ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
জুৰি দত্ত

জুৰি দত্ত একাধাৰে অনুবাদক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধ লেখক, সম্পাদক আৰু সমালোচক। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে আঠখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী তথা সহকাৰী অধ্যাপিকা৷ তেওঁ ২০২২ বৰ্ষত নাৰায়ণৰ কচাৰেথিঃ আৰায়া নাৰী- গ্ৰন্থৰ অনুবাদেৰে সাহিত্য অকাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰিছে৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম প্ৰয়াত লক্ষীনাথ দত্ত আৰু মাতৃৰ নাম প্ৰয়াত কুঞ্জলতা দত্ত৷

শিক্ষা

তেওঁ পশ্চিম ঢকুৱাখনা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰে৷ তাৰপাছতে কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক মহলাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷ তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৯৮ চনত ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ উল্লেখযোগ্য যে, তেওঁ অসমীয়া বিষয়ৰো স্নাতকোত্তৰ৷ তাৰ উপৰিও ২০০৭ চনত ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰীও লাভ কৰিছে৷

কৰ্ম জীৱন

তেওঁ বৰ্তমান তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপিকা৷ তাৰ পূৰ্বে তেওঁ অধ্যাপিকা হিচাপে ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়তো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷

সাহিত্যিক জীৱন

অনুবাদ

শিৰৰ বাবে এজোপা হালধীয়া সোণাৰু (তেমচুলা আওৰ ইংৰাজী চুটিগল্প সংকলন Laburnum for My Head-ৰ অনুবাদ), পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন, ISBN: 978-81-19001-08-8, ২০২৩৷
কচাৰেথিঃ আৰায়া নাৰী (নাৰায়ণৰ মালায়ালম উপন্যাস Kocharethi: the araya woman-ৰ অনুবাদ), কস্তুৰী প্ৰকাশন, ISBN: 978-93-5105-357-6, ২০১৮৷

সম্পাদনা

নিৰ্বাচিত অসমীয়া কুইয়ৰ গল্প, ষ্টুডেণ্ট হাউছ, ISBN: 978-93-94776-12-8, (জিন্তু গীতাৰ্থৰ সৈতে যুটীয়াভাবে), ২০২২৷

প্ৰবন্ধ সংকলন

Ethnic Worlds in Select Indian Fictions, SAGE Publication India: New Delhi, ISBN: 978-81-321-1846-6, 2014৷
Ethnicity in the Fiction of Lummer Dai and Yeshe Dorjee Thongchi: A New Historicist Approach, Adhyayan Publishers and Distributors: New Delhi, ISBN 978-81-8435-322-8, 2012৷
সাহিত্য সমাজ আৰু সাহিত্যতত্ত্ব, পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন, ২০২২

গল্প সংকলন

কিউবাৰ উপকূলত সপোন দেখা ছোৱালীজনী, এঞ্জেলিকা ইমপ্ৰিণ্টছ্, ২০০৯
আনে, পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন, ২০২৪

বঁটা আৰু সন্মান

সাহিত্য অকাডেমীৰ অনুবাদ বঁটা, ২০২২৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা বিজয়ী
যশোধৰা ৰাজে সিন্ধিয়া

যশোধৰা ৰাজে সিন্ধিয়া (জন্ম-১৯ জুন ১৯৫৪) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ৷ তেওঁ শিৱৰাজ সিং চৌহানৰ অধীনত মধ্যপ্ৰদেশৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ কল্যাণ, কাৰিকৰী শিক্ষা, দক্ষতা বিকাশ আৰু নিয়োগ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰৰ বাণিজ্য, উদ্যোগ আৰু নিয়োগ বিভাগৰো তেওঁ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী। গোৱালিয়ৰৰ মাৰাঠা মহাৰাজা জীৱজীৰাও সিন্ধিয়া আৰু গোৱালিয়াৰৰ প্ৰয়াত ৰাজমাতা বিজয়াৰাজে সিন্ধিয়াৰ তেওঁ কনিষ্ঠ কন্যা। প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০০৭ চনত উপ-নিৰ্বাচনৰ জৰিয়তে গোৱালিয়ৰৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ পৰা চতুৰ্দশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু পুনৰ ২০০৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৩ চনৰ পৰা মধ্যপ্ৰদেশৰ শিৱপুৰী সমষ্টিৰ পৰা তেওঁ বিধানসভাৰ সদস্য হয়।

তেওঁ মুম্বাইৰ দ্য কেথেড্ৰেল আৰু জন কনন স্কুলত, তাৰ পিছত কোড়াইকানালৰ প্ৰেজেণ্টেচন কনভেণ্টত আৰু শেষৰ ২ বছৰ গোৱালিয়ৰৰ সিন্ধিয়া কন্যা বিদ্যালয়ত তেওঁ মাতৃয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

১৯৯৪ চনত ভাৰতলৈ উভতি আহি আনুষ্ঠানিক ৰাজনীতিত সোমাই যশোধৰাই ১৯৯৮ চনত মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যিক বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে আৰু তাৰ ৫ বছৰৰ পিছত পুনৰবাৰ নিৰ্বাচিত হয়৷ ২০০৩ চনত ৰাজ্যিক বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁৰ ৰাজ্যিক বিধানসভা দলৰ এগৰাকী সক্ৰিয় সদস্য। তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰত পৰ্যটন, ক্ৰীড়া আৰু যুৱ কল্যাণৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।২০০৬ চনৰ অক্টোবৰ/নৱেম্বৰ মাহত যশোধৰাই এক ধৰণৰ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ বিজেপিক এখন জাননী জাৰি কৰিছিল যে তেওঁক আনুষ্ঠানিকভাৱে "শ্ৰীমন্ত" বুলি সম্বোধন কৰা হ'ব যাৰ অৰ্থ হৈছে আপোনাৰ মহামহিম।

২০০৭ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ আৰম্ভণিতে অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া উপ-নিৰ্বাচনত মধ্যপ্ৰদেশৰ গোৱালিয়ৰৰ পৰা দলটোৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে মনোনীত হৈছে। ২০০৭ চনৰ ১১ মাৰ্চ দেওবাৰে বিজেপিৰ যশোধৰা ৰাজে সিন্ধিয়াক গোৱালিয়ৰৰ লোকসভাৰ আসনলৈ নিৰ্বাচিত ঘোষণা কৰা হয়। নিকটতম কংগ্ৰেছ প্ৰতিদ্বন্দ্বী অশোক সিঙক তেওঁ ৩৫ হাজাৰৰো অধিক ভোটত পৰাস্ত কৰে। ২০১৩ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত শিৱপুৰীত বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত ৭৬,৩৩০ টা ভোট লাভ কৰি জয়ী হয়। পুনৰ ২০১৮ চনত শিৱপুৰী বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা ২৪,২৮২ ভোট লাভ কৰি জয়ী হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী

পীতাম্বৰ দেৱ গোস্বামী হৈছে অসমৰ আউনীআটী সত্ৰৰ বৰ্তমানৰ সত্ৰাধিকাৰ। তেওঁ ১৯৯৭ চনত পদত অধিষ্ঠিত হয়।

উদ্ধৃতিসমূহ

আগৰ শিক্ষাত আছিল --"ছাত্ৰানং অধ্যয়নং তপঃ"-- এই বাক্যৰ সাৰ্থকতা। তপস্যা অৰ্থাৎ কঠোৰ শাৰীৰিক,মানসিক পৰিশ্ৰম আছিল আগৰ শিক্ষাত। এতিয়া বিভিন্ন ইলেক্ট্ৰনিক মাধ্যম তথা আধুনিক সচ্ছলতা বেছিকৈ থকাত শ্ৰমৰ হাৰ কমি গ’ল। আনহাতে আগৰ শিক্ষা আছিল নৈতিক মূল্যবোধ তথা চৰিত্ৰ থকা শিক্ষাৰ পয়োভৰ। আজিৰ শিক্ষাত এনে ভাৱ নোহোৱা হৈছে। ইয়াৰ কাৰণে পাঠ্যক্ৰম আৰু পৰিৱেশ জগৰীয়া।
আধ্যাত্মিক শিক্ষা অবিহনে কোনো শিক্ষাই সম্পূৰ্ণ হ’ব নোৱাৰে৷অৰ্থাৎ আধ্যাত্মিক শিক্ষা শ্ৰদ্ধা,ভক্তি সম্পৃক্ত বিষয়৷
ঈশ্বৰ ভাৱাপন্ন তথা শ্ৰদ্ধা-ভক্তি থকা শিক্ষাই মানুহৰ জীৱন পৰিশিলিত কৰিব পাৰে আৰু প্ৰকৃতাৰ্থত মানুহ সুন্দৰ হ’ব পাৰে। সেয়েহে বৰ্তমান শিক্ষা ব্যৱস্থাত ই অত্যন্ত প্ৰয়োজন বুলি মই অনুভৱ কৰোঁ।
কেৱল বস্তুভোগৰ স্পৃহাই মানুহৰ জীৱন নহয়৷
আবেগৰ পৰিৱৰ্তে,সস্তীয়া সুখ আমেজৰ পৰিৱৰ্তে,ঠুনুকা মনৰ পৰিৱৰ্তে,গধুৰ আৰু মধুৰ মনটোৰ যুৱ সমাজ ওচৰ চপা উচিত।
শিশু অৱস্থাতে মানুহে জীৱনৰ প্ৰকৃত ভাঁজ দিবলৈ শিশুক অনুপ্ৰাণিত কৰিব লাগিব।
সত্ৰসমূহে সমাজত প্ৰাচীন পৰম্পৰা তথা ঐতিহ্য বহন কৰা কথাবিলাক বিজ্ঞানসম্মত ভাৱে তথা আত্ম প্ৰত্যয় অহাকৈ যুক্তি সহকাৰে জনসমাজত বুজোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।
মহাত্মা গান্ধী তথা মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ আদৰ্শত কৰ্মবিমুখৰ স্থান নাই। কৰ্মবিমুখ ,আলস জীৱন-যাপন কৰিবলৈ মহাপুৰুষসকলে কেতিয়াও কোৱা নাই। যি কৰ্মোদ্যোগী জীৱনৰ কথা মহাপুৰুষসকলে কৈছে তাতেই আছে জীৱনৰ বৃত্তি। কিন্তু এই বৃত্তিমুখী চিন্তাত আছে সামূহিক সামাজিক চিন্তা। অনৈতিক বৃত্তিমুখী হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে নৈতিক চিন্তাৰে বৃত্তিমুখী হোৱাৰ কথা বাৰে বাৰে সোঁৱৰাই দিছে মহাপুৰুষসকলে। সেয়ে সততা থকা , নৈতিকতা থকা বৃত্তি গ্ৰহণ কৰা উচিত যিয়ে স্থায়ী সুখ ভোগ , শান্তিৰ সন্ধান দিব।

লগতে চাওক

হলিৰাম মহন্ত

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
ডিমিট্ৰী মেণ্ডেলিভ

ডিমিট্ৰী ইভানোভিচ মেণ্ডেলিভ (; ৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৩৪ – ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯০৭) আছিল এজন ৰাছিয়ান ৰসায়নবিদ, যিজনে পৰ্যাবৃত্ত তালিকা বা মৌলসমূহৰ পৰ্যায়বদ্ধ সূচীৰ আধুনিক ৰূপ প্ৰস্তুত কৰিছিল।

জীৱন আৰু শিক্ষা

মেণ্ডেলিভৰ জন্ম ৰাছিয়াৰ টোবলস্ক চহৰত ১৮৩৪ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰীত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল এগৰাকী শিক্ষক, আৰু মাতৃৰ উৎসাহত তেওঁ উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ সেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গৰ প্ৰধান বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত শিক্ষালাভ কৰিছিল।

পৰ্যাবৃত্ত তালিকাৰ বিকাশ

১৮৬৯ চনত মেণ্ডেলিভে মৌলসমূহৰ গুণ আৰু পৰমাণু ভৰৰ ভিত্তিত এখন তালিকা বা সূচী তৈয়াৰ কৰে, যিটো ইংৰাজীত "পিৰিয়ডিক টেবুল" নামেৰে জনাজাত। তেওঁৰ ধাৰণা আছিল — মৌলসমূহৰ গুণৰ পুনৰাবৃত্তি পৰমাণু ভৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। তেওঁৰ সূচীত কিছুমান খালী ঠাই আছিল য'ত তেতিয়ালৈকে অনাৱিষ্কৃত মৌলসমূহ থাকিব পাৰে বুলি তেওঁ পূৰ্বানুমান কৰিছিল, আৰু তাৰপিছত সেয়া সত্য বুলি প্ৰমাণ হৈছিল।

তেওঁৰ এই অৱদানৰ ফলস্বৰূপে বিজ্ঞানত মৌলসমূহৰ গঠনৰ বিষয়ে অধ্যয়নত এক বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন আহে। যদিও কিছু বিজ্ঞানীয়ে তেওঁৰ পদ্ধতিৰ সমালোচনা কৰিছিল, তথাপিও ই ২০শ শতিকাৰ বিজ্ঞানৰ ভিত্তিস্বৰূপ হৈ পৰে।

অন্য অৱদান

মেণ্ডেলিভে পেট্ৰলিয়াম, মিশ্ৰ ধাতু আৰু গঠনতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰতো কাম কৰিছিল। তেওঁ ৰাছিয়াত মাত্ৰিক প্ৰণালী (Metric system) প্ৰৱৰ্তনত সহায় কৰিছিল।

মৃত্যু

তেওঁ ১৯০৭ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত মৃত্যুবৰণ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৭২ বছৰ।

স্মৃতি

মেণ্ডেলিভৰ সন্মানত ১০১তম মৌলটো "Mendelevium" (Md) নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। তদুপৰি তেওঁৰ নামত বহু বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, বিদ্যালয় আৰু পৰিষদ স্থাপন কৰা হৈছে।

উৎস

শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ
শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
নৃতত্ত্ব

নৃতত্ত্ব হৈছে মানৱজাতিৰ বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন যিয়ে জীৱবিজ্ঞান আৰু সমাজবিজ্ঞানক সংযোগ কৰে। ই অতীত আৰু বৰ্তমান উভয় সময়ৰে মানৱ আচৰণ, মানৱ জীৱবিজ্ঞান, সংস্কৃতি, সমাজ আৰু ভাষা বিজ্ঞানৰ লগতে প্ৰাচীন মানুহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰে। সামাজিক নৃতত্ত্বই আচৰণৰ আৰ্হি অধ্যয়ন কৰে, আনহাতে সাংস্কৃতিক নৃতত্ত্বই নীতি-নিয়ম আৰু মূল্যবোধকে ধৰি সাংস্কৃতিক অৰ্থসমূহ অধ্যয়ন কৰে। বৰ্তমান সময়ত সমাজ-সাংস্কৃতিক নৃতত্ত্ব শব্দটো সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাষিক নৃতত্ত্বই ভাষা কেনেকৈ সামাজিক জীৱনৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায় তাৰ অধ্যয়ন কৰে। জৈৱিক নৃতত্ত্বই মানুহ আৰু তেওঁলোকৰ নিকটৱৰ্তী প্ৰাইমেট আত্মীয়সকলৰ জীৱবিজ্ঞান আৰু ক্ৰমবিকাশৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰে।

প্ৰত্নতত্ত্বক প্ৰায়ে "অতীতৰ নৃতত্ত্ব" বুলি কোৱা হয়, যিয়ে ভৌতিক অৱশেষ বা ধ্বংসাৱশেষ পৰীক্ষা কৰি মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ অন্বেষণ কৰে। উত্তৰ আমেৰিকা আৰু এছিয়াত ইয়াক সাধাৰণতে নৃতত্ত্বৰ এটা শাখা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে, ইউৰোপত ইয়াক হয় এটা স্বতন্ত্ৰ বিষয় অথবা ইতিহাস আৰু জীৱাশ্ম বিজ্ঞানৰ দৰে প্ৰাসংগিক বিষয়সমূহৰ এটা উপ-শাখা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

ব্যুৎপত্তি

'নৃতত্ত্ব' বা 'এন্থ্ৰ’প’লজী' (anthropology) ভাৱবাচক বিশেষ্য পদটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইতিহাসৰ প্ৰসংগত ব্যৱহাৰ হোৱাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। বৰ্তমানৰ অৰ্থত ইয়াৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ নৱজাগৰণ কালৰ পবিত্ৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত জাৰ্মানীত মেগনাছ হুণ্ড্ট আৰু অটো কাচমেনৰ কৰ্মৰাজিত দেখা গৈছিল। তেওঁলোকৰ নব্য-লেটিন শব্দ 'anthropologia' প্ৰাচীন গ্ৰীক শব্দ 'ánthrōpos' (মানুহ) আৰু 'lógos' (অধ্যয়ন) ৰ সংযোজিত ৰূপৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ইয়াৰ বিশেষণ ৰূপটো এৰিষ্ট’টলৰ ৰচনাত প্ৰকাশ পাইছিল। সম্ভৱতঃ ফৰাচী শব্দ 'Anthropologie' ৰ জৰিয়তে অষ্টাদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইংৰাজী ভাষাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃতত্ব
গুলাবী (১৯৯৫ চলচ্চিত্ৰ)

গুলাবী (; ১৯৯৫ চনৰ এখন তেলেগু ৰোমান্টিক অপৰাধমূলক ছবি, যাৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনা অভিষেক কৃষ্ণ বামছীৰ। ৰাম গোপাল বাৰ্মা আৰু অমিতাভ বচ্চন কৰ্প'ৰেশ্যন লিমিটেডৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এই ছবিখনত জে ডি চক্ৰৱৰ্তী আৰু মহেশ্বৰীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। সংগীত ৰচনা কৰিছিল শশী প্ৰীতমে আৰু সংলাপ ৰচনা কৰিছিল নাদিমিন্তি নৰসিংহ ৰাৱে।

ছবিখনৰ কাহিনীটো ডুবাইৰ এজন শ্বেখৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা এগৰাকী কণমানি ছোৱালীৰ সৈতে জড়িত বাস্তৱ জীৱনৰ এক ঘটনাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত। মুক্তিৰ লগে লগে গুলাবীয়ে ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে আৰু বক্স অফিচত হিট হয়। কৃষ্ণ বামছীলৈ পৰিচালকৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম ছবিৰ বঁটাকে ধৰি ছবিখনে দুটা নন্দী বঁটা লাভ কৰে । পিছলৈ ইয়াক তামিল ভাষাত ইধায়ামে ইধায়ামে নামেৰে ডাব কৰা হয় আৰু হিন্দীত আশিক (২০০১) নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
মনেৰ’

মনেৰো (ইংৰাজী: Monero) হৈছে এক বিকেন্দ্ৰীভূত, মুক্ত-উৎসৰ ক্ৰিপ্ট'কাৰেন্সি, যি গোপনীয়তা আৰু সুৰক্ষাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ইয়াৰ প্ৰাথমিক লক্ষ্য হৈছে ব্যৱহাৰকাৰীসকলৰ বাবে উচ্চ মাত্ৰাৰ গোপনীয়তা নিশ্চিত কৰা, য'ত লেন-দেনৰ বাবে প্ৰেৰক আৰু গ্ৰাহকৰ পৰিচয় গোপন ৰখা হয়। মনেৰোৰ মুদ্ৰা চিহ্ন হৈছে XMR। ইয়াৰ নামটো এস্পেৰান্তো ভাষাৰ পৰা লোৱা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "মুদ্ৰা" বা "কইন"। ইয়াৰ সমৰ্থকসকলৰ মতে, মনেৰ’ই “বিটকইনৰ আৰম্ভণিৰ প্ৰতিষ্ঠান বিৰোধী শিপাৰ আধ্যাত্মিক উত্তৰাধিকাৰী”ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

ইতিহাস

মনেৰোৰ উন্নয়ন ২০১৪ চনত আৰম্ভ হৈছিল, যেতিয়া বিটকইনৰ এক ফ'ৰ্ক হিচাপে Bytecoin নামৰ ক্ৰিপ্ট'কাৰেন্সিৰ পৰা ইয়াৰ আৰম্ভণি হয়। পিছত, ইয়াক এক স্বতন্ত্ৰ মুদ্ৰা হিচাপে পুনৰ্নামকৰণ কৰা হয় আৰু নামটো এস্পেৰান্তো ভাষাৰ শব্দ "Monero" (অৰ্থ: মুদ্ৰা) ৰ পৰা লোৱা হয়। এই নামটোৱে ইয়াৰ আন্তৰ্জাতিক আৰু অন্তৰ্ভুক্তিমূলক দৃষ্টিভংগীক প্ৰতিফলিত কৰে।

কাৰ্যপ্ৰণালী

মনেৰোৱে ক্ৰিপ্ট'গ্ৰাফিক প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি লেন-দেনৰ গোপনীয়তা ৰক্ষা কৰে। ইয়াৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্যসমূহ হৈছে:

*ৰিং চাইনেচাৰ: ই লেন-দেনৰ প্ৰেৰকৰ পৰিচয় লুকুৱাই ৰাখে।
*স্টিলথ এড্ৰেছ: প্ৰতিটো লেন-দেনৰ বাবে এক নতুন ঠিকনা সৃষ্টি কৰা হয়।
*ৰিং কনফিডেনশিয়েল ট্ৰানজেকশ্যনছ (RingCT): লেন-দেনৰ পৰিমাণো গোপন কৰা হয়।

খনন প্ৰক্ৰিয়া (Mining Algorithm)

মনেৰোৱে RandomX নামৰ এক বিশেষ খনন এলগৰিদম ব্যৱহাৰ কৰে, যিটো সাধাৰণ কম্পিউটাৰৰ CPU আৰু GPUৰ দ্বাৰা খনন কৰিব পৰাকৈ ডিজাইন কৰা হৈছে। এই এলগৰিদমটোৱে ASIC (Application-Specific Integrated Circuit) নামৰ বিশেষ যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা খনন কৰাত বাধা দিয়ে, যাতে মনেৰোৰ খনন প্ৰক্ৰিয়াটো অধিক বিকেন্দ্ৰীভূত আৰু সাধাৰণ ব্যৱহাৰকাৰীসকলৰ বাবে সুলভ হয়।

টেইল এমিছন (Tail Emission)

মনেৰোৰ মুঠ মুদ্ৰা যোগানৰ এক অনন্য বৈশিষ্ট্য হৈছে টেইল এমিছন। সাধাৰণতে, আন ক্ৰিপ্ট'কাৰেন্সি যেনে বিটকইনৰ মুঠ মুদ্ৰা যোগান এটা নিৰ্দিষ্ট সীমা থাকে, কিন্তু মনেৰোত এই সীমা নাই। মনেৰোৰ মুঠ মুদ্ৰা যোগান ১৮.৪ নিযুত XMR লৈকে বৃদ্ধি পায়, আৰু তাৰ পিছত প্ৰতি ব্লকত এক ক্ষুদ্ৰ পৰিমাণৰ XMR (বৰ্তমান ০.৬ XMR প্ৰতি ব্লক) মুদ্ৰা যোগান হৈ থাকে। এই টেইল এমিছনৰ লক্ষ্য হৈছে খননকাৰীসকলক পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰি নেটৱৰ্কটো সুৰক্ষিত ৰখা।

সমালোচনা

২০২৪ চনৰ এটা জাতিসংঘৰ নিৰাপত্তা পৰিষদৰ প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা হৈছে যে সন্ত্ৰাসবাদী গোট ইছলামিক ষ্টেটে (Islamic State) অনুদান মনেৰোত বিচাৰিছে। এই তথ্যই মনেৰোৰ উচ্চ গোপনীয়তাৰ সুবিধা বেআইনী কাৰ্যকলাপত ব্যৱহাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা সম্পৰ্কে উদ্বেগ বৃদ্ধি কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মুদ্ৰা
শ্ৰেণী:ডিজিটেল মুদ্ৰা
ৰংকে ড'হাৰ্টি

কুইনী ৰংকে ড'হাৰ্টি নাইজেৰিয়াৰ এগৰাকী মহিলা নেত্ৰী আছিল৷ তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈকে মহিলা সমাজৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ সভানেত্ৰী আছিল। ১৯৭০ চনত ৰাজনৈতিক পদত নিযুক্তি পোৱা নিৰ্বাচিত কেইগৰাকীমান মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁৱো আছিল।

পশ্চিম বিধানসভাৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ৰিচাৰ্ড আদেয়ো ড’হাৰ্টিৰ পত্নী আছিল।

জীৱন

১৯১৬ চনত এগবা ঐতিহ্যৰ নাথানিয়েল ফেহিণ্টোলা উইলিয়ামছৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ড'হাৰ্টি (nee Williams) ১৯৩০ চনত লাগোছৰ কুইনছ কলেজত পঢ়াৰ পূৰ্বে চিএমএছ গাৰ্লছ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৩৪ চনত অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰে।যদিও ড'হাৰ্টি পুৰণি লাগোছত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, য'ত তেওঁৰ বয়সৰ ল'ৰাতকৈ ছোৱালীৰ সুযোগ কম আছিল, তেওঁক মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ এজন শিক্ষকে শিক্ষকতা ডিপ্লমা লাভ কৰিবলৈ বিদেশলৈ যাবলৈ মান্তি কৰিছিল। লণ্ডনৰ চাউথলেণ্ডছ কলেজ আৰু কিংছ কলেজত অধ্যয়নৰ পিছত ইংলেণ্ডত শিক্ষকতাৰ প্ৰমাণ পত্ৰ লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ লাগোছলৈ উভতি যায় আৰু লাগোছৰ চিএমএছ গাৰ্লছ স্কুলৰ কৰ্মচাৰীৰ সৈতে শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৪০ চনত তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, ৰিচাৰ্ড ড’হাৰ্টি নামৰ এজন উকীলৰ লগত; যি সেই সময়ত ইবাদানৰ বাহিৰত কাম কৰি আছিল৷ তেওঁ চিএমএছ গাৰ্লছ স্কুল এৰি স্বামীৰ লগত ইবাদানলৈ যায় য’ত তেওঁ যুদ্ধৰ শেষলৈকে আছিল। ইবাদানত থকাৰ সময়ত তেওঁ ইবাদানত স্থায়ী পদবী গ্ৰহণ কৰা নাছিল যদিও কুষ্ঠ ৰোগ সাহায্য সংস্থা আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে ৰেড ক্ৰছকে ধৰি স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল।১৯৪৫ চনৰ পৰা ১৯৬০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ লাগোছৰ চৰকাৰী বৃত্তি ব'ৰ্ডত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, পশ্চিম অঞ্চলৰ বৃত্তি ব'ৰ্ডৰ সম্পাদিকা আছিল আৰু কিছু সময়ৰ বাবে আন এখন প্ৰাক্তন শিক্ষানুষ্ঠান কুইন্স কলেজত শিক্ষকতা বৃত্তিলৈ উভতি আহে।

ড’হাৰ্টি নাইজেৰিয়াৰ ৰেড ক্ৰছৰ ইবাডান শাখাৰ সঞ্চালক আছিল আৰু ইবাডানত হোৱা ছমপক্স মহামাৰী নিয়ন্ত্ৰণৰ যুঁজত আৰু নাইজেৰিয়াৰ গৃহযুদ্ধৰ সময়ত আছাবাত সহায় আগবঢ়োৱাৰ সাংগঠনিক প্ৰচেষ্টাত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল। পিছলৈ তেওঁ পশ্চিম ৰাজ্যৰ নেচনেল কাউন্সিল অৱ ৱমেনছ ছ'চাইটিৰ সভানেত্ৰী হয়।

১৯৭৬ চনত তেওঁ নেচনেল কাউন্সিল অৱ ৱমেনছ ছ'চাইটিৰ সভানেত্ৰী হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
স্বৰগম

সৰগম হৈছে স্বৰ গোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া, যি সাধাৰণতে ভাৰতীয় সংগীতত ব্যৱহৃত হয়, বন্দিশৰ শব্দৰ পৰিৱৰ্তে, বিভিন্ন অলংকৰণ যেনে মীড়, গমক, কণ আৰু খটকাৰ সৈতে, খেয়াল প্ৰদৰ্শনৰ অংশ হিচাপে। এইটো সাধাৰণতে মধ্যম-গতিত কৰা হয়, আলাপ আৰু তানৰ মাজত সেতু হিচাপে।
'সৰগম হৈছে স্বৰ গোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া, যি সাধাৰণতে ভাৰতীয় সংগীতত ব্যৱহৃত হয়, বন্দিশৰ শব্দৰ পৰিৱৰ্তে, বিভিন্ন অলংকৰণ যেনে মীড়, গমক, কণ আৰু খটকাৰ সৈতে, খেয়াল প্ৰদৰ্শনৰ অংশ হিচাপে। এইটো সাধাৰণতে মধ্যম-গতিত কৰা হয়, আলাপ আৰু তানৰ মাজত সেতু হিচাপে।

উদাহৰণস্বৰূপে, কোনোবাই ৰাগ ৰাগ আড়ানাত PmRSnSRRSRnSPnmPgmnnPmgmRSnS গাব পাৰে, সেই ৰাগৰ বাদী (সংগীত)-সমবাদী (সংগীত) আৰু ৰাগৰ নিয়মৰ ভিত্তিত (নোটৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে স্বৰ চাওক)।

সংগীতৰ অষ্টকৰ বিৱৰ্তন সাম বেদৰ বিস্তৃত আৰু দীঘলীয়া মন্ত্ৰৰপৰা হৈছে বুলি কোৱা হয়, এই মৌলিক স্বৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি। শিক্ষা হৈছে ধ্বনিতত্ত্ব আৰু উচ্চাৰণৰ সৈতে জড়িত বিষয়। নাৰদীয় শিক্ষাই স্বৰৰ প্ৰকৃতি, বৈদিক মন্ত্ৰ আৰু অষ্টকৰ বিষয়ে বিশদভাৱে আলোচনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

- Bagchee, Sandeep, Nad: Understanding Raga Music, Eeshwar, 1998, ISBN 978-81-86982-07-5, pages 128–130.
- Rao, Suvarnalata, Ragas of Hindustani Music, Amar Publications, 2000, ISBN 978-81-900761-2-7, pages 45–47.
- Narada, Naradiya Siksha, edited by Sharma, Prem Lata, Sangeet Natak Akademi, 1971, pages 12–15.

শ্ৰেণী:সংগীত
লোকাল বাছ

লোকাল বাছ (বাংলা: লোকাল বাস) হ'ল জালালি ছেটৰ মমতাজ আৰু ৰেপাৰ শাফায়াতৰ বাংলাদেশী লোকগীত। প্ৰীতমৰ ৰচনা কৰা গীতটি গানচিল বেনাৰত মুক্তি দিয়া হৈছে।

গাঁথনি

এই গীতটিৰ সুৰ প্ৰীতমৰ। তেওঁ বিভিন্ন ধৰণৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি ভাল পায়। লকাল বাছ আছিল হিপ-হপ আৰু লোকসংগীতৰ সংমিশ্ৰণ। হিপ-হপৰ লগত লোকসংগীত মিহলি কৰাটো কঠিন আছিল। ডিজিটেল ডাব ষ্টেপ গীতৰ কাম প্ৰথমবাৰৰ বাবে কাম কৰে মমতাজে।

মুক্তিৰ ইতিহাস

গীতটো এবছৰৰো অধিক সময় ধৰি উন্নত পৰ্যায়ত আছিল। তাৰ পিছত, গানচিল মিউজিকে ইয়াক সেউজ সংকেত দিয়ে। গানটো ২০১৬ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত ইউটিউবত এটা মিউজিক ভিডিঅ'ৰ সৈতে মুক্তি লাভ কৰে আৰু কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে ভাইৰেল হৈ পৰে। ৫ দিনত এই গীতটিয়ে ইউটিউবত ডেৰ লাখতকৈ অধিক ভিউ লাভ কৰে।

অভ্যৰ্থনা

এই গানটো বাংলাদেশৰ প্ৰায় সকলো সংগীত শ্ৰোতাৰ ওচৰত সমাদৃত হৈছে। এই গীতটি প্ৰথমবাৰৰ বাবে মমতাজে এজন হিপ-হপ শিল্পীৰ সৈতে পৰিবেশন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত
শ্ৰেণী:লোকগীত
শ্ৰেণী:গীত
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
নাদিয়া আলি

অনাই মালিক (জন্মনাম অনাজা মালিক; আৰু তেওঁৰ জন্মনাম আছিল অনাজা মালিক। শৈশৱত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু নিউ জাৰ্চীত ডাঙৰ-দীঘল হয়। তেওঁ মুছলিম হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, কিন্তু আলী নিজে ধৰ্মীয়ভাৱে অধিক অনুশীলনকাৰী নাছিল। ২০১৬ চনত ৰিফাইনেৰী২৯ক দিয়া এটা সাক্ষাৎকাৰত মালিকে কয় যে তেওঁ এতিয়াও নিজকে অনুশীলনকাৰী মুছলিম হিচাপে পৰিচয় দিয়ে, আৰু নিজৰ পেচা আৰু ধৰ্মৰ মাজৰ প্ৰতীয়মান দ্বন্দ্বসমূহৰ সৈতে তেওঁ সংগ্ৰাম কৰি অহা বুলি উল্লেখ কৰে। তেওঁ এইটোও কৈছে যে তেওঁৰ ২১ সংখ্যক চলচ্চিত্ৰৰ ধাৰণা—য’ত ডোনাল্ড ট্ৰাম্প সদৃশ এজন পুৰুষে এগৰাকী মুছলিম মহিলাৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে—তেওঁ অপমানজনক বুলি অনুভৱ কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ পালছ অৰলেণ্ডো গুলীচালনাৰ পিছত ফ্ল’ৰিডাত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁৰ বুকিংসমূহ সম্ভাৱ্য প্ৰতিক্ৰিয়াৰ আশংকাত বাতিল কৰা হৈছিল।

অন্যান্য উদ্যোগ

২০১৮ চনত তেওঁ লছ এঞ্জেলিছত "Onai Here 2 Slay" নামৰ এটা বিউটি বাৰ আৰম্ভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানী পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
স্বপ্নময় চক্ৰৱৰ্তী

স্বপ্নময় চক্ৰৱৰ্তী (, জন্ম: ২৪ আগষ্ট ১৯৫১) এগৰাকী ভাৰতীয় বাঙালী কথাসাহিত্যিক, ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰাবন্ধিক। তেওঁ আনন্দ পুৰস্কাৰ, বঙ্কিম পুৰস্কাৰ আৰু সাহিত্য অকাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত হৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

স্বপ্নময় চক্ৰৱৰ্তীৰ জন্ম উত্তৰ কলকাতাত।

সাহিত্য

স্বপ্নময় চক্ৰৱৰ্তীয়ে মূলতঃ বাংলা সাহিত্য জগতত চুটিগল্পকাৰ হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে। অৱশ্য‍ে বহু উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, স্তম্ভ লেখক হিচাপেও তেওঁৰ খ্যাতি আছে। ১৯৭২ চনত তেওঁৰ প্ৰথম গল্প ‘অমৃত’ আলোচনীত প্ৰকাশিত হয়। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত হলদে গোলাপ গ্ৰন্থখনে ২০১৫ চনত আনন্দ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। এই উপন্যাসখন আচলতে সমকামী, তৃতীয় লিংগৰ মানুহ বিষয়ক গৱেষণামূলক উপন্যাস। ২০০৫ চনত স্বপ্নময় চক্ৰৱৰ্তীয়ে অবন্তীনগৰ উপন্যাসৰ বাবে বংকিম পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ মাণিক বন্দ্যোপাধ্যায় পুৰস্কাৰ, সৰ্বভাৰতীয় কথা পুৰস্কাৰ ইত্যাদিৰে‍ সম্মানিত হৈছে।

পুৰস্কাৰ

বঙ্কিম পুৰস্কাৰ (২০০৫)
আনন্দ পুৰস্কাৰ (২০১৫)
সাহিত্য অকাডেমী পুৰস্কাৰ (২০২৩)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
খ্মেৰ সাম্ৰাজ্য

খ্মেৰ সাম্ৰাজ্য নতুবা আংকোৰিয়ান সাম্ৰাজ্য হৈছে ইতিহাসবিদসকলে নৱম শতিকাৰ পৰা পঞ্চদশ শতিকালৈকে কম্বোডিয়াক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ, যেতিয়া এই জাতিটো দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ হিন্দু-বৌদ্ধ সাম্ৰাজ্য আছিল। এই সাম্ৰাজ্যখন ফুনান আৰু চেনলাৰ পূৰ্বৰ সভ্যতাৰ পৰাই গঢ় লৈ উঠিছিল, যিয়ে কেতিয়াবা মূল ভূখণ্ড দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বেছিভাগ অংশ আছিল। আৰু দক্ষিণ চীনৰ কিছু অংশত শাসন কৰিছিল আৰু/বা অধীনস্থ কৰিছিল, ইণ্ডোচাইনিজ উপদ্বীপৰ আগৰ পৰা উত্তৰ দিশলৈ বিস্তৃত হৈ আধুনিক ইউনান প্ৰদেশলৈকে বিস্তৃত হৈছিল চীনৰ পৰা আৰু ভিয়েটনামৰ পৰা পশ্চিম দিশলৈ ম্যানমাৰলৈকে। তাৰ শিখৰত খ্মেৰ সাম্ৰাজ্য প্ৰায় একে সময়তে থকা বাইজেন্টাইন সাম্ৰাজ্য (পূব ৰোমান সাম্ৰাজ্য)তকৈ ডাঙৰ আছিল।

বুৎপত্তি

আধুনিক পণ্ডিতসকলে এই সাম্ৰাজ্যক প্ৰায়ে খ্মেৰ সাম্ৰাজ্য বা আংকোৰিয়ান সাম্ৰাজ্য বুলি কয়, যাৰ পিছৰটোৰ নাম আধুনিক কম্বোডিয়াত অৱস্থিত পূৰ্বৰ ৰাজধানী চহৰ আংকৰৰ পৰা লোৱা হৈছে।

এই সাম্ৰাজ্যই নিজকে কম্বুজা (; পুৰণি খ্মেৰ: កម្វុជ; ) নাইবা কম্বুজদেশ (; পুৰণি খেমাৰ: កម្វុជទេឝ; ) বুলি অভিহিত কৰিছিল, যিবোৰ আধুনিক কামপুচিয়াৰ বাবে প্ৰাচীন শব্দ আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কম্বোডিয়া
ওট্টান থুল্লাল

ওট্টান থুলাল বা অট্টামথুল্লাল ভাৰতৰ কেৰালাৰ এটা আবৃত্তি-নৃত্য(নৃত্য-নাটিকা)ৰ এক কলা-ৰূপ। অষ্টাদশ শতিকাৰ প্ৰাচীন কবিত্ৰয়ম(তিনিজন বিখ্যাত মালয়ালম ভাষাৰ কবি)ৰ মাজৰ এজন, কুঞ্চন নাম্বিয়াৰে এই কলাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। সমাজৰ বিভিন্ন দিশক সমালোচনাৰ উদ্দেশ্যেৰে প্ৰায়ে হাস্যৰসৰ সৈতে লেতেৰা শব্দ প্ৰয়োগ কৰা লোকসংগীতৰ লগত অভিনয় কৰি, মৃদংগম (বেৰেল আকৃতিৰ দুটা মূৰৰ ঢোল) আৰু হাতত লৈ বজোৱা ইদাক্কাৰ উপৰিও কেতিয়াবা ইলাথালামৰ যোৰা বাদ্য হিচাপে সংগত কৰে৷

ইতিহাস

ভাৰতীয় প্ৰায়বোৰ পৰিৱেশন শিল্প কলাৰ দৰেই অট্টামথুল্লালৰো নীতিসমূহ ভৰতমুনিৰ দ্বাৰা ৰচিত নাট্য শাস্ত্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ২য় শতিকা) আৰু ইয়াত নীতিবোৰ মানি চলা হয়৷ থুল্লাল শব্দৰ অৰ্থ মালয়ালম ভাষাত "জঁপিয়াই যোৱা" বা "জাঁপ মাৰি যোৱা।" এক কিংবদন্তি অনুসৰি চাক্কিয়াৰ কুত্থু প্ৰদৰ্শনৰ বাবে মিঝাভু ঢোল বজাই থাকোঁতে কবি নাম্বিয়াৰৰ টোপনি গৈছিল আৰু চাক্কিয়াৰ পৰিৱেশন কৰা শিল্পীয়ে তেওঁক জগাবলৈ উপহাসসূচক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। পৰৱৰ্তীকালত ইয়াৰ উত্তৰত নাম্বিয়াৰে অট্টামথুল্লালৰ বিকাশ ঘটায়৷ এই কলাৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰচলিত সামাজিক-ৰাজনৈতিক প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল আৰু মানৱ বংশবৃক্ষ আৰু পক্ষপাতিত্বৰ ওপৰত ব্যংগ কৰিছিল। চাক্কিয়াৰে নাম্বিয়াৰৰ সৃষ্টিৰ ওপৰত চেম্বাকাছেৰীৰ ৰজাৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিছিল। ৰজাই আম্বালাপুঝা মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত অট্টামথুল্লালৰ পৰিৱেশন নিষিদ্ধ কৰি দিছিল। এই কলাৰ সৈতে ওতপ্ৰোত সম্পৰ্ক থকা আন শিল্পৰূপসমূহ হ’ল সীথানকন থুল্লাল আৰু পৰায়ণ থুল্লাল। এই দুই নৃত্যৰ লগত গীত আৰু শৰীৰৰ ভংগীমা আৰু কবিতাৰ পাৰ্থক্য আছে৷ ইয়াৰ দুখীয়া মানুহৰ কথাকলি নৃত্য বুলিও কোৱা হয়৷ প্ৰথম থুল্লালখনৰ নাম আছিল, সম্ভৱতঃ কল্যাণসৌগন্ধিকম, এইখন ওঠৰ শতিকাত ৰচনা কৰা হৈছিল৷ মাথুৰ পানিকাৰে আধুনিক দৰ্শকৰ বাবে অট্টামথুল্লাল জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। বৰ্তমান অট্টামথুল্লালৰ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰা হয় আৰু এই শিল্পৰূপটোৰ সহায়ত সামাজলৈ কোনো বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিব পাৰি।

পৰিৱেশন

অট্টামথুল্লাল নৃত্যৰ বেশভূষা কথাকলি নৃত্যৰ সমপৰ্যায়ৰ৷ মুখমণ্ডলত সেউজীয়া মেক-আপ, ওঁঠ ৰঙা, চকুৰ চাৰিওফালে ক’লা-বগা ৰেখা অঁকা হয় আৰু ৰঙীন সাজ-পোছাক যেনে৷ দীঘল ৰঙা আৰু বগা ঘাগৰা জাতীয় পোছাক পিন্ধে আৰু কাঠৰ মুকুট আৰু অলংকাৰেৰে সজোৱা হয়, ভৰিত নূপুৰ পিন্ধা হয়। এজন একক নৃত্য পৰিৱেশকে নৃত্য (থুল্লাল) গীতৰ কথা আবৃত্তি কৰি অভিনয় আৰু নৃত্য কৰে। বাকীসকলে কোৰাছ গায় বা এজন বা ততোধিক শিল্পীয়ে প্ৰতিটো বাক্য সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে সমিধান দিয়া অৰ্থত আওৰাই থাকে। শেহতীয়াকৈ, অট্টামথুল্লাল একক মহিলা অভিনেতাৰ সৈতে আৰু উপস্থিত সহযোগীসকলৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয় আৰু ওট্টান থুল্লালত বংগ্যাত্মক গীত, কবিতাৰ আৰু নৃত্যৰ মাজেৰে বিষয়বস্তু উপস্থাপন কৰা হয়৷

কাহিনী

নাম্বিয়াৰে ওট্টানথুল্লালত ঘৰৰ মালিক আৰু অন্যান্য বিশিষ্ট নাগৰিক অথবা কেতিয়াবা ৰজাৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰো ব্যংগ উপস্থাপন কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, মহাভাৰত মহাকাব্যৰ ভীমৰ চৰিত্ৰটোক ঋণাত্মক চৰিত্ৰ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ব্ৰাহ্মণকে ধৰি উচ্চ জাতিৰ লোককো ৰেহাই দিয়া নহয়।

লোকৰঞ্জনৰ বাবে স্থানীয় মালয়ালম ভাষাত ওট্টানথুল্লাল পৰিৱেশন কৰা হয়, যিয়ে স্থানীয় দৰ্শকক সন্তুষ্ট কৰে। ইয়াত পুৰণি প্ৰবাদ-প্ৰবচন আৰু লোককথাৰ উপাদান ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:কেৰালা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
লাডো বাঈ

লাডো বাঈ (ইংৰাজী: Lado Bai) মধ্য প্ৰদেশৰ ভিল জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী জনজাতীয় চিত্ৰ শিল্পী। ভাৰত, ফ্ৰান্স আৰু ব্ৰিটেইনৰ বিভিন্ন প্ৰদৰ্শনীত তেওঁৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শিত হৈছে। অতি কম বয়সতে বিখ্যাত ভাৰত ভৱন নিৰ্মাণৰ হস্ত শ্ৰমিক হিচাপে নিয়োজিত হ'বলৈ পৰিয়ালসহ ভূপাললৈ গুচি যায়। বিয়া হৈ বিল্ডিং কমপ্লেক্সত কাম কৰি থাকিল আৰু এদিনটো কৰা কামৰ পিছত মানসিক চাপমুক্ত হ'বলৈ তেওঁ ছবি আঁকিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।

ভূৰী বাঈৰ সৈতে লাডো বাঈয়ে নিজৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ শিল্পই তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ আধ্যাত্মিকতা আৰু জীৱবাদক প্ৰতিফলিত কৰে। বছৰ বছৰ ধৰি আৰ্থিক অভাৱৰ বাবে তেওঁ নিজৰ শিল্পকৰ্ম আগবঢ়াব পৰা নাছিল। তেওঁলোকৰ চিত্ৰসমূহৰ চহকী প্ৰকাশভংগীয়ে সাধাৰণতে প্ৰকৃতি আৰু আদিবাসী শৈলীক চিত্ৰিত কৰে যিটো তেওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰ। বাঈয়ে সৃষ্টি কৰা শিল্পই তেওঁৰ জনগোষ্ঠীৰ ৰীতি-নীতি আৰু উৎসৱৰ লগতে তেওঁৰ পৰিৱেশৰ উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীক প্ৰতিফলিত কৰে।

নিজৰ পৰম্পৰাগত পৰিচয়ক নিজৰ কৰ্ম আৰু জীৱনত জীয়াই ৰখা জনজাতীয় শিল্পীসকলৰ ভিতৰত লাডো বাঈ অন্যতম। তেওঁৰ চিত্ৰত ভিল জীৱনৰ সকলো দিশ প্ৰতিফলিত হোৱা দেখা যায়। আগতে ব্যৱহাৰ কৰা পাটৰ টুকুৰা এটাৰ ঠাইত মিহি মানৰ ব্ৰাছ আৰু কেনভাছৰ সৈতে কাম কৰাৰ সময়ত তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে নিশ্চিন্ত যেন লাগে। প্ৰয়াত ভাৰতীয় শিল্পী জগদীশ স্বামীনাথনৰ উৎসাহ আৰু সমৰ্থনত তেওঁ পৰম্পৰাগত শিল্পৰূপৰ সমসাময়িক ভাষা গঢ়ি তুলিছে। তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ মূল সাজোন হৈছে পশু ৰাজ্য আৰু ভিলৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু উৎসৱ। তেওঁৰ ৰচনাসমূহে লোককথাৰ পৰা এটা বৃহত্তৰ কাহিনীৰ এটা খণ্ড প্ৰদৰ্শন কৰে। বাঈয়ে কয়, "আমি ছবি আঁকিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে গোটেই ৰাতিটোৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাওঁ। মোৰ কামত বহুতো আচাৰ-অনুষ্ঠান দেখুৱাইছো, আৰু ভিল সংস্কৃতি ঠিক এনেকুৱাই”।

বঁটা

লাডো বাঈ হৈছে মাষ্টাৰ ওজাছ আৰ্ট বঁটা বিজয়ী। ওজাছ আৰ্ট গেলেৰীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ওজাছ আৰ্ট এৱাৰ্ড ২০১৭ জয়পুৰ সাহিত্য মহোৎসৱ ২০১৭ত মধ্যপ্ৰদেশৰ ভূপালৰ দুজনমান ভিল শিল্পীক প্ৰদান কৰা হয়। লাডো বাঈক মাষ্টাৰ আৰ্টিষ্ট শাখাৰ অধীনত ৫১,০০০ টকাৰ নগদ ধনসহ এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। এই ধাৰাটোৰ প্ৰাৰম্ভিক শিল্পীৰ গোটৰ অন্তৰ্গত আৰু ভূৰী বাঈৰ উপৰিও জে স্বামীনাথনৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ কাম কৰা প্ৰথম ভীল শিল্পীসকলৰ ভিতৰত লাডো বাঈ অন্যতম।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
ৰাল্লী লেপ

ৰাল্লী, ৰিল্লী বা ৰিল্কি লেপ হৈছে দক্ষিণ-পূব পাকিস্তানৰ সিন্ধ আৰু বেলুচিস্তানৰ দক্ষিণ-পূব অংশ, পাঞ্জাৱৰ বাহাৱালপুৰ অঞ্চল, ৰাজস্থান আৰু গুজৰাটৰ কচ্চ অঞ্চলৰ সীমাৰেখাৰে আবৃত অঞ্চলসমূহৰ পৰম্পৰাগত লেপ। পৰম্পৰাগতভাৱে এইবোৰ কপাহৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যদিও ১৯০০ চনৰ শেষৰ ফালৰ পৰা কৃত্ৰিম কাপোৰৰ ব্যৱহাৰ ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাইছে। ৰেলী লেপৰ প্ৰকাৰ, ৰং আৰু ডিজাইন তৈয়াৰ কৰা অঞ্চলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হয়। বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰাল্লী বনোৱা হয়, ইয়াৰে তিনিটা বহুলভাৱে পৰিচিত। ইয়াৰ ভিতৰত এপ্লিকে, পেচৱৰ্ক আৰু এম্ব্ৰয়ডাৰী ৰাল্লী অন্তৰ্ভুক্ত।

গেলেৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প