ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
পূজা উমাশংকৰ

পূজা গৌতমী উমাশংকৰ এগৰাকী ভাৰতীয় আৰু শ্ৰীলংকান অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলত তামিল আৰু সিংহল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

পূজাৰ পিতৃ, এইচ. আৰ. উমাশংকৰ, এজন কৰ্ণাটকৰ শৃংগেৰীৰ কন্নড় ব্ৰাহ্মণ আছিল, আৰু মাতৃ, সন্দ্যা, এজনী শ্ৰীলংকান সিংহল মহিলা। তেওঁৰ পিতৃ হিন্দুস্তান ইউনিলিভাৰত কৰ্মৰত আছিল। পূজাই শ্ৰীলংকাত প্ৰাথমিক শিক্ষাগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ভাৰতলৈ আহি চিকমগালুৰ আৰু মাইচোৰত অধ্যয়ন কৰে।

পূজাই কন্নড়, সিংহল, তামিল আৰু ইংৰাজী ভাষা ক'ব পাৰে৷

২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত শ্ৰীলংকাৰ ব্যৱসায়ী প্ৰশন ডেভিদ ভেঠাকনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

জীৱন আৰু জীৱিকা

পূজা প্ৰথমে পৰিচালক জীৱাৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁ ২০০৩ চনত উল্লাম কেট্কুমায়ে ছবিৰ জৰিয়তে অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ দ্বিতীয় ছবি জয় জয় (২০০৪) আছিল, যি তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

+
বছৰ চলচ্চিত্ৰ চৰিত্ৰ ভাষা টোকা
২০০৩ জয় জয় সীমা তামিল
২০০৪ আট্টাহাসাম সপনা তামিল
২০০৫ উল্লাম কেট্কুমায়ে আইৰিন তামিল
২০০৬ আঞ্জালিকা আঞ্জালিকা, উত্থাৰা সিংহল
২০০৯ নান কাদাৱুল হমশাৱালি তামিল
২০১২ কুসা পাবা পাবাৱথী সিংহল
২০১৩ ভিডিয়ুম মুন ৰেখা তামিল
২০১৬ পাঠ্তিনী কান্নাগী সিংহল

টেলিভিছন

+
অনুষ্ঠান ভূমিকা ভাষা ধৰণ
দাস্কন প্ৰিন্সেছ প্ৰমিলা সিংহল টেলিছিৰিয়েল
Dance Jodi Dance বিচাৰক তামিল ৰিয়েলিটি শ্বো

বঁটা আৰু সন্মান

+
বছৰ বঁটা শ্ৰেণী চলচ্চিত্ৰ ফলাফল
২০০৯ তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সহায়ক অভিনেত্ৰী নান কাদাৱুল
২০১০ ফিল্মফেয়াৰ দক্ষিণ চলচ্চিত্ৰ বঁটা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (তামিল) নান কাদাৱুল
২০১৩ হিৰু গ'ল্ডেন ফিল্ম এৱাৰ্ড আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী কুসা পাবা

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ৰে'ম

ৰে'ম (ইংৰাজী: Re'em বা reëm) হৈছে এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ। হিব্ৰু বাইবেলত এই প্ৰাণীটোৰ বিষয়ে ন বাৰ উল্লেখ কৰা হৈছে। লেটিন ভালগেট বাইবেল, বাইবেলৰ কিং জেমছ সংস্কৰণত ইয়াক “ইউনিকৰ্ণ আৰু কিছুমান খ্ৰীষ্টান বাইবেলত “অৰিক্স”, “বনৰীয়া ষাঁড়”, “ম'হ” বা “গঁড়” বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে। ৰাব্বি নাটান স্লিফকিন (Rabbi Natan Slifkin) আৰু তেওঁতকৈও পূৰ্ৱে আইজাক আছিমভ (Isaac Asimov)ৰ মতে ৰে'ম এটা ‘ঔৰক্স’ (গৰুৰ এটা আদিম প্ৰজাতি) আছিল।

অনুবাদ

চেপ্টুয়াজিণ্ট আৰু জেৰমিৰ ভলগেট বাইবেলক অনুসৰণ কৰা বাইবেলৰ কিং জেমছ সংস্কৰণত ৰে'মক “ইউনিকৰ্ণ” বুলি অনুবাদ কৰিছিল।

বাইবেলৰ ইংৰাজী অনুবাদ আমেৰিকান আৰু নতুন আমেৰিকান বাইবেলত ৰে'মক “বন্য ষাঁড়” বা “বন্য ম'হ” বুলি অনুবাদ কৰিছে।

ইউনিকৰ্ণ

ইউনিকৰ্ণ হৈছে এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ। প্ৰাচীন কালৰ পৰাই পোৱা বৰ্ণনা মতে ই হৈছে কপালৰ মাজ অংশত এটা ডাঙৰ, জোঙা, আৰু সৰ্পিল আকৃতিৰ শিং ওলাই থকা এবিধ জন্তু। ইউৰোপীয় সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিত যোৱা হাজাৰ বছৰজুৰি ইউনিকৰ্ণক এবিধ বগা ঘোঁৰা বা ছাগলীৰ দৰে প্ৰাণী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, ইয়াৰ এটা দীঘল, পোন, ঘূৰণীয়া খাঁজ থকা শিং, বিভাজিত খুৰা আৰু কেতিয়াবা ছাগলীৰ দৰে দাড়িও থাকে। মধ্যযুগ আৰু নৱজাগৰণৰ সময়ত ইয়াক সাধাৰণতে অতি বিৰল বন্য জীৱ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল আৰু বিশুদ্ধতা আৰু কৃপাৰ প্ৰতীক বুলি গন্য কৰা হৈছিল, যাক কেৱল এগৰাকী কুমাৰীয়েহে কৰায়ত্ত কৰিব পাৰে। বিশ্বকোষৰ মতে ইয়াৰ শিংটোৱে বিষাক্ত পানীকো খাব পৰা কৰি তুলিব পাৰিছিল আৰু ইয়াৰ ৰোগ নিৰাময় কৰাৰ ক্ষমতা থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। মধ্যযুগ আৰু নৱজাগৰণৰ সময়ত নাওৱাল নামৰ এবিধ তিমিৰ দাঁতকেই ইউনিকৰ্ণৰ শিং বুলি বিক্ৰী কৰা হৈছিল।

ব্ৰঞ্জ যুগৰ সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ মোহৰত এবিধ গৰু-সদৃশ ইউনিকৰ্ণৰ চিত্ৰ খোদিত কৰা বুলি কিছু পণ্ডিতে মত পোষণ কৰে, যদিও ইয়াৰ ব্যাখ্যা বিতৰ্কিত হৈয়ে আছে। ঘোঁৰা-সদৃশ ইউনিকৰ্ণৰ বিষয়ে চেচিয়াছ, ষ্ট্ৰেবো, প্লিনিয়াছ, এলিয়ান, আৰু কচমাছ ইণ্ডিক'প্লেউষ্টেছ আদি প্ৰাচীন গ্ৰীক লেখকসকলৰ বিভিন্ন প্ৰাকৃতিক ইতিহাসৰ বিৱৰণীত উল্লেখ পোৱা যায়। বাইবেলতো ৰে’ম নামৰ এটা প্ৰাণীৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে, যাক কিছুমান অনুবাদত ইউনিকৰ্ণ বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে।

ইতিহাস

সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ ব্ৰঞ্জ যুগৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০০ শতিকাৰ আশে-পাশে পোৱা কিছুমান শিলত খোদিত ডাকটিকটৰ মোহৰত ইউনিকৰ্ণৰ দৰে এটা শিং থকা এবিধ জীৱৰ চিত্ৰ দেখা পোৱা গৈছে। ইয়াৰ শৰীৰটো দেখিবলৈ ঘোঁৰাতকৈ গৰুৰ সৈতেহে মিলে আৰু এটা বক্ৰ শিঙটো প্ৰথমে আগলৈ গৈ তাৰ পিছত ওপৰমুৱা হৈ পৰে। সাধাৰণতে পিঠিৰ সন্মুখৰ ফালে তললৈ ওলমি থকা এটা ৰহস্যজনক বৈশিষ্ট্য দেখা পোৱা যায়; ই হয়তো এটা সাজ বা অন্য আৱৰণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে। সাধাৰণতে ইউনিকৰ্ণটোৱে কমেও দুটা খলপ থকা এটা উলম্ব বস্তুৰ ফালে মুখ কৰি থাকে; এই বস্তুটো "লোকাচাৰৰ ওচৰ্গা দণ্ড", ধূপ জ্বলোৱা বা খাদ্য খোৱা পাত্ৰ আদি বিভিন্ন ধৰণে বৰ্ণনা কৰা হয়। সিন্ধু মোহৰত থকা এই প্ৰাণীটোৰ দুটা শিং আছে, এটাই আনটো লুকুৱাই ৰাখে বুলি কোৱা তত্ত্বটোক খেলনা-সদৃশ সৰু টেৰাকোটা ইউনিকৰ্ণ আৰু দুয়োটা শিং স্পষ্টকৈ দেখুওৱা ম'হৰ চিত্ৰণে অসত্য বুলি প্ৰমাণ কৰে। এই ইউনিকৰ্ণ কোনো শক্তিশালী “গোত্ৰ বা বণিক সম্প্ৰদায়”ৰ প্ৰতীক আছিল বুলি ভবা হয়, কিন্তু ইয়াৰ কিছু ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্যও থাকিব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
শ্ৰেণী:লোককথা
কবিতা লংকেশ

কবিতা লংকেশ হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ছবি পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু গীতিকাৰ। তেখেত কন্নড় ভাষাৰ ছবি উদ্যোগৰ লগত জড়িত। ১৯৯৯ চনত 'ডেৱিৰি' নামৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ যোৱাৰ আগত তেখেতে এগৰাকী তথ্যচিত্ৰনিৰ্মাতা হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। উল্লেখ্য যে 'ডেৱিৰি' নামৰ ছবিখনে ৰাজ্যিক, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। কন্নড় ছবিজগতৰ পৰিচিত নিৰ্মাতাসকলৰ ভিতৰত তেখেতৰ নামটো বিবেচনা কৰা হয়। কবিতা লংকেশে পঞ্চাছখনতকৈও অধিক তথ্যচিত্ৰ/তথ্যসমৃদ্ধ কথাছবিৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে। ইয়াৰে লগতে তেখেতে চল্লিছখনতকৈও অধিক কৰ্পোৰেট ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

কবিতা লংকেশৰ জন্ম হৈছিল বেংগালুৰুৰত। তেখেতৰ পিতৃ পি. লংকেশ আছিল এগৰাকী সাংবাদিক। আৰু মাতৃৰ নাম হৈছে ইন্দিৰা। মাতৃ ইন্দিৰাই বেংগালুৰুত এখন শাৰীৰ দোকান চলায়। কবিতাৰ জন্ম হৈছিল সাংবাদিক আৰু মিডিয়া প্ৰকাশকে গিজ্‌গিজাই থকা এটি পৰিয়ালত। পিতৃ পি. লংকেশে 'লংকেশ পত্ৰিকে' নামৰ এখনি সফল সাপ্তাহিক প্ৰতিষ্ঠা আৰু প্ৰচলন কৰিছিল। কবিতা লংকেশৰ ভ্ৰাতৃ-ভগ্নী দুগৰাকী। ইন্দ্ৰজিৎ লংকেশ আৰু গৌৰী লংকেশ। তেখেতৰ ভ্ৰাতৃও আছিল এগৰাকী ছবিনিৰ্মাতা আৰু ভগ্নী গৌৰী লংকেশ আছিল সাপ্তাহিকখনৰ মুখ্য সম্পাদক। কবিতাই বাংগালোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু বিজ্ঞাপনত এটা ডিপ্ল'মাৰ গৰাকী হয়। ছবিৰ জগতত যাত্ৰাৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে তেখেত এটা বিজ্ঞাপন গোষ্ঠীৰ স্বত্বাধিকাৰী আছিল। কবিতাই এককভাৱেই জীৱন কটোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেখেতে ঈশা লংকেশ নামৰ এগৰাকী কন্যাৰ একক মাতৃ। বৰ্তমান তেখেত বাংগালোৰৰ উপনগৰত নিজ কন্যা আৰু দুটা লাব্ৰাডোৰৰ সৈতে বাস কৰে।

কৰ্মজীৱন

কেইখনমান তথ্যচিত্ৰৰ নিৰ্মাণৰ জৰিয়তে কবিতাই ছবিজগতত নিজৰ যাত্ৰাৰ পাতনি মেলে। বাংগালোৰত থকা বান্নেৰঘাট্টা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ তেখেতে তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেখেতৰ প্ৰথমখন তথ্যচিত্ৰ আছিল শিশু প্ৰকৃতিমুখী এটা কেম্পৰ আধাৰত। ইয়াৰ পিছত তেখেতে পঞ্চাছখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত পি. লংকেশৰ এটা চুটি গল্পৰ আধাৰত 'দেৱিৰি' নামৰ চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰে। চুটি গল্পটোৰ নাম আছিল 'আক্কা'। চলচ্চিত্ৰখনত নন্দিতা দাস, ভাৱনা, মাষ্টাৰ মাঞ্জা, কাশী, বি. জয়শ্ৰী আদিৰ দৰে শিল্পীয়ে অভিনয় কৰে।এই ছবিখনৰ জৰিয়তে কবিতা লংকেশে ৰাজ্যিক, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়। তাৰে ভিতৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমালোচকৰ বঁটা, ৰাষ্ট্ৰীয় নৱাগত পৰিচালকৰ বঁটা আৰু অৰৱিন্দন পুৰুষকৰম বঁটা আদি লেখত ল'বলগীয়া।'দেৱিৰি'য়ে ওঠৰখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু নটা বঁটা লাভ কৰে। কবিতাৰ দ্বিতীয়খন ছবিৰ নাম হৈছে-'আলেমাৰী'। এইখন ছবিত ভাৱনা আৰু প্ৰকাশ ৰাজে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰনাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ
মাৰেন ছৰেঞ্চেন

মাৰেন ছৰেঞ্চেন (ইংৰাজী: Maren Sørensen; ১৮৮২–১৯৫৭) এগৰাকী ডেনিছ নাৰ্ছ আৰু ধৰ্মযাজক আছিল যাক ডেনমাৰ্কৰ প্ৰথম মহিলা যাজক বুলি গণ্য কৰা হয়। ১৯৪০ চনত হাভ্ৰেবিয়েৰ্গত স্বতন্ত্ৰ গ্ৰুণ্ডভিগিয়ান ধৰ্মগুৰু নীলছ ডেলৰ দ্বাৰা তেওঁক ধৰ্মযাজক হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হৈছিল। ছৰেঞ্চেনক দক্ষিণ জুটলেণ্ডত এগৰাকী নাৰ্ছ, পালক মাতৃ আৰু পৰিয়ালৰ যত্ন লওঁতা হিচাপে আগবঢ়োৱা তেওঁৰ ব্যাপক কৰ্মৰাজীৰ বাবেও স্মৰণ কৰা হয়।

জীৱনী

১৮৮২ চনৰ ১২ জুলাইত পশ্চিম জুটলেণ্ডৰ ভাৰ্ড পৌৰসভাত মাৰেন ছৰেঞ্চেনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কৃষক জেকব ছৰেঞ্চেন আৰু এনী কেথৰিন নীলচেনৰ কন্যা আছিল। চাৰি বছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁক দেউতাকৰ ফালৰ ককাক-আইতাকে লালন-পালন কৰিছিল। তেওঁৰ ককাক ইলিয়াছ এছ হান এজন নিষ্ঠাবান মেথডিষ্ট আছিল। দহ বছৰ বয়সত তেওঁ মাকৰ লগত থাকিবলৈ ঘূৰি আহে আৰু এজন আনন্দিত খ্ৰীষ্টান মনোভাৱেৰে ঈশ্বৰৰ সেৱা কৰাৰ সংকল্প লয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ অসুবিধাৰ বাবে তেওঁ দক্ষিণ জুটলেণ্ডত কাম কৰিব পৰা নাছিল যদিও যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত পুনৰ ভালচবললৈ ঘূৰি আহে। ১৯৪৮ চনত যেতিয়া ডেনমাৰ্কৰ গীৰ্জাই ভালচবলত এজন ডেনিছ ধৰ্মযাজক নিযুক্তি দিয়ে, তেতিয়া ছৰেঞ্চেন ভিলষ্ট্ৰাপলৈ ঘূৰি আহে। ১৯৫২ চনত তেওঁক অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ডেনব্ৰগেৰে সন্মানিত কৰা হয়।

১৯৫৭ চনৰ ৪ জুলাইত হাডাৰচ্লেভত মাৰেন ছৰেঞ্চেনৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁক পশ্চিম জুটলেণ্ডৰ টাৰ্মৰ ওচৰৰ লনবৰ্গ কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ডেনিছ নাৰ্ছ
ভৈৰৱ ঠাট

ভৈৰৱ হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুস্থানী সংগীতৰ দহটা মৌলিক ঠাটৰ ভিতৰত এটা। ইয়াক এই ঠাটৰ ভিতৰত এটা ৰাগৰ নাম হিচাপেও জনা যায়। কিন্তু ঠাট আৰু ৰাগৰ নামৰ মাজত কোনো সাদৃশ্যৰ সম্পৰ্ক নাই।

বিৱৰণ

ভৈৰৱ ঠাটৰ ৰাগসমূহে কোমল ঋষভ আৰু কোমল ধৈৱত ব্যৱহাৰ কৰে। ভৈৰৱ হৈছে শিৱৰ এটা নাম, বিশেষকৈ তেওঁৰ শক্তিশালী ৰূপত, য’ত তেওঁ জঁটা আৰু শৰীৰত ছাই সানি উলংগ তপস্বী হিচাপে উপস্থিত। এই ৰাগসমূহৰো ইয়াৰ গঠন আৰু সংৰচনাত কিছু পুৰুষালি আৰু তপস্বী বৈশিষ্ট্য আছে।

ৰাগ ভৈৰৱ নিজেই অতি বিস্তৃত আৰু ইয়াত বিপুল সংখ্যক নোটৰ সংমিশ্ৰণ আৰু বীৰত্বৰ পৰা শান্তিলৈকে বিস্তৃত আৱেগিক গুণৰ অনুমতি দিয়ে। ইয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বহুতো পৰিৱৰ্তন আছে, য’ত অন্তৰ্ভুক্ত (কিন্তু সীমাবদ্ধ নহয়) ৰাগ অহিৰ ভৈৰৱ, আলম ভৈৰৱ, আনন্দ ভৈৰৱ, বৈৰাগী ভৈৰৱ, বিহড় ভৈৰৱ, ভৱমত ভৈৰৱ, দেবতা ভৈৰৱ, গৌৰী ভৈৰৱ, ৰাগ নট ভৈৰৱ, শিৱমত ভৈৰৱ।

ৰাগসমূহ

ভৈৰৱ ঠাটৰ অন্তৰ্গত ৰাগসমূহৰ ভিতৰত আছে:
ৰাগ বসন্ত মুখাৰী
ৰাগ ভৈৰৱ বহাৰ
ৰাগ ভৈৰৱ
ৰাগ বিভাস
ৰাগ ৰামকলী
ৰাগ গুণকলী
ৰাগ যোগীয়া
ৰাগ জীলাফ
ৰাগ সৌৰাষ্ট্ৰ ভৈৰৱ
ৰাগ বাংলা ভৈৰৱ
ৰাগ কোমল ভৈৰৱ
ৰাগ মঙ্গল ভৈৰৱ
ৰাগ অহিৰ ভৈৰৱ
ৰাগ আলম ভৈৰৱ
ৰাগ আনন্দ ভৈৰৱ
ৰাগ বৈৰাগী ভৈৰৱ
ৰাগ বিহড় ভৈৰৱ
ৰাগ কৌশী ভৈৰৱ
ৰাগ ভৱমত ভৈৰৱ
ৰাগ দেৱতা ভৈৰৱ
ৰাগ গৌৰী ভৈৰৱ
ৰাগ নট ভৈৰৱ
ৰাগ শিৱমত ভৈৰৱ
ৰাগ ভটিয়াৰী ভৈৰৱ
ৰাগ বীৰত ভৈৰৱ
ৰাগ কবিৰী ভৈৰৱ
ৰাগ প্ৰভাত ভৈৰৱ
ৰাগ ৰূপকলী
ৰাগ বকুল ভৈৰৱ
ৰাগ হুছেইনী ভৈৰৱ
ৰাগ কলিংড়া
ৰাগ দেবৰঞ্জনী
ৰাগ আশা ভৈৰৱ
ৰাগ জৌন ভৈৰৱ
ৰাগ মাণ্ড ভৈৰৱ

তথ্যসূত্ৰ

2.

শ্ৰেণী:সংগীত
বনঘোষা

বনঘোষা উন্মাদ যৌৱনৰ গীতিব্যঞ্জক অভিব্যক্তি। বনঘোষা পুৰণি কালৰে পৰা অসমত চলি অহা গীত। বিহুগীত আৰু বনঘোষা এই গীত দুটিৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। য’ত বনৰীয়া প্ৰকৃতিৰ প্ৰেমৰ সোৱাদ আছে; যত আছে হাবিয়লীয়া গাঁৱলীয়া ডেকাৰ গাভৰুৰ প্ৰতি ভালপোৱাৰ সংবেদন আৰু মিলনৰ আকাংক্ষা। বনঘোষা মাত্ৰেই অনুসন্ধিৎসুমুলক; যৌৱনে যৌৱনক বিচাৰি ফুৰাৰ আশা আকাংক্ষাৰ ভাবব্যঞ্জক। বিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেৰেহে পবিত্ৰ প্ৰেমৰ সূচনা; এই কথা প্ৰতিশাৰী বনগীততেই নিহিত হৈ আছে। মুক্ত পৰিবেশ, উমুক্ত আবেগ আৰু উৰুঙা পথাৰখনৰ প্ৰতিধ্বনিবোৰতেই বন-ঘোষাৰ জন্ম। অযুত আশাৰ নিযুত বাসনাই ভূমুকি মাৰে যৌৱনৰ দুৱাৰডলিত। জীৱনৰ নতুন সোৱাদ বিচাৰি বাউল হোৱা মনটোৱে সৃষ্টিৰ নিয়ম মানিয়েই উকি মাৰে-লগৰীয়া বিচাৰি। যৌন-পিপাসাৰ পৰশত প্ৰাণৰ পথাৰত পলস পৰে। পথাৰৰ পলসত গজি উঠে সেউজীয়া আশা-আকাংক্ষা। মিলনৰ দুৰ্বাৰ বাসনাৰে ডেকা- গাভৰুৰ মন ওচৰ চাপি যায়। এই সময়ত ভাৱে ভাষাই মুক্তি বিচাৰে; মুক্তি বিচাৰে সৃষ্টিৰ আদিম সত্যটোৱে।

বন-ঘোষাবোৰ যৌৱনৰ গীত; ই পীৰিতিৰো গীত। যৌৱন জীৱনৰ অনাহূত অতিথি। জীৱনলৈ অনাগত যৌবন আহে অনাহূত হৈ। অনাহূত যৌৱনৰ লগতে পীৰিতি আহে হাততধৰী লিগিৰী হৈ। পীৰিতি মানুহৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। বন-ঘোষাবোৰ 'বতৰৰ গীত'। মানুহৰ জীৱনৰ জীৱনৰো বতৰ; প্ৰকৃতিৰো বতৰ। পৰিৱেশ আৰু প্ৰকৃতিয়ে যেতিয়া সন্ধান দিয়ে এখন নতুন পৃথিৱীৰ, মিলন যেতিয়া মানুহৰ জীৱনত অপৰিহাৰ্য্য হৈ উঠে, তেতিয়া পীৰিতিৰ পাতনি মেল খায়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
শুনা নাই যদি নৱঝঙ্কাৰ

শুনা নাই যদি নৱঝঙ্কাৰ

শুনা নাই যদি জন হুঙ্কাৰ

তই

হে মোৰ অহঙ্কাৰ

আপোনাতে তই আপুনিয়ে জহি

হৈ যাবি চাৰখাৰ

হে মোৰ অহঙ্কাৰ ৷

চকুপানীৰ মত্ত প্ৰলয়, অহা দেখিছনে নাই,

গাঁও-ভুঁই, সৌ নগৰ-চহৰ, সোঁতে নিয়ে

উটুৱাই, দুৰ্নিবাৰ ঢৌৱে ঢৌৱাই ৷

সেই প্ৰলয়ৰ তীৰ্থজলত

কৰাহি পুণ্যস্নান

গা, জন জীৱনৰ

নৱ পোহৰৰ

আগেয়ে নোগোৱা গান ৷

পাবি নতুন প্ৰাণ ৷৷

শ্ৰেণী:জ্যোতি সঙ্গীত
কোণ

|
কোণ, দুডাল সৰলৰেখাই এটা বিন্দুত উৎপন্ন কৰা চুক। বা এটা সাধাৰণ বিন্দুৰ পৰা যাত্ৰা কৰা দুডাল ৰশ্মিয়ে উক্ত বিন্দুত যি এটা চুকৰ সৃষ্টি কৰে তাকে কোণ বোলে। ইয়াত ৰশ্মি বা ৰেখা দুডালক কোণটোৰ বাহু বুলি কোৱা হয়। এই সাধাৰণ বিন্দুটোক শীৰ্ষবিন্দু বুলি কোৱা হয়।
দ্বিমাত্ৰিক কোণ প্ৰধানত দুই প্ৰকাৰৰ – জ্যামিতিক কোণ ও ত্ৰিকোণমিতিক কোণ।
ইংৰাজীৰ এঙ্গল(angle) শব্দটো লেটিন ভাষাৰ এঙ্গুলাচ(angulus) শব্দটোৰ পৰা লোৱা হৈছে। যাৰ অৰ্থ- চুক।
এটা কোণৰ জোখ ডিগ্ৰী, ৰেডিয়ান, আৰু গ্ৰেড এই তিনি প্ৰকাৰত প্ৰকাশ কৰা হয়। এই তিনিপ্ৰকাৰৰ জোখৰ মাজৰ সম্পৰ্কটো হ'ল- ১৮০ ডিগ্ৰী = ২০০ গ্ৰেড = π (পাই) ৰেডিয়ান।

কোণৰ প্ৰকাৰ

সমকোণ

এডাল সৰলৰেখাই আন এডাল সৰলৰেখাৰ ওপৰত উলম্ব হৈ যি কোণ উৎপন্ন কৰে তাকে সমকোণ বোলে। এই সমকোণৰ মাপ ৯০°। এই মানক এক সমকোণ বুলি কোৱা হয়। ই এটা সম্পূৰ্ণ পাকৰ এক-চতুৰ্থাংশৰ সমান। যদি এডাল ৰশ্মিৰ প্ৰান্তবিন্দুটো এডাল ৰেখাৰ ওপৰত থাকে আৰু ৰশ্মি ডালে ৰেখাডালত সৃষ্টি কৰা সন্নিহিত কোণ দুটাৰ মান সমান হয় তেন্তে উক্ত কোণ দুটা সমকোণ হ'ব। এটা সমকোণী ত্ৰিভুজৰ ক্ষেত্ৰত ত্ৰিভুজটোৰ সমকোণটোৱেই ত্ৰিভুজটো চিনাক্তকৰণৰ মূল চাবিকাঠি। দুটা কোণৰ যোগফল ৯০° বা এক সমকোণ হ'লে এটাক আনটোৰ পূৰক কোণ বুলি কোৱা হয়।
এক সমকোণক বিভিন্ন এককত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি-
পাক
৯০° (ডিগ্ৰী)
ৰেডিয়ান বা ৰেড
১০০ গ্ৰেড ( গ্ৰে'ড, গ্ৰেডিয়ান, বা গন বুলিও কোৱা হয়। )
৮ মানক (৩২ মানকৰ ভিতৰত কম্পাছ ৰ'জ)
৬ ঘণ্টা (জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয়)

সৰলকোণ

পৰস্পৰ বিপৰীত দুটি ৰশ্মিৰ মধ্যবৰ্তী কোণকে এক সৰলকোণ বোলা হয়। এই কোণৰ পৰিমাপ ডিগ্ৰী এককত ১৮০° বা π ৰেডিয়ান বা পাকৰ সৈতে সমান জোখৰ কোণ।

দুটাকোণৰ যোগফল ১৮০° হ'লে কোণ দুটাক সম্পূৰক কোণ বুলি কোৱা হয়। য'দি দুটা পৰিপূৰককোণৰ শীৰ্ষবিন্দু একেটাই হয় তেনেক্ষেত্ৰত ইহঁতৰ সাধাৰণ বাহুটোক বাদ দিলে আন দুটা বাহু মিলি এডাল সৰলৰেখাৰ সৃষ্টি হয় আৰু এই বাহু যোৰক কোণৰ ৰৈখিকযোৰ বুলি কোৱা হয়।

alt=|

সূক্ষ্ম কোণ

সূক্ষ্ম মানে হৈছে সৰু বা ক্ষুদ্ৰ। এক সমকোণ বা ৯০° ত কৈ সৰু যিকোনো এটা কোণকে সূক্ষ্ম কোণ বুলি কোৱা হয়। সূক্ষ্ম কোণবোৰৰ মান ০ ৰ পৰা ৯০ৰ ভিতৰত থাকে। তিনিটা সূক্ষ্ম কোণৰ দ্বাৰা তৈয়াৰী ত্ৰিভুজক সূক্ষ্মকোণী ত্ৰিভুজ বুলি কোৱা হয়। এটা ত্ৰিভুৰ নিন্মতম দুটা কোণৰ মান- সূক্ষ্ম কোণ। দুটা সম্পূৰক কোণৰ ক্ষেত্ৰত য'দি এটা কোণ স্থূলকোণ হয় তেন্তে আনটো কোণ এটা সূক্ষ্মকোণ হ'ব। যি ত্ৰিভুজৰ এটা কোণ স্থূলকোণ, তাকে স্থূলকোণী ত্ৰিভুজ বোলে। স্থূল কোণী ত্ৰিভুজৰ আন দুটা কোণ সদায়ে সূক্ষ্মকোণ হ'ব। এটা সামান্তাৰিকৰ এযোৰ বিপৰীত কোণ স্থূলকোণ। অৱশ্যে আয়তক্ষেত্ৰ, বৰ্গক্ষেত্ৰ এইক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰম। আকৌ এটা সাধাৰণ ষষ্ঠভূজৰ প্ৰতিটো কোণেই একো একোটা স্থূল কোন।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জ্যামিতি
মাডোনা

মাডোনা লুইজ চিকন (জন্ম ১৬ আগষ্ট ১৯৫৮), যি কেৱল তেওঁৰ প্ৰথম নাম মাডোনা নামেৰে পৰিচিত, এগৰাকী আমেৰিকান পপ গায়িকা-গীতিকাৰ, নৃত্যশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী। সংবাদ মাধ্যমে তেওঁক প্ৰায়ে 'পপৰ ৰাণী' বুলি অভিহিত কৰে। মাডোনাৰ ৰেকৰ্ড কোম্পানীৰ মতে সমগ্ৰ বিশ্বতে তেওঁৰ ৩০০ নিযুততকৈ অধিক ৰেকৰ্ড বিক্ৰী হৈছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

মই কেতিয়াও প্ৰচলিত ধৰণৰ জীৱন যাপন কৰা নাই, গতিকে মই বা আন কোনোবাই যদি ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে মই গতানুগতিক পছন্দবোৰ কৰিবলৈ লম, তেন্তে সেয়া একেবাৰে মূৰ্খামি হ’ব।

"বহুত মানুহ মোক লৈ বিমোৰত পৰে; তেওঁলোকে মোৰ বিষয়ে কি ভাবিব লাগে নাজানে, সেয়ে তেওঁলোকে মোক এটা নিৰ্দিষ্ট সাঁচত পেলাবলৈ বা সৰু কৰি দেখুৱাবলৈ চেষ্টা কৰে। চাগে তেওঁলোকে অসুৰক্ষিত অনুভৱ কৰে। কিন্তু যিকোনো সময়তে যেতিয়া আপোনাৰ কোনো বস্তুৰ প্ৰতি অতি আৱেগিক বা যুক্তিহীন, নেতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়া হয়, তাৰ অৰ্থ হ’ল আপুনি আপোনাৰ ভিতৰত জগাই তোলা কিবা এটাক লৈ ভয় খাইছে।"

এশ বছৰ ভেড়া হৈ জীয়াই থকাতকৈ এবছৰ বাঘ হৈ জীয়াই থকাটো ভাল।

"মই ঘোঁৰা ভাল পাওঁ। মোৰ ধাৰণা হয় যে মই হয়তো অন্য কোনো জনমত হেনৰী অষ্টমৰ এজন নাইট আছিলোঁ, যি এখন বিশাল অৰণ্যৰ মাজেৰে ঘোঁৰা চলাই গৈছিল।"

"মই কঠোৰ, উচ্চাকাংক্ষী, আৰু মই ঠিক কি বিচাৰোঁ সেইটো জানো। যদি সেয়া মোক এগৰাকী 'বিচ্চ' (দুষ্ট মহিলা) কৰি তোলে, তেন্তে ঠিক আছে।"

"জনপ্ৰিয়তা এটা উপ-জাত সামগ্ৰী। জনপ্ৰিয়তা এনে এটা বস্তু হোৱা উচিত যিটো আপুনি কৰা কামৰ বাবে আহে যিটোৱে মানুহৰ সৈতে কথা পাতে... এজন ব্যক্তিয়ে কেতিয়াও কেৱল বিখ্যাত হোৱাৰ হেঁপাহ কৰা উচিত নহয়।"

"মই চাগে পূৰ্বজন্মত জাপানী আছিলোঁ। মই নিশ্চিত যে মই এগৰাকী যোদ্ধা আছিলোঁ। মই এইটো বুজাব নোৱাৰোঁ, মই মাত্ৰ জানো। মই যুদ্ধ কৰাত পাকৈত - এখন ডাঙৰ তৰোৱালেৰে যুদ্ধ কৰাত।"

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
মেৰী ৰয়

মেৰী ৰয় (১৯৩৩ – ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আছিল আৰু ১৯৮৬ চনত কেৰালাৰ ছিৰিয়াৰ মালাবাৰ নাছৰানী সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত প্ৰচলিত উত্তৰাধিকাৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ গোচৰত জয়ী হোৱাৰ বাবে পৰিচিত হৈছিল। এই ৰায়দানত ছিৰিয়াৰ খ্ৰীষ্টান মহিলাসকলৰ বাবেও তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ সম্পত্তিত তেওঁলোকৰ পুৰুষ ভাই-ভনীসকলৰ সমান অধিকাৰ নিশ্চিত কৰা হৈছিল। তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ছিৰিয়ান খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ে ১৯১৬ চনৰ ট্ৰেভানকোৰ উত্তৰাধিকাৰ আইন আৰু কোচি উত্তৰাধিকাৰ আইন, ১৯২১ৰ বিধান অনুসৰণ কৰিছিল, আনহাতে ভাৰতৰ আন ঠাইত একেটা সম্প্ৰদায়ে ১৯২৫ চনৰ ভাৰতীয় উত্তৰাধিকাৰ আইন অনুসৰণ কৰিছিল।

১৯১৬ চনৰ ট্ৰেভানকোৰ খ্ৰীষ্টান উত্তৰাধিকাৰ আইনখনৰ বাবে মেৰী ৰয়ক পাৰিবাৰিক সম্পত্তিৰ অংশৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হয়। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে শুনানি গ্ৰহণ কৰা মেৰী ৰয় ইত্যাদি বনাম কেৰালা ৰাজ্য আৰু অন্যান্য গোচৰত তেওঁ নিজৰ ভাতৃৰ বিৰুদ্ধে গোচৰত জয়ী হয়।

কেৰালা ৰাজ্যৰ কোট্টাইম চহৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল কালাথিলপাডীত থকা পল্লিকুডাম (পূৰ্বৰ কৰ্পাছ ক্ৰীষ্টি হাইস্কুল)ৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক-পৰিচালক আছিল। তেওঁৰ কন্যা বুকাৰ বঁটা বিজয়ী অৰুন্ধতী ৰায়। ১৯৩৩ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেত পৰিয়ালটোৰ চাৰিজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আছিল। দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ সৈতে হোৱা এক ব্যক্তিগত সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ ব্যক্তিগত বিৱৰণ প্ৰকাশ কৰে।তেওঁ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ জৰ্জৰ সৈতে জটিল সম্পৰ্ক থকাৰ কথা স্বীকাৰ কৰে, যাৰ ওপৰত তেওঁ পিছলৈ সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বাবে গোচৰ তৰে। তেওঁ দিল্লীত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু তাৰ পৰাই মাদ্ৰাজ (বৰ্তমানৰ চেন্নাই)লৈ গৈ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ আগতে স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। পিছত কলিকতালৈ গুচি আহি তেওঁ কোম্পানীৰ সচিব হিচাপে কাম কৰে। শিলচৰৰ বঙালী খ্ৰীষ্টান চাহ বাগিচাৰ পৰিচালক ৰাজীব ৰয়ৰ লগত তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। এই বিবাহ নিৰ্যাতনমূলক সম্পৰ্ক বুলি কোৱা হৈছিল, যাৰ অন্ত পৰিছিল বিবাহ বিচ্ছেদত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
কলিংগ যুদ্ধ

কলিংগ যুদ্ধ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬১ খ্ৰীষ্টাব্দত সমাপ্ত হোৱা) প্ৰাচীন ভাৰতত মহান অশোকৰ অধীনত মৌৰ্য সাম্ৰাজ্য আৰু বৰ্তমানৰ ওড়িশা ৰাজ্য আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ উত্তৰ অংশত পূব উপকূলত অৱস্থিত স্বতন্ত্ৰ সামন্তীয় ৰাজ্য কলিংগৰ মাজত সংঘটিত হৈছিল। অনুমান কৰা হৈছে যে দয়া নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ধৌলিৰ ধৌলি পাহাৰত এই যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল। কলিংগ যুদ্ধ ভাৰতৰ ইতিহাসৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু মাৰাত্মক যুদ্ধ আছিল।

অশোকে সিংহাসনত বহাৰ পিছত এইটোৱেই একমাত্ৰ ডাঙৰ যুদ্ধ, আৰু মৌৰ্য সম্ৰাট চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যৰপৰা আৰম্ভ হোৱা প্ৰাচীন ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য নিৰ্মাণ আৰু সামৰিক বিজয়ৰ সামৰণি পৰে। এই যুদ্ধত প্ৰায় ২ লাখ ৫০ হাজাৰ লোকৰ প্ৰাণহানি হয়।

কলিংগ আক্ৰমণৰ কাৰণ আছিল শান্তি অনা আৰু ক্ষমতাৰ লাভ। কলিংগ আছিল শান্তিপ্ৰিয় আৰু কলাত্মকভাৱে দক্ষ লোকেৰে গঠিত এক সমৃদ্ধিশালী অঞ্চল। কলিংগৰ উত্তৰ অংশ উৎকল (উত্তৰ-উত্তৰ, কল-কলিংগ) নামেৰে জনাজাত আছিল, তেওঁলোকে এই অঞ্চলৰপৰা প্ৰথমে নৌসেনা ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু বাণিজ্যৰ বাবে সাগৰৰ পাৰত দক্ষিণ-পূব এছিয়ালৈ যাত্ৰা কৰিছিল। সেই কাৰণে কলিংগই কেইবাটাও বন্দৰ আৰু দক্ষ নৌসেনা গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কলিংগৰ সংস্কৃতি আছিল জনজাতীয় ধৰ্ম, শ্ৰমণ (অৰ্থাৎ বৌদ্ধ, জৈন, অজিবিক আদি) আৰু ব্ৰাহ্মণ ধৰ্মৰ শান্তিপূৰ্ণভাৱে সহ-অৱস্থানৰ মিশ্ৰণ।

কলিংগ নন্দ সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত আছিল যিয়ে তেওঁলোকৰ ৰাজধানী মগধৰপৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২১ চনত নন্দ সাম্ৰাজ্য পতনলৈকে এই অঞ্চলত শাসন কৰিছিল। অশোকৰ ককাক চন্দ্ৰগুপ্তই সম্ভৱতঃ কলিংগ জয় কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিও তেওঁ বিফল হৈছিল। অশোকে সম্ৰাট হিচাপে নিজকে নিৰাপদে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ লগে লগে কলিংগ জয় কৰি বিশাল মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাৰ কামত নিয়োজিত হয়।

যুদ্ধৰ গতিপথ

অশোকৰ ৰাজত্বকালৰ অষ্টম বছৰত তেওঁৰ নিজৰ ইডিক্টছ অৱ অশোকৰ মতে, সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬১ চনত যুদ্ধ সম্পূৰ্ণ হৈছিল। ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ববিদ দিলীপ কে চক্ৰৱৰ্তীৰ মতে মৌৰ্য সেনাই সৰগুজা হৈ কলিংগলৈ গৈছিল, যিটো পথেৰে পিছলৈ সমুদ্ৰগুপ্তই কলিংগৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলাইছিল।

পৰিণতি

অশোকে এই ৰক্তপাত দেখিছিল আৰু অনুভৱ কৰিছিল যে এই ধ্বংসৰ কাৰণ তেওঁ।

কলিংগ যুদ্ধৰ প্ৰতি অশোকৰ মনোভাব অশোকৰ আদেশত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। কলিংগ যুদ্ধই ইতিমধ্যে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী অশোকক জীৱনৰ বাকী সময়খিনি অহিংসা (অহিংসা) আৰু ধৰ্ম-বিজয় (ধৰ্মৰদ্বাৰা বিজয়)ৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল। কলিংগ বিজয়ৰ পিছত অশোকে সাম্ৰাজ্যৰ সামৰিক সম্প্ৰসাৰণৰ অন্ত পেলাই ৪০ বছৰতকৈও অধিক সময়ৰ আপেক্ষিক শান্তি, সম্প্ৰীতি আৰু সমৃদ্ধিৰ যুগ আৰম্ভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:যুদ্ধ
গুটিমালী ফুল

গুটিমালী (বৈজ্ঞানিক নাম: Jasminum multiflorum) জেছমিন গণৰ অন্তৰ্গত এক প্ৰকাৰৰ সুগন্ধী বগা ফুল। ইয়াক তেলুগুত "ছান্না জাজি মাল্লি" (సన్న జాజి మల్లి), বাংলাত কুন্দ আৰু সংস্কৃতত মেঘ মল্লিকা বোলে। ইংৰাজী ভাষাত ইয়াক সাধাৰণতে ষ্টাৰ জেছমিন (star jasmine) বুলি কোৱা হয়৷

ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীত কুন্দ ফুল বগা ৰঙৰ বাবে জনাজাত। গতিকে, সাধাৰণ পশ্চিমীয়া ‘বৰফৰ দৰে বগা’ (white as snow) বাক্যাংশৰ পৰিৱৰ্তে হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত প্ৰায়ে ‘কুন্দৰ দৰে বগা’ বাক্যাংশ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। লগতে ধুনীয়া বগা দাঁতবোৰক প্ৰায়ে কুন্দ কলিৰ লগত তুলনা কৰা হয়। বিষ্ণুৰ বাবে ইয়াক বিশেষভাবে পবিত্ৰ বুলি ধৰা হয়। মণিপুৰত কুন্দ ফুল উপাসনাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু বিবাহ অনুষ্ঠানৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ। কইনাই দৰাক দুধাৰী কুন্দ ফুলৰ মালা পিন্ধায়। তাৰপিছত দৰাজনে তাৰে এধাৰী মালা কইনাক পিন্ধায়।

বিতৰণ

গুটিমালী ফুল ভাৰত, নেপাল, ভূটান, লাউচ, বাৰ্মা, থাইলেণ্ড, আৰু ভিয়েটনামৰ স্থানীয় উদ্ভিদ। গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় আৰু উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলত বহুলভাৱে ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। সাধাৰণতে জেচমিনজাতীয় ফুলবোৰ আকৰ্ষণীয় আৰু তীব্ৰ সুগন্ধি ফুলৰ বাবে জনাজাত যদিও এই প্ৰজাতিৰ কোনো গোন্ধ নাথাকে। এই প্ৰজাতিটো ফ্ল'ৰিডা, চিয়াপাছ, মধ্য আমেৰিকা, কুইন্সলেণ্ড আৰু ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বহু অংশত প্ৰাকৃতিককৰণ কৰা বুলি কোৱা হয়।

ব্যুৎপত্তি

ইংৰাজী জেচমিনিয়াম (Jasminum) শব্দটো আৰবী ياسمين য়াচেমিন (yasemin) শব্দটোৰ এটা লেটিনকৃত ৰূপ, যিয়ে মিঠা সুগন্ধিযুক্ত উদ্ভিদক বুজায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
কোচবিহাৰ জিলা

কোচবিহাৰ জিলা পশ্চিমবংগৰ উত্তৰাঞ্চলৰ জলপাইগুড়ি বিভাগৰ এখন জিলা। মাটিকালিৰ হিচাপত ই ৰাজ্যৰ ত্ৰয়োদশ আৰু জনসংখ্যাৰ হিচাপত ষোড়শ বৃহত্তম

বৰ্তমান কোচবিহাৰ জিলা অতীতত বৃহত্তৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল। ১৭৭২ চনত কোচবিহাৰ ৰাজ্য ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এখন কৰদ ৰাজ্যালৈ পৰিণত হয়। ১৯৪৯ চনত কোচবিহাৰৰ তদনীন্তন ৰজা জগদ্দীপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভূপবাহাদুৰ ৰাজ্যটোক ভাৰত অধিৰাজ্যৰ হাতলৈ নিয়ে। ১৯৫০ চনত কোচবিহাৰ পশ্চিমবংগৰ এখন জিলাত পৰিণত হয়।.
label1 = বঙালী |value1 = 98.11 |color1 = Red
label2 = হিন্দী |value2 = 1.38 |color2 = Yellow
label3 = অন্যান্য |value3 = 0.51 |color3 = Grey

শিক্ষাব্যাৱস্থা

কোচবিহাৰ পঞ্চানন বৰ্মা বিশ্ববিদ্যালয়, কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়‚ পুণ্ডিবাৰী কোচবিহাৰ আচাৰ্য ব্ৰজেন্দ্ৰনাথ স্মৃতি মহাবিদ্যালয়, তুফানগঞ্জ মহাবিদ্যালয়, মেখলীগঞ্জ মাহাবিদ্যালয়, দিনহাটা মহাবিদ্যালয়, মাথাভাঙ্গা মহাবিদ্যালয় ইত্যাদী বিশ্ববিদ্যালয় ও মহাবিদ্যালয় ও বহুসংখ্যক উচ্চ ও নিম্নবিদ্যালয় এই জেলাৰ অন্তৰ্গত।

পৰিবহণব্যাৱস্থা

৩১ নং জাতীয় সড়ক পৰিবহণে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। এটি পূৰ্বে আসামৰাজ্য পৰ্যন্ত্য বিস্তৃত। | এছাড়া ৰেলপথ ও আকাশপথ পাৰিবহন ব্যাবস্থা ৰয়েছে | নিউ কোচবিহাৰ এই জেলাৰ প্ৰধান ৰেলষ্টেশন এবং কোচবিহাৰ বিমানবন্দৰ হল একমাত্ৰ বিমানবন্দৰ |

প্ৰশাসনিক বিভাগ

সমগ্ৰ কোচবিহাৰ জেলাকে মোট পাঁচটি মহকুমা ও ১২টি সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক|সমষ্টি উন্নয়ন ব্লকে বিভক্ত কৰা হয়েছে। জেলায় মোট ৬টি পুৰসভা ৰয়েছে।
মহকুমা
মহকুমা সদৰ
সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক
পৌৰসভা
কোচবিহাৰ সদৰ
কোচবিহাৰ
কোচবিহাৰ ১ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লককোচবিহাৰ ২ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক
কোচবিহাৰ
মেখলিগঞ্জ
মেখলিগঞ্জ
মেখলিগঞ্জ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক হলদিবাড়ী সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক
মেখলিগঞ্জহলদিবাড়ি
মাথাভাঙ্গা
মাথাভাঙ্গা
মাথাভাঙ্গা ১ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক মাথাভাঙ্গা ২ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক শীতলকুচি সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক
মাথাভাঙ্গা
তুফানগঞ্জ
তুফানগঞ্জ
তুফানগঞ্জ ১ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক তুফানগঞ্জ ২ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক
তুফানগঞ্জ
দিনহাটা
দিনহাটা
দিনহাটা ১ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক দিনহাটা ২ সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক সিতাই সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক
দিনহাটা

জেলাটিৰ বাৰোটি জনগণনা নগৰ হলো -
নগৰ চ্যাংড়াবান্ধা (মেখলিগঞ্জ)
খড়িমালা খাগড়াবাড়ি (কোচবিহাৰ ১)
গুড়িয়াহাটি (কোচবিহাৰ ১)
ঢালিয়াবাড়ি, কোচবিহাৰ|ঢালিয়াবাড়ি (কোচবিহাৰ ১)
বাণেশ্বৰ, কোচবিহাৰ|বাণেশ্বৰ (কোচবিহাৰ ২)
খাগড়াবাড়ি (কোচবিহাৰ ২)
বাইশগুড়ি (কোচবিহাৰ ২)
চকচকা (কোচবিহাৰ ২)
টাকাগাছ (কোচবিহাৰ ২)
কামাত ফুলবাড়ি (তুফানগঞ্জ ১)
ছোট লাউকুঠি (তুফানগঞ্জ ২)
ভাঙৰি প্ৰথম খণ্ড (দিনহাটা ১)

***মনোমুগ্ধকৰ কিছু স্থান***

চৌৰঙ্গী মোড়
গোপালেৰ হাট
ধৰলা সেতু চ্যাংৰাবান্ধা
জামালদাহ অনুকূল চন্দ্ৰেৰ আশ্ৰম
বড়োকামাত

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ