ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
দীঘলীপুখুৰী

দীঘলীপুখুৰী অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত গুৱাহাটীত অৱস্থিত এটা আয়তাকাৰ (rectangular) কৃত্ৰিম পুখুৰী। এই পুখুৰীৰ প্ৰায় আধা মাইল দৈৰ্ঘ্যৰ বাবেই ইয়াৰ নাম দীঘলীপুখুৰী হয় বুলি জনা যায়। গুৱাহাটীত অৱস্থিত ঐতিহাসিক পুখুৰীসমূহৰ ভিতৰত ই অন্যতম।

ইতিহাস

লোকপ্ৰবাদ অনুসৰি, দীঘলীপুখুৰী প্ৰকৃততে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ ৰজা ভগদত্তই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পৰা এটা সুঁতি খান্দি সৃষ্টি কৰিছিল। পৰৱৰ্ত্তী কালত কামৰূপৰ আৰু কমতাৰ মহাৰজাসকলে যুদ্ধৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তথ্য অনুসৰি দীঘলীপুখুৰী ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মূল নদীৰ সৈতে এটা সুঁতিৰে সংযুক্ত হৈ আছিল। পৰৱৰ্তীকালত আহোম সকলে এই পুখুৰী নাৱৰ চলাচল আৰু নৌকা বন্দৰৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি জানিব পৰা যায়।

সময়ৰ লগে লগে এই পুখুৰীৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সৈতে সংযোগ বিছিন্ন হৈ পৰে। ব্ৰিটিছৰ শাসনকালত এই পুখুৰীৰ উত্তৰভাগৰ কিছু অংশ পুতি পেলোৱা হয়। বৰ্তমান এই অংশত গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয় নিৰ্মাণ কৰা হয়। এই পুখুৰী কে কেন্দ্ৰ কৰি পিছলৈ এখনি উদ্যান গঢ়ি তোলা হয়। বৰ্তমান ই এক পৰ্যটন কেন্দ্ৰ। ইয়াতে সময়ে সময়ে সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান তথা বিভিন্ন সামাজিক কাৰ্যসূচী লোৱা হয়।

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
ফাটিমা গায়লানী

ফাটিমা গায়লানী (; জন্ম ১৯৫৪ চনত কাবুলত) এগৰাকী আফগান ৰাজনৈতিক নেতা আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, যিয়ে ইয়াৰ পূৰ্বে আফগান ৰেড ক্ৰীচেণ্ট ছ'চাইটিৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০২১ চনৰ বিবিচিৰ ১০০ মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ছোভিয়েট–আফগান যুদ্ধত ছোভিয়েটৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া নেশ্যনেল ইছলামিক ফ্ৰণ্ট অৱ আফগানিস্তান (NIFA)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আহমেদ গাইলানীৰ কন্যা হৈছে ফাটিমা। চেণ্টাৰ ডি এনচেইনমেণ্ট ফ্ৰান্সেছ এন আফগানিস্তানৰ পৰা হাইস্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ইৰাণৰ নেচনেল ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা পাৰ্চী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু লণ্ডনৰ মুছলিম কলেজৰ পৰা ইছলামিক অধ্যয়নত ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পাৰ্চী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু লণ্ডনৰ মুছলিম কলেজৰ পৰা ইছলামিক অধ্যয়নত ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৮০ চনৰ সময়ছোৱাত লণ্ডনত নিৰ্বাসিত হৈ থকাৰ সময়ত গাইলানীয়ে পশ্চিমত নিফাৰ মুখপাত্ৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

১৯৯৬ চনত তালিবানে আফগানিস্তানৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ অনাৰ পিছত গাইলানীয়ে মহম্মদ ছায়িদ তান্তাউইক তালিবানে কিশোৰীৰ শিক্ষাৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা জাৰি কৰা কাৰ্যৰ ওপৰত ফতোৱা জাৰি কৰিবলৈ পতিয়ন নিয়াইছিল। ২০০১ চনত তালিবান শাসনৰ পতনৰ পিছত তেওঁ 2002 loya jirga-ৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে আফগানিস্তানলৈ উভতি যায় আৰু তাৰ পিছত নতুন সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰাত অংশগ্ৰহণ কৰে।

২০০৫ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈকে গাইলানীয়ে আফগান ৰেড ক্ৰীচেণ্ট ছ’চাইটিৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৭ চনত, তেওঁ ৰেড ক্ৰছ সন্মিলনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
গ্যাল্বো লোছাৰ

গ্যাল্বো লোছাৰ হৈছে নেপাল আৰু ভাৰতৰ চিকিম ৰাজ্যৰ লগতে চুবুৰীয়া দাৰ্জিলিং আৰু কালিম্পং জিলাতো উদ্‌যাপন কৰা শ্বেৰপা জনগোষ্ঠীৰ নতুন বছৰৰ উৎসৱ। এই উৎসৱ তিব্বতী পঞ্জিকাৰ প্ৰথম দিনটোত পালন কৰা হয়, যিটো গ্ৰেগ'ৰিয়ান পঞ্জিকাৰ ফেব্ৰুৱাৰী বা মাৰ্চ মাহৰ এটা তাৰিখৰ সৈতে মিল খায়।

গ্যাল্বো লোছাৰক তিব্বতৰ নৱবৰ্ষ হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। কেলেণ্ডাৰখনত নিগনি, গৰু, বাঘ, শহাপহু, অজগৰ, সাপ, ঘোঁৰা, ভেড়া, বান্দৰ, চৰাই, কুকুৰ আৰু গাহৰিৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে ১২ বছৰৰ চক্ৰ।

পৌৰাণিক কাহিনী

পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি বেলমা নামৰ এগৰাকী বৃদ্ধাই চন্দ্ৰ ভিত্তিক সময় জোখাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ সময়ত প্ৰথমবাৰৰ বাবে লোছাৰ উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল। মানুহে স্থানীয় বসন্তলৈ গৈ কৃতজ্ঞতাৰ অনুষ্ঠান কৰিছিল আৰু নাগসকলক (সাপ দেৱতা) বা জল আত্মাক প্ৰসাদ দিয়া হৈছিল, যিসকলে সেই অঞ্চলত জল উপাদান সক্ৰিয় কৰিছিল আৰু প্ৰাকৃতিক জগতৰ সৈতে জড়িত স্থানীয় আত্মাসকলক ধোঁৱাৰ প্ৰসাদ আগবঢ়োৱা হৈছিল।

ইতিহাস

তিব্বতৰ নৱবৰ্ষ গ্যালপো লোছাৰৰ উৎপত্তি হৈছে তিব্বতৰ প্ৰাক-বৌদ্ধ বন পৰম্পৰাৰ পৰা, য'ত ইয়াক প্ৰথমে প্ৰকৃতিৰ আত্মা, পৰ্বতৰ দেৱতা আৰু কৃষি সমৃদ্ধিৰ সন্মান জনাই ঋতুভিত্তিক উৎসৱ হিচাপে উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল। পিছলৈ ইয়াৰ সম্পৰ্ক তিব্বতত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ উত্থানৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।

তিব্বতৰ নৱম সম্ৰাট পুডে গুংগিয়ালৰ ৰাজত্বকালত এই বসন্ত উৎসৱৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তিব্বতী সাম্ৰাজ্যৰ আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাত (৭ম–৯ম শতিকা) গ্যালপো লোছাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাজকীয় আৰু ৰাজ্যিক উৎসৱত পৰিণত হয়, য'ত পৰম্পৰাগত বন ৰীতি-নীতিৰ সৈতে ছংচেন গাম্পোৰ দৰে তিব্বতী শাসকে প্ৰৱৰ্তন কৰা বৌদ্ধ প্ৰথাৰ মিশ্ৰণ ঘটে।

মিং আৰু কিং বংশৰ সময়লৈকে গ্যালপো লোছাৰ তিব্বতৰ বাহিৰলৈ বিয়পি পৰিছিল আৰু নেপাল, ভূটান আৰু ভাৰতৰ কিছু অংশত তিব্বতী সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে বাস কৰিছিল। আজি নেপালৰ বিশেষকৈ কাঠমাণ্ডু, পোখাৰা আৰু এভাৰেষ্ট অঞ্চলত শ্বেৰপা, তামাং, ভূটিয়া আৰু তিব্বতী জনগোষ্ঠীয়ে এই উৎসৱ পালন কৰে।

কাৰ্যক্ৰম

দুসপ্তাহৰ ধৰি গ্যাল্বো লোছাৰ উদ্‌যাপন কৰা হয়। প্ৰথম তিনিদিনতে মূল উৎসৱ পালন কৰা হয়। প্ৰথমদিনাই ছাংৰ সমাৰ্থক চাংকোল নামৰ পৰম্পৰাগত পানীয় সেৱন কৰা হয়। দ্বিতীয় দিনা নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণি হোৱা গ্যালপো লোছাৰ উদ্‌যাপন কৰা হয়। তৃতীয় দিনা ভোজ-ভাতৰ বাবে মানুহ গোট খায়।

মঠসমূহত অসুৰ আৰু দেৱতাৰ মাজৰ সংগ্ৰামক চিত্ৰিত কৰা বিভিন্ন পৰম্পৰাগত নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। মন্ত্ৰ জপ কৰা হয়, আৰু ভিৰৰ চাৰিওফালে পৱিত্ৰ মশাল পাৰ কৰা হয়। হৰিণ আৰু ৰজাৰ যুদ্ধক চিত্ৰিত কৰা পৰম্পৰাগত নৃত্যও পৰিৱেশন কৰা হয়।

উৎসৱৰ সময়ত পৰম্পৰাগত খাদ্য পৰিৱেশন কৰা হয়। ইয়াৰ অন্যতম প্ৰধান খাদ্য হ'ল গুটুং নামৰ চূপ, নপ্ৰকাৰৰ বীন আৰু মাংস, ঘেঁহু, চাউল, মিঠা আলু, পনিৰ, মটৰ, সেউজীয়া মৰিচা, ভাৰ্মিচেলি আৰু মূলা আদিৰে ৰন্ধা। ডাম্পলিঙৰ সৈতে চূপ পৰিৱেশন কৰা হয়। এই সময়ত সাধাৰণতে খাপচে, ভজা পেষ্ট্ৰি খোৱা হয়, যাৰ ফলত উৎসৱ উদ্‌যাপনৰ আৰম্ভণি হয়।

দুষ্ট আত্মাক দূৰ কৰিবলৈ ফটকা ফটকা আদি ফুটোৱা হয়। স্যাব্ৰুৰ দৰে পৰম্পৰাগত নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:নেপালৰ উৎসৱ
খালিদা জাহিৰ

খালিদা জাহিৰ (১৯২৭–২০১৫), যাৰ বানান খালদা জাহিৰ, চুডানৰ প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।

শৈশৱ আৰু শিক্ষা

ওমদুৰমানৰ জাহিৰ আলছাদাতিৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল জাহিৰে। পৰিয়ালৰ তেওঁ ডাঙৰ ছোৱালী আছিল। ১৯৫২ চনত জেড চেৰকিছিয়ানিৰ সৈতে তেওঁ কিচেনাৰ স্কুল অৱ মেডিচিনৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, যিটো অনুষ্ঠান পিছলৈ খাৰ্টুম বিশ্ববিদ্যালয়লৈ পৰিণত হয়।

চিকিৎসা কেৰিয়াৰ

খালিদা আৰু চেৰকিছিয়ানি দুয়ো আছিল চুডানৰ প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক। প্ৰথম চুডানৰ মহিলা সংগঠন, ই মহিলাসকলক স্বাস্থ্য, পঢ়া আৰু লিখাৰ ওপৰত শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৫২ চনত তেওঁ চুডানী মহিলা সংঘ (SWU)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ ভিতৰত আছিল, যিটো সংগঠনে ভোটাধিকাৰ আৰু শ্ৰমিকৰ অধিকাৰৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাইছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কান (জনগোষ্ঠী)

কান, যাক খলিফা বুলিও কোৱা হয়, বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যৰ স্থানীয় মুছলমান সম্প্ৰদায়।

মূল

কান নামৰ সৰু মুছলমান সম্প্ৰদায়টো পৰম্পৰাগতভাৱে ছাতি মেৰামতিৰ কামত জড়িত আছিল। পৰম্পৰা অনুসৰি কানসকল প্ৰথমে ডোম সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য আছিল, যিয়ে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। ছাতি মেৰামতিৰ উপৰি বৰশী নিৰ্মাণৰ কামতো সম্প্ৰদায়টো জড়িত হৈ আছে। এই সম্প্ৰদায়টো প্ৰধানকৈ পশ্চিম বংগৰ মুৰ্ছিদাবাদ, ২৪খন পৰগনা আৰু নাদিয়া আৰু বাংলাদেশৰ ফৰিদপুৰ জিলাত পোৱা যায়।

বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি

কানসকল এতিয়াও ছাতি মেৰামতিৰ পৰম্পৰাগত বৃত্তিত জড়িত হৈ আছে আৰু চৈত্ৰ বা বাৰিষাৰ সময়ত সমাজে সম্পূৰ্ণৰূপে ছাতি নিৰ্মাণ আৰু মেৰামতিৰ কামত নিজকে উৎসৰ্গা কৰে। এই ঋতুটো প্ৰায় ছমাহলৈকে চলি থাকে, আনহাতে বাকী ছমাহৰ বাবে সমাজখন দৈনিক মজুৰিৰ শ্ৰমৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে। বৰ্তমান সমাজৰ এক উল্লেখযোগ্যসংখ্যক খেতিয়ক। এওঁলোকে প্ৰধানকৈ ধান আৰু ঘেঁহু খেতি কৰে।

পৰস নামেৰে জনাজাত গাঁওবোৰত কানসকলে সুকীয়াকৈ ঠাই দখল কৰে। এই বসতিসমূহৰ প্ৰতিটোতে পঞ্চায়ত নামেৰে জনাজাত এখন অনানুষ্ঠানিক জাতি পৰিষদ থাকে, যিয়ে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ আহিলা হিচাপে কাম কৰে। এই সম্প্ৰদায়টো কঠোৰভাৱে অন্তঃবিবাহী, আৰু ঘনিষ্ঠ আত্মীয়-স্বজনৰ মাজতে বিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
শকুন্তলা মিশ্ৰ

শকুন্তলা মিশ্ৰ এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা। নাগপুৰী ভাষাৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক। নাগপুৰী ভাষাত নাগপুৰী সদনী ব্যাকৰণ (নাগপুৰীৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ), সদনী নাগপুৰী-হিন্দী শব্দকোষ (নাগপুৰীৰ অভিধান), সাতো নদী পাৰ এক কাহানি (সাত নদীৰ কাহিনী) আদি কেইবাখনো গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ বিশ্ববিদ্যালয় নাগপুৰী অধ্যয়নত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তেখেতক ঝাৰখণ্ড ৰত্ন, প্ৰফুল্ল সন্মান, দূৰদৰ্শন ৰাঞ্চিৰ দ্বাৰা প্ৰেৰণাশ্ৰোত সন্মান, ঝাৰখণ্ড চৰকাৰৰ পৰা কথা সন্মান আৰু বিহাৰ চৰকাৰে বিদুষী সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছে।

জীৱন

প্ৰাথমিক জীৱন

বিহাৰ (বৰ্তমান ঝাৰখণ্ড)ৰ গুমলা জিলাৰ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃভাষা আছিল নাগপুৰী। আইতাকে তেওঁক বিভিন্ন কাহিনী কৈছিল। সৰুতে তেওঁ গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত ড° বিশ্বেশ্বৰ প্ৰসাদ কেশৰীয়ে দলটনগঞ্জৰ পৰা জয় ঝাৰখণ্ড আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰে। সেই আলোচনীতে তেওঁৰ ৰচনাবোৰ প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯৮২ চনত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ত সম্প্ৰচাৰিত হোৱা প্ৰথম কবিতা "নেহক দোয়াৰ" ৰচনা কৰে।তাৰ পিছত তেওঁ ডাইনী সম্পৰ্কীয় গল্প "সুখু কাহানি" ৰচনা কৰে আৰু গিৰ্ধৰী ৰাম গনঝুৰ সম্পাদনাত "পাঝৰা" নামৰ আলোচনীখনত প্ৰকাশ পায়। সেই সময়ত নাগপুৰীত মাষ্টাৰ অৱ আৰ্টছৰ পাঠ্যক্ৰমহে উপলব্ধ আছিল। পৰিয়ালৰ লোকৰ বিৰোধিতা সত্ত্বেও তেওঁ এম.এ. নাগপুৰীত কৰিছিল । তেওঁৰ ভাষাৰ বাবে কিবা এটা কৰিবলৈ মন গৈছিল। যেতিয়া তাই এম.এ ফাইনেলত আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ লিখিত সুখু কাহানীক পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। পিছত তেওঁ পঢ়াৰ সময়ত তেওঁৰ গ্ৰন্থ "পৰ্দেশী বেটা" প্ৰকাশ পায়।

কৰ্মজীৱন

লোহৰদগাৰ বলদেৱ সাহু মহাবিদ্যালয়ত পাঁচ বছৰ কাম কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা ককাক প্ৰদ্যুমনাথ পাঠক নাগপুৰী কবি আছিল। তেওঁৰ কবিতাবোৰ পৰিয়ালত আলোচনাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। তেখেতৰ পিতৃ জগেশ্বৰ মিশ্ৰই তেওঁক লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নাগপুৰীত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ নাগপুৰী-হিন্দী অভিধান সংকলন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নাগপুৰী ব্যাকৰণ ৰচনা কৰে। তেওঁৰ প্ৰকাশিত গল্প *সতো নদী পাৰ* নাগপুৰী কলা স্নাতক পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। তেওঁ যেতিয়া ছাত্ৰী আছিল, তেতিয়া নাগপুৰীৰ কোনো কিতাপ পোৱা নাছিল। নাগপুৰী পাণ্ডুলিপিৰ জৰিয়তে শিকোৱা হৈছিল। ঘৰতে ডাঙৰ-দীঘল হোৱা বালু খেৰৱাৰক বিভিন্ন কবি-সাহিত্যিকৰ পাণ্ডুলিপি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ কয়। তেওঁলোকে পাণ্ডুলিপিসমূহ সংগ্ৰহ কৰি কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০০৭ চনত ঝাৰখণ্ড ঝাৰোখা নামৰ এখন দোকান আৰম্ভ কৰে, আৰু ঝাৰখণ্ড ঝাৰোখা পাব্লিকেচন নামেৰে কিতাপ বিক্ৰী হ’বলৈ ধৰিলে। প্ৰকাশনটোত ১০০ খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছিল। এই দোকানখন ঝাৰখণ্ডৰ আঞ্চলিক আৰু জনজাতীয় ভাষাৰ কিতাপৰ বাবে জনাজাত। অক্ষমতাৰ অধিকাৰ আৰু সৰ্বাংগীন শিক্ষাৰ পোষকতা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:লেখিকা
বিবেকা বাবাজী

বিবেকা বাবাজী (২৭ মে’ ১৯৭৩ – ২৫ জুন ২০১০) এগৰাকী মৰিছাছৰ অভিনেত্ৰী, ম’ডেল আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতা বিজয়ী আছিল। তেওঁ মিছ মৰিছাছ ৱাৰ্ল্ড ১৯৯৩ আৰু মিছ মৰিছাছ ইউনিভাৰ্ছ ১৯৯৪ খিতাপ লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯০ চনৰ দশকত কামসূত্ৰ কণ্ডমৰ বিজ্ঞাপনসমূহৰ বাবে জনপ্ৰিয় আছিল আৰু ১৯৯৪ চনৰ মানিলা চলচ্চিত্ৰ উৎসৱ কেলেংকাৰীৰ সৈতে জড়িত আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বিবেকা বাবাজী ১৯৭৩ চনৰ ২৭ মে’ তাৰিখে প'ৰ্ট লুইচ, মৰিছাছত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ মাতৃ মাৰাঠী আছিল আৰু হায়দৰাবাদ, ভাৰতত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯০ চনৰ দশকৰ মধ্যভাগত বাবাজী ভাৰতলৈ গুচি আহিছিল।

সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতা

বিবেকা বাবাজীয়ে ১৯৯৩ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ৱাৰ্ল্ডত আৰু ১৯৯৪ চনত ফিলিপাইনত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ইউনিভাৰ্ছত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মানিলা চলচ্চিত্ৰ উৎসৱ ১৯৯৪ত সহ-উপস্থাপক আছিল, য'ত এক কেলেংকাৰীৰ অংশ হিচাপে ভুল বিজয়ীৰ নাম ঘোষণা কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

বাবাজীয়ে ভাৰতত কামসূত্ৰ কণ্ডমৰ বিজ্ঞাপনযোগে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। তেওঁ দালেৰ মেহেন্দীৰ "বুম বুম", হৰভজন মানৰ "হায় মেৰী বিল্ল'" আৰু এবেৰ "ফিৰ ছে" গীতৰ ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰিছিল। ২০১০ চনত তেওঁ নিজৰ অনুষ্ঠান পৰিচালনা সংস্থা "VIBGYOR ENT" আৰম্ভ কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১০ চনৰ ২৫ জুন, বিবেকা বাবাজীক তেওঁৰ বান্দ্ৰা, মুম্বাইৰ বাসগৃহত পংখাৰ সৈতে ওলমি থকা অৱস্থাত মৃত পোৱা যায়। আৰক্ষীৰ অনুসন্ধান অনুসৰি তেওঁ আত্মহত্যা কৰিছিল। তেওঁৰ দিনলিপিত লিখা আছিল, "you killed me, Gautam Vohra," আৰু কিছু বাতৰি উৎসৰ মতে, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰেমিক গৌতম ভোৰাৰ পৰা পৃথক হোৱা বাবে বিষাদগ্ৰস্ত হৈছিল।

চলচ্চিত্ৰ

বছৰ চলচ্চিত্ৰ চৰিত্ৰ ভাষা মন্তব্য
2002 য়ে কেয়ছী মোহব্বত প্ৰিয়া ঠাক্ৰাল হিন্দী বলিউড অভিষেক

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৰিছাছ
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:আত্মহত্যা কৰা ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মেহুলী ঘোষ

মেহুলী ঘোষ (ইংৰাজী: Mehuli Ghosh; জন্ম: ২০ নৱেম্বৰ ২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰীড়া শ্বুটাৰ। তেওঁ বিশ্বজুৰি অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক জুনিয়ৰ শ্বুটিং চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ১২৩ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ ভিতৰত চেক গণৰাজ্যত অনুষ্ঠিত ২০১৮ চনৰ জুনিয়ৰ শ্বুটিং প্ৰতিযোগিতাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰা তেওঁ একমাত্ৰ ভাৰতীয় শ্বুটিং খেলুৱৈ আছিল। তাত তেওঁ সপ্তম স্থান লাভ কৰিছিল। ২০১৮ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ গোল্ড কোষ্টত অনুষ্ঠিত একবিংশ কমনৱেলথ গেমচত মাৰ্টিনা ভেলোচোৰ সৈতে হোৱা শ্বুট-অফৰ অন্তত তেওঁ মহিলাৰ ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফলত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। ২০২৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ তথ্য অনুসৰি, তেওঁ বিশ্বত ৩৬ তম আৰু এছিয়াত ১৪ তম স্থানত আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক কেৰিয়াৰ

মেহুলীয়ে ২০১৪ চনত শ্ৰীৰামপুৰ ৰাইফল ক্লাবত যোগদান কৰিছিল। অনুশীলনৰ সময়ত দুৰ্ঘটনাবশতঃ এজন ব্যক্তিক আঘাত কৰাৰ বাবে ক্লাবটোৱে তেওঁক নিষিদ্ধ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, মেহুলীক ভাৰতৰ প্ৰাক্তন অলিম্পিক ফাইনেলিষ্ট তথা অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী জয়দীপ কৰ্মকাৰে পৰামৰ্শ আৰু প্ৰশিক্ষণ দিছিল।

তেওঁ জয়দীপ কৰ্মকাৰ শ্বুটিং একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ পুনেত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় শ্বুটিং চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ দুটা সোণৰ পদক আৰু সাতটা ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত মেহুলীয়ে আঠটা সোণ আৰু তিনিটা ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ শ্বুটাৰ হিচাপে বিবেচিত হয়।

পেছাদাৰী কেৰিয়াৰ

২০১৭ চনত তেওঁ চেক গণৰাজ্যত অনুষ্ঠিত প্ৰস্তুতিমূলক জুনিয়ৰ শ্বুটিং চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰি সপ্তম স্থান লাভ কৰিছিল। জাৰ্মানীত অনুষ্ঠিত জুনিয়ৰ বিশ্ব শ্বুটিং চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ ১৭ তম স্থান লাভ কৰে। ২০১৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত জাপানৰ ৱাকো চিটীত ৪২০.১ স্কোৰ কৰি মেহুলী এছিয়ান চেম্পিয়ন হয় আৰু ২০১৮ চনৰ যুৱ অলিম্পিকৰ বাবে এটা কোটা স্থান লাভ কৰে। ২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত মেক্সিকোত অনুষ্ঠিত আই.এচ.এচ.এফ. বিশ্বকাপত দুটা বিশ্বকাপ পদক জয় কৰা তেওঁ অন্যতম কনিষ্ঠ ভাৰতীয় প্ৰতিযোগী হিচাপে পৰিগণিত হয়। এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়ত তেওঁ এক নতুন জুনিয়ৰ বিশ্ব অভিলেখ গঢ়িছিল। ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমচত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈও মেহুলীয়ে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। ২০১৮ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ গোল্ড কোষ্টত অনুষ্ঠিত একবিংশ কমনৱেলথ গেমচত মাৰ্টিনা ভেলোচোৰ সৈতে হোৱা শ্বুট-অফৰ পিছত তেওঁ মহিলাৰ ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফলত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁ নেপালত অনুষ্ঠিত দক্ষিণ এছীয় ক্ৰীড়াত সোণৰ পদক লাভ কৰে।

২০২০ চনৰ স্পৰ্টষ্টাৰ এচ বঁটাত ঘোষক "ফিমেল ইয়ং এথলীট অৱ দি য়েৰ" বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Mehuli Ghosh at Facebook
Mehuli Ghosh at Instagram
Mehuli Ghosh at X

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
চৰক

মহৰ্ষি চৰক (আনুমানিক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ - ২০০ খ্ৰীষ্টাব্দ) প্ৰাচীন ভাৰতৰ এগৰাকী ঋষি আৰু পাৰম্পৰিক ভাৰতীয় চিকিৎসা পদ্ধতি আয়ুৰ্বেদৰ চিকিৎসাবিদ। তেওঁক আয়ুৰ্বেদৰ জনক বুলি কোৱা হয়। তেওঁ আয়ুৰ্বেদৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ চৰক সংহিতা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ বিষয়ে ইতিহাসত বিশেষ তথ্য পোৱা নাযায় যদিও পণ্ডিত সকলৰ মতে তেওঁৰ তক্ষশিলা বা কপিস্থলত জন্ম হৈছিল। এই অঞ্চল পাঁচান্দাৰ (পঞ্জাব) ইৰাৱতী নদী (ৰাবি নদী) আৰু চন্দ্ৰবাঘা নদীৰ (চেনাব নদী) মাজত অৱস্থিত আছিল। বৌদ্ধ মঠ আৰু প্ৰাচীন শিক্ষাৰ স্থল হিচাপে তক্ষশিলায়ে তেওঁৰ জন্মস্থান হোৱাটো অধিক সম্ভাৱনাময়। কিছুমানৰ মতে চৰক কুষাণ বংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা কনিষ্কৰ ৰাজবৈদ্য আছিল॥ চৰকৰ দ্বাৰা ৰচিত চৰক সংহিতা আয়ুৰ্বেদৰ অন্যতম মূল গ্ৰন্থ।

সময়কাল

ঋষি চৰকৰ বিষয়ে সম্পূৰ্ণকৈ তথ্য পোৱা নাযায়। তেওঁৰ বিষয়ে ভিন ভিন পণ্ডিতে ভিন ভিন মত পোষণ কৰে। কেইবাটাও সমীক্ষা আৰু পূৰ্বৰ ঐতিহাসিক পাণ্ডুলিপিৰ অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাৰ পিছত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বিদগ্ধ পণ্ডিত মিউলেনবেল্ডে তেওঁৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে,
... লেখক চৰক ১৫০-২০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছত আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ ৰ বহু আগতে জীয়াই থকা নাছিল।
বৰ্তমান তেওঁৰ জীৱনকাল আনুমানিক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ - ২০০ খ্ৰীষ্টাব্দ বুলি ধৰি লোৱা হৈছে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

অনলাইনত চৰক সংহিতা

শ্ৰেণী:আয়ুৰ্বেদ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
দেওহাঁহ

দেওহাঁহ ' (Asarcornis scutulata) এবিধ ডাঙৰ আকাৰৰ হাহঁৰ প্ৰজাতি। দেওহাঁহক অসমৰ জাতীয় চৰাই ৰূপে অভিহিত কৰা হয়। এই প্ৰজাতিৰ হাঁহৰ বিশেষ ধৰণৰ বিকট মাতৰ বাবে অসমীয়াত ইয়াক ‘দেওহাঁহ’ বুলি কোৱা হয়।

দৈহিক গঠন

দেওহাঁহ বনৰীয়া হাঁহৰ ডাঙৰ প্ৰজাতি সমূহৰ ভিতৰত এবিধ। দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৬৬-৮১ ছে:মি: আৰু ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য ১১৬-১৫৩ ছে:মি:। মাইকী হাঁহ মতা দেওহাঁহতকৈ আকাৰত সৰু। মতা আৰু মাইকী দেওহাঁহৰ দেহৰ ওজন ক্ৰমান্বয়ে ২.৯৫ কি.গ্ৰা. আৰু ১.৯৫-৩.০৫ কি.গ্ৰা.। পূৰ্ণবয়স্ক দেওহাঁহৰ দেহটৌ গাঢ় ক’লা বৰণৰ, মূৰ তথা ডিঙি বগা। মতা দেওহাঁহৰ ঠোঁট পাতল হালধীয়া বৰণৰ, উৰন্ত অৱস্থাত ডেউকাৰ বগা বৰণ স্পষ্টকৈ দেখা পোৱা যায়। পোৱালি দেওহাঁহৰ দেহৰ বৰণ তুলনামূলক ভাৱে বেছি ধূসৰ আৰু মুগা।

বিতৰণ

ঐতিহাসিক ভাৱে দেওহাঁহ উত্তৰ-পূব ভাৰত, বাংলাদেশৰ পৰা জাভা, ছুমাত্ৰা লৈকে বিস্তৃত আছিল। বৰ্তমান ই জাভাত বিলুপ্ত হৈছে। ভাৰতবৰ্ষত বৰ্তমান দেওহাঁহ কেৱল অসম তথা অৰুণাচলত পোৱা যায়। ২০০২ বৰ্ষৰ এটা সমীক্ষা অনুসৰি সমগ্ৰ বিশ্বতে মাঁথো মুঠ ৮০০ মান দেওহাঁহ আছে বুলি তথ্য পোৱা গৈছে। ইয়াৰে ২০০টা লাওছ, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম আৰু কম্বোডিয়া ত, ১৫০টা ছুমাত্ৰাত তথা ৪৫০টা দেওহাঁহ ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু ম্যানমাৰ ত আছে।

আচৰণ

দেওহাঁহ এবিধ আপুৰুগীয়া তথা বিৰল প্ৰজাতিৰ হাঁহ। এই প্ৰজাতিবিধে কেৱল নিশাৰ ভাগতহে খাদ্য খায় বুলি জনা যায়। গছৰ গুটি, জলজ উদ্ভিদ, সৰু মাছ, পোক-পতংগ আদি দেওহাঁহৰ প্ৰধান খাদ্য।
সাধাৰণতেযোৰ পাতি বা চাৰিৰ পৰা ছটাৰ সৰু গোটত চৰে। ইহঁতে গ্ৰীষ্ম কালত প্ৰজনন কৰে।

বসতি স্থান

ই মূলতঃ চিৰসেউজীয়া বা পৰ্ণপাতী বনাঞ্চলৰ বন্ধ বা কম সোঁতৰ পানী থকা প্ৰাকৃতিক তথা কৃত্ৰিম জলাশয়ত বাস কৰে। দেওহাঁহে গছৰ খোৰোঙত বাহ সাজি থাকে। সাধাৰণতে সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা ২০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ বসতিস্থল দেওহাঁহৰ বাবে আটাইতকৈ উত্তমস্থান (optimum habitat) বুলি জনা যায় যদিও ১৪০০ মিটাৰ উচ্চতালৈকে দেওহাঁহ পোৱা যায়।

ভাৰতবৰ্ষত দেওহাঁহ দেখা পোৱা প্ৰধান সংৰক্ষিত বনাঞ্চল কেইখন হৈছে ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, দিহিং-পাটকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান তথা নামদফা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান।

স্থিতি তথা সংৰক্ষণ

ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাই অহা বনাঞ্চল ধ্বংস, দেওহাঁহৰ কণী, মাংস তথা অন্যন্য ব্যৱহাৰৰ বাবে কৰা চোৰাংচিকাৰ আদিৰ ফলশ্ৰুতিত দেওহাঁহৰ জনসংখ্যা বিপদজনক ভাৱে হ্ৰাস পাই আহিছে। বৰ্তমান এই প্ৰজাতিটৌক আই ইউ চি এন ৰেড লিষ্ট (IUCN Red List) অনুসৰি বিলুপ্তপ্ৰায় (Endangered) গোটত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

চোৰাং চিকাৰ বন্ধ কৰা : এই হাঁহবোৰৰ চিকাৰ আৰু চোৰাং চিকাৰৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ আইন প্ৰয়োগ কৰাটো তেওঁলোকৰ জীয়াই থকাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজ্যিক প্ৰতীক
শ্ৰেণী:হাঁহ
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
বিক্ৰম সাৰাভাই

বিক্ৰম অম্বালাল সাৰাভাই (; ১২ আগষ্ট ১৯১৯ – ৩০ ডিচেম্বৰ ১৯৭১) এগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আৰু উদ্ভাৱক। তেওঁক ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ পিতৃপুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ ১৯৬২ চনত শান্তি স্বৰূপ ভটনাগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। স্বাধীন ভাৰতৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু মহাকাশ বিজ্ঞানৰ বাটকটীয়া স্বৰূপে তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে ১৯৬৬ চনত পদ্মভূষণ আৰু ১৯৭২ চনত মৰণোত্তৰভাৱে পদ্মবিভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

যিজনে কোলাহলৰ মাজতো সংগীত শুনিব পাৰে তেওঁ মহান সফলতা প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰে।

কেৱল অভিজ্ঞতাক অতিমাত্ৰা মূল্যায়ন কৰা উচিত নহয়।
- বিক্ৰম এ চাৰাভাইত। আউটলুকইণ্ডিয়া (১৯ আগষ্ট, ২০০২)। আহৰণ কৰা হৈছে: December 14, 2013.

যিজনে কোলাহলৰ মাজতো সংগীত শুনিব পাৰে তেওঁ ডাঙৰ ডাঙৰ কাম সাধন কৰিব পাৰে।
- "বিক্ৰম এ. চাৰাভাই"ত উদ্ধৃত।

এখন দেশৰ উন্নয়ন ইয়াৰ জনসাধাৰণৰ বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ বুজাবুজি আৰু ব্যৱহাৰৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত।
- "বিক্ৰম এ. চাৰাভাই"ত উদ্ধৃত।

আমাৰ জাতীয় লক্ষ্যসমূহৰ ভিতৰত আছে অৰ্থনৈতিক পিছপৰা আৰু সামাজিক অক্ষমতাৰ অৱস্থাৰ পৰা জাঁপ মাৰি কেইটামান দশকৰ ভিতৰত এনে পৰিৱৰ্তন লাভ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছো যিটো আন দেশ আৰু অঞ্চলত লাভ কৰিবলৈ শতিকাজুৰি সময় লাগিছিল। ইয়াৰ বাবে সকলো স্তৰতে উদ্ভাৱনৰ প্ৰয়োজন।
- নেহৰুৰ পিছৰ যুগত তেওঁৰ "টেলিভিছন আৰু উন্নয়ন"ৰ দৃষ্টিভংগী page xxv.

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:ভাৰতৰ ব্যক্তি
Category:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
Category:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
Category:পদ্ম বিভূষণ বঁটা বিজয়ী
Category:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
Category:শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী
Category:মৃত ব্যক্তি
চেহৰী

|
চেহৰী বা চুহুৰ বা চাহুৰ (ইউ কে: /səˈhɜːr/; আৰবী: سَحُورٌ, অৰ্থ. 'প্ৰভাত', 'প্ৰভাতৰ আগৰ আহাৰ'), যাক চেহৰী, বা চাহৰী (পাৰ্চী: سَحَری, ৰোমানীকৃত: sahari) বুলিও কোৱা হয়, ইছলামিক ৰমজান মাহত বা বাহিৰত মুছলমানসকলে ৰোজা ৰখাৰ আগতে, প্ৰভাত হোৱাৰ আগতে খোৱা খাদ্য। ফজৰৰ নামাজৰ আগতে এই আহাৰ খোৱা হয়। চেহৰী আৰু ইফতাৰৰ সৈতে মিল আছে, ৰমজানৰ সময়ত সন্ধিয়াৰ আহাৰ ইফতাৰ, যিটো দিনটোত পৰম্পৰাগত তিনিটা আহাৰ (ব্ৰেকফাষ্ট, দুপৰীয়া আৰু ৰাতিৰ আহাৰ)ৰ ঠাইত খায়,

দৈনিক ৰোজা আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই মুছলমানসকলে সোনকালে সাৰ পাই চুহুৰ নামৰ আহাৰ খায়। এই খাদ্যই ৰোজাৰ দিনটোৰ বাবে শক্তি প্ৰদান কৰাত সহায় কৰে আৰু প্ৰায়ে পুৱাৰ নামাজৰ কিছুসময়ৰ আগতে খোৱা হয়।

চেহৰীক আধ্যাত্মিকভাৱে অৰ্থপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয় কাৰণ ই বিশ্বাসীসকলক দিনটোৰ ৰোজা আৰু উপাসনাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে।

বিশ্বৰ বহু মুছলমান সম্প্ৰদায়ত চেহৰী (ৰোজাৰ আগতে ৰাতিপুৱা হোৱাৰ আগৰ আহাৰ)ৰ লগত প্ৰায়ে নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিক পদ্ধতি আৰু পৰম্পৰাগত খাদ্য থাকে যিয়ে স্থানীয় ৰুচি আৰু খাদ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা প্ৰতিফলিত কৰে। দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশ যেনে পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশত পৰিয়ালে সাধাৰণতে পৰঠা, দাইল, দৈ, আৰু ফল-মূল খাই গোটেই দীঘলীয়া উপবাসৰ সময়ছোৱাত স্থায়ী শক্তি প্ৰদান কৰে, আনহাতে আৰব দেশত খেজুৰ, চীজ (ষ্ট্ৰেইনড দৈ), কণী, আৰু বনৌষধি চাহ হাইড্ৰেচন আৰু পুষ্টিৰ লক্ষ্যৰে খোৱা জনপ্ৰিয় পছন্দ। চেহৰী প্ৰস্তুত কৰাটোও সঘনাই সামাজিক কাম হিচাপে গণ্য কৰা হয় পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে সোনকালে সাৰ পাই একেলগে খাদ্য ভাগ-বতৰা কৰে আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰে, সাম্প্ৰদায়িক বন্ধন শক্তিশালী হয় আৰু আগন্তুক উপবাসৰ দিনটোৰ বাবে আধ্যাত্মিকতাৰে সাজু হয়। বহুতো পুষ্টিবিদে পৰামৰ্শ দিয়ে যে চেহৰীত জটিল কাৰ্বহাইড্ৰেট, প্ৰটিন আৰু তৰল পদাৰ্থৰ ভৰসাম্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যাতে শক্তিৰ মাত্ৰা বজাই ৰখাত সহায় কৰে আৰু উপবাসৰ সময়ত শৰীৰত পানীৰ অভাৱ ৰোধ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ইছলামী সংস্কৃতি
কাকেনিয়া টাইয়া

কাকেনিয়া টাইয়া (a; জন্ম:-১৯৭৮) কেনিয়াৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, নাৰীবাদী আৰু সামাজিক কৰ্মী।

তেওঁ মাছাই গাঁৱৰ এনোছায়েনৰ ছোৱালীৰ বাবে প্ৰাথমিক বৰ্ডিং স্কুল কাকেনিয়া চেণ্টাৰ ফৰ এক্সেলেন্সৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সভানেত্ৰী। ২০০৯ চনৰ মে' মাহত ৩০ জনীয়া প্ৰথম শ্ৰেণীয়ে নামভৰ্তি কৰে। এই কেন্দ্ৰটোৱে পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ নামভৰ্তি কৰা কন্যাসকলক মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃতকৰণ (FGM/C) বা বলপূৰ্বক বিবাহৰ বলি নকৰিবলৈ সন্মত হ'ব লাগে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত টাইয়া ডাঙৰ।মাছাইৰ পৰম্পৰা আৰু সংস্কৃতিয়ে নিৰ্দেশ দিছিল যে টাইয়াক প্ৰায় পাঁচ বছৰ বয়সতে নিয়োজিত কৰা উচিত, কিশোৰ অৱস্থাত নাৰী যৌনাংগ বিকৃতি (FGM) কৰা উচিত আৰু তাৰ পিছত স্কুল এৰি তেওঁক বিয়া দিয়া উচিত। তেওঁ দেউতাকৰ সৈতে আলোচনা কৰি সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ল যে- তেওঁ তেতিয়াহে বিকৃতকৰণ কৰাব, যেতিয়া তেওঁক শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিবলৈ আৰু হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হ'ব৷

টাইয়াই ভাৰ্জিনিয়াৰ লিঞ্চবাৰ্গৰ ৰেণ্ডলফ-মেকন উইমেন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তাত ছাত্ৰী হৈ থকাৰ সময়ত তেওঁ ৱাশ্বিংটন পোষ্টত "কাকেনিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি" শীৰ্ষক চাৰিটা খণ্ডৰ ধাৰাবাহিকৰ বিষয়বস্তু আছিল। তাৰ পিছত টাইয়াই পিটচবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ শ্বেথ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ কৃতিত্ব বঁটা লাভ কৰে। আৰু ফেমিনিষ্ট মেজৰিটি ফাউণ্ডেশ্যনৰ পৰা গ্ল'বেল উইমেনছ ৰাইটছ এৱাৰ্ড (২০১৩)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কেনিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
থোনবনহলা

থনবনহলা হৈছে অফিচিয়েল বাৰ্মিজ প্যান্থেয়ন অৱ নাটৰ পঞ্চম গৰাকী। তাকুনৱান নামৰ মন গাঁৱৰ বাসিন্দা আছিল তেওঁ। তেওঁ "এদিনৰ ভিতৰতে তিনিটা দিশত ধুনীয়া" আছিল।

তেওঁক প্যায়ৰ ৰজা দত্তবাউঙক দিয়া কৰাইছিল, কিন্তু আন এগৰাকী ৰাণীয়ে তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্যক লৈ ঈৰ্ষা কৰি ৰজাক ক’লে যে তেওঁ আচলতে বৰ কুৎসিত আৰু ইমান মোটা যে চহৰৰ দুৱাৰেদি সোমাব নোৱাৰে। এই কথা শুনি ৰজাই থোনবনহলাক বিয়া কৰাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে যি তাৰ পিছত হতাশাত মৃত্যুবৰণ কৰে। আন এটা কাহিনীত কোৱা হৈছে যে তেওঁ আছিল মাউং টিণ্ট ডেৰ সৰু ভনীয়েক৷ উত্তৰালাৰ ৰজা স্মিম হ্টাও য়ামাক বিয়া কৰাই শ্বিন মি-হনে নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে যদিও তাৰ পিছত হঠাতে ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হয়। হাতী এটাই সহায় কৰা মঞ্চৰ ওপৰত কুঁজৰাই থকা ৰাক্ষসত থিয় হৈ তাইক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। বুকুত সোঁহাতখন আৰু কাষত বাওঁহাতখন টপকনট পিন্ধিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাৰ্মীজ দেৱী
বিষ্ণু চট্টোপাধ্যায়

বিষ্ণু চট্টোপাধ্যায় ওৰফে বিস্তু ঠাকুৰ ( (এপ্ৰিল, ১৯১০ – ১১ এপ্ৰিল, ১৯৭১) বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধত নিহত হোৱা বাংলাদেশী ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ আছিল ভাৰতীয় স্বাধীনতা কৰ্মী আৰু কৃষক আন্দোলনৰ নেতা। ১৯৪০ চনত অবিভক্ত বংগত বিকশিত হোৱা তেভাগা আন্দোলনক তেওঁ নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ খোলনা জিলাৰ এটি পৰিয়ালত বিষ্ণু চট্টোপাধ্যায়ৰ জন্ম হৈছিল।তেওঁৰ পিতৃ আছিল ৰাধাচৰণ চট্টোপাধ্যায়। নাইহাটী গাঁৱৰ বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ স্বগৃহ ত্যাগ কৰি সন্যাসী জীৱনৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। অৱশ্যে কিছুদিন পাছত তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহে আৰু বিপ্লৱী ৰাজনীতিত যোগ দিয়ে। তেওঁৰ ভাতৃ নাৰায়ণ চট্টোপাধ্যায় আৰু ভগ্নী ভানু দেৱীও জেছৌৰ খুলনা যুৱ সমাজৰ আঁৰ লৈ গোপনে ব্ৰিটিছ বিৰোধী কাৰ্যকলাপৰ সৈতে জড়িত আছিল।

চট্টোপাধ্যায়ে হাজাৰ হাজাৰ কৃষকক সংগঠিত কৰি শাখাবাহী নদীৰ ওপৰত শোৱনা মথাউৰি আৰু নবেকী বান্ধ নিৰ্মাণ কৰে৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ মাটিৰ মালিকৰ গুণ্ডাবাহিনী আৰু আৰক্ষী বাহিনীক প্ৰতিহত কৰিবলগীয়া হয়।১৯৪০ চনত তেওঁৰ নেতৃত্বত ২১ হাজাৰ একৰ মাটি ভূমিহীন লোকক বিতৰণ কৰা হয়। ডুমুৰিয়া, বটিয়াঘাটা অঞ্চল আৰু খুলনা জিলাৰ কৃষক বিদ্ৰোহৰ তেওঁ এক বীৰত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব হৈ পৰে৷ তেওঁৰ নামটোৱেই সাধাৰণ মানুহৰ বাবে প্ৰবাদ হৈ পৰিছিল। জনপ্ৰিয়ভাৱে তেওঁ বিষ্তু ঠাকুৰ নামেৰে পৰিচিত হৈছিল। তেওঁ ১৯৩৯ আৰু ১৯৪৪ চনত দুখন জিলা সামৰি কৃষক সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিছিল। মৌভাগ অঞ্চলত ১৯৪৬ চনত তেওঁৰ দ্বাৰা এখন আঞ্চলিক কৃষক সন্মিলনো আয়োজিত হয়। বংগ বিভাজনৰ পিছত আৰু আগত (১৯৪৭) তেওঁ জীৱনৰ ২৪টা বছৰ ধৰি প্ৰতিৰোধমূলক আটক আৰু অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়৷  খুলনা কাৰাগাৰত থকা তেওঁৰ এজন সতীৰ্থ বন্দী আছিল শ্বেখ মুজিবুৰ ৰহমান, যি পিছলৈ বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছিল।

চট্টোপাধ্যায় আছিল বহুমুখী প্ৰতিভাসম্পন্ন ব্যক্তি। তেওঁ কৃষকৰ বাবে নৈশ বিদ্যালয় নিৰ্মাণ কৰিছিল৷ আনহাতে বিশ্ব ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষা কেন্দ্ৰ, লোকশিক্ষা সন্থা নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁৰ কৃষি বিজ্ঞান আৰু পশু চিকিৎসাৰ অভিজ্ঞতা আছিল।

মৃত্যু

১৯৭১ চনৰ ১১ এপ্ৰিলত বাংলাদেশ মুক্তি যুদ্ধৰ সময়ত ৰাজকাৰ আৰু মুছলিম লীগৰ এজেণ্টে তেওঁক নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ