ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
প্ৰসন্ন কুমাৰ ডেকা

প্ৰসন্ন কুমাৰ ডেকা অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক, অধ্যাপক৷ তেখেত শিশু সাহিত্যিক হিচাপেও পৰিচিত৷ তেখেতে ভালেসংখ্যক অসমীয়া উপন্যাস, গল্প, শিশু সাহিত্য, প্ৰবন্ধ আদি ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়ায় থৈ গৈছে৷ ১৯৯৫ চনত অসম চৰকাৰে তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে তেওঁলৈ সাহিত্যিক পেন্সন আগবঢ়ায়৷ তাৰোপৰি ১৯৯৫ চনত সৰ্থেবাৰীত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ ৬১সংখ্যক অধিৱেশনত তেওঁ আদৰণী সমিতিৰ সভাপতিৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷

শিশু সাহিত্য

সাধুকথাৰ পুথি
জীৱন আৰু জেউতি
জীৱনৰ জীয়া কাহিনী
মাক আৰু মৰম
জোন আৰু জুৰি
জাৰ্মান দেশৰ সাধু
দেৱদূতী জোৱান ডাৰ্ক

জীৱনী

মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰীভক্তদাস আতৈ
সৰা শেৱালিৰ সুবাস

পত্ৰোপন্যাস

প্ৰিয়তমাসু, পত্ৰোপন্যাস, ১৯৫৮

জ্ঞান বিজ্ঞান

মনোৰম মৰুভূমি
দেৱদূতী জোৱান আৰ্ক
ৰচনা প্ৰৱাহ,ব্যাকৰণসহ
চকা-পইচাৰ কাহিনী

অনুবাদ

ক’লী সুন্দৰী টিউলীপ, আলেকজেণ্ডাৰ ডুমাৰৰ ইংৰাজী উপন্যাসৰপৰা

কবিতা পুথি

মন বাকৰিৰ ববচা বনৰ পাত আৰু ফুল

অন্যান্য

সাহিত্য উপকৰণ

সম্পাদনা

মাধৱদেৱৰ চোৰধৰা আৰু পিম্পৰা গুচোৱা নাটৰ সম্পাদনা
অসম সাহিত্য সভাৰ টিহু অধিৱেশনৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ, ১৯৭৬
কোহিৰাম দাস জন্ম শতবাৰ্ষিকী স্মৃতিগ্ৰন্থ, ১৯৮২
'জিৰণি' নামৰ মাহেকীয়া আলোচনী, ১৯৯৩-৯৪

মৃত্যু

২০১৪ চনৰ ৮ আগষ্টৰ দিনা সৰ্থেবাৰীৰ নিজা বাসভৱনৰ সমীপৰ পুখুৰীত পৰি আকস্মিকভাৱে প্ৰসন্ন কুমাৰ ডেকাৰ মৃত্যু হয়৷ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স হৈছিল ৮৬ বছৰ৷

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৯৫ চনত অসম চৰকাৰৰ সাহিত্যিক পেন্সন

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
কল্পনা শ্বাহ

কল্পনা শ্বাহ (জন্ম ৩০ নৱেম্বৰ ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় শাৰী পৰিধান বিশেষজ্ঞ, শৈলী বিশেষজ্ঞ, লেখিকা আৰু উদ্যমী। তেওঁ ভাৰতৰ মুম্বাইৰ অল্টামাউণ্ট ৰোডত বাস কৰে। ১৯৮৫ চনৰপৰা তেওঁ শাৰী পৰিধানৰ কলা চৰ্চা কৰি আহিছে। তেওঁ শাৰী পৰিধানৰ পাঠদান আৰু কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰে আৰু আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানসমূহৰ বাবে শাৰী পৰিধানৰ শৈলী নিৰ্ধাৰণ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

কল্পনা শ্বাহৰ জন্ম এটা গুজৰাটী জৈন গহনা ব্যৱসায়ী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ শৈশৱৰ প্ৰথমছোৱা গুজৰাটৰ চুৰাটত অতিবাহিত কৰিছিল। ১০ বছৰ বয়সত তেওঁ আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাতেই তেওঁ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা আৰু কলেজীয়া শিক্ষাৰ কেইবছৰমান সম্পূৰ্ণ কৰে।

কল্পনা শ্বাহে দীপিকা পাডুকন, ঐশ্বৰ্য ৰায়, সোণম কাপুৰ, কৰীণা কাপুৰ, কেটৰিনা কাঈফ, নাৰ্গিছ ফাখৰী, হুমা কুৰেছি আৰু জেকলিন ফাৰ্ণাণ্ডীজৰ দৰে বলিউডৰ তাৰকাসকলৰ বাবে শাৰী পৰিধানৰ শৈলী সজাইছে।

তেওঁ বিৰলা, হিন্দুজা, ধুত, ৰুইয়া, আম্বাণী, গোৱেল, ৱাডিয়া আৰু দিল্লী তথা লণ্ডনৰ মিত্তাল পৰিয়ালৰ দৰে বিভিন্ন ব্যাৱসায়িক গোষ্ঠীৰ বিবাহ আৰু আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানত শাৰী শৈলীৰ কাম কৰিছে।

তেওঁৰ গ্ৰন্থ "দ্য হোল ৯ ইয়াৰ্ডছ" ২০১২ চনত প্ৰকাশ পাইছিল, আৰু তাৰ পিছত ২০১৪ চনত "লাৰ্ণ চাৰি" নামৰ এটা এপ মুকলি কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:লেখিকা
চাৰুমতি

চাৰুমতী (ব্ৰাহ্মী : 𑀘𑀸 𑀭𑀼𑀼 𑀫𑀓𑀻), কেতিয়াবা চাৰুমিত্ৰ বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতীয় মৌৰ্য সম্ৰাট অশোকৰ কন্যা আৰু তেওঁৰ পত্নী সম্ৰাজ্ঞী আসন্ধিমিত্ৰাৰ দত্তক কন্যা আছিল। তাইক নাৰ্চিঙৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। কাঠমাণ্ডুত নেপালৰ এজন ৰাজকুমাৰ দেৱপাল ক্ষত্ৰিয়ৰ লগত তাই বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তাই নেপালৰ অন্যতম পুৰণি বৌদ্ধ মঠ চাবাহিল (চাৰুমাতি বিহাৰ বুলি কোৱা হয়) মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰে। জীৱনৰ শেষ বছৰবোৰত পিতৃৰ যত্ন লৈছিল আৰু উপগুপ্তৰ সৈতে বৌদ্ধ তীৰ্থযাত্ৰাত গৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শাস্ত্ৰত চাৰুমতি আৰু সম্ৰাট অশোকৰ নেপাল ভ্ৰমণৰ বৰ্ণনা আছিল যদিও ২০০৩ চনত ধনদো চৈত্যক পুনৰুদ্ধাৰ কৰি থাকোঁতে প্ৰত্নতত্ত্ববিদসকলে তাইৰ নামৰ শিলালিপি থকা এখন ইটা আৱিষ্কাৰ কৰে। ইটাটোৰ ওপৰৰ পৃষ্ঠত ব্ৰাহ্মী লিপিত চা ৰু ৱ তি আৰু ভূজিমোল লিপিত চা ৰু ৱা তি ধনে / হে তু প্ৰ ভা লিখা আছে। এই ইটাৰ জোখ ৩৫.৫চে.মি.x ২৩চে.মি.x ৭চে.মি. আৰু ওজন ৮.৬কিলোগ্ৰাম।

আৰু চাওক

বৌদ্ধ ধৰ্ম
অশোক

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:অশোকৰ সন্তান
যোছেফ কনৰাড

উদ্ধৃতিসমূহ

কোনবোৰ মানুহ এজন মানুহৰ বন্ধু, কেৱল সেই কথাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ চৰিত্ৰ বিচাৰ কৰিব নোৱাৰি। তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ শুদ্ধ বিচাৰ কৰিবলৈ কোনবোৰ মানুহ তেওঁৰ শত্ৰু, সেই কথা জনা উচিত।
আমি যেনেকৈ স্বপ্ন দেখো অকলে, ঠিক তেনেকৈ জীয়াই থাকো অকলে৷
আনৰ দুখ যন্ত্ৰণাৰ ওপৰত ভৰ নিদিয়াকৈ আৰোহণ কৰিব বিচৰা সকলো উচ্চাকাংক্ষাই আদৰণীয়৷
এই কথা সঁচা যে এজন মানুহে কেনেকুৱা মানুহৰ লগত বন্ধুত্ব কৰে বা কেনেকুৱা মানুহৰ সংগত বেছি সময় কটায় তাৰ দ্বাৰাই তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ বিষয়ে জানিব পাৰি৷ কিন্তু তাৰ লগতে এই কথাও সঁচা যে এজন মানুহে কেনেকুৱা মানুহৰ লগত শত্ৰুতা কৰে তাৰ দ্বাৰাও তেওঁৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰৰ আভাস পাব পাৰি৷
শ্ৰদ্ধা আৰু ভালপোৱাৰ পাত্ৰ হৈ আনৰ মনত জীয়াই থকাই হৈছে প্ৰকৃত জীৱন৷
বহুত মানুহ আছে, যাৰ কাৰণে জীৱনটো ভাত খাই উঠি চিগাৰেট খোৱাৰ দৰে, সহজ, আৰামদায়ক, শূন্য৷
তুমি এখন নৈৰ একেখিনি পানীকে কেতিয়াও দ্বিতীয়বাৰলৈ খাব নোপোৱা, একোজন মানুহকে কেতিয়াও দ্বিতীয়বাৰ লগ পাব নোৱাৰা৷
তুমি যি কৰিছা, কৈছা, খাইছা আৰু পিন্ধিছা, তাতেই তোমাৰ পৰিচয় ফুটি উঠিছে৷ ইয়াৰ পিছত বেলেগকৈ নিজৰ পৰিচয় দিয়াৰ প্ৰয়োজনেই নাই৷
পাপৰ কাৰণে আমি দৈৱিক শক্তিক দোষ দি লাভ নাই৷ মানুহে নিজেই স্বপ্ৰণোদিত হৈ পাপ কাম কৰে৷
এজন মানুহৰ বন্ধুবোৰ কেনেকুৱা মানুহ তেওঁক কেৱল সেই কথাৰেই বিচাৰ কৰা উচিত নহয়৷ তেওঁৰ শত্ৰুবোৰ কেনেকুৱা সেই কথাৰেও তেওঁক বিচাৰ কৰিব লাগিব৷
মই প্ৰত্যেকদিনেই আঠঘণ্টাৰ কাৰণে লিখিবলৈ বহোঁ৷ আঠঘণ্টা সময় ধৰি বহি থাকি মই কেতিয়াবা মাত্ৰ তিনিটা বাক্য লিখিব পাৰো, কিন্তু হতাশাত আধামৰা হৈ লিখাৰ মেজৰ পৰা উঠাৰ আগতে সেই তিনিটা বাক্যই মই কাটি পেলাবলৈ বাধ্য হওঁ৷

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Brief biography at Kirjasto (Pegasos)
The Online Books Page (University of Pennsylvania)
The Complete works are available from eBooks@Adelaide
Joseph Conrad at Penn State's Electronic Classics
Chinua Achebe: The Lecture Heard Around The World
Collected Letters, vol. 6 (1917-1919) - PDF
Find-A-Grave profile for Joseph Conrad

Category:ইংৰাজী সাহিত্যিক
Category:ঔপন্যাসিক
Category:মৃত ব্যক্তি
খলিহৈ

খলিহৈ (ইংৰাজী: Mustard Oil Cake বা Mustard Cake) হৈছে সৰিয়হ গুটিৰ পৰা তেল উলিওৱাৰ পাছত অৱশিষ্ট থকা পদাৰ্থ। এই জৈৱিক উপজাত দ্ৰব্যটো জৈৱিক সাৰ আৰু পশু-পক্ষীৰ খাদ্য হিচাপে ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সৰিয়হ খলিহৈত উচ্চ মানৰ প্ৰ'টিন, নাইট্ৰ'জেন, ফছফ'ৰাছ আৰু পটেছিয়াম থাকে।

গঠন আৰু পুষ্টিকৰ উপাদান

সৰিয়হৰ খলিহৈৰ প্ৰধান পুষ্টিকৰ উপাদানসমূহ হ'ল:

প্ৰ'টিন: প্ৰায় ৩০-৪০%
এন.পি.কে (NPK) অনুপাত: ৪:১:১ (নাইট্ৰ'জেন:ফছফ'ৰাছ:পটেচিয়াম)

জৈৱিক সাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ

উপকাৰিতা

সৰিয়হৰ খলিহৈ জৈৱিক সাৰ হিচাপে অত্যন্ত কাৰ্যকৰী:

গছৰ বৃদ্ধি আৰু ফুল ফুলাত সহায় কৰে
মাটিৰ গুণাগুণ উন্নত কৰে
ছত্ৰাকজনিত ৰোগৰ পৰা গছক ৰক্ষা কৰে
নিমাট'ড আৰু এফিডৰ দৰে পোক-পৰুৱাৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰে

প্ৰয়োগ পদ্ধতি

পোনপটীয়া প্ৰয়োগ: মাটিত পোনপটীয়াকৈ মিহলাই দিয়া হয়
তৰল সাৰ: পানীত মিহলাই তৰল সাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়
পাউদাৰ ৰূপে: গুৰি কৰি টপড্ৰেছিং হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়

পশুখাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ

সৰিয়হ খলিহৈ পশুখাদ্যৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস:

গৰু-মহৰ খাদ্য: উচ্চ প্ৰ'টিনৰ উৎস হিচাপে
মাছৰ খাদ্য: পুখুৰীত মাছ পালনত ব্যৱহৃত
হাঁহ-কুকুৰাৰ খাদ্য: পৰিপূৰক আহাৰ হিচাপে

অৰ্থনৈতিক গুৰুত্ব

ভাৰতত সৰিয়হ খলিহৈৰ এক বৃহৎ বজাৰ আছে। অসম, পশ্চিমবংগ, ৰাজস্থান, হাৰিয়ানা আদি ৰাজ্যত ইয়াৰ ব্যাপক উৎপাদন হয়।

মূল্য নিৰ্ধাৰকসমূহ

তেলৰ পৰিমাণ (৫-৮%)
প্ৰ'টিনৰ পৰিমাণ
আৰ্দ্ৰতাৰ মাত্ৰা
গুণাগুণ আৰু বিশুদ্ধতা

পৰিৱেশগত প্ৰভাৱ

সৰিয়হৰ খলিহৈ এক পৰিৱেশ অনুকূল প্ৰাকৃতিক সাৰ। ই:
মাটিৰ জৈৱিক পদাৰ্থৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে
ৰাসায়নিক সাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা কমায়
জৈৱবৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণত সহায় কৰে

সাৱধানতা

অধিক পৰিমাণে প্ৰয়োগ কৰিলে গছৰ ক্ষতি হ'ব পাৰে
আৰ্দ্ৰ স্থানত সংৰক্ষণ কৰিলে ছত্ৰাক লাগিব পাৰে
কিছুমান পশুৰ বাবে অধিক পৰিমাণে ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে

আৰু চাওক

জৈৱিক সাৰ
সৰিয়হ
তেল উৎপাদন
জৈৱিক কৃষি

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

সৰিয়হ খলিহৈ সাৰৰ উপকাৰিতা
Feedipedia: Mustard oil meal and mustard bran

শ্ৰেণী:জৈৱিক সাৰ
শ্ৰেণী:কৃষি
শ্ৰেণী:তেল উৎপাদন
শ্ৰেণী:পশুখাদ্য
যোগমায়া

যোগমায়া (, 'মায়াশক্তি'), হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁক বিন্ধ্যবাশিনী, মহামায়া আৰু একাংশ নামেৰেও পূজন কৰা হয়।

বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাত তেওঁক নাৰায়ণী উপনাম দিয়া হৈছে, আৰু এই নামৰ দেৱী গৰাকীয়ে বিষ্ণুৰ মায়া শক্তিৰ মূৰ্তি হিচাপে কাম কৰে। ভাগৱত পুৰাণত এইগৰাকী দেৱীক দুৰ্গা দেৱীৰ উপকাৰী দিশ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। তেওঁক শাক্তসকলে আদি শক্তিৰ ৰূপ বুলি গণ্য কৰে। হিন্দু সাহিত্যত তেওঁৰ জন্ম যাদৱ পৰিয়ালত, নন্দ আৰু যশোদাৰ কন্যা হিচাপে হোৱা বুলি উল্লেখ আছে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

যোগমায়াই ভাগৱতত “ভগৱানৰ অভ্যন্তৰীণ শক্তিক বুজায়, যিয়ে তেওঁৰ সকলো মায়াৰ ব্যৱস্থা কৰে আৰু ইয়াৰ বৃদ্ধি কৰে”।

দেৱী বিন্ধ্যবাশিনীৰ নামটো বিন্ধ্য পৰ্বতমালাৰ পৰা আহিছে, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে, "যিগৰাকী বিন্ধ্যত বাস কৰে।"

জন্ম

এটা ভৱিষ্যদ্বাণীত কংসক কোৱা হৈছিল যে দৈৱকীৰ অষ্টম সন্তানে তেওঁক হত্যা কৰিব। সেই কথা শুনি তেওঁ দৈৱকীক হত্যা কৰিব বিচাৰিছিল, কিন্তু কংসক বাসুদেৱে নিজেই তেওঁলোকৰ সকলো সন্তানক কংসৰ হাতত তুলি দিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দি দৈৱকীৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কংসই সেই প্ৰতিশ্ৰুতি মানি লৈ দেৱকীক ৰেহাই দিছিল। কাৰাগাৰৰ পৰিসীমাত দৈৱকীয়ে বাৰে বাৰে গৰ্ভধাৰণ কৰে আৰু কংসই প্ৰথম ছটা সন্তানক নিষ্ঠুৰভাৱে হত্যা কৰে।

সপ্তম সন্তান জন্ম হোৱাৰ ঠিক আগতেই বিষ্ণুৱে দেৱী মোহমায়াক দৈৱকীৰ সপ্তম সন্তানক ৰোহিনীৰ গৰ্ভত স্থাপন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। এইদৰে শেষনাগৰ অৱতৰণ বা অৱতাৰৰ সুবিধা কৰি সপ্তম সন্তান বলোৰামক প্ৰতিনিধি মাতৃ ৰোহিণীয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ভগৱান বিষ্ণু নিজেই, অতি সোনকালে দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰ হিচাপে উপস্থিত হয়, তেওঁ যোগমায়ক যশোদাৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্ম ল'বলৈ আদেশ দিলে। কৃষ্ণৰ ঠাইত বাসুদেৱে যশোদাৰ এই কন্যাক সলনি কৰি আনিলে। যেতিয়া কংসই তেওঁৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা হত্যাকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰি এই কেঁচুৱাটোক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে তেতিয়া কংসৰ কৱলৰ পৰা যোগমায়া নোহোৱাহৈ নিজৰ দুৰ্গা ৰূপলৈ পৰিণত হয় আৰু কংসৰ হত্যাকাৰীজনৰ ইতিমধ্যেই আন ঠাইত জন্ম হৈছে বুলি জনাই অদৃশ্য হৈ পৰে।

ইয়াৰ পিছত স্থানীয় বিশ্বাস অনুসৰি তেওঁ বিন্ধ্যাচল পৰ্বতমালাত বাস কৰিবলৈ লোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়, য'ত বৰ্তমান তেওঁৰ এটা মন্দিৰ আছে। কিছুমানে বিশ্বাস কৰে যে ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে কৃষ্ণক সহায় কৰিবলৈ সুভদ্ৰা হিচাপে তেওঁৰ পুনৰ জন্ম হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰেণী:বিষ্ণু
শ্ৰেণী:দুৰ্গা
উৰ্মিলা ঘিয়া

উৰ্মিলা আগৰৱাল ঘিয়া এগৰাকী ভাৰতীয়-আমেৰিকান যান্ত্ৰিক অভিযন্তা, যাৰ গৱেষণা গণনামূলক তৰল গতিবিদ্যাৰ সৈতে জড়িত, আৰু তেওঁ বিশেষকৈ অসংকোচনীয় প্ৰৱাহৰ বাবে মাল্টিগ্ৰিড পদ্ধতিৰ ওপৰত কৰা কামৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ চিনচিনাটি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু মেটেৰিয়েল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ অধ্যাপিকা এমেৰিটা।

শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ

ঘিয়া মূলতঃ উত্তৰ ভাৰতৰ, আৰু তেওঁক স্কুলীয়া শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পিতৃ-মাতৃয়ে উৎসাহিত কৰিছিল। সামাজিক পৰম্পৰাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰাৰ উপায় হিচাপে তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ কেৰিয়াৰৰ সলনি অভিযান্ত্ৰিকতাক বাছি লৈছিল আৰু তাত এজন পুৰুষ ছাত্ৰৰ সপক্ষে নিজৰ স্থান এৰি দিবলৈ প্ৰচণ্ড হেঁচা প্ৰয়োগ কৰাৰ পাছতো বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী হৈছিল। ১৯৬৫ চনত মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে,, যদিও ১৯৬৪ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ইতিমধ্যে ইলিনয় ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজি (আই আই টি)ত স্নাতক অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিবলৈ চিকাগোলৈ গৈছিল।

১৯৬৭ চনত আই আই টিৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৭১ চনত তাতেই পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁৰ ডক্টৰেট ডিচাৰ্টেচন আছিল অৰৈখিক আংশিক অৱভেদ্য সমীকৰণৰদ্বাৰা পৰিচালিত ব্যৱস্থাৰ বৃদ্ধিশীল L2-নৰ্ম ষ্টেবিলিটি।
আই আই টিত বম্বেৰ এৰ’স্পেচ ইঞ্জিনিয়াৰ কীৰ্তি ঘিয়াক লগ পাইছিল। ডিগ্ৰী শেষ কৰাৰ পাছত তেওঁলোকে একেলগে চিনচিনাটি বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপকৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।

চিনচিনাটিত ঘিয়াই গণনামূলক তৰল গতিবিদ্যা পৰীক্ষাগাৰৰ পৰিচালক হয়, আৰু ১৯৯৫ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিকীত মহিলা কাৰ্যসূচী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৯৪–১৯৯৫ চনত শৈক্ষিক বিষয়ৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত ভাইচ প্ৰভষ্ট, ১৯৯৫ চনৰপৰা ২০০০,
আৰু ২০০৭ চনত আমেৰিকান ছ'চাইটি অৱ মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰৰ ফ্লুইডছ ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগৰ অধ্যক্ষ।

স্বীকৃতি

ঘিয়া এজন ASME ফেলো, ২০১৩ চনত নিৰ্বাচিত হয়।তেওঁ আমেৰিকান ইনষ্টিটিউট অৱ এৰ'নটিক্স এণ্ড এষ্ট্ৰ'নটিক্সৰ ফেলোও।,

২০০৬ চনত ইলিনয় ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজিৰ এমএমএই ডিষ্টিংচড এলুমনি বঁটা লাভ কৰে।,

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অভিযন্তা
শ্ৰেণী:মহিলা অভিযন্তা
ডফলা

ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত বিভিন্ন জাতি-জনজাতিৰ লোকে একেলগে বসবাস কৰা পৰিলক্ষিত হয়।তাৰ ভিতৰত অৰুণাচল প্ৰদেশত বসবাস কৰা নিচি বা ডফলাসকল অন্যতম । আগতে ভৈয়ামৰ লোকসকলে তেওঁলোকক ডফলা বুলিছিল যদিও বৰ্তমান তেওঁলোকে নিচি বুলিহে নিজৰ পৰিচয় দিয়ে। তেওঁলোকে বসবাস কৰা ঠাইসমূহ নদী আৰু পাহাৰেৰে ভৰা । তেওঁলোকৰ স্বকীয় সমাজ-সংস্কৃতি আছে। নিচিসকলে বসবাস কৰা ঠাইসমূহৰ জলবায়ু সুন্দৰ। শীতকালত বৰফ আৰু বসন্ত কালত হিমালয়ৰ বতৰে ইয়াক এখন মনোমোহা স্বৰ্গ যেন কৰি তোলে। ঝুম খেতিৰে ভৰা সৰু ডাঙৰ টিলাবোৰ। এই পাহাৰবোৰত নানান ধৰণৰ মূল্যবান গছ, বেত, বাঁহ প্ৰচুৰ পৰিমাণে আছে। তদুপৰি বনৰীয়া জন্তু আৰু নানা ধৰণৰ চিন-অচিনা চৰাইৰে ভৰা।

পৌৰাণিক উৎপত্তি

নিচিসকলৰ জন্মকাহিনী সম্পৰ্কে এটা নিৰ্দিষ্ট মত প্ৰদান কৰা টান। কিন্তু আবোটানি নামক এটা পাহাৰী জাতিৰপৰা জন্ম বুলি তেওঁলোকে কয়। তেওঁলোক ‘নিচাংচ' অৰ্থাৎ মানুহ নামেৰে জনাজাত। তেওলোক চিৰিং বা সোৱণশিৰি নৈখন পাৰ হৈ কামলাং, পেলীন, পেনীন নৈৰ পাৰে পাৰে থকা পাহাৰবোৰত বাস কৰিবলৈ লয়। বৰ্তমান অসমৰো দুই-এঠাইত তেওঁলোকে বসবাস কৰা পৰিলক্ষিত হয়।

সাজ-পাৰ, অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ

আন জনজাতীয় তিৰোতাৰ দৰে নিচি তিৰোতাসকলো ঘৰুৱা কাম-কাজত পাকৈত। তেওঁলোকে পিন্ধা কাপোৰ-কানিবোৰ তিৰোতাসকলে ঘৰতে তৈয়াৰ কৰি লয়। তেওঁলোকে কপাহ, বয়- পদু নামে এবিধ ঊল, খৈলাৰ নিচিনা আঁহ আদিৰ সূতাৰে বিভিন্ন ধৰণৰ পোছাক তৈয়াৰ কৰে । পিন্ধা কাপোৰবোৰত ক'লা আৰু ৰঙা সূতাৰে আঁক-বাঁক কৰা। কান্ধলৈকে থকা কাপোৰখন বাঁহৰ পিন বা লোহাৰ পিনেৰে বান্ধি থয়।

ডিঙিত বগা, ৰঙা, নীলা, সেউজীয়া, ধোঁৱা বৰণীয়াসকলো ৰঙৰ মণি পিন্ধে। তদুপৰি পিতলৰ এবিধ চেইন, গাহৰি বা হৰিণৰ হাড়, এডাল দীঘল লোহাৰ পিন (পাইপ চাফা কৰা), কঁকালত বাঁহৰ আঙঠি (তমা নামে এবিধ আঁহেৰে বোৱা), ডাঙৰ দা, ছুৰী আৰু এইবোৰ থবৰ বাবে বান্দৰৰ ছালৰ সৰঞ্জাম। আটাইতকৈ ধুনীয়া বস্তুটো হৈছে নানা বৰণীয়া ৰং দি বনোৱা বেতৰ তৈয়াৰী টুপীটো। ‘জচপাচ’ নামে এবিধ বিন ফিতা মাইকীসকলে কঁকালত বান্ধে। এটা দীঘল স্কাৰ্টৰ নিচিনা পোছাক পিন্ধে আৰু তাত সেউজীয়া পাৰি থাকে আৰু মাজে মাজে আঁক থাকে। ৰঙা বান্দৰৰ ছালেৰে তৈয়াৰী চিকাৰীৰ মোনা লয় আৰু মেথোন, গৰু আৰু পহুৰ ছালেৰেও মোনা তৈয়াৰ কৰে। মেথোনৰ দাঁতেৰে সজোৱা ‘চুখ’ নামে এবিধ মোনা আছে। পোছাকত নানান ধৰণৰ ৰং কৰাত নিচিসকল অতি পাৰ্গত।

মৃতকৰ সৎকাৰ

নিচিসকলৰ মাজত মৃত্যু সম্পৰ্কীয় কিছুমান লোকাচাৰ আৰু লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত হৈ আছে। তেওঁলোকে মানুহ মৰিলে এড়ি বা পাটিৰ কাপোৰেৰে শটো মেৰিয়ায়। মাটিৰ ঘট, মদ, কনৰীয়া গছৰ পাত এইবিলাক মূৰৰ ওচৰত বান্ধে। এজন পুৰোহিতে মন্ত্ৰ গায় যাতে মৃতকৰ আত্মা 'নেলী নিকো' অৰ্থাৎ সিপুৰীলৈ যায়গৈ। এটা গাঁত খান্দে – তাতে পাটি পাৰি শটো ৰাখে। তাৰ পাছত কাঠ দিয়ে আৰু ওপৰত মাটি দি পুতি পেলায়। য'ত পোতা হয় সেই ঠাইতে বাঁহ বা কাঠেৰে এখন চাং সাজি গছৰ পাত বা বাকলি, জন্তুৰ শিং আৰু ডিঙিত বন্ধা ৰচীবোৰ ওলোমাই থয়। মৃত্যুৰ পাছত অৰুম্ অৰ্থাৎ আত্মা, যাতে দুনাই ঘৰলৈ নাহে সেইবাবে মেঙ্গা এবাদো উৎসৱ পাতে। আত্মাটো যাতে ভূত হৈ ঘৰত বিঘিনি নঘটায় সেইবাবে ৰাতিপুৱাই মানুহ গোট খাই, যুদ্ধৰ সৰঞ্জাম লৈ ঘৰৰ চুকে-কোণে যাঠী আৰু কাঁড় মাৰি চিঞৰ-বাখৰ কৰি পাছফালৰ দুৱাৰেদি খেদাবলৈ লয়। ঘৰৰ ওপৰৰ চালখনলৈও কাঁড় আৰু যাঠী মাৰে। মেঙ্গা এবাদো উৎসৱ এয়াই। পখিলাবোৰ নিচিসকলৰ মতে মানুহৰ আত্মা। নিচিসকলৰ ইলো উৎসৱ দুভাগে বিভক্ত। এভাগত দেৱতা ওয়োৰ বিভিন্ন নাম লৈ গীত গায় বাকী ভাগ খেতি বা চিকাৰ কৰাৰ পাছত হয়।

তথ্য সূত্ৰ

১/ অসমৰ জনজাতি-সম্পাদক প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য (প্ৰথম সংস্কৰণ-১৯৬২)নিচি জনগোষ্ঠী
বাঢৈ়য়াঢালা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

বাঢৈ়য়াঢালা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আই ইউ চি এনৰ দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু বাংলাদেশৰ প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত বনাঞ্চল। এই উদ্যানখন ঢাকা-চিটাগং ঘাইপথৰ পূব স্থানৰ চিটাগং জিলাৰ সীতাকুণ্ড উপজিলাত অৱস্থিত। ইয়াৰ আয়তন ২৯৩৩.৬১ হেক্টৰ। এই উদ্যানৰ প্ৰাণীসমূহৰ ভিতৰত আছে মূল ভূখণ্ডৰ বনছাগলী, সুগৰী পহু, লতামাকৰি‍, অসমীয়া বান্দৰ, চীনা বনৰৌ, ডঁৰিক আদি বিভিন্ন প্ৰাণী।

চিত্ৰশালা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অৰণ্য
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ৱাল্ট হুইটমেন

ৱাল্ট হুইটমেন এজন কবি, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক আছিল। হুইটমেন আমেৰিকান কেননৰ আটাইতকৈ প্ৰভাবশালী কবিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

১৮১৯ চনৰ ৩১ মে তাৰিখে নিউয়কৰ ৱেষ্ট হিলছত জন্ম হয়।

শিক্ষা

১৮২৩ চনত তেওঁ ব্ৰুকালিন পাব্লিক এলিমেণ্টৰী স্কুলত ভৰ্তি হয় যদিও বাৰ বছৰ বয়সত স্কুল এৰি জীবিকা সন্ধানত চাকৰি কৰে।

চাকৰি জীৱন

তেওঁ প্ৰকালিন ইগল কাকতৰ প্ৰথমে মুদ্ৰণ আৰু শেষত সম্পাদক হয়।

সাহিত্যৰাজি

কবিতা

লীভছ অব গ্ৰাছ (ঘাঁহৰ পাতবোৰ ১৮৫৫)
ছং অব মাইছেলফ (মোৰ নিজৰ গান ১৮৫৫)
অ কেপ্টেইন! মাই কেপ্টেইন
পয়েমছ বাই ব্লাট হুইটমেন
আইছিং দাবডি ইলক্টিক (১৮৫৫)
ক্ৰছিং ব্ৰুকলিন ফেৰী (১৮৫৬)
ড্ৰাম টেপ্স (১৮৬৫)
ছং অব দ্যা অপেন ৰোড ( মুক্ত পথৰ গান)

মৃত্যু

১৮৯২ চনৰ ২৬ মাৰ্চ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
তামান্না ভাটিয়া

তমান্না ভাটিয়া (জন্ম: ২১ ডিচেম্বৰ ১৯৮৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ তেলুগু, তামিল আৰু হিন্দী চিনেমাৰ সৈতে জড়িত। ৮৯ খনতকৈও অধিক ছবিৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে দুটাকৈ সন্তোষম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটা, দুটা SIIMA বঁটা আৰু কলাইমামণি বঁটা। তেওঁক দক্ষিণ ভাৰতীয় চিনেমাৰ অন্যতম সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

উদ্ধৃতি

মই অনুভৱ কৰোঁ যে সেইখন ছবিৰ (বাহুবলী) পৰা মই সঁচাকৈয়ে এক স্বীকৃতি লাভ কৰিছোঁ। কাৰণ সেই ছবিখনে মোক কণ কণ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ মাজত পৰিচিত কৰি তুলিলে। তেওঁলোকে এতিয়াও মোক সেই 'পখিলাজনী' (Butterfly girl) বুলিয়েই ভাবে।
বৰ্খা দত্তৰ সৈতে কথোপকথন, ৩ জুলাই ২০২৩।

কিছুমান ছবিত আপুনি কেৱল কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ থকাটো প্ৰয়োজনীয় নহয়। মই মোৰ কেৰিয়াৰত বহুতো দলীয় কাম কৰিছোঁ। মোৰ প্ৰথমটো ডাঙৰ সফলতাও এক দলীয় কাম আছিল, আৰু 'বাহুবলী'ও তেনেকুৱাই আছিল। মই এগৰাকী অভিনেত্ৰী হিচাপে অতি সুৰক্ষিত অনুভৱ কৰোঁ। মই মোৰ দক্ষতা আৰু পৰ্দাত মোৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে জানো। মই যদি পাঁচটা দৃশ্যও পাওঁ, মই সেয়া ইমান নিখুঁতভাৱে কৰিম যে মানুহে মোক মনত ৰাখিব।
বৰ্খা দত্তৰ সৈতে কথোপকথন, ৩ জুলাই ২০২৩।

যদি টম ক্ৰুইজে ৬০ বছৰ বয়সতো এটা একচন দৃশ্য কৰিব পাৰে, তেন্তে মই ৬০ বছৰ বয়সতো "কাৱালা"ৰ দৰে এটা গানত নাচিব পাৰিম।
সংবাদমেল, ২৭ জুলাই ২০২৩।

এজন অভিনেতা হোৱাটো আপোনাৰ হাতত থাকে। কিন্তু এজন তাৰকা হ’বলৈ হ’লে আপোনাক মানুহৰ মৰমৰ প্ৰয়োজন। তেনে সুযোগ খুব কম সংখ্যক মানুহৰ ক্ষেত্ৰতহে ঘটে আৰু মই নিজকে সঁচাকৈয়ে ভাগ্যৱান বুলি ভাবোঁ।
গ্ল’বেল স্পা হলিডে স্পেচিয়েল, নৱেম্বৰ-ডিচেম্বৰ ২০২৩।

এগৰাকী অভিনেতা হিচাপে মই বুজি পাওঁ যে এটা অতি দীঘলীয়া কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ কিহৰ প্ৰয়োজন আৰু তাৰ বাবে এক সুকীয়া দক্ষতাৰ দৰকাৰ। ই কেৱল প্ৰাসঙ্গিক হৈ থকাৰ কথা নহয়, ই স্মৰণীয় হৈ থকাৰ কথাহে।
সাক্ষাৎকাৰ, ২৯ নৱেম্বৰ ২০২৪।

এগৰাকী মহিলাৰ সৌন্দৰ্য উদযাপন কৰিব লাগে, আৰু আমি মহিলাসকলে নিজক লৈ গৌৰৱ কৰিব লাগে। তেতিয়াহে আমি আনৰ পৰা সন্মান আশা কৰিব পাৰোঁ। যদি আমি নিজকে এটা নিৰ্দিষ্ট দৃষ্টিৰে চাওঁ, তেন্তে কোনেও আমাক সন্মান কৰিব নোৱাৰে।
ওডেলা ২ সংবাদমেল, ২৩ মাৰ্চ ২০২৫।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
এডৱাৰ্ড জেনাৰ

এডৱাৰ্ড এন্থনী জেনাৰ (; ১৭ মে' ১৭৪৯ – ২৬ জানুৱাৰী ১৮২৩) বাৰ্কলে, গ্ল'চেষ্টাশ্বায়াৰৰ এজন ইংৰাজ চিকিৎসক আৰু বিজ্ঞানী আছিল। বৰআই ছিটাৰ উদ্ভাৱনৰ বাবে তেওঁ বিখ্যাত। তেওঁক প্ৰায়েই "প্ৰতিৰোধ বিজ্ঞানৰ জনক" (the father of immunology) বুলি অভিহিত কৰা হয় আৰু তেওঁৰ কামে "আন যিকোনো মানুহৰ কৰ্মতকৈ বেছি মানুহৰ জীৱন ৰক্ষা কৰা" বুলি কোৱ হয় (পুৰণি তাৰিখ ৰীতি অনুসৰি ৬ মে') গ্ল'চেষ্টাশ্বায়াৰৰ বাৰ্কলে'ত এডৱাৰ্ড জেনাৰৰ জন্ম হয়। বাৰ্কলে'ৰ ভিকাৰ ৰেভাৰেণ্ড ষ্টিফেন জেনাৰ আৰু ছাৰাৰ তেওঁ আছিল অষ্টম সন্তান।

জেনাৰে ৱটন-আণ্ডাৰ-এজ আৰু চাইৰেনচেষ্টাৰৰ বিদ্যালয়লৈ গৈছিল। এই সময়তে তেওঁৰ বৰআই হয় যি তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত গোতেই জীৱন প্ৰভাৱ পেলায়। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ দক্ষিণ গ্ল'চেষ্টাশ্বায়াৰৰ শল্য চিকিৎসক ডেনিয়েল লুড্‌ল'ৰ সহায়কাৰী হিচাপে নিযুক্ত হয়। সাত বছৰ ইয়াত কাম কৰি নিজে শল্য চিকিৎসক হ'বৰ জোখাৰে অভিজ্ঞতা সঞ্চয় কৰে। ৱিলিয়াম অছলাৰে লিখি গৈছে যে হাণ্টাৰে জেনাৰক চিকিৎসা জগতত অতি জনপ্ৰিয় ৱিলিয়াম হাৰ্ভিৰ এটা উপদেশ দিছিল, "নাভাবিবা; চেষ্টা কৰিবা (Don't think; try)। "

বিবাহ আৰু কৰ্মজীৱন

পৰ্যবে‌ক্ষণ, পৰীক্ষা আৰু ব্যৱচ্ছেদনৰ পিছত জেনাৰে কুলি চৰাইৰ জীৱনৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰা পত্ৰৰ বাবে তেওঁ ১৭৮৮ চনত ৰয়েল ছচাইটীলৈ নিৰ্বাচিত হয়।

ন-কৈ উপজা কুলিয়ে আন চৰাইৰ কণী আৰু পোৱালি সঁজাৰ বাহিৰলৈ পেলাই দিয়া কথাটো (আগতে প্ৰাপ্তবয়স্ক কুলিয়ে এনে কৰে বুলি ভবা হৈছিল) ফটোগ্ৰাফী পোৱাৰ পিছত বিংশ শতিকাতহে নিশ্চিত হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

অতিৰিক্ত পঠন

Papers at the Royal College of Physicians
Baron, John M.D. F.R.S., "The Life of Edward Jenner MD LLD FRS", Henry Colburn, London, 1827.
Baron, John, "The Life of Edward Jenner with illustrations of his doctrines and selections from his correspondence". Two volumes. London 1838.
Edward Jenner, the man and his work. BMJ 1949 E Ashworth Underwood
Fisher, Richard B., "Edward Jenner 1749-1823," Andre Deutsch, London, 1991.

Ordnance Survey showing reference to Smallpox Hil:
1970 Davies JW. A historical note on the Reverend John Clinch, first Canadian vaccinator. CMAJ 1970;102:957–61.
1970 Roberts KB. Smallpox: an historic disease. Memorial University of Newfoundland Occas Papers Med Hist 1978;1:31–9.
1951 LeFanu WR. A bio-bibliography of Edward Jenner, 1749–1823. London (UK): Harvey and Blythe; 1951. p. 103–8.

বহিঃ সংযোগ

Jenner's papers on vaccination
A digitized copy of An inquiry into the causes and effects of the variola vaccine (1798), from the Posner Memorial Collection at Carnegie Mellon
The Edward Jenner Museum & Old Cyder House Conference Centre
The Evolution of Modern Medicine. Osler, W (FTP)
Flickr images tagged Edward Jenner
Flickr images tagged Temple of Vaccinia
Review of The Edward Jenner Museum on SoGlos.com

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী
ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা

ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা হৈছে অসমৰ এগৰাকী লেখক, ঔপন্যাসিক, সম্পাদক। তেওঁ কথা ৰত্নাকৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

কথা ৰত্নাকৰ

যিমানেই ঘনকৈ বোৱা নহওক, বাঁহৰ পাচিৰে জাগৰ ধোঁৱা ঢাকিব নোৱাৰি। বিৰিঙি, বিৰিঙি সেই ধোঁৱা ওলাই আহিবই ।
ধূসৰ সপোনৰ চকাচন্দা স্মৃতিয়ে তাৰ মনত বিৰক্তিৰহে উদ্ৰেক কৰে।
কিমান সৰু সৰু কথাতে মানুহে কাজিয়াবোৰ কৰে - আৰু কেতিয়াবা সৰু কথা একোটাই ইমান ডাঙৰ হৈ পৰেগৈ, মূল কথা ক'ৰবাতে থাকেগৈ, বাটতে পোৱা ইটো-সিটো কথা লগ হৈ হৈ কাজিয়া কোনোবাখিনি পায়গৈ।
আকাশজুৰি সন্ধিয়া কলৰৱ কৰি জাকে জাকে চৰাই বাহলৈ উভতিছিল, সন্ধ্যাৰ আকাশখনত সিহঁতৰ কিচিৰ-মিচিৰ শব্দই চাৰিওফালৰ নিৰ্জনতাক আৰু গভীৰ কৰি তুলিছিল।
সমৰ্থ মানুহে, যি কামত হাত দিয়ে সিয়েই ভাল হয়।
ঘটনাবোৰৰ ওপৰত সঁচাকৈ মানুহৰ নিয়ন্ত্ৰণ থাকেনে? মানুহে ইচ্ছা কৰা মতেতো কোনো ঘটনা নঘটে। ঘটনা ঘটে নিজৰ ধৰণে। নিজৰ নিয়ম অনুসৰি।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
ছিৰাজ (১৯৪৮ চলচ্চিত্ৰ)

ছিৰাজ ১৯৪৮ চনত মুক্তি পোৱা ষষ্ঠ অসমীয়া কথাছবি। ছবিখন যুটীয়াভাবে পৰিচালনা কৰিছিল বিষ্ণু ৰাভা আৰু ফণী শৰ্মাই। প্ৰযোজনা কৰিছিল তেজপুৰৰ চিত্ৰাৱলী পিকচাৰ্চে। লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ চুটিগল্প, সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতিৰ এক উজ্জ্বল নিদৰ্শন 'ছিৰাজ'ৰ আধাৰত পৰিচালকদ্বয়ে চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। ছবিখনে সেই সময়ৰ অসমীয়া সমাজত ছাপ বহুৱাবলৈ সক্ষম হৈছিল। অসমৰ শিল্প-কলা জগতৰ কেবাগৰাকীও অগ্ৰণী ব্যক্তিৰ অৱদানেৰে পুষ্ট এই ছবিখনে প্ৰভুত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। বৰ্তমান এই ছবিখনৰ প্ৰিণ্ট পাবলৈ নাই। ষাঠী দশকত কলিকতাৰ ষ্টুডিঅ'ৰপৰা ছবিখনৰ নিগেটিভখিনিও হেৰাই যায়।

নিৰ্মাণৰ আঁৰৰ কাহিনী

১৯৪৬ চনত ফণী শৰ্মাই ফিল্ম শিল্পৰ এটা স্থায়ী বুনিয়াদ ৰচনাৰ অৰ্থে এটা ৰাজহুৱা চিত্ৰ নিৰ্মাণ উদ্যোগ গঢ়াৰ পৰিকল্পনা কৰে। 'চিত্ৰাৱলী পিকচাৰ্চ লিমিটেড' নাম দি গঠন কৰা এই উদ্যোগৰ বাবে ৰাইজৰ মাজত কোম্পানীৰ অংশ বিক্ৰী কৰি টকা সংগ্ৰহ কৰিছিল। ছবিৰ নিৰ্মাণৰ কাম ধন সংগ্ৰহৰ গতিৰ সমান্তৰাল ভাৱে চলিছিল। দেশপ্ৰাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ 'ছিৰাজ' নামৰ গল্পৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য প্ৰস্তুত কৰে বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা আৰু ফণী শৰ্মাই। তেওঁলোককে ছবি পৰিচালনাৰো ভাৰ দিয়া হয়। ছবিখনৰ বহিৰ্দৃশ্যৰ অংশগ্ৰহণ কৰা হৈছিল তেজপুৰৰ দাঁতি-কাষৰীয়া ঠাইত। অন্তৰ্দৃশ্যৰ শ্বুটিং হৈছিল কলিকতাৰ 'কালী ফিল্ম ষ্টুডিঅ'ত। ছবিৰ সংগীতৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ হাতত। কিন্তু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই দিয়া সুৰ স্ক্ৰীপ্টৰ লগত সংগতি নথকা বাবে শেষ মুহূৰ্তত ভূপেন হাজৰিকা আৰু শিৱ ভট্টাচাৰ্য্যৰ সুৰ দিয়া দুটাকৈ গান ছবিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এওঁলোক দুয়োকে সহকাৰী সংগীত পৰিচালক কৰি দিয়া হয়। ছবিখন নিৰ্মাণৰ কালত টকাৰ নাটনি হোৱাত চন্দ্ৰধৰ গোস্বামীয়ে নিজৰ 'নিপন' নামৰ জাহাজখন বিক্ৰী কৰি ২০,০০০ টকা যোগ দিয়ে। তাতো ছবিখন সম্পূৰ্ণ নোহোৱাত নগাঁৱৰ কাশীপ্ৰসাদ বিহানীৰপৰা টকা লৈ ছবিখন সম্পূৰ্ণ কৰা হয়। দুখজনক ভাৱে ৰাইজৰ সঁহাৰি সত্ত্বেও ছবিখনৰ নিৰ্মাতা 'চিত্ৰাৱলী পিকচাৰ্চে' লাভৰ মুখ দেখা নাপালে। ছবিখনৰ পৰিবেশনাৰ দায়িত্ব অন্যৰ হাতত থকা বাবে লাভৰ টকা মূল প্ৰযোজকৰ ওচৰলৈ অহা নাছিল।

নাট্যৰূপ

লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ ’চিৰাজ’ নামৰ গল্পটোৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবিখনৰ প্ৰতি ৰাইজৰ প্ৰবল সঁহাৰি দেখি ফণী শৰ্মাই এই গল্পটোৰ একাংকিকা নাট্য ৰূপ দিয়ে। চিৰাজ নাটকৰ কাহিনীভাগ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ কাহিনীতকৈ কিছু বেলেগ৷ নতুনত্ব দিয়া এই নাটখনো দৰ্শকে আঁকোৱালি লয়। ফণী শৰ্মাৰ ’চিৰাজ’ত ভুৱা আভিজাত্য আৰু জাত-পাতৰ বিচাৰ আমাৰ সমাজৰ প্ৰগতিৰ অন্তৰায়- এই দুই সমস্যাক মূলতঃ ফুটাই তোলা হৈছে৷ আৰ্থিক দীনতাই সমাজৰ সাধাৰণ মানুহক ইমানেই দুৰ্বল কৰি পেলায় যে তেওঁলোকে সপোন দেখিবলৈয়ো ভয় কৰে৷ ধনী আৰু দুখীয়াৰ মাজত যে এটা সাংঘাতিক তফাৎ সেই কথাটো ফণী শৰ্মাৰ ’চিৰাজ’ নাটকত ফুটি উঠিছে৷ নামভূমিকাত ফণী শৰ্মাৰ অভিনয় বৰ্তমান এক কিংবদন্তী স্বৰূপ হৈ পৰিছে।

পুনৰ্নিমাণ

১৯৮৮ চনত ভূপেন হাজৰিকাই 'ছিৰাজ' পুনৰ্নিমান কৰে। ভূপেন হাজৰিকাই ফণী শৰ্মাক লৈ 'ছিৰাজ' আকৌ নিৰ্মাণ কৰাৰ আশা কৰিছিল যদিও, তেখেতৰ মৃত্যু হোৱাত 'ছিৰাজ'ৰ ৰিমেক-ত নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰে নিপন গোস্বামীয়ে। এইখন ছবিয়ে দৰ্শকৰ বিশেষ সঁহাৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ'ল।

তথ্য সংগ্ৰহ

লগতে চাওক

ছিৰাজ (১৯৮৮ চলচ্চিত্ৰ)

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ