ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নেমাই ঘোষ

নেমাই ঘোষ বা নিমাই ঘোষ আছিল এজন প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় ফটোগ্ৰাফাৰ, সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৈতে কৰা কামৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত,
গুপি গাইন বাঘা বাইন (১৯৬৯)ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰেৰ শেষৰখন ছবি এগ্ৰিমুক (১৯৯১)লৈকে দুটা দশকৰো অধিক সময় ধৰি স্থিৰ ফটোগ্ৰাফাৰ হিচাপে।
তেওঁৰ কামে থিয়েটাৰ, চিনেমা, শিল্প, সাংস্কৃতিক নথিপত্ৰ আৰু তেওঁৰ গৃহ চহৰ কলকাতাক সামৰি লৈছে, বিশেষকৈ ক’লা-বগা ফটোগ্ৰাফীৰ জৰিয়তে যিয়ে ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক মুহূৰ্তৰ লগতে অন্তৰংগ, ক্ষন্তেকীয়া মুহূৰ্ত দুয়োটাকে ধৰি ৰাখে।

২০০৭ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ জুৰীৰ সদস্য আছিল, আৰু ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু আৰম্ভণি

জন্ম ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ কলকাতা (তেতিয়াৰ কলিকতা)ত।
উৎপল দত্তৰ লিটিল থিয়েটাৰ গ্ৰুপৰ সৈতে অভিনয় কৰি তেওঁ ভ্ৰাম্যমাণৰ লগত কলাত্মক জড়িততা আৰম্ভ কৰিছিল।
ফটোগ্ৰাফীৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ পৰিকল্পিত নাছিল; ১৯৬৬ চনৰ আশে-পাশে তেওঁ এটা কেমেৰা লাভ কৰে আৰু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পৰিয়াল

২০২২ চনৰ ২৮ মাৰ্চত মৃত্যু হোৱা শিবানী ঘোষৰ সৈতে নেমাই ঘোষৰ বিবাহ হয়।

দম্পতীহালৰ তিনিটা সন্তান আছিল:
২০০১ চনৰ ১৯ ​​ডিচেম্বৰত তেওঁলোকৰ ডাঙৰ পুত্ৰ শান্তনু ঘোষৰ মগজুৰ টিউমাৰত মৃত্যু হয়।তেওঁৰ পত্নী ডালিয়া ঘোষ, কন্যা শ্ৰেয়া ঘোষ আৰু পুত্ৰ সোহাম ঘোষক এৰি থৈ যায়।
তেওঁলোকৰ সৰু পুত্ৰ সত্যকি ঘোষ পিতৃৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি ফটোগ্ৰাফাৰ হৈ পৰিল। মধুৰা ঘোষৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈ ওপাষোনা ঘোষ আৰু পূজাৰীনি ঘোষ নামৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
তেওঁলোকৰ সৰু সন্তান শৰ্মিষ্ঠা ঘোষে শিক্ষাবিদ হিচাপে কাম কৰে।

সত্যজিৎ ৰায়ৰ লগত সঙ্গতি

সত্যজিৎৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম কাম আছিল গুপী গাইনে বাঘা বাইন (১৯৬৯) ছবিত। সেই সময়ৰপৰা সত্যজিৎৰ শেষৰখন ছবি অগন্তুক (১৯৯১)লৈকে ঘোষে সত্যজিৎৰ স্থিৰ ফটোগ্ৰাফাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।
বিখ্যাত জীৱনীকাৰ জেমছ বছৱেলৰ কথা উল্লেখ কৰি সত্যজিৎ সত্যজিতে তেওঁক কেমেৰাৰ সহায়ত তেওঁৰ জীৱনৰ একপ্ৰকাৰৰ “বছৱেল” বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

২০২০ চনৰ ২৫ মাৰ্চত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ বয়স আছিল ৮৫ বছৰ।

গ্ৰন্থতালিকা

সত্যজিৎ ৰায় ৭০ বছৰ; ফটোগ্ৰাফসমূহ নেমাই ঘোষৰ; আলোকে বি নেণ্ডীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত অৱদান, ১৯৯১, আইফেল এডিচনছ, ব্ৰাছেলছ।
সত্যজিৎ ৰায় ৭০ বছৰ; ফটোগ্ৰাফসমূহ নেমাই ঘোষৰ; আলোকে বি নণ্ডীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত অৱদান, ১৯৯৩, পইণ্ট অৱ ভিউ আৰু অৰিয়েণ্ট লংমেন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কেঁচাইখাঁতী পূজা

কেঁচাইখাঁতী পূজা হ'ল নানা ধৰ্মীয় নিয়ম-নীতিৰে কেঁচাইখাঁতী গোঁসানীক বলিৰ তেজ দি উপাসনা কৰা এক পৰম্পৰাগত প্ৰথা। ভাৰতীয় শক্তি ৰূপৰ মূল আধাৰ আদ্যা শক্তিয়ে হ'ল কেঁচাইখাঁতী গোসাঁনী। জাগ্ৰত গোসাঁনীয়ে কেঁচাই তেজ খায় বুলি বিশ্বাস। সেয়ে গোসাঁনীৰ সন্তোষৰ অৰ্থে পূৰ্বে নৰ বলি দিয়াৰো ৰীতি আছিল। কেঁচাইখাঁতী গোসাঁনীক তাম্ৰেশ্বৰী দেৱীও বোলা হয়।

পূজাৰ বিধি

তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়াৰ ওচৰৰ তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰ এই পূজাৰ মূল স্থান যদিও অসমৰ আন আন মঠ-মন্দিৰতো এই পূজাৰ প্ৰচলন আছে।আগতে নৰ বলি দি কেঁচাইখাঁতী গোসাঁনীক পূজা - আর্চনা কৰা হৈছিল কিন্তু এই প্ৰথা আহোম স্বৰ্গদেউ গৌৰীনাথ সিংহই উঠাই দিছিল। আজিৰ তাৰিখত ম'হ,ছাগলী, হাঁহ-পাৰ আদি দেৱীলৈ উৰ্চগা কৰি বলি দিয়া হয়। গোসাঁনীৰ পূজা-অৰ্চনা কৰি ডিঙি কাটি কোনোবাটো জন্তুৰ তেজ দেৱীৰ চৰণত দিয়া হয় আৰু বলিৰ মঙহ ভক্তসকলৰ মাজত প্ৰসাদ ৰূপে বিতৰণ কৰা হয়। কেঁচাইখাঁতী প্ৰধানতঃ দেউৰী সকলৰ আৰাধ্য দেৱী।দেওধনী নৃত্য এই পূজাৰ অপৰিহাৰ্য অংগ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
সুনয়না হাজাৰিলাল

সুনয়না হাজাৰিলাল অগ্ৰৱাল এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু কথকৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ বিশেষজ্ঞতাৰ বাবে জনা যায়। কোৱা হয় যে কথকৰ জানকীপ্ৰসাদ ঘৰানা বা বেনাৰস ঘৰানাৰ তেওঁৰ একমাত্ৰ জীৱিত অনুশীলনকাৰী। ভাৰত চৰকাৰে ২০১১ চনত চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা প্ৰদান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰি তেওঁক সন্মান জনায়।

জীৱনী

মুম্বাইত ৰেলৱেৰ এজন বিষয়াৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা সুনয়না হাজাৰীলাল সৰুৰে পৰাই শাস্ত্ৰীয় নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে।[4] পিতৃক আন ঠাইলৈ বদলি হোৱাৰ সময়ত কথক শিকাৰ স্বাৰ্থতে তেওঁ মুম্বাইৰ পৰা অন্য ঠাইলৈ যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। তেওঁ বেনাৰস জানকীপ্ৰসাদ ঘৰানাৰ পৰিচিত প্ৰতিষ্ঠাপক গুৰু হাজাৰীলালৰ তত্বাৱধানত অনুশীলন কৰিছিল।

সুনয়না নটৱাৰী নৃত্য একাডেমীৰ সঞ্চালক[5] আৰু ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱন, মুম্বাইৰ সংগীত আৰু নৃত্য শিক্ষাপীঠৰ কথক বিভাগৰ মুৰব্বী। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ আন বহুতো প্ৰতিষ্ঠানৰ ভিজিটিং ফেকাল্টী। আমেৰিকাৰ নিউয়ৰ্ক, ছান ফ্ৰান্সিস্কো আৰু ৰেলেত নৃত্য কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰাৰ লগতে ইটালী, জাৰ্মানী আৰু বেলজিয়ামৰ দৰে বহু দেশ ভ্ৰমণ কৰিছে। ১৯৯০ চনত লছ এঞ্জেলছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত (ইউচিএলএ) অতিথি অধ্যাপক হিচাপেও কাম কৰি আহিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা (২০১৪-১৫)

#
থিয়েটাৰ (প্ৰযোজক)
নাটক
নাট্যকাৰ
অভিনয়ত

১
ৰাজশ্ৰী থিয়েটাৰ
গুণ্ডা
অভিজিত ভট্টাচাৰ্য
ৰবি শৰ্মা, মৃদুল চুতীয়া, অৰুণ বৰদলৈ, অৰ্চনা বৰা, দিব্যজ্যোতি ভৰালী, পপীপৰ্ণা, উৎপল ঠাকুৰীয়া, লাটুমণি ভূঞা, হেমন্ত হাজৰিকা, উৎপল দাস আৰু মিছ চুমী
ইতি নহয় মোৰ প্ৰেম
মৃদুল চুতীয়া
কইনা সজাব কোনে
চিত্তৰঞ্জন পৰাশৰ

২
ইতিহাস থিয়েটাৰ (অখিল কলিতা)
পুলিচগিৰি
সমৰেন্দ্ৰ বৰ্মন
বিকি, সংগীতা ডেকা, কল্পনা শৰ্মা, তাৰক দাস, ভূপেন ডেকা, মুহী বৰা, জয়ন্ত শৰ্মা, হৰ্ষজ্যোতি দাস, নাজিমূল ইছলাম, ৰতন বৰ্মন আৰু ৰাজশ্ৰী বৰা (ৰবীন নেওগ)
কুৰুক্ষেত্ৰ]
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
ভৱেশ বৰুৱা, প্ৰাণজিৎ দাস, ৰবীন নেওগ, বিনয় ডেকা, দুলাল শৰ্মা, বন্দনা ডেকা, চিমি দাস ইত্যাদি
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
অনামিকাৰ সপোন
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য

৫
কহিনুৰ থিয়েটাৰ (তপন লহকৰ/ ৰতন লহকৰ)
ফুটপাথৰ ৰোমিঅ
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
rowspan="3" align= | ৰাজকুমাৰ, মুনমী ফুকন, চিন্ময় কটকী, স্মাইলী বৰুৱা, হেমেন শৰ্মা, দীপক তালুকদাৰ, গিৰিজা শৰ্মা, যুতিকা ভূঞা আদি
-
মৰমৰ জুই
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
-
মুক্তি (লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ মুক্তি গল্পৰ ওপৰত আধাৰিত)
হেমন্ত দত্ত
-

rowspan="3" align=
rowspan="3" align=
বাদছাহ
চম্পক শৰ্মা
rowspan="3" align= | চম্পক শৰ্মা, অৰুণ বৰা, অৰুণ বেজবৰুৱা, যোগেশ কাশ্যপ, প্ৰমোদ চুতীয়া, সঞ্জীৱ বসুমতাৰী, মৃনাল দেৱ, সুৰৱী কটকী, মুন শইকীয়া, প্ৰিয়ংকা, ৰিতু আৰাইনা শৰ্মা, জুনজুন আৰু অৰূপ বৈশ্য আদি
-
মাজনিশা মনে মনে
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
-
আকাশী গংগা
মুনিন বৰুৱা
-

rowspan="3" align=
rowspan="3" align=
দাদা নাম্বাৰ ৱান
অৱতাৰ সিং
rowspan="3" align= | অতুল পাচনী, প্ৰদীপ বৰা, দ্বীপেন ভূঞা, জয়ন্ত জীৱন, বিকি কাশ্যপ, নিলোৎপল বৰা, ডিম্পল ফুকন, পৰমানন্দ, ৰাজু দাস, পূজা বৰা, মৌচুমী ফুকন, দেৱীমণি তামুলী, মিষ্টাৰ ভাস্কৰজ্যোতি আদি
-
মনৰ মৰম
নিৰ্মল দাস
-
ধৰ্মযুদ্ধ
ধীৰাজ কাশ্যপ
-

rowspan="3" align=
rowspan="3" align=
মানস কন্যা
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
rowspan="3" align= | আকাশদ্বীপ, আঙুৰলতা, বিপুল বৰা, আলোকজ্যোতি, জীৱন হাতীকাকতী আদি
-
সেন্দূৰৰ ৰং কিয় ৰঙা
চিত্তৰঞ্জন পৰাশৰ
-
আকৌ এদিন
ৰাজদ্বীপ
-

rowspan="3" align=
rowspan="3" align=
ৰাং কুকুৰ
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
rowspan="3" align= | তপন দাস, মৈত্ৰেয়ী প্ৰিয়দৰ্শিনী, সঞ্জীৱ শৰ্মা, নিৰ্মল দত্ত, শ্ৰীমন্ত মাধৱ দত্ত, ৰাণী বেগম, মিতুল বালাজী, পঞ্চী বৰা আদি
-
উপলব্ধি
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
-
মন্দাকিনী
-

rowspan="3" align=
rowspan="3" align=
দমন
শ্যাম সুন্দৰ জালান
মুনমী কলিতা, নয়ন নিৰ্বাণ বৰুৱা, ফ্ৰেংকী বৰুৱা, জয়ন্ত দাস, পদ্ম বৰা, ভাস্কৰ বৰ্মণ, প্ৰিয়ংকা বৰুৱা, ওমৰ মোক্তাৱ, তপন শইকীয়া, অলকা মজুমদাৰ আদি
মাতাল ৰজা
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
দাবী
ভাস্কৰ বৰ্মণ

লগতে চাওক

২০১১ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা
২০১২ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা
২০১৩-১৪ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
বিশ্ব মান দিৱস

বিশ্ব মান দিৱস প্ৰতি বছৰে ১৪ অক্টোবৰ তাৰিখে আন্তৰ্জাতিক ভাবে পালন কৰা হয়। পণ্য-সেৱা প্ৰভৃতিৰ মান উন্নয়নৰ লক্ষ্যত বিশ্বব্যাপী কৰ্মৰত বিভিন্ন স্বেচ্ছাসেৱী প্ৰতিষ্ঠানৰ অৱদানৰ প্ৰতি সন্মান জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে এই দিৱস অৱতাৰণা কৰা হৈছিল। এই দিৱস মূলতঃ পণ্য-সেৱা প্ৰভৃতিৰ মান উন্নয়ন আৰু বজায় ৰখাৰ প্ৰতি কৰ্তৃপক্ষ, উদ্যোক্তা আৰু উপভোক্তা সকলৰ সচেতন কৰাৰ উদ্দেশ্যে পালন কৰা হয়।

এই দিৱসৰ লগত জড়িত কেইটামান সংস্থা হল, আন্তৰ্জাতিক ইলেক্ট্ৰ'প্ৰযুক্তি আয়োগ (International Electrotechnical Commission), , আন্তৰ্জাতিক মাননিৰ্ণয় সংস্থা(International Organization for Standardization), আন্তৰ্জাতিক দূৰসংযোগ সংঘ(International Telecommunication Union), বৈদ্যুতিক আৰু অণুবৈদ্যুতিক অভিযন্তাৰ প্ৰতিষ্ঠান(Institute of Electrical and Electronics Engineers) আৰু ইণ্টাৰনেট অভিযান্ত্ৰিক ক্ৰিয়া দল (Internet Engineering Task Force)।

উৎপত্তি

১৯৪৬ চনৰ ১৪ অক্টোবৰ তাৰিখে লণ্ডনত বিশ্বৰ ২৫খন দেশৰ প্ৰতিনিধি সকলে বিশ্বব্যাপী পণ্য-সেৱাৰ মান বজায় ৰখাৰ উদ্দেশ্যে এটি আন্তৰ্জাতিক ভাবে স্বীকৃত মান নিৰ্ধাৰক সংস্থা স্থাপনৰ বিষয়ে ঐকমত পোষণ কৰে। এই প্ৰতিষ্ঠান তাৰ পিছৰ বছৰৰ পৰা কাৰ্যক্ষম হয়। এই দিনটোক স্মৰণীয় কৰি ৰাখিবলৈ এই দিৱস আন্তৰাষ্ট্ৰীয় ভাবে পালন কৰা হয়। ১৯৭০ চনৰ পৰা আন্তৰ্জাতিক মান নিৰ্ণয় সন্থায়ে এই দিৱস পালন কৰি আহিছে। প্ৰত্যেক বছৰে এই দিৱসৰ বাবে কিছুমান প্ৰতিপাদ্য বিষয় বা থীম নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।

তথ্য উৎস

বিশ্ব মান নিৰ্ণয় সংস্থা "বিশ্ব মান দিৱস - ১৪ অক্টোবৰ, ১৯৯৮ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈ"
কানাডা মান নিৰ্ণয় পৰিষদ

বহিঃসংযোগ

বিশ্ব মান দিৱসৰ ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান

বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান হৈছে 'ভাৰতীয় বন গৱেষণা আৰু শিক্ষা সংস্থা' (Indian Council of Forestry Research and Education)-ৰ অন্তৰ্গত বন গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথমখন তথা প্ৰধান গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান। ই উত্তৰাখণ্ডৰ ডেহৰাডুন চহৰত অৱস্থিত। ১৯৯১ চনত প্ৰতিষ্ঠান খনক বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে সম-বিশ্ববিদ্যালয় (deemed university) হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।

একেটা চৌহদতে ভাৰতীয় বন সেৱাৰ (Indian Forest Service, IFS) বিষয়াসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ কাৰণে প্ৰতিস্থিত ইন্দিৰা গান্ধী নেশ্যনেল ফৰেষ্ট একাডেমী (Indira Gandhi National Forest Academy, IGNFA), ভাৰতীয় বন গৱেষণা আৰু শিক্ষা সংস্থা (Indian Council of Forestry Research and Education), ৰাজ্যিক বন সেৱা বিষয়াসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ কাৰণে প্ৰতিস্থিত কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যিক বন সেৱা একাডেমী (Central Academy for State Forest Services i.e. CASFOS)-ৰ ডেহৰাডুনস্থ প্ৰতিষ্ঠানখনো অৱস্থিত।

ইতিহাস

১৮৭৮ চনত ডায়েত্ৰিছ ব্ৰেণ্ডিচৰ দ্বাৰা এই প্ৰতিষ্ঠানখন এখন ব্ৰিটিছ সাৰ্বভৌম বন বিদ্যালয় হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯০৬ চনত এই স্কুল খনক ব্ৰিটিছ সাৰ্বভৌম বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে পুনৰস্থাপিত কৰা হয়।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শিৰডীৰ সাই বাবা

শিৰডীৰ সাই বাবা ভাৰতৰ এগৰাকী সন্ত। তেওঁক হিন্দু-মুচলমান ঐক্যৰ বাবে জনা যায়। তেওঁৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল শ্ৰদ্ধা আৰু সবুৰি (সহানুভূতি, কৰুণা)।

উদ্ধৃতিসমূহ

জীৱন এটা সংগীত— ইয়াক গোৱা। জীৱন হৈছে খেল— ইয়াক খেলা। জীৱন এটা প্ৰত্যাহ্বান— ইয়াৰ সৈতে মোকাবিলা কৰা। জীৱন এটা সপোন— ইয়াক উপলব্ধি কৰা। জীৱন হৈছে ত্যাগ— ইয়াক আগবঢ়োৱা। জীৱন হৈছে প্ৰেম— ইয়াক উপভোগ কৰা।

উৎস

Category:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
শ্ববে বৰাত

শ্ববে বৰাত বা মধ্য শ্বাবান ইছলামিক দিনপঞ্জী হিজৰীৰ শ্বাবান মাহৰ ১৪ আৰু ১৫ তাৰিখৰ মাজৰ ৰাতি মুছলমান সকলে উদযাপন কৰা এক উৎসৱ। এই নিশা পৰৱৰ্তী বছৰলৈ ব্যক্তিগত ভাগ্য নিৰূপণ হোৱা আৰু আল্লাহে পাপী সকলৰ পাপ ক্ষমা কৰাৰ ৰাতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অঞ্চলত এই নিশা পূৰ্বপুৰুষৰ বাবে আল্লাহৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰি নামাজ আৰু প্ৰাৰ্থনা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। তদুপৰি এই নিশা দ্বাদশবাদী চিয়া মুছলমান সকলে মহম্মদ-আল-মেহদিৰ জন্মদিন পালন কৰে।

ইছলামৰ চালাফি সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে শ্ববে বৰাতক মান্যতা প্ৰদান নকৰে।

নামৰ উৎপত্তি

শ্ববে বৰাতৰ আভিধানিক অৰ্থ অনুসন্ধান। শ্বব ফাৰ্চী শব্দ আৰু ইয়াৰ অৰ্থ ৰাতি বা ৰজনী। বৰাত শব্দটিও মূলতঃ ফাৰ্চী আৰু ইয়াৰ অৰ্থ ভাগ্য। দুই শব্দৰ একত্ৰীকৰণৰ অৰ্থ ভাগ্য-ৰজনী। এই দিন বিশ্বৰ ভিন ভিন ঠাইত ভিন ভিন নামেৰে জনাজাত। ইয়াক মূলতঃ দুই ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি:

মধ্য শ্বাবান: ই হিজৰী কেলেণ্ডাৰৰ অষ্টম মাহ শ্বাবানৰ নামৰ পৰা আহিছে।
নিছফ্ শ্বাবান ,
নিছফু শ্বাবান
নিম শ্বাবান
বৰাতৰ নিশা: বৰাত আৰবী ভাষাৰ শব্দ। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে মুক্তি।
লায়লাট আল-বাৰাত
বেৰাত কান্দিলি
শ্বব এ বাৰাত
শ্ববা এ বৰাত

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ববে বৰাত
শ্ববে বৰাতৰ পৰিচয় আৰু বিশেষ নামাজৰ নিৰ্দেশনা
শ্ববে বৰাতৰ বিষয়ে প্ৰবন্ধ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
দেৱী ভাগৱত

দেৱী ভাগৱত বা দেৱী পুৰাণ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এখন গ্ৰন্থ, মুলত উপপুৰাণ। শক্তি উপাসনাক গুৰুত্ত্ব প্ৰদান কৰা এই গ্ৰন্থ খনত বৈষ্ণৱবাদ আৰু শৈৱ পৰম্পৰাও উল্লেখ আছে। সৰ্বমুঠ ১২টা স্কন্দ্ব আৰু ৩১৮ টা অধ্যায়ৰ দেৱী ভাগৱতে নিজকে মহাপুৰাণ বুলি গণ্য কৰিছে। শাক্ত ধৰ্মত দেৱী মাহাত্ম্যৰ পিছতেই এই গ্ৰন্থৰ স্থান; পণ্ডিত সকলৰ মতে, এই গ্ৰন্থ খুব সম্ভৱত ৬ঠ-১8 শতিকাৰ ভিতৰত বঙ্গদেশৰ স্মাৰ্ত পণ্ডিত সকলৰ দ্বাৰা ৰচিত কিন্তু দেৱী ভাগৱতত ইয়াৰ ৰচক কৃষ্ণদ্বৈপায়ন বেদব্যাস বুলি উল্লেখ আছে। দেৱী ভাগৱতত দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু অৱতাৰৰ বৰ্ণনা থকাৰ লগতে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আদিৰ আখ্যান, বিষ্ণুলীলা, দেৱী পূজাৰ ভিন্ন ভিন্ন বিধি, তীৰ্থ আৰু অন্যান্য পুৰাণসমুহৰ বৰ্ণনা আছে; ইয়াৰ লগতেই ধৰ্মজ্ঞান, কৰ্মযোগ, জ্ঞানযোগ আদিৰ বিস্তৃত বৰ্ণনা আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ‎
কোণ্ডাপল্লি কোটেশ্বৰম্মা

কোণ্ডাপল্লি কোটেশ্বৰম্মা ( ; ৫ আগষ্ট, ১৯১৮ – ১৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট নেত্ৰী, নাৰীবাদী, বিপ্লৱী আৰু লেখিকা আছিল। ১৯১৮ চনত পামাৰুত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

খুৰাকৰ লগত তেওঁৰ অতি কম বয়সত বিয়া হৈছিল যদিও দুবছৰৰ পিছত স্বামীৰ মৃত্যু হৈছিল। মাত্ৰ ৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ বৈধ্ব্যৰ সাজ পৰিধান কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁ গৃহ চহৰতে পৰাই স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু লগতে সংগীতৰো প্ৰশিক্ষণো লৈছিল।। ১০ বছৰ বয়সত বিভিন্ন সভা আৰু মণ্ডলীত দেশপ্ৰেমমূলক গীত গাই স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সক্ৰিয় অংশ লৈছিল। ১৯ বছৰ বয়সত কোণ্ডাপল্লি সীতাৰামায়াৰ সৈতে পুনৰ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ বহু সামাজিক বাধাৰ সন্মুখীন হৈছিল কাৰণ তেতিয়াৰ দিনত বিধৱাৰ পুনৰ বিবাহ সমাজে গ্ৰহণ কৰা নাছিল। বিয়াৰ পিছত স্বামীৰ সৈতে জোন্নাপাড়ুত কিছু বছৰ বাস কৰে। এই সময়ছোৱাত গুড়িবাডাত কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কাম কৰিছিল। বিজয়াৱাড়ালৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ বিভিন্ন সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ লগতে মহিলা সংগঠনৰ বাবেও কাম কৰে।

কৰ্ম আৰু পৰৱৰ্তী জীৱন

তেওঁ স্বামী আৰু পুচাপল্লী সুন্দৰায়াৰ দৰে ব্যক্তিৰ সৈতে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ বাবে সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰিছিল। তেলেংগানা বিদ্ৰোহত সক্ৰিয়ভাৱে অৱদান আগবঢ়াইছিল। পৰিয়াল আৰু সন্তানৰ পৰা আঁতৰি আত্মগোপন কৰি বন্দৰ, এলুৰু, পুৰী, ৰাইচুৰত কেইবছৰমান পাৰ্টিৰ বাবে কাম কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ পাছত কম সময়ৰ ভিতৰত কমিউনিষ্ট পাৰ্টি দুটা ভাগত বিভক্ত হয়। ৩৫ বছৰ বয়সত তেওঁ মেট্ৰিকৰ বাব পঢ়িবলৈ হায়দৰাবাদলৈ যায়। গল্প লিখি আৰু ৰেডিঅ’ৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি উপাৰ্জন কৰা অলপীয়া টকাৰে তেওঁ সেই সময়খিনিত জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল। ইমান সামান্য উপাৰ্জনেৰে চলি থকা অৱস্থাতো প্ৰতিমাহে দহ টকাকৈ দলৰ পুঁজিলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। মেট্ৰিক সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত কাকিনাডাৰ পলিটেকনিক কলেজত মেট্ৰ’ন হিচাপে যোগদান কৰাৰ পিছত কাকিনাদাৰ সাহিত্যিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ৰাজ্যৰ বিভিন্ন মহাবিদ্যালয়ত কাম কৰিছিল। তেওঁ এহাল পুত্ৰ-কন্যা চন্দ্ৰশেখৰ আৰু কৰুণাৰ মাক আছিল। জীয়েক কৰুণা ডাক্তৰ আছিল আৰু চন্দ্ৰশেখৰে ৱাৰংগলৰ আঞ্চলিক অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। অভাৱনীয় পৰিস্থিতিত দুয়োৰে মৃত্যু হয়। এই বছৰবোৰত তেওঁৰ স্বামীয়ে ভাৰতত পিপ’লছ ৱাৰ পাৰ্টি প্ৰতিষ্ঠা কৰি দলৰ হৈ সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰিছিল। কিন্তু পিছত নিজৰ দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ হৈ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয় আৰু মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৮৭ বছৰ বয়সত নাতিনীয়েৰ (কৰুণাৰ কন্যা) ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। কোটেশ্বৰম্মা কিছুবছৰ বিজয়াৱাড়াত থাকি পিছলৈ হায়দৰাবাদৰ চন্দ্ৰ ৰাজেশ্বৰ ৰাও বৃদ্ধাশ্ৰমলৈ গুচি যায়।

সাহিত্যিক কৰ্ম

কোটেশ্বৰম্মাই আজিলৈকে বহু কেইখন গ্ৰন্থ, প্ৰবন্ধ আৰু গীত লিখিছে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কিছু গ্ৰন্থ- আম্মা চেপ্পিনা আইদু গিয়ালু (১৯৭২),অশ্ৰু সমীক্ষানম (১৯৯১),সংঘমিত্ৰা কথালু (১৯৯১)। তেওঁৰ আত্মজীৱনী নিৰ্জন বাৰাধি (২০১২) হায়দৰাবাদ বুক ট্ৰাষ্টে প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াক The Sharp Knife of Memory নামেৰে ইংৰাজীলৈ আৰু অন্যান্য ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:তেলুগু ব্যক্তি
দীপান্বিতা শৰ্মা

দীপান্বিতা শৰ্মা বলিউডত খ্যাতি লাভ কৰা এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী তথা ছুপাৰ মডেল।
১৯৯৮ চনত অনুষ্ঠিত ফেমিনাৰ মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত শীৰ্ষ পাঁচগৰাকীৰ ভিতৰত থাকি তেখেতে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ২০০২ চনৰ '১৬ ডিচেম্বৰ' চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ দ্বাৰা তেখেতে চলচ্চিত্ৰজগতত খোজ দিয়ে।

ব্যক্তিগত জীৱন

দীপান্বিতা শৰ্মাৰ ১৯৭৬ চনৰ ২ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ দুলীয়াজানত জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ ভাৰতীয় তৈল নিগমৰ এগৰাকী চিকিৎসক আছিল। দীপান্বিতা শৰ্মা গুৱাহাটীৰ কৃষ্ণ নগৰৰ হ'লি চাইল্ড বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী আছিল, নৱম শ্ৰেণীলৈ এই বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ পাছত তেখেতে নাহৰকটীয়াৰ ছেইণ্ট মেৰী স্কুলৰ পৰা বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সাং কৰে।

দিল্লীৰ ব্যৱসায়ী দিলশ্বেৰ সিং অটৱাল নামৰ এজন ব্যক্তিৰ সৈতে বিবাহত বহে,
তেখেতসকল বৰ্তমান ভাৰতৰ মুম্বাই চহৰ বাসিন্দা।

চলচ্চিত্ৰ

বছৰ শিৰোনাম ভূমিকা উল্লেখনীয়
২০০২ ১৬ ডিচেম্বৰ শীবা মনোনীত, জী এণ্ড স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডছ
দিল ভিল প্যাৰ ব্যাৰ পায়ল সিং
২০০৪ অসম্ভৱ কিঞ্জল
২০০৫ মাই ব্ৰাদাৰ... নিখিল লীনা গোমচ
কোই আপ চা প্ৰীতি
২০১১ লেডিজ ভাৰ্চেজ ৰিকি বাহ্ল ৰাইনা পাৰুলেকাৰ মনোনীত (জী চিনে এৱাৰ্ডছ, ২০১২, best supporting actor female category)
২০১২ জোৰী ব্ৰেকাৰ্ছ মেগী
২০১৪ পিজ্জা
২০১৫ টেক ইট ইজি ৰামা
২০১৭ কফি উইথ ডি নেহা
২০১৭ শৈশৱতে ধেমালিতে প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
২০১৯ ৱাৰ ড॰ মল্লিকা শিংঘল

টেলিভিছন ধাৰাবাহিক

ছিৰিয়েল চেনেল
হৰ দিল জো ল'ভ কৰেগা জূম টিভি চেনেল
ৱিলছ লাইফষ্টাইল ইণ্ডিয়া ফেচন ৱিক ষ্টাৰ ৱ'ৰ্ল্ড
ফিয়েৰ ফেক্টৰ- খাটৰো কে খিলাড়ী #চিজন ১ ক'লৰ্চ টিভি
এম টিভি মেকিং দা কাট এম টিভি ইণ্ডিয়া
পিয়া কে ঘৰ জানা হে এ আৰ ৱাই ডিজিটেল
আনটেগ (ৱেব ছিৰিজ) ভূট
বেৱাফা চি ৱাফা (ৱেব ছিৰিজ) এ এল টি বালাজী ('বিজয়ী' আই ডব্লিউ এম ডিজিটেল এৱাৰ্ড 'Best Supporting Role Female in a Webseries')

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
তাৰকাৰাজ্য

তাৰকাৰাজ্য হৈছে মহাকৰ্ষণ শক্তিৰ দ্বাৰা আবদ্ধ এটি অতি বৃহৎ সুশৃঙ্খল ব্যৱস্থা যি তৰা, আন্তঃনাক্ষত্ৰিক গেছ আৰু ধূলিকণা, প্লাজমা তথা প্ৰচুৰ পৰিমাণে অদৃশ্য বস্তুৰ (কৃষ্ণ পদাৰ্থ) দ্বাৰা গঠিত। এক আদৰ্শ তাৰকাৰাজ্যত ১০ নিযুতৰ পৰা ১০ লাখ নিযুত পৰ্যন্ত তৰা থাকে যিবোৰ সকলো এক সাধাৰণ মহাকৰ্ষণীয় কেন্দ্ৰৰ চাৰিওফালে ঘূৰ্ণীয়মান। একক তৰাৰ উপৰিও তাৰকাৰাজ্যত বহুতৰা ব্যৱস্থা, তাৰকামণ্ডল আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ নীহাৰিকা থাকে। অধিকাংশ তাৰকাৰাজ্যৰ ব্যাস কেইবাশ আলোকবৰ্ষৰ পৰা কেইবা হাজাৰ আলোকবৰ্ষ পৰ্যন্ত আৰু ইহঁতৰ মধ্যবৰ্তী দূৰত্ব নিযুত আলোকবৰ্ষ পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে।

তাৰকাৰাজ্যৰ শতকৰা ৯০ ভাগ ভৰৰ বাবে কৃষ্ণ পদাৰ্থক দায়ী কৰা হয় যদিও ইয়াৰ অস্তিত্ব আৰু গঠন সম্পৰ্কে অনেক অনিশ্চয়তা আছে। তাৰকাৰাজ্যৰ অভ্যন্তৰত অতিবৃহৎ কৃষ্ণগহ্বৰৰ অস্তিত্বৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। আন্তঃতাৰকাৰাজ্যৰ স্থান পাতল প্লাজমাৰ দ্বাৰা পূৰ্ণ। বৰ্তমানলৈকে প্ৰায় ১০ হেজাৰ নিযুততকৈও অধিক তাৰকাৰাজ্য পৰ্যবেক্ষণ কৰা হৈছে।

শ্ৰেণীবিভাজন

গঠন আৰু আকৃতিত ভিত্তি কৰি তাৰকাৰাজ্যসমূহক তিনিটা মূল শ্ৰেণীত বিভাজন কৰা হৈছে : উপবৃত্তাকাৰ তাৰকাৰাজ্য , সৰ্পিল তাৰকাৰাজ্য , আৰু বিষম তাৰকাৰাজ্য ।

উপবৃত্তাকাৰ তাৰকাৰাজ্যসমূহ প্ৰায় গোলাকাৰ নাইবা ৰাগ্‌বী বলৰ দলে উপবৃত্তাকাৰ। নক্ষত্ৰবোৰৰ সৰহভাগ ৰঙা আৰু সৰ্পিল তাৰকাৰাজ্যৰ নক্ষত্ৰসমূহতকৈ পুৰণি। গোটেই তাৰকাৰাজ্যখন একেলগে আৱৰ্তন নকৰে যদিও, নক্ষত্ৰবোৰ ইয়াৰ কেন্দ্ৰৰ চাৰিওফালে দীৰ্ঘাকৃতি কক্ষপথত আৱৰ্তন কৰি থাকে।

সৰ্পিল তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰীয় অংশ ঘূৰণীয়া থালিৰ দৰে। যিবোৰৰ কেন্দ্ৰীয় অংশ বেলুনৰ দৰে বা সৰু দণ্ডৰ দৰে সেইবোৰক দণ্ডযুক্ত সৰ্পিল তাৰকাৰাজ্য বুলি কোৱা হয়। হাতীপটি এক দণ্ডযুক্ত সৰ্পিল তাৰকাৰাজ্য। সৰ্পিল তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা পকোৱা স্প্ৰীঙৰ দৰে কেইবাটাও গেছ, ধূলিকণ আৰু নক্ষত্ৰৰে গঠিত বাহু ওলাই অহা যেন দেখিবলৈ পোৱা যায়। গতিকে সৰ্পিল তাৰকাৰাজ্য দেখাত কেইবাটাও উজ্জ্বল বাহুযুক্ত সমতল চকাৰ দৰে। ইয়াৰ নক্ষত্ৰবোৰও উজ্জ্বল। বাহুবোৰত থকা গেছ আৰু ধূলিকণ গোট খাই নতুন নতুন নক্ষত্ৰৰ জন্ম হয়। এইবোৰ তাৰকাৰাজ্য ইয়াৰ অক্ষদণ্ডৰ চাৰিওফালে আৱৰ্তন কৰে। দূৰৱৰ্তী নক্ষত্ৰবোৰৰ তুলনাত কেন্দ্ৰীয় অক্ষৰ ওচৰৰ নক্ষত্ৰবোৰৰ ঘূৰ্ণনবেগ বেছি।

বিষম তাৰকাৰাজ্যৰ কোনো নিৰ্দিষ্টি আকৃতি নাই। মেগেলানিক ডাৱৰ এটা বিষম তাৰকাৰাজ্য।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান
কালকেয়

কালকেয় বা কালখঞ্জ হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত কাশ্যপ আৰু কলাৰ সন্তান, যিসকলক এটা দানৱৰ এটা পন্থা বুজায়।
ষাঠি হাজাৰ কালকেয়ৰ অস্তিত্বৰ কথা কোৱা হয় আৰু তেওঁলোকে অসুৰ তথা শাসক বৃত্ৰৰ পতাকাৰ তলত যুদ্ধ কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।[1]

হিন্দু ধৰ্ম

মহাভাৰত

মহাভাৰতৰ তীৰ্থযাত্ৰা পৰ্বত দেৱতাসকলে অগস্ত্য ঋষিক কালকেয়সকলে বাস কৰা সাগৰখন পান কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল, যাতে তেওঁলোকে যুদ্ধত পৰাস্ত কৰিব পাৰে। ঋষিয়ে এই অসাধাৰণ কৰ্ম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত দেৱতাসকলে নিজৰ শত্ৰুক আক্ৰমণ কৰে, আৰু যুদ্ধত তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই ঘটনাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলে পাতালাত আশ্ৰয় লয়।

বন পৰ্বত নিবাটকৱচৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰি কালকেয়সকলে দেৱলোকক আক্ৰমণ কৰি দেৱসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিছিল।
শত্ৰুক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে ইন্দ্ৰই পুত্ৰ অৰ্জুনক নিজৰ ৰথী মাতলিৰ সৈতে নিবাটকৱচ ধ্বংস কৰাৰ দায়িত্ব দিলে। এই কাম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত দেৱলোকলৈ উভতি আহোঁতে অৰ্জুনে এখন ভয়ংকৰ নগৰৰ সম্মুখীন হ’ল। মাতলিয়ে তেওঁক ক’লে যে এই নগৰখনৰ নাম হিৰণ্যপুৰা, সোণৰ নগৰ, আৰু ব্ৰহ্মাৰ বৰদানৰ ফলস্বৰূপে সৃষ্টি হৈছে। পুলোমা আৰু কলা নামৰ দুগৰাকী অসুৰ নাৰীয়ে এই বৰ বিচাৰিছিল, যিসকলে ইচ্ছা কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পৌলোমা আৰু কালকেয়াসকল দেৱ, নাগ আৰু ৰাক্ষসৰ বিৰুদ্ধে অজেয় হওক। অৱশ্যে তেওঁলোকে মানুহৰ বিৰুদ্ধে কোনো সুৰক্ষা বিচৰা নাছিল। মাতলিয়ে অৰ্জুনক তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল, কিয়নো তেওঁলোক ইন্দ্ৰৰ শত্ৰুও আছিল। অৰ্জুনে হিৰণ্যপুৰক আক্ৰমণ কৰে আৰু ভিতৰৰ দানৱসকলে দক্ষ যোদ্ধা আৰু অসংখ্য ৰথীৰে গৌৰৱশালী আৰু শক্তিশালীৰূপে প্ৰতিপক্ষৰ পথ আগচি ধৰিলে। অৰ্জুনে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে শিৱৰ অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যাৰ ফলত বিভিন্ন দানৱীয়, বহুমূৰীয়া জন্তুৰ জন্ম হৈছিল যিয়ে অৱশেষত নগৰখনৰ পুৰুষ বাসিন্দাসকলক গ্ৰাস কৰিছিল আৰু জীৱিতসকলক ৰাজকুমাৰৰ কাঁড়ৰ বৰষুণত নিহত হৈছিল।

বৌদ্ধ ধৰ্ম

পালি ভাষাত তেওঁলোকক কালকঞ্জক বুলি কোৱা হয়। "ভয়ংকৰ মুখৰ" বুলি উল্লেখ কৰা এই সত্ত্বাবোৰক অসুৰৰ এটা শ্ৰেণী বুলি গণ্য কৰা হয়। মহাসময় সুত্তৰ প্ৰচাৰত তেওঁলোক উপস্থিত আছিল আৰু তেওঁলোকক ভয়ংকৰ আকৃতিৰ বুলি কোৱা হয় (D.ii.259; also DA.iii.789.820)।

অসুৰ ৰাজ্যৰ সেই সত্তাবোৰৰ ভিতৰত তেওঁলোক অতি নিম্নতম।

কালকেঞ্জকসকলৰ মাজত বোধিসত্ত্বৰ জন্ম কেতিয়াও নহয় (J.i.44; BuA.224)। কেতিয়াবা (যেনে, J.v.187; PvA.272), যেতিয়া অসুৰৰ কথা কোৱা হয়, তেতিয়া টীকাসমূহে শব্দটোক কালকাঞ্জকসকলক বুজাইছে বুলি ব্যাখ্যা কৰে।

এই অৱস্থাত জন্ম লোৱা সত্ত্বাবোৰে অত্যধিক পিয়াহত ভোগে, যিটো গংগাত নিমজ্জিত হৈও পিয়াহ দূৰ কৰিব নোৱাৰে। (তেওঁলোকৰ এজনৰ কাহিনীৰ বাবে VibhA.5 চাওক)। কালকঞ্জকসকলে আকৃতি, লিংগ-জীৱন, খাদ্য আৰু আয়ুসৰ দৈৰ্ঘ্যত প্ৰেতসকলৰ সৈতে মিল খায় আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সৈতে আন্তঃবিবাহ কৰে (কভু.৩৬০)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
ভাইটি (চলচ্চিত্ৰ)

ভাইটি হৈছে প্ৰথমখন অসমীয়া সম্পূৰ্ণ ৰঙীন চলচ্চিত্ৰ। ১৯৭২ চনত মুক্তি লাভ কৰা চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল কমল নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে। চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল অজিত সিংহই।

অভিনয় শিল্পী

ইভা আচাও

সংগীত

ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল অজিত সিংহ। গীত লিখিছিল কেশৱ মহন্ত, আৰু জয়ন্ত বৰুৱাই।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

গানা ডট কমত ভাইটিৰ গীত

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অসম বিদ্যুৎ সংবহন নিগম লিমিটেড

অসম বিদ্যুৎ সংবহন নিগম লিমিটেড (; চমুকৈ ) হৈছে অসম চৰকাৰধীন ৰাজহুৱা খণ্ডৰ এক উদ্যোগ। পূৰ্বৰ অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদৰ পুনৰ্গঠন কৰি ২০০৩ চনত এই কোম্পানীটোৰ জন্ম দিয়া হয় আৰু ভাৰতীয় কোম্পানী অধিনিয়ম, ১৯৫৬ৰ অধীনত পঞ্জীকৰণ কৰা হয়। কোম্পানীৰ মূল কাম হৈছে অসমত বিদ্যুত শক্তিৰ সংবহন ব্যৱস্থাটো সঠিকভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু বিদ্যুৎ শক্তিক উৎসৰ পৰা কঢ়িয়াই আনি বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ কাষ চপাই নিয়া। ইয়াক অসমৰ ৰাজ্যিক সংবহন প্ৰতিষ্ঠান (State Transmission Utility) হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে। ২১ জুলাই ২০১৮ লৈকে এইজিচিএলৰ অধীনত ৬৫টা গ্ৰীড ছাব-ষ্টেচন স্থাপন কৰা হয়। সেইসমূহৰ ৰূপান্তৰণ ক্ষমতা হৈছে ৬১৫৮ এম.ভি.এ.।

লক্ষ্য

কোম্পানীৰ লক্ষ্য হৈছে-"ভাৰতৰ শীৰ্ষতম সংবহন প্ৰতিষ্ঠান হোৱাৰ দিশে আগবাঢ়ি যোৱা; আৰু প্ৰতিযোগিতামূলক মূল্যত সৰ্বনিম্ন সংবহন-ক্ষতিত মানবিশিষ্ট, বিশ্বাসযোগ্য আৰু সুৰক্ষিতভাৱে বিদ্যুৎ সংবহন কৰা।"

প্ৰকল্প

বিশ্ববেংক, এছিয়ান ডেভলেপমেণ্ট বেংকৰ পৰা অৰ্থ-সাহায্য লৈ এইজিচিএল কোম্পানীয়ে এতিয়ালৈকে বহুতো উচ্চক্ষমতাসম্পন্ন ছাব-ষ্টেছন আৰু উচ্চ আৰু বিদ্যুৎ পৰিবাহী নেটৱৰ্ক নিৰ্মাণ কৰিছে। এইবোৰ ছাবষ্টেছনত অত্যাধুনিক পেনেল আৰু সৰঞ্জামৰ যোগান ধৰা হৈছে। কিছুমান প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণকাৰ্য এতিয়াও চলি আছে।

বিশেষ পদাধিকাৰী

বৰ্তমান এইজিচিএলৰ অধ্যক্ষ হৈছে বিনোদ কুমাৰ পিপাৰছেনিয়া। পৰিচালন সঞ্চালক হৈছে সত্যেন্দ্ৰনাথ কলিতা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ চৰকাৰী সংস্থা
তিলেশ্বৰী বৰুৱা

তিলেশ্বৰী বৰুৱা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গৈ মৃত্যুক সাৱটি লৈছিল৷ ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ যোৱা সমদলকাৰীক উদ্দেশ্যি কৰা পুলিচৰ গুলীচালনাত গুলীবিদ্ধ হৈ থিতাতে মৃত্যুমুখত পৰিছিল তিলেশ্বৰী বৰুৱা। উল্লেখযোগ্য যে একেদিনাই গহপুৰত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল কনকলতা বৰুৱাই। তিলেশ্বৰী বৰুৱাৰ জন্ম ১৯৩০ চনত৷ পিতৃৰ নাম ভৱকান্ত বৰুৱা৷ তেওঁৰ ঘৰ দৰং জিলাৰ বৰগাঁও মৌজাৰ নিজ বৰগাঁও নামে গাঁৱত৷ মৃত্যুৰ সময়ত তিলেশ্বৰী বৰুৱাৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১২ বা ১৩ বছৰ৷

ভাৰতৰ স্বাধীনতা প্ৰাপ্তিৰ ৭৫ বছৰ পূৰ্ণ হোৱা উপলক্ষে স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বীৰ-বীৰাংগনাসকলক স্মৰণ কৰাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে হাতত লোৱা নানা প্ৰকল্পৰ ভিতৰত দেশৰ ২০ গৰাকী বীৰনাৰীৰ জীৱনী “অমৰ চিত্ৰ কথা’’ত চিত্ৰিত কৰে৷ তাৰ ভিতৰত অসমৰ তিলেশ্বৰী বৰুৱাৰো স্থান আছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী