ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰোহিনী কুমাৰ চৌধুৰী

ৰোহিনী কুমাৰ চৌধুৰী (; ২ এপ্ৰিল ১৮৯৯ – ১৬ ডিচেম্বৰ ১৯৫৫) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ এজন সংসদৰ সদস্য আছিল আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে লোকসভাত গুৱাহাটীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ সংবিধান সভাৰো সদস্য আছিল।

জীৱনী

১৮৮৯ চনৰ ২ মে’ত অসমৰ কামৰূপত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰোহিনী কুমাৰ চৌধুৰীয়ে নগাঁও, গুৱাহাটী, ধুবুৰীৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰি কলা আৰু আইন বিষয়ত ডিগ্ৰী লবলৈ স্কটিছ চাৰ্চ কলেজ, প্ৰেচিডেন্সি কলেজ আৰু ৰিপন কলেজলৈ যায়। পিছলৈ তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এজন অধিবক্তা হয়।

প্ৰাদেশিক ৰাজনীতিৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত হোৱা চৌধুৰী ১৯২৭ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈ অসম বিধানমণ্ডলৰ সদস্য হয়। ১৯৫১-৫২-ত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাৰতৰ প্ৰথম সাধাৰণৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ গুৱাহাটী সংসদীয় সমষ্টিৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Official biographical sketch in Parliament of India website
শ্ৰেণী:অসম বিধানসভাৰ সদস্য
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংবিধান সভাৰ সদস্য
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা

কুৰি শতিকাৰ বিশ আৰু ত্ৰিশৰ দশকৰ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ এক দৃঢ় কণ্ঠস্বৰ আছিল লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা। সমসাময়িক ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক ক্ষেত্ৰখনৰ লগতো তেখেত গভীৰভাৱে জড়িত হৈ আছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামতো তেখেতে সক্ৰিয় ৰূপত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। নিজৰ গল্প তথা অন্যান্য ৰচনা সমূহৰ মাজেদি লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই নিজৰ আধুনিক আৰু সংস্কাৰকামী মনোভাৱৰ পৰিচয় দি থৈ গৈছে।

জন্ম

লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৭ চনৰ ১০ অক্টোবৰত তেজপুৰ মহকুমাৰ বিশ্বনাথৰ ভীৰ গাঁৱত।

শিক্ষা

ক) ১৯০৪ চনত প্ৰাইমেৰী বৃত্তি লাভ। তেজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত হাইস্কুলীয়া জীৱন আৰম্ভ।

খ) ১৯১৪ চনত কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলত নামভৰ্তি। তাৰ পৰাই ১৯১৬ চনত অসমৰ ভিতৰতে তৃতীয় স্থান লাভ কৰি প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কুৰিটকীয়া বৃত্তি তথা পদক লাভ কৰে।

গ) ১৯২০ চনত কটন কলেজৰ পৰা বি.এ পাছ।

ঘ) ১৯২৪ চনত কলিকতাৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ (এম.এ) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ।

কৰ্মৰাজি

সাংগঠনিক

ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা সাংগঠনিক কাম-কাজৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯১৯ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনীৰ অধিৱেশনত তেওঁ বিশেষ উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰিছিল। গান্ধীজীৰ নেতৃত্বত হোৱা অসহযোগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ১৯২১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত আইন অমান্য আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি গা‍ঁৱে-ভূঞে ঘূৰি ফুৰি জনসাধাৰণক সজাগ কৰি তুলিছিল।

সাহিত্য কৰ্ম

গল্প
চিৰাজ, বিদ্ৰোহিনী, পৰাজয়, ৰবীন, বিধৱাৰ ল'ৰা,ব্যৰ্থতাৰ দান ইত্যাদি লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ উল্লেখযোগ্য গল্পৰ নাম।

তেওঁৰ জীৱন কালত প্ৰকাশিত গল্প সংকলনখনৰ নাম "ব্যৰ্থতাৰ দান"।

নাটক
তেওঁৰ পূৰ্ণাংগ নাটকখন হৈছে "নিৰ্মলা"(১৯২৪-২৫ৰ ভিতৰত ৰচিত)। তদুপৰি প্ৰজাপতিৰ ভুল, কবিৰ জীৱন, শৃংখল বিচাৰ, ,সতী জয়মতী আদি কেইবাখনো চুটি নাটিকা আৱাহনৰ পাতত লিখিছিল।

গ্ৰন্থৰূপত প্ৰকাশিত তেওঁৰ নাটখনৰ নাম "দেশৰ কথা"।

কবিতা
ঈশ্বৰ, পখিলা, নাৰী আৰু মৰণ দেৱতা। (নতুন সাহিত্য পৰিষদে প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা দুটা খণ্ডৰ ৰচনাৱলীত সন্নিৱিষ্ট। )

আত্মজীৱনী
তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম "জীৱন স্মৃতি"।

অন্যান্য
তদুপৰি তেওঁ "কামৰূপৰ প্ৰাচীন শাসনাৱলী", "চন্দ্ৰনাথ", "অসমীয়া নাৰী সম্বন্ধে আষাৰ চেৰেক" ইত্যাদি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। সমাজৰ নিপীড়িত শ্ৰেণীৰ শোষণ নিৰ্যাতনৰ বলিষ্ঠ উপস্থাপনেই হ'ল তেখেতৰ সাহিত্য কৰ্মৰ মূল উপজীব্য।

মৃত্যু

১৯৩৪ চনৰ ৩ মে তাৰিখে শ্বিলঙৰ লাইমুখ্ৰাত লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ দেহাৱসান ঘটে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
আত্মা ৰাম (পৰিচালক)

আত্মা ৰাম পাডুকন (১৯৩০–৯৪) কলিকতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকৰ পৰিচালক আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ আছিল কিংবদন্তি চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা গুৰু দত্তৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁৰ পিতৃ শিৱশংকৰ পাডুকন বাৰ্মাহ শ্বেলৰ (Burmah Shell) কেৰাণী আৰু মাক শিক্ষয়িত্ৰী আছিল। তেওঁ তিনিজন ভাতৃ ক্ৰমে গুৰু দত্ত (চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা), দেৱী দত্ত (প্ৰযোজক), বিজয় আৰু তেওঁৰ ভগ্নী ললিতা লাজমীৰ সৈতে ডাঙৰ-দীঘল হয়।

তেওঁ বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল (১৯৫২)।

কিছুকাল কেৰাণীৰ কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ সমাজবাদী দলত যোগদান কৰে (১৯৪৮–৫০)।তেওঁ এজন সক্ৰিয় ট্ৰেড ইউনিয়নবাদী আৰু প্ৰকাশক কৰ্মীৰ সংগঠনৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁ কিছুদিন লণ্ডনত (১৯৫৮–৬১) “শ্বেল ফিল্ম ইউনিট”ৰ (Shell Film Unit) বাবে ষ্টুয়াৰ্ট লেগ (Stuart Legg) আৰু আৰ্থাৰ এল্টনে (Arthur Elton) নিৰ্মাণ কৰা চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনা কৰিছিল; ভাৰতৰ “শ্বেল ফিল্ম ইউনিট”ৰ হৈ তেওঁ জেমছ বেভেৰিজৰ (James Beveridge) বাবেও তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য কৰিছিল (১৯৫৫–৬২)।

ফিল্মগ্ৰাফী

সুভাষ ঘাইক অভিনেতা হিচাপে লৈ তেওঁ উমংগ (Umang) নামৰ এটা প্ৰথম স্বতন্ত্ৰ আত্মা ৰাম ফিল্মছ প্ৰডাকচন (Atma Ram Films production) প্ৰতিস্থা কৰিছিল। গুৰু দত্ত ফিল্মছৰ বাবে তেওঁ নিৰ্মান কৰা “য়ে গুলিস্তান হামাৰা” (Yeh Gulistan Hamara) এখন জাতীয়তাবাদী চলচ্চিত্ৰ য’ত ভাৰত চৰকাৰৰ হৈ দেৱ আনন্দই উত্তৰ-পূব সীমান্তৰ জনজাতিসকলক মৰমেৰে দমন কৰে।

ছাইৰা বানু আৰু বিনোদ খান্নাই অভিনয় কৰা জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰ আৰোপ হৈছে তেওঁ পৰিচালনা কৰা সাংবাদিকতাৰ দুৰ্নীতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা এখন চলচ্চিত্ৰ। তেওঁ কনিষ্ঠ ভাতৃ দেৱী দত্তৰ সৈতে বিজ্ঞাপনধৰ্মী ছবিও নিৰ্মাণ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
ৰোকেয়া প্ৰাচী

ৰোকেয়া প্ৰাচী (ইংৰাজী: Rokeya Prachy) এগৰাকী বাংলাদেশী থিয়েটাৰ, টেলিভিছন আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী তথা পৰিচালক।

কেৰিয়াৰ

প্ৰাচীয়ে ১৯৯৭ চনত মোৰ্শেদুল ইছলামৰ ছবি দুখাইৰ জৰিয়তে অভিনয়ত ব্যাপক সফলতা লাভ কৰিছিল। ২০০৯ চনত চেনেল আইৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা এখন ডকু-ফিকচন আছিল তেওঁৰ প্ৰথম পৰিচালনাৰ কাম। পিছলৈ তেওঁ লুৎফুন্নেছা আৰু বায়ান্নৰ মিছিলে পৰিচালনা কৰে। ২০১৫ চনত তেওঁ চেলাই পৰিবাৰ ধাৰাবাহিকৰ জৰিয়তে প্ৰথমবাৰৰ বাবে টেলিভিছন ধাৰাবাহিক পৰিচালনা কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

প্ৰাচী চাৰ্জেণ্ট আহাদ পাৰভেজৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল, যিজনক ১৯৯৯ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত ঢাকাৰ মতিঝিলৰ শাপলা চত্বৰত দুৰ্বৃত্তই হত্যা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ২০০৪ চনৰ মে' মাহত সাংবাদিক তথা স্তম্ভলেখক আচিফ নজৰুলৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে, কিন্তু ২০১৩ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটে।

সমালোচনা

২০২৪ চনৰ ছাত্ৰ-জনতাৰ অভ্যুত্থানৰ সময়ত ৰোকেয়া প্ৰাচীয়ে আৱামী লীগ প্ৰশাসনৰদ্বাৰা প্ৰতিবাদকাৰীৰ ওপৰত চলোৱা দমন আৰু হিংসাৰ মাজতে চৰকাৰৰ প্ৰতি সমৰ্থন প্ৰকাশ কৰিছিল। বাতৰি অনুসৰি প্ৰাচীকে ধৰি আৱামী লীগৰ পন্থী এদল শিল্পীয়ে এই আন্দোলনৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ অভিনেতা ফেৰদৌছ আহমেদৰ নেতৃত্বত 'আলো আসবেই' নামৰ এটা হোৱাটছএপ গ্ৰুপত সক্ৰিয় আছিল। ২০২৪ চনৰ ৩ ছেপ্টেম্বৰত এই হোৱাটছএপ গ্ৰুপৰ কিছুমান স্ক্ৰীনশ্বট ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰে, য’ত কিছুমান সদস্যই প্ৰতিবাদকাৰীৰ ওপৰত 'গৰম পানী ঢালি দিয়াৰ' পৰামৰ্শ দিছিল, যিয়ে তীব্ৰ সমালোচনাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

২০২৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত প্ৰধানমন্ত্ৰী শেখ হাসিনাৰ নেতৃত্বত আৱামী লীগ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য বিৰোধী ছাত্ৰ আন্দোলনৰ সময়ত ভাটৰা থানাত এজন প্ৰতিবাদকাৰীৰ মৃত্যুৰ ঘটনাক লৈ প্ৰাচী আৰু আন ১৬ গৰাকী অভিনেতাৰ বিৰুদ্ধে এক হত্যা গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
কালী‌ দ্য মাদাৰ (কবিতা)

"কালী‌ দ্য মাদাৰ" হিন্দু সন্ন্যাসী স্বামী বিবেকানন্দৰ এটি কবিতা। ১৮৯৮ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত বিবেকানন্দই এই কবিতাটো লিখিছিল, যেতিয়া তেওঁ কাশ্মীৰৰ শ্ৰীনগৰৰ দল হ্ৰদত গৃহনাওত উঠি বহি আছিল। এই কবিতাৰ মাধ্যমেৰে তেওঁ কালী দেৱীক পূজা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এই ইংৰাজী কবিতাটো সত্যেন্দ্ৰনাথ দত্তই মৃত্যুৰূপা মাতা নামেৰে বাংলা ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।

বিষয়বস্তু

কবিতাটোত হিন্দুসকলে সৱলীকৰণৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা দেৱী কালীক মহিমামণ্ডিত কৰিছে। এই কবিতাটোত বিবেকানন্দই দেৱীৰ ভয়ংকৰ ৰূপটোক পূজা কৰি আছে (কালিক বেছিভাগেই দুটা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে: জনপ্ৰিয় চতুৰ্ভুজ ৰূপ আৰু দহবাহু মহাকালি ৰূপ "ভয়ংকৰ" ৰূপ)। কবিতাটোত তেওঁ দেখুৱাইছে যে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন কেনেকৈ দেৱীৰ ভয়ানক আৰু উন্মাদ নৃত্যৰ মঞ্চ।

প্ৰভাৱ

এই কবিতাই ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী সুভাষ চন্দ্ৰ বসু আৰু শ্ৰী অৰবিন্দক প্ৰভাৱিত কৰিছিল ৷ শ্ৰী অৰবিন্দৱে ভৱানী মন্দিৰৰ ইস্তাহাৰৰ আধাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল ।

সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণনে কয় যে কবিতাটোৱে "ভাৰতৰ সেই চিৰন্তন আত্মাক আৰ্টিকুলেচন আৰু কণ্ঠ প্ৰদান কৰে"।

মূল কবিতাটো

KALI THE MOTHER

The stars are blotted out,
The clouds are covering clouds,
It is darkness vibrant, sonant.
In the roaring, whirling wind
Are the souls of a million lunatics
Just loose from the prison-house,
Wrenching trees by the roots,
Sweeping all from the path.
The sea has joined the fray,
And swirls up mountain-waves,
To reach the pitchy sky.
The flash of lurid light
Reveals on every side
A thousand, thousand shades
Of Death begrimed and black —
Scattering plagues and sorrows,
Dancing mad with joy,
Come, Mother, come!
For Terror is Thy name,
Death is in Thy breath,
And every shaking step
Destroys a world for e'er.
Thou "Time", the All-Destroyer!
Come, O Mother, come!
Who dares misery love,
And hug the form of Death,
Dance in Destruction's dance,
To him the Mother comes.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:কবিতা
ৰাণী চন্দা

ৰাণী চন্দা (জুলাই ১৯১২ – ১৯ জুন,১৯৯৭ ) এগৰাকী ভাৰতীয় শিল্পী আৰু সাহিত্যিক।

শৈশৱ

পূৰ্ণাশাশী দেৱী আৰু কুলা চন্দ্ৰ দেৰ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত ৰাণী চন্দা অন্যতম।তেওঁৰ পিতৃ আছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ এগৰাকী প্ৰিয় বন্ধু। ৰাণী চন্দা বিশ্ব ভাৰতীৰ সংগীত, নৃত্য আৰু কলাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নৃত্য নাটক আবৃত্তিৰ নিয়মীয়া সদস্য আছিল। তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃ মুকুল চন্দা ভাৰতীয় ড্ৰাইপইণ্ট-এচিঙৰ (drypoint-etching in India) পথ প্ৰদৰ্শক আছিল।

কৰ্ম জীৱন

ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে প্ৰথমে ৰাণী চন্দাক লিখিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। কিন্তু বিষয়টোৰ ওপৰত তেওঁ কোনো সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা নাছিল। অবনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ কাহিনী কওঁতে লোৱা টোকাবোৰ এবাৰ ৰবীন্দ্ৰনাথক দেখুৱাই দিলে। কবিয়ে সেইবোৰ ভাল পাই তাইক পুনৰ অবনীন্দ্ৰনাথলৈ গৈ এনেধৰণৰ কাহিনী আৰু অধিক সংগ্ৰহ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। এই টোকাবোৰ পিছত অবনীন্দ্ৰনাথৰ ৭০ সংখ্যক জন্মদিনত ঘোৰোৱা (Ghorowa) নামেৰে প্ৰকাশ কৰে।ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ জীৱনৰ শেষ সময়ত যেতিয়া কবিগুৰু অসুস্থ লিখিব নোৱাৰা হৈ পৰিছিল তেতিয়া ৰাণী চন্দাই কবিৰ কথা শুনি শুনি চিঠিবোৰ লিখিছিল আৰু তাত তেওঁ চহী কৰি দিছিল।এই সময়ছোৱাতে কবিয়ে দিয়া নিৰ্দেশ মতে কবিতা আৰু ৰচনাও তেওঁ লিখি থৈছিল।কৰ্ম জীৱনৰ দ্বায়িত্বৰ বাবে স্বামীৰ সতে ভ্ৰমণলৈ যোৱা অভিজ্ঞতাবোৰ পথে ঘাটে নামৰ ভ্ৰমন কাহিনী এখন লিখিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰাণী চন্দাই ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ব্যক্তিগত সম্পাদক অনিল কুমাৰ চন্দাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। এই বিবাহ প্ৰেম বিবাহ আছিল আৰু ইয়াৰ তত্বাৱধান কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে নিজেই কৰিছিল। ১৯৩৪ চনত বম্বেৰ টাটা পেলেচত অনুষ্ঠিত হোৱা বিবাহ অনুষ্ঠানত সৰোজিনী নাইডু, আৰ ৰাজগোপালাচাৰী আৰু এছ ৰাধাকৃষ্ণনৰ দৰে বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে। ঠাকুৰৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ স্বামীৰ সৈতে দিল্লীলৈ যায় আৰু তাতেই জীৱনৰ ২০ বছৰ অতিবাহিত কৰে ।

পুৰস্কাৰ

১৯৫৪ চনত ৰাণী চন্দাই তেওঁৰ ভ্ৰমণ কাহিনী পূৰ্ণকুম্ভৰ বাবে ৰবীন্দ্ৰ পুৰাস্কাৰ লাভ কৰে।কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়য়ে তেওঁক ভূৱন মোহিনী স্বৰ্ণ পদকেৰে সন্মানিত কৰে আৰু সাহিত্যৰ বাবে ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডি.লিট উপাধি লাভ কৰে।

উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
প্ৰদ্যুম্ন

প্ৰদ্যুম্ন (, ) অনিৰুদ্ধৰ পিতৃ আৰু ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ পূৰ্বজন্মতে কামদেৱ আছিল। প্ৰাচীন আখ্যানৰ মতে কামদেৱে শিৱৰ তপস্যা ভংগ কৰাৰ কাৰণে ভগৱান শিৱৰ কোপত কামদেৱ ভস্মীভূত হৈছিল আৰু ৰতি দেৱীৰ কাতৰ প্ৰাৰ্থনাৰ ফলত পুনৰ ৰূপ পাইছিল। উল্লেখ আছে যে কামদেৱে পুনৰ ৰূপ পোৱাৰ কাৰণে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ নাম কামৰূপলৈ পৰিৱৰ্তন হয়।

জন্ম, শৈশৱ আৰু যৌৱন

প্ৰদ্যুম্ন ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণৰ পুত্ৰ তথা আদিনাৰায়ণৰ ৬১ তম নাতি আছিল। তেওঁৰ মাতৃ আছিল ৰুক্মিণী, তেওঁক ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণই পিতা ভীষ্মক আৰু ভাই ৰুক্মিৰ পৰা পাইছিল। প্ৰদ্যুম্নৰ জন্ম দ্বাৰকাত হৈছিল। তেওঁ আছিল দেৱ কামদেৱৰ অৱতাৰ। সত্য যুগত শিৱৰ ধ্যানৰ প্ৰতিবন্ধক হৈ কামদেৱ শিৱৰ দ্বাৰা ভস্মীভূত হয়। শিৱ কামদেৱৰ স্ত্ৰী ৰতিক আশীৰ্বাদ কৰিছিল তথা প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে তেওঁ পৰৱৰ্তী জন্মত কমদেৱ কৃষ্ণৰ এটি অংশ হ’ব আৰু ৰতি ৰুক্মিৰ কন্যা হ’ব আৰু তেওঁ (কামদেৱ) তেওঁক বিয়া কৰাব। প্ৰদ্যুম্ন জন্মৰ ১০ দিনৰ পিছতে সম্বৰা অসুৰৰ দ্বাৰা অপহৃত হয়। তাৰপিছত তেওঁক সমুদ্ৰলৈ দলিয়াই দিয়ে আৰু এটি মাছ তেওঁক খাই পেলায়, কিন্তু সেই মাছটো ধৰা পৰে আৰু সম্বৰাৰ ঘৰলৈ লৈ যোৱা হয়। মাছটো কটাৰ পিছত ভিতৰত এটা শিশু পোৱা যায় আৰু সেই শিশুটিক সম্বৰাৰ ঘৰৰ এগৰাকী মহিলাক পালন কৰিবলৈ দিয়া হয়। নাৰদে সেই সন্তানৰ প্ৰকৃত পৰিচয় সম্পৰ্কে অবহিত কৰে। প্ৰদ্যুম্ন ডাঙৰহৈ সম্বৰা অসুৰৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে আৰু বৈষ্ণৱস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি সম্বৰা অসুৰক হত্যা কৰে। পিছত প্ৰদ্যুম্ন তেওঁৰ পিতা শ্ৰীকৃষ্ণৰ এক নিত্যসঙ্গী হৈ উঠে আৰু দ্বাৰকাৰ লোকে তেওঁক পছন্দ কৰিবলৈ লয়। প্ৰদ্যুম্ন আছিল এগৰাকী শক্তিশালী মহাৰাথী যোদ্ধা। তেওঁ অত্যন্ত বিৰল বৈষ্ণৱস্ত্ৰৰ গৰাকী আছিল যি মহাবিশ্বৰ সকলোতকৈ শক্তিশালী অস্ত্ৰ। ইয়াৰোপৰি তেওঁ চক্ৰবেহুৰ ৰহস্য জানিছিল যাক খুব কম লোকহে জানিছিল। মহাভাৰতৰ মতে, প্ৰদ্যুম্ন অভিমন্যু আৰু উপপাণ্ডৱক যুদ্ধৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। কিন্তু মামা বলৰাম আৰু অন্যান্য যাদবসকলৰ সৈতে তীৰ্থযাত্ৰালৈ যোৱাৰ কাৰণে প্ৰদ্যুম্ন কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ নকৰিলে।

তেওঁ অশ্বমেয় যজ্ঞৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল যি পৰৱৰ্তীকালত যুধিষ্ঠিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল। ৰতিৰ লগতে ভগবান শিৱৰ অনুগ্ৰহ অনুসৰি, তেওঁ তাৰ অৱতাৰ, বিদৰ্ভৰ ৰাজকন্যা তথা তেওঁৰ মামাৰ কন্যা ৰুক্মীৰ কন্যাক তেওঁ বিবাহ কৰিছিল। কথিত আছে যে, তেওঁ বীৰত্ব, সুদৰ্শন আৰু মনোমুগ্ধকৰ পৰিচয় পাইছিল আৰু তেওঁক ৰুক্মাৱতীৰ স্বয়ংবৰত বিয়া কৰোৱাৰ বাবে জোৰ কৰিছিল। তেওঁক বিষ্ণু, অনিৰুদ্ধৰ এটি অৱতাৰ হিচাবে বিবেচনা কৰিছিল। পৰৱৰ্তীত দ্বাৰকাত এটি নিশা কটাকটি হোৱাত প্ৰদ্যুম্নক হত্যা কৰা হয় লগতে বেছিভাগ যাদব যোদ্ধাৰে মৃত্যু হয়।

বংশধৰ

অনিৰুদ্ধ আছিল প্ৰদ্যুম্ন আৰু ৰুক্মৱতীৰ সন্তান। যিয়ে বাণাসুৰৰ (মহাবলীৰ পুত্ৰ) জীয়েক ঊষাক বিয়া কৰাইছিল। বাণাসুৰ আছিল শোণিতপুৰৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ) ৰজা। অনিৰুদ্ধৰ ককাক আছিল ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু আইতাক দেৱী ৰুক্মিণী। অনিৰুদ্ধৰ সন্তান আছিল বজ্ৰ (বা বজ্ৰনাভ)। কথিত আছে যে প্ৰদ্যুম্ন আৰু অৰ্জুনৰ পাৰদৰ্শিতা প্ৰায় সমকক্ষ আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোজন

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
দলিত

দলিত শব্দৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ এনে কিছু জাতিগত গোষ্ঠীক বু্ুজোৱা হয় যিসকল সচৰাচৰ নিপীড়িত আৰু পিছপৰা জাতিৰূপে চিহ্নিত। সংস্কৃত আৰু হিন্দী ভাষাত দলিত শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "ভগ্ন" বা "ছেদেলিভেদেলি।" দলিতসকলক হিন্দু ধৰ্মৰ চাৰি বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ পৰা নিলগাই ৰখা হৈছে আৰু পঞ্চম বৰ্ণ হিচাপে দেখা গৈছে, যি পঞ্চমা নামেৰেও পৰিচিত। দলিতসকলে বৰ্তমান হিন্দু ধৰ্ম, বৌদ্ধ ধৰ্ম, শিখ ধৰ্ম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু বিভিন্ন লোকধৰ্ম সহ বিভিন্ন ধৰ্মীয় বিশ্বাসক বিশ্বাস কৰে। ভাৰতৰ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দলিতসকলৰ সংখ্যা ২০ কোটি যি ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ১৬%।

দলিত শব্দটো ১৯৩৫ চনৰ পূৰ্বৰ ব্ৰিটিছ ৰাজৰ লোকপিয়লৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ সময়ৰ শোকগ্ৰস্ত শ্ৰেণী -ৰ অনূদিত ৰূপ। অৰ্থনীতিবিদ আৰু সংস্কাৰক বি আৰ আম্বেদকাৰে (১৮৯১-১৯৫৬) দলিত শব্দটোৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰে। তেখেতে জাতি-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো শোকগ্ৰস্ত লোককে দলিত সংজ্ঞাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। তেখেতে গঠন কৰা "লেবাৰ পাৰ্টি"-ত সমাজৰ শোকগ্ৰস্ত শ্ৰেণীৰ সকলো লোককে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল যিসকলৰ ভিতৰত মহিলা, ক্ষুদ্ৰ কৃষক তথা পিছপৰা শ্ৰেণীৰ লোকসকলো আছিল। আম্বেদকৰ নিজেই এজন নিঃকুলীয়া মহৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল। ১৯৭০ দশকত "দলিত" শব্দৰ ব্যৱহাৰ পুনৰ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল যেতিয়া 'দলিত পেন্থাৰ' সমাজকৰ্মী গোটে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। লাহে লাহে ৰাজনৈতিক দলসমূহেও নিজৰ লাভালাভৰ বাবে এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে। কানহাইয়া কুমাৰৰ দৰে নতুন নেতাৰ অনুসৰি "দলিত" শব্দৰ সংজ্ঞা অধিক ব্যাপক, এজন ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ কৃষক যি অতি কষ্টৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছে তেৱোঁ "দলিত" শ্ৰেণীত পৰে।

ভাৰতৰ অনুসূচীত জাতিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আয়োগে দলিত শব্দৰ চৰকাৰী ব্যৱহাৰক "অসাংবিধানিক" আখ্যা দিয়ে আৰু 'অনুসূচীত জাতি' শব্দৰ ব্যৱহাৰক প্ৰধান্য দিয়ে। পিছে কিছু সূত্ৰৰ অনুসৰি দলিত শব্দই এনে কিছু জনগোষ্ঠীকো সাঙুৰি লৈছে যিসকলক সাংবিধানিক ভাবে অনুসূচীত জাতিৰ স্বীকৃত দিয়া হোৱা নাই আৰু সাধাৰণতে ই ভাৰতৰ নিপীড়িত লোকসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নেপালতো এনে একেই পৰিস্থিতি বিৰাজ কৰিছে।

মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯৩৩ চনত সমাজত অস্পৃশ্য বুলি বিবেচনা কৰা লোকসকলক হৰিজন নামেৰে নামকৰণ কৰিছিল। হৰিজনৰ অৰ্থ হৈছে হৰি বা ভগৱানৰ লোক। হৰিজন শব্দটো পাছলৈ মৰ্যাদাহানিকৰ আৰু অনুপালক বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল। সেয়ে এই শব্দটো বৰ্তমানে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। দলিত শব্দ ব্যৱহাৰো কেৰালা ৰাজ্যত নিষিদ্ধ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
অপূৰ্বী চান্দেলা

অপূৰ্বী সিং চান্দেলা (জন্ম: ৪ জানুৱাৰী ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় শ্বুটিং খেলুৱৈ যিয়ে ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফল প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ২০১৯ চনৰ আই.এচ.এচ.এফ. (ISSF) বিশ্বকাপত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ অৰ্জুন বঁটা প্ৰাপক।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি

চান্দেলাৰ জন্ম ১৯৯৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কুলদীপ সিং চান্দেলা এজন হোটেল ব্যৱসায়ী আৰু ক্ৰীড়াপ্ৰেমী। তেওঁৰ মাতৃ বিন্দু ৰাথোড় এগৰাকী ব্যৱসায়ী আৰু পূৰ্বতে এগৰাকী বাস্কেটবল খেলুৱৈ আছিল। তেওঁ আজমেৰৰ মেয়ো কলেজ গাৰ্লছ স্কুল আৰু জয়পুৰৰ মহাৰাণী গায়ত্ৰী দেৱী গাৰ্লছ স্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জিজাছ এণ্ড মেৰী কলেজৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক সময়ত চান্দেলাই এগৰাকী ক্ৰীড়া সাংবাদিক হোৱাৰ সপোন দেখিছিল, কিন্তু ২০০৮ চনৰ বেইজিং অলিম্পিকত অভিনৱ বিন্দ্ৰাৰ সোণৰ পদক বিজয়ী প্ৰদৰ্শনত অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ শ্বুটিংক ক্ৰীড়া হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। আৰম্ভণিতে জয়পুৰৰ এখন শ্বুটিং ৰেঞ্জত উপস্থিত হ’বলৈ তেওঁ ৪৫ মিনিট ভ্ৰমণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। পিছলৈ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে ঘৰতে তেওঁৰ বাবে ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফল অনুশীলনৰ বাবে এখন শ্বুটিং ৰেঞ্জ স্থাপন কৰি দিয়ে।

চান্দেলাই আজৰি সময়ত কিতাপ পঢ়ি ভাল পায় আৰু খেলৰ বাবে মনোযোগ বৃদ্ধি কৰিবলৈ ধ্যান অনুশীলন কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁ দ্য হেগত অনুষ্ঠিত ইণ্টাৰশ্বুট চেম্পিয়নশ্বিপত চাৰিটা পদক জয় কৰে, য'ত দুটা ব্যক্তিগত আৰু দুটা দলীয় পদক অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। সেই একে বছৰতে তেওঁ গ্লাছগোত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছত ২০৬.৭ পইণ্ট সংগ্ৰহ কৰি সোণৰ পদক লাভ কৰে আৰু এক নতুন গেমছ ৰেকৰ্ড গঢ়িবলৈ সক্ষম হয়। এবছৰৰ পিছত তেওঁ চাংৱনত অনুষ্ঠিত আই.এচ.এচ.এফ. বিশ্বকাপত অভিষেক ঘটায় আৰু তাত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

চান্দেলাই ২০১৬ চনৰ ৰিঅ’ অলিম্পিকৰ মহিলাৰ ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফল প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল, য’ত তেওঁ ৫১ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ ভিতৰত অৰ্হতা নিৰ্ণায়ক ৰাউণ্ডত ৩৪ তম স্থান দখল কৰে। চান্দেলাই ২০১৬ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁক প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন ৰাকেশ মনপটে প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিছে। ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত চান্দেলাই ভাৰতৰ হৈ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ২০১৯ চনৰ আই.এচ.এচ.এফ. বিশ্বকাপত সোণৰ পদক লাভ কৰাৰ লগতে ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফল প্ৰতিযোগিতাত ২৫২.৯ স্ক’ৰ কৰি বিশ্ব অভিলেখ গঢ়ে। তেওঁ ২০১৯ চনৰ আই.এচ.এচ.এফ. বিশ্বকাপত মহিলাৰ ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফল শাখাত আন এটা সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছে।

নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ২০১৯ চনৰ আই.এচ.এচ.এফ. বিশ্বকাপত চান্দেলাই মহিলাৰ ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফল প্ৰতিযোগিতাত অভিলেখ স্ক’ৰ কৰি সোণৰ পদক লাভ কৰি ভাৰতৰ হৈ প্ৰথমটো পদক জয় কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
কামিনী ৰায়

কামিনী ৰায় (১২ অক্টোবৰ ১৮৬৪ - ২৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৩) ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ৰ এগৰাকী শীৰ্ষ বঙালী কবি, সমাজকৰ্মী আৰু নাৰীবাদী আছিল। ব্ৰিটিছৰ সময়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা সকলৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৮৬৪ চনৰ ১২ অক্টোবৰ তাৰিখে বঙালী প্ৰেসিডেন্সিৰ বাকেৰগঞ্জ জিলাৰ বছন্দ গাঁও তথা বৰ্তমান বাংলাদেশৰ বৰিশাল জিলাত তেখেতৰ জন্ম হয়। ১৮৮৩ চনত তেওঁ বেথুন কলেজত নামভৰ্তি কৰে। কমিনী ৰায় সেইসময়ৰ ব্ৰিটিছ শাসন কালত স্নাতক পঢ়িবলৈ আগবঢ়া প্ৰথম মহিলা সকলৰ ভিতৰত এগৰাকী। ১৮৮৬ চনত কলিকতাৰ বেথুন কলেজৰ পৰা তেওঁ সংস্কৃত বিষয়ত মেজৰ লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু সেই বছৰেই সেই কলেজত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে। দেশৰ প্ৰথম দুই মহিলা স্নাতক ডিগ্ৰী ধাৰীৰ মাজৰ এগৰাকী কাদম্বিনী গাংগুলী একেই প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ৰায়তকৈ তিন বছৰ পূৰ্বেই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ভায়েক নিশিথ চন্দ্ৰ সেন কলকাতা হাইক'ৰ্টৰ এজন সুপৰিচিত ব্যাৰিষ্টাৰ আৰু পিছলৈ কলিকতাৰ মেয়ৰ হৈছিল আকৌ ভনীয়েক জামিনী সেইসময়ৰ নেপালৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালটিৰ গৃহ চিকিৎসক আছিল। ১৮৯৪চনত কামিনী ৰায় কেদাৰনাথ ৰায়ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

ৰচিত কবিতা পুথি

তেওঁ লিখা উল্লেখযোগ্য কাব্যগ্ৰন্থৰ কেইখনমান হ'ল-

আলো ও ছায়া (১৮৮৯)
নিৰ্মাল্য (১৮৯১)
পৌৰাণিকী (১৮৯৭)
মাল্য ও নিৰ্মাল্য (১৯১৩)
অশোক সঙ্গীত (সনেট সংগ্ৰহ, ১৯১৪)
অম্বা, নাট্যকাব্য, ১৯১৫
দীপ ও ধূপ" (১৯২৯)
জীবন পথে (১৯৩০)
একলব্য
দ্ৰোণ-ধৃষ্টদ্যুম্ন
শ্ৰাদ্ধিকী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
অসমত দেখা পোৱা কাছৰ তালিকা

অসমত দেখা পোৱা কাছৰ তালিকা
-
অসমীয়া নাম ছবি ইংৰাজী নাম বৈজ্ঞানিক নাম
হালধীয়া কাছYellow TortoiseIndotestudo elongata
পাহাৰী কাছAsian Brown TortoiseManouria emys
গংগা কাছIndian Softshell TurtleNilssonia gangeticus
বৰ কাছPeacock Softshell TurtleNilssonia hurum
বৰমূৰীয়া কাছBlack Softshell TurtleNilssonia nigricans
বাঘিয়া কাছNarrow-headed Softshell TurtleChitra indica
হালধীয়া ফুটুকী কাছIndian Flapshell Softshell TurtleLissemys punctata
জাপ দুৰাMalayan Box TurtleCuora amboinensis
সীৰীয়া জাপ দুৰাKeeled Box TurtleCuora mouhotii
চেপেটা দুৰাOldham's Leaf TurtleCyclemys oldhami
নল দুৰাSpotted Pond TurtleGeoclemys hamiltonii
বৰ দুৰাCrowned River TurtleHardella thrujii
তিনিপটীয়া দুৰাThree-striped Roofed TurtleBatagur dhongoka
মুগা দুৰাBrown Roofed TurtleBatagur smithii
অসমী দুৰাAssam Roofed TurtleBatagur sylhetensis
ফুটুকী শালিকা দুৰাIndian Roofed TurtleBatagur tecta
শালিকা দুৰাIndian Tent TurtlePangshura tentoria
তিনিসীৰীয়া শিল দুৰাTricarinate TurtleMelanochelys tricarinata
ক'লা শিল দুৰাIndian Black TurtleMelanoclelys trijuga
বাংলা দুৰাBengal Eyed TurtleMorenia petersi

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:প্ৰাণীজগত
পুঁজিবাদ

পুঁজিবাদ বা ধনতন্ত্ৰ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা আৰু উৎপাদন পদ্ধতি য’ত ব্যৱসায়, উদ্যোগ আৰু উৎপাদনৰ কাৰক বা উপাদানসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে নাইবা অধিকাংশই ব্যক্তিগত মালিকাধীন। ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠান বা মালিকীস্বত্বৰ উদ্দেশ্যে সাধাৰণতে লাভ আহৰণ কৰা যদিও কোনো অলাভকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰো মালিকীস্বত্ব ব্যক্তিগত হ’ব পাৰে। পুঁজিবাদৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ভিতৰত ব্যক্তিগত সম্পত্তি, মূলধন আহৰণ, মজুৰিপ্ৰাপ্ত বনুৱা আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা সম্বলিত বজাৰেই প্ৰধান। পুঁজিবাদী অৰ্থব্যৱস্থাৰ লেনদেন একোটাত মুক্ত বজাৰত হোৱা প্ৰতিযোগিতাৰ ভিত্তিত মূল্যসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।

প্ৰতিযোগিতাৰ মাত্ৰা, অৰ্থনৈতিক হস্তক্ষেপ আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ ভূমিকা আৰু মালিকীস্বত্ব পুঁজিবাদৰ ভাগ অনুসৰি ভিন্ন হ’ব পাৰে। অৰ্থনীতিবিদ, ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতিবিদ আৰু ইতিহাসবিদসকলে বিশ্লেষণ কৰি পুঁজিবাদৰ বিভিন্ন ভাগ চিনাক্ত কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত লেইছেজ ফেয়াৰ বা মুক্ত বজাৰ পুঁজিবাদ, কল্যাণকামী পুঁজিবাদ, ক্ৰ’নি (crony) পুঁজিবাদ, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানমুলক পুঁজিবাদ, তৃতীয় পন্থাৰ সামাজিক গণতন্ত্ৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰ পুঁজিবাদ। ইয়াৰে প্ৰতিটো ভাগত মুক্ত বজাৰ, মুক্ত মালিকীস্বত্ব, মুক্ত প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰতিৰোধক আৰু সামাজিক নীতিৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ মাত্ৰা ভিন্ন হ’ব পাৰে।
মুক্ত বজাৰৰ মাত্ৰা আৰু ব্যক্তিগত সম্পত্তি ধাৰণৰ নিয়ম ৰাজনৈতিক আৰু চৰকাৰী নীতিগত বিষয় হৈ পৰে। বহু দেশত মিশ্ৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা দেখা যায় য’ত পুঁজিবাদ আৰু পৰিকল্পিত অৰ্থনীতিৰ উপাদানসমূহ মিহলি হৈ পৰে।
বিভিন্ন সময়ত, বিভিন্ন ঠাইত, বিভিন্ন সংস্কৃতিত আৰু বিভিন্ন ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাত পুঁজিবাদৰ উপস্থিতি পৰিলক্ষিত হৈ আহিছে। বণিজবাদৰ পতনৰ পিছেৰে পৰা পাশ্চাত্যৰ দেশসমূহত পুঁজিবাদী অৰ্থ ব্যৱস্থাই প্ৰধান ঠাই দখল কৰি আহিছে।

বৈশিষ্ট্যসমূহ

এক অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা বা উৎপাদনৰ এক পদ্ধতি হিচাপে পুঁজিবাদত তলত দিয়া বৈশিষ্ট্যসমূহ পৰিলক্ষিত হয়:
লাভ আৰু মূলধন আহৰণ (Capital accumulation)
বিনিময় মূল্য বৃদ্ধি কৰাৰ উদ্দেশ্যৰে পণ্যদ্ৰব্যৰ উৎপাদন
ব্যক্তিগত মালিকীস্বত্ব
মজুৰীপ্ৰাপ্ত বনুৱা
লাভৰ উদ্দেশ্যেৰে ধনৰ বিনিয়োগ
যোগান আৰু চাহিদাৰদ্বাৰা প্ৰভাৱিত মূল্য ব্যৱস্থা এটাৰ ব্যৱহাৰ
বিত্ত পুঁজিবাদ (Finance Capitalism)
বণিজবাদ (Mercantilism)
মুক্ত-বজাৰ অৰ্থনীতি (Free-market economy)
সামাজিক-বজাৰ অৰ্থনীতি (social-market economy)
ৰাষ্ট্ৰ পুঁজিবাদ (State Capitalism)
ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানমুলক পুঁজিবাদ (Corporate Capitalism)
মিশ্ৰ অৰ্থনীতি (Mixed economy)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
জাঁজী

জাঁজী শিৱসাগৰ জিলাৰ জাঁজী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এখন গাঁও আৰু এটা সৰু অৰ্ধ-নগৰীয় অঞ্চল। জাঁজী নদীয়ে শিৱসাগৰ আৰু যোৰহাট জিলাক বিভক্ত কৰিছে।

ইতিহাস.

জাঁজী নদী অসমৰ আহোম ৰাজত্ব কালৰ পৰাই বিখ্যাত। ই অসমৰ যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ জিলাক ভৌগলিকভাবে বিভক্ত কৰে।

জাঁজী শব্দটো এটা অসমীয়া যৌগিক শব্দ। অসমীয়া ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "জাঁজৰী কঢ়িওৱা নদী", যিখন নদীয়ে বানপানীৰ বৰ্জনীয় সামগ্ৰী প্ৰবাহিত কৰে। বানপানীৰ সময়ত ই গছ, বোকা আদি কঢ়িয়াই লৈ যায়; সেয়েহে ইয়াক জাঁজী বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল।

জীৱন জাঁজী নৈ, জাঁজী নৈ এৰিব নোৱাৰো আদিৰ দৰে পুৰণি বিহু গীতত জাঁজী নৈৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।

ভূগোল

জাঁজী ২৬.৮৯৪ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৪.৪২০ পূব দ্ৰাঘিমাংশত অৱস্থিত।

ৰাজনীতি

জাঁজী ১০৩ নং আমগুৰি বিধানসভাৰ অংশ আছিল। বৰ্তমান ই গৌৰীসাগৰ বিধানসভাৰ অন্তৰ্গত। জাঁজী যোৰহাট (লোকসভা সমষ্টি)ৰ ভিতৰত পৰে।

শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ

মহাবিদ্যালয়সমূহ

জাঁজী হেমনাথ শৰ্মা মহাবিদ্যালয়, জাঁজী জামুগুৰি
ঘানকান্ত বৰা মহাবিদ্যালয়, তামুলীচিগা
হাঁহচৰা জুনিয়ৰ কলেজ, জাঁজী হাঁহচৰা

বিদ্যালয়সমূহ

জাঁজী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
চন্দ্ৰধৰ গগৈ শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন, জাঁজী, শিৱসাগৰ
জাঁজী ছোৱালী হাইস্কুল, শিৱসাগৰ
জৰাবাৰী হাইস্কুল, শিৱসাগৰ

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিত্ব

তীৰ্থনাথ শৰ্মা, অসমৰ প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, অসম সাহিত্য সভাৰ মাকুম অধিবেশনৰ সভাপতি।
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, বিখ্যাত অসমীয়া সাহিত্যিক, অসম সাহিত্য সভাৰ তিতাবৰ অধিবেশনৰ সভাপতি।
চন্দ্ৰ প্ৰসাদ শইকীয়া, প্ৰখ্যাত অসমীয়া লেখক।
কপিল ঠাকুৰ, অসমীয়া গীতিকাৰ, তেওঁ 'মায়া মাথো মায়া' আদিৰ দৰে কিছুমান বিখ্যাত অসমীয়া গীত লিখিছিল। জুবিন গাৰ্গৰ পিতৃ।
জুবিন গাৰ্গ, তেওঁৰ পৈতৃক ঘৰ জাঁজী তামুলীচিগাত আছে।
ধ্বনিকবি নামেৰে পৰিচিত বিনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ আছিল জাঁজী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। তেওঁ জাঁজী জামুগুৰিৰ এজন আহোম সৈনিক "ৰঙামুৱা"ৰ স্মৃতিত বিখ্যাত কবিতা "ৰাঙলী বুঢ়ীৰ দান" লিখিছিল।
জগন্নাথ মহন্ত, উল্লেখযোগ্য সত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, গৱেষক পণ্ডিত।
চিত্ৰলতা ফুকন, প্ৰখ্যাত অসমীয়া লেখিকা।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলা