ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ছায়া

ছায়া বা চায়া ( ছাঁ) হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী, তেওঁক ছাঁ বা ছায়াৰ দেৱী বুলি কোৱা হয়। ছায়া হিন্দু দেৱতা সূৰ্যৰ এগৰাকী সহধৰ্মিনী। তেওঁ সূৰ্যৰ প্ৰথম পত্নী সৰন্যু (সঞ্জনা বা সংজ্ঞা, সন্ধ্যা)ৰ ছাঁ-প্ৰতিচ্ছবি বা প্ৰতিফলন। ছায়াৰ জন্ম সঞ্জনাৰ ছাঁৰ পৰা হৈছিল আৰু সঞ্জনাই স্বামীক এৰি যোৱাৰ পিছত ছায়া অস্থায়ী ভাৱে ঘৰত আছিল।
ছায়াক সাধাৰণতে শনি গ্ৰহ (কৰ্ম আৰু ন্যায়ৰ দেৱতা), দেৱী তাপ্তি (তাপ্তি নদীৰ দৈৱ স্বৰূপ) আৰু সবৰ্ণী মনুৰ মাতৃ বুলি কোৱা হয়।

বৈদিক আখ্যান

ঋকবেদত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১২০০-১০০০) ছায়াৰ বিষয়ে প্ৰাচীনতম বৰ্ণনা পোৱা যায়। বিভাসনৰ (সূৰ্য) ঔৰষত এহাল যমজ সন্তানৰ জন্মৰ পিছত তেওঁৰ সহধৰ্মিনী তথা বিশ্বকৰ্মাৰ কন্যা সৰন্যুৱে তেওঁক পৰিত্যাগ কৰি এজনী ঘোঁৰাৰ ৰূপত আঁ‌তৰি যায়। সৰন্যুৱে তেওঁৰ ঠাইত সবৰ্ণা ("একে প্ৰকাৰৰ") নামৰ এগৰাকী নাৰীক স্থান দিয়ে। কিন্তু সৰন্যুৰ দৈৱত্বৰ বিপৰীতে সবৰ্ণা আছিল নশ্বৰ। পৰৱৰ্তী সময়ৰ পুৰাণসমূহৰ মতে ছায়া হৈছে কেৱলমাত্ৰ সৰন্যুৰ ছাঁ। সূৰ্যৰ ঔৰষত সবৰ্ণাৰ কোনো সন্তান নাই। পৰৱৰ্তী সময়ত (৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) যক্ষই তেওঁৰ নিকূটত কৰা ঋকবেদৰ এক সংযোজনত এই কথা কয় যে সবৰ্ণাৰ গৰ্ভত মনুৰ (মানৱজাতিৰ বংশধৰ, যাক পৰৱৰ্তী কালৰ পুৰাণত সবৰ্ণী মনু বুলি কোৱা হৈছিল) জন্ম হৈছিল। মূল বেদত কোৱা হৈছে যে দেৱতাসকলে সৰন্যুৰ ঠাইত সবৰ্ণাক স্থান দিছিল। যক্ষৰ নিকূটৰ মতে সৰন্যুৱে সবৰ্ণাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। বৃহদ দেৱতাই ছায়াৰ আৰ্হিটোক সাদৃশা ("সদৃশ দৰ্শনা" বা একে চেহেৰাৰ) বুলি কয় যি আছিল দেখিবলৈ সৰন্যুৰ দৰে। সাদৃশাই সূৰ্যৰ ঔৰষত মনুক ধাৰণ কতিছিল আৰু তেওঁ পিছলৈ এজন ৰাজকীয় ঋষিৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।

আখ্যান

মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণত সঞ্জনা-ছায়াৰ কাহিনীটো দুটাকৈ অংশত উল্লেখ কৰা হৈছে। এই কাহিনীটো হৰিবংশ পুৰাণৰ সৈতে একে। সঞ্জনাই সূৰ্যৰ শক্তি আৰু তাপ সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁক ত্যাগ কৰে। অৱশ্যে যম দেৱতাক দিয়া অভিশাপৰ ক্ষেত্ৰত তাৰতম্য ঘটিছে। যমে ছায়াক তিৰস্কাৰ কৰে আৰু পদাঘাতৰ বাবে উদ্যত হয়। যমৰ এই ব্যৱহাৰৰ বাবে ছায়াই তেওঁৰ ভৰিত পোক দিব আৰু ঘাঁ লাগিব বুলি অভিশাপ দিয়ে। আনহাতে সূৰ্যই যমক এটা ডাকোৱাল কুকুৰা উপহাৰ দিয়ে যাতে কুকুৰাটোৱে তেওঁৰ ভৰিৰ সেই কীটবোৰ খাব পাৰে। অন্য আখ্যান সমূহটো এই অভিশাপটোৰ বৰ্ণনা হৰিবংশৰ সৈতে প্ৰায় একে। ছায়াই উল্লেখ কৰিছে যে- তেওঁ যমৰ দেউতাকৰ পত্নী, কিন্তু তেওঁ যমৰ মাতৃ নহয়।

মৎস পুৰাণৰ আখ্যানটিও আগৰ সমূহৰে প্ৰায় একে। অৱশ্যে ইয়াত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ছায়াৰ তিনিটি সন্তানৰ ভিতৰত এটি পুত্ৰ সবৰ্ণী মনু আৰু আন দুগৰাকী কন্যা ক্ৰমে তাপ্তি আৰু বিস্তী, ইয়াত বিস্তীক গাঢ় নীলা বৰণৰ বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁ কাল (সময় আৰু মৃত্যু)ৰ দেৱী আৰু পাতাল নিবাসী। ১১ শতিকাৰ কথাচৰিতসাগৰতো ছায়াৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। কুৰ্ম পুৰাণ অনুসৰি ছায়াৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ মনু। কোনো কোনো আখ্যান অনুসৰি সত্য জনাৰ পিছত সূৰ্যই ছায়াক ত্যাগ কৰে। আন এক আখ্যানত উল্লেখ আছে যে, সূৰ্যই ছায়াক ক্ষমা কৰে আৰু সঞ্জনা-ছায়া তথা তেওঁলোকৰ সন্তান সহিত বাস কৰে। ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি ছায়া সঞ্জনাৰ এগৰাকী ভগ্নী আৰু বিশ্বকৰ্মা ৰ জীয়ৰী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
যিদ্দি ৱিকিপিডিয়া

যিদ্দি ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ যিদ্দি সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত যিদ্দি ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

যিদ্দি ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত (চলচ্চিত্ৰ)

পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত ১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ পৰিচালক আছিল আনোৱাৰ হুছেইন। সংগীত জীতেন বৰুৱাৰ অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ সদ্য অৱসৰপ্ৰাপ্ত জিলা আৰু সত্ৰ ন্যায়াধীশ উপেন্দ্ৰনাথ ৰাজখোৱাই শীতল মস্তিষ্কৰে তেওঁৰ পত্নী আৰু তিনিজনী গাভৰু জীয়েকক হত্যা কৰি গাঁত খান্দি পুতি থৈছিল। পিছত তেওঁ আৰক্ষীৰ হাতত ধৰা পৰে আৰু আদালতত বিচাৰ চলে। বিচাৰত তেওঁৰ ফাঁচীৰ হুকুম হয়।

ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল পবিত্ৰ বৰকটকী, তচদ্দুক ইউছুফ, নিবেদিতা শৰ্মা আদিয়ে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

এজন বিচাৰক; যিয়ে জীৱনত কোনোদিনে কাকো ফাঁচী নালাগে, কঠোৰ শাস্তিয়ে আদেশ দি নাপালে। অথচ নিয়তিৰ পাকচক্ৰত নিজে ফাঁচী কাঠত ওলমিব লগা হ’ল। পত্নী আৰু তিনিজনী জীয়ৰীৰ সৈতে বিচাৰকজনৰ এখন সুখৰ সংসাৰ। নিয়তিৰ দৈৱ-দূৰ্বিপাকত এদিন তেওঁ গম পালে যে তেওঁৰ সন্তান জন্ম দিব পৰা ক্ষমতাই নাই। তেন্তে তিনিজনীকৈ জীয়ৰীৰ জন্ম হ’ল কেনেকৈ? পত্নীৰ দুশ্চৰিত্ৰৰ কথা তেওঁৰ চকুত এটা এটাকৈ উন্মোচিত হৈ পৰিল। সহজ-সৰল মানুহজন জীঘাংসু হৈ পৰিল। তেওঁ এক কঠোৰ সিদ্ধান্ত লৈ পেলালে। তেওঁ সংগোপনে হত্যা কৰিলে পত্নী আৰু আটাইকেইজনী জীয়েকক। কিন্তু পাপ লুকাই নাথাকে। তেওঁ ধৰা পৰিল আৰক্ষীৰ হাতত। বিচাৰ চলিল আৰু অৱশেষত শুনোৱা হ’ল ফাঁচীৰ হুকুম।

গীত

সংগীত পৰিচালনা জীতেন বৰুৱাৰ। কণ্ঠদান কৰিছে- ভাস্কৰ দাস, কুল বৰুৱা আৰু মৃদুলা দেৱান দাসে।

তথ্য উৎস

লগতে চাওক

ৰাজখোৱা হত্যাকাণ্ড

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
নগা চাদৰ

নগা চাদৰ হৈছে নগালেণ্ড আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলৰ বিভিন্ন নগা জনগোষ্ঠীয়ে তৈয়াৰ কৰা এক সুকীয়া আৰ্হিৰ (মূলতঃ ৰঙা আৰু ক’লা ঊলৰ) পৰম্পৰাগত চাদৰ।

নগা চাদৰৰ প্ৰকাৰ

চুংকোটেপ্চু

চুংকোটেপ্চু নাগালেণ্ডৰ আও নগাসকলৰ যোদ্ধা সকলে ব্যৱহাৰ কৰা চাদৰ। পৰম্পৰাগতভাৱে চুংকোটেপ্চু কেৱল শত্ৰু যোদ্ধাৰ মূৰ কাটিব পৰা যোদ্ধাসকলেহে পিন্ধিব পাৰে, আধুনিক যুগত চুংকোটেপ্চু পিন্ধাৰ অধিকাৰ ধন-সম্পত্তিৰ প্ৰদৰ্শন মূলক মেথোন বলিদিয়া কাৰ্যৰ সৈতে জড়িত

চাখেছাং নগা চাদৰ

চাখেছাং নগা চাদৰ হৈছে ভাৰতৰ ভৌগোলিক সূচক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত বস্ত্ৰ। নগা কিং চিলি আৰু নগা ট্ৰি টমেটোৰ পিছত নগালেণ্ডৰ পৰা জি আই পঞ্জীয়ন লাভ কৰা এয়া তৃতীয়বিধ সম্পদ। ‘চাখেছাং চাদৰ’ ‘হস্তশিল্প’ শ্ৰেণীৰ অধীনত তালিকাভুক্ত হোৱাৰ বিপৰীতে বাকী দুটা সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক ইংগিত (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ৰ অধীনত ‘কৃষি’ সামগ্ৰীৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোখালি
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
২৪ নৱেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৮৫৯ - বিজ্ঞান সাহিত্যৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ প্ৰজাতিৰ উৎপত্তি(On the origin of Species) প্ৰকাশ পায়।

জন্ম

১৬২২ - লাচিত বৰফুকন, আহোম সেনাপতি।
১৮৬৭ - ৰজনীকান্ত বৰদলৈ, ‘জোনাকী যুগ’ত অসমীয়া সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে আশাশুধীয়া প্ৰচেষ্টা চলোৱা ব্যক্তি সকলৰ ভিতৰত অন্যতম ব্যক্তি। অসমীয়া উপন্যাসৰ পিতৃ-পুৰুষ।
১৮৭১ - পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা, অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথমজন সভাপতি।
১৮৮৮ - ডেল কাৰ্নেগী, আমেৰিকান লেখক আৰু প্ৰবক্তা।
১৯৬১ - অৰুন্ধতী ৰয় প্ৰসিদ্ধ লেখিকা। তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম সুজন্না অৰুন্ধতী ৰয়। অৰুন্ধতী ৰয় তেওঁৰ উপন্যাস "দ্য গড অব্ স্মল থিংছ (১৯৯৭)"ৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিচিত, যি ১৯৯৭ চনত বুকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু এগৰাকী অনা-প্ৰবাসী ভাৰতীয় লেখকৰ দ্বাৰা সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কিতাপ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী মানৱ অধিকাৰ আৰু পৰিবেশ কৰ্মী হোৱাৰ লগতে এগৰাকী ৰাজনৈতিক কৰ্মীও।
১৯৭৬ - অংগৰাগ মহন্ত, অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী।
১৯৮৪ - নীনা গুপ্তা, ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ।
১৯৯০ - প্ৰিঞ্চ নাৰুলা, ভাৰতীয় মডেল আৰু অভিনেতা।
২০০১ - অচিন্ত্য শিউলি, ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলনকাৰী।

মৃত্যু

১৯৭৫ - গুৰু টেগ বাহাদুৰ, নৱম শিখ ধৰ্মগুৰু।
২০০৩ - টুন টুন বা উমা দেৱী খাত্ৰি, ভাৰতীয় কৌতুক অভিনেত্ৰী আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী।
২০০৫ - যমুনা বৰুৱা, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
২০২০ - গীতা হাতীকাকতি, অসমীয়া গীতিকাৰ, কবি আৰু সাহিত্যিক।
২০২৫ - ধৰ্মেন্দ্ৰ, (৮৯ বছৰ বয়সত), ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু ৰাজনীতিবিদ, লোকসভাৰ সদস্য (২০০৪–২০০৯), হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু।

দিৱস

লাচিত দিৱস (অসম)।
বিৱৰ্তন দিৱস, (আন্তৰ্জাতিক)।
শিক্ষক দিৱস (তুৰস্ক)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ‌, এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
প্ৰতিজৈৱিক

]] to antibiotics by the Kirby-Bauer disk diffusion method – antibiotics diffuse from antibiotic-containing disks and inhibit growth of S. aureus, resulting in a zone of inhibition.

প্ৰতিজৈৱিক বা বেক্টেৰিয়ানাশক হৈছে বেক্টেৰিয়াজনিত সংক্ৰমণৰ চিকিৎসা আৰু প্ৰতিৰোধৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এক প্ৰকাৰৰ পদাৰ্থ। এইবোৰে বেক্টেৰিয়াক ধংশ কৰে নাইবা সিহঁতৰ বৃদ্ধিত বাধা জন্মাই। কিছুমান প্ৰতিজৈৱিক ভেঁকুৰ আৰু প্ৰ'টজ'ৱাৰ বিপক্ষেও কাৰ্যকৰী, আৰু কিছুমান মানুহ তথা অন্য প্ৰাণীৰ বাবেও বিষাক্ত, তথাপিও ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণ পানীলগা বা ইনফ্লুৱেঞ্জাৰ দৰে ভাইৰাছজনিত সংক্ৰমণত প্ৰতিজৈৱিকে কাম নকৰে আৰু জধে মধে ব্যৱহাৰ কৰিলে ই অতিশয় অপকাৰ সাধন কৰিব পাৰে।

১৯২৯ চনত, আলেকজেণ্ডাৰ ফ্লেমিঙে পেনিচিলিন আবিস্কাৰ কৰিছিল, প্ৰতিজৈৱিক গুণ সম্পন্ন প্ৰথম ৰাসায়নিক যৌগ। তেওঁ এবিধ ৰোগসৃষ্টিকাৰী বেক্টেৰিয়াৰ কৰ্ষণ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ এখন কৰ্ষণ ঠালিত ক্ষুদ্ৰ সেউজীয়া ভেঁকুৰৰ বৰ্ধন হোৱা দেখিলে। তেওঁ লক্ষ্য কৰিছিল যে সেই ভেঁকুৰৰ উপস্থিতিয়ে বেক্টেৰিয়াবোৰ ধংশ কৰে নাইবা সিহঁতৰ বৃদ্ধিত ব্যাঘাট জন্মায়।

প্ৰতিজৈৱিকৰ আবিস্কাৰে বিংশ শতিকাৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানত বিপ্লৱৰ সূচনা কৰে, প্ৰতিষেধক ছিটা আৰু প্ৰতিজৈৱিকৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত উন্নত দেশসমূহত যক্ষ্মাৰ দৰে ৰোগ প্ৰায় নিৰ্মূল কৰি পেলায়। ইহঁতৰ কাৰ্যকাৰিতা আৰু সহজে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা সুবিধাৰ বাবে ইহঁতৰ মাত্ৰাধিক ব্যৱহাৰ হৈছে ফলস্বৰূপে বেক্টেৰিয়াবোৰেও প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছে। বৰ্তমান বিশ্বজুৰি ই এটা ডাঙৰ সমস্যা ৰূপে পৰিগণিত হৈছে, বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই এই প্ৰতিৰোধতাক "serious threat [that] is no longer a prediction for the future, it is happening now in every region of the world and has the potential to affect anyone, of any age, in any country" বুলি শ্ৰেণীকৰণ কৰিছে।
১৯০৭ চনত আলফ্ৰেড বাৰ্ডেইম আৰু পল এৰলিছে চিফিলিছৰ
চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ হোৱা আৰ্ছফেনামাইনৰ সংশ্লেষণৰ লগে লগেই এণ্টিবেক্টেৰিয়েল কেম'থেৰাপিৰ যুগ আৰম্ভ হয় বুলি কোৱা হয়। প্ৰথম প্ৰণালীবদ্ধ সক্ৰিয় প্ৰতিজৈৱিক ঔষধ প্ৰ'ণ্ট'ছিল গাৰ্হাৰ্ড ড'মাৰ্গে ১৯৩৩ চনত আবিস্কাৰ কৰিছিল, ইয়াৰ বাবে তেঁওক ১৯৩৯ চনত ন'বেল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ঔষধ
আজৰা কুৰেশ্বী

আজৰা কুৰেশ্বী (২২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৫ – ২২ নৱেম্বৰ ২০০২) আছিল পাকিস্তানৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ উদ্ভিদবিদ। পাকিস্তানত আলু উৎপাদন উন্নত কৰাৰ কাম কৰিছিল আৰু টিছু কালচাৰৰ কামৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত হৈছিল। ১৯৯৭ চনত বৰলাউগ বঁটা আৰু ২০০২ চনত অৰ্ডাৰ ডেছ পালমছ একাডেমিক লাভ কৰা তেখেতক পাকিস্তানত আলুৰ উৎপাদন ৫% বৃদ্ধি কৰাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰা হয়। বাবেও সফলতাৰে মাইক্ৰ’প্ৰপাগেচন প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰিছিল, আৰু স্থানীয় ঘেঁহু আৰু ধানৰ জাতত কলা সংৰক্ষণৰ জৰিয়তে নিমখ সহনশীলতাৰ পৰীক্ষা কৰিছিল। ১৪০খনতকৈও অধিক গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল।
২০০১ চনত পাকিস্তান কৃষি গৱেষণা পৰিষদৰ (PARC/PARSA)ৰপৰা শ্ৰেষ্ঠ বিজ্ঞানীৰ বাবে মিলেনিয়াম বঁটা

আজৰা কুৰেশ্বি পাকিস্তান বটানিকেল ছ’চাইটিকে ধৰি কেইবাখনো ছ’চাইটিৰ সদস্য আছিল।

প্ৰকাশিত কৰ্ম

কুৰেশ্বীয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন বৈজ্ঞানিক আলোচনীত ১৪০টাতকৈও অধিক বৈজ্ঞানিক গৱেষণা পত্ৰ আৰু ৮৫টা জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰে। কুৰেশ্বীয়ে পাকিস্তান, ভাৰত, কানাডা, ইজিপ্ত, ফিলিপাইনছ, আমেৰিকা, ব্ৰিটেইন, জৰ্ডান, বাংলাদেশ আৰু মৃত্যুৰ এমাহ পূৰ্বে চীনত ৭০খনতকৈও অধিক ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলন, চিম্পোজিয়াম আৰু আলোচনা-চক্ৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

মৃত্যু

২০০২ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত ৫৭ বছৰ বয়সত আজৰা কুৰেশ্বীৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰাধা বল্লভ মন্দিৰ, বৃন্দাবন

শ্ৰী ৰাধা বল্লভ মন্দিৰ ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মথুৰা জিলাৰ বৃন্দাবন চহৰত অৱস্থিত এটি ঐতিহাসিক মন্দিৰ। এই মন্দিৰটোক শ্ৰী ৰাধা বল্লভলাল জী মন্দিৰ বুলিও কোৱা হয়। এই মন্দিৰটো হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী ৰাধা কৃষ্ণৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত। এই মন্দিৰটো ৰাধা বল্লভ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰধান উপাসনাস্থলী। ষোড়শ শতিকাত বৃন্দাবন সন্ত হিত হৰিবংশ মহাপ্ৰভুৰ নিৰ্দেশনাত ইয়াৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

মন্দিৰটোৰ কেন্দ্ৰীয় দেৱতা হৈছে কৃষ্ণ যাক শ্ৰী ৰাধা বল্লভ নামেৰে পূজা কৰা হয় যাৰ অৰ্থ ৰাধাৰ সঙ্গী। ভগৱান কৃষ্ণৰ কাষত স্থাপিত মুকুট এটিয়ে দেৱী ৰাধাৰ সান্নিধ্যক বুজায়।

কিংবদন্তি

জনপ্ৰিয় কিংবদন্তি অনুসৰি ৰাধাবল্লভ দেৱতা কেতিয়াও কোনো ভাস্কৰ্য শিল্পীৰদ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হোৱা নাছিল। আত্মদেৱ নামৰ এজন ভক্তক শিৱই তেওঁৰ কষ্টকৰ ভক্তি আৰু প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে এই দেৱতাক দিছিল। হিত হৰিবংশ মহাপ্ৰভুৱে দেৱবন নামৰ ঠাইত ৩১ বছৰ জীয়াই আছিল। বয়সৰ ৩২ বছৰত তেওঁ বৃন্দাবনলৈ ৰাওনা হয়। বৃন্দাবনলৈ যোৱাৰ পথত আত্মদেৱৰ কন্যা সন্তানক বিয়া কৰাবলৈ স্বয়ং ৰাধাই আদেশ দি ৰাধা বল্লভজীৰ মূৰ্তিও লগত লৈ বৃন্দাবনলৈ লৈ যায়। আদেশ অনুসৰি হিথ হৰিবংশ মহাপ্ৰভুৱে আত্মদেৱৰ কন্যা সন্তানক বিয়া কৰাইছিল আৰু আত্মদেৱে তেওঁৰ কন্যা আৰু হৰিবংশ মহাপ্ৰভুৰ বিবাহৰদিনা ৰাধাবল্লভ জীৰ মূৰ্তি উপহাৰ দিছিল।

স্থাপত্য

বাঁকে বিহাৰী মন্দিৰৰ ওচৰৰ শিলৰ ওপৰত গোটম নগৰৰ ওচৰত শ্ৰী ৰাধা বল্লভ মন্দিৰ আছিল। তাৰ আকৰ্ষণীয় স্থাপত্য আৰু মহিমা সজ্জাৰ বাবে ষ্টেণ্ড আউট। ১৫৮৫ চনত নিৰ্মিত ৰাধা বল্লভ মন্দিৰটো আটাইতকৈ পুৰণি আৰু দীৰ্ঘজীৱী মন্দিৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, যি সময়ত ৰঙা বেলেগ বেলেগ শিল ব্যৱহাৰ কৰি মহিমামণ্ডিতভাৱে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, যি সময়ত ইয়াক কেৱল উচ্চ প্ৰাসাদ, সাম্ৰাজ্যবাদী অট্টালিকা আৰু ৰাজকীয় দুৰ্গ নিৰ্মাণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মন্দিৰৰ দেৱাল ১০ ফুট ডাঠ আৰু ২টা পৰ্যায়ত বিন্ধিছে।[ উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন ]

উৎসৱ-পাৰ্বণ

ৰাধা বল্লভ মন্দিৰ ৰঙীন আৰু জীপাল উৎসৱৰ বাবে বিখ্যাত। মন্দিৰৰ প্ৰধান উৎসৱসমূহ হʼল-

হিতোৎসৱ - ৰাধা-বল্লভ পৰম্পৰাৰ প্ৰতিষ্থাপক হিথ হৰিবংশ মহাপ্ৰভুৰ স্মৃতিত ১১ দিনীয়া উৎসৱ।
ৰাধাষ্টমী - ৰাধা-বল্লভ পৰম্পৰাৰ গুৰু (গুৰু) দেৱী ৰাধাৰ জন্ম জয়ন্তী উদ্‌যাপন কৰা ৯ দিনীয়া এক বৃহৎ উৎসৱ।
কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী - এই উৎসৱত ৰাধাৰ পত্নী কৃষ্ণৰ জন্ম বাৰ্ষিকী উদ্‌যাপন কৰা হয়।
ব্যাহলু উৎসৱ - এই উৎসৱত ৰাধা কৃষ্ণৰ বিবাহ অনুষ্ঠান উদ্‌যাপন কৰা হয়। এই উৎসৱক স্থানীয়ভাৱে ভগৱানৰ ব্যাহোভালা বুলি জনা যায় আৰু ইয়াক মনোৰথ বুলিও কোৱা হয়। এনে অনুষ্ঠানত এই মন্দিৰত ভক্তৰ ভিৰ হয় আৰু এনে বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ বাবে প্ৰধান আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে।

সময়সূচী

ভাৰতৰ মাজেৰে পুৰোহিতে পৰ্যবেক্ষণ কৰা সময় মণ্ডল ( UTC+05:30 )।

পুৱা - পুৱা ০৫:০০ বজাৰপৰা নিশা ১২:০০ বজালৈ।

সন্ধিয়া - সন্ধিয়া ০৬:০০ বজাৰপৰা নিশা ০৯:০০ বজালৈ।

সমীপৱৰ্তী আকৰ্ষণীয় স্থান

বাংকে বিহাৰী মন্দিৰ
নিধিবন, বৃন্দাবন
ৰাধা ৰমন মন্দিৰ
ৰাধা দামোদৰ মন্দিৰ, বৃন্দাবন
ৰাধা মদন মোহন মন্দিৰ, বৃন্দাবন

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Radha Vallabh official
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
লাই লুং খাম

কা লাই লুং খাম অসমৰ টাই-আহোম সকলৰ এক পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য। এই নৃত্য আহোমসকলৰ পৰম্পৰাগত আৰু শাস্ত্ৰীয় নৃত্য হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে। হাবিৰ ৰক্ষক দেউ প'-ফি-চুক উপসনা কৰা সময়ত কা লাই লুং খাম পৰিবেশন কৰা হয় ৷ পুৰুষ-মহিলা উভয়ে মিলি এজোপা বড়গছৰ তলত প্ৰকৃতিলৈ পূজা অৰ্চনা আগবঢ়াই লাই লুং খাম নৃত্য কৰে। আহোমসকল মূলতঃ প্ৰকৃতিৰ শক্তিসমূহৰ উপাসক। বিজুলী-বজ্ৰপাত, নিয়ৰ-হিমকণা, পোহৰ, জলধাৰা, বৃষ্টিপাত, বতাহ-ধুমুহা আদি প্ৰকৃতিৰ সাতোটা উপাদান বা শক্তিকেই তেওঁলোকে সকলো গীত, সুৰ, বাদ্য আদিৰ মূল বুলি বিশ্বাস কৰে। কিংবদন্তি অনুসৰি প্ৰকৃতিৰ এই শক্তিসমূহকে অনুকৰণ কৰি হ-ফি-চ্যুৱে বাদ্যযন্ত্ৰ, গীত-মাত আদিৰ প্ৰচলন কৰে।

নৃত্যশৈলী

সাজ-পোছাক

নৃত্যৰ সময়ত শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশত পুৰুষসকলে মুগাৰ ফা-চৌ বা চাপকন চোলা, ফা-ৰু বা পাগুৰি আৰু চেলেং পৰিধান কৰে। নিম্নাংশত চুৰিয়া বা পটলুং পৰিধান কৰে। মহিলাসকলে ফা-চিন, চেলেং (ফা-মাই) আৰু ফা-ৰু পৰিধান কৰে। পৰম্পৰাগতভাৱে মহিলাসকলে চুলি মেলি ৰাখে যদিও বহুক্ষেত্ৰত খোপা বান্ধি ৰখাও দেখা যায়।

বাদ্যযন্ত্ৰ

বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে লাই লুং খাম নৃত্যত বিশেষ প্ৰকাৰৰ ঢোল আৰু তাল ব্যৱহৃত হয়।

যাৱতীয় সামগ্ৰী

নৃত্যৰ বাবে পাতেৰে সৈতে বাঁহৰ আগ এটাৰ প্ৰয়োজন হয়। এজনে এই বাঁহডাল ধৰি দলটোৰ নেতৃত্ব বহন কৰে।

ভংগিমা

লাই লুং খাম পৰিৱেশন কৰোঁতে প্ৰথমে মাদুলিৰ শব্দত ওপৰলৈ হাতযোৰ কৰি শাৰীপাতি এখোজ এখোজকৈ নৃত্যস্থলীত প্ৰৱেশ কৰে। পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োটা দল পৃথকে পৃথকে আহে। সোঁফালে পুৰুষসকল থাকে আৰু বাওঁফালে মহিলাসকল থাকে। তেওঁলোকৰ মাজত বাঁ‌হৰ আগটো লৈ এজনে নেতৃত্ব দিয়ে। নেপথ্যত গীত পৰিৱেশন কৰা শিল্পীস;লে চাও নূৰূ চাও কাও ঐ বুলি তিনিবাৰ গায় আৰু তিনিবাৰ উঠা-বহা কৰি প্ৰণাম কৰে। ইয়াৰ পিছত উকিৰ ধ্বনিৰ লগে লগে নেপথ্যত গীত গাই “এহেম হুই য়া” নাম আৰু পদ দিয়া হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ঘূমাৰ

ঘূমাৰ (ইংৰাজী অৰ্থ: Spinner) ২০২৩ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ক্ৰীড়া নাট্যধৰ্মী ছবি। ইয়াত অভিনয় কৰিছে শ্বাবানা আজমী, অভিষেক বচ্চন, ছেয়ামী খেৰ, আৰু অংগদ বেদীয়ে।

২০২৩ চনৰ ১২ আগষ্টত মেলবৰ্ণৰ দ্বাদশ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত উন্মোচন ছবি হিচাপে ঘূমাৰৰ ৱৰ্ল্ড প্ৰিমিয়াৰ হয়। ২০২৩ চনৰ ১৮ আগষ্টত ভাৰতৰ ছবিগৃহত মুক্তি পায়। ৬৯তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা (সমালোচক) আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীকে ধৰি তিনিটা মনোনয়ন লাভ কৰে।

সাৰাংশ

অনিনা "অনি" দীক্ষিত এজনী উজ্জ্বল আৰু উদীয়মান ক্ৰিকেটৰ বেটিং প্ৰতিভা। এটা দূৰ্ঘটনাত তেওঁ সোঁহাতখন হেৰুৱাই পেলায়। সহানুভূতিহীন আৰু ব্যৰ্থ টেষ্ট ক্ৰিকেটাৰ পদম "পেডী" সিং সোধীয়ে বলাৰৰ ৰূপত তেওঁৰ মনত নতুন আশাৰ সঞ্চাৰ কৰে। বলাৰ হিচাপে তেওঁৰ ভাগ্য ঘূৰাই আনিবলৈ সোধীয়ে তেওঁক অগতানুগতিক কৌশলেৰে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। স্পিনিং বা "ঘূমাৰ" তেওঁলোক দুয়োজনে উদ্ভাৱন কৰা বলিঙৰ এক নতুন কৌশল। পিছে অনিনাই ১০ মাহতকৈও কম সময়ত যোগ্যতা অৰ্জন কৰি বলাৰ হিচাপে ভাৰতীয় মহিলা দলত স্থান লাভ কৰিব পাৰিবনে?

Note

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Ghoomer at Bollywood Hungama
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
লে'ভ লাণ্ডাউ

লে'ভ ডেভিড'ভিচ লাণ্ডাউ (২২ জানুৱাৰী ১৯০৮ – ১ এপ্ৰিল ১৯৬৮) এগৰাকী ছ'ভিয়েট পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেওঁ তাত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বহু ক্ষেত্ৰলৈ মৌলিক অৱদান আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ অৱদানসমূহৰ ভিতৰত কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানৰ ঘনত্ব মেট্ৰিস্ক পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰ (যুটীয়াভাৱে), দ্বিচুম্বকত্বৰ কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান তত্ত্ব, অতিতাৰল্যৰ তত্ত্ব, দ্বিতীয় মাত্ৰাৰ দশা অৱস্থান্তৰৰ তত্ত্ব, অতিপৰিবাহিতাৰ গিঞ্জবাৰ্গ-লাণ্ডাউ তত্ত্ব, ফাৰ্মি তৰলৰ তত্ত্ব, প্লাজমা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত লাণ্ডাউ ডেম্পিংৰ বিৱৰণ, কোৱাণ্টাম ত্বৰিৎবলবিজ্ঞানৰ লাণ্ডাউ মেৰু আৱিষ্কাৰ, নিউট্ৰিন'ৰ দ্বি-উপাদান তত্ত্ব আদি উল্লেখযোগ্য। অতিতাৰল্যৰ এক গাণিতিক তত্ত্ব বিকাশৰ বাবে তেওঁ ১৯৬২ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। এই তত্ত্ব অনুসৰি ২.১৭ কেলভিন তাপমাত্ৰাৰ তলত তৰল হিলিয়াম ২-ৰ আচৰণক বুজিব পৰা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

অতিৰিক্ত পঠন

গ্ৰন্থ
(After Landau's 1962 car accident, the physics community around him rallied to attempt to save his life. They managed to prolong his life until 1968.)

প্ৰবন্ধ
Karl Hufbauer, "Landau's youthful sallies into stellar theory: Their origins, claims, and receptions", Historical Studies in the Physical and Biological Sciences, 37 (2007), 337–354.
"As a student, Landau dared to correct Einstein in a lecture". Global Talent News.

Lev Davidovich Landau. Nobel-Winners.
Landau's Theoretical Minimum, Landau's Seminar, ITEP in the Beginning of the 1950s by Boris L. Ioffe, Concluding talk at the workshop QCD at the Threshold of the Fourth Decade/Ioeffest.
EJTP Landau Issue 2008.
Ammar Sakaji and Ignazio Licata (eds),Lev Davidovich Landau and his Impact on Contemporary Theoretical Physics , Nova Science Publishers, New York, 2009, ISBN: 978-1-60692-908-7.
Gennady Gorelik, "The Top Secret Life of Lev Landau", Scientific American, Aug. 1997, vol. 277(2), 53–57, JSTOR link.

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ৰয়েল ছ'ছাইটিৰ বিদেশী সদস্য
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
মেক্সৱেলৰ দৈত্য

মেক্সৱেলৰ দৈত্য হৈছে এটা থট্ এক্সপেৰিমেণ্ট যিয়ে কল্পিতভাৱে তাপগতি বিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা কৰে। ১৮৬৭ চনত পদাৰ্থবিজ্ঞানী জেমছ ক্লাৰ্ক মেক্সৱেলে ইয়াৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল।

থট্ এক্সপেৰিমেণ্টটোত এটা দৈত্যই দুটা গেছৰ খোঁটালিৰ মাজত থকা ভৰশূণ্য দুৱাৰ এখন নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। যেতিয়াই স্বতন্ত্ৰ গেছৰ অণুবিলাক (বা পৰমাণু) দুৱাৰখনৰ ওচৰ চাপে, দৈত্যটোৱে দুৱাৰখন খুলিয়েই তৎক্ষণাত আকৌ বন্ধ কৰি দিয়ে। মেক্সৱেলৰ দৈত্যটোৱে তীব্ৰ গতিত চলাচল কৰি থকা কোনো অণু দুৱাৰখনৰ ওচৰ চাপিলেই দুৱাৰখন খুলি দিয়ে যাতে সেই অণুটো কাষৰ খোঁটালিটোত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে, ঠিক তেনেদৰে লেহেমীয়া গতিত চলাচল কৰি থকা কোনো অণু দুৱাৰখনৰ ওচৰ চাপিলে আকৌ দুৱাৰখন খুলি দিয়ে যাতে অণুটো আনটো খোঁটালিত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। অণুবিলাকৰ গতি নিৰীক্ষণ কৰি থকা দৈত্যটোৱে দুৱাৰ খোলা আৰু দুৱাৰ বন্ধ কৰা কাৰ্যটো তেতিয়ালৈ কৰি থাকে যেতিয়ালৈ তীব্ৰ গতিত চলাচল কৰি থকা অণুবিলাক এটা খোঁটালিত আৰু লেহেমীয়া গতিত চলাচল কৰি থকা অণুবিলাক আন এটা খোঁটালিত গোট নাখায়। যিহেতু এটা গেছৰ গতি উষ্ণতা ইয়াৰ গঠনকাৰী অণুবিলাকৰ বেগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, দৈত্যটোৰ কাৰ্যই এটা খোঁটালি উষ্ম কৰি তোলে আৰু আনটো খোঁটালি শীতল কৰি তোলে। ই কোনোধৰণৰ কাৰ্য সম্পাদন নকৰাকৈ দুটা গেছৰ এণ্ট্ৰ’পি হ্ৰাস কৰিব যাৰ ফলত তাপগতি বিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা হ’ব।

মেক্সৱেলৰ দৈত্যৰ ধাৰণাটোৱে বিজ্ঞানৰ দৰ্শন আৰু তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত যথেষ্ট বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে যি বৰ্তমানলৈ অব্যাহত আছে। ই তাপগতি বিজ্ঞান আৰু তথ্য তত্ত্বৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত নতুন কৰ্মৰ সূচনা কৰিছিল। বেছিভাগ বিজ্ঞানীয়ে তাত্ত্বিক ভিত্তিত যুক্তি দিয়ে যে কোনো ব্যৱহাৰিক সঁজুলিয়ে এইদৰে তাপগতিবিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা কৰিব নোৱাৰে। আন গৱেষকসকলে বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাত মেক্সৱেলৰ দৈত্যৰ ৰূপ কাৰ্যকৰী কৰিছে যদিও সেই গোটেইবোৰ থট্ এক্সপেৰিমেণ্টটোৰ পৰা কিছু পৰিমাণে পৃথক আৰু কোনেও তাপগতি বিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই।

ধাৰণাটোৰ উৎপত্তি আৰু ইতিহাস

১৮৬৭ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মেক্সৱেলে পীটাৰ টেইটলৈ লিখা এখন চিঠিত প্ৰথমবাৰৰ বাবে থট্ এক্সপেৰিমেণ্টটো প্ৰকাশ পাইছিল। ১৮৭১ চনত জন উইলিয়াম ষ্ট্ৰুটলৈ লিখা আন এখন চিঠিত পুনৰবাৰ এই এক্সপেৰিমেণ্টটো প্ৰকাশিত হয়। ১৮৭২ চনত মেক্সৱেলে তাপগতি বিজ্ঞানৰ ওপৰত লিখা Theory of Heat শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ জৰিয়তেহে সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজে উক্ত পৰীক্ষাটোৰ বিষয়ে জানিবলৈ পায়।

মেক্সৱেলে তেওঁৰ চিঠি আৰু কিতাপসমূহত খোঁটালি দুটাৰ মাজত দুৱাৰ খোলা কৰ্তাজনক এটা “সীমিত সত্বা” বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। ১৮৭৪ চনত নেচাৰ পত্ৰিকাত মেক্সৱেলৰ ধাৰণাটোৰ বাবে উইলিয়াম থমছনে (লৰ্ড কেলভিন) প্ৰথমবাৰৰ বাবে “দৈত্য” শব্দটো প্ৰয়োগ কৰে আৰু বুজাইছিল যে তেওঁ শব্দটোৰ অশুভ অৰ্থৰ পৰিৱৰ্তে মধ্যস্থতা কৰিব বিচাৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:তাপগতি বিজ্ঞান
কোৱাইট্ (গ্ৰন্থ)

কোৱাইট্: দ্য পাৱাৰ অৱ ইনট্ৰ’ভাৰ্টছ ইন এ ৱৰ্ল্ড ডেট কেন’ট ষ্টপ টকিং হৈছে ২০১২ চনত আমেৰিকাৰ লেখিকা তথা বক্তা ছুজেন কেইনে লিখা এখন অ-কাহিনীমূলক কিতাপ। কেইনে যুক্তি আগবঢ়াইছে যে আধুনিক পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিয়ে অন্তৰ্মুখী মানুহৰ বৈশিষ্ট্য আৰু সামৰ্থ্যক ভুলধৰণে বুজিছে আৰু ইয়াৰ অৱমূল্যায়ন কৰিছে, যাৰ ফলত "প্ৰতিভা, শক্তি আৰু সুখৰ ব্যাপক অপচয়" হৈছে।[1]

লেখিকাৰ চমু পৰিচয়

ছুজেন হ'ৰ'ৱিটজ্ কেইন (ইংৰাজী: Susan Horowitz Cain) (জন্ম: ১৯৬৮) হৈছে এগৰাকী আমেৰিকান লেখিকা, প্ৰবক্তা আৰু "কোৱাইট্" গ্ৰন্থখনৰ লেখিকা। ছুজান কেইন নীৰৱ বিপ্লৱ কোম্পানীটোৰ (Quiet Revolution Company) সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক। ২০১৫ চনত স্থাপিত হোৱা এই বিশেষ উদ্দেশ্য-ভিত্তিক কোম্পানীটোৱে শিশুৰ প্ৰতিপালন, শিক্ষা, কৰ্মস্থলীৰ পৰিৱেশৰ লগতে জীৱনশৈলীৰ ক্ষেত্ৰতো বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। ২০১৬ চনত কেইনে লিখা কোৱাইট পাৱাৰ গ্ৰন্থখনে অন্তৰ্মুখী শিশু আৰু কিশোৰক লক্ষ্য কৰিছে। তদুপৰি তেওঁলোকৰ শিক্ষক আৰু অভিভাৱকসকলক উদ্দেশ্যিও কিতাপখনে দিহা-পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে।

গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচয়

কেইনে যুক্তি আগবঢ়ায় যে আধুনিক পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিয়ে অন্তৰ্মুখী লোকৰ বৈশিষ্ট্য আৰু সামৰ্থ্যক ভুলধৰণে বুজিছে আৰু ইয়াৰ অৱমূল্যায়ন কৰিছে৷ আমেৰিকান সংস্কৃতি কেনেকৈ এই পৰ্যায়লৈ আহিল সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ তেওঁ পৰিপূৰক শৈক্ষিক গৱেষণা কিতাপখনত ব্যৱহাৰ কৰে।

কেইনে কয় যে পশ্চিমীয়া আৰু বিশেষকৈ আমেৰিকাৰ সংস্কৃতিত তেওঁ "বৰ্হিমুখী আদৰ্শ" বুলি কোৱা সংস্কৃতিৰ আধিপত্য অনুভৱ কৰে, যাক "the omnipresent belief that the ideal self is gregarious, alpha and comfortable in the spotlight" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। চিন্তাশীল মানুহতকৈ কৰ্মৰ মানুহক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে, ইয়াৰ বিপৰীতে পৰম্পৰাগত, প্ৰাক-আমেৰিকান এছিয়ান সংস্কৃতিয়ে সংকোচ আৰু সাৱধানতাক মূল্য দিবলৈ অধিক প্ৰৱণতা অনুভৱ কৰে।

মনোবিজ্ঞানৰ বিভিন্ন উৎসই অন্তৰ্মুখিতাক বেলেগ বেলেগ ধৰণে সংজ্ঞায়িত কৰে।কেইনৰ সংজ্ঞা হ'ল অন্তৰ্মুখী লোকসকল নিৰৱ৷ তেওঁলোকে নূন্যতম উদ্দীপকচালিত পৰিৱেশ পছন্দ কৰে।
অন্তৰ্মুখী লোকসকলে নিৰৱে একাগ্ৰতা উপভোগ কৰে, কথা কোৱাতকৈ বেছি শুনে আৰু কথা কোৱাৰ আগতে চিন্তা কৰে,ইয়াৰ বিপৰীতে বহিৰ্মুখীসকল সামাজিক পৰিস্থিতিৰ দ্বাৰা শক্তিশালী হয় আৰু উচ্চস্বৰে, আত্মবিশ্বাসী বহু-কাৰ্য্যকাৰী হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অ-কাহিনীমূলক গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
হিৰমি কাৱাকামি

হিৰমি কাৱাকামি (; 川上 弘美, জন্ম:১৯৫৮) এগৰাকী জাপানী সাহিত্যিক; যাক তেওঁৰ অসামান্য কল্পকাহিনী, কবিতা আৰু সাহিত্য সমালোচনাৰ বাবে জনা যায়। তেওঁ তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে আকুটাগৱা প্ৰাইজ, দ্য তানজাকি প্ৰাইজ, দ্য য়মিউৰি প্ৰাইজ তথা আইজুমি প্ৰাইজকে ধৰি বহুকেইটি জাপানী সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ লেখাৰ আধাৰত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ হোৱাৰ লগতে তেওঁৰ লেখা প্ৰায় ১৫ টা ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৫৮ চনত কাৱাকামিৰ জন্ম হৈছিল আৰু চুগিনামিৰ ওচৰৰ তাকাইড’ত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ১৯৮০ চনত তেওঁ অ’চান’মিজু ৱুমেনচ্ কলেজৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লয়। ১৯৮০ চনত তেওঁৰ চুটি গল্প সু-সিম’কু এনডব্লিউ-এছএফত প্ৰকাশ হয়। তেওঁ মাধ্যমিক স্কুল আৰু হাইস্কুলত বিজ্ঞানো পঢ়াইছিল; কিন্তু তেওঁৰ স্বামীয়ে কামৰ বাবে নিবাসস্থান সলনি কৰাৰ পিছত কাৱাকামি গৃহিণী হৈ পৰে। ১৯৯৬ চনত ‘হেবি ৱ ফুমি’ (ট্ৰেড অন আ স্নেক)-এ জাপানৰ অন্যতম সন্মানীয় সাহিত্য বঁটা আকুটাগৱা প্ৰাইজ লাভ কৰে। পিছত ইয়াক ‘ৰেকৰ্ড অৱ আ নাইট টু ব্ৰিফ’ শীৰ্ষকেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হয়। তেওঁ ২০০১ চনত তেওঁৰ উপন্যাস ‘চেনচেই ন’ কাবান’ (দ্য ব্ৰিফকেছ অ’ৰ ষ্ট্ৰেঞ্জ ৱেডাৰ ইন ট’কিঅ’)ৰ বাবে তানিজাকি বঁটা লাভ কৰিছিল, যি হৈছে ত্ৰিশ বছৰীয়া এগৰাকী মহিলা আৰু তেওঁৰ প্ৰাক্তন শিক্ষক, সত্তৰৰ দশকৰ এজন পুৰুষৰ মাজত বন্ধুত্ব আৰু ৰোমাঞ্চৰ বিষয়ে এক প্ৰেমকাহিনী। ফুকুশিমা দাইচি পাৰমাণৱিক দুৰ্যোগৰ পিছত, কাৱাকামিয়ে তেওঁৰ প্ৰথম চুটি গল্প ‘কামিচামা’ (গড) পুনৰ লিখিছিল, মূল প্লটটো একে ৰাখি ফুকুশিমাৰ ঘটনাবোৰ কাহিনীটোত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।

২০১৪ চনত, কাৱাকামিৰ ২০০৩ চনৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু য়ুটাকা টেকেনুচি আৰু মাচিক’ অ’ন’ অভিনীত ‘নিশিনো য়ুকিহিক’ ন’ কই টু ব’কেন’ চলচ্চিত্ৰখন জাপানত দেশজুৰি মুক্তি দিয়া হয়। সেই বছৰেই কাৱাকামিৰ উপন্যাস ‘চুইচেই’ (水声) Bungeishunjūয়ে প্ৰকাশ কৰে। চুইচেইয়ে ২০১৫ চনত ৬৬ তম ইয়োমিউৰি বঁটা লাভ কৰিছিল, বাছনি সমিতিৰ সদস্য য়’ক’ অ’গাৱাই সাহিত্যৰ দিগন্ত সম্প্ৰসাৰিত কৰাৰ বাবে কিতাপখনৰ প্ৰশংসা কৰিছিল। ২০১৬ চনত ক’দানশাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত কাৱাকামিৰ ১৪ টা চুটি গল্পৰ সংকলন ‘অ’কিনা ত’ৰি নি চাৰাৱাৰেনি য়’’ই (大きな鳥にさらわれないよう), ৪৪তম ইজুমি কিয়ুকা প্ৰাইজ ফ’ৰ লিটাৰেচাৰ লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক