ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিভূতিভূষণ বন্দ্যোপাধ্যায়

বিভূতিভূষণ বন্দ্যোপাধ্যায় (১২ ছেপ্তেম্বৰ, ১৮৯৪ - ১ নৱেম্বৰ, ১৯৫০) আছিল এজন জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় বঙালী লেখক তথা আধুনিক বঙালী সাহিত্যিক। তেওঁ মূলতঃ উপন্যাস তথা চুটিগল্প লিখি খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁৰ আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস 'পথেৰ পাঁচালী' আৰু 'অপৰাজিত' আছিল সকলোতকৈ বেছি পৰিচিত। অন্যান্য উপন্যাসসমূহৰ মাজত 'আৰণ্যক', 'আদৰ্শ হিন্দু হোটেল', 'ইছামতী' তথা 'অশনি সংকেত' বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। উপন্যাসৰ লগতে বিভূতিভূষণে প্ৰায় ২০খন গল্পগ্ৰন্থ, কিছু শিশু উপন্যাস তথা কিছু ভ্ৰমণকাহিনী আৰু কিছু দিনলিপি ৰচনা কৰিছিল। বিভূতিভূষণৰ 'পথেৰ পাঁচালী'ৰ আধাৰত সত্যজিৎ ৰায়ে পৰিচালনা কৰা চলচ্চিত্ৰই আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি লাভ কৰিছিল। ১৯৫১ চনত 'ইছামতী' উপন্যাসৰ বাবে বিভূতিভূষণে পশ্চিমবঙ্গৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য সন্মান"ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ" মৰণোত্তৰভাৱে লাভ কৰিছিল।

জন্ম তথা পৰিয়াল

১৮৯৪ চনৰ ১২ ছেপ্তেম্বৰত পশ্চিমবঙ্গৰ ঘোষপাৰা-মুৰাতিপুৰ গাঁওত বিভূতিভূষণ বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মহানন্দ বন্দ্যোপাধ্যায় আছিল এজন প্ৰখ্যাত সংস্কৃত পণ্ডিত। বিভূতিভূষণৰ মাতৃ আছিল মৃণালিনী দেৱী।

শিক্ষা

বিভূতিভূষণে বনগাওঁ হাইস্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল। ১৯১৪ চনত প্ৰথম বিভাগত এন্ট্ৰেন্স তথা ১৯১৬ চনত কলিকতাৰ ৰিপণ কলেজৰ (বৰ্তমানৰ সুৰেন্দ্ৰনাথ কলেজ) পৰা প্ৰথম বিভাগত আই.এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯১৮ চনত একেখন কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি, ইতিহাস আৰু সংস্কৃতত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপাছত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী তথা আইন পঢ়িবলৈ লৈছিল যদিও ১৯১৯ চনত পঢ়া-শুনা বাদ দিয়ে।

বিবাহ

১৯১৯ চনত হুগলী জিলাৰ জাঙ্গীপাৰাৰ দ্বাৰকানাথ হাইস্কুলত তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা সময়তেই কালীভূষণ মুখোপাধ্যায়ৰ জীয়ৰী গৌৰী দেৱীৰ সৈতে বিভূতিভূষণ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। কিন্তু বিবাহৰ এবছৰ পাছতেই গৌৰী দেৱীৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে। পত্নীৰ শোকত তেখেতে কিছুদিন প্ৰায় সন্ন্যাসীৰ দৰে জীৱন-যাপন কৰিছিল। পাছলৈ ১৯৪০ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰত ফৰিদপুৰ জিলাৰ ছয়গাঁও নিবাসী ষোড়শীকান্ত চট্টোপাধ্যায়ৰ জীয়ৰী ৰমা দেৱীক বিয়া কৰায়। বিয়াৰ সাত বছৰ পাছত তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ সন্তান তাৰাদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ জন্ম হয়।

গ্ৰন্থপঞ্জী

উপন্যাস

পথেৰ পাঁচালী (১৯২৯)
অপৰাজিত (১৯৩২)
দৃষ্টিপ্ৰদীপ (১৯৩৫)
আৰণ্যক (১৯৩৯)
আদৰ্শ হিন্দু হোটেল (১৯৪০)
বিপিনেৰ সংসাৰ (১৯৪১)
দুই বাড়ি (১৯৪১)
অনুবৰ্তন (১৯৪২)
দেৱযান (১৯৪৪)
কেদাৰ ৰাজা (১৯৪৫)
অথৈজল (১৯৪৭)
ইছামতী (১৯৫০)
অশনি সংকেত (অসমাপ্ত, বঙ্গাব্দ ১৩৬৬)
দম্পতি (১৯৫২)

গল্প-সংকলন

মেঘমল্লাৰ (১৯৩২)
মৌৰীফুল (১৯৩২)
যাত্ৰাবাদল (১৯৩৪)
জন্ম ও মৃত্যু (১৯৩৮)
কিন্নৰ দল (১৯৩৮)
বেণীগিৰ ফুলবাড়ি (১৯৪১)
নৱাগত (১৯৪৪)
তালনৱমী (১৯৪৪)
উপলখণ্ড (১৯৪৫)
বিধু মাষ্টাৰ (১৯৪৫)
ক্ষণভঙ্গুৰ (১৯৪৫)
অসাধাৰণ (১৯৪৬)
মুখোশ ও মুখশ্ৰী (১৯৪৭)
আচাৰ্য কৃপালিনী কলোনি (বৰ্তমান নাম 'নীলগঞ্জেৰ ফালমন চাহেব', ১৯৪৮)
জ্যোতিৰিঙ্গণ (১৯৪৯)
কুশল-পাহাড়ী (১৯৫০)
ৰূপ হলুদ (১৯৫৭)
অনুসন্ধান (বঙ্গাব্দ ১৩৬৬)
ছায়াছবি (বঙ্গাব্দ ১৩৬৬)
সুলোচনা (১৯৬৩)

শিশুগ্ৰন্থ

চাঁদেৰ পাহাৰ (১৯৩৮)
আইভ্যানহো (সংক্ষেপানুবাদ (১৯৩৮)
মৰণেৰ ডঙ্কা বাজে (১৯৪০)
মিছমিদেৰ কবচ (১৯৪২)
হীৰা মাণিক জ্বলে (১৯৪৬)
সুন্দৰবনেৰ সাত বৎসৰ (ভুৱনমোহন ৰায়েৰ সহযোগিতাত, ১৯৫২)

ভ্ৰমণকাহিনী তথা দিনলিপি

অভিযাত্ৰিক (১৯৪০)
স্মৃতিৰ ৰেখা (১৯৪১)
তৃণাঙ্কুৰ (১৯৪৩)
ঊৰ্মিমুখৰ (১৯৪৪)
বনে পাহাৰে (১৯৪৫)
উৎকৰ্ণ (১৯৪৬)
হে অৰণ্য কথা কও (১৯৪৮)

অন্যান্য

বিচিত্ৰ জগত (১৯৩৭)
টমাছ বাটাৰ আত্মজীৱনী (১৯৪৩)
আমাৰ লেখা (বঙ্গাব্দ ১৩৬৮)
প্ৰবন্ধাৱলী
পত্ৰৱলী
দিনেৰ পৰে দিন

মৃত্যু

১৯৫০ চনৰ ১ নৱেম্বৰত বিহাৰৰ ঘাটশিলা নামে ঠাইত বিভূতিভূষণ বন্দ্যোপাধ্যায়ে নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
নজৰিয়া

নজৰিয়া: এ কুইয়াৰ ফেমিনিষ্ট ৰিচ'ৰ্চ গ্ৰুপ ( বা Nazariya QFRG) হৈছে অলাভজনক কুইয়াৰ ফেমিনিষ্ট ৰিচ'ৰ্চ গ্ৰুপ। ই দিল্লী এন.চি.আৰত অৱস্থিত। ২০১৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত গঠন হোৱা এই সংগঠনটোৱে তাৰ পিছৰ পৰা দক্ষিণ এছিয়াৰ নিজৰ উপস্থিতি প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। সংস্থাটোৱে কৰ্মশালা, চেমিনাৰ, হেল্পলাইন, কেছ-ভিত্তিক পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়। নজৰিয়াই লেচবিয়ান আৰু উভকামী মহিলা হিচাপে চিনাক্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ উপৰিও জন্মৰ সময়ত মহিলা হিচাপে চিহ্নিত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিসকলৰ অধিকাৰ দৃঢ় কৰাৰ পোষকতা কৰে। তেওঁলোকে প্ৰতিষ্ঠানসমূহত কুইয়াৰ সম্পৰ্কে অৱগত কৰাৰ বাবেও কাম কৰে; লগতে কুইয়াৰ সম্পৰ্কীয় বিষয়, সহিংসতা আৰু জীৱিকাৰ মাজত সংযোগ গঢ়ি তোলাৰ বাবে উদ্যোগ লয়। তেওঁলোকে ভাৰতত কুইয়াৰ, মহিলা আৰু প্ৰগতিশীল বাওঁ আন্দোলনৰ মাজৰ আন্তঃবিভাজনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ২০১৫ চনত নজৰিয়াই আগ্ৰাত পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক অবৈধভাৱে আটক কৰি ৰখা ১৯ বছৰীয়া শিৱীক আইনী পৰামৰ্শ, নিৰাপদ আশ্ৰয় আৰু দিল্লীলৈ যোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি সহায় কৰিছিল।

শিৱীৰ কাহিনী

২০১৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ১৯ বছৰীয়া ট্ৰেন্স ব্যক্তি শিৱীৰ অবৈধভাবে আবদ্ধ কৰি ৰখা আৰু মানৱ অধিকাৰ উলংঘাৰ সন্দৰ্ভত নজৰিয়াৰ সৈতে আমেৰিকাৰ নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ লেচবিয়ান ৰাইটছ (NCLR) আৰু তাৰ পিছত কিশোৰজনে নিজেই যোগাযোগ কৰে। শিৱী ৩ বছৰ বয়সৰ পৰা আমেৰিকাত বাস কৰা এজন ভাৰতীয় নাগৰিক। জন্মৰ সময়ত মহিলা হিচাপে চিহ্নিত, বৰ্তমান ট্ৰেন্স ব্যক্তি বুলি নিজকে পৰিচয় দিয়া শিৱীক, পিতৃ-মাতৃয়ে প্ৰেমিকা আছে বুলি গম পোৱাৰ লগে লগে আগ্ৰালৈ লৈ আহে। আগ্ৰাত তেওঁৰ ভ্ৰমণৰ নথি-পত্ৰ আৰু পাছপ'ৰ্ট পিতৃ-মাতৃয়ে জব্দ কৰে। তেওঁক স্থানীয় কলেজ এখনত নামভৰ্তি কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়। শিৱী পিতৃ-মাতৃৰ তত্ত্বাৱধানত আছিল আৰু তেওঁক এজন ভাৰতীয় পুৰুষৰ সৈতে বিয়াৰ দিয়াৰ সম্ভাৱনাৰে ঘৰতে থাকিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। শিৱীয়ে নজৰিয়াৰ ইউটিউব চেনেলত তেওঁৰ অভিজ্ঞতাসমূহ বৰ্ণনা কৰা এটা ভিডিঅ' প্ৰকাশ কৰিছিল।

২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত নজৰিয়াই শিৱীৰ হৈ, হাৰাশাস্তিৰ পৰা সুৰক্ষা আৰু আমেৰিকালৈ উভতি যোৱাৰ অধিকাৰ বিচাৰি দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত ৰিট আবেদন দাখিল কৰিবলৈ অধিবক্তা অৰুন্ধতী কাটজুক নিয়োগ কৰে। শিৱানী ভাট বনাম নেচনেল কেপিটেল টেৰিটৰী অফ দিল্লী এণ্ড আদাৰছ্ গোচৰত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ে শিৱীৰ পক্ষত ৰায়দান কৰে আৰু তেওঁৰ আত্মনিয়ন্ত্ৰণ, ভ্ৰমণ আৰু শিক্ষাৰ অধিকাৰ পুনৰ দৃঢ় কৰে। ইয়াৰ উপৰিও আদালতে অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে শিৱীৰ পিতৃ-মাতৃক ভ্ৰমণৰ নথি-পত্ৰ ঘূৰাই দিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে, যাতে শিৱী আমেৰিকালৈ উভতি যাব পাৰে।

ৰায় ঘোষণা হোৱাৰ পিছতে শিৱী ইউ.চি.-ডেভিছত স্নায়ুজীৱবিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিবলৈ উত্তৰ কেলিফৰ্ণিয়ালৈ উভতি যায়। ৰায়দানৰ ওপৰত মন্তব্য কৰি তেওঁ কয় যে ‘[বিচাৰকজনে] মূলতঃ আইনখন সঠিকভাৱে প্ৰয়োগ কৰিছিল’ আৰু ‘এইটো উদযাপন কৰিবলগীয়া হোৱাটো দুখৰ বিষয়, কিন্তু এলজিবিটি লোকসকলৰ বাবে বহু আইন ন্যায্যভাৱে প্ৰয়োগ নহয়।’

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
ভানুমতী (যাদৱবংশী)

ভানুমতী হিন্দু সাহিত্যৰ উল্লেখযোগ্য সংকলন গ্ৰন্থ আৰু মহাভাৰতৰ পৰিশিষ্ট হৰিবংশত উল্লেখ কৰা এক নাৰী চৰিত্ৰ। তেওঁক যাদৱ বংশৰ বিশিষ্ট নেতা ভানুৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আখ্যানত অভিশাপৰ বাবে ভানুমতীক নিকুম্ভ নামৰ অসুৰে অপহৰণ কৰি লৈ যায়। তেওঁক উদ্ধাৰ কৰা হয়, তাৰ পিছত তেওঁ পাণ্ডৱৰ অন্যতম ৰাজকুমাৰ সহদেৱক বিয়া কৰায়।

সাহিত্যত উল্লেখ

মহাভাৰতত সহদেৱৰ মুখ্য ভূমিকা থাকিলেও ভানুমতীৰ ইয়াত কোনো উল্লেখ পোৱা নাই। মহাভাৰতত সহদেৱক মাত্ৰ দুগৰাকী পত্নীৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হৈছে— দ্ৰৌপদী আৰু বিজয়া। হৰিবংশত ভানুমতীৰ কাহিনীটো গ্ৰন্থখনৰ বিষ্ণু পৰ্বৰ ৯১ নং অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা যাদৱ বংশৰ ওপৰত গ্ৰন্থখনৰ বহল কেন্দ্ৰবিন্দুৰ অংশ। হৰিবংশত ভানুমতীক কৃষ্ণৰ আত্মীয় হিচাপে পৰিচয় কৰাই দিয়া হৈছে।

কিংবদন্তি

যাদৱসকলে উদ্‌যাপন কৰি থকা পিণ্ডাৰকৰ ৰাজপ্ৰাসাদত উৎসৱমুখৰ সমাৱেশৰ সময়ত নিকুম্ভ নামৰ দানৱ এজনে সুযোগ গ্ৰহণ কৰি ভানুমতীক অপহৰণ কৰে। এই অপহৰণৰ কাৰ্য অতীতৰ শত্ৰুতাৰ প্ৰতিশোধকল্পে হৈছিল, কিয়নো কৃষ্ণৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুম্নই পূৰ্বে নিকুম্ভৰ ভাতৃ বজ্ৰনাভক হত্যা কৰিছিল। ভানুমতীয়ে বাগিছাত অসুৰক্ষিত অৱস্থাত থকাৰ সুযোগ লৈ নিকুম্ভই তেওঁক লৈ যায়।

এই ঘটনা অৱশ্যে পূৰ্বৰ অভিশাপৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল। ভানুমতীয়ে এসময়ত ৰৈৱতক অৰণ্যত দুৰ্বাসা ঋষিক অসন্তুষ্ট কৰিছিল, যাৰ বাবে ঋষিয়ে তেওঁক শত্ৰুৰ হাতত পৰিবলৈ অভিশাপ দিছিল। পিছলৈ নাৰদ আৰু অন্যান্য ঋষিৰ মধ্যস্থতাত এই অভিশাপ কিছু ম্লান কৰা হৈছিল, যিয়ে দুৰ্বাসাক ইয়াৰ প্ৰভাৱ কম কৰিবলৈ বুজাইছিল। ফলস্বৰূপে ঋষিয়ে আশ্বাস দিলে যে, যদিও ভানুমতীক অপহৰণ কৰা হ'ব, তথাপি তেওঁ কুমাৰী আৰু অক্ষত অৱস্থাত থাকিব আৰু পিছলৈ এজন গুণী আৰু সম্ভ্ৰান্ত স্বামীক বিয়া কৰাব।

তেওঁৰৰ অপহৰণৰ পিছত কৃষ্ণই অৰ্জুন আৰু প্ৰদ্যুম্নৰ সৈতে নিকুম্ভক খেদি গৈছিল। তীব্ৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হ’ল, য’ত তিনিওজন বীৰে ভানুমতীক কোনো ক্ষতি নকৰাকৈ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। দানৱে শক্তিশালী ভ্ৰম আৰু ভয়ংকৰ যুদ্ধ ক্ষমতা ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছতো শেষত কৃষ্ণই তেওঁৰ মূৰ কাটিবলৈ সুদৰ্শন চক্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি পৰাস্ত কৰে।

উদ্ধাৰৰ পিছত ভানুমতীক দ্বাৰকালৈ লৈ যোৱা হয়। তাতে নাৰদে পিতৃ ভানুক অভিশাপৰ লগত বান্ধ খাই থকা ভৱিষ্যদ্বাণীটো সোঁৱৰাই দিলে আৰু পাণ্ডৱ ভাইসকলৰ ভিতৰত সৰু সহদেৱক নিজৰ কন্যাৰ হাতখন বিয়া দিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে। ভানুৱে এই পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰে আৰু কৃষ্ণ আৰু অন্যান্য বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলে অংশগ্ৰহণ কৰা অনুষ্ঠানত ভানুমতী সহদেৱৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:কৃষ্ণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্যক্তি
প্ৰশান্ত কুমাৰ দাস

প্ৰশান্ত কুমাৰ দাস এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ। ছাত্ৰাৱস্থাতে প্ৰান্তিক আলোচনীৰ পাতত তেওঁ গল্পকাৰ ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

সাহিত্যকৃতি

গল্প সংকলন

এটা শদিয়াৰ গল্প আনটো পৃথিৱীৰ (১৯৯৭)
অ'থেলো, এপ্ৰিল ৯৯ (১৯৯৯, অভিনেতা-লেখক তপন দাসৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে)
কাহিনী এটাৰ কাহিনী (২০০৪)
দ্য ডাউন টাউন (২০০৬)
গল্পবোৰ (২০১৪)
মৃন্ময়ী ভেনাছ (২০১৯)
স্বনিৰ্বাচিত গল্প (২০২২)

উপন্যাস
নীল তমালৰ ৰ’দ

অনুবাদ
ডুবন্ত জাহাজৰ দুৰন্ত নাৱিক

সাংবাদিকতা

প্ৰশান্ত কুমাৰ দাস সাদিন কাকতৰ সহকাৰী সম্পাদক আছিল। বৰ্তমান তেওঁ অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ সহকাৰী সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যবিৰ্বাহ কৰি আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মমতাজ (চলচ্চিত্ৰ)

মমতাজ ২০১৩ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ছবি। পুলক গগৈ এই চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালক আছিল। সাইঁ ফিল্মছে এই ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল আৰু চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে পুলক গগৈয়ে শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ‘ভিভেল ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (ইষ্ট)’ লাভ কৰিছিল। গল্পসম্ৰাট চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ ‘কাঠফুলা’ গল্পৰ আধাৰত এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ২০১৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ ২৩ তাৰিখে চিনেমাখন অসমৰ ছবিগৃহত মুক্তি দিয়া হয়। ছবিৰ কেমেৰাৰ কাম প্ৰদীপ দৈমাৰীৰ আৰু সম্পাদনা দিগন্ত খাউণ্ডৰ। সংগীত পৰিচালক আছিল পলাশ গগৈ।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
ভাষা

নিৰ্দিষ্ট এক ভৌগোলিক পৰিৱেশৰ মাজত নিৰ্দিষ্ট এক জনসংখ্যাই প্ৰায় একে ধৰণৰ ধ্বনি উচ্চাৰণ কৰি তাৰ মাজেদি পৰস্পৰ বোধ্য অৰ্থ বা শব্দ বা শব্দ সমষ্টিৰে বাক্য সৃষ্টি কৰি ভাব বিনিময় কৰাকে বা মানুহে মনৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰিবলৈ যিবিলাক সাঙ্কেতিক ধ্বনি উচ্চাৰণ কৰে তাৰ সমষ্টিকে ভাষা বুলিব পাৰি। মানুহে যিবিলাক কথা কয়, সেইবিলাক একোটা সাঙ্কেতিক ধ্বনিৰ সমষ্টি মাত্ৰ। এই সাঙ্কেতিক ধ্বনি-বিলাকে বহন কৰা সঙ্কেত বুজিলেই এজনে আনজনৰ বক্তব্য বুজে। এইদৰে ধ্বনি-সঙ্কেত বুজাসকলকে এক ভাষাভাষী বোলা হয়।

সংজ্ঞা

ষ্টুৰ্টেভাণ্টৰ মতে, "ভাষা হ'ল যাদৃচ্ছিক বাক্-ধ্বনি প্ৰতীকৰ এটা পদ্ধতি, যাৰ যোগেদি এখন সমাজৰ মানুহে সহযোগ কৰে আৰু পাৰস্পৰিক কাম-কাজ চলায়।"
হেনৰী লী স্মিথৰ মতে, "ভাষা হ'ল আয়ত্ত কৰা, পাৰস্পৰিক আৰু যাদৃচ্ছিক আৰু ধ্বনি প্ৰতীকৰ এনে এক পদ্ধতি যাৰ দ্বাৰা একে ভাষা সম্প্ৰদায় অথবা উপসংস্কৃতিৰ মানুহবোৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু সামূহিক সাংস্কৃতিক অভিজ্ঞতা আৰু প্ৰত্যাশাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৱ বিনিময় কৰে।"
ছাপিৰৰ মতে, "ভাষা হৈছে মানৱীয় আৰু স্বভাৱ বহিভূৰ্ত পদ্ধতি যাৰ দ্বাৰা মানুহে নিজ ইচ্ছাৰ দ্বাৰা উচ্চাৰিত ধ্বনি প্ৰতীকৰ সহায়ত ভাৱ, অনুভূতি আৰু বাসনা প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।"
ভাষাৰ প্ৰধান কাম হৈছে বিশ্বজগতখনৰ বৰ্ণনা কৰি তাক নিয়ন্ত্ৰণাধীন কৰি ৰখা৷ (জেমছ বল ডুইন) —মহাত্মা গান্ধী
সকলো জাতিৰ মানুহৰ মাজত নিজ মাতৃভাষা আদৰণীয়। সেয়ে যিমানেই অশোভিত নহওক, তেওঁ আপোন ভাষা বুলি নেৰে। ৰণ, বিগ্ৰহ, ৰাজ্য ভগা আৰু নতুন ৰাজ্য পতা, এনে দুৰ্ঘটনাৰ পৰা বা নানা বিদেশী ভাষা শিকোঁতে মাতৃভাষাক গুচাব নোৱাৰে। —মাইলছ ব্ৰনছন

আঞ্চলিক ভাষা

আঞ্চলিক ভাষা কেতিয়াও কোনো ক্ষেত্ৰত হেঙাৰ হ'ব নোৱাৰে৷ ইংৰাজী নাজানো বুলি হীনমন্যতাত ভূগাৰো কাৰণ নাই। আঞ্চলিক ভাষাত লেখাপঢ়া কৰি দক্ষতা অৰ্জন কৰিব পাৰি৷ অন্য ভাষাতকৈ নিজা ভাষাত পঢ়িলে কথাবোৰ ভালকৈ বুজি পোৱাত সহায়কো হয়৷ —এছ. সোমনাথ

অসমীয়া ভাষা

অসমীয়া ভাষা আমাৰ মাতৃভাষা৷ মাতৃৰ নিচিনা বাবেই মাতৃয়ে বেজাৰ পোৱা কাম কৰাটো সন্তানসকলৰ পক্ষে অতি অযুগুত৷ ইয়াকে ভাবি আমি সকলো অসমীয়াই মাতৃভাষাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিবান হোৱা উচিত৷ —আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

*
দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা

দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। ২০১২ চনৰ ৭ আগষ্টত আমপতি অসামৰিক উপ-বিভাগটোক দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য হিচাপে এখন পূৰ্ণাংগ জিলালৈ উন্নীত কৰা হয় আৰু ইয়াৰ জিলাৰ সদৰ আমপতিত অৱস্থিত। ইয়াক ভাৰতৰ মেঘালয়ৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী ড° মুকুল চাংমাই উদ্বোধন কৰে।

nail|

ইতিহাস

দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখন বৰ্তমানৰ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। জিলাখনৰ সকলো গাঁৱক দুটা Community and Rural Development Block য়ে পৰিচালনা কৰে৷ সেই দুটা ব্লক হৈছে- বেটাচিং আৰু জিকজাক Community and Rural Development Block৷

জনসংখ্যা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ জনসংখ্যা হৈছে ১,৭২,৪৯৫জন তাৰে ৮৭,১৩৫ গৰাকী পুৰুষ আৰু ৮৫,৩৬০ গৰাকী মহিলা। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জিলাখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৬.৭%।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
আয়ন ৰেণ্ড

আয়ন ৰেণ্ড (; জন্ম : ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯০৫ – মৃত্যু : ৬ মাৰ্চ ১৯৮২) ৰাছিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন আমেৰিকান ঔপন্যাসিক, দাৰ্শনিক, নাট্যকাৰ আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ আছিল। বেষ্টচেলাৰ উপন্যাস 'দ্য ফাউণ্টেইনহেড’ আৰু ‘এটলাছ শ্ব্ৰাগড’ আৰু ‘বস্তুবাদ’ নামৰ দাৰ্শনিক ব্যৱস্থা গঢ়ি তোলাৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিত।

উদ্ধৃতি

যি দৰ্শনৰ বাবে মই গোটেই জীৱন উৎসৰ্গা কৰিব বিচাৰো, সেই দৰ্শনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰতিনিধি হিচাপে মই প্ৰশংসা কৰা এজনলৈ লিখাৰ মোৰ দ্বিধাবোধ আপোনালোকে বুজি পাব বুলি আশা কৰিলোঁ।
- এইচ.এল.মেনকেনলৈ পত্ৰ ২৮ জুলাই, ১৯৩৪।

প্ৰশ্নটো এইটো নহয় যে মোক কোনে কৰিবলৈ দিব, মোক কোনে বাধা দিব পাৰে সেয়াহে।

এজন সৃষ্টিশীল ব্যক্তি আনক পৰাস্ত কৰাৰ ইচ্ছাই নহয়, কিবা এটা লাভ কৰাৰ ইচ্ছাইহে পৰিচালিত কৰে।

যেতিয়া আপুনি দেখিব যে দুৰ্নীতিৰ পুৰস্কাৰ আৰু সততা আত্মবলিদানত পৰিণত হৈছে, তেতিয়া বুজিব যে আপোনাৰ সমাজখন ধ্বংসৰ দিশে আগবাঢ়িছে।

সাম্যবাদ আৰু সমাজবাদৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাই, মাথোঁ দুয়োটাৰে চূড়ান্ত লক্ষ্য একে, কিন্তু সেইটো লাভৰ পদ্ধতি বেলেগ বেলেগ: সাম্যবাদে মানুহক বলপূৰ্বক দাসত্বত ৰখাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে, আনহাতে সমাজবাদে—ভোটৰ জৰিয়তে। মাথোঁ হত্যা আৰু আত্মহত্যাৰ মাজত পাৰ্থক্য।

যুক্তি স্বয়ংক্ৰিয় নহয়। ইয়াক অস্বীকাৰ কৰাসকলক যুক্তিৰে জয় কৰিব নোৱাৰি। তেওঁলোকক বিশ্বাস নকৰিব। সিহঁতক এৰি দিয়ক।

উৎস

শ্ৰেণী:আমেৰিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য

মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, কবি তথা গল্পকাৰ। সাধাৰণতে তেখেতে নাৰীৰ মনস্তত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি উপন্যাসসমূহ লিখি আহিছে। ভট্টাচাৰ্যই ২০০৪ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা ২০০৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাসিকৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ চুটি গল্প লেখিকাৰ বঁটা আদি লাভ কৰাৰ লগতে আৰু ভালেসংখ্যক বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁৰ বহুতো কবিতা, গল্প আৰু উপন্যাস হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষালৈয়ো অনুবাদ হৈছে। তেওঁ নিজেও বহুকেইখন গ্ৰন্থ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে৷ তেওঁৰ শিশু উপন্যাস ঈশ্বুৱে কথাছবি ৰূপে ২০১৮ বৰ্ষৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছে৷

উদ্ধৃতিসমূহ

অনুৰোধ

কামৰ মাজত,অতিপাত ব্যস্ততাৰ মাজতো মানুহৰ ব্যক্তিগত অনুভৱ কিছুমানে চিন্তাৰ পোছাক পিন্ধি বুৰবুৰণি তুলি উঠি আহি থাকে হৃদয় আৰু মস্তিষ্কৰ গভীৰতাৰ পৰা। দীঘল দিন একোটাৰ অগণন কামৰ সুৰুঙা বিচাৰি সেইবোৰে ভুমুকি মাৰে।
প্ৰকৃতি যিমান সুন্দৰ নহওক,সেই সৌন্দৰ্যৰ মাজত দীঘলীয়া সময় কটোৱা নাযায়। আজিৰ আধুনিক সময়ৰ সৰঞ্জাম কিছুমান নোহোৱাকৈ এনে সৌন্দৰ্যৰ মাজতো মানুহ নিসংগ হৈ পৰে।অৱসাদত ভোগে।
মানুহে যেতিয়া মানুহৰ সংগ বিচাৰে,অৱচেতন মনত অহৰহ ক্ৰিয়া কৰি ৰয় সৎ সংগৰ অন্বেষণে। সৎ সংগৰ পৰা মানুহে আচৰণ শিকে,জ্ঞান লভে আৰু জীৱনৰ নিৰিবিলি প্ৰশান্তিৰ উহ বিচাৰি পায়।
প্ৰকৃততে গতি যন্ত্ৰত নাথাকে। গতি থাকে মানুহৰ ভিতৰত।যন্ত্ৰক মানুহেহে পৰিচালনা কৰে।

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

Category:অসমৰ ব্যক্তি
Category:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
Category:অসমীয়া কবি
Category:অসমীয়া গল্পকাৰ
Category:জীৱিত ব্যক্তি
বাঢ়নী

বাঢ়নী এবিধ ঠাই পৰিষ্কাৰ কৰাত ব্যৱহাৰ হোৱা বাঁহৰ কাঠিৰে তৈয়াৰ কৰা সঁজুলি। মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱনত পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰে থাকিবলৈ বাঢ়নী এবিধ অতি আৱশ্যকীয় উপাদান। বাঁহৰ কাঠি বা খেৰৰ টান অংশ তমাল বা ৰছীৰ সহায়ত এফালে মুঠা মাৰি বান্ধি বাঢ়নী তৈয়াৰ কৰা হয়।

প্ৰকাৰ

বাঁহ সংস্কৃতি বুলি জানাজাত অসমীয়া সংস্কৃতিত বিভিন্ন জাতৰ বাঁহ পোৱা যায়। এই বাঁহবোৰৰ মাজৰ সাধাৰণতে জাতি আৰু ভলুকা বাঁহৰ পৰা বাঢ়নী প্ৰস্তুত কৰা হয়। বাঢ়নীৰ সমাৰ্থক শব্দ হিচাপে ঝাৰু, শোটা আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ব্যৱহাৰৰ দিশলৈ চাই বাঢ়নীক কেইবা ভাগতো ভাগ কৰা হৈছে। চুৱা বাঢ়নী, চোতাল সৰা বাঢ়নী, শুচি বাঢ়নী, শোটা বাঢ়নী, বঢ়নী বা লুৰি বাৰি, বুটী বাঢ়নী, কুচি আদি।

প্ৰস্তুত বিধি

]] ঘানাৰ কেইজনমান শিশুৱে নাৰিকল পাতৰ কাঠিৰে বাঢ়নী প্ৰস্তুত কৰাৰ দৃশ্য।
সাধাৰণতে বাঢ়নী প্ৰস্তুত কৰিবলৈ পুৰঠ জাতি বাঁহ এডালৰ দুটা গাঁঠিৰ মাজৰডোখৰ ল’ব লাগে। পাবটোৰ দীঘলে ২০টা মান ভাগ কৰি বুকুখন চাঁচি সৰু সৰুকৈ ফালি লৈ প্ৰত্যেক ফালৰ এটা মূৰে আধামানলৈ চিৰিলি চিৰিলি কৰি কাঠি উলিয়াব লাগে। চিৰিলি চিৰিলি ভাগটোৰ বিপৰীত দিশবোৰ একেলগ কৰি প্ৰায় ২৫-৩০টা কাঠি মুঠা কৰি বান্ধি বাঢ়নী প্ৰস্তুত কৰা হয়। কিছুমানে খেৰৰ টান অংশৰেও বাঢ়নী তৈয়াৰ কৰে।

বিহুগীতৰ মাজতো বাঢ়নীয়ে ঠাই পাইছে-

“কাহিনীকৈ আহিবা আমাৰ পিছে পিছে
দীঘলকৈ ওৰণী লৈ।
কেতিয়ানো সাৰিবা মোৰে বাহি চোতাল
হাততে বাঢ়নী লৈ’’

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাঁহ শিল্প
শ্ৰেণী:আচবাব
বগলামুখী মন্দিৰ, বেংকণ্ডী, হিমাচল প্ৰদেশ

বগলামুখী মাতাৰ মন্দিৰ বেংকণ্ডীত অৱস্থিত, যি ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ কাংগ্ৰা জিলাৰ এক শান্ত এলাকা। এই মন্দিৰ মাতাৰ বগলামুখীক সন্মানিত কৰা হৈছে, যি হিন্দু ধৰ্মৰ দশ মহাবিদ্যা মন্নৰ পৰা এক শক্তিশালী দেৱী বুলি গণ্য কৰা হয়। মাতা বগলামুখীক পীলা ৰঙৰ সৈতে সংযোগ কৰা হয় আৰু ই বিশ্বাস কৰা হয় যে তেওঁৰ পৰা শত্ৰুক পৰাজিত কৰাৰ, বাধা দূৰ কৰাৰ আৰু সফলতা প্ৰদান কৰাৰ শক্তি আছে। তেওঁক পীতাম্বৰা বুলি আখ্যা দিয়া হয় আৰু তেওঁ সোৱৰ্ণ সিংহাসনত বহি থকা অৱস্থাত দেখিবলৈ পোৱা যায়, যাৰ তিনিটা চকু তেওঁৰ ভক্তসকলক পৰম জ্ঞান প্ৰদান কৰাৰ সক্ষমতাৰ প্ৰতীক।

ইতিহাস

বেংকণ্ডীস্থিত মাতা বগলামুখী মন্দিৰ নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ সময় বিশেষকৈ জনপ্ৰিয় হৈ উঠে, যি হিন্দুৰ এক প্ৰধান পৰ্ব। এই মন্দিৰ ভাৰতৰ তিনিটা মুখ্য বগলামুখী মন্দিৰৰ পৰা এক, আন দুটা মধ্য প্ৰদেশৰ দাতিয়া আৰু নলখেড়া ত থকা মন্দিৰ।

বাৰুকাৰিতাৰ

মন্দিৰত এক হৱন কুণ্ডও আছে, যি এক পৱিত্ৰ অগ্নি কুণ্ড। ই বিশ্বাস কৰা হয় যে ভগৱান ৰামে নিজৰ সময়ত এই কুণ্ডত হৱন কৰিছিল। এই মন্দিৰৰ আধ্যাত্মিক গুৰুত্ব বৃদ্ধি কৰে, কাৰণ কোৱা হয় যে এই হৱনৰ জৰিয়তে মাতা বগলামুখীয়ে ভগৱান ৰামক দিৱ্য আশীৰ্বাদ আৰু শক্তিশালী ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল। এই হৱন কুণ্ড ভক্তসকলক ভগৱান ৰামৰ ৰাৱণৰ ওপৰত বিজয় আৰু দেৱী কমপ্লিটেডৰ দিৱ্য সহায়ৰ স্মৰণ কৰাই।

পৌৰাণিক গুৰুত্ব

মাতা বগলামুখী মন্দিৰ, বেংকণ্ডী, ভগৱান ৰাম আৰু ৰাৱণৰ মাজত সংঘটিত যুদ্ধৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত। ই বিশ্বাস কৰা হয় যে ভগৱান ৰামে ভগৱান হনুমানৰ পথপ্ৰদৰ্শনত মাতা বগলামুখীলৈ পূজা কৰিছিল, যাতে ৰাৱণক পৰাজিত কৰাৰ শক্তি লাভ কৰিব পাৰে। তাৰে পৰিসৰে, দেৱীয়ে তেওঁক ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল, যি তেওঁক যুদ্ধত জয় লাভ কৰিবলৈ সহায়ক হৈছিল। এই মন্দিৰটো সেই ভক্তসকলৰ বাবে এক স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়, য'ত কঠিন সময়ত শক্তি আৰু সুৰক্ষা লাভ কৰিব পাৰে।

এই মন্দিৰ মহাভাৰতৰ পাণ্ডৱৰ সৈতে জড়িত। কোৱা হৈছে যে পাণ্ডৱসকলে তেওঁলোকৰ অজ্ঞাতবাসৰ সময়ত এই মন্দিৰটো একেটা ৰাতিত নিৰ্মাণ কৰিছিল। ভীম আৰু অৰ্জুনে ইয়াত মাতা বগলামুখীৰ পূজা কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ পৰা শক্তি আৰু সফলতাৰ আশীৰ্বাদ চাৰিছিল। পাণ্ডৱৰ সৈতে থকা এই সম্পৰ্কৰ বাবে এই মন্দিৰটো আৰু অধিক বিশেষ আৰু পৱিত্ৰ হৈ পৰে।

প্ৰধান অতিথি আৰু ভক্ত

মাতা বগলামুখী মন্দিৰ, বেংকণ্ডী, এক জনপ্ৰিয় তীৰ্থ স্থান, য'ত বহু লোক, যাৰ ভিতৰত চেলিব্ৰিটি, ৰাজনীতিজ্ঞ আৰু প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিসকল মাতা বগলামুখীৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰিবলৈ আহে। সিহঁতে ইয়াত পূজা আৰু হৱন দৰে আনুষ্ঠানিকতা কৰে, যাতে শক্তি, সুৰক্ষা আৰু সফলতা লাভ কৰিব পাৰে। এই মন্দিৰটো সকলো স্তৰৰ লোকৰ বাবে এক স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়, য'ত সিহঁতে দিৱ্য সহায় লাভ কৰিব পাৰে আৰু জীৱনৰ পৰিস্থিতিসকলৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে।
alt=Mata Baglamukhi Bankhandi Temple Kangra|
কাংগ্ৰাৰ বেংকণ্ডীস্থিত মাতা বগলামুখী মন্দিৰ এক পৱিত্ৰ স্থান, য'ত লোকসকলে দেৱীৰ সুৰক্ষা আৰু আশীৰ্বাদ লাভ কৰিবলৈ আহে। সেয়া যদি ব্যক্তিগত বিকাশৰ বাবে, শত্ৰুৰ পৰা সুৰক্ষা লাভৰ বাবে বা জীৱনত সফলতা লাভৰ বাবে হ'লে, এই মন্দিৰ সকলোৰে বাবে এক গভীৰ আধ্যাত্মিক গুৰুত্ব ৰাখে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
প্ৰতিভা লক্ষণ গাই

ডেমে প্ৰতিভা লক্ষ্মণ গাই-বইছ DBE FRS HonFRMS FRSC FREng} এগৰাকী ব্ৰিটিছ মাইক্ৰস্কোপিষ্ট আৰু ইলেক্ট্ৰন মাইক্ৰস্কোপিৰ অধ্যাপক আৰু অধ্যক্ষ আৰু ইয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ ইয়ৰ্ক জে অ' এল নেন'চেণ্টাৰৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক। তেওঁ এটমিক-ৰিজ’লিউচন পৰিৱেশ সংবহন ইলেক্ট্ৰন মাইক্ৰস্কোপ (ETEM) সৃষ্টি কৰিছিল আৰু বিজ্ঞানত কেৰিয়াৰ থকা মহিলাসকলৰ বাবে এগৰাকী স্পষ্ট সমৰ্থক।

শিক্ষা আৰু প্ৰাথমিক জীৱন

গাই ভাৰতত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, আৰু সৰুতে বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। মেৰী ক্যুৰী, তেওঁৰ শিক্ষা আৰু পিতৃ-মাতৃৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ ৰসায়ন বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে। কিন্তু সেই সময়ত মহিলাসকলে ভৌতিক বিজ্ঞানত কেৰিয়াৰ গঢ়ি তোলাটো সামাজিকভাৱে গ্ৰহণযোগ্যতা নাছিল। কিশোৰী অৱস্থাত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান প্ৰতিভা অনুসন্ধান পণ্ডিত হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।
হিম’গ্ল’বিন

হিম’গ্ল’বিন (Hemoglobin) তেজৰ লোহিত কণিকাত থকা এবিধ প্ৰ’টিন যি তেজৰ ৰং ৰঙা কৰে। এই প্ৰ’টিনে হাঁওফাঁওৰ পৰা দেহৰ বাকীবোৰ অংশলৈ অক্সিজেন কঢ়িয়াই নিয়ে।

গঠন

হিম’গ্ল’বিনৰ প্ৰ’টিন অংশ দুডাল এমিন’ এছিডৰ শিকলিৰে গঠিত- আলফা আৰু বিটা। এই শিকলি দুডালৰ নিৰ্দিষ্ট সংখ্যক এমিন’ এছিড নিৰ্দিষ্ট ক্ৰমত সজ্জিত হৈ থাকে।

প্ৰকাৰ

হিম’গ্ল’বিনৰ প্ৰকাৰ জিনৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয় আৰু পিতৃপুৰুষৰ পৰা সন্তানলৈ আহে। প্ৰায়বোৰ লোকৰ হিম’গ্লবিন ’এ’ প্ৰকাৰৰ। সেয়ে ইয়াক প্ৰাপ্তবয়স্ক বা স্বাভাৱিক হিম’গ্ল’বিন বুলি কোৱা হয়। ’এ’ প্ৰকাৰ হিম’গ্ল’বিন থাকিলে ৰক্তকণিকাবোৰ মিহি, ঘূৰণীয়া আৰু দুয়োফালে অৱতল আকৃতিৰ হয়। এই নমনীয় আকৃতিয়ে ৰক্তনলীকাৰ মাজেদি সহজে অক্সিজেন প্ৰবাহত সহায় কৰে। ’ই; প্ৰকাৰৰ হিম’গ্ল’বিন সৰু, ভংগুৰ আৰু অক্সিজেন বহন ক্ষমতা কম হয়।

জিনগত নিয়ন্ত্ৰণ

স্বাভাৱিক হিম’গ্ল’বিন প্ৰ’টিনৰ আলফা আৰু বিটা শিকলিৰ নিৰ্দিষ্ট সংখ্যা আৰু ক্ৰম Hba জিনে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। তেনেদৰে ’ই’ প্ৰকাৰৰ হিম’গ্ল’বিনৰ শিকলিৰ সংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে Hba জিনৰে এটা উৎপৰিৱৰ্ত্তিত ৰূপ Hgb জিনে। এই জিনত বিটা শিকলিৰ ২৬ নং অৱস্থানত থকা এমিন’ এছিড গ্লুটামিক এছিড লাইছিনলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ফলত এই হিম’গ্লবিন ত্ৰুটিপূৰ্ণ হয়। ইয়াৰ ফলত হিম’গ্ল’বিন ই ৰোগ দেখা দিয়ে।

হিম’গ্ল’বিন বিসংগতিজনিত ৰোগ

হিম’গ্ল’বিন ’ই’ ৰোগ
হিম’গ্ল’বিন ছিকল ’ই’ ৰোগ
হিম’গ্ল’বিন ’ই বি’ থেলাছেমিয়া ৰোগ

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:জৈৱ যৌগ
দেবানন্দ উলুপ

দেবানন্দ উলুপ (ইংৰাজী: Debananda Ulup ) (জন্ম: ৩০জুন,১৯৬৪ ) অসমৰ এগৰাকী খ্যাতনামা চিত্ৰশিল্পী। তেওঁ চিংফৌ জনগোষ্ঠীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

জন্ম

দেবানন্দ উলুপৰ জন্ম ১৯৬৪ চনত তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটা মহকুমাৰ উলুপ গাঁৱত। পিতৃ ৰামেশ্বৰ উলুপ আৰু মাতৃ গুমকী উলুপ।

শিক্ষা

সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে দেবানন্দ উলুপে এটা কুকুৰা বিক্ৰী কৰা টকাৰে ৰেলৰ টিকট কাটি যোৰহাটলৈ গুচি আহে। যোৰহাট চাৰুকলা বিদ্যালয়ত কিছুদিন ছবি অঁকাৰ পাঠ লয় যদিও মনৰ অস্থিৰতাই তেখেতক যোৰহাটতো টিকি থাকিবলৈ নিদিলে।

১৯৭৯ চনৰ শেষৰ ফালে তেখেত গুৱাহাটীলৈ গুচি যায় আৰু নিগাজীকৈ তাতে থাকিবলৈ লয়। গুৱাহাটীত থকা প্ৰথমৰ সময়ছোৱাত তেখেতে গুৱাহাটী আৰ্টিষ্ট গীল্ডলৈও কিছুদিন ছবি অঁকা শিকিবলৈ গৈছিল যদিও এয়াও খুব কম সময়ৰ বাবে।

কৰ্মজীৱন

১৯৮৭ চন মানৰ পৰা তেখেতে নিজাববীয়াকৈ ছবি অঁকা আৰম্ভ কৰে। প্ৰথমলানি ছবি ‘ষ্ট্ৰীট অৱ হাংগাৰ' (Street of Hunger)। ৮৫চনৰ পিছৰফালে ‘বাঘমানুহ’ আৰু ১৯৯৯ চনত ক্ৰমে ‘য়েল্ল বাৰ্ড’ (Yellow Bird)আৰু ‘পাটকাই’(Patkai) ছিৰিজৰ ছবি সমূহ আঁকে। ২০১০-১১ চনৰপৰা তেখেতে আৰম্ভ কৰে ‘মাইভেলী'(My Valley) ছিৰিজৰ কাম। এই ছিৰিজৰ ছবি সমূহে চিংফৌ জনগোষ্ঠীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে আৰু এই শেহতীয়া শিল্পকৰ্মই শিল্পীগৰাকীক কেৱল অসমতে নহয়, অৰুণাচল, ম্যানমাৰ, চীনপৰ্যন্ত শিল্পীৰূপে স্বীকৃতি দিছে।

১৯৮৫ চনৰপৰা ১৯৮৯ চন পৰ্যন্ত তেখেতে ‘প্ৰান্তিক’ আলোচনীৰ লে-আউট আৰ্টিষ্ট ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

১৯৮৯চনত গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰত চাকৰিত যোগদান কৰে। ১৯৯৫ চনৰপৰা তেখেত গুৱাহাটী আৰ্টিষ্ট গীল্ডৰো শিক্ষকৰূপে নিযুক্ত হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

দেবানন্দ উলুপৰ সহধৰ্মিনী শ্ৰীমতী বৈজয়ন্তী উলুপ।

বিবাহসূত্ৰে শিল্পীগৰাকী ক্ৰমে তিনিটি সন্তানৰ পিতৃ। দুটি ল’ৰা আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান ক্ৰমে আংচেং, জাইং আৰু জাউম।

তথ্যউৎস

অধিক চাওঁক

ইউটিউব
ইউটিউব
“নিজৰ জীৱনটোক লৈ মই সুখী” – চিত্ৰশিল্পী দেবানন্দ উলুপ

শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
নীলম শৰ্মা

নীলম শৰ্মা ( ; ৭ মাৰ্চ ১৯৬৯ – ১৭ আগষ্ট ২০১৯) এগৰাকী ভাৰতীয় এংকৰ আছিল যি দূৰদৰ্শনৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক এংকৰ হিচাপে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত আছিল আৰু ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

জীৱন

নীলমে তেওঁৰ শ্ব' তেজস্বিনীৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ মহিলা সাফল্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। ১৯৯৫ চনত দূৰদৰ্শনৰ সৈতে কৰ্ম জীৱন আৰম্ভ কৰা নীলমে ২০ বছৰতকৈও অধিক সময় এই চেনেলৰ সৈতে জড়িত আছিল। ২০১৯ চনৰ ১৭ আগষ্টত ৫০ বছৰ বয়সত কেন্সাৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।[6]

মহিলা সবলীকৰণৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰতীয় মহিলাৰ বাবে ৰখা সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰেৰে ২০১৯ চনত তেওঁক সন্মান জনোৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ
গন্ধবণিক

গন্ধবণিক হৈছে এক প্ৰাচীন বাঙালী হিন্দু ব্যৱসায়ী জাতি। তেওঁলোক পৰম্পৰাগতভাৱে সুগন্ধি, প্ৰসাধন সামগ্ৰী, মছলা আদিৰ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত। তেওঁলোক অতীতকালত কৃষিকাৰ্যৰ লগতো জড়িত হৈ আছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, তেওঁলোক বঙ্গীয় নবশাখ গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত চৈধ্যটা জাতিৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।

প্ৰাচীন চম্পকনগৰৰ কিংবদন্তিমূলক সমুদ্ৰ বণিক চান্দ সদাগৰ গন্ধবণিক সম্প্ৰদায়ৰ আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

বৰ্ণ

গন্ধবণিকসকলক বঙ্গীয় সমাজ-ব্যৱস্থাত সাধাৰণতে ‘মধ্যবিত্ত শূদ্ৰ’ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাঙালী হিন্দু জাতি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগৰ সামাজিক গোষ্ঠী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গোত্ৰ