ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ধুৰা নাট

অংকীয়া নাটকৰ আদৰ্শত নৱবৈষ্ণৱ যুগৰ পৰৱৰ্তী কালত উজনি অসমত এশ্ৰেণীৰ নাটক আৰু অভিনয় কলাৰ সৃষ্টি হৈছিল- যাক 'ধুৰা নাট'বা 'ভাওনা' নাট আখ্যা দিব পাৰি। এইবিধ নাট আৰু অভিনয়-কলা অংকীয়া নাট আৰু ভাওনাৰ লোক ৰূপ (folk form)মাথোঁন। কেইখনমান ধুৰা নাটৰ উদাহৰণ হ'ল-খটাসুৰ বধ, বঘাসুৰ বধ, নহুষ-উদ্ধাৰ, কুলাচল বধ, সুভদ্ৰাহৰণ আদি।
লোক সমাজৰ ৰুচি আৰু আচৰণে এইবিধ নাটত প্ৰাধান্য পাইছিল। লোক সমাজৰ মনোৰঞ্জনৰ উদেশ্যে আগত ৰাখি এই নাটবোৰৰ সৃষ্টি হৈছিল।

অংকীয়া নাট আৰু ধুৰা নাটৰ মাজত পাৰ্থক্য

অংকীয়া নাটৰ উদেশ্য হৈছে ভক্তি ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰা আৰু ইয়াত দাক্ষিণাত্যৰ প্ৰবৃত্তিৰ স্থিতি লক্ষ্য কৰা যায়। আনহাতে ধুৰা নাটত ভক্তি ধৰ্মৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ নকৰি স্থূল হাস্যৰস সৃষ্টিৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব আৰোপ কৰা পৰিলক্ষিত হয়। এইফালৰ পৰা এইশ্ৰেণীৰ নাটত প্ৰাধান্য লাভ কৰিছে ওড্ৰ-মাগধী প্ৰবৃত্তিয়ে। ধুৰা নাটত ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ প্ৰয়োগৰ বিপৰীতে পুৰণি অসমীয়া ভাষাৰ পয়োভৰ লক্ষ্য কৰা যায়। গদ্যৰ প্ৰয়োগ দেখা নাযায়।

ধুৰা নাট আৰু খুলীয়া ভাওনাৰ সাদৃশ্য

খুলীয়া ভাউৰীয়া আৰু ধুৰা নাটৰ বিষয়বস্তু আহৰন কৰা হয় বধকাব্যৰ পৰা। খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ সংলাপৰ দৰে এইবিধ নাটকৰ সংলাপবোৰ পদ আৰু পয়াৰত পোৱা যায়। খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ ওঝা বা ওজাৰ নিচিনাকৈ ইয়াতো সূত্ৰধাৰে সোঁহাতৰে চোঁৱৰ ঘূৰাই ঘূৰাই খোলৰ তালে তালে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি অভিনয়ৰ আৰম্ভণিৰ সূচনা কৰে আৰু গীত-নৃত্য আৰু বাদ্যৰ সহায়ৰে নাট্যানুষ্ঠানভাগক পৰিণতিৰফালে আগবঢ়াই নিয়ে।
খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ দৰে এইবিধ নাটতো সংস্কৃত শ্লোক, ভটিমা আদিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বিপৰীতে যুদ্ধ বিগ্ৰহ,গুৰুত্ব দিয়া হয় লম্ফ-জম্ফপূৰ্ণ প্ৰত্যুক্তি আৰু ব্যংগ-কৌতুকৰ ওপৰত। বহুৱা চৰিত্ৰই দুয়োবিধ নাটকতেই প্ৰাধান্য পায়। ভাৱৰীয়াবিলাকৰ মুখা ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰতো দুয়াবিধ নাটকৰ মাজতে সাদৃশ্য পৰিলক্ষিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
অনুপমা বসুমতাৰী

অনুপমা বসুমতাৰী হৈছে অসমৰ এগৰাকী লেখক, সাহিত্যিক আৰু কবি।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

১৯৬০ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে গোৱালপাৰা জিলাৰ দৰংগিৰি অঞ্চলত অনুপমা বসুমতাৰী জন্ম হয়।

শিক্ষা

দৰংগিৰি হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ===
ৰূপালী ৰাতিৰ ঘাট। (১৯৯৪)
অনুভবৰ বিষণ্ণ প্ৰান্তৰ। (১৯৯৯)
দুখ আৰু প্ৰেমৰ মোহনাত। (২০০১)
শীতৰ ৰাতি অনুৰাগ। (অনূদিত,২০০৫)
ফাগুনৰ দুখৰ গধূলী। (২০০৭)
তোমাৰ শুভকামনাৰে। (২০০৮)
চিয়াং সীমান্তত বতাহৰ অকেষ্টা। (২০১১)
প্ৰেমৰ ইম্প্ৰেছনিষ্ট লেণ্ডস্কেপ। (২০১৩)
বলুকাত মৰমৰ সাগৰ। (২০১৩)
মই প্ৰায়ে ঋতুৰ সৈতে আলাপ কৰো। (২০১৪)

ভ্ৰমণমূলক গ্ৰন্থ

চীনদেশৰ মধুৰ স্মৃতি সোৱৰি(২০১১)
ব্ৰিটেইনলৈ এক আন্তৰিক যাত্ৰা(২০১৩)

বঁটা আৰু সন্মান

কাব্যকৃতিৰ স্বীকৃতি হিচাপে তেওঁ ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ পৰা ঈশান সন্মান আৰু গিৰিৱালা চৌধুৰী স্মাৰক ন্যাস সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

Category:অসমীয়া কবি
ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তী

ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তী (ইংৰাজী: Rhea Chakraborty) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু ভিজে যিয়ে মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ এমটিভি ইণ্ডিয়াৰ এগৰাকী ভিজে হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১২ চনত তেলুগু ছবি তুনিগা তুনিগাৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু পিছলৈ হিন্দী ছবি মেৰে ড্যাড কী মাৰুতি (২০১৩)-ত অভিনয় কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ জন্ম কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰুৰ এটা বঙালী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ এজন লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল আছিল। তেওঁ আম্বালা কেণ্টৰ আৰ্মী পাব্লিক স্কুল আৰু আগ্ৰাৰ ছেইণ্ট ক্লেয়াৰ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

ৰিয়াই ২০০৯ চনত এমটিভি ইণ্ডিয়াৰ 'টিভিএছ স্কুটি টিন ডিভা'ৰ জৰিয়তে নিজৰ টেলিভিছন কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল, য’ত তেওঁ প্ৰথম ৰানাৰ্ছ-আপ হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ এমটিভি দিল্লীত ভিজে (VJ) হ’বলৈ অডিচন দিয়ে আৰু নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ এমটিভিৰ কেইবাটাও অনুষ্ঠান পৰিচালনা কৰিছে, যাৰ ভিতৰত 'পেপছি এমটিভি ৱাছআপ', 'টিকটাক কলেজ বিট' আৰু 'এমটিভি গন ইন ৬০ ছেকেণ্ডছ' অন্যতম।

২০১২ চনত তেওঁ তেলুগু ছবি তুনিগা তুনিগাৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, য’ত তেওঁ নিধি নামৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ মেৰে ড্যাড কী মাৰুতিত জছলিন হিচাপে অভিনয় কৰি বলিউডত পদাৰ্পণ কৰে।

২০১৭ চনত তেওঁ যশ ৰাজ ফিল্মছৰ ছবি বেংক চোৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ হাফ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড আৰু দোবাৰা: চি ইউৰ ইভিলত অতিথি শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ নবাগত বৰুণ মিত্ৰৰ বিপৰীতে জলেবি ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

২০২০ চনত তেওঁ 'দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া'ৰ "আটাইতকৈ কাংক্ষিত মহিলা"ৰ তালিকাত শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছিল। ২০২৩ চনত চক্ৰৱৰ্তীয়ে ভাৰতীয় ৰিয়েলিটী শ্বো 'এমটিভি ৰোডীজ'ৰ বিংশতম ছিজনত গেং লিডাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু বিজয়ী গেং লিডাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

২০২৬ চনত ঘোষণা কৰা হৈছিল যে চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৭ বছৰৰ বিৰতিৰ পিছত নেটফ্লিক্সৰ অনুষ্ঠান 'ফেমিলি বিজনেছ'ৰ জৰিয়তে পুনৰ অভিনয়লৈ উভতি আহিব।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
ব্লাডি মেৰী (লোককথা)

ব্লাডি মেৰী (ৰক্তাক্ত মেৰী) হৈছে এগৰাকী ভূতৰ লোককথামূলক কিংবদন্তি—কেতিয়াবা আত্মা, প্ৰেত, ডাইনী বা আহ্বান কৰা আত্মিক সত্তা হিচাপে বৰ্ণিত—যাক ভৱিষ্যৎ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আহ্বান কৰা হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কোৱা হয় যে তেওঁৰ নাম বাৰে বাৰে জপ কৰিলে তেওঁ দাপোনত দেখা দিয়ে। ব্লাডি মেৰীৰ এই প্ৰেতাত্মিক অৱতৰণ কেতিয়াবা সদাশয় বা কেতিয়াবা দুষ্টস্বভাৱৰ হ’ব পাৰে, যি কিংবদন্তিৰ বিভিন্ন ঐতিহাসিক ৰূপভেদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ব্লাডি মেৰী দেখা পোৱা ঘটনাসমূহ সাধাৰণতে দলগত খেলৰ মাজত ঘটে।

অনুষ্ঠান

ঐতিহাসিকভাৱে ভৱিষ্যদ্বাণীৰ অনুষ্ঠানটোৱে যুৱতীসকলক মমবাতি আৰু হাতৰ আইনা ধৰি পিছলৈ চিৰিৰে ওপৰলৈ উঠিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল, আন্ধাৰ ঘৰ এটাত। আইনাখনলৈ চাই থাকোঁতে সিহঁতে ভৱিষ্যত স্বামীৰ মুখখনৰ এটা দৃশ্য আভাস পোৱাৰ কথা আছিল। ম্লান বা মমবাতি জ্বলোৱা কোঠা এটাত ৰখা আইনা এখনত বাৰে বাৰে তাইৰ নাম জপ কৰি এই কাম কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানৰ অধিক আধুনিক সংস্কৰণ এটা প্ৰস্ৰাৱগাৰত খেলা হয়। নামটো ৩ বাৰ (বা আন কোনো নিৰ্দিষ্ট সংখ্যক বাৰ) উচ্চাৰণ কৰিব লাগিব। ব্লাডি মেৰী প্ৰকাশক মৃতদেহ, ডাইনী আৰু ভূত হিচাপে দেখা যায় যিটো হয় বন্ধুত্বপূৰ্ণ, দুষ্ট বা আসুৰিক আত্মা হ'ব পাৰে আৰু কেতিয়াবা তেজেৰে আবৃত হোৱা দেখা যায় (সেয়েহে নামটো ব্লাডী মেৰী হয়)। অনুষ্ঠানটোক আগুৰি থকা জ্ঞানত কোৱা হৈছে যে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ ওপৰত চিঞৰি থকা, গালি পৰা, ডিঙি চেপি হত্যা কৰা, তেওঁলোকৰ আত্মা চুৰি কৰা, তেওঁলোকৰ তেজ খোৱা, বা চকু খোঁচ মাৰি থকা আভাস সহ্য কৰিব পাৰে।

চিনাক্তকৰণ

ব্লাডি মেৰীক চিনাক্তকৰণ আৰু প্ৰকৃত মহিলাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে নেকি সেই সন্দৰ্ভত কিছু বিতৰ্ক হৈছে। ইংলেণ্ডৰ প্ৰথম মেৰী (আৰাগনৰ অষ্টম হেনৰী আৰু কেথেৰিনৰ কন্যা)কে ধৰি কেইবাজনো ঐতিহাসিক ব্যক্তিক "মেৰী"ৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে আগবঢ়োৱা হৈছে, যিয়ে তেওঁৰ ৰাজত্বকালত প্ৰায় ৩০০ ধৰ্মীয় প্ৰটেষ্টেণ্ট বিৰোধীক বাজিত জ্বলাই দিছিল, যাৰ ফলত তেওঁক "ব্লাডি মেৰী" বুলি ডাকনাম দিয়া হৈছিল; আৰু মেৰী ৱৰ্থক হয় আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড ৰেলপথৰ জৰিয়তে আমেৰিকাৰ দক্ষিণৰ পৰা পলায়ন কৰা দাসক হত্যা কৰা মহিলা বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে বা আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে ডাইনী বিচাৰৰ সময়ত বাজিত জ্বলাই দিয়া মহিলা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মাইকী ভূত
চামোদিভা(লোককথা‌‌‌‌‌)

চামোদিভা (বুলগেৰিয়ান:самодива; plural: samodivi, Bulgarian: самодиви) বা চামোভিলা (বুলগেৰিয়ান:самовила; plural: samovili, Bulgarian: самовили) হৈছে দক্ষিণ আৰু পশ্চিম স্লাভিক লোককথাত পোৱা এক প্ৰকাৰ বন পৰী।

উৎপত্তি

'চামোভিলা' শব্দটোৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে থকা এটা মতবাদ অনুযায়ী, ই ইণ্ড'-ইউৰোপীয় মূল শব্দ *ṷēi- (অৰ্থ 'অনুসৰণ কৰা', 'তৰা' বা 'বতাহ বোৱা')ৰ পৰা আহিছে। 'চামো' উপসৰ্গটোৱে বিশেষত্ব প্ৰদান কৰে। 'ডিভা'ৰ উৎপত্তি অনিশ্চিত, যদিও মূল শব্দ *deiṷos (অৰ্থ 'দেৱতা')ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বুলি ধৰা হয়। সেয়েহে, বুলগেৰিয়াত 'চামোদিভা' বা 'চামোভিলা' নাম থকা স্থানসমূহ পোৱা যায়। ইয়াৰ উদাহৰণ হিচাপে পিৰিন পৰ্বতৰ চামোদিভস্কি হ্ৰদসমূহ উল্লেখযোগ্য। বিশেষকৈ, তেওঁলোকে ডাঙৰ পুৰণি গছৰ তল, পৰিত্যক্ত কুঁৱা বা পানীৰ উৎসৰ কাষৰ অন্ধকাৰ গুহাত বাস কৰে।

মেচিডনিয়াৰ লোককথা মতে তেওঁলোকে ওক, উইলো আদি ডাঙৰ গছত‌ থাকে আৰু পেটেলেভো নামৰ দূৰণিৰ‌ গাঁৱ এখনত বাস‌‌ কৰে।

লোককথাত স্থান

চামোদিভাসকলৰ বিষয়ে বিশ্বাস কৰা হয় যে তেওঁলোকে খৰাং আনিব পাৰে, কৃষকৰ শস্য জ্বলাই দিব পাৰে, বা গৰুবোৰক উচ্চ জ্বৰত ভুগাই মাৰিব পাৰে। বুলগেৰিয়ান লোককথাত, চামোদিভাসকল প্ৰকৃতিৰ ব্যক্তিত্ব ৰূপে উপস্থিত হয়। তেওঁলোকক প্ৰকৃতিৰ ৰক্ষক বুলি ভবা হয় আৰু প্ৰায়ে মানুহৰ জীৱনধাৰাৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়। তেওঁলোকে গছ-গছনিৰ বিষয়ে জ্ঞানী, সেয়েহে তেওঁলোকক বহু ঔষধি গছৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হয়। চামোদিভাসকলৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হৈছে নৃত্য আৰু গীতৰ প্ৰতি প্ৰেম। তেওঁলোকে প্ৰায়ে এজনে আনজনৰ সৈতে আৰু মানুহৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাত অংশ লয়, আৰু যিয়ে জয়ী হয়, তেওঁ পৰাজিতজনক‌ নিজৰ কৰি ৰাখে। বুলগেৰিয়াৰ কিছুমান অংশত, চামোদিভাসকলক বিভিন্ন অদ্ভুত প্ৰাকৃতিক ঘটনাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হয়, যেনে দীঘলীয়া ৰোগ আৰু বতাহৰ ঘূৰ্ণি।

মেচিড'নিয়ান লোককথাত, চামোভিলাসকলৰ বিষয়ে কোৱা হয় যে তেওঁলোকৰ মানুহক আঘাত কৰা বা আৰোগ্য কৰা ক্ষমতা আছে। তেওঁলোকক মাৰিবলৈ এটা উপায় হৈছে কাঁইটীয়া জোপোহাত নিজকে বিন্ধাবলৈ বাধ্য কৰোৱা। তেনে কৰিলে তেওঁলোক বাষ্পীভূত হয়। তেওঁলোক মানুহৰ হৃদয়ত প্ৰৱেশ কৰি তাত পাঁচ বছৰলৈ থাকিব পাৰে। তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য হৈছে মানুহৰ আত্মাৰ সৈতে মিলিত হৈ একেলগে স্বৰ্গলৈ যোৱা। তেওঁলোকে সাধাৰণতে মানুহক যাদুকৰী ক্ষমতা আৰু ঔষধি গছৰ জ্ঞান দিয়ে।

উত্তৰ মেচিড'নিয়াত, চামোভিলাসকলৰ বিবাহ সম্পৰ্কীয় কাহিনী পোৱা যায়। যদি কোনো মানুহ বিয়া থলীৰ পিনে কেনেবাকৈ যায়, তেওঁলোকে তেওঁক মদ যাচে আৰু তাৰ বিপৰীতে তেওঁ কইনাক এটা সোণৰ মুদ্ৰা দিয়ে। এই বিবাহৰ অনুষ্ঠান পুৱা পৰ্যন্ত চলে। তেওঁলোকৰ কণ্ঠস্বৰ হিপ্ন'টিক আৰু মানুহক পাগল কৰিব পাৰে। মেচিড'নিয়াৰ মানুহে তেওঁলোকক 'ভিলি' বুলি ক'বলৈ ভয় কৰে আৰু তাৰ সলনি 'মাইকি', 'ইউদি', 'তেওঁলোক' আদি নামেৰে উল্লেখ কৰে।

বাল্কান মিথলজিত, চামোদিভাসকলক 'লামিয়া'ৰ জীয়ৰী বুলি ধৰা হয়। সেই কাৰণে আৰু বিশেষকৈ তেওঁলোকৰ নিশাচৰ স্বভাৱৰ বাবে, তেওঁলোকক নেতিবাচক বা সৰ্বোত্তম ক্ষেত্ৰত নিৰপেক্ষ স্বভাৱৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। চামোদিভাৰ শক্তি প্ৰধানত তেওঁলোকৰ দীঘল চুলিৰ পৰা আহে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কেতিয়াবা চামোদিভাই চুলিৰ অকণমান অংশ প্ৰেমিকক দিয়ে যাতে ইয়াৰ যাদু শক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰেমিকক নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব পাৰে ‌। পিছে, তেওঁৰ চুলি কিবাকৈ নষ্ট হ'লে‌, তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে অদৃশ্য হৈ যায়‌‌ নাইবা তেওঁৰ সৌন্দৰ্য আৰু শক্তি লোপ পায় ‌

শ্ৰেণী:বুলগেৰিয়াৰ লোককথা
শ্ৰেণী:কাল্পনিক জীৱ
শ্ৰেণী:মেচিডনিয়াৰ লোককথা
কেটি কাচিডী

কেথেৰিন ইভেলিন অনিতা কাচিডী (ইংৰাজী: Katherine Evelyn Anita Cassidy; জন্ম: ২৫ নৱেম্বৰ, ১৯৮৬) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। কেইবাটাও সৰু টেলিভিছন চৰিত্ৰৰ পিছত, তেওঁ হৰৰ ছবি ৱেন এ ষ্ট্ৰেঞ্জাৰ কলছ (২০০৬), ব্লেক খ্ৰীষ্টমাছ (২০০৬)-ত কেলি প্ৰেছলী হিচাপে আৰু হৰৰ ধাৰাবাহিক ছুপাৰনেচাৰেলৰ (২০০৭–২০০৮) তৃতীয় ছিজনত ৰুবি হিচাপে অভিনয় কৰি এগৰাকী স্ক্ৰীম কুইন
হিচাপে চৰ্চালৈ আহে। একচন ছবি টেকেন (২০০৮)-ত এটা সহযোগী চৰিত্ৰৰ পিছত, কাচিডীয়ে স্লেচাৰ ধাৰাবাহিক হাৰ্পাৰ্ছ আইলেণ্ড (২০০৯) আৰু ড্ৰামা ধাৰাবাহিক মেলৰোজ প্লেচৰ (২০০৯–২০১০) ৰিমেকত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ স্লেচাৰ ছবিৰ ৰিমেক এ নাইটমেয়াৰ অন এলম ষ্ট্ৰীট (২০১০)-ত ক্ৰিছ ফাউলছ হিচাপে অভিনয় কৰিছিল আৰু কিশোৰ ড্ৰামা গছিপ গাৰ্লৰ (২০১০–২০১২) চতুৰ্থ ছিজনত জুলিয়েট শ্বাৰ্প হিচাপে এটা সঘনে দেখা দিয়া চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

২০১২ চনত দ্য চি.ডব্লিউ. টেলিভিছন ধাৰাবাহিক এৰ’ত লৰেল লেন্স / ব্লেক কেনাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পাছত কাচিডীয়ে বিশেষ সফলতা লাভ কৰে। কাচিডীয়ে 'এৰ’ভাৰ্ছ'ৰ ধাৰাবাহিক দ্য ফ্লেছ আৰু লেজেণ্ডছ অৱ টুমৰ’ত এই একেই চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ লগতে এনিমেটেড ৱেব চিৰিজ ভিক্সেনত চৰিত্ৰটোক কণ্ঠদানো কৰিছে। এৰ’ৰ চতুৰ্থ ছিজনত তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৰ মৃত্যুৰ পাছত, কাচিডীয়ে এজনী সমান্তৰাল পৃথিৱীৰ বিপৰীতমুখী চৰিত্ৰ লৰেল লেন্স / ব্লেক চাইৰেন হিচাপে অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই চৰিত্ৰটো পোনপ্ৰথমে দ্য ফ্লেছত দেখা গৈছিল আৰু পিছলৈ এৰ’ত অব্যাহত আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

১৯৮৬ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত কেলিফৰ্ণিয়াৰ লছ এঞ্জেলছত কাচিডীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ অভিনেতা আৰু গায়ক ডেভিদ কাচিডী আৰু ফেশ্বন মডেল শ্বৰী উইলিয়ামছৰ একমাত্ৰ সন্তান। কাচিডীৰ পৈতৃক ককা-আইতা আছিল অভিনেতা জেক কাচিডী আৰু ইভেলিন ৱাৰ্ড। তেওঁ কিশোৰ অৱস্থাৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা তথা টেলিভিছন প্ৰযোজক শ্বন কাচিডী, অভিনেতা পেট্ৰিক কাচিডী আৰু ৰায়ান কাচিডীৰ ভতিজী। ইয়াৰ উপৰি মাতৃৰফালৰপৰা তেওঁৰ জেন্না আৰু জেমি নামৰ দুগৰাকী সৰু সতীয়া ভগ্নী আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত বসবাস কৰা চামান্থা কাচিডী, জেচমিন কাচিডী আৰু চেলচী কাচিডীসহ সাতগৰাকী ভাই-ভনী আছে।

কাচিডীৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিচ্ছেদৰ পিছত তেওঁ মাক আৰু সতীয়া পিতৃৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ-দীঘল হয়। ২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ডেভিদ কাচিডীয়ে কেটিৰ জীৱনত তেওঁৰ অনুপস্থিতিৰ বিষয়ে কৈছিল: "মোৰ তাইৰ সৈতে কেতিয়াও কোনো সম্পৰ্ক নাছিল। মই তাইৰ পিতৃ নাছিলোঁ। মই তাইৰ জৈৱিক পিতৃ আছিলোঁ কিন্তু মই তাইক ডাঙৰ-দীঘল কৰা নাছিলোঁ। তাইৰ জীৱনটো সম্পূৰ্ণ বেলেগ। মই তাইক লৈ গৌৰৱ কৰোঁ। তাই বহুত প্ৰতিভাশালী। তাই এতিয়া কিমান ডাঙৰ হ’ল সেয়া গ্ৰহণ কৰিবলৈও মোৰ বাবে কঠিন হৈ পৰিছে।" কিশোৰ অৱস্থাত কাচিডী 'কেলিফৰ্ণিয়া ফ্লায়াৰ্ছ' নামৰ এটা প্ৰতিযোগিতামূলক চিয়াৰলিডাৰ দলৰ সদস্য আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

কাচিডী 'এইচ.ই.এল.পি. মালাৱী' নামৰ দাতব্য সংস্থাটোৰ এগৰাকী মুখপাত্ৰ।

২০১৬ চনত কাচিডীয়ে মেথিউ ৰজাৰ্ছৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আৰম্ভ কৰে। এই যুটিটোৱে ২০১৭ চনৰ ৫ জুনত তেওঁলোকৰ বাগদানৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত কাচিডী আৰু ৰজাৰ্ছ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। অৱশ্যে, ২০২০ চনৰ ৮ জানুৱাৰীত কাচিডীয়ে লছ এঞ্জেলছত বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে আৱেদন কৰে। ২০২১ চনৰ ২২ মাৰ্চত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ চূড়ান্ত হয় আৰু ২৬ মাৰ্চত এই কথা ৰাজহুৱা কৰা হয়।

২০২৩ চনৰ মাৰ্চ মাহৰপৰা কাচিডীয়ে কানাডিয়ান অভিনেতা ষ্টিফেন হুজাৰৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত আছে। হলমাৰ্ক চেনেলৰ বোলছবি 'এ ৰয়েল খ্ৰীষ্টমাছ ক্ৰাছ'ৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়ত তেওঁলোকৰ মাজত চিনাকি হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী
বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চি

বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চি, আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰেচিডেঞ্চি অৱ ফ'ৰ্ট ৱিলিয়াম আৰু পাছলৈ বেংগল প্ৰদেশ, ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এটি ভাগ আছিল। ভৌগোলিকভাৱে নিজৰ আটাইতকৈ প্ৰসাৰিত অৱস্থাত বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চিত দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বৃহৎ অঞ্চল অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। কিন্তু প্ৰকৃত বেংগলত বংগ অঞ্চলহে সামৰা হয়, যি বৰ্তমানৰ পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশ। ফ'ৰ্ট ৱিলিয়ামৰ আশে-পাশে বিকশিত মহানগৰ কলিকতা আছিল বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চিৰ ৰাজধানী। এসময়ত বেংগলৰ ৰাজ্যপালেই আছিল ভাৰতৰ ভাইচেৰয় আৰু কলিকতা ১৯১১ চনলৈকে ভাৰতৰ অনানুষ্ঠানিক ৰাজধানী আছিল।

ইতিহাস

বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চি‌ৰ উৎস মোগল সম্ৰাট জেহাংগীৰৰ শাসনত ১৬১২ চনত বংগ চুবাহত স্থাপিত কিছুমান বাণিজ্য কেন্দ্ৰ। ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী আৰু আন আন ইউৰোপীয় কোম্পানীৰ মাজত বংগ অঞ্চলত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ প্ৰতিযোগিতাৰ সূচনা হৈছিল। ১৭৫৭ চনৰ পলাশীৰ যুদ্ধত বংগৰ নৱাবৰ ক্ষমতাৰ অন্ত আৰু ১৭৬৪ চনৰ বক্সৰৰ যুদ্ধৰ পাছত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰায় সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশত বিস্তাৰ হ'ল। ই ভাৰতত কোম্পানীৰ শাসনৰ আৰম্ভণি আছিল, আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী সামৰিক শক্তি হৈ পৰিল। ব্ৰিটিছ সংসদে লাহে লাহে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ একাধিকাৰ আঁতৰাবলৈ ধৰিলে। ১৮৫০ৰ দশকত কোম্পানীটোৰ বিত্তীয় সমস্যা বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। তেনেতে ১৮৫৭ চনত চিপাহী বিদ্ৰোহ ঘটিল, যাৰ পাছত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে নিজেই ভাৰতৰ শাসনৰ ভাৰ গ্ৰহণ কৰিলে। বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চিক পুনৰ্গঠিত কৰা হ'ল, আৰু বিংশ শতিকাৰ আগ ভাগত ই হৈ পৰিল ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ মূল কেন্দ্ৰ। তদুপৰি, বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চিয়েই বংগৰ নৱ-জাগৰণৰো স্থল।

পুনৰ্গঠন

বেংগল আছিল ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অৰ্থনৈতিক, সাংস্কৃতিক আৰু শৈক্ষিক কেন্দ্ৰ। আদ্য-ঔদ্যোগীকৰণৰ সময়ত বংগই ঔদ্যোগিক বিপ্লৱত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল, যদিও শীঘ্ৰে তিপু চুলতানৰ মাইচুৰ ৰাজ্যই আটাইতকৈ দমনীয় অৰ্থনৈতিক শক্তিৰ খিতাপ ল'লে। বেংগলৰ পুনৰ্গঠনত পেনাং, চিংগাপুৰ আৰু মালাক্কাক আঁতৰ কৰা হ'ল ১৮৬৭ চনত। ব্ৰিটিছ বাৰ্মা প্ৰথমে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এক পৃথক প্ৰদেশ হ'ল আৰু পাছলৈ এক পৃথক উপনিৱেশ। পশ্চিমত চিডেড এণ্ড কংকুৱাৰ্ড টেৰিট'ৰিজ (উত্তৰ প্ৰদেশ, কুমাঊঁ, গঢ়ৱাল আদি) তথা পাঞ্জাবক পুনৰ্গঠিত কৰা হ'ল। উত্তৰ-পূবৰ অঞ্চল হ'লগৈ পৃথক ঔপনিৱেশিক অসম। ১৯৪৭ চনৰ ভাৰত বিভাজনত বেংগলকো দুভাগ কৰা হ'ল ধাৰ্মিক আধাৰত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰেচিডেঞ্চি
শ্ৰেণী:১৯৪৭ চনত বিলুপ্ত হোৱা ৰাজ্য আৰু ভূ-খণ্ড
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ইতিহাস
বাৰিছ নৃত্য

বাৰিছ নৃত্য হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ বালিৰ পৰা অহা পৰম্পৰাগত যুদ্ধ নৃত্যৰ এটা পৰিয়াল, ইয়াৰ লগত গামেলান থাকে, য'ত নৃত্যশিল্পীসকলে যুদ্ধৰ পূৰ্বে এজন যুৱ যোদ্ধাৰ আৱেগক চিত্ৰিত কৰে, বিজয়ী বালিন যোদ্ধাৰ পুৰুষত্ব আৰু তেওঁৰ আদেশকাৰী উপস্থিতিৰ মহত্ত্বৰ প্ৰশংসা কৰে। বাৰিছ নামটো বেবেৰিছান শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "লাইন" বা "ফাইল গঠন", পুৰণি বালিৰ ৰজাসকলৰ সেৱা কৰা সৈনিকসকলক বুজায়।

কাৰ্য্যক্ষমতা

বালি দ্বীপটোৰ ভিতৰতে বাৰিছ নৃত্যৰ প্ৰধানকৈ দুটা প্ৰকাৰ পোৱা যায়। অ-আচাৰ-অনুষ্ঠান নৃত্য এজন পুৰুষ নৃত্যশিল্পীয়ে পৰিবেশন কৰে আৰু ই প্ৰায়ে এজন উদীয়মান নৃত্যশিল্পীয়ে শিকি অহা প্ৰথম নৃত্য। কিন্তু ত্ৰিশটাতকৈও অধিক ভিন্ন ধৰণৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ বাৰিছ নৃত্য আছে, ইয়াৰ প্ৰতিটো নৃত্য এদল লোকে পৰিৱেশন কৰে, এতিয়াও যোদ্ধাজনৰ গতিবিধি অনুকৰণ কৰি।

বাৰিছ তুংগাল

এগৰাকী বাৰিছ নৃত্যশিল্পী অৰ্থাৎ নিজাববীয়াকৈ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা বাৰিছ নৃত্যশিল্পীয়ে বগা লেগিংছ পিন্ধে, যাক চেলানা বুলি জনা যায়। ইহঁতৰ গোৰোহাৰ চাৰিওফালে চেটেৱেল নামেৰে জনাজাত আৱৰণ থাকে, যিবোৰ তেওঁৰ ঠেংৰ আধালৈকে তললৈ যায়। নৃত্যশিল্পীয়ে তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ ওপৰেৰে যোৱা বেল্ট (চেটাজেন) পিন্ধে; এই বেল্টৰ ভিতৰত কান্ধৰ ওচৰত এটা কেৰিছ টানি থোৱা থাকে। নৃত্যশিল্পীগৰাকীৰ ধড়ৰ চাৰিওফালে আৱিৰাণ নামেৰে জনাজাত কাপোৰৰ পেনেলৰ সংকলন থাকে, যিবোৰ তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ পৰা ওলমি থাকে।
আন এটা ডাঙৰ পেনেল তেওঁলোকৰ বুকুত সংলগ্ন কৰা হৈছে। ডিঙিত তেওঁলোকে বেডং নামেৰে জনাজাত এটা বৃত্তাকাৰ কলাৰ পিন্ধে; এই কলাৰটো গুটিৰে সজাই তোলা হ'ব পাৰে বা নহ'বও পাৰে। বসন্তৰ ওপৰত খোলাৰে নিৰ্মিত ত্ৰিকোণীয় মূৰৰ পোছাকৰে সাজ-পোছাক সম্পূৰ্ণ কৰা হয়, যিবোৰ পৰিবেশনৰ সময়ত লৰচৰ কৰে।

প্ৰথমতে মঞ্চত উপস্থিত হোৱাৰ সময়ত নৃত্যশিল্পীৰ গতিবিধি ইচ্ছাকৃত আৰু সতৰ্কতাৰে কৰা হয়, যেন কোনো অচিনাকি স্থানত শত্ৰুক বিচাৰিছে। যেতিয়া তেওঁ মঞ্চৰ কেন্দ্ৰত উপনীত হয়, তেতিয়া দ্বিধাবোধে আত্মবিশ্বাসৰ ঠাই লয়। ভৰিৰ আঙুলিত থিয় হৈ থাকে, শৰীৰটো লৰচৰ নকৰাকৈ কঁপি থাকে, এখন ভৰিৰে ঘূৰি থাকে, গামেলানৰ শব্দত ভৰি দুখনে মাটিত টোকৰ মাৰে আৰু মুখখন হিংস্ৰ যোদ্ধাৰ আবেগৰ ধুমুহাৰ দৰে।

গোট নৃত্য

বাৰিছ নৃত্যৰ বাবে কেইবাটাও গোটৰ ৰূপ আছে, য'ত আছে বাৰিছ গাডে, বাৰিছ কেৰিছ, বাৰিছ ওমুং, বাৰিছ পেৰিচি, আৰু বাৰিছ দাদাপ। এই নৃত্যবোৰৰ লগত বিভিন্ন ধৰণৰ সংগীত থাকে আৰু ইয়াত বিভিন্ন গতিবিধি জড়িত থাকে। নৃত্যশিল্পীসকলে ক্ৰী, বৰশী, ধনু বা অন্যান্য অস্ত্ৰকে ধৰি বিভিন্ন ধৰণৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লৈ যাব পাৰে; প্ৰায়ে নৃত্যৰ নামকৰণ কৰা হয় কঢ়িয়াই নিয়া অস্ত্ৰৰ নামেৰে। অভিনয়বোৰে কাহিনী এটা প্ৰকাশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰে বা নকৰিবও পাৰে।

আন আন সংস্কৰণসমূহৰ ভিতৰত আছে বাৰিছ পানাহ (য'ত নৃত্যশিল্পীসকলক কাঁড়েৰে সজ্জিত কৰা হয়), বাৰিছ প্ৰেছি (য'ত নৃত্যশিল্পীসকলক ঘূৰণীয়া ঢালৰে সজ্জিত কৰা হয়), আৰু বাৰিছ দাদাপ (য'ত নৃত্যশিল্পীসকলক দীঘল, আয়তাকাৰ ঢালেৰে সজ্জিত কৰা হয়)। সমগ্ৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ বালিতে বাৰিছ প্ৰেছি সাধাৰণ। কিন্তু আশীৰ দশকলৈকে বাৰিছ দাদাপৰ নৃত্যশিল্পীৰ পৰিসৰ সীমিত আছিল।

চিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়া
শ্ৰেণী: নৃত্য
মালিনী গোস্বামী

মালিনী গোস্বামী সংস্কৃত ভাষা-সাহিত্যৰ বিদূষী-গৱেষক, অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপিকা। যোৰহাটত জন্মগ্ৰহণ কৰা গোস্বামীৰ পিতৃৰ নাম পদ্মেন্দ্ৰ নাৰায়ণ গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম নলিনী গোস্বামী। তেওঁ প্ৰায় ৩৬খন গৱেষণাধৰ্মী গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। হৰ্ষচৰিত নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেওঁ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ লিখা কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ’ল, মৃচ্ছকটিকমীমাংসা, ৰঘুৰপি কাব্যম্, অসমত সংস্কৃত চৰ্চাৰ ইতিহাস, পাঠ সমীক্ষা, সংস্কৃতায়ন, শ্ৰুতি ভাৰতী, বাণভট্ট বিৰচিত হৰ্ষচৰিত, আনন্দৰাম বৰুৱা, ভাগৱত বিভূতি, কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আদি।

উদ্ধৃতি

মই মোৰ গৱেষক ছাত্ৰসকলক কওঁ, কুঁৱা খান্দা, পুখুৰী নাখন্দিবা। কুঁৱা যিমানেই গভীৰ হ’ব পানী সিমানেই নিৰ্মল হ’ব।
শংকৰদেৱ আদি কৰি মধ্যযুগৰ সকলো সাহিত্যিকে নিৰ্দিষ্ট ভাষা-বিধি অনুসৰণ কৰিছিল। সেই কথা চৰিত পুথিসমূহত পোৱা যায়। এইসকল জ্ঞানী লোকে অসমীয়া ভাষাত সৰ্বতোপ্ৰকাৰ বিশুদ্ধতা ৰক্ষা কৰাত সততে মনোযোগ দিছিল। আধুনিক কালত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, সত্যনাথ বৰা প্ৰমুখ্যে ভাষাবিদসকলে ব্যাকৰণ লিখি ভাষাটো বিপথগামী হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। তেনে চেষ্টা যোৱা দুটা দশক আগলৈকে চলি আহিছে। ..... উত্তৰ প্ৰজন্মকো এই ধ্ৰুপদী ৰূপ ধৰি ৰাখিবলৈ প্ৰস্তুত কৰাটো অভিভাৱক আৰু শিক্ষকৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা।
বাগ্মিতা হ’ল সি, যিয়ে পৰিমিত কথাৰে পৰিমিত শব্দেৰে সাৰ কথা ক’ব পাৰে। বহু কথা ক’লে তাক কোৱা হয় বহুবল্কী।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
বাংলাদেশৰ নাৰী

বাংলাদেশৰ নাৰীৰ মৰ্যাদা বিগত কেইটামান শতিকাত গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। ১৯৭১ চনত দেশে স্বাধীনতা লাভৰ পিছৰে পৰা বাংলাদেশী মহিলাসকলে যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে, য’ত দেশখনৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ বাবে ৰাজনৈতিক সবলীকৰণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰিছে। লগতে যোৱা চাৰিটা দশকত চাকৰিৰ উন্নত সম্ভাৱনা, শিক্ষাৰ সুযোগ বৃদ্ধি আৰু বাংলাদেশৰ নীতিৰ জৰিয়তে নিজৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে নতুন আইন গ্ৰহণৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে। তথাপিও বাংলাদেশৰ মহিলাসকল নিষিদ্ধ লিংগ ভূমিকা বলৱৎ কৰা সমাজৰ নীতি-নিয়মত কিছু পৰিমাণে আৱদ্ধ। তদুপৰি মহিলাসকলক সুৰক্ষা দিবলৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা আইনৰ দুৰ্বল ৰূপায়ণৰ বাবে তেওঁলোক পুৰুষৰ সমমৰ্যাদা প্ৰাপ্তিৰ ক্ষেত্ৰত সংগ্ৰামৰ সন্মুখীন হৈছে।

২০ শতিকাৰ আগতে এই দেশৰ লগতে সাধাৰণতে বংগতো মহিলাসকলেও বাসস্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিভিন্ন স্তৰৰ স্বায়ত্তশাসনৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল। গ্ৰাম্য অঞ্চলত বসবাস কৰা মহিলাসকলে দল-সংগঠনে ঘূৰি ফুৰি ৰাজহুৱা স্থানত উপস্থিত হ’ব পৰাৰ বিপৰীতে চহৰ অঞ্চলত বাস কৰা মহিলাসকলে পৰ্দাৰে নিজকে ঢাকিহে বাহিৰ ওলাব পাৰিছিল। সেই সময়ত হিন্দু আৰু মুছলমান উভয় পৰিয়ালৰে মধ্যবিত্ত আৰু উচ্চবৰ্গৰ মহিলাসকলৰ বেছিভাগেই আছিল গৃহিণী যিসকল বাহিৰলৈ গৈ ফুৰা-চকা কৰাটো সহজসাধ্য নাছিল। মাজে মাজে ওলাই গ'লেও তেওঁলোকে কাপোৰেৰে আবৃত গাড়ীৰ ভিতৰতহে যাতায়াত কৰিছিল। ঘৰৰ পিতৃপুৰুষে চহৰ অঞ্চলৰ অজ্ঞাত বিপদৰ পৰা নাৰীক ৰক্ষা কৰাৰ এক উপায় হিচাপে এই পন্থাটো অৱলম্বন কৰা হৈছিল। কিন্তু নিম্নবৰ্গৰ মহিলাৰ মাজত পৰ্দা সাধাৰণ নাছিল।

বাংলাদেশত সাক্ষৰতাৰ দিশত পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ হাৰ কম। মহিলাৰ হাৰ ৫৫.১% হোৱাৰ বিপৰীতে পুৰষৰ ৬২.৫%। ২০১২ চনৰ, ১৫ বছৰ আৰু তাতকৈ অধিক বয়সৰ জনসংখ্যাৰ আধাৰত এই পৰিসংখ্যা যুগুতোৱা হৈছে।

বিগত দশকবোৰত বাংলাদেশে শিক্ষা নীতিৰ উন্নতি সাধন কৰিছে; আৰু ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ সুবিধা বৃদ্ধি পাইছে। নব্বৈৰ দশকত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ছোৱালীৰ নামভৰ্তি দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে। যদিও এতিয়া প্ৰাথমিক আৰু নিম্ন মাধ্যমিক পৰ্যায়ত নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ সমতা দেখা গৈছে, তথাপিও পিছৰ মাধ্যমিকৰ বৰ্ষবোৰত ছোৱালীৰ শতকৰা হাৰ হ্ৰাস পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।

বাল্যবিবাহৰ হাৰৰ ক্ষেত্ৰত বাংলাদেশ বিশ্বৰ ভিতৰতে অন্যতম।যৌতুকৰ প্ৰথা অবৈধ হ'লেও এই সামাজিক পৰিঘটনাত বাংলাদেশে অৰিহণা যোগাই আহিছে।২৯% ছোৱালী ১৫ বছৰ বয়সৰ আগতে আৰু ৬৫% ছোৱালী ১৮ বছৰ বয়সৰ আগতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। চৰকাৰী পদক্ষেপৰ প্ৰভাৱ কম হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। আৰু ই পৰস্পৰ বিৰোধী বুলিও বিবেচিত হৈছে। চৰকাৰে ২০৪১ চনৰ ভিতৰত বাল্যবিবাহৰ অন্ত পেলোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে যদিও ২০১৫ চনত দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ছোৱালীৰ বিবাহৰ বয়স ১৮ বছৰৰ পৰা ১৬ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। আইনখনৰ ব্যতিক্ৰম এনেদৰে স্থাপন কৰা হৈছিল যাতে ১৬ বছৰ বয়সত পিতৃ-মাতৃৰ সন্মতি সাপেক্ষে বিবাহৰ অনুমতি দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
অপাদান গ্ৰন্থ

অপাদান গ্ৰন্থ থেৰবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ শাস্ত্ৰ পালি কেননৰ খুদ্দাকা নিকায়ত পোৱা জীৱনীমূলক কাহিনীৰ সংকলন। জি.পি. মালালাচেকেৰাই ইয়াক বুদ্ধৰ জীৱনকালত বাস কৰা বৌদ্ধ সন্ন্যাসী আৰু সন্ন্যাসীসকলৰ 'বৌদ্ধ ভিটা চেণ্টাৰম' বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

ইয়াক কেননৰ শেহতীয়া সংযোজনসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি ভবা হয়। অপাদান শিৰোনামৰ সঠিক অৰ্থ জনা নাযায়। হয়তো ইয়াৰ অৰ্থ ‘জীৱন ইতিহাস’ বা ‘কিংবদন্তি’। পালি ভাষাত ইয়াৰ অতিৰিক্ত, পুৰণি অৰ্থ উপদেশ বা নৈতিক নিৰ্দেশনা। ডা° চেলি কাটলাৰে এই শব্দটোৰ প্ৰথম অৰ্থ আছিল 'ফচল চপোৱা' অৰ্থাৎ কৰ্মৰ ফলাফলৰ বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। শিৰোনামটো কেতিয়াবা জীৱনীমূলক কাহিনী বুলি কোৱা হয় বা কেৱল গল্প বুলিও কোৱা হয়।

অপাদানত প্ৰায় ৬০০টা কবিতা (৫৮৯ৰপৰা ৬০৩টা ভিন্ন সংস্কৰণত) আছে, বেছিভাগেই জ্যেষ্ঠ্য বৌদ্ধ সন্ন্যাসী আৰু সন্ন্যাসীসকলৰ জীৱনীমূলক কাহিনী, কিন্তু বুদ্ধ আৰু একক বুদ্ধৰ কাহিনীও। সন্ন্যাসী আৰু সন্ন্যাসিনীৰ বহুতো কাহিনী থেৰাগাথা আৰু থেৰিগাথাত উপস্থাপন কৰা পদসমূহৰ সম্প্ৰসাৰণ বা অন্যান্য সম্পৰ্কীয়, যিটো আদিম সংঘৰ জ্যেষ্ঠ সদস্যসকলে কোৱা বুলি।
অপাদান জাতক টীকাৰ সমান্তৰাল, য'ত বুদ্ধই তেওঁৰ পূৰ্বৰ জীৱনৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।

বেছিভাগ অপাদান কাহিনীয়েই মোটামুটি ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্য ৰূপৰেখা অনুসৰণ কৰে, য’ত বক্তাই ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন ভিন্ন পৰিস্থিতিত নৈতিক ব্যক্তি হিচাপে পূৰ্বৰ জন্মৰ পুণ্যপূৰ্ণ কৰ্মৰ কথা কয়, তাৰ পিছত অৱশেষত তেওঁলোকৰ বৰ্তমানৰ জন্মৰ কাহিনী আৰু তেওঁলোক কেনেকৈ বুদ্ধৰ শিষ্য হ’ল। বিখ্যাত আৰু সাধাৰণ সন্ন্যাসী আৰু সন্ন্যাসিনীসকলৰ পূৰ্বৰ জীৱনৰ এই কাহিনীবোৰে হয়তো বৌদ্ধ হিচাপে জীয়াই থাকিব বিচৰা কিন্তু ভিক্ষু বা ভিক্ষুণী হিচাপে শৰণ ল’ব নোৱাৰা বা অনিচ্ছুক সাধাৰণ অনুগামীসকলক নৈতিক উদাহৰণ প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মগ্ৰন্থ
মাম্মো

মাম্মো হৈছে ১৯৯৪ চনj শ্যাম বেনেগাল পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ছবি। ইয়াত অভিনয় কৰিছে ফৰিদা জালাল, সুৰেখা ছিক্ৰী, অমিত ফাল্কে আৰু ৰজিত কাপুৰে।

ছবিখন ১৯৯৫ চনত হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ফৰিদা জালালে শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে সুৰেখা ছিক্ৰীয়ে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। বেনেগালে নিৰ্মাণ কৰা মুছলমান ত্ৰিলজীৰ এইখন প্ৰথম ছবি আছিল। আন দুখন হ’ল চৰ্দাৰী বেগম (১৯৯৬) আৰু জুবেইদা (২০০১)। সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰা ছবিখনক বেনেগালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়। ছবিখনৰ লেখক খালিদ মহম্মদে উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ ৱাহিদা ৰেহমানৰ বাবে তেওঁ এই চৰিত্ৰটো লিখিছিল। কিন্তু তেওঁ দ্বিধাবোধ কৰাত পিছত ফৰিদা জালালৰ কাষ চাপিছিল।

বঁটা

১৯৯৫ ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী- সুৰেখা চিক্ৰি
১৯৯৫ ৪০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (ক্ৰিটিক)- ফৰিদা জালাল
BFJA বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- ফৰিদা জালাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী