ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কাৰ্লা ৱাকাৰৰ হত্যাকাণ্ড

কাৰ্লা জান ৱাকাৰ এগৰাকী আমেৰিকান ছোৱালী যাক টেক্সাছৰ ফোৰ্ট ৱৰ্থৰ বলিং এলি পাৰ্কিং লটৰ পৰা অপহৰণ কৰাৰ পিছত ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৭৪ তাৰিখে হত্যা কৰা হৈছিল। অপহৰণৰ তিনিদিন পিছত তেওঁৰ মৃতদেহ ফৰ্ট ৱৰ্থৰ পৰা মাত্ৰ ৩০ মিনিট দক্ষিণে এটা নৰ্দমা খাদত পোৱা গৈছিল।

হত্যাৰ গোচৰৰ ইতিহাস

অপহৰণ

১৯৭৪ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰ সন্ধিয়া ৱাকাৰে তেওঁৰ প্ৰেমিক ৰডনি ৰায়ৰ সৈতে ৱেষ্টাৰ্ণ হিলছ হাই স্কুলত এক নৃত্য অনুষ্ঠানত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ গাড়ীত বহিছিল। তেওঁলোকক দুজন অচিনাক্ত আক্ৰমণকাৰীয়ে আক্ৰমণ কৰিছিল যিয়ে হঠাতে গাড়ীখনৰ দুৱাৰ খুলিছিল। ৰডনি ৰয়ক পিষ্টলেৰে আঘাত কৰি অচেতন কৰি পেলোৱা হৈছিল। ঘটনাটোৰ তেওঁৰ অন্তিম স্মৃতি আছিল যে ৱাকাৰক এজন অজ্ঞাত ব্যক্তিয়ে ধৰি লৈছিল আৰু তেওঁ সহায়ৰ বাবে চিঞৰি আছিল। জ্ঞান ঘূৰাই পোৱাৰ পিছত তেওঁ ৱাকাৰক ক'তো দেখা নাপালে। ঘটনাটোৰ পিছত, ৰডনিয়ে লগে লগে কাৰ্লা ৱাকাৰৰ ঘৰলৈ তাইৰ মাক-দেউতাকক জনাবলৈ গৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
শ্ৰেণী:অপৰাধ
হান্না সেন

হান্না সেন (১৮৯৪–১৯৫৭) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, ৰাজনীতিবিদ আৰু নাৰীবাদী আছিল। ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ প্ৰথম ভাৰতীয় ৰাজ্যসভা (সংসদৰ উচ্চ সদন)ৰ সদস্য আৰু ১৯৫১–৫২ চনত সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ সভানেত্ৰী আছিল। দিল্লীৰ লেডী আৰউইন কলেজৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰথম পৰিচালক। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ মৰ্যাদা আয়োগ আৰু ইউনেস্কোতো ভাৰতক তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল৷ তেওঁ ভাৰত বিভাজনৰ পিছত মহিলা আৰু শিশু শৰণাৰ্থীৰ পুনৰ্বাসনৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত চৰকাৰৰ উপদেষ্টা আছিল।

হান্না সেনৰ জন্ম হৈছিল হান্না গুহ নামেৰে৷ তেওঁ পিতৃ পেয়াৰেই মোহন গুহ আছিল এগৰাকী উকীল৷ আনহাতে মাতৃ আছিল বাগদাদী ইহুদী মহিলা চিমচা গুব্বাই। পিছলৈ তেওঁৰ পিতৃয়েও ইহুদী ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু হান্নাকে প্ৰমুখ্য কৰি তেওঁৰ তিনিজন ভাই-ভনীক ইহুদী বিশ্বাসত ডাঙৰ-দীঘল কৰে। হান্নাৰ ভগ্নী ৰেজিনা গুহইও উকীল হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল আৰু ভাৰতত মহিলাসকলক উকীল হিচাপে নামভৰ্তি কৰিবলৈ দিয়া প্ৰথমটো গোচৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল। ১৯২৫ চনত হান্নাই মুম্বাইৰ ৰেডিঅ'লজিষ্ট সতীশ চন্দ্ৰ সেনক বিয়া কৰায়।

নাৰী শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ প্ৰচেষ্টাত সহায় কৰিবলৈ আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ৰাজনীতিবিদ আৰু কবি সৰোজিনী নাইডুৱে সেনক ভাৰতলৈ উভতি যাবলৈ বুজাই দিছিল। ১৯৩২ চনত দিল্লীত লেডী আৰউইন কলেজ স্থাপন কৰাত সহায় কৰে আৰু ১৯৪৭ চনত অৱসৰ লোৱালৈকে কলেজখনৰ পৰিচালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

১৯৪৮ চনত সেন ভাৰত চৰকাৰক দেশৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ উন্নতিৰ ক্ষেত্ৰত পৰামৰ্শ দিবলৈ গঠন কৰা এখন সমিতিৰ অংশ আছিল। ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনৰ ভিতৰত ভাৰতৰ সংসদৰ উচ্চ সদনৰ প্ৰথম ৰাজ্যসভাৰ সদস্য আছিল।ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কেইবাজনো নেতাৰ সহযোগী আছিল, আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ আয়োজন আৰু পৰিকল্পনাৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল৷

শিক্ষকতাৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত সেনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰীবাদী সংগঠন আৰু পদক্ষেপতো অংশগ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৮ চনত নিউয়ৰ্কত অনুষ্ঠিত হোৱা অল ইণ্ডিয়া কনফাৰেন্স অৱ ছ’চিয়েল ৱৰ্কত তেওঁ পৰ্যবেক্ষক আছিল আৰু ১৯৫০–৫১ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ অৱস্থা সম্পৰ্কীয় আয়োগত ভাৰতীয় স্বাৰ্থক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯৫০ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক শিশু কল্যাণ সংঘৰ ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি দলৰ তেওঁ অংশ আছিল আৰু ১৯৫১ চনত পেৰিছত ইউনেস্কোত ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি দলৰ সদস্য আছিল।সেন দিল্লীৰ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ সৈতেও ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল, আৰু দিল্লীত এটা ছিনাগগ স্থাপনৰ বাবে ধন আগবঢ়াইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ৰাজনীতিত মহিলা
নাচিম বানু

নাচিম বানু (; ৪ জুলাই ১৯১৯- ১৮ জুন ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল। ‘সৌন্দৰ্যৰ ৰাণী’ অভিধা পোৱা নাচিমক ‘প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা চুপাৰষ্টাৰ' বুলি গণ্য কৰা হয়। ১৯৩০ৰ দশকৰ মাজভাগৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা তেওঁৰ অভিনয় জীৱন ১৯৫০ৰ দশকৰ মাজভাগলৈ অব্যাহত আছিল। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি ছোহৰাব মোডীৰ খুন কা খুন (১৯৩৫)। ছোহৰাবৰ মিনাৰ্ভা মোভীটোনত নাচিমে কেইবা বছৰ ধৰি অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি ছোহৰাব মোডী পৰিচালিত পুকাৰ (১৯৩৯); য’ত তেওঁ সম্ৰাজ্ঞী নুৰ জাহানৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰৰ বিজ্ঞাপনৰ যোগেদি তেওঁ ‘পৰী চেহৰা’ উপনাম পাইছিল। তেওঁ অভিনেত্ৰী চায়ৰা বানুৰ মাক আৰু অভিনেতা দিলীপ কুমাৰৰ শাহুৱেক।

কৰ্মজীৱন

নাচিম বোম্বেলৈ আহে আৰু ছোহৰাব মোডীৰ সৈতে চুক্তিত আবদ্ধ হয়। খুন কা খুন (১৯৩৫) ছবিৰ যোগে নাচিমৰ কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি হয়। ইয়াৰ পিছত ছোহৰাব মোডীৰ মিনাৰ্ভা মোভীটোনৰ বেনাৰত তেওঁ বহু কেইখন ছবিত কাম কৰে। তালাক (১৯৩৭), মিঠা জহৰ আৰু বাসন্তীৰ (১৯৩৮) পিছত পুকাৰত (১৯৩৯)সম্ৰাজ্ঞী নুৰ জাহানৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। পুকাৰ ছবিৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰতিদিনে ঘোঁৰাত আৰোহন কৰা আৰু গীত গোৱা শিকিবলগীয়া হৈছিল। নিৰ্মাণ হওঁতে এবছতকৈ অধিক সময় লগা ছবিখনে নাচিমক বিশিষ্ট অভিনেত্ৰী ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ‘বিউটি কুইন’ আৰু ‘পৰী চেহৰা’ অভিধাৰে ছবিখনৰ বিজ্ঞাপনত তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰচাৰ চলাইছিল।

পুকাৰৰ মুক্তিৰ পাছত তেওঁৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাইছিল আৰু বিভিন্ন ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা তেওঁ আমন্ত্ৰণ পাইছিল। কিন্তু ছোহৰাব মোডীয়ে তেওঁক চুক্তিৰ পৰা মুক্ত কৰি দিব নিবিচাৰিলে। যাৰ বাবে দুয়োৰো মাজৰ সম্পৰ্কটো অসহজ হৈ পৰিল। মিনাৰ্ভা মোভীটোনৰ শীশ মহলত (১৯৫০) বিনা গহনা আৰু সাধাৰণ শাৰীৰে তেওঁৰ অভিনয় প্ৰতিভাৰ প্ৰকাশ ঘটিছিল। মিনাৰ্ভাৰ পিছত তেওঁ চাৰ্কো আৰু তাৰ পিছত ফিল্মীস্তানত যোগদান কৰে, য’ত তেওঁ অশোক কুমাৰৰ সৈতে চল চল ৰে নজোৱানত অভিনয় কৰিছিল।

এহচান-উল-হকক বিয়া কৰোৱাৰ পিছত দম্পত্তিহালে তাজমহল পিকচাৰ্ছৰ আৰম্ভণি কৰে আৰু ইয়াৰ বেনাৰত উজালা (১৯৪২),বেগম (১৯৪৫),মুলাকাত (১৯৪৭),চান্দনী ৰাত (১৯৪৯) আৰু অজীৱ লড়কী (১৯৪২) নিৰ্মাণ কৰে। ইয়াৰ শেষৰ দুখনৰ পৰিচালক তেওঁৰ স্বামী এহচান। তেওঁৰ একচন আৰু ফেণ্টাচী ছবি চিন্দাবাদ জাহাজী (১৯৫২) আৰু বাগীক (১৯৫৩) দৰ্শকে গ্ৰহণ নকৰিলে। তেওঁ মিনাৰ্ভাৰ নৌশেৰৱানে আদিল ছবিত এটি সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত অভিনয় জীৱনৰ সামৰণি মাৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
চন্দ্ৰমুখী (২০২২ চলচ্চিত্ৰ)

চন্দ্ৰমুখী ২০২২ চনত চিন্ময় মাণ্ডলেকাৰৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু প্ৰসাদ অওকৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ভাৰতীয় মাৰাঠী ভাষাৰ এখন সংগীতিক ৰোমান্টিক নাট্যধৰ্মী ছবি, প্লেনেট মাৰাঠী, গোল্ডেন ৰেচিঅ' ফিল্মছ, ফ্লাইং ড্ৰেগন এণ্টাৰটেইনমেণ্ট এণ্ড ক্ৰিয়েটিভ ভাইবে ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছে। বিশ্ব পাটিলে লিখা একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনত তামাছাৰ আগশাৰীৰ গায়িকা আৰু নৰ্তকী চন্দ্ৰমুখী আৰু এজন উদীয়মান ৰাজনীতিবিদ দৌলতৰাওৰ মাজত এক তীব্ৰ সংগীতিক প্ৰেম আৰু ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে।ছবিখনত আদিনাথ কোঠাৰে আৰু ম্ৰুনময়ী দেশপাণ্ডেৰ সৈতে অম্ৰুতা খানভিলকৰে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। গীতসমূহ ৰচনা কৰিছিল অজয়–অতুল যুটিয়ে।

চন্দ্ৰমুখীক প্ৰথমে দীপাৱলী ২০২১ মুক্তিৰ ৰূপত ঘোষণা কৰা হৈছিল যদিও ভাৰতত ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে ইয়াক পিছুৱাই দি অৱশেষত ২০২২ চনৰ ২৯ এপ্ৰিলত ছবিখন ছবিগৃতত মুক্তি দিয়া হয়। সমালোচকৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰা ছবিখনৰ চিনেমেট'গ্ৰাফী, বিষয়বস্তু, সংগীত, আৰু মুখ্য অভিনয়শিল্পীসকলৰ অভিনয়ৰ, বিশেষকৈ চন্দ্ৰাৰ চৰিত্ৰত খালভিলকাৰে কৰা অভিনয়ৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে। চন্দ্ৰমুখীয়ে ফিল্মফেয়াৰ মাৰাঠী বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক, শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা, আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীকে ধৰি ১২টা মনোনয়ন পায় আৰু শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক (অজয়-অতুল) আৰু তাৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীকে (অম্বেকাৰ) ধৰি ৩টা বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ফকট মাৰাঠী চিনে সংমানত ১৪টা মনোনয়নৰ ৬টা লাভ কৰে, যাৰ ভিতৰত আছে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী, শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেট'গ্ৰাফী বঁটা। ইয়াৰ উপৰিও ই পাঁচটা জি চিত্ৰ গৌৰৱ পুৰস্কাৰ, আৰু চাৰিটা প্ৰৱাহ চলচ্চিত্ৰ বঁটা[11]] অৰ্জন কৰে।

চন্দ্ৰমুখীয়ে ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰি বিশ্বব্যাপী বক্স অফিচত ২৪ কোটি টকা (২৭ লাখ মাৰ্কিন ডলাৰ) উপাৰ্জন কৰি ২০২২ চনৰ চতুৰ্থ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা মাৰাঠী ছবি আৰু সেই সময়ৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা ঊনবিংশতিতম মাৰাঠী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Chandramukhi at Amazon Prime Video

শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
বিশ্ব কৰ্কট ৰোগ দিৱস

বিশ্ব কৰ্কট ৰোগ দিৱস (ইংৰাজী: World Cancer Day) প্ৰতি বছৰে ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ৪ তাৰিখে গোটেই বিশ্বজুৰি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰ সকলে পালন কৰে। কৰ্কট ৰোগৰ ভয়াৱহতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ইয়াৰ প্ৰতিৰোধ আৰু প্ৰথম স্তৰতে ৰোগ চিনাক্ত কৰণ সম্পৰ্কে জন সচেতনতা বৃদ্ধি কৰা এই দিৱসৰ মূল উদ্দেশ্য। আন্তৰ্জাতিক কৰ্কট ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ সংঘয়ে ২০০৮ চনত ঘোষিত বিশ্ব কৰ্কট ৰোগ ঘোষণাৰ লক্ষ্য সমূহ পূৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে এই দিৱসৰ পাতনি মেলিছিল। ইয়াৰ প্ৰথম আৰু মুখ্য উদ্দেশ্য হল ২০২০ চনলৈ কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হোৱা ৰোগীৰ সংখ্যা হ্ৰাস কৰা।

বিশ্ব কৰ্কট ৰোগ দিৱস উদযাপনৰ বাবে স্থিৰ কৰা দিশ কিছুমান হল,
কৰ্কট ৰোগ সম্পৰ্কে থকা ভুল ধাৰণা সমূহ দূৰ কৰা
জন সচেতনতা বৃদ্ধি কৰা, আৰু
ৰোগী সমূহৰ লগত হোৱা সামাজিক বৈষম্য ৰোধ কৰা

এই দিনা কৰ্কট ৰোগৰ ৰোগী সমূহৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰা হয়। কিছুমান ঠাইত ৰাজহুৱা সভা পাতি ধনাত্মক চিন্তাধাৰাৰ বক্তায়ে অনুপ্ৰেৰণা মূলক ভাষণ দিয়ে। কৰ্কট ৰোগী সমূহৰ মাজত খেল-ধেমালি আৰু বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। কিছুমান ঠাইত সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু ধৰ্ম মূলক আনুষ্ঠানো অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

বৰ্তমান সময়ত #NoHairSelfie নামৰ এক গোলকীয় আন্দোলনৰ সৃষ্টি হৈছে। ইয়াৰ বাবে ব্যক্তি সকলে নিজৰ চুলি খুড়াই বা কৃত্ৰিমভাৱে টকলা হৈ কৰ্কট ৰোগী সমূহৰ বাবে সমবেদনা জ্ঞাপন কৰে। যিহেতু কৰ্কট ৰোগত ব্যৱহাৰিত ৰসচিকিৎসা পদ্ধতিত সকলো চুলি সৰি যায়।
এইদিনা মানুহে নিজৰ ফটো ছোচিয়েল মিডিয়াত ভাগ বতৰা কৰে। স্থানীয় বিভিন্ন অনুষ্ঠানো অনুষ্ঠিত হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

বিশ্ব কৰ্কট ৰোগ দিৱসৰ ৱেবছাইট
World Cancer Day Debunk the myths!
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগ
ভৈৰৱ সিংহ

ভৈৰৱ সিংহ (Maithili: भैरव सिंह) আছিল মিথিলা ৰাজ্যৰ ঐনিৱাৰ বংশৰ চতুৰ্দশ ৰজা। ১৪৭৫–৭৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে ধীৰসিংহ ৰজাৰ পিছত তেওঁ ৰাজ্যৰ সিংহাসনত আৰোহণ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

ভৈৰৱসিংহৰ জন্ম হৈছিল মিথিলা ৰাজ্যৰ ঐনিৱাৰ বংশৰ ৰাজ পৰিয়ালত। তেওঁ নৰসিংহ ৰজাৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ মৈথিল ব্ৰাহ্মণ আৰু কাশ্যপ গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত আছিল।

শাসন

জৰ্জ আব্ৰাহাম গ্ৰীয়াৰ্ছনৰ মতে, ৰজা ভৈৰৱ সিংহই ৰাজ্যৰ সিংহাসনত নিয়ন্ত্ৰণ লোৱাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে মিথিলা ৰাজ্যক স্বাধীন সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰে। মিথিলা ৰাজ্যৰ স্বাধীন সাৰ্বভৌম মৰ্যাদা ঘোষণা কৰিবলৈ তেওঁ ৰূপৰ মুদ্ৰা জাৰি কৰিছিল। শিৱসিংহ ৰজাৰ পিছত তেওঁ মিথিলাৰ ঐনিৱাৰ বংশৰ দ্বিতীয়জন ৰজা আছিল, যিয়ে মিথিলা ৰাজ্যৰ স্বাধীন সাৰ্বভৌমত্ব ঘোষণাৰ বাবে সাৰ্বভৌম ৰূপৰ মুদ্ৰা জাৰি কৰিছিল। তেওঁ বচৌৰ পৰগনাৰ ৱৰুৱাৰ নামেৰে জনাজাত এখন গাঁৱত ৰাজধানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

ভৈৰৱসিংহ ৰাজনৈতিকভাৱে পাকৈত ৰজা আছিল। লংকাৰ ৰজাৰ লগত তেওঁৰ বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক আছিল। দুয়োখন দেশৰ মাজত দূতৰ আদান-প্ৰদান হৈছিল।

বৈদিক শিক্ষাৰ পৃষ্ঠপোষকতা

ৰজা ভৈৰৱসিংহৰ ৰাজত্বকালত তৰ্চাৰাই ৰেলৱে ষ্টেচনৰ ওচৰৰ জৰাহটীয়াত এটা বিখ্যাত যজ্ঞ কুণ্ড স্থাপন কৰা হয়, য'ত ১৪০০ মীমাংশকে যজ্ঞ পৰিচালনা আৰু মীমাংসা শিক্ষাৰ বাবে বাস কৰিছিল। একেদৰে তেওঁৰ দৰবাৰত পক্ষধৰ মিশ্ৰ নামেৰে এগৰাকী বিশিষ্ট ন্যায়য়িক আছিল। তেওঁ তেতিয়াৰ ৰাজ্যৰ ন্যায় শাস্ত্ৰৰ প্ৰধান শিক্ষক আছিল। বংগৰ নাদিয়াৰ বিখ্যাত যুক্তিবিদ বাসুদেৱ সাৰ্বভৌম আৰু ৰঘুনাথ শিৰোমণি গুৰু পক্ষধৰ মিশ্ৰৰপৰা ন্যায় শাস্ত্ৰ শিকিবলৈ মিথিলালৈ আহিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শাসক
পোহৰ মন্ত্ৰ

পোহৰ মন্ত্ৰ, যাক অমোঘপাশ (অবিফল ৰছী ফান্দ) মন্ত্ৰ বুলিও কোৱা হয়, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ শিংগন আৰু কেগন পন্থাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰ যদিও বৌদ্ধধৰ্মৰ অন্যান্য বজ্ৰযান পন্থাত ইয়াৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হোৱা নাই। ইয়াক আমোঘপাশকল্পৰাজ-সূত্ৰ (চীনা অনুবাদ তাইশো ত্ৰিপিটক, সংস্কৰণ সংখ্যা-১০৯২) বা বুদ্ধ বৈৰোচনৰ মহান শুদ্ধিৰ অবিফল ৰছী ফান্দৰ মন্ত্ৰৰ সূত্ৰৰ পৰা লোৱা হৈছে আৰু ইয়াক তলত দিয়া ধৰণে জপ কৰা হৈছে:

সংস্কৃত

ৰোমান লিপিঃ om̐ amogha vairocana mahāmudrā maṇipadma jvāla pravarttaya hūm̐
দেৱনাগৰী: ॐ अमोघ वैरोचन महामुद्रा मणि पद्म ज्वाल प्रवर्त्तय हूँ
অসমীয়া: ওঁ অমোঘ ৱৈৰোচন মহামুদ্ৰা মণি পদ্ম জ্ৱাল প্ৰৱৰ্ত্তয় হূঁ

জাপানীঃ おん あぼきゃ べいろしゃのう まかぼだら まに はんどま じんばら はらばりたや うん Om abogya beiroshanō makabodara mani handoma jinbara harabari tayaun ওম্ অবোগ্য় বেইৰশনো মকবদৰ মনি হন্দম জিন্বৰ হৰবৰি তয়উন্
কোৰিয়ানঃ 옴 아모가 바이로차나 마하무드라 마니 파드마 즈바라 프라바릍타야 훔 om amoga bairochana mahamudeura mani padeuma jeubara peurabareutaya hum ওম্ অমোগ বৈৰোচন মহমুদেউৰ মনি পদেউম জেউবৰ পেউৰবৰেউতয় হুম্
ভিয়েটনামী: Án (Ông/Úm) A ma cát Hoài lô giai nã Ma cáp mẫu đức la Ma ni bá đức ma Cập phạp la Bát la phạp nhĩ đả nha Hồng
কাঞ্জি আৰু চীনা লিপি: 唵 阿謨伽 尾盧左曩 摩訶母捺囉 麽抳 鉢納麽 入嚩攞 鉢囉韈哆野 吽 Ǎn ā mó jiā wěi lú zuǒ nǎng mó hē mǔ nà luō me nǐ bō nà me rù mó luó bō luō wà duō yě hōng

তিব্বতী: ཨོཾ་ཨ་མོ་གྷ་བཻ་རོ་ཙ་ན་མ་ཧཱ་མུ་དྲཱ་མ་ཎི་པདྨ​་ཛྭ་ལ་པྲ་བརྟ་ཡ་ཧཱུྃ༔, ওং অ মো ঘ বৈ ৰো চ ন ম হা মু দ্ৰা ম ণি পদ্ম​ জ্ৱ ল প্ৰ বৰ্ত য় হূঁ।

অধ্যাপক মাৰ্ক উন্নোৰ মতে এই মন্ত্ৰৰ অনুবাদ মোটামুটিভাৱে হ’ল-প্ৰথম অৱস্থাত পূব এছিয়াৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ গ্ৰন্থসমূহত এই মন্ত্ৰটোৰ বিষয়ে কম উল্লেখ পোৱা গৈছিল আৰু যদিও কুকাইয়ে নৱম শতিকাত জাপানলৈ এই সূত্ৰটো আনিছিল, তথাপিও তেওঁ ইয়াক তান্ত্ৰিক পদ্ধতিত কেতিয়াও ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি কোনো তথ্য নাই। ঐতিহাসিক ৰেকৰ্ডসমূহে দেখুৱাইছে যে হেইয়ান যুগত ক্ৰমান্বয়ে ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পাইছিল, ত্ৰয়োদশ শতিকালৈকে যেতিয়া ইয়াক মধ্যযুগীয় জাপানী বৌদ্ধধৰ্মত ম্য়ো'এ জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল, আৰু পিছলৈ শিংগন সন্ন্যাসী এইচন আৰু নিন্শো'ই তেওঁলোকৰ মন্ত্ৰণালয়ত জনপ্ৰিয় কৰিছিল। মন্ত্ৰ আৰু নেম্বুত্ছু(বুদ্ধনামাবৃত্তি) দুয়োটাকে প্ৰায়ে মধ্যযুগীয় বৌদ্ধসকলে কোনোবা এটা সময়ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল, প্ৰায়ে একে সেৱাতে। পোহৰ মন্ত্ৰৰ বাবে এটা সাধাৰণ প্ৰথা আছিল সূত্ৰত ব্যাখ্যা কৰা শিক্ষাৰ ভিত্তিত কোনো মৃত ব্যক্তিৰ শৰীৰত বা তেওঁলোকৰ সমাধিৰ ওপৰত এই মন্ত্ৰেৰে আশীৰ্বাদ দিয়া বিশুদ্ধ বালি ছটিয়াই দিয়া। বিশ্বাস আছিল যে যিজন ব্যক্তিয়ে বহুত বেয়া কৰ্ম জমা কৰিছে, আৰু নৰকত সম্ভাৱ্য পুনৰ্জন্মক তৎক্ষণাত মুক্ত হ’ব আৰু অমিতাভবুদ্ধৰ বিশুদ্ধভূমিত অনুকূল পুনৰ্জন্মৰ অনুমতি দিব। এই প্ৰথাক জাপানী ভাষাত দোশা-কাজি dosha-kaji (土砂加持) বুলি জনা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
বেবে নানকী

বেবে নানকী (১৪৬৪–১৫১৮) শিখ ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰথম শিখগুৰু গুৰু নানকৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী আছিল। বেবে নানকী শিখ ধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মীয় চৰিত্ৰ। তেওঁক শিক্ষকসকলৰ প্ৰথম গুৰুশিখ বুলি জনা যায়। তেওঁ প্ৰথম বাৰৰ বাবে ভাতৃ গুৰু নানকৰ "আধ্যাত্মিক বিশিষ্টতা" হৃদয়ংগম কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৪৬৪ চনত লাহোৰৰ ওচৰৰ চহলত বেবে নানকীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মেহতা কালু আৰু মাতৃ মাতা তৃপ্তা। বেবে নানকী নাম তেওঁৰ ককা-আইতায়ে ৰাখিছিল। তেওঁৰ নাম "নানকীয়ান" শব্দৰ পৰা আহিছে আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল মাকৰ ফালৰ ককা-আইতাকৰ ঘৰ। তেওঁ শিখধৰ্মৰ প্ৰচাৰক আৰু প্ৰথম গুৰু গুৰু নানক দেৱৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী। তেওঁৰ নামৰ লগত "বেবে" আৰু "জী" শব্দদুটা সন্মানপূৰ্বক হিচাপে যোগ দিয়া হয়। বেবে মানে হৈছে জ্যেষ্ঠ ভগ্নী বা বায়েক। সেইদৰে সন্মানৰ প্ৰতীক হিচাপে নামৰ পিছত "জী" বুলি সম্বোধন কৰা হয়। ১১ বছৰ বয়সতে বেবে নানকীৰ বিবাহ হয়। সেই সময়ৰ সমাজত বাল্যবিবাহৰ প্ৰচলন আছিল।

ভাতৃ-ভগ্নীৰ সম্পৰ্ক

বেবে নানকীৰ তেওঁৰ ভাতৃ গুৰু নানকৰ প্ৰতি এক অসাধাৰণ আনুগত্য আছিল। তেওঁ প্ৰথম তেওঁৰ ভায়েকৰ "আলোকিত আত্মা" চিনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ গুৰু নানকতকৈ পাঁচ বছৰ ডাঙৰ আছিল। কিন্তু তেওঁ নানকৰ প্ৰতি এগৰাকী মাতৃৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ নানকক প্ৰায়ে দেউতাকৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল আৰু কোনো চৰ্ত নোহোৱাকৈ নানকক ভাল পাইছিল। ১৫ বছৰ বয়সত গুৰু নানক দেৱক বেবে নানকীৰ ঘৰত তেওঁৰ সৈতে বাস কৰিবলৈ পঠোৱা হৈছিল। তেওঁৰ মনত স্বাধীনতাৰ বীজ ৰোপণ কৰাৰ বাবে তেওঁ নানকক বাবে এগৰাকী সুযোগ্য পত্নী বিচাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামীক লৈ বেবে নানকীয়ে গুৰু নানক দেৱৰ বিবাহৰ বাবে এগৰাকী সুযোগ্য বধু বিচাৰি উলিয়ায়। পিছলৈ মাতা সুলখনীৰ লগত গুৰু নানকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। যিহেতু বেবে নানকীৰ নিজা সন্তান নাছিল, সেয়ে তেওঁ গুৰু নানকৰ সন্তানক বহুত মৰম কৰিছিল। তেওঁ নানকৰ সন্তানদ্বয় শ্ৰী চান্দ আৰু লখমী চান্দক তুলি-তালি ডাঙৰ কৰে।

বেবে নানকী গুৰু নানকৰ প্ৰথম অনুযায়ী হিচাপে পৰিচিত। তেওঁ নানকক গুৰু হিচাপে মানি শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। সেয়ে তেওঁক প্ৰথম গুৰুশিখ বুলি জনা যায়। তেওঁ গুৰুনানক দেৱৰ প্ৰতি অটুট ভক্তিভাব পোষণ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ গুৰু নানক দেৱক ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সংগীতত ব্যৱহাৰৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল বুলি জনা যায়। তেওঁ নানকদেৱৰ সংগীতিক প্ৰতিভা চিনি এটা ৰবাব নামৰ বাদ্যযন্ত্ৰ আনি দিছিল

মৃত্যু

১৫১৮ চনত বেবে নানকীয়ে দেহত্যাগ কৰে। মৃত্যৰ আগত শেষ ইচ্ছা হিচাপে তেওঁ গুৰু নানকক নিজৰ কাষত বিচাৰিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুশয্যাৰ কাষত গুৰু নানক আছিল। তেওঁৰ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰাৰ সময়ত তেওঁক "জাপজী চাহিব"ৰ পাঠ শুনোৱা হৈছিল।

তথ্য উৎস

জীৱনী

শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
মায়া ৰাও

মায়া ৰাও (; ২ মে' ১৯২৮ – ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৪) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী, কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ আৰু কথক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষক। কথকৰ নৃত্য-পৰিচালনা বা কৰিঅ'গ্ৰাফীৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অমূল্য বৰঙনিৰ বাবে তেখেত জনাজাত। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে ডেন্স বেলেট। উত্তৰ-ভাৰতীয় নৃত্যশৈলী 'কথক'ক দক্ষিণ ভাৰতলৈ প্ৰসাৰিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মায়া ৰাওৰ অৱদান অগ্ৰগণ্য। এইক্ষেত্ৰত সততে নাম উচ্চাৰিত হয় তেখেতে আৰম্ভ কৰা নৃত্য বিদ্যালয়খন। বিদ্যালয়খনৰ নাম হৈছে "নাট্য ইনষ্টিটিউট অৱ কথক এণ্ড কৰিঅ'গ্ৰাফী"। বাংগালোৰৰ মালেশ্বৰমত থকা এইখনি নৃত্যানুষ্ঠান তেখেতে ১৯৮৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। "নাট্য এণ্ড ষ্টেম ড্যান্স কোম্পানী" নামৰ নৃত্য-কোম্পানীটোৰোত তেখেত হৈছে প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ। জয়পুৰ ঘৰানাৰ গুৰু সোহনলাল আৰু সুন্দৰ প্ৰসাদৰ অধীনত মায়া ৰাওৱে প্ৰাৰম্ভিক নৃত্য শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে দিল্লীত থকা নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ কথক ড্যান্স (লক্ষ্ণৌ ঘৰানা)ৰ গুৰু শম্ভু মহাৰাজৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লয়।

১৯৮৯ চনত মায়া ৰাওক সংগীত নাটক একাডেমীয়ে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০১১ চনত একাডেমীয়ে তেখেতেক সংগীত নাটক একাডেমী ঠাকুৰ ৰত্ন সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ জন্মশতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মুঠ এশগৰাকী শিল্পী-কুশলীক তেওঁলোকৰ অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে উক্ত বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বাংগালোৰৰ মালেশ্বৰম মায়া ৰাওৱে জন্মগ্ৰহণ কৰে। এটা ৰক্ষণশীল কোংকনী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত মায়া ৰাওৱে জন্মলাভ কৰিছিল। পিতৃ আছিল প্ৰতিষ্ঠিত স্থপতিবিদ হাতাংগৰী সঞ্জীৱ ৰাও। মাতৃ আছিল সুভদ্ৰা ৰাও। মায়া ৰাওৰ তিনিজন ভ্ৰাতৃ আৰু তিনিজনী ভগ্নী আছিল। জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়তেই মায়া ৰাওৱে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকে। ৰামা ৰাওৰ পৰা তেখেতে ডিলৰুবা নামৰ বাদ্যটোও বজাবলৈ শিকে। ৰক্ষণশীল পৰিয়ালৰ এজনী কন্যা সন্তানৰ বাবে সেইধৰণৰ কলা-শিক্ষা লোৱাটো সেইসময়ত প্ৰায় নিষিদ্ধৰ দৰেই আছিল। ১২ বছৰ বয়সত মায়া ৰাওৱে তেখেতৰ পিতৃৰ লগত উদয় শংকৰৰ দলটোৱে বাংগালোৰৰ বিআৰভি প্ৰেক্ষাগৃহত পৰিৱেশন কৰা এটা নৃত্যানুষ্ঠান উপভোগ কৰে। এইটো অনুষ্ঠান চাই উঠি পিতৃ অতিশয় অভিভূত হৈ পৰে আৰু নিজৰ জীয়েকহঁতকো নৃত্য শিকাবলৈ মন বান্ধে।

তেখেতৰ গুৰু পণ্ডিত ৰামাৰাও নাইক আছিল উস্তাদ ফৈয়জ খানৰ শিষ্য আৰু আগ্ৰা ঘাড়ানাৰ কণ্ঠশিল্পী। বাংগালোৰৰ বেনছন টাউনত তেখেতৰ এখন সংগীত আৰু নৃত্যৰ বিদ্যালয় আছিল, য'ত বিভিন্ন সংগীত আৰু নৃত্যশৈলীৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। জয়পুৰ ঘৰানাৰ সোহন লাল আছিল কথক বিভাগৰ তত্ত্বাৱধায়ক। ইয়াৰ যোগেদিয়েই মায়া ৰাওৱে তেখেতৰ জীৱনৰ প্ৰথমটো গুৰুত্বপূৰ্ণ নৃত্যানুষ্ঠান সীতা হৰণ (১৯৪৭) পৰিৱেশন কৰে। মহাৰাণী কলেজৰ দৰিদ্ৰ শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে এইটো অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। ১৯৪৬ চনত তেখেতৰ পিতৃৰ মৃত্য হয়। তেওঁলোকৰ পৈতৃক গৃহটো এবছৰৰ ভিতৰতে নিলামত বিক্ৰী হয় আৰু তেওঁলোকৰ একোঠলীয়া ঘৰ এটালৈ স্থানান্তৰিত হয়। ভ্ৰাতৃ মনোহৰৰ সৈতে মায়া ৰাওৱে ঘৰ চম্ভালিবলৈ প্ৰয়াস কৰে। পৰিয়ালটোৰ প্ৰতিপালনৰ বাবে তেখেতে ১৭ বছৰ বয়সত নৃত্য শিকাবলৈ আৰম্ভ কৰে।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
এলি আভৰাম

এলি আভৰাম (; পূৰ্বে এলিজাবেট আভৰামিড'; ২৯ জুলাই, ১৯৯০) বৰ্তমান ভাৰতৰ মুম্বাইত বসবাস কৰা এগৰাজী চুইডিছ গ্ৰীক অভিনেত্ৰী। তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ লগত জড়িত আৰু মিকী ভাইৰাছ নামৰ বোলছবিৰ জৰিয়তে বলিউডত খোজ পেলাব। তেওঁ বৰ্তমান টেলিভিজনৰ অনুষ্ঠান বিগ্‌ বছৰ সপ্তম চিজনত অংশগ্ৰহণ কৰিছে।

২০১০ চনত এলিয়ে মিছ্‌ গ্ৰীছ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লয়। তেওঁ চুইডিছ টেলিভিজন চিৰিজ Gomorron Sverigeতো ভূমুকি মাৰে।

২০১২ চনৰ ছেপ্তেম্বৰত বলিউডত অভিনয় কেৰিয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে এলিয়ে মুম্বাইলৈ ঢাপলি মেলে। হিন্দী বোলছবিত অভিনয় কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ বিষয়ে তেওঁ আলোচনী এখনৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰত এনেদৰে কৈছিল, "চৈধ্য বছৰ বয়সত..., মোৰ কোঠাত এটা টিভি আছিল আৰু ম‌ই চাৰিঘণ্টীয়া "দেৱদাস" চিনেমাখন (শ্বাহৰুখ খান আৰু ঐশ্বৰ্য ৰায় অভিনিত) চাইছিলোঁ। সেই গোটেই সময়ছোৱা ম‌ই লৰচৰ কৰা নাছিলোঁ। ম‌ই ভাবিছিলোঁ,'ময়ো তেনেদৰে নাচিব আৰু গাব খোজোঁ। ম‌ই বলিউডৰ বোলছবিত অভিনয় কৰিম। '" তেওঁ লাভ কৰা প্ৰথম গুৰুত্বপূৰ্ণ টিভি বিজ্ঞাপনটো আছিল অভিনেতা অক্ষয় কুমাৰৰ সৈতে এভাৰে'ডী ইণ্ডাষ্ট্ৰিজৰ বাবে।

অৱশেষত তেওঁ সৌৰভ বাৰ্মাৰ হাস্য-থ্ৰিলাৰ বোলছবি মিকী ভাইৰাছত নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয়ৰ সুযোগ লাভ কৰে। হিন্দী ভাষা ক'ব নোৱাৰা বাবে বলিউডৰ ছবিত সুযোগ পোৱাটো তেওঁত বাবে কঠিন আছিল। এই বিষয়ে এলিয়ে কয়,"মিকী ভাইৰাছৰ বাবে অ'ডিচন দিয়াৰ আগতে ম‌ই পৰিচালকক মোলৈ চিত্ৰনাট্যখন পঠিয়াই দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ যাতে ম‌ই সংলাপবোৰ মুখস্থ কৰিব পাৰোঁ, কাৰণ তেতিয়ালৈকে ম‌ই হিন্দী ক'ব নাজানিছিলোঁ। মোলৈ পৰিচালকে চাৰিপৃষ্ঠা সংলাপ পঠিয়াই দিলে আৰু তাৰে কিছুমান শব্দ কেনেকৈ উচ্চাৰণ কৰিব লাগে সেয়া মোক ক'বলৈ কোনো মানুহো নাছিল। অ'ডিচনত মোৰ উচ্চাৰণ সঠিক নোহোৱা সত্ত্বেও তেওঁলোকে মোৰ অভিনয় ভাল পালে। " আন ২০০ গৰাকী প্ৰাৰ্থীৰ লগত তেওঁক নিৰ্বাচন কৰা হ'ল আৰু শেষত তেওঁ বাকীবোৰতকি অগ্ৰাধিকাৰ পায়। এই ছবিখনত এলিয়ে মুখ্য চৰিত্ৰ মিকী ভাইৰাছৰ প্ৰেমিকা কামায়ানি জৰ্জৰ ভূমিকাৰ অভিনয় কৰিছে। মুখ্য ভূমিকাত আছে বলিউডত অভিষেক ঘটোৱা জনপ্ৰিয় টিভি হ'ষ্ট মনীষ পল। ছবিখনত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছে দিল্লীত আৰু ২৫ অক্টোবৰ, ২০১৩-ত মুক্তি লাভ কৰিব।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

বোলছবিসমূহ

Year
Title
Role
Notes
2008
Förbjuden Frukt
Selen
Swedish language film
2013
Mickey Virus
Kamayani George
Debut Hindi film

টেলিভিজন

Year
Title
Notes
2013
Bigg Boss 7
Reality TV show - Hindi

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃ সংযোগ

শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ছুইডেনৰ ব্যক্তি‎
সুদেষ্ণা

সুদেষ্ণা বা কৈকেয়ী হৈছে মহাভাৰতৰ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰা মৎসদেশৰ ৰজা বিৰাটৰ পত্নী তথা অভিমন্যুৰ পত্নী উত্তৰাৰ মাতৃ আছিল সুদেষ্ণা। তেওঁ উত্তৰ কুমাৰৰ মাতৃ আৰু কীচকৰ ভনীয়েক আছিল। তেওঁ কেকয় ৰজাৰ কন্যা আছিল কাৰণে তেওঁক কৈকেয়ী বুলিও জনা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনী

ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনী (ইংৰাজী: National Federation of Indian Women) হৈছে ভাৰতৰ এটা মহিলা সংগঠন। এই সংগঠনটো ভাৰতৰ অন্যতম ৰাজনৈতিক দল ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ মহিলা শাখা। ১৯৫৪ চনৰ ৪ জুনত অৰুণা আছফ আলিকে ধৰি মহিলা আত্মৰক্ষা সমিতিৰ কেইগৰাকীমান নেতাই সংগঠনটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনীৰ বৰ্তমানৰ সাধাৰণ সম্পাদক হৈছে এনী ৰাজা আৰু অৰুণা ৰায় হৈছে বৰ্তমানৰ সভানেত্ৰী।

ইতিহাস

শীতল যুদ্ধ আৰু সামৰিক চুক্তিৰ পটভূমিত ১৯৫৪ চনৰ ৪ জুন তাৰিখে কলিকতাত ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনীৰ প্ৰথমখন কংগ্ৰেছ অনুষ্ঠিত হৈছিল। সভাত সংগঠনটোৱে “হাইড্ৰ’জেন বোমা, পৰমাণু বোমা আৰু বেক্টেৰিয়ালজিকেল অস্ত্ৰৰ দৰে বৃহৎ পৰিসৰৰ গণধ্বংসী অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰৰ তীব্ৰ বিৰোধী।” বুলি ঘোষণা কৰিছিল।

সাম্ৰাজ্যবাদ, দৰিদ্ৰতা আৰু ৰোগৰ বিৰুদ্ধে সমগ্ৰ বিশ্বৰ মহিলাসকল একত্ৰিত হোৱাৰ দৃষ্টিভংগীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বিদ্যা মুন্সি, ইলা ৰিড, হাজৰা বেগম, আন্না মাস্কাৰেন, ৰেণু চক্ৰৱৰ্তী, তাৰা ৰেড্ডী, শান্ত দেৱ আৰু অনাসুয়া জ্ঞানচন্দৰ দৰে আগশাৰীৰ ব্যক্তিসকলে “আন্তৰ্জাতিক গণতান্ত্ৰিক ফেডাৰেচন”, ১৯৫৫ চনত লাউছেনত অনুষ্ঠিত “বিশ্ব মাতৃ সন্মিলন”, ১৯৬১ চনত কাইৰোত অনুষ্ঠিত “আফ্ৰিকান-এছিয়ান মহিলা সন্মিলন”, ১৯৭৭ চনত হো চি মিন চহৰত অনুষ্ঠিত “ভিয়েটনামৰ বিজয়ৰ বাৰ্ষিকী”, ইত্যাদি বিভিন্ন নাৰী সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

১৯৫৭ চনত ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনীৰ সভানেত্ৰী পুষ্পমায়ী বসুৱে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিজয়ৱাড়াৰ পৰা এক উত্তেজনাপূৰ্ণ আবেদন জনাইছিল: “আমি, ফেডাৰেচনৰ মহিলাসকলে ঘোষণা কৰোঁ যে আমি যুদ্ধ নিবিচাৰোঁ। কেৱল ইয়াতেই নহয় বিশ্বৰ কোনো ঠাইতে যুদ্ধ হোৱাটো আমি নিবিচাৰোঁ। আমি বৃহৎ শক্তিসমূহক কেৱল সকলো পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা বন্ধ কৰি দিবলৈ নহয় বিশ্বৰ মংগলৰ বাবে সকলো যুদ্ধ বন্ধ কৰি দিবলৈ দাবী জনাও - আমি তেওঁলোকক কওঁ যে যুদ্ধৰ প্ৰস্তুতিত নিজৰ মানুহ, ধন আৰু মগজু নষ্ট নকৰিব কিন্তু নিজৰ দেশৰ মংগলৰ বাবে এইবোৰৰ ব্যৱহাৰ কৰক।”

মহিলাৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰাৰ উমৈহতীয়া লক্ষ্যৰে একত্ৰিত হৈ বহু মহিলা সংগঠনে ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনীত যোগদান কৰে। ১৯৫৪ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰতিষ্ঠা সন্মিলনত ইতিমধ্যে এনে ৩৯টা সংগঠনে যোগদান কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত কৃষক, শ্ৰমিক, জনজাতীয়, দলিত আৰু শৰণাৰ্থীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পেছাদাৰী, শিল্পী আৰু বুদ্ধিজীৱীলৈকে প্ৰায় ১.৩ লাখ মহিলাই সংগঠনৰ সদস্য হোৱা বুলি জনা গৈছিল। ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনীত যোগদান কৰা সংগঠনসমূহৰ ভিতৰত মহিলা আত্ম সুৰক্ষা সমিতি (মাৰ্চ, পশ্চিম বংগ), পঞ্জাৱ লোক ইস্ত্ৰী সভা, নাৰী মংগল সমিতি (উৰিষ্যা), আৰু মণিপুৰ মহিলা সমিতি আদি আছিল অন্যতম।

সভানেত্ৰীসকল

১. পুষ্পাময়ী বসু (১৯৫৪ - ১৯৫৭)
২. অনুসূয়া জ্ঞানচান্দ (১৯৫৭ - ১৯৬২)
৩. কপিলা খাণ্ডৱালা (১৯৬২ - ১৯৬৭)
৪. অৰুণা আছফ আলি (১৯৬৭ - ১৯৮৬)
৫. ড॰ নিৰুপমা ৰাথ (১৯৮৬ - ১৯৯৪)
৬. দীনা পাঠক (১৯৯৪ - ২০০২)
৭. ড॰ কে. সাৰদামনি (২০০২ - ২০০৮)
৮. অৰুণা ৰায় (২০০৮ - বৰ্তমানলৈকে)

সাধাৰণ সম্পাদকসকল

১. অনুসূয়া জ্ঞানচান্দ (১৯৫৪ - ১৯৫৭)
২. হাজৰা বেগম (১৯৫৪ - ১৯৬২)
৩. ৰেণু চক্ৰৱৰ্তী (১৯৬২ - ১৯৭০)
৪. বিমলা ফাৰুকি (১৯৭০ – ১৯৯১)
৫. তাৰা ৰেড্ডী (১৯৯১ - ১৯৯৪)
৬. জি. সৰলা দেৱী (১৯৯৪ - ১৯৯৯)
৭. অমৰজীত কৌৰ (১৯৯৯ - ২০০২)
৮. ছেহবা ফাৰুকি (২০০২ - ২০০৫)
৯. এনী ৰাজা (২০০৫ - বৰ্তমানলৈকে)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
জাভা

]], জাভাৰ সৃষ্টিকৰ্তা (২০০৮)

জাভা (ইংৰাজী: Java) হ'ল এক object-oriented কম্পিউটাৰৰ প্ৰগ্ৰামিং ভাষা। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হ'ল "write once, run anywhere" (WORA)। এবাৰ লিখি যিকোনো ঠাইতে চলোৱা। অৰ্থাৎ কোনো এপ্লিকেশ্যন এবাৰ লিখা হ'লে পুনৰ কম্পাইল নকৰাকৈয়ে যিকোনো প্লেটফৰ্মত চলা। জাভা এপ্লিকেশ্যন কম্পাইল হয় বাইটক'ডত (bytecode) আৰু ই জাভা ভাৰ্ছুৱেল মেছিনৰ সহায়ত ৰাণ হয়, লাগিলে কম্পিউটাৰৰ আন্তঃগাঁথনি যিয়েই নহওক কিয়। বৰ্তমান জাভা বিশ্বৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় প্ৰগ্ৰামিং ভাষা। ই কিছুপৰিমাণে ক্লায়েণ্ট-ছাৰ্ভাৰ ৱেব এপ্লিকেশ্যনত ব্যৱহৃত হয়, তথা ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা প্ৰায় দহ নিযুত। ছান মাইক্ৰছিষ্টেমৰ জেমছ গোছলিং-ক জাভাৰ উদ্ভাৱনকাৰী বুলি জনা যায়। জাভাৰ সৰহ সংখ্যক গাঁথনি (syntax) লোৱা হৈছে দুটা অতি জনপ্ৰিয় কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰামিং ভাষা C আৰু C++ ৰ পৰা।

প্ৰথম জাভা প্ৰগ্ৰাম

এটা কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰাম হ'ল সুলিখিত লিখনিৰ দৰে। আমি কোৱা ভাষাসমূহত যেনেকৈ নিৰ্দিষ্ট বাক্য গাঁথনি থাকে, নিৰ্দিষ্ট জতুৱা ঠাচ, খণ্ড বাক্য থাকে তেনেকৈ কম্পিউটাৰৰ প্ৰগ্ৰাম এটাৰ মাজতো সুনিৰ্দিষ্ট খণ্ড বাক্য আৰু বাক্য বিন্যাস থাকে। জাভাও ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। তলত এটা জাভা প্ৰগ্ৰামৰ উদাহৰণ দিয়া হ'ল -

public class HelloWorld
{
public static void main(String[] args)
{
System.out.println("Hello, World");
}
}
এই প্ৰগ্ৰামটোৰপৰা আমি "Hello World" এই লিখাটো পাম।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ
শ্ৰেণী:হাই লেভেল প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ