আংগুলিমাল

আংগুলিমাল (আক্ষৰিক অৰ্থ: 'আঙুলিৰ হাৰ') বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব, বিশেষকৈ থেৰাভাদা পৰম্পৰাৰ ভিতৰত। বৌদ্ধ ধৰ্ম সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ পাছত সম্পূৰ্ণৰূপে সলনি হৈ যোৱা নিৰ্দয় ডকাইত হিচাপে চিত্ৰিত আংগুলিমালক বুদ্ধৰ শিক্ষাৰ মুক্তিদায়ক শক্তি আৰু বুদ্ধ জ্ঞানৰ শিক্ষক হিচাপে উৎকৃষ্ট উদাহৰণ বুলি ধৰা দেখা যায়। আংগুলিমালক বৌদ্ধসকলে প্ৰসৱৰ "পৃষ্ঠপোষক সাধু" হিচাপে গণ্য কৰে আৰু দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত ইয়াক উৰ্বৰতাৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়।

আংগুলিমালৰ কাহিনী পালি, সংস্কৃত, তিব্বতী আৰু চীনা ভাষাৰ অসংখ্য উৎসত পোৱা যায়। আংগুলিমালৰ জন্ম অহিংসক। শ্ৰাৱস্তিত এজন বুদ্ধিমান যুৱক হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হয় আৰু গুৰুৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ হৈ পৰে। অৱশ্যে ঈৰ্ষাত সহপাঠী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে তেওঁক শিক্ষকৰ বিৰুদ্ধে থিয় কৰায়। আংগুলিমালৰপৰা মুক্তি পোৱাৰ প্ৰয়াসত শিক্ষকে তেওঁক পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ মানুহৰ হাজাৰটা আঙুলি বিচাৰি মাৰাত্মক অভিযানত পঠিয়াই দিয়ে। এই অভিযান সম্পন্ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আংগুলিমাল এজন নিষ্ঠুৰ ডকাইত হৈ পৰে, যাৰ ফলত বহুতৰ মৃত্যু হয় আৰু সমগ্ৰ গাঁৱৰ মানুহ পলায়ন কৰে। অৱশেষত ইয়াৰ ফলত ৰজা পাচেনাদিয়ে, হত্যাকাৰীক ধৰিবলৈ সৈন্যবাহিনী পঠিয়ায়। ইফালে আংগুলিমালৰ মাকে হস্তক্ষেপ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও পুত্ৰই তেওঁকো হত্যাৰ চেষ্টা কৰে। বুদ্ধই অৱশ্যে ইয়াক ৰোধ কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু নিজৰ শক্তি আৰু শিক্ষাৰ সহায়ত আংগুলিমালক সঠিক পথলৈ লৈ যায়। আংগুলিমাল বুদ্ধৰ অনুগামী হৈ পৰে আৰু ৰজা আৰু আন লোকক আচৰিত কৰি তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত সন্ন্যাসী হয়। গাঁৱৰ মানুহে এতিয়াও আংগুলিমালৰ ওপৰত খং কৰে যদিও আংগুলিমালে সত্যৰ কাৰ্য্যৰ জৰিয়তে এগৰাকী মাতৃক প্ৰসৱৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰাত অৱস্থা কিছু উন্নত হয়।

পণ্ডিতসকলে তত্ত্ব আগবঢ়াইছে যে, আংগুলিমাল ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ আগতে হয়তো হিংসুক দলৰ অংশ আছিল। ভাৰতবিজ্ঞানী ৰিচাৰ্ড গমব্ৰিচে তেওঁক তন্ত্ৰৰ প্ৰাৰম্ভিক ৰূপৰ অনুগামী বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে যদিও এই দাবীক কেইবাজনো পণ্ডিতে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে।[3][4] বৌদ্ধসকলে আংগুলিমালক আধ্যাত্মিক পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰে আৰু তেওঁৰ কাহিনীটোক এনে এক শিক্ষা হিচাপে গণ্য কৰে যে সকলোৱে নিজৰ জীৱনটো ভালৰ দিশত সলনি কৰিব পাৰে, আনকি কম সম্ভাৱনাপূৰ্ণ লোকেও। ইয়াৰ ফলত ব্ৰিটেইনৰ চৰকাৰী বৌদ্ধ কাৰাগাৰৰ চেপলেন্সীয়ে তেওঁৰ নামেৰে তেওঁলোকৰ সংস্থাটোৰ নামকৰণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হয়। তদুপৰি ন্যায় আৰু পুনৰ্বাসনৰ বিদ্বান আলোচনাত আংগুলিমালৰ কাহিনীৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু ধৰ্মতত্ত্ববিদ জন থম্পছনে ইয়াক নৈতিক সংঘাতৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ এক উত্তম উদাহৰণ আৰু নৈতিকতাপূৰ্ণ জীৱন-যাপনৰ চেষ্টা হিচাপে লয়। আংগুলিমাল চিনেমা আৰু সাহিত্যৰ বিষয়-বস্তু হৈ আহিছে, একে নামৰ এখন থাই চিনেমাই তেওঁক প্ৰাচীন উৎস অনুসৰণ কৰি চিত্ৰিত কৰিছে আৰু সতীশ কুমাৰৰ দ্য বুদ্ধ এণ্ড দ্য টেৰৰিষ্ট নামৰ কিতাপখনে বিশ্বজুৰি হিংসাৰ যুদ্ধৰ প্ৰতি অহিংস সঁহাৰি হিচাপে কাহিনীটোক অভিযোজিত কৰিছে।

পাঠ্য উৎস আৰু এপিগ্ৰাফিক তথ্য

আংগুলিমালৰ কাহিনী থেৰাবাদ পৰম্পৰাত আটাইতকৈ বেছি পোৱা যায়। পালি ভাষাৰ প্ৰাৰম্ভিক কথাসমূহৰ দুখন গ্ৰন্থত আংগুলিমালৰ বুদ্ধৰ সৈতে প্ৰাৰম্ভিক সাক্ষাৎকাৰ আৰু তেওঁৰ ধৰ্মান্তৰকৰণৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু ইয়াত কাহিনীটোৰ আটাইতকৈ পুৰণি সংস্কৰণটো উপস্থাপন কৰা হৈছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। প্ৰথমটো হৈছে থেৰাগাথা, সম্ভৱতঃ দুয়োটাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি, আৰু দ্বিতীয়টো হৈছে মজ্জিম নিকায়ৰ আংগুলিমাল সুত্ত। দুয়োখনতে আংগুলিমালৰ বুদ্ধৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰৰ চমু বৰ্ণনা দিয়া আছে আৰু পিছলৈ কাহিনীটোত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা পটভূমিৰ তথ্যৰ বহুখিনি উল্লেখ কৰা হোৱা নাই (যেনে আংগুলিমাল এজন শিক্ষকৰ বচনত আবদ্ধ থকা)। পালি গ্ৰন্থৰ উপৰি সংস্কৃতৰপৰা উৎপত্তি হোৱা তিব্বতী আৰু চীনা গ্ৰন্থতো আংগুলিমালাৰ জীৱনৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়। প্ৰাথমিক মুলাছাৰ্বস্তিভাদ ধাৰাৰ সংযুক্তগম নামৰ সংস্কৃত সংকলনটো, প্ৰাৰম্ভিক সৰ্বস্তিবাদ আৰু কাশ্যপীয়া ধাৰাৰদ্বাৰা দুখন চীনা গ্ৰন্থত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ–৫ম শতিকাত) কাহিনীটো অনুবাদ কৰা হৈছে আৰু ইয়াত কাহিনীৰ সংস্কৰণো সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। মহাসংঘীক ধাৰাৰ সংস্কৃত একত্তৰা আগমৰপৰা চীনা ভাষাত অনুবাদ কৰা এটা গ্ৰন্থও জনা যায়। ইয়াৰ উপৰি আংগুলিমালৰ বিষয়ে আন তিনিখন চীনা গ্ৰন্থও পোৱা গৈছে, যিবোৰৰ উৎপত্তি অজ্ঞাত যদিও প্ৰথম তিনিখন চীনা গ্ৰন্থৰপৰা পৃথক।

এই প্ৰাচীন গ্ৰন্থসমূহৰ উপৰি পিছৰ অনুবাদসমূহো আছে, যিবোৰ বুদ্ধঘোষৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকা) বুলি কোৱা মজ্জিমা নিকায়ৰ টীকা আৰু ধম্মপালৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকা) বুলি কোৱা থেৰাগাথাৰ টীকাত পোৱা যায়। এই দুই ধাৰাবাহিক ইটোৱে সিটোৰপৰা স্বাধীন যেন নালাগে: ধম্মপালে বুদ্ধঘোষৰ নকল বা নিবিড়ভাৱে ৰূপান্তৰ কৰা যেন লাগে, যদিও কিছুমান অসামঞ্জস্যৰ ব্যাখ্যা যোগ কৰিছে। আংগুলিমালৰ জীৱনৰ আদিম বিৱৰণীত আংগুলিমালৰ নিৰ্ভীক হিংসা আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে বুদ্ধৰ শান্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। পিছৰ বিৱৰণীসমূহে বৌদ্ধ মতবাদৰ সৈতে মিল নোহোৱা যিকোনো কথা অধিক বিশদভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত আৰু স্পষ্ট কৰাৰ চেষ্টা কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, এটা সমস্যা যিয়ে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে, সেয়া হ'ল হত্যাকাৰীৰপৰা জ্ঞানপ্ৰাপ্ত শিষ্যলৈ হঠাতে ৰূপান্তৰিত হোৱা—পৰৱৰ্তী বিৱৰণীসমূহে এই কথা ব্যাখ্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। পিছৰ বিৱৰণীসমূহত অধিক অলৌকিকতাও সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে, আৰু বহুতো আখ্যানমূলক বিৱৰণৰ সৈতে ই কাহিনীটোৰ মূল কথাবোৰক ছাঁ পেলোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে। প্ৰাথমিক পালি কথাসমূহত (পালি: সুত্ত) আংগুলিমালৰ কাৰ্যৰ বাবে কেৱল নিষ্ঠুৰতাৰ বাহিৰে আন কোনো উদ্দেশ্যৰ ব্যৱস্থা কৰা হোৱা নাই। পিছৰ গ্ৰন্থসমূহে পিছৰ ধাৰাভাষ্যকাৰসকলে আংগুলিমালৰ চৰিত্ৰটোক "পুনৰুদ্ধাৰ" কৰাৰ প্ৰচেষ্টাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত তেওঁক এজন দুষ্ট হত্যাকাৰী হিচাপে নহয়, পৰিস্থিতিৰ আবদ্ধ হৈ থকা মৌলিকভাৱে ভাল মানুহ হিচাপে দেখা দিব পাৰে। কথা আৰু পদ্যৰ উপৰি জাতক কাহিনী, মিলিন্দপান্হা আৰু মঠৰ শাখাৰ কিছু অংশ আংগুলিমালৰ বিষয়ে লিখা আছে, লগতে পিছৰ মহাবংশৰ বুৰঞ্জীও আছে।

আংগুলিমালৰ জীৱনৰ সৈতে জড়িত আন ভাষাৰ পিছৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত সতক নামৰ অৱদান গ্ৰন্থ আৰু লগতে পৰৱৰ্তী সময়ত জ্ঞানী আৰু মূৰ্খৰ ওপৰত বক্তৃতা নামৰ কাহিনীৰ সংকলনও আছে, যিটো তিব্বতী আৰু চীনা ভাষাত বিদ্যমান। চীনা তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ ভ্ৰমণৰ বিৱৰণীতো আংগুলিমালৰ বিষয়ে চমুকৈ উল্লেখ কৰা হৈছে। আংগুলিমালৰ জীৱনৰ বৰ্ণনাৰ উপৰিও আংগুলিমালীয়া সূত্ৰ নামৰ মহাযান কথা আছে, যাক গৌতম বুদ্ধই আংগুলিমালক সম্বোধন কৰিছে। বুদ্ধ প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা বক্তৃতাৰ এটা গোট তথাগতগৰ্ভ সূত্ৰৰ ভিতৰত এইখন অন্যতম। পাঠ্য প্ৰমাণৰ উপৰিও প্ৰাৰম্ভিক এপিগ্ৰাফিক প্ৰমাণো পোৱা গৈছে। আংগুলিমালাৰ চিত্ৰ অংকন কৰা আদিম ৰিলিফসমূহৰ ভিতৰত এটা প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ।

কাহিনী

পূৰ্বৰ অৱতাৰবোৰ

গ্ৰন্থসমূহত আংগুলিমালে বুদ্ধ গৌতমক লগ পোৱাৰ পূৰ্বে পূৰ্বৰ অৱতাৰৰ বৰ্ণনা কৰিছে। এই জীৱনত তেওঁ যক্ষলৈ পৰিণত হোৱা নৰভোজী ৰজা (পালি: যক্ষ, এক প্ৰকাৰৰ দানৱ; সংস্কৃত: যক্ষ), সৌদাস নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰাৰ কথা কিছুমান গ্ৰন্থত আছে। এটা মৃত কেঁচুৱাৰ মাংস পৰিৱেশন কৰি সৌদাসে মানুহৰ মাংস খোৱাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ উঠে। যেতিয়া তেওঁ আৰু অধিক বিচাৰে, তেতিয়া তেওঁৰ প্ৰজাসকলে নিজৰ সন্তানৰ সুৰক্ষাৰ বাবে চিন্তা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁক নিজৰ ৰাজ্যৰ পৰা খেদি পঠিয়ায়। দানৱলৈ পৰিণত হৈ সৌদাসে এজন দেৱতাক লগ পায়, যিয়ে প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে সৌদাসে আন এশ ৰজাক বলি দিলে ৰজাৰ মৰ্যাদা উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিব। ৯৯ জন ৰজাক হত্যা কৰি সুতসোম নামৰ এজন ৰজাই সৌদাসৰ মন সলনি কৰি ধৰ্মপৰায়ণ মানুহ কৰি দিয়ে আৰু তেওঁ সকলো হিংসা ত্যাগ কৰে। গ্ৰন্থসমূহত সুতসোমক বুদ্ধৰ পূৰ্বৰ অৱতাৰৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে, আৰু সৌদাসক আংগুলিমালৰ পূৰ্বৰ অৱতাৰৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে।

একোত্তৰ আগমৰ মতে অৱশ্যে পূৰ্বৰ অৱতাৰত আংগুলিমাল এজন যুৱৰাজ, যাৰ শৌৰ্য আৰু বীৰ্যই তেওঁৰ শত্ৰুক বিৰক্ত কৰে।
যেতিয়া তেওঁৰ শত্ৰুৱে তেওঁক হত্যা কৰে, তেতিয়া তেওঁ মৃত্যুৰ ঠিক আগতেই প্ৰতিজ্ঞা কৰে যে তেওঁ নিজৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ ল’ব পাৰে, আৰু এজন প্ৰভুৰ নিৰ্দেশনাত ভৱিষ্যতৰ জীৱনত নিৰ্বাণ লাভ কৰিব পাৰে। এই সংস্কৰণত আংগুলিমালৰ হত্যাকাণ্ডক অতীত জীৱনত তেওঁৰ ওপৰত কৰা বেয়া কামৰ পৰিণতি হিচাপে ন্যায্যতা প্ৰদান কৰা হৈছে আৰু তেওঁৰ বলি হোৱা লোকসকলেও এসময়ত আংগুলিমালক কৰা ব্যৱহাৰৰ দৰেই দশা লাভ কৰে।

যৌৱন

তক্ষশীলাৰ অৱশিষ্ট, বৰ্তমান পাকিস্তানত|
বেছিভাগ গ্ৰন্থতে আংগুলিমালৰ জন্ম সাৱঠিত (শ্ৰাৱস্তী),, জাতিত গৰ্গ বংশৰ ব্ৰাহ্মণ (পুৰোহিত), তেওঁৰ পিতৃ ভগৱ কোশল ৰজাৰ পাৰিষদ আৰু মাতৃক মন্তানী বুলি কোৱা হয়। ধাৰাবাহিক গ্ৰন্থ অনুসৰি শিশুটিৰ জন্মৰ সময়ত দেখা শংকাই (অস্ত্ৰৰ জিলিকণি আৰু আকাশত "ধূমকেতু সদৃশ নক্ষত্ৰমণ্ডল"ৰ আবিৰ্ভাৱ) ইংগিত দিয়ে যে শিশুটিৰ ভাগ্যত ডকাইত হোৱাৰ বিধান আছে। পিতৃয়ে ৰজাৰ বাবে শংকাৰ ব্যাখ্যা কৰি থাকোঁতে ৰজাই সুধিলে যে, শিশুটি অকলশৰীয়া ডকাইত হ’ব নে ডকাইতৰ চৰ্দাৰ হ’ব। যেতিয়া ভগৱে উত্তৰ দিয়ে যে, তেওঁ এজন অকলশৰীয়া ডকাইত হ'ব, তেতিয়া ৰজাই তেওঁক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ে।

বুদ্ধঘোষে বৰ্ণনা কৰিছে যে, পিতৃয়ে শিশুটিৰ নাম অহিংসক ৰাখিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'নিৰাপদ'। এইটো অহিংসা (অহিংসা) শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, কাৰণ তেওঁৰ জন্মৰ সময়ত কোনোৱেই আঘাত নাপায়, বেয়া শংকাৰ সত্ত্বেও। তেওঁৰ এই কাৰ্যৰ বাবে অতি সোনকালেই তেওঁ কুখ্যাত হৈ পৰে। যেতিয়া ৰাইজে সেই ৰাস্তা এৰাই চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়া গাঁৱে-ভূঞে সোমাই মানুহক ঘৰৰ পৰা টানি টানি হত্যা কৰে। গোটেই গাঁওবোৰ পৰিত্যক্ত হৈ পৰিল। কিন্তু তেওঁ কেতিয়াও নিজৰ ভুক্তভোগীৰ পৰা কাপোৰ বা মণি-মুকুতা লোৱা নাই, কেৱল আঙুলিহে লয়। তেওঁ আক্ৰমণ কৰা নিৰ্যাতিতৰ সংখ্যাৰ হিচাপ ৰাখিবলৈ আঙুলিবোৰ ৰছীৰে মালা সাজি বান্ধি গছত ওলোমাই ৰাখে। কিন্তু চৰাইয়ে আঙুলিৰ পৰা মাংস খাবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ বাবে তেওঁ আঙুলিবোৰ মালা হিচাপে পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এইদৰে তেওঁক আংগুলিমাল বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'আঙুলিৰ হাৰ'। থেৰাভাদা দেশসমূহৰ গৰ্ভৱতী মহিলাসকলৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিয়াৰ সময়ত মঠৰ লোকসকলে এই গ্ৰন্থখন পাঠ কৰে আৰু মঠৰ প্ৰশিক্ষণৰ অংশ হিচাপে প্ৰায়ে ইয়াক মুখস্থ কৰে। এইদৰে আংগুলিমালক ভক্তসকলে প্ৰসৱৰ "প্ৰতিষ্ঠানিক সাধু" হিচাপে গ্ৰহণ কৰা বহুলভাৱে দেখা পায়। আংগুলিমালক হত্যাকাৰীৰ পৰা নিৰাপদ প্ৰসৱ নিশ্চিত কৰা ব্যক্তিলৈ সলনি হোৱাটো এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তন হৈছে।

এই অনুষ্ঠানে আংগুলিমালক শান্তি লাভ কৰাত সহায় কৰে। সত্যৰ কাৰ্য সম্পাদন কৰাৰ পাছত তেওঁক "নগৰবাসীক মৃত্যুৰ পৰিৱৰ্তে জীৱন দিয়া"

অৱশ্যে ক্ষোভিত কেইজনমানে পাহৰিব নোৱাৰে যে তেওঁলোকৰ আপোনজনৰ মৃত্যুৰ বাবে তেওঁ জগৰীয়া আছিল। ভিক্ষাৰ বাবে খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ সময়ত লাঠি আৰু শিলেৰে আক্ৰমণ কৰে। তেজ নিগৰা মূৰ, ফাটি যোৱা চোলা আৰু ভিক্ষাৰ ভঙা বাটি লৈ অংগুলিমালে মঠলৈ উভতি যাবলৈ সক্ষম হয়। বুদ্ধই আংগুলিমালক নিজৰ যন্ত্ৰণা সহনশীলতাৰে সহ্য কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে; তেওঁ ইংগিত দিয়ে যে আংগুলিমালে সেই কৰ্মৰ ফল লাভ কৰি আছে, যি নকৰিলে তেওঁ অন্যথাই নৰকলৈ যাবলগীয়া হ’লহেঁতেন। জ্ঞানপ্ৰাপ্ত শিষ্য হৈ আংগুলিমাল দৃঢ়মনা আৰু অটল হৈ থাকে। তেওঁৰ কৰ্মৰ প্ৰভাৱ অনিবাৰ্য, আনকি বুদ্ধয়ো ইয়াৰ সংঘটনত বাধা দিব নোৱাৰে।

মঠত আংগুলিমালক ভৰ্তি কৰাৰ পিছত বুদ্ধই এটা নিয়ম জাৰি কৰে যে এতিয়াৰ পৰা কোনো অপৰাধীক সেই ক্ৰমত সন্ন্যাসী হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব নালাগে। বুদ্ধঘোষে কৈছে যে অংগুলিমালৰ সন্ন্যাসী হোৱাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত সন্ন্যাসীসকলৰ মাজত আলোচনাৰ সৃষ্টি হয় যে অংগুলিমালৰ মৃত্যুৰ পিছৰ গন্তব্যস্থান কি? বুদ্ধই যেতিয়া অংগুলিমালে নিৰ্বাণ লাভ কৰিছে বুলি কয়, তেতিয়া এই কথাই কিছুমান সন্ন্যাসীক আচৰিত কৰি তোলে। তেওঁলোকে ভাবে যে ইমানবোৰ মানুহক হত্যা কৰা এজন ব্যক্তিয়ে এতিয়াই নিৰ্বাণ লাভ কৰাটো কেনেকৈ সম্ভৱ। বুদ্ধই উত্তৰ দিয়ে যে বহু বেয়া কাম কৰাৰ পিছতো এজন ব্যক্তিয়ে ভাল দিশলৈ পৰিৱৰ্তন আৰু জ্ঞান লাভ কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে।

বিশ্লেষণ

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ভিক্ষু