ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নাওমি স্কট

নাওমি গ্ৰেচ স্কট (ইংৰাজী: Naomi Grace Scott; জন্ম: ৬ মে' ১৯৯৩) এগৰাকী ব্ৰিটিছ অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা। সংগীতভিত্তিক টেলিভিছন চলচ্চিত্ৰ ‘লেমনেড মাউথ’ (২০১১) আৰু ইয়াৰ একে নামৰ চাউণ্ডট্ৰেকত অভিনয় কৰি তেওঁ স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কল্পবিজ্ঞান ধাৰাবাহিক ‘টেৰা নোভা’ (২০১১) আৰু ছুপাৰহিৰো ছবি ‘পাৱাৰ ৰেঞ্জাৰ্ছ’ (২০১৭)-ত অভিনয় কৰিছিল।

২০১৯ চনৰ একচন কমেডী ছবি ‘চাৰ্লিছ এঞ্জেলছ’ত নেতৃত্ব দি আৰু ফেণ্টাচী ছবি ‘আলাদিন’ত জেছমিনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি স্কটে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছিল। অভিনয়ৰপৰা অলপ দিনৰ বিৰতিৰ পিছত তেওঁ নেটফ্লিক্সৰ মিনি ছিৰিজ ‘এনাটমী অৱ এ স্কেণ্ডেল’ (২০২২) আৰু ভৌতিক ছবি ‘স্মাইল ২’ (২০২৪)-ত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ প্ৰথমটো ষ্টুডিঅ’ এলবাম ‘এফ.আই.জি.’ (F.I.G.) ২০২৬ চনত মুক্তি লাভ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নাওমি স্কটৰ জন্ম ১৯৯৩ চনৰ ৬ মে'ত লণ্ডনৰ হাউন্সলোত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন ব্ৰিটিছ নাগৰিক ক্ৰিষ্টোফাৰ স্কট আৰু মাতৃ এগাৰাকী ভাৰতীয় বংশোদ্ভৱ মহিলা ঊষা (জন্মনাম যোশী); তেওঁলোকে ১৯৮৪ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ উগাণ্ডাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সৰু কালতে যুক্তৰাজ্যলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল; তেওঁ এগৰাকী গুজৰাটী মহিলা। স্কটৰ যিহোচূৱা ডেভিড নামৰ এজন ককায়েক আছে, যাৰ জন্ম ১৯৯১ চনত হৈছিল।

আঠ বছৰ বয়সত তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে লণ্ডনৰ উডফৰ্ডলৈ গুচি যায়, য’ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়োগৰাকী ‘ব্ৰীজ চাৰ্চ’ৰ পাদুৰী আছিল। তেওঁ গস্পেল আৰু আৰ এণ্ড বি (R&B) সংগীত, বিশেষকৈ গায়ক কিম বাৰেল, মেৰী মেৰী আৰু কিৰ্ক ফ্ৰেংকলিনৰ গান শুনি আৰু গীৰ্জাত গান গাই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

স্কটে এসেক্সৰ লফটনত অৱস্থিত ডেভেনাণ্ট ফাউণ্ডেশ্যন স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল। অভিনয় জগতত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ তেওঁ নিজৰ ‘এ-লেভেল’ অধ্যয়নৰ মাজতে স্কুল এৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

স্কট এগৰাকী খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী ব্যক্তি। তেওঁ খ্ৰীষ্টান দাতব্য সংস্থা ‘কম্পেছন ইণ্টাৰনেশ্যনেল’ৰ যুক্তৰাজ্যৰ এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰদূত, যিয়ে দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বাস কৰা শিশু আৰু পৰিয়ালসমূহক সহায় কৰে। তেওঁ ‘একজিমা’ নামৰ চৰ্মৰোগত আক্ৰান্ত। সৰুৰেপৰা কাৰাটে চৰ্চা কৰা স্কট এগৰাকী ব্লেক বেল্টধাৰী। এই কাৰাটে প্ৰশিক্ষণে তেওঁক ‘পাৱাৰ ৰেঞ্জাৰ্ছ’ আৰু ‘চাৰ্লিছ এঞ্জেলছ’ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাত সহায় কৰিছিল বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰিছে।

চাৰিবছৰীয়া প্ৰেমৰ সম্পৰ্কৰ অন্তত ২০১৪ চনৰ জুন মাহত স্কটে ইংৰাজ ফুটবলাৰ জৰ্ডান স্পেন্সৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোক দুয়োৰে প্ৰথম সাক্ষাৎ ১৬ বছৰ বয়সত গীৰ্জাত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বৃটিছ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বৃটিছ কণ্ঠশিল্পী
অনিতা দাস

অনিতা দাস (ইংৰাজী: Anita Das; ১ অক্টোবৰ ১৯৫৩ – ১১ মে’ ২০১৮) ওড়িয়া চিনেমাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ নিজৰ কেৰিয়াৰত তিনিবাৰকৈ ওড়িশা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ ১১ মে’ত ৬৪ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ দাসৰ মৃত্যু হয়।

কেৰিয়াৰ

অনিতা দাসে ১৯৭৫ চনত ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰ যাযাবৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, য’ত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তাৰ পিছৰেপৰা তেওঁ এশখনতকৈও অধিক বোলছবিত অভিনয় কৰিছিল, যিবোৰত তেওঁক প্ৰায়ে মাতৃৰ দৰে সহযোগী চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল। ১৯৮০ চনৰ পিছত নিৰ্মিত তেওঁৰ বেছিভাগ চলচ্চিত্ৰতে মাতৃৰ চৰিত্ৰত কৰা বলিষ্ঠ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ যথেষ্ট জনপ্ৰিয় আছিল।

দাসে ১৯৮০ চনত তপস্যা বোলছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ওড়িশা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা (শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী) লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৮৩ চনৰ ছবি ভক্ত শালবেগত কৰা মুখ্য চৰিত্ৰৰ বাবে পুনৰ এই সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৮৭ চনত এই ত দুনীয়া বোলছবিখনত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ওড়িশা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১৮ চনৰ ১০ মে’ত দাসে তেওঁৰ ভতিজাক আকাশ দাসনায়কৰ ওচৰত নিজৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতিৰ বিষয়ে অভিযোগ কৰিছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে। বৃহস্পতিবাৰে নিশা শুবলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ বমি কৰাৰ লগতে হৃদযন্ত্ৰ আৰু বুকুত বিষ অনুভৱ কৰিছিল। পাছদিনা যেতিয়া দাসনায়কে চিকিৎসাৰ পৰামৰ্শ ল’বলৈ চিকিৎসক এজনক মাতিবলৈ লৰালৰি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁক মৃত অৱস্থাত পোৱা গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
৫১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)

৫১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (, চমুকৈ NH 51) হৈছে অসম আৰু মেঘালয়ৰ মাজত বিস্তৃত হৈ থকা এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। এই ঘাইপথটো অসমৰ পাইকানত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা ফাটি ওলাইছে। এই ঘাইপথটো মেঘালয়ৰ দালুত গৈ শেষ হৈছে। এই ঘাইপথটোৰ দৈৰ্ঘ্য হৈছে ১৪৯ কিঃমিঃ (৯৩ মাইল)। ইয়াৰে ২২ কিঃমিঃ (১৪ মাইল) অসমত আৰু ১২৭ কিঃমিঃ (৭৯ মাইল) মেঘালয়ত আছে।

সংযোজিত স্থানসমূহ

তুৰা (Tura)

লগতে চাওক

List of National Highways in India

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

NH network map of India

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
শেৱালি ফুল

শেৱালি ফুল হ’ল নিক্টান্থেস (Nyctanthes) ৰ অন্তৰ্গত এবিধ ফুল। ইয়াক দক্ষিণ এচিয়াৰ দক্ষিণ-পূৰ্ব থাইলেণ্ডৰ পৰা পশ্চিমে বাংলাদেশ, ভাৰত, উত্তৰে নেপাল, আৰু পূৱে পাকিস্তান পৰ্যন্ত দেখা পোৱা যায়। এই ফুল পশ্চিমবঙ্গৰ আৰু থাইলেণ্ডৰ কাঞ্চনাবুৰি প্ৰদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুল। শেৱালি ফুলৰ গা-গছজোপা নৰম ধূসৰ ছাল বা বাকলি বিশিষ্ট আৰু এই গছ ১০ মিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল হব পাৰে। গছডালৰ পাতসমূহ ৬-৭ চেণ্টিমিটাৰ দীঘল। ইয়াৰ ফল চেপেটা আৰু বাদামী হৃদপিণ্ড আকৃতিৰ। ফলৰ ব্যাস প্ৰায় ২ চেণ্টিমিটাৰ আৰু এটি দুই ভাগত বিভক্ত। প্ৰতিটো ভাগত এটাকে বীজ থাকে। এই ফুল শৰৎকালত ফুলা দেখা যায়। ফুলসমূহ ৰাতি ফুলি ৰাতিপুৱা গছৰপৰা সৰি পৰে।

নাম আৰু প্ৰতীক

বৈজ্ঞানিক নাম: Nyctanthes arbor-tristis সাধাৰণ নাম: শেৱালি ফুল
লেটিন Nyctanthes-ৰ অৰ্থ হ’ল “সন্ধিয়া ফুলা” আৰু arbor-tristis-ৰ অৰ্থ হ’ল “বিষণ্ন গছ”। সন্ধিয়া ফুলা আৰু ৰাতিপুৱা সৰি পৰা কাৰণে কেতিয়াবা ইয়াক "tree of sorrow" বা "দুখৰ গছ"-বুলিও কোৱা হয়। এইখন শেৱালী ফুলৰ গছ ৰোমান্টিক চৰিত্ৰৰ আভাষ দিয়ে।

প্ৰচলিত নাম

]], ভাৰত
অসমীয়াত শেৱালি
ইংৰাজীত নাইট-ফ্লাৱাৰিং জেছমিন (Night-flowering Jasmine)
নেপালীত পাৰিজাত ফুল (पारिजात फूल) বা ছিংগাৰেই (Singgarei)
বাংলাত শেফালী বা শিউলি
হিন্দীত পাৰিজাত (पारिजात), প্ৰাজক্তা (प्राजक्ता), হৰশৃংগাৰ (हरशृंगार)
তেলুগুত পাৰিজাথম (పారిజాతము) বা পাগাডামাল্লে (పగడమల్లి)
কানাড়াত পাৰিজাত (ಪಾರಿಜಾತ) বা গ'লি (ಗೋಳಿ)
মাৰাঠীত পাৰিজাত (पारिजात), পাৰিজাতক (पारिजातक) বা প্ৰাজক্তা (प्राजक्त)
তামিলত পাভাজা মল্লি (பவழ மல்லி)
মালায়ালামত পাভিজা মল্লি
ওড়িয়াত শেফালী (ଶେଫାଳି) বা গঙ্গশিউলী (ଗଙ୍ଗଶିଉଳୀ)
সিংহলত শেপালীকা (සේපාලිකා)
অবধী, ভোজপুৰী আদি ভাষাত হৰসিংগাৰ (हरसिंगार)
পঞ্জাবীত হাৰ সিংগাৰ (ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰ)
গুজৰাটীত পাৰিজাত (પારિજાત)
কোংকণীত পাৰিজত (पारिजत)
সংস্কৃতত পাৰিজাত (पारिजात)

প্ৰতীক

শেৱালি ফুল ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গ আৰু থাইলেণ্ডৰ কাঞ্চনাবুৰিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুল।

ব্যৱহাৰ

প্ৰাচীন কালৰে পৰা ই মেলেৰিয়াসদৃশ জ্বৰৰ ঔষধ হিচাপে ভাৰতবৰ্ষত ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। এই ফুল হালধীয়া ৰঙ তৈয়াৰ কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ফুলসমূহ শুকুৱাই বহুদিনলৈ সংৰক্ষণ কৰি পিছত প্ৰয়োজন অনুসৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াক চুলি, শালমন, মূৰৰ বিষ-ঘূৰণী, পেটৰ কৃমি ইত্যাদিৰ বেমাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

চিত্ৰমালা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
ছাকেলা নৃত্য

ছাকেলা, যাক ছাকেৱা বা ছাকেনৱা বুলিও জনা যায়, পূব নেপাল আৰু ভাৰতৰ ছিকিম, কালিম্পং, আৰু দাৰ্জিলিং অঞ্চলৰ খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী খাম্বু (ৰাই জনগোষ্ঠী)ৰ অন্যতম প্ৰধান উৎসৱ আৰু এই উৎসৱত নচা নৃত্য। বছৰত দুবাৰকৈ উদ্‌যাপন কৰা ছাকেলাক উভৌলি আৰু উধৌলি দুটা নামেৰে পৃথক কৰা হয়। ব’হাগৰ পূৰ্ণিমা (বৈশাখ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিন)ত ছাকেলা উভৌলি আৰু মংছিৰ বা পুহ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনত ছাকেলা উধৌলি পালন কৰা হয়।

তাৎপৰ্য্য

কিৰাটসকলে শ্বেমানিজমত বিশ্বাস কৰে আৰু প্ৰকৃতিৰ উপাসক। ছাকেলা উদযাপন হৈছে ভাল শস্য উৎপাদন আৰু প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ পৰা মানুহৰ সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰকৃতি মাতৃৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰা।

তাৰতম্য

কিৰাটৰ মাজত সুনুৱাৰ আৰু ৰায়ে এই উৎসৱ পালন কৰে, আনহাতে যক্ষ আৰু লিম্বুসকলৰ নিজস্ব ইউচিয়াং আৰু চাচোক টাংনাম আছে। স্থানীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ ভিন্নতা সত্ত্বেও খিলঞ্জীয়াসকলে এই নৃত্যসমূহক সকলো কিৰাটৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট আৰু সাধাৰণ বুলিও ভাবে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:নেপালৰ সংস্কৃতি
সঞ্জয়

সঞ্জয় (৭১৬ খ্ৰীষ্টাব্দ – ৭৪৬) অষ্টম শতিকাৰ সময়ছোৱাত মাতাৰাম ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেওঁৰ নাম সংস্কৃত কাংগাল শিলালিপিত খোদিত কৰা হৈছিল যিটো মধ্য জাভাৰ দক্ষিণ কেডু সমভূমিৰ উঁকিৰ বা উকিৰ পাহাৰত (প্ৰায় ৩৪০ মিটাৰ (১,১২০ ফুট) উচ্চতা) থকা গুনুং উঁকিৰ মন্দিৰত পোৱা গৈছিল।

সঞ্জয়ৰ আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ ইতিহাসৰ আন এক লিপিবদ্ধ উৎস বালিটুং চনদ আৰু ৱানুৱা টেংগাহ তৃতীয় শিলালিপিত পোৱা যায়। মন্ত্যাছিহ শিলালিপিত ৰজা বালিটুঙে ৰকাই মাতাৰাম (সঞ্জয়)ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ক্ৰমাগতভাৱে মহাৰাজ ৰকাই পাংকৰণ, পানুংগালন, ৱাৰক, গাৰুং, ৰকাই পিকাটান, কায়ুৱাংগী, ৱাটুহুমালাং আৰু ৱাটুকুৰা (যিটো নিজেই বালিটুং) নামেৰে 'কেৰাটনৰ নিৰ্মাতা' বুলি কোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।

সঞ্জয়ক মাতাৰাম ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰথম ৰজা হিচাপে জনা যায়।

সঞ্জয় বা শৈলেন্দ্ৰ বংশ

বছে সঞ্জয়ক সঞ্জয় বংশৰ পূৰ্বপুৰুষ বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু দুটা বংশই মধ্য জাভা শাসন কৰিছিল; বৌদ্ধ শৈলেন্দ্ৰ আৰু শিৱবাদী সঞ্জয় বংশ। এই শিলালিপিত সঞ্জয় শৈৱ ধৰ্মৰ তীব্ৰ অনুগামী আছিল বুলিও উল্লেখ আছে। চীনৰ পুৰণি প্ৰতিবেদনত লিখাৰ দৰে সঞ্জয়ে পূব দিশলৈ যাবলৈ বাধ্য হৈছিল, য’ত সঞ্জয়ক চি-য়েন বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল।

তথাপি আন আন ইতিহাসবিদসকলে যুক্তি দিছিল যে, সঞ্জয় বংশ বুলি কোনো কথা নাই যিহেতু শিলালিপিত উল্লেখ কৰা হৈছে যে মধ্য জাভাত শৈলেন্দ্ৰ নামৰ এটা বংশহে শাসন কৰিছিল। এই তত্ত্ব পয়েৰবাটজাৰাকে প্ৰস্তাৱ কৰিছিল আৰু মাত্ৰ এটা ৰাজ্য আৰু এটা বংশ বুলি প্ৰস্তাৱ দিছিল; ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী পহ পিতু অঞ্চলত থকা মাতাৰাম বুলি কোৱা হৈছিল আৰু শাসক বংশ আছিল শৈলেন্দ্ৰ।
তেওঁৰ মতে সঞ্জয় আৰু তেওঁৰ সকলো সন্তান শৈলেন্দ্ৰ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত প্ৰথম অৱস্থাত শিৱবাদী আছিল। মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ সৈতে শৈলেন্দ্ৰৰ সংযোগ আৰম্ভ হৈছিল ৰাজা শংখৰ (ৰকাই পানৰাবন বা পাংকৰণ) বৌদ্ধ ধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ পিছত।

কংগাল শিলালিপি

কাংগাল শিলালিপি অনুসৰি সঞ্জয়ে কুঞ্জৰাকুঞ্জৰ পাহাৰত এটা লিংগ (শিৱৰ প্ৰতীক) স্থাপনৰ দায়িত্ব দিছিল। এই লিংগটো যৱাদ্বিপা (জাভা) নামৰ সম্ভ্ৰান্ত দ্বীপত অৱস্থিত, যিটো শিলালিপিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে চাউল আৰু সোণৰ ধনেৰে ধন্য বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যৱাদ্বীপ, শিলালিপিত কোৱা হৈছে, বহুদিনৰ পৰাই জ্ঞানী আৰু গুণী ৰজা ছান্নাৰ শাসনত আছিল যদিও মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ অমিলতাত পৰিছিল। এক বিভ্ৰান্তিৰ মাজত ৰাজকুমাৰী সন্নাহ (ৰজা সন্নাৰ ভগ্নী)ৰ পুত্ৰ সঞ্জয় সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। সঞ্জয়ে পৱিত্ৰ শাস্ত্ৰ, আৰু যুদ্ধ কলা আয়ত্ত কৰিছিল আৰু সামৰিক শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। চুবুৰীয়া অঞ্চল জয় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ ৰাজত্বকাল শান্তিপূৰ্ণ আৰু সমৃদ্ধিশালী আছিল।

এই শিলালিপিত সঞ্জয়ক জাভাৰ পূৰ্বৰ ৰজা সন্নাৰ বৈধ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সন্নাৰ ৰাজ্য অসঙ্গতিত পৰাৰ পিছত সঞ্জয়ে ৰাজ্যখন পুনৰ একত্ৰিত কৰি সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। শিৱিক লিংগ স্থাপন কৰি তেওঁ নতুন কৰ্তৃত্ব, ৰাজনৈতিক ক্ষমতা বা আদালতৰ নতুন কেন্দ্ৰ (ক্ৰাটন) প্ৰতিষ্ঠা প্ৰদৰ্শন কৰে। সঞ্জয়ৰ সিংহাসনত বহাৰ কথা উকিৰ শিলালিপিত ঘোষণা কৰা হৈছিল। অধীনস্থ ৰাষ্ট্ৰ আৰু পৰাজিত ৰজাসকলক সতৰ্কবাণী হিচাপে চিহ্নিত কৰা এই শিলালিপিটোৰ বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যায় যে উকিৰ পাহাৰ আছিল মাতাৰাম ৰাজ্যৰ প্ৰথম কেন্দ্ৰ। সঞ্জয় বা তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী দ্যাহ পঞ্চাপনাই (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৪৬–৭৮৪) পিছলৈ চীনা বুৰঞ্জীত লিখাৰ দৰে খ্ৰীষ্টীয় ৭৪২–৭৫৫ চনৰ ভিতৰত ক্ৰাটন স্থানান্তৰ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:শাসক
ইৰাৱতী

ইৰাৱতী (সংস্কৃত: इरावती, ইংৰাজী: Iravati) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এগৰাকী ব্যক্তিত্ব। ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা অনুসৰি তেওঁ কদ্ৰু আৰু কাশ্যপ ঋষিৰ কন্যা। তেওঁক এখন পবিত্ৰ ভাৰতীয় নদী ইৰাৱতীৰ সৈতেও জড়িত৷ এই নদীখন বৈদিক যুগত আধুনিক পঞ্জাৱৰ ৰবি নদীৰ এটা অন্যতম নাম আছিল। সম্ভৱতঃ ৰবি নদীৰ এই নামটোৰ পৰাই ম্যানমাৰৰ ইৰাৱাডী নদীৰ (Irrawaddy) নামকৰণ হ’ব পাৰে।

কিংবদন্তি

হিন্দু ধৰ্মৰ এটা কিংবদন্তিত কোৱা হৈছে যে ইন্দ্ৰৰ বাহন ঐৰাৱত নামৰ ঐশ্বৰিক হাতীটো ইৰাৱতীৰ সন্তান।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
বিৰুদ্ধ-কবিতা

বিৰুদ্ধ-কবিতা , সাধাৰণতে প্ৰচলিত কবিতাৰ পৰম্পৰাগত নীতি-নিয়মবোৰ ভংগ কৰাৰ পোষকতা কৰা এক সাহিত্যিক আন্দোলন। বিৰুদ্ধ-কবিতাৰ প্ৰাৰম্ভিক সমৰ্থকসকলৰ ভিতৰত আছে চিলিৰ নিকান'ৰ পাৰা আৰু গ্ৰীকৰ ইলিয়াছ পেট্ৰ'পুলাছ।

বিৰুদ্ধ-কবিতাৰ পিতৃ হিচাপে পৰিচিত পাৰাই, পদ্যই ৰহস্যময় শক্তি ধাৰণ কৰে বুলি থকা গতানুগতিক বিশ্বাসক নাকচ কৰি ১৯৫৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথম বিৰুদ্ধ-কবিতা সংকলন প্ৰকাশ কৰে, তেওঁৰ কবিতাসমূহক গদ্যৰ দৰে, অনাদৰ আৰু মানৱ অস্তিত্বৰ চিন্তাক আলোকিত কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

পেট্ৰ’পুলাছে তেওঁৰ বাৰ্লিন নোটবুকত বিৰুদ্ধ-কবিতা কলাৰ বৰ্ণনা কৰিব বিচাৰিছিল, য’ত তেওঁ ইচ্ছাকৃতভাৱে কৰা গদ্য, ব্যাকৰণ আৰু ছন্দৰ ভুল সন্নিবিষ্ট আছিল। তেওঁৰ বহু কবিতাৰ প্ৰেৰণা আছিল, তেওঁ বাস কৰা দেৱালেৰে বিভক্ত বাৰ্লিনৰ কঠিন পৰিৱেশ। পেট্ৰ'পুলাছে বিশ্বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যে প্ৰেম আৰু কামনাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচিত কবিতা আধুনিক সাহিত্যৰ বাবে অতি কোমল। সেয়ে, আৱেগ-বিৰোধী অনুভূতি সন্নিবিষ্ট কৰা বিৰুদ্ধ-কবিতাৰ সময় আহি পৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক ইতিহাস

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫ম শতিকাৰ সময়ছোৱাত মাইম নামৰ নাট্য স্কেচবোৰৰ প্ৰৱৰ্তন হৈছিল এনে ধাৰণা আৰু ভাষাৰ সৈতে যিবোৰক এণ্টি-প্লে বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল এনেকুৱা সময়ো আহিছিল যেতিয়া কবিসকলে নিজৰ কবিতাৰ বিৰুদ্ধে বিৰোধীৰ ৰূপত থিয় দিছিল। ইটালীৰ প্ৰথম কবিসকলৰ পৰা আৰু লগতে (ডান্টে, তাৰ পিছত পেট্ৰাৰ্ক) লগতে ইউৰোপৰ আন কিছুমান ঠাইৰ পৰা বিৰুদ্ধ-কবিতা বিচাৰি পোৱা আৰু তেনে কবিতাৰ উদ্ধৃতি দিব পাৰি। তেওঁলোকে লেটিন ভাষাতকৈ স্থানীয় ভাষাত পদ্য ৰচনা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল; তেওঁলোকে কাব্যবিৰোধী আচৰণ কৰিছিল। বহু নাট্যকাৰৰ মাজত উইলিয়াম শ্বেক্সপীয়েৰ আৰু মলিয়েৰ দুয়োকে তেওঁলোকৰ পদ্য নাটকৰ মাজত বিৰুদ্ধ কবিতাক ঠাই দিয়া দুজন নাট্যকাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ প্ৰাগ ভিত্তিক পৰিৱেশন আৰু কবিতাবিজ্ঞানৰ সংকলন অৱজেক্ট:পাৰাডাইজ, ২০১৯ চনত টাইকো চেই আৰম্ভ কৰিছিল "কবিতা পাঠক অধিক অন্তৰ্ভুক্ত আৰু আন্তঃশাখা আৰু আৰ্ট কেফে আৰু টাৰ্টেলনেকত কম সীমাবদ্ধ" কৰাৰ লক্ষ্যৰে। তেতিয়াৰ পৰাই এই গোটটোৱে পৰিৱেশ্য কবিতাৰ অনুষ্ঠান আয়োজন কৰি আহিছে, য'ত একে সময়তে ঘটা বিভিন্ন শাখাৰ বৈশিষ্ট্য থাকে যাতে "কবিতা পঢ়াৰ বাহিৰেও কবিতা পাঠত ঘটা সকলো কথা" উজ্জ্বল কৰি তোলা হয়।

লগতে চাওক

ছনেট
মালিতা
কথা কবিতা
ডিজিটেল কবিতা
চাক্ষুস কবিতা
কেলিগ্ৰাম

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা
শ্ৰেণী:কবিতা
এহচাছ চান্না

এহচাছ চান্না( ; জন্ম:- ৫ আগষ্ট ১৯৯৯) হিন্দী চলচ্চিত্ৰ আৰু টিভি জগতত কাম কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ বাস্তু শাস্ত্ৰ, কভি আলবিদা না কেহনা, মাই ফ্ৰেণ্ড গণেশ, ফুংক আদিত কাম কৰিছিল আৰু কিশোৰী অৱস্থাত তেওঁ, বিখ্যাত টিভি ধাৰাবাহিক ক্ৰাইম পেট্ৰল সতৰ্কত কাম কৰিছে। তেওঁ বেছিভাগ টেলিভিছন শ্ব'ত সক্ৰিয় হৈ আহিছে৷ তাৰ ভিতৰত দেৱো কে দেৱ...মহাদেৱ, অয়ে জেছি আৰু এমটিভি ফানাহ অন্যতম৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৯৯ চনৰ ৫ আগষ্টত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত পঞ্জাৱৰ জলন্ধৰৰ পৰা অহা এটা পৰিয়ালত চান্নাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ ইকবাল সিং চান্না এগৰাকী পাঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক হোৱাৰ বিপৰীতে মাতৃ কুলবিৰ কৌৰ বাদেৰন এগৰাকী টেলিভিছন অভিনেত্ৰী। তেওঁৰ এগৰাকী ডাঙৰ ভনীয়েক মেহক চান্না৷ এহচাছে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মনোবিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
শ্ৰেণী:পঞ্জাব, ভাৰতৰ ব্যক্তি
অহল্যা গগৈ

অহল্যা গগৈ ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক আৰু সমাজসেৱী। তেওঁ পণ্ডিত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ কন্যা অহল্যা গুৱাহাটীৰ প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা আৰু মিলিটাৰী ইঞ্জিনিয়াৰিং ছাৰ্ভিছৰ অধীনৰ এম.আই.ই পাঠ্যক্ৰমৰ অংশকালীন ইনষ্ট্ৰাক্টৰ হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল।

জন্ম আৰু বংশ-পৰিয়াল

অহল্যা গগৈ ৰায়বাহাদুৰ ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ আৰু নাৰায়ণী সন্দিকৈৰ নাতিনী আৰু কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আৰু হেমলতা সন্দিকৈৰ কনিষ্ঠ কন্যা। জন্ম ১৯৩৩ চনৰ ১ এপ্ৰিলত, যোৰহাটত। তেওঁ শিৱসাগৰৰ অভিযন্তা বুধীন্দ্ৰনাথ গগৈৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

শিক্ষা

যোৰহাট ছোৱালী হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ অহল্যাই যোৰহাট জে বি কলেজৰ পৰা অংক, ৰসায়ন আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ১৯৫৪ চনত ডিষ্টিংছনসহ বি এছ ছি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপাছত তেওঁ ১৯৫৭ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অংকশাস্ত্ৰত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান পাই স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।

কৰ্মজীৱন

সাহিত্য সৃষ্টি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
নিক্কি প্ৰধান

নিক্কি প্ৰধান (; জন্ম: ৮ ডিচেম্বৰ ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ফিল্ড হকী খেলুৱৈ আৰু ভাৰতীয় জাতীয় দলৰ সদস্য। নিক্কি আছিল ঝাৰখণ্ডৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হকী খেলুৱৈ যিয়ে ভাৰতক অলিম্পিকত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
প্ৰধানক ৰিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে ১৬ জনীয়া দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল, যিয়ে ২০১৫ চনত হকী বিশ্ব লীগৰ ছেমিফাইনেলত তাৰকাময় প্ৰদৰ্শনৰ পিছত ৩৬ বছৰৰ পিছত ভাৰতীয় মহিলা হকীও অলিম্পিকলৈ ঘূৰি অহাৰ সূচনা কৰিছিল। নিক্কি ভাৰতীয় মহিলা হকী দলৰ মিডফিল্ডাৰ আছিল। দললৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ বাবে তেওঁক জয়পাল সিং মুণ্ডা (১৯২৮), মাইকেল কিডো (১৯৭২), চিলভানাছ ডুংডুং (১৯৮০), অজিত লাকৰা (১৯৯২) আৰু মনোহৰ টপনো (১৯৮৪)ৰ সৈতে ব্ৰেকেট কৰি অলিম্পিকত খেলা ঝাৰখণ্ডৰ ষষ্ঠগৰাকী হকী খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

আৰম্ভণি জীৱন

১৯৯৩ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত ঝাৰখণ্ডৰ ৰাঁচীৰ পৰা প্ৰায় ৬০ কিলোমিটাৰ নিলগৰ জনজাতীয় হৃদয়ভূমি খুঁটিৰ হেচেল গাঁৱত বিহাৰৰ আৰক্ষী কনিষ্টবল সোমা প্ৰধান আৰু তেওঁৰ পত্নী জিতন দেৱীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰধান সোমা প্ৰধান আৰু জিতন দেৱীৰ তৃতীয় কন্যা। তেওঁ খাৰৱাৰ ভোগতা সম্প্ৰদায়ৰ।

প্ৰধানে পিলাউল মধ্যবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু সৰুৰে পৰাই তেওঁৰ শৈশৱৰ প্ৰশিক্ষক দশৰথ মাহটোৰ নিৰ্দেশনাত এই খেল খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।তাৰ পিছত তাই বাঁহেৰে হকী ষ্টিক বনাই খেলিবলৈ ধৰিলে। পিছত ২০০৫ চনত ৰাঁচীৰ বাৰিয়াটু গাৰ্লছ হকী চেণ্টাৰত নামভৰ্তি কৰে, য’ত ভাৰতৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক অসুন্ত লাক্ৰাৰ জন্ম হৈছে। ২০০৯ চনত তেওঁ স্প'ৰ্টছ হোষ্টেল এৰি যায়। ২০১০ চনত দ্বাদশ শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত হোষ্টেল এৰিবলগীয়া হয় যদিও অনুৰোধৰ বাবে তেওঁক হোষ্টেলত থাকিবলৈ আৰু কেম্পাছত খেলিবলৈ দিয়া হয়। ২০১১ চনত ঝাৰখণ্ড ৰাষ্ট্ৰীয় খেল খেলাৰ পিছত ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।

কৰ্মজীৱন

প্ৰধানে ২০১১ চনত বেংককত অনুষ্ঠিত হোৱা ১৭ বছৰ অনুৰ্ধ এছিয়া কাপত ভাৰতৰ হৈ প্ৰথমবাৰৰ বাবে খেলিছিল।
কিন্তু ২০১১–২০১২ চনত প্ৰধানে ভাৰতৰ জুনিয়ৰ নেচনেল হকী কেম্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত হ'ব পৰা নাছিল। এছিয়া কাপত ৰূপৰ পদক লাভ কৰা ২১ বছৰ অনুৰ্ধ মহিলা হকী দলৰ অংশও প্ৰধান আছিল যদিও ২০১৫ চনৰ আৰম্ভণিলৈকে আঘাতৰ বাবে খেলৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলগীয়া হৈছিল। প্ৰধানে ছিনিয়ৰ ইণ্ডিয়ান টিমৰ হৈ অভিষেক ঘটায় আৰু ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ছিনিয়ৰ শিবিৰলৈ মাতি অনা হয়।

পিছলৈ প্ৰধানক ২০১৬ চনত ব্ৰাজিলত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰিঅ' অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ভাৰতীয় মহিলা হকী দলৰ দলৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ভাৰতীয় মহিলা হকী দললৈ নিৰ্বাচিত হোৱাটোৱে ইতিহাসৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল কাৰণ তেওঁ আছিল ঝাৰখণ্ডৰ পৰা অলিম্পিকত খেলা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হকী খেলুৱৈ। ১৬ জনীয়া দলটোৰ নেতৃত্বত আছিল ডিফেণ্ডাৰ সুশীলা চানুৱে। প্ৰধানে ৰেনুকা যাদৱ, লিমা মিঞ্জ, মনিকা আৰু নৱজোত কৌৰৰ সৈতে মিডফিল্ডাৰৰ স্থানত খেলিছিল। দলৰ আন সদস্যসকল আছিল দীপ গ্ৰেচ এক্কা, অনুৰাধা দেৱী থোকচোম, সবিতা, পুনম ৰাণী, বন্দনা কটাৰিয়া, দীপিকা, নমিতা টপ্পো, সুনীতা লক্ৰ আৰু প্ৰীতি ডুবে। দলটোৱে অৱশ্যে গ্ৰুপ পৰ্যায়ত বাহিৰ হয় আৰু ৬ নম্বৰ স্থান লাভ কৰে।

২০২২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ভাৰতীয় মহিলা হকী দলে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ১৬ বছৰৰ পিছত এই দলটোৱে কমন ৱেলথ খেলত পদক লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
লক্ষ্মণ

লক্ষ্মণ (আক্ষৰিক অৰ্থত যাৰ ভাগ্যশালীৰ লক্ষণ আছে) লখন হৈছে ৰামায়ণৰ মূল চৰিত্ৰ ৰামৰ ভ্ৰাতৃ। তেওঁক সৌমিত্ৰ, ৰামানুজ আৰু ভৰতানুজ নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ শত্ৰুঘ্নৰ যঁ‌মজ ভ্ৰাতৃ।

জন্ম আৰু বিবাহ

অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ তিনিগৰাকী পত্নী আছিল: কৌশল্যা, কৈকেয়ী আৰু সুমিত্ৰা। তেওঁ পুত্ৰপ্ৰাপ্তিৰ বাবে উছৰ্গা যাচিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁৰ ৰাণীসকল গৰ্ভৱতী হৈছিল। লক্ষ্মণ আৰু তেওঁৰ ভায়েক শত্ৰুঘ্নৰ জন্ম সুমিত্ৰাৰ পৰা, আৰু ৰাম আৰু ভৰতে যথাক্ৰমে কৌশল্যা আৰু কৈকেয়ীৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

পুৰাণত লক্ষ্মণক শেষনাগৰ অৱতাৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শেষনাগ হৈছে বহুমুখী নাগ (সৰ্প) যাৰ ওপৰত বিষ্ণুৱে শয়ন কৰে। সেই বিষ্ণুৰে পূৰ্ণ অৱতাৰ হৈছে ৰাম।

যেতিয়া ঋষি বিশ্বামিত্ৰই ৰামক অৰণ্যত ৰাক্ষসবোৰক হত্যা কৰিবলৈ আহ্বান কৰি নিছিল, লক্ষ্মণো তেওঁলোকৰ সৈতে গৈছিল আৰু মিথিলা ভ্ৰমণ কৰিছিল। লক্ষ্মণ বিশেষকৈ ৰামৰ সৈতে নলেগলে লগা আছিল। ৰামে সীতাক বিয়া কৰাওঁ‌তে লক্ষ্মণে সীতাৰ সৰু ভগ্নী উৰ্মিলাক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ দুটা পুত্ৰ আছিল: অঙ্গদ আৰু চন্দ্ৰকেতু।

পিছলৈ যেতিয়া কৈকেয়ীৰ কথাত ৰামক চৈধ্য বছৰৰ বাবে বনবাস দিয়া হয় লক্ষ্মণে তেওঁৰ পত্নী উৰ্মিলাক এৰি ৰাম আৰু সীতাৰ সৈতে বনবাসলৈ ওলায়। যুদ্ধৰ পিছত, যেতিয়া ৰামে সীতাক তেওঁৰ বিশুদ্ধতাৰ পৰীক্ষা (অগ্নিপৰীক্ষা) দিবলৈ কয় তেতিয়া লক্ষ্মণ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰামৰ ওপৰত ক্ৰোধান্বিত হয় আৰু তেওঁৰ বিৰোধিতা কৰে।

বনবাসৰ উত্তৰ কাল

লংকা যুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ পিছত ৰামক অযোধ্যাৰ ৰাজমুকুট পিন্ধোৱা হয় আৰু ভৰত ৰাজকুমাৰ হয়। ৰামে লক্ষ্মণক ৰাজকুমাৰ হিচাপে অধিষ্ঠিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে কিন্তু তেওঁ অস্বীকাৰ কৰি কয় যে ভৰত তেওঁৰ তুলনাত জ্যেষ্ঠ আৰু এই পদবীৰ বাবে অধিক যোগ্য লোক। এই কথা শুনি ৰামে অতি আনন্দিত হৈ ক'লে, "হে লক্ষ্মণ, এই জন্মত, তুমি মোক ইমান ভালদৰে সেৱা কৰিছিলা আৰু সৰু ভায়েক হিচাপে তোমাৰ কৰ্তব্য পালন কৰিছিলা, সেয়েহে মই মোৰ পৰৱৰ্তী জন্মত তোমাৰ সৰু ভায়েকৰ দৰে একে কাৰ্য কৰিম।" এনেদৰে পৰৱৰ্তী জন্মত ৰামে কৃষ্ণ অৱতাৰ লয় আৰু লক্ষ্মণ কৃষ্ণৰ ডাঙৰ ভায়েক বলৰামৰ অৱতাৰ ধাৰণ কৰে।

লক্ষ্মণে ৰামৰ নিৰ্দেশত ঋষি বাল্মীকিৰ আশ্ৰমৰ ওচৰৰ অৰণ্যত সীতাক এৰি গৈছিল। লক্ষ্মণে পিছলৈ ৰামৰ পুত্ৰ লৱ আৰু কুশৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকক চিনিব নোৱাৰি যুঁজ দিছিল।

জৈন ৰামায়ণ

জৈন ৰামায়ণত লক্ষ্মণক বসুদেৱ বুলি কোৱা হয়। জৈন ৰামায়ণৰ মতে, ৰামৰ সলনি লক্ষ্মণেহে ৰাৱণক বধ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
১৩ জুলাই

ঘটনাৱলী

১৮৩০ - কলকতাৰ স্কটিছ চ্চাৰ্চ্চ কলেজ স্থাপিত হয়।
১৯৭৭ - কেন্দ্ৰত চৰকাৰ সলনি হোৱা বাবে ১৯৮০ চনলৈকে পদ্ম সন্মান প্ৰদান বন্ধ।
২০০৫ - পাকিস্তানৰ সিন্ধু প্ৰদেশত সংঘটিত ৰে'ল দুৰ্ঘটনাত ৩০০ লোক নিহত হয় আৰু ১০০০ তকৈও অধিক লোক আহত হয়।
২০১১ - মুম্বাইৰ তিনিটা স্থানত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে ঘটোৱা বোমা বিস্ফোৰণত ২৬জন লোকৰ মৃত্যু হয় আৰু ১৩০জন লোক আহত হয়।
২০১২ - গুৱাহাটীত হোৱা যুৱতীৰ শালীনতা হানিৰ ঘটনাত দেশজুৰি প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰে বিভিন্ন দল সংগঠনে।
২০১২ - কৰ্ণাটকৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ৰূপে জগদীশ চেট্টাৰে শপত গ্ৰহণ কৰে।
২০১২ - ছিৰিয়াৰ হামা চহৰত সেনাবাহিনীৰ আক্ৰমণত ২০০ তকৈও অধিক লোকৰ মৃত্যু হয়।

জন্ম

১৭৯৩ - জন ক্লিয়াৰ, ইংৰাজ কবি।
১৯৩১ - বীণা ৰায়, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী।
১৯৩৯ - প্ৰকাশ মেহৰা, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এজন বিশিষ্ট প্ৰযোজক তথা পৰিচালক। (মৃত্যু - ২০০৯)।
১৯৫৯ - জাংদাও বডোচা, বড়ো ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী আৰু সম্পাদক।
১৯৪৪ - এৰন' ৰুবিক, হাঙ্গেৰীৰ স্থাপত্যবিদ আৰু অধ্য়াপক, ৰুবিক কিউবৰ উদ্ভাৱক।
১৯৯২ - কেশৰবাই কেৰকাৰ, ‘জয়পুৰ-আত্ৰৌলী ঘৰানা’ৰ এগৰাকী হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত কণ্ঠশিল্পী।

মৃত্যু

১৭৬২ - জেমছ ব্ৰডলী, পৃথিৱীৰ মেৰুদণ্ড ঘূৰ্ণনৰ (ইংঃ Nutation) আৱিষ্কাৰক।
১৮১২ - হেইনৰিখ লুই দা অৰেষ্ট, বিশিষ্ট জাৰ্মান জ্যোতিৰ্বিদ। নেপচুন গ্ৰহৰ সন্ধান পোৱা তেৱেঁই প্ৰথম ব্যক্তি।
১৯২১ - গেব্ৰিয়েল লিপমেন, ফৰাচী পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু আৱিষ্কাৰক। তেওঁ ১৯০৮ চনত পদাৰ্থবিদ্যাৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৯৫ - আশাপূৰ্ণা দেৱী, সাহিত্যিক, ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী প্ৰথম মহিলা।
২০২১ - যশপাল শৰ্মা, ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ।

দিৱস

কাশ্মীৰ শ্বহীদ দিৱস (পাকিস্তান)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
সুবোধ ৰয়

সুবোধ ৰয় (১৯১৫ – ২৬ আগষ্ট ২০০৬) (ঝুংকু ৰয় নামেৰেও পৰিচিত) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰভাৱশালী, বিপ্লৱী সমাজবাদী আৰু ৰাজনীতিবিদ।

জীৱনী

সুবোধ ৰয়ৰ ১৯১৫ চনত পূৰ্বতে অবিভক্ত বংগৰ চট্টগ্ৰামৰ এটা ধনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৪ বছৰ বয়সত ১৯৩০-৩১ চনত বিপ্লৱী নেতা সূৰ্য সেন (মাষ্টেৰদা)ৰ নিৰ্দেশনাত চট্টগ্ৰাম অস্ত্ৰভাণ্ডাৰ অভিযানত আটাইতকৈ কম বয়সীয়া অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল। তেওঁ শাস্তি পোৱাৰ প্ৰথম বেটচৰ এজন আছিল।

সাম্যবাদী আন্দোলনৰ ইতিহাসত সুবোধ ৰায়ে ডাঙৰ বিদ্বান অৱদান আগবঢ়াইছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰ্কাইভত গৱেষণা কৰাৰ পিছত তেওঁ "ভাৰতত কমিউনিজম: অপ্ৰকাশিত নথিপত্ৰ" শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিপ্লৱী
মাতা সুন্দৰী মহিলা মহাবিদ্যালয়

মাতা সুন্দৰী কলেজ ফৰ ৱিমেন চমুকৈ মাতা সুন্দৰী কলেজ বুলিও জনা যায়। এই মহাবিদ্যালয়খন দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটি‍ সংহত মহাবিদ্যালয়। ১৯৬৭ চনত দিল্লীৰ শিখ গুৰুদ্বাৰ ব্যৱস্থাপনা সমিতিয়ে এই মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বৰ্তমান মহাবিদ্যালয়খনত উপলব্ধ বিভিন্ন চাৰ্টিফিকেট, ডিপ্লোমা, স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত ৪০০০ + গৰাকী ছাত্ৰীয়ে‍ শি‍ক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে‍। মহাবিদ্যালয়খন মধ্য দিল্লীত অৱস্থিত আৰু ই দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৰ্থ কেম্পাছৰ অধীনত আছে। দশম শিখ গুৰু গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ পত্নী মাতা সুন্দৰীৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে আৰু ই মাতা সুন্দৰী গুৰুদ্বাৰৰ কাষত অৱস্থিত।

ইতিহাস

১৯৬৭ চনত ২১জন অধ্যাপকৰ সৈতে মহাবিদ্যালয়খন আৰম্ভ হৈছিল। কেইবাটাও নতুন পাঠ্যক্ৰম, যেনে বি.এ. (অনাৰ্চ) পাঞ্জাবী, হিন্দী, সংস্কৃত, ইতিহাস, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, আৰু দৰ্শন বিষয়ত ১৯৬৮ আৰু ১৯৬৯ চনত সংযোজন কৰা হয়। পাঞ্জাবী আৰু সংস্কৃত ভাষাৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম ক্ৰমে ১৯৭৬ আৰু ১৯৭৮ চনত আৰম্ভ কৰা হয়, যাৰ ফলত শৈক্ষিক প্ৰস্তাৱসমূহ আৰু অধিক বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ হয়। অতিৰিক্ত পাঠ্যক্ৰম, বি.এ. (অনাৰ্চ) গণিত আৰু বি.কম. (পাচক'ৰ্চ), ১৯৭৮ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়।

আগবঢ়োৱা পাঠ্যক্ৰমসমূহ

মহাবিদ্যালয়খনে বিভিন্ন স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়।

স্নাতক পাঠ্যক্ৰম

মানৱিকী বি‍জ্ঞান

বি.এ. (অনাৰ্চ) ইংৰাজী, বি.এ. (অনাৰ্চ) হিন্দী, বি.এ. (অনাৰ্চ) ইতিহাস, বি.এ. (অনাৰ্চ) দৰ্শন, বি.এ. (অনাৰ্চ) ৰাজনীতি বিজ্ঞান, বি.এ. (অনাৰ্চ) মনোবিজ্ঞান, বি.এ. (অনাৰ্চ) পাঞ্জাবী, বি.এ. (অনাৰ্চ) সংস্কৃত আৰু বি.এ. পাঠ্যক্ৰম।

বাণিজ্য

বি.কম., বি.কম. (অনাৰ্চ), বি.এল.এড., বি.এছ.চি. (অনাৰ্চ) গণিত।

প্ৰমাণ-পত্ৰ/ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম

ক. পাৰ্ট টাইম চাৰ্টিফিকেট/ডিপ্লমা/এডভান্স ডিপ্লমা - কম্পিউটাৰ আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োগ, বস্ত্ৰ ডিজাইনিং, ভ্ৰমণ আৰু পৰ্যটন।

খ. বিদেশী ভাষাত প্ৰমাণ-পত্ৰ পাঠ্যক্ৰম - ফৰাচী, জাৰ্মান, স্পেনিছ ভাষা।

সুবিধাসমূহ

মহাবিদ্যালয়খনত এটা বৃহৎ আৰু বিশাল পুথিভঁৰাল আছে।

পৰিবহণ

আই.টি.অ'. মেট্ৰ' ষ্টেচন কলেজৰ পৰা প্ৰায় ১ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত।

নিৰাপত্তাৰ প্ৰসংগ

কলেজীয়া ছাত্ৰীসকলে‍ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে আৰু পুৰুষে পিছ লোৱাৰ গোচৰৰ খবৰ আহিছে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষা