ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
উত্তৰা

উত্তৰা আছিল মৎসদেশৰ ৰজা বিৰাটৰ কন্যা, য’ত পাণ্ডৱসকলে বনবাসৰ সময়ত সেই মৎসদেশতে এবছৰ সময় কটাইছিল৷ তেওঁ অৰ্জুন আৰু সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অভিমন্যুৰ পত্নী আৰু পৰীক্ষিতৰ মাতৃ আছিল। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল সুদেষ্ণা। তেওঁ উত্তৰ, স্বেতা আৰু শংকাৰ ভগ্নী আছিল।

বৃহন্নলাৰ পৰা নৃত্য কলা আহৰণ

বিশ্বাস কৰা হয় যে, উত্তৰাই মৎসদেশত পাণ্ডৱসকলে প্ৰস্থান কৰা বছৰত অৰ্জুনৰ পৰা নৃত্য শিকিছিল। অজ্ঞাত বাস কৰি, অৰ্জুনে বৃহন্নলা নামৰে এজন নুপুং হিচাপে জীৱন যাপন কৰিছিল আৰু অপশ্বৰাসকলৰ পৰা শিকা নৃত্যৰ কলা প্ৰচলিত কৰিছিল।

বিবাহ আৰু বৈধব্য

এবাৰ ৰজা বিৰাটে উত্তৰাক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া অৰ্জুনক হৃদয়ঙ্গম কৰি লগালগ তেওঁৰ জীয়াৰী উত্তৰাক অৰ্জুনলৈ দিবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়৷ অৱশ্যে, প্ৰস্তাৱৰ পিছত অৰ্জুনে ৰজা বিৰাটক স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে- এগৰাকী শিক্ষকৰ তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে থকা স্নেহময় যি সম্পৰ্ক সেইয়া পিতৃ-মাতৃ আৰু তেওঁৰ সন্তানৰ দৰে হয়। পিছত সেয়েহে অৰ্জুনে উত্তৰাক তেওঁৰ পুত্ৰ অভিমন্যুৰ সৈতে বিয়া কৰাই তেওঁৰ বোৱাৰী হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত অভিমন্যু নিহত হোৱাত উত্তৰা খুব কম বয়সতে বিধৱা হ’বলগীয়া হয়। অভিমন্যুৰ মৃত্যুৰ পিছত উত্তৰাই অভিমন্যুৰ লগতে চিতাত নিজকে জ্বলাই ৰাহ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, যদিও শ্ৰীকৃষ্ণাই তেওঁক তেওঁৰ গৰ্ভধাৰণৰ বিষয়ে অৱগত কৰাই তেনে কৰিবলৈ বাধা দিয়ে।

অশ্বত্থামাৰ আক্ৰমণ

মহাভাৰতৰ যুদ্ধৰ শেষৰ ফালে উত্তৰাৰ প্ৰসৱ বেদনাৰ সময়চোৱাত, দুৰ্যোধন আৰু কৌৰৱ সেনাৰ পৰাজয়ৰ প্ৰতিশোধ ল'বলৈ দ্ৰোণাচাৰ্যৰ পুত্ৰ অশ্বত্থামাই অৰ্জুনৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হয়। যেতিয়া অৰ্জুনক পৰম্পৰাগতভাৱে পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিব বুলি জানে তেতিয়া অশ্বত্থামাই তেওঁৰ পিতৃ/শিক্ষকক ব্ৰহ্মাস্ত্ৰৰ দৰে অস্ত্ৰ কেতিয়াও প্ৰয়োগ নকৰোঁ বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া স্বত্বেও তেওঁ শক্তিশালী ব্ৰহ্মাস্তক আহ্বান জনাইছিল৷ যেতিয়া অৰ্জুনে তাৰ সমকক্ষ হোৱাকৈ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ লয়; তেতিয়া ব্যাসে হস্তক্ষেপ কৰে আৰু দুয়োগৰাকী যোদ্ধাক তেওঁলোকৰ অস্ত্ৰ প্ৰত্যাহাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। অৰ্জুনে তেওঁৰ অস্ত্ৰ সফলতাৰে প্ৰত্যাহাৰ কৰে কিন্তু অশ্বত্থামাৰ সেই জ্ঞান নথকাৰ কাৰণে তাক প্ৰত্যাহাৰ কৰিবলৈ অসমৰ্থ হয়। পিছত শ্ৰীকৃষ্ণই সেই অস্ত্ৰটোক এটা জনবসতিহীন ঠাইলৈ পুনঃনিৰ্দেশিত কৰিবলৈ অশ্বত্থামাক পৰামৰ্শ দিয়ে। অনুতপ্ত, ভাগৰুৱা, প্ৰতিশোধলব্ধ, অশ্বত্থামাই সিদ্ধান্ত লয় যে, যদি তেওঁ পাণ্ডৱসকলক নিঃশেষ কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে সিহঁতে তেওঁলোকৰ বংশ নিঃশেষ কৰিব। এই ভাবি তেওঁ উত্তৰাৰ গৰ্ভত সেই ব্ৰহ্মাস্ত্ৰটো নিক্ষেপ কৰে৷ যাৰ ফলত সেই অস্ত্ৰই উত্তৰাৰ গৰ্ভত থকা পৰীক্ষিতৰ ভ্ৰূণৰ ৰূপক আক্ৰমণ কৰে। পিছত শ্ৰীকৃষ্ণই হস্তক্ষেপ কৰি আৰু মৃত সন্তানটোক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি সেই সন্তানটোৰ নাম ৰখা হয় পৰীক্ষিত।

শ্ৰীকৃষ্ণই অশ্বত্থামাক উত্তৰাৰ গৰ্ভত সেই ব্ৰহ্মাস্ত্ৰটো নিক্ষেপ কৰা অপৰাধৰ শাস্তিস্বৰূপে অভিশাপ দিয়ে যে, তেওঁ তাৰ ক্ষমতাৰ উৎস, যিটো তেওঁৰ কপালত উজ্জ্বল শোভিত গহনা; তেওঁ তাক হেৰুৱাব৷ অশ্বত্থামাই কপালত শোভিত গহনাটো হেৰুওৱাৰ ফলত অশ্বত্থামাই তেওঁৰ মানসিক সংযম হেৰুৱাই পেলায়। উত্তৰা আৰু অভিমন্যুৰ পুত্ৰ পৰীক্ষিত কুৰু ৰাজবংশৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল আৰু অৱশেষত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা হৈছিল। উত্তৰাৰ নাতি জন্মেজয় আছিল পৰীক্ষিত আৰু মাদ্ৰৱতীৰ সন্তান৷

বংশলতা

বংশধৰ

হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাভাৰত অনুসৰি, উত্তৰাৰ জন্মদাত্ৰী পিতৃ-মাতৃ আছিল মৎসদেশৰ ৰজা বিৰাট আৰু সুদেষ্ণা৷ মাতৃ সুদেষ্ণা আছিল কেকয় ৰজাৰ কন্যা তথা কীচকৰ ভনীয়েক৷ উত্তৰাৰ স্বামী অভিমন্যু আছিল পাণ্ডু আৰু কুন্তী দেৱীৰ নাতি তথা অৰ্জুন আৰু সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
দেনাৱাকা হামিনে

কলা সূৰী ডোনা মাৰিয়া দেনাৱাকা (২০ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯০৬ – ৯ ডিচেম্বৰ ২০০২), যি জনপ্ৰিয়ভাৱে দেনাৱাকা হামিনে নামেৰে পৰিচিত, শ্ৰীলংকান চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল। সিংহলী চিনেমাৰ "দ্য গ্ৰেণ্ড অ’ল্ড লেডী" হিচাপে পৰিচিত হামিনেই চাৰি দশকৰো অধিক জোৰা কেৰিয়াৰত ৩০০ৰো অধিক ছবি আৰু টেলিড্ৰামাত অভিনয় কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

দেনাৱাকা হামিনেৰ জন্ম ১৯০৬ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত গামপাহা জিলাৰ কিম্বুলগোডাত হৈছিল। ইম্বুলগোডা বিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ সেই বিদ্যালয়খনতে শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্মৰত হৈছিল।

হামিনেৰ প্ৰথম বোলছবি অভিনয় আছিল জি. ডি. এল.-ৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত চামা (১৯৬৫) ছবিখনৰ জৰিয়তে, য'ত তেওঁ নাটকখনত জনপ্ৰিয় কৰা চৰিত্ৰটোকে পুনৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। চথ সমুদ্ৰ (১৯৬৮) বোলছবিখনত তেওঁ দুজন মাছমৰীয়াৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি সমালোচকৰ ব্যাপক প্ৰশংসা বুটলিছিল। এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে তেওঁক এটা বিশেষ চৰকাৰী পৰিষদে শ্ৰেষ্ঠ চৰিত্ৰ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। সেই সময়ৰ শ্ৰীলংকাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ডুডলী সেনানায়কে তেওঁক মঞ্চত এই বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।

১৯৭০-ৰ দশকত হামিনেই থুন মান হাণ্ডিয়া, দেচা নিচা, কলোম্বো সান্নিয়া আৰু মাতৰা আচছিত গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ বৃদ্ধা মহিলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় অব্যাহত ৰাখিছিল। ১৯৮৪ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ানা জোনছ এণ্ড দ্য টেম্পল অফ ডুম বোলছবিখনত এগৰাকী ক্ৰন্দনৰতা মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি পশ্চিমীয়া দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। ১৯৮৭ চনত তেওঁক 'কলাসূৰী' উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হয়। চিনেমা জগতত তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় ফুটি উঠিছিল চথ সমুদ্ৰ বোলছবিখনত এডমাণ্ড ৱিজয়সিংঘে আৰু চিৰিল ৱিক্ৰমেগৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰত। ১৯৬৮ চনত চাৰাচাভিয়া চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চথ সমুদ্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।

হামিনেই দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিকটো কাম কৰিছিল। তেওঁ কপি কাডেৰ দৰে টেলিড্ৰামাত অভিনয় কৰিছিল য'ত তেওঁ মূল অভিনয় শিল্পীসকলৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল। ১৯৯৮ চনত সিংহলী চিনেমাৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি চন্দ্ৰিকা কুমাৰতুংগাৰ পৰা এক সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
মেৰেংগে নৃত্য

মেৰেংগে (ইংৰাজী: Merengue) হ’ল ডমিনিকান সংগীত আৰু নৃত্যৰ এক শৈলী। মেৰেংগে ডমিনিকান প্ৰজাতন্ত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নৃত্য আৰু দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিচয়ৰ ক্ষেত্ৰতো ই অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। ই একপ্ৰকাৰৰ খোজ কাঢ়ি কৰা নৃত্য আৰু নৃত্যৰ অভিজ্ঞতা থকা বা নথকা সকলো ধৰণৰ লোকৰ বাবে ই সহজসাধ্য। মেৰেংগে সংগীতত ইউৰোপীয় আৰু আফ্ৰো-কিউবান শৈলীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায় আৰু ইয়াত মূলতঃ গীটাৰ, ঢোল আৰু চাৰাস্কা বা ধাতুৰ স্ক্ৰেপাৰৰ দৰে বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই নৃত্যৰ উৎপত্তি গ্ৰাম্য নৃত্য হিচাপে হৈছিল আৰু পিছলৈ ই এক বলৰুম নৃত্যত পৰিণত হয়।

এই নৃত্যত সংগীসকলে ইজনে আনজনক 'বন্ধ অৱস্থান'ত ধৰি থাকে। পৰিচালকে তেওঁৰ সোঁহাতেৰে সংগীৰ কঁকালত ধৰে আৰু বাঁওহাতেৰে সংগীৰ সোঁহাতখন সংগীৰ চকুৰ উচ্চতাত ধৰি থাকে। সংগীসকলে তেওঁলোকৰ আঁঠুবোৰ সামান্য বাঁওফালে আৰু সোঁফালে ভাঁজ কৰে, যাৰ ফলত কঁকালটোও বাঁওফালে আৰু সোঁফালে লৰচৰ কৰে। গোটেই গীতটোত পৰিচালক আৰু সংগীৰ কঁকাল একে দিশতে লৰচৰ কৰে। এই খোজবোৰৰ ছন্দে প্ৰায়ে সোঁ বা বাওঁ খোজৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।]]
মেৰেংগে প্ৰায়ে সংগীসকলৰ মাজত অতি কম খালী ঠাই ৰাখি আৰু ভিন্ন ধৰণৰ কঁকালৰ সঞ্চালনেৰে কৰা হয়।

ৰামিৰোবাৰৰ মতে, মেৰেংগে মূলতঃ একোষ্টিক গোটৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। ২০ শতিকাৰ সময়ছোৱাত মেৰেংগেৰ মূল মুখ্য বাদ্যযন্ত্ৰ আছিল গীটাৰ। ১৯৪০ আৰু ১৯৫০-ৰ দশকলৈ ই একৰ্ডিয়ানৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। মেৰেংগে টিপিকো নামেৰে জনাজাত এই ৰূপটোৰ উৎপত্তি চাণ্টিয়াগো চহৰৰ আশে-পাশে থকা উত্তৰৰ গ্ৰাম্য চিবাও অঞ্চলত হৈছিল, যাৰ ফলত ইয়াক মেৰেংগে চিবাআনো নাম দিয়া হৈছিল। মেৰেংগে টিপিকোত ১৯ শতিকাৰ পৰম্পৰাগত গীতবোৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। মেৰেংগেৰ এই শৈলীটো চিবাও অঞ্চলৰ প্ৰাক্তন একনায়কত্ববাদী শাসক ৰাফেল ত্ৰুজিল্লোৱে জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। ত্ৰুজিল্লো আৰু তেওঁৰ ভাতৃ জোচে আৰিজমেণ্ডী ত্ৰুজিল্লোৱে মেৰেংগে বেণ্ডবোৰত বিনিয়োগ কৰি আৰু সংগীত জগতৰ বহু দিশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি মেৰেংগেক বৰ্তমানৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতীকটোলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল। তেওঁলোকে মেৰেংগেক প্ৰচাৰ মাধ্যম আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গৌৰৱৰ এক ৰূপ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
মিতালি সিং

মিতালি সিং ( ; জন্ম মুখাৰ্জী ) এগৰাকী ভাৰতীয়-বাংলাদেশী শাস্ত্ৰীয় আৰু প্লেবেক গায়িকা, তেওঁৰ ঘৰ বাংলাদেশৰ মৈমনসিঙত। ১৯৮২ চনত দুই পইচাৰ আলতা নামৰ ছবিৰ বাবে আই দুনিয়া এখোন তো আৰ গীতটি পৰিৱেশন কৰাৰ বাবে বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
পি.টি. মিথুন দেৰ ওচৰত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ বৰোদা মহাৰাজ সয়াজিৰাও বিশ্ববিদ্যালয়ত সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

তামিল গান

ইল্লয়াৰাজৰ চলচ্চিত্ৰ “থালাপতি “ ৰপৰা যমুনাই আট্ৰিলে

পাঞ্জাবী গান

এলবাম: ৱহ বুৰা মান গয়ে গীত: সাজন মুঝছে ৰুথে

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৮৩ চনৰপৰা গজল গায়ক ভূপিন্দৰ সিঙৰ সৈতে মুখাৰ্জীৰ বিবাহ হৈছিল।

বঁটা

চিটি বেংকৰদ্বাৰা "গান-ই গান-ই গুণিজন শ্বোংবৰ্ধোনা" (২০১৫)

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশী হিন্দু
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
১ ছেপ্টেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৯৪৭ - ভাৰতীয় মান সময় নিদ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
১৯৫১ - এনজাছ (ANZUS) চুক্তি স্বাক্ষৰিত হৈছিল। এই চুক্তি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডৰ মাজত স্বাক্ষৰিত হৈছিল।
১৯৫২ - 'ড্য অল্ড মেন এণ্ড ড্য ছি'ৰ উপন্যাসখন প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ পায়। এই উপন্যাস খনৰ ৰচক আছিল আৰ্ণেষ্ট হেমিঙ্গৱে। 'ড্য অল্ড মেন এণ্ড ড্য ছি' য়ে পুলিটজাৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল।
১৯৫৬ - চনৰ এই তাৰিখৰ পৰাই ভাৰতীয় জীৱন বীমা নিগমৰ কাম কাজ আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
১৯৬১ - যুগুস্লেভিয়াৰ বেলগ্ৰেডত নন এলাইনড্(Non-Aligned) ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ প্ৰথমখন সন্মিলন অনুষ্ঠিত হৈছিল।
১৯৮০ - 'চয়-ক্যো-হাহ'ৰ ইস্তাফাৰ পাচতেই দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হয় চ্চুন-দো-হোৱান।
১৯৮২ - যুক্তৰাষ্ট্ৰত এয়াৰ ফৰ্চ স্পেছ কমাণ্ডে (Air Force Space Command) প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল।
১৯৮৫ - সমুদ্ৰপৃষ্ঠত নিৰুদ্দিষ্ট টাইটানিক জাহাজৰ ছবি ৭৩ বছৰ পিছত পোহৰলৈ আহিছিল।
১৯৯১ - ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ পৰা উজবেকিস্তানে স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল।

জন্ম

১৮৫৬ - ছৰ্গেই ৱিনোগ্ৰাদস্কি (Sergei Winogradsky), ৰাছিয়ান পৰিৱেশ আৰু জীৱ বিজ্ঞানী, জৈৱ ভূ-ৰাসায়নিক চক্ৰৰ (Biogeochemical cycle) বাবে বিখ্য়াত।
১৮৫৮ - কাৰ্ল আউৱাৰ ভন ৱেলছবাখ (Carl Auer von Welsbach), অষ্ট্ৰিয়ান বিজ্ঞানী আৰু উদ্ভাৱক।
১৮৯৬ - শ্ৰীল প্ৰভুপাদ, ইছকনৰ (ISKCON) প্ৰতিষ্ঠাতা।
১৯২৩ - ৰকী মাৰ্ছিয়ান', আমেৰিকাৰ বক্সিং খেলুৱৈ, অপৰাজেয় হেভিৱেইট বক্সিং চেম্পিয়ন আছিল (১৯৫২-৫৬)। (মৃঃ ৩১ আগষ্ট, ১৯৬৯)
১৯২৪ - হাৱাৰ্ড থমাছ অ'ডাম, আমেৰিকাৰ পৰিৱেশ বিজ্ঞানী। (মৃঃ ১১ ছেপ্টেম্বৰ, ২০০২)
১৯২৯ - শুচিব্ৰতা ৰায়চৌধুৰী, অসমীয়া সাহিত্যিক, কবি আৰু অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া।
১৯৩৮ - নীলমণি দেৱী, ভাৰতীয় মৃৎ শিল্পী।
১৯৪০ - কামেশ্বৰ ব্ৰহ্ম, ভাৰতীয় সাহিত্যিক তথা শিক্ষাবিদ।
১৯৪৫ - বসন্ত কুমাৰ শৰ্মা, অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপক।
১৯৫৪ - এলাম ইন্দিৰা দেৱী, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য প্ৰশিক্ষক।
১৯৫৭ - অঞ্জলী গোপালন, ভাৰতীয় মানৱধিকাৰ আৰু পশু অধিকাৰ কৰ্মী।
১৯৯০ - জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ, ভাৰতীয় অভিনেতা।
১৯৯৬ - জিন্দায়া, আমেৰিকাৰ অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা।
১৯৯৭ - জন জংকুক, দক্ষিণ কোৰিয়াৰ জনপ্ৰিয় গায়ক।

মৃত্যু

১৫৫৭ - জ্যাঁক কাৰ্টিয়াৰ, ফ্ৰান্সৰ অভিযাত্ৰী।
১৫৭৪ - গুৰু অমৰ দাস, তৃতীয় শিখ গুৰু।
১৫৮১ - গুৰু ৰাম দাস, চতুৰ্থ শিখ গুৰু।
১৭১৫ - লুই চতুৰ্দশ, ফ্ৰান্সৰ ৰজা, দা চান কিং হিচাপে পৰিচিত, ফ্ৰান্সৰ সৰ্বাধিক সময় শাসন কৰ্তা।
১৮৩৮ - ৱিলিয়াম ক্লাৰ্ক, এজন আমেৰিকান অভিযাত্ৰী, সৈনিক, ভাৰতীয় এজেণ্ট আৰু আঞ্চলিক লাট। (জঃ ১ আগষ্ট, ১৭৭০)
১৯৬৬ - কামেশ্বৰ দাস, অসমৰ এজন গণিতজ্ঞ।
২০১৩ - টমি মৰিছন, আমেৰিকাৰ বক্সিং খেলুৱৈ আৰু ৰকি-৫ (Rocky V) বোলছবিৰ অভিনেতা।
২০১৪ - মায়া ৰাও, ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী, কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ আৰু কথক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষক।

দিৱস

উজবেকিস্তানৰ স্বাধীনতা দিৱস।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্যসূত্ৰ
বিছাটি

বিছাটি এটা মুছলমান সম্প্ৰদায়, যিসকলক উত্তৰ ভাৰতত পোৱা যায়। এই সম্প্ৰদায়ৰ বহু সদস্যই ১৯৪৭ চনত পাকিস্তানলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি কৰাচী আৰু সিন্ধত বসতি স্থাপন কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
এলহাম ইউছুফিয়ান

এলহাম ইউছুফিয়ান এজন ইৰাণী মানৱ অধিকাৰৰ অধিবক্তা আৰু অক্ষমতা অধিকাৰৰ সমৰ্থক। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অক্ষমতা মিত্ৰতা (আই ডি এ) আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শৰণাৰ্থী সহায় প্ৰকল্পৰ বাবে তেওঁ কাম কৰি আহিছে। জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ গৱেষণা আৰু পৰিকল্পনাত অক্ষমতাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে তেওঁ প্ৰচাৰ চলাই আহিছে।

জীৱনী

ইউছেফিয়ানৰ জন্ম হৈছিল ইৰানত। ইউছুফিয়ান এগৰাকী অন্ধ মহিলা। ইউছেফিয়ানে লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্স (এল এছ ই)ৰপৰা মানৱ অধিকাৰ আইনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। স্নাতক হোৱাৰ পিছত ইৰাণত ফৌজদাৰী আইন আৰু পৰিয়াল আইন চৰ্চা কৰিছিল।

ইউছেফিয়ানে ২০০৮ চনত ইৰাণ চৰকাৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰতিবন্ধী ব্যক্তিৰ অধিকাৰ চুক্তি গ্ৰহণ কৰাৰ পোষকতা কৰিছিল। আৰু ২০১৫ চনলৈকে ডেনিছ শৰণাৰ্থী পৰিষদৰ সুৰক্ষা বিষয়া হিচাপে কাম কৰিছিল, য'ত তেওঁ ইৰাণত বাস কৰা আফগান শৰণাৰ্থীসকলক সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ মানৱীয় কাৰ্য্যত অক্ষমতা অন্তৰ্ভুক্তিৰ ওপৰত ৰেফাৰেন্স গ্ৰুপৰ সহ-সভাপতি আছিল।

ইউছেফিয়ানে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰত গৱেষণা আৰু পৰিকল্পনাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলক অধিক আন্তঃবিভাজনমূলক আৰু অক্ষমতা প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। ২০২২ চনৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জলবায়ু পৰিৱৰ্তন সন্মিলন (COP27)কে ধৰি বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানৰ সুবিধাৰ অভাৱক তেওঁ প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে, য’ত তেওঁ প্ৰস্তাৱৰ খচৰা পঢ়িবলৈ অসুবিধা পাইছিল। সন্মিলনত "জলবায়ু কাৰ্য্যত অক্ষমতা অন্তৰ্ভুক্তি" নামৰ পাৰ্শ্ব অনুষ্ঠানতো ইউছুফিয়ানে ভাষণ দিয়ে। ২০২৩ চনৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জলবায়ু পৰিৱৰ্তন সন্মিলনত (চিঅ’পি২৮) ‘ন্যায্য পৰিৱৰ্তন ৰোডমেপৰ কাৰ্য্য পৰিকল্পনা’ত বিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে আয়োজন কৰা পেনেলৰ তিনিজন বক্তাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।

২০২৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত ইউছেফিয়ানে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শৰণাৰ্থী সহায় প্ৰকল্পত অক্ষমতা অন্তৰ্ভুক্তি আৰু অভিগম্যতাৰ সঞ্চালক হিচাপে যোগদান কৰে। ২০২৫ চনত ইউছেফিয়ানে ৰুছ-ইউক্ৰেইন যুদ্ধত বিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলৰ বাবে "সংকটৰ ভিতৰত সংকট"ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছিল। ঈউছুফিয়ানে সংবাদ মাধ্যম কমন ড্ৰিমছৰ বাবে আমেৰিকাৰ প্ৰতিবন্ধী শৰণাৰ্থীৰ জীৱনৰ ওপৰত লিখনি আগবঢ়াইছে।

বঁটা

২০২৩ চনত ইউছেফিয়ানক বিবিচি ১০০ মহিলা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
এডমাণ্ড হেলি

এডমাণ্ড হেলি (বা এডমণ্ড হেলি; বা ; ৮ নৱেম্বৰ, ১৬৫৬ – ২৫ জানুৱাৰী, ১৭৪২) আছিল এজন ক্ৰমে ইংৰাজী জ্যেতিৰ্বিদ, ভূ-পদাৰ্থবিদ, গণিতজ্ঞ, বতৰ বিজ্ঞানী আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। হেলিৰ ধুমকেতুৰ কক্ষপথ গণনা কৰি উলিওৱাৰ বাবেই এডমাণ্ড হেলি বেছিকৈ বিখ্যাত। জন ফ্লেমষ্টীডৰ উত্তৰাধিকাৰ লাভ কৰি এডমাণ্ড হেলি ব্ৰিটেইনৰ দ্বিতীয়জন ৰাজকীয় জ্যোতিৰ্বিদ হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৬৫৬ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত পূৱ লণ্ডনৰ হেগাৰষ্টন নামে ঠাইত এডমাণ্ড হেলিৰ জন্ম হৈছিল। হেলিৰ পিতৃৰ নাম আছিল এডমণ্ড আৰু মাতৃৰ নাম আছিল এনি। শিশু অৱস্থাত হেলি গণিতৰ প্ৰতি বিশেষ আগ্ৰহী আছিল। ছেইণ্ট পলচ স্কুল আৰু কুইনচ্ কলেজ, অক্সফ'ৰ্ডৰ পৰা হেলিয়ে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল। স্নাতক ছাত্ৰাৱস্থাতেই হেলিয়ে সৌৰজগত আৰু সৌৰ কলংকৰ ওপৰত গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল।

জীৱিকা

প্ৰকাশন আৰু উদ্ভাৱন

অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত থকা সময়ছোৱাত ৰাজকীয় জ্যোতিৰ্বিদ জন ফ্লেমষ্টীডৰ সৈতে হেলিৰ পৰিচয় ঘটে। ফ্লেমষ্টীডৰ উত্তৰ গোলাৰ্ধৰ তৰাবোৰৰ সূচী সংকলন কৰা প্ৰকল্পটোৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈ হেলিয়ে দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ বাবেও তেনে কৰিবলৈ প্ৰস্তাব ৰাখিছিল।
১৬৭৬ চনত হেলিয়ে ছেইণ্ট হেলেনাৰ দক্ষিণ আটলাণ্টিক দ্বীপত উপস্থিত হৈছিল আৰু দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ তৰাবোৰৰ সূচী সংকলন কৰাৰ উদ্দেশ্যে তাত এটা ডাঙৰ ছে'ক্সটেণ্ট তথা টেলিস্কপ যন্ত্ৰসহ পৰ্যবেক্ষণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

এডমাণ্ড হেলি জীৱনী (SEDS)
A Halley Odyssey
The National Portrait Gallery (London) has several portraits of Halley: Search the collection
Halley, Edmond, An Estimate of the Degrees of the Mortality of Mankind (1693)
Halley, Edmond, Some Considerations about the Cause of the Universal Deluge (1694)
Material on Halley's life table for Breslau on the Life & Work of Statisticians site: Halley, Edmond
Halley, Edmund, Considerations on the Changes of the Latitudes of Some of the Principal Fixed Stars (1718) – Reprinted in R. G. Aitken, Edmund Halley and Stellar Proper Motions (1942)
Halley, Edmund, A Synopsis of the Astronomy of Comets (1715) annexed on pages 881 to 905 of volume 2 of The Elements of Astronomy by David Gregory

Online catalogue of Halley's working papers (part of the Royal Greenwich Observatory Archives held at Cambridge University Library)
Halley, Edmond (1724) "Some considerations about the cause of the universal deluge, laid before the Royal Society, on the 12th of December 1694" and "Some farther thoughts upon the same subject, delivered on the 19th of the same month" Philosophical Transactions, Giving Some Account of the Present Undertakings, Studies, and Labours of the Ingenious, in Many Considerable Parts of the World. Vol. 33 p.  118-125. - digital facsimile from Linda Hall Library

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভূ-পদাৰ্থবিদ
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বতৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰী মহা মাৰিয়াম্মান মন্দিৰ, বেংকক

শ্ৰী মহা মাৰিয়াম্মান মন্দিৰ (วัดพระศรีมหาอุมาเทวี) বা মহা উমা দেৱী মন্দিৰ হৈছে থাইলেণ্ডৰ বেংককৰ চি লোম ৰোডত অৱস্থিত এটা দক্ষিণ ভাৰতীয় স্থাপত্য শৈলীৰ হিন্দু মন্দিৰ। ইয়াক ১৮৭৮ চনত তামিল হিন্দু অনুপ্ৰৱেশকাৰী বৈথি পাদয়াতচিয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল।

অৱস্থিতি

শ্ৰী মাৰিয়াম্মান মন্দিৰ হৈছে থাইলেণ্ডৰ মুখ্য তামিল হিন্দু মন্দিৰ আৰু ই বেংৰক জিলাৰ বেংককৰ চিলোম ৰোড (ถนนสีลม) আৰু পেন ৰোডৰ কোণত অৱস্থিত। এই মন্দিৰৰ কাষত এক ঠেক পথত কিয়স্ক সকলে উপাসকসকলৰ বাবে গেৰুৱা ৰঙৰ নাৰ্জী ফুলৰ মালা বিক্ৰী কৰে।

ইতিহাস

১৮৫৮ চনত ভাৰতত ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ ঔপনিবেশিক শাসন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্য তামিলনাডুৰ বহুতে ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত বাস কৰাতকৈ তেওঁলোকৰ দেশ এৰি বলৈ পছন্দ কৰিছিল। তেনে এটা ভাৰতীয় ৰত্নৰ ব্যৱসায়ী কোনো কোনোৰ মতে গৰু সৰবৰাহকাৰী দল বেংককলৈ গুচি আহিছিল। ভাৰতীয়সকলৰ এই গোটৰ এজন নেতা আছিল বৈথি পাদয়াতচী। তেওঁ দলটোৰ সৈতে বেংককলৈ অহাৰ প্ৰায় এক দশকৰ পিছত এই মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল; বৰ্তমান চিলোমৰ এটা পথ তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে - চই বৈতি যাক ইংৰাজীত ভিথি লেন নামেৰে জনাজাত।
শ্ৰী মাৰিয়াম্মান থাইলেণ্ডৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ বুলি বিবেচিত হৈছে।

বিৱৰণ

মন্দিৰৰ সন্মুখভাগ বিভিন্ন আকাৰ-আকৃতিৰ নানান ভাৰতীয় দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতিচ্ছবি খোদিত থকাৰ লগতে বিভিন্ন ৰঙৰ আকৰ্ষণীয় ফুলৰ শৈলীত খোদিত ভাস্কৰ্য আদি আছে। ইয়াৰ উপৰিও দেৱতা শিৱ লিঙ্গম, ব্ৰহ্মা, নৱগ্ৰহ, আইয়ানাৰ, সপ্ত কান্নী, পেৰিয়াচি, মাদুৰাই বীৰণ আৰু কাঠাভৰায়নৰ বাবে উৎসৰ্গিত মন্দিৰো আছে।

উৎসৱ আদি

মন্দিৰৰ ওচৰৰ দোকানবোৰত ফুল, মালা, নাৰিকল আৰু ধূপ বিক্ৰী কৰা হয়, কিয়নো মাৰিয়াম্মান মন্দিৰ বেংকক তামিল হিন্দু সম্প্ৰদায় তথা বৃহৎ সংখ্যক থাই লোকৰবাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান। কোৱা হয় যে প্ৰায় ৮৫% থাই লোকে এই মন্দিৰদৰ্শন কৰে। এওঁলোকৰ বহুতে বিশ্বাস কৰে যে হিন্দু ধৰ্ম এটা পৃথক ধৰ্ম নহয়, ই বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটা শাখা মাত্ৰ। নৱৰাত্ৰিৰ দৰে ধৰ্মীয় উৎসৱ সমূহ ছেপ্টেম্বৰ/অক্টোবৰত পৰম্পৰাগত তামিল বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰণ কৰি ইয়াত অনুষ্ঠিত হয়।

দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা প্ৰতিকাৰ দিয়া বুলি প্ৰচলিত বিশ্বাসৰ এই উৎসৱ দহদিন ধৰি অনুষ্ঠিত হয় আৰু অন্তিম দিনা মন্দিৰৰ সন্মুখৰ ৰাস্তাটো হালধীয়া ফুলৰ মালা আৰু মমবাতিৰে ৰঙীনভাৱে সজোৱা হয়, আৰু শ্ৰী মাৰিয়াম্মানৰ প্ৰতিচ্ছবিসহ এক শোভাযাত্ৰা কৰা হয়; এই সময়ছোৱাত ভক্তৰ ভিৰৰ বাবে চিলোমৰ এটা অংশত যান-যঁতৰ সৃষ্টি হৈ পৰে। দীপাৱলী এই মন্দিৰৰ আনএক বিশেষ উৎসৱ। এই সময়ত মন্দিৰটো উজ্জ্বলভাৱে পোহৰাই তোলা হয়। সাধাৰণতে দিনৰ মধ্যাহ্নৰ সময়ছোৱা আৰু শুক্ৰবাৰে তেলৰ বন্তি প্ৰজ্বলনৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়, আৰু দেৱতাৰ দ্বাৰা আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত খাদ্য প্ৰসাদ ভক্তসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয়। এই দুটা প্ৰধান উৎসৱৰ উপৰিও দৈনিক পূজাত বহু সংখ্যক থাই, বৌদ্ধ আৰু চীনা লোক উপস্থিত থাকে। অনা হিন্দু ভক্ত সকলৰ বহুতে বিশ্বাস কৰে যে হিন্দু দেৱতা গণেশে তেওঁলোকক ব্যৱসায়ত সহায় কৰে আৰু মন্দিৰৰ প্ৰধান দেৱতাই তেওঁলোকৰ মহিলাসকলক গৰ্ভধাৰণৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ
কুলেন্দু পাঠক

ড° কুলেন্দু পাঠক (; জন্ম: ১ জানুৱাৰী, ১৯৪৩) এগৰাকী অধ্যাপক, গৱেষক, বিজ্ঞানী, শিক্ষাবিদ, নিবন্ধকাৰ, বক্তা আৰু প্ৰশাসক। তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য্য আৰু কটন মহাবিদ্যালয়ৰ (এতিয়া বিশ্ববিদ্যালয়) পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল। তেওঁ ‘অসম বিজ্ঞান সমিতি’ৰ প্ৰাক্তন সাধাৰণ সম্পাদক আৰু সভাপতি আৰু ভলিউণ্টেৰী হেল্‌থ এছ'চিয়েশ্বন অৱ ইণ্ডিয়াৰো প্ৰাক্তন সভাপতি আছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

আমি ইংৰাজে দি থৈ যোৱা কলনিয়েল পাঠ্যক্ৰমৰপৰা মুক্ত হ’ব পৰাই নাই৷ কলনি এখন চলাবলৈ যেনেকুৱা শিক্ষা লাগে, ইংৰাজসকলে সেইধৰণৰ শিক্ষাহে ভাৰতত প্ৰদান কৰিছিল৷ তেওঁলোক গুছি যোৱাৰ পাছতো আমাৰ শিক্ষা পদ্ধতি কিন্তু একেদৰেই থাকিল৷
মানুহে কিয় পঢ়ে! মানে পঢ়ি শুনি এসময়ত চাকৰি পাব লাগিব! এই দৰ্শনটোৰ আমাৰ কোনো দিনেই সলনি নহ’ল৷
উচ্চ শিক্ষিত এচামেই হাতত গ্ৰহৰত্ন কিমান পিন্ধে! সেই শ্ৰেণীটোৰ বিষয়ে কি ক’ম আৰু! তেওঁলোকৰ শিক্ষাই ভাল নহ’ল! পঢ়িব লাগে বাবে কেৱল পঢ়িলে৷
ক’ৰবাত ঈশ্বৰ আছে বুলিও মই নাভাবো আৰু আমি মানৱ সমাজে ইতিমধ্যেই সকলো কথা জানি পেলাইছোঁ বুলিও নাভাবোঁ৷
মানুহক কোনে বুজাব যে এই ধৰ্ম-ধৰ্ম কৰি মানুহৰ একো লাভালাভ নহয়৷ ধৰ্ম বচাবলৈকে একাংশইতো বোমাও ফুটাই!
ধৰ্মৰ নামত থকা উন্মাদনা যদি মানুহৰ কমে, তেন্তে চৰকাৰৰো কমিব৷
অসমত কিমানবোৰ বিশ্ববিদ্যালয় আছে- নেটত বিচাৰিও মই এটা শুদ্ধ উত্তৰ বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰিলোঁ। ইতিমধ্যে অসম চৰকাৰে সাত/আঠখন কলেজক বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈ উন্নীত কৰিছে। সামগ্ৰিকভাৱে বিচাৰ কৰিলে এইটো একপ্ৰকাৰ ইতিবাচক কাৰ্য। কিন্তু কানাডাৰ পৰা ঘূৰি আহি গম পালোঁ যে বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে কাৰ্যকৰী হ’বলৈ প্ৰয়োজনীয় কমিটিবোৰ গঠিত হোৱা নাই। এই দিশত যথেষ্ট ক্ষিপ্ৰতাৰে আগবঢ়া উচিত আছিল।
নতুন শিক্ষানীতিয়ে (পূৰ্বৰ কোঠাৰী কমিছনেও) দেশৰ মুঠ আয়ৰ শতকৰা ছভাগ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বিনিয়োগ কৰাটো বিচাৰিছিল। এই আশা অতীতত পূৰণ হোৱা নাছিল আৰু (বৰ্তমানৰ অশান্ত বিশ্ব পৰিৱেশত) অদূৰ ভৱিষ্যতত পূৰণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা অতি ক্ষীণ। গতিকে, অসমৰ দৰে ৰাজ্যত বিশ্ববিদ্যালয়বোৰ চলিবলৈ প্ৰয়োজনীয় ধন আহিব ক’ৰ পৰা?
১৯৫২ চনত কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা Ph.D ডিগ্ৰি লাভ কৰাৰ পিছত ড° ভূপেন হাজৰিকা অসমলৈ ঘূৰি আহে। সেই সময়তো তেখেত এগৰাকী সুপ্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী আৰু গায়ক। এনে এগৰাকী যোগ্য ব্যক্তিক কেন্দ্ৰ কৰি বিশ্ববিদ্যালয়ে “মাছ-কমিউনিকেশ্যন’’ বিষয়টো আৰম্ভ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন আৰু সোনকালেই এই বিষয়ৰ বিশ্বজোৰা নহ’লেও দেশজোৰা বিখ্যাত শিক্ষাকেন্দ্ৰ হ’ব পাৰিলেহেঁতেন।

উৎস

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
সত্য পীৰ

সত্য পীৰ ( ইংৰাজী: Satya pir ) হৈছে ইছলাম আৰু স্থানীয় ধৰ্মৰ সংমিশ্ৰণেৰে সৃষ্টি হোৱা বংগত পোৱা এক বিশ্বাস পদ্ধতি। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে মুছলমান সত্য পীৰ আৰু হিন্দু সত্যনাৰায়ণে মূলতঃ একে বিশ্বাস আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

এশ বছৰৰ আগতে বংগত পূজা নামৰ অনুষ্ঠানটো মূলতঃ হিন্দু মহিলাই কৰিছিল আৰু ইয়াক বিনিময়ত সত্য পীৰ পূজা বা সত্য নাৰায়ণ পূজা বুলি কোৱা হৈছিল। লেখক দ্বীজেন্দ্ৰ নাথ নেওগীৰ মতে সেই সময়ৰ একাংশ মুছলমানেও এই পূজা কৰিছিল। পীৰ আৰু নাৰায়ণ কেনেকৈ জড়িত হ’ল সেই সম্পৰ্কে লেখকে বিকল্প তত্ত্ব আগবঢ়াইছে। এটা তত্ত্বত তেওঁ প্ৰস্তাৱ দিছে। যে বংগত ইছলামিক যুগত ব্ৰাহ্মণসকলে মুছলমানসকলে ইছলামিক সাধুক পূজা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰিবলৈ নাৰায়ণক পীৰলৈ সলনি কৰিছিল। আনটো তত্ত্বত কোৱা হৈছে যে পূজা মুছলমান সাধু বা পীৰৰ পূজা হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল আৰু পিছলৈ পীৰক নাৰায়ণলৈ সলনি কৰা হৈছিল। লোককথাত নাৰায়ণ আৰু পীৰ মিহলি হৈ পৰে যেনে এজন অনুৰোধকাৰীয়ে তেওঁক সত্য নাৰায়ণ বুলি সম্বোধন কৰিব, ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল যে তেওঁ কৃষ্ণৰ অৱতাৰ। আনহাতে বেলেগ কাহিনীত আন এজনক কোৱা হ’ব যে সত্য পীৰ মাত্ৰ মক্কাৰ পৰা আহিছে যিয়ে বনাব তেওঁক মুছলমান। বংগৰ সংলগ্ন ৰাজ্য উৰিষ্যাত চুফীবাদে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰি সত্য-পীৰ পৰম্পৰাৰ উত্থান ঘটায়। আজিও হিন্দুসকলে সত্যনাৰায়ণ আৰু পীৰ একেলগে পূজা কৰে। সত্য পীৰ বাংলাদেশৰ একাংশ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকেও পূজা কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
মেঘালয়ৰ মাতৃবংশীয় সমাজ

উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ কেইবাটাও জনগোষ্ঠীত মাতৃবংশ প্ৰথাৰ প্ৰচলন আছে। নাৰীৰ উত্তৰপুৰুষৰ জৰিয়তে বংশৰ আভাস পোৱাকে মাতৃবংশ বোলে। এই সমাজ ব্যৱস্থাত কোনো এজন ব্যক্তিক তেওঁৰ মাতৃৰ বংশৰে সূচোৱা হয় আৰু সম্পত্তিৰ বা উপাধিৰ উত্তৰাধিকাৰ জড়িত থাকে। এনে ব্যৱস্থা সাধাৰণতে দেখা পোৱা পিতৃপ্ৰধান প্ৰথাতকৈ বেলেগ য'ত পৰিয়ালৰ পৰিচয় মূল পুৰুষজনৰ পৰা আহে। খাচি, গাৰো আৰু মেঘালয়ৰ আন আন উপগোটসমূহৰ মাজত অতীতৰে পৰা মাতৃবংশীয় সমাজ ব্যৱস্থা চলি আহিছে। খাচিসকলৰৰ মাতৃবংশীয় প্ৰথা পৃথিৱীৰ বৃহৎ মাতৃবংশীয় সংস্কৃতিসমূহৰ অন্যতম।
মেৰিনা চেপমেন

মেৰিনা চেপমেন (জন্ম ১৯৫০ চনৰ আশে-পাশে) কলম্বিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ব্ৰিটিছ মহিলা যিয়ে তেওঁৰ শৈশৱৰ প্ৰথমভাগৰ বেছিভাগ সময় জংঘলত কটায় আৰু কেৱল কেপুচিন বান্দৰৰ এটা দলৰ লগত আৰু কেৱল জংঘলৰ আশে-পাশে জীয়াই থকা বুলি জনা যায়।

ব্যক্তিগত জীৱন

মেৰিনা চেপমেনৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫০ চনৰ আশে-পাশে কলম্বিয়াত। কলম্বিয়াৰ মূলতঃ গ্ৰাম্য অঞ্চলত হোৱা লা ভায়লেন্সিয়া গৃহযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। পাঁচ-ছয় বছৰ বয়সত তেওঁক কোনোবাই নিজৰ গাঁৱৰ পৰা (সৰু আছিল বাবে গাঁৱৰ নামটো জনা নাছিল) লৈ গৈ এখন জংঘললৈ লৈ গৈছিল, যিটো হয়তো আমাজন বৰ্ষাৰণ্যৰ অংশ আছিল। অজ্ঞাত ব্যক্তিৰ এটা দলে তেওঁক কিয় লৈ গৈছিল আৰু তাত পেলাই থৈ আহিছিল তাৰ কাৰণ তেওঁ বুজি পোৱা নাছিল। তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহিব পৰা নাছিল আৰু জংঘলৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ বাটো বিচাৰি পোৱা নাছিল, গতিকে তেওঁ জংঘলত অকলে বিচৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। জংঘলত খাদ্যৰ অভাৱত তীব্ৰ পুষ্টিহীনতাত ভুগিবলৈ ধৰিলে আৰু অতি সোনকালেই সম্পূৰ্ণ দুৰ্বল হৈ আৰু পিছলৈ অনাহাৰত ভুগিবলগীয়া হয়। তেওঁৰ জীৱনীত তেওঁ অমিতা খোৱাৰ পাছত খাদ্য বিষক্ৰিয়াত আক্ৰান্ত হোৱাৰ কথা মনত পেলাইছে আৰু লিখিছে যে এটা বৃদ্ধ কেপুচিন বান্দৰে তেওঁক পানীৰ উৎসলৈ লৈ গৈছিল যিয়ে তেওঁক সুস্থ হোৱাত সহায় কৰিছিল। তেওঁ কয় যে কেপুচিন বান্দৰবোৰে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ পথ নকল কৰি, খাবলৈ খাব পৰা খাদ্য ক'ত পাব আৰু গছত কেনেকৈ বগাব লাগে সেই বিষয়ে শিকি তেওঁ জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

বিশ্লেষণ

কলম্বিয়াৰ এজন অধ্যাপক কাৰ্লোছ কণ্ডে চেপমেনৰ দত্তক পৰিয়াল আৰু কেপুচিন বান্দৰৰ ছবি ব্যৱহাৰ কৰি এটা পৰীক্ষা কৰিছিল যিয়ে চেপমেনে সঁচা কথা কৈছে বুলি তীব্ৰভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল। লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক ক্ৰীছ ফ্ৰেঞ্চে যুক্তি দিছিল যে চেপমেন ভুৱা স্মৃতিৰদ্বাৰা প্ৰভাবিত হ'ব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বন্য শিশু