ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বৈশ্বিক মহামাৰী

বৈশ্বিক মহামাৰী বা বিশ্বমাৰী (; য়ুনানী (গ্ৰীক) শব্দ πᾶν পেন "সকলো" + δῆμος ডেম'চ "লোক"ৰ পৰা) হৈছে সংক্ৰামক ৰোগৰ এক মহামাৰী যি জনসংখ্যাৰ মধ্যমীয়াৰ পৰা এক বিশাল ক্ষেত্ৰজুৰি, উদাহৰণ স্বৰূপে, এটা মহাদ্বীপ, বা সমগ্ৰ পৃথিৱী জুৰি বিয়পিব পাৰে। কিমান লোক আক্ৰান্ত হৈছে, সেই দিশৰ পৰা স্থিৰ হোৱা কোনো স্থানীয় ৰোগ, বিশ্বমাৰী নহয়। ইয়াৰ বাহিৰে, বিশ্বমাৰী জ্বৰৰ ভিতৰত, ঋতুকালীন জ্বৰ সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি প্ৰভাৱ নেপেলোৱালৈকে বিশ্বমাৰীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নহয়। ইতিহাসত বৰআই আৰু যক্ষ্মাৰ দৰে অসংখ্য বিশ্বমাৰীৰ বিৱৰণ পোৱা যায়। শেহতীয়া বিশ্বমাৰীৰ ভিতৰত এইছ আই ভি (HIV) বিশ্বমাৰী, ১৯১৮ আৰু ২০০৯ চনৰ H1N1 উল্লেখনীয়। ইয়াৰোপৰি ভয়ানক ব্লেক ডেথ (Black Death)ত প্ৰায় ৭৫ নিযুততকৈও অধিক লোকৰ মৃত্যু হৈছিল।

সংজ্ঞা

বিশ্বমাৰী হৈছে এনে এক মহামাৰী যি আন্তৰ্জাতিক সীমা অতিক্ৰম কৰি এনে পৰ্যায়ত পাদুৰ্ভাৱ ঘটে যে সাধাৰণতে বিশ্বব্যাপী মানুহক প্ৰভাবিত কৰে। কেবল ব্যাপক আকাৰ ধাৰণ কৰা বা বহু মানুহৰ মৃত্যু ঘটালেই কোনো ৰোগ বা অবস্থা বিশ্বমাৰী নহয়; ইয়াৰ বাবে ই সংক্ৰামক হোৱা প্ৰয়োজন। উদাহৰণস্বৰূপে, কৰ্কট ৰোগৰ ফলত সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি অনেক লোকৰ মৃত্যু হয়, কিন্তু ই বিশ্বমাৰী নহয় কাৰণ এই ৰোগ সোঁচৰা বা সংক্ৰামক নহয়।

বৰ্তমানৰ বিশ্বমাৰীসমূহ

এইডছ

বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে HIV বিশ্বব্যাপী হোৱা সংক্ৰমণত২০১০ ত প্ৰায় ৩৪ নিযুত লোক আক্ৰান্ত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ১৬.৮ নিযুত হৈছে মহিলা আৰু ইয়াৰ ৩.৫ নিযুত ১৫ বছৰৰ তলৰ।
এইড্‌ছ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত দক্ষিণ পূব এচিয়া দ্বিতীয় আক্ৰান্ত অঞ্চল। ২০১০ ৰ সমীক্ষা মতে পৃথিৱীৰ মুঠ এইড্‌ছ ৰোগীৰ ১২% দক্ষিণ পূব এচিয়াৰ।

অসমত ১৯৯০ চনৰ চেপ্তেম্বৰ মাহত প্ৰথম HIV ৰোগ ধৰা পৰে। তেতিয়াৰেপৰা ১ জানুৱাৰী ২০১২ লৈকে প্ৰায় ১৪,২২৪জন HIV পজেটিভ বুলি NACO ৰ এক তথ্যত প্ৰকাশ।

ক'ভিড-১৯

২০১৯ চনত চীনৰ হুবেই প্ৰদেশৰ ৱুহান চহৰৰ পৰা এই ৰোগবিধ সমগ্ৰ বিশ্বতে বিয়পি পৰি ২০১৯ − ২০২০ চনৰ ক'ৰ'ণা ভাইৰাছৰ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ সৃষ্টি কৰে। জ্বৰ, কাহ, উশাহ লওঁতে কষ্ট হোৱা এই ৰোগৰ সাধাৰণ লক্ষণ। মাংসপেশীৰ বিষ, খেকাৰ ওলোৱা আৰু ডিঙিৰ বিষ কমকৈ হোৱা লক্ষণ। অধিকাংশতে ৰোগীৰে অলপীয়া লক্ষণ দেখা যায় যদিও একাংশৰ নিউম'নিয়া আৰু দেহৰ অংগসমূহ বিকল হোৱা দেখা যায়। ২৩ মাৰ্চ, ২০২০ লৈকে মৃত্যুৰ হাৰ ৪.৪%; বয়স আৰু স্বাস্থ্যৰ আন সমস্যাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এই হাৰ ০.২ ৰ পৰা ১৫% হ'ব পাৰে।

বাহ্যিক সংযোগ

লগতে চাওক

মহামাৰী
২০১৯ − ২০২০ চনৰ ক'ৰ'ণা ভাইৰাছৰ বিশ্বমাৰী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ
শ্ৰেণী:বৈশ্বিক মহামাৰী
ওহী

ওহী (, ; plural , ; বানানও ৱাহি) হৈছে প্ৰকাশৰ বাবে আৰবী শব্দ। ইছলামিক বিশ্বাসত ওহী হৈছে তেওঁৰ নিৰ্বাচিত ব্যক্তিসকলে – যাক ৰাছুল বা নবী হিচাপে জনাজাত – মানৱজাতিৰ ওচৰত প্ৰেৰণ কৰা আল্লাহৰ বাণী।

কোৰআন

ইছলামত কোৰআনক ইছলামিক নবী মহম্মদক দিয়া এটা ওহী বুলি গণ্য কৰা হয়। আৱা (أوحى awḥá) শব্দটো অৰ্থৰ কেইবাটাও ছাঁত দেখা যায়, ইয়াৰে প্ৰত্যেকেই কাৰোবাক বা কিবা এটাক নিৰ্দেশনা বা পথ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ মূল অন্তৰ্নিহিত ধাৰণাটোক সূচায়।
"...আৰু প্ৰতিটো স্বৰ্গত ইয়াৰ আজ্ঞা প্ৰেৰণা দিলে," (কোৰআন ৪১:১২ - ছহীহ আন্তৰ্জাতিক)।
"আৰু তোমাৰ প্ৰভুৱে মৌমাখিক প্ৰেৰণা দিলে," (১৬:৬৮)।
"আৰু আমি মুছাৰ মাতৃক প্ৰেৰণা দিলোঁ," (২৮:৭)।
ইছলামিক পণ্ডিতসকলে কয় যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত এই ধৰণৰ ৱাহি আৰু ৱাহিৰ মাজত স্পষ্ট পাৰ্থক্য আছে। ভাববাদীসকলে প্ৰকাশৰ বিষয়ে অতি সচেতন আছিল আৰু তেওঁলোকে দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰিছিল যে প্ৰকাশসমূহ সত্য আৰু সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ পৰা আহিছে। ৱাহি (প্ৰকাশ) শব্দটো আৱাহৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।

ইছলামিক পৰম্পৰাত কোৰআন ৪২:৫১ য়ে ৱাহীৰ বাবে বুজাবুজিৰ ভিত্তি হিচাপে কাম কৰে।
"মানুহৰ বাবে আল্লাহে তেওঁৰ লগত কথা পতাটো উপযুক্ত নহয়, কেৱল প্ৰেৰণাৰ দ্বাৰা, বা ওৰণিৰ আঁৰৰ পৰা, বা আল্লাহৰ অনুমতি সাপেক্ষে আল্লাহৰ ইচ্ছামতে প্ৰকাশ কৰিবলৈ ৰাছুল পঠিয়াই।" ইয়াৰ ভিত্তিত ইছলামিক পণ্ডিতসকলে তিনিটা উপায় বৰ্ণনা কৰিছে, যাৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ অৱতীনে তেওঁৰ নিৰ্বাচিত ব্যক্তি, বিশেষকৈ নবীসকলৰ ওচৰলৈ যাব পাৰে।

এটা অনুপ্ৰাণিত বাৰ্তা – এটা শব্দ নহয় এটা ধাৰণা – হয় চেতনাৰ অৱস্থাত নহয় সপোনত নিৰ্বাচিত ব্যক্তিসকলৰ হৃদয়ত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।
দ্বিতীয় ধৰণটো বুলি কোৱা হয়, যেনেকৈ, ওৰণিৰ আঁৰৰ পৰা (পৰোক্ষভাৱে) কথা পতা ব্যক্তিজনে শুনা শব্দটো। ইয়াৰ উদাহৰণ হ’ব মোচি আৰু জ্বলি থকা জোপোহা ইছলামিক বিশ্বাসত মহম্মদৰ লগে লগে ঐশ্বৰিক অৱতীৰ্ণৰ ক্ৰমৰ অন্ত পৰিল।

বংশৰ ধৰণ

মহম্মদে লাভ কৰা ওহীৰ সন্দৰ্ভত মুছলমান সূত্ৰসমূহে বিভিন্ন ধৰণৰ উল্লেখ কৰিছে য’ত তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে ওহাই তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল। মুছলমান পণ্ডিত মহম্মদ শ্বাফী উছমানীয়ে বংশৰ পাঁচটা ধৰণৰ সাৰাংশ দাঙি ধৰিছে। সাধাৰণ ধৰণটো আছিল যে মহম্মদে "ঘণ্টাৰ বাজি থকা" শব্দ শুনিব আৰু তাৰ পিছত তেওঁ বাৰ্তাটো তেওঁৰ স্মৃতিৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হৈ থকা দেখিব। কেতিয়াবা, প্ৰধান স্বৰ্গদূতজন মানুহৰ আকৃতিত আহিছিল, বেছিভাগেই দিহিয়া আল-কালবীৰ। দুটা ক্ষেত্ৰত গেব্ৰিয়েলে নিজৰ প্ৰকৃত ৰূপত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। এবাৰ মিৰাজৰ নিশা মহম্মদে ঈশ্বৰৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ কথা-বতৰা পাতিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পঞ্চম মোডত গেব্ৰিয়েলে ওহীটোক মহম্মদৰ হৃদয়ত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিব।

লগতে পঢ়ক

ইলহাম
ঐশ্বৰিক প্ৰেৰণা
তানজিল

তথ্যসমূহ

অধিক পঢ়ক

Tamer, Georges, Revelation, in Muhammad in History, Thought, and Culture: An Encyclopedia of the Prophet of God (2 vols.), Edited by C. Fitzpatrick and A. Walker, Santa Barbara, ABC-CLIO, 2014, Vol. II, pp.  524–527. .

1000 Qudsi Hadiths: An Encyclopedia of Divine Sayings; New York: Arabic Virtual Translation ; (2012)

বহিঃ সংযোগ

Revelation and how it came to the Prophet Muhammad (s) , search for "wahy"
Q16:68, 50+ translations, islamawakened.com
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
কমাঠীপুৰা

কমাঠীপুৰা বা কমাঠীপুৰম হৈছে ভাৰতৰ মুম্বাইৰ এটা চুবুৰীয়া অঞ্চল, যি পতিতাবৃত্তিৰ বাবে বিখ্যাত। ১৭৯৫ চনৰ পিছত মুম্বাইৰ পূৰ্বৰ সাতটা দ্বীপক সংযোগ কৰা কজৱে (causeways) নিৰ্মাণৰ সৈতে প্ৰথমে এই অঞ্চল প্ৰতিষ্ঠিত কৰা হৈছিল৷ মূলতঃ লাল বজাৰ নামেৰে জনাজাত, এই নামৰ উৎপত্তি নিৰ্মাণ ক্ষেত্ৰত কাম কৰা শ্ৰমিক ʼকমাঠীʼ শব্দৰ পৰা। আৰক্ষীৰ কঠোৰ অভিযানৰ ফলত, ১৯৯০-ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে এইডছৰ উত্থান আৰু চৰকাৰৰ পুনৰ্বিকাশ নীতিয়ে যৌন কৰ্মীসকলক এই বৃত্তিৰ পৰা আঁতৰি যোৱাত সহায় কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত কমাঠীপুৰাৰ পৰা বাহিৰ লৈ যোৱাত সহায় কৰিছিল । অঞ্চলটোত যৌন কৰ্মীৰ সংখ্যা এতিয়া হ্ৰাস পাইছে। তেতিয়াৰ পৰাই কামতিপুৰাত জেণ্ট্ৰিফিকেশনৰ অভিজ্ঞতা হৈছে, আৰু ২০১৭ চনলৈকে কামথিপুৰাত ২০০০ তকৈও কম যৌনকৰ্মী আছিল। ৰিয়েল এষ্টেট সম্প্ৰসাৰণে বেশ্যালয়সমূহক এসময়ত বিয়পি থকা ১৪টা লেনৰ ভিতৰত মাত্ৰ দুটা লেনতহে ঠেলি দিছে।.

ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ পতিতালয়-আধাৰিত যৌন উদ্যোগ মুম্বাইত অৱস্থিত।ইয়াত ৫,000ৰো অধিক পুৰুষ, মহিলা আৰু ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰড যৌন কৰ্মী আছে। এই যৌন কৰ্মীসকল মুখ্যতঃ অৱস্থিত
এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ পতিতা ব্যৱসায় এলেকা, কমাঠীপুৰাত। ইয়াৰে বহুতো মহিলা নিম্ন আয়ৰ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকক নাবালক হিচাপে অচিনাকি লোকক পইচাৰ বিনিময়ত বিক্ৰী কৰে।

১৯৯২ চনত, বৃহন্মুম্বাই পৌৰ নিগমে (বিএমচি) নথিভুক্ত কৰিছিল যে ইয়াত ৪৫,০০০ যৌন কৰ্মী আছিল যি ২০০৯ চনত ১৬০০ লৈ হ্ৰাস পাইছিল আৰু ২০১৮ চনত ৫০০ লৈ পাইছিল। বহুতো যৌন কৰ্মীয়ে মহাৰাষ্ট্ৰৰ আন এলেকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু ৰিয়েল এষ্টেট বিকাশকাৰীসকলে উচ্চ মূল্যৰে এই অঞ্চল কৰে। ২০১৮ চনত মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে অঞ্চলটো ধ্বংস আৰু পুনৰ বিকাশৰ বাবে নিবিদা বিচাৰিছিল।

ইতিহাস
ভূতমাতা

হিন্দু ধৰ্মত, ভূতমাতা হৈছে এক ভয়ানক আৰু দুৰ্লভ দেৱী যি দেৱীৰে এক ৰূপ। ভূতমাতাৰ সৈতে এটা সিংহ থাকে আৰু তেওঁ মূৰত এটা লিঙ্গ পিন্ধে। ভূতমাতাৰ উৎপত্তিৰ কাহিনী ভৱিষ্য পুৰাণত পোৱা যায়। শ্ৰীকৃষ্ণই কাহিনীটো বৰ্ণনা কৰিছে। ভূতমাতাক বহুতো নামৰে উপাসনা কৰা হয়। এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে, তেওঁ তেওঁৰ ভক্তসকলক যেনে- শিশু, খাদ্য, গৰু আদিক সুস্বাস্থ্যৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিয়ে আৰু শিশুসকলক ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
অৰুণলোচন দাস

অৰুণলোচন দাস হৈছে অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী চিত্ৰ-সাংবাদিক আৰু সমালোচক৷ ১৯৭৬ চনতে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলা অৰুণলোচন দাসে পৰৱৰ্তী সময়ত অসমৰ বহুতসংখ্যক কাকত-আলোচনীত চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় ভালেমান লেখা-মেলা কৰে৷ 'অৱকাশ', 'কাদম্বৰী', 'চিত্ৰ সংবাদ' আদি একাধিক কাকত-আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ লগতো তেখেত জড়িত আছিল৷ ১৯৯৬ চনৰ পৰা তেখেতে 'লাইমলাইট ডাইৰেক্টৰী'ৰ নিয়মীয়া প্ৰকাশৰ লগত জড়িত হৈ পৰে৷ চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক গ্ৰন্থৰ বাবে ৰাজ্যিক বঁটা লাভ কৰা অৰুণলোচন দাসে '১০০ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনী আৰু গীত', 'এৰি অহা দিনবোৰত অসমীয়া চিনেমা', 'কি নাম দি মাতিম' ইত্যাদি তথ্যসমৃদ্ধ গ্ৰন্থ লিখি থৈ গৈছে৷ তেখেত 'সাংস্কৃতিক সাংবাদিক সন্থা, অসম'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল৷

জন্ম আৰু পৰিয়াল

অৰুণলোচন দাসে ১৯৫৪ চনৰ ২৯ মে'ত গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেখেতে মঙলদৈত পঢ়াশালীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত গুৱাহাটীত কলেজীয়া শিক্ষা সাং কৰে৷ উজানবজাৰৰ জাহাজঘাটত কিছু বছৰ থকাৰ পাছত তেখেত পাছলৈ গুৱাহাটীৰ অনিল নগৰৰ স্থায়ী বাসিন্দা হয়৷ তেখেতৰ ককায়েক হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰ্যটন বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত সঞ্চালক আৰু অসমৰ চিত্ৰ সাংবাদিকৰ এগৰাকী আৰম্ভণি-কালৰে ব্যক্তি কমললোচন দাস৷ ভালেসংখ্যক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰযোজনা নিয়ন্ত্ৰক ৰাজীৱলোচন দাস আৰু শিশু সাহিত্যত সাহিত্য অকাডেমিপ্ৰাপ্ত সাহিত্যিক-সাংবাদিক যুগললোচন দাস তেখেতৰ দুই ভ্ৰাতৃ৷

কৰ্মজীৱন

আৰতি দাস বৈৰাগীৰ 'জোনবিৰি' আলোচনীখনৰ জৰিয়তে অৰুণলোচন দাসে ১৯৭৬ চনত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল৷ ইয়াৰ প্ৰায় তিনি বছৰৰ পাছত অৰ্থাৎ, ১৯৭৯ চনত 'ৰূপকাৰ' আলোচনীখনৰ জৰিয়তে তেখেতে চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিকতা জগতত প্ৰৱেশ কৰে৷ একেটা বৰ্ষতে তেখেতে প্ৰথম বহুৰঙী অফছেটত মুদ্ৰিত চলচ্চিত্ৰ আলোচনী 'অৱকাশ'ৰ সম্পাদনাৰ লগত জড়িত হৈছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমালোচক
গুলিকান থেয়্যাম

গুলিকান থেয়্যাম ক ভগৱান শিৱ বুলি পূজা কৰা হয়। গুলিকান থেয়্যাম ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ জনপ্ৰিয় ধৰ্মীয় লোকনৃত্য কলিয়াট্টমৰ অংশ। তুলুনাডু অঞ্চলত এই দেৱতাক হিন্দু সংস্কৃতিৰ প্ৰভু গুলিগা দৈভা হিচাপে পূজা কৰা হয়।

গুলিকান কাভুছ নামৰ সৰু সৰু মন্দিৰবোৰত গুলিকানক পূজা কৰা হয়। আটাইতকৈ বিখ্যাত আৰু শক্তিশালীটো কাছাৰগোড জিলাৰ নীলেশ্বৰত আৰু ইয়াক জনপ্ৰিয়ভাৱে বেংকনাকাভু [বীৰানাকাভু] বুলি জনা যায়। নীলেশ্বৰদেৱৰ নাম ভগৱান শিৱৰ পৰা নীলেশ্বৰম বা নীলা দেৱতা ৰূপত লোৱা হৈছে। বেংগনাকাভু নীলেশ্বৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত।

গুলিগা দৈভা বা গুলিকানক এজন গবলিন বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যাৰ কৰ্তব্য হৈছে অনুসূচিত অভিনেতা আৰু জনজাতিসকলক সমস্যাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, মূলতঃ পৰিৱেশ সমস্যাৰ পৰা। বেনকনাকাভুত গুলিগা দেৱতাৰ উপস্থিতিৰ বাবে কাষৰীয়া কোৰোথ নাইৰ থাৰাভাডু, কাঝাকাক্কাৰ, আৰু কোলাকাৰে দুবছৰৰ মূৰে মূৰে এবাৰ বেনাকাভুত থেয়্যাম উৎসৱৰ আয়োজন কৰে। আন মন্দিৰত ইয়াক পালন কৰা হয়। নাদাপুৰমৰ ওচৰৰ কোজিকোডত। পট্টাৰে পৰদেৱতা ক্ষেত্ৰম নামৰ এটা মন্দিৰত বছৰি গুলিকান থেয়্যাম কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
ব্ৰেটন ৱিকিপিডিয়া

ব্ৰেটন ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ব্ৰেটন সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত ব্ৰেটন ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

ব্ৰেটন ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
অগ্ৰগামিনী

অগ্ৰগামিনী হৈছে নিৰুপমা বৰগোহাঞি ৰচিত এখন জীৱনীমূলক উপন্যাস। উপন্যাসখন ইন্দিৰা মিৰিৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰচিত। অসমীয়া সাহিত্যত ইন্দিৰা মিৰিৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰচিত এইখন প্ৰথম উপন্যাস। অসমৰ শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰলৈ নিজৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু ত্য়াগেৰে অৱদান আগবঢ়াই যোৱা মিৰিৰ জীৱন প্ৰতিগৰাকী নাৰীৰ বাবে এক আদৰ্শ। ১৯১০-১৯৬০ চনলৈকে অসমীয়া সমাজ, নেফাৰ সমাজ, বিভিন্ন অঞ্চল আৰু জনজাতিসকলৰ জীৱন যাত্ৰা, আৱেগ-অনুভূতি, কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ তেতিয়াৰ পৰিৱেশ সকলো প্ৰাঞ্জল ভাষাৰে বৰ্ণনা কৰিছে। উপন্যাসখন গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ হোৱাৰ পূৰ্বে গৰীয়সী আলোচনীৰ পাতত প্ৰকাশ হৈছিল।

লেখিকাৰ পৰিচয়

অসমীয়া সাহিত্যৰ উপন্যাস আৰু গল্পৰ ধাৰা দুটাক নিজৰ সাহিত্যৰাজিৰে সমৃদ্ধ কৰি তোলাত অৰিহণা যোগোৱা সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত নিৰুপমা বৰগোহাঞি উল্লেখযোগ্য।

গ্ৰন্থখনৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ

অকালতে বৈধব্য জীৱন আদৰিব লগা হোৱা মিৰিয়ে জীৱনৰ প্ৰত্যাহবানক নেওচি অসমৰ বৌদ্ধিক জগতখনক কিদৰে উন্নতিৰ পথত আগবঢ়াই থৈ গৈছে সেই সম্পৰ্কে উপন্যাসখনত উল্লেখ আছে। বিশেষকৈ পূৰ্বৰ নেফা আৰু বৰ্তমানৰ অৰুণাচল প্ৰদেশত তেওঁ যি শৈক্ষিক আন্দোলনৰ সূচনা কৰিছিল সেই কাৰ্যৰ বাবে তেওঁ সদায় অসমৰ ইতিহাসত সাহসী তিৰোতা হিচাপে উজ্বলি আছে ৷ বিংশ শতিকাৰ সেই সময়চোৱাত নেফাৰ পৰিৱেশ অতি দুৰ্গম আৰু ঘন জংঘলেৰে আবৃত আছিল। অঞ্চলসমূহত থকা যাতায়তৰ অসুবিধাকে ধৰি আন বহুতো সমস্য়াৰ বাবে আন ঠাইৰ মানুহ তালৈ যাবলৈ সন্মত নহয়। কাৰণ পৃথিৱীৰ কোনো ঠাইৰ সৈতে সংযোগ নৰখা নেফাৰ ভিতৰুৱা ঠাইৰ মানুহবোৰ কেৱল নিজৰ ভাষা-সংস্কৃতি আৰু নিজৰ ঠাইৰ মানুহৰ বাদে আন মানুহৰ সংশ্ৰৱত অহা নাছিল ফলত সহজে তেওঁলোকে আন ঠাইৰ মানুহক আকোঁৱালি লব নিবিচাৰে। তেনে এখন ঠাইত জীৱনটো হাতত লৈ মিৰিয়ে শিক্ষাৰ পোহৰ বিলোৱাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি যি ধৰণৰ শ্ৰদ্ধা আৰু কৰ্তব্যনিষ্ঠাৰে কাম কৰিছিল তেওঁক জনজাতীয় লোকসকলে আপোন কৰি লবলৈ বাধ্য হৈ পৰে। মিৰিৰ এই সাহস আৰু ত্যাগ প্ৰতিগৰাকী অসমীয়াৰ বাবে গৌৰৱৰ বিষয়। তেওঁৰ এই অৱদান, ত্যাগ আৰু সংগ্ৰামৰ কাহিনী উপন্য়াসখনত দোখিবলৈ পোৱা গৈছে। উপন্যাসখনত মিৰিৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ সমান্তৰালকৈ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সামগ্ৰিক দিশৰ প্ৰকাশ দেখিবলৈ পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱনীমূলক উপন্যাস
শ্ৰেণী:উপন্যাস
বিজ্ঞান

]] নিয়মবোৰৰ শৃংখলাবদ্ধ বিচাৰ-খোচাৰ আৰু আৱিষ্কাৰ। ওপৰত গ্ৰীক কবিতাৰ দেৱীয়ে প্ৰকৃতিৰ দেৱীক উন্মুক্ত কৰা দৃশ্য

বিজ্ঞান (Science, লেটিন শব্দ scientiaৰ পৰা যাৰ অৰ্থ "জ্ঞান") হৈছে এক প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়ন য'ত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড সম্পৰ্কীয় জ্ঞানসমূহ অৰ্জন কৰি প্ৰামাণ্য বৈজ্ঞানিক তত্ত্ব বা সম্ভাৱনাৰ ৰূপত সংগঠিত কৰি ৰখা হয়। এটা পুৰণি অথচ আজিও প্ৰাসংগিক অৰ্থ হ'ল এৰিষ্ট'ট'লৰ মত - বৈজ্ঞানিক জ্ঞান এনে নিৰ্ভৰশীল জ্ঞান যাক যুক্তি আৰু কাৰণসহ ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।

পুৰণি কালত বিজ্ঞানক দৰ্শনৰ লগত ৰিজোৱা হৈছিল। আধুনিক যুগৰ প্ৰথম ভাগত "বিজ্ঞান" আৰু "দৰ্শন" শব্দ দুটা ইংৰাজী ভাষাত সলনাসলনিকৈও ব্যৱহাৰ হৈছিল। ১৭শ শতিকাৰ ফালে "প্ৰাকৃতিক দৰ্শন"ক (এতিয়াৰ "প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান") সাধাৰণ "দৰ্শন"ৰ পৰা পৃথক গণ্য কৰা হৈছিল। কিন্তু "বিজ্ঞান"ক কোনো বিশেষ বিষয়ৰ নিৰ্ভৰযোগ্য জ্ঞান বুজাবলৈ বহল ভাৱত ব্যৱহাৰ কৰা হৈ থাকিল, যেনেকৈ ইয়াক আধুনিক পুথিভঁৰাল বিজ্ঞান বা ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানৰ দৰে শব্দত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আধুনিক যুগত বিজ্ঞানক "প্ৰায়েই ‍‍‘প্ৰাকৃতিক আৰু ভৌতিক বিজ্ঞান’ বুলি বুজোৱা হয় আৰু সেইবাবে ই ভৌতিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰিঘটনা আৰু তাৰ নিয়মাৱলীৰ অধ্যয়ন সম্বন্ধীয় শাখাতহে সীমাবদ্ধ বুলি ক'ব পাৰি। সাধাৰণ ব্যৱহাৰত ইয়েই এতিয়া মুখ্য অৰ্থ। "। "প্ৰকৃতিৰ নিয়ম" সংজ্ঞা দিবলৈ চেষ্টা কৰা কেপলাৰৰ সূত্ৰ, গেলেলিঅ'ৰ সূত্ৰ, আইজাক নিউটনৰ গতিসূত্ৰ"ৰ(Isaac Newton's law of motion) আদিৰ ফলতহে বিজ্ঞানৰ সংকীৰ্ণ ভাৱৰ বিকাশ ঘটে। এই সময়চোৱাত প্ৰাকৃতিক দৰ্শনক "প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান" বুলি কোৱাটো সুলভ হৈ পৰিল। ১৯শ শতিকা বাগৰি যোৱাৰ লগে লগে "বিজ্ঞান" শব্দটো প্ৰকৃতিৰ শৃংখলাবদ্ধ অধ্যয়ন যেনে পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, ভূ-বিজ্ঞান আৰু জীৱ বিজ্ঞানৰ লগত উক্ত হৈ পৰে। তাৰ পিছত ভাষাগত সমস্যা দূৰ কৰিবলৈ মানৱ চিন্তা আৰু সমাজৰ অধ্যয়নক সমাজ বিজ্ঞান বুলি নমাকৰণ কৰা হয়। তেনেদৰে প্ৰায়োগিক বিজ্ঞানৰ দৰে আন আন অধ্যয়ন ক্ষেত্ৰকো "বিজ্ঞান"ৰ বহল অৰ্থাই সামৰি লৈছে।বিজ্ঞানে সকলোকে কু সংস্কাৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাস ভঙাত সহায় কৰে।

বিজ্ঞানৰ মূল ভাগসমূহ

জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান
ৰসায়ন বিজ্ঞান
জীৱ বিজ্ঞান
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
পৰিবেশ বিজ্ঞান
পুৰাতত্ত্ব
নৃতত্ত্ব
অৰ্থনীতি বিজ্ঞান
গণিত
কৃষি বিজ্ঞান
মনোবিজ্ঞান
চিকিত্সা বিজ্ঞান
কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:পোখালি (বিজ্ঞান)
প্ৰকৃতি (ভাৰতীয় দৰ্শন)

প্ৰকৃতি (সংস্কৃত: प्रकृति; IAST: Prakṛti) ভাৰতীয় দৰ্শনত ব্যৱহৃত এক বহল ধাৰণা যাৰ পৰম্পৰা ভেদে বিভিন্ন অৰ্থ আছে। ইয়াৰ এক বহলভাৱে ব্যৱহৃত অৰ্থ হ'ল কোনো বস্তুৰ আদি বা স্বাভাৱিক অৱস্থা, মূল বা প্ৰাথমিক পদাৰ্থ।

হিন্দু ধৰ্মত ই এক মুখ্য দাৰ্শনিক ধাৰণা, বিশেষকৈ সাংখ্য দৰ্শনত, য’ত প্ৰকৃতি কেৱল “পদাৰ্থ”ৰ ধাৰণাতেই সীমাবদ্ধ নহয়; ই বাস্তৱৰ জ্ঞানীয়, নৈতিক, মানসিক, আবেগিক, ইন্দ্ৰিয়গত আৰু শাৰীৰিক, সকলো দিশক সামৰি লোৱা এক ধাৰণা। প্ৰকৃতিক “পুৰুষ”ৰ বিপৰীতে স্থাপন কৰা হয়: পুৰুষ শুদ্ধ চৈতন্য বা সাক্ষী-সত্তা, আনহাতে প্ৰকৃতি হৈছে প্ৰকাশিত জগত।

এই শব্দ জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মীয় গ্ৰন্থতো পোৱা যায়।

ব্যুৎপত্তি আৰু অৰ্থ

“প্ৰকৃতি” শব্দৰ অৰ্থ “আদি অৱস্থা”, “স্বাভাৱিক গঠন”, “প্ৰাথমিক পদাৰ্থ” আদি বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। ইয়াক প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬০০ চনত যাস্কই নিৰুক্ত নামৰ গ্ৰন্থত আলোচনা কৰিছিল, আৰু বহু হিন্দু গ্ৰন্থত এই শব্দ পোৱা যায়।

ডেন লুষ্টহাউছৰ মতে, সাংখ্য দৰ্শনত প্ৰকৃতিৰ অৰ্থ কেৱল “পদাৰ্থ” নহয়; ই বাস্তৱৰ সকলো জ্ঞানীয়, মানসিক আৰু ইন্দ্ৰিয়গত দিশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, আৰু ইয়েই কাৰ্য কৰে, পুৰুষে নহয়।

পঞ্চপ্ৰকৃতি

সংস্কৃত-উদ্ভৱ ভাৰতীয় ভাষাসমূহত “প্ৰকৃতি” শব্দই জীৱনৰ নাৰী-পক্ষ বুজায়; নাৰীক প্ৰকৃতিৰ প্ৰতীক ৰূপে চোৱা হয়।

ব্ৰহ্ম বৈৱৰ্ত পুৰাণত পাঁচজনী দেৱীক, অৰ্থাৎ সৰস্বতী, লক্ষ্মী, পাৰ্বতী, গায়ত্ৰী আৰু ৰাধাক প্ৰকৃতিৰ সম্পূৰ্ণ নাৰী-প্ৰতিমূৰ্তি বুলি ধৰা হৈছে আৰু তেওঁলোকক “পঞ্চপ্ৰকৃতি” হিচাপে পূজা কৰা হয়।

সাংখ্য দৰ্শন

সাংখ্য দৰ্শনত “প্ৰকৃতি” শব্দ তিনিধৰণে ব্যৱহৃত হয়। কেতিয়াবা ই “মূল-প্ৰকৃতি” বা “অব্যক্ত”, "আদি পদাৰ্থ" বুজায়, যাক “প্ৰধান” বুলিও কোৱা হয়। সাংখ্য দৰ্শনৰ মতে প্ৰকৃতি আৰু পুৰুষ দুয়ো অনাদি। প্ৰকৃতি তিনি গুণ (সত্ত্ব, ৰজঃ, তমঃ)ৰে গঠিত।

সত্ত্বই পবিত্ৰতা, সমতা আৰু আলোকৰ গুণ বুজায়; ৰজঃ শক্তি, গতি আৰু আবেগৰ সৈতে সম্পৰ্কিত; তমঃ অন্ধকাৰ, জড়তা আৰু অজ্ঞানৰ সৈতে জড়িত বুলি বৰ্ণিত। জগত প্ৰকাশিত হোৱাৰ আগতে প্ৰকৃতিৰ গুণসমূহ সম অৱস্থাত থাকে; প্ৰকাশৰ সময়ত এই সমতা ভংগ হয় আৰু সৃষ্টিৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়।

যোগসূত্ৰ

পতঞ্জলিৰ যোগসূত্ৰত প্ৰকৃতিক সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড, শাৰীৰিক আৰু মানসিক, আৱৰণ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

ইয়াত ত্ৰিগুণৰ মানসিক প্ৰকাশৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে: সত্ত্ব মানে মনৰ স্পষ্টতা আৰু শান্তি; ৰজঃ মানে আকাংক্ষা আৰু চঞ্চলতা; তমঃ মানে অজ্ঞান আৰু অলসতা।

ভগৱদ্গীতা

ভগৱদ্গীতাত প্ৰকৃতিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ “ভৌতিক শক্তি” ৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সপ্তম অধ্যায়ত কৃষ্ণই “অষ্টভাগ প্ৰকৃতি” (পৃথিৱী, জল, অগ্নি, বায়ু, আকাশ, মন, বুদ্ধি, অহংকাৰ)ৰ উল্লেখ কৰে আৰু “উচ্চ প্ৰকৃতি” (জীৱভূত)ৰ কথাও কয়। ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ত প্ৰকৃতি আৰু পুৰুষ দুয়ো অনাদি বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

বেদান্ত

বেদান্ত দৰ্শনৰ বিভিন্ন পৰম্পৰাই প্ৰকৃতি শব্দক বিভিন্ন ধৰনে বৰ্ণিত আৰু প্ৰয়োগ কৰে।

বিশিষ্টাদ্বৈত বেদান্তত প্ৰকৃতি ছটা দ্ৰব্যৰ এটা, আৰু গুণসমূহ প্ৰকৃতিৰ গুণধৰ্ম, উপাদান নহয় বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়।

দ্বৈত বেদান্তত প্ৰকৃতিক বিশ্বৰ ভৌতিক কাৰণ বুলি ধৰা হয়। প্ৰকৃতিৰ সৈতে “মায়া” ধাৰণাৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কৰো উল্লেখ কৰা হয়।

জৈন দৃষ্টিভংগী

জৈন ধৰ্মত “প্ৰকৃতি” শব্দ কৰ্ম-তত্ত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কিত; ইয়াক সেই পদাৰ্থৰ ৰূপে ধৰা হয় যিয়ে জীৱাত্মাৰ সিদ্ধিগুণ আচ্ছাদিত কৰে আৰু মুক্তিত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ
হেল (পৌৰাণিক সত্তা)

হেল (ইংৰাজী: Hel; প্ৰাচীন নৰ্ছ ভাষা: hel, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'ভূগৰ্ভ') হৈছে নৰ্ছ পৌৰাণিক কাহিনীৰ এগৰাকী নাৰী সত্তা যিয়ে একে নামৰ এখন পাতাল ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰে বুলি কোৱা হয়। পূৰ্বৰ পৰম্পৰাগত উৎসৰ পৰা ত্ৰয়োদশ শতিকাত সংকলিত কাব্যিক এড্ডা আৰু ত্ৰয়োদশ শতিকাত লিখা গদ্য এড্ডাত হেলৰ উল্লেখ পোৱা গৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ক্ৰমে নৱম আৰু দশম শতিকাৰ হেইমস্ক্ৰিংলা (Heimskringla) আৰু এগিলছ কাহিনীত (Egils saga) লিপিবদ্ধ কবিতাতো তেওঁৰ উল্লেখ আছে। দ্বাদশ শতিকাত চেক্সো গ্ৰেমাটিকাছে লিখা লেটিন গ্ৰন্থ গেষ্টা ডানোৰামৰ (Gesta Danorum) এটা খণ্ড সাধাৰণতে হেলৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত কৰা হৈছে বুলি ধৰা হয় আৰু প্ৰব্ৰজন যুগৰ বিভিন্ন ব্ৰেক্টেটতো হেলৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

কাব্যিক এড্ডা, গদ্য এড্ডা আৰু হেইমস্ক্ৰিংলাত উল্লেখ কৰা মতে হেল হৈছে ল’কিৰ কন্যা। গদ্য এড্ডাৰ কিতাপ গিলফাগিনিংত হেলক অডিন দেৱতাই নিফ্লহাইমত অৱস্থিত একে নামৰ ৰাজ্যৰ শাসক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। একেটা উৎসতে তাইৰ চেহেৰাটো আধা নীলা আৰু আধা শৰীৰৰ ৰঙৰ আৰু আৰু অধিক ম্লান চেহেৰাৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। গদ্য এড্ডাত বিতংভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে যে হেলে তেওঁৰ পাতাল ৰাজ্যত বহুতো দাস থকা বিশাল অট্টালিকাসমূহৰ ওপৰত শাসন কৰে আৰু বাল্ড্ৰ দেৱতাৰ পুনৰুত্থানৰ প্ৰচেষ্টাত মূল ভূমিকা পালন কৰে।

একাদশ শতিকাৰ নিকোডিমাছৰ পুৰণি ইংৰাজী গছপেল আৰু অল্ড নৰ্ছ বাৰ্থলমিয়াছ সাগা পষ্টোলাত প্ৰকাশ পোৱা ব্যক্তিত্বৰ সৈতে হেলৰ সম্ভাৱ্য সংযোগৰ পৰা তেওঁক হয়তো সমান্তৰাল ভাৰত-ইউৰোপীয় দেৱী ভৱানী, কালী আৰু মহাকালী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল বা হয়তো একে নামৰ স্থানক (হেল) পিছত ব্যক্তিত্বৰূপ প্ৰদান কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তি

পুৰণি নৰ্ছ ভাষাৰ শব্দ Hel তাইৰ শাসন কৰা ৰাজ্যখনৰ নামৰ সৈতে একে। ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছে প্ৰাক-জাৰ্মানিক শব্দ helan শব্দৰ স্ত্ৰীলিঙ্গবাচক বিশেষ্য haljō- 'লুকাই থকা ঠাই, পাতাল' শব্দৰ পৰা। শেষত, প্ৰাক-ভাৰতীয়-ইউৰোপীয় মৌখিক মূল ḱel- 'লুকুৱাই ৰখা, ঢাকি ৰখা, ৰক্ষা কৰা' শব্দৰ পৰা ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছে। পুৰণি আইৰিছ পুংলিঙ্গবাচক বিশেষ্য cel- 'বিসৰ্জন, বিলুপ্তি, মৃত্যু' শব্দৰ সৈতেও ই জড়িত।

প্ৰতিবন্ধকতা

২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত আইচলেণ্ডৰ নামকৰণ সমিতিয়ে ৰায় দিয়ে যে অভিভাৱকে নিজৰ সন্তানৰ নাম হেল ৰাখিব নোৱাৰে, কাৰণ "শিশুটি ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে এই নামটোৱে যথেষ্ট দুখ আৰু অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰিব"।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

হেল তৃতীয় ব্যক্তিৰ মাল্টিপ্লেয়াৰ অনলাইন যুদ্ধ গেইম “স্মাইট”ৰ (Smite) অন্যতম চৰিত্ৰ আৰু মূল ১৭ জন দেৱতাৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। ২০০২ চনৰ এন্সেম্বল ষ্টুডিঅ'ৰ ৰিয়েল-টাইম ষ্ট্ৰেটেজি গেম “এজ অৱ মাইথ'লজি”তো (Age of Mythology) হেলক দেখা গৈছে, য'ত তেওঁ হৈছে নৰ্ছ খেলুৱৈয়ে পূজা কৰিবলৈ বাছি ল'ব পৰা ১২ জন দেৱতাৰ ভিতৰত অন্যতম। মাৰ্ভেল কমিক্সৰ কমিক গ্ৰন্থ আৰু চলচ্চিত্ৰতো হেলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি হেলা নামৰ এক কমিক্স ছুপাৰভিলেইন চৰিত্ৰ উপস্থাপন কৰা হৈছে। মাৰভেল কমিক্সৰ হেলা হৈছে অডিনৰ কণ্যা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নৰ্ছ শ্ৰুতিকথা
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
পাণ্ডৱ

alt=|]]ক পূজা কৰি থকা দৃশ্য
পাণ্ডৱ হৈছে দীৰ্ঘতম হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ, যিসকলে কুৰুক্ষেত্ৰত হস্তিনাপুৰৰ সিংহাসনৰ বাবে সিহঁতৰ ভাই কৌৰৱসকলৰ বিৰুদ্ধে মহাভাৰত যুদ্ধ কৰিছিল। যাক কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ বুলি কোৱা হয়৷ তেওঁলোকৰ নাম- যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুন, নকুল আৰু সহদেৱ। তেওঁলোক হস্তিনাপুৰৰ ৰজা পাণ্ডু আৰু তেওঁৰ দুই পত্নী কুন্তী আৰু মাদ্ৰীৰ পুত্ৰ আছিল। পাঁচ পাণ্ডৱৰ পত্নী আছিল দ্ৰৌপদী; ইয়াৰোপৰি যুধিষ্ঠিৰৰ আৰু এগৰাকী পত্নী আছিল দেৱীকা, ভীমৰ আৰু দুগৰাকী পত্নী আছিল ভালন্ধৰা আৰু হিড়িম্বী; অৰ্জুনৰ আৰু ৩ গৰাকী পত্নী আছিল, নাম উলূপী, চিত্ৰাংগদা আৰু সুভদ্ৰা।

ব্যুৎপত্তি

'পাণ্ডৱ' শব্দটি 'পাণ্ডু' শব্দৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল “পাণ্ডুৰ বংশধৰ।” পাণ্ডৱৰ বিশেষণসমূহ হ’ল-

পাণ্ডুপুত্ৰ - পাণ্ডুৰ পুত্ৰ
পাণ্ডৱকুমাৰ - পাণ্ডৱকুমাৰ।
কৌন্তেয় - কুন্তীৰ পুত্ৰ (যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুন)।
মাদ্ৰেয় - মাদ্ৰীৰ পুত্ৰ (নকুল আৰু সহদেৱ)।

পঞ্চপাণ্ডৱ

alt=|
যুধিষ্ঠিৰ
ভীম
অৰ্জুন
নকুল
সহদেৱ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

The Mahābhārata of Vyasa, translated from Sanskrit into English by Kisari Mohan Ganguli and published online at sacred-texts.com

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ৰংপুৰ (আহোম ৰাজধানী)

ৰংপুৰ (ইংৰাজী ভাষা:Rangpur ,) আছিল আহোম ৰাজ্যৰ চতুৰ্থ ৰাজধানী, যি স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহই ১৭০৭ চনত "মেটেকা" নামৰ ঠাইত স্থাপন কৰিছিল। বৰ্তমানে এই ঠাইটো শিৱসাগৰ চহৰৰ এখন অংশ। এই স্থানটোত আহোম ৰজাসকলে নিৰ্মাণ কৰা বহুতো ঐতিহাসিক স্মাৰক আছে, যাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ খ্যাতিমান হৈছে তলাতল ঘৰ আৰু ৰংঘৰ।

ৰংপুৰ নগৰৰ স্থাপত্য পৰিকল্পনা প্ৰায় হাজাৰ বিঘা মাটিত বিস্তৃত আছিল। কোচবিহাৰৰ এটি কাৰিগৰ ঘনশ্যামক ৰংপুৰ নগৰ নিৰ্মাণৰ বাবে ৰুদ্ৰ সিংহই নিযুক্ত কৰিছিল।

নামৰ উৎপত্তি

শিৱসাগৰ নগৰৰ ওচৰত অৱস্থিত ৰংপুৰ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আনন্দৰ নগৰ বা আনন্দৰ চহৰ। কিছুমান লিখনিত উল্লেখ আছে যে, ৰজাই ইয়াত বৰফুকনৰ দ্বাৰা আয়োজিত বাজচৰাই চিকাৰ বহুত উপভোগ কৰিছিল। আহোম ভাষাত ইয়াক চে-মুন বুলি কোৱা হয়।

ইতিহাস

ৰাজধানী হিচাপে

ৰংপুৰ নগৰ ৰুদ্ৰ সিংহই খ্ৰীষ্টাব্দ ১৬৯৮ চনত মেটেকা অঞ্চলৰ তেঙাবাৰী নামৰ ঠাইত স্থাপন কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ জয়সাগৰ পুখুৰী খনন কৰিছিল আৰু তাতেই তেওঁ তলাতল ঘৰ, ৰংনাথ দৌল, ফকুৱাদৌল, গোলাঘৰ, আৰু জয় দৌল আদি নিৰ্মাণ কৰিছিল। নগৰটোৰ তিনিখন দুৱাৰ আছিল – বৰদুৱাৰ (প্ৰধান প্ৰৱেশদ্বাৰ), নাদুৱাৰ আৰু পানিদুৱাৰ। ইয়াৰ উত্তৰ দিশত দিখৌ নদীৰ সৈতে সংযোগ থকা এটা গুপ্ত সুৰংগ আছিল।

নগৰখন উত্তৰত দিখৌ নদী, দক্ষিণত নামদাং নদীৰ কাষত থকা গড়, পূবত বঙগড় আৰু পশ্চিমত দিখৌ-নামদাংৰ সৈতে সীমাবদ্ধ আছিল। শিৱ সিংহ আৰু ফুলেশ্বৰীৰ ৰাজপৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰা অনন্ত আচাৰ্যই তেওঁৰ "অনন্ত লাহৰী" নামৰ পাণ্ডুলিপিত ৰংপুৰৰ বৰ্ণনা দিছিল।

ৰুদ্ৰ সিংহৰ উত্তৰাধিকাৰীৰেও নগৰখনৰ বিকাশ আৰু শোভা বঢ়োৱা হৈছিল। প্ৰমত্ত সিংহই ১৭৪৬ চনত ইটাৰে ৰংঘৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, ৰাজেশ্বৰ সিংহই (বৰ্তমানৰ) তলাতল ঘৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, লগতে হৰ-গৌৰী দৌল আৰু নতী গোসাঁই দৌলো নিৰ্মাণ কৰিছিল। লক্ষ্মী সিংহই এখন ফুলৰ বাগিচা আৰু একনেশ্বৰ মহাদেৱৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

পথ আৰু যাতায়াত

ৰাজধানী নগৰৰ প্ৰধান পথ আছিল বৰ আলি, যি দেৰগাঁওৰ পৰা জয়সাগৰ পুখুৰীলৈ গৈছিল। আন কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাস্তা আছিল– মেটেকা আলি, দুবৰণি আলি, বৰপাত্ৰ আলি আদি।

ৰাজপৰিয়াল আৰু ৰাজকৰ্মচাৰীয়ে– জেৰেঙা পথাৰ, ৰূপহী পথাৰ আদিত বাস কৰিছিল।

পতন

আহোম ৰাজ্যৰ গৌৰৱময় যুগত ৰংপুৰ আছিল ৰাজধানী। মইনমৰীয়া বিদ্ৰোহ (১৭৬৯–১৮০৫) চলাকালত ই বহুবাৰ বিদ্ৰোহীৰ অধিকাৰত পৰিছিল আৰু বৰ্ধমান অৱস্থাৰ পৰা ক্ষয়প্ৰাপ্ত হৈছিল। কমলেশ্বৰ সিংহই নগৰখনৰ গৌৰৱ পুনৰুদ্ধাৰৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিও বাৰ্মিজ আক্ৰমণই ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস কৰিছিল।

ফটো গেলাৰী

চাওঁক লগতে

গড়গাঁৱৰ ৰাজধানী

টোকা আৰু উৎস

গ্ৰন্থপঞ্জী

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
আকিৰা য়শ্বিন'

এগৰাকী জাপানী ৰসায়নবিদ। তেওঁ বৰ্তমান আছাহি কাছেই সংগঠনৰ সদস্য আৰু মেইজ' বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক। তেওঁ লিথিয়াম আয়ন বেটেৰীৰ উদ্ভাৱক। এই বেটেৰী বৰ্তমান ম'বাইল ফোন, নোটবুক, লেপটপ, গাড়ী ইত্যাদি সকলোতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেওঁ জন বেনিষ্টাৰ গুডএনাফ আৰু এম. ষ্টেনলী হুইটটিনগামৰ সৈতে "লিথিয়াম আয়ন বেটেৰীৰ উন্নতি সাধনৰ বাবে" ২০১৯ বৰ্ষৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

লিথিয়াম আয়ন বেটেৰীৰ পিতৃ

শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি