ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
জহৰা ৰহনাৱৰ্দ

জহৰা ৰহনাৱৰ্দ (জন্ম: জোহৰা কাজিমী; ১৯ আগষ্ট ১৯৪৫) এগৰাকী ইৰানীয়ান শিক্ষাবিদ, শিল্পী আৰু ৰাজনীতিবিদ। ৰহনাৱৰ্দ এগৰাকী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক, শিল্পী আৰু বুদ্ধিজীৱী। তেওঁ ২০১১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা ২০১৮ চনৰ মে’ মাহলৈ গৃহবন্দী হৈ আছিল। ২০০৯ চনত ফৰেইন পলিচি আলোচনীয়ে তেওঁক বিশ্বৰ অন্যতম বিশিষ্ট চিন্তাবিদ হিচাপে অভিহিত কৰিছিল। তেওঁ ইৰানৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী মীৰ-হোছেইন মৌচাভিৰ পত্নী। তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ এক অংশত পুৰুষৰ দ্বাৰাও হিজাবৰ নিয়ম পালন কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে আৰু মধ্য প্ৰাচ্যত মহিলাৰ অধিকাৰৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী হিচাপে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰহনাৱৰ্দৰ জন্ম ইৰানৰ বুৰুজেৰ্ডত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ হাজী ফাতহালী এজন শিয়া ধৰ্মাৱলম্বী আৰু কমিউনিষ্ট বিৰোধী ব্যক্তি আছিল। ইৰানৰ শিয়া ধৰ্মীয় নেতাসকলৰ এক সমাৱেশৰ কথা শুনি হাজী ফাতহালীয়ে মাৰ্কাজী প্ৰদেশৰ খুমোইনলৈ গুচি আহে আৰু জহৰা তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হয়। জহৰা ৰহনাৱৰ্দে তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা আৰু স্থাপত্য বিষয়ত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ইছলামিক আজাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

কৰ্মজীৱন

ৰহনাৱৰ্দ শ্বাহৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া প্ৰথম পৰ্যায়ৰ বিপ্লৱীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। শ্বাহৰ শাসনকালৰ শেষৰ বছৰবোৰত তেওঁ বিৰোধী ইছলামবাদী নেতা আলী শ্বৰীয়তীৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক ৰাখিছিল। ৰহনাৱৰ্দৰ লগতে হাচান ৰুহানী আৰু মীৰ-হোছেইন মৌচাভীয়েই আছিল হিজাব পিন্ধাটো বাধ্যতামূলক কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আৰু সমৰ্থন কৰা ব্যক্তিসকলৰ অন্যতম।

ৰহনাৱৰ্দে ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০০৬ চনলৈ তেহৰাণৰ আলজহৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে আৰু ইৰানৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি মহম্মদ খাতামীৰ ৰাজনৈতিক উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৭৯ চনৰ ইৰান বিপ্লৱৰ পিছত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে নিযুক্ত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ইৰানীয়ান মহিলা আছিল। তেওঁৰ নামটো এই পদৰ বাবে প্ৰাক্তন বিজ্ঞান, গৱেষণা আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰী মুস্তাফা মইনৰ দ্বাৰা প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছিল।

২০০৫ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি মামুদ আহমদিনেজাদ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছত আৰু চৰকাৰৰ পৰা সংস্কাৰবাদীসকলক অপসাৰণ কৰাৰ ফলত ২০০৬ চনত ৰহনাৱৰ্দক আলজহৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য পদৰ পৰা আঁতৰোৱা হয় আৰু তেওঁৰ ঠাইত মেহবুবা মোবাশ্বেৰীক নিযুক্তি দিয়া হয়।

১৯৮৯ চনত স্থাপিত মহিলা সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিষদৰ মুৰব্বী হিচাপে ৰহনাৱৰ্দে চৰকাৰী সমিতি সমূহত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব বৃদ্ধিৰ বাবে আহ্বান জনাইছিল। তেওঁ মহিলাৰ সামাজিক আৰু নাগৰিক অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰী নীতিসমূহকো সমালোচনা কৰিছিল।

তেওঁ ২০০৯ চনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁৰ স্বামী মীৰ-হোছেইন মৌচাভীৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ৰহনাৱৰ্দ গ্ৰীন পাথ অফ হোপৰ অন্যতম সদস্য আৰু বিৰোধী দলৰ এগৰাকী প্ৰমুখ ব্যক্তি হিচাপে বিবেচিত। তেওঁ এতিয়ালৈকে ১৫খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।

২০১১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত গ্ৰীন মুভমেণ্টৰ প্ৰতিবাদৰ পিছত জহৰা ৰহনাৱৰ্দ আৰু তেওঁৰ স্বামী মৌচাভীক নিৰাপত্তা বাহিনীয়ে গৃহবন্দী কৰে আৰু তেওঁলোকৰ সকলো যোগাযোগ বিচ্ছিন্ন কৰি দিয়ে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰহনাৱৰ্দ ইৰানৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী মীৰ-হোছেইন মৌচাভীৰ পত্নী। তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান আছে: কওকাব, নৰ্গিছ আৰু জহৰা। তেওঁ আৰু মৌচাভীয়ে ১৯৬৯ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। বৰ্তমান তেওঁলোক গৃহবন্দী হৈ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
স্বপেৰা

উত্তৰ ভাৰতত পোৱা এবিধ হিন্দু জাতি স্বপেৰা। পশ্চিমবংগত বৰৱা চাম্পেৰিয়া, পঞ্জাৱৰ চাপেলা আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ চাপেৰা বুলিও জনা যায়।

মূল

উত্তৰ ভাৰতত পোৱা কেইবাটাও অৰ্ধ যাযাবৰী সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত এওঁলোক অন্যতম, যিয়ে উত্তৰ ভাৰতৰ বেছিভাগ চহৰৰ বাহিৰৰ শিবিৰত বাস কৰে।

হাৰিয়ানাত এই সম্প্ৰদায়টোক স্বপেৰা নাথ বুলি জনা যায়, আৰু দহটা উপগোটত বিভক্ত, তাৰে কিছুমান হ’ল ব্ৰাহ্মণ স্বপেৰা, ঝিনৱাৰ স্বপেৰা, সোগগাৰ স্বপেৰা, বিহল স্বপেৰা, নকফুলে স্বপেৰা, আৰু সন্দেনাথ স্বপেৰা। এই বিভাজনে এই সম্প্ৰদায়ৰ বৈচিত্ৰময় উৎপত্তিৰ কথা প্ৰমাণ কৰে বুলি কোৱা হয়, য’ত বিভিন্ন জাতিৰ লোকে সাপক বশ কৰা কামৰ বৃত্তি গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সময়ৰ লগে লগে এক সুকীয়া সম্প্ৰদায়লৈ বিকশিত হৈছিল। এতিয়া তেওঁলোকৰ হাৰিয়ানাত অনুসূচিত জাতিৰ মৰ্যাদা আছে।

পঞ্জাৱত স্বপেলা শব্দটো পাঞ্জাৱী শব্দ সাপৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। তেওঁলোক এতিয়া নাথ নামেৰেও পৰিচিত। সম্প্ৰদায়টো সাপ ধৰা মানুহ হিচাপে আৰু সাপ বশীকৰণ কৰা মানুহ হিচাপেই পৰিচিত আৰু নিয়োজিত। তেওঁলোকৰ পৰম্পৰা অনুসৰি এই সম্প্ৰদায়টো এজন কনিপা, এজন ঝিনৱাৰৰ বংশধৰ, যিয়ে সাপ মনোমোহা কৰিবলৈ লৈছিল। এওঁলোক যাযাবৰী, আৰু সম্ভৱতঃ ডোম মূলৰ।
পঞ্জাৱৰ স্বপেলাসকলে পাঞ্জাবী ভাষা কয় আৰু সমগ্ৰ ৰাজ্যতে পোৱা যায়।

বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি

স্বপেৰাসকলক উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিশেষকৈ বাৰেলী জিলাৰ সাহাৰপুৱা আৰু বাইগা নামৰ অন্তঃবিবাহী গোটত বিভক্ত। এইবোৰক আৰু অধিক বহিঃবিবাহৰ বংশত বিভক্ত কৰা হয়, আৰু ইহঁতে বংশৰ বহিঃবিবাহৰ এক কঠোৰ ব্যৱস্থা বজাই ৰাখে।
স্বপেৰাসকলৰ প্ৰধান বৃত্তি সাপৰ মনোমোহা হৈয়েই আছে, আৰু তেওঁলোকে গাঁৱে গাঁৱে বিচৰণ কৰি কোব্ৰাৰ দৰে মাৰাত্মক সাপৰ সৈতে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। সাপ ধৰা বিশেষজ্ঞও, আৰু সাপ ধৰিবলৈ আৰু সাপে কামোৰা ব্যক্তিৰ পৰা বিষ আঁতৰাবলৈ আন গাঁৱৰ মানুহে প্ৰায়ে মাতি আনে। মুঞ্জ নামৰ এক মোটা ৰছী নিৰ্মাণৰ কামতো সামান্য সংখ্যক সপেৰা জড়িত হৈ পৰিছে। আন যাযাবৰী গোটৰ দৰেই ভাৰত ৰাষ্ট্ৰই তেওঁলোকক থিতাপি ল’বলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছে। দুই এজনে এতিয়া স্থায়ী বসতি গ্ৰহণ কৰিছে আৰু মূলতঃ শ্বেয়াৰক্ৰপাৰ। তেওঁলোক এটা অত্যন্ত প্ৰান্তীয় গোট হৈয়েই আছে, দৰিদ্ৰতাত ভুগি আছে।

পঞ্জাৱৰ স্বপেলা সম্প্ৰদায়টো কেইবাটাও বংশৰে গঠিত, ইয়াৰ মূল বংশসমূহ হ’ল মাৰাৰ, গোৱাৰ, ভাম্বী, ডুম আৰু লাধু।
এই সকলোবোৰ বংশ সমান মৰ্যাদাৰ আৰু আন্তঃবিবাহ হয়। স্বপেলাসকল এতিয়াও সাপক বশ কৰা আৰু সাপ ধৰাৰ পৰম্পৰাগত বৃত্তিৰ লগতে বনৰীয়া শিপা আৰু কন্দ সংগ্ৰহৰ সৈতে বহুলাংশে জড়িত, যিবোৰ তেওঁলোকে ঔষধি কামত ব্যৱহাৰ কৰে। যাযাবৰী ইহঁতক প্ৰায়ে গাঁৱত সাপ ধৰিবলৈ নিয়োগ কৰা হয়। এই সম্প্ৰদায়টোৱে লাউৰ খোলাৰে তৈয়াৰী বীণ বজোৱাত পাকৈত। আন স্বপেৰা গোটৰ দৰে এওঁলোকো অত্যন্ত প্ৰান্তীয়কৃত, আৰু অনুসূচিত জাতিৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
১৩ ফেব্ৰুৱাৰী

১৩ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৪৪তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩২১টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩২২ দিন) বাকী থাকে।

উল্লেখযোগ্য ঘটনা

১৬৩৩ - নাস্তিকতাৰ আৰোপ সংক্ৰান্ত গোচৰৰ শুনানিৰ বাবে গেলিলিঅ’ গেলিলি ৰোমত উপস্থিত হয়। উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ প্ৰথম পৃথিৱী সূৰ্য্যৰ চাৰিওফালে ঘূৰে বুলি মত প্ৰকাশ কৰাই আছিল তেওঁৰ অন্যতম অপৰাধ।
১৯৩১ - ব্ৰিটিছসকলে কলকাতাৰ পৰিবৰ্তে নতুন দিল্লীক ৰাজধানী হিচাবে উদ্বোধন কৰে। উল্লেখযোগ্য যে ১৯১১ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত সম্ৰাট পঞ্চম জৰ্জে দিল্লীৰ বিখ্যাত ‘দিল্লী দৰবাৰত’ ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজধানী কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ কথা আনুষ্ঠানিক ভাবে ঘোষণা কৰিছিল।
১৯৪৬ - ৰাষ্ট্ৰসংঘই ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১২ চনত প্ৰথম ৰেডিঅ দিৱস পালন কৰা হয়। এই বছৰ ২০১৮ ৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে "ৰেডিঅ' আৰু খেল"
১৯৫৯ - পৃথিৱীজুৰি অতি জনপ্ৰিয় বাৰ্বী পুতলা বজাৰলৈ আহে আৰু বিক্ৰী আৰম্ভ কৰা হয়।
২০০১ - মহাকাশৰ "ইৰোশ" নামৰ ক্ষুদ্ৰ গ্ৰহত প্ৰথম মানৱ যান উপস্থিত।
২০০৩ - যশ চোপ্ৰালৈ আজিৰ দিনটোতে দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
২০২৫ – মণিপুৰত চলি থকা জাতিগত হিংসাৰ প্ৰেক্ষাপটত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৰাজ্যখনত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰয়োগ কৰে।

জন্ম

১৮৭৯ - সৰোজিনী নাইডু, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু কবি। (মৃত্যু: ২ মাৰ্চ, ১৯৪৯)। তেওঁ “ভাৰতৰ কোকিল” বা “দি নাইটিংগেল অৱ ইণ্ডিয়া” নামেও পৰিচিত। সৰোজিনী নাইডু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰথম মহিলা সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। স্বাধীন ভাৰতত তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰো ৰাজ্যপাল হৈছিল।
১৯১৫ - মেজৰ জেনেৰেল আং চান, ম্যানমাৰৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। নোবেল জয়ী আং চান চ্যু কিৰ পিতৃ। (মৃত্যু: ১৯ জুলাই, ১৯৪৭)
১৯৬৫ - ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধি, অসমীয়া সাহিত্যিক।
১৯৮৩ - গোলাপ ৰাভা, অসমৰ শৰীৰ চৰ্চাবিদ।
১৯৮৫ - সোমদেৱ দেৱবৰ্মন, ভাৰতীয় পেচাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ।
১৯৯৩ - ৰেহনেছ টি পি, ভাৰতীয় ফুটবল খেলুৱৈ।
১৯৯৫ - বৰুণ সিং ভাটী, ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক হাই জাম্প খেলুৱৈ।

মৃত্যু

১৫২১ - ফাৰ্ডিনেণ্ড মেগালান, পৰ্টুগীজ অভিযাত্ৰী।
১৯৬৯ - লক্ষ্মীনাথ দাস, অসমীয়া বিজ্ঞানী, উদ্যোগী, উদ্ভাৱক আৰু অধ্যাপক।
১৯৭৪ - শ্ৰীকৃষ্ণ নাৰায়ণ ৰতনঝংকাৰ, হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিল্পী।
২০০৩ - মেদিনী চৌধুৰী, অসমীয়া ঔপন্যাসিক, ভ্ৰমণ কাহিনী, বুৰঞ্জীমূলক গ্ৰন্থৰ প্ৰণেতা। ১৯৯৯ চনত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। 'ফেৰেংগাদাও' তেওঁৰ এখন বহুজন পঠিত জনপ্ৰিয় উপন্যাস।

দিৱস

শিশু দিৱস (ম্যানমাৰ)।
বিশ্ব ৰেডিঅ' দিৱস। ২০১২ চনত প্ৰথম ৰেডিঅ' দিৱস পালন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
লি জিয়ং

লি জিয়ং হৈছে এগৰাকী চীনা-আমেৰিকান কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী। তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল ক্ষেত্ৰসমূহ হৈছে ফেডাৰেটেড লাৰ্নিং, ডিফাৰেন্সিয়েল প্ৰাইভেচি, সুনাম প্ৰণালী (ৰেপুটেচন চিষ্টেম) আৰু স্বাস্থ্যসেৱাত কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰয়োগ। তেওঁ এমৰি ইউনিভাৰ্ছিটিত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ ছেমুৱেল কেণ্ডলাৰ ডব্‌ছ অধ্যাপিকা আৰু বায়োমেডিকেল ইনফৰ্মেটিক্সৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত।

শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ

লি জিয়ং চীনৰ উহান চহৰৰ বাসিন্দা। তেওঁ ১৯৯৭ চনত ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ চাইন্স এণ্ড টেকন'লজি অৱ চাইনা-ত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ জন্‌ছ হপকিন্স ইউনিভাৰ্ছিটিত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত ডক্টৰেট অধ্যয়নৰ বাবে যোগদান কৰে। কিন্তু ১৯৯৯ চনত তেওঁ সেই কাৰ্যসূচীৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লৈ ওলাই যায়।

১৯৯৯ চনৰপৰা ২০০১ চনলৈ তেওঁ চফ্টৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰ হিচাপে কৰ্ম কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ পুনৰ স্নাতকোত্তৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে আৰু ২০০৫ চনত জৰ্জিয়া টেকত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁৰ ডক্টৰেল গৱেষণাপত্ৰৰ শীৰ্ষক আছিল ৰেজিলিয়েণ্ট ৰেপুটেচন এণ্ড ট্ৰাষ্ট মেনেজমেণ্ট: মডেলছ এণ্ড টেকনিকছ, যাৰ তত্ত্বাৱধান কৰিছিল লিং লিউয়ে।

২০০৫ চনত লি জিয়ং এমৰি ইউনিভাৰ্ছিটিত গণিত আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপিকা হিচাপে যোগদান কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ সহযোগী অধ্যাপিকা হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে আৰু এমৰি ইউনিভাৰ্ছিটিৰ বায়োমেডিকেল ইনফৰ্মেটিক্স বিভাগৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। ২০১৫ চনৰপৰা ২০১৮ চনলৈ তেওঁ উইনশিপ ডিষ্টিংগুইশ্ড ৰিচাৰ্চ অধ্যাপিকা আছিল আৰু ২০১৬ চনত তেওঁ পূৰ্ণ অধ্যাপিকা হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে।

২০১৮ চনত এমৰি ইউনিভাৰ্ছিটিৰ গণিত আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগ দুটা পৃথক বিভাগত বিভক্ত কৰা হয়। সেই বিভাজনৰ পিছত লি জিয়ং কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগত অব্যাহত থাকে আৰু পিছলৈ ছেমুৱেল কেণ্ডলাৰ ডব্‌ছ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা হিচাপে নিযুক্ত হয়।

স্বীকৃতি

লি জিয়ং ২০২২ চনত আইইইই ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০২৪ চনত তেওঁ এ এ এ এছ ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০২৫ চনত তেওঁ এছ'চিয়েচন ফৰ কম্পিউটিং মেশিনাৰী ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় “গোপনীয়তা সংৰক্ষণ কৰা আৰু নিৰাপদ তথ্য ভাগ-বতৰা ব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান”ৰ বাবে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Home page

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
মাধৱ বৈশ্য

মাধৱ বৈশ্য অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট চিত্ৰশিল্পী। তেখেতে আৰ্টত বেংগল স্কুলৰ শৈলী (বংগীয় ধাৰা) অনুসৰণ কৰিছিল। শিল্পী প্ৰতাপ বৰুৱা আৰু বিষ্ণুৰাভাৰ পাছত এককভাৱে বংগীয় ধাৰা অনুসৰণ কৰা শিল্পীগৰাকীয়ে আছিল- চিত্ৰশিল্পী মাধৱ বৈশ্য। তেখেত ১৯৬২ চনত শান্তিনিকেতনৰপৰা পেইণ্টিং বিষয়ত সোণৰ পদকধাৰী।

চিত্ৰশিল্প

ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সাহিত্যক বিষয়বস্তু ৰূপে লৈ তেখেতে ছবি আঁকিছিল। বংগীয় ধাৰাত সততে দেখা পোৱা চীন তথা জাপানী চিত্ৰৰ অনুৰণন তেখেতৰ শিল্পকৰ্মত দেখা পোৱা নাযায়। তেখেতৰ প্ৰিয় বিষয় আছিল পুৰাণ, মহাভাৰত, ৰামায়ণ, বৌদ্ধগাথা, কীৰ্তন, দশম আদি। তেখেতে বৃহৎ আকাৰৰ ম্যুৰাল সদৃশ দৃশ্যপট আঁকিছিল। কম্পজিশ্যন, বলিষ্ঠ ৰেখা আৰু ৰঙত তেখেতৰ অংকন দক্ষতা ফুটি উঠিছিল।

মৃত্যু

২০০১ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে শিল্পীগৰাকীৰ জীৱনাৱসান ঘটে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ইবাঁকু বিচু

ইবাঁকু বিচু অসমৰ দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ বসন্ত উৎসৱ। ব'হাগৰ প্ৰথম বুধবাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সাতদিনলৈ পালন কৰা হয়।

কাৰ্য্যক্ৰম

দেউৰীসকলেও অসমৰ আন আন জনগোষ্ঠীৰ দৰেই বসন্ত ঋতুত বসন্ত উৎসব পালন কৰে। তেওঁলোকে পালন কৰা এই উৎসৱটোক 'ইবাঁকু বিচু' (ব’হাগ বিহুৰ সমতুল্য) নামেৰে জনা যায়। সাতদিন ধৰি এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। এই উৎসৱ ব’হাগৰ প্ৰথম বুধবাৰে আৰম্ভ হয়। তেওঁলোকৰ পূজা-অৰ্চনা কৰাৰস্থল দেওঘৰত সেইদিনা বিশেষ পূজা কৰা হয়। সেই দিনটোক বিচুৰ (বিহুৰ) উৰুকা হিচাবে পালন কৰা হয়। দেওঘৰত সেই দিনা তেওঁলোকৰ উপাস্য দেৱতা কুন্দিমামা, পিচাদেমা, পিচাচি দেমাচি আদিকে প্ৰমুখ্য কৰি আন আন উপাস্য দেৱ-দেৱীসকললৈ ছাগলী, পাৰ, কুকুৰা আদি বলি হিচাবে আগবঢ়ায়। আনহাতে বিচুৰ উৰুকা ৰাতি বৰদেউৰীৰ ঘৰত অথবা তেনে এক সামাজিক স্থানত ডেকা-গাভৰু (দেউৰী ভাষাত মিৰা-মিৰাচি) সকলে নৃত্য-গীত কৰে। সপ্তাহ ধৰি এই বিহু অতি উলহমালহৰে পালন কৰাৰ অন্তত শেষৰ দিনটোক বিচু উৰুৱাবা (দেউৰী ভাষা) বোলে। সেইদিনা দেওঘৰত বিচু (দেউৰী ভাষা) মৰাৰ পিচত বৰদেউৰীয়ে যেতিয়া নিদেৰ্শ দিব তেতিয়া বিচুত অংশ গ্ৰহণ কৰা সকলে দেওঘৰৰ পৰা ওলাই আহি গাঁৱৰ বৰদেউৰীৰ ঘৰত, গাঁৱৰ মুখিয়াল সকলৰ ঘৰত অলপ অলপ সময়ৰ বাবে বিচু মাৰি গাঁৱৰ পূৱৰ পৰা পশ্চিমলৈ বিচু মাৰি যাত্ৰা কৰে। আৰু শেষত এক মুকলি পথাৰত বিচুক অহা বছৰ পুনৰ লগ পোৱাৰ আশাৰে এক শেষ নাচ নাচি বিদায় জনায়।

তাৎপৰ্য্য

দেউৰী সমাজ আৰু জনজীৱনৰ এই উৎসৱৰ ওতপ্ৰোত সম্পৰ্ক আছে। অসমৰ অন্যান্য কৃষিভিত্তিক জনগোষ্ঠীৰ দৰেই ইয়াক বিহু হিচাপে পালন আৰু সন্মান কৰা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
দেৱদাস (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

দেৱদাস শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:
দেৱদাস, শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ এখন বঙালী উপন্যাস, প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯১৭ চনত প্ৰকাশিত আৰু বহুবাৰ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে অভিযোজিত।
দেৱদাস (১৯২৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ), উপন্যাসখনৰ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন। নৰেশ মিত্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।
দেৱদাস (১৯৩৫ চনৰ চলচ্চিত্ৰ), প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ বঙালী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (১৯৩৬ চলচ্চিত্ৰ), প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (১৯৩৭ চনৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ), প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (১৯৫৫ চলচ্চিত্ৰ), বিমল ৰয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (১৯৬৫ চলচ্চিত্ৰ), উৰ্দু চলচ্চিত্ৰ।
দেৱদাস (১৯৭৯ চলচ্চিত্ৰ), দিলীপ ৰয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ বঙালী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (১৯৮২ চলচ্চিত্ৰ), কাজী নজৰুল ইছলামৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ বঙালী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (২০০২ চনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ), সঞ্জয় লীলা ভণশালীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (২০০২ বঙালী চলচ্চিত্ৰ), শক্তি সামন্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ বঙালী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (২০১৩ চনৰ চলচ্চিত্ৰ), চাষী নজৰুল ইছলামৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উপন্যাসখনৰ বঙালী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন।
দেৱদাস (২০১৮ চলচ্চিত্ৰ), শ্ৰীৰাম আদিত্যৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ।

ব্যক্তি

দেৱদাস গান্ধী (১৯০০–১৯৫৭), ভাৰতীয় সাংবাদিক, মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীৰ পুত্ৰ।
দেৱদাস বনজাৰে (১৯৪৭-২০০৫), সৎনামী সকলৰ প্ৰধান নৃত্য পন্থীক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এগৰাকী বিশিষ্ট নৰ্তক শিল্পী তথা ছত্তীছগঢ়ৰ প্ৰথম মঞ্চ শিল্পী।
দেৱদাস চক্ৰৱৰ্তী (১৯৩৩–২০০৮), বাংলাদেশী শিল্পী।
দেৱদাস আপ্তে (জন্ম ১৯৩৪), ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।
দেৱদাস ছোত্ৰায় (জন্ম ১৯৫৫), ভাৰতীয় লেখক।
মুজিবুৰ ৰহমান দেৱদাস, বাংলাদেশৰ কৰ্মী।

লগতে চাওক

দেৱ.ডি, ২০০৯ চনত অভয় দেউল, মাহী গিল আৰু কাল্কী কেকলাঁ অভিনীত পৰিচালক অনুৰাগ কাশ্যপৰ উপন্যাসখনৰ ওপৰত আধাৰিত আধুনিকোত্তৰ চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন
বাংলা একাডেমী

পশ্চিমবঙ্গ বাংলা একাডেমী হৈছে ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গত থকা এগৰাকী চৰকাৰী সংস্থা। এই সংস্থাটো ২০ মে, ১৯৮৬ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। একাডেমীয়ে বাংলা ভাষা আৰু সাহিত্যৰ উন্নয়ন আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে কাম কৰে। এই একাডেমীখন ফৰাচী একাডেমীৰ আদৰ্শত সৃষ্টি কৰা হৈছিল। ১৯৯৪ চনত এইটো স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা হৈ পৰে।

একাডেমীয়ে বানান, ব্যাকৰণ, উৎপত্তি আৰু ভাষাৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰে। একাডেমীয়ে বাংলা ভাষাৰ বাবে গুৰুত্বপূর্ণ অভিধান প্ৰকাশ কৰে। পশ্চিমবঙ্গৰ বহুতো বিদ্যালয় আৰু বাতৰি কাকত এই একাডেমীৰ বানান নিয়ম অনুসৰণ কৰে। ত্ৰিপুৰা চৰকাৰেও আজি কালিৰ স্কুলসমূহত এই নিয়ম ব্যৱহাৰ কৰিব ধৰিছে।

একাডেমীয়ে দুটা মুখ্য ভবন আছে: এগৰাকী কলকাতাৰ দক্ষিণত নন্দন-ৰবীন্দ্ৰ সদন কমপ্লেক্সত আৰু আনটো বিধাননগৰ (ছল্ট লেক)ৰ রবীন্দ্ৰ-ওকাকুৰা ভবন। প্ৰথম সভাপতি আছিল অনাদাশংকৰ ৰায়।

এই একাডেমীয়ে পশ্চিমবঙ্গ আৰু ভাৰতৰ আন অঞ্চলসমূহত কাম কৰে। বিভিন্ন সাংস্কৃতিক আৰু শিক্ষামূলক সংগঠনৰ সৈতে মিলি বিভিন্ন কাৰ্যসূচী আয়োজিত কৰে। জাপান চৰকাৰে একাডেমীৰ গৱেষণাৰ বাবে ধন সহায় প্ৰদান কৰিছে। একাডেমীয়ে ইউনিক'ড বাংলা ফণ্টো সৃষ্টি কৰিছে যি বহুতো পশ্চিমবঙ্গৰ বাতৰি কাকতে ব্যৱহৃত হয়।

সভাপতি

অনাদাশংকৰ ৰায় (১৯৮৬–২০০২)
অশীত কুমাৰ বন্দ্যোপাধ্যায় (২০০২–২০০৩)
নিৰেন্দ্ৰনাথ চক্ৰবৰ্তী (২০০৩–২০১১)
মহাস্বেতা দেৱী (২০১১–২০১৬)
শাওলী মিত্র (২০১৬–২০২২)
ব্ৰত‌্য বসু (২০২২–বৰ্তমান)

মুখ্য কাৰ্যসূচী

বাংলা ভাষা আৰু সাহিত্যৰ গৱেষণা
অভিধান প্ৰকাশ
বাংলা বানান সংস্কাৰ প্ৰচাৰ
পুৰণা বাংলা পাণ্ডুলিপি সংৰক্ষণ
অন্যান্য সংগঠনৰ সৈতে সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী আয়োজিত কৰা

পাদটীকা

প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশভিত্তিক সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান
শ্ৰেণী:বাংলাদেশভিত্তিক শৈক্ষিক অনুষ্ঠান
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
আলতাদীঘি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

আলতাদীঘি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আই ইউ চি এনৰ চতুৰ্থ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু বাংলাদেশৰ এখন প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত বনাঞ্চল। উদ্যানখন ভাৰতৰ সীমান্তৱৰ্তী নগাঁও জিলাৰ ধমোইৰহাট উপজিলাত অৱস্থিত। ই বাংলাদেশৰ বন বিভাগৰ পাইকবন্ধা বনাঞ্চলৰ অধীনস্থ।

২০১১ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত বাংলাদেশ চৰকাৰে এই উদ্যানখন আনুষ্ঠানিকভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰে। এই উদ্যানৰ প্ৰাণীসমূহৰ ভিতৰত বনকুকুৰা, সোণালী শিয়াল, জহামাল, হেপা, তেজপিয়া আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

চিত্ৰশালা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অৰণ্য
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
স্বামী প্ৰণৱানন্দ

স্বামী প্ৰণৱানন্দ (; ; ), (২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৯৬ – ৮ জানুৱাৰী ১৯৪১) এগৰাকী হিন্দু যোগী আৰু সন্ত, যাক যুগাচাৰ্য্য শ্ৰীমৎ স্বামী প্ৰণৱানন্দ জী মহাৰাজ বুলিও জনা যায়। তেওঁ ভাৰত সেৱাশ্ৰম সংঘ নামেৰে জনাজাত এটি অলাভজনক আধ্যাত্মিক সংগঠনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

হিন্দু আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰাচীন পৰম্পৰাৰ অত্যাৱশ্যকীয় মূল্যবোধৰ লগত আপোচ নকৰাকৈ আধুনিক হিন্দু সমাজখনক নতুন যুগলৈ অনাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁক স্মৰণ কৰা হয়। স্বামীজী আছিল আধুনিক ভাৰতৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আধ্যাত্মিক নেতা। মাতৃভূমিৰ প্ৰতি থকা উৎসাহ আৰু প্ৰেমক ত্যাগ নকৰাকৈ সাৰ্বজনীন প্ৰেম, মানৱতাৰ প্ৰতি কৰুণা আৰু সমাজ সংস্কাৰৰ বাৰ্তাটিক আজিও শ্ৰদ্ধা কৰা হয়।

১৮৯৬ চনৰ ২৯ জানুৱাৰী তাৰিখে, মাঘী পূৰ্ণিমাৰ দিনা (১৬ মাঘ, ১৩০২) অবিভক্ত ভাৰতৰ (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশত) ফৰিদপুৰ জিলাৰ বাজিতপুৰ নামৰ গাঁও এখনত এক বঙালী কায়াস্থ পৰিয়ালত প্ৰণৱানন্দই জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ বিষ্ণু চৰণ ভূঞা আৰু মাতৃ সাৰদাদেৱী দুয়ো ধৰ্মপৰায়ণ ব্যক্তি আছিল আৰু মানৱ দুখ-কষ্ট লাঘৱ তথা সাৰ্বজনীন মুক্তিৰ বাবে তেওঁলোকে ভগৱান শিৱৰ পৰা পুত্ৰ সন্তানৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰিছিল। জন্মতে তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁক জয়নাথ নাম দিছিল আৰু পিছলৈ ল’ৰালিত তেওঁক বিনোদ নাম দিয়া হৈছিল। বিনোদৰ অস্বাভাৱিক দাৰ্শনিক প্ৰৱণতা আছিল। সৰুৰে পৰাই তেওঁ দিব্যদৃষ্টিৰ গৰাকী আছিল আৰু গাঁৱৰ বিদ্যালয়ত তেওঁক প্ৰায়ে ধ্যানমগ্ন অৱস্থাত দেখা পোৱা গৈছিল। নিজৰ পৰোপকাৰী স্বভাৱৰ বাবেই স্থানীয় ল’ৰা-ছোৱালীৰ লগত তেওঁ চা-চিনাকি হৈছিল।

তথ্য উৎস

অধিক পঢ়ক

বাহ্যিক সংযোগ

Yugacharya Swami Pranavananda at Bharat Sevashram Sangha

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দু সন্ত
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মগুৰু
দেৱৱতী

দেৱৱতী গ্ৰামণী নামৰ এগৰাকী গন্ধৰ্বৰ জীয়ৰী আছিল৷ তেওঁক ৰাক্ষস ৰজা সুকেশে বিবাহ কৰাইছিল৷ তেওঁৰ পতি সুকেশ আছিল ৰাৱণৰ মাকৰ পিতামহ৷ দেৱৱতী আৰু সুকেশৰ ঔৰসত তিনি পুত্ৰ সুমালী, মাল্যবান আৰু মালীৰ জন্ম হয়, যিয়ে গন্ধৰ্ব ৰাজকুমাৰী নৰ্মদাৰ তিনিগৰাকী কন্যা যথাক্ৰমে সুমালীয়ে কেতুমতীক, মাল্যবানে সুন্দৰীক আৰু মালীয়ে বসুদাক বিবাহ কৰাইছিল৷

তেওঁৰ পুত্ৰ সুমালী আৰু কেতুমতীৰ কন্যা কৈকেষীৰ ঋষি বিশ্ৰবাৰ সৈতে বিবাহ হয় যাৰ ঔৰসত তিনি পুত্ৰ যথাক্ৰমে ৰাৱণ, কুম্ভকৰ্ণ, বিভীষণ আৰু এগৰাকী কন্যা শূৰ্পনখাৰ জন্ম হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
নিতাংশী গ’য়েল

নিতাংশী গ’য়েল (; জন্ম: ১২ জুন ২০০৭) এগৰাকী ভাৰতীয় কিশোৰী অভিনেত্ৰী। তেওঁ বিভিন্ন ছবি তথা ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে। তাৰ ভিতৰত থাপকি প্যাৰ কি (২০১৭), কৰ্মফল দাতা শনি (২০১৬), এম.এছ. ধোনী: দ্য আনট'ল্ড ষ্ট'ৰী (২০১৬), ইন্দু চৰকাৰ (২০১৭), ইনছাইড এজ (২০১৭), পোছাম পা (২০১৯), আৰু ময়দান (২০২৪) আদি উল্লেখযোগ্য। কমেডী-ড্ৰামা ছবি লাপতা লেডীজ (২০২৪)ত মুখ্য চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়েৰে তেওঁ অভিনেত্ৰী ৰূপে নজৰলৈ আহে॥

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

২০০৭ চনৰ ১২ জুনত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ নয়দাত গ’য়েলৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ নীতিন গ’য়েল আৰু মাতৃ ৰাশি গ’য়েলৰ সৈতে তেওঁ এক মধ্যবিত্তীয় হিন্দু পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। এটি সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কয় যে তেওঁৰ অভিনয়ৰ সপোনক সাকাৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ কেৰিয়াৰ ত্যাগ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

২০১৫ চনত গ’য়েলে মিছ পেণ্টালুনছ জুনিয়ৰ ফেশ্বন আইকনৰ খিতাপ লাভ কৰে।

তেওঁ এম.এছ. ধোনী: দ্য আনট'ল্ড ষ্ট'ৰী, ইন্দু চৰকাৰ, থাপকি প্যাৰ কি, কৰ্মফল দাতা শনি, আৰু পেশ্বৱা বাজিৰাওকে ধৰি অসংখ্য ধাৰাবাহিক তথা চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

২০২৪ চনত আমিৰ খান প্ৰডাকচনছৰ প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত ছবি লাপতা লেডীজত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয়েৰে তেওঁ বলীউডত অভিষেক ঘটায়। ছবিখনৰ আন চৰিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰিছে প্ৰতিভা ৰান্তা, স্পৰ্শ শ্ৰীবাস্তৱ, ছায়া কদম আৰু ৰবি কিষাণে।

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

বৰ্ষ শিৰোনাম ভূমিকা
২০১২ ভিকি ড'নাৰ নামহীন
২০১৬ এম.এছ. ধোনী: দ্য আনট'ল্ড ষ্ট'ৰী নামহীন
২০১৭ ইন্দু চৰকাৰ তৰুণী ইন্দু
ময়দান সীৰত

দূৰদৰ্শন

বৰ্ষ শিৰোনাম ভূমিকা
২০১৬ ইছকবাজ তৰুণী অনিকা

ৱেব ধাৰাবাহিক

বৰ্ষ শিৰোনাম ভূমিকা
২০১৯
লাভ স্লীপ ৰিপীট তৰুণী শৈলজা
ইনছাইড এজ তৰুণী ৰোহিনী

বঁটা আৰু মনোনয়ন

বৰ্ষ
পুৰস্কাৰ
শিতান
কৰ্ম
ফলাফল

২০২১
আইকনিক গোল্ড এৱাৰ্ডছ
বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ কিশোৰী অভিনেত্ৰী
—

২০২৪
আইএমডিবি ষ্টাৰমিটাৰ বঁটা
আইএমডিবি ব্ৰেকআউট ষ্টাৰ
লাপতা লেডীজ

মেলবৰ্ণৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী টেলিভিছনৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ অভিনেত্ৰী
ঃ

ঃ (বিসৰ্গ) অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৪০ নং আখৰ।

' ঃ'যুক্ত শব্দৰ উদাহৰণ

উঃআঃ
মনঃপূত
মনঃস্তাত্বিক
বাঃবাঃ
হাঃহাঃ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ‎
বৈৰাতী নৃত্য

বৈৰাতী নৃত্য পশ্চিমবংগৰ ঠাইবিশেষে প্ৰচলিত এক লোকনৃত্য৷ সাধাৰণতে বিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ লগত সংগতি ৰাখি এই নৃত্য নচা হয়৷ পশ্চিম বংগৰ কোচবিহাৰ জিলা এলেকাৰ গ্ৰামীণ জনজীৱনত এই নৃত্যৰ প্ৰভাৱ বেছি৷ আগৰ দিনত বিয়াৰ দিন ঠিক হোৱাৰ পৰা কইনা বিদায়লৈকে বিভিন্ন পৰ্বত এই নৃত্য চলি থাকে৷ এই নৃত্যত কেৱল বিবাহিতা মহিলাসকলেহে অংশ গ্ৰহণ কৰে৷ বিয়াৰ দৰা-কইনা উভয়ৰে সৈতে মিতিৰালি থকা কোনো মহিলাক “বৈৰাতী’’ হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হয়৷ বৈৰাতী হোৱাৰ উপযুক্ত দৰা-কইনাৰ সম্পৰ্কীয় কোনো নাথাকিলে গাঁৱৰ কোনো মহিলাক বৈৰাতী কৰি অনা হয়৷ বৈৰাতীৰ ওপৰতে গোটেই বিয়াখনৰ সকলো সামাজিক আচাৰ-অনুষ্ঠান সুচাৰুৰূপে পালনৰ দায়িত্ব থাকে৷ বিয়াৰ প্ৰতিটো পৰ্বৰে বেলেগ বেলেগ গীত গাই মহিলাসকলে বৈৰাতী নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ কইনাঘৰত কইনা বৰণ কৰা সময়ত কইনাৰ চাৰিওফালে আৰু দৰা আহিলে, দৰা বৰণৰ সময়ত দৰাক ঘেৰি ধৰি এই নৃত্য নচা হয়৷ সাধাৰণ আৰু পৰিপাটী সাজ পৰিধান কৰি বৈৰাতীয়ে বিয়াঘৰৰ আন মহিলাসকলক লৈ নৃত্য কৰে৷ নাচৰ সময়ত বৈৰাতীৰ হাতত “চাইলন’’ থাকে, অৰ্থাৎ বৰণ-ডলা থাকে৷ সাধাৰণ ডলাতকৈ কাণটো বেছি ওখ এই ডলাত থাকে বৰণৰ সামগ্ৰী, আঠিয়া কল আৰু জ্বলি থকা চাকি৷

বৰ্তমান কালত সচৰাচৰ বিয়াসমূহত বৈৰাতী নৃত্য পৰিৱেশন কৰা দেখা নাযায়৷ বৰ্তমান ই মঞ্চৰ মাধ্যমেৰে সময়ে সময়ে পৰিৱেশন কৰা হয়৷ মঞ্চত পৰিৱেশন কালত দৰা-কইনা বৰণৰ সময়ত হাতত “বৰণ-ডলা’’ লৈ নচা অংশহে দেখুওৱা হয়৷ সাজ-সজ্জাতো নতুনত্ব অনাৰ চেষ্টাত ৰঙা পাৰিৰ শাৰী পিন্ধি নানা অলংকাৰ পৰিধান কৰা হয়৷ আগৰ দিনত বিয়াৰ পৰ্ব বা দৰা-কইনাক ঘেৰি নৃত্য কৰাৰ যি আংগিক তাকো সলনি কৰি গানৰ লগত মিলাই বিভিন্ন নতুন ভংগীমা প্ৰয়োগ কৰি দুটা শাৰীৰ শাৰীবদ্ধ হৈ এই নৃত্য নচা দেখা যায়৷ বৈৰাতী নৃত্যক কমলাসুন্দৰী নাচ নামেৰেও জনা যায়৷ এই নাচৰ জনপ্ৰিয় এটি গীত হ’ল;

ভাল কৰিয়া বাজান ৰে ঢাকুৱাসুন্দৰী কমলা নাচে৷কমলা সুন্দৰীৰ পেন্দনেৰ শাৰীৰৈদে ঝিলমিল কৰেনাচিতে নাচিতে কমলা সুন্দৰীহালিয়া হালিয়া পৰে ৰে৷

বৈৰাতী নৃত্যৰ বাদ্যযন্ত্ৰ হ’ল, চাহনাই, কাৰখা, টাসি (ঢোলক), বোম (ড্ৰাম) আদিৰ লগত আন থলুৱা বাদ্য৷ বৰ্তমান মঞ্চ মাধ্যমত বৈৰাতী নৃত্যক বৰণ নাচ নামেৰেও জনা যায়৷ এই নাচৰ যোগেৰে সন্মানীয় আমন্ত্ৰিত ব্যক্তিক বৰণ কৰা হয়৷

চাইলন বাতি চাইলন চায় ঐনা নাকেৰ নোলোক ঢুল খেলায় ওকি ও ৰে শ্বশুৰ দুলালী আই মোৰ আচ্ছা বৰণ বৰিয়া নেও ৰে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
দশৰথ মাঝি

দশৰথ মাঝি ( ১৯৩৪ – ১৭ আগষ্ট, ২০০৭), (মাউন্টেইন মেন হিচাপে বিখ্যাত) বিহাৰৰ গয়াৰ সমীপৰ গেহলুৰ নামৰ এখন গাঁৱৰ এজন দুখীয়া শ্ৰমিক, যি কেৱল এটা হাতুৰী আৰু বটালী লৈ এটা পাহাৰ কাটি তাৰ মাজেদি ৰাস্তা উলিয়াইছিল৷ সুদীৰ্ঘ ২২ বছৰৰ অন্তত গয়াৰ আট্ৰি আৰু ৱাজিগাওৰ মাজৰ ৫৫ কিমি দৈঘ্যৰ পথটো তেওঁ পাহাৰৰ মাজেৰে বাট কাটি ১৫ কি মি ত পৰিণত কৰিলে৷

আগকথা

১৯৫৯ চনত দশৰথৰ পত্নীৰ চিকিৎসাৰ অভাৱত মৃত্যু হৈছিল৷ ৭০ কি মি দূৰত থকা চহৰলৈ যাতায়তৰ সূচল ব্যৱস্থা নথকাৰ বাবেই পত্নীৰ মৃত্যু হোৱাত দশৰথে সেই পথত থকা পাহাৰটো কাটি এটা চমু পথ উলিওৱাৰ পণ কৰিলে আৰু অকলে কেৱল এটা হাতুৰী আৰু বটালী লৈ সুদীৰ্ঘ ২২ বছৰ জোৰা কামৰ অন্তত ৫৫ কিঃমিঃ দৈঘ্যৰ পথটো মাথো ১৫ কিঃ মিঃ ত পৰিণত কৰিলে যাতে গাঁৱৰ অন্য সকলে তেওঁৰ দৰেই ভুগিব লগা নহয়৷ তেওঁ কৈছিল, "মই যেতিয়া শিল কটা আৰম্ভ কৰিছিলো, মানুহে মোক পাগল বুলি কৈছিল, কিন্তু মই মনোবল হেৰুওৱা নাছিলো৷" সুদীৰ্ঘ ২২ বছৰৰ অন্তত (১৯৬০-১৯৮২) তেওঁৰ এই কাম সমাপ্ত হয়৷ আট্ৰি আৰু ৱাজিৰগঞ্জৰ মাজৰ দুৰত্ব ৫৫ কিলো মিটাৰৰ পৰা ১৫ কিলো মিটাৰ কৰি তেওঁ সমগ্ৰ গেহলুৰৰ গাওঁবাসীৰ জীৱন সহজ কৰি তোলে৷ মাঝিয়ে লগতে কৈছিল, "যদিও বহুত লোকে মোৰ এই কামক উপলুঙা কৰিছিল, বহুতো গাওঁবাসীয়ে মোক মানসিক ভাৱে তথা কটাৰ সঁজুলীবোৰ কিনাত বা খাদ্য যোগান ধৰি সহায় কৰিছিল৷"

মৃত্যু

২০০৭ চনৰ ১৭ আগষ্টত ৭৩ বছৰ বয়সত মাঝিৰ মৃত্যু হয়৷ মৃত্যুৰ সময়ত মাঝি গলব্লাডাৰৰ কৰ্কটৰোগত আক্ৰান্ত হৈ এইমচ,নতুন দিল্লীত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল৷ তেওঁক বিহাৰ চৰকাৰে ৰাজ্যিক সন্মানেৰে অন্তিম সন্মান জনায়৷

সন্মান

বিহাৰ চৰকাৰে ২০০৬ চনত মাউন্টেইন মেন হিচাপে খ্যাত মাঝিৰ নাম পদ্মশ্ৰী বটাৰ প্ৰস্তাব কৰিছিল৷ সেই সময়ৰ বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰে মাঝিৰ নামত গেহলুৰৰ পৰা এটা ৩ কিলো মিটাৰ দৈঘ্যৰ ৰাস্তা নিৰ্মান কৰা তথা গাওঁখনত তেওঁৰ নামত এখন চিকিৎসালয় খোলাৰ প্ৰস্তাব দিছিল৷

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত

২০১২ চনৰ জুলাইত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক কেটান মেহতা (Ketan Mehta)ই দশৰথ মাঝিৰ জীৱনৰ আধাৰত মাঝি (Manjhi) নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰৰ কথা ঘোষণা কৰে৷ এই চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৫ চনৰ ২১ আগষ্টত মুক্তি লাভ কৰে৷ মৃত্যুশয্যাৰ পৰাই দশৰথ মাঝিয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত এই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰে বুলি জনা যায়৷ নৱাজুদ্দিন চিদ্দিকি (Nawazuddin Siddiqui) -য়ে মাঝি আৰু ৰাধিকা আপ্টেই তেওঁৰ পত্নী ফাল্গুণী দেৱীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হ’ব৷

আমিৰ খান দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক সত্যমেয় জয়তেৰ দ্বিতীয় ভাগত ২০১৪ ৰ মাৰ্চ মাহত প্ৰচাৰিত খণ্ডটো দশৰথ মাঝিৰ নামত উৎসৰ্গা কৰা হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

— location of the passage carved by Dashrath Manjhi through the Gehlour Hills rock formation.
Google Maps link

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু