ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰীতা ভাদুৰী

ৰীতা ভাদুৰী (; ৪ নৱেম্বৰ ১৯৫৫ – ১৭ জুলাই ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী। তেওঁ গুজৰাটী চিনেমাতো কাম কৰিছে। তেওঁক কেতিয়াবা অভিনেত্ৰী জয়া বচ্চনৰ ভগ্নী আৰু অভিনেতা ৰাজীৱ বাৰ্মাৰ পত্নী ৰীতা ভাদুৰী বুলি ভুল কৰা হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৭০, ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকত মূলতঃ বলীউডৰ বিভিন্ন ছবিত সহযোগী অভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৭৩ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন ইনষ্টিটিউট (FTII), পুনে শিক্ষাৰ্থী আছিল। অভিনেত্ৰী জাৰিনা ৱাহাব তেওঁৰ বেচ্চৰে আছিল।

“জুলী” (১৯৭৫) ছবিখনত জুলীৰ বান্ধৱীৰ ৰূপত অভিনয় কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ ওপৰত "য়ে ৰাতেঁ নয়ী পুৰাণী" গীতটো চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। কমল হাছানৰ সৈতে মালয়ালম ছবি কন্যাকুমাৰীত তেওঁৰ ভূমিকাক মাইলৰ খুটি হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।

১৯৭৬ চনত গুজৰাটী ছবি “লাখো ফুলানী”ত তেওঁ কৰা অভিনয় হিট হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী ৮ বছৰ গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰি গৈছিল আৰু গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

১৯৭৯ চনৰ ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনৰ এখন ছবি “সাৱন কো আনে দো” আৰু “ৰাজা” (১৯৯৫)ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁৰ ১৯৯৫ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈকে সম্প্ৰচাৰ হোৱা টিভি ধাৰাবাহিক “গৃহলক্ষ্মী কা জীন” জনপ্ৰিয় হৈছিল। ১৯৯৬ চনত তেওঁ নবীন নিচল আৰু ৰাজ মহম্মদৰ সৈতে “প্যাৰ জিন্দেগী হ্যায়”ত কাম কৰে। এই ছবিখনৰ শ্বুটিং হায়দৰাবাদত হৈছিল।

ৰীতা ভাদুৰীয়ে ধাৰাবাহিক “নিমকি মুখীয়া”ত আইতাকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে[7] আৰু এয়াই আছিল তেওঁৰ শেষ অভিনয়।

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

Reeta Bhaduri at Bollywood Hungama [[শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান

সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান (১৬ অক্টোবৰ ১৯০৪- ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি। তেখেতৰ জনপ্ৰিয় কবিতাটি হ'ল "ঝাঁসি কি ৰাণী।" সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহান জন্ম হৈছিল ১৯০৪ চনৰ ১৬ আগষ্ট তাৰিখে, এলাহবাদত। তেখেতৰ অন্যান্য কবিতাসমূহ হ'ল- "জালিয়ানওয়ালাবাগৰ বসন্ত", "বীৰন কা কেইসা হো বসন্ত", "ৰাখি কি চুনৌটি আৰু বিধা" ইত্যাদি। তেখেতৰ কবিতাৰে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰা স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

জীৱনী

সুভদ্ৰা কুমাৰী চৌহানৰ জন্ম হৈছিল উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰয়াগৰাজৰ নিহালপুৰ গাঁৱৰ ৰাজপুত পৰিয়ালত। প্ৰথমতে তেওঁ প্ৰয়াগৰাজৰ ক্ৰছথৱেইট গাৰ্লছ স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল, য'ত মহাদেৱী বৰ্মাৰ সৈতে তেওঁ বন্ধুত্ব কৰিছিল আৰু ১৯১৯ চনত মধ্যবিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ১৯১৯ চনত, ষোল্ল বছৰ বয়সত, তেওঁ খাণ্ডৱাৰ ঠাকুৰ লক্ষ্মণ সিং চৌহানৰ সৈতে বিবাহ পাতিছিল আৰু পাঁচ সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল। সেই বছৰতে বিবাহৰ পিছত তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশৰ জুব্বুলপুৰ (বৰ্তমান জবালপুৰ)লৈ গুচি যায়।

১৯২১ চনত সুভদ্ৰা আৰু তেওঁৰ স্বামী মহাত্মা গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনত যোগদান কৰে। তেওঁ নাগপুৰত আদালতত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা প্ৰথম মহিলা সত্যগ্ৰাহী আছিল আৰু ১৯২৩ আৰু ১৯৪২ চনত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ বাবে দুবাৰ কাৰাগাৰত ভৰ্তি হৈছিল।

তেওঁ পূৰ্বৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। ১৯৪৮ চনত মধ্যপ্ৰদেশৰ তেতিয়াৰ ৰাজধানী নাগপুৰৰ পৰা জবালপুৰলৈ উভতি যোৱাৰ সময়ত, বিধানসভাৰ অধিবেশনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈ থকা অৱস্থাত গাড়ী দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

উত্তৰাধিকাৰ

ভাৰতীয় উপকূলৰক্ষী বাহিনীৰ জাহাজ আইচিজিএছ সুভদ্ৰ কুমাৰী চৌহান কবিৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল। মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰে জবলপুৰৰ পৌৰ নিগমৰ কাৰ্যালয়ৰ সন্মুখত সুভদ্ৰ কুমাৰী চৌহানৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰে।

১৯৭৬ চনৰ ৬ আগষ্টত ইণ্ডিয়া পোষ্টে তেওঁৰ স্মৃতিত ডাক টিকট মুকলি কৰে।

২০২১ চনৰ ১৬ আগষ্টত গুগলে সুভদ্ৰা কুমাৰীক তেওঁৰ ১১৭ সংখ্যক জন্ম বাৰ্ষিকীত ডুডলেৰে স্মৰণ কৰে। গুগলে মন্তব্য কৰিছে: "চৌহানৰ কবিতা বহু ভাৰতীয় শ্ৰেণীকোঠাত ঐতিহাসিক প্ৰগতিৰ প্ৰতীক হিচাপে এটা মূল খাদ্য হৈয়েই আছে, ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক সামাজিক অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ আৰু এটা জাতিৰ ইতিহাস গঢ় দিয়া শব্দক উদযাপন কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে"।

সাহিত্যকৰ্ম

কবিতা সংকলন

খিলোনেৱালা
ত্ৰিধৰা
মুকুল (১৯৩০)
য়েহ কদম্ব কা পেড়
সীধে-সাদা চিত্ৰ (১৯৪৬)
মেৰা নয়া বচপন (১৯৪৬)
বিখৰে মতি (১৯৩২)
ঝাঁচি কি ৰাণী

চুটিগল্প

হিংৱালা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
গোলকীয় শিক্ষক বঁটা

গোলকীয় শিক্ষক বঁটা প্ৰতিবছৰে ভাৰ্কে ফাউণ্ডেচনে শিক্ষকতাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ উৎকৃষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱা শিক্ষকসকলক প্ৰদান কৰা বঁটা। এই বঁটাৰ অৰ্থমূল্য ১ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰ। নিৰ্দিষ্ট মানদণ্ড পূৰণ কৰা শিক্ষক সকলক বিশ্বৰ জনসাধাৰণে মনোনীত কৰে। ইয়াৰ লগতে শিক্ষকসকলে নিজেও মনোনয়ন আগবঢ়াব পাৰে। গোলকীয় শিক্ষক বঁটা একাডেমীয়ে মনোনীত শিক্ষক সকলৰ মাজৰ পৰা এগৰাকী বিজেতা বাছনি কৰে। এই একাডেমীত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ প্ৰধান শিক্ষক, শিক্ষা বিশেষজ্ঞ, মন্তব্যকাৰী, সাংবাদিক, ৰাজহুৱা বিষয়া, প্ৰযুক্তি উদ্যোমী, কোম্পানী
নিৰ্দেশক আৰু বিজ্ঞানী থাকে।

এই বাৰ্ষিক বঁটা ২০১৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত দ্বিতীয় বাৰ্ষিক গোলকীয় শিক্ষা আৰু দক্ষতা মঞ্চৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু ১২৭খন দেশৰ পৰা ৫,০০০ৰো অধিক শিক্ষকৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল। গোলকীয় শিক্ষক বঁটাক শিক্ষকতাৰ নোবেল বঁটা বুলি অভিহিত কৰা হয়। এই বঁটায়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ শিক্ষক সকলৰ উৎকৃষ্ট অৱদানক মান্যনা প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁলোকৰ পেছাক সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰে। ভাৰ্কে ফাউণ্ডেচনৰ মুৰব্বীৰ অনুসৰি "আমি শিক্ষকসকলক তাৰকা হিচাপে উদগনি দিব বিচাৰোঁ আৰু শিক্ষকসকলে আমাৰ জীৱনত হোৱা যথেষ্ট প্ৰভাৱৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিবলৈ শিক্ষাৰ মানদণ্ড সমৰ্থন কৰিব বিচাৰোঁ"; "শিক্ষাদান বিশ্বৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱিকা হোৱা প্ৰয়োজন আৰু তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ উচিত সন্মান দিব লাগিব।"

ইতিহাস

প্ৰথম গোলকীয় শিক্ষক বঁটা ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ গ্ৰামাঞ্চল মেইনৰ এগৰাকী অভিনৱ আৰু অগ্ৰণী ইংৰাজী শিক্ষক আৰু শিক্ষক প্ৰশিক্ষক নেন্সী এটৱেলক প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেওঁ শিক্ষাৰ্থীসকলে বছৰি গড়ে ৪০খন কিতাপ পঢ়া বিদ্যালয় এখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ চলোৱা বিদ্যালয় খনৰ শিক্ষাৰ্থী সকলে কোনখন কিতাপ পঢ়িব নিজে বাছনি কৰিব পিছৰে আৰু তেওঁলোকে পঢ়া কিতাপ খনৰ বিষয়ে প্ৰশংসাৰে লিখে। তেওঁ তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, বিকাশ আৰু বৃত্তি, অলাভজনক শিক্ষা আৰু শিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ বাবে তেওঁৰ ১ মিলিয়ন ডলাৰ পুৰস্কাৰ দান কৰিছিল। এই বিদ্যালয় হৈছে শিক্ষাদান পদ্ধতিৰ বিকাশ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে এক প্ৰদৰ্শন বিদ্যালয়।

বিজয়ীসকলৰ তালিকা

চন দেশ নাম জীৱিকা উৎস
২০১৫ মেইন, নেন্সী এটৱেল ইংৰাজী শিক্ষক আৰু শিক্ষক প্ৰশিক্ষক
২০১৬ ৰামাল্লাহ, ৱেষ্ট বেংক, হানান আল হৰোব পেলেষ্টেইনী শিক্ষক
২০১৭ চালুইট, কিউবেক, মেগী মেকডনেল ইনুইট শিক্ষক
২০১৮ ব্ৰেণ্ট, উত্তৰপশ্চিম লণ্ডন, এন্দ্ৰিয়া জেফিৰাকৌ কলা আৰু কাপোৰৰ শিক্ষক
২০১৯ নাকুৰু, পিটাৰ টাবিচি বিজ্ঞান শিক্ষক
২০২০ মহাৰাষ্ট্ৰ, ৰণজিত সিংহ ডিচলেভাৰতীয় প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক তথা প্ৰযুক্তিবিদ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাসমূহ
কবীন ফুকন

কবীন ফুকন এগৰাকী অসমীয়া কবি-সাহিত্যিক, সমালোচক আৰু শিক্ষাবিদ। "এই অনুৰাগী এই উদাস" নামৰ কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে ফুকনলৈ মৰণোত্তৰভাৱে আগবঢ়োৱা হয় ২০১১ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা। মৰণোত্তৰভাৱে এই সন্মান লাভ কৰা তেখেত চতুৰ্থজন অসমীয়া লেখক।

চমু জীৱনী

১৯৪৬ চনত যোৰহাটত কবীন ফুকনে জন্মলাভ কৰে। যোৰহাটতে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ পিছত শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এডমাণ্ডছ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬৭ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত কিছুদিন শিক্ষকতা কৰি ১৯৬৮ চনত তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগত যোগদান কৰে। ১৯৭০-৭৩ চনত লীডছ্‌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা টি. এছ. ইলিয়টৰ বিষয়ে কৰা গৱেষণাৰ বাবে পি.এইচ.ডি. সন্মান লাভ। একে সময়তে তেখেতে সাহিত্য সমালোচক হিচাপেও আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেখেতে পাশ্চাত্যৰ বহু কবিৰ কবিতা অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰি গৈছে। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা তেখেতৰ সম্পাদনাত "অনুবাদ" নামৰ এখন আলোচনী প্ৰকাশ পাইছিল।

তেখেতৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ হৈছে:
মণিলাল গান্ধীৰ জীৱনী গ্ৰন্থ (১৯৫৬)
পানিপথ (বুৰঞ্জীমূলক নাটক, ১৯৫৯)
এনেকৈয়ে দিন এনেকৈয়ে ৰাতি (১৯৯১)
কোনে কয় নুপুৱাই আঁউসীৰ ৰাতি (১৯৯২)
তোক দেখি ন-জোনে (১৯৯৩)
এই অনুৰাগী এই উদাস (২০০৯)
কবিতাৰ জুতি বিচাৰি
অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰবাহ (ডিচেম্বৰ ১৯৯৫)

বঁটা আৰু সন্মান

ক্ৰান্তিকাল সাহিত্য সন্মান (২০১১)
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (২০১১)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
টকাৰ গছ (লোকবিশ্বাস)

চীনৰ লোককথা অনুসৰি, মানি ট্ৰী বা টকাৰ গছ / ধনৰ গছ (ইংৰাজী: Money tree; চীনা: 搖錢樹) হ’ল একপ্ৰকাৰৰ পৱিত্ৰ গছ যিয়ে মানুহৰ বাবে ধন আৰু ভাগ্য কঢ়িয়াই আনিব পাৰে। ইয়াক সমৃদ্ধি, আভিজাত্য আৰু মাংগলিকতাৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ উৎপত্তি আদিম সমাজৰ সময়ৰপৰাই হোৱা বুলি ধৰিব পাৰি যেতিয়া পৱিত্ৰ গছৰ উপাসনা প্ৰচলিত আছিল। যদিও ধনৰ গছৰ ধাৰণাটো স্বৰ্গৰ সৈতে জড়িত 'সূৰ্য বৃক্ষ'ৰ মিথৰপৰা উদ্ভৱ হ’ব পাৰে, তথাপি ইয়াৰ মোহৰবোৰে স্বৰ্গক এই জগতৰ ভৌতিক প্ৰাচুৰ্যৰ সৈতে সংযোগ কৰে। বৰ্তমানৰ ঐতিহাসিক আখ্যান অনুসৰি, "মানি ট্ৰী"ৰ ধাৰণাটো অন্ততঃ হান ৰাজবংশৰ সময়ৰপৰাই চলি আহিছে। ব্ৰঞ্জৰ ধাতুৰে ঢালাই কৰা এই গছবোৰ চিচুৱানৰ হান সমাধিৰ এক উল্লেখনীয় বৈশিষ্ট্য। ইয়াৰপৰা বুজা যায় যে হান ৰাজবংশৰ সময়ত এই গছৰ উপাসনা প্ৰচলিত আছিল।

তদুপৰি, বিশ্বাস কৰা হয় যে ইয়াৰ পাত স্পৰ্শ কৰিলে এজন ব্যক্তিৰ সৌভাগ্য হয়।

বৰ্তমান সময়ত "মানি ট্ৰী" শব্দটো এনে এটা বস্তুৰ বাবে ৰূপক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাৰপৰা কোনোবাই বহুত লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

পাতাল লোক

ভবা হৈছিল যে মোহৰবোৰৰপৰা পোহৰ নিৰ্গত হয় অথবা এই মোহৰবোৰে মৃতকক পথ প্ৰদৰ্শন কৰে। মৃতকে পাখি থকা ভেড়াৰ পিঠিত উঠি মাটিৰ পাহাৰ পাৰ হৈ ব্ৰঞ্জৰ স্বৰ্গীয় গছজোপাৰ ওচৰলৈ গৈছিল। পৃথিৱীৰপৰা অমৰ লোকলৈ যোৱা যাত্ৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাবে এই গছৰপৰা মোহৰবোৰ ছিঙি ল’ব পৰা গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

অধিক জানিবলৈ

"Money tree", in:

শ্ৰেণী:চীনা সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
ৰমণী বৰ্থলোমিউজ

ৰমণী এলিজাবেথ বৰ্থলোমিউজ (সিংহলী: රමණි බර්තොලමියුස්; ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৬ – ৩০ জুন ১৯৮৭) এগৰাকী শ্ৰীলংকান অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী আছিল।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

বৰ্থলোমিউজে মিছ শ্ৰীলংকা ১৯৮৫-ৰ মুকুট লাভ কৰিছিল, আৰু ইয়াৰ পিছত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ১৯৮৫ প্ৰতিযোগিতাত শ্ৰীলংকাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

গম্পাহাত কমলা আৰু লেছলী মাৰ্ক বৰ্থলোমিউজৰ ঘৰত ৰমণীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ লেছলী এজন সুপৰিচিত তথ্যচিত্ৰ পৰিচালক, সম্প্ৰচাৰক, সাংবাদিক আৰু লেখক আছিল। তেওঁৰ তিনিগৰাকী ভগ্নী— মেৰী বৰ্থলোমিউজ, ডিলিন বৰ্থলোমিউজ, ৰেনিৰা বৰ্থলোমিউজ আৰু এজন ভাতৃ মাৰ্ক বৰ্থলোমিউজ আছিল। তেওঁ গম্পাহাৰ হোলী ক্ৰছ কলেজত শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

অভিনয় জীৱন

১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ লেষ্টাৰ জেমছ পেৰিছৰ ১৯৮৩ চনৰ চিনেমা যুগান্তয়ত চামাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল,

তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় টেলিভিছন অভিনয়সমূহৰ ভিতৰত আছিল ভাগ্য, য’ত তেওঁ ৰঞ্জন ৰামনায়কৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। দীপিকা প্ৰিয়দৰ্শনীয়ে গোৱা "অজু থাপাৰা লাহিলা" গীতটোৰ জৰিয়তে তেওঁ ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ইৰাট হদনা মল, হিমকুমাৰী, চললিহিনী গম্মনয় আৰু চুৰিথ হায়কান্দাৰদ্বাৰা লিখিত তথা পৰিচালিত সিংহলী মঞ্চ সংগীতানুষ্ঠান বিবংগ-ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ, টেলিভিছন আৰু মঞ্চৰ উপৰি ৰমণীয়ে সুনীল ছিৰিৱৰ্ধনাৰদ্বাৰা প্ৰযোজিত ৰূপৱাহিনীৰ সংগীতমূলক অনুষ্ঠান হদ বন্দী গী আৰু দয়ৰত্ন ৰাণাটুংগাৰ "দূৰচ ৱন্নট মে লেচিন আইদ আপ হমু উনে" গীতটোৰ দৃশ্যশ্ৰাব্য ৰূপত অভিনয় কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৮৭ চনৰ ৩০ জুনত ২০ বছৰ বয়সত বৰ্থলোমিউজৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ প্ৰেমিক কমল আড্ডাৰাৰাচ্চিয়ে গাড়ীৰে খুন্দিওৱাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু ঘটিছিল।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ চৰিত্ৰ তথ্যসূত্ৰ
১৯৮৩ যুগান্তয় (Yuganthaya) চামাৰী কবলানা

১৯৮৭ সত্যাগ্ৰহণয় (Sathyagrahanaya) বিবাহৰ অতিথি

টেলিভিছন ধাৰাবাহিক

ভাগ্য
হিমকুমাৰী
ইৰাট হদনা মল
চললিহিনী গম্মনয়

মঞ্চ নাটক

মকৰাক্ষয়
বিবংগ

মিউজিক ভিডিঅ’

"দূৰচ ৱন্নট মে লেচিন" (Duras Wannata Me Lesin)

টেলিভিছন অনুষ্ঠান

হদ বন্দী গী

উত্তৰাধিকাৰ

তেওঁৰ মৃত্যুৰ ২১ বছৰৰ পাছত বৰ্থলোমিউজক ‘ৰীল এণ্ড ট্ৰেক মেগাজিন’ৰ প্ৰথমটো সংখ্যাৰ বেটুপাতত স্থান দিয়া হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰীলংকা চিনেমা ডাটাবেচত ৰমণী বৰ্থলোমিউজ
দ্য দেওবৰীয়া টাইমছ্: ৰমেশ উভাইচৰ প্ৰবন্ধ

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বিজয়া মেহতা

বিজয়া মেহতা (; জন্ম: ৪ নৱেম্বৰ ১৯৩৪) এগৰাকী বিখ্যাত ভাৰতীয় মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰ পৰিচালক আৰু বহু সমান্তৰাল ছবিৰ অভিনেতাও। নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অভিনেতা অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৰ সৈতে মুম্বাইস্থিত থিয়েটাৰ ৰংগায়নৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য। ‘দ্য পাৰ্টি’ (১৯৮৪) ছবিত তেওঁৰ প্ৰশংসিত ভূমিকা আৰু ‘ৰাও চাহেব’ (১৯৮৬) আৰু ‘পেষ্টনজী’ৰ (১৯৮৮) পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত। ৰংগায়ন থিয়েটাৰসমূহৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হিচাপে তেওঁ ১৯৬০ দশকৰ পৰীক্ষামূলক মাৰাঠী নাট্যজগতৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তিত্বত পৰিণত হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৬০ দশকৰ মাৰাঠী পৰীক্ষামূলক থিয়েটাৰত তেওঁ এগৰাকী প্ৰধান ব্যক্তিত্বত পৰিণত হয়। তেওঁ নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৰ সৈতে নাট্যগোষ্ঠী ৰংগায়ন প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য।

তেওঁৰ মঞ্চ প্ৰযোজনা চি টি খানোলকাৰৰ “এক শূন্য বাজীৰাও”ক সমসাময়িক ভাৰতীয় নাট্যৰ এক মাইলৰ খুটি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ বাৰ্টল্ড ব্ৰেচ্টৰ দ্য ককেচিয়ান চক চাৰ্কল (আজব ন্যায় বৰ্টুলাচা) আৰু ইয়নেস্কোৰ চেয়াৰছৰ অভিযোজন মাৰাঠী থিয়েটাৰত উপস্থাপন কৰিছিল।

জাৰ্মান পৰিচালক ফ্ৰিটজ বেনেৱিটজৰ সৈতে ভাৰত-জাৰ্মান নাট্য প্ৰকল্পত সহযোগিতা কৰিছিল, য’ত জাৰ্মান অভিনেতাৰ সৈতে মুদ্ৰাৰাক্ষসৰ পৰম্পৰাগত অভিনয়ো অন্তৰ্ভূক্ত আছিল। পেষ্টনজীৰ বাহিৰে তেওঁৰ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে তেওঁৰ মঞ্চ নাটকক চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনলৈ অভিযোজিত কৰা হৈছিল।

১৯৭৫ চনত পৰিচালনাত প্ৰদৰ্শন কৰা উৎকৃষ্টতাৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনত ৰাও চাহেব (১৯৮৬) ছবিত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
হনুমন্ত আৰু জম্বুমালীৰ যুদ্ধ

২২ অধ্যায়

হনুমন্ত আৰু জম্বুমালীৰ যুদ্ধ ।

প্ৰহস্তৰ পুত্ৰক কৰিল সনমান ।

চল জাম্বুমালী বানৰাক বান্ধি আন ॥১

প্ৰহস্তৰ পুত্ৰ জম্বুমালী বীৰবৰ ।

বিকট দশন যেন আটাইল গড় ॥২

কাল মেঘ সম দেহা বীৰ মহাবল ।

মাথা গোট থূল যেন পৰ্ব্বত সচ্চল ॥৩

আৰকত পুষ্পমালা তাৰ মাথে দিল ।

ৰঙ্গনীয়া বস্ত্ৰে তাৰ গাৱ আবৰিল ॥৪

গৰ্দ্দভ যুগুত ৰথ খান চলি যাই ।

আতি মদ গৰ্ব্বত কাহাকো ডৰ নাই ॥৫

বজ্ৰৰ সদৃশ তাৰ ধনুৰ টঙ্কাৰ ।

গগনৰ অন্তক শবদ গৈল যাৰ ॥৬

দেখিলেক বানৰক তোৰণ উপৰে ।

বাহু দুইত প্ৰহাৰিল তীক্ষ্ণ দশ শৰে ॥৭

মাথাত বিন্ধিল একগোটা কনিয়ানি ।

অৰ্দ্ধচন্দ্ৰে বদনক পেলাইলেক ছানি ॥৮

জধিৰে পৱনসুত দেখিতে বিড়িঙ্গ ।

ৰণক হৰিষে হনুমন্তে দিলা ৰিঙ্গ ॥৯

তন দুতয়ৰ মাজে দশ শৰে ঠাসি ।

খল খলি কৰি বীৰে তুলিলেক হাসি ॥১০

এবে যেবে জীৱস মোহোৰ শৰঘাত ।

আনো যেন ধসমসি নকৰে লঙ্কাত ॥১১

শৰ পায়া হনুমন্তে ক্ৰোধে বৰ জ্বলে ।

পৰ্ব্বতেক মাৰিলন্ত শৰীৰৰ বলে ॥১২

জম্বুমালী দেখে ধাই আসে বৰ টানে ।

পৰ্ব্বতক কাটিলেক দশ গোটা বাণে ॥১৩

গিৰি মিছা ভৈল দেখি ক্ৰোধে হনুমন্ত ।

আতি বৰ শাল বৃক্ষ উপাৰি লৈলন্ত ॥১৪

কুমাৰৰ চাক যেন ফুৰাইলন্ত ধৰি ।

জম্বুমালী বীৰৰ শিৰক লক্ষ্য কৰি ॥১৫

বৃক্ষগোট ফুৰি আসে দেখি নিশাচৰে ।

সিয়ো বৃক্ষ কাটিল দাৰুণ ছয় শৰে ॥১৬

বাহু দুইত বিন্ধিল নিশিত দশবানে ।

কপালত এক গোটা বিন্ধিল সন্ধানে ॥১৭

শৰঘাৱে মাৰুতিয়ো ক্ৰোধ বৰ কৰি ।

সদৃঢ় পৰিঘ গোট হাতে তুলি ধৰি ॥১৮

দুইহাতে কোবেক বৈসাইলা কপিৰাজে ।

জম্বুমালী ৰাক্ষসৰ হৃদয়ৰ মাজে ॥১৯

হিয়াত পৰিল যেবে পৰিঘৰ বাৰি ।

তেতিক্ষণে তাহাৰ পৰাণ গৈল ছাৰি ॥২০

যতেক আছিল তাৰ যুদ্ধৰ সম্ভাৰ ।

চূৰ্ণীকৃত ভৈল নেদেখিল তাক আৰ ॥২১

জম্বুমালী বীৰ যেবে ৰণত পৰিল ।

শুনিয়া ৰাৱণ ৰাজা ক্ৰোধত জ্বলিল ॥২২

মন্ত্ৰী পুত্ৰগণ সবে আদেশ কৰিয়া ।

সবে মিলি বানৰাক আনিয়ো ধৰিয়া ॥২৩

আদেশ কৰিলা যেবে ৰাক্ষসৰ নাথে ।

বায়ু সম ঘোঁড়াক জুৰিল আথে বেথে ॥২৪

মন্ত্ৰীপুত্ৰ সবে চলি গৈল একেবাৰে ।

দশোদিশ পুৰিলেক ধনুৰ টঙ্কাৰে ॥২৫

মাথা সব থুলন্তৰ পৰ্ব্বত সচ্চল ।

কাল মেঘদল যেন ৰাক্ষসৰ বল ॥২৬

সকলে মন্ত্ৰীৰ পুত্ৰ বিমৰিষ কৰি ।

অস্ত্ৰৰ প্ৰহাৰ দিল চৌভিতি আবৰি ॥২৭

কৌতূহলে আটাসেক দিল হনুমন্তে ।

আকাশক ডেৱা দিলা তোৰণৰ হন্তে ॥২৮

কাণ্ডে হানি যত মান দূৰক নপাই ।

তহিতে থাকিলা বীৰে অস্ত্ৰক এৰাই ॥২৯

সেনামাজে মাৰুতি পৰিলা বেগ টানি ।

হস্তী ঘোঁড়া সেনা মাৰে মুণ্ডে মুণ্ডে হানি ॥৩০

মন্ত্ৰী পুত্ৰগণ বীৰে বিগুটি মাৰিয়া ।

কাৰো বজ্ৰ নখে চিৰি টেটু ভসাৰিয়া ॥৩১

কাহাকো লাঙ্গুলবাৰি কাকো লাথি গোৰে ।

কাহাকো টোকৰে আন্থু মুকুতি কামোৰে ॥৩২

কিল ভুকু ঘৰাকাতি কঙ্কালত কোবে ।

কাকো তুলি আছাৰন্ত বস্ত্ৰ যেন ধোবে ॥৩৩

মন্ত্ৰী পুত্ৰ সকলকো পাছে ধৰি আনি ।

কপালে কপালে সবে ঠেকাঠেকি হানি ॥৩৪

সাগৰত যেন মত্স মাৰিল মগৰে ।

সব সেনা মাৰিলেক পৱন কুমাৰে ॥৩৫

শোণিতৰ নদী বহে সমৰ ভূমিত ।

অগম্য ভৈগৈল অস্থি মাংসে পঙ্কাবৃত ॥৩৬

হস্তীসব উটে ঘোড়া সব যাই ভাসি ।

তোৰণত বসি বীৰে তুলিলেক হাসি ॥৩৭

মন্ত্ৰী পুত্ৰ বধ শুনি ৰাৱণৰ ভয় ।

মনত বিষাদে ৰাজা পৰম বিস্ময় ॥৩৮

কিনো আপদেক আসি মিলিল লঙ্কাৰ ।

আৱে পাতি মলছিল দুষ্ট বানৰাৰ ॥৩৯
পুৰুষোত্তম দাস

পুৰুষোত্তম দাস অসমৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক তথা সংগীত পৰিচালক। হিন্দী আৰু বঙালী গীতৰ আধিপত্যৰ কালছোৱাতে তেখেতে অসমীয়া গীত কিয় গাব নোৱাৰি বুলি ষষ্ঠ মান শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই অসমীয়া গীত লিখি সুৰ কৰি গাইছিল। তেখেত কলিকতা তথা অসমত, গুৱাহাটীত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা প্ৰথমটো অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ ষ্টাফ আৰ্টিষ্ট আছিল আৰু তেখেতৰ উদ্যোগতে দিলীপ শৰ্মা, সুদক্ষিণা শৰ্মা, কুইন হাজৰিকা, তুলতুল ভড়ালী আদিক স্ব-ৰচিত গীত সুৰ কৰি ৰেডিঅ'ত গোৱাইছিল। তেখেতে নামনি অসমত প্ৰচলিত গীতকে ধৰি বৰগীত, লোকগীত, কামৰূপী আৰু গোৱালপৰীয়া লোকগীত ৰেডিঅ'ৰ যোগেদি প্ৰকাশত আগভাগ লৈছিল। তেখেতে অসমীয়া বোলছবিত সংগীত পৰিচালনাও কৰিছিল।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯১৮ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত বৰপেটাৰ দহাটীত জন্ম। পিতৃৰ নাম কৃষ্ণ দাস আৰু মাতৃৰ নাম বৰদা দাস। পঢ়াশলীয়া শিক্ষা বৰপেটা বিদ্যাপীঠত অষ্টম মানলৈকে।

কৰ্মজীৱন আৰু সাহিত্যিক জীৱন

তেওঁ ১৯৩৭ চনত গুৱাহাটী স্কুল টুৰ্নামেণ্ট উপলক্ষে কেম্প ফায়াৰত গীত পৰিৱেশন। ১৯৩৮ চনত গীত বাণীবন্ধনৰ বাবে প্ৰথম কলিকতা-যাত্ৰা। ১৯৪৩ চনত বাল্যবন্ধু কমলনাৰায়ণ চৌধুৰীৰ উদ্যোগত কলিকতা ৰেডিঅ'ত অসমীয়া গীতৰ প্ৰযোজক হিচাপে যোগদান। তাৰ পৰৱৰ্তী সময়ত ক্ৰমে- ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী-শ্বিলং অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত যোগদান। সুচিন্তিত আৰু নিৰালস্য প্ৰচেষ্টাৰে সকলো নবীন-প্ৰবীণ শিল্পীক আকাশবাণীৰ মজিয়াত একত্ৰ কৰি অসমীয়া গীতৰ এক সুস্থ আৰু সৱল ধাৰা গঢ়ি তুলিবলৈ পাৰ্যমানে চেষ্টা কৰিছিল। প্ৰতিমা পাণ্ডেৰ দৰে লোকশিল্পীক বৰ্হিজগতৰ সৈতে পৰিচয় কৰি দিয়াত দাসৰ অৰিহণা আছে। বৰপেটাৰ সুপ্ৰভা পাঠক, স্বৰ্ণলতা দাস আদিৰ দৰে মহিলা শিল্পীক উলিয়াই অনাতো তেখেতে অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল। ১৯৭৯ চনত তেখেতে আকাশবাণীৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৯ চনত জ্যোতিপ্ৰসাদৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ জয়মতীৰ সহকাৰী সঙ্গীত পৰিচালকৰ দায়িত্ব লাভ। ১৯৫১ চনত ৰঙালী বিহু উদ্বোধন-পতাকা উত্তোলনৰ গীত ‘শ্ৰীময়ী অসমীৰ শীতল কোলাত’ৰচনা।

প্ৰকাশিত সাহিত্য-গ্ৰন্থ আৰু শিল্পকৰ্মসমূহ

গীত- ত্ৰিবেণী, শ্ৰীময়ী, সুৰবাণী, পোৱা নাই পৰসাদ
গল্প- এৰাতিৰ ইতিহাস
প্ৰবন্ধ- বহু মানুহ বহু কথা
সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা চলচ্

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সঙ্গীত পৰিচালক‎
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
জাষ্টিন ব্লেজাৰ

জাষ্টিন গেব্ৰিয়েলা ব্লেজাৰ এগৰাকী গায়িকা, গীতিকাৰ, ৰেকৰ্ডিং শিল্পী আৰু ৰেকৰ্ড প্ৰযোজক। তেওঁৰ সংগীত চিএমটিত প্ৰচাৰ কৰা হৈছে আৰু তেওঁ জেছন এলডিয়ান, জাষ্টিন মূৰ, লি ব্ৰীচ, কেথী মেটিয়া আৰু ল'নষ্টাৰৰ দৰে শিল্পীৰ বাবে শ্ব' মুকলি কৰিছে। ২০২২ চনত তেওঁৰ এলবাম গাৰ্ল চিংগিং দ্য ব্লুজ বিলবোৰ্ডৰ শীৰ্ষ ১০০ টা ব্লুজ এলবাম তালিকাত ১৮ নম্বৰ স্থান লাভ কৰে আৰু ২০২৩ চনত বছৰৰ ব্লুজ এলবাম শাখাত জোচি মিউজিক বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

মিচিগানৰ ডেট্ৰাইট চহৰত পিতৃ টম ব্লেজাৰ আৰু মাতৃ চিণ্ডী ব্লেজাৰৰ ঘৰত জাষ্টিন ব্লেজাৰৰ জন্ম হয়। কিশোৰী অৱস্থাত তেওঁ গীত ৰচনা, প্ৰযোজনা আৰু ৰেকৰ্ডিং বিষয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ কেণ্টন হাইস্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি ইষ্টাৰ্ণ মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাত তেওঁ পাঁচ বছৰ নিউয়ৰ্ক চহৰত বাস কৰিছিল, য'ত তেওঁ মডেলিং কৰিছিল আৰু গীটাৰ আৰু হাৰমনিকা বজাবলৈ শিকিছিল। তেওঁৰ সংগীত চিএমটিত প্ৰদৰ্শিত হৈছে আৰু তেওঁ বিভিন্ন দেশীয় আৰু ব্লুজ শিল্পীৰ সৈতে মঞ্চ ভাগ কৰিছে। তেওঁ আলানিছ মৰিছেট, ফেইথ হিল, চেলিন ডিয়ন, শ্বানিয়া ট্ৱেইন আৰু গাৰ্থ ব্ৰুকছক সংগীত প্ৰভাৱ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।

২০১১ চনত ডজ ৰাম ট্ৰাকছৰ বেটল অৱ দ্য বেণ্ডছ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। তেওঁ একাধিক ষ্টুডিঅ' এলবাম মুকলি কৰিছে আৰু আন শিল্পীৰ সৈতে সহযোগিতামূলকভাৱে লিখা আৰু ৰেকৰ্ডিং কৰিছে। ২০২৩ চনত তেওঁ গাৰ্ল চিংগিং দ্য ব্লুজ এলবামৰ বাবে বছৰৰ ব্লুজ এলবাম শাখাত জোচি মিউজিক বঁটা লাভ কৰে। ২০২৫ চনত তেওঁ বিভিন্ন শাখাত জোচি মিউজিক বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী
পুতলা ঘৰ

পুতলা ঘৰ ১৯৭৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ পৰিচালিত এখন ক'লা-বগা ছবি। ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল মঙ্গলদৈৰ ইউনাইটেড প্ৰডাকচনে। সঙ্গীত তফজ্জুল আলিৰ।

কাহিনী

কলা-কুশলী

কাহিনী, চিত্ৰনাট্য, পৰিচালনা- সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ
কেমেৰা- পিণ্টু দাসগুপ্ত
সম্পাদনা- গোৱিন্দ চেতাৰ্জী
শব্দগ্ৰহণ- পীযুষ কান্তি ৰয়
সঙ্গীত গ্ৰহণ আৰু শব্দ পুনৰ্যোজনা- সত্যেন চেতাৰ্জী
শিল্প নিৰ্দেশন- ভবেন ডেকা, হেমন্ত দত্ত
নৃত্য- নবীন বৰা
ৰূপসজ্জা- বংশী দাস জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ এটা গীতো ছবিখনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। কণ্ঠ দিছে- অনিমা চৌধুৰী, নিৰ্মলা মিশ্ৰ আৰু দ্বিপেন বৰুৱায়।
ক্ৰমিক নং গীতৰ শীৰ্ষ গীতিকাৰ কণ্ঠ
১লুকাভাকু খেলোঁ আহা লিহিৰি বনতে, লৰি লৰি ফুৰোঁ আহা খৰালি চাপৰিতে তফজ্জুল আলি অনিমা চৌধুৰী, নিৰ্মলা মিশ্ৰ
২ বৃন্দাবন ত্যেজি কৃষ্ণ মথুৰাক গৈল, দুপৰৰ বেলি যেন থিতাতে লুকাইলতফজ্জুল আলি অনিমা চৌধুৰী
৩পুতলা ঘৰৰ পুতলা আমি খেলাৰে লগৰী বাচি ল’লোঁ, দুদিন খেলি আমনি লাগি কোন কেনিবাদি যায় গুছিতফজ্জুল আলি দ্বিপেন বৰুৱা
৪ চোৱা চোৱা কথা কোৱা, মনে মনে কিয় তুমি কিয় থাকানো, মিচিকি মিচিকি কিয় হাঁহানোতফজ্জুল আলি দ্বিপেন বৰুৱা
৫ নূপুৰে মাতে ৰুণজুণ নূপুৰে মাতে, সখী যাবৰ বেলি আমাৰ হিয়াখনি বিষাদে ছাটে সখী বিষাদে ছাটে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাদ্বিপেন বৰুৱা

বঁটা আৰু সন্মান

ছবিখনে ১৯৭৬ৰ ২৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে।

বাহ্যিক সংযোগ

অসমীয়া ৱিকিউৎসত 'নূপুৰে মাতে ৰুনজুন' শীৰ্ষক গীতটোৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্য

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা

নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা হৈছে এক বিস্তৃত শব্দ যিয়ে বহুতো প্ৰযুক্তি, ডিভাইচ আৰু প্ৰক্ৰিয়া অন্তৰ্নিহিত কৰে। ইয়াৰ সৰল শব্দত, ই হৈছে ছফ্টৱেৰ আৰু হাৰ্ডৱেৰ প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্ক আৰু ডাটাৰ অখণ্ডতা, গোপনীয়তা আৰু অভিগম্যতা সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে ডিজাইন কৰা নিয়ম আৰু কনফিগাৰেচনৰ এটা ছেট। আকাৰ, উদ্যোগ বা আন্তঃগাঁথনি নিৰ্বিশেষে প্ৰতিটো সংগঠনে আজি বন্যঅৱস্থাত চাইবাৰ ভাবুকিৰ চিৰবৃদ্ধি হোৱা দৃশ্যপটৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিবলৈ এক ডিগ্ৰী নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা সমাধানৰ প্ৰয়োজন হয়।

আজিৰ নেটৱৰ্ক স্থাপত্য জটিল আৰু সদায় সলনি হৈ থকা ভাবুকিৰ পৰিৱেশৰ সন্মুখীন হয় আৰু আক্ৰমণকাৰীসকলে সদায় দুৰ্বলতা বিচাৰিবলৈ আৰু শোষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকে। এই দুৰ্বলতাবোৰ ডিভাইচ, ডাটা, এপ্লিকেচন, ব্যৱহাৰকাৰী আৰু অৱস্থানসহ বিস্তৃত সংখ্যক এলেকাত থাকিব পাৰে। এই কাৰণত, আজি বহুতো নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা ব্যৱস্থাপনা সঁজুলি আৰু এপ্লিকেচন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে যিয়ে ব্যক্তিগত ভাবুকি আৰু শোষণ আৰু নিয়ন্ত্ৰক অ-অনুপালনৰ সমাধান কৰে। যেতিয়া মাত্ৰ কেই মিনিটমানডাউনটাইমে এটা সংগঠনৰ তলৰ শাৰী আৰু খ্যাতিৰ ব্যাপক ব্যাঘাত আৰু ব্যাপক ক্ষতি কৰিব পাৰে, এই সুৰক্ষা ব্যৱস্থাবোৰ স্থাপন কৰাটো অত্যাৱশ্যকীয়।

ধাৰণা

এটা সংগঠনত নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা সম্বোধন কৰোঁতে বিবেচনা কৰিবলৈ বহুতো স্তৰ আছে। নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা স্তৰৰ মডেলৰ যিকোনো স্তৰত আক্ৰমণ হ'ব পাৰে, সেয়েহে প্ৰতিটো এলেকা সম্বোধন কৰিবলৈ আপোনাৰ নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা হাৰ্ডৱেৰ, ছফ্টৱেৰ আৰু নীতি ডিজাইন কৰিব লাগিব।

নেটৱৰ্ক সুৰক্ষাত সাধাৰণতে তিনিটা পৃথক নিয়ন্ত্ৰণ থাকে: শাৰীৰিক, কাৰিকৰী আৰু প্ৰশাসনিক। ইয়াত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা আৰু প্ৰতিটো নিয়ন্ত্ৰণে কেনেদৰে কাম কৰে তাৰ এক চমু বিৱৰণ দিয়া হৈছে।

শাৰীৰিক নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা
অকৰ্তৃত্বপ্ৰাপ্ত কৰ্মচাৰীসকলক ৰাউটাৰ, কেবলিং আলমাৰী ইত্যাদিৰ দৰে নেটৱৰ্ক উপাদানবোৰত শাৰীৰিক প্ৰৱেশ প্ৰাপ্ত কৰাপ্ৰতিহত কৰিবলৈ শাৰীৰিক সুৰক্ষা নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। নিয়ন্ত্ৰিত প্ৰৱেশ, যেনে লক, বায়োমেট্ৰিক প্ৰমাণীকৰণ আৰু অন্যান্য ডিভাইচ, যিকোনো সংগঠনত অত্যাৱশ্যকীয়।

কাৰিকৰী নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা
কাৰিকৰী সুৰক্ষা নিয়ন্ত্ৰণবোৰে নেটৱৰ্কত সঞ্চিত বা নেটৱৰ্কৰ ভিতৰত বা বাহিৰত থকা ডাটা সুৰক্ষিত কৰে। সুৰক্ষা দুগুণ; ই অনধিকাৰকৰ্মীৰ পৰা ডাটা আৰু প্ৰণালী সুৰক্ষিত কৰিব লাগিব, আৰু ই কৰ্মচাৰীৰ পৰা ক্ষতিকাৰক কাৰ্যকলাপৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিব লাগিব।

প্ৰশাসনিক নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা
প্ৰশাসনিক সুৰক্ষা নিয়ন্ত্ৰণত সুৰক্ষা নীতি আৰু প্ৰক্ৰিয়া থাকে যি ব্যৱহাৰকাৰীসকলৰ আচৰণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, যাৰ ভিতৰত আছে ব্যৱহাৰকাৰীসকলক কেনেদৰে প্ৰমাণীকৰণ কৰা হয়, তেওঁলোকৰ প্ৰৱেশৰ স্তৰ আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি কৰ্মচাৰীৰ সদস্যসকলে আন্তঃগাঁথনিৰ পৰিৱৰ্তন কেনেদৰে ৰূপায়ণ কৰে।

শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ নে'টৱৰ্কিং