ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
য়েছুবাই ভোঁচলে

মহাৰাণী য়েছুবাই ভোঁচলে ছত্ৰপতি সম্ভাজী মহাৰাজৰ পত্নী আছিল৷ তেওঁক মাৰাঠা ৰাজ্যৰ ছত্ৰপতি মহাৰাণী বুলি কোৱা হয়। তেওঁ আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বৰাজ্যৰ দ্বিতীয়গৰাকী ৰাজ অভিষেক ৰাণী হৈছিল। তেওঁ ছত্ৰপতি শ্বাহু-প্ৰথমৰ মাতৃ। পিছলৈ ছত্ৰপতি শ্বাহুৰ ৰাজত্বকালত তেওঁ ৰাজমাতা/ৰাণী মাতৃ হয়। ছত্ৰপতি সম্ভাজীয়ে সম্ৰাজ্ঞী য়েছুবাইৰ লগত নিজৰ ক্ষমতা ভাগ কৰিছিল। যুদ্ধৰ বাবে সম্ভাজী যেতিয়া মাৰাঠা ৰাজধানীৰ পৰা আঁতৰত আছিল, তেতিয়া সকলো ৰাজনৈতিক সিদ্ধান্ত তেওঁৰ দ্বাৰাই লোৱা হৈছিল।

জীৱন আৰু সংগ্ৰাম

জিজাবাইৰ পিছত য়েছুবাই স্বৰাজ্যৰ কুলমুখ্যতৰ (যিজনে ন্যায়ৰ ক্ষেত্ৰত হস্তক্ষেপ কৰিব পাৰে) হয়। ছত্ৰপতি সম্ভাজী মহাৰাজে য়েছুবাই ৰাণীচাহেবাক তেওঁৰ নিজা (ৰাজমুদ্ৰা) "শ্ৰী সখী ৰদনী জয়তী" দিছিল যাতে তেওঁ স্বতন্ত্ৰভাৱে ৰাজনৈতিক সিদ্ধান্ত ল'ব পাৰে। ছত্ৰপতিৰ অনুপস্থিতিত স্বৰাজ্য চোৱাচিতা কৰাৰ ক্ষমতা ধাৰণ কৰা মূল ব্যক্তিগৰাকী আছিল য়েছুবাই। ঔৰংজেৱে ছত্ৰপতি সম্ভাজী মহাৰাজক ফাঁচী দিয়াৰ পিছত যুৱৰাজ ৰাজাৰামক স্বৰাজ্যৰ পৰৱৰ্তী ছত্ৰপতি হিচাপে ঘোষণা কৰে। ছত্ৰপতি সম্ভাজী মহাৰাজৰ মৃত্যুৰ পিছত ৭-৮ মাহ ৰায়গদ দুৰ্গত যুদ্ধ কৰিছিল যদিও পিছলৈ মোগলৰ ৰাজকুমাৰী জীনাতুন্নিছাৰ স্বাক্ষৰিত কিছু চুক্তিৰে ৰায়গদ দুৰ্গ মোগলৰ হাতত অৰ্পণ কৰিছিল যিয়ে ৰাজপৰিয়ালৰ নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰিছিল। মোগলে মহাৰাণী য়েছুবাইক বন্দী কৰি ৰাখিছিল যাতে ছত্ৰপতি শহুৰাজে মুক্তিৰ চৰ্ত মানি চলি থাকে। ২৯ বছৰ ধৰি বন্দী কৰি ৰখা হৈছিল, ১৭ বছৰ ধৰি মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিভিন্ন ঠাইত পুত্ৰ শ্বহুৰাজৰ সৈতে আৰু ১২ বছৰ দিল্লীৰ ৰঙা দুৰ্গত তেওঁক ৰখা হৈছিল। মোগলৰ বন্দী অৱস্থাত তেওঁৰ পাৰ্চী ভাষাত আন এখন নমামুদ্ৰা আছিল-"য়েছুবাই ৱালিদা-ই-শ্বাহু"। ছত্ৰপতি শ্বাহু মহাৰাজ আৰু ৰাজমাতা য়েছুবাই আনৰ লগত গোপনে যোগাযোগ কৰিছিল-যাৰ প্ৰমাণ ইতিহাসত উপস্থিত। ১৭১৯ চনত ছত্ৰপতি শ্বাহু মহাৰাজ (ছত্ৰপতি সম্ভাজী মহাৰাজ আৰু মহাৰাণী য়েছুবাইৰ পুত্ৰ) আৰু পেশ্বৱা বালাজী বিশ্বনাথৰ অধীনত মাৰাঠাসকল শক্তিশালী হৈ উঠাত তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি
উত্তৰ কোৰিয়াত নাৰীৰ অধিকাৰ

১৯৪৫ চনৰ আগতে উত্তৰ কোৰিয়াত নাৰীৰ অধিকাৰ অতি কম আছিল। তেওঁলোকে পুৰুষ উত্তৰাধিকাৰী জন্ম দি ডাঙৰ-দীঘল কৰি পৰিয়ালৰ বংশ অব্যাহত ৰখাৰ নিশ্চয়তা দিব বুলি আশা কৰা হৈছিল। সমাজৰ সামাজিক, অৰ্থনৈতিক বা ৰাজনৈতিক জীৱনত অংশগ্ৰহণৰ সুযোগ কমেইহে আছিল মহিলাসকলৰ। পৰম্পৰাগত কোৰিয়ান সমাজত শৈক্ষিক শিক্ষাক মহিলাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল আৰু মাত্ৰ কেইজনমানেহে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ১৯ শতিকাত খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলেই ছোৱালীৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল, যাৰ ফলত কোৰিয়ান যুৱতীসকলে আধুনিক শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

উত্তৰ কোৰিয়া এখন অতি পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ হৈয়েই আছে, আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ শেষৰ পৰা আজিলৈকে পৰিয়ালৰ ক্ষেত্ৰ আৰু ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰখনত নাৰীৰ ভূমিকা কেইবাবাৰো সলনি হৈছে। যুদ্ধৰ পিছত নাৰীক সমাজবাদী অৰ্থনীতিত বৃহৎ সংখ্যক নামভৰ্তি কৰা হয়, আৰু দেশৰ পুনৰ্গঠনত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰা হয়। কিন্তু পিছৰ দশকবোৰত অৰ্থনীতিৰ উন্নতিৰ লগে লগে কৰ্মশক্তিত মহিলাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কম হৈ পৰিল আৰু অধিক পৰম্পৰাগত ভূমিকা গ্ৰহণৰ দিশত আগবাঢ়িল।

ৰাজ্যিক কৰ্মচাৰীক ৰেচন দিয়া হৈছিল আৰু বেছিভাগ পৰিয়ালেই সেই ৰেচনত জীয়াই থাকিব পাৰিছিল। কিন্তু নব্বৈৰ দশকৰ উত্তৰ কোৰিয়াৰ দুৰ্ভিক্ষৰ সময়ত ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থা নামেৰে জনাজাত এই ৰেচনবোৰ শুকাই গৈছিল আৰু পৰিয়ালসমূহে আৰ্থিক সহায়ৰ বাবে আন ঠাই বিচাৰিবলগীয়া হৈছিল। পুৰুষে, যদিও তেওঁলোকে দৰমহা লাভ কৰা নাই, তথাপিও চৰকাৰী চাকৰিত উপস্থিত থাকিব লাগিব। নগদ ধনৰ অভাৱত ভোগা চৰকাৰখনে পুৰুষৰ পৰা পোৱা বিনামূলীয়া শ্ৰমৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰে আৰু এই প্ৰথা অতি সোনকালে বন্ধ কৰাৰ সম্ভাৱনা নাই।

পুৰুষসকলে কামৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ হ’লে তেওঁলোকে নিজৰ নিয়োগকৰ্তাক তেওঁলোকৰ মাহিলী দৰমহাৰ ২০ৰ পৰা ৩০ গুণৰ ভিতৰত দিব লাগিব, যাৰ ফলত তেওঁলোকে আন, অধিক লাভজনক কাম, যেনে মেৰামতিৰ কাম ল’ব পাৰে। হিউমেন ৰাইটছ ৱাচৰ মতে, অনানুষ্ঠানিক খণ্ডৰ মহিলা ব্যৱসায়ীসকল যৌন হিংসা আৰু শোষণৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয় আৰু "বজাৰ কাৰ্য্যকলাপৰ ওপৰত নিয়ম-নীতি ৰূপায়ণ কৰাটো স্বেচ্ছাচাৰী আৰু চৰকাৰী বিষয়াসকলে উৎকোচ আৰু যৌন নিৰ্যাতন আৰু শাস্তিমুক্তভাৱে মহিলাসকলক জোৰ-জবৰদস্তি কৰিব পাৰে।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্বেলী ইয়াচিমোভিচ

শ্বেলী ৰেচেল ইয়াচিমোভিচ (, জন্ম: ২৮ মাৰ্চ ১৯৬০) এগৰাকী ইজৰাইলী ৰাজনীতিবিদ, যি তিনিটা কাৰ্যকাল বিৰোধীৰ চৰকাৰী নেতা, নেচেটৰ সদস্য আৰু বৈদেশিক পৰিক্ৰমা আৰু প্ৰতিৰক্ষা সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৩ চনৰ ভিতৰত ইজৰাইলী লেবাৰ পাৰ্টিৰ নেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা শ্বেলীয়ে ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰাৰ পূৰ্বে এগৰাকী সাংবাদিক, এগৰাকী লেখিকা আৰু এগৰাকী টেলিভিছন আৰু ৰেডিঅ' মন্তব্যকাৰী আছিল।

জীৱনী

ইয়াচিমোভিচৰ জন্ম হৈছিল ফাৰ ছাবাত। তেওঁৰ পিতৃ মোচি এজন নিৰ্মাণ শ্ৰমিক আৰু মাতৃ হান্না এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আছিল। পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনেই হ'ল'কাষ্টৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোক আছিল আৰু পোলেণ্ডৰ পৰা ইজৰাইললৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। তেওঁ সৰুতে ৰাজনৈতিকভাৱে জড়িত হৈ পৰে আৰু ১৫ বছৰ বয়সত অধ্যক্ষৰ নেতৃত্বৰ শৈলীক নিন্দা কৰা পোষ্টাৰ ওলোমাই ৰখাৰ বাবে ৰা'নানাৰ অষ্ট্ৰ'ভস্কি হাইস্কুলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয়। ১৯৭৮ চনত তেওঁক সৈনিক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ১৯৮৫ চনত ইয়াচিমোভিচে নেগেভৰ বেন-গুৰিয়ান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আচৰণ বিজ্ঞানত ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

বেৰশ্বেবাত পঢ়ি থকাৰ সময়ত তেওঁ আল হামিছমাৰ কাকতৰ সংবাদদাতা হিচাপে কাম কৰিছিল। ইজৰাইল ব্ৰডকাষ্টিং অথৰিটিৰ ৰেডিঅ' ষ্টেচন ৰেশ্বেট বেটৰ এংকৰ হৈ তেওঁ মতামত আৰু গতানুগতিক জ্ঞান আৰু প্ৰতিষ্ঠানৰ সমালোচক হিচাপে সুনাম অৰ্জন কৰে। চাৰিগৰাকী মাতৃ গোটৰ নেতাই পিছলৈ লক্ষ্য কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ লক্ষ্যক প্ৰসাৰিত কৰাত মেনাশ্বে আৰু ইয়াচিমোভিচৰ সমৰ্থন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
দ্ৰৌপদী মূৰ্মু

দ্ৰৌপদী মূৰ্মু (; জন্ম: ২০ জুন ১৯৫৮) বৰ্তমান ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দৰ পিছত তেওঁ ভাৰতৰ ১৫তম ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৫ চনত তদানীন্তন ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক ঝাৰখণ্ডৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। ৰাজ্যপাল পদত নিযুক্তি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী আদিবাসী ততা জনজাতীয় মহিলা। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ঝাৰখণ্ডৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা ৰাজ্যপাল আছিল। তেওঁ ওড়িশা বিধানসভাৰ ৰায়ৰংপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ সদস্য আছিল। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি আৰু বিজু জনতা দলৰ সন্মিলিত চৰকাৰত তেওঁ বাণিজ্য আৰু পৰিবহন বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যমন্ত্ৰী আৰু মীন,পশুধন উন্নয়ন বিভাগৰ মন্ত্ৰী পদতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

এয়া ভাৰতৰ গণতন্ত্ৰৰ শক্তি যে দুখীয়া জনজাতীয় ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছোৱালীয়েও সাংবিধানিক শীৰ্ষত উপনীত হ’ব পাৰে।
২৫ জুলাই, ২০২২; সংসদৰ কেন্দ্ৰীয় হল। উৎস: টাইমছ অফ ইণ্ডিয়া
যুগ যুগ ধৰি বঞ্চিত হোৱা আৰু উন্নয়নৰ সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা, সেই দুখীয়া, নিপীড়িত, পিছপৰা আৰু জনজাতীয় লোকসকলে মোৰ মাজত নিজৰ প্ৰতিফলন দেখিবলৈ পোৱাটো মোৰ বাবে এক বৃহৎ সন্তুষ্টিৰ বিষয়।
২৫ জুলাই, ২০২২; সংসদৰ কেন্দ্ৰীয় হল। উৎস: টাইমছ অফ ইণ্ডিয়া
মই আচৰিত হোৱাৰ লগতে আনন্দিতও। সুদূৰ ময়ুৰভঞ্জ জিলাৰ এগৰাকী জনজাতীয় মহিলা হিচাপে মই শীৰ্ষ পদৰ প্ৰাৰ্থী হোৱাৰ কথা ভবা নাছিলোঁ
২১ জুন, ২০২২; ঝাৰখণ্ড। উৎস: ইকোনমিক টাইমছ

মোৰ চৰকাৰৰ স্পষ্ট মতামত যে দুৰ্নীতি গণতন্ত্ৰ আৰু সামাজিক ন্যায়ৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু। সেইবাবেই বিগত বছৰ ধৰি দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে অবিৰত যুঁজ চলি আছে। আমি নিশ্চিত কৰিছো যে সৎসকলক ব্যৱস্থাত সন্মান কৰা হ’ব। সমাজৰ দুৰ্নীতিগ্ৰস্তৰ প্ৰতি যাতে কোনো ধৰণৰ সহানুভূতি নাথাকে তাৰ বাবে দেশত সামাজিক চেতনাও বাঢ়িছে।
ভাৰতৰ গণতন্ত্ৰ সমৃদ্ধিশালী আছিল, শক্তিশালী আছিল, ভৱিষ্যতেও শক্তিশালী হৈ থাকিব। ভাৰতৰ সজীৱতা অমৰ আছিল, ভৱিষ্যতেও ই অমৰ হৈ থাকিব।
"মোৰ বাবে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰাটো এটা সপোন আছিল।"

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:নাৰী
ম'ন'চেৰছ (কিংবদন্তিমূলক জীৱ)

ম'ন'চেৰছ (ইংৰাজী: Monoceros, প্ৰাচীন গ্ৰীক: μονόκερως) কেৱল মাত্ৰ এটা শিং থকা এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ৷ এই কিংবদন্তিমূলক জীৱটো ইউনিকৰ্ণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।

শ্ৰুতিকথা

ম'ন'চেৰছ শব্দৰ উৎপত্তি গ্ৰীক শব্দ μονόκερως (ম'ন'কেৰছ) শব্দৰ পৰা হৈছিল৷ μόνος (ম'ন'চ) যাৰ অৰ্থ "কেৱল এটা" / "একক" আৰু κέρας (কেৰছ) যাৰ অৰ্থ "শিং"; এই দুয়োটা শব্দৰ যৌগিক ৰূপেই হৈছে μονόκερως (ম'ন'কেৰছ) অৰ্থাৎ “এটা শিং থকা প্ৰাণী”৷

প্লিনি দ্য এলডাৰৰ নেচাৰেল হিষ্ট্ৰিত প্ৰথমে ম'ন'চেৰছক ঘোঁৰাৰ দৰে শৰীৰ, হৰিণৰ দৰে মূৰ (শিং দুটা নাথাকে), হাতীৰ দৰে ভৰি আৰু বনৰীয়া গাহৰিৰ দৰে নেজ থকা জীৱ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ কপালৰ মাজত এটা ক'লা শিং থাকে, যিটো দুহাত (প্ৰায় ১ মিটাৰ বা ৩ ফুট) দীঘল আৰু ইয়াক জীৱিত অৱস্থাত ধৰাটো অসম্ভৱ।

কচমাছ ইণ্ডিক’প্লেউষ্টেছে খ্ৰীষ্টান ট’প’গ্ৰাফীত লিখিছে যে তেওঁ এই জন্তুটো দেখা নাছিল যদিও ইথিওপিয়াৰ ৰজাৰ ৰাজপ্ৰসাদত ইয়াৰ নগ্ন আকৃতি দেখিছিল আৰু এই আকৃতিবোৰৰ পৰা তেওঁ ইয়াক আঁকিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰিছে যে মানুহে ইয়াক ভয়ংকৰ জন্তু আৰু অজেয় বুলি কয় আৰু ইয়াৰ সকলো শক্তি ইয়াৰ শিঙত নিহিত হৈ থাকে। যেতিয়া ইয়াক বহু চিকাৰীয়ে খেদি ফুৰে আৰু ধৰিবলৈ ওলায়, তেতিয়া ই কোনোবা এটা শিখৰৰ ওপৰলৈ খুব খৰকৈ উঠি যায় আৰু তাৰ পৰা ই তললৈ পৰি দিয়ে। তাৰ পিছত পৰি থকাৰ সময়ত ই ঘূৰি থাকে যাতে শিংটোৱে পতনৰ সকলো জোকাৰণি সহ্য কৰে আৰু ই কোনো আঘাত নোপোৱাকৈয়ে পলায়ন কৰে।

বৰ্তমানৰ ইংৰাজী ভাষাত ম'ন'চেৰছ শব্দটোৱে সাধাৰণতে ইউনিকৰ্ণ বা অনুৰূপ এক শিংযুক্ত জীৱক বুজায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তন

শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তন এখন প্ৰাচীন নাট্যধৰ্মী গীতিকাব্য। বাঁকুৰা জিলাৰ এজন ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰত এই পুথিখন উদ্ধাৰ হয়। এই পুথিখনক উদ্ভৱকালীন বাঙালি ভাষাৰ দ্বিতীয় সাহিত্যিক নিদৰ্শন বুলি কোৱা হয়। ১৯১৬ চনত বসন্তৰঞ্জন ৰায়ৰ সম্পাদনাত বংগীয় সাহিত্য পৰিষদৰ পৰা এই পুথিখনৰ প্ৰথম সংখ্যা এটি ছপা হৈ ওলায়। ভাষাবিদ সকলৰ অনুমান ভিত্তিত এই কাব্য গ্ৰন্থ খন ৰচনা কৰা হৈছিল ত্ৰয়োদশ-চতুৰ্দশ শতিকাত। গ্ৰন্থখনৰ ভাষা পুৰণি বাঙালি ভাষা।

বৈশিষ্ট্য

শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তন উদ্ভৱকালীন অসমীয়া ভাষাৰ দ্বিতীয় সাহিত্যিক নিদৰ্শন। বিষয় বস্তুৰ ফালৰ পৰা এই কাব্য গ্ৰন্থ খন ৰাধা-কৃষ্ণৰ লৌকিক পৰকীয়া প্ৰেম লীলাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা। এই কাব্য গ্ৰন্থখন আদিৰসৰ। ড॰ লীলাৱতী শইকীয়াৰ সম্পাদনাত এই কাব্যগ্ৰন্থ খনৰ এটা সম্পাদিত ৰূপ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ পাইছে। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ খণ্ডৰ সংখ্যা ১৩টা এই তেৰটা খণ্ডত মুঠ ৪১৮টা গীত আছে। প্ৰথমৰ জন্মখণ্ডৰ প্ৰথম গীতটোৰ প্ৰথম পাঁচটা পদ নাই। শেষৰ ৰাধা-কৃষ্ণ খণ্ডটোৰো শেষৰ কেইশাৰীমান নাই। এই কাব্যগ্ৰন্থ খনত ৩২টা ৰাগ আৰু ১৫টা তালৰ উল্লেখ আছে। মুঠ ১৬১টা শ্লোকৰ ভিতৰত ২৮টা শ্লোকৰ পুনৰাবৃত্তি ঘটিছে। দেশীয় ভাষাৰ উপাদানৰ পৰ্যাপ্ততা কেৱল শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তনতেই বৰ্তমানলৈকে লক্ষ্য কৰা হৈছে। শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তনৰ আধাৰ গ্ৰন্থ প্ৰধানকৈ বিষ্ণু পুৰাণ।

বিষয়বস্তু

শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তনৰ মুখ্য চৰিত্ৰ মাত্ৰ তিনিটা- শ্ৰীকৃষ্ণ, ৰাধা আৰু বড়ায়ি। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ তেৰটা খণ্ড হৈছে ক্ৰমে- জন্মখণ্ড, তাম্বুলখণ্ড, দানখণ্ড, নৌকাখণ্ড, ভাৰখণ্ড, ছত্ৰখণ্ড, বৃন্দাবনখণ্ড, কালীয় দমন খণ্ড, বস্ত্ৰহৰণ খণ্ড, বাণখণ্ড, বংশী খণ্ড, ৰাধা-কৃষ্ণ খণ্ড আৰু ৰাধা বিৰহ খণ্ড। বাঁকুৰা জিলাৰ এজন ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰত এই পুথিখন উদ্ধাৰ হয়। ১৯১৬ চনত বসন্তৰঞ্জন ৰায়ৰ সম্পাদনাত বঙ্গীয় সাহিত্য পৰিষদৰ পৰা এই পুথিখনৰ প্ৰথম সংখ্যা এটি ছপা হৈ ওলায়। ভাষাবিদ সকলৰ অনুমান ভিত্তিত এই কাব্য গ্ৰন্থ খন ৰচনা কৰা হৈছিল ত্ৰয়োদশ-চতুৰ্দশ শতিকাত। বসন্তৰঞ্জন ৰায়ৰ সম্পাদনাত গ্ৰন্থখনৰ মুঠ নটা আৰু পিছত অমিত্ৰসূদনৰ সম্পাদনাত আঠটা সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে। আনহাতে ড॰ লীলাৱতী শইকীয়াৰ সম্পাদনত এই কাব্যগ্ৰন্থ খনৰ এটা সম্পাদিত ৰূপ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ পাইছে।

কবি

শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তন' কাব্যৰ ৰচক বড়ুচণ্ডীদাস। যদিও তেওঁৰ আত্মপৰিচয় বা জীৱনকথা জাতীয় বিশেষ পোৱা নাযায় সেয়ে তেওঁৰ প্ৰকৃত পৰিচয় ধোঁৱাচ্ছন্ন বুলি কোৱা হয়। কাব্যত তেওঁৰ তিনিটা বিশেষণ পোৱা যায় – 'বড়ুচণ্ডীদাস', 'চণ্ডীদাস' আৰু 'আনন্ত বড়ুচণ্ডীদাস'। ইয়াৰে মাজৰ 'বড়ুচণ্ডীদাস' নামটো কাব্যৰ ২৯৮টা স্থানত আৰু 'চণ্ডীদাস' নামটো আছে ১০৭ বাৰ। ৭টি পদত 'অনন্ত' শব্দটিৰ ব্যৱহাৰ মন কৰিব পাৰি। ড॰ মিহিৰ চৌধুৰী কামিল্যাৰ মতে, চণ্ডীদাসৰ নাম আৰু বড়ু প্ৰকৃতপক্ষে তেওঁৰ কৌলিক উপাধি বাঁড়ুজ্য বা বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ অপভ্ৰংশ। কবি চৈতন্য পূৰ্বৱৰ্তী কালৰ মানুহ। সম্ভৱত পঞ্চদশ শতাব্দীৰ প্ৰথম চোৱাত তেওঁ জীৱিত আছিল। বঙালী সাহিত্যত চণ্ডীদাস সমস্যা আৰু পদাৱলিত চণ্ডীদাসৰ জন্মভূমি বাঁকুড়া আৰু বীৰভূমিৰ মাজত যিমানেই বিবাদ নাথাকক কিয়, ড॰ মিহিৰ চৌধুৰী কামিল্যৰ ভাষাতাত্ত্বিক তথ্যপ্ৰমাণৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হয় যে, 'শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তন'ৰ ৰচয়িতা বড়ুচণ্ডীদাস বাঁকুৰা জিলাৰ সদৰ মহকুমা ছাতনাৰ অধিবাসী আছিল। বড়ুচণ্ডীদাস বাসুলী দেৱীৰ উপাসক আছিল আৰু দেৱীমন্দিৰৰ নিকটবৰ্তী স্থানত তেওঁৰ 'চিত্ৰনাটগীতি' পৰিবেশনৰ নাট্যশালা আছিল। এই বাসলী দেৱী প্ৰকৃতপক্ষে শক্তিদেৱী চণ্ডী অথবা মনসাৰ অন্য নাম। সম্ভৱত বাসলী দেৱীৰ পূজাত গীত পৰিবেশনৰ উদ্দেশ্যে দেৱীৰ স্বপ্নাদেশত তেওঁ এই কাব্য ৰচনা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ
অসম ৰাজপত্ৰ

অসম ৰাজপত্ৰ অসম চৰকাৰৰ চৰকাৰী ৰাজপত্ৰ। অসমৰ চৰকাৰৰ অধীনৰ মুদ্ৰণ আৰু লেখন সামগ্ৰী সঞ্চালকালয়ে সাপ্তাহিক ভাবে অসমৰ ৰাজপত্ৰ প্ৰকাশ কৰে। অসমৰ চৰকাৰী ৰাজপত্ৰ হিচাপে ইয়াত চৰকাৰী আইন, জাননী, নিযুক্তি, পদোন্নতি আদি সম্পৰ্কে ঘোষণা আদি প্ৰকাশ কৰা আনুষ্ঠানিক পত্ৰিকা। পত্ৰিকাখন প্ৰতি সপ্তাহৰ বুধবাৰে অসম চৰকাৰ প্ৰেছত মুদ্ৰণ কৰা হয়। মুদ্ৰণ আৰু লেখন সামগ্ৰীৰ সঞ্চালকালয় অসম ৰজপত্ৰৰ মুদ্ৰণ আৰু প্ৰকাশনৰ কাৰণে দায়বদ্ধ। ই চৰকাৰী নীতি আৰু নিৰ্ণয়সমূহৰ নিৰ্ভুল আৰু সঠিক সমল।

১৮৭৪ বৰ্ষত প্ৰথম চৰকাৰী অসম ৰাজপত্ৰ প্ৰকাশ হৈছিল। চেৰাপুঞ্জীৰ খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীৰ ছপাশালত ৰাজপত্ৰৰ প্ৰথমৰ পৰা নৱম সংখ্যালৈ প্ৰকাশ হৈছিল। অসম ৰাজপত্ৰৰ দশম সংখ্যক ১৮৭৪ বৰ্ষৰ ২৩ মেত শ্বিলঙৰ অসম সচিবালয় ছপাশালত মুদ্ৰিত কৰা হৈছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ১৯৫৪ চনত অসমৰ ৰাজপত্ৰৰ পুনৰপ্ৰকাশ হয়।

ইতিহাস

১৮৭৪ চনৰ আগষ্ট মাহত শ্বিলঙৰ "বেটেন হিল"ত অসম চৰকাৰ প্ৰিণ্টিং প্ৰেছ স্থাপন কৰা হৈছিল। আৰম্ভণিতে প্ৰেছটো "অসম সচিবালয় প্ৰেছ" বুলি জনা গৈছিল। ১৮৯২ চনত ইয়াক "অসম সচিবালয় মুদ্ৰণ বিভাগ" লৈ সলনি কৰা হৈছিল। পুনৰ ১৯২১ চনত ইয়াৰ নাম "অসম চৰকাৰ প্ৰেছ" লৈ সলনি কৰা হয় আৰু এই নাম এতিয়াও বৰ্তি আছে।

১৯৫৪ চনত অসম চৰকাৰে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুদ্ৰণৰ কাম কৰিবলৈ গুৱাহাটীত অসম চৰকাৰ প্ৰেছৰ এটা শাখা প্ৰেছ আৰম্ভ কৰাৰ কেবিনেট সিদ্ধান্ত লৈছিল। ১৯৫৪ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত কেবিনেট সিদ্ধান্ত অনুসৰি গুৱাহাটী কাৰাগাৰৰ চৌহদত অসম চৰকাৰ প্ৰেছৰ এটা শাখা স্থাপন কৰা হৈছিল। দুবছৰৰ পিছত প্ৰেছটো গুৱাহাটী চহৰৰ ৰিহাবাৰীৰ এখন ভাড়াঘৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। সেই বছৰত বিভাগটোত লিখন সামগ্ৰী শাখা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

মুদ্ৰণ আৰু লিখন সামগ্ৰী সঞ্চালকালয়ৰ বৰ্তমানৰ ভৱনটো ১৯৬১ চনত বামুণিমৈদামত সম্পূৰ্ণ হৈছিল আৰু ১৯৬১ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত সেই সময়ৰ অসম মানৱ মন্ত্ৰী ৰূপনাথ ব্ৰহ্ময়ে ইয়াক উদ্বোধন কৰিছিল। মুদ্ৰণ প্ৰযুক্তিৰ স্নাতক ৰানা প্ৰতাপ বৰুৱা ইয়াৰ প্ৰথম সঞ্চালক আছিল।

প্ৰকাশন

প্ৰত্যেক বুধবাৰে সাপ্তাহিক মুখ্য ৰাজপত্ৰ (খণ্ড-১, খণ্ড-২ ক, খণ্ড-২ খ, খণ্ড-৯, এ.ডি.চি., অধীক্ষক আদি)
বিশিষ্ট ৰাজপত্ৰ (জৰুৰী, অৰ্ধ জৰুৰী, অতি জৰুৰী)
বিশিষ্ট ৰাজপত্ৰ (আৰ.এল.এ.)

ছপাশালাসমূহ

অসম চৰকাৰী শাখা ছপাশালা, দিছপুৰ
অসম চৰকাৰী শাখা ছপাশালা, যোৰহাট
অসম চৰকাৰী শাখা ছপাশালা, লখিমপুৰ (নিৰ্মিয়মান অৱস্থাত)

মন্ত্ৰী

মুদ্ৰণ আৰু লিখন সামগ্ৰী সঞ্চালকালয় অসমৰ মুদ্ৰণ আৰু লিখন সামগ্ৰী বিভাগৰ অধীনত। অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল মুদ্ৰণ আৰু লিখন সামগ্ৰী বিভাগৰ মন্ত্ৰী।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:নথিপত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
শবনম মৌচি

শবনম বানু জনপ্ৰিয় ভাবে শবনম মৌচি এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু এলজিবিটি সমাজকৰ্মী। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বিধানসভাৰ সদস্য। হিজিৰা সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত শবনম মৌচি ভাৰতৰ প্ৰথম কিন্নৰ বিধায়ক। হিজিৰা সমাজক ১৯৯৪ চনত ভোটদানৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেওঁ ২০০০ চনৰ উপ নিৰ্বাচনত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে সোহাগপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা মধ্য প্ৰদেশ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁক মৰমত 'মৌচি' (মাহী) বুলি সম্বোধন কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

তেওঁ দৃশ্যগতভাৱে তৃতীয় লিংগত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও তেওঁক পুৰুষৰ নাম দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ আৰক্ষী অধীক্ষক আছিল আৰু তেওঁৰ নিজৰ সামাজিক প্ৰতিচ্ছবি সুৰক্ষিত কৰিবলৈ জন্ম হোৱাৰ কিছু সময় পিছতে শবনমক পৰিত্যাগ কৰিছিল।

তেওঁ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ মাত্ৰ দুবছৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ভ্ৰমণৰ যোগেদি মুঠ ১২টা ভাষা শিকিছিল।

ৰাজনৈতিক জীৱন

শবনম মৌচিয়ে মধ্য প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ শ্বাহদোল-অনুপপুৰ জিলাৰ সোহাগপুৰ সমষ্টিৰ পৰা ২০০০ চনৰ উপনিৰ্বাচনত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। বিধান সভাৰ সদস্য হিচাপে তেওঁৰ কাৰ্যসূচীত দুৰ্নীতি, নিবনুৱা সমস্যা, দৰিদ্ৰতা আৰু অনাহাৰৰ সৈতে যুঁজ দিয়া, লগতে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, হিজৰা, নপুংসক, ক্ৰছ-ড্ৰেচাৰ সকলৰ প্ৰতি বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে মাত মতা আৰু এইচআইভি/এইডছৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধি কৰা অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ২০০৩ চনত কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০০৩ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত কটমা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল যদিও তেওঁ পৰাজয় বৰণ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ কানপুৰ কেণ্টনটমেণ্ট সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল যদিও আকৌ এবাৰ পৰাজিত হয়।

সক্ৰিয়তা

শবনম মৌচিয়ে ভাৰতৰ বহুতো ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ লোকক ৰাজনীতি গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰু ভাৰতত 'মূলধাৰাৰ কাৰ্যকলাপত' অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। লগতে ভাৰতীয় সমাজৰ প্ৰান্তত বাস কৰা নৃত্যশিল্পী, বেশ্যা আৰু ভিক্ষাৰী হিচাপে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত ভূমিকা ত্যাগ কৰিবলৈ কয়। উদাহৰণ স্বৰূপে তেওঁলোকে কেতিয়াবা বিবাহ বা দুৰ্ভাগ্য দূৰ কৰিবলৈ সেৱা প্ৰদান কৰা নৱজাতক শিশুৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ নৃত্য-গীত কৰে।

যদিও তেওঁ বৰ্তমান ৰাজহুৱা কাৰ্যালয়ত সক্ৰিয় নহয় শবনম মৌচি ভাৰতত বেচৰকাৰী সংগঠন আৰু লিংগ কৰ্মীসকলৰ সৈতে এইডছ সজাগতা কাৰ্যসূচীত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰি আছে।
"আমাৰ যৌন অভিমুখীতাৰ বাবে আমি ভাই-ভনীসকলে প্ৰায়ে কলঙ্ক আৰু বৈষম্যৰ সন্মুখীন হওঁ। এইডছৰ বিষয়ে মুকলিকৈ কথা পাতিলে আমাক ইজনে সিজনক বুজিবলৈ সহায় কৰে!" - শবনম মৌচি

জিতী জিতাই পলিটিক্স (জেজেপি)

২০০৩ চনত মধ্য প্ৰদেশৰ হিজৰাসকলে "জিতী জিতাই পলিটিক্স" (জেজেপি) নামৰ নিজৰ ৰাজনৈতিক দল স্থাপন কৰে। ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'ৰাজনীতি যি ইতিমধ্যে জিকি লোৱা হৈছে'। দলটোৱে মূলধাৰাৰ পৰা ইয়াৰ ৰাজনৈতিক পাৰ্থক্যৰ ৰূপাঙ্কন কৰিবলৈ আঠ পৃষ্ঠাৰ ইস্তাহাৰ মুকলি কৰিছিল।

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত

২০০৫ চনত 'শবনম মৌচি' নামৰ এখন কল্পকাহিনী ছবি তেওঁৰ জীৱনৰ বিষয়ে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ছবিখন যোগেশ ভৰদ্বাজে পৰিচালনা কৰিছিল আৰু শবনম মৌচিৰ ভূমিকা আশুতোষ ৰাণায়ে ৰূপায়ণ কৰিছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শবনম মৌচিৰ বিষয়ে বিবিচিৰ বাতৰি
শবনম মৌচি ছবিৰ বিষয়ে প্ৰবন্ধ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় আন্তঃলিংগীয় মহিলা
অশ্বত্থামা

অশ্বত্থামা (, ) মহাভাৰতৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ। তেওঁ মহাভাৰতৰ যুদ্ধত কৌৰৱৰ পক্ষে হৈ পাণ্ডৱৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিছিল। অশ্বত্থামা আছিল গুৰু দ্ৰোণাচাৰ্যৰ পুত্ৰ। পৌৰাণিক কাহিনীত ইয়াৰ ক্ষেত্ৰত দুটা নাম পোৱা যায়। গুৰু দ্ৰোণৰ পুত্ৰ অশ্বত্থামা আৰু আনটো বনৰ হাতী যাক মহাভাৰতৰ যুদ্ধত ভীমে হত্যা কৰে।

জন্ম

অশ্বত্থামাৰ পিতৃৰ নাম গুৰু দ্ৰোণ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল কৃপী। জন্মৰ সময়ত অশ্বত্থামা অশ্বৰ দৰে শব্দ কৰিছিল বাবে তেওঁৰ নাম অশ্বত্থামা ৰখা হৈছিল।

যুদ্ধ শিক্ষা

অশ্বত্থামাৰ পিতৃ গুৰু দ্ৰোণ এজন ব্ৰাহ্মণ আছিল। ব্ৰাহ্মণ হ’লেও তেওঁ ক্ষত্ৰিয়ৰ দৰেই যুদ্ধ বিদ্যাত পাৰদৰ্শী আছিল। গুৰু দ্ৰোণে তেওঁৰ পিতৃ ভৰদ্বাজ মুনিৰ পৰা যুদ্ধ বিদ্যা শিকে। পিতৃৰ সেই বিদ্যাৰে গুৰু দ্ৰোণে তেওঁৰ শিষ্যবিলাককো শিকাইছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
ৰীমা সেন

ৰীমা সেন (ইংৰাজী: Reema Sen; জন্ম: ২৯ অক্টোবৰ ১৯৮১) এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল যিয়ে মূলতঃ তামিল, তেলুগু আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৮১ চনৰ ২৯ অক্টোবৰত কলকাতাত ৰীমা সেনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কলকাতাৰ খিদৰপুৰৰ চেইণ্ট থমাছ গাৰ্লছ স্কুলৰপৰা হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে, যাৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়াল মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০১২ চনত সেনে ব্যৱসায়ী শিৱ কৰণ সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০১৩ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁলোকৰ এটা পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম হয়।

কেৰিয়াৰ

চলচ্চিত্ৰ আৰু মডেলিং কেৰিয়াৰ

মুম্বাইত তেওঁ নিজৰ মডেলিং কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰি কেইবাটাও বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আহে আৰু তেলুগু ছবি চিত্ৰমৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। এই ছবিত তেওঁ উদয় কিৰণৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল আৰু পিছলৈ তেওঁলোকক মানসন্থা নুভভে ছবিতো একেলগে দেখা গৈছিল। তেওঁ আৰ মাধৱনৰ সৈতে তামিল ছবি মিন্নালেত অভিনয় কৰিছিল, যিখন অতি সফল হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন হিন্দী ছবি হম হো গয়ে আপকে বিফল হয় আৰু তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰত কাম কৰি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পুনৰ মাধৱনৰ সৈতে অভিনয় কৰা তামিল ছবি ৰেণ্ডু সফল হয়। দৰ্শকে থিমিৰু ছবিখনত তেওঁৰ অভিব্যক্তি অতি মৰমলগা বুলি গণ্য কৰিছিল। আয়িৰাথিল অৰুভান আৰু বল্লভন ছবিত তেওঁৰ নেতিবাচক চৰিত্ৰক দৰ্শক আৰু সমালোচকে উচ্চ প্ৰশংসা কৰিছিল।

২০১২ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জীৱনৰ সমাপ্তি ঘটায়। তেওঁৰ শেষৰখন বলীউডৰ ছবি আছিল মনোজ বাজপেয়ী, নৱাজুদ্দিন চিদ্দিকী আৰু ৰিচা চড্ডা অভিনীত গেংছ অৱ ৱাছেপুৰ।

সংগীত ভিডিঅ’ত অভিনয়

১৯৯৮ চনত তেওঁ ছামছা কনৱালে গোৱা "চান্দনী ৰাতেঁ" গীতটোৰ ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰিছিল।

বিতৰ্ক

২০০৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মাদুৰাইৰ এখন আদালতে ছান গ্ৰুপৰ মালিকানাধীন তামিল বাতৰি কাকত দিনকৰণত প্ৰকাশিত ফটোত "অশ্লীল ধৰণে প’জ দিয়া"ৰ বাবে সেন আৰু শিল্পা চেট্টীৰ বিৰুদ্ধে অ-জামিনযোগ্য ৱাৰেণ্ট জাৰি কৰিছিল। প্ৰতিৱেদনত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে একেটা কাৰণতে পূৰ্বৰ চমন পালন নকৰাৰ বাবেই দুই অভিনেত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে ৱাৰেণ্ট জাৰি কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
মো য়েন

গুৱান ময়ে (; জন্ম: ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫৫), মো য়েন ছদ্মনামেৰে যি বেছিকৈ জনাজাত; এগৰাকী চীনা ঔপন্যাসিক আৰু চুটি গল্প লেখক। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাতৰি আলোচনী টাইমৰ ডনাল্ড মৰিছনে তেওঁক "সকলো চীনা লেখকৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বিখ্যাত, নিষিদ্ধ আৰু বহুলভাৱে পাইৰেটেড" বুলি উল্লেখ কৰিছে, আনহাতে জিম লিচে তেওঁক ফ্ৰাঞ্জ কাফকা বা জোচেফ হেলাৰৰ ‘চীনা উত্তৰসুৰী’ বুলি অভিহিত কৰিছে।

গুৱান ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ উপন্যাস ৰেড চোৰ্ঘাম ক্লানৰ বাবে পশ্চিমীয়া পঢ়ুৱৈসকলৰ মাজত সৰ্বাধিক পৰিচিত, যাৰ ভিতৰত ৰেড চোৰ্ঘাম আৰু চোৰ্ঘাম ৱাইনৰ খণ্ডসমূহ পিছলৈ ৰেড চোৰ্ঘাম চলচ্চিত্ৰৰ বাবে অভিযোজিত কৰা হৈছিল। ২০০৫ চনত, তেওঁ ইটালীত আন্তৰ্জাতিক ননিনো বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১২ চনত, মো য়েনক এজন লেখক হিচাপে তেওঁৰ কামৰ বাবে সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল, "যি বিভ্ৰান্তিকৰ বাস্তৱবাদৰ সৈতে লোককাহিনী, ইতিহাস আৰু সমসাময়িক সাহিত্যক একত্ৰিত কৰে।"

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

মো য়েনৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৫ চনত, চানডঙৰ গাওমি কাউণ্টিৰ ডালান টাউনশ্বিপত (যাক তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাসত গাওমি কাউণ্টিৰ "নৰ্থইষ্ট টাউনশ্বিপ" হিচাপে কাল্পনিক ৰূপ দিছিল)। তেওঁৰ পৰিয়ালটো উচ্চ-মধ্যবিত্ত কৃষিজীৱী আছিল। সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত মোৰ বয়স আছিল ১১ বছৰ, সেই সময়ত তেওঁ পথাৰত কাম কৰিবলৈ বুলি স্কুল এৰিছিল। ১৮ বছৰ বয়সত, তেওঁ এটা কপাহৰ কাৰখানাত কাম আৰম্ভ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত, যি গ্ৰেট লিপ ফৰৱাৰ্ডৰ পৰা সাংস্কৃতিক বিপ্লৱলৈ ক্ৰমান্বয়ে ৰাজনৈতিক প্ৰচাৰৰ সৈতে মিলিত হৈছিল, তেওঁৰ সাহিত্যৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ মুখ্যতঃ মাও জেদঙৰ অধীনত সমাজতান্ত্ৰিক বাস্তৱবাদী শৈলীৰ উপন্যাসত সীমাবদ্ধ আছিল, যি মুখ্যতঃ শ্ৰেণী সংগ্ৰাম আৰু সংঘাতৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত কেন্দ্ৰ কৰি লিখা হৈছিল।

১৯৭৬ চনত সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ শেষত, মোয়ে পিপলছ লিবাৰেচন আৰ্মী (পি এল এ)ত ভৰ্তি হয়, আৰু তেওঁ সৈনিক হৈ থাকোঁতে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। বিপ্লৱৰ পিছৰ এই যুগত যেতিয়া তেওঁ এজন লেখক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, চীনা সাহিত্যৰ গীতিমূলক আৰু মহাকাব্যিক ৰচনা, লগতে উইলিয়াম ফ’কনাৰ আৰু গেব্ৰিয়েল গাৰ্চিয়া মাৰ্কুৱেজৰ দৰে বিদেশী লেখকৰ অনুবাদে তেওঁৰ কামত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

১৯৮৪ চনত তেওঁ পি এল এ আলোচনীৰ পৰা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে, আৰু একে বছৰতে ‘পিপলছ লিবাৰেচন আৰ্মি আৰ্টছ কলেজ’ত পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰে, য’ত তেওঁ প্ৰথমে মো য়েন ছদ্মনাম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ১৯৮৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস আ ট্ৰেন্সপাৰেন্ট মূলা প্ৰকাশ কৰে আৰু ১৯৮৬ চনত ৰেড চোৰ্ঘাম মুক্তি দিয়ে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৱে স্বীকৃত ঔপন্যাসিক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৯১ চনত তেওঁ ‘বেইজিং নৰ্মাল বিশ্ববিদ্যালয়’ৰ পৰা সাহিত্য বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী