ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
অৰ্মিতা গেৰাভাণ্ডৰ মৃত্যু

অৰ্মিতা গেৰাভাণ্ড আছিল এগৰাকী ১৭বছৰীয়া ইৰাণী কিশোৰী ছোৱালী। ২০২৩ চনৰ ১ অক্টোবৰত তেহৰাণ মেট্ৰ'ত ইছলামিক হিজাব বলবৎকাৰী বিষয়াৰ সৈতে সংঘৰ্ষত লিপ্ত হোৱাৰ অভিযোগত শাৰীৰিকভাৱে আঘাটপ্ৰাপ্ত হৈ ক'মাত পৰিছিল। তেওঁক সামৰিক চিকিৎসালয়ৰ (ICU) গভীৰ চিকিৎসা পৰিচৰ্য্যা বিভাগত ৰখা হয়, য'ত ২০২৩ চনৰ ২২ অক্টোবৰত তেওঁক মগজুৰ মৃত বুলি ঘোষণা কৰা হয়, আৰু ২৮ অক্টোবৰত মৃত বুলি ঘোষণা কৰা হয়। এই কাণ্ডক মাহছা আমিনিৰ মৃত্যুৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে আৰু জাৰ্মানীৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰীয়ে ইয়াক "অসহনীয়" বুলি অভিহিত কৰিছে। এই নিয়ম উলংঘা কৰাসকলক ৰাজহুৱাভাৱে ধমক, জৰিমনা বা 'গাইডেন্স পেট্ৰ'ল' (যাক 'নৈতিকতা আৰক্ষী' বুলিও কোৱা হয়)দ্বাৰা গ্ৰেপ্তাৰৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়।

এজন প্ৰত্যক্ষদৰ্শীয়ে দাবী কৰা মতে, গেৰাভাণ্ডে ছাবমেট্ৰ’ গাড়ীত প্ৰৱেশ কৰাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে হিজাব বলবৎকাৰী এজনে তেওঁৰ সৈতে তৰ্ক কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে কাৰণ অৰ্মিতাই হেডস্কাৰ্ফ পিন্ধা নাছিল। তৰ্ক তীব্ৰতৰ হৈ পৰে, আৰু হিজাব বলবৎকাৰীয়ে তাইক শাৰীৰিকভাৱে আক্ৰমণ কৰে। তেহৰাণ আৰু হোমা মেট্ৰ’ কোম্পানীয়ে জনোৱা মতে, গেৰাভাণ্ডে উঠি যোৱা TWM-EM-1203 ছিৰিজৰ ছাবমেট্ৰ’ গাড়ীখনত একাধিক ভিডিঅ’ চাৰ্ভিলেন্স কেমেৰা আছিল। কিন্তু ইৰাণৰ সংবাদ সংস্থাসমূহে ৰেলখনৰ ভিতৰৰপৰা কোনো ফুটেজ প্ৰকাশ কৰা নাই।

অভিযোগ

নৰৱেৰ মানৱ অধিকাৰ সংস্থা হেংগাৱৰ (Hengaw) মতে, হিজাব পৰিধান নকৰাৰ বাবে গেৰাভাণ্ডে নৈতিকতা আৰক্ষী বিষয়াৰ সন্মুখীন হৈছিল। চমু তৰ্ক-বিতৰ্কৰ অন্তত তাইক আক্ৰমণ কৰি পৰি মূৰত খুন্দা মাৰি অজ্ঞান কৰি পেলোৱা হয়। ইৰাণৰ কৰ্তৃপক্ষই কোনো ধৰণৰ শাৰীৰিক কাজিয়া অস্বীকাৰ কৰিছে আৰু দাবী কৰিছে যে তেওঁ নিম্ন ৰক্তচাপৰ বাবে অজ্ঞান হৈ পৰিছিল।

তাৰ পিছৰ পৰিণতি

গেৰাভাণ্ডৰ মাতৃ আৰু তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈ থকা শ্বাৰক দৈনিক কাকতৰ এজন সাংবাদিকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। প্ৰতিবাদৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই চৰকাৰে প্ৰতিবাদকাৰীক দমন কৰে আৰু হিজাবৰ ওপৰত আইন কঠোৰ কৰে। গেৰাভাণ্ডৰ গোচৰটোৱে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে আৰু ইয়াৰ বাবে স্বতন্ত্ৰ তদন্তৰ আহ্বান জনোৱা হৈছে। ইৰাণ চৰকাৰে এই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমালোচনাক নাকচ কৰি এয়া ইৰানৰ অভ্যন্তৰীণ বিষয়ত “হস্তক্ষেপ” বুলি অভিহিত কৰিছে।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
খুশী কবীৰ

খুশী কবীৰ এগৰাকী বাংলাদেশী সমাজকৰ্মী, নাৰীবাদী, আৰু পৰিৱেশবিদ।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

খুশী কবীৰে ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সূক্ষ্ম কলা অনুষদৰ পৰা সূক্ষ্ম কলা (চিত্ৰকলা আৰু অংকন) বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৭২ চনত বাংলাদেশ মুক্তি যুদ্ধৰ পিছত খুশী কবীয়ে বাংলাদেশৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাত যোগদান কৰে। প্ৰান্তীয় সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত তেওঁ কাম কৰিছিল। বেচৰকাৰী অধিকাৰ সংস্থা নিজেৰা কোৰীত সমন্বয়ক হিচাপে তেওঁ যোগদান কৰে। বাংলাদেশৰ অন্যতম বৃহৎ বেচৰকাৰী সংস্থা নিজেৰা কোৰী আৰু সংস্থাটোত ২,৩৭,৭৮৭ গৰাকী সদস্য আছে। তেওঁ চেণ্টাৰ ফৰ পলিচি ডাইলগৰ পৰিচালক।২০১৩ চনত বাংলাদেশত ৱান বিলিয়ন ৰাইজিঙৰ সমন্বয় কৰিছিল। ২০১৫ চনত জোণ্টা জিলা-২৫ৰ ১৪ সংখ্যক দ্বিবাৰ্ষিক আঞ্চলিক সন্মিলনত তেওঁক জীৱনজোৰা কৃতিত্ব বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্বেখ হাছিনাৰ ভাবমূৰ্তিৰ ক্ষতি কৰাৰ বাবে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মানহানিৰ গোচৰ ৰুজু কৰা হয়৷ ২০১৬ চনৰ ৪ জুনত অভিযোগত নিৰ্দিষ্টতা নথকাৰ বাবে বাংলাদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ে গোচৰটো খাৰিজ কৰে। ২০১৭ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত তেওঁ বাংলাদেশত সংখ্যালঘুৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্মভিত্তিক হিংসাৰ বিৰুদ্ধে কথা কয় আৰু সংখ্যালঘুসকলক সুৰক্ষা দিয়াৰ বাবে চৰকাৰক অধিক কাম কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।১৯৯৭ চনত স্বাক্ষৰিত চিট্টগং হিল ট্ৰেক্টছ শান্তি চুক্তি ৰূপায়ণৰ বাবে তেওঁ আহ্বান জনাইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
অসমীয়া জাতীয় জীৱনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা

অসমীয়া জাতীয় জীৱনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা হৈছে ড॰ হীৰেন গোহাঁইৰ দ্বাৰা ৰচিত গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখন ১৯৮৭ চনৰ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল। এই গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৯ চনত ড॰ হীৰেন গোহাঁইক সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।

লেখকৰ পৰিচয়

ড॰ হীৰেন গোহাঁই অসমীয়া আৰু ইংৰাজী সাহিত্যৰ এজন সাহিত্যিক আৰু সমালোচক। ইয়াৰ উপৰিও তেখেত এজন কবি, সাংবাদিক, শিক্ষাবিদ আৰু শিক্ষক। তেখেত ১৯৩৯ চনত অসমৰ গোলাঘাট চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পূৰ্বে গুৱাহাটী আৰু বৰপেটা জিলাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পৰিদৰ্শক আছিল আৰু অৱসৰৰ পাছত আৰ্য বিদ্যাপীঠত অধ্যক্ষৰূপে কাম কৰিছিল।

বিষয়

মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ আৰ্থ-সামাজিক, সাংস্কৃতিক, ঐতিহাসিক দিশসমূহৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণেৰে এক বিদ্যায়তনিক আৰু সুচিন্তিত আলোচনা আগবঢ়াইছে। তদুপৰি এই গ্ৰন্থত অসমৰ জাতীয় জীৱনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰাৰ ইতিবাচক আৰু নেতিবাচক প্ৰভাৱসমূহো স্পষ্টভাৱে দেখুৱাইছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
ভান্দিৰবন

ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মথুৰা জিলাৰ মন্ত তহচিলৰ এক প্ৰাচীন ধৰ্মীয় স্থান ভান্দিৰবন। এই ঠাইডোখৰ হিন্দু দেৱতা কৃষ্ণ আৰু দেৱী ৰাধাৰ কাহিনীৰ সৈতে জড়িত।

পৰিবহন

মথুৰা চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ দূৰত আৰু বৃন্দাবন চহৰৰ পৰা ১০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত মথুৰা জিলাৰ ভান্দিৰবন বনাঞ্চল অৱস্থিত। ভান্দিৰবনলৈ যাবলৈ বৃন্দাবনৰ পৰা ব্যক্তিগত বাহন পোৱা যায়।

মূল আকৰ্ষণ

ৰাধা কৃষ্ণৰ ভক্তসকলৰ মাজত ভান্দিৰবন অতি জনপ্ৰিয়। ই ধৰ্মীয় স্থান; ৰাধা কৃষ্ণ বিবাহ স্থলীৰ বাবে জনাজাত, য’ত ৰাধা কৃষ্ণৰ বিবাহ ব্ৰহ্মা দেৱতা আৰু বংশীৱতে কৰিছিল, যিটো কৃষ্ণই ৰাধা আৰু গোপীসকলক মহাৰাস পাতিবলৈ বাঁহী বজাই মতাৰ কিংবদন্তিৰ সৈতে জড়িত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভৌগোলিক অঞ্চল
অন্নপূৰ্ণাৰ মন্দিৰ

অন্নপূৰ্ণাৰ মন্দিৰ নৰেশ মিত্ৰ পৰিচালিত এখন বঙালী সামাজিক নাট্যধৰ্মী ছবি। নিৰুপমা দেৱীৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ১৯৫৪ চনৰ ৬ আগষ্টত চিত্ৰ মন্দিৰৰ বেনাৰত মুক্তি পোৱা এই ছবিখনে ১৯৫৪ চনত দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট লাভ কৰে। ইয়াত উত্তম কুমাৰ আৰু সাবিত্ৰী চেটাৰ্জীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে সুচিত্ৰা সেনে। এই ছবিখনত কোনো সংগীত নাছিল আৰু এইখনেই আছিল উত্তম কুমাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমখন ছবি।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

ৰামশংকৰ এজন দৰিদ্ৰ লোক। তেওঁ নিজৰ দুই কন্যাৰ সৈতে বাস থাকে। ডাঙৰ জীয়েকে এজন যুৱকক ভাল পাইছিল যদিও বহুতো টকা-পইচা দিয়াত তেওঁৰ বিয়া বুঢ়া এজনৰ লগত বন্দোৱস্ত কৰা হয়। কম দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ বিধৱা হৈ ঘৰলৈ উভতি আহে। সমাজৰ অভিসম্পাতৰ বলি হৈ তেওঁ অৱশেষত আত্মহত্যা কৰে।

সঁহাৰি

এইখনেই একমাত্ৰ ছবি য'ত উত্তম কুমাৰ আৰু সাবিত্ৰী চেটাৰ্জীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত আৰু সুচিত্ৰা সেনে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনে সমালোচকৰ উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ লগতে ব্যৱসায়িক সফলতাও পাইছিল। অন্নপূৰ্ণাৰ মন্দিৰ ছবিগৃহত ৯১ দিন ধৰি চলিছিল।

বঁটা

ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৫৫)
তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি (চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৫৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ৰিপুয়াৰীয় ৱিকিপিডিয়া

ৰিপুয়াৰীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ৰিপুয়াৰীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত ৰিপুয়াৰীয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

ৰিপুয়াৰীয় ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
জুয়ে পোৰা সোণ

জুয়ে পোৰা সোণ হৈছে ২০০৪ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া ভাষাৰ কথাছবি। ছবিখনৰ কাহিনী-চিত্ৰনাট্য-সংলাপ লিখাৰ লগতে পৰিচালনাৰ দায়িত্বও পালন কৰিছিল সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিতে। ছবিখনে ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ পৰিৱেশ সংৰক্ষণ শাখাতো শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ছবিখনৰ কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত আব্দুল মজিদ, যতীন বৰা, আৰু বীণা পটংগীয়াই অভিনয় কৰিছিল।

কাহিনী

জুয়ে পোৰা সোণৰ কাহিনীটোৱে বিংশ শতিকাৰ অসমত ঘটা অবৈধ বিদেশী-প্ৰব্ৰজনৰ সমস্যাক চুই যায়। ৰাজস্থানৰ পৰা অহা মানৱ নামৰ ২৭ বছৰীয়া অসমীয়া যুৱকজন ঘৰলৈ অহাৰ নিশাটোতেই অবৈধ প্ৰব্ৰজনকাৰী আৰু ভূমিদখলকাৰীৰ ৰোষত পৰে। মানৱ আৰু মানৱৰ ককায়েকৰ পৰিয়ালটোৱে ততালিকে বৌয়েক প্ৰভাৰ দেউতাকৰ ঘৰলৈ যায়। প্ৰভাৰ দেউতাকে তেওঁলোকক নৈৰ কাষতে ঘৰ এটা সাজি থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। প্ৰভাৰ গিৰিয়েক আৰু মানৱৰ ককায়েক কোশেশ্বৰে তেওঁৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰে, আনহাতে মানৱে জব্দ হোৱা মাটিডোখৰ শ্ৰীযুত জৈনৰ সহায়ত উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়ে। দুৰ্ভাগ্যৰ কথা যে, মানৱে নিজৰ অভিযানত ব্যস্ত হৈ থকাৰ সময়তেই ককায়েকহঁতৰ ঘৰটো বানপানীয়ে বিনষ্ট কৰে। এতিয়া প্ৰভাই বিদ্যাধৰ নামৰ মানুহ এজনৰ ঘৰত বনকৰা মহিলা হিচাপে কাম কৰে। মানৱেও জৈনৰ নতুনকৈ সজা কাৰখানা এটাত নিযুক্তি লাভ কৰে। কিন্তু ইয়াৰ পাছতো সমস্যাৰ শেষ নহয়। প্ৰভাৰ ওপৰত বিপত্নীক বিদ্যাধৰৰ লোলুপ দৃষ্টি পৰে যিবোৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰভাই এক দুদোল্যমান মানসিক স্থিতিৰ লগত মোকাবিলা কৰিবলগীয়া হয়। প্ৰভাই অনুভৱ কৰে যে, এগৰাকী মহিলাই জীৱনৰ বিভিন্ন সময়ত এটা সবল স্থিতি প্ৰদৰ্শন কৰাটো দৰকাৰ। আনহাতে জৈন আৰু মানৱৰ নতুন কাৰখানাটোতো থলুৱা নিবনুৱাই এশ শতাংশ নিযুক্তিৰ দাবী তুলি পৰিস্থিতি ক্ৰমাৎ উত্তেজনাপূৰ্ণ কৰি ৰাখে। তেনে এক মুহূৰ্তত ব্যৱসায়ী জৈনে নিজৰ ব্যৱসায়িক লাভালাভৰ কথাহে ভাবে আৰু তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই নিজা সিদ্ধান্ত লয়। তেনেতে বানপানী সাহায্য শিবিৰত লগ পোৱা বিদ্যাধৰৰ জীয়েক তৰাৰ লগত মানৱৰ সাক্ষাৎ হয়। তৰা এগৰাকী সংস্কৃতিৱান ছোৱালী। লাহে লাহে মানৱে অনুভৱ কৰে যে-আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ এতিয়া নিজৰ ৰাস্তা নিজেই তৈয়াৰ কৰিব আৰু আত্ম-আৱিষ্কাৰৰ পথ অনুসৰণ কৰিব।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:পৰিবেশ সংৰক্ষণ/পৰিৰক্ষণ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেষ্ঠ ছবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
অসমৰ পৰম্পৰাগত সাজ- পাৰ

অসমৰ পুৰুষৰ সাজ-পাৰ

অসমৰ পুৰুষ সমাজে অতীতৰ পৰা ধূতী পিন্ধি আহিছে। পুৰণি চিত্ৰ আৰু মূৰ্তিৰ পৰা জানিব পৰা যায় যে, পুৰুষে ধূতী নাভিৰ তলত পিন্ধিছিল আৰু তলফালে সাধাৰণতে আঁঠুৰ ওপৰত পেলাই পিন্ধিছিল। এনে প্ৰমাণ দশম শতিকাত নিৰ্মাণ হোৱা দেওপানীৰ বিষ্ণুমূৰ্তিত বিশেষত্ব বিদ্যমান।  মৰ্যাদা অনুসৰি পুৰুষৰ সাজ-পাৰ: অসমৰ পুৰুষ সমাজত সামাজিক মৰ্যাদা অনুসৰি সাজ-পাৰ পৰিধান কৰা হৈছিল। নিম্নস্তৰৰ পুৰুষে কেৱল ধূতী পৰিধান কৰিছিল। আনহাতেদি বিষয়া আৰু মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ পুৰুষে ধূতী আৰু গাত চাদৰ পৰিধান কৰিছিল। এই বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা উচ্চ মৰ্যাদাসম্পন্ন পুৰুষে ধূতী পিন্ধোতে ভৰিৰ সৰু গাঁথি পৰ্যন্ত চুইছিল। একবস্ত্ৰ পৰিধান কৰা পুৰুষে সাধাৰণতে একাঁচলেৰে পোন্ধ মাৰে আৰু আন একাঁচলেৰে কঁকালত টানকৈ মেৰাই কমৰ বান্ধে। দুই বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা সকলে ধূতী একাঁচলেৰে পোন্ধ মাৰে আৰু আনটো আঁচলেৰে থোৰ মাৰে।  উচ্চ শ্ৰেণীৰ পুৰুষে চাদৰ লোৱাও নিয়ম আছে। কেতিয়াবা কেৱল ডিঙিত এমেৰ দি এটা আগ আগফালে আৰু আনটো আগ পাছফালে পিঠিত পেলাই থোৱা হয়। কেতিয়াবা চাদৰখন পিঠিত মেলি দুফালৰ দুটা আঁচল দুই বাউসীত পেলাই থয়।

অসমৰ নাৰীৰ সাজ-পাৰ

পুৰুষৰ সাজপাৰৰ দৰে অসমীয়া নাৰীৰ সাজপাৰৰ কিছুমান বিশেষত্ব আছে। আমাৰ প্ৰাক্‌-বৈষ্ণৱ যুগৰ সাহিত্যৰ অনেক ঠাইত নাৰীৰ সাজপাৰৰ প্ৰসংগত শাড়ীৰ প্ৰচলনৰ উল্লেখ আছে। আনকি উজনি- নামনি উভয়ৰে বিয়ানামতো শাড়ীৰ উল্লেখ আছে। প্ৰাচীন কালত অসমীয়া নাৰীৰ সাজপাৰৰ প্ৰসংগত শাড়ীৰ উল্লেখ থাকিলেও পৰৱৰ্তী কালত মেখেলা, ৰিহা বা মেখেলা  - চাদৰহে অসমীয়া নাৰীৰ প্ৰধান সাজপাৰ হৈ পৰিল । আদিতে মেখেলা সী লোৱা নাছিল। মেখেলা সী লোৱা ব্যৱস্থা পিছতহে হয়। পুৰণি সাহিত্যত শাড়ীৰ কথা থাকিলেও মেখেলা -চাদৰৰহে প্ৰাধান্য পোৱা দেখা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে - অজন্তাৰ নাৰী চৰিত্ৰবোৰৰ বুকুত মেথনি মৰা আৰু মেখেলা ঠিক আঁঠুৰ ওপৰত পৰাকৈ পিন্ধা দেখা যায়। আমাৰ অসমৰ জনজাতীয় নাৰীয়ে নিসীয়াকৈ মেখেলা আঁঠুৰ ঠিক তলে- ওপৰে পিন্ধি বুকুত মেথনি মৰা দেখা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, বড়ো মহিলা সকলে পৰিধান কৰা দখনা।

আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ দিনৰ সাজ-পাৰ

আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ দিনৰ পৰাই অসমীয়া সাজ-পাৰত দেশী-বিদেশী সাজ-পাৰৰ অধিক সংমিশ্ৰণ ঘটিবলৈ ধৰে । এইসকলৰ দিনতেই পাগুৰিৰ প্ৰচলন হয়। আহোম যুগৰ পৰা অসমীয়া সাজ-পাৰত বিদেশী প্ৰভাৱ বিশেষভাবে পৰিলক্ষিত হয়। সম্ভৱতঃ সী লোৱা বস্তুৰ ব্যাপক প্ৰচলন এই সময়ৰপৰাই হয়। চোলা (চোলক), এঙ্গা চোলা (আঙ্গিকা), জামা, চৌগা-চাপকন, ঘাগ্ৰা (সূত্ৰধাৰীৰ বেশ), জোতা-এইবোৰ ঘাইকৈ আহোম-মোগল দিনৰপৰা চলি অহা সাজ-পাৰ। কিন্তু নাৰী সমাজৰ জাতীয়- সংস্কৃতি সংৰক্ষণ কৰাত স্বাভাৱিকতে ৰক্ষণশীল মনোভাৱৰ বাবে এতিয়াও অসমীয়া নাৰীৰ সাজপাৰৰ ঐতিহ্য ক্ষুণ্ণ হোৱা নাই। ইউৰোপীয় ধ্যান-ধাৰণাই অসমীয়া সাজপাৰৰ বহুখিনি পৰিৱৰ্তন ঘটাইছে যদিও সাজপাৰৰ প্ৰতি থকা অসমীয়া মানুহৰ সামাজিক ধ্যান-ধাৰণা মুঠেই খৰ্ব হোৱা নাই। ধৰ্মীয় বা সামাজিক অনুষ্ঠানত প্ৰধানভাৱে বগা ৰঙৰ কাপোৰৰ ব্যৱহাৰ। বিবাহ বা অন্যান্য মাংগলিক অনুষ্ঠানত নৱবস্ত্ৰ বা বোৱা শুদ্ধ কাপোৰৰ ব্যৱহাৰ, মৰাশ নতুন বগা কাপোৰেৰে ঢকা ব্যৱস্থা আদি এশ এবুৰি সামাজিক মূল্যবোধ এতিয়াও অটুট আছে।      

সহায়ক গ্ৰন্থ

অসমৰ সংস্কৃতি, লীলা গগৈ, প্ৰকাশক- বনলতা
                           

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পোচাক
ব'ন চাইনা

হাড়ৰ ছাই, ফিল্ডছ্‌পাৰ আৰু কেঅ'লিনেৰে তৈয়াৰী এবিধ কোমল পে'ষ্টৰ চীনামাটিক ব'ন চাইনা বোলা হয়। সংজ্ঞা অনুসৰি ই জন্তুৰ হাড়ৰ উৎসৰ ন্যূনতম ৩০% ফছ্‌ফেট আৰু নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ কেল্‌চিয়াম ফছ্‌ফেট থকা অস্বচ্ছ পাত্ৰ। শক্তি আৰু ভঙা প্ৰতিৰোধক্ষমতাৰ দিশৰ পৰা ব'ন চাইনা সকলোতকৈ শক্তিশালী চীনামাটি। উচ্চ মাত্ৰাৰ বগা বৰণ আৰু অস্বচ্ছতাৰ বাবে ই প্ৰখ্যাত। জোৰ বেছি বাবে আন চীনামাটিতকৈ ইয়াক পাতলকৈ গঢ়িব পাৰি।

১৭৯০ দশকৰ আৰম্ভণিতে ইংৰাজ কুমাৰ জ'ছিয়া স্পডে ব্যৱসায়িকভাৱে প্ৰথম ব'ন চাইনাৰ বিকাশ কৰে। প্ৰাৰম্ভিক বিকাশৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ শেষলৈকে ব'ন চাইনা প্ৰায় একচেতিয়াকৈ ইংৰাজ সামগ্ৰী আছিল। বেছিভাগ বস্তুৰ উৎপাদন ষ্ট'ক-অন-ট্ৰেণ্ট নাম ঠাইত হৈছিল। ফ'ৰ্টনাম আৰু মেচন, মিল্টন, ক'লপ'ৰ্ট, স্পড, ৰয়েল ক্ৰাউন ডাৰ্বী আদি বেছিভাগ ডাঙৰ ইংৰাজ কোম্পানীয়ে এতিয়াও ব'ন চাইনা সামগ্ৰীৰ উৎপাদন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মৃৎ শিল্প
টুক্ৰেশ্বৰী দেৱালয়

টুক্ৰেশ্বৰী দেৱালয় হৈছে গোৱালপাৰা চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২৪ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ-পূৱত টুক্ৰেশ্বৰী পাহাৰত অৱস্থিত এখন দেৱালয়।

কিম্বদন্তি তথা ইতিহাস

প্ৰাচীন এক জনশ্ৰুতি অনুসৰি এই পাহাৰতে সতীৰ দেহৰ কোনো এটুকুৰা (কোনো কোনোৰ মতে সতীৰ জিভা) পৰিছিল। 'টুকুৰা' শব্দৰ পৰাই এই পীঠস্থানৰ নাম টুক্ৰেশ্বৰী হ'ল বুলি জনশ্ৰুতিয়ে কয়। আন এক প্ৰৱাদমতে এই অঞ্চলতে টুকুৰা নামৰ এজন গৰখীয়া আছিল। তেওঁ সদায় টুক্ৰেশ্বৰী পাহাৰৰ আশে-পাশে গৰু চৰাইছিল। তেওঁ সদায় টুক্ৰেশ্বৰী পাহাৰৰ আশে-পাশে গৰু চৰাইছিল। তেওঁ চৰাই থকা গৰুজাকৰ পৰাই নিতৌ এজনী গাইগৰু সংগোপনে পাহাৰলৈ উঠি গৈ এখন চোতাল যেন বৃহৎ শিল এচটাৰ এডোখৰ নিৰ্দিষ্ট স্থানত নিজ ওহাৰৰ পৰা গাখীৰ ঢালি দিছিল। এদিন টুকুৰাই গাইজনীৰ এই কাণ্ড ধৰা পেলায়। ঘটনাটো দেখি টুকুৰা হতভম্ব হ'ল আৰু অৱশেষত এই সকলো কথা বিজনীৰ ৰজাৰ ওচৰত বিৱৰি ক'লেগৈ। ৰজাই টুকুৰাৰ কথা বিশ্বাস নকৰিলে। হতাশ হৈ তেওঁ উভতি আহিল। ইয়াৰ কিছুদিনৰ পাছত ৰজাই সপোনত নিৰ্দেশ পালে যে সেই পাহাৰত এটা মন্দিৰ সাজি পূজা কৰিব লাগে। সেই অনুসৰি ৰজাই তাত মন্দিৰ সাজি পূজা-সেৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। গৰখীয়া টুকুৰাৰ নাম অনুসৰি এই মন্দিৰৰ নাম ৰখা হয় টুক্ৰেশ্বৰী।

বৰ্তমান

দুৰ্গা পূজা আৰু বাসন্তী পূজাৰ সময়ত ইয়াত মহাসমাৰোহেৰে পূজা হয় আৰু বিৰাট মেলা বহে। দুৰ্গা পূজাৰ সময়ত ইয়াৰ ম'হ বলি দিয়াৰো পৰম্পৰা আছে। এই মন্দিৰৰ প্ৰাংগণত অসংখ্য বান্দৰৰ বসতি। বান্দৰবোৰৰ মাজত সিহঁতৰ ৰজা-ৰাণী আছে। মন্দিৰৰ পূজা-পাতলৰ ভোগ-প্ৰসাদৰ ভাগ এই বান্দৰবোৰকো দিয়া হয়। কিন্তু লক্ষণীয়ভাৱে ৰজা-ৰাণীয়ে নোখোৱাকৈ আন বান্দৰবোৰে এই ভোগ-প্ৰসাদ নাখায়। বৰ্তমানে অৱশ্যে মানুহৰ দৌৰাত্ম্যত বান্দৰৰ সংখ্যা ক্ৰমশঃ কমি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলা
টোকাৰী

টোকাৰী আঙুলিৰ মূৰেৰে আঘাত কৰি বজোৱা এবিধ গুণা লগোৱা অসমৰ থলুৱা বাদ্যযন্ত্ৰ নামনি অসমত প্ৰচলিত আন এক এনেধৰণৰ লোকবাদ্য দোতাৰাৰ সৈতে ইয়াৰ বহুখিনি মিল দেখা পোৱা যায়। টোকাৰীৰ আকাৰ দোতোৰাতকৈ কিছু ডাঙৰ আৰু বহল হয়। চীনৰ এক বাদ্যযন্ত্ৰ ৰুৱান ৰ সৈতেও ইয়াৰ বহুখিনি সাদৃশ্য আছে।

গঠন

এই বাদ্যটি আম, চাম বা তেনে জাতীয় কাঠৰ ৬০ ছে:মি:ৰ পৰা ৯০ ছে:মি: মান দীঘল টুকুৰা এটাৰ এপিনে খোলনি দি আৰু আনপিনে হাতৰ তলুৱাত ৰাখি বজাব পৰাকৈ মিহি আৰু ক্ৰমানয়ে লাহী কৰি নি তৈয়াৰ কৰা হয়।

লগতে চাওক

টোকাৰী গীত বা টোকাৰী নাম

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

সংজ্ঞা আৰু চমু বিৱৰণ , শব্দ ডট অৰ্গত চাওক।
Sankardeva Tokari Geet , at folkways.si.edu.

শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
২২ জুন

ঘটনাৱলী

১৮৪৪ - ইয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ত ডেল্টা কাপ্পা এপচিলন চছাইটিৰ স্থাপন হয়।
১৯০৬ - চুইডেনে নিজৰ পতাকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯১১ - পঞ্চম জৰ্জক মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল।
১৯৪১ - দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত জাৰ্মানীয়ে ছোভিয়েত ৰাছিয়াক আক্ৰমণ কৰিছিল।

জন্ম

১৮০৭ - নাথান ব্ৰাউন, আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী।
১৮৮০ - নীলমণি ফুকন, অসমীয়া সাহিত্যিক।
১৯২৮ - নলিন দুৱৰা, অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী।
১৯৩২ - অমৰীশ পুৰী, ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু থিয়েটাৰ শিল্পী। (মৃত্যুঃ ১২/০৫/২০০৫)
১৯৪৩ - জন মাইকেল কষ্টাৰলিটজ, ব্ৰিটিছ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী।
১৯৪৪ - জেৰাৰ্ড মৌৰো, ফৰাচী বৈজ্ঞানিক।
১৯৬৪ - ডেনিয়েল গেৰাৰ্ড "ডেন" ব্ৰাউন, আমেৰিকান ৰহস্য ঔপন্যাসিক।
১৯৭৪ - বিজয়, প্ৰকৃত নাম জোচেফ বিজয় চন্দ্ৰশেখৰ, ভাৰতীয় তামিল ছবিৰ নায়ক।

মৃত্যু

১০৩৭ - ইবন ছিনা, পাৰস্যৰ চিকিৎসক। ‘কেনন অব মেডিচিন’ হৈছে তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ সৃষ্টি।
১৯৩৬ - মৰিছ্ শ্লিক, জাৰ্মান দাৰ্শনিক আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানী। (জ. ১৮৮২)
২০১৬ - সমীৰ ৰায়চৌধুৰী, ভাৰতীয় কবি, চুটিগল্পকাৰ, প্ৰৱন্ধকাৰ তথা ঔপন্যাসিক।

দিৱস

শিক্ষক দিৱস (এল ছালভাদোৰ)।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
নিঝুম দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

নিঝুম দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হৈছে বাংলাদেশৰ এখন প্ৰধান ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত বনাঞ্চল। উদ্যানখন বাংলাদেশৰ দক্ষিণ অঞ্চলৰ নোৱাখালী জিলাৰ হাতিয়া উপজিলাত অৱস্থিত। মেঘনা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই উদ্যানখন সুন্দৰবন বদ্বীপৰ এটা অংশ।

নিঝুম দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনে প্ৰায় ১৬,৩৫২ হেক্টৰ (১৬৩.৫২ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট) মেনগ্ৰোভ বনাঞ্চলৰ বায়’ম সামৰি লৈছে। ১৯৭৪ চনৰ বন্যপ্ৰাণী আইন অনুসৰি, ২০০১ চনৰ ৮ এপ্ৰিলত বাংলাদেশ চৰকাৰে এই অঞ্চলটো ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰে।

ইয়াৰ ওচৰৰ জলাশয়ক ২০১৯ চনত নিঝুম দ্বীপ সামুদ্ৰিক সংৰক্ষিত এলেকা হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।

অৱস্থান

উদ্যানখন হাতিয়াৰ পৰা প্ৰায় ২ কিলোমিটাৰ (১.২ মাইল) দূৰৈত দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত অৱস্থিত। নিঝুম দ্বীপত চাৰিৰ পৰা পাঁচটা সৰু দ্বীপ আছে, সেইবোৰ হ'ল- চৰ ওচমান, চৰ কমলা, চৰ মুৰি আৰু বেলাৰ চৰ দ্বীপ। এই অঞ্চলটো মূলতঃ আন্তঃজোৱাৰ-ভাটাৰ বোকা আৰু বালিৰ সমতল অঞ্চলেৰে গঠিত। ইয়াৰ ২০ কিলোমিটাৰ (১২ মাইল) বালিচহীয়া বিল আৰু ঘাঁহনি আছে। উদ্যানখনৰ জলবায়ু সাধাৰণতে আৰ্দ্ৰ আৰু উষ্ণ।

উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণী

উদ্ভিদকুল

বোকাময় মাটি আৰু ছ’নেৰেটিয়া এপেটালা (কেওৰা) আৰু এভিচেনিয়া আলবা (বেইন) গছৰ নিউমেট’ফ’ৰসমূহৰ বাবে সাধাৰণতে অৰণ্যত খোজ কঢ়াটো সহজ নহয়। ৫৬টা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত প্ৰায় ১৫২টা উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ তথ্য ইতিমধ্যে পোৱা গৈছে। বিৰল বুলি লিপিবদ্ধ কৰা উদ্যানখনৰ সাতটা উদ্ভিদ প্ৰজাতি হ’ল ব্ৰুগুইয়েৰা জিমন’ৰাইজা (কাঁকড়া), ডেৰিছ ট্ৰাইফ’লিয়াটা, ডিঅ’ছপাইৰ’ছ ব্লাংক’ই, টামাৰিস্ক গ্যালিকা, হেলিঅ’ট্ৰপিয়াম কাৰাছাভিকাম, টাইফা এলিফেণ্টেনিয়া, ছাৰ্ক’ল’বাছ কেৰিনেটাছ।

প্ৰাণীকুল

উদ্যানখনত পোৱা জীৱ-জন্তুৰ অধিকাংশই চিত্ৰা হৰিণ, যিবোৰ ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে দেখা যায়। ইয়াত দেখা পোৱা আন জীৱ-জন্তুসমূহ হ’ল উদ, শিয়াল, ম'হ, গুঁই, মেচেকা, কাছ আৰু ডলফিন। এই উদ্যানখন উল্লেখযোগ্য কাৰণ ইয়াত বিশ্বৰ সৰ্বাধিক দেশীয় গঙাচিলনী এই উদ্যানখনতেই পোৱা যায়। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত ১০০ৰো অধিক প্ৰজাতিৰ পৰিভ্ৰমী আৰু থলুৱা চৰাইৰ তথ্য পোৱা গৈছে। পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ বাবে জলভাগসমূহ হৈছে ব্যস্ততম বিমানবন্দৰবোৰৰ দৰে। ইয়াত স্পুন-বিল্ড ছেণ্ডপাইপাৰ, এছিয়ান ডউইচাৰ, নৰ্ডমেন'চ্ গ্ৰীণশ্বেংক, স্পটেড ৰেডশ্বেংক, গলিয়াথ হেৰন আৰু ইণ্ডিয়ান স্কিমাৰৰ দৰে চৰাই দেখা পোৱা যায়। দ্বীপসমূহৰ চাৰিওফালে থকা উপনৈসমূহত শিহু, ভাৰত-প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় হাম্পবেক ডলফিন, ভাৰত-প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় পাখিহীন পৰ্পইজ, ইৰাৱতী ডলফিনৰ বাসস্থান। মাজে মাজে তিমি মাছো দেখা পোৱা যায়। চ্যানেলবোৰত মাইক্ৰ’ বেন্থছ আৰু অন্যান্য অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়।

মানৱ বসতি

ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান এলেকাৰ ভিতৰত মানুহৰ বাসস্থান অতি কম। মাছ মৰা আৰু খেতি-বাতিক প্ৰধান জীৱিকা হিচাপে লৈ ৮ হাজাৰ লোকে অঞ্চলটোত জীৱন-যাপন কৰি আছে।

সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ ভিতৰত পঞ্জীয়নভুক্ত বনবাসীসকলৰ কিছুমান অধিকাৰ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে ইন্ধন আৰু নিৰ্মাণ সামগ্ৰীৰ বাবে খৰি তথা কাঠ সংগ্ৰহ, চিকাৰ, পানৰ খেতি, পশুধন চাৰণ, অন্যান্য বনজ সামগ্ৰী সংগ্ৰহ, আবণ্টিত মাটিত সীমিত কৃষি আদি।

চিত্ৰ বীথিকা

লগতে চাওক

বাংলাদেশৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলসমূহৰ তালিকা
মধুপুৰ গড়
সুন্দৰবন
নিঝুম দ্বীপ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অৰণ্য
শ্বাহনাজ বুখাৰী

শ্বাহনাজ বুখাৰী এগৰাকী পাকিস্তানী মনোবিজ্ঞানী আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ বেচৰকাৰী সংগঠন প্ৰগতিশীল মহিলা সন্থা চমুকৈ পিডব্লিউএৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সঞ্চালক। এই সংগঠনে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাক নথিভুক্ত আৰু বিৰোধিতা কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

তেওঁ লাহোৰৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। স্নাতক হোৱাৰ পিছত তেওঁ চৌদি আৰৱত সাত বছৰ পাৰিবাৰিক পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৮৪ চনত পাকিস্তানলৈ উভতি অহাৰ পিছত বুখাৰীয়ে লক্ষ্য কৰে যে পাকিস্তানত হিংসাৰ বলি হোৱা মহিলা সকলৰ বাবে কোনো সেৱা নাই আৰু তেওঁ এই শূন্যতা পূৰণ কৰাৰ সংকল্প লয়। তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰত প্ৰগ্ৰেছিভ উইমেন এছ'চিয়েচন বা প্ৰগতিশীল মহিলা সংস্থা (পিডব্লিউএ) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই সংস্থা হৈছে সামাজিক আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ ভুক্তভোগী মহিলাসকলক সহায় কৰাৰ বাবে এক সংগঠন। ১৯৯৪ চনত পিডব্লিউএ-য়ে এচিড আৰু অগ্নিদগ্ধ পীড়িতসকলৰ গোচৰ গ্ৰহণ কৰা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ 'ৱমেনছ ৱৰ্ল্ড' আলোচনীও সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰে। বুখাৰী আৰু প্ৰগ্ৰেছিভ উইমেন এছ'চিয়েশ্যনে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ নথিভুক্ত কৰা ১৬,০০০টা ঘটনাৰ অংশ হিচাপে ৫,৬৭৫ ৰো অধিক ষ্টোভৰ পৰা অগ্নিদগ্ধ হৈ মৃত্যু হোৱা ভুক্তভোগীক উদ্ঘাটন কৰিছে।

২০০১ চনত বুখাৰীক 'আশৰা' আশ্ৰয় গৃহত এগৰাকী মহিলাক উৎপীড়নকাৰী স্বামীৰ পৰা আশ্ৰয় দিয়াৰ পিছত "ব্যভিচাৰৰ প্ৰচেষ্টাত উদগনি দিয়া"ৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। তাইক দুবছৰ পিছত অভিযোগৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ দুই পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যাৰ একক অভিভাৱক হিচাপে একেলগে বাস কৰে। তেওঁৰ সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠজনে তেওঁৰ মুখ্য সহায়ক হিচাপে কাম কৰে। শ্বাহনাজৰ পূৰ্বৰ স্বামী আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বাস কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

বুখাৰীয়ে ২০০৩ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ট্ৰেইন ফাউণ্ডেচনৰ অসামৰিক সাহস বঁটা লাভ কৰিছিল। "সামৰিক বীৰত্বৰ সলনি ব্যক্তিগত বিপদাশংকাত অশুভশক্তিৰ বিৰুদ্ধে দৃঢ় প্ৰতিৰোধ"ৰ বাবে তেওঁক এই বঁটাৰে পুৰস্কৃত কৰা হৈছিল। এবছৰৰ পিছত, ৱমেন ইনিউজে তেওঁক "একবিংশ শতিকাৰ বাবে ২১ গৰাকী নেতা"ৰ এজন বুলি উল্লেখ কৰিছে।

তেওঁ ২০০১ চনত ৱেইমাৰ মানৱ অধিকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

প্ৰগতিশীল মহিলা সংস্থা

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
কৃত্ৰিম গাখীৰ

গৰু,ছাগলী,ম'হ আদি কিছুমান বিশেষ জন্তুৰ গাখীৰ মানুহৰ বাবে পুষ্টিকৰ খাদ্য। কিন্তু সকলো ঠাইতে সকলো সময়তে এই গাখীৰ পোৱা নাযায়। জন্তুৰ গাখীৰ পৰিপূৰক হিচাপে মানুহে আজিকালি টিনত থকা পাউদাৰ গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰে। পানী নথকা এই গাখীৰক কৃত্ৰিম গাখীৰ বুলি কোৱা হয়।

আবিষ্কাৰক

কৃত্ৰিম গাখীৰৰ আবিষ্কাৰক জনৰ নাম হ'ল গেইল বাৰ্ডেন।

আবিষ্কাৰৰ আৰৰ কাহিনী

এবাৰ বাৰ্ডেনে জাহাজত ভ্ৰমণ কৰিবলৈ গৈছিল। তেতিয়াই দেখিছিল গৰুৰ গাখীৰ খাই মৃত্যুমুখত পৰা কেইটিমান শিশুক। শিশুকেইটাই খোৱা গৰুৰ গাখীৰখিনি বীজাণুৰ দ্বাৰা সংক্ৰামিত হৈ বিষাক্ত হোৱা বাবেই এনে হৈছিল। এই ঘটনাই বাৰ্ডেনৰ মনত সাঁচ বহুৱালে আৰু তেওঁ চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে কিদৰে গাখীৰ সংৰক্ষন কৰিব পাৰি। এইদৰে পৰীক্ষা চলোৱাৰ অন্তত এটা সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ব পৰা গল যে খাদ্য দ্ৰব্যৰ পানীভাগ আঁতৰাই শুকান কৰি ৰাখিব পাৰিলে বীজাণুয়ে সহজে আক্ৰমণ কৰিব নোৱাৰে। তদুপৰি পানীভাগ আঁতৰাই দিলে আয়তনো কমি যায় যাৰ ফলত ৰাখিবলৈও সুবিধা হয়।
প্ৰথম অৱস্থাত বাৰ্ডেনে ১২০ পাউন্ড গৰুৰ মাংস সিজাই তাৰ পানীভাগ নোহোৱা কৰি মাংসৰ ওজন ১০ পাউণ্ডলৈ হ্ৰাস কৰিলে। সেইখিনিকে তেওঁ ময়দাৰ লগত মিহলাই এবিধ বিস্কুত প্ৰস্তুত কৰি উলিয়ায়।
এই ধৰণৰ কৃতকাৰ্যতাৰ পাছত বাৰ্ডেনে ১৮৫৩ গাখীৰৰ ওপৰত পৰীক্ষা আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ গাখীৰক এটা বায়ুৰোধী, বায়ুশুন্য পাত্ৰত উতলাই গাখীৰৰ পানীভাগ আঁতৰাই ল'লে।এই কাৰ্যত তেওঁ সফলতা লাভ কৰিলে। ১৮৫৭ চনৰ ১১ মে'ত বাৰ্ডেনে এজন বন্ধুৰ সহায়ত 'নিউয়ৰ্ক কনডেন্ছ মিল্ক কোম্পানী' স্থাপন কৰে। পাছলৈ এই কোম্পানী 'বাৰ্ডেন কোম্পানী' নামে পৰিচিত হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰা বজাৰত শিশুৰ উপযোগী কৃত্ৰিম গাখীৰ সহজলভ্য হৈ পৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য