ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰংঘৰ

চ'-ৰুণ আধুনিক নাম ৰংঘৰ হ'ল এছিয়াৰ সবাতোকৈ পুৰণি মুকলি প্ৰেক্ষাগৃহ। এই প্ৰেক্ষাগৃহৰ প্ৰাৰম্ভিক গঠন চাওফা চুখ্ৰংফাই আৰু পাছলৈ স্থায়ী গঠন ১৭৪৪ত চাওফা চুণেণফাই অসমৰ তেতিয়াৰ ৰাজধানী চে'-মুন বা ৰংপুৰৰ ৰূপহী পথাৰত অনুষ্ঠিত সাংস্কৃতিক আৰু ক্ৰীড়া অনুষ্ঠানসমূহ উপভোগ কৰিবলৈ নিৰ্মাণ কৰিছিল। সমূখৰ এটা সৰু গঠন পাছলৈ ব্ৰিটিছৰ দিনত ভাঙি পেলোৱা হৈছিল। বৰ্তমান ই শিৱসাগৰ চহৰৰ পৰা ৩ কিলোমিটাৰ আঁতৰত অসম ট্ৰাঙ্ক ৰোডৰ দাঁতিত অৱস্থিত। প্ৰেক্ষাগৃহটো এতিয়া ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ প্ৰতিনিধিত্ব আৰু অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু কীৰ্তিচিহ্নসমূহৰ প্ৰতীকী প্ৰতিনিধিত্ব হিচাপে স্বীকৃতি পাইছে।

বুৰঞ্জী

নিৰ্মাণ

প্ৰাৰম্ভিক গঠন

প্ৰেক্ষাগৃহটোৰ কাঠ আৰু বাঁহেৰে প্ৰাৰম্ভিক গঠন চাওফা চুখ্ৰংফাই নিৰ্মাণ কৰিছিল।

স্থায়ী গঠন

পকী ৰূপত ১৭৪৪ত চাওফা চুণেণফাই প্ৰেক্ষাগৃহটোৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰে। ৰংঘৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সাধাৰণতে থলুৱা পদ্ধতিৰে নিৰ্মাণ কৰিছিল। বিশেষকৈ বৰালি মাছ,বৰা চাউল,হাঁহ কণী,মাটি মাহ অন্যান্য কিছুমান বস্তুৰ সংমিশ্ৰণক বিশেষ ভাৱে চিমেণ্ট প্ৰস্তুত কৰাৰ লগতে মাটিৰে তৈয়াৰী ইটাৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ দেৱালসমূহত দেৱ-দেৱীৰ, সিংহ, হাতী আদি বিভিন্ন চিত্ৰ অংকন কৰিছিল। ৰংঘৰৰ আকৃতি দুই খলপীয়া ইটাবৰণীয়া এটা খেল উপভোগ কৰা ঘৰ। ই দেখিবলৈ হাঁহ কণীৰ দৰে। ৮৮ফুট আৰু ৩৬.৫ফুট বহল পেভিলিয়নত একেলগে বহি আহোম ৰাজপৰিয়ালে উপভোগ কৰিছিল খেল আৰু
বিহুৰ বিভিন্ন সমাৰোহৰ বহু উমাল মুহূৰ্ত। ৰংঘৰ ভেটিটো আঠকুনীয়া আৰু মূৰ দুটা ট্ৰেপেজিয়ামৰ আকৃতিৰ যি টাই ভাস্কৰ্য্য কলাৰ নিদৰ্শন। অৰ্দ্ধ-বৃত্তাকৃতিৰ চালত সামান্য ইছলামিক স্থাপত্যৰ প্ৰভাৱ দেখা গৈছে। চূড়াত দুটাকৈ আহোম ড্ৰেগন ঙি ঙাও খামে নিৰ্মিত। পোৰা ইটাৰে নিৰ্মাণ কৰা ৰংঘৰত কোনো ধাতুৰ ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই। ইটা জোৰা লগাবলৈ মাটিমাহ, হাঁহকণী, বৰা চাউল আদি সামগ্ৰীৰে কৰাল তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।

সৰু গঠন

ইংৰাজে ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ আধাৰত অসমক শাসনলৈ অনা পাছত ব`থান নামৰ ইংৰাজ বিষয়াজনে ১,৩০০টকাত ৰংঘৰ আৰু তলাতল,কাৰেংঘৰ বেৰ দুখন কেনকণ আলিক বিক্ৰী কৰিছিল। ৰংঘৰৰ সন্মুখত আন এটা সৰু পকী ৰংঘৰ আছিল, যিটো কেৰকণ আলিয়ে ধ্বংস কৰিলে।
Rong_ghor_a_histroric_palace_in_Sibasagar|

ব্যৱহাৰ

ৰংঘৰক ৰূপহী পথাৰত অনুষ্ঠিত ম’হৰ যুঁজ, হাতী যুঁজ, মল্লযুঁজ ৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াত ৰাজপৰিয়ালৰ লগতে চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ ৰাজপৰিয়াল আৰু কৰতলীয়া জনজাতীয় বৰমুৰীয়া সকলকো নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটা প্ৰেক্ষাগৃহৰ নামো ৰংঘৰ প্ৰেক্ষাগৃহ ৰখা হৈছে। শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ৰংঘৰৰ প্ৰতিৰূপ এটা নিৰ্মিত আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Rang Ghar
National Games logo
Rangghar: the oldest amphitheatre in Asia

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
আমেৰিকান লোকনৃত্য

আমেৰিকান লোকনৃত্যই বেলেগ বেলেগ বিদেশী সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা কেইবাটাও আঞ্চলিক লোকনৃত্যক সামৰি লৈছে। মহৎ জাগৰণৰ সময়ত নৃত্যক পাপ হিচাপে গণ্য কৰাৰ বাবেই নাট্য দলৰ নৃত্য শৈলীৰ আমেৰিকাত বিকাশ ঘটিছিল।

পৃষ্ঠভূমি

নিউ ইংলেণ্ডৰ দেশীয় নৃত্যৰ শিপা স্কটিছ আৰু আইৰিছ সংস্কৃতিত, কিয়নো এই গোটসমূহৰপৰা বৃহৎসংখ্যক লোকে নিউ ইংলেণ্ডত বসতি স্থাপন কৰিছিল। নিউ ইংলেণ্ডৰ দেশীয় নৃত্যত দম্পতীহালে লংৱে বা বৃত্তাকাৰ গঠনত গোট খায়। নিউ ইংলেণ্ডৰ দেশীয় নৃত্য বজোৱা অৰ্কেষ্ট্ৰাত সাধাৰণতে এটা ফিডল, পিয়ানো, ক্লাৰিনেট আৰু ড্ৰাম থাকে।

এপ্লাচিয়ান মাউণ্টেন নৃত্য জাৰ্মান আৰু আইৰিছ সংস্কৃতিত শিপা। এই নৃত্যসমূহ প্ৰধানকৈ কেণ্টাকি, টেনেচি, উত্তৰ কেৰ'লিনা আৰু পশ্চিম ভাৰ্জিনিয়াৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত পোৱা যায়। এটা সাধাৰণ এপ্লাচিয়ান মাউণ্টেন নৃত্যত দম্পতীয়ে বৃত্তাকাৰ আৰ্হিত নৃত্য কৰে। এই নৃত্যবোৰ সাধাৰণতে এটা আগশাৰীৰ দম্পতীয়ে নৃত্য আৰম্ভ কৰে, তাৰ পিছত আন দম্পতীয়ে নকল কৰে। এপ্লাচিয়ান মাউণ্টেন নৃত্যৰ সংগীত বজাবলৈ ফিডল, পাঁচটা ষ্ট্ৰিং বেঞ্জো আৰু গীটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গীতটোৰ পটভূমিৰ বাবেও ডালচিম’ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

গ্ৰেট প্লেইনছ

বসতিপ্ৰধান লোকসকলে কোৱাড্ৰিলটোক মহাভৈয়ামলৈ লৈ আহিছিল। নৃত্যৰ মাষ্টাৰ বা স্কুলৰ অনুপলব্ধতাৰ বাবে এজন নৃত্যশিল্পীয়ে অংকবোৰ মাতিব।

স্পেনিছ শাসনৰ সময়ত টেক্সাছত কিছুমান দম্পতীয়ে ফাণ্ডাংগোৰ সংগীতত পলকা বা বলেৰো নাচিছিল আৰু আন কিছুমানে দুৰ্গ বা ৰেঞ্চত নাচিছিল। বছৰত এবাৰ বলও অনুষ্ঠিত হৈছিল। উচ্চ শ্ৰেণীয়ে মেক্সিকান টেক্সাছৰ শাসনৰ অধীনত কৃষক নৃত্যৰ দৰে নৃত্য সৃষ্টি কৰিছিল। টেক্সাছত বৃহৎসংখ্যক পুৰুষৰ বাবে — বৰ্তমান আমেৰিকাৰ অংশ — পুৰুষে অংশীদাৰ হিচাপে নাচিছিল। যিহেতু পিয়ানো, ফিডল বা একৰ্ডিয়নৰ অভাৱ আছিল, গতিকে মানুহে নিজৰ হাতত থকা বস্তুৰে সংগীত নিৰ্মাণ কৰিছিল। পশ্চিম টেক্সাছৰ মানুহে ফিডলাৰ চাবলৈ ৫০ মাইল যাত্ৰা কৰিছিল। প্ৰচাৰকসকলে নৃত্যক চয়তানৰ বাদ্যযন্ত্ৰ বুলি অভিহিত কৰাৰ পাছত বহুতে পাৰ্টি খেললৈ মুখ কৰিলে। পাৰ্টি গেমছ টেক্সাছ, ওকলাহোমা, আৰু কেনছাছত প্ৰধান আছিল।

ৰেডিঅ’ৰ দৰে উন্নয়নে বিশ্বৰ বাকী অংশৰ সৈতে মানুহৰ সংস্পৰ্শ বৃদ্ধি কৰিলে, যাৰ ফলত লোকনৃত্যৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পালে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত, লোকনৃত্য পুনৰ জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। ৰাজহুৱা-ঠিকনা ব্যৱস্থাই নৃত্যশিল্পীৰ এটা বৃহৎ গোটক কল কৰাজনৰ ফোন শুনিবলৈ অনুমতি দিয়ে, আৰু কলৰ প্ৰামাণিককৰণৰ অনুমতি দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
সৰণা বুঢ়ী

সৰণা বুঢ়ী হৈছে ভাৰত আৰু বাংলাদেশত বসবাস কৰা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে পূজা কৰা এক দেৱী। সৰনা বুঢ়ী শাল গছৰ বনৰ দেৱী ৰূপে বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু তেওঁ পানী আৰু উদ্ভিদ জীৱনৰ লগত গভীৰভাৱে জড়িত। এই দেৱীক ঐতিহ্যগতভাৱে মুণ্ডা, কুৰুখ, আৰু ওৰাঁও জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পূজা কৰে।

বিৱৰণ

সৰণা বুঢ়ীক আত্মা, বৰষুণ, আৰু উদ্ভিদৰ সৈতে জড়িত দেৱী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। মুণ্ডা আৰু কুৰুখ জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতিত, যি আদিবাসী জনগোষ্ঠীৰ অংশ, কিছু উৎসৰ মতে, এই স্থানসমূহ অতীতৰ শাল বনৰ অৱশেষ, যিয়ে বংগৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ গঠন কৰিছিল। সেইবাবে এই অৰণ্যসমূহ পবিত্ৰ স্থান হিচাপে ৰক্ষা কৰা হয়। তাৰপাছত, উপাসকসকলে এক উৎসৱৰ আয়োজন কৰে, য’ত বলি দিয়া কুকুৰা ্খোৱা হয়। তাৰ পিছত, এক বাদ্য-গীতৰ সৈতে গাঁৱলৈ প্ৰসংগ চলোৱা হয়, য’ত শাল ফুল ছটিয়াই দিয়া হয়, যি গাঁৱৰ ঘৰৰ দুৱাৰ সজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

Category:এছিয়াৰ দেৱী
এৰিষ্ট'টল

এৰিষ্ট'টল (৩৮৪ খৃঃপূঃ- ৩২২ খৃঃপূঃ) এগৰাকী গ্ৰীক দাৰ্শনিক আছিল। তেওঁৰ ৰচনাই পদাৰ্থবিদ্যা, অধিবিদ্যা, কবিতা, নাট্যশাস্ত্ৰ, সঙ্গীত, তৰ্কশাস্ত্ৰ, ব্যাখ্যান শাস্ত্ৰ ভাষাতত্ত্ব,ৰাজনীতি বিজ্ঞান, চৰকাৰ, ন্যায়শাস্ত্ৰ, জীৱবিদ্যা, প্ৰাণীবিদ্যা আদি বিভিন্ন বিষয় সামৰি লৈছে। তেওঁৰ ৰচনাই পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ন্যায়শাস্ত্ৰ, নন্দনতত্ত্ব, তৰ্কশাস্ত্ৰ, বিজ্ঞান, ৰাজনীতি আৰু অধিবিদ্যাক সাঙুৰি পশ্চিমীয়া দৰ্শনশাস্ত্ৰৰ সৰ্বাত্মক পদ্ধতি এটাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

আমাৰ জীৱনৰ অন্ধকাৰ মূহুৰ্তবোৰত আমি পোহৰৰ দিশে দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰা উচিত।
মানুহে তেওঁৰ আজৰি সময়খিনি জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ চৰ্চাৰ কাৰণে উচৰ্গা কৰা উচিত।
জীয়াই থকাটোৱেই একমাত্ৰ উদ্দেশ্য নহয়। ভালদৰে জীয়াই থকাটোহে জীৱনৰ সাৰ কথা।
যিজন ব্যক্তিয়ে জীৱনত এবাৰো ভুল কৰা নাই ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল যে তেওঁ শিকিবলৈ কোনো চেষ্টা কৰা নাই৷
যিসকলে আমাক মৰণশীল বুলি ভাবিবলৈ কয়, তালৈ আমি মন কৰা অনুচিত৷ আমি যিমান দূৰ পাৰোঁ নিজক অমৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত৷ আৰু তাৰবাবে আমাৰ শ্ৰেষ্ঠ নীতিৰ লগত খাপ খোৱা জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে সকলো কাম কৰিবলৈ যত্ন কৰা উচিত৷
আইন অনুভূতিৰ পৰা মুক্ত আৰু যুক্তিৰ ভেটিত প্ৰতিষ্ঠিত৷
মানুহে যেতিয়া দুটা পথৰ ভিতৰত যিকোনো এটাক বাছি ল’ব লগা হয় তেতিয়া সেই বাছনিৰ মাজেদি আচলতে ফুটি উঠে তেওঁৰ নিজৰ চৰিত্ৰ৷
শিক্ষাই হৈছে মূল উপায়, যি মানুহৰ জীৱনলৈ সুখ আৰু শান্তিৰ নিজৰা বোঁ‌ৱাই আনিব পাৰে।
সংগীতে প্ৰত্যক্ষভাৱে আত্মাৰ আবেগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ভুল ধৰণৰ সংগীত শুনিলে তেওঁ ভুল ধৰণৰ মানুহ হৈ পৰিব।
“মধ্যম পথেই উত্তম পথ।”
“বন্ধুত্ব হৈছে এটা আত্মা, যি দুটা দেহত বাস কৰে।”
“জ্ঞানৰ আৰম্ভণি হৈছে আশ্চৰ্যবোধ।”
শিক্ষাৰ শিপাদাল তিতা, কিন্তু ইয়াৰ ফল মিঠা।
আশা এজন জাগ্ৰত মানুহৰ সপোন।
সংগীতে প্ৰত্যক্ষভাৱে আত্মাৰ আবেগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ভুল ধৰণৰ সংগীত শুনিলে তেওঁ ভুল ধৰণৰ মানুহ হৈ পৰিব।
শিক্ষকসকল জন্মদাতা পিতৃ মাতৃতকৈ বেছি শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰ। কাৰণ পিতৃ মাতৃয়ে সন্তানক জন্মহে দিয়ে, জীৱন যাত্ৰাৰ প্ৰণালী শিক্ষকেহে নিৰূপন কৰে।
সন্মান লাভতেই মৰ্য্যদা নিৰ্ভৰ নকৰে, সেই সন্মানৰ যোগ্য আমি হওঁনে নহওঁ তাৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰে।

লগতে চাওক

ছেনেকা

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

The Internet Encyclopedia of Philosophy: Aristotle..
St. Andrew's: Aristotle.
Descriptio universae naturae ex Aristotele: pars prior
Stanford Encyclopedia of Philosophy: Aristotle's Logic.
Brief biography and e-texts.
শ্ৰেণী:গ্ৰীচৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:এৰিষ্টতলৰ চৰকাৰৰ ধাৰণা
পাতত দিয়া

পাতত দিয়া হৈছে ভাৰতকে ধৰি ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, লাওছ আদি এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশৰ লগতে মেক্সিকো, হাৱাই আদি দেশৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ এক ৰন্ধনশৈলী। এই পদ্ধতিত সাধাৰণতে কলপাতেৰে খাদ্য বস্তু মেৰিয়াই ৰন্ধা হয়। পৃথিৱীত কল উৎপন্ন হোৱা ঠাইসমূহৰ লোকসকলে ইয়াৰ বৃহৎ পাতবোৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপায় উদ্ভাৱন কৰিছে আৰু সেইমতে নিমখীয়া আৰু মিঠা দুয়োধৰণৰ খাদ্যৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই ৰন্ধাৰ পদ্ধতি অনুসৰণ কৰিছে। কলপাতেৰে তৈয়াৰ কৰা টোপোলা এটাই আৰ্দ্ৰতা ধৰি ৰাখে আৰু ব্যঞ্জনত ভিন্ন সোৱাদ প্ৰদান কৰে। কলপাতে খাদ্যবস্তুত সুগন্ধিৰে ভৰাই কৰি তোলে। অসম আৰু পশ্চিমবংগত পাতত দিয়া মাছৰ ব্যঞ্জন বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়।
পশ্চিমবংগ
পশ্চিমবংগত মাছেৰ পাটুৰী বা ভাপা মাছ আদিৰ দৰে খাদ্য কলপাত ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়।
দক্ষিণ ভাৰত
দক্ষিণ ভাৰতত পোট্টালাম চিকেন বিৰিয়ানী বা খিজি বিৰিয়ানীৰ দৰে খাদ্য মাংস আৰু কণীৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু কলপাতৰ পৰা সোৱাদ আৰু পুষ্টি শোষণ কৰিবলৈ লাহে লাহে বা দীৰ্ঘসময় ধৰি ৰন্ধা হয়।
উৰিষ্যা
উৰিষ্যাত মাচ্ছা পাত্ৰপোড়া নামৰ মাছৰ ব্যঞ্জন যথেষ্ট পৰিমাণৰ মচলাৰে মেৰিনেট কৰি কলপাতত মেৰিয়াই কোমল নোহোৱালৈকে ৰন্ধা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
মিত্ৰা দত্ত

মিত্ৰ দত্ত এগৰাকী ভাৰতীয়-আমেৰিকান পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু ইলেক্ট্ৰনিক্স অভিযন্তা, যি অপ্টোইলেক্ট্ৰনিকছৰ গৱেষণাৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ চিকাগোৰ ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বৈদ্যুতিক আৰু কম্পিউটাৰ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ বিশিষ্ট অধ্যাপিকা আৰু বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ গৱেষণাৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য।

শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ

গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা দত্তই দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
তেওঁ চিনচিনাটি বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত দ্বিতীয় স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু পি এইচ ডি লাভ কৰে।

পাৰ্ডু বিশ্ববিদ্যালয়, নিউয়ৰ্কৰ চিটি কলেজ আৰু ব্ৰুকহেভেন নেচনেল লেবৰেটৰীৰ পোষ্ট ডক্টৰেট গৱেষক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ দলৰ নেত্ৰী আৰু শেষত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনা গৱেষণাগাৰৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিভাগীয় সঞ্চালিকা হৈছিল।
১৯৯৬ চনত তেওঁ ইলেক্ট্ৰনিক্স বিভাগৰ মুৰব্বী আৰু পিছলৈ গৱেষণা প্ৰযুক্তি আৰু সংহতিৰ সঞ্চালিকা হিচাপে সেনাবাহিনীৰ গৱেষণা কাৰ্যালয়লৈ গুচি যায়।

২০০১ চনত দত্তই চিকাগোৰ ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়লৈ গুচি যায়, আৰু ২০০৪ চনত তেওঁক বিশিষ্ট অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ২০০১ চনত নিযুক্তি পোৱাৰপৰা ২০১২ চনত গৱেষণাৰ উপাচাৰ্য হিচাপে নিযুক্তি পোৱালৈকে তেওঁ দহ বছৰতকৈও অধিক সময় বৈদ্যুতিক আৰু কম্পিউটাৰ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ ভাইচ চেন্সেলৰ পদৰপৰা পদত্যাগ কৰে আৰু তেওঁৰ পিছত জিনীয় বিজ্ঞানী জোয়ানা গ্ৰ'ডেনে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।

কিতাপ

দত্ত ফ’ননছ ইন নেন’ষ্ট্ৰাকচাৰছৰ সহ-লেখক:(মাইকেল এ ষ্ট্ৰচিঅ'ৰ সৈতে, কেম্ব্ৰিজ ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ, ২০০১), আৰু নেন'গাঁথনিৰ অপটিকেল আৰু অপ্টোইলেক্ট্ৰনিক প্ৰপাৰ্টিজৰ পৰিচয় (ষ্ট্ৰ'চিঅ', ভি. ভি. মিটিন, আৰু ভি. এ. কোচেলাপৰ সৈতে, কেম্ব্ৰিজ ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ, ২০১৯), আৰু একাধিক সম্পাদিত খণ্ডৰ সম্পাদক।

স্বীকৃতি

১৯৯৮ চনত দত্ত অপটিকেল ছ’চাইটিৰ ফেলো হয়। ১৯৯৯ চনত তেওঁক "হেটেৰ'ষ্ট্ৰাকচাৰ-ভিত্তিক অপ্টোইলেক্ট্ৰনিক আৰু ইলেক্ট্ৰনিক ডিভাইচসমূহত অৱদানৰ বাবে" আই ই ই ইৰ ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়, আৰু ২০০০ চনত আই ই ই য়ে তেওঁক "উচ্চ কাৰ্য্যক্ষমতাসম্পন্ন হেটেৰ'ষ্ট্ৰাকচাৰ অপ্টোইলেক্ট্ৰনিক ডিভাইচসমূহৰ বৈশিষ্ট্য আৰু উপলব্ধি, আৰু এই ক্ষেত্ৰত ডাঙৰ গৱেষণা কাৰ্যসূচী প্ৰতিষ্ঠা"ৰ বাবে হেৰী ডাইমণ্ড মেম'ৰিয়েল বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০০৩ চনত ছ'চাইটি অৱ উইমেন ইঞ্জিনিয়াৰে তেওঁক তেওঁলোকৰ এচিভমেণ্ট বঁটা প্ৰদান কৰে।

২০১২ চনত এ পি এছ ফ'ৰাম অন ফিজিক্স এণ্ড ছ'চাইটিৰদ্বাৰা মনোনয়ন পোৱাৰ পিছত তেওঁ আমেৰিকান ফিজিকেল ছ'চাইটি (এ পি এছ)ৰ ফেলো হয়, "চৰকাৰ আৰু একাডেমীত গৱেষণা নেতৃত্ব আৰু প্ৰশাসনৰ বাবে, যাৰ জৰিয়তে তেওঁ সমাজৰ বাবে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰয়োগ, জনসাধাৰণৰ মাজলৈ প্ৰসাৰ আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষা বৃদ্ধিৰ বাবে সমৰ্থন আগবঢ়াইছে।"
তেওঁ আমেৰিকান এছ'চিয়েচন ফৰ দ্য এডভান্সমেণ্ট অৱ চাইন্সৰ ফেলোও।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মহিলা অভিযন্তা
অ'লগা হেনকিন

অ'লগা হেনকিন (, ৯ জানুৱাৰী ১৮৫২ - ২ এপ্ৰিল ১৯৪২)এগৰাকী নাৰীবাদী, পেছাদাৰী ধাত্ৰী আৰু জায়নিষ্ট কৰ্মী আছিল যি তেওঁৰ স্বামী য়েহোছুয়া হেনকিনৰ সৈতে মিলি অট্টোমান পেলেষ্টাইন আৰু বাধ্যতামূলক পেলেষ্টাইনত জিয়নিষ্ট সংগঠনৰ বেছিভাগ ডাঙৰ মাটি ক্ৰয়ৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল।

জীৱনী

বেলাৰুছ বা বাইলেৰুছিয়াৰ মিনস্কৰ ওচৰৰ সৰু চহৰ লাহোইস্কত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ অলগা হেংকিন মেইৰ আৰু শ্বিফ্ৰা বেলকিনৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান। ১৮৮৬ চনত তেওঁ যুৱতী হিচাপে চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গলৈ আৰু প্ৰথম আলিয়াৰ অংশ হিচাপে ইজৰাইল দেশলৈ আহে। দুবছৰৰ পিছত তেওঁ গেডেৰাৰ কৃষি বসতিস্থলত য়েহোছুয়া হেনকিন (১৮৬৪–১৯৪৫)ৰ লগত বিয়া হয়। তেওঁলোক জাফালৈ গুচি যায় আৰু চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত এই বৃত্তিটো অধ্যয়ন কৰি ধাত্ৰী দক্ষতাৰ বাবে পৰিচিত হৈ পৰে৷ তেওঁ দেশৰ প্ৰথম পেছাদাৰী ধাত্ৰী আছিল। তেওঁ য়েহোছুয়াতকৈ ১৩ বছৰ ডাঙৰ আছিল আৰু তেওঁলোকে পৰৱৰ্তী সময়ত একেলগে অনেক কামৰ অংশীদাৰ হৈছিল। কিন্তু তেওঁলোক নিঃসন্তান আছিল।

নাৰীবাদ

অ'লগা হেনকিনে এগৰাকী সাহসী মহিলা হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল, যিয়ে অকলে ঘোঁৰাত উঠি, আনকি ৰাতিও, ইহুদী বা আৰব হওক মহিলাৰ বাবে ধাত্ৰী হিচাপে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। তেওঁৰ বিশ্বাস আছিল যে নাৰীৰ এটা পেছা থাকিব লাগে৷ ইজৰাইল দেশলৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ আগতে তেওঁ ধাত্ৰী অধ্যয়নৰ বাবে টিউচনৰ বাবে ধন সঞ্চয় কৰিবলৈ ট্ৰেন্স-চাইবেৰিয়ান ৰেলৱেত টেলিগ্ৰাফাৰ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ধাত্ৰী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:নাৰী
দুৰ্গা অষ্টমী

দুৰ্গা অষ্টমী বা মহা অষ্টমী হৈছে পাঁচ দিন ব্যাপী চলা দুৰ্গা পূজাৰ মাজৰ এটি অন্যতম শুভ দিন। প্ৰকৃত পক্ষে দুৰ্গা পূজা দহ দিনীয়া। সেয়ে হ'লেও অনুষ্ঠানিকতা ৰক্ষা কৰি ষষ্ঠীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এই উৎসৱ পাঁচ দিনৰ বাবে আয়োজিত হয়। ভাৰতত এই পবিত্ৰ উৎসৱ উপলক্ষে বহু লোকে উপবাস গ্ৰহণ কৰে। কোনো কোনো লোকে এই উৎসৱত গৰ্বা নৃত্য কৰে আৰু ৰঙীন পোচাক পৰিধান কৰে। দুৰ্গা অষ্টমীৰ দিনটো অস্ত্ৰ পূজা হিচাপেও পৰিচিত। কাৰণ এই দিনটো দেৱী দুৰ্গাৰ অস্ত্ৰ সমূহৰ পূজা কৰা হয়। অস্ত্ৰৰ লগতে সমৰ কলাৰ স্মৰণৰ এই দিনটোক বীৰা অষ্টমী নামেৰেও জনাজাত।

বৰ্ণনা

নৱৰাত্ৰি বা দুৰ্গা পূজা উদযাপনৰ অষ্টমী তিথিৰ দিনটো দুৰ্গাষ্টমী বা দুৰ্গা অষ্টমী নামে পৰিচিত। ই মহাষ্টমী নামেও পৰিচিত তথা হিন্দু ধৰ্ম অনুসাৰি ই এটি অন্যতম শুভ দিন। হিন্দু বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি আহিন মাহৰ উজ্জ্বল শুক্লা অষ্টমী তিথিকে মহা অষ্টমী হিচাপে পালন কৰা হয়। বিভিন্ন অঞ্চলৰ বিশ্বাস অনুসৰি দুৰ্গা দেৱী নটা ৰূপৰ অন্যতম চামুণ্ডা দেৱী এই দিনা মা দুৰ্গাৰ কপালৰ পৰা আবিৰ্ভাৱ হৈছিল আৰু চণ্ড, মুণ্ড আৰু ৰক্তবিজ (মহিষাসুৰৰ সহযোগী দানব )ক বিনষ্ট কৰিছিল। চৌষষ্ঠী যোগিনী, আৰু অষ্ট শক্তি বা মাতৃকাক এই দিনটোত উপাসনা কৰা হয়। অষ্ট সতী, যি আঠ শক্তি হিচাপেও পৰিচিত, ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত ভিন্ন ৰূপত এই সকলৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা হয়। এই অষ্ট শক্তি প্ৰকৃততে দুৰ্গাৰেই ভিন্ন ৰূপ। প্ৰতিগৰাকীয়েই নাৰী শক্তিৰ বাৰ্তা বহন কৰাৰ লগতে শক্তিশালী আৰু প্ৰতিটো ৰূপে ভিন্ন ব্যক্তিত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। দুৰ্গা পূজাৰ সময় পূজা কৰা অষ্ট শক্তি হ'ল ব্ৰাহ্মণি, মহেশ্বৰী, কৌমাৰী, বৈষ্ণবী, বৰাহী, নৰসিংহী, ইন্দ্ৰাণী আৰু চামুণ্ডা।

লোকবিশ্বাস

]]
উত্তৰ ভাৰতত উৎপত্তি হোৱা দুৰ্গা অষ্টমীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এটি লোকবিশ্বাস হ'ল এই যে, এই উৎসৱ পালন কৰা লোক সকলে এই দিনটোত এক বিশেষ অনুষ্ঠানৰ দ্বাৰা ঋতুমতী নোহোৱা কন্যাৰ পূজা কৰে। এই দিনটোত পাঁচৰ পৰা সাত গৰাকী আবিয়ৈ কন্যা শিশুক ঘৰলৈ আমন্ত্ৰণ জনাই তেওঁলোকৰ পূজন কৰা হয়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি এই কন্যা সকলক পৃথিৱীত দুৰ্গা দেৱীৰ ৰূপ হিচাপে মান্যতা প্ৰদান কৰি বিভিন্ন নীতি নিয়মৰ মাজেৰে তেওঁলোকৰ পূজা অৰ্চনা কৰা হয়। এই কন্যা সকলক ঘৰলৈ আমন্ত্ৰণ জনাই প্ৰথমেই তেওঁলোকৰ ভৰি ধুৱাই দিয়া হয়। দেৱী পূজনৰ ই প্ৰাথমিক পৰ্যায় (ভাৰতীয় সংস্কৃতিত কোনো লোকক গৃহলৈ স্বাগতম জনোৱাৰ ই এক ৰীতি)। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী অনুষ্ঠানত এই কন্যা সকলৰ পূজা অৰ্চনা কৰা হয়, মিঠা খাদ্যৰ লগতে অন্যান্য খাদ্য খাবলৈ দিয়া হয়। অনুষ্ঠানৰ শেষত তেওঁলোকক উপহাৰৰ টোপোলা আদি দান কৰি বিদায় জনোৱা হয়।

২০১৯ বৰ্ষত এই উৎসৱটি ৬ অক্টোবৰ, দেওবাৰে আৰু ২০২০ বৰ্ষত ২৩ অক্টোবৰ শুক্ৰবাৰে অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

চামুণ্ডা

চামুণ্ডা এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ আদিশক্তি ভগৱতি। তেওঁ সপ্ত মাতৃকাৰ অন্যতম। তেওঁৰ ডাঙৰ ভগ্নীৰ নাম চামুণ্ডী, চামুণ্ডেশ্বৰী ও চৰ্চিকা। দেবী দুৰ্গাৰ তন্ত্ৰত উল্লিখিত চৌষষ্ঠীজন সহচাৰী বা যোগিনীৰ অন্যতম এই চামুণ্ডা। চণ্ড আৰু মুণ্ড নামে দুই অসুৰক হত্যা কৰাৰ বাবে তেওঁ ‘চামুণ্ডা’ নামে পৰিচিত হয়। পাৰ্বতী, চণ্ডী, দুৰ্গা, চামুণ্ডা আৰু কালী, এওঁলোক অভিন্ন। কথিত আছে যে, চামুণ্ডাৰ আৱাসস্থল হ'ল শ্মশানভূমি বা দিমৰু গছ। আনুষ্ঠানিকভাবে পশুবলি দি আৰু মদ নিবেদন কৰি এই দেৱীৰ পূজা কৰা হয়। প্ৰাচীনকালত চামুণ্ডাৰ পূজাত নৰবলিও দিয়া হৈছিল। চামুণ্ডা প্ৰকৃতপক্ষে এগৰাকী আদিবাসী দেৱী আছিল। পৰবৰ্তীকালত তেওঁ হিন্দুধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাত দেৱী চামুণ্ডাই হিন্দু দেৱমণ্ডলীত স্থান পায়। জৈনধৰ্মতো চামুণ্ডাৰ পূজা প্ৰচলিত আছে। জৈন সকলে মদ আৰু মাংসৰ পৰিৱৰ্তে নিৰামিষ নৈবেদ্য নিবেদন কৰি তেওঁৰ পূজা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:দুৰ্গা পূজা
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
তত্ত্বচিন্তামণি

তত্ত্বচিন্তমণি হৈছে খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্দশ শতিকাৰ ভাৰতীয় যুক্তিবিদ আৰু দাৰ্শনিক গংগেশৰদ্বাৰা ৰচিত সংস্কৃত ভাষাৰ এখন গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখনক প্ৰমাণ-চিন্তামণি ("বৈধ জ্ঞানৰ এক চিন্তা-মণি") বুলিও কোৱা হয়।

এই গ্ৰন্থখনে ভাৰতীয় যুক্তিৰ ইতিহাসত এক নতুন যুগৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। সতীশ চন্দ্ৰ বিদ্যাভুষণে তেওঁৰ কৰ্তৃত্বশীল ৬৮১ পৃষ্ঠাৰ ভাৰতীয় যুক্তিৰ ইতিহাসত ভাৰতীয় যুক্তিৰ সহস্ৰাব্দ দীঘলীয়া ইতিহাসক তিনিটা কেতিয়াবা ওপৰাউপৰিকৈ সোমাই থকা যুগত ভাগ কৰিছিল: প্ৰাচীন যুগ (৬৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব–১০০ খ্ৰীষ্টাব্দ), মধ্যযুগীয় যুগ (১০০–১২০০ খ্ৰীষ্টাব্দ) আৰু আধুনিক যুগ (৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা)। তেওঁ এই প্ৰতিটো সময়ৰ সাধাৰণ প্ৰতিনিধি হিচাপে কিছুমান মানক কামকো চিনাক্ত কৰিছিল। গংগেশৰ তত্ত্বচিন্তামণি হৈছে ভাৰতীয় যুক্তিৰ ইতিহাসত আধুনিক যুগৰ প্ৰামাণিক গ্ৰন্থ হিচাপে চিনাক্ত কৰা গ্ৰন্থ, পূৰ্বৰ যুগৰ প্ৰামাণিক গ্ৰন্থসমূহ হ'ল অক্ষপদ গৌতমৰ ন্যায় সূত্ৰ (প্ৰাচীন যুগ) আৰু দীগনাগ (মধ্যযুগীয় যুগ)ৰ প্ৰমাণ-সমুচ্চয়। তত্ত্বচিন্তামণি যে অতি জনপ্ৰিয় আছিল, তাৰ প্ৰমাণ গ্ৰন্থখনৰ আৱিৰ্ভাৱৰ পিছৰ শতিকাবোৰত অসংখ্য ধাৰাবাহিকৰ আৱিৰ্ভাৱৰপৰা পোৱা যায়। অনুমান কৰা হৈছে যে তত্ত্বচিন্তামণিৰ মূল গ্ৰন্থত প্ৰায় ৩০০ পৃষ্ঠা আছে যদিও সকলো ধাৰাবাহিক একেলগে ৰাখিলে প্ৰায় এক মিলিয়ন (১০ লাখ) পৃষ্ঠা আছে।

তত্ত্বচিন্তামণিৰ লেখক

খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকাত জন্ম হোৱা মৈথিল ব্ৰাহ্মণ গংগেশ্বৰ উপাধ্যায় নামেৰেও পৰিচিত গংগেশ উপাধ্যায় তত্ত্বচিন্তামণিৰ ৰচক।
গংগেশ মিথিলাৰ বাসিন্দা, চদনা নামৰ এখন গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু দাৰভঙ্গাৰ পৰা বাৰ মাইল দক্ষিণ-পূবে কমলা নদীৰ পাৰত থকা কৰিয়ন নামৰ এখন গাঁৱত পৰৱৰ্তী জীৱন কটায়। এটা কিংবদন্তি আছে যে, গংগেশ সৰুতে সম্পূৰ্ণ নিৰক্ষৰ আছিল আৰু ককাকৰ ঘৰৰ কাষৰ শ্মশানস্থলীত দেৱী কালীক উদ্দেশ্যি তপস্যা কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ পৰা আশীৰ্বাদ হিচাপে যুক্তি বিজ্ঞানৰ গভীৰ পাণ্ডিত্য লাভ কৰিছিল। তেওঁ কাশ্যপ-গোত্ৰৰ আছিল। বিশ্বাস কৰা হয় যে, তেওঁৰ কেইবাগৰাকীও পত্নী, তিনিজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা আছিল। তেওঁৰ এজন পুত্ৰ আছিল বৰ্ধমান উপাধ্যায় যি গংগেশৰ ছাত্ৰও আছিল। বৰ্ধমান নিজেই ন্যায়ৰ এজন মহান পণ্ডিত হৈ তত্ত্বচিন্তামণিৰ ওপৰত তত্ত্বচিন্তামণি-প্ৰকাশ নামৰ টীকা আৰু আন কেইবাখনো গ্ৰন্থও ৰচনা কৰে।

বিষয়বস্তুৰ ৰূপৰেখা

গ্ৰন্থখনৰ বৃহৎ অংশ এতিয়াও ইংৰাজী বা আন কোনো ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ হোৱা নাই। বহলভাৱে তত্ত্ব-চিন্তামণি ক্ৰমে উপলব্ধি (প্ৰত্যক্ষ), অনুমান (অনুমান), তুলনা (উপমান) আৰু মৌখিক সাক্ষ্য (শব্দ)ৰ বিষয়ে চাৰিখন গ্ৰন্থত বিভক্ত। ন্যায় মতবাদ অনুসৰি বৈধ জ্ঞান আহৰণৰ এই চাৰিটা মূল উপায়। তলৰ উল্লেখসমূহে তত্ত্ব-চিন্তামণিৰ বিষয়বস্তুৰ বিশদ বিৱৰণ পোৱাৰ উৎসসমূহ প্ৰদান কৰে।

গংগেশে আৰম্ভণিতে শিৱৰ এটা স্তুতিমূলক শ্লোক সংযোগ কৰে।

তত্ত্ব-চিন্তামণিৰ টীকা

তত্ত্ব-চিন্তামণিয়ে বহু টীকা আকৰ্ষণ কৰিছে। গংগেশৰ পুত্ৰ বৰ্ধমান মহোপাধ্যায় নিজেও তত্ত্ব-চিন্তামণিৰ ওপৰত এটা টীকা লিখিছে। যুক্তিৰ ইতিহাসত ৪৮টা ধাৰাবাহিকৰ চমু বিৱৰণ দিয়া হৈছে।

গ্ৰন্থতালিকা

Gangesa, Classical Indian philosophy of induction: the Nyāya viewpoint, (Translator: Kisor Kumar Chakrabarti), ,
Gangesa, Tattva-cintā-maṇi, (“Jewel”), translated by Stephen Phillips, Jewel of Reflection on the Truth about Epistemology. 3 volumes, London: Bloomsbury, 2020.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দৰ্শন
বহনি (খাদ্য)

বহনি হৈছে দেশী জনগোষ্ঠী মুছলমান সকলৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য। অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ লগতে মেঘালয়ৰ গাৰোপাহাৰৰ সমতল ভূমিত বসবাস কৰা দেশী জনগোষ্ঠীৰ মুছলমান সকলৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য। ইয়াক বকুনি বুলিও কোৱা হয়। বহনি তৈয়াৰ কৰা আৰু খোৱাৰ উপযুক্ত সময় ভাদ মাহ যদিও বেলেগ মাহতো খাব পাৰি।

প্ৰস্তুতকৰণ

বহনিৰ কাৰণে বৰো ধান বিশেষভাবে উপযোগী যদিও অবিভক্ত গোৱালপাৰাত উৎপন্ন হোৱা কাতাৰি, মালসিৰা, গৰিয়া ধানো ব্যবহাৰ হয়। প্ৰথমে ধানখিনি পানীত ভিজা (তিতিবলৈ) দিয়া হয়। ধানখিনি পানীৰ পৰা তুলি আনি ঘৰত গজালি হ'বলৈ থোৱা হয়। ধান এৰাতি তিয়াই থৈ পিছদিনা পানীৰ পৰা ধানখিনি তুলি মজিয়াত কলপাতৰ ওপৰত মেলি দি কলপাতেৰে ঢাকি দিব লাগে। তাৰ ওপৰত বস্তা দি ইটা বা তেনে কোনো ওজন দি চাপ দি থলে ৩/৪ দিন পিছত গজালি মেলে। গজালি মেলা ধানখিনি ৰ'দত ভালকৈ শুকুৱাব লাগে। গজালি হোৱা ধানখিনি আকৌ ৰ'দত শুকোৱা হয়, শুকোৱাৰ পিছত ধানখিনি ঢেঁকী, উখলি বা উৰালত পাৰ দি তুঁহ আৰু চাউলখিনিক পৃথক কৰা হয়। তুঁহখিনি ভালদৰে থোৱা হয়। চাউলবোৰ আকৌ পানীত তিতিবলৈ দিয়া হয়। তিতোৱা চাউলখিনি উখলি বা ঢেঁকীত গুড়ি কৰা হয়। চাউলৰ গুড়িখিনি ভালদৰে এটা বেলেগ পাত্ৰত থোৱা হয়। গজালি হোৱা ধানৰ তুঁহখিনি পানীত তিতিবলৈ দিয়া হয় আৰু সেই পানীখিনি আন এটা পাত্ৰত থোৱা হয়। পাত্ৰটোৰ তলিত প্ৰথমে কঁঠালৰ পাতৰ এটা তৰপ দি তাৰ ওপৰত ৰন্ধা ভাতখিনিৰ লগত তুঁহৰ পানী আৰু চাউলৰ গুড়ি মিহলাই মিহলাই দিয়া হয়। বহনি থোৱাৰ দিনাখন খোৱা নহয়। তৃতীয় দিনাখন বহনিৰ সোৱাদ অতি জুতি লগা হয় আৰু এলাহ ভাব হয়। চতুৰ্থ দিনাখন বহনি নিচাযুক্ত হয়।
ধৰ্মীয় কাৰণত 'বহনি'ক দেশীসকলে নিচা বুলি অভিহীত কৰাতকৈ খাদ্য তালিকাতহে ঠাই দিছে। সেয়ে সত্যতাক অস্বীকাৰ নকৰাকৈ আনহাতে ধৰ্মীয় প্ৰতিবন্ধকো আওকান নকৰাকৈ খাদ্যবিধক চিধা চিধি নিচা বা ৰাগিয়াল বুলি নকৈ মন মতলীয়া কৰা খাদ্য বুলি ক’লে দুয়োকূলে ৰক্ষা পৰিব।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
সায়নী ঘোষ

সায়নী ঘোষ মূলত: এগৰাকী বাংলা ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ-অভিনেত্ৰী আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী৷ তেওঁ বৰ্তমান যাদৱপুৰ সংসদীয় সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সংসদ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেখেত এগৰাকী গায়িকা আৰু এগৰাকী ৰাজনীতিক তেওঁৰ ইচে ডানা নামৰ টেলিফিল্মৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ হৈছিল৷ তেওঁৰ ডাঙৰ পৰ্দাত প্ৰথমটো উপস্থিতি হৈছিল নট'বৰ ন'ট'ট ছবিৰ জৰিয়তে, য'ত তেওঁ এটা চুটি চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰ শ্বোট্ৰুত কিছুসংখ্যক প্ৰবীণ অভিনেতাৰ সৈতে অভিনয় কৰে আৰু পিছলৈ ৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰ দৈনিক ধাৰাবাহিক প্ৰলয় আচেত এগৰাকী সাংবাদিকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ কনমাচী, অন্তৰাল, একলা চোলো, অমৰ সাহৰ, বিটনুন, মায়েৰ বিয়ে, ৰাজকাহিনী ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

অভিষেক বেনাৰ্জীক কৰ্তব্যৰ পৰা অব্যাহতি দিয়াৰ পিছত জুন-২০২১ চনত তেওঁক "তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ যুৱ শাখাৰ সভানেত্ৰী" হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। Enforcement Directorate-য়ে ২০২৩ চনৰ ৩০ জুনত তেওঁক ১১ ঘণ্টা ধৰি জেৰা কৰিছিল৷ ইয়াৰ আঁৰত আছিল ২০২২ পশ্চিম বংগ বিদ্যালয় সেৱাৰ তদন্তৰ সৈতে জড়িত আয়োগৰ নিযুক্তি কেলেংকাৰী. 2024 ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচন ত তেওঁ যাদৱপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা তৃণমূল প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল আৰু ২.৫ লাখতকৈ অধিক ভোটৰ ব্যৱধানত জয়ী হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Saayoni's film inspires TV series on single mothers
Saayoni Ghosh's Interview with The Times of India
Saayoni Ghosh's Interview on Shooting Rajkahini with The Times of India
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কল

কল হৈছে 'মুছেছি' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত 'মুছা' জাতৰ বিভিন্ন ধৰণৰ বৰ্ণসংকৰ আৰু সাধাৰণ প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদত উৎপাদিত এক প্ৰকাৰৰ দীঘলীয়া আকৃতিৰ, খোৱাৰ উপযোগী ফল। পৃথিৱীৰ গ্ৰীষ্মপ্ৰধান অঞ্চলত এই ফলৰ যথেষ্ট ব্যৱসায়িক গুৰুত্ব আছে। ইণ্ডো-মালয়েছিয়াৰ পৰা উত্তৰ অষ্ট্ৰেলিয়ালৈকে ব্যাপ্ত অঞ্চলটোকে কলৰ জন্ম ঠাই বুলি জনা যায়। বৰ্তমান সময়ত পৃথিৱীৰ সকলো সেমেকা গৰম জলবায়ু অঞ্চলত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।
]]

উৎপত্তিস্থল

পৃথিৱীত প্ৰায় ২৮ নিযুত টন মান কল উৎপাদিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

দৰংগিৰি কল বজাৰ

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:ফল
কাল সংহতি

কাল সংহতি অসমৰ বৈষ্ণৱ সত্ৰসমূহৰ এক বিভাগ। মাধৱদেৱৰ প্ৰয়াণৰ পিছত এই সংহতিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল তেওঁৰ শিষ্য গোপালদেৱে।

ইতিহাস

১৫৬৮ চনত শংকৰদেৱৰ প্ৰয়াণৰ পিছত মাধৱদেৱ উত্তৰাধিকাৰী ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। কিন্তু মাধৱদেৱৰ প্ৰয়াণৰ লগে লগে অসমৰ ধৰ্মীয় জগতখনত আচাৰ-বিচাৰ সম্পৰ্কীয় নীতি নিয়মৰ ভিত্তিত চাৰি সংহতিৰ সৃষ্টি হয়। শংকৰদেৱৰ নাতি পুৰুষোত্তম চতুৰ্ভুজ আৰু নাতি বোৱাৰী কনকলতাৰ পৰা পুৰুষ সংহতি, মথুৰা দাস বুঢ়া আতাৰ পৰা নিকা সংহতি, দামোদৰদেৱৰ পৰা ব্ৰহ্ম সংহতি আৰু গোপালদেৱৰ পৰা কাল সংহতি নাম লৈ এই চাৰি সংহতি হয়। কালজাৰ নামৰ ঠাইৰ পৰা গোপাল দেৱে ধৰ্মপ্ৰচাৰ কৰাৰ বাবেই এই সংহতিৰ নাম কাল সংহতি হয় বুলি জনা যায়।

অন্তৰ্ভুক্ত সত্ৰসমূহ

মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী গোপালদেৱে মুঠ চাৰিভাগ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল: ভৱানীপুৰ, কালঝাৰ, পোৰাভৰাঁল, জোৱাৰদি। মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী গোপালদেৱৰ পৰৱৰ্তীসময়ত ভৱানীপুৰ সত্ৰৰ ধৰ্মাধিকাৰ হিচাপে পুত্ৰ কমলেশ্বৰদেৱে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে যদিও তেৰাৰ বৈকুন্ঠপ্ৰয়াণৰ পাছত শ্ৰীৰাম আতাই পূৰ্বে গোপালদেৱে কৰি যোৱা আজ্ঞা অনুসৰি উক্ত সত্ৰ চোৱা চিতা কৰে। এই সংহতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত বিখ্যাত সত্ৰসমূহ হৈছে কালঝাৰ সত্ৰ, ডৌকাচাপৰি সত্ৰ, চলিহা বাৰেঘৰ সত্ৰ, চেঁচা সত্ৰ, মায়ামৰা সত্ৰ, দিনজয় সত্ৰ, পুৰণিমাটি সত্ৰ, মদাৰখাট সত্ৰ, গড়পাৰা সত্ৰ, দফলা সত্ৰ, আহতগুৰি সত্ৰ আৰু দিহিং সত্ৰ। মায়ামৰা সত্ৰ কোনো ৰজকীয় সহায় বা সহযোগ অবিহনে কেৱল ৰাইজৰ সহযোগিতাৰে সমৃদ্ধিশালী হৈছিল। আনহাতে দিহিং সত্ৰই আহোম ৰজা ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল।

কালসংহতিৰ ছখন সত্ৰ পৰিচালিত হৈছিল গোঁসাই সকলৰ দ্বাৰা। এই সত্ৰসমূহত সকলো জাতি, জনজাতিৰ সমান অধিকাৰ থকাৰ বাবে শিষ্যৰ সংখ্যা অনতিপলমে বৃদ্ধি পাইছিল।

নীতি-নিয়ম

কাল সংহতিৰ প্ৰত্যেক সত্ৰত শংকৰদেৱ মাধৱদেৱ গোপালদেৱ তথা গোপাল দেৱৰ আজ্ঞাপৰ বাৰজন আতাৰ গীত আৰু নিজৰ অধিকাৰসকলে প্ৰচলন কৰা গীত-মাত, নীতি নিয়মহে প্ৰযোজ্য হয়। মহন্ত ভকত সকলোৱে একেলগে আসন প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰে। এই সংহতিৰ কীৰ্তন ঘৰবোৰ উত্তৰ-দক্ষিণকৈ সজা হয়। শৰণ ল’বৰ সময়ত শিষ্যসকলে নিভৃত স্থানত মহন্তৰ অনুমতি লৈ চতুৰ্ভূজ মূৰ্ত্তি দৰ্শন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সত্ৰ