ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
খো-খো

খো-খো এক পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় ক্ৰীড়া। প্ৰাচীন ভাৰতৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা আটাইতকৈ পুৰণি আউটড'ৰ ক্ৰীড়াসমূহৰ ভিতৰত খো-খো অন্যতম। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ কাবাডীৰ পিছতেই খেলুৱৈক চুব লগীয়া খেলৰ ই দ্বিতীয় জনপ্ৰিয় পৰম্পৰাগত খেল। খো-খোক আয়তাকাৰ ক’ৰ্টত খেলা হয় য’ত ক’ৰ্টৰ দুয়ো মূৰত দুটা খুঁটা সংযোগ কৰা এটা কেন্দ্ৰীয় পথ থাকে। খেলৰ সময়ত আক্ৰমণকাৰী দলৰ ৯জন খেলুৱৈ খেলপথাৰত থাকে, ইয়াৰে আঠজন কেন্দ্ৰীয় পথত বহি, আনহাতে প্ৰতিৰক্ষাকাৰী দলৰ তিনিজন "দৌৰবিদ" ক'ৰ্টৰ চাৰিওফালে দৌৰি ফুৰিব লাগে যাতে আক্ৰমণ কাৰি দলৰ পৰা খেদি অহা খেলুৱৈ জনৰ স্পৰ্শৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা যায়। আক্ৰমণকাৰী দলৰ প্ৰতিজন বহি থকা খেলুৱৈয়ে কেন্দ্ৰীয় লেনৰ পৰা পৰস্পৰৰ বিপৰীত দিশৰ ফালে মুখ কৰি বহি থাকে।

যিকোনো সময়তে আক্ৰমণকাৰী দলৰ এজন খেলুৱৈয়ে (“সক্ৰিয় চেজাৰ" বা "আক্ৰমণকাৰী") ক'ৰ্টৰ চাৰিওফালে দৌৰি প্ৰতিৰক্ষাকাৰী দলৰ সদস্যসকলক স্পৰ্শ কৰাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে, প্ৰতিটো স্পৰ্শত এক নম্বৰ লাভ কৰিব আৰু প্ৰতিজন স্পৰ্শ কৰা ডিফেণ্ডাৰে খেলপথাৰ এৰি যাব লাগিব; তথাপিও, সক্ৰিয় চেজাৰে কেন্দ্ৰীয় লেন পাৰ হৈ খেলপথাৰৰ আন আধা অংশত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে, আৰু লগতে কেৱল তেওঁলোকে প্ৰথম খোজ লোৱা দিশতহে দৌৰিব লাগিব (যিকোটো মেৰুৰ ফালে মুখ কৰি)। সক্ৰিয় চেজাৰে হয় বহি থকা দলৰ সতীৰ্থৰ সৈতে ভূমিকা সলনি কৰে ("খো" বুলি কওঁতে পিছফালে স্পৰ্শ কৰি) যিয়ে ক'ৰ্টৰ আন আধা অংশৰ ফালে মুখ কৰি থাকে আৰু সেয়েহে ইয়াৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ পায়, বা যিকোনো এটা খুঁটালৈ দৌৰি যায় আৰু তাৰ পিছত দিশ/আধা সলনি কৰে। প্ৰতিটো দলৰ দুটা টাৰ্ণত স্ক’ৰ কৰিবলৈ আৰু দুটা টাৰ্ণ ডিফেণ্ড কৰিবলৈ থাকে, প্ৰতিটো টাৰ্ণ ৯ মিনিটৰ বাবে থাকে। খেলৰ শেষলৈকে যিটো দলে সৰ্বাধিক পইণ্ট লাভ কৰে সেই দলেই জয়ী হয়।

সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াতে এই খেলবিধ ব্যাপকভাৱে খেলা হয়, আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ বাহিৰৰ অঞ্চল যেনে দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু ইংলেণ্ডতো এই খেল খেলা হয়। ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সঘনাই এই খেল খেলে। এয়া প্ৰতিযোগিতামূলক খেল। ২০২২ চনৰ আগষ্ট মাহত ভাৰতত আলটিমেট খো খো নামৰ এই ধৰণৰ প্ৰথম বাণিজ্যিক খেলৰ উন্মোচন কৰা হয়।

জোখ-মাখ

মুঠ এলেকাৰ প্ৰয়োজনীয়তা ৩০ মিটাৰ x ১৯ মিটাৰ (সকলো ফালৰ পৰা ১.৫ মিটাৰ বহল লবীকে ধৰি। )
দুয়োটা মেৰুৰ পিছফালে ১.৫ মিটাৰ x ১৬ মিটাৰ মুকলি ক্ষেত্ৰকে ধৰি খেলৰ ক্ষেত্ৰ ২৭ মিটাৰ x ১৬ মিটাৰ।
মেৰুৰ দূৰত্ব ২৪মিটাৰ ২৪মিটাৰ দৈৰ্ঘ্য x ৩০চে.মি. প্ৰস্থৰ দুটা খুঁটা সংযোগ কৰা কেন্দ্ৰীয় পথ।
কেন্দ্ৰীয় পথক ছেদ কৰা প্ৰতিটো পথ(৮)-ৰ জোখ ১৬মিটাৰ x ৩৫চে.মি.
মেৰুৰ আকাৰ - উচ্চতা (মাটিৰ স্তৰৰ পৰা - ১২০চে.মি.ৰ পৰা ১২৫চে.মি., ব্যাস ৯–১০চে.মি.)

নিয়মসমূহ

এই খেলখনত দুটা দল থাকে য'ত ১২ জনকৈ খেলুৱৈ থাকে (এছিয়ান খো - খো ফেডাৰেচনৰ নিয়ম অনুসৰি ১৫ জনকৈ খেলুৱৈ) দলটোত থাকে আনহাতে প্ৰকৃততে মাত্ৰ ৯জন খেলুৱৈহে খেলপথাৰত খেলি থাকে।
খেলখনত দুটা ডিফেন্স আৰু দুটা চেজ টাৰ্ণৰে গঠিত ৪টা টাৰ্ণ আছে।
উপৰ্যুক্ত নিয়ম দুটা উলংঘা কৰিব নোৱাৰিব।
প্ৰতিজন পুট আউট ডিফেণ্ডাৰে চেজিং টিমলৈ এটা পইণ্ট আনে।
অধিক পইণ্ট লাভ কৰা দলটোক বিজয়ী হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।

স্ক'ৰ তালিকা

এটা টাৰ্ণ ৯ মিনিটৰ আৰু খেলখনত মুঠ ৪টা টাৰ্ণ খেলা হয় (প্ৰতিটো দলৰ ২টা টাৰ্ণ স্ক'ৰ কৰিবলৈ থাকে)। যাৰ সৰ্বাধিক পইণ্ট আছে তেওঁ খেলত জয়ী হয়। ২টা টাৰ্ণৰ পিছত যিটো দলে আটাইতকৈ কম পইণ্ট লাভ কৰে সেই দলটোৱে আক্ৰমণ কৰিব লাগে। (আন দলটোক স্পৰ্শ কৰিবলৈ)

ব্যুৎপত্তি

এই নামটো মাৰাঠীৰ শব্দ खोखो (খো-খো)-ৰ পৰা আহিছে। খো শব্দটো খেল খেলি থাকোঁতে আমন্ত্ৰণ কৰা শব্দৰ অনুকৰণমূলক।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
চোলাপুৰী চাদ্দৰ

চোলাপুৰ চাদ্দৰ বা চাদৰ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এখন চহৰ চোলাপুৰত তৈয়াৰী কপাহী কম্বল। এই কম্বলসমূহ ভাৰতত জনপ্ৰিয়; ইয়াক পূৰ্বতে হস্ত-তাঁতশালৰদ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হয় কিন্তু এতিয়া জেকাৰ্ড মেচিনৰদ্বাৰা আৰু ইয়াৰ অনন্য ডিজাইন আৰু স্থায়িত্বৰ বাবে জনাজাত। চোলাপুৰী চাদৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ সোলাপুৰৰ প্ৰথম উৎপাদন যিয়ে ভৌগোলিক সূচক (GI) মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।

ইতিহাস

বস্ত্ৰ উদ্যোগৰ বাবে চোলাপুৰ পৰিচিত। এসময়ত এই চহৰখনত এছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বয়ন যন্ত্ৰ (স্পিনিং মিল) আছিল। ১৯৫০ চনত চোলাপুৰত উপস্থিত থকাৰ পৰাই দক্ষিণ ভাৰতৰ পদ্মশালি শিপিনীসকলে এইবোৰ নিৰ্মাণ কৰি আহিছে। চোলাপুৰ জিলাত বহু কোম্পানীয়ে চাদৰ নিৰ্মাণ কৰে।

ৰপ্তানি

মহাৰাষ্ট্ৰৰ উপৰিও ভাৰতৰ ভিতৰত কৰ্ণাটক, তেলেংগানা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, মধ্যপ্ৰদেশ, গুজৰাট, ৰাজস্থানত চোলাপুৰী চাদ্দৰৰ চাহিদা আছে, আনহাতে সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহী, কুৱেইট, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, আমেৰিকা, যুক্তৰাজ্য আৰু কানাডাতো ইয়াৰ চাহিদা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
দক্ষিণ শালমাৰা বিধানসভা সমষ্টি

দক্ষিণ শালমাৰা বিধানসভা সমষ্টি হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ অসমৰ ১২৬টা বিধানসভা সমষ্টিৰ ভিতৰত অন্যতম ৷ শালমাৰাও ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টিৰ অংশ ৷

বিধানসভাৰ সদস্যসকল

১৯৭৮: দেৱান জয়নাল আবেদিন, নিৰ্দলীয়
১৯৮৩: মহম্মদ বজলুল বাছিত, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৮৫: দেৱান জয়নাল আবেদিন, নিৰ্দলীয়
১৯৯১: দেৱান জয়নাল আবেদিন, নিৰ্দলীয়
১৯৯৬: ৱাজেদ আলী চৌধুৰী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০০১: ৱাজেদ আলী চৌধুৰী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০০৬: বদৰুদ্দিন আজমল, অসম সংযুক্ত গণতান্ত্ৰিক মঞ্চ
২০০৯ (নিৰ্বাচনৰ দ্বাৰা): ৱাজেদ আলী চৌধুৰী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০১১: আব্দুৰ ৰেহমান আজমল, সৰ্বভাৰতীয় সংযুক্ত গণতান্ত্ৰিক ফ্ৰণ্ট
২০১৬: ৱাজেদ আলী চৌধুৰী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০২১: ৱাজেদ আলী চৌধুৰী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ

তথ্য সংগ্ৰহ
এলিজাবেথ গিলবাৰ্ট

এলিজাবেথ গিলবাৰ্ট (; জন্ম: ১৮ জুলাই, ১৯৬৯) এগৰাকী আমেৰিকান সাংবাদিক আৰু লেখিকা। ২০০৬ চনত তেওঁ লিখা স্মৃতিগ্ৰন্থ ‘ইট, প্ৰে, লাভ’ৰ বাবে আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। এই গ্ৰন্থখনৰ বৰ্তমানলৈকে ১ কোটি ২০ লাখতকৈ অধিক কপি বিক্ৰী হৈছে আৰু ৩০টাতকৈও অধিক ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে।

উদ্ধৃতি

মানুহে ভাবে যে আত্মাৰ সঙ্গী বা ছ’ল মেট হ'ল আমাৰ জীৱনৰ সৈতে নিখুঁতকৈ খাপ খাই পৰা এগৰাকী ব্যক্তি। সকলোৱে সেইটোৱেই বিচাৰে। কিন্তু এজন প্ৰকৃত আত্মাৰ সঙ্গী হ’ল আইনাৰ দৰে, যিজন ব্যক্তিয়ে আপোনাক বাধা দি থকা সকলো বস্তু দেখুৱাব পাৰে, যিজন ব্যক্তিয়ে আপোনাক আপোনাৰ নিজৰ দৃষ্টিগোচৰ কৰে যাতে আপুনি আপোনাৰ জীৱনটো সলনি কৰিব পাৰে।
ভগ্ন হৃদয়ো কেতিয়াবা এটা ভাল লক্ষণ। কাৰণ তাৰ অৰ্থ হ'ল আমি কিবা এটাৰ বাবে চেষ্টা কৰিছোঁ।
কোনোবাই আপোনাক সম্পূৰ্ণৰূপে বুজি পোৱা বা দেখা পোৱা আৰু তথাপিও হিয়াভৰি ভালপোৱা - সেয়া এক অপূৰ্ব মানৱ প্ৰসাদ যি অলৌকিকতাৰ সীমাৰেখাত পৰিব পাৰে।
মই দুখতকৈ সুখ বাছি লৈছোঁ। নিজৰ জীৱনত অজ্ঞাত ভৱিষ্যতৰ বাবে ঠাই উলিয়াই দিছোঁ যাতে মোৰ জীৱনটো এতিয়াও আহিবলগীয়া আচৰিত কথাৰে ভৰি পৰে।

উৎস

লগতে চাওক

এমিলী ডিকিনছন
চলমান ৰুশ্বদি
জে. কে. ৰাউলিং
জৰ্জ এলিয়ট
জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব'
ৰুডয়াৰ্ড কিপলিং

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইংৰাজী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নাৰী
আঅ' ন্হাত বিন

]] এযোৰ আঅ' ন্থাত বিন আৰু মূৰত পাগুৰি পৰিহিত অৱস্থাত।
আঅ' ন্থাত বিন (ইংৰাজী: Áo nhật bình) আছিল এক ভিয়েটনামীয় ৰাজকীয় পোছাক। ঙুয়েন বংশৰ (১৮০২–১৯৪৫) শাসনকালত ৰাজপৰিয়ালৰ মহিলা সদস্য আৰু অভিজাত মহিলাসকলে এই পোছাক পৰিধান কৰিছিল। ইয়াক বিশেষকৈ টেট উৎসৱ, বিবাহ আৰু ৰাজদৰবাৰৰ অনুষ্ঠানৰ দৰে আনুষ্ঠানিক ক্ষণত পৰিধান কৰা হৈছিল। ইয়াৰ বিশিষ্ট আয়তাকাৰ ডিঙিৰ অংশ (কালাৰ) আৰু জটিল নক্সাসমূহে পিন্ধোতাগৰাকীৰ স্থিতি আৰু কৰ্তৃত্বৰ প্ৰতীক বহন কৰিছিল।

ইতিহাস

আঅ' ন্থাত বিনৰ উৎপত্তি ন্গুয়েন লৰ্ডছৰ শাসনকালত ডাঙ ট্ৰংত হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ন্গুয়েন বংশৰ অধীনত ইয়াৰ চৰকাৰী স্বীকৃতি লাভ কৰে। পোছাকযোৰৰ নামটো "ন্থাত" (日) আৰু "বিন" (平) শব্দৰপৰা আহিছে, যিয়ে ডিঙিৰ অংশটোৰ বিশেষ নক্সাক বুজায়। সম্ৰাট গিয়া লং আৰু মিন মাঙে পদমৰ্যাদাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইয়াৰ ৰং, নক্সা আৰু কাপোৰৰ মান নিৰ্ধাৰণ কৰি দিছিল। ঐতিহাসিক নথি যেনে খাম ডিন ডাই নাম হোই ডিয়েন চ্যু লে (欽定大南會典事例)ত এই পোছাকৰ বিষয়ে আনুষ্ঠানিক নিয়মাৱলী লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।

ডং খানৰ ৰাজত্বকালত এই নিয়মসমূহ কিছু সৰল কৰা হৈছিল, য’ত জটিল টুপীৰ পৰিৱৰ্তে স্কাৰ্ফ আৰু অন্যান্য অলংকাৰৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰা হৈছিল।

ডিজাইন

এই পোছাকযোৰ ঢিলা আৰ্হিৰ আৰু দীঘল হাত থকা। ইয়াৰ সমুখৰফালে দুটা পেনেল থাকে আৰু ডিঙিত কাপোৰৰ এটা ডাঙৰ আয়তাকাৰ কালাৰ থাকে। পোছাকযোৰত চিল্ক, ব্ৰকেড বা চেটিন কাপোৰত সোণালী, ৰঙা, নীলা আৰু বেঙুনীয়া ৰঙৰ সূতাৰে ফিনিক্স চৰাই, পদুম ফুল, ডাৱৰ আৰু আঠটা বহুমূলীয়া সম্পদৰ নক্সা ফুল গুঠা থাকে।

পদমৰ্যাদা অনুসৰি পোছাকৰ পাৰ্থক্যসমূহ:
সম্ৰাজ্ঞী: ড্ৰেগন আৰু ফিনিক্স চৰাইৰ নক্সা থকা সোণালী ৰঙৰ পোছাক, লগতে নটা ফিনিক্সযুক্ত টুপী আৰু আঠটা সোণৰ হেয়াৰপিন।
ৰাজকুমাৰী: ৰঙা ৰঙৰ পোছাক, সাতটা ফিনিক্সযুক্ত টুপী আৰু বাৰটা ফুলৰ নক্সা থকা হেয়াৰপিন।
উপপত্নীসকল: পদমৰ্যাদা অনুসৰি গুলপীয়া, বেঙুনীয়া আদি বিভিন্ন ৰং আৰু সেই অনুসৰি টুপী তথা হেয়াৰপিন।

এই পোছাকযোৰ বগা ট্ৰাউজাৰ বা স্কাৰ্ট, স্কাৰ্ফ আৰু এম্ব্ৰইডৰী কৰা জোতাৰ সৈতে পৰিধান কৰা হৈছিল।

সংৰক্ষণ আৰু আধুনিক ব্যৱহাৰ

নাম ফুয়ং আৰু ৰাজকুমাৰীসকলৰ দৰে ব্যক্তিসকলে ব্যৱহাৰ কৰা এই পোছাকসমূহ সংৰক্ষণ কৰি হুৱে (Huế) চহৰৰ সংগ্ৰহালয়ত দান কৰা হৈছে। ২০২২ চনত থুয়া থিয়েন হুৱেই এজন ব্যক্তিগত সংগ্ৰাহকৰপৰা ঙুয়েন বংশৰ দুযোৰ আঅ' ন্থাত বিন লাভ কৰিছিল।

বৰ্তমান সময়ত উৎসৱ-পাৰ্বণ, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, ঐতিহাসিক চলচ্চিত্ৰ আৰু বিবাহত এই পোছাকৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা দেখা যায়। আধুনিক সময়ত পশমৰ সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা পোছাককে ধৰি ফেশ্বন জগতত ইয়াৰ বিভিন্ন পৰীক্ষামূলক ৰূপ দেখা পোৱা গৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভিয়েটনামৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পোচাক
সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাত

সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাত ( দাওলাত্ আল্-ঈমাৰাত্ আল্-আৰবিয়াহ্ আল্-মুত্তাহিদাহ্) মধ্যপ্ৰাচ্য এছিয়াৰ আৰৱ উপদ্বীপৰ দক্ষিণ-পূব কোণত অৱস্থিত সাতখন স্বাধীন ৰাজ্যৰ এক ফেডাৰেচন। এইসমূহ ৰাজ্য একসময়ত ট্ৰুছিয়াল ষ্টেটছ নামে জনাজাত আছিল। ১৯৭১ চনত এই ৰাজ্য সমূহে স্বাধীনতা লাভ কৰে। প্ৰতিটো আমিৰাত এক উপকূলীয় জনবসতিক কেন্দ্ৰ কৰি আৱৰ্তিত। আমিৰাত শাসনকৰ্তাৰ পদবীৰ নাম আমিৰ। সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাতৰ সাতখন আমিৰাতৰ নাম হ’ল; আবু ধাবি, আজমান, ডুবাই, আল ফুজাইৰাহ, ৰায়াছ আল খাইমাহ, আশ শ্বৰিকাহ আৰু উম্ম আল ক্বাইওয়াইন। আবু ধাবি চহৰ ফেডাৰেচনৰ ৰাজধানী আৰু ডুবাই দেশখনৰ বৃহত্তম চহৰ।

সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাত মৰুময় দেশ। ইয়াৰ উত্তৰে পাৰস্য উপসাগৰ, দক্ষিণ আৰু পশ্চিমে চৌদি আৰৱ, আৰু পূবত ওমান আৰু ওমান উপসাগৰ। ১৯৫০ৰ দশকত খাৰুৱা তেল আৱিষ্কাৰৰ আগতে সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাত মূলত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ অধীন কিছুমান অনুন্নত অঞ্চলৰ সমষ্টি আছিল। খনিজ তেল শিল্পৰ বিকাশৰ লগে লগে এই অঞ্চলৰ দ্ৰুত উন্নতি আৰু আধুনিকৰণ ঘটে। ফলত ১৯৭০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে আমিৰাতসমূহ ব্ৰিটিছৰ নিয়ন্ত্ৰণ পৰা ওলাই নিজক স্বাধীন ঘোষণা কৰে। দেশখনৰ খাৰুৱা তেলৰ বেছি ভাগ আবু ধাবিত পোৱা যায়। ফলত ই সাতখন আমিৰাতৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ধনী আৰু শক্তিশালী। তেল শিল্পৰ কাৰণে ইয়াৰ অৰ্থনীতি স্থিতিশীল আৰু জীৱনযাত্ৰাৰ মান বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

ইতিহাস

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৫০০ বছৰ আগৰ পৰা সংযুক্ত আমিৰাতত প্ৰথম মানৱ বসতিৰ সন্ধান পোৱা যায়। সেই সময়ত বিশ্বৰ আন আন ঠাইৰ লগত যোগাযোগ বুলিলে উত্তৰ- পশ্চিমৰ মেছোপটেমিয়া সভ্যতাৰ লগত যোগাযোগৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। হাজৰ পৰ্বতত প্ৰাপ্ত তামেৰে ব্যৱসায়ৰ মাধ্যমত ৩০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা মেছোপটেমিয়াৰ লগত এই যোগাযোগ দীৰ্ঘস্থায়ী আৰু বিস্তৃত হয়। প্ৰথম শতাব্দীৰ পৰা ভূমি পথেৰে চিৰিয়া আৰু ইৰাণৰ দক্ষিণাংশৰ লগত যোগাযোগ আৰম্ভ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত ওমানা বন্দৰৰ (বৰ্তমান ওম্ম-আল-কোয়াইন) মাধ্যমত সমুদ্ৰ পথেৰে ভাৰতৰ লগত যোগাযোগ আৰম্ভ হয়।

জলবায়ু

সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাতত উপক্ৰান্তীয় জলবায়ু বিৰাজ কৰে। মৰুভূমিয় অঞ্চল হোৱাৰ বাবে গ্ৰীষ্ম কাল অতি গৰম পৰে। জুলাই আৰু আগষ্ট আটাইতকৈ বেছি গৰম মাহ। ইয়াৰ গড় উষ্ণতা ৰ ওপৰত থাকে। আল হাজাৰ পৰ্বতৰিং ফালে উষ্ণতা তুলনামূলক ভাবে কম। জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অনুভূত হোৱা সৰ্বনিম্ন তাপমাত্ৰাৰ ভিতৰত থাকে। গ্ৰীষ্মকালৰ শেষৰ ফালে উপকূলীয় অঞ্চলত শ্বৰকী নামৰ এক আদ্ৰ বতাহ বলে। উপকূলীয় অঞ্চলৰ গড় বৃষ্টিপাত , কিন্তু পৰ্বতীয়া অঞ্চলত ৰ আশে পাশে থাকে। এই অঞ্চলত প্ৰায়ে বালিৰ ধুমুহা বলে।

২০০৪ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে ইয়াৰ উচ্চ অঞ্চল সমূহত বৰফ পৰিছিল। A few years later, there were more sightings of snow and hail. The Jebel Jais mountain cluster in Ras al-Khaimah has experienced snow only twice since records began.

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
শ্ৰেণী:পোখালি (দেশ)
শ্ৰেণী:বিশেষ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
আদা গেলাৰ

আডা গেলাৰ এগৰাকী জায়নিষ্ট আৰু মহিলাৰ অধিকাৰ কৰ্মী আছিল৷ তেওঁ এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আৰু প্ৰধান শিক্ষক আৰু বাধ্যতামূলক পেলেষ্টাইনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা একাউণ্টেণ্ট।

জীৱনী

১৯১১ চনত তেওঁ অট্টোমান পেলেষ্টাইনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু জেৰুজালেমৰ "শ্বোছানা" হস্তশিল্প বিদ্যালয়ত শিক্ষক আৰু প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে কাম কৰে। বিদ্যালয়খন বন্ধ হোৱাৰ পিছত ১৯২২ চনত গেলাৰে আমেৰিকালৈ গুচি যায় আৰু তাতেই তেওঁ একাউণ্টিং আৰু ট্ৰেডিং বিষয়ত অধ্যয়ন কৰে। ১৯২৭ চনত পেলেষ্টাইনলৈ উভতি যায় আৰু ব্ৰিটিছ মেণ্ডেটৰ সৈতে আলোচনাৰ অন্তত একাউণ্টেণ্টৰ কামৰ অনুমতি লাভ কৰাত সফল হয়। এইদৰে তেওঁ এই বৃত্তিত প্ৰথম মহিলা হৈ পৰিল, আৰু বহু বছৰ ধৰি একমাত্ৰ মহিলাও হৈ পৰিল। একাউণ্টেণ্ট হিচাপে গেলাৰ জেৰুজালেমস্থিত ৰজা ছলমন বেংকৰ কাৰ্যবাহী হৈছিল।

নাৰী অধিকাৰ কৰ্ম

শিক্ষক, কাৰ্যবাহী আৰু একাউণ্টেণ্ট হিচাপে কাম কৰাৰ উপৰিও গেলাৰে মহিলাৰ অধিকাৰৰ পোষক হিচাপে সক্ৰিয় আছিল। তেওঁ নেতৃত্ব দিয়া হস্তশিল্প বিদ্যালয়খনৰ উদ্দেশ্য আছিল নিম্ন আৰ্থ-সামাজিক পটভূমিৰ যুৱতীসকলক শৈক্ষিক আৰু বৃত্তিগত সুযোগ প্ৰদান কৰা, যিটো ছাৰা থনৰ নেতৃত্বত "মহিলা সাংস্কৃতিক কামৰ সংস্থা"ৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত আছিল। হিচাপ-নিকাচৰ অনুমতি লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ একাডেমিক মহিলাৰ এটা সংস্থাত যোগদান কৰে আৰু "পেলেষ্টাইনত সম অধিকাৰৰ বাবে হিব্ৰু মহিলাৰ সংগঠন"ত সক্ৰিয় আছিল।

স্বীকৃতি

জেৰুজালেমত আৰু বেৰচেবাত তেওঁৰ নামেৰে আডা গেলাৰ পথ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
চান্দনী বাৰ

চান্দনী বাৰ ২০০১ চন মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ অপৰাধ নাট্যধৰ্মী ছবি। ইয়াত বেশ্যাবৃত্তি, ডান্স বাৰ আৰু অপৰাধকে ধৰি মুম্বাইৰ আণ্ডাৰৱৰ্ল্ডৰ কঠিন জীৱনৰ চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে। ছবিখনত টাবু আৰু অতুল কুলকাৰ্ণীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত অনন্যা খাৰে, ৰাজপাল যাদৱ, মীনাক্ষী সাহানী আৰু বিশাল ঠাক্কৰে অভিনয় কৰিছে। ছবিখনে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু চাৰিটাকৈ ৪৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়। এই চাৰিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- অন্যান্য সামাজিক বিষয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি, শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (তাবু), শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতা (কুলকাৰ্ণী) আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী (খাৰে) শিতানত লাভ কৰিছিল।

এইখন এখন হিট ছবি আছিল আৰু ১.৫ কোটি টকাৰ বাজেটেৰে নিৰ্মিত ছবিখনে বক্স অফিচত ৬.৬ কোটি টকা উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

বঁটা

২০০২- ৪৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অন্য সামাজিক বিষয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (টাবু)
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতা (অতুল কুলকাৰ্ণী)
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী (অনন্যা খাৰে)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অন্য সামাজিক বিষয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
আমিৰ গাভিদেল

আমিৰ গাভিদেল (জন্ম: ২২ মাৰ্চ, ১৯৪৭ – মৃত্যু: ৮ নৱেম্বৰ, ২০০৯) এগৰাকী ইৰানীয় লেখক আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আছিল।

তেওঁ নিজৰ গৃহ চহৰ মাশ্বহাদত বাটৰ নাট পৰিৱেশন কৰি সৰু অৱস্থাতে শৈল্পিক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ তেহৰানলৈ যায় আৰু তাত আনুষ্ঠানিকভাৱে ইৰানীয় চিনামাত নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। গাভিদেল তেওঁৰ কৰ্মজীৱনত দহখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু পৰিচালক আছিল।

চিনামাত কৰ্মজীৱন

ইৰানীয় বিপ্লৱৰ পূৰ্বে

গাভিদেলে ১৯৭৫ চনত চামুৱেল খাচিকিয়ানৰ ডেথ ইন দা ৰেইন চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। তেওঁ পৰৱৰ্তী তিনি বছৰত এজিটেশ্বন আৰু দা চাউথছ চাৰ্ক নামৰ চলচ্চিত্ৰ দুখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল আৰু এই চলচ্চিত্ৰসমূহৰ বাবে চামুৱেল খাচিকিয়ানৰ সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল।

ইৰানীয় বিপ্লৱৰ পাছত

ইৰানীয় বিপ্লৱ আৰু সেই সময়ৰ চিনেমা জগতৰ অস্থিৰ পৰিস্থিতিৰ মাজতে গাভিদেলে ইৰানৰ বিপ্লৱোত্তৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে আৰু আধুনিক ইৰানীয় চিনেমাৰ এজন অন্যতম চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ফাৰামাৰ্জ ঘৰিবিয়ানে গাভিদেলৰ দুখন চলচ্চিত্ৰ ট্ৰেইন আৰু দা মিষ্টি হাৰ্বাৰ-ত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বাবে ক্ৰিষ্টেল চিমৰ্ঘ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু মজিদ এণ্টেজামীয়ে ট্ৰেইন চলচ্চিত্ৰখনৰ শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালনাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল।

মৃত্যু

২০০৯ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত যকৃত বিকল হোৱাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা জটিলতাৰ বাবে তেহৰাণত গাভিদেলৰ দেহাৱসান ঘটে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
মেকমোহন লাইন

]] (shown in red) in the eastern Himalayas administered by India but claimed by China. The area was the eastern sector of the 1962 Sino-Indian War.

মেকমোহন লাইন ১৯১৪ চনত চিমলা চুক্তিৰ জৰিয়তে বৃটেইন আৰু তিব্বতৰ দ্বাৰা মেকমোহন লাইনক স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। এই ৰেখাটোৱে উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু উত্তৰ বাৰ্মা (ম্যানমাৰ)ৰ সৈতে পূৱ হিমালয় অঞ্চলত দুয়োখন দেশৰ প্ৰভাৱৰ সংশ্লিষ্ট ক্ষেত্ৰবোৰ সীমিত কৰি ৰাখিছিল, যিবোৰ আগতে অনিৰ্ধাৰিত আছিল। বৰ্তমান সময়ত এই ৰেখা ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত আইনীভাৱে স্বীকৃত সীমান্ত যদিও চীন চৰকাৰে ইয়াক এক বিতৰ্কিত অংশ বুলি গণ্য কৰে।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমাৰেখা
উমাশংকৰ যোশী

উমাশংকৰ যোশী (; জন্ম:২১ জুলাই’ ১৯১১ - মৃত্যু: ১৯ ডিচেম্বৰ ১৯৮৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, পণ্ডিত আৰু লেখক। গুজৰাটী সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। তেওঁ গুজৰাটী ভাষাতে অধিকাংশ কাম কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
ৰাংঘাৰ (সম্প্ৰদায়)

ৰাংঘাৰসকল ভাৰতৰ হাৰিয়ানা, পঞ্জাৱ, হিমাচল প্ৰদেশ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্য আৰু দিল্লীৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল; আৰু পাকিস্তানৰ সিন্ধ (মুহাজিৰ) আৰু পঞ্জাৱত থকা মুছলমান ৰাজপুতৰ এটা সম্প্ৰদায়।

ইতিহাস আৰু উৎপত্তি

ব্ৰিটিছ ৰাজ প্ৰশাসনে ৰাংঘাৰক "কৃষি জনজাতি" হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিছিল। ইয়াক প্ৰায়ে যুঁজাৰু জাতিৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ সমাৰ্থক বুলি ধৰা হৈছিল আৰু কিছুমান ৰাংঘাৰক ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল, বিশেষকৈ স্কিনাৰ্ছ হৰ্চত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
জুপকা সুভদ্ৰা

জুপকা সুভদ্ৰা জন্ম ১৯৬২ চন। এগৰাকী তেলুগু দলিত সমাজ কৰ্মী, কবি আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ ঘাইকৈ কবিতা আৰু চুটিগল্প লিখে, যাৰ দ্বাৰা তেওঁ দলিত, বিশেষকৈ দলিত মহিলাসকলৰ জীৱনৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। বৰ্তমান তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ সচিবালয়ত কাম কৰি আছে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

সুভদ্ৰাৰ জন্ম হৈছিল ৱাৰংগল জিলাৰ (বৰ্তমান তেলেংগানা) দমৰঞ্চেপলেত। মুঠ ১২ জন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত তেওঁ সৰু। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম নৰসিংহ আৰু মাতৃৰ নাম কনক বীৰম্মা। পঢ়াৰ সময়ত তেওঁ সমাজ কল্যাণমূলক হোষ্টেলত বাস কৰিছিল। তেওঁ তেলেংগানাৰ কাকতীয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ অসংখ্য ৰাজনৈতিক ৰচনা, কিতাপৰ সমালোচনা, গীত আৰু সাংবাদিকতাৰ বিভিন্ন ৰচনা লিখিছে।
তেওঁৰ কামৰ জৰিয়তে তেওঁ মাট্টিপুলু (এছ চি, এছ টি, বি চি আৰু সংখ্যালঘু) মহিলা লেখিকা মঞ্চ স্থাপন কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। তেওঁ ভূমিকা নামৰ এখন সুপৰিচিত নাৰীবাদী আলোচনী

কাম

সুভদ্ৰাৰ ৰচনা তেওঁৰ নিজৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত আধাৰিত।
Ayyayyō dammakka (তেলেগু ভাষাত)। হায়দাৰাবাদ। ২০০৯ চনত অ’চিএলচি ৪৬৩৯৭৩২১৯।
কাইটুনাকলা দণ্ডেং (তেলেগু ভাষাত)। কৃপাকাৰ মাদিগা পনুগোটিৰ সৈতে। হায়দাৰাবাদ। ২০০৮ চনত অ’চিএলচি ৩১৩০২০৪৪৯।
Nallarēgaṭi sāllu (তেলেগু ভাষাত)। গগু শ্যামলাৰ সৈতে। হায়দাৰাবাদ। ২০০৮ চনত অ’চিএলচি ১৭০২০৬৩৯৯।
দলিত মহিলাসকলে কৰা কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ চিত্ৰ অংকন কৰি শুদ্দি চেয়ালি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
স্নেহ দেৱী

স্নেহ দেৱী এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক।

জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯১৬ চনত যোৰহাটত স্নেহ দেৱীৰ জন্ম হয়। এখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল নন্দধৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল কিৰণময়ী দেৱী। মাত্ৰ পঞ্চম শ্ৰেণীতে তেখেতে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰি সৰু কালতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

সাহিত্য

১৯৫৩ চনত ‘জোৱাৰৰ পাছত’ নামেৰে এটা গল্প লিখি ৰামধেনুৰ যোগেদি স্নেহ দেৱীয়ে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে সাহিত্য জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

প্ৰকাশিত গল্প সংকলন

কৃষ্ণা দ্বিতীয়াৰ জোনাক (১৯৫৮)
স্নেহ দেৱীৰ একুকি গল্প (১৯৮৭)

সন্মান

১৯৯০ চনত এখেতক মৰোণোত্তৰভাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।

মৃত্যু

১৯৯০ চনৰ ৫ অক্টোবৰ তাৰিখে যোৰহাটত স্নেহ দেৱীয়ে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
থোতা সীতাৰাম লক্ষ্মী

থোতা সীতাৰাম লক্ষ্মী (; জন্ম: ১২ ছেপ্তেম্বৰ ১৯৫১) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু তেলুগু দেশম পাৰ্টিৰ সদস্য। তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ ৰূপে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

সংসদ সদস্য হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণৰ পূৰ্বে তেওঁ ২০০৫–২০১০ চনত ভীমবৰাম পৌৰপালিকাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ পৰা তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পশ্চিম গোদাবৰীৰ জিলাৰ তেলুগু দেশম পাৰ্টিক সভানেত্ৰী আছিল।

সাংসদ হিচাপে তেওঁৰ কাৰ্যকাল ২০১৪ চনৰ ১০ এপ্ৰিলৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ২০২০ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত শেষ হৈছিল।

তেওঁৰ চাৰিগৰাকী কন্যা আৰু এজন পুত্ৰ আছে। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পশ্চিম গোদাৱৰী জিলাৰ উপ্পুলুৰুত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
সুহানী কলিতা

সুহানী কলিতা (বেবী জীৱা নামেৰে তেলুগু চলচ্চিত্ৰত পৰিচিত) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল, যিয়ে তেলুগু, হিন্দী, মালায়ালম আৰু বাংলা চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ ২০০০ চনত হিন্দুস্থান - দ্য মাদাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে "নন্দী বঁটা" লাভ কৰিছিল। তেওঁ ISB ৰ পৰা এমবিএ লাভ কৰিছে আৰু বৰ্তমান এটা সফল পেচাদাৰী জীৱন তথা ভ্ৰমণ প্ৰভাৱশালী হিচাপে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সুহানীয়ে হায়দৰাবাদৰ ৰোজাৰী কনভেণ্ট হাই স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাৰপিছত St. Mary's Junior College আৰু Aurora's Universityৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ শিশুশিল্পী হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰিছিল আৰু কিছুমান চলচ্চিত্ৰত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰৰ পৰা আঁতৰি যায়।

কেৰিয়াৰ

সুহানী শিশুশিল্পী হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈছিল, বিশেষকৈ মনসন্ত নুভ্বে (থুনীগা থুনীগা) ছবিখনত অভিনয় কৰাৰ পিছত। তেওঁ দক্ষ ফেশ্বন মডেল হিচাপেও পৰিচিত, বিশেষকৈ সাব্যসাচী মুখাৰ্জী আৰু তৰুন তহিলিয়ানিৰ দৰে ডিজাইনৰ সৈতে কাম কৰাৰ বাবে।

তেওঁ BSNL, RS Brothers, Karvy Finances, আৰু Idea Cellularৰ মুদ্ৰণ বিজ্ঞাপনত উপস্থিত আছিল। লগতে, Malabar Gold & Diamonds, RS Brothers, আৰু Chennai Shopping Mallৰ দৰে ব্ৰেণ্ডসমূহৰ ব্ৰেণ্ড এমবেছেডৰ আছিল।

তেওঁ বলিউডৰ কুছ তুম কহো কুছ হম কহেঁ আৰু সূৰ্যবংশম ছবিত শিশুশিল্পী ৰূপে উপস্থিত হৈছিল। ২০০৭ চনৰ পৰ্যন্ত তেওঁ ৪৫খন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত ৪০খন তেলুগু, ৫খন হিন্দী, আৰু এখন বাংলা আৰু এখন মালায়ালম।

তেওঁ ২০০৭ চনৰ দক্ষিণ Filmfare Awardsত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু Santhosham Awardsত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে মনোনয়ন পাইছিল।

২০১২ চনত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰা আঁতৰি যায় আৰু বৰ্তমান এখন সফল পেচাদাৰী আৰু ভ্ৰমণ প্ৰভাৱশালী হিচাপে পৰিচিত। তেওঁ ইতিমধ্যে ২০ খনৰো অধিক দেশ ভ্ৰমণ কৰিছে আৰু নিজৰ সামাজিক মাধ্যমত তেখেতে কৰা ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতা শ্বেয়াৰ কৰে।

২০২২ চনত, তেওঁ বিভোৰ হাছিজাৰ সৈতে ইটালীৰ Positanoত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়।

চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা

বছৰ চলচ্চিত্ৰ চৰিত্ৰ ভাষা টোকা
১৯৯৬ বাল ৰামায়ণম তেলুগু শিশুশিল্পী
১৯৯৯ নাহ হৃদযম্লো নিদুৰিঞ্চে চেলি তেলুগু শিশুশিল্পী
২০০০ হিন্দুঃস্থান - দ্য মাদাৰ হৰিণী তেলুগু শিশুশিল্পীবিজয়ী, নন্দী বঁটা
২০০১ এদুৰুলেনি মানুহি ৰাণী তেলুগু শিশুশিল্পী
মনসন্ত নুভ্বে যুৱ আনু তেলুগু শিশুশিল্পী
২০০২ কুছ তুম কহো কুছ হম কহেঁ হিন্দী শিশুশিল্পী
২০০৩ এলা চেপ্পানু মিলি তেলুগু শিশুশিল্পী
মনেৰ মাজে তুমি যুৱ আনু বাংলা শিশুশিল্পী
২০০৪ আনন্দাম আনন্দামায়ে তেলুগু শিশুশিল্পী
২০০৭ সাৱাল কীৰ্থনা নাৰাসিংহম তেলুগু
২০০৮ কৃষি ঐশ্বৰ্যা তেলুগু
২০০৯ শ্ৰীশৈলম লিকিথা তেলুগু
২০১০ স্নেহা গীতম মহালক্ষ্মী তেলুগু
ইৰাণ্ডু মুগাম পবিত্ৰা তামিল
২০১১ আপ্পাভি ৰম্যা তামিল
সুকুমাৰ পূজা তেলুগু নিৰ্মাণৰ অধীনত

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক মণ্ডল

ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক মণ্ডল হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ে ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰসাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে সংজ্ঞায়িত কৰা সাতটা অঞ্চল। এই প্ৰতিটো মণ্ডলত এটা মণ্ডল কেন্দ্ৰৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। বেছিভাগ খণ্ড কেন্দ্ৰ ১৯৮৫ চনত ভাৰতৰ তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীয়ে ঘোষণা কৰিছিল আৰু ১৯৮৬–৮৭ চনৰ সময়ছোৱাত আনুষ্ঠানিকভাৱে কাম আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ উল্লেখিত লক্ষ্য হৈছে "ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰাচীন শিপা শক্তিশালী কৰা আৰু সংমিশ্ৰিত জাতীয় সংস্কৃতিৰ বিকাশ আৰু সমৃদ্ধ কৰা"।

পূৰ্বে ব্ৰিটিছ ভাৰত আৰু পশ্চিমবংগৰ ৰাজধানী কলকাতা চহৰক "ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক ৰাজধানী" বুলিও জনা যায়।

মণ্ডলসমূহ

প্ৰতিটো মণ্ডলৰ এটা খণ্ড মুখ্য কাৰ্যালয় আছে য’ত এটা খণ্ড সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হৈছে।
-
উত্তৰ-মধ্য মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
উত্তৰ-মধ্য মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, প্ৰয়াগৰাজ, উত্তৰ প্ৰদেশ
বিহাৰ, দিল্লী, হাৰিয়ানা, মধ্যপ্ৰদেশ, ৰাজস্থান, উত্তৰ প্ৰদেশ, উত্তৰাখণ্ড
-
পূব মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
পূব মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, কলিকতা, পশ্চিমবংগ
আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ, অসম, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, মণিপুৰ, ওড়িশা, ছিকিম, ত্ৰিপুৰা, পশ্চিম বংগ
-
উত্তৰ-পূব মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
উত্তৰ-পূব মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, চুমৌকেডিমা, নাগালেণ্ড
অৰুণাচল প্ৰদেশ, অসম, মণিপুৰ, মেঘালয়, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড, ছিকিম, ত্ৰিপুৰা
-
দক্ষিণ মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
দক্ষিণ মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, থাঞ্জাৱুৰ, তামিলনাডু
আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, কৰ্ণাটক, কেৰালা, লক্ষ্যদ্বীপ, পুডুচেৰী, তামিলনাডু, তেলেংগানা
-
দক্ষিণ-মধ্য মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
দক্ষিণ-মধ্য মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, নাগপুৰ, মহাৰাষ্ট্ৰ
অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, ছত্তীশগড়, গোৱা, কৰ্ণাটক, মধ্য প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, তেলেংগানা
-
পশ্চিম মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
পশ্চিম মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, উদয়পুৰ, ৰাজস্থান
দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী আৰু দমন আৰু দিউ, গোৱা, গুজৰাট, মহাৰাষ্ট্ৰ, ৰাজস্থান
}

লগতে চাওক

ভাৰতৰ প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ

বাহ্যিক সংযোগ

Cultural in India
Official Website of North Zone Cultural Centre
Official Website of North-East Zone Cultural Centre
Official Website of South Zone Cultural Centre
Official Website of West Zone Cultural Centre
Information about West Zone Cultural Centre and Shilpgram.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন