ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়

অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মুখ্য সংগ্ৰহালয়। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়টো গুৱাহাটী মহানগৰৰ দীঘলীপুখুৰীৰ দক্ষিণত অৱস্থিত। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়টো কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিয়ে স্থাপন কৰিছিল আৰু ১৯৪০ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত তেতিয়াৰ অবিভক্ত অসমৰ গৱৰ্ণৰ ছাৰ ৰবাৰ্ট ৰেইডৰ দ্বাৰা মুকলি কৰা হৈছিল। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় হৈছে ৰায় বাহাদুৰ কনকলাল বৰুৱাৰ মানস সন্তান। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়টোৰ দ্বায়িত্ত্ব ১৯৫৩ চনত অসম চৰকাৰে লয় আৰু ইয়াক শৈক্ষিক বিভাগৰ সংগ্ৰহালয় আৰু পুৰাতত্ত্বৰ অধীনত ৰাখে। কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিয়ে অঞ্চলটোত শিচৰিত হৈ থকা বহুতো ঐতিহাসিক সম্পদ আহৰণ কৰি নিজাকৈ সংগ্ৰহ কৰিছিল। কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ স্বেস্বাসেৱকসকলে আহৰণ কৰা সম্পদসমূহকলৈ নিজাকৈয়ে সংগ্ৰহালয় সাজি উলিয়াইছিল য'ত আছিলে শিলাচিত্ৰ আৰু ভিন ভিন সামগ্ৰী। তেওঁলোকৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল সম্পদসমূহৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰদৰ্শন।

শিলা চিত্ৰ -৮৬খন
ধাতুৰ সামগ্ৰী-৩০
কাঠচিত্ৰ আৰু আন কাঠৰ সামগ্ৰী-৮
টেৰাক'টা ভাস্কৰ্য্য-১৮
প্ৰাচীন মাটিৰ পাত্ৰ আৰু সামগ্ৰী-৪৬
আহোম যুগৰ কাপোৰ-৩৬
জনজাতীয় বস্তু-১৯
মুদ্ৰা-৩৩
নানাৰকমৰ বস্তু-২৫
সাঁচি পাতৰ পুথি-২৫৬

ইয়াৰ উপৰিও সমিতিয়ে কিছুমান বৈদেশিক মুদ্ৰাও দান দি থৈ যায়।। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত মুঠতে ১৩৮০২টা সম্পদ আছে। ইয়াৰে ১৬২১ টাহে প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত ৪২টা মাষ্টাৰপিচ্‌ বস্তু আছে তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্যসমূহ হ'ল:

১১ শতিকাৰ বুদ্ধ মূৰ্তি : ইয়াক বিহাৰত পোৱা গৈছিল।
১৩ - ১৪ শতিকাৰ নটৰাজ মূৰ্তি : ইয়াক গুৱাহাটীৰ আমবাৰীত পোৱা গৈছিল।
১৯ শতিকাৰ বুদ্ধ মূৰ্তি (কাগজৰ মণ্ড) : ইয়াক মাৰ্ঘেৰিটাৰ বুদ্ধ বিহাৰ পোৱা গৈছিল।
৯ - ১০ম শতিকাৰ কাঁহৰ ঘণ্টা : ইয়াক গুৱাহাটীৰ ওদালবাক্ৰা কাহিলিপাৰাত পোৱা গৈছিল।
৯ - ১১ শতিকাৰ ব্ৰঞ্জৰ মহিষামৰ্দিনী: ইয়াক গুৱাহাটীৰ ওদালবাক্ৰা কাহিলিপাৰাত পোৱা গৈছিল।
৫ম শতিকাৰ নগাজৰী খনিকৰ গাঁও: ইয়াক গোলাঘাটৰ খনিকৰগাঁৱত পোৱা গৈছিল।
২য় বিশ্বযুদ্ধৰ জাপানিজ বোমা: ইয়াক ক'হিমাত পোৱা গৈছিল।
১৬ শতিকাৰ সৰ্পস্তম্ভ: ইয়াক শদিয়াত পোৱা গৈছিল।
১১ - ১২ শতিকাৰ বিষ্ণু মূৰ্তি : ইয়াক গুৱাহাটীৰ উলুবাৰীত পোৱা গৈছিল।
শেষ মধ্যযুগৰ আদিবাসীৰ দুৰ্গা: ইয়াক মঙ্গলদৈত পোৱা গৈছিল।
২য় বিশ্বযুদ্ধৰ ষ্টেন গান: ইয়াক ক'হিমাত পোৱা গৈছিল।

সংগ্ৰহালয়ত থকা শাখাসমূহ

এই বহুমুখী সংগ্ৰহালয়টোত কেইবাটাও শাখা আছে। এই শাখাসমূহ হ'ল:
পাঠোদ্ধাৰ বা পুৰালেখ শাখা
ভাস্কৰ্য্য শাখা
ভূতত্ত্ব শাখা
কলা আৰু কাৰুশিল্প
গান্ধী কৰ্নাৰ
পুৰণি পোছাক
সংগীতৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
সাহিত্য শাখা
চিত্ৰকলা শাখা
যুদ্ধ অস্ত্ৰ ইত্যদি

খোলাৰ সময়

সংগ্ৰহালয়টোৰ সাধাৰণ জনতাৰ বাবে খোলা ৰখাৰ সময় এনে ধৰণৰ:

সোমবাৰে সংগ্ৰহালয়টো বন্ধ ৰখা হয়। আন বাৰে সংগ্ৰহালয়টো ৰাতিপুৱা ১০ ৰ পৰা সন্ধিয়া ৫ বজালৈকে খোলা ৰখা হয়। মাহৰ ২য় আৰু ৩য় শনিবাৰে সংগ্ৰহালয়টো বন্ধ ৰখা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগ্ৰহালয়‎
ষ্টেলা নানচিকোম্বি মাকুবুয়া

ষ্টেলা নানচিকোম্বি মুকাছা মাকুবুয়া , (১১ নৱেম্বৰ ১৯৬৭ – ৫ ছেপ্তেম্বৰ ২০১৮), উগাণ্ডাৰ এগৰাকী মানৱ অধিকাৰ অধিবক্তা, আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী যি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা কেন্দ্ৰ (ICRW) ত আফ্ৰিকাৰ বাবে আঞ্চলিক পৰিচালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল (ICRW)

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৬৭ চনৰ ১১ নৱেম্বৰত উগাণ্ডাৰ বুগাণ্ডা অঞ্চলত প্ৰয়াত ডৰ্কাছ নালুজে মুকাছা আৰু পিটাৰ মুকাছাৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ গয়াজা জুনিয়ৰ স্কুল আৰু তাৰ পিছত গয়াজা হাইস্কুলত পঢ়ি হাইস্কুল ডিপ্লমা লাভ কৰে।

ন্নাবাগেৰেকা ডেভেলপমেণ্ট ফাউণ্ডেশ্যনকে ধৰি কেইবাখনো চৰকাৰ, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এন জি অ’ আৰু উন্নয়ন সংস্থাৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰিছিল। তেখেতে আকিনা মামা ৱা আফ্ৰিকা, আন্তৰ্জাতিক মহিলা উকীল ফেডাৰেচন (ফিডা), একচনএইড উগাণ্ডা আৰু ইষ্ট আফ্ৰিকাৰ বাবে মুকলি সমাজ পদক্ষেপ (OSIEA)ৰ ব'ৰ্ডত অধ্যক্ষ আৰু ভাইচ চেয়াৰ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উগাণ্ডাৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
পাৰমাণবিক শক্তি

]]ৰ লাইবষ্টাট নিউক্লিয়াৰ পাৱাৰ প্লেণ্ট

পাৰমাণবিক শক্তি বা নিউক্লিয়াৰ শক্তি হৈছে নিউক্লিয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যৱহাৰ কৰি বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰাৰ পদ্ধতি। নিউক্লিয়াৰ শক্তি নিউক্লিয়াৰ ফিছন, নিউক্লিয়াৰ ক্ষয় আৰু নিউক্লিয়াৰ ফিউজনৰ পৰা লাভ কৰিব পৰা যায়। বৰ্তমানত, নিউক্লিয়াৰ শক্তিৰে উৎপাদিত অধিকাংশ বিদ্যুৎ নিউক্লিয়াৰ ফিছনৰ জৰিয়তে ইউৰেনিয়াম আৰু প্লুটোনিয়ামৰ নিউক্লিয়াৰ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰত উৎপন্ন হয়। নিউক্লিয়াৰ ক্ষয় প্ৰক্ৰিয়া কেইটামান বেছিভাগ বিশেষ ক্ষেত্ৰত, যেনে ৰেডিঅ’আইছ’ট’প থাৰ্ম’ইলেকট্ৰিক জেনেৰেটৰ (RTG) ব্যৱহাৰ কৰা হয়, উদাহৰণস্বৰূপে ভয়েজাৰ ২ চাঙৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত।

১৯৫০ চনৰ দশকত প্ৰথম নিউক্লিয়াৰ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বিশ্বৰ নিউক্লিয়াৰ স্থাপনক্ষমতা ১৯৭০ চনৰ শেষলৈ ১০০ গিগাৱাটলৈ বৃদ্ধি পালে, আৰু ১৯৮০ চনত ৩০০ গিগাৱাট অতিক্ৰম কৰিলে। ১৯৭৯ চনৰ থ্ৰী মাইল আইলেণ্ড দুৰ্ঘটনা (আমেৰিকা) আৰু ১৯৮৬ চনৰ চাৰ্ন’বিল দুৰ্ঘটনা (চোভিয়েট ইউনিয়ন)ৰ ফলত নিয়ন্ত্ৰণ কঠোৰ হ’ল আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত নিউক্লিয়াৰ শক্তিৰ বিৰুদ্ধে বিপৰীত মনোভাৱ সৃষ্টি হ’ল। ২০২৩ চনত নিউক্লিয়াৰ শক্তিৰে ২,৬০২ টেৰাৱাট-ঘণ্টা (TWh) বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰা হৈছিল, যি বিশ্ব বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ প্ৰায় ৯% আছিল। ইয়াত জলবিদ্যুৎৰ পাছত দ্বিতীয় বৃহত্তম কম-কাৰ্বন শক্তি উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

, বিশ্বত ৪১৫টা অসামৰিক নিউক্লিয়াৰ ৰিএক্টৰ আছে, যাৰ মিলিত ক্ষমতা ৩৭৪ গিগাৱাট। ইয়াৰ ভিতৰত ৬৬টা নিৰ্মাণাধীন আৰু ৮৭টা পৰিকল্পিত (মিলিতভাৱে ক্ৰমে ৭২ গিগাৱাট আৰু ৮৪ গিগাৱাট)। ই সেউজ ঘৰুৱা গেছ নিঃসৰণ নকৰে, আৰু সাধাৰণ "নবীকৰণযোগ্য" শক্তি উৎসবোৰতকৈ কম জীৱনচক্ৰ-কাৰ্বন নিঃসৰণ কৰে।

তথাপি, নিউক্লিয়াৰ শক্তি লৈ উদ্বেগও আছে। ইয়াৰ বিকিৰণ বিপদ, সম্ভাৱ্য নিউক্লিয়াৰ দুৰ্ঘটনা (যেনে ২০১১ চনৰ ফুকুশিমা নিউক্লিয়াৰ দুৰ্ঘটনা)ৰ সম্ভাৱনা আৰু উচ্চ খৰচৰ বাবে বিৰোধী নিউক্লিয়াৰ আন্দোলনে নিউক্লিয়াৰ শক্তিৰ বিৰোধিতা কৰে, আৰু ইয়াক বিকল্প টেকসই শক্তিৰ তুলনাত বেছি ব্যয়বহুল বুলি বৰ্ণনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
ঐতিহাসিক বৈদিক ধৰ্ম

ঐতিহাসিক বৈদিক ধৰ্ম (ইংৰাজী: Historical Vedic religion), যাক জনপ্ৰিয় আলোচনাত কেতিয়াবা বেদ ধৰ্ম (Vedism) বা ঐতিহাসিক ব্ৰাহ্মণ্যবাদ (Brahmanism) বুলিও কোৱা হয়, হৈছে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ১৫০০ৰ পৰা ৫০০ বছৰৰ মাজভাগত উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতীয় উপমহাদেশত বাস কৰা কিছু ভাৰত-আৰ্য লোকৰ মাজত প্ৰচলিত ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানসমূহৰ সমষ্টি। এই ধৰ্মীয় পৰম্পৰাৰ ভৌগোলিক বিস্তাৰ মূলতঃ পাঞ্জাব অঞ্চল আৰু পশ্চিম গঙ্গা উপত্যকাত বিস্তৃত আছিল, সেই সময়চোৱাত যাক বৈদিক যুগ বুলি জনা যায়।
এই ধৰ্মীয় ধাৰণাসমূহৰ মুখ্য উৎস হৈছে বেদসমূহ, বিশেষকৈ ঋগ্বেদ, য’ত দেৱতা, যজ্ঞ আৰু নৈতিক ধাৰণাৰ বৰ্ণন পোৱা যায়। বৈদিক ধৰ্মত যজ্ঞক কেন্দ্ৰীয় স্থান দিয়া হৈছিল, যাৰ জৰিয়তে দেৱতাসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। এই পৰম্পৰাৰ কিছু যজ্ঞ আজিও সীমিত পৰিসৰত পালন কৰা হয়।

উৎপত্তি আৰু বিকাশ

ঐতিহাসিক বৈদিক ধৰ্মৰ শিপা ভাৰত-ইৰানীয় সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাত পোৱা যায়, যাৰ সৈতে সিন্তাষ্টা সংস্কৃতি আৰু এণ্ড্ৰ'ন'ভো' সংস্কৃতিৰ সম্পৰ্ক আছে বুলি বহু পণ্ডিতে মত প্ৰকাশ কৰিছে। এই ভাৰত-আৰ্য জনগোষ্ঠীসমূহ মধ্য এছিয়াৰ পৰা উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতলৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ পাছত, স্থানীয় সংস্কৃতি আৰু অৱশিষ্ট সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ উপাদানৰ সৈতে মিলি বৈদিক ধৰ্মৰ গঠন হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ১১০০–৫০০ বছৰৰ মাজৰ অন্তিম বৈদিক যুগত, বৈদিক ধৰ্মৰ পৰা ব্ৰাহ্মণ্যবাদ বিকশিত হয়। এই পৰ্বতে কুৰু–পাঞ্চাল ৰাজ্যত ব্ৰাহ্মণ পুৰোহিতসকলৰ প্ৰাধান্য বৃদ্ধি পায় আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানে অধিক আনুষ্ঠানিক আৰু বিধানমূলক ৰূপ লয়।

দেৱতা আৰু নৈতিক ধাৰণা

বৈদিক ধৰ্মত বহু দেৱতাৰ পূজা কৰা হৈছিল, যদিও মুখ্য দেৱতাসকলৰ ভিতৰত ইন্দ্ৰ, অগ্নি, বৰুণ, বৰুণ আৰু সোম বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই দেৱতাসকল প্ৰাকৃতিক শক্তি আৰু সামাজিক-নৈতিক শৃঙ্খলাৰ প্ৰতীক আছিল।
নৈতিক দিশত, বৈদিক ধৰ্মত সত্য আৰু ঋত ধাৰণাই কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰিছিল। ঋতক বিশ্বজগতৰ সুশৃঙ্খল নীতি বা বিশ্ব-ব্যৱস্থা হিচাপে বুজোৱা হৈছিল, যাৰ সৈতে দেৱতা, প্ৰকৃতি আৰু মানৱ সমাজ সংযুক্ত।

পৰৱৰ্তী প্ৰভাৱ

ঐতিহাসিক বৈদিক ধৰ্মক আধুনিক হিন্দুধৰ্মৰ পূৰ্বসূৰী বুলি সাধাৰণতে গ্ৰহণ কৰা হয়, যদিও দুয়োৰে মাজত উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য আছে। পৰৱৰ্তী যুগত উপনিষদসমূহৰ জৰিয়তে পুনৰ্জন্ম, কৰ্ম আৰু মোক্ষৰ দৰে ধাৰণাসমূহ বিকশিত হয়, যিবোৰ প্ৰাৰম্ভিক বৈদিক ধৰ্মত সম্পূৰ্ণ স্পষ্ট ৰূপত উপস্থিত নাছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ
ৎ

ৎ (খণ্ড ত) অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৩৮ নং আখৰ। 'ৎ'-ক ব্যঞ্জনান্ত বা হসন্ত বা হলন্ত বোলে। ব্যঞ্জনবৰ্ণ উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাঁওফাঁওৰ পৰা বাহিৰ হোৱা বায়ু মুখত ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত আঘাত হয়।

'ৎ'যুক্ত শব্দৰ উদাহৰণ

উৎপল
উৎসৱ
মৎস্য
উৎসাহ
উৎপাদন

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ‎
ধৰ্মপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

ধৰ্মপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান উত্তৰ বাংলাদেশৰ দিনাজপুৰ জিলাৰ বীৰাল উপজিলাৰ ধৰ্মপুৰ ইউনিয়নত অৱস্থিত এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল৷ ২০২১ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য, বৈচিত্ৰ্যময় গছ-গছনি, চহকী বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে পৰিচিত এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনক উত্তৰ বাংলাদেশৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰণ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়। স্থানীয়ভাৱে ইয়াক ধৰ্মপুৰ শাল বনাঞ্চল বুলিও কোৱা হয়।

স্থান আৰু এলেকা

ধৰ্মপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান দিনাজপুৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ পশ্চিমে, বীৰাল উপজিলাৰ দক্ষিণে, ধৰ্মপুৰ ইউনিয়নৰ কালিয়াগঞ্জ বজাৰৰ ঠিক পূবে অৱস্থিত। এই উদ্যানখন ২১খন মৌজা (ৰাজহ গাঁও)ত বিস্তৃত আৰু ইয়াৰ আয়তন প্ৰায় ২,৭৩০ একৰ (৭০৪.৭০ হেক্টৰ)। বিজৰা আৰু নোনা নামৰ দুখন ১০ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ নদী অৰণ্যৰ মাজেৰে বৈ গৈছে আৰু ইয়াৰ ফলত ভূ-প্ৰকৃতিত আৰু অধিক বৈচিত্ৰ্য যোগ হৈছে।

জীৱ বৈচিত্ৰ্য

ধৰ্মপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান শাল বনাঞ্চলৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। ইয়াত শাৰী শাৰীকৈ পুৰণি আৰু ঘন শাল বননি আছে৷ শালৰ উপৰিও উদ্যানখনত জামু, শিমলু, চে‍গুন, গমাৰি, ঘোঁৰানিম, সোণাৰু, শিলিখা, আমলখি, দেৱদাৰু, অপৰাজিতা, বেত, আগৰ, খেজুৰ আদি বিভিন্ন ধৰণৰ গছ-গছনি আছে। ইয়াৰ উপৰিও সমগ্ৰ হাবিখনতে বাঁহ আৰু বেতৰ ডাঠ হাবি সিঁচৰতি হৈ আছে।

পঞ্চাশটাতকৈও অধিক প্ৰজাতিৰ চৰাইৰ লগতে হেপা, শিয়াল, নেউল, শহাপহু, সাপ, শগুন আদি জীৱ-জন্তুৰ বাসস্থান এই অৰণ্য। এসময়ত ইয়াত বাঘ, ভালুক, নীলগাইও পোৱা গৈছিল, কিন্তু এতিয়া এই অঞ্চলত এইবোৰ স্থানীয়ভাৱে প্ৰায় বিলুপ্ত হৈছে। বিশেষকৈ কপৌৰ নিচিনা সুৰীয়া মাতৰ বহু চৰাইৰ বাবে এই অৰণ্যখন বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।

পৰ্যটন আৰু সংৰক্ষণ

ধৰ্মপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু শান্তিপূৰ্ণ পৰিৱেশৰ বাবেই ই দৰ্শনাৰ্থীৰ প্ৰিয় স্থান। অকোৱা-পকোৱা পকী ৰাস্তা, শাৰী শাৰী শাল গছ, মুকলি আকাশ আৰু বিভিন্ন গছৰ ছা অৰণ্যৰ মাজেৰে খোজ কঢ়াৰ অভিজ্ঞতাই ইয়াৰ ভ্ৰমণ স্মৰণীয় কৰি তোলে। ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত বনাঞ্চলখনে কিছু প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, ফলত জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ সংখ্যা সামান্য বৃদ্ধি পাইছিল। স্থানীয় বাসিন্দাসকলৰ মতে, অঞ্চলটোক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাত প্ৰকৃতি আৰু জীৱ বৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণৰ বাবে নতুন সুযোগ সৃষ্টি হৈছে। একে সময়তে ই স্থানীয় জনগোষ্ঠীৰ বাবে নিয়োগ আৰু পৰ্যটনৰ আয়ৰ নতুন উৎস মুকলি কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অৰণ্য
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
নৰান্তক-দেৱান্তক

নৰান্তক (, অৰ্থাৎ নৰৰ অন্তকাৰী) আৰু দেৱান্তক (, বা দেৱতাৰ অন্তকাৰী) হৈছে দুজন ৰাক্ষস আৰু ৰাৱণ পুত্ৰ। বিভিন্ন হিন্দু কিংবদন্তীত এই দুই দৈত্যৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

অতিকায় সহ, এওঁলোকক ৰাৱণে পুত্ৰ হিচাপে ধন্যমালিনীৰ গৰ্ভত সৃষ্টি কৰিছিল। দেৱান্তকৰ পুত্ৰ মহান্তক, ৰাক্ষস গোত্ৰৰ একমাত্ৰ ৰাক্ষস আছিল যাৰ যুদ্ধ ক্ষেত্ৰত মৃত্যুবৰণ হোৱা নাছিল আৰু ৰাম আৰু তেওঁৰ সৈন্যই মহাকান্তক ক্ষমা কৰি দিছিল। তেওঁ পিছত বহু দূৰৈৰ কন্যাকুব্জ দেশলৈ গুচি গৈছিল আৰু ব্ৰাহ্মণবাদ অনুসৰণ কৰে।

পিছলৈ তেওঁৰ জনজাতি কন্যাকুব্জ ব্ৰহ্মৰ পুলস্ত্য কুল গোত্ৰৰ সৈতে একত্ৰিত হয় আৰু জনপ্ৰিয়ভাৱে পুলস্ত্য গোত্ৰ ব্ৰাহ্মণ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
মোৰ চোতালত সোণাৰু সৰে

মোৰ চোতালত সোণাৰু সৰে কবি দৰ্শনা দাসৰ এখন কাব্যগ্ৰন্থ।আভা প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰা সংকলনখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০২৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত।

উদ্ধৃতি

"ন-পানী বাঢ়িছে অ'দদাইৰাতি হ'লে কাণ উনাই শুবি!মাছুৱৈ বুকুতো শোকে চলচলীয়াবৈ গ'লে ঘাটজালখনকে কবি।"
"এতিয়া মোৰ চহৰতকানিমুনি সন্ধিয়া,বুকুৰ উপকূলত চিকিমিকিসূৰ্যাস্তৰ ৰ'দ!"
"আলেঙে-আলেঙে সূৰ্য ঢ়লে,পানীত ককবকাই মৰেআবেলিৰ ৰ'দ।"
"ভৰিৰ তলৰ ঘাঁহবোৰ কাঁইটীয়া হৈ যোৱাৰ পাছতোকিহৰ মুগ্ধতাত বাৰে-বাৰেসেউজীয়া হোৱাৰ সপোন দেখিছোঁ।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী: অসমীয়া কবিতা সংকলন
হেভেন পেৰালেজো

হেভেন লিয়ান সালভাদোৰ পেৰালেজো (জন্ম ২৫ নৱেম্বৰ ১৯৯৯) এগৰাকী ফিলিপিনো অভিনেত্ৰী। তেওঁ ২০১৬ চনত বাস্তৱধৰ্মী অনুষ্ঠান পিনয় বিগ ব্ৰাদাৰ: লাকি ৭ৰ জৰিয়তে বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত কেইবাখনো টেলিভিছন ধাৰাবাহিক আৰু চলচ্চিত্ৰত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পাছত ২০২২ চনৰ চলচ্চিত্ৰ নানাহিমিক আং গাবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অধিক স্বীকৃতি লাভ কৰে। অনুৰাগীসকলে তেওঁক “নিউ জেন সুপ্ৰিম বেষ্ট অভিনেত্ৰী” বুলি অভিহিত কৰে। তেওঁ লাভ কৰা সন্মানসমূহৰ ভিতৰত আছে এটা লুনা এৱাৰ্ড, ৰাষ্ট্ৰীয় শাখাত এটা এছিয়ান একাডেমী ক্ৰিয়েটিভ এৱাৰ্ডছ, আৰু জাপানত অনুষ্ঠিত জিনচেও আৰিগাটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ FAMAS এৱাৰ্ডছ, মেট্ৰ' মেনিলা ফিল্ম ফেষ্টিভেল, The EDDYS, পিএমপিছি ষ্টাৰ এৱাৰ্ডছ ফৰ টেলিভিছন আৰু পিএমপিছি ষ্টাৰ এৱাৰ্ডছ ফৰ মুভিচৰ পৰা মনোনয়ন লাভ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

হেভেন লিয়ান সালভাদোৰ পেৰালেজোৰ জন্ম ২৫ নৱেম্বৰ ১৯৯৯ চনত মাকাটি চহৰত, মাইক মানাৰাং আৰু শীলা লুৱান পেৰালেজোৰ ঘৰত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰে এটি সৰু ভায়েক আছে। তেওঁৰ মাকে দুয়োকে একেলগে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। তেওঁ অভিনেত্ৰী ৰিকা পেৰালেজো আৰু পাউলা পেৰালেজোৰ ভতিজী।

তেওঁ নিজৰ মাতৃক নিজৰ প্ৰকৃত প্ৰেম আৰু আত্মাৰ সংগী বুলি গণ্য কৰে। পিনয় বিগ ব্ৰাদাৰ: লাকি ৭ অনুষ্ঠানত গৃহবাসী হিচাপে থকা সময়ছোৱাত তেওঁ মাতৃৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ আগতে দেখা কৰাৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিবলৈ স্বেচ্ছাই অনুষ্ঠানটো ত্যাগ কৰিছিল। ভ্ৰমণৰ প্ৰতি থকা তেওঁলোকৰ ভালপোৱাৰ প্ৰতীক হিচাপে হেভেন আৰু তেওঁৰ মাতৃয়ে একে ধৰণৰ টেটু আঁকিছিল।

২০২৩ চনত তেওঁ বিদেশী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত চাউথভিল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিদ্যালয় (SISFU) ৰ পৰা ব্যৱসায় ব্যৱস্থাপনা বিষয়ত ডিগ্ৰী লাভ কৰি স্নাতক উত্তীৰ্ণ হয়।

অন্যান্য উদ্যোগ

ব্ৰেণ্ড সমৰ্থন

২০২৪ চনত পেৰালেজো আৰু মাৰ্কো গেল্লোয়ে ব্লুৱাটাৰ ডে স্পাৰ ব্ৰেণ্ড সমৰ্থক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০২৫ চনত পেৰালেজোৱে মাৰ্কো গেল্লোৰ সৈতে ডাবলমিন্টৰ ব্ৰেণ্ড সমৰ্থক হিচাপে নিযুক্ত হয়।

ব্যৱসায়িক উদ্যোগ

২০২২ চনত পেৰালেজোৱে দ্য ফুড মাৰ্কেট নামৰ এখন ৰেষ্টুৰেণ্ট ব্যৱসায়ত অংশীদাৰ হিচাপে যোগ দি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ শাখা বিজিচি আৰু আলাবাং ৱেষ্টগেটত অৱস্থিত।

ব্যক্তিগত জীৱন

পেৰালেজোৱে ২০১৯ চনত প্ৰখ্যাত মুষ্টিযোদ্ধা মেনি পেকিয়াৱৰ পুত্ৰ জিমুৱেল পেকিয়াৱৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল।

তেওঁ ২০২১ চনত অভিনেতা কিকো এষ্ট্ৰাডাৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল।

২০২৪ চনৰ পৰা ২০২৫ চনলৈ তেওঁ নিজৰ অন-স্ক্ৰীণ সহ-অভিনেতা মাৰ্কো গেল্লোৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল।

ৰুচি আৰু আগ্ৰহ

২০২৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত পেৰালেজোৱে বেলেট নৃত্যৰ পাঠ ল’বলৈ নামভৰ্তি কৰে। তেওঁ কৈছে যে বেলেট শিকাটো তেওঁৰ শৈশৱৰ সপোন আছিল।

তেওঁ নিয়মীয়া ব্যায়ামপ্ৰেমী। তেওঁ নিজৰ পুৱাৰ সময় ব্যায়াম, যোগ, পিলাটিছ, কিকবক্সিং আৰু মুৱাই থাইৰ দৰে কাৰ্যকলাপত ব্যয় কৰে।

ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ফুল সজোৱা, মাটিৰ শিল্প (পটাৰী) শিকা, টেনিছ খেল, ছাৰ্ফিং আৰু পঢ়া আদি কাৰ্যত আগ্ৰহী।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ফিলিপাইনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
পিতাং অয়িং

পিতাং অয়িং হৈছে অসমৰ মিচিংসকলৰ পৰম্পৰাগত এবিধ আমিষ ব্যঞ্জন।

ৰন্ধন প্ৰণালী

পিতাং অয়িং দুই ধৰণে প্ৰস্তুত কৰা হয়। প্ৰথমটো পদ্ধতিত তেলৰ ব্যৱহাৰ কৰি মাংসখিনি প্ৰথমে ভাজি লোৱা হয়। দ্বিতীয় পদ্ধতিত তেলৰ ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ কেৱল পানীত সিজাই ব্যঞ্জনবিধ ৰন্ধা হয়।

পিতাং অয়িং প্ৰস্তুত কৰিবলৈ প্ৰথমতে কুকুৰাৰ মাংসখিনি পৰিষ্কাৰ কৰি সৰু সৰুকৈ কাটি লোৱা হয়। চাউলখিনি কিছুসময় পানীত তিয়াই থোৱাৰ পিছত ভালদৰে ধুই লোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত চাউলখিনি খৰচি ৰূপত পিহি লোৱা হয়। এটা পাত্ৰত তেল গৰম কৰি পিঁয়াজ, নহৰু আদি আনুষংগিক উপাদানসমূহ যোগ দি মাংসখিনি কিছুসময় ভাজি থকা হয়। ইয়াৰ পিছত পানী দি উতল আহিলে লাহে লাহে চাউলৰ গুড়িখিনি অলপ অলপকৈ দি মাংসখিনি লৰাই থকা হয়। জোখমতে নিমখ, জলকীয়া আদি যোগ কৰাৰ পিছত সিজি যোৱালৈকে পিতাং অয়িংখিনি ৰান্ধি সৰ্বশেষত কেঁচা ধনীয়াৰ পাত কুটি দি জুইৰপৰা ইয়াক নমাই থোৱা হয়। সাধাৰণতে পিতাং অয়িং ভাত বা পুৰাং আপিন (তৰাপাতত দিয়া ভাত) আদিৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়। কোনো কোনোৱে আলু বা অন্য পাচলিও পিতাং অয়িঙত যোগ কৰে।

বহুক্ষেত্ৰত তেলৰ ব্যৱহাৰ নকৰাকৈয়ো পিতাং অয়িং ৰন্ধা হয়। এই পদ্ধতিত কেৰাহীত পানী উতলাই তাত চাউলৰ গুড়িখিনি অলপ অলপকৈ যোগ কৰি লৰাই থকা হয়। ইয়াৰ পিছত কুকুৰাৰ মাংস,ৰ্নিমখ, জলকীয়া, পিঁয়াজ, নহৰু, পাচলি আদি যোগ দি সিজালৈকে উতলাই থকা হয়।

সমতুল্য ব্যঞ্জন

মিচিংসকলৰ উপৰিও উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত পিঠাগুড়িৰ সৈতে থলুৱা কুকুৰাৰ মাংস ৰান্ধি খোৱাৰ পৰম্পৰা আছে। ডিমাচা জনগোষ্ঠীৰ ডাওন'হেইন হন, বড়োসকলৰ অনলা জং ডাও জং, নগাসকলৰ আও জনগোষ্ঠীৰ আমছু আদি ব্যঞ্জনৰ সৈতে পিতাং অয়িঙৰ ওচৰ সম্পৰ্ক দেখা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:মিচিং খাদ্য
উপভাষা বিজ্ঞান

উপভাষা-বিজ্ঞান অসমীয়া আধুনিক ভাষাবিদ ড॰ দীপঙ্কৰ মৰলৰ এখন উপভাষা বিষয়ক গ্ৰন্থ। ১৯৯১ চনত প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাত লিখা উপভাষা বিষয়ক এইখন প্ৰথম গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখন ১৯৯১ চনত ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট’ৰচে প্ৰকাশ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত এই গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয় পৰিৱৰ্ধিত সংস্কৰণটি বনলতা প্ৰকাশনে ২০০৭ চনত প্ৰকাশ কৰে।

গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু

প্ৰথম অধ্যায়: ভাষা উপভাষা ব্যক্তিভাষা
দ্বিতীয় অধ্যায়: উপভাষা-বিজ্ঞান
তৃতীয় অধ্যায়: উপভাষা সীমা নিৰ্ধাৰক
চতুৰ্থ অধ্যায়: উপভাষা ভূগোল: ভৌগোলিক (আঞ্চলিক উপভাষা)
পঞ্চম অধ্যায়: সমাজ ভাষা-বিজ্ঞান
ষষ্ঠ অধ্যায়: সামাজিক উপভাষা
সপ্তম অধ্যায়: গুৱাহাটীৰ অসমীয়া ভাষা কোৱা সমাজখনৰ এক সামাজিক-ভাষাবৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণ
অষ্টম অধ্যায়: ভাষা আৰু জাতিভেদ
নৱম অধ্যায়: ভাষা আৰু লিংগভেদ
দশম অধ্যায়: ডাইগ্ল’ছীয়া
একাদশ অধ্যায়: ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত দ্বি-পাৰ্শ্বিকতা (DIGLOSSIC)ৰ পৰিস্থিত
দ্বাদশ অধ্যায়: উপভাষা-ভূগোলৰ অধ্যয়নৰ প্ৰণালী
ত্ৰয়োদশ অধ্যায়: ভাষাগত ক্ষেত্ৰ
চতুৰ্দশ অধ্যায়: অসমীয়া ভাষাৰ উপভাষা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:উপভাষা
যোনি

যোনি (লেটিন : ভেজিনা) নাৰী শৰীৰৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ যি একেলগে প্ৰজননতন্ত্ৰ আৰু ৰেচনতন্ত্ৰৰ অংশ। যোনি হৈছে নাৰীৰ প্ৰজনন তন্ত্ৰৰ বাহিৰৰ অংশ। যৌন সম্পৰ্কৰ সময়ত পুৰুষে নিজৰ লিংগটো মাইকীজনীৰ যোনিত সুমুৱাই দিয়ে আৰু অংগ সঞ্চালনৰ মাধ্যমেৰে বীৰ্য নিক্ষেপ কৰে। এই শুক্ৰাণুৱে নাৰীৰ জৰায়ুত থকা কণীক নিষিক্ত কৰি মানুহৰ ভ্ৰূণ জন্ম দিবলৈ সক্ষম হয়। আনহাতে মহিলাৰ ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত যোনিৰ পৰা তেজ নিৰ্গত হয়। স্বাভাৱিক অৱস্থাত যোনি পথেৰে সন্তান প্ৰসৱ কৰা হয়।
যোনি হৈছে জৰায়ুৰ পৰা নাৰীৰ শৰীৰৰ বাহিৰৰ অংশলৈকে বিস্তৃত আঁহযুক্ত পেশীবহুল নলী।

যৌন সম্পৰ্ক বা অন্যান্য যৌন কাৰ্য্যৰ সময়ত যোনিত মসৃণ প্ৰৱেশৰ বাবে মানৱ মাইকী আৰু অন্যান্য মাইকী স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ যৌন উত্তেজনাৰ সময়ত যোনিৰ আৰ্দ্ৰতা বৃদ্ধি পায়। এই আৰ্দ্ৰতা বৃদ্ধিয়ে যোনিৰ লুব্ৰিকেচন প্ৰদান কৰে, যাৰ ফলত ঘৰ্ষণ হ্ৰাস পায়। যোনিৰ বেৰৰ টেক্সচাৰে যৌন সম্পৰ্কৰ সময়ত লিংগৰ বাবে ঘৰ্ষণৰ সৃষ্টি কৰে আৰু ইয়াক স্খলনৰ দিশত উদ্দীপিত কৰে, যাৰ ফলত নিষেচন সম্ভৱ হয়। আনন্দ আৰু বন্ধনৰ লগতে মহিলাৰ আন মানুহৰ সৈতে যৌন আচৰণৰ ফলত যৌন সংক্ৰমণ (STI) হ’ব পাৰে, যাৰ আশংকা পৰামৰ্শ দিয়া নিৰাপদ যৌন পদ্ধতিৰ দ্বাৰা হ্ৰাস কৰিব পাৰি। আন স্বাস্থ্যজনিত সমস্যায়ো মানুহৰ যোনিত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।

যোনিয়ে ইতিহাসৰ সমগ্ৰ সমাজত তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে, য'ত নেতিবাচক ধাৰণা আৰু ভাষা, সাংস্কৃতিক নিষেধাজ্ঞা, আৰু নাৰী যৌনতা, আধ্যাত্মিকতা বা জীৱনৰ পুনৰুৎপাদনৰ বাবে প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

উদ্ভৱ আৰু পৰিভাষা

যোনি শব্দটো লেটিন ভাষাৰ vāgīna শব্দৰ পৰা আহিছে। গৰ্ভাৱস্থা আৰু সন্তান জন্মৰ ক্ষেত্ৰত, যোনিক জন্ম নলি বুলি কোৱা হয়।

যদিও অভিধান আৰু চিকিৎসা সংজ্ঞামতে যোনি কেৱল এটা ভিতৰুৱা অঙ্গ, তথাপি সাধাৰণভাৱে এই শব্দটো বহিৰাংগ প্ৰজনন অঙ্গ বা যোনিমুখকো বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

যোনি শব্দটো যোনিমুখ বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিলে চিকিৎসা বা আইনী বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে, কাৰণ বিভিন্ন লোকৰ দৃষ্টিত ইয়াৰ অৱস্থান বেলেগ হ’ব পাৰে। চিকিৎসা মতে, যোনি হৈছে যোনিপট (বা ইয়াৰ অৱশিষ্ট) আৰু জেৰ্ভিক্সৰ মাজৰ নলি, আৰু আইনী সংজ্ঞা অনুসৰি ই যোনিমুখৰ পৰা আৰম্ভ হয় (যি লেবিয়াৰ মাজত থাকে)।

গঠন

স্থূল অনাত্মীয় গঠন

মানুহৰ যোনি এটা নমনীয়, মাংসপেশীযুক্ত নলী যি বাহ্য যৌনাঙ্গৰ পৰা গাৰ্ভিক্সলৈকে যায়।

চিকিৎসাগত গুৰুত্ব

যোনি বিভিন্ন স্বাস্থ্য সমস্যা আৰু চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ:
সংক্ৰমণ: যোনিত ছেঁচা, বেক্টেৰিয়াল ভেজাইন'ছিছ, আৰু অন্যান্য সংক্ৰমণ সাধাৰণ। এইবোৰে অস্বস্তি, স্ৰাৱ, আৰু গন্ধ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
বয়স আৰু প্ৰসবৰ প্ৰভাৱ: বয়স বৃদ্ধিৰে যোনিৰ স্থিতিস্থাপকতা হ্ৰাস পায়, আৰু প্ৰসবৰ পাছত যোনিৰ গঠন পৰিৱৰ্তন হ'ব পাৰে।
চিকিৎসা আৰু অস্ত্ৰোপচাৰ: যোনিৰ বিভিন্ন সমস্যা সমাধানৰ বাবে ঔষধ, থেৰাপি, আৰু অস্ত্ৰোপচাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

সমাজ আৰু সংস্কৃতি

যোনি সমাজ আৰু সংস্কৃতিত বিভিন্ন দৃষ্টিভংগত দেখা যায়:
ধাৰণা আৰু প্ৰতীক: বিভিন্ন সংস্কৃতিত যোনিক লৈ বিভিন্ন ধাৰণা আৰু প্ৰতীক আছে, যি সমাজৰ দৃষ্টিভংগী প্ৰতিফলিত কৰে।
শব্দ ব্যৱহাৰ: যোনি সম্পৰ্কীয় শব্দসমূহ বিভিন্ন ভাষাত ভিন্ন অৰ্থ আৰু অনুভৱ বহন কৰে।
শিক্ষা আৰু সচেতনতা: যোনি সম্পৰ্কীয় শিক্ষা আৰু সচেতনতা বৃদ্ধি পালে, মহিলাৰ স্বাস্থ্য আৰু অধিকাৰ সম্পৰ্কে সমাজ সচেতন হয়।

অন্যান্য জন্তু

বিভিন্ন জন্তুৰ যোনি গঠন আৰু কাৰ্যত ভিন্নতা দেখা যায়:
স্তন্যপায়ী জন্তু: অধিকাংশ স্তন্যপায়ী জন্তুৰ যোনি স্থিতিস্থাপক আৰু প্ৰসবৰ সময়ত বিস্তৃত হ'ব পাৰে।
সৰীসৃপ: সৰীসৃপৰ যোনি সাধাৰণতে সৰল আৰু কম বিকাশিত।
চৰাই: অধিকাংশ চৰাইৰ যোনি সৰু আৰু প্ৰজননত সহায় কৰে, কিন্তু ভ্ৰূণৰ বিকাশ বাহিৰত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
শ্ৰেণী:মানৱ বিজ্ঞান
বীণা দাস মান্না

বীণা দাস বা বিবাহসূত্ৰে বীণা দাস মান্না (, ১৯৩৪- ১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১০) অসমৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল। সতী বেউলা ছবিৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিয়া মান্নাই প্ৰায় দেৰকুৰি অসমীয়া ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ অভিনয় কৰা শেষ মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি আছিল অ’ মোৰ মনে তৰা। তেওঁ আকাশবাণীৰ এগৰাকী নিয়মীয়া অভিনেত্ৰী আছিল আৰু তেওঁ অভিনয়, পৰিচালনা বা প্ৰযোজনা কৰা অঁনাতাৰ নাটৰ সংখ্যা প্ৰায় ১৫০০খন। তেওঁ বিশেষকৈ কৌতুকধৰ্মী অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত আছিল। মান্নাক বিষ্ণু ৰাভা বঁটা আৰু আইদেউ সন্দিকৈ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছে।

জীৱনী

১৯৩৪ চনত গুৱাহাটীৰ বামুনীমৈদামত মান্নাৰ জন্ম হয়। সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তী পৰিচালিত মঞ্চনাটক কাৰাগাৰৰ যোগেদি তেওঁৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয়। ফণী শৰ্মাৰ ভোগজৰা নাটকত তেওঁ ৰূপা পাগলীৰ চৰিত্ৰত অবিস্মৰণীয় অভিনয় কৰিছিল।

সন্মান আৰু স্বীকৃতি

সাংস্কৃতিক জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে মান্নাই অসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেনচন লাভ কৰে। তাৰোপৰি শিল্পী দিৱস উদযাপন সমিতিৰ দ্বাৰা তেওঁক বিষ্ণু ৰাভা বঁটা আৰু ২০০৮ চনত যোৰহাটত আইদেউ সন্দিকৈ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
আৰ্থাৰ চি. ক্লাৰ্ক

ছাৰ আৰ্থাৰ চাৰ্লছ ক্লাৰ্ক (; ১৬ ডিচেম্বৰ ১৯১৭ – ১৯ মাৰ্চ ২০০৮) আছিল এগৰাকী ইংৰাজ কল্পবিজ্ঞান লেখক, বিজ্ঞান লেখক, ভৱিষ্যতবাদী, উদ্ভাৱক, সাগৰতলিৰ অভিযাত্ৰী আৰু টেলিভিছন ধাৰাবাহিকৰ আয়োজক।

উদ্ধৃতিসমূহ

যেতিয়া এজন বিশিষ্ট কিন্তু প্ৰাপ্তবয়স্ক বিজ্ঞানীয়ে কয় যে কিবা এটা সম্ভৱ, তেতিয়া তেওঁ প্ৰায় নিশ্চিতভাৱে সঠিক। যেতিয়া তেওঁ কিবা এটা অসম্ভৱ বুলি উল্লেখ কৰে, তেতিয়া খুব সম্ভৱ তেওঁ ভুল। (ক্লাৰ্কৰ প্ৰথম সূত্ৰ)
সম্ভৱপৰ সীমা আৱিষ্কাৰ কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় হ’ল সেইবোৰ পাৰ হৈ অসম্ভৱৰ মাজলৈ অলপ আগবাঢ়ি যোৱা। (ক্লাৰ্কৰ দ্বিতীয় সূত্ৰ)
যিকোনো যথেষ্ট উন্নত প্ৰযুক্তি যাদুৰ পৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰি। (ক্লাৰ্কৰ তৃতীয় সূত্ৰ)
বুদ্ধিমত্তাৰ যে কোনো ধৰণৰ জীয়াই থকাৰ মূল্য আছে সেয়া এতিয়াও প্ৰমাণিত হোৱা নাই। (ক্লাৰ্কৰ বিৱৰ্তনৰ সূত্ৰ)
তাত্ত্বিকভাৱে সম্ভৱপৰ যিকোনো কামেই বাস্তৱত ৰূপায়ন কৰিব পৰা যাব, কাৰিকৰী অসুবিধা যিয়েই নহওক কিয়, যদিহে ই যথেষ্ট পৰিমাণে আকাংক্ষিত হয়।
যিহেতু আমাৰ নিজৰ প্ৰজাতিটোৱে প্ৰমাণ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াত আছে, গতিকে কাৰোৱেই শ্ৰেষ্ঠ বিজ্ঞান আৰু নীচ নৈতিকতা থাকিব নোৱাৰে। সংযোজনটোৱেই অস্থিৰ আৰু আত্মবিনাশকাৰী।
বৰ্তমানৰ অগ্ৰগতিৰ হাৰত অহা পাঁচশ বছৰৰ ভিতৰত সফলতা অৰ্জন কৰিব নোৱাৰা যিকোনো কাৰিকৰী কৃতিত্বৰ কথা কল্পনা কৰাটো প্ৰায় অসম্ভৱ।
মানৱ বিচাৰকসকলে দয়া দেখুৱাব পাৰে। কিন্তু প্ৰকৃতিৰ নিয়মৰ বিৰুদ্ধে কোনো আপীল নাই।
যদি কোনো দেৱতা আছে যাৰ প্ৰধান চিন্তাৰ বিষয় মানুহ, তেন্তে তেওঁলোক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা হ’ব নোৱাৰে।
উদ্ভাৱন আৰু আৱিষ্কাৰৰ ইতিহাসৰ পৰা আমি যদি এটা কথা শিকিছো, তেন্তে সেয়া হ’ল— দীৰ্ঘকালীনভাৱে আৰু প্ৰায়ে হ্ৰস্বকালীন সময়ত আটাইতকৈ সাহসী ভৱিষ্যদ্বাণীবোৰ হাস্যকৰভাৱে ৰক্ষণশীল যেন লাগে।
তথ্য জ্ঞান নহয়, জ্ঞান প্ৰজ্ঞা নহয়, প্ৰজ্ঞা দূৰদৰ্শিতা নহয়। প্ৰত্যেকেই আনটোৰ পৰা বিকশিত হয়, আৰু আমাক সেই সকলোবোৰৰে প্ৰয়োজন।
হয়তো পুৰণি জ্যোতিষীসকলে সত্যটো হুবহু ওলোটা কৰি পেলাইছিল, যেতিয়া তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিছিল যে নক্ষত্ৰবোৰে মানুহৰ ভাগ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এনে সময় আহিব পাৰে যেতিয়া মানুহে নক্ষত্ৰবোৰৰ ভাগ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব।

লগতে চাওক

আইজাক ৱাল্টন
আলফ্ৰেড মাৰ্ছেল
ৱিলিয়াম ৰালফ ইঞ্জ

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইংলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বজৰংগী ভাইজান

বজৰংগী ভাইজান কবীৰ খানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। কে ভি ৱিজয়েন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ দ্বাৰা লিখিত এই ছবি ছলমান খান আৰু ৰকলাইন ভেংকতেশৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত।

ছলমান খান, হৰ্ষালী মলহোত্ৰা, কৰীণা কাপোৰ, নাৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকী এই ছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰ। ছবিখন সমগ্ৰ বিশ্বতে ১৭ জুলাই ২০১৫ চনত মুকলি কৰা হ'ল ঈদৰ দিনা।

পটভূমি

ছবিখনৰ আৰম্ভণিত ওলায় ভাৰত-পাকিস্তানৰ ক্ৰিকেট খেল চাই থকা এটি পাকিস্তানী মুছলমান পৰিয়াল। ছাহিদ আফ্ৰিদিয়ে পাকিস্তানক বিজয়ী কৰাৰ সময়তে এজনী গৰ্ভৱতী মহিলা (মেহেৰ ভিজ)ৰ পেটৰ কেঁচুৱাই গোৰ মাৰে। তেওঁ সেই কেঁচুৱাৰ (কন্যা)ৰ নাম ছাহিদা (হৰ্ষালী মলহোত্ৰা) ৰাখে। কেইবছৰমানৰ পিছত বোবা ছাহিদাৰ মাত আনিবলৈ মাকে তায়ে যায় দিল্লীৰ নিজামুদ্দিন দৰগাহ। পিচে, ছাহিদা ভাৰততে হেৰাই যায়। মাক গৈ পাকিস্তান পায়।

কুৰুক্ষেত্ৰত হনুমানৰ ভক্ত এজন হিন্দু যুৱক পৱন কুমাৰ চতুৰ্ৱেদী (ছলমান খান)এ তাইক পাই। পৱনে ছোৱালীজনী হিন্দু আৰু মাক-বাপেকৰ পৰা পৃথক হোৱা বুলি ভাবি তাইক আশ্ৰয় দিয়ে।

ছাহিদাৰ নাম জানিব নোৱাৰি পৱনে তাইক মুন্নী নাম দিয়ে। দিল্লীৰ বাছত পৱনে নিজৰ কাহিনী সকলোকে শুনায়। তেওঁ নিজৰ দেউতাকৰ বন্ধু আৰু তেওঁ বিবাহ কৰিব বিচৰা ৰছিকা (কৰীণা কাপোৰ)ৰ ঘৰত থাকে। তেওঁ মুন্নীকো তেওঁৰ লগতে ৰাখে।

চৰিত্ৰ আৰু অভিনেতা

পৱন কুমাৰ চতুৰ্ৱেদী-- ছলমান খান
ছাহিদা/ মুন্নী-- হৰ্ষালী মলহোত্ৰা
ৰছিকা-- কৰীণা কাপোৰ
চান্দ নৱাব (পাকিস্তানী সাংবাদিক)-- নাৱাজুদ্দিন চিদ্দিকী
ছাহিদাৰ মাহ-- মেহেৰ ভিজ
--নজীম খান
যাত্ৰী-- কমলেশ গিল
মৌলানা চাহিব-- ওম পুৰী (গেষ্ট এপিয়াৰেঞ্চ)
দয়ানন্দ (ৰছিকাৰ দেউতাক)-- ছৰৎ ছক্সে'না
ৰছিকাৰ মাক-- অলকা কৌছল
আদনান ছামি (গেষ্ট এপিয়াৰেঞ্চ)
বজৰংগীৰ দেউতাক-- অটুল শ্ৰীৱাস্তৱ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ