ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চিতাৰা দেৱী

চিতাৰা দেৱী (৮ নৱেম্বৰ ১৯২০ – ২৫ নৱেম্বৰ ২০১৪) এগৰাকী বিখ্যাত ভাৰতীয় নৃত্য পটীয়সী। শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ অন্যতম কথকৰ তেওঁ এগৰাকী আগশাৰীৰ নৃত্যশিল্পী আছিল। নৃত্যৰ জৰিয়তে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰা চিতাৰা দেৱী পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইত কথক নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তাৰে ভিতৰত অন্যতম হল ১৯৬৭ চনত লণ্ডনৰ ৰয়েল এলবাৰ্ট হল আৰু কাৰ্ণেগী হল।

২০১৪ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে মুম্বাইৰ যশলোক হস্পিটেলত চিতাৰা দেৱীয়ে দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ পিছত মৃত্যু বৰণ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

চিতাৰা দেৱীয়ে প্ৰথমে অভিনেতা নাজিৰ আহমেদ খানৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ বয়সৰ পাৰ্থক্য ১৬ বছৰ আছিল। কিছুদিনৰ পিছতেই তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা কে.আছিফৰ সৈতে বিয়াত বহে। কিছুদিনৰ পিছত তেওঁৰ লগতো চিতাৰা দেৱীৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়।

দ্বিতীয় বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছত তেওঁ প্ৰতাপ বাৰতৰ লগত তৃতীয় বিবাহ কৰে। তেওঁলোকৰ এটি পুত্ৰ সন্তান ৰঞ্জিত বাৰত ১৯৫০ চনত জন্ম হয়।

শিল্পী জীৱন

চিতাৰা দেৱী এগৰাকী বিখ্যাত কথক নৃত্য শিল্পী আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ভাৰত নাট্যম আৰু অন্যান্য ভাৰতীয় লোকনৃত্যত পাৰ্গত আছিল। তেওঁ ৰাছিয়াৰ বেলেট নৃত্য আৰু অন্যান্য পাশ্চাত্য নৃত্যও শিকিছিল। বয়স বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে তেওঁ নৃত্য কৰিবলৈ কমাই দি কিতাপ লিখিবলৈ আৰু কথকৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ বলিউডৰ কেইবাগৰাকী বিখ্যাত অভিনেত্ৰী যেনে মধুবালা, ৰেখা, মালা সিনহা আৰু কাজলক কথকৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল।

২০১৪ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে মুম্বাইৰ যশলোক হস্পিটেলত চিতাৰা দেৱীয়ে দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ পিছত মৃত্যু বৰণ কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

চিতাৰা দেৱীয়ে দেশ-বিদেশৰ বহু বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল, সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (১৯৬৯), পদ্মশ্ৰী (১৯৭৩), কালিদাস সন্মান (১৯৯৫) আৰু নৃত্য নিপুণ সন্মান।

তেওঁ পদ্মভূষণ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। তেওঁ ইয়াক অপমান বুলি অভিহিত কৰিছিল আৰু ভাৰত ৰত্নৰ বাহিৰে আন একো পুৰস্কাৰ গ্ৰহণ নকৰে বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

২০১৭ চনৰ ৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে তেওঁৰ ৯৭তম জন্মদিনত গুগুলে এক ডুডুল জাৰি কৰিছিল।

১৬ বছৰ বয়সত কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে তেওঁৰ নৃত্য দেখি নৃত্য সম্ৰাজ্ঞী উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। আৰু পিছলৈ তেওঁ নৃত্য সম্ৰাজ্ঞী আৰু কথকৰ ৰাণী হিচাপে জনাজাত হল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

চিতাৰা দেৱীৰ দুৰ্লভ চিত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
মংগোল সাম্ৰাজ্য

মংগোল সাম্ৰাজ্য আছিল ইতিহাসৰ আটাইতকৈ বৃহৎ সংযুক্ত স্থলভাগ সাম্ৰাজ্য। ই ১৩শ শতিকাত চেংগিজ খানৰ নেতৃত্বত স্থাপিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ বিস্তৃতি ইউৰোপৰ পৰা এছিয়া পৰ্যন্ত আছিল। সাম্ৰাজ্যটোৱে ব্যৱসায়, সংস্কৃতি আৰু ৰাজনৈতিক গঠন-প্ৰক্ৰিয়াত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

স্থাপনা

১২০৬ চনত তেমুজিন নামৰ মংগোল নেতা তেওঁক “চেংগিজ খান” (সৰ্বোচ্চ নেতা) হিচাপে ঘোষণা কৰে। তেখেতে বিভিন্ন মংগোল গোত্ৰক একত্ৰিত কৰি এক সুশৃংখল সেনা গঠন কৰে আৰু ক্ৰমান্বয়ে উত্তৰ চীন, মধ্য এছিয়া, ইৰান, আৰু ইউৰোপলৈ আগবঢ়ে।

চেংগিছ খানৰ পাছত

চেংগিজ খানৰ মৃত্যুৰ পিছত সাম্ৰাজ্যটো তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ মাজত বিভাজন কৰা হয়, যাৰ ফলত ইলখানাত, চাগাতাই খানাত, গোল্ডেন হৰ্ড, আৰু ইয়ুৱান ৰাজবংশ উদয় হয়। তেওঁৰ পাছত খুবিলাই খানে চীন দখল কৰি ইয়ুৱান ৰাজবংশ স্থাপন কৰে।

সংস্কৃতি আৰু বাণিজ্য

মংগোল সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত ছিল্ক ৰোড সুৰক্ষিত হোৱাত ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ মাজৰ বাণিজ্য আৰু সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদান বৃদ্ধি পায়। এই সময়ছোৱাত মাৰ্ক' প'ল' আদিয়ে চীন ভ্ৰমণ কৰিছিল। সাম্ৰাজ্যটোৱে ধৰ্মীয় সহনশীলতা অৱলম্বন কৰিছিল।

পতন

১৪শ শতিকালৈকে মংগোল সাম্ৰাজ্য খণ্ড খণ্ড হৈ যায় আৰু স্থানীয় ৰাজবংশ আৰু শক্তিবোৰে তাত স্থান গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰৰ সংঘাত আৰু বহিঃশত্ৰুৰ আক্ৰমণে পতন ত্বৰান্বিত কৰে।

ঐতিহ্য

মংগোল সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামৰিক কৌশল, বাণিজ্যৰ বিকাশ, আৰু বহুজাতিক গঠনপদ্ধতিয়ে আধুনিক বিশ্বত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে।

উৎস

শ্ৰেণী:ইতিহাস
বগেজাৰী নৃত্য

বগেজাৰী নৃত্য ভাৰতৰ অসমৰ পাতিৰাভা জনগোষ্ঠীৰ এক পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য।

পৃষ্ঠভূমি

মূলতঃ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত বসবাস কৰা ৰাভা জনগোষ্ঠী অসমৰ এক উল্লেখযোগ্য ভৈয়ামৰ জনজাতি। বড়ো জনগোষ্ঠীৰ অংশ বুলি গণ্য কৰা ৰাভাসকল এক সুকীয়া ভাষা, সংস্কৃতি আৰু লোককথাৰ অধিকাৰী। ইয়াৰ উপগোটসমূহৰ ভিতৰত পতিৰাভা সম্প্ৰদায় লোকসংগীত আৰু নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰত চহকী পৰম্পৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে বিখ্যাত।
বগেজাৰী নৃত্য হৈছে হানাঘোৰা, জাৰিঘোৰা, পাৰনাচ, ভালুকনাচ আদি আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ নৃত্যৰ সমান্তৰালকৈ কেইবাটাও পৰম্পৰাগত ৰাভা প্ৰদৰ্শনৰ ভিতৰত অন্যতম। বগেজাৰী বহুলাংশে ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু ইয়াত সাম্প্ৰদায়িক উদ্‌যাপন আৰু কাহিনী কথনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। ইয়াৰ গীতবোৰত প্ৰকাশিত হৈছে:
ঐতিহাসিক ঘটনা
ৰোমাণ্টিক আৰু বীৰত্বপূৰ্ণ কাহিনী
সামাজিক ব্যংগাত্মক প্ৰকাশ
সাম্প্ৰদায়িক আৱেগ

এই পৰিৱেশনসমূহে লিখিত অভিলেখৰ অনুপস্থিতিত সামূহিক স্মৃতি সংৰক্ষণ কৰাত সহায় কৰে। বিশেষকৈ ব’হাগ বিহু আদি উৎসৱৰ সময়ত এই নৃত্যৰ প্ৰদৰ্শন তাৎপৰ্যপূৰ্ণ।

গাঁথনি

বগেজাৰী পৰিৱেশনত গায়ন-বায়ন আৰু নৃত্যৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে এক সমন্বিত ৰূপত। পৰম্পৰাগতভাৱে ব’হাগৰ বতৰত কোনো গাঁৱৰ ঘৰে ঘৰে মহিলাৰ দল একোটা গৈ অংশগ্ৰহণমূলকভাৱে গীত-নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
সাধাৰণতে এই অনুষ্ঠানৰ আৰম্ভণিতে দেৱী সৰস্বতীক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়, তাৰ পিছত গীত আৰু ছন্দময় নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সময়ৰ লগে লগে সাজ-পোছাকবোৰ অধিক সজ্জাগত ৰূপলৈ বিকশিত হৈছে।
মহিলাৰ সাজ-পোছাক
মেখেলা আৰু ব্লাউজ (সততে ৰঙা বা সেউজীয়া)
কাণফুলি আৰু খাৰু আদি পৰম্পৰাগত অলংকাৰ
ফালি (কঁকালৰ কাপোৰ)
চুলিখিনি পৰিপাটিকৈ বান্ধি থোৱা এখন কাপোৰ।
পুৰুষৰ সাজ-পোছাকত থাকে
বগা গেঞ্জি, কঁকালত বান্ধিলোৱা বা পাগুৰি হিচাপে পিন্ধা গামোচা
আধুনিক মঞ্চ পৰিৱেশনত প্ৰায়ে পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক দেখা যায়।

লিংগ ভূমিকা

বগেজাৰী নৃত্যই লিংগভিত্তিক ভূমিকাসমূহৰ এক সুকীয়া বিভাজন প্ৰতিফলিত কৰে, আৰু সেয়াই হৈছে- মহিলা। প্ৰাথমিক নৃত্যশিল্পী আৰু গায়ন; আৰু বাদ্যযন্ত্ৰও মহিলাই বজায়।
পুৰুষসকলে প্ৰায়েই বাদ্যযন্ত্ৰবাদক হিচাপেই থাকে। সমসাময়িক প্ৰাসংগিকতা পৰম্পৰাগতভাৱে ঋতুভিত্তিক আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰা বগেজাৰী নৃত্যই মঞ্চ পৰিৱেশন আৰু সাংস্কৃতিক উৎসৱকে ধৰি আধুনিক প্ৰেক্ষাপটৰ লগত খাপ খাই পৰিছে। এই পৰিৱৰ্তনৰ পিছতো ই নিজৰ মূল উপাদান আৰু সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্য সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাভা জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ফটৌমাটা বেৰী

ফটৌমাটা বেৰী জন্ম: ১৯৫৪ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰা গিনিৰ এজন স্থপতিবিদ আৰু লেখক। তেওঁ গিনিৰ প্ৰথম মহিলা স্থপতিবিদ হিচাপে পৰিচিত, আৰু অৰ্ডাৰ অৱ আৰ্কিটেক্টছ অৱ গিনিৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী।

জীৱনী

ফাটৌমাটাই ১৯৫৪ চনত মধ্য গিনিৰ মামৌত জন্মগ্ৰহণ কৰে। ১৯৭৩ চনত ডনকাৰ লাইচি ২ août ৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পিছত ক'নাক্ৰি বিশ্ববিদ্যালয়ত চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং অধ্যয়ন কৰে আৰু কিউবাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ফিডেল কাষ্ট্ৰোৰ পৰা বৃত্তি গ্ৰহণ কৰি হাভানাত ৫ বছৰ ধৰি স্থাপত্য বিদ্যা অধ্যয়ন কৰে। গিনিলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁ স্থপতিবিদ হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়। ২০০২ চনত তেওঁ আৰ্চি প্লাছ নামৰ নিজাকৈ এটা উদ্যোগ স্থাপন কৰে। গিনিৰ প্ৰথম মহিলা স্থপতিবিদ হিচাপে পৰিচিত বেৰী ২০১৬ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈকে অৰ্ডাৰ অৱ আৰ্কিটেক্টছ অৱ গিনিৰ সভানেত্ৰী আছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
শইকীয়া

শইকীয়া হৈছে আহোম ৰাজ্যৰ আহোম সেনাবাহিনীৰ পাইক কৰ্মচাৰী।। তেওঁলোকৰ বংশধৰ সকলে ইয়াক এটা উপাধি হিচাপে বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰে।

উৎপত্তি

শইকীয়া উপাধিটো আহোম ৰজাই দিয়া। শ মানে হৈছে এশ। অৰ্থাৎ এশ সৈন্য পৰিচালনা কৰা বিষয়াজনক শইকীয়া উপাধি দিয়া হৈছিল।

পৌৰাণিক কালত ব্যৱহাৰ

আহোম ৰজাই অসমত পাইক প্ৰথাৰ প্ৰচলন কৰে। এক পাইক (এজন সৈন্য) হৈছে আহোম সামৰিক বাহিনীৰ আটাইতকৈ ক্ষুদ্ৰতম একক। এশজন পাইক পৰিচালনা কৰা বিষয়া জনক শইকীয়া বোলা হৈছিল। শইকীয়াক নিযুক্তি দিয়াটো ফুকন (৬০০০ পাইকৰ পৰিচালনা কৰা বিষয়া) আৰু ৰাজখোৱা (২০০০ পৰা ৩০০০ পাইকৰ পৰিচালনা কৰা বিষয়া)ৰ দায়িত্ব আছিল। পাইক সকলে শইকীয়াক বৰ্জন কৰিবলৈ অধিকাৰ দিয়া হৈছিল আৰু পচন্দৰ কোনো এজন বিষয়া নিযুক্তি দিবৰ বাবে অনুৰোধ কৰিব পাৰিছিল। পাইকৰ ধৰ্ম বা গোষ্ঠী বিচাৰ নকৰাকৈ ইয়াৰ নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।

সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ

বৰ্তমান এই উপাধিটো অসমৰ হিন্দু আৰু মুছলিম লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। হিন্দু ধৰ্মৰ লোকসকলৰ ভিতৰত, শইকীয়া উপাধিটো বিভিন্ন জাতিৰ মাজত দেখিবলৈ পোৱা যায়। যেনে - আহোম, চুতীয়া, কছাৰী, কৈৱৰ্ত, কোঁচ, কেওট, কায়স্থ, কলিতা।

শইকীয়া উপাধিৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি

ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, সাহিত্যিক, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
হিতেশ্বৰ শইকীয়া, অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী

লগতে চাওক

ফুকন
হাজৰিকা
পাঠক

শ্ৰেণী:উপাধি
জেলেপী

জেলেপী বা স্থানভেদে জিলাপী বা জেলেবি এবিধ মিঠা খাদ্য৷ এটা ফাৰ্চী শব্দ “জলব’’ৰ পৰা জেলেপী নামটোৰ সৃষ্টি হৈছে৷ ’জলব’ শব্দৰ অৰ্থ ঘূৰণীয়াকৈ পাক খাই যোৱা ভাৰতত বিশেষকৈ পূজা বা আন উৎসৱ পাৰ্বনত জেলেপীৰ প্ৰচলন হোৱা দেখা যায়৷ ই বৰ্তমান আমাৰ সমাজত এক পৰম্পৰাগত মিঠাই হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰিছে৷

ইতিহাস

মিঠা খাদ্যত জেলেপীৰ ব্যৱহাৰ অতি প্ৰাচীন৷ ইৰানত ৰমজান মাহৰ ইফতাৰৰ সময়ত এইবিধ মিঠাই খোৱা হৈছিল৷ দশম শতিকাত ইবন ছায়াৰ আল-ৱাৰৰাকৰ আৰবী ভাষাত লিখা কিতাব-আল-তাবিখ গ্ৰন্থত “জালাবিয়া’’ নামে এক মিঠা খাদ্যৰ কথা উল্লেখ আছে৷ ত্ৰয়োদশ শতিকাত পাৰ্চিয়াত মুহাম্মদ বিন হাছান আল-বাগদাদীৰ এখন খাদ্য সম্বন্ধীয় গ্ৰন্থতো একে ধৰণৰ খাদ্য উল্লেখ আছে৷ বাণিজ্যিক কাৰণত ভাৰত আৰু ইৰানৰ সম্পৰ্কৰ ফলতে এইবিধ মিঠাইৰ ভাৰতলৈ আগমন হয় আৰু জেলেপী বা জেলেবি নামেৰে জনাজাত হয়৷ পঞ্চদশ শতিকাত ভাৰতৰ আনন্দোৎসৱ বা পূজা আদিত ব্যৱহৃত খাদ্য হৈ পৰে এই জেলেপী৷ ১৪৫০ চনত ৰচনা কৰা প্ৰিয়মকৰ্ণৰ্পকথা কিতাপত জেলেপী খোৱাৰ কথা বৰ্ণনা কৰা আছে৷ ষোড়শ শতিকাৰ কিতাপ ভোজনা কুতুহালা নামে খাদ্য প্ৰস্তুতকৰণ সম্বন্ধীয় কিতাপত জেলেপীৰ প্ৰস্তুত বিধি লিখা আছে৷ তদুপৰি, সংস্কৃত গ্ৰন্থ “গুন্যগুণবোধিনী’’তো জেলেপীৰ ৰন্ধন পদ্ধতিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা আছে৷

জেলেপীৰ প্ৰকাৰ

আকাৰ, ৰং আৰু উপকৰণৰ সামান্য তাৰতম্যলৈ লক্ষ্য কৰি জেলেপীৰ কেইটামান বেলেগ বেলেগ ৰূপ দেখা যায়; যেনে, ইমাৰতি বা আমৃতি, ঝংগিৰি, জালেবা, পনীৰ জেলেপী, চানা জেলেপী, মাৱা জলেবি আদি৷

প্ৰস্তুত বিধি

জেলেপীত সাধাৰণতে পাঁচটা পাক থাকে৷ এই পাঁচটা পাকক মানুহৰ জটিল মানসিকতাৰ লগত তুলনা কৰা হয় বুলি কোৱা হয়৷ আনহাতে আৰৱ দেশত প্ৰচলিত ধাৰণামতে দীঘলকৈ তৈয়াৰ কৰিলে সহজে ভাঙি যাব বুলি পাক খুৱাই সৰু কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়৷ অসমতো লোককথাত “জেলেপীৰ পাক’’ বুলি এটা খণ্ডবাক্যৰ প্ৰচলন আছে৷ ই নেতিবাচক ভাৱে ব্যৱহৃত হয়৷ কোনো লোকে আচল কথা পোনে পোনে নকৈ পাকে-প্ৰকাৰে ক’লে “জেলেপীৰ পাক লগাই কোৱা বুলি কোৱা শুনা যায়৷
পাঁচটা পাক থকা এই জেলেপী ময়দাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়৷ তেল বা ঘিউত ৰঙচুৱাকৈ ভাজি ঘনকৈ পগাই থোৱা চেনিৰ গৰম ৰসত ডুবাই ৰসাল কৰি কোৱাৰ উপযোগী কৰি তোলা হয়৷ ময়দা দুঘণ্টামান আগতেই পানীৰে লেপথেপীয়া কৰি সানি থৈ পিছত কাপোৰত টোপোলা বান্ধি এটা সৰু ফুটাৰে একেৰাহে ৰছী এডাল পাক খুৱাই পেলোৱাৰ দৰে গৰম তেলত পেলাই ভজা হয়৷ ভজা হ’লেই চেনিৰ ৰসত কিছুপৰ ডুবাই তুলি অনা হয়৷ কোনো কোনো লোকে চাউল আৰু বাকলি নথকা মাটিদাইল বা ৰহৰ দাইলৰ গুড়ি আৰু প্ৰকাৰভেদে পনীৰ, মাৱা, চানা আদিও ব্যৱহাৰ কৰে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় খাদ্য
শ্ৰেণী:মিঠাই
পঞ্চৰথ

পঞ্চৰথ (পাঁচ ৰথ বা পাণ্ডৱ ৰথ বা আইন্থনাই কোভিল বুলিও কোৱা হয়) ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ চেংগালপট্টু জিলাৰ বংগ উপসাগৰৰ ক'ৰ'মেণ্ডেল উপকূলৰ মহাবলীপুৰমত অৱস্থিত এটা কীৰ্তিচিহ্ন সংকলন। একক ভাৰতীয় শিল কটা স্থাপত্যৰ নিদৰ্শন হৈছে পঞ্চৰথ। প্ৰথমতে এই কমপ্লেক্সটো প্ৰথম ৰজা নৰসিংহবৰ্মান (৬৩০–৬৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ ৰাজত্বকালত নিৰ্মাণ কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল। কিন্তু নতুন শিলালিপিৰ আৱিষ্কাৰৰ লগে লগে নাগাস্বামীৰ দৰে ইতিহাসবিদসকলে মহাবলীপুৰমৰ সকলো কীৰ্তিচিহ্ন দ্বিতীয় নৰসিংহবৰ্মান (প্ৰায় ৬৯০ – ৭২৫ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ বুলি কয়।
ভাৰতীয় প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপ (ASI) ৰ তত্বাৱধানত থকা এই কমপ্লেক্সটো ১৯৮৪ চনত ইউনেস্কোৱে মহাবলীপুৰমৰ কীৰ্তিচিহ্ন গোট হিচাপে লিপিবদ্ধ কৰা ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ অংশ।

পঞ্চৰথ কমপ্লেক্সৰ পাঁচটা কীৰ্তিচিহ্ন ৰথৰ দৰে আৰু প্ৰত্যেকটো ওখ গ্ৰেনাইটৰ একক শিলৰ ওপৰত নিৰ্মিত, উত্তৰ-দক্ষিণ দিশত অলপ হেলনীয়া।
যদিও কেতিয়াবা ভুলতে মন্দিৰ বুলিও কোৱা হয়, প্ৰথম নৰসিংহবৰ্মান মৃত্যুৰ পিছত কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ নোহোৱাৰ বাবে এই অট্টালিকাবোৰ কেতিয়াও পূজাৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰা হোৱা নাছিল৷ এই গঠনসমূহৰ নাম মহাভাৰতৰ পৰা বিখ্যাত পঞ্চপাণ্ডৱ আৰু তেওঁলোকৰ পত্নী দ্ৰৌপদীৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। আকাৰৰ ক্ৰমত ধৰ্মৰাজ ৰথ, ভীম ৰথ, অৰ্জুন ৰথ, নকুল সহদেৱ ৰথ আৰু দ্ৰৌপদী ৰথ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

এই একক শিল্পকলাৰ নাম পাণ্ডৱ – অৰ্জুন, ভীম, যুধিষ্ঠিৰ ("ধৰ্মৰাজ"), নকুল আৰু সহদেৱ – আৰু দ্ৰৌপদীৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। মহাভাৰত মহাকাব্যৰ বিখ্যাত চৰিত্ৰবোৰৰ লগত গঠনবোৰৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই বাবে এই নামবোৰ ভুল বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰো ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য নাই, কিয়নো ইহঁত অসম্পূৰ্ণ আৰু পবিত্ৰ কৰা হোৱা নাই; ৰথৰ গুৰি আৰু ওপৰৰ অকাটা শিলৰ অংশবোৰ এতিয়াও দেখা যায়। এ এছ আইয়ে গাঁথনিসমূহৰ অসম্পূৰ্ণতা নিশ্চিত কৰি বিমান বুলি কোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। অৱশ্যে পাণ্ডৱ নামটো স্থায়ী হৈ পৰিছে।

ইতিহাস

এ এছ আইয়ে সেই স্থানত প্ৰদৰ্শিত এখন ফলক অনুসৰি পল্লৱ বংশই পূৰ্বৰ কাঠৰ ৰথৰ আৰ্হিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই গঠনসমূহক শিলৰ কাটি ৰথ হিচাপে পৰিকল্পনা কৰিছিল।
গঠনসমূহ সম্পূৰ্ণ নোহোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ নিৰ্মাণৰ উদ্দেশ্য জানিব পৰা হোৱা নাই। মহাবলীপুৰমৰ কীৰ্তিচিহ্ন গোটৰ অংশ হিচাপে ১৯৮৪ চনত ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়। ইয়াত দেখা পোৱা নটা একক শিল কাটি লোৱা গঠনৰ অংশ এই গঠনসমূহ।

স্থাপত্যশৈলী

বিন্যাস

পাঁচটা ৰথৰ প্ৰতিটোৱেই একো একোটা 'মোনোলিথ' বা একশিলা স্থাপত্য, যিবোৰ গুলপীয়া গ্ৰেনাইট পাথৰৰ একোটা স্তূপৰ পৰা খোদিত কৰি উলিওৱা হৈছে। এইবোৰ উত্তৰ-দক্ষিণ দিশত সামান্য ঢাল খোৱা এটা সাধাৰণ ভেটিৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। প্ৰতিটো ৰথৰে বিন্যাস বা নক্সা বেলেগ বেলেগ, যেনে— বৰ্গাকৃতি, আয়তাকাৰ বা অপছিডাল পৰিকল্পনা। ইয়াৰে আটাইতকৈ ডাঙৰটোৰ জোখ ৪২ x ৩৫ ফুট আৰু সৰ্বোচ্চ উচ্চতা ৪০ ফুট।

প্ৰতিনিধিত্ব

পঞ্চৰথসমূহে সেই সময়ৰ দ্ৰাবিড় স্থাপত্যৰ বৈচিত্ৰ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সম্ভৱতঃ এইবোৰৰ মূল নক্সা কাঠৰে নিৰ্মিত মন্দিৰৰ ৰথৰ আৰ্হিত কৰা হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তামিলনাডুত নিৰ্মাণ কৰা বহু ডাঙৰ মন্দিৰৰ বাবে এইবোৰ আৰ্হি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বেছিভাগ ৰথৰে আৰ্হি বৌদ্ধ বিহাৰ আৰু চৈত্যসমূহৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি কোৱা হয়।

লগতে চাওক

মহাবলীপুৰম স্মাৰকসমূহ
দ্ৰৌপদী ৰথ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰত
শিল্পা মাস্কে

শিল্পা মাস্কে (জন্ম ১৪ এপ্ৰিল ১৯৯২, বিৰাটনগৰ, নেপাল) এগৰাকী নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু নৃত্যশিল্পী।

তেওঁ নেপালী চলচ্চিত্ৰ জগতত "দ্য ব্ৰেক আপ" ছবিখনত আশীৰ্মান ডি.এছ. জোশীৰ বিপৰীতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰপাছত তেওঁ "কাগজ পত্ৰ" ছবিখনত নাজিৰ হুছেইনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল।

তেওঁ বহুতো সংগীত ভিডিঅ’, চলচ্চিত্ৰ, ফটোশ্যুট আৰু বিজ্ঞাপনত অংশগ্ৰহণ কৰিছে, দেশীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত।

তেওঁ ডক্টৰ ষ্ট্ৰেঞ্জ, মিচন: ইম্পছিবল – ফলআউট আদি হলিউড চলচ্চিত্ৰত সামান্য অৱস্থানত দেখা গৈছিল। তদুপৰি, নেটফ্লিক্স শৃঙ্খল দ্য ক্ৰাউন (মৌচুম ২, পৰ্ব ৫), বলিউড চলচ্চিত্ৰ গোল্ড আৰু স্বল্প দৈৰ্ঘ্যৰ ছবি শুটিং এন এলিফেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

তেওঁৰ তৃতীয় নেপালী ছবিখন আছিল "সানো মান", য’ত তেওঁ আয়ুষ্মান জোশীৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। ২০২১ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত মুক্তিপ্ৰাপ্ত "কাঠপুতলি" ছবিটোত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। তাৰপাছত, ২০২২ চনৰ ২০ মে’ত মুক্তি লাভ কৰা "লাইফ ইন এলএ" চলচ্চিত্ৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০২৩ চনত "ফুলবাৰী" আৰু "পৰস্ত্ৰী" নামৰ দুটা ছবিতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

+
বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
ভূমিকা
টোকা
2016
শুটিং এন এলিফেণ্ট

স্বল্প দৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ
2016
ডক্টৰ ষ্ট্ৰেঞ্জ

সৰু ভূমিকাত
2018
মিচন: ইম্পছিবল – ফলআউট

সৰু ভূমিকাত
2018
গোল্ড

অতিৰিক্ত/নৃত্যশিল্পী
2019
দ্য ব্ৰেক আপ
ছাৰা
নেপালি ছবিত আত্মপ্ৰকাশ
2019
কাগজ পত্ৰ
বুনু

2019
সানো মান
সানিয়া

2021
কাঠপুতলি

মূল চৰিত্ৰ
2022
লাইফ ইন এলএ

মূল চৰিত্ৰ
2023
ফুলবাৰী

মূল চৰিত্ৰ
2023
পৰস্ত্ৰী

মূল চৰিত্ৰ
2024
দেৱী (নেপালী চলচ্চিত্ৰ)

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালী অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ঝালিমাটিৰ গান

ঝালিমাটিৰ গান গোৱালপাৰাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত প্ৰচলিত এবিধ লোকগীত। ইয়াৰ মানুহৰ মৃত্যু, শৱযাত্ৰা, শৱদাহন, শ্ৰাদ্ধ আদি প্ৰেতাদি কৰ্মকাণ্ডৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছে। গোৱালপাৰা জিলাৰ ঠাইবিশেষে ইয়াক বড় পুৰাণ, সংকীৰ্তন আদি নামেৰেও জনা যায়। এই গীতসমূহ আধ্যাত্মিক তত্ত্বমূলক কৰুণ-ভক্তিৰসেৰে সমৃদ্ধ।

ব্যৱহৃত বাদ্যযন্ত্ৰ

ঝালিমাটিৰ গানত ব্যৱহৃত প্ৰধান বাদ্যযন্ত্ৰবোৰ হৈছে খোল, তাল আৰু ঝালি। খোলটো সাধাৰণ খোলতকৈ কিছু দীঘলীয়া ধৰণৰ। খোলটো মাটিৰে নিৰ্মাণ কৰা হয়। ‘ঝালি’ সাধাৰণ তালতকৈ চেপেটা আৰু বহল আ্কৃতিৰ এবিধ বিশেষ তাল। ‘ঝালি’ আৰু ‘মাটিৰ খোল’ ব্যৱহাৰ কৰি এইবিধ লোকগীত গোৱা হয় বাবেই ইয়াক ‘ঝালিমাটিৰ গান’ বুলি কোৱা হয়।

বিভিন্ন ধৰণৰ ঝালিমাটিৰ গান

এগৰাকী ব্যক্তিৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগে লগে ‘ঝালিমাটিৰ গান’ গোৱা আৰম্ভ হয় আৰু ই মৃতকৰ শ্ৰাদ্ধ আদি সম্পন্ন হোৱালৈকে ই চলি থাকে। অৱশ্যে কাৰ্য্য অনুসৰি ইয়াৰ বিষয়বস্তু আৰু নাম বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে মৃতকক সাঙীত তুলি শ্মশানলৈ লৈ যাওঁতে, শ্ৰাদ্ধৰ সময়ত, পিণ্ড দানৰ সময়ত এই গীতৰ ৰূপ ভিন্ন হ’ব পাৰে।

সংস্কৃতিত

এই গীত পৰিবেশনৰ ক্ষেত্ৰত বা ইয়াৰ লগত জড়িত বাদভযন্ত্ৰ সমূ্হৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত থকা কঠোৰ নিয়ম-নীতিৰ বাবেই এই গীতবিধ পাহৰণিৰ গৰ্ভত বিলীন হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে বুলি বহুতে মতপোষণ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
শ্ৰেণী:গীত
শ্ৰেণী:সংগীত
ইন্দু মলহোত্ৰা

ইন্দু মলহোত্ৰা বৰ্তমান ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী ন্যায়াধীশ। তেওঁ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰাৰ আগতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ২০০৭ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাৰ স্বীকৃতি লাভ কৰা দ্বিতীয় মহিলা ইন্দু মলহোত্ৰায়ে সুদীৰ্ঘ ৩০ বছৰ কাল উচ্চতম ন্যায়ালয়ত অধিবক্তা আছিল। তেওঁ মধ্যস্থতাৰ যোগেদি নিষ্পত্তি আইনৰ বিশেষ পাৰদৰ্শী। তেওঁ ঘৰুৱা আৰু আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্যৰ বহু বিবাদত মধ্যস্থতা কৰিছে। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ আইন আৰু ন্যায় মন্ত্ৰণালয়ে ভাৰতত মধ্যস্থতাৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ পুনৰীক্ষণ কৰিবলৈ গঠন কৰা উচ্চ স্তৰৰ কমিটিৰ সদস্য নিযুক্ত কৰা হৈছিল। পিছলৈ মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰয়ে অধ্যক্ষতা কৰা কলেজিয়ায়ে তেওঁক সৰ্বসন্মতি ক্ৰমে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্তিৰ বাবে চৰকাৰলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। ২০১৮ চনৰ ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্ত কৰে। অধিবক্তা হিচাপে বাৰৰ পৰা পোনে পোনে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৫৬ চনৰ ১৪ মাৰ্চ তাৰিখে বেংগালুৰুত ইন্দু মলহোত্ৰাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা ঔম প্ৰকাশ মলহোত্ৰা আৰু লেখিকা সত্য মলহোত্ৰাৰ কণিষ্ঠ সন্তান। তেওঁ নতুন দিল্লীত অৱস্থিত কাৰ্মেল কনভেণ্ট স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞাননৰ সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ একেখন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা পিছত তেওঁ কিছুদিন দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত মিৰাণ্ডা হাউচ কলেজ আৰু বিবেকানন্দ কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৮২ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফেকাল্টি অফ ল'ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ইন্দু মলহোত্ৰায়ে ১৯৮৩ চনত দিল্লীৰ বাৰ কাউন্সিলত যোগদান কৰে। ১৯৮৮ চনত তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অধিবক্তাৰ বাবে পৰা পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান দখল কৰি উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁক সংবিধান দিৱসৰ দিনা মুকুল গোস্বামী স্মৃতি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ তেওঁ হাৰিয়ানা চৰকাৰৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ চৰকাৰী অধিবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানক তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। ২০০৭ চনত তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা পদত অধিষ্ঠিত হয়। ৩০ বছৰৰ ব্যৱধানৰ পিছত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাৰ পদ লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ আইন আৰু ন্যায় মন্ত্ৰণালয়ে ভাৰতত মধ্যস্থতাৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ পুনৰীক্ষণ কৰিবলৈ গঠন কৰা উচ্চ স্তৰৰ কমিটিৰ সদস্য নিযুক্ত কৰা হৈছিল। পিছলৈ মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰয়ে অধ্যক্ষতা কৰা কলেজিয়ায়ে তেওঁক সৰ্বসন্মতি ক্ৰমে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্তিৰ বাবে চৰকাৰলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। ২০১৮ চনৰ ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্ত কৰে। অধিবক্তা হিচাপে বাৰৰ পৰা পোনে পোনে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা।

সমাজ সেৱা

তেওঁ সমাজ সেৱাৰ লগত জড়িত। তেওঁ অলাভকাৰী বেচৰকাৰী সংস্থা চেভ লাইফ ফাউণ্ডেচনৰ ন্যাসৰক্ষক। এই সংগঠনটোৱে ৰাস্তা-ঘাটত সংগঠিত হোৱা দুৰ্ঘটনাৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টি কৰে। ইয়াৰ লগতে যান-বাহনৰ দুৰ্ঘটনাৰ পিছত আহত ব্যক্তিৰ জীৱন বচাবলৈ বিভিন্ন কাৰ্যপন্থা হাতত লয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
কামধেনু

কামধেনু বা সুৰভি হৈছে এক দৈৱিক গো-দেৱী আৰু হিন্দু ধৰ্মত তেওঁক গো-মাতা বা সকলো গৰুৰ মাতৃ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। কামধেনু "প্ৰাচুৰ্যৰ গাই" হিচাপে পৰিচিত যি নিজৰ গৰাকীয়ে কামনা কৰা সকলো সামগ্ৰী প্ৰদান কৰে। কামধেনুক প্ৰায়ে বাকী পোহনীয়া জীৱ-জন্তুৰো মাতৃ হিচাপে চিত্ৰায়িত কৰা হয়। সাধাৰণতে কামধেনুক চৰাইৰ পাখি, ম'ৰাৰ নেজ আৰু নাৰীৰ মূৰ তথা স্তনেৰে সৈতে এজনী শুকুলা গাইগৰুৰ ৰূপত অংকন কৰা হয়। তেওঁৰ শৰীৰৰ অংগত বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ বাসস্থান। হিন্দু ধৰ্ম অনুসাৰে সকলোবোৰ গাইগৰু কামধেনুৰ পাৰ্থিৱ ৰূপ। সেএ কামধেনুক স্বকীয় দেৱী হিচাপে পূজা কৰা নহয় আৰু তেওঁৰ বাবে কোনো নিজস্ব উপাসনাস্থলী নাই। ধাৰ্মিক লোকসকলে গাইসমূহৰ যোগেদিয়েই কামধেনুৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰে।

হিন্দু ধৰ্মৰ পুথিসমূহত কামধেনুৰ জন্ম সম্পৰ্কে বিচিত্ৰ কাহিনী পোৱা যায়। কোনো ঠাইত সমুদ্ৰ মন্থনৰ পৰা কামধেনুৰ উৎপত্তি হ'ল বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে কোনো কোনো সূত্ৰৰ মতে তেওঁক প্ৰজাপতি দক্ষৰ জীয়ৰী তথা ঋষি কাশ্যপৰ পত্নী। কিছুসংখ্যক পুথিৰ মতে কামধেনু ঋষি জমদগ্নি বা বশিষ্ঠৰ আশ্ৰয়ত আছিল আৰু যিসকল নৃপতিয়ে জোৰ কৰি তেওঁক হৰণ কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল তেওঁলোক নিজৰ কৃতকৰ্মৰ বাবে বিষম পৰিণতিৰ সন্মুখীন হৈছিল। ঋষিৰ উপাসনা কাৰ্যত ব্যাৱহাৰ কৰিবলৈ দুগ্ধ আৰু দুগ্ধজাত সামগ্ৰীৰ যোগান ধৰাত কামধেনুৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে ঋষিৰ ৰক্ষাৰ্থে কামধেনুৱে আগ্ৰাসী যোদ্ধাও উৎপন্ন কৰিব পাৰিছিল। ঋষিৰ আশ্ৰমৰ উপৰিও তেওঁ গোলোক আৰু পাতালতো নিবাস কৰা বুলি বৰ্ণনা পোৱা যায়।

ইতিহাস

কামধেনুক সুৰভি অৰ্থাৎ সাধাৰণ গাইগৰু হিচাপেও সম্বোধন কৰা হয়। কামধেনুক সবালা (ফুটফুটীয়া) আৰু কপিলা (ৰক্তবৰ্ণ) নামেৰেও জনা যায়। মহাভাৰত আৰু দেৱী ভাগৱত পুৰাণত বৰ্ণিত পিতামহ ভীষ্মৰ জন্ম সম্পৰ্কীয় আখ্যানত নন্দিনী নামৰ এজনী গাইগৰুক কামধেনু আখ্যা দিয়া হৈছে।

চিত্ৰন

ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বিদ্বান মেডেলিন বায়াৰ্ডিৰ মতে কামধেনু বা কামদূহৰ অৰ্থ হৈছে পবিত্ৰ গাইগৰু যাম হিন্দুধৰ্মত সকলোবোৰ প্ৰাচুৰ্যৰ উৎস বুলি গণ্য কৰা হয়। কামধেনু দেৱী বা হিন্দুসকলৰ দিব্যমাতৃৰ এক ৰূপ

কামধেনুক কীৰিটি পৰিহিতা নাৰীৰ শিৰ, ৰঙীণ ঈগলৰ ডেউকা আৰু ময়ূৰৰ নেজৰ সৈতে এক শুকুলা গাইগৰুৰ ৰূপতো চিত্ৰিত কৰা হয়।

ভগৱান দত্তাত্ৰেয়ৰ সৈতে বা হাতত থকা গাইগৰুজনীকো কামধেনু হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয় যি বৈষ্ণৱসকলৰ সত্ত্বঃ গুণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

জন্মৰ আখ্যান

মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বত উল্লেখ আছে যে অমৃত বিচাৰি দেৱতা আৰু অসুৰে কৰা সমুদ্ৰ মন্থনতেই কামধেনু-সুৰভিৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। শতপথ ব্ৰাহ্মণতো একেই আখ্যান পোৱা যায়। ৰামায়ণৰ আখ্যান অনুসৰি সুৰভি ঋষি কাশ্যপ আৰু দক্ষৰ জীয়ৰী ক্ৰোধবসাৰ সন্তান।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ইণ্টাৰষ্টেলাৰ

ইণ্টাৰষ্টেলাৰ ২০১৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তথা ক্ৰিষ্টোফাৰ ন'লানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন কল্পবিজ্ঞান বিষয়ক চলচ্চিত্ৰ। পৃথিৱীত বিশ্বব্যাপী শস্যৰ ক্ষয়-ক্ষতি, ধূলিৰ ধুমুহা আৰু বায়ুমণ্ডলত অক্সিজেনৰ পৰিমাণ কমি যোৱাৰ বাবে এদল মহাকাশচাৰীয়ে এটা বাসযোগ্য গ্ৰহৰ সন্ধানত এটা মহাজাগতিক কীটগহ্বৰৰ মাজেদি কৰা যাত্ৰা চলচ্চিত্ৰখনত দেখুওৱা হৈছে।

সংলাপসমূহ

কুপাৰ

এই পৃথিৱীখন এটা ৰত্নভাণ্ডাৰ, কিন্তু কিছুদিনৰ পৰা ই আমাক এৰি যাবলৈ কৈ আছে।
এবাৰ অভিভাৱক হ'লে আপুনি আপোনাৰ সন্তানৰ ভৱিষ্যতৰ প্ৰেতাত্মা।

এমিলিয়া ব্ৰেণ্ড

প্ৰেমেই হৈছে একমাত্ৰ বস্তু যি সময় আৰু স্থানৰ উৰ্দ্ধলৈ গতি কৰে।

কথোপকথন

বাল্যকালৰ মুৰ্ফ: দেউতা, তুমি আৰু মায়ে মোক কিয় বেয়া কিবা এটাৰ নাম দিলা?
কুপাৰ: বাৰু, আমি দিয়া নাছিলোঁ।
বাল্যকালৰ মুৰ্ফ: মুৰ্ফীৰ সূত্ৰ?
কুপাৰ: মুৰ্ফীৰ সূত্ৰৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে কিবা বেয়া হ’ব। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল যি হ’ব পাৰে সি হ’বই।

ডঃ ব্ৰেণ্ড: আমি এই বাস্তৱতাৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব যে আমাৰ সৌৰজগতৰ একোৱেই আমাক সহায় কৰিব নোৱাৰে।
কুপাৰ: এতিয়া আপুনি মোক কোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে যে পৃথিৱীখনক ৰক্ষা কৰিবলৈ আপোনাৰ পৰিকল্পনা কি।
ডঃ ব্ৰেণ্ড: আমি পৃথিৱীখনক বচাবলৈ নহয়। আমি ইয়াক এৰিহে যাব লাগিব, আৰু এই অভিযানটোৰ বাবেই তোমাক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল।
কুপাৰ: মোৰ ল’ৰা-ছোৱালী আছে, প্ৰাধ্যাপক মহোদয়।
ডঃ ব্ৰেণ্ড: তেন্তে তালৈ যোৱা আৰু তেওঁলোকক বচোৱা। আমি নিজৰ আয়ুসকালৰ বহু ওপৰলৈ যাব লাগিব। আমি ব্যক্তি হিচাপে নহয়, এটা প্ৰজাতি হিচাপেহে চিন্তা কৰিব লাগিব। আমি আন্তঃনক্ষত্ৰীয় ভ্ৰমণৰ বাস্তৱতাৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব।

টেগলাইন

মানৱ জাতিৰ জন্ম পৃথিৱীত হৈছিল। ইয়াত কেতিয়াও মৃত্যু হোৱাৰ উদ্দেশ্য নাছিল।
আৰু আগুৱাই যোৱা।
পৃথিৱীৰ অন্তই আমাৰ অন্ত নহ’ব।
মানৱ জাতিৰ পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ হ’ব আমাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পদক্ষেপ।

লগতে চাওক

ইনচেপশ্যন

উৎস

শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ
কেঞাবন

কেঞাবন (বৈজ্ঞানিক নাম:Kyllinga brevifolia) চাইপাৰেচি (Cyperaceae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ ঘাঁহ জাতীয় উদ্ভিদ৷ কেঞাবনক ইংৰাজীত shortleaf spikesedge, green kyllinga, perennial greenhead sedge, kyllinga weed আদি নামেৰে জনা যায়৷

বিস্তৃতি

কেঞাবন মূলত উত্তৰ আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ থলুৱা উদ্ভিদ যদিও বৰ্তমান বিশ্বৰ সকলো ঠাইতে এই বন দেখা পোৱা যায়৷

বিৱৰণ

কেঞাবনৰ পাতৰ আকৃতি তৰোৱাল একোখনৰ নিচিনা চেপেটা আৰু দীঘলীয়া হয়৷ পাতখিলাৰ মাজভাগত থকা অষ্পষ্ট ঠাৰিৰ বাহিৰে পাতবোৰত কোনো ধৰণৰ সিৰৰ বিকাশ হোৱা দেখা নাযায়৷ পাতবোৰৰ গুৰিভাগত থকা ঠাৰিয়ে বৌখাৰ দৰে মূল ঘাঁহডালত মেৰিয়াই ধৰে৷

কেঞাবনৰ শিপাবোৰ চুলিৰ দৰে ঘন আৰু পাতল৷ এইবোৰে মাটিৰ তলত সৰু আলুৰ সৃষ্টি কৰে আৰু এই আলুৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা পুখা একোডাল মাটিৰ উপৰিভাগলৈ উঠি আহি একো একোজোপা নতুন কেঞাবন সৃষ্টি কৰে৷

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Jepson Manual Treatment
Photo gallery

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ