ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সংস্কাৰ (১৯৭০ চলচ্চিত্ৰ)

সংস্কাৰ (; ইংৰাজী শিৰোনাম: Funeral Rites) ইউ আৰ অনন্তমূৰ্তি ৰচিত উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত আৰু ১৯৭০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন কানাড়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক পাট্টাভিৰাম ৰেড্ডী। এই ছবিখনক কানাড়া ভাষাৰ সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰ আন্দোলনৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সংস্কাৰে শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৭০) লাভ কৰে।

কানাড়া ভাষাত সংস্কাৰ শব্দৰ অৰ্থ "আচাৰ-অনুষ্ঠান"। মাদ্ৰাছ চেন্সৰ ব’ৰ্ডে ছবিখনক নিষিদ্ধ কৰিছিল, কাৰণ ছবিখনৰ জাতিবাদ বিৰোধী প্ৰবল বাৰ্তাই জনসাধাৰণৰ মাজত উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে বুলি অনুভৱ কৰা হৈছিল। পিছত কেন্দ্ৰীয় তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ে এই নিষেধাজ্ঞা বাতিল কৰে। সংস্কাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

নাৰায়ণাপ্পা এজন বিদ্ৰোহী ব্ৰাহ্মণ, যিয়ে ব্ৰাহ্মণ্যবাদৰ নীতি-নিয়ম মুকলিকৈ ভংগ কৰি এক উচ্ছৃংখল জীৱন যাপন কৰে। তেওঁ মদ খায়, উপপত্নী ৰাখে আৰু ধৰ্মীয় আচাৰ-বিচাৰত গুৰুত্ব নিদিয়ে। হঠাৎ প্লেগ মহামাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। কিন্তু এনে ধৰ্মবিৰোধী ব্যক্তিৰ দাহ-সংস্কাৰ কৰিব কোনে? গাঁৱৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে বিষয়টো আলোচনা কৰে আৰু সকলোৱে মৃতকৰ শেষকৃত্যৰ পৰা আঁতৰি থাকে। একে সময়তে তেওঁলোকে উপলব্ধি কৰে যে ৰীতি-নীতি অনুসৰি মৃতকৰ দাহ-সংস্কাৰ নকৰাকৈ গাঁৱৰ কোনেও খোৱা-লোৱা কৰিব নোৱাৰে। ইফালে শ্মশানৰ খৰচৰ বাবদ মৃতকৰ উপপত্নী চন্দ্ৰীয়ে আগবঢ়োৱা অলংকাৰবোৰ দেখি গাঁওবাসী দ্বিধাগ্ৰস্থ হৈ পৰে।

অভিনয় শিল্পী

গিৰিশ কৰ্ণাড (প্ৰাণেশাচাৰ্য)
স্নেহলতা ৰেড্ডী (চন্দ্ৰী)
জয়ৰাম
পি লংকে্শ
প্ৰধান
দাশৰথী দিক্সিত
লক্ষ্মী কৃষ্ণমূৰ্তি
জয়দেৱ
অৰ্বুতা ৰাণী
লক্ষ্মণ ৰাও
লোকনাথ

নিৰ্মাণ

১৯৬৫ চনত বাৰ্মিংহাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পি.এইচ.ডি. ছাত্ৰ হৈ থাকোঁতেই ইউ আৰ অনন্তমূৰ্তিয়ে সংস্কাৰৰ কাহিনীটো লিখিছিল। ইঙ্গমাৰ বাৰ্গমেনৰ দ্য চেভেনথ ছীল (১৯৫৭) ছবিখন চাই তেওঁ যথেষ্ঠ প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁৰ টিউটৰ মেলকম ব্ৰেডবেৰীয়ে তেওঁক ভাৰতীয় সমাজৰ বহুস্তৰীয় গাঁথনিৰ বিষয়ে ভাৰতত হোৱা অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে লিখিবলৈ পৰামৰ্শ দিছে।

সংস্কাৰ আছিল পট্টাভিৰামী ৰেড্ডীয়ে পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰা প্ৰথমখন কানাড়া ছবি। তেওঁ মূলতঃ তেলেগু ছবিৰ সৈতে জড়িত আছিল। এইখন প্ৰসাধন সামগ্ৰী, সংগীত আৰু নৃত্যৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ নকৰা প্ৰথমখন কানাড়ী ছবি। সম্পূৰ্ণৰূপে অপেশাদাৰী অভিনেতা-অভিনেত্ৰীৰে নিৰ্মিত হোৱাৰ বাবেও এই ছবিখন বিশেষভাবে উল্লেখযোগ্য। অভিনয় শিল্পীসকলৰ অধিকাংশই কবি, লেখক আৰু সাংবাদিক আছিল। মাদ্ৰাজ চেন্সৰ ব’ৰ্ডে প্ৰথমে ছবিখনৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে। ব'ৰ্ডে অৱশ্যে নিৰ্মাতাসকললৈ লিখা পত্ৰখনত নিষেধাজ্ঞাৰ কোনো কাৰণ উল্লেখ কৰা নাছিল। পিছলৈ এই নিষেধাজ্ঞা কেন্দ্ৰীয় তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ে বাতিল কৰে।

বঁটা

১৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা
১৯৭০-৭১ː কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা
দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতা- বি আৰ জয়ৰাম
শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী- ইউ আৰ অনন্তমূৰ্তি
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী- টম কাৱান
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান
ব্ৰঞ্জ লিঅ'পাৰ্ডː লোকাৰ্ণ' আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (১৯৭২)
ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (১৯৭২)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৭০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ভায়ামামা কৌতুক গোষ্ঠী

ভায়ামামা অসমৰ প্ৰথম কৌতুক গোষ্ঠীসমূহৰ অন্যতম। বিংশ শতিকাৰ ৮০-ৰ দশকৰপৰা এই গোটে কৌতুক অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিবলৈ লয়। প্ৰথমে মঞ্চত কৌতুক অনুষ্ঠান পৰিৱেশনেৰে আৰম্ভ কৰা এই দলটোৱে পাছলৈ কেইখনমান কৌতুকৰ শ্ৰাৱ্য কেছেট উলিওৱাৰ উপৰিও এখন টিভি ছিৰিয়েল আৰু ভিডিঅ' ছবি নিৰ্মান কৰে। 'ভায়ামামা' কৌতুক গোষ্ঠীৰ সদস্যসকল আছিল, 'ধ্ৰুৱজিৎ কিশোৰ চৌধুৰী (ভায়ামামা)', সুৰজিৎ গগৈ, সঞ্জীৱলাল দাস, ৰঞ্জিত দাস। আদিল হুছেইন-এও মাজে মাজে 'ভায়ামামা' গোটৰ লগত ছেগা-চোৰোকাকৈ কাম কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত হোৱা এটা পথ দূৰ্ঘটনাত 'ভায়ামামা' গোটৰ ধ্ৰুৱজিৎ কিশোৰ চৌধুৰী, সুৰজিৎ গগৈ, সঞ্জীৱলাল দাস, ৰঞ্জিত দাস আৰু লগতে শিৱৰাম কোঁচ, আৰু গাড়ীৰ চালক ভদ্ৰেশ্বৰ বসুমতাৰীৰ মৃত্যু হয়

তথ্য সমল

৩. দশকৰ পৰা জনপ্ৰিয় প্ৰথম অসমীয়া কৌতুক গোষ্ঠীঃ “ভায়ামামা”
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ
পম ক্লেমেণ্টিয়েফ

পম আলেক্সান্দ্ৰা ক্লেমেণ্টিয়েফ (জন্ম ৩ মে' ১৯৮৬) এগৰাকী ফৰাচী অভিনেত্ৰী। তেওঁ মাৰ্ভেল চলচ্চিত্ৰ মহাবিশ্বত মেনটিছ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত (২০১৭–২০২৩)। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ মিছন: ইম্পচিবল চলচ্চিত্ৰ শৃংখলাৰ শেষ দুটা ছবিত (২০২৩–২০২৫) পেৰিছ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

প্ৰাথমিক জীৱন

পম আলেক্সান্দ্ৰা ক্লেমেণ্টিয়েফৰ জন্ম ১৯৮৬ চনৰ ৩ মে'ত কানাডাৰ কুৱেবেক চিটিত হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ আছিল কোৰিয়ান ইউ ৰি পাৰ্ক আৰু পিতৃ আছিল ৰাছিয়ান-ফৰাচী এলেক্সিছ ক্লেমেণ্টিয়েফ। তেওঁৰ ককা আছিল ৰাছিয়ান চিত্ৰশিল্পী ইউজিন ক্লেমেণ্টিয়েফ। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে “পম” নামটো বাছি লৈছিল কাৰণ ইয়াৰ উচ্চাৰণ কোৰিয়ান ভাষাৰ “বসন্ত” (봄) আৰু “বাঘ” (범) শব্দ দুটাৰ সৈতে একে। ক্লেমেণ্টিয়েফৰ পিতৃয়ে কানাডাত ফ্ৰান্সৰ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰ্যালয়ৰ কনছুল হিচাপে কাম কৰিছিল।

ক্লেমেণ্টিয়েফে প্ৰথমে জাপানৰ কিয়’ট’ আৰু তাৰ পিছত আইভৰি কোষ্টলৈ গুচি যায়, তাৰ পিছত ফ্ৰান্সলৈ উভতি যায় আৰু পেৰিছৰপৰা প্ৰায় এঘণ্টা দূৰত্বত বসতি স্থাপন কৰে। ক্লেমেণ্টিয়েফৰ পিতৃৰ মৃত্যু হয় যেতিয়া তেওঁৰ বয়স পাঁচ বছৰ আছিল, আৰু তেওঁৰ মাক স্কিজ'ফ্ৰেনিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল, সেয়েহে তেওঁ সন্তানসমূহৰ যত্ন ল'ব পৰা নাছিল। তেওঁৰ ১৮বছৰীয়া জন্মদিনত ককাৰ মৃত্যু হয়, আৰু তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃ নামৌৰ সাত বছৰ পাছত, তেওঁৰ ২৫বছৰীয়া জন্মদিনত মৃত্যু হয়।

ককাৰ মৃত্যুৰ পাছত পেহীয়েকক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ ক্লেমেণ্টিয়েফে পেৰিছলৈ গৈ আইন অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে, কিন্তু এই বিষয়টোত তেওঁ আগ্ৰহ নাপালে। তেওঁ ফ্ৰান্সত ওৱেট্ৰেছ আৰু বিক্ৰেতা হিচাপেও কাম কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

২০০৭–২০১২: প্ৰাৰম্ভিক কৰ্মজীৱন

ক্লেমেণ্টিয়েফৰ প্ৰথম পেছাদাৰী অভিনয়ৰ কাম আছিল ফ্ৰান্সৰ স্বতন্ত্ৰ চলচ্চিত্ৰ “আপ্ৰে লুই” (২০০৭), য’ত তেওঁ কেথেৰিন ডেনেভে অভিনয় কৰা মুখ্য চৰিত্ৰৰ সতীয়াকন্যাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ শাৰ্লটো কপ্লে অভিনয় কৰা খলনায়কৰ দেহৰক্ষী হেং-বক হিচাপে অভিনয় কৰে। মূল চলচ্চিত্ৰখনৰ ভক্ত হিচাপে ক্লেমেণ্টিয়েফে এই ভূমিকাৰ বিষয়ে প্ৰযোজক ৰয় লীৰ জৰিয়তে জানিছিল আৰু এই ভূমিকাত যুদ্ধ কলা জড়িত থকাৰ বাবে তেওঁ বক্সিং শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। অডিশনৰ সময়ত বক্সিং দক্ষতা দেখুৱাৰ পিছত লীয়ে তেওঁক ঘৰলৈ গৈ তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ দৰে অধিক নাৰীসুলভ পোছাক আৰু মেকআপ পিন্ধি পুনৰ আহিবলৈ কয়।

ক্লেমেণ্টিয়েফ এগৰাকী মাৰ্শ্বিয়েল আৰ্টিষ্ট আৰু তেওঁৰ টাইকোৱাণ্ডোত বেঙুনীয়া বেল্ট আছে।

তেওঁ এগৰাকী উৎসুক স্কাইডাইভাৰো। মিছন: ইম্পছিবল – ডেড ৰেকনিং পাৰ্ট ৱানৰ চিত্ৰগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত টম ক্ৰুজে তেওঁক স্কাইডাইভিঙৰ পাঠ উপহাৰ দিছিল, কিয়নো তেওঁ এইটো শিকিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০২৫ চনৰ ২২ মে'ত দ্য টুনাইট শ্ব' উইথ জিমি ফেলনত উপস্থিত থাকোঁতে তেওঁ কয় যে তেওঁ ২৩৩টা জাম্প কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
চাৰা হাৰ্ডিং

চাৰা হাৰ্ডিং (fl. ১৭২১–৯) আইৰিছ মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক আছিল যিয়ে তেওঁৰ কিছুমান প্ৰকাশনৰ বাবে "দুৰ্ভাগ্যজনক কাৰাদণ্ড"ৰ সন্মুখীন হৈছিল। ১৭২৯ চনত জনাথন চুইফটৰ A modest proposal (দুখীয়াসকলে নিজৰ সন্তানক খাদ্য হিচাপে বিক্ৰী কৰিব পাৰে বুলি এটা ব্যংগ ধাৰণা) প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

জীৱনী

ডাবলিনৰ ব্লাইণ্ড কুৱেৰ ফিশ্বামবল ষ্ট্ৰীটৰ ওচৰৰ মুদ্ৰক জন হাৰ্ডিঙৰ পত্নী আৰু ব্যাৱসায়িক অংশীদাৰ আছিল চাৰা হাৰ্ডিং। তেওঁৰ মাক আছিল ডাবলিনৰ এগৰাকী সুপৰিচিত মুদ্ৰক এলিজাবেথ চেডলিয়াৰ আৰু সম্ভৱতঃ এই সংযোগেই জনক ছপাশালৰ ব্যৱসায়লৈ আকৰ্ষণ কৰিছিল। সংসদীয় অধিৱেশনৰ আৰম্ভণিতে লৰ্ড লেফটেনেণ্টৰ ভাষণৰ অকৰ্তৃত্বশীল সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে স্বামীক কাৰাগাৰত ভৰোৱাৰ পিছত হাৰ্ডিঙে ছপাশালৰ ব্যৱসায়টো গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰকাশ আছিল এখন প্যাম্প্লেট, The present miserable state of Ireland (১৭২১), যাক মাজে মাজে জনাথন চুইফটৰ বুলি কোৱা হয়।

১৭২৯ চনত তেওঁৰ শেষৰটো ডাঙৰ প্ৰকাশন আছিল, চুইফটৰ এ সামান্য প্ৰস্তাৱৰ সৈতে। ইয়াৰ পিছত চুইফটে জৰ্জ ফকনাৰ প্ৰিণ্টাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। হাৰ্ডিঙে পুনৰ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, ডাবলিনৰ সহযোগী ছপাশাল নিকোলাছ হাছীক বিয়া কৰায়। তাইৰ মৃত্যুৰ তাৰিখ অজ্ঞাত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰকাশক
টিপাম

টিপাম বা তিপাম অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ নাহৰকটীয়া মহকুমাৰ টিপাম ফাকিয়াল গাঁও পঞ্চায়তৰ এখন ঐতিহাসিক গাঁও। ডিন বুৰঞ্জীৰ মতে টিপামক অসম ৰাজ্য বা মুং দুন চুন খামৰৰ দ্বিতীয় ৰাজধানী। ঐতিহাসিকভাৱে টিপামৰ নাম ১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰাই লিপিবদ্ধ হৈ আছে। আহোম বুৰঞ্জী অনুসৰি স্বৰ্গদেউ চাওল্যুং চুকাফাই চীনৰ দেহং দাই (পূব মুঙ মাও) ত্যাগ কৰি এখন নতুন ৰাজ্যৰ সপোন বুকুত বান্ধি ১৫ বছৰ কাল বিভিন্ন ঠাই ঘূৰি ফুৰিছিল। তাৰ পাছত পৰ্বত পাৰ হৈ বুঢ়ীদিহিঙৰ উত্তৰ পাৰৰ টিপাম দেওশালী পাহাৰৰ সুউচ্চ টিলা চকমকত উপস্থিত হৈ তিনি বছৰ কাল টিপামত আছিল।

ইতিহাস

মধ্যযুগীয় বৰ অসমৰ প্ৰথমজন চাওফা তথা টাই ৰাজ্য মৌঙ মাওৰ চাং বংশীয় চ্যু ফৈদৰ ৰাজকোঁৱৰ চাওলুং চুকাফা আহোম সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। মং মাওৰ শান ৰাজকুমাৰ চুকাফাই পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ আহি ১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আঘোণ মাহৰ ১৬ অৰ্থাৎ ২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে চুকাফাই সৌমাৰপীঠৰ টিপামত বুঢ়ীদিহিঙেৰে উজাই আহি উপস্থিত হয় আৰু ইয়াতেই তেওঁ নতুন এখন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰৰ সোপান ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ইয়াত তিনিবছৰ কাল কটাই দিহিং নৈৰ বানপানীয়ে আমনি কৰাত অভয়াপুৰলৈ ভটিয়াই গৈছিল।

জন গাঁথনি

গাঁৱৰ মুঠ ভৌগোলিক মাটিকালি হৈছে ১৮৬.৬৪৮ হেক্টৰ। টিপাম গাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যা ৭৮৭ জন। ইয়াৰে পুৰুষ ৪০৪জন আৰু মহিলা ৩৮৩ গৰাকী। টিপাম গাঁৱত প্ৰায় ১৩২টা ঘৰ আছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
বৰপেটা সত্ৰ

বৰপেটা সত্ৰ অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ বৰপেটা চহৰত অৱস্থিত এখন ঐতিহ্যমণ্ডিত সত্ৰ। শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ গুৰুৱে ১৫০৫ শকত (১৫৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দ) বৰপেটা সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তাত তেওঁ ৮ বছৰ ধৰি আছিল। তেওঁ শ্ৰীমথুৰাদাস বুঢ়া আতাক সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। বুঢ়া আতায়েই সত্ৰৰ প্ৰশাসনিক দিশটো শক্তিশালী কৰি বৰপেটাৰ আঞ্চলিক আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক উন্নয়ন সাধন কৰিছিল। এক গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰো প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল, যি ব্যৱস্থা আজিও চলি আছে। বহু সংখ্যক ভক্ত বৰপেটালৈ আহিছিল আৰু জাতি বৈষম্য পৰিহাৰ কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি এক সাম্যবাদী সমাজ গঢ়ি তুলিছিল। ভক্তসকলৰ মাজত এক নতুন কৰ্ম সংস্কৃতি ঠন ধৰি উঠিছিল।

মন্তব্য

দুফালে চৌধ্য শাৰীকৈ খুঁটাৰে মূল নামঘৰটোৰ দীঘ এশ ফুট। উত্তৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰৰ সোঁহাতে আছে হনুমান আৰু বাঁওফালে আছে গৰুড় পক্ষীৰ একোটাকৈ মূৰ্তি উজ্জ্বল ৰঙেৰে বোলোৱা কাঠৰ চৌকাঠত থাপি থোৱা আছে। নাম-প্ৰসংগকাৰীয়ে এইবোৰত পূজা নকৰে। মাজৰ মুকলি ঠাইখিনিত দুশাৰী লোৰ গছা আছে। তাৰ প্ৰত্যেকতে সন্ধিয়াৰ উপাসনাৰ বাবে কেবাশ চাকি জ্বলাই দিছিল। বহুতো বগা কাপোৰ পিন্ধি থকা লোকৰ গাত পৰি সেই বন্তিৰ পিৰামিডৰ পোহৰ বিৰাট নামঘৰটোত বিয়পি পৰিছিল আৰু তাৰ ফলত এখ মনোমুগ্ধকৰ দৃশ্যৰ সৃষ্টি হৈছিল। (এডোৱাৰ্ড গেইট)
বৰপেটা ধাম-অসমীয়াৰ পূণ্যভূমি। -মাধৱদেৱ মহাপুৰুষ জ্বলোৱা অক্ষয় বন্তিৰ পোহৰত উজ্জ্বল।(বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা)

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:অসমৰ স্থান
জগদ্ধাত্ৰী

জগদ্ধাত্ৰী বা জগতধাত্ৰী বা জগধত্ৰী (জগত ধাৰণ কৰ্তা) হৈছে হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ এটা ৰূপ। এই গৰাকী দেৱীৰ জনপ্ৰিয়তা বিশেষকৈ ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ আৰু উৰিষ্যাত বেছি। দুয়োখন ৰাজ্যত দেৱীৰ পূজা কৰা হয়। তেখেতৰ উপাসনা আৰু ইয়াৰ ৰীতি-নীতি সমূহ পোনপটীয়াকৈ তন্ত্ৰ শাস্ত্ৰৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে য'ত তেওঁ সত্ত্বৰ প্ৰতীক বিপৰীতে দুৰ্গা আৰু কালী ৰজো আৰু তমো গুণৰ প্ৰতীক। পুৰাণৰ মতে জগদ্ধাত্ৰী হৈছে সিদ্ধিধাত্ৰীৰ অৱতাৰ।

ব্যুৎপত্তি

জগদ্ধাত্ৰী শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ “জগৎ+ধাত্ৰী অৰ্থাৎ জগতৰ (ত্ৰিভুবনৰ) ধাত্ৰী (ধাৰণকৰ্ত্ৰী, পালিকা)।”

আখ্যান

দেৱী দুৰ্গাক সৃষ্টি কৰাৰ পিছত ইন্দ্ৰ, বৰুণ, বায়ু (দেৱতা)|বায়ু]] আৰু অন্যান্য সকলো দেৱতাই নিজকে অতি শক্তিশালী বুলি ভাবিছিল। তেওঁলোকে ভাবিছিল যে তেওঁলোক সৰ্বশক্তিমান আৰু তেওঁলোকে নিজৰ শক্তিৰে যিকোনো কাম কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে পাহৰি যায় তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত শক্তি কোন। গতিকে আদি শক্তি মা পাৰ্বতীয়ে তেওঁলোকৰ পৰীক্ষা লয়। তেওঁ মায়াৰূপে তেওঁলোকৰ সন্মুখলৈ আহি এডাল ঘাঁহৰ সৃষ্টি কৰে। দেৱতাসকলক আহ্বান কৰি দেৱীয়ে ক'লে, "হে শক্তিশালী দেৱগণ, অনুগ্ৰহ কৰি এই ঘাঁহডাল উভালি পেলাওক।" এই কথাত তেওঁলোকে হাঁ‌হে আৰু ইন্দ্ৰই বায়ুক সেই ঘাঁহটো বাহিৰলৈ উলিয়াবলৈ পঠিয়ায়। বায়ুৱে বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰিও এই কাৰ্যত বিফল হয়। ইয়াৰ পিছত প্ৰত্যেক দেৱতাই একোবাৰকৈ চেষ্টা কৰে যদিও প্ৰত্যেকেই বিফল হয়। তেতিয়া দেৱী পাৰ্বতী দেৱতাসকলৰ আগত প্ৰকট হয় আৰু তেওঁলোকক কয় যে এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰতিটো শক্তি তেওঁৰ। দেৱী গোটেই পৃথিৱীৰ শক্তি। তেতিয়া সকলো দেৱতাই তেওঁলোকৰ দোষ উপলব্ধি কৰে। সিংহৰ ওপৰত আৰোহণ কৰি দেৱী দেৱতাসকলৰ সন্মুখলৈ আহিছিল আৰু তেওঁলোকৰ অহংকাৰে এটা হাতীৰ ৰূপ লৈছিল। সেয়ে দেৱী জগদ্ধাত্ৰীক সিংহৰ ওপৰত আৰোহিত অৱস্থাত আৰু তেওঁৰ তলত হাতীৰ অৱস্থিতি দেখা যায়।

জগদ্ধাত্ৰী পূজা

জগদ্ধাত্ৰী পূজা প্ৰথমে বংগৰ নদিয়াৰ কৃষ্ণনগৰৰ ৰাজা কৃষ্ণচন্দ্ৰই আৰম্ভ কৰিছিল। কৃষ্ণনগৰ, তেহট্টা, ৰিশ্ৰা, চন্দননগৰ, ভদ্ৰেশ্বৰ, হুগলী, বোইঞ্চি, অশোকনগৰ-কল্যাণগড়ত জগদ্ধাত্ৰী পূজা অতিশয় জনপ্ৰিয়। নদিয়াৰ কৃষ্ণনগৰৰ ৰাজ ৰাজেশ্বৰী জগদ্ধাত্ৰী পূজা হৈছে বংগৰ আটাইতকৈ পুৰণি জগদ্ধাত্ৰী পূজা। জনশ্ৰুতি অনুসৰি এবাৰ বংগত নৱাবসকলৰ শাসনকালত মহাৰাজ কৃষ্ণচন্দ্ৰক নৱাব চিৰাজ-উদ-দৌল্লাই সময়মতে কৰ পৰিশোধ নকৰাৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। বিজয়া দশমীৰ দিনত তেওঁক কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰা হৈছিল যাৰ বাবে তেওঁৰ ৰাজ্যত সেইবাৰৰ দুৰ্গা পূজাৰ গোটেই উৎসৱটো বিনষ্ট হৈছিল। সেয়েহে পৰিৱেশটো পুনৰ আনন্দমুখৰ কৰিবতুলিবলৈ মহাৰাজে এই জগদ্ধাত্ৰী পূজাৰ ৰীতি-নীতি আৰম্ভ কৰিছিল।
এই সন্দৰ্ভত পালপাৰাৰ বসু পৰিয়ালৰ জগদ্ধাত্ৰী পূজা বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। পৰিয়ালটোৰ এই পূজাভাগ প্ৰথমতে মুৰ্শিদাবাদত তেওঁলোকৰ পৈতৃক গৃহত অনুষ্ঠিত হৈছিল। লোককথা অনুসৰি এই পূজা ১৭৮৮ চনত আৰম্ভ হৈছিল। পূজাভাগ পিছত চন্দননগৰৰ ইয়াৰ বৰ্তমানৰ স্থানলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল। এই দেৱীৰ সঠিক ইতিহাস অজ্ঞাত যদিও পাৰিবাৰিক তথ্যসমূহে ইয়াক ১৬৪০ চনৰ বুলি সূচায়।

ধ্যানমন্ত্ৰ

জগদ্ধাত্ৰীৰ ধ্যানমন্ত্ৰত দেবীৰ তলত দিয়া ধৰণে ৰূপকল্পনা কৰা হৈছে-

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:দুৰ্গা পূজা
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
গ্ৰেচিয়েলা আৰানিছ

গ্ৰেচিয়েলা আৰানিছ এগৰাকী চিলিৰ চিত্ৰশিল্পী আৰু কাৰ্টুনকাৰ আছিল, যি "জেনেৰেচন ডেল ২৮" আৰু গ্ৰুপো মণ্টপাৰ্নাছেৰ সৈতে জড়িত আছিল।

জীৱনী

১৯০৮ চনৰ ৬ অক্টোবৰত চেণ্টিয়াগোত জন্মগ্ৰহণ কৰা গ্ৰেচিয়েলা আৰানিছৰ ঘৰ আছিল পেড্ৰ’ আৰানিছ আৰু এডুভিগিছ ভালডিভিয়াৰ কন্যা।

চিলি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ফাইন আৰ্টছত ৰিকাৰ্ডো ৰিচন ব্ৰুনেট, মাৰিয়া আৰানিছ আৰু জুয়ান ফ্ৰান্সিস্কো গনজালেজৰ ছাত্ৰী আৰু স্ক্যাণ্ডিনেভিয়ান একাডেমীত আন্দ্ৰে লোটে আৰু মাৰ্চেল-লেন'য়াৰৰ তত্ত্বাৱধানত অধ্যয়ন কৰে। ১৯৯৬ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত ছুইজাৰলেণ্ডৰ বাৰ্নত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিলিৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰিয়াজ (চলচ্চিত্ৰ)

ৰিয়াজ হ’ল এখন ২০২১ বৰ্ষত ডিজিটেল প্লেটফৰ্ম ৰীলড্ৰামাত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ কাহিনী, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা মৃগাংক বৰাৰ। ৰিয়াজত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে সৌমৰ জ্যোতি বৰা আৰু স্বাগতা ভৰালীয়ে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগ

যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগ (পৰম্পৰাগত চীনা: 戰國時代; সৰলীকৃত চীনা: 战国时代; পিন্যিন: Zhànguó Shídài) চীনা ইতিহাসৰ এটি যুগ য'ত যুদ্ধ, কূটনৈতিক আৰু সামৰিক সংস্কাৰ তথা একীকৰণৰ চেষ্টা বহলকৈ দেখা গৈছিল। এই যুগ শৰৎ আৰু বসন্তৰ যুগৰ ঠিক পাছতেই দেখা গৈছিল আৰু এই যুগৰ পাছতেই চিন সাম্ৰাজ্যই প্ৰায় আন সকলো ৰাজ্যক পৰাস্ত কৰিছিল। তাৰ ফল স্বৰূপেই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২২১ত চিন ৰাজবংশৰ শাসনত প্ৰথম একত্ৰিত চীনা সাম্ৰাজ্যৰ সৃষ্টি হৈছিল।

কালক্ৰম

যদিও বিভিন্ন পণ্ডিতে এই যুগৰ কালক্ৰমৰ ভিন ভিন ব্যাখ্যা প্ৰদান কৰে, আটাইতকৈ বহলভাৱে স্বীকৃত কালক্ৰমৰ মতে এই যুগ আৰম্ভ হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৭৫ত

নাম

এই কালত ঝৌ ৰাজবংশৰ বাস্তৱ শক্তি ক্ষীণ হৈ পৰিছিল, আৰু যদিও আনুষ্ঠানিকভাৱে চীনৰ বৃহদাংশত ঝৌ বংশৰ শাসন আছিল, এই বংশই তলতীয়া ৰাজ্যসমূহৰ ওপৰত প্ৰায় সকলো নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলাইছিল। এই তলতীয়া ৰাজ্যসমূহেই নিজৰ মাজত যুদ্ধত ব্যস্ত থাকিছিল আধিপত্যৰ বাবে। সেই বাবেই এই যুগৰ নাম "যুদ্ধৰত ৰাজ্য"ৰ যুগ।

এই বিশেষ সংজ্ঞাৰ উৎস "যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ নথি", যি হান ৰাজবংশৰ দিনত লিখিত এক গ্ৰন্থ।

ৰাজ্যসমূহ

এই কালৰ মুখ্যতঃ সাতখন প্ৰতিবেশী ৰাজ্য আছিল:

সুদূৰ পশ্চিমত আছিল চিন, যাৰ শক্তি ৱেই নদীৰ উপত্যকাৰ ওচৰে পাজৰে বিস্তৃত আছিল ই নিজকে জিন বংশৰ উত্তৰাধিকাৰী গণ্য কৰিছিল আৰু চিন ৰাজ্যৰ আক্ৰমণৰ উত্তৰ দিছিল
মাজৰ ৱেই বংশয়ো নিজকে জিন বংশৰেই উত্তৰাধিকাৰী গণ্য কৰিছিল। ইয়াৰ শক্তি বৰ্তমানৰ হুবেই প্ৰান্তত বিস্তৃত আছিল
উত্তৰৰ ঝাঅ' ৰাজ্যৰ শক্তি বৰ্তমানৰ হেবেই প্ৰান্ত আৰু উত্তৰ শ্বানশ্বি প্ৰান্তত বিস্তৃত আছিল। তেওঁলোকেও নিজকে জিন বংশৰেই উত্তৰাধিকাৰী গণ্য কৰিছিল
পূবৰ চি ৰাজ্যৰ শ্বাংডং উপত্যকাত আধিপত্য আছিল
চু ৰাজ্যৰ শক্তি আছিল হান নদী আৰু পাছলৈ য়াংজে নদীৰ ওচৰে পাজৰে
উত্তৰ-পূবৰ য়ানৰ শক্তি বৰ্তমানৰ বেইজিং প্ৰান্তৰ ওচৰে পাজৰে বিস্তৃত আছিল। পাছলৈ ই লিয়াঅ'ডং এলেকাও দখল কৰিছিল

এই সাতৰ উপৰিও ঝৌসকলৰ ৰাজকীয় এলেকা লুঅয়িত আছিল, হালধীয়া নদীৰ পাৰৰ হান এলেকাত। তদুপৰি, শ্বাংহাইৰ কাষৰ য়ুৱে, ঝাঅ' আৰু য়ানৰ মাজত আছিল ঝংশ্বান আৰু সুদূৰ দক্ষিণ-পশ্চিমত আছিল চিচুৱান। ইয়াৰ উপৰিও চং, লু, ঝেং, ৱেয়, টেং আৰু জৌৰ দৰে সৰু সৰু ৰাজ্য আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
ত্ৰিপুৰা কুইন আনাৰস

ত্ৰিপুৰা কুইন আনাৰস হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত থলুৱাভাৱে উৎপাদিত হোৱা এবিধ আনাৰস। এই ফলবিধ ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজ্যিক ফল। ২০১৪ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি পঞ্জীয়নৰ কাৰ্যালয়ে ত্ৰিপুৰাৰ কুইন আনাৰসক ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।

নিৰ্দিষ্টকৰণ

ত্ৰিপুৰা কুইন আনাৰস ফলবোৰ কাঁইটীয়া, কমলা-হালধীয়া ৰঙৰ আৰু পকা অৱস্থাত সুগন্ধি আৰু সোৱাদ বৃদ্ধি হয়। ফলবোৰৰ আকৃতি অণ্ডাকাৰ আৰু সতেজ অৱস্থাত ফলৰ গড় ওজন ৭৬১ গ্ৰাম। ফলৰ গুড়ি আংশৰ ৰং হালধীয়া। এটা ফলৰ মুঠ ১০০% ভিতৰত খাব পৰা মঙহাল অংশ ৮১.৪% আৰু ছাল ১৩.৯%। ত্ৰিপুৰা কুইন আনাৰসৰ ৰসৰ পৰিমাণ ২৩.৬৮%।

গঠনমূলক-ৰাসায়নিক বৈশিষ্ট্য

+ পুষ্টিৰ পৰিমাণ
প্ৰাচল পৰিমাণ বিভিন্ন জাতত পৰিৱৰ্তনশীলতা
টিএচএচ (°ব্ৰিক্স) ১৭.২ ১৫.৭
অম্লতা (গ্ৰাম/১০০ মিলিলিটাৰ) ০.৭৬১৬ ০.৫-১.৫০
এস্কৰবিক এচিড (মিলিগ্ৰাম /১০০ গ্ৰাম) ২৯.৪ ২৭.৪-৩৯.০
মুঠ চেনি % ১০.১ ১০.৮
আদ্ৰতা % ৮১.৪৬ ৮৭.৮
কেলচিয়াম ০.৫৩মিলিগ্ৰাম/মিলিলিটাৰ ২০মিলিগ্ৰাম/১০০গ্ৰাম
ছডিয়াম ০.১১মিলিগ্ৰাম/মিলিলিটাৰ -
পটাছিয়াম ১.৫৬মিলিগ্ৰাম/মিলিলিটাৰ ১.৩৪মিলিগ্ৰাম/মিলিলিটাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
পশতু ভাষা

পশতু ভাষা ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষা পৰিয়ালৰ এটা পূব ইৰাণী ভাষা। ঐতিহাসিক পাৰ্চী সাহিত্যত ইয়াক আফগানী নামেৰে জনা যায়।

উপভাষা

পশতু উপভাষাসমূহক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়, পশতু "কোমল" দক্ষিণ গোট আৰু পশতু "কঠিন" উত্তৰ গোট। প্ৰতিটো গোটক আৰু কেইবাটাও উপভাষাত বিভক্ত কৰা হৈছে। তাৰিনোৰ দক্ষিণ উপভাষাটোৱেই হৈছে আটাইতকৈ স্বকীয় পশতু উপভাষা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:আফগানিস্তান
এ এ মিলনে

এলেন আলেকজেণ্ডাৰ মিলনে (; জন্ম: ১৮ জানুৱাৰী ১৮৮২ – মৃত্যু : ৩১ জানুৱাৰী ১৯৫৬) এজন ইংৰাজী লেখক, টেডি বিয়াৰ উইনি-দ্য-পুহৰ বিষয়ে লিখা গ্ৰন্থ আৰু শিশুৰ বাবে লিখা বিভিন্ন কবিতাৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত।

উদ্ধৃতি

আপুনি যদি এশ বছৰ জীয়াই থাকে, তেন্তে মই এদিন এশ বছৰ কমকৈ জীয়াই থাকিব বিচাৰো, যাতে মই কেতিয়াও তোমাৰ অবিহনে জীয়াই থাকিব নালাগে।
কোনোবা ওচৰলৈ অহালৈ অপেক্ষা কৰি আপুনি হাবিৰ কোণত থাকিব নোৱাৰে। কেতিয়াবা নিজেই তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ যাব লগে।
ক’ৰবাত এবাৰ লিখিছিলোঁ যে তৃতীয় শ্ৰেণীৰ মনটোৱে সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ সৈতে চিন্তা কৰিলেহে সুখী হয়, দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ মনটোৱে সংখ্যালঘুৰ সৈতে চিন্তা কৰিলেহে সুখী হয়, আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মনটোৱে চিন্তা কৰি থাকিলেহে সুখী হয়।
- ৱাৰ উইথ অনাৰ, মেকমিলান ৱাৰ পেম্প্লেটছ, সংখ্যা ২ (১৯৪০)।
সংগঠিত কৰাটো হ’ল আপুনি কিবা এটা কৰাৰ আগতে কৰা কাম, যাতে যেতিয়া আপুনি কামটো কৰে তেতিয়া সকলো খেলিমেলি নহয়।

উৎস
কৃষ্ণা নেহৰু

কৃষ্ণা নেহৰু হুথিছিং (২ নৱেম্বৰ ১৯০৭ – ৯ নৱেম্বৰ ১৯৬৭) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক, জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিতৰ কনিষ্ঠা ভগ্নী আৰু নেহৰু-গান্ধী পৰিয়ালৰ অংশ।

জীৱনী

কৃষ্ণা নেহৰু হিচাপে হুথিছিঙৰ জন্ম হৈছিল এলাহাবাদৰ মিৰগঞ্জত, ভাৰতীয় স্বাধীনতা কৰ্মী তথা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ নেতা মতিলাল নেহৰু আৰু স্বৰূপ ৰাণী নেহেৰুৰ ঘৰত। হুথিছিঙৰ জৈন মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা আহমেদাবাদৰ জৈন পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত গুণোত্তম (ৰাজা) হুথিছিঙৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। তাৰ পিছৰ পৰাই তেওঁ কৃষ্ণা হুথিছিং নামে পৰিচিত হয়। ১৯৫০ চনৰ শেষৰফালে তেওঁ নেহৰুৰ সমালোচক হৈ পৰে আৰু ১৯৫৯ চনত প্ৰাক্তন গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল চি ৰাজগোপালাচাৰীক সমৰ্থন কৰি স্বতন্ত্ৰ পাৰ্টি নামেৰে জনাজাত এটা ৰক্ষণশীল বজাৰ উদাৰ ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰে।

হুথিছিং আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে যুঁজিছিল আৰু বহু সময় জেলত কটায়। ৰাজাৰ জেলৰ সময়সীমা আছিল যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ দুটা কণমানি পুত্ৰ হৰ্ষ হুথিছিং আৰু অজিত হুথিছিঙক ডাঙৰ-দীঘল কৰিব লগা হৈছিল।

১৯৫০ চনত হুথিছিং পৰিয়ালে বক্তৃতা দিয়াৰ বাবে আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰে। ১৯৫৮ চনৰ মে’ মাহৰ শেষৰফালে কৃষ্ণই ইজৰাইলত তিনিদিন কটায়। তেওঁৰ আতিথ্যদাতা আছিল য়িগাল এলন, যিয়ে এবছৰৰ পূৰ্বে দুয়োখন ৰাষ্ট্ৰৰ মাজত প্ৰত্যক্ষ কূটনৈতিক সম্পৰ্ক এৰাই চলিবলৈ তেতিয়াৰ ভাৰত চৰকাৰৰ নীতিক আওকাণ কৰাৰ আহিলা হিচাপে ‘দ্য ইজৰাইল-ইণ্ডিয়া ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ লীগ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

হুথিছিঙে তেওঁৰ জীৱনৰ লগতে তেওঁৰ ভাতৃ জৱাহৰলাল আৰু তেওঁৰ ভতিজী ইন্দিৰা গান্ধীৰ জীৱনৰ নথিভুক্ত কৰি ইতিহাসক ব্যক্তিগত উপাখ্যানৰ সৈতে জড়িত কৰা ধাৰাবাহিক গ্ৰন্থত লিখিছিল, য’ত উই নেহৰুছ, উইথ ন’ ৰিগ্ৰেটছ- এন অটোবায়’গ্ৰাফী, আৰু ডিয়াৰ টু বিহ’ল্ড এন ইনটিমেট প’ৰ্ট্ৰেইট অৱ ইন্দিৰা গান্ধী আদি ব্যক্তিগত কাহিনীৰ সৈতে জড়িত।

হুথিছিঙৰ স্বামী ৰাজায়ো কিতাপ লিখিছিল: দ্য গ্ৰেট পিছ: এন এছিয়ানছ কেণ্ডিড ৰিপৰ্ট অন ৰেড চাইনা (১৯৫৩), উইণ্ডো অন চাইনা (১৯৫৩), আৰু তিব্বত স্বাধীনতাৰ বাবে যুঁজ : ১৯৫৯ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ বিদ্ৰোহৰ কাহিনী (১৯৬০)।

হুথিছিং ‘ভইচ অৱ আমেৰিকা’ৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু কেইবাটাও বক্তৃতা দিছিল। ১৯৬৭ চনত লণ্ডনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:লেখিকা
জীৱন

উদ্ধৃতিসমূহ

জীৱনটোও এক প্ৰকাৰৰ পৰ্বত আৰোহণ। অসীম দুখ-কষ্ট আৰু দুৰ্লংঘ্য বাধা আছে কাৰণেই সি ৰোমাঞ্চকৰ।
হোমেন বৰগোহাঞি

উৎস

শ্ৰেণী:প্ৰকৃতি
মেনিপ্পে (শ্ৰুতিকথা)

মেনিপ্পে (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Μενίππη, ইংৰাজী: Menippe; আক্ষৰিক অৰ্থ: ′সাহসী ঘোঁৰা′ বা ′হুপি খাওতা′) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

মেনিপ্পে গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত মেনিপ্পেও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
ৰণজিত সিংহ ডিচলে

ৰণজিত সিংহ ডিচলে এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষক তথা প্ৰযুক্তিবিদ। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ সোলাপুৰ জিলাৰ মাঢা তালুকাৰ পৰিতেৱাড়ী জিলা পৰিষদ বিদ্যালয়ৰ প্ৰাথমিক শিক্ষক। কন্যা শিশুৰ শিক্ষাৰ প্ৰসাৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০২০ বৰ্ষৰ গোলকীয় শিক্ষক বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমজন ভাৰতীয়। তেওঁ এই পুৰস্কাৰৰ অৰ্ধাংশ তেওঁৰ অন্যান্য প্ৰতিদ্বন্দীৰ বাবে আগবঢ়ায়৷

জীৱন-আলেখ্য

ৰণজিত সিংহৰ সম্পূৰ্ণ নাম হৈছে ৰণজিত সিংহ মহাদেৱ ডিচলে। ১৯৮৮ চনৰ ৫ আগষ্ট তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পৰিতেৱাড়ী নামৰ গাঁৱত ৰণজিত সিংহৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাক মহাদেৱ ডিচলে জিলা পৰিষদৰ এজন কলেজ ট্ৰেইনাৰ। তেওঁ পেচাগতভাৱে এজন অভিযন্তা হ'ব বিচাৰিছিল যদিও সেইয়া সম্ভৱ হৈ নুঠাত তেওঁ দেউতাকৰ উপদেশ মানি ২০০৯ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ এখন চৰকাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে।

পেচা

শিক্ষক হিচাপে তেওঁ প্ৰথমেই লক্ষ্য কৰিছিল যে তেওঁৰ স্কুলখনৰ আন্তঃগাঁথনি শোচনীয় আৰু সৰহ সংখ্যক ছাত্ৰীয়েই আছিল জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ। তেওঁলোকৰ মাজত কন্যা সন্তানৰ শিক্ষাক লৈ বিশেষ সজাগতা নাই, শৈশৱতে তেওঁলোকক বিয়া দিয়া ব্যৱস্থাটো সেই সম্প্ৰদায়ৰ বাবে একেবাৰে সাধাৰণ কথা।

লাভ কৰা বঁটা

"QR কোড সংলগ্ন পাঠ্যপুথি" প্ৰকল্পৰ বাবে মাইক্ৰ'চফ্টৰ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় প্ৰকল্প বঁটা, ২০১৫
"ভাৰ্চুৱেল ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন" প্ৰকল্পৰ বাবে মাইক্ৰ'চফ্টৰ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় প্ৰকল্প বঁটা, ২০১৬
ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ 'বছৰটোৰ অভিনৱ গৱেষক বঁটা' ২০১৬
নেচনেল ইন'ভেচন ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা ২০১৮ বৰ্ষৰ অভিনৱ গৱেষক বঁটা।
গোলকীয় শিক্ষক বঁটা, ২০২০

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
চলমান ৰুশ্বদি

আহমেদ চলমান ৰুশ্বদি (; জন্ম জুন ১৯, ১৯৪৭) এজন ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰবন্ধকাৰ। তেওঁৰ দ্বিতীয় উপন্যাস মিডনাইটছ চিলড্ৰেনে ১৯৮১ চনত মেন বুকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ বেছিভাগ লিখনিয়ে ভাৰতীয় উপমহাদেশক সামৰি লৈছে। কোৱা হয় যে তেওঁ যাদুৰ বাস্তৱৰ আধাৰত ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী লিখে। পূব আৰু পশ্চিমৰ মাজত অজস্ৰ সংযোগ, বিচ্ছিন্নতা আৰু অভিব্যক্তি তেওঁৰ লিখনিৰ অন্যতম বিষয়।

১৯৮৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ চতুৰ্থখন উপন্যাস দ্য ছেটানিক ভাৰ্চেছ বিশ্বজুৰি এক বৃহৎ পৰিমাণৰ বিতৰ্কৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে। কিতাপখন প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত, কেইবাখনো দেশৰ মুছলমানসকলে প্ৰতিবাদ কৰিছিল যি কেতিয়াবা হিংসাত্মক হৈ পৰিছিল। তেওঁক মৃত্যুৰ ভাবুকিও দিয়া হৈছিল। ইৰাণৰ মুখ্য ধৰ্মীয় নেতা আয়াতুল্লাহ ৰুহুল্লা খোমেনীয়ে কিতাপখন লিখাৰ বাবে ১৯৮৯ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মৃত্যুদণ্ডৰ ফতোয়া জাৰি কৰিছিল।

জীৱনী

আহমেদ ছলমান ৰুশ্বদি ১৯৪৭ চনৰ ১৯ জুনত বোম্বাইত (সেই সময়ৰ ব্ৰিটিছ ভাৰতত) এটা কাশ্মীৰী মুছলমান পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ কেমব্ৰিজৰ শিক্ষিত উকীল-ব্যৱসায়ী আনিস আহমেদ ৰুশ্বদি আৰু শিক্ষক নেগিন ভট্টৰ পুত্ৰ। আনিস ৰুশ্বদিক ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ (আই চি এছ) পৰা বৰ্খাস্ত কৰা হৈছিল কিয়নো তেওঁ। বয়স কমাবলৈ জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল। ৰুশ্বদিৰ তিনিগৰাকী ভগ্নী আছিল। তেওঁ তেওঁৰ ২০১২ চনৰ স্মৃতিগ্ৰন্থত লিখিছিল যে তেওঁৰ দেউতাকে এভাৰৰোছ (ইবন ৰুশ্দ)ৰ সন্মানত ৰুশ্বদি নামটো গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বোম্বেৰ কেথেড্ৰেল এণ্ডজন কনন স্কুল, ৱাৰউইকশ্বায়াৰৰ ৰাগবী স্কুল আৰু কেমব্ৰিজৰ কিংছ কলেজত ইতিহাস বিষয়ত শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু জাফৰ (জন্ম ১৯৭৯) নামৰ এজন পুত্ৰৰ পিতৃ হৈছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল আমেৰিকান ঔপন্যাসিক মেৰিয়েন উইগিনছ; তেওঁলোক ১৯৮৮ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু ১৯৯৩ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছিল। ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ তেওঁৰ তৃতীয় পত্নী আছিল এলিজাবেথ ৱেষ্ট; তেওঁলোকৰ মিলান নামৰ এজন পুত্ৰ আছে (জন্ম ১৯৯৭)। ২০০৪ চনত তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয়-আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু আমেৰিকান ৰিয়েলিটি-টেলিভিছন অনুষ্ঠান টপ চেফৰ সঞ্চালক পদ্মা লক্ষ্মীক বিয়া কৰায়। বিবাহখন ২ জুলাই ২০০৭ ত সমাপ্ত হৈছিল।

২০০০ চনৰ পৰা, ৰুশ্বদিয়ে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ "বেছিভাগ ইউনিয়ন স্কোৱেৰৰ ওচৰত" বাস কৰি আহিছে। তেওঁ ইংলিছ ফুটবল ক্লাব টটেনহাম হটস্পাৰৰ অনুৰাগী।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁটা বিজয়ী