ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বাৰামিন কাৰ্পেট

বাৰামিন কাৰ্পেট আৰু দলিচা হৈছে তেহৰাণৰ দক্ষিণ-পূবে অৱস্থিত ভাৰামিন চহৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে বোৱা কাৰ্পেট বা দলিচা। বহু কাৰ্পেট আৰু ৰাগ বিশেষজ্ঞই পৰম্পৰাগত শৈলী আৰু বৈশিষ্ট্যৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰামিনক আটাইতকৈ প্ৰামাণিক পাৰ্চী কাৰ্পেটৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰে।

কৌশল আৰু গাঁঠি

এই কাৰ্পেটৰ মূল উপাদান সাধাৰণতে কপাহৰপৰা আহৰণ কৰা হয়; এই কাৰ্পেটবোৰত অধিককৈ সাধাৰণ 'তুৰ্কী গাঁঠি'ৰ পৰিৱৰ্তে পাৰ্চী 'চেনেহ গাঁঠি' ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাৰামিনক পাৰ্চী কাৰ্পেটৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উন্নত বুলি গণ্য কৰা হয়। বাৰামিন কাৰ্পেট বৰামিনত বাস কৰা বা তাৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰা জনজাতিসকলে তৈয়াৰ কৰে। এই কাৰ্পেটবোৰ সাধাৰণতে উলম্ব তাঁতশালত বোৱা হয়। বাৰামিন কাৰ্পেটত ব্যৱহৃত প্ৰধান ৰং সাধাৰণতে খাকী বা গাঢ় নীলা পটভূমিত গাঢ় বাদামী আৰু গাঢ় ৰঙা। গাঁও আৰু কৰ্মশালাৰ বয়নকাৰীসকলে মূলতঃ অসমতাপূৰ্ণ (পাৰ্চী) গাঁঠি ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে যাযাবৰী লোকসকলে তেওঁলোকৰ জাতিগত পৰিচয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অসমতাপূৰ্ণ বা প্ৰতিসম (তুৰ্কী) গাঁঠি ব্যৱহাৰ কৰে।

ডিজাইন

বাৰামিন কাৰ্পেটৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ পটভূমি পাতল ৰঙৰ পৃষ্ঠভূমি, যেনে হাতীদাঁতৰ দৰে বগা ৰং, পাতল নীলা, পাতল সেউজীয়া বা সোণালী ৰং। এই ৰঙৰ বাছনিয়ে কাছানৰ দৰে চহৰত উৎপাদিত বয়নৰপৰা বাৰামিন বয়নক পৃথক কৰে। কাৰ্পেটৰ কেন্দ্ৰৰ বাবেও পৰম্পৰাগত ৰঙা আৰু নীলা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বাৰামিন কাৰ্পেটৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ ডিজাইন হৈছে "মিনা খানি।" এই ডিজাইনটো হীৰা আকৃতিৰ চাৰিটা ঘূৰণীয়া ডেইজীৰ দৰে ফুলেৰে গঠিত, যিবোৰক সৰু ফুলেৰে সংযুক্ত কৰা হৈছে আৰু এই ডিজাইনটো গোটেই কাৰ্পেটখনত বাৰে বাৰে কৰা হয়। মিনা খানী শব্দৰ সঠিক উৎপত্তিৰ বিষয়ে জনা নাযায় যদিও 'মিনা' এটা নাৰীৰ নাম।মিনা খানী 'হেৰাটি' ডিজাইনৰ সৈতেও জড়িত যেন লাগে, এইধৰণৰ নক্মাৰ কাৰ্পেট পূব ইৰাণত অধিক সাধাৰণভাৱে দেখা যায়। আন আন জনপ্ৰিয় ডিজাইনসমূহৰ ভিতৰত আছে ‘জিল-ই-চুলতান’, যিটো এটা ক্লাছিক ফুলৰ ডিজাইন আৰু সকলো পাৰ্চী কাৰ্পেটৰ অন্যতম সাধাৰণ ডিজাইন; ইয়াৰ উপৰি ফুল আৰু প্ৰাণীৰ ডিজাইন জনপ্ৰিয়, য'ত প্ৰাণীৰ ছবিৰ সৈতে জটিল ফুলৰ ডিজাইন মিহলি কৰা হয়।

বাৰামিন অঞ্চলৰ দলিচা বোৱা ঐতিহ্য কেইবা শতিকাৰ আগৰপৰাই বিস্তৃত, ১৯ শতিকাৰ শেষৰফালে আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে যেতিয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰসমূহে গাঁৱত উৎপাদিত প্ৰামাণিক পাৰ্চী কাৰ্পেটৰ প্ৰতি এক ভাল ধাৰণা গঢ়ি তুলিছিল তেতিয়াৰেপৰা এই দলিচাই প্ৰাধান্য লাভ কৰিছিল। ইউৰোপীয় ৰুচিৰদ্বাৰা প্ৰভাবিত বহুতো চহৰৰ কাৰ্পেটৰ দৰে নহয়, ভাৰামিন শিপিনীসকলে পৰম্পৰাগত পাৰ্চী ডিজাইন সংৰক্ষণ কৰিছিল, যাৰ ফলত প্ৰামাণ্যতাৰ বাবে তেওঁলোকৰ সুনাম বৃদ্ধি পাইছিল। ফলস্বৰূপে এই যুগৰ প্ৰাচীন বাৰামিন ৰাগসমূহৰ প্ৰকৃত জনজাতীয় কাৰুকাৰ্য্য আৰু শতিকা পুৰণি আৰ্হি সংৰক্ষণৰ বাবে সংগ্ৰাহকসকলৰ বাবে অত্যন্ত বিচৰা হয়। আজিও বাৰামিনে এটা সন্মানীয় বয়ন অঞ্চল হিচাপে নিজৰ উত্তৰাধিকাৰ অব্যাহত ৰাখিছে, ইয়াৰ প্ৰামাণ্যতা আৰু সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্যৰ বাবে বিশ্বজুৰি প্ৰশংসিত ৰাগ উৎপাদন কৰিছে।

চিত্ৰসমূহ

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ইৰান
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:শিল্প
স্ক্ৰু

স্ক্ৰু হৈছে বাহ্যিকভাৱে হেলিকেল থ্ৰেড থকা এটা ফাষ্টেনাৰ, যাক বেগী ঘূৰ্ণন (টৰ্ক) প্ৰয়োগ কৰি মূৰৰ ফালে টান বা ঢিলা কৰিব পাৰি। স্ক্ৰুৰ প্ৰধান ব্যৱহাৰ বস্তু একেলগে ধৰি ৰাখাত হয় আৰু ইয়াৰ বহু ধৰণৰ ৰূপ বিভিন্ন ধৰণৰ বস্তুৰ বাবে আছে। স্ক্ৰুসমূহ আগতে তৈয়াৰ কৰা ছিদ্ৰত ভৰোৱা যাব পাৰে বা কিছুমানে নিজেই থ্ৰেড তৈয়াৰ কৰে। বোল্ট আৰু স্ক্ৰুৰ পাৰ্থক্যটো হৈছে যে বোল্ট সাধাৰণতে নাট ঘূৰাই টান বা ঢিলা কৰা হয়।

স্ক্ৰুৰ মূৰত সাধাৰণতে এটা স্লট বা অন্য বৈশিষ্ট্য থাকে যাৰ জৰিয়তে এজনা স্ক্ৰু ড্ৰাইভাৰ, ৰেঞ্চ, মুদ্ৰা বা হেক্স কীৰ সহায়ত ঘূৰ্ণন শক্তি প্ৰয়োগ কৰা হয়। মূৰটো সাধাৰণতে দণ্ডতকৈ ডাঙৰ হয়, যাৰ দ্বাৰা বেয়াৰিং পৃষ্ঠ সৃষ্টি হয় আৰু স্ক্ৰুটো অতি গভীৰলৈ সোমাই নাযায়; যদিও ছেট স্ক্ৰু (বা গ্ৰাব স্ক্ৰু) তাৰ ব্যতিক্ৰম। মূৰৰ তলৰ পৰা টিপলৈকে স্ক্ৰুৰ চিলিণ্ডাৰ আকৃতিৰ অংশটো দণ্ড বুলি কোৱা হয়; ই সম্পূৰ্ণ বা আংশিক থ্ৰেড থকা হব পাৰে, আৰু থ্ৰেডৰ মাজৰ দূৰত্বক পিচ বোলা হয়।

অধিকাংশ স্ক্ৰু ঘড়ীৰ কাঁটাৰ দিশে ঘূৰাই টান কৰা হয়, যাক ৰাইট-হেণ্ড থ্ৰেড বোলা হয়। কেতবোৰ বিশেষ ক্ষেত্ৰত বাওঁফাল থ্ৰেড থকা স্ক্ৰু ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যিটৈ স্ক্ৰু ঘড়ীৰ বিৰোধী দিশৰ টৰ্কৰ প্ৰভাৱত ঢিলা হ’ব পাৰে। এইকাৰণেই বাইচাইকেলৰ বাওঁ পেডেলত বাওঁফাল থ্ৰেড থাকে।

স্ক্ৰু যন্ত্ৰটো ছটা প্ৰাচীন সৰল যন্ত্ৰৰ এটাৰূপ, যাক ৰেনেছাঁ যুগৰ বিজ্ঞানীসকলে সংজ্ঞা দিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
কলপাত

]] মাছ।

কলপাত হৈছে কলগছৰ পাত। অসমত কলপাতক কলাপাত বুলিও কোৱা হয়। এজোপা কলগছে ইয়াৰ জীৱন কালত প্ৰায় ৪০খিলা পৰ্যন্ত পাত মেলে। পাতবোৰ যথেষ্ট দীঘলীয়া আৰু বহল। লগতে ই নমনীয় আৰু পানীত নিভিজে বাবে ইয়াৰ বহুল ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। ৰন্ধন কাৰ্য, বস্তু বন্ধা, খাদ্য ৰখা, বস্তু ঢকা ইত্যাদি কামত কলপাতৰ ব্যৱহাৰ হয়। হিন্দু ধৰ্ম, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোকে বিভিন্ন উৎসৱ পাৰ্বনত সজোৱা আৰু ৰূপকাত্মকভাৱে কলপাতৰ ব্যৱহাৰ কৰে। অসমীয়া লোকে ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি কলপাতক পবিত্ৰ বুলি মানে। বিশেষভাৱে আগলটি কলপাতৰ মৰ্যাদা অধিক। পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে ঘৰ আদি সাঁজিলে ঘৰৰ চালত শুকান কলপাত বা কলমগুণা ব্যৱহাৰ কৰে। ঐতিহাসিকভাৱে দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ লোকে লিখন সঁজুলি হিচাপে কলপাত কাগজৰ ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

বৰ্ণনা

কলৰ প্ৰজাতি অনুসৰি কলপাতৰ দীঘ, প্ৰস্থ ভিন্ন হয়। চেনিচম্পা, অমৃত সাগৰ, ইত্যাদি কলৰ পাত ভীমকলৰ পাতৰ তুলনাত ঠুনুকা, ই সহজেই ফাটি যায়। এখিলা বয়স্ক কলপাতৰ গড় হিচাপত দৈঘ্য প্ৰায় ২ মিটাৰ আৰু প্ৰস্থ আধাৰ পৰা ১ মিটাৰ পৰ্যন্ত হয়। এজোপা গছত এবাৰত প্ৰায় ৮-১২খিলা পাত দেখা যায়। পাতবোৰ মমৰ দৰে পিছল, নমনীয়, আৰু চিকমিকিয়া। বৰণ পাতল বা গাঢ় সেউজীয়া। পাতৰ পিছফালে চূণৰ দৰে পদাৰ্থ থাকে।
ইয়াৰ মধ্য ভাগত এডাল ডাঙৰ আকাৰৰ শিৰা থাকে, তাৰ পৰা সমান্তৰাল ভাৱে শিৰবিন্যাস ওলোৱা দেখা যায়। কলপাতবোৰ সমমিত। একেবাৰে নতুন পাত খিলাৰ ঠাৰি অংশইদি আন এখিলা নতুন পাত ওলাই আহে। প্ৰথম অৱস্থাত এই পাতখিলা নুৰীয়াই থোৱাৰ দৰে দেখি। ইয়াক থোৰ বুলি কোৱা হয়। লাহে লাহে পাতখিলা মুকলি হৈ পৰে।

ব্যৱহাৰ

কলপাতত ক্লোৰোফিল থকাৰ কাৰণে ইয়াক খালে চৰ্মৰোগ নহয়, অন্ত্ৰৰ ঘা নিৰাময় হয়, লিউকোমিয়া নহয়। কলপাতত কেলচিয়াম, ভিটামিন এ, ভিটামিন চি, চাইট্ৰিক এচিড, কেৰোটিন আৰু টেনিন গুণ আছে। বৰলে কামুৰিলে, কাঁইটে বিন্ধিলে সেই ঠাইত কলপাত বটি প্ৰলেপ দিলে উপকাৰ পোৱা যায়।
কলপাত গৰু-ছাগলীৰ প্ৰিয় খাদ্য। ৰেচম শিল্পত কলপাতৰ ব্যৱহাৰ হয়। পলু বোৰে লেটা সাজিবৰ বাবে শুকান কলপাত দিয়া হয়।

]]
কলপাত বোৰ ডাঙৰ, নমনীয় আৰু পানীত নিভিজা। কলপাতে খাদ্যত এক বিশেষ সৌৰভৰ সংযোগ ঘটাই; কলপাতত মেৰিয়াই ভাপত সিজোৱা খাদ্যত এক বিশেষ সুগন্ধ তথা সোৱাদৰ সংযোজন ঘটে। অৱশ্যে এইদৰে খাদ্যৰ প্ৰস্তুত কৰণত ব্যৱহৃত কলপাতবোৰ খোৱা নহয়। ইয়াৰোপৰি কলাপাতে খাদ্যৰ পৰা পানী ভাগ ভাপ হৈ উৰি যোৱাত বাধা দিয়ে ফলত খাদ্যত ৰসৰ সংযোজন ঘটি থাকে। কলপাতে খাদ্য সমূহ পুৰি যোৱাত বাধা দিয়ে।
কলপাতৰ শিৰবিন্যাস সমান্তৰাল হোৱা বাবে আৰু ইয়াৰ নমনীয় গুণৰ বাবে লিখন সঁজুলি হিচাপে ব্যৱহাৰৰ হেতু কলপাত উপযুক্ত। কাগজৰ ব্যৱহাৰৰ পূৰ্বে, দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ লোকে লিখন সঁজুলি হিচাপে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কলপাতৰ শিৰবিন্যাসে আখৰবোৰ লিখোঁতে শাৰী পৃথক কৰণত বিশেষ সহায় কৰিছিল। ইষ্টাৰ দ্বীপৰ ৰঙ্গৰঙ্গ লিপি বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত কলপাতৰ এক বিশেষ ভূমিকা আছে।

ধৰ্মীয় গুৰুত্ব

হিন্দু লোকে পূজাৰ নৈৱদ্যাদি আগলি কলপাতত আগবঢ়াই দিয়ে। আগৰ দিনত বিয়া-সবাহ আৰু সকাম-নিকামৰ ৰভা কলপাতেৰে দিয়া হৈছিল। অসমীয়া সমাজত সদ্যোজাত কেঁচুৱাক আগলি কলপাতত শুৱাই দিয়াৰ নিয়ম আছিল। পুষ্পিতা ছোৱালীক নোৱাই ধুৱাই আইসকলে পোনপ্ৰথমে আগলি কলপাত এখনত ফল-মূল খাবলৈ দিয়ে। অসমীয়া সমাজত পিতৃ-মাতৃৰ মৃত্যু হ'লে পুত্ৰ সকলে অশৌচৰ দিনকেইটা কলপাতত শোৱা, শুকান কলপাতেৰে সজা কঠত বহাৰ নিয়ম। মাঘৰ বিহুত শুকান কলপাতৰ সহায়ত মেজি ঘৰ সঁজা হয়। বাংলাদেশ, শ্ৰী লংকা তথা ভাৰতৰ কলগছ প্ৰচুৰ পৰিমাণে হোৱা অঞ্চল সমূহ যেনে দক্ষিণ ভাৰত, অসম, পশ্চিমবংগ ইত্যাদিত কলপাতৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰ হয়। ভোজ আদিৰ আয়োজন কৰিলে কলপাতত খাদ্য পৰিৱেশন কৰা হয়।

চিত্ৰ বিঠিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
ডেডুন

ডেডুন (বা ডেডৱেন) আছিল প্ৰাচীন ইজিপ্ত আৰু চুডানত প্ৰাচীন কালত পূজা কৰা কুছিট বা নেহাছি (C-Group culture) দেৱতা আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪০০ চনতে ইয়াৰ প্ৰমাণ দিয়া হৈছিল। বিশেষকৈ তেওঁক সিংহ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল, যিটো ভূমিকা সাধাৰণতে আন এজন দেৱতাৰ পুত্ৰক নিযুক্ত কৰা হৈছিল, সেয়েহে তেওঁলোকৰ আদি স্বৰূপৰ বিষয়ে বহু অনিশ্চয়তা আছে। পূৰ্বৰ কুছি পৌৰাণিক কাহিনীৰ বিষয়ে অৱশ্যে একো জনা নাযায়, যাৰ পৰা এই দেৱতাৰ জন্ম হৈছিল। ডেডুনৰ বিষয়ে মিচৰৰ লিখনিত আটাইতকৈ প্ৰাচীন তথ্যই ইংগিত দিয়ে যে লিখনীৰ সময়লৈকে তেওঁ ইতিমধ্যে ধূপৰ দেৱতা হৈ পৰিছিল। যিহেতু সেই ঐতিহাসিক সময়ত ধূপ আছিল এক অতি ব্যয়বহুল বিলাসী সামগ্ৰী আৰু ইয়াৰ বহুখিনিৰ উৎস নুবিয়া আছিল, সেয়েহে তেওঁ আছিল যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা। ধূপৰ ব্যৱসায়ে নুবিয়ালৈ যি ধন-সম্পত্তিৰ যোগান ধৰিছিল, তাৰ বাবেই তেওঁক তেওঁলোকে সমৃদ্ধিৰ আৰু বিশেষকৈ ধন-সম্পত্তিৰ দেৱতা হিচাপে চিনাক্ত কৰিছিল।

যদিও প্ৰাচীন মিচৰৰ পিৰামিড গ্ৰন্থত তেওঁক নুবিয়ান দেৱতা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, ডেডুনক মিচৰীয়াসকলে পূজা কৰিছিল বা প্ৰাচীন মিচৰৰ আটাইতকৈ দক্ষিণৰ চহৰ বুলি গণ্য কৰা ছুনেট (সমসাময়িক আছোৱান)ৰ উত্তৰত কোনো স্থানত তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল বুলি কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাই। তথাপিও মিচৰৰ মধ্য ৰাজ্যত কুছৰ ওপৰত মিচৰৰ শাসনৰ সময়ত ডেডুনক মিচৰীয়াসকলে মৃত নুবিয়ান শাসকসকলৰ ৰক্ষক আৰু তেওঁলোকৰ ধূপৰ দেৱতা বুলি কৈছিল, যাৰ ফলত ইয়াক অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছিল।

নুবিয়া নাপাটান ৰাজ্যৰ এজন কুছি শাসক এটলানেৰ্ছাই জেবেল বাৰ্কলত চিনক্ৰেটিক দেৱতা অচিৰিছ-ডেডুনৰ নামত উৎসৰ্গিত মন্দিৰ আৰম্ভ কৰা বুলি জনা যায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী
ৰক্তদন্তিকা

ৰক্তদন্তিকা (সংস্কৃত: रक्तदन्तिका, ৰোমানীকৃত: Raktadantikā) হিন্দু দেৱী দুৰ্গাৰ এক ৰূপ। দেৱী মহাত্ম্যৰ মতে ৰক্তদন্তিকাই অসুৰ বিপ্ৰচিত্তিৰ বংশধৰক বধ কৰিবলৈ অৱতাৰ লৈছিল। আন এটা বিৱৰণীত তেওঁক কালিৰ ৰূপ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ শৰীৰৰ বৰণ সম্পূৰ্ণ ৰঙা।

ব্যুৎপত্তি

ৰক্তদন্তিকাৰ অৰ্থ হৈছে “যাৰ দাঁত ৰঙা ৰঙৰ”।

কিংবদন্তী

দেৱী মহাত্ম্যৰ মতে দেৱী দুৰ্গাই অসুৰ বিপ্ৰচিত্তিৰ দানৱ সন্তান সকলক বধ আৰু ভক্ষণৰ বাবে ৰক্তদন্তিকা হিচাপে অৱতাৰ লোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ দাঁতবোৰ ডালিমৰ ফুলৰ দৰে ৰঙা হৈ পৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ ফলত তেওঁৰ নাম ৰক্তদন্তিকা ৰখা হৈছিল। এই কিংবদন্তি মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণতো উল্লেখ কৰা হৈছে।

ৰক্তদন্তিকা ডালিম গছত বাস কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তাইৰ ৰঙা দাঁতবোৰ ৰঙা ডালিমৰ গুটিৰ গুটিৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মাৰ মাৰ আয়ে

মাৰ মাৰ আয়ে ( বাৰ্মিজ: မာမာအေး; ২৬ জুলাই, ১৯৪২ – ৮ জানুৱাৰী, ২০২৪) আছিল এগৰাকী বাৰ্মিজ গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী। বাৰ্মিজ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ইতিহাসৰ অন্যতম সফল মহিলা গায়িকা হিচাপে তেওঁক গণ্য কৰা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু জীৱিকা

মাৰ মাৰ আয়েৰ পিতৃ এগৰাকী বাঁহী বাদক আছিল, আৰু মাতৃ থান নিত এগৰাকী গায়িকা আছিল, যাৰ মঞ্চনাম আছিল "ম্যাউংম্যা থান।" তেওঁ শৈশৱতেই গীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৫৫ চনত "প্লেয়িং অন দ্য ৰেইনব'" গানৰ জৰিয়তে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত খ্যাতি লাভ কৰে। ১৯৮০ৰ দশকৰ ভিতৰত, বাৰ্মীজ চিনেমাৰ ৮০% সংগীত তেওঁ গাইছিল।

১৯৬১ চনত, তেওঁ ম্যানমাৰ ৰেডিঅ'ত সহকাৰী প্ৰতিবেদক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। তেওঁ ম্যানমাৰৰ আধুনিক সংগীত পৰিষদৰ এগৰাকী কাৰ্যবাহী সদস্য আছিল। ১৯৭১ চনত, তেওঁ 'তৈথানচিন ৰেকৰ্ডছ' প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তদুপৰি, ১৯৭৬ চনত 'এ ছিংগিং ট্ৰেইনিং স্কুল' স্থাপন কৰিছিল। সেই সময়ছোৱাত, তেওঁ "লেই মাৰ" ছদ্মনামেৰে কবিতা আৰু গান ৰচনা কৰিছিল আৰু Lamb’s Mommy নামৰ উপন্যাস প্ৰকাশ কৰিছিল।

১৯৯৮ চনত, জেনেৰেল থান শ্বেৰ সামৰিক শাসনৰ সময়ত তেওঁ ম্যানমাৰ এৰি আমেৰিকাৰ ফোৰ্ট ৱেইন, ইণ্ডিয়ানাত গৈ স্থায়ী বাসিন্দা হয়। তেওঁ ৰাজনৈতিকভাৱে সক্ৰিয় আছিল। গেৰুয়া বিপ্লৱৰ সময়ত, তেওঁ Heartache Till the End of the World নামৰ গান মুকলি কৰিছিল। ২০১২ চনত, ৰাষ্ট্ৰপতি থেইন চাইনৰ অনুমোদনত তেওঁ নিৰ্বাসন শেষ কৰি ম্যানমাৰলৈ উভতি আহে।

২০১২ চনৰ ২৫ জুলাইত, তেওঁ নিজৰ আত্মজীৱনী Dear Friend, Look Deeply Into My Heart প্ৰকাশ কৰে, য'ত ১৯৭০ চনত তেওঁৰ বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছৰ জীৱনৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

মাৰ মাৰ আয়ে ২০২৪ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে ফোৰ্ট ৱেইনত থকা নিজৰ ঘৰতে ৮১ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰে।

ডিস্কোগ্ৰাফি

একক এলবাম

– (হীৰাৰ দৰে সাজি তুলা গান)
– (সকলো যুবতীয়ে ভালপোৱা গোলাপ)
– (সুৱৰ্ণভূমিৰ সূচনা)
– (মমতা আৰু সদগুণ)
– (প্ৰেমেই মুখ্য)
– (পাখিৰ ছন্দ)
– (ক্যি ক্যি ঠেইৰ মাৰ মাৰ এ)
– (সুস্বাদু খাদ্য গ্ৰহণ)
– (শুভ সংকেতৰ সুৰ)
– (মিংকুন মহাথেৰ সোঁৱৰণ)
– (দুই আশীৰ্বাদ, আঠ খণ্ড ধ্বনি)
– (প্ৰভাতৰ সোণালী ৰশ্মিৰ গান)
– (সৌন্দৰ্যমণ্ডিত পুৱা সংগীত)
– (গাই)
– (এক হাজাৰ নগেশ্বৰ ফুল)
– (অসন্তুষ্ট হৃদয়ৰ উন্মোচন)
– (আঠটো বিজয়)
– (পাতৰ কাপৰ চাহৰ কাহিনী)
– (গীতিকাৰ আৰু গায়কৰ প্ৰতিযোগিতামূলক গান)
– (পূৰ্ণমূল্য প্ৰেমিক)
– (অপূৰ্ণ প্ৰেম)
– (এমেৰেল্ড ফুল ক্যাচেট)
– (বিস্মৃত অংশ অনুসন্ধান)
– (প্ৰেমৰ অনুমতি প্ৰাপ্তিৰ সপোন)
– (জাম্বুৰি সোণ)
– (ৰাজধানীৰ পৰা শুভ বাৰ্তা)
– (গাঢ় নীলা পাছো)
– (সোণালী গোলাপ)
– (পাহাৰৰ প্ৰতিধ্বনি)
– (ধৰ্মচক্ৰ)
– (মহীয়সী ফুল আৰু সোণ-ৰূপৰ হাঁহি)
– (ভগ্নীপতি)
– (বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ৰং)

সহযোগী এলবাম

– (মৈত্ৰী দলং) - May Sweetৰ সৈতে
– (ৰেডিঅ' ৰেকৰ্ড) - টিন টিন মিয়া আৰু Cho Pyoneৰ সৈতে

ফিল্মগ্ৰাফী

ম্যা চু থান
কো চিত থু হমা দে
মাণ্ডালী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ম্যানমাৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ম্যানমাৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গায়িকা
নদীম কাশিশ

নদীম কাশিশ এগৰাকী পাকিস্তানী কিন্নৰ কৰ্মী, ৰাজনীতিবিদ আৰু ৰেডিঅ' শ্ব'ৰ আয়োজক। ২০১৮ চনৰ পাকিস্তানৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱা চাৰিজন কিন্নৰৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম হৈ পৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

কাশিশক তেওঁৰ পৰিয়ালে অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ নাৰীসুলভ আচৰণৰ বাবে ১৬ বছৰ বয়সত মুলতানৰ ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া হৈছিল। ইয়াৰ পিছত কাশিশে গুৰুৰ ঘৰত যোগদান কৰে, য’ত সাধাৰণতে পাকিস্তানৰ কিন্নৰৰ সম্প্ৰদায়টো থাকে। গুৰুজন; ঘৰৰ মুৰব্বীয়ে ঘৰৰ বাসিন্দাসকলক খাদ্য আৰু বাসস্থানৰ ব্যৱস্থা কৰে। কিন্তু কাশিশে ঘৰৰ পৰা ওলাই গুৰুজনাৰ লগত সম্পৰ্ক বিচ্ছিন্ন কৰিলে, যেতিয়া গুৰুৱে তেওঁক বেশ্যাবৃত্তিত জড়িত কৰিবলৈ জোৰ-জবৰদস্তি কৰিলে৷ ইয়াৰ পিছত কাশিশে ইছলামবাদৰ এটা টেলিভিছন অনুষ্ঠানত মেকআপ আৰ্টিষ্ট হিচাপে যোগদান কৰে। তাৰ পৰাই তেওঁ কিন্নৰ সম্প্ৰদায়ক সহায় কৰা বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ বাবে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কাশিশৰ ঘৰ পাকিস্তানৰ ইছলামবাদত।

কৰ্মজীৱন

২০০৬ চনত কাশীষে মেকআপ আৰ্টিষ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ এফ এম-৯৯ত ৰেডিঅ' শ্ব'ৰ আয়োজক হিচাপে যোগদান কৰে য'ত তেওঁ পাকিস্তানৰ কিন্নৰ সম্প্ৰদায়ে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাসমূহৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে।

তেওঁ এগৰাকী সমাজকৰ্মী হিচাপেও কাম আৰম্ভ কৰে আৰু নিজাকৈ এটা সংস্থা "শ্বেমেল এছ'চিয়েচন ফৰ ফাণ্ডামেণ্টেল ৰাইটছ (ছফৰ)" আৰম্ভ কৰে। তেওঁ এন জি অ'টোৰ সভানেত্ৰী।

২০১৮ চনত কাশিশে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ বাবে থিয় দি ৰাজনীতিত যোগদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
দ্য লাষ্ট কিচ

দ্য লাষ্ট কিচ অম্বুজ গুপ্তাৰ পৰিচালনাত ১৯৩১ চনত নিৰ্মিত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এখন নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ। ঢাকাৰ নবাব পৰিয়ালে নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখন পূৰ্ববংগৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশ) প্ৰথম পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি আছিল। ঢাকাত শ্বুটিং কৰা ছবিখনৰ পোষ্ট প্ৰডাকচনৰ কাম কলকাতাত কৰা হৈছিল। মুকুল থিয়েটাৰত দ্য লাষ্ট কিচক মুক্তি দিয়া হৈছিল।

ঢাকাৰ বেশ্যালয়ৰ পৰা অনা ললিতা আৰু চাৰুবালা দেৱীয়ে অভিনয় কৰা ছবিখন কলিকতাৰ আৰোৰা ফিল্ম কোম্পানীক বিক্ৰী কৰি দিয়া হয়।

কাহিনী

ছবিখনৰ সম্পূৰ্ণ কাহিনীভাগ অজ্ঞাত, আৰু ইয়াৰ উৎসৰ ভিন্নতা আছে। খাজা শাহেদে কয় যে কাহিনীটো পৰিয়ালৰ দুজন সদস্যৰ মাজত হোৱা সংঘাতৰ বিষয়ে। খাজা জাহিৰে কয় যে এই কাহিনীভাগত নায়কৰ পত্নীক অপহৰণ কৰা হৈছিল আৰু তাৰ পিছত নায়কে তেওঁক খলনায়কৰ শোৱা কোঠাত বিচাৰি পাইছিল আৰু তাৰ ফলত হোৱা সংঘৰ্ষত নায়ক আৰু তেওঁৰ পত্নী দুয়োৰে মৃত্যু হৈছিল। ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ খাজা আজাদ আৰু খাজা আজমলে কৰিছিল। ১৪ বছৰীয়া মুখ্য অভিনেত্ৰী ললিতাক ঢাকাৰ বাদামতলি বেশ্যালয়ৰ পৰা আৰু সহযোগী অভিনেত্ৰী চাৰুবালা দেৱীক কুমাৰতুলি বেশ্যালয়ৰ পৰা অনা হয়। এইখন ঢাকা ৰাজ-পৰিয়ালে নিৰ্মাণ কৰিছিল।

মুক্তি

১৯৩১ চনত মুকুল টকীজত (বৰ্তমান আজাদ চিনেমা) দ্য লাষ্ট কিচ মুক্তি পায়। প্ৰিমিয়াৰত অংশগ্ৰহণ কৰা অধ্যাপক ৰমেশ চন্দ্ৰ মজুমদাৰে খাজা শাহেদ আৰু বেবী টুনটুনক দুটা সোণৰ পদক প্ৰদান কৰে। সেই বছৰতে কলকাতাৰ আৰোৰা ফিল্ম কোম্পানীয়ে ছবিখন বিতৰণৰ বাবে দ্য লাষ্ট কিচৰ একমাত্ৰ প্ৰিন্টটো ক্ৰয় কৰে। বৰ্তমান ছবিখনৰ প্ৰিন্ট আৰু নিগেটিভ হেৰাই যোৱা বুলি গণ্য কৰা হয়।

ছবিখন সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছতে ছবিখনৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আৰু ক্ৰু পৃথক হৈ পৰে। ললিতা আৰু চাৰুবালা দেৱী নামৰ অভিনেত্ৰী দুগৰাকীয়ে নিজৰ বেশ্যালয়লৈ উভতি যায় আৰু পৰিচালক অম্বুজ গুপ্তই কলিকতালৈ গুছি যায়।

টোকা

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৩১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ
লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম

লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম একাধাৰে কবি, সমালোচক, অধ্যাপক। তেওঁৰ বহুকেইখন গ্ৰন্থ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ হোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে লগত তেওঁৰ সাহিত্যৰাজি ইংৰাজী, হিন্দী, কন্নড়, নেপালী আদি ভাষালৈকো অনুবাদ হৈছে। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভাষা আৰু সাহিত্য উভয় শাখাতে স্নাতকোত্তৰ। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যলয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম বৰ্তমান কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৬২ চনত। উত্তৰ লখিমপুৰ চহৰত। পিতৃৰ নাম জালালউদ্দিন আহমেদ, মাতৃৰ নাম নুৰনাহাৰ বেগম।

শিক্ষা

স্কুলীয়া: চুতীয়াকাৰী নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয় (১৯৬৯), নকাৰী হাইস্কুল, উজানবজাৰ ছোৱালী এম-ই স্কুল, লখিমপুৰ বালিকা উচ্চ বিদ্যালয় (১৯৭৬)
কলেজ: সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয় (প্ৰাক্‌- বিশ্ববিদ্যালয় আৰু স্নাতক) (১৯৮১)
স্নাতকোত্তৰ: গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰপৰা ভাষা শাখাত (১৯৮৩) আৰু সাহিত্য শাখাত (১৯৮৭) দুবাৰকৈ ডিগ্ৰী লাভ।
ডক্টৰেট: গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা, ২০১৮
চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ত আইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ, ১৯৮৪-১৯৮৬
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগৰ শিক্ষা গ্ৰহণ, ১৯৮৭

বৃত্তি

চেণ্টিনেল গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ' সাদিনীয়া প্ৰহৰী' কাকতত সাংবাদিক ৰূপে কৰ্মৰত (১৯৮৬-১৯৮৭)
ডিফু চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় প্ৰবক্তা ৰূপে কৰ্মৰত (১৯৯১-২০০০)
কটন কলেজত অধ্যাপনা (বৰ্তমানৰ কটন বিশ্ববিদ্যালয়) (২০০০-বৰ্তমানলৈকে)

বঁটা

মুনীন বৰকটকী স্মাৰক সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৬

প্ৰকাশিত সাহিত্য

কাব্যগ্ৰন্থ

অথন্তৰ ঘটিছে (যুটীয়া ভাৱে), ১৯৮৫
সেউজীয়া বাট এটা বিচাৰিছে সৰাপাতবোৰে, ১৯৯৩
হে বিৰ্‌কমাই, বুকু ফালি চোৱাঁহি মোৰ, ২০০৩
উৰণীয়া বাগিচাত তৰাৰ চৰাই, ২০০৮
অকলে থাকিলে কিছুমান কাম কৰিবলৈ ভাল, ২০১১
বিষাদ জলতৰংগ (স্বনিৰ্বাচিত কবিতা), ২০১৫

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
বিষ্ণু ৰাভা এতিয়া কিমান ৰাতি (গ্ৰন্থ)

বিষ্ণু ৰাভা এতিয়া কিমান ৰাতি বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ জীৱনীভিত্তিক এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ লিখক হৈছে তিলক দাস। তিলক দাসে গ্ৰন্থখনৰ নাম সাহিত্যিক ড° বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যৰ দ্বাৰা ৰচিত “বিষ্ণু ৰাভা,এতিয়া কিমান ৰাতি” নামৰ কবিতাটোৰ অনুকৰণত ৰাখিছিল।

গ্ৰন্থখনত বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ জীৱন যাত্ৰাক ২৮টা খণ্ডত বৰ্ণোৱা হৈছে। কিতাপখন লিখিবলৈ লওঁতে বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাই এখন চিঠিৰ জৰিয়তে লিখক তিলক দাসক তেওঁৰ জীৱনীখন কেনেদৰে লিখা উচিত তাৰ সম্পৰ্কে আন্দ্ৰে মৌৰইচে কবি পাৰ্শ্বি বিশ্বি শ্যেলীৰ জীৱনৰ ওপৰত লিখা “এৰিয়েল” আৰু আৰভিং ষ্ট’নে চিত্ৰকৰ ভিনচেণ্ট ভেন গ’গৰ জীৱনৰ ওপৰত লিখা “লাষ্ট ফৰ লাইফ”ৰ পৰা আভাস লবলৈ কৈছিল। উক্ত চিঠিখন তিলক দাসে বিষ্ণু ৰাভা এতিয়া কিমান ৰাতি গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে প্ৰকাশ কৰিছে।

খণ্ডসমূহ

গ্ৰন্থখনৰ বিভিন্ন খণ্ডসমূহ হ’ল:

আগলিকা
অসমীয়া কৃষ্টি
ধিননং খিতং তাততং
ৰংপুৰ ৰঙে ৰসে ভৰপূৰ
ৰংপুৰৰ পৰা ৰংঘৰলৈ
নৃত্যতি ললিতং হৰিগুণ বলিতং
জীৱনৰ মৌ-কোঁহ
সুন্দৰৰ ৰাজআলিয়েদি
আহে সভাসদ লোক
যাউতিযুগীয়া বনগীত অমিয়া
জীৱনৰ বিবিধ ছন্দেৰে
বৰধেমালিৰ বৰবায়নৰ ৰূপত
কাৰণানীৰপৰা কমলাবাৰীলৈ
মুক্ত বিহংগমৰ দৰে
জনজীৱনৰ আঁহে-আঁহে পাহে পাহে
মুকুতি দেউলৰ বৰ চোতালত
ন-পৃথিৱীৰ নতুন যুগ স্বাগতম
আনন্দ ৰূপং যদ্ বিভাতি
শুনা জনতাৰ কোলাহল শুনা
জনতাৰ সাগৰত সাঁতুৰি-নাদুৰি
বিষ্ণু ৰাভা,এতিয়া কিমান ৰাতি
সমাজ তান্ত্ৰিক বিপ্লৱত
দেহা-বীণৰ তাঁৰ জোকাৰি
সুৰ দেউলৰে শিকলি ৰূপেৰে
জীৱন নাটৰ ভাৱৰীয়া
কলাগুৰু সদানন্দ শিল্পী শিৰোমণি
ৰাগ কল্যাণ, তাল খৰমান
উপসংহাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিষ্ণু ৰাভাই তিলক দাসলৈ দিয়া চিঠিখন অসমীয়া ৱিকিউৎসত পঢ়ক।

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ডৌডৌ চৰাই

ডৌডৌ (; ৰেফাচ কুকুলেটাচ) ভাৰত মহাসাগৰৰ মৰিচাচ দ্বীপৰ থলুৱা চৰাই আছিল। ইহঁত উৰিব নোৱাৰা চৰাই আছিল। ১৬ শতিকাৰ শেষত মানুহে ইহঁতৰ বৰ বেছিকৈ চিকাৰ কৰাৰ ফলত ইহঁত বিলুপ্ত হৈ গৈছিল। জীয়াই থকা জীৱৰ ভিতৰত ইহঁত পাৰ আৰু কপৌ চৰাইৰ লগত আটাইতকৈ ওচৰ-সম্পৰ্কীয়, আৰু ইহঁতক ৰেফাইনায় উপপৰিয়ালে সাঙুৰি লয়। জিনীয়ভাবে ইহঁতৰ আটাইতকৈ ওচৰ-সম্পৰ্কীয় চৰাই আছিল ৰডুৰিগেচ চলিটাইৰ যিও বিলুপ্ত। জীয়াই থকাৰ ভিতৰত ইহঁতৰ আটাইতকৈ ওচৰ-সম্পৰ্কীয় জীৱ হৈছে নিকোবৰীয়া পাৰ। ইহঁতৰ আকাৰ কুকুৰাৰ সমান, ওজন ২০ কেজি আৰু ইহঁত এক মিটাৰ ওখ আছিল। ইহঁতে মাটিত বাহ সাজিছিল আৰু থলুৱা ফলমূল খাইছিল। ইহঁত কুকুৰাতকৈ অলপ ডাঙৰ, শকত-আপত আৰু ধেপেচা আছিল। ইহঁতৰ ঠেং চুটি আৰু দুৰ্বল আছিল। ইহঁতৰ পাখিও চুটি চুটি আছিল যিয়ে উৰাত সহায় নকৰিছিল। সেইবাবে ইহঁতে খৰকৈ দৌৰিবও নোৱাৰিছিল, উৰিবও নোৱাৰিছিল।

ডৌডৌক মানুহৰ ফলত হোৱা সলনি নোহোৱা ঘটনাবোৰৰ উদাহৰণ হিচাপে লোৱা হয়। মানুহ অহাৰ আগতে মৰিচাচ দ্বীপত ডৌডৌৰ কোনো প্ৰাকৃতিক চিকাৰী নাছিল। সেউবাবেই ডৌডৌৰ উৰাৰ কোনো দৰকাৰ নাছিল আৰু গতিকে উৰিব নোৱাৰিছিল। ইহঁতে মানুহক ভয় নকৰিছিল আৰু উৰিব নোৱাৰাৰ বাবে সহজতে চিকাৰ হৈছিল।

টোকা

শ্ৰেণী:চৰাই
বলবৰ্মন (তৃতীয়)

বলবৰ্মন (তৃতীয়) আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ এজন ৰজা৷ পিতৃ জয়মালৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ সিংহাসন লাভ কৰে৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকাল ৮৮০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷

উল্লেখযোগ্য কাম

বলবৰ্মনে তেওঁৰ ৰাজত্বকালত ’মহাৰাজ ধিৰাজ পৰমেশ্বৰ পৰমভট্টাৰক’ নামৰ ৰাজকীয় উপাধি গ্ৰহণ কৰে৷ তেওঁ উত্তৰ বংগ জয় কৰি নিজৰ শাসনৰ অধীনলৈ আনে বুলি জনা যায়৷

লগতে চাওক

শালস্তম্ভ বংশ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
উষা বৰঠাকুৰ

ঊষা বৰঠাকুৰ কুৰি শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভতে জন্ম গ্ৰহণ কৰা এগৰাকী কংগ্ৰেছ কৰ্মী আৰু স্বাধীন ভাৰতত দুবাৰো ৰাজ্যৰ বিধান সভাৰ সদস্য পদ পোৱাৰ লগতে ৰাজ্যসভাৰো সদস্য পদ লাভ কৰিছিল৷ তেওঁ অসমৰ প্ৰথম মহিলা বিধায়ক আৰু প্ৰথম মহিলা মন্ত্ৰী।

পৰিয়াল আৰু শিক্ষা

ঊষা বৰঠাকুৰৰ পিতৃৰ নাম লক্ষ্মীপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম লক্ষ্মীপ্ৰিয়া৷ ঊষা বৰঠাকুৰে মাত্ৰ বাৰ বছৰ বয়সতে বিয়া কৰাইছিল৷ স্বামী আছিল চন্দ্ৰনাথ৷ ঊষা বৰঠাকুৰে ১৯৩৫ চনত প্ৰাইভেটকৈ পৰীক্ষা দি প্ৰৱেশিকা উত্তীৰ্ণ হয়৷ ইয়াৰ পিছত ১৯৪২ চনত বি,এ আৰু ১৯৪৮ চনত বি,টি পাছ কৰে৷ তেওঁ নিজৰ উদ্যোগত নগাঁৱত এখন এম, ভি স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰি পিছলৈ ১৯৪০ চনত স্কুলখন হাইস্কুল পৰ্যায়লৈ উত্তীৰ্ণ কৰিছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
পুছলান

পুছলান দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰালাৰ মুছলমানসকলৰ এটা সম্প্ৰদায়ৰ সামাজিক গোট। তেওঁলোক আছিল মধ্য মালাবাৰ উপকূলৰ (উত্তৰ কেৰালা) পৰম্পৰাগত সাগৰীয় মাছমৰীয়া।

আন মাপিলাসকলে তেওঁলোকক "কদপ্পুৰাট্টুকাৰ" বুলি কয়, আনহাতে নিজকে "অংগদিক্কাৰ" বুলি জনা গৈছিল। পুছলানৰ নাওসমূহ সামূহিকভাৱে একেটা বংশৰ মালিকানাধীন, আৰু প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে লাভৰ অংশ পোৱাৰ অধিকাৰী। পুছলানসকলে ধৰা মাছবোৰ অন্য সম্প্ৰদায়ক বিক্ৰী কৰে আৰু অতি কমেইহে তেওঁলোকৰ ধৰা মাছ বিক্ৰীৰ লগত নিজে জড়িত হয়।

বিভাগসমূহ

কদপ্পুৰাট্টুকাৰসকলক তেওঁলোকৰ বৃত্তিৰ ভিত্তিত দুটা থলুৱা গোটত ভাগ কৰা হৈছিল, "ভালাক্কাৰ" আৰু "বেপুকাৰ।" বেপুকাৰসকলক ৱালাক্কাৰতকৈ উচ্চ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। এসময়ত পুছলানসকল কেৰালাৰ মুছলমানসকলৰ মাজত নিম্ন মৰ্যাদাৰ গোট আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
দিব্যাকৃতি সিং

দিব্যাকৃতি সিং(; জন্ম ২২ অক্টোবৰ ১৯৯৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অশ্বাৰোহী। চীনৰ হাংঝুত অনুষ্ঠিত ২০২২ চনৰ এছিয়ান গেমছ ত ইকুৱেষ্ট্ৰিয়ান ড্ৰেছেজত দলীয় ইভেণ্টত সোণৰ পদক লাভ কৰে। ভাৰত চৰকাৰৰ যুৱ পৰিক্ৰমা আৰু ক্ৰীড়া মন্ত্ৰালয়ে ২০২৩ চনৰ ক্ৰীড়া আৰু খেলত অসাধাৰণ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে অশ্বাৰোহীত অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা অশ্বাৰোহী।
ভাৰতীয় নিৰ্বাচন আয়োগে ৰাজস্থানৰ নিৰ্বাচনী আইকন হিচাপে নিযুক্তি দিছে দিব্যাকৃতিক। তেওঁ টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া স্প'ৰ্টছ এৱাৰ্ড (২০২৩) ইকুৱেষ্ট্ৰিয়ান ৰাইডাৰ অৱ দ্য ইয়েৰ লাভ কৰিছে।

১২ বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ অশ্বাৰোহী ক্ৰীড়াৰ সৈতে জড়িত, আৰু জুনিয়ৰ নেচনেল ইকুৱেষ্ট্ৰিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু অল ইণ্ডিয়া আই পি এছ চি অশ্বাৰোহী প্ৰতিযোগিতাৰ দৰে ইভেণ্টত বহুতো ব্যক্তিগত আৰু দলীয় পদক লাভ কৰিছে। ইণ্টাৰনেশ্যনেল ফেডাৰেচন ফৰ ইকুৱেষ্ট্ৰিয়ান স্প'ৰ্টছ (FEI) ড্ৰেছেজ বিশ্ব ৰেংকিং অৱ এথলীট - CD1*DIO1' অনুসৰি ২০২৩ চনৰ আৰম্ভণিতে সিঙে বিশ্ব ৰেংকিং ১৪ আৰু এছিয়ান ৰেংকিং ১ লাভ কৰে।

আৰম্ভণি জীৱন আৰু পৰিয়াল

সিং ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ জয়পুৰৰ। ৰাজস্থানৰ আজমেৰৰ মায়ো কলেজ গাৰ্লছ স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি ভাৰতৰ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জিছুছ এণ্ড মেৰী কলেজ (জেএমচি)ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। দিব্যাকৃতি বিক্ৰম সিং ৰাথোৰ আৰু অলকা তেজসিংহৰ কন্যা আৰু তেওঁৰ এজন ডাঙৰ ভাইটি দিগ্বিজয় সিং।

কৰ্মজীৱন

উৎস:
২০১৬ চনত আই পি এ জুনিয়ৰ নেচনেল প'লো চেম্পিয়নশ্বিপ বিজয়ী।
২০১৭ চনত আই পি এ জুনিয়ৰ নেচনেল প'লো চেম্পিয়নশ্বিপ বিজয়ী।
ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত ২০১৬-২০১৭ বৰ্ষৰ জুনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অশ্বাৰোহী চেম্পিয়নশ্বিপ - জেএনইচি জুনিয়ৰ ড্ৰেছেজ ব্যক্তিগত: ৰূপৰ পদক; দল: ব্ৰঞ্জৰ পদক।
ভাৰতৰ কলকাতাত জুনিয়ৰ নেচনেল ইকুৱেষ্ট্ৰিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ ২০১৮-২০১৯ - জে এন ই চি ইয়ং ৰাইডাৰ ড্ৰেছেজ টিম: গোল্ড মিল (উল্লেখ: ইকুৱেষ্ট্ৰিয়ান ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়া।
ভাৰতৰ বাংগালুৰুত জুনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অশ্বাৰোহী চেম্পিয়নশ্বিপ ২০১৯-২০২০ - JNEC Young Rider Dressage Team: ৰূপৰ পদক।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ড্ৰেছেজ প্ৰতিযোগিতা চিডিআইত ছৌদি আৰৱৰ ৰিয়াদত ৭০.১৯৬ স্ক’ৰেৰে ড্ৰেছেজ প্ৰিস্ক ছেইণ্ট জৰ্জত ব্যক্তিগত ৰূপৰ বঁটা লাভ কৰে। ড্ৰেছেজ ইণ্টাৰমিডিয়েট ১ত ৬৮.৯ নম্বৰ আৰু ফ্ৰীষ্টাইল টু মিউজিকত ৭২.৫৭৫ নম্বৰেৰে ব্যক্তিগত ব্ৰঞ্জ।

পুৰস্কাৰ

অৰ্জুন বঁটা ২০২৩
২০২৩ চনৰ ২৬ অক্টোবৰত ইণ্ডিয়া টুডে মহিলা সন্মিলনৰ বঁটা।
ছাৱাই জয়পুৰ বঁটা ২০২৩, ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত যুৱ অৰ্জনকাৰীৰ বাবে এইচ.এইচ.মহাৰাজ সাৱাই পদ্মনাভ বঁটা।
টাইম অৱ ইণ্ডিয়া স্প’ৰ্টছ এৱাৰ্ড (TOISA) ২০২৩ চনৰ বছৰৰ অশ্বাৰোহী ৰাইডাৰ
মাৰৱাৰ ৰত্ন ২০২৪।
ৰাজস্থান গৌৰৱ ২০২৪

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অশ্বাৰোহী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী