ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কংলা দুৰ্গ

কংলা দুৰ্গ
ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ইম্ফলত থকা এটা পুৰণি দুৰ্গযুক্ত ৰাজপ্ৰসাদ। পূৰ্বে ইম্ফল নদীৰ পাৰৰ দুয়োকাষে (পশ্চিম আৰু পূব) অৱস্থিত আছিল, এতিয়া ধ্বংসস্তূপ অৱস্থাত কেৱল পশ্চিম দিশতহে ৰৈ গৈছে।

পুৰণি মিটেই ভাষাত কংলাৰ অৰ্থ হৈছে "শুষ্ক ভূমিৰ বিশিষ্ট অংশ।" মণিপুৰৰ অতীতৰ মীটেই শাসকসকলৰ পৰম্পৰাগত আসন আছিল ই।

কংলা (ইম্ফল) আছিল প্ৰাক-আধুনিক মণিপুৰৰ প্ৰাচীন ৰাজধানী।
কংলা মণিপুৰৰ জনসাধাৰণৰ বাবে এক শ্ৰদ্ধাৰ স্থান, স্বাধীনতাৰ দিনৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে। মেইটেইসকলৰ বাবে ই এক পবিত্ৰ স্থান।

কংলাক ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছে, যাৰ বাবে ভাৰতীয় সংসদত আলোচনা চলি আছে।

ইতিহাস

কংলা হৈছে নিংথৌজা বংশৰ মেইটেই শাসকসকলৰ (৩৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৮৯১ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ) প্ৰশাসনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু।

উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীজগত

কংলাৰ ভিতৰত গজি উঠা কৌবিলা (Grevillea robusta) প্ৰজাতিৰ এজোপা গছ কংলাৰ নাম "লংছ অৱ ইম্ফল" কাৰণ ই প্ৰচুৰ বনাঞ্চল, মণিপুৰ মহানগৰীৰ মাজমজিয়াত বৃহৎ মাত্ৰাত অক্সিজেন প্ৰদান কৰে।

দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে যোৱা কেইবছৰমানৰ কিছু উন্নয়নমূলক নিৰ্মাণ কাৰ্য্যৰ বাবে কংলাৰ ভিতৰত কিছু সৰু অথচ উল্লেখযোগ্য বনাঞ্চল ধ্বংস সংঘটিত হয়।

কংলাৰ ভিতৰত ঔষধি উদ্ভিদ ৰোপণৰ পৰিকল্পনা কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ ২০০৯ চনত কংলা ফ’ৰ্ট ব’ৰ্ডে কংলা হাৰ্বেল গাৰ্ডেন স্থাপন কৰিছিল। উদ্ভিদ উদ্যানখনৰ উন্নয়নৰ দায়িত্ব যোৰহাটৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান (NEIST) ৰ লেমফেল উপ-শাখাক অৰ্পণ কৰা হয়।
২০১০ চনত মণিপুৰ চৰকাৰে ১৩.৪৬ লাখ (২০২৩ চনত ₹৩০ লাখ বা ​​৩৬,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য) বাজেটৰ ভিতৰত ₹৬.১৬ লাখ (২০২৩ চনত ১৪ লাখ বা ​​১৭,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য) NEISTক এই কাম সম্পন্ন কৰিবলৈ বিত্তীয় সাহায্য আগবঢ়াইছিল।
এই বাগিচাখনত প্ৰায় ১৩১টা ভিন্ন উদ্ভিদ, (প্ৰায় ২০টা ঔষধি উদ্ভিদৰ প্ৰজাতিকে ধৰি) ৰোপণ কৰিছিল।
কংলা বনৌষধি উদ্যানত লালন-পালন কৰা উল্লেখযোগ্য উদ্ভিদ প্ৰজাতিসমূহৰ ভিতৰত "heigru" (Phyllanthus emblica Linn), "kihori" (Phyllanthus acidus Linn), agar (Aquilaria agallocha Lamp), নিম (Azadirachta indica A Zuss), tera (Mobax malabathricum Linn), singairei (Nyctanthes arbotristis Linn) আৰু লেইহাও (মিচেলিয়া চেম্পাকা লিন)। মণিপুৰ চৰকাৰে উদ্ভিদ উদ্যানৰ উন্নয়নৰ বাবে ৩.৫ একৰ মাটি আবণ্টন দিছিল।

২০১৯ চনৰ জুন মাহত নুৰা হেইকল (‘মহিলাৰ ফলৰ বাগিচা’ / ‘মহিলাৰ বাগিচা’ৰ বাবে মেইটেই)ৰ ভিতৰত প্ৰায় ৭০০টা থলুৱা ফলমূলৰ গছৰ পুলি ৰোপণ কৰা হৈছিল, পূৰ্বতে সেউজ মণিপুৰ মিছনৰ উদ্যোগত মণিপুৰ চৰকাৰে কংলাৰ "জৈৱ বৈচিত্ৰ্য উদ্যান" নামেৰে জনাজাত।

২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কংলাৰ ভিতৰত মায়োকফা, আগৰ, উনিংথৌ, চেগুন, চাহুই আৰু চাম্বাকে ধৰি প্ৰায় ১২০টা গছ ৰোপণ কৰে সম্পাদক মণ্ডলী আৰু "দ্য চাংগাই এক্সপ্ৰেছ" (TSE) নামৰ কাকতখনৰ পৰিচালনা দলে দৈনিক মণিপুৰৰ ২০ সংখ্যক প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত প্ৰকাশ পায়।

কংলাৰ দক্ষিণ অংশত অৱস্থিত "এংগেলেই লেইকোল" (পূৰ্বতে কংলাৰ "ৰক গাৰ্ডেন" বুলি জনাজাত) নামৰ আন এখন বাগিচা।

২০২২ চনৰ মে’ মাহত কাংলাৰ ভিতৰত ইনষ্টিটিউট অৱ বায়’ৰিচ’ৰ্চ এণ্ড ছাষ্টেনেবল ডেভেলপমেণ্ট (আই বি এছ ডি)ৰ দ্বাৰা প্ৰায় ৫০টা ফলমূলৰ উদ্ভিদ ৰোপণ কৰা হৈছিল।

মণিপুৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নংথোম্বম বীৰেনৰ নেতৃত্বত কংলা ফ’ৰ্ট ব’ৰ্ডে কংলাৰ ভিতৰত ১০ হাজাৰ ফলমূলৰ গছ ৰোপণৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
কেজেকেপ্ট ৰুক্মিণী মেনন

কেজেকেপাট ৰুক্মিণী মেনন ( ইংৰাজী : Cazhekepat Rukmini Menon ; ৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২২ – ২৩ ডিচেম্বৰ ২০০৯) এগৰাকী ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ, আৰু ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাৰ কেৰিয়াৰ কূটনীতিবিদ হিচাপে কাম কৰা দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা। তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিষয়া।

কেৰিয়াৰ

মেননৰ জন্ম কেৰালাত হৈছিল, আৰু বেংগালুৰুত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ চেন্নাইৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজ আৰু লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্সত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ আছিল ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিষয়া, আৰু ভাৰতত কেৰিয়াৰ কূটনীতিবিদ হিচাপে দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা, চি বি মুথাম্মাৰ পিছত। ১৯৪৯ চনত লণ্ডনত ভাৰত উচ্চায়ুক্তত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত যোগদান কৰে, আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া, কানাডা, ইটালী, ডেনমাৰ্ক, নাইজেৰিয়াকে ধৰি কেইবাখনো দেশত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা
মূৰহীন ঘোঁৰাচালক

]]ৰ সংস্কৰণৰ কভাৰ পেজ
মূৰবিহীন ঘোঁৰাচালক মধ্যযুগৰপৰাই ইউৰোপৰ বিভিন্ন লোককথাত প্ৰকাশ পোৱা পৌৰাণিক ব্যক্তিত্বৰ এক ধৰণ। পৰম্পৰাগতভাৱে এই আকৃতিবোৰক ঘোঁৰাত উঠি ফুৰা মূৰ নোহোৱা আৰোহী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। এই মিথবোৰে তেতিয়াৰপৰাই দ্য লিজেণ্ড অৱ স্লিপি হোলোকে ধৰি বিশ্বৰ সংস্কৃতিৰ কেইবাটাও কাহিনী আৰু চৰিত্ৰক অনুপ্ৰাণিত কৰিছে।

বিৱৰণ

কিংবদন্তি অনুসৰি ঘোঁৰাচালকজনে হয় মূৰটো কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে, নহয় মূৰটো একেবাৰে হেৰুৱাই পেলায়, আৰু হয়তো বিচাৰি ফুৰে।
বিখ্যাত উদাহৰণসমূহ হ'ল আয়াৰলেণ্ডৰপৰা অহা দুলাহান, যিজন সাধাৰণতে ঘোঁৰাত উঠি মূৰটো বাহুৰ তলত লৈ চিত্ৰিত কৰা আসুৰিক পৰী আৰু ১৮২০ চনত আমেৰিকান লেখক ৱাশ্বিংটন আৰভিঙে লিখা "দ্য লিজেণ্ড অৱ স্লিপি হোলো" নামৰ চুটিগল্পটোক ১৯৪৯ চনৰ এনিমেটেড ছবি দ্য এডভেঞ্চাৰছ অৱ ইচাবড আৰু মিষ্টাৰ ট'ড আৰু... ১৯৯৯ চনৰ টিম বাৰ্টনৰ ছবি স্লিপি হোলো।

আইৰিছ লোককথাত

দুলাহান বা দুলাচান ("অন্ধকাৰ মানুহ") হৈছে এগৰাকী মূৰহীন, আসুৰিক পৰী, সাধাৰণতে ঘোঁৰাত উঠি মূৰটো বাহুৰ তলত কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। কাহিনীটোৰ কিছুমান সংস্কৰণত দাবী কৰা হৈছে যে দুলাহান হৈছে ষষ্ঠ শতিকাত খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলৰ আগমনৰ আগলৈকে আয়াৰলেণ্ডত পূজা কৰা কেলটিক দেৱতা ক্ৰম ডুভৰ আত্মা। তেওঁ মানুহৰ মৃতদেহৰ মেৰুদণ্ডৰপৰা তৈয়াৰী চাবুক ব্যৱহাৰ কৰে। দুলাহানে ৰাইডিং বন্ধ কৰিলে মৃত্যু হয়। দুলাহনে এটা নাম মাতে, তেতিয়াই নাম উল্লেখ কৰা ব্যক্তিজনৰ লগে লগে মৃত্যু হয়। একেধৰণৰ আকৃতি, গান চেয়ান ("মূৰ নোহোৱাকৈ")ক সোণৰ বস্তু পিন্ধি বা বাটত ৰাখি ভয় খুৱাব পাৰি।

স্কটিছ লোককথাত

মূৰহীন ঘোঁৰাচালকজনৰ আটাইতকৈ বিশিষ্ট স্কটিছ কাহিনীটো হৈছে আইল অৱ মালৰ গ্লেন কেনিৰত হোৱা বংশৰ যুদ্ধত ইৱেন নামৰ এজন ব্যক্তিৰ মূৰ কাটি পেলোৱা। যুদ্ধই তেওঁক মুখিয়াল হোৱাৰ কোনো সুযোগৰপৰা বঞ্চিত কৰিছিল আৰু তেওঁ আৰু তেওঁৰ ঘোঁৰা দুয়োজনেই মূৰহীন হৈ সেই অঞ্চলত ঘূৰি ফুৰে। নোভা স্কটিয়াৰ কেপ ব্ৰেটনৰ হাইলেণ্ড স্কটিছ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজত ঘোঁৰা বা মূৰহীন আৰোহীৰ ছবি দেখা বা শব্দ শুনাটো পৰম্পৰাগতভাৱে পৰিয়ালৰ ভিতৰত অচিৰেই মৃত্যুৰ শংকা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
ওড়িয়া কবিৰ তালিকা

বলৰাম দাস (১৪৭৪—১৫২২)
জগন্নাথ দাস (১৪৯০—১৫৫০)
অনন্ত দাস (পঞ্চদশ শতিকাৰ কবি)
যশোবন্ত দাস (পঞ্চদশ শতিকাৰ কবি)
সাৰলা দাস (পঞ্চদশ শতিকাৰ কবি)
অচ্যুতানন্দ দাস (ষষ্ঠদশ শতিকাৰ কবি)
মাধৱী দাসী (ষষ্ঠদশ শতিকাৰ কবি)
পুৰুষোত্তম দাস (১৫৫০—১৬০০)
দীনকৃষ্ণ দাস (১৬৫০—১৭১০)
বনমালী দাস (১৭২০—১৭৯৩)
ব্ৰজনাথ বড়জেনা (১৭২৯–১৭৯৯)
অভিমন্যু সামন্ত সিংহ (১৭৬০—১৮০৬)
যাদুমণি মহাপাত্ৰ (১৭৮১—১৮৬৬)
গোপালকৃষ্ণ পট্টনায়ক (১৭৮৪—১৮৬২)
বলদেৱ ৰথ (১৭৮৯—১৮৪৫)
সুলক্ষণা দেৱী (১৮২৯—১৯০১)
মধুসূদন ৰাও (১৮৫৩—১৯১২)
গংগাধৰ মেহেৰ (১৮৬২—১৯২৪)
ৰেবা ৰায় (১৮৭৬—১৯৫৭)
গোপবন্ধু দাস (১৮৭৭—১৯২৮)
নন্দ কিশোৰ বল (১৮৭৫—১৯২৮)
আচাৰ্য হৰিহৰ (১৮৭৯—১৯৭১)
ব্ৰজসুন্দৰ দাস (১৮৮০—১৯৪৪)
মনোহৰ মেহেৰ (১৮৮৫—১৯৬৯)
বীৰকিশোৰ দাস (১৮৯৮—১৯৭৩)
গোদাবৰীশ মহাপাত্ৰ (১৮৯৮—১৯৬৫)
কুন্তলা কুমাৰী সাবত (১৯০১—১৯৩৮)
কালিন্দী চৰণ পাণিগ্ৰাহী (১৯০১—১৯৯১)
ৰাধামোহন গড়নায়ক (১৯১১—২০০০)
নিত্যানন্দ মহাপাত্ৰ (১৯১২—২০১২)
সচ্চিদানন্দ ৰাউতৰায় (১৯১৬—২০০৪)
বিনোদ চন্দ্ৰ নায়ক (১৯১৯—২০০৩)
জয়ন্ত মহাপাত্ৰ (১৯২৮—২০২৩)
গোবিন্দ দাস (১৯২৯—২০০৮)
ৰবি সিং (১৯৩১—২০২০)
বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভূয়াঁ (১৯৩৩—১৯৯১)
মনোজ দাস (১৯৩৪—২০২১)
ব্ৰহ্মোত্ৰী মহান্তী (১৯৩৪—২০১০)
মনোৰমা মহাপাত্ৰ (১৯৩৪—২০২১)
ৰমাকান্ত ৰথ (১৯৩৪—২০২৫)
ব্ৰজনাথ ৰথ (১৯৩৬—২০১৪)
কল্পনা কুমাৰী দেৱী (১৯৩৬—২০১৭)
সীতাকান্ত মহাপাত্ৰ (১৯৩৭)
ৰমেশ চন্দ্ৰ ভঞ্জ (১৯৪০—২০১৫)
সৌভাগ্য কুমাৰ মিশ্ৰ (১৯৪১)
ৰাজেন্দ্ৰ কিশোৰ পণ্ডা (১৯৪৪—২০২৫)
গোপাল কৃষ্ণ ৰথ (১৯৪৫—২০১৬)
প্ৰতিভা শতপথী (১৯৪৫)
হৰপ্ৰসাদ দাস (১৯৪৬)
প্ৰসন্ন কুমাৰ পাট্টশাণী (১৯৪৬)
মমতা দাশ (১৯৪৭)
যশোধৰা মিশ্ৰ (১৯৫১)
জচিন্দ্ৰ ৰাউত (১৯৬৫)
তপন কুমাৰ প্ৰধান (১৯৭২)
গায়ত্ৰীবালা পাণ্ডা (১৯৭৭)

শ্ৰেণী:ওড়িয়া কবি
ইলা ভাট

ইলা ৰমেশ ভাট (,৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৩ – ২ নৱেম্বৰ ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় সমবায় সংগঠক, কৰ্মী আৰু গান্ধীবাদী৷ তেওঁ ১৯৭২ চনত ভাৰতীয় স্ব-নিয়োজিত মহিলা সংস্থা (SEWA) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈকে ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ ২০১৫ চনৰ ৭ মাৰ্চৰ পৰা ২০২২ চনৰ ১৯ ​​অক্টোবৰলৈ গুজৰাট বিদ্যাপীঠৰ উপাধাক্ষ্য আছিল। তেওঁ এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত অধিবক্তা৷ তেওঁ আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক, সমবায়, মহিলা আৰু ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় আন্দোলনৰ অংশ আছিল আৰু কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল৷ যাৰ ভিতৰত "ঘৰুৱা উৎপাদকসকলক তেওঁলোকৰ কল্যাণ আৰু আত্মসন্মানৰ বাবে সংগঠিত হোৱাত সহায় কৰা"ৰ বাবে ৰমন মেগছেছে বঁটা (১৯৭৭), ৰাইট জীৱিকা বঁটা (১৯৮৪) আৰু পদ্মভূষণ (১৯৮৬) আদি বঁটা প্ৰধান।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন

ইলা ভাটে ভাৰতৰ আহমেদাবাদত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ সুমন্তৰাই ভাট এগৰাকী সফল অধিবক্তা আছিল, আনহাতে তেওঁৰ মাতৃ ভানালিলা ব্যাস নাৰী আন্দোলনত সক্ৰিয় আছিল৷ তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ সম্পাদিকাও হৈ আছিল, যিখন সন্মিলন পাছলৈ কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ তিনিগৰাকী ভগ্নীৰ মধ্যম সন্তান৷ তেওঁ শৈশৱ গুজৰাটৰ চুৰাটত কটায়৷ ১৯৪০ চনৰ পৰা ১৯৪৮ চনলৈকে সাৰ্বজনিক গাৰ্লছ হাইস্কুলত পঢ়িছিল। ১৯৫২ চনত চুৰাটৰ কলেজ (দক্ষিণ গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়)ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত আহমেদাবাদৰ এল এ শ্বাহ আইন মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়। ১৯৫৪ চনত হিন্দু আইন বিষয়ত কৰা কামৰ বাবে আইন বিষয়ত তেওঁ ডিগ্ৰী আৰু সোণৰ পদক লাভ কৰে।

ভাটে মুম্বাইৰ এছএনডিটি নামেৰে বেছি পৰিচিত এছএনডিটি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী শিক্ষকতাৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৫৫ চনত তেওঁ আহমেদাবাদত ভাৰতৰ বস্ত্ৰ শ্ৰমিকৰ বাবে আটাইতকৈ পুৰণি ইউনিয়ন টেক্সটাইল লেবাৰ এছ’চিয়েশ্যন (টিএলএ)ৰ আইনী বিভাগত যোগদান কৰে। ১৯৫৬ চনত ইলা ভাটে ৰমেশ ভাটৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। গুজৰাট চৰকাৰৰ সৈতে কিছুদিন কাম কৰাৰ পিছত ১৯৬৮ চনত টিএলএয়ে ইয়াৰ মহিলা শাখাৰ মুৰব্বী হ’বলৈ ইলা ভাটক অনুৰোধ কৰে৷ ইলা ভাট ইজৰাইললৈ যায় আৰু টেল আভিভৰ আফ্ৰিকান এছিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ লেবাৰ এণ্ড কোঅপাৰেটিভত তিনিমাহ অধ্যয়ন কৰে৷ তেওঁ ১৯৭১ চনত ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডিপ্লমা অৱ লেবাৰ এণ্ড কোঅপাৰেটিভছ লাভ কৰে৷ টি এল এৰ তেতিয়াৰ সভাপতি অৰবিন্দ বুকৰ সহযোগত তেওঁ স্বনিয়োজিত মহিলাসকলক টি এলএৰ মহিলা শাখাৰ তত্বাৱধানত এক সংঘ হিচাপে সংগঠিত কৰাৰ দায়িত্ব লয়। তাৰ পিছত ১৯৭২ চনত বুকক সভানেত্ৰী হিচাপে লৈ স্ব-নিয়োজিত মহিলা সংস্থা (SEWA) স্থাপন কৰা হয় আৰু ১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈকে তেওঁ ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৫৬ চনত ইলা ভাটে ৰমেশ ভাটৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ আমিময়ী (জন্ম ১৯৫৮) আৰু মিহিৰ (জন্ম ১৯৫৯) নামৰ দুটা সন্তান জন্ম হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:গান্ধীবাদী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ছক্ৰেটিছ

ছক্ৰেটিছ আছিল এগৰাকী ধ্ৰুপদী গ্ৰীক এথেনিয়ান দাৰ্শনিক। পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ এক অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক এইগৰাকী ৰহস্যময় দাৰ্শনিক ঘাইকৈ তেওঁৰ ছাত্ৰ প্লেটো, জেন’ফ’ন আদিৰ লেখা তথা তেওঁৰ সমসাময়িক এৰিষ্ট’ফেনৰ নাটকসমূহৰ মাজেৰেহে অধিক পৰিচিত৷ প্লেটোৰ লিখনিসমূহত থকা মতে নীতিশিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ছক্ৰেটিছৰ অৱদান অপৰিসীম। ইয়াৰ উপৰিও এপিষ্টেম’ল’জীৰ ক্ষেত্ৰতো ছক্ৰেটিছৰ যথেষ্ট অৱদান আছে আৰু তেওঁৰ ধ্যান-ধাৰণাক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ ভেটি গঢ় লৈছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

তোমাৰ সু-কৃতকাৰ্যতা আৰু সু-নামেই হ’ল তোমাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ মূল্যৱান সম্পদ৷
মানুহ এদিন মৰিবই লাগিব, দোষ কৰি মৰাতকৈ বিনাদোষে মৰা বেছি ভাল।
ভুল আঁতৰাই সত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰাটোৱেই শিক্ষাৰ মূল লক্ষ্য৷
শিক্ষাই জ্ঞান, জ্ঞানেই শিক্ষা৷
যশস্যা আপোনাৰ সুকীৰ্তিৰ মৃদু সম্পদ৷
ধৰ্ম মানুহৰ মনতহে থাকে আঁঠুত নাথাকে৷
পৃথিৱীত ইমান বস্তু আছে যে এইবোৰ মই সমূলি নিবিচাৰোঁ৷
মানুহৰ মাজত ভগৱান আছে৷ সেই দেৱতাক কামেৰে আৰু বিশ্বাসেৰে পাব পাৰি৷
আনক সমালোচনা কৰিবলৈ যোৱাৰ আগতে নিজকে সমালোচনা কৰা৷ নিজে শুদ্ধ আৰু পৱিত্ৰ হ’ব পাৰিলেহে আনৰ বিষয়ে মতামত দিয়াৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব পাৰিবা৷
অপৰীক্ষিত জীৱন জীয়াই থকাৰ যোগ্য নহয়।
মানুহ এদিন মৰিবই লাগিব, দোষ কৰি মৰাতকৈ বিনাদোষে মৰা বেছি ভাল৷
মৃত্যু হয় মংগলময়, অথবা ই এক গভীৰ নিদ্ৰা৷ এই কথাটোকে আমি আন এটা দৃষ্টিকোণৰ পৰাও চাব পাৰোঁ৷ মৃত্যু যিকোনো দুটা কথাৰ ভিতৰত যিকোনো এটা মাত্ৰ হ’ব পাৰে: হয় ই এক অন্তহীন শূন্যতা আৰু সম্পূৰ্ণ নিশ্চেতনা অথবা বহুতো মানুহে ভবাৰ দৰে ই আত্মাৰ ইহকালৰ পৰা পৰকাললৈ গমন মাত্ৰ৷ যদি আপুনি ধৰি লয় যে, মৃত্যু এক গভীৰ নিদ্ৰা মাত্ৰ, আনকি স্বপ্নয়ো সেই নিদ্ৰাত ব্যাঘাত ঘটাব নোৱাৰে, তেন্তে মৃত্যুতকৈও কাম্য আন একোৱেই হ’ব নোৱাৰে৷ সেইক্ষেত্ৰত অনন্তকাল এটা মাত্ৰ অন্তহীন ৰাতি৷(মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত বিচাৰকমণ্ডলীক উদ্দেশ্যি কোৱা কথা৷)
সন্তুষ্টি প্ৰকৃতিৰ সম্পদ, বিলাসিতা কৃত্ৰিম দৰিদ্ৰতা৷
জ্ঞান মানুহক দিব নোৱাৰি উপলব্ধি কৰিব পাৰি৷
শিক্ষাই মানুহৰ শ্ৰেষ্ঠ সম্পদ।
মই কাকো একো শিকাব নোৱাৰোঁ; মই কেৱল তেওঁলোকক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰোঁ৷
যিসকলক ভালপোৱাটো আটাইতকৈ কঠিন, তেওঁলোককে ইয়াৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰয়োজন।
শক্তিশালী মনৰ মানুহে ধাৰণা আলোচনা কৰে, সাধাৰণ মনৰ মানুহে ঘটনাৰ আলোচনা কৰে, দুৰ্বল মনৰ মানুহবোৰে অন্য মানুহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে।
প্ৰথম নিজক বুজি লোৱা, তেতিয়াহে আনক বুজিব পাৰিবা৷
কথা কম ক’বা, কাম বেছিকৈ কৰিবা৷ আনক উপদেশ কমকৈ দিবা মহৎ লোকৰ উপদেশ শুনিবা৷ তোমাৰ মংগল হ’ব৷
মই কেৱল এটা কথাহে জানো, সেয়া হ’ল মই একোকে নাজানো৷
সন্তুষ্ট প্ৰকৃতিৰ সম্পদ, বিলাসিতা কৃত্ৰিম দৰিদ্ৰতা৷

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গ্ৰীচৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বৈচাগু

বৈচাগু (; ) অসমৰ বড়ো জনগোষ্ঠীৰ এটা জনপ্ৰিয় ঋতুকালীন উৎসৱ। বৈচাগু মানে হ’ল নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণি। ইয়াৰে ‘বৈচা’ শব্দই নতুন বছৰ আৰু ‘আগে’ বা ‘আগু’ শব্দই আৰম্ভণি বুজায়। এই উৎসৱ চ’ত মাহৰ শেষৰ দিনাৰ পৰা বহাগ মাহৰ ষষ্ঠদিনালৈ (এপ্ৰিল মাহৰ মাজভাগত) সাতদিন জুৰি চলে। বহাগ বিহুৰ সৈতে বৈচাগুৰ অঙ্গাঙ্গী সম্পৰ্ক আছে।

উদযাপন

বৈচাগু সাতদিন জুৰি উদযাপন কৰা হয়। প্ৰথম দিনটোক কোৱা হয় ‘মাখাউ’ বা ‘মাচাউ’, যাৰ অৰ্থ গৰু। দ্বিতীয় দিনা ‘মানসী’ অৰ্থাৎ মানুহ। সেইদিনা বাথৌ দেৱতাৰ পূজা আৰু পূৰ্বপুৰুষৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপন কৰা হয়। তৃতীয় দিনটোক চাইমা অৰ্থাৎ কুকুৰ, চতুৰ্থ দিনটোক ওমা অৰ্থাৎ গাহৰি, পঞ্চম দিনটোক দাও অৰ্থাৎ কুকুৰা, ষষ্ঠ দিনটোক হাঁহ বা অন্যান্য চৰাইৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। বৈচাগুৰ সপ্তম দিনটোত বড়ো লোকসকলে আত্মীয় আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে।

সঙ্গীত আৰু নৃত্য বৈচাগুৰ অভিন্ন অঙ্গ। ডেকা-গাভৰুৱে সমূহীয়াকৈ বৈচাগু নাচে। ডেকাসকলে চিফুং (বাঁহী), খাম (ঢোল), চেৰেন্দা, থোৰকা (টকা) বজায় আৰু গাভৰুসকলে নাচে।

পৰম্পৰা আৰু বিশ্বাস

বৈশাগুৰ সৈতে জড়িত কিছুমান পৰম্পৰা আৰু বিশ্বাস-
বড়োসকল কৃষিজীৱী লোক। গৰুৰ সৈতে তেওঁলোকৰ অভিন্ন সম্পৰ্ক। সেয়েহে বিহুৰ প্ৰথম দিনটো গৰুৰ নামত উৎৰ্গিকৃত। গৰুক নৈত গা ধুৱোৱা হয়। সেইদিনটোত গৰুৰ গাত এচাৰি লগাব নাপায় বুলি বড়োসকলে বিশ্বাস কৰে। আবেলিলৈ ওচৰৰ হাবিলৈ গৈ বিভিন্ন বনৰীয়া শাক-বন গোটাই আনে আৰু এখন বিশেষ তৰকাৰী প্ৰস্তুত কৰে।
উৎসৱৰ দিনকেইটাত বড়োসকলে শস্য কিনা-বিকা নকৰে বা ধান নাবানে।
পৰিয়ালৰ মহিলাসকলে ঘৰতে তৈয়াৰ কৰা পৰম্পৰাগত মদ আৰু কুকুৰা লৈ ওজাৰ ঘৰলৈ যায়। এতিয়া অৱ্শ্যে বহুতে ওজাক নগদ ধনো প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ বিনিময়ত ওজাই জাৰি দিয়া তাবিজ আৰু কবচ দিয়ে।
বৈশাগু উপলক্ষে চাউলেৰে পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰ সুৰা তৈয়াৰ কৰে আৰু আলহী-অতিথিক ইয়াৰে আপ্যায়ন কৰে। এই সুৰা তৈয়াৰ কৰা প্ৰক্ৰিয়া ৩-৪ মাহ আগৰে পৰা আৰম্ভ কৰে।
বড়ো লোকসকলে উৎসৱৰ সময়চোৱাত ঘৰেঘৰে গীত-নাচ পৰিবেশন কৰি ধন-ধান সংগ্ৰহ কৰে। বিশ্বাস কৰা হয় যে কোনো গৃহস্থই গীত-নাচ পৰিবেশন কৰিব অহা লোকক বিমুখ কৰি ঘূৰাই পঠিওৱা উচিত নহয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী
ছানয়া মালহোত্ৰা

ছানয়া মালহোত্ৰা (, জন্ম: ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। ছানয়াৰ অধিকাংশ ছবিয়েই হিন্দী ভাষাত নিৰ্মিত। ২০১৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা জীৱনীমূলক ক্ৰীড়াভিত্তিক ছবি 'দংগল'ৰ জৰিয়তে পৰ্দাত ভুমূকি মৰা ছানয়াই ২০১৮ চনত 'বধাই হো' নামৰ ছবিখনত সফলভাৱে অভিনয় কৰে। স্মৰ্তব্য যে, দুয়োখন ছবিয়েই বাণিজ্যিকভাৱে সফল প্ৰতিপন্ন হয়। ২০১৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'ফটোগ্ৰাফ' নামৰ ছবিখনত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ছানয়াই ফিল্মফেয়াৰত সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতানলৈ মনোনীত হয়। ২০২০ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'শকুন্তলা দেৱী' আৰু 'লুডো'ৰ বাবে ছানয়াই দৰ্শকসমাজৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰে।

সংক্ষিপ্ত জীৱন

১৯৯২ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত ছানয়া মালহোত্ৰাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ প্ৰতিপালনো দিল্লীতেই হয়। ছানয়াই কণ্টেমপ'ৰাৰি আৰু বেলে নৃত্যত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছে। গাৰ্গী কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত ছানয়াই নৃত্যভিত্তিক ৰিয়েলিটি শ্ব' 'ডান্স ইণ্ডিয়া ডান্স'ত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু 'শীৰ্ষ এশ'লৈ নিৰ্বাচিত হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত মুম্বাইলৈ আহে আৰু অডিশ্যন দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। টিভিৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবে কেমেৰা পৰিচালকৰ লগত সহায়ক হিচাপে ছানয়াই কাম কৰে। মুকেশ ছাবাৰিয়া নামৰ কাষ্টিং পৰিচালকজনে পৰৱৰ্তী সময়ত ছানয়াৰ লগত যোগাযোগ কৰে। চলচ্চিত্ৰ সমালোচক অনুপমা চোপ্ৰাৰ মতে, ছবিখনৰ কাহিনীটোত ছানয়া মালহোত্ৰাই শক্তিশালী সমৰ্থন আগবঢ়াইছে। ২০১৭ চনৰে আন এখন ছবি "ছিক্ৰেট ছুপাৰষ্টাৰ"ৰ এটা বিশেষ গীত 'ছেক্সি বলিয়ে' ছানয়াই কৰিঅ'গ্ৰাফ কৰে। গীতটোত আমিৰ খানে নৃত্য পৰিৱেশন কৰে।

দুবছৰৰ বিৰতিৰ পাছত ছানয়াক দেখা যায় বিশাল ভাৰদ্বাজৰ ছবি 'ফাটাকা'ত। ছবিখনৰ আনটো গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত নৱাগতা ৰাধিকা মাদানে অভিনয় কৰিছে। ২০১৯ চনত বলিউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা নাৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকীৰ সৈতে ছানয়াই 'ফটোগ্ৰাফ' নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে। ছবিখন ২০১৯ চনৰ ৬৯তম বাৰ্লিন ইণ্টাৰনেশ্যনেল ছবি মহোৎসৱ আৰু ছানডেন্স ছবি মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ২০২০ চনত ছানয়াৰ দুখন উল্লেখযোগ্য ছবিয়ে মুক্তিলাভ কৰে। প্ৰথমখন ছবি আছিল মানৱ কম্পিউটাৰ হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰা শকুন্তলা দেৱীৰ জীৱন আধাৰিত ছবি 'শকুন্তলা দেৱী'। ছবিখনত ছানয়াই শকুন্তলা দেৱীৰ জীয়ৰীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। আনখন ছবি আছিল অনুৰাগ বাসুৰ 'লুডো'। পংকজ ত্ৰিপাঠী, আদিত্য ৰয় কাপুৰ, অভিষেক বচ্চন, ফাটিমা ছানা শ্বেইখ, ৰাজকুমাৰ ৰাওৱে অভিনয় কৰা এন্থল'জি ছবিখন ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ বাবে নেটফ্লিক্সত মুক্তি দিয়া হয়।

২০২১ চনৰ ২৬ মাৰ্চত ছানয়াই কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা হিন্দী ছবি পগলেইট মুক্তি হয়। নেটফ্লিক্সত মুক্তিলাভ কৰা এই ছবিখনত ছানয়াই আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনক দৰ্শক-সমালোচকে একেমুখে প্ৰশংসা কৰে।

সন্মান

বৰ্ষ
চলচ্চিত্ৰ
বঁটা
শিতান
ফলাফল

২০১৭
দংগল
চিএনএন-নিউজ ১৮ মুভি বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা

২০১৮
জেকি শ্বান একছন মুভি বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ নতুন একছ্যন প্ৰদৰ্শনকাৰী

২০১৯
পটাখা
স্ক্ৰীণ বঁটা
সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা

২০২০
ফটোগ্ৰাফ
ফিল্মফেয়াৰ
ফিল্মফেয়াৰৰ সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা

২০২১
লুডো

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

আইএমডিবিত ছানয়া মালহোত্ৰা

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পুলক গগৈ

পুলক গগৈ (; ১৯৩৮-২০২২) অসমৰ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা প্ৰযোজক। আমেৰিকাৰ ৱাশ্বিংটনত তেখেতৰ চিত্ৰশিল্পৰ প্ৰদৰ্শনী হৈছিল। ছবি বিক্ৰী কৰা পইচাৰে ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰামৰ্শক্ৰমে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণলৈ মন মেলে আৰু ১৯৭৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত খোজ নামৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনাৰ যোগেদি গগৈয়ে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তেওঁৰ পৰিচালনাত মুক্তি পোৱা ৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বন নামৰ চলচ্চিত্ৰখনে শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল চলচ্চিত্ৰত জড়িত হোৱাৰ আগতে তেওঁ কাৰ্টুনিষ্টৰ কাম কৰিছিল। ২০২২-ৰ ১২ নবেম্বৰত বাৰ্দ্ধক্যজনিত ৰোগত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মুম্বাইৰ জাহাঙ্গীৰ আৰ্ট গেলাৰী, ৱাশ্বিংটন আদি কৰি বিভিন্ন ঠাইত তেওঁৰ চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী হৈছিল।

আছাম ট্ৰিবিউনত তেওঁ কাৰ্টুনিষ্টৰ চাকৰি কৰিছিল। বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই নৱযুগ আলোচনী উলিওৱাত তালৈ গুছি আহিল। ১৯৬৬ চনত নৱযুগ বন্ধ হৈ যোৱাত কলিকতালৈ যায় আৰু পত্নীৰ সোণৰ গহনা বন্ধক থৈ কাৰ্টুনৰ এখন আলোচনী উলিয়ায়। তেতিয়া তেওঁ যথেষ্ট আৰ্থিক অনাটনৰ মাজত কটাবলগীয়া হৈছিল। ভূপেন হাজৰিকাই কথাটো গম পাই কিছু আৰ্থিক সকাহ দিবলৈ ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনৰ তকদীৰৰ পৰা অসমীয়ালৈ ডাবিং কৰি থকা ভাগ্য নামৰ চিনেমাখনৰ কামত সহায় কৰি দিবলৈ কৈছিল।
ক্ৰমিক নং ছবিৰ নাম বৰ্ষ
১খোজ ১৯৭৫
২ শ্ৰীমতী মহিমাময়ী ১৯৭৯
৩সাদৰী ১৯৮২
৪ সেন্দুুৰ ১৯৮৪
৫সূৰুজ ১৯৮৫
৬ৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বন ১৯৯২
৭ মৰম নদীৰ গাভৰু ঘাট ১৯৯৯
৮পত্নী ২০০৩
৯ মমতাজ ২০১৩

সন্মান

ৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বনে ৪০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৯৩) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ 'ৰজতকমল' বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১৪ চনত মমতাজে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ পূব বঁটা লাভ কৰিছিল।
কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৭ চনত অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ দ্বাৰা কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটা প্ৰদান।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
টনি ভন লেংছডৰ্ফ

টনি ভন লেংছডৰ্ফ (৩০ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৮৪ – ২৪ মাৰ্চ ১৯৭৬) তেওঁ এগৰাকী জাৰ্মান প্ৰসূতি/স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ আছিল যিয়ে এগৰাকী প্ৰাথমিক মহিলা চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰাৰ বাবে আৰু চিকিৎসা মহিলা আন্তৰ্জাতিক সংস্থাৰ অগ্ৰণী সদস্য হিচাপে ভূমিকা গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে পৰিচিত আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৮৮৪ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত প্ৰুছিয়াত এগৰাকী গৃহিণী আৰু প্ৰুছিয়ান সেনা বিষয়াৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা টনি ভন লেংছডৰ্ফৰ চাৰিটা সন্তানৰ ভিতৰত ডাঙৰ। যদিও মাকে চিকিৎসক হিচাপে তেওঁৰ কেৰিয়াৰক সমৰ্থন কৰিছিল, তথাপি প্ৰুছিয়ান সেনাবাহিনীৰ সহকৰ্মীসকলৰ বিৰোধিতাৰ বাবে দেউতাকৰ উৎসাহ কম আছিল। তেওঁ ভনীয়েকৰ মেৰুদণ্ডৰ যক্ষ্মা ৰোগৰ অভিজ্ঞতাক চিকিৎসক হোৱাৰ প্ৰেৰণা হিচাপে উল্লেখ কৰিছিল, যেতিয়া পৰিয়ালৰ ঘৰত সঘনাই চিকিৎসক আছিল, যিটো কেৰিয়াৰক তেওঁ স্বাধীনতাৰ পথ হিচাপে দেখিছিল। ভন লেংছডৰ্ফে বন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা শৰীৰবিজ্ঞানৰ স্নাতক অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল যদিও লিংগৰ বাবে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য কৰা হৈছিল; সকলো মহিলা ছাত্ৰীক "ভিজিটিং ছাত্ৰী" হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছিল। বন বিশ্ববিদ্যালয়ত এবছৰৰ পাছত হাইডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ বদলি হয়, আৰু তাত সমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিশ্ববিদ্যালয়ত মহিলা সম্পৰ্কে প্ৰুছিয়া চৰকাৰৰ প্ৰগতিশীল নীতিৰ বাবে ভন লেংছডৰ্ফে ১৯০৮ চনত মাৰ্বাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰৱেশৰ বাবে প্ৰৱেশ পৰীক্ষা দিছিল; কিন্তু চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিবলৈ হাইডেলবাৰ্গলৈ উভতি যায়। চিকিৎসা বিজ্ঞানত মহিলাক সমৰ্থন নকৰা চকুৰ অধ্যাপকৰ বিৰোধিতা সত্ত্বেও ভন লেংছডৰ্ফে ১৯১০ চনত হাইডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা এম ডি লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

অধিক বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈ ভন লেংছডৰ্ফে ১৯১০ চনত এচেনত স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ হিচাপে প্লেচমেণ্ট লাভ কৰে আৰু ১৯১১ চনত তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ চিকিৎসা অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। ১৯১৮ চনলৈকে তেওঁ এচেনত প্ৰেকটিছ কৰি থাকিল, তেতিয়া তেওঁ ব্যক্তিগত প্ৰেকটিছত প্ৰৱেশ কৰে কাৰণ এচেনৰ এজন অস্ত্ৰোপচাৰ কৰ্মীয়ে তেওঁৰ লিংগৰ বাবে তেওঁৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।
কিছুদিন তেওঁ ভনীয়েকৰ লগত অনুশীলন কৰিছিল। ১৯৬৪ চনত মেডিকেল উইমেনছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল এছ'চিয়েচন প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰাৰ পাছত তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
মিলা জোভোভিচ

মিলিকা বগডানোভনা জোভোভিচ (জন্ম ১৭ ডিচেম্বৰ ১৯৭৫), পেছাগতভাৱে মিলা জোভোভিচ নামেৰে পৰিচিত, এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, গায়িকা আৰু প্ৰাক্তন মডেল। বহুতো কল্পবিজ্ঞান আৰু একচন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা বাবে ২০০৬ চনত সংগীত চেনেল ভিএইচ১-এ তেওঁক “কিক-বাটৰ ৰাজত্ব কৰা ৰাণী” বুলি অভিহিত কৰিছিল। ২০০৪ চনত ফৰ্বছে তেওঁক বিশ্বৰ সৰ্বাধিক দৰমহা পোৱা মডেল হিচাপে উল্লেখ কৰে।

কিয়ভত জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰু লছ এঞ্জেলছত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা জোভোভিচে ১৯৮৭ চনত ইটালীৰ আলোচনী লেইৰ কভাৰৰ বাবে ফটো তোলা সময়ত মডেলিং আৰম্ভ কৰে। ১৯৮৮ চনত তেওঁ টেলিভিছন চলচ্চিত্ৰ নাইট ট্ৰেইন টু কাঠমাণ্ডুত অভিনয় কৰি অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে আৰু সেই বছৰতে টু মুন জংচন চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰে।

১৯৯১ চনত মুক্তি পোৱা ৰোমাণ্টিক চলচ্চিত্ৰ ৰিটাৰ্ণ টু দ্য ব্লু লেগুনত অভিনয় কৰাৰ পাছত তেওঁ বিশেষ মনোযোগ লাভ কৰে। ১৯৯৭ চনত লুক বেছনে পৰিচালনা কৰা কল্পবিজ্ঞান একচন চলচ্চিত্ৰ দ্য ফিফথ এলিমেণ্টত অভিনয় কৰাৰ পাছত তেওঁ আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি লাভ কৰে। সেই বছৰতে তেওঁ লুক বেছনৰ সৈতে বিবাহ কৰে যদিও ১৯৯৯ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। ১৯৯৯ চনত তেওঁ দ্য মেচেঞ্জাৰ: দ্য ষ্ট’ৰী অৱ জোয়ান অৱ আৰ্ক চলচ্চিত্ৰত জোয়ান অৱ আৰ্কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

২০০২ চনৰপৰা ২০১৭ চনলৈকে তেওঁ ৰেচিডেণ্ট ইভিল চলচ্চিত্ৰ ধাৰাবাহিকত এলিছৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই ধাৰাবাহিকটো ভিডিঅ’ গেমৰ ওপৰত আধাৰিত চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ অধিক উপাৰ্জন কৰা ধাৰাবাহিক হিচাপে পৰিচিত হয়।

১৯৯৪ চনত তেওঁ নিজৰ প্ৰথম সংগীত এলবাম দ্য ডিভাইন কমেডী মুকলি কৰে আৰু ১৯৯৮ চনত দ্য পিপল ট্ৰি চেচনছ প্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ বহু চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০০৩ চনত তেওঁ মডেল কাৰ্মেন হকৰ সৈতে মিলি Jovovich–Hawk নামৰ পোছাক ব্ৰেণ্ড সৃষ্টি কৰে, যি ২০০৮ চনলৈকে চলিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

মিলা জোভোভিচৰ জন্ম ১৯৭৫ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত ইউক্ৰেইনৰ ৰাজধানী কিয়ভত হৈছিল, যেতিয়া ইউক্ৰেইন ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ এখন গণৰাজ্য আছিল। তেওঁ ৰাছিয়ান অভিনেত্ৰী গালিনা লগিনোভা আৰু মণ্টেনেগ্ৰোৰ ছাৰ্ব চিকিৎসক বগডান জোভোভিচৰ কন্যা।

১৯৮০ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল প্ৰথমে ইংলেণ্ডৰ লণ্ডনলৈ আৰু তাৰ পিছত আমেৰিকাৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ চেক্ৰেমেণ্টোলৈ স্থানান্তৰিত হয়। সাত মাহ পিছত তেওঁলোক লছ এঞ্জেলছত স্থায়ীভাৱে বসবাস আৰম্ভ কৰে। পৰিয়ালটো আমেৰিকালৈ অহাৰ পাছতেই তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়।

লছ এঞ্জেলছত তেওঁৰ মাতৃয়ে ভাষাৰ সমস্যাৰ বাবে অভিনয়ৰ কাম সহজে পোৱা নাছিল আৰু জীৱিকা চলাবলৈ ঘৰ চাফা কৰাৰ কাম কৰিছিল। পিছত তেওঁ আৰু বগডান দুয়োজনে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা ব্ৰায়ান ডি পালমাৰ ঘৰত ৰান্ধনী আৰু গৃহকৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছিল।

জোভোভিচে লছ এঞ্জেলছৰ ৰাজহুৱা বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল আৰু তিনিমাহৰ ভিতৰতে ইংৰাজী ভাষাত সাৱলীল হৈ পৰিছিল। ছোভিয়েট ইউনিয়নৰপৰা অহাৰ বাবে সহপাঠীয়ে কেতিয়াবা তেওঁক জোকাইছিল। ১২ বছৰ বয়সত তেওঁ সপ্তম শ্ৰেণী এৰি সম্পূৰ্ণভাৱে মডেলিঙত মনোনিৱেশ কৰে। তেওঁ ৯ বছৰ বয়সৰপৰা মডেলিং আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯৪ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ প্ৰাকৃতিক নাগৰিক হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মডেল
শব্দ (ব্যাকৰণ)

শব্দ হ'ল বৰ্ণৰ মিলন। সাধাৰণতে এটা বা তাতোকৈ অধিক বৰ্ণ বা আখৰ লগ লাগি অৰ্থ প্ৰকাশ কৰাকে শব্দ বোলে। যেনে: ই, আম, ল'ৰা, ছোৱালী, কিতাপ, কাগজ, কলম আদি।

বহল ব্যাকৰণৰ মতে অৰ্থযুক্ত বৰ্ণ বা বৰ্ণসমষ্টিক শব্দ বোলা যায়। - জুই, পানী, ঘৰ, মানুহ, অৰ্থযুক্ত বৰ্ণসমষ্টি, এতেকে সিহঁত শব্দ। দ, ৰ, ব অৰ্থযুক্ত বৰ্ণ, এতেকে সিহঁতে৷ শব্দ।

অধিক তথ্যৰ বাবে চাওক

বিপৰীতাৰ্থক শব্দ
সমাৰ্থক শব্দ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: ব্যাকৰণ