ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ব্যক্তিত্ব

ব্যক্তিত্ব হৈছে জৈৱিক আৰু পৰিৱেশগত কাৰকৰ পৰা গঠিত আচৰণ, জ্ঞান আৰু আৱেগিক আৰ্হিৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ সমষ্টি, আৰু যিবোৰ সময়ৰ লগে লগে সলনি হয়। ব্যক্তিত্বৰ কোনো সাধাৰণভাৱে একমত সংজ্ঞা নাই যদিও বেছিভাগ তত্ত্বই কোনোবাই আগুৰি থকা পৰিৱেশৰ সৈতে প্ৰেৰণা আৰু মানসিক পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ৰেমণ্ড কেটেলে সংজ্ঞায়িত কৰা বৈশিষ্ট্যভিত্তিক ব্যক্তিত্ব তত্ত্বই ব্যক্তিত্বক ব্যক্তিৰ আচৰণৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা বৈশিষ্ট্য হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰে। আনহাতে, অধিক আচৰণভিত্তিক পদ্ধতিয়ে শিক্ষণ আৰু অভ্যাসৰ জৰিয়তে ব্যক্তিত্বক সংজ্ঞায়িত কৰে। তথাপিও বেছিভাগ তত্ত্বই ব্যক্তিত্বক তুলনামূলকভাৱে সুস্থিৰ বুলি ভাবে।

ব্যক্তিত্বৰ মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নক ব্যক্তিত্ব মনোবিজ্ঞান বুলি কোৱা হয়, ইয়াত আচৰণৰ পাৰ্থক্যৰ আধাৰত থকা প্ৰৱণতাসমূহ ব্যাখ্যা কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে। মনোবিজ্ঞানীসকলে ব্যক্তিত্বৰ অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত জৈৱিক, জ্ঞানমূলক, শিক্ষণ, আৰু বৈশিষ্ট্যভিত্তিক তত্ত্বসমূহৰ লগতে মনোগতিশীল, মানৱতাবাদী পদ্ধতিসমূহকে ধৰি বহুতো ভিন্ন পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰিছে। ব্যক্তিত্ব অধ্যয়নৰ বাবে আজি ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন পদ্ধতিসমূহে এই ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰথম তত্ত্ববিদসকলৰ প্ৰভাৱ প্ৰতিফলিত কৰে, যিটো গোটত চিগমাণ্ড ফ্ৰয়েড, আলফ্ৰেড এডলাৰ, গৰ্ডন অলপ’ৰ্ট, হান্স আইচেংক, আব্ৰাহাম মাছল’, কাৰ্ল ৰজাৰ্ছ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

মূল্যায়ন

বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে ব্যক্তিত্ব নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি। ব্যক্তিত্ব এটা জটিল ধাৰণা হোৱাৰ বাবে ব্যক্তিত্বৰ মাত্ৰা আৰু এনে পৰীক্ষাৰ স্কেলৰ ভিন্নতা থাকে আৰু প্ৰায়ে ইয়াৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ নহয়। ব্যক্তিত্ব জুখিবলৈ দুটা মূল আহিলা হ’ল বস্তুনিষ্ঠ পৰীক্ষা আৰু প্ৰক্ষেপণমূলক পৰিমাপ। এনে পৰীক্ষাৰ উদাহৰণ হ’ল: বিগ ফাইভ ইনভেণ্টৰী (BFI), মিনেছ’টা মাল্টিফেজিক পাৰ্চনেলিটি ইনভেণ্টৰী (MMPI-2), ৰ’ৰশ্বাচ ইংকব্লট পৰীক্ষা, নিউৰ’টিক পাৰ্চনেলিটি প্ৰশ্নাৱলী KON-2006, বা আইচেংকৰ ব্যক্তিত্ব প্ৰশ্নাৱলী (EPQ-R)। এই সকলোবোৰ পৰীক্ষা উপকাৰী কাৰণ ইয়াৰ নিৰ্ভৰযোগ্যতা আৰু বৈধতা দুয়োটা আছে, দুটা কাৰকে এটা পৰীক্ষাক সঠিক কৰি তোলে। "প্ৰতিটো বস্তুৰ অন্তৰ্নিহিত বৈশিষ্ট্য নিৰ্মাণৰ দ্বাৰা কিছু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত হ'ব লাগে, ইতিবাচক আন্তঃসম্পৰ্কৰ আৰ্হিৰ জন্ম দিব লাগে যেতিয়ালৈকে সকলো বস্তু একে দিশতে অভিমুখী (শব্দযুক্ত) থাকে।" এটা শেহতীয়া, কিন্তু সুপৰিচিত নহয় , মনোবিজ্ঞানীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা জোখ-মাখৰ সঁজুলিটো হ’ল 16PF। ইয়াত কেটেলৰ ১৬টা কাৰকৰ ব্যক্তিত্ব তত্ত্বৰ ভিত্তিত ব্যক্তিত্ব জুখিব পৰা যায়। মনোবিজ্ঞানীসকলে ইয়াক মানসিক বিকাৰ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ আৰু পূৰ্বাভাস আৰু চিকিৎসা পৰিকল্পনাত সহায় কৰিবলৈ ক্লিনিকেল জোখ-মাখৰ আহিলা হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰে।

ব্যক্তিত্বক সঘনাই কাৰক বা মাত্ৰাত বিভক্ত কৰা হয়, কাৰক বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে বৃহৎ প্ৰশ্নাৱলীৰ পৰা পৰিসংখ্যাগতভাৱে উলিওৱা হয়। দুটা মাত্ৰালৈ ঘূৰাই অনাৰ সময়ত প্ৰায়ে অন্তৰ্মুখী-বহিৰ্মুখী আৰু স্নায়ুতন্ত্ৰ (আৱেগিকভাৱে অস্থিৰ-স্থিতিশীল)ৰ মাত্ৰাসমূহ ১৯৬০ চনত আইচেংকে প্ৰথম প্ৰস্তাৱ কৰা ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
মানৱ এৰিঅ’লা

মানৱ এৰিঅ’লা স্তনৰ স্তনবৃন্তৰ চাৰিওফালে থকা ছালৰ বিশেষ অংশ যিটো বিপৰীতমুখী ৰংযুক্ত হয়। অধিক সাধাৰণভাৱে ক’বলৈ গ’লে এৰিঅ’লা হ’ল শৰীৰৰ এটা সৰু বৃত্তাকাৰ অংশ যাৰ হিষ্ট’লজী চাৰিওফালৰ কলাৰ পৰা পৃথক, বা অন্যান্য সৰু বৃত্তাকাৰ অংশ যেনে ছালৰ সংবেদনশীল অঞ্চল।

পূৰ্ণবয়স্ক মানুহৰ মাইকী স্তনবৃন্তৰ দুগ্ধ নলীৰ আগটোৰ চাৰিওফালে ৰেডিয়েলভাৱে সজোৱা কেইবাটাও সৰু সৰু খোলা থাকে, যাৰ পৰা দুগ্ধপানৰ সময়ত গাখীৰ নিৰ্গত হয়। এৰিঅ’লাৰ আন সৰু সৰু খোলাবোৰ হৈছে চেবাচিয়াছ গ্ৰন্থি, যাক এৰিঅ’লাৰ গ্ৰন্থি বুলিও কোৱা হয়। স্তনবৃন্ত আৰু এৰিঅ’লাক প্ৰায়ে একেলগে বুলি ধৰা হয়; বহু সংস্কৃতিয়ে ৰাজহুৱা শালীনতাৰ বাবে ইয়াৰ আৱৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰে।

ছাঁ

এৰিঅ’লা গোলাপীৰ ৰঙৰ পৰা ৰঙা আৰু বাদামীৰ পৰা গাঢ় বাদামী বা প্ৰায় ক’লা হ’ব পাৰে, কিন্তু সাধাৰণতে ছালৰ ৰং পাতল হোৱা লোকৰ মাজত শেঁতা আৰু গাঢ় ছালৰ ৰঙৰ লোকৰ মাজত গাঢ় হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে। এই অংশৰ ৰঙৰ ভিন্নতাৰ এটা কাৰণ হ'ব পাৰে নিপলৰ অংশটো শিশুৰ বাবে অধিক দৃশ্যমান কৰা।

গৰ্ভাৱস্থাৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত বেছিভাগ মহিলাৰ হাইপাৰপিগমেণ্টেচন হয়, যাৰ ফলত সাময়িকভাৱে গাঢ় ছাঁ হয়।

আকাৰ আৰু আকৃতি

এৰিঅ’লা আৰু নিপলৰ আকাৰ আৰু আকৃতিও অতি পৰিৱৰ্তনশীল, মহিলাসকলৰ সাধাৰণতে পুৰুষ আৰু অকুমাৰী ছোৱালীতকৈ ডাঙৰ হয়। মানুহৰ এৰিঅ’লাবোৰ বেছিভাগেই বৃত্তাকাৰ আকৃতিৰ, কিন্তু বহু মহিলাৰ ডাঙৰ এৰিঅ’লা থাকে যিবোৰ লক্ষণীয়ভাৱে উপবৃত্তাকাৰ।

মতা এৰিঅ’লাৰ গড় ব্যাস প্ৰায় ২৮.০ মিলিমিটাৰ (১.১ ইঞ্চি)। যৌন পৰিপক্ক মহিলাৰ গড়ে ৩৮.১ মিলিমিটাৰ (১.৫ ইঞ্চি) হয়, কিন্তু আকাৰ ১০০ মিলিমিটাৰ (৪ ইঞ্চি)তকৈ অধিক হ'ব পাৰে। স্তন্যপান কৰা মহিলা আৰু বিশেষকৈ ডাঙৰ স্তন থকা মহিলাৰ এৰিঅ’লা আৰু ডাঙৰ হ’ব পাৰে। এৰিঅ’লাৰ বিশেষ ছালৰ এটা কাম হ’ল নিয়মীয়া স্তনৰ ছালখনক আৱৰণ, ফাটি যোৱা আৰু খজুৱতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰা। কেঁচুৱাই কেতিয়াবা খামুছি ধৰি বা চিকুটি নিপল আৰু এৰিঅ’লাত আঘাতৰ সৃষ্টি কৰে।

মহিলাৰ শাৰীৰিক বিকাশৰ টেনাৰ স্কেল অনুসৰি ৰেটিং কৰিলে ৩য় পৰ্যায়ত এৰিঅ'লাবোৰ বৃদ্ধি পায়, কিন্তু ইহঁতে কনট্যুৰৰ কোনো পৃথকীকৰণ দেখা নাযায়। ৪য় পৰ্যায়ত এৰিঅ’লা আৰু পেপিলা স্তনৰ স্তৰৰ ওপৰলৈ উঠি গৌণ টিলা গঠন কৰে। ৫ম পৰ্যায়লৈকে স্তনবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বিকশিত হয়। যিহেতু ইয়াৰ ফলত এৰিঅ'লাৰ মন্দাৱস্থা হয়, সেয়েহে পেপিলাবোৰ স্তনৰ কনট্যুৰৰ অলপ ওপৰলৈ যাব পাৰে।

গৰ্ভাৱস্থাৰ ফলত এৰিঅ’লা কলা আৰু মণ্টগোমেৰী গ্ৰন্থি বা টিউবাৰকল বৃদ্ধি হ’ব পাৰে।

মেকানোৰিচেপ্টৰ

শিশুক স্তন্যপান কৰোৱাৰ ফলত লাহে লাহে আৰু দ্ৰুতভাৱে খাপ খোৱা মেকান’ৰিচেপ্টৰসমূহ উদ্দীপিত হয় যিবোৰ এৰিঅ’লাৰ অঞ্চলৰ চাৰিওফালে ঘনভাৱে গঢ়ি উঠে।

ৰোগ

স্তনৰ পেজেট ৰোগ হৈছে এক মাৰাত্মক অৱস্থা যিটো বাহ্যিকভাৱে একজিমাৰ দৰে দেখা দিব পাৰে, ছালৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগত এৰিঅ’লা আৰু নিপল জড়িত হৈ থাকে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰজনন তন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:স্তনৰ শৰীৰস্থান
ধীৰু ভূঞা

ধীৰু ভূঞা আছিল অসমৰ এজন থিয়েটাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। ১৯৪২ চনত গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।

কৰ্মৰাজি

তেওঁৰ পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ৰাগিনী (১৯৮৭) চলচ্চিত্ৰই ১৯৮৭ চনৰ ৩৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে। এইখন তেওঁৰ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁৰ ৰেডিঅ’ নাটকসমূহৰ ভিতৰত "ফুল আৰু কাঁইট", "বৰুৱাৰ সংসাৰ", "সিঁচা পুখুৰীৰ মাছ", শৃংগাৰ শ", “বৃহন্নলাৰ মুক্তি” ইত্যাদি অন্যতম।

চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ এটা কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত আৰু তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত “কাঠফুলা” নামৰ নাটকখন, অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাটক কাৰ্যসূচীত দুবাৰকৈ প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু দেশৰ সকলোবোৰ আঞ্চলিক ভাষাতে সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।

চলচ্চিত্ৰসমূহ

ৰতনলাল (১৯৭৫)- অভিনয়।
প্ৰথম ৰাগিনী (১৯৮৭)- অভিনয় আৰু পৰিচালনা

বঁটা

“বিৰূপ পৰিস্থিতি আৰু যন্ত্ৰণাকো নেওচি এজনী গাভৰু ছোৱালীৰ সাহস আৰু আশাবাদক চিত্ৰিত কৰা” প্ৰথম ৰাগিনী ছবিয়ে ১৯৮৭ চনৰ ৩৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটাত পৰিচালক ধীৰু ভূঞালৈ ৰজত কমলৰ সৈতে নগদ দহ হাজাৰ টকা আগবঢ়োৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
পূৰ্ব বংগ

পূৰ্ব বংগ ( Purbô Bangla/Purbôbongo) পাকিস্তানৰ এটি অঞ্চল আছিল যি পাকিস্তানৰ অন্য ভাগৰ পৰা ভৌগোলিকভাৱে ভালেমান দূৰত অৱস্থিত আছিল। পূৰ্ব বংগৰ দক্ষিণ দিশে বংগোপসাগৰ, উত্তৰে আৰু পশ্চিমে ভাৰত আৰু পূব দিশে ম্যানমাৰ। ভৌগোলিকভাৱে, সীমা নালাগিলেও, ই নেপাল, তিব্বত আৰু ভূটানৰ ওচৰত অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ ৰাজধানী আছিল ঢাকা।

সৃষ্টি

ভাৰতৰ বিভাজনৰ সময়ত বেংগল প্ৰদেশকো বিভাজিত কৰা হৈছিল ধাৰ্মিক আধাৰত। মুছলিম জনবহুল পূব অঞ্চল হৈ পৰিছিল পূৰ্ব বংগ। এই প্ৰদেশ ষষ্ঠ জৰ্জ আৰু দ্বিতীয় এলিজাবেথৰ কালৰ। তদুপৰি, তিনিজন গভাৰ্ণৰ জেনেৰেল: মহম্মদ আলি জিন্না, খাজা নিজামুদ্দীন আৰু গুলাম মহম্মদ শাসনত আছিল এই প্ৰদেশৰ অস্তিত্বৰ কালত।

সমাজ

পূৰ্ব বংগ আছিল পাকিস্তানৰ আতাইতকৈ জনবহুল আৰু বহু-সাম্প্ৰদায়িক প্ৰদেশ। ই কেইবাটাও ৰাজনৈতিক আন্দোলনৰ স্থল আছিল, যেনে বাংলা ভাষা আন্দোলন। ১৯৫৫ চনত পূৰ্ব বংগৰ অৱসান ঘটাই পূব পাকিস্তানৰ সৃষ্টি কৰা হ'ল, এক একক নীতিৰ অধীনত। এনে হৈছিল মহম্মদ আলিৰ প্ৰধান মন্ত্ৰিত্বত।

পূৰ্ব বংগৰ বিধান সভাই এই প্ৰদেশৰ আইন পাৰিত কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ
মিহিদানা

মিহিদানা ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ বৰ্ধমানত উৎপত্তি হোৱা এবিধ ভাৰতীয় মিঠাই। ইয়াক পৰম্পৰাগত বুণ্ডী বা বুন্দিয়াৰ কণমানি সম্পৰ্কীয় ভাই হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। মিহিদানা দুটা শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, মিহিৰ অৰ্থ মিহি বা নিমজ আৰু ডানা, যাৰ অৰ্থ হৈছে শস্য। ই ২০১৭ চনত ভৌগোলিক সূচাংক লাভ কৰে। মিহিদানা বংগৰ এক সুপৰিচিত মিঠাই বৰ্ধমানৰ মিহিদানা অতি বিখ্যাত মিহিদানাৰ পেটেণ্ট পশ্চিম বংগ চৰকাৰক আইনগতভাৱে প্ৰদান কৰা হৈছে।

ইতিহাস

সীতাভোগ আৰু মিহিদানাৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতত ইংৰাজ শাসনকালত। বৰ্ধমানৰ ৰজাই সেই সময়ৰ বৰলাট বা বহআয়চৰয় লৰ্ড কাৰ্জনক আচৰিত কৰি দিব পৰা নতুন মিঠাই বিচাৰিছিল। সেইমতে মিঠাইৰ কাৰিকৰে এই দুয়োবিধ মিঠাই উদ্ভাৱন কৰিছিল আৰু লৰ্ড কাৰ্জনক আচৰিত আৰু আপ্লুত কৰি তোলাত সফল হৈছিল।

মহাতবচন্দ বাহাদুৰৰ শাসনকালত তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ক্ষেত্ৰনাথ নাগে প্ৰথমে বৰ্ধমানত এক বিশেষ প্ৰকাৰৰ সীতাভোগ আৰু মিহিদানা উদ্ভাৱন কৰে। ইয়াৰ। ৭২ বছৰৰ পাছত লৰ্ড কাৰ্জন বৰ্ধমানত উপস্থিত হৈ এই মিঠাই দুবিধ মূল্যায়ন কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত সমগ্ৰ ভাৰততে সীতাভোগ আৰু মিহিদানৰ নামটোৱে খ্যাতি অৰ্জন কৰে।

আপ্লুতআন এক কিগ্বদন্তি অনুযায়ী বৰ্ধমানৰ মহাৰাজ বিজয়চন্দ মহাতবৰ আমন্ত্ৰণত লৰ্ড কাৰ্জন ১৯০৪ চনৰ ১৯ আগষ্টত বৰ্ধমানলৈ যায়। লৰ্ড কাৰ্জনৰ আদৰণি আহাৰৰ বাবে মহাৰাজে চহৰখনৰ মিঠাইৰ কাৰিকৰ বৈৰবচন্দ্ৰ নাগক নতুন আৰু অনন্য কিবা এটা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। বৈৰৱচন্দ্ৰ নাগে তেতিয়া সীতা। ভোগ আৰু মিহিদান নামেৰে দুবিধ নতুন মিঠাইৰ উদ্ভাৱন কৰে। লৰ্ড কাৰ্জনে দুয়োবিধ মিঠাই খাই আপ্লুত হয়। নাগক তেওঁ‌ প্ৰশংসা কৰি প্ৰমাণ পত্ৰও দিয়ে। ইয়াৰ পিছত এই মিঠাই দুবিধৰ গুণগত মান আৰু নাম সমগ্ৰ দেশৰ লগতে বিদেশত বিয়পি পৰে। বৈৰবচন্দ্ৰ নাগৰ পুত্ৰ নগেন্দ্ৰনাথ নাগে ১৯৭৬ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত ৰেডিঅ'ত এই ঘটনা সম্প্ৰচাৰ কৰে।

যেতিয়া জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী বৰ্ধমানলৈ যায় তেওঁ‌লোকে এই মিটঠাই খাই আশ্চৰ্য প্ৰকাশ কৰে। ইয়াক বংগত মিঠিদানা বুলিও কোৱা হয়।

প্ৰক্ৰিয়া

প্ৰথমে কামিনীভোগ, গোবিন্দোভোগ আৰু বাচমতি চাউলৰ গুড়ি, সামান্য পৰিমাণৰ বেচন মিলাই লোৱা হয়। সোণালী ৰঙৰ বাবে কেশৰো মিহলোৱা হয়। তাৰ পিছত ইয়াৰ ৰং পাতলীয়া হোৱালৈকে হাতেৰে পানীৰ লগত মিহলাই থক হয়। এই মিশ্ৰণটো একেবাৰে সৰু সৰু বিন্ধা থকা পিতলৰ হেঁ‌তাৰ মাজেৰে ঘিঁউৰ পাত্ৰ এটাত ঢালি ঘিঁউত ডুবাই ভজা হয়। মিহি সৰু সৰু দানাবোৰ চেনিৰ ৰসত ডুবাই এবাৰ তিয়াই লোৱাৰ পি৪ছত পানীখিনি উলিয়াই লোৱা হয়। ইয়াত কেতিয়াবা খোৱা ৰং, সাধাৰণতে ৰঙা আৰু সেউজীয়া যোগ কৰা হয়।

অসমতো মিহিদানা অতিকৈ জনপ্ৰিয়। এসময়ত অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত মিঠাই হিচাপে কেৱল মিহিদানা প্ৰচলিত আছিল। ইয়াক সাধাৰণতে মিঠা দৈ বা ক্ৰীমৰ লগত সৰু সৰু বাটিত পৰিবেশন কৰা হৈছিল। লগৰ দিয়া হৈছিল পুৰি, ঘুগনি আৰু বিলাহীৰ টক। এই যুগলবন্দী বৰ্তমানো আছে।

বুন্দিয়া লাড়ু, বুন্দিয়া বৰফি আদি আধুনিক কিছু মিঠাই প্ৰস্তুত কৰোঁতে মূল উপাদান হিচাপে মিহিদানাৰ ব্যৱহাৰ হয়।

জনপ্ৰিয়তা

]]
পবিখ্যাত বাংলা অভিনেতা, কমেডিয়ান আৰু নাট্য ব্যক্তিত্ব, নবদ্বীপ হালদাৰ এই শাৰীটো গীত -

সুকুমাৰ ৰায়ৰ পাগলা দশু কাহিনীত মিহিদানাৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

ভৌগোলিক সূচাংক

পশ্চিম বংগৰ বৰধমানৰ মিহিদানাই ২০১৭ চনৰ ২৯ এপ্ৰিলত ভৌগোলিক সূচাংক বা জি আই টেগ লাভ কৰে।
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ভৌগলিক সূচক
ৰসী গাহেন

ৰসী গাহেন হাজংসকলৰ জাতীয় কৃষ্টিৰ অন্যতম লোক-সংগীত। কৃষিকাৰ্যৰ জীৱন জীৱিকাৰ লগত এই গীত ওতপ্ৰোতভাবে জড়িত হৈ আছে। শক্তিৰ উপাসক হিচাপে শ্ৰমৰ উৎস হৈ যুগ যুগ ধৰি যিদৰে শ্ৰমজীৱিসকলৰ মাজত বিভিন্ন নৃত্য-গীতৰ প্ৰচলন হৈ চলি আহিছে, সেইদৰে হাজং জনগোষ্ঠীৰ মাজতো পৰম্পৰাগতভাবে ৰসী গাহেনৰ প্ৰচলন হৈ আহিছে।

হাজংসকলে বিশ্বাস কৰি আহিছে যে ৰ'দ, বৰষুণ নেওচি যেতিয়া বোকা-পানীৰে লুতুৰি-পুতুৰি হৈ ৰোৱা লগাই থকাৰ সময়ত কোনো ৰোৱণীয়ে ৰসী গাহেন গায়, তেতিয়া হেনো ৰোৱণীসকলৰ মনত প্ৰাণত কৰ্মৰ প্ৰেৰণাৰ জোৱাৰ উঠে। কামত ক্ষিপ্ৰতা আৰু চকুৱে-মুখে এক অনাবিল আনন্দ ফুটি উঠে। ইয়াৰ উপৰিও হাজংসকলে বিশ্বাস কৰি আহিছে যে দেশত অনাবৃষ্টি হ'লে কোনো কবিয়ালে ‘হাৰান্দি’ত ৰসী গাহেনৰ সুৰ তুলিলে হেনো আকাশত মেঘৰ গাজনি তুলি ধাৰাসাৰে বৰষুণ নমাই আনিব পাৰিছিল। ৰসী গাহেনত শক্তি-সামৰ্থ যোগোৱাৰ লগতে দুখ-বেদনা, আনন্দ আৰু নিৰাশাৰ ছবিও দেখা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:অসমৰ লোকগীত
ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত

ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত আছিল এগৰাকী প্ৰগতিবাদী কবি তথা অসমৰ কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ অন্যতম বিপ্লৱী।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ জন্ম হয় ১৯১০ চনত কৰুণাটিং চাহ বাগিচাত। পিতৃ ডাঃ শৰৎচন্দ্ৰ দত্ত। মাতৃ- নয়নতৰা।

শিক্ষা

দেৰগাঁও হাইস্কুলত ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সাং কৰে আৰু ঘৰুৱাভাৱে পঢ়িবলৈ লয়।

কৰ্মজীৱন

১৯২৮ চনত তেওঁ দেশ আৰু জাতিৰ স্বাৰ্থত স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰে। তাৰ বাবে দুবছৰ জেলো খাটিবলগীয়া হয়। ইয়াৰ পিছত জীৱনৰ শেষ সময়লৈকে সাম্যবাদী আদৰ্শ অনুসৰি আপোচবিহীনভাৱে কৃষক তথা বনোৱাৰ স্বাৰ্থৰ হকে কাম কৰি যায়।

সাহিত্যৰাজি

কাব্য সংকলন

অভিযান (১৯৩৬)

মৃত্যু

১৯৭২ চনৰ ২২ অক্টোবৰত যোৰহাট চিভিল হস্পিটেলত ৰক্তক্ষয়ী ৰোগত মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কবীন ফুকন

কবীন ফুকন ( এগৰাকী অসমীয়া কবি-সাহিত্যিক, সমালোচক আৰু শিক্ষাবিদ। "এই অনুৰাগী এই উদাস" নামৰ কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে ফুকনলৈ মৰণোত্তৰভাৱে আগবঢ়োৱা হয় ২০১১ চনৰ ‘সাহিত্য অকাডেমি বঁটা’। মৰণোত্তৰভাৱে এই সন্মান লাভ কৰা তেখেত চতুৰ্থজন অসমীয়া লেখক।

উদ্ধৃতি

দুটা ভাষাৰ কালিকা ইমানেই বেলেগ যে এটা ভাষাৰ পৰা অইন এটা ভাষালৈ কৰা অনুবাদ সম্পূৰ্ণ আক্ষৰিক হ’লে যথেষ্ট অসুবিধা হয়৷
শ্ৰোতাৰ সন্মুখত কবিতা পৰিৱেশন কৰাৰ বেলিকা প্ৰাদেশিক পৰম্পৰাবোৰৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে৷
মই কেতিয়াও দাৰ্শনিক হ'ব নোৱাৰোঁ বা বুৰঞ্জীকাৰ হ'ব নোৱাৰোঁ। কিন্তু কবিতাত মই দৰ্শনৰ অনুভূতিক প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ বা তাত দাৰ্শনিক জ্ঞানৰ কাব্যিক অনুভূতিক প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ। ঠিক তেনেকৈ ইতিহাস হিচাপে মই ইতিহাসৰ চৰ্চা কৰিব নোৱাৰোঁ। কিন্তু ইতিহাসৰ কাব্যৰূপ মই দিব পাৰোঁ, মানে ইতিহাসৰ দৰ্শনৰ যিটো কাব্য ৰূপ, তাক দিয়াৰ মই চেষ্টা কৰি আছোঁ।
মোৰ বাবে ইতিহাস আচলতে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। মানে ব্যক্তিগত চিন্তা পদ্ধতি মই এতিয়ালৈকে যি ধৰণে শিকি-বুজি লৈছোঁ বা আহৰণ কৰিছোঁ, তাৰ ভিত্তিত ক'ব পাৰোঁ যে ইতিহাসৰ সম্পৰ্কে ধ্যান বা ধাৰণা মোৰ কাৰণে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
কবিতা আচলতে কবিতা হ’বলৈ গ’লে পদ্য হ’ব লাগিব৷ আৰু পদ্যই হ’ল গীতিধৰ্মিতাৰ ভেঁটি৷
গদ্যৰ এটা শৃঙ্খলা আছে। গদ্য বহু দূৰ আৱেগবৰ্জিত হোৱাৰ থল আছে। কিন্তু গদ্য যে সদায়ে যুক্তিবাদী তাৰ কোনো মানে নাই। গদ্যৰ বাক্যগাঁথনিৰ বেলিকা নিশ্চয় এটা শৃঙ্খলা আছে আৰু সভ্যতা আগ বঢ়াৰ লগে লগে গদ্যৰ বিকাশ অতি চকুত পৰা ধৰণে হৈ আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
তামুলপুৰ মহকুমা

তামুলপুৰ অসমৰ বাক্সা জিলাৰ এটা মহকুমা। চৈধ্যটা জাতি-জনগোষ্ঠীৰে পৰিপূৰ্ণ তামুলপুৰ মহকুমাটি ভাৰত-ভূটান সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত অৱস্থিত। বাক্সা জিলাৰ সদৰ মুছলপুৰৰ পৰা তামুলপুৰৰ দূৰত্ব ৭৩ কিলোমিটাৰ।

ইতিহাস

২০০৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত স্বাক্ষৰিত বি টি চি চুক্তিমতে অসমত চাৰিখন জিলা- কোকৰাঝাৰ, বাক্সা, চিৰাং আৰু ওদালগুৰিৰে বড়োলেণ্ড স্বায়ত্ত্ব শাসিত অঞ্চল স্থাপিত হয়। বৰপেটা, নলবাৰী, কামৰূপ আৰু দৰং জিলাৰ অংশৰে বাক্সা জিলাৰ সৃষ্টি কৰা হয়। আৰু তামুলপুৰক সদৰ হিচাপে লৈ তামুলপুৰ আৰু গোৰেশ্বৰ ৰাজহ চক্ৰ সামৰি তামুলপুৰ মহকুমা গঠন কৰা হয়।

নাম উৎপত্তি

তামুলপুৰ নামৰ উৎপত্তি সন্দৰ্ভত এডৱাৰ্ড গেইটৰ বৰ্ণনাত ১৮৬৪-৬৬ চনত ইংৰাজ আৰু ভূটীয়া সকলৰ মাজত হোৱা ৰণৰ বৰ্ণনা আছে। গেইটৰ মতে সেই সময়ত দেৱানগিৰি অঞ্চলত ভয়ংকৰ অভিযান চলিছিল আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা কৰ্ণেল কেম্বল ছাহাবে ছটা কোম্পানী লৈ আগুৱাই আহি নামনিৰ সমতল ভূমিত তম্বু তৰি ছাউনী পাতিছিল। কিন্তু ভূটীয়াসকলে নিশাৰ শিবিৰ আক্ৰমণ কৰি ইংৰাজৰ তম্বুবোৰ পুৰি পেলাইছিল। তম্বু পুৰি দিয়া বাবে ঠাইখিনি তম্বুপোৰা-তাম্বোলপুৰ-তামুলপুৰ হোৱা বুলি মত পোষণ কৰা হয়।

ভৌগোলিক অৱস্থিতি

তামুলপুৰ হিমালয়ৰ পাদদেশত অৱস্থিত ভাৰত-ভূটান সীমান্তৱৰ্তী এক অঞ্চল। ভূটানৰ পৰা বৈ অহা মটঙা আদি নদী তামুলপুৰ মাজমজিয়াৰে বৈ গৈ নামনিত নোনা নাম লৈ বৰলীয়া নদীত মিলিত হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত বিলীন হৈছে।

জন গাঁথনি

তামুলপুৰ মহকুমাটো অসমীয়া, বড়ো, ৰাভা, আদিবাসী , বঙালী, নেপালী অদিকে ধৰি প্ৰায় চৈধ্যটা জাতি-জনজাতিৰে পৰিপূৰ্ণ। এই মহকুমাটোৰ ভিতৰত সৰ্বমুঠ ২৮৬খন গাঁও আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বহিঃ সংযোগ

বাক্সা জিলা

শ্ৰেণী:অসমৰ মহকুমা
কৃতি সেনন

কৃতি সেনন (জন্ম: ২৭ জুলাই ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী আৰু তেলুগু ভাষাৰ ছবিত কাম কৰে। তেওঁ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে, আৰু ২০১৯ চনৰ ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াৰ ১০০ গৰাকী চেলিব্ৰিটিৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

"চিন্তা কৰক, বিশ্বাস কৰক, প্ৰকাশ কৰক। মই শক্তিত বিশ্বাস কৰোঁ। আপুনি কৰা চিন্তা আৰু আপুনি কোৱা শব্দবোৰে আপুনি কি লাভ কৰিব সেয়া নিৰ্ধাৰণ কৰে... যদি আপুনি নেতিবাচকতা আৰু হতাশা উলিয়াই দিয়ে, ই আপোনাক সেই মুহূৰ্তৰ বাবে শান্ত কৰিব পাৰে, কিন্তু অৱশেষত আপুনি কেতিয়াও শান্তিত নাথাকিব... অন্য কথাত ক’বলৈ গ’লে, আপুনি চাৰিওফালে লেতেৰা বস্তু ছটিয়াই থৈ আপোনাৰ জীৱনটো কিয় দুৰ্গন্ধময় হৈছে বুলি আচৰিত হ’ব নোৱাৰে... গতিকে ইতিবাচক চিন্তা কৰক আৰু দয়ালু হওক কাৰণ আপুনি যি শক্তি নিৰ্গত কৰিব সেয়া অৱশেষত আপোনাৰ ওচৰলৈকে ঘূৰি আহিব। আপুনি যি পাবলৈ বিচাৰে, সেই একেখিনি শক্তিয়েই নিৰ্গত কৰাটো নিশ্চিত কৰক। কোনোবাই ইয়াক আকৰ্ষণৰ নিয়ম বুলি কয়, কোনোবাই আকৌ ইয়াক কৰ্ম বুলি কয়।"
কৃতি সেননৰ ৰহস্যময় পোষ্ট

"তেওঁলোকে আপোনাৰ বাবে যুঁজে, তাৰ পিছত এজনে আনজনৰ লগত যুঁজে—এক অপ্ৰতিৰোধ্য বিশৃংখলতা; এতিয়া ই আৰু আপোনাৰ কথা হৈ থকা নাই, ই তেওঁলোকৰ কথা হৈ পৰিছে... হয়তো সদায় তেনেকুৱাই আছিল।"
কৃতি সেননৰ চিন্তা-উদ্দীপক টোকা

"বতাহৰ সেই শব্দটো মই ভাল পাওঁ যিয়ে মোৰ কাণত 'মিঠা কথা' গুণগুণায়, সূৰ্যৰ সেই উষ্মতা যিয়ে মোৰ আত্মাক আৰোগ্য কৰে আৰু মোৰ ভয়বোৰ গলাই পেলায়, মৃদু বতাহৰ সেই ছন্দ, যিয়ে মোৰ চুলিবোৰক ইয়াৰ প্ৰিয় সুৰত নচুৱাই তোলে। আৰু অ', মই ঢৌৰ সেই স্পৰ্শ ভাল পাওঁ যিয়ে পুনৰ ঘূৰি অহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে মোৰ ভৰি দুখন চুমি যায়!"
ইষ্টাগ্ৰামত কৃতি সেননৰ অনুপ্ৰেৰণাদায়ক পোষ্ট

"জীৱনটো হাজাৰ হাজাৰ সৰু সৰু অলৌকিক ঘটনাৰ সমষ্টি.. সেইবোৰ লক্ষ্য কৰক!"
ইষ্টাগ্ৰামত কৃতি সেননৰ অনুপ্ৰেৰণাদায়ক পোষ্ট

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
তোফায়েল আহমেদ

তোফায়েল আহমেদ (জন্ম ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯১৯ - মৃত্যু ২৮ মাৰ্চ ২০০২) বাংলাদেশৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, লোকসংস্কৃতি গৱেষক আৰু লোকশিল্প সংগ্ৰাহক আছিল। তেওঁ বাংলাদেশেৰ লুপ্তপ্ৰায় লোক-শিল্পৰ নমুনা সংগ্ৰহ আৰু সেইবোৰৰ ওপৰত কৰা গবেষণাৰ কাৰণেই সকলোতকৈ বেছি পৰিচিত। লক্ষ্মীপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা আহমেদে ১৯৪৪ চনত কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁ শিল্পাচাৰ্য জয়নুল লোক আৰু কাৰুশিল্প যাদুঘৰৰ পৰিকল্পনা প্ৰণয়ন কৰিছিল আৰু বাংলাদেশ জাতীয় কাৰুশিল্প পৰিষদ প্ৰতিষ্ঠাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। লোকসংস্কৃতিত বিশেষ অৱদানৰ বাবে ২০০১ চনত বাংলা একাডেমীয়ে তেওঁক সম্মানসূচক ফেলোশ্বিপ প্ৰদান কৰে।

কৰ্মজীৱন

তোফায়েল আহমেদ ইছলামিয়া কলেজত কৰা শিক্ষকতাৰে তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। পিছত বৰিশালৰ চাখাৰ ফজলুল হক চৰকাৰী কলেজত কিছুকাল শিক্ষকতা কৰে। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চন পৰ্যন্ত চৰকাৰী চাদাত বিশ্ববিদ্যালয় কলেজত অধ্যাপনা কৰে। তেওঁ মুঠ ১৭ বছৰ কলেজখনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল আৰু ১৯৮০ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ভবেন বৰুৱা

ভবেন বৰুৱা (১৯৪১- ) অসমৰ এগৰাকী কবি, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু সমালোচক। প্ৰতীকধৰ্মীতা আৰু নব্য-ৰমন্যাসবাদৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হোৱা অসমীয়া কবিসকলৰ ভিতৰত তেখেত অন্যতম। 'সোণালী জাহাজ' তেখেতৰ শ্ৰেষ্ঠ কাব্য-কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়। এই গ্ৰন্থৰ বাবে তেখেতে ১৯৭৮ চনত যুটীয়াভাৱে প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা আৰু ১৯৭৯ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

জন্ম

ভবেন বৰুৱাই ১৯৪১ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ জাঁজীত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ আছিল দেবেন্দ্ৰ নাথ বৰুৱা আৰু মাতৃ কাঞ্চন বালা বৰুৱা।

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

ভবেন বৰুৱাই ১৯৫৬ চনত কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫৮ চনত জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই.এ. উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ১৯৬০ চনত স্কটিছ চাৰ্ছ কলেজৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত সন্মানসহকাৰে স্নাতক উপাধি লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেখেতে এবছৰৰ বাবে যোৰহাটত বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকতা কৰে আৰু ডেৰ বছৰ আকাশবাণী, দিল্লীৰ বাতৰি বিভাগত কাম কৰে। ইয়াৰ পিছত তেখেতে ১৯৬৩ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে। শিক্ষা সাং কৰি কিছুসময়ৰ বাবে তেখেতে পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী বিভাগৰ বক্তা ৰূপে কাম কৰে আৰু ১৯৬৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগত যোগদান কৰে। তেখেত ইণ্ডিয়ান ইন্‌ষ্টিটিউট অৱ এডমিনিষ্ট্ৰেচন ষ্টাডি, ছিমলাৰ ফেল' হিচাপেও নিযুক্ত হয়।

ইয়াৰ উপৰি তেখেতে "The Assam Quarterly" আৰু "The Assam Academic Review" (১৯৬৭-১৯৭০), "সংলাপ" (১৯৭১-১৯৭৩) আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা শাখাৰ গৱেষণা জাৰ্ণালৰো সম্পাদনাৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।

সাহিত্যিক জীৱন

বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতেই ভবেন বৰুৱাই সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু ১৯৫৩ চনত 'নতুন পৃথিৱী' নামেৰে তেখেতৰ এখন কাব্য সংকলন প্ৰকাশ পায়।

ষাঠীৰ দশকত বৰুৱাৰ কাব্য প্ৰতিভাই পূৰ্ণ ৰূপ পায়। ১৯৭৭ চনত প্ৰকাশ পোৱা 'সোণালী জাহাজ' গ্ৰন্থই তেখেতক এজন আগশাৰীৰ অসমীয়া কবি ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই গ্ৰন্থখন এশটা স্বৰচিত কবিতা আৰু পোন্ধৰটা অনুবাদমূলক কবিতাৰ এক সংকলন। এই গ্ৰন্থৰ বাবে তেখেতে ১৯৭৮ চনত প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা আৰু ১৯৭৯ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাও লাভ কৰে। মানৱ জীৱন, প্ৰকৃতি, ব্ৰহ্মাণ্ড, কলা আদিৰ সংযোগ আৰু বিচিত্ৰতা এই গ্ৰন্থত প্ৰতীকী ৰূপত অংকন কৰা হৈছে। সামাজিক সচেতনতা প্ৰকাশৰ উপৰিও ইয়াত কবিতাৰ ভাষা আৰু গঠনৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। তেখেতৰ অন্যান্য গ্ৰন্থ হ'ল- 'পোন্ধৰটা কবিতা' (১৯৯৮), 'প্ৰসংগ: বাণীকান্ত' (১৯৯৮), 'প্ৰসংগ: কবিতা' (২০০১), 'ভবেন বৰুৱাৰ কবিতাৰ আবৃত্তি' (২০০১) আদি।

তেখেতে সাহিত্যৰ বিভিন্ন দিশ যেনে কবিতা, নাটক, উপন্যাস, চুটিগল্প আদিৰ ওপৰতো বহু সমালোচনা, পৰ্যালোচনা আৰু বিশ্লেষণাত্মক প্ৰবন্ধ লিখিছে। অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবি চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী আদিৰ লগতে আধুনিক কবি নৱকান্ত বৰুৱা, মহিম বৰা, হোমেন বৰগোহাঞি, নীলমণি ফুকন, হীৰেন ভট্টাচাৰ্য আদিৰ কিছু সাৰ্থক কবিতাৰ সমালোচনাৰে অৱদান আগবঢ়াইছে।

ইয়াৰ উপৰি ভবেন বৰুৱাই বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা, হোমেন বৰগোহাঞি আৰু বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ উপন্যাস, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ "লভিতা" আৰু অৰুণ শৰ্মাৰ আধুনিক নাটক, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, সৌৰভ কুমাৰ চলিহা আৰু মহিম বৰাৰ চুটিগল্পৰ সমালোচনাত্মক বিশ্লেষণ কৰি গৈছে।

সাহিত্য অকাডেমিৰ প্ৰতিনিধিৰূপে তেখেতে ১৯৯০ চনত ইউৰোপত অনুষ্ঠিত হোৱা সাহিত্য সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃ সংযোগ

ভবেন বৰুৱাৰ কেইটামান কবিতাৰ ইংৰাজী অনুবাদ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সমালোচক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰীধৰ

শ্ৰীধৰ বা শ্ৰীধৰাচাৰ্য (অষ্টম–নৱম শতিকা) এজন ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ আছিল, গাণিতিক আৰু ব্যৱহাৰিক গণিতৰ বিষয়ে প্ৰচলিত দুখন গ্ৰন্থ পাটিগণিত আৰু পাটিগণিত-সাৰ আৰু বীজগণিত সম্পৰ্কীয় এখন বীজগণিতৰ অধুনালুপ্ত গ্ৰন্থৰ বাবে পৰিচিত।

জীৱন

শ্ৰীধৰৰ জীৱনৰ বিষয়ে পৰৱৰ্তী গণিতজ্ঞসকলে তেওঁৰ গাণিতিক কাম আৰু তেওঁৰ বৰ্তমানৰ গ্ৰন্থসমূহৰ বিষয়বস্তুৰ উল্লেখৰ বাহিৰে অতি কমেইহে জনা যায়। সিবিলাকত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ, শিক্ষক বা জন্মস্থানৰ দৰে জীৱনীমূলক কোনো তথ্য নাই। বিভিন্ন পণ্ডিতে তেওঁক বংগ অঞ্চলৰ পৰা বা দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা অহা বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। শিৱৰ উল্লেখ থকা তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ উদাহৰণ সমস্যাৰ ভিত্তিত, আৰু পাটিগণিত-সাৰৰ সমৰ্পণৰ ভিত্তিত তেওঁ সম্ভৱতঃ শৈৱ হিন্দু আছিল বুলি ধৰিব পাৰি।

দ্বিতীয় ভাস্কৰে(দ্বাদশ শতিকা) আৰু ব্ৰহ্মগুপ্ত (৭ম শতিকা)ৰ তেওঁৰ বিষয়ে স্পষ্ট উল্লেখ কৰিছিল। গোবিন্দস্বামীনে (নৱম শতিকা) পাটিগণিত-সাৰত পোৱা এটা অংশ উদ্ধৃত কৰিছে আৰু মহাবীৰৰ (নৱম শতিকা) গ্ৰন্থত ওপৰত সোমাই থকা তথ্য পোৱা যায়, য’ৰ পৰা ইতিহাসবিদসকলে শ্ৰীধৰ ৮ম বা নৱম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বাস কৰা বুলি অনুমান কৰিছে।

কেতিয়াবা তেওঁক শ্ৰীধৰ নামৰ আন মধ্যযুগীয় ভাৰতীয় পণ্ডিতসকলৰ সৈতেও সনা-পোতকা কৰা হৈছে।

কৰ্ম

শ্ৰীধৰে দুখন প্ৰচলিত গাণিতিক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। প্ৰথমখন পাটিগণিত, যাক বৃহৎ-পাটি আৰু নৱশতি ("৯০০ থকা") বুলিও কোৱা হয়, ইয়াত সেই সময়ৰ ব্যৱহাৰিক গণিতক অংক আৰু জোখ-মাখ (জ্যামিতিৰ আকাৰ, দৈৰ্ঘ্য, ক্ষেত্ৰফল আৰু আয়তন গণনাৰ সৈতে জড়িত অংশ)কে ধৰি ব্যাপকভাৱে সামৰি লোৱা হৈছিল। ইয়াত প্ৰথমে ৯০০টা স্তৱক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় যদিও মাত্ৰ ২৫১টা স্তৱকহে আছে আৰু বিষয়বস্তুৰ তালিকাত উল্লেখ কৰা বহু বিষয় হেৰাই গৈছে। দ্বিতীয়খন পাটিগণিত-সাৰ, যাক তিনিশ পদত লিখাৰ বাবে ত্ৰিশতীকা ("৩০০ থকা") বুলিও কোৱা হয়, ই পটিগণিতৰ সংক্ষিপ্ত সাৰাংশ। ইয়াত সংখ্যা গণনা, প্ৰাকৃতিক সংখ্যা, শূন্য, পৰিমাপ, গুণন, ভগ্নাংশ, বিভাজন, বৰ্গ, ঘনক, তিনিৰ নিয়ম, সুত-গণনা, যৌথ ব্যৱসায় বা অংশীদাৰিত্ব, আৰু জোখ-মাখৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।

তেখেতে বীজগণিত বিষয়ক বীজগণিত নামৰ এখন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল, যিখন হেৰাই গৈছে যদিও কিছু উদ্ধৃতি পিছৰ গণিতজ্ঞসকলৰ গ্ৰন্থত ৰৈ গৈছে। কিছুমান ইতিহাসবিদৰ মতে শ্ৰীধৰে হয়তো গণিত-পঞ্চবিংশি নামৰ আন এখন গাণিতিক গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল।

তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত–
শূন্যৰ ওপৰত তেওঁৰ বৰ্ণনা। তেওঁ লিখিছে, "যদি যিকোনো সংখ্যাত শূন্য যোগ কৰা হয়, তেন্তে যোগফলটো একে সংখ্যা; যিকোনো সংখ্যাৰ পৰা শূন্য বিয়োগ কৰিলে সংখ্যাটো অপৰিৱৰ্তিত হৈ থাকে; যদি শূন্যক যিকোনো সংখ্যাৰে গুণ কৰা হয়, তেন্তে গুণফল শূন্য"।
ভগ্নাংশক ভাগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ ভগ্নাংশটোক হৰণকাৰীৰ পাৰস্পৰিক গুণেৰে গুণ কৰাৰ পদ্ধতি বিচাৰি উলিয়াইছে।
তেওঁ দ্বিঘাত সমীকৰণ সমাধানৰ বাবে বৰ্গ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পদ্ধতি উপস্থাপন কৰিছিল, যাক কেতিয়াবা শ্ৰীধৰৰ পদ্ধতি বা হিন্দু পদ্ধতি বুলিও কোৱা হয়। যিহেতু প্ৰতীকী সহগ থকা সাধাৰণ দ্বিঘাত সমীকৰণ এটাৰ বাবে বৰ্গ সম্পূৰ্ণ কৰি দ্বিঘাত সূত্ৰটো উলিয়াব পাৰি, সেয়েহে ইয়াক কোনো ঠাইত শ্ৰীধৰাচাৰ্যৰ সূত্ৰ বুলি কোৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ