ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
২২ অক্টোবৰ

ঘটনাপঞ্জী

১৭৬৪ - বংগ আৰু বিহাৰত নবাবৰ শাসন অন্ত, ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসন আৰম্ভ।
১৭৬৪ - বক্সাৰ যুদ্ধ আৰু ইংৰাজৰ বিহাৰ অধিকাৰ।
১৮৭৯ – ৰাৰ্বনাইজড সূত্ৰৰ ফিলামেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি টমাছ আলভা এডিছনৰ দ্বাৰা প্ৰথম বৈদ্যুতিক বাল্বৰ ব্যৱহাৰিক পৰীক্ষণ।
১৯৩৮ - পদাৰ্থ বিজ্ঞানী ছেষ্টাৰ কাৰ্লছনৰ দ্বাৰা জেৰৌগ্ৰাফী বা জেৰক্স মেচিন নিৰ্মাণত ব্যৱহৃত " ইলেক্ট্ৰোফটোগ্ৰাফ " নামৰ এক পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰ।
১৯৪৭ - কাশ্মীৰ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
১৯৬২ - ভাৰতৰ ভাক্ৰা নাংগল বহুমুখী নদী উপত্যকা প্ৰকল্প ৰাষ্ট্ৰৰ উদ্দেশ্যে উছৰ্গা।
১৯৬৬ - ছোভিয়েট ইউনিয়নে লুনা -১২ কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ উৎক্ষেপন।
১৯৬৮ – পৃথিৱীক ১৬৩ বাৰ পৰিভ্ৰমণ কৰাৰ পাছত এপল ৭ সফলতাৰে আট্লাণ্টিক মহাসাগৰত অৱতৰণ।
১৯৯৪ - শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী জামিনি দেশনায়ক আৰু আন ৬০ জন লোক এক বোমা বিস্ফোৰণত নিহত হয়।
১৯৯৯ - ব'ফৰ্ছ মোকৰ্দমাৰ চাৰ্জশ্বীট দাখিল , ৰাজীৱ গান্ধী সহ আন চাৰিজন অভিযুক্ত।
১৯৯৯ - লোকসভাৰ অধ্যক্ষ ৰূপে জি এম চি বালাযোগী নিৰ্বাচিত।
২০০১ - আফগানিস্তানৰ এক চিকিৎসালয়ত আমেৰিকান বোমা দিয়াৰ ফলত ১০০ জন জনলোকৰ মৃত্যু।
২০০৩ - চনৰ আজিৰ দিনটোতে ফিফাৰ ৰেংকিংত ব্ৰাজিলৰ বিশ্ব ফুটবলত শীৰ্ষ স্থান অধিকাৰ।
২০০৮ – ভাৰতৰ প্ৰথম চন্দ্ৰ অভিযান চন্দ্ৰযান - ১ ৰ উৎক্ষেপন।

জন্ম

১৮৪৪ - ছাৰা বাৰ্নহাৰ্ট, ফৰাচী অভিনেত্ৰী
১৮৭৩ - স্বামী ৰামতীৰ্থ, ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, বেদান্ত হিন্দু দৰ্শনৰ শিক্ষক।
১৯০০ - আশফাকুল্লা খান, ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা কৰ্মী আৰু হিন্দুস্তান ছ'চিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিকান এছ'চিয়েচনৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।
১৯০৩ - ত্ৰিভুৱনদাস কিশিভাই পেটেল, ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।
১৯৩৪ - ভৃগুমুনি কাগয়ুং, অসমীয়া সাহিত্যিক
১৯৩৭ - কাদেৰ খান, ভাৰতীয়-কানাডিয়ান অভিনেতা, চিত্ৰনাট্যকাৰ, কমেডিয়ান আৰু বোলছবি পৰিচালক।
১৯৬৩ - ৰত্না দত্ত, অসমৰ শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক আৰু নাট্যকৰ্মী।
১৯৬৪ - অমিত অনিলচন্দ্ৰ শ্বাহ, ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক নেতা।
১৯৭৫ - আনল্ড যোছেফ টয়নবিৰ, ইংৰাজ ইতিহাসবিদ।
১৯৮৮ - পৰিনীতি চোপ্ৰা, মোহময়ী অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৯১৫ - হেনৰী ষ্টাডমেন কটন, ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়া, ব্ৰিটিছ সাংসদ আৰু লেখক।
১৯৫৮ - জীবনানন্দ দাস, বাংলা কবি।
১৯৭২ - ধীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্ত, অসমৰ কবি।
১৯৮২ - ৰিছাৰ্ড হ'গ, আমেৰিকান কবি, প্ৰবন্ধলেখক, আৰু শিক্ষক।
২০১৪ - অশোক কুমাৰ, ভাৰতীয় চিত্ৰ পৰিচালক।
২০১৬ - তিলক হাজৰিকা অসমৰ সাংবাদিক আৰু সাহিত্যিক।

দিৱস

ৰাষ্ট্ৰীয় শান্তী দিৱস (ইণ্ডোনেচিয়া)।
ৱম্বেট দিৱস (অষ্ট্ৰেলিয়া)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
ভূপেন্দ্ৰনাৰায়ণ ভট্টাচাৰ্য

ড° ভূপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভট্টাচাৰ্য (জন্ম: ৬ আগষ্ট ১৯৫২) এগৰাকী উল্লেখযোগ্য অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু অধ্যাপক৷ তেওঁ ১৯৯১ চনত কাউৰী কাউৰী কাউৰী নামৰ গল্পটোৰ বাবে "সৰ্বভাৰতীয় কথা বঁটা" লাভ কৰিছিল৷ তেওঁ ব্যংগ গল্পৰ ক্ষেত্ৰতো গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছে৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ড° ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম ১৯৫২ চনৰ ৬ আগষ্ট তাৰিখে নলবাৰী জিলাৰ চামতাত হৈছিল৷ ১৯৭৬ চনত কটন কলেজৰ পৰা উদ্ভিদ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ চিত্ৰশিল্প চৰ্চাৰ লগতো জড়িত আছিল৷ ১৯৭৬ চনত দৈনিক অসম কাকতে আয়োজন কৰা গল্প প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰি সাহিত্যজীৱন আৰম্ভ কৰে৷

কৰ্মজীৱন

১৯৭৭ চনৰ পৰা গুৱাহাটী আৰ্যবিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ত উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰে আৰু বিভাগীয় মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷

সাহিত্যৰচনা

গল্প সংকলন

দালাল (১৯৮৩)
কোৰাছ (১৯৮৫)
ঘৰাপাক (১৯৯২)
গৰম বতাহ – ব্যংগ গল্প (১৯৯২)
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত সূৰ্যাস্ত (২০০৩)
কুৰি শতিকাৰ অসমীয়া ব্যংগ গল্প সংকলন (১৯৮৩, কুমুদ গোস্বামীৰ সৈতে যৌথ সম্পাদনা)

উপন্যাস

ঘৰুৱা পৰিৱেশত নাচিৰুদ্দিন শ্বাহ (১৯৮৭)
মৰূদ্যান (১৯৯১)
দুৰ্জন (১৯৯১)
সাগৰতীৰত আমি (১৯৯৪)
প্ৰেম ছবি আৰু কবিতা (১৯৯৫)
নৰককুণ্ডত কেইজনমান অতিথি (১৯৯৩)
অনুভৱ (২০০০)
বালিঘৰ (২০০৩)

বঁটা

১৯৯১ চনত কাউৰী কাউৰী কাউৰী গল্পটোৰ বাবে সৰ্বভাৰতীয় কথা বঁটা লাভ কৰে৷

তথ্য উৎস

কথা বৰেণ্য ১০০, সম্পাদক: শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন বায়ন, কথা প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, ২০০৬
অসমীয়া গল্প সঙ্কলন(তৃতীয় খণ্ড), সম্পাদক হোমেন বৰগোহাঞি, সহকাৰী সম্পাদক অৰিন্দম বৰকটকী, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, ২০০৫, ডিচেম্বৰ
প্ৰকাশ, ষষ্ঠ বছৰ, অষ্টম সংখ্যা, মে, ১৯৮১ চন

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমৰ শিক্ষক
ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ

ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ ভাৰত চৰকাৰে স্থাপন কৰা এক সাংবিধানিক আয়োগ। ই মহিলাক প্ৰভাৱিত কৰা নীতি সমূহৰ বিষয়ে ভাৰত চৰকাৰক পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়। ইয়াৰ লগতে ই মহিলাৰ সাংবিধানিক অধিকাৰৰ হকে কাম কৰে আৰু আইনী সাহায্য প্ৰদান কৰে। ১৯৯২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভাৰতৰ সংবিধানৰ নিৰ্দেশনা মৰ্মে ভাৰতীয় সংসদে ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ, ১৯৯০ বিধেয়কৰ যোগেৰে ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ ৰাজ্যিক স্তৰত থকা শাখাক ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগ বোলে। ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল জয়ন্তী পটনায়ক। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় নতুন দিল্লীৰ দীনদয়াল মাৰ্গৰ নিৰ্ভয়া ভৱনত অৱস্থিত আৰু বৰ্তমান অধ্যক্ষ ৰেখা শৰ্মা।

কাৰ্যকলাপ

ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হৈছে মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকৰ দাবী আৰু চিন্তাৰ এক মঞ্চ প্ৰদান কৰা। তেওঁলোকৰ মুখ্য বিষয় সমূহ হ'ল, যৌতুক, ৰাজনীতি, কৰ্মত মহিলাৰ সমান প্ৰতিনিধিত্ব আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ শোষণ ইত্যাদি। ইয়াৰ লগতে আৰক্ষীয়ে মহিলাৰ প্ৰতি কৰা দুৰ্ব্যৱহাৰৰ বিৰুদ্ধেও ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগে মাত মাতে।

আয়োগে নিয়মীয়াকৈ ইংৰাজী আৰু হিন্দী ভাষাত "ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা" নামেৰে পত্ৰিকা প্ৰকাশ কৰে।

কাৰ্যকলাপ আৰু অধিকাৰ

ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগে সংবিধান বা অন্য আইনৰ অন্তৰ্গত মহিলাৰ বাবে উপলব্ধ সুৰক্ষাৰ নিৰীক্ষণ কৰে। ইয়াৰ লগতে চৰকাৰী নীতি সমূহে মহিলাৰ ওপৰত কেনেকুৱা প্ৰভাৱ পেলাব সেই বিষয়ে অধ্যয়ন কৰে। আয়োগে চৰকাৰক মহিলাৰ হিতৰ বাবে পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাম কৰে। নতুন বিধেয়কৰ যিকোনো প্ৰকাৰৰ অপৰ্যায়তা দূৰ কৰিবলৈ বিধেয়কৰ সংশোধনৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে।

আয়োগে মহিলাৰ অভিযোগ সমূহত বিশেষভাৱে ধ্যান দিয়ে। তেওঁলোকৰ লগত যেন অন্যায় নহওক তাৰ প্ৰতি আয়োগ সদা সচেতন। তদুপৰি আয়োগে অভিযোগ সমূহ সংশ্লিষ্ট বিষয়াৰ ধ্যান আকৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। সমাজত মহিলাৰ প্ৰতি থকা ভেদভাব সমূহ দূৰ কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ সদা প্ৰস্তুত। মহিলাৰ ওপৰত কৰা অত্যাচাৰৰ বাবে উন্মুক্ত হোৱা সমস্যা সমূহ আয়োগে চিনাক্ত কৰি ৰোধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। মহিলাৰ আৰ্থ-সামাজিক দিশত সৰ্বাংগীণ উন্নতিৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগে কাম কৰে। ইয়াৰ লগতে চৰকাৰী আঁচনি আৰু যোজনাৰ সঠিক ৰূপায়ণ আৰু তাৰ ফলত হোৱা লাভালাভৰ মূল্যাংকনত আয়োগে সহায়তা আগবঢ়ায়।

তদুপৰি মহিলাক আইনী সাহায্য প্ৰদান কৰা আয়োগৰ অন্যতম উদ্দেশ্য। আয়োগে কাৰাগাৰ, ৰিমাণ্ড হম আদিত যত মহিলা সকলক ৰখা হয়, তেনে স্থানক নিৰীক্ষণ কৰে। যদি কিবা অনিয়ম দেখে তেন্তে তাৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতে। সংবিধান আৰু অন্য আইন সমূহৰ পৰা মহিলাক ৰক্ষা কৰিবলৈ যিকোনো গোচৰ নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ আয়োগৰ দেৱানী আদালতৰ সমান অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছে।

অধ্যক্ষসমূহৰ তালিকা

]]ত প্ৰেছৰ সন্মুখত ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰ অধ্যক্ষ ড॰ পূৰ্ণিমা আদৱানী
ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰ প্ৰতিষ্ঠাৰে পৰা বৰ্তমানলৈ অধ্যক্ষৰ তালিকা হ'ল-

নং নাম আৰম্ভণি অন্ত
১ জয়ন্তী পটনায়ক ৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯২ ৩০ জানুৱাৰী ১৯৯৫
২ ভি. মোহিনী গিৰী ২১ জুলাই ১৯৯৫ ২০ জুলাই ১৯৯৮
৩ বিভা পাৰ্থসাৰথি ১৮ জানুৱাৰী ১৯৯৯ ১৭ জানুৱাৰী ২০০২
৪ ড॰ পূৰ্ণিমা আদৱানী ২৫ জানুৱাৰী ২০০২ ২৪ জানুৱাৰী ২০০৫
৫ ড॰ গিৰিজা ব্যাস ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৫ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৮
৬ ড॰ গিৰিজা ব্যাস ৯ এপ্ৰিল ২০০৮ ৮ এপ্ৰিল ২০১১
৭ মমতা শৰ্মা ২ আগষ্ট ২০১১ ১ আগষ্ট ২০১৪
৮ ললিতা কুমাৰামগলাম ২৯ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৪ ২৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৭
৯
ৰেখা শৰ্মা
৭ আগষ্ট ২০১৮
বৰ্তমানলৈ

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ (গ্ৰন্থ)

অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ হৈছে ভাষাবিদ, গৱেষক, অধ্যাপক ড॰ উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অসমীয়া ব্যাকৰণ। মণি-মাণিক প্ৰকাশনে ১৯৮১ চনত প্ৰকাশ কৰা এই ব্যাকৰণখন দুটা খণ্ডত বিভক্ত। প্ৰথম খণ্ডত অসমীয়া ভাষাৰ সুকীয়া গঢ়টোৰ বিশ্লেষণ আৰু সংস্কৃতীয় ৰূপটোৰ বিৱৰণ দ্বিতীয় খণ্ডত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

লেখকৰ চমু পৰিচয়

উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী (১৯২৩-২০০০) একাধাৰে ভাষাবিদ, গৱেষক, অধ্যাপক, অনুবাদক আৰু অভিধানপ্ৰণেতা। তেওঁ কটন কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল আৰু পাছলৈ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক পদত নিযুক্ত হৈছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল- A Study of Kamrupi : A Dialect of Assamese.

উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ জন্ম হয় ১৯২৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ১৩ তাৰিখে নলবাৰী সত্ৰত। নলবাৰী গৰ্ডন হাইস্কুলৰ পৰা ১৯৪২ চনত প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ। একে বছৰতে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশ লৈ কাৰাবাস। তাৰ পাছত ১৯৪৫ চনত কটন কলেজৰপৰা কলা শাখাত প্ৰথম বিভাগত আই.এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ আৰু ১৯৪৭ চনত একেখন কলেজৰপৰাই কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন। তাৰ পাছত ১৯৫১ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিষয়ৰ ভাষা শাখাত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লাভ কৰি স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন।

২০০০ চনত জন্ম দিৱসৰ দিনাখন নিজা বাসভৱনত মৃত্যু।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
দ্ৰুকপা কুনলী

দ্ৰুকপা কুনলী(১৪৫৫-১৫২৯)ক কুঙ্গা লেগপাই জাংপো, দ্ৰুকপা কুঁলেগ, ব্ৰুগ-পা-কুন-লেগ্স, আৰু কুঙ্গা লেগপা আদি নামেৰেও জনা যায়। ড্ৰেগন বংশৰ উন্মাদ সন্ত বুলি পৰিচিত কুনলী তিব্বতীয় মহামুদ্ৰা পৰম্পৰাত এজন বৌদ্ধ সন্ন্যাসী আৰু মিছনাৰী আছিল, লগতে এজন বিখ্যাত কবি আছিল। সিদ্ধ পেমা লিংপাৰ অধীনৰ ৰালুং মঠত প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ পিছত, তেওঁ ভূটানলৈ আহি বজ্ৰায়ন বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটা দিশ পৰিচয় কৰায় আৰু ১৪৯৯ চনত ভূটানৰ চিমি লাখাঙৰ মঠ স্থাপন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূটানৰ ব্যক্তি
পুন্নগাই পু গীতা

"পুন্নগাই পু" গীতা নামেৰে পৰিচিত গীতেহা আম্মাচি হৈছে মালয়েছিয়াৰ ৰেডিঅ' ব্যক্তিত্ব, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আৰু অভিনেত্ৰী, যি মালয়েছিয়া আৰু ভাৰতৰ তামিল চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ কাম কৰে। গীতাই নিজৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা ষ্টুডিঅ 'আৰম্ভ কৰাৰ আগতে মালয়েছিয়াৰ ৰেডিঅ' ষ্টেচন টি. এইচ. আৰ. ৰাগাত ৰেডিঅ' "জকি হিচাপে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল আৰু তামিল চলচ্চিত্ৰলৈ প্ৰৱেশ কৰি মালয়েছিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা প্ৰযোজক হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। তেওঁ বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ সঞ্চালক হিচাপেও কাম কৰিছে আৰু কেইবাখনো কলিউড চলচ্চিত্ৰৰ লগতে মালয়েছিয়াৰ চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে।

জীৱন আৰু জীৱিকা

গীতা আম্মাসী মালেচিয়াৰ তায়পিং, পেৰাকত জন্ম লাভ কৰিছিল, এজন চাহ বাগিচাৰ গৰাকী ভাৰতীয় মালেচিয়ান তামিল পৰিয়ালত। তেওঁ মালেচিয়াৰ টেলিভিছন চেনেল এনটিভি৭ ত ৰিদম এণ্ড ৰাগা নামৰ এখন অনুষ্ঠানত উপস্থাপক হিচাপে কাৰ্যভাৰ আৰম্ভ কৰিছিল, তাৰপিছত তেওঁ মালেচিয়ান তামিল ৰেডিঅ' চেনেল টিএইচআৰ ৰাগাত ৰেডিঅ' জকী হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। টিএইচআৰ ৰাগাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই তেওঁ তাত কৰ্মৰত। ৰেডিঅ'ৰ কামৰ উপৰিও, তেওঁ উপস্থাপনা, টেলিফিল্ম প্ৰযোজনা আৰু এছ.জি. নামৰ নিজৰ বিজ্ঞাপন প্ৰতিষ্ঠান খোলাৰ কাম কৰিছিল। টিএইচআৰ ৰাগাত কাম কৰাৰ সময়ছোৱাত, তেওঁ পুন্নাগাই পু (তামিলত "হাঁহি ফুল") উপাধি লাভ কৰে।

গীতা ভাৰতলৈ আহি এছ.জি. ফিল্মছ নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা সংস্থা স্থাপন কৰে আৰু তাত পৰিয়ালৰ বন্ধু, দৰ্শক বিষ্ণুভৰ্থনে পৰিচালিত অৰিন্থুম অৰিয়ামালুম চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰে। বিতৰকৰা এজন বিদেশী বিনিয়োগকাৰী আৰু মহিলা প্ৰযোজকক বিশ্বাস নকৰাত তেওঁ নিজেই চলচ্চিত্ৰখন মুক্তি দিয়ে। ছবিখন বক্স অফিচত দুখন ছবিৰ খৰচ লাভ কৰি বাণিজ্যিকভাৱে সফল হয় আৰু ১৭৫ দিন পৰ্যন্ত চলিছিল। গীতা "ভাৰতত তামিল চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰা প্ৰথম মহিলা তামিল প্ৰযোজক" হিচাপে মালেচিয়ান ব’ক অৱ ৰেকৰ্ডছত নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

পিছত গীতাই কুন্দাক্কা মান্দাক্কা নামৰ এজন আৰ. পাৰ্থিপান আৰু বাদিভেলুক লৈ এক নিম্ন বাজেটৰ হাস্য চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰে, যাৰ জৰিয়তে তেওঁ পঞ্চজন মালেচিয়ান অভিনেতাক তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ পৰিচয় কৰায়। তাৰপিছত গীতা আৰু বিষ্ণুভৰ্থনে পট্টিয়াল চলচ্চিত্ৰত পুনৰ একেলগে কাম কৰে, যিটো আৰ্থিকভাৱে সফল হয় আৰু কিছুসময়লৈ বক্স অফিচ শীৰ্ষত থাকে। ২০০৭ চনত, তেওঁ চচিয়াল (তামিলত: சொசியல்) নামৰ এখন ইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰামাণ্যচিত্ৰ মুক্তি দিয়ে, যিটো আন্তঃধৰ্মীয় বিবাহ আৰু সংস্কৃতিৰ বিষয়ে আছিল।

চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা

বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
স্বীকৃত হিচাপে
টোকা
প্ৰযোজক
অভিনেতা
চৰিত্ৰ
২০০৫ অৰিন্থুম অৰিয়ামালুম সংগ্ৰাহক চেমিঅ’ উপস্থিতি
কুণ্ডাক্কা মাণ্ডাক্কা —
২০০৬ পাত্তিয়াল চেমিঅ’ উপস্থিতি
২০১১ নাৰ্থাগি
২০১২ ওৰু নাডিগাইয়িন ৱাক্কুমুলাম ৰীটা চেমিঅ’ উপস্থিতি
২০১৪ মৈন্ধান গায়াত্ৰী মালয়চিয়ান তামিল চলচ্চিত্ৰ
২০১৫ কাৱাল অমৃতা
সিৱাপ্পু —
২০১৭ সাংগু চাক্কৰাম অংগাইয়াৰকান্নি
২০২১ নানুম চিঙল থান —
২০২৩ শিলা নোডিগালিল

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়েছিয়া
বিমী

বিমী ; ১৯৪৩ – ২২ আগষ্ট ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ আব্ৰু, হামৰাজ আৰু পতংগ আদি হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰিছিল। সুনীল দত্তৰ সৈতে হামৰাজত অভিনয় কৰি তেওঁ উল্লেখযোগ্য হৈ পৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ বিশেষজ্ঞ ৰাজেশ সুব্ৰমণিয়ানৰ মতে, ভুৱা প্ৰেমিকৰ ৰূপ লৈ জলী নামৰ এজন প্ৰৱঞ্চক চলচ্চিত্ৰৰ দালালে তেওঁৰ কেৰিয়াৰ আৰু ভাবমূৰ্তি ধ্বংস কৰিছিল আৰু বিমিক বেশ্যাবৃত্তিলৈ ঠেলি দিছিল।

কেৰিয়াৰ

১৯৬৭ চনত বি আৰ চোপ্ৰাই পৰিচালনা কৰা হামৰাজ ছবিত সুনীল দত্তৰ সৈতে বিমীৰো অভিষেক ঘটে। ছবিখন হিট হৈছিল যদিও তেওঁৰ কেৰিয়াৰত কোনো সহায় কৰা নাছিল। শশী কাপুৰৰ সৈতে পতংগ (১৯৭১) আৰু বচন (১৯৭৪) ছবিত তেওঁক দেখা যায়। দীপক কুমাৰৰ বিপৰীতে আব্ৰু (১৯৬৮) ছবিত তেওঁ মুখ্য নাৰী চৰিত্ৰ আছিল। ১৯৭৩ চনত তেওঁ পাঞ্জাবী ছবি নানক নাম জাহাজ হ্যায়ত অভিনয় কৰে। ১৯৭৭ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ চাৰি বছৰৰ পিছত মুক্তি পোৱা তেওঁৰ শেষ ছবিখন আছিল ক্ৰোধী।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

The untold, tragic tale of 'Humraaz' actress Vimi শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সুৰাজনিত মৃত্যু
লাংলাই পূজা

লাংলাই ডিমাছাসকলৰ এক লোক উৎসৱ। খৰাং বতৰ হ'লে এই পূজা পাতে। এই পূজা সাধাৰণভাৱে আৰু ডাঙৰকৈ আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে কৰাৰ নিয়ম আছে।

সাধাৰণভাৱে পালন কৰোঁতে প্ৰয়োজন হোৱা সামগ্ৰী কেইবিধ হ'ল:
তিনিটা কণী
দুজনী কুকুৰা চৰাই আৰু
এটা মতা কুকুৰা।

আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে পাতিলে প্ৰয়োজন হোৱা সামগ্ৰী কেইবিধ হ'ল:
নটা কুকুৰা চৰাই
পাঁচটা কণী
এটা মুগা ৰঙৰ পাঠা
টকা পঁচিশটা আৰু
এখন বগা কাপোৰ।

এই পূজা সাধাৰণভাৱে পাতিলে পাঁচখন বেদী আৰু আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে পাতিলে নখন বেদী সজাব লাগে। মুঠতে দুয়োবিধত বিযোৰ জীৱ আৰু বেদী হʼব লাগে। মানুহে নেদেখা ঠাইত অৰ্থাৎ অৰণ্য বা হাবিত লাংলাই পূজা পাতে। পূজাৰীয়ে প্ৰতিটো ভেটিত একোখনকৈ কলপাত স্থাপন কৰি সোঁ-মাজৰ বেদীত এযোৰ কলপাত পাৰে। ইয়াৰ অন্তত পূজাৰীয়ে লাংলাই দেৱতাক উদেশ্য কৰি মন্ত্ৰ মাতে আৰু মন্ত্ৰৰ শেষত আগতে সুৰক্ষিত কৰি থোৱা জীৱবোৰ বলি দিয়ে। পূজা পতাৰ উপযুক্ত সময় হৈছে পৱিত্ৰ বাৰ মঙ্গলবাৰ বা শুক্ৰবাৰ। গৃহহস্থক লগত লৈ পূৱমূৱাকৈ বেদীখন সজাৰ ৰীতি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
ছেইণ্ট পিটাৰ্ছ বেছিলিকা

ছেণ্ট পিটাৰছ বেছিলিকা হ'ল ভেটিকান চিটিৰ আটাইতকৈ প্ৰখ্যাত গিৰ্জা। ৰোম মহানগৰীৰ ভিতৰতে ভেটিকান হ'ল এখন ক্ষুদ্ৰ স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ। ৰোমান কেথলিকসকলৰ প্ৰধান ধৰ্মগুৰু পোপে ইয়াত বাস কৰে আৰু তেৱেঁই ভেটিকানৰ প্ৰশাসনৰো মুৰবী।

এই গিৰ্জাৰ স্থানত আগতে আন এটা গিৰ্জা আছিল আৰু জনশ্ৰুতিমতে প্ৰথম পোপ ছেণ্ট পিটাৰছৰ (মৃত্যু ৬৭ খ্ৰিষ্টাব্দ) সমাধিৰ স্থান তাতেই আছিল। ১৫০৬ চনত পোপ দ্বিতীয় জুলিয়াছে ছেণ্ট পিটাৰছ বেছিলিকাৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ১৬১৫ চনত ইয়াৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয়।

নিৰ্মাণ শৈলী

পবিত্ৰ 'ক্ৰুছ'ৰ আকৃতিত ইয়াৰ ডিজাইন কৰা হৈছে। তাৰ ওপৰত এটা ডাঙৰ গম্বুজ আছে। প্ৰথম নিৰ্মাণৰ পাছৰ পৰ্যায়তো নানা সময়ত স্থপতিবিদ, ভাস্কৰ, চিত্ৰ শিল্পীসকলৰ নতুন নতুন কামৰ জৰিয়তে ই বৰ্তমানৰ ৰূপ পাইছেহি। ইটালীৰ প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰকৰ ৰাফেলে এই গিৰ্জাৰ অন্তৰ্ভাগৰ অলংকৰণৰ ভালেখিনি কাম কৰিছিল। গিৰ্জাটোৰ ভিতৰৰ অংশও সুন্দৰ সুন্দৰ চিত্ৰ আৰু ভাস্কৰ্যকৃতিৰে সুশোভিত কৰা হৈছে।

ইয়াতে আছে ইটালীৰ চিত্ৰশিল্পী মাইকেলেঞ্জেল'ৰ প্ৰসিদ্ধ শিল্পকৰ্ম 'পিয়েটা'। বিশ্বৰ বৃহত্তম গিৰ্জা ছেণ্ট পিটাৰছ বেছিলিকাৰ দৈঘ্য ২১৮.৭ মিটাৰ (৭১৭ ফুট ৬ইঞ্চি)। উচ্চতা ১৩৬.৫৭ মিটাৰ (৪৪৮.১ ফুট )। গিৰ্জাটোৰ মাটিকালি ২৩,০০০ বৰ্গমিটাৰ (২,৪৭,৫৭২ বৰ্গ ফুট)।

বৈশিষ্ট্য

উল্লেখযোগ্য যে মাজত খুটা নোহোৱাকৈ নিৰ্মাণ কৰা ছেণ্ট পিটাৰছ বেচিলিকা বিশ্বৰ এনেধৰণৰ প্ৰথম সৌধ। দ্বিতীয় হৈছে কৰ্ণাটকৰ গোল গম্বুজ। গিৰ্জাটোৰ চৌহদত একেলগে দুই লাখ লোক সমবেত হ'ব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Vaticanstate.va ‒  Official website with images and information about the Basilica
Vatican.va ‒  Official website with contact details
St Peter's Basilica.org - Unofficial website on the architecture of the basilica, with images and extracts of texts gathered from different books.
Google Maps: Vatican ‒  Satellite image of the Basilica
Vatican City, Piazza San Pietro ‒  VR panorama with map and compass effect by Tolomeus
Vatican City, Piazza San Pietro ‒  QTVR panorama hi-res (15 Mb) by Tolomeus

শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:গীৰ্জাঘৰ
দ্যৌষ্পিতৃ

দ্যৌষ , বা দ্যৌষ্পিতৃ ঋগবেদত উল্লিখিত আকাশৰ দেৱতা। তেওঁৰ পত্নী পৃথিৱী। দুয়োৱে মূল-ৰূপ পিতৃ-মাতৃ।

নাম

সংস্কৃত "দ্যৌষ" শব্দ আদ্য-ভাৰতীয়-ইৰানীয় *dyā́wš শব্দৰ পৰা অহা, যি আদ্য-ভাৰতীয়-ইউৰোপীয় Dyḗusৰ পৰা আহিছে, যি এগৰাকী দিনৰ পোহৰৰ- আকাশ দেৱতা। এই শব্দৰ পৰাই গ্ৰীক জিউচ-পেটাৰ আৰু লেটিন জুপিটাৰো আহিছে। আদ্য-ভাৰতীয়-ইউৰোপীয়ত Dyḗus ph₂tḗr।

পিতৃ শব্দৰ অবিহনে কেৱল "দ্যৌষ" শব্দৰ ব্যৱহাৰ ঋগবেদত দিনৰ আকাশ বুজাবলৈ কৰা হৈছিল।

ভূমিকা

দ্যৌষ্পিতৃৰ উল্লেখ সাধাৰণতে বেদত পৃথিৱী মাতাৰ সৈতে কৰা হৈছিল, অনেক স্তোত্ৰত।।

ঋগ বেদত দ্যৌষ্পিতৃৰ উল্লেখ শ্লোক ১-৮৯-৪, ১-৯০-৭, ১-১৬৪-৩৩, ১-১৯১-৬, ৪-১-১০ আৰু ৪-১৭-৪ত কৰা হৈছে। তেওঁক আন দিব্য নামেৰেও সম্বোধিত কৰা হৈছে: দ্যৱপৃথ্বী এটি দ্বন্দ্ব যৌগ, যি 'স্বৰ্গ' আৰু ' প্ৰিথিৱী'ৰ সংমিশ্ৰণ।

দ্যৌষ্পিতৃক পিতৃ হিচাপে সাধাৰণতে উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁৰ জীয়ৰি, ঊষস্‌, পুৱতিনিশাৰ দেৱী। দেৱসকল, বিশেষকৈ সূৰ্যক দ্যৌষ্পিতৃ আৰু পৃথিৱীৰ সন্তান বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। দ্যৌষক সাধাৰণতে জন্তুৰ ৰূপত কল্পনা কৰা হয়, বিশেষকৈ ধৰা উৰ্বৰা কৰা বলধৰ ৰূপত।

ইন্দ্ৰ দ্য়ৌষ আৰু পৃথিৱীৰ পৰা আঁতৰ হোৱা কাহিনীক ঋগবেদত সৃষ্টিকাৰ্ক্ষৰ এটি মহত্বপূৰ্ণ ঘটনা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ
লুচিয়া উইটবুই

লুচিয়া উইটবুই (জন্ম ২১ মাৰ্চ ১৯৬১) নামিবিয়াৰ এগৰাকী শিক্ষক আৰু ৰাজনীতিবিদ আৰু ২০২৫ চনৰপৰা নামিবিয়াৰ চতুৰ্থ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি। উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ ২০০৯ চনৰপৰা ২০২৫ চনলৈকে ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

লুচিয়া উইটবুইৰ জন্ম হৈছিল ১৯৬১ চনৰ ২১ মাৰ্চতদক্ষিণ-পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ গেবছত।। পিতৃ-মাতৃ উইলেম উইটবুই আৰু আন্না উইটবুইৰ বাৰটা সন্তানৰ ভিতৰত এটা হিচাপে তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে। ১৯৬৭ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল খেতি কৰিবলৈ নামিবিয়াৰ গিবিয়নলৈ গুচি যায় যদিও লুচিয়াই শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে কীটমেনশ্বুপলৈ গুচি যায়।

১৯৭৯ চনত ছুইডাৰলিং ছিনিয়ৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলৰপৰা ১৯৯৬ চনত নামিবিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা উচ্চ প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ, আজালিয়া কলেজ ফৰ ফাৰ্দাৰ এণ্ড হাইয়াৰ এডুকেশ্যনৰপৰা শিক্ষাত ডিপ্লমা আৰু ১৯৯৯ চনত প’ৰ্ট এলিজাবেথ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা শিক্ষাত উচ্চ ডিপ্লমা লাভ কৰে। ২৭ বছৰ ধৰি শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

২০০৯ চনৰ নিৰ্বাচনত উইটবুই নামিবিয়াৰ সংসদলৈ শ্বাপোৰ নিৰ্বাচনী তালিকাৰ ৩৪সংখ্যক প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
২০২৩ চনত তেওঁ শ্বাপোৰ উপ-মহাসচিব পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে যদিও পিছলৈ তেওঁ আঁতৰি যায়।

সংসদত উইটবুইৰ কাৰ্যকালত তেওঁ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা, প্ৰতিৰক্ষা সুৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তা, আৰু লিংগ আৰু পৰিয়াল পৰিক্ৰমা সমিতিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু তথ্য আৰু যোগাযোগ প্ৰযুক্তি সমিতিৰ উপ-সভাপতি আছিল। ২০১৫ চনৰপৰা ২০২০ চনলৈকে লিংগ সমতা আৰু শিশু কল্যাণৰ উপ-মন্ত্ৰী আৰু ২০২৩ চনৰপৰা ২০২৫ চনলৈকে গৃহ পৰিক্ৰমা, অভিবাসন, সুৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তাৰ উপ-মন্ত্ৰী আছিল।

ৰাষ্ট্ৰপতি নেতুম্বো নন্দি-এন্দৈতৱাহে ২০২৫ চনৰ ২২ মাৰ্চত উইটবুইক নামিবিয়াৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁৰ নিযুক্তিৰ ফলত নামিবিয়া আফ্ৰিকাৰ একমাত্ৰ দেশ হিচাপে পৰিগণিত হয় য'ত এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি দুয়োজনেই একেসময়তে মহিলা আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

উইটবুয়ে ২১ বছৰ বয়সত এডাম হেণ্ড্ৰিক উইটবুইক বিয়া কৰায়, যাৰ সৈতে তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান জন্ম হয়। তেওঁ নিজৰ কুমাৰীকালৰ নামটো ধৰি ৰাখিছিল কাৰণ আদমৰ শেষ নামটো তেওঁৰ দৰেই আছিল। এক গাড়ী দুৰ্ঘটনাত আদমৰ মৃত্যু হয়।

ৰাজনৈতিক স্থিতি

উইটবুয়ে জাৰ্মানীক হেৰেৰো আৰু নামা গণহত্যাৰ ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ আহ্বান জনাইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা উপৰাষ্ট্ৰপতি
শ্ৰেণী:শিক্ষক
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
এম. ভি. পদ্মা শ্ৰীবাস্তৱ

মদাকাশিৰা বসন্ত পদ্মা শ্ৰীবাস্তৱ (; জন্ম ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় স্নায়ু বিশেষজ্ঞ, চিকিৎসা শিক্ষাবিদ, প্ৰাক্তন অধ্যাপক, লেখক আৰু গুৰুগ্ৰামৰ পাৰস হেল্থকেয়াৰত স্নায়ুবিজ্ঞানৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁ মৃগী আৰু ষ্ট্ৰ'ক আক্ৰান্ত ৰোগীসকলক সহায় কৰাৰ বাবে এক্যুট ষ্ট্ৰ'ক প্ৰগ্ৰেম (ক'ড-ৰেড) নামৰ এক চিকিৎসা উদ্যোগৰ বাবে পৰিচিত, য'ত থ্ৰম্ব'লিছিছ কাৰ্যসূচীকে‍ ধৰি হাইপাৰএক্যুট ৰিপাৰফিউজন কৌশল অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। চিকিৎসা বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৬ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

জীৱনী

১৯৬৫ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা পদ্ম শ্ৰীবাস্তৱে ১৯৯০ চনত অল ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ পৰা স্নায়ুবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ আলমা মেটাৰত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে য'ত তেওঁ স্নায়ুবিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা। ভাৰতৰ নেচনেল একাডেমী অৱ চাইন্সেছে ২০১৩ চনত তেওঁক তেওঁলোকৰ ফে'ল হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছিল। তেওঁ ভাৰত-আমেৰিকান বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মঞ্চৰ আয়োজক সমিতিৰ প্ৰাক্তন সদস্য আৰু মেছাচুচেটছ বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নায়ুবিজ্ঞান বিভাগৰ অতিথি অধ্যাপিকা। তেওঁ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয়, ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদ (আইচিএমআৰ) আৰু জৈৱ প্ৰযুক্তি বিভাগৰ বহু টাস্ক ফ’ৰ্চতো আছে আৰু বহু চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানৰ স্নায়ুবিজ্ঞানৰ উচ্চ শৈক্ষিক পাঠ্যক্ৰমৰ বাহ্যিক পৰীক্ষক। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰীক্ষা ব'ৰ্ডৰ স্নায়ুবিজ্ঞানৰ বিশেষ ব'ৰ্ড আৰু তিৰুৱনন্তপুৰমৰ শ্ৰী চিত্ৰ তিৰুণাল ইনষ্টিটিউট ফৰ মেডিকেল ছায়েন্স এণ্ড টেকন'লজিৰ ইনষ্টিটিউট ব'ৰ্ডৰ সদস্য। তেওঁ ষ্ট্ৰ'ক কেয়াৰত বিতৰ্ক নামৰ এখন গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে, ২০০তকৈও অধিক চিকিৎসা বিষয়ক গৱেষণা পত্ৰ আৰু প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছে আনসকলে প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থসমূহত অধ্যায়সমূহ অৱদান কৰিছে আৰু বহুতো আলোচনীৰ সম্পাদকীয় বোৰ্ডত সেৱা আগবঢ়াইছে। ভাৰত চৰকাৰে ২০১৬ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰী অসামৰিক সন্মান প্ৰদান কৰিছিল। ২০২৩ চনলৈকে, তেওঁ গুৰুগ্ৰাম পাৰছ হেলথকেয়াৰত স্নায়ুবিজ্ঞানৰ অধ্যক্ষ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দিল্লীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
কালপুৰুষ

কালপুৰুষ হৈছে অসমৰ ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ দ্বাৰা লিখিত এখন উপন্যাস। এই উপন্যাসখন ১৯৭৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হয়। উপন্যাসখনত আহোম ৰাজত্বৰ এছোৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়ৰ বৰ্ণনাৰ লগতে সাহিত্যিক কল্পনাৰো সমাহাৰ ঘটিছে।

গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়

দেবেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল যোৰহাটৰ ওচৰৰ গৰখীয়া দ'লত। পিতৃৰ নাম আছিল নগেন্দ্ৰনাথ আচাৰ্য, আৰু মাতৃৰ নাম জয়ন্তীপ্ৰিয়া দেৱী। তেখেত এগৰাকী অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, কবি আৰু শিশু সাহিত্যিক। তেখেত ঘাইকৈ অসমৰ বুৰঞ্জী ভিত্তিক উপন্যাসৰ ৰচয়িতা। তেখেতৰ দ্বাৰা ৰচিত উপন্যাস জংগম-এ মৰণোত্তৰভাৱে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচয়

১৬৩৯ চনৰ পৰা ১৬৭৩ চনলৈকে আহোম ৰাজত্ব কালৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৱলী কালপুৰুষৰ মূল আধাৰ। গ্ৰন্থখনত আহোম স্বৰ্গদেউৰ সমান্তৰালকৈ ৰাইজ তথা প্ৰজাৰ মনোভাৱ, ৰাইজৰ স্বদেশপ্ৰীতি, আৰু তেওঁলোকৰ কাৰ্যকলাপকো গুৰুত্বসহকাৰে লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। উপন্যাসখন প্ৰথম পুৰুষত লিখা হৈছে। ঔপন্যাসিকে খৰঙীৰ নদাই সঁজাতী নামৰ কাল্পনিক চৰিত্ৰটো সৃষ্টি কৰি উপন্যাসৰ কাহিনী আগবঢ়াই নিছে। কল্পনাৰ লগত বুৰঞ্জীৰ মিশ্ৰণ ঘটোৱা এই উপন্যাসখনক অসমীয়া সাহিত্যৰ এখন উল্লেখযোগ্য বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস বুলি কোৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
দময়ন্তী বেশ্ৰা

দময়ন্তী বেশ্ৰা (, ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৬২) এগৰাকী চাঁওতালি লেখিকা আৰু আদিবাসী গৱেষক। তেওঁ বিশেষকৈ চাঁওতালি ভাষাৰ সাহিত্যৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। ২০০৯ চনত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ 'কৰম দাৰ' চাঁওতালি ভাষাৰ প্ৰথমখন মহিলাৰ আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯৯৪ চনত 'জিৱি ঝৰ্ণা' নামৰ কবিতা সংকলন ৰচনা আৰু প্ৰকাশ কৰা ভাষাৰ প্ৰথমগৰাকী চাঁওতালি মহিলা লেখিকা। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে চাঁওতালি সাহিত্যলৈ তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ বাবে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৬২ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ওড়িশাৰ ময়ূৰভঞ্জ জিলাৰ ববেইজোডাত দময়ন্তীৰ জন্ম হৈছিল। এই গাঁওখন জিলা মুখ্য কাৰ্যালয় বৰিপদাৰ পৰা ৯০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। তেওঁ ৰাজমল মাঝি আৰু পুংগী মাঝিৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা। সেইসময়ত বিশেষকৈ গাঁৱে-ভূঞে শিক্ষাৰ অৱস্থা বৰ বেয়া আছিল। ববেইজোডাত কোনো স্কুল নাছিল। কিন্তু কিছুমান সদয় যুক্তিবাদী আৰু শিক্ষিত থলুৱা লোকে এটা সৰু চালিৰ তলত শিক্ষাদান কৰিছিল। দময়ন্তীযে তাত যোগ দিয়া দেখি পঢ়া-শুনাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী বুলি গম পাই তেওঁৰ খুড়াকে বৰ সুখী হৈছিল। খুড়াকে সেই সময়ত দেউলী নামৰ গাঁৱত বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু তেওঁৰ কোনো সন্তান নাছিল। সেয়ে দময়ন্তীক তেওঁ নিজৰ ঘৰলৈ নি চৰকাৰী স্কুলত ভৰ্তি কৰি দিলে।।

শৈশৱত দময়ন্তীৰ ঘৰত মতা নাম ধীগিজ আছিল। চাওঁতালি পৰম্পৰা অনুসৰি এই নামটো তেওঁৰ আইতাকৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল। খুড়াকৰ ঘৰত শিক্ষা লাভ কৰাৰ হেতুকে তেওঁৰ স্কুলীয়া নথিত মাক-দেউতাকৰ নামৰ সলনি খুড়া আৰু খুড়ীয়েকৰ নাম লিখা আছিল। তেওঁৰ খুড়া বুধন মাঝি আৰু খুড়ী মণি মাঝি। এই দুয়োজনে দময়ন্তীক উপযুক্ত স্কুলীয়া শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
পদ্মশ্ৰী, ২০২০

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ওড়িশাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আদিবাসী মহিলা
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:চাঁওতালি ব্যক্তি
অৰ্ণৱ জান ডেকা

অৰ্ণৱ জান ডেকা হৈছে অসমৰ এজন সাহিত্যিক, তথ্যচিত্ৰ পৰিচালক, অভিনেতা আৰু অভিযন্তা তেওঁ ইংৰাজী, অসমীয়া, হিন্দী আৰু বঙালী ভাষাত একাধিক গ্ৰন্থ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰিছে। ইয়াৰোপৰি তেওঁ এখন আলোচনী আৰু এখন বাতৰি কাকতৰো সম্পাদক আছিল। সাহিত্য একাডেমিয়ে তেওঁৰ জীৱনীক বিংশ শতাব্দীৰ ২০জন শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় সাহিত্যিকৰ তালিকা Who's Who of Indian Writers 1999ত স্থান দিছে। তেওঁ কেইবা দশক জুৰি গৰীয়সী আলোচনীত গল্প লিখি আহিছে।

তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস ভৱ আনন্দ সংবাদৰ বাবে প্ৰকাশন পৰিষদৰ সোণালী জয়ন্তী উপন্যাস বঁটা, ২০০৬ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি তেওঁক সাহিত্য, কলা আৰু বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত জীৱনজোৰা সাধনাৰ বাবে ২০১০ চনত কলিকতাত আচাৰ্য প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ ৰয় সোঁৱৰণি বঁটা (স্মাৰক সন্মান) প্ৰদান কৰা হয়।

ইণ্ডো-ব্ৰিটিছ পৰিৱেশ প্ৰকল্প ছেভ দ্যা ৰিভাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সচিব আছিল।

১৯৮১ চনত ছাত্ৰাৱস্থাতেই তেওঁৰ প্ৰথম অনাতাঁৰ নাটক মুক্তি ('Freedom') অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ত সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। ১৯৮৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কিতাপ এফাঁকি ৰ'দে প্ৰকাশ হয়।

অসমৰ প্ৰখ্যাত গুৰু-সাহিত্যিক-কলাকাৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ বিষয়ে তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা তথ্য চিত্ৰই বহুতো দেশত সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

অৰ্ণৱ জান ডেকা অসমৰ এগৰাকী সাহ্যিতিক, শিক্ষাবিদ, পণ্ডিত ভৱানন্দ ডেকাৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল নলিনীপ্ৰভা ডেকা। তেখেতো এগৰাকী লেখিকা আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক