ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰমিলা থাপাৰ

ৰমিলা থাপাৰ (; জন্ম: ৩০ নৱেম্বৰ, ১৯৩১) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় ইতিহাসবিদ। তেওঁৰ অধ্যয়নৰ মুখ্য ক্ষেত্ৰ হৈছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ ইতিহাস, য'ত তেওঁ আগৰেপৰা প্ৰতিষ্ঠিত। থাপাৰ নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাচীন ইতিহাস বিভাগৰ অধ্যাপক, এমিৰিটা।

থাপাৰৰ বিশেষ অৱদান হৈছে, উত্তৰ ভাৰতত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ মাজভাগত হোৱা পৰিৱৰ্তন বুজিবলৈ সামাজিক-ঐতিহাসিক পদ্ধতিৰ ব্যৱহাৰ। বংশ-আধাৰিত ইন্দো-আৰ্য পশুপালক গোটবোৰ গঙ্গা নদীৰ সমভূমিলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ লগে লগে,কিদৰে তেওঁলোকে জাতি-আধাৰিত ৰাজ্যবোৰৰ প্ৰাথমিক ৰূপ সৃষ্টি কৰিছিল, এই বিষয়ে তেওঁৰ লেখনিত পোৱা যায়।

থাপাৰে চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়, অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, ইনষ্টিটিউট নেচনেল ডেচ লাঙ্গুইছ এট চিভিলাইজ অৰিয়েণ্টেলচ, পেৰিছ, এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয় হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়, ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু প্ৰিটোৰিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট লাভ কৰিছিল।

থাপাৰ লণ্ডনৰ স্কুল অফ অৰিয়েণ্টেল এণ্ড আফ্ৰিকান ষ্টাডিজৰ এগৰাকী সন্মানীয় ফেলো, য'ত তেওঁ ১৯৫৮ চনত পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল, আৰু আমেৰিকান একাডেমী অফ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সেছৰ বিদেশী সন্মানীয় সদস্য হিচাপেও খিতাপ লাভ কৰিছিল। ২০০৮ চনত, ৰমিলা থাপাৰে মানৱবিজ্ঞান আৰু সামাজিক বিজ্ঞানত জীৱনজোৰা প্ৰাপ্তিৰ বাবে ইউএছ লাইব্ৰেৰী অফ কংগ্ৰেছৰ ক্লুজ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাসবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
বুকিত মেৰাহ

বুকিত মেৰাহ বা ৰেডহিল হৈছে ছিংগাপুৰৰ কেন্দ্ৰীয় এলেকাৰ দক্ষিণতম অংশত অৱস্থিত এক পৰিকল্পনা ক্ষেত্ৰ আৰু নতুন চহৰ এই পৰিকল্পনা ক্ষেত্ৰৰ সীমাত উত্তৰে টাংলিন, পশ্চিমে কুইন্সটাউন আৰু পূবে কেন্দ্ৰীয় অঞ্চল ডাউনটাউন কোৰ, আউটৰাম আৰু ছিংগাপুৰ নদী পৰিকল্পনা অঞ্চল আছে। ইয়াৰ উপৰিও এই অঞ্চলে দক্ষিণত দক্ষিণ দ্বীপপুঞ্জ পৰিকল্পনা অঞ্চলৰ সৈতে এক সাগৰৰ সীমা ভাগ কৰে। বুকিত মেৰা চেণ্টোছা গেটৱে, চেণ্টোছা ব্ৰডৱাক, চেণ্টোচা এক্সপ্ৰেছ আৰু কেবল কাৰৰ জৰিয়তে চেণ্টোছা দ্বীপ সৈতে সংযুক্ত।

বুকিট মেৰাহ পৰিকল্পনা অঞ্চলত পুলাউ ব্ৰানী আৰু কেপেল দ্বীপ নামৰ দুটা দ্বীপ অন্তৰ্ভুক্ত যি পথৰ দ্বাৰা মূল ভূখণ্ডৰ সৈতে সংযুক্ত। ই কেন্দ্ৰীয় অঞ্চলৰ সৰ্বাধিক জনবহুল পৰিকল্পনা ক্ষেত্ৰ, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে দেশৰ ১২তম সৰ্বাধিক জনসংখ্যাৰ পৰিকল্পনা ক্ষেত্ৰ, য 'ত ১৫০০০০ৰো অধিক নিবাসী আছে।

উৎস
লিউ কিংয়ুন

লিউ কিংয়ুন (চীনা: 刘清韵; পিনয়ন: Liú Qīngyùn; প্ৰায় ১৮৪১ – প্ৰায় ১৯০০; সৌজন্যত নাম গুচিয়াং) এগৰাকী চীনা নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁক "ঊনবিংশ শতিকাৰ আটাইতকৈ উৎকৃষ্ট মহিলা নাট্যকাৰ" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

লিউ কিংয়ুনৰ জন্ম হৈছিল কিং বংশৰ সময়ত ১৮৪১ বা ১৮৪২ চনত জিয়াংছু প্ৰদেশৰ ডংহাইত (বৰ্তমান লিয়ানয়ুংগাং)। তেওঁৰ পিতৃ লিউ ইউনটাং এজন সফল ব্যৱসায়ী আৰু লগতে এজন "উচ্চ বিষয়া" আছিল, আৰু তেওঁৰ প্ৰথম সন্তান কিংয়ুনৰ জন্ম হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স প্ৰায় পঞ্চাশ বছৰ আছিল। তেওঁৰ মাতৃৰ উপাধি আছিল ৱাং, আৰু পিছলৈ তেওঁ আৰু দুগৰাকী কন্যাৰ জন্ম দিয়ে। কম বয়সতেই কিংয়ুনে অসাধাৰণ ভাষিক দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু চিত্ৰকলা আৰু কবিতা লিখাতো প্ৰতিভাশালী বুলি প্ৰমাণিত হৈছিল। আঠাৰ বছৰ বয়সত তেওঁ হাইঝৌৰ এটা ধনী পৰিয়ালৰপৰা অহা কিয়ান মেইপোৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দম্পতীহালৰ কোনো জৈৱিক সন্তান নাছিল, যদিও লিউৰ প্ৰায় ত্ৰিছ বছৰ বয়সত তেওঁলোকে মিনকাই নামৰ এগৰাকী কন্যাক দত্তক লৈছিল।

কেৰিয়াৰ আৰু মৃত্যু

নাট্যকাৰ হিচাপে লিউৰ ৰচনাসমূহ সমসাময়িক সমালোচকসকলৰদ্বাৰা যথেষ্ট সমাদৃত হৈছিল। লিউ কিংয়ুন পু ছংলিঙৰ ৰচনাৰদ্বাৰা প্ৰভাবিত হৈছিল; তেওঁৰ অন্ততঃ তিনিখন নাটক চীনা ষ্টুডিঅ'ৰপৰা ষ্ট্ৰেঞ্জ টেলছ নামৰ গ্ৰন্থৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত। ‘‘এন আনছাং হিৰো’’ (丹青副) ‘‘তিয়ান কিলাং’’ৰ ওপৰত আধাৰিত; ‘‘প্ৰেলুড টু দ্য ফিনিক্স ফ্ৰম হেভেন’’ (天风引) ‘‘দ্য ৰাক্ষসা দেশ আৰু সাগৰীয় বজাৰ’’ৰ ওপৰত আধাৰিত; আৰু ‘‘দ্য হুইচেল অৱ দ্য ফ্লাইং ৰেইনবো’’ (飞虹啸) ‘‘মিষ্ট্ৰেছ গেং’’ৰপৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। লিউ কিংয়ুন এজন উৎপাদনশীল কবিও আছিল, আৰু তেওঁৰ জীৱনকালত দুশতকৈ অধিক কবিতা লিখিছিল। এই কবিতাসমূহ পিছলৈ তেওঁৰ স্বামী আৰু তেওঁৰ শিক্ষক ৱাং য়িৰ সহায়ত দুটা সংকলনত সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। কিয়ানেও লিউৰ নাটকসমূহ সংগ্ৰহ কৰাত সহায় কৰিছিল, যাৰ মুঠ সংখ্যা আছিল চৌব্বিছখন; ‘‘শিয়াও পেংলাইৰ অমৰত্বৰ পেভিলিয়নৰপৰা নাটকসমূহ’’ নামৰ সংকলনৰ এটা কঁপি বৰ্তমান নেচনেল টাইৱান বিশ্ববিদ্যালয়ত সংৰক্ষিত আছে।

১৮৯৭ চনত শুৱিয়াঙত হোৱা এক ধ্বংসাত্মক বানপানীয়ে লিউৰ বহু ৰচনা ধ্বংস কৰি পেলায়। লিউ কিংয়ুনৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে অতি কম তথ্য উপলব্ধ; অধিকাংশ সূত্ৰই উল্লেখ কৰে যে তেওঁৰ মৃত্যু ১৯০০ চনৰ পিছত হৈছিল। চাইনিজ ডিকচনেৰী অৱ চাইনিজ লিটাৰেচাৰৰ মতে, তেওঁৰ মৃত্যু ১৯১৬ চনত হৈছিল। উইল্ট আইডেমা আৰু বিয়াটা গ্ৰাণ্টে দ্য ৰেড ব্ৰাশ গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে যে লিউ কিংয়ুন ঊনবিংশ শতিকাৰ আটাইতকৈ উৎপাদনশীল মহিলা নাট্যকাৰ আছিল।

নাটকসমূহ

‘‘এন আনছাং হিৰো’’
‘‘দ্য গাইডেন্স অৱ দ্য হেভেনলি উইণ্ড’’
‘‘দীঘলীয়া সাগৰলৈ চাই দীৰ্ঘশ্বাস’’
‘‘দ্য হুইচেল অৱ দ্য ফ্লাইং ৰেইনবো’’

তথ্যসূত্ৰ

গ্ৰন্থতালিকা

শ্ৰেণী:চীনা মহিলা কবি
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:কবি
ভাৰত গণৰাজ্যৰ ইতিহাস

ভাৰত গণৰাজ্যৰ ইতিহাস আৰম্ভ হৈছিল ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা। ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰত ব্ৰিটিছ কমনৱেলথৰ অধীনত স্বতন্ত্ৰ আধিপত্য হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৯৫০ চনত গণৰাজ্য ঘোষণা কৰাৰ আগতে ষষ্ঠ জৰ্জ (আলবাৰ্ট ফ্ৰেডেৰিক আৰ্থাৰ জৰ্জ) এই দেশৰ ৰজা আছিল। একে সময়তে ভাৰত বিভাজনৰ ফলস্বৰূপে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ উত্তৰ-পশ্চিম আৰু পূব অংশৰ সৈতে পাকিস্তানৰ পৃথক ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা হয়। বিভাজনৰ ফলত ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ পৰা প্ৰায় ১ কোটি লোক প্ৰব্ৰজন কৰিবলগীয়া হৈছিল আৰু প্ৰায় ১০ লাখ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। প্ৰথমে লৰ্ড লুই মাউণ্টবেটেন আৰু পিছলৈ চক্ৰৱৰ্তী ৰাজগোপালাচাৰীক ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল নিযুক্তি দিয়া হয়। জৱাহৰলাল নেহৰুৱে দেশৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল ভাৰতৰ প্ৰথম উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু গৃহমন্ত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়।

১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰত গণৰাজ্যত পৰিণত হয় আৰু নতুন সংবিধান জাৰি কৰা হয়। এই সংবিধান অনুসৰি ভাৰতত এখন ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা ভাৰতে যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে আৰু বহু সমস্যাৰ সমাধান হৈছে। এই দেশৰ কৃষি আৰু উদ্যোগিক ব্যৱস্থা বিশেষভাৱে উন্নত। বৰ্তমান ভাৰতত চৰকাৰৰ ব্যৱস্থা আছে যিটো বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থা বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ, জাতিভিত্তিক সংঘৰ্ষ, নক্সালবাদ, উগ্ৰপন্থী আৰু বিচ্ছিন্নতাবাদী সন্ত্ৰাসবাদ (বিশেষকৈ জম্মু-কাশ্মীৰ আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত) ভাৰতত এতিয়াও ডাঙৰ সমস্যা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কিছুমান বিশেষ ভূখণ্ডৰ মালিকীস্বত্বক লৈ চীনৰ গণৰাজ্যৰ সৈতে ভাৰতৰ বৰ্তমানো বিবাদ আছে। ১৯৬২ চনত , এই বিবাদৰ পৰাই ভাৰত-চীন যুদ্ধ আৰম্ভ হৈছিল। ১৯৪৭, ১৯৬৫, ১৯৭১ আৰু ১৯৯৯ চনত পাকিস্তানৰ সৈতে ভাৰত যুদ্ধত লিপ্ত হৈছিল।

ভাৰত এখন পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰধাৰী ৰাষ্ট্ৰ। ১৯৭৪ চনত ভাৰতে প্ৰথম পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা চলাইছিল। ইয়াৰ পিছত ভাৰতে ১৯৯৮ চনত আৰু পাঁচটা পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰে। ১৯৯১ চনত দেশত অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ সাধন হয়। ফলস্বৰূপে ভাৰত এতিয়া বিশ্বৰ অন্যতম দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পোৱা অৰ্থনীতিৰ দেশ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী: ইতিহাস
বতাহ

বতাহ হৈছে এক বৃহৎ পৰিসৰত হোলা গেছৰ চলাচল বা বায়ুৰ চলাচলকেই বতাহ বোলে। পৃথিৱীত বতাহত কেৱল বায়ুৰ প্ৰৱাহ হয়। বাহ্যিক মহাকাশত সৌৰ বতাহ হৈছে মহাকাশৰ মাজেৰে সূৰ্যৰ পৰা বায়ু আৰু আহিত কণাৰ প্ৰৱাহ, আনহাতে গ্ৰহীয় বতাহ গ্ৰহসমূহৰ পৰা পাতল ৰাসায়নিক অনু মহাকাশলৈ নিৰ্গমন হোৱা কাৰ্য। সাধাৰণতে বায়ু প্ৰৱাহিত হোৱা বেগ, বতাহে উৎপন্ন কৰা বল, উৎপত্তি স্থল আৰু বতাহে পেলোৱা প্ৰভাৱৰ ভিত্তিত বতাহক শ্ৰেণীকৰণ কৰা হয়। সৌৰজগতত উৎপন্ন হোৱা আটাইতকৈ শক্তিশালী বতাহ নেপচুন আৰু শনি গ্ৰহত নিৰীক্ষণ কৰা হৈছিল। বতাহৰ বহু কাৰক থাকে: বেগ (বতাহৰ গতি); জৰিত গেছৰ ঘনত্ব; শক্তি বা বতাহৰ শক্তি। ইয়াৰোপৰি বীজৰ বিস্তাৰ ক্ষুদ্ৰ চৰাইৰ উৰণতো বতাহে সহায় কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভূগোল
বিভাৱতী বসু

বিভাৱতী বসু (জন্ম, প্ৰায় ১৮৯৬ – মৃত্যু, ১৯৫৪) ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী গান্ধীবাদী সমাজকৰ্মী আৰু বিপ্লৱী আছিল। ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদী নেতা আৰু বেৰিষ্টাৰ শৰত চন্দ্ৰ বসুৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈ স্বামী আৰু ভায়েক সুভাষ চন্দ্ৰ বসু উভয়ৰে জাতীয়তাবাদী কাৰ্যকলাপ আৰু ৰাজনৈতিক কামত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু বিবাহ

১৮৯৬ চনত কলিকতা (বৰ্তমান কলকাতা)ত উত্তৰ কলিকতাৰ এটা সুপৰিচিত পৰিয়ালৰ অক্ষয় কুমাৰ দে বিশ্বাস আৰু সুবালা দেৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল বিবাৱতী দেৰ। ১৯০৯ চনত তেৰ বছৰ বয়সত বিবাৱতীয়ে তেতিয়াৰ উদীয়মান বেৰিষ্টাৰ আৰু পিছলৈ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি শৰৎ চন্দ্ৰ বসুৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। যদিও তেওঁৰ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাছিল, তথাপি তেওঁ বাংলা পঢ়িব আৰু লিখিব পাৰিছিল আৰু পিছলৈ শৰতৰ লগত ইংৰাজী শিকিছিল। যিটো স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সৈতে জড়িত ৰাজনৈতিক আলোচনা আৰু কাৰ্যকলাপৰ এক প্ৰধান কেন্দ্ৰত পৰিণত হয়।

স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত ভূমিকা

বিভাবতী বসুৱে বৃহৎ যৌথ পৰিয়ালৰ ঘৰখন পৰিচালনা কৰিছিল, আৰু শৰৎ চন্দ্ৰ আৰু সুভাষ চন্দ্ৰ বসুক তেওঁলোকৰ কঠিন ৰাজনৈতিক জীৱনৰ সময়ছোৱাত স্থিতিশীলতা আৰু সহায় আগবঢ়াইছিল। ১৯৩০ চনত কাৰাগাৰত বন্দী হোৱা আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত (১৯৪১–১৯৪৫) গৃহবন্দী কৰাকে ধৰি ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই শৰৎ বসুক বাৰে বাৰে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আটক কৰি ৰাখিছিল।

তেওঁৰ ভায়েক সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল। ১৯৪১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত নেতাজী পলায়নৰ পূৰ্বে গৃহবন্দী হৈ থকা উডবাৰ্ন পাৰ্কৰ পৰিয়ালৰ ঘৰখনেই আছিল, বিৱাবাতীৰ পুত্ৰ ছিছিৰ কুমাৰ বসুকে ধৰি পৰিয়ালৰ সদস্যৰ সহায়ত ঘৰৰ ভিতৰৰপৰাই পৰিকল্পনা কৰা এই অনুষ্ঠান।

পৰিয়াল

বিভাবতী আৰু শৰৎ চন্দ্ৰ বসুৰ আঠটা সন্তান আছিল আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱালৈকে জীয়াই আছিল:

অশোকে নাথ বসু (১৯১৫–১৯৯৪) - ৰাসায়নিক অভিযন্তা
অমিয়া নাথ বসু (১৯১৫–১৯৯৬) - বেৰিষ্টাৰ, সংসদৰ সদস্য।
মীৰা ৰয় (জন্ম ১৯১১/১২)
শান্তি বসু (সৰুতে মৃত্যু) ২০০৯ চনত তেওঁৰ কন্যা চিত্ৰ ঘোষে মাকৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে, যাৰ নাম 'মোৰ হৃদয়ৰ মাতৃ: বিভাবতী বসুৰ কাহিনী' ( Mother of My Heart: the Story of Bivabati Bose)।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্বু টিং

শ্বু টিং (চীনা: 舒婷; জন্ম ১৯৫২, জিনজিয়াং, ফুজিয়ান) হৈছে গং পেইয়ু (龚佩瑜)ৰ কলম নাম। তেওঁ কুঁৱলীময় কবি আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী আধুনিক চীনা কবি। তেওঁ ১৯৭০ দশকত কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ ৰচনাসমূহ প্ৰকাশ পায়।

জীৱন

শ্বু টিং ফুজিয়ান প্ৰদেশৰ জিনজিয়াঙত ডাঙৰ-দীঘল হয়। কিশোৰ অৱস্থাত তেওঁৰ পিতাক মতাদৰ্শগত বিচ্যুতিৰ অভিযোগত অভিযুক্ত কৰা হয় আৰু তেওঁক গ্ৰাম্য অঞ্চললৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ফুজিয়ানলৈ উভতি আহি তেওঁ চিমেণ্ট কাৰখানা, বস্ত্ৰ কল আৰু লাইটবাল্ব কাৰখানাত কাম কৰে।

১৯৭৯ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা প্ৰকাশ পায়। তেওঁ আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড আলোচনী জিন্টিয়ান (আজিৰ অৰ্থ)ত প্ৰকাশিত হোৱা প্ৰথম লেখকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।

১৯৮০ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ কুঁৱলীময় কবিসকলৰ আগশাৰীৰ মহিলা প্ৰতিনিধি হিচাপে পৰিচিতি লাভ কৰে। তেওঁ চৰকাৰীভাৱে স্বীকৃতি পোৱা একমাত্ৰ কুঁৱলীময় কবি আছিল। ১৯৮২ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন শুৱাংৱেই চুৱান প্ৰকাশ পায়। একে বছৰতে তেওঁ ঝংয়ি চেনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তেওঁ চীনা লেখক সংস্থাৰ সদস্য হয় আৰু ১৯৮১ আৰু ১৯৮৩ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় উৎকৃষ্ট কবিতা বঁটা লাভ কৰে।

১৯৮৩ চনৰ "আধ্যাত্মিক প্ৰদূষণ বিৰোধী" আন্দোলনৰ সময়ত তেওঁ আন বহু লেখকৰ দৰে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হয়।

লিখন শৈলী

শ্বু টিঙৰ লেখাৰ শৈলী সাধাৰণতে পোনপটীয়া আৰু স্পষ্ট। আন্দ্ৰেয়া লিংগেনফেলটাৰে তেওঁৰ কবিতাৰ মূল্যায়নত কৈছে যে তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী আদৰ্শবাদী, দেশপ্ৰেমিক, কিন্তু স্পষ্টভাৱে ৰাজনৈতিক নহয়।

ৰচনা

The Mist of My Heart: Selected Poems of Shu Ting, অনুবাদক উইলিয়াম অ'ডনেল, ১৯৯৫। ISBN 978-0-8351-3148-3
Shu Ting: Selected Poems, সম্পাদনা: ইভা হাঙ, ১৯৯৪
Shuang Wei Chuan, ১৯৮২

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনা মহিলা কবি
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:লেখিকা
ৰাণী সুগলা দেৱী

ৰুহুনাৰ ৰাণী সুগলাক সুগলা দেৱী বুলিও কোৱা হয় (দ্বাদশ শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দ), শ্ৰীলংকাৰ দক্ষিণ আৰু পূব অঞ্চলত অৱস্থিত ৰুহুনা ৰাজ্যৰ শেষ ৰজা আছিল।

জীৱন

ৰুহুনা ৰাজ্য অনুৰাধাপুৰাৰ ৰজাৰ প্ৰতি আনুগত্যশীল এখন উপ ৰাজ্য আছিল।

ৰুহুনা ৰাজ্যৰ প্ৰথম শাসক ৰাণী। তেওঁ ৰুহুনাৰ সিংহাসন লোৱা বুলি দাবী কৰা হৈছিল, আনহাতে প্ৰথম ৰজা পৰাক্ৰমবাহুৱে পল্লুন্নাৰুৱাৰপৰা সমগ্ৰ দ্বীপটো শাসন কৰিছিল। সেয়েহে ৰাণী সুগলা দেশৰ একমাত্ৰ শাসক নাছিল: প্ৰথম ৰজা পৰাক্ৰমবাহুৱে শ্ৰীলংকাৰ বৃহৎ অংশত ৰাজত্ব কৰাৰ বাবে তেওঁক সিংহলী ৰজা হিচাপে গণ্য কৰা নহয়।

তেখেতৰ মাতৃ আছিল ৰজা মনাভৰণৰ। পিহিতি ৰাত (উত্তৰ শ্ৰীলংকাৰ ৰাজ্য) দখলৰ যুদ্ধত তেওঁৰ পুত্ৰ পৰাক্ৰমবাহুৰ হাতত পৰাস্ত হয়।
১১৬০ চনত বিদ্ৰোহক নিৰ্মমভাৱে স্তব্ধ কৰাৰ আগতে বহুতো ৰজা মনাভৰণ অনুগামীয়ে ৰাণী সুগলাৰ পিছফালে একত্ৰিত হৈ ৰজা পৰাক্ৰমবাহুৰ আক্ৰমণাত্মক সেনাৰ পৰা ৰুহুনাক ৰক্ষা কৰে।

বিদ্ৰোহ

১১৫৭ চনত ৰুহুনা বিদ্ৰোহ, যাক ৰাণী সুগলাৰ বিদ্ৰোহ বুলিও কোৱা হয়, ৰুহুনাৰ ৰাণী সুগলাৰ নেতৃত্বত মহান পৰাক্ৰমবাহুৰ শাসিত পেল্লনাৰুৱা ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে কৰা বিদ্ৰোহ আছিল। পৰক্ৰমবাহুৰ সেনাই এই বিদ্ৰোহ দমন কৰে আৰু ১১৫৮ চনত ৰুহুনা ৰাজ্য পেল্লনাৰুৱাৰ অংশ হিচাপে সংযুক্ত হয়।

সকলো হিচাপত সুগলা আছিল এগৰাকী নিৰ্ভীক সামৰিক নেতা আৰু “ৰাণীৰ সেই অঞ্চলৰ মানুহৰ প্ৰবল আনুগত্য আছিল, .
আৰু তেওঁৰ হাতত দানপাত্ৰ আৰু বুদ্ধৰ দাঁতৰ ধ্বংসাৱশেষে তেওঁৰ শাসনক বৈধতা প্ৰদান কৰা যেন লাগে।”

কিন্তু এই বিদ্ৰোহ “ধাৰাবাহিকভাৱে বনৰীয়া অভিযানৰ পিছত” দমন কৰা হৈছিল। অৱশেষত ৰাণী সুগলা আৰু তেওঁৰ ক্ষমতাৰ টোটেমবোৰ বন্দী কৰা হয় আৰু ৰুহুনাক পেল্লনাৰুৱাই নিজৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ ব্যক্তি
বৰোবৰোটন

জাপানী লোককথাত বৰোবৰোটন হৈছে এটা চুকুমোগামি ইয়োকাই। জাপানী ভাষাত বোৰোবোৰো শব্দৰ অৰ্থ শতচ্ছিন্ন মেট্ৰেচ বা গাদী আৰু ইয়াক মানুহৰ বাবে দুষ্ট আৰু বিপজ্জনক আত্মা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

বিৱৰণ

বৰোবৰোটন বিবা-বকুবকুৰ দৰেই এক সত্ত্বা, যি ৰাতি জীৱন্ত হৈ উঠা ছিন্নভিন্ন তোচক বা গাদী (জাপানী ভাষাত ফুটন) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ৰাতি ই শূন্যত উঠি গৈ নিজৰ (পূৰ্বৰ) মালিকক বিচনাৰ পৰা পেলাই দিয়ে, তাৰ পিছত শুই থকা মানুহজনৰ মূৰ আৰু ডিঙিত ডিঙি চেপি হত্যা কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে সূতা উলিয়াই ডিঙিত মেৰিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰে।

পৃষ্ঠভূমি

বৰোবৰোটন ইয়োকাইৰ এটা নিৰ্দিষ্ট গোট চুকুমোগামিৰ অন্তৰ্গত। ই হস্তশিল্প কৰ্মৰ পৰা সৃষ্ট। এক আত্মা বা সত্ত্বা। চুকুমোগামি হৈছে মানৱসৃষ্ট বস্তুৰ পৰা আহৰণ কৰা বিভিন্ন ইয়োকাই, যেনে পাকঘৰৰ সামগ্ৰী, অন্যান্য সঁজুলি আৰু দৈনন্দিন আনুষংগিক ব্যৱহৃত সামগ্ৰী, যিবোৰ হয় আত্মা বা ভূতৰ আধিপত্যৰ ফলত বা কমেও ৯০ৰ পৰা ১০০ বছৰ ধৰি অহৰহ ব্যৱহাৰৰ পিছতো জৰাজীৰ্ণ হৈ জীয়াই আছে। এই শেষৰ উৎপত্তিৰ ৰূপ চুকুমোগামি বয়সৰ সত্ত্বেও নতুন বা অথবা অতীতৰ অৱস্থা হিচাপে দেখা দিয়ে। মানুহৰ দ্বাৰা উপেক্ষা কৰা বা অপ্ৰয়োজনীয় যেন অনুভৱ কৰা হ’লেই বৰোবৰোটন জীৱন্ত হৈ উঠিব পাৰে। কিবা এটা প্ৰতিশোধ হিচাপে (আৰু হতাশাৰ বাবে) তেওঁলোকে ৰাতি মানুহৰ বসতিপ্ৰধান ঘৰৰ কোঠাবোৰৰ মাজেৰে ওপঙি ঘূৰি ফুৰে আৰু যিকোনো শুই থকা মানুহক বিচাৰি পালে ডিঙি চেপি হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। নতুবা তেওঁলোকে আন চুকুমোগামিৰ সৈতে লগ হৈ কোলাহলপূৰ্ণ উৎসৱ উদযাপন কৰে বা ঘৰৰ পৰা ওলাই আন সংগী সত্ত্বাৰ সন্ধানত ঘূৰি ফুৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জাপানী শ্ৰুতিকথা
ক্ৰনিকেল অৱ আ কৰ্পচ্‌ বিয়েৰাৰ

ক্ৰনিকেল অৱ আ কৰ্পচ্‌ বিয়েৰাৰ হৈছে ২০১২ চনত প্ৰকাশ হোৱা, ইংৰাজী ভাষাৰ লেখক তথা নাট্যকাৰ চাইৰাছ মিষ্ট্ৰীৰ এখন ইংৰাজী ভাষাৰ উপন্যাস। এই গ্ৰন্থখনত লেখকে মৃতদেহ কঢ়িওৱা পাৰ্চী সম্প্ৰদায়ৰ বিষয়ে লিখিছে, যি সম্প্ৰদায়ে বম্বেত সমাধিস্থ কৰিবলৈ মৃতদেহসমূহ কঢ়িয়াই লৈ গৈছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ আগৰ সময়খিনিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি উপন্যাসখন লিখা হৈছে। এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাৰ বাবে এই বিষয়ত গৱেষণা কৰি থকাৰ সময়ত এই বিষয়ক উপন্যাসখন লিখাৰ কথা মিষ্ট্ৰীৰ মনলৈ আহে। চলচ্চিত্ৰকাৰজনে চেনেল ফৰৰ বাবে এই বিষয়ত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। কিন্তু পৰিকল্পনা মতে তথ্যচিত্ৰখন হৈ নুঠিলত মিষ্ট্ৰীয়ে ইয়াক উপন্যাস ৰূপ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়।

ক্ৰনিকেল অৱ আ কৰ্পচ্‌ বিয়েৰাৰে ২০১৪ চনত দক্ষিণ এছীয় সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা ডি এছ চি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে আৰু ২০১৫ চনত উপন্যাসখনে ইংৰাজী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাস শিতানত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা পায়।

কাহিনী

ফিৰোজ এলচিডানা এগৰাকী পাৰ্চী মৃতদেহ বাহক অৰ্থাৎ খাণ্ডিয়াজ; যাৰ কাম হ’ল মৃতদেহ সংগ্ৰহ কৰা আৰু মৃতদেহবোৰ পচিবলৈ ধৰাৰ আগতে বা শগুনে ভক্ষণ কৰাৰ আগতে শেষৰ ৰীতি-নীতি আৰু কৰ্মসমূহ সম্পূৰ্ণ কৰা। পঢ়া-শুনাত বেয়া ফিৰোজে নিজে এগৰাকী পুৰোহিতৰ পুত্ৰ হৈও খাণ্ডিয়াৰ কন্যা চেপিদেহৰ প্ৰেমত পৰি নিজৰ পৰিয়ালক নিৰাশ কৰিছিল আৰু পিছত তেওঁ তাইকে বিয়া কৰাই এগৰাকী খাণ্ডিয়াজ মৃতদেহ বাহক হৈ পৰিছিল। এদিন ফিৰোজ আৰু তেওঁলোকৰ ছোৱালীজনীক অকলশৰীয়া কৰি চেপিদেহৰ মৃত্যু হয়।

স্বীকৃতি

ডেইলী নিউজ এণ্ড এনালাইছিচ অৰ্থাৎ ডিএনএৰ কাৰণে লিখোঁতে অদিতি শেষাদ্ৰীয়ে এই উপন্যাসখনক এক আকৰ্ষণীয় আৰু অসামান্য বিৱৰণ বুলি কৈ কৈছে যে; ই প্ৰেম আৰু ক্ষতিৰ এক চিত্তাকৰ্ষক, নাটকীয় আৰু গভীৰভাৱে ব্যক্তিগত কাহিনী হব পাৰিলেহেঁতেন, কিন্তু নহল। অৰ্জুন সিঙে তেওঁৰ পৰ্যালোচনাত কৈছে যে উপন্যাসখন পঢ়িলে ইয়াক এখন সুগতিশীল, আভ্যন্তৰীণভাৱে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ উপন্যাসৰ দৰে অনুভৱ হোৱাতকৈ অত্যধিক কথাৰ ওপৰত বেছিকৈ ক’বলৈ চেষ্টা কৰা খণ্ডিত সামাজিক-ইতিহাসৰ দৰেহে ভাৱ হয়। আউটলুকৰ বখতিয়াৰ কে দাদাভোয়ে ধূসৰ হাস্যৰস, বিদ্ৰুপ আৰু ট্ৰেজেডীৰ মছলাৰে তৈয়াৰী এখন সু-নিৰ্মিত গ্ৰন্থ ৰূপে ইয়াৰ জয় হৈছে বুলি কৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ উপন্যাস
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:ডি এছ চি পুৰস্কাৰ বিজয়ী গ্ৰন্থ
পোহৰ নিৰ্গতক ডায়'ড

পোহৰ নিৰ্গতক ডায়'ড (ইংৰাজী: light-emitting diode) চমুকৈ এল ই ডি এটি অৰ্ধপৰিবাহী ডায়'ড যিয়ে প্ৰযুক্ত ভ'ল্টেজক পোহৰলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰে, যাক প্ৰায় চাকি আৰু অঙ্কীয় পৰ্দাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

উদ্ভাৱন

ইচামু আকাচাকি, হিৰচি আমান' আৰু চুজি নাকামুৰাই পোহৰ উলিওৱা ডায়'ড উদ্ভাৱনৰ বাবে ২০১৪ বৰ্ষত ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। জুৰিয়ে ক'লে- "এই বছৰৰ ন'বেল বঁটা গ্ৰহণকাৰীসকলক এটি নতুন শক্তি-পৰিপক্ক পৰিবেশৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ পোহৰৰ উৎস উদ্ভাৱন কৰাৰ বাবে পুৰস্কৃত কৰা হৈছে।

কাৰ্যনীতি

এল-ই-ডিয়ে বৈদ্যুতিক পোহৰ বিকিৰণৰ জৰিয়তে কাম কৰে। এলুমিনিয়াম গেলিয়াম আৰ্চেনাইডৰ দৰে কোনো কোনো অৰ্ধপৰিবাহী বস্তুৱে বিদ্যুৎ প্ৰৱাহিত হ'লে ইলেক্ট্ৰণসমূহৰ চলনৰ দ্বাৰা পোহৰ ওলায়। এল-ই-ডিএ এনে ধৰণেই কাম কৰে।

এল ই ডিৰ ব্যৱহাৰ

মোবাইল ফোন আৰু এল ই ডি স্ক্ৰীনৰ বাহিৰেও অপটিকেল যোগাযোগ, ইণ্ডিকেটৰ বাতি, ইনফ্ৰাৰেড ৰশ্মি, আলোকসজ্জা, ট্ৰেফিক সংকেত, অপটিকেল মাউচ, লেজাৰ ৰশ্মি উৎপাদন সহ আৰু অনেক কামত এল ই ডি ব্যৱহৃত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Dendrimers in the spotlight - an Instant Insight examining the use of dendrimers in organic light-emitting diodes from the Royal Society of Chemistry
Photonics Sources Group, Tyndall National Institute GaN and other photonics research at the Tyndall National Institute, Ireland.
MAKE Presents: The LED - A movie about the origins of the LED and how to make your own from carborundum!
Rensselaer Electrical Engineering Department LED information arranged in textbook form, aimed at introductory to advanced audience

শ্ৰেণী:ডায়'ড
বেৰ’ই

বেৰ’ই শব্দই পৌৰাণিক গ্ৰীক কাহিনীত তলত দিয়া দেৱতা আৰু নাৰী চৰিত্ৰসমূহক বুজাব পাৰে:

৩,০০০ গৰাকী অপেশ্বৰীৰ ভিতৰত অন্যতম বেৰ’ই, টাইটানছ অ’চেনাছ আৰু টেথিছৰ জল অপেশ্বৰ কন্যা। তেওঁক তেওঁৰ ভনীয়েক ক্লিঅ’ৰ সৈতে চাইৰিনৰ ৰেলত গণনা কৰা হৈছিল। কবি ননাছে তেওঁক বেইৰুট চহৰৰ সৈতে চিনাক্ত কৰে আৰু ইয়াক আফ্ৰ’ডাইটে প্ৰথমবাৰৰ বাবে পাৰত ভৰি দিয়া ঠাই হিচাপে গঢ়ি তোলে।

বেৰ’ই, এফ্ৰ'ডাইট আৰু এডনিছৰ কন্যা আৰু প’ছিডনৰ কন্যা এমিমন বুলিও কোৱা হয়। ননাছে বেইৰুটৰ সৈতেও চিনাক্ত কৰিছে। এমিমন দ্য ডানাইডৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত নহ'ব কাৰণ তেওঁ এজন পৃথক ব্যক্তি।

বেৰ'ই, ৫০জন নেৰেইডৰ ভিতৰত অন্যতম, “ওল্ড মেন অন দা চি’’ৰ নেৰিয়াছ আৰু অ’চেনিড ড’ৰিছৰ সাগৰীয় অপেশ্বৰ কন্যা। চেমেলেৰ নাৰ্ছ বেৰ’ই, যাৰ আকৃতি হেৰাই থেবান ৰাজকুমাৰীক ধ্বংস কৰিবলৈ লৈছিল। অভিডৰ মতে দেৱীয়ে চেমেলেৰ প্ৰেমিকজন প্ৰকৃততে জিউছ বুলি সন্দেহ প্ৰকাশ কৰে আৰু তেওঁৰ পৰিচয়ৰ প্ৰমাণ বিচাৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে – অৰ্থাৎ, তেওঁ হেৰাৰ আগত যিদৰে তেওঁৰ আগত হাজিৰ হ'বলৈ ক'ব লাগে।

হাইজিনাছৰ ফেবুলেত ছদ্মবেশত দেৱীয়ে চেমেলেক কয় যে, জিউছক হেৰালৈ অহাৰ লগে লগে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ ক’ব লাগে, যাতে তেওঁ জানিব পাৰে যে দেৱতাৰ লগত শুই থকাটো কিমান আনন্দৰ কথা। তেওঁৰ পৰামৰ্শত চেমেলে জিউছৰ ওচৰত এই অনুৰোধ কৰিলে, আৰু বজ্ৰপাতে আঘাত কৰিলে।

ড’ৰিক্লাছৰ পত্নী বেৰ’ ট্ৰ’জান মহিলাসকলৰ মাজৰ এগৰাকী বৃদ্ধা আছিল যিয়ে ইনিয়াছৰ পিছে পিছে ভাৰ্জিলৰ এনিডত নিৰ্বাসিত হৈছিল। তেওঁই আন ঠাইত থকাৰ সময়ত আইৰিছে নিজৰ আকৃতি লয় আৰু আন মহিলাসকলক ইটালীত থকাৰ সময়ত জাহাজবোৰ জ্বলাই দিবলৈ মান্তি কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
আৰ্ডুইন'

আৰ্ডুইন' হ'ল এটি ছফ্টৱেৰ প্ৰতিষ্ঠান, প্ৰকল্প তথা ব্যৱহাৰকাৰী সমাজ যিয়ে পৰিকলন যন্ত্ৰৰ মুক্ত-উৎসৰ ছফ্টৱেৰ, মাইক্ৰ'কণ্ট্ৰলাৰ-আধাৰিত বহু সৰঞ্জাম আৰু আন ব্যৱহাৰ্য্য বস্তু নিৰ্মাণ কৰে। 

পূৰ্বতে সঠিক অৱস্থাত সজ্জিত বা নিজে সজাই ল'ব পৰা ৰূপত আৰ্ডুইন'ৰ কিট ক্ৰয় কৰিবলৈ পোৱা যায়। আডাফ্ৰুইট ইণ্ডাষ্ট্ৰিজৰ অনুমানৰ মতে, ২০১১ৰ মাজলৈ ৩ লাখতকৈ অধিক আৰ্ডুইন' নিৰ্মিত হৈছিল। আৰু ২০১৩ত ৭০০০০০ ফলক ব্যৱহৃত হৈছিল

আনুষ্ঠানিক ফলকসমূহ

প্ৰথমে ইটালিৰ স্মাৰ্ট প্ৰজেক্টছে আৰ্ডুইন' হাৰ্ডৱেৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

টোকা

উদ্ধৃতি

শ্ৰেণী:কোম্পানী
ব্ৰিটনী ডি লা ম'ৰা

ব্ৰিটনী ডি লা ম'ৰা (পূৰ্বৰ উপাধি: ৰুইজ; জন্ম: ১ এপ্ৰিল ১৯৮৭), পেছাগতভাৱে জেনা প্ৰেছলী নামেৰে পৰিচিত এগৰাকী আমেৰিকান প্ৰাক্তন পৰ্ণগ্ৰাফিক অভিনেত্ৰী। ২০১২ চনত পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ ত্যাগ কৰাৰ পিছত তেওঁ ছান ডিয়েগোত এগৰাকী ইভানজেলিকােল খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰক হৈ পৰে।

পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰ

কলেজত পঢ়ি থকা আৰু ছাণ্টা বাৰ্বাৰাৰ এটা ষ্ট্ৰিপ ক্লাবত কাম কৰি থকা অৱস্থাত কেইবাজনমান প্ৰযোজকে ডি লা ম'ৰাক "ৰোমাঞ্চ চিনেমা" নিৰ্মাণত আগ্ৰহী নেকি সুধিছিল। ডি লা ম'ৰাই ১৮ বছৰ বয়সত ২০০৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত জেনা প্ৰেছলী নামেৰে প্ৰাপ্তবয়স্ক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ২০১০ চনত মেক্সিম আলোচনীয়ে তেওঁক পৰ্ণ জগতৰ ১২ গৰাকী শীৰ্ষ মহিলা তাৰকাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে নামাকৰণ কৰিছিল। কমপ্লেক্স আলোচনীয়ে ২০১১ চনত তেওঁৰ "বৰ্তমানৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় পৰ্ণ তাৰকা"ৰ তালিকাত ১৭ নম্বৰ স্থান দিছিল।

প্ৰাপ্তবয়স্ক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত থকা সময়ছোৱাত প্ৰেছলীয়ে ক্ৰিষ্টেল মেথ, হেৰোইন আৰু ক'কেইন (ওজন কমাবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ), লগতে এক্সটেচি আৰু অক্সিকন্টিন ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

ইভানজেলিকােল ধৰ্ম প্ৰচাৰ

২০১২ চনত প্ৰাপ্তবয়স্ক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ ত্যাগ কৰাৰ পিছত ডি লা ম'ৰাই ছান ডিয়েগোৰ ইভানজেলিকােল 'কৰ্নাৰষ্টোন চাৰ্চ'ত ধৰ্মোপদেশ দিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
২০১৩ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ XXXChurch-ৰ এজন পাষ্টৰ ক্ৰেগ গ্ৰছৰ সৈতে দ্য ভিউ নামৰ অনুষ্ঠানত উপস্থিত হৈ খ্ৰীষ্ট ধৰ্মলৈ তেওঁৰ ধৰ্মান্তৰকৰণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০১৬ চনত তেওঁ কৰ্নাৰষ্টোন চাৰ্চৰ এজন পাষ্টৰ ৰিচাৰ্ড ডি লা ম'ৰাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

বঁটা

২০০৬ নাইটমুভছ বঁটা (NightMoves Award) – শ্ৰেষ্ঠ নতুন তাৰকা (অনুৰাগীৰ পছন্দ)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

লাভ অলৱেজ মিনিষ্ট্ৰিজ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
নাইয়াৰা নূৰ

নায়েৰা নূৰ ( উৰ্দু : نیرہ نور,জন্ম:- ৩ নৱেম্বৰ ১৯৫০ –মৃত্যু:- ২০ আগষ্ট, ২০২২) আছিল এগৰাকী পাকিস্তানী নেপথ্য গায়িকা। তেওঁ পাকিস্তানৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় গায়িকা বুলি গণ্য কৰা হয়। পাকিস্তানী টিভি শ্ব’ আৰু দেশৰ বিভিন্ন ঠাইৰ কনচাৰ্ট হলত লাইভ গজলৰ কনচাৰ্টত গীত পৰিৱেশন কৰাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নায়ৰা নূৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫০ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত অসমৰ গুৱাহাটীত। তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু পূৰ্বপুৰুষসকল বণিক শ্ৰেণীৰ আছিল আৰু তেওঁলোকৰ পিতৃভূমি পঞ্জাবৰ অমৃতসৰত আছিল। নায়েৰাই কোনো আনুষ্ঠানিক সংগীতৰ পটভূমিৰ পৰা বা আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰা নাছিল। অৱশ্যে সৌভাগ্যক্ৰমে ১৯৬৮ চনত লাহোৰৰ নেচনেল কলেজ অৱ আৰ্টছৰ বাৰ্ষিক নৈশ আহাৰৰ বাবে আয়োজিত অনুষ্ঠানত নায়েৰাই বন্ধু-বান্ধৱী আৰু শিক্ষকসকলৰ উপস্থিতিত লতা মংগেশকাৰৰ ভজন “জো তুম টোডো পিয়া” ভজনটো গোৱা শুনি লাহোৰৰ ইছলামিয়া কলেজৰ অধ্যাপক আছৰাৰ আহমেদে তেওঁক ভুয়সী প্ৰশংসা কৰে আৰু এইদৰে তেওঁৰ সংগীত শিল্পী জীৱনৰ আৰম্ভণি হয়। লগতে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ৰেডিঅ’ পাকিস্তানৰ অনুষ্ঠানৰ বাবে গান গাবলৈ তেওঁ আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

নায়েৰা পাকিস্থানৰ অভিনেতা শ্বেহৰিয়াৰ জাইদিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ সৰু পুত্ৰ জাফাৰ জাইদি কাভিছ সংগীত বেণ্ডৰ মুখ্য কণ্ঠশিল্পী, আনহাতে ডাঙৰ পুত্ৰ নাদ-ই-আলিয়ে একক গায়ক হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছে।

মৃত্যু

২০২২ চনৰ ২০ আগষ্টত কৰাচীত ৭১ বছৰ বয়সত নায়েৰাৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তিশ্ৰেণী:মহিলা শিল্পী
প্ৰীতি গাংগুলী

প্ৰীতি গাংগুলী ( ১৭ মে’ ১৯৫৩ – ২ ডিচেম্বৰ ২০১২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল, যিয়ে ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ দশকত বলীউডত বহুকেইটা কৌতুকমূলক চৰিত্ৰ অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ প্ৰখ্যাত অভিনেতা অশোক কুমাৰৰ জীয়াৰী আৰু গাংগুলী পৰিয়ালৰ সদস্য আছিল।
তেওঁ বাসু চট্টোপাধ্যায়ৰ "খট্টা মিঠা" (১৯৭৮) ছবিখনত ফ্ৰেনি চেথ্না নামৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই চৰিত্ৰত তেওঁ অমিতাভ বচ্চনৰ এগৰাকী অগ্নিমৰ্মী(ডাই-হাৰ্ড) অনুৰাগী ৰূপে অভিনয় কৰি ব্যাপক প্ৰশংসা বুতলিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

শৰীৰৰ প্ৰায় ৫০ কিলোগ্ৰাম ওজন হ্ৰাস কৰাৰ পিছত তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰতি প্ৰয়োজনীয়তা কমি আহবলৈ ধৰে। তাৰপাছত, ১৯৯৩ চনত, তেওঁ মুম্বাইত তেওঁৰ পিতৃৰ নামেৰে ‘অশোক কুমাৰৰ নাটকীয় কলা একাডেমী’, ("Ashok Kumar's Academy of Dramatic Arts") নামেৰ এটা অভিনয় বিদ্যালয় স্থাপন কৰে, য'ত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ প্ৰশংসা কৰা ক্লাছও লৈছিল।

বহু বছৰ পাছত, তেওঁ ইম্ৰান হাশমি অভিনীত "আশিক বনায়া আপনে" (২০০৫) ছবিখনত উপস্থিত হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

প্ৰীতি গাংগুলী গাংগুলী পৰিয়ালৰ অংশ আছিল, যি ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত এক সুপ্ৰসিদ্ধ পৰিয়াল হিচাপে পৰিচিত। তেওঁৰ দেউতাক আছিল অশোক কুমাৰ, যিয়ে বলীউডৰ অন্যতম প্ৰতিথযশা অভিনেতা হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ককায়েক আছিল কিশোৰ কুমাৰ, যি এজন কিংবদন্তী গায়ক, অভিনেতা, সংগীত পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল। আন জন ককায়েক অনুপ কুমাৰ, জনপ্ৰিয় অভিনেতা আছিল। তেওঁৰ ভগ্নী সতি দেৱী, মুখাৰ্জী-সমৰ্থ পৰিয়ালৰ সদস্য ষষধৰ মুখাৰ্জীক বিবাহ কৰিছিল। ষষধৰ মুখাৰ্জী সুবোধ মুখাৰ্জীৰ ভাতৃ আছিল, যিজন বলীউডত প্ৰভাবশালী প্ৰযোজক হিচাপে পৰিচিত।
পৰিয়াল সংযোগ হিচাবে তেওঁৰ ভগ্নী ৰূপা গাংগুলী, জনপ্ৰিয় অভিনেতা দেৱেন বর্মাক বিবাহ কৰিছিল। তেওঁৰ ভাতৃ অৰূপ কুমাৰে কেৱল ১৯৬২ চনৰ "বেজুবান" চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ পৰা আঁতৰি যায়।

মৃত্যু

প্ৰীতি গাংগুলীৰ জীৱনৰ অন্তিম দিনসমূহ শান্তিপূৰ্ণভাৱে কটিছিল, যোৱা কিছু বছৰ তেওঁ অভিনয়ৰ পৰা আঁতৰি আছিল আৰু মুম্বাইত তেওঁৰ অভিনয় বিদ্যালয় "Ashok Kumar’s Academy of Dramatic Arts" পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ ২০১২ চনৰ ২ ডিচেম্বৰ, মুম্বাইত হৃদৰোগে আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁৰ মৃত্যুত বলীউডৰ বহু অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে গভীৰ শোক প্ৰকাশ কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ