ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মেৰী কে ফৰ্মেড

মেৰী কে ফৰ্মেড ১৯১৮ চনৰপৰা ১৯১৯ চনলৈ প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ফ্ৰান্সৰ সেনাবাহিনীত অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা তেখেতে যুদ্ধকালীন সেৱাৰ বাবে ফ্ৰান্স চৰকাৰৰপৰা সাহস আৰু ভক্তিৰ বাবে সন্মানীয় পদক লাভ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ফৰ্মেডৰ জন্ম হৈছিল ১৮৬০ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত ১৮৮৬ চনত তেওঁ পেনচিলভেনিয়াৰ মহিলা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, "ফৌজদাৰী গৰ্ভপাতৰ ওপৰত কিছুমান টোকা" শীৰ্ষক থিছিছৰ সৈতে। ফিলাডেলফিয়াৰ মহিলা চিকিৎসালয়ত ৫২ বছৰ ধৰি শিক্ষকতা কৰা অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ, স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু ৰোগ বিশেষজ্ঞ হিচাপে কাম কৰিছিল।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ফৰ্মেডে ১৯১৭ চনত ফৰাচী সেনাবাহিনীত অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে নিয়োগ গ্ৰহণ কৰে। ১৯১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰপৰা ১৯১৯ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে তেওঁ ফ্ৰান্সৰ মহিলা বহিঃৰাজ্য চিকিৎসালয় (WOH) ইউনিটত চৈধ্য মাহ সেৱা আগবঢ়ায়। তেওঁ লাবৌহেয়াৰৰ ১২৫খন বিছনাযুক্ত শৰণাৰ্থী চিকিৎসালয়ত পৰিচালনা আৰু অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিছিল, নেচনেল উইমেন ছফ্ৰেজ এছ'চিয়েচনৰ সহায়ত, চিকিৎসক ল’ৰা ই হাণ্ট আৰু মেবেল ছিগ্ৰেভৰ সৈতে কাম কৰিছিল। চিকিৎসালয়খন ফৰ্মেডৰ নিৰ্দেশনাত বৃদ্ধি পায় আৰু ইয়াৰ অস্তিত্বৰ সময়ছোৱাত প্ৰায় ১০,০০০ শৰণাৰ্থীক সেৱা আগবঢ়ায়; লাবৌহেয়াৰৰ দুগৰাকী আমেৰিকান নাৰ্ছ উইনিফ্ৰেড ৱাৰ্ডাৰ আৰু ইভা ইমন্সৰ তাতেই ইনফ্লুৱেঞ্জাৰ ফলত মৃত্যু হয়। যুদ্ধবিৰতিৰ পিছত ফৰ্মেডে নেন্সিলৈ গৈ ফৰাচী সাধাৰণ নাগৰিকসকলক ঘূৰাই পঠোৱা অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে কাম কৰে। যুদ্ধকালীন সেৱাৰ বাবে তেওঁ ফ্ৰান্স চৰকাৰৰপৰা মেডাইল ডি অনাৰ বঁটা লাভ কৰে।

তেওঁ ফিলাডেলফিয়াৰ প্ৰসূতি সমিতিৰ প্ৰথম মহিলা সদস্য আছিল। কেলিষ্টা ভি লুথাৰ আৰু আন দুগৰাকী মহিলা চিকিৎসকৰ সৈতে তেওঁ আন ক্লিনিকতকৈ অধিক সুবিধাজনক সময়ত কৰ্মৰত মহিলাসকলৰ চিকিৎসাৰ বাবে মেডিকেল এইড ছ'চাইটি ফৰ চেল্ফ-চাপৰ্টিং উইমেন নামৰ এখন সন্ধিয়াৰ ঔষধৰ দোকান চলাইছিল। তেওঁ কেথাৰিন মেকফাৰ্লেনৰ গুৰু আছিল। ১৯৩৮ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। আন এজন ভাতৃ ৰবাৰ্ট জুলিয়াছ ফৰ্মেডো আছিল এজন পেথ'লজিষ্ট, পশু চিকিৎসা অংক'লজীৰ বিশেষজ্ঞ।

মেৰী ফৰ্মেডে শেষৰ মাহবোৰত ডাঙৰ ভাতৃ হেনৰীৰ যত্ন লৈছিল; হেনৰীৰ ১৮৯২ চনত মৃত্যু হয়। ১৯৪৪ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত ফিলাডেলফিয়াত মেৰীৰ মৃত্যু হয় তেওঁৰ স্থাৱৰ সম্পত্তি মূলতঃ তেওঁৰ দুগৰাকী ভাগিনীয়েক মেৰী আৰু চাৰ্লটৰ হাতত এৰি থৈ গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকাৰ মহিলা চিকিৎসক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অপৰাজিতা গোপ্পী

অপৰাজিতা গোপ্পী এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। ২০১৩ চনত অল ইণ্ডিয়া ফৰৱাৰ্ড ব্লকৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ সদস্য হয়। ২০০৯ চনলৈকে পশ্চিম বংগত দলটোৰ সচিবালয়ৰ সদস্য আছিল। ২০০০ চনলৈকে তেওঁ আছিল ৰাজ্যিক দলৰ সৰ্বোচ্চ পদবীৰ মহিলা। তেওঁ দলটোৰ মহিলা শাখা অল ইণ্ডিয়া প্ৰগ্ৰেছিভ উইমেনছ এছ’চিয়েশ্যনৰ সভানেত্ৰী। ১৯৭৭ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনৰ ভিতৰত পশ্চিম বংগ বিধানসভাৰ সদস্য আছিল।

কোচবিহাৰৰ সুনীতি একাডেমীৰ ছাত্ৰী হিচাপে তেওঁ নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ জন্মদিন উদযাপনৰ অধিকাৰৰ সংগ্ৰামত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক নেতৃত্ব দিছিল।

গোপ্পীয়ে ১৯৭২ চনৰ পশ্চিম বংগ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত কোচবিহাৰ উত্তৰ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল ৷ তেওঁ ১৯,৮৪৬টা ভোট (৪০.০৭%) লাভ কৰি দ্বিতীয় স্থানত আছে। ১৯৭৭ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি একেখন আসনত জয়ী হৈছিল। তেওঁ লাভ কৰে ৩২,৭৯২ টা ভোট (৬৩.০৭%)। ১৯৮২ চনত গোপ্পীয়ে ৪৬,৮১০ টা ভোট (৫৭.১৫%) আৰু ১৯৮৭ চনৰ নিৰ্বাচনত ৪৯,১৭২ টা ভোট (৫৪.৭৪%) লাভ কৰি কোচবিহাৰ উত্তৰ আসনখন অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
মছলা চাহ

মছলা চাহ বুলিলে সচৰাচৰ সুগন্ধিযুক্ত একপ্ৰকাৰ উষ্ণ পানীয়ক বুজায়, যি ক'লা চাহ পাতৰ লগত বিভিন্ন ধৰণৰ মছলা আৰু ভেষজৰ লগত পানীত গৰম কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। যি মূলতঃ ভাৰতীয় উপমহাদেশত উদ্ভাৱিত, কিন্তু বিশ্বব্যাপী সমাদৃত হৈছে। মছলা চাহ ৰেস্তোৰাঁ বা কফি হাউজৰ এটি আৱশ্যক বা জনপ্ৰিয় বৈশিষ্ট্য। যি ঐতিহ্যগতভাৱে এলাচি, লং, দালচিনি, আদা, তেজপাত ইত্যাদিৰ লগত চাহ পাতৰ সৈতে জুইত উতলাই মিশ্ৰণকৃত বনোৱা একপ্ৰকাৰ ক্বাথ। মছলা চাহৰ ঔষধি গুণ আছে। চীনদেশেই চাহৰ আদি জন্মভূমি। বৰ্তমানে ইয়াক বিশ্বৰ উল্লেখযোগ্য পানীয়ৰূপে গণ্য কৰা হয়।

ঐতিহ্যগত মছলা চাহ

অন্যান্য চাহৰ দৰেই মছলা চাহতো গাখীৰ মিহলাই দিয়া হয়।

ইতিহাস

‘চাহ’ মূলতঃ ১৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দত চীনত উৎপাদন আৰম্ভ হয় আৰু ভাৰতবৰ্ষত ইয়াৰ খেতি আৰম্ভ হয় ১৮১৮ খ্ৰীষ্টাব্দত। ১৮৫৫ খ্ৰীষ্টাব্দত ব্ৰিটিছসকল ছিলেটত সৰ্বপ্ৰথম চাহৰ গছ বিচাৰি পায়। ইয়াৰ পিছত ১৮৫৭ চনত ছিলেটৰ মালনীছড়াত আৰম্ভ হয় বাণিজ্যিকভাৱে চাহ খেতি।

পৃথিৱীত অসম আৰু চীনা জাতীয় - এই দুই প্ৰকাৰৰ চাহ গছ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত অসম জাতীয় চাহ গছ ভাৰত আৰু শ্ৰীলঙ্কাত অধিক খেতি কৰা হয়। এই ধৰণৰ গছ বেছ ডাঙৰ আৰু বহু পাতযুক্ত হয়। উল্লেখনীয় যে, এয়া বাণিজ্যিক ভিত্তিত খেতি কৰাৰ বাবে বিশেষ উপযোগী। এই গছ প্ৰায় ৬ মিটাৰ বা ২০ ফুট পৰ্যন্ত ওখ হয়। পাত সংগ্ৰহৰ বাবে গছবোৰক ১.২ মিটাৰ বা ৪ ফুটৰ অধিক ডাঙৰ হ’বলৈ দিয়া নহয়। ছাটি দিয়াৰ ফলত চাহ গছবোৰ ঘন জোপোহাত পৰিণত হয়।
আনফালে চীনজাতীয় গছ আকাৰত বেছ সৰু হয়। ইয়াত পাতৰ সংখ্যাও বহু কম থাকে। এই গছ ছাটি নিদিলেও পাত তোলাৰ বাবে উচ্চতাসম্পন্ন হৈ থাকে।

চীনজাতীয় গাছৰ পাত স্বাদ আৰু গন্ধৰ বাবে বিখ্যাত। কিন্তু অসম জাতীয় গছৰ পাত ৰঙৰ বাবে বিখ্যাত। এই দুই ধৰণৰ চাহপাতৰ উন্নত সংমিশ্ৰণৰ ওপৰতে ইয়াৰ গুণাগুণ নিৰ্ভৰ কৰে। সাধাৰণতে চাহ মিশ্ৰণ এটি নিপুণতা আৰু অত্যন্ত কঠিন কাম। সেয়ে এয়া অভিজ্ঞ ব্যক্তিৰ দ্বাৰা সম্পাদনা কৰিব লাগে। এনেকৈয়ে চাহ মিশ্ৰণৰ নৈপুণ্যেৰ লাভৰ প্ৰেক্ষাপটত লিপটন, ব্ৰুকবণ্ড প্ৰভৃতি চাহ প্ৰস্তুতকাৰক কোম্পানী বিশ্ববজাৰ দখল আৰু খ্যাতি লাভ কৰিছে।

উপকৰণসমূহ

মছলা চাহৰ উপাদান বা প্ৰস্তুতপ্ৰণালী সকলো সময়ত একেধৰণৰ বা নিৰ্দিষ্ট নহয়। বিভিন্ন স্থান বা পৰিয়ালত চাহৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ ভিন্নতা আছে। মছলা চাহত ব্যৱহৃত উপকৰণসমূহ:
তৰল গাখীৰ
চাহপাত
চেনি
কাৰিপাত (নৰসিংহ পাত)
আদা
লং
এলাচি
দালচিনি
জালুক
তেজপাত
তুলসী
মুলেথি
অশ্বগন্ধা ইত্যাদি মছলাসমূহ।

মছলা আৰু চাহপাতৰ মিশ্ৰণ
মছলা চাহত সাধাৰণতে চেনি আৰু গাখীৰৰ লগত থাকে এলাচি, দালচিনি, লং, আজোৱাইন ইত্যাদি মছলা যি ভেষজ গুণাৱলীৰে সমৃদ্ধ। এইবোৰ মছলাত আছে ভিটামিন বি, ভিটামিন চি, পটাচিয়াম, ম্যাগনেচিয়াম, কেৰোটিন আৰু জৰুৰী মিনাৰেল যি স্বাস্থ্যৰ বাবে সুফল। এই চাহত ক্যাফেইনৰ পৰিমাণ খুব সামান্য। আয়ুৰ্বেদিক তত্ত্ব অনুযায়ী, মছলা চাহত ব্যৱহৃত উপাদানসমূহ শৰীৰক সতেজ ও প্ৰাণৱন্ত কৰে আৰু মনক ৰাখে প্ৰফুল্ল।

মছলা চাহৰ উপকাৰিতা

মছলা চাহত ব্যৱহৃত সকলো মছলাই ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা সম্পন্ন। অকল গৰম মছলাৰ ব্যৱহাৰ যেন এক কাপ চাহ খোৱাৰ উপকাৰিতা বঢ়াই দিয়ে বহুগুণ। চাহত মছলা ব্যৱহাৰৰ ফলত এইবোৰে পৰিপাকত সাহায্য কৰে। বতৰৰ চৰ্দি আৰু কাহ প্ৰতিৰোধত এই চাহে অত্যন্ত ভাল ফল দিয়ে। মছলা চাহত একে লগে বিভিন্ন ধৰণৰ মছলাৰ উপস্থিতি হ'ব পাৰে আপোনাৰ নানাবিধ সমস্যাৰ সমাধান। মছলা চাহ গৰম বা ঠাণ্ডা অৱস্থাত খাব পাৰে। অৱশ্যে গৰম অৱস্থাত খুৱাই শ্ৰেয়। সুস্বাস্থ্যকৰ এই মছলা চাহ তৈৰি কৰা বেছ সহজ।

প্ৰকাৰভেদ

বিভিন্ন ধৰণৰ মছলা চাহ হ'ব পাৰে। যেনে:

পদিনা চাহ
জাফৰানি মালাই চাহ
আদা-নেমুৰ নিমখীয়া চাহ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

চাহৰ বিৱৰ্তন

শ্ৰেণী:পানীয়
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:চাহ
মধুশ্ৰাৱনী

মধুশ্ৰাৱনী হৈছে মিথিলা অঞ্চলত নৱবিবাহিত মৈথিল মহিলাৰদ্বাৰা পালন কৰা এক হিন্দু উৎসৱ। ই জনপ্ৰিয় বিশ্বাস আৰু স্বামীৰ দীৰ্ঘায়ু আৰু মৈথিল ব্ৰাহ্মণ মহিলাৰ সুখী বিবাহিত জীৱনৰ বাবে বিখ্যাত।. বিশ্বাস কৰা হয় যে দেৱী পাৰ্বতীয়ে প্ৰথমে মধুশ্ৰাৱণী পূজাৰ উপবাস পালন কৰিছিল আৰু সকলো জন্মতে ভগৱান শিৱক স্বামী হিচাপে পাবলৈ কামনা কৰিছিল। কিংবদন্তি অনুসৰি এই উৎসৱ এক তপস্যাৰ দৰে।

১৫ দিনীয়া এই উৎসৱ কৃষ্ণপক্ষৰ পঞ্চমীৰপৰা শাওন মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়ালৈকে চলে।

পালনীয় পৰম্পৰা

এই ব্ৰতত বিয়াত শহুৰেকৰ ঘৰৰপৰা দিয়া কাপোৰ-কানি আৰু গহনা কইনাসকলে পিন্ধা নিয়ম। মধুশ্ৰাৱনী পূজাৰ সকলো সামগ্ৰী পূজা আৰম্ভ হোৱাৰ এদিন আগতে শহুৰেকৰ ঘৰৰ পৰা আহি পায়। প্ৰতিদিনে সন্ধিয়া মহিলাসকলে আৰতি, সুহাগ গীত আৰু কোহবৰ গীত গাই ভগৱান শিৱক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। মহিলাসকলে দিনটোত এবাৰ আৰাভা খাদ্য খায়। মহিলাসকলে ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি নাগ দেৱতাক গাখীৰ আৰু লাভা আগবঢ়ায়।

উৎসৱৰ অন্তিম দিনা কইনাসকলে এক কঠিন পৰীক্ষাৰ সম্মুখীন হয়। কইনাৰ হাত-ভৰিত কপাহী টেমিৰে মেৰিয়াই তাৰ ওপৰত পাণৰ পাত দি টেমিবোৰ জ্বলাই জ্বলাই দিয়া হয়।

চিত্ৰভাণ্ডাৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)

লাহৰীৰ সংস্কৰণসমূহৰ ভিতৰত আছে:
লাহৰী (১৯৪৩, চতুৰ্থ সংস্কৰণ), লীলা এজেঞ্চিৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত

শ্ৰেণী:উপন্যাস
শ্ৰেণী:পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:লাহৰী
শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা
শ্ৰেণী:১৮৯২ চনৰ সাহিত্যকৰ্ম
থানে

থানে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এখন নগৰ। ই থানে নিজৰাৰ শীৰ্ষত অৱস্থিত। থানে জিলাৰ ই প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ। ১৮৫৩ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত জি.আই.পি. ৰে'লৱেৰ ভাৰতত চলা প্ৰথমখন ৰেল "ব'ৰী বন্দৰ" (এতিয়াৰ ছত্ৰপতি শিৱাজী টাৰ্মিনাছ)ৰ পৰা ৩৪ কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ "থানে"লৈ চলিছিল। ইয়াৰ পৰাই এছিয়াত ৰেলসেৱাৰ সূত্ৰপাত হয়। থানে নগৰে ১৪৭ বৰ্গকিলোমিটাৰ ঠাই অধিকাৰ কৰি আছে। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ১.৮ নিযুত।

ভৌগোলিক তথ্য

It is located to the northeast of Mumbai (it shares that island with the Mumbai City District, with Mumbai Suburban District and with Mira-Bhayandar Municipal Corporation), and partly on the mainland across Thane Creek. Spanning an area of about 147 km², the city is located at an elevation of 7 meters above sea level. It is surrounded by hills, including the hill of Yeoor and Parsik Hill. It is divided politically into two parts by the Thane Creek, a stream that courses from the Ulhas River to the Arabian Sea that for Masunda Lake Talao Pali an estuary. Two road bridges and one rail bridge connect the two parts of the city. It is one of the oldest cities of India, with its history dating back to about 2,000 years.
Thane Municipal Corporation City's limits includes Kopri to the south, Wagle estate Naupada, Pachpakhadi to the west, Kalwa, Mumbra and Diva to the east and Manpada, Bramand, Kasarwadavli, Kapurbawdi to the north.

Thane is also known as the City of Lakes. The city has around 35 lakes. The most beautiful of them is the Masunda Talao, also known as Talao Pali. The lake offers boating and water scooter facilities. The Upvan Lake is located at the foot-hills of the Yeoor hills and is a scenic spot. It is flanked by the Yeoor hills on one side and the tall Neelkanth Heights on one side, and is a common spot for recreation. Other lakes include:
Masunda Lake Talao Pali
Kachrali Lake
Makhmali Lake
Ambe Ghonsali Lake
Siddheshwar Lake
Jail Lake
Joshi Lake
Wagle Lake
Upvan Lake
Yashasvi Nagar Lake
Kausa Lake
Kharegaon Lake
Raila Devi Lake
Balkum Lake
Rewale Lake
Bramhala-Kolbad Lake
Haryali-Chendani Koliwada Lake

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Thaneweb.com – The city portal
Thanecity.in – Thane community portal
ThaneMahapailika.com - Thane Municipal Corporation (Local Body)

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
জদ্দনবাঈ

জদ্দনবাঈ হুছেইন (, ১৯৯২-৮ এপ্ৰিল ১৯৪৯, বৃত্তিগত নাম জদ্দনবাঈ) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী, সঙ্গীত পৰিচালক, অভিনেত্ৰী, ছবি নিৰ্মাতা আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম অগ্ৰদূত। সৰস্বতী দেৱীৰ সৈতে তেওঁক একেলগে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা সঙ্গীত পৰিচালক বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ আখতাৰ হুছেইন আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা আনোৱাৰ হুছেইন আৰু শীৰ্ষস্থানীয় তাৰকা নাৰ্গিচৰ মাতৃ। জদ্দনবাঈ প্ৰিয়া দত্ত আৰু বলীউদৰ প্ৰখ্যাত অভিনেতা সঞ্জয় দত্তৰ মাতৃপক্ষীয় আইতাক।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

জদ্দনবাঈৰ জন্ম ১৮৯২ চনত মিয়াজানৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁৰ মাক দলিপাবাঈ আছিল এলাহাবাদৰ খ্যাতনামা নৰ্তকী। দলিপাবাঈৰ প্ৰকৃত নাম আছিল দলিপা দেৱী আৰু তেওঁ সম্ভ্ৰান্ত হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল। শৈশৱত তেওঁক এদল দুৰ্বৃত্তই অপহৰণ কৰি নি বাঈজীৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁক সম্পূৰ্ণকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ পিছত দলিপাবাঈ গায়িকা আৰু নৰ্তকী হিচাপে যথেষ্ট সফল হয়। তেওঁৰ পৰিচালকসকলে দলৰে এজন সাৰেংগী বাদকৰ লগত বিয়া পাতি দিয়ে, যাক দলিপাবায়ে কেবল মিয়াজান নামেৰে জানিছিল। অনুমান কৰা হয় যে দলিপাবাঈৰ তেওঁৰ স্বামীৰ অনুমোদনতে এজন বিবাহিত আইনজীৱীৰ সৈতে সম্পৰ্ক হৈছিল আৰু আইনজীৱীজনৰে হাউলিত দলিপাবাঈ থাকিবলৈ লৈছিল। জদ্দনবাঈৰ পাঁচ বছৰ বয়সত তেওঁৰ সতীয়া বাপেক মিয়াজানৰ মৃত্যু হয়। জদ্দনবাঈ চহৰলৈ যায় আৰু গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণৰ অভাৱত তেওঁ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয়। পিছত তেওঁ কলকাতালৈ গৈ শ্ৰীমন্ত গণপত ৰাওৰ (ভাইয়া চাহেব সিন্ধিয়া) শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯২০ত গণপত ৰাওৰ মৃত্যু হয়। জদ্দনবাঈৰ প্ৰশিক্ষণ যিহেতু তেতিয়াও শেষ হোৱা নাছিল, তেওঁ ওস্তাদ চাদ্দু খান চাহেব আৰু ওস্তাদ লাল খান চাহেবৰ ওচৰত শিকিবলৈ ল’লে।

কৰ্মজীৱন

তেওঁৰ সঙ্গীত অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু জনপ্ৰিয়তাৰ ক্ষেত্ৰত মাককো চেৰ পেলাই গৈছিল। কলম্বিয়া গ্ৰামোফোন কোম্পানীত তেওঁ গজল বাণীবদ্ধ কৰাবলৈ ল’লে। সমান্তৰালভাবে ৰামপুৰ, বিকানিৰ, গোৱালিয়ৰ, জম্মু-কাশ্মীৰ, ইন্দোৰ, জোধপুৰ ষ্টেট আদি ৰাজকীয় প্ৰদেশৰ পৰা সঙ্গীত সন্মিলন বা মেহফিলত অংশ লবলৈ তেওঁক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। তেওঁ বিভিন্ন অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত বিভিন্ন গীত আৰু গজল পৰিবেশন কৰিলে। ১৯৩৩ চনত লাহোৰৰ ‘প্লে আৰ্ট ফটো টোন কোম্পানী’য়ে তেওঁলোকৰ ছবি ৰাজা ‘গোপীচান্দ’ত (১৯৩৩) অভিনয়ৰ প্ৰস্তাব লৈ অহাত তেওঁ গোপীচান্দৰ মাকৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। পিছলৈ তেওঁ কৰাচীৰ এটা চলচ্চিত্ৰ কোম্পানীৰ ‘ইনচান য়া চয়তান’ ছবিতো কাম কৰে।

নিজা চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচন কোম্পানী ‘সঙ্গীত ফিল্মছ্’ আৰম্ভ কৰাৰ আগত তেওঁ আৰু দুখন ছবিত কাম কৰিছিল- ‘প্ৰেম পৰীক্ষা’ আৰু ‘সেৱা সদন’। এই কোম্পানীটোৱে ‘তালাচ-এ-হক’ (১৯৩৫) নামৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল, য’ত জদ্দনবায়ে অভিনয় কৰাৰ উপৰিও সঙ্গীতো দিছিল। ১৯৩৬চনত তেওঁ ‘মেদাম ফেচন’ৰ চিত্ৰনাট্য লিখাৰ উপৰিও পৰিচালনা আৰু সঙ্গীতৰ কামো কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
কনজুৱেল ভিজিট

কনজুৱেল ভিজিট (ফাৰ্চী :ملاقات خصوصی) হৈছে ২০২২ চনত নিৰ্মিত এখন ইৰানী ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। এই ছবিখন ওমিদ শ্বামছে পৰিচালনা কৰিছে আৰু ওমিদ শ্বামছ, বাহমান আৰ্ক তথা আলী ছাৰাহাঙ্গে যুটীয়াভাৱে ইয়াৰ কাহিনী লিখিছে। ছবিখনত পৰিনাজ ইজাদ্যাৰ আৰু হুতান শ্বাকীবাই ক্ৰমে পৰভানেহ আৰু ফাৰহাদৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ফাৰহাদ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ থকা অৱস্থাত তেওঁৰ ফোনৰ জৰিয়তে দুয়োৰে মাজত গোপন চিনাকি হয়। ফাৰহাদে কাৰাগাৰত তেওঁৰ সৈতে থকা পৰভানেহৰ দেউতাকক কেতিয়াবা নিজৰ জীয়েকৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ ফোনটো ধাৰলৈ দিছিল আৰু ইয়াৰপৰাই তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠে।

কনজুৱেল ভিজিট ছবিখনৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনী ২০২২ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ৪০ তম ফাজৰ চলচ্চিত্ৰ উৎসৱৰ প্ৰতিযোগিতা শাখাত হৈছিল আৰু ই দুটা মনোনয়ন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। পিছলৈ ছবিখন ২০২২ চনৰ ২৯ ছেপ্টেম্বৰত চিনেমাগৃহত মুক্তি দিয়াৰ কথা আছিল যদিও ইৰাণত চলি থকা মাহছা আমিনীৰ প্ৰতিবাদৰ বাবে ইয়াৰ মুক্তি ২০২৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীলৈ পিছুৱাই দিয়া হয়।

মূলভাৱ

চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী পৰভানেহ নামৰ এজনী ছোৱালীক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছে, যাৰ তেহৰানৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত এটা সুগন্ধিৰ দোকান আছে। পৰভানেহৰ দেউতাক চুৰিৰ অপৰাধত কাৰাগাৰত বন্দী হৈ আছে। ফাৰহাদ নামৰ এজন ডেকা শিক্ষক যি পৰভানেহৰ দেউতাকৰ কাৰাগাৰৰ সংগী আছিল তেওঁ দেউতাক ইৰাজৰ কিছুমান কাম কৰাৰ বাবে মাজে-মাজে পৰভানেহৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল। এদিন ফাৰহাদে পৰভানেহৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ প্ৰেম প্ৰকাশ কৰে আৰু তাইক কাৰাগাৰলৈ আহি তেওঁক লগ ধৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।

অভিনয় শিল্পী

পৰিনাজ ইজাদ্যাৰ — পৰভানেহ চৰিত্ৰত
হুতান শ্বাকীবা — ফাৰহাদ চৰিত্ৰত
ৰীমা ৰামীনফাৰ — ফৰীবা চৰিত্ৰত
ৰোয়া তেইমুৰিয়ান — পৰভানেহৰ মাকৰ চৰিত্ৰত
সিয়াভাশ চেৰাঘী পুৰ — ইৰাজ (পৰভানেহৰ দেউতাক) চৰিত্ৰত
নাদেৰ ফাল্লাহ
প্যাম আহমদিনিয়া
চিৰিন আঘাৰেজাকাশী
হুছেইন পাৰ্ছাঈ
জাভাদ ঘামাতি
ইমান শ্বামছ — ইমান (পৰভানেহৰ ভাতৃ) চৰিত্ৰত
আমিৰ হুছেইন বায়াত
আলীৰেজা জাৰেপাৰাষ্ট
মাছৌমেহ আহমদজাদেহ
ফাৰহাদ শ্বাহবাজী
হুছেইন শাফিঈ

মুক্তি

কনজুৱেল ভিজিট ছবিখন ২০২২ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ৪০ তম ফাজৰ চলচ্চিত্ৰ উৎসৱৰ প্ৰতিযোগিতা শাখাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। য’ত প্যাম আহমদিনিয়াই শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেতাৰ ক্ৰিষ্টেল চিমৰ্গ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল আৰু ছবিখন শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ বাবেও মনোনীত হৈছিল।

চলচ্চিত্ৰখন ২০২২ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰলৈকে নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল আৰু ২০২২ চনৰ ২৯ ছেপ্টেম্বৰত মুক্তি দিয়াৰ কথা আছিল; কিন্তু ইৰাণত চলি থকা মাহছা আমিনীৰ প্ৰতিবাদৰ বাবে ইয়াৰ মুক্তি ২০২৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীলৈ পিছুৱাই দিয়া হয়। পৰিচালক ওমিদ শ্বামছে ইৰাণৰ সংবাদ সংস্থা 'ইৰ্না'ৰ সৈতে হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত কয় যে সেই সময়ত ছবিখন বহুলভাৱে মুক্তি দিয়াৰ তেওঁৰ কোনো ইচ্ছা নাছিল। তেওঁ লগতে কয় যে ছবিখনত কোনো ধৰণৰ চেন্সৰশ্বিপ চলোৱা হোৱা নাছিল আৰু ই প্ৰায় ফাজৰ চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হোৱা সংস্কৰণটোৰ দৰেই আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ফুলমনি দাসী ধৰ্ষণ গোচৰ

ফুলমনি দাসী ধৰ্ষণ গোচৰ ১৮৮৯ চনত এজনী ১০ বছৰীয়া ছোৱালীৰ মৃত্যুৰ ঘটনাৰ সৈতে জড়িত। ফুলমণি দাসী নামৰ ছোৱালী এজনীৰ সৈতে বাল্যবিবাহ আৰু তাৰপিছত বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ ফলত তেওঁ মৃত্যু হৈছিল। ১৮৯০ চনত ফুলমণি গোচৰত ছোৱালীজনীৰ স্বামীক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে ধৰ্ষণ আৰু বাল্যবিবাহৰ সৈতে জড়িত ভাৰতৰ বহুতো প্ৰচলিত আইনত সংস্কাৰ সাধনৰ পথ মুকলি হয়। ফুলমণি দাসী নামৰ নামৰ ছোৱালীজনীৰ সৈতে হোৱা বলপূৰ্বক সংগমত প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল আৰু যিটো ছোৱালীজনীৰ মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ স্বামীৰ বয়স ত্ৰিশ বুলি অনুমান কৰা হৈছে (সঠিক বয়স অজ্ঞাত)।

ঘটনাক্ৰম

ফুলমনি দাসী নামৰ এগৰাকী দহ বছৰীয়া বঙালী ছোৱালীৰ হৰি মোহন মাইতি নামৰ ত্ৰিশ বছৰীয়া এজন যুৱকৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল। দুয়োৰে মাজত বয়সৰ পাৰ্থক্য প্ৰায় বিশ বছৰ হোৱা সত্ত্বেও হৰি মোহনৰ সন্মতি সাপেক্ষে এই বাল্য বিবাহ সংঘটিত হয়। তাৰপিছত বলপূৰ্বক বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ ফলত ফুলমণিৰ মৃত্যু হয়। যদিও মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত আঘাতপ্ৰাপ্ত যোনী মৃত্যুৰ কাৰণ হিচাপে স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছিল, পিছলৈ স্বামীক ধৰ্ষণৰ অভিযোগৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল; কাৰণ সেই সময়ত প্ৰচলিত ধৰ্ষণৰ আইনসমূহে বৈবাহিক ধৰ্ষণক শাস্তিমূলক আইনৰ পৰিসৰৰ পৰা বাদ দিছিল। গোচৰটোৱে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এই গোচৰটোৱে ধৰ্ষণৰ সৈতে জড়িত ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ কেইবাটাও সংস্কাৰ সাধনত বিশেষ ভূমিকা লৈছিল।

বিচাৰ

১৮৯০ চনৰ ৬ জুলাইত কলিকতা ছেচন আদালতত এই গোচৰৰ বিচাৰ চলে। যিহেতু ফুলমণিৰ বয়স আইন সংগত আছিল আৰু মাইটিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল, সেয়েহে তেওঁক ১২ মাহৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ শাস্তি দিয়া হৈছিল। এই গোচৰটোক সম্ৰাজ্ঞী বনাম হৰি মোহন মাইতি বুলি জনা যায়। উল্লেখযোগ্য যে সেই সময়ত ছোৱালীৰ বিবাহৰ আইন সংগত বয়স দহ বছৰ আছিল।

সংস্কাৰ

১৮৯১ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড লেন্সডাউনে কাউঞ্চিল অফ ইণ্ডিয়াত এখন “সন্মতিৰ বয়স” নামেৰে বিধেয়ক উত্থাপন কৰে। তেতিয়া কাউঞ্চিলৰ প্ৰধান আছিল এণ্ড্ৰিউ স্কোব’ল। বিধেয়কখনৰ যোগেদি ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ৩৭৬ নং ধাৰা সংশোধন কৰিব বিচৰা হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৮৬০ চনত সন্মতিৰ বয়স ১০ বছৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। ১৮৯১ চনৰ ২৯ মাৰ্চত এই বিধেয়কখন গৃহীত হোৱাৰ পিছত দণ্ডবিধিৰ ৩৭৬ নং ধাৰাত ১২ বছৰৰ তলৰ ছোৱালীৰ সৈতে, তেওঁ পত্নীয়ে হওক বা অন্যই হওক, যৌন সম্পৰ্ক কৰাটো ধৰ্ষণ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
শ্ৰেণী:ভাৰতত ধৰ্ষণ
কেশৰবাই কেৰকৰ

কেশৰবাই কেৰকাৰ (; ১৩ জুলাই ১৯৯২ – ১৬ চেপ্তেম্বৰ ১৯৭৭) ‘জয়পুৰ-আত্ৰৌলী ঘৰানা’ৰ এগৰাকী হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত কণ্ঠশিল্পী আছিল। এই ঘৰানাৰ প্ৰৱৰ্তক ওস্তাদ আল্লাদিয়া খানক (১৮৫৫-১৯৪৬) ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁ গুৰু হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। কুৰি শতিকাৰ চতুৰ্থ, পঞ্চম দশকলৈ তেওঁ খয়ালৰ অন্যতম প্ৰখ্যাত কণ্ঠশিল্পী ৰূপে পৰিগণিত হয়।

সঙ্গীত জগতলৈ আগবঢ়োৱা অবিস্মৰণীয় অৱদানৰ বাবে ১৯৫৩ চনত তেওঁ সঙ্গীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ১৯৬৯ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্ম বিভূষণেৰে সন্মানিত কৰা হয়।

জীৱনী

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু প্ৰশিক্ষণ

এখন সৰু গাঁও কেৰীত, সেই সময়ৰ পৰ্টুগীজ উপনিবেশ উত্তৰ গোৱাৰ পোণ্ডাৰ এটা পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হয়। আঠ বছৰ বয়সত কেৰকাৰে কোহলাপুললৈ আহে আৰু আব্দুল কৰিম খানৰ অধীনত আঠমাহ অধ্যয়ন কৰে। গোৱালৈ উভতি আহি লামগাঁৱত তেওঁ কণ্ঠশিল্পী ৰামকৃষ্ণবুৱা ৱেজৰ (১৮৭১-১৯৪৫) ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লয়।

কৰ্মজীৱন

সঙ্গীত জগতত কেৰকাৰে বহুল খ্যাতি লাভ কৰে। তেওঁ নিয়মীয়াকৈ অভিজাত শ্ৰোতাৰ সন্মুখত সঙ্গীত পৰিবেশন কৰিছিল। তেওঁ কামৰ ক্ষেত্ৰত বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ আছিল। তেওঁ সেইসময়ৰ খয়াল গায়নৰ এগৰাকী অতি নিপুন শিল্পী আছিল যদিও তেওঁ মাত্ৰ কেইখনমানহে এইচ এম ভিৰ ৭৮ আৰ.পি.এম.ৰ ৰেকৰ্ডত গীত গাইছিল আৰু খুব কমেই পাতল শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল। মেহফিল বা ব্যক্তিগত অনুষ্ঠানৰ পৰা আঁতৰি আহি এগৰাকী ৰাজহুৱা কণ্ঠশিল্পী হিচাপে মগুবাই কুৰ্দিকৰ (কিশোৰী আমোনকাৰৰ মাতৃ), হীৰাবাই বৰোডেকৰ আৰু গংগুবাঈ হেংগলৰ সৈতে তেওঁ নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ভৱিষ্যতৰ কণ্ঠশিল্পীসকলৰ বাবে বাট মুকলি কৰি দিছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Kesarbai's music page from Vijaya Parrikar Library of Indian Classical Music
Kesarbai's Photo Album from Rajan Parrikar Music Archive

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
ৰেখা ৰাজ

ৰেখা ৰাজ (ইংৰাজী: Rekha Raj; জন্ম: ৫ মে' ১৯৭৮) এগৰাকী দলিত আৰু নাৰীবাদী চিন্তাবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু লেখিকা। তেওঁ কেৰালাত দলিত মহিলা অধিকাৰ, লিংগ সমতা আৰু সামাজিক ন্যায়ৰ ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰি আহিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰাজৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৮ চনৰ ৫ মে'ত কেৰালাৰ এক কেন্দ্ৰীয় জিলা কোট্টায়ামত, পিতৃ কে পি নলিনাক্ষী আৰু মাতৃ এছ ৰাজপ্পানৰ ঘৰত। তেওঁ স্বামী এম. আৰ. ৰেনুকুমাৰ আৰু পুত্ৰৰ সৈতে বাস কৰে। "কেৰালাৰ সমসাময়িক দলিত আলোচনা-বিলোচনত লিংগ আৰু দলিত পৰিচয়ৰ ৰাজনীতি: দলিত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব" শীৰ্ষক দৰ্শনত পিএইচডিৰে, তেওঁ মহাত্মা গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গান্ধীয়ান চিন্তা আৰু উন্নয়ন অধ্যয়ন বিদ্যালয়ত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰি আছিল, কিন্তু নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত অনিয়মৰ অভিযোগত কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ নিযুক্তি বাতিল কৰে।

ৰচনা

ৰাজে দলিত স্ত্ৰী ইডাপেডালুকাল শীৰ্ষক এখন কিতাপ লিখিছে। ২০১৫ চনত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখন ২০১৭ চনত তামিললৈ অনূদিত হৈছিল। তেওঁ 'সংঘদিতা' আলোচনীৰ অতিথি সম্পাদক হিচাপে ২০১৩ চনত "দলিত মহিলা" বিষয়ক বিশেষ সংখ্যা সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁ শৈক্ষিক আৰু অন্যান্য আলোচনীত বহুতো প্ৰবন্ধ লিখিছে, যাৰ ভিতৰত আছে ইকনমিক এণ্ড পলিটিকেল উইকলি, মাথাভুমি, সামকালিকা মালায়ালম বাৰিকা, মাধ্যমম উইকলি আৰু ভাৰতৰ আন বহুতো সাময়িকী। তেওঁৰ শৈক্ষিক আগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰসমূহ লিংগ, উন্নয়ন, বৰ্ণ, সাংস্কৃতিক, দলিত আৰু উপনিচয় অধ্যয়নলৈ বিস্তৃত। তেওঁ জনসাধাৰণৰ আলোচনাতো নিয়মিতভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু সামাজিক ন্যায় বিষয়ক বক্তৃতা আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

പ്രശസ്ത ദളിത്- സ്ത്രീ ചിന്തക രേഖ രാജ് ഇനി എംജി സർവകലാശാലയിൽ അസിസ്റ്റന്‍റ് പ്രൊഫസർ

Thousands turn up for long march against CAA

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
অসমৰ বিমানবন্দৰসমূহ

বিমান বন্দৰৰ নাম
অৱস্থান
ICAO
IATA
প্ৰকাৰ
চাবুৱা এয়াৰ ফ'ৰ্চ ষ্টেচন চাবুৱা, ডিব্ৰুগড়VECA—সামৰিকএয়াৰ বেছ
ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰডিব্ৰুগড়, ডিব্ৰুগড়VEMNDIBআভ্যন্তৰীণব্যবসায়িক
ডুমডুমা এয়াৰ ফ'ৰ্চ ষ্টেচনডুমডুমা, তিনিচুকীয়া——সামৰিকএয়াৰ বেছ
তেজপুৰ বিমানবন্দৰতেজপুৰ, শোণিতপুৰVETZTEZআভ্যন্তৰীণঅসামৰিক
ৰূপসী বিমানবন্দৰ ধুবুৰী, ধুবুৰীVERURUPআভ্যন্তৰীণবন্ধ
ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰযোৰহাট, যোৰহাট VEJTJRHআভ্যন্তৰীণঅসামৰিক
লীলাবাৰী বিমানবন্দৰউত্তৰ লখিমপুৰ, লখিমপুৰVELRIXIআভ্যন্তৰীণব্যবসায়িক
লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰবৰঝাৰ, কামৰূপ VEGTGAUআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ব্যবসায়িক
শিলচৰ বিমানবন্দৰশিলচৰ, কাছাৰ VEKUIXSআভ্যন্তৰীণঅসামৰিক

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিমানবন্দৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
অমৃতা ৰাও

অমৃতা ৰাও (; জন্ম: ৭ জুন ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু এগৰাকী প্ৰাক্তন মডেল। তেওঁ মূলতঃ হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰাৰ বাবে পৰিচিত।

উদ্ধৃতি

"সেউজীয়া" আহাৰ খোৱাটো এক মহান অনুভৱ। এগৰাকী নিৰামিষভোজী হিচাপে, মই মোৰ শৰীৰক ফল আৰু শাক-পাচলিত সমৃদ্ধ পুষ্টিৰে ইন্ধন যোগাই আছোঁ, জীৱ-জন্তুবোৰক সহায় কৰি আছোঁ আৰু গ্ৰহটোক বচাবলৈ মোৰ কৰণীয়খিনি কৰি গৈ আছোঁ।
Quoted in "Lara Dutta Named India's Sexiest Veggie", India TV (12 December 2010).

নিৰামিষভোজী হোৱাটোক মই ৱাও ৰাও ডায়েট বুলি কওঁ। ৱাও কাৰণ মই জানো যে নিৰামিষভোজী হোৱাটো মোৰ নিজৰ, জীৱ-জন্তু আৰু পৰিৱেশৰ কাৰণে সৰ্বোত্তম কাম। পালছ (মাহজাতীয় খাদ্য)য়ে আপোনাৰ পালছ (হৃদস্পন্দন)ক ৰেচিং (দ্ৰুতিপ্ৰদান) কৰাব পাৰে, আনহাতে কৰ্পছ (মৃতদেহ)ৰ খাদ্যই ইয়াক লেহেমীয়া কৰে। মাংসৰ অভ্যাসটো ত্যাগ কৰক। চাব, আপোনাক আগতকৈ ভাল দেখা যাব আৰু আপুনি আগতকৈ ভাল অনুভৱ কৰিব।
Quoted in "Amrita Rao, a Proud Vegetarian", Daijiworld.com (14 July 2011).

অনমোলে মোক কয় যে কেঁচুৱাটো হোৱাৰ পিছত মই কিউটৰ পৰা হট হৈ পৰিছোঁ৷ মই ভাবো যে প্ৰতিগৰাকী মহিলাকেই সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত বেছি হট দেখা যায়!
"Exclusive interview! Amrita Rao: I think every woman looks hotter after she has had a baby", The Times of India (20 February 2021).

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী
বিমলা ৰমন

বিমলা ৰমন এগৰাকী অষ্ট্ৰেলিয়ান অভিনেত্ৰী তথা প্ৰাক্তন মডেল, যিয়ে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত কাম কৰি আহিছে। তেওঁ মালয়ালম, তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে। অষ্ট্ৰেলিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ৰমনে ২০০৬ চনত তামিল ছবি “পই”ৰ জৰিয়তে ছবিজগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী আৰু ছিডনীৰ নিউ চাউথ ৱেলছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক। ২০০৪ চনত তেওঁ মিচ ইণ্ডিয়া অষ্ট্ৰেলিয়া খিতাপ অৰ্জন কৰে।

কেৰিয়াৰ

২০০৬ চনত কে. বালাচন্দৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত তামিল ছবি “পই”ৰ জৰিয়তে ৰমনে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম মালয়ালম ছবি আছিল সুৰেশ গোপীৰ সৈতে “টাইম”। ২০০৭ চনত “প্ৰাণায়াকালাম“ত আজমল আমিৰৰ সৈতে আৰু “ছুৰিয়ান“ত জয়ৰামৰ সৈতে যোৰ বান্ধিছিল। সেই বছৰতে “নাচৰানী“ত মামুটিৰ সৈতে আৰু “ৰোমিঅ’ “ত দিলীপৰ সৈতেও অভিনয় কৰে। ২০০৮ চনত মোহনলালৰ সৈতে “কলেজ কুমাৰন“ত আৰু দিলীপৰ সৈতে “কলকাতা নিউজ“ত অভিনয় কৰা বিমলা ৰমনে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীস্থিত নটনালয় ডান্স একাডেমীত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ জয়লক্ষ্মী কন্দিয়াৰ তত্ত্বাৱধানত নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃভাষা তামিল।

২০১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অভিনেতা মোহনলালৰ সৈতে মালয়ালম ছবি “অপ্পাম“ত অভিনয় কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালায়লম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী