সাধ্যা

সাদ্যা , সাধ্যা বুলিও উচ্চাৰণ কৰা হয়, কেৰেলা মূলৰ আৰু সকলো মালয়ালীৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ খাদ্য, সাধাৰণতে কলৰ পাতত দুপৰীয়াৰ আহাৰ হিচাপে পৰিবেশন কৰা বিভিন্ন ধৰণৰ পৰম্পৰাগত নিৰামিষ খাদ্যৰে গঠিত। সাধ্যা সাধাৰণতে ওনাম আৰু বিষুৰ বাবে পৰম্পৰাগত ভোজ হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়, লগতে আন বিশেষ অনুষ্ঠান যেনে জন্মদিন, বিয়া আৰু মন্দিৰৰ উৎসৱ আদিও পৰিবেশন কৰা হয়।

উৎপত্তি

মালয়ালম শব্দ সাদ্যা (സദ്യ) সংস্কৃত সগ্ধি- (सग्धि)ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, ই সাম্প্ৰদায়িক ভোজক বুজায়।

অভাৰভিউ

এটা সাধাৰণ সাদ্যাত প্ৰায় ২৪–২৮টা খাদ্য একক খাদ্য হিচাপে পৰিবেশন কৰিব পাৰি। য'ত ই বহুত ডাঙৰ, তেনে ক্ষেত্ৰত ইয়াত ৬৪ বা তাতকৈ অধিক বস্তু থাকিব পাৰে, যেনে অৰণমুলা বল্লামকালিৰ বাবে সাদ্যা (Valla-sadya)। খাদ্য সোঁহাতেৰে খোৱা হয়, কাটলেৰী নোহোৱাকৈ। সাধাৰণতে খাদ্যৰ শেষৰ ফালে মাখন পৰিবেশন কৰা হয়।
উদাহৰণস্বৰূপে, আচাৰ ওপৰৰ বাওঁফালৰ চুকত আৰু কল তলৰ বাওঁফালৰ চুকত পৰিবেশন কৰা হয়, যিয়ে ওৱেটাৰসকলক সহজে চিনাক্ত কৰি অতিৰিক্ত পৰিবেশন আগবঢ়োৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাত সহায় কৰে। কেৰালাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱাৰ বাবে সকলো ব্যঞ্জনতে আটাইতকৈ সাধাৰণ উপাদান হ’ল নাৰিকল। কিছুমান খাদ্যত নাৰিকলৰ গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু ভাজিবলৈ নাৰিকল তেল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ঠাইৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মেনুত ভিন্নতা আছে। যদিও কেৰালা বা ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম উপকূলৰ থলুৱা পৰম্পৰাগত আৰু বতৰৰ শাক-পাচলি ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰথা আছে, তথাপিও খাদ্যত বিলাহী, আনাৰস, বীন আদি শাক-পাচলি অন্তৰ্ভুক্ত কৰাটো সাধাৰণ প্ৰথাত পৰিণত হৈছে। পৰম্পৰাগতভাৱে পিঁয়াজ আৰু হালধি সাধাৰণতে সাদ্যাত ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। খাদ্যৰ পিছত ভেটিলা মুৰুক্কান, সুমথিৰা পাত চোবাই খাব পাৰে। চূণ আৰু এৰিকানাটৰ সৈতে। ইয়াৰ ফলত খাদ্যৰ হজম হোৱাত সহায় হয় আৰু তালু পৰিষ্কাৰ হয়। যদিও ৰাতিৰ আহাৰত লঘু সংস্কৰণো পৰিবেশন কৰা হয়। আগৰ নিশাৰ পৰা প্ৰস্তুতি আৰম্ভ হয়, উদযাপনৰ দিনা ৰাতিপুৱা দহ বজাৰ আগতেই বাচন-বৰ্তন প্ৰস্তুত কৰা হয়। আজিকালি সাদ্যা প্ৰায়ে টেবুলত পৰিবেশন কৰা হয়, কিয়নো মানুহে মজিয়াত বহিবলৈ আৰু সুবিধা নাপায়। সাদ্যাৰ বাবে বস্তু/উপাদানৰ উৎস বিচাৰি উলিওৱাটো গুণগত মান নিশ্চিত কৰাৰ বাবে এক বিশদ আৰু সাৱধান প্ৰক্ৰিয়া। সাদ্যা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ জুই জ্বলোৱাৰ কাম অগ্নিৰ প্ৰাৰ্থনাৰ অন্তত কৰা হয়, আৰু গণপতিৰ প্ৰসাদ হিচাপে জ্বলোৱা নীলাভিলাক্কুৰ সন্মুখত কলৰ পাতত প্ৰথম পৰিবেশন কৰা হয়।

সাদ্যাত কলৰ পাতত খাদ্য পৰিবেশন কৰা হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত পাতখন আপোনাৰ ফালে বন্ধ কৰি ৰাখিলে খাদ্যৰ প্ৰতি সন্তুষ্টি প্ৰকাশ পায়, আনহাতে নিজৰ পৰা আঁতৰাই ভাঁজ কৰিলে খাদ্যৰ উন্নতি হ'ব পৰা যায়।

চেণ্ট্ৰেল ট্ৰেভানকোৰ শৈলীৰ সাদ্যা আটাইতকৈ অনুশাসিত আৰু পৰম্পৰাগত বুলি জনা যায়।

সাধাৰণ উপাদান

বস্তুবোৰৰ ভিতৰত আছে:

]] (মগত), তিতা থোৰন, আভিয়াল, কালান, চূণৰ আচাৰ, সম্বৰ, মাখন, কেন্দ্ৰত ভাত
চাউল: সাদ্যাত ই মূল বস্তু। সদায় কেৰেলাৰ ৰঙা চাউল (অৰ্ধ-পলিচ কৰা পাৰবয়ল্ড ব্ৰাউন)) যিটো সদ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেৰেলাৰ মট্টা চাউল কেতিয়াবা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পৰিপ্পু: এবিধ ডাঠ তৰকাৰী মচুৰ দাইলৰ ব্যঞ্জন।
সম্বৰঃ মচুৰ দাইল, অমিতা, ঢোল, টমেটো, ৰঙালাও আদি শাক-পাচলিৰে তৈয়াৰী, আৰু আছাফোইটিডাৰ সোৱাদযুক্ত ডাঠ গ্ৰেভি।
ৰসম: অমিতা,
মছলাৰ সৈতে ভাজি লোৱা। কটা পিঁয়াজ বা চেলট আদিও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
আচাৰ: কেঁচা আমৰ টেঙা আচাৰ (আমৰ আচাৰ) চূণ, (নাৰংগাকাৰী) ইত্যাদি।
পাপ্পাদম: মচুৰ দাইলৰ আটাৰে তৈয়াৰী, ইয়াক চাউলৰ সৈতেযোৰ কৰা হয় আৰু ইয়াক এপেটাইজাৰ হিচাপে খাব পাৰি।
শৰ্কৰা উপৰি: গুড়ৰ সৈতে কলৰ চিপচ।
কায়া বৰুথাথু: কলৰ চিপচ।
কলঃ এবিধ পকা কল প্ৰায়ে মিঠাইৰ লগত খাবলৈ সাদ্যাৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়, পয়াসম।
চামন্তী পডি: শুকান মচলা বা চাটনি হিচাপে পৰিবেশন কৰা নাৰিকল গুড়ি।
সম্ভাৰম, যাক মৰু বুলিও কোৱা হয়: সেউজীয়া মৰিচা, আদা আৰু তৰকাৰী পাতৰ সৈতে নিমখীয়া মাখনৰ পৰা তৈয়াৰী পানীয়, ইয়াক হজম শক্তি উন্নত কৰিবলৈ খোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে খাদ্যৰ শেষৰ ফালে পৰিবেশন কৰা হয়।
কদুমঙা: আমৰ আচাৰ কাটি লোৱা। সাধাৰণতে সদ্যৰ তৃতীয় মচলা হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়।

এই পাৰ্শ্ব খাদ্যৰ পিছত প্ৰধামন আৰু পয়াসমৰ দৰে মিঠাইৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী