ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰামায়ণ

]] (সোঁফালে) ৰাৱণৰ লগত যুদ্ধ কৰাৰ দৃশ্য

ৰামায়ণ হৈছে এখন প্ৰাচীন সংস্কৃত মহাকাব্য। এই গ্ৰন্থখন মহৰ্ষি বাল্মীকিয়ে ৰচনা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ভাৰতৰ আনখন মহাকাব্য মহাভাৰতৰ লগতে ৰামায়ণকো ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাসৰ এক অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াত জীৱনৰ সম্বন্ধসমূহৰ বাবে কৰা কৰ্তব্যক আদৰ্শ পিতৃ, আদৰ্শ ভ্ৰাতৃ, আদৰ্শ ভৃত্য, আদৰ্শ পত্নী, আদৰ্শ ৰজা আদি কিছুমান আদৰ্শ চৰিত্ৰৰ মাজেৰে দাঙি ধৰা হৈছে।

উদ্ধৃতি

বাল্মিকীৰ দ্বাৰা ৰচিত সংস্কৃত ৰামায়ণ

यदाचरति कल्याणि शुभं वा यदि वाऽशुभम्।तदेव लभते भद्रे कर्ता कर्मजमात्मनः।।
হে ধন্য ভদ্ৰমহিলা! হে কৃপাময়! এজন কৰ্তাই তেওঁ নিজে কৰা ভাল বা বেয়া কৰ্মৰ অনুৰূপ কৰ্মফল নিশ্চিতভাৱে লাভ কৰে!
২য় কাণ্ড, অধ্যায় ৬৩, শ্লোক ৬

अत्येति रजनी या तु सा न प्रतिनिवर्तते।
পাৰ হৈ যোৱা ৰাতি, পুনৰ ঘূৰি নাহে।
২য় কাণ্ড, অধ্যায় ১০৫, শ্লোক ১৯

सत्यवादी हि लोकेऽस्मिन्परमं गच्छति क्षयम्।
সত্য কথা কোৱাজনে এই জগতত সৰ্বোচ্চ স্থান লাভ কৰে।
২য় কাণ্ড, অধ্যায় ১০৫, শ্লোক ১১

उद्विजन्ते यथा सर्पान्नरादनृतवादिनः।
মানুহে যিদৰে সাপক ভয় কৰে, সেইদৰে অসত্য কথা কোৱা মানুহকো ভয় কৰে।
২য় কাণ্ড, অধ্যায় ১০৯, শ্লোক ১২

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ
গুৱাহাটী তেল শোধনাগাৰ

গুৱাহাটী তেল শোধনাগাৰ অসমৰ কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ গুৱাহাটীৰ নুনমাটিত অৱস্থিত এখন খাৰুৱা তেলৰ শোধনাগাৰ। গুৱাহাটী তেল শোধনাগাৰ ভাৰতৰ প্ৰথমটো ৰাজহুৱা খণ্ডৰ প্ৰথমটো শোধনাগাৰ। ১৯৬২ চনত ৰোমানিয়াৰ সহায়ত ১৭.২৯ কোটি টকাত এই শোধনাগাৰটো স্থাপন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ক্ষমতা হৈছে বাৰ্ষিক ১ নিযুত মেট্ৰিক টন। তদানীন্তন ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুয়ে শোধনাগাৰটো উদ্বোধন কৰিছিল। বৰ্তমান ইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পোৰেচন লিমিটেডে ইয়াৰ পৰিচালনা কৰে। গুৱাহাটী শোধনাগাৰ অসমৰ দ্বিতীয় তেল শোধনাগাৰ।

ইতিহাস

১৯৬২ চনৰ ১ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ নুনমাটিত গুৱাহাটী শোধনাগাৰ স্থাপন কৰা হৈছিল। গুৱাহাটী শোধনাগাৰ হৈছে ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাজহুৱা খণ্ডৰ শোধনাগাৰ আৰু ইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পোৰেচন লিমিটেডৰ অন্তৰ্ভুক্ত। শোধনাগাৰটো স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে উদ্বোধন কৰিছিল। শোধনাগাৰটো ৰোমানিয়ান সহযোগিতাৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ ক্ষমতা বছৰি ১.০ নিযুত মেট্ৰিক টন। এই শোধনাগাৰত উজনি অসম তেল ক্ষেত্ৰৰ পৰা প্ৰাপ্ত খাৰুৱা তেলৰ পৰিশোধন প্ৰক্ৰিয়া কৰা হয়। ই অঞ্চলটোৰ শক্তিৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰাত সহায় কৰে।

বৰ্তমান স্থিতি

বৰ্তমান এই শোধনাগাৰৰ উৎপাদিত মুখ্য সামগ্ৰীবোৰ হৈছে
এলপিজি,
মটৰ স্পিৰিট (পেট্ৰ'ল),
এভিয়েচন টাৰ্বাইন ফুৱেল (এটিএফ),
কেৰাচিন,
উচ্চ গতিৰ ডিজেল,
পাতল ডিজেল তেল আৰু
কেঁচা পেট্ৰ'লিয়াম কোক।
বৰ্ধিত পৰিৱেশ চেতনাৰ সৈতে গুৱাহাটী শোধনাগাৰত ইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পোৰেচন লিমিটেডে পাৰিপাৰ্শ্বিকভাৱে অনুকূল ইন্ধন তৈয়াৰ কৰিছে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত 3টা নতুন গোট স্থাপন কৰিছে। এই তিনিটা গোট হৈছে আই.এছ.ও.এছ.আই.ভি., হাইড্ৰ'ট্ৰিটাৰ আৰু আই.এন.ডি.মেক্স। আই.এছ.ও.এছ.আই.ভি. গোটে আণৱিক চালনি প্ৰযুক্তিৰ দ্বাৰা সীহমুক্ত পেট্ৰ'ল প্ৰস্তুত কৰে। এই প্ৰযুক্তিৰ দ্বাৰা অকটেন সমৃদ্ধ এম.এছ. উপাদানবোৰক ফিড নেপথাৰ পৰা পৃথক কৰে। হাইড্ৰট্ৰিটাৰ ইউনিটে (এইচ.ডি.টি.) শোধনাগাৰক অতি কম ছালফাৰ আৰু চেটেন নম্বৰৰ উচ্চ গতিৰ ডিজেল প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সক্ষম কৰে। এইচ.ডি.টি.-য়ে উচ্চ ধোঁৱা বিন্দু আৰু নিম্ন ছালফাৰৰ সৈতে এটিএফ, চুপিৰিয়ৰ কেৰাচিন অইল প্ৰস্তুত কৰে। শোধনাগাৰত স্থাপন কৰা ইণ্ডিয়ান অইলৰ আৰ এণ্ড ডি চেণ্টাৰৰ দ্বাৰা বিকশিত ইণ্ডেন মেক্সিমাইজেচন (আইএনডিমেক্স) প্ৰযুক্তিটো ফ্লুইডাইজড কেটালাইটিক ক্ৰেকিংৰ জৰিয়তে হ্ৰাস কৰা খাৰুৱা তেল, কোকাৰ ফুৱেল অইল আৰু কোকাৰ গাচলিনৰ দৰে অৱশিষ্ট খাদ্য সামগ্ৰীৰ পৰা ৪৪% লৈকে এলপিজি উৎপাদন প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। আইএনডিমেক্স গোটে গুৱাহাটী শোধনাগাৰক ইয়াৰ সকলো অৱশিষ্ট সামগ্ৰী উচ্চ মূল্যৰ পাতিত সামগ্ৰীলৈ উন্নীত কৰিবলৈ আৰু ইয়াক এক শূন্য অৱশিষ্ট শোধনাগাৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ সক্ষম কৰিছে।

লগতে চাওক

অসমৰ তেল শোধনাগাৰ
অসম শোধনাগাৰ আন্দোলন

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ তেল শোধনাগাৰ
শ্ৰেণী:কামৰূপ মহানগৰ জিলা
ৰামেশ্বৰী নেহৰু

ৰামেশ্বৰী নেহৰু, জন্ম: ১০ ডিচেম্বৰ ১৮৮৬ চন – মৃত্যু: ৮ নৱেম্বৰ ১৯৬৬ চন; ভাৰতৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মী আৰু নেত্ৰী আছিল। তেওঁ সমাজৰ দৰিদ্ৰ শ্ৰেণী মানুহ আৰু মহিলাসকলৰ উত্থানৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ জন্ম নাম আছিল ৰামেশ্বৰী ৰাইনা।

কেৰিয়াৰ

তেওঁ ১৯০৯ চনৰপৰা ১৯২৪ চনলৈ মহিলাৰ বাবে প্ৰকাশিত হিন্দী মাহেকীয়া আলোচনী স্ত্ৰী দৰ্পন সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ (AIWC) অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল আৰু ১৯৪২ চনত তেওঁ ইয়াৰ সভানেত্ৰী নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ কোপেনহেগেনত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব মহিলা কংগ্ৰেছ আৰু কাইৰোত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম আফ্ৰিকান-এছিয়ান মহিলা সন্মিলন (১৯৬১)ত ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি দলৰ নেতৃত্ব দিয়ে।

বিশ্ব সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে চুক্তি আহ্বান কৰাৰ চুক্তিখনৰ স্বাক্ষৰকাৰীসকলৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল এক অন্যতম সদস্য।[4] এই চুক্তিৰ ফলত মানৱ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে, বিশ্ব শান্তিৰ হকে এখন বিশ্ব সংবিধানসভা পৃথিৱীৰ ফেডাৰেচনৰ বাবে সংবিধানৰ খচৰা আৰু গ্ৰহণৰ বাবে আহ্বান জনোৱা হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯০২ চনত তেওঁ মতিলাল নেহৰুৰ ভতিজা আৰু স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ ভাগিনীয়েক ব্ৰিজলাল নেহৰুৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ ব্ৰজ কুমাৰ নেহৰু ভাৰতীয় চৰকাৰী কৰ্মচাৰী আছিল আৰু তেওঁ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

ৰামেশ্বৰী নেহৰুক তেওঁৰ সামাজিক কামৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে ১৯৫৫ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসমাৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে, আৰু ১৯৬১ চনত তেওঁ লেনিন শান্তি বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ স্মৃতিত ভাৰতৰ ডাকসেৱা বিভাগে তেওঁৰ চিত্ৰ সম্বলিত ডাক টিকট প্ৰৱৰ্তন কৰে।

অধিক পঢ়ক

«View of I primi passi del femminismo indiano: Rameshwari e Uma Nehru nell'India di inizio Novecento | Storia delle Donne», 10 luglio 2020.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শৃংখল (গ্ৰন্থ)

শৃংখল,ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ এখনি গল্প সংকলন।এইখন গল্প সংকলনৰ বাবে, ড° শইকীয়াই ১৯৭৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

বৰশীত ঢোৰাসাপ লাগিলে মাছমৰীয়াৰ যেনেকুৱা উত্তেজনা হয়, কালিদাসৰ মুখামুখি হ'লে অম্বিকাৰো তেনেকুৱা এবিধ উত্তেজনা হয়। অবাঞ্ছিত, অখাদ্য, ভয়লগা অথচ বিষ নোহোৱা ঢোৰাসাপ, খং আৰু বিৰক্তিৰে হ'লেও সূতাডাল টনা-টনি কৰি অলপ ফুৰ্তি কৰিব পাৰি, আৰু লগে-লগে বৰশীটো সাপটোৰপৰা মুক্ত কৰাৰ চিন্তা কৰি উদ্বিগ্নও হ'ব পাৰি।
ৰবি চৌধুৰীয়ে পুস্তিকাখনৰ ওচৰতে লাৰু অনা বিস্কুটৰ পুৰণি টেমাটো থ'লে। কিয় ক'ব নোৱাৰো হঠাতে মোৰ ধাৰণা হ'ল, নাৰিকলৰ লাৰু এটাতকৈ পৃথিৱীৰ গোলকটো বহুত সৰু।
গতিকে, বহুত বছৰৰ মূৰত আজি নাদটোৰ বোকা তোলা হৈছে। বোকা তোলা চাবলৈ অহা মানুহে নাদটোৰ পাৰ ভৰি পৰিছে। বোকাৰ লগত কি কি উঠিছে চাবলৈ পুলিচে বোকাবোৰ খচকিছে।
কি প্ৰকাণ্ড ৰুমাল! কি প্ৰকাণ্ড ফুল! কি চিলাই। বহু বছৰৰ মূৰত চৌধুৰীৰ ৰুমালখন ৰিণিকি ৰিণিকি দেখা-দেখা লাগিল। সৰুমাওৰ গাটোৰ কথা মনত পৰিল। যোল বছৰমান বয়সত সৰিয়হ-কুঁহিয়াৰৰ মাজৰপৰা বাপেকৰ পাছে পাছে খোজ কাঢ়ি টাউনত এম-ভি পৰীক্ষা দিবলৈ অহা ছোৱালী; গাটোত মঙহেই মঙহ, মঙহবোৰ টান টান, মজবুত। দগধা মাৰ্কিন কাপোৰৰ ৰুমালৰ নিচিনা। ক'লৈ যে গ'ল ছোৱালীজনী; ক'ত যে আছে এতিয়া!
চৌধুৰীয়ে যেন মন কৰিলে- এজনী হাতী লাহে লাহে বোকাত ডুব গৈ আছে,-গৈ আছে, গৈ আছে, এসময়ত তাই নেদেখা হৈ গ'ল। কিন্তু বোকাখিনিয়েদি সৰকি তাই সিফালে ঠিক আকৌ আগৰ নিচিনা হৈয়েই ওলাল, ডাঙৰ ডাৱৰ এটুকুৰা পাৰ হৈ জোনটো আকৌ ওলোৱাৰ নিচিনাকৈ; আৰু ওলায়েই তাই বাপেকৰ হতুৱাই চিঠি লিখালে- মোৰ প্ৰথমা কন্যা আলেয়া আইদেউৰ।
কি অদ্ভুত সেই প্ৰেম। চিঠিবোৰ ধৰা নপৰাকৈ ৰখাটোৱেই যেন সেই প্ৰেম জীয়াই ৰখাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সমস্যা।
বিবস্ত্ৰা নাৰীৰ ছবিৰ নিচিনাকৈ কাগজৰ জাপত সুমুৱাই থোৱা গৌৰীৰ গল্পটো সেইদিনা জ্যোতিৰ্ময়ে ওভোতাই দিছিল। ইমানদিনে সি লাজতে সেই কামটো কৰিব পৰা নাছিল। সেইদিনা গৌৰীৰ গাল কাজলেৰে ক'লা হৈ গৈছিল।
জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে জ্যোতিৰ্ময় অনুতপ্ত উত্তেজিত আৰু কাতৰ হৈছিল। সি পাছত গম পাইছিল, চহৰখনৰ খবৰ ৰখা মানুহ সকলোৱে ইতিমধ্যে জানিছিল-গৌৰীৰ লগত হেনো তাৰ এটা জীৱনজোৰা সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছে। ইতিমধ্যে জাক জাক কাউৰীয়ে ৰমলিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কি বীভৎস চিঞৰ।
কিন্তু তৃপ্তিক বুজোৱা যায় কেনেকৈ? সেই ইব্ৰাহিম ডাক্তৰৰ প্ৰেছক্ৰিপছনৰপৰা আৰম্ভ কৰি সঞ্জয়ৰ সোঁৱৰণীলৈকে ব্যাপ্ত হৈ থকা পাপৰিৰ জীৱন, তাৰ লগত এইখন তালিকা!নাই, মানুহজনীয়ে কি কৰে ঠিক নাই।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্যামলা গোপালন

শ্যামলা গোপালন (; ৭ ডিচেম্বৰ, ১৯৩৮ – ১১ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০০৯) লৰেন্স বাৰ্কলে নেচনেল লেবৰেটৰীৰ এগৰাকী জৈৱ চিকিৎসা বিজ্ঞানী আছিল,
যিয়ে প্ৰজেষ্টেৰন ৰিচেপ্টৰ জিন পৃথক আৰু বৈশিষ্ট্য নিৰ্ণয়ৰ কামে স্তন জীৱবিজ্ঞান আৰু অংক'লজীৰ অগ্ৰগতিৰ বাবে উদ্দীপিত কৰিছে। তেখেতৰ মাতৃ আছিল কমলা হেৰিছ (আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি যিয়ে কেলিফৰ্ণিয়াৰ এটৰ্নী জেনেৰেল আৰু চিনেটৰ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, আৰু মায়া হেৰিছ, এগৰাকী অধিবক্তা আৰু ৰাজনৈতিক মন্তব্যকাৰী।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৩৮ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ মাদ্ৰাজ প্ৰদেশৰ মাদ্ৰাজত (বৰ্তমানৰ চেন্নাই, তামিলনাডু, ভাৰত) তামিল পিতৃ-মাতৃ পি. তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ মাদ্ৰাজ প্ৰদেশৰ মান্নাৰগুডি চহৰৰ ওচৰৰ দুখন গাঁৱৰ আছিল। গোপালনে ষ্টেনোগ্ৰাফাৰ হিচাপে পেছাদাৰী জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল,
আৰু ইম্পেৰিয়েল সচিবালয় সেৱা আৰু পিছলৈ কেন্দ্ৰীয় সচিবালয় সেৱাৰ পদবীৰ মাজেৰে উন্নীত হোৱাৰ লগে লগে,
তেওঁ পৰিয়ালটোক কেইবছৰমানৰ মূৰে মূৰে মাদ্ৰাজ (বৰ্তমান চেন্নাই), নতুন দিল্লী, বম্বে (বৰ্তমান মুম্বাই), আৰু কলিকতা (বৰ্তমান কলকাতা)ৰ মাজত স্থানান্তৰিত কৰিছিল।
ৰিচাৰ্ড এল লাইমেনৰ তত্ত্বাৱধানত শ্যামালাৰ গৱেষণা পত্ৰখনৰ নাম আছিল গোটা ঘেঁহুৰ আটাৰ পৰা ট্ৰিপচিন প্ৰতিৰোধক পৃথক কৰা আৰু বিশুদ্ধ কৰা।

কেৰিয়াৰ

শ্যামালাই ইউ চি বাৰ্কলেৰ শৰীৰবিজ্ঞান বিভাগ আৰু কেন্সাৰ ৰিচাৰ্চ লেবত গৱেষণা কৰিছিল। ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয় আৰ্বানা-চেম্পেইন আৰু উইচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়ত স্তন কেন্সাৰ গৱেষক হিচাপে কাম কৰিছিল। লেডী ডেভিছ ইনষ্টিটিউট ফৰ মেডিকেল ৰিচাৰ্চ আৰু মেকগিল ইউনিভাৰ্চিটি ফেকাল্টী অৱ মেডিচিনত ১৬ বছৰ কাম কৰিছিল। নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ হেল্থৰ সমনীয়া পৰ্যালোচক হিচাপে আৰু ফেডাৰেল এডভাইজাৰী কমিটিৰ ছাইট ভিজিট টিমৰ সদস্য হিচাপে কাম কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্তন কেন্সাৰ বিশেষ আয়োগতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তাইৰ লেবত কেইবা ডজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক মেণ্টৰ কৰিছিল। গৱেষণাৰ শেষ দশকত শ্যামালাই লৰেন্স বাৰ্কলে নেচনেল লেবৰেটৰীত কাম কৰিছিল। .

গৱেষণা

শ্যামলাৰ গৱেষণাৰ ফলত স্তন কেন্সাৰৰ সৈতে জড়িত হৰম’নৰ জ্ঞানৰ উন্নতি ঘটিছিল।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
আমালুৰ

আমালুৰ বা আমা লুৰা[1] (বাস্ক ভাষাত "মাতৃ পৃথিৱী"ৰ অৰ্থ), বাস্ক পৌৰাণিক কাহিনীত এখি, সূৰ্য্য আৰু ইলাজকি, চন্দ্ৰৰ মাতৃ। তেওঁ কেৱল জীৱৰ ঘৰ নহয়, পৌৰাণিক জীৱ, দেৱতা আৰু আত্মাৰ ঘৰ।
আমালুৰে (মাতা পৃথিৱী) উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ জীৱন ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ বুকুত আচৰিত ধৰণৰ ধন আছে।

১৯৬৮ চনত বাস্কৰ তথ্যচিত্ৰ আমা লুৰ বাস্কৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ উদযাপন আছিল।

মিথ আৰু কিংবদন্তি

বাস্ক মিথ’ছৰ প্ৰাথমিক দেৱতা হিচাপে আমালুৰে পৃথিৱীখনক শক্তি প্ৰদান কৰা জীৱন শক্তিক ধৰি ৰাখিছে। তেওঁৰ ক্ষমতাই জীৱনক অস্তিত্ব লাভ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে, গতিকে আইবেৰিয়ালৈ ভাৰত-ইউৰোপীয় প্ৰব্ৰজনৰ পূৰ্বৰ বাস্কসকলৰ মাজত তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। আমালুৰে আন আন দেৱতাৰো সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ এখী সূৰ্য্য আৰু ইলাৰগি চন্দ্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। বাস্কসকলৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ সূৰ্যমুখী প্ৰজাতিৰ কাণ্ডবিহীন কাৰ্লাইন থিষ্টলও সৃষ্টি কৰিছিল, কাৰণ বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে ইয়াক নিজৰ দুৱাৰত ৰাখিলে দুৰ্নীতিপৰায়ণ আত্মাক ভয় খুৱাব।

পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি আমালুৰৰ কেন্দ্ৰটো বহু ধন-সম্পত্তিৰে চহকী। এই ধন-সম্পত্তিবোৰ বিভিন্ন গুহাৰ মাজেৰে যাব পাৰিছিল আৰু মানুহে বিচাৰিলেও বিচাৰি নাপায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
জে এম বেৰী

ছাৰ জেমছ মেথিউ বেৰী (; জন্ম:৯ মে' ১৮৬০ – মৃত্যু: ১৯ জুন ১৯৩৭) এজন স্কটিছ ঔপন্যাসিক আৰু নাট্যকাৰ আছিল, যাক অধিক সাধাৰণতে জে.এম বেৰী নামেৰে জনাজাত। তেওঁ পিটাৰ পেন বা বয় হু ৱডনট গ্ৰ’ আপ নাটকৰ লেখক হিচাপে বেছিকৈ পৰিচিত।

উদ্ধৃতিসমূহ

আমাৰ কল্পকাহিনীৰ শ্ৰেষ্ঠ ঔপন্যাসিকসকলে যিয়ে কয় যে তেওঁলোকে যিমান পাৰে সিমানেই ভালখিনি দিব পাৰে, আৰু আটাইতকৈ বেয়া ঔপন্যাসিকসকল, যিয়ে কয় যে জনসাধাৰণে তেওঁলোকক অনুমতি দিলেহে তেওঁলোকে বহুত ভাল কৰিব পাৰিব।
- দ্য কন্টেম্পৰেৰী ৰিভিউ (১৮৯১)
প্ৰতিপক্ষৰ উদ্দেশ্যক কেতিয়াও তুচ্ছজ্ঞান নকৰিব।
- ৰেক্টৰিয়েল ভাষণ, চেণ্ট এণ্ড্ৰুজ (৩ মে', ১৯২২)
যিসকলে আনৰ জীৱনলৈ পোহৰ আনে তেওঁলোকে তেওঁক নিজৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিব নোৱাৰে।
- মেৰিয়ান মৰিছৰ কিতাপ ‘খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমন পূৰণ’ (১৯১৭), পৃষ্ঠা ১৪৪ত উদ্ধৃত
মই ব্যাখ্যাবোৰ ঘৃণা কৰোঁ।
- ‘মাই লেডী নিকোটিন’ (১৮৯০), অধ্যায় ১৬
জীৱনটো নম্ৰতাৰ এটা দীঘলীয়া শিক্ষা।
- "জেমছ এম বেৰীৰ উদ্ধৃতি"
সুখৰ ৰহস্য আপুনি ভালপোৱা কামটো কৰাত নহয়, যি কাম কৰে তাক ভালপোৱাতহে নিহিত হৈ থাকে।
- "TOP 25 QUOTES BY JAMES M. BARRIE"

শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী: লেখক
শ্ৰেণী: নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী: ঔপন্যাসিক
ভূৰাগাঁও

ভূৰাগাঁও হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এখন চহৰৰ নাম। এই চহৰখন মৰিগাঁও জিলাত অৱস্থিত। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য অনুসৰি, এই চহৰখন ১,০৬,১৪০জন লোকৰ বসতিস্থল।

ভূৰাগাঁও নামৰ উৎপত্তি

ভূৰাগাঁও নামটো অসমীয়া ভূৰ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে কাঠ, কলৰ গছ, বাঁহ বা নলৰ দৰে উত্তাল সামগ্ৰীৰে নিৰ্মিত সমতল ভাসমান গঠন আৰু গাওঁ শব্দৰ অৰ্থ গ্ৰাম বা চহৰ। পুৰণিকালত থলুৱা লোকে এই ভূৰ পৰিবহণৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লোৱা বাবে পিছলৈ এই ঠাইখন ভূৰাগাঁও নামেৰে পৰিচিত হ’ল।

চন্দ্ৰকান্ত অভিধানৰ মতে ভূৰ মানে হৈছে পানীত উটাই নিবলৈ বা নাঁওৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ একে লগে বন্ধা ভালেমান বাঁহ, কাঠ, কল-গছ আদি। ভূৰ, মূলতঃ অসমত পুখুৰী, মীনপালন, নদী পাৰ হ’বলৈ বা বানপানীৰ পৰিস্থিতিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আনহাতে, ভূৰাগাঁও অঞ্চলৰ বৰ্ষীয়ান শিক্ষাবিদ সকলে কব বিচাৰে যে ভূৰাগাঁও নামটো অসমীয়া শব্দ ভূৰা ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ধানৰ বাকলি, তুঁহ। অতীজত ইয়াতে প্ৰচুৰ পৰিমাণে ধান খেতি হোৱালৈ লক্ষ্য কৰি ঠাইখনৰ নামৰ উৎপত্তি লগত সম্পৰ্কিত বুলি ক'ব পাৰি।

ভৌগোলিক তথ্য

ভূৰাগাঁও ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ মৰিগাঁও জিলাৰ মৰিগাঁৱৰ লাহৰীঘাট তহচিলৰ এখন গাঁও। জিলা সদৰ মৰিগাঁৱৰ পৰা ২১ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত। গাওঁখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।

মৰিগাঁও আৰু শোণিতপুৰ জিলাৰ সীমান্তত ভূৰাগাঁও। তাৰ উত্তৰে শোণিতপুৰ জিলা ঢেকীয়াজুলি। ইয়াৰ উপৰিও ই আন এখন জিলা নগাঁৱৰ সীমান্তত।

ইতিহাস

মায়ং ৰাজ্যৰ ৰাজবংশাৱলীত উল্লেখ থকা তথ্য অনুসৰি এই ৰাজ্যৰ ২৩তম ৰজা শিৱ সিংহৰ ৰাজত্বকালত (১৭৭৯-৮৮খী:) ৰামজয় সিংহ নামৰ ৰাজকুমাৰ এজনে বৰ্তমানৰ ভূৰাগাঁৱৰ ওচৰৰ পাভকাটি নামৰ ঠাইখনত আহি অন্য এখন কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই ৰাজ্যখন সময়ত ইয়াৰ উত্তৰৰ ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ পাৰলৈকে বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল।

এই পাভকাটি ৰাজ্যৰপৰাই কিছু লোকে গৈ ধিং-ৰাইদঙীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰিছিলগৈ। বাৰিষাৰ প্ৰবল বানপানীৰ সময়ত পোহনীয়া গৰু মহ ছাগলী আদি ওখ অঞ্চলটোত ৰাখিবলৈ অহা এই গৰখীয়াসকলে সময়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই ন ৰাজ্যখনক গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি এই অঞ্চলৰ পূৰ্বৰ বাসিন্দাসকলে নামকৰন কৰিছিল বাবে এই ৰাজ্যৰ গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি কোৱা হয়।

অৰ্থনীতি

অৰ্থনীতিৰ ফালৰ পৰা ভূৰাগাঁও মূলতঃ এখন কৃষি প্ৰধান চহৰ। অঞ্চলটোৰ উৰ্বৰ মাটি আৰু অনুকূল জলবায়ুৰ বাবে ইয়াক ধান, পাট, চাহ আদি শস্যৰ খেতিৰ বাবে উপযোগী। এই চহৰখনত হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্পকে ধৰি কেইবাটাও ক্ষুদ্ৰ-উদ্যোগ আছে।

বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ নদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী ভূৰাগাঁৱৰ মাজেৰে বৈ গৈ চহৰখনৰ জনসাধাৰণৰ বাবে জীৱিকাৰ উৎসৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই নদীখন সামগ্ৰী আৰু মানুহৰ বাবেও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ যাতায়ত পথ।

ৰাজনীতি

ভূৰাগাওঁ মৰিগাঁও বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত। পূৰ্বতে ই অসম বিধানসভাৰ লাহৰিঘাট সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আছিল।

ভাৰতৰ নিম্ন সদন অৰ্থাৎ লোকসভাত ই নগাঁও (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অংশ। প্ৰদ্যুৎ বৰদলৈ বৰ্তমান নগাঁও সংসদীয় সমষ্টিৰ সাংসদ।

লগতে চাওক

মৰিগাঁও জিলা
ভূৰাগাঁও-খাৰুপেটিয়া দলং
শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন, ভূৰাগাঁও
ভূৰাগাঁও মহাবিদ্যালয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
শ্ৰেণী:মৰিগাঁও জিলা
লেতেকুপুখুৰী

লেতেকুপুখুৰী হৈছে অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰ ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত এখন ঐতিহাসিক গাঁও। এই স্থানটো মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান হিচাপে জনাজাত।

এই অঞ্চল অতীতত বৰ-নাৰায়ণপুৰ নামেৰে জনাজাত আছিল আৰু কামতা ৰাজ্যৰ সময়ৰে পৰা এক ঐতিহাসিক স্থান হিচাপে বিবেচিত। অঞ্চলটো শোণিতপুৰ জিলাৰ কলাবাৰী অঞ্চললৈকে বিস্তৃত আছিল। ইতিহাসবিদ অনুসৰি, এই অঞ্চল (বিশেষকৈ লেতেকুপুখুৰী) এসময়ত চুতীয়া ৰজা সত্যনাৰায়ণৰ ৰাজধানী আছিল।

মাধৱদেৱৰ জন্ম

১৪৮৯ চনত নাৰায়ণপুৰ নামে ঠাইৰ ৰঙাজান আৰু কাঁচিকটা নদীৰ মাজত অৱস্থিত লেতেকুপুখুৰী নামৰ ঠাইৰ হৰিশিঙা বৰা উজীৰৰ ঘৰত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয়। প্ৰবাদ আছে যে মাধৱদেৱৰ নাইকটা কাঁচিখন পেলোৱাৰ বাবে ওচৰৰ নদীখনৰ নাম কাঁচিকটা আৰু প্ৰসূতিৰ তেজলগা কাপোৰ ধোৱাৰ বাবে ওচৰৰ জানটোৰ পানীৰ বৰণ ৰঙা হৈ পৰাত পৰৱৰ্তী কালত ইয়াৰ নাম ৰঙাজান হয়। মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান সম্পৰ্কত বিংশ শতিকাত যথেষ্ট বিতৰ্ক চলি আছিল। সেই বিতৰ্ক অনুসৰি নাৰায়ণপুৰ অঞ্চলৰ ৰঙাজান গাঁৱতহে মাধৱদেৱৰ জন্ম হৈছিল বুলি একাংশ ভকতে দাবী কৰিছিল। এই বিতৰ্কৰ বাবেই ১৯৫৪ চনত তেতিয়াৰ বিধায়ক নীলমণি ফুকনক সভাপতি হিচাপে লৈ মাধৱদেৱ জন্মস্থান অনুসন্ধান সমিতি গঠন কৰিছিল। এই অনুসন্ধান সমিতিয়ে দিয়া সিদ্ধান্তসমূহৰ ভিতৰত প্ৰধানকৈ আছিল প্ৰথমতে, নাৰায়ণপুৰত উজীৰ বৰাৰ টোলত লেতেকুপুখুৰীৰ পাৰত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ জন্ম হয়। এই বিষয়ে চৰিত পুথি, কিংবদন্তী আৰু ভৌগোলিক সীমা একমত।

ভৌগোলিক অৱস্থান

নাৰায়ণপুৰ নগৰৰ কেন্দ্ৰস্থলৰ পৰা প্ৰায় ১৫ কি: মি: উত্তৰ পূবে বৰবালি নামৰ ঠাইত এই লেতেকুপুখুৰী অৱস্থিত।লেতেকুপুখুৰীকে আদিকৰি সমগ্ৰ নাৰায়ণপুৰৰ ভৌগোলিক স্থানাংক ২৬°৫৯'৪৭উ: আৰু ৯৩°৫৩'৪৯পূ:, ই জিলা সদৰ উত্তৰ লখিমপুৰ পৰা প্ৰায় ৫৪ কি: মি: পশ্চিমে অৱস্থিত। নাৰায়ণপুৰৰ পূবে বিহপুৰীয়া, উত্তৰে বান্দৰদেৱা আৰু পশ্চিমে গহপুৰ, দক্ষিণ দিশত মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ।

মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান, উজীৰৰ টোল

গুৰুচৰিতৰ আঁত ধৰি একাংশই হৰিশিঙা বৰা উজীৰৰ টোলত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয় বুলি নিশ্চিত কৰি অঞ্চলটোৰ পুৰ্বৰ বাসিন্দা আৰু আঢ্যৱন্ত লোকৰ সহায়ত উজীৰৰ টোল বুলি ৰঙাজান অঞ্চলৰ ১৫ পূৰা মাটিৰে উত্তৰে পাঁচটি আৰু পূবে পাঁচটি পুৰণি বৰ পুখুৰী আৰু ঢাপেৰে বৃহত বাহিৰ টোল, আহল বহল ছয়টি ঘৰৰ ভেটি আৰু ঢাপেৰে সৈতে এটি ভিতৰ টোলৰ উপযোগী স্থান চিনাক্তকৰণ কৰি ইয়াকে উজীৰৰ টোল হ'ব বুলি ঠাৱৰ কৰে। ১৯২৬ চনৰ পৰাই উজীৰৰ টোলতে মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান বুলি সাধাৰণভাৱে নামঘৰ সাজি নাম-কীৰ্তন কৰাৰ ব্যৱস্থাৰে মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান, উজীৰৰ টোল, ৰঙাজান’ প্ৰতিষ্ঠা হয় বুলিব পাৰি। পৰৱৰ্তী সময়ত মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান নিৰ্ণয়ৰ ক্ষেত্ৰত স্থানীয় লোকৰ মতভেদ হোৱা দেখা যায়। মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান নিৰ্ণয় কৰিবৰ বাবে ১৯৫৬ চনত সাহিত্যিক
তথা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ তদানীন্তন পদাধিকাৰ ডিম্বেশ্বৰ নেওগদেৱৰ সভাপতিত্বত গঠিত হোৱা জন্মস্থান নিৰ্ণয় সমিতিয়ে কাচিকটাৰ এৰাসুঁতিত শিলডুবিৰ সমীপ্যই তদুপৰি প্ৰথম আৰু প্ৰধানকৈ ৰাজবিষয়াৰ উপযোগী টোলৰ সুস্পষ্ট নিদৰ্শনে ৰঙাজান জন্মস্থান খনিকেই গুৰুজনাৰ জন্মস্থান বুলি মত দিয়ে। ফলত আজিও মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান সম্পৰ্কে ভ্ৰান্তি আঁতৰা নাই। সেইবাবে ৰঙাজান আৰু লেতেকুপুখুৰী দুয়ো ঠাইতে মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান বুলি দুয়োপক্ষই দাবী কৰি আহিছে।

চিত্ৰভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লখিমপুৰ জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
তিলনি

অসমীয়া হিন্দু সমাজত মানুহ মৰাৰ তিনি দিনৰ দিনা পালন কৰা লোকাচাৰেই হ'ল তিলনি। অসমীয়া সমাজত দেহত্যাগ কৰিলে ঘৰৰ লোক আৰু ঘৰখনক অশুচি বুলি জ্ঞান কৰা হয়। গতিকে,মানুহ মৰাৰ তিনিদিনৰ দিনা কাপোৰ কানি ভালদৰে ধুই- পখালি,চাফ-চিকুণ কৰা হয়। এঘটি পানীত তিল,চাউল,এৱা-গাখীৰ, দূবৰি বন আৰু তুলসী পাত মিলাই তিল জাল প্ৰস্তুত কৰি ঘৰ আৰু চৌহদত ছটিয়াই শুচি হয়। সেইদিনা গিয়াতি কুটুমে মৃতকৰ পৰিয়ালক চাউলৰ গুড়ি,কল,গাখীৰ, বিভিন্ন ফল মূল খাবলৈ দিয়ে আৰু গধূলি পৰিয়ালৰ লোকে প্ৰথম হবিছ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
বঙল বহু দূৰ (গ্ৰন্থ)

বঙল বহু দূৰ নন্দিতা দেৱীৰ দ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষাৰ এখন সামাজিক উপন্যাস। উপন্যাসখনে ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত জ্যোতি প্ৰকাশনৰ বেনাৰত প্ৰকাশ পায়। এই উপন্যাসখন লেখিকাৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত উপন্যাস। প্ৰকাশৰ পূৰ্বে 'বঙল বহু দূৰ' অসমীয়া আলোচনী প্ৰান্তিকৰ পাতত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল। উপন্যাসখনৰ পটভূমি হৈছে কামৰূপৰ গ্ৰাম্য জীৱন তথা সমাজ। প্ৰাচীন কামৰূপৰ দিনৰ পৰাই চলি অহা অসম, উত্তৰ বংগ আৰু পূৰ্ববংগৰ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক যোগাযোগ তথা দেশ বিভাজনে সেই ঠাইত ঘটোৱা বিপৰ্যয়ৰ কথাকে উপন্যাসখনত তুলি ধৰা হৈছে।

উদ্ধৃতি

নৈৰ পানী-যুঁৱলিত দপদপাই ফুৰা জলকুঁৱৰী, জলদেৱতা, ফুটুকানিৰ কন্ধ, পিটনিৰ বাঁক আদি অনেক কথা-কাহিনী গঞা ৰাইজৰ মুখত আখৈ ফুটাদি ফুটে। এই ভূত-প্ৰেতৰ মাজতে গঞা ৰাইজৰ বিচৰণ।
কাৰোবাৰ ঘৰত গাই জগিলে প্ৰথম ফেহুখিনি বাৰ গোপালৰ থানত দিয়া হয়। বাঁহৰ চুঙাত থকা ফেহু কাটি দুই মূৰ কাঠীৰে বিন্ধাই আগলি কলপাতত গৃহস্থই আগবঢ়ায়। কলপাতখন দূবৰিবনৰ ওপৰত থৈ সূৰ্য দেৱতাৰ নামত উৎসৰ্গা কৰে। ইয়াৰ পাছত পিঠাগুৰি, দৈ আৰু গাখীৰেৰে বাৰ গোপালক ভোগ দিহে গৃহস্থই সেই গাইৰ গাখীৰ খাব পাৰে।

উপন্যাসখনৰ বিষয়ে উদ্ধৃতি

ডাঃ নন্দিতা দেৱীৰ ‘বঙল বহু দূৰ’ ছোৱা-ছোৱাকৈ ‘প্ৰান্তিক’ত ওলাই থাকোঁতেই মোৰ ধাৰণা হৈছিল যে এইখন অসমীয়া ভাষাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাসৰ এখন হ'ব। যথেষ্ট বিবেচনাৰ পিছত মোৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰাৰ কোনো কাৰণ দেখা নাই। অৱশ্যে পোনছাটেই চকুত পৰা বৈশিষ্ট্যটো হৈছে কামৰূপৰ গ্ৰাম্য জীৱন আৰু সমাজ তথা প্ৰাচীন কামৰূপৰ দিনৰ পৰাই চলি অহা অসম, উত্তৰ বংগ, পূৰ্ববংগৰ ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক যোগাযোগ, দেশ বিভাজনে তাত ঘটোৱা বিপৰ্যয়ৰ এক অলিখিত কিন্তু নিবিড় ইতিহাস ইয়াৰ কাহিনীয়ে আকৰ্ষণীয় ৰূপত তুলি ধৰাটো। লেখিকাৰ উদ্যম, অধ্যৱসায় আৰু নিষ্ঠাৰ ই এক হৃদয়গ্ৰাহী নিদৰ্শন।
ড° হীৰেণ গোহাঁ‌ই

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
লখিমী (চলচ্চিত্ৰ)

লখিমী ১৯৫৬ত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া বোলছবি। প্ৰযোজনা লখিমী প্ৰডাকচনৰ। কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনা ভবেন দাসৰ। ছবিৰ পৰিচালক ভবেন দাস কামৰূপ জিলাৰ ৰামপুৰ গাঁৱৰ সন্তান আছিল। তেওঁ বহুকেইখন অসমীয়া, বঙালী ছবিৰ সৈতে জড়িত আছিল। 'কানামাছি' নামেৰে বঙালী ছবি এখন পৰিচালনা কৰি তেওঁ বিশেষ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল।

কাহিনী

মধু মাষ্টৰৰ আদৰৰ বোৱাৰী লখিমীক কেন্দ্ৰ কৰি গাঁৱলীয়া সহজ-সৰল জীৱনৰ হাঁহি-কান্দোনৰ অপৰূপ ছবি বোলছবিখনৰ মাজেৰে ফুটাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দেনমোহৰ

ইছলামত দেনমোহৰ বা মোহৰ (in ; ; ; ; মেহৰ, মেহেৰ, মেহৰিয়ে, বা মোহৰিয়াহ ও অনুবাদ আৰু উচ্চাৰণ কৰা হয়) হ’ল ইছলামত বিবাহৰ সময়ত কইনাক দিবলগীয় ধন, সম্পত্তি বা কোৰআনৰ আয়াতৰ শিক্ষাৰ ৰূপত ইছলামৰ সময়ত কইনাৰ ওপৰত হোৱা বাধ্যবাধকতা (পেমেণ্টৰ পৰিস্থিতি কেতিয়া আৰু কেনেকৈ দিব লাগে তাৰো পৰিস্থিতি থাকে)। মোহৰ প্ৰায়ে টকা হ’লেও ই কইনাৰ সহমতত যিকোনো বস্তু যেনে গহনা, ঘৰুৱা সামগ্ৰী, আচবাব, বাসস্থান বা কোনো মাটিও হ’ব পাৰে। বিয়াৰ সময়ত স্বাক্ষৰিত বিবাহ চুক্তিত সাধাৰণতে মোহৰৰ কথা উল্লেখ কৰা হয়।

"Dower" হৈছে ইংৰাজী অনুবাদ যিটো ইছলামিক অৰ্থৰ দেনমোহৰৰ আটাইতকৈ ওচৰলৈ আহে, কিয়নো "যৌতুক" বুলিলে স্বামীক বা তেওঁৰ পৰিয়ালক পত্নীয়ে দিয়া ধনক বুজোৱা হয়, বিশেষকৈ তেওঁৰ মৃত্যুৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁক পোহপাল দিবলৈ, যদিও বিয়াৰ পিছত পত্নীক... পত্নীয়েও উত্তৰাধিকাৰৰ অধিকাৰ লাভ কৰে। কিন্তু দেনমোহৰ দুটা দিশত যৌতুকৰ পৰা পৃথক: ১) ইছলামিক বিবাহৰ বাবে দেনমোহৰ আইনগতভাৱে প্ৰয়োজনীয় যদিও যৌতুক ঐচ্ছিক, আৰু ২) বিবাহৰ সময়ত দেনমোহৰ নিৰ্দিষ্ট কৰিব লাগিব (যেতিয়া নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হয়, যদি তৎক্ষণাত প্ৰদান কৰা নহয়), আনহাতে যৌতুক স্বামীৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে দিয়া নহয়। দেনমোহৰক "কইনা সম্পদ"ৰ এটা ৰূপ হিচাপেও শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি, নৃতত্ত্ববিদসকলে দৰাৰ আত্মীয়ৰ পৰা কইনাৰ আত্মীয়লৈ দিয়া ধন বুলি বৰ্ণনা কৰিছে; কিন্তু দেনমোহৰক পোনপটীয়াকৈ কইনাক দিয়া হয় আৰু পিতৃ-মাতৃক নহয়। দৰাচলতে তাইৰ আইনী সম্পত্তি হিচাপে দেনমোহৰে কইনাৰ পিতৃ-মাতৃৰ পৰা আৰু বহু ক্ষেত্ৰত পত্নীৰ দেনমোহৰৰ ওপৰত কোনো আইনী দাবী নথকা স্বামীৰ পৰাও কইনাৰ আৰ্থিক স্বাধীনতা প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

"যৌতুক" আৰু "কইনাৰ মূল্য" শব্দ দুটা কেতিয়াবা মাহহৰ অনুবাদ কৰিবলৈ ভুলকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও আন বহু সংস্কৃতিত মহৰ যৌতুকতকৈ পৃথক। পৰম্পৰাগতভাৱে যৌতুক বুলিলে নাৰীয়ে বিবাহৰ বাবে অনা ধন বা সম্পত্তিক বুজায়, যিবোৰ সাধাৰণতে পিতৃ-মাতৃ বা পৰিয়ালে যোগান ধৰে; কইনাৰ মূল্য দৰা বা তেওঁৰ পৰিয়ালে বিয়াৰ সময়ত এগৰাকী মহিলাৰ পিতৃ-মাতৃক (কিন্তু মহিলাগৰাকীক নিজেই নহয়) দিয়া ধন বা সম্পত্তি।

যদিহে বিবাহ চুক্তিত সঠিক, নিৰ্দিষ্ট দেনমোহৰ নাথাকে, তেতিয়াও স্বামীয়ে পত্নীক ন্যায্য ধন দিব লাগিব। কোৰআন আৰু হাদিছত দেনমোহৰৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা কেইবাবাৰো উল্লেখ কৰা হৈছে।

দেনমোহৰ প্ৰায়ে কইনাক কিছু অংশত দিয়া হয়। বিবাহ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰাৰ সময়ত কইনাক দিয়া মহৰ পৰিমাণক মুআজ্জ্বল বোলে (معجل) (যিটো বিয়াৰ সময়ত (নিকাহ) দিয়া হয়, আৰু যিটো অংশ প্ৰতিজ্ঞা কৰা হয় কিন্তু পিছুৱাই দিয়া হয়, সেই অংশক ঘৈৰ মুআজ্জ্বল বোলা হয় (غیر معجل) (যিটো বিবাহ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত দিয়া হয়)। বিলম্বিত প্ৰতিশ্ৰুতিৰ ফলত দেনমোহৰৰ সম্পূৰ্ণ ধনৰাশি আইনগতভাৱে কম প্ৰয়োজনীয় নহয়। আঞ্চলিক ফিকহ আৰু ইছলামিক ন্যায়বিজ্ঞানৰ বিদ্যালয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দেনমোহৰৰ প্ৰকৃতি, সঠিক চুক্তিৰ সংজ্ঞা আৰু বলবৎ কৰাৰ চৰ্তৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে।

তথ্য সমূহ

বাহ্যিকসংযোগ

শ্ৰেণী:ইছলামী সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ইছলামিক আইন
ডিমা হাছাও জিলাৰ মিটাৰগজ ৰে’ললাইন

ডিমা হাচাও জিলাৰ মিটাৰগজ ৰে’ললাইন বৰ্তমান এক বিলুপ্ত ৰেলপথ৷ ২০১৫ চনত লামডিং বদৰপুৰ ব্ৰডগজ ৰে’লসেৱা আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত মিটাৰগজ ৰে’ললাইন সম্পূৰ্ণৰূপে উঠি যায়৷ সম্ভাৱনা থকাতো ইয়াক সংৰক্ষণৰ কোনো ব্যৱস্থা কৰা নহ’ল৷
ভাৰতীয় ৰে’ল ইতিহাস আৰম্ভ হৈছিল ১৮৫৩ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত বোম্বেৰ পৰা থানেলৈ ২১ মাইল দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰি চলা ৰে’লযাত্ৰাৰে৷ সেই তেতিয়াৰে পৰা ইয়াৰ বিস্তৃতি এতিয়াও অব্যাহত আছে আৰু বৰ্তমান বিশ্বৰ চতুৰ্থ স্থানত থকা ৰেলপথ ব্যৱস্থা৷

ইতিহাস

১৮৩২ চনত কাছাৰ জিলা বৃটিছৰ অধীনলৈ যায়৷ কাছাৰ জিলাৰ উত্তৰে আছে বাবে এই অঞ্চলটোক উত্তৰ কাছাৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছিল৷ তেতিয়াৰ পৰাই ই কাছাৰৰ সৈতে সংযুক্ত আছিল আৰু ১৯৭০ চনত ই পৃথক জিলা হিচাপে পৰিচিত হয়৷ বৰ্তমানৰ ডিমা হাচাওৰ পূৰ্বৰ নাম উত্তৰ কাছাৰ পাহাৰ জিলা৷ বৃটিছ অধিকৃত ভূখণ্ডৰ ১৮৩৭ চনত হাফলঙত এটা ফ্ৰণ্টিয়াৰ পোষ্ট আছিল৷

১৮৯২ চনত লণ্ডনত “আসাম বেংগল ৰে’লৱে কোম্পানী’’ গঠিত হয় আৰু এই কোম্পানীয়ে লামডিং-বদৰপুৰ সংযোগী ৰে’ললাইন বহুওৱাৰ অনুমতি লাভ কৰে৷ এই লাইনটো তিনিচুকীয়াৰ পৰা চট্টগ্ৰাম পৰ্যন্ত ১১২৯.৬ কিলোমিটাৰ ব্যাপি আছিল৷ মাজৰ পাৰ্বত্য অঞ্চল আছিল অতি বিপদসংকুল৷ এই অঞ্চলৰ দৈৰ্ঘ আছিল ১৪৮.১৬ কিলোমিটাৰ৷ মুঠ তিনিটা ভাগত এই পথছোৱা নিৰ্মাণ কৰাৰ সংকল্প লোৱা হৈছিল৷ ’লুই জোনচ্ এণ্ড কোম্পানী’ৰ অধীনত এইছোৱা পথ নিৰ্মাণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল৷ 'আসাম বেংগল ৰেলৱে’ৰ এইছোৱা পথ নিৰ্মাণৰ বাবে হেডকোৱাৰ্টাৰ বাছি লৈছিল, গুঞ্জুং৷ পিছত ৰাজনৈতিক কাৰণত তেওঁলোকে হেডকোৱাৰ্টাৰ স্থানান্তৰ কৰি বৰ’ হাফলং নামে ঠাইলৈ নিয়ে৷

বিপদসংকুল পাহাৰীয়া পথছোৱা নিৰ্মাণৰ বাবে নানা ঠাইৰ পৰা শ্ৰমিক আমদানি কৰিবলগীয়া হৈছিল৷ অসমৰ স্থানীয় শ্ৰমিকৰ উপৰি বেংগল, বিহাৰ, আনকি সুদূৰ আফগানিস্থানৰ পৰাও শ্ৰমিক আহি ৰে’লপথ বহুওৱা কামত নিয়োজিত হৈছিল৷ শামচুদ্দিন খান নামে এক আফগান লোকে বহু শ্ৰমিক লগত লৈ আহি ৰে’লপথৰ কাম কৰিছিল৷
এই পথছোৱাত ২১ টা সৰু-বৰ ষ্টেছন আৰু ৩৬ টা সুৰঙ্গ আছিল৷ ইয়াৰে মাহুৰৰ সুৰঙ্গটো আছিল সবাতোকৈ দীঘল৷ ইয়াৰ দৈৰ্ঘ আছিল ১৭৯ মিটাৰ৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা কোনো ঠাইত ৩০ মিটাৰৰ কম আৰু কোনো ঠাইত ৬০০ মিটাৰৰ বেছি এই ৰে’ললাইনৰ সবাতোকৈ উচ্চতাত থকা ষ্টেছনটো হ’ল, জাতিংগা৷ ইয়াৰ উচ্চতা সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৫৮১ মিটাৰ৷ ভাৰতীয় ৰেলে ৰেলপথছোৱাৰ ঐতিহ্যগত মূল্যলৈ চাই সংৰক্ষণ কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যদিও পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ৰেল বিভাগৰ এই ক্ষেত্ৰত কোনো কানষাৰ দিয়া দেখা নগ'ল।

লগতে চাওক

আসাম বেংগল ৰেলৱে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুপ্ত ৰেলপথ