ব্ৰজনাথ ৰথ

ব্ৰজনাথ ৰথ (১২ জানুৱাৰী ১৯৩৬ – ৩১ মে’ ২০১৪) এগৰাকী আধুনিক ওড়িয়া কবি। ১৯৩৬ চনত ওড়িশাৰ বালেশ্বৰ জিলাৰ সুনহট নামৰ
ঠাইত জন্ম। ব্ৰজনাথ ৰথে দেশ, জাতি আৰু সাধাৰণ লোকক লৈ তেওঁৰ কবিতাসমূহ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত আৰু বিশ্ব কল্যাণ, সহযোগিতা আৰু সেৱাত অৱদানৰ বাবে গ্ল'বেল ক'অপাৰেচন ছ'চাইটি ইণ্টাৰনেশ্যনেল, ছিঅ'ল, ৰিপাব্লিক অৱ কোৰিয়াৰ পৰা ওড়িশা সাহিত্য একাডেমী বঁটা, বিশুভ বঁটা, গোকাৰ্ণিকা বঁটা, প্ৰথম শূদ্ৰমুনি সাহিত্য বঁটা আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰদূতৰ দ্বাৰা সন্মানিত বহুতো সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰিছে।

প্ৰগতিশীল, ব্যংগ আৰু দাৰ্শনিক তিনি প্ৰকাৰৰ কবিতা সন্নিবিষ্ট সমন্বয় আসমন্য কবিতা সংকলনৰ বাবে ৰাথাই ২০১০ চনত ঠাকুৰ সাহিত্য বঁটাৰে সন্মানিত হয়। এই অনন্য সংকলনে মানৱ জাতিৰ বাবে আশাৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতাক আদৰণি জনাই তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা। মনাৰা মনচিত্ৰ (মনৰ মানচিত্ৰ)ৰ বাবে ওড়িশা সাহিত্য একাডেমী বঁটাৰ পৰা প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰচাৰ সমিতি, কটকৰ কবিতাৰ বাবে ৰূপালী জয়ন্তী বঁটালৈকে সৰ্বোচ্চ সন্মান লাভ কৰিছে।

বিভিন্ন বঁটা লাভ কৰা কৰিগৰাকীৰ মৃত্যু হয় ২০১৪ চনত।

সাহিত্য কৃতি

কবিতা

মৰুগোলাপ (১৯৬০)
নিজস্ব সংলাপ (১৯৬৯)
মৰুগোলাপ ও অন্যান্য কবিতা (১৯৭২)
নিঃশব্দ প্ৰতিবাদ (১৯৭৭)
সভ্যতাৰ মুহঁ (১৯৭৮)
মনৰ মানচিত্ৰ (১৯৮৪)
হে মহাজীৱন! (১৯৯১)
হজিগলা ঝড়ৰ সংগীত
লঘু শতক (ব্যংগ কবিতা, ১৯৯৩)
হে মোৰ স্বদেশ! (১৯৯৭)
গড়িগড়ি গলি বল (শিশু কবিতা, ২০০১)
স্বনিৰ্বাচিত কবিতা (২০০১)
সময়ৰ শব্দ লিপি (২০০৭) (এই কবিতা সংকলনখন ড° বৰ্ণালী ডেকাই অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰে, যিখন ২০২৩ চনত প্ৰকাশ পায়। )
সামান্য অসামান্য (২০০৭)
এক এক একপদী (২০০৮)

অনুবাদ

তসলিমাঙ্ক শ্ৰেষ্ঠ কবিতা (তছলিমা নাছৰিনৰ কবিতাৰ ওড়িয়া অনুবাদ)
দুঃখিনী ঝিঅৰ গীত
নিৰ্বাচিত কলাম
মোৰ পিলাদিন
অন্নদা মঙ্গল
জেল পত্ৰাবলী

বঁটা আৰু সন্মান

বঁটা

বিশুভ চিলভাৰ জুবিলী বঁটা, ১৯৭৪; কবিতাৰ বাবে, প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰচাৰ সমিতি, কটকৰ পৰা।
ওড়িয়া সাহিত্য একাডেমি বঁটা, ১৯৮৪; মনৰ মানচিত্ৰ (কবিতা) কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে।
কবিশেখৰ চিন্তামণি বঁটা, ১৯৯৫।
ন্যায়াধীশ হৰিহৰ মহাপাত্ৰ স্মাৰক বঁটা, ১৯৯৬।
বিশুভ বঁটা, ১৯৯৭।
গোকৰ্ণিকা বঁটা, ১৯৯৯।
পুনৰ্ণৱ অনাদি-অনন্ত কবিতা বঁটা, ২০০২।
প্ৰথম শূদ্ৰমুনি সাহিত্য বঁটা, ২০০৯; চি-চোৰ সাহিত্য একাডেমি, ভুৱনেশ্বৰ, ওড়িশাৰ পৰা।
১ম ঠাকুৰ সাহিত্য বঁটা, ২০১০; সামান্য অসামান্য (কবিতা সংকলন)ৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় সাহিত্য একাডেমিৰ পৰা।

সন্মান

সৰলা স্মাৰক সন্মান, ১৯৮৩।
কলাহাণ্ডি সন্মান, ১৯৯৩।
শ্ৰীপৰ্ণ সন্মান, ১৯৯৮; পুৰী।
গঙ্গাধৰ মেহেৰ কবিতা সন্মান, ১৯৯৯; উৎকল সাহিত্য সমাজ, কটকৰ পৰা।
উৎকলশ্ৰী সন্মান, ২০০১; উৎকল-সাহিত্য কলা পৰিষদ, কটকৰ পৰা।
জীৱন ৰঙ সন্মান, ২০০১; কটক।
দাসৰথী পট্টনায়ক গ্ৰন্থাগাৰ ট্ৰাষ্ট সন্মান, ২০০২; উদয়পুৰ, নয়াগড়।
কুঞ্জবন সাহিত্য সন্মান, ২০০২; দাসপল্লা, নয়াগড়।
সাহিত্য-ভাৰতী সন্মান, ২০০৩; গংগাধৰ ৰথ ফাউণ্ডেচনৰ পৰা।
বিশুবা সন্মান, ২০০৩; কলিঙ্গ সংস্কৃতিক পৰিষদ, জে.কে.পুৰ, নয়াগড়।
বিশুবা সন্মান, ২০০৪; আদৰ্শ পাঠাগাৰ, ৰাউৰকেলা।
সাহিত্য সন্মান, ২০০৫; খৰশ্ৰোতা সংস্কৃতিক পৰিষদ, কাণ্ডিয়াহাট, কেন্দ্ৰপড়া।
নন্দকিশোৰ সামল স্মৃতি সন্মান, ২০০৫; কুসুপুৰ, কটক।
জনসুধা পূজ্যপূজা সন্মান, ২০০৫; কটক।
কালিয়া পানিগ্ৰাহী স্মৃতি সন্মান, ২০০৫; কলিঙ্গ সাহিত্য সমাজ, ব্ৰহ্মপুৰ, গঞ্জাম।
সাহিত্যিক অনন্ত প্ৰসাদ পাণ্ডা শতাধিকি সন্মান, ২০০৬; কটক।
বৈশাখী সন্মান, ২০০৬; ৰাউৰকেলা।
ভাৰতচন্দ্ৰ নায়ক স্মৃতি সাহিত্য সন্মান, ২০০৬; সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা।
শিশুসাহিত্য সংসদ সন্মান, ২০০৭; জলেশ্বৰ।
কবি ৰামকৃষ্ণ সাহু স্মৃতি সন্মান, ২০০৭; বাৰিপদা।
কবি সচ্চি ৰাউত ৰায় সাহিত্য সন্মান, ২০০৭; ভুৱনেশ্বৰ বইমেলাৰ পৰা।
পূজ্যপূজা সন্মান, ২০০৭; ফকিৰমোহন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা।
সাগৰিকা সাহিত্য সন্মান, ২০০৭।
কবি জয়শঙ্কৰ প্ৰসাদ ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য সন্মান, ২০০৭; ৰাষ্ট্ৰীয় হিন্দী একাডেমি, কলকাতাৰ পৰা।
কবি চক্ৰবৰ্তী ব্ৰজনাথ বড়জেনা সন্মান, ২০০৭; ধেনকনালা।
হীৰক জয়ন্তী সন্মান, ২০০৮; ফকিৰমোহন সাহিত্য পৰিষদৰ পৰা।
সুৱৰ্ণ জয়ন্তী সন্মান, ২০০৯; প্ৰগতি উৎকল সংঘ, ৰাউৰকেলাৰ পৰা।
অৱসৰ সৰস্বতা প্ৰতিভা সন্মান, ২০০৯; বসুদেৱপুৰ, কটক।
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ৰাজদূতৰ পৰা সন্মান, ২০১০; গ্ল'বল ক’অপাৰেশ্বন ছ’চাইটি ইণ্টাৰনেচনেল, ছেউল, দক্ষিণ কোৰিয়া—বিশ্ব কল্যাণ, সহযোগিতা আৰু সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত অৱদানেৰ বাবে।
ছাত্ৰ গৌৰৱ সন্মান, ২০১০; ফকিৰমোহন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা।
দিব্য সেৱানিধি সন্মান, ২০১০; দিব্য জীৱন সংঘ, বালেশ্বৰৰ পৰা।
ডক্টৰ অৱ লিটাৰেচাৰ (অনাৰিছ ক'জ্বা) (ডি. লিট.); ফকিৰমোহন বিশ্ববিদ্যালয়, বালেশ্বৰ; ২০১১ চনত প্ৰদান।
সাহিত্য ভাৰতী সন্মান – ২০১১।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ওড়িয়া কবি