ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সংগীতা জিন্দল

সংগীতা জিন্দল ( ; জন্ম: ৩০ আগষ্ট ১৯৬২) এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী আৰু জে এছ ডব্লিউ ফাউণ্ডেশ্যনৰ অধ্যক্ষ, যিয়ে জে এছ ডব্লিউ গ্ৰুপৰ ভিতৰত সামাজিক উন্নয়ন প্ৰকল্পসমূহ পৰিচালনা কৰে। তেখেতে জিন্দল আৰ্টছ চেণ্টাৰৰ নেতৃত্বও দিয়ে আৰু ভাৰতত আন্তঃশাখা কলা কাৰ্য্যকলাপক প্ৰসাৰিত কৰা সমসাময়িক কলা অনুশীলন আৰু সমালোচনাত্মক তত্ত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা এখন আগশাৰীৰ কলা আলোচনী আৰ্ট ইণ্ডিয়া আলোচনীৰ সভানেত্ৰী। জে এছ ডব্লিউ ফাউণ্ডেচনে ২০০৯ আৰু ২০১৯ চনত চি এছ আৰ[স্পষ্টীকৰণৰ প্ৰয়োজন]ৰ বাবে গোল্ডেন পিকক বঁটাও লাভ কৰিছে।

তেওঁ সজ্জন জিন্দালৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ব্যৱসায়ী পাৰ্থ জিন্দলৰ মাতৃ।

জীৱনী

১৯৬২ চনৰ ৩০ আগষ্টত কলিকতা (বৰ্তমানৰ কলকাতা)ত কৈলাশ কুমাৰ কানোৰিয়া আৰু উৰ্মিলা কানোৰিয়াৰ ঘৰত জিন্দলৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ ছাকেট কানোৰিয়া নামৰ এগৰাকী ভনী আছে । আহমেদাবাদৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজত শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। তেওঁৰ পাৰ্থ জিন্দাল নামৰ এজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা তাৰিনি জিন্দল হাণ্ডা আৰু তনভি জিন্দাল শ্বেতে আছে।

কৰ্মজীৱন

জে এছ ডব্লিউ ফাউণ্ডেশ্যনত তেওঁ মানুহক শক্তিশালী কৰি আৰু বহনক্ষম স্কেলেবল সমাধানক সমৰ্থন কৰি তেওঁলোকৰ জীৱনৰ মান উন্নত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেখেতে বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ আৰু প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ সৈতে অংশীদাৰিত্ব আৰু মিত্ৰতা, মানসিকভাৱে প্ৰত্যাহ্বানগ্ৰস্তসকলৰ বাবে সামগ্ৰিক বিকাশ, আৰু গ্ৰাম্য বিপিঅ'ৰ জৰিয়তে মহিলাসকলক সবলীকৰণ,[স্পষ্টীকৰণৰ প্ৰয়োজন] "মিছন হাজাৰ" নামৰ এটি শিশু আৰু মাতৃ স্বাস্থ্য উদ্যোগতো জড়িত, যি মহিলা আৰু শিশুকল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে "বেটি পঢ়াও, বেটি বচাও" অভিযানৰ অধীনত গ্ৰহণ কৰিছে।

তেওঁ পৰিৱেশ সুৰক্ষা আৰু আৰ্থ কেয়াৰ এৱাৰ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠানিকৰণৰ দিশত কাম কৰি আহিছে।

জে এছ ডব্লিউ ফাউণ্ডেশ্যনৰ জৰিয়তে তেওঁ ছাৰ জে.জে. স্কুল অৱ আৰ্টছৰ অভ্যন্তৰীণ অংশসমূহ সংৰক্ষণ আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়াইছে।ৰ।

আইজেনহাৱাৰ ফেলো, তেওঁ TEDx গেটৱেৰ উপদেষ্টা।ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলা সৱলীকৰণ নীতিৰ পদক্ষেপৰ অধ্যক্ষ হ'বলৈ তেওঁক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল।

ফিচিচিয়ে তেওঁক মহিলা দানবীৰ বঁটাও প্ৰদান কৰে।[স্পষ্ট কৰাৰ প্ৰয়োজন]

২০০০ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈকে তেওঁ কলা ঘোড়া উৎসৱৰ অধ্যক্ষও আছিল।

তেওঁ হাম্পি ফাউণ্ডেশ্যন গঠন কৰিছে যিয়ে হাম্পিৰ তিনিটা মন্দিৰত সংৰক্ষণৰ কাম হাতত লৈছে।

তথ্যসূত্ৰ
দেওধাই লিপি

দেওধাই লিপি বৰ্তমানে এক বিলুপ্ত লিপি, যিটো কিছু বিশেষজ্ঞৰ অনুসৰি কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত আছিল। বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই ডিমাপুৰ অঞ্চলৰ পৰা অন্য কোনো লিপিৰ সৈতে মিল নথকা এক লিপিৰ কিছু নমুনা উদ্ধাৰ কৰিছিল আৰু ইয়াক দেওধাই লিপিৰ নামাকৰণ কৰিছিল। বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ অনুসৰি দেওধাই লিপি আৰু প্ৰাচীন ব্ৰাহ্মী লিপিৰ মাজত মিল দেখা যায়। কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ ভাষাসমূহ লিখিবৰ বাবে বিৰ্তমান ৰোমান লিপি আৰু দেৱনাগৰী লিপিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লিপি
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:বড়ো ভাষা
মিছ ইউনিভাৰ্ছ

মিছ ইউনিভাৰ্ছ (in English: Miss Universe) বা ব্ৰহ্মাণ্ড সুন্দৰী হৈছে এক বাৰ্ষিক আন্তৰ্জাতিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা যাক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ সংগঠনে পৰিচালনা কৰে। ১৯০ তকৈও অধিক অঞ্চলত ৫০০ মিলিয়নতকৈও অধিক আনুমানিক দৰ্শকৰ সৈতে ই বিশ্বৰ আটাইতকৈ বেছিকে উপভোগ কৰা প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ ভিতৰত এটা। মিছ ৱৰ্ল্ড, মিছ ইণ্টাৰনেচনেল আৰু মিছ আৰ্থৰ সৈতে মিছ ইউনিভাৰ্ছ হৈছে বিগ ফোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

মিছ ইউনিভাৰ্ছৰ খিতাপ বিজয়ীসকল

• ২০২১: হৰনাজ সান্দ্ধু ( ভাৰত)

•২০২০: আন্দ্ৰেয়া মেইজা (মেক্সিকো)

•২০১৯: য'জিবিনি তুঞ্জী ( দক্ষিণ আফ্ৰিকা)

•২০১৮: কেট্ৰিঅ'ণা গ্ৰেই (ফিলিপাইনস্)

•২০১৭: ডেমি লি নেইল পিটাৰস্ ( দক্ষিণ আফ্ৰিকা)

•২০১৬: আইৰিছ মিটানেইৰ ( ফ্ৰান্স)

•২০১৫: পিয়া ৱাৰ্টচ্ছবাক ( ফিলিপাইনস্)

•২০১৪: পাওলিনা ভেগা ( কলোম্বিয়া)

•২০১৩: গাব্ৰিয়েলা ইজলেৰ ( ভেনিজুয়েলা)

•২০১২: অলিভিয়া ক'ল্প' ( আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)

•২০১১: লেইলা ল'পেচ ( আংগুলা)

• ২০১০: হিমেনা নাভাৰেতে ( মেক্সিকো)

•২০০০: লাৰা দত্ত ( ভাৰত)

•১৯৯৭: ব্ৰুক লী ( আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)

•১৯৯৪: সুস্মিতা সেন ( ভাৰত)

•১৯৫২: আৰ্মি কুঊচেলা ( ফিনলেণ্ড )

তথ্য সংগ্ৰহ
হেলেনা এণ্টনিয়া

হেলেনা এণ্টনিয়া (১৫৭৯ – মৃত্যু ১৬২১ চনৰ পিছত) অষ্ট্ৰিয়াৰ মাৰিয়াৰ এগৰাকী দাড়ি থকা নাৰী দৰবাৰ বহুৱা আছিল, পবিত্ৰ ৰোমান সম্ৰাজ্ঞী আৰু স্পেইনৰ ৰাণী অষ্ট্ৰিয়াৰ মাৰ্গাৰেটৰ প্ৰিয় আছিল আৰু পোলেণ্ডৰ ৰাণী অষ্ট্ৰিয়াৰ কনষ্টেন্সৰ বাবেও এগৰাকী লেডী-ইন-ৱেটিং আছিল।

জীৱন

হেলেনা এণ্টনিয়াৰ জন্ম হৈছিল লিয়েজত। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয় নথিভুক্ত হোৱা নাই যদিও সম্ভৱতঃ তেওঁৰ জন্ম সাধাৰণ পিতৃ-মাতৃৰপৰা হৈছিল। ১৮১১ চনৰ খ্ৰীষ্টান আগষ্ট ভলপিয়াছৰ বুৰঞ্জীত তেওঁৰ জীৱনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ন বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁৰ মুখৰ চুলি গজিবলৈ ধৰিছিল। ইয়াৰ কাৰণ হৰ্চুটিজম হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। সেই সময়ছোৱাত দাড়ি থকা মহিলাসকলক ফ্ৰিক শ্ব’ত আকৰ্ষণৰ বস্তু হিচাপে দেখা গৈছিল। তেওঁৰ লগত কি কৰিব লাগে সেই বিষয়ে হেৰুৱাই তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক বাভাৰিয়াৰ আৰ্নেষ্টক উপহাৰ হিচাপে দিছিল, যি ১৫৮১-১৬১২ চনত তেওঁৰ গৃহ চহৰ লিয়েজৰ ৰাজকুমাৰ-বিচপ আছিল। ৰাজকুমাৰ-বিচপে তেওঁক অষ্ট্ৰিয়াৰ আৰ্চড্যুক দ্বিতীয় চাৰ্লছক উপহাৰ হিচাপে দিছিল আৰু হেলেনা এণ্টনিয়াই অষ্ট্ৰিয়াৰ গ্ৰাজলৈ ৰাওনা হৈছিল। ১৫৯০ চনত দ্বিতীয় চাৰ্লছৰ মৃত্যু হয় আৰু হেলেনা এণ্টনিয়া তেওঁৰ বিধৱা বাভাৰিয়াৰ মাৰিয়া আন্না (জন্ম ১৫৫১)ৰ ঘৰলৈ আহে।

হেলেনা এণ্টোনিয়াক এই সময়ত খ্ৰীষ্টিয়ান আগষ্ট ভলপিয়াছে "স্বাস্থ্যকৰ, বন্ধুত্বপূৰ্ণ, মৃদু স্বভাৱৰ, বহু কামত নিপুণ আৰু যথেষ্ট ভাল মনৰ" বুলি অভিহিত কৰিছিল। তেওঁৰ মুখখন দীঘল আৰু ক্ষুদ্ৰ, জিলিকি থকা ক’লা চকু, ৰঙা গাল; আৰু আঠাইশ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দাড়ি বুকুৰ ওচৰ পালেগৈ। সেই সময়ৰ এগৰাকী ভদ্ৰমহিলাৰ সাজ-পোছাক পিন্ধি তেওঁ বেছিভাগেই সেউজীয়া ৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধিছিল, সোণৰ চেইনেৰে সজাই লৈছিল।" ১৫৯৫ চনত ষোল্ল বছৰ বয়সত দৰবাৰৰ এজন চিত্ৰশিল্পীয়ে তেওঁৰ ছবি অংকন কৰে আৰু পিছৰ দুবছৰমানৰ ভিতৰত জোহানেছ ল'চেলিয়াছ, ডমিনিকাছ কাষ্টোছ আৰু উলিছ আলড্ৰ'ভাণ্ডিয়ে তেওঁৰ ছবি অংকন কৰে। এইখিনিতে চিকিৎসক জোহানেছ শ্বেংক ভন গ্ৰাফেনবাৰ্গে হেলেনা এণ্টনিয়াক মুখৰ চুলিৰ বাবে দানৱ বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

১৬০৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত দ্বিতীয় চাৰ্লছ আৰু মাৰিয়া আন্নাৰ কন্যা অষ্ট্ৰিয়াৰ কনষ্টেন্সে ক্ৰাকোত পোলেণ্ডৰ ৰজা তৃতীয় ছিগিছমুণ্ড ভাছাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। হেলেনা এণ্টনিয়া কনষ্টেন্সৰ লগত পোলেণ্ডলৈ যোৱা দলটোৰ অন্তৰ্গত আছিল। কনষ্টেন্সে ক্ৰাকোলৈ আনুষ্ঠানিক প্ৰৱেশদ্বাৰত এখন গাড়ীত বহি কনষ্টেন্সে ছবি অংকন কৰা লেডিজ-ইন-ৱেইটিংসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল। হেলেনা এণ্টনিয়াই পোলেণ্ডত কনষ্টেন্সৰ লেডী ইন ৱেইটিং হিচাপে কিমান দিন কাম কৰিছিল সেয়া সঠিকভাৱে জনা নাযায়।

১৬২১ চনলৈকে ৰাণী কনষ্টেন্সৰ ঘৰত চাকৰি এৰি থৈ গৈছিল। এই বছৰতে তেওঁ ৱ্ৰকল’ৰ এটা ফ্ৰিক শ্ব’ত অভিনয় কৰিছিল, য’ত তেওঁক পুনৰ দুজন চিত্ৰকৰৰদ্বাৰা চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰে এখন প্ৰতিকৃতিত লিখা আছিল: "লিয়েজৰ বিচপৰ পদত জন্মগ্ৰহণ কৰা মিছ হেলেনা এণ্টনিয়াৰ প্ৰতিকৃতি, ডাঙৰ দাড়ি, যি ১৬২১ চনত ৱ্ৰ'কললৈ আহি ৰাজহুৱাভাৱে উপস্থিত হৈছিল।" এই উপলক্ষ্যে দৰ্শকে তেওঁক উপহাস কৰিছিল আৰু কোনো পুৰুষে তেওঁক বিয়া কৰাব নিবিচৰাৰ বাবেই তেওঁৰ দাড়ি বাঢ়িছে বুলি দাবী কৰিছিল। ১৬২১ চনত হেলেনা এণ্টনিয়াৰ ৰ'ক্ল'ত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত কি হৈছিল সেয়া জনা নাযায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী
ভোমা

ভোমা (ইংৰাজী: Bhoma) হ’ল বালিনীজ পৌৰাণিক কাহিনীৰ এগৰাকী আদিম পৃথিৱী দেৱতা যি উৰ্বৰতা, উদ্ভিদ আৰু বন্য তথা মানৱ বসতিৰ মাজৰ সীমৱৰ্তী স্থানৰ সৈতে জড়িত। ভোমাৰ প্ৰতিচ্ছবি বালিনীজ স্থাপত্যত এক গ্ৰটেস্ক বা অদ্ভুত মুখ হিচাপে খোদিত কৰা হয়, যিয়ে মন্দিৰ কমপ্লেক্সৰ বিশেষ অংশসমূহক দুষ্ট আত্মাৰপৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সজাই তোলা হয়।

পৌৰাণিক কাহিনী

বালিনীজ হিন্দু ধৰ্মৰ কিংবদন্তি অনুসৰি, ভোমাৰ জন্ম হৈছিল দেৱ বিষ্ণু আৰু পৃথিৱীৰ দেৱী দেৱী প্ৰথিৱীৰ মিলনৰ ফলত। মিথৰ এটা সংস্কৰণ অনুসৰি, দেৱ ব্ৰহ্মা আৰু দেৱ বিষ্ণুৱে ইজনে সিজনৰ শক্তিক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল আৰু স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱীৰ মাজত এক বিশাল শক্তিৰ স্তম্ভ সৃষ্টি কৰিছিল। দেৱ বিষ্ণুৱে স্তম্ভটোৰ আধাৰ বিচাৰি নিজকে এটা বৰাহলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ বিপৰীতে দেৱ ব্ৰহ্মাই ইয়াৰ শিখৰ বিচাৰি ওপৰলৈ আৰোহণ কৰিছিল। এই মহাজাগতিক পৰিঘটনাৰ সময়তে দেৱ বিষ্ণুৱে দেৱী প্ৰথিৱীক লগ পাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ মিলনৰপৰাই ভোমাৰ জন্ম হৈছিল।

কোৱা হয় যে ভোমাৰ জন্ম পৃথিৱীৰপৰাই হৈছিল আৰু তেওঁ হাবি-বন, গছ-গছনি আৰু উদ্ভিদৰ ৰূপ লৈছিল—যিয়ে পানী আৰু মাটিৰ মিলন হোৱা স্থানত জীৱনৰ উত্থানক প্ৰতীকিত কৰে। 'ভোমা' শব্দটো সংস্কৃত শব্দ ভৌমাৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল পৃথিৱীৰপৰা গজা বা জন্ম হোৱা কিবা এটা বা পৃথিৱীৰ সৈতে জড়িত বস্তু।

প্ৰায়েই মন্দিৰৰ দুৱাৰ আৰু প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ওপৰত চিত্ৰিত কৰা তেওঁৰ মুখখনে প্ৰকৃতিৰ উৎপাদনশীল আৰু সুৰক্ষামূলক শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। দৰ্শকৰ উদ্দেশ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভোমাৰ অভিব্যক্তি দয়ালু বা ভয়ংকৰ হ’ব পাৰে, যিয়ে প্ৰকৃতিৰ লালন-পালন বা ধ্বংস কৰাৰ দ্বৈত সম্ভাৱনাক প্ৰতিফলিত কৰে।

স্থাপত্য

বালিনীজ স্থাপত্যত ভোমাৰ চিত্ৰণ ভাৰতীয় কীৰ্তিমুখ শৈলীৰ সৈতে মিল থকা দেখা যায়। বালিনীজ মন্দিৰ স্থাপত্যত ভোমাৰ কাৰ্য জাভানিজ কালৰ দৰেই, যিয়ে মন্দিৰ কমপ্লেক্সৰ ৰক্ষক আত্মা হিচাপে কাম কৰে। মন্দিৰৰ দুৱাৰত ভোমাৰ মূৰ খোদিত কৰা দেখা যায় যিয়ে মঠৰ আটাইতকৈ পৱিত্ৰ অংশৰ (পদুৰাক্ষ) প্ৰৱেশদ্বাৰ চিহ্নিত কৰে। ইয়াৰ উপৰি বালিনীজ মন্দিৰৰ আটাইতকৈ পৱিত্ৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় মঠ পদ্মাসনৰ আধাৰত ইয়াক পোৱা যায়।

ভোমাক পদ্মাসন মঠৰ এক বৈশিষ্ট্য হিচাপেও যোগ কৰা হ’ব পাৰে যিটো পৰম ঈশ্বৰ চাং হিয়াং ৱিধি ৱাচাৰ বাবে উৎসৰ্গিত। ইণ্ডোনেছিয়াৰ বহু ধৰ্মীয় নিৰ্মাণৰ দৰেই পদ্মাসনকো আধাৰৰপৰা ওপৰলৈ তিনিটা ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে— ভূৰ (দানৱৰ জগত), ভুবহ (মানুহৰ জগত) আৰু স্বহ (দেৱতাৰ জগত)। পদ্মাসনৰ আধাৰৰ ওপৰত, বেদৱাং নালা (পৃথিৱীক ধৰি ৰখা কাছ) আৰু দুটা ড্ৰেগনৰ (অনন্তভোগ আৰু বাসুকী) ওপৰত ভোমাৰ মূৰৰ আকৃতি যোগ কৰিব পাৰি। এই সন্দৰ্ভত পদ্মাসনৰ আধাৰত থকা ভোমাৰ মূৰটোৱে পৰ্বতৰ পাদদেশ আগুৰি থকা অৰণ্যক প্ৰতীকিত কৰে।

কিছুমান বালিনীজ ঘৰত, বিশেষকৈ বালে মেটেনৰ দৰে আবদ্ধ পেভিলিয়নৰ দুৱাৰমুখত ভোমাৰ মূৰৰ নক্সা খোদিত কৰা দেখা যায়।

বালিনীজ শৱদাহ টাৱাৰবোৰতো (ঙাবেন) ভোমাৰ মূৰ দেখা পোৱা যায়।

লগতে চাওক

কীৰ্ত্তিমুখ
বতাৰা কলা

তথ্যসূত্ৰ

উদ্ধৃত গ্ৰন্থ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
প্ৰবীণ কুমাৰ

প্ৰবীণ কুমাৰ (; ১৫ মে' ২০০৩, নয়ডা, উত্তৰ প্ৰদেশ) এজন ভাৰতীয় পেৰা হাই জাম্প এথলীট। তেওঁ ২০২১ চনত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ২.০৭ মিটাৰ অতিক্ৰম কৰি পুৰুষৰ হাই জাম্প টি৬৪ শ্ৰেণীত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। ২০২৪ চনৰ পেৰিছ পেৰালিম্পিকত আৰু এছিয়ান পেৰা গেমছ ২০২২ৰ স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। পেৰা-এথলেটিক্স খেলত তেওঁৰ উৎকৃষ্ট উপলব্ধিৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২৪ বৰ্ষৰ দেশৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান মেজৰ ধ্যানচান্দ খেলৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

২০০৩ চনৰ ১৫ মে' তাৰিখে উত্তৰ প্ৰদেশৰ গৌতম বুদ্ধ নগৰ জিলাৰ জেৱাৰ তহচিলৰ গোবিন্দগড় গাঁৱৰ জাট পৰিয়ালত প্ৰবীণ কুমাৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ জেৱাৰৰ প্ৰজ্ঞান পাব্লিক স্কুলত দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ মটিলাল নেহৰু কলেজত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁক সহায় কৰে অলিম্পিক গোল্ড কুৱেষ্ট নামৰ ক্ৰীড়া বেচৰকাৰী সংস্থাটোৱে।

খেলুৱৈ জীৱন

২০২৪ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত প্ৰবীণ কুমাৰে সোণৰ পদক আৰু ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত পুৰুষৰ হাই জাম্প টি৬৪ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।

২০২৩ চনত ২০২৩ চনৰ ২৩ অক্টোবৰত চীনৰ হাংঝৌত অনুষ্ঠিত হোৱা ২০২২ চনৰ এছিয়ান পেৰা গেমছত তেওঁ পুৰুষৰ হাই জাম্প টি৬৪ শাখাত জয়লাভ কৰে। ফাইনেলত তেওঁ গেমছৰ ২.০২ মিটাৰ ৰেকৰ্ড ভংগ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
কেই নিশিকোৰি

কেই নিশিকোৰি এজন জাপানী পেছাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ। তেওঁৰ জন্ম ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৮৯ চনত। তেওঁ দ্বিতীয় পুৰুষ জাপানী খেলুৱৈ যি একক (জিৰো চাটোৰ পিছত) শীৰ্ষ ৫ তম স্থান লাভ কৰিছে, আৰু অপেন যুগত এনে কৰা তেওঁ একমাত্ৰ খেলুৱৈ। নিশিকোৰিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত বিশ্বৰ ৪নং স্থানত তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ উচ্চ একক ৰেংকিঙত উপনীত হৈছিল। তেওঁ বৰ্তমান এছ'চিয়েচন অফ টেনিছ প্ৰফেচনেলছ (এটিপি)ৰ দ্বাৰা বিশ্বৰ ৪৯ নম্বৰ স্থানত আছে।

নিশিকোৰিয়ে ১২টা একক খিতাপ জিকিছে আৰু ২০১৪ চনৰ ইউএছ অপেনত ৰানাৰ-আপ হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁ গ্ৰেণ্ড শ্লেম একক ফাইনেলত উপনীত হোৱা এছিয়াৰ দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰথম পুৰুষ খেলুৱৈ হিচাপে পৰিচিত হৈছিল। তেওঁ এ টি পি ৱৰ্ল্ড টুৰ ফাইনেলছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা এছিয়াৰ প্ৰথমজন ব্যক্তি হিচাপেও পৰিগণিত হয় আৰু ২০১৪ আৰু ২০১৬ চনত ছেমিফাইনেলত উপনীত হয়। ইয়াৰ উপৰিও নিশিকোৰীয়ে ৰাফেল নাদালক পৰাস্ত কৰি ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু জাপানক ৯৬ বছৰত প্ৰথমঅলিম্পিক টেনিছ পদক প্ৰদান কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

নিশিকোৰিৰ জন্ম জাপানৰ চিমানে প্ৰিফেকচাৰৰ মাৎসুইত হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক কিয়োশি এজন অভিযন্তা আৰু তেওঁৰ মাক এৰি এগৰাকী পিয়ানো শিক্ষক। তেওঁৰ এগৰাকী ডাঙৰ ভগ্নী আছে যাৰ নাম ৰেইনা, যি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু টকিঅ'ত কাম কৰে। তেওঁ পাঁচ বছৰ বয়সত টেনিছ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে 2001 চনত কিডছৰ বাবে অল জাপান টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপ জিকিছিল, আৰু আওমৰি-য়ামাদা হাইস্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। নিশিকোৰী ২০০৪ চনত ১৪ বছৰ বয়সত আইএমজি একাডেমীত যোগদান কৰিবলৈ ফ্লৰিডাৰ ব্ৰেডেণ্টনলৈ যায়। তেওঁৰ মনোৰঞ্জনৰ ভিতৰত আছে ফুটবল, গল্ফ, পঢ়া আৰু সংগীত শুনা। নিশিকোৰীক আগতে ব্ৰেড গিলবাৰ্টে প্ৰশিক্ষণ দিছিল। দান্তে বটিনি ২০১০ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা তেওঁৰ বৰ্তমানৰ প্ৰশিক্ষক। প্ৰাক্তন বিশ্বৰ নম্বৰ ২ মাইকেল চাংক ২০১৪ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ দলত যোগ দিয়া হৈছিল।

আগষ্ট ২০২০-ত, আঘাত আৰু কৰোনাভাইৰাছ মহামাৰীৰ বাবে ২০১৯ ইউএছ অপেনৰ পৰা খেলা নাছিল, নিশিকোৰীয়ে (দুবাৰ) কোভিড-১৯-ৰ বাবে ইতিবাচক পৰীক্ষা কৰিছিল।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:টেনিছ খেলুৱৈ
বুট

বুট (বৈজ্ঞানিক নাম :Cicer arietinum) হৈছে এবিধ মাহজাতীয় খাদ্যশস্য। ই হৈছে ফেবেচিয়া (Fabaceae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত ফেবইডিয়া (Faboideae) উপ−পৰিয়ালৰ এবিধ একবাৰ্ষিক উদ্ভিদ। বুটৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰবোৰক ইংৰাজীত চিক পী (chickpea বা chick pea), গ্ৰাম (gram) বা বেংগল গ্ৰাম (Bengal gram),

বুটৰ গছ ২০ − ৫০ চেমিৰ পৰা ১ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হ'ব পাৰে। বুটৰ কাণ্ডৰ দুয়োফালে পাখিযুক্ত পাত আছে। এটা বীজপত্ৰ দুইৰ পৰা তিনিটা মাহজাতীয় শস্য থাকে। ইহঁতৰ ফুলবোৰ বগা, বা কেতিয়াবা ৰঙা নীলা। গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় বা উপ-ক্ৰান্তীয় জলবায়ু আৰু বছৰি ৪০০ মিমি বা অধিক বৰষুণ বুট গছৰ স্বাভাৱিক উৎপাদনৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয়।

বুটমাহৰ দুটা মুখ্য প্ৰকাৰ: ডাঙৰ পাতল তাম বৰণৰ কাবুলী আৰু বিভিন্ন ৰঙৰ দেশী বুট। বুটবোৰ পৰিপক্ব নহওতেই আহৰণ কৰিলে সেউজীয়া হয় আৰু পিছত তাম বৰণৰ, দাগযুক্ত, গাঢ় মুগাৰ পৰা ক'লা বৰণৰ হয়। বিশ্বৰ মুঠ বুট উৎপাদনৰ ৭৫% হৈছে সৰু দেশী প্ৰকাৰৰ আৰু বিশ্বৰ মুঠ উৎপাদনৰ ৭০% বুটৰ উৎপাদন হয় ভাৰতত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:শস্য
সৰোজিনী বালানন্দন

সৰোজিনী বালানন্দন (, ১৯৩৮ চনৰ ১৫ মে' – ২০২৩ চনৰ ২৯ আগষ্ট) কেৰালাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থাৰ বিশিষ্ট নেত্ৰী হিচাপে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ কেৰালা ৰাজ্যিক সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। সৰোজিনীৰ স্বামী ই বালানন্দনও এজন কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিবিদ আছিল।

জীৱনী

১৯৩৮ চনৰ ১৫ মে'ত শক্তিকুলাংগাৰ, কোল্লাম, কেৰালাত কেশৱন আৰু নাৰায়ণীৰ কন্যা হিচাপে সৰোজনীৰ জন্ম হয়। ১৯৫৭ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত, কোল্লামৰ এছ এন কলেজ ফৰ ৱমেনত মধ্যমীয়া অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰাৰ আগতে তেওঁ বৈবাহিক পাশত আবদ্ধ হয়। শ্ৰীচিত্ৰ মিলত শ্ৰমিক ধৰ্মঘটৰ বাবে কিছুদিন ঘৰৰ পৰা তেওঁ আঁতৰি থাকিবলগীয়া হৈছিল৷ সৰোজিনীয়ে আলুভাৰ অশোক বস্ত্ৰ শ্ৰমিক সমবায়ত কেৰাণী হিচাপে চাকৰি গ্ৰহণ কৰে। বালানন্দনে তেওঁৰ আত্মজীৱনীত লিখিছে যে জৰুৰীকালিন সময়ত সৰোজিনীয়ে দুগ্ধ পালক হিচাপে কাম কৰিছিল, ঘৰুৱা প্ৰয়োজন পূৰণৰ বাবে ম'হ আৰু গৰু পালন কৰিছিল। সেই সময়ছোৱাত তেওঁ কোনো ট্ৰেড ইউনিয়নৰ বিষয়ববীয়া নাছিল। কিন্তু শ্ৰমিকৰ অধিকাৰ সংগ্ৰাম আৰু শ্ৰমিক পৰিয়ালত নাৰীক সংগঠিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি হৈ পৰিছিল। ১৯৭০ চনত সৰোজিনীকে ধৰি মহিলা কৰ্মীসকলে এৰ্নাকুলাম ব্ৰডৱেত কিছুমান পাইকাৰী বিক্ৰেতাই অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী জমা কৰাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল, যিবোৰৰ ফলত অত্যধিক মূল্যবৃদ্ধি হৈছিল। ধৰ্মঘটত অংশগ্ৰহণ কৰা মহিলা নেত্ৰীসকলক দোকানৰ চাটাৰ নমাই ভিতৰত আবদ্ধ কৰি ৰাখি দোকানী আৰু তেওঁলোকৰ গুণ্ডাক প্ৰহাৰ কৰে। এই ধৰ্মঘটে জনসমৰ্থন লাভ কৰাৰ লগে লগে ব্যৱসায়ীসকলে মূল্য হ্ৰাস কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ১৯৮৬ চনত ভাৰতৰ ট্ৰেড সংঘই সৰ্বভাৰতীয় ধৰ্মঘটৰ অংশ হিচাপে অনুষ্ঠিত কৰা শ্ৰমিক সমাৱেশত অংশগ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে সৰোজিনীক প্ৰহাৰ কৰা হৈছিল। হাতৰ হাড় ভঙাত তেওঁ কেইবাদিনো চিকিৎসাধীন হৈ আছিল। সৰোজিনী আছিল কালামছেৰীৰ প্ৰথম মহিলা প্ৰশাসক। ১৯৭৯-৮৪ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ কালামছেৰী (বৰ্তমান পৌৰসভা)ৰ পঞ্চায়ত সভানেত্ৰী আছিল। সৰোজিনী ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈ মহিলা সন্থাৰ ৰাজ্যিক সভাপতি আছিল আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি সন্থাৰ সৰ্বভাৰতীয় উপ-সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৮৫ চনত চিপিআই-এমৰ ৰাজ্যিক সমিতিৰ সদস্য হোৱাৰ পিছত ২৭ বছৰ ধৰি সেই পদত থাকে। ইফালে, ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০১ চনত ৰাজ্যিক সমাজ কল্যাণ ব’ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১২ চনত ৰাজ্যিক সমিতিৰ পৰা তেওঁ পদত্যাগ কৰে। ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত পৰৱুৰৰ কন্যাৰ ঘৰত জিৰণি লৈ থকাৰ সময়ত দলটোৱে আহ্বান কৰা ধৰ্মঘটৰ তেওঁ অংশ আছিল। ২০২৩ চনৰ ২৯ আগষ্টত ৮৫ বছৰ বয়সত সৰোজিনীৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
স্বৰ্ণলতা বৰুৱা

স্বৰ্ণলতা দেৱী বা স্বৰ্ণলতা বৰুৱা(; ১৮৭১ – ১৯৩২) মহাত্মা গান্ধীৰ আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ তেখেতে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে অসহযোগ আন্দোলন, সত্যাগ্ৰহ আন্দোলন, ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন আদিত যোগদান কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত তেখেতেক কাৰাগাৰালৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ আদৰ্শ তিৰোতাৰ বিৱৰণ দি তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ গ্ৰন্থ আৰ্হি তিৰোতা ৰচনা কৰিছিল। অসমীয়া মহিলা লেখকে লিখা এইখনেই প্ৰথম জীৱনীগ্ৰন্থ। অসমৰপৰা কলিকতালৈ গৈ শিক্ষা লাভ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী ছোৱালী আছিল স্বৰ্ণলতা আৰু সৰলা। সৰলা দেৱী লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাসৰ মাতৃ।

মৃত্যু

স্বৰ্ণলতা বৰুৱাৰ ১৯৩২ চনত ৬২ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ

অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ
অসম চুক্তি ৰূপায়ণ বিভাগ আৰু অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত দিগন্ত ওজাৰ দ্বাৰা সম্পাদিত এখন তথ্যকোষ৷ এই গ্ৰন্থখন ৬টা খণ্ডত প্ৰকাশিত৷ এই গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে অসম আন্দোলনৰ সামগ্ৰিক খতিয়ান তুলি ধৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে৷ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালৰ আগ্ৰহ আৰু অসম চুক্তি ৰূপায়ণ বিভাগ, অসম চৰকাৰৰ উদ্যোগত ২০২০ চনৰ শেষভাগৰ পৰা গ্ৰন্থখনৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয়৷ ২০২০ বৰ্ষৰ ১০ ডিচেম্বৰত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম খণ্ড ‘অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ : উকমুকনিৰ পৰা উদ্গীৰণলৈ’ (১৯৭৮-১৯৮০) উন্মোচিত হয়৷ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে ৮২৪ পৃষ্ঠাৰ এই বৃহৎ কলেৱৰৰ কিতাপখন উন্মোচন কৰিছিল৷ প্ৰথমতে প্ৰকল্পিত তথ্যকোষ চাৰিটা খণ্ডত সামৰাৰ কথা আছিল যদিও পাছলৈ প্ৰাপ্ত তথ্যৰ আধাৰত ৬টি খণ্ডলৈ বিস্তাৰৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়৷

খণ্ড সমূহ

অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ : উকমুকনিৰ পৰা উদ্গীৰণলৈ (১৯৭৮-১৯৮০)
অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ : প্ৰত্যাশা, আলোচনা (১৯৮০-৮১)
অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ : আলোচনা, আন্দোলন, আলোড়ন (জুলাই ১৯৮১- অক্টোবৰ, ১৯৮২)
অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ : শীৰ্ষ বিন্দু : 'জুয়ে পোৰা তিৰাশী' (নবেম্বৰ ১৯৮২- জুন, ১৯৮৩)
অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ : ধাৰাবাহিকতা আৰু চুক্তি
অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ : পৰিপূৰক সংযোজন

বিষয়বস্তু

৬টা খণ্ডত প্ৰকাশ হ’বলগীয়া গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তুসমূহ এনেধৰণৰ–
নিৰ্ধাৰিত সময়ছোৱাত ৰাজ্যৰ অগ্ৰণী দৈনিক কাকতত প্ৰকাশিত আন্দোলনৰ প্ৰাপ্ত প্ৰায় সকলো বাতৰিৰ টোকা৷ এই বাতৰিসমূহ নিৰ্বাচন কৰোঁতে আন্দোলনৰ লগত জড়িত ৰাজনৈতিক ঘটনাক্ৰমসমূহ সামৰা হ’ব৷
উক্ত সময়ছোৱাত আন্দোলনৰ বিষয়ে ৰাষ্টীয় কাকতত পৰিৱেশিত প্ৰতিবেদন আৰু বাতৰি প্ৰয়োজনত যথাযথভাৱে, বা উক্ত বাতৰিৰ প্ৰতিবেদনৰ টোকা৷
আন্দোলনৰ বেজ, গোহাৰি-পত্ৰ, প্ৰচাৰ-পত্ৰ৷
আন্দোলনকাৰী আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ মাজত আদান-প্ৰদান হোৱা পত্ৰ, স্মাৰক-পত্ৰ৷
তদানীন্তন সময়ছোৱাত ৰাজ্যৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা প্ৰকাশিত বিভিন্ন আলোচনী, বাতৰি কাকত, কিতাপ, পুস্তিকা৷
নিৰ্ধাৰিত সময়ছোৱাৰ আৰক্ষীৰ দৈনিক প্ৰতিবেদন৷
আন্দোলনৰ সময়ৰ বিভিন্ন আলোকচিত্ৰ৷
আন্দোলনৰ আধাৰত প্ৰকাশিত কিতাপ৷
আন্দোলনকাৰীৰ সৈতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ আলোচনাৰ তথ্য৷
আন্দোলনৰ বিষয়ে হোৱা গৱেষণা-পত্ৰ আদি৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
গীতা উপাধ্যায়

গীতা উপাধ্যায় এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক। তেওঁ মূলতঃ নেপালী আৰু অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰে। তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাদেৱৰ "কাৰেঙৰ লিগিৰী" নাট নেপালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰি ২০১২ চনৰ সাহিত্য অকাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰিছিল। আকৌ তেওঁৰ নেপালী ভাষাৰ উপন্যাস "জনমভূমি মেৰৌ স্বদেশ"ৰ বাবে ২০১৬ চনৰ নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৩৯ চনত মাজগাঁও নামৰ গাঁও এখনত গীতা উপাধ্যায়ৰ জন্ম হয়। অবিভক্ত দৰং জিলাৰ অন্তৰ্গত গাঁওখন বৰ্তমান শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত। তেওঁ সেই ঠাইৰে বালিকা বিদ্যালয়ত শিক্ষা জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ বিহালী হাইস্কুলত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি সেই শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰাই ১৯৫৫ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত সন্দিকৈ মহাবিদ্যালয়ত ইণ্টাৰমিডিয়েট (আজিকালিৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক) পঢ়িবলৈ যায়। তাৰ পৰায়ে তেওঁ বিএ পাছ কৰে।

কৰ্ম জীৱন

সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বি.এ. পাছ কৰাৰ পিছত তেওঁ মোমায়েকৰ লগত নেপাললৈ যায় আৰু তাতে পৰ্যটন বিভাগত পৰ্যটন বিষয়া হিচাপে কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলে। নেপালত এবছৰ থকাৰ পিছত তেওঁ অসমলৈ ঘূৰি আহে আৰু গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৪ চনত ৰাজনীতি বিজ্ঞানত এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ শিৱসাগৰ কলেজত অধ্যাপক হিচাপে যোগ দিয়ে আৰু ১৯৯৯ চনত তাৰে পৰা চাকৰি জীৱনৰ পৰা অৱসৰ লয়।

সাহিত্যিক জীৱন

শিৱসাগৰ কলেজত অধ্যাপনা কৰি থকা কালছোৱাত তেওঁ সাহিত্য চৰ্চাত মনোনিৱেশ কৰে।
১৯৬৫-৬৬ মানত ভানুভক্তৰ ৰামায়ণখন অনুবাদ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭১ চনত নেপালী আৰু ১৯৭৬ চনত অসমীয়া ভাষাত অনুবাদীত "এন ফ্ৰাংকৰ ডায়েৰী" প্ৰকাশ পায়। তেওঁ ইয়াৰ নাট্যৰূপ ৰচনা কৰি মঞ্চস্থ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ কেইবাখনো গ্ৰন্থ ইতিমধ্যে প্ৰকাশিত হৈছে। তদুপৰি তেওঁ অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ নেপালী ভাষাৰ সাহিত্যিক হিচাপে জনাজাত।

বঁটা আৰু সন্মান

পদ্মশ্ৰী বঁটা।
সতী সাধনী বঁটা, অসম চৰকাৰ
প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ "কাৰেঙৰ লিগিৰী" নাটৰ নেপালী অনুবাদৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা, ২০১২
"জনমভূমি মেৰৌ স্বদেশ" উপন্যাসৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ২০১৬

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্যিক
পদ্ম আতা

পদ্ম আতা বা বদলা পদ্ম আতা বা বদুলা পদ্ম আতা অসমৰ মহাপুৰুষীয়া নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ এগৰাকী একনিষ্ঠ সেৱক। শংকৰদেৱৰ প্ৰিয়তম শিষ্য মাধবদেৱৰ সলনি তেওঁ উজনি অসমত শংকৰী ধৰ্ম-কলা-সংস্কৃতি প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব লৈছিল বাবে তেওঁৰ মূল নামৰ আগত “বদলা’’ বা লোকমুখত পৰি “বদুলা’’ সংযুক্ত হৈ পৰে। পদ্ম আতাৰ ঠাইত “বদুলা আতা’’ বুলিও তেওঁ জনাজাত।

বংশ পৰিয়াল আৰু জন্ম

পদ্ম আতাৰ আজোককাক সুৱৰাজ শদিয়াৰ কুণ্ডিল নগৰীৰ এজন প্ৰতিপত্তিশালী লোক আছিল। তিতা চোমদাৰৰ সত্যা নামে এগৰাকী কন্যাৰ সৈতে বিবাহ হয়। সক্ৰাহিতেই তিতা চোমদাৰ আৰু সত্যাৰ শংকৰদাস আৰু পদ্ম নামৰ দুটা ল’ৰা আৰু বহুৰমা নামে এজনী ছোৱালীৰ জন্ম হয়।

গুৰু চৰিত কথা মতে,

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

পদ্মৰ পিতৃ তিতা চোমদাৰৰ অকাল বিয়োগ হোৱাত খুৰাক গোপালে তেওঁলোকক চোৱা-চিতাৰ দায়িত্ব লৈছিল; কিন্তু ৰাজকাৰ্য কৰাৰ বাবে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰে গোপালক নিযুক্তি দিয়াত ককায়েকৰ পৰিয়ালটো তেওঁ সক্ৰাহিতে এৰি যায়। খুৰাক যোৱাৰ পিছত ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ পৰা অশান্তি পাই তেওঁলোক মাকৰ জন্মগাঁও ঢলপুৰলৈ উঠি যায় আৰু তাতে বসতি কৰিবলৈ লয়। তেওঁলোক তাতে এবছৰ থকাৰ পিছত খুৰাক গোপাল উভতি আহি পুনৰ তেওঁলোকক সক্ৰাহিলৈ লৈ যায় আৰু নিজৰ তত্তাৱধানতে ৰাখি পদ্মৰ ককায়েক শংকৰৰ বিয়া পাতি দিয়ে। সংসাৰৰ সকলো বস্তু অসাৰ-অনিত্য; একমাত্ৰ পৰমেশ্বৰকে সাৰ আৰু নিত্য বুলি মানি সংসাৰৰ সকলো কৰ্মলৈ পিঠি দিলে।

ধৰ্মপ্ৰচাৰক নিযুক্তি

আহোম ৰজাৰ হাতী ৰখীয়া কাণ্ডত নিগৃহীত হৈ শংকৰদেৱ আৰু মাধবদেৱ উজনি অসমৰ পৰা নামনিলৈ ভটিয়াই যোৱাৰ পাছত উজনি অসমত একশৰণ নাম-ধৰ্ম আৰু কলা-সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰত যতি পৰিছিল। শংকৰদেৱ পাটবাউসী সত্ৰত থাকোঁতে উজনিৰ জনৈক মুদৈয়ে আহি পুনৰ উজনিত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ বাবে গুৰুজনাক খাটনি ধৰিছিল। সেয়ে, এগৰাকী যোগ্য ব্যক্তিৰ সন্ধানত থকা মাধবদেৱে পদ্ম আতাক পাই তেওঁকেই উজনিলৈ পঠিয়াবলৈ মানস কৰিলে। “বাপু লৱ-নাতি, তুমি আমাৰ অভেদ আত্মা। তোমাৰ লগত আমাৰ কোনো ভেদভাৱ নাই। আমাৰ গাৰ বদল স্বৰূপে উজনিলৈ গৈ তাত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাগৈ’’। তেতিয়াৰ পৰাই পদ্ম আতা বদলা বা বদুলা আতা নামে প্ৰখ্যাত হ’ল। পচতীয়াতেই ধৰ্ম-প্ৰচাৰৰ বাবে উপযুক্ত ঠাই বুলি ভাবি নিজৰ সাঁচতীয়া এতোলা সোণেৰে জমদগ্নি নামৰ এজন লোকৰ এখন আহল-বহল বাৰী কিনি তাতে বহাঘৰ, কীৰ্তনঘৰ সাজি প্ৰথম সত্ৰ স্থাপন কৰে। এয়ে বৰ্তমানৰ বদলা পদ্ম আতা সত্ৰ। এই সত্ৰত আতা সাতবছৰ ছমাহ কাল আছিল। কিন্তু কিবা কাৰণত উত্তৰ পাৰৰ মানুহ ভাগিবলৈ ধৰাত আতায়ো সেই ঠাই এৰিবলগীয়া হয় আৰু দুবছৰ ৰামৰাম গুৰুৰ ঘৰত ভকত সমন্বিতে বাস কৰে। তাৰপিছত তেওঁ পৰশুৰাম মুদৈৰ বাৰীত সত্ৰ পাতি ছমাহ কাল থাকে। তাৰপৰা ডড়ীয়া মুকুন্দৰ ঠাইত গৈ থাকে। তাতো ছমাহ থাকি মুৰাৰি আতৈৰ তালৈ গৈ দুবছৰ তাতে ধৰ্মালোচনা কৰি থাকে। তাৰপৰা কিছুদিন তেওঁ নিতাই পৰমাৰ বাৰীত ছমাহমান থাকি পুনৰ মুৰাৰি আতৈৰ বাৰীলৈ উভতি আহে। এইবাৰ মুৰাৰি আতৈয়ে অধিক যত্নেৰে ঘৰবাৰী কৰি দিয়াত জন-সমাগমো বঢ়াত পদ্ম আতা তাতে থাকিবলৈ ল’লে। ইয়াৰ পিছত আতাই সুচল নতুন ঠাই এখনৰ সন্ধান কৰি তেওঁৰ শিষ্য পুৰুষোত্তম বৰুৱাৰ বাৰীতে সত্ৰ পতাৰ সিদ্ধান্ত কৰে। কোনো কোনোৰ মতে কমলা টেঙাৰ বাৰী আৰু কোনোৰ মতে, কঠীয়াতলি আছিল। যি নহওক, সেই নতুন ঠাইত চাৰিফালে চাৰি হাটীৰ নিদৰ্শনত ঘৰ সজাই ১৫৯৫ শকাব্দত সত্ৰ স্থাপন কৰি পদ্ম আতা তাতে নিগাজী হ’ল। এইখনেই কমলাবাৰী সত্ৰ। পদ্ম আতাই স্থাপন কৰা শেষ সত্ৰ।

মৃত্যু

কমলাবাৰী সত্ৰতে ১৫৯৮ চনৰ ভাদ মাহৰ শুক্লা একাদশী তিথিত দিনৰ ডেৰ প্ৰহৰ বেলিকা তেওঁ নৰনাট সামৰণি মাৰে। জগন্নাথ চৰণ, মুদৰি আতৈ, আলধৰা গোবিন্দ আতৈ আৰু জয়হৰি আতৈয়ে আতাক কান্ধত তুলি নি টুনি নৈৰ পাৰত কাঠসংস্কাৰ কৰে। আতাৰ পিছত কমলাবাৰী সত্ৰৰ অধিকাৰ হৈছিল, শ্ৰীৰাম গুৰু।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী