ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শোবা ৰাজা

শোবা ৰাজা এগৰাকী ভাৰতীয় মনোবিজ্ঞানী আৰু অক্ষমতা আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰত দুৰ্বল গোটৰ উন্নয়নমূলক বিষয়ত কাম কৰাৰ বাবে পৰিচিত।

জীৱনী

তেওঁ বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মনোবিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু পিছলৈ মুম্বাইৰ টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ছ’চিয়েল ছায়েন্সৰ পৰা মেডিকেল আৰু চাইকিয়াট্ৰিক ছ’চিয়েল ৱৰ্কত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ কেইবাবছৰ ধৰি মুম্বাইৰ বিভিন্ন সংস্থাৰ চিকিৎসা সমাজকৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছিল, যিবোৰৰ ভিতৰত আছে‍ আশা সদন, নিঃস্ব মহিলা আৰু শিশুৰ ঘৰ আৰু দত্তক কেন্দ্ৰ, দ্য স্পাষ্টিকছ ছ'চাইটি অৱ ইণ্ডিয়া; এইবোৰত তেওঁ বহুকেইটা গৱেষণাত পৰামৰ্শদাতাৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল লগতে বিশেষভাৱে সক্ষম লোকৰ সৈতে কাম কৰা আন কেইবাটাও সংস্থাৰ সৈতেও তেওঁ কাম কৰিছিল।

১৯৯৯ চনত ৰাজাই একচনএইড (ভাৰত)ৰ সৈতে নীতি বিশ্লেষক হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে, য’ত বিকেন্দ্ৰীকৃত শাসন আৰু প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। পাছত ৰাজাই বেচিকনিডছত যোগদান কৰে যিয়ে ঘানা, উগাণ্ডা, কেনিয়া, তাঞ্জানিয়া, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল, লাও পিডিআৰ আৰু ভিয়েটনামত মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত লোক আৰু তেওঁলোকৰ যত্ন লোৱা লোকসকলৰ সৈতে কাম কৰে। ইয়াত তেওঁ গৱেষণা নীতি বিশ্লেষক হিচাপে আৰম্ভ কৰি পিছলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নীতি আৰু গৱেষণাৰ প্ৰগ্ৰেম মেনেজাৰ হিচাপে কেইবাটাও গৱেষণামূলক ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ বেচিকনিডছৰ নীতি আৰু অনুশীলনৰ সঞ্চালিকা যিয়ে সংস্থাটোৱে কাম কৰা দেশসমূহৰ সকলো ক্ষেত্ৰ কাৰ্যসূচীৰ সামগ্ৰিক নিৰীক্ষণ, মূল্যায়ন, প্ৰভাৱ মূল্যায়ন আৰু গুণগত নিশ্চয়তা জড়িত কৰে। ২০০০ চনৰ পৰা এই সংস্থাই মানসিক ৰোগ বা মৃগী ৰোগত আক্ৰান্ত ৭৮,০৩৬ জন লোকৰ কাষ চাপিছে।

ৰাজাই কানাডাৰ অন্টাৰিঅ’ৰ কিংষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সহযোগিতামূলক গৱেষণা প্ৰকল্পত কাম কৰিছে আৰু বৰ্তমান ব্ৰিটেইনৰ লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ সৈতে বেচিকনিডছৰ সহযোগিতা পৰিচালনা কৰে; দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কেপ টাউন বিশ্ববিদ্যালয়; অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মেলবৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়; কুইন্সলেণ্ড প্ৰযুক্তি বিশ্ববিদ্যালয়, অষ্ট্ৰেলিয়া; আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সহস্ৰাব্দ উন্নয়ন লক্ষ্য (এমডিজি)ৰ মিলেনিয়াম ভিলেজ প্ৰজেক্ট। তেওঁ অক্ষমতা আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত বহুতো গৱেষণা পত্ৰ আৰু প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে বেচিকনিডছৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা কাৰ্যসূচী আৰু জ্ঞান কাৰ্যসূচী পৰিচালনা কৰিছে।

আন আন কৃতিত্বৰ লগতে ৰাজা লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্স, ২০১৬ৰ এজন অনাৰেৰী ভিজিটিং ফেলো৷ তেওঁ মুভমেণ্ট ফৰ গ্ল'বেল মেন্টেল হেল্থৰ পৰামৰ্শদাতা গোটৰ সদস্য, মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত লোকৰ বাবে প্ৰমাণভিত্তিক সেৱা বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ ব্যক্তি আৰু প্ৰতিষ্ঠানৰ এটা বিশ্বব্যাপী নেটৱৰ্ক, লগতে সেৱা ব্যৱহাৰকাৰী আৰু যত্ন লোৱা লোকৰ সৈতে কাম কৰাৰ উত্তম পদ্ধতি বিকশিত কৰাৰ বাবে বিশ্ব মনোৰোগ সংস্থাৰ (WPA) টাস্ক ফ'ৰ্চৰ উপদেষ্টা। ৰাজাই বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্যৰ গ্ৰেণ্ড চেলেঞ্জছৰ বৈজ্ঞানিক পেনেলৰ সদস্য হিচাপে কাম কৰিছিল, যিটো পদক্ষেপৰ লক্ষ্য হৈছে স্নায়ু-মানসিক বিকাৰসমূহক বিশ্বৰ মনোযোগ আৰু বৈজ্ঞানিক অনুসন্ধানৰ সন্মুখলৈ অনা আৰু মহিলা আত্ম-সহায়ক গোটৰ সৈতে কাম কৰা ভাৰতৰ এক অনা-বেংকিং বিত্তীয় কোম্পানী জনোদয় মাইক্ৰ'ফাইনেন্স পাব্লিক ট্ৰাষ্টৰ প্ৰচাৰক আৰু উপদেষ্টা হিচাপে তেওঁলোকক ঋণ, ব্যৱসায়িক প্ৰশিক্ষণ আৰু আৰ্থ-সামাজিক বিকাশৰ বাবে অব্যাহত সমৰ্থন প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰতিবন্ধী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
বাগো অঞ্চল

বাগো অঞ্চল (; পূৰ্বৰ পেগু সংমণ্ডল আৰু বাগো সংমণ্ডল) হৈছে ম্যানমাৰ দেশৰ দক্ষিণ মধ্য অংশত অৱস্থিত ম্যানমাৰৰ এটা প্ৰশাসনিক অঞ্চল। ইয়াৰ উত্তৰে মেগৱে অঞ্চল আৰু মাণ্ডেলে অঞ্চল; পূবে কায়িন ৰাজ্য, মান ৰাজ্য আৰু মাৰ্টাবান উপসাগৰ; দক্ষিণে ইয়াংগুন অঞ্চল আৰু পশ্চিমে আয়েয়াৰৱাডি অঞ্চল আৰু ৰাখাইন ৰাজ্য। ই ৪৬°৪৫'উত্তৰ আৰু ১৯°২০'উত্তৰ আৰু ৯৪°৩৫'পূব আৰু ৯৭°১০'পূবৰ মাজত অৱস্থিত। ইয়াৰ জনসংখ্যা ৪,৮৬৭,৩৭৩ জন (২০১৪)।

ইতিহাস

পাৰ্চী ভূগোলবিদ ইবন খোৰদাদবেহে প্ৰায় ৮৫০ খ্ৰীষ্টাব্দত চহৰখনৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। সেই সময়ত ৰাজধানী মন তেতিয়াও থানত আছিল। থিৰুভালাঙ্গাডু প্লেটত দক্ষিণ ভাৰতৰ চোল সম্ৰাট ৰাজেন্দ্ৰ চোলা প্ৰথমক তেওঁৰ শাসনকালৰ চতুৰ্দশ বৰ্ষত, ১০২৮ খ্ৰীষ্টাব্দত "কাদাৰাম" জয় কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এটা ব্যাখ্যা অনুসৰি, কাদাৰামে বাগো অঞ্চলক বুজায়।

পৰবৰ্তী ব্যাখ্যাই কাদাৰামক বাগোৰ পৰিৱৰ্তে আধুনিক মালয়েছিয়াৰ কেদাহ অঞ্চল বুলি হে উল্লেখ কৰিছে।
১৯৭৩ | ৩,১৭৯,৬০৪
১৯৮৩ | ৩,৭৯৯,৭৯১
২০১৪ | ৪,৮৬৭,৩৭৩

ধৰ্ম

তথ্য সংগ্ৰহ
দেউৰীপাৰা ভাৰি গান

শ্ৰেণী:OTRS অনুমতি নিশ্চিত হোৱা লেখা
শ্ৰেণী:দিলীপ কুমাৰ ৰাভাৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠাৰ প্ৰয়োজন থকা পাঠ্য
আৰ. কে. ত্ৰিবেদী

আৰ. কে. ত্ৰিবেদী বা ৰাম কৃষ্ণ ত্ৰিবেদী (১ জানুৱাৰী ১৯২১ – ১৯ নৱেম্বৰ ২০১৫) ১৯৮৬ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ ২ মে'লৈকে গুজৰাটৰ ৰাজ্যপাল আছিল। ত্ৰিবেদীয়ে ১৯৮২ চনৰ ১৮ জুনৰ পৰা ১৯৮৫ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰলৈ ভাৰতৰ সপ্তম মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা লাভ কৰিছিল।

ম্যানমাৰ (বাৰ্মা)ৰ ম্যুংগিয়ানত জন্মগ্ৰহণ কৰা ত্ৰিবেদীয়ে এক উজ্জ্বল শৈক্ষিক অভিলেখৰ সৈতে ৰেংগুন আৰু লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৪ জুলাই,১৯৪৩ চনত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজ্য চৰকাৰ দুয়োটাৰে সৈতে ৩৬ বছৰতকৈ অধিক সময় বিশিষ্ট সেৱা আগবঢ়াই ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰে।

তেওঁ পৰিকল্পনা আৰু উন্নয়ন, বিত্তীয় প্ৰশাসন, শিক্ষা আৰু কৰ্মী প্ৰশাসনৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰি ভাৰত চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী আৰু প্ৰশাসনিক সংস্কাৰ বিভাগৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক পদলৈ উন্নীত হৈছিল। ১৯৭৯ চনত তেওঁ চুপাৰ এনুৱেট কৰে। তেওঁ ইউ পিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ জিলাসমূহত জিলা দণ্ডাধীশ হিচাপে আৰু এলাহাবাদৰ আয়ুক্ত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইউ পিৰ চিকিৎসা, বিত্ত, শক্তি আৰু গৃহ বিভাগৰ মুৰব্বীও আছিল। তেওঁ ইউ পিত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত দীৰ্ঘদিন কাম কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত মুছুৰীত ভাৰতীয় চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী একাডেমীৰ উপাধ্যক্ষ হিচাপে কাম কৰিছিল। বুণ্ডেলখণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যও আছিল।

ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰত তেওঁ অসামৰিক যোগান আৰু সহযোগিতা আৰু ভাৰতৰ পৰিকল্পনা আয়োগ বিভাগত কাম কৰি ভাৰতৰ ৫ম পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ পাব্লিক এডমিনিষ্ট্ৰেচনৰ উপ-সভাপতি আৰু কুৱালালামপুৰৰ এছিয়ান চেণ্টাৰ ফৰ ডেভেলপমেণ্ট এডমিনিষ্ট্ৰেচন ( ESCAP-UN )ৰ উপদেষ্টা আছিল। ১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনলৈকে ভাৰতৰ মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰি ভাৰতৰ সংসদলৈ ১৯৮৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনকে ধৰি বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ নিৰ্বাচনৰ তদাৰক কৰিছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

List of former CEC of India

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত
কালসন্ধ্যা (চলচ্চিত্ৰ)

কালসন্ধ্যা হৈছে ১৯৯৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন হিন্দী ভাষাৰ বোলছবি। ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই পৰিচালনা কৰা ছবিখনে অসমত ঘটি থকা সামৰিক কাৰ্যকলাপক মুখ্য বিষয় হিচাপে উপস্থাপন কৰিছিল। বিদ্ৰোহে অসমৰ মানুহৰ জনজীৱনৰ ওপৰত কিদৰে প্ৰভাৱ পেলাইছিল, সেইয়া ছবিখনৰ জৰিয়তে দেখুৱাব বিচৰা হৈছিল। যতীন বৰা, আশিস বিদ্যাৰ্থী, দেবশ্ৰী ৰয়, নিপন গোস্বামী আদিয়ে কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। উল্লেখনীয় যে, ছবিখন ১৯৯৭ চনৰ ভাৰতীয় পেনোৰামালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল।

সেই বছৰৰে নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱত ছবিখনৰ প্ৰদৰ্শনী হৈছিল। আনহাতে কাইৰো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱৰ ভাৰতীয় শাখাতো ছবিখন অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

কাহিনী

ৰঞ্জিত নামত এজন শিক্ষিত নিবনুৱাই সংগ্ৰাম বাহিনীত যোগদান কৰে। অস্ত্ৰধাৰী বিদ্ৰোহীয়ে সেইসময়তে কেতবোৰ হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰিছিল। তেনে এক পৰিপ্ৰেক্ষিততে ৰঞ্জিতে অনুৰাধাৰ গিৰিয়েকক হত্যা কৰে। কিছুদিনৰ পাছত, স্থানীয় মহাবিদ্যালয়ৰ এগৰাকী অধ্যাপক বনজিৎ দত্তকো গুলীয়াই হত্যা কৰা হয়। ৰঞ্জিত ক্ৰমাৎ অধ্যাপকৰ পৰিয়ালৰ ঘনিষ্ঠ হৈ পৰে আৰু অনুশোচনা তথা অপৰাধবোধত দগ্ধ হ'বলৈ ধৰে।

অভিনয়-শিল্পী

দেবশ্ৰী ৰয়
আশিস বিদ্যাৰ্থী
যতীন বৰা
নিপন গোস্বামী
হেমেন বৰ্মণ
মুনিন বৰুৱা
মৃদুলা বৰুৱা
নিকুমণি বৰুৱা
ৰাজীৱ ভট্টাচাৰ্য
উপকূল বৰদলৈ
চেতনা দাস
জয়ন্ত দাস
সংগীতা গোস্বামী
অৰ্জুন গুহ-ঠাকুৰতা
সঞ্জীৱ হাজৰিকা
বাহাৰুল ইছলাম
তৌফিক ৰহমান

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
ওৰাং পেণ্ডেক

ওৰাং পেণ্ডেক (ইংৰাজী: Orang Pendek, ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাত ‘চাপৰ মানুহ’) ইণ্ডোনেছিয়াৰ শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণনা কৰা সুমাত্ৰা দ্বীপৰ দূৰৱৰ্তী, পাহাৰীয়া অৰণ্যত বাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ। এই জীৱটোক বনত বাসকৰা জনগোষ্ঠী, স্থানীয় গাঁৱৰ লোক, ডাচ উপনিবেশিক, আৰু পশ্চিমীয়া বিজ্ঞানী আৰু ভ্ৰমণকাৰীয়ে কমেও ১০০ বছৰ ধৰি দেখা বুলি দাবী কৰাৰ লগতে নথিভুক্ত কৰি আহিছে। সাক্ষীসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে মাটিত বাস কৰা, চুটি নোমেৰে আবৃত এই দ্বিপদী বান্দৰজাতীয় প্ৰাণীটো ৮০ৰ পৰা ১৫০ চে.মি.(৩০ৰ পৰা ৬০ ইঞ্চি) ওখ।

বুকিট দুয়াবেলাছ (Bukit Duabelas) ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত ওৰাং ৰিম্বা নামৰ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে "হাণ্টু পেণ্ডেক" নামেৰে জনাজাত এটা জীৱৰ কথা কয়, যাৰ বৰ্ণনা ওৰাং পেণ্ডেকৰ বৰ্ণনাৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে মিলে। কিন্তু হাণ্টু পেণ্ডেকক প্ৰাণীতকৈ অতিপ্ৰাকৃতিক সত্তা বা দানৱ বুলিহে ভবা হয়, হাণ্টু পেণ্ডেকৰ অনুবাদ হৈছে "চাপৰ ভূত"।

অৱস্থান

ঐতিহাসিকভাৱে ওৰাং পেণ্ডেক আৰু অনুৰূপ প্ৰাণীবোৰ ইণ্ডোনেছিয়াৰ সুমাত্ৰা, আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ভূ-প্ৰকৃতিত বাস কৰা বুলি কোৱা হৈছে যদিও দাবী কৰা হৈছে যে মধ্য সুমাত্ৰাৰ কেৰিনচি ৰিজেন্সিৰ ভিতৰত আৰু বিশেষকৈ কেৰিনচি চেব্লাট ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ (Kerinci Seblat National Park) সীমান্তত দেখা গৈছে। বিষুৱৰেখাৰ পৰা ২° দক্ষিণে অৱস্থিত এই উদ্যানখন বুকিট বাৰিছান পৰ্বতমালাৰ ভিতৰত অৱস্থিত আৰু ইয়াত বিশ্বৰ কিছুমান অতি দূৰৱৰ্তী প্ৰাথমিক বৰ্ষাৰণ্য আছে। উদ্যানখনৰ ভিতৰৰ বাসস্থানৰ প্ৰকাৰসমূহৰ ভিতৰত নিম্নভূমিৰ ডিপ্টেৰ'কাৰ্প বৰ্ষাৰণ্য, পাহাৰীয়া অৰণ্য আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ শৃংগ মাউণ্ট কেৰিঞ্চিৰ আগ্নেয়গিৰিৰ আলপাইন গঠন আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
ৰামৰাও কৃষ্ণৰাও পাটিল

ৰামৰাও কৃষ্ণৰাও পাটিল (; ১৩ ডিচেম্বৰ, ১৯০৭ - ১ জুন, ২০০৭) এজন ভাৰতীয় গান্ধীবাদী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। ১৯০৭ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নাগপুৰত তেওঁৰ জন্ম হয়।

তেওঁ অভিজাত ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ সদস্য আছিল আৰু কেন্দ্ৰীয় প্ৰদেশসমূহত জিলা সংগ্ৰাহক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ নাগপুৰ চুক্তিত সহ-স্বাক্ষৰ কৰিছিল। তেওঁ সেইসময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ দ্বাৰা স্থাপিত প্ৰথম পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য আছিল।

বঁটা

১৯৯৭ চনত তেওঁক জামনালাল বাজাজ বঁটা আৰু ২০০৭ চনত মৰণোত্তৰভাৱে মহাৰাষ্ট্ৰ ভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ
চন্দ্ৰশেখৰ কম্বাৰ

চন্দ্ৰশেখৰ কম্বাৰ (; জন্ম: ২ জানুৱাৰী, ১৯৩৭) এজন প্ৰসিদ্ধ ভাৰতীয় কবি, নাট্যকাৰ, লোকসাহিত্যকাৰ, কানাড়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু হাম্পিৰ কৰ্ণাটক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক উপাচাৰ্য। তেওঁ ৱিনায়ক কৃষ্ণ গোকাক (১৯৮৩) আৰু ইউ আৰ অনন্তমূৰ্তিৰ পাছতে সাহিত্য অকাডেমিৰো সভাপতি।

বহুকেইটি খ্যাত-প্ৰখ্যাত বঁটাৰে তেওঁৰ অৱদানক স্বীকৃতি জনোৱা হৈছে। ২০২১ চনত তেওঁক পদ্মভূষণ, ২০১১ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা, ১৯৯১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ২০০১ চনত পদ্মশ্ৰী, কবীৰ সম্মান, কালিদাস সম্মান আৰু ২০০৪ চনত পম্পা বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৮৩ চনত তেওঁলৈ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ২০২১ চনত সংগীত নাটক ফেল'শ্বিপ আগবঢ়োৱা হৈছিল। অৱসৰৰ পাছত কম্বাৰাক কানাড়া বিধান সভাৰ সদস্য ৰূপে মনোনীত কৰা হয়, য'ত তেওঁ নিজা হস্তক্ষেপেৰে উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:কন্নড় ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
চকৰি ফেঁটী বুৰঞ্জী

চকৰি ফেঁটী বুৰঞ্জী হৈছে আহোম ৰাজত্বৰ সময়ছোৱাত ৰচিত এখন বুৰঞ্জী। স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনত ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ পুত্ৰ নুমলী বৰগোহাঁয়ে এইখন বুৰঞ্জী ৰচনা কৰিছিল। চকৰী ফেঁটীয়ে আক্ৰমণ কৰোঁতে কেতিয়াও পিছ নোহোঁহকে বা ভয় নকৰে। ঠিক সেইদৰে এইখন বুৰঞ্জীয়েও সঁচা কথা লিখিবলৈ পিছ হোঁহকা নাছিল। বুৰঞ্জীখনৰ নামটো এনে এটা ৰূপকৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি কোৱা হয়।

সংক্ষিপ্ত বৰ্ণনা

চকৰি ফেঁটী বুৰঞ্জীয়ে গদাধৰ সিংহৰ দিনৰ পৰা ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনৰ ৰাজত্বলৈকে সামৰি লয়। অসমৰ বুৰঞ্জীবিদ আৰু সাহিত্যিক ড॰ লীলা গগৈয়ে এইখন বুৰঞ্জীৰ বিষয়ে শিৱসাগৰত বুৰঞ্জী চৰ্চা শীৰ্ষক প্ৰবন্ধ এটাত উল্লেখ কৰি গৈছে। প্ৰবন্ধটোৰ মতে- “বুৰঞ্জীখন গতানুগতিক ৰজাঘৰীয়া কাৰ্যকলাপৰ বিতং বিৱৰণ নহয়, অথবা যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ বিৱৰণো নহয়। বুৰঞ্জীখন আহোমসকলৰ খেল-মেল, ফৈদ আদিৰ বুৰঞ্জীৰ উপৰি নতুনকৈ আহোম সম্প্ৰদায়ভুক্ত কৰি উচ্চ মান-মৰ্যাদা আৰু বিষয়বাব পোৱাৰ ইতিহাসো ইয়াত সংৰক্ষিত হৈছে।” উল্লেখযোগ্য যে, এই বুৰঞ্জীতে সেইসময়ৰ ক্ষমতাশালী ৰাজবিষয়া কীৰ্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা 'জলম বটা' আখ্যা দিয়া হৈছিল। অৰ্থাৎ, তেওঁক প্ৰকৃত আহোম নহয় বুলি কোৱা হৈছিল। এই কথাত অপমানবোধ কৰি বৰবৰুৱাই য'তে যিমান বুৰঞ্জী পালে সকলো জ্বলাই পেলালে। অসম বুৰঞ্জীত ইয়াকে বুৰঞ্জী দাহ বুলি জনা যায়। এনেদৰে জ্বলাই দিওঁতে অনেক সমল চিৰদিনৰ বাবে হেৰাই গ'ল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:বুৰঞ্জী
২০২৩ চন

২০২৩ (2023, MMXXIII) হৈছে পৃথিৱীৰ সেইবোৰ সময় অঞ্চলৰ বৰ্তমান চলি থকা বছৰ যিবোৰ সময় অঞ্চলৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান সময়−০৩:০০ অথবা তাতকৈ পিছৰ। ই হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান দিনপঞ্জীৰ দেওবাৰেৰে আৰম্ভ হোৱা এটা সাধাৰণ বছৰ, সাধাৰণ যুগৰ (CE) আৰু এন' ডমিনি (AD)ৰ ২০২৩তম বছৰ, তৃতীয় সহস্ৰাব্দ আৰু একবিংশ শতিকাৰ ২৩ তম বছৰ আৰু ২০২০ দশকৰ চতুৰ্থ বছৰ। অসমীয়া দিনপঞ্জী মতে ১৪২৯-৩০ ভাস্কৰাব্দ বা ১৯৪৪-৪৫ শকাব্দ।

২০২৩ চনৰ ঘটনাৱলী

১০ জানুৱাৰী - ১৭ জানুৱাৰী - আফগানিস্তানত হোৱা তীব্ৰ শীত প্ৰৱাহৰ ফলত ১৬৬ জন মানুহৰ লগতে প্ৰায় ৮০,০০০ ঘৰচীয়া পশুৰ মৃত্যু হয়।
৬ ফেব্ৰুৱাৰী - তুৰস্ক-ছিৰিয়াত হোৱা ৭.৮ প্ৰাৱল্যৰ ভূমিকম্পত কমপক্ষেও ৫০,০০০ মানুহৰ মৃত্যু হয় , ১২২,০০০ৰ বেছি মানুহ আহত হয়।
২ জুন - ভাৰতৰ ওড়িশাত হোৱা ৰে'ল দুৰ্ঘটনাত কমেও ২৯৪ জন নিহত আৰু ১১৭৫ জন মানুহ আহত হয়।
১০ ছেপ্টেম্বৰ - লিবিয়াত হোৱা ঘূৰ্ণিবায়ুৰ ফলত কমেও ৫০০০ মানুহৰ মৃত্যু হয়। লিবিয়ান কতৃপক্ষই ১০,০০০ৰ পৰা ১০০,০০০ জন সন্ধানহীন হোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে।
৬ নৱেম্বৰ - ইজৰাইল-হামাচৰ যুদ্ধত গাজাত নিহতৰ সংখ্যা ১০,০০০ অতিক্ৰম কৰে।
১৯ নৱেম্বৰ - অষ্ট্ৰেলিয়াই ভাৰতক পৰাস্ত কৰি ২০২৩ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটৰ খিতাপ দখল কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৰ্ষ
মাও চে ডুঙ

মাও চে ডুং বা মাও চে তুং চীন দেশৰ এজন ৰাজনৈতিক নেতা আছিল। ১৮৯৩ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে চীন দেশৰ য়ুনান প্ৰদেশৰ ছাও ছান নামে ঠাইৰ এটা কৃষক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে।খেতিয়কৰ সন্তান মাওক দেউতাকে খেতিয়ক হোৱাটোকে বিচাৰিছিল। কিন্তু শিশু অৱস্থাৰ পৰাই সকলো কথাৰ প্ৰতি সূক্ষ্মদৃষ্টি সম্পন্ন মাওৱে ছাত্ৰাৱস্থাতে উপলব্ধি কৰে যে পৃথিৱীৰ বৃহত্তম জনগোষ্ঠীটোৰ কৃষক শ্ৰমিক সকলৰ দুখ দৈন্য আঁতৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ বহুতো কৰিবলগীয়া আছে। তেওঁ লগতে এইটোও উপলব্ধি কৰে যে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ জৰ্জড়িত জীৱনৰ যন্ত্ৰণা দূৰ কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় বিপ্লৱ। সেয়ে তেওঁ তেওঁৰ উদ্দেশ্য সাধনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় শিক্ষা আহৰণত গুৰুত্ব দিয়ে আৰু দেউতাকে তেওঁ শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে খৰচ যোগাবলৈ অমান্তি হোৱাত মাওৱে তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গৰ পৰা টকা ধাৰ কৰি নিজৰ অধ্যয়নৰ খৰচ যোগাৰ কৰে।

পৃথিৱীৰ এক তৃতীয়াংশ জনতাৰ ভাগ্য পৰিবৰ্তনৰ ইপ্সিত লক্ষ্য আগত ৰাখি মাওৱে প্ৰথমতে অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয় চীনৰ অতীত ইতিহাস। এই সময়ত মাওক বুৰঞ্জীৰ দুটা ঘটনাই বৰকৈ আকৃষ্ট কৰে। এটা হ’ল ১৮৫০ চনৰ পৰা ১৮৬৫ চনলৈ টাইপিং বিপ্লৱৰ নেতাসকলৰ নেতৃত্বত শ্ৰমিক শ্ৰেণী মুক্ত হ’বলৈ চলোৱা প্ৰচেষ্টা আৰু আনটো হ’ল চানয়েট চেনৰ নেতৃত্বত মাঞ্চু শাসকৰ বিৰুদ্ধে মুক্তি অভিযান।

১৯১৯ চনত, ২৬ বছৰ বয়সত মাওৱে সমগ্ৰ চীন ভ্ৰমণৰ অন্তত ছাংহাইত উপস্থিত হয় আৰু প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ব্ৰিটিছ আৰু ফৰাচী মিত্ৰ গোষ্ঠীয়ে চীনৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতকতা কৰাৰ প্ৰতিবাদত ছাত্ৰ সকলে আৰম্ভ কৰা বিক্ষোভ প্ৰদৰ্শনত যোগ দিয়ে।

উদ্ধৃতিসমূহ

দেশে বিচাৰে স্বাধীনতা, জাতিয়ে বিচাৰে মুক্তি, জনগণে বিচাৰে বিপ্লৱ৷
ৰাজনীতি হ’ল ৰক্তপাত নকৰাকৈ যুদ্ধ আৰু যুদ্ধ হ’ল ৰক্তপাতৰ ঘটনা৷
জনগণ, একমাত্ৰ জনগণেই পৃথিৱীৰ ইতিহাস সৃষ্টিৰ চালিকা শক্তি৷
জাতীয়তাবাদী নোহোৱাকৈ কেতিয়াও আন্তৰ্জাতিকতা গঢ়িব নোৱাৰি৷ দেশপ্ৰেমিক নোহোৱাকৈ সাম্যবাদী হ’ব নোৱাৰি৷
আমি অৱশ্যেই বিজ্ঞানক বিশ্বাস কৰিব লাগিব, তাৰ বাহিৰে অন্য একোতে আমাৰ বিশ্বাস নাই৷ অৰ্থাৎ কোনো ক্ষেত্ৰতে আমাৰ অন্ধবিশ্বাস থাকিলে নহ’ব৷

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:মৃত ব্যক্তি
Category:চীনৰ ব্যক্তি
ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়

ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয় ১৯৮৪ চনত স্থাপিত ভাৰতৰ, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ দৈমুখত অৱস্থিত এখন কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ আধাৰশিলা সেই সময়ৰ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে স্থাপন কৰিছিল। এইখনেই হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশত প্ৰতিষ্ঠিত প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু পূৰ্বতে ইয়াক অৰুণাচল বিশ্ববিদ্যালয় বুলি জনা গৈছিল।

ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে নামাকৰণ হোৱাৰ আগেয়ে বিশ্ববিদ্যালয়খন শ্বিলঙৰ উত্তৰ পূৰ্বীয় পাৰ্বত্য বিশ্ববিদ্যালয় (নেহু)ৰ অধীনত আছিল। বৰ্তমান ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পোন্ধৰখন মহাবিদ্যালয় আছে।, জৱাহৰলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয় (পাচিঘাট), ড'নবস্ক' কলেজ (ইটানগৰ), ডেৰা নাটুং চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় (ইটানগৰ), ইন্দিৰা গান্ধী চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় (তেজু), গৱাৰ্মেন্ট মহাবিদ্যালয় (ব’মডিলা), দ’ঞি প’ল’ চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় (কামকি), ৰাংফ্ৰাহ চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় (চাংলাং জিলা) ইত্যাদি। বিশ্ববিদ্যালয়খনত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ উপৰিও কাষৰীয়া ৰাজ্য অসমৰ বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা পৰিলক্ষিত হয়।

স্বীকৃতি

৯ এপ্ৰিল ২০০৭ তাৰিখৰ পৰা ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ে কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে স্বীকৃতি পায়, তথা ২০০৫ চনত বিশ্ববিদ্যালয় খনক পূৰ্বৰ অৰুণাচল বিশ্ববিদ্যালয় নামৰ পৰা ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয় বুলি নকৈ নামাকৰণ কৰা হৈছিল।

বিদ্যাপীঠসমূহ

শিক্ষা বিদ্যাপীঠ
শিক্ষা বিভাগ

ভাষাবিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ

ইংৰাজী বিভাগ
হিন্দী বিভাগ
সমাজ বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ

নৃতত্ব বিভাগ
অৰ্থনীতি বিভাগ
বুৰঞ্জী বিভাগ
ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগ
সমাজশাস্ত্ৰ বিভাগ
মোলিক বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ

গণিত বিভাগ
পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগ
ৰসায়ণ বিজ্ঞান বিভাগ
পৰিবেশ বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ

ভূগোল বিভাগ
জীৱবিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ

উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিভাগ
প্ৰাণী বিজ্ঞান বিভাগ
ব্যৱস্থাপনা বিদ্যাপীঠ

বাণিজ্য বিভাগ
ব্যৱস্থাপনা বিভাগ
অভিযান্ত্ৰীকি আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিদ্যাপীঠ

কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰীকি বিভাগ

প্ৰতিষ্ঠান আৰু কেন্দ্ৰসমূহ

অৰুণাচল জনজাতীয় শিক্ষা প্ৰ্তিষ্ঠান
দূৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান
জৈৱ বেচিত্ৰ উৎকৰ্ষ সাধন কেন্দ্ৰ
কম্পিউটাৰ আৰু তথ্য কেন্দ্ৰ
নাৰী শিক্ষা কেন্দ্ৰ

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জলপানি

বিশ্ববিদ্যালয় খনৰ পৰা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ইউৰোপলৈ যাবলৈ জলপানিৰ ব্যৱস্থা আছে।

ছাত্ৰাৱাস

ছা্ত্ৰীনিৱাস
পাৰে হল ছাত্ৰীনিৱাস
কামেং হল ছাত্ৰীনিৱাস

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ মহাবিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
চন্দ্ৰপ্ৰভা উৰ্ছ

চন্দ্ৰপ্ৰভা উৰ্ছ (২৫ মে' ১৯৪৬ – ৩ মে' ২০১৬) আছিল কৰ্ণাটকৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ দশম লোকসভা আৰু কৰ্ণাটক বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁ জনতা পাৰ্টি আৰু কংগ্ৰেছৰ সৈতে আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৪৬ চনৰ ২৫ মে'ত মহীশূৰ জিলাৰ হুন্সুৰত চন্দ্ৰপ্ৰভাৰ জন্ম হৈছিল।[তেওঁ ভিএইচডি চেণ্ট্ৰেল ইনষ্টিটিউট অৱ হোম চাইন্সেৰ পৰা লাইব্ৰেৰী বিজ্ঞানত ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

কেৰিয়াৰ

তেওঁ জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে ১৯৮৩ চনৰ কৰ্ণাটক বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত হুন্সুৰৰ পৰা জয়লাভ কৰে আৰু ৰামকৃষ্ণ হেগড়েৰ মন্ত্ৰীসভাত সমাজ কল্যাণ, নিৰাপত্তা আৰু আবকাৰী বিভাগৰ মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ কংগ্ৰেছৰ যোগদান কৰে আৰু ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে ৰাজ্যিক বিধানসভাত দ্বিতীয়টো কাৰ্যকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।১৯৯১ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ মহীশূৰৰ উপাধি মহাৰাজা শ্ৰীকান্তদত্ত নৰসিংহৰাজা ৱাডিয়াৰৰ বিৰুদ্ধে আইএনচিয়ে তেওঁক মহীশূৰৰ পৰা আনুষ্ঠানিক প্ৰাৰ্থী হিচাপে লৈছিল। তেওঁৰ ২,০৮,৯৯৯ টা ভোটৰ বিপৰীতে চন্দ্ৰপ্ৰভাই ২,২৫, ৮৮১ টা ভোট লাভ কৰে; আৰু ১৬,৮৮২ টা ভোটৰ ব্যৱধানত তেওঁক পৰাস্ত কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁৰ বিয়া হৈছিল এম.চি. মোহন ৰাজ উৰ্ছৰ সৈতে।২০১৬ চনৰ ৩ মে'ত মহীশূৰৰ এখন চিকিৎসালয়ত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ উৰ্ছৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
হিৰণ্যগৰ্ভ

হিৰণ্যগৰ্ভ (আক্ষৰিক অৰ্থত 'সোণালী গৰ্ভ') হৈছে বৈদিক দৰ্শনত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড বা প্ৰকাশিত মহাবিশ্ব সৃষ্টিৰ উৎস। হিৰণ্যগৰ্ভ সূক্ত নামেৰে জনাজাত ঋগবেদৰ এটা শ্লোকত (ঋ.ব ১৯.১২১) ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়, য'ত একক সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতাৰ ইংগিত পোৱা যায় আৰু তেওঁক প্ৰজাপতি বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। "সোণৰ গৰ্ভ"ৰ ধাৰণাটো প্ৰথমে বিশ্বকৰ্মা সূক্তত উল্লেখ কৰা হৈছে য'ত "আদিম গৰ্ভ"ক বিশ্বকৰ্মাৰ নাভিৰ ওপৰত ৰখাৰ দৰে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এই চিত্ৰকল্প পিছলৈ বিষ্ণু আৰু সূৰ্য্যলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়।

উপনিষদে ইয়াক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আত্মা বা ব্ৰহ্ম বুলি অভিহিত কৰিছে আৰু বিশদভাৱে উল্লেখ কৰিছে যে হিৰণ্যগৰ্ভই প্ৰায় এবছৰ ধৰি শূন্যতা আৰু অস্তিত্বৰ অন্ধকাৰত ওপঙি ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু তাৰ পিছত দুটা অৰ্ধত ভাঙি স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী গঠন কৰিছিল। আধুনিক বিজ্ঞানত ইয়াৰ প্ৰায়ে বিগ বেং তত্ত্বৰ নীতিৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, য'ত বিবেচনা কৰা হয় যে পৃথিৱীখন এটা বিন্দুৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে।

ধ্ৰুপদী পৌৰাণিক হিন্দু ধৰ্মত হিৰণ্যগৰ্ভ হৈছে বেদান্তত "সৃষ্টিকৰ্তা"ৰ বাবে ব্যৱহৃত শব্দ। হিৰণ্যগৰ্ভও ব্ৰ্হ্মা বুলি কোৱা হয় কাৰণ তেওঁৰ জন্ম সোণৰ কণীত হোৱা বুলি কোৱা হয় (মনু স্মৃতি ১.৯), আনহাতে মহাভাৰতে ইয়াক প্ৰকাশ বুলি কয়।

কিছুমান ধ্ৰুপদী যোগ পৰম্পৰাত হিৰণ্যগৰ্ভ নামৰ ব্যক্তিক যোগৰ উৎপত্তিকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও এইটো ঋষি কপিলৰ নামো হ'ব পাৰে।

সৃষ্টি

মৎস্য পুৰাণ (২.২৫–৩০)ত প্ৰাৰম্ভিক সৃষ্টিৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে। মহাপ্ৰলয়, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ মহান বিসৰ্জনৰ পিছত সকলোতে অন্ধকাৰ আছিল। সকলো টোপনিৰ অৱস্থাত আছিল। চলন্ত বা স্থিৰ একোৱেই নাছিল। তেতিয়া স্বয়ম্ভু, আত্মপ্ৰকাশ সত্তা(যিটো ইন্দ্ৰিয়ৰ বাহিৰৰ ৰূপ) ই প্ৰথমে আদিম জল সৃষ্টি কৰিছিল আৰু তাত সৃষ্টিৰ বীজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বীজটো সোণৰ গৰ্ভলৈ পৰিণত হ’ল আৰু ইয়ে হিৰণ্যগৰ্ভ। তেতিয়া স্বয়ম্ভুৱে সেই কণীটোত প্ৰৱেশ কৰিলে।

নাৰায়ণ সূক্তত উল্লেখ কৰা হৈছে যে দৃশ্যমান বা অদৃশ্য যিয়েই আছে, এই সকলোবোৰৰ ভিতৰ আৰু বাহিৰত নাৰায়ণে ব্যাপক।

ঈশ্বৰ উপনিষদত কোৱা হৈছে যে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত কেৱল ঈশ্বৰেই বিয়পি আছে। তেওঁ চলন্ত আৰু অচল, দূৰ আৰু ওচৰ সকলোবোৰৰ ভিতৰত আৰু এই সকলোবোৰৰ অবিহনেও তেওঁৰ অস্তিত্ব আছে

বেদান্ত সূত্ৰত আৰু কোৱা হৈছে যে ব্ৰহ্মা হৈছে সেইজন যাৰ পৰা এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টি হৈছে, যাৰ মাজত ই বাস কৰে আৰু যাৰ ওচৰলৈ শেষত আকৌ ঘূৰি আহে।

সাংখ্য বিদ্যালয়ৰ মতে পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি নামৰ প্ৰাথমিক নীতি দুটাহে আছে আৰু পুৰুষৰ চেতনাৰ ক্ৰিয়াৰ বাবে সৃষ্টি হৈছে প্ৰকৃতিৰ উপাদানসমূহৰ প্ৰকাশ বা বিৱৰ্তন।

ভাগৱতত উল্লেখ আছে যে আৰম্ভণিতে কেৱল নাৰায়ণেই আছিল, যিজন সৃষ্টি, জীৱিকা আৰু বিসৰ্জনৰ নীতিৰ পুণ্য আছিল (যাক ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱৰ হিন্দু ত্ৰিত্ব বুলিও জনা যায়) - পৰম হৰি, বহুমূৰীয়া, বহু চকুৰ, বহু ভৰিৰ, বহুবাহু, বহু অংগযুক্ত। এইটোৱেই আছিল সকলো সৃষ্টিৰ পৰম বীজ, সূক্ষ্মতকৈ সূক্ষ্ম, মহানতকৈ মহান, ডাঙৰতকৈ ডাঙৰ আৰু সকলো বস্তুৰ শ্ৰেষ্ঠতকৈও মহৎ, আনকি বতাহ আৰু সকলো দেৱতাতকৈও অধিক শক্তিশালী, সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰতকৈও অধিক উজ্জ্বল। আনকি মন আৰু বুদ্ধিৰ তুলনাত অধিক অভ্যন্তৰীণ। তেওঁ সৃষ্টিকৰ্তা, পৰম। এই শব্দটোৰ অৰ্থ হ’ব পাৰে যে যিজন প্ৰথমে সৃষ্টিকৰ্তা হৈ সকলো বস্তুৰ গৰ্ভ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।

ঋগবেদৰ হিৰণ্যগৰ্ভ সূক্তত ঘোষণা কৰা হৈছে যে ঈশ্বৰে আৰম্ভণিতে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে নিজকে প্ৰকাশ কৰিছিল, নিজৰ ভিতৰৰ সকলো বস্তুকে ধৰি সকলো বস্তুকে সামৰি লৈ, ক’ব পাৰি যে সমগ্ৰ সৃষ্টিৰ সামূহিক সৰ্বমুঠতাক পৰম বুদ্ধি হিচাপে সজীৱ কৰি তুলিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
মালৱী ভাষা

Category:ISO language articles citing sources other than Ethnologue
মালৱী (माळवी भाषा) এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ মালৱা অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই নিমাড়ীৰ সৈতে সামঞ্জস্য ৰাখে, যি মধ্য প্ৰদেশৰ নিমাড় অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

উপভাষা

মালৱীৰ উপভাষা হ'ল: উজ্জৈনী (যি উজ্জৈন, ধৰ, ইন্দৌৰ, দেৱস, শজপুৰ আৰু চেহোৰ জিলাত কোৱা হয়), ৰজৱাড়ী (যি ৰতলাম, মন্দসৌৰ আৰু নীমুচ জিলাত কোৱা হয়), উপঠৱাড়ী (যি ৰাজগঢ় জিলাত কোৱা হয়) আৰু সোন্ধৱাড়ী (যি ঝলাৱৰ জিলাত কোৱা হয়)। উজ্জৈনী উপভাষা সন্মানৰ উপভাষা, আৰু মালৱীক কোনো কোনোৱে উজ্জৈনী নামেৰেও অভিহিত কৰে। বেতুল আৰু ছিন্দৱালা জিলাত মালৱী আৰু ভোয়াৰীৰ মিশ্ৰ ভাষা কোৱা হয়।

পৰিসংখ্যা

৫৪ লাখ লোকে মালৱী ভাষা কয়। তাৰেই ৭৫% মালৱী ভাষী লোকে সহজে হিন্দী ভাষাত কথা ক'ব পাৰে, যি মধ্য প্ৰদেশৰ আনুষ্ঠানিক ভাষা। মালৱী ভাষী লোকৰ মাজত হিন্দী বা অন্য দ্বিতীয় ভাষাৰ সাক্ষৰতাৰ হাত প্ৰায় ৪০%। মালৱীত অনেক অপ্ৰকাশিত সাহিত্য কৰ্ম আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
সন্ধ্যাৰাগ (চলচ্চিত্ৰ)

সন্ধ্যাৰাগ ১৯৭৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন ক'লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। এইখন ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া পৰিচালিত প্ৰথম ছবি। 'বানপ্ৰস্থ' শীৰ্ষক এটি গল্পৰ আধাৰত ছবিখনৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ তেখেতে নিজেই ৰচনা কৰিছে।

ছবিখনৰ কাহিনী

সন্ধ্যাৰাগ পুতলী নামৰ দুখুনী বিধবা এজনীৰ কাহিনী। তেওঁৰ জীয়েক দুজনী- চাৰু আৰু তৰু। জীয়েক দুজনীক নগৰৰ দুঘৰ চহকী মানুহৰ ঘৰলৈ বনকৰা ছোৱালী হিচাপে পঠিয়াই দিয়া হয়। ডাঙৰজনী ছোৱালী চাৰুক এজনী বনকৰা ছোৱালী হ'লেও এগৰাকী পৰিয়ালৰ সদস্যৰ দৰেই গৃহস্থই আকোৱালী লয়। কিন্তু সৰুজনী তৰুৰ সিমানখিনি সৌভাগ্য নাছিল। তাই অনবৰত লম্পট গিৰিহঁত আৰু তেওঁৰ ডেকা পুত্ৰৰ পৰা গা বচাই চলিবলগীয়া হয়। বিবাহোপযুক্ত হোৱাত দুয়োজনীয়ে চহৰৰ পৰা গুচি আহিবলৈ বাধ্য হয়। কিন্তু নগৰীয়া জীৱনত অভ্যস্ত হৈ উঠা সিহঁতে গাঁৱলৈ ঘূৰি আহি সংস্থাপনৰ অভাৱত চৰম দাৰিদ্ৰৰ মুখামুখি হবলগীয়া হয়। অৱশেষত দাৰিদ্ৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ বাবে সন্তান জন্ম দিব পৰা শক্তি নথকা বুলি জানিও পূৰ্বৰ মালিকৰ ড্ৰাইভাৰজনৰ সৈতে বিয়াত বহিবলৈ তৰুৱে সিদ্ধান্ত লয়। তৰুৱে বায়েকক তাইক লগত নিবলৈ কয়। আনহাতে মাক পুতলীয়েও জীয়েকৰ সন্তান হ'লে লাচনী-পাচনী কৰিবলৈ যিহেতু এগৰাকী অভিজ্ঞ মানুহৰ দৰকাৰ, সেয়ে তেৱোঁকো লগত নিবলৈ জীয়েকক অনুৰোধ কৰে।

অভিনয়ত

ৰুণু দেৱী (ডাঙৰ চাৰু)
অৰুণ শৰ্মা (মতি ড্ৰাইভাৰ)
মায়া বৰুৱা
আৰতি বৰুৱা
কাশ্মিৰী শইকীয়া
ৰাজু বৰদলৈ
পূৰ্ণিমা পাঠক
নানু দত্ত

ঈশান বৰুৱা
বিষ্ণু বৰুৱা
আনন্দ মোহন ভাগৱতী
মামণি দাস
সংগীতা শইকীয়া
তৃপ্তিকল্প হাজৰিকা
ৰূপম বৰুৱা
উপকুল বৰদলৈ

কলা-কুশলী

(তথ্যপেৰাত উল্লেখ নথকাসকল)
মুখ্য সহকাৰী পৰিচালক: মাণিক বৰা
সহকাৰী পৰিচালক: গুণসিন্ধু হাজৰিকা
শব্দযন্ত্ৰী: পীযুষ ৰয়
ৰূপসজ্জা:বংশী দাস, অনিল দাস, যোগেন দাস।

ছবিৰ গীত

সন্ধ্যাৰাগত ২টা গীত আছে।
ভালকৈ ধৰিবি ব'ঠা
আমি নিৰাশাৰ

ৰাইজৰ সঁহাৰি

সন্ধ্যাৰাগ ব্যৱসায়িকভাবে সফল হৈছিল। অভিনয় শিল্পী আৰু কলা-কুশলীসকলক পাৰিশ্ৰমিক দি তথা ছবি নিৰ্মাণ কৰোঁতে লোৱা ধাৰ-ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ পাছতো কিছু টকা প্ৰযোজক ডঃ শইকীয়াৰ হাতত ৰৈ গৈছিল বুলি তেখেতে 'জীৱন বৃত্ত'ত উল্লেখ কৰি গৈছে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) (১৯৭৭)
ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত
১৯৭৮ চনত চেন্নাইত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (তৃতীয় ফিল্মোৎসৱ) প্ৰদৰ্শিত
চেকোস্লোভাকিয়াৰ কাৰ্ভই ভাৰি চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ নিৰ্বাচিত (১৯৭৮)
স্পেইনৰ ভায়াডলিড চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ নিৰ্বাচিত (১৯৭৮)

সন্ধ্যাৰাগৰ কেইটামান দৃশ্য

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ