ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বন্ধুত্ব দিৱস

আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱস প্ৰতি বছৰৰ আগষ্ট মাহৰ প্ৰথম দেওবাৰে বিশ্বব্যাপি পালন কৰা হয়।

ইতিহাস

১৯১৯ চনত হলমাৰ্ক কাৰ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠাতা জয়েচ হলে বন্ধুত্ব দিৱস আৰম্ভ কৰিছিল। বহুতে আগষ্টৰ প্ৰথম দেওবাৰে বন্ধুসকললৈ কাৰ্ড পঠাইছিল। কিন্তু বন্ধুত্ব দিৱসৰ ইতিহাস আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰা আৰম্ভ হয়। ১৯৩৫ চনত আমেৰিকান কংগ্ৰেছে ঘোষণা কৰে যে প্ৰতি আগষ্টৰ প্ৰথম ৰবিবাৰ বন্ধুত্ব দিৱস হিচাপে পালন কৰা হ’ব। সেইদিনাৰ পৰা বন্ধুত্ব দিৱস জাতীয় উদযাপিত দিনবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম ৰূপে স্বীকৃতি পায়। অতি শীঘ্ৰে ই জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱসৰ ৰূপ লাভ কৰে। আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱসৰ ধাৰণা ১৯৫৮ চনৰ ২০ জুলাই ড॰ আৰ্টেমিঅ ব্ৰাচ'(Artemio Bracho) দ্বাৰা প্ৰস্তাৱিত হয়। তেওঁ তেতিয়া তেওঁৰ বন্ধুসকলৰ লগত পুয়েৰ্তো পিনাক্স'ত (আচোনচিয়ন, পাৰাগুৱেৰ পৰা প্ৰায় ২০০ মাইল দূৰত নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এখন চহৰত ৰাতিৰ আহাৰ খাই আছিল। বন্ধুত্ব দিৱস বিভিন্ন দেশত বিভিন্ন তাৰিখে পালন কৰা হয়। ১৯৫৮ চনত প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱস ৩০ জুলাই কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱিত হৈছিল। ২৭ এপ্ৰিল ২০১১ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ অধিৱেশনত ৩০ জুলাই Official International Friendship Day ঘোষিত হয়। ভাৰতসহ কিছু দেশত আগষ্টৰ প্ৰথম ৰবিবাৰ বন্ধুত্ব দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়

বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত আইন মহাবিদ্যালয়। ১৯১৪ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয় পূৰ্বতে আৰ্ল ল কলেজ হিচাপে জনাজাত আছিল। ই অসম তথা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন আইন মহাবিদ্যালয়। তদুপৰি এইখন মহাবিদ্যালয় ১৯০১ চনত স্থাপন হোৱা কটন কলেজৰ পিছতে অসমৰ দ্বিতীয়খন উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান। মহাবিদ্যালয় খনে পাঁচবছৰীয়া সমদ্বিত কলা আৰু আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী, তিনিবছৰীয়া আইনৰ স্নাতক আৰু দুবছৰীয়া আইনৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু ভাৰতীয় উকীল পৰিষদৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত।

ইতিহাস

১৮৯৬ চনত ছাৰ হেনৰী ষ্টেডমেন কটন অসমৰ চীফ কমিচনাৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়। অসমত এখন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱাই তেওঁলৈ আবেদন জনায় আৰু সেই মৰ্মে ১৮৯৯ চনত তেওঁ এখন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত ঘোষণা কৰে। এইখন অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন আইন মহাবিদ্যালয়। প্ৰথমতে ইয়াৰ নাম সেইসময়ৰ অসমৰ মুখ্য আয়ুক্ত ছাৰ আৰ্চডেল আৰ্লৰ নামেৰে আৰ্ল ল কলেজ ৰখা হৈছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ইয়াৰ নাম সলনি কৰি স্বাধীনতা সংগ্ৰামী বিষ্ণুৰাম মেধিৰ নামেৰে বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল। বিখ্যাত সাহিত্যিক আৰু শিক্ষাবিদ জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা মহাবিদ্যালয়খনৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল। ১৯১৪ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈ এই মহাবিদ্যালয় কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন হোৱাত মহাবিদ্যালয়খনে ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।

অৱস্থান

বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ শিল্পগ্ৰাম পথৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ নিচেই কাষৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা পথত অৱস্থিত। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ নিচেই কাষত হোৱাৰ বাবে যাতায়ত ব্যৱস্থা সুচল। ইয়াৰ পুৰণি অৱস্থান গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰত আছিল।

পাঠ্যক্ৰম

মহাবিদ্যালয় খনে পাঁচবছৰীয়া সমদ্বিত কলা আৰু আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী, তিনিবছৰীয়া আইনৰ স্নাতক আৰু দুবছৰীয়া আইনৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু ভাৰতীয় উকীল পৰিষদৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
নৰকাসুৰ (নাট)

নৰকাসুৰ সাহিত্যচাৰ্য অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাই ৰচনা কৰা এখন পৌৰাণিক নাট। প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ ৰজা নৰকাসুৰৰ জীৱনক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ নাটখন ৰচনা কৰা হৈছে। নাট্যকাৰে ১৯২৬ চনত কলেজীয়া জীৱনৰ দ্বিতীয় বাৰ্ষিক শ্ৰেণীতে নাটখন লিখিছিল। অভিনেতা তেজপুৰৰ ডাঃ ললিতমোহন চৌধুৰী আৰু ছিলঙৰ এডমাণ্ড কলেজৰ অধ্যাপক বৰদাকান্ত শৰ্মাই নাটখনত হাত ফুৰাই মঞ্চৰ উপযোগী কৰি দিছিল। ১৯২৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে তেজপুৰৰ বাণ মঞ্চত নৰকাসুৰ প্ৰথম অভিনীত হয়।

কাহিনী সাৰাংশ

নাট্যকাৰে বুৰঞ্জী আৰু কিংবদন্তিৰ সমন্বয়েৰে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ অসুৰৰাজ নৰকাসুৰৰ জীৱনক নাটখনিত লিপিৱদ্ধ কৰিছে। ধাত্ৰী কাত্যায়নীৰূপে নৰকক প্ৰতিপালন কৰা তেওঁৰ প্ৰকৃত মাতৃ বসুমতীয়ে এদিন নিজৰ প্ৰকৃত পৰিচয় দাঙি ধৰিছে। মাতৃৰ পৰা বৰাহ ৰূপত ভগৱান বিষ্ণু তেওঁৰ পিতৃ বুলি নৰকে গম পাইছে। বসুমতীৰ কথাত নিজ অধিকাৰ সম্পৰ্কে সচেতন হৈ তেওঁ কিৰাতৰাজ ঘটকাসুৰক পৰাজিত কৰি প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ সিংহাসন দখল কৰিছে আৰু দেৱলোকত নিজ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰি দেৱগণক পোতাশাললৈ নিক্ষেপ কৰি তেওঁলোকে কৰা বসুমতী নিন্দাৰ পোতক তুলিছে। শেষত বিশ্বকৰ্মাৰ কন্যা ইন্দুমতীৰ প্ৰাৰ্থনাত শ্ৰীকৃষ্ণই নৰকাসুৰক বধ কৰিছে। নাটখনত নৰকাসুৰক বীৰ তথা আত্মাভিমানী ৰূপত উপস্থাপন কৰিছে।

সন্নিৱিষ্ট গীত

ৰূপৰ বঠা, সোণৰ নাও
পৰ্বতে পৰ্বতে হাঁহে বনফুলে

নাট্যকাৰৰ কথা

নাটখনৰ পাতনিতে নাট্যকাৰে কৈছে যে নৰকাসুৰ নাটখন কল্পনা আৰু বাস্তৱৰ সংমিশ্ৰন। তেওঁ এই বিষয়ে কয় -
এই কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে মোৰ 'নৰকাসুৰ' পৌৰাণিক নাটকহে, বুৰঞ্জীমূলক নাটক নহয়, সামাজিক নাটকো নহয়। নৰকাসুৰৰ জীৱন-বৃত্তান্ত সত্য, ত্ৰেতা আৰু দ্বাপৰ তিনিওটা যুগতে বিস্তৃত হৈ আছে। পুৰণিৰ অলৌকিকতা, বুৰঞ্জীৰ বাস্তৱতা আৰু কিম্বদন্তীৰ গভীৰ জনবিশ্বাস ইয়াত কম-বেছি পৰিমাণে মিহলি হৈ আছে। অলৌকিকতা আৰু কিম্বদন্তী নিৰ্মূল কৰি বাস্তৱতা আৰু বুৰঞ্জীৰ ভেটিত থিয় কৰালে নৰকাসুৰৰ নৰকাসুৰত্বই বিলুপ্ত হৈ যাব।

লগতে চাওক

অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
বোধগত পক্ষপাতিতা

বোধগত পক্ষপাতিতা হৈছে পৰিচিত আচৰণ, যুক্তিবাদ আৰু বিবেচনাৰ লগত ঘটা বিচ্যুতিৰ এক পদ্ধতিগত বিন্যাস। ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা ব্যক্তি এজনে প্ৰবিষ্টি (input) এটাৰ উপলব্ধি হিচাপে নিজাববীয়াকৈ এটা “বিষয়গত বাস্তৱতা”ৰ সৃষ্টি কৰে। বস্তুনিষ্ঠ প্ৰবিষ্টিৰ পৰিৱৰ্তে সেইজন ব্যক্তিৰ আচৰণ তেওঁ গঢ়ি তোলা বাস্তৱৰ নিৰ্মাণে পৰিচালিত কৰে। সেয়েহে, বোধগত পক্ষপাতিতাই কেতিয়াবা উপলব্ধিগত বৈষম্য, অশুদ্ধ বিবেচনা, যুক্তিহীন ব্যাখ্যা আৰু বহল অৰ্থত ক'বলৈ গ'লে যুক্তিহীনতাৰ সৃষ্টি কৰে।

সাৰাংশ

বোধগত পক্ষপাতিতাৰ ধাৰণাটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে দাঙি ধৰিছিল এম'ছ ভাৰ্চস্কি আৰু ডেনিয়েল কাহনেমেনে ১৯৭২ চনত। তেওঁলোক দুজন আৰু তেওঁলোকৰ কেইগৰাকীমান সতীৰ্থই মিলি অনুকৃতিযোগ্য কেইবাটাও বিকল্প বা আৰ্হি দেখুৱাইছিল, য'ত মানুহৰ বিবেচনা আৰু সিদ্ধান্তবোৰে “যুক্তিবাদী নিৰ্বাচন তত্ত্ব”ৰ পৰা ফালৰি কাটি আহে। বিবেচনা আৰু সিদ্ধান্ত-নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত দৃষ্টিগোচৰ হোৱা তেনেবোৰ বৈসাদৃশ্যক ভাৰ্চস্কি আৰু কাহনেমেনে heuristicৰ জৰিয়তে দেখুৱাই দিছিল। heuristicত কিছুমান মানসিক চমুপথ সম্পৃক্ত হৈ থাকে যিবোৰে অনিশ্চিত পৰিণতিৰ সম্ভাৱনা সম্বন্ধে কিছুমান তৎকালীন অনুমান তৈয়াৰ কৰে। মগজুৰ বাবে এই চমু বাটসমূহ তৈয়াৰ কৰাটো সহজ যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এইসমূহে “বিষম প্ৰণালীগত ত্ৰুটি”ৰ সৃষ্টি কৰে।

প্ৰকাৰ

পক্ষপাতিতা এক বৃহৎ পৰিসৰ আছে। তলত কেইটামান উল্লেখযোগ্য পক্ষপাতিতাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হ'ল:
দলৰ লগত জড়িত পক্ষপাতিতা (যেনে: risky shift) বনাম ব্যক্তিগত পৰ্যায়ত পক্ষপাতিতা।
সিদ্ধান্ত-নিৰ্মাণক প্ৰভাৱিত কৰা পক্ষপাত, য'ত বিকল্পৰ প্ৰতি থকা প্ৰত্যাশাক বিবেচনা কৰা হয়। উদাহৰণ-sunk costs fallacy
স্মৃতিশক্তিক প্ৰভাৱিত কৰা পক্ষপাত, যেনে-consistency bias (কাৰোবাৰ অতীতৰ দৃষ্টিভংগীকো বৰ্তমানৰ দৰেই বুলি মনত ৰখা)
অভিৰোচনাক প্ৰভাৱান্বিত কৰা পক্ষপাত, উদাহৰণস্বৰূপে, যোগাত্মক নিজস্ব-ভাৱমূৰ্তিয়ে ইগোকেন্দ্ৰিক পক্ষপাতৰ সৃষ্টি কৰে (egocentric bias) আৰু অপ্ৰীতিকৰ বোধগত বৈষম্যক (cognitive dissonance) আওকাণ কৰা।

মগজুৱে কিদৰে বিশেষ ঘটনা এটাক গ্ৰহণ কৰে, তাৰ ওপৰতো কিছুমান পক্ষপাত নিৰ্ভৰশীল। ইয়াৰ ফলত স্মৃতি আৰু সিদ্ধান্ত নিৰ্মাণ হয়। এই বিবিধতাক কেতিয়াবা “hot cognition” বনাম “cold cognition” বুলি কোৱা হয়, যিহেতু অভিৰোচিত যুক্তিবাদে (motivated reasoning) এক বিশেষ উদ্দীপনাময় অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। শীতল অথবা “cold” পক্ষপাতৰ ভিতৰত,

প্ৰাসংগিক তথ্য অৱহেলা কৰাৰ ফলত হোৱা (যেনে: সম্ভাৱিতাক আওকান (neglect of probability)),
অপ্ৰাসংগিক তথ্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ কিছুমানে সিদ্ধান্ত নিৰ্মাণ কৰে, উদাহৰণস্বৰূপে কাঠামোবদ্ধ প্ৰভাৱ ইত্যাদি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
*
আসাম বিলাসিনী (আলোচনী)

আসাম বিলাসিনী ১৮৭১ চনত মাজুলীৰ আউনীআটি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ দত্তদেৱ গোস্বামীৰ প্ৰচেষ্টাত মাজুলীৰ ধৰ্মপ্ৰকাশ যন্ত্ৰৰ পৰা প্ৰকাশ পায়৷ প্ৰথমাৱস্থাত মাহেকীয়া আলোচনীখন সাদিনীয়াকৈ প্ৰকাশ পাইছিল৷ মাহেকীয়া আলোচনী হৈ থকা অৱস্থাত ই আউনীআটি সত্ৰৰ মুখপত্ৰ হিচাপে প্ৰকাশ পাইছিল৷ সম্পাদনা কৰিছিল শ্ৰীধৰ ওজাই৷ প্ৰধানকৈ ধৰ্ম বিষয়ৰ প্ৰবন্ধই ইয়াত ঠাই পাইছিল যদিও আন আন বিষয়ৰ প্ৰবন্ধও আলোচনীখনত অন্তৰ্ভূক্ত হৈছিল৷ ১৮৭১ চনৰ পৰা ১৮৮৩ চনলৈ বাৰ বছৰ কাল এই আলোচনীখন ওলোৱাৰ পিছত বিশেষ কাৰণত ১৮৮৩ চনৰ পৰা এই কাকতখন ওলোৱাটো বন্ধ হয়৷ আসাম বিলাসিনীত ধৰ্ম বিষয়ৰ উপৰি ৰাজনীতিৰ চৰ্চা কৰা বুলি তেতিয়াৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ জিলাধিপতি এ,চি, কেম্পবেলে ভাবুকি দি কাকতখন বন্ধ কৰোৱা বুলিও বহুতে কয়৷ ১৯১১ চনত কৃষ্ণকান্ত ভট্টাচাৰ্য্যই যোৰহাটৰ তৰাজানত ’আসাম প্ৰেছ’ স্থাপন কৰি তাৰপৰাই ৩০ বছৰৰ বিৰতিত পুনৰ ১৯১৩ চনত সাদিনীয়াকৈ ’আসাম বিলাসিনী’ প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয়৷ দ্বিতীয় পৰিক্ৰমাত আসাম বিলাসিনীত ৰাজনৈতিক প্ৰবন্ধ আদি লিখা হৈছিল আৰু তাৰ বাবে সম্পাদক কৃষ্ণকান্ত ভট্টাচাৰ্য্য ইংৰাজক জৰিমণাও দিব লগা হৈছিল৷

যোৰহাটৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা ’আসাম বিলাসিনী’য়ে প্ৰকাশ্যে চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে লিখিছিল৷ চৰকাৰৰ লগত যুঁজ দি দি হাৰ মানি অৱশেষত কাকতখন বন্ধ হৈ পৰিছিল৷ আসাম বিলাসিনী কাকতৰ লগত জড়িত থকা বাবে কৃষ্ণকান্ত ভট্টাচাৰ্য্যৰ পৰিয়ালৰ লোকসকলে স্বাধীনতা পূৰ্বৰ সময়ত চৰকাৰী চাকৰিৰ পৰা বঞ্চিত হৈ ৰৈছিল৷ সম্পাদক ভট্টাচাৰ্য্য আছিল চৰকাৰী চাকৰিয়াল, প্ৰথমে পেস্কাৰ পিছত চিৰস্তাদাৰ হোৱাৰ বাবে আলোচনীখনৰ পাণ্ডুলিপি নিজে নিলিখি আনৰ হতুৱাই লিখাইছিল৷ কেইটামান সম্পাদকীয় কৰ্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ শৰ্মায়ো লিখি দিছিল৷ চৰকাৰৰ বিৰোধিতা কৰা বাবে ৰোষৰ বলি হোৱা কাকত/আলোচনীখন সম্পাদক ভট্টাচাৰ্য্যই বৰ কষ্টেৰে মানুহৰ ওচৰ পোৱাইছিল৷ হকাৰৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ শাক-পাচলি বিক্ৰী কৰিবলৈ যোৱা মানুহৰ ভাৰখনতে কাকতখন দি বিতৰণ কৰিছিল৷ ইংৰাজ প্ৰশাসনে আসাম বিলাসিনীৰ প্ৰেছত তলা লগোৱাত সম্পাদক ভট্টাচাৰ্য্যই প্ৰেছৰ ওচৰৰ পুখুৰীৰ ভিতৰেদি সুৰঙ্গ খান্দি প্ৰেছৰ ভিতৰত সোমাই আসাম বিলাসিনীৰ বা-বাতৰি কম্পোজ কৰিছিল৷

আসাম বিলাসিনীৰ সাজসজ্জা বৰ মনোগ্ৰাহী নাছিল আৰু বাতৰিবোৰতো তথ্যপাতিৰ অভাৱ আছিল৷ কেৱল সম্পাদকীয়টোৱেই সেই সময়ৰ সমস্যাসমূহক আলোকিত কৰিছিল৷ ন’ন ক’পাৰেচনৰ প্ৰচাৰ নামৰ এটি বিশেষ সংখ্যা প্ৰকাশ কৰি মানুহক ব্যৱসায়-চাকৰি ত্যাগ কৰিবলৈ বুজনি দিছিল৷ সম্ভৱতঃ তেতিয়া সম্পাদক ভট্টাচাৰ্য্যই চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লৈছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
অশোক স্তম্ভ

অশোক স্তম্ভ সম্ৰাট অশোকে উত্তৰ প্ৰদেশৰ সাৰনাথত নিৰ্মাণ কৰোৱা প্ৰসিদ্ধ শিলাস্তম্ভ আৰু স্তম্ভশীৰ্ষত থকা যৌথ 'সিংহমূৰ্ত্তি'। স্তম্ভটোৰ শীৰ্ষত পিঠিয়া-পিঠিকৈ চাৰিটা মুখ মেলি থকা সিংহৰ এটা শিলৰ মূৰ্ত্তি আছে। এই শিলৰ মূৰ্ত্তিটোকে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকৰূপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে।

অবয়ৱ

অশোক স্তম্ভত চাৰিটা সিংহ পিঠিয়া-পিঠিকৈ আছে যদিও এটা সিংহ পিছফালে থকা বাবে যিকোনো ফালৰ পৰা তিনিটা সিংহহে চকুত পৰে। একেডোখৰ শিলতে কাটি উলিওৱা অশোক স্তম্ভৰ শীৰ্ষত সিংহ চাৰিটা এখন বেদীৰ ওপৰত পিঠিয়া-পিঠিকৈ থিয় হৈ আছে। এপাহ ঘণ্টাকৃতি পদুম ফুলৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত স্তম্ভটোৰ বেদীৰ গাত খোদিত কৰা আছে এটা হাতী, এটা দৌৰি থকা ঘোঁৰা, এটা ষাঁড় গৰু আৰু এটা সিংহ। চাৰিটা চক্ৰই জন্তুকেইটাক পৰস্পৰৰ লগত পৃথক কৰি ৰাখিছে। এই চক্ৰৰ নাম অশোক চক্ৰ বা ধৰ্ম চক্ৰ। ২৪ ডাল দাণ্ডি থকা অশোক চক্ৰই ভাৰতৰ জাতীয় পতাকাতো ঠাই পাইছে। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকাৰ বগা অংশত নীলাৰে অংকিত এই অশোক চক্ৰৰ ২৪ ডাল দাণ্ডিয়ে বৌদ্ধ দৰ্শনৰ ২৪টা আদৰ্শক বুজায়।

ইতিহাস

সম্ৰাট অশোকে নিজৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী পত্নী সম্ৰাজ্ঞী বিদিশা দেৱীৰ পৰামৰ্শক্ৰমে সাৰনাথৰ যিখন ঠাইত গৌতম বুদ্ধই প্ৰথম দীক্ষা দিছিল তাক যুগমীয়া কৰা তথা চিহ্নিত কৰাৰ উদ্দ্যেশ্যৰে ঠাইডোখৰত স্তম্ভ স্থাপন কৰাৰ লগতে বৌদ্ধ সংঘ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

১৯০৫ চনত পুৰাতত্ব বিভাগৰ খননত এই অশোক স্তম্ভটো উদ্ধাৰ হয়। ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰত চৰকাৰে ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকৰূপে গ্ৰহণ কৰে। কথাফাঁকি দেৱনাগৰী লিপিত লিখা হৈছে।

মূল অশোক স্তম্ভটোক সাৰনাথৰ যাদুঘৰত সংৰক্ষণ কৰা হৈছে । ইয়াৰ উচ্চতা ২ মিটাৰৰো অধিক ।

ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতীকৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা এই স্তম্ভটো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিভিন্ন কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্যৰ উৎস

[ সংক্ষিপ্ত অসমীয়া বিশ্বকোষ ]

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
জয় জোৱান জয় কিষাণ

জয় জৱান জয় কিষাণ আছিল ভাৰতৰ দ্বিতীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰীৰ শ্লোগান, যিয়ে ১৯৬৫ চনত প্ৰয়াগৰাজৰ উৰুৱাৰ এখন ৰাজহুৱা সভাত কয়।

নেহৰুৰ মৃত্যুৰ পাছত শাস্ত্ৰীয়ে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদ গ্ৰহণ কৰাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে ভাৰতক পাকিস্তানে আক্ৰমণ কৰে। একে সময়তে দেশত খাদ্য শস্যৰ অভাৱ ঘটিছিল। শাস্ত্ৰীয়ে জয় জৱান জয় কিষাণ শ্লোগান দি জোৱানসকলক ভাৰত ৰক্ষাৰ বাবে উৎসাহিত কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে আমদানিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰিবলৈ খাদ্য শস্যৰ উৎপাদন বৃদ্ধিৰ বাবে যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰিবলৈ কৃষকসকলক উৎসাহিত কৰে। ই এক অতি জনপ্ৰিয় শ্লোগান হৈ পৰিছিল।

আই এণ্ড বি মন্ত্ৰালয়ে শাস্ত্ৰীৰ ৪৮ সংখ্যক শ্বহীদ দিৱসত স্মৰণ এইদৰে কৰে:

ভিন্নতা

জয় জৱান, জয় কিষাণ, জয় জ্ঞান (অটল বিহাৰী বাজপেয়ী, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দ্বাৰা):১৯৯৮ চনত পোখৰাণ পৰীক্ষাৰ পিছত অটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে ভাৰতৰ অগ্ৰগতিৰ ক্ষেত্ৰত জ্ঞানৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিবলৈ এই শ্লোগানত জয় জ্ঞান (শৈশৱ বিজ্ঞান) সংযোজন কৰে।

জয় জৱান, জয় কিষাণ, জয় জ্ঞান, জয় অনুসন্ধান (নৰেন্দ্ৰ মোডী, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দ্বাৰা): জলন্ধৰৰ লাভলী প্ৰফেচনেল ইউনিভাৰ্চিটিত অনুষ্ঠিত হোৱা ১০৬ সংখ্যক ভাৰতীয় বিজ্ঞান কংগ্ৰেছত "ভৱিষ্যতৰ ভাৰত: বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি" বিষয়ত ভাষণ দি প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নৰ বাবে গৱেষণামূলক কামৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিবলৈ জয় জৱান, জয় কিষাণ আৰু অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ জয় জ্ঞানৰ বিখ্যাত শ্লোগানত জয় অনুসন্ধানক "গৱেষণাক প্ৰশংসা কৰক" বুলি যোগ কৰে।

জয় জৱান, জয় কিষাণ, জয় জ্ঞান, জয় বিদ্বান (এল বি এছ আই এম নতুন দিল্লীৰ পৰিচালক ড° কে চি মিশ্ৰৰ দ্বাৰা):
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, দিল্লীৰ লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্টৰ সঞ্চালক ড° কৈলাশ চন্দ্ৰ মিশ্ৰৰ পৰা দশম লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰাৰ পিছত ২০০৯ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত টিন মূৰ্তি ভৱনত প্ৰদান কৰা সুনীল ভাৰতী মিত্তলৰ গ্ৰহণ ভাষণৰ সময়ত। জয় বিদ্বান মানে "শিক্ষিতসকলক বৰণ কৰক"।

না জোৱান না কিষাণ: ২০২১ চনৰ কেন্দ্ৰীয় বাজেট আৰু শাস্ত্ৰীৰ মূল উক্তিটোৰ কথা উল্লেখ কৰি শশী থাৰুৰে সংসদত "না জোৱান না কিষাণ" (যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ "কোনো সৈনিক নহয়, কোনো কৃষক নহয়") বাক্যাংশটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শ্লোগান
বৰশী (চলচ্চিত্ৰ)

বৰশী মঞ্জুশ্ৰী ফিল্মছ এণ্ড এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ উদ্যোগত দেৱাশীষ গোস্বামীৰ প্ৰযোজনা আৰু প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত অসমীয়া কথাছবি। ৰাজনীতিবিদ তথা ভাৰতৰ প্ৰাক্তন আইন মন্ত্ৰী দীনেশ গোস্বামীৰ ৰচনা কৰা কাহিনীৰ আধাৰত কথাছবি খন নিৰ্মাণ হৈছে। ২০১৪ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলত বৰশী মুক্তি পাইছিল।

অভিনয়ত

তৌফিক ৰহমান
জৱন দত্ত
মধুস্মিতা বৰকোটকী
নয়ন প্ৰসাদ
মল্লিকা শৰ্মা
কাজৰী কোঁৱৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
পৰ্যটন

বিভিন্ন ঠাই দৰ্শণ আৰু আমোদ-প্ৰমোদৰ বাবে পৰিভ্ৰমণ কৰা কাৰ্য্যই হৈছে পৰ্য্যটন। অসম তথা ভাৰতবৰ্ষত বৰ্তমান বিভিন্ন পৰ্য্যটন ক্ষেত্ৰ গঢ়ি উঠিছে।

বিশ্ব পৰ্যটন দিৱস

১৯৮০চনৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰসংঘই প্ৰতি বছৰে ২৭চেপ্তেম্বৰ দিনটো বিশ্ব পৰ্যটন দিৱস হিচাপে পালন কৰি আহিছে। বিশ্ব পৰ্যটন দিৱসৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে আন্তৰ্জাতিক সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সু-সমন্বয়ৰ জৰিয়তে পৰ্যটনৰ গুৰুত্ব আৰু ভূমিকাৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধি কৰা। সামাজিক, সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক দিশত পৰ্যটনে আনিব পৰা অপৰিসীম পৰিৱৰ্তন আৰু প্ৰভাৱেই এই দিৱসৰ মূল তাৎপৰ্য। ১৯৭০ চনৰ ২৭চেপ্তেম্বৰত বিশ্ব পৰ্যটন সংস্থাই পৰ্যটন পৰিনিয়ম গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯৭চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে একোটা নতুন বিষয়-বস্তু (থিম) লৈ বিশ্ব পৰ্যটন দিৱস উদ্যাপন কৰি অহা হৈছে। বিশ্বৰ অৰ্থনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এই থিম যুগুত কৰা হয়।

ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন পৰ্য্যটন স্থান

আগ্ৰা
গোৱা
জয়পুৰ
গোৱালিয়ৰ
হায়দৰাবাদ

অসমৰ বিভিন্ন পৰ্য্যটন স্থান

যোৰহাট
শিৱসাগৰ
তেজপুৰ
মাজুলী
গুৱাহাটী
ডিমা হাছাও

মঠ মন্দিৰ

কামাখ্যা
বশিষ্ঠ
উমানন্দ
হাজো
অশ্বক্লান্তা

অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য

কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ডিব্ৰু-চৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
পবিতৰা অভয়াৰণ্য
গৰমপানী অভয়াৰাণ্য
লাওখোৱা অভয়াৰাণ্য
বৰনদী অভয়াৰাণ্য
সোণাই-ৰূপাই অভয়াৰণ্য
পাভৈ অভয়াৰাণ্য

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

*
আতাউল্লা খোছৰাৱানী

আতাউল্লা খোছৰাৱানী (জন্ম, ১৯১৯ –মৃত্যু, ছেপ্টেম্বৰ ২০০৫) আছিল এজন ইৰাণী ৰাজনীতিবিদ। ইৰাণ নভিন পাৰ্টিৰ সচিব প্ৰধান হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ লগতে ১৯৬০ চনত কেইবাটাও কেবিনেট পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

খোছৰাৱানীৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৯ চনত তেহৰাণত। পিতৃৰ প্ৰথম বিবাহৰপৰাই তেওঁৰ ছয়জন সতীয়া ভাতৃ আছিল।

কৰ্মজীৱন

ইৰাণলৈ উভতি অহাৰ পাছত খোছৰাৱানীয়ে ভাতৃৰ সৈতে আফকাৰ ইৰাণ শীৰ্ষক এখন আলোচনী আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী আলী আমিনিৰ নেতৃত্বত মন্ত্ৰীসভাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু আহমদ আলী বাহৰমীৰ পিছত এই পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। ১৯৬৪ চনৰ ৭ মাৰ্চৰপৰা হাছান আলী মনছুৰৰ নেতৃত্বত পৰৱৰ্তী মন্ত্ৰীসভাত আৰু ১৯৬৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰপৰা আমিৰ আব্বাছ হোৱেইদাৰ মন্ত্ৰীসভাতো তেওঁ নিজৰ পদ অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল।

১৯৬৫ চনত ইৰাণ নভিন পাৰ্টিৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হাছান আলী মনছুৰক হত্যা কৰাৰ সময়ত খোছৰাভানীক ইৰাণ নভিন পাৰ্টিৰ সচিব প্ৰধান হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল ১৯৬৮ চনত তেওঁৰ শ্ৰম মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যকাল শেষ হয় আৰু সেই বছৰতে তেওঁক প্ৰধানমন্ত্ৰী আমিৰ আব্বাছ হোভেইদাৰ নেতৃত্বত মন্ত্ৰীসভাৰ স্বৰাজ মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় ১৯৭১ চনত খোছৰাভানীক স্বৰাজ মন্ত্ৰীৰ পদৰপৰা অপসাৰণ কৰা হয়।
১৯৭৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ চিআইএৰ প্ৰতিৱেদনত কোৱা হৈছে যে ১৯৭৪ চনৰ মাজভাগত শ্বাহ মহম্মদ ৰেজা পাহলৱীয়ে গোপনে খোছৰোৱানীক ইৰাণ নভিন পাৰ্টিৰ অৱস্থা বিশ্লেষণ কৰি পুনৰ সংগঠিত কৰাৰ দায়িত্ব দিছিল। তদন্তৰ শেষত খোছৰৱানীয়ে এটা প্ৰতিৱেদন লিখিছিল যাৰ ফলত ১৯৭৫ চনত দলটো বন্ধ হৈ পৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

পেৰিছত পঢ়ি থকাৰ সময়তে খোছৰাৱানীয়ে এগৰাকী ফৰাচী মহিলাক বিয়া কৰাইছিল আৰু এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিছিল। ১৯৭৯ চনত ইৰাণত পাহলৱী শাসনৰ অন্ত পৰাৰ পাছত তেওঁ পেৰিছত বসতি স্থাপন কৰে আৰু ২০০৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
দ্বীপ (চলচ্চিত্ৰ)

দ্বীপ ) হৈছে গিৰীশ কাছাৰৱল্লী পৰিচালিত ২০০২ চনৰ এখন কানাড়া ভাষাৰ ছবি, যিখন না ডিছুজাৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত। ইয়াত সৌন্দৰ্য, অবিনাশ আৰু এম ভি বাসুদেৱ ৰাৱে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। বান্ধ নিৰ্মাণ আৰু থলুৱা লোকৰ স্থানচ্যুতি ছবিখনৰ বিষয়। দ্বীপে দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, চাৰিটা কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

সীতা পৰ্বত নিম্নভূমিত অৱস্থিত এখন দ্বীপ-গাঁও। অবিৰত বৰষুণৰ ফলত গাঁওখন ডুব যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে। চৰকাৰে গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলক ক্ষতিপূৰণ দি আঁতৰাই নিয়াত সফল হয়। মন্দিৰৰ পুৰোহিত দুগ্গজ্জা, পুত্ৰ গণপা আৰু বোৱাৰী নাগীয়ে সামান্য ক্ষতিপূৰণেৰে গৃহভূমি এৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰাটো অসম্ভৱ বুলি বিবেচনা কৰে। তেওঁলোকৰ মাত্ৰ এটা সৰু জুপুৰি, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ ক্ষতিপূৰণ মাত্ৰ ২৫,০০০ টকাহে পাব। গণপাৰ নিজৰ ভাষাত এই ক্ষতিপূৰণে তেওঁলোকক খাদ্য আৰু বাসস্থান দিব পাৰে, কিন্তু তেওঁলোকে লাভ কৰা মানুহৰ মৰম আৰু সন্মানৰ ক্ষতিপূৰণ দিব নোৱাৰে। দ্বীপগাঁওখনত তেওঁলোক সন্মানীয় মানুহ; কিন্তু ইয়াৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পাছত, বাহিৰত তেওঁলোক জীৱিকা নিৰ্বাহৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰা শ শ পৰিয়ালৰ ভিতৰত এটা হ’ব। এই জটিল বিষয়বস্তুক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখনত পৰিয়ালটোৰ সংগ্ৰাম আৰু শেষত কেনেকৈ তেওঁলোকে দ্বীপটোত জীৱন অব্যাহত ৰাখিবলৈ সক্ষম হয়, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।

অভিনয়

সৌন্দৰ্যা (নাগী)
অবিনাশ য়েলেন্দুৰ (গণপা)
এণ ভি বাসুদেৱ ৰাও (দুগ্গজ্জ)
হৰিশ ৰাজ (কৃষ্ণ)
পুৰুষোত্তম
সিদ্দাৰাজ কল্যাণকাৰ
মালতি
বিজয়সাৰথি
ৰাধা ৰামচন্দ্ৰ
শ্ৰীংগেৰী ৰামান্না
সাৱন্ত

বঁটা আৰু প্ৰদৰ্শন

৪৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (২০০১)
শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ (স্বৰ্ণকমল)
শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেটোগ্ৰাফী- এইচ.এম. ৰামচন্দ্ৰ হালকেৰে

২০০১-০২ কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা
ফুকৌপা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, জাপান
ডাৰবান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
ৰোটাৰডাম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
চিনেমা ভিনটেজ প্ৰোগ্ৰাম, IsolaCinema, KinoOtok
মস্কো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:২০০২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ফেটা

ফেটা (মাৰাঠী:फेटा, ),হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰত পৰিধান কৰা পৰম্পৰাগত পাগুৰি।
পুৰণি দিনত পৰম্পৰাগত ফেটা মূলতঃ পৰিয়ালৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে সন্মানৰ চিন আৰু আৰু মৰ্যাদাৰ ইংগিত হিচাপে পিন্ধিছিল। ইয়াক সাংস্কৃতিক প্ৰথা আৰু পৰম্পৰা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যিটো পূৰ্বতে মহাৰাষ্ট্ৰীয় পুৰুষসকলৰ বাবে বাধ্যতামূলক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
ফেটা সাধাৰণতে বিশেষকৈ বিবাহ অনুষ্ঠানত পিন্ধা হয়। অন্যান্য উৎসৱ, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু ধৰ্মীয় উদযাপনত ফেটা পিন্ধে যদিও পৰম্পৰাগত নহয়। বহু অঞ্চলত পুৰুষ গণ্যমান্য ব্যক্তিক পিন্ধিবলৈ ফেটা আগবঢ়াই পৰম্পৰাগতভাৱে আদৰণি জনোৱাৰ প্ৰথা। পৰম্পৰাগত ফেটা সাধাৰণতে ৩.৫ৰ পৰা ৬ মিটাৰ (১১ৰ পৰা ২০ ফুট) দীঘল আৰু ১ মিটাৰ (৩ ফুট ৩ ইঞ্চি) বহল দীঘল আৰু ইয়াক কপাহী কাপোৰেৰে মেৰ দিয়া হয়। ফেটাৰ কাপোৰ মূৰৰ চাৰিওফালে ৬ৰ পৰা ৭টা গোলকৈ মেৰিয়াই লোৱা হয়,আৰু ঢিলাকৈ ওলমি থকা কাপোৰৰ সৰু আগটো শ্বেমালা বোলা হয়। কিছুমান ফেটা সাধাৰণ আৰু একৰঙী, আনহাতে কিছুমান ৰেখাযুক্ত আৰু দুৰঙী। ৰঙৰ বাছনিয়ে হয়তো সেই অনুষ্ঠানটোৰ ইংগিত দিয়ে। যিটোৰ বাবে ইয়াক পিন্ধাৰ মূল কাৰণ বা হয়তো তেওঁলোকে কোনখন ঠাইৰ ইয়াক ফেটাৰ জৰিয়তে দেখুৱা হয় । সাধাৰণ ৰংসমূহৰ ভিতৰত কমলাৰ (শৌৰ্য্যক সূচাবলৈ) আৰু বগা (শান্তিৰ ইংগিত দিবলৈ) আদি অন্তৰ্ভুক্ত। আগতে ফেটা পিন্ধাটো কাপোৰৰ বাধ্যতামূলক অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

ভিন্নতা

বগা আৰু কমলা ৰঙৰ ফেটাৰ বাহিৰেও ইয়াৰ আন ৰঙৰ ফেটা হ'ল কোলহাপুৰী ফেটা, যিটোত বহুতো ৰঙ থাকে আৰু ফেটাৰ কাপোৰখন বহুৰঙেৰে বোৱা । ইয়াৰ ওপৰত বান্ধনীটোত তাল পাতৰ দৰে সৰু সৰু ভাজ থকা আৰু আগটো ওপৰলৈ মূৰ কৰি থকা থাকে। আনটো ফেটা হৈছে পুনেৰী ফেটা, যিটোৰ কাপোৰখনত গুনাৰ ৰেখা থাকে আৰু ইয়াৰ এটা সুকীয়া সোণৰ পাৰী থাকে। যিখন চহৰত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বা পিন্ধা হৈছিল, তেনেদৰে জনপ্ৰিয় হৈছিল, সাধাৰণতে ফেটাৰ নামকৰণ সেই চহৰৰ নামেৰে কৰা হয় । উদাহৰণস্বৰূপে ; কোলহাপুৰৰ ফেটাৰ নাম কলহাপুৰ চহৰৰ নামেৰে ৰখা হৈছে বা পুনে চহৰৰ নামেৰে পুনেৰী ফেটা নাম ৰখা হৈছে ।

পিন্ধাৰ পদ্ধতি

ফেটা পিন্ধাৰ পদ্ধতি ঠাই অনুসৰি বিভিন্ন হয়। আনকি বিখ্যাত ব্যক্তিত্বৰ সৈতেও ফেটা পিন্ধাৰ পদ্ধতি জড়িত থাকে। ভৌগোলিক সীমা অনুসৰি, যেনে কোলহাপুৰী পদ্ধতি, মাৱালী পদ্ধতি, পুনেৰী পদ্ধতি আৰু লাহিৰী পদ্ধতি। আনহাতে, ফেটা পিন্ধা বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ সৈতেও ফেটা পিন্ধাৰ পদ্ধতি জড়িত, যেনে শ্বাহীফেটা, মহাত্মা গান্ধীফেটা, সন্ত টুকাৰম মহাৰাজ ফেটা।
বিভিন্ন ফেটাৰ ভিতৰত পুনেৰী ফেটাক সাৰ্বজনীনভাৱে বিয়াৰ সময়ত পিন্ধাই দিয়া হয় আৰু ইয়াক আটাইতকৈ শুভ ফেটা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। এই যুগ যুগ ধৰি চলি অহা ফেটা দিয়া পৰম্পৰা মানুহৰ বাবেই হওক, যিকোনো সংস্কৃতিয়েই হওক, এক শুভ বুলি পৰিগণিত হ’ল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
ছেনেকা

লুচিয়াছ এনাউছ ছেনেকা দ্য ইয়ংগাৰ (, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ – ৬৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) এগৰাকী ৰোমান দাৰ্শনিক, ৰাজনীতিবিদ, নাট্যকাৰ আৰু ব্যংগকাৰ আছিল। তেওঁক সাধাৰণতে ছেনেকা বুলি জনা যায়।
ছেনেকাৰ জন্ম হৈছিল হিস্পানিয়াৰ কৰ্ডোবাত। পিছলৈ তেওঁ ৰোমত ডাঙৰ দীঘল হয় আৰু ৰোমতেই তেওঁ বাগ্মিতা আৰু দৰ্শনৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল ছেনেকা দ্য এল্ডাৰ।

এগৰাকী লেখক হিচাপে ছেনেকা তেওঁৰ দাৰ্শনিক ৰচনা, আৰু নাটক সমূহৰ বাবে জনাজাত। এই নাটকসমূহৰ প্ৰতিখনেই ট্ৰেজেডীমূলক নাটক। তেওঁৰ গদ্য ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে এক ডজন প্ৰবন্ধ আৰু নৈতিক বিষয়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এশ চব্বিশখন চিঠি।

উদ্ধৃতিসমূহ

এজন মানুহে কেনেদৰে প্ৰশংসাক গ্ৰহণ কৰে তাৰ পৰাই তেওঁৰ চৰিত্ৰ সম্পৰ্কে ক’ব পাৰি।
মানুহৰ মৃত্যু নহয়। তেওঁলোকে নিজকে হত্যা কৰে।
আপুনি নিজৰ বিষয়ে কি ভাৱে, সেয়া আনে আপোনাৰ বিষয়ে কি ভাৱে, তাতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।
প্ৰকৃত সুখ হ’ল ভৱিষ্যতৰ প্ৰতি উদ্বিগ্ন নোহোৱাকৈ বৰ্তমানটো উপভোগ কৰা, আশা বা ভয়ৰ কোনো এটাৰে নিজকে আমোদ দিয়া নহয় বৰঞ্চ আমাৰ হাতত যি আছে তাত সন্তুষ্ট হৈ জিৰণি লোৱা, কাৰণ যিজনৰ হাতত জিৰণিৰ সময় আছে তেওঁ আৰু একোৱেই নিবিচাৰে। মানৱ জাতিৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আশীৰ্বাদ আমাৰ ভিতৰত আৰু আমাৰ হাতৰ মুঠিত আছে। জ্ঞানী মানুহে যি নাই তাৰ কামনা নকৰি নিজৰ ভাগ্যতেই সন্তুষ্ট হয় সি যিয়েই নহওক কিয়।
আমি বাস্তৱতকৈ কল্পনাত বেছিকৈ কষ্ট পাওঁ।
পৃথিৱীৰ পৰা তৰালৈ সহজ বাট নাই।
যদি কোনো মানুহে নাজানে যে তেওঁ কোনটো বন্দৰলৈ যাব, তেন্তে কোনো বতাহেই তেওঁৰ অনুকূলে নবয়।
আপোনাৰ যৌৱনৰ উৎসাহ-শক্তিবোৰ সঞ্চয় কৰি ৰাখক, আপুনি পৰিপক্ক হ’লে সেইবোৰ ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব৷
বেছি কম থকা মানুহজন নহয়, বেছি হাহাকাৰ কৰা মানুহজনহে দুখীয়া।

লগতে চাওক

এৰিষ্ট'টল

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:গ্ৰীক দাৰ্শনিক
টাৰডিগ্ৰেড

টাৰডিগ্ৰেডTemporal range: Turonian–Recent
PreЄ
Є
O
S
D
C
P
T
J
K
Pg
N

less
Milnesium tardigradum, a eutardigrade
less
Echiniscus succineus, a heterotardigrade
Scientific classification link=Template:Taxonomy/Tardigrades| e
Kingdom:
এনিমেলিয়া
(unranked):
Protostomia
Superphylum:
Ecdysozoa
(unranked):
Panarthropoda
Phylum:
টাৰডিগ্ৰেডালাজ্জাৰো স্পাল্লানজানি, ১৭৭৭
Classes

Eutardigrada
Heterotardigrada
?Mesotardigrada (dubious)

শ্ৰেণী:Articles with 'species' microformats

টাৰডিগ্ৰেড (; ) হৈছে এটি পানীত থকা আঠ ঠেঙীয়া অতিক্ষুদ্ৰ প্ৰাণী৷ ইয়াক কেৱল মাইক্ৰোস্কোপৰ সহায়তহে দেখা পোৱা যায়। ই 'পানী ভালুক' বা 'moss piglets' নামেৰেও পৰিচিত৷ ই 1 K (−458 °F; −272 °C) সৰ্বনিম্ন তাপমাত্ৰাৰ পৰা 420 K (300 °F; 150 °C) সৰ্বস্ব তাপমাত্ৰালৈকে জীয়াই থকাৰ লগতে ই ৩০ বছৰ পৰ্যন্ত বিনা খাদ্য গ্ৰহণ কৰি জীয়াই থাকিব পাৰে।

বিৱৰণ

বৃহত্তম প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ শৰীৰৰ দৈৰ্ঘ্য ১.৫ মিলি মিটাৰ (০.০৫৯ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে, যি ০.১ মিলি মিটাৰৰ তলত সকলোতকৈ সৰু। নতুনকৈ পোৱা টাৰডিগ্ৰেডসমূহ ০.০৫ মিলি মিটাৰতকৈ কম হ’ব পাৰে।
nail|]] ফটো হাইপচিবিয়াচ দুজাৰ্ডিনী

তথ্যসূত্ৰ