ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মহাদেৱ সাহা

মহাদেৱ সাহা (জন্ম: ৫ আগষ্ট ১৯৪৪) স্বাধীনতাৰ পিছৰ বাংলাদেশৰ অন্যতম আগশাৰীৰ কবি। সাহিত্যিক অৱদানেৰে তেওঁ সকলো ধৰণৰ পাঠকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে। ৰোমান্টিক গীতিময় কবিতাৰ বাবে তেওঁ জনপ্ৰিয়। অপ্ৰকাশিত আৱেগৰ কেন্দ্ৰীভূত প্ৰকাশত তেওঁৰ কবিতা তীব্ৰ। পেছাত সাংবাদিক আছিল, আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি "দৈনিক ইত্তেফাক"ৰ সৈতে জড়িত আছিল। ২০১৬ চনৰ পৰা তেওঁ কানাডাত বাস কৰি আছে।

উদ্ধৃতি

গোটেই জীৱন পাঞ্জাবী পিন্ধিছোঁ, চুলি দীঘল কৰি ৰাখিছোঁ, তাৰ কোনো যুক্তি নাই নেকি? চাৰ্ট, পেণ্ট, জিন্স পিন্ধিবলৈ মোৰ জানো মন যোৱা নাছিল? মই পৰা নাছিলোঁ, কাৰণ মই কবি হ'ব বিচাৰিছিলোঁ।
লেখকদেৰ নিয়ে যত ঘটনা-৫: কবি মহাদেব সাহাৰ চায়না বিল্ডিংয়েৰ বাসা, প্ৰথম আলো, ২৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১।
কবি হ'ব বিচাৰিলে গদ্য লিখিব নালাগে। গদ্য লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলেই আপোনাৰ কবিতা যিমানেই ভাল নহওক কিয়, মানুহে আপোনাক আৰু কবি হিচাপে মানি ল’ব নিবিচাৰিব।
লেখকদেৰ নিয়ে যত ঘটনা-৫: কবি মহাদেব সাহাৰ চায়না বিল্ডিংয়েৰ বাসা, প্ৰথম আলো, ২৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১।
তোমাক পাহৰিব বিচাৰি আৰু বেছি ভালপাই পেলাওঁ
তোমাকে ভুলতে চেয়ে আৰো বেশী ভালোবেসে ফেলি
তোমাক দেখাৰ পিছৰ পৰাই অসম্ভৱ সলনি হৈ গৈছেমোৰ পৃথিৱী সলনি হৈ গৈছে জলবায়ু, দিনৰাত্ৰি, ঋতু।
তোমাকে দেখাৰ পৰ থেকে
তুমি মোৰ নীলাকাশতোমাক দিওঁ মোৰ বাৰমাহ।
তোমাকে
মোৰ স্মৃতিৰ অববাহিকাত এটা সপোনৰপ্ৰিয় নদীতুমি নিৰবধি।
তুমি

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
ঋকবেদ

ঋকবেদ হিন্দু ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ চাৰিখন বেদৰ ভিতৰত প্ৰথমখন বেদ। ঋকবেদ বৈদিক সাহিত্যৰ সৰ্বপ্ৰাচীন আৰু সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ। বেদমন্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত যিবোৰ মন্ত্ৰ ছন্দোবদ্ধ আৰু একো একোটি পূৰ্ণ অৰ্থৰ প্ৰকাশক, সেই মন্ত্ৰবোৰকে ঋক বুলি জনা যায়। ঋকবেদ বা ঋকবেদ সংহিতা হ’ল এনে ঋকৰ সংকলন। সেয়েহে ই ঋক সংহিতা নামেৰেও জনাজাত।

ঋকবেদৰ ৰচনাকাল আৰু বৈশিষ্ট্য

ঋকবেদৰ ৰচনাকাল সম্পৰ্কে বুৰঞ্জীবিদ আৰু বিশেষজ্ঞ সকলৰ মাজত মতভেদ দেখা যায়। তথাপিও খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দশমৰ পৰা দ্বিতীয় শতিকাৰ ভিতৰত ঋকসমূহ ৰচনা কৰা হৈছিল বুলি সকলোৱে সহমত পোষণ কৰিছে। ঋকবেদত মুঠ ১০,৫৮০টা ঋক আছিল আৰু তাৰ ভিতৰত ১৬৩টা ঋক লোপ পাইছে। সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত ঋকসমূহ একো একোজন দেৱতাক উদ্দেশ্যি ৰচিত। ঋকবেদৰ সৰ্বাধিক শ্লোক ইন্দ্ৰক উদ্দেশ্যি ৰচিত। মুঠ শ্লোকৰ এক চতুৰ্থাংশতকৈও অধিক শ্লোক দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ গুণ-গানেৰে পৰিপূৰ্ণ। ইন্দ্ৰৰ পিছতে অগ্নিৰ প্ৰাধান্য। ঋকবেদৰ প্ৰথম শ্লোকটোকে ধৰি মুঠ শ্লোকৰ এক পঞ্চমাংশ অগ্নিৰ নামত উৎসৰ্গিত। ইয়াৰ উপৰিও ঋকবেদত সূৰ্য, বৃহস্পতি, বৰুণ, যম, বিষ্ণু, ৰুদ্ৰ(শিৱ) আদি দেৱতাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। এই ঋকসমূহ প্ৰধানকৈ পুৰোহিতসকলৰ মাজত ধৰ্মানুষ্ঠানৰ বাবে ৰক্ষিত হৈ আছিল। আৰ্যসকলে যাগযজ্ঞত সিদ্ধিলাভৰ বাবে ঋকবেদৰ মন্ত্ৰৰে দেৱতাসকলক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। পৃথিৱীৰ সৃষ্টি সম্পৰ্কে দাৰ্শনিক তত্ত্ব অন্তৰ্নিহিত হৈ থকা শ্লোক কিছুমানেৰে ঋকবেদৰ সামৰণি মৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ:

শ্ৰেণী:বেদ
বালকৃষ্ণ দোশী

বালকৃষ্ণ বিঠালদাস দোশী (জন্ম: ২৬ আগষ্ট, ১৯২৭) এজন ভাৰতীয় স্থাপত্যবিদ। তেওঁক দক্ষিণ এছিয়াৰ স্থাপত্যশৈলী বাবে বিশেষভাৱে জনা যায়। ভাৰতীয় স্থাপত্যশৈলীৰ বিৱৰ্তনত তেওঁ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত হ'ল, ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান, বেংগালুৰু আৰু ইন্দোৰৰ কম খৰচী গৃহ উন্নয়ন যাৰ বাবে তেওঁ আগা খান স্থাপত্যবিদ্যা বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ স্থাপত্যবিদ্যাৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান প্ৰিট্‌জকাৰ বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় নাগৰিক।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৭ চনৰ ২৬ আগষ্টত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনে চহৰত বালকৃষ্ণ দোশীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম বিঠালদাস দোশী। তাৰপিছত তেওঁ মুম্বাইৰ জে. জে. স্কুল অফ আৰ্কিটেক্সাৰত স্থাপত্যবিদ্যাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

উল্লেখযোগ্য স্থাপত্য

১৯৭৯-৮০ সংঘঠ, বি.ভি. দোশী কাৰ্যালয়, আহমেদাবাদ
১৯৭২ পৰিৱেশ আৰু যোজনা প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান, আহমেদাবাদ
১৯৬২-৭৪ ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান, বেংগালুৰু
১৯৮৯ ৰাষ্ট্ৰীয় ফেশ্বন প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, দিল্লী
১৯৯০ আহমদাবাদ নি গোফা, আহমেদাবাদ
অৰণ্য কম খৰচী হাউছিং, ইন্দোৰ
আই.এফ.এফ.চি.অ. টাউনশ্বিপ, কালোল
সেৱাই গন্ধৰ্ব, পুনে
প্ৰেমাভাই হল, আহমেদাবাদ
টেগৰ হল, আহমেদাবাদ
বিদ্যাধৰ নগৰ, জয়পুৰ

বঁটা আৰু সন্মান

ড॰ বালকৃষ্ণ দোশীয়ে বহুতো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে।
পদ্মশ্ৰী, ভাৰত চৰকাৰ, ১৯৭৬
অৰণ্য কমিউনিটি হাউছিংৰ বাবে ১৯৯৩-১৯৯৫ৰ স্থাপত্যবিদ্যাৰ ষষ্ঠ আগা খান বঁটা
পেনচেলভিনীয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী
স্থাপত্যবিদ্যাৰ সৰ্বোচ্চ পুৰস্কাৰ প্ৰিট্‌জকাৰ বঁটা, ২০১৮
পদ্মভূষণ, ভাৰত চৰকাৰ, ২০২০

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
অৰ্ণৱ, আস্থা আৰু JEC

অৰ্ণৱ, আস্থা আৰু জে ই চি (নামটো ষ্টাইলাইজ কৰা হৈছে: অৰ্ণৱ, আস্থা আৰু ) যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পটভূমিত অৰ্ণৱ আৰু আস্থা বৰুৱাৰ কাল্পনিক প্ৰেমকাহিনীৰে ৰচিত ইন্দ্ৰাণী শৰ্মাৰ এখন অসমীয়া উপন্যাস। তেওঁৰ ৱেবছাইট www.indranee.org-ত এই উপন্যাসখন ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল।

প্ৰকাশ

লেখিকাৰ নিজা ৱেবচাইট আৰু ফেইচবুকৰ এটা গ্ৰুপত খণ্ড খণ্ডকৈ প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছত ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰত আঁ‌ক-বাক প্ৰকাশনে উপন্যাসখন কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

আঁকবাকৰ ফেইচবুক পৃষ্ঠাত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশ সম্পৰ্কে তথ্য
জোনাক অসমৰ মজিয়াত গ্ৰন্থখনৰ তথ্য তথা প্ৰতিদিন টাইমত লেখিকাৰ ইণ্টাৰভিউ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
কেৰ’লিন ব্ৰেইটিংগাৰ

কেৰ’লিন ব্ৰেইটিংগাৰ (জন্ম ৪ মে’ ১৮৫১ চনত কুনজেলচাউত – মৃত্যু ৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩২ চনত এছলিংগেনত)
এগৰাকী জাৰ্মান চিকিৎসক আছিল যিয়ে ৱুৰ্টেমবাৰ্গৰ প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

জীৱন আৰু কৰ্ম

কেৰ’লিন ব্ৰেইটিংগাৰ হাইনৰিখ ব্ৰেইটিংগাৰ, তামৰ মিস্ত্ৰীৰ জন্ম হোৱা সাতজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত সৰু হিচাপে ডাঙৰ হৈছিল।
সৰুতেই তাই মাকক হেৰুৱাইছিল। সেই সময়ত ছোৱালীক হাইস্কুলত পঢ়িবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল, সেয়েহে ১৮৭১ চনৰপৰা তেওঁ অষ্ট্ৰিয়াৰ ছালজবাৰ্গত এজন ভাতৃৰ সৈতে বাস কৰিছিল। ১৮৮১ চনৰপৰা ১৮৮৬ চনলৈকে তেওঁ অষ্ট্ৰিয়াৰ লিনজৰ পেডাগজিয়ামত শিক্ষক হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লয় আৰু ১৮৮৬ চনত তেওঁ জাৰ্মানীৰ মাৰ্কগ্ৰ'নিংগেনত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকৰ আনুষ্ঠানিক ডিপ্লমা লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

১৮৮৯ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন ষাণ্মাসিকৰপৰা ছুইজাৰলেণ্ডৰ জুৰিখত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ বিকল্প পৰীক্ষাক অফিচিয়েল হাইস্কুল ডিপ্লমা হিচাপে স্বীকৃতি নোপোৱাৰ বাবে পিছলৈ তেওঁ চুইজাৰলেণ্ডৰ বাৰ্নলৈ গুচি যায় আৰু তাত মহিলাসকলক বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ অনুমতি দিয়া হয়। শিশুহত্যাৰ কাৰণ আৰু ইয়াক প্ৰতিৰোধৰ উপায়ৰ ওপৰত থিছিছ লৈ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯১১ চনলৈকে কেইবাখনো চিকিৎসালয়ত কাম কৰিছিল আৰু ৬০ বছৰ বয়সত এছলিংগেনত স্থায়ীভাৱে বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু তাৰপৰাই তেওঁ নিজৰ প্ৰেকটিছ স্থাপন কৰিছিল আৰু আৰু বিছ বছৰ ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰিছিল। তেখেত এগৰাকী জনপ্ৰিয় চিকিৎসক আছিল আৰু প্ৰায়ে তেওঁৰ চিকিৎসাৰ বাবে ৰোগীৰপৰা মাচুল ল'বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
২০ জুলাই

উল্লেখযোগ্য ঘটনা

১২৯৬ - আল্লাউদ্দিন খিলজীয়ে জালালউদ্দিন খিলজীক হত্য়া কৰি নিজকে দিল্লীৰ চুলতান বুলি ঘোষণা কৰে।
১৯০৩ - বৃটিছে ভাৰতত ৰয়েল আৰ্মিৰ আকাৰ বৃদ্ধি কৰে।
১৯০৫ - লণ্ডনত ভাৰতৰ ৰাজ্য় সচিবে প্ৰথম বঙ্গ বিভাজন অনুমোদন জনায়।
১৯৬৯ - মহম্মদ হিদায়ত উল্লাহ ভাৰতৰ প্ৰথম ভাৰপ্ৰাপ্ত ৰাষ্ট্ৰপতি হয়।
১৯৬৯ - বৰাহগিৰি বেংকটগিৰি নিৰ্বাচনত বিজয়ী হৈ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।
১৯৬৯ - এপ'ল' ১১ মহাকাশ অভিযানৰ দ্বাৰা চন্দ্ৰত প্ৰথম মানুহ হিচাপে নীল আৰ্মষ্ট্ৰং (নীল এল্‌ডে'ন আৰ্মষ্ট্ৰং) আৰু বুজ এলড্ৰিন-এ ভৰি দিয়ে আৰু এই সময়ছোৱাত সহযাত্ৰী মাইকেল কলিন্স-এ মহাকাশযানৰ কক্ষতে থাকি কমাণ্ড মডিউল পৰিচালনা কৰিছিল।

জন্ম

১৩০৪ - পেট্ৰাৰ্ক, ইটালীৰ কবি, পণ্ডিত।
১৮১২ - মাইলছ ব্ৰনছন বা ড° মাইলছ ব্ৰনছন, আমেৰিকান ব্যেপ্টিষ্ট মিছনেৰী, অসম, ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্ব আৰু বিশেষকৈ অসমীয়া ভাষাৰ বাবে তেখেতে প্ৰভূত কাম কৰি গৈছে, তেখেতে অসমীয়া অভিধান প্ৰণয়ন কৰিছিল৷
১৮৯৮ - পণ্ডিত প্ৰৱৰ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, সংস্কৃত পণ্ডিত, ভাষাতত্ত্ববিদ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম অসমীয়া উপাচাৰ্য।
১৯১৯ - এডমাণ্ড হিলাৰী, নিউজিলেণ্ডৰ এজন পৰ্বতাৰোহী আৰু অভিযাত্ৰী। তেখেতে তেনজিং নৰগেৰ লগত ২৯ মে', ১৯৫৩ চনত এভাৰেষ্ট শৃঙ্গ আৰোহণ কৰে। (মৃত্যু: ১১ জানুৱাৰী, ২০০৮)
১৯৩৩ - ৰোদ্দম নৰসিম্‌হা, ভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞানী।
১৯৫০ - নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ, ভাৰতীয় ছবিজগতৰ শক্তিশালী অভিনেতা। ২০০৩ চনত তেওঁ অভিনয় আৰু অসামান্য পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে পদ্মবিভূষণ উপাধিৰে সন্মানিত হয় আৰু একাধিক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰো সন্মান লাভ কৰিছিল।
১৯৮০ - বিনোদ কুমাৰ, ভাৰতীয় পেৰা-এথলীট তথা ডিচকাছ থ্ৰ' খেলুৱৈ।
১৯৮৯ - অৰুণিমা সিনহা, ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী।

মৃত্যু

১৮৬৬ - বাৰ্নহাৰ্ড ৰিমান, জাৰ্মান গণিতজ্ঞ।
১৯২০ - সাৰদা দেৱী, ৰামকৃষ্ণ মঠ আৰু মিছনৰ সংঘজননী।
১৯৩৭ - গুগ্লিয়েম’ মাৰ্কনি, পদাৰ্থবিদ, তথা অনাতাঁৰ (ৰেডিঅ’)ৰ উদ্ভাৱক।
১৯৭২ - গীতা দত্ত, ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী।
১৯৭৩ - ব্ৰুচ লী, চীনা সমৰ কলা শিল্পী, শিক্ষক, অভিনেতা।
১৯৮২ - মীৰাবেন, ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সমাজকৰ্মী আৰু পৰিৱেশবিদ।
১৯৯১ - চিথিৰা থিৰুনাল বালাৰামা বাৰ্মা, ত্ৰ্ৰেভাঙ্কুৰৰ (ত্ৰিভাঙ্কুৰ) প্ৰাক্তন ৰজা।
২০১৯ - শীলা দীক্ষিত, ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।

দিৱস

কলম্বিয়াৰ স্বাধীনতা দিৱস।
আন্তৰ্জাতিক দবা দিৱস

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
সুচিত্ৰা পিল্লাই

সুচিত্ৰা পিল্লাই (; জন্ম: ২৭ আগষ্টত ১৯৭০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, অভিনেত্ৰী, মডেল, অভিযন্তা আৰু ধাৰাভাষ্যকাৰ।

চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰ

মুম্বাইত স্কুলত থাকোঁতে, পিল্লাই থিয়েটাৰত যথেষ্ট আগ্ৰহী আছিল কিন্তু তেওঁ ইলেক্ট্ৰনিক অভিযান্ত্ৰিকত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাই সোনকালেই লণ্ডনলৈ ৰাওনা হৈছিল, য'ত তাই এখন শিশু থিয়েটাৰত জড়িত হৈ পৰিছিল। তেওঁ ১৯৯৩ চনত চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যেতিয়া তেওঁক এখন ফৰাচী চলচ্চিত্ৰ লে প্ৰিস্ক ডি'উনে ফেম্মেত প্ৰথম চৰিত্ৰৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল আৰু লগতে ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ সাতত গুৰুত এটা চৰিত্ৰৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল।
পিল্লাই তেতিয়া মুম্বাইলৈ উভতি আহিছিল আৰু ভিজে হিচাপে চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল। তাই প্ৰথমে আপাচি ইণ্ডিয়ানৰ এটা মিউজিক ভিডিঅ'ত আৰু তাৰ পাছত বালি চাগুৰ "দিল চিজ হে কেয়া" ভিডিঅ'ত দেখা গৈছিল। তেওঁ চিম্পলি চাউথ, ৰেড এলাৰ্ট, হিপ হিপ হুৰে, বেইণ্টেহা, ৰিষ্টা.কম আৰু কেবাৰে কেবাৰেৰ দৰে অনুষ্ঠানৰ সৈতে দূৰদৰ্শনত প্ৰৱেশ কৰিছে। পিল্লাই ২০১৬ চনৰ হলিউড ছবি দ্য আদাৰ চাইড অফ দা ডোৰ আৰু ২০১৭ চনৰ ইণ্ডি চলচ্চিত্ৰ দ্য ভেলীত দেখা গৈছে যাৰ বাবে তেওঁ ২০১৭ চনত লং আইলেণ্ড আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু মিলান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মহোৎসৱ দুয়োটাতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

সংগীত কেৰিয়াৰ

পিল্লাই ২০০১ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত "মেৰে লিয়ে" এলবামত গায়িকা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰ পাছত, ২০১১ চনত, তেওঁ "চুচ ইজ লাইফ" নামৰ তেওঁৰ এলবাম মুক্তি পাইছিল।

ডাবিং কেৰিয়াৰ

২০০৭ চনত, তেওঁ আমেৰিকান চলচ্চিত্ৰখনৰ হিন্দী সংস্কৰণত তেওঁৰ প্ৰথম ডাব-অভাৰ চৰিত্ৰটো পৰিৱেশন কৰিছিল, লাইভ ফ্ৰী অৰ ডাই হাৰ্ড-মেগী কিউ ৰ মাহ লিনৰ চৰিত্ৰ। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ হিন্দীত আন কেইবাটাও চৰিত্ৰৰ ডাব দিছে; এঞ্জেলিনা জোলিৰ অংশবোৰ ('বিওউলফ), মেগী গিলেনহল ('দ্য ডাৰ্ক নাইট), থৰ: ৰাগনাৰোকৰ হিন্দী সংস্কৰণত কেট ব্লেঞ্চেটৰ বাবে হেলা হিচাপে, আৰু অতি শেহতীয়াকৈ ২০২০ চনত নেটফ্লিক্সৰ মূল অক্টোবৰ ফেকচনত ডেলোৰিছ এলেনৰ ৰূপত।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০০৫ চনত সুচিত্ৰাই ডেনমাৰ্কৰ এজন অভিযন্তা লাৰ্ছ কেজেলডচেনক বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়, যাক তেওঁ পাৰস্পৰিক বন্ধুৰ ঘৰত লগ পাইছিল। তেওঁলোকৰ আনিকা নামৰ এজনী ছোৱালী আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
ৰূপান্তৰক

বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰণত, এটা ৰূপান্তৰক (Transformer) হৈছে এটা পেছিভ উপাদান, যিয়ে এখন বৈদ্যুতিক পৰিবেশনৰ পৰা আন এখন বা বহুতো জাললৈ বৈদ্যুতিক শক্তি স্থানান্তৰ কৰে। কোনো এটা কঁপনিৰে বৈদ্যুতিক প্ৰবাহ সলনি হ’লে, ৰূপান্তৰকৰ মূলত এটা সলনি হোৱা চুম্বকীয় ফ্লাস্ক‌ সৃষ্টি হয়, যি মূলটোৰে জড়োৱা থকা আন কঁপনিসমূহত এটা সলনি হোৱা প্ৰেৰক বল (EMF) উদ্দীপিত কৰে। এইদৰে, এটা ধাতব সংযোগ নোহোৱাকৈয়ে শক্তি এক কঁপনিৰ পৰা আন কঁপনিলৈ স্থানান্তৰ কৰিব পাৰে। ১৮৩১ চনত আৱিষ্কৃত ফাৰাডে'ৰ প্ৰেৰণাৰ নিয়মই, কঁপনিসমূহৰ মাজত চুম্বকীয় ফ্লাস্ক‌ৰ পৰিবৰ্তনৰ দ্বাৰা প্ৰেৰক বল কেনেদৰে উৎপন্ন হয়, সেয়া বৰ্ণনা কৰে।

ৰূপান্তৰকবোৰ প্ৰায়ে প্ৰত্যাৱৰ্তী প্ৰবাহ (AC)ৰ ভল্টেজ পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনে ৰূপান্তৰকবোৰক "উচ্চীকৰণ" বা "হ্ৰাসকৰণ" ৰূপান্তৰক বুলি কোৱা হয়। এইবোৰে বৰ্তমানৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি বা হ্ৰাস কৰে। আনহাতে, কিছুমান ৰূপান্তৰকে গ্যালভেনিক পৃষ্ঠপোষকতা প্ৰদান কৰে বা সংকেত প্ৰক্ৰিয়া চৰণসমূহ সংযোগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো ব্যৱহাৰ হয়। ১৮৮৫ চনত প্ৰথম নিয়ত ভল্টেজ ৰূপান্তৰক আৱিষ্কৃত হোৱাৰ পাছৰ পৰাই, ৰূপান্তৰকবোৰ বৈদ্যুতিক শক্তি সংস্থান, বিতৰণ আৰু ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে। ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু বিদ্যুৎ শক্তি ব্যৱস্থাত বহল পৰিসৰৰ ৰূপান্তৰক ডিজাইন দেখা পোৱা যায়। এইবোৰ RFৰ নিচিনা অতি সৰু ৰূপান্তৰকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, শ শ টন ওজনৰ বৃহৎ শক্তি জাল সংযোগকাৰী বৃহৎ ৰূপান্তৰকলৈ বিস্তৃত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
মেন্দুট

ইণ্ডোনেছিয়াৰ মধ্য জাভাৰ মাগেলাং ৰিজেন্সিৰ মুংকিড মহকুমাৰ মেন্দুট গাঁৱত অৱস্থিত মেন্দুট মন্দিৰ হৈছে নৱম শতিকাৰ বৌদ্ধ মন্দিৰ। বৰোবুদুৰৰ পৰা প্ৰায় তিনি কিলোমিটাৰ পূবে অৱস্থিত এই মন্দিৰ। মেন্দুট, বৰোবুদুৰ, পাৱন মন্দিৰ, এই তিনিওটা বৌদ্ধ মন্দিৰ একেটা সৰলৰেখাত অৱস্থিত। তিনিওটা মন্দিৰৰ মাজত পাৰস্পৰিক ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক আছে যদিও সঠিক আচাৰ-ব্যৱহাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায়।

ইতিহাস

প্ৰায় নৱম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নিৰ্মিত মেন্দুট পাৱন মন্দিৰ আৰু বৰোবুদুৰকে ধৰি তিনিটা মন্দিৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি মন্দিৰ। কৰংটেংগাৰ শিলালিপিমতে, এই মন্দিৰটো শৈলেন্দ্ৰ বংশ ৰজা ইন্দ্ৰৰ ৰাজত্বকালত নিৰ্মাণ আৰু সমাপ্ত কৰা হৈছিল। ৮২৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ শিলালিপিত উল্লেখ আছে যে শৈলেন্দ্ৰ বংশৰ ৰজা ইন্দ্ৰই বেনুবন নামৰ এটা পবিত্ৰ ভৱন নিৰ্মাণ কৰিছিল যাৰ অৰ্থ হৈছে "বাঁহৰ অৰণ্য"। ডাচ পুৰাতত্ত্ববিদ জে জি ডি কেস্পাৰিছে কৰাংটেংগাৰ শিলালিপিত উল্লেখ কৰা মন্দিৰটোক মেন্দুট মন্দিৰৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে।

১৮৩৬ চনত ইয়াক হাবি-জংঘলেৰে ঢাক খাই থকা ধ্বংসাৱশেষৰ ৰূপত আৱিষ্কাৰ কৰা হয়। ১৮৯৭ চনত এই মন্দিৰৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয় আৰু ১৯২৫ চনত সমাপ্ত হয়। এই মন্দিৰৰ ওপৰত গৱেষণা কৰা কিছুমান পুৰাতত্ত্ববিদ আছিল জে জি ডি কেছপাৰিছ, থিয়ড’ৰ ভান এৰপ আৰু অৰিসত্য যোগেশ্বৰ।

স্থাপত্য

মন্দিৰৰ ভেটিৰ পৰিকল্পনা বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ, আৰু প্ৰতিটো ফালে ১৩.৭ মিটাৰ জোখ আৰু ভেটিৰ স্তৰ মাটিৰ পৰা ৩.৭ মিটাৰ ওপৰত। ২৬.৪ মিটাৰ উচ্চতাৰ এই মন্দিৰটো উত্তৰ-পশ্চিম দিশলৈ মুখ কৰি আছে। উত্তৰ-পশ্চিম ফালৰ পৰা ওলোৱা বৰ্গক্ষেত্ৰৰ ওখ ভেটিৰ পৰা ওলাই অহা চিৰিবোৰ প্ৰতিটো ফালে মাকাৰাৰ মূৰ্তিৰে সজাই তোলা হৈছে, চিৰিৰ কাষত বৌদ্ধ শিক্ষাৰ পশু কাহিনী বৰ্ণনা কৰা জাতক উপকথাৰ বাছ-ৰিলিফ খোদিত কৰা হৈছে। মন্দিৰৰ মূল অৱয়বটোক আগুৰি থকা বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ টেৰেচখন প্ৰদক্ষিণা বা প্ৰদক্ষিণ অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰখা আছিল। বাহিৰৰ দেৱালত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অন্যান্য বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ভিতৰত অৱলোকিতেশ্বৰ, মৈত্ৰেয়, কুণ্ড, ক্ষীতিগৰ্ভ, সামন্তভদ্ৰ, মহাকাৰুণিকা অৱলোকিতেশ্বৰ, বজ্ৰপাণি, মঞ্জুশ্ৰী, আকাশগৰ্ভ, বুদ্ধিসত্ত্বদেৱ প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা আদিৰ বাছ-ৰিলিফেৰে সজ্জিত সংখ্যা। মূলতঃ মন্দিৰৰ দুটা কোঠা, সম্মুখত এটা সৰু কোঠা আৰু মাজত এটা ডাঙৰ মূল কোঠা আছিল। ছাদ আৰু সম্মুখৰ চেম্বাৰৰ বেৰৰ কিছু অংশ নোহোৱা হৈছে। ছাদৰ ওপৰৰ অংশটো নোহোৱা হৈছে, ইয়াৰ আকাৰ আৰু শৈলীৰ স্তুপৰ শিখৰ এটা থকাৰ কথা সম্ভৱতঃ সোজিৱান মন্দিৰৰ দৰেই। সম্মুখৰ কোঠাটোৰ ভিতৰৰ বেৰত শিশু পৰিৱেষ্টিত হৰিতিৰ বাছ-ৰিলিফ, সিপাৰে অট্টবক, কল্পতৰু আৰু আকাশলৈ উৰি যোৱা দেৱতা দেৱতাৰ দল।

মূল কোঠাটোত তিনিটা খোদিত ডাঙৰ ডাঙৰ শিলৰ মূৰ্তি আছে। ৩ মিটাৰ উচ্চতাৰ ধ্যানী বুদ্ধ বৈৰোচনৰ মূৰ্তিটো ভক্তসকলক শাৰীৰিক কৰ্মৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, বাওঁফালে বাক কৰ্মৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ বোধিসত্ত্ব অৱলোকিতেশ্বৰৰ মূৰ্তি আৰু সোঁফালে চিন্তাৰ কৰ্মৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ বোধসত্ত্ব বজ্ৰপাণিৰ মূৰ্তি।

আচাৰ-পৰম্পৰা

মে' বা জুন মাহত পূৰ্ণিমাৰ সময়ত ইণ্ডোনেছিয়াৰ বৌদ্ধসকলে মেন্দুটৰ পৰা পাৱন মন্দিৰ হৈ বৰোবুদুৰলৈ খোজ কাঢ়ি বাৰ্ষিক ভেছাক অনুষ্ঠান পালন কৰে। এই অনুষ্ঠানটোৱে মন্দিৰৰ চাৰিওফালে গণ বৌদ্ধ প্ৰাৰ্থনা আৰু প্ৰদক্ষিণা (প্ৰদক্ষিণ)ৰ ৰূপ লয়।

পৰম্পৰাগত কেজাৱেন (জাভানী ৰহস্যবাদ) বা বৌদ্ধসকলৰ অনুগামীসকলে মেন্দুট মন্দিৰত উপাসনা কৰিবলৈ আহিছিল আৰু ই অসুস্থতাৰ পৰা মুক্তিৰ দৰে ইচ্ছা পূৰণ কৰিবলৈ সক্ষম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

চিত্ৰ-ভাণ্ডাৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:পৰ্যটন
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
হামিদ ৰেজা আজাৰাং

হামিদ ৰেজা আজাৰাং (ফাৰ্চী :حمیدرضا آذرنگ; জন্ম: ২৩ মে' ১৯৭২) এগৰাকী ইৰানী অভিনেতা, পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত হামিদ ৰেজা আজাৰাঙে থিয়েটাৰৰ জৰিয়তে নিজৰ পেচাদাৰী কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁ এখন চলচ্চিত্ৰত চুটি চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিখন ছবি বৰ্তমান আংশিকভাৱে বিলুপ্ত হৈ পৰিছে। ২০০১ চনত এগৰাকী নাট্যকাৰ হিচাপে কাম কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁ বিভিন্ন নাটকৰ অভিনয়তো অতি সক্ৰিয় হৈ পৰে আৰু এই সম্পৰ্কীয় কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০০৭ চনত বিদেশত সম্প্ৰচাৰিত এখন ধাৰাবাহিকৰ পিছত তেওঁ নিজ দেশত টেলিভিছনৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ২০০৯ চনত মুক্তি পোৱা আৱেকেনিং ড্ৰিমছ আছিল চিনেমাগৃহত মুক্তি পোৱা তেওঁৰ দ্বিতীয়খন চলচ্চিত্ৰ। ২০১০ চনত তেওঁ জায়ান্দেহ ৰুড ট্ৰেকৰ ওপৰত আধাৰিত এখন ধাৰাবাহিক আৰম্ভ কৰে, য’ত য়াল্ডا হাছান মীৰবাঘেৰীয়ে অভিনয় কৰিছিল।

আজাৰাং ছানাজ বায়নৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ বামদাদ নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
বেফানা

ইটালীয় লোককথাত, বেফানা এগৰাকী বৃদ্ধা মহিলা যি এপিফেনি (গ্ৰীক: ἐπιφάνεια, epifáneia) (৫ জানুৱাৰীৰ নিশা) উৎসৱৰ সময়ত সমগ্ৰ ইটালীত ছেইণ্ট নিকোলাছ বা চান্টাক্লজৰ দৰে ল'ৰা-ছোৱালীৰ মাজত উপহাৰ বিতৰণ কৰে। প্ৰথমে এই উৎসৱ কিছুমান ইটালীয় অঞ্চলত পালিত হৈছিল, পিছত ই সমগ্ৰ ইটালীত বিয়পি পৰে।

লোককথা অনুসৰি, এগৰাকী অতি বুঢ়ী মহিলা (বেফানা) এটা ঝাড়ুৰ ওপৰত ওলোটা কৈ উঠি এপিফেনি উৎসৱৰ আগৰ নিশা (৫ জানুৱাৰীৰ নিশা) ইটালীৰ সকলো শিশুৰ ঘৰলৈ যায় আৰু তেওঁলোকৰ চিমনি বা খিৰিকীৰ আগত ওলোমাই ৰখা মোজাত উপহাৰ দি যায়। যিসকলে বছৰটো ভাল দৰে চলায়, বেফানাই তেওঁলোৰ মোজাত মিঠাই, কেণ্ডি, শুকান ফল বা সৰু খেলনা ৰাখি দিয়ে, আৰু যিসকলে অসৎ আচৰণ কৰে, তেওঁলোকৰ মোজাত কয়লাৰ টুকুৰা আৰু নহৰু ৰাখে। ইটালীৰ বহুতো দৰিদ্ৰ অঞ্চলত, বিশেষকৈ ছিচিলিত, মোজাত কয়লাৰ সলনি এডাল লাঠি থোৱা হয়। এগৰাকী সুগৃহিণীৰ দৰে যোৱাৰ আগেয়ে তেওঁ ঘৰটো সাৰি থৈ যায় বুলি বহুতে বিশ্বাস কৰে। সেই দিনা পুৱা ঝাড়ু দিয়াৰ অৰ্থ হৈছে বছৰৰ সকলো সমস্যা দূৰ কৰা। শিশুৰ পৰিয়ালে বেফানাৰ বাবে এটা সৰু কাঁচৰ গিলাচত মদ আৰু এখন থালত কেইবিধমান খাদ্য (প্ৰায়েই স্থানীয় বিশেষ খাদ্য) ৰাখি দিয়ে। কিছুমান তত্ত্ব অনুসৰি, বেফানা সাবিন/ৰোমান দেৱী ইস্ত্ৰেনুৱাৰ পৰা অহা বুলি কোৱা হয়।

"বেফানা" নামটো এপিফেনি ৰাতিৰ সৈতে জড়িত ছোৱালী পুতলাৰ পৰা আহিছে, বিশেষকৈ তুস্কানি আৰু লাচিঅ' অঞ্চলত ১৪শ শতিকাত এই শব্দটো জনপ্ৰিয় হৈছিল। ১৫৩৫ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইটালিয়ান লেখক ফ্ৰান্সিচকো বাৰ্নীয়ে এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল, আৰু ১৫৪১ চনত লেখক আঞোলো ফিৰেঞ্জুৱোলা ইয়াক পুনৰ উল্লেখ কৰিছিল।

আজিও কিছুমান অঞ্চলত এই নাম "পেফানা" ৰূপে ব্যৱহাৰ হয়, যেনে মন্টিঞোছো আৰু মাছা আৰু কাৰৰাৰ অঞ্চলত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইতালীয় লোককাহিনী
শ্ৰেণী:মহিলা কাল্পনিক জীৱ
শ্ৰেণী:ইটালীত বৰদিন
অন্তহীন যাত্ৰা

অন্তহীন যাত্ৰা হৈছে ২০০৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। গাৰ্গী এণ্টাৰটেইনমেণ্ট কো. (প্ৰাইভেট) লিমিটেডৰ বেনাৰত প্ৰাঞ্জল ভৰালী আৰু ছবি ভৰালীয়ে প্ৰযোজনা কৰা ডo মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ এটি গল্পৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত বোলছবিখন পৰিচালনা কৰে মুন্না আহমেদে। চিত্ৰনাট্য দুলাল ৰয়ৰ আৰু সংগীত ডাo হিতেশ বৰুৱাৰ। বোলছবিখন কলকাতা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

অভিনয়-শিল্পী

তপন দাস
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
জেৰিফা ৱাহিদ
বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া
নিপন গোস্বামী
শান্তিছায়া ৰয়
অতুল পাচনি
তৌফিক ৰহমান
বাহাৰুল ইছলাম
অন্তৰা চৌধুৰী
অনুপ হাজৰিকা
জ্যোতি নাৰায়ণ নাথ
কুইন হাজৰিকা
অৱতোষ ভূঞা
বিশ্বজিৎ কাকতী
গাৰ্গী (শিশুশিল্পী)

কলা-কুশলী

প্ৰযোজনা - প্ৰাঞ্জল ভৰালী, ছবি ভৰালী
পৰিচালনা - মুন্না আহমেদ
মুখ্য সহকাৰী পৰিচালনা - অনিন্দ্য কাশ্যপ
প্ৰযোজনা নিয়ন্ত্ৰণ - ভবেন বৰা
সম্পাদনা - শিৱাজী চৌধুৰী
সহ সম্পাদনা - অৰূপ কাকতী, সুজিত বৰা
সংগীত - ডাo হিতেশ বৰুৱা
সংগীত ব্যৱস্থাপনা - ডনী হাজৰিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
তাজিন আহমেদ

তাজিন আহমেদ (৩০ জুলাই ১৯৭৫ – ২২ মে' ২০১৮) এগৰাকী বাংলাদেশী সাংবাদিক, অভিনেত্ৰী, নাট্যকাৰ, পৰিচালক আৰু নাট্য কৰ্মী আছিল। তেওঁ নাটক শাখাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে ২০০৩ চনৰ বাচছাচ (Bachasas) বঁটা লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

তাজিন আহমেদৰ জন্ম ১৯৭২ চনৰ ৩০ জুলাইত বাংলাদেশৰ নোৱাখালী জিলাত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল দিলৰা জলী আৰু কামাল উদ্দিন আহমেদ (মৃত্যু ১৯৭৯)। তেওঁ ১৯৯২ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণসংযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

সাংবাদিকতা

১৯৯৪ চনত তাজিন আহমেদে 'ভৌৰেৰ কাগজ' নামৰ বাতৰি কাকতত যোগদান কৰে। ১৯৯৭ চনত তেওঁ 'প্ৰথম আলো'ৰ সৈতে কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৮ চনত এগৰাকী ষ্টাফ ৰিপৰ্টাৰ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

২০০৩ চনত তেওঁ এনটিভি (NTV)-ত প্ৰগ্ৰেম এক্সিকিউটিভ হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু

তাজিন আহমেদে প্ৰথমে টেলিভিছন পৰিচালক এজাজ মুন্নাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সংগীতজ্ঞ ৰুমী ৰহমানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। অভিনেত্ৰী দিলৰা জামান তেওঁৰ মাহীয়েক (পিতৃৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী) আছিল।

আহমেদ এজমা ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল। ২০১৮ চনৰ ২২ মে'ত ঢাকাৰ উত্তৰাৰ ৰিজেণ্ট হাস্পতালত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
অকিনাৱা প্ৰশাসনিক অঞ্চল

অকিনাৱা প্ৰশাসনিক অঞ্চল (沖縄県, জাপানী: অকিনাৱা-কেন) হৈছে জাপানৰ এটি প্ৰশাসনিক অঞ্চল। এই প্ৰিফেকচাৰটো হৈছে জাপানৰ দক্ষিণতম আৰু পশ্চিমতম প্ৰিফেকচাৰ আৰু ২০২০ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে ইয়াৰ জনসংখ্যা হৈছে ১,৪৫৭,১৬২। এই অঞ্চলটো ২,২৮১ কিলোমিটাৰ স্কোৱেৰ ভৌগোলিক এলেকা জুৰি বিয়পি আছে।

নাহা হৈছে অকিনাৱাৰ ৰাজধানী আৰু সৰ্ববৃহৎ চহৰ। ইয়াত অৱস্থিত অন্যান্য ডাঙৰ চহৰবোৰ হ’ল - অকিনাৱা, উৰুমা, উৰাচু ইত্যাদি। অকিনাৱা প্ৰশাসনিক অঞ্চলটোৱে অকিনাৱা, ডাইট’ আৰু চাকিচিমা গোটকে ধৰি ৰিয়ুকিউ দ্বীপপুঞ্জৰ দুই তৃতীয়াংশ সামৰি লৈছে, যিটো ১০০০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ পশ্চিমলৈ কাগোছিমা প্ৰিফেকচাৰৰ চাতচুনান দ্বীপপুঞ্জৰ পৰা টাইৱানলৈ বিয়পি আছে। এই অঞ্চলটোৰ বৃহত্তৰ সংখ্যক লোকে ইয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দ্বীপ অকিনাৱাত বাস কৰে। ৰিয়ুকুৱানসকল হৈছে অকিৱানাৰ থলুৱা লোক, তেওঁলোক কাগোছিমা প্ৰশাসনিক অঞ্চলৰ আমামি দ্বীপপুঞ্জত বাস কৰে।

১৪২৯ৰ পৰা অকিনাৱা ৰিয়ুকিউ সাম্ৰাজ্যৰ আধীন আছিল। ১৬০৯ত ৰিয়ুকিউ আক্ৰমণৰ পিছত অনানুষ্ঠানিক ভাবে ই জাপানৰ সৈতে সংযুক্ত হৈছিল। ইয়াৰ সাত বছৰৰ পিছত ১৮৭৯ত জাপানে আনুষ্ঠানিক ভাবে অকিনাৱাক হানসকলৰ শেষ ডমেইন, ৰিয়ুকিউ ডমেইন ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ পিছত, মিত্ৰশক্তিৰ জাপান দখলৰ সময়ত অকিনাৱা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই দখল কৰিছিল আৰু ১৯৪৫ চনৰপৰা ১৯৫০ চনলৈ ৰিয়ুকিউ দ্বীপৰ ইউ এছ মিলিটেৰি চৰকাৰে ইয়াত শাসন চলাইছিল। ১৯৭২ চনত জাপানক এই অঞ্চলটো ঘূৰাই দিয়াৰ আগলৈকে ১৯৫০ চনৰপৰা ই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অসামৰিক প্ৰশাসনৰ দ্বাৰা শাসিত হৈ আছিল। অকিনাৱা জাপানৰ মুঠ ভূমিৰ মাত্ৰ ০.৬ শতাংশ, কিন্তু ‘আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ বাহিনী জাপান’ৰ (ইউনাইটেড ষ্টেটচ্‌ ফৰ্চেচ জাপান) প্ৰায় ছাব্বিশ হাজাৰ (৭৫%) কৰ্মচাৰীক প্ৰিফেকচাৰত নিয়োগ কৰা হৈছে; অকিনাৱাত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সামৰিক উপস্থিতি অব্যাহত থকা কথাটো বিতৰ্কিত।

অকিনাৱা প্ৰশাসনিক অঞ্চলৰ মুঠ ভূমি ক্ষেত্ৰৰ প্ৰায় ৩৬% প্ৰাকৃতিক উদ্যান হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছে, যেনে ইৰিঅ’ম’টে-ইশিগাকি, কেৰামা চ’ট’, আৰু য়াম্বাৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান; অকিনাৱা কাইগান আৰু অকিনাৱা চেনচেকি কুৱাচি-নেচনেল পাৰ্ক; আৰু ইৰাবু, কুমেজিমা, টাৰামা, আৰু টোনাকি প্ৰিফেকচুৰেল নেচাৰেল পাৰ্ক।

দ্বীপটো মুখ্যতঃ প্ৰবালৰ দ্বাৰা গঠিত, আৰু সেই প্ৰবালৰ মাজেৰে পৰিশোধন হোৱা বৰষুণৰ পানীয়ে দ্বীপটোত বহুতো গুহাৰ সৃষ্টি কৰিছে, এই গুহাবোৰৰ অকিনাৱাৰ যুদ্ধৰ সময়ত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছিল। গয়োকুচেণ্ডো অকিনাৱাৰ মুখ্য দ্বীপৰ দক্ষিণ অংশত থকা এটা বিস্তৃত চূণশিলৰ গুহা।

বছৰটোৰ বেছিভাগ সময়তে দ্বীপটোৰ তাপমাত্ৰা ২০ °চেলচিয়াছৰ ওপৰত থাকে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জাপান
শ্ৰেণী:এছিয়া
২৬ ফেব্ৰুৱাৰী

২৬ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৫৭তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩০৮টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩০৯ দিন) বাকী থাকে।

ঘটনাৱলী

১৭৭৫ - বালাম্বাংগন দ্বীপত থকা ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ কাৰখানা মৰো জলদস্যুৰ দ্বাৰা ধ্বংস কৰা হয়।

জন্ম

১৯৫৭ - শক্তিকান্ত দাস, ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া।
১৯৯৪ - বজৰং পুনিয়া, ভাৰতীয় ফ্ৰী ষ্টাইল মল্ল যুঁজাৰু।

মৃত্যু

১৮৫৮ - মণিৰাম দেৱান, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ শ্বহীদ।
১৮৫৮ - পিয়লি বৰুৱা, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ শ্বহীদ।
১৯৬৬ - বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকাৰ, ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদী ৰাজনৈতিক নেতা, লেখক আৰু সমাজকৰ্মী।
১৯৮১ - বেণুধৰ শৰ্মা, অসমীয়া সাহিত্যিক, প্ৰত্নতত্ত্ববিদ, সাংবাদিক, সমাজ সংস্কাৰক, বুৰঞ্জীবিদ, গৱেষক আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।
১৯৮৩ - নন্দ তালুকদাৰ, অসমৰ গৱেষক আৰু জীৱনীকাৰ।
১৯৮৭ - আনন্দীবাঈ যোশী, প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা এল'পেথি চিকিৎসক।
২০২৪ - পঙ্কজ উধাছ, প্ৰখ্যাত গজল গায়ক।

দিৱস

মুক্তি দিৱস (কুৱেইট)।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
বিশ্ব পুতলা নাচ দিৱস

বিশ্ব পুতলা দিৱস ২১ মাৰ্চ তাৰিখে পালন কৰা হয়। ইৰাণৰ পুতলা থিয়েটাৰ শিল্পী জাভাদ জোলফাঘৰীৰ পৰা এই দিৱস পালন কৰাৰ ধাৰণাটো আহিছিল৷ ২০০০ চনত মেগডেবাৰ্গত অনুষ্ঠিত হোৱা ইউনিয়ন ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডে লা মেৰিয়নেট, (UNIMA)ৰ ষোড়শ কংগ্ৰেছত তেওঁ আলোচনাৰ বাবে এই প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। দুবছৰৰ পিছত ২০০২ চনৰ জুন মাহত আটলাণ্টাৰ ইউনিমাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ এখন বৈঠকত এই উদযাপনৰ তাৰিখ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। ২০০৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়।

প্ৰতি বছৰে দিনটো এটা থিম লৈ উদযাপিত হয়। ২০২২ চনত থিম আছিল "দ্য চি"। সেই থিমটো ব্যৱহাৰ কৰি দিনটো উদযাপন কৰাৰ লগতে পুতলা নাচক উৎসাহিত কৰাই আছিল ইয়াৰ উদ্দেশ্য।

বিশ্ব পুতলা দিৱস পুতলা উৎসৱৰ দ্বাৰা উদযাপন কৰা হয়, যʼত পুতলা সংস্থাক দান দিয়া, পুতলা নিৰ্মাণ কৰা বা পুতলা নাচ প্ৰদৰ্শন কৰা আদি কাৰ্যসূচী অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। কিছুমান সম্প্ৰদায়ে দিনটোৰ সন্মানত পুতলা নাচ প্ৰদৰ্শন কৰি মানুহক এই বহুমুখী আৰু মৃত্যুমুখত পৰা শিল্পৰূপটোৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে।

প্ৰায় ৪০০০ বছৰ ধৰি, প্ৰায় প্ৰতিটো সভ্যতাতে পুতলাৰ প্ৰচলন আছেই। আজিকালি বজাৰত প্ৰায় সকলো আকৃতি আৰু আকাৰৰ পুতলা পোৱা যায় আৰু বিভিন্ন কাহিনী ক’বলৈ ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

লগতে চাওক

ইউনিমা
পুতলা নাচ
পুতলা নাচক
কেনিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ পুতলা থিয়েটাৰ (কিপ্ট)

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

UNIMA Official Website

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শ্ৰেণী:পুতলা