ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গীতা মিট্টাল

ন্যায়াধীশ গীতা মিট্টাল (,জন্ম ৯ ডিচেম্বৰ ১৯৫৮) এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় ন্যায়াধীশ। তেওঁ জম্মু-কাশ্মীৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ আৰু সেই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ। দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়তে তেওঁ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

মিট্টালে দিল্লীৰ লেডী ইৰউইন স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯৭৫ চনত বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। স্কুলৰ ছাত্ৰী হিচাপে তেওঁ ভাৰতৰ গাৰ্ল গাইডৰ সদস্য আছিল, আৰু কেইবাটাও অনুষ্ঠানত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সংস্থাটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত দিল্লীৰ লেডী শ্ৰীৰাম কলেজ ফৰ ৱমেনৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু এথলেটিকছতো সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে৷ তেওঁ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ ক্ৰীড়া সভানেত্ৰী হিচাপে কাম কৰে (১৯৭৭–১৯৭৮)।

অন্যান্য কাৰ্যসূচী আৰু বঁটা

মিট্টালে কেইবাখনো শিক্ষানুষ্ঠানৰ গভৰ্নিং ব’ৰ্ডত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। তেওঁ ২০০৮ চনৰ পৰা দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গভৰ্নিং কাউন্সিল আৰু ২০১৩ চনৰ পৰা নতুন দিল্লীৰ ভাৰতীয় আইন প্ৰতিষ্ঠানৰ গভৰ্নিং কাউন্সিলৰ সদস্য। ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় আদালতৰ সদস্য আছিল আৰু ১৯৯৭ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনলৈকে দিল্লীৰ ৰাম লাল আনন্দ কলেজৰ শাসকীয় সংস্থালৈ মনোনীত হৈছিল।

২০০৮ চনত ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি মহম্মদ হামিদ আনছাৰীয়ে মিট্টালক লেডী শ্ৰীৰাম কলেজৰ 'বিশিষ্ট প্ৰাক্তন ছাত্ৰ বঁটা' প্ৰদান কৰি ন্যায়বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানক স্বীকৃতি দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
ব্যাকৰণ

ব্যাকৰণ এটা সংস্কৃত ভাষাৰ শব্দ; ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল সকলো কথা খৰচি মাৰি কৰা আলোচনা।

ব্যাকৰণ ভাষাৰ বিশ্লেষণ বা ভাঙনি। ই ভাষা এটাক খণ্ড খণ্ড কৰি, তাৰ গঠন আৰু গঠন-প্ৰণালীটোক ভাঙি-ছিঙি ভিন ভিন কৰি দেখুৱাই দিয়ে আৰু সেই ভিন ভিন খণ্ডবিলাকৰ ভিন ভিন নাম দিয়ে। যথাৰ্থ পক্ষত ব্যাকৰণে ভাষা নিশিকায়, ভাষাটোক ফালি-ছিৰি তাৰ ভিতৰ ডোখৰ কেনেকুৱা তাকে মাথোন দেখুৱাই দিয়ে। ভাষা বিশেষৰ গঠন পদ্ধতি ব্যাকৰণত ৰূপায়িত হয়। অৰ্থাৎ কোনো এটা ভাষাৰ গঠন পদ্ধতিৰ বিজ্ঞান সন্মত আৰু যথা সম্ভৱ বিতং বিশ্লেষণেই সেই ভাষাৰ ব্যাকৰণ। প্ৰকাৰান্তৰে ভাষাৰ গঠনৰ শৃঙ্খলাবদ্ধ আলোচনাকে ব্যাকৰণ বোলা হয়।

ব্যাকৰণৰ সংজ্ঞা

ভাষাবিদসকলে আগবঢ়োৱা ব্যাকৰণৰ সংজ্ঞাসমূহ:
পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ মতে, “যি পুথি পঢ়িলে আখৰ আৰু শব্দ শুদ্ধ ৰূপে জোঁটাব আৰু লিখিবৰ নিয়মবিলাক শিকিব পাৰি তাকে ব্যাকৰণ বোলে।”
ড॰ সুনীতি কুমাৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ মতে, “যি বিদ্যাৰ দ্বাৰা কোনো ভাষাক বিশ্লেষণ কৰি তাৰ স্বৰূপটি আলোচিত হয় আৰু সেই ভাষাৰ গঠন লিখন আৰু কথা-বাৰ্তাত তাক প্ৰয়োগ কৰা হয়, সেই বিদ্যাকে ভাষাৰ ব্যাকৰণ বোলে।”

ব্যাকৰণৰ প্ৰকাৰ

ভাষাৰ ব্যাকৰণ নানা প্ৰকাৰৰ হ’ব পাৰে, যদিও সাধাৰণতে তিনি প্ৰকাৰৰ বুলি ভাষাবিদ ড॰ শ্ৰীগোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে তেওঁৰ 'অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ' নামৰ ভাষা বিষয়ক গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰিছে:
ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক ব্যাকৰণ
সাম্প্ৰতিক বিশ্লেষণাত্মক ব্যাকৰণ
সাম্প্ৰতিক তুলনামূলক ব্যাকৰণ

ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক ব্যাকৰণ

যি ব্যাকৰণত দুটা বা ততোধিক ভিন্ন যুগৰ বা স্তৰৰ ভাষাৰ গাঁথনিক ৰূপৰ সমন্বয় কৰা দেখুওৱা হয়, অৰ্থাৎ ক্ৰমবিকাশৰ আলোচনা কৰা হয় তাকে ‘ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক ব্যাকৰণ’ বোলা হয়।

এনে ব্যাকৰণত ভাষাৰ বংশানুক্ৰমিক বিচাৰ বিশ্লেষণ পোৱা যায়। এই বিচাৰত সগোত্ৰী ভাষাবোৰৰ মাজত ৰূপৰ তথা পৰিৱৰ্তনৰ তুলনাও কৰা হয় কাৰণে কোনো কোনোৱে ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক ব্যাকৰণক তুলনামূলক ব্যাকৰণো বোলে।

সাম্প্ৰতিক বিশ্লেষণাত্মক ব্যাকৰণ

সাম্প্ৰতিক বিশ্লেষণাত্মক ব্যাকৰণ-ত সাম্প্ৰতিক যুগৰ বা স্তৰৰ ভাষাৰ পুংখানুপুঙ্খ বিশ্লেষণ কৰা হয়। এনে ব্যাকৰণ কেইবা প্ৰকাৰৰো হ'ব পাৰে। যেনে- সাধু বা সৰ্বজন গৃহীত সাহিত্যিক মান্য ভাষাৰ ব্যাকৰণ, একেটা ভাষাৰে বিভিন্ন উপভাষাৰ ব্যাকৰণ আৰু সামগ্ৰিক ব্যাকৰণ।

লগতে চাওক

অসমীয়া ব্যাকৰণ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
অনিলা অমৰুতলাল দালাল

অনিলা অমৰুতলাল দালাল এগৰাকী গুজৰাটী সমালোচক আৰু অনুবাদক। তেওঁ আহমেদাবাদৰ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল আৰ্টছ কলেজৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপিকা আৰু ইংৰাজী বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল।

জীৱন

১৯৩৩ চনৰ ২১ অক্টোবৰত আহমেদাবাদত অমৃতলাল দালালৰ ঘৰত অনিলা দালাল জন্মগ্ৰহণ হৈছিল। ১৯৪৯ চনত এছ এছ চি, ১৯৫৪ চনত ইংৰাজীত বি এ, ১৯৫৬ চনত ইংৰাজীত এম এ, পিছলৈ পি এইচ ডি। গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা। ১৯৫৯ চনত ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এছ. ১৯৯০ চনত আইৰিছ মাৰ্ডকৰ উপন্যাসৰ ওপৰত লিখা থিছিছৰ বাবে গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি লাভ কৰে।

কৰ্ম

ৰবীন্দ্ৰনাথ আনে শৰৎচন্দ্ৰন কথা সাহিত্যম নাৰী (১৯৭৯) ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু শৰৎ চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ ৰচনাত নাৰী সমালোচনাৰ ওপৰত দুটা খণ্ডৰ গ্ৰন্থ। প্ৰথম খণ্ডত ঠাকুৰৰ ৰচনাৰ ওপৰত সাতটা প্ৰবন্ধ, দ্বিতীয় খণ্ডত চট্টোপাধ্যায়ৰ ৰচনা সম্পৰ্কে পাঁচটা প্ৰবন্ধ আছে। দেশান্তৰ (১৯৮১) কেইবাটাও ভাষাৰ সাহিত্যৰ ওপৰত লিখা গ্ৰন্থ: জাৰ্মান, ৰাছিয়ান, হিব্ৰু, ফৰাচী, গ্ৰীক, ইটালীয়, স্পেনিছ আৰু বঁটা বিজয়ী; টেড হিউজেছ, হেৰল্ড পিণ্টাৰ, ফিলিপ লাৰ্কিন, বাৰ্টল্ট ব্ৰেচ্ট, আলেকজেণ্ডাৰ ছলজেনিটচিন, আইৰিছ মাৰ্ডক।
দৰ্পান্নু নগৰ (১৯৮৭), মনুষী - শীত্যামা নাৰী (১৯৯৩), নৱলকথামা চেতনাপ্ৰবাহ (১৯৯৪), আৰু নিবেদন (১৯৯৯) তেওঁৰ আন সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ।

বঁটা

১৯৯৪ চনত গুজৰাটী সাহিত্য পৰিষদৰ বঁটা, ১৯৯৪ চনত গুজৰাট সাহিত্য একাডেমীৰ বঁটা, ১৯৯৩ চনত প্ৰচন্নাৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমীৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:লেখিকা
কবিৰাজ

কবিৰাজ বা ৰাজকবি হৈছে এটা সন্মানৰ উপাধি, যিটো মধ্যযুগীয় ভাৰতৰ ৰাজদৰবাৰৰ লগত জড়িত কবি আৰু সাহিত্যিকসকলক দিয়া হৈছিল। ৰাজকবি আৰু ইতিহাসবিদ হিচাপে সাহিত্যিক যোগ্যতাৰ বাবে ৰাজদৰবাৰত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা বিশিষ্ট চৰণসকলক কবিৰাজ (কবিৰ ৰজা) পদবী দিয়া হৈছিল। এনে চৰণে মধ্যযুগীয় ৰাজনীতিত অতি প্ৰভাৱশালী পদবী গ্ৰহণ কৰিছিল। কবিৰাজ শ্যামালদাস, কবিৰাজ বংকিদাস আদি ব্যক্তিৰ বংশধৰসকলেও কবিৰাজ উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

এই উপাধিটো সাধাৰণতে গুজৰাট, ৰাজস্থান আদিৰ লোকৰ মাজত পোৱা যায়। এই উপাধিটো প্ৰায়ে পোৱা সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত এটা হ'ল চৰণ, যিসকল এই অঞ্চলসমূহৰ ৰাজপুত ৰাজ্যসমূহৰ ৰাজ্যিক কবি আৰু ইতিহাসবিদ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোকগাথা
ৰাজনাথ সিং

ৰাজনাথ সিং (; জন্ম ১০ জুলাই ১৯৫১) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু বৰ্তমান ভাৰতৰ ৰক্ষামন্ত্ৰী। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য। ইয়াৰ আগতে তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ মন্ত্ৰীসভাত কৃষিমন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। ভাৰতৰ ৰক্ষামন্ত্ৰী হোৱাৰ আগতে তেওঁ নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ প্ৰথম মন্ত্ৰীসভাত গৃহমন্ত্ৰী আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ আৰু ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ দুবাৰ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ অধ্যক্ষ আছিল।

তেওঁ কৰ্মজীৱন প্ৰথমে এজন পদাৰ্থ বিজ্ঞান অধ্যাপক হিচাপে আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ দীৰ্ঘদিন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ লগত জড়িত আছিল। পিছলৈ তেওঁৰ ইয়াৰ সহায়ত জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫১ চনৰ ১০ জুলাই তাৰিখে উত্তৰ প্ৰদেশৰ চান্দডাউলি জিলাৰ এখনি সৰু গাঁও ভাভৌৰাৰ এক ক্ষত্ৰীয় ৰাজপুত পৰিয়ালত ৰাজনাথ সিঙৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ৰাম বদন সিং আৰু মাতৃ গুজৰাটী দেৱী। খেতিয়কৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা সিঙে পিছলৈ বিজ্ঞান শাখাত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ গোৰখনাথ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। তেওঁ ১৯৬৪ চনৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ লগত জড়িত হৈছিল। ১৩ বছৰ বয়সৰ পৰা মিৰ্জাপুৰত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক পদত নিযুক্তি লাভ কৰা সময়লৈকে তেওঁ সংঘৰ লগত ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত আছিল। ১৯৭৪ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ পূৰ্বসূৰী ভাৰতীয় জনতা সংঘৰ মিৰ্জাপুৰ শাখাৰ সচিব পদত নিৰ্বাচিত হৈছিল।

ৰাজনৈতিক জীৱন

১৯৭৫ চনত ২৪ বছৰ বয়সত ৰাজনাথ সিং জন সংঘৰ জিলা অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত হয়। ১৯৭৭ চনত তেওঁ মিৰ্জাপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা উত্তৰ প্ৰদেশ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৮৪ চনত তেওঁ বিজেপিৰ যুৱ মৰ্চাৰ ৰাজ্যিক সভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। তাৰপিছত তেওঁ ইয়াৰ ১৯৮৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সচিব আৰু ১৯৮৮ ৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যক্ষ পদ লাভ কৰে। তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশ বিধান পৰিষদৰো সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৯৪ চনৰ এপ্ৰিলত তেওঁ ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ৰাজ্যসভাত তেওঁ উদ্যোগ উপদেষ্টা কমিটি, কৃষি মন্ত্ৰালয়ৰ উপদেষ্টা কমিটি, বাণিজ্য উপদেষ্টা কমিটি, গৃহ কমিটি আৰু মানৱ সম্পদ উন্নয়ন কমিটিৰ সদস্য আছিল। তেওঁৰ কাৰ্যকালত কিচান কল চেণ্টাৰ আৰু ফাৰ্ম ইনকাম বীমা আঁচনি আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ কৃষিঋণৰ সূতৰ হাৰ কমাইছিল আৰু কৃষি পৰিষদ গঠনত আগভাগ লৈছিল।

তেওঁ ২০০৫ চনৰ পৰা ৩১ ডিচেম্বৰত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ২০০৯ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰ লৈকে তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত থাকে। ২০০৯ চনৰ মে মাহত তেওঁ গাজিয়াবাদ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

২০১৩ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত নীতিন গাডকাৰীয়ে বিজেপিৰ অধ্যক্ষ পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰাৰ পিছত তেওঁ পুনৰাই ৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যক্ষ পদ গ্ৰহণ কৰে।

তেওঁ ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত লক্ষ্ণৌ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

লোকসভাৰ ৱেবচাইটত জীৱনী
ব্যক্তিগত ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
আন্তৰ্জাতিক মহিলা সংগ্ৰহালয়

আন্তৰ্জাতিক মহিলা সংগ্ৰহালয়ৰ আমেৰিকাৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ ছান ফ্ৰান্সিস্কোত মুখ্য কাৰ্যালয় অৱস্থিত। আন্তৰ্জাতিক মহিলা সংগ্ৰহালয় (চমুকৈ IMOW) হৈছে বিশ্বজুৰি মহিলাৰ বিষয়সমূহ সামৰি লোৱা এটা অনলাইন সংগ্ৰহালয়। ২০১৪ চনৰ মাৰ্চ মাহৰপৰা ই গ্ল’বেল ফাণ্ড ফৰ উইমেনৰ অংশ হৈ আছে। মহিলা ঐতিহ্য সংগ্ৰহালয় হিচাপে ই প্ৰদৰ্শনী, ৰাজহুৱা কাৰ্যসূচী, গ্ৰন্থমেলা, মহিলা ইতিহাস মাহৰ বাবে শৈক্ষিক সম্পদ প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু স্থানীয় মহিলাসকলক সন্মান জনাইছিল। ২০০৫ চনত ১২ কোটি ডলাৰত এক লাখ বৰ্গফুট (৯,৩০০ মিটাৰ বৰ্গফুট) জুৰি নিৰ্মাণৰ প্ৰচেষ্টা বিফল হয়। ইকনমিকা: ২০১০ চনত সৃষ্টি হোৱা উইমেন এণ্ড দ্য গ্ল'বেল ইকনমীয়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মহিলাসকলে ধনৰ সৈতে কেনেদৰে যোগাযোগ কৰে আৰু অৰ্থনীতিত তেওঁলোকৰ ভূমিকাক সামৰি লৈছিল।

একত্ৰীকৰণ

২০১৪ চনৰ ৫ মাৰ্চত আইএমঅ'ডব্লিউৱে গ্ল'বেল ফাণ্ড ফৰ উইমেনৰ সৈতে একত্ৰিত হয়, আৰু এতিয়া ইয়াক 'এতিয়া গ্ল'বেল ফাণ্ড ফৰ উইমেনৰ অংশ' বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
ৰাগনী

ৰাগনী (জন্ম: শ্বামছাদ বেগম; ২২ অক্টোবৰ ১৯২৪ – ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৭) এগৰাকী পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ উৰ্দু আৰু পঞ্জাবী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছিল আৰু ১৯৪০ৰ দশকত নিজৰ সময়ৰ সৰ্বাধিক দৰমহা পোৱা অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বে তেওঁ বোম্বাই চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগতো কাম কৰিছিল আৰু পিছলৈ পাকিস্তানত চলচ্চিত্ৰ জীৱন অব্যাহত ৰাখে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত দুল্লা ভট্টী (১৯৪০), নেক পৰভিন (১৯৪৬), শ্বাহজেহান (১৯৪৬), বেদাৰী (১৯৫৭) আৰু অনাৰকলি (১৯৫৮) অন্তৰ্ভুক্ত।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯২৪ চনত গুজৰাণৱালাত শ্বামছাদ বেগম নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰাগনীৰ মাতৃৰ মৃত্যু হয় ৰাগনী অতি সৰু থাকোঁতে, আৰু তেওঁৰ পিতৃ ছেঠ দিৱান পৰমানন্দই তেওঁক লগত লৈ লাহোৰলৈ লৈ যায়, আৰু তেওঁলোক ফ্লেমিং ৰোডৰ এটা ঘৰত থাকে।

কেৰিয়াৰ

ৰাগনীয়ে এম. ডি. কানোৱাৰৰ সৈতে পঞ্জাবী ছবি দুল্লা ভট্টী (১৯৪০)ত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে। ছবিখন ৰূপ কে. শোৰেই প্ৰযোজনা কৰিছিল। ছবিখনে ডাঙৰ সফলতা লাভ কৰাৰ লগতে ৰাগনী ৰাতিটোৰ ভিতৰতে তাৰকা হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ লাহোৰ-ভিত্তিক বহু হিন্দী আৰু পঞ্জাবী ছবিত অভিনয় কৰে, যেনে ছেহতী মুৰাদ (১৯৪১), নিশানি (১৯৪২), ৰবি পাৰ (১৯৪২), পুঞ্জী (১৯৪৩), দাসী (১৯৪৪), আৰু কাইসে কাহুঁ (১৯৪৫)।

১৯৪৫ চনত তেওঁ লাহোৰ এৰি বোম্বাইলৈ যায় আৰু এ. আৰ. কাৰ্দাৰৰ সৈতে কাম আৰম্ভ কৰে। ১৯৪৬ চনত তেওঁ এছ. এম. ইউছুফৰ নেক পৰভিন ছবিত শিৰোনাম চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখন বক্স অফিচত সফল হয় আৰু এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁৰ স্থান সুদৃঢ় কৰে। নেক পৰভিনৰ সফলতাৰ পিছত কাৰ্দাৰে তেওঁক শ্বাহজেহান ছবিত ৰুহীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ নিৰ্বাচন কৰে। কোৱা হয় যে এই ছবিখনৰ বাবে তেওঁ এক লাখ টকা পাৰিশ্ৰমিক লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ সেই সময়ৰ সৰ্বাধিক দৰমহা পোৱা অভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

ভাৰত বিভাজনৰ পিছত ৰাগনীয়ে পাকিস্তানলৈ গুচি যায়, যদিও তাৰ পিছতো তেওঁ দুয়োখন দেশৰ কিছু ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

১৯৪৯ চনত ইলিয়াছ কাশ্মীৰীৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম পাকিস্তানী পঞ্জাবী ছবি মুণ্ড্ৰি (১৯৪৯) মুক্তি পায়। তাৰ পিছত তেওঁ অকায়েলি, নাজৰানা, বেদাৰী, কুণ্ডন আৰু জাঞ্জীৰ আদি ছবিত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ উপৰি হুছন-ও-ইশ্ক, গুমনাম, গুলাম, দুনিয়া না মানে, মিৰ্জা জাট আৰু আব-ই-হায়াত আদি ছবিতো তেওঁ সফল অভিনয় আগবঢ়ায়।

১৯৫৮ চনত তেওঁ নূৰ জেহান আৰু ছামিম আৰাৰ সৈতে অনাৰকলি ছবিত বিৰোধী ‘ডিলাৰাম’ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। পিছলৈ তেওঁ নৌকৰ ছবিত অভিনয় কৰে, যিখন ছবি এখন সফল হিট ছবি আছিল। দীঘলীয়া কেৰিয়াৰৰ সময়ছোৱাত ৰাগনীয়ে প্ৰায় ষাঠিৰো অধিক ছবিত অভিনয় কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৪০ চনৰ আৰম্ভণিতে ৰাগনীয়ে মহম্মদ আচলামৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। এই বিবাহ বেছি দিন স্থায়ী নহ’লেও প্ৰথম বিবাহৰপৰা তেওঁৰ দুটা সন্তান আছিল — ছাইৰা আৰু আবিদ। ১৯৪৭ চনত তেওঁ পুনৰ বিবাহ কৰে আৰু প্ৰযোজক তথা অভিনেতা এছ. গুলৰ সৈতে বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে, যাৰ সৈতে তেওঁ বেকাৰাৰ ছবিতো কাম কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁৰ পুত্ৰ আবিদ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু কন্যা ছাইৰা বিয়া হৈ কৰাচীলৈ গুচি যায়।

অসুস্থতা আৰু মৃত্যু

স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত ৰাগনীয়ে পুনৰ বিবাহ নকৰে আৰু লাহোৰৰ গুলবাৰ্গ অঞ্চলত বাস কৰে, যদিও কন্যা ছাইৰাৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক অব্যাহত থাকে। পুত্ৰৰ মৃত্যুত তেওঁ গভীৰভাৱে মৰ্মাহত হয়, যাৰ প্ৰভাৱ তেওঁৰ স্বাস্থ্যত পৰে। ২০০৭ চনত অসুস্থ হৈ পৰাত তেওঁক লাহোৰৰ চাৰ্ভিচেছ হাস্পতালত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। অৱস্থা গুৰুতৰ হৈ পৰাত ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৭ তাৰিখে ৮২ বছৰ বয়সত চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
বেগম ছমৰু

জোৱানা নোবিলিছ ছম্ব্ৰে (; জনপ্ৰিয় নাম: বেগম ছমৰু; জন্ম: ফাৰ্জানা জেব উন-নিচা; প্ৰায় ১৭৫৩– ২৭ জানুৱাৰী ১৮৩৬) a convert Catholic Christian এগৰাকী ধৰ্মান্তৰিত কেথলিক খ্ৰীষ্টান

বেগম ছমৰু আছিল অপৰিসীম ধনী, কিন্তু মৃত্যু হৈছিল কোনো উত্তৰাধিকাৰী নোহোৱাকৈ। ১৯২৩ চনত তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰ প্ৰায় ৫৫.৫ মিলিয়ন গোল্ড মাৰ্ক আৰু ১৯৫৩ চনত ১৮ বিলিয়ন ডাচ্চ মাৰ্ক বুলি মূল্যায়ন কৰা হৈছিল। Reinhards Erbengemeinschaft নামৰ এটা সংস্থাই এতিয়াও উত্তৰাধিকাৰৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে চেষ্টা চলাই আছে।

জীৱন

বেগম ছমৰু আছিল অস্বাভাৱিক ব্যতিক্ৰমী নেতৃত্ব দিব পৰা ক্ষমতা বিশিষ্ট। তেওঁ একাধিকবাৰ নিজৰ সৈন্যৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁক কাশ্মীৰী মূলৰ বুলি ভবা হয়।

জোহান লেল নামৰ লেখক এজনে ‘বেগম ছমৰু - ফেডেড প'ৰ্ট্ৰেইট ইন এ গিল্ডেড ফ্ৰেম’ শীৰ্ষক গ্ৰন্থত লিখিছে যে কিশোৰ বয়সৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতত কাম কৰি থকা লাক্সেমবাৰ্গৰ এজন ভাড়াতীয়া সৈনিক ৱালটাৰ ৰেইনহাৰ্ড ছম্ব্ৰেক বিয়া কৰায় বা বা তেওঁৰ লগত একেলগে থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ৪৫ বছৰীয়া ইউৰোপীয় ভাড়াতীয়া সৈনিক ৱালটাৰ ৰেইনহাৰ্ড ছম্ব্ৰে নিষিদ্ধ পল্লীলৈআহি তেতিয়াৰ ১৪ বছৰীয়া ছোৱালী ফাৰ্জানাৰ মোহত পৰে।

সৌভাগ্যৰ সন্ধানত সৈনিক ছম্ব্ৰে লক্ষ্ণৌৰ পৰা বেৰেলীৰ ওচৰৰ ৰোহিলখণ্ডলৈ যায়। তাৰ পিছত আগ্ৰা, দীগ আৰু ভাৰতপুৰলৈ গৈ পুনৰ উভতি আহে দোৱাবলৈ। সেইখিনি সময়ত ফাৰ্জানাই তেওঁক বিভিন্ন চক্ৰান্তৰ পৰা সহায় কৰিছিল।

শাসক

১৭৭৮ চনত স্বামী ৱালটাৰ ৰেইনহাৰ্ডৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰিন্সিপালিটিৰ পৰা বেগম ছমৰুৱে বছৰি প্ৰায় ৯০,০০০ পাউণ্ড উপাৰ্জন কৰে। সময়ৰ লগে লগে তেওঁ শক্তিশালী হৈ পৰিছিল আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ সৰধানাৰ এক বৃহৎ অঞ্চলত শাসন কৰিছিল। তেওঁৰ ইষ্টেটৰ আভ্যন্তৰীণ ব্যৱস্থাপনা অত্যন্ত প্ৰশংসনীয় আছিল। ১৭৮১ চনৰ ৭ মে’ তাৰিখে ৩০ বছৰ বয়সত বেগম ছমৰুক এজন ৰোমান কেথলিক যাজকে জোহানা নোবিলিছক বেপ্তিজিম কৰে। গোটেই জীৱনজুৰি তেওঁৰ মাত্ৰ এজন বন্ধু আছিল, বেগম উমদা, যি সৰধানাৰ আন এটা জাগীৰদাৰ পৰিয়ালৰ সদস্য আছিল। বেগম ছমৰুৰ সৈতে তেওঁৰ বন্ধুত্ব মৃত্যুলৈকে বৰ্তি আছিল। আনকি বেগম উমদাৰ বিয়া হোৱাৰ পাছতো বেগম চামৰুৱে তেওঁক লগ পাবলৈ সময় উলিয়াইছিল।

মৃত্যু

১৮৩৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ৮৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ সম্পত্তিৰ অধিকাংশই ৱালটাৰ ৰেইনহাৰ্ড ছম্ব্ৰেৰ প্ৰথম পত্নীৰ ফালৰ বংশধৰ ডেভিদ অক্টাৰ্লনি ডাইচ ছম্ব্ৰেক উইল কৰি দিয়ে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজকীয় নাৰী
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
জোনাকী পৰুৱা (চলচ্চিত্ৰ)

ফায়াৰফ্লাইছ-জোনাকী পৰুৱা হৈছে ২০২০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। তৃতীয় লিংগৰ ওপৰত আধাৰিত এইখন উত্তৰপূৱ ভাৰতৰ প্ৰথমখন ছবি। বিশ্বৰ ২০ খনৰো অধিক আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ মনোনীত হোৱা চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী আৰু পৰিচালনা প্ৰকাশ ডেকাৰ। মিলিন দত্তৰ প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত তৰালী শৰ্মাৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
পৱন আমাৰা

পৱন আমৰা লণ্ডনত বাস কৰা এগৰাকী ছাত্ৰী নাৰ্ছ, সাংবাদিক আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী৷ তেওঁ 'মাই বডি বেক প্ৰজেক্ট'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।

সক্ৰিয়তা

কৈশোৰকালত আমাৰাক ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ জীৱনৰ কিছুমান অভিজ্ঞতা (যেনে-চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যোৱা আদিৰ দৰে কামবোৰ) কঠিন হৈ পৰিছিল।. তেওঁ সহায় বিচাৰি গুগল চাৰ্চত ‘rape, body image, can’t go to doctor’ টাইপ কৰিলে।ছাত্ৰী নাৰ্ছ হিচাপে কাম কৰি থাকোঁতে যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হোৱা ত্ৰিশগৰাকী মহিলাৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈ তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে এনেধৰণৰ অসুবিধা পোৱা একমাত্ৰ ব্যক্তি কেৱল তেঁৱেই নহয়। সকলো মহিলাই তেওঁক ক'লে যে যৌন সম্পৰ্ক উপভোগ কৰা, আইনাত চোৱা আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ সুবিধাৰ ক্ষেত্ৰত একাধিক সমস্যা আছে।

আমাৰাই ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহত লণ্ডনত মাই বডি বেক প্ৰজেক্ট প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলৰ বাবে এটা ৱেবছাইট স্থাপন কৰা আৰু এটা সমৰ্থন নেটৱৰ্ক সৃষ্টি কৰা।এবছৰৰ পিছত এই প্ৰকল্পটোৱে লণ্ডনৰ ছেইণ্ট বাৰ্টছ হাস্পতালত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলৰ বাবে নিবেদিত এখন ক্লিনিক আৰম্ভ কৰে।

স্বীকৃতি

সেই সময়ৰ লণ্ডনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী থেৰেছা মেই আমাৰালৈ লিখিছিল যে "দৃঢ়তাৰ জৰিয়তে আপুনি যৌন হিংসাৰ সন্মুখীন হোৱা মহিলাসকলৰ বাবে ব্ৰিটেইনৰ প্ৰথমখন যৌন স্বাস্থ্য আৰু প্ৰসূতি ক্লিনিক স্থাপন কৰিছে। 'মাই বডি বেক প্ৰজেক্ট'ৰ সফলতা দুৰ্বল মহিলাসকলক সহায় কৰাৰ বাবে আপোনাৰ অসাধাৰণ সমৰ্পণৰ প্ৰমাণ আৰু প্ৰকল্পটোৱে লাভ কৰা সকলোখিনিৰ বাবে আপুনি গৌৰৱ অনুভৱ কৰা উচিত।"

২০১৫ চনত দ্য ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট কাকতে আমাৰাক দহগৰাকী "উজ্জ্বল আৰু শ্ৰেষ্ঠ" নাৰীবাদীৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছিল।তেওঁ হাফিংটন পোষ্ট, ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট আৰু অন্যান্য প্ৰকাশনৰ বাবে লিখে। ২০১৯ চনত তেওঁক ষ্টাইলিষ্ট আলোচনীয়ে 'ৱমেন অৱ দ্য উইক' হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

উৎস

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
কাংগিনা

কাংগিনা বা কংগিনা বোকামাটি আৰু খেৰেৰে নিৰ্মিত বায়ুপ্ৰতিৰোধী বাচনত ৰখা সতেজ ফল, বিশেষকৈ আঙুৰ সংৰক্ষণ কৰাৰ পৰম্পৰাগত আফগান কৌশল। শতিকা পুৰণি এই কৌশল আফগানিস্তানৰ গ্ৰাম্য কেন্দ্ৰ আৰু উত্তৰৰ থলুৱা, য’ত সতেজ ফল আমদানি কৰিব নোৱাৰা দূৰৱৰ্তী ঠাইৰ লোক-সম্প্ৰদায়ে গোটেই শীতকালত কাংগিনাত সংৰক্ষিত সতেজ আঙুৰ খায় আৰু ব্যৱসায়ীসকলে বজাৰত বিক্ৰীৰ বাবে আঙুৰ নিৰাপদে সংৰক্ষণ আৰু পৰিবহণ কৰিবলৈ কাংগিনা ব্যৱহাৰ কৰে।

বায়ুমণ্ডলৰ প্ৰবাহ বন্ধ কৰি কৰা সংৰক্ষণৰ এক প্ৰকাৰ এই পদ্ধতিটোৱে প্লাষ্টিকৰ বেগ এটাই কৰাৰ দৰে মাটিৰে আৱদ্ধ খোলাত ফলবোৰ বন্ধ কৰি কাম কৰে, বায়ু, আৰ্দ্ৰতা আৰু অণুজীৱৰ প্ৰবাহক বাধা দিয়ে। সাধাৰণতে চৰু আকৃতিৰ দুটা অংশৰে ইয়াক গঠন কৰা হয়, যিবোৰ বোকা আৰু খেৰেৰে কৌশলগতভাৱে ভাস্কৰ্য্যৰ দৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ৰ’দত সেকা হয় আৰু তাৰ পিছত ১–২ কিলোগ্ৰাম (২.২–৪.৪ পাউণ্ড) পৰ্যন্ত নিখুঁত ফল ভৰাই আৰু অলপ বোকামাটিৰে বন্ধ কৰি দিয়া হয়। ইহঁতক প্ৰত্যক্ষ সূৰ্যৰ পোহৰৰ পৰা আঁতৰত শুকান আৰু ঠাণ্ডা কৰি ৰখা হয়।

আঙুৰক বোকা আৰু খেৰত মজুত কৰাৰ প্ৰথা দ্বাদশ শতিকাৰ পৰাই লিপিৱদ্ধ কৰা হৈছে: চেভিলানৰ কৃষিবিদ ইবন আল-আৱামে তেওঁৰ কৃষি সম্পৰ্কীয় কিতাপত বোকা বন্ধ কৰি থোৱা কাঁচৰ পাত্ৰ বা "গোবৰৰ পাচি"ত স্তৰে স্তৰে আঙুৰৰ স্তৰ স্থাপন কৰাটো আন্দালুছিয়াত সংৰক্ষণৰ এক বিদ্যমান কৌশল হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।

সতেজ ফল সংৰক্ষণৰ বাবে কাংগিনা সস্তা, পৰিৱেশ-বন্ধুত্বপূৰ্ণ আৰু ফলপ্ৰসূ পাত্ৰ।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফগানিস্তানৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ফল
কেবেক

কেবেক (, ; ) কানাডাৰ আয়তনৰ ভিত্তিত সৰ্ববৃহৎ প্ৰদেশ। Central Canadaত অৱস্থিত এই প্ৰদেশটো দেশখনৰ একমাত্ৰ ফৰাচীভাষী সংখ্যাগৰিষ্ঠ প্ৰদেশ, য’ত কেবেক ফৰাচী ভাষাভাষী লোকসকল বাস কৰে। ইয়াৰ পশ্চিমে Ontario, উত্তৰ-পূবে Newfoundland and Labrador, দক্ষিণ-পূবে New Brunswick, আৰু নুনাৱুত অঞ্চলৰ সৈতে উপকূলীয় সীমা আছে। দক্ষিণে ইয়াৰ United Statesৰ সৈতে সীমান্ত আছে। কেবেকৰ জনসংখ্যা প্ৰায় আঠ মিলিয়ন, যাৰ ফলত ই কানাডাৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক জনবহুল প্ৰদেশ, কেৱল Ontarioৰ পিছত।

১৫৩৪ চনৰ পৰা ১৭৬৩ চনলৈকে বৰ্তমানৰ কেবেক অঞ্চলটো ফৰাচী উপনিবেশ কানাডা হিচাপে পৰিচিত আছিল আৰু New Franceৰ আটাইতকৈ উন্নত উপনিবেশ আছিল। Seven Years' Warৰ পিছত কানাডা ব্ৰিটিছ উপনিবেশত পৰিণত হয়—প্ৰথমে Province of Quebec (১৭৬৩–১৭৯১), তাৰ পিছত Lower Canada (১৭৯১–১৮৪১), আৰু শেষত Province of Canada (১৮৪১–১৮৬৭)-ৰ অংশ হয়। ১৮৬৭ চনত ই কনফেডাৰেচনৰ অংশ হিচাপে Ontario, Nova Scotia, আৰু New Brunswick-ৰ সৈতে যুক্ত হয়।

১৯৬০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিলৈকে কেথলিক মণ্ডলীয়ে কেবেকৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। কিন্তু ১৯৬০-ৰ পৰা ১৯৮০-ৰ দশকৰ Quiet Revolution-এ -ত কেবেক চৰকাৰৰ ভূমিকা বৃদ্ধি কৰে।

কেবেক চৰকাৰে Westminster systemৰ অধীনত কাৰ্য চলায় আৰু ই একাধাৰে liberal democracy আৰু constitutional monarchy। Premier of Quebec হৈছে চৰকাৰৰ মুৰব্বী। স্বাধীনতা বিষয়ক বিতৰ্কসমূহে Quebec politicsত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। কেবেক সমাজৰ সামাজিক সংহতি আৰু স্বকীয়তা তিনিখন বিশেষ আইনী নথিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে: Quebec Charter of Human s and Freedoms, Charter of the French Language, আৰু Civil Code of Quebec। তদুপৰি, কানাডাৰ আন অংশত য’ত কেৱল কমন ল’ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কেবেকৰ আইন মিশ্ৰ পদ্ধতিৰ: private law চিভিল ল’ৰ অধীনত, আৰু public law কমন ল’ৰ অধীনত পৰিচালিত হয়।

কেবেকৰ অৰ্থনীতি মূলতঃ বৃহৎ সেৱা খণ্ড আৰু বহুমুখী শিল্প খণ্ডৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ৰপ্তানিৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ মুখ্য উদ্যোগসমূহ হ’ল aeronautics, জলবিদ্যুৎ, খনিজ, ঔষধ উদ্যোগ, এলুমিনিয়াম, কাঠ আৰু কাগজ। কেবেক maple syrup উৎপাদনৰ বাবে, ইয়াৰ কমেডি, আৰু হকীক কানাডাৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় খেল হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ বাবে সুপৰিচিত। ইয়াৰ স্বতন্ত্ৰ সংস্কৃতিৰ বাবেও ই বিখ্যাত; প্ৰদেশটোৱে সাহিত্য, সঙ্গীত, চলচ্চিত্ৰ, টিভি অনুষ্ঠান, উৎসৱ আদি উৎপাদন কৰে।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ
অমৰ একুশে গ্ৰন্থমেলা

একুশে গ্ৰন্থমেলা, অমৰ একুশে গ্ৰন্থ মেলা বা একুশে বই মেলা হ'ল বাংলাদেশৰ জাতীয় গ্ৰন্থমেলা যি প্ৰতি বছৰে ফেব্ৰুৱাৰীত আয়োজিত কৰা হয়। গোটেই ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আয়োজিত এই গ্ৰন্থমেলা বাংলা একাডেমীয়ে আয়োজন কৰে। ২১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫২ চনত বাংলা ভাষাক পূব পাকিস্তানৰ এটি স্বীকৃত ভাষা ঘোষণা কৰাৰ দাবীত প্ৰাণ দিয়া শ্বহীদৰ স্মৃতিত ই আয়োজিত।

ইতিহাস

১৯৭২ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰী (যাক শ্বহীদ দিৱস আৰু পাছলৈ আন্তৰ্জাতিক মাতৃভাষা দিৱস হিচাপে জনা যায়) তাৰিখে মুক্তধাৰা প্ৰকাশন গোষ্ঠীয়ে এটি সৰু বিক্ৰী আৰম্ভ কৰিলে বাংলা একাডেমীৰ সমুখত। মুক্তধাৰাৰ চিত্তৰঞ্জন সাহাই আগভাগ লৈছিল এই বিক্ৰীত। আন আন বিক্ৰেতায়ো অনানুষ্ঠানিকভাৱে পাছলৈ যোগদান কৰিলে। লাহে লাহে, ই হৈ পৰিল বাংলাদেশৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু আনুষ্ঠানিক গ্ৰন্থমেলা।

১৮৭৮ চনত বাংলা একাডেমীয়ে আয়োজনৰ ভাৰ গ্ৰহণ কৰিলে। ১৯৮৪ চনত ইয়াৰ নাম ৰখা হ'ল 'অমৰ একুশে গ্ৰন্থমেলা'। উল্লেখনীয় যে, ১৯৯০ৰ দশকত আন এক জাতীয় গ্ৰন্থমেলা আৰম্ভ হ'ল, যাৰ নাম ঢাকা আন্তৰ্জাতিক গ্ৰন্থমেলা। এই গ্ৰন্থমেলা প্ৰতি ডিচেম্বৰত চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰে।

আয়োজন

'বই মেলা'খন এখন গ্ৰন্থমেলা হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল, কিন্তু সময়ৰ সৈতে, ই বাঙালী জাতিৰ সাংস্কৃতিক চেতনাক প্ৰতিফলিত কৰা এক জাতীয় সাংস্কৃতিক উৎসৱ হৈ উঠিল। কিতাপ বিক্ৰীৰ উপৰি, বাংলা একাডেমীয়ে আন আন সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যক্ৰম অনুষ্ঠিত কৰা হয় একুশে গ্ৰন্থমেলাত। কেইবাহাজাৰ লোকে কিতাপ কিনিবলৈ আৰু কিতাপ তথা লেখকৰ সান্নিধ্য লভিবলৈ গ্ৰন্থমেলাৰ মৈদানলৈ প্ৰতি বছৰে যায়। প্ৰৱেশত কোনো মাচুল লোৱা নহয়। বাংলাদেশৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশকসকলে গোটেই বছৰ তৈয়াৰী কৰে এই গ্ৰন্থমেলাৰ বাবে।

২০০৮ চনত ৩৬২ বিপণী তৈয়াৰ কৰা হৈছিল বিভিন্ন প্ৰকাশক আৰু বিক্ৰেতাৰদ্বাৰা, যাৰে ভিতৰত আছিল বাংলা একাডেমী আৰু নজৰুল ইনষ্টিটিউট। মেলাৰ ভিতৰে বাহিৰে বিভিন্ন বেনাৰ, ফেষ্টুন আৰু প্লেকাৰ্ড লগোৱা হয়, একুশে ফেব্ৰুৱাৰীৰ স্মৃতিত। সাধাৰণতে চৰকাৰৰ মুৰব্বীয়ে এই গ্ৰন্থমেলাৰ উদ্বোধন কৰে। দূৰদৰ্শনত উদ্বোধনী সভা পোণপটীয়াকৈ প্ৰচাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
অভয়াপুৰী দক্ষিণ বিধানসভা সমষ্টি

অভয়াপুৰী দক্ষিণ বিধানসভা সমষ্টি ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অসম ৰাজ্যৰ অসম বিধানসভাৰ ১২৬টা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা আছিল।

অভয়াপুৰী দক্ষিণ (সমষ্টি নম্বৰ ৩৫) বঙাইগাঁও জিলাত অৱস্থিত ৩টা বিধানসভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা আছিল। এই সমষ্টিটো অনুসূচিত জাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত আছিল।

এই সমষ্টিটো ২০২৩ চনত বিলুপ্ত কৰা হয়।

অভয়াপুৰী দক্ষিণ সমষ্টিটো বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আছিল। এই লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আন বিধানসভা সমষ্টিসমূহ হ’ল— এই জিলাত বঙাইগাঁও আৰু অভয়াপুৰী উত্তৰ, বৰপেটা জিলাত পাটাছাৰকুচি, বৰপেটা, জানিয়া, বাঘবৰ, চৰুখেত্ৰী আৰু চেঙা আৰু নলবাৰী জিলাত ধৰ্মপুৰ।

নগৰ/অঞ্চলৰ বিৱৰণ

তলত অভয়াপুৰী দক্ষিণ সমষ্টিৰ কিছুমান বিৱৰণ দিয়া হ’ল:

বছৰ
সদস্য
দল
২০২১
প্ৰদীপ সৰকাৰ

নিৰ্বাচনী ফলাফল

২০১৬

২০১১

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Category:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
Category:অসমৰ ৰাজনীতি
Category:বঙাইগাঁও জিলা
পৰেশ ভূঞা

পৰেশ ভূঞা (ইংৰাজী:Paresh Bhuyan) হৈছে অসমৰ এজন চিত্ৰশিল্পী।

অনুপ্ৰেৰণা

সৰুৰেপৰা চিত্ৰশিল্পৰ প্ৰতি তীব্ৰ আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা পৰেশক চিত্ৰশিল্পৰ প্ৰতি উৎসাহিত কৰা মানুহজনেই হ’ল ককায়েক অৱনী ভূঞা। অৱনীয়েও ভাল ছবি আঁকিছিল। পৰেশৰ প্ৰিয় চিত্ৰশিল্পী অমৃতা চেৰেগিল। তেখেতৰ দৃষ্টিত চিত্ৰশিল্পী আৰু সাধাৰণ দৰ্শকৰ দৃষ্টিৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাথাকে। প্ৰায় পঞ্চম শ্ৰেণীৰপৰা দেৱীৰ প্ৰতিমা প্ৰস্তুত কৰা পৰেশৰ মূল নিচা শিল্প-ভাস্কৰ্য যদিও তেওঁৰ অন্যতম এটি নিচা হ’ল ফটোগ্ৰাফী।

পৰেশ ভূঞাৰ শিল্পকৰ্ম চাই সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাই লিখিছিল: “শ্ৰী পৰেশ ভূঞাৰ চিত্ৰপ্ৰদৰ্শনী আজি দেখিলোঁ। টেম্পেৰা, মিক্সড মেডিয়া আৰু অইল পদ্ধতিত অঁকা কেইখনমান কেনভাচ্ উপভোগ কৰিলোঁ। বিষয়-বস্তু শক্তিশালী। বিশেষকৈ হকাৰ নামৰ কেনভাচখনৰ ডিটেইলচ ভাল লাগিল।”

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:বিশেষজ্ঞৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ