ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বৰপেটা জিলা

বৰপেটা জিলা অসমৰ প্ৰশাসনিক জিলা সমূহৰ ভিতৰৰ এখন উল্লেখনীয় জিলা। জিলাখনৰ সদৰ কাৰ্যালয়সমূহ বৰপেটাত অৱস্থিত। জিলাখনে অসমৰ মুঠ ৩২৪৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকা আগুৰি আছে আৰু ইয়াৰ জনসংখ্যা ১,৬৪২,৪২০ জন (২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি)।

ইতিহাস

অবিভক্ত কামৰূপ জিলাৰ বিভাজন ঘটি ১৯৮৩ চনত বৰপেটা জিলাখনৰৰ গঠন কৰা হৈছিল। ব্ৰিটিছৰ সময়ত ১৮৪১ চনত অসামৰিক মহকুমা সৃষ্টি হৈছিল, জ’ন্‌ বাটলৰ প্ৰথম প্ৰশাসনিক বিষয়া আছিল পূৰ্বৰ মহকুমাটো। বৰ্তমানৰ জিলাখনৰ দুখন মহকুমা হৈছে বৰপেটা আৰু বজালী। ১ জুন, ২০০৪ চনত নতুনকৈ গঠন হোৱা বাক্সা জিলাত কেইবাটাও অঞ্চল হেৰুৱাব লগীয়া হয়। বৰপেটা জিলাৰ উত্তৰে ভূটান পাহাৰ, পূবে নলবাৰী জিলা,দক্ষিণে কামৰূপ আৰু গোৱালপাৰা, পশ্চিমে বঙাইগাঁও জিলা। বৰপেটা জিলাৰ অৱস্থিতি হ’ল ২৬ ডিগ্ৰী ০৫ মিনিট উত্তৰ আৰু ২৬ ডিগ্ৰী ৫৯ মিনিট উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু দ্ৰাঘিমাংশ ৯০ ডিগ্ৰী ৩৯ মিনিট পূব আৰু ৯১ ডিগ্ৰী ১৭ মিনিট পূব।

সাধাৰণতে নিম্ন সমভূমি আৰু চাপৰ পহাৰ অঞ্চলেৰে বেষ্টিত বৰপেটা জিলা খনৰ দক্ষিণ-পশ্চিম কোণত বিশেষকৈ বাঘবৰ, ফুলোৰা, আৰু চ’তলা অঞ্চল বোৰত পাহাৰ আছে যি পাহাৰৰ দাতিয়েদি বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী বৈ গৈছে।

প্ৰশাসনিক বিভাজন

লোকসভা আৰু বিভানসভা সমষ্টি

বৰপেটা জিলা মুঠ ৮টা বিধানসভা সমষ্টিত বিভক্ত। এইকেইটা হৈছে যথাক্ৰমে বৰপেটা, বাঘবৰ, ভৱানীপুৰ, চেঙা, জনিয়া, পাটাছাৰকুছি, সৰুক্ষেত্ৰী আৰু সৰভোগ। ইয়াৰে সৰভোগ আৰু ভৱানীপুৰ কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আৰু বাকী ছয়টা বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।

উন্নয়ন খণ্ড

জিলাখনক মুঠতে ১১টা উন্নয়ন খণ্ডত ভগোৱা হৈছে।

বৰপেটা
বজালী
ভৱানীপুৰ
চকচকা
চেঙা
গোমাফুলবাৰী

গোৱৰ্ধন
পাকাবেতবাৰী
মন্দিয়া
ৰূপসী
সৰুক্ষেত্ৰী

উল্লেখনীয় স্থানসমূহ

বৰপেটা সত্ৰ
মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে স্থাপন কৰা এই সত্ৰ বাৰ্ষিক দৌলোৎসৱ বা হোলীৰ বাবে জনাজাত।
হাউলী
হাউলী জিলাখনৰ এক অন্যতম ব্যৱসায়িক কেন্দ্ৰ। ইয়াৰ প্ৰতি বছৰে ৰাস মহোৎসৱ আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে পালন কৰা হয়।
বৰপেটা ৰোড
এই ঠাই জিলাখনৰ সৰ্ববৃহৎ বাণিজ্য কেন্দ্ৰ। বৰপেটা ৰোডক পশ্চিম অসমৰ বাণিজ্যিক ৰাজধানী হিচাপে জনা যায়।
সৰভোগ
৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত অৱস্থিত এখন সৰু চহৰ। সৰভোগ উন্নত মানৰ দৈ-গাখীৰ, মাখন বা ক্ৰীম আদিৰ বাবে জনাজাত।
বহৰি
মূল চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২০ কিঃমিঃ নিলগৰ এই ঠাইখন মহাপুৰুষ হৰিদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বহৰি সত্ৰৰ বাবে বিখ্যাত।
সৰ্থেবাৰী
অসমৰ কাঁহ-পিতলৰ শিল্পৰ মূল কেন্দ্ৰ।
বেলনা
বজালী উন্নয়ন খণ্ডৰ অন্তৰ্গত বেলনা গাওঁ পৰিচ্ছন্ন আৰু সেউজ হিচাপে চিহ্নিত অসমৰ প্ৰথমখন গাওঁ।

জলবায়ু

বছৰটোৰ সকলো সময়তে ঠাইখনৰ জলবায়ু মধ্যম আৰু আনন্দদায়ক হয়। গ্ৰীষ্ম মৌচুমী বায়ুৰ প্ৰভাবত প্ৰধানকৈ গ্ৰীষ্ম আৰু শীত ঋতু অনুভূত হয়। গ্ৰীষ্ম কাল মাৰ্চ মাহৰ পৰা মে' মাহলৈ, পিছত মৌচুমী বায়ুৰ ফলত বৰ্ষা জুন-চেপ্তেম্বৰ আৰু শীত ঋতু অক্টোবৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীলৈ।

নৈ-উপনৈ

ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ বৰপেটা জিলাৰ দক্ষিণে ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈ বৈ আছে। জিলাখনৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰে বৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীত পৰা উপনৈ সমূহ হ’ল বেকী, মানাহ, পহুমাৰা, কালদিয়া, প’ল্লা, নখাণ্ডা, মৰাচাউলখোৱা, আৰু ভেলেঙী, যিবোৰে উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ বৈছে। পহুমাৰা আৰু কালদিয়া নৈ বৰপেটা চহৰৰ ওচৰত লগ হৈ নখাণ্ডা আনহাতে প’ল্লা আৰু বেকী নৈ নখাণ্ডা উপনৈৰ লগ হৈ চাউলখোৱা নাম পায় ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰে। এই নদীসমূহে বৰপেটা জিলাৰ কৃষিজীৱি লোকক কৃষি উৎপাদনত চহকী কৰি তুলিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

বৰপেটা জিলাৰ চাৰকাৰী সমল

শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা
শ্ৰেণী:বৰপেটা জিলা
হাক্হ্মানী সাম্ৰাজ্য

হাক্হ্মানী সাম্ৰাজ্য (/əˈkiːmənɪd/; পুৰণি পাৰ্চিয়ানঃ 𐎧𐏁𐏂, Xšāça, আক্ষৰিকভাৱে. 'সাম্ৰাজ্য’ বা ‘ৰাজ্য'), ইয়াক প্ৰথম পাৰ্চী সাম্ৰাজ্য বুলিও কোৱা হয়, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৫০ চনত মহান চাইৰছে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন প্ৰাচীন ইৰাণী সাম্ৰাজ্য আছিল। পশ্চিম এছিয়াত অৱস্থিত, ই বৰ্তমান ইতিহাসৰ সৰ্ববৃহৎ সাম্ৰাজ্য আছিল, ই সৰ্বমুঠ ৫.৫ নিযুত বৰ্গ কিলোমিটাৰ (২.১ নিযুত বলবৰ্গ মাইল) বিস্তাৰ কৰিছিল, পশ্চিমৰ পৰা পূব দিশে সিন্ধু উপত্যকালৈ।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম শতিকাৰ আশে-পাশে ইৰাণৰ মালভূমিৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশত থকা পাৰ্চিছ অঞ্চলত পাৰ্চীসকলে বসতি স্থাপন কৰিছিল; পাৰচিছৰ পৰা চাইৰাছে উঠি আহি মিডিয়ান সাম্ৰাজ্যক—যিটোৰ তেওঁ পূৰ্বে ৰজা আছিল—লগতে লিডিয়া আৰু নব্য-বেবিলনীয় সাম্ৰাজ্যকো পৰাস্ত কৰে, যাৰ ফলত হাক্হ্মানী বংশৰ অধীনত নতুন সাম্ৰাজ্যবাদী ৰাজনীতিৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰতিষ্ঠা হয়।

হাক্হ্মানী সাম্ৰাজ্যই কেন্দ্ৰীয়, আনুষ্ঠানিক প্ৰশাসনৰ সফল মডেল প্ৰয়োগ কৰাৰ বাবে জনাজাত; ইয়াৰ বহুমুখী সাংস্কৃতিক নীতি; পথ প্ৰণালী আৰু ডাক প্ৰণালীৰ নিৰ্মাণ আন্তঃগাঁথনি; ইয়াৰ সকলো অঞ্চলত চৰকাৰী ভাষা ব্যৱহাৰ; আৰু অসামৰিক সেৱাৰ বিকাশ, য'ত এক বৃহৎ, পেছাদাৰী সৈন্যও আছে। ইয়াৰ অগ্ৰগতিয়ে পৰৱৰ্তী বিভিন্ন সাম্ৰাজ্যৰ দ্বাৰা সমতুল্য শাসনৰ শৈলী ৰূপায়ণৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৩০ চনৰ ভিতৰত মহান চাইৰছৰ প্ৰখৰ প্ৰশংসক মহান আলেকজেণ্ডাৰৰ অধীনত গ্ৰীক মেচিডোনিয়াই হাক্হ্মানী সাম্ৰাজ্য সম্পূৰ্ণৰূপে জয় কৰিছিল। আলেকজেণ্ডাৰৰ মৃত্যুৰ লগে লগে হেলেনিষ্ট যুগৰ আৰম্ভণি হ'ল, ৩২১ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ত্ৰিপাৰদিচ বিভাজনৰ পিছত সাম্ৰাজ্যৰ পূৰ্বৰ অধিকাংশ অঞ্চল ট'লমিয়া সাম্ৰাজ্য আৰু চেলুচিড সাম্ৰাজীৰ অধীনলৈ আহে। ইৰাণৰ কেন্দ্ৰীয় মালভূমিৰ ইৰাণী অভিজাত শ্ৰেণীয়ে অৱশেষত পাৰ্থিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত ক্ষমতা পুনৰ লাভ নকৰালৈকে হেলেনিষ্টিক শাসন চলি থাকিল।

তথ্য সংগ্ৰহ
স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান

স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান ভাৰত চৰকাৰৰ উদ্যোগত চলা এক অভিযান যাৰ উদ্দেশ্য সকলোকে দ্ৰুতগতিত সৰ্বজনীন অনাময় ব্যৱস্থাৰ আওঁতালৈ অনা আৰু লগতে ব্যক্তিগত অনাময় ব্যৱস্থাৰ আবশ্যকতা আৰু দেশখনক চাফ-চিকুন কৰি ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি মানুহক সচেতন কৰি তোলা। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০১৪ চনৰ ২ অক্টোবৰ গান্ধী জয়ন্তীৰ দিনা উক্ত উদ্দেশ্য আগত ৰাখি এই স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ শুভাৰম্ভণি কৰিছিল। স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান আগৰ নিৰ্মল ভাৰত অভিযানৰেই অন্য এক ৰূপ। ২০১৯ চনৰ ভিতৰত এখন স্বচ্ছ ভাৰত সাৰ্থক কৰায়ে এই অভিযানৰ লক্ষ্য হিচাপে লোৱা হৈছে যি মহাত্মা গান্ধীৰ ২০১৯ চনত হবলগীয়া ১৫০তম জন্মবাৰ্ষিকীত তেওঁৰ প্ৰতি উপযুক্ত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হ’ব বুলি ভবা হৈছে।

স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ দুটা উপ-অভিযান আছে:
স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান (গ্ৰামীন)
স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান (নগৰীয়)

স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান (গ্ৰামীন)ৰ দ্বাৰা পঞ্চায়ত এলেকা সমূহত গোটা আৰু তৰল (মল-মূত্ৰ) বৰ্জনীয় পদাৰ্থৰ প্ৰবন্ধন কাৰ্য্য-কলাপৰ জৰিয়তে গ্ৰাম্যাঞ্চলসমূহক উন্মুক্ত মলত্যাগ মুক্ত কৰি স্বচ্ছতা আৰু পৰিচ্ছন্নতাৰ মান উন্নয়ন কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে।

স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান (গ্ৰামীন)ৰ উদ্দেশ্যাৱলী

গ্ৰামীন এলেকা সমূহত পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা আৰু স্বচ্ছতাক প্ৰবৱত্তি দি জীৱন-যাপনৰ মান উন্নয়ন সাধা।
দ্ৰুতগতিত সৰ্বজনীন অনাময় ব্যৱস্থাৰ আওঁতা বঢ়াই ২ অক্টোবৰ, ২০১৯ চনৰ ভিতৰত এখন স্বচ্ছ ভাৰত সাৰ্থক কৰা।
সজাগতা সৃষ্টি আৰু স্বাস্থ্য-শিক্ষাৰ মাধ্যমেৰে জন-গোষ্ঠী আৰু পঞ্চায়তীৰাজ অনুষ্ঠান সমূহক স্থিতিক্ষম অনাময়ন শৈলী আৰু সুবিধা সমূহ গ্ৰহণ কৰিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰা।
পৰিস্থিতি-সন্মত আৰু স্থিতিক্ষম অনাময়নৰ বাবে মূল্যমত-ফলপ্ৰসূ আৰু উপযুক্ত প্ৰযুক্তিক উৎসাহিত কৰা
য’তে দৰকাৰ তাতে বিজ্ঞান-সন্মত গোটা আৰু তৰল (মল-মূত্ৰ) বৰ্জনীয় পদাৰ্থ প্ৰবন্ধন ব্যৱস্থাক নজৰত ৰাখি সমূহীয়া-প্ৰবন্ধনৰ দ্বাৰা চালিত অনাময় ব্যৱস্থাৰ বিকাশ কৰা যাতে গ্ৰাম্যাঞ্চলসমূহ সাৰ্বিকভাৱে পৰিষ্কাৰ হয়।

স্বচ্ছতাৰ অঙ্গীকাৰ

মহাত্মা গান্ধীয়ে এখন ভাৰতৰ সপোন দেখিছিল যি কেৱল স্বাধীনেই নহয়, লগতে হ'ব পৰিষ্কাৰ আৰু উন্নত।
মহাত্মা গান্ধীয়ে ভাৰতমাতাৰ বাবে মুক্তি নিশ্চিত কৰিছিল।
এতিয়া দেশখনক চাফ-চিকুন কৰি ৰাখি ভাৰতমাতাৰ সেৱা কৰাতো আমাৰ কৰ্তব্য।
মই অঙ্গীকাৰ কৰিছো যে মই স্বচ্ছতাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ থাকিম আৰু তাৰ বাবে সময় নিয়োজিত কৰিম।
মই বছৰি ১০০ ঘণ্টা অৰ্থাৎ সপ্তাহত দুঘণ্টাকৈ স্বচ্ছতাৰ বাবে কাম কৰিম।
মই য'তে ত'তে আৱৰ্জনা নেপেলাম আৰু আনকো পেলাবলৈ নিদিম।
মই স্বচ্ছতাৰ অন্বেষণৰ প্ৰথম পদক্ষেপ নিজে, নিজৰ পৰিয়ালত, নিজৰ চুবুৰীটোত, নিজৰ গাঁওখনিত আৰু নিজৰ কৰ্মস্থানতে লম।
মই বিশ্বাস কৰো পৃথিৱীৰ যিবোৰ দেশ পৰিষ্কাৰ যেন লাগে সেয়া এইবাবেই কিয়নো তাহাতঁৰ নাগৰিক সকলে য'তে ত'তে আবৰ্জনা নেপেলাই বা পেলাবলৈ নিদিয়ে।
এই দৃঢ় বিশ্বাসৰ দ্বাৰা মই স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ বাণী গাঁৱে-গাঁৱে, চহৰৰ অলিয়ে-গলিয়ে প্ৰচাৰ কৰিম।
মই আন ১০০জন মানুহক মই আজি লোৱা এই অঙ্গীকাৰ লবলৈ উৎসাহিত কৰিম।
মই যত্ন কৰিম যাতে তেওঁলোকেও তেওঁলোকৰ ১০০ ঘণ্টা সময় স্বচ্ছতাৰ বাবে নিয়োজিত কৰে।
মই খাতাং যে স্বচ্ছতাৰ দিশে মই লোৱা প্ৰতিটো পদক্ষেপে মোৰ দেশখনি স্বচ্ছ কৰাত সহায় কৰিব।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী যোজনা আৰু নীতি
বসুধা ডালমিয়া

বসুধা ডালমিয়া কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেৰ দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়ান অধ্যয়ন বিভাগৰ হিন্দী আৰু আধুনিক দক্ষিণ এছিয়ান অধ্যয়নৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অধ্যাপিকা এমেৰিটা। তেওঁৰ ৰচনা কৰা গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে দ্য নেচনেলাইজেচন অৱ হিন্দু ট্ৰেডিচনছ: ভাৰতেন্দু হৰিশচন্দ্ৰ এণ্ড নাইণ্টিন্থ চেঞ্চুৰী বেনাৰস (১৯৯৭), প্ৰবন্ধ সংকলন হিন্দু পাষ্টছ: উইমেন, ৰিলিজন, হিষ্ট্ৰী (২০১৭), আৰু ফিকচন এজ হিষ্ট্ৰী: দ্য নভেল এণ্ড দ্য চিটি ইন মডাৰ্ণ নৰ্থ ইণ্ডিয়া (২০১৯)ত হিন্দী উপন্যাসসমূহৰ ওপৰত মন্তব্য। তেওঁৰ সম্পাদিত গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে ৰিপ্ৰেজেণ্টিং হিন্দুইজম: দ্য কনষ্ট্ৰাকচন অৱ ৰিলিজিয়াছ ট্ৰেডিচনছ এণ্ড নেচনেল আইডেণ্টিটি (১৯৯৫), কাৰিজমা এণ্ড কেনন: এছেছ অন দ্য ৰিলিজিয়াছ হিষ্ট্ৰী অৱ দ্য ইণ্ডিয়ান চাবকণ্টিনেণ্ট (২০০১), আৰু ৰিলিজিয়াছ ইণ্টাৰেকচনছ ইন মডাৰ্ণ ইণ্ডিয়া (২০১৯)।

শিক্ষা

ডালমিয়াই ভাৰতৰ দিল্লীৰ মিৰাণ্ডা হাউছত ইংৰাজী সাহিত্যত অনাৰ্ছসহ বি.এ. সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু জাৰ্মানীৰ ক’ল’নৰ ক’ল’ন বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্যত এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তেওঁ ১৯৮৪ চনত দক্ষিণ-পশ্চিম দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত জাৰ্মান সাহিত্যত পি.এইচ.ডি. সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু ১৯৯৫ চনত হাইডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত আধুনিক ইণ্ডোলজি আৰু হিন্দী সাহিত্যত হাবিলিটাচিয়ন সম্পূৰ্ণ কৰে।

ডালমিয়া, ভি., ১৯৯৭। দ্য নেচনেলাইজেচন অৱ হিন্দু ট্ৰেডিচনছ: ভাৰতেন্দু হৰিশচন্দ্ৰ এণ্ড নাইণ্টিন্থ চেঞ্চুৰী বেনাৰস। অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ।

ডালমিয়া, ভি., এঞ্জেলিকা মালিনাৰ আৰু মাৰ্টিন খ্ৰীষ্টফ (সম্পা.), ২০০১। কাৰিজমা এণ্ড কেনন: এছেছ অন দ্য ৰিলিজিয়াছ হিষ্ট্ৰী অৱ দ্য ইণ্ডিয়ান চাবকণ্টিনেণ্ট। দিল্লী: অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ।

ডালমিয়া, ভি., ২০০৩। অৰিয়েণ্টিং ইণ্ডিয়া: ইউৰোপিয়ান ন’লেজ ফৰ্মেশ্যন ইন দ্য এইটিন্থ এণ্ড নাইণ্টিন্থ চেঞ্চুৰিজ। দিল্লী: থ্ৰী এছেছ।

ব্লেকবাৰ্ণ, এছ.এইচ. আৰু ডালমিয়া, ভি. (সম্পা.), ২০০৪। ইণ্ডিয়াৰ লিটাৰেৰী হিষ্ট্ৰী: এছেছ অন দ্য নাইণ্টিন্থ চেঞ্চুৰী। অৰিয়েণ্ট ব্লেক্সৱান।

ডালমিয়া, ভি. আৰু হাইন্ৰিখ ফন ষ্টিটেনক্ৰন (সম্পা.), ২০০৭। দ্য অক্সফৰ্ড হিন্দুইজম ৰিডাৰ। অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ।

ডালমিয়া, ভি., ২০০৮। পোয়েটিক্স, প্লেজ এণ্ড পাৰফৰ্মেন্সেছ: দ্য পলিটিক্স অৱ মডাৰ্ণ ইণ্ডিয়ান থিয়েটাৰ। অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ।

ডালমিয়া, ভি. আৰু সদানা, ৰ. (সম্পা.), ২০১২। দ্য কেমব্ৰিজ কম্পেনিয়ন টু মডাৰ্ণ ইণ্ডিয়ান কালচাৰ। কেমব্ৰিজ ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ।

দ্য মিউজিক অৱ সলিটিউড, হিন্দী উপন্যাস সময় সৰ্গম (কৃষ্ণা সোবতি)ৰ ইংৰাজী অনুবাদ। দিল্লী: হাৰ্পাৰ পেৰেনিয়াল, ২০১৩।

ডালমিয়া, ভি., ২০১৭। হিন্দু পাষ্টছ: উইমেন, ৰিলিজন, হিষ্ট্ৰী। ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নিউ ইয়ৰ্ক প্ৰেছ।

ডালমিয়া, ভি., ২০১৯। ফিকচন এজ হিষ্ট্ৰী: দ্য নভেল এণ্ড দ্য চিটি ইন মডাৰ্ণ নৰ্থ ইণ্ডিয়া। এছ.ইউ.এন.ৱাই. প্ৰেছ।

মাৰ্টিন ফুক্স আৰু বসুধা ডালমিয়া (সম্পা.), ২০১৯। ৰিলিজিয়াছ ইণ্টাৰেকচনছ ইন মডাৰ্ণ ইণ্ডিয়া। অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

The Root of the Poisonous Tree (Vasudha Dalmia, 2015, The Wire)

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
অসম পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়

অসম পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয় অসমৰ পশু চিকিৎসা বিভাগৰ আগশাৰীৰ শিক্ষানুষ্ঠান। খানাপাৰাত অৱস্থিত মহাবিদ্যালয়খনৰ স্থাপনাকাল ১৯৪৮ চন। অসমৰ পশু চিকিৎসা আৰু পশু পালনৰ ক্ষেত্ৰত পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ে মূখ্য ভূমিকা লৈ আহিছে৷ পশুপালনৰ জৰিয়তে গ্ৰাম্য অৰ্থনীতি সবল কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই মহাবিদ্যালয়ৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আছে৷

ইতিহাস

প্ৰথমে ১৯৪৮ চনত নগাঁওত এই মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়৷ সেই সময়ত পশু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ তিনিবছৰীয়া ডিপ্ল’মা পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা হৈছিল৷ আৰু প্ৰথমবাৰ ৩৩জন ছাত্ৰই নামভৰ্তি কৰিছিল৷ ১৯৫০ চনত মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটীৰ চেনীকুঠীলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়৷ তাৰপাছত ১৯৬০ চনত বৰ্তমানৰ স্থান খানাপাৰালৈ অনা হয়৷ ১৯৬৯ চনত খানাপাৰাৰ পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ক অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংশ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়৷

নামভৰ্তি

প্ৰতিবছৰে অসমভিত্তিক বাছনি পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে ৫৫ গৰাকী অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক নামভৰ্তিৰ সুবিধা দিয়া হয়৷ উত্তৰ-পূবৰ আন ৰাজ্য কেইখনৰ পৰাও ২৬ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নামভৰ্তিৰ সুবিধা লাভ কৰে৷ ইয়াৰ উপৰিও ভাৰতীয় পশুচিকিৎসা পৰিষদ(Veterinary Council of India)ৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত কেইবাগৰাকীও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ইয়াত পঢ়িব পাৰে৷ তদুপৰি ভাৰতৰ চুবুৰীয়া বন্ধুৰাষ্ট্ৰৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবেও পঢ়াৰ সুবিধা আছে৷

শিক্ষা

পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ত পশুচিকিৎসা আৰু পশুপালন বিষয়ত স্নাতক,স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়৷ মুঠতে ১৯ টা বিভাগ আছে৷ সেইকেইটা হ’ল:

পশু জৈৱ-প্ৰযুক্তি (Animal Biotechnology)
পশুপুষ্টি(Animal Nutrition)
পশু বংশগতি আৰু প্ৰজনন(Animal Genetics and Breeding)
পশুধন উৎপাদন আৰু ব্যৱস্থাপনা(Livestock Production and Management)
পশু প্ৰজনন আৰু প্ৰসূতি(Animal Reproduction,Gynaecology and Obstetrics)
পৰজীৱি বিজ্ঞান(Veterinary Parasitology)
অণুজীৱ বিজ্ঞান(Veterinary Microbiology)
সম্প্ৰসাৰণ শিক্ষা(Extension Education)
জৈৱ ৰসায়ন(Veterinary Biochemistry)
প্ৰাণতত্ত্ব(Veterinary Physiology)
ৰোগ নিৰূপণ(Veterinary Pathology)
পশু জৈৱ প্ৰযুক্তি(Animal Biotechnology)
Veterinary Pharmacology and Toxicology
Veterinary Surgery and Radiology
Clinical Medicine, Ethics and Jurisprudence
Epidemiology and Preventive Medicine
Veterinary Public Health
Anatomy and Histology
Livestock Product Technology
Poultry Science

স্নাতক পাঠ্যক্ৰম পাঁচ বছৰীয়া, স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম দুবছৰীয়া আৰু ডক্টৰেট পাঠ্যক্ৰম তিনিবছৰীয়া হয়৷ উপৰোক্ত যিকোনো বিভাগত স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী ল’ব পাৰে৷ এই বিভাগ সমূহৰ উপৰিও গৰু, ম’হ, ছাগলী, গাহৰি আৰু ব্ৰইলাৰৰ ফাৰ্ম আছে৷ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অভ্যাস কৰিবলৈ আছে এখন পশুচিকিৎসালয় ৷

আলোচনী

পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক আলোচনীখন হ’ল ‘’ভেটকল’’ ৷১৯৫৫ চনৰ পৰাই প্ৰতি বছৰে নিয়মীয়াকৈ ভেটকল প্ৰকাশ পাই আহিছে ৷২০১৪ চনলৈকে ভেটকলৰ চত্বাৰিংশত্তম সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছে ৷

ছাত্ৰাবাস

মূখ্য ছাত্ৰাবাস(পূব প্ৰান্ত)
মূখ্য ছাত্ৰাবাস (পশ্চিম প্ৰান্ত)
অসম আৰ্হি ছাত্ৰাবাস
কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা ছাত্ৰাবাস
ডক্টৰছ হোষ্টেল
নতুন ছাত্ৰাবাস (স্নাতকোত্তৰ)
১নং ছাত্ৰীবাস
২নং ছাত্ৰীবাস
নতুন ছাত্ৰীবাস

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসালয়
মৰিয়নী (বিধানসভা সমষ্টি)

মৰিয়নী বিধানসভা সমষ্টি অসম বিধানসভাৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ ক্ৰমাংক অনুসৰি ১০১ হৈছে মৰিয়নী বিধানসভা সমষ্টিৰ ক্ৰমাংক। মৰিয়নী যোৰহাট জিলাৰ চাৰিখন বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ই যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত দহখন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ আন নখন বিধানসভা সমষ্টি হ'ল, যোৰহাট জিলাৰ যোৰহাট, টীয়ক, তিতাবৰ, মাজুলী জিলাৰ মাজুলী আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ সোণাৰি, মাহমৰা, ডিমৌ, শিৱসাগৰ আৰু নাজিৰা।

বিধায়কসকল

নিৰ্বাচন
নাম
দল
১৯৬৭
গজেন তাঁতি

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৭২

১৯৭৮

১৯৮৩
শিৱ বুঢ়াগোঁহাই

১৯৮৫
নৰেন তাঁতি

নিৰ্দলীয়
১৯৯১
ৰূপম কুৰ্মী

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৯৬

২০০১

২০০৪^
অলক কুমাৰ ঘোষ

সৰ্বভাৰতীয় তৃণমূল কংগ্ৰেছ
২০০৬
ৰূপজ্যোতি কুৰ্মী

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০১১

২০১৬

২০২১

২০২১^

ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী

^চিহ্ন উপ-নিৰ্বাচনসমূহ বুজায়

তথ্যসমূহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
বৰদৈচিলা

]] বৰদৈচিলাৰ এখন কাল্পনিক চিত্ৰ।
বৰদৈচিলা বা বাৰদৈচিখলা (,) বৰ্ষাকালত অসমত মৌচুমী বায়ুৰ প্ৰৱেশৰ সময়ত অহা এক ধুমুহা তথা অসমীয়া আৰু বড়ো লোককথাৰ এগৰাকী অপেস্বৰী। অসমীয়া লোককথা অনুসৰি ‘বৰদৈচিলা’ নামৰ অপেস্বৰীগৰাকীয়ে বিহুৰ আগেয়ে নিজৰ মাকৰ ঘৰলৈ খৰখেদাকৈ যাওঁতে বাটৰ সকলোবোৰ বস্তু নষ্ট কৰি যায় যি এই বতাহজাকক বুজাই। প্ৰতিবছৰ বৰদৈচিলাৰ কবলত ঘৰ, খেতিপথাৰৰ ক্ষতি হয়। চ'ত মাহৰ পৰা ব'হাগ মাহলৈকে অসমত বৰদৈচিলাৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়।

নামকৰণ

বৰদৈচিলা নামৰ অৰ্থলৈ বিভিন্ন মতভেদ আছে। কিছুলোকৰ মতে ‘বৰদৈ’ আৰু ‘চিলা’ এই দুটা নাম মিলনৰ ফলত বৰদৈচিলা নামৰ সৃষ্টি হৈছে।বড়োসকলৰ মতে ‘বাৰ’ (बार; বতাহ), ‘দৈ’ (दै; পানী)আৰু ‘চিখলা’ (सिख्ला; গাভৰু) অৰ্থাৎ বতাহ-বৰষুণৰ গোসাঁনী। এই তিনি নামৰ মিলনৰ ফলত বৰদৈচিখলা (बारदैसिख्ला) বা বাৰহুখা নামৰ সৃষ্টি হৈছিল। অন্য এক বিশ্বাসমতে হনুমানৰ বাৰ-দৈ-চিখলা নামে জীয়েক এজনীক পূজা কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ নাম অনুসাৰে এই ধুমুহাৰ নাম বৰদৈচিলা হয়। আদিম মানুহসকল ৰ’দ-বৰষুণ, ধুমুহা, উল্কাপাত, ভূমিকম্প আদি বিভিন্ন প্ৰাকৃতিক ঘটনাৰ উৎস আৰু হেতু সম্পৰ্কত তেনেই অজ্ঞ আছিল। সেই অজ্ঞতাৰ বাবে তেওঁলোকে প্ৰকৃতিৰ ওচৰত বৰ অসহায় অনুভৱ কৰিছিল। সেই অজ্ঞতা আৰু অসহায়বোধেই তেওঁলোকৰ মনত ৰহস্যময় প্ৰাকৃতিক ঘটনাবোৰৰ সম্পৰ্কত বিভিন্ন ধাৰণাৰ জন্ম দিছিল। আদিম মানুহে প্ৰাকৃতিক ঘটনাবোৰ কোনো অলৌকিক শক্তিয়ে সম্পন্ন কৰে বুলি বিশ্বাস কৰাৰ লগতে সেইবোৰক দেৱ-দেৱতা, ভূত-প্ৰেত আদি নাম দি লৈছিল। মানুহৰ হিত সাধন কৰা প্ৰাকৃতিক ঘটনাবোৰৰ আঁৰত দেৱ-দেৱতা আৰু মানুহৰ অহিত সাধন কৰা প্ৰাকৃতিক ঘটনাবোৰৰ আঁৰত ভূত-প্ৰেত জড়িত থাকে বুলি বিশ্বাস কৰিছিল।

সূৰ্যৰ তাপত স্থলভাগৰ আৰ্দ্ৰ গৰম বতাহ ঊৰ্ধ্বগামী হৈ তুলনামূলকভাৱে চেঁচা বায়ুমণ্ডত প্ৰৱেশ কৰাৰ ফলত বিজুলী ঢেৰেকনিৰ সৃষ্টি হয়। এই ঊৰ্ধ্বগামী আৰ্দ্ৰ বতাহ ঘনীভূত হৈ বৰষুণ দিব পৰা ডাৱৰৰ সৃষ্টি কৰে। এই ডাৱৰৰ পৰা বৰষুণ হয় আৰু আৰ্দ্ৰ গৰম বতাহ ঊৰ্ধ্বগামী হৈ একপ্ৰকাৰ খালী হোৱা স্থানলৈ চেঁচা বতাহ প্ৰবল বেগেৰে গতি কৰে; ভূ ভাগৰ সমান্তৰালকৈ থকাই বতাহেও তীব্ৰ গতি লাভ কৰে। বতাহৰ গতি উত্তৰ -পশ্চিম দিশৰ পৰা দশিন- পূবমুখী হয়। এই সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াই অসমত বৰদৈচিলা ৰূপে প্ৰৱেশ কৰি প্ৰবল ধুমুহাৰ ৰূপ লয় তথা অজস্ৰ ক্ষতিসাধন কৰে। আশ্চৰ্যকৰ কথাটো হ'ল বৰদৈচিলা উদ্ভৱ হ'বলৈ মাত্ৰ এঘণ্টাৰ পৰা তিনিঘণ্টা মান সময়ৰহে প্ৰয়োজন। সেয়ে ইয়াৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰাও সহজ নহয়। এইজাক ধুমুহাৰ গতিবেগ ঘণ্টাত ৬০-৮০ কিল'মিটাৰ হ'ব পাৰে।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

বৰদৈচিলা - English Wiktionary

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ

অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ ; (৭ আগষ্ট, ১৮৭১ - ৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৫১) হ'ল আধুনিক ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ প্ৰাণ পুৰুষ তথা ইণ্ডিয়ান ছ'চাইটি অৱ অৰিয়েণ্টেল আৰ্ট (ইংৰাজী: Indian Society of Oriental Art)ৰ সৃষ্টিকৰ্তা। অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ চিত্ৰশিল্পীৰ উপৰি এজন ভাল লেখক ও আছিল। অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ছবিত ইউৰোপীয় ছবিৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। ১৯০৭ খৃষ্টাব্দত তেখেতে বেংগল স্কুল অৱ আৰ্ট প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ছবি অঁকাৰ উপৰিও তেখেতে বহুতো কাহিনী ৰচনা কৰিছিল। তেখেতে অঁকা শেষ ছবিখন হ'ল “সন্মুখত শান্তিৰ পাৰাপাৰ”।

ব্যক্তিগত জীৱন

চিত্ৰকৰ্ম

চিত্ৰবোৰৰ তালিকা

Asoka's Queen (1910)
Bharat Mata (1871–1951)
fairyland illustration (1913)
Ganesh Janani (1908)
Aurangzeb examining the head of Dara (1911)
Avisarika (1892)
Baba Ganesh (1937)
Banished Yaksha (1904)
Birds and Animals series (1915)
Buddha and Sujata (1901)
Chaitanya with his followers on the sea beach of Puri (1915)
End of Dalliance (1939)
Illustrations of Omar Khayyam (1909)
Kacha and Devajani (1908)
Krishna Lal series (1901 to 1903)
Moonlight Music Party (1906)
Moonrise at Mussouri Hills (1916)

Passing of Shah Jahan (1900)
Poet's Baul-dance in Falgurni (1916)
Pushpa-Radha (1912)
Radhika gazing at the portrait of Sri Krishna (1913)
Shah Jahan Dreaming of Taj (1909)
Sri Radha by the River Jamuna (1913)
Summer, from Ritu Sanghar of Kalidasa (1905)
Tales of Arabian Nights (1928)
Temple Dancer (1912)
The Call of the Flute (1910)
The Feast of Lamps (1907)
The Last Journey (1914)
Veena Player (1911)

আৰ্ট গেলেৰি

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Biography (Calcuttaweb.com)
Hindu School,Kolkata
Mukul Dey Archives, Santiniketan, India
Abanindranath Tagore  – A Survey of the Master’s Life and Work
Dolls by Abanindranath Tagore
Indian Artist
Abanindranath Tagore's Profile
Abanindranath's complete literary works in Bengali.

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
দিল্লী হাট

দিল্লী হাট হৈছে ভাৰতৰ দিল্লীত অৱস্থিত এখন প্ৰৱেশ-মূল্য দি সোমোৱাৰ ব্যৱস্থা থকা মুকলি বজাৰ, ফুড প্লাজা আৰু হস্তশিল্প থলী। এই অঞ্চলটো দিল্লী পৰ্যটন আৰু পৰিবহণ উন্নয়ন নিগমে (ডিটিটিডিচি) পৰিচালনা কৰে। ই গাওঁ অঞ্চলত বহা পৰম্পৰাগত সাপ্তাহিক বজাৰৰ দৰে নহয়; দিল্লী হাট এক স্থায়ী বজাৰ। ই দক্ষিণ দিল্লীৰ প্ৰধান বজাৰ এলেকাত, আইএনএ মাৰ্কেটৰ বিপৰীতে অৱস্থিত। এই প্ৰকল্পটো প্ৰায় ৬ একৰ মাটিত অৱস্থিত, এই মাটিখিনি পুনৰুদ্ধাৰ প্ৰকল্পৰ অংশ হিচাপে উদ্ধাৰ কৰি প্লাজালৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ কিছু দোকান স্থায়ী যদিও আন বিক্ৰেতাসমূহ পোন্ধৰ দিনৰ মূৰে মূৰে সলনি হয়। ইয়াত গোলাপ কাঠ আৰু চন্দন কাঠত খোদিত সামগ্ৰী, উটৰ চামৰাৰ জোতা, অত্যাধুনিক কাপোৰ, বিভিন্ন ৰত্ন, পিতলৰ বস্তু, ধাতুৰ শিল্পকৰ্ম, অন্যান্য থলুৱা শিল্পকৰ্ম আৰু ৰেচম তথা উলৰ কাপোৰ আদিৰ কিনা-বেচা হয়। কমপ্লেক্সটোত থকা প্ৰদৰ্শনী হলত হস্তশিল্প আৰু হস্ততাঁত সামগ্ৰীৰ প্ৰচাৰৰ বাবে কেইবাটাও শ্ব’ অনুষ্ঠিত হয়। বস্তু বিক্ৰী কৰিবলৈ ইয়াত আবেদন প্ৰক্ৰিয়া আছে; বিক্ৰেতা কোনখন ৰাজ্যৰ সেই অনুসৰি স্থান আবণ্টন কৰা হয়। দিল্লী হাট, আই এন এ মাৰ্কেটত সৰ্বমুঠ ৬২টা ষ্টল আছে; এই ষ্টলসমূহ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ থলুৱা বিক্ৰেতাসকলক ১৫ দিনীয়া সাল-সলনি ভিত্তিত আবণ্টন দিয়া হয় আৰু সৰ্বোচ্চ ১৫ দিনৰ বাবে প্ৰতিদিনে ১০০ টকাকৈ ইয়াৰ নিৰিখ ধাৰ্য কৰা হৈছে।

দৰ্শক তথা বিভিন্ন ঠাইৰ ভ্ৰমণকাৰীসকলে ইয়াত ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সংগীত, নৃত্য তথা শিল্প প্ৰদৰ্শনীৰ মুকলি অনুষ্ঠান উপভোগ কৰিব পাৰে।
nail|

বুৰঞ্জী

দিল্লী পৰ্যটন (ডিটিডিচি), দিল্লী চৰকাৰ আৰু এনডিএমচি, ডি.চি.(হস্তশিল্প) আৰু ডি.চি. (হস্ততাঁত), বস্ত্ৰ আৰু পৰ্যটন মন্ত্ৰালয় তথা ভাৰত চৰকাৰৰ উমৈহতীয়া প্ৰচেষ্টাত দিল্লী হাট স্থাপন কৰা হয় আৰু ১৯৯৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত ইয়াক মুকলি কৰা হয়।

পিতমপুৰাৰ দিল্লী হাট হৈছে দিল্লীৰ দ্বিতীয়খন দিল্লী হাট। ডিটিটিডিচিয়ে পিতমপুৰা টিভি টাৱাৰৰ ওচৰৰ প্ৰায় ৭.২ হেক্টৰ মাটিত এই বজাৰখন বিকশিত কৰিছিল আৰু ২০০৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ইয়াক মুকলি কৰা হৈছিল। দিল্লীৰ অন্যান্য অঞ্চলত আৰু অধিক দিল্লী হাট সৃষ্টিৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে আৰু ২০১৩ চনৰ আগষ্ট মাহত জনকপুৰীত তৃতীয়খন হাট মুকলি কৰা হৈছে।

যোগাযোগ

২০১০ চনত মুকলি হোৱা দিল্লী মেট্ৰ’ৰ দিল্লী হাট - আইএনএ আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড ষ্টেচনৰ জৰিয়তে দিল্লী হাট, আইএনএ বজাৰলৈ যাব পাৰি ; আনহাতে নেতাজী সুভাষ প্লেচ মেট্ৰ’ ষ্টেচনে পিতামপুৰাৰ দিল্লী হাটলৈ সেৱা আগবঢ়ায়।

আৱণ্টন প্ৰক্ৰিয়া

কেৱল ডিচি হস্তশিল্পৰ দ্বাৰা পঞ্জীকৃত কাৰিকৰসকলেহে দিল্লী হাটত স্থান লাভ কৰে। ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা অহা শিল্পীসকলক নামমাত্ৰ ধনৰ বিনিময়ত প্ৰত্যেক ১৫ দিনৰ বাবে ষ্টলসমূহৰ আৱণ্টন দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰত
শ্ৰেণী:বজাৰ
মহম্মদ পিয়াৰ

মহম্মদ পিয়াৰ (; ১৯২৩- ২০০৮) অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, কবি আৰু ঔপন্যাসিক। কুৰি শতিকাৰ ৫০ জন ঔপন্যাসিকৰ ভিতৰত পিয়াৰক স্থান দিয়া হয়।তেওঁ এগৰাকী আদৰ্শ শিক্ষক আছিল। পিয়াৰ পঢ়া-শুনাত ভাল আছিল। প্ৰাথমিক স্কুলৰ পৰীক্ষাত শিৱসাগৰ জিলাৰ ভিতৰত প্ৰথম হৈ তেওঁ তিনিটকীয়া ছাত্ৰ-বৃত্তি লাভ কৰিছিল। ১৯৪৬ চনত যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ কটন কলেজত ভৰ্তি হয়। ইয়াৰ পৰাই তেওঁ ১৯৪৮ চনত আই এ পাছ কৰে আৰু ১৯৫০ চনত কটন কলেজৰ পৰাই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।মহম্মদ পিয়াৰৰ কবিতাসমূহত সংগ্ৰামী সত্তাৰ প্ৰয়োগ দেখা যায়।

মৃত্যু

২০০৮ চনৰ ৫ মে’ তাৰিখে মহম্মদ পিয়াৰৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গান্ধী মেণ্ডেলা পুৰস্কাৰ

গান্ধী মেণ্ডেলা পুৰস্কাৰ হৈছে এটা অতি সন্মানীয় আন্তৰ্জাতিক পুৰস্কাৰ৷ এই পুৰস্কাৰৰ জৰিয়তে গান্ধীবাদ আৰু নেলছন মেণ্ডেলাৰ আদৰ্শক প্ৰচাৰ কৰা হয়৷ বিচাৰকৰ আসন শুৱনি কৰা বিশিষ্ট আইনজ্ঞ কে.জি. বালকৃষ্ণণ, ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰ, কেদাৰ নাথ উপাধ্যায়, এম ডি তফজ্জুল ইছলাম, জ্ঞান সুধা মিশ্ৰৰ দ্বাৰা বঁটাপ্ৰাপকৰ নাম নিৰ্বাচিত কৰা হয়৷ এই বঁটাটো ২০১৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল৷ বঁটা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল "ইণ্টাৰএক্টিভ ফ'ৰাম অন ইণ্ডিয়ান ইক'ন'মি" আৰু "দ্য গান্ধী মেণ্ডেলা ফাউণ্ডেছনে"৷ এই পুৰস্কাৰটো প্ৰতি বছৰে মুঠ সাতটা শিতানত প্ৰদান কৰা হয় আৰু সাধাৰণতে এছিয়া তথা আফ্ৰিকান দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি, প্ৰধান মন্ত্ৰী অথবা কোনো প্ৰখ্যাত আন্তৰ্জাতিক ব্যক্তিত্বই উক্ত পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে৷

পুৰস্কাৰ প্ৰদান সমাৰোহ প্ৰতি বছৰৰ ১৮ জুলাই (নেলছন মেণ্ডেলাৰ জন্ম দিৱস) আৰু ২ অক্টোবৰ (মহাত্মা গান্ধীৰ জন্ম দিৱস)ত অনুষ্ঠিত হয়৷

মহাত্মা গান্ধী আৰু নেলছন মেণ্ডেলা আছিল কুৰি শতিকাত বৰ্ণবাদ আৰু ঔপনিৱেশিক শাসনৰ বিৰোধ কৰা দুগৰাকী স্মৰণীয় ব্যক্তি৷ দুয়োগৰাকীকেই দুয়োখন দেশত পিতৃৰূপে গণ্য কৰা হয়৷

বিচাৰক মণ্ডলী

ন্যায়াধীশ কে.জি বালকৃষ্ণণ (ভাৰতৰ প্ৰাক্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ আৰু NHRCৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ)
ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰ (ভাৰতৰ প্ৰাক্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ)
ন্যায়াধীশ কেদাৰ নাথ উপাধ্যায় (নেপালৰ প্ৰাক্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ আৰু NHRCনেপালৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ)
ন্যায়াধীশ এম ডি তফজ্জুল ইছলাম (নেপালৰ প্ৰাক্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ)
ন্যায়াধীশ জ্ঞান সুধা মিশ্ৰ (সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ)

(NHRC-National Human s Commission of India, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱাধিকাৰ আয়োগ)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাসমূহ
সঞ্চয়ন

সঞ্চয়ন
অসমীয়া কবিতাৰ নিৰ্বাচিত সঙ্কলন৷ সঙ্কলটোৰ সম্পাদক মহেশ্বৰ নেওগ৷ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৭১ চনত৷

গ্ৰন্থ বিৱৰণ

গ্ৰন্থখনৰ আগকথাত মহেশ্বৰ নেওগে লিখিছে- এইখনি আদিৰেপৰা সাম্প্ৰতিকলৈকে অসমীয়া কবিতাৰ সঙ্কলন। সঙ্কলনখনি অসমীয়া কাব্যৰ প্ৰতিৰূপক হৈছে আৰু কাব্য-জ্ঞান-পিপাসুসকলক অসমৰ কাব্য চিন্তাৰ ইতিহাসৰ আৰু কাল-ভাগ অনুসৰি তাৰ বিভিন্ন গতি-প্ৰগতিৰ সম্যক আভাস দিব পাৰিব বুলি আমাৰ বিশ্বাস হয়। অসমীয়া ছন্দ সাহিত্যৰ সাধাৰণ ৰূপ আৰু ছন্দৰ বিভিন্ন অনুশীলনৰ আভাসো এই সঙ্কলনত দিয়া হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংকলন
শ্ৰেণী:কবিতা