প্ৰসাদে লংগৰৰ দৰে একে মূল্যবোধক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে কিয়নো ইয়াক নিৰ্বিচাৰে পৰিবেশন কৰা হয়।

কুৰুক্ষেত্ৰৰ ৪৮ কোচ পৰিক্ৰমাত কুৰুক্ষেত্ৰ প্ৰসাদ, তিৰুপতি লাড়ু আৰু ব্ৰজ পৰিক্ৰমাত মথুৰা পেৰা ভূ-বিশেষ প্ৰসাদ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:প্ৰসাদ
অচেইক

অচেইক (Acheik; বাৰ্মিজ: အချိတ်) বা লুনটায়া অচেইক (luntaya acheik; অৰ্থ: এশ মাকুৰ অচেইক) হৈছে ম্যানমাৰৰ এবিধ থলুৱা বস্ত্ৰৰ আৰ্হি বা ডিজাইন। ইয়াত পথালি আঁচৰ সৈতে জটিল তৰংগসদৃশ শৈলী আৰু আৰাবেস্ক ডিজাইনৰ সংমিশ্ৰণ দেখা যায়। 'লুনটায়া' (luntaya; বাৰ্মিজ: လွန်းတစ်ရာ) শব্দৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "এশটা মাকো"। এই বস্ত্ৰ বোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো অতি সময়সাপেক্ষ, ব্যয়বহুল আৰু জটিল; য’ত ৫০ৰ পৰা ২০০টা পৃথক মাকো ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু প্ৰতিটো মাকোত বিভিন্ন ৰঙৰ পাটৰ সূতা থাকে। এই বয়ন কাৰ্যত যথেষ্ট পৰিশ্ৰমৰ প্ৰয়োজন আৰু তৰংগসদৃশ আৰ্হিটো ফুটাই তুলিবলৈ অন্ততঃ দুজন শিপিনীয়ে মাকোসমূহ পৰিচালনা কৰিব লাগে।

অচেইক সাধাৰণতে পুৰুষৰ 'পাছো' বা মহিলাৰ 'টামেইন' প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অচেইকত ব্যৱহাৰ কৰা ৰঙৰ সংমিশ্ৰণত উজ্জ্বল আৰু বৈপৰীত্যপূৰ্ণ ছাঁ (contrasting shades) ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাতে ই এক জিলিকি থকা চকুৰ ভ্ৰম (trompe-l'œil) সৃষ্টি কৰিব পাৰে।

উৎপত্তি

অচেইক বয়নৰ উৎপত্তি অমৰাপুৰৰ পাটোডাউগ্যী পেগোডাৰ ওচৰত হৈছিল। শিপিনীসকলে বাস কৰা অঞ্চলটোৰ নাম 'লেটচেইক' শাৰীৰ পৰা 'অচেইক' নামটো আহিব পাৰে। এই বস্ত্ৰক আগতে 'ৱাইক' বুলিও কোৱা হৈছিল, যিয়ে বোৱা জিগ-জ্যাগ আৰ্হিটো বুজাইছিল। অচেইক আৰ্হিৰ কাপোৰ কেৱল ৰাজদৰবাৰৰ সদস্য, বিষয়া আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ মাজতে সীমাবদ্ধ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাৰ্মিজ সাজ-পাৰ
শ্ৰেণী:ম্যানমাৰ
শ্ৰেণী:পাট কাপোৰ
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:পোচাক
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
সুনীল গাভাস্কাৰ

nail|
সুনীল গাভাস্কাৰ (জন্ম ১০ জুলাই ১৯৪৯) এজন প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। ১৯৭০-১৯৮০ চনত বম্বে ক্ৰিকেট দল আৰু ভাৰতীয় জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ হৈ তেওঁ খেলিছিল। তেওঁক বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অ’পেনিং বেটছমেন হিচাপে বহুলভাৱে গণ্য কৰা হয়।

উদ্ধৃতি

মই ভাবোঁ যে, যোৱা এবছৰমানৰ ভিতৰতে বিৰাট কোহলীৰ যুগ এটা দেখিবলৈ পাইছোঁ। টেষ্টৰ অধিনায়কত্ব লোৱাৰ পিছৰে পৰা ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়া তেওঁ সম্পূৰ্ণ বেলেগ ধাৰা সৃষ্টি কৰিবলৈ ওলাইছে। মই ভাবোঁ ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ এই যুগটো এটা অতি মনোৰঞ্জনমূলক যুগ হ’বলৈ গৈ আছে।
অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে বিৰাটে ১০০ শতাংশতকৈ অধিক ৰান দি ভাৰতক ছেমিফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰোৱায়। বিৰাট কোহলীৰ দৰে সংকটৰ মাজত থাকিও দৃঢ় হৈ থকা কাকো দেখা নাই। তেওঁ কল্পনাৰ বাহিৰত। সীমিত অভাৰৰ এজন শ্ৰেষ্ঠ বেটছমেন।
এম এছ ধোনীয়ে কি কৰিব লাগে জানিছিল। তেওঁৰ পৰিকল্পনাই দেখুৱাইছিল যে, তেওঁ নিজৰ খেলৰ শীৰ্ষত আছে। লগতে ভাৰতক সংকটপূৰ্ণ পৰিস্থিতিৰ পৰা উদ্ধাৰ পাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়ত খেলুৱৈসকলৰ দায়বদ্ধতালৈ লক্ষ্য কৰি আছিল।

উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ
কপিলী নদী

কপিলী নদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ এখনি দক্ষিণবাহিনী উপনৈ। কপিলী নৈ মেঘালয় মালভূমিৰ পৰা উৎপত্তি হৈ ডিমা হাছাও জিলাৰে অসমত প্ৰৱেশ কৰিছে। তাৰপিছত ই পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা, কাৰ্বি আংলং জিলা, হোজাই জিলা, নগাঁও জিলা, মৰিগাঁও জিলাৰ মাজেৰে বৈ কামৰূপ মহানগৰ জিলাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদত পৰিছে। কপিলী ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দীৰ্ঘতম দক্ষিণবাহিনী উপনৈ।

নামৰ উৎপত্তি

প্ৰাচীন ভাৰতৰ সাংখ্য দৰ্শনৰ প্ৰৱৰ্তক কপিল মুনিৰ নামৰ পৰা নদীখনৰ নামৰ উৎপত্তি হৈছে।

গতিপথ

অসম-মেঘালয়ৰ সীমান্তৰ মেঘালয় মালভূমি আৰু বৰাইল পৰ্বতৰ পৰা কপিলী নদীৰ উৎপত্তি হৈছে। মেঘালয়ৰ পৰা ই অসমৰ পাৰ্বত্য জিলা আৰু মধ্য অসমৰ মাজেৰে বৈ গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছে। কপিলী নদী অসমৰ ডিমা হাছাও জিলা, পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা, কাৰ্বি আংলং জিলা, হোজাই জিলা, নগাঁও জিলা, মৰিগাঁও জিলা আৰু কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। নদীখনৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য ২৯০ কিলোমিটাৰ (১৮০ মাইল) আৰু ইয়াৰ অৱবাহিকাৰ মাটিকালি ১৬,৪২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৬,৩৪০ বৰ্গ মাইল)। ইয়াৰ গতপথত কেইবাটাও জলপ্ৰপাত আছে। নগাওঁ জিলাৰ সমভূমিলৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ আগগৈ কপিলী প্ৰায় ১২০ কিলোমিটাৰ ঠেক পাহাৰীয়া গড়াৰ মাজেৰে তীব্ৰ গতিৰে প্ৰবাহিত হয়।

জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প

কপিলী নদীৰ ওপৰত অসমৰ ডিমা হাছাও জিলা আৰু মেঘালয়ৰ জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলাত অৱস্থিত আৰু উত্তৰ পূৱ বৈদ্যুতিক শক্তি নিগমৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কপিলী জল বিদ্যুৎ প্ৰকল্প অৱস্থিত। এই প্ৰকল্পৰ অধীনত খানদং আৰু উমৰাংছু বান্ধ আৰু ইহঁতৰ জলাধাৰ আছে। তিনিটা শক্তিগৃহ যুক্ত এই প্ৰকল্পৰ মুঠ ক্ষমতা ২৭৫ মেগাৱাট। ১৯৭৫ চনত সম্পূৰ্ণ হোৱা কামৰূপ জিলাৰ কপিলী প্ৰৱাহ জলসিঞ্চন আঁচনিখনে ১৪খন ৰাজহ গাঁৱৰ ১,৩০০ হেক্টৰ (৩,২০০ একৰ) ভূমিত জলসিঞ্চন প্ৰদান কৰে।

প্ৰদূষণ

কপিলী নদীত প্ৰায় ৫৪টা প্ৰজাতিৰ মাছ আছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উপনৈ
গুৱাহাটী চিটি চেণ্টাৰ মল

গুৱাহাটী চিটি চেণ্টাৰ মল হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ গুৱাহাটীৰ মহানগৰৰ খ্ৰীষ্টান বস্তিত অৱস্থিত এটা শ্বপিং মল। এই মলটো
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ মল। ২০১৮ চনৰ ১ এপ্ৰিলত এই মলটো মুকলি কৰা হৈছিল আৰু ২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

মলটোত শ্বপাৰ্ছ ষ্টপ, লেভিছ, নাইকা, পাৰ্ক এভিনিউ, বাটা, লেন্সকাৰ্ট, এডিডাছ আদি কেইবাটাও বহুজাতিক আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰেণ্ডৰ বৈশিষ্ট্য আছে। ২০২১ চনৰ ২২ জানুৱাৰীত ব্ৰিটিছ লাইফষ্টাইল ব্ৰেণ্ড ডব্লিউ কে লাইফে গুৱাহাটীৰ চিটি চেণ্টাৰ মলত প্ৰথমটো ষ্ট’ৰ মুকলি কৰে। ইয়াৰ উপৰি মলটোত আছে বিশাল ফুড ক’ৰ্ট আৰু পিভিআৰ মাল্টিপ্লেক্স।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্যৱসায়
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
এলুমিনিয়াম

এলুমিনিয়াম হৈছে এক ৰাসায়নিক মৌল, ইয়াৰ চিহ্ন হৈছে Al আৰু পাৰমানবিক সংখ্যা হৈছে ১৩। ই একপ্ৰকাৰৰ ৰূপালী, কোমল, অচুম্বকীয় ধাতু। প্ৰায় ২৭০ প্ৰকাৰৰ লৱণৰ মিশ্ৰ ৰূপে ইয়াক পৃথিৱীত পোৱা যায়। এলুমিনিয়ামৰ প্ৰধান আকৰিক হৈছে বক্সাইট।

নিম্ন ঘনত্বৰ ধাতু হিচাপে এলুমিনিয়ামক জনা যায়। সংকৰ ধাতু প্ৰস্তুত কৰিবলৈও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াক অক্সাইড আৰু ছালফেটৰ ৰূপতো পোৱা য়ায়।

১৮২৫ চনত হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান অৰ্ষ্টেডে এলুমিনিয়াম আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰাসায়নিক মৌল