ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰশ্মিৰথী

ৰশ্মিৰথী (Rashmirathi) (অৰ্থাৎ 'পোহৰৰ ৰথৰ আৰোহী'; 'ৰশ্মি' মানে পোহৰৰ ৰশ্মি আৰু 'ৰথী' মানে ৰথ চলোৱা জন) হৈছে ১৯৫২ চনত কবি ৰামধাৰী সিং দিনকৰৰ দ্বাৰা ৰচিত এটা হিন্দী মহাকাব্যিক কবিতা। এই কবিতাটোত হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ কৰ্ণৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

কবিতাটোৰ বিষয়ে

কৰ্ণ আছিল কুন্তীৰ প্ৰথম সন্তান। বিবাহৰ পূৰ্বে জন্ম হোৱা বাবে কুন্তীয়ে জন্মৰ পিছতেই তেওঁক ত্যাগ কৰিছিল। সূৰ্য দেৱতাৰ বৰদানত কৰ্ণৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ এহাল সূত (সাৰথি) দম্পতীৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু নিজৰ তথাকথিত নিম্ন স্থিতিৰ পৰা ওপৰলৈ উঠিবলৈ আজীৱন সংগ্ৰাম কৰিছিল। শেষত তেওঁ এজন বিখ্যাত যোদ্ধা আৰু মহাভাৰতৰ এটা মুখ্য চৰিত্ৰ হৈ পৰে।

কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত কৰ্ণই দুৰ্যোধনৰ পক্ষত যুঁজ দিছিল, যিয়ে কৰ্ণৰ সামৰ্থ্যক স্বীকৃতি দি তেওঁক এজন ৰজা পাতিছিল আৰু এজন অন্তৰংগ বন্ধু হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। কৌৰৱ পক্ষত কৰ্ণৰ উপস্থিতিয়ে পাণ্ডৱসকলৰ মাজত যথেষ্ট চিন্তাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, কাৰণ যুদ্ধত তেওঁ প্ৰায় অপৰাজেয় বুলি পৰিচিত আছিল।

যুদ্ধৰ প্ৰাকক্ষণত কুন্তীয়ে কৰ্ণৰ ওচৰলৈ গৈ পাণ্ডৱ পক্ষত যোগ দিবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁ কুন্তীৰ প্ৰথম সন্তান আৰু সেই হিচাপে পাণ্ডৱসকলৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ। ৰামধাৰী সিং দিনকৰৰ ৰশ্মিৰথীৰ মতে, কৰ্ণই উত্তৰ দিছিল যে যদিও তেওঁ কৌৰৱৰ পৰাজয়ৰ কথা আগতীয়াকৈ অনুভৱ কৰিছে, তথাপিও দুৰ্যোধনৰ প্ৰতি থকা আনুগত্যই তেওঁক কৌৰৱৰ পক্ষ হৈ যুঁজিবলৈ বাধ্য কৰিছে। তেওঁ যুদ্ধখনক শেষ পৰ্যায়ত বিফল বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল, তথাপিও ইয়াক নিজৰ ভাগ্য বুলি মানি লৈছিল।

অভিযোজন

অনুৰাগ কাশ্যপৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হিন্দী বোলছবি গুলালত (২০০৯) দিনকৰৰ কবিতা "য়ে দেখ গগন মুঝ মে লয় হ্যায়" (ৰশ্মিৰথীৰ তৃতীয় অধ্যায়ৰ কৃষ্ণ কি চেতাৱনীৰ অংশ) পীয়ুষ মিশ্ৰই পৰিৱেশন কৰিছে।

বাৰাণসীৰ ৰূপৱাণীৰ বেনাৰত ড° শকুন্তলা শুক্লা আৰু ব্যোমেশ শুক্লাই ৰশ্মিৰথীৰ এক মঞ্চ নাট্যৰূপ পৰিচালনা কৰিছে। এই নাটকখন কুন্তীৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা উপস্থাপন কৰা হৈছে আৰু জানিব পৰা মতে ইয়াৰ ৪৭টা প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হৈছে।

ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে মৰিচাছৰ সাংস্কৃতিক কৰ্মী লীলা গুজাধৰ স্বৰূপৰ দ্বাৰা কৰা ৰশ্মিৰথীৰ ইংৰাজী অনুবাদৰ প্ৰশংসা কৰি ইয়াক "এজন দেৱতাৰ আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত কিন্তু ভাগ্যৰ দ্বাৰা প্ৰত্যাখ্যান কৰা মানুহৰ কাহিনী" বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁ ৰশ্মিৰথীক দিনকৰৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতি বুলি অভিহিত কৰিছে আৰু স্বৰূপৰ অনুবাদক শ্ৰদ্ধাৰ শ্ৰম বুলি শলাগ লৈছে, যিয়ে অ-হিন্দী পাঠকসকলক দিনকৰৰ কবিতা উপভোগ কৰাৰ সুযোগ দিব।

অনুবাদ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

কবিতা কোষত ৰশ্মিৰথী
হিন্দী ভাষাত ৰশ্মিৰথীৰ কিছু অংশ পঢ়ক

শ্ৰেণী:মহাকাব্য
শ্ৰেণী:হিন্দী কাব্যগ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:কবিতা
সুশীলা ৰাণী পেটেল

সুশীলা ৰাণী পেটেল ( ; ১৯১৮–২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় গায়িকা, অভিনেত্ৰী, কণ্ঠশিল্পী, চিকিৎসক, আৰু সাংবাদিক। শিৱ সংগীতাঞ্জলি নামৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

সঙ্গীত জীৱন

১৯৪২ চনত হিজ মাষ্টাৰছ ভইচ মিউজিক কোম্পানীৰ সৈতে ৰেকৰ্ডিং চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰি সুশিলা ৰাণী পেটেলে সঙ্গীত জীৱন আৰম্ভ কৰে। কেৰিয়াৰৰ প্ৰথম বছৰবোৰত বাবুৰাও পেটেলে তেওঁক সহায় কৰিছিল। দুয়োখন ছবিয়ে বক্স অফিচত বেয়া ফলাফল লাভ কৰিছিল। আলোচনীখনৰ প্ৰায় সমগ্ৰ বিষয়বস্তু তেওঁলোকৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। ৰাণীয়ে ব্যক্তিগতভাৱে চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল। সৰুৰে পৰা অভিনয় আৰম্ভ কৰা অভিনেত্ৰী মধুবালাৰ ঘনিষ্ঠ আছিল আৰু ইংৰাজী ক'বলৈ, পঢ়া আৰু লিখিবলৈ শিকাইছিল। ২০১৪ চনত ৯৬ বছৰ বয়সত মৃত্যুৰ আগলৈকে ৰাণীয়ে নিজৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত বিদ্যালয় চলাই গৈছিল।

বঁটা

ৰাণীয়ে মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্য সাংস্কৃতিকপুৰস্কাৰ, আৰু ২০০২ চনত সংগীত নাটক অকাডেমীৰ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
শ্বিমূল ইউচুফ

শ্বিমূল ইউচুফ এগৰাকী বাংলাদেশী অভিনেত্ৰী, পৰিচালক আৰু গায়িকা। ২০২৩ চনত বাংলাদেশৰ অসামৰিক লোকৰ বাবে দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ বঁটা একুশে পদক বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৫৭ চনৰ ২৪ মাৰ্চত ঢাকাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ইউচুফ সাতজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত সৰু। ওডিচিৰ নৃত্যশিল্পী মিনু হক তেওঁৰ ভগ্নী। বিক্ৰমপুৰৰ পিতৃ মেহতাৰ বিল্লাহ কমলাপুৰৰ গায়ক আছিল। পাঁচ বছৰ বয়সৰপৰাই শ্বিমূলে গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ৰেডিঅ' আৰু টেলিভিছনত কণ্ঠদান কৰিছিল আৰু "কচি কাঁচেৰ মেলা" নামৰ শিশু অনুষ্ঠানত গীত গাইছিল।

কেৰিয়াৰ

ইউচুফে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৭২ চনত স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ বাবে ধন সংগ্ৰহৰ বাবে আব্দুল্লা আল মামুনৰ এখন নাটকত থিয়েটাৰত অভিনয় কৰে।
একুশে পদক (২০২৩)
শ্ৰেষ্ঠ সাজ-পোছাক ডিজাইনৰ বাবে বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (২০০৯)
শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বাবে বাচছাছ বঁটা (২০০৯)
শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্লেবেক গায়িকাৰ বাবে বাচছাছ বঁটা (২০০৯)
অনন্যা শীৰ্ষ দহটা বঁটা (২০০৩)
জাকাৰিয়া স্মৃতি বঁটা (১৯৯৯)
দিব্যশ্ৰী পদক
লোকনাট্য পদক
আৰোণো দিপু পদক
ঋষি পদক
ৰুদ্ৰ পদক
মোঃ শ্বাহিদুল্লাহ বঁটা
জাহাংগীৰ বঁটা
প্ৰথম আলো জৰীপ বঁটা
নাৰী দিৱসৰ বিশেষ বঁটা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
ঘানাৰ নাৰী

যোৱা কেইটামান দশকত ঘানাৰ মহিলাসকলৰ মৰ্যাদা আৰু ঘানাৰ সমাজত তেওঁলোকৰ ভূমিকা সলনি হৈছে। ঘানাৰ সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলক সমান অধিকাৰ দিয়া হৈছে যদিও মহিলাসকলৰ শিক্ষা, নিয়োগ আৰু স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্য মাৰ যোৱা নাই। ইয়াৰ উপৰি ঘানাৰ পুৰুষতকৈ মহিলাৰ সম্পদৰ সুবিধা বহু কম।

ঘানাত এতিয়াও নাৰীৰ ওপৰত একাধিক ধৰণৰ হিংসা দৃশ্যমান। শেহতীয়া বছৰবোৰত নাৰীবাদী সংগঠন আৰু নাৰী অধিকাৰ সংগঠনসমূহো বৃদ্ধি পাইছে। ২০১৭ চনত সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা মহিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পায় আৰু ৩৭ গৰাকী মহিলা নিৰ্বাচিত হয়। কিন্তু এতিয়াও সংসদৰ ১৩.৫%হে ঘানাৰ মহিলা। ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সমতা বৃদ্ধিৰ বাবে ঘানাই একাধিক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, চৰকাৰে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণৰ চুক্তি (CEDAW)ত স্বাক্ষৰ কৰি অনুমোদন জনায়। ঘানাত মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু কল্যাণমূলক বিষয়ক আগুৱাই নিবলৈ কাম কৰি থকা বহুতো প্ৰতিষ্ঠান আছে। ঘানাৰ মহিলা গোট আৰু কৰ্মীসকলে মহিলাসকলৰ জীৱিকা উন্নত কৰাৰ বাবে লিংগ নীতি আৰু কাৰ্যসূচীৰ দাবী জনাইছে। ইয়াৰ উপৰিও চৰকাৰৰ মহিলাৰ বাবে সমৰ্পিত মন্ত্ৰালয় আছে। লিংগ, শিশু আৰু সামাজিক সুৰক্ষা মন্ত্ৰালয়ে বিশেষভাৱে মহিলা আৰু শিশুৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ওপৰত নীতি গঠনত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। পিছে এন জি অ’ আৰু ৰাজনৈতিক দলৰ প্ৰচেষ্টা সত্ত্বেও ঘানাৰ ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ কম হৈয়ে আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
অগ্নিৱেশ

অগ্নিৱেশ (, ) হ’ল এজন ঐতিহাসিক ঋষিমুনি আৰু আয়ুৰ্বেদৰ প্ৰাৰম্ভিক লেখক সকলৰ এজন।
তেওঁ আছিল পুনৰ্বসু আত্ৰেয়ৰ ছাত্ৰ। মহাভাৰতৰ দুই প্ৰধান প্ৰতিদ্বন্দ্বী দ্ৰোণ আৰু দ্ৰুপদে এওঁৰেই অধীনত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
ভৰদ্বাজৰ পৰা অগ্নিৱেশে লাভ কৰা শিক্ষাৰ সাৰ হিচাপে তেওঁ ৰচনা কৰা আয়ুৰ্বেদৰ বিষয় সম্বলিত অগ্নিৱেশ তন্ত্ৰ (বা অগ্নিৱেশ সংহিতা) বৰ্তমান কালৰ গৰাহত লীন গৈছে।
ইয়াৰ কথা চৰক সংহিতাত উল্লেখ আছে: "অগ্নিৱেশৰ দ্বাৰা ৰচিত অগ্নিৱেশতন্ত্ৰৰ চৰকে সম্পাদনা আৰু পৰিৱৰ্তন সাধন কৰে" (অগ্নিৱেশকৃতে তন্ত্ৰে চৰকপ্ৰতিসংস্কৃতে)

লগতে চাওক

চৰক সংহিতা
আয়ুৰ্বেদ

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

Ram Karan Sharma and Vaidya Bhagran Dash, Agnivesa's Caraka Samhita, Varanasi, Chowkhamba Sanskrit Studies XCIV (2006). Vol. I: ISBN 81-7080-012-9; Vol. II: ISBN 81-7080-013-7; Vol. III: ISBN 978-81-7080-014-9; Vol. IV: ISBN 81-7080-015-3; Vol. V: ISBN 81-7080-024-2; Vol. VI: ISBN 81-7080-051-X, Vol. VII: ISBN 81-7080-071-4

শ্ৰেণী:আয়ুৰ্বেদ
ত্ৰৈলোক্য দত্ত

ত্ৰৈলোক্য দত্ত (, ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩০ – ১১ নৱেম্বৰ ২০২০) অসমৰ এগৰাকী কাৰ্টুনিষ্ট আৰু চিত্ৰশিল্পী। দৈনিক অসম বাতৰি-কাকতৰ কাঁহুদী শিৰোনামৰে তেখেতে অসমৰ প্ৰথমটো 'বক্স কাৰ্টুন' বা 'পকেট কাৰ্টুন' অংকন কৰিছিল। একেখন কাকতৰ বাবে তেখেতে 'সময়ৰ শৰ' নামৰ শিতানটোও যুগুতাই আছিল। ত্ৰৈলোক্য দত্তই অসমত ৰাজনৈতিক কাৰ্টুনৰ ধাৰাটোৰ গুৰি ধৰিছিল।

শব্দৰ মিতব্যয়িতা, কৌশলপূৰ্ণ আৰু বুদ্ধিদীপ্ত উপস্থাপন তেখেতৰ কাৰ্টুনৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য বুলি কোৱা হয়।

শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৩০ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ জন্মস্থান হৈছে বৰপেটা জিলাৰ বজালীৰ ৰতনপুৰ গাঁৱত। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে ৰতিৰাম দত্ত আৰু মাতৃৰ নাম ৰথেশ্বৰী দত্ত। বজালী হাইস্কুল আৰু দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে ক্ৰমে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক (পি ইউ) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
শোণিত কোঁৱৰ গজেন বৰুৱা বঁটা

মৃত্যু

২০২০ৰ ১১ নৱেম্বৰৰ দিনা চিত্ৰশিল্পী ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ দেহাৱসান হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কাৰ্টুনিষ্ট
শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
যৱন মেটচ্

যৱন মেটচ্ আছিল কাশ্মীৰৰ শ্বেখ নূৰ-উদ্দিন ৱালীৰ এগৰাকী মহিলা শিষ্য। এগৰাকী সুন্দৰী নৃত্যশিল্পী, এগৰাকী কৰ্টেছান, যৱন মেটচ্ চতুৰ্দশ শতিকাৰ শেষৰফালে আৰু পোন্ধৰ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কাশ্মীৰৰ উচ্চ সমাজত বিখ্যাত আছিল।

ধৰ্মান্তৰকৰণ

কোৱা হয় যে আগতে নিশাতৰ ওচৰৰ ইছবৰ গাঁৱত এজন পৱিত্ৰ ব্যক্তি, অতি জনপ্ৰিয় ব্ৰাহ্মণ সাধু আছিল। কাশ্মীৰত তেওঁৰ বিশ্বাসীসকলৰ বৃহৎ অনুগামী আছিল। এদিন কাশ্মীৰৰ চুলতান (সিকন্দৰ, আলী শ্বাহ বা বুদশ্বাহ - আমি নিশ্চিতভাৱে নাজানো) তেওঁৰ ঠাইলৈ আহি দেখা দিলে। ব্ৰাহ্মণে চুলতানক দেখা কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। অপমানিত চুলতানে উপযুক্ত প্ৰতিশোধৰ পৰিকল্পনা কৰিলে। কিছুদিন পাছত চুলতানে ধুনীয়া যৱন মেটচক পঠিয়াই দিলে। সৌন্দৰ্যৰ ৰাণী গাভৰুৱে ব্ৰাহ্মণক ভক্ত হিচাপে চাবলৈ গ’ল। তেওঁৰ চাৱনিত প্ৰলোভিত হৈ সন্ত আশা নকৰাধৰণে প্ৰলোভিত হ’ল। ইয়াৰ ফলত হোৱা কেলেংকাৰীক কাশ্মীৰৰ বহু মুছলমানে নিজৰ পৱিত্ৰ মানুহজনৰ বিষয়ে নিজৰ হিন্দু প্ৰতিবেশীক উপহাস কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।কোৱা হয় যে সুসংযোগী কাশ্মীৰী পণ্ডিত কিছুমানে সেই সময়ৰ আটাইতকৈ বিশিষ্ট মুছলমান সাধু শ্বেখ নূৰ-উদ্দিন ৱালিৰ ওপৰতো একে কৌশল ব্যৱহাৰ কৰিব বিচাৰিছিল। ৰেশীক পটাবলৈ যৱন মেটচক ধন দিছিল। যৱন মেটচে তাইৰ মনোমোহা ৰূপেৰে চেষ্টা কৰিছিল যদিও ৰেশীৰ মনোমোহা ৰূপে যৱনকহে কাবি কৰিছিল। যৱন মেটচে এগৰাকী সমাজৰ ছোৱালীৰ জীৱন দি ৰেছিৰ অন্যতম শিষ্য হৈ পৰে। মহান ৰেশীয়ে তেওঁৰ এটা কবিতা "পায়েখ পায়াছ ইয়াৱান মট্ছি" (যোৱান মেটছ আপুনি এদিন অনুতাপ কৰিব)ত ইয়াৱান মেটছক অমৰ কৰি তুলিছিল।

ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ পিছত যৱন মেটচক শ্বাংগা বিবি নাম দিয়া হয় আৰু নুন্দ ৰেছিৰ সমাধিস্থলত তেওঁ আছিল একমাত্ৰ মহিলা মুজাৱিৰ।
ছাৰৰ নুণ্ড ৰেছিৰ মন্দিৰৰ কাষতে তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাশ্মীৰী ব্যক্তি
সৌদাতু মাহদি

সৌদাতু মাহদি (; জন্ম:-২০ এপ্ৰিল ১৯৫৭)নাইজেৰিয়ান অধিবক্তা আৰু মহিলা অধিকাৰৰ এগৰাকী সমৰ্থক। তেওঁ মহিলা অধিকাৰ উন্নীতকৰণ আৰু সুৰক্ষা বিকল্প (WRAPA)ৰ মহাসচিব। নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসা, মহিলাৰ অধিকাৰ, শ্বৰীয়ত আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু মহিলাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি ২০খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিছে। মাহদীয়ে সেই দলটোৰ নেতৃত্ব দিছিল যিয়ে নাইজেৰিয়ান এগৰাকী মহিলাৰ বাবে যুঁজি দোষমুক্ত হোৱাৰ পথত জয়ী হৈছিল, যিগৰাকীক বিবাহবৰ্হিভূতভাৱে সন্তান জন্ম দিয়াৰ বাবে ফাঁচীৰ শাস্তি ঘোষণা কৰা হৈছিল।.

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৫৭ চনৰ ২০ এপ্ৰিলত নাইজেৰিয়াৰ কাটচিনা ৰাজ্যত মাহদিৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৬৪ চনত যুৱতী মাহদিক কাডুনাৰ কাডুনা চেণ্ট্ৰেল প্ৰাইমেৰী স্কুল আৰু পিছলৈ কানোৰ ছেইণ্ট লুইছ প্ৰাইমেৰী স্কুললৈ পঠিওৱা হয় য’ত তেওঁ কেইবছৰমান কটায় আৰু তাৰ পিছত কাডুনাৰ ছেক্ৰেড হাৰ্ট প্ৰাইমেৰী স্কুললৈ যায়। ১৯৭০ চনত তেওঁ কাডুনাৰ কুইন আমিনা কলেজলৈ যায়।

শিক্ষা

১৯৭৮ চনত জাৰিয়াৰ আহমদু বেলো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৯২ চনত নাইজেৰিয়াৰ প্ৰশাসনিক কৰ্মচাৰী মহাবিদ্যালয় (ASCON) লৈ স্নাতকোত্তৰ কাৰ্যসূচীত নামভৰ্তি কৰে। তেওঁৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত যেনে-উদ্যোগীকৰণ, বিত্তীয় আৰু বিত্তীয় ব্যৱস্থাপনা,মানৱ অধিকাৰ, পোষকতা আৰু প্ৰতিষ্ঠান নিৰ্মাণত একাধিক প্ৰমাণপত্ৰ আছে। নাইজেৰিয়াৰ ইনষ্টিটিউট অৱ কৰ্পৰেট এডমিনিষ্ট্ৰেচনৰ তেওঁ সভ্য।

কৰ্মজীৱন

পদত্যাগ কৰাৰ পূৰ্বে শ্ৰেণীকোঠাৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ আগষ্ট মাহত বাউচিৰ চৰকাৰী বালিকা মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হয়। ১৯৯৫ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত বাউচিৰ আবুবকাৰ তাটাৰী আলী পলিটেকনিকৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত পঞ্জীয়ক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰি ১৯৯৮ চনৰ ১১ নৱেম্বৰলৈকে এই পদত অধিষ্ঠিত হৈ স্বেচ্ছাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ মহিলা অধিকাৰ উন্নীতকৰণ আৰু সুৰক্ষা বিকল্প (WRAPA)ৰ মহাসচিব।

ওকালতি

নাইজেৰিয়াৰ ব্ৰিং বেক আৱাৰ গাৰ্লছ এডভোকেচি গ্ৰুপৰ অন্যতম সহযোগী মাহদি।.নাইজেৰিয়া বন্দৰ কৰ্তৃপক্ষৰ সঞ্চালক প্ৰধান হাদিজা বালা উছমান আৰু নাইজেৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি মৰিয়াম উৱাইছ আৰু আন কেইবাজনো কৰ্মীৰ সামাজিক সুৰক্ষা পৰিকল্পনাৰ বিশেষ উপদেষ্টা আৰু নাইজেৰিয়াৰ বৰ্ণো ৰাজ্যৰ চিবক কমিউনিটিত অপহৃত স্কুলীয়া ছোৱালীক ঘূৰাই অনাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিবলৈ মাহদীয়ে নাইজেৰিয়াৰ প্ৰাক্তন শিক্ষামন্ত্ৰী ওবিয়াগেলি এজেকৱেচিলিৰ সৈতে কাম কৰিছিল৷ এই অভিযানৰ ফলত সমগ্ৰ বিশ্বতে #BringBackOurGirls হেচটেগ গ্ৰহণ কৰা হয়।.

মাহদী আৰু তেওঁৰ সংগঠনৰ আইনী দলে ব্যভিচাৰৰ অভিযোগত অভিযুক্ত আমিনা লাৱাল কুৰামীৰ স্বাধীনতাৰ বাবে সফলতাৰে যুঁজিছিল, যাক কাটচিনা ৰাজ্যিক শ্বৰীয়া আদালতে শিলগুটি নিক্ষেপেৰে মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তি ঘোষণা কৰিছিল। ২০০২ চনত বিবাহৰ বাহিৰত লাৱালৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয় আৰু কন্যাক আদালতত তেওঁৰ ব্যভিচাৰৰ প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

২০০১ চনত মাহদি আৰু তেওঁৰ আইনী দলে ছফিয়াতু হুছেইনীক ৰক্ষা কৰে যাক ছ'কোটো ৰাজ্যৰ গ্ৱাডাবাৱাৰ উচ্চ শ্বৰীয়ত আদালতে ব্যভিচাৰৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত কৰে আৰু শিলগুটিৰে মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰে।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
জীনত মহল

বেগম চাহিবা জীনত মহল বা জীনত মহল (; , ১৮২৩- ১৭ জুলাই ১৮৮৬) বাহাদুৰ শাহ (দ্বিতীয়) জফৰৰ প্ৰিয়তম পত্নী আছিল। তেওঁ সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনত যথেষ্ঠ পৰিমানে হস্তক্ষেপ কৰাৰ উপৰিও নিজৰ পুত্ৰ মিৰ্জা জৱান বখটক সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰ পাতিবৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল।

জীৱনী

১৮৪০ চনৰ ১০ নবেম্বৰত দিল্লীত জীনত মহলৰ ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ মূল অংশগ্ৰহণকাৰী, শেষ মোগল সম্ৰাট বাহাদুৰ শাহ জফৰৰ সৈতে বিয়া হয়। তেওঁ সম্ৰাটৰ সৰ্বপ্ৰিয় পত্নী আছিল। দুয়োৰো মাজত ৪৮ বছৰ বয়সৰ পাৰ্থক্য আছিল। বিয়াৰ সময়ত বাহাদুৰ শাহৰ বয়স ৬৫ বছৰ হৈছিল। দুয়োৰ যুগ্ম-জীৱনৰ সাক্ষী স্বৰূপে এটা পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম হৈছিল- মিৰ্জা জৱান বখট্।

তেওঁ পুৰণি দিল্লীৰ লাল কুৱাঁত অৱস্থিত নিজৰ হাউলিত বাস কৰিছিল।

১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ

১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত তেওঁ ভৱিষ্যতৰ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰৰ লক্ষ্যৰে নিজ পুত্ৰক বিদ্ৰোহাত্মক কাৰ্যকলাপৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছিল। বিদ্ৰোহাত্মক কাৰ্যকলাপত জড়িত থকাৰ বাবে সম্ৰাটৰ আন দুজন পুত্ৰক ব্ৰিটিছে গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল। ১৮৫৮ চনত তেওঁৰ স্বামী বাহাদুৰ শাহ জফৰক গাদীচ্যুত কৰাৰ লগেলগে মোগল সাম্ৰাজ্যৰ অন্ত পৰিছিল। জীনত মহলক তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে ব্ৰিটিছ শাসিত বৰ্মাৰ ৰেঙ্গুন চহৰত নিৰ্বাসন দিয়া হৈছিল। ১৮৬২ বাহাদুৰ শাহ নিৰ্বাসিত অৱস্থাতে মৃত্যু হোৱাৰ পিছত কোনো এজনকে দিল্লীৰ সিংহাসনৰ দাবীদাৰ হোৱাত বাধা আৰোপ কৰে।

মৃত্যু

১৮৮৬ চনৰ ১৭ জুলাইত জীনত মহলৰ মৃত্যু হয়। অন্য এক সূত্ৰই কয় যে তেওঁ স্বামীৰ মৃত্যুৰ বিশ বছৰ পিছত ঢুকাইছিল। তেওঁক ৰেঙ্গুনৰ শ্বেডেগন পেগোডাৰ ওচৰৰ ডেগন টাউনশ্বিপৰ বাহদুৰ শাহ জফৰৰ সমাধিৰ ওচৰত কবৰ দিয়া হয়। বাহাদুৰ শাহ জফৰ আৰু জীনতৰ নাতিয়েককো তেওঁলোকৰ ওচৰতে সমাধিস্থ কৰা হয়।

গেলাৰী

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

The Prime Minister at Bahadur Shah Zafar's Dargah (Video) at CNN-IBN, May 30, 2012.
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
খাৰুপেটীয়া

খাৰুপেটীয়া (IPA: ˌkɑːrʊˈpiːtɪə) অসমৰ দৰং জিলাত অৱস্থিত এখন নগৰ। এই অঞ্চলটো মঙলদৈ আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা ক্ৰমে ১৭ কিমি আৰু ৮৭ কিমি দুৰত্বত অৱস্থিত। এই অঞ্চলটোৰ মাজেৰে ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে।

ভৌগোলিক অৱস্থান

খাৰুপেটীয়াৰ ভৌগোলিক অৱস্থান . সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা এই অঞ্চলৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ৩৭ মিটাৰ ( ১২১ ফুট)। খাৰুপেটীয়াৰ পৰা নিকটতম ৰে'লৱে ষ্টেচন গুৱাহাটী।

আন্তঃগাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, খাৰুপেটীয়াৰ জনসংখ্যা ১৭,৭৮৪ জন। ইয়াৰে ৫৪% পুৰুষ আৰু ৪৬% মহিলা। এই অঞ্চলৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৩%, ইয়াৰে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথকভাৱে সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৭৮% আৰু ৬৮%। খাৰুপেটীয়াৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১২% ৰ বয়স ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ।

শিক্ষা

বিদ্যালয়-
খাৰুপেটীয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
শৈলবালা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
খাৰুপেটীয়া বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
ৰয়েল একাডেমী খাৰুপেটীয়া
মহাবিদ্যালয়-
খাৰুপেটীয়া মহাবিদ্যালয়
আজমল মহাবিদ্যালয়
ইউনাইটেড ষ্টাৰচ্ একাডেমী
মহাম্মদ আলী মধ্য-ইংৰাজী বিদ্যালয়
নৱৰত্ন জাতীয় বিদ্যালয়
মহাম্মদ আলী উচ্চমাধ্যমিক বিদ্যালয়
জোনাকী জাতীয় বিদ্যালয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
ভবানন্দ দত্ত

ভবানন্দ দত্ত অসমৰ এগৰাকী বাস্তৱবাদী কবি আছিল। তেখেতৰ ছদ্মনাম নচিকেতা।

জন্ম

ভবানন্দ দত্তৰ জন্ম হয় ১৯১৮ চনৰ যোৰহাটত।

শিক্ষা

তেওঁৰ শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ হয় কামৰূপৰ ৰতনপুৰ গাঁৱৰ চৌখুটি ছাত্ৰ বৃত্তি স্কুলত। কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই এ আৰু দৰ্শন বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীসহ বি এড পৰীক্ষাত তেখেতে উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৪৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

চাকৰি জীৱন

তেওঁ নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। পৰৱৰ্তী সময়ত কটন মহাবিদ্যালয় আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়।

সাহিত্যৰাজি

ভবানন্দ দত্তৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ'ল
Philosophy and Indian
দৃষ্টি আৰু দৰ্শন
অসমীয়া কবিতাৰ কাহিনী
অসমৰ জাতীয় সমস্যাৰ বিৱৰ্তন
ৰবীন্দ্ৰ প্ৰতিভা (মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশিত)

বঁটা আৰু সন্মান

ভবানন্দ দত্তই মঙ্গলদৈত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ কবি সন্মিলনৰ সভাপতি পদ অলংকৃত কৰিছিল।

মৃত্যু

দত্তই ১৯৫৯ চনত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
একেশ্বৰবাদ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
একেশ্বৰবাদ এটি প্ৰচলিত ধৰ্মীয় ধাৰণা, যাৰ অৰ্থ হ'ল ঈশ্বৰৰ একত্ববাদত বিশ্বাসী অৰ্থাৎ মাত্ৰ এজন ঈশ্বৰৰ প্ৰতি বিশ্বাসী। এই ধাৰণাত বিশ্বাসীসকলে সৃষ্টিকৰ্তা, লালনকৰ্তা, পালনকৰ্তা অথবা সংহাৰকৰ্তা হিচাপে এটা মাত্ৰ সত্তাত বিশ্বাসী আৰু তেওঁৰ আৰাধনা বা উপাসনা কৰি থাকে। খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, ইছলাম, ইহুদি ধৰ্ম, বাহাই ধৰ্ম, জৰাথ্ৰুষ্ট্ৰ ধৰ্ম, শৈৱ ধৰ্ম, শিখ ধৰ্ম, বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰভৃতি হ'ল একশ্বৰবাদী ধৰ্ম।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:একেশ্বৰবাদ
শ্ৰেণী:ধৰ্ম
শ্ৰেণী:দৰ্শন
নেছ′ (শ্ৰুতিকথা)

নেছ′ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Νησώ, ইংৰাজী: Neso; আক্ষৰিক অৰ্থ: ′দ্বীপৰ দেৱী' বা 'চঞ্চল′) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

নেছ′ গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত নেছ′ও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
য়ুগ'স্লেভিয়াৰ দূৰভাষ নম্বৰ

য়ুগ'স্লেভিয়াৰ দূৰভাষ নম্বৰ সমূহৰ আৰম্ভণিতে থাকে ৩টা সংখ্যাযুক্ত স্থান সংকেত আৰু তাৰ পিছত ৬টা সংখ্যা। চাৰ্বিয়াত সাধাৰণতে নম্বৰসমূহ '১'ৰে আৰম্ভ হয়, মেচিড'নিয়াত '৯'ৰে, ক্ৰ'ৱেচিয়াত '৫'ৰে, বচ্‌নিয়াত '৭'ৰে আৰু মণ্টেনেগ্ৰ'ত '৮'ৰে।

সংকেত

১ অক্টোবৰ ১৯৯৩ত +৩৮ সংকেতটো বৰ্জন কৰা হ'ল আৰু প্ৰতিটো প্ৰান্তৰ বাবে ভিন ভিন সংকেত নিৰ্ধাৰিত কৰা হ'ল, যেনে মেচিড'নিয়াৰ সংকেত +৩৮৯ আদি। কোনো কোনো ৰাজ্যত সংখ্যা সলাই দিয়াও হৈছিল। যেনে, স্কপ্‌জিজানৰ দূৰভাষ নম্বৰ (০৯১) ৫৫৫ ১২৩ৰ সলনি (০২) ৫৫৫ ১২৩ কৰা হ'ল, আৰু তাৰ পিছত (০২) ৩৫৫ ৫১২৩।

পিচে, ২০০৬ চনলৈকে চাৰ্বিয়া আৰু ম'ণ্টেনেগ্ৰ'ৱে একে সংকেত -- +৩৮১ ব্যৱহাৰ কৰিলে। ২০০৬ চনত ম'ণ্টেনেগ্ৰ'ৰ সংকেত +৩৮২ কৰা হ'ল। +৩৮৮ ইউৰোপীয়ান টেলিফ'নি নাম্বাৰিং স্পেচৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হ'ল।

স্থানীয় সংকেতসমূহ

মেচিড'নিয়া

(091) - স্কপ্জে, কুমান'ভ'
(092) - প্ৰবিষ্টিপ, ষ্টিপ, স্ভেটি নিক'লে
(093) - গেভ্‌গেলিগা, ভেলেচ
(094) - গষ্টিভাৰ
(095) - কিচেভ'
(096) - ষ্ট্ৰুগা, ৰেচেন, অহ্ৰিড, ডেবাৰ
(097) - ডেমিৰ হিচাৰ, বিট'লা
(098) - প্ৰিলেপ
(0902) - ৰাড'ভিচ, ষ্ট্ৰুমিকা, ভালাণ্ড'ভ'
(0903) - ক'চানি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দূৰসংযোগ
পিশাচ

পিশাচ (সংস্কৃত: पिशाच, piśāca) ভাৰতীয় ধৰ্মসমূহত উল্লিখিত মাংসভোজী দানৱ। হিন্দু আৰু বৌদ্ধপৌৰাণিক কাহিনীত পিশাচৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়। পিশাচ এক কুৰূপ আৰু দুষ্ট আত্মা, বহু সময়ত ইয়াক অপায়-অমঙ্গলৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়।

পৌৰাণিক কাহিনী

মহাভাৰতৰ মতে, প্ৰকৃত পিশাচৰ সৃষ্টি কৰিছিল ব্ৰহ্মাই। মহাভাৰতত পিশাচসকলৰ বিভিন্ন বৰ্ণনা পোৱা যায়। তেওঁলোক কুবেৰ অথবা ব্ৰহ্মাৰ সভাত বাস কৰে, সেই ঠাইৰ দেৱতাসকলক পূজা কৰে, আৰু শিৱ-পাৰ্বতীকো উপাসনা কৰে। পিশাচসকলে ঘটোৎকচৰ পক্ষে কৰ্ণৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিছিল। আনহাতে,অলম্বুষৰ ৰথৰ ঘোঁৰা হিচাপে কাম কৰি কৌৰৱকো সহায় কৰিছিল। তেওঁলোক প্ৰজাপতি কাশ্যপৰ বংশধৰ বুলি বিবেচিত।

থাইলেণ্ড

ৰয়েল ইনস্টিটিউট অভিধান অনুসৰি, থাই শব্দ "ปิศาจ" (pisat) যি সংস্কৃত শব্দ "পিশাচ" (pishacha)ৰ পৰা আহিছে, তাৰ অৰ্থ "ভূত" (ผี) হিচাপে দিয়া হৈছে। যদিও পিশাচ মূল থাই ভূতৰ অন্তৰ্গত নহয়, তথাপি থাই লোকসাহিত্যৰ কিছুমান কাহিনীত এইসকল পিশাচৰ উল্লেখ পোৱা যায়। পিশাচবোৰ হিন্দু-বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ আত্মাসমূহৰ ভিতৰত পৰে আৰু কিছুমান বৌদ্ধ মন্দিৰৰ পেইণ্টিঙতো ইয়াৰ প্ৰতিফলন দেখা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

টোকা

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কাল্পনিক প্ৰাণী
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মৰ কাল্পনিক জীৱ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধধৰ্মৰ কাল্পনিক জীৱ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধধৰ্মত দৈত্য
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মত দৈত্য
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক দৈত্য
শ্ৰেণী:ভেম্পায়াৰ
চন্দ্ৰমুখী বসু

চন্দ্ৰমুখী বসু (১৮৬০-১৯৪৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ। তেওঁ ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ পৰা প্ৰথম স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা মহিলা। ১৮৬০ চনত ইউনাইটেড প্ৰভিনছ অফ আগ্ৰা এণ্ড অৱধৰ এক বঙালী-খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা চন্দ্ৰমুখী বসু ১৮৮২ চনত কাদম্বিনী গাংগুলীৰ সৈতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁলোকৰ ডিগ্ৰী ১৮৮৩ চনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমাৱৰ্তন অনুষ্ঠানত প্ৰদান কৰা হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰায়ে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু বেথুন কলেজৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত হয়। তেওঁ ব্ৰিটিছ সম্ৰাজ্যেৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী প্ৰথম গৰাকী মহিলা আৰু উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰথম মহিলা অধ্যক্ষ।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৮৬০ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ইউনাইটেড প্ৰভিনছ অফ আগ্ৰা এণ্ড অৱধৰ এক বঙালী-খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত চন্দ্ৰমুখী বসুয়ে জন্মগ্ৰহণ। তেওঁৰ পিতৃ আছিল ভুৱন মোহন বসু। ১৮৮০ চনত তেওঁ ডেহৰাডুনৰ এক স্থানীয় খ্ৰীষ্টান বিদ্যালয়ৰ পৰা ফাৰ্ষ্ট আৰ্টছ পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয়। সেই সময়ত একমাত্ৰ মহিলাৰ বাবে উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান আছিল কলিকতাৰ বেথুন কলেজ। তেওঁ তাত নামভৰ্তি কৰিবলৈ বিচাৰিছিল যদিও বেথুন কলেজত অহিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ ছোৱালীৰ নামভৰ্তি নিষেধ আছিল। সেয়ে তেওঁ ডাফ কলেজত নামভৰ্তি কৰে। ১৮৭৬ চনত বিষয়া সকলৰ লিংগ বৈষম্যৰ বাবে তেওঁক এফ.এ. পৰীক্ষা দিবলৈ বিশেষ অনুমতি লবলগীয়া হৈছিল। সেই বছৰত অকল তেওঁ এই পৰীক্ষাত বহা একমাত্ৰ মহিলা আছিল আৰু তেওঁ এই পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। কিন্তু বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰিবলৈ কেইবাটাও সভাত বহিবলগীয়া হৈছিল। কাদম্বিনী গাংগুলীৰ আগতেই ১৮৭৬ চনত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হৈছিল যদিও বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক সফল পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে স্বীকৃতি দিবলৈ অমান্তি হৈছিল। ১৮৭৮ চনত বিশ্ববিদ্যালয়ে নিজৰ নীতিৰ সংশোধন কৰে আৰু তেওঁক উচ্চশিক্ষাৰ অনুমতি প্ৰদান কৰে। এফ. এ. পাছ কৰাৰ পিছত তেওঁ আৰু কাদম্বিনী গাংগুলী, দুয়ো বেথুন কলেজৰ স্নাতক শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে।
তেওঁ পণ্ডিত কেশৰানন্দ মামগেইনৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। ১৯৪৪ চনত তেওঁৰ ডেহৰাডুনত মৃত্যু হৈছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

স্কটিছ চাৰ্চ কলেজৰ ইতিহাস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
মঞ্জুলা পদ্মনাভন

মঞ্জুলা পদ্মনাভন (ইংৰাজী: Manjula Padmanabhan; জন্ম: ২৩ জুন ১৯৫৩) এগৰাকী ভাৰতীয় নাট্যকাৰ, সাংবাদিক, কমিক ষ্ট্ৰিপ শিল্পী আৰু শিশু গ্ৰন্থৰ লেখিকা। তেওঁৰ কৰ্মৰাজিয়ে বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি, লিংগ আৰু আন্তৰ্জাতিক বৈষম্যৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰে।

জীৱন

পদ্মনাভনৰ জন্ম ১৯৫৩ চনত দিল্লীত এজন ভাৰতীয় কূটনীতিবিদৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁ ছুইডেন, পাকিস্তান আৰু থাইলেণ্ডত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ কমিকছ আৰু কাৰ্টুনৰ এজন উৎসাহী পাঠক আছিল আৰু সৰুৰে পৰাই প্ৰায়ে ছবি অঁকা আৰু লিখা-মেলা কৰিছিল। তেওঁ দ্য ছানডে অবজাৰ্ভাৰৰ সম্পাদক বিনোদ মেহতালৈ এটা প্ৰস্তাৱ লিখিছিল, যিয়ে বহু বছৰ ধৰি তেওঁৰ এই ধাৰাবাহিকখন প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত চুকী চৰিত্ৰটো ১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈ দিল্লীৰ কাকত দ্য পায়নিয়াৰত সপ্তাহত ছয় দিন প্ৰকাশ পাইছিল। যেতিয়া বিনোদ মেহতাই প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানটো ত্যাগ কৰে আৰু দ্য পায়নিয়াৰত কমিকছ প্ৰকাশ বন্ধ হয়, তেতিয়া পদ্মনাভনেও ডাবলটক সৃষ্টি কৰা বন্ধ কৰি দিয়ে।

পদ্মনাভনে তেওঁৰ নাটক হাৰ্ভেষ্টৰ বাবে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ওনাচিছ বঁটা লাভ কৰে। এই নাটকখনৰ আধাৰত গোবিন্দ নিহালনীয়ে দেহম নামৰ এখন বঁটা বিজয়ী ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল।

পদ্মনাভনে এজন লেখক আৰু চিত্ৰকৰ হিচাপে কাম অব্যাহত ৰাখিছে আৰু বহুতো ভিন্ন খণ্ডত চুটিগল্প প্ৰকাশ কৰিছে।

পদ্মনাভনে দ্য হিন্দুজ বিজনেছ লাইনৰ বাবে চুকী ইয়াকী ধাৰাবাহিকখনৰ জৰিয়তে চুকীক লৈ পুনৰ কমিকছ সৃষ্টি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

নাট্যকাৰ হিচাপে

১৯৯৫ - দ্য আৰ্টিষ্টছ মডেল
১৯৯৬ - চেক্সটেট
১৯৯৭ - হাৰ্ভেষ্ট। লণ্ডন: অৰোৰা মেট্ৰ’ বুকছ
২০১৬ - "লাইটছ আউট"

লেখিকা আৰু চিত্ৰকৰ হিচাপে

২০১৫ - আইলেণ্ড অৱ লষ্ট গাৰ্লছ। হেচেট।
২০১৩ - থ্ৰী ভাৰ্জিনছ এণ্ড আডাৰ ষ্টৰীজ। নতুন দিল্লী: জুবাণ বুকছ।
২০১১ - আই এম ডিফাৰেণ্ট! কেন ইউ ফাইণ্ড মি? ৱাটাৰটাউন, মাছ: চাৰ্লছব্ৰিজ পাব্লিছিং।
২০০৮ - এস্কেপ। হেচেট।
২০০৫ - আনপ্ৰিন্সেছ! নতুন দিল্লী: পাফিন বুকছ।
২০০৫ - ডাবল টক। নতুন দিল্লী: পেংগুইন বুকছ।
২০০৪ - ক্লেপটোমেনিয়া: টেন ষ্টৰীজ। নতুন দিল্লী: পেংগুইন বুকছ।
২০০৪ - মাউচ ইনভেডৰ্ছ। পেন মেকমিলান। মঞ্জুলা পদ্মা নামেৰে লিখা।
২০০৩ - মাউচ এটাক। পেন মেকমিলান। মঞ্জুলা পদ্মা নামেৰে লিখা।
২০০০ - দিছ ইজ চুকী! নতুন দিল্লী: ডাকফুট প্ৰেছ।
১৯৯৬ - হট ডেথ, ক’ল্ড ছুপ: টুৱেল্ভ চুটি ষ্টৰীজ। নতুন দিল্লী: কালী ফৰ উইমেন।
১৯৮৬ - এ ভিজিট টু দ্য চিটী মাৰ্কেট। নতুন দিল্লী: নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট

চিত্ৰকৰ হিচাপে

১৯৮৯ - ইণ্ডি ৰাণা আৰু মঞ্জুলা পদ্মনাভন। দ্য ডেভিল ইন দ্য ডাস্টবিন। লণ্ডন: হামিশ হ্যামিল্টন।
১৯৮৪ - মৈথিলী জগন্নাথন আৰু মঞ্জুলা পদ্মনাভন। দ্ৰুপী ড্ৰেগন। নতুন দিল্লী: থমছন প্ৰেছ।
১৯৭৯ - বেগ, তাৰা আলী আৰু মঞ্জুলা পদ্মনাভন। ইন্দ্ৰানী এণ্ড দ্য এনচাণ্টেড জংঘল। নতুন দিল্লী: থমছন প্ৰেছ (ইণ্ডিয়া) লিমিটেড।

কমিক ষ্ট্ৰিপসমূহ

২০১৫ - চুকী ইয়াকী। দ্য হিন্দুজ বিজনেছ লাইন।
১৯৮২-১৯৯৮ - ডাবলটক। দ্য ছানডে অবজাৰ্ভাৰ আৰু দ্য পায়নিয়াৰ।

চুটিগল্প

২০১৯ - "দ্য ৰিহাৰ্চেল", ডিচপ্লেচড লাইভছ : ফিকচন, পয়েট্ৰী, মেময়াৰ্ছ, এণ্ড প্লেজ ফ্ৰম ফ’ৰ কন্টিনেন্টছত অন্তৰ্ভুক্ত। সম্পাদক: ফ্ৰেংক ষ্টুৱাৰ্ট; অলক ভাল্লা, মিং ডি। হনোলুলু: ইউনিভাৰ্চিটি অৱ হাৱাই প্ৰেছ।
২০১২ - "দ্য আদাৰ ওমেন", ব্ৰেকিং দ্য বৌ : স্পেকুলেটিভ ফিকচন ইনস্পায়াৰড বাই দ্য ৰামায়ণত অন্তৰ্ভুক্ত। সম্পাদক: অনিল মেনন, বন্দনা সিং। নতুন দিল্লী: জুবাণ।

আত্মজীৱনী

২০০২ - গেটিং দেয়াৰ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মঞ্জুলা পদ্মনাভন পেংগুইন ইণ্ডিয়াত

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক