ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ইঅ’ছ

ইঅ'ছ (/ˈiːɒs/; ইংৰাজী: Eos) প্ৰাচীন গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ধৰ্ম অনুসৰি দোকমোকালিৰ দেৱী আৰু ব্যক্তিত্ব৷ এই দেৱীয়ে প্ৰতিদিনে পুৱা অ'চেনাছ নদীৰ প্ৰান্তত অৱস্থিত নিজৰ আৱাসৰ পৰা উঠি ৰাতিৰ আন্ধাৰ আঁতৰাই পোহৰ বিলাই দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। গ্ৰীক পৰম্পৰা আৰু কবিতাত তেওঁক অতি কামুক দেৱী হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে, তেওঁ অসংখ্য মানৱ প্ৰেমিকৰ সৈতে নিজৰ সন্তুষ্টিৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল। ৰোমান দেৱী অৰোৰা (Aurora) আৰু ঋগ্বেদিক উষা তথা পূৰ্বৰ ভাৰত-ইউৰোপীয় দেৱী হাউছছৰ (Hausos) সমকক্ষ হিচাপে তেওঁক গণ্য কৰা হয়। ইঅ'ছ বা তেওঁৰ পূৰ্বৰ প্ৰ'ট'-ইণ্ডো-ইউৰোপিয়ান (পিআইই) পূৰ্বপুৰুষসকলেও প্ৰেম দেৱী এফ্ৰোডাইটি সৈতে কেইবাটাও উপাদান ভাগ কৰে, যিয়ে হয়তো তেওঁৰ ওপৰত ইঅ'ছৰ প্ৰভাৱ বা অন্যথা দুয়োগৰাকী দেৱীৰ বাবে এক উমৈহতীয়া উৎপত্তিৰ ইংগিত দিয়ে। প্ৰচলিত পৰম্পৰাত এফ্ৰোডাইটিয়েই ইঅ’ছৰ অসংখ্য প্ৰেমৰ আঁৰৰ অপৰাধী, তেওেঁই দেৱীক মৰ্ত্যলোকৰ প্ৰতি অতৃপ্ত কামনাৰ অভিশাপ দিছিল।
গ্ৰীক সাহিত্যত ইঅ’ছক টাইটান দেৱতা হাইপেৰিয়ান আৰু থেইয়াৰ কন্যা, সূৰ্য্য দেৱতা হেলিঅ’ছ আৰু চন্দ্ৰদেৱী ছেলেনেৰ ভগ্নী হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। কিছুমান বিৰল পৰম্পৰা মতে তেওঁ টাইটান দেৱতা পল্লাৰ কন্যা। প্ৰতিদিনে তেওঁ নিজৰ দুটা ঘোঁৰাই টনা ৰথখন চলাই নতুন দিনৰ আৰম্ভনি আৰু ভাতৃৰ আগমনৰ আগজাননী দিয়ে। এইদৰে, হোমাৰৰ মহাকাব্যসমূহত দেৱীৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ উপনামটো হৈছে ৰ'ড'ডাক্টিলছ (Rhododactylos) বা পুৱাৰ আকাশৰ ৰঙৰ দৰে "যাৰ আঙুলিৰ বৰণ গুলপীয়া" আৰু এৰিজেনিয়া (Erigeneia) অৰ্থাৎ "আগতে উপজা"। যদিও মূলতঃ তেওঁ দোকমোকালি আৰু পুৱাৰ সৈতে জড়িত, বহু সময়ত তেওঁ হেলিঅ’ছৰ সমগ্ৰ যাত্ৰাৰ সময়ছোৱাত তেওঁৰ লগত গৈছিল, আৰু এইদৰে আনকি গধূলিৰ সময়তো তেওঁক দেখা যায়।

ইঅ'ছ কেইবাবাৰো মৰ্ত্যলোকৰ পুৰুষৰ প্ৰেমত পৰিছিল, আৰু পুৰুষ দেৱতাই মৰ্ত্যলোক নাৰীক যিদৰে অপহৰণ কৰিছিল, সেইদৰেই তেওঁ পুৰুষক অপহৰণ কৰিছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য মৰ্ত্যলোকৰ প্ৰেমিক হৈছে ট্ৰ’জান ৰাজকুমাৰ টাইথ’নাছ, যাৰ বাবে তেওঁ অমৰত্বৰ উপহাৰ নিশ্চিত কৰিছিল, কিন্তু চিৰন্তন যৌৱন দিব পৰা নাছিল, যাৰ ফলত তেওঁ অনন্তকালৰ বাবে মৃত্যুবৰণ নকৰাকৈয়ে বয়সীয়াল হৈ পৰিছিল। আন এটা কাহিনীত তাই এথেন্সৰ চেফালাছক তেওঁৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল, কিন্তু শেষত তেওঁক পত্নীৰ ওচৰলৈ ঘূৰি যাবলৈ এৰি দিছিল৷

ব্যুৎপত্তি

Ἠώς / Ēṓs ৰ আদি-গ্ৰীক ৰূপটো *ἀυhώς / auhṓs হিচাপে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই শব্দৰ সৈতে বৈদিক দেৱী ঊষা, লিথুৱেনিয়াৰ দেৱী অশ্ৰিনে (Aušrinė)আৰু ৰোমান দেৱী অৰোৰাৰ (Aurora) সম্পৰ্ক আছে, এই তিনিও গৰাকী দোকমোকালিৰ (পুৱা) দেৱী।

কিংবদন্তি

প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা পুৱাৰ দেৱী ইঅ’ছ সূৰ্য দেৱতা ভাতৃ হেলিঅ’ছৰ বাবে দুৱাৰ খুলি দিয়ে যাতে তেওঁ নতুন দিনৰ আৰম্ভণি কৰিব পাৰে। যদিও প্ৰায়ে হেলিঅ’ছৰ আগমনৰ কথা এবাৰ ঘোষণা কৰিলেই দেৱীৰ কৰ্তব্য শেষ হোৱা যেন লাগে, হোমেৰিক মহাকাব্যবোৰৰ মতে দেৱী গোটেই দিনটো তেওঁৰ লগত থাকে, আৰু সূৰ্যাস্তলৈকে তেওঁক এৰি নাযায়; সেয়েহে "ইঅ'ছ" কিছুমান গ্ৰন্থত "হেলিঅ'ছ" বুজাবৰ বাবে "ইঅ'ছ" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকাত হিৰো আৰু লিয়াণ্ডাৰ (Hero and Leander) নামৰ কাহিনীৰ মুছায়েছে কৰা পৰিবেশনত ইঅ'ছৰ কথা সূৰ্য্যোদয় আৰু সূৰ্যাস্ত দুয়োটা সময়তে উল্লেখ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
চুকৌনী

চুকৌনী বা চুকাউনী হৈছে নেপালৰ পাল্পা জিলাত উদ্ভৱ হোৱা আলুৰপৰা তৈয়াৰ কৰা আচাৰৰ এটা স্বাদিষ্ট পৰম্পৰাগত নেপালী খাদ্য।
এই আচাৰটো সিজোৱা আলুত দৈ, পিঁয়াজ, ধনিয়া আৰু মচলা লগাই তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে ৰুটি, চেল ৰুটি, নাইবা ভাতৰ সৈতে ইয়াক খোৱা হয়।

পৰিচয়

এই আচাৰটো গৰম বা ঠাণ্ডা দুয়ো ধৰণে খোৱা যায়। ই সহজ উপকৰণেৰে বনাব পৰা এটা জনপ্ৰিয় আচাৰ।
ই মূলতঃ আলু আৰু দৈৰ আচাৰ। নেপালৰ পশ্চিমাঞ্চলত বিশেষকৈ পাল্পা জিলাত ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু এতিয়া ৰূপন্দেহী, চ্যাংজা, নৱলপাৰাসি, অৰ্ঘাখাঁচি আদি জিলাতো বহুলভাৱে প্ৰচলিত। কাঠমাণ্ডু চহৰতো এই আচাৰ ৰেষ্টুৰেণ্ট আৰু মানুহৰ ঘৰত জনপ্ৰিয়।

প্ৰধান উপকৰণ

আলু
দৈ
পিঁয়াজ
ধনিয়া
অন্যান্য উপকৰণ: নিমখ, তেল, মেথি, হালধি, জলকীয়া আদি।

চুকৌনী বনোৱাৰ পদ্ধতি

৫০০ গ্ৰাম আলু সিজাই তাৰ পিছত টুকুৰা কৰিব।
৪০-৫০ গ্ৰাম পিঁয়াজ কুচি কৰি, নিমখ স্বাদ অনুসৰি যোগ কৰিব।
২ চামুচ তোৰী বা সূৰ্যমুখীৰ তেল গৰম কৰি, তাত মেথি আৰু জলকীয়া দি ভাজি ল’ব।
তাৰ পিছত অলপ পৰিমাণে হালধি গুঁৰি তাত দি, সেই তেল আলুত ঢালি মিহলাই ল’ব।
তাৰ পিছত আধা লিটাৰ দৈ যোগ কৰি ভালদৰে মিহলাই, ওপৰত ধনিয়া পাত ছটিয়াই দি পৰিৱেশন কৰিব।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

অনুপৰ ৰান্ধণিৰ চুকৌনী ৰেচিপি
SBS অষ্ট্ৰেলিয়াৰদ্বাৰা ৰেচিপি

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নেপাল
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
বৃহৎকায়চৰাছ

বৃহৎকায়চৰাছ (; অৰ্থাৎ "বৃহৎ কায় থকা জেঠী") চৰপড ডাইন'চৰৰ এটি প্ৰজাতি যি ভাৰতৰ কল্লমেডু ফৰ্মেচনত আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। বৃহৱকায়চৰাছৰ ভগ্নাৱশেষক প্ৰথমে থেৰপড হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল, কিন্তু পাছলৈ ইয়াক টাইটেন'চৰীয় চৰপড বুলি জনা গ'ল। গৱেষকৰ মতে, এই ডাইনছৰৰ দৈৰ্ঘ্য আৰ্জেণ্টিনচৰাছতকৈ অধিক: ৩৫ মিটাৰতকৈ দীঘল আৰু ৮০ টনতকৈ গধুৰ। এই গণনাসমূহ য়াডাগিৰি আৰু অয়্যস্বামী (১৯৮৭)ত বৰ্ণিত ভগ্নাংশৰ ভিত্তিত কৰা। ২০১৭ চনত ঘোষণা কৰা হ'ল যে হ'ল'টাইপ ভগ্নাংশটো লাহে লাহে খণ্ডিত হ'ল।

আৱিষ্কাৰ আৰু নাম

হ'ল'টাইপটো, যাৰ নাম GSI PAL/SR/20, ভাৰতৰ দক্ষিণ কোণত ১৯৭৮ত আৱিষ্কাৰ হৈছিল, তামিল নাডুৰ তিৰুচিৰপল্লী জিলাত, কল্লমেডু গাঁৱৰ উত্তৰ-পূব দিশে। ১৯৮৭ত য়াডাগিৰি আৰু অয়্যস্বামীয়ে ইয়াক এটি কাৰ্ণচৰীয় থেৰপদ হিচাপে চিহ্নিত কৰিছিল। সাধাৰণ নামটো সংস্কৃত ভাষাৰ শব্দ "বৃহৎ" আৰু "কায়" তথা গ্ৰীক ভাষাৰ "চৰাছ", অৰ্থাৎ জেঠীৰ পৰা অহা। বৈজ্ঞানিক নামত থকা শব্দ matleyiয়ে ব্ৰিটিছ বৈজ্ঞানিক চাৰ্লছ এল্ফ্ৰেড মেটলিক সন্মানিত কৰে।

বৰ্ষা কালত কল্লমেডুত দেখা দিয়া বতৰৰ বাবে পানীৰে ভৰা ভগ্নাংশত প্ৰভাৱ পৰে। তদুপৰি, শুকান অৱস্থাত, দিনত ই বহল হয় আৰু ৰাতি সংকীৰ্ণ। সেয়ে ই ভালদৰে সংৰক্ষিত নহয়। ২০১৭ চনত গেল্টন আৰু অয়্যস্বামীয়ে জনালে যে বৃহৎকায়চৰাছৰ ভগ্নাংশটো জিয়লজিকেল চাৰ্ভে' অৱ ইণ্ডিয়াৰ ওচৰত পোৱাৰ আগতেই নষ্ট হ'ল।

তথ্য সংগ্ৰহ
১৭ অক্টোবৰ

আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল-

ঘটনাৱলী

১৮৩১ - ইংৰাজ বিজ্ঞানী মাইকেল ফেৰাডেই ডাইনামো আৱিষ্কাৰ কৰে।
১৯১৯ - ভাৰতত খিলাফৎ দিৱস উদযাপন কৰা হয়।
১৯২০ - ভাৰতবৰ্ষত কমিউনিষ্ট পাৰ্টী প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
১৯৩৭ - মুছলিম লীগৰ পূৰ্ণ স্বাধীনতাৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা হয়।
১৯৪০ - মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত সত্যাগ্ৰহ আৰম্ভ হয়।
১৯৭৯ - মাদাৰ টেৰেছালৈ শান্তিৰ নোবেল পুৰস্কাৰ আগবঢ়োৱা হয়।
২০০১ - দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ প্ৰাক্তন ক্ৰিকেট অধিনায়ক হান্সি ক্ৰ'নিয়েৰ খেলৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয়।
২০০৩ - শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা PSLV-5 ৰ উৎক্ষেপণ কৰা হয়।

জন্ম

১৮১৭ - ছাৰ চৈয়দ আহমেদ খাঁৰ জন্ম হয়। তেওঁ আলিগড়ত মহমেদান এংলো অৰিয়েণ্টেল কলেজ স্থাপন কৰে। এইখন কলেজেই পৰৱৰ্তী কালত আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়লৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
১৯০০ - ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা, অসমীয়া সিংহ পুৰুষ।
১৯৪১ - সৰিতা যোশী, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ, মঞ্চ আৰু টিভি অভিনেত্ৰী।
১৯৪৭ - বৃন্দা কাৰাট, ভাৰতীয় মাৰ্ক্সবাদী ৰাজনীতিবিদ।
১৯৫২ - জাহ্নু বৰুৱা, অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।
১৯৭০ - অনিল কুম্বলে, ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ।
১৯৭৩ - ভগৱন্ত সিং মান, ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।
১৯৯২ - কীৰ্তি সুৰেশ, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
২০০১ - মনীষ নাৰৱাল, - ভাৰতীয় পেৰা পিষ্টল শ্বুটাৰ।

মৃত্যু

১৮৯০ - লালন, বাংলাদেশৰ দাৰ্শনিক, লেখক।
১৯০৬ - স্বামী ৰামতীৰ্থ, ভাৰতীয় আধ্যাত্মিক গুৰু।
১৯৮৯ - যুগল দাস, অসমীয়া শিল্পী।
২০১৯ - হেলা দাস, অসমৰ ভাস্কৰ্য-শিল্পী।
২০২২ - মাছুম আজিজ, বাংলাদেশৰ মঞ্চ, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেতা।

দিৱস

অসম ক্ৰীড়া দিৱস।
ৰাষ্ট্ৰীয় আৰক্ষী দিৱস (থাইলেণ্ড)।

শ্ৰেণী:অক্টোবৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
মামৰে ধৰা তৰোৱাল

মামৰে ধৰা তৰোৱাল আৰু দুখন উপন্যাস মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অসমীয়া উপন্যাস। পটভূমি উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰায়বেৰেলী জিলাৰ সাই একুৱাডাক্টত কাম কৰা শ্ৰমিকসকলৈ ৰচনা কৰা হৈছিল উপন্যাসখনৰ বিষয়বস্তুৰ মূল উৎস। বান্ধ নিৰ্মাণস্থলীত লাভ কৰা চাক্ষুষ অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত উপন্যাসখন তেওঁ‌ ৰচনা কৰিছে। প্ৰথম সংস্কৰণ ১৯৮০ চন

চৰিত্ৰসমূহ

উপন্যাসখনৰ প্ৰধান চৰিত্ৰসমূহ:

যশোৱন্ত নাৰায়ণী
শম্ভু পাছোৱান
বসুমতী বুঢ়ী
শিবু ধাছলা
লিচু লেঙেৰা

বামু-ৰামু
ঠাকুৰ চাহাব
শাস্ত্ৰী
বলবীৰ স্বামী

পটভূমি

শ্ৰমিকসকলক ‘চাটাই’ কৰা কাম আৰম্ভ কৰাত তাৰেই প্ৰতিবাদত শ্ৰমিক লীডাৰ সকলে শ্ৰমিক আন্দোলন গঢ়ি তুলিছে। দীৰ্ঘদিনীয়া ধৰ্মঘটৰ ফলত শ্ৰমিকসকলৰ নাজল-নাথল অৱস্থা হোৱা আৰু অৱশেষত সুযোগ সন্ধানী ধুৰন্ধৰ লীডাৰসকলে শ্ৰমিকসকলক প্ৰতাৰণা কৰি মূৰ পোলোকা মৰা কাহিনীৰে উপন্যাসখন গঢ়ি তুলিছে।

বঁটা আৰু সন্মান

উপন্যাসখনৰ বাবে গোস্বামীয়ে ১৯৮২ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। ২০০০ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী।

লগতে চাওক

দঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
আঁখেঁ

আঁখেঁ (দ্য আই) হৈছে এখন ভাৰতীয় নাট্যধৰ্মী টেলিভিছন শৃংখলা, যি ২০০১ চনত দূৰদৰ্শনৰ ডিডি নেচনেল চেনেলত প্ৰচাৰ আৰম্ভ হৈছিল। এই শৃংখলাটো পৰিচালনা কৰিছিল অমৃত সাগৰ আৰু শক্তি সাগৰে। জ্যোতি সাগৰে এইটো প্ৰযোজনা কৰিছিল।

পটভূমি

জে.কে. মালহোত্ৰাক কাশ্মীৰৰ ৰাজ্যপাল নিযুক্ত কৰা হৈছে। পাকিস্তানে তেওঁক হত্যা কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ ৰচনা কৰে আৰু বিখ্যাত আতংকবাদী কাৰ্লছৰ সৈতে চুক্তি কৰে। কৰ্ণেল ধ্যানচন্দৰ নেতৃত্বত 'আঁখেঁ' দলটোৱে এই ষড়যন্ত্ৰ বিফল কৰি মালহোত্ৰাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰে।

কাৰ্লছৰ এই বিফলতাই তেওঁক খঙাল কৰি তোলে। তেওঁ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰে আৰু ভাৰতত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শান্তি-সন্মিলনৰ স্থানত বোমা বিস্ফোৰণ কৰাৰ নতুন ষড়যন্ত্ৰ ৰচনা কৰে। তাতে ভাৰতৰ খ্যাতি নষ্ট হ'ব আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সহযোগিতা বিচ্ছিন্ন হ'ব।

কাৰ্লছে তেওঁৰ সহচৰ মনিকা আৰু থমচনক ভাৰতলৈ পঠিয়ায়। কিন্তু আঁখেঁ দলৰ গুপ্তচৰে এই ষড়যন্ত্ৰৰ বিষয়ে জানিবলৈ পায়, আৰু কৰ্ণেল ধ্যানচন্দৰ নেতৃত্বত দলটোৱে পুনৰ ষড়যন্ত্ৰ বিফল কৰি দেশ ৰক্ষা কৰে।

অভিনেতাসকল

ৰচনা গোয়েল – নৰ্মা
অৰবিন্দ ৰাউছেৰিয়া – কৰ্ণেল ধ্যানচন্দ
মুকেশ চৌধুৰী – কাৰ্লছ
জে.পি. শৰ্মা – কেংগাৰু
অংকিত – আঁখেঁ দলৰ সদস্য
অৰবিন্দ – আঁখেঁ দলৰ সদস্য
মহেন্দ্ৰ ছোঙাৰা – বিভিন্ন চৰিত্ৰত
সাগৰ চৈনী – অনিল
জ্যোতিন দাভে – বিভিন্ন চৰিত্ৰত
সীমা শিণ্ডে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
মাৰ্শা মিলন

মাৰ্শা মিলন লণ্ডো (জন্ম: ৬ ডিচেম্বৰ ১৯৮৫) এগৰাকী মালয়েছিয়ান গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ মালয়েছিয়াৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ গায়ন প্ৰতিযোগিতা একাডেমী ফেণ্টাচিয়াৰ তৃতীয় ছিজনত অংশগ্ৰহণ কৰি চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰাৰ জৰিয়তে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।

২০১৩ চনত ডিজনীৰ এনিমেটেড ছবি ফ্ৰোজেনৰ মালয় সংস্কৰণত মাৰ্শাই 'এলছা' চৰিত্ৰটোৰ বাবে কণ্ঠদান কৰিছিল। লগতে তেওঁ ছবিখনৰ মূল গীত "বেবাচকান" (লেট ইট গ’ গীতটোৰ মালয় সংস্কৰণ) গাইছিল। ১৯৯৯ চনৰ ছবি টাৰ্জানৰ পিছত চিনামাত মুক্তিৰ বাবে মালয় ভাষালৈ ডাব কৰা এয়া আছিল ডিজনীৰ দ্বিতীয়খন ছবি।

২০২৫ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মাৰ্শাই ৩৯সংখ্যক অনুগেৰাহ জুৱাৰা লাগু (AJL) খিতাপ লাভ কৰে। ইখৱান ফাটান্না আৰু ৱান ছালেহে সৃষ্টি কৰা আৰু ইখৱান ফাটান্নাই ৰচনা কৰা তেওঁৰ গীত "হেনিঙ ৰিন্দু"ৱে এই বিজয় সাব্যস্ত কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

মিলান চাবাহৰ টাম্পাৰুলীৰ এজন কাদাজান-দুজুন জনগোষ্ঠীয় লোক।

ৰিয়েলিটি টেলিভিছন

একাডেমী ফেণ্টাচিয়া

মাৰ্শা মিলন একাডেমী ফেণ্টাচিয়া ছিজন ৩-ৰ অন্যতম প্ৰতিযোগী আছিল। প্ৰিলুড (Prelude) কনচাৰ্টৰ সময়ত ডিঙিৰ বিষত (sore throat) আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবে তেওঁ গীত পৰিৱেশন কৰিব পৰা নাছিল। বিচাৰকমণ্ডলীৰ মাজত একমত হৈছিল যে কনচাৰ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে তেওঁক স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অযোগ্য ঘোষণা কৰা উচিত। তথাপি, তেওঁক এএফ৩-ৰ প্ৰথম সপ্তাহৰ কনচাৰ্টত পুনৰ গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ মাতি অনা হয় আৰু তেওঁ মাৱিৰ সৈতে 'এএফ চেৰাপ'ৰ জৰিয়তে একাডেমীত পুনৰ প্ৰৱেশ কৰে।

একাডেমী ফেণ্টাচিয়া ছিজন ৩-ৰ প্ৰদৰ্শন আৰু ফলাফল
সপ্তাহ
গীত
মূল শিল্পী
ফলাফল

প্ৰথম সপ্তাহ (৪ জুন, ২০০৫)
Awan Yang Terpilu

নিং বাইজুৰা
সুৰক্ষিত

দ্বিতীয় সপ্তাহ (১১ জুন, ২০০৫)
Ingin Bersamamu
চাফিনাজ

তৃতীয় সপ্তাহ (১৮ জুন, ২০০৫)
Lelaki Idaman

মেলি গোয়েছল’
চতুৰ্থ সপ্তাহ (২৫ জুন, ২০০৫)

Tunggu Sekejap
পি. ৰামলী

পঞ্চম সপ্তাহ (২ জুলাই, ২০০৫)
Bossanova
চালোমা

ষষ্ঠ সপ্তাহ (৯ জুলাই, ২০০৫)
Destiny

জিম ব্ৰিকমেন
সপ্তম সপ্তাহ (১৬ জুলাই, ২০০৫)

Jambatan Tamparuli
জাষ্টিন লুছাহ

অষ্টম সপ্তাহ (২৩ জুলাই, ২০০৫)
Cobalah Untuk Setia
ক্ৰিচডায়াণ্টি

নৱম সপ্তাহ (৩০ জুলাই, ২০০৫)
Ku Pendam Sebuah Duka

খাদিজা ইব্ৰাহিম
দশম সপ্তাহ (৭ আগষ্ট, ২০০৫)
Manusia

শ্বিলা মজিদ
দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ-আপ

Untuk Terakhir Kali
মাৰ্শা

এএফ মেগাষ্টাৰ ২০১৭

২০১৭ চনত মাৰ্শা মিলনে একাডেমী ফেণ্টাচিয়াৰ প্ৰথমটো ৰিবুট ছিজন এএফ মেগাষ্টাৰত যোগদান কৰে। এয়া আছিল পূৰ্বৰ একাডেমী ফেণ্টাচিয়াৰ প্ৰতিযোগীসকলৰ মাজত অনুষ্ঠিত এক গায়ন প্ৰতিযোগিতা। এই প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী নহ’লেও মাৰ্শা গ্ৰেণ্ড ফাইনেললৈ উন্নীত হয় আৰু ১০,০০০ ৰিংগিট পুৰস্কাৰৰ সৈতে এক উপ-বঁটা 'অনুগেৰাহ তৰলাজাক মেগাষ্টাৰ' লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
আব্দুলৰাজাক গুৰ্নাহ

আব্দুলৰাজাক গুৰ্নাহ (;জন্ম ২০ ডিচেম্বৰ ১৯৪৮) এজন তাঞ্জানিয়াৰ ঔপন্যাসিক। তেওঁৰ সাহিত্যৰাজিৰ লিখিত ভাষা ইংৰাজী। বৰ্তমান তেওঁ যুক্তৰাজ্যত বসবাস কৰে। তেওঁৰ বিখ্যাত উপন্যাস পেৰাডাইজ (১৯৯৪), বুকাৰ আৰু হুইটব্ৰেড পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। ডেজাৰ্টিয়ান (২০০৫), আৰু বাই দ্য চি (২০০১) উপন্যাস দুখনো বুকাৰ পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনীত দীঘলীয়া তালিকাত আৰু লছ এঞ্জেলছ টাইমছ বুক এৱাৰ্ডৰ বাবে মনোনীত চুটি তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

"ঔপনিৱেশিকতাৰ প্ৰভাৱ তথা সংস্কৃতি আৰু মহাদেশসমূহৰ মধ্যৱৰ্তী শৰণাৰ্থীৰ দশাৰ আপোচহীন আৰু সহানুভূতিশীল নিৱেশৰ বাবে" তেওঁক ২০২১ চনত সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

জীৱন-জীৱিকা

বঁটা আৰু সন্মান

২০০৬ চনত ৰয়েল চছাইটি অফ লিটাৰেচাৰৰ এজন ফেলো হিচাপে গুৰ্নাহ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
"ঔপনিৱেশিকতাৰ প্ৰভাৱ তথা সংস্কৃতি আৰু মহাদেশসমূহৰ মধ্যৱৰ্তী শৰণাৰ্থীৰ দশাৰ আপোচহীন আৰু সহানুভূতিশীল নিৱেশৰ বাবে" তেওঁক ২০২১ চনত সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
পিলগ্ৰিমচ ৱে (১৯৮৮)
ডটি (১৯৯০)
পেৰাডাইচ (১৯৯৪) (বুকাৰ পুৰস্কাৰ আৰু হুইটব্ৰেড পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনীত)
এডমাইৰিং চাইলেন্স (১৯৯৬)
বাই দ্য চি (২০০১))
ডেজাৰ্টিয়ান (২০০৫)
দ্য লাষ্ট গিফ্ট (২০১১)
গ্ৰেভেল হাৰ্ট (২০১৭)
আফটাৰলাইভচ (২০২০)

চুটিগল্প

অন্যান্য

তথ্যসূত্ৰ

উৎস

লগতে পঢ়ক

Jones, Nisha (2005). "Abdulrazak Gurnah in conversation". Wasafiri, 20:46, 37-42. .

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তাঞ্জানিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
নীলমণি ফুকন (জ্যেষ্ঠ)

নীলমণি ফুকন (; ২২ জুন, ১৮৮০-২০ জানুৱাৰী, ১৯৭৮) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যত ককা উপনামেৰে জনাজাত এগৰাকী প্ৰাতঃস্মৰণীয় সাহিত্যিক, তথা একাধাৰে এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ, সুবক্তা, কবি, কথা-সাহিত্যক, সম্পাদক আৰু ব্যৱসায়ী। তেওঁৰ ভাষাৰ ওজস্বীতা আৰু বাগ্মীতাৰ বাবে বাগ্মীবৰ পোছাকী সম্ভাষণ দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ কবিতাসমূহত ৰহস্য সন্ধানী ভাবৰ পৰিচয় ঘটাৰ লগতে মানৱ প্ৰেম তথা সৌন্দৰ্য অনুভূতিৰ প্ৰকাশো দেখা পোৱা যায়। তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ কবিতাই আছিল ছনেট গঢ়ী।

জন্ম

১৮৮০ জুন মাহ ডিব্ৰুগড়। পিতৃ লম্বোদৰ ফুকন। মাতৃ চন্দ্ৰাৱলী। শিক্ষা ডিব্ৰুগড়ৰ বঙলা স্কুলৰ পৰা এণ্ট্ৰেন্স (১৯০০) স্কুলিয়া শিক্ষা ডিব্ৰুগড়ত। পিতৃ লম্বোদৰ ফুকন।

শিক্ষা

কলিকতাতৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজ, কটন কলেজৰ পৰা এফ এ (১৯০৫)।
কোচবিহাৰ ভিক্টোৰিয়া কলেজৰ পৰা বি এ (১৯০৭), কলিকতাতৰ পৰা অসমাপ্ত আইন শিক্ষা

কৰ্মজীৱন

ডিব্ৰুগড়ৰ জৰ্জ ইন্সটিউটৰ প্ৰধান শিক্ষক (১৯১১-১৯২৫), আসাম লেজিছলেটিভ কাউন্সিলৰ সভ্য(১৯২১-১৯২৭),অসম এছেম্বলীৰ সভ্য (১৯৪৮-৫৭),
নীলমণি চাহ বাগিচা (১৯২৮),সম্পাদক সাদিনীয়া বাতৰি (১৯৩১-৩৬)। ন জোন(১৯৩৪),আলোচনী, অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত ‘দৈনিক বাতৰি’ৰ প্ৰথম সম্পাদক।

ৰচনা

জ্যোতিকণা(১৯৩৮), সাহিত্যকলা(১৯৪০), জয়াতীৰ্থ(১৯৪১), চিন্তামনি(১৯৪২), মানসী(১৯৪৩), গুটিমালী(১৯৫০), জিঞ্জিৰি(১৯৫১), মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম, অমিত্ৰা(১৯৫২), সন্ধানী(১৯৫৩), শতধাৰা(১৯৬২), মৰ্মবাণী(১৯৬৩), আহুতি, তৰুণ অসম, মৰা ডালত কুঁহিপাত, তুমিনো নোহোৱা কি?

সন্মান আৰু স্বীকৃতি

অসম সাহিত্য সভাৰ শিৱসাগৰ (১৯৪৪) আৰু ডিব্ৰুগড় (১৯৪৭) অধিৱেশনৰ সভাপতি।
দিল্লী সাহিত্য অকাডেমিৰ জলপানী (১৯৭৩), সাহিত্য সভাৰ সহস্য মহত্তম (১৯৭২)
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডি .লীট উপাধি
নলবাৰী সঞ্জীৱনী সভাৰ দ্বাৰা সাহিত্য ৰত্ন লাভ

মৃত্যু

১৯৭৮ চন

তথ্য সংগ্ৰহ

অসমীয়া কবি আৰু কবিতা (নন্দ তালুকদাৰ)
সঞ্চয়ন

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
মেটিয়েল মগানাম

মেটিয়েল মগানাম (; ১৮৯৯–১৯৯২) এগৰাকী পেলেষ্টাইনী আৰব উকীল আছিল যি ১৯২০ আৰু ১৯৩০ চনত বাধ্যতামূলক পেলেষ্টাইনত মহিলা আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল৷ তেওঁ আৰব মহিলা কাৰ্যবাহী (AWE)ৰ সম্পাদিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৮৯৯ চনত লেবাননত পেলেষ্টাইনী খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত মাটিয়েলৰ জন্ম হৈছিল। সেই বছৰতে জাফাত জাতীয়তাবাদী বিক্ষোভৰ সময়ত তেওঁ আন এটা ভাষণ দিছিল।. ১৯৩৭ চনত লণ্ডনৰ হাৰ্বাৰ্ট জোচেফে এই গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ কৰিছিল।মেণ্ডেট যুগৰ মহিলা আন্দোলনৰ বিষয়ে লিখা এইখন একমাত্ৰ গ্ৰন্থ। ১৯৮০ চনত তেওঁ আমেৰিকালৈ উভতি আহি ভাৰ্জিনিয়াৰ ফল্ছ চাৰ্চত বাস কৰে। তেওঁ এজন উকীল আছিল আৰু জেৰুজালেমৰ পৰা অহা আৰব এংলিকান পৰিয়ালৰ সদস্য আছিল। মেটিয়েলৰ স্বামী আছিল নেশ্যনেল ডিফেন্স পাৰ্টিৰ এজন বিষয়া। ১৯৪৩ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:পেলেষ্টাইনৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
সন্ধিয়াৰ সাধু

সন্ধিয়াৰ সাধু (ইংৰাজী: Sandhiyar Sadhu) ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি সাধুকথাৰ পুথি৷ পুথিখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৩৭ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল৷ পুথিখনত মুঠতে ২২টা সাধু আছে৷

লেখিকাৰ বিষয়ে

১৮৭৫ চনত ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ জন্ম হৈছিল৷ তেখেতৰ দেউতাক প্ৰথম অসমীয়া ‘ৰায়বাহাদুৰ’ পূৰ্ণানন্দ বৰুৱা ৰসৰাজ বেজবৰুৱাৰ বংশৰ আছিল৷ মাতৃ মুক্তাৱলী দেৱী৷ ১৮৮৮ চনত ১৩ বছৰ বয়সত ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ অগ্ৰণী চাহ-খেতিয়ক তথা উজনি অসমৰ প্ৰথম স্নাতক জগন্নাথ বৰুৱাৰ লগত বিবাহ সম্পন্ন হয় আৰু তেওঁলোক বালিগাঁৱৰ ৰজাহাউলিলৈ আহে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীয়ে উক্ত ‘বৰপাত্ৰ কটেজ’ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ বাবে দান দিয়ে৷ লিখা-মেলাৰ উপৰি ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীয়ে নিজৰ সাঁচতীয়া ধন বিদ্যালয়লৈ দান দিয়া, স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ বাবে মাত মতা আদি কল্যাণকামী কামত জড়িত হৈছিল৷ মহাত্মা গান্ধী যেতিয়া যোৰহাটলৈ আহিছিল, তেতিয়া স্বাধীনতা সংগ্ৰামী ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ ঘৰতে আছিল৷ ব্ৰিটিছ উপায়ুক্তই এই কথাত অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও বৰুৱানীয়ে তালৈ গুৰুত্ব নিদি মহাত্মা গান্ধীক স্ব-গৃহত ঠাই দিয়ে৷ স্বাধীনতা সংগ্ৰামতো বৰুৱানীয়ে সক্ৰিয়ভাৱে অংশ লৈছিল৷

ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ জীৱনৰ দুটি উল্লেখনীয় সাহিত্য-কীৰ্তি হৈছে তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত দুখনি সাধুকথাৰ পুথি: ‘সাধুকথা’ আৰু ‘সন্ধিয়াৰ সাধু’৷ লক্ষ্মীনাথ তামূলীৰ নেতৃত্বত অসম প্ৰকাশন পৰিষদে তেখেতৰ দুয়োখন কিতাপৰেই ২০০৩ চনত নৱ-সংস্কৰণ যুগুত কৰে৷ ‘সন্ধিয়াৰ সাধু’ ১৯৩৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল৷

সাধুপুথিখনৰ চমু পৰিচিতি

সাধুকথাৰ পুথিখনত সন্নিৱিষ্ট সাধুকেইটা হৈছে-

এবেগেতীয়া
পকা মিঠে
ৰামধন
গাধা পিটি মানুহ কৰা
দৰ্পচূৰ্ণ
এজনী ৰাজকন্যাৰ কথা
দুজন কৃপণ
শিয়াল তামুলী
তিতকুজীৰ কটকী
চকুচৰহা
পিঠা খোৱা বুঢ়া
থুপৰী
জালোৱাৰ গুৰু ভক্তি
লুভুনী
কুলক্ষণী তিৰোতা
চাৰিজন মূৰ্খৰ কথা
সোৰোপা তিৰোতা
ধনীৰামৰ ধন
মিহিৰ
ভানুমতী
স-সে-মি-বা
হাঁহিচম্পা

মন্তব্য

সাধুকথাৰ পুথিখনৰ বিষয়ে ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱে কৈছে- "১৮৩৩ শঁকত এই পাতনি লেখকে সাধু-কথাৰ দুখন কিতাপ লেখি ছপায়;- এখনৰ নাম "বুঢ়ী আইৰ সাধু", আনখনৰ নাম "ককা-দেউতা আৰু নাতি ল'ৰা৷" আজি ১৮৫৯ শকত ককাদেউতাকত নাতিনীয়েকেও দুখন সাধুকথাৰ কিতাপ লেখি ককাদেউতাকৰ নাম ৰাখিলে৷"

লগতে চাওক

বুঢ়ী আইৰ সাধু

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
মিৰিয়াম ছিলভাৰবাৰ্গ

মিৰিয়াম ছিলভাৰবাৰ্গ (; ১৯ জানুৱাৰী, ১৯৫১ – ১৬ মাৰ্চ, ২০০৮) এগৰাকী আমেৰিকান ইতিহাসবিদ। ১৯৯৩ চনৰ গুগেনহাইম ফেলো হিচাপে তেওঁ চেঞ্জিং ছং: দ্য মাৰ্ক্সিষ্ট মেনিফেষ্টছ অৱ নাকানো শ্বিগেহাৰু (১৯৯০) আৰু ইৰ'টিক গ্ৰ'টেস্ক ননচেন্স (২০০৬) গ্ৰন্থৰ লেখিকা আছিল, প্ৰথমটোৰ বাবে ১৯৯০ চনত জন কে ফেয়াৰবেংক বঁটা লাভ কৰিছিল। লছ এঞ্জেলছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা হিচাপে তেওঁ ২০০০ চনৰপৰা ২০০৩ চনলৈকে ইউচিএলএৰ চেণ্টাৰ ফৰ দ্য ষ্টাডি অৱ উইমেনৰ পৰিচালক আছিল।

জীৱন আৰু শিক্ষাজীৱন

ছিলভাৰবাৰ্গৰ জন্ম ১৯ জানুৱাৰী, ১৯৫১ চনত ৱাশ্বিংটন, ডি. চি.-ত হৈছিল।

১৯৮৭ চনৰপৰা হেমিল্টন কলেজত ইতিহাসৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰাৰ পাছত, ১৯৮৯ চনত তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লছ এঞ্জেলছ কেম্পাচলৈ স্থানান্তৰিত হয়। ২০০০ চনৰপৰা ২০০৩ চনলৈকে তেওঁ ইউচিএলএৰ চেণ্টাৰ ফৰ দ্য ষ্টাডি অৱ উইমেনৰ পৰিচালক আছিল। ১৯৯১ চনৰ তেওঁৰ দুটা প্ৰবন্ধই, ছাবিনে ফ্ৰূহষ্টুকেৰ মতে, "আধুনিক গাৰ্লক বৈজ্ঞানিক আলোচনাৰ মানচিত্ৰত স্থান দিলে" আৰু এই খণ্ডত স্বতন্ত্ৰ শাখা আৰম্ভ কৰাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিলে। জাপানৰ আধুনিকতা অধ্যয়নৰ উদ্দেশ্যে ১৯৯৩ চনত তেওঁ গুগেনহাইম ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছিল। ২০০৬ চনত তেওঁৰ অন্তিম গ্ৰন্থ Erotic Grotesque Nonsense প্ৰকাশিত হয়, য’ত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধপূৰ্ব জাপানক কেন্দ্ৰ কৰি আলোচনা কৰা হৈছিল। অসুস্থ অৱস্থাতও এই গ্ৰন্থ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ তেওঁ পুৰ্বতন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বন্ধু-বান্ধৱীৰ সহায় ল’বলগীয়া হৈছিল। ১৯৯৮ চনত নিউ ছাউথ ৱেইলছ কলা গেলাৰীত অনুষ্ঠিত জাপানী সংস্কৃতি সন্মেলনত তেওঁ মুখ্য প্ৰবন্ধক আছিল।

তেওঁৰ এজন ভাতৃ আছিল।
Erotic Grotesque Nonsense (২০০৬)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ
ৱিকিপ্ৰজেক্ট

ৱিকিপ্ৰজেক্ট হৈছে ৱিকিমিডিয়া আন্দোলনৰ ভিতৰত অংশীদাৰী লক্ষ্য থকা অৱদানকাৰীসকলৰ বাবে এটা আত্মীয়তা গোট। ৱিকিপ্ৰজেক্টসমূহ বৃহত্তম ৱিকি ৱিকিপিডিয়াৰ ভিতৰত প্ৰচলিত আৰু ৱিকিপিডিয়াৰ দৰে ভাই-ভনী প্ৰকল্পৰ ভিতৰত বিভিন্ন মাত্ৰাত বিদ্যমান। বিভিন্ন ভাষাতো ইহঁতৰ অস্তিত্ব আছে, আৰু প্ৰবন্ধৰ অনুবাদ তেওঁলোকৰ সহযোগিতাৰ এক প্ৰকাৰ।

ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত, চিবিএছ নিউজে এই ৰোগৰ সৈতে জড়িত প্ৰবন্ধৰ সঠিকতা বজাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত ৱিকিপিডিয়াৰ ৱিকিপ্ৰজেক্ট মেডিচিনৰ ভূমিকাক লক্ষ্য কৰিছিল। আন এটা ৱিকিপ্ৰজেক্ট যিয়ে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে সেয়া হৈছে ৱিকিপ্ৰজেক্ট মহিলা বিজ্ঞানী, যাক স্মিথছ'নিয়ানে মহিলা বিজ্ঞানীসকলৰ কভাৰেজ উন্নত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে প্ৰফাইল কৰিছিল যিয়ে প্ৰফাইলে লক্ষ্য কৰিছিল যে "ৱিকিপিডিয়াত মহিলা বিজ্ঞানীৰ সংখ্যা প্ৰায় ১,৬০০ৰ পৰা ৫,০০০ তকৈ অধিকলৈ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰিছে।"

ৱিকিপ্ৰজেক্ট মেডিচিন

ৱিকিপ্ৰজেক্ট মেডিচিন ২০০৪ চনত চিকিৎসা-সম্পৰ্কীয় বিষয়ৰ সামগ্ৰীৰ মান উন্নীত কৰাৰ উদ্দেশ্যে গঠন কৰা হৈছিল।

২০১১ চনৰ এক পৰ্যালোচনাত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে এই প্ৰকল্পই তেতিয়া উইকিপিডিয়াৰ প্ৰায় ২৫,০০০ খনৰ চিকিৎসা-সম্পৰ্কীয় প্ৰবন্ধৰ মূল্যাংকন কৰিছিল, যদিও কেৱল প্ৰায় ৭০ খনক উচ্চ মানৰ ৰূপত মূল্যাংকন কৰা হৈছিল।

ৱিকিপিডিয়ানসকলে লিখা ২০১৬ চনৰ এক পৰ্যালোচনাত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে উচ্চ মানৰ প্ৰবন্ধৰ সংখ্যা প্ৰায় ৮০লৈ বৃদ্ধি পাইছে। পৰ্যালোচনাত এইটোও উল্লেখ কৰা হৈছিল যে চিকিৎসা-সম্পৰ্কীয় প্ৰবন্ধসমূহৰ পাঠযোগ্যতা (জটিলতা) সম্ভৱতঃ সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে অধিক হ'ব পাৰে, আৰু এই দিশটো পুণঃবিচাৰ কৰিবলৈ স্বেচ্ছাসেৱীসকলক উৎসাহিত কৰা হৈছিল। জেমছ হেইলমেন-এ চিবিএছ নিউজক কৈছিল, “মই জনসাধাৰণক অন্ধভাৱে উইকিপিডিয়াৰ ওপৰত ভৰসা কৰাটো পৰামৰ্শ নিদিওঁ। এইটো বেয়া হব। কিন্তু আন উৎসৰ ক্ষেত্ৰতো অন্ধবিশ্বাস সমানেই অযৌক্তিক।”

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱিকি
শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহ
বেল

বেল (, বৈজ্ঞানিক নাম: Aegle Marmetos) এবিধ ফল। বঙালী আৰু হিন্দী ভাষাতো এই ফলবিধক বেল বুলিয়ে কয়। সংস্কৃত ভাষাত বিল্ব বুলি কোৱা হয়। এবিধ পুষ্টিকৰ ফল। হিন্দু ধৰ্মী লোকসকলে পূজা-অৰ্চনাত বেল গছৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰে।

আকাৰ

বেল এবিধ ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ ফল। কেঁচা অৱস্থাত সেউজীয়া বৰণৰ হয় আৰু পকিলে হালধীয়া বৰণ ধৰে। গছজোপা জোপোহা আৰু কিছু ওখ হয়।

খাদ্যপ্ৰাণ

প্ৰতি ১০০ গ্ৰামৰ খাদ্যগুণ:
পানী ৬৯.৫ গ্ৰাম
প্ৰটিন ৭.৩ গ্ৰাম
চৰ্বী ০.৬ গ্ৰাম
আঁহ ৫.২ গ্ৰাম
শৰ্কৰা ১৫.৫ গ্ৰাম
কেলছিয়াম ০.১১ গ্ৰাম
ফছফৰাছ ০.১৩ গ্ৰাম
লৌহ পদাৰ্থ ০.৬ মিলিগ্ৰাম
খাদ্যপ্ৰাণ 'খ' ০.৮ মিলিগ্ৰাম
খাদ্যপ্ৰাণ 'গ' ৩মিলিগ্ৰাম
খাদ্যপ্ৰাণ 'ক' ৬১ মাইক্ৰগ্ৰাম
শক্তি (কেলৰি) ৯৭ কেল

ঔষধি গুণ

বেলৰ চৰবত এক শীতলীকৰণ পানীয়ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ফলত ই শৰীৰ শীতল কৰি ৰাখে আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ জ্বলন দূৰ কৰে।
Peptic Ulcer, Acidity থকা ৰোগীয়ে বেলৰ চৰবত খাব পাৰে।
পায়খানা খোলোচা ৰাখে।
বেল পাতৰ ৰস আৰু জালুক মিহলাই খাই চৰ্দি লগা কমাব পাৰি।
আধা পকা বেল গ্ৰহণী বা পুৰণা (cronic) গ্ৰহণীৰ (dysentary) পৰম ঔষধ।

স্থানীয় নাম

দক্ষিণ-পূব এছিয়া
/ou' shi'/ or /oʊʔ ʃiʔ/

/pnɨv/
/mȁːk tuːm/
(tree)
/matuum/ (tree: ต้นมะตูม /ton matuum/; fruit ลูกมะตูม luug matuum)
ভাৰতবৰ্ষ

(Sirphal)

Baela

(edible variety)
(sacred variety)

(koo-valam)
বা (Kaveeth)

(Beli)
(Vilvam)
(maredu)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:ফল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
১৫ আগষ্ট

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা:

ঘটনাৱলী

১২৬১ - বাইজাণ্টিসকলৰ হাতত কনষ্টাণ্টিনোপলৰ পতন হয় আৰু অষ্টম মাইকেল বাইজাণ্টিয়াম সাম্ৰাজ্যৰ নতুন সম্ৰাট হয়।
১৯১৪ - পানামা খালৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয় আৰু খালটোৱেদি প্ৰথমখন জাহাজ পাৰ হয়।
১৯৪৭ - লৰ্ড মাউণ্ট বেটেনে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ কথা ঘোষণা কৰে।
১৯৫০ - অসমত হোৱা প্ৰবল ভূমিকম্পৰ ফলত ১৩৫০ জন লোক মৃত্যুমুখত পৰে আৰু বিস্তৰ ক্ষতি হয়।
১৯৬৫ - ভাৰতীয় খাদ্য নিগম প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
১৯৭২ - ভাৰতত ডাক সূচাংক সংখ্যা প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়।
১৯৭৫ - বাংলাদেশৰ সেনা বিষয়াৰ এটা দলে ৰাষ্ট্ৰপতি শ্বেখ মজিবুৰ ৰহমানক পত্নীসহ হত্যা কৰে।
১৯৮২ - ভাৰতত দূৰদৰ্শনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যসূচীৰ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয়।
১৯৮৫ - সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধী নেতৃত্বাধীন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ মাজত ঐতিহাসিক অসম চুক্তি সম্পাদন কৰা হয়।
১৯৮৬ - অসমীয়া দৈনিক বাতৰিকাকত আজিৰ অসম প্ৰকাশ আৰম্ভ হয়। প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক ৰাধিকামোহন ভাগৱতী।
১৯৯৬ - আন্দামানৰ ৰোজ আইলেণ্ডক ৰাণী লক্ষ্মীবাই নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।
২০০৪ - ধেমাজিত স্বাধীনতা দিৱসৰ কাৰ্যসূচীৰ মাজতে হোৱা বোমা বিস্ফোৰণত দহটি শিশুকে ধৰি ১৩ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু অৰ্ধ শতাধিক লোক আহত হয়।

জন্ম

১৭৬৯ - নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্ট, ফ্ৰান্সৰ সম্ৰাট।
১৮৭২ - শ্ৰী অৰবিন্দ, ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, কবি আৰু সাংবাদিক।
১৯৩৮ - প্ৰাণ কুমাৰ শৰ্মা, ভাৰতৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় কাৰ্টুনিষ্ট। তেওঁক প্ৰধানকৈ জনপ্ৰিয় 'চাচা চৌধুৰী' নামৰ কমিকছ চৰিত্ৰৰ সৃষ্টিৰ বাবে জনা যায়। ২০১৪ চনৰ ৬ আগষ্টত ৭৫ বছৰ বয়সত নতুন দিল্লীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
১৯৪৭ - ৰাখী গুলজাৰ, পদ্মশ্ৰী, হিন্দী আৰু বাংলা কথাছবিৰ অভিনেত্ৰী।
১৯৫১ - ইন্দ্ৰাণী বসু, ভাৰতীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী, কলকাতাৰ বসু ইনষ্টিটিউটৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক।
১৯৬১ - সুহাসিনী মণিৰত্নম, তেলুগু, মালয়ালম, তামিল আৰু কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী।
১৯৬৪ - মেলিণ্ডা গেট্‌ছ, আমেৰিকান সমাজহিতৈষী আৰু মাইক্ৰছ'ফ্টৰ ভূতপূৰ্ব মহাপ্ৰবন্ধক।
১৯৭১ - আদনান্ চামী, বলীউডৰ গায়ক।

মৃত্যু

১০৫৭ - মেকবেথ, স্কটলেণ্ডৰ ৰজা। সেক্সপিয়েৰৰ নাটক মেকবেথৰ মূল চৰিত্ৰটো তেখেতৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বনোৱা হৈছিল।
১৮৫২ - জ'হান গেড'লিন, ফিনলেণ্ডৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানী।
১৯৭৫ - শ্বেখ মজিবুৰ ৰহমান, বাংলাদেশৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি।
১৯৪২ - মহাদেৱ দেশাই, ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কাৰ্যকৰ্তা তথা ৰাষ্ট্ৰবাদী লেখক।
২০০০ - টি. এ. সৰস্বতী আম্মা, ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, পণ্ডিত, গৱেষক, গণিতজ্ঞ।

দিৱস

ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱস।
ৰিপাব্লিক অৱ কংগোৰ স্বাধীনতা দিৱস।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:আগষ্ট
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন