ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিৰাগো প্ৰেছ

বিৰাগো প্ৰেছ মহিলাৰ লেখা আৰু নাৰীবাদী বিষয়ৰ কিতাপ প্ৰকাশ কৰা বৃটিছ প্ৰকাশক। ১৯৭০ চনত মহিলাৰদ্বাৰা আৰম্ভ আৰু পৰিচালিত আৰু মহিলা মুক্তি আন্দোলনৰ (ডব্লিউ এল এম) সফলতাই শক্তিশালী কৰা বিৰাগোক প্ৰকাশনৰ ক্ষেত্ৰত অসমতাপূৰ্ণ লিংগ গতিশীলতাক সমাধান কৰাত সহায় কৰা কেইবাটাও ব্ৰিটিছ নাৰীবাদী প্ৰেছৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হৈছে। বিকল্প, পুঁজিবাদ বিৰোধী প্ৰকাশন প্ৰকল্প আৰু নাৰীবাদী সামূহিক আৰু সমাজবাদী মহলৰপৰা ওলাই অহা ৰাজনৈতিক পমফ্লেটৰ দৰে নহয়, বিৰাগোৱে নিজকে পুৰুষ প্ৰধান প্ৰকাশন উদ্যোগৰ বাণিজ্যিক বিকল্প হিচাপে ব্ৰেণ্ড কৰিছিল আৰু মূলসুঁতিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল।

ইতিহাস

১৯৭৩ চনত কাৰ্মেন কেলিলে মূলতঃ মহিলা লেখিকাৰ কিতাপ প্ৰকাশৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বিৰাগো।
ইয়াক প্ৰথমে স্পেয়াৰ ৰিব বুকছ বুলি জনা গৈছিল, ই ব্ৰিটিছ নাৰী মুক্তি আন্দোলনৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত আলোচনী বা দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ সৈতে এটা নাম ভাগ কৰিছিল। ১৯৭২ চনৰ জুন মাহত প্ৰকাশ পাইছিল স্পেয়াৰ ৰিব আলোচনীৰ প্ৰথম সংখ্যা, যাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল ৰ’জী বয়কট আৰু মাৰ্ছা ৰ’। আৰম্ভণিৰেপৰাই বিৰাগোৱে দুবিধ কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল: মৌলিক ৰচনা, আৰু অৱহেলিত মহিলা লেখিকাৰ ছপা নোহোৱা কিতাপ। পিছৰকেইটাক "মডাৰ্ণ ক্লাছিকছ" চিহ্নৰ অধীনত পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হয়, যিটো ১৯৭৮ চনত মে' মাহত ফ্ৰষ্টৰ সৈতে মুকলি কৰা হয়, যিটো ব্ৰিটিছ লেখিকা এণ্টনিয়া হোৱাইটৰ উপন্যাস প্ৰথমে ১৯৩৩ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। বিৰাগো তালিকাত পুৰুষ লেখকৰ নাৰীবাদী বিষয়-বস্তুৰ ৰচনাও আছে, যেনে এইচ.জি.ৱেলছ। ভেলেণ্টাইন কানিংহামে বিৰাগোক প্ৰশংসা কৰিছে যে তেওঁ ১৯৩০ চনৰ মহিলা কল্পকাহিনীৰ পুনৰ্মুদ্ৰণৰ বাবে "উপন্যাসৰ তালিকাত আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় আৰু ফলপ্ৰসূভাৱে" ট্ৰলিং কৰিছিল।

১৯৮২ চনত, বিৰাগো চাট্টোৰ সম্পূৰ্ণ মালিকানাধীন সহযোগী প্ৰতিষ্ঠান হৈ পৰিল, বিৰাগো, বডলি হেড, আৰু কেপ গ্ৰুপ (চিভিবিচি) নামেৰে, কিন্তু ১৯৮৭ চনত কেলিল, লেনি গুডিংছ, উৰ্চুলা ওৱেন, আলেকজেণ্ড্ৰা প্ৰিংগল আৰু হেৰিট স্পাইচাৰে তেতিয়াৰ আমেৰিকাৰ ৰেণ্ডম হাউছৰ মালিকানাধীন চিভিবিচিৰ পৰা মেনেজমেণ্ট বাই-আউট কৰি একত্ৰিত কৰিছিল। এই বাই-আউটৰ বাবে বিত্তীয় সাহায্য আগবঢ়াইছিল ৰথচাইল্ড ভেঞ্চাৰছ আৰু ৰবাৰ্ট গেভ্ৰনে। ৰেণ্ডম হাউছ ইউ কেয়ে কোম্পানীটোৰ দহ শতাংশ অংশীদাৰিত্ব ৰাখিছিল, আৰু বিক্ৰী আৰু বিতৰণৰ কাম অব্যাহত ৰাখিছিল। ১৯৯৩ চনত ৰথচাইল্ড ভেঞ্চাৰছে নিজৰ শ্বেয়াৰ পৰিচালক আৰু গেভ্ৰনক বিক্ৰী কৰে আৰু এইদৰেই তেওঁলোক সৰ্ববৃহৎ একক শ্বেয়াৰহোল্ডাৰ হৈ পৰে।

বজাৰৰ মন্দাৱস্থাই কাৰ্যকলাপ হ্ৰাস কৰিবলৈ বাধ্য হোৱাৰ পিছত ব’ৰ্ডে কোম্পানীটো লিটিল, ব্ৰাউনক বিক্ৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়, যাৰ ছাপ ১৯৯৬ চনত বিৰাগোৱে (লেনি গুডিংছক প্ৰকাশক আৰু চেলি এবে জ্যেষ্ঠ সম্পাদক হিচাপে লৈ)। টেলিকমিউনিকেচনচ জিয়াণ্ট টাইম ৱাৰ্নাৰৰ মালিকানাধীন বৃহৎ কোম্পানী লিটল, ব্ৰাউনক এই বিক্ৰীৰ ফলত নেতিবাচক প্ৰচাৰ হয় আৰু নাৰীবাদী প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানৰ ভৱিষ্যতৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়। প্ৰকাশন গোট হেচেট লিভ্ৰেৰ অংশ হয়। লেনি গুডিংছ সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰকাশক
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
বদৰা তিত্থ বিহাৰ

বদৰা তিত্থ বিহাৰ (বদৰাতীথ, পদৰসিত্ত) হৈছে বৰ্তমান ভাৰতৰ আধুনিক তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এখন ঐতিহাসিক থেৰাবাদ বৌদ্ধ বিহাৰৰ নাম।

গন্ধবংশত

বদৰা তীত্থৰ বিষয়ে গন্ধবংশ (বা কুল্লাগন্ধবংশ)ৰ পৰা জনা যায়, যিটো নন্দপান্নাৰ ১৭ শতিকাৰ পালি গ্ৰন্থত বাৰ্মা আৰু চিলনত লিখা উত্তৰ-কেননিক পালি গ্ৰন্থৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।

গন্ধবংশত উল্লেখ আছে যে বদৰা তীত্থ বিহাৰ কাঞ্চিপুৰমৰ প্ৰাচীন থেৰবাদিন ধাৰাভাষ্যকাৰ আচাৰিয়া ধম্মপালৰ বাসস্থান আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
শালস্তম্ভ ৰাজবংশ

শালস্তম্ভ বংশ সপ্তম শতিকাৰ মাজভাগত শালস্তম্ভ নামৰ ৰজা এজনে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা ৰাজধানী তুলি নি বৰ্তমান তেজপুৰৰ ওচৰৰ হাৰুপ্পেশ্বৰ নামে ঠাইত পাতে। ড° ডম্বৰুধৰ নাথৰ মতে শালস্তম্ভ চুতীয়া জাতিৰ লোক। কিন্তু এই বংশৰ ৰজাবিলাকে নিজকে ভগদত্তৰ বংশধৰ বুলিহে পৰিচয় দিছিল। এই বংশৰ পতনৰ পিছত পাল ৰাজবংশৰ ৰজাই কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰিছিল।

কিছুমান বুৰঞ্জীবিদৰ মতে, পাল ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ব্ৰহ্মপালে এওঁলোকক দক্ষিণ আৰু পূব দিশে খেদি পঠিয়ায়। পাছত এই বংশৰ কোনো লোকে পূবে শদিয়াত চুতীয়া ৰাজ্য আৰু দক্ষিণে ডিমাপুৰত কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

ৰজাসকল

ক্ৰম ৰজা কাৰ্য্যকাল
১ শালস্তম্ভ ৬৫০ – ৬৭০ খ্ৰীষ্টাব্দ
২ বিজয় বা বিগ্ৰহ স্তম্ভ
৩ হৰ্ষদেৱ বা হৰ্ষবৰ্মন ৭২৫ – ৭৪৫ খ্ৰীষ্টাব্দ
৪ বলবৰ্মন
৫ প্ৰালম্ভ বা শালম্ভ
৬ হৰ্জৰবৰ্মন ৮১৫ – ৮৩২ খ্ৰীষ্টাব্দ
৭ বনমাল বৰ্মাদেৱ ৮৩২ – ৮৫৫ খ্ৰীষ্টাব্দ
৮ জয়মালা বা বীৰ বাহু ৮৫৫ - ৮৬০ খ্ৰীষ্টাব্দ
৯ বলবৰ্মন (তৃতীয়) ৮৬০ - ৮৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ
১০ ত্যাগসিংহ ৯৭০ - ৯৯০ খ্ৰীষ্টাব্দ

পতন

শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগসিংহৰ কোনো সতি-সন্ততি নাছিল। সেয়ে শালস্তম্ভ বংশ লোপ পায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থ সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ
শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
নলবাৰী জিলা

অসমৰ এখন প্ৰশাসনিক জিলা। পূৰ্বতে কামৰূপ জিলাৰ মহকুমা হিচাপে চিহ্নিত নলবাৰীক ১৯৮৫ চনত জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

জিলাখনৰ মাটিকালি হৈছে ৯৯৯.৯০ বৰ্গ কিঃমিঃ। ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যা ১১৩৮১৮৪ জন। বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত হৈছে ১৫০০ মিঃমিঃ আৰু গড় আৰ্দ্ৰতা ৮০%। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা জিলাখনৰ উচ্চতা ১০০০ ফুট।

চাৰিসীমা
উত্তৰে বাক্সা জিলা।
পূৱে দৰং জিলা আৰু কামৰূপ জিলা
দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী
পশ্চিমে বৰপেটা জিলা।

নৈ-উপনৈ
জিলাখনৰ দক্ষিণ দিশেৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী বৈ গৈছে। আনকেইখন প্ৰধান নৈ হ'ল পাগলদিয়া, নোনা, বৰলীয়া, বুঢ়াদিয়া, টিহু।

ইতিহাস

পোন প্ৰথমতে নলবাৰী কামৰূপ জিলাৰ এক মহকুমা আছিল। ১৯৬৭ চনৰ ১ এপ্ৰিলত অসম চৰকাৰে নলবাৰীক মহকুমা ৰূপে প্ৰশাসনিক দয়িত্ব প্ৰদান কৰে। ১৯৮৫ চনৰ ১৪ আগষ্টৰ পৰা নলবাৰীক জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। নলবাৰী নামটোৰ উদ্ভৱ সন্দৰ্ভত বহুতো জনশ্ৰুতি আছে-
বিদৰ্ভ ৰাজ 'নল'ৰ বাৰী হিচাপে জিলাখনৰ নাম নলবাৰী হোৱা বুলি কোৱা হয়।
যথেষ্ট পৰিমাণে নল-খাগৰি থকা বাবে ইয়াৰ নাম নলবাৰী হয়।
১৮৯৭ চনৰ ভূমিকম্পত লুপ্ত হোৱা ন নামৰ নদীখনৰ পৰা নলবাৰী নামটো হোৱা বুলি কোৱা হয়।
ন নদীৰ পাৰত বাস কৰা কৈৱৰ্ত্ত মানুহ এচামে উঠি আহি নতুনকৈ ন নদীৰ উত্তৰে বসতি স্থাপন কৰা কাৰণে নলবাৰী হোৱা বুলি কোৱা হয়।

জন গাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নলবাৰী জিলাৰ জনসংখ্যা ৭৬৯,৯১৯ জন; ইয়াৰে পুৰুষ ৩৯৫,৮০৪ জন আৰু মহিলা ৩৭৪,১১৫ জনী। মহিলাৰ সংখ্যা প্ৰতি ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৪৫ জনী। জন-ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিঃমিঃত ৭৬৩ জন। দহ বছৰত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ১১.৭৪%। শিক্ষিতৰ হাৰ ৭৩.৮৫%।

প্ৰশাসনিক গাঁথনি

নলবাৰী জিলা মাথোঁ এটা মহকুমাৰে গঠিত। সদৰ নলবাৰী। জিলাখনৰ উন্নয়ন খণ্ডসমূহ হ'লঃ বড়িগোগ বনভাগ, পূব নলবাৰী, বৰভাগ, বৰক্ষেত্ৰী, পশ্চিম নলবাৰী, মধুপুৰ, টিহু, টিহু বৰমা। জিলাখনত তিনিটা বিধানসভাৰ সমষ্টি আছে আৰু তিনিওটা সমষ্টি তিনিটা সুকীয়া সুকীয়া সংসদীয় সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।
৫৯, নলবাৰী (৮, মঙলদৈ সংসদীয় সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত)
৬০, বৰক্ষেত্ৰী (৭, গুৱাহাটী সংসদীয় সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত)
৬১, ধৰ্মপুৰ (৬, বৰপেটা সংসদীয় সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official Website
Natural Places in Nalbari
Religious places in Nalbari

শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা
শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলা
স্নেহা জৱালে

স্নেহা জৱালে (জন্ম ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী আৰু নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ দৃশ্যমান পৰিৱেশনৰ বাবে কাম কৰা কৰ্মী। তেওঁ বিবিচি ইণ্ডিয়াৰ জ্যোতিষী, অভিনেত্ৰী আৰু টেলিভিছন উপস্থাপিকাও।

জীৱনী

ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত বাস কৰে জৱালে। ২০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল।

২০০০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত জৱালেৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ স্বামীৰ অধিক যৌতুক হিচাপে দাবী কৰা ধন দিব নোৱাৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁলোকৰ চাৰিবছৰীয়া পুত্ৰৰ উপস্থিতিত তেওঁক কেৰাচিনেৰে জুই লগাই দিয়ে। জাৱালেৰ শৰীৰ ৮০ শতাংশ জ্বলি যোৱাৰ ফলত ডেৰ-দুমাহ চিকিৎসালয়ত কটায়। আক্ৰমণৰ পিছত তেওঁৰ স্বামীয়ে পৰিয়ালক আৰক্ষীৰ অভিযোগ দাখিল নকৰিবলৈ কয়। পিছলৈ তেওঁৰ স্বামীয়ে ওছমানবাদৰ আদালতত বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে আবেদন জনায় আৰু সেই আদালতে মঞ্জুৰ কৰে,

বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছত জৱালেই নিজৰ গহনা বিক্ৰী কৰি ঘৰ ভাড়া কৰি শিক্ষাৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ দৰমহা পোৱা কাম বিচাৰি নাপালে, সেয়েহে টকা উপাৰ্জন কৰিবলৈ জ্যোতিষী আৰু টেৰ’ট পাঠক হৈ পৰিল। আৰু বিশ্বজুৰি ৩০০টা অনুষ্ঠানত অভিনয় কৰে। ২০১২ চনৰ দিল্লী দলীয় ধৰ্ষণ আৰু হত্যাৰ বলি হোৱা জ্যোতি সিঙৰ অন্যতম ছদ্মনামৰ নামেৰে এই নাটকৰ নামকৰণ কৰা হৈছে, আৰু ভাৰতৰ ঘৰুৱা হিংসাৰপৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলৰ অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত আধাৰিত। জৱালেই অভিনয়ৰ সময়ত নিজৰ ব্যক্তিগত সাক্ষ্য প্ৰকাশ কৰিছিল।

জৱালে বিবিচি ইণ্ডিয়াত অতিথি এংকৰ হিচাপেও কাম কৰিছে,

২০২২ চনত তেওঁক বিবিচি ১০০ মহিলা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
বাণীকান্ত ৰচনাৱলী

বাণীকান্ত ৰচনাৱলী হৈছে ড° বাণীকান্ত কাকতিয়ে অসমীয়া ভাষাত লিখা ৰচনাসমূহৰ সংকলন। ড° মহেশ্বৰ নেওগে এই ৰচনাৱলীখন সম্পাদনা কৰিছে আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদে প্ৰকাশ কৰিছে। ৰচনাৱলীখনৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয় ১৯৯১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত। ২০১০ চনৰ আগষ্ট মাহত ইয়াৰ চতুৰ্থটি সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়।

সম্পাদকৰ চমু পৰিচয়

মহেশ্বৰ নেওগ অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী ভাষাবিদ, বুৰঞ্জীবিদ, লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক, কবি, প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ, সম্পাদক তথা শিক্ষাবিদ।পুৰণি শিলালিপিৰ পৰা আধুনিক কবিতালৈকে, শাস্ত্ৰীয় নৃত্য-গীতৰ পৰা লোকশিল্পলৈকে, প্ৰাচ্যতত্ত্বৰ পৰা নন্দন তত্ত্বলৈকে, ইতিহাসৰ পৰা দৰ্শন আৰু ধৰ্মলৈকে -বহল পৰিসৰত তেওঁ বিচৰণ কৰিছিল আৰু তথ্যৰ আসোঁৱাহ নথকাকৈ এই বিষয়সমূহ তেওঁৰ গৱেষণাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।তেওঁক অসমত শংকৰদেৱ চৰ্চাৰ এক বৃহৎ প্ৰেক্ষাপট নিৰ্মাতা বুলি কোৱা হয়।নেওগ ১৯৪৪ চনত অসমত বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপনৰ দাবীত গঠিত হোৱা ট্ৰাষ্ট ব’ৰ্ডৰ সচিব আছিল।১৯৪৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ তেওঁ প্ৰথমগৰাকী প্ৰবক্তা আছিল।

বাণীকান্ত কাকতি

বাণীকান্ত কাকতি অসমৰ এগৰাকী গৱেষক, ভাষাবিদ, সম্পাদক আৰু বিশিষ্ট সমালোচক৷ অসমীয়া ভাষাৰ ভাষাতাত্ত্বিক অধ্যয়ন বিষয়ত তেওঁ যথেষ্ট অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে। গৱেষণা গ্ৰন্থ ‘Assamese : Its Formation And Development’ কাকতিৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ এক অমূল্য কৃতি। অসমীয়া আধুনিক সমালোচনা সাহিত্যৰ তেওঁ এগৰাকী বিশিষ্ট পণ্ডিত। কটন কলেজত অধ্যাপকৰ পদ পোৱা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া আছিল ড° সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা আৰু দ্বিতীয়গৰাকী আছিল বাণীকান্ত কাকতি৷ ইয়াৰ মাজতে তেওঁ অসম চৰকাৰৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ইণ্ডিয়ান হিষ্টৰিকেল ৰেকৰ্ডছ্ কমিছনৰ পেছোৱাত অনুষ্ঠিত দ্বাবিংশতিতম অধিৱেশনত যোগদান কৰে আৰু প্ৰায় এবছৰ এই কমিছনৰ সদস্য ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে ৷ ১৯৪৭ চনত তেখেত কটন কলেজৰ অধ্যক্ষ ৰূপে পদোন্নতি লাভ কৰেআৰু ১৯৪৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহলৈকে কটন কলেজৰ অধ্যক্ষ হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই চৰকাৰী চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।৷ সেই বছৰতে তেওঁ নতুনকৈ স্থাপিত হোৱা অসমৰ প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয় গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত প্ৰাধ্যাপক হিচাপে পুনৰ কামত যোগদান কৰে আৰু মৃত্যুৰ সময়লৈকে সেই পদতে থাকি সেৱা আগবঢ়ায়। কাকতি অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰথমগৰাকী ‘কলাগুৰু’ (Dean, Faculty Of Arts) ৰূপে নিৰ্বাচিত হৈছিল ৷ তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ক’ৰ্ট সভাৰো সদস্য আছিল৷ ৷

গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু

১৯১৬ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত অসমীয়া ছাত্ৰ সন্মিলনৰ অধিৱেশনত পঠিত ‘সাহিত্যত কৰুণৰস’-এই হ’ল বাণীকান্ত কাকতিৰ প্ৰথমটো প্ৰৱন্ধ। কলেজীয়া ছাত্ৰ অৱস্থাতে তেওঁ এই প্ৰৱন্ধটি লিখিছিল। আধুনিক সাহিত্য সমালোচকৰ দৃষ্টিৰে তেওঁ বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ পুৰণি পুথিসমূহৰ সমালোচনা আগবঢ়াইছিল। আকৌ নতুন অসমীয়া সাহিত্যৰ লেখাসমূহে কাকতিৰ আধুনিক সাহিত্য সম্পৰ্কীয় বিচাৰবোধ আৰু দৃষ্টিভংগীৰ পৰিচয় দিয়ে। ড° মহেশ্বৰ নেওগে সম্পাদনা কৰা ‘বাণীকান্ত ৰচনাৱলী’ত বাণীকান্ত কাকতিৰ অসমীয়া ভাষাত লিখা ৰচনাসমূহ সন্নিবিষ্ট হৈছে। ৰচনাসমূহ ‘পুৰণি অসমীয়া সাহিত্য’, ‘সাহিত্য আৰু প্ৰেম’, ‘কলিতা জাতিৰ ইতিবৃত্ত’, ‘পুৰণি কামৰূপৰ ধৰ্মৰ ধাৰা’, ‘পখিলা’, ‘নতুন অসমীয়া সাহিত্য’, ‘বিধিবদ্ধ প্ৰৱন্ধ’ আৰু ‘বিজুলী’ - এই আঠটা ভাগত ভগোৱা হৈছে। ইয়াত কলিতা জাতিৰ ইতিবৃত্ত আৰু পুৰণি কামৰূপৰ ধৰ্মৰ ধাৰা হ’ল বাণীকান্তৰ অসমীয়া ভাষাত ভাৰততত্ত্ব চৰ্চাৰ উদাহৰণ। সাহিত্য আৰু প্ৰেম তেওঁৰ অধ্যয়ন বৈচিত্ৰ্য়ৰ প্ৰমাণ। পখিলা শিশুগ্ৰন্থ আৰু বিজুলী হৈছে ভবানন্দ পাঠক ছদ্মনামেৰে বাঁহী আলোচনীত লিখা প্ৰৱন্ধলানি। কাকতিৰ মৃত্যুৰ দুকুৰি বছৰৰ পাছত প্ৰকাশ হ’লেও বাণীকান্ত ৰচনাৱলী অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ এক অমূল্য সম্পদ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ছিমি জনছন

ছিমিছালা ওলায়েমি অনিবুৱে জনছন(১৯২৯ – ২০০০) এগৰাকী নাইজেৰিয়ান দন্ত চিকিৎসক আৰু মহিলাৰ অধিবক্তা আছিল যিয়ে দেশৰ দ্বিতীয় গণৰাজ্যৰ সময়ত সামাজিক উন্নয়ন আৰু সংস্কৃতিৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। জনছন আৰু গ্ৰেচ গুওবাডিয়া দুয়োজনে ১৯৫৭ চনত দন্ত চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰি নাইজেৰিয়াৰ প্ৰথম প্ৰশিক্ষিত মহিলা দন্ত চিকিৎসক হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এলাইড বেংক আৰু নেচনেল কাউন্সিল অৱ উইমেন ছ’চাইটিৰ লাগোছ ষ্টেট শাখাৰ অধ্যক্ষ আছিল, আৰু নাইজেৰিয়াৰ নেশ্যনেল পোষ্টগ্ৰেজুৱেট মেডিকেল কলেজৰ ফেলো আছিল৷

জীৱন

জনছনৰ জন্ম হৈছিল লাগোছ দ্বীপত, আলফ্ৰেড লাটুণ্ডে আৰু হেৰিট চুজান জনছন (জন্ম ক্ৰাউথাৰ নিকোল)ৰ পৰিয়ালত। পিতৃ-মাতৃৰ তেওঁ শেষ সন্তান আছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন অধিবক্তা আৰু ১৯৩৩ চনত নেচনেল বেংক অৱ নাইজেৰিয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক আছিল৷ তেওঁৰ ককাক আছিল হাৰ্বাৰ্ট মেকাউলে। জনছনে চিএমএছ গাৰ্লছ স্কুল লাগোছত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫৪ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈকে তেওঁ চাণ্ডাৰলেণ্ড টেকনিকেল কলেজ আৰু ডাৰহাম বিশ্ববিদ্যালয়ত দন্ত চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।তেওঁ আৰু সহযোগী নাইজেৰিয়ান গ্ৰেচ গুওবাডিয়াই একে বছৰতে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি দেশৰ প্ৰথম দুগৰাকী প্ৰশিক্ষিত মহিলা দন্ত চিকিৎসক হিচাপে পৰিগণিত হয়। জনছনে ডেণ্টেল চাৰ্জাৰীত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু গুওবাডিয়াই ডেণ্টেল চাৰ্জাৰীৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। পিছলৈ জনছনে গ্লাছগোৰ ৰয়েল কলেজ অৱ চাৰ্জনছত অৰ্থডণ্টিষ্ট হ’বলৈ পঢ়িছিল। এই প্ৰক্ৰিয়াত তেওঁ নাইজেৰিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা মহিলা উন্নয়ন, চৰকাৰ আৰু দেশখনৰ অন্যান্য মহিলা সংগঠনসমূহৰ মাজত কৰ্ম সম্পৰ্ক স্থাপনৰ দায়িত্ব দিয়া কমিটী হিচাপে পৰিগণিত হয়।শ্বাগাৰী প্ৰশাসনৰ পিছতো জনছনে লিংগ বিষয়ত পৰামৰ্শদাতা ভূমিকা পালন কৰি থাকিল। ১৯৮৫ চনত কেনিয়াৰ নাইৰোবিত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলা সম্পৰ্কীয় তৃতীয় বিশ্ব সন্মিলনত নাইজেৰিয়াৰ প্ৰতিনিধি দলৰ মুৰব্বী আছিল। সন্মিলনৰ পৰামৰ্শৰ এটা অংশ আছিল সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহে নাৰীৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য দূৰ কৰা আৰু উন্নয়নৰ প্ৰয়াসত মহিলাসকলৰ অংশগ্ৰহণ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা কৌশল গ্ৰহণ কৰা। জনছন মহিলা পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ মুৰব্বী আছিল, চৰকাৰত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধিৰ কৌশলৰ বিষয়ে বাবাংগিদাৰ প্ৰশাসনক পৰামৰ্শ দিয়াৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। এই সমিতিখনে অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে মহিলা পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয় গঠনৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়।১৯৮৯ চনত মৰিয়ম বাবাংগিদাৰ সহযোগত মহিলাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় আয়োগ গঠন হোৱাৰ পিছতহে এই মন্ত্ৰালয় গঠন হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
ইলা বসু

ইলা বসু (; ১০ আগষ্ট ১৯৩৬ – ২১ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় বঙালী কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁ মূলতঃ আধুনিক বঙালী গীত আৰু নজৰুল গীতত বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছে। তাৰোপৰি তেওঁ বঙালী, অসমীয়া আৰু ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীও আছিল।

জীৱনী

বসুৰ জন্ম ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ হাওড়াৰ এটা সাংগীতিক পৰিয়ালত হৈছিল। মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সত তেওঁ এলাহাবাদত আয়োজিত সৰ্বভাৰতীয় সংগীত সন্মিলনত ধ্ৰপদী সংগীতত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে। তেওঁ ননীগোপাল মিত্ৰ আৰু পিছলৈ নজৰুল গীতৰ প্ৰবাদপ্ৰতীম শিল্পী ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ মিত্ৰৰ ওচৰত সংগীতৰ শিক্ষা লয়। তেওঁ আকাশবাণী কলকাতাৰ এগৰাকী নিয়মীয়া গায়িকা আছিল। আকাশবাণীৰ জনপ্ৰিয় মহিষাসুৰমৰ্দ্দিনী শীৰ্ষক প্ৰভাতী অনুষ্ঠানতো অংশ লৈছিল। ভজন, গজল, ৰাগপ্ৰধান আৰু নজৰুল গীতত তেওঁৰ অবাধ দখল আছিল। নজৰুল ইছলামৰ ৰচনা আৰু সুৰৰ মৰ্মবাণী তেওঁ অপূৰ্ব মাধুৰ্যমণ্ডিত কণ্ঠত ভাস্বৰ হৈ উঠিছিল, যিয়ে তেওঁক অসামান্য জনপ্ৰিয়তা দিছিল। তেওঁৰ গৌৰ গোস্বামীৰ সুৰত চাঁদ ডুবে যায়, যাক না শীৰ্ষক গীতটো প্ৰথম গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডত প্ৰকাশিত হয়। তেওঁৰ প্ৰায় দুশ গীত গ্ৰামোফোন কোম্পানীয়ে বাণীবদ্ধ কৰিছে।
মণিৰাম দেৱান (১৯৬৪)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
স্বৰ্ণলতা ৰংগৰাজন

স্বৰ্ণলতা ৰংগৰাজন (ইংৰাজী: Swarnalatha Rangarajan) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু লেখিকা। তেওঁ বিশেষকৈ পৰিৱেশ-সমালোচনা আৰু পৰিৱেশীয় কল্পকাহিনীৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞ। তেওঁ পৰিৱেশ-সমালোচনাৰ ওপৰত এখন গৱেষণা গ্ৰন্থ লিখাৰ লগতে পৰিৱেশ-সমালোচনা আৰু ইকোছফীৰ ওপৰত কেইবাখনো কিতাপ আৰু আলোচনী সম্পাদনা কৰিছে। তেওঁৰ গল্প, কবিতা আৰু এখন উপন্যাস প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ আইআইটি মাদ্ৰাজৰ মানৱীয় আৰু সামাজিক বিজ্ঞান বিভাগৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপিকা।

শৈক্ষিক কৰ্মজীৱন

ৰংগৰাজনে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী অধ্যয়ন কৰি ১৯৯২ চনত এম এ আৰু ১৯৯৩ চনত এম ফিল ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৯-২০০০ বৰ্ষত তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ফুলব্ৰাইট প্ৰাক-ডক্টৰেল ফেল' আছিল। ২০০২ চনত তেওঁ মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১০ চনৰ পৰা তেওঁ আইআইটি মাদ্ৰাজত ইংৰাজীৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত।

তেওঁ ইণ্ডিয়ান জাৰ্নেল অৱ ইকোক্ৰিটিচিজমৰ (IJE) প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ কানাডিয়ান আলোচনী দ্য ট্ৰাম্পেটাৰৰ ভাৰতীয় পৰিৱেশ দৰ্শনৰ বিশেষ সংখ্যাৰ অতিথি সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছে।

২০১৮ চনত তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ ইকোক্ৰিটিচিজম: বিগ আইডিয়াজ এণ্ড প্ৰেক্টিকেল চলিউচনচ প্ৰকাশ পায়। তেওঁ ময়িলম্ম: দা লাইফ অৱ এ ট্ৰাইবেল ইকো-ৱাৰিয়ৰ (২০১৮) গ্ৰন্থখনৰ সহ-অনুবাদ কৰিছিল।

সাহিত্যিক কৰ্মজীৱন

ৰংগৰাজনৰ চুটিগল্পসমূহ সাউথ এছিয়ান ৰিভিউ, নিউ এছিয়ান ৰাইটিং, ইণ্ডিয়া কাৰেণ্টচ আৰু আউট অৱ প্ৰিণ্ট মেগাজিনৰ দৰে আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ কবিতা অল দা ৱৰ্ল্ডছ বিটুইন (২০১৭) সংকলনত স্থান পাইছে।

২০১৫ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস ফাইনেল ইনষ্ট্ৰাকচনছ প্ৰকাশ পায়। এই উপন্যাসখন ভোপাল গেছ ট্ৰেজেডীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
গণনা

গণনা নামক পৰিভাষিক শব্দটোৰে এক ধৰণৰ অপাৰেশ্যনক বুজায়। এই কাৰ্য্য কিছু প্ৰাৰম্ভিক চৰ্তয়েদি আৰম্ভ হয় আৰু কিছু নিৰ্দিষ্ট নিয়ম অনুসৰণ কৰি এটি ফলাফল প্ৰদান কৰে।

কম্পিউটাৰ সম্পাদিত গণনামূলক কামবোৰ গণনাৰ সবাতোকৈ সাধাৰণ উদাহৰণ। ইয়াত প্ৰগামিং ভাষাৰে কম্পিউটাৰক গণনা পদ্ধতিৰ নিৰ্দিষ্ট নিয়মবোৰ ফলন আকাৰে প্ৰদান কৰা থাকে।

কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত গণনাৰ প্ৰকৃতি আৰু ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়। গণনাত ব্যৱহৃত নিয়মৰ ছেটসমূহক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ পৰিভাষাত এলগেৰিথম ।

শ্ৰেণী:গণিত
চুৰাহী

চুৰাহী (টাকৰী লিপিত: ) এটি পশ্চিমীয়া পাহাড়ী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি উত্তৰ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশত কোৱা হয়। এই ভাষা মুখ্যতঃ চম্বা জিলাৰ চৌৰাহ আৰু সলুনী তেহসীলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা এটি বিপন্ন ভাষা।

ফকৰা যোজনা

+
𑚏𑚰𑚤𑚭𑚩𑚯
चुराही
অসমীয়া লিপিত (সংস্কৃতৰ সমতুল্য বৰ্ণ ব্যৱহাৰ কৰি)
অসমীয়া ভাষাত অৰ্থ
𑚀𑚜𑚜𑚰 𑚢𑚳𑚩𑚘𑚰 𑚀𑚜𑚢𑚭
अधधु मैहणु अधमा
অধধু মৈহণু অধমা
অল্পজ্ঞানীৰ মাত বেছি
𑚆𑚅𑚖𑚯 𑚊𑚥 𑚑𑚙𑚤𑚱𑚖𑚭
एऊडी कल जतरूडा
এঊডী কল জতৰূডা
কুকৰ্মই কুফল আনে
𑚢𑚤𑚝𑚰 𑚙 𑚜𑚶𑚤𑚰𑚦 𑚚𑚴𑚪𑚭 𑚊𑚤𑚝𑚯
मरनु त ध्रुव थॊड़ा करनी
মৰনু ত ধ্ৰুৱ থৌড়া কৰনী
মৃত্যু যেতিয়া আহিবই, ফাঁকি কিহৰ?
𑚑𑚲𑚃 𑚊𑚭𑚥𑚱 𑚡𑚰𑚙𑚮𑚣𑚭 𑚙𑚲𑚃 𑚛𑚶𑚦𑚭𑚤𑚭 𑚡𑚲𑚪𑚮𑚣𑚴𑚤𑚱
जेई कालू भुतिया तेई द्वारा भेड़ियोरू
জেঈ কালূ ভুতিয়া তেঈ দ্বাৰা ভেড়িয়োৰূ
কোনো ডাঙৰ বিপক আওকাণ কৰা

লিপি

এই ভাষা টাকৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হয়।

স্থিতি

এই ভাষাক অনেকে পাহাড়ী বা হিমাচলী বুলিও কয়। কোনো কোনোৱে এই ভাষাক ডোগ্ৰী ভাষাৰ উপভাষাও জ্ঞান কৰে। চুৰাহী ভাষাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নাই। ইউনেস্ক'ৰ মতে এই ভাষা নিশ্চিতভাৱে বিলুপ্তপ্ৰায়, যাৰ অৰ্থ হ'ল, এই ভাষা শিশুৱে মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকা হৈছে।

২০১০ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বিধান সভাই ভাৰতৰ সংবিধানত 'পাহাড়ী (হিমাচলী)' অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ দাবী তুলিছিল, যিয়ে হিমাচল প্ৰদেশৰ অনেক ভাষাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিলেহেতেন। কিন্তু তাৰ পাছত এই দিশত কোনো অগ্ৰগতি দেখা হোৱা নাই, যদিও অনেক সৰু সৰু সংগঠনে এই ক্ষেত্ৰত কাম কৰি আহিছে। ৰাজনৈতিক কাৰণত, এই ভাষাক হিন্দী ভাষাৰ উপভাষা গণ্য কৰা হয়, যদিও চুৰাহী আৰু হিন্দী ভাষী দুজন লোকে ইজনে সিজনক বুজা কঠিন।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
আশা (এলবাম)

আশা হৈছে ১৯৯৫ চনত এন কে প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত মুক্তিলাভ কৰা এখন অসমীয়া আধুনিক গীতৰ শ্ৰব্য এলবাম। জুবিন গাৰ্গ আৰু উৎপল শৰ্মাই সংগীত পৰিচালনা কৰা এলবামটিৰ গীতৰ কথা জুবিন আৰু প্ৰশান্ত বৰদলৈৰ। সংগীত ব্যৱস্থাপনা উৎপল শৰ্মাৰ। গীতকেইটিত কণ্ঠদান কৰে জুবিন গাৰ্গ আৰু সবিতা শৰ্মাই। জুবিনে সংগীত পৰিচালনা কৰা এইটো তৃতীয় এলবাম। প্ৰথম দুটি এলবাম অনামিকা আৰু মায়াৰ দৰে এই এলবামটিয়েও শ্ৰোতাৰ যথেষ্ট ভাল সঁহাৰি লাভ কৰে। জুবিনৰ পূৰ্বৰ এলবাম মায়া মুক্তি পোৱাৰ ২ মাহৰ পিছত, ১৯৯৫ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত মুক্তি পায়।

গীতৰ তালিকা

এলবামটিত মুঠ ৮ টা গীত আছে। 'মেঘৰ বৰণ' গীতটিৰ সুৰ দিয়ে উৎপল শৰ্মাই, বাকীকেইটা গীতৰ সুৰ জুবিনৰ।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মিউজিক ইণ্ডিয়া অনলাইন ৱেবছাইটত এলবামটিৰ গীতসমূহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শ্ৰব্য এলবাম
শ্ৰেণী:জুবিন গাৰ্গৰ এলবাম
অমৰেশ দত্ত

অমৰেশ দত্ত হ'ল ইংৰাজী সাহিত্যৰ এজন ভাৰতীয় পণ্ডিত। সাহিত্য অকাডেমি‍ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ভাৰতীয় সাহিত্যৰ বিশ্বকোষ খনৰ তেখেত আছিল মুখ্য সম্পাদক।

জীৱনী

দত্তই ১৯৫০ চনৰ আৰম্ভণিতে মধ্যপ্ৰদেশৰ সাগৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত শি‍ক্ষকতাৰ জীৱন আৰম্ভ কৰে। দত্তই ২০ বছৰ কাল গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰাৰ পাছত ১৯৮০ চনত ডীন হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ বিশ্ববিদ্যালয়ে তেখেতক এমেৰিটাছ অধ্যাপক হিচাপে সন্মানিত কৰিছিল৷ এক পৰ্যালোচনাত মেডেলিন ড’ৰানে কিতাপখনক “সতেজভাৱে পুৰণি সাঁচ”ৰ আৰু গভীৰভাৱে উপলব্ধিশীল বুলি অভিহিত কৰিছে, ব্যক্তিগত ট্ৰেজেডীৰ ওপৰত বহু নতুন অন্তৰ্দৃষ্টি আগ বঢ়োৱা হৈছে আৰু যুক্তিৰ বৃত্তাকাৰতাক এটা মৌলিক দুৰ্বলতা হিচাপেও উল্লেখ কৰা হৈছে৷

তেখেতৰ কেপটিভ মমেণ্টছ (১৯৭১) নামৰ কবিতা সংকলন এখন প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু কবিতাৰ বাবে তেখেতক ৰোমৰ আন্তৰ্জাতিক কবিতা সংস্থাই সন্মানিত কৰিছিল৷

২০১০ চনত তেখেতে কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল৷

২০২০ চনৰ ৬ আগষ্ট তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷ তেখেতৰ মৃত্যুত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে শোক প্ৰকাশ কৰে৷

গ্ৰন্থপঞ্জি

অমৰেশ দত্তৰ প্ৰকাশিত ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে-
Captive Moments (1971)
Time's Harvest: A Cycle of Poems and Drawings Based on the Ramayana and the Mahabharata (1996)
Lotus and the Cross (1997)
Mysticism in Poetry
India's Cultural Unity-Fact and Fiction
Poetry, Religion and Culture and Sri Sankar Dev
Banaprastha (2008)
Comedy: a Rhetorical Fiction: Five Essays on Shakespeare's Comedies
In the Valley of Time and Tide

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
সৰুপেটা

সৰুপেটা বজালী জিলাৰ এখন সৰু চহৰ। সৰুপেটা নগৰখন জিলা সদৰৰ পৰা প্ৰায় ১৮ কি.মি. আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ১১৬ কি.মি.দূৰত্ব অৱস্থিত।
১৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে অসমৰ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বৈদ্যুতিক ইঞ্জিন অসমৰ মাটিত বঙাইগাঁৱৰ পৰা সৰুপেটা ষ্টেচনলৈ সফল পৰীক্ষামূলকভাৱে চলিছিল।

উৎপত্তি

সৰুপেটা শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে "সৰু" অৰ্থাৎ সৰু আৰু "পেটা" অৰ্থাৎ পুখুৰী, গতিকে সৰুপেটাৰ অৰ্থ হৈছে "সৰু পুখুৰী।" তাৰ পিছৰে পৰা সমগ্ৰ অঞ্চলৰ মানুহে সৰুপেটা নামটোকে মান্যতা দি প্ৰচলিত কৰিবলৈ ধৰিলে।

যাতায়াত

স্থলপথেৰে, সৰুপেটা নগৰখন গুৱাহাটী বিমানবন্দৰৰ পৰা প্ৰায় ১২১ কিলোমিটাৰ( ৩ ঘণ্টা), বঙাইগাঁওৰ পৰা প্ৰায় ৬৪ কিলোমিটাৰ (২ ঘণ্টা) দূৰত্বত গাড়ী বা বাছেৰে ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে উপস্থিত হ'ব পাৰি। ইয়াৰোপৰি ৰে'লযোগে, নিকটতম ৰে'ল ষ্টেচন হৈছে সৰুপেটা(SPQ)। সৰুপেটাৰ পৰা কেইবাখনো স্থানীয় ৰে'লগাড়ী আছে-
GHY NBQ PASSENGER দৈনিক (৫৫৮১০) গুৱাহাটীৰ পৰা পুৱা ০৭:৪১ বজাত আহি উপস্থিত হয়। (পুৱা ০৫:০০ বজাৰ পৰা আৰম্ভ)
NBQ GHY PASSENGER দৈনিক (৫৫৮০৯) নিউ বঙ্গাইগাওঁ পৰা আবেলি ০৬:১৭ বজাত আহি উপস্থিত হয়। (আবেলি ০৪:৪০ বজাৰ পৰা আৰম্ভ)
SIFHUNG PASSENGER দৈনিক (৫৫৭৫৩) আলিপুৰদুৱাৰ জং পৰা ৰাতিপুৱা ০৭:৪৯ বজাত আহি উপস্থিত হয়। (ৰাতিপুৱা ০৪:০৫ বজাৰ পৰা আৰম্ভ)
SIFHUNG PASSENGER দৈনিক (৫৫৭৫৪) গুৱাহাটীৰ পৰা আবেলি ০৬:১৬ বজাত আহি উপস্থিত হয়। (আৰম্ভ আবেলি ০৩:20)
MANAS RHINO PASSENGER দৈনিক (55801) নিউ বঙ্গাইগাওঁ পৰা ৰাতিপুৱা ০৫:৫৮ বজাত আহি উপস্থিত হয়। (আৰম্ভ ৰাতিপুৱা ০৪.৪০ বজাত)
MANAS RHINO PASSENGER দৈনিক (55802) গুৱাহাটীৰ পৰা আবেলি ০৮:০৪ বজাত আহি উপস্থিত হয়। (আৰম্ভ আবেলি ০৫:৩০ বজাত)

শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান

সৰুপেটা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, সৰুপেটা
সৰুপেটা ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, সৰুপেটা
ভৱানীপুৰ হস্তিনাপুৰ বিজনী মহাবিদ্যালয়, সৰুপেটা
আৰ্য্যভট্ট অকাডেমী। (উচ্চতৰ মাধ্যমিক)

বেংক

অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক, শালবাৰী শাখা
ষ্টেট বেংক অফ ইণ্ডিয়া, সৰুপেটা শাখা
পাঞ্জাব নেশ্যনেল বেংক, সৰুপেটা শাখা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বজালী জিলা
বিপন্ন সময় (গ্ৰন্থ)

বিপন্ন সময়,হৈছে অসমৰ সাহিত্যিক, ঔপন্যাসিক মেদিনী চৌধুৰীৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি উল্লেখযোগ্য উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ বিষয়বস্তু হৈছে ইতিহাস-সচেতনতা আৰু ইতিহাস বিশ্লেষণ। উল্লেখযোগ্য যে,বিপন্ন সময়,উপন্যাসখনৰ বাবে ঔপন্যাসিক মেদিনী চৌধুৰীয়ে ১৯৯৯ চনত অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

অসম তেতিয়াও ইংলণ্ডৰ চৰকাৰে শাসন কৰা নাছিল। সেই চৰকাৰৰ এজেন্ট হিচাপে বৃটিছ ইষ্ট ইন্ডিয়া কোম্পানীৰ অধীনস্থ বিষয়াইহে শাসন কৰিছিল। কোম্পানীৰ শাসন সেই সময়ত স্থিৰ নিগাজী হৈ পৰিছে। আহোম স্বৰ্গদেউ আৰু তেওঁৰ ডা-ডাঙৰীয়াসকল ইতিমধ্যে প্ৰশাসনীয় দৃশ্যপটৰ পৰা আঁতৰি গৈছে।
গুৱাহাটীৰ এই পকী গীৰ্জা ঘৰটোৰ সম্মুখৰ পিনৰ টুপ এটা ১৮৪৫ চনৰ ভূমিকম্পত ভাঙি পৰিছিল। এই দুৰ্ঘটনাৰ বাবে জগৰীয়া কৰি গুৱাহাটীস্থ এজন ইংৰাজ অভিযন্তাক কোম্পানীৰ চৰকাৰে বৰ্খাস্ত কৰিছিল। এইটো ইমান ডাঙৰ ঘটনা যে গুৱাহাটীত এনে কোনো লোক নাই যিয়ে এই ঘটনাৰ বিষয়ে শুনা নাছিল।
এটা বংশ-জাতি নিৰপেক্ষ পৰিচয় দি এটাইকে এক কৰাৰ পিনে আগবাঢ়িছে।
মদ খায়, যাৰে তাৰে হাতে খায় সিহঁতে কিন্তু সিহঁত যুক্তিবাদী। পৰম্পৰাগত বুলিয়েই সকলো কথাকে নিৰ্বিবাদে নতশিৰে মানি ল'ব - এনে ধৰণৰ মানসিক দুৰ্বলতা সিহঁতৰ নাই। কথা-বতৰা জানে, নতুন খবৰ ৰাখে, দেশখনৰ নতুন ভাল কিবা এটা কৰাৰ বাবে সততে উন্মুখ সিহঁত।
বিধি-ব্যৱস্থা, মানুহৰ মন যে সলনি হৈছে তেৱোঁ জানে। কিন্তু চীফ কমিশ্যনাৰ অহাৰ পিছৰে পৰা গুৱাহাটীৰ যে গুৰুত্ব কমি যায় এই কথা তেওঁ সপোনতো ভবা নাছিল।
তোমালোকে জানাই চাগেই মই যে লুইতৰ বুকুত জন্মিছিলোঁ। সেইবাবে লুইতৰ বুকুতে মোৰ মৰিবৰ মন যায়। সম্বলপুৰততো লুইত নাই। সেইবাবেই বোধকৰো ভগৱানে মোক ইয়ালৈকে লৈ আনিছে।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:উপন্যাস