আমাণ্ডা লিয়াৰ

আমাণ্ডা লিয়াৰ (জন্ম: ১৮ জুন ১৯৩৯ অথবা ১৮ নৱেম্বৰ ১৯৫০) এগৰাকী ফৰাচী গায়িকা, গীতিকাৰ, চিত্ৰশিল্পী, টেলিভিছন উপস্থাপিকা, অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰাক্তন মডেল।

উদ্ধৃতিসমূহ

মোৰ জন্ম কেতিয়া হৈছিল, মোৰ বয়স ৫০, ৬০ নে ৭০— সেই লৈ মই চিন্তা নকৰোঁ। মই যে জীয়াই আছোঁ, সেয়াহে গুৰুত্বপূৰ্ণ।

মই উৰাবাতৰি বিয়পাই বেয়া পাওঁ: কিন্তু সেইবোৰক লৈ আৰু কৰিবনো পাৰি কি?

মই এইটো ভাবিয়েই ডাঙৰ হৈছিলোঁ যে মই কুৎসিত, অতিকে কুৎসিত। মই বহুত বেছি ওখ আছিলোঁ, বহুত বেছি ক্ষীণ আছিলোঁ, মোৰ বুকু চেপেটা আছিল, মোৰ চকু আৰু গালৰ হাড়বোৰ মাকৰ দৰে এছীয় আছিল, যাৰ বাবে মোৰ সকলো বান্ধৱীতকৈ মোক বিদেশী যেন লাগিছিল। মোৰ মুখখন বহুত ডাঙৰ আছিল আৰু দাঁতবোৰো বহুত ডাঙৰ আছিল, সেয়ে মই কেতিয়াও হাঁহি মৰা নাছিলোঁ। তাৰ পিছত ফ্ৰান্সত ফ্ৰাঁচোৱা হাৰ্ডীৰ জনপ্ৰিয়তা বাঢ়িল আৰু হঠাৎ সকলো সলনি হৈ গ'ল। তেওঁৰ আগতে আপোনাক ব্ৰিজিত বাৰ্ডোৰ দৰে সোণালী চুলিৰ, আকৰ্ষণীয় শৰীৰৰ হ'ব লাগে বুলি ভবা হৈছিল। কিন্তু মোৰ বয়স যেতিয়া বিশ বছৰমান আছিল, তেতিয়া মানুহে মোক ক'বলৈ ধৰিলে— "তুমি জানা, তোমাক অলপ ফ্ৰাঁচোৱা হাৰ্ডীৰ দৰে লাগে, তুমি মডেল হ'ব পাৰিলাহেঁতেন।" আৰু তাৰ পিছত হঠাৎ বিখ্যাত কেথেৰিন হাৰ্লেৰ আবিৰ্ভাৱ হ'ল। তেওঁ আকস্মিকভাৱে মোক পেৰিছৰ ৰাজপথত দেখা পালে আৰু মোক ফেশ্বন মডেল হ'ব বিচাৰো নেকি সুধিলে— মই ভাবিছিলোঁ তেওঁ ধেমালি কৰিছে! তেওঁ ক'লে— "নহয়, নহয়, আমি ঠিক তোমাৰ দৰে ছোৱালীয়েই বিচাৰি আছোঁ।" আৰু হঠাৎ মোৰ সেই সকলোবোৰ খুঁত, যিবোৰৰ বাবে মই ইমান লাজ পাইছিলোঁ, সেইবোৰেই মোৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সম্পদ হৈ পৰিল। মোৰ কেৰিয়াৰৰ বেছিভাগ কথাৰ দৰেই এয়াও আছিল একেবাৰে আকস্মিক।
Confessions Orbitales (ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰ), ইউৰোপ ১, ৮ মাৰ্চ ২০০৩।
যেতিয়া মই তেওঁক প্ৰথম লগ পাইছিলোঁ, মই একোৱেই জনা নাছিলোঁ। তেওঁ মোক তেওঁৰ চকুৰে পৃথিৱীখন চাবলৈ শিকাইছিল। ডালি (Dalí) মোৰ শিক্ষক আছিল। তেওঁ মোক তেওঁৰ তুলিকা, তেওঁৰ ৰং আৰু কেনভাচ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দিছিল, যাতে তেওঁ একেটা ষ্টুডিঅ'তে ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা ধৰি ছবি আঁকি থকাৰ সময়ত মই খেলা-ধূলা কৰিব পাৰোঁ। অতিবাস্তৱবাদ (Surrealism) মোৰ বাবে এখন ভাল বিদ্যালয় আছিল। ডালিৰ কথা শুনাটো যিকোনো কলা বিদ্যালয়লৈ যোৱাতকৈ বহু গুণে ভাল আছিল।

ইটালীত মই জনপ্ৰিয় কাৰণ তেওঁলোক সকলো যৌনতাক লৈ অতিমাত্ৰা আসক্ত। জাৰ্মানীত মই সফল হৈছিলোঁ কাৰণ তেওঁলোকে যুদ্ধৰ পিছৰে পৰা মাৰ্লিন ডায়েট্ৰিচৰ দৰে কাৰোবাৰ অপেক্ষাত আছিল। মই তেওঁলোকৰ এজন নিচাসক্ত, নৈশ ক্লাবত ঘূৰি ফুৰা ৰূপহী মহিলাৰ (vamp) প্ৰতি থকা হেঁপাহক কামত লগাইছিলোঁ। আৰু মই সমকামীসকলৰ মন জয় কৰিছোঁ— যিসকল অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ তেওঁলোকৰ হাততে সকলোতকৈ ভাল ডিস্কোবোৰ আছে— আৰু এয়া সম্ভৱ হৈছে কেৱল মোক লৈ থকা অসাধাৰণ কিংবদন্তিবোৰৰ বাবে।

জাৰ্মানসকলে মোক কৈছিল— "আমি পৃথিৱী জয় কৰিবলৈ ওলাইছোঁ!" আৰু মই এজন জাৰ্মান ৰেকৰ্ডিং কোম্পানীৰ সৈতে কাম কৰি মোৰ অকণো অনুশোচনা নাই, কাৰণ মোৰ কেৰিয়াৰৰ বাবে এয়া অতি ভাল আছিল। কিন্তু তেওঁলোকে মোক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব বিচাৰিছিল, নিৰ্দেশনা দিব বিচাৰিছিল আৰু সীমাবদ্ধ কৰিব বিচাৰিছিল। তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণ অনুশাসন বিচাৰিছিল আৰু তেনে জীৱন মোৰ বাবে নহয়, গতিকে কেইবছৰমানৰ পিছত মই তাৰ পৰা ওলাই আহিব বিচাৰিছিলোঁ।
Confessions Orbitales (ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰ), ইউৰোপ ১, ৮ মাৰ্চ ২০০৩।
মানুহে মোক কেৱল এগৰাকী চেলিব্ৰিটি হিচাপেহে জানে আৰু উপলব্ধি নকৰে যে মেকআপ আৰু সাজ-সজ্জাতকৈ কলা মোৰ বাবে কিমান বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ। মনোৰঞ্জন জগতখনে মোক ঘৰৰ ভাড়া পৰিশোধ কৰাত সহায় কৰে, কিন্তু চিত্ৰাংকনহে মোৰ একমাত্ৰ প্ৰকৃত নিচা। সেয়েহে মই নিজকে মনোৰঞ্জন জগতত কাম কৰা এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী হিচাপে পৰিচয় দিওঁ। কলা মোৰ বাবে এক প্ৰকাৰৰ থেৰাপী (চিকিৎসা), যাৰ জৰিয়তে মই মোৰ অনুভৱবোৰ ব্যাখ্যা কৰিব পাৰোঁ। মোৰ চকুৰ সন্মুখত থকা এখন খালী কেনভাচ মানেই হ'ল প্ৰকাশৰ পূৰ্ণ স্বাধীনতা।

মোৰ বাবে সংকলনবোৰ (Compilations) খুবেই লজ্জাজনক। এটা সংকলন উলিয়াব লগা হোৱাৰ অৰ্থ হ'ল এইটো কোৱা— "চোৱা, মোৰ হাতত কোনো নতুন কাম নাই, গতিকে অনুগ্ৰহ কৰি এইটো কিনি লোৱা। মোৰ ঘৰৰ ভাড়া দিবলৈ পইচা লাগে।" মই ভাবো এয়া অতি লাজৰ কথা। আৰু এয়া খুবেই আমনিদায়ক কাৰণ ৰেকৰ্ডিং কোম্পানীটোৱে সেই সকলোবোৰ গীতৰ স্বত্ব লাভ কৰে আৰু তেওঁলোকে মোৰ পৰামৰ্শ নিবিচাৰে। তেওঁলোকে কেৱল "বেষ্ট অফ" সংকলন মুকলি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু বহুতো অতি নিম্নমানৰ সংগীত উলিয়াই দিয়ে। তাত হয়তো দুটামান ভাল গীত থাকে কিন্তু বাকীবোৰ কেৱল এলবামটো ভৰ্তি কৰিবলৈহে দিয়া হয়। আৰু তেওঁলোকে ভালদৰেই জানে যে মই সেইবোৰৰ প্ৰচাৰ চলাব নোৱাৰোঁ কাৰণ মই তেনে ৰেকৰ্ডৰ প্ৰচাৰ কেতিয়াও নকৰোঁ।