ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভুৱনেশ্বৰী

ভুৱনেশ্বৰী হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি দহ দশ মহাবিদ্যাৰ চতুৰ্থগৰাকী দেৱী বা বিশ্ব সৃষ্টিৰ বাবে পাৰ্থিৱ ব্ৰাহ্মাণ্ডৰ উপাদান হিচাপে দুৰ্গা। "ভুৱনেশ্বৰী" শব্দটো সংস্কৃত ভুৱন ঈশ্বৰীৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ "বিশ্বসমূহৰ দেৱী" । বিশ্বসমূহে ত্ৰি-ভুৱনক বুজাইছে, ভুঃ (পৃথিৱী), ভুৱঃ (পৰিবেশ) আৰু শ্ব (স্বৰ্গ)। দেৱী ভুৱনেশ্বৰীৰ সগুণ ৰূপ হৈছে পাৰ্বতী আৰু সংগী শিৱ।

মন্দিৰ

ভাৰতৰ ভুৱনেশ্বৰী দেৱীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গীকৃত কেইবাটাও মন্দিৰ আছে। দ‌ক্ষিণ ভাৰতত শ্ৰীবিদ্যা পৰম্পৰাৰ বেছিভাগ উপাসকে তেওঁক পূজা কৰে। কেৰালাতো শাক্তসকলৰ মাজত তেওঁ জনপ্ৰিয়।
সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ শক্তি পীঠ উত্তৰ শ্ৰী লংকাৰ জাফনা উপদ্বীপৰ ওচৰৰ নাইনাটিৱু (মণিপলৱম)ত অৱস্থিত। তেওঁৰ সংগী শিৱৰ এক অৱতাৰ লিংগৰাজ। তেওঁক ভুৱনেশ্বৰৰ দেৱীৰূপে ওড়িষাৰ উৎকল ব্ৰাহ্মণসকলে পূজা কৰে।
তামিলনাডুৰ পুডুকটাইত আন এটা মন্দিৰ অৱস্থিত। পুৰী জগন্নাথ মন্দিৰতো তেওঁক সুভদ্ৰাৰ ৰূপত পূজা কৰা হয়।
ওড়িষাৰ চামলেশ্বৰী মন্দিৰ আৰু কটক চণ্ডী মন্দিৰত তেওঁৰ পূজা কৰা হয়।
অসমৰ গুৱাহাটীৰ কামাখ্যা মন্দিৰৰ ওচৰতো ভুৱনেশ্বৰীৰ এটা পৃথক মন্দিৰ অৱস্থিত।
কৰ্নাটকৰ মহীশূৰৰ ৰাজপ্ৰসাদৰ ওচৰত এটা ভূৱনেশ্বৰী মন্দিৰ আছে।
গুজৰাটৰ গোন্দাত ১৯৪৬ চনত ভুৱনেশ্বৰী মন্দিৰ স্থাপন কৰা হৈছিল।
কেৰালাৰ আডুৰৰ চুৰাক'ডুত এটা ভুৱনেশ্বৰী মন্দিৰ আছে।
মাহাৰাষ্ট্ৰৰ চাংলি জিলাত ভুৱনেশ্বৰী দেৱীৰ মন্দিৰ অৱস্থিত।.
উত্তৰ আমেৰিকাত পণ্টিআক, মিচিগানৰ পৰশক্তি মন্দিৰত ভুৱনেশ্বৰীৰ উপাসনা কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

অতিৰিক্ত পঠন

Tantric Yoga and the Wisdom Goddesses: David Frawley
Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions (ISBN 81-208-0379-5) by David Kinsley

গেলেৰী

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
আফচানা মিমি

আফচানা কৰিম মিমি এগৰাকী বাংলাদেশী অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু পৰিচালিকা। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ পাপ পূণ্য (২০২২)ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ অধীনত শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেত্ৰীৰ খিতাপ লাভ কৰে। তেওঁৰ মাতৃৰ নাম শিৰিন আফ্ৰোজ।

কেৰিয়াৰ

মিমিয়ে নাট্যদল নাগৰিক নাট্য সম্প্ৰদায়ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৯২–১৯৯৩ চনত বঙালী দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক কোথাও কেও নাইত অভিনয় কৰি তেওঁ ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। তেওঁ কাছেৰ মানুহ ধাৰাবাহিকখন পৰিচালনা কৰে। লগতে তেওঁ এটিএন নিউজত সম্প্ৰচাৰিত ৰন্ধন অনুষ্ঠান নষ্টালজিয়াৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেওঁ ঢাকাত অৱস্থিত সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ ইচ্ছেতলাৰ পৰিচালিকাও।

ফিল্ম'গ্ৰাফী

চলচ্চিত্ৰ

নদীৰ নাম মধুমতি (১৯৯৪)
চিত্ৰা নদীৰ পাড়ে (১৯৯৯)
প্ৰিয়তমেসু (২০০৯)

টেলিভিছন নাটক

বন্ধন
ডল’স হাউজ (২০০৭–২০০৯)
কাছেৰ মানুষ (২০০৬)
কোথাও কেউ নেই (১৯৯০)
মনেৰ কথা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
অসমীয়া ব্যাকৰণ প্ৰৱেশ

অসমীয়া ব্যাকৰণ প্ৰৱেশ হৈছে গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অসমীয়া ভাষাৰ ওখ খাপৰ ব্যাকৰণ। ২০০০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত এই ব্যাকৰণখন প্ৰকাশ কৰে বীণা লাইব্ৰেৰী প্ৰকাশনে। ব্যাকৰণখনত মুঠ ১৮টা অধ্যায় আছে।

অধ্যায়সমূহ

অসমীয়া ভাষা
বাগ্‌ধ্বনি আৰু বৰ্ণ
অসমীয়া বৰ্ণমালা
ব্যঞ্জন বৰ্ণমালা
বানান প্ৰকৰণ
সন্ধি প্ৰকৰণ
অসমীয়া সন্ধি
প্ৰাকৃতি প্ৰকৰণ
বিভক্তি প্ৰকৰণ
শব্দ প্ৰকৰণ
শব্দৰ সাধন : লিংগ প্ৰকৰণ
শব্দৰ সাধন : বচন প্ৰকৰণ
পদ প্ৰকৰণ : নামপদ
বিশেষণ বা গুণপদ
ক্ৰিয়াপদ
অৱ্যয় শব্দ
বাক্য প্ৰকৰণ
বাক্য বিশ্লেষণ

লেখকৰ চমু পৰিচয়

গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী (১৯২৩-২০২০) এজন অসমীয়া শিক্ষাবিদ আৰু ভাষাতত্ত্ববিদ। অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপতত্ত্ব, ধ্বনিতত্ত্ব বিষয়ত তেওঁৰ অৱদান অতুলনীয়। তেওঁ ১৯৫৪ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈকে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯৬৬ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ গ্ৰন্থ "An Introduction to Assamese Phonology"ক অসমীয়া ভাষাতত্ত্বলৈ এক আপুৰুগীয়া অৱদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জীৱনকালত ড॰ গোস্বামীয়ে প্ৰায় ৬০ খনৰো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ, শতাধিক প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি গৈছে। ২০২০ চনৰ ২৪ আগষ্টত ৯৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

আনুষঙ্গিক গ্ৰন্থ

ধ্বনিবিজ্ঞানৰ ভূমিকা, ১৯৬৬
অসমীয়া বৰ্ণপ্ৰকাশ, ১৯৬৯
অসমীয়া আখৰ-জোটনি, ১৯৭২
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ, ১৯৮৭
অসমীয়া গোলোক ব্যাকৰণ, প্ৰবোধ ভাগ, ১৯৭২ আৰু সুবোধ ভাগ, ১৯৭৪;
ভাষা-ভাষণিকা, ১৯৯২

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
৺

৺ (স্বৰ্গীয়) এটা চিহ্ন, যিটো চিহ্ন সাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত মৃত ব্যক্তিৰ নামৰ আগত বা দেৱতাৰ নামৰ আগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই চিহ্নটো দেখাত ঁ (চন্দ্ৰবিন্দু)ৰ দৰে যদিও, দুয়োটাৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। ৺ (স্বৰ্গীয়) চিহ্নটো ঁ (চন্দ্ৰবিন্দু)তকৈ ডাঙৰ হয়। বাংলা ভাষাত এই চিহ্নটোক ঈশ্বৰ চিহ্ন বুলি কোৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া বৰ্ণমালা
ভদ্ৰকালী

ভদ্ৰকালী (, আক্ষৰিক অৰ্থত "ৰক্ষক কালী") হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। দক্ষিণ ভাৰতত, বিশেষকৈ কেৰালাত দেৱীগৰাকীৰ জনপ্ৰিয়তা দেখা পোৱা যায়। দেৱী মাহাত্ম্যমত উল্লেখ কৰা মহান দেৱী শক্তি বা আদি পৰাশক্তিৰেই (যাক দুৰ্গা, দেৱী, মহাদেৱী বা মহামায়া বুলিও কোৱা হয়) তেওঁ অন্যতম ভয়ংকৰ ৰূপ। ভদ্ৰকালী হৈছে দেৱীৰ এক জনপ্ৰিয় ৰূপ, যাক কেৰালাত ভগৱতী, মহাকালী, চামুণ্ডা আৰু কৰিয়ম কালী মূৰ্তি হিচাপে পূজা কৰা হয়। কেৰালাত তেওঁক মহাকালীৰ শুভ আৰু সৌভাগ্যশালী ৰূপ হিচাপে বিবেচনা কৰা হয় যি সন্ত পক্ষক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে।

এই দেৱীক তিনিটা চকু, আৰু চতুৰ্ভূজা, ষোড়শভূজা বা অষ্টাদশভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। তেওঁ হাতত কেইবাবিধো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ শিৰৰ পৰা অগ্নি নিৰ্গত হয় আৰু তেওঁৰ মুখৰ পৰা এটা সৰু দাঁত বাহিৰলৈ ওলাই থাকে। ভদ্ৰকালীৰ উপাসনা মাতৃকাসকলৰ তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ লগতে দশ মহাবিদ্যাৰ পৰম্পৰাৰ সৈতেও জড়িত আৰু ই শক্তিবাদৰ বিস্তৃত ছত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত। সৰ্কাৰা, কোডুংগল'ৰ, পৰুমালা শ্ৰী ভালিয়া পানায়ানাৰক্কাভু মন্দিৰ, আটুকাল, চেট্টিকুলাংগাৰা, থিৰুমন্ধমকুন্নু আৰু চোট্টানিক্কাৰা আদি কেৰালাৰ প্ৰখ্যাত ভদ্ৰকালী মন্দিৰ। আনহাতে মান্দাইকাডু আৰু ক'লেনকোড তামিলনাডুৰ ভদ্ৰকালীৰ বিখ্যাত মন্দিৰ। ৱাৰাংগলৰ ভদ্ৰকালী মন্দিৰো বিখ্যাত।

ভদ্ৰকালীক মূলতঃ চাৰিটা ৰূপত পূজা কৰা হয়। এইকেইটা হৈছে দাৰুকাজিৎ (দানৱ দৰিকা নাশিনী হিচাপে), দক্ষজিৎ (দক্ষৰ নাশিনী হিচাপে, ৰাক্ষস ৰুৰূৰ বধ কৰোঁতা দেৱী) আৰু মহিষজিত (মহিষাসুৰমৰ্দ্দিনী হিচাপে)।

নামৰ উৎপত্তি

সংস্কৃত ভাষাত ভদ্ৰ মানে শালীন।

সমৰ কলা আৰু ভদ্ৰকালী

এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে ভদ্ৰকালীয়ে কালাৰিপ্পায়াট্টুৰ (একপ্ৰকাৰ পৰম্পৰাগত সমৰ কলা) অনুশীলনকাৰীসকলক সুৰক্ষা দিয়ে। মালাবাৰ অঞ্চলত এই কথা বিশ্বাস কৰা হয় যে থাচোলি ওথেনান আৰু অন্যান্য সমৰ কলাবিদসকলৰ সমস্ত বিজয় লোকনাৰকাভু মন্দিৰৰ ভদ্ৰকালীৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে হৈছিল। এই মন্দিৰক 'মালায়ালীসকলৰ শ্বাওলিন মন্দিৰ' বুলিও জনা যায়। কেৰালাৰ বেছিভাগ পৰম্পৰাগত গাঁৱৰ নিজাকৈ কালাৰী নামৰ প্ৰাচীন সমৰ কলা বিদ্যালয় আৰু ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ভদ্ৰকালীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত স্থানীয় মন্দিৰ আছে। তামিলসকলৰ মাজত ভদ্ৰকালী পৰম্পৰাগত সমৰ কলাৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱী আৰু সকলো আইন পালনকাৰী নাগৰিকৰ অভিভাৱক হিচাপেও তেওঁ সমানে গুৰুত্বপূৰ্ণ।

কালিদাস আৰু বিক্ৰমাদিত্য

জনশ্ৰুতি অনুসৰি, বিখ্যাত ভাৰতীয় সংস্কৃত কবি কালিদাস ভদ্ৰকালীৰ অনুগ্ৰহ লাভ কৰিয়েই মহাকবিলৈ পৰিণত হৈছিল। আন এজন কিংবদন্তীৰ মতে সম্ৰাট বিক্ৰমাদিত্য আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ ভাট্টিও ভদ্ৰকালীৰ পৰম ভক্ত আছিল। তেওঁৰ আশীৰ্বাদৰ ফলতে দুয়োৱে সকলো ক্ষেত্ৰতে সফলতা লাভ কৰিছিল। বিক্ৰমাদিত্যই দক্ষিণ ভাৰতৰ বহু ঠাইত, বিশেষকৈ তামিলনাডুত তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ বাবে পথৰ কাষত ভদ্ৰকালী মন্দিৰ আৰু উপাসনা কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰাত সহায় কৰিছিল। এই সৰু মন্দিৰসমূহক কেন্দ্ৰ কৰি প্ৰচলিত ভক্তিমূলক পৰম্পৰাসমূহ আজিও বিদ্যমান হৈ আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
এলেন ক'ৰনাৰ' পিচ্‌ক'পিয়া

এলেন ক'ৰনাৰ' পিচ্‌ক'পিয়া , যি হেলেন ক'ৰনাৰ' হিচাপেও জনাজাত আছিল ভেনেটিয়ান দাৰ্শনিক। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শৈক্ষিক ডিগ্ৰী পোৱা প্ৰথম মহিলাসকলৰ এগৰাকী আছিলে। ১৬৭৮ চনত তেওঁ বিশ্বৰ ভিতৰতে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী পোৱা প্ৰথম মহিলা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
চামকঁ‌ঠাল

চামকঁ‌ঠাল (, বৈজ্ঞানিক নাম: Artocarpus chama) Moraceae পৰিয়ালৰ এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদ। ই কঁ‌ঠালজাতীয় এবিধ বনৰীয়া গছ। ভিয়েটনামত ইয়াক মিট নাই (অন্য কিছু বনৰীয়া প্ৰজাতিৰ সৈতে) বুলিও কোৱা হয়। ইয়াক য়ুনান চীন, বাংলাদেশ, ভূটান, ভাৰত, লাওচ, মালয়েচিয়া, ম্যানমাৰ আৰু থাইলেণ্ডত দেখা পোৱা যায়।

বিৱৰণ

চামকঁ‌ঠাল প্ৰায় ৩০-৪০ মিটাৰ উচ্চতা আৰু ৩-৫ মিটাৰ পৰিধিৰ এবিধ ডাঙৰ পৰ্ণপাতী গছ। পাতবোৰ ডাঙৰ আৰু আকাৰ পৰিৱৰ্তনশীল হয়। এইসমূহৰ দৈৰ্ঘ্য ১২-৩০ চে.মি. আৰু প্ৰস্থ ৬-১৬ চে.মি. হয়। পাতসমূহ উপবৃত্তাকাৰ-ডিম্বাকৃতিৰ বা অৰ্ধ-গোলাকাৰ, সম্পূৰ্ণ বা ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ দন্তযুক্ত। পৃষ্ঠীয় আৰু উদৰৰ পৃষ্ঠ দুয়োটাতে সৰু সৰু শুঙ থাকে। ফলবোৰ প্ৰায় ৩-৪ ইঞ্চি ব্যাসৰ আৰু পকিলে হালধীয়া ৰং ধৰে। ভিতৰৰ অংশ গোলাপী ৰঙৰ। খাব পৰা মাংসল অংশই বীজবোৰ ঢাকি ৰাখে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
নিগাৰ চুলতানা

নিগাৰ চুলতানা (; ২১ জুন ১৯৩২- ২১ এপ্ৰিল ২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ হিন্দী ভাষাৰ ‘আগ’ (১৯৪৮), ‘পতঙ্গ’ (১৯৪৯), ‘শীশ মহল’ (১৯৫০), ‘মীৰ্জা গালিব’ (১৯৫৪), ‘ইহুদী’ (১৯৫৮), ‘দো কলিয়া’ (১৯৬৮) আদি ছবিত অভিনয় কৰি গৈছে। কিন্তু তেওঁক বুৰঞ্জীমূলক মহাকাব্যিক ছবি ‘মুগল-ই-আজম’ (১৯৬০) ছবিৰ বাহাৰ বেগমৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে বিশেষভাবে স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁ ছবি নিৰ্মাতা কে. আচিফৰ পত্নী আছিল। ২০০০ চনত মুম্বাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

কৰ্মজীৱন

নিগাৰ চুলতানাক প্ৰথম দেখা গৈছিল ‘হম তুম ঔৰ ৱো’ (১৯৩৮) ছবিত। যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকৰ বন্ধু জগদীশ সেঠীয়ে মোহন ভাগৱতৰ সৈতে নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰাৰ প্ৰস্থাৱ দিয়ে, তেতিয়া নিগাৰ শিহৰিত হৈ উঠিছিল আৰু লগেলগে এই প্ৰস্থাৱ স্বীকাৰ কৰি লৈছিল।

তেওঁৰ প্ৰথম ডাঙৰ ছবি, পুণেত নিৰ্মিত ‘শিকায়ত’ (১৯৪৮)। পৰৱৰ্তী ছবি ৰঞ্জিত প্ৰডাকচনৰ ‘বেলা’ (১৯৪৭)। তাৰপিছত তেওঁ বহুতো ছবিত মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। ‘বাহাৰ’ত তেওঁক ৰাজনৰ্তকীৰ চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল, যিয়ে চেলিম (দিলীপ কুমাৰ) আৰু আনাৰকলিৰ (মধুবালা)-ৰ প্ৰেমক ঈৰ্ষা কৰিছিল। ‘তেৰি মেহফিল মেঁ’ আৰু ‘ৰাত এইচি মতৱালী’ এই গীত দুটা নিগাৰৰ ওপৰত চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। ১৯৫৯ চনৰ ১৩ জুনত, নিগাৰ চুলতানাই পাকিস্তানী অভিনেতাক বিয়া কৰোৱা সম্পৰ্কীয় প্ৰতিবেদন অস্বীকাৰ কৰিবলৈ বিশেষভাৱে এখন সংবাদমেল অনুষ্ঠিত কৰে।

নিগাৰে ১৯৬০ৰ দশকৰ শেহৰ ফালে ‘মুগল-ই-আজম’ৰ (১৯৬০) পৰিচালক, নিৰ্মাতা কে. আচিফক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ পাঁচটা সন্তান জন্মিছিল। কে. আচিফৰ ইতিমধ্যে এগৰাকী পত্নী আছিলেই। পূৰ্বৰ পত্নী আখতাৰ আচিফৰ সৈতে নিগাৰৰ এক শীতল সম্পৰ্ক আছিল। ঘটনাক্ৰমে আখতাৰ আচিফ হিন্দী ছবিৰ তাৰকা দিলীপ কুমাৰৰ ভনীয়েক আছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
আৰা (পানীয়)

আৰা (তিব্বতী আৰু ডোংখা : ཨ་རག་) ভূটানত প্ৰচলিত এবিধ পৰম্পৰাগত পানীয়। ইয়াক আৰাগ নামেৰেও জনা যায়। আৰা থলুৱা যৱ, চাউল, গোমধান, বাজৰা বা ঘেঁহুৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াক দুই ধৰণেৰে, অৰ্থাৎ কিম্বন কৰি বা ডিষ্টিলড কৰি প্ৰস্তুত কৰা হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে এই পানীয়বিধ ফটফটীয়া (স্বচ্ছ), মাখন বা বগা ৰঙৰ হ'ব পাৰে।

উৎপাদন

আৰা বেছিকৈ ঘৰুৱাভাৱে বা ফাৰ্মত চাউল বা গোমধানৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।। ইয়াক কিম্বন বা ডিষ্টিল প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে প্ৰস্তুত কৰা হ'ব পাৰে। ভূটানত ইয়াক কেৱল ব্যক্তিগতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আৰা উৎপাদন পদ্ধতি আৰু গুণগত মান দুয়োটা দিশতে নিয়ন্ত্ৰণহীন আৰু ভূটানত ইয়াৰ বিক্ৰীতো নিষেধাজ্ঞা আছে। পূৰ্বে নিষেধাজ্ঞাৰ মাজতো মানুহে ব্যক্তিগতভাৱে দোকানীসকলৰ জৰিয়তে আৰা বিক্ৰী কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকে কঠোৰ চৰকাৰী দমন নীতিৰো সন্মুখীন হৈছিল। কিন্তু আৰাই অন্য প্ৰকাৰৰ কৃষি কাৰ্যতকৈ বহু বেছি পৰিমাণে লাভ দিয়াৰ বাবে ভূটানৰ বহু কৃষকে এইক্ষেত্ৰত আইনী সংস্কাৰৰ বাবে হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছে আৰু ইয়াৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা শিথিল কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ দিছে। ইয়াৰ বিপৰীতে ভূটান চৰকাৰে অত্যধিক মদ্যপান, অপব্যৱহাৰ, আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত ৰোগসমূহক কৰ আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ জৰিয়তে নিৰুৎসাহিত কৰাৰ উদ্যোগ লৈছে।

ব্যক্তিগতভাৱে সেৱনৰ বাদেও আৰা ধৰ্মীয় কাৰ্যৰ বাবেও উৎপাদন কৰা হয়। বিশেষকৈ পূব ভূটানত ইয়াক কিছুমান শুভ দিনত লাছোৱেল প্ৰসাদ হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়। আৰাই ৰাসায়নিকভাৱে সাপক দূৰত ৰাখে বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। কেতিয়াবা শিশুৱেও সুৰক্ষাৰ বাবে আৰা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে।

ভূটানৰ পূব অঞ্চলত আৰা উৎপাদন আৰু ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰাৰ বাবে চৰকাৰী প্ৰচেষ্টা লোৱা হৈছে। স্থানীয় লোকসকলে এই কথা স্বীকাৰ কৰে যে ভূটানৰ পূব অঞ্চলৰ অত্যাধিক মদ্যপানৰ পৰম্পৰাক ৰোধ কৰিবলৈ কোনো এক ব্যৱস্থা হাতত লোৱা উচিত। আৰাৰ ব্যৱহাৰ নাইকিয়া নোহোৱালৈকে ক্ৰমান্বয়ে আৰা উৎপাদন আৰু ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰা চৰকাৰৰ এক কৌশল। বিশেষকৈ স্থানীয় পৰ্যায়ত মদ্যপান আৰু আৰা উৎপাদন ভূটানৰ ৰাজনৈতিক আলোচনাৰ এক উল্লেখযোগ্য বিষয় হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে।

সেৱন

আৰা সাধাৰণতে গৰমে গৰমেই পৰিৱেশন কৰা হয়। ইয়াক দুই ধৰণে পৰিৱেশন কৰা হয়: মাখন আৰু নাহৰফুলীয়াকৈ ভজা কণীৰ সৈতে, বা কণীৰ গুড়ি ভজা আৰু ভাত আদিৰ সৈতে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সুৰা
গান্ধী এঘাৰটা ব্ৰত

এঘাৰটা ব্ৰত (একাদশ ব্ৰত) মহাত্মা গান্ধীয়ে মূলতঃ আশ্ৰমত বাস কৰা সকলোৰে বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা নৈতিক ব্যৱস্থাৰ এক অংশ আছিল।

গান্ধীয়ে আশ্ৰমত এই এঘাৰটা ব্ৰত পালনৰ ওপৰত জোৰ দিছিল।

ব্ৰতবোৰ

মূলতঃ গুজৰাটী আৰু পিছলৈ ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশিত “চৰিত্ৰ আৰু জাতি গঠন’’ নামৰ এখন গ্ৰন্থত “আশ্ৰম পালন আৰু গঠনমূলক কাৰ্যসূচী’’ৰ সাৰাংশত এই ব্ৰতসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। এঘাৰটা ব্ৰত আছিল:

অহিংসা

অ-হত্যা বা সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ ব্ৰত। গান্ধীৰ বাবে 'অহিংসা'ৰ অৰ্থ আছিল সাৰ্বজনীন প্ৰেম, নিপীড়িতৰ লগতে অত্যাচাৰীৰ প্ৰতিও প্ৰেম, শ্ৰমিকৰ লগতে ঘৰৰ মালিকৰ প্ৰতিও প্ৰেম।

সত্য

গান্ধীৰ বাবে সত্য আছিল সৰ্বোচ্চ। তেওঁ ইয়াক ঈশ্বৰৰ সৈতে সমান কৰিলে।

আস্তেয়া (চুৰি নকৰা)

মহাত্মা গান্ধীয়ে এই ব্ৰতৰ সাৰাংশ এইদৰে কৈছে :

ব্ৰহ্মচাৰ্য (আত্ম সংযম)

আন মহিলা আৰু পুৰুষৰ প্ৰতি আনকি নিজৰ বৈবাহিক সংগীৰ প্ৰতিও, তেওঁক আজীৱন বন্ধু জ্ঞান কৰা।

আসংগ্ৰহ (অধিকাৰ ত্যাগ)

গান্ধীয়ে নিজৰ প্ৰয়োজন নোহোৱা বস্তু ত্যাগ কৰি নিজৰ জীৱনৰ প্ৰগতিশীল সৰলতা বিচাৰিছিল।

শাৰীৰিক শ্ৰম

গান্ধীজীয়ে লিখিছে:

অস্বাদ (তালু নিয়ন্ত্ৰণ)

ব্ৰহ্মচৰ্য্যৰ কঠোৰ পালনৰ বাবে এই ব্ৰতটো গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি পোৱা গৈছিল। ইয়াৰ অৰ্থ আছিল সুস্বাদু খাদ্য আৰু ভোজ আদিৰপৰা বিৰত থকা।

স্বদেশী (আত্ম-নিৰ্ভৰশীলতা)

পুৰুষে নিজৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সেৱা কৰি পৃথিৱীৰ সৰ্বোত্তম সেৱা কৰিব পাৰে।

সৰ্ব ধৰ্ম সম্ভৱ (সকলো ধৰ্মৰ প্ৰতি সমান-সন্মান)

অভয়া (সকলো উপলক্ষ্যে নিৰ্ভীকতা)

ভয়ে আধ্যাত্মিক উন্নতিত বাধা দিয়ে আৰু সেয়েহে এই ব্ৰত পালনৰ কথা পৃথকে পৃথকে উল্লেখ কৰা হৈছিল।

অস্পৃশ্য (কোনো অস্পৃশ্যতা নাই)

আশ্ৰমত কাকো অস্পৃশ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।

ভাষণ আৰু কিতাপ

১৯১৫ চনত গান্ধীয়ে মাদ্ৰাজত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ আগত ভাষণ প্ৰদান কৰে, য’ত তেওঁ এই ব্ৰতসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। পিছলৈ ইয়াক "ভাৰতৰ প্ৰয়োজনীয়তা" নামেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়। তেওঁ প্ৰতি মঙলবাৰে প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত আশ্ৰমৰ ব্ৰতৰ ওপৰত ভাষণ দিছিল।
এই ভাষণসমূহ ১৯৫৮ চনত মংগল প্ৰভাত গ্ৰন্থ হিচাপে প্ৰকাশ পাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
মেৰী য়ানিক মেজিল

মেৰী য়ানিক মেজিল এগৰাকী হাইটিয়ান মহিলা অধিকাৰৰ সমৰ্থক। ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৫ চনৰ জানুৱাৰীলৈকে তেওঁ মহিলা আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ মৰ্যাদা মন্ত্ৰী আছিল

কৰ্মজীৱন

মেৰী য়ানিক মেজিলে প'ৰ্ট-অ'-প্ৰিন্সৰ প্ৰাক্তন মেয়ৰ, ডেলমাছৰ প্ৰাক্তন মেয়ৰ, আৰু হাইটিৰ টেট কল পাৰ্টিৰ প্ৰাক্তন উপ-সভাপতি।

১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনৰ ভিতৰত জুলিয়েন ক্ৰেন বিজনেছ স্কুলত তেওঁ সম্পাদকীয় অধ্যয়ন আৰু একাউণ্টিং দুয়োটা বিষয়তে ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৮ চনত ইক'ল হোটেলিয়েৰ ডি হাইটিত ডিপ্লমা লাভ কৰে৷ শৈক্ষিক অধ্যয়নৰ পিছত ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈকে তেওঁ কেথলিক ইনষ্টিটিউচন ফৰ এইড টু দ্য নিডী (আইচিএএন, এন জি অ’)ত সমাজ সেৱাৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হয়। ১৯৮৯ চনত তেওঁ চেণ্টাৰ টেকনিক ডি টাইপিং প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিটো তেওঁ ২০০১ চনলৈকে পৰিচালনা কৰে৷ ১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৩ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাসাদত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ব্যক্তিগত সচিবালয়ত মাৰ্ক লুই বাজিন সচিবৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।

২০০৭ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ ১৯৮৭ চনৰ সংবিধান সংশোধনীৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰপতি আয়োগৰ সদস্য আছিল। হাইটিৰ অনানুষ্ঠানিক খণ্ডৰ সৈতে SOGECARTE-ত যোগাযোগ পৰিচালকৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈ তেওঁ মহিলা ব্যৱসায়ীসকলক বেংকিং খণ্ডত একত্ৰীকৰণৰ তদাৰক কৰাত কামত নিয়োজিত হৈছে। ২০০৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ প'ৰ্ট-অ'-প্ৰিন্সৰ পৌৰ আয়োগৰ সদস্য পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে৷ ২০০৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহ পৰ্যন্ত তেওঁ সেই পদতেই থাকে৷

ব্যক্তিগত জীৱন

মেৰী য়ানিক মেজিলেৰ ২ গৰাকী কন্যা আছে৷ তেওঁলোক হৈছে- ডমিনিক কেৰেন পেটিট-ফ্ৰেৰে আৰু ইভিকা মেজিলে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হাইটিৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শৈলী সিং

শৈলী সিং (; জন্ম: ৭ জানুৱাৰী ২০০৪) এগৰাকী ভাৰতীয় এথলীট যি লং জাম্প ইভেণ্টত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। তেওঁ তেওঁৰ বয়স গোটৰ শ্ৰেণীত কনিষ্ঠতম ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় লং জাম্প চেম্পিয়ন আৰু ১৮-অনুৰ্ধ শ্ৰেণীত বিশ্বৰ শীৰ্ষ ২০জন লং জাম্পাৰৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিছে। তেওঁ ১৮-অনুৰ্ধ শ্ৰেণীত লং জাম্পৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছে। তেওঁক প্ৰবীণ ভাৰতীয় লং জাম্পাৰ অঞ্জু ববী জৰ্জ আৰু তেওঁৰ স্বামী ৰবাৰ্ট ববী জৰ্জৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শৈলী সিঙৰ জন্ম ২০০৪ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ঝাঞ্চিত হৈছিল। তেওঁক তিনিটা সন্তানৰ একক অভিভাৱক মাতৃ বিনিতা সিঙে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। বিনীতা সিং পেছাত এগৰাকী সৰু উদ্যোগী। সিঙে জৰ্জ দম্পতীৰ তত্ত্বাৱধানত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। ভাৰতৰ তদানীন্তন ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজুৱে তেওঁৰ সফলতাৰ বাবে তেওঁলৈ এক অভিনন্দন বাৰ্তা টুইট কৰিছিল।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতা

২০২১
বিশ্ব এথলেটিকছ ২০-অনুৰ্ধ চেম্পিয়নশ্বিপ
নাইৰোবি, কেনিয়া
২য়
লং জাম্প

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
মাদ্দালী উষা গায়ত্ৰী

মাদ্দালী উষা গায়ত্ৰী (; জন্ম: মল্লাৱৰাপু; ২৬ এপ্ৰিল ১৯৫৫) অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ৰাজ্যৰ এগৰাকী কুচিপুড়ি কলাকাৰ, নৃত্যশিল্পী, গুৰু আৰু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ। তেওঁ হামছা বঁটা (বৰ্তমান কলাৰত্ন বুলি কোৱা হয়) আৰু সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছে। কৰিঅ’গ্ৰাফী আৰু প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সমালোচকৰ প্ৰশংসা পোৱা গায়ত্ৰীয়ে পৌৰাণিক, ঐতিহাসিক আৰু সামাজিক বিষয়বস্তুৰ বেলে পৰিবেশন কৰে। তেওঁৰ অন্যতম ৰচনা নৃত্যম দৰ্শয়ামীত তেওঁৰ ১২ জনীয়া শিষ্যৰ এটা দলে ১২ ঘণ্টা ধৰি নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল।

প্ৰশিক্ষণ

গায়ত্ৰীৰ যেতিয়া বয়স ৪ বছৰ আছিল, তেতিয়াই তেওঁ শ্ৰীদয়াল সৰনৰ ওচৰত নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। কথক, ওডিচি আৰু সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ পিছতো তেওঁৰ আগ্ৰহ কুচিপুড়িৰ প্ৰতিহে হয়। এইদৰে তেওঁ গুৰু বেদান্তম জগন্নাথ শৰ্মাৰ পৰা হায়দৰাবাদৰ তেওঁৰ নৃত্য প্ৰতিষ্ঠান কুচিপুড়ি কলাক্ষেত্ৰত কুচিপুড়ি শিকিছিল। ভি সত্যনাৰায়ণ শৰ্মা, ভেম্পতি চিন্না সত্যম আৰু বেদান্ত প্ৰহ্লাদ শৰ্মাৰ পৰা যক্ষগান নামৰ এবিধ নাট্যশৈলীৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ কমলাৰানীৰ পৰা নট্টুৱংগম শিকিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ
নাৰী (আলোচনী)

নাৰী হ'ল কাঠমাণ্ডুত অৱস্থিত ব্যক্তিগত সংবাদ মাধ্যম কোম্পানী কান্তিপুৰ পাব্লিকেশ্যনে নেপালত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰকাশ কৰা এখন মাহেকীয়া মহিলা আলোচনী৷

ইতিহাস আৰু প্ৰফাইল

আলোচনীখন ২০০২ চনত সৰ্বোত্তম নামেৰে আৰম্ভ হৈছিল। আলোচনীখন হংকং, মালয়েছিয়া, জাপান আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নেপালী প্ৰব্ৰজনকাৰী লোকলৈও প্ৰকাশ কৰা হয়। হ'ল এই আলোচনীখনৰ সম্পাদক।‌ এই মাহেকীয়া মহিলা আলোচনীৰ প্ৰচলন হৈছে ৮৬,০০০ কপি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা আলোচনী
শীলা

শীলা চেলিন (; জন্ম: ২২ মাৰ্চ ১৯৪৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালক যাক মূলতঃ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত দেখা যায়। প্ৰেম নাজিৰৰ সৈতে যুটি বান্ধি, তেওঁলোকে নায়ক আৰু নায়িকাৰ ভূমিকাত সৰ্বাধিক সংখ্যক ছবিত (১৩০খন) অভিনয় কৰাৰ গিনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড লাভ কৰিছে। শীলা চাৰিবাৰৰ কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী। ২২ বছৰৰ পাছত ২০০৩ চনত মনছিনাক্কাৰেৰ জৰিয়তে অভিনয়লৈ ঘূৰি আহিছিল। ২০০৫ চনত মালয়ালম ছবি ‘অকালে’ত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৯ চনত শীলাক মালয়ালম চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট অৱদানৰ বাবে কেৰালা চৰকাৰে সৰ্বোচ্চ সন্মান জে চি ডেনিয়েল বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। তেওঁ তেওঁৰ সময়ৰ আটাইতকৈ বেছি পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল, যিয়ে তেওঁৰ পুৰুষ সমকক্ষসকলতকৈ অধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা বুলি কোৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালায়লম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালায়ালম ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ভলতেয়ৰ

ভলতেয়ৰ (২১ নৱেম্বৰ ১৬৯৪ – ৩০ মে ১৭৭৮) ফ্ৰান্সৰ বৌদ্ধিক জাগৰণ যুগৰ এজন মহান লেখক, নাট্যকাৰ আৰু দাৰ্শনিক আছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ফ্ৰাঙ্কোইচ-মেৰী আহো। তেওঁ নিজৰ বুদ্ধি, দাৰ্শনিক মনোভাৱ আৰু নাগৰিক স্বাধীনতাৰ (ধৰ্মৰ স্বাধীনতা আৰু মুক্ত বাণিজ্য) সমৰ্থনৰ বাবেও জনাজাত।

ভলতেয়ৰে সাহিত্যৰ প্ৰায় প্ৰতিটো ধাৰাতে লিখিছিল। তেওঁ নাটক, কবিতা, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ঐতিহাসিক আৰু বৈজ্ঞানিক লিখনি আৰু ২০,০০০ তকৈও অধিক চিঠি আৰু পত্ৰিকা ৰচনা কৰিছিল।

সেই সময়ত ফ্ৰান্সত অভিব্যক্তিৰ ওপৰত বিভিন্ন প্ৰতিবন্ধকতা আছিল যদিও তেওঁ সামাজিক সংস্কাৰৰ সপক্ষে মুকলিকৈ কথা পাতিছিল। তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ জৰিয়তে তেওঁ ৰোমান কেথলিক গীৰ্জা আৰু অন্যান্য ফৰাচী প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ উপহাস কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

মৃত্যুৰ বিষয়ে অবাবতে চিন্তা-ভাবনা কৰি সময়ৰ অপচয় নকৰিবা; কেৱল কাম কৰি যোৱা। জীৱনটোক সহনীয় কৰি তোলাৰ সেইটোৱেই একমাত্ৰ উপায়।
এজন মানুহক তেওঁৰ উত্তৰতকৈ প্ৰশ্নৰ জৰিয়তে বিচাৰ কৰা উচিত।
সম্পূৰ্ণ নিখুঁত হোৱাৰ চেষ্টাই ভাল বস্তুটো নষ্ট কৰে।
সাধাৰণ বুদ্ধি তেনেই সাধাৰণ নহয়।
যিসকলে আপোনাক অযুক্তিক বিশ্বাস কৰাব পাৰে, তেওঁলোকে আপোনাক ভয়ংকৰ কামো কৰাব পাৰে।
মানুহ জন্মতেই দুষ্ট নহয়, মানুহ বেমাৰী হোৱা লেখিয়াকৈ পিচতহে দুষ্ট হয়।
যিজনে নিজকে জ্ঞানীলোক বুলি ভাবে তেওঁতকৈ মূৰ্খলোক পৃথিৱীত দ্বিতীয়জন নাই।
যেতিয়া ধনৰ প্ৰশ্ন আহি পৰে, তেতিয়া সকলোৱেই একেটা ধৰ্মৰ হৈ পৰে।
ভাল অনুকৰণতেই প্ৰকৃত মৌলিকত্ব লাভ কৰে।
মানুহ এজনক উত্তৰৰ দ্বাৰা নহয়, তেওঁক প্ৰশ্নৰ দ্বাৰা বিচাৰ কৰক।
কৰ্মই মানুহক তিনিটা বৃহৎ অনিষ্টকাৰী শক্তিৰপৰা ৰক্ষা কৰে, ক্লান্তি, কু-অভ্যাস আৰু অভাৱ।
অসভ্য বৰ্বৰ জাতিৰ বাহিৰে সমগ্ৰ ভূমণ্ডলৰ মানৱ জাতিক পৰিচালনা কৰে কিতাপে।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Internet Encyclopaedia of Philosophy on Voltaire
Voltaire at Project Gutenberg
Voltaire selections at bartleby.com
Dictionnaire philosophique
Selections and full text downloads at ebooktakeaway.com
Voltaire's works at intratext.com
VisitVoltaire.com
Voltaire and Émilie du Châtelet : Portraits and relations)
"The Life of Voltaire" by Caspar J M Hewett
A complete bibliography
Bibliography
Review of "Voltaire's Bastards" by John Ralston Saul

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী

লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী (লাম্বাদি এম্ব্ৰইডাৰী, লাম্বানি, চেণ্ডুৰ লাম্বাণী এম্ব্ৰইডাৰী, বানজাৰা এম্ব্ৰইডাৰী, লেপো) হৈছে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ হায়দৰাবাদ, কৰ্ণাটকৰ বেল্লাৰী আৰু বিজাপুৰৰ বাঞ্জাৰা, সন্দুৰুৰ জনজাতি লাম্বাদা বা লাম্বানিসকলৰ দ্বাৰা অনুশীলন কৰা কাপোৰ অলংকৃত কৰাৰ এক কলা। লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰীত একেলগে পেচৱৰ্ক, এপ্লিকু, বীডৱৰ্ক(মণিৰ কাৰুকাৰ্য) আৰু এম্ব্ৰইডাৰী অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।

লাম্বাদি বা বানজাৰা (গোৰ, নায়ক নামেৰেও জনাজাত) সকল হৈছে এক ঐতিহাসিকভাৱে যাযাবৰ ব্যৱসায়িক জনজাতি যাৰ উৎপত্তি বৰ্তমান ৰাজস্থানৰ মেৱাৰ অঞ্চল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। তেওঁলোকৰ পৰিচয় বহন কৰা এই লাম্বাদি অভিধাটোৰেই এই কলাক লাম্বাদি এম্ব্ৰইডাৰী বুলি জনা যায়। বানজাৰাসকলে সাধাৰণতে নিজকে গোৰ আৰু বাহিৰৰ লোকসকলক কোৰ বুলি কয় কিন্তু এই ব্যৱহাৰ তেওঁলোকৰ নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাহিৰত প্ৰসাৰিত নহয়। গোৰ বানজাৰা সকলৰ এক অনন্য সাংস্কৃতিক জীৱন আৰু অনুশীলন আছে যিয়ে তেওঁলোকক আনৰ পৰা পৃথক কৰে। তেওঁলোকৰ নিজা ভাষা, খাদ্যাভ্যাস, শৰীৰত অংকন কৰা টেটু, পোছাক আৰু অলংকাৰ, কলা আৰু নৃত্য আৰু উৎসৱ আৰু অনুষ্ঠান আছে আৰু এইসমূহেই তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি গঠন কৰিছে। গোৰ বানজাৰা সংস্কৃতিত তেওঁলোকৰ ভাষা, পোছাক, বিবাহৰ ৰীতি-নীতি, উৎসৱ, লোক আৰু প্ৰদৰ্শন কলা আৰু তেওঁলোকে আহৰণ কৰা আন বহুতো সামৰ্থ্য অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। ইয়াৰ ভাষা আৰু বৃত্তিৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি আন জনজাতিতকৈ পৃথক। তেওঁলোকৰ নিজা ভাষা আছে। এই ভাষাক 'গৰ্বলি' বা 'গৰ্মতী' বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকৰ মাজত বিভিন্ন উৎসৱ-পাৰ্বনৰ লগতে নৃত্য-গীতৰ অনুষ্ঠানত এই লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী খচিত পোচাক পৰিধান কৰা পৰম্পৰা প্ৰচলিত।

কৌশল

লাম্বাডা এম্ব্ৰইডাৰীত চিলাই আৰু এপ্লিকুৰ সংমিশ্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, লগতে দাপোন টুকুৰাৰ কাম আৰু অন্যান্য অলংকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। জনজাতীয় মহিলাসকলে পৰম্পৰাগত ভাৱে তেওঁলোকৰ ৰঙীন পোছাক সজাবলৈ মুদ্ৰা, সাগৰীয় শামুকৰ খোলা, বুটাম, কড়ি আৰু সৰু আয়নাৰ টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰে। বিশেষকৈ ফেটিয়া(স্কাৰ্ট) আৰু কাঞ্চলী বা (ব্লাউজ) তৈয়াৰ কৰিবলৈ এই এম্ব্ৰইডাৰী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মোটিফবোৰ মুখ্যতঃ গ্ৰিডৰ দৰে আৰ্হিৰ তথা জ্যামিতিক আকাৰৰ।

ব্যৱহাৰ

লামাবাণী পোছাকৰ বাহিৰেও বিভিন্ন সামগ্ৰী যেনে কুশ্বন কভাৰ, বেডকভাৰ, ৱাল হেংগিং, পোছাক আৰু আনুষঙ্গিক সামগ্ৰী যেনে বেগ, হেডবেণ্ড, কঁকালৰ বেল্ট আদি অলংকৃত কৰিবলৈ এই এম্ব্ৰইডাৰী কলাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ
ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈ

ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈ (; জন্ম: ০৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪৮ ) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী তথা নৃত্যাংগণা।

ব্যক্তিগত জীৱন

অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভনি'

ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈয়ে পোন প্ৰথমে সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ “ মণিৰাম দেৱান” বোলচৱিত অভিনয় কৰে। তেখেত মঞ্চনাটৰো এগৰাকী খ্যতনামা শিল্পী আছিল আৰু নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা, বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা, ভাৰত বৰপূজাৰী, গোলাপ শৰ্মা, তিলক দুৱৰা, অভয় দুৱৰা, ইভা আচাও, অনিল শৰ্মা, নৃপেন ঠাকুৰ, আদিৰ সৈতে বিভিন্ন মঞ্চ নাটত অভিনয় কৰিছিল, তাৰে ভিতৰত এমুঠী চাউলম কিয়, চিৰাজ আদি প্ৰসিদ্ধ। ১৯৭৪ চনৰ পৰা তেখেতে কেইবাখনো অনাতাঁৰ নাটতো অভিনয় কৰে।

শিক্ষা

অভিনয় কৰা চলচিত্ৰসমূহ

মনিৰাম দেৱান (১৯৬২) : সহশিল্পী নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা, উৎপল দত্ত, সংগীত নিৰ্দেশণা ড° ভূপেন হাজৰিকা
প্ৰতিধ্বনি ( ১৯৬৪)
ড° বেজবৰুৱা (১৯৬৯) : সহশিল্পী ব্ৰজেন বৰুৱা
সোণতৰা
ৰতনলাল
ককা দেউতা নাতি আৰু হাতী : সহশিল্পী নিপন গোস্বামী, প্ৰাঞ্জল শইকীয়া, মৃদুলা বৰুৱা
মৰম তৃষ্ণা
পথাৰ আৰু জীৱন
মধুচন্দা
অভিনয়ৰ উপৰিও তেও ৰতনলাল আৰু মধুছন্দা বোলছবিৰ নৃত্য নিৰ্দেশনাও কৰিছিল

দূৰদৰ্শণৰ ধাৰাবাহিক

চুপাৰ মস্তি ধামাকা
সংস্কৃতি
সোণালী সপোন
সৰগৰ অন্য এটি নাম
সমন্বয়ৰ সেতু

ভি চিডি

নাম পৰম ধন
বৃন্দাবন

পুৰষ্কাৰ আৰু সন্মান

১৯৯৮ চনত পশ্চিম বংগৰ বংগীয় সংগীত পৰিষদৰ পৰা কথক নৃত্যত সংগীত ৰত্ন সন্মান
১৫ আগষ্ট, ২০০৯ ত শিল্পী পেনচন
২০ জুন ২০১০ ত বিষ্ণু ৰাভা সন্মান

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী‎
লক্ষ্মণ

লক্ষ্মণ (সংস্কৃত: क्ष्मण) (আক্ষৰিক অৰ্থত যাৰ ভাগ্যশালীৰ লক্ষণ আছে) লখন হৈছে ৰামায়ণৰ মূল চৰিত্ৰ ৰামৰ ভ্ৰাতৃ। তেওঁক সৌমিত্ৰ, ৰামানুজ আৰু ভৰতানুজ নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ শত্ৰুঘ্নৰ যঁ‌মজ ভ্ৰাতৃ।

উদ্ধৃতিসমূহ

উৎস

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ