ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নৰ্মাল স্কুল, যোৰহাট

নৰ্মাল স্কুল, যোৰহাট হৈছে ১৯০৬ চনত যোৰহাটত প্ৰতিষ্ঠিত এখন নৰ্মাল শিক্ষাৰ বিদ্যালয়। ১৮৫৫ চনত ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ প্ৰভৃতি শিক্ষাবিদসকলৰ উদ্যোগত কলিকতাত নৰ্মাল স্কুল প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ইয়াৰ আগতেই, ১৮৫৩ চনৰ ৪ জুলাই তাৰিখে আনন্দৰাম ঢেকিয়ালফুকনে কলিকতাৰ সদৰ দেৱানি আদালতত অসমত এখন নৰ্মাল স্কুল স্থাপনৰ বাবে অনুৰোধ কৰি প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিছিল। ফুকনৰ প্ৰতিবেদনৰ আধাৰত ১৮৫৫ চনত অসমত নৰ্মাল স্কুল স্থাপনৰ পথ সুগম হৈছিল। নৰ্মাল শিক্ষাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল - আঞ্চলিক ভাষা-সাহিত্যৰ শিক্ষাদান কৰা আৰু আঞ্চলিক ভাষা-সাহিত্যৰ শিক্ষাদানৰ বাবে উপযুক্ত শিক্ষক গঢ়ি তোলা। এই উদ্দেশ্যে গুৱাহাটী, শিৱসাগৰ আৰু তেজপুৰত নৰ্মাল শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল। ১৯০৬ চনত গুৱাহাটীৰ নৰ্মাল স্কুল যোৰহাটলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ প্ৰথমগৰাকী অধীক্ষক আছিল ঘনকান্ত বৰুৱা।

যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ অধীক্ষক আৰু অধ্যক্ষসকল

অধীক্ষক
ঘনকান্ত বৰুৱা - ১৯০৬-১৯১০
কালিৰাম মেধি - ১৯১০-১৯১১
কমলা কান্ত শৰ্ম্মা - ১৯১২-১৯১৪
শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী - ১৯১৫-১৯২৭
ৰায়চাহাব কমলাকান্ত বৰুৱা - ১৯২৭-১৯৩০
লক্ষ্মীনাথ শৰ্মা - ১৯৩০-১৯৩১
ঘনকান্ত বৰুৱা - ১৯৩১-১৯৩৭
মুক্তালাল কাঠবৰুৱা - ১৯৩৭-১৯৩৯
প্ৰাণনাথ বুজৰবৰুৱা - ১৯৩৯-১৯৪৪
ৰাজেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা - ১৯৪৪-১৯৪৪
লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা বৰুৱা - ১৯৪৫-১৯৪৮
চন্দ্ৰনাথ দত্তফুকন - ১৯৪৮-১৯৪৮
গোলাপ বৰুৱা - ১৯৪৮-১৯৫০
গোলাপ চন্দ্ৰ গোস্বামী - ১৯৫১-১৯৫৪
যজ্ঞোৰাম গোহাঁই - ১৯৫৪-১৯৫৫
ডিম্বেশ্বৰ নেওগ - ১৯৫৫-১৯৫৭
চিৰাজুল হকবৰুৱা - ১৯৫৮-১৯৬১
পিৰজাহান আলী - ১৯৬১-১৯৬২
অধ্যক্ষ
চেৰিফুদ্দিন আহম্মদ - ১৯৬২-১৯৬৬
অৱনী ভাগৱতী - ১৯৬৬-১৯৬৯
মুক্তিনাথ শৰ্ম্মা - ১৯৭০-১৯৭৭
দুলাল চন্দ্ৰ শৰ্ম্মা - ১৯৭৭-১৯৮১
মাখন চন্দ্ৰ গগৈ - ১৯৮১-১৯৮৩

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
অপুষ্টি

অপুষ্টি হৈছে কম পুষ্টিকাৰক আহাৰ বা অত্যাধিক পুষ্টিকাৰক আহাৰৰ খোৱাৰ ফলত হোৱা এক প্ৰকাৰৰ স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ পৰিস্থিতি। ইয়াৰ লগত কেল'ৰি, প্ৰ'টিন, শৰ্কৰা, ভিটামিন বা খনিজ লৱন জড়িত হৈ থাকে। সাধাৰণভাৱে অপুষ্টি বুলিলে পুষ্টিহীনতাকেই বুজায়। গৰ্ভাৱস্থা, বা দুবছৰতকৈ আগত পুষ্টিহীনতা হ’লে শাৰিৰীক আৰু মানসিক বিকাশৰ স্থায়ী সমস্যাই দেখা দিব পাৰে। ই ১৯৯০ চনতকৈ প্ৰায় ৮০ নিযুত অধিক। ইয়াৰোপৰি অন্য বহুলোকৰে ভিটামিন তথা খনিজ লৱনৰ অভাৱগ্ৰস্থ বুলি অনুমান কৰা হৈছিল। ২০১৩ চনত, প্ৰ'টিন-শক্তি অপুষ্টিৰ বাবে ৪,৬৯,০০০ জন লোক মৃত্যুমুখত পৰিছিল—১৯৯০ চনত এই সংখ্যা আছিল ৫,১০,০০০ জন। অন্যান্য পুষ্টিৰ অভাৱ, আঅ'ডিনৰ অভাৱ আৰু আইৰণৰ অভাৱত হোৱা ৰক্তহীনতাৰ ফলত, অন্য ৮৪,০০০ জনৰ মৃত্যু হৈছিল। ২০১০ চনত, সকলো ধৰণৰ অক্ষমতাৰ ১.৪% কাৰণ আছিল অপুষ্টি। শিশু মৃত্যুৰ তিনি ভাগৰ এভাগৰ কাৰণ পুষ্টিহীনতা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। উন্নয়নশীল দেশসমূহত পুষ্টিহীনতা এটা সাধাৰণ বিষয়।মহিলা—বিশেষকৈ গৰ্ভৱতী অথবা সন্তানক দুগ্ধ পাণ কৰোৱা মাতৃ সকল—পাঁচ বছৰতকৈ কম বয়সৰ শিশু সকল, আৰু বয়োবৃদ্ধ সকলকে ধৰি কিছুমান নিৰ্দিষ্ট গোটৰ লোকৰ মাজত পুষ্টিহীনতাৰ হাৰ সৰ্বাধিক হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। বৃদ্ধাৱস্থাত, শাৰীৰিক, মানসিক, আৰু সামাজিক কাৰকৰ বাবে পুষ্টিহীনতাত ভোগাটো এটা অতি সাধাৰণ কথা হৈ পৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্বাস্থ্য
কেলা (সম্প্ৰদায়)

কেলা সম্প্ৰদায় ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যত পোৱা এটা মুছলমান সম্প্ৰদায়। এওঁলোকক খাৰিয়া মুছলিম বুলিও জনা যায়।

মূল

কেলা হৈছে মিদনাপুৰ জিলাত পোৱা চিকাৰ কৰা আৰু সমূহীয়াকৈ থকা এটা সম্প্ৰদায়। পৰম্পৰাগতভাৱে তেওঁলোক সাপ, ভেকুলী আৰু চৰাই ধৰাৰ লগত জড়িত আছিল, যিটো বৃত্তিক চুবুৰীয়া জনগোষ্ঠীসমূহে অপমানজনক বুলি গণ্য কৰে। বাংলা ভাষাত অশুচি অৰ্থ কলা শব্দৰ পৰা কেলা শব্দটো উদ্ভৱ হৈছে। তেওঁলোকক খাৰিয়া জাতিৰ পৰা ধৰ্মান্তৰিত বুলি কোৱা হয় আৰু খাৰিয়া নামেৰে জনাজাত হোৱাটো পছন্দ কৰে।

বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি

কেলাসকলে এতিয়া নিজৰ পৰম্পৰাগত বৃত্তি সম্পূৰ্ণৰূপে এৰি দিছে, আৰু অধিকাংশই এতিয়া প্ৰান্তীয় কৃষক বা শ্বেয়াৰক্ৰপাৰ। তলা, আৰু এতিয়া ছুটকেছ মেৰামতিৰ কামতো জড়িত হৈ আছে এক উল্লেখযোগ্য সংখ্যালঘু। সম্প্ৰদায়টো কঠোৰভাৱে অন্তঃবিবাহী, আৰু ঘনিষ্ঠ আত্মীয়ক বিয়া কৰায়। বহুজাতিক গাঁৱত বাস কৰে, কিন্তু নিজৰ সুকীয়া অঞ্চল দখল কৰে, যাক পৰস বুলি জনা যায়। এই সম্প্ৰদায়টো চুন্নী মুছলমান আৰু বাংলা ভাষা কয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
অৰহান পামুক

অৰহান পামুক (; জন্ম: ৭ জুন, ১৯৫২) এজন তুৰ্কী ঔপন্যাসিক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, শিক্ষাবিদ আৰু ২০০৬ চনৰ সাহিত্যত ন’বেল বঁটা বিজয়ী। তেওঁ তুৰ্কীৰ এগৰাকী অন্যতম বিশিষ্ট ঔপন্যাসিক, যাৰ কিতাপ তেষষ্ঠিটা ভাষাত তেৰ মিলিয়নতকৈও অধিক বিক্ৰী হৈছে,
যাৰ বাবে তেওঁ দেশৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা লেখক ৰূপে স্বীকৃত হৈছে। পামুক চাইলেণ্ট হাউচ, দ্য হোৱাইট কেষ্টেল, দ্য ব্লেক বুক, দ্য নিউ লাইফ, মাই নেম ইজ ৰেড, দ্য মিউজিয়াম অৱ ইন’চেঞ্চ,আ ষ্ট্ৰেইঞ্জনেছ ইন মাই মাইণ্ড আদি উপন্যাসৰ স্ৰষ্টা। তেওঁ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মানৱবিজ্ঞানৰ ৰবাৰ্ট য়িক-ফং টাম অধ্যাপক, য’ত তেওঁ লিখনি আৰু তুলনামূলক সাহিত্য পঢ়ায়। তেওঁ ২০১৮ চনত আমেৰিকান ফিল’চফিকেল ছ’চাইটিলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

আংশিক চাৰ্কাচিয়ান বংশোদ্ভূত আৰু ইস্তানবুলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা পামুক হৈছে প্ৰথম তুৰ্কী ন’বেল বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেওঁ অন্যান্য বহুতো সাহিত্য বঁটা প্ৰাপক। মাই নেম ইজ ৰেডে ২০০২ চনৰ ‘প্ৰিক্স ডু মেইলিউৰ লিভৰে এট্ৰেঞ্জাৰ’ (Prix du Meilleur Livre Étranger), ২০০২ চনৰ ‘প্ৰেমিঅ গ্ৰিঞ্জেন কাভাৰ’ ( Premio Grinzane Cavour ) আৰু ২০০৩ চনৰ ‘আন্তৰ্জাতিক ডাবলিন সাহিত্য বঁটা’ লাভ কৰিছিল।

পামুক আৰু জচ চাৰামাগোৰ যুটীয়া প্ৰস্তাৱৰ ফলস্বৰূপে ইউৰোপীয় লেখক সংসদ গঠন হৈছিল। পামুকে বিতৰ্কিত ঐতিহাসিক আৰু ৰাজনৈতিক ঘটনাৰ বিষয়ে কিতাপ লিখিবলৈ ইচ্ছা কৰাটোৱে তেওঁক স্বদেশত নিন্দাৰ পাত্ৰ কৰিছিল। ২০০৫ চনত, এজন অতি-জাতীয়তাবাদী অধিবক্তাই অটোমান সাম্ৰাজ্যত আৰ্মেনিয়ান গণহত্যা সম্পৰ্কীয় এটা মন্তব্যৰ বাবে পামুকৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰিছিল। পামুকৰ মতে, তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল তেওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰা দেশখনত ‘বাক স্বাধীনতা’ সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহ তুলি ধৰিবলৈ কাম কৰা। আদালতে প্ৰথমতে গোচৰটোৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, কিন্তু ২০১১ চনত পামুকক অভিযুক্তৰ সন্মানক অপমান কৰাৰ বাবে মুঠ ক্ষতিপূৰণত ৬,০০০ লিৰা পৰিশোধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

১৯৫২ চনত ইস্তানবুলত পামুকৰ জন্ম হৈছিল আৰু এটি ধনী অথচ অধঃপতিত উচ্চবিত্ত পৰিয়ালত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল; যি অভিজ্ঞতা তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস দ্য ব্লেক বুক আৰু চেভডেট বে এণ্ড হিজ চ’নচ্‌ৰ উপৰিও তেওঁৰ ব্যক্তিগত স্মৃতিকথা ইস্তানবুল: মেম’ৰিজ এণ্ড দ্য চিটিত পুংখানুপুঙ্খকৈ বৰ্ণনা কৰিছে। পামুকৰ আইতাক (দেউতাকৰ মাক) আছিল চাৰ্কাচিয়ান। পামুকে ইস্তানবুলৰ ৰবাৰ্ট কলেজ ছেকেণ্ডেৰী স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ইস্তানবুল কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত স্থাপত্য বিদ্যা অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল যিহেতু ই তেওঁৰ প্ৰকৃত সপোন, চিত্ৰকলাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল। তেওঁ তিনি বছৰৰ পিছত স্থাপত্য বিদ্যালয় এৰি পূৰ্ণকালীন লেখক হয় আৰু ১৯৭৬ চনত ইস্তানবুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২২ ৰ পৰা ৩০ বছৰ বয়সলৈকে পামুকে তেওঁৰ মাতৃৰ সৈতে বাস কৰিছিল, তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস লিখিছিল আৰু প্ৰকাশক বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁ নিজকে এজন সাংস্কৃতিক মুছলমান বুলি বৰ্ণনা কৰে, যি ঈশ্বৰৰ সৈতে ব্যক্তিগত সম্পৰ্কত বিশ্বাস নকৰি ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়ক ধৰ্মৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ৱাইড এংগল (চলচ্চিত্ৰ)

ৱাইড এংগল (ইংৰাজী: Wide Angle) হৈছে ২০২৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা জীৱন নাথৰ দ্বাৰা পৰিচালিত, অসমৰ সাহিত্যিক-লেখক নগেন শইকীয়াৰ গল্প 'ষ্টাফ ৰিপৰ্টাৰৰ ছবি'ৰ আধাৰত নিৰ্মিত এখন সামাজিক-ড্ৰামা প্ৰকাৰৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত তপন দাস, অপৰ্ণা দত্ত চৌধুৰী, পবিত্ৰ বৰুৱা, জ্বলি লস্কৰ, ধ্যানি মোহন, জুবিন গাৰ্গকে প্ৰমুখ্য কৰি একাধিক শিল্পীয়ে অভিনয় কৰে৷ ছবিখনৰ পটভূমি অসম আন্দোলন৷

কাহিনী

অসমৰ সাহিত্যিক-লেখক নগেন শইকীয়াৰ গল্প 'ষ্টাফ ৰিপ'ৰ্টাৰৰ ছবি'ৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনীটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছে৷ কাহিনীৰ পটভূমি অসম আন্দোলন৷ আন্দোলনৰ সময়ত এজন ফটো সাংবাদিক দিলীপ ভাগৱতীয়ে তেওঁ কাম কৰা দৈনিক কাকতখনত আন্দোলনৰ ফটো যোগান ধৰিবলৈ কেনেধৰণৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু তাৰেই পৰিণতিত কিদৰে তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱন আৰু সংসাৰ প্ৰভাৱিত হৈছিল-তাকেই মূলত: দেখুওৱা হয়৷ ইয়াৰ লগতে ছবিৰ কাহিনীটোত আন্দোলনৰ সময়ত অসমৰ ছাত্ৰ সমাজৰ ভূমিকা, সংগীত-শিল্পীৰ অৰিহণা, স্থানীয় ৰাইজৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ, প্ৰেম-প্ৰতাৰণা, আৰক্ষী-প্ৰশাসনৰ কঠোৰ আৱেষ্টনী ইত্যাদি একাধিক দিশত আলোকপাত কৰা হয়৷

কলা-কুশলী

অভিনয়ত

দিলীপ ভাগৱতীৰ চৰিত্ৰত তপন দাস
অন্তৰা ভাগৱতীৰ চৰিত্ৰত অৰ্পণা দত্ত চৌধুৰী
প্ৰদীপ দত্তৰ চৰিত্ৰত পবিত্ৰ বৰুৱা
বন্তি দত্তৰ চৰিত্ৰত জ্বলি লস্কৰ
গৌতম শৰ্মাৰ চৰিত্ৰত জুবিন গাৰ্গ
বাবলুৰ চৰিত্ৰত দীপাংকৰ দত্ত বৰুৱা
বৰষা শইকীয়াৰ চৰিত্ৰত ধ্যানি মোহন

আন বিভাগত

কলা নিৰ্দেশনা: বিচিত্ৰ বৰা, মানস বৰঠাকুৰ
সাজ-সজ্জা : জুৰি ৰাণী নাথ
ৰূপ-সজ্জা : বিশ্বজিৎ কলিতা, প্ৰিয়াংশু ৰাজবংশী

মুক্তি

ছবিখনে ২০২৪ চনৰ ২২ মাৰ্চত অসমৰ ছবিগৃহত মুক্তি লাভ কৰে৷

সংগীত

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ৱাইড এংগলৰ আনুষ্ঠানিক ট্ৰেইলাৰ

শ্ৰেণী:২০২৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
চুলাগিট্টি নৰসাম্মা

চুলাগিট্টি নৰসাম্মা (; ১৯২০ – ২৫ ডিচেম্বৰ ২০১৮) কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ টুমকুৰ জিলাৰ পাৱাগাডা চহৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ধাই আছিল। তেওঁ কৰ্ণাটকৰ চিকিৎসা সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত পিছপৰা অঞ্চলবোৰত কোনো চিকিৎসা সুবিধা নোহোৱাকৈ ৭০ বছৰ ধৰি সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ জীৱনকালত ২০,০০০ৰো অধিক পৰম্পৰাগত প্ৰসৱ বিনামূলীয়াকৈ সম্পাদন কৰিছিল।

জীৱনী

১৯২০ চনত মহীশূৰ ৰাজ্যৰ টুমকুৰ জিলাৰ পাৱাগাডা গাঁৱৰ কৃষ্ণপুৰাত যাযাবৰ অঘৰী সংস্কৃতিত নৰসম্মাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃভাষা তেলেগু আছিল। তেওঁৰ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাছিল আৰু নিৰক্ষৰ হৈ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ ১২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ স্বামী অঞ্জিনাপ্পাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ ১২টা সন্তান আছিল। যদিও শিশু অৱস্থাত তাৰে চাৰিজনৰ মৃত্যু হৈছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁৰ ৩৬টা নাতি-নাতিনী আছিল। কোনো সঁজুলি ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ গৰ্ভত থাকোঁতে তেওঁ ভ্ৰূণৰ স্পন্দন চিনাক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে।

২০১৮ চনলৈ আৰু ৯৭ বছৰ বয়সত নৰসাম্মাই ১৫,০০০ তকৈও অধিক কেঁচুৱা প্ৰসৱ কৰাত সহায় কৰিছিল। তেওঁক 'কৃষ্ণপুৰাৰ ধাই' বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। লগতে তেওঁৰ নামৰ সৈতে 'চুলাগিট্টি' শব্দ জড়িত হৈ পৰে। কানাড়া ভাষাত 'চুলাগিট্টি' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'ধাই'।

২০১৮ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নৰসাম্মাৰ নশ্বৰদেহ জনসাধাৰণে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ বাবে টুমাকুৰুৰ গ্লাছ হাউচত ৰখা হৈছিল। কেইবাজনো মন্ত্ৰী, প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী আৰু বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ হাজাৰ বিখ্যাত লোকৰ উপৰিও হাজাৰ লোকেও বিদেহী আত্মালৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে। ২৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নৰসাম্মাক টুমাকুৰু চহৰৰ উপকণ্ঠৰ গংগাচন্দ্ৰা গাঁৱত সম্পূৰ্ণ ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে অন্ত্যেষ্টি ক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হয়। লগতে এক একৰ ভূমিৰ আধা একৰ মাটি তেওঁৰ প্ৰতি উছৰ্গা কৰি এটা স্মাৰকৰ বাবে ৰাখি থোৱা হৈছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

নৰসাম্মাই তেওঁ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছিল ২০১২ চনত তেওঁ কৰ্ণাটক ৰাজ্য চৰকাৰৰ ডি দেৱৰাজ উৰ্ছ বঁটা লাভ কৰিছিল। একেবছৰে তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক বঁটা কৰে। চুলাগিট্টি নৰসাম্মায়ে ২০১৪ চনত টুমকুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:স্বাস্থ্যকৰ্মী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ডিজিট (আলোচনী)

ডিজিট ৯.৯ মেডিয়াই প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা এখন মাহেকীয়া প্ৰযুক্তিবিদ্যা, কম্পিউটাৰ আৰু ইলেকট্ৰনিকচ (অণুবিদ্যুত) সামগ্ৰী সম্পৰ্কীয় আলোচনী। ভাৰতীয় পঢুৱৈ সমীক্ষা 'IRS 2011'ৰ মতে ডিজিটৰ নিয়মীয়া গ্ৰাহক প্ৰায় ২,২৯,০০০ জন। একেটা সমীক্ষাৰ মতে ডিজিট হৈছে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত প্ৰযুক্তিবিদ্যা সম্পৰ্কীয় আলোচনী,আনকি ডিজিটৰ গ্ৰাহকৰ সংখ্যা এনেধৰণৰআন সকলো আলোচনী (যেনে: চিপ, পি. চি. কুৱেষ্ট)ৰ সৰ্বমুঠ গ্ৰাহকৰ সংখ্যাতকৈও বেছি। এই আলোচনীখন ভাৰতৰ উপৰিও উপমহাদেশৰ আন কেইখন দেশ যেনে নেপাল, শ্ৰী লংকা আদিতো বিতৰণ হয়। প্ৰথমে ২০০১ চনত জসোভাই ডিজিটেল মেডিয়াই ডিজিট প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল, ২০০৭ চনৰ পৰা ৯.৯ মেডিয়াই ডিজিট প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয়।

আলোচনী

ডিজিট আলোচনীৰ প্ৰতিটো সংখ্যাতে মূল আলোচনীখনৰ উপৰিও দুখন দুইস্তৰ যুক্ত ডিভিডি আৰু ফাষ্ট ট্ৰেক নামৰ আন এক সৰু আলোচনী থাকে। প্ৰতি সংখ্যাই ফাষ্ট ট্ৰেকে নিৰ্দিষ্ট এটা বিষয়(যেনে: ৱেব পাব্লিচিং, মুক্ত উৎসৰ চফ্টৱেৰ, বা কোনো নিৰ্দিষ্ট উৎপাদ যেনে ফ’ট’চপ) আদিৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। ফাষ্ট ট্ৰেক এখনত আলোকপাত কৰা বিষয়টোক সকলো স্তৰৰ ব্যৱহাৰকাৰীৰ দৃষ্টিভংগীৰে আলোচনা কৰা হয়। প্ৰতি বছৰে ডিজিটৰ তিনিটা বিশেষ সংখ্যা প্ৰকাশ পায়: বৰ্ষপুৰ্তি সংখ্যা (জুন), দীপাৱলী সংখ্যা (অক্টোবৰ) আৰু সংগ্ৰাহকৰ সংখ্যা (ডিচেম্বৰ), এই সংখ্যা কেইটা সাধাৰণ সংখ্যাকেটাতকৈ অধিক সম্ভাৰেৰে সমৃদ্ধ হয়।

ডিজিট সমাজ

ডিজিটৰ আলোচনীখনৰ বাহিৰেও ইণ্টাৰনেটত পঢ়ুৱৈ আৰু ডিজিটৰ আন সদস্যৰ বাবে কেবাখনো ঊমৈহতীয়া সামাজিক আলোচনা মঞ্চ আছে, য’ত প্ৰযুক্তিবিদ্যা সম্পৰ্কীয় বিষয়বোৰ আলোচনা কৰা হয়, লগতে পঢ়ুৱৈৰ ইলেকট্ৰনিকচ সামগ্ৰীৰ যিকিনো সমস্যাৰ সমাধানো কৰা হয়। তেওঁলোকৰ নিজা ৱেবচাইট হৈছে www.thinkdigit.com
তদুপৰি ফেচবুকআৰু টুইটাৰটো ডিজিটৰ দুখন অতি সক্ৰিয় আলোচনা সমাজ আছে।
ডিজিটে প্ৰতি মাহে বিভিন্ন প্ৰযিক্তি সম্পৰ্কীয় আলোচনা চক্ৰ আৰু কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰে, য’ত ডিজিটে বিভিন্ন সময়ত বিভিন্নজন বিশেষজ্ঞক নিমন্ত্ৰণ কৰে।

ডিজিট বঁটা

ডিজিটে প্ৰতি বছৰে ন-ন প্ৰযুক্তিৰ সামগ্ৰীৰ ঊদ্ভাৱকলৈ বঁটা আগবঢ়াই।

জিৰ’ ৱান এৱাৰ্ড: বছৰটোত ঊদ্ভাৱন হোৱা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰযুক্তিৰ সামগ্ৰীলৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হয়, জিৰ’ ৱান এৱাৰ্ড প্ৰতি বছৰে ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰদান কৰা হয়।

আইকণ অৱ ট্ৰাষ্ট: বছৰৰ সকলোতকৈ বিশ্বাসযোগ্য প্ৰযুক্তিৰ ব্ৰেণ্ডলৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হয়, এই বঁটা বিভিন্ন শাখাত আগবঢ়োৱা হয়, যেনে: লেপটপ, ডেস্কটপ, পি.ডি.এ., মনিটৰ, ইএচ.ডি.টিভি, প্ৰিণ্টাৰ ডিজিটেল কেমেৰা ইত্যাদি।

বাহ্যিক সংযোগ

ডিজিট আলোচনীৰ অফিচিয়েল ৱেবচাইট
থিংক-ডিজিট আলোচনা মঞ্চ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
শ্ৰেণী:ভাৰতত প্ৰকাশিত আলোচনী
লোহাৰ (জাতি)

লোহাৰ বা লোহাৰাক হিন্দুসকলৰ মাজত এটা জাতি আৰু ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু ঝাৰখণ্ড ৰাজ্য আৰু নেপালত মুছলমান আৰু শিখসকলৰ মাজৰ এটা বংশ বুলি গণ্য কৰা হয়। এওঁলোকে পৰম্পৰাগতভাৱে শিল্পীৰ জাতি গঠন কৰে। বৃটিছ ৰাজৰ সময়ৰ লেখকসকলে প্ৰায়ে লোহাৰা শব্দটো লোহাৰ মিস্ত্ৰীৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল যদিও ৰামগড়িয়া আৰু ছিক্লিগৰৰ দৰে আন পৰম্পৰাগত সম্প্ৰদায় আৰু কায়স্থ, ৰাজপুত আৰু ব্ৰাহ্মণকে ধৰি বহুতো অগতানুগতিক সম্প্ৰদায় আছে।

বিতৰণ

উত্তৰ প্ৰদেশ

লোহাৰসকল উত্তৰ প্ৰদেশৰ এটা অন্যতম ব্যাপক জনগোষ্ঠী। ধৰ্মীয় ৰেখাৰে বিভক্ত, হিন্দু লোহাৰ বিশ্বকৰ্মা, শৰ্মা, পাঞ্চল আৰু কৰ্মকাৰ নামেৰে জনাজাত। হিন্দু লোহাৰক আৰু অধিক কেইবাটাও বহিঃবিবাহী গোটত বিভক্ত কৰা হৈছে, ইয়াৰ মূল গোটসমূহ হ’ল কানাউজিয়া, পুৰ্বিয়া, বাহাই, মৌলিয়া আৰু মাগাজিয়া।

পশ্চিম উত্তৰ প্ৰদেশৰ অধিকাংশ লোহাৰেই এতিয়াও খেতিয়ক, যদিও বেছিভাগ লোহাৰেই এতিয়াও নিজৰ পৰম্পৰাগত ধাতু নিৰ্মাণৰ বৃত্তিত নিয়োজিত হৈ আছে। স্থানীয় লোকৰ সৈতে মিলি যোৱা কৰা লোহাৰসকলে হিন্দী আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন উপভাষা যেনে অৱধি; আন কিছুমানে হো ভাষা কয়।

বিহাৰ

বিহাৰত লোহাৰা জাতি অনুসূচিত জনজাতিৰ অধীনলৈ আহিছে। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায় অনুসৰি কেইবাখনো জিলাত অনুসূচিত জনজাতি (এছ টি) শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত ‘লোহৰা বা লোহাৰা’।

ঝাৰখণ্ড

ঝাৰখণ্ডৰ লোহাৰা স্থানীয়ভাৱে লোহাৰ নামেৰে জনাজাত। তেওঁলোকে হিন্দীৰ দৰে আঞ্চলিক ভাষা কয়। ঝাৰখণ্ডত এওঁলোকক এছ টি হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে।

মুছলিম লোহাৰ

মুছলিম লোহাৰ দুটা জাতিত বিভক্ত, মুলতানি লোহাৰ আৰু দেশৱাল লোহাৰ।

মুছলমান লোহাৰ সম্প্ৰদায়ৰ মুলতানি লোহাৰ, মূলতঃ মুলতান আৰু সমগ্ৰ বিশ্বতে ব্যাপকভাৱে বিয়পি পৰা। বেছিভাগেই ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্য আৰু পশ্চিম উত্তৰ প্ৰদেশত পোৱা যায়।

দেশৱাল লোহাৰ বা কেতিয়াবা উচ্চাৰণ মুছলমান বৰহাই হৈছে উত্তৰ ভাৰতত পোৱা মুছলমান সম্প্ৰদায়। এওঁলোকক ছাইফি বুলিও জনা যায়। যিয়ে লোহাৰ মিস্ত্ৰী আৰু কাঠমিস্ত্ৰীৰ মুছলমান উপজাতিক বুজায়। নেপালৰ তেৰাই অঞ্চলতো সামান্য সংখ্যক লোহাৰ জাতিৰ লোক পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায়

প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায় (, জন্মৰ নাম প্ৰতিমা চেটাৰ্জী বা চট্টোপাধ্যায়, ২১ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪- ২৯ জুলাই ২০০৪) বঙালী চলচ্চিত্ৰীয় তথা অচলচ্চিত্ৰীয় গীতৰ কণ্ঠশিল্পী আছিল, যিয়ে বিশেষকৈ ১৯৫০ৰ পৰা ৭০ৰ দশকলৈ অসংখ্য জনপ্ৰিয় গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায়ৰ পূৰ্বপুৰুষ বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ বিক্ৰমপুৰৰ (এতিয়া মুঞ্চিগঞ্জ) বাহেৰকৰ পৰা আহিছিল। মাত্ৰ এবছৰ বয়সতে তেওঁ দেউতাক মণিভূষণ চট্টোপাধ্যায়ক হেৰুৱাইছিল। মাক কমলা চট্টোপাধ্যায়ে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰ আছিল কলকাতাৰ ভৱানীপুৰত। কম বয়সৰে পৰা তেওঁ প্ৰকাশ কালি ঘোষৰ ওচৰত সঙ্গীতৰ শিক্ষা লৈছিল।

সঙ্গীত জীৱন

চেনোলা কোম্পানীয়ে ১৯৪৫ চনত প্ৰথম তেওঁৰ ৰেকৰ্ড উলিয়াছিল। ১৯৫১ চনত তেওঁ ‘সুনন্দাৰ বিয়ে’ ছবিত ‘তটিনি আমি, তুমি সুন্দৰ চান্দ’ শীৰ্ষক গীতটোৰে চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালক আছিল সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তী। তিনি দশকৰ কৰ্মময় জীৱনত তেওঁ ৬৫খন বঙালী চলচ্চিত্ৰত আৰু অসংখ্য অনা-চলচ্চিত্ৰীয় গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল।

স্মৃতিচাৰণ

পশ্চিমবঙ্গৰ প্ৰখ্যাত গীতিকাৰ পুলক বন্দোপাধ্যায়ে স্মৃতিচাৰণ কৰি লিখিছে,

নিৰ্মলা মিশ্ৰই ৰোমন্থন কৰিছিল,

সন্মান

'ছুটি', 'চৌৰঙ্গী' আৰু 'পৰিনীতা' ছবিত গোৱা গীতৰ বাবে তেওঁ একেৰাহে তিনিবছৰ বি.এফ.জে.এ. বঁটা লাভ কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৮৬ত স্বামী অমিয় কুমাৰ বন্দোপাধ্যায়ৰ মৃত্যুৰ পিছত ক্ৰমাৎ পৰি আহিছিল আৰু ২০০৪ৰ ২৯ জুলাইত তেওঁ ইহলীলা সম্বৰণ কৰিছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ জীয়ৰী ৰায়কিশোৰী বন্দোপাধ্যায়ক এৰি থৈ গৈছিল।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

বন্দোপাধ্যায়ে কণ্ঠদান কৰা বঙালী আৰু হিন্দী ছবিসমূৰ তালিকা:

১৯৫১- সুনন্দাৰ বিয়ে
১৯৫৩- বৌ ঠাকুৰাণীৰ হাট
১৯৫৪- ঢুলী
১৯৫৪- সদানন্দেৰ মেলা
১৯৫৪- কল্যাণী
১৯৫৫- হ্ৰদ
১৯৫৫- শাপমোচন
১৯৫৫- অপৰাধী
১৯৫৫- দস্যু মোহন
১৯৫৫- শ্ৰীকৃষ্ণ সুদামা
১৯৫৫- আত্মদৰ্শন
১৯৫৫- ভালবাসা
১৯৫৬- অসবৰ্ণ
১৯৫৬- অসমাপ্ত
১৯৫৬- গোৱিন্দদাস
১৯৫৭- সিঁদুৰ
১৯৫৭- একাতাৰা
-- নীলাচলে মহাপ্ৰভু
১৯৫৭- অন্তৰীক্ষ
১৯৫৭- সুৰেৰ পৰশে
১৯৫৭- তাসেৰ ঘৰ
১৯৫৭- পুনৰ্মিলন
১৯৫৭- হৰিশ্চন্দ্ৰ
১৯৫৮- সিঁঠিৰ সিঁদুৰ
১৯৫৮- নুপুৰ
১৯৫৮- সোণাৰ কাঠি
১৯৫৮- প্ৰিয়া
১৯৫৮- কালামাটি
১৯৫৯- কালু-ভালু
১৯৫৮- নদেৰ নিমাই
১৯৬০- ক্ষুদিত পাষাণ
১৯৬০- প্ৰবেশ নিষেধ
১৯৬০- নতুন ফচল
১৯৬০- গৰীবেৰ মেয়ে
১৯৬২- মায়াৰ সংসাৰ
১৯৬২- বিপাশা
১৯৬২- অগ্নিশিখা
১৯৬২- দাদাঠাকুৰ
১৯৬২- বন্ধন
১৯৬৩- দ্বীপেৰ ৰং টিয়াৰং
১৯৬৩- আকাশ প্ৰদীপ
১৯৬৩- শ্ৰেয়সী
১৯৬৩- কালস্ৰোত
১৯৬৪- দীপ নেভে যায়
১৯৬৪- কষ্টি পাথৰ
১৯৬৪- ৰাধাকৃষ্ণ
১৯৬৫- ৰূপ সনাতন
১৯৬৫- মুখুজ্জে পৰিবাৰ
১৯৬৫- মহালগ্ন
১৯৬৬- হাৰানো প্ৰেম
১৯৬৬- উত্তৰপুৰুষ
১৯৬৬- পাণ্ডবেৰ বনবাস
১৯৬৬- ৰাজদ্ৰোহী
১৯৬৬- অঙ্গীকাৰ
১৯৬৭-সেবা
১৯৬৭- ছুটি
১৯৬৮- তিন অধ্যায়
১৯৬৮- শেষ থেকে চুৰু
১৯৬৮- চৌৰঙ্গী
১৯৬৯- পৰিণীতা
১৯৬৯- প্ৰতিদান
১৯৬৯- আঁধাৰ সূৰ্য
১৯৬৯- সবৰমতী
১৯৭০-শপথ নিলাম
১৯৭১- জীৱন জিজ্ঞাসা
১৯৭১- এখান পিঞ্জৰ
১৯৭১- হৰ-পাৰ্বতী
১৯৭১- প্ৰতিবাদ
১৯৭১- প্ৰথম বসন্ত
১৯৭২- আলো আমাৰ আলো
১৯৭২- অনিন্দিতা
১৯৭২- স্ত্ৰীৰ পত্ৰ
১৯৭৩- উমনো ও ঝুমনো
১৯৭৩- আমি সিৰাজেৰ বেগম
১৯৭৩- বিন্দুৰ চেলে
১৯৭৪- দাবী
১৯৭৪- আলো ও ছায়া
১৯৭৪- আলো আঁধাৰে
১৯৭৪- সুজাতা
১৯৭৪- ঠগিনী
১৯৭৪- বিসৰ্জন
১৯৭৪- সাধু যুধিষ্ঠিৰেৰ কৰসা
১৯৭৬- অসময়
১৯৭৭- প্ৰতিমা
১৯৭৮- ৰজনী
১৯৭৮- জয় মা তাৰা
১৯৭৮- সাত ভাই চম্পা
১৯৭৮- গোলাপ বৌ
১৯৭৯- হীৰেৰ আঙটি
১৯৭৮- যত মত তত পথ
১৯৮০- বড় ভাই
১৯৮১-কপালকুণ্ডলা
১৯৮২- শঠে শাঠ্যং
১৯৮৩- গোধুলি লগনে
-- একসাথে
-- এই মন ৰাজহংসী প্ৰেমেৰ এই গহীন গাঙে
১৯৫৮- এক বাত কহু তুমসে (হিন্দী)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
লুচী ললেছ

লুচী ললেছ (; জন্ম: লুচিল ফ্ৰান্সেছ ৰিয়ান; ২৯ মাৰ্চ, ১৯৬৮) নিউজিলেণ্ডৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা। তেওঁ মূলতঃ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক জেনা: ৱাৰিয়ৰ প্ৰিন্সেছৰ শীৰ্ষ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰাৰ বাবে আৰু বেটলষ্টাৰ গেলেক্টিকা ধাৰাবাহিকত 'নাম্বাৰ থ্ৰী' চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিশ্বজুৰি পৰিচিত। তেওঁ ১৯৯৭ চনত 'অৰ্ডাৰ অফ দা ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ' সন্মান লাভ কৰিছিল। অভিনয়ৰ উপৰিও ললেছ বিভিন্ন জনহিতকৰ আৰু পৰিৱেশ সংৰক্ষণমূলক কাৰ্যসূচীৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত।

উক্তি

মোৰ কণ্ঠস্বৰে ৰক সংগীত ভাল পায়। মোৰ সমস্যাটো হ'ল, মই বহুত কাম কৰিব পাৰোঁ, কিন্তু মই মোৰ নিজৰ কণ্ঠটো বিচাৰি উলিয়াব লাগিব।
জেমি চটোনফ (৫ অক্টোবৰ, ২০০৭) "The soulful side of a warrior princess", ডেইলী হেৰাল্ড, পৃষ্ঠা ১৮।

হয়, চৰিত্ৰবোৰ ক্ৰমান্বয়ে মোৰ নিজৰ দৰে হৈ আহিছে। কিন্তু তাৰ কাৰণ হ'ল 'জেনা' চৰিত্ৰটো মোৰ সম্পূৰ্ণ ওলোটা আছিল। বেছিভাগ মানুহেই সেই বিষয়ে অৱগত নহয়।
জেনা ধাৰাবাহিক সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ অভিনয় জীৱনৰ বিষয়ে — ৰব চালেম (৩০ অক্টোবৰ, ২০০৫) দ্য টৰন্টো ষ্টাৰ, পৃষ্ঠা C05।

সেই চৰিত্ৰটো শাৰীৰিকভাৱে অতি প্ৰত্যাহ্বানজনক আছিল। আচলতে মই খেলুৱৈ সুলভ নহয় আৰু কেতিয়াও হ'বও বিচৰা নাছিলোঁ। মই ইয়াক ঘিণ কৰোঁ। মই জিমলৈ নাযাওঁ আৰু সেই চৰিত্ৰটোৰ বাবে শাৰীৰিক সক্ষমতা বজাই ৰখাটো মোৰ বাবে মানসিক দৃঢ়তাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল।
জেনাৰ অন্তিম খণ্ডৰ কাম শেষ কৰাৰ পিছত — কাইলী কিঅ' (৩১ মে', ২০০১) দ্য ডেইলী টেলিগ্ৰাফ, পৃষ্ঠা T05।

বাফীৰ ওচৰত কি আছে? এটা কাঠৰ খুঁটি আৰু কিছু নহৰু। জেনাৰ ওচৰত অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ সম্পূৰ্ণ ভাণ্ডাৰ আছে।
জেনা আৰু বাফীৰ (Buffy the Vampire Slayer) মাজত যুঁজ হ’লে কোন জিকিব — সেই সন্দৰ্ভত কৰা মন্তব্য (১৬ মে', ২০০০) ছান এণ্টনিঅ' এক্সপ্ৰেছ-নিউজ।

প্ৰথম অৱস্থাত এগৰাকী 'মহিলা আদৰ্শবান' হোৱা কথাই মোক সঁচাকৈয়ে শংকিত কৰিছিল। কিন্তু এয়া এক ভয়ানক বোজা হৈ পৰা নাছিল। মই বহু মহিলাৰ পৰা চিঠি পাওঁ যিয়ে মোক কয় যে 'জেনা' চোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজৰ পছন্দৰ হাৰ্লি-ডেভিডচন বাইক কিনিছে বা এক নিৰ্যাতনমূলক সম্পৰ্কৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ সাহস পাইছে।
ৰবিন এগৰ (২৭ জুলাই, ১৯৯৭) দ্য ছানডে টাইমছ।

ডাঙৰ হৈ আহোতে মই বাস্তৱ জীৱনৰ মহিলাসকলক আদৰ্শ হিচাপে লৈছিলোঁ। মই কোনো কাল্পনিক হিৰোক পূজা কৰা নাছিলোঁ আৰু এতিয়াও নকৰোঁ। প্ৰতিজন মানুহৰে কিবা না কিবা দুৰ্বলতা থাকে।
বেঞ্জামিন মৰিচন (১৪ জানুৱাৰী, ১৯৯৭) দ্য টাইমছ-পিকায়ুনে।

মই কেতিয়াও ভবা নাছিলোঁ যে মই এগৰাকী একচন ষ্টাৰ হ'ম, কিন্তু এতিয়া তেওঁলোকে শিশুৰ বাবে সৰু সৰু 'জেনা' একচন ফিগাৰ (পুতলা) তৈয়াৰ কৰিব। মই এতিয়াও এজনী ভাল অভিনেত্ৰী হ'বলৈ বিচাৰোঁ; ই কেৱল সময় আৰু আবেগ দিয়াৰ কথা।
ৱাল্ট বেলচাৰ (২৫ মে', ১৯৯৬) দ্য টাম্পা ট্ৰিবিউন।

বাহ্যিক সংযোগ

Official fan club site

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
ভূপেন্দ্ৰ নাথ বসু

ভূপেন্দ্ৰ নাথ বসু (; ১৩ জানুৱাৰী ১৮৫৯ - ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৪) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ১৯১৪ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ভূপেন্দ্ৰনাথ বসু ১৮৫৯ চনত পশ্চিমবঙ্গৰ খানাকুলৰ ৰাধানগৰ গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ১৮৭৫ চনত খানাকুলৰ কৃষ্ণনগৰ স্কুলত ভৰ্তি হয়। তাৰপিছত তেওঁ ১৮৮০ চনত কলকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেওঁ ১৮৮১ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ১৮৮৩ চনত আইনৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ আইন প্ৰতিষ্ঠান বি.এন. বসু এণ্ড কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যাৰ কাৰ্যালয় বৰ্তমান কলকতাৰ টেম্পল চেম্বাৰত অৱস্থিত।

কৰ্মজীৱন

ভূপেন্দ্ৰনাথ বসু ১৯০৪ চনৰ পৰা ১৯১০ চনলৈকে বেঙ্গল বিধানমণ্ডলীৰ সদস্য আছিল। সেই সময়তে তেওঁ জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। ১৯০৫ চনত তেওঁ ময়মনসিংহত অনুষ্ঠিত হোৱা বেঙ্গল প্ৰাদেশিক সন্মিলনৰ সভাপতিত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
বোৱাৰী (নাট)

বোৱাৰী অভিজিত ভট্টাচাৰ্যই ৰচনা-পৰিচালনা কৰা বৃন্দাবন থিয়েটাৰৰ ২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ এখন নাট। আশীৰ দশকৰ চুপাৰহিট অসমীয়া কথাছবি 'বোৱাৰী'ৰ ই আছিল নাট্যৰূপ।

অভিনয় শিল্পীসকল

যতীন বৰা, প্ৰয়াসী পৰাশৰ, মমী ডেকা, পৰাগ শৰ্মা, অঞ্জনজ্যোতি বেজ, জিতু বৰা, অৰুণ বৰা আদি।

মূল কাহিনীভাগ

গাঁৱৰ এজন সহজ সৰল যুৱক(যতীন বৰা)ৰ কথাৰে কাহিনীভাগ আগবাঢ়িছে। নায়কে গাঁৱৰে এগৰাকী যুৱতীৰ প্ৰেমত পৰে। পিতৃৰ পৰা অনুমতি লৈ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। পাছত পৰিয়ালৰ ভৰণ পোষণৰ বাবে এজন বন্ধুৰ তাগিদাত ভাৰতীয় সেনা বাহিনীত অংশগ্ৰহণ কৰে। চহৰত নায়কৰ ককায়েক ঘৰজোঁৱাই হিচাপে আছিল এঘৰ আঢ্যৱন্ত মানুহৰ ঘৰত। কিন্তু গাঁৱৰ পৰিয়ালৰ কাৰো খবৰ লবলৈ ককায়েকৰ আহৰি নাই। কাহিনীৰ পাকচক্ৰত নায়কে পাকিস্তান সীমান্তত যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হয়গৈ আৰু শত্ৰু সৈন্যৰ হাতত বন্দী হয় আৰু মূৰত আঘাত পোৱাৰ ফলত স্মৃতি শক্তি লোপ পায়। ভাৰতীয় সৈন্যই নায়কৰ কোনো খবৰ উলিওৱাত ব্যৰ্থ হয়। ইফালে ঘৰৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰীৰ মৃত্যু হোৱাত নায়কৰ পত্নী, কন্যা, পিতৃ নিথৰুৱা হয় পৰে আৰু চহৰত থকা ককায়েকৰ ঘৰত আশ্ৰয় লয়হি। কিন্তু বৌৱেকৰ হাতত আটাইকেইজনে অকথ্য নিৰ্যাতন সহিব লগীয়া হয়। নাটকখনৰ শেষৰফালে নায়কে শত্ৰু সৈন্যৰ হাতৰ পৰা মুক্ত হৈ আকৌ অসমলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে আৰু পৰিয়ালৰ সকলোৰে দুখৰ দিনৰ অন্ত পৰে।

জনপ্ৰিয় কথাছবি 'বোৱাৰী'ৰ নাট্যৰূপত 'বৃন্দাৱন থিয়েটাৰে' অত্যাধুনিক কাৰিকৰী কলা-কৌশলৰ সমাহাৰ ঘটাইছিল। বিশেষকৈ যুদ্ধৰ দৃশ্যাংশত দৰ্শকৰ সম্মুখেদি টেংক পাৰ হৈ যোৱা, আকাশেদি উৰি যোৱা হেলিকপ্তাৰৰ পৰা বোমা বৰ্ষণ কৰা আদি দৃশ্যাৱলী নাটকখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

তথ্য-সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাটক