ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
জাম্বলয়া

জাম্বলয়া হৈছে আমেৰিকাৰ লুইজিয়ানা ৰাজ্যত বিকশিত হোৱা এক টেঙা চাউলৰ খাদ্য। এই খাদ্য মূলতঃ মাংস আৰু সাগৰীয় খাদ্যৰ লগত চাউল আৰু মছলাৰ সৈতে মিহলি কৰা শাক-পাচলিৰে গঠিত। এই খাদ্যত আফ্ৰিকা, স্পেইন আৰু ফৰাচীৰ মিশ্ৰিত প্ৰভাৱ দেখা যায়। অৱশ্যে পশ্চিম আফ্ৰিকা আৰু স্পেইনৰ নিজ নিজ দেশত জাম্বলয়া প্ৰস্তুত কৰাৰ নিজস্ব শৈলী আছেে।

ব্যুৎপত্তি

অক্সফৰ্ড কম্পেনিয়ন টু ফুডত উল্লেখ আছে যে জাম্বলয়া শব্দটো
সম্ভৱতঃ লুইজিয়ানাত স্পেনিছ শাসনৰ সময়ত দুটা শব্দৰ পৰা আহিছে - জামন (jamón বা গাহৰিৰ মাংস) আৰু পেলা (paella) বা পুলাওৰ পৰা আহিছিল। আন কিছুমান লেখকেও এই ধাৰণাটোৰ সৈতে একমত। কিন্তু এণ্ড্ৰিউ চিগালৰ মতে, এই প্ৰস্তাৱৰ সমস্যাটো হৈছে নামটোৰ উৎস গাহৰিৰ মাংসৰ (জামন) ওপৰত। ১৮৪৯ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে ৰেচিপিসমূহ পৰ্যালোচনা কৰি এণ্ড্ৰিউ চিগালে কৈছেে যে যদিও গাহৰিৰ মাংস সাধাৰণতে এই প্ৰস্তুতিৰ এক উপাদান, বহুতো ৰেচিপিয়ে ইয়াক বাদ দিয়ে, আৰু লগতে এনেকোৱা পিলাউৰ সংস্কৰণ আছে য'ত গাহৰিৰ মাংস অন্তৰ্ভুক্ত আছে কিন্তু ইয়াক 'জাম্বলয়া' বুলি কোৱা নহয়। অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাৱে,গাহৰিৰ মাংসৰ উপাদানে এই খাদ্য সুস্বাদু কৰে।

অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধানে ইংগিত দিয়ে যে জাম্বলয়া শব্দৰ অৰ্থ হৈছে চাওলৰ লগত সকলো সানমিহলি কৰা আৰু সেয়েহে চাউলৰ পুলাউ নামটো সংযুক্ত। ১৮৩৭ চনত প্ৰকাশিত এটা কবিতাত শব্দটোৰ প্ৰথম ছপা আবিৰ্ভাৱ হোৱাটোৱে এই কথাৰ সমৰ্থন কৰে।
দ্য এনচাইক্লোপিডিয়া অৱ কেজুন এণ্ড ক্ৰিয়েল কুইজিন (২০০৪)ৰ লিখক, লুইজিয়ানাৰ চেফ জন ফ'লছৰ মতে জাম্বলয়া হৈছে ফৰাচী জাম্বন আৰু ইয়োৰুবা য়ায়াৰ পৰা "জাম্বন-আ-লা-য়ায়া" ৰ সংকোচন।

উৎপত্তি

স্মিথচোনিয়ান ইনষ্টিটিউচন ফ'কলাইফৰ এটা প্ৰবন্ধ অনুসৰি, জাম্বালিয়া হৈছে পশ্চিম আফ্ৰিকা, ফৰাচী আৰু স্পেনিছ প্ৰভাৱৰ এক সংমিশ্ৰণ। ঔপনিৱেশিক কালত লুইজিয়ানা অঞ্চলটো ফৰাচী আৰু স্পেনিছসকলৰ দ্বাৰা উপনিবেশ স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু ধান খেতিৰ জ্ঞান থকা পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ দাস ত্বৰান্বিত আমদানি কৰিছিল। এই ৰন্ধনপ্ৰণাল আফ্ৰিকান-আমেৰিকান, কাজুন আৰু ক্ৰিঅ'ল সম্প্ৰদায় লোকসকলে প্ৰস্তুত কৰি খাইছিল, অৱশ্যে প্ৰতিটো সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত ব্যঞ্জনটো কেনেদৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়।

ইতিহাস

লুইজিয়ানাত পূৰ্বতে দাসত্বত থকা আফ্ৰিকান আমেৰিকানসকলে চাউল, গাহৰিৰ মাংস বা কুকুৰাৰ মাংস, ৰঙা জলকীয়া, পিয়াঁজ, চৰ্বি, নিমখ আৰু জলকীয়াৰ সৈতে খাদ্য হিচাপে জাম্বালয়া তৈয়াৰ কৰিছিল। আমেৰিকাৰ কৃষ্ণাংগসকলে উত্তৰ আমেৰিকাৰ উপাদান ব্যৱহাৰ কৰি দক্ষিণ আমেৰিকা আৰু পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ খাদ্যৰ লগত খাপ খুৱাই লৈছিল। দাসত্বৰ যুগত জীয়াই থাকিবলৈ এই আহাৰ প্ৰস্তুত কৰি খোৱা হৈছিল।

কিছুমান লোককথা আছে যে জাম্বলয়াৰ উৎপত্তি নিউ অৰলিন্সৰ ফ্ৰেন্স কোৱাৰ্টাৰৰ পৰা হৈছে।কিছুমান পণ্ডিতে যুক্তি আগবঢ়ায় যে ই হয়তো স্পেনিছ চাউলৰ খাদ্যৰ স্থানীয় সংস্কৰণ আছিল।

সামগ্ৰীসমূহ

জাম্বলয়াত পৰম্পৰাগতভাৱে ধোঁৱা ব্যৱহাৰ কৰি ৰন্ধা চচ্চেজৰ লগতে গাহৰিৰ মাংস, কুকুৰা মাংস বা সাগৰীয় খাদ্য যেনে ক্ৰফিছ বা মিছা মাছ আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। শাক-পাচলি সাধাৰণতে পিয়াঁজ, বিলাহী, আৰু সেউজীয়া জলকীয়া, ভীমকল, কুঁহিয়াৰ, মৰিচা আৰু হালধিও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মাংস আৰু পাচলি মুগা বৰণিয়া আৰু ভজা হোৱাৰ পিছত, চাউল মছলা আৰু মাংসৰ চুপ যোগ দিয়া হয়, আৰু গোটেই খাদ্যখিনি একেলগে চাউল সম্পূৰ্ণ নিসিজালৈকে ৰন্ধা হয়।

উৎস
অমিকা শ্বাইল

অমিকা শ্বাইল (; জন্ম: ১২ নৱেম্বৰ) এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ, ৱেব চিৰিজ, ৱেব ফিল্ম আৰু টেলিভিছনত কৰা কামৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ বালবীৰ ৰিটাৰ্নছত 'বায়ু পৰী'ৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অমিকা শ্বাইলৰ জন্ম পশ্চিম বংগৰ হুগলী জিলাৰ উত্তৰপাৰাত হৈছিল আৰু বৰ্তমান তেওঁ মুম্বাইত বাস কৰে। অমিকাই ৯ বছৰ বয়সতে সা ৰে গা মা পা লিটল চেম্পছ নামৰ সংগীত ভিত্তিক ৰিয়েলিটি শ্ব'ত এগৰাকী প্ৰতিযোগী হিচাপে ৰূপালী পৰ্দাত নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল।

অমিকাই ৫ বছৰ বয়সৰপৰাই মাকৰ ওচৰত সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। অমিকাই "সা ৰে গা মা পা"-ৰ বঙালী সংস্কৰণতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সা ৰে গা মা পা নেচনেল টেলেণ্ট হাণ্ট, ইণ্ডিয়ান আইডল, ষ্টাৰ ভইচ অফ ইণ্ডিয়া আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' শ্ব'ৰ দৰে আন আন সংগীত ভিত্তিক ৰিয়েলিটি শ্ব'তো অংশ লৈছিল।

অভিনেত্ৰীগৰাকী হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী আৰু সংগীত বিশাৰদ হিচাপে উত্তীৰ্ণ হৈছে। অমিকাই ডাবৰ, কোলগেট, চাণ্টুৰ, উজালা আৰু আই পি এলৰ দৰে ব্ৰেণ্ডৰ টেলিভিছন বিজ্ঞাপনত কণ্ঠদান কৰিছে।

এটা সাক্ষাৎকাৰত অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে স্বীকাৰ কৰিছিল যে মুম্বাইত থকা তেওঁৰ আৰম্ভণিৰ সংগ্ৰামৰ দিনবোৰত জীৱিকা নিৰ্বাহৰ বাবে সংগীত শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ এ আৰ ৰহমানক সংগীতৰ অনুপ্ৰেৰণা বুলি গণ্য কৰে। তেওঁ প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাক অভিনয়ৰ অনুপ্ৰেৰণা বুলি গণ্য কৰে।

অভিনয়ত সফলতা

অমিকাই তেওঁৰ অভিনয় কেৰিয়াৰত সফলতা লাভ কৰে যেতিয়া তেওঁ ‘উড়ান’ৰ জৰিয়তে টেলিভিছনত অভিনয় আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ‘দিব্য দৃষ্টি’, ‘বালবীৰ ৰিটাৰ্নছ’ আদিৰ দৰে টেলিভিছন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰে।

অমিকাই ‘মেডাম ছাৰ’, ‘লাল ইশ্ক’, ‘শাদী কে চিয়াপে’, ‘গুনাহ’ আৰু ‘অভয়’ৰ দৰে টেলিভিছন ধাৰাবাহিকৰো অংশ আছিল।

এটা সাক্ষাৎকাৰত অমিকাই উল্লেখ কৰিছিল যে "এগৰাকী গায়িকা হোৱাৰ পিছত মই উপলব্ধি কৰিছিলোঁ যে মই অভিনয়তো হাত দিব পাৰোঁ। সংগীতৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ত অংশগ্ৰহণ কৰা সময়ৰেপৰাই মই টেলিভিছন উদ্যোগটোৰ প্ৰতি বৰ আকৰ্ষিত হৈছিলোঁ। মই স্বীকাৰ কৰোঁ যে মই এগৰাকী গায়িকা হোৱাৰ লক্ষ্যৰে মুম্বাইলৈ আহিছিলোঁ, কিন্তু অভিনয়ে মোক নিজৰফালে টানি নিলে। ‘উড়ান’এ মোৰ আত্ম-বিশ্বাস বৃদ্ধি কৰিলে আৰু মোক অধিক আগবাঢ়ি যাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিলে।"

অমিকা বৰ্তমান দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ব্ৰেণ্ড ESN-ৰ ভাৰতীয় ব্ৰেণ্ড এম্বেচেডৰ। তাৰকা ক্ৰিকেটাৰ জণ্টি ৰোডছ এই গোলকীয় ব্ৰেণ্ডটোৰ সমৰ্থক। অভিনেত্ৰীগৰাকী ফিটনেছৰ প্ৰতি সচেতন আৰু মিলখা সিঙক নিজৰ ফিটনেছ অনুপ্ৰেৰণা বুলি গণ্য কৰে।

দেশত ক'ভিড-১৯জনিত তলাবন্ধৰ পিছৰেপৰা অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে বিভিন্ন অ’টিটি প্লেটফৰ্মৰ বাবে কেৱল ৱেব শ্ব’ কৰি আছে আৰু কিছুসময়ৰ বাবে টিভিৰপৰা বিৰতি লৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গায়িকা
৩১ আগষ্ট

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৭৫১ - ৰবাৰ্ট ক্লাইৱে চন্দ চাহেবৰ পৰা আৰ্কট দখল কৰে।
১৯২০ - আমেৰিকাৰ মিছিগান ৰাজ্য়ৰ চহৰ ডেট্ৰয়েটত বিশ্বত প্ৰথম ৰেডিঅত (ষ্টেছন এইট এম কে বা station 8MK) বাতৰি পৰিবেশন কৰা হৈছিল।
১৯৫৬ - ভাৰতৰ তৎকালীন ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে ৰাজ্য পুনৰ গঠনৰ বিধেয়কত অনুমোদন জনায়।
১৯৫৭ - মালয়েছিয়াই যুক্তৰাজ্যৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰে। (কেৱল সংযুক্ত মালয়)
১৯৬২ - কেৰিবিয়ান দেশ ত্ৰিনিদাদ আৰু টোবেগ'ৱে ব্ৰিটেইনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰে।
১৯৯৫ - কাৰ বোমা বিস্ফোৰণত পঞ্জাবৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বেয়ান্ত সিং নিহত হৈছিল।
১৯৯৭ - ব্ৰিটেইন ৰাজকুমাৰী ডায়েনা পেৰিছত হোৱা এক মটৰ দুৰ্ঘটনা মৃত্যু হয়।
২০২২- ইংলেণ্ডৰ বাৰ্মিংহামত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছ-২০২২ত জেৰেমি লালৰিন্নুংগাই ৬৭ কিলোগ্ৰাম শাখাৰ আৰু অচিন্ত শ্বেউলিয়ে ৭৩ কিলোগ্ৰাম শাখাৰ ভাৰোত্তলনত সোণৰ পদক লাভ কৰে।

জন্ম

০০১২ - কেলিগোলা, তৃতীয় ৰোমান সম্ৰাট।
১৫৬৯ - চুলতান চেলীম মিৰ্জা (জাহাঙ্গীৰ), আকবৰৰ ডাঙৰ পুত্ৰ।
১৮২১ - হাৰমেন ভন হেল্মহটল্টজ, জাৰ্মান পদাৰ্থ বিজ্ঞানী।
১৮৭০ - মাৰিয়া মণ্টেছৰী, ইটালীৰ শিক্ষাবিদ, মণ্টেশ্বৰী শিক্ষাৰ বাবে জনাজাত। (মৃঃ ৬ মে' ১৯৫২)
১৮৭৪- এডৱাৰ্ড লী থৰ্নডাইক (ইংঃ Edward Lee Thorndike), শিক্ষা-মনোবিজ্ঞানী, সংযোগবাদ তত্ত্বৰ (ইংঃ Connectionism) বাবে বিখ্য়াত। (মৃঃ ৯ আগষ্ট, ১৯৪৯)
১৯০৭ - ৰমন মেগছেছে, ফিলিপাইনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, তেখেতৰ সোঁৱৰণত প্ৰতি বছৰে আন্তৰ্জাতিক ৰমন মেগছেছে বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। এই বঁটা আন্তৰ্জাতিক বুজা-পৰা, সাংবাদিকতা, সাহিত্য আৰু সৃষ্টিশীল কৰ্মৰাজি, সমাজ সেৱা, উজ্জীৱিত নেতৃত্ব, চৰকাৰী সেৱা আৰু ৰাজহুৱা নেতৃত্বৰ বিষয়ত বিশিষ্ট সেৱা আগবঢ়োৱা ব্যক্তিক প্ৰদান কৰা হয়।
১৯১২ - হেৰম্বকান্ত বৰপূজাৰী, অসমীয়া ইতিহাসবিদ।
১৯১৯ - অমৃতা প্ৰীতম, হিন্দী আৰু পঞ্জাবী লেখিকা।
১৯৪৯ - ৰিছাৰ্ড জিয়েৰ, হলীউডৰ অভিনেতা।
১৯৫৬ - ছাই ইং-ৱেন, টাইৱানৰ ( চৰকাৰীভাবে চীন প্ৰজাতন্ত্ৰ) সপ্তম ৰাষ্ট্ৰপতি।
১৯৬৩ - ঋতুপৰ্ণ ঘোষ, বঙালী কথাছবি পৰিচালক। (মৃঃ ৩০ মে', ২০১৩)
১৯৬৯ - জাভাগল শ্ৰীনাথ, প্ৰাক্তন ক্ৰিকেট খেলুৱৈ।
১৯৭১ - ক্ৰিছ টাকাৰ, হলীউডৰ জনপ্ৰিয় কৌতুক অভিনেতা।
১৯৭৭ - জেফ হাৰ্ডী, ডব্লিউ ডব্লিউ ইৰ মল্ল যুঁজাৰু।
১৯৭৮ - বৰ্ণালী কলিতা, গায়িকা।
১৯৭৯ - মিকি জেমছ্, ডব্লিউ ডব্লিউ ইৰ মহিলা মল্ল যুঁজাৰু।
১৯৮৩ - ইৰা সিংঘল, ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া।
১৯৮৫ - মহম্মদ বিন ছলমান, চৌদি আৰৱৰ যুৱৰাজ।

মৃত্যু

১৪২২ - হেনৰী পঞ্চম, ইংলেণ্ডৰ ৰজা।
১৯৪১ - আলফ্ৰেড হেটনাৰ, জাৰ্মান ভূগোল বিজ্ঞানী। (জন্মঃ ৬ আগষ্ট, ১৮৫৯)
১৯৬৯ - ৰকী মাৰ্ছিয়ান', আমেৰিকাৰ বক্সিং খেলুৱৈ, অপৰাজেয় হেভিৱেইট বক্সিং চেম্পিয়ন আছিল (১৯৫২-৫৬)। (জন্মঃ ১ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯২৩)
১৯৯৫ - বেয়ান্ত সিং, পঞ্জাবৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী।
১৯৯৭ - ৰাজকুমাৰী ডায়েনা, ইংলেণ্ডৰ ৰাজকুমাৰী। (জঃ ১ জুলাই, ১৯৬১)
২০২০ - প্ৰণব কুমাৰ মুখাৰ্জী বা প্ৰণব মুখাৰ্জী (ইংৰাজী: Pranab Kumar Mukherjee) ভাৰত ৰত্ন আৰু ভাৰতৰ ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰপতি। (মৃঃ ১১ ডিচেম্বৰ ১৯৩৫)

দিৱস

স্বাধীনতা দিৱস (ত্ৰিনিদাদ আৰু টোবেগ')।
স্বাধীনতা দিৱস (মালয়েছিয়া)।
স্বাধীনতা দিৱস (কাজাখাস্তান)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:আগষ্ট
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্যসূত্ৰ
গোপীনাথ মহান্তি

প্ৰসিদ্ধ ওড়িআ সাহিত্যিক । গোপীনাথ মহান্তিৰ জন্ম ১৯১৪ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে ওড়িশাৰ নাগবালি গ্ৰামত। পিতৃৰ নাম সূৰ্য্যমণি মহান্তি আৰু মাতৃৰ নাম দূৰ্গাদেৱী ৷ ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ ৷ ১৯৭৪ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে ৷ ১৯৯১ চনৰ ২০ আগষ্ট তাৰিখে মৃত্যু হয় ৷

তেখেতৰ প্ৰসিদ্ধ গ্ৰন্থসমূহ হ’ল —

উপন্যাস : মন গহীনৰ চাষ

অমৃতৰ সন্তান

পৰজা

লয় বিলয়

দাদি বুঢ়া

হৰিজন

মাটিমটাল

দিগ দিহুড়ি

গল্প সংকলন : ঘাস ফুল

ৰণধন্দোল

নববধূ

কাব্য : যুদ্ধ

পুৰস্কাৰ : ১৯৫৫ চনত 'অমৃতৰ সন্তান' উপন্যাসৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে ৷

১৯৭০ চনত ছোভিয়েট দেশ নেহৰু সন্মান লাভ কৰে ৷

১৯৭৪ চনত 'মাটিমটাল' উপন্যাসৰ বাবে ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে

১৯৮১ চনত পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰেে ৷
হেমাংগ কুমাৰ দত্ত

হেমাংগ কুমাৰ দত্ত (; জন্মː ১৯৭৩) এগৰাকী অসমীয়া কবি আৰু প্ৰবন্ধকাৰ। সীমিত সংখ্যক কবিতাৰে অসমীয়া কাব্য-সাহিত্যত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা কবিসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম। ৰাতিৰ কবিতা, চহৰত চেলকাৰ্ক আদি তেওঁ লিখা বহু-চৰ্চিত কবিতা। অথবা কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰা দত্ত ২০০৬ চনৰ পৰা নিৰুদ্দেশ হৈ আছে। তেওঁৰ পিতৃ হৰিহৰ দত্ত আৰু মাতৃ তিলোত্তমা দত্ত। তেওঁৰ পিতৃয়ে টংলাৰ কুকুৰাকাটাত এখন হোমিওপ্যাথি ফাৰ্মাচী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৮০ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ককায়েকে ইয়াৰ দায়িত্ব লয়। হেমাংগ দত্ত পৰিয়ালৰ কনিষ্ঠ সদস্য। তেওঁ টংলা হাইস্কুলত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে। ১৯৮৯ চনত তেওঁ কটন কলেজত নাম ভৰ্ত্তি কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰে।

সাহিত্যিক জীৱন

কটন কলেজত নাম লগাই শ্বহিদ ৰঞ্জিত বৰপূজাৰী ছাত্ৰাবাসত আৱাসী হিচাপে প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়তে এক আন্তঃ-আবাস মৌলিক কবিতাপাঠ অনুষ্ঠানত অতিথি হিচাপে অহা নৱকান্ত বৰুৱাৰ সৈতে তেওঁৰ সাক্ষাৎ হয়। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ আত্মবিশ্বাস লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ গৈ কবিতা সংক্ৰান্তিয় বিভিন্ন পৰামৰ্শ লাভ কৰে। নৱকান্ত বৰুৱাৰ কবিতাসমূহ পঢ়ি তেওঁ নতুন কবিতাৰ লগতে পুৰণা কবিতাসমূহ নতুনকৈ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৯১ চনত প্ৰান্তিক আলোচনীৰ পাতত কবি হিচাপে তেওঁ আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও অসমৰ আগশাৰীৰ সাহিত্যালোচনী পষেক, সাতসৰী, গৰীয়সী আদিত তেওঁৰ কবিতা প্ৰকাশিত হয়। টংলাৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক আলোচনী দামলত তেওঁৰ কবিতা প্ৰকাশ হৈছে। দামলৰ বাবে তেওঁ নীলমণি ফুকন আৰু হীৰেন গোঁহাইৰ সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰে। কটন কলেজৰ বছৰেকীয়া মুখপত্ৰ কটনিয়ান আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ আলোচনীতো তেওঁৰ কবিতা তথা প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ হৈছে।
২০০০ চনত তেওঁৰ একমাত্ৰ কাব্য সংকলন অথবা প্ৰকাশ পায়। এই সংকলনখনিত ২৫টা কবিতা সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে। নৱকান্ত বৰুৱাৰ আগকথা সমৃদ্ধ এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক সংজ্ঞা প্ৰকাশ আৰু পৰিবেশক জ্যোতি প্ৰকাশন।

এই সংকলনটিৰ বাবে তেওঁ ২০০২ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰে। ২০১৮ চনত ‘অথবা’ত সন্নিবিষ্ট ২৫টা কবিতা, ১১টা অন্যত্ৰ প্ৰকাশিত কবিতা, এটা অনুবাদ কবিতা, ৫টা গীত, তিনিটা প্ৰবন্ধ, এখন ৰম্য-ৰচনা, ৩টা ‘অথবা’ কাব্যগ্ৰন্থ সন্দৰ্ভত সমালোচনামূলক লেখা আৰু তিনিটা অন্যান্য লেখা সংগ্ৰহ কৰি হেমাংগ কুমাৰ দত্তৰ অথবা আৰু অন্যান্য শীৰ্ষক গ্ৰন্থ এখন প্ৰকাশ কৰা হয়।

নিৰুদ্দেশ

হেমাংগ কুমাৰ দত্তৰ বায়েক প্ৰণীতা দেৱ অধিকাৰীৰ ভাষ্য অনুসৰি ২০০৬ চনত তেওঁ বায়েকক দিল্লীলৈ যাব বুলি ফোন কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ নিৰুদ্দিষ্ট হয়। ২০১১ চনত মাতৃৰ অসুস্থতাৰ সময়ত পৰিয়ালবৰ্গই বিচাৰ-খোচাৰ কৰে আৰু টেলিভিছনত বিজ্ঞাপন দিয়ে। কিন্তু এতিয়ালৈ তেওঁৰ কোনো সন্ধান পোৱা হোৱা নাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী : অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নিৰুদ্দিষ্ট ব্যক্তি
ৰং (গ্ৰন্থ)

ৰং হৈছে লেখিকা শৰ্মিষ্ঠা প্ৰীতম ৰচিত এখনি উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণ ২০১৬ চনত আলিবাট প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰে। মানুহৰ জীৱনত সপোন, আত্মবিশ্বাস, ইচ্ছাশক্তিয়ে কিদৰে কাম কৰে, তাৰ লগতে বাস্তৱৰ পৰিস্থিতি তথা নিয়তিৰ কবলত পৰি জীৱনে কেনেদৰে গতি সলায় লেখিকাই পৰিধি, অনুজাখুৰী, জুৰণি, ময়ূৰ আদি চৰিত্ৰসমূহৰ যোগেদি উপন্যাসখনত তাকেই প্ৰকাশ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে উপন্যাসখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰ পৰিধিক কেন্দ্ৰ কৰি ইয়াৰ কাহিনী আগবাঢ়িছে।

উদ্ধৃতি

সময়ে শুহি আনে সকলোকে! সময়ে ৰং ভৰোৱা জীৱনবোৰক সময়েই কৰি তোলে বিবৰ্ণ, নিঃস্ব, নিঃসাৰ। সময় যে দুৰ্জেয়। কেতিয়াবা সদয়, কেতিয়াবা অতি নিৰ্দয়।
মানুহৰ মনৰ একেবাৰে তলিৰ যিটো টান, সেয়া হয়টো গোটেই পৃথিৱীজুৰি একে; মাথোঁ পৰিৱেশ অথবা বাহ্যিক উপকৰণবোৰহে বেলেগ। সেয়ে চাগে মানুহে নিজে নজনাকৈয়ে কেৱল নিজৰ বুলি ভবা ধাৰণা অথবা বক্তব্যবোৰ কোনোবাই নহয় কোনোবাই ক'ৰবাত নহয় ক'ৰবাত আগতীয়াকৈয়ে লিখি থয় আৰু কোনোবাদিনা হঠাৎ সেইটো আৱিষ্কাৰ কৰি মানুহ কিছু আচৰিতো হয়, আনন্দিতও হয়।
মাটিয়েই মানুহৰ চিৰন্তন প্ৰেমিক, যি জন্ম অথবা মৃত্যুৰ প্ৰতিটো ক্ষণতে মানুহক আকোঁৱালি লোৱাৰ হেঁপাহেৰে অনন্তকাল জাগি থাকিব খোজে।
জীৱনত কেতিয়াবা শিল হোৱাৰো দৰকাৰ পৰে। কাৰো হাতৰ মুঠিত গলি নোযোৱাকৈ জীয়াই থাকিবলৈ শিল হোৱাৰো দৰকাৰ পৰে মাজে মাজে।
যিমানেই ঘোঁকটত সোমাই নাথাক কিয় লগত কিতাপ থাকিলে পৃথিৱীখন চাব পৰাকৈ দুৱাৰ-খিৰিকীবোৰ মেল খায়ে থাকিব।
জীৱনটো ধুনীয়া। কেতিয়াবা কুৎসিত ৰূপ দেখুৱালেও জীৱনটো প্ৰকৃততে ধুনীয়া। অজস্ৰ অৰ্থৰে ই পৰিপূৰ্ণ। দুখ আৰু হতাশাৰ জুইকুৰা চকুৰ টিপতে সামৰি থৈ জীৱনত পোৱা যৎসামান্য প্ৰাপ্তিৰেই ইয়াক আৰু বেছি ধুনীয়া কৰাৰ চেষ্টা কৰা। জীয়াই থাকা।
বৰগছ হ'ব নোৱাৰিলেও নাই। লাগিলে এৰাগছেই হ'ম। কিন্তু গছ হ'ম। লতা নহওঁ।
মানুহবোৰ কেতিয়াবা জুই, কেতিয়াবা সমুদ্ৰৰ গৰ্জন। মানুহবোৰ জুই হ'লে তুমি পানী হ'ব লাগিব, আৰু মানুহবোৰ যদি সমুদ্ৰৰ গৰ্জন হয়, তুমি হ'ব লাগিব বতাহ। সমুদ্ৰৰ গৰ্জন শুনি বতাহ উভতি নবয়।
সপোনবোৰ, যন্ত্ৰণাবোৰ, জীৱনৰ যুঁজখন - এইবোৰ কেৱল নিজৰ। কাৰো সৈতে ভগাই ল'ব নোৱাৰি। মাথোঁ ক্লান্তিৰ পৰত ক্ষণিকৰ বাবে মূৰ থʼব পাৰি কাৰোবাৰ কান্ধত। আৰু সেই কান্ধখনে ওৰেটো বাট ভেঁজা সহি থাকিব বুলি ভবাটোও ভুল।
খেতিয়ক বিনে পৃথিৱীখনক কোনে উৰ্বৰ কৰি ৰাখিব? কোনে জীয়াই ৰাখিব আমাক? তথাপি আমাৰ দৃষ্টিভংগীৰ দুৰ্বলতাত প্ৰশাসনিক বিষয়া, ডাক্তৰ-ইঞ্জিনিয়াৰ আদিৰ সমুখত তেওঁলোক নিষ্প্ৰভ।
যি জীৱনৰ পঢ়াশালিত কৃতিত্ব লভিব নোৱাৰে হাজাৰ হাজাৰ ডিগ্ৰি-ডিপ্লʼমায়ো তেওঁক মানুহ কৰিব নোৱাৰে। গতিকে পৰীক্ষাত কাংক্ষিত নম্বৰ লাভ কৰিব নোৱাৰিলে চব শেষ হৈ গ'ল বুলি নাভাবিবা, নৈত জাঁপ দিয়াৰ কথা নাভাবিবা। নিজৰ সহজাত প্ৰকৃতিক বিকশিত কৰি ভিতৰত পোহৰ থকা মানুহ হ'বলৈ চেষ্টা কৰি যোৱা।
কোনেও নাজানে কোনে কাক কেতিয়া হেৰুৱায়, কোনে কাক কেতিয়া লগ পায়; কোনেও নাজানে কোন কাৰ বাবে ৰৈ থাকে, জীৱন কাৰ প্ৰেমত গৈ থাকে। কিন্তু জীয়াই থাকিবলৈ গাৰ ছাঁৰ দৰে সপোনবোৰ সদায় আমাৰ লগত থাকে।
সময়ৰ প্ৰহাৰত শিলবোৰ জানো ভাগি গুড়ি হৈ যায়? নাযায়। নতুন ৰূপেৰে আগতকৈও বেছি মজবুত হয়।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী: অসমীয়া উপন্যাস
পৰিণীতা বৰঠাকুৰ

পৰিণীতা বৰঠাকুৰ (জন্ম- ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা। অসমীয়া আৰু হিন্দী ভাষাৰ বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰ, দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰা পৰিণীতাই কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯৮৭ চনত অসমত জন্মলাভ কৰা পৰিণীতাই কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, দুলিয়াজানৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰি কটন কলেজত অধ্যয়ন কৰে। মুম্বাইৰ ছ'ফিয়া কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেওঁ মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা দৰ্শনশাস্ত্ৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

নৱজীৱন নামৰ টেলিফিল্মত অভিনয় কৰি পৰিণীতাই নিজৰ অভিনয় কেৰিয়াৰৰ সূচনা কৰে। প্ৰথম বোলছবি হিচাপে ২০০১ চনত মুনিন বৰুৱা পৰিচালিত নায়ক চলচ্চিত্ৰত তেওঁ অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ বাৰুদ (২০০৪), বৰলাৰ সংসাৰ, জীৱন বাটৰ লগৰী (২০০৯), পলে পলে উৰে মন (২০১১) আৰু গানে কি আনে (২০১৬) বোলছবিত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ চল' দিল্লী (২০১১), চাচ বহু ঔৰ চেনচেক্স (২০১১), হৰ পল (মুক্তি হোৱা নাই), কোৰবান (২০০৯) আদিত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। অভিনয়ৰ লগতে পৰিণীতাই নিজৰ সংগীতৰ কেৰিয়াৰো আগবঢ়াই লৈ যায় আৰু দুই-এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত গীত গোৱাৰ লগতে তেওঁ পৰিণীতা শীৰ্ষক নিজৰ এক এলবাম উলিয়ায়।

অভিনীত চলচ্চিত্ৰ

চলচ্চিত্ৰ বৰ্ষ পৰিচালক ভাষা
নায়ক ২০০১ মুনিন বৰুৱা অসমীয়া
বাৰুদ ২০০৪ মুনিন বৰুৱা অসমীয়া
বৰলাৰ সংসাৰ অসমীয়া
চাচ বহু ঔৰ চেনচেক্স ২০০৮ শ্ব'না উৰ্বশী হিন্দী
কোৰবান ২০০৯ ৰেন্সিল ডি ছিলভা হিন্দী
জীৱন বাটৰ লগৰী ২০০৯ তিম'থি দাস হান্সে অসমীয়া
চল' দিল্লী ২০১১ শশান্ত শ্বাহ হিন্দী
পলে পলে উৰে মন ২০১১ তিম'থি দাস হান্সে অসমীয়া
হৰ পল মুক্তি পোৱা নাই জাহ্নু বৰুৱা হিন্দী
গানে কি আনে ২০১৬ ৰাজেশ যশপাল অসমীয়া
দ্য আণ্ডাৰৱ'ৰ্ল্ড ২০১৮ ৰাজেশ যশপাল অসমীয়া

টেলিফিল্ম

নৱজীৱন (অসমীয়া)

দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক

মমতা
চন্দন
সোণ পৰী (হিন্দী)
চি আই ডি (হিন্দী)
স্পেচিয়েল স্কোৱাড
আহত
কৰমচন্দ
য়েহি ত' হে ৱ'
বিৰৱালি
চোচা না থা
উৰ্মিলা (ডি ডি ১)
কচমকশ্ব জিন্দগি কি (ডি ডি ১)
নাৰ্গিচ (ডি ডি ১)
চপনে চাজন কে' (হি্ন্দী, ডি ডি ১)
ফিৰ ভি দিল হে হিন্দুস্তানী (ডি ডি ১)
কব ক্যো কে'চে' (ডি ডি ১)
অট'গ্ৰাফ (ডি ৱাই ৩৬৫, ২০১৩)
সাৱধান ইণ্ডিয়া (হিন্দী, লাইফ অ'কে, ২০১৩)
ক্ৰাইম পেট্ৰল (হিন্দী, চনী, ২০১৪)
প্ৰীতম প্যাৰে ঔৰ ৱ' (হিন্দী, চব টিভি, ২০১৪)
স্বৰগ্নি (হিন্দী, কলৰ্চ, ২০১৫)

চুটি ছবি

দম দম দিগা দিগা (ডেন্সিং ইন দ্য ৰেইন), ২০১৪

বিজ্ঞাপন ছবি

মেককেইন ফুড্‌ছ (২০১৩)
চ্যৱনপ্ৰাশ্ব (২০১৩)
চফ'লা (২০১৪)

কণ্ঠদান

পৰিণীতা (নিজস্ব এলবাম, অসমীয়া, শ্ৰব্য আৰু ভিডিঅ')
পলে পলে উৰে মন (২০১১, অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
গানে কি আনে (২০১৬, অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)

সন্মান

লিমকা ফ্ৰেশ্ব ফে'চ ৰাণাৰ-আপ, ২০০৫
জ্যোতিৰূপা জইণ্ট মেডিয়া এৱাৰ্ড্‌ছ (নায়ক বোলছবিৰ বাবে)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

পৰিণিতাৰ ব্লগ
পৰিণীতাৰ ফেচবুক পৃষ্ঠা
পৰিণীতাৰ টুইটাৰ একাউণ্ট

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সীমা ভাটনাগৰ

সীমা ভাটনাগৰ (; জন্ম: সীমা শ্ৰীবাস্তৱ) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী। তেখেতে প্ৰধানকৈ কেন্সাৰবিৰোধী ঔষধ আৱিষ্কাৰৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰি আছে।

শিক্ষা

সীমা ভাটনাগৰে ৰসায়ন বিজ্ঞান, জীৱবিজ্ঞান আৰু প্ৰাণীবিজ্ঞানত স্নাতক শিক্ষা (১৯৯২) সমাপ্ত কৰে। ১৯৯৪ চনত ইছাবেলা থোবাৰ্ণ কলেজৰ পৰা জৈৱিক ৰসায়নত লক্ষ্ণৌৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

১৯৯৯ চনত তেখেতে ৰসায়ন বিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। লক্ষ্ণৌস্থিত কেন্দ্ৰীয় ঔষধ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা তেখেতে উক্ত ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতৰ গৱেষণাৰ তত্ত্বাৱধায়ক আছিল অমিয় প্ৰসাদ ভাদুৰী। ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিভাগে উদ্যোগ লোৱা প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে সীমা ভাটনাগৰে তেখেতৰ গৱেষণামূলক কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। বৰ্তমান তেখেতে ভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞান গৱেষণা সংস্থাৰ প্ৰকল্পৰ লগত জড়িত হৈ আছে। ইয়াৰ বাহিৰেও তেখেতে দিল্লীস্থ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ ভৈৰৱভোটলা জয়ৰামৰ লগত, ৰাজীৱ গান্ধী জৈৱপ্ৰযুক্তিবিদ্যা কেন্দ্ৰত থাংকায়া ৰেত্নবাই সন্তোষ কুমাৰ, আৰু দুণ্ডী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ঔষধ আৱিষ্কাৰৰ লগত কাম কৰিছে। এইসমূহ সহযোগিতামূলক কৰ্মৰ দ্বাৰা তেখেতৰ গৱেষণাৰ ভেটি সৱল হৈছে।

এমিটি বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষণাৰ সৈতে জড়িত থকাৰ লগতে অধ্যাপক ভাটনগৰে কেতবোৰ বিদেশী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগত সহযোগিতামূলক কাৰ্যসূচী আৰু গৱেষণামূলক কাৰ্যক্ৰমণিকাও গ্ৰহণ আৰু কাৰ্যকৰী কৰিছে। তেখেতে ত্ৰিমহাদেশ কাৰ্যসূচী, বিদেশত শিক্ষাৰ লগতো জড়িত। পোষ্ট ডক্তৰেল অধ্যয়নৰ সময়ত অধ্যাপক ভাটনগৰে ভাৰতৰ শীৰ্ষ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান আৰু বিজ্ঞানীৰ লগত কাম কৰিছে। তাৰে ভিতৰত ৰাষ্ট্ৰীয় ইমিউনোল'জী প্ৰতিষ্ঠান, ভাৰত আৰু ৰেনবেক্সি লেবৰটেৰিছ, কেন্দ্ৰীয় ঔষধ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান উল্লেখনীয়।

পেছাদাৰী প্ৰশিক্ষণ আৰু ফেলোশ্বিপ/বঁটা

ক্ষুদ্ৰ অণু ঔষধ আৱিষ্কাৰ, ৱেলকাম ন্যাসৰ উদ্যোগত, যুক্তৰাজ্যৰ ৱেলকাম জিন'ম কেম্পাচত, ১-৬ জুন, ২০১৪

ফেলোশ্বিপ/বঁটা

জ্যেষ্ঠ গৱেষণা ফেলোশ্বিপ (সংবৰ্ধিত), বৈজ্ঞানিক আৰু উদ্যোগিক গৱেষণা সংস্থাৰ দ্বাৰা, নতুন দিল্লীত,(০৬/৯৯-১২/৯৯)
বিচাৰকমণ্ডলীৰ (পৰ্যায়-১) সদস্য হিচাপে মনোনীত, 'দাপোনট্ ইণ্ডিয়া চেলেঞ্জ-২০০২', বৈজ্ঞানিক পেপাৰ প্ৰতিযোগিতা (০৭-০২)

ব্যক্তিগত জীৱন

ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত সীমা ভাটনাগৰৰ জন্ম হৈছিল। তেখেত আছিল ৰাম চন্দ্ৰ শ্ৰীবাস্তৱৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰী। পিতৃ আছিল প্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা আৰু বিকাশ সংস্থাত সহযোগী সঞ্চালক। আনহাতে মাতৃ হৈছে মীৰা শ্ৰীবাস্তৱ। সীমাই এগৰাকী আই.টি. উপদেষ্টাৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ এটি পুত্ৰ আৰু এটি কন্যা সন্তান আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ
সুনীতি ছলোমন

সুনীতি ছলোমন (; ১৯৩৮ বা ১৯৩৯ – ২৮ জুলাই, ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক আৰু অণুজীৱ বিজ্ঞানী আছিল যিয়ে এইড্‌ছ গৱেষক আৰু ১৯৮৫ চনত ভাৰতৰ চেন্নাইত প্ৰথম ভাৰতীয়ৰ এইড্‌ছ ৰোগ পোহৰলৈ অহাৰ পিছত এইড্‌ছ প্ৰতিৰোধৰ পথিকৃৎ। তেওঁ চেন্নাইত ৱাই আৰ গেচনেড চেণ্টাৰ ফৰ এইড্‌ছ গৱেষণা আৰু শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ভাৰত চৰকাৰ তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী বায়ো-বিজ্ঞানী বটাঁৰে সম্মানিত কৰে। ২৫ জানুৱাৰী ২০১৭ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক এইচআইভি ৰোগ নিৰ্ণয় আৰু চিকিৎসাৰ বাবে তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

সুনীতি ছলোমন বা সুনীতি গেচনেড (তেওঁৰ বিবাহৰ আগৰ নাম) চেন্নাইৰ পেচাত চামৰ ব্যৱসায়ী, এটা মৰাঠী হিন্দু পৰিয়ালত জন্ম হয়। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ আঠ সন্তানৰ মাজত সপ্তমজন আৰু একমাত্ৰ কইনা আছিল। ২০০৯ চনত এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কৈছিল যে, তেখেত স্বাস্থ্য কৰ্মীসকলোৰ টিকা দিয়াৰ বাবে বাৰ্ষিক ভিত্তিত ৰোগীসকলোৰ ঘৰত যোৱাৰ বিষয়টোৰ পৰা তেওঁ ঔষুধৰ বিষয়ত আগ্ৰহী হৈ উঠে।

কৰ্মজীৱন

ছলোমন তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণিত বিদেশত, লণ্ডনৰ কিংচ কলেজ হস্পিতালত এজন জুনিওৰ চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰে। ইয়াৰ পিছৰ পাৰা, ছলোমন তেওঁৰ জীৱন আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰ, এইচআইভি/এইড্‌ছ গৱেষণা, চিকিত্সা আৰু সচেতনতা প্ৰসাৰত সমৰ্পণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছিল কেনেকৈ মানুহ এইচআইভি সংক্ৰামিত ব্যক্তিসকলোৰ পৰিত্যাগ কৰিছিল; আনকি তেওঁৰ স্বামীও বিচৰা নাই, যে তেওঁ এইচআইভি পজিটিভ ৰোগীসকলোৰ লগত কাম কৰক যিসকলোৰ অধিকাংশই আছিল সমকামী যিহঁত নিজেই ইনজেকচনৰ মাধ্যমত ড্ৰাগ লৈছিল আৰু যৌন কৰ্মী আছিল। ছলোমন উত্তৰ দিয়ে,"আপুনি সিহঁতৰ লগত কথা পাতিলে, এইটো কথা নকব।"
২০১২ চনত ৰাজ্য চৰকাৰ পৰিচালিত ডক্টৰ এমজিআৰ মেডিকেল বিশ্ববিদ্যালয় চেন্নাই দ্বাৰা 'লাইফটাইম অ্যাচিভমেণ্ট বঁটা ফৰ চাৰ্ভিচ অন এইচআইভি/এইড্‌ছ' পুৰস্কাৰ পায়।
আৰু বিভিন্ন অন্যান্য পুৰস্কাৰ যথা, শিক্ষা ও মানৱিক সেৱাৰ বাবে 'মাদাৰ ট্ৰেছা মেমোৰিয়াল বঁটা'

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ইয়লপি এডামছন

ইমিয়াৰী ইয়লপি এডামছন (জন্ম ১৯৫৪) মধ্য অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এগৰাকী আদিবাসী শিল্পী। তেওঁ চিত্ৰকলা, ভাস্কৰ্য, বয়ন, গোঁঠা আৰু চিলাই আদি বিভিন্ন শিল্পৰ কামৰ বাবে পৰিচিত।

উত্তৰ টেৰিটৰীৰ উলুৰুৰ ওচৰৰ এটা ঠাইত য়িলপিৰ জন্ম হৈছিল। মাক পিটজাণ্টজাটজাৰা জনগোষ্ঠীৰ সদস্য আৰু পিতৃ য়ংকুনিৎজাটজাৰা। য়িলপি যেতিয়া এতিয়াও অতি সৰু আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে উত্তৰ-পশ্চিম দক্ষিণ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰেছবিটেৰিয়ান মিছন আৰ্নাবেলাত থাকিবলৈ আহিছিল। তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, আৰু পিছলৈ আৰ্নাবেলা আৰ্টছত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

বাটিক আছিল আৰ্নাবেলাত য়িলপিয়ে নিৰ্মাণ কৰিবলৈ শিকি অহা প্ৰথম শিল্পকৰ্মসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ২০০৬ চনত এডিলেইডত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন প্ৰদৰ্শনীত তেওঁৰ কেইবাখনো ৰচনা প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু ইয়াৰে এটা ছিডনীৰ পাৱাৰহাউছ সংগ্ৰহালয়ৰ বাবে কিনা হৈছিল। পিছলৈ তেওঁৰ বাটিক কৰ্মৰ উদাহৰণ এডিনবাৰ্গৰ নেচনেল মিউজিয়াম অৱ স্কটলেণ্ডে কিনিছিল।

ইয়লপিৰ চিত্ৰকলাৰ উদাহৰণ দক্ষিণ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আৰ্ট গেলেৰী আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নেচনেল মিউজিয়ামত ৰখা হৈছে। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নেচনেল গেলেৰীত য়িলপিয়ে মালপিয়া ডেভি, এলিছন কেৰল আৰু অন্যান্য আৰ্নাবেলা মহিলাসকলৰ সৈতে অংকন কৰা চিৰামিক পাত্ৰৰ শৃংখলাও আছে। ভিক্টোৰিয়াৰ নেচনেল গেলেৰীও তেওঁৰ কেইবাখনো ৰচনাৰ মালিক।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ
দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱ

দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱ কামৰূপ জিলাৰ ছয়গাঁৱৰ চণ্ডিকা দেৱালয়ত দূৰ্গাপূজাৰ সময়ত পালিত এক লোক-উৎসৱ৷ নৱমী পূজাৰ দিনা এই পৰম্পৰা পালিত হয়৷ জনবিশ্বাসমতে পূজাৰ কেইদিন বাহিৰৰ পূজামণ্ডপসমূহত পূজা খাই মন্দিৰলৈ উভতি আহোঁতে, আন কিছুমানৰ মতে মহাদেৱক নোসোধাকৈ মাতৃগৃহলৈ যোৱা কথিত আছে চান্দ সদাগৰে সপোনত পোৱা নিৰ্দেশমতে কৈলাসৰ পৰা দূৰ্গা দেৱীক কান্ধত আনি চম্পক নগৰত স্থাপন কৰিছিল৷ এই মন্দিৰেই শ্ৰীশ্ৰীচণ্ডিকা মন্দিৰ৷ শিৱসিংহৰ দিনৰে পৰা ইয়াত পূজা-অৰ্চনা চলি আহিছে৷ এই মন্দিৰৰ দেৱী পূজা কিছু ব্যতিক্ৰমী৷ ষষ্ঠীৰ দিনা ঘটপূজাৰে দূৰ্গা পূজা আৰম্ভ হয়৷

লোকবিশ্বাসমতে, পূজাৰ কেইদিন বাহিৰত পূজা খাই নৱমীৰ সন্ধিয়া মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ পাঁচবাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰে৷ এই সময়তে কলগছৰ ডিলা দলিয়াই ভক্তসকলৰ মাজত যুঁজ হয়৷ এয়েই দলিযুঁজ৷ তাৰপাছত মহাদেৱে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দিয়াত দেৱীৰ ভক্তসকলে দেৱীক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ে আৰু শিৱভক্ত আৰু দেৱীভক্তৰ মাজত বাঁহডালক লৈ টনা-আজোৰা হয়৷ ইয়াকে হেঙাৰভঙা যুঁজ বোলে৷ এই যুঁজ চাবলৈ মন্দিৰ চৌহদত অনেক মানুহৰ সমাগম হয়৷

এই দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱৰ নেতৃত্ব দিয়ে দুগৰাকী ব্ৰাহ্মণ ভক্তই৷ এগৰাকী শিৱৰ আৰু আনগৰাকীয়ে দূৰ্গাৰ ভাও দি অনুষ্ঠানটো পৰিৱেশন কৰে৷ নৱমীৰ দিনা পিছবেলা দেৱীৰ ভক্তসকলে দেৱীক ডাংকোলাকৈ আনি মন্দিৰৰ চাৰিওফালে পাঁচবাৰ ঘূৰোৱাৰ পিছত শিৱৰ ভাও লোৱা ভকতজনে দূৰ্গাৰ ভাও লোৱা ভকতজনক উদ্দেশ্যি কথিত ভাষাত বাদানুবাদ হয়৷

শিৱভক্ত: এমান দিন ক’ক গেইছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰত গেইছিলু৷
শিৱভক্ত: কাক সুধি গেইছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰোত যাওঁতে কাকনো সুধিবা লাগে?
শিৱভক্ত: গাতোচোন ৰক্ত, মাংস, মদ, গাহৰি...মিয়াৰেৰ গেছিলিনা কবাত বলি খাবা গেছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰত পোৰামাছ আৰু পণ্টাভাত খাই আইহছু৷

এই কথাত মহাদেৱে বিশ্বাস নকৰে আৰু মন্দিৰ প্ৰৱেশত বাধা দিয়াত দুয়োপক্ষৰ ভকতসকলৰ মাজত দলিযুঁজ হয়৷ এই যুঁজত মহাদেৱ পৰাস্ত হৈ বাঁহ বান্ধি হেঙাৰ দিয়ে৷ ভকতসকলে এই বাঁহৰ হেঙাৰো ভাঙি দেৱীক মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰোৱায়৷

হেঙাৰভঙাৰ বাঁহডালক সফলতাৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷ এই বাঁহৰ এটি অংশ মাছ মৰা সঁজুলিত সংযোগ কৰিব পাৰিলে অধিক মাছ ধৰিব পাৰি আৰু অপায়-অমংগল দূৰ হয় বুলি বিশ্বাস৷ সেয়ে, এটুকুৰা বাঁহৰ বাবে কেতিয়াবা অৰিয়াঅৰিও হোৱা দেখা যায়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি