ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নেফা

উত্তৰ-পূব সীমান্ত অঞ্চল বা নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ এজেন্সী (চমুকৈ নেফা) আছিল ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতবৰ্ষৰ এক ৰাজনৈতিক সমষ্টি। ১৯৭২ চনলৈ ই সংযুক্ত ভাৰতবৰ্ষৰ অংশ হিচাপে থাকে আৰু পিছত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ১৯৭৪ চনলৈ ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় শ্বিলঙত আছিল আৰু পিছত ইটানগৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল।

ইতিহাস

১৯১৪ চনত পূৰ্বৰ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অবিভক্ত দৰং আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ কিছু জনজাতি-প্ৰধান অঞ্চল পৃথক কৰি নৰ্থ-ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট (এনইএফটি) গঠন কৰা হয়। প্ৰথমতে ইয়াক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছিল: মধ্য আৰু পুব অংশ (১৮৮২ চনত গঠিত ডিব্ৰুগড় ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট আৰু দক্ষিণৰ কিছু অংশ সামৰি) আৰু পশ্চিম অংশ। প্ৰতিটো অংশ একোজন ৰাজনৈতিক বিষয়াৰ অধীনত আছিল। ১৯১৯ চনত মধ্য আৰু পুব অংশক শদিয়া ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট আৰু পশ্চিম অংশটোক বালিপাৰা ফ্ৰণ্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট হিচাপে নামাকৰণ কৰা হয়। ১৯৩৭ চনত ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনৰ অধীনত শদিয়া আৰু বালিপাৰা ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট আৰু লগতে অসমৰ লখিমপুৰ ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট (১৯১৯ চনতে গঠিত)-ক লগ লগাই অসম প্ৰদেশৰ বহিৰ্ভূত অঞ্চল নাম দিয়া হয়। ১৯৪৩ চনৰ এক নং অধিনিয়ম মতে (নৰ্থ-ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট (আভ্যন্তৰীণ শাসন) অধিনিয়ম ১৯৪৩) শদিয়া আৰু লখিমপুৰ ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্টৰ কিছু অংশ থুপ খুৱাই টিৰাপ ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট গঠন কৰা হয়। ১৯৪৬ চনত বালিপাৰা ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্টক আকৌ দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়: ছেলা উপ-অঞ্চল আৰু সুৱণশিৰি অঞ্চল।

১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছত এনইএফটি অসমৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰে। ১৯৪৮ চনত শদিয়া ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্টক আবৰ পাৰ্বত্য জিলা আৰু মিছিমি পাৰ্বত্য জিলা- এই দুটা ভাগত ভগোৱা হয়। ১৯৫০ চনত পাৰ্বত্য অঞ্চল সমূহৰ সমতল অংশ অসম ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ হাতলৈ স্থানান্তৰ কৰা হ্য় আৰু বাকী অংশ অসমৰ জনজাতীয় অঞ্চল হিচাপে চিহ্নিত হয় (ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অধ্যায়ৰ বিশ নম্বৰ দফাত থকা তালিকাৰ খ-অংশৰ অধীনত)। ১৯৫১ চনত বালিপাৰা ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট, টিৰাপ ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট, আবৰ পাৰ্বত্য জিলা, মিছিমি পাৰ্বত্য জিলা আৰু নগা জনজাতীয় এলেকা সমূহক লগ লগাই নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ এজেন্সী বা নেফা নাম দিয়া হয়।

১৯৫৪ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত আকৌ ছটা সীমান্ত অঞ্চলত ভাগ কৰা হয়: কামেং (পূৰ্বৰ ছেলা উপ-অঞ্চল), সোৱণশিৰি (পূৰ্বৰ সোৱণশিৰি অঞ্চল), টিৰাপ (পূৰ্বৰ টিৰাপ ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট), ছিয়াং (পূৰ্বৰ আবৰ পাৰ্বত্য জিলা), লোহিত (পূৰ্বৰ মিছিমি পাৰ্বত্য জিলা) আৰু টুৱেনছাং। ১৯৫৭ৰ ডিচেম্বৰৰ ১ তাৰিখে টুৱেনছাঙক পৃথক কৰি নৱগঠিত নগা পাৰ্বত্য জিলাৰ লগত লগ লগাই নগা পাৰ্বত্য-টুৱেনছাং অঞ্চল গঠন কৰা হয়। ১৯৬৫ চনৰ এক আগষ্টত এই অঞ্চলত শাসনভাৰ বহিঃ-পৰিক্ৰমা বিভাগৰ পৰা গৃহ-বিভাগলৈ হস্তান্তৰ কৰা হয়। ফলস্বৰূপে ১ ডিচেম্বৰত বাকী পাঁচটা অঞ্চল (কামেং, সোৱণশিৰি, ছিয়াং, লোহিত আৰু টিৰাপ) পাঁচখন জিলা হিচাপে ঘোষিত হয়। এই জিলাসমূহৰ শাসনৰ বাবে ৰাজনৈতিক বিষয়াৰ ঠাইত উপ-আয়ুক্ত নিযুক্ত কৰা হয়। ১৯৬৭ চনত উন্নত শাসনব্যৱস্থাৰ বাবে এক সমিতি গঠন কৰা হয়। ১৯৭২ চনলৈকে নেফা অসমৰ অংশ হৈ থাকে আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে অসমৰ ৰাজ্যপালৰ জৰিয়তে পোনপটীয়াভাৱে ইয়াৰ শাসনকাৰ্য চলাই। ১৯৭২ চনৰ ২১ জানুৱাৰী তাৰিখে নেফা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অন্তৰ্গত কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল হৈ পৰে যাৰ শাসনভাৰ এজন মুখ্য-আয়ুক্তৰ হাতত অৰ্পিত হয়।

লগতে চাওক

অৰুণাচল প্ৰদেশ

তথ্য সংগ্ৰহ

টোকা

Why China is playing hardball in Arunachal by Venkatesan Vembu, Daily News & Analysis, May 13, 2007

বাহ্যিক সংযোগ

Bose, Manilal (1997). History of Arunachal Pradesh, New Delhi: Concept Publishing Company, ISBN 81-7022-665-1.

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহ
শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এজেঞ্চি
মিছ ৱাও

মিছ ৱাও হৈছে গুজৰাটৰ চুৰাটত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা বাৰ্ষিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে সৌন্দৰ্যৰ লগতে বুদ্ধিমত্তা আৰু সামাজিক সচেতনতা থকা মহিলাসকলক সন্মানিত কৰা, যিসকলে সমাজক প্ৰেৰণা, শক্তি আৰু সংযোগ প্ৰদান কৰিব পাৰে। এই প্ৰতিযোগিতাখন প্ৰথমবাৰ ২০১৪ চনত আৰম্ভ হয় আৰু সাধাৰণতে বছৰৰ মাজভাগত অনুষ্ঠিত হয়।

ইতিহাস

প্ৰথম মিছ ৱাও প্ৰতিযোগিতাখন ২৯ মাৰ্চ ২০১৪ তাৰিখে ছুৰাটত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ৰাজ্যজুৰি মুঠ ১৪ গৰাকী প্ৰতিযোগীক মূল অনুষ্ঠানৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। পেছাদাৰী মডেল নজ্‌নীণ শ্বেখে মিছ ৱাও ২০১৪ খিতাপ লাভ কৰে। তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ শীৰ্ষ ২০ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ মাজতো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। কুনিকা তনেজা আৰু আকাংক্ষা সোলাঙ্কীক ক্ৰমে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ ঘোষণা কৰা হয়।

মিছ ৱাও ২০১৫ সংস্কৰণটো বলিউড চেলিব্ৰিটি পুনম পাণ্ডেয়ে উদ্বোধন কৰে। আশ্না শ্বাহক মিছ ৱাও ২০১৫ হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হয়।

২০১৬ চনৰ জুন মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ৱাও চূড়ান্ত পৰ্বত বিচাৰক হিচাপে উপস্থিত আছিল ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৪ বিজয়িনী কোয়েল ৰানা। তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৪ প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু শীৰ্ষ ১০ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ মাজত স্থান লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত প্ৰথম পৰ্যায়ত ১৫০ গৰাকী প্ৰতিযোগীক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল, যাৰপৰা ৩০ গৰাকী পৰৱৰ্তী পৰ্যায়লৈ আগবাঢ়ে আৰু অন্ততঃ ১৪ গৰাকীয়ে চূড়ান্ত পৰ্বত প্ৰতিযোগিতা কৰে।

মুম্বাইস্থিত কোমল চাণ্ডেলক মিছ ৱাও ২০১৬ হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হয়। নূপুৰ টেইলৰ আৰু ৰাশি শ্বাহ ক্ৰমে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ আছিল।

মিছ ৱাও সংস্কৰণসমূহ

বছৰ বিজয়ীসকল চূড়ান্ত প্ৰতিযোগী তাৰিখ
২০১৬

মিছ ৱাও ২০১৬ – কোমল চাণ্ডেল
মিছ ৱাও প্ৰথম ৰানাৰ্ছ আপ – নূপুৰ টেইলৰ
মিছ ৱাও দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ – ৰাশি শ্বাহ
১৬
১২ জুন ২০১৬
২০১৫

মিছ ৱাও ২০১৫ – আশ্না শ্বাহ
মিছ ৱাও প্ৰথম ৰানাৰ্ছ আপ – জিয়া সোজিত্ৰা
মিছ ৱাও দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ – ৰিচা নাৰাং
১৬
জুন ২০১৫
২০১৪

মিছ ৱাও ২০১৪ – নজ্‌নীণ শ্বেখ
মিছ ৱাও ৰানাৰ্ছ আপ – কুনিকা তনেজা
মিছ ৱাও দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ – আকাংক্ষা সোলাঙ্কী
১৪
২৯ মাৰ্চ ২০১৪

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা
ৰাখাইন ৰাজ্য

ৰাখাইন ৰাজ্য ম্যানমাৰ (পূৰ্বৰ বাৰ্মা)ৰ এখন ৰাজ্য। পশ্চিম উপকূলত অৱস্থিত এই ৰাজ্যৰ উত্তৰে চিন ৰাজ্য, পূবে মাগৱে অঞ্চল, বাগো অঞ্চল আৰু আয়েয়াৰৱাডী অঞ্চল, পশ্চিমে বংগোপসাগৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিমে বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰাম বিভাগ। ই প্ৰায় ১৭°৩০' উত্তৰ আৰু ২১°৩০' উত্তৰ আৰু দ্ৰাঘিমাংশ ৯২°১০' পূব আৰু ৯৪°৫০' পূবৰ মাজত অৱস্থিত। ৰাখাইন ৰাজ্যৰ আয়তন ৩৬,৭৬২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১৪,১৯৪ বৰ্গমাইল) আৰু ইয়াৰ ৰাজধানী হৈছে চিট্টৱে।

নামকৰণ

এই ৰাজ্যখন ঐতিহাসিকভাৱে আৰাকান নামেৰে জনাজাত আছিল। ১৯৯০ চনত বাৰ্মিজ চৰকাৰে ইয়াক সলাই ইংৰাজী নাম ৰাখাইন গ্ৰহণ কৰিছিল।

জনগাঁথনি

বাৰ্মাৰ বহু অঞ্চলৰ দৰে ৰাখাইন ৰাজ্য (পূৰ্বতে আৰাকান প্ৰদেশ নামেৰে জনাজাত)তো বৈচিত্ৰ্যময় জনগোষ্ঠীয় জনসংখ্যা আছে। বাৰ্মিজৰ চৰকাৰী পৰিসংখ্যা অনুসৰি আৰাকান ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা ৩,১১৮,৯৬৩ জন।

ৰাখাইন জনগোষ্ঠী সংখ্যাগৰিষ্ঠ, তাৰ পিছতে ৰোহিংগীয়া মুছলমানৰ যথেষ্ট জনসংখ্যা আছে। ৰাখাইন জনগোষ্ঠী লোকসকলে প্ৰধানকৈ নিম্নভূমি উপত্যকাৰ লগতে ৰামৰী আৰু মানাউং (চেডুবা) দ্বীপত বাস কৰে। থেট, কামেইন, চিন, ম্ৰো, চাকমা, খামি, দৈনেট, বাঙালী হিন্দু আৰু মাৰামাগ্ৰী আদি আন কেইবাটাও সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠীয়ে মূলতঃ ৰাজ্যখনৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত বাস কৰে।

ৰাজ্যিক সংঘ মহা নায়কা সমিতিৰ ২০১৬ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি ৰাখাইন ৰাজ্যত ১২,৯৪৩জন বৌদ্ধ সন্ন্যাসী পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ সংঘৰ সদস্যৰ ২.৪% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত নবীন সমনেৰা আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে নিযুক্ত ভিক্ষু দুয়োটাকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। সন্ন্যাসীৰ অধিকাংশই থুধাম্মা নিকায়া (৮৮.৯%), তাৰ পিছত শ্বেগীন নিকায়া (৩.৯%) আৰু বাকী সন্ন্যাসী অন্যান্য সৰু মঠৰ গোটৰ অন্তৰ্গত। ৫৩৪টা থিলাছিন ৰাখাইন ৰাজ্যত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ থিলাছিন সম্প্ৰদায়ৰ ০.৯% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল।

ৰাখাইনসকল পৰম্পৰাগতভাৱে থেৰাভাদা বৌদ্ধ। ১৯৮৩ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ৰাখাইন ৰাজ্যৰ ৰাখাইনৰ ৯৮.৬৩% বৌদ্ধ আৰু আন ১.১৯% মুছলমান। ১৯৮৩ চনৰ লোকপিয়লত ৪% জনসংখ্যাৰ অৱদান চিন আছিল ৩য় বৃহত্তম জনগোষ্ঠী। সেই সময়ত ৰাখাইনৰ ৬৪,৪০৪জন চিনৰ ভিতৰত ৫৫.৭৬% বৌদ্ধ আৰু ৩৩.৭৯% অনিমবাদী আছিল। বাংলাদেশৰ সীমান্ত আৰু উপকূলীয় অঞ্চলৰ ওচৰৰ জনসংখ্যাৰ ৮০–৯৬%তকৈ অধিক মুছলমান আছিল। ১৯৮৩ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ৰাখাইন ৰাজ্যৰ ৯৯.৮২% ৰোহিংগীয়া, ৯৯.২৪% "অন্য বিদেশী", ৮৯.২০% "মিশ্ৰিত জাতি", ৮৫.৫০% ভাৰতীয় আৰু ৬৭.৫১% "পাকিস্তানী" মুছলমান আছিল।

প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ

ৰাখাইন ৰাজ্য তলৰ দৰে পাঁচখন জিলাৰে গঠিত, য'ত ২০০২ চনত অঞ্চল আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে অনুমান কৰা জনসংখ্যা দেখুওৱা হৈছে:

ছিট্টৱে (১২,৫০৪ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট; ১,০৯৯,৫৬৮ জন)
ম্ৰাউক-উ (শেহতীয়াকৈ ছিট্টৱে জিলাৰ বাহিৰত সৃষ্টি কৰা হৈছে)
মাউংদাও (৩,৫৩৮ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট; ৭৬৩,৮৪৪ জন)
কিয়াউকপিউ (৯,৯৮৪ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট; ৪৫৮,২৪৪ জন)
থাণ্ডৱে (১০,৭৫৩ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট; ২৯৬,৭৩৬ জন)
মুঠ ৰাখাইন ৰাজ্য: ৩৬,৭৭৮ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট; ২,৯১৫,০০০ লোক

এই জিলাসমূহৰ মুঠ ১৭খন চহৰ আৰু ১১৬৪খন গাঁও আছে। ছিট্টৱে ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী।

লগতে চাওক

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ম্যানমাৰ
শ্ৰেণী:ম্যানমাৰৰ ৰাজ্য
লিম্ফ'মা

লিম্ফ'মা হৈছে লিম্ফ'ছাইটৰ (শ্বেত ৰক্ত কোষৰ এক প্ৰকাৰ) পৰা বিকশিত তেজ আৰু লসীকা বা লিম্ফৰ টিউমাৰৰ এটা গোট। বৰ্তমান সময়ত লিম্ফ'মা নামটোৱে সাধাৰণতে এনে সকলো টিউমাৰৰ পৰিৱৰ্তে কেৱল কৰ্কট ৰোগজনিত সংস্কৰণক বুজায়। লক্ষণসমূহৰ ভিতৰত লিম্ফ ন'ড বৃদ্ধি হোৱা, জ্বৰ, ঘামত তিতি যোৱা, অনাকাংক্ষিতভাৱে ওজন কমি যোৱা, খজুৱতি হোৱা আৰু অনবৰতে ভাগৰুৱা অনুভৱ কৰা অন্যতম।

লিম্ফ'মাৰ বহুতো উপপ্ৰকাৰ জনা যায়। লিম্ফ'মাৰ দুটা ঘাই শ্ৰেণী হৈছে হজকিন লিম্ফ'মা (HL) (১০% কেছৰ ক্ষেত্ৰত) আৰু নন-হজকিন লিম্ফ'মা (NHL) (৯০% কেছৰ ক্ষেত্ৰত)। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই লিম্ফ'মাৰ প্ৰকাৰ হিচাপে আন দুটা শ্ৰেণী অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে – প্লাজমা কোষ মাইল’মা আৰু লিম্ফ'প্ৰলিফেৰেটিভ ৰোগ।

হজকিন লিম্ফ'মাৰ বিপদজনক কাৰকসমূহ হ'ল এপষ্টাইন–বাৰ ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ আৰু পৰিয়ালত এই ৰোগৰ ইতিহাস। প্ৰচুৰ পৰিমাণে ৰেড মীট খোৱা আৰু ধঁপাত সেৱন কৰিলেও বিপদাশংকা বৃদ্ধি পাব পাৰে। যদিহে বৃদ্ধি হোৱা লিম্ফ ন'ডৰ উপস্থিতি দেখা যায়, তেতিয়া সচৰাচৰ লিম্ফ ন'ড বায়'প্সিৰ দ্বাৰা ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হয়। আনহাতে নন-হজকিন লিম্ফ'মাৰ ক্ষেত্ৰত এই হাৰ ৬৯%। ২০১২ চনত গোটেই বিশ্বজুৰি ৫ লাখ ৬৬ হাজাৰ লোকৰ দেহত লিম্ফ'মা বিকশিত হৈছিল আৰু ৩ লাখ ৫ হাজাৰ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। সকলো কৰ্কট ৰোগৰ ভিতৰত ৩–৪ শতাংশই লিম্ফ'মা। উন্নয়নশীল দেশৰ তুলনাত উন্নত দেশসমূহত লিম্ফ'মা বেছিকৈ হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। তেতিয়াৰ পৰাই আন বহু ধৰণৰ লিম্ফ'মাৰ বৰ্ণনা আগবঢ়োৱা হৈছে।

ব্যুৎপত্তি

"লিম্ফ'মা" শব্দটো লেটিন ভাষাৰ লিম্ফা ("পানী") আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ -oma ("ৰোগ বৃদ্ধি, টিউমাৰ")ৰ পৰা আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগ
মাধৱী কৃষ্ণন

মাধৱী কৃষ্ণন (জন্ম ১৯৪১) এজনী ছিংগাপুৰৰ নৃত্যশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ জাতীয় নৃত্য থিয়েটাৰ কোম্পানীৰ এটি প্ৰতিষ্ঠাতা সদস্যা আৰু মুখ্য নৃত্যশিল্পী আছিল। ১৯৭৯ চনত তেওঁ সাংস্কৃতিক পদক লাভ কৰিছিল আৰু ২০২২ চনত ছিংগাপুৰৰ ইণ্ডিয়ান হল অফ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

জীৱন আৰু ব্যৱসায়

কৃষ্ণনে পাঁচ বছৰ বয়সতে নৃত্য প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৪ বছৰ বয়সত, তেওঁ ভাৰতৰ চেন্নাইলৈ গৈ নৃত্যশিল্পী গোপীনাথ থাঙ্গামণিৰ অধীনত কথাকলি নৃত্য আৰু নৃত্য প্ৰশিক্ষক টি.ভি. সাউন্দাৰাজনৰ অধীনত ভাৰতনাট্যম শিকিছিল। তেওঁ নিজৰ সহবাসিনী গংগাৰ সৈতে ভাৰত আৰু দক্ষিণ-পূৰ্ব এছিয়াৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

চেন্নাইত প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত, অভিনেতা আৰু কৌতুকাভিনেতা টি. এছ. দুৰাইৰাজৰ দ্বাৰা লক্ষ্য কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁ ১৯৬৩ চনৰ নাট্যচিত্ৰ আয়িৰাম কালাথু পাইৰ-ত অভিনয় কৰিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ ৩০ টাতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিবোৰ প্ৰধানকৈ তামিল, তেলুগু আৰু মালায়ালম ভাষাত আছিল।

কৃষ্ণন ২০২২ চনত ইণ্ডিয়ান হল অফ ফেম ছিংগাপুৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

কৃষ্ণন বৰ্তমানে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাৰ্থ চহৰত বাস কৰে। তেওঁৰ স্বামী ৰাজালিংগম চিন্নাইহ পাৰ্থৰ ফিয়োনা ষ্টেনলী চিকিৎসালয়ত চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মৰত। তেওঁলোকৰ কন্যা, অঞ্জলি চিন্নাইহ, এজনী আইনজীবী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:ছিংগাপুৰৰ ব্যক্তি
চাইপ্ৰাছ

চাইপ্ৰাছ (; ; ), আনুষ্ঠানিকভাৱে চাইপ্ৰাছ গণৰাজ্য এখন দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰ, ছিৰিয়া আৰু তুৰস্কৰ তটৰ কাষৰ। যদিও চাইপ্ৰাছ ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ মাজত অৱস্থিত, আৰু সেয়েহে এই ৰাষ্ট্ৰৰ অৱস্থান এছিয়া আৰু ইউৰোপেৰে গঠিত ইউৰেছিয়াত বুলি কোৱা হয়, ৰাষ্ট্ৰসংগই এই দেশক পশ্চিম এছিয়াত অৱস্থিত বুলি স্বীকৃতি দিছে। আন্তৰ্জাতিক আইন অনুসৰি, চাইপ্ৰাছ ৰাজ্যৰ সাৰ্বভৌমত্ব চাইপ্ৰাছ দ্বীপ আৰু কাষৰ সাগৰীয় অঞ্চললৈ বিস্তাৰিত, ব্ৰিটিছৰ দখলত থকা আক্ৰটিৰি আৰু ডেকেলিয়া অঞ্চল বাদে। চাইপ্ৰাছ মেডিটেৰেনিয়ানৰ জনসংখ্যা আৰু মাটিকালি, উভয় দিশৰেপৰা ৩য় বৃহৎ দেশ। এই দেশ ইউৰোপীয় সংঘৰ সদস্য।

বুৰঞ্জী

এই ভূমিত মানৱ ইতিহাসৰ চিন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০,০০০ৰো আগৰ খিৰ'কিছিয়াৰ অৱশেষত পোৱা যায়। চাইপ্ৰাছ বিশ্বৰ কিছু আটাইতকৈ পুৰণি পানীৰ কোঁৱাৰ ঠাই। ২০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত এই ভূমি মাইচেনিয়ান গ্ৰীকসকলে দখল কৰিছিল। চাইপ্ৰাছৰ স্থানৰ নীতিগত গুৰুত্বৰ বাবে এচিৰিয়ান, ইজিপ্ছিয়ান, পাৰ্চী আদি বিভিন্ন শক্তিয়ে এই ভূমি দখল কৰিছিল। পাৰ্চীসকলৰ পাছত ৩৩৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত এই ভূমি এলেগজেণ্ডাৰ মহানে অধিকাৰ কৰিছিল। এই ভূমি টলেমিক ইজিপ্ট, শাস্ত্ৰীয় আৰু পূৰ্ব দিশৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্য, আৰবী খালিফাতন্ত্ৰ, ফৰাচী লিচিনান সাম্ৰাজ্য, ভেনেচিয়ান আৰু অট্টমান সাম্ৰাজ্যৰ দখলতো আছিল।

১৮৭৮ৰপৰা ব্ৰিটিছে শাসন কৰা চাইপ্ৰাছ আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৯১৪ চনত ব্ৰিটিছৰ দখললৈ গ'ল। ১৯৫০ৰ দশকত তুৰস্কমূলীয় চাইপ্ৰিয়ট নেতাসকল আৰু তুৰস্কৰ মূল নীতি আছিল চাইপ্ৰাছত ব্ৰিটিছ শাসনৰ অৱসান ঘটায়, চাইপ্ৰাছক তুৰস্কত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা। আন হাতে, একে সময়তে, সংখ্যাগুৰু গ্ৰীক চাইপ্ৰিয়ট নেতাসকল, গ্ৰীচ আৰু গোৰা গ্ৰীক গিৰ্জাৰ মূল নীতি আছিল চাইপ্ৰাছত ব্ৰিটিছ শাসনৰ অৱসান ঘটায় এই দেশক গ্ৰীচৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা। ১৯৫০ৰ দশকৰ ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী হিংসাৰ পাছত ১৯৬০ চনত চাইপ্ৰাছে স্বাধীনতা লাভ কৰিলে। ১৯৬৩ চনত ১১ বছৰীয়া সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হ'ল। প্ৰায় ২৫,০০০ তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়টৰ স্থানান্তৰণৰ পাছত দেশখনত তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়টৰ প্ৰতিনিধিত্ব অন্ত কৰিলে। ১৫ জুলাই ১৯৭৪ চনত গ্ৰীক চাইপ্ৰয়ট ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদীসকলৰ সহযোগত গ্ৰীক সামৰিক জুণ্টাই চাইপ্ৰাছ দখলৰ চেষ্টা কৰিছিল। এই ঘটনাই তুৰস্কৰ চাইপ্ৰাছ আক্ৰমণ আৰু দকলক প্ৰেৰিত কৰিলে, উত্তৰ চাইপ্ৰাছ তুৰস্কৰ দখললৈ গ'ল, ১,৫০,০০০ গ্ৰীক চাইপ্ৰিয়ট আৰু ৫০,০০০ তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়ট স্থানান্তৰ হ'ল। ১৯৮৩ চনত সেই স্থানত এক পৃথক, স্বাধীন তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়ট ৰাজ্য, উত্তৰ চাইপ্ৰাছ গঠন হ'ল। এই ঘটনাৱলী আৰু ফলস্বৰূপে গা কৰা ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি বৰ্তমানেও বিবাদৰ বিষয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ‎
শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ দেশ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
শ্ৰেণী:পোখালি (দেশ)
পেণ্ডোৰা

পেণ্ডোৰা (ইংৰাজী: Pandora) গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি জ্যুছৰ নিৰ্দেশত হেফেষ্টাছে সৃষ্টি কৰা প্ৰথমগৰাকী মানৱ নাৰী। হেচিঅ’ডৰ লেখনি মতে প্ৰতিজন দেৱতাই তেওঁক অনন্য উপহাৰ দি সহযোগিতা কৰিছিল। তেওঁৰ অন্য এটা নাম এনেছিড′ৰা (Anesidora) অৰ্থাৎ "তেওঁ যালৈ উপহাৰ পঠোৱা হৈছে" (পৃথিৱীৰ "গৰ্ভৰ পৰা" বুজাইছে) ব্ৰিটিছ সংগ্ৰহালয়ৰ বগা মাটিৰ কাইলিক্সত তেওঁৰ মূৰ্তিৰ বিপৰীতে লিখা আছে।

পেণ্ডোৰা শ্ৰুতিকথা এক প্ৰকাৰৰ থিয়ডিচি, যিয়ে পৃথিৱীত বেয়াবোৰ কিয় আছে সেই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ দিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ এই সূত্ৰ মতে, পেণ্ডোৰাই মানৱতাৰ সকলো বেয়া কাম বন্ধ কৰি থোৱা এটা বাকচ (পিথ'ছ; সাধাৰণতে "পেণ্ডোৰাৰ বাকচ" বুলি কোৱা হয়) খুলি দিছিল। যুক্তি অনুসৰি পেণ্ডোৰাৰ কাহিনীৰ হেচিঅ’ডে কৰা ব্যাখ্যাই ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্ব উভয়কে প্ৰভাৱিত কৰিছিল আৰু সেয়েহে ৰেনেছাঁৰ যুগলৈকে তেওঁৰ বেয়া খ্যাতিক স্থায়ী কৰি ৰাখিছিল। পিছলৈ কবি, নাট্যকাৰ, চিত্ৰশিল্পী আৰু ভাস্কৰ্য শিল্পীয়ে তেওঁক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ শিল্প-সাহিত্য সৃষ্টি কৰিবলৈ লৈছিল।

কিংবদন্তি

হেচিঅডৰ মহাকাব্য থিঅ′গনিত নাম উল্লেখ নকৰাকৈ পেণ্ডোৰাৰ কথা লিখা হৈছে। মানুহে প্ৰমিথিউছৰ পৰা চুৰি হোৱা জুইৰ উপহাৰ পোৱাৰ পিছত জ্যুছৰ খং উঠে আৰু মানৱতাক দিয়া বৰদানৰ ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ এটা শাস্তিমূলক উপহাৰ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ হেফেষ্টাছক পৃথিৱীৰ প্ৰথম নাৰীক গঢ়িবলৈ আদেশ দিয়ে, যিগৰাকী "সুন্দৰ দানৱী" হ’ব আৰু যাৰ বংশধৰসকলে মানৱ জাতিক যন্ত্ৰণা দিব। হেফেষ্টাছে তেনে কৰাৰ পিছত এথেনাই তেওঁক ৰূপালী গাউন, এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা ওৰণি, মালা আৰু ৰূপৰ অলংকৃত মুকুট পিন্ধাই দিয়ে। এই মহিলাগৰাকীৰ নাম থিওগনিত উল্লেখ কৰা হোৱা নাই, কিন্তু তেওঁক পেণ্ডোৰা বুলি অনুমান কৰা হৈছে৷ এই শ্ৰুতিকথাটো হেচিঅডে “ৱৰ্কছ এণ্ড ডেইজ”ত পুনৰ উল্লেখ কৰিছিল।

হেচিঅডে তেওঁৰ সৃষ্টিৰ বিষয়ে বিস্তাৰিত বিৱৰণ লিখিছে। হেফেষ্টাছে সৃষ্টি কৰাৰ পিছত তেওঁৰ সম্পূৰ্ণতাত অধিক দেৱতাই অৰিহণা যোগাইছে: এথেনাই তেওঁক বেজীৰ কাম আৰু বয়ন শিকাইছিল; এফ্ৰ'ডাইটে সৌন্দৰ্য্য, আকাংক্ষা আৰু যত্ন; হাৰ্মিছে "নিৰ্লজ্জ মন আৰু প্ৰতাৰক স্বভাৱ"; হাৰ্মিছে তেওঁক বাক শক্তিও প্ৰদান কৰিছিল, তেওঁক "মিছা আৰু কৌশলী শব্দ" শিকাইছিল; তাৰ পিছত এথেনাই তেওঁক কাপোৰ পিন্ধাই দিছিল; তাৰ পিছত পাৰ্ছুৱেছন আৰু চাৰিতসকলে তেওঁক হাৰ আৰু অন্যান্য সজ্জাৰে সজাইছিল; হোৰাই তেওঁক মালাৰ মুকুটেৰে পিন্ধাইছিল। শেষত হাৰ্মিছে এই মহিলাগৰাকীক “পেণ্ডোৰা” নাম প্ৰদান কৰে, কাৰণ অলিম্পাছত বাস কৰা সকলোৱে তেওঁক উপহাৰ দিছিল আৰু তেওঁ মানৱ পুৰুষ সকলৰ বাবে ভৱিষ্যতৰ মহামাৰী স্বৰূপ আছিল৷

পেণ্ডোৰা পৃথিৱীলৈ লগত এটা জাৰ (ষোড়শ শতিকাত পাঠ্যত বাকচ বুলি কোৱা হয়) লৈ আহে য'ত সোমাই আছিল "অগণন মহামাৰী"। প্ৰমিথিউছে নিজৰ ভাতৃ এপিমিথিয়াছক জ্যুছৰ পৰা কোনো উপহাৰ গ্ৰহণ নকৰিবলৈ সকীয়াই দিছিল। কিন্তু এপিমিথিউছে নুশুনিলে; তেওঁ পেণ্ডোৰাক গ্ৰহণ কৰিলে৷ পেণ্ডোৰা তৎক্ষণাত নিজৰ জাৰটোৰ ভিতৰৰ বস্তুবোৰ পৃথিৱীত মুকলি কৰি দিলে। ফলত পৃথিৱী আৰু সাগৰ "দুষ্টতাৰে" ভৰি পৰিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
ৰাজপথে ৰিঙিয়ায় (উপন্যাস)

ৰাজপথে ৰিঙিয়ায় হৈছে অসমৰ সাহিত্যক, কবি, গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, সমালোচক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি ৰাজনৈতিক উপন্যাস। ১৯৫৫ চনত উপন্যাসখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণটো প্ৰকাশ পাইছিল।

ঔপন্যাসিকৰ চমু পৰিচয়

এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, কবি, নিবন্ধকাৰ, সম্পাদক আৰু সাংবাদিক। ভাৰতৰ সৰ্ব্বোচ সাহিত্য সন্মান জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া লেখক আছিল। বিয়াল্লিচৰ গণ-আন্দোলনৰ ভিত্তিত ৰচিত 'মৃত্যুঞ্জয়' উপন্যাসৰ বাবে, ১৯৭৯ চনত, তেওঁ এই বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৬১ চনত, তেওঁৰ 'ঈয়াৰুইঙ্গম' উপন্যাসে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। Love in the Time of Insurgency নামেৰে এই গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদ ২০০৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। ভট্টাচাৰ্য ১৯৮৩ চনত বঙাইগাঁৱত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ সোণালী জয়ন্তী অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগৰ ৰীডাৰ আছিল। জব্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ে ভট্টাচাৰ্যক সন্মানীয় ডি লিট উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।

গ্ৰন্থখনৰ চমু বিৱৰণ

ৰাজপথে ৰিঙিয়ায় উপন্যাস ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱসৰ প্ৰথম দিনটো অৰ্থাৎ পোন্ধৰ আগষ্টৰ পটভূমিত গঢ় লৈ উঠিছে। স্বাধীনতা দিৱস, পোন্ধৰ আগষ্ট আদি ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত শব্দ। কিন্তু এই স্বাধীনতাই মানুহৰ আশা-আকাংক্ষাক পূৰণ কৰিব নোৱাৰে বুলি উপন্যাসখনৰ নায়ক মোহন আৰু তাৰ অনুগামীসকলৰ বিশ্বাস। ৰাজপথে ৰিঙিয়ায় নিঃসন্দেহে বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যৰ মাস্কবাদী চিন্তাৰ নিদৰ্শন। তাৰ লগতে ইয়াত ৰূপায়িত কৰা মোহন, মদন শৰ্মা, নিৰঞ্জন, বিচ্চালাল, অৰ্জুন, ছামছেৰ আদি প্ৰত্যেকটো চৰিত্ৰই ৰাজনৈতিক দৰ্শনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
বেণ্ডৱাগন প্ৰভাৱ

বেণ্ডৱাগন প্ৰভাৱ হৈছে এটা বিশেষ প্ৰপঞ্চ। কোনো এটা বিশেষ সিদ্ধান্ত, ধাৰণা অথবা বিশ্বাসত পতিয়ন যোৱা মানুহৰ সংখ্যাটো বেছি হোৱাৰ লগে লগে সেইবোৰৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ হাৰো বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। অৰ্থাৎ, ধাৰণা নাইবা চিন্তা এটাৰ সমৰ্থনত একত্ৰিত হোৱা গোটটোৰ আকাৰ যিমানেই বাঢ়ি যায়, সিমানেই সেই চিন্তাটোৱে ব্যক্তিবিশেষৰ ব্যক্তিগত পৰ্যায়তো গ্ৰহণযোগ্যতাৰ সম্ভাৱিতা বঢ়ায়। বেণ্ডৱাগন প্ৰভাৱৰ বৈশিষ্ট্য এইটোৱেই।

আন মানুহৰ বিশ্বাস আৰু কৰ্মপদ্ধতিক অনুকৰণ কৰাৰ প্ৰৱণতাটোৰ উৎপত্তি এইকাৰণেই হয় যে সমাজত থকা ব্যক্তি এজনে অইন এজন মানুহৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহ কৰে, অথবা মানুহজনে পোনপটীয়া সন্মতিক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে। এই দুয়োটা ব্যাখ্যায়েই "সন্মতি"(Conformity)ৰ মনোবৈজ্ঞানিক পৰীক্ষাসমূহত প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে "সামাজিক চাপ" ব্যৱহাৰ কৰি এ'ছৰ সন্মতিৰ পৰীক্ষাটো (Asch conformity experiments) ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল।আৰু "তথ্য"ক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল চেৰিফৰ স্ব-গতিজ পৰীক্ষা"টো সম্পন্ন কৰিবলৈ।

এই ধাৰণাটোৰ মতে, এটা বিশেষ পণ্য বা প্ৰপঞ্চ বা মতবাদৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তাই অধিকসংখ্যক লোকক "বেণ্ডৱাগন"ত উঠিবলৈ (অৰ্থাৎ সমৰ্থিত চিন্তাটোক গ্ৰহণ কৰিবলৈ) উৎসাহিত কৰে। সমাজত "ফেশ্বন ট্ৰেণ্ড"ৰ সৃষ্টি কিয় হয়, সেইয়া আমি বেণ্ডৱাগেন প্ৰভাৱৰ দ্বাৰা বুজিব পাৰোঁ।

অইন মানুহৰ পৰা আহৰণ কৰা তথ্যৰ ভিত্তিত যেতিয়া ব্যক্তিবিশেষে যুক্তিসংগত নিৰ্বাচন(Choice)কৰে, তেতিয়া সেইসকল ব্যক্তিৰ বাবে এটা তথ্য-প্ৰপাত(Information Cascade)তাৎক্ষণিকভাৱে গঢ়ি উঠে, য'ত তেওঁলোকে ব্যক্তিগত সংকেতবোৰ পৰিহাৰ কৰিব পৰা অথবা অইন মানুহৰ আচৰণবোৰ অনুসৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্তটো ল'ব পাৰে। এইটো প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছে অৰ্থনীতিবিদসকলে। আচৰণবোৰ কিয় ঠুনুকা-এই কৌতূহল তথ্য-প্ৰপাতৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। কাৰণ মানুহে বুজে-যে তেওঁলোকে খুব কম তথ্যৰ লগতহে পৰিচিত। পৰিণতিস্বৰূপে, ফেশ্বন বা ধাৰাবোৰ সহজতেই গঢ় লৈ উঠে আৰু নিমিষতে বিচ্যুতও হয়। এনেধৰণৰ তথ্যজনিত প্ৰভাৱবোৰক ৰাজনৈতিক বেণ্ডৱাগনত প্ৰয়োগ কৰা হয়।

উৎপত্তি

বেণ্ডৱাগনৰ সংজ্ঞাটো আহিছে এখন বিশেষ মালবাহী ট্ৰাকৰ পৰা; যিয়ে এটা যাত্ৰা, চাৰ্কাচ বা অন্যান্য মনোৰঞ্জনধৰ্মী কাৰ্যসূচীৰ সময়ত এটা বেণ্ড বা দলক কঢ়িয়াই নিয়ে।"বেণ্ডৱাগনত উঠি লোৱা" (jump on the bandwagon) শীৰ্ষক ব্যাকাংশটি পোনপ্ৰথমবাৰৰ ব্যৱহৃত হৈছিল ১৮৪৮ চনত, আমেৰিকাৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত- যেতিয়া সেইসময়ৰ এজন বিখ্যাত চাৰ্কাচৰ বিদূষক ডেন ৰাইচে নিজৰ বেণ্ডৱাগন আৰু তাৰ সংগীতৰ জৰিয়তে নিজৰ ৰাজনৈতিক আত্মপ্ৰকাশৰ অভিযানটোক চৰ্চাৰ মাজলৈ আনিব বিচাৰিছিল। তেওঁৰ অভিযানটো সফলতাৰ দিশে ধাৱমান হোৱাৰ লগে লগে বাকীসকল ৰাজনীতিবিদেও ডেন ৰাইচৰ সফলতা-প্ৰাপ্তিৰ লগত সংঘবদ্ধ হ'বলৈ বেণ্ডৱাগনত এটা আসন যোগাৰ কৰিবলৈ তৎপৰতা দেখুৱালে। পৰৱৰ্তী সময়ত, ১৯০০ চনত, উইলিয়াম জেনিংগছ ব্ৰায়ানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ প্ৰচাৰ-অভিযানৰ সময়ত বেণ্ডৱাগনৰ জৰিয়তে প্ৰচাৰ কৰাটো এটা বৈশিষ্ট্যৰ নিচিনা হৈ পৰিল। তাৰ লগতে, "jump on the bandwagon" শব্দটোক মৰ্যাদাহানিকৰ ভাষা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হ'ল। যাৰ অৰ্থ হ'ল-সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা মানুহজনৰ বিশেষ একো সম্ভেদ নোলোৱাকৈয়ে তেওঁৰ সফলতাৰ লগত জড়িত হৈ পৰা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:বোধগত পক্ষপাতিতা
বৈকল্পিক পৰজীৱী

বৈকল্পিক পৰজীৱী হ’ল এনে এক জীৱ, যিয়ে পৰজীৱীৰ দৰে কাৰ্যকলাপৰ আশ্ৰয় ল’ব পাৰে, কিন্তু ইয়াৰ জীৱনচক্ৰ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে কোনো গৃহস্থৰ ওপৰত একেবাৰে নিৰ্ভৰ নকৰে।

এনে পৰজীৱীৰ উদাহৰণ বহু প্ৰজাতিৰ ভেঁকুৰৰ মাজত দেখা যায়, যেনে আৰ্মিলাৰিয়া প্ৰজাতিৰ পৰিয়ালৰ সদস্য। আৰ্মিলাৰিয়া প্ৰজাতিয়ে জীৱিত গছক পৰজীৱী কৰি তোলে, কিন্তু যদি গছজোপা মৰি যায়, ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণৰ ফলত হওক বা নহওক, ভেঁকুৰে কাঠ খাই থাকে আৰু পৰজীৱীৰ কাৰ্যকলাপৰ অধিক প্ৰয়োজন নহয়; কিছুমান প্ৰজাতিয়ে আনকি কোনো ধৰণৰ পৰজীৱী কাৰ্যকলাপ নোহোৱাকৈ মৰা কাঠো গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। তেনেদৰে যদিও ইহঁত অণুজীৱৰ পচনৰ দ্বাৰা পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ পুনঃব্যৱহাৰৰ প্ৰক্ৰিয়াতো গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱেশগত কাৰক, ভেঁকুৰবোৰ কাঠৰ পচনৰ ধ্বংসাত্মক কাৰক হিচাপে ভূমিকাত কীট-পতংগ হৈ পৰে।

একেদৰে ৰাইনান্থাছ আৰু অচিৰিছৰ দৰে বংশৰ সেউজীয়া উদ্ভিদবোৰে যিকোনো গৃহস্থৰ পৰা স্বাধীনভাৱে বৃদ্ধি পাব পাৰে, কিন্তু ইহঁতে ওচৰৰ সেউজীয়া উদ্ভিদৰ ফেকল্টেটিভ শিপাৰ পৰজীৱী হিচাপেও সুবিধাবাদীভাৱে কাম কৰে।

জীৱ-জন্তুৰ ভিতৰত ক্লেপ্ট’পেৰাচিটিক প্ৰজাতিবোৰে সাধাৰণতে নিজৰ বাবে চিকাৰ বা মৰং গুচোৱা কাৰ্যৰে জীয়াই থাকিব পাৰে, কিন্তু ক্লেপ্ট'পেৰাচিটিকভাৱে আন প্ৰাণীৰ পৰা খাদ্য লুট কৰাটো ইহঁতৰ বাবে প্ৰায়ে অধিক লাভজনক হয়, ইহঁতৰ গৃহস্থ একে প্ৰজাতিৰ হওক বা নহওক। উদাহৰণস্বৰূপে সিংহ আৰু হায়েনাত এনে আচৰণ দেখা যায়, আৰু মিলিচিইডে পৰিয়ালৰ "জাকেল ফ্লাই"ৰ দৰে পোক-পৰুৱাৰ মাজতো দেখা যায়।

অধিক সূক্ষ্মভাবে ক’বলৈ গ’লে, সাধাৰণতে মুক্তভাৱে জীৱিত অণুজীৱই সুবিধাজনকভাৱে অন্য জীৱত বিকল্প পৰজীৱী হিচাপে জীয়াই থাকিব পাৰে।

মানুহৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ উদাহৰণ হ’ল নেগলেৰিয়া ফ’লেৰী - এই খনন কৰা এমিবা প্ৰজাতিটো মুক্তভাৱে জীয়াই থকা বেক্টেৰিয়াভোজী, কিন্তু মাজে মাজে ই মানুহক সহজতে সংক্ৰমিত কৰি প্ৰায়ে মাৰাত্মক ফলাফল দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
২০২৩ চনৰ তুৰস্ক–চিৰিয়া ভূমিকম্প

২০২৩ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰীত দক্ষিণ আৰু মধ্য তুৰস্কৰ লগতে উত্তৰ আৰু পশ্চিম ছিৰিয়াতো এটা বিপৰ্যয়জনক আৰু ধ্বংসাত্মক ৭.৮ মানৰ ভূমিকম্পই আঘাত কৰে। গাজিয়ানেপ চহৰৰ পৰা ৩৪ কিলোমিটাৰ (২১ মাইল) পশ্চিমে পুৱা ০৪:১৭ বজাত টি আৰ টি (০১:১৭ ইউটিচি)ত সংঘটিত হয়, যাৰ তীব্ৰতা একাদশ (চৰম)। ৯ ঘণ্টাৰ পিছত ৭.৭ ম'মেণ্ট মেগ্ননিছিউৰ ভূমিকম্প সংঘটিত হয়, ইয়াৰ কেন্দ্ৰবিন্দু উত্তৰ–উত্তৰ-পূব দিশত ৯৫ কিলোমিটাৰ (৫৯ মাইল) কাহৰমনমাৰাছ প্ৰদেশত। ব্যাপক ক্ষতিসাধন হোৱাৰ লগতে লাখ লাখ লোকৰ মৃত্যু হয়। ১৯৩৯ চনৰ এৰজিনকান ভূমিকম্পৰ পিছত তুৰস্কত হোৱা আটাইতকৈ শক্তিশালী ভূমিকম্প, একে মাত্ৰাৰ, যাৰ লগতে ১৬৬৮ চনৰ উত্তৰ আনাতোলিয়া ভূমিকম্পৰ পিছত ই দেশখনৰ ইতিহাসত দ্বিতীয় শক্তিশালী ভূমিকম্প। ১২৬৮ চনৰ চিলিচিয়া ভূমিকম্পৰ পিছত তুৰস্কত আৰু ১৮২২ চনৰ আলেপ্পো ভূমিকম্পৰ পিছত ছিৰিয়াত এই ভূমিকম্প আটাইতকৈ মাৰাত্মক।লেভেণ্টত এতিয়ালৈকে হোৱা আটাইতকৈ শক্তিশালী ভূমিকম্পৰ ভিতৰত ই অন্যতম আৰু ২০১০ চনৰ হাইটি ভূমিকম্পৰ পিছত বিশ্বজুৰি হোৱা আটাইতকৈ মাৰাত্মক ভূমিকম্প । ১৯২৩ চনত তুৰস্কৰ সৃষ্টিৰ পিছত ই তুৰস্কৰ আটাইতকৈ মাৰাত্মক ভূমিকম্প। ইজিপ্ত, ইজৰাইল, পেলেষ্টাইন, লেবানন, চাইপ্ৰাছ আৰু তুৰস্কৰ ক'লা সাগৰৰ উপকূললৈকে ইয়াক অনুভৱ কৰা হৈছিল।

ভূমিকম্পৰ পিছত ২,১০০ৰো অধিক আফটাৰশ্বক হয়। এই ভূমিকম্পীয় ক্ৰমটো আছিল অগভীৰ ষ্ট্ৰাইক-স্লিপ ফল্টিঙৰ ফল। ২০২৩ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে ৪৭,৮০০ তকৈ অধিক লোকৰ মৃত্যু নিশ্চিত কৰা হৈছে: তুৰস্কত ৪১,১০০ তকৈ অধিক, আৰু ছিৰিয়াত ৬,৬০০ তকৈ অধিক। শীতকালীন বৃহৎ ধুমুহাই উদ্ধাৰ প্ৰচেষ্টাত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে, ধ্বংসাৱশেষত বৰফ পৰিল আৰু উষ্ণতা বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পালে। অঞ্চলটোৰ জমা উষ্ণতাৰ বাবে জীৱিতসকল, বিশেষকৈ ধ্বংসাৱশেষৰ তলত আবদ্ধ হৈ থকা লোকসকলৰ হাইপোথাৰ্মিয়াৰ আশংকা বেছি। সামূহিকভাৱে এই ভূমিকম্পৰ ফলত ৮৪.১ বিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰৰ ক্ষতি হোৱা বুলি অনুমান কৰা হৈছে, যাৰ ফলত ইয়াক অভিলেখৰ চতুৰ্থ ব্যয়বহুল ভূমিকম্পৰ ভিতৰত স্থান দিয়া হৈছে। তুৰস্কৰ আধুনিক ইতিহাসৰ ই আটাইতকৈ মাৰাত্মক প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দুৰ্যোগ
বিদ্যা বালান

বিদ্যা বালান (; জন্ম: ১ জানুৱাৰী, ১৯৭৮) হিন্দী, বঙালী আৰু মালয়ালম ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ষোল্ল বছৰ বয়সতে তেওঁ "হম পাঁচ" (১৯৯৫) নামৰ ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰি অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। এক চলচ্চিত্ৰ জীৱন আৰম্ভ কৰিবলৈ কৰা কেইবাটাও অসফল চেষ্টাৰ পিছত তেওঁ টেলিভিছন বিজ্ঞাপন আৰু সংগীত ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। ২০০৩ চনত তেওঁ বঙালী ছবি “ভালো থেকো”ৰ জৰিয়তে ছবিজগতত খোজ দিয়ে।

উদ্ধৃতি

নাৰীয়ে নিজৰ শৰীৰৰ প্ৰতিটো অংগক স্বীকাৰ কৰি লালন-পালন কৰিব লাগিব।
উৎস: দ্য টেলিগ্ৰাফ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি