ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মনীষা হাজৰিকা

মনীষা হাজৰিকা হৈছে অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী৷ কলিকতাৰ এটি সাংস্কৃতিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা মনীষা হাজৰিকাই একাধিক অসমীয়া কথাছবিৰ লগতে বহুকেইটা একক আৰু দ্বৈত গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছে৷ হেমন্ত দত্তই পৰিচালনা কৰা অসমীয়া কথাছবি উপপথত তেখেতে সংগীত পৰিচালনা কৰি অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সংগীত পৰিচালক হোৱাৰ সন্মান অৰ্জন কৰে৷

সংগীতৰ জগতত প্ৰৱেশ

পাঁচ বছৰ বয়সতে মনীষা হাজৰিকাই ভূপেন হাজৰিকাৰ সান্নিধ্যলৈ আহে৷ ১৯৫৫ চনত ভূপেন হাজৰিকাই কলিকতাত গৈ বাস কৰিছিল৷ তেখেতৰ ঠিকনা আছিল মনীষা হাজৰিকাৰ গৃহৰে সমীপৱৰ্তী তালিগঞ্জৰ ৭৭ বি, গ'লফ্ ক্লাৱ ৰোড৷ কম দিনৰ ভিতৰতে ৰবীন্দ্ৰ নাথ সেনগুপ্তাৰ সাংগীতিক ঘৰখনৰ লগত ভূপেন হাজৰিকা আপোন হৈ পৰে আৰু এইদৰে মনীষা হাজৰিকাৰ লগতো পৰিচয় হয়৷ উল্লেখ্য যে, ১০/১১ বছৰ বয়সত ভূপেন হাজৰিকাৰ পৃষ্ঠপোষকতাতেই মনীষা হাজৰিকাই এইচ এম ভি ষ্টুডিঅ'ত জীৱনৰ প্ৰথমটো গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল৷ গীতটো আছিল ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুটি পাৰ দলঙে লগ লগালে, চন্দ্ৰৰ বুকুলৈ মানুহ যাবলৈ ওলালে৷

১৯৭৭ চনত মনীষা হাজৰিকাই জয়ন্ত হাজৰিকাৰ সৈতে ব'হাগ হয় যদি ফুলৰেই পাহি নামৰ গীতটোৰ গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড কৰে৷ গীতটো লিখিছিল হেমন্ত দত্তই৷ সেইবছৰৰে ব'হাগ মাহত জয়ন্ত হাজৰিকাই অসমৰ বহু ঠাইত মনীষা হাজৰিকাৰ লগত গীত পৰিৱেশন কৰে৷ মনীষা হাজৰিকাৰ পৰিচয়টোৱে ৰাইজৰ মাজত সবলতা লাভ কৰে৷ ১৯৭৭ চনত জয়ন্ত হাজৰিকাই আকস্মিক মৃত্যুক সাবটি লয়৷ বৰ্তমান তেখেতে জয়ন্ত হাজৰিকাৰ গীত শুদ্ধভাৱে সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ কামত নিয়োজিত হৈ আছে৷ জয়ন্ত হাজৰিকাৰ দেহাৱসানৰ পিছত উপপথ নামৰ অসমীয়া কথাছবিখনৰ প্ৰযোজক প্ৰমোদ বৰুৱাই ছবিখনৰ আধৰুৱা হৈ থকা সংগীতৰ কামখিনি মনীষা হাজৰিকাক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ কয়, যিখন ছবিত সংগীত পৰিচালনা কৰিবলৈ প্ৰথমতে জয়ন্ত হাজৰিকাক দায়িত্ব দিয়া হৈছিল৷ ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল হেমন্ত দত্ত৷ উল্লেখ্য যে, অসমৰ অভিনেত্ৰী মৃদুলা বৰুৱাৰ দ্বাৰা অভিনীত এইখন প্ৰথম ছবি৷ আনহাতে মনীষা হাজৰিকাও 'উপপথ'ৰ জৰিয়তে প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া মহিলা সংগীত পৰিচালক হিচাপে স্বীকৃত হয়৷

জয়ন্ত হাজৰিকাৰ অনুৰোধক্ৰমে মনীষা হাজৰিকাই সংগীতজ্ঞ ভবেন্দ্ৰ ৰয় পাটগিৰিৰ অধীনত শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকে৷ ব'হাগৰ দুপৰীয়া নামৰ অসমীয়া ছবিখনত মনীষা হাজৰিকাই কণ্ঠদান কৰা ক'তেনো আছা মোৰ কলিজাৰ আই গীতটো শ্ৰোতাৰ মাজত সমাদৃত৷ স্বামী জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কেইবাটাও গীত তেখেতে পৰৱৰ্তী সময়ত গ্ৰামোফোন যোগে ৰেকৰ্ডিং কৰে৷

অলপ হাঁহি, অলপ অশ্ৰু
গধূলি আহি তৰা জিলিকি
ক'তেনো আছা
লাজৰে নাম ৰঙীন পলাশ
মই শৰতৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মনীষা হাজৰিকাৰ কেইটিমান গীত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
নগৰীয়া কিংবদন্তি

নগৰীয়া কিংবদন্তি (ইংৰাজী: Urban legends) বা আধুনিক কিংবদন্তি (modern legend), নগৰীয়া শ্ৰুতিকথা (urban myth) হৈছে কোনো অস্বাভাৱিক (সাধাৰণতে ভয়ংকৰ) বা হাস্যৰসময়ী পৰিঘটনাৰ কাহিনী সম্পৰ্কীয় লোককথাৰ এটা ধাৰা। এই কিংবদন্তিবোৰ সকলোৱে বিশ্বাস নকৰে যদিও বহুতে সত্য বুলি বিশ্বাস কৰে।

এই কিংবদন্তিবোৰ আমোদজনক হ’ব পাৰে যদিও প্ৰায়ে ৰহস্যময়ী বিপদ বা আমনিদায়ক পৰিঘটনা, যেনে অন্তৰ্ধান হোৱা আৰু অদ্ভুত বস্তু বা সত্তাৰ হ’ব পাৰে। নগৰীয়া কিংবদন্তিসমূহে নৈতিক মানদণ্ড নিশ্চিত কৰিব পাৰে, পক্ষপাতিত্ব প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰে বা সামাজিক উদ্বেগসমূহ প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।

পূৰ্বতে নগৰীয়া কিংবদন্তিবোৰ বেছিভাগেই মৌখিকভাৱে কোনো সমজুৱা আলোচনা বা কেম্প ফায়াৰত আদ্দাৰ বিষয় আছিল। বৰ্তমাৱ, বাতৰি কাকত, মোবাইল বাতৰি এপ, ই-মেইল, আৰু বেছিভাগ সময়তে সামাজিক মাধ্যমকে ধৰি যিকোনো মাধ্যমেৰে সেইবোৰ বিয়পাই দিয়া হৈছে। কিছুমান নগৰীয়া কিংবদন্তি বহু বছৰ/দশকজুৰি মাত্ৰ সৰু সৰু পৰিৱৰ্তনৰ ঘটি আজিৰ যুগ পাইছেহি। সাধাৰণ নগৰীয়া কিংবদন্তি অঞ্চলভেদে কাহিনীৰ কিছু পাৰ্থক্য থাকে যদিও মূল পাঠ বা নীতিশিক্ষা সাধাৰণতে একেই থাকে।

উৎপত্তি আৰু গঠন

লোককথাবিদসকলে ব্যৱহাৰ কৰা "নগৰীয়া কিংবদন্তি" শব্দটো অন্ততঃ ১৯৬৮ চনত ৰিচাৰ্ড ডৰ্চনে ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰাই ছপা মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছে। ইউটা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক জান হেৰল্ড ব্ৰুনভাণ্ডে ১৯৮১ চনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা জনপ্ৰিয় কিতাপৰ শৃংখলাত সাধাৰণ জনতাৰ মাজত এই শব্দটো পৰিচয় কৰাই দিছিল। তেওঁৰ কিংবদন্তিৰ সংকলন “দ্য ভেনিছিং হিচহিকাৰ: আমেৰিকান আৰ্বান লিজেণ্ডছ এণ্ড দেয়াৰ মিনিংছ” (The Vanishing Hitchhiker: American Urban Legends & Their Meanings) গ্ৰন্থ এই শব্দটো দুটা কথা প্ৰকাশ কৰিবলৈ উল্লেখ কৰিছিল: প্ৰথমতে, কেৱল তথাকথিত আদিম বা পৰম্পৰাগত সমাজতেই কিংবদন্তি আৰু লোককথা দেখা পোৱা নাযায়, আৰু দ্বিতীয়তে, এনে কাহিনী অধ্যয়ন কৰি নগৰীয়া আৰু আধুনিক সংস্কৃতিৰ বিষয়ে বহু কথা জানিব পৰা যাব।

বহুতো নগৰীয়া কিংবদন্তি চৰিত্ৰৰ সৈতে এটা সম্পূৰ্ণ কাহিনী হিচাপে গঠন কৰা হয়। সাধাৰণ নগৰীয়া কিংবদন্তিত ৰহস্য, ভয়াৱহতা, ভয় বা হাস্যৰসৰ উপাদান থকা বাধ্যতামূলক বুলি গণ্য কৰা হয়। এই কিংবদন্তিবোৰ প্ৰায়ে সতৰ্কবাণী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিছুমান নগৰীয়া কিংবদন্তি হৈছে নৈতিকতাৰ কাহিনী য'ত কোনোবাই অসন্মতভাৱে অভিনয় কৰি বিপদত পৰে, আঘাত পায় বা মৃত্যুমুখত পৰে বুলি চিত্ৰিত কৰা হয়।

নগৰীয়া কিংবদন্তিবোৰে প্ৰায়ে পাঠকৰ মাজত বিতৃষ্ণাবোধৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যিয়ে এই গল্পবোৰক অধিক স্মৰণীয় আৰু শক্তিশালী কৰি তোলে। নগৰীয়া কিংবদন্তিবোৰত প্ৰায়ে আচম্বিত হোৱাৰ উপাদান পোৱা যায় আৰু সেইবোৰেই এই কাহিনীবোৰক আংশিকভাৱে প্ৰভাৱশালী কৰি তোলে। নগৰীয়া কিংবদন্তি এটাত অলৌকিকতা বা অস্বাভাৱিকতাৰ উপাদানো অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে।

প্ৰচাৰ আৰু বিশ্বাস

নগৰীয়া কিংবদন্তিৰ বৰ্ণনাকাৰী জন সাধাৰণতে ভূক্তভোগী জনৰ বন্ধু বা লগৰীয়া হোৱা দেখা যায়। তেওঁ দাবী কৰে যে এই ঘটনাটো বন্ধুৰ লগত (বা বন্ধুৰ বন্ধুৰ লগত) ঘটিছিল, ইয়াৰ ফলত কাহিনীটোৰ শক্তি ব্যক্তিগতকৰণ, প্ৰমাণীকৰণ আৰু বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে আৰু লগতে বক্তাক কাহিনীটোৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে। বহুতো নগৰীয়া কিংবদন্তিত ভয়ংকৰ অপৰাধ, দূষিত খাদ্য বা বহু লোকক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা অন্যান্য পৰিস্থিতিৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে। এনে কাহিনী বিশ্বাস কৰা যিকোনো ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ আপোনজনক ইয়াৰ বিষয়ে সকীয়াই দিবলৈ বাধ্য হয়। মাজে মাজে সংবাদ সংস্থা, বিদ্যালয়ৰ মুৰব্বী আনকি আৰক্ষী বিভাগেও শেহতীয়া ভাবুকি সন্দৰ্ভত সতৰ্কবাণী জাৰি কৰা দেখা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
আছগৰী বাই

আছগৰী বাই (; ২৫ আগষ্ট ১৯১৮ – ৯ আগষ্ট ২০০৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীত শিল্পী। সংগীতৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ পদ্মশ্ৰী, তানচেন সন্মান, সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু শিখৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।

জীৱনী

ছাটাৰপুৰৰ বিজাৱাৰত এটা দৰবাৰী গায়ক পৰিয়ালত আছগৰী বায়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ নাজিৰ বেগম বিজাৱাৰ ৰাজপৰিয়ালৰ দৰবাৰী গায়িকা আৰু আইতাক বালাত বিবি অজয়গড় দেশীয় ৰাজ্যৰ দৰবাৰী গায়িকা আছিল।

মাক নজীৰা বেগমৰ সৈতে তেওঁ টিকমগড়লৈ আহিছিল। আঠ বছৰ বয়সত গোহাদ, ভিন্দৰ বিখ্যাত ধ্ৰুপদ গায়ক ওস্তাদ জহুৰ খানৰ অধীনত সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ তত্বাৱধানত পোন্ধৰ বছৰ ধৰি কঠোৰ প্ৰশিক্ষণ লয় আৰু শেষত ওৰছা ৰাজ্যৰ মূল দৰবাৰী গায়িকা হয়। ৩৫ বছৰ বয়সলৈকে তেনেকৈয়ে থাকে তেওঁ সেইটো পদবীতে থাকে।

সেই সময়তে, আগ্ৰাৰ কাপোৰ মিলৰ প্ৰবন্ধক চিমন লাল গুপ্তাক বিয়া কৰায। তেওঁলোকৰ পাঁচজন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল। কিন্তু ১৯৫৮ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁক শহুৰেকৰ ঘৰে পৰিত্যাগ কৰে আৰু তেওঁ টিকমগড়লৈ উভতি আহে। ইয়াত তেওঁ জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে আচাৰ বিক্ৰী কৰিবলৈ লয় যদিও কাষতে ৰেয়াজটো চলাই যায়। অৱশেষত ৬৩ বছৰ বয়সত ১৯৮১ চনত গোৱালিয়ৰৰ আল্লাউদ্দিন খান সংগীত সমাৰোহত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন কৰে। অতি সোনকালেই "তালৰ ওপৰত তেওঁৰ অসাধাৰণ দখল, উশাহ-নিশাহ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ৰাগৰ সুন্দৰ বৰ্ণন" আৰু বেগম আখতাৰৰ সৈতে তেওঁৰ কণ্ঠৰ এক অলৌকিক সাদৃশ্যৰে তেওঁ নিজৰ নাম উজলাইছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

बुंदेलखंड दर्शन डोट कॉम- बुन्देलखण्ड की विस्तृत जानकारी
Asgari Bai Documentary by IGNCA: Vol I-IV
Award return over son fear
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক বঁটা বিজয়ী
[[শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
নিধানপুৰ তাম্ৰলিপি

নিধানপুৰ তাম্ৰলিপি বা নিধানপুৰ তাম্ৰশাসন ( সপ্তম শতিকাৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰজা কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ ৰাজত্বকালত জাৰি কৰা তামৰ ফলিত খোদিত তাম্ৰলিপি বা তাম্ৰশাসন। এই তাম্ৰলিপি বা তাম্ৰশাসনত ৰজা ভাস্কৰবৰ্মণে ব্ৰাহ্মণসকলক নিষ্কৰ ভূমি প্ৰদান কৰাৰ বৰ্ণনাৰ সৈতে এই তামৰ ফলি জাৰি কৰিছিল। বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ ছিলেটৰ বিয়ানীবাজাৰৰ ওচৰত অৱস্থিত পঞ্চখণ্ড পৰগণাত এই তামৰ ফলি পোৱা গৈছিল। বুৰঞ্জীবিদসকলে বিশ্বাস কৰে যে ব্ৰাহ্মণসকলক প্ৰদান কৰা নিষ্কৰ ভূমিও এই অঞ্চলত অৱস্থিত। সংস্কৃত ভাষাত লিখা এই তাম্ৰশাসনত ৰজা ভাস্কৰবৰ্মণে দান কৰা ২০০ৰো অধিক ব্ৰাহ্মণৰ নাম উল্লেখ আছে।

ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত উদ্ধাৰ হোৱা ভাস্কৰ বৰ্মণৰ বিভিন্ন তাম্ৰশাসনে তেওঁৰ ৰাজত্ব কাল আৰু অন্যান্য সমসাময়িক ঘটনাবোৰ প্ৰকাশ কৰে। কামৰূপৰ ৰজাসকলে ব্ৰাহ্মণসকলৰ সম্পত্তি দান কৰা বা যুদ্ধ বিজয় উপলক্ষে স্মাৰক নিৰ্মাণ কৰাৰ প্ৰথা আছিল।

আৱিষ্কাৰ

১৯১২ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত পঞ্চখণ্ড পৰগণাৰ ওচৰৰ নিধানপুৰ গাঁৱত স্থানীয় মাটিৰ স্তূপ খনন কৰা সময়ত ছয় খণ্ডৰ গজ চিহ্নিত তাম্ৰলিপি আৰু কামৰূপৰ ৰজাসকলৰ সাতটা শিলালিপি পোৱা গৈছিল। ম'হ পালনৰ বাবে এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰোঁতে স্থানীয় লোকে ইয়াক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। স্থানীয় লোকসকলে ইয়াক গুপ্তধন বুলি ভাবি পঞ্চখণ্ডৰ জমিদাৰ পৱিত্ৰনাথ দাস ওচৰলৈ লৈ গৈছিল। জমিদাৰ পৱিত্ৰনাথে লিপিসমূহৰ প্ৰকৃত অৰ্থ বুজি পাইছিল আৰু সেইবোৰ ক্ৰয় কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ এইখিনি শিলচৰৰ (বৰ্তমান অসম, ভাৰত) কৰ্তৃপক্ষৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। এই গ্ৰন্থখনত তেওঁ নিধানপুৰ তাম্ৰলিপিক নিধনপুৰ লিপি বুলি উল্লেখ কৰিছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
জৰ্জ ফ্লইড হত্যাকাণ্ড

২০২০ চনৰ ২৫ মে' তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিনিছ'টা ৰাজ্যৰ মিনিয়াপলিচ চহৰত জৰ্জ ফ্লইড নামৰ এগৰাকী ৪৬ বছৰীয়া কৃষ্ণাঙ্গ ব্যক্তিক জালি নোট ব্যৱহাৰৰ অভিযোগত পুলিচে গ্ৰপ্তাৰ কৰা সময়ত হত্যা কৰে। ডেৰেক চৌভিন, এজন শ্বেতাঙ্গ পুলিচ বিষয়াই প্ৰায় ন মিনিট ধৰি ফ্লইডৰ ডিঙিত আঁঠুৰে গচকি ধৰিছিল, সেইসময়ত ফ্লইডক হাতকেৰেয়া পিন্ধাই ৰখা হৈছিল আৰু তেওঁৰ মুখখন মাটিত থেকেচি দিয়া হৈছিল। ফ্লইডে তেওঁক এৰি দিবলৈ কাকুটি কৰিছিল আৰু জীৱনৰ ভিক্ষা মাগি বাৰে বাৰে কৈছিল "মই উশাহ ল'ব পৰা নাই" । পুলিচ অফিচাৰ জে. আলেকজেণ্ডাৰ কুয়েং আৰু থমাচ লেনে ফ্লইডক আৰু অধিক জোৰেৰে ধৰি ৰাখিছিল, লগতে পুলিচ অফিচাৰ টু থাৱে আন লোকক হস্তক্ষেপ কৰাৰ পৰা বিৰত ৰাখিছিল। অন্তিম তিনি মিনিট সময়ত ফ্লইড স্থিৰ হৈ পৰছিল আৰু তেওঁৰ কোনো হৃদস্পন্দন নাছিল। চৌভিনে তেওঁৰ আঁঠু ফ্লইডৰ ডিঙিৰ পৰা অঁতৰাবলৈ কাষতে থকা আন লোকে কৰা আবেদন অগ্ৰাহ্য কৰিছিল আৰু অৱশেষত চিকিৎসকে কোৱাৰ পাছতহে তেওঁৰ আঁঠু অঁতৰাইছিল।

পিছদিনা, ঘটনাটোৰ সাক্ষী লোকসকলে ৰেকৰ্ড কৰা ভিডিঅ'সমূহ আৰু সুৰক্ষা কেমেৰাৰৰ ভিডিঅ'সমূহ ৰাজহুৱা হৈ পৰাৰ পাছত, সকলো চাৰিজন পুলিচ বিষয়াকে চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা হয়। দুটি শব পৰীক্ষাই ফ্লইডৰ মৃত্যুক এক হত্যাকাণ্ড বুলি প্ৰমাণিত কৰিছে। চৌভিনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথমে তৃতীয়-ডিগ্ৰী হত্যা আৰু দ্বিতীয়-ডিগ্ৰী নৰহত্যাৰ অভিযোগ আনা হৈছিল, পাছত তাত দ্বিতীয়-ডিগ্ৰী হত্যাৰ অভিযোগ যোগ কৰা হয়; অন্য তিনিজনৰ বিৰুদ্ধে দ্বিতীয়-ডিগ্ৰী হত্যাত সহায় কৰা আৰু পোষকতা কৰাৰ অভিযোগ অনা হৈছে।

টোকা

শ্ৰেণী:অপৰাধ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
শ্ৰেণী:আধুনিক ইতিহাস
অৰ্পণা কোঁৱৰ

অৰ্পণা কোঁৱৰ হৈছে এগৰাকী অসমীয়া লেখিকা,ভাষা গৱেষক, অধ্যাপক। তেখেত বৰ্তমান ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আসনৰ সন্মানীয় অধ্যাপক আৰু Faculty of Humanities and Law বিভাগৰ ‘ডীন’ হিচাপে কৰ্মৰত৷ অসমৰ ভাষা বিষয়ক বহুকেইখন প্ৰাসংগিক গ্ৰন্থ ইতিমধ্যেই তেওঁ লিখি উলিয়াইছে৷ সেইদৰে অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত অসমৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বহুকেইটা ভাষাৰ বিষয়ে তেওঁ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে৷

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৫৮ চনৰ ১২ মাৰ্চত৷ পিতৃৰ নাম ভোলানাথ কোঁৱৰ আৰু মাতৃৰ নাম গুণলতা কোঁৱৰ৷

শিক্ষা

চাকৰি জীৱন

কোঁৱৰে প্ৰথমে কামৰূপ কলেজৰ অধ্যাপক (নগাঁও, ১৯৮২ৰপৰা নৱেম্বৰলৈকে) হিচাপে চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলে৷ তাৰ পাচত আমগুৰি কলেজৰ অধ্যাপক (শিৱসাগৰ, ১৯৮২ চনৰপৰা ১৯৮৮ চনলৈকে) হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ক্ৰমে- শিৱসাগৰ কলেজৰ অধ্যাপক (১৯৮৮ চনৰপৰা ১৯৯৩ চনলৈকে), ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক (১৯৯৩ চনৰপৰা ১৯৯৫ চনলৈকে), ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ ৰিডাৰ (১৯৯৫ চনৰপৰা ২০০৫ চনলৈকে), ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক (২০০৩ চনৰপৰা ২০০৬, ২০১১ চনৰপৰা ২০১৪ চনলৈকে),সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আসনৰ অধ্যাপক (২০১৯ বৰ্ষৰপৰা সাম্প্ৰতিক সময়লৈকে)আৰু Humanities & Lawৰ ‘ডীন’ হিচাপে দায়িত্বগ্ৰহণ (২০২০ বৰ্ষৰপৰা সাম্প্ৰতিক সময়লৈকে) কৰি আহিছে৷
ভাষা বিজ্ঞান পাৰিভাষিক কোষ, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগ, ২০০৮
প্ৰাচীন অসমীয়া গদ্যশৈলী, বনলতা, ২০০৪
অসমীয়া গদ্য চয়নিকা, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগ, ২০০৫
আধুনিক অসমীয়া গদ্যশৈলী, বনলতা, ২০১৬
অসমীয়া ভাষা-চিন্তন, বনলতা, ২০১৬
অসমীয়া ভাষাৰ বিশ্লেষণাত্মক অধ্যয়ন, বনলতা, ২০১৯
ভাষা বিজ্ঞান আৰু, ধ্বনিবিজ্ঞান পাৰিভাষিক কোষ, বনলতা, ২০২১
অসমত ভাষাৰ অধ্যয়ন, অসম সাহিত্য সভা, ২০২১

সম্পাদনা

অভিধানতত্ত্ব, সম্পাদনা, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগ, ২০০৩
অভিধানতত্ত্ব, সম্পাদনা, অসম বুক ট্ৰাষ্ট, ২০১৯, নিৰ্বাচিত অসমীয়া গদ্য, সম্পাদনা, বনলতা, ২০১৯,
ভূপেন হাজৰিকা, সম্পাদনা, সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা, ২০১৯

ইংৰাজী গ্ৰন্থ

Karbi : The People and the Language, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় অসমীয়া বিভাগ, মাৰ্চ, ২০০৩
Journal of the Dept. of Assamese (সম্পা.)ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় অসমীয়া বিভাগ, এপ্ৰিল, ২০০৪
Vocabulary, Tangsa Work Book, অফটাছ প্ৰকাশন, ২০১৪
Multilingual Dictionary Assamese-English-Boro-Mising, এবিলাক, গুৱাহাটী, ২০১৭
A structural analysis of the Tangsa Language, DVS, গুৱাহাটী, মাৰ্চ, ২০১৮
Linguistic Study of North-East Languages, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় অসমীয়া বিভাগ, ২০২০
Ethnic Languages and Literature of North-East: Problems and Prospects (সম্পা.)ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় অসমীয়া বিভাগ, ২০২০

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ

পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ (; জন্ম: পৃথ্বীনাথ কাপুৰ; ৩ নৱেম্বৰ ১৯০৬ – ২৯ মে' ১৯৭২) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আছিল। তেওঁক হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক ব্যক্তি হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। তেওঁ আছিল ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য। ১৯৪৪ চনত তেওঁ বোম্বাই ভিত্তিক ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ কোম্পানী পৃথ্বী থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ কাপুৰ পৰিয়ালৰ পিতৃপুৰুষ আছিল; যিটো পৰিয়ালৰ তেওঁৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চাৰিটা প্ৰজন্মই হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু চতুৰ্থ প্ৰজন্ম এতিয়াও বলীউডত সক্ৰিয় হৈ আছে। তেওঁৰ পিতৃ বশেশ্বৰ নাথ কাপুৰেও তেওঁৰ ছবি আৱৰাত এটা সৰু ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বূৰুপে তেওঁক ১৯৬৯ চনত পদ্মভূষণ আৰু ১৯৭১ চনত দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। ১৯২৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি বে ধৰী তলৱাৰত এক্সট্ৰা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৯২৯ চনত মুক্তি পোৱা তৃতীয়খন ছবি গাৰ্লত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়।[ বে ধৰী তলৱাৰ, চিনেমা গাৰ্ল, শ্বেৰ-ই-আৰব আৰু প্ৰিঞ্চ বিজয়কুমাৰকে ধৰি ৯খন নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত কাপুৰক ভাৰতৰ প্ৰথমখন সবাক চলচ্চিত্ৰ আলম আৰাত (১৯৩১) সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখা যায়। বিদ্যাপতিত (১৯৩৭) তেওঁৰ অভিনয়ৰ বহুত প্ৰশংসা কৰা হয়। তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত অভিনয় হয়তো ছোহৰাব মোদীৰ ছিকন্দৰত (১৯৪১) আলেকজেণ্ডাৰ দ্য গ্ৰেটৰ চৰিত্ৰত। বোম্বেত এবছৰলৈ থকা ইংৰাজী থিয়েটাৰ কোম্পানীত গ্ৰাণ্ট এণ্ডাৰছন থিয়েটাৰ কোম্পানীতো কাম কৰিছিল। এই সময়চোৱাত কাপুৰে থিয়েটাৰতো নিয়মীয়াকৈ অভিনয় কৰিছিল। মঞ্চ আৰু ৰুপালীপৰ্দা উভয়তে দক্ষ আৰু বহুমুখী প্ৰতিভাসম্পন্ন অভিনেতা হিচাপে সুনাম গঢ়ি তুলিবলৈ তেওঁ সক্ষম হৈছিল।

পৃথ্বী থিয়েটাৰ

১৯৪২ চনত কালিদাসৰ অভিজ্ঞান শকুন্তলমৰে নাট্যাৰম্ভণি কৰা কাপুৰৰ পৃথ্বী থিয়েটাৰ ১৯৪৪ চনলৈ প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়। ১৯৪৬ চনৰ ভিতৰত তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰ ৰাজ কাপুৰে নিজাববীয়াকৈ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰে; আৰু ছবিবোৰ সফল হৈছিল। পৃথ্বীৰাজ কাপুৰে পৃথ্বী থিয়েটাৰত বিনিয়োগ কৰিছিল, যিখন থিয়েটাৰে সমগ্ৰ ভাৰততে কিছুমান স্মৰণীয় নাট মঞ্চস্থ কৰিছিল। নাটক সমূহ আছিল অতি প্ৰভাৱশালী আৰু ই যুৱক-যুৱতীসকলক ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণৰ বাবে প্ৰেৰণা যোগাইছিল। ১৬ বছৰতকৈও অধিক সময় জীয়াই থকা থিয়েটাৰখনে প্ৰায় ২,৬৬২টা শ্বো কৰিছিল। তেওঁৰ এখন জনপ্ৰিয় নাটকৰ নাম আছিল পাঠান (১৯৪৭), যিখন নাটক মুম্বাইত প্ৰায় ৬০০ বাৰ মঞ্চস্থ হৈছিল। এজন হিন্দু আৰু এজন মুছলমান বন্ধুৰ কাহিনীৰে ৰচিত এই নাটকখন ১৯৪৭ চনৰ ১৩ এপ্ৰিলত ইয়াৰ প্ৰথম মঞ্চায়ন হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৫৪: সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ
১৯৫৬: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা
১৯৬৯: পদ্মভূষণ
১৯৭২: দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা (মৰণোত্তৰভাবে)
৮ বছৰৰ বাবে ৰাজ্যসভাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি মনোনীত সদস্য

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Doyen of Indian Cinema Prithviraj Kapoor on his love with theatre
Prithviraj, My father by Shamsherraj (Shammi) Kapoor

শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু
যোগেশ কাথুনিয়া

যোগেশ কাথুনিয়া (; জন্ম ৩ মাৰ্চ ১৯৯৭) এজন ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক ডিচকাছ থ্ৰ' খেলুৱৈ। তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫৬ শাখাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। ২০২৪ চনত ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫৬ শাখাত তেওঁ পুনৰ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

যোগেশ কাথুনিয়াৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতীয় সেনাৰ সৈনিক জ্ঞানচান্দ কাথুনিয়াৰ ঔৰষত আৰু গৃহিনী মীনা দেৱীৰ গৰ্ভত। ৯ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিৰল স্নায়বিক ৰোগ গুইলিন-বেৰে চিণ্ড্ৰোমত ভুগিছিল, ফলস্বৰূপে পক্ষাঘাতৰ ফলত তেওঁ ২০০৬ চনত হুইলচেয়াৰ বন্দী হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁক ফিজিঅ'থেৰাপী দিবলৈ শিকাৰ পাছত, ৩ বছৰৰ ভিতৰত ১২ বছৰ বয়সত তেওঁ পুনৰ খোজ কাঢ়িবলৈ পেশীৰ শক্তি ঘূৰাই পাইছিল। তেওঁ চণ্ডীগড়ৰ ইণ্ডিয়ান আৰ্মি পাব্লিক স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল য'ত তেওঁৰ দেউতাকে সেনাবাহিনীত সেৱা আগবঢ়াইছিল। পাছত তেওঁ দিল্লীৰ কিৰোৰী মল মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বাণিজ্য স্নাতক ডিগ্ৰী অধ্যয়ন কৰিছিল য'ত তেওঁ পেৰা-ক্ৰীড়াত যোগদান কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

কিৰোৰী মল মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক শচীন যাদৱে তেওঁক নিয়মীয়াকৈ পেৰা এথলীটৰ ভিডিঅ' দেখুৱাই পেৰা-ক্ৰীড়া গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰিত কৰাৰ পাছত ২০১৭ চনত যোগেশে পেৰা-ক্ৰীড়া খেলা আৰম্ভ কৰিছিল। ২০২৪ চনত ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫৬ শাখাত তেওঁ পুনৰ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।

২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেৰা-এথলীট
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
চাপ নৃত্য

]]ৰ তেহৰাণত লোকনৃত্য একাডেমীৰ স্নাতকসকলৰ দ্বাৰা প্ৰদৰ্শিত বেলুচী নৃত্য

চাপ (বেলুচী: چاپ) হৈছে বেলুচ জনগোষ্ঠীৰ এটা পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য, যি বেলুচিস্তান অঞ্চলত প্ৰচলিত।‌ চাপ নৃত্য সাধাৰণতে গোট বান্ধি বৃত্তাকাৰে কৰা হয় আৰু তাত তাল-মিলোৱা হাততালি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়। এই নৃত্যত হাততালিৰ সংখ্যা আৰু বিন্যাসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভিন্ন ধৰণ চিনাক্ত কৰা হয়—যেনে দো-চাপী, ছে-চাপী আৰু চাৰ-চাপী।

দো-চাপী

দো-চাপী (বেলুচী: دو چاپی) হৈছে চাপ নৃত্যৰ এটা প্ৰচলিত ৰূপ। এই নৃত্য সাধাৰণতে বৃত্তাকাৰে গোট বান্ধি নাচে আৰু হাততালি বজাই নৃত্য কৰা হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কাঠি বা তৰোৱালো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

দো-চাপীত প্ৰধানকৈ ছোৰ্ণা আৰু ঢোল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

মহিলাসকলৰ নৃত্যশৈলী পুৰুষসকলৰ পৰা অলপ ভিন্ন। তেওঁলোকে সাধাৰণতে দুই খোজ পিচত গৈ বৃত্তৰ ভিতৰত লঘু গতিৰে হাততালি বজাই নাচে।

পটভূমি

চাপ শব্দটোৰ অৰ্থ বেলুচী ভাষাত হাততালি। বেলুচী ভাষাত নৃত্যক সাধাৰণতে নাচ বুলি কোৱা হয়।

বেলুচী লোকনৃত্যসমূহত হাততালিৰ গুৰুত্ব অধিক। প্ৰতিটো নৃত্যত হাততালিৰ ধৰণ আৰু দেহৰ গতি বেলেগ বেলেগ। সাধাৰণতে পুৰুষ আৰু মহিলা পৃথক বৃত্তত নাচে যদিও একে তালত হাততালি বজায়।

চাপ নৃত্যৰ বিভিন্ন ৰূপ আছে, যেনে বেলুচী লেৱা, হাম্বো আৰু লাট্টি। এই নৃত্য সাধাৰণতে বেলুচী সংস্কৃতিৰ বিশেষ বাদ্যযন্ত্ৰ—নাৰ ছুৰ, ছুৰোজ, নাল আৰু তাবুৰাৰ সংগে কৰা হয়।

এই নৃত্য সাধাৰণতে বিবাহ, উৎসৱ আৰু সামাজিক সমাবেশত সামূহিক আনন্দ প্ৰকাশৰ মাধ্যম হিচাপে পৰিবেশিত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
পাগলী (চলচ্চিত্ৰ)

পাগলী এখন একশ্বন, ৰোমাঞ্চ আৰু ট্ৰেজেডিধৰ্মী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ পৰিচালক ৰূপজ্যোতি বৰা, তেখেতে ছবিৰ কাহিনীকাৰ আৰু চিত্ৰনাট্যৰ ৰচক। প্ৰযোজনা কৰিছে প্ৰেমা দত্ত, বিশ্বেশ্বৰ দত্ত আৰু নিপ কোঁৱৰে। সহ প্ৰযোজক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ দাস আৰু উদয় গগৈ। আৱহ সংগীত অনুৰাগ শইকীয়াৰ, গীতাংশৰ সংগীত অৰূপ দত্তৰ। নেপথ্য গায়ক জুবিন গাৰ্গ, কল্পনা পাটোৱাৰী, প্ৰিয়ংকা ভৰালী আৰু ৰোহিত সোণাৰ। নৃত্য নিৰ্দেশনা অসীম বৈশ্য আৰু ৰূপজ্যোতি বৰাৰ।

কাহিনী

এগৰাকী সহজ-সৰল গাঁৱলীয়া ছোৱালীয়ে ঘটনাৰ পাকচক্ৰত সোমাই অদ্ভুত আচৰণ কৰিবলগীয়া হোৱাটোৱেই ছবিখনৰ কাহিনীৰ মূল ভাগ। ছবিখনত দুটা গেটআপত নায়িকাৰ অভিনয় কৰিছে প্ৰস্তুতি পৰাশৰে। প্ৰস্তুতি পৰাশৰৰ বাহিৰেও অভিনয় কৰিছে নয়ন নিৰ্বাণ, পৱিত্ৰপ্ৰাণ বৰা, প্ৰদীপ নিশীথ, ৰমেন তামুলী, অসীম বৈশ্য, ধ্ৰুৱ, বিশাল, কবিতা দুৱৰা আৰু লিজা নন্দিনীয়ে।

মুখ্য চৰিত্ৰত

নয়ন নিৰ্বান বৰুৱা
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
অৰুণ হাজৰিকা
সিদ্ধাৰ্থ কলিতা
ৰমেন তামুলী

সংগীত

বোলছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা 'অৰূপ দত্ত'ৰ। গীত লিখিছিল স্পন্দন, অনুপম শ‌ইকীয়া আৰু অজয় ফুকনে।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৬ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কাঞ্চনজঙ্ঘা (চলচ্চিত্ৰ)

কাঞ্চনজঙ্ঘা সত্যজিৎ ৰায় পৰিচালিত এখন বাংলা ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন কাঞ্চনজঙ্ঘা পৰ্বতৰ সমীপত অৱস্থিত জনপ্ৰিয় পৰ্যটন কেন্দ্ৰ দাৰ্জিলিঙলৈ‍ সপৰিয়ালে‍ ছুটী উপভোগ কৰিবলৈ যোৱা এক উচ্চবৰ্গৰ বাঙালী পৰিয়ালক লৈ নিৰ্মিত। ইয়াত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ছবি বিশ্বাস, কৰুণা বন্দ্যোপাধ্যায়, অনিল চট্টোপাধ্যায়, অলকানন্দ ৰায় আৰু অনুভা গুপ্তই। ১৯৬২ চনৰ ১১ মে’ত চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল। ২৬ সংখ্যক বংগ চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক সন্থাৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত এই চলচ্চিত্ৰখনে দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু শ্ৰেষ্ঠ সংলাপ (সত্যজিৎ) বঁটা লাভ কৰিছিল।

অভিনয়ত

ছবি বিশ্বাস: ইন্দ্ৰনাথ ৰায়
কৰুণা বন্দ্যোপাধ্যায়: লাৱণ্য (বোৱাৰী)
অনিল চট্টোপাধ্যায়: অনিল, (পুত্ৰ)
অলকানন্দা ৰায়: মনীষা (অবিবাহিত কন্যা)
অনুভা গুপ্ত: অনিমা (ডাঙৰ জীয়েক)
অৰুণ মুখাৰ্জি: অশোক (কলকাতাৰ যুৱক)
সুব্ৰত সেন: শঙ্কৰ
শিবাণী সিংহ: টুকলু
বিদ্যা সিংহ: অনিলৰ প্ৰেমিকা
পাহাড়ী সান্যাল: জগদীশ
এন বিশ্বনাথন: বেনাৰ্জী

পুৰস্কাৰ

পুৰস্কাৰ
বিভাগ
মনোনীত
ফলাফল

২৬ সংখ্যক বাংলা চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক সমিতি পুৰস্কাৰ
২য় শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
কাঞ্চনজঙ্ঘা

শ্ৰেষ্ঠ সংলাপ
সত্যজিৎ ৰায়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:সত্যজিৎ ৰায়
মাম্বো (নৃত্য)

মাম্বো ১৯৪০ চনৰ পৰা বিকাশ লাভ কৰা কিউবাৰ এটা লেটিন মূলৰ নৃত্য, যেতিয়া একে নামৰ সংগীত ধাৰাটোৱে সমগ্ৰ লেটিন আমেৰিকাত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। কিউবা আৰু মেক্সিকোত উত্থাপিত হোৱা মূল বলৰুম নৃত্যটো ডানজনৰ সৈতে জড়িত আছিল, যদিও ই অধিক খৰ আৰু সহজ আছিল। আমেৰিকাত ই ৰুম্বাৰ ঠাইত আটাইতকৈ ফেশ্বনেবল লেটিন নৃত্য হিচাপে ল’লে। পিছলৈ চালছা আৰু ইয়াৰ অধিক অত্যাধুনিক নৃত্যৰ আগমনৰ লগে লগে নিউয়ৰ্কত ব্ৰেকিং ষ্টেপকে ধৰি এক নতুন ধৰণৰ মেম্বো নৃত্য জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। এই ফৰ্মে "চালছা অন টু" বা "মডাৰ্ণ মাম্বো" নাম লাভ কৰে।

ইতিহাস

উৎপত্তি

১৯৪০ চনৰ মাজভাগত বেণ্ডলিডাৰসকলে মাম্বো নামেৰে জনাজাত সংগীতৰ নতুন ৰূপৰ বাবে নৃত্যৰ উদ্ভাৱন কৰে, ১৯৩৮ চনৰ মাম্বো গীতৰ পৰা ইয়াৰ নাম লোৱা হয়, যিটো অৰেষ্টেছ লোপেজে ৰচনা কৰা এটা চাৰাংগাই ডানজনৰ এটা নতুন ৰূপ জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল যিটো পিছলৈ ডানজন মাম্বো নামেৰে জনাজাত হৈছিল। এই শৈলী আছিল ডানজনৰ এটা সংক্ষিপ্ত, সহজ ৰূপ যিয়ে নৃত্যশিল্পীসকলক শেষৰ খণ্ডটোৰ সময়ত অধিক মুক্তভাৱে নচাৰ সুবিধা দিছিল, যাক মাম্বো অংশ বুলি জনা যায়। হাভানাৰ পৰা পেৰেজ প্ৰাডোৱে নিজৰ সংগীত মেক্সিকোলৈ স্থানান্তৰিত কৰে, য'ত তেওঁৰ সংগীত আৰু নৃত্য গ্ৰহণ কৰা হয়। মূল মাম্বো নৃত্যৰ বৈশিষ্ট্য আছিল স্বাধীন আৰু জটিল তালৰ পদ সঞ্চালন। ৰুম্বেৰাছৰ ছবিত এই শৈলী বিশিষ্ট আছিল। সেই যুগৰ জনপ্ৰিয় নৃত্যশিল্পীসকলৰ ভিতৰত আছে নিনন চেভিলা, মাৰিয়া এণ্টনিয়েটা পন্স, টংগোলেলে, মেচে বাৰ্বা, আৰু ৰিজ’ৰ্টেছ।

আমেৰিকানকৰণ

পেৰেজ প্ৰাডোৰ নেতৃত্বত ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ চনত কিউবা, মেক্সিকো আৰু নিউয়ৰ্কত জনপ্ৰিয় হোৱা মাম্বো নৃত্যটো নিউয়ৰ্কৰ লোকসকলে বৰ্তমান "মাম্বো" বুলি কোৱা আৰু যাক “চালছা অন টু’’ বুলিও জনাজাত আধুনিক নৃত্যৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক। মূল মাম্বো নৃত্যত কোনো ধৰণৰ ব্ৰেকিং ষ্টেপ বা বেচিক ষ্টেপ একেবাৰেই নাই। কিউবাৰ নৃত্যক বহু পেছাদাৰী নৃত্য শিক্ষকে গ্ৰহণ কৰা নাছিল। কিউবাৰ নৃত্যশিল্পীসকলে মাম্বোক "সংগীত অনুভৱ কৰা" বুলি বৰ্ণনা কৰিব, য'ত শব্দ আৰু গতি শৰীৰৰ মাজেৰে একত্ৰিত হয়। আমেৰিকাৰ পেছাদাৰী নৃত্য শিক্ষকসকলে নৃত্যৰ এই পদ্ধতিক "চৰম", "অনুশাসনহীন" বুলি ভাবে আৰু সেয়েহে সামাজিক আৰু বলৰুম বজাৰৰ বাবে বিক্ৰীযোগ্য সামগ্ৰী হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ নৃত্যক প্ৰামাণিককৰণ কৰাটো প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচনা কৰিছিল।

নিউয়ৰ্কৰ আধুনিক মেম্বো নৃত্যক ১৯৬০ চনৰ শেষৰ ফালে ১৯৭০ চনলৈকে নিউয়ৰ্কৰ ব্ৰংক্সৰ লেটিন চিম্বলিক্স নামেৰে জনাজাত নৃত্য গোটৰ সভাপতি জৰ্জ ভাস্কোনেছে জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। জৰ্জ ভাস্কোনেছে "পেলেডিয়াম যুগত" দুটা দশকৰ আগতে আৰম্ভ হোৱা মাম্বো নৃত্য পৰম্পৰা অব্যাহত ৰাখিছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৮০ চনত এডি টৰেছ, RazzM'Tazz Mambo Dance Company ৰ এঞ্জেল ৰড্ৰিগেজ আৰু আন কিছুমানে অংশগ্ৰহণ কৰে, যাৰ বহুতেই আছিল ২য় প্ৰজন্মৰ নিউয়ৰ্ক প'ৰ্ট' ৰিকান। এই শৈলী কেতিয়াবা মাম্বো সংগীতৰ লগত নৃত্য কৰা হয়, কিন্তু বেছিভাগ সময়তে চালছা ডুৰা (পুৰণি স্কুলৰ চালছা)ৰ লগত নৃত্য কৰা হয়। ইয়াক "টু অন মাম্বো" বুলি কোৱা হয় কাৰণ মূল পদক্ষেপত বিৰতি বা দিশ পৰিৱৰ্তন গণনা ২ত ঘটে। এডি টৰেছে তেওঁৰ সংস্কৰণটোক ব্ৰংক্সৰ ৰাজপথত দেখাৰ পৰাই তেওঁ বিকশিত কৰা "ৰাস্তা" শৈলী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। RazzM'Tazz সংস্কৰণ পালাডিয়াম মাম্বো(১৯৫০ চনৰ পালাডিয়াম বলৰুমৰ পৰা)ৰ ওচৰত, যাৰ মূল পদক্ষেপ পাছলৈ কিউবান পুত্ৰৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছিল, যাৰ সৈতে ইয়াৰ সময় দুয়োটা শৈলী আমেৰিকান মাম্বোৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে জাজ আৰু টেপ ষ্টেপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ফ্ৰীষ্টাইল পদক্ষেপৰ সৈতে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:কিউবাৰ নৃত্য