ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভীমবেটকা প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰ

ভীমবেটকা প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰ ভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰাইছেন জিলাত অৱস্থিত। মধ্যপ্ৰদেশৰ ভীমবেটকাত (ভীমবৈঠক) প্ৰস্তৰ যুগৰ গুহাচিত্ৰ আৱিষ্কাৰ হৈছে। এই ভাৰতৰ সবাতোকৈ পুৰণা সভ্যতাৰ নিদৰ্শন। ভীমবেটকা প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰ সম্পৰ্কে ইউনেস্কো অভিলেখনত কোৱা হৈছে যে "এই স্থানটি প্ৰাকৃতিক শিলাসমূহৰ মাজত প্ৰস্তৰ চিত্ৰকলাৰ এক অসাধাৰণ ভাণ্ডাৰ।" মধ্যভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ বিন্ধ্য পৰ্বতমালাৰ পাদদেশত এই প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰ অৱস্থিত। ১৮৯৩ হেক্টৰ এলাকাত পাথৰৰ আধাৰৰ উপৰত এই প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰ প্ৰসাৰিত। মূল অঞ্চলটোৰ মাটিকালি ১০,২৮০ হেক্টৰ। ১৯৫৭ চনত এই প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰ আৱিষ্কৃত হয়। ইয়াত পাঁচটা প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰৰ অংশত মেচ'লিথিক যুগৰপৰা ঐতিহাসিক যুগ পৰ্যন্ত চিত্ৰকলা ৰক্ষিত আছে। পাৰ্শ্বৱৰ্তী ২১টা অঞ্চলৰ লোক ঐতিহ্যত এই চিত্ৰকলাৰ প্ৰভাৱ সুস্পষ্ট। এই ক্ষেত্ৰসমূহ ১০০,০০০ খ্ৰী:পূ: ৰপৰা ১০০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মধ্যৰৰ্তী বিভিন্ন সময়ত নিৰ্মিত হয়। প্ৰাচীনকালৰ চিকাৰী লোকসকলৰ অৰ্থনীতিৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত এই চিত্ৰকলাত মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক প্ৰদৰ্শিত হৈছে। ২০০৩ চনত ইউনেস্কোয়ে ইয়াক এক অনন্য সাংস্কৃতিক সম্পত্তিৰূপে বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

UNESCO World Heritage: Rock Shelters of Bhimbetka
360° external view
Prehistoric Art of Bhimbetka
Bhimbetka Gallery by A. N. Maheshwari
Bhimbetka article by Upinder Singh
MP Tourism Destination Bhimbetka
Pre-historic Paintings of Bhimbetka by L. L. Kamat
Interactive Panaromic Images of Bhimbetka
The Rock Art of Central India

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ

আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ হৈছে এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ। ঠাকুৰ বৰ্তমান যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত । তেজ মঙহ শৰীৰ, বেলিফুলৰ ৰং, সাগ্নিক তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গল্পপুথি। বসুন্ধৰা, মৌচাককে ধৰি বিভিন্ন আলোচনীৰ তেওঁ নিয়মীয়া লিখক। ঠাকুৰলৈ ২০২৩ বৰ্ষৰ কিৰণ তামূলী শিশু সাহিত্য বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে।
আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰে অসম সাহিত্য সভাৰ নলবাৰী জিলা শাখাৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা নবীন চন্দ্ৰ তামুলী নবীন গল্পকাৰ বঁটা-২০১৯, আৰু বেলি ফুলৰ ৰং উপন্যাসৰ বাবে কিৰন তামুলী শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে। ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ নাট প্ৰতিযোগিতাত তেখেতে নাটকৰ বাবে জুৰি বিশেষ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ প্ৰতিষ্ঠিত সাহিত্য একাডেমীকে ধৰি বহু সাহিত্যিক অনুষ্ঠানত চুটিগল্প পাঠ কৰিছে। তেওঁৰ লেখাসমূহ অসমৰ প্ৰায় সকলো আগশাৰীৰ সাহিত্য আলোচনীতে প্ৰকাশ পাইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:পোখালি
ইলন মাস্ক্

ইলন ৰিভ্ মাস্ক্ (; জন্ম: ২৮ জুন ১৯৭১) এগৰাকী প্ৰযুক্তি বিষয়ৰ উদ্যোগী লোক, বিনিয়োগকাৰী আৰু অভিযন্তা। দক্ষিণ আফ্ৰিকা, কানাডা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিকত্ব থকা ইলন মাস্ক্ স্পেছ্এক্স(SpaceX)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আৰু মূল পৰিকল্পনাকাৰী। তেওঁ টেছলা (Tesla Inc.) কোম্পানীটোৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক, মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আৰু স্থপতি; নিউৰালিংকৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আৰু পেইপলৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।

উদ্ধৃতিসমূহ

যদি কথাবোৰ বিফল নহয়, তেন্তে আপুনি যথেষ্ট উদ্ভাৱন কৰা নাই।
Fast Company, article "Hondas in Space" (1 February 2005)

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:উদ্যোগপতি
শ্ৰেণী:অভিযন্তা
পাৱন মন্দিৰ

পাৱন মন্দিৰ ইণ্ডোনেছিয়াৰ মধ্য জাভাত অৱস্থিত এটা বৌদ্ধ মন্দিৰ। শৈলেন্দ্ৰ বংশৰ ৰাজত্বকালত (৮ম–৯ম শতিকা) নিৰ্মিত এই বৰোবুদুৰ মন্দিৰ চৌহদৰ এটা অংশ, যিটো একেটা অক্ষত অৱস্থিত তিনিটা মন্দিৰৰে গঠিত; বড়োবুদুৰ, পাৱন, আৰু মেন্দুট। তিনিওটা মন্দিৰতে ইউনেস্ক’ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ বুলি লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।

ইতিহাস

আন দুটা বৌদ্ধ মন্দিৰ বৰোবুদুৰ (উত্তৰ-পূব দিশত ১.৭৫ কিলোমিটাৰ (১.০৯ মাইল)) আৰু মেন্দুট (দক্ষিণ-পশ্চিমে ১.১৫ কিলোমিটাৰ (০.৭১ মাইল))ৰ মাজত অৱস্থিত পাৱন আন দুটা মন্দিৰৰ সৈতে সংযুক্ত, এই সকলোবোৰ শৈলেন্দ্ৰ বংশৰ সময়ত (অষ্টম–৯ম শতিকা) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ খোদিতৰ সবিশেষ আৰু শৈলী পৰীক্ষা কৰিলে এই মন্দিৰটো বৰোবুদুৰতকৈ অলপ পুৰণি।

তিনিওটা মন্দিৰ সৰলৰেখাত অৱস্থিত হোৱাৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে এই মন্দিৰবোৰক বান্ধি ৰখা এটা প্ৰতীকী অৰ্থ আছিল।
ইয়াজিৰ মাৰ্জুকি আৰু টোয়েটি হেৰাটিৰ মতে, "মেন্দুট আৰু বৰোবুদুৰৰ মাজত জাভাৰ মন্দিৰ স্থাপত্যৰ এক ৰত্ন পাৱন মন্দিৰ থিয় হৈ আছে।" সম্ভৱতঃ এই মন্দিৰে বৰোবুদুৰ আৰোহণ কৰাৰ আগতে মনক শুদ্ধ কৰাৰ কাম কৰিছিল।"

এই বৌদ্ধ মন্দিৰৰ মূল নাম অনিশ্চিত। জাভা ভাষাত পাৱনৰ অৰ্থ হৈছে "পাকঘৰ", যিটো মূল শব্দ awu বা ধূলিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।
"ধূলি" শব্দটোৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ পৰা এইটোও অনুমান কৰিব পাৰি যে এই মন্দিৰটো সম্ভৱতঃ কোনো ৰজাৰ বাবে সমাধি বা মৰ্চাৰী মন্দিৰ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পাৱন হৈছে পেৰ-আউ-আন (ধূলি থকা ঠাই) শব্দৰ পৰা, যিটো মন্দিৰ য’ত দাহ কৰা ৰজাৰ ধূলি বা ছাই থাকে। কিন্তু ইয়াত সমাধিস্থ কৰা ব্যক্তিজন কোন আছিল সেয়া এতিয়াও জানিব পৰা হোৱা নাই। স্থানীয় লোকে গাঁৱৰ নামৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই মন্দিৰৰ নাম "বজ্ৰনালন" বুলি ধৰা হয়। বজ্ৰনালন সংস্কৃত শব্দ বজ্ৰ (বজ্ৰ বা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আনুষ্ঠানিক আহিলাও) আৰু অনল (জুই, শিখা) শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।

স্থাপত্য

অলপ উত্তৰ-পশ্চিম দিশলৈ মুখ কৰি মন্দিৰটো বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ ভিত্তিত থিয় হৈ আছে। চিৰিৰ প্ৰতিটো ফালে আৰু গেটৰ ওপৰত খোদিত কালা-মাকাৰাৰে সজাই তোলা হৈছে, যিটো সাধাৰণতে ক্লাছিক জাভা মন্দিৰত পোৱা যায়। পাৱনৰ বাহিৰৰ দেৱালত বুদ্ধিসত্ত্ব আৰু তাৰাৰ চিত্ৰ খোদিত কৰা হৈছে। কিন্নৰ-কিন্নৰীৰ মাজত দুয়োফালে থকা কল্পতৰুৰ চিত্ৰও আছে। ভিতৰৰ বৰ্গক্ষেত্ৰৰ কোঠাটো খালী আৰু তাৰ মাজত এটা বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ বেচিন। আয়তাকাৰ সৰু সৰু খিৰিকী পোৱা গৈছিল, সম্ভৱতঃ বায়ু চলাচলৰ বাবে।

ছাদৰ অংশত পাঁচটা সৰু স্তুপ আৰু চাৰিটা সৰু সৰু ৰত্নেৰে মুকুট আছে। আপেক্ষিকভাৱে সৰলতা, প্ৰতিসমতা আৰু সমন্বয়ৰ বাবে ইতিহাসবিদসকলে এই সৰু মন্দিৰটোক পিছৰ যুগৰ সিংসাৰী আৰু মাজাপাহিত যুগত পোৱা ওখ-চিকুন পূব জাভা শৈলীৰ সমকক্ষসমূহৰ বিপৰীতে "জাভানী মন্দিৰ স্থাপত্যৰ ৰত্ন" বুলি অভিহিত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শ্ৰেণী:পৰ্যটন
বড়ো ৰোমান লিপি আন্দোলন

বড়ো ৰোমান লিপি আন্দোলন বড়ো ভাষা লিখিবলৈ ৰোমান লিপিৰ স্বীকৃতি বিচাৰি সংঘটিত হোৱা এক ভাষিক আন্দোলন। বড়ো সাহিত্য সভাই এই আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল আৰু ইয়াত অসম ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদ, সদৌ বড়ো ছাত্ৰসন্থা আদি সংগঠনো জড়িত হৈ পৰিছিল। মুখ্যমন্ত্ৰী শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহই বিষয়টো নিস্পত্তি কৰিব নোৱাৰি বিষয়টো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰলৈ ঠেলি দিয়ে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ প্ৰৰোচনাত অৱশেষত বড়ো সাহিত্য সভাই বড়ো ভাষা লিখিবলৈ আনুষ্ঠানিকভাবে ১৯৭৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰোমান লিপিৰ সলনি দেৱনাগৰী লিপি গ্ৰহণ কৰে।

বড়ো সাহিত্য সভাৰ ভূমিকা

বড়ো সাহিত্য সভাৰ এজন প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য মণিৰাম মুছাহাৰীয়ে জনোৱা মতে বড়ো ভাষাৰ বাবে ৰোমান লিপি লোৱাৰ ধাৰণাটো পোনপ্ৰথমে কেইজনমান বড়ো ছাত্ৰ আৰু নেতাই শ্বিলঙত আলোচনা কৰিছিল। তাৰ পিছত ১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা সেই ধাৰণাটোৱে বড়ো শিক্ষিত সমাজৰ মাজত খোপনি পুতিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৬৪ চনৰ ২২ আৰু ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ গোৱালপাৰাৰ মালাগুৰিত অনুষ্ঠিত ষষ্ঠতম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত এই বিষয়টো উত্থাপন কৰা হয়। ১৯৬৬ চনৰ ৪ আৰু ৬ জানুৱাৰীত কোকৰাঝাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অষ্টম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত এই বিষয়ত প্ৰতিবেদন দিবলৈ যোগেন্দ্ৰ কুমাৰ বসুমতাৰীক আহ্বায়ক হিচাপে লৈ এখন পাঁচজনীয়া সমিতি গঠন কৰা হয়। সমিতিখনক সেইবছৰৰে ৩০ জানুৱাৰীৰ ভিতৰত ৰোমান লিপিৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ বিষয়ত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিবলৈ কোৱা হয় যদিও সেই সমিতিখনে সময়ত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিব নোৱাৰিলে। ফলত উক্ত সমিতিখন ভংগ কৰি ১৯৬৮ চনত দুধনৈৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশনত চাইচিংৰাম মুছাহাৰীক আহ্বায়ক হিচাপে লৈ আন এখন সমিতি গঠন কৰি নাম দিয়া হয় বড়ো লিপি উপসমিতি। সেই উপ সমিতিখনৰ প্ৰতিবেদনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ১৯৭০ চনৰ ২৪ আৰু ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত পশ্চিমবংগৰ মহাকালগুৰিত অনুষ্ঠিত ১১তম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত ৰোমান লিপিক বড়ো ভাষাৰ লিপি হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ লোৱা হয়।

আন্দোলন

বড়ো সাহিত্য সভাই ১৯৭০ চনত পশ্চিমবংগৰ মহাকালগুৰিত অনুষ্ঠিত হোৱা ১১তম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত ৰোমান লিপি গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ লোৱা হয় আৰু চৰকাৰক এই বিষয়ত দাবী জনোৱা হয় যদিও চৰকাৰে সেই দাবী অগ্ৰাহ্য কৰে। ১৯৭৪ চনৰ ১৫ মাৰ্চৰ পৰা শোণিতপুৰৰ খেলমাটিত অনুষ্ঠিত হোৱা ১৫তম বড়ো সাহিত্য সভাৰ আন্দোলনত ৰোমান লিপিৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে আন্দোলন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। এই আন্দোলনে পিছলৈ হিংসাত্মক ৰূপ লয় আৰু সেইবছৰৰে ২৮ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনাখন ১৫ জন বড়ো জনগোষ্ঠীৰ লোকে ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰাণ হেৰুৱাবলগীয়া হয়। তেওঁলোক আছিল বৰপেটাৰ অম্লাৰাম বড়ো আৰু শিৱৰাম বড়ো, কোকৰাঝাৰৰ হাইথাৰাম বসুমতাৰী আৰু বিষ্ঠুৰাম বসুমতাৰী, বিজনীৰ খানচাই বড়ো, কন্তেশ্বৰ বড়ো, বুধবাৰ বড়ো, দিনা বড়ো আৰু মানসী গয়াৰী, আঁঠগাওঁৰ অজেন্দ্ৰনাথ বসুমতাৰী আৰু নিধিৰাম নাৰ্জাৰী, ওৰাঙৰ অঙ্গেলিশ বাগলাৰী, দৰঙৰ সোমবৰ মুছাহাৰী, গৰুফেলাৰ গোবিন্দ্ৰ নাৰায়ণ বসুমতাৰী আৰু ৰৌতা চাৰিআলিৰ ফণীৰাম চৌধাৰী। অৱশেষত সমাধানৰ কোনো উপায় নেদেখি ১৯৭৫ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনাৰ পৰা এই আন্দোলন বন্ধ কৰা হয় আৰু দেৱনাগৰী লিপিকেই লোৱা হয়।

শ্বহীদ দিৱস

২৮ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনটো বড়ো সাহিত্য সভাৰ ফালৰ পৰা ডিখৰ ছান বা শ্বহীদ দিৱস হিছাপে পালন কৰি অহা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি
শ্ৰেণী:বড়ো ভাষা
শ্ৰেণী:ভাষা আন্দোলন
হিব্ৰু ৱিকিপিডিয়া

হিব্ৰু ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ হিব্ৰু সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনৰ হিব্ৰু ৱিকিপিডিয়া'ৰ প্ৰবন্ধ, সম্পাদক, প্ৰশাসক আৰু ফাইল আছে। মোট সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

হিব্ৰু ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
চন্দন তিৱাৰী

চন্দন তিৱাৰী হ'ল বিহাৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় লোকগায়ক। লোকগায়িকা হিচাপে পৰিচিত তিৱাৰীয়ে‍ ভোজপুৰী, নাগপুৰী, আৱাধি আৰু হিন্দী ভাষাত গীত গায়। তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী-বিসমিল্লাহ খান সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল। কলকাতাত ভোজপুৰী কোকিলাই তেওঁক সন্মানিত কৰিছিল। বিএজি ফিল্মছ-নিউজ ২৪-এ তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ পৰম্পৰাগত লোকগায়িকাক সন্মান প্ৰদান কৰে। ভাৰতীয় লোকসংগীতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ইণ্ডিয়া টুডে আলোচনীত কভাৰ ষ্ট’ৰীত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ পূৰবী সোহৰ, পাচৰা গান্ধী গীত, নদীৰ গীত, ছঠগীত কাজৰী আৰু থুমৰি আদি বিভিন্ন গীত গাই আহিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

চন্দন তিৱাৰীৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ বিহাৰৰ ভোজপুৰ জিলাৰ বদকা গাঁৱত। ঝাৰখণ্ডৰ চাছ বোকাৰোত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। হাজৰিবাগৰ বিনোবা ভাবে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নৃতত্ত্ব বিষয়ত অনাৰ্ছসহ বি.এ. উত্তীৰ্ণ হৈছিল। তেওঁৰ এলাহাবাদ প্ৰয়াগ সংগীত সমিতি পৰা ছয় বছৰীয়া প্ৰভাৰকৰ প্ৰাপ্ত। তেওঁ দিল্লী চৰকাৰৰ মৈথিলী আৰু ভোজপুৰী একাডেমীৰ বাবে বিৰল আৰু গ্ৰাম্য ভোজপুৰি গীতৰ ওপৰত গৱেষণা-প্ৰকল্পত নিয়োজিত হৈ‍ আছে।

কেৰিয়াৰ

চন্দন তিৱাৰী ভোজপুৰী, মাইথিলী, মগাহী, আৱাধি, নাগপুৰী (বিশেষকৈ ভোজপুৰী ভাষাত) গান গোৱা এজন লোকগায়ক। দূৰদৰ্শনত মাই মিউজিকেল এফৰ্টৰ বিশেষ শ্ব' আৰু পুৰবিয়াতান আৰু নিমিয়া চিৰাইয়ান কে বাছাৰ দৰে ধাৰাবাহিককে ধৰি বহু বিশেষ মিউজিকেল শ্ব' কৰিছে॥ মহুৱা টি.ভি.ত জিলা টপ এণ্ড ছুৰ সংগ্ৰামত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ইটিভিৰ লোক জলৱা অনুষ্ঠানত অংশ লৈছিল ছানীয়ে। বিগ মেজিক গংগা টি.ভিৰ লগতে ভক্তিসাগৰৰ বহু বিশেষ অনুষ্ঠান কৰিছে। অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ পাটনাৰ সৈতে তেওঁ বিশেষ লোক আৰু গাজল ৰেকৰ্ডিং শ্ব’ কৰিছে। তেওঁ সদায়েই লোকগীতত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ আৰু মহিলা সবলীকৰণৰ পক্ষত থিয় দি আহি‍ছে।

তেওঁ বহুতো সন্মানীয় ব্যক্তিগত এফ.এম.ৰেডিঅ' চেনেলৰ সৈতে বহুতো সংগীতৰ ধাৰাবাহিক আৰু সাক্ষাৎকাৰ অনুষ্ঠান কৰিছে। যেনে ৰেডিঅ' মিৰ্চি, ৰেডিঅ' ধুম, ৰেডিয়' সনেহি আৰু মোবাইল ৰেডিঅ-গ্ৰামৱানী। চন্দন তিৱাৰী বিগ মেজিক গংগা টিভি শ্ব' ৰং পুৰৱাইয়াৰ বাছনি টিম মেম্বাৰ আছিল। চন্দন তিৱাৰীয়ে বিভিন্ন ধৰণৰ গীত, উৎসৱ আৰু বিভিন্ন ধৰণেৰে বিভিন্ন বিষয়ত কাম কৰি আহিছে। তেওঁ সদায় সংগীত উদ্যোগত অশ্লীলতা বিৰোধী হৈ আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
অৰৰিয়া জিলা

অৰৰিয়া জিলা ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যত অৱস্থিত এখন জিলা। অৰৰিয়া এই জিলাখনৰ সদৰ ঠাই। জিলাখনৰ মাটিকালি ২,৮৩০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। এই জিলা পূৰ্ণিয়া সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত।

ইতিহাস

১৯৬৪ চনত অৰৰিয়া পূৰ্ণিয়া জিলাৰ এটা মহকুমাৰূপে গঠিত হয়। ১৯৯০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত এই মহকুমাটোক পূৰ্ণিয়া সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত এখন পৃথক জিলাৰূপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

জনগাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অৰৰিয়া জিলাৰ জনসংখ্যা ২,৮১১,৫৬৯জন। ইয়াৰ লিংগ অনুপাত হৈছে ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯২১ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৫.১%।

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অৰৰিয়া জিলাৰ জনসংখ্যাৰ ৪৪.৯০% হিন্দী, ২৮.৭১% উৰ্দু, ২০.৫৭% মৈথিলী, ২.১৭% বঙালী, ২.১০% মাল্টো আৰু ১.০৫% চাঁওতালিভাষী লোক।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিহাৰৰ জিলা
ৰশ্মি উৰ্ধ্বৰ্দেশ

ৰশ্মি উৰ্ধ্বৰ্দেশ জন্ম ৰশ্মি ৰানাদে (, জন্ম প্ৰায় ১৯৫৯) ;এগৰাকী ভাৰতীয় স্বয়ংচল অভিযন্তা। ভাৰতীয় অটোমোটিভ ৰিচাৰ্চ এছ’চিয়েশ্যনৰ সঞ্চালিকা। ২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ নাৰী শক্তিৰ সন্মান লাভ কৰে।

ইলেক্ট্ৰনিক ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ পৰীক্ষামূলক মেচিনৰ হাইড্ৰলিক্স আৰু তাৰ পিছত নিৰ্গমন নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰিছিল। নিৰ্গমন অধ্যয়ন কৰা প্ৰথমটো ভাৰতীয় পৰীক্ষাগাৰত নিৰ্গমন জোখাৰ পদ্ধতি প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰিছিল। তেখেতৰ বিশেষজ্ঞতাৰ ক্ষেত্ৰসমূহ হ'ল অটোমোটিভ সুৰক্ষা, নিৰ্গমন আৰু পৰিৱেশৰ বায়ুৰ মান (AQM), ই-মবিলিটি, বহনক্ষম পৰিবহণ, বাহন নিয়ন্ত্ৰণ, সমন্বয় আদি।

ছোৱালী হিচাপে খেলৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল, ছিটাৰ বজাবলৈ শিকিছিল আৰু সময়ত তেওঁ নিজৰ ৰাজ্যৰ বাবে ব্ৰীজত চেম্পিয়ন হৈছিল।
২০১৪ চনত ভাৰতীয় অটোমোটিভ ৰিচাৰ্চ এছ'চিয়েচনৰ পৰৱৰ্তী সঞ্চালিকা হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।মহিলা সবলীকৰণৰ বাবে ব্যতিক্ৰমীভাৱে কাম কৰা মহিলাসকলক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। অনুষ্ঠানৰ পিছত উৰ্ধ্বৰ্দেশে ভাৰতৰ অশিক্ষিত মহিলাসকলৰ বহুলাংশে অনাবৃত সম্ভাৱনাক লক্ষ্য কৰি এই ক্ষেত্ৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীক প্ৰশংসা কৰে।
ৰশ্মি উৰ্ধ্বৰেশ্বে হৈছে এছ এ ই ইণ্ডিয়াৰ আগন্তুক সভাপতি।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁৰ স্বামী হেমন্ত উৰ্ধ্বৰেশো এজন অভিযন্তা। তেওঁৰ পত্নী ছমাহ জাৰ্মানীত থকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ চৈধ্য মহীয়া সন্তান সাৰং উৰ্ধৰেশ্বেৰ যত্ন লৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ
এগনেছ ব্লুম

এগনেছ ব্লুম (৯ জানুৱাৰী ১৮৬২ – ১২ নৱেম্বৰ ১৯৪৩) এগৰাকী জাৰ্মান চিকিৎসক, ইউজেনিষ্ট আৰু গ'থে পদক বিজয়ী আছিল। তেওঁৰ বিশ্বাস আছিল যে জাৰ্মান মহিলাসকলে ইউজেনিক্স আৰু বলপূৰ্বক বন্ধ্যাকৰণ ব্যৱহাৰ কৰি জাতিটোৰ উন্নতি সাধন কৰিব পাৰে। তেওঁ লিখিছে যে "নাৰীৰ মনোজগত"ই তেওঁৰ লিংগক "বৰ্ণগত পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ বাবে" কাম কৰাৰ প্ৰতি প্ৰবল কৰি তুলিছিল।

জীৱন

১৮৬২ চনত কনষ্টেণ্টিনোপলত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল ব্লুমে। হস্পতালৰ চিকিৎসক হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰি গৱেষণাৰ বাবে পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ মতে জাৰ্মান মহিলাসকলে ইউজেনিক্স ব্যৱহাৰ কৰি জাতিটোৰ উন্নতি সাধন কৰিব পাৰে। ছাত্ৰী হিচাপে তেওঁ ফ্ৰেড্ৰিখ নিচ্চেক লগ পায় আৰু তেওঁৰ মহলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অংশ হৈ পৰে, য'ত ইভা ক'ৰেল, মেটা ভন চেলিছ, ৰেছা ভন শ্বিৰনহ'ফাৰ আৰু ক্লাৰা উইলডেন'ও আছিল।

১৮৮৬ চনত ইতিমধ্যে পলিন ৰুডিন নামৰ আন এগৰাকী বিজ্ঞানীৰ সৈতে জড়িত আলফ্ৰেড প্ল’টজৰ প্ৰেমত পৰে। ডিচেকচন চলাই থকাৰ সময়তে তেওঁলোক জড়িত হৈ পৰে আৰু ১৮৮৭ চনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁলোকে বিয়া হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। প্ল’টজে সম্মোহন বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন কৰা মেৰী শ্বেৰউড নামৰ এগৰাকী আমেৰিকানকো দেখা পাইছিল। ১৮৮৮ চনত প্ল’টজে ৰুডিনলৈ উভতি আহি তেওঁক বিয়া কৰায়। ব্লুমে অৱশ্যে প্ল'টজক গোটেই জীৱন ঘনিষ্ঠ বন্ধু হিচাপে ৰাখিছিল আৰু বৰ্ণগত বিশুদ্ধতা আৰু ইউজেনিক্সৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে দুয়োৰে মতামত একে আছিল।

ব্লুম বাৰ্লিনৰ তৃতীয়গৰাকী মহিলা চিকিৎসক হয় আৰু তেওঁ ১৮৯০ চনত জুৰিখৰ দুজন সহযোগী প্ৰশিক্ষিত চিকিৎসকৰ সৈতে যোগদান কৰে আৰু তাত দৰিদ্ৰ মহিলাসকলৰ বাবে এখন ক্লিনিকত কাম কৰে। ১৯০৬ চনত তেওঁ ৰেচিয়াল হাইজিন ছ'চাইটিত যোগদান কৰে।

১৯৪৩ চনত জাৰ্মানীৰ বিলিটজত ৮১ বছৰ বয়সত ব্লুমৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
গৰখীয়া ভাৰ

অতীতত নামনি অসমত দৰাই বিয়া কৰাবলৈ কন্যাঘৰলৈ যাওঁতে দৰাৰ লগে লগে বাৰগোপালৰ উদ্দেশ্যে এখন ভাৰ ল’ব লাগিছিল ৷ এই ভাৰখনৰ নাম গৰখীয়া ভাৰ ৷ গৰখীয়া ভাৰৰ এটা টেকেলিত বোকা চাউল (কোমল চাউল), অথবা চিৰা, আন এটাত ভাল দৈ, তৃতীয়টোত পকা লাডু, এআশী কল আৰু আন এটা টোপোলাত এপোণ তামোল আৰু এটা পাণ ৰখা হয় ৷ লাডুবোৰ আকাৰত টান আৰু ডাঙৰ হ’ব লাগে ৷ গাখীৰত পানী উঠিলে নাইবা টেঙা পৰিলে কইনাঘৰত উপস্থিত থকা গৰখীয়া ল’ৰাহঁতে দৰাক পদুলিমুখতে বাধা দি ৰাখে আৰু দৰাক দণ্ড বিহে ৷ গৰখীয়া ল’ৰা সন্তুষ্ট হ’লে ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণ সন্তুষ্ট হোৱা বুলি ভবা হয় ৷ সেয়ে দৰাঘৰে পৰাপক্ষত গৰখীয়া ভাৰখন ভালদৰেই লগত লৈ যায় ৷ সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰেক্ষাপটত আজিকালি গৰখীয়া ভাৰে মেলানি মাগিলে৷

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
কিষাণ ফাগুজী বনচোড়

কিষাণ ফাগুজী বনচোড় (১৮৭৯ – ১৯৪৬) স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ ভাৰতৰ দলিত আন্দোলনৰ নেতা আছিল।

১৮৭৯ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত বনচোড়ৰ নাগপুৰৰ সমীপৰ মহাপা গাঁৱৰ এটা মহৰ পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। ভক্তি পূজাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁ হিন্দু ধৰ্মৰ শাখাৰ ভিতৰত দলিতসকলৰ উত্থানৰ সমৰ্থক আছিল।

বনচোড় ব্ৰাহ্ম সমাজ আৰু প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। ১৯০৫ চনত মুম্বাইত প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ বাৰ্ষিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে। ডিপ্ৰেছড ক্লাছ মিছনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বিত্তল ৰামজী শিণ্ডেৰ সৈতেও তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছিল। যদিও তেওঁ ড° বি আৰ আম্বেদকাৰৰ বিপৰীতে আৰ্য্য বিজয় আৰু দলিতক দাসত্বৰ তত্ত্বৰ সমৰ্থক আছিল, তথাপি তেওঁ হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা ধৰ্মান্তৰিত হোৱাতকৈ সংস্কাৰৰ পক্ষপাতী আছিল।

১৯৪৬ চনৰ ১০ অক্টোবৰত নাগপুৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দলিত নেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত

বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত (১৮ আগষ্ট ১৯০০ – ১ ডিচেম্বৰ ১৯৯০) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ষষ্ঠ ৰাজ্যপাল আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ ৮ম সভানেত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ জৱাহৰলাল নেহৰু স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী, ভতিজী ইন্দিৰা গান্ধী ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু ভতিজা-নাতি ৰাজীৱ গান্ধী ভাৰতৰ ষষ্ঠ প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল।

উদ্ধৃতি

সুদূৰ অতীতত আন বহু দেশৰ দৰে ভাৰততো শিক্ষাৰ সকলো স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শাখাতে ধৰ্মীয় আৰু দাৰ্শনিক পক্ষপাতিত্ব আছিল। শিক্ষা কেৱল জীৱিকা উপাৰ্জনৰ মাধ্যম বা ধন-সম্পত্তি আহৰণৰ আহিলা নাছিল। ই আছিল আত্মাৰ জীৱনৰ দীক্ষা, সত্যৰ সন্ধান আৰু গুণৰ অনুশীলনৰ মানৱ আত্মাৰ প্ৰশিক্ষণ।

বাহ্যিক সংযোগ

বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত

উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
ধ্ৰুৱদেৱী

ধ্ৰুৱ-দেৱী আছিল বৰ্তমানৰ উত্তৰ ভাৰতত শাসন কৰা গুপ্ত ৰজা দ্বিতীয় চন্দ্ৰগুপ্ত (৩৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ – ৪১৫ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ ৰাণী। তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী প্ৰথম কুমাৰগুপ্তৰ মাতৃ আছিল আৰু সম্ভৱতঃ ধ্ৰুৱস্বামিণীৰ সৈতে একে আছিল, যিগৰাকীক মাটিৰ ছীলৰ শিলালিপিত চন্দ্ৰগুপ্তৰ ৰাণী আৰু ৰাজকুমাৰ গোবিন্দগুপ্তৰ মাতৃৰ লগতে গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাজ্ঞী পত্নী হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।

সংস্কৃত নাট দেৱী-চন্দ্ৰগুপ্তম, যিখন বৰ্তমান আংশিকভাৱে হেৰাই গৈছে, মতে ধ্ৰুৱদেৱী প্ৰথমে চন্দ্ৰগুপ্তৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ৰামগুপ্তৰ ৰাণী আছিল, যিয়ে ঘেৰাও কৰি শক শত্ৰুৰ হাতত আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। চন্দ্ৰগুপ্তই ৰাণীৰ বেশ লৈ শত্ৰুৰ শিবিৰত প্ৰৱেশ কৰি শত্ৰুক হত্যা কৰিলে। অন্যান্য সাহিত্যিক আৰু এপিগ্ৰাফিক প্ৰমাণৰ আধাৰত নাটকখনৰ পুনৰ্গঠনে প্ৰকাশ কৰে যে চন্দ্ৰগুপ্তই পিছলৈ ৰামগুপ্তক হত্যা কৰিছিল, আৰু ধ্ৰুৱ-দেৱীক বিয়া কৰাইছিল। এই আখ্যানৰ ঐতিহাসিকতাক লৈ আধুনিক ইতিহাসবিদসকলৰ মাজত বিতৰ্ক চলি আছে, কিছুমান পণ্ডিতে ইয়াক কল্পকাহিনীৰ ৰচনা বুলি উলাই কৰিছে।

গুপ্ত লিপিত

"ধ্ৰুৱ" শব্দৰ অৰ্থ স্থিৰ বা অচল, আৰু এইটো সংস্কৃতত ধ্ৰুৱতাৰা (উত্তৰ তৰা) বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হয়। গুপ্ত লিপিত উল্লেখ অনুযায়ী, ধ্ৰুৱাদেৱী আছিল চন্দ্ৰগুপ্তৰ উত্তৰাধিকাৰী কুমাৰগুপ্তৰ মাতৃ। গোৱিন্দগুপ্তৰ বসৰ্হ মাটিৰ মোহৰৰ ওপৰত ধ্ৰুৱাস্বামিনী নাম এখন চন্দ্ৰগুপ্তৰ ৰাণী হিচাপে উল্লেখ পাইছে, যি গোৱিন্দগুপ্তৰ মাতৃও আছিল। এইটো সম্ভৱ নহয় যে চন্দ্ৰগুপ্তৰ দুজন ৰাণী আছিল যিসকলৰ নাম সদৃশ আছিল; সেয়ে ধ্ৰুৱাস্বামিনী সম্ভৱত ধ্ৰুৱাদেৱীৰ আন এটা নাম আছিল আৰু গোৱিন্দগুপ্ত আৰু কুমাৰগুপ্ত দুইজন সহোদৰ ভাই আছিল বুলি অনুমান কৰা যায়। নাটকৰ বাকি অংশ সুস্পষ্ট নহয়, কিন্তু পিচৰ সাহিত্য আৰু শিলালিপিৰ ভিত্তিত এনে অনুমান কৰা যায়: ৰামগুপ্তৰ জনপ্ৰতিৰূপ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল কাৰণ তেওঁ নিজৰ পত্নীক শত্ৰুৰ হাতত দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, আৰু চন্দ্ৰগুপ্তক ৰাইজে বীৰ হিচাপে গণ্য কৰিছিল। ৰামগুপ্তে ঈৰ্ষাতুৰ হৈ চন্দ্ৰগুপ্তক পীড়ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। চন্দ্ৰগুপ্তে তেখেতৰ সোধৰ পৰা বাচিবলৈ পাগল হিচাপে অভিনয় কৰিছিল, কিন্তু শেষত ৰামগুপ্তক হত্যা কৰি নতুন ৰজা হৈ উঠিছিল আৰু ধ্ৰুৱাদেৱীক বিবাহ কৰিছিল।

দেৱী-চন্দ্ৰগুপ্তম নাটকৰ কাহিনীৰ ঐতিহাসিকতা বহু আধুনিক ইতিহাসবিদৰ দ্বাৰা সন্দেহ কৰা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ইতিহাসবিদ ডি. চি. শিৰকাৰ মতে, নাটকখনৰ একমাত্ৰ ঐতিহাসিক সত্য হৈছে যে ধ্ৰুৱাদেৱী আছিল চন্দ্ৰগুপ্তৰ ৰাণী আৰু শকসকল পশ্চিম ভাৰতত শক্তিশালী আছিল; বাকী সকলো কাহিনী নাট্যকাৰৰ কল্পনা বা "জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচলিত কাহিনী যাক লেখকে অলঙ্কৃত কৰিছে।"

পিছৰ বহু গ্ৰন্থ আৰু শিলালিপিত নাটকখনত বৰ্ণিত ঘটনাৰ উল্লেখ পোৱা যায়, কিন্তু এই উৎসসমূহ নাটকৰ আধাৰত নিৰ্মিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে, সেয়ে নাটকৰ কাহিনী সত্য বুলি ধৰা নাযায়। চন্দ্ৰগুপ্ত আৰু ধ্ৰুৱাদেৱী ঐতিহাসিক ব্যক্তি হিচাপে জনা যায়, আৰু ৰামগুপ্তৰ অস্তিত্বও তেওঁৰ নাম থকা কিছুমান শিলালিপি আৰু মুদ্ৰাৰ আৱিষ্কাৰৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত বুলি ধৰা হয়, কিন্তু এইয়ে নাটকৰ ঘটনাবোৰক ঐতিহাসিক বুলি প্ৰতিপন্ন নকৰে।

গ্ৰন্থপঞ্জী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
চোলাপুৰী চাদৰ

চোলাপুৰী চাদৰ (; "চোলাপুৰ কম্বল ") হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এখন চহৰ চোলাপুৰত নিৰ্মিত কপাহৰ কম্বলজাতীয় ডাঠ চাদৰ । এই চাদৰসমূহ ভাৰতত জনপ্ৰিয়। পূৰ্বে হাতৰ তাঁতশালৰ দ্বাৰা আৰু বৰ্তমানে জেকাৰ্ড মেচিনৰ দ্বাৰা এই চাদৰ নিৰ্মাণ কৰ হয়। এই চাদৰ বা কম্বলসমূহ ইয়াৰ অনন্য ডিজাইন আৰু স্থায়িত্বৰ বাবে পৰিচিত। চোলাপুৰী চাদৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চোলাপুৰতে প্ৰথমে উৎপাদিত। ইয়াৰে স্বীকৃতি হিচাপে এই চাদৰে ভৌগোলিক সূচক (GI) মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।

ইতিহাস

বস্ত্ৰ উদ্যোগৰ বাবে চোলাপুৰ পৰিচিত ৷ এসময়ত এই চহৰখনত এছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ স্পিনিং মিল আছিল ৷ চোলাপুৰৰ হস্ততাঁত উদ্যোগৰ বিকাশ পেশ্বৱাৰ সকলৰ শাসনৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল বুলি জনা যায় ৷ উদ্যোগটোত অসংখ্য সৰু সৰু স্বতন্ত্ৰ শিল্পী, শিপিনী কৰ্মৰত আছিল। প্ৰতিগৰাকী শিল্পীৰ ঘৰতে এখন বা দুখনকৈ তাঁতশাল আছিল যিবোৰ সাধাৰণতে পৰিয়ালৰ মুৰব্বীয়ে চম্ভালিছিল। সমগ্ৰ পৰিয়ালটোৱেই এই কৰ্মত জড়িত হৈছিল। ইয়াৰে মহিলা আৰু শিশুসকলে শিপিনীক প্ৰস্তুতি প্ৰক্ৰিয়াত আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰং কৰাত সহায় কৰিছিল। ১৯৭০ চনত ভাৰতত আধুনিক কাৰখানাৰ উত্থানে স্থানীয় হাতৰ তাঁতশালত কাপোৰ বোৱা উদ্যোগ সংগঠনৰ পৰিৱৰ্তন ঘটালে। ১৯৫০ চনত সোলাপুৰত থকাৰ দিনৰে পৰাই দক্ষিণ ভাৰতৰ পদ্মশালি শিপিনীসকলে এইবোৰ নিৰ্মাণ কৰি আহিছে। বৰ্তমান সোলাপুৰ জিলাত বহু কোম্পানীয়ে চাদৰ নিৰ্মাণ কৰে।

ৰপ্তানি

মহাৰাষ্ট্ৰৰ উপৰিও ভাৰতৰ ভিতৰত কৰ্ণাটক, তেলেংগানা, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, মধ্যপ্ৰদেশ, গুজৰাট, ৰাজস্থানত চোলাপুৰী চাদৰৰ চাহিদা আছে, আনহাতে সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহী, কুৱেইট, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য আৰু কানাডাতো ইয়াৰ চাহিদা আছে বাবে এইসমূহলৈ চোলাপুৰী চাদৰ ৰপ্তানি কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
অছৱাল্ড জে চেম্বাৰ্ছ

অছৱাল্ড জে চেম্বাৰ্ছ (; ২৪ জুলাই, ১৮৭৪ – ১৫ নৱেম্বৰ, ১৯১৭) আছিল বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ এজন স্কটিছ বেপ্টিষ্ট ইভানজেলিষ্ট আৰু শিক্ষক যি পবিত্ৰতা আন্দোলনৰ সৈতে মিলি গৈছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

মানুহ যেতিয়া হতাশাগ্ৰস্ত হয়, তেতিয়া তেওঁ কেৱল চিন্তা কৰি কৰি হতাশাৰ পৰা মুক্তি পাব নোৱাৰে। তেওঁৰ হতাশাৰ পৰা মুক্তি পাব পাৰে কেৱল ঈশ্বৰ সদৃশ সৃষ্টিশীল প্ৰয়াসৰ দ্বাৰাহে।ইয়াৰ ফলত তেওঁ যিটো বস্তু নিজে কেতিয়াও ভাৱি পাব নোৱাৰে, সেই বস্তুটো তেওঁ পায় ঈশ্বৰৰ উপহাৰ স্বৰূপে।
নিশ্চয়তা হৈছে সাধাৰণ জ্ঞানৰ জীৱনৰ চিন: অনুগ্ৰহিত অনিশ্চয়তা হৈছে আধ্যাত্মিক জীৱনৰ চিন। ঈশ্বৰৰ বিষয়ে নিশ্চিত হোৱাৰ অৰ্থ হ’ল আমি আমাৰ সকলো পথতে অনিশ্চিত, এটা দিনে কি আনিব পাৰে আমি নাজানো। এই কথা সাধাৰণতে দুখৰ হুমুনিয়াহ এটাৰে কোৱা হয়, ই বৰঞ্চ উশাহ নোহোৱা আশাৰ প্ৰকাশ হ’ব লাগে। আমি পৰৱৰ্তী পদক্ষেপৰ বিষয়ে অনিশ্চিত, কিন্তু ঈশ্বৰৰ বিষয়ে আমি নিশ্চিত। লগে লগে আমি ঈশ্বৰৰ ওচৰত পৰিত্যাগ কৰো, আৰু নিকটৱৰ্তী কৰ্তব্যটো কৰোঁ, তেওঁ আমাৰ জীৱনটোক সকলো সময়তে আচৰিত বস্তুৰে ভৰপূৰ কৰি ৰাখে।
আমাৰ পাৰহৈ যোৱা দিনবোৰে আমাৰ সন্মুখত বহু অপুৰণীয় বস্তু উপস্থাপন কৰে; এয়া সত্য যে আমি এনে কিছুমান সুযোগ হেৰুৱাই পেলাইছোঁ যিবোৰ কেতিয়াও ঘূৰি নাহে, কিন্তু ঈশ্বৰে এই ধ্বংসাত্মক উদ্বেগক ভৱিষ্যতৰ বাবে গঠনমূলক চিন্তাশীলতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে। অতীতক শুবলৈ দিয়ক, কিন্তু খ্ৰীষ্টৰ কোলাত শুবলৈ দিয়ক। অপূৰণীয় অতীতক তেওঁৰ হাতত এৰি দিয়ক, আৰু তেওঁৰ সৈতে অপ্ৰতিৰোধ্য ভৱিষ্যতলৈ আগবাঢ়ি যাওক।

উৎস

শ্ৰেণী:শিক্ষক
শ্ৰেণী:স্কটলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
এলমিৰা আবদ্ৰাজাকোভা

এলমিৰা ৰাফাইলভনা আবদ্ৰাজাকোভা (ইংৰাজী: Elmira Rafailovna Abdrazakova; জন্ম: ৭ অক্টোবৰ ১৯৯৪) এগৰাকী ৰাছিয়ান মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী যিয়ে মিছ ৰাছিয়া ২০১৩ ৰ মুকুট লাভ কৰিছিল। তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১৩ আৰু মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৩ প্ৰতিযোগিতাত ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

তাতাৰ বংশোদ্ভৱ পিতৃ ৰাফাইল আবদ্ৰাজাকোভ আৰু ৰাছিয়ান মাতৃ ওলগা প্শেনিকনিকোভাৰ সন্তান এলমিৰা কেমেৰোভো ওব্লাষ্টৰ মেঝডুৰেচেনস্কত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ২০১৮ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত ৱেগনাৰ গ্ৰুপৰ সৈতে অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম 'মিছ চেণ্ট্ৰেল আফ্ৰিকান ৰিপাব্লিক' সংস্কৰণত সহায় কৰিবলৈ আবদ্ৰাজাকোভাক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল।

মিছ ৰাছিয়া ২০১৩

থাম্ব|বাওঁ|২০১৩ চনত মিছ ৰাছিয়াৰ ছেছ পৰিহিত এলমিৰা আবদ্ৰাজাকোভা।
২০১৩ চনৰ ২ মাৰ্চত মস্কোৰ বাৰ্ভিখা লাক্সাৰী ভিলেজৰ কনচাৰ্ট হলত অনুষ্ঠিত হোৱা ২১তম মিছ ৰাছিয়া সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত আবদ্ৰাজাকোভাক মিছ ৰাছিয়া ২০১৩ ৰ মুকুট পিন্ধোৱা হয়। তেওঁৰ উচ্চতা ১.৭৫ মিটাৰ। মিছ ৰাছিয়া ২০১৩ ৰ চূড়ান্ত অনুষ্ঠানটো ৮ মাৰ্চত এনটিভি চেনেলত সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁ বিশ্বৰ আটাইতকৈ মৰ্যাদাপূৰ্ণ দুখন সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা মিছ ইউনিভাৰ্ছ আৰু মিছ ৱৰ্ল্ডত ৰাছিয়াৰ চৰকাৰী প্ৰতিনিধি আছিল।

তেওঁ তেওঁৰ তাতাৰ পটভূমিৰ বাবে বৰ্ণীয় বৈষম্যমূলক উৎপীড়নৰ বলি হৈছিল। ইণ্টাৰনেটত ট্ৰলৰদ্বাৰা ধাৰাবাহিকভাৱে অপমানিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ ছচিয়েল নেটৱৰ্ক একাউণ্টসমূহ বন্ধ কৰি দিছিল।

মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৩

২০১৩ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত ইণ্ডোনেছিয়াৰ বালিত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৩ প্ৰতিযোগিতাত এলমিৰাই ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ শীৰ্ষ ২০ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল।

মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১৩

পৰৱৰ্তী সময়ত আবদ্ৰাজাকোভাই নিজ দেশ ৰাছিয়াৰ মস্কোত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১৩ প্ৰতিযোগিতাত ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

বিজয়ৰ প্ৰতি জনসাধাৰণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত এলমিৰাৰ সফলতাই ছচিয়েল মিডিয়াত এক বৃহৎ নেতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এখন সংবাদ-মেলত এলমিৰাই জনোৱা মতে, তেওঁ হাজাৰ হাজাৰ বাৰ্তা লাভ কৰিছিল, যাৰ বেছিভাগেই তেওঁৰ চেহেৰা আৰু জনগোষ্ঠীয় পৰিচয়ৰ ওপৰত আক্ৰমণ আছিল। এলমিৰাৰ মতে, "যেতিয়া তেওঁ ঘৰলৈ আহি তেওঁৰ পেজটো চাইছিল, তেতিয়া ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰকাৰীয়ে লিখা অসন্তুষ্ট মন্তব্যৰ পৰিমাণ দেখি তেওঁ স্তম্ভিত হৈ পৰিছিল।" জনপ্ৰিয় হাস্যৰসময়ী গোটবোৰে তেওঁক লৈ ব্যংগাত্মক কাৰ্টুন পোষ্ট কৰিছিল। ফলস্বৰূপে তেওঁ ছচিয়েল নেটৱৰ্ক 'ভিকণ্টাক্টে' (VKontakte) ত থকা নিজৰ পেজটো ডিলিট কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। অৱশ্যে পিছত পেজটো পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মিছ ৰাছিয়াৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট
আচল জীৱনৰ চিণ্ডাৰেলা: ৰাছিয়ান এঞ্জেলিনা জোলি
"'এগৰাকী জিপচী মহিলা ৰাছিয়াৰ মুখ হ'ব নোৱাৰে'" - আলছু কুৰমাশ্বেভাৰদ্বাৰা, আটলাণ্টিক আলোচনী, ৬ মাৰ্চ ২০১৩

শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী