ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বীণা ছেন্দ্ৰে

বীণা ছেন্দ্ৰে (জন্ম ১৯৯৪) হৈছে ছত্তীশগড়ৰ এগৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা। তেওঁ এগৰাকী স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সৈতে কাম কৰিছিল আৰু লিংগ সমতাৰ দাবীত তৃণমূল স্তৰত এক আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে মিছ ট্ৰান্স কুইন খিতাপ লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ছেন্দ্ৰেৰ জন্ম ৰায়পুৰৰ মান্দিৰ হাসৌদ অঞ্চলত হৈছিল। বিদ্যালয়ত হোৱা সামাজিক বৈষম্যৰ বাবে তেওঁ পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়া এৰি দিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কৈশোৰ অৱস্থাতেই তেওঁ নিজৰ লিংগ পৰিচয় বুজি পাইছিল, যদিও কিছু বছৰৰ পাছত পুনৰ বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়।

পাছলৈ তেওঁ নিজৰ জন্মস্থান ৰায়পুৰতে স্থায়ী হয় আৰু এগৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ অধিকাৰ কৰ্মী হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলত যোগদান কৰে।

কেৰিয়াৰ

২০১৮ চনত ছেন্দ্ৰে প্ৰাইড অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

২০১৮ চনত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত ছেন্দ্ৰে মিছ ট্ৰান্স কুইন খিতাপ লাভ কৰে। এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ তামিলনাডুৰ নামিতা অম্মু আৰু সন্যা সুডক পৰাজিত কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ মিছ ছত্তীশগড় খিতাপো লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা
স্বৰসন্ধি

ওচৰা-উচৰিকৈ থকা দুটা শব্দৰ প্ৰথমটোৰ শেষ বৰ্ণ আৰু দ্বিতীয়টোৰ প্ৰথম বৰ্ণৰ মিলন ঘটাকে সন্ধি বোলে। সংস্কৃত ভাষাত সন্ধিৰ ব্যৱহাৰ আটাইতকৈ বেছি। সন্ধি সংস্কৃত সাহিত্যৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। সেইবাবে ইয়াক সংস্কৃত সাহিত্যৰ অলংকাৰ বুলি ক’লেও বড়াই কোৱা নহয়। সন্ধিয়ে ধ্বনিৰ উচ্চাৰণ দ্ৰুত কৰে, ভাষাৰ লালিত্য বঢ়ায় আৰু উচ্চাৰণ মধুৰ কৰি ভাষাৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে- “আমি বীণাপাণিৰ চৰণত পুষ্প অঞ্জলি প্ৰদান কৰোঁ।” আৰু “আমি বীণাপাণিৰ চৰণত পুষ্পাঞ্জলি প্ৰদান কৰো।” – এই বাক্য দুটাৰ প্ৰথমটোতকৈ দ্বিতীয়টো বেছি শুৱলা হৈছে। সেইদৰে-“পৰ অধীন জাতিৰ সন্মান নাই”- বুলি কোৱাতকৈ ‘পৰাধীন জাতিৰ সন্মান নাই”- বুলি ক’লে বাক্যটো বেছি শুৱলা আৰু উচ্চাৰণো মধুৰ হয়। গতিকেই সন্ধিৰ আৱশ্যকতা অনস্বীকাৰ্য।

স্বৰবৰ্ণৰ লগত স্বৰবৰ্ণৰ যি সন্ধি হয়, তাক স্বৰসন্ধি বোলে।

১। অ + অ = আ

শংকৰ + অব্দ     = শংকৰাব্দ
দাব    + অনল     = দাবানল
পুষ্প  + অঞ্জলি   = পুষ্পাঞ্জলি

২। অ + আ = আ

ষড়     + আনন  = ষড়ানন
মেঘ   + আলয়   = মেঘালয়
শুভ   + আগমন = শুভাগমন
শৃংখল + আবদ্ধ  = শৃংখলাবদ্ধ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:বিশেষজ্ঞৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
ভিক্টোৰিয়া জয়ছ এলি

ভিক্টোৰিয়া জয়ছ এলি এগাৰকী নাৰ্ছ আছিল আৰু ১৯২০ চনত ফ্ল’ৰিডাত শিশু আৰু মাতৃৰ মৃত্যুৰ উচ্চ হাৰৰ সমাধানৰ বাবে তেওঁ বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল আৰু ৰাজ্যিক স্বাস্থ্য কাৰ্যালয়ত কাম কৰিছিল। তেওঁৰ কামৰ বাবে প্ৰসূতি পৰিচাৰিকাসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ উন্নতি ঘটিছিল আৰু মৃত্যুৰ হাৰ কমিছিল। ৰাজ্যখনৰ সেৱাত ১৫ বছৰ কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ ফ্ল’ৰিডাৰ ৰাস্কিনত এখন গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য ক্লিনিক খুলিছিল, য’ত মৌলিক নাৰ্ছিং সেৱা আৰু ধাত্ৰী যত্ন দুয়োটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৫৪ চনত তেওঁৰ সন্মানত এই প্ৰতিষ্ঠানৰ নাম সলনি কৰি জয়ছ ইলি হেল্থ চেণ্টাৰ কৰা হয়। ১৯৮৩ চনত তেওঁক ফ্ল'ৰিডা পাব্লিক হেল্থ এছ'চিয়েচনৰ হল অৱ মেম'ৰীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু ২০০২ চনত ফ্ল'ৰিডা উইমেনছ হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৮৮৯ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত ইলিনয়ৰ ফ্ল’ৰাত ক’ৰা লিডিয়া (জন্ম হফ) আৰু হেৰী এছ এলিৰ ডাঙৰ সন্তান ভিক্টোৰিয়া জয়ছ ইলিৰ জন্ম হয়। ইলিনয়ৰ কেৰলটন হাইস্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ষ্টেনোগ্ৰাফাৰ আৰু হিচাপ ৰখীয়া হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়। ১৯১১ চনত মিছৌৰীৰ ছেইণ্ট লুইছত ছেইণ্ট লুক’ছ হস্পিতাল স্কুল ফৰ নাৰ্ছত নাৰ্ছিং অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে। ১৯১৫ চনত এলিয়ে নাৰ্ছিং ডিপ্লমা লাভ কৰে। আৰু আমেৰিকান ৰেড ক্ৰছত যোগদান কৰে।

১৯২৩ চনত এলিক ফ্ল’ৰিডাৰ পেৰীত এলিৰ এই প্ৰচেষ্টাই ফ্ল’ৰিডাৰ স্বাস্থ্যৰ মানদণ্ড আৰু মাতৃৰ সুৰক্ষাৰ উন্নতি সাধন কৰে। এই সময়ছোৱাত মাতৃ আৰু শিশু উভয়ৰে মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস পোৱাৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয়।

১৯৪৪ চনত এলিয়ে ৰাজ্যিক স্বাস্থ্য কাৰ্যালয় এৰি ফ্ল’ৰিডাৰ ৰাস্কিনত থকা হিলছব’ৰ’ কাউন্টি স্বাস্থ্য বিভাগৰ সৈতে এটা পদ গ্ৰহণ কৰে। অঞ্চলটোত প্ৰধানকৈ গ্ৰাম্য অঞ্চল আছিল আৰু স্বাস্থ্যসেৱা বহু বাসিন্দাৰ বাবে দুৰ্গম হৈ পৰিছিল। ইলিয়ে ৰাস্কিনত এখন স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল, যিটো সম্প্ৰদায়টোৰ একমাত্ৰ স্বাস্থ্যসেৱাৰ সুবিধা আছিল, কিন্তু তাত কোনো চিকিৎসক নাছিল, আনকি ঠাইতে বৈ যোৱা পানীও নাছিল। আগতে পেৰীত কৰা দৰেই ইলিয়েও প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰিছিল, স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু ঘৰলৈ যোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। কৰ্মসংস্থাপনৰ বাবে শ্ৰমিকৰ মৌলিক স্বাস্থ্যৰ প্ৰমাণীকৰণৰ বাবে স্বাস্থ্য কাৰ্ড প্ৰদান কৰিছিল আৰু ঘৰুৱা জন্মৰ সময়ত উপস্থিত আছিল। ১৯৫৩ চনত ৰাস্কিনত এটা নতুন সুবিধা নিৰ্মাণ কৰা হয়, আৰু ১৯৫৪ চনত তেওঁৰ সন্মানত জয়ছ ইলি স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ উচৰ্গা কৰা হয়। ১৯৭৬ চনত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা এই সুবিধা এতিয়াও তেওঁৰ নাম বহন কৰি আছে। ১৯৫৭ চনত ইলিয়ে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ইষ্টেটৰ কামত নিজৰ সময় উচৰ্গা কৰে।

তথ্য সূ্ত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰ্ছ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শঙ্কু মহাৰাজ

শঙ্কু মহাৰাজ (৭ মাৰ্চ ১৯৩১ - ১৮ অক্টোবৰ ২০০৪; প্ৰকৃত নাম জ্যোতিৰ্ময় ঘোষদস্তিদাৰ) হ'ল বাংলা সাহিত্যৰ সুপৰিচিত ভ্ৰমণকাহিনী লেখক।

জন্ম আৰু শিক্ষা জীৱন

১৯৩১ চনৰ ৭ মাৰ্চত বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ বৰিশালত শঙ্কু মহাৰাজৰ জন্ম। পিতৃৰ নাম হৰিপদ ঘোষদস্তিদাৰ। বিদ্যালয় শি‍ক্ষা স্থানীয় ব্ৰজমোহন বিদ্যালয়ত আৰু কলেজীয়া শি‍ক্ষা আৰম্ভ হয় ব্ৰজমোহন কলেজত। দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁ কলিকতালৈ গুচি আহে‍ আৰু কলিকতাৰ বঙ্গবাসী কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত কলকাতাৰ এটা ট্ৰেডিং অফিচত চাকৰি কৰিবলৈ লয়। তাৰ পিছত ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে‍ চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত কৰ্মৰত আছিল। কিন্তু ব্যক্তিগত জীৱনত তেওঁ আছিল এজন পৰ্বতাৰোহী। তেওঁ বহুবাৰ হিমালয়লৈ গৈছে। আগতে তেওঁ ট্ৰেকিং কৰিবলৈ গৈছিল। ১৯৯০ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈকে‍ তেওঁ পশ্চিমবংগ পৰ্যটন উন্নয়ন নিগমৰ মনোনীত সদস্য আছিল।

সাহিত্যকৰ্ম

শঙ্কু মহাৰাজে‍ তেওঁৰ উৎকৃষ্ট ৰচনাৰে বাংলা ভাষাৰ ভ্ৰমণ সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰিছে। দীৰ্ঘ সাতাইশ বছৰীয়া সাহিত্যক জীৱনত তেওঁ চল্লিশতকৈও অধিক ভ্ৰমণ-সাহিত্য ৰচনা কৰে। তেওঁৰ ভ্ৰমণ কাহিনীৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ হৈছে বিগলিত কৰুণা জাহ্নৱী যমুনা। তেওঁৰ হিমালয়কেন্দ্ৰিক ভ্ৰমণ কাহিনীৰ সংখ্যা পোন্ধৰটা। তাৰে অন্তিমখন হ্'ল ব্ৰহ্মলোক।

ৰচনাসম্ভাৰ

শঙ্কু মহাৰাজৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ’ল –
'বিগলিত কৰুণা জাহ্নবী যমুনা'
'হিমালয়'(৫ টি খণ্ড)
'শঙ্কু মহাৰাজেৰ শ্ৰেষ্ঠ গল্প'
'ত্ৰিপুৰা-তীৰ্থে '
'ভ্ৰমণে ভাৰত' (উত্তৰ-পূৰ্ব পৰ্ব)
'দখিন-দেশে'
'দেশেৰ মাটি'
'গজমোতি গোয়া'
'এক ফৰাশী নগৰে‍'
'মায়াময় মেঘালয় '(অখণ্ড)
'মধুবৃন্দাবনে'(অখণ্ড)
'বৈষ্ণোদেবীৰ দৰবাৰে‍'
'বেলজিয়াম থেকে বাভেৰি‍য়া'
'উৰ্বশী এথেন্স'
'যদি গ্ৰহণ না হ'ত'
'কুম্ভমেলায়'
'অমৰতীৰ্থ অমৰনাথ '
'হিমতীৰ্থ হিমাচল'
'ৰাজভূমি ৰাজস্থান'
'পুণ্যতীৰ্থ প্ৰভাস'
'বেলাভূমি লাহূল'
'গঙ্গাযমুনাৰ দেশে'
'ভাঙা দেউলেৰ দেবতা'
'দ্বাৰকা ও প্ৰভাসে'
'অলকাপুৰী আসাম'
'অমৰাবতী আসাম'
'চতুৰঙ্গীৰ অঙ্গনে'
'ব্ৰহ্মলোকে'
'সংহতি : পথে পথে'
'চৰণৰে‍খা'
'গঙ্গাসাগৰ'
'নীল দুৰ্গম'
'তমসাৰ তীৰে‍ তীৰে‍'
'সোণা সুৰা ও সাকী'
'পঞ্চপ্ৰয়াগ'
'যুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি'

মৃত্যু

২০০৪ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত কলকাতাত শঙ্কু মহাৰাজ ওৰফে জ্যোতিৰ্ময় ঘোষদাস্তিদাৰৰ ৭৩ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
হীৰেন গোহাঁই (সংগীতজ্ঞ)

হীৰেন গোহাঁই ষাঠিৰ দশকৰ পৰাই আকাশবাণীৰ গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ এগৰাকী ঘোষক, সুৰকাৰ তথা সংগীত পৰিচালক৷ সংগীতৰ জগতলৈ তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ বাবে অসম চৰকাৰে হীৰেন গোহাঁইলৈ ২০১২-১৩ বৰ্ষৰ শিল্পী বঁটা আগবঢ়াইছে৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

হীৰেন গোহাঁইৰ জন্ম হয় ১৯৪৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত শিৱসাগৰ জিলাৰ ধাঁইআলি দিলিহি গাঁৱত৷ তেওঁৰ পিতৃ সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ ৰিপুনাথ বুঢ়াগোহাঁই৷ মাতৃ প্ৰতিমা বুঢ়াগোহাঁই৷ গোহাঁয়ে শ্বিলঙত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে৷ পিতৃৰ চাকৰিৰ হেতু অসমৰ কেইবাটাও অন্যান্য অঞ্চলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি তেওঁ দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক শিক্ষা লাভ কৰে৷

কৰ্মজীৱন

১৯৬৭ চনত গোহাঁয়ে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত ঘোষকৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী কালত তেওঁ ১৯৬৯ চনত আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে৷ ইয়াৰ লগে লগে সুৰকাৰ ৰূপেও তেওঁ আত্মপ্ৰকাশ কৰে৷ বৰ্তমানলৈকে তেওঁ ভালেসংখ্যক গীতৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে৷

বঁটা আৰু সন্মান

২০১২-২০১৩ বৰ্ষৰ অসম চৰকাৰৰ শিল্পী বঁটা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সঙ্গীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞান

ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞান হৈছে মনোবিজ্ঞানৰ ভিতৰত এক প্ৰয়োগ শৃঙ্খলা যি ঔদ্যোগিক, কৰ্ম আৰু সংস্থাগত ক্ষেত্ৰত মানুহৰ মনোভাৱ আৰু আচৰণ ব্যাখ্যা কৰে। ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞানীসকলে মনস্তাত্বিক তত্ত্ব আৰু নীতি প্ৰয়োগ কৰি এজন ব্যক্তিৰ কৰ্ম জীৱন আৰু ইয়াৰ পৰা হোৱা মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ অধ্যয়ন কৰে।

উদ্যোগ আৰু সংগঠনমূলক মনোবিজ্ঞানীসকলক (IO Psychologists) বৈজ্ঞানিক-অনুশীলনৰ মডেলত প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। তেওঁলোকে কাৰ্যক্ষেত্ৰ আৰু মানসিক স্থিতি সম্পৰ্কীয় সকলো দিশ অধ্যয়ন কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে কাৰ্যক্ষমতা, কৰ্ম সন্তুষ্টি, বৃত্তিগত সুৰক্ষা আৰু স্বাস্থ্যৰ উপৰিও কৰ্মচাৰীসকলৰ সামগ্ৰিক স্বাস্থ্য কল্যাণৰ সফলতা আদিত তেওঁলোকে অৰিহনা যোগায়। তদুপৰি, কৰ্মচাৰীৰ আচৰণ আৰু মনোভাৱ, দলবদ্ধভাৱে সম্পাদিত কৰ্ম (teamwork), কৰ্মচাৰীৰ নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়া, প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য্যসূচী, মতামত আৰু ব্যৱস্থাপনা প্ৰণালী যোগেৰে কেনেদৰে কৰ্মক্ষেত্ৰ উন্নত কৰিব লাগে তাৰ ওপৰত তেওঁলোকে অধ্যয়ন আৰু গৱেষণা কৰে।

২০১৪ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যুৰ' অফ লেবাৰ পৰিসংখ্যাৰ অকুপেশ্বনেল আউটলুক হেণ্ডবুক (Occupational Outlook Handbook) অনুসৰি উদ্যোগ আৰু সংগঠনমূলক মনোবিজ্ঞানক পৰৱৰ্তী দশকত আটাইতকৈ দ্ৰুতগতিত বিকশিত হোৱা জীৱিকা। অনুমান কৰা হৈছে যে এই জীৱিকা ৫৩% বৃদ্ধি পাব আৰু গড় বছৰি দৰ্মহা হʼব ১,০৯,০৩০ আমেৰিকান ডলাৰ। ২০১৮ চনৰ পৰা এই চাকৰিৰ শীৰ্ষ পদত থকাসকলৰ (শীৰ্ষ ১০ শতাংশ পদবীধাৰি) বছৰি উপাৰ্জন হʼব ১,৯২,১৫০ আমেৰিকান ডলাৰ।

ইতিহাস

ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞানৰ ঐতিহাসিক বিকাশ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, অষ্ট্ৰেলিয়া, জাৰ্মানী, নেডাৰলেণ্ডছ আৰু ৰোমানিয়াৰ দৰে পূৱ ইউৰোপীয় দেশসমূহত সমান্তৰালভাৱে ঘটিছিল। যেতিয়া ৱিলহেম ৱোণ্ডে (Wilhelm Wundt) জাৰ্মানীৰ লেপজিগত ১৮৭৯ চনত প্ৰথম মনস্তাত্বিক পৰীক্ষামূলক মনোবিজ্ঞানৰ আৰম্ভণি কৰিছিল, সেই সময়ত (১৮৮০ৰ মাজভাগত) ৱোণ্ডে দুজন মনোবিজ্ঞানী, হুগ' মুনষ্টাৰবাৰ্গ (Hugo Münsterberg) আৰু জেমছ মেককিন কেট্টলক (James McKeen Cattell) প্ৰশিক্ষণ দিছিল, যিসকলে ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞানৰ উদ্ভাৱনাত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

মানুহৰ কৰ্মক্ষমতাৰ পাৰ্থক্যবোৰ মানৱ "ত্ৰুটি" হিচাপে চোৱাৰ সলনি, জেমছ কেট্টলে ই এক ব্যক্তি-বিশেষ পাৰ্থক্য হিচাপে ব্যাখ্যা কৰে। ৱাল্টাৰ ডিল স্কট (Walter Dill Scott), যি কেট্টলৰ সমকালীন আছিল, যি সেই সময়ৰ (১৯১৯) আটাইতকৈ বিশিষ্ট ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞানী আছিল, তেওঁ, আৰু ৱালটাৰ ভেন ডাইক বিংহেম (Walter Van Dyke Bingham) যি কাৰ্নেগী ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজীত (Carnegie Institute of Technology)-ত কাম কৰিছিল, দুয়োজনে একত্ৰিতভাৱে বিপনন আৰু বিক্ৰী কৰ্মী সকলৰ বাছনি আৰু প্ৰশিক্ষণৰ বাবে পদ্ধতি বিকশিত কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
গড়মূৰ সত্ৰ

গড়মূৰ সত্ৰ অসমৰ চাৰি ৰাজ সত্ৰৰ তৃতীয় শাৰীৰ সত্ৰ। স্থাপন কাল হিচাপে দ্বিতীয়। প্ৰতিষ্ঠাপক সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰী শ্ৰী জয়হৰিদেৱ। প্ৰথমে গড়মূৰ সত্ৰ দুখন আছিল। এখন বৰ গড়মূৰ আৰু আনখন সৰু গড়মূৰ। দুয়োখন মাজুলীৰ সাৰজানৰ কাষত ওচৰা-ওচৰিকৈ আছিল। পাছত দুয়োখন চামিল হৈ এক হয়। আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহই বন্ধোৱা ছেৱাতল গড়ৰ মূৰতে স্থাপন কৰা বাবে সত্ৰখনৰ নাম হয় গড়মূৰ সত্ৰ। বাকী তিনিখন ৰাজ সত্ৰৰ দৰে এইখন সত্ৰৰ আজিলৈকে এবাৰো স্থান পৰিৱৰ্ত্তন কৰিব লগা হোৱা নাই। আগতে গড়মূৰ সত্ৰৰ অতুল ঐশ্বৰ্য্য সম্পত্তি আছিল। ১৮৩৬ চনত ডেভিদ স্কটৰ ইস্তহাৰত সন্মতি নিদি ইংৰাজৰ আনুগত্য স্বীকাৰ নকৰাত সত্ৰৰ ২৪০০০ পুৰা লাখেৰাজ ভূমি বৃত্তি পৰিত্যাগ কৰিব লগা হয়। এই ঘটনা চলাজনা অধিকাৰ শ্ৰী শ্ৰী ৰঘুদেৱৰ দিনত ঘটে। বৰ্তমান সত্ৰখন বিশেষকৈ ইচ্ছাকৃত বৰঙনিৰ ওপৰতহে চলি আছে।

ইতিহাস

সত্ৰখনৰ ভিতৰচৰা

সত্ৰৰ কাম-কাজ

সত্ৰ ৰ কাম কাজ বিলাক হৈছে কলা সংস্কৃতি আদি বৰ্তাই ৰখা।

সত্ৰাধিকাৰসকলৰ তালিকা

এতিয়ালৈকে ১৫জন ব্যক্তিয়ে সত্ৰাধিকাৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছে।

১) ৺ জয়হৰিদেৱ

২) ৺ লক্ষ্মীনাৰায়ণদেৱ

৩) ৺ জয়ৰামদেৱ

৪) ৺ বলোৰামদেৱ

৫) ৺ হৰিদেৱ (প্ৰথম)

৬) ৺ কৃষ্ণদেৱ

৬) ৺ বাসুদেৱ

৭) ৺ ৰঘুদেৱ

৮) ৺ হৰিদেৱ (দ্বিতীয়)

৯) ৺ ভদ্ৰকৃষ্ণদেৱ

১০)৺ যোগচন্দ্ৰদেৱ

১১)৺ পীতাম্বৰদেৱ

১২)৺ কৃষ্ণচন্দ্ৰদেৱ

১৪)শ্ৰী শ্ৰী হৰিচন্দ্ৰ দেৱ

১৫)শ্ৰী শ্ৰী পৰমানন্দদেৱ (বৰ্তমানৰ সত্ৰাধিকাৰ)

লগতে চাওক

সত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

চাৰি ৰাজসত্ৰৰ বুৰঞ্জী - সম্পাদক : শিৰীষ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য, প্ৰকাশক : দক্ষিণপাট সত্ৰ শিষ্য সন্মিলন, প্ৰকাশ কাল : ১৯৯৭ চন।
পৱিত্ৰ অসম - সম্পাদক : ড॰মহেশ্বৰ নেওগ, প্ৰকাশক : ড॰প্ৰদীপ ভূঞা, প্ৰধান সম্পাদক অসম সাহিত্য সভাৰ হৈ, প্ৰথম প্ৰকাশ : ১৯৬০চন।
প্ৰবন্ধ "অসমৰ সত্ৰানুষ্ঠান আৰু ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠাপোষকতা" লিখক : ড॰মাধৱ চন্দ্ৰ গোস্বামী, ৰংপুৰ তিনিশ বছৰ উদযাপন সমিতি, শিৱসাগৰে প্ৰকাশ কৰা স্মৃতিগ্ৰন্থ "বুৰঞ্জীয়ে পৰশা ৰংপুৰত" প্ৰকাশিত, প্ৰকাশ কাল : ২০০০ চন।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সত্ৰ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
পুৰুষোত্তম ঠাকুৰ

পুৰুষোত্তম ঠাকুৰ (ইংৰাজী Purushottam Thakur) শংকৰদেৱৰ পুত্ৰ ৰমানন্দৰ সন্তান আছিল। অনিৰুদ্ধ দাসৰ 'গুৰু-বৰ্ণনা'মতে সাতত্ৰিশ বছৰ বয়সত পুৰুষোত্তম ঠাকুৰ জনিয়ালৈ যায় আৰু তাতে থাকি বাৰজন মহন্ত পাতে। জনিয়াত ছবছৰমান থকাৰ পিছত কোচবিহাৰৰ ভেলাডোৱাৰত সত্ৰঘৰ কৰি থাকেগৈ।

জন্ম

১৪৮৩ শকৰ ফাগুনৰ সাত তাৰিখে শংকৰদেৱৰ পুত্ৰ ৰমানন্দৰ সন্তান পুৰুষোত্তমৰ জন্ম হয়।

সাহিত্যৰাজি

পুৰুষোত্তম ঠাকুৰে বৰগীতৰ আৰ্হিৰে কিছু গীত আৰু 'নৱ-ঘোষা'নামে এখনি ঘোষা পুথি ৰচনা কৰে। এওঁ আনৰ ওপৰত ৰোহ কৰি 'নৱ-ঘোষা' ৰচনা কৰিছিল;পিছত নিজৰ ভুল বুজিব পাৰি পুথিখন এপাত এপাতকৈ জুইত দিবলৈ ধৰে। বৰভকতি নামে এজন ভক্তই তাকে দেখি বাকী থকা পাতখিনি ৰক্ষা কৰে। 'নৱ-ঘোষা'খনি মাধৱদেৱৰ 'নাম-ঘোষা'ৰ মানৰ ৰচনা নহলেও ঠায়ে ঠায়ে পুৰুষোত্তম ঠাকুৰৰ ভক্তি-প্ৰৱণ কবিত্বৰ প্ৰকাশ দেখা পোৱা যায়। ইয়াত 'নাম-ঘোষা'ত নথকা বিল্বমঙ্গলৰ কৃষ্ণ-স্তোত্ৰ আদিৰ ভাঙনি সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। 'সন্তসাৰ' আৰু 'বুঢ়া-ভাষ্য' নামে দুখন পুথিও পুৰুষোত্তম ঠাকুৰৰ নামত চলা দেখা যায়।

মৃত্যু

পুৰুষোত্তম ঠাকুৰ ১৫৩৮ শকত ইহজীৱন সমাপ্ত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ভক্তি আন্দোলন
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:হিন্দু সন্ত
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী
কাকৈঢোৰা

]] village pond,Punjab,India

কাকৈঢোৰা (; বৈজ্ঞানিক নাম: Mycteria leucocephala) এবিধ পানী যুঁৱলিত দেখা পোৱা চৰাই। হিমালয়ৰ পাদদেশৰ দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত এই চৰাই দেখা পোৱা যায়। অসমতো চৰাই বিধ পোৱা যায়। তৰাং পানীত দল বান্ধি থাকে। আধাখোলা ঠোঁট পানীত ডুবাই ৰাখি ইফাল-সিফাল কৰি থাকে। মাছ পালেই ঠোঁটেৰে ধৰি লয়। পানীৰে অহাযোৱা কৰোঁতে ঠেঙেৰে খেদালি থাকে, আৰু লুকাই থকা মাছ ওপৰলৈ উঠি আহে। দল বান্ধি গছত বাঁহ সাজে। এইবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই নহয়। খাদ্যৰ সন্ধানতো বৰ বেছি দূৰলৈ নাযায়।

বৰ্ণনা

কাকৈঢোৰা ওখই প্ৰায় ১০০ চেণ্টিমিটাৰ মান হয়। উজ্জ্বল বগা বৰণৰ চৰাইবিধৰ ঠোঁটটৌ অকণমান বেঁকা আৰু হালধীয়া। মুখখনৰো ৰঙো গুলপীয়া, হালধীয়া থকা। ডেউকা দুখন বগা, কিন্তু মাজত সেউজীয়াৰ নিচিনা ক'লা জিলিকি থাকে। বুকুৰ মাজেৰে ক'লা ৰঙ আছে। মতা-মাইকী দুয়োবিধেই দেখাত একেই। ফিছাত উজ্জ্বল গুল’পীয়া ৰঙৰ পাখি থাকে। দেখাত ৰঙ লগাই থোৱাৰ নিচিনা লাগে বাবেই ইংৰাজীত ইয়াক painted stork বুলি কোৱা হয়।

জুলাই-আগষ্ট মাহত ওখ গছৰ ফেৰেঙনিত ঘাঁহ-পাত আৰু গছৰ ঠাল গোটাই গোটোং কৰি বাহ সাজে। বাহত ৩-টাৰপৰা ৫-টালৈকে কণী পোৱা যায়। বাহ সজা আৰু উমনি দিয়া কামটো মতা-মাইকী উভয়ে মিলামিছাকৈ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাৰেং
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
থাংগল (জনগোষ্ঠী)

থাংগল জনগোষ্ঠী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ সেনাপতি জিলাত বসবাস কৰা এহ তিব্বত-বৰ্মন মূলৰ জনগোষ্ঠী। তেওঁলোকে মাৰামৰ সৈতে মিল থকা থাংগল ভাষা আৰু ৰংমেই ভাষা কয়। নৃতাত্ত্বিক গ্ৰন্থ অনুসৰি তেওঁলোকে মেইটেই ভাষাক দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।

বৰ্তমান ১৩খন থাংগল গাঁও আছে। সেনাপতি জিলাৰ এঘাৰখন পাহাৰীয়া গাঁৱত এওঁলোকক পোৱা যায়, এইকেইখন হ’ল: অংকাইলংডি, কাটোমেই মাকেং, মাকেং চেইজিনবা, ঙাইহাং, মাপাও থাংগল, মায়াংখাং, নিংথৌফাম, থাংগল চুৰুং, টুমনৌপকপি, য়াইকোংপাও আৰু তাকাইমেই।

সমাজ

পৰম্পৰাগতভাৱে থাংগলসকলে উদ্যানপালন আৰু কৃষি উভয়তে কাম কৰে। শ্বহীদ হোৱাৰ স্মৃতিত এই কাম কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
শ্ৰেণী:জনগোষ্ঠী
এলভিছ আলী হাজৰিকা

এলভিছ আলী হাজৰিকা ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ অসমীয়া সাঁতোৰবিদ। আঢ়ৈ বছৰ বয়সতে সাঁতুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা হাজৰিকাই ৪ বছৰ বয়সত গুৱাহাটীৰ দীঘলীপুখুৰী সাঁতুৰি পাৰ হৈছিল। মাত্ৰ ৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ এছিয়া পেচিফিক চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ছাফ গেমছত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি পদক অৰ্জন কৰাৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল। এলভিছ আলী হাজৰিকা হৈছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেটেলিনা চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমজন ব্যক্তি। ২০১৮ চনত তেওঁ ইংলিছ চেনেলৰ ৩৪ কিঃমিঃ দৈৰ্ঘ্যৰ একাংশৰ ২৯ কিঃমিঃ সাঁতুৰি অতিক্ৰম কৰিছিল আৰু এই কাম কৰা তেওঁ প্ৰথমজন অসমীয়া।

১৯৯১ চনত এছিয়া পেচিফিক চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব।
১৯৯৫ চনত ভাৰতত অনুষ্ঠিত সপ্তম ছাফ (ছাউথ এছিয়া পেচিফিক) গেমছত অংশগ্ৰহণ।
১৯৯৯ চনত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুত অনুষ্ঠিত অষ্টম ছাফ গেমছত ৫০ মিঃ আৰু ১০০ মিঃ ফ্ৰিষ্টাইল শাখাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন।
২০০৯ চনত ৱৰ্ল্ড পুলিচ গেমছত অংশগ্ৰহণ।

ইয়াৰোপৰি এলভিছ আলি হাজৰিকাই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বিভিন্ন সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।

অন্যান্য সফলতা

২০১৮ চনৰ জুন মাহত এলভিছ আলী হাজৰিকাই ইংলেণ্ড আৰু ফ্ৰান্স সংযোগী ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱাৰ এক প্ৰচেষ্টাত চেনেলটোৰ ২৯ কিঃমিঃ অতিক্ৰম কৰে। এতিয়ালৈকে চেনেলটোত এই দূৰত্ব সাঁতুৰি অতিক্ৰম কৰা তেওঁ একমাত্ৰ অসমীয়া ব্যক্তি। এই পৰিকল্পনা অনুসৰিয়েই ২০২২ চনৰ ছেপ্তেম্বৰত মাহত একেৰাহে ১৪ ঘণ্টা ৩৭ মিনিট সাতুঁৰি অভিলেখ গঢ়ে। ইয়াৰ লগেলগে তেওঁ নৰ্থ চেনেল সাঁতুৰিবলৈ সক্ষম হোৱা প্ৰথম অসমীয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাঁতোৰবিদ
শ্ৰেণী:অসম সৌৰভ বঁটা বিজয়ী
মিচেল ডেভ’ৰেট

মিচেল হেনৰী ডেভ'ৰেট (; জন্ম ১৯৫৩) এজন ফৰাচী পদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেওঁ চাণ্টা বাৰ্বাৰাৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আৰু ইয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰায়োগিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এমেৰিটাছ অধ্যাপক। তেওঁ গুগল কোৱাণ্টাম এআইত কোৱাণ্টাম হাৰ্ডৱেৰৰ মুখ্য বিজ্ঞানীৰ বিশিষ্টতা লাভ কৰিছে। মেক্ৰস্কোপিক কোৱাণ্টাম পৰিঘটনাৰ দিশত আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অগ্ৰণী কামৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

তেওঁ জন ক্লাৰ্ক আৰু জন এম মাৰ্টিনিছৰ সৈতে অতিপৰিবাহীত মেক্ৰ'স্কোপিক কোৱাণ্টাম পৰিঘটনাৰ দিশত আগবঢ়োৱা কামৰ বাবে ২০২৫ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।

শিক্ষা

১৯৭৫ চনত ডেভ'ৰেটে পেৰিছৰ ইক'ল নেচনেল চুপিৰিয়েৰ ডেছ টেলিকমিউনিকেচনৰ পৰা টেলিকমিউনিকেচন অভিযন্তা হিচাপে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে ৷

গৱেষণা

ডেভৰেটে ১৯৮২ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈকে বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত জন ক্লাৰ্কৰ গোটত পোষ্ট ডক্টৰেট গৱেষক হিচাপে কাম কৰিছিল। কোৱাণ্টাম তথ্যৰ দিশত এ. মাৰ্বলষ্টোনৰ সৈতে কৰা সহযোগিতামূলক তেওঁৰ কিছুমান কামে একাংশ যোগাযোগ মাধ্যমত এণটেংগলমেণ্টৰ ফলত ঘাতীয় কোৱাণ্টাম বৃদ্ধি দেখুৱাইছে।

বঁটা আৰু সন্মান

এম্পেৰ বঁটা (ডেনিয়েল এষ্টেভ [fr] ৰ সৈতে), ফৰাচী বিজ্ঞান একাডেমী, ১৯৯১
ডেকাৰ্টেছ-হিউজেন্স বঁটা, ৰয়েল নেদাৰলেণ্ড একাডেমী অৱ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্স, ১৯৯৫
নিৰ্বাচিত সদস্যপদ, আমেৰিকান একাডেমী অৱ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সেছ, ২০০৩
ইউৰোফিজিক্স-এজিলেণ্ট প্ৰাইজ (এষ্টেভ, নাকামুৰা আৰু জোহান মুজ), ইউৰোপীয় ফিজিকেল ছ'চাইটি, ২০০৪
কলেজ ডি ফ্ৰান্সত অধ্যাপক পদ, ২০০৭ – ২০১২
জন বেল বঁটা, ২০১৩
ফ্ৰিটজ লণ্ডন মেম'ৰিয়েল প্ৰাইজ, ২০১৪
অলি ভি লৌনাছমা স্মৃতি পুৰস্কাৰ, ২০১৬
মাইচিয়াছ কোৱাণ্টাম বঁটা, ২০২১
পদাৰ্থ বিজ্ঞানত কমষ্টক বঁটা, ২০২৪
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা, ২০২৫

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

উৎস:

শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ন’বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অথেলো (চলচ্চিত্ৰ)

অথেলো হৈছে ২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া ভাষাৰ কথাছবি। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল হেমন্ত কুমাৰ দাস। মানবেন্দ্ৰ অধিকাৰীয়ে অৰ্থ ফিল্মছৰ বেনাৰত ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল। ৰঞ্জিত শৰ্মাই ৰচনা কৰা কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ হোৱা ছবিখনে ২০১৫ চনত "শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি"ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। দেশ আৰু বিদেশৰ একাধিক মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰা অথেলোৱে ২০১৪ চনৰ ভাৰতীয় ছবি মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰি শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয়। উল্লেখনীয় যে, ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্যও ৰঞ্জিত শৰ্মায়েই লিখিছিল। ছবিখন ভাৰতীয় পেনোৰামালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল।

কাহিনী

ছবিখনৰ লগত ছেইক্সপিয়েৰৰ বিখ্যাত নাট "অথেলো"ৰ কোনো সামঞ্জস্য নাই। 'অথেলো'ৱে সত্তৰৰ বৈপ্লৱিক চেতনাৰ লগত বৰ্তমান সময়ৰ বিপ্লৱৰ এক তুলনামূলক পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে। আৰু দুয়োকালৰ প্ৰতিবাদী সত্তাৰ মাজত থকা পাৰ্থক্যক দৰ্শকৰ সমুখত উপস্থাপন কৰিব বিচাৰে। বাসত্তৰ বছৰীয়া বংকিম ভট্টৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই ছবিখনৰ কাহিনীটোৱে গতি লয়। তেওঁ হৈছে আলজেমাৰ ৰোগত আক্ৰান্ত এজন প্ৰাক্তন বিপ্লৱী। আনহাতে মুনে এখন অট'ৰিস্কা চলায়। সেইখনৰ নাম হৈছে অথেলো। বংকিমে মুনক কয় যে তেওঁ কাৰাগাৰলৈ যাব বিচাৰে, কাৰণ বংকিম দত্তই ডেকাকালত কৰা উগ্ৰবাদ এক আইন-বিৰুদ্ধ কাৰ্য আছিল। সেইটো ঘৰলৈকে টিনা নামৰ কল গাৰ্লজনীয়ে নিজৰ পৰিচয় গোপনে ৰাখি ভাড়াতীয়া হিচাপে থাকিবলৈ আহে। মুনৰ অটোখনত উঠিয়েই টিনাই গ্ৰাহকবোৰক লগ ধৰিবলৈ যায়। এনেকৈয়ে মুন আৰু টিনাৰ মাজত ঘনিষ্ঠতা বাঢ়ে। অটো-আস্থানত সংঘটিত হোৱা এটা বোমা-বিস্ফোৰণ ঘটনাটোতেই ছবিখন সমাপ্তিৰ ফালে আগবাঢ়ে। ৰঞ্জিত দাসে দাবী কৰা মতে, এইখন অসমীয়া ছবিতেই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মুখ্য অভিনেত্ৰীয়ে এগৰাকী কল গাৰ্লৰ চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হৈছে।

কলা-কুশলী

পৰিচালক হেমন্ত কুমাৰ দাসৰ এইখন প্ৰথমখন ছবি। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ কেইবাখনো ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছিল। ছবিখনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কেইটামান চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল অৰুণ নাথ, জুপিতৰা ভূঞা আৰু অৰূপ বৈশ্যই। তাৰ বাহিৰেও ৰুণু দেৱী, বিভূতি ভূষণ হাজৰিকা, পৃথ্বীৰাজ ৰাভা, বীণা পটংগীয়া,কল্পনা কলিতা, শিশু শিল্পী জুবিন দাস, জ্যোতি ভূঞা আদি। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল তৰালী শৰ্মা। কাহিনীকাৰ আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ আছিল ৰঞ্জিত শৰ্মা। ৰেড এমএক্স কেমেৰাৰে ছবিখনৰ দৃশ্যসমূহ বন্দী কৰিছিল নাহিদে। কলা-নিৰ্দেশক জ্যোতি শংকৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু গৌতম দাস। সম্পাদনাৰ দায়িত্বত আছিল ৰাজু গগৈ। সাজ-সজ্জাৰ দায়িত্বত আছিল লুকুমণি গগৈ। মেকআপ ববী চক্ৰৱৰ্তীৰ। ডি.আই. কালাৰিষ্ট দিগন্ত খাউণ্ড। জ্যোতি চিত্ৰবনৰ ষ্টুডিঅ'ত ধ্বনি-নিৰ্মাণৰ কাম সম্পন্ন কৰে দীপক দত্ত আৰু বিজয় নাথে। উল্লেখনীয় যে, চিত্ৰনাট্যকাৰ ৰঞ্জিত শৰ্মাই ইয়াৰ আগতেও বহুকেইখন সমাদৃত অসমীয়া ছবিৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত হৈছে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ ৰাগ-বিৰাগ আৰু নিষিদ্ধ নদী; মঞ্জু বৰাৰ বৈভৱ আৰু অন্য এক যাত্ৰা; সঞ্জীৱ হাজৰিকাৰ মীমাংসা আদি। ছবিখন সমালোচক আৰু দৰ্শকৰ মাজত বিশেষভাৱে সমাদৃত হয়। ছবিখনে অসমৰ চিত্ৰগৃহত ২০১৭ চনৰ ৩১ মাৰ্চত মুক্তি লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শম্পা ৰেজা

শম্পা ৰেজা (ইংৰাজী: Shampa Reza) এগৰাকী বাংলাদেশী গায়িকা, মডেল, অভিনেত্ৰী আৰু টেলিভিছন ঘোষিকা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

শম্পা ৰেজাৰ জন্ম হৈছিল আহমেদ ৰেজা আৰু গায়িকা ৰাণু ৰেজাৰ (মৃত্যু ২০২২) ঘৰত। তেওঁৰ ভাই-ভনীসকল হ’ল ৰিনি ৰেজা, নিপা ৰেজা, মাসুম ৰেজা আৰু আজম ৰেজা। শম্পাই চাৰি বছৰ বয়সৰপৰাই গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ পৰিয়ালে ভাৰতৰ কল্যাণী শৰণাৰ্থী শিবিৰত আশ্ৰয় লৈছিল। তেওঁ ১৯৭৬ চনত বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ শান্তিনিকেতনলৈ যায়। তেওঁৰ নিৰ্দেশক আছিল গুৰু পণ্ডিত ধ্ৰুৱ তৰা যোশী।

কেৰিয়াৰ

১৯৭৫ চনত ৰেজা দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে চেলিম আল দীনৰ পৰিচালিত নাট 'অষ্ট্ৰতোগন্ধা'ৰ এটা চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয়। ২০১৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত 'দ্য ডেইলী ষ্টাৰ' কাকতে তেওঁক 'এ শ্ব’বিজ ফেশ্বন আইকন' সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে।

ৰেজা ২০০৬ চনত আৰটিভিৰ বাবে 'আলোৰ অতিথি ও শম্পা' নামৰ এটা কথা-বতৰাৰ অনুষ্ঠান পৰিচালনা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ ওপৰত আধাৰিত ২০১৬ চনৰ ছবি 'ৰীণা ব্ৰাউন'ত অভিনয় কৰে। তেওঁ 'বিফৰ আই ডাই' (Before I Die) নামৰ এখন একচন থ্ৰীলাৰ ছবিৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰে, যিখন ২০২২ চনৰ শেষৰফালে মুক্তি পাইছিল। ২০২৩ চনত তেওঁ চৰকীৰ ৱেব ছিৰিজ 'ইণ্টাৰ্ণশ্বিপ'ত অভিনয় কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰেজাৰ দুজন পুত্ৰ আছে— ধ্ৰুৱ আৰু তিয়াশ।

ৰেজা 'ৰোদেল চত্বৰ' নামৰ এখন বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ ছিলেটত 'আনন্দনিকেতন' নামৰ আন এখন বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, য’ত ২০০৬ চনত প্ৰায় ৮০০ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নাম ভৰ্তি কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
ছংখং পূজা

'ছংখং পূজা অসমৰ তিৱা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পালন কৰা কৃষিকাৰ্যৰ লগত জড়িত এক পূজা। ছংখং কাৰ্যই হাবি ভাঙি খেতিকৰা কাৰ্যক সূচায়। পাহাৰ ভৈয়াম উভয়তে বসবাস কৰা পূজাক ছংখং পূজা কৰাতো বাধ্যতামূলক।

বিৱৰণ

ছংখং পূজা অনুষ্ঠিত হয় দুটি পৰ্বতত। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্ব আৰু এটা মূল পৰ্ব। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্বত তিৱা সমাজৰ বিষয়ববীয়াৰ নিৰ্দেশমতে ডেকাচাংৰ বিষয়াই ডেকাসকলৰ সৈতে পূজাৰস্থলী চাফচিকুণ কৰি নিৰ্মাণ কৰে। বিষয়ববীয়াসকলে পূজাৰ বেদী নিৰ্মাণ কৰি ১১০জোপা তৰাগছৰ পাত আৰু ৭ডাল বাঁহৰ লেকেচি পুতি দিয়ে। আৰাধ্য দেৱতা মহাদেৱৰ বেদীৰ ওচৰত মদ,চাউল,ৰূপৰ আঙঠি, কণী আদি ৰখা হয়। আঙঠিৰ ওপৰত থকা কণী ভাঙি খেতি বাতিৰ বাবে মংগল চায় আৰু ভৱিষ্যতবাণী কৰে। কুকুৰা চৰাই বলি দি মঙ্গল ছোৱাৰ নিয়ম। বিষয়ববীয়াই চৰাইৰ মাংস খৰিকাৰে খুঁচি দেৱতাৰ হকে মন্ত্ৰ মাতে। উপস্থিত ৰাইজে এই মাংসৰ সৈতে মদ খায়।
পূজাৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্বৰ প্ৰথম সপ্তাহৰ পিছত মূল পূজা অনুষ্ঠিত হয়। সমাজৰ মূল বিষয়ববীয়া আৰু ৰাইজ পূজাস্থলিত উপস্থিত হয়। বেদীত পূজাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় গাহৰি, চৰাই, লাওপানী, চাউল, তামোল-পাণ আদি উপকৰণসমূহ প্ৰস্তুত কৰা হয়। প্ৰয়োজন অনুসৰি দেৱতালৈ পূজাসামগ্ৰী আগবাঢ়োৱা হয়। সমাজৰ মূলজনে শস্যদেৱতাক মন্ত্ৰেৰে স্তুতি কৰে। পূজাত কুকুৰা চৰাই বলি দিয়া হয়। পূজা চলি থকা সময়তেই ৰাইজে লাওপানী খাই থাকে। পূজা সমাপ্তিৰ পিছত ৰাইজে দুটি ভাগত বিভক্ত হৈ ভোজ-ভাত খায়। ভোজ-ভাতৰ অন্তত ডেকাচাংৰ মুৰব্বীৰ অনুমতি মতে খ্ৰাম, থোৰাং লাংখন আদি নি পূজাস্থলীত বাদ্য বজায়। বাদ্যৰ চেৱে চেৱে মালবাৰী লৈ যুৱকসকলে নৃত্য কৰে। বেদীৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ঘূৰি খেতি বাতি কৰা ভংগিমাৰে তিৱা ডেকাসকলে নৃত্য কৰে। এই নৃত্যই কৃষিকাৰ্যৰ আৰম্ভণিৰ শুভসময়ক সূচায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি