ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰোচনাৰা

অলিভ কেথেৰিন ক্ৰেডক (জন্ম:২২ জানুৱাৰী ১৮৯৪ – মৃত্যু: ১৪ জুলাই ১৯২৬) ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত এগৰাকী এংলো-ইণ্ডিয়ান নৃত্যশিল্পী আছিল, যিয়ে ৰোশনাৰা নামেৰে নৃত্য কৰিছিল। ব্ৰিটেইন আৰু আমেৰিকাত কেন্দ্ৰীয় ভাৰতীয় নৃত্য কৌশল প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত আছিল। এপেণ্ডিচাইটিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ত্ৰিশৰ দশকত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।। ৰাজকুমাৰী ৰোচনাৰা বেগমৰ চেলিব্ৰিটি হিচাপে নাম জনাজাত হোৱাৰ পিছত ক্ৰেডকে ৰোচনাৰা নাম লয়।

তেওঁ লয় ফুলাৰৰ কোম্পানীত নৃত্য কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত স্পেনিছ নৃত্যশিল্পী কাৰ্মেন টৰ্ট’লা ভেলেন্সিয়াৰ সৈতে প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯১১ চনত লণ্ডনত অস্কাৰ আচেৰ কিছমেটত আৰু তাৰ পিছত শ্বেহেৰাজাডেত জোবেইডেৰ চৰিত্ৰত নৃত্য কৰে। এই ভূমিকা আছিল কভেণ্ট গাৰ্ডেনৰ বেলেটছ ৰাছৰ সৈতে। পিছৰ বছৰত তেওঁ আন্না পাভলোভাৰ নৃত্য কোম্পানীত বিশেষ নৃত্যশিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰে।ৰ উদ্ধৃতি ব্যৱহাৰ কৰি পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। ১৯১৬ চনত ক্ৰেডকে আমেৰিকাত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ ভ’ডভিল থিয়েটাৰত অভিনয় কৰে। ১৯১৭ চনত তেওঁ আৰু জাপানী নৃত্যশিল্পী মিচ্ছিঅ’ ইট’ একেলগে এডলফ ব’মৰ কোম্পানী বেলে ইনটাইমত বিশেষ নৃত্যশিল্পী হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯২৩ চনত ক্ৰেডকে নিউয়ৰ্কত "বিদেশী" প্ৰব্ৰজনকাৰী হিচাপে উপস্থিত হয়। ক্ৰেডকে নৃত্য শিকাইছিল আৰু পিছৰ চলচ্চিত্ৰ তাৰকা বেট ডেভিছ তেওঁৰ অন্যতম ছাত্ৰী আছিল। মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল এপেণ্ডিচাইটিছৰ ৰোগ।

ক্ৰেডকক আমেৰিকাৰ নৃত্যশিল্পী ৰুথ চেণ্ট ডেনিছৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে, যিয়ে আমেৰিকাত প্ৰাচ্য শৈলীৰ নৃত্যক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। যদিও ক্ৰেডকে ভাৰতত নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল, তেওঁ নিজৰ নৃত্য নিখুঁত আৰু উন্নত কৰাৰ বাবে নিজৰ সময় উচৰ্গা কৰিছিল। ৰুথ চেণ্ট ডেনিছে প্ৰাচ্য শৈলীৰ নৃত্যৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল আৰু তেওঁ নিজাকৈ নৃত্য বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ভিতৰত মাৰ্থা গ্ৰেহাম আছিল। ক্ৰেডকে কেতিয়াও নিজাকৈ স্কুল স্থাপন কৰা নাছিল আৰু ইয়াৰ কাৰণ বুলি গণ্য কৰা হয় যে, ৰুথ চেণ্ট ডেনিছে তাত ইতিমধ্যেই যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:এংলো-ইণ্ডিয়ান
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
সুগন্ধা গাৰ্গ

সুগন্ধা গাৰ্গ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, গায়িকা আৰু টেলিভিছন সঞ্চালিকা। তেওঁক শেহতীয়াকৈ ভাৰতীয় ৱেব ছিৰিজ গীল্টি মাইণ্ডছত দেখা গৈছিল।

কৰ্মজীৱন

গাৰ্গে ২০০৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ জানে তু... য়া জানে নাত শ্বালিনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ২০০৯ চনৰ ১৯ জুনত মুক্তি পোৱা লেট্‌ছ ডান্স ছবিত গায়ত্ৰী পেটেলৰ ঘনিষ্ঠ বান্ধৱীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু মাই নেম ইজ খানত এগৰাকী ছাত্ৰী সংবাদদাতা হিচাপে ভূমুকি মাৰিছিল। ২০১০ চনৰ ১৬ জুলাইত মুক্তি পোৱা তেৰে বিন লাডেন ছবিত তেওঁ মেকআপ আৰ্টিষ্ট জয়াৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ ব্ৰিটিছ কমেডী ধাৰাবাহিক মুম্বাই কলিংৰ ৭টা খণ্ডত এগৰাকী কল চেণ্টাৰ কৰ্মচাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। ২০১২ চনত তেওঁক পতংগ ছবিত দেখা গৈছিল।

তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে সন্তোষ চিভানৰ চিলন, শেফালী ভূষণৰ জুগনী, তেৰে বিন লাডেনৰ চিকুৱেল আৰু মনু ৱাৰিয়াৰৰ কফী ব্লুম। চিলন (তামিলত ইনাম) ছবিত তেওঁ এগৰাকী শ্ৰীলংকান শৰণাৰ্থীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয় সম্পৰ্কে চিভানে মন্তব্য কৰিছিল যে "সুগন্ধাই যি কৰি দেখুৱালে তেনে অভিনয় আন কোনেও কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন।"

গাৰ্গে টেলিভিছনত কাম কৰাৰ লগতে কেইবাটাও অনুষ্ঠান পৰিচালনা কৰিছে। ১৮ বছৰ বয়সতে তেওঁ বিবিচিৰ বাবে হাথ চে হাথ মিলা নামৰ অনুষ্ঠানটো পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে সঞ্চালনা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ইন্দ্ৰাণী দাসগুপ্তৰ সৈতে ৱাট্‌ছ উইথ ইণ্ডিয়ান মেন তেওঁ আই হেভ গন মাৰ্কিং আৰু চামটাইমছ নামৰ নাটকত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ এমটিভিৰ কোক ষ্টুডিঅ' ছিজন ২ত পাপনৰ সৈতে অসমীয়া গীত "টোকৰী" পৰিৱেশন কৰিছিল।

তেওঁ আৰ্যা নামৰ ধাৰাবাহিকখনত মুখ্য চৰিত্ৰত থকা সুস্মিতা সেনৰ চৰিত্ৰটোৰ ঘনিষ্ঠ বান্ধৱী হিনা খানৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই ধাৰাবাহিকখনত তেওঁ সংগ্ৰামৰ প্ৰেমিকা আৰু জীতৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

গাৰ্গে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মৈত্ৰেয়ী মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। গাৰ্গে ২০০৬ চনত টেলিভিছন প্ৰযোজক তথা এমটিভি ৰিয়েলিটি শ্ব’ৰ সঞ্চালক ৰঘু ৰামৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। ২০১৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত তেওঁলোকৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটে।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

বৰ্ষ
চলচ্চিত্ৰ
চৰিত্ৰ
টোকা

২০০৮ জানে তু... য়া জানে না শালিন

২০০৯ লেট্‌ছ ডান্স অনুষ্কা

২০০৯ মুম্বাই কলিং টিভি ধাৰাবাহিক

২০১০ মাই নেম ইজ খান কোমল (সংবাদদাতা)

২০১০ তেৰে বিন লাডেন জয়া খান

২০১১ পতংগ প্ৰিয়া

২০১৪ চিলন ৰজিনী ইংৰাজী-তামিল ছবি

২০১৫ কফী ব্লুম অনিকা

২০১৬ তেৰে বিন লাডেন ২ জয়া খান

২০১৬ জুগনী বিভাৱৰী

ৱেব ছিৰিজ

বৰ্ষ ছিৰিজ চৰিত্ৰ ভাষা
প্লেটফৰ্ম টোকা

২০২০–২০২৪
আৰ্যা

হিনা খান
হিন্দী
ডিজনী+ হটষ্টাৰ

২০২১

গীল্টি মাইণ্ডছ
বন্দনা কাঠপালিয়া
হিন্দী

এমেজন প্ৰাইম ভিডিও

টেলিভিছন

বৰ্ষ ছিৰিজ চৰিত্ৰ ভাষা টোকা

২০০৩
হাথ চে হাথ মিলা

সহ-সঞ্চালিকা
ইংৰাজী
দূৰদৰ্শনৰ বাবে

সংগীতপঞ্জী

বৰ্ষ শীৰ্ষক বেণ্ড/একক সহ-গায়ক গীতিকাৰ

২০১২
টোকৰী

কোক ষ্টুডিঅ' @ এমটিভি ছিজন ২
পাপন

২০২২
গালিব

একক

সুগন্ধা গাৰ্গ

২০২২
চৱাল
একক

সুগন্ধা গাৰ্গ

২০২৩
মজ্জাক
একক

সুগন্ধা গাৰ্গ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী টেলিভিছনৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গায়িকা
মতিলাল জটৱানী

মতিলাল ৱাধুমল জটৱানী (; জন্ম:১৩ জানুৱাৰী,১৯৩৬-মৃত্যু:২৮ জানুৱাৰী, ২০০৮) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক, শিক্ষাবিদ, গান্ধীবাদী। তেওঁ হাভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডক্টৰেট, যি সিন্ধী ভাষা আৰু সাহিত্যৰ বিশেষজ্ঞ।জটৱানীয়ে ভাষা-সাহিত্যৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল, ভাৰত চৰকাৰে ২০০৩ চনত জটৱানীক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি তেওঁ সিন্ধু ৰতন, শ্বাহ আব্দুল লটিফ বঁটা আৰু কৃতি পুৰস্কাৰ আদি অন্যান্য উল্লেখযোগ্য পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সিন্ধ অঞ্চলৰ চুক্কুৰ জিলাৰ ৰহৰিত ১৯৩৬ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীত মতিলাল জটৱানীৰ জন্ম হৈছিল। আৰু এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ দেশবন্ধু কলেজত অধ্যাপক ৰূপে যোগদান কৰি পিছলৈ সিন্ধী সাহিত্যৰ ৰিডাৰ ৰূপে চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৭৯-৮০ চনত তেওঁ হাভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ‘হাভাৰ্ড চেণ্টাৰ ফৰ ষ্টাডি অৱ ৱৰ্ল্ড ৰিলিজন’ৰ ভিজিটিং পোষ্ট ডক্টৰেট ফেলো আছিল।তেওঁ সিন্ধী সাহিত্যৰ অভিধান (Dictionary of Sindhi Literature) প্ৰণেতা।তেওঁৰ কবি শ্বাহ আব্দুল লটিফ ভিটাইৰ কবিতা বিষয়ক, ‘শ্বাহ আব্দুল লটিফ ভিটাই, হিজ লাইফ এণ্ড ৱৰ্ক’ শীৰ্ষক এখন সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে। তেওঁৰ অন্যান্য উল্লেখযোগ্য কিতাপসমূহ হৈছে; প্ৰতিনিধি ৰচনায়েঁ (১৯৯৬), চুফীজ অৱ সিন্ধ (১৯৮৬), সিন্ধীজ থ্ৰু চেঞ্চুৰিজ (২০০৬), আনাচিৰ জী চাজিছ (১৯৬৮), Sandandhani je Sarakuni te (১৯৮২), পুৰ্ষ এ প্ৰকৃতি (১৯৯৭) কথা (১৯৮৫), সুনিয়াৰাপা জ’ সংকট (১৯৯২) আৰু নয়ে চিৰে খা (১৯৯৮)।

মতিলাল জটৱানীয়ে তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ১৯৭৩-১৯৯৯ চনৰ ভিতৰত ভাৰত চৰকাৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা ছখন প্ৰশস্তি পত্ৰ আৰু বঁটা লাভ কৰিছিল।তেওঁক ১৯৮৮ আৰু ১৯৯০ চনত ক্ৰমে দিল্লী চৰকাৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰপৰা ‘হিন্দী সাহিত্য বঁটা’ৰে সন্মানিত কৰে।তেওঁ হিন্দী অকাডেমিৰপৰা ‘কৃতি পুৰস্কাৰ’, ‘সাহিত্য অকাডেমি বঁটা’ আৰু ‘সিন্ধ ৰতন’ বঁটা লাভ কৰিছিল।তেওঁ সিন্ধ চৰকাৰৰপৰা ২০০৬ চনত ‘শ্বাহ আব্দুল লটিফ বঁটা’ সন্মান লাভ কৰে।

২০০৮ চনৰ ২৮ জানুৱাৰী তাৰিখে হৃদপিণ্ডৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মতিলাল জটৱানীৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ তেওঁৰ পত্নী ৰাজ মটৱানী আৰু দুটি পুত্ৰ সন্তানক এৰি থৈ যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী এডিটাথন, ২০২৫
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
ভবেশ কলিতা

ভবেশ কলিতা (জন্ম ১ মাৰ্চ ১৯৭২) ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ অসম প্ৰদেশৰ এজন ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ২০২১ চনৰ পৰা ২০২৫ চনৰ জানুৱাৰী পৰ্য্যন্ত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ অসম ৰাজ্যিক প্ৰদেশৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ২০১৬ আৰু ২০২১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ৰঙিয়া সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৯১ চনত বিজেপিত যোগদান কৰি ২০০৬ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈ বিজেপিত,অসম ৰাজ্যিক প্ৰদেশৰ সম্পাদক আৰু ২০১১ চনৰ পৰা সাধাৰণ সম্পাদক আছিল। ২০১৬ চনৰ পৰা ২০২১ চনলৈকে তেওঁ জলসিঞ্চনৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী(স্বাধীন দায়িত্ব) আৰু সৰ্বানন্দ সোণোৱাল মন্ত্ৰীসভাত শিক্ষা বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
গেলিচিয় ৱিকিপিডিয়া

গেলিচিয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ গেলিচিয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত গেলিচিয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

গেলিচিয় ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
পুনৰুত্থান দিৱস

মুছলমানসকলে বিশ্বাস কৰে যে মৃত্যুৰ পিছত প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰ কৃতকৰ্মৰ এদিন হিচাব লোৱা হ’ব আৰু সেই গতিকে সকলো মানুহ আৰু জীৱনক এক পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত দিনত পুনৰ জীৱিত কৰা হ’ব। সেই নিৰ্দিষ্ট দিনটোক পুনৰুত্থান দিৱস বোলা হয়। যিহেতু পৃথিৱীত কৰি যোৱা কৰ্ম অনুযায়ী সেইদিনা তেওঁলোকে ফল ভোগ কৰিব সেয়ে ইয়াক বিচাৰ দিৱস বুলিও জনা যায়৷ ভাল কৰ্ম কৰাসকলক জান্নতৰ দ্বাৰা পুৰস্কৃত কৰা হ’ব আৰু নিচ কৰ্ম কৰাসকলক জাহান্নামত নিক্ষেপ কৰা হ’ব৷ ইছলামীয় বিশ্বাস অনুযায়ী সেই বিচাৰ দিৱসৰ কিছু পৰিস্থিতি নিম্নৰূপ-
সেইদিনা সকলোকে একত্ৰিত কৰা হ’ব,
পৃথিৱীৰ মাটি হ’ব ৰুটিৰ দৰে,
মানুহ নগ্নপদ ও নগ্নদেহে সমবিত হ’ব,
কোনোৱে কাৰো প্ৰতি দৃষ্টি দিয়াৰ সময় নাপাব,
কাফিৰসকলক (অবিশ্বাসী) নিচমুৱা কৰি টানি টানি একত্ৰিত কৰা হ’ব,
প্ৰতি এহাজাৰত ৯৯৯জন লোক জাহান্নামী বুলি ঘোষিত হ’ব
সেইদিন মানুহ ঘৰ্মাক্ত হ’ব, ঘামত সিহঁত কানলৈকে ডুব যাব,
সূৰ্যক অতি ওচৰত অনা হ’ব আৰু মানুহ আমল অনুপাতে ঘামৰ মাজত ডুবি থাকিব,
পৃথিৱীত যিয়ে আল্লাহৰ বাবে ছিজদাহ কৰা নাই বা অন্যক দেখুৱাৰ উদ্দেশ্যে ছিজদাহ কৰিছে সিহঁত সিদিন আল্লাহক ছিজদাহ দিব নোৱাৰিব,
মুমিনসকলৰ হিচাব হ’ব মুখা-মুখি,
যাৰ হিচাব পুংখানুপুংখকৈ সোধা হ’ব সি ধ্বংস প্ৰাপ্ত হ’ব,
সিদিন মানুহৰ মুখ বন্ধ কৰি দিয়া হ’ব,
হাত, ভৰি, কান, চকু আৰু চৰ্মই মানুহৰ বিৰূদ্ধে সাক্ষী দিব,
সেই দিনা সময় সীমা হ’ব ৫০ হাজাৰ বছৰৰ সমান,
কিন্তু সেই দিনা মুমিনসকলৰ বাবে এটি ফৰজ সালাত আদায়ৰ সময় যেন আনুভৱ হ’ব ।

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
টি মীনা কুমাৰী

টি মীনা কুমাৰী (জন্ম ১৯৫১) ভাৰতৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ। তেওঁ মেঘালয় উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী মুখ্য ন্যায়াধীশ আছিল।[1] ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু পাটনা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

২০১৩ চনত মেঘালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ সন্দৰ্ভত তেওঁ কয় যে তেওঁৰ প্ৰথম অগ্ৰাধিকাৰ হ'ব ৰাজ্যখনত ফাষ্ট-ট্ৰেক আদালত স্থাপন কৰা, লগতে অঞ্চলটোৰ সমস্যাসমূহ বুজি পোৱা আৰু বিচাৰধীন গোচৰসমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰা।২০১৩ চনৰ আগষ্ট মাহত মেঘালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে অৱসৰ লোৱাৰ পিছত ২০১৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁক তামিলনাডু ৰাজ্যিক মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।২০১১ চনৰ পৰা এই পদ খালী হৈ আছিল।

অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়তে সাতজন ন্যায়াধীশৰ বিচাৰপীঠৰ সদস্য হিচাপে টি মুৰালিধৰ ৰাও বনাম অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্য ২০১০ গোচৰৰ সৈতে জড়িত আছিল। গোচৰটোত বিশেষকৈ পিছপৰা শ্ৰেণীৰ মুছলমানসকলৰ বাবে সংৰক্ষণৰ সৈতে জড়িত ধৰ্মভিত্তিক সংৰক্ষণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল। কোটাটোক বাদ দিয়া সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ মতামতৰ সৈতে একমত হোৱাৰ বিপৰীতে ন্যায়াধীশ টি মীনা কুমাৰীয়ে এটা সুকীয়া ৰায়দান আগবঢ়ায়।

তেওঁ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ হায়দৰাবাদৰ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ প্ৰয়াত ভায়লিনবাদক পদ্মশ্ৰী ভেংকটেস্বামী নাইডুৰ নাতিনী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ব্যক্তি
ইব'লা ভাইৰাছ ৰোগ

ইব'লা ভাইৰাছ ৰোগ বা ইব'লা ৰক্তক্ষৰিত ৰোগ ইব'লা নামৰ ভাইৰাছবিধৰ বাবে হোৱা মানুহৰ এটা ৰোগ। ইয়াৰ লক্ষণ সাধাৰণতে ভাইৰাছবিধ সংক্ৰমিত হোৱাৰ ২ দিনৰ পৰা তিনি সপ্তাহৰ ভিতৰত দেখা দিব পাৰে। এই ৰোগৰ প্ৰধান লক্ষণসমূহ হ’ল- জ্বৰ, ডিঙিৰ বিষ, মাংসপেশীৰ বিষ (Myalgia) আৰু মূৰৰ বিষ ৰোগে অগ্ৰগতি পোৱাৰ লগে লগে অন্যান্য লক্ষণ যেনে বমি, ডায়েৰিয়া আদিৰ পৰা যকৃৎ আৰু কিডনী বিকল হৈ পৰিব পাৰে।

ৰোগৰ সংক্ৰমণৰ কাৰণ

সংক্ৰমিত জন্তুৰ (সাধাৰণতে বান্দৰ বা ফল বাদুলী/fruit bat) তেজ বা দেহ প্ৰৰসৰ লগত সংস্পৰ্শৰ পৰা হ'লে এই ৰোগ হয়। ফল বাদুলীয়ে নিজে সংক্ৰমিত নোহোৱাকৈ ভাইৰাছবিধ কঢ়িয়াব আৰু বিয়পাব পাৰে। এবাৰ মানুহৰ সংক্ৰমণ হ'লে ই আন মানুহলৈ বিয়পিব পাৰে। বাছি যোৱা পুৰুষ দুমাহলৈকে বীৰ্যৰ জৰিয়তে ৰোগ বিয়পাব পাৰে। ৰোগনিৰ্ণয়ৰ বাবে একেধৰণৰ লক্ষণ থকা আন ৰোগ যেনে মেলেৰিয়া, কলেৰা আৰু আন ভাইৰেল ৰক্তক্ষৰিত ৰোগৰ সম্ভাৱনা প্ৰথমে বাদ দিয়া হয়। ৰোগ নিশ্চিত কৰিবলৈ তেজৰ নমুনা ভাইৰেল প্ৰতিদেহ, ভাইৰেল আৰ এন এ, বা ভাইৰাছৰ বাবে পৰীক্ষা কৰা হয়।]]
ইব'লাৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণবোৰ হঠাতে ইনফ্লুৱেঞ্জাৰ দৰে ভাগৰ লগা, জ্বৰ, মূৰৰ বিষ, গাঁঠিৰ বিষ আৰু পেটৰ বিষেৰে আৰম্ভ হয়। ছালত ৰঙচুৱা দাগ পৰিব পাৰে (৫০% ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত)। EVD-ৰ প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণ মেলেৰিয়া, ডেংগি জ্বৰ বা আন ক্ৰান্তীয় জ্বৰৰ দৰে আৰু তাৰ পাছত ৰোগ ৰক্তক্ষৰণ স্তৰলৈ আগবাঢ়ে।

This may be done by checking such animals for infection and killing and properly disposing of the bodies if the disease is discovered. Properly cooking meat and wearing protective clothing when handling meat may also be helpful, as are wearing protective clothing and washing hands when around a person with the disease. Samples of bodily fluids and tissues from people with the disease should be handled with special caution.
-->

তথ্যসূত্ৰ

Bibliography

বাহ্যিক সংযোগ

ViralZone: Ebola-like viruses – Virological repository from the Swiss Institute of Bioinformatics
CDC: Ebola hemorrhagic fever – s for Disease Control and Prevention, Special Pathogens Branch
WHO: Ebola haemorrhagic fever – World Health Organization, Global Alert and Response
Virus Pathogen Database and Analysis Resource (ViPR): Filoviridae
3D macromolecular structures of the Ebola virus archived in the EM Data Bank(EMDB)
Google Map of Ebola Outbreaks
WHO recommended infection control measures

শ্ৰেণী:ভাইৰাছজনিত ৰোগ
শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ
যমুনেশ্বৰী খাটনিয়াৰ

যমুনেশ্বৰী খাটনিয়াৰক (১৮৯৯-১৯২৪) অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰমন্যাসিক যুগৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা কবি হিচাবে আখ্যা দিয়া হয়।

চমু জীৱনী

১৮৯৯ চনত গোলাঘাট নগৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰা তেখেতৰ পিতৃ আছিল ভদৰাম শইকীয়াআৰু ভাতৃ প্ৰখ্যাত নাট্যকাৰ অভিনেতা সুৰেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া। স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বিশেষ সা- সুবিধা নথকা সময়ত বালিকা বিদ্যালয় স্থাপনৰ উদাহৰণে তেখেতৰ স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ প্ৰতি থকা অপৰিসীম আগ্ৰহৰ কথা সূচায়। এইখনেই গোলাঘাট নগৰৰ দ্বিতীয়খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়। ১৯২০ চনত তেখেতে ভৈৰৱ চন্দ্ৰ খাটনিয়াৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

সাহিত্য চৰ্চা

১৯১৯ চনত তেখেতৰ প্ৰথম কবিতাপুথি ‘অৰুণ’ প্ৰকাশ পায়। কলিকতাৰ ‘সাম্য প্ৰেছ’ত এই পুথিখন মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল। পুথিখনে সেই সময়ত পাঠক সমাজৰ পৰা যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ‘বাঁহী’, ‘অকণ’, ‘প্ৰভাত’ আদি আলোচনীত তেখেতৰ কবিতা প্ৰায়ে প্ৰকাশিত হৈছিল। মাত্ৰ ২৫ বছৰ বয়সতে অকাল মৃত্যু ঘটা এই সম্ভাৱনাপূৰ্ণ কবি গৰাকীয়ে ‘সাৱিত্ৰী’ আৰু ‘কিংলিয়েৰ’ নামৰ আৰু দুখন কবিতাপুথিৰ পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰি থৈ গৈছিল। ভগৱানৰ ওপৰত তেখেতৰ অগাধ বিশ্বাস আছিল। ‘শ্ৰীশংকৰদেৱ’, ‘ভিক্ষা’, ‘সুখ’, ‘নিয়া যেন তাক উটাই বুৰাই’ আদি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা। ‘সীতা’, ‘দ্ৰৌপদী’, ‘মন্দোদৰী’, ‘জয়মতী’ আদি কবিতাত মহীয়সী নাৰীসকলৰ বন্দনাৰ সৰল আৰু শুৱলা ভাষাৰ প্ৰয়োগ মন কৰিবলগীয়া। শিক্ষাবিদ সাহিত্যিক শৰত চন্দ্ৰ গোস্বামী, ‘আসাম বিলাসিনী’ৰ সেই সময়ৰ সম্পাদক কৃষ্ণকান্ত ভট্টাচাৰ্য্য, ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ প্ৰথম অসমীয়া মন্ত্ৰী ঘনশ্যাম বৰুৱা প্ৰমুখ্যে আন কেইবাজনো বিখ্যাত সাহিত্যিকে তেখেতৰ লিখনীৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি থৈ গৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
শ্মশান

শ্মশান হৈছে হিন্দু সকলৰ মৃতকৰ এক অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সমাপন স্থলী, য'ত মৃতদেহবোৰ চিতাত জ্বলাই দিয়া হয়। ই সাধাৰণতে এখন গাওঁ বা চহৰৰ একাষৰীয়া ঠাই, নদী বা যিকোনো পানীৰ উৎসৰ ওচৰত অৱস্থিত। শ্মশানবোৰ সাধাৰণতে নদীঘাটৰ ওচৰত অৱস্থিত হোৱা বাবে ইয়াক শ্মশান ঘাট বুলিও কোৱা হয়। শ্মশান শব্দটোৰ উৎপত্তি সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা হৈছে: শ্মই শৱ ("মৃতদেহ") বুজায়, আনহাতে শান শব্দই চিতা("বিছনা")ক বুজায়। শিখ ধৰ্ম, জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দৰে অন্যান্য ভাৰতীয় ধৰ্মসমূহেও মৃতকৰ অন্তিম সংস্কাৰৰ বাবে শ্মাশান ব্যৱহাৰ কৰে।

পৰম্পৰা

হিন্দু ৰীতি-নীতি অনুসৰি, মৃতদেহটোৰ অন্তিম সৎকাৰ (অন্তিম সংস্কাৰ)ৰ বাবে শ্মাশানালৈ অনা হয়। সাধাৰণতে শ্মশান ঘাট সমূহত, মুখ্য শোকসন্তপ্ত সকলে ডম জাতিৰ পৰা পবিত্ৰ জুই গ্ৰহণ কৰিব লাগে, এই সকল লোকে মাচুলৰ বিনিময়ত চিতা জ্বলাই দিয়ে। গাঁও অঞ্চল সমূহত সাধাৰণতে গাঁৱৰ লোক সকল তথা আত্মীয় স্বজন, বন্ধু-বৰ্গই এই কাৰ্যত আগ-ভাগ লয়।

বিভিন্ন হিন্দু লিপিত শ্মাচানাৰ স্থান কেনেদৰে বাছনি কৰিব লাগে তাৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে: ই গাওঁখনৰ উত্তৰ ফালে হ'ব লাগে আৰু দক্ষিণফাললৈ মাটি হেলনীয়া হ'ব লাগে, ই নদী বা পানীৰ উৎসৰ ওচৰত হ'ব লাগে আৰু দূৰৰ পৰা দৃশ্যমান হ'ব নালাগে।

মৃতদেহবোৰ পৰম্পৰাগতভাৱে সাধাৰণতে কাঠ-বাঁহৰে নিৰ্মিত চিতাত জুই সংযোগ কৰি অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হয়। অৱশ্যে, আজিকালি ভাৰতৰ বহুতো চহৰত ইনড'ৰ শ্মশানত বৈদ্যুতিক বা গেছৰ ব্যৱহাৰৰে শৱ দাহ কৰা হয়।

আধ্যাত্মিক ভূমিকা

শ্মশানক ভূত, অশুভ আত্মা, ভয়ংকৰ দেৱতা, তান্ত্ৰিকৰ বাসস্থান বুলি কোৱা হয়। সেয়েহে, সাধাৰণতে মানুহে নিশা শ্মাচানৰ ওচৰলৈ যোৱা অনুচিত বুলি নিয়ম প্ৰচলিত আছে। হিন্দু ৰীতি-নীতি অনুসৰি মহিলাসকলে শ্মাচানালৈ নাযায়, কেৱল পুৰুষেহে অন্তিম সংস্কাৰত অংশগ্ৰহণ কৰে। বৰ্তমান সময়ত এনে নিয়মৰ শিথিলতা দেখা যায়। কেৱল ডম আৰু চণ্ডাল সকলহে শ্মশানৰ ওচৰত বস-বাস কৰে।

শ্মশান হৈছে এনে এক ঠাই, য'ত অঘৰী, কাপালিকা, কাশ্মীৰী শৈৱধৰ্ম, বৰ্তমানৰ দুৰ্লভ ভাৰতীয় তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ কৌলৰ দৰে বামামাৰ্গৰ অনুগামীসকলে কালী, তাৰা, ভৈৰৱ, ভৈৰৱী, দাকিনী, বেতাল আদিৰ উপাসনা কৰাৰ বাবে সধনা (উদাহৰণ স্বৰূপে শৱ সাধনা) আৰু বিভিন্ন নীতি নিয়মৰে পূজা পাঠ কৰে। তিব্বতীয় বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ অনুগামীসকলেও একে উদ্দেশ্যৰ বাবে শ্মশান ব্যৱহাৰ কৰে। শ্মশানৰ অধিপতি দেৱতাক সাধাৰণতে শ্মশানৰ প্ৰভু বুলি গণ্য কৰা হয়।

শ্মশান সাত্ত্বিক উপাসনাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, শৈলেন্দ্ৰ শৰ্মা নামৰ এজন যোগীয়ে ১৯৯৩ চনৰ পৰা গোবৰ্ধন পাহাৰৰ ওচৰৰ এখন শ্মশানত বাস কৰি আহিছে। তেওঁ তাত এটা প্ৰাকৃতিক শিৱলিঙ্গ বিচাৰি পাইছিল আৰু ইয়াক স্থাপন কৰি দৈনিক পূজা কৰিছিল।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
প্ৰতিমা দেৱী (কানাড়া অভিনেত্ৰী)

প্ৰতিমা দেৱী (ইংৰাজী: Prathima Devi; ৯ এপ্ৰিল ১৯৩৩ – ৬ এপ্ৰিল ২০২১) কানাড়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ১৯৪৭ চনৰ কৃষ্ণলীলা ছবিৰ জৰিয়তে দেৱীয়ে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। বক্স অফিচত ১০০ দিন সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথমখন কানাড়া ছবি জগনমোহিনীৰ (১৯৫১) মুখ্য চৰিত্ৰতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৬০খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰে।

জীৱনী

১৯৩৩ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ পূৰ্বৰ দক্ষিণ কানাড়া অঞ্চলৰ (বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকত) এখন চহৰ কল্লডকাত প্ৰতিমাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ উপেন্দ্ৰ শ্বেনয় আৰু মাতৃ সৰস্বতীবাইৰ চাৰিজন সন্তানৰ ভিতৰত শেষ সন্তান প্ৰতিমান জন্ম নাম আছিল মোহিনী৷ চাৰি-পাঁচ বছৰ বয়সত দেবীয়ে দেউতাকক হেৰুৱাইছিল; পৰিয়ালটো প্ৰথমে মাংগালুৰুলৈ গুচি যায়, তাৰ পিছত আহমেদাবাদলৈ যায় আৰু তাত তেওঁৰ ভায়েকে বস্ত্ৰ ব্যৱসায় চলাইছিল, তাৰ পিছত উডুপিত বসতি স্থাপন কৰিছিল। ইয়াতেই দেৱীয়ে ছবি চোৱাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল, ১৯৪১ চনৰ তামিল ছবি সাবিত্ৰীত নাৰদৰ চৰিত্ৰত এম এছ চুব্বালক্ষ্মীৰ অভিনয়ত অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁৰ অভিনয় কৰাৰ হাবিয়াস জাগি উঠে৷

কৃষ্ণলীলা (১৯৪৭) ছবিৰ যোগেদ ছবি জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পূৰ্বে দেৱীয়ে ১১ বছৰ বয়সত পেছাদাৰী থিয়েটাৰত যোগদান কৰে। ছবিখনত কেম্পৰাজ উৰ্ছৰ সৈতে অভিনয় কৰাৰ লগতে তাতে তেওঁ ভৱিষ্যত স্বামী ডি শংকৰ সিঙকো লগ পায়। তাৰ পিছত তেওঁ জগনমোহিনী (১৯৫১) ছবিত অভিনয় কৰে আৰু ছবিগৃহত ১০০ দিনীয়া প্ৰদৰ্শন সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথমখন কানাড়া ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। মেকআপ চুবন্নাৰ সৈতে তেওঁৰ দল্ললি (১৯৫২) আন সফল ছবি আছিল। তেওঁ অভিনয় কৰা বেছিভাগ ছবিতে তেওঁৰ স্বামীয়ে মহাত্মা ফিল্মছ বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰিছিল।

দেৱীৰ চাৰিটা সন্তান আছিল: পুত্ৰ ৰাজেন্দ্ৰ সিং বাবু এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, সংগ্ৰাম সিং আৰু জয়ৰাজ সিং আৰু কন্যা বিজয়লক্ষ্মী সিং অভিনয়ৰ সৈতে জড়িত। ২০২১ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত মহীশূৰৰ সৰস্বতীপুৰাত ৮৮ বছৰ বয়সত দেৱীৰ মৃত্যু হয়।

সন্মান

২০০১–০২: কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ দ্বাৰা ড° ৰাজকুমাৰ বঁটা৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
আলেকজেণ্ডাৰ পুস্কিন

আলেকজেণ্ডাৰ চাৰ্গেয়েভিচ পুস্কিন (ৰাছিয়ান: Алекса́ндр Серге́евич Пу́shкин) আছিল ৰোমান্টিক যুগৰ এজন ৰাছিয়াৰ কবি, নাট্যকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। তেওঁক বহুতে ৰাছিয়াৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কবি আৰু আধুনিক ৰাছিয়ান সাহিত্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বুলি গণ্য কৰে। পুষ্কিনৰ জন্ম হৈছিল মস্কোত ৰাছিয়াৰ এটি আভিজাত্য পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ চাৰ্গেই লভ’ভিচ পুস্কিন আছিল পুৰণি সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ লোক। তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা এজন প্ৰাক্তন পিতৃ-মাতৃ আছিল আফ্ৰিকান মূলৰ এজন সম্ভ্ৰান্ত আৰু সামৰিক সেনাপতি আব্ৰাম পেট্ৰভিচ গানিবাল, যাক অট্টোমানসকলে নিজৰ গৃহভূমিৰ পৰা অপহৰণ কৰি লৈ গৈছিল, তাৰ পিছত ৰাছিয়াৰ সম্ৰাটে মুক্ত কৰি সম্ৰাটৰ দৰবাৰৰ ঘৰত তেওঁৰ গডছন বা ইশ্বৰপুত্ৰ হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

মোৰ ভিতৰত জ্বলি থকা জুইকুৰাক আপুনি চিনি পোৱা হ’লে ভাল আছিল— যিকুৰা জুইক মই মোৰ বুদ্ধিৰে নুমুৱাবলৈ চেষ্টা কৰোঁ।
তেওঁ সঁচাকৈয়ে এজন সৌভাগ্যৱান মানুহ—অত্যন্ত সৌভাগ্যৱান—যি নিজৰ বিশ্বাসৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণৰূপে নিষ্ঠাবান; যিয়ে বৌদ্ধিক বিচ্ছিন্নতাক দমন কৰিছে আৰু যিয়ে নিজৰ আৱেগৰ সুখদায়ক আলিংগনত সম্পূৰ্ণ শান্তিৰে জিৰণি ল’ব পাৰে— ঠিক যেনেকৈ এজন মদ্যপান কৰা ভ্ৰমণকাৰীয়ে ৰাস্তাৰ কাষৰ জিৰণিচৰা এখনত ৰৈ ৰাতিটো কটায়
নৈতিক নীতি-নিয়ম অবিশ্বাস্যভাৱে উপযোগী হয় যেতিয়া আমাৰ কাৰ্য্যক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিবলৈ আমাৰ আন একো ক’বলগীয়া নাথাকে।
দহ হাজাৰ সত্যতকৈও ভাল হৈছে আমাক ওপৰলৈ তুলি লোৱা ভ্ৰম।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Brief biography at Kirjasto (Pegasos)
The Alexander Pushkin Page
The Pushkin Page
Brief biography
Pushkin's Geneology at Frontline PBS
Pushkin at the My Hero Project
Pushkin at Project Gutenberg
Pushkin at The Online Books Page
শ্ৰেণী:ৰাছিয়ান সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱা

ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱা (১৮২৪ - ১৯০৭) ইংৰাজ চৰকাৰৰ অধীনৰ পুলিচ বিষয়া আছিল। পিছলৈ মৌজাদাৰ হয়। ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ জাঁজী মৰাণ গাঁৱত। তেখেতৰ পিতাকৰ নাম আছিল কিনাৰাম গোহাঞি ডেকাবৰুৱা। তেখেতসকল থাউমুং ক্লিংলুনমং বুঢ়াগোহাঞিৰ বংশৰ লোক আছিল।। সৰুতে ঘাট-মউৰা হোৱা ঘিণাৰামে বৌৱেকৰ দুৰ্ব্যৱহাৰত থাকিব নোৱাৰি উত্তৰ লক্ষীমপুৰলৈ যায় আৰু তাতে পঢ়া-শুনা কৰি ১৮৪৯ চনত ইংৰাজ চৰকাৰৰ অধীনৰ পুলিচ বিভাগত সোমায়।

১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহত মণিৰাম দেৱানৰ লগত যোগ দিয়া মানুহক ধৰিবৰ বাবে তেখেতক নিযুক্ত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও আবৰসকলক দমন কৰি পৰ্বতীয়া জাতিবোৰৰ সীমা নিৰ্ধাৰণৰ কামতো চৰকাৰে নিয়োগ কৰিছিল। ১৮৬২ চনত পুলিচৰ চাকৰি ইস্তফা দি কাকতীৰ কামত সোমায়। ১৮৬৪ চনত কাকতীৰ কামো বাদ দিয়ে। ইয়াৰ পাছত নকাৰী মৌজাৰ মৌজাদাৰ হয়। পাছত আৰু দুখন মৌজাৰ মৌজাদাৰ হয়। তেখেত ইংৰাজ চৰকাৰৰ বিশেষ বিশ্বাসী আছিল।

ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱাৰ পত্নী আছিল লম্ভীদেৱী। তেখেত পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা আৰু নাৰায়ণী সন্দিকৈৰ পিতৃ।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
গুঞ্জানন বৰুৱা

গুঞ্জানন বৰুৱা(১৮৬৩-১৯৩৬)ৰ জন্ম হৈছিল শিৱসাগৰত। ১৮৮৩ চনত তেওঁ শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কলিকতালৈ যায়। ১৮৮৯ চনত কলিকতাৰ পৰা বি.এল. ডিগ্ৰী লৈ আহি শিৱসাগৰতে ওকালতি আৰম্ভ কৰে। কলিকতাৰ প্ৰখ্যাত এ.এচ.এল ক্লাবৰ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলৰ এজন আছিল। তেওঁ ঘনশ্যাম বৰুৱা আৰু ৰত্নধৰ বৰুৱাৰ সৈতে একেলগে William Shakespeareৰ ‘কমেডি অৱ এৰৰ্চ’ The Comedy of Errors , নাটখন ‘ভ্ৰমৰংগ’ নাম দি অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি ‘মাৰ্চেণ্ট অৱ ভেনিচ’ The Mercant of Venice নাটখনো নিজাকৈ অনুবাদ কৰিছিল।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ললিতা ৱকিল

ললিতা ৱকিল এগৰাকী ভাৰতীয় এম্ব্ৰয়ডাৰী শিল্পী, হিমাচল প্ৰদেশৰ চম্বা জিলাৰ বিশেষ ৰুমাল এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ পৰম্পৰাগত ৰূপ চম্বা ৰুমাল সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

কলাক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৱকিলক ২০২২ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৮ চনত নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰেৰেও তেওঁক সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়

জীৱন

পোন্ধৰ বছৰ বয়সত ৱকিল বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ শহুৰেকে চম্বা ৰুমালৰ বাবে ডিজাইন তৈয়াৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ প্ৰতিভাক চিনি পাই স্থানীয় ছোৱালী আৰু মহিলাক এই কলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

যোৱা পঞ্চাশ বছৰে ৱকিলে চম্বা ৰুমালৰ প্ৰচাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে কাম কৰি আহিছে ৷ তেওঁ ভাৰতৰ লগতে বিদেশ ভ্ৰমণ কৰি নিজৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে এই পৰম্পৰাগত এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰিছে। ইয়াৰোপৰি তেওঁ শাৰী, চাদৰ, ডুপাট্টা, আৰু ষ্ট'লৰ বাবে ডিজাইনৰ প্ৰস্তুত কৰাৰ লগতে লগতে মাল্টি-পেনেল চেটৰ ডিজাইনো প্ৰস্তুত কৰিছে।
]] প্ৰদান কৰিছে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

২০০৯ : শিল্প গুৰু
২০১৭ : নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ
২০২২ : পদ্মশ্ৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী