ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
জাম্বৱন্ত

জাম্বৱন বা জাম্বৱন্ত হৈছে মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ, সেই অনুসৰি তেওঁ ভালুকৰ ঐশ্বৰিক ৰজা, যাক ব্ৰহ্মা দেৱতাই লংকাৰ ৰজা ৰাৱণৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ হোৱা সংগ্ৰামত ৰামক সহায় কৰিবলৈ সৃষ্টি কৰিছিল।

জাম্বৱন; পৰশুৰাম আৰু হনুমানৰ সৈতে, বিষ্ণুৰ ৰাম আৰু কৃষ্ণ উভয় অৱতাৰৰ সময়তে উপস্থিত থকা কেইজনমানৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ জীয়ৰী জাম্বৱতী কৃষ্ণৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁ সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত উপস্থিত আছিল বাবে কূৰ্ম অৱতাৰৰ সাক্ষী আছিল বুলি কোৱা হয়। বামন অৱতাৰৰ সৈতেও তেওঁৰ সম্পৰ্ক থকা বাবে জাম্বৱনক চিৰঞ্জীৱীৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া জীৱন লাভ কৰা বুলি কোৱা হয়, সেই অনুসাৰে তেওঁ বিষ্ণুৰ নটা অৱতাৰৰ সাক্ষী আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।

কিংবদন্তি

জন্ম

আৰম্ভণিতে যেতিয়া ব্ৰহ্মাৰ জন্ম বিষ্ণুৰ নাভিৰ পৰা হৈ ধ্যানত মগ্ন হৈছিল, ইয়াৰ মাজতে ব্ৰহ্মাৰ বিজৃম্ভণৰ ফলত এটা সৰু প্ৰাণীৰ জন্ম হৈছিল আৰু ইয়ে পিছলৈ জাম্বৱন হৈ পৰিছিল। কোৱা হয় যে তেওঁক জাম্বৱন বুলি কোৱা হৈছিল কাৰণ তেওঁ জাম্বু দ্বীপত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল বা তেওঁ বিজৃম্ভণৰ সময়ত জন্ম হৈছিল। সংস্কৃত শব্দ জৃম্ভণৰ পৰাই তেওঁৰ নাম জাম্বৱন্ত হৈছে। বিষ্ণুৰ মধু আৰু কৈটভ ৰাক্ষসৰ সৈতে হোৱা যুঁজৰ সময়তো জাম্বৱন্ত উপস্থিত আছিল আৰু হাততালি দি যুদ্ধ উপভোগ কৰিছিল। যিহেতু তেওঁৰ জন্মৰ সময়ত সময়ৰ তেনে কোনো একক নাছিল সেয়ে তেওঁৰ বয়স জনা নাযায়। ৰামায়ণৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৬ মানৱন্তৰ।

ৰামক কৰা সহায়

ৰামায়ণ মহাকাব্যত, জাম্বৱন্তই ৰামক তেওঁৰ পত্নী সীতাক বিচাৰি উলিওৱাত আৰু তেওঁৰ অপহৰণকাৰী ৰাৱণৰ সৈতে যুঁজ দিয়াত সহায় কৰিছিল। তেওঁ হনুমানক তেওঁৰ অপৰিসীম সামৰ্থ্যক উপলব্ধি কৰায় আৰু লংকাত সীতাৰ সন্ধানৰ বাবে সাগৰ পাৰ হৈ উৰা মাৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে।

শ্যামন্তক মণি (ৰত্ন)

মহাভাৰত উল্লেখ থকা অনুসৰি, জাম্বৱন্তই এটা সিংহক হত্যা কৰিছিল, যিয়ে প্ৰসেনজিৎৰ পৰা শ্যামন্তক নামৰ এটা ৰত্ন অধিগ্ৰহণ কৰিছিল। বিপৰীতে প্ৰসেনক ৰত্নটোৰ বাবে কৃষ্ণই হত্যা কৰা বুলি সন্দেহ কৰা হৈছিল, সেয়েহে তেওঁ প্ৰসেনৰ খোজ অনুসৰণ কৰি গম পাইছিল যে আচলতে প্ৰসেনক এটা সিংহই হত্যা কৰিছিল আৰু সেই সিংহক এটা ভালুকে হত্যা কৰে। ভালুকৰ খোজ অনুসৰণ কৰি গৈ কৃষ্ণ গুহাৰ সমুখত উপস্থিত হয় আৰু ভালুকটোৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হয়। কৃষ্ণ আৰু জাম্বৱনৰ মাজত এই যুঁজ ২৭/২৮ দিন (ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি) আৰু ২১ দিন (বিষ্ণু পুৰাণ অনুসৰি) চলিছিল। যুঁজত বলে নোৱাৰি জাম্বৱন্ত ভাগৰুৱা হৈ পৰে কৃষ্ণ প্ৰকৃততে কোন সেই কথা অনুভৱ কৰি নিজকে কৃষ্ণৰ সমুখত সমৰ্পন কৰে। তেওঁ কৃষ্ণক ৰত্নটো ঘূৰাই দিয়াৰ উপৰিও নিজ কন্যা জাম্বাৱতীকো উপহাৰ হিচাপে দিয়ে, আৰু কৃষ্ণই তেওঁক তেওঁৰ এগৰাকী পত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Jambavantha motivating Hanuman for the task of leaping the ocean. in Valmiki Ramayana - Kishkindha Kanda in Prose Sarga 65 - Accessed August 14, 2006.
Jambavantha - A Rksha Warrior

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্বাইলা ষ্টাইলেজ

আমাণ্ডা ফ্ৰাইডমেন (আৰ্মষ্ট্ৰং, ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮২ – ৯ নৱেম্বৰ ২০১৭), শ্বাইলা ষ্টাইলেজ নামেৰে বেছি পৰিচিত, এগৰাকী কানাডাৰ পৰ্ণগ্ৰাফিক অভিনেত্ৰী আৰু মডেল আছিল।

জীৱন তথা কাৰ্যজীৱন

শাইলা ষ্টাইলজে কৈশোৰ কালৰে পৰা পৰ্নোগ্ৰাফি উদ্যোগত প্ৰৱেশৰ আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল আৰু পাছত ভেঙ্কুভাৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়। তাত তেওঁ এখন ষ্ট্ৰিপ ক্লাবত নৃত্যশিল্পী হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু লগতে এখন ৱেবকেম মডেল হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। লগতে, হাষ্টলাৰ আৰু স্বেংক আদি প্ৰাপ্তবয়স্ক সাময়িকীসমূহত নগ্ন আলোকচিত্ৰ প্ৰকাশ পায়। অৱসৰৰ সময়ত তেওঁ ইমেইল আৰু ফোনযোগে বিভিন্ন ষ্টুডিঅ'ৰ সৈতে যোগাযোগ স্থাপন কৰি কিদৰে চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে জানিব খুজিছিল। তেওঁ ২০০১ চনত প্ৰথমটো প্ৰাপ্তবয়স্ক দৃশ্যত অভিনয় কৰিছিল আৰু ২০০৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এভিএন বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল, য’ত “সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নতুন অভিনেত্ৰী” শ্ৰেণীতো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

ষ্টাইলজে জিল কেলী প্ৰডাকশ্যনছৰ সৈতে এক্সক্লুছিভ কণ্ট্ৰেক্ট স্বাক্ষৰ কৰিছিল আৰু তাৰপাছত ২০০২ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত কোম্পানীটোৰ সিইঅ' বব ফ্ৰিডলেণ্ডক বিবাহ কৰিছিল। এই দম্পতীটো ২০০৩ চনৰ আগষ্টত বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে। ২০০৫ চনৰ আগষ্টত জিল কেলী প্ৰডাকশ্যনছ দেউলিয়া ঘোষণা কৰে। ষ্টাইলজে তাৰ পাছৰ বছৰটোতেই পুনৰ হাৰ্ডকোৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰে। সেই একে বছৰত তেওঁ লছ এঞ্জেলছৰ “আন-ৱায়াৰ্ড টিভি” নামৰ স্বতন্ত্ৰ টিভি অনুষ্ঠানটোত পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল।

২০০৮ চনত, ষ্টাইলজে এভিএন বঁটাৰ “সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰী” শ্ৰেণীত মনোনীত হৈছিল। ষ্টাইলজ ২০১১ আৰু ২০১৬ চনত যথাক্ৰমে আৰ্বান এক্স বঁটা আৰু এভিএন হল অফ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। মৃত্যুৰ সঠিক কাৰণ প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল।
২০০৩ চনৰ AVN বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ গোট যৌন দৃশ্য, ভিডিঅ’ – Ass Worship 2
২০০৩ চনৰ XRCO বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ তিনিজনৰ যৌন দৃশ্য – The Gangbang Girl 34
২০০৩ চনৰ XRCO বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ গোট দৃশ্য – Balls Deep 4
২০০৭ চনৰ AVN বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ অল-গাৰ্ল যৌন দৃশ্য, ভিডিঅ’ – Girlvana 2
২০০৭ চনৰ XRCO বঁটাৰ মনোনয়ন – বেষ্ট কামবেক (Best Cumback)
২০০৮ চনৰ AVN বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ ইণ্টাৰেক্টিভ DVD – My Plaything: Shyla Stylez
২০০৯ চনৰ AVN বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ POV যৌন দৃশ্য – Full Streams Ahead
২০১০ চনৰ AVN বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ POV যৌন দৃশ্য – Jack's POV 12
২০১১ চনৰ AVN বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ এনেল যৌন দৃশ্য – Big Butts Like It Big 6
২০১১ চনৰ AVN বঁটাৰ মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ তিনিজনৰ যৌন দৃশ্য – Pornstar Workout 2
২০১১ চনৰ Urban X বঁটা – হল অফ ফেম
২০১৬ চনৰ AVN হল অফ ফেম অন্তৰ্ভুক্তি

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কানাডিয়ান পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
আৰাৱল্লী

আৰাৱল্লী ১৯৫৭ চনৰ কৃষ্ণ ৰাও পৰিচালিত আৰু ভি.এন. মডাৰ্ণ থিয়েটাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ এখন ফেণ্টাচী একচন ছবি। ইয়াত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে জি বৰালক্ষ্মী, এছ মোহন, এছ জি ঈশ্বৰ, মীনাৱতী আৰু কাকা ৰাধাকৃষ্ণনে। সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে এ কৰুণানিধি, টি পি মুথুলক্ষ্মী, এম এছ দ্ৰৌপদী আৰু ভি গোপালকৃষ্ণনে। ১৯৫৭ চনৰ ২২ অক্টোবৰত ছবিখনে মুক্তি পায়।

সংগীত ৰচনা কৰিছিল জি ৰামানাথনে। "চিন্না পেনানা প’থিলে" গীতটো দ্য মেন হু নিউ টু মাচৰ (১৯৫৬) "কুই চেৰা, চেৰা (যি হওক, হ'ব)"ৰ আধাৰিত আৰু "চিন্না কুট্টি নাথানা"টোত শ্ৰীলংকাৰ সংগীত ধাৰা বাইলাৰ উপাদান দেখা যায়।

নেল্লুৰুপত্টনম ৰাজ্যত আৰৱল্লী আৰু তেওঁৰ ভগ্নী ছুৰাৱল্লী নিৰ্বিবাদ শাসক। তেওঁলোক সাতগৰাকী ভগ্নী আছিল যদিও নিয়ন্ত্ৰণৰ বাঘজৰী আছিল আৰাৱল্লী আৰু ছুৰাৱল্লীৰ হাতত, যাদুকৰী শক্তি থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ভীমাই তেওঁলোকক জয় কৰিবলৈ আগবঢ়ায়, অৱশ্যে এই মহিলাসকলৰ দ্বাৰা তেওঁ পৰাস্ত হয়, যিসকলেও তেওঁক অপমান কৰে আৰু কাৰাগাৰত আবদ্ধ কৰি ৰাখে। অৱশ্যে ভীমাই কাৰাগাৰৰ পৰা পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। সূৰৱল্লীয়ে ইন্দ্ৰপ্ৰস্তৰ ওচৰলৈ যায় আৰু তাই ৰজা ধৰ্মৰ ওচৰত তেওঁৰ ভাতৃ ভীমৰ বিষয়ে অভিযোগ কৰে। ধৰ্মই তাইৰ দাবী মানি লৈ নিজৰ ভাতৃক নেল্লুৰুপত্টনমলৈ ঘূৰাই পঠিয়াই দিয়ে।

তথ্য সংগ্ৰহ

0202

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মিহিৰজ্যোতি বৰুৱা

মিহিৰজ্যোতি বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা৷ অসমৰ গোলাঘাট জিলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই বহুকেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬৩ চনৰ ৮ এপ্ৰিলত অসমৰ গোলাঘাট জিলাত মিহিৰজ্যোতি বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল শিশুপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু মাতৃ ৰেণুকা বৰুৱা।

বৰুৱাই গোলাঘাটৰ ১ নং টাউন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰি ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকে যোৰহাট বেজবৰুৱা বয়জ হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী স্কুলত আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত সপ্তম শ্ৰেণীৰ পৰা গোলাঘাট বেজবৰুৱা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি তাৰ পৰাই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত গোলাঘাট বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৬০ বছৰ।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
প্ৰম্লোচা

প্ৰম্লোচা (সংস্কৃত: प्रम्लोचा, ৰোমানীকৃত: Pramlocā) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এগৰাকী অপ্সৰা৷ কাহিনী সমূহত প্ৰম্লোচাক এগৰাকী সুন্দৰী, আকাশী কন্যা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কন্দু ঋষিৰ কাহিনীত এই অপ্সৰাৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।

কিংবদন্তী

ব্ৰহ্ম পুৰাণৰ বৰ্ণিত এটা কাহিনী অনুসৰি এবাৰ ঋষি কন্দৰ ঘোৰ তপস্যাৰ বাবে তিনিলোক জ্বলি যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল৷ তেতিয়া দেৱৰাজ ইন্দ্ৰই ঋষিৰ তপস্যা ভংগ কৰিবলৈ প্ৰম্লোচাক নিয়োগ কৰিছিল। এই কামৰ বাবে ইন্দ্ৰই প্ৰম্লোচাক নিযুক্তি কৰাৰ কাৰণ আছিল প্ৰম্লোচাৰ সৌন্দৰ্য্য, যৌৱন, লাহি কঁকাল আৰু আকৰ্ষণীয় স্তন যুগল যাক লৈ প্ৰম্লোচাই সদায় গৌৰৱ কৰিছিল। ঋষিৰ শক্তিৰ প্ৰতি সচেতন হৈ অপ্সৰা প্ৰম্লোচা ভয়ভীত হৈ পৰে, আৰু এই কামৰ বাবে ইন্দ্ৰক মেনকা, উৰ্বশী বা ৰম্ভাক নিৰ্বাচন কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। ইন্দ্ৰই তাইক আশ্বাস দিয়ে যে এই কামত তাইক কাম, বসন্ত আৰু মৃদু বতাহে সহায় কৰিব৷ ইন্দ্ৰৰ কথাত পতিয়ন গৈ প্ৰম্লোচাই সন্মতি প্ৰদান কৰে। গছ-গছনি, ফুল আৰু বিলৰে ভৰা কন্দু ঋষিয়ে ধ্যান কৰা অৰণ্যখনত গৈ প্ৰম্লোচা উপস্থিত হয়। তেওঁ কাম বানেৰে ঋষিক প্ৰহাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ এই কাহিনীটো ব্ৰহ্ম পুৰাণত এনেদৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, “তেওঁৰ পৰা নিচেই কাষত নদীৰ পাৰত থিয় হৈ কণ্ঠত কোকিলৰ মধুৰতা সানি সেই সুন্দৰী আকাশী ছোৱালীজনীয়ে আনন্দত গীত গাবলৈ ধৰিলে। কোকিলৰ অকাল অথচ মিঠা আৰু মনোমোহা স্বৰ এটা শুনা গ’ল আৰু বসন্তই নিজৰ পূৰ্ণ শক্তি প্ৰয়োগ কৰিলে। মলয়া পৰ্বতত তেওঁৰ বাসস্থানৰ ওচৰত এজাক মৃদু বতাহ বলিবলৈ ধৰিলে ফলত সুন্দৰ সুন্দৰ ফুলবোৰ লাহে লাহে তললৈ থুপি থুপিকৈ সৰি পৰিল। ফুলৰ কাম শৰ ধৰি তেওঁ ঋষিৰ কাষলৈ গৈ ঋষিৰ মন বিচলিত কৰি তুলিলে। গীতৰ মধুৰ স্বৰ শুনি ঋষি আচৰিত হ’ল আৰু কামৰ বানে তেওঁৰ মনটো জুৰুলা কৰিলে। ধুনীয়া ভ্ৰুযুক্ত ছোৱালীজনীৰ কাষলৈ তেওঁ আগবাঢ়ি গ’ল। সুন্দৰীক দেখি তেওঁ আচৰিত হোৱাৰ লগতে আনন্দিত হ’ল; তেওঁৰ চকু দুটা জিলিকি উঠিল। গোটেই শৰীৰত শিহৰণ অনুভৱ কৰিলে। তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা কাপোৰ খহি পৰিল। তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে বিচলিত হৈ পৰিল।”

ঋষিয়ে সুন্দৰীৰ পৰিচয়ৰ বিষয়ে সোধাত তেওঁ নিজকে ঋষিৰ দাসী বুলি চিনাকি দিয়ে আৰু তেওঁৰ সকলো আদেশ পালন কৰিবলৈ ইচ্ছুক বুলি জনায়। সুন্দৰীৰ ৰূপত মোহিত হৈ কন্দুৱে তাইক হাতত ধৰি নিজৰ আশ্ৰমলৈ লৈ যায়। তপস্যা শক্তিৰ বলত ঋষিয়েও ঐশ্বৰিক অলংকাৰ পৰিধান কৰি সুন্দৰ ৰূপেৰে সজ্জিত হৈ যৌৱন ৰূপ ধাৰণ কৰে। বৈদিক কৰ্ম-কৰ্তব্য অৱহেলা কৰি তেওঁ আনন্দৰে সেই সুন্দৰীৰ লগত প্ৰেমত নিমগ্ন হৈ মন্দৰ উপত্যকাত এশ বছৰ অতিবাহিত কৰে৷ তাৰ পিছত অপ্সৰা স্বৰ্গলৈ উভতি যোৱাৰ অনুমতি বিচাৰে যদিও তেওঁ সুন্দৰীক আৰু কিছুদিন থাকিবলৈ আদেশ দিয়ে আৰু এনেদৰে আৰু এটা শতিকা পাৰ হয়। এই সময়ছোৱাৰ পিছত যেতিয়া সুন্দৰীয়ে পুনৰ ঘূৰি যোৱাৰ অনুৰোধ আওৰাই তেওঁ পুনৰ কেইদিনমানৰ বাবে তাইৰ সংগ বিচাৰে। ঋষিৰ ভয়ংকৰ অভিশাপৰ ভয়ত সুন্দৰী তেওঁৰ লগত থাকিবলৈ বাধ্য হয়। এদিন ঋষিয়ে তেওঁৰ গধূলিৰ প্ৰাৰ্থনা সন্ধ্যাবন্দন কৰিবলৈ খৰখেদাকৈ জুপুৰীৰ পৰা ওলাই আহে আৰু তেতিয়া অপ্সৰাই উপলব্ধি কৰে যে ঋষিয়ে পাৰ হৈ যোৱা সময়খিনি এদিন বুলিহে বিশ্বাস কৰিছিল৷ তেতিয়া প্ৰম্লোচাই ঋষিৰ আগত প্ৰকাশ কৰে যে তাই অহাৰ নশ সাত বছৰ ছমাহ তিনিদিন পাৰ হৈ গ’ল। তেওঁৰ প্ৰেমৰ কাৰ্যকলাপে যে তেওঁৰ তপস্যাৰ শক্তি নিৰ্বাপিত কৰিছে, সেই কথা উপলব্ধি কৰি তেওঁ সুন্দৰীক বহিষ্কাৰ কৰে৷ সেই সময়ত যে সুন্দৰী গৰ্ভৱতী সেই কথা ঋষিয়ে গম নাপায়ছিল। ভয়তে প্ৰম্লোচা জুপুৰিৰ পৰা দৌৰি ওলাই আহে আৰু গৰ্ভত থকা ভ্ৰুণটো ঘাম হৈ অপ্সৰাৰ ভৰিয়েদি ওলাই আহে৷ গছ আৰু চন্দ্ৰৰ পোহৰে ভ্ৰুণটোক পোষণ দিয়ে। এনেদৰে জন্মহোৱা এই সন্তানেই মৰিছ, যি পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰচেতাছৰ পত্নী, আৰু দক্ষৰ মাতৃ ৰূপে জনাজাত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অপ্সৰা
ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগ

ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগ দেশত মুক্ত আৰু নিৰপেক্ষ নিৰ্বাচন নিশ্চিত কৰাৰ বাবে ভাৰতৰ সংবিধানে পোনপটীয়াকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰা এক স্থায়ী আৰু স্বতন্ত্ৰ সংস্থা। সংবিধানৰ ৩২৪ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি সংসদ, ৰাজ্যিক বিধানসভা, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যালয় আৰু ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰিদৰ্শন, নিৰ্দেশনা আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষমতা নিৰ্বাচন আয়োগত ন্যস্ত কৰা হৈছে। সেয়েহে নিৰ্বাচন আয়োগ হৈছে এক সৰ্বভাৰতীয় সংস্থা অৰ্থাৎ ই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰ দুয়োৰে বাবে সাধাৰণ সংস্থা।

ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগে লোকসভা, ৰাজ্যসভা, ৰাজ্যিক বিধানসভা, ৰাজ্যিক বিধানপৰিষদ আৰু দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ নিৰ্বাচন পৰিচালনা কৰে। নিৰ্বাচন আয়োগে সংবিধানৰ ৩২৪ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত ক্ষমতা লাভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত জনপ্ৰতিনিধিত্ব আইন প্ৰণয়ন কৰে৷ যেতিয়া প্ৰণয়ন কৰা আইনসমূহে নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এক নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত ব্যৱস্থা নকৰে তেতিয়া নিৰ্বাচন আয়োগে উপযুক্ত ধৰণে কাম কৰাৰ সাংবিধানিক ক্ষমতা আছে। এক সাংবিধানিক নিকায় হোৱাৰ বাবে নিৰ্বাচন আয়োগে দেশৰ উচ্চ ন্যায়পালিকা, সংঘ লোকসেৱা আয়োগ আৰু ভাৰতৰ মহাগাণনিকৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতা আৰু স্বায়ত্বতা লাভ কৰে। ই এক স্থায়ী সাংবিধানিক সংস্থা।

গঠন

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নিৰ্বাচন
আৱাৰ ট্ৰিজ ষ্টিল গ্ৰ' ইন ডেহৰা

আৱাৰ ট্ৰিজ ষ্টিল গ্ৰ' ইন ডেহৰা ৰাস্কিন বণ্ডৰ দ্বাৰা ৰচিত ১৪ টা চুটি গল্পৰ সংকলন। এই গ্ৰন্থখনে ১৯৯১ চনত প্ৰকাশ লাভ কৰে। গ্ৰন্থখনৰ বাবে সাহিত্যিকগৰাকীক ১৯৯২ চনত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

উদ্ধৃতি

দীৰ্ঘজীৱী হোৱা, মোৰ বন্ধু, জ্ঞানী আৰু শক্তিশালী হোৱা, কিন্তু এজন বৃদ্ধ লোকৰ পৰা তেওঁৰ গীত কাঢ়ি নিনিবা।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
সুধীন দাশগুপ্ত

সুধীন দাশগুপ্ত (, ৯ অক্টোবৰ ১৯২৯ – ১০ জানুৱাৰী ১৯৮২) বিশিষ্ট বঙালী সংগীত পৰিচালক, গীতিকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁ হিন্দী, অসমীয়া, উৰিয়া আদি বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত অৱদান আগবঢ়াইছে। তেওঁ বাঙালী সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত নতুন দিগন্তৰ সূচনা কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

সুধীন্দ্ৰনাথ দাশগুপ্ত ১৯২৯ৰ ৯ অক্টোবৰত জন্ম হৈছিল, সুধীন দাশগুপ্ত নামেৰে অধিক জনাজাত আছিল। তেওঁ দাৰ্জিলিঙত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পৈতৃক ঘৰ বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ যশোৰ জিলাৰ কালিয়া গাঁৱত আছিল। দেউতাক মহেন্দ্ৰনাথ দাশগুপ্ত দাৰ্জিলিঙৰ চৰকাৰী স্কুলৰ শিক্ষক আছিল। মাক এগৰাকী সমাজকৰ্মী আছিল। সুধীন দাশগুপ্ত সৰুৰে পৰা সংগীতত পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ সমান দক্ষতাৰে চেতাৰ, সৰোদ, হাৰমনিয়াম, পিয়ানো, মেণ্ডলিন, গীটাৰ, ভায়োলিন, এচৰাজ, পাৰকিউচন, তবলা, ড্ৰাম আদি বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ বজাব জানিছিল।

তেওঁ লণ্ডনৰ ৰয়েল স্কুল অৱ মিউজিকৰ পৰা সংগীতত স্নাতক উপাধি লৈছিল। তেওঁ বহুবিধ খেলো খেলিব জানিছিল। কলকাতাত থকাৰ সময়ত তেওঁ ভৱানীপুৰ ক্লাৱৰ হকী দলৰ সদস্য আছিল।

১৯৪৯-৫০ত দাশগুপ্তহঁতৰ পৰিয়ালটো কলকাতালৈ স্থায়ীভাবে গুছি আহিছিল। এইখিনি সময়তে তেওঁ ক্ৰমাৎ বাঙালী আধুনিক সংগীতৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। কিংবদন্তি সংগীত পৰিচালক কমল দাশগুপ্তৰ সহকাৰী হিচাপে দায়িত্ব লোৱাৰ উপৰিও গণনাট্য সংঘৰ কলকাতা উত্তৰ বাহিনীৰ বাবে গীত সৃষ্টি কৰাৰ দায়িত্ব লৈছিল। এইচ এম ভিৰ ক্ষীতিশ বসুক লগ পোৱাৰ পিছত আধুনিক বঙালী গীত সৃষ্টি কৰিবলৈ এটা সুযোগ দিয়ে। ১৯৫৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বেচু দত্তৰ কতো আশা, কতো ভালোবাসা আৰু কেনো আকাশ হতে শীৰ্ষক দুটি আধুনিক বঙালী গীতৰ সুৰাৰোপ কৰে। দাশগুপ্তৰ বৈচিত্ৰ্যময় সাঙ্গীতিক যাত্ৰা মৃত্যুৰ সময়লৈকে অব্যাহত আছিল।

দাশগুপ্তই মঞ্জুশ্ৰী সেনগুপ্তক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ সৌম্য এজন আৰ্কিটেক্ট আৰু জীয়ৰী সবেৰী এজনী ফেচন ডিজাইনাৰ।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

বঙালী ছবি

উল্কা (১৯৫৭)
ডাক হৰকৰা (১৯৫৮)
গলি থেকে ৰাজপথ (১৯৫৯)
হেডমাষ্টাৰ (১৯৫৯)
প্ৰবেশ নিষেধ (১৯৬০)
যাত্ৰী (১৯৬০)
পঙ্ক তিলক (১৯৬১)
কান্না (১৯৬২)
নিশিথে (১৯৬৩)
তাহলে (১৯৬৪)
দুই পৰ্ব (১৯৬৪)
আকাশ কুসুম (১৯৬৫)
অন্তৰাল (১৯৬৫)
শঙ্খবেলা (১৯৬৬)
আকাশ চোৱা (১৯৬৭)
অভিশপ্ত চম্বল (১৯৬৭)
কখনো মেঘ (১৯৬৮)
তিন ভুবনেৰ পৰে (১৯৬৯)
প্ৰথম কদম ফুল (১৯৭০)
মঞ্জৰী অপেৰা (১৯৭০)
জয় বাংলা (১৯৭১)
ছদ্মবেশী (১৯৭১)
জীৱন চৈকতে (১৯৭২)
পিকনিক (১৯৭২)
জবান (১৯৭২)
হাৰ মানা হাৰ (১৯৭২)
ৰাতেৰ ৰজনীগন্ধা (১৯৭২)
সজাৰুৰ কাঁটা (১৯৭২)
সোণাৰ খাঁচা (১৯৭৩)
বসন্ত বিলাপ (১৯৭৩)
নিশি কনা (১৯৭৩)
এক যে ছিল বাঘ (১৯৭৩)
এপাৰ ওপৰা (১৯৭৩)
জীৱন ৰহস্য (১৯৭৩)
প্ৰান্তৰেখা (১৯৭৪)
সঙ্গিনী (১৯৭৪)
শৰ্মিলা (১৯৭৫)
সেদিন দুজনে (১৯৭৫)
পালঙ্ক (১৯৭৫)
হংসৰাজ (১৯৭৫)
অপৰাজিতা (১৯৭৬)
কৰুণাময়ী (১৯৭৮)
দৌড় (১৯৭৯)
জব চাৰ্নকেৰ বিবি (১৯৭৯)
শুভ সংবাদ (১৯৭৯)
পিপাসা (১৯৮২)
অমৰ কুম্ভেৰ সন্ধানে (১৯৮২)
সুপৰ্ণা (১৯৮৩)
বনশ্ৰী (১৯৮৩)

অসমীয়া ছবি

অৰণ্য (১৯৭১)
কাজিৰঙাৰ কাহিনী (১৯৮২)

বঁটা

দাশগুপ্তই ১৯৭২ চনত বঙালী ছবি পিকনিকৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বেঙ্গল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্ট এচোচিয়েচন বঁটা লাভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
দেৱী থাণ্ট চিন

দেৱী থাণ্ট চিন (; জন্ম ২ জানুৱাৰী ১৯৪৭) এগৰাকী বাৰ্মিজ পৰিৱেশবিদ, লেখক আৰু কনবাংৰ ৰয়েল হাউছৰ জ্যেষ্ঠ সদস্য। ম্যানমাৰৰ পৰিৱেশ আন্দোলনৰ নেত্ৰী হিচাপে তেওঁক "সেউজ ৰাজকুমাৰী" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। ইৰাৱাডী নদীয়ে‍ জন্ম দিয়া দুখন নদীৰ সংগমস্থলত নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা মাইটছ’নে বান্ধ প্ৰকল্পৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ প্ৰৱল বিৰোধিতা কৰিছিল।

তেওঁ পৰিৱেশ কৰ্মী সংগঠন গ্ল'বেল গ্ৰীণ গ্ৰুপ (৩জি) আৰু ম্যানমাৰ গ্ৰীণ নেটৱৰ্কৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।

পটভূমি

দেৱী থাণ্ট চিনৰ জন্ম ১৯৪৭ চনৰ ২ জানুৱাৰীত ব্ৰিটিছ বাৰ্মাৰ ইয়াংগনত ৰাজকুমাৰ টাউ ফায়া গলায় আৰু তেওঁৰ পত্নী খিন মেৰ ঘৰত৷ তেওঁ কেৱল এগৰাকী আগশাৰীৰ পৰিৱেশবিদ হিচাপেই নহয়, বাৰ্মিজ ৰাজকুমাৰী আৰু ম্যানমাৰৰ শেষৰ ৰজা ৰজা থিবাউ আৰু ৰাণী সুপায়ালাটৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ হিচাপেও পৰিচিত।

কেৰিয়াৰ আৰু সক্ৰিয়তা

ম্যানমাৰৰ প্ৰথম পৰিৱেশবিদসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা দেৱী থাণ্ট চিনে নিজৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু অন্যান্য পৰিৱেশ ধ্বংসৰ কাৰণৰ বিৰোধিতা কৰি আহিছে৷ পৰিয়ালে ৰাজকীয় মৰ্যাদা হেৰুৱালেও বাৰ্মিজ জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থ চোৱাচিতা কৰাটো এতিয়াও তেওঁ নিজৰ কৰ্তব্য বুলি গণ্য কৰে।

২০০০ চনৰ আৰম্ভণিতে অন্যান্য প্ৰকাশনৰ বাবে পৰিৱেশ সজাগতাৰ বিষয়ে লিখাৰ পাছত ২০০৭ চনত ম্যানমাৰৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ বাৰ্মিজ ভাষাৰ পৰিৱেশ আলোচনী আং পিন লে নামৰ নিজা আলোচনীখন মুকলি কৰে। তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল বাৰ্মিজ জনসাধাৰণক বিশ্বব্যাপী সেউজ আন্দোলনৰ বিষয়ে আৰু স্থানীয় পৰিৱেশৰ ক্ষতিৰ বিষয়ে অৱগত কৰা। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দেশৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু কৃষকসকলক ৰাসায়নিক সাৰ ব্যৱহাৰৰ বিপদৰ বিষয়ে জ্ঞান দিয়াৰ লগতে আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সৈতে পৰিৱেশৰ চিন্তাৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ম্যানমাৰত গঢ় লোৱা সেউজ আন্দোলনক একত্ৰিত কৰাত তেওঁ সহায় কৰিছিল।

২০০৬ চনত তেওঁ দেশৰ মুষ্টিমেয় পৰিৱেশ কৰ্মীক একত্ৰিত কৰি গ্ল’বেল গ্ৰীণ গ্ৰুপ (৩জি) গঠন কৰে। এই গোটটোত খনন অভিযন্তা, বতৰ বিজ্ঞানী, অধিবক্তা, অসামৰিক অভিযন্তা, কৰ্মী, গৱেষক আৰু সাংবাদিকৰ সংখ্যা স্থানান্তৰিত হৈ আছে। তাৰ পাছত তেওঁ ম্যানমাৰ গ্ৰীণ নেটৱৰ্ক প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

চীন সমৰ্থিত বিতৰ্কিত মাইটছ’নে বান্ধ প্ৰকল্পৰ বিৰোধিতা কৰিছিল দেৱী থাণ্ট চিনে। ম্যানমাৰৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জলপথ ইৰাৱাডী নদীয়ে‍ জন্ম দিয়া দুখন নদীৰ সংগম স্থানত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা আছিল; তেওঁ কয় যে পানীৰ প্ৰৱাহত যিকোনো ধৰণৰ ব্যাঘাত জন্মালে অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে দেশখনৰ পৰিৱেশৰ ক্ষতি আৰু বেছি হ’ব। তেওঁ কয়,"গোটেই ম্যানমাৰৰ বাবে ইৰাৱাডী নদী মাতৃৰ দৰে। যদি তেওঁলোকে কৰা বান্ধ নিৰ্মাণ কৰে‍, তেন্তে আমি আঙুলিয়াই দিওঁ যে সেইটো কৰাৰ সময় নহয়।"

বান্ধটোৰ বিৰুদ্ধে পৰিৱেশ অভিযানৰ ফলত দেশজুৰি জনসাধাৰণৰ ক্ষোভৰ সৃষ্টি হয়, যাৰ ফলত ৰাষ্ট্ৰপতি থিন ছেইনে ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৬ চনত তেওঁৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যকাল শেষ নোহোৱালৈকে এই প্ৰকল্পটো স্থগিত ৰাখিছিল। প্ৰকল্পটো স্থগিত ৰখা হৈছে। ছবিখনত ম্যানমাৰৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে যদিও বাৰ্মাৰ শেষৰ ৰজাসকলৰ বংশধৰসকলৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰা হৈছে, যিসকলে আধুনিক ম্যানমাৰত অচিনাকি আৰু অজ্ঞাত নিৰ্মম জীৱন কটায় জীয়াই আছে।

তথ্যসূত্ৰ
তেজীমলা (চলচ্চিত্ৰ)

তেজীমলা ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ তেজীমলা সাধু আধাৰিত এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি। ছবিৰ পৰিচালক আছিল আনোৱাৰ হুছেইন। তেৱেঁই গুৱাহাটী কুমাৰপাৰৰ আনোৱাৰ ফিল্মচৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনাও কৰিছিল। তেজীমলাই আঞ্চলিক ছবিৰ শিতানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ “চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট” লাভ কৰে।

কাহিনী

তেজীমলা এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি। ছবিখনৰ কাহিনী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু গ্ৰন্থৰ তেজীমলা। সাধুৰ আধাৰত ৰচনা কৰা হৈছে যদিও বাস্তৱসন্মত কৰাৰ খাটিৰত ইয়াৰ যথেষ্ট সালসলনি কৰা হৈছে।

ছবিৰ পৰিচালক

আনোৱাৰ হুছেইন ছবিখনৰ পৰিচালক তথা প্ৰযোজক আছিল। গুৱাহাটী কুমাৰপাৰাৰ এজন চৰকাৰী ঠিকাদাৰৰ পুত্ৰ হুছেইনে ১৯৫২-৫৩ত চেতন আনন্দৰ মোচন পিকচাৰচ্ আৰ্ট একাডেমীৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫৫ত মাত্ৰ ২২ বছৰ বয়সতে তেখেতে প্ৰথম সৰাপাত নামৰ চলচ্চিত্ৰ এখন পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে। তেখেতে মুঠতে ৬খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ২০১০ চনত দাদা চাহেব ফালকে একাডেমীয়ে চলচ্চিত্ৰ উদ্যোদটোৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে দাদা চাহেব ফালকে লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

ছবিখনে ১০ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ (১৯৬২) অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি শিতানত “চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট” লাভ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বুঢ়ী আইৰ সাধু
স্কন্দমাতা

স্কন্দমাতা হৈছে হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ পঞ্চম ৰূপ। তেওঁৰ নামটো 'স্কন্দ'ৰ পৰা আহিছে। যুদ্ধদেৱতা কাৰ্তিকৰ ই এক বিকল্প নাম, আৰু মাতা শব্দৰ অৰ্থ মাতৃ। নৱদুৰ্গাৰ এগৰাকী হিচাপে নৱৰাত্ৰিৰ পঞ্চম দিনা স্কন্দমাতাৰ পূজা অনুষ্ঠিত হয়। দেৱীৰ অৱস্থান বিশুদ্ধ চক্ৰ।

চিত্ৰায়ন

স্কন্দমাতাৰ হাত চাৰিখন, তিনিচকুৰ গৰাকী দেৱীৰ বাহন সিংহ। তেওঁৰ এখন হাত অভয়মুদ্ৰা ভংগীমাৰে দেখুওৱা হয় আৰু আন এখন হাত নৱজাত পুত্ৰ স্কন্দক কোলাত ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। দেৱীৰ বাকী দুখন হাতত সাধাৰণতে পদুমফুল থাকে। দেৱীৰ দেহ পাতল বৰণৰ। দেৱীক প্ৰায়ে পদুমৰ ওপৰত বহি থকা দেখুওৱা হয় বাবে তেওঁক কেতিয়াবা পদ্মাসনী বুলিও কোৱা হয়।

বিশেষত্ব

ভক্ত সকলে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ ভক্তসকলক বিপদৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰে, শক্তি, সমৃদ্ধি আৰু ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰে। দেৱীয়ে নিৰক্ষৰ লোকক জ্ঞান প্ৰদান কৰিব পাৰে। নিস্বাৰ্থভাৱে দেৱীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত ভক্তই তেওঁৰ জীৱনত সকলো সফলতা আৰু ভাণ্ডাৰ প্ৰাপ্ত কৰে। দেৱীক উপাসনা কৰোঁতে, ভক্তৰ নিজ ইন্দ্ৰিয় আৰু মনৰ ওপৰত পৰম নিয়ন্ত্ৰণ থাকিব লাগে। তেওঁৰ উপাসনা দ্বি আশীৰ্বাদ যুক্ত। যেতিয়া ভক্তই দেৱীক উপাসনা কৰে, দেৱীৰ কোলাত থকা পুত্ৰ স্কন্দ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে পূজিত হয়।

ভোগ

মন্ত্ৰোচ্চাৰণ কৰি দেৱীক প্ৰসাদ হিচাপে কল আগবঢ়োৱা হয়, পিছত ব্ৰাহ্মণসকলৰ মাজত এই কল বিতৰণ কৰা হয়। দেৱী উপাসনাৰ সময়ত ফল, মিঠাই, ফুল, চাউল আৰু পানী আগবঢ়োৱা হয়। ৰঙা ৰঙৰ ফুল তেওঁৰ প্ৰিয় বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত।

কাৰ্ত্তিকৰে সম্পৰ্ক

সুৰাপদমন আৰু তাৰকাসুৰৰ নেতৃত্বত থকা ৰাক্ষস (অসুৰ)ৰ দ্বাৰা দেৱতাসকলৰ ওপৰত চলোৱা যুদ্ধৰ বাবে ভয় আৰু হতাশাৰ সৈতে যুঁজি থকা দেৱতা সকলে সহায়ৰ বাবে ভগৱান বিষ্ণুৰ কাষ চাপিছিল। কেৱল শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীৰ সন্তানেহে ধ্বংসৰ অন্ত পেলাব পাৰিব বুলি আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্ত অসুৰৰ বিনাশ এনেয়ে সম্ভৱ নাছিল। তীব্ৰ তপস্যাৰ অন্তত দেৱী চন্দ্ৰঘণ্টা ভগৱান শিৱৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। এইদৰে শিৱ-পাৰ্বতীৰ মিলনৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা জ্বলন্ত তেজ কঢ়িয়াই অনাৰ প্ৰয়োজন আছিল আৰু অগ্নি দেৱৰ বাবে এই বীজৰ উৰ্জা অসহনীয় আছিল, সেয়েহে এই তেজ চাৰাভানা হ্ৰদলৈ কঢ়িয়াই নিবলৈ দেৱী গংগাক দায়িত্ব প্ৰদান কৰা হৈছিল।

দেৱী পাৰ্বতীয়ে জ্বলন্ত তেজ প্ৰতিপালন কৰিবলৈ জলাশয়ৰ ৰূপ লয়। এই তেজৰ পৰা কাৰ্ত্তিকৰ জন্ম হয়। তেওঁ ডাঙৰ হৈ এজন সুন্দৰ, বুদ্ধিমান আৰু শক্তিশালী যুৱক হিচাপে অসুৰসকলক পৰাস্ত কৰিবলৈ সেনাবাহিনীক সেনাধ্যক্ষ হিচাপে নেতৃত্ব দিয়ে। মা স্কন্দমাতাক এনেদৰে এজন সৰ্বাধিক প্ৰতিভাশালী শিশুৰ মাতৃ হিচাপে পূজা কৰা হয়।

মন্ত্ৰ

ॐ देवी स्कन्दमातायै नम:
ওঁ দেৱী স্কন্দমাতায়ে নমঃ

ধ্যান মন্ত্ৰ:
सिंहासनगता नित्यं पद्माश्रितकरद्वया. शुभदास्तु सदा देवी स्कन्दमाता यशस्विनी
সিংহাসনগত নিত্যম পদ্মশ্ৰীতকাৰদব্য, শুভাদাস্তু সদা দেৱী স্কন্দমাতা যশস্বিনী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বাণীশ্ৰী

বাণীশ্ৰী (জন্ম:ৰত্না কুমাৰী; ) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে মূলতঃ তেলেগু, তামিল আৰু কানাড়া ছবিৰ কামৰ বাবে পৰিচিত। ৪০ বছৰীয়া চলচ্চিত্ৰীয় জীৱনত তেওঁ তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ, নন্দী বঁটা আৰু তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।

চলচ্চিত্ৰীয় জীৱন

১৯৬২ চনত মুক্তি পোৱা তেলেগু ছবি ভীষ্মৰ জৰিয়তে বানীয়ে অভিষেক ঘটায়। কে বালাচন্দৰে ৰচনা কৰা সুখ দুখালু (১৯৬৮) আৰু মাৰাপুৰাণি কথা (১৯৬৭) নামৰ এখন ছবিত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। বাণীশ্ৰীয়ে কৃষ্ণবেণী, প্ৰেম নগৰ, দশহৰা বুল্লোড়ু, আৰাধনা, জীৱিত চক্ৰম, ৰংগুলা ৰত্নম, শ্ৰীকৃষ্ণ তুলাভৰাম, ভক্ত কান্নপ্পা, আৰু বব্বিলী ৰাজা আদি ছুপাৰ হিট ছবিত অভিনয় কৰিছে।

ইদ্দাৰু আম্মায়িলু (১৯৭২) (১৯৬৯ চনৰ কানাড়া ছবি কপ্পু বিলুপুৰ তেলেগু পুনৰ্নিৰ্মাণ), গংগা মংগা (১৯৭৩ চনৰ হিন্দী ছবি সীতা আৰু গীতাৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ), জীৱন জ্যোতি (১৯৭৫), আৰু চিলিপি কৃষ্ণুডু (১৯৭৮) ছবিত দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। স্মিতা পাটিল সহ অভিনীত শ্যাম বেনেগালৰ একমাত্ৰ তেলেগু ছবি অনুগ্ৰহমত (১৯৭৭) তেওঁ অভিনয় কৰাৰ উপৰিও বিত্তীয় সাহায্য আগবঢ়াইছিল।

অভিনেতা এম জি আৰৰ সৈতে বাণীশ্ৰীয়ে তিনিখন ছবিত অভিনয় কৰিছিল: কান্নান এন কাধলান (১৯৬৮), থালাইভান (১৯৭০), আৰু ওৰুক্কু উঝাইপ্পাভান (১৯৭৬)।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
হালধীয়া ঠেঙৰ হাইঠা

হালধীয়া ঠেঙৰ হাইঠা (, বৈজ্ঞানিক নাম- Treron phoenicoptera) ভাৰত উপমহাদেশত পোৱা হাইঠা চৰাইৰ এটা প্ৰজাতি৷ তাৰোপৰি ই ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ৰাজ্যিক চৰাই হিচাপেও স্বীকৃত৷ ই সাধাৰণতে জাক পাতি বাস কৰে৷

বিৱৰণ

বিতৰণ তথা বাসস্থান

আচৰণ

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

Rasmussen, P. C. and Anderton, J. C. (2005) Birds of South Asia. The Ripley Guide. Vol 1 and 2. Smithsonian Institution and Lynx Edicions.

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
কৈলাঙী

কৈলাঙী(, বৈজ্ঞানিক নাম-Phalacrocorax fuscicollis) পানীকাউৰীৰ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ জলচৰ চৰাই৷ ই প্ৰধানতঃ ভাৰতীয় উপমহাদেশ, থাইলেণ্ড তথা কম্বোডিয়া আদিত বিস্তৃত হৈ আছে৷ ই সাধাৰণতে জাক পাতি বাস কৰে৷ ইয়াক দেখাত একেধৰণৰ অন্য এবিধ প্ৰজাতি, পানীকাউৰীৰ পৰা চকুৰ নীলাবৰণ, সৰু মূৰ তথা দীঘল ঠেক ঠোঁটৰ মোকোটা খোৱা আগটো (hooked tip)ৰে পৃথক কৰিব পৰা যায়৷

বিৱৰণ

]]ত এটা কৈলাঙী চৰাই
কৈলাঙী দেহৰ আকাৰ মজলীয়া৷ ইয়াৰ মূৰত মুকুট নাথাকে আৰু মূৰ তুলনামূলকভাৱে সৰু হয়৷ ঠোঁট ঠেক দীঘলীয়া আৰু আগটো মোকোট খোৱা (hooked) হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ চকু নীল বৰণীয়া, মুখত প্ৰজনন নোহোৱা কালত হালধীয়া দাগ থাকে৷ কিছুমানৰ ডিঙিত বগা দাগ থকা দেখা যায় ৷ মতা-মাইকী উভয়ৰে বাহ্যিক গঠন একে হয়৷ অৱশ্যে প্ৰজনন নকৰা পূৰ্ণবয়স্ক কৈলাঙী আৰু পোৱালিবোৰ দেখাত মটীয়া হোৱা দেখা যায়৷

বিতৰণ

কৈলাঙী প্ৰধানতঃ ভাৰত তথা শ্ৰীলংকাৰ বৃহৎ জলাশয়সমূহত দেখা পোৱা যায়৷ তাৰোপৰি ই সাগৰৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চল সমূহতো জাকপাতি চৰে৷

আচৰণ

খাদ্য

কৈলাঙীয়ে সাধাৰণতে পানীৰ পৰা মাছ চিকাৰ কৰি খায়৷ ই প্ৰায়ে জাকপাতি মাছৰ চিকাৰ কৰা দেখা যায়৷

প্ৰজনন

কৈলাঙীৰ প্ৰজনন কাল সাধাৰণতে জুলাইৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীলৈ৷ অৱশ্যে বৰষুণৰ তাৰতম্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ই ঠাইভেদে বেলেগ বেলেগ হোৱাও দেখা যায়৷ উত্তৰ ভাৰতত ই জুলাইৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীলৈ আৰু শ্ৰীলংকাত নৱেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীলৈ প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়৷ ইয়াৰ বাহটো পানীৰ আশেপাশে থকা গছত ডাল-পাতেৰে সাজে৷ এবাৰত প্ৰায় ৩-৫ টালৈ কণী পাৰে৷ কণীবোৰৰ ৰং নীল-সেউজীয়া হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পানী কাউৰী
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই