ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সাবিত্ৰী হৈস্নাম্

সাবিত্ৰী হৈস্নাম্ (, জন্ম: ৫ জানুৱাৰী ১৯৪৬) বা হৈস্নাম্ সাবিত্ৰী এগৰাকী ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী আৰু মণিপুৰী থিয়েটাৰৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব। তেওঁ মধুশ্ৰী দত্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত সমালোচনামূলকভাৱে প্ৰশংসিত চুটি ছবি 'স্ক্ৰিবেলছ অন আক্কা'ত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনে আইডিপিএ বঁটা, ছাংহাই আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ নৃতাত্ত্বিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। সাৱিত্ৰী হেইচনামে ১৯৯১ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। মণিপুৰী থিয়েটাৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৮ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

জীৱনী

১৯৪৬ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মণিপুৰৰ মায়াং ইম্ফলৰ এক মেইতেই পৰিয়ালত হৈছিল। ১৯৬১ চনত হেইচনাম কানাইলালৰ দ্বাৰা পৰিচালিত 'লেয়েং আহানবা'ত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে তেওঁৰ কেৰিয়াৰে এক ৰূপ লৈছিল আৰু তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰত তেওঁ কানাইলালৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কচনাইলালে ১৯৬৯ চনত কলাক্ষেত্ৰ মণিপুৰ নামৰ থিয়েটাৰ গোষ্ঠী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু সাৱিত্ৰী ইয়াৰ অংশ আছিল।

হেইচনাম সাৱিত্ৰীয়ে জাপান আৰু ইজিপ্টকে ধৰি ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত বহুতো উল্লেখযোগ্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে। 'একহৌলাংবি'ত 'একহৌলাংবি' (১৯৭০), 'তামনালাই'ত 'বিধবা মাতৃ' (২৯৭২), 'কাবুই কিওইবা'ত 'বুঢ়ী' (১৯৭৩), পেবেটত 'মাতৃ পেবেট' (১৯৭৫), 'লাইগি মাচাচিঙ্গা'ত জনজাতীয় মহিলা (১৯৭৮), 'ইন মেমৰছ অফ আফ্ৰিকা'ত 'মি' (১৯৮৫), 'মিগি শ্বাৰিং'ত 'থামবাম' (১৯৯০) আৰু 'কৰ্ণ'ত 'ৰাধা' হৈছে কলাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কিছুমান মুখ্য প্ৰডাক্টচন। ২০০০ চনত ১৪ এপ্ৰিল আৰু ২০ এপ্ৰিলত ইয়াৰ প্ৰথম দুটা মঞ্চায়নৰ পিছত প্ৰদৰ্শনে অশ্লীলতা গণ্য কৰাৰ বাবে ৰাজহুৱা প্ৰতিবাদ সৃষ্টি কৰে। কিন্তু এই ঘটনায়ে ২০০৪ চনত সেনা কৰ্মীৰ সন্মুখত উলংগ হৈ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ বাৰগৰাকী মহিলাৰ এক দলক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল বুলি জনা যায়। তেওঁলোকে এগৰাকী মহিলাক ধৰ্ষণ আৰু হত্যা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত কৰা হৈছিল। বয়সে ষাঠিৰ দেওনা পাৰ কৰাৰ পিছতো তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ এটা চুটি কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত নাটক 'ডাকঘৰ'ত এজন যুৱকৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। এই প্ৰদৰ্শনে সমালোচকৰ যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল।

সংগীত নাটক একাডেমীৰ প্ৰাক্তন মনোনীত সদস্য সাৱিত্ৰীয়ে ১৯৯৯ চনত মধুশ্ৰী দত্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ৬০ মিনিটৰ চুটি ছবি 'মহাদেৱী আক্কা'তো অভিনয় কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰ হিচাপে অভিনয় কৰিছিল আৰু ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ নৃতাত্বিক ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ প্ৰযোজক সন্থাৰ আই.ডি.পি.এ. বঁটা আৰু ছাংহাই আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বাবে পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। এই গ্ৰন্থ বৰ্তমান বেংগালুৰুৰ খ্ৰীষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এক নিৰ্ধাৰিত শৈক্ষিক পাঠ। ভাৰতীয় থিয়েটাৰৰ বিশেষজ্ঞ নাটৰং প্ৰতিষ্ঠানে তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত প্ৰায় ১০০টা নথিপত্ৰ সংকলিত কৰিছে। ইয়াত বিভিন্ন কিতাপ, পোষ্টাৰ, বাতৰি প্ৰতিবেদন আৰু প্ৰবন্ধ, ফটোগ্ৰাফ আৰু ভিডিঅ' ক্লিপিং আদি অন্তৰ্ভুক্ত আছে।

বঁটা আৰু সন্মান

মণিপুৰ ৰাজ্যিক কলা একাডেমীয়ে ১৯৮৮ চনত অভিনয়ৰ বাবে সাৱিত্ৰী হেইচনামক বাৰ্ষিক বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। ২০০২ চনত কলকাতা ভিত্তিক থিয়েটাৰ গোষ্ঠী নন্দিকাৰ আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা তেওঁ নন্দিকাৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ২০০৬ চনত নাট্য ৰত্ন উপাধি লাভ কৰে। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৮ চনত পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
চিৰাগ শেট্টী

চিৰাগ চন্দ্ৰশেখৰ শেট্টী (; জন্ম: ৪ জুলাই ১৯৯৭) এজন ভাৰতীয় বেডমিণ্টন খেলুৱৈ। তেওঁ আৰু তেওঁৰ সংগী সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডী ভাৰতৰ পৰা বি ডব্লিউ এফ বিশ্ব ৰেংকিঙৰ শীৰ্ষ ১০ ৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰা প্ৰথম পুৰুষ ডাবলছ যুটি। তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বোচ্চ ৰেংকিং ৭। তেওঁ ২০২২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত পুৰুষৰ ডাবলছত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

শেট্টী আৰু সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডীয়ে ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত মিক্সড টিম ইভেণ্টত ভাৰতক ঐতিহাসিক সোণৰ পদক অৰ্জন কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। এইখন প্ৰতিযোগিতাতে তেওঁলোকে পুৰুষৰ ডাবলছত ৰূপৰ পদকো লাভ কৰিছিল।

২০১৯ চনত শেট্টী আৰু সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডীয়ে বি ডব্লিউ এফ ছুপাৰচিৰিজ বা বি ডব্লিউ এফ ৱৰ্ল্ড ট্যুৰ (ছুপাৰ ৫০০+) খিতাপ দখল কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় ডাবলছ যুটি হিচাপে পৰিগণিত হয়, যেতিয়া তেওঁলোকে ফাইনেলত চীনা যুটি লি জুনহুই আৰু লিউ ইউচেনক পৰাস্ত কৰি থাইলেণ্ড অ’পেনৰ খিতাপ দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকে ২০১৯ চনৰ ফ্ৰেন্স অ'পেনত ৰানাৰ্ছ আপৰ স্থান দখল কৰে। এই প্ৰতিযোগিতাৰ চূড়ান্ত খেলখনত তেওঁলোক ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি মাৰ্কাছ ফাৰ্নাল্ডি গিডিয়ন আৰু কেভিন ছাঞ্জয়া চুকামুলজোৰ হাতত পৰাস্ত হয়।

২০২১ চনত শেট্টী আৰু সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডীয়ে দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি মহম্মদ আহছান আৰু হেন্দ্ৰা চেটিয়াৱানৰ হাতত পৰাস্ত হৈ ২০২০ চনৰ ইউনেক্স থাইলেণ্ড অ'পেনৰ পৰা ক্ৰেচ আউট হয়। জুলাই মাহত তেওঁ আৰু ৰেংকিৰেড্ডীয়ে ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও মাৰ্কাছ ফাৰ্নাল্ডি গিডিয়ন আৰু কেভিন সঞ্জয়া চুকামুলজোৰ হাতত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত গ্ৰুপ পৰ্যায়ত বাহিৰ হৈছিল। অৱশ্যে সমগ্ৰ প্ৰতিযোগিতাখনত অৱশেষত সোণৰ পদক বিজয়ী লি ইয়াং আৰু ৱাং চি-লিনক প্ৰথম গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ মুখামুখিত সংকীৰ্ণভাৱে পৰাস্ত কৰিবলৈ কেৱল তেওঁলোকৰ যুটিটোৱেই হে সক্ষম হৈছিল। ডিচেম্বৰ মাহত শেট্টী আৰু ৰেংকিৰেড্ডীয়ে কেৰিয়াৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বি ডব্লিউ এফ ৱৰ্ল্ড ট্যুৰ ফাইনেললৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল যদিও ডেনিছ যুটি কিম এষ্ট্ৰপ আৰু এণ্ডাৰছ স্কাৰুপ ৰাছমুচেনৰ হাতত গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ প্ৰথমখন মেচত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত প্ৰতিযোগিতাখনৰ পৰা আঁতৰি আহিব লগা হয়।

২০২২ চনত শেট্টী আৰু ৰেংকিৰেড্ডীয়ে ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি কেভিন সঞ্জয়া চুকামুলজো আৰু মহম্মদ আহছানৰ হাতত প্ৰথম ছেটত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে দ্বিতীয় ছেটটো জয় হৈ তৃতীয় ছেটটো ২১-১৯ গ’লত সমাপ্ত কৰি ইণ্ডোনেছিয়াৰ বিৰুদ্ধে ২-০ গ’লত অগ্ৰগতি লাভ কৰে। ভাৰতক প্ৰথমবাৰৰ বাবে থমাছ কাপ ট্ৰফী লাভ কৰাত সহায় কৰাত ই গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
সূৰ্য্যৰ সপ্তম ঘোঁৰা

সূৰ্য্যৰ সপ্তম ঘোঁৰা (; হিন্দী: सूरज का सातवाँ घोड़ा) ১৯৫২ চনত আধুনিক হিন্দী সাহিত্যৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক ধৰ্মবীৰ ভাৰতীৰ এখন হিন্দী মেটা কল্পকাহিনী উপন্যাস। উপন্যাসখনত যমুনা, সতী, লিলি নামৰ তিনিগৰাকী নাৰী সম্পৰ্কে তিনিটা সম্পৰ্কীয় আখ্যান উপস্থাপন কৰা হৈছে। উপন্যাসখনৰ চৰিত্ৰ মাণিক মুল্লাই সপ্তম দুপৰীয়াৰ ভিতৰত হিতোপদেশ বা পঞ্চতন্ত্ৰ শৈলীত তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গক এই কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে। উপন্যাসখনত এই মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা প্ৰেমৰ হতাশা আৰু তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনৰ সৈতে কেনেদৰে মোকাবিলা কৰে তাক দেখুওৱা হৈছে। আত্ম-প্ৰতিক্ৰিয়াশীল কাহিনীটো "দেৱদাস" চিনড্ৰমৰ বিৰুদ্ধে ইয়াৰ ধ্বংসাত্মক পদক্ষেপৰ বাবেও জনাজাত। ভাৰতীৰ প্ৰথম উপন্যাস গুনাহৌ কা দেৱতা (১৯৪৯) ৰ পিছত দ্য ছানছ ছেভেন্থ হ'ৰ্ছ প্ৰকাশিত হৈছিল, যি পৰৱৰ্তী সময়ত এখন গ্ৰেচিক্স হৈ পৰিছিল।

সচ্চিদানন্দ বৎসায়নকৃত (nom de plume: Agyeya) উপন্যাসখনৰ ইংৰাজী অনুবাদ ১৯৯৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ ৪৬ সংখ্যক সংস্কৰণ ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে‍ ২০১২ চনত প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত পৰিচালক শ্যাম বেনেগালে ৰাজীত কাপুৰ, ৰঘুবীৰ যাদৱ আৰু ৰাজেশ্বৰী সচদেৱ অভিনীত উপন্যাসখনক এপোনিমছ ছবিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। ছবিখনে বহুল প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ লগতে ১৯৯২ চনত হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উপন্যাস
চ্যৱনপ্ৰাশ

চ্যৱনপ্ৰাশ , হৈছে চেনি, মৌ, ঘিউ, আমলখি, তিলৰ তেল, জামু আৰু বিভিন্ন বনৌষধি আৰু মছলাৰে ৰন্ধা এক মিশ্ৰণ। আয়ুৰ্বেদিক গ্ৰন্থত দিয়া পৰামৰ্শ বা নিৰ্দেশনা অনুসৰি ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হয়। ভাৰতত খাদ্য পৰিপূৰক হিচাপে চ্যৱনপ্ৰাশ বহুলভাৱে বিক্ৰী আৰু সেৱন কৰা হয়।

উৎপত্তি

চ্যাৱনপ্ৰাছৰ প্ৰস্তুতি আৰু উৎপাদন অতি প্ৰাচীন। মহাভাৰত, পুৰাণ আদি বিভিন্ন প্ৰাচীন ভাৰতীয় গ্ৰন্থত উল্লেখ আছে যে, বৈদিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ দেৱতা অশ্বিন ভাতৃদ্বয়ে প্ৰথমে ভাৰতৰ হাৰিয়ানাৰ নৰনাউলৰ ওচৰৰ ধোশী পাহাৰত থকা তেওঁৰ আশ্ৰমত চ্যাৱন ঋষিৰ বাবে এই ঔষধ সৃষ্টি কৰি প্ৰস্তুত কৰিছিল, সেয়েহে ইয়াৰ নাম চ্যাৱনপ্ৰাছ। চ্যৱনপ্ৰাছৰ প্ৰথম ঐতিহাসিকভাৱে নথিভুক্ত সূত্ৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণিৰ প্ৰাচীন আয়ুৰ্বেদিক গ্ৰন্থ চৰক সংহিতাত পোৱা যায়।

সেৱন আৰু সোৱাদ

চ্যাৱনপ্ৰাছ সাধাৰণতে পোনপটীয়াকৈ সেৱন কৰা হয়। গৰম পানীৰ লগতো ইয়াক সেৱন কৰিব পাৰি।

চ্যাৱনপ্ৰাছৰ সোৱাদ একে সময়তে মিঠা আৰু টেঙা। সোৱাদত মৌ, ঘিউ (ক্লেৰিফাইড বাটাৰ) আৰু কেঁহা সোৱাদ, আৰু ঘিউ আৰু চন্দন, ডালচেনি, ইলাচিকে ধৰি অন্যান্য মছলাৰ গোন্ধেই প্ৰধান।

উপাদান

আয়ুৰ্বেদিক পদ্ধতিৰ চিকিৎসাৰ বাবে লিখা পাণ্ডুলিপিত চ্যৱনপ্ৰাছৰ প্ৰকৰণৰ উল্লেখ কৰা হৈছে, যেনে অষ্টাংগহৃদয়ম, চৰকসংহিতা, সংগন্ধৰসংহিতা। ব্যৱহৃত বনৌষধিৰ সংখ্যা ২৫ৰ পৰা ৮০লৈকে হ’ব পাৰে কিন্তু সকলো চ্যাৱনপ্ৰাছৰ মূল উপাদান হ’ল আমলখি। আন মূল উপাদানসমূহ হ’ল-
অশ্বগন্ধা
শতমূল
আমলখি
বাঁহৰ শৰ্কৰা
নীলা মিচৰীয় ভেটফুল
ইলাচি
শিলিখা
চীনা ডালচেনি
ডালচেনিৰ বাকলি
লৱণ
নাগকেশৰ বা নাগচম্পা
স্থূলপৰ্ণা
ভূঁই আমলখি
গালছ
ঘিউ
দৈত্য আলু
জিলয় (গুডুচি)
মৌ
ভাৰতীয় কাজু
আইৰিছ শিপা
লিকুৰাইচ
দীঘল জলকীয়া (Piper longum)
মালাবাৰ বাদাম (Adhatoda vasica ৰ বীজ)
বাদামৰ ঘাঁহ
পটাছিয়াম ছৰবেট
কিচমিচ
ঘূৰণীয়া জিডোয়াৰী
চন্দন কাঠ
তিলৰ তেল
বিস্তাৰ কৰা হগৱিড (Boerhavia diffusa)
চেনি
বাঘ নখ (Erythrina variegata)
মাটিমাহ
মগু মাহ

২০১১ চনৰ পৰা কনজিউমাৰ ভয়েচে গধুৰ ধাতুৰ পৰিমাণৰ ক্ষেত্ৰত চ্যাৱনপ্ৰাছৰ সকলোবোৰ প্ৰধান ব্ৰেণ্ড নিৰাপদ বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঔষধ
মানবেন্দ্ৰ নাথ ৰয়

মানবেন্দ্ৰ নাথ ৰয় আন্তৰ্জাতিক কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ এগৰাকী অগ্ৰণী নেতা আছিল। বিংশ শতাব্দীৰ কুৰি দশকত সুদূৰ লেটিন আমেৰিকা আৰু চীন আদি দেশত গৈ মানবেন্দ্ৰ নাথ ৰয়ে কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ বিশ্বব্যাপী প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত যি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল তাৰ বাবে আজিও বিশ্বৰ সেইসমূহ কমিউনিষ্ট দেশত তেওঁ স্মৰণীয় হৈ ৰৈছে। স্বাধীনতা-উত্তৰ ভাৰততো মানবেন্দ্ৰ নাথে শোষিত জনগণৰ মুক্তিৰ হকেই কাম কৰি গৈছিল।

জন্ম

১৮৮৭ চনত ২১ মাৰ্চ তাৰিখে পশ্চিমবংগৰ ২৪ পৰগণা জিলাৰ আৰবালিয়া গাঁৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰা মানেবেন্দ্ৰ নাথৰ প্ৰকৃত নাম আছিল নৰেন্দ্ৰ নাথ ভাট্টাচাৰ্য্য। তেওঁৰ দেউতাক দীনবন্ধু ভট্টাচাৰ্য্য সেই ঠাইৰে স্থানীয় বিদ্যালয় এখনৰ সংস্কৃত ভাষাৰ শিক্ষক আছিল। অৱশ্যে পিছত দীনবন্ধু পৰিবাৰে কোদালীয়া নামে আন এখন গাঁৱত গৈ বসবাস কৰিবলৈ লয়।

"Hunger and Revolution in India". September 18, 1919
"Hunger and Revolution in India II". September 25, 1919
"The Awakening of the East". July 15, 1920
"Speech in Discussion of the World Economic Crisis and the New Tasks of the Communist International" June 21, 1921
"Speech in Discussion of Eastern Question" July 12, 1921
"Theses on the Eastern Question". July 12, 1921
"India in Transition Stage", written with Avni Mukhopadhyay. December 1921
"The Indian Trade Union Congress" (Indian Trade Union Congress). January 3, 1922
"The Railway Strike in India" May 16, 1922
"The Liberalism of the British Labor Party". June 3, 1922
The Peasant Movement in India (Peasant Rebellion in India). June 20, 1922
"The Political Situation in India" (India's political situation). July 21, 1922
"The Empire and the Revolution" (Empire and Revolution). October, 1922
"The Turkish Victory" (Turkish Victory). October 17, 1922
"Letter to Singaravelu Chettiar, Madras". November 9, 1922
"On Intellectuals" (intellectual context). November 10, 1922
"On Economic Determinism" (in the context of economic determinism). November 10, 1922
"On Rallying the Masses". November 10, 1922
"A Review of the Indian Situation", E. With Ray [Marxist Antarzalik Muhafizkhana E. Recorded in the name of Ray. Both his wives' names start with the Roman letter E. Divorced first wife Evelyn Trent in 1925. The date of this article suggests that this was Evelyn Roy.]. November 10, 1922
"Letter to Singaravellu Chettiar" (Letter to Singaravellu Chettiar). November 12, 1922
"On Trade Unionism" (in the context of trade unionism). November 20, 1922
"Speech in Discussion of the Eastern Question" November 22, 1922
Report on the Eastern Question (a different translation of the previous speech). December 22, 1922
To the All India National Congress, Gaya, India
"Historical Role of Islam: An Essay on Islamic Culture" (Islam's historical role: an article on Islamic culture). 1939

"Revolution and Counter Revolution in China" (1946)

"Reason, Romanticism and Revolution" (in two volumes, 1949)
"Beyond Communism: Towards New Humanism", translated by Badiur Rahman, 2020, in collaboration with Philip Spratt. 1947
My Memoirs (1964)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Manabendra Nath Roy Internet Archive, Marxists Internet Archive, www.marxists.org
"Manabendra Nath Roy," Banglapedia, www.banglapedia.org

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
দিলীপ কুমাৰ বৰুৱা

দিলীপ কুমাৰ বৰুৱা (১৯৪৩- ২৭ এপ্ৰিল, ২০১৭) অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ, লেখক আৰু অৰ্থনীতিবিদ। তাৰ্কিক, তৰ্ক প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক আৰু কুইজ মাষ্টাৰ হিচাপে তেখেত প্ৰখ্যাত আছিল। তেখেতক অসমৰ কুইজৰ জনক বুলিও অভিহিত কৰা হয়।

দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই পিতৃৰ চাকৰিৰ সূত্ৰে শৈশৱকাল শ্বিলঙত পাৰ কৰে আৰু ১৯৫৭ চনত তাৰপৰাই মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত তেখেতে ছেইণ্ট এন্থনীজ কলেজ, কটন কলেজ আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬৬ চনত তেখেতে কটন কলেজত অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। বিভিন্ন দায়িত্ব পালন কৰি ২০০১ চনত হাফলং মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। অৱসৰৰ পাছতো তেখেতে বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল।

দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাই ১৯৬৭ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ত অসম তথা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমখন কুইজ প্ৰতিযোগিতা পাতি পৰিচালনা কৰে।

শৈশৱ আৰু শিক্ষাজীৱন

১৯৪৩ চনৰ ১৬ মাৰ্চত দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰৰ ভুক্তাবাৰী গাঁৱৰ বৰুৱাচুবাত দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাই জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃ প্ৰয়াত সত্যনাথ বৰুৱা আৰু স্বৰ্ণলতা বৰুৱা। ছয় সন্তানৰ ভিতৰত তেখেত জ্যেষ্ঠ আছিল। ছিপাঝাৰত চিৰাখোৱা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত বৰুৱাই প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। পিতৃ চাকৰিসূত্ৰে শ্বিলঙলৈ বদলি হোৱাত বৰুৱাই হাইস্কুলীয়া শিক্ষা তাতে লাভ কৰে। ১৯৫৭ চনত ছিলঙৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত ঊত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে ছেইণ্ট এন্থনীজ কলেজৰ পৰা কলা শাখাত ইণ্টাৰমিডিয়েট উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫৯ চনত তেখেতে কটন কলেজৰ অৰ্থনীতিৰ স্নাতক শাখাত নাম লগায়। তাৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ইক'ন'মিক্‌ছৰ পৰা অৰ্থনীতিৰ স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা অৰ্জন কৰে। তাত তেখেতে অমৰ্ত্য সেন, জগদীশ ভাগৱতী, এইচ্ছ কে মনমোগন সিং, পদ্ম দেশাই, আই জি পেটেল আদি খ্যাতনামা অৰ্থনীতিবিদৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰশাসনীয় সংস্কাৰ আয়োগৰ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ অধ্যয়নৰ তেখেত পৰামৰ্শদাতা আছিল য'ত অসম, বিহাৰ, ৰাজস্থান আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ কেইবাখনো জিলাৰ অধ্যয়ন কৰা হৈছিল। অসম চৰকাৰৰ আৱৰ্জনা নিষ্কাষণ ব্যৱস্থাপনাৰ ক্ষেত্ৰত গঠন কৰা ৰাজহুৱা সমিতিৰো তেখেত সদস্য আছিল। ২০১০-১৪ চনত তেখেত ৰাজ্যিক হিচাপ পৰীক্ষণ উপদেষ্টা ব'ৰ্ডৰ সদস্য আছিল। শেহতীয়াকৈ তেখেত অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্‌ পৰীক্ষা প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ পাঠ্যক্ৰম সঞ্চালক আৰু পৰামৰ্শদাতা হিচাপে সেৱাৰত হৈ আছিল আৰু অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ সংস্কাৰ সমিতিৰো দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।

কুইজৰ জগতত

দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাই অসমৰ কুইজ আৰু তৰ্ক প্ৰতিযোগিতাৰ জগতলৈ অতুলনীয় অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। তেখেতে ১৯৬৭ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ত অসম তথা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমখন কুইজ প্ৰতিযোগিতা পাতি পৰিচালনা কৰে। ১৯৮৫ চনত তেখেতে দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটীৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে অসমৰ টেলিভিজন জগতত কুইজ প্ৰতিযোগিতাৰ সূত্ৰপাত ঘটায়। উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক স্তৰৰ পাঠ্যপুথিৰ লগতে তেখেতে কেইবাখনো কুইজৰ কিতাপো লিখিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ইন্দিৰা বৰুৱাৰ সৈতে বিবাশপাশত আবদ্ধ হোৱা দিলীপ বৰুৱাৰ দুজন পুত্ৰ। জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ অৰিন্দম বৰুৱা অসম প্ৰশাসনীয় মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰশাসনিক বিষয়া আৰু কনিষ্ঠ পুত্ৰ অংশুমান বৰুৱা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক।

মৃত্যু

বিভিন্ন অসুখত ভুগি থকা বৰুৱাক প্ৰায় এমাহমান ধৰি গুৱাহাটীত চিকিৎসা প্ৰদান কৰি থকা হৈছিল। ২০১৭ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলৰ নিশা প্ৰায় ১১ বজাত ৭৪ বছৰ বয়সত গুৱাহাটীৰে আয়ুৰসুন্দ্ৰা নামৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত তেখেতে মৃত্যুবৰণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

ড॰ দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাদেৱৰ সৈতে সাহিত্য ডট অৰ্গৰ এক আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ
সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা

সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা (All Assam Law Students Union, চমুকৈ AALSU) অসমৰ সৰ্ববৃহৎ আইনৰ ছাত্ৰৰ সংগঠন। ২০১৬চনৰ ১৬চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ আইন মহাবিদ্যালয়সমূহৰ ছাত্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত এটি বৃহৎ ছাত্ৰ সংগঠন যিয়ে অসমৰ ছাত্ৰসমাজৰ সমস্যা আৰু জনগনৰ ন্যায়ৰ পক্ষত মাত মাতি আহিছে।

ইতিহাস

১৯১৪ চনতে বৃট্ৰিছ চৰকাৰে নিৰ্মাণ কৰা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম আইন শিক্ষা অনুষ্ঠান বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যায় খনেই বৰ্তমানো অসমৰ একমাত্ৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়। বৰ্তমান ব্যক্তিগত খণ্ডত অসমত বহুতো আইন মহাবিদ্যায় স্থাপন হল যদিও আইন শিক্ষা খণ্ডৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলে আজিও অজস্ৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে। আইনৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলক একগোট কৰি ছাত্ৰ সমাজৰ সমস্যা তথা অসমৰ জনগনৰ ন্যায়ৰ পক্ষত মাত মতাৰ উদ্দেশ্যে ছাত্ৰ সমাজৰ একাত্মক প্ৰচেষ্টাত ২০১৬ চনৰ ১৬ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অনুষ্ঠিত এখনি সভাত অসমৰ প্ৰতিখন আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অহা ছাত্ৰ প্ৰতিনিধিৰ উপস্থিতিত অসম চলচ্চিত্ৰ বৃত্তি উন্নয়ন নিগমৰ সভা গৃহত সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা গঠন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

sentinelassam
latestlaws
hindustantimes

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন
গাণ্টী বিজয়া কুমাৰী

বিজয়া কুমাৰী গাণ্টী অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ অমলাপুৰমৰ পৰা ত্ৰয়োদশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা এগৰাকী প্ৰাক্তন সদস্য। তেওঁ লোকসভাৰ অধ্যক্ষ জি.এম.চি. বালযোগীৰ পত্নী৷ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত অনুষ্ঠিত উপ-নিৰ্বাচন (২০০২)ত গাণ্টী বিজয়া কুমাৰীয়ে জয় সাব্যস্ত কৰে।

কৰ্মজীৱন

অমলাপুৰমৰ সাংসদ তথা লোকসভাৰ অধ্যক্ষ গাণ্টী বিজয়া তেওঁৰ পতি মোহন চন্দ্ৰ বালযোগীৰ আকস্মিক মৃত্যুৰ হেতু সংৰক্ষিত হোৱা সমষ্টিটোৰ বাবে উপ-নিৰ্বাচনৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। গাণ্টীয়ে অৱশ্যে সেই সময়ত নিজৰ মানসিক অৱস্থাৰ বাবে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হ'বলৈ অনিচ্ছুক আছিল৷ আনহাতে বালযোগীৰ পৰিয়ালেও বিচাৰিছিল যে তেওঁৰ ভনীয়েকেহে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক উত্তৰাধিকাৰী হওক।

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে (আইএনচি) উপ-নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা নাছিল আৰু টিডিপিয়ে গাণ্টী বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে জয়ী হ'ব বুলি ভাবিছিল। আনকি ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ এগৰাকী বিধায়কো তেওঁ মনোনয়ন দাখিল কৰাৰ সময়ত উপস্থিত আছিল। কেৱল বহুজন সমাজ পাৰ্টি আৰু ভাৰতীয় ৰিপাব্লিকান পাৰ্টিয়েহে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ প্ৰাৰ্থী দিছিল৷ ৩,১৩,৬৬০ ভোটৰ ব্যৱধানত কুমাৰী জয়ী হয়।

২০০২ চনৰ লোকসভাৰ বৰ্ষাকালীন অধিৱেশনৰ প্ৰথম দিনাই গাণ্টীয়ে শপত গ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ বাবে টিডিপিয়ে দুন্না জনাৰ্ধনা ৰাওক তেওঁৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ চৰকাৰী প্ৰাৰ্থী হিচাপে লৈছিল।

লোকসভাৰ অধ্যক্ষসকলৰ পত্নীক নতুন দিল্লীত ঘৰৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। গাণ্টীয়ে অৱশ্যে ঘৰ আবণ্টন পোৱাত অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৮২ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত বালযোগীৰ লগত বিজয়া কুমাৰীৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। দুয়োৰে এজন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়। ২০০২ চনৰ ৩ মাৰ্চত হেলিকপ্টাৰ দুৰ্ঘটনাত বালযোগীৰ মৃত্যু হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
আলতা

আলতা হৈছে হাত আৰু ভৰিৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা এবিধ প্ৰকাৰৰ তৰল ৰঙা ৰং। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বিশেষকৈ বাংলাদেশ, নেপাল আৰু পূব ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, বিহাৰ, অসম, ত্ৰিপুৰা আৰু ওড়িশাত আলতাৰ প্ৰচলন আছে। ইয়াক মুখ্যতঃ বিবাহ আৰু বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠান উপলক্ষে কপাহৰ সহায়ত প্ৰয়োগ কৰা হয়। বিবাহিত মহিলা আৰু ছোৱালীয়ে আলতা লগায়। পাৰম্পৰিক ভাৱে নৱবিবাহিত কইনাসকলে আলতাৰে ৰঙা কৰা ভৰিৰে তেওঁলোকৰ নতুন ঘৰত সোমাইছিল। আৰম্ভণিতে আলতা পাণৰ ৰসৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। যদিও পিছলৈ ইয়াক পাণ পাতৰ পৰিৱৰ্তে লাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান লাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা প্ৰাকৃতিক বা সংশ্লেষিত কৃত্ৰিম ৰঙৰ জৰিয়তে ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়। আলতাৰ তাৎপৰ্য হৈছে যে ই দেখাত তেজৰ দৰে, যি হৈছে প্ৰাচুৰ্য আৰু সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক। এয়া সজ্জাৰ এক সৰল প্ৰয়োগ যদিও আলতাৰ সৈতে জটিল ডিজাইন কৰাটো অসম্ভৱ। সহজে কপাহৰ সৈতে ৰং বুলাব পাৰি যি যিকোনো ব্যক্তিয়ে কৰিব পাৰে আৰু শৈল্পিক দক্ষতাৰ প্ৰয়োজন নহয়। ইয়াৰ সুবিধা হ'ল ই জেতুকাৰ তুলনাত সোনকালে শুকাই যায়।

উৎপত্তি

alt=A Bengali Muslim Bride's hand on her Gaye Holud, Bangladesh|
আলতাক আলক্ত, লাক্ষাৰস, অলকত, লাক্ষা আদি নামেৰে জনাজাত। উপনিষদত ইয়াৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়। ইয়াক 'ষোল্ল শৃংগাৰ' বা ১৬টা কইনাৰ শোভাৰ এটা সজ্জাৰ পৰ্যায় হিচাপে পোৱা গৈছে। ভগৱান কৃষ্ণৰ পৌৰাণিক বৰ্ণনাত পোৱা গৈছে যে তেওঁৰ প্ৰিয় ৰাধাৰ ভৰিত আলতা প্ৰয়োগ কৰিছিল। অৱশ্যে ভাৰতৰ ইছলামিক আগ্ৰাহণে ইয়াৰ নতুন ৰীতি-নীতি আৰু পৰম্পৰাৰ সৈতে আনিছিল - হেনা বা মেহেন্দী সেইবোৰৰ ভিতৰত এটা। মুছলমান সংস্কৃতিৰ বৰ্ধিত প্ৰভাৱৰ বাবে ভাৰতৰ আন অংশত হেনাৰ দ্বাৰা লাহে লাহে আলতাৰ ব্যৱহাৰ কমি আহিব ধৰে।

প্ৰস্তুতকৰণ

পাৰম্পৰিক ভাবে আলতা পাণৰ ৰসেৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। তাৰপিছত সিন্দূৰ বা হেঙুল বা আন কোনো ৰঙা প্ৰাকৃতিক ৰঞ্জকেৰে ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হয়। বৰ্তমান আলতা ঘাইকৈ লা ৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। লা এবিধ পৰজীৱি। ৰঙচুৱা ইটা বৰণৰ ধূনা জাতীয় আঠাৰে বিভিন্ন জোখত (আকাৰৰ) আৱাস গছৰ কোমল ডালত বনাই লয় আৰু অতি ঘনকৈ বাস কৰে। মাইকী লাই কণী উৎপাদন কৰে, কণীবোৰ উজ্জ্বল ৰঙা ৰঙৰ আৰু ইয়াৰ পিছতেই লা জনীৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ কণীৰ বাকলিৰ পৰা ৰঙা ৰং উলিয়াই আলতা প্ৰস্তুত কৰা হয়। তদুপৰি সংশ্লেষিত ৰঞ্জকৰ সহায়তো ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়।

গুৰুত্ব

]] নৃত্যশিল্পী
অসমৰ বিভিন্ন নেপালী, কোচ ৰাজবংশী আৰু চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ পাৰম্পৰিক সাজসজ্জা হিচাপে আলতা ব্যৱহাৰ কৰে। ঝুমুৰ নৃত্যত শিল্পী সকলে ভৰিত আলতা লগায়। হিন্দু পুৰাণ অনুসৰি, দেৱীসকলৰ ছবি আৰু ভাস্কৰ্য, বিশেষকৈ দুৰ্গা আৰু লক্ষ্মীৰ ছবি আৰু ভাস্কৰ্যবোৰ আলতাৰে ৰং কৰা হয়।

বংগীয় সংস্কৃতিত অলতাৰ যথেষ্ট সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব আছে। ধৰ্মীয় বিশ্বাস নিৰ্বিশেষে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতীয় ৰাজ্য পশ্চিম বংগৰ বঙালী মহিলাসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে বিবাহৰ বাবে আলতাৰে হাত আৰু ভৰি সজ্জিত কৰে। তদুপৰি পহেলা বৈশাখ, পহেলা ফাগুন আৰু অন্যান্যৰ দৰে সাংস্কৃতিক উৎসৱত আলতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দুৰ্গা পূজাতো মহিলা সকলে আলতাৰে ভৰি ৰঙা কৰে।

ভাৰতৰ প্ৰায় আটাইকেইটা শাস্ত্ৰীয় নৃত্য এই নৃত্য কথক, কথাকলি, কুচিপুড়ি, ভাৰতনাট্যম, মণিপুৰী নৃত্য, মোহিনীঅট্টম আৰু ওডিছী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে সাধাৰণতে শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পীসকলে হাত আৰু ভৰিত আলতা লগায়। ই বিশেষকৈ ৰজোৎসৱ সময়ত প্ৰচলিত। ৰজোৎসৱ হৈছে মহিলাত্ব উদযাপন কৰা তিনিদিনীয়া উৎসৱ। এই উৎসৱৰ সময়ত অন্যান্য ৰীতিৰ এটা অংশ হিচাপে মহিলাসকলে উৰ্বৰতা আৰু শুভতাৰ চিহ্ন হিচাপে ভৰিত আলতা প্ৰয়োগ কৰে। ওডিয়া সংস্কৃতিত বিবাহৰ সময়ত আলতা আৰু হালধিও প্ৰয়োগ কৰা হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:প্ৰসাধন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
গুঝিয়া (পিঠা)

গুঝিয়া, যাক গুঘাৰা, পেডাকিয়া, পুৰুকীয়া, কৰণজী, কজ্জিকায়ালু, সোমাছ আৰু কাৰ্জিকায়ী বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ এক জনপ্ৰিয় মিঠাই।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

গুঝিয়াৰ আগতীয়া উল্লেখ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ পৰাই গুৰ-মৌৰ মিশ্ৰণ ঘেঁহুৰ আটাৰে মিলাই ৰ’দত শুকুৱাই লোৱা হৈছিল। সাধাৰণ গুঝিয়া/পেডাকিয়াৰ প্ৰস্তুতিৰ পদ্ধতি চিঙৰাৰ দৰেই, কিন্তু গুঝিয়া/পেডাকিয়া দেখাত এম্পানাডাৰ দৰে। আধা চন্দ্ৰৰ দৰে আকৃতিৰ গুঝিয়া বা পেডাকিয়াত কুটি লোৱা আৰু ভাজি লোৱা শুকান ফল, খোয়া, কুটি লোৱা নাৰিকল, আৰু চুজিৰ আভাসৰ মিঠা মিশ্ৰণেৰে ভৰাই দানাযুক্ত টেক্সচাৰ দিয়া হয়।

প্ৰস্তুতি

এই সুস্বাদু খাদ্য ময়দাৰ সৈতে চুজি মিহলাই তৈয়াৰ কৰা হয়, য’ত মিঠা কৰা খোয়া (গাখীৰৰ কঠিন পদাৰ্থ, যাক মাৱা বুলিও কোৱা হয়), গুড়ি চেনি, নাৰিকল আৰু কিচমিচ, থেতেলিয়াই লোৱা আলমণ্ড, আখৰোট, কাজু, পিষ্টা আদিৰ দৰে শুকান ফলৰ মিশ্ৰণেৰে পূৰ ভৰাই লোৱা হয়। তাৰ পিছত ডাম্পলিংবোৰ ঘিউত ভাজি ইয়াক খৰখৰীয়া টেক্সচাৰ দিয়া হয়।

ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ, ৰাজস্থান, গুজৰাট আৰু বিহাৰ অঞ্চলত গুঝিয়া বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়, য'ত হোলী আৰু দীপাৱলী উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হয়। বিহাৰত শুকানবোৰক পেডাকীয়া বুলি কোৱা হয় আৰু বিশেষকৈ ছঠৰ সময়ত ই অতি জনপ্ৰিয়। বিহাৰত দুবিধ পেডাকিয়া তৈয়াৰ কৰা হয়: এটাত চুজি/ৰাৱা (চেমোলিনা) আৰু আনটো খোয়া। চুজি পেডাকিয়াত চুজিক চেনি, আলমণ্ড, ইলাচি, কিচমিচ, আৰু অন্যান্য বাদামৰ সৈতে ঘীত পোৰা হয় আৰু তাৰ পিছত ঘিউত ডিপ ফ্ৰাই কৰা হয়। খোয়া পেডাকিয়াত বিশুদ্ধ খোয়াক বাদাম আৰু চেনিৰ লগত মিহলাই তাৰ পিছত ডিপ ফ্ৰাই কৰা হয়।

ভাৰতৰ কেইবাটাও আঞ্চলিক খাদ্যত একেধৰণৰ খাদ্য পোৱা যায়, যেনে- গুজৰাটৰ ঘুঘ্ৰা (গুজৰাটী), মহাৰাষ্ট্ৰৰ কৰণজী (মাৰাঠী), চন্দ্ৰকলা অৰ্ধচন্দ্ৰ আকৃতিৰ, আনহাতে বৃত্তাকাৰ ডিস্ক তামিলনাডুৰ সূৰ্য্যকলা(তামিল), তেলেংগানাৰ গৰিজালু (তেলেগু), অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত কজ্জিকায়ালু(కజ్జికాయలు) (তেলেগু) আৰু কৰ্ণাটকত কাৰ্জিকাই বা কাৰিগাডুবু (কানাড়া)। এই সকলোবোৰ খাদ্যই ঘেঁহুৰ আটাৰে তৈয়াৰী ভজা মিঠা ডাম্পলিং আৰু শুকান বা আৰ্দ্ৰ তামোলৰ সুস্বাদু খাদ্যৰে ভৰাই থোৱা।

গোৱাত নেভ্ৰি বা নেউৰী হৈছে তেওঁলোকৰ উৎসৱ উপলক্ষে যেনে হিন্দুৰ বাবে গণেশ চতুৰ্থী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে বৰদিনত প্ৰস্তুত কৰা একেধৰণৰ মিঠাই।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
ধুমুহা (চলচ্চিত্ৰ)

ধুমুহা ১৯৫৭ৰ ২৭ চেপ্তেম্ৰৰৰ দিনা মুক্তি পোৱা ফণী শৰ্মা পৰিচালিত এখন অসমীয়া কথাছবি। শোণিতপুৰ পিকচাৰ্চৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল হৃদয়ানন্দ আগৰৱালাই।

কাহিনী

কাহিনীৰ আৰম্ভণি ১৯৪২ চনৰ জুন মাহ। চৌপাশে ২য় বিশ্বযুদ্ভৰ দাৱানল। প্ৰবল বেগে জাপানী সেনাবাহিনী আগবাঢ়ি আহিছে ব্ৰহ্মদেশ অভিমুখে। সেইদেশত বাস কৰি থকা হাজাৰ হাজাৰ ভাৰতীয় ভগনীয়াৰ বেশে অসম অভিমুখে পলায়ন কৰে। সেই ভগনীয়াৰ মাজতে আছিল অসমীয়া ব্যৱসায়ী বিশ্বেশ্বৰ চৌধুৰী।
ক্ৰমিক নং
গীতৰ শীৰ্ষক
গীতিকাৰ
কণ্ঠ
১ এ নৰমনিষ যাবই লাগিব তই, চকুলো মচি থৈ সবাৰো ভৰষা এৰি ভূপেন হাজৰিকা ভূপেন হাজৰিকা
২ পৰহি পুৱাতে টুলুঙা নাৱতে ৰংমন মাছলৈ গ'ল,মাছকে মাৰিবলৈ নালাগে যাবলৈ ধুমুহা আহিবৰ হ'ল ভূপেন হাজৰিকা ভূপেন হাজৰিকা, গায়ত্ৰী দেৱী
৩ কাকনো সুঁৱৰি কিনো বিচাৰি খাৱ তই হাবাথুৰি ভূপেন হাজৰিকা ভূপেন হাজৰিকা
৪ ধুনীয়া ৰঙৰ নতুন পাহিৰ তুমি মোৰ পদূলিৰ কেতেকী ফুল ভূপেন হাজৰিকা মণ্টু ঘোষ, গায়ত্ৰী দেৱী
৫ সোণৰ কাঠিৰ পৰশ পোৱা আলফুলিয়া হাতেৰে কোনেনো ধূলিক সাৱতি লয় ভূপেন হাজৰিকা ভূপেন হাজৰিকা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ