ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
একাত্ম মানৱবাদ (দীন দয়াল উপাধ্যায়)

একাত্ম মানৱবাদ দীন দয়াল উপাধ্যায়ৰ দ্বাৰা বিকশিত এক দৰ্শন। এই দৰ্শনক ১৯৬৫ত জন সংঘই নিজৰ আনুষ্ঠানিক দৰ্শন হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলে।

দৰ্শন

পণ্ডিত দীন দয়াল উপাধ্যায়ৰ মতে, ভাৰতৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হ'ব লাগে এক ঘৰুৱা ধৰণেৰে মানৱক চিন্তাৰ কেন্দ্ৰত ৰাখি বিকাশ কৰা। .

এই ধাৰণাই পশ্চিমীয়া পুঁজিবাদী ব্যক্তিবাদ আৰু মাৰ্ক্সবাদী সমাজবাদৰ বিৰোধ কৰে। এই বিচাৰত উভয়ৰ মাজৰ পথ বিচৰা হৈছে। .

মানুহৰ চাৰি উদ্দেশ্য

উপাধ্যায়ৰ মতে, মানুহৰ শৰীৰ, মন, বুদ্ধি আৰু আত্মা থাকে। আৰু থাকে চাৰি সৰ্বজনীন উদ্দেশ্য- ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম আৰু মোক্ষ। একোকে বাদ দিব নোৱাৰি যদিও, ধৰ্ম প্ৰাৰম্ভিক আৰু মোক্ষ চৰম উদ্দেশ্য কোনো মানৱ আৰু সমাজৰ। তেওঁ দাবী কৰিছিল যে পুঁজিবাদ আৰু সমাজবাদে শৰীৰ আৰু মনকহে মহত্ত্ব প্ৰদান কৰে, আৰু বস্তুবাদী উদ্দেশ্য তথা সম্পদ আগবঢ়াই।

ব্যক্তিবাদ নস্যাৎ

উপাধ্যায়ে ব্যক্তিবাদক সৰ্বোচ্চ জ্ঞান কৰা সামাজিক ব্যৱস্থাসমূহৰ সমালোচনা কৰিছিল। তেওঁ লগতে দাবী কৰিছিল যে সাম্যবাদে ব্যক্তিবাদক এক বৃহৎ হ্ৰদয়হীন যন্ত্ৰৰ অংগ হিচাপে ভাঙি পেলায় আৰু সেয়ে তেওঁ সাম্যবাদৰো বিৰোধিতা কৰিছিল। উপাধ্যায়ৰ মতে, সমাজ কেইবাজনো ব্যক্তিৰ মাজত হোৱা সামাজিক চুক্তিৰে উদ্ভৱ হোৱা নাই, বৰং স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে হৈছে এক জীৱিত প্ৰাণীৰ দৰে। সমাজৰ নিজা 'জাতীয় আত্মা' থাকে ঠিক এক ব্যক্তিৰ দৰেই। .

উৎস

সূত্ৰৰ উৎস

দাবী কৰা হয় যে একাত্ম মানৱবাদৰ উৎস অদ্বৈত বেদান্ত, আৰু গান্ধীৰ দৰ্শন। গান্ধীবাদী দৰ্শনৰ দৰে স্বদেশী আৰু লঘু উদ্যোগৰ বিকাশত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে। কিন্তু একাত্ম মানৱবাদত হিন্দু জাতীয়তাবাদৰ বিশেষ প্ৰভাৱ আছে।

নেহৰুৱীয় অৰ্থনৈতিক নীতিৰ বিৰোধ

উপাধ্যায়ে দাবী কৰিছিল যে নেহৰুৱে সমালোচনা অবিহনে পশ্চিমীয়া ধাৰণা আৰু উদ্যোগীকৰণ গ্ৰহণ কৰিছিল। উপাধ্যায়ৰ মতে এনে কৰাত ভাৰতত ভোগবাদী প্ৰৱণতা গঢ় লৈ উঠিছে। তেওঁৰ মতে ই ভাৰতীয় আদৰ্শৰ বিৰোধী কাৰণ ভাৰতীয় আদৰ্শই ভৌতিক সম্পদ বৃদ্ধিৰ নিৰন্তৰ প্ৰয়াসৰ সলনি সন্তুষ্টিতহে গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁ এই কথাও সোঁৱৰাইছিল যে নেহৰুৱীয় অৰ্থনৈতিক নীতি দাৰিদ্ৰ্য দূৰীকৰণত বিফল হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
অঞ্জলি মেনন

অঞ্জলি মেনন হৈছে মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত মুখ্যতঃ কৰ্মৰত এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁ নিজৰ কৰ্মৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ বিশেষকৈ তেওঁৰ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ মাঞ্জাডিকুৰু, কেৰালা কেফে (হেপ্পি জাৰ্নি), উস্তাদ হোটেল, বেংগালোৰ ডেইজ, কুডে আৰু ৱণ্ডাৰ উইমেন চলচ্চিত্ৰসমূহৰ বাবে অধিক জনাজাত।

অঞ্জলি হৈছে মুম্বাই আৰু কেৰালাভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ সংস্থা ‘লিটল ফিল্মছ’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত লিংগ সমতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা সংগঠন ‘উইমেন ইন চিনেমা কালেক্টিভ’ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ মুম্বাই একাডেমি অৱ দ্য মুভিং ইমেজৰ বৰ্ড সদস্যও।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

অঞ্জলি মেননৰ জন্ম কোঝিকোডত টি. এম. নায়াৰ আৰু সৰদা নায়াৰৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁ শৈশৱৰ এটা ডাঙৰ অংশ সংযুক্ত আৰব আমিৰাতৰ ডুবাইত অতিবাহিত কৰে।

লণ্ডন ফিল্ম স্কুলৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী অঞ্জলিয়ে ২০০৩ চনত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা আৰু চলচ্চিত্ৰ সম্পাদনাত সন্মানসহ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। চলচ্চিত্ৰ শিক্ষাৰ পূৰ্বে তেওঁ প্ৰভিডেন্স উইমেন্স কলেজ, কোঝিকোডৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা যোগাযোগ অধ্যয়নত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। অঞ্জলিয়ে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য আৰু সংগীতত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ ভাৰত আৰু সংযুক্ত আৰব আমিৰাতৰ ডুবাইৰ মাজত বাস কৰে।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
পৰিচালনা
চিত্ৰনাট্য
মন্তব্য
২০০০
ব্লেক নৰ হোৱাইট

চুটি চলচ্চিত্ৰ
২০০৯
কেৰালা কেফে

“হেপ্পী জাৰ্নি” খণ্ড
২০১২
মাঞ্জাডিক্কুৰু

—
উস্তাদ হোটেল

—
২০১৪
বেংগালোৰ ডেইজ

—
২০১৮
কূডে

—
২০২২
ৱাণ্ডাৰ ৱিমেন

ইংৰাজী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ; Sony LIV-ত সোজাকৈ মুক্তি
২০২৫
বেকষ্টেজ

ইংৰাজী চুটি চলচ্চিত্ৰ; সংকলন ধাৰাবাহিক যুৱা সপোনোঁ কা সফৰ-ৰ অংশ

অঞ্জলি মেনন এক প্ৰতিভাবান মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ, যিয়ে সম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰি চলচ্চিত্ৰ শিল্পত সংযোজন কৰিছে।

বঁটা আৰু সন্মাননা

বঁটা
বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
BFI-ৰ ইমেজিন এছিয়া বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ চুটি চলচ্চিত্ৰ (ৰৌপ্য)

ব্লেক নৰ হোৱাইট
পাম স্প্ৰিংছ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বিশ্ব প্ৰিমিয়াৰ
হাসানকুট্টি বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ অভিষেক পৰিচালক
২০০৮
মাঞ্জাডিক্কুৰু
FIPRESCI বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ
৬০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ সংলাপ
২০১২
উস্তাদ হোটেল
কেৰালা ৰাজ্য চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য
এছিয়ানেট চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য
২০১৩
কেৰালা ৰাজ্য চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য (মূল)
২০১৪
বেংগালোৰ ডেইজ
ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ – শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক
২০১৫
এছিয়ানেট চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক আৰু শ্ৰেষ্ঠ জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰ
বনিতা চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক আৰু শ্ৰেষ্ঠ জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰ
SIIMA চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক আৰু শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
ধীমচা নৃত্য

ধীমচা নৃত্য হৈছে আদিতে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পৰ্জা জনজাতীয় মহিলাসকলে পৰিৱেশন কৰা এক জনজাতীয় নৃত্য৷ পিছলৈ ই আন আন জনগোষ্ঠীয়েও পৰিৱেশন কৰা দেখা যায়৷ এই নৃত্যত ১৫ ৰ পৰা ২০ গৰাকী মহিলাই এটা গোট হৈ ঘৰুৱা জীৱনৰ সুখ-শান্তিৰ বাবে ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা জনায় আৰু নৃত্য কৰে৷ বিবাহিত জীৱনৰ সুখ-শান্তি কামনা কৰি এওঁলোকে বিবাহ অনুষ্ঠানতো নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ সাধাৰণতে তেওঁলোকে নৃত্যৰ সময়ত পৰম্পৰাগত ঘৰুৱা সাজ-পাৰ পিন্ধিয়েই নৃত্যত ভাগ লয়; কেৱল দলনেত্ৰীগৰাকীয়ে হাতত ময়ুৰৰ পাখি লোৱা দেখা যায়৷ বৰ্তমান আৰাকু উপত্যকাৰ খোন্দ, কুটিয়া, বাল্মিকী আদি সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এই নৃত্য বেছি জনপ্ৰিয়৷

কোনো কোনো ঠাইত ডেকা-বুঢ়া সকলোৱে এই নৃত্যত অংশ লোৱা দেখা যায়৷ এই নৃত্যৰ মূল বৈশিষ্ট হ’ল, নৃত্যৰ মাজেৰে সদ্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰি চুবুৰীয়া গাঁৱৰ মাজত বন্ধুত্ব স্থাপন কৰা৷ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ সৈতে হাতে হাত মিলাই নচাটো ইয়াৰ এক বিশেষ দিশ৷ ইয়ে এই নৃত্যক আন নৃত্যবোৰৰ পৰা পৃথক কৰিছে৷ সাধাৰণতে মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত এই নৃত্য নচা হয়৷ অৱশ্যে বৰ্ষপূৰ্তি আৰু অন্যান্য বছৰেকীয়া উৎসৱৰ বাদে বিবাহ অনুষ্ঠানতো নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়৷ বিবাহ অনুষ্ঠানৰ নৃত্যত শিল্পীসকলে নিজকে নানা ধৰণৰ গহণাৰে সজাই তোলে৷

বাদ্য

এই নৃত্যৰ লগত নানা ধৰণৰ বাদ্যযন্ত্ৰ সংগত কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত মৰি, কিৰিদি, টুডুমু, ডাপ্পু আৰু জোডুকম্মুলু আদি।

প্ৰকাৰ

ধীমচা নৃত্যৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ আছে৷ বোদা ধীমচা, গুণ্ডুৰি ধীমচা আৰু গোডী বেটা ধীমচা, টোলা ধীমচা, কুণ্ডা ধীমচা, বায়া ধীমচা আদি৷ সকলোবোৰ ধীমচাৰ পৰিৱেশন শৈলী বেলেগ বেলেগ৷ সাধাৰণতে গাঁৱৰ দেৱতা বা দেৱীক সন্মান জনাই কৰা স্তুতি আৰু পৰম্পৰাগত নৃত্য বোদা ধীমচাত অন্তৰ্ভুক্ত। গুণ্ডেৰী ধীমচা নৃত্য বা উস্কু নৃত্যত ময়ুৰৰ পাখিৰে নাচি থকা পুৰুষ নৃত্যশিল্পীসকলে মহিলা নৃত্যশিল্পীক তেওঁলোকৰ সৈতে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। গুডি বিটা নৃত্যত শৰীৰৰ দোলনৰ লগতে একেলগে পিছলৈ আৰু আগলৈ বেঁকা হোৱাটোও জড়িত হৈ থাকে। গোডী বিটা নৃত্য দেখিবলৈ বৰ আকৰ্ষণীয়। পোত্তৰ তোলা ধীমচা পাত তুলি লোৱাৰ প্ৰতীক। ধীমচাৰ আন ৰূপসমূহৰ ভিতৰত ভাগ ধীমচা আৰু নাতিকাৰী ধীমচা। ভাগ ধীমচাত হিংস্ৰ বাঘৰ কবলৰ পৰা পলায়নৰ ভাব প্ৰকাশ কৰা হয়। এইবোৰৰ উপৰি, দেৱালী উৎসৱৰ সময়ত নৃত্যশিল্পীসকলে দেৱী কালীক শ্ৰদ্ধাঞ্জলী জনাবলৈ সাপৰ দৰে গতি বিধি প্ৰদৰ্শন কৰে৷ এইবোৰৰ বাহিৰেও ধীমচা নৃত্যৰ আন ধৰণো আছে আৰু এইবোৰ নিজস্ব ধৰণে একচেটিয়া আৰু ব্যতিক্ৰমী। ড্ৰামত বোল দিয়াৰ লগে লগে নৃত্যশিল্পীসকলে অৰ্ধবৃত্তাকাৰ হৈ ইগৰাকীয়ে সিগৰাকীৰ কঁকলত পিঠিয়েদি হাত দি এজনে আনজনৰ হাতত ধৰি ভৰি নচুৱাই নৃত্য কৰে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ সংস্কৃতি
মেৰীড লাভ

ব্ৰিটিছ একাডেমিক মেৰী ষ্ট’পছৰ এখন কিতাপ মেৰীড লাভ বা লাভ ইন মেৰেজ। জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ বিষয়ে মুকলিকৈ আলোচনা কৰা প্ৰথম কিতাপবোৰৰ ভিতৰত ই অন্যতম আছিল।

কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে কোৱা হৈছে যে “আজি আগৰ তুলনাত অধিক সুখী ঘৰৰ প্ৰয়োজন হৈছে।" এই গ্ৰন্থখনে হয়তো তেওঁলোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰি ৰাষ্ট্ৰৰ সেৱা আগবঢ়াব পাৰে বুলি মোৰ আশা। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে বিবাহৰ আনন্দ বৃদ্ধি কৰা, আৰু কিমান দুখৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰি তাক দেখুৱাব লাগে।’’

প্ৰস্তাৱনাত কোৱা হৈছে যে ইয়াক বিবাহিত দম্পতীক কেনেকৈ সুখী বিবাহ পাতিব পাৰি সেই বিষয়ে শিকোৱাৰ দিশত ধাৱমান কৰা হৈছিল, “যৌনতা মহান’’ – আৰু এইদৰে ই ব্যৰ্থ বিবাহৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত লোকৰ সংখ্যা হ্ৰাস কৰি ‘ৰাষ্ট্ৰ’ক সেৱা আগবঢ়াইছিল।

কেন্দ্ৰীয় প্ৰশ্নটো হ'ল "স্বাধীনতাৰ আকাংক্ষা" উত্তৰটো "ইচ্ছা মতে বিচৰণ কৰাৰ স্বাধীনতাত" নহয় বৰঞ্চ "পূৰ্ণ আৰু সিদ্ধ প্ৰেম"।
ষ্ট'পছৰ অভিধানবিজ্ঞানত প্ৰেমৰ অৰ্থ হৈছে যৌনতা আৰু "ইয়াক কেনেকৈ কৰ্ষণ কৰিব লাগে তাৰ জ্ঞানৰ প্ৰৱেশ"। ইয়াৰ প্ৰকাশৰ বাবে অৱশেষত মানচেষ্টাৰৰ এজন ব্যৱসায়ী আৰু জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ অভিযানকাৰী হামফ্ৰে ৰ'ৱে ধন আগবঢ়ায়, যাক ষ্ট'পেছে পিছলৈ বিয়া কৰাব। ১৯১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত মেৰীড লাভ প্ৰকাশ কৰা সৰু প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান ফাইফিল্ড এণ্ড কোম্পানীয়ে প্ৰয়োজনীয় ২০০ পাউণ্ড দিছিল।

ই দ্ৰুতগতিত বিক্ৰী হৈ গ’ল, আৰু পষেকৰ ভিতৰতে ষষ্ঠবাৰৰ বাবে ছপা হ’ল।

১৯৩১ চনৰ ৬ এপ্ৰিললৈকে আমেৰিকাৰ শুল্ক সেৱাই এই কিতাপখনক অশ্লীল বুলি নিষিদ্ধ কৰিছিল, তেতিয়া ন্যায়াধীশ জন এম উলছেই সেই সিদ্ধান্ত বাতিল কৰিছিল। উলচিয়েই আছিল সেই একেজন ন্যায়াধীশ যিয়ে ১৯৩৩ চনত জেমছ জয়ছৰ ইউলিছিছৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা প্ৰত্যাহাৰ কৰি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ইয়াৰ প্ৰকাশ আৰু প্ৰচাৰৰ অনুমতি দিছিল।

নাৰীৰ যৌন ইচ্ছা ডিম্বাণু নিঃসৰণ আৰু ঋতুস্ৰাৱৰ ঠিক আগৰ সময়ছোৱাৰ লগত মিল থকা বুলি লক্ষ্য কৰা এইখনেই আছিল প্ৰথমখন কিতাপ। গ্ৰন্থখনত যুক্তি দিয়া হৈছিল যে বিবাহ সংগীৰ মাজত সমান সম্পৰ্ক হ’ব লাগে। যদিও ব্ৰিটেইনত আনুষ্ঠানিকভাৱে তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰা হৈছিল, তথাপিও ১৯৩১ চনৰ ভিতৰত এই কিতাপখনৰ ১৯টা সংস্কৰণ আৰু প্ৰায় ৭ লাখ ৫০ হাজাৰ কপি বিক্ৰী হৈছিল।

১৯৩৫ চনত আমেৰিকাৰ শিক্ষাবিদসকলৰ এক সমীক্ষাত কোৱা হৈছিল যে মেৰীড লাভ আছিল পূৰ্বৰ ৫০ বছৰৰ ভিতৰত ২৫ খন আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী গ্ৰন্থৰ ভিতৰত অন্যতম, এইবোৰৰ আগত আছে আলবাৰ্ট আইনষ্টাইনৰ আপেক্ষিকতাবাদ, ছিগমুণ্ড ফ্ৰয়েডৰ দ্বাৰা সপোনৰ ব্যাখ্যা, এডলফ হিটলাৰৰ মেইন কেম্পফ আৰু জন মেয়নাৰ্ড কেইনছৰ দ্বাৰা ৰচিত দ্য ইকনমিক কনচিকিউন্সেছ অৱ দ্য পিছ।

১৯২৩ চনত আলেকজেণ্ডাৰ বাটলাৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ব্ৰিটিছ নিৰৱ চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন মেৰীড লাভৰ আধাৰ আছিল এই কিতাপখন।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী বিষয়ক গ্ৰন্থ
১৪ এপ্ৰিল

ঘটনাৱলী

১৯১২ - RMS টাইটানিক আটলাণ্টিক মহাসাগৰত ডুব গৈছিল।
২০১০ - পশ্চিম বংগ, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড আৰু ওড়িশাত হোৱা চক্ৰৱাতী ধুমুহাত ১২৩জন মানুহৰ মৃত্যু হয়।
২০২৩ - অসমে ১১,৩০৪ গৰাকী নৃত্যশিল্পী আৰু সৰ্ববৃহৎ ধুলীয়া (ঢোলবাদক) দলৰ সৈতে সৰ্ববৃহৎ বিহু নৃত্য প্ৰদৰ্শন আয়োজন কৰি গুৱাহাটীত দুটা গিনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড অৰ্জন কৰে। সৰুসজাই ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত এই অনুষ্ঠানত ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ কলা-কুশলীক একত্ৰিত কৰি অসমীয়া সংস্কৃতিক বিশ্ববাসীৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

জন্ম

১৯১৪ - খুৰশীদ বানো, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী।
১৯১৯ - শমশাদ বেগম, ভাৰতীয় গায়িকা।
১৯১৯ - কে সৰস্বতী আম্মা, ভাৰতীয় লেখিকা।
১৯২৮ - নিৰুপমা হাগজেৰ, ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী।
১৯৪২ - মাৰ্গাৰেট আলভা, ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।
১৯৪৯ - ডলী গুলেৰীয়া, ভাৰতীয় গায়ক।
১৯৪৯ - অনুৰাধা কৈৰালা, নেপালৰ সমাজকৰ্মী।
১৯৫৭ - কৈলাশাভাদীভু শিৱান, ভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞানী।
১৯৭২ - কুনাল গাঞ্জাৱালা, ভাৰতীয় গায়ক।
১৮৯১ - ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰ, ভাৰতীয় ৰাজনীতিজ্ঞ তথা ভাৰতৰ সংবিধানৰ ৰচক। (মৃত্যু: ৬ ডিচেম্বৰ, ১৯৫৬)

মৃত্যু

১৯৫০ - ৰমনা মহৰ্ষী, অৰুণাচলৰ প্ৰভাৱশালী হিন্দু দাৰ্শনিক আৰু ঋষি ।
১৯৬৩ - ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন, ভাৰতীয় সুপণ্ডিত আৰু স্বনামধন্য পৰ্যটক। (জন্ম: ৯ এপ্ৰিল, ১৯২৫)
১৯৮৫ - প্ৰবীণ ফুকন, অসমীয়া নাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ আৰু নাট পৰিচালক, অভিনেতা তথা খেলুৱৈ।
২০০৫ - উমাকান্ত শৰ্মা, অসমীয়া সাহিত্যিক।

দিৱস

আম্বেদকাৰ জয়ন্তী (ভাৰত)
ক’লা দিৱস (দক্ষিণ কোৰিয়া)
যুৱ দিৱস (এংগ'লা)

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:এপ্ৰিল
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
বিশ্বামিত্ৰ

বিশ্বামিত্ৰ হোওছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত ঋষি। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰকে আদি কৰি ঋকবেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ প্ৰায়বোৰ অংশ ৰচনাৰ কৃতিত্ব তেওঁকে দিয়া হয়। পুৰাণসমূহত সৃষ্টিৰ আদিৰে পৰা বিদ্যমান ২৪গৰাকী ঋষিৰ উল্লেখ আছে যিসকলে গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থ অনুধাৱন কৰি এই মন্ত্ৰৰ সমস্ত শক্তি ধাৰণ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত বিশ্বামিত্ৰ হৈছে প্ৰথমগৰাকী আৰু যাজ্ঞবল্ক্য অন্তিমগৰাকী ঋষি।

সাহিত্যৰ সূত্ৰ

ঐতিহাসিকভাৱে বিশ্বামিত্ৰ গথিনা এজন ঋকবৈদিক ঋষি আছিল যি আছিল ঋগবেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ মুখ্য ৰচয়িতা। বশিষ্ঠৰ আগলৈকে তেওঁ ভৰত জনজাতিৰ ৰজা সুদাসৰ পুৰোহিত আছিল। তেওঁ ভৰতসকলক বিপাস আৰু সুতুদ্ৰী নদী অতিক্ৰম কৰাত সহায় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী হিন্দু গ্ৰন্থসমূহত বিশ্বামিত্ৰ আৰু বশিষ্ঠৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিবাদৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পণ্ডিতসকলৰ মতে যে ভৰতসকলৰ পুৰোহিতৰ স্থিতি সম্পৰ্কে ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁলোকৰ মাজত বিবাদ হৈছিল। অৱশ্যে অভ্যন্তৰীণ প্ৰমাণৰ অভাৱ আৰু ঋকবেদৰ ওপৰত পৰৱৰ্তী কালৰ মতামতৰ বাবে এই দৃষ্টিভংগীক সমালোচনা কৰা হৈছে। বিশ্বামিত্ৰ প্ৰাচীন ভাৰতৰ এজন ৰজা আছিল যাক কৌশিক (কুশৰ বংশধৰ) বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ আছিল অমাৱসু ৰাজবংশৰ। বিশ্বামিত্ৰ মূলতঃ কান্যকুব্জৰ (আধুনিক দিনৰ কনৌজ) চন্দ্ৰবংশী (সোমবংশী) ৰজা। তেওঁ এজন বীৰ যোদ্ধা আৰু কুশ নামৰ এজন মহান ৰজাৰ বংশধৰ আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
ৰেই টম্‌লিনছন

ৰেইমণ্ড ছেমুৱেল টম্‌লিনছন (; ২০ এপ্ৰিল, ১৯৪১ – ৫ মাৰ্চ, ২০১৬) আছিল এগৰাকী অগ্ৰণী কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰামাৰ। তেখেতে ইলেকট্ৰনিক মেইল (email) পঠিওৱাৰ প্ৰথমটো পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছিল। তেখেতে ১৯৭১ চনত আৰপানেট (ARPANET) ছিষ্টেমত প্ৰথমটো ইমেইল প্ৰগ্ৰাম কাৰ্যকৰী কৰিছিল। উল্লেখনীয় যে, আৰপানেটক ইণ্টাৰনেটৰ পূৰ্বসুৰী বুলি বিবেচিত কৰা হয়। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তেখেতক 'ইমেইলৰ উদ্ভাৱক' বুলি আখ্যায়িত কৰা হয়। এইটো পদ্ধতিত আৰপানেটৰ লগত সংযুক্ত হৈ থকা ব্যৱহাৰকাৰীসকলে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ইজনে আনজনলৈ "বাৰ্তা" প্ৰেৰণ কৰিব পাৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বতে সেই "বাৰ্তা"টো কেৱল একেটা কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা ব্যক্তিসকললৈহে পঠিয়াব পৰা গৈছিল। এই নতুন ব্যৱস্থাটো ৰূপায়ণ কৰিবলৈ ৰেই টমলিনছনে ব্যৱহাৰকাৰীৰ নাম আৰু মেছিনৰ নামৰ মাজত "@" চিনটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। মেইল পঠিওৱাৰ এইটো ব্যৱস্থা আজিৰ তাৰিখতো প্ৰচলিত।

"ইণ্টাৰনেট হল অৱ ফেম"-এ টমলিনছনৰ এই অতুলনীয় অৱদানলৈ স্বীকৃতি জনাই কৈছে যে- "টমলিনছনৰ ইমেইল প্ৰগ্ৰামে এটা নতুন বিপ্লৱৰ সৃষ্টি কৰিলে, যিটো পদ্ধতিয়ে যোগাযোগৰ ব্যৱস্থাটোকেই সলাই পেলালে" (Tomlinson's email program brought about a complete revolution, fundamentally changing the way people communicate.)।

তথ্যসংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
ব্ৰহ্মচৰ্য

ব্ৰহ্মচৰ্য (; IAST: ) হৈছে ভাৰতীয় ধৰ্মসমূহৰ এক আধ্যাত্মিক ধাৰণা, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ “ব্ৰহ্মৰ সৈতে সংগত আচৰণ” বা “ব্ৰহ্মৰ পথত চলা”। ব্ৰহ্মচৰ্যক মূলতঃ ইন্দ্ৰিয়-নিয়ন্ত্ৰণ আৰু আত্ম-সংযমৰ শৃঙ্খলা হিচাপে বুজোৱা হয়, আৰু যদিও যৌন সংযম ইয়াৰ এটা অংশ, ই কেৱল যৌনতা-বিৰতি নহয়; ই সম্পূৰ্ণ জীৱনশৈলীৰ এক আধ্যাত্মিক অনুশাসন।

হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধ সন্ন্যাসী পৰম্পৰাত ব্ৰহ্মচৰ্যত যৌনতা আৰু বিবাহৰ ত্যাগ অন্তৰ্ভুক্ত, যাক সন্ন্যাসীৰ আধ্যাত্মিক সাধনাৰ বাবে আৱশ্যক বুলি গণ্য কৰা হয়।

ব্যুৎপত্তি

‘ব্ৰহ্মচৰ্য’ শব্দটো দুটি সংস্কৃত মূলৰ পৰা আহিছে:

ব্ৰহ্ম : চূড়ান্ত বাস্তৱতা বা পৰম চেতনা, যাৰ আলোচনা উপনিষদসমূহত বিস্তৃতভাৱে পোৱা যায়।
চৰ্য : আচৰণ বা জীৱনপদ্ধতি।

সেয়ে ব্ৰহ্মচৰ্যৰ অৰ্থ হৈছে “ব্ৰহ্মৰ পথত আচৰণ কৰা” বা “আত্ম-সত্যৰ সৈতে সংগত জীৱনধাৰা”।

প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় ভাৰতীয় সাহিত্যত ব্ৰহ্মচৰ্য শব্দটোৰ অৰ্থ অধিক বিস্তৃত আছিল। ই পৱিত্ৰ জ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিক মুক্তিৰ সন্ধানৰ বাবে উপযোগী জীৱনশৈলী বুজায়। এই জীৱনশৈলীত অহিংসা, শুচিতা, জটিলতাহীন জীৱন, ধ্যান, আৰু ইচ্ছাকৃত সংযম অন্তৰ্ভুক্ত।

হিন্দুধৰ্মত

ব্ৰহ্মচৰ্য হিন্দু দৰ্শনত আত্ম-সংযমৰ এক উচ্চ আদৰ্শ হিচাপে বৰ্ণিত। ই কাম-বাসনাৰ পৰা মুক্ত হৈ ধৰ্ম আৰু মোক্ষৰ দিশে অগ্ৰসৰ হোৱা বুজায়।

আশ্ৰম পদ্ধতিত

ব্ৰহ্মচৰ্য হৈছে জীৱনৰ প্ৰথম আশ্ৰম বা পৰ্যায়। এই সময়ছোৱাত শিক্ষাৰ্থীয়ে গুৰুকুলত গুৰুৰ অধীনত বাস কৰি বেদ, উপনিষদ, শাস্ত্ৰ আৰু নৈতিক আচৰণৰ শিক্ষা লাভ কৰে। এই পৰ্যায়ত যৌন সংযম পালন কৰা হয়, যাতে শিক্ষাৰ্থীৰ মন একাগ্ৰ আৰু নিয়ন্ত্ৰিত থাকে।

উপনয়ন অনুষ্ঠানৰ দ্বাৰা এই পৰ্যায়ৰ আৰম্ভণি হয়।

বেদ আৰু উপনিষদত

ঋগ্বেদ আৰু অথৰ্ববেদত ব্ৰহ্মচৰ্যৰ উল্লেখ পোৱা যায়। অথৰ্ববেদ (১১.৫)ত ব্ৰহ্মচৰ্যক “দ্বিতীয় জন্ম” ("দ্বিজ", আধ্যাত্মিক জাগৰণ) সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হৈছে।

মুণ্ডক উপনিষদ (৩.১.৫)ত উল্লেখ আছে:

যোগদৰ্শনত গুণ হিচাপে

পতঞ্জলিৰ যোগসূত্ৰ (২.৩০) অনুযায়ী, ব্ৰহ্মচৰ্য পাঁচটা যমৰ ভিতৰত এটা। বিবাহিত ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত ই দাম্পত্য বিশ্বস্ততা; অবিবাহিতৰ ক্ষেত্ৰত ই পূৰ্ণ যৌন সংযম।

পতঞ্জলি (২.৩৮) অনুসাৰে, ব্ৰহ্মচৰ্য প্ৰতিষ্ঠিত হ’লে ব্যক্তিয়ে “বীৰ্য” বা শক্তি লাভ কৰে।

শ্ৰমণ পৰম্পৰাত

বৌদ্ধ আৰু জৈন শ্ৰমণ পৰম্পৰাত ব্ৰহ্মচৰ্য আধ্যাত্মিক সাধনাৰ এক প্ৰাথমিক চৰ্ত। সন্ন্যাসী জীৱনত ই যৌনতা আৰু সংসাৰৰ সম্পূৰ্ণ ত্যাগ বুজায়।

জৈনধৰ্মত

জৈনধৰ্মত ব্ৰহ্মচৰ্য পাঁচটা মহাব্ৰতৰ এটা। সন্ন্যাসীৰ ক্ষেত্ৰত ই সম্পূৰ্ণ যৌন বিৰতি বুজায় (কৰ্ম, বাক্য আৰু মনত)। গৃহস্থৰ ক্ষেত্ৰত ই বৈবাহিক বিশ্বস্ততা আৰু বিবাহপূৰ্ব সংযম বুজায়।

তথ্য সংগ্ৰহ
টাকাম মিচিং পৰিন কেবাং

টাকাম মিচিং পৰিন কেবাং (টিএমপিকে) হৈছে অসমৰ মিচিং জনগোষ্ঠীৰ এটা ছাত্ৰ সংগঠন। ১৯৭১ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় জোনাইত এই সংগঠনক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু ২০২১ চনত জোনাই বজাৰত মাধ্যমিক ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ৫০ বছৰীয়া সোণালী জয়ন্তী উদযাপন কৰা হয়।

বুৰঞ্জী

টাকাম মিচিং পৰিন কেবাং (টিএমপিকে) হৈছে অসমৰ এটা ছাত্ৰ সংগঠন। ই ৰাজ্যখনৰ মিচিং জনগোষ্ঠীৰ মুখ্য ছাত্ৰ সংগঠন। ই মূলত অসমৰ মিচিং জনগোষ্ঠীৰ সামাজিক-আৰ্থিক আৰু ৰাজনৈতিক সমস্যাসমূহৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত।

টাকাম মিচিং পৰিন কেবাং (টিএমপিকে) ১৯৭১ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। টিএমপিকে পূৰ্বে উত্তৰ-পূব সীমান্ত সংস্থাৰ ছাত্ৰ সন্থা (North East Frontier Agency Students Union) নামেৰে জনা গৈছিল আৰু ১৯৭১ চনত জোনাই উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত গঠন কৰা হৈছিল আৰু ১৯৮২ চনত টিএমপিকে হিচাপে পুনৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।

ছয় সংখ্যক সূচীত মিচিং স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ দাবী

টিএমপিকে মিচিং জনগোষ্ঠীৰ ছয় সংখ্যক সূচী অনুসৰি মিচিং স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদ (এমএচি)ক এজন স্বায়ত্তশাসিত জিলা হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ দাবীৰ আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছে।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন
ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা

ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আৰু বহুল প্ৰচলিত ইংৰাজী দৈনিক বাতৰি কাকত দ্যা ছেণ্টিনেলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক। ১৯৩৩ চনত অসমৰ যোৰহাট জিলাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। যুক্তৰাজ্যৰ ৰিডিং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তাৰপিছত ১৯৮৩ চনত গুৱাহাটীত দ্যা ছেণ্টিনেল কাকত আৰম্ভ হোৱাত তেওঁ প্ৰথম সম্পাদক হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁ মিডিয়া ট্ৰাষ্টৰ লগত জড়িত আছিল আৰু ১৯৯২ চনৰ উদযাপন কমিটিৰ সভাপতি আছিল। তেওঁৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বহু অসমীয়া কিতাপ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে, তাৰে ভিতৰত ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ চাভাৰ্ণ এণ্ড অদাৰ্চ ষ্টৰীছ অন্যতম। ১৯৯৭ চনত তেওঁ সাংবাদিকতাৰ বাবে বি.ডি. গোয়েংকা বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০১ চনত তেওঁ সাংবাদিকতাৰ বাবে শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। অনুবাদৰ বাবে তেওঁ কথা বঁটাও লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাংবাদিকত আৰু সাহিত্য জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

লগতে চাওক

দ্যা ছেণ্টিনেল

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
এন এইচ ডিনি

নূৰহায়তী শ্ৰীহাৰ্দিনী ছিতি নুকাটিন কফিন (ইংৰাজী: Nurhayati Srihardini Siti Nukatin Coffin; জন্ম: ২৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩৬ – ৪ ডিচেম্বৰ ২০১৮), তেওঁৰ ছদ্মনাম এন এইচ ডিনি হিচাপেই অধিক পৰিচিত, এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান ঔপন্যাসিক আৰু নাৰীবাদী আছিল। তেওঁ ডিকপিকেবল মি ফ্ৰেঞ্চাইজিৰ বাবে পৰিচিত ফৰাচী পৰিচালক তথা এনিমেটৰ পিয়েৰ কফিনৰ মাতৃ আছিল। ২০০৩ চনত তেওঁ এছইএ ৰাইট এৱাৰ্ডৰপৰা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰা অন্যতম ব্যক্তি আছিল।

জীৱন

ডিনিৰ জন্ম ১৯৩৬ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত চামাৰাঙত শালজোৱিলিজো আৰু কুচামিনাহৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁ জাভানিজ আৰু বুগিছ বংশোদ্ভূত আছিল আৰু তেওঁৰ চাৰিজন ভাই-ভনী আছিল। ডিনিয়ে কৈছিল যে দ্বিতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থকাৰপৰাই তেওঁ লিখিবলৈ ভাল পাইছিল। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী বাটিক শিল্পী আছিল, যি জাভানিজ সংস্কৃতিৰদ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত আছিল। তেওঁ ডিনিক পৰম্পৰাগত জাভানিজ বৰ্ণমলাত লিখা কাহিনী আৰু কবিতা পঢ়ি শুনাইছিল। তেওঁৰ কল্পকাহিনী লিখাৰ প্ৰতিভা সোনকালেই প্ৰমাণিত হৈছিল। পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে তেওঁ চামাৰাঙৰ ৰেডিঅ' ৰিপাব্লিক ইণ্ডোনেছিয়াত (ৰাষ্ট্ৰীয় ৰেডিঅ' নেটৱৰ্ক) নিজৰ কবিতা পাঠ কৰিছিল।

১৯৫৬ চনত গৰুড় ইণ্ডোনেছিয়ান এয়াৰৱেজৰ বিমান সেৱিকা হিচাপে কাম কৰি থকাৰ সময়তে তেওঁ দুৱা দুনিয়া (দুখন পৃথিৱী) নামৰ এটা গল্প সংকলন প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ কিছুসময় ৰেডিঅ' ঘোষক হিচাপেও কাম কৰিছিল।

১৯৬০ চনত তেওঁ জাপানৰ কোবেত থকা ফৰাচী কনচুল ইভছ কফিনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ সংসাৰত দুটা সন্তানৰ জন্ম হয়: মেৰী-ক্লেয়াৰ লিণ্টাং আৰু পিয়েৰ-লুই পাডাং, যি ডিকপিকেবল মি ফ্ৰেঞ্চাইজিৰ আটাইকেইখন ছবিৰ সহ-পৰিচালনাৰ বাবে বহুলভাৱে পৰিচিত। তেওঁ প্ৰথমতে স্বামীৰ সৈতে জাপানত বাস কৰিছিল; তাৰ পিছত তেওঁলোকক নম পেনলৈ বদলি কৰা হয়। ১৯৬৬ চনত তেওঁলোক ফ্ৰান্সলৈ উভতি আহে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকক মেনিলা আৰু ১৯৭৬ চনত ডেট্ৰয়টলৈ পঠিওৱা হয়।

১৯৮৪ চনত এই দম্পতীৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়ালৈ উভতি আহে আৰু পিছলৈ ইণ্ডোনেছিয়ান নাগৰিকত্ব পুনৰ লাভ কৰে। বহু বছৰ ধৰি তেওঁ কিশোৰ-কিশোৰীৰ সাক্ষৰতাৰ বাবে উৎসৰ্গিত এটা অলাভজনক সংস্থা পৰিচালনা কৰিছিল।

২০০৩ চনত যেতিয়া তেওঁ জাকাৰ্টাৰ ওচৰৰ শ্লেমানত বাস কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ এছ.ই.এ. ৰাইট এৱাৰ্ড লাভ কৰিছিল। জীৱনৰ শেষৰফালে তেওঁ এটা নাৰ্চিং হোমলৈ গুচি যায়, য’ত তেওঁ ভাৰ্টিগোৰ আক্ৰমণ বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে এখন উপন্যাস আৰু নিজৰ স্মৃতিগ্ৰন্থৰ কাম স্থগিত ৰাখিবলগীয়া হৈছিল। শেষৰ কেইবছৰমান তেওঁ চামাৰাঙৰ এটা কেথলিক জিৰণি ঘৰত অতিবাহিত কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১৮ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত চামাৰাঙৰ এক ঘাইপথত ডিনিয়ে আৰোহণ কৰা টয়োটা আভাঞ্জা টেক্সি আৰু এখন ট্ৰাকৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। পাছদিনা আম্বাৰাৱাত তেওঁৰ মৃতদেহ সৎকাৰ কৰা হয়।

উত্তৰাধিকাৰ

২০২০ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰীত গুগলে তেওঁৰ ৮৪সংখ্যক জন্মদিনত এটা গুগল ডুডলেৰে সন্মান যাচিছিল।

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ

ইণ্ডোনেচিয়ান

উপন্যাস

হাতী ইয়াং দামাই (দ্য পিচফুল হাৰ্ট) (১৯৬১)
পাদা চেবুৱাহ কাপাল (ৱান্স আপন এ শ্বিপ) (১৯৭৩)
লা বাৰ্কা (১৯৭৫)
নামাকু হিৰোকো (মাই নেম ইজ হিৰোকো) (১৯৭৭)
কেবেৰাংকাতান (ডিপাৰচাৰ্ছ) (১৯৭৭)
অৰাং-অৰাং ট্ৰান্স (দ্য ট্ৰান্সমিগ্ৰেণ্টছ) (১৯৮৫)
পাৰ্টেমুৱান দুৱা হাতি (দ্য মিটিং অৱ টু হাৰ্টছ) (১৯৮৬)

ইংৰাজী

এ জাৰ্নি (চুটি গল্প), "ব্লেক ক্লাউডছ অভাৰ দা আইল অৱ গডছ"ত প্ৰকাশিত, ডেভিদ ৰস্কিজৰদ্বাৰা সম্পাদিত। এম. ই. শাৰ্প (১৯৯৭)
দা চিকেন (চুটি গল্প), "ডাইভাৰ্ছ লাইভছ"ত প্ৰকাশিত, জেনেট লিংগাৰ্ডৰদ্বাৰা সম্পাদিত, অক্সফৰ্ড এছিয়া (১৯৯৫)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়ান নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
টানি জাতি

টানি জাতি হ'ল চীন আৰু উত্তৰপূৰ্ব ভাৰতৰ আদি, আপাটানি, গালো, মিচিং, নিছি, আৰু টাগিন জনগোষ্ঠীসমূহ মিলি হোৱা এটা জাতি। চীনা-তিব্বতীয় জনগোষ্ঠীৰ সদস্য হিচাপে তেওঁলোকে বিভিন্ন টানি ভাষাসমূহ কয় আৰু মূলতঃ চীনৰ তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চলৰ লগতে উত্তৰপূৰ্ব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু অসম ৰাজ্যত বাস কৰে। প্ৰায় ২১.৭ লাখ জনসংখ্যাৰে টানি জনগোষ্ঠী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ জনগোষ্ঠীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। চীন চৰকাৰে টানি জনগোষ্ঠীক লোবা জনগোষ্ঠীৰ অধীনত শ্ৰেণীভুক্ত কৰে।

বুৰঞ্জী

অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু উচ্চ অসমৰ অধিকাংশ বাসিন্দা ছয়টা টানি জনগোষ্ঠীৰ ( নিছি , আদি , গালো , অপতানি , টাগিন , আৰু মিচিং ) অন্তৰ্গত। যিসকল আবোটানীৰ বংশধৰ বুলি কোৱা হয় ৷ মাংস আৰু ঊলৰ বিনিময়ত টানি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে তিব্বতীসকলৰ লগত তৰোৱাল আৰু অন্যান্য ধাতুৰ ব্যৱসায় কৰাৰ বাবে তিব্বতৰ প্ৰাচীন পুথিভঁৰালসমূহত টানি জনগোষ্ঠীৰ কিছু ইতিহাস লিপিবদ্ধ হৈ আছে ।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ অনুসূচিত জনজাতি
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অনুসূচিত জনজাতি
শ্ৰেণী:তিব্বতৰ জনগোষ্ঠী
তাপ্তি (দেৱী)

তাপ্তি বা তাপতী হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁক তাপ্তি নদীৰ দেৱী আৰু দক্ষিণৰ মাতৃ-দেৱী বুলিও জনা যায় য'ত তেওঁ পৃথিৱীলৈ তাপ কঢ়িয়াই আনে। হিন্দু গ্ৰন্থানুসৰি, তাপ্তি সূৰ্যৰ এগৰাকী পত্নী ছায়া আৰু সূৰ্যৰ (সূৰ্য দেৱতা) কন্যা আছিল।

তাপ্তি নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "উষ্ণতা বৃদ্ধি", "গৰম", "জ্বালা।" কোৱা হয় যে ত্ৰিভুৱনৰ কোনেও দেৱীৰ সৌন্দৰ্য, নিখুঁত বৈশিষ্ট্য আৰু তীব্ৰ ধৰ্ম্মীয় আত্ম-অনুশাসনৰ সৈতে ফেৰ মাৰিব নোৱাৰে। এই নামটো সম্ভৱতঃ চিথিয়ান দেৱতাসকলৰ ৰাণী তাবিতিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বুলি ভবা হয়, তেওঁ প্ৰাচীন প্ৰটো-ইণ্ডো-ইৰানী ধৰ্মত মূলতঃ এক প্ৰভাৱশালী অগ্নি দেৱী আছিল বুলিও অনুমান কৰা হয়।

তাৎপৰ্য

হিন্দু গ্ৰন্থ অনুসৰি তাপ্তি তেওঁৰ ভক্তিৰ বাবে বিখ্যাত আছিল আৰু আন দেৱী, ৰাক্ষস, অপ্সৰা বা গন্ধৰ্বৰ তেওঁৰ সৌন্দৰ্য, স্বভাৱ বা বেদৰ জ্ঞানৰ সৈতে তুলনা নহৈছিল।

উপাসনাপদ্ধতি

তাপ্তি নদীৰ নাম সম্ভৱতঃ তাপতিৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত। মানুহে তেওঁক দেৱীৰ ৰূপত আৰু হিন্দু গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা বহুতো প্ৰশংসনীয় গুণ থকা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ নদীৰ ৰূপত উপাসনা কৰে।

আত্মীয়

তেওঁৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হিন্দু গ্ৰন্থৰ বিভিন্ন আখ্যান অনুসৰি, তাপ্তিৰ আত্মীয়সকলৰ ভিতৰত সূৰ্য তেওঁৰ দেউতাক হিচাপে আৰু ছায়া তেওঁৰৰ মাতৃ হিচাপে বৰ্ণিত হৈছে, ইয়াৰোপৰি তেওঁ যামিৰ সৰু ভগ্নী আছিল আৰু তেওঁৰ দুই ভাতৃ আছিল ক্ৰমে যম আৰু শনি। আনহাতে মৎস পুৰাণৰ আখ্যান অনুসৰি ছায়াৰ তিনিটি সন্তানৰ ভিতৰত এটি পুত্ৰ সবৰ্ণী মনু আৰু আন দুগৰাকী কন্যা ক্ৰমে তাপ্তি আৰু বিস্তী। এই পুৰাণ অনুসৰি শনি আৰু যম দেৱী তাপ্তিৰ প্ৰকৃত ভাতৃ নহয়।

নদী হিচাপে তাপ্তি

তাপ্তি নদী মধ্য ভাৰতৰ এখন উল্লেখযোগ্য নদী। ৭২৪ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘৰ এই নদীখন উপদ্বীপীয় ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান নদী। এই অঞ্চলৰ তিনিখন পশ্চিমবাহিনী নদীৰ ভিতৰত তাপ্তি উল্লেখযোগ্য।
তাপ্তি নদীৰ উৎস দক্ষিণ মধ্যপ্ৰদেশৰ সাতপুৰা পৰ্বতশ্ৰেণীৰ পূৰ্বভাগ। প্ৰথমে এই নদী পশ্চিমমুখে প্ৰবাহিত হৈ মধ্যপ্ৰদেশৰ নিমাৰ অঞ্চল, মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ খান্দেশ আৰু পূৰ্ব বিদৰ্ভ অঞ্চলৰ ওপৰেদি প্ৰবাহিত হৈ দাক্ষিণাত্য মালভূমিৰ উত্তৰ-পশ্চিম কোণৰে দক্ষিণ গুজৰাটৰ চুৰাট জিলাৰ চুৰাট বন্দৰনগৰীৰ নিকট আৰৱ সাগৰত মিলিত হৈছে। সমান্তৰালভাবে প্ৰবাহিত নৰ্মদা নদীৰ সৈতে এই নদীয়ে উত্তৰ আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ সীমা নিৰ্দেশ কৰে। গুজৰাট আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ সীমনাৰ ওচৰত তাপ্তি নদীৰ দক্ষিণে সহ্যাদ্ৰি বা পশ্চিমঘাট পৰ্বতমালাৰ উৎস।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী