ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শ্ৰীদেৱী

শ্ৰীদেৱী কাপুৰ (জন্ম: শ্ৰী আম্মা আয়েংগাৰ আয়াপ্পান; ১৩ আগষ্ট ১৯৬৩ – ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ বলিউড, তেলুগু, তামিল, মালয়ালম আৰু কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁক বলিউডৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা "চুপাৰষ্টাৰ" হিচাপে অভিভীত কৰা হয়। মোহময়ী অভিনেত্ৰী গৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী আছিল।

শ্ৰীদেৱীয়ে মাত্ৰ চাৰি বছৰ বয়সতে এম. এ. থিৰুমুঘামৰ ধৰ্মীয় বোলছবি "থুনাইভান"ত শিশুশিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰি অভিনয়ৰ জগত খনলৈ পাতনি মেলিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ কেইবাখনো তামিল, তেলুগু, মালয়ালম আৰু কন্নড় বোলছবিত শিশুশিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰে। ১৯৭৫ চনৰ জুলি বোলছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ হিন্দী ছবিজগতলৈ প্ৰৱেশ কৰে আৰু মাত্ৰ ১৩ বছৰ বয়সত ১৯৭৬ চনৰ তামিল ছবি মুণ্ডৰু মুদিচু ত প্ৰথম মুখ্য অভিনেত্ৰীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ লগে লগে কেইবাখনো জনপ্ৰিয় বোলছবি যেনে, ১৬ ভায়াথিনিলে (১৯৭৭), চিগাপ্পু ৰোজাক্কাল (১৯৭৮), ভাৰুমায়িন নিৰাম ছিভাপ্পু (১৯৮০), মীনদুম কোকিলা (১৯৮১), প্ৰেমাৱিশেষম (১৯৮১), মুনড্ৰাম পিৰাই (১৯৮২), আখাৰী পৰাটাম (১৯৮৮), জাগাডেকা ভীৰুডু অতিলোকা সুন্দৰী (১৯৯০) আৰু কৃষ্ণ কৃষ্ণাম (১৯৯১) আদিৰ জৰিয়তে নিজকে তামিল, তেলুগু, মালয়ালম আৰু কন্নড় ছবিৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

তেওঁ বলিউডৰ ছলভা চাৱান (১৯৭৮) খনৰ জৰিয়তে মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ পায়। তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো জনপ্ৰিয় ছবি যেনে, হিম্মতৱালা (১৯৮৩), মাৱালী (১৯৮৩), তহফা (১৯৮৪), নয়া কদম (১৯৮৪), মাশ্বক (১৯৮৪), মাষ্টৰজী (১৯৮৫), নাজৰণা (১৯৮৭), মিঃ ইণ্ডিয়া (১৯৮৭), ৱাক্ত কি আৱাজ (১৯৮৮) আৰু চান্দনী (১৯৮৯) আদি ছবিৰ জৰিয়তে নিজকে বলিউডত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। কেইবাখনো বাণিজ্যিক চলচ্চিত্ৰ যেনে সাদমা (১৯৮৩), নাগিনা (১৯৮৬), চালবাজ (১৯৮৯), লামহে (১৯৯১), খোদা গাৱাহ (১৯৯২), গুমৰাহ (১৯৯৪), লাডলা (১৯৯৪) আৰু জুডাই (১৯৯৭)-ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিশেষভাৱে প্ৰশংসিত হৈছিল। তেওঁ পাঁচটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু দহবাৰ এই বঁটালৈ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।

২০১২ চনত সুদীৰ্ঘ ১৫ বছৰ বিৰতিৰ পিছত ইংলিছ ভিংলিছ বোলছবিৰ জৰিয়তে আকৌ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ পৰ্দাপন কৰে। তেখেতৰ জীবনৰ অন্তিমখন ছবি আছিল ২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা বোলছবি মম্| ২০১৩ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

তেওঁ ২০১৮ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাতৰ ডুবাইত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

১৯৭১: কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা- শ্ৰেষ্ঠ শিশু অভিনেত্ৰী- পুমবাট্টা
১৯৭৭: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ (তামিল)- বিশেষ বঁটা- ১৬, ৱায়াথিনিলে
১৯৮১: তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা- শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- মুন্দ্ৰম পিৰাই
১৯৮২: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ (তামিল)- শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- মিনদুম ককিলা
১৯৯০: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা- শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- চালবাজ
১৯৯১: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ(তেলেগু)- শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- ক্ষণ ক্ষণম
১৯৯২: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা- শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- লমহে
২০১৩: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা- বিশেষ বঁটা- নাগিনা
২০১৭: ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- মম
২০১৯: ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা
২০১৩: পদ্মশ্ৰী
২০২৩: ৬০ বছৰীয়া জন্মদিন উপলক্ষে ১৩ আগষ্ট ২০২৩-ত গুগল-ডুডল প্ৰকাশ

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী (চলচ্চিত্ৰ)

গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী ২০২২ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ এখন জীৱনীমূলক অপৰাধ নাট্যধৰ্মী ছবি। পৰিচালনা সঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালীৰ আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে ভাঞ্চালীয়ে নিজে আৰু জয়ন্তীলাল গাদাই। এছ হুছেইন জাইদিৰ মাফিয়া কুইনছ অৱ মুম্বাই নামৰ কিতাপখনৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনত কাঠিয়াৱাড়ৰ এজনী সাধাৰণ ছোৱালী গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ীৰ কাহিনী কোৱা হৈছে, যাক বলপূৰ্বকভাবে বেশ্যাবৃত্তিত জড়িত কৰোৱা হৈছিল; পিছলৈ গংগুবাই বোম্বেৰ ৰেড লাইট এলেকাৰ মেডাম আৰু এগৰাকী প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিত্বলৈ পৰিণত হৈছিল।[7] ছবিখনৰ শিৰোনাম চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আলিয়া ভাটে। অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে শান্তনু মহেশ্বৰী, বিজয় ৰাজ, ইন্দিৰা তিৱাৰী, সীমা পাহৱা, জিম সৰভ আৰু অজয় দেৱগনে।

২০২২ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীত ৭২তম বাৰ্লিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰিমিয়াৰ হোৱা গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ীয়ে ২০২২ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ছবিগৃহত মুক্তি লাভ কৰে। এই ছবিখন ঘৰুৱা বক্স অফিচত ১৫৩.৬৯ কোটি টকা (১৮ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) আৰু বিশ্বজুৰি ২০৯.৭৭ কোটি টকা (২৪ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) উপাৰ্জন কৰি ব্যৱসায়িক সফল চিহ্নিত হয়।[8] অসংখ্য প্ৰকাশনে ২০২২ চনত বিভিন্ন বৰ্ষৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ছবি আৰু আৰু অভিনয়ৰ তালিকাত গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী আৰু ছবিখনত আলিয়া ভাটৰ প্ৰদৰ্শনক সূচীবদ্ধ কৰিছিল।[9][10]

ছবিখনে বিভিন্ন প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। ৬৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ীয়ে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (ভাট) আৰু শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যকে (ভাঞ্চালী আৰু বশিষ্ঠ) ধৰি ৫টা বঁটা লাভ কৰে।[11] ৬৮তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত ছবিখনে ১৭টা আগশাৰীৰ মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক (ভাঞ্চালী), আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীকে (ভাট) ধৰি ১১টা আগশাৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।[12]

সন্মান

৬৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী - আলিয়া ভাট, কীৰ্তি ছেননৰ সৈতে
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য (অভিযোজিত) -
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য (সংলাপ)-
শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদনা
শ্ৰেষ্ঠ মেকআপ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱনীমূলক চলচ্চিত্ৰ
কুন্দনিকা কাপাডিয়া

কুন্দনিকা কাপাডিয়া (; (১১ জানুৱাৰী, ১৯২৭ – ৩০ এপ্ৰিল, ২০২০) গুজৰাটী ভাষাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, গল্প লেখক আৰু প্ৰাৱন্ধিক।

জীৱনপঞ্জী

১৯২৭ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত বৰ্তমান গুজৰাটৰ সুৰেন্দ্ৰনগৰ জিলাত অৱস্থিত লিম্বড়িত কুন্দনিকা কাপাডিয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক নৰোত্তমদাস কাপাডিয়া। কুন্দনিকাই গোধৰাত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৪২ চনত জাতীয়তাবাদী ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত, তেওঁ বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংযুক্ত ভাৱনগৰৰ চামলদাস মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাস আৰু ৰাজনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু মুম্বাই স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰপৰা ৰাজনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী কৰিছিল যদিও অৱশেষত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ’ব পৰা নাছিল। তেওঁ ১৯৬৮ চনত মুম্বাইত গুজৰাটী কবি মকৰন্দ দাভেক বিয়া কৰাইছিল। দাভে দম্পত্তি নিঃসন্তান আছিল।

২০২০ চনৰ ৩০ এপ্ৰিল তাৰিখে ভাৰতৰ গুজৰাটৰ ভাংকাল গাঁৱৰ ওচৰৰ নন্দীগ্ৰামত ৯৩ বছৰ বয়সত কুন্দনিকা কাপাডিয়া মৃত্যু হয়।

সাহিত্য কৃতি

স্নেহধন কুন্দনিকাৰ ছদ্মনাম। পাৰোধ থটা পহেলা (Parodh Thata Pahela, ১৯৬৮) তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস। তাৰ পিছত তেওঁ অগ্নিপিপাশা (১৯৭২) লিখে। তেওঁৰ সত পাগালা আকাশমা (ছেভেন ষ্টেপচ্‌ ইন দ্য স্কাই, ১৯৮৪) কিতাপখনে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু শ্ৰেষ্ঠ নাৰীবাদী উপন্যাস ৰূপে বিবেচিত হৈছিল।

কুন্দনিকাৰ প্ৰথম গল্পটো আছিল "প্ৰেমনা আনচু"; জন্মভূমি বাতৰি কাকতৰ দ্বাৰা আয়োজিত এখন আন্তৰ্জাতিক গল্প প্ৰতিযোগিতাত গল্পটোৱে দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ গল্প লিখাত মনোনিৱেশ কৰিছিল আৰু অধিক হাৰত গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰেমনা আনচু (১৯৫৪) পিছলৈ গল্প সংকলন হিচাপে প্ৰকাশ হৈছিল। তেওঁৰ আন কাহিনী সংকলনসমূহ হৈছে বধু নে বধু সুন্দৰ (১৯৬৮), কাগলনী হোদি (১৯৭৮), জাভা দৈশু তামানে (১৯৮৩) আৰু মনুষ্য তাভু (১৯৯০)। তেওঁৰ নিৰ্বাচিত গল্পসমূহ কুন্দনিকা কাপাডিয়া নি শ্ৰেষ্ঠ ভৰ্তাও (১৯৮৭) নামেৰে প্ৰকাশ হৈছে। তেওঁ ধুমকেতু, শৰৎ চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, শ্বেইকছপীয়েৰ আৰু ইবচেনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁ ১৯৮৪ চনত ধনজী কাঞ্জি গান্ধী সুৱৰ্ণ চন্দ্ৰক বঁটা লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লীনা শৰ্মা

লীনা শৰ্মা (জন্ম ১১ডিচেম্বৰ ১৯৬২চন) অসমৰ এগৰাকী গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক।তেওঁ বিভিন্ন বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীত নিয়মিত স্তম্ভ লেখন কৰি আহিছে। প্ৰকাশ, গৰীয়সী আদি আলোচনীৰ তেওঁ নিয়মীয়া গল্পকাৰ। তেওঁৰ ইংৰাজী ভাষাত লিখা প্ৰথমখন উপন্যাস হ'ল ‘A Melody in the Wilderness’। চাকৰিসূত্ৰে ভাৰতীয় ৰেল বিভাগৰ শীৰ্ষ বিষয়া ৰূপে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

উদ্ধৃতি সমূহ

নিজৰ কৰ্মক্ষেত্ৰত ব্যস্ত থকাৰ সময়তো মানুহে নিজৰ স্কুল-কলেজৰ সহপাঠী তথা বন্ধুবৰ্গ আৰু সম্পৰ্কীয় মানুহৰ লগত সম্বন্ধ ছেদ হ’বলৈ দিব নালাগে।সহকৰ্মীসকলৰ লগত সম্পৰ্ক অৱসৰৰ পাচত বৰ্তাই ৰখা বৰ কঠিন।কিন্তু স্কুল-কলেজৰ বন্ধু আজীৱন বন্ধু হৈয়েই ৰয়।সেই বন্ধুত্বত কোন কিমান আগলৈ গ’ল,কোন পিচ পৰি থাকিল তাৰ হিচাব-নিকাচ নাথাকে।অৱসৰৰ পাচত সেই বন্ধুমহল বৰ ডাঙৰ সহায় আৰু সকাহৰ আহিলা হৈ পৰে।
মই লাহে লাহে অনুভৱ কৰিবলৈ লৈছো যে সমস্যাহীনতা এটা বৰ ডাঙৰ সমস্যা। বিশেষকৈ সকলোখিনি জীৱনত পোৱা মধ্য বয়ষীয়া আৰু আনকি কোমল বয়সীয়া মহিলা আৰু লগতে লৰা-ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত ই ডাঙৰ সমস্যাত পৰিণত হয়।
হতাশাত ভুগিবলৈও মনটোত অলপ সময় বা বিৰামৰ প্ৰয়োজন। মোৰ তেনে বিৰাম ল'বলৈ সময় নাথাকে। দেশ এখন চলোৱা নাই যদিও মোৰ সৰু সাম্ৰাজ্যখন চলাওঁতেও দেখোন মনটোত খং,আমনি,আনন্দ আদিৰে অনবৰত এটা উত্তেজনা চলি থাকে আৰু এনে উত্তেজনাৰ মাজত হতাশাৰ অৱকাশ বৰ কম থাকে।
বোৱাৰী এজনীক নিজ ছোৱালী বুলি ভবাটো ভাল, কিন্তু জন্মহোৱা ঘৰখনৰ পৰা মানসিক আৰু আৱেগিক ভাবে আজুৰি আনিবলৈ চেষ্টা কৰাটো অনুচিত। একেটা কথা জোঁৱাইৰ ক্ষেত্ৰতো খাটে। ডাঙৰ-দীঘল কৰি উপযুক্ত কৰি আগবঢ়াই দিয়া ল’ৰাটোকো শহুৰৰ ঘৰে নিজৰ পৰিয়ালত প্ৰয়োজনাধিকভাবে সুমুৱাই লোৱাৰ চেষ্টা চলোৱা অনুচিত।
ভয়ঙ্কৰ ইগ’ থকা মানুহো জীৱনত সফল হ’ব পাৰে,কিন্তু সুখী হোৱাৰ নিশ্চয়তা বৰ কম।অৱশ্যে বহুতো মানুহৰ ক্ষেত্ৰত এই সফলতা ক্ষণস্থায়ী হয়,কাৰণ তেওঁলোকে মানুহৰ সহযোগিতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়।
মানুহৰ মাজত পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু হৈছে জেদ,মইবৰ ভাব,অলপ মিলাই নোলোৱাৰ মনোবৃত্তি।

তথ্য সূত্ৰ
নৱপত্ৰিকা

নৱপত্ৰিকা হʼল বংগ, অসম আৰু ওড়িশাৰ দুৰ্গাপূজাৰ এক বিশিষ্ট অংগ। নৱপত্ৰিকা শব্দটিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে নবিধ গছৰ পাত। কিন্তু, আচলতে নৱপত্ৰিকা মানে ন প্ৰকাৰৰ পাত নহয়, নবিধ উদ্ভিদহে।

অৰ্থাৎ: কদলী বা ৰম্ভা (কল), কচু, হৰিদ্ৰা (হালধি), জয়ন্তী, বিল্ব (বেল), দাড়িম্ব (ডালিম), অশোক, মানকচু আৰু ধান।

এটা সপত্ৰ (পাতযুক্ত) কলগছৰ লগত আঠটা সমূল (শিপাযুক্ত) সপত্ৰ (পাতযুক্ত) উদ্ভিদ একেলগ কৰি এযোৰ বেলৰ সৈতে শ্বেত (বগা) অপৰাজিতা লতাৰে বান্ধি ৰঙা-পাৰিযুক্ত বগা শাৰী মেৰিয়াই উৰণি দি কইনাৰ ৰূপ দিয়া হয়; স্ত্ৰীৰূপৰ বাবে দুটা বেলেৰে স্তনযুগল নিৰ্মাণ কৰা হয়। তাৰপিছত সেন্দূৰ দি সপৰিবাৰে দেৱী-প্ৰতিমাৰ সোঁফালে থিয় কৰোৱাই পূজা কৰা হয়। প্ৰচলিত বঙালী ভাষাত নৱপত্ৰিকাৰ নাম কলা বউ।

নটা উদ্ভিদৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী

নৱপত্ৰিকাৰ নবিধ উদ্ভিদ আচলতে দেৱী দুৰ্গাৰ নটা বিশেষ ৰূপৰ প্ৰতীকৰূপে কল্পিত হয়:

কদলী বা ৰম্ভা (কল গছ): কল গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী ব্ৰহ্মাণী;
কচু (সাধাৰণ): কচু গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী কালিকা;
হৰিদ্ৰা (হালধি গছ): হালধি গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী উমা;
জয়ন্তী: জয়ন্তী গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী কাৰ্তিকী;
বিল্ব (বেল গছ): বেল গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী শিৱা;
দাড়িম্ব (ডালিম/বেদানা গছ): ডালিম গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী ৰক্তদন্তিকা;
অশোক: অশোক গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী শোকৰহিতা;
মানকচু: মানকচু গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী চামুণ্ডা;
ধান: ধান গছৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী লক্ষ্মী।

এই নগৰাকী দেৱীক একেলগে "নৱপত্ৰিকাবাসিনী নৱদুৰ্গা" নামেৰে নৱপত্ৰিকাবাসিন্যৈ নৱদুৰ্গায়ৈ নমঃ মন্ত্ৰৰে পূজা কৰা হয়।

ৰীতি-নীতি

সপ্তমীৰ দিনা পুৱা নিকটৱৰ্তী নদী বা কোনো জলাশয়ত (নদী বা জলাশয় নাথাকিলে কোনো মন্দিৰলৈ) লৈ যোৱা হয়। পুৰোহিতে (অথবা কেতিয়াবা ঘৰ নাইবা ক্লাবৰ সদস্যসকলে) নিজেই কান্ধত নৱপত্ৰিকা লৈ যায়। তেওঁৰ পিছে পিছে ঢাকীসকলে ঢাক বজায় আৰু মহিলাসকলে শঙ্খ বজায় আৰু উৰুলি দি যায়। শাস্ত্ৰবিধি অনুসৰি স্নান কৰোৱাৰ পাছত নৱপত্ৰিকাক নতুন শাৰী পিন্ধোৱা হয়। তাৰপিছত পূজামণ্ডপলৈ লৈ আনি নৱপত্ৰিকাক দেৱীৰ সোঁফালে এটি কাঠৰ সিংহাসনত স্থাপন কৰা হয়। পূজামণ্ডপত নৱপত্ৰিকা প্ৰৱেশৰ জৰিয়তে দুৰ্গাপূজাৰ মূল অনুষ্ঠানটিৰ প্ৰথাগত সূচনা হয়। নৱপত্ৰিকা প্ৰৱেশৰ পিছত দৰ্পণ (দাপোণ)ত দেৱীক মহাস্নান কৰোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত বাকি দিনবোৰত নৱপত্ৰিকাক প্ৰতিমাস্থ দেৱ-দেৱীসকলৰ লগতেই পূজা কৰা হয়। বিশেষভাৱে লক্ষণীয় বিষয়টো হʼল, নবপত্ৰিকা প্ৰৱেশৰ পূৰ্বে পত্ৰিকাৰ সন্মুখত দেৱী চামুণ্ডাৰ আৱাহন আৰু পূজা কৰা হয়। পত্ৰিকাস্থ অন্য কোনো দেৱীক কিন্তু পৃথককৈ পূজা কৰা নহয়।

গৱেষকসকলৰ মতে, নৱপত্ৰিকাৰ পূজা প্ৰকৃতপক্ষে শস্যদেৱীৰ পূজা।
ড° জিতেন্দ্ৰনাথ বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ মতে,

 
কিন্তু হংসনাৰায়ণ ভট্টাচাৰ্যই দুৰ্গাপূজাৰ সৈতে শস্যদেৱীৰ পূজাৰ অনুষঙ্গটিক স্বীকাৰ কৰে যদিও, শাকম্ভৰী তত্ত্বটিক নৱপত্ৰিকাৰ উৎসৰূপে মানি লোৱা নাছিল। যোগেশচন্দ্ৰ ৰায় বিদ্যানিধিয়ে লিখিছিল,

উল্লেখ্যযোগ্য যে, মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত নৱপত্ৰিকাৰ উল্লেখ নাই। কালিকা পুৰাণত নৱপত্ৰিকাৰ উল্লেখ নাথাকিলেও, সপ্তমী তিথিত পত্ৰিকাপূজাৰ নিৰ্দেশ উল্লিখিত আছে। কৃত্তিবাস ওঝা বিৰচিত ৰামায়ণত ৰামচন্দ্ৰৰদ্বাৰা নৱপত্ৰিকা পূজাৰ উল্লেখ আছে – “বাঁধিলা পত্ৰিকা নৱ বৃক্ষেৰ বিলাস।”

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দুৰ্গা পূজা
কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদ

কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদহৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰধান কাৰ্যবাহী অংগ। কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিক কাৰ্য্য সম্পাদনত সহায় আৰু পৰামৰ্শ দিয়াৰ কাম কৰে।ইয়াৰ অধ্যক্ষতা কৰে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে আৰু ইয়াত প্ৰতিটো কাৰ্যবাহী চৰকাৰী মন্ত্ৰালয়ৰ মুৰব্বী থাকে। বৰ্তমান কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ নেতৃত্বত আছে নৰেন্দ্ৰ মোডী আৰু মন্ত্ৰী পৰিষদত ৭১ জন সহযোগী সদস্য আছে। কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদ ভাৰতৰ লোকসভাৰ ওচৰত জবাবদিহি।.

কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভা হৈছে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ এটা কাৰ্যবাহী সংস্থা, যি ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণকাৰী সংস্থা, মন্ত্ৰীসভা কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ এটা উপগোট যিয়ে চৰকাৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্টফলিঅ' আৰু মন্ত্ৰালয়সমূহ গ্ৰহণ কৰে।

নিয়মাৱলী

উৎস
নাইয়াৰ মাছুদ

নাইয়াৰ মাছুদ(; (জন্ম: ১৯৩৬ – ২৪ জুলাই, ২০১৭) এগৰাকী ভাৰতীয় উৰ্দু পণ্ডিত আৰু উৰ্দু চুটি গল্প অফছানাৰ লেখক।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত নাইয়াৰৰ জন্ম হৈছিল আৰু জীৱনৰ প্ৰায় গোটেই সময়খিনি তেওঁ ইয়াতে পাৰ কৰিছিল। লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাৰ্চিয়ান ভাষাৰ অধ্যাপক ৰূপে তেওঁ চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

মাছুদৰ দেউতাকৰ নাম আছিল মাছুদ হাছান ৰিজৱী। তেৱোঁ লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাৰ্চিয়ান ভাষাৰ অধ্যাপক আছিল আৰু উৰ্দু দাস্তানৰ এই পণ্ডিতগৰাকীয়ে ১৯৭০ চনত সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ বাবে পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছিল। ব্যংগ লেখক আজহাৰ আছিল মাছুদৰ ডাঙৰ ভাতৃ।

কৰ্মজীৱন আৰু স্বীকৃতি

মাছুদে তেওঁৰ সাহিত্য জীৱনত কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য কিতাপ লিখিছিল। তেওঁ এগৰাকী অনুবাদকো আছিল আৰু কাফ্‌কাৰ বহুখিনি ৰচনা অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ চুটি গল্পসমূহৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি জনাজাত আছিল আৰু এইবোৰ গাঞ্জিফা, চিমিয়া, ইটাৰ-এ-কাফুৰ আৰু তাঊচ চমন কী মেইনা সংকলনত প্ৰকাশ পইছে। তাঊচ চমন কী মেইনা গল্প সংকলনখনৰ বাবে তেওঁক ২০০১ চনত উৰ্দু ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ২০০৭ চনৰ সৰস্বতী সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল।

এনুৱেল অৱ উৰ্দু ষ্টাডিজৰ ১৯৯৭ চনৰ সংখ্যাটো নাইয়াৰ মাছুদ বিষয়ক আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
আইজাক বাচেভিচ্ চিংগাৰ

আইজাক বাচেভিচ্ চিংগাৰ ১১ নৱেম্বৰ, ১৯০৩ – জুলাই 24, 1991) এজন পোলেণ্ডবংশী ইহুদী-আমেৰিকান লেখক আছিল যিয়ে প্ৰথমে য়িদ্দিছত লিখিছিল আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু পিছত সম্পাদক আৰু সহযোগীৰ সহায়ত নিজকে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত তেওঁক সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ইড্ডিছ সাহিত্য আন্দোলনৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি, তেওঁক দুটা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল, এটা শিশু সাহিত্যত তেওঁৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ এ ডে অফ প্লেজাৰ: ষ্টৰীজ অৱ এ বয় গ্ৰোয়িং আপ ইন ৱাৰ্ছ (১৯৭০)[১৪] আৰু তেওঁৰ সংকলন এ ক্ৰাউন অফ ফেয়াৰচ এণ্ড আদাৰ ষ্টৰীজ (১৯৭৪)ৰ বাবে কল্পকাহিনীত এটা বঁটা লাভ কৰিছিল।

জন্ম আৰু বংশৰ পৰিচয়

১৯০২ চনৰ ২১ নৱেম্বৰত লিয়নচিন, পোলেণ্ড আইজাক বাচেভিচ্ চিংগাৰৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল পিনজিয়াছ মেনাচেম চিংগাৰ আৰু মাকৰ নাম আছিল জিলবাৰ মেন।

শিক্ষা

ওয়াৰলতেই চিংগাৰৰ স্কুল কলেজ আৰু গীৰ্জাৰ শিক্ষাৰে শিক্ষিত হয়।

চাকৰি জীৱন

ওয়াৰলতে তেওঁ প্ৰোফৰিডাৰৰ চাকৰি এটা পায়। পিছত ১৯৩২ চনত তেওঁ য়িদিশ কাকত Globus ৰ সহ সম্পাদক ৰূপেনিযুক্তিপায়

সাহিত্যৰাজি

উপন্যাস সমূহ

১.গোৰায়ত চয়তান (১৯৩৫)

২.শ্বুলেচলৈ স্তুতি

৩.দ্য ফেমিলি মস্কাট (১৯৫০)

৪.দ্য মেজিচিয়ান অৱ লুবলিন (১৯৬০)

৫.দ্য স্লেভ (১৯৬২)

৬.দ্য মেনৰ (১৯৬৭)

৭.দ্য ইষ্টেট (১৯৬৯)

৮.শত্ৰু, এটা প্ৰেমকাহিনী (১৯৭২)

৯.দুষ্ট চহৰ (১৯৭২)

১০.শোষা (১৯৭৮)

১১.পুৰণি প্ৰেম (১৯৭৯)

১২.স্বৰ্গৰ উপলব্ধতা: এ ষ্টৰী অৱ দা বাল শ্বেম টভ (১৯৮০)

১৩.দ্য পেনিটেণ্ট (১৯৮৩)

১৪.টেইবেল এণ্ড হাৰ ডেমন (১৯৮৩) (নাটক)

১৫.দ্য কিং অৱ দ্য ফিল্ডচ (১৯৮৮)

১৬.স্কাম (১৯৯১)

১৭.প্ৰমাণপত্ৰ (১৯৯২)

১৮.মেচুগাহ (১৯৯৪)

১৯.ছাঁ অন দা হাডচন (১৯৯৭)

য়িদিছ সাহিত্য পত্ৰিকা
১.Literature Better

কাকত
১.১৯২৬ চনত Literarishe কাকতত গল্প আৰু গ্ৰন্থ সমালোচনা লিখিবলৈ লয়।

আত্মজীৱনীমূলক উপন‍্যাস
১.In my Father's court

শিশু গ্ৰন্থ
১.Ziatch the Goat and other Stories

বঁটা

১৯৭৮ চনত সাহিত্যৰ নবেল বঁটা লাভ কৰে।
Loois Lamed, Bancarella

মৃত্যু

১৯৯১চনৰ ২৪ জুলাইত চাৰ্ফচাইড, ফ্লৰিডা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ ত আইজাক বাচেভিচ্ চিংগাৰৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ
নক্সা (আলোচনী)

নক্সা ধেমাজি জিলাৰ পৰা প্ৰকাশিত আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা মুদ্ৰিত সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক দুমহীয়া এখন ক্ষুদ্ৰ আলোচনী। আলোচনীখনৰ প্ৰতিটো সংখ্যাই নিৰ্দ্ধাৰিত বিষয় এটাক মূল বিষয় হিচাপে লৈ প্ৰকাশ পাই আহিছে। আলোচনীখনৰ আই এচ এচ এন নং হ'ল: ISSN 2319-5193।

'নক্সা....দ্য ফ্ৰেম এণ্ড ফাউণ্ডেশ্যন' নামৰ এটি সদ্য প্ৰতিষ্ঠিত সামাজিক সংস্থাৰ দ্বাৰা সাহিত্য চৰ্চাৰ উদ্যম হিচাপে ইতিমধ্যে ২০১২ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা প্ৰকাশ হৈ আহিছে এই দুমহীয়া আলোচনী নক্সাৰ।

আলোচনীখনৰ সংখ্যাসমূহ

প্ৰথম বছৰ, প্ৰথম সংখ্যা, জানুৱাৰী-ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১২
প্ৰথম বছৰ, দ্বিতীয় সংখ্যা, মাৰ্চ-এপ্ৰিল, ২০১২
প্ৰথম বছৰ, তৃতীয় সংখ্যা, মে’-জুন, ২০১২
প্ৰথম বছৰ, চতুৰ্থ সংখ্যা, জুলাই-আগষ্ট, ২০১২
প্ৰথম বছৰ, পঞ্চম সংখ্যা, চেপ্তম্বৰ-অক্টোবৰ, ২০১২
প্ৰথম বছৰ, ষষ্ঠ সংখ্যা, নবেম্বৰ-ডিচেম্বৰ, ২০১২

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
অজ

অজ হিন্দু গ্ৰন্থত উল্লেখ এজন এজন ৰজা। তেওঁ ৰঘুৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ পিতামহ হৈছে ধৰ্মপৰায়ণ ৰজা দিলীপ।
তেওঁ সৰযু নদীৰ দক্ষিণ পাৰত কোশল ৰাজ্যত শাসন কৰে আৰু অযোধ্যা তেওঁৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী। তেওঁৰ পত্নী ইন্দুমতী বিদৰ্ভৰ ৰাজকুমাৰী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ দশৰথ, হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰামৰ পিতৃ।

ঋগবেদত অজ নামৰ উল্লেখ আছে। দশ ৰজাৰ যুদ্ধৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত (ঋ:বে: ১.০১৮.১৯ত) স্থানীয় মুখীয়াল ভিদাক আন তিনিটা জনগোষ্ঠীৰ সৈতে – অজ, শিঘ্ৰস আৰু যক্ষুসকলক সুদাসৰ দ্বাৰা পৰাস্ত কৰা বুলি কোৱা হৈছে।

কিম্বদন্তি

ইন্দুমতী আগৰ জন্মত এগৰাকী হৰিণী নামৰ অপ্সৰা কন্যা আছিল। এবাৰ ইন্দ্ৰই ঋষি তৃণবিন্দুৰ কঠোৰ তপস্যাৰ প্ৰতি আশংকা বাঢ়ি আহিল, আৰু তেওঁৰ তপস্যাত ব্যাঘাত জন্মোৱাৰ বাবে তেওঁক তেওঁৰ বিৰুদ্ধে পঠিয়াই দিলে।
তেওঁৰ সম্মুখত নিজৰ আকৰ্ষণীয় ৰূপ প্ৰদৰ্শন কৰি অপ্সৰীয়ে তেওঁৰ তপস্যাত বাধা দিবলৈ সফল হ’ল। ফলত ক্ৰোধিত ঋষিয়ে তেওঁক অভিশাপ দিলে যে তেওঁ পৃথিৱীত মৰ্ত্য নাৰী হিচাপে জন্ম ল’ব, আৰু পৃথিৱীত সৰগীয় ফুল দেখালৈকে তাতেই থাকিব।
যথা সময়ত বিদৰ্ভৰ ৰাজকুমাৰী হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু স্বয়ংম্বৰৰ সময়ত অজ ৰজাক স্বামী হিচাপে বাছি লয়। অলপ পিছতে তেওঁলোকৰ পৰা দশৰথৰ জন্ম হ’ল। অৱশ্যে তেওঁৰ পৃথিৱীত থকা সময়খিনি অতি সোনকালেই শেষ হ’ল। এবাৰ ঋষি নাৰদ আকাশেদি ঘূৰি ফুৰি থাকোঁতে তেওঁৰ বীণাৰ মালা এডাল ইন্দুমতীৰ ওপৰত পৰিল, আৰু তেওঁ অভিশাপৰ পৰা মুক্ত হ’ল।
অপ্সাৰৰ ৰূপ ঘূৰাই পাই তেওঁ অজক এৰি পৃথিৱীৰ পৰা অদৃশ্য হৈ গ’ল। ইন্দুমতীৰ মৃত্যুৰ সময়ত ৰজা দশৰথৰ বয়স মাত্ৰ আঠ মাহ আছিল।

ৰজা অজৰ শোকত হৃদয় বিদীৰ্ণ হৈ পৰিল। কালিদাসৰ ৰঘুবংশত উল্লেখ আছে যে, বশিষ্ঠই তেওঁৰ ছাত্ৰক তেওঁক সান্ত্বনা দিবলৈ পঠিয়াইছিল। অজই অৱশ্যে নিজৰ বিৰহ বেদনাৰ পৰা কেতিয়াও সুস্থ নহ'ল আৰু আৰু কেইবছৰমান শাসন কৰাৰ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
মনোৰমা জাফা

মনোৰমা জাফা ১০০ খনতকৈও অধিক শিশু উপযোগী গ্ৰন্থৰ লগতে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে নাৰীবাদী উপন্যাস আৰু শিশু সাহিত্যৰ ওপৰত শৈক্ষিক গৱেষণা আৰু লেখাৰ ভাৰতীয় লেখিকা। তেওঁ এছ'চিয়েচন অৱ ৰাইটাৰ্ছ এণ্ড ইলাষ্ট্ৰেটৰছ ফৰ চিলড্ৰেনৰ মহাসচিব আৰু আন্তৰ্জাতিক যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে গ্ৰন্থ ব'ৰ্ডৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিভাগৰ মহাসচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। জাফাই এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভূগোলত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৬০ চনৰ শেষৰ ফালে জাফাই প্ৰথমে স্থানীয় বাতৰি কাকতত স্তম্ভ লিখাৰ কাম আৰম্ভ কৰে, কিন্তু তাৰ পিছত তেওঁ গল্প লিখিবলৈ লয়৷ শিশুৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰথম কিতাপ আছিল ডংকি অন দ্য ব্ৰীজ। শিশুৰ বাবে আন আন ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে, দ্য পেৰ'ট এণ্ড দ্য মাইনাহ, লাফিং পেৰ'ট, আৰু দ্য লেডিবাৰ্ড এণ্ড দ্য বাটাৰফ্লাই, যিয়ে দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ দীপান্বিতা নাথৰ মতে "স্পষ্ট কৰে যে মনোৰমাই মাটিৰ মূল্যবোধ, বিশেষকৈ বৈচিত্ৰ্যৰ ঐক্যত সাঙোৰ খাই থাকে।" আৰু তেওঁৰ আন এখন গ্ৰন্থ তৰু নানু আৰু হিপু ভাৰত মহাসাগৰৰ চুনামীৰ পিছত অনাথ হোৱা শিশুসকলৰ বাবে লিখা হৈছে। দেৱীতাকে ধৰি প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে লিখা তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহত, দীপান্বিতা নাথে "এটা শক্তিশালী নাৰীবাদী আৱাজ" থকা বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।
তেখেতে কাৰ্টুনকাৰ শংকৰ পিল্লাইৰ সৈতে এছ'চিয়েচন অৱ ৰাইটাৰ্ছ এণ্ড ইলাষ্ট্ৰেটৰছ ফৰ চিলড্ৰেন (AWIC)ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে, এডব্লিউআইচিৰ ত্ৰিমাসিক শিশু সাহিত্য আলোচনী ৰাইটাৰ এণ্ড ইলাষ্ট্ৰেটৰৰ সম্পাদনা কৰিছে। ২০০৬ চনৰ ভিতৰত তেওঁ শিশু গ্ৰন্থ প্ৰকাশক খাছ কিতাব ফাউণ্ডেশ্যনৰ মুৰব্বী আছিল। ১৯৯৮ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা আই বি বি ৱাইৰ ২৬ সংখ্যক কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষ হিচাপে সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯৯৮ চনত জাফাই জাপানৰ সম্ৰাজ্ঞী মিচিকোক নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে কিতাপ ব'ৰ্ড (IBBY) কংগ্ৰেছত মূল ভাষণ দিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায় আৰু পিছলৈ জাপানৰ সম্ৰাজ্ঞী মিচিকোই ভ্ৰমণ কৰে। পূৰ্বে ২০০৪ চনত জাপানত তেওঁক লগ পোৱাৰ পিছত ২০১৩ চনত আই বি বি ৱাই ইণ্ডিয়া বিভাগৰ সচিব প্ৰধান হিচাপে তেওঁ জাপানৰ সম্ৰাজ্ঞীগৰাকীক সাক্ষাৎ কৰি গোটৰ সদস্যসকলৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিয়ে।সংকলনত শিশু সাহিত্যৰ কাৰিকৰী গ্ৰন্থ, তেওঁৰ কিছুমান চিঠিপত্ৰ, প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে লিখা তেওঁৰ হিন্দী উপন্যাস, শিশু সাহিত্যৰ সৈতে জড়িত অন্যান্য লেখা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
ৰজা আৰ্থাৰ

ৰজা আৰ্থাৰ এগৰাকী সম্ভৱতঃ কাল্পনিক ব্ৰিটিছ নেতা। মধযুগীয় বুৰঞ্জী আৰু ৰ'মাঞ্চসমূহৰ মতে তেওঁ পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ শতিকাত চেক্সন আক্ৰমণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে ব্ৰিটিছৰ হৈ যুদ্ধ কৰিছিল। আৰ্থাৰৰ বিষয়ে লোককথা আৰু সাহিত্যিক উদ্ভাৱনেৰেহে জনা যায় আৰু আৰ্থাৰৰ বাস্তৱ অস্তিত্বৰ বিষয়ে ইতিহাসবিদ একমত নহয়। আৰ্থাৰৰ বিষয়ে উপলব্ধ ঐতিহাসিক সমলৰ নাটনিৰ বাবে এনেলিচ কেম্ব্ৰিয়ে, হিষ্টৰিয়া ব্ৰিটনাম আৰু গিল্‌ডাছৰ লিখনিৰ সহায় লোৱা হয়।

উদ্ভৱ

আৰ্থাৰ মেটাৰ অৱ ব্ৰিটেইনৰ এক মুখ্য চৰিত্ৰ। আন্তৰ্জাতিকভাৱে আৰ্থাৰৰ বিষয়ে ৰুচি বিয়পিল মনমৌথৰ জিয়'ফ্ৰেইৰ 'হিষ্ট'ৰিয়ে ৰেজম ব্ৰিটেনিয়ে'ৰ (ব্ৰিটেইনৰ ৰজাসমূহৰ ইতিহাস) মাধ্যমেৰে। এই গ্ৰন্থৰ পূৰ্বৰ ৱেল্‌ছ আৰু ব্ৰেটন সাধুকথাত তেওঁক এজন মহান যোদ্ধা বা জাদুকৰী চৰিত্ৰ ৰূপে দেখা যায় যিয়ে ব্ৰিটেইনক মানৱ আৰু অশৰীৰী শত্ৰুৰপৰা ৰক্ষা কৰে। তেওঁক কোনো কোনো লেখত ৱেল্‌ছ অন্যলোক এননৰ সৈতে সম্বন্ধিত দেখোৱা হয়। জিয়'ফ্ৰেইৰ হিষ্টৰিয়াই কিমান দূৰ এনে পূৰ্বৰ কৰ্মৰপৰা প্ৰভাৱিত আছিল আৰু কিমান দূৰ স্ব-সৃষ্ট আছিল, সেয়া জনা নাযায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শিৱানী বৰ্মা

শিৱানী বৰ্মা (, ৩১ মে' ১৯৭২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজযোগ ধ্যান গুৰু আৰু আধ্যাত্মিক বক্তা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৭২ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত শিৱানী বৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল হৈছিল। স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ সাৱিত্ৰীবাঈ ফুলে পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ত ইলেক্ট্ৰনিক্স অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাত সোণৰ পদকৰ সৈতে স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজীৰ পৰা কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিংত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
তেওঁ পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ত ছফ্টৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং অধ্যয়ন কৰি থকা সময়ত তেওঁৰ মাক ব্ৰহ্ম কুমাৰীসকলৰ স্থানীয় ৰাজযোগ কেন্দ্ৰৰ সংস্পৰ্শত আছিল। শিক্ষা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ বিশাল বৰ্মাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকে গুৰুগ্ৰামত ছফ্টৱেৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০০৪ চনলৈকে এয়া চলাই নিছিল। ২০০৭ চনত 'এৱেকেনিং ৱিথ ব্ৰহ্ম কুমাৰীছ' অনুষ্ঠান আস্থা চেনেলৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এই শৃংখলাত বিকে শিৱানীক কানু প্ৰিয়াই সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল।

সুৰেশ অবেৰয়ৰ সৈতে তেওঁৰ টিভি বাৰ্তালাপৰ শৃংখলা ২০১৫ চনত 'হেপিনেছ আনলিমিটেড: এৱেকেনিং ৱিথ ব্ৰহ্ম কুমাৰীছ' নামেৰে প্ৰকাশিত হৈছে।

বিকে শিৱানীয়ে ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত ভ্ৰমণ ভ্ৰমণ কৰি আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ বক্তৃতা দিছে। তেওঁ অংগদান সম্পৰ্কে প্ৰচাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পিতৃ-মাতৃৰ কাৰ্যসূচীলৈকে আৰু ব্ৰহ্ম কুমাৰীৰ অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকে। ২০১৭ চনত তেওঁক বিশ্ব মানসিক ৰোগ সংস্থাৰ শুভেচ্ছা দূত হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছিল।

তেওঁৰ বিকে শিৱানী নামৰ এটা ইউটিউব চেনেল আছে। তেওঁ প্ৰতিদিনে ছচিয়েল মিডিয়া পৃষ্ঠাত প্ৰেৰণাদায়ক আৰু উৎসাহজনক বাৰ্তা পোষ্ট কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

তেওঁ ২০১৪ চনত এচচচাম লেডিজ লীগৰ দ্বাৰা ৱমেন অৱ দি ডিকেড এচিভাৰছ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আধ্যাত্মিক গুৰু