ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নুৰজাহান বসু

নুৰজাহান বসু (; জন্ম: ১৪ মাৰ্চ ১৯৩৮)এগৰাকী বাংলাদেশী লেখিকা আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। ২০১৬ চনত আত্মজীৱনী শাখাত তেওঁ বাংলা একাডেমী সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ আশা আৰু সংহাতী – মহিলা সবলীকৰণত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা এটা অলাভজনক সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৬৭ চনত তেওঁলোক কৰাচীলৈ গুচি যায়। নুৰজাহানে কেম্ব্ৰিজত এগৰাকী কন্যা মনিকা আৰু কৰাচীত দ্বিতীয় কন্যা অনিতাৰ জন্ম দিয়ে। মুক্তিযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক আগতে ১৯৭১ চনৰ আৰম্ভণিতে পৰিয়ালটো ঢাকালৈ গুচি যায়।

১৯৭৪ চনত পৰিয়ালটো ইংলেণ্ডৰ অক্সফৰ্ডলৈ আৰু তাৰ পৰা আমেৰিকাৰ ৱাশ্বিংটনলৈ গুচি যায় আৰু তাৰ পৰাই স্বদেশে বিশ্ব বেংকত চাকৰি পায়।

বঁটা

আনন্যা শীৰ্ষ দহটা বঁটা (২০০৫
অনন্যা সাহিত্য বঁটা (২০১০)
বাংলা একাডেমী সাহিত্য বঁটা (২০১৬)

কৰ্ম

Agunmukhar Meye, Sahitya, Dhaka, 2009

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ লেখক
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:লেখিকা
খনিৰাম মিলি

খনিৰাম মিলি অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ এগৰাকী ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, লেখক আৰু কণ্ঠশিল্পী আছিল। ২০২৬ চনৰ ২১ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁৰ ৯১ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

জীৱনী

শিৱসাগৰ জিলাৰ দিচাংমুখৰ মাজৰবাৰী গাঁৱত ১৯২৭ চনত খনিৰাম মিলিৰ জন্ম হয়। তেওঁ আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় আৰু গুৱাহাটী দূৰদৰ্শনৰ সংগীত শিল্পী আছিল। তেওঁ শিৱসাগৰ জিলা মুক্তি যুঁজাৰু সন্মিলনৰ সভাপতি আছিল। ৯৯ বছৰত মৃত্যু হোৱা মিলিয়ে মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ ৭জন পুত্ৰ আৰু ৬গৰাকী কন্যা এৰি থৈ যায়।

বঁটা-সন্মান

খনিৰাম মিলিক মুক্তিযুঁজাৰুৰ ৰাজ্যিক পেন্সন আৰু অসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেন্সন দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
টেমচুলা আও

টেমচুলা আও এগৰাকী কবি, গল্পকাৰ, লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক আৰু সাহিত্যিক। তেওঁৰ লেখাসমূহ ইতিমধ্যে জাৰ্মান, ফৰাচী, অসমীয়া, বঙালী আৰু হিন্দী ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। উত্তৰ-পূবৰ পৰা ইংৰাজীত সাহিত্য চৰ্চা কৰা সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত টেমচুলা আওৰ এক সুকীয়া আসন আছে। ২০০৭ চনত তেওঁ সাহিত্যিক অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে। ২০০৯ চনত মেঘালয়ে চৰকাৰে তেওঁক ৰাজ্যপালৰ সোণৰ পদকো প্ৰদান কৰে। ২০১৩ চনত তেওঁ চুটিগল্প সংকলন Laburnum for My Head ৰ বাবে ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

নগা হোৱাটো ‘এটা জটিল ভাগ্য’। কিন্তু আমাৰ প্ৰসংগত ই দুয়োফালে ধাৰ থকা তৰোৱালৰ দৰে কাৰণ জটিলতা কেৱল ‘বাহিৰৰ মানুহে’ আমাক চোৱাৰ ধৰণতেই নহয়, আমি নিজকে চোৱাৰ ধৰণতো নিহিত হৈ আছে.... নগা হোৱাটো আমাৰ বাবে কেতিয়াও সহজ হোৱা নাই। ‘বন্য’ৰ ৰহস্য আৰু নেতিবাচক শক্তিয়ে সদায় পশ্চিমীয়া মানুহক আগ্ৰহী কৰি আহিছে আৰু ১৯ শতিকাত যেতিয়া নৃতত্ত্ববিদ আৰু নৃতাত্ত্বিকসকলে আমাক ‘আৱিষ্কাৰ’ কৰিছিল, তেতিয়া আমি তেওঁলোকৰ অধ্যয়নৰ বাবে বিজতৰীয়া আৰু ৰোমাঞ্চকৰ নমুনা হৈ পৰিলোঁ, কিন্তু তেওঁলোকৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰাহে।
শিশু হ’লেও আমাক খাবলৈ নিমন্ত্ৰণ নকৰা খাদ্য খাই হোৱা ‘লাজ’ৰ অনুভৱৰ বিষয়ে মই সচেতন আছিলো।
এসময়ত মোৰ জীৱনতে পূৰ্বে যিবোৰ খাদ্য সন্মানীয় মানুহে খোৱাৰ অনুপযোগী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, এতিয়া সেই বিশেষ সুবিধাপ্ৰাপ্ত কেইজনমান লোকৰ থালিত বহুমূলীয়া সংযোজন হৈ পৰিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
গুলাব গেং

গুলাব গেং ২০১৪ চনৰ ভাৰতৰ নাৰী সংগ্ৰামক কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ এখন একচন নাট্যধৰ্মী ছবি। পৰিচালনা আৰু সহ-লেখন সৌমিক সেনৰ; প্ৰযোজনা সৌহম শ্বাহ আৰু অনুভৱ সিনহাৰ। ইয়াত মাধুৰী দীক্ষিত আৰু জুহি চাওলাই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৯০ দশকৰ দুগৰাকী মহিলা ছুপাৰষ্টাৰে একেলগে অভিনয় কৰা দেখা গৈছে।

২০১৪ চনৰ ৭ মাৰ্চত মুক্তি পোৱা গুলাব গেঙে ছবিখনক প্ৰথম দিনটোতেই ফ্লপ ঘোষণা কৰা হয়। সমালোচকৰ পৰা ই মিশ্ৰিত সমালোচনা লাভ কৰিছিল; কিন্তু চাওলাৰ অভিনয়ে সমালোচকৰ ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু কেইবাজনো সমালোচকে ইয়াক "বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়" বুলি গণ্য কৰে।

৬০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত গুলাব গেং ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে চাওলাক শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে যদিও বঁটা পাবলৈ সক্ষম নহ’ল।

নিৰ্মাণ

যিহেতু ছবিখন ভাৰতৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ ওপৰত আধাৰিত, সেয়েহে বহু অভিনেতাই গ্লেমাৰবিহীন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব লগা হৈছিল। প্ৰথম অৱস্থাত অভিনেত্ৰী টাবুক মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ যোগাযোগ কৰা হৈছিল যদিও ধনৰ অভাৱৰ বাবে চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰিব পৰা নগ'ল। ২০১২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত সৌমিক সেনে মাধুৰী দীক্ষিতৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে। পিছলৈ দীক্ষিতে আনুষ্ঠানিকভাৱে তেওঁৰ ফেচবুক পেজৰ জৰিয়তে ছবিখনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। পিছত টাবুক দ্বিতীয় মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ যোগাযোগ কৰা হৈছিল, তেওঁ তাক নাকচ কৰিছিল। গুলাব গেঙত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰাক্তন প্ৰতিদ্বন্দ্বী চাউলা আৰু দীক্ষিতক একেলগে পৰ্দাত দেখা যায়। ২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তনিষ্ঠা চেটাৰ্জী, দিব্য জগদালে আৰু প্ৰিয়ংকা বসুৱে এই দলটোৰ সদস্যৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
আঞ্চলিক দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়

আঞ্চলিক দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয় অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়। ই উত্তৰ পূৱ ভাৰতৰ প্ৰথমখন দন্ত চিকিৎসাৰ মহাবিদ্যালয়। ‌ আঞ্চলিক দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় ১৯৮২ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ‌মহাবিদ্যালয়খন ভাৰতীয় দন্ত পৰিষদ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত আৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসালয়
শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
সুজাতা (১৯৫৯ চলচ্চিত্ৰ)

সুজাতা ) ১৯৫৯ চনৰ বিমল ৰায় পৰিচালিত এখন হিন্দী ভাষাৰ ছবি। ইয়াত নূতন আৰু সুনীল দত্তই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। সহযোগী চৰিত্ৰত আছে- শশীকলা, ললিতা পাৱাৰ, সুলোচনা লটকাৰ আৰু তৰুণ বসু। লেখক সুবোধ ঘোষৰ একে নামৰ বাংলা চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনত ভাৰতৰ জাতিগত পৰিস্থিতি বিষয়ে বিবৃত হৈছে। সংগীত এছ ডি বৰ্মনৰ আৰু গীতৰ কথা মজৰুহ চুলতানপুৰীৰ। ১৯৬০ চনৰ কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

এয়া ব্ৰাহ্মণ ডেকা অধীৰ আৰু সুজাতা নামৰ এগৰাকী অস্পৃশ্য ছোৱালীৰ প্ৰেম কাহিনী। ব্ৰাহ্মণ দম্পতী উপেন আৰু চাৰুয়ে এটি অনাথ শিশুক ডাঙৰ-দীঘল কৰি সুজাতা নাম ৰাখে। যদিও উপেনে দত্তক সন্তানটোৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত আছিল, তথাপিও তেওঁৰ পত্নী চাৰু আৰু মাহীয়েকে (অধীৰৰ মাক) কেতিয়াও সুজাতাক সম্পূৰ্ণৰূপে আকোৱালি ল’ব পৰা নাছিল, কাৰণ তেওঁৰ জন্ম কোনো অস্পৃশ্যৰ পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁলোকে মাজে মাজে সুজাতাক ইংগিত দি থাকে যে তাই ব্ৰাহ্মণৰ মাজৰ নহয়। অধীৰ সুজাতাৰ প্ৰেমত পৰে, কিন্তু চাৰু আৰু মাহীয়েকে বিচাৰে, অধীৰে চাৰুৰ প্ৰকৃত কন্যা ৰামাক বিয়া কৰাওক। সুজাতাইও অধীৰক প্ৰশংসা কৰে যদিও জন্মৰ পৰা অস্পৃশ্য হোৱাৰ তাইৰ বাস্তৱটোক লৈ অস্বস্তি অনুভৱ কৰে। এদিন উপেনৰ পত্নী চিৰিৰ পৰা পৰাত ততাতৈয়াকৈ চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱা হয়। ডাক্তৰে পৰিয়ালটোক কয় যে চাৰুক বচাবলৈ তেজ লাগে, যি তেজৰ গ্ৰুপ বিৰল। শেষত দেখা গ’ল সুজাতাৰ তেজহে চাৰুৰ লগত মিলে। সুজাতাই ৰক্তদান কৰে। যেতিয়া চাৰুৱে জানিব পাৰে যে সুজাতাইহে তেওঁৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলি, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ ভুলটো উপলব্ধি কৰি তাইক নিজৰ কন্যা বুলি মানি লয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ৰাষ্ট্ৰীয় লোণ সত্যাগ্ৰহ স্মাৰক

ৰাষ্ট্ৰীয় লোণ সত্যাগ্ৰহ স্মাৰক বা ৰাষ্ট্ৰীয় নিমখ সত্যাগ্ৰহ স্মাৰক বা দাণ্ডী স্মাৰক ভাৰতৰ গুজৰাটৰ ডাণ্ডী নামৰ এখন গাঁৱত অৱস্থিত এক স্মৃতিসৌধ। এই স্মাৰকৰ দ্বাৰা লোণ সত্যাগ্ৰহৰ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক সন্মান জনোৱা হয়। এই লোণ সত্যাগ্ৰহ আছিল ঔপনিৱেশিক ভাৰতৰ এক অহিংস কাৰ্য যিটোত ১৯৩০ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে নেতৃত্ব দিছিল। ১৫ একৰ (৬১,০০০ মিটাৰ বৰ্গফুট) জুৰি বিস্তৃত এই স্মৃতিসৌধটো উপকূলীয় চহৰ ডাণ্ডীত অৱস্থিত, য'ত ১৯৩০ চনৰ ৫ এপ্ৰিলত লোণ সত্যাগ্ৰহৰ অন্ত পৰে আৰু সাগৰৰ পানী উতলাই নিমখ উৎপাদন কৰি ব্ৰিটিছৰ নিমখৰ ওপৰত একচেটিয়া অধিকাৰ ভংগ হয়। আনুমানিক ৮৯ কোটি টকা (১১ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) ব্যয়ৰে এই প্ৰকল্পটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

ইতিহাস

ৰাষ্ট্ৰীয় নিমখ সত্যগ্ৰহ স্মৃতিসৌধৰ বিকাশৰ প্ৰকল্পটো হাই লেভেল মেমৰিয়েল কমিটি(High Level Dandi Memorial Committee, HLDMC)ৰ কল্পনা আৰু পৰামৰ্শত নিৰ্মিত হৈছিল আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়এ ইয়াক সমৰ্থন কৰিছিল আৰু লগতে আই আই টি মুম্বায়ে ডিজাইন সমন্বয় সংস্থা হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। ২০১৯ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত মহাত্মা গান্ধীৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকীত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এই স্মৃতিসৌধ উদ্বোধন কৰে।

স্মৃতিসৌধ

এই স্মৃতিসৌধটো ইংৰাজী "A" আখৰৰ আকৃতিৰ ৪০ মিটাৰ (১৩০ ফুট) ষ্টীলৰ ফ্ৰেম, যিয়ে দুখন হাতৰ প্ৰতীক বুজায়। সাগৰৰ উপকূলৰ প্ৰতিকূল বতৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ইয়াক জাৰণ নোহোৱা পদাৰ্থৰে গঠিত কৰা হয়। কীৰ্তিচিহ্নটোৰ শিখৰত নিমখৰ স্ফটিকটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ২.৫ টন (২৫০০ কিলোগ্ৰাম) ওজনৰ কাঁচৰ ঘনকটোৱে নিমখ চিহ্নিত কৰে। ঘনকটো ৰাতি লেজাৰ লাইটৰ দ্বাৰা আলোকিত কৰা হয় যিয়ে এটা পিৰামিডৰ দৃশ্য সৃষ্টি কৰে। ঘনকটোৰ ছাউনিৰ তলত, গান্ধীৰ এটা ৫ মিটাৰ (১৬ ফুট) ওখ মূৰ্তি আছে। ২০১৪ চনত মুম্বাইত এই মূৰ্তিটো ষাঠিটা পৃথক পৃথক টুকুৰা গোটাই এটা মূৰ্তিত একত্ৰিত কৰি ডাণ্ডীলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ দুবছৰতকৈও অধিক সময় লাগিছিল। এই ভাস্কৰ্য সদাশিৱ সাথে নামৰ এজন শিল্পীৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:গুজৰাট
কাস্পিয়ান সাগৰ

কাস্পিয়ান সাগৰ (, , , , )কালিৰ ফালৰ পৰা বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ মাটিৰে আৱৰা সাগৰ (inland body of water), বা বহুতে গণ্য কৰাৰ দৰে বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ হ্ৰদ৷ এই সাগৰৰ পৃষ্ঠকালি আৰু আয়তন ৷ এই সাগৰৰ পৰা পানী বাহিৰলৈ ওলাই যোৱাৰ বাট নাই (endorheic basin-no outflows)৷ কাস্পিয়ান সাগৰ ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ মাজত অৱস্থিত৷

এই সাগৰৰ উত্তৰ-পূবে কাজাখাস্তান , উত্তৰ-পশ্চিমে ৰাছিয়া, পশ্চিমে এজাৰবাইজান (Azerbaijan), দক্ষিণে ইৰাণ আৰু দক্ষিণ-পূবত তুৰ্কমেনিস্তান (Turkmenistan)৷ কাস্পিয়ান সাগৰ ক’কেছাছ পৰ্বতমালা (Caucasus Mountains) ৰ পূবে আৰু কেন্দ্ৰীয় এছিয়াৰ পশ্চিমে অৱস্থিত৷ এই সাগৰৰ উত্তৰৰ অংশ যাক কাস্পিয়ান অৱনমন (Caspian Depression) বুলি জনা যায়, পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ গভীৰ (the lowest points on Earth) অংশসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম৷

কাস্পিয়ান সাগৰৰ প্ৰাচীন অধিবাসীসকলে এই সাগৰৰ বৃহদাকাৰৰ বাবে ইয়াক হ্ৰদ বুলি নাভাৱি সাগৰ বুলি গণ্য কৰিছিল৷ এই সাগৰৰ লোণৰ মাত্ৰা প্ৰায় 1.2% (12 গ্ৰাম/লিটাৰ),যি প্ৰায়বোৰ সাগৰীয় পানীতকৈ এক তৃতীয়াংশহে লুণীয়া৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Names of the Caspian Sea
Caspian Sea Region
Caspian Environment Programme
work Convention for the Protection of the Marine Environment of the Caspian Sea (2003)
Target: Caspian Sea Oil John Robb, 2004
Dating Caspian sea level changes
Caspian Sea Is Dying

শ্ৰেণী:সাগৰ
শ্ৰেণী:হ্ৰদ
উমাকান্ত বৈৰাগী

উমাকান্ত বৈৰাগী (জন্ম ৫ ছেপ্তেম্বৰ ১৯৪২–মৃত্যু ২৬ জুলাই ২০২৩) অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ এগৰাকী শিল্পী৷ অসমৰ লোক-সংগীতসমূহৰ ভিতৰত টোকাৰী গীত অন্যতম৷ এই টোকাৰী গীতৰেই সাধক-শিল্পী উমাকান্ত বৈৰাগী৷ তেওঁৰ জন্ম হয় ১৯৪২ চনত, ডিব্ৰুগড় জিলাৰ খোৱাঙৰ ওচৰৰ চাউলকৰা গাঁৱত৷

টোকাৰী গীত

আঙুলিৰ মূৰেৰে আঘাত কৰি বজোৱা টোকাৰীক প্ৰধানতঃ সংগত কৰি গোৱা হয় বাবেই এই গীতক টোকাৰী গীত বোলে৷ টোকাৰী গীতসমূহ দেহ বিচাৰৰ গীতৰ সমপৰ্যায়ৰ৷ আধ্যাত্মিকতা আৰু লোক-কাহিনীক ভিত্তি কৰি টোকাৰী গীতবোৰ ৰচনা কৰা হয়৷ ই এবিধ লোক-সংগীতৰ ভিতৰুৱা গীত৷ বহু পুৰণি কালৰে পৰা টোকাৰী গীত অসমৰ জন-সমাজত প্ৰচলিত৷

কৰ্মজীৱন

সেনাবহিনীত সৈনিকৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিলেও তেওঁ বিছিদিন তাত নাথাকি চাকৰি এৰি ঘৰলৈ ঘূৰি আহিছিল৷ তাৰপাছত তেওঁ ঘৰৰ অমততে বিয়া কৰাই জীৱিকাৰ বাবে সৰুসুৰা ব্যৱসায় কৰি চাৰ্কাচৰ ৰিং মাষ্টাৰৰ লগত কিছুদিন যাদুবিদ্যা শিকিছিল৷ তেওঁ তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ সাধনাও কৰিছিল আৰু এই উদ্দেশ্যে বিভিন্ন ঠাইত ঘুৰী ফুৰি “বেজ’’ নাম পাইছিল৷ পাছত অৱশ্যে ঘৰৰ মানুহে এই কৰ্ম বেয়া পোৱাত তেওঁ বেজালি কাম এৰি দিছিল৷ ২০০২ চনত এটি প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ খুলি ৫০ জন শিক্ষাৰ্থীক প্ৰশিক্ষণ দিছিল আৰু তাৰ ভিতৰৰ ১৭ জনে সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ অসমৰ বাহিৰেও ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি সন্মান বুটলিবলৈ সক্ষম হয়৷ উমাকান্ত বৈৰাগীয়ে পৰিৱেশন কৰা এটি গীতৰ কিছু অংশ;

শংকৰদেৱে দি গ’ল নামৰ মালা, মাধবদেৱৱ দি গ’ল ভকতিৰ ধাৰা৷ ভকতিৰ ৰস বান্ধৈ হৰিৰ নাম, ভকতৰ সংগত বহি লওঁ হৰিৰ নাম......

টোকাৰী গীতৰ সংকলন

বৃন্দাবন (১৯৮৫)
মথুৰা (১৯৮৮) ১৯৭১ চনত ডিব্ৰুগড় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰই তেওঁক “বৈৰাগী’’ উপাধি প্ৰদান কৰে৷

বঁটাসমূহ

সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ২০১৩
প্ৰতিমা পাণ্ডে বঁটা
ড° ভূপেন হাজৰিকা সংহতি বঁটা, ২০২১ - সদৌ গোলাঘাট জিলা ছাত্ৰ সন্থাৰ দ্বাৰা

মৃত্যু

দীৰ্ঘদিনৰ অসুস্থতাৰ অন্তত ২০২৩ৰ ২৬ জুলাইত গুৱাহাটীৰ হেঙেৰাবাৰীৰ কাঞ্চন নগৰস্থিত নিজ বাসভৱনত উমাকান্ত বৈৰাগীয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত টোকাৰী গীতক জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত বৈৰাগীয়ে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমৰ লোকশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
তুলসী

তুলসী হৈছে লেমীয়াছী (Lamiaceae) পৰিয়ালৰ এবিধ সুগন্ধী ঔষধি উদ্ভিদ। ইয়াক ভাৰত উপমহাদেশীয় অঞ্চলত থলুৱাভাৱে দেখিবলৈ পোৱা যায়। তুলসীৰ বৈজ্ঞানিক নাম হ'ল ওছিমাম তেনুইফ্লোৰাম (Ocimum tenuiflorum) বা ওছিমাম  ছেংকটাম (Ocimum Sanctum)। তুলসীক ইংৰাজীত 'হোলী বেছিল' (Holy Basil) বুলি জনা যায়। সৰু সৰু সেউজীয়া নাইবা বেঙুনীয়া পাত আৰু ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ নোমেৰে আৱৰা ডালেৰে সৈতে তুলসী গছ প্ৰায় ৩০ ৰ পৰা ৬০ ছে.মি. ওখ হোৱা দেখা যায়।

তুলসীৰ পাত উপবৃত্তকাৰ, প্ৰায় ৫ ছে.মি. দীঘল। ফুল বেঙুনীয়া, ৰেছিমী (Raceme) গঠনৰ। ভাৰত আৰু নেপালত তুলসীৰ দুটা উপ-প্ৰজাতিৰ খেতি কৰা হয়-সেউজীয়া পাতৰ শ্ৰী বা লক্ষ্মী তুলসী আৰু বেঙুনীয়া পাতৰ কৃষ্ণ তুলসী।

তুলসীক এক পৱিত্ৰ উদ্ভিদ হিচাপে ধৰ্মীয় আৰু ঔষধি গুণগত কাৰণত ৰোপণ কৰা হয়। তুলসীৰ পৰা এবিধ সুগন্ধী তেলো (essential oil) নিষ্কাষণ কৰা হয়। ভাৰত উপমহাদেশীয় অঞ্চলত তুলসীক বনদৰব হিচাপে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তুলসীৰ পাতৰ পৰা এবিধ বিশেষ হাৰ্বেল চাহো (herbal tea) প্ৰস্তুত কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্মৰ বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাত তুলসীৰ এক বিশেষ স্থান আছে। ইয়াক সততে পূজাৰ সামগ্ৰী হিচাপে বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ওছিমাম টেনুইফ্লোৰামৰ এবিধ উপ-প্ৰজাতিৰ তুলসীক শ্যামদেশীয় ৰন্ধন প্ৰকৰণত (Thai cuisine) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক ইংৰাজীত থাই হোলী বেছিল (Thai holy basil) বুলি জনা যায়। ইয়াৰ বাহিৰেও থাই বেছিল (Thai basil) বুলি এবিধ বুলি অন্য এবিধ তুলসীৰ উপপ্ৰজাতিও আছে, ই পিছে ওছিয়াম বেছিলিকাম (Ocimum basilicum) নামৰ তুলসী প্ৰজাতিৰহে উপপ্ৰজাতি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
ৱিলিছ হ’

ৱিলিছ হ’ কিট-ৱাং (চীনা: 何潔泓, জন্ম ১৫ জুলাই ১৯৯১) এজনী হং কং-ৰ সাংবাদিক, সক্ৰিয় সমাজকৰ্মী আৰু তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা। তেওঁ হং কং ছাত্ৰ সন্থা ফেডাৰেচনৰ সহ-সাধাৰণ সম্পাদক আছিল আৰু লেণ্ড জাষ্টিচ লিগৰ আহ্বায়ক আছিল। ২০১৭ চনত, হং কং ভূমি ন্যায় আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁ কাৰাদণ্ডৰ সন্মুখীন হৈছিল।

হ’য়ে লিংগনান বিশ্ববিদ্যালয়ত দৰ্শন অধ্যয়ন কৰিছিল। ২০১২-১৩ চনত তেওঁ ছাত্ৰ সন্থাৰ ভাইস-প্ৰেছিডেণ্ট (বাহ্যিক) আৰু হং কং ছাত্ৰ সন্থা ফেডাৰেচন কমিটিৰ সদস্য আছিল। পাছত তেওঁ এই ফেডাৰেচনৰ সহ-সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্ত হয়।

২০১৬ চনত, উত্তৰ-পূব নতুন অঞ্চল উন্নয়ন কৰিবলৈ চৰকাৰৰ অৰ্থায়নৰ প্ৰতিবাদ কৰি জুন ২০১৪ত আইনসভালৈ অনধিকৃতভাৱে প্ৰৱেশ কৰাৰ বাবে, তেওঁ আৰু আন ১২ গৰাকী ব্যক্তিক সমাজ সেৱা কাৰ্য সম্পাদন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। হং কং ন্যায় বিভাগে আপিল কৰাৰ পাছত, ২০১৭ চনৰ আগষ্টত তেওঁক ১৩ মাহৰ কাৰাদণ্ড দিয়া হয়, যি হংকঙত এনে গোচৰৰ বাবে আটাইতকৈ কঠোৰ শাস্তি হিচাপে গণ্য হৈছিল। হ’য়ে আপিল কৰি ২০১৭ চনৰ নভেম্বৰত জামিন লাভ কৰে। পাছত তেওঁৰ শাস্তি বাতিল কৰা হয়।

সাংবাদিক হিচাপে, তেওঁ হংকঙৰ সংখ্যালঘুসমূহ সম্পৰ্কে অনুসন্ধানীমূলক প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিছিল। বৰ্তমানে তেওঁ ২০১৯-২০ হং কং আন্দোলন সন্দৰ্ভত এটি তথ্যচিত্ৰ প্ৰস্তুত কৰি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শিক্ষক

শিক্ষক , যাক স্কুলৰ শিক্ষক বা আনুষ্ঠানিকভাৱে শিক্ষাবিদ বুলিও কোৱা হয়, তেওঁ এনেকুৱা ব্যক্তি যিয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক পাঠদানৰ অভ্যাসৰ জৰিয়তে জ্ঞান, দক্ষতা বা গুণ আহৰণ কৰাত সহায় কৰে।

অনানুষ্ঠানিকভাৱে শিক্ষকৰ ভূমিকা যিকোনো ব্যক্তিয়ে ল'ব পাৰে (যেনে সহকৰ্মীক কোনো নিৰ্দিষ্ট কাম কেনেকৈ কৰিব লাগে দেখুৱাওঁতে)। কিছুমান দেশত স্কুলীয়া বয়সৰ যুৱক-যুৱতীসকলক স্কুল বা কলেজৰ দৰে আনুষ্ঠানিক পৰিৱেশত নহয়, অনানুষ্ঠানিক পৰিৱেশত, যেনে পৰিয়ালৰ ভিতৰত (হোমস্কুলিং) কৰা হ’ব পাৰে। আন কিছুমান বৃত্তিত যথেষ্ট পৰিমাণৰ শিক্ষকতা জড়িত হ’ব পাৰে (যেনে যুৱ কৰ্মী, পাষ্টৰ)।

বেছিভাগ দেশতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ আনুষ্ঠানিক পাঠদান সাধাৰণতে দৰমহা পোৱা পেছাদাৰী শিক্ষকে কৰে। এই লেখাটোত সেইসকলৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে যিসকলক আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ প্ৰেক্ষাপটত, যেনে বিদ্যালয় বা প্ৰাৰম্ভিক আনুষ্ঠানিক শিক্ষা বা প্ৰশিক্ষণৰ অন্য স্থানত আনক শিকোৱাৰ বাবে নিজৰ মূল ভূমিকা হিচাপে নিয়োজিত কৰা হৈছে।

কৰ্তব্য আৰু কাৰ্য্য

সংস্কৃতিৰ মাজত এজন শিক্ষকৰ ভূমিকা বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে।

শিক্ষকসকলে সাক্ষৰতা আৰু সংখ্যা, কাৰুকাৰ্য্য বা বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ, কলা, ধৰ্ম, নাগৰিকত্ব, সম্প্ৰদায়ৰ ভূমিকা, বা জীৱন দক্ষতাৰ নিৰ্দেশনা দিব পাৰে।

আনুষ্ঠানিক পাঠদানৰ কামসমূহৰ ভিতৰত আছে চুক্তিবদ্ধ পাঠ্যক্ৰম অনুসৰি পাঠ প্ৰস্তুত কৰা, পাঠ দিয়া, আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অগ্ৰগতিৰ মূল্যায়ন কৰা।

এজন শিক্ষকৰ পেছাদাৰী কৰ্তব্য আনুষ্ঠানিক পাঠদানৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত হ’ব পাৰে। শ্ৰেণীকোঠাৰ বাহিৰত শিক্ষকসকলে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সৈতে ক্ষেত্ৰ ভ্ৰমণত যাব পাৰে, অধ্যয়ন হলসমূহৰ তদাৰক কৰিব পাৰে, বিদ্যালয়ৰ অনুষ্ঠানসমূহৰ আয়োজনত সহায় কৰিব পাৰে, আৰু পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কাম-কাজৰ বাবে তত্ত্বাৱধায়ক হিচাপে কাম কৰিব পাৰে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ আইনী কৰ্তব্যও তেওঁলোকৰ আছে, যেনে গুণ্ডাগিৰি, যৌন নিৰ্যাতন, বৰ্ণবাদ বা নিৰ্যাতনৰ ফলত হ'ব পৰা ক্ষতি। কিছুমান শিক্ষা ব্যৱস্থাত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অনুশাসনৰ বাবে শিক্ষক দায়বদ্ধ হ’ব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ
আমাগুঞ্জু

আমাগুঞ্জু হ’ল উগাণ্ডাৰ বৃহত্তম জনগোষ্ঠী বাগাণ্ডাসকলৰ এক পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য। এই ৰাজকীয় নৃত্যটো ৰাজ্যাভিষেক, বিবাহ আৰু অন্যান্য সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষণত পৰিৱেশন কৰা হয়। এই নৃত্যৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল ইয়াৰ স্বকীয় ছন্দময় ঢোলৰ শব্দ আৰু শক্তিশালী সঞ্চালন, যি পুৰুষ আৰু মহিলা উভয় নৃত্যশিল্পীৰদ্বাৰাই পৰিৱেশন কৰা হয়।

আমাগুঞ্জুৰ উৎপত্তি বাগাণ্ডা লোকসকলৰ মাজত হৈছিল আৰু ইয়াৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে কাৰণ ইয়াৰ বিকাশ প্ৰথমতে ৰাজপ্ৰাসাদত হৈছিল। এই নৃত্যৰ ইতিহাস ১৫৮২ চনত ৰজা মূলণ্ডোৰ শাসনকালৰপৰাই বিচাৰি পোৱা যায়। তেওঁ কোনো উত্তৰাধিকাৰী নোহোৱাকৈ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল, যদিও তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়ত কেইবাগৰাকীও পত্নী অন্তঃসত্ত্বা আছিল। এই নৃত্যটো ‘আমাগুঞ্জু’ নৃত্য হিচাপে পৰিচিত আছিল। ই মূলতঃ কেৱল ‘অবুতিকো’ (কাঠফুলা) গোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ মাজতে সীমাবদ্ধ আছিল আৰু কেৱল ৰাজপ্ৰাসাদৰ ভিতৰতে পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। বৰ্তমান সময়ত এই নৃত্য অধিক ব্যাপক হৈ পৰিছে আৰু বহুতো সাধাৰণ লোকেও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰা দেখা যায়।

বাদ্যযন্ত্ৰ

এই নৃত্যৰ সৈতে বিভিন্ন ধৰণৰ বাদ্যযন্ত্ৰ সংগত কৰা হয়, যাৰ ভিতৰত আছে সৰু ঢোল, বিভিন্ন স্বৰৰ ডাঙৰ ঢোল, দীঘলীয়া ঢোল আৰু চেকাৰ। নৃত্যশিল্পীসকলৰ সঞ্চালনৰ পৰিপূৰক হিচাপে ঢোলবোৰ এক সমন্বিত ছন্দময় আৰ্হিত বজোৱা হয়। সংগীতত এক বিশেষ ধৰণৰ শব্দ যোগ কৰিবলৈ চেকাৰসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

গুৰুত্ব

এই নৃত্য বাগাণ্ডা সংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ আৰু ই এক ৰাজকীয় নৃত্য হিচাপে বিশেষ মৰ্যাদা লাভ কৰিছে। এই পৰম্পৰাগত নৃত্যটো ৰাজ্যাভিষেক আৰু বিবাহৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয় য’ত ই আনুষ্ঠানিক আৰু মনোৰঞ্জনমূলক—উভয় উদ্দেশ্য পূৰণ কৰে। ইয়াৰ প্ৰাণৱন্ত সঞ্চালন আৰু আকৰ্ষণীয় ঢোলবাদনৰ সৈতে এই ৰাজকীয় নৃত্যই গুৰুত্বপূৰ্ণ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানবোৰত কেন্দ্ৰীয় স্থান দখল কৰে। আমাগুঞ্জুৱে বুগাণ্ডাৰ লোকসকলৰ মাজত ৰাজকীয় ধাৰাবাহিকতা, একতা আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়ক সূচায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
অ'ডিট

অ'ডিট বা হিচাপ পৰীক্ষণ হৈছে কোনো এক লাভকাৰী বা অলাভকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰ, আকাৰ বা আইনগত প্ৰকাৰৰ ভেদ নোহোৱাকৈ, কোনো মতামত দিবৰ উদ্দেশ্যেৰে চলোৱা বিত্তীয় তথ্য আৰু হিচাপ-পত্ৰসমূহৰ এক স্বতন্ত্ৰ পৰীক্ষণ কাৰ্য। অৰ্থাৎ অ'ডিটৰ যোগেদি কোনো এক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিত্তীয় কাৰ্যকলাপ বা হিচাপ-পত্ৰ স্বতন্ত্ৰভাৱে পৰীক্ষা কৰি এই বিষয়ে মতামত প্ৰদান কৰা হয়। অ'ডিটৰ দ্বাৰা আইনে বান্ধি দিয়া নিয়ম অনুসৰি প্ৰতিষ্ঠানটোৱে নিজৰ হিচাপৰ নথি-পত্ৰসমূহ ৰাখিছেনে নাই এয়া সুনিশ্চিত কৰিবলৈ যত্ন কৰা হয়। অ'ডিটৰ বা হিচাপ পৰীক্ষকসকলে হিচাপ পৰীক্ষণৰ আগতে পৰিস্থিতি একোটা চিনাক্ত কৰি ইয়াৰ বুজ লয় আৰু ইয়াৰ প্ৰমাণসমূহ বিশ্লেষণ কৰি হিচাপ পৰীক্ষণৰ খতিয়ান বা অ'ডিট ৰিপ'ৰ্টৰ যোগেদি তেওঁলোকৰ মতামতসমূহ প্ৰদান কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিচাপবিদ্যা
বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱস

বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱস প্ৰতিবছৰে ২৭ মাৰ্চ তাৰিখে পালন কৰা হয়। এই দিৱস পোন প্ৰথমে ১৯৬১ চনত আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানে আৰম্ভ কৰিছিল। আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠান ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ইউনেস্কৰ এটা শাখা। বৰ্তমান পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো দেশতে এই দিৱস পালন কৰা হয়। এই দিৱসৰ দিনা থিয়েটাৰ কৰ্মীসকলৰ সভা সমিতি অনুষ্ঠিত হোৱাৰ লগতে বিভিন্ন অনুষ্ঠান, নাটক আদি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

ইতিহাস

১৯৬১ চনত আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানে( International Theatre Institute) আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰতিবছৰে ২৭ মাৰ্চ তাৰিখে আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ কেন্দ্ৰ সমূহত আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় থিয়েটাৰ গোষ্ঠীয়ে এই দিৱস পালন কৰে। বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় থিয়েটাৰৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়। এই দিৱস উদযাপনৰ লক্ষ্যে আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানে এজন তাৰকা ব্যক্তিৰ দ্বাৰা থিয়েটাৰৰ থীম, শান্তিৰ সংস্কৃতি বিষয়ক এক বিশেষ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে।
প্ৰথম বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱসৰ বাৰ্তা ১৯৬২ চনত ফ্ৰান্সৰ জিন কোকটিয়াওয়ে লিখিছিল। প্ৰথমে হেলচিংকি আৰু তাৰ পিছত ভিয়েনাত ১৯৬১ চনৰ জুন মাহত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ নৱম কংগ্ৰেছত আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ ফিনিছ কেন্দ্ৰৰ হৈ অধ্যক্ষ আৰ্ভি কিভিমায়ে বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱস উদযাপনৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। স্কেণ্ডিনেভিয়ান কেন্দ্ৰ সমূহে ইয়াৰ সমৰ্থন কৰাৰ পিছত এই দিৱস বিশ্বব্যাপি পালন কৰা আৰম্ভ হ'ল। ভাৰততো প্ৰতি বছৰে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ মাধ্যমত এই দিৱস পালন কৰা হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানত বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱস

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শ্ৰেণী:নাটক
বশিষ্ঠাশ্ৰম দেৱালয়

বশিষ্ঠাশ্ৰম দেৱালয় অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰৰ দক্ষিণ-পূবৰ সন্ধ্যাচল পাহাৰত অৱস্থিত এক শিৱ মন্দিৰ। এই মন্দিৰটো আহোম ৰজা ৰাজেশ্বৰ সিংহই নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল আৰু বহু মাটি দান দিয়ে। কিংবদন্তী মতে এই আশ্ৰম মহৰ্ষি বশিষ্ঠই স্থাপন কৰিছিল। 'গংগা' নামৰ জুৰি বৈ যোৱা এই আশ্ৰম পৰ্যটকৰ বাবে এক অন্যতম আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ।

ইতিহাস

'কালিকা পুৰাণ'ৰ মতে এবাৰ ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ বশিষ্ঠ মুনি নিমি ৰজাৰ শাপত দেহহীন হয়। নিৰূপায় হৈ বশিষ্ঠ ব্ৰহ্মাৰ শৰণাপন্ন হোৱাত তেখেতৰ উপদেশ অনুসৰি সন্ধ্যাচল পাহাৰত বিষ্ণুক তপস্যা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তপস্যাত বিষ্ণু সন্তুষ্ট হয় আৰু বশিষ্ঠই সন্ধ্যাম ললিতা আৰু কান্তা- এই ত্ৰিধাৰা প্ৰবাহিত কৰি গংগাক নমাই আনে। ত্ৰিধাৰৰ সংগম স্থলতে গা ধুই আৰু পানী খাই মনিয়ে পূৰ্বৰূপ ঘূৰাই পায়। তেখেতৰ নামৰ পৰাই এই আশ্ৰমৰ নাম বশিষ্ঠাশ্ৰম হয়।

আহোম ৰজা ৰাজেশ্বৰ সিংহই এই স্থানতে ১৭৫১-১৭৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ সময়চোৱাত এক শিৱ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰোৱায় আৰু আশ্ৰমলৈ ৮৩৫ বিঘা মাটি দান দিয়ে।

অৱস্থান

বশিষ্ঠাশ্ৰম গুৱাহাটী মহানগৰৰ পৰা প্ৰায় ১১ কিলোমিটাৰ আঁতৰত অৱস্থিত। বেলতলা-বশিষ্ঠ পথেৰে গড়ভঙ্গা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল পাৰ হৈ এই আশ্ৰম পোৱা যায়। আশ্ৰমত পোনতে এটা শিৱ মন্দিৰ আছে আৰু কাষতে এটা গণেশ মন্দিৰ আছে। আশ্ৰমৰ কাষেৰে 'গংগা' নামৰ জুৰি বৈ গৈছে। বশিষ্ঠই তপস্যাস্থল বুলি বিশ্বাস কৰা গুহা এটা আশ্ৰমৰ পাঁচ কিলোমিটাৰমান ভিতৰলৈ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
কেতেকী

কেতেকী (, বৈজ্ঞানিক নাম: Cuculus micropterus) কুকুলিফৰমছ (Cuculiformes) বৰ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত কুলিজাতীয় এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ই অকলশৰীয়াকৈ থকা লাজকুৰীয়া (solitary and shy ) বিধৰ চৰাই। এই চৰাইবিধ এছিয়াৰ পাকিস্তান, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, ইণ্ডোনেছিয়া তথা চীন আৰু ৰাছিয়ালৈকে পোৱা যায়।

বিৱৰণ

কেতেকীৰ দেহ মজলীয়া আকাৰৰ। মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখিবলৈ সাধাৰণতে একে হয়। দেহৰ ওপৰৰ অংশ মুগা বৰণীয়া, তললৈ ডাঠ ক’লা। নেজত গাঢ় মুগা বৰণ আৰু আগটো বগা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়। কেতেকী পোৱালিৰ মূৰৰ ওপৰ অংশ আৰু ডিঙি বগা বৰণৰ হয়। চকুৰ মণি মুগা বা হালধীয়া ৰঙৰ হোৱা দেখা যায়।

কেতেকী চৰায়ে প্ৰজননৰ সময়ত ইটোৱে সিটোক মাতি থকা প্ৰায়ে শুনা যায়

বিতৰণ

কেতেকী চৰাই সমগ্ৰ এছিয়াত বহুলভাৱে বিস্তৃত। ইঁহতে সাধাৰণতে পৰ্ণপাতী আৰু চিৰসেউজীয়া বনাঞ্চলত বসবাস কৰে।

আচৰণ

কেতেকীয়ে আনৰ বাহত কণী পাৰে। ই সাধাৰণতে কাউৰী আৰু Drongo ৰ বাহত কণী পাৰে বুলি জনা যায়। এই চৰাই বিধৰ প্ৰজননৰ সময় স্থানভেদে বেলেগ বেলেগ হোৱা দেখা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে ই চীনত মে-জুলাই, ভাৰতবৰ্ষত মাৰ্চ-আগষ্ট, ম্যনমাৰত জানুৱাৰী-জুন মাহত প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

অন্যান্য উৎস

Sankar,K (1993) The Indian Cuckoo (Cuculus micropterus micropterus Gould) in Sariska Tiger Reserve, Rajasthan. J. Bombay Nat. Hist. Soc. 90(3):512
Hewetson, C. E. (1956) Observations on the bird life of Madhya Pradesh. J. Bombay nat. Hist. Soc. 53(4):627

বহিঃসংযোগ

The Internet Bird Collection
Images at ADW

শ্ৰেণী:কুলি
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
চিয়া পেইচু

চিয়া পেইচু বা পেই-চু চিয়া (জন্ম: ২৮ জুলাই ১৯২৩ – মৃত্যু: ২৭ আগষ্ট ২০১৪) এগৰাকী চীনা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। তেওঁ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অগ্ৰণী গৱেষণাৰ বাবে পৰিচিত। চীনৰ প্ৰথমটো স্বদেশীভাৱে নিৰ্মিত সাধাৰণ ব্যৱহাৰোপযোগী ইলেকট্ৰনিক কম্পিউটাৰ 'মডেল ১০৭'ৰ মুখ্য বিকাশক হোৱাৰ বাবে তেওঁক "চীনৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ মাতৃ" বুলি অভিহিত কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯২৩ চনৰ ২৮ জুলাইত ছংছিঙৰ এটা শিক্ষিত পৰিয়ালত চিয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ১৯৭৮ চনত 'চাইনীজ জাৰ্নেল অৱ কম্পিউটাৰ্ছ' আৰু ১৯৮৬ চনত 'জাৰ্নেল অৱ কম্পিউটাৰ চাইন্স এণ্ড টেকন’লজী' প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল।

১৯৯১ চনত চিয়া পেইচু আৰু তেওঁৰ স্বামী ইয়াং লিমিং দুয়োকে চাইনীজ অকাডেমী অৱ চাইন্সেছৰ শিক্ষাবিদ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। চীনৰ কম্পিউটাৰ উদ্যোগলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে চাইনা কম্পিউটাৰ ফেডাৰেচনে চিয়াক ২০১০ চনত ইয়াৰ উদ্বোধনী জীৱনজোৰা সাধনা বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। তেওঁৰ লগতে ঝাং চিয়াঅ’চিয়াঙকো এই সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৪৫ চনত চিয়াই নেচনেল চেণ্ট্ৰেল ইউনিভাৰ্চিটীৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ ইয়াং লিমিংক লগ পায়। ১৯৫০ চনত এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি থকা অৱস্থাতে তেওঁলোক বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ইয়াং পৰৱৰ্তী সময়ত এজন বিশিষ্ট তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানী হিচাপে পৰিচিত হয়। এই দম্পতীৰ ইয়াং ইউয়েনিয়ান আৰু ইয়াং ইউয়েমিন নামৰ দুজন পুত্ৰ সন্তান আছিল। তেওঁলোকৰ সন্তানেও পিতৃ-মাতৃৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিছিল: ইউয়েনিয়ান এজন কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী আৰু ইউয়েমিন এজন পদাৰ্থ বিজ্ঞানী হৈছিল।

২০১৪ চনৰ ২৭ আগষ্টত ৯১ বছৰ বয়সত চিয়াৰ মৃত্যু হয়।

কৰ্ম

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী