ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ছোমালিয়াৰ নাৰী

ছোমালিয়াৰ নাৰী ছোমালি সমাজৰ এক মূল অংশ। পৰিয়াল তথা সামাজিক গাঁথনিত তেওঁলোকৰ কিছুমান স্পষ্টভাৱে নিৰ্ধাৰিত আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। ইয়াৰ ভিতৰত ছমালিলেণ্ডৰ সোমালি মহিলাসকলো অন্তৰ্ভুক্ত। ছমালিলেণ্ড এখন স্বঘোষিত গণৰাজ্য আৰু আন্তৰ্জাতিকভাৱে ছোমালিয়াৰ স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল হিচাপে স্বীকৃত।

ছোমালিয়াৰ বেছিভাগ লোকেই মুছলমান।ছোমালিয়াৰ জনসংখ্যা বছৰি ১.৬৭% হাৰত হাৰত বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ জন্মৰ হাৰ প্ৰতি ১০০০ জন মানুহৰ বিপৰীতে ৪১.৪৫ জন। ২০১৩ চনত ছোমালিয়াৰ প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ মুঠ উৰ্বৰা হাৰ আছিল ৬.১৭, যিটো বিশ্বৰ ভিতৰতে চতুৰ্থ সৰ্বাধিক।

স্থানীয় বাসিন্দাসকলৰ অধিকাংশই কম বয়সীয়া। গড় বয়স ১৭.৭ বছৰ। ৪৪.৩% জনসংখ্যা ০–১৪ বছৰৰ ভিতৰত, ৫৩.৫% লোক ১৫–৬৪ বছৰৰ ভিতৰত। মাত্ৰ ২.৩% লোকৰ বয়স ৬৫ বছৰ বা তাতকৈ অধিক। লিংগ অনুপাত মোটামুটিভাৱে সুষম। ক'বলৈ গ'লে মহিলা আৰু পুৰুষৰ সংখ্যা আনুপাতিকভাৱে সমান।

আফ্ৰিকাৰ আন দেশৰ তুলনাত ছোমালিয়াত শিক্ষাৰ মাত্ৰা কম আৰু শিশুৰ মৃত্যুৰ মাত্ৰা অধিক।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব নৱম শতিকাৰ শেষৰ ফালে ছোমালিয়াত বাস কৰা প্ৰায় সকলো লোকেই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। কোৰানৰ অধীনত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ভিতৰত জীৱন, শিক্ষা, সম্পত্তিৰ মালিকীস্বত্ব আৰু উত্তৰাধিকাৰীত্বৰ অধিকাৰৰ লগতে বিবাহৰ সন্মতি দিয়াৰ অধিকাৰ আৰু ভৱিষ্যত স্বামীৰ সৈতে বিবাহ চুক্তিৰ অধিকাৰ আদি অন্তৰ্ভুক্ত। একে সময়তে ছোমালি সংস্কৃতিয়ে পৰম্পৰাগতভাৱে পিতৃতন্ত্ৰ হিচাপে কাম কৰি আহিছে, য’ত আৰ্থিক আৰু পাৰিবাৰিক সিদ্ধান্তৰ সৰহভাগ পুৰুষেই লৈছিল, আৰু ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰখনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল।

১৯৬০ চনত ছোমালিয়াই ঔপনিৱেশিক শক্তিৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়কে ভোটাধিকাৰ দিয়া হয়। ইয়াৰ ফলত ১৯৭০ চনৰ পৰা আশীৰ দশকলৈকে জনজীৱনত মহিলাসকলৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি পায়। সেই সময়ছোৱাতে স্কুলত নামভৰ্তি, কৰ্মক্ষেত্ৰ, ৰাজনীতি আৰু সামৰিক বাহিনীত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি পাইছিল। ১৯৭৫ চনৰ পৰিয়াল আইনখনে বিবাহ, বিবাহ বিচ্ছেদ তথা সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰ আৰু বহুবিবাহৰ নিষিদ্ধকৰণৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু পুৰুষক সমান অধিকাৰ প্ৰদান কৰে।ৰাষ্ট্ৰপতি ছিয়াদ বাৰে ১৯৪৮ চনত ইটালীৰ বাহিনীয়ে হত্যা কৰা ঔপনিৱেশিকতাবাদ বিৰোধী ছোমালি যুৱ লীগৰ মহিলা সদস্য হাও টাকোৰ স্মৃতিত ১৯৭৭ চনত সোমালি মহিলা গণতান্ত্ৰিক সংস্থা (SWDO) স্থাপনৰ সমৰ্থন কৰে।

ছোমালিয়াত কবিতাৰ প্ৰভাৱ দীৰ্ঘদিনীয়া। কেইবাটাও সুবিকশিত ছোমালি পদ্য-ৰূপৰ ভিতৰত মহিলা-চালিত বুৰানবুৰৰ, গাবাই, জিফটো, গিয়াৰাৰ, উইগলো, বিয়েৰকেড, আফাৰেই আৰু গুৰাউও অন্তৰ্ভুক্ত। গবাই (মহাকাব্য) বেছিভাগেই পুৰুষে ৰচনা কৰা। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায়ে ১০০ শাৰীতকৈও অধিক। যেতিয়া এজন যুৱ কবিয়ে এনে পদ্য ৰচনা কৰিবলৈ সক্ষম হয় তেতিয়া ইয়াক কাব্যিক প্ৰাপ্তিৰ চিন বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ই কবিতাৰ উচ্চাসন স্পৰ্শ কৰিছে বুলি বিবেচনা কৰা হয়।

ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী ছোমালি ছোৱালী আৰু মহিলাসকলে হিজাব পিন্ধে। ছোমালি ছোৱালী আৰু মহিলাৰ বাবে এইটোৱেই আটাইতকৈ পৰিচিত পোছাক।

ফেচ-টু-ফেচ আফ্ৰিকাই উদ্ধৃত কৰা এক সমীক্ষা অনুসৰি আফ্ৰিকাৰ ভিতৰত ছোমালিয়াৰ নাৰীসকলেই সবাতোকৈ ধুনীয়া।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
হতাশা

হতাশা মানৱ মনৰ উৎসাহহীন অৱস্থা আৰু কাৰ্য্যকলাপৰ প্ৰতি আগ্ৰহহীন অৱস্থা।

উদ্ধৃতি

কেতিয়াও হতাশ নহ’ব আৰু যদি কেতিয়াবা হতাশাত আপোনাৰ মন ভাগি পৰেও তথাপি নিজৰ কামত লাগি থাকিব। (এডমাণ্ড বাৰ্ক)
যি মানুহ হতাশ হ’ব নাজানে, তেওঁ জীয়াই থকাৰ দৰকাৰ নাই। (গ্যেটে)
অসত্যতাৰ প্ৰতি মুহূৰ্ততে হতাশা আছে। (কাৰ্লাইল)
হতাশাক মনৰ পৰা উলিয়াই আনি দূৰলৈ দলিয়াই পেলাওক, নিজৰ উদ্দেশ্যক ধিয়াই কাম কৰি চিন্তাৰে আগুৱাই যাওক। (ডেল কাৰ্নেগী)

উৎস

শ্ৰেণী:মনৰ অৱস্থা
শ্ৰেণী:আবেগ
বুম্বা ৰাইড

বুম্বা ৰাইড ২০২১ চনত চেঞ্চৰ চাৰ্টিফিকেট লাভ কৰা মিচিং সমাজৰ পটভূমিত নিৰ্মিত এখন অসমীয়া-মিচিং চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা কৰিছে বিশ্বজিৎ বৰাই। বুম্বা ৰাইড বুম্বা নামৰ এটি শিশু আৰু তেওঁৰ বিদ্যালয়খনৰ কাহিনী। বুম্বা ৰাইডক মিচিং ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে ২০২১ চনৰ ৰজত কমল বঁ‌টা প্ৰদান কৰা হয়।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

বুম্বা ৰাইডত অসমৰ চৰকাৰী শিক্ষাব্যৱস্থাৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থাক এক ব্যংগাত্মক ৰূপত দাঙি ধৰা হৈছে। বুম্বা এটি সাত বা আঁঠ বছৰীয়া শিশু, যি দুখীয়া বিধৱা মাকৰ লগত থাকে। বুম্বা তাৰ স্কুলৰ একমাত্ৰ ছাত্ৰ। বুম্বাই স্কুল এৰিলেই স্কুলখন বন্ধ হৈ যাব, আৰু তাৰ লগতে বন্ধ হ'ব স্কুলৰ সকলো কৰ্মচাৰীৰ দৰ্মহা। সেয়ে স্কুল-কৰ্তৃপক্ষই বিভিন্ন লোভ দেখুৱাই বুম্বাক স্কুলত ৰখাৰ যত্ন কৰে: যেনে লোকেল মুৰ্গী আৰু টকা। বুম্বাৰো এই সকলো কথা জ্ঞাত আৰু সেয়ে সি সুযোগৰ লাভ উঠাবলৈ যত্নপৰ হয়। এই টনা-আজোৰাই ছবিখনত হাস্যৰ সৃষ্টি কৰে। অভিনয় কৰা প্ৰত্যেকজনেই প্ৰথম চিনেমাত অভিনয় কৰিছে। ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছে। ডেফ ক্ৰকডাইলৰ সহায়ত ছবিখনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতো মুক্তি লাভ কৰিছে। কাঁন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ মাৰ্চু ডু ফিল্মতো এই ছবিখন প্ৰদৰ্শনৰ বাবে চয়ন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:মিচিং চলচ্চিত্ৰ
কল্পনা কাৰ্তিক

কল্পনা কাৰ্তিক (জন্ম:মোনা সিং; ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩১; ) এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। ১৯৫০ দশকত তেওঁ ছখন ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা তথা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা দেৱ আনন্দৰ পত্নী।

মোনা সিং ছিমলাৰ ছেইণ্ট বেদে কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়ত সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ এগৰাকী বিজয়ী আছিল। ১৯৫১ চনত বাজী ছবিৰ জৰিয়তে নৱকেতন ফিল্মছৰ চেতন আনন্দই তেওঁক চলচ্চিত্ৰলৈ লৈ আহে। এই সময়ছোৱাত চেতন আনন্দই তেওঁৰ পৰ্দাৰ নাম কল্পনা কাৰ্তিক ৰাখিছিল। তেওঁৰ আন আন ছবিসমূহ হ’ল অন্ধিয়াঁ (১৯৫২), হমছফৰ (১৯৫৩), টেক্সি ড্ৰাইভাৰ (১৯৫৪), হাউচ নং ৪৪ (১৯৫৫) আৰু নৌ দহ গ্যাৰহ (১৯৫৭)।

কৰ্মজীৱন

লাহোৰৰ এটা পাঞ্জাবী খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত মোনা সিঙে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। দেউতাক গুৰদাসপুৰ জিলাৰ বটালাৰ তহচিলদাৰ আছিল আৰু পাঁচজন ভাতৃ আৰু দুগৰাকী ভগ্নীৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল আটাইতকৈ সৰু। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়াল ছিমলালৈ আহে।

তেওঁ ছিমলাৰ ছেইণ্ট বেদে কলেজৰ ছাত্ৰী আছিল। স্নাতক বৰ্ষত তেওঁ মিছ ছিমলা প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হয় আৰু বম্বেৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা চেতন আনন্দৰ চকুত পৰে। আনন্দে তেওঁৰ পৰিয়ালক পতিয়ন নিয়ায় যে যাতে মোনাক তেওঁৰ নৱজাত চলচ্চিত্ৰ কোম্পানী নৱকেতন ফিল্মছত এগৰাকী নায়িকা হিচাপে যোগদান কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি বাজীয়ে বিপুল সফলতা লাভ কৰি ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসত এক মাইলৰ খুটি পৰিগণিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ঠেঙাল ভৱন

ঠেঙাল ভৱন হৈছে অসমৰ যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত এটা পুৰণি ভৱন। ইয়াৰ পৰাই ১৯৩৫ চনৰ ১২ আগষ্টত প্ৰথম অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত দৈনিক বাতৰি প্ৰকাশ পাইছিল। তেতিয়া কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল নীলমণি ফুকন। 'বৰ্তমান এই ভৱনটো অতিথিশালালৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে।

ইতিহাস

ৰায়বাহাদুৰ শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱাই ১৮৮০ দশকত ঠেঙাল ভৱনটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। ১৯২৯ চনত তেওঁ ইয়াতেই এটা ছপাশাল বহুৱায়। প্ৰথমতে, ইয়াৰ পৰা সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত এখন প্ৰকাশ পাইছিল। এই ছপাশালটোৰ পৰাই ১৯৩৫ চনৰ ১২ আগষ্টত প্ৰথম অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত দৈনিক বাতৰি প্ৰকাশ হৈছিল। এই বাতৰি কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল নীলমণি ফুকন।

সাম্প্ৰতিক কালৰ ঠেঙাল ভৱন

বৰ্তমান ঠেঙাল ভৱনটো এটা অতিথিশালালৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে।

চিত্ৰ ভঁৰাল

লগতে চাওক

তিতাবৰ
যোৰহাট জিমখানা ক্লাব

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Thangal Manor in Jorhat, Assam is worth a visit

শ্ৰেণী:তিতাবৰ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা

পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ জ'ৱাইত অৱস্থিত।

ইতিহাস

জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা (সংযুক্ত জিলা)খন ১৯৭২ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰীত গঠিত হৈছিল। তেতিয়া ইয়াৰ আয়তন আছিল ৩,৮১৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসাৰি এই জিলাখনৰ জনসংখ্যা আছিল ২,৭০,৩৫২ জন। ২০১২ চনৰ ৩১ জুলাইত জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাখন ভাঙি পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা আৰু পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা নামেৰে দুখন পৃথক জিলা গঠন কৰা হয়। বৰ্তমানৰ জ'ৱাই হৈছে পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰকাৰী কাৰ্যালয় আৰু প্ৰতিষ্ঠান, শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান, হস্পিতাল, ব্যাংকিং প্ৰতিষ্ঠান ইত্যাদিৰ সদৰদপ্তৰ।

ভূগোল

জিলাখনৰ মুঠ এলেকা হৈছে ১৬৯৩ বৰ্গ কিঃমিঃ। জিলাখনত আমলাৰেম অসামৰিক উপ-বিভাগ (Amlarem Civil Sub-Division) নামেৰে এটা অসামৰিক উপ-বিভাগ আছে আৰু তিনিটা Community & Rural Development Block আছে, সেইবোৰ হ’ল- Amlarem C&RD Block, Laskein C&RD Block আৰু Thadlaskein C&RD Block। জিলাখনৰ চাৰিসীমা-

উত্তৰ – অসম
দক্ষিণ– বাংলাদেশ আৰু পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা
পূব – অসম
পশ্চিম – পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলা

জনগাঁথনি

জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যা ২৭০,৩৫২জন যাৰ ভিতৰত পুৰুষ ১৩৪,৪০৬জন আৰু মহিলা ১৩৫,৯৪৬জন। জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব প্ৰতি কিঃমিঃত ১৫৯.৬৯জন।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
সদৌ বংগ মহিলা সংঘ

১৯৩২ চনত পশ্চিম বংগৰ একাংশ মহিলাই সমাজৰ অসহায়, শোষিত আৰু বলি হোৱা মহিলাসকলক সহায় কৰিবলৈ এটা বিশেষ কেডাৰ গঠন কৰিছিল। এয়াই আছিল সদৌ বংগ মহিলা সংঘ৷

এই গোটটোৱে পশ্চিম বংগ আৰু কলিকতা অঞ্চলত মহিলা আৰু শিশুৰ সৰবৰাহৰ অভূতপূৰ্ব পৰিমাণে বৃদ্ধি পোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সমস্যাৰ সমাধানৰ প্ৰয়াস কৰিছিল।

দুয়োখন বিশ্বযুদ্ধৰ মাজত নাৱিক আৰু সৈনিকৰ সংখ্যা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছিল আৰু মাংসৰ ব্যৱসায়ে কলিকতাত সম্প্ৰসাৰিত বজাৰ লাভ কৰিছিল। আৰক্ষীয়ে বেশ্যালয়ৰ পৰা মহিলা আৰু শিশুক উদ্ধাৰ কৰাত সফল হ'বলৈ কলিকতাত অনৈতিক যান-বাহন দমন আইন আৰু শিশু আইন গৃহীত কৰা হৈছিল। ১৯৩২ চনত বংগ বিধানসভাৰ সন্মুখত এজন বিশিষ্ট অধিবক্তা আৰু সমাজকৰ্মী মিষ্টাৰ জে এন বাসুৱে The Bengal Suppression of Immoral Traffic Bill শীৰ্ষক এখন নতুন বিধেয়ক উত্থাপন কৰে। বংগ প্ৰেচিডেন্সি কাউন্সিল অৱ উইমেন আৰু সদৌ বংগ মহিলা সন্মিলনে বংগত অনৈতিক সৰবৰাহৰ দমনৰ বাবে এটা স্বতন্ত্ৰ সংগঠন গঠনৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। এই সমাজখন সদৌ বংগ মহিলা সংঘ নামেৰে গঠন হৈছিল আৰু ১৮৬০ চনৰ একাদশ আইনৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল। ১৯৩৩ চনৰ ১ এপ্ৰিলত এই বিধেয়কখন গৃহীত হয়। প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য ৰমলা সিনহা পশ্চিম বংগৰ কেন্দ্ৰীয় সমাজ কল্যাণ ব’ৰ্ডৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল। প্ৰতিষ্ঠানটোৰ ইতিহাসৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিঘটনা আছিল। শ্ৰীমতী সিনহাৰ মৃত্যুত শ্ৰীমতী দাভাৰ ক্লাবৰ সভানেত্ৰী হয়। লাভলক প্লেচত অৱস্থিত বাষ্টি ৱেলফেয়াৰ ছ’চাইটিও প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। শ্ৰীমতী বেলা সেন দীৰ্ঘদিন ধৰি প্ৰডাকচন বিভাগৰ অধ্যক্ষ আছিল। সদৌ বংগ মহিলা সংঘক তেওঁলোকৰ কামত ছেভ দ্য চিলড্ৰেন ফাণ্ড নামৰ একাধিক বেচৰকাৰী সংস্থাই সহায় কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
মৰণা মৰা

মৰণা মৰা হৈছে শস্যৰ পৰা বীজ পৃথকীকৰণৰ এক প্ৰক্ৰিয়া। কৃষিজীৱি মানুহে পথাৰৰ পৰা শস্য কাটি আনি বিভিন্ন উপায়েৰে শস্যৰ গা-গছৰ পৰা গুটি বাহিৰ কৰি ভঁৰালত থয়। অসম কৃষিপ্ৰধান ৰাজ্য। শস্যৰ গুটি বা ফচল চপোৱাৰ শেষ কামটোক ইয়াত ’মৰণা মৰা’ বুলি কোৱা হয় অৰ্থাৎ মৰণা মাৰি শস্যৰ গা-গছৰ পৰা গুটি বা ফচল নিলগাই উলিওৱা হয়। বিশেষকৈ ধান, মাহ, সৰিয়হ আদিৰ শস্যৰ মৰণা মৰা হয়। মৰণা মৰাটো কৃষকৰ বাবে বৰ সুখকৰ কাৰ্য। সেয়ে, এই কাৰ্যৰ লগত নানা আনন্দ-উলাহ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। অসমৰ কিছুমান জনগোষ্ঠীয় মানুৰ মাজত মৰণাক কেন্দ্ৰ কৰি কিছুমান নৃত্য-গীতৰো প্ৰচলন আছে। তিৱাসকলৰ মৰণা মৰা নৃত্য, ডিমাছাসকলৰ মাইনাওবাণী নৃত্য তেনেধৰণৰ আনন্দ প্ৰকাশক নৃত্য। অসমৰ কিছুমান জনগোষ্ঠীয়ে এই কাৰ্য বিভিন্ন ধৰণেৰে কৰে। গাৰোসকলে শস্যৰ গছ নকটাকৈ ধান আদি শীহ হাতেৰে চুঁচি হোৰাত সংগ্ৰহ কৰে। কাৰবিসকলে গছিধান এঠাইত দম কৰি ভৰিৰে খচি শস্য বাহিৰ কৰে। তিৱাসকলে মাৰিৰে কোবাই আৰু ভৰিৰে খচি, এই দুইধৰণে শস্য চপায়।
মৰণা মাৰি ধান উলিয়াই ভালদৰে শুকুৱাই বাঁহৰ টোম (তোম)ক কঠীয়াৰ বাবে ধান সাঁচি ৰখা হয়৷

উপাদান

মৰণা মাৰোঁতে কিছুমান বিশেষ সমল বা উপাদানৰ প্ৰয়োজন হয়। ধানৰ ডাঙৰি, বেঁতৰ মোখোৰা, জবকা, ৰইনা, কোৰোণা, পাঁচি, বাঢ়নী, বৰচালনী আৰু গৰু মৰণা মাৰোঁতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

প্ৰক্ৰিয়া

মৰণা মাৰিবলৈ কাটি অনা গছিধানৰ ডাঙৰিবোৰ পৰিষ্কাৰ চোতালত বিশেষ কৌশলেৰে কেন্দ্ৰৰ পৰা আৱৰ্ত ৰেখাত ঘূৰণীয়াকৈ মেলি দিয়া হয়। ধানৰ পৰিমাণ অনুসৰি গৰুবোৰ এটা মেৰুত কেন্দ্ৰ কৰি যুটি লোৱা হয়। মেৰুত লোৱা গৰুটো লেহেম প্ৰকৃতিৰ হ’ব লাগে। মেৰুত লোৱা গৰুটোৰ অঞ্চলভেদে নাম বেলেগ হয়। মেৰণি, মিৰি, পাক-পাক ঘূৰা, মিয়া, মিৰু বা নিৰু আদি নামেৰে কেন্দ্ৰত ঘূৰা গৰুটোক জনা যায়। গৰুবোৰ ধানৰ ওপৰেৰে ঘূৰাই থকা হয়। এজন লোকে গৰুবোৰ ঘূৰাই থাকে। মৰণাকালত ধান নাখাবলৈ গৰুৰ মুখত মোখোৰা বান্ধি দিয়া হয়। কেইপাকমান ঘূৰাৰ পিছত মৰণাৰ ওপৰভাগৰ ধান সৰিলে ওখনিৰে তল-ওপৰ কৰি তলৰ ধান ওপৰ কৰি দিয়া হয়। এনে কৰোঁতে গৰু ঘূৰিও থাকিব পাৰে বা গৰুক জিৰণি দিবলৈ মৰণাৰ পৰা নমায়ো থব পাৰি। এনেদৰে চাৰি পাঁচবাৰমান ওখোনিয়াই দিলেই ধান সৰে আৰু গৰুক মৰণাৰ ওপৰৰ পৰা নমাই দিয়া হয়। গৰু নমাই দিয়াৰ পিছত ওখনি আৰু জবকাৰ সহায়ত খেৰবোৰ আঁতৰ কৰি ৰইনা আৰু কোৰোণাৰে চপাই দম কৰা হয়। সিঁচৰতি হৈ থকা ধানবোৰ বাঢ়নীৰে সাৰি চপোৱা হয়। তাৰ পিছত বৰচালনীৰে বা দি ধানৰ ওপৰত থকা সৰু আৱৰ্জনাবোৰ গুচাই ধান ৰ’দত শুকাবলৈ মেলি দিয়া হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কৃষি
অনিটো

অনিটো, বা অনিটু বুলিও কোৱা হয়, ই প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক যুগৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে খিলঞ্জীয়া ফিলিপাইনছৰ লোকধৰ্মৰ পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মা, প্ৰকৃতি আত্মা আৰু দেৱতাক বুজায়, যদিও শব্দটোৰ নিজেই ফিলিপাইনছৰ জনগোষ্ঠীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অন্য অৰ্থ আৰু সংঘ থাকিব পাৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা খোদিত মানৱৰূপী আকৃতি, কাঠ, শিল বা হাতীদাঁতৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত টাওটাও বুজোৱা হ'ব পাৰে, যিয়ে এই আত্মাসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

পাগ-আনিটো বুলিলে এটা চিয়েন্স বুজোৱা হয়, যিটো প্ৰায়ে অন্যান্য অনুষ্ঠান বা উদযাপনৰ সৈতে থাকে, য'ত এজন শ্বেমানে মৃত পূৰ্বপুৰুষ আৰু আত্মাৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে যোগাযোগ কৰিবলৈ মাধ্যম হিচাপে কাম কৰে।

অনিটোৰ বিশ্বাসক কেতিয়াবা বিদ্বান সাহিত্যত অনিটিজম বুলিও কোৱা হয়।

আত্মাবোৰ

প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক ফিলিপাইনছৰ লোকসকল আছিল জীৱ-জন্তুবাদী। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিছিল যে শিল আৰু গছৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জীৱ-জন্তু আৰু মানুহলৈকে প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনালৈকে সকলো বস্তুৰে একোটা আত্মা থাকে। এই আত্মাবোৰক সামূহিকভাৱে অনিটো বুলি জনা যায়, যিটো আদি-মালায়ো-পলিনেছিয়ান *qanitu আৰু প্ৰ'ট'-অষ্ট্ৰ'নেছিয়ান *qaNiCu ("মৃতকৰ আত্মা")ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। অন্যান্য অষ্ট্ৰ'নেছিয়ান সংস্কৃতিৰ সম্পৰ্কীয় পদাৰ্থসমূহৰ ভিতৰত মাইক্ৰ'নেছিয়ান অনিটি, মালয়েছিয়ান আৰু ইণ্ডোনেছিয়ান হান্টু বা আণ্টু, নাগে নিটু, আৰু পলিনেছিয়ান আটুয়া আৰু আইটু আদি উল্লেখযোগ্য। লগতে টাও অনিটো, টাইৱানী আদিবাসীসকলৰ মাজত টাইভোয়ান আলিড, ছিডিক আৰু আটায়াল উটুক্স, বুনুন হানিটু বা হানিডু আৰু টছৌ হিকু। অনিটোক দুটা মূল ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি: পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মা (ninunò), আৰু দেৱতা আৰু প্ৰকৃতিৰ আত্মা (diwata)। সাধাৰণতে নাওত (বাংকা বা বালোটো) সাগৰ পাৰ হৈ যাত্ৰা কৰি আত্মাৰ জগতলৈ যাত্ৰা কৰে।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
হেৰী পটাৰ (চৰিত্ৰ)

হেৰী জেমছ পটাৰ ব্ৰিটিছ লেখিকা জে. কে. ৰাউলিং ৰচিত হেৰী পটাৰ উপন্যাস চিৰিজৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ। হেৰীক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে এই চিৰিজৰ কাহিনী আগবাঢ়িছে। হেৰী ১১ বছৰ বয়সত সৰ্বপ্ৰথম জানিবলৈ পায় যে সি এজন যাদুকৰ।

কাহিনীৰ পটভূমি হৈছে হগৱাৰ্ট্‌ছ স্কুল অফ উইচক্ৰ্যাফট এণ্ড উইজাৰ্ড্ৰি, য'ত হেৰী তাৰ ঘনিষ্ঠ দুই বন্ধু ৰন ৱিজলি আৰু হাৰমাইনি গ্ৰেইঞ্জাৰৰ লগত বিভিন্ন অভিযানত অংশ লয়। হেৰী লাহে লাহে আবিষ্কাৰ কৰে যে, সি যাদুকৰ সম্প্ৰদায়ৰ মাজত অত্যন্ত বিখ্যাত। তাৰ চেহেৰাৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য দিশ হৈছে তাৰ কপালত বিদ্যুৎ চমকৰ দৰে কটা দাগ, যিটো স্কাৰ নামে পৰিচিত। লৰ্ড ভ'লডেমৰ্ট যেতিয়া হেৰীক মাৰিবলৈ আভাডা কেডাভ্ৰা নামক অভিশাপ দিছিল তেতিয়া হেৰীৰ কপালৰ এই দাগ সৃষ্টি হৈছিল। ভ'লডেমৰ্টে হেৰীৰ পিতৃ মাতৃক হত্যা কৰিছিল। যাদুৰ পৃথিৱীত হেৰীয়েই একমাত্ৰ ব্যক্তি যিয়ে আভাডা কেডাভ্ৰা নামক মৃত্যু অভিশাপৰ পৰা বাচি গৈছে। ইয়াৰ ফলত লৰ্ড ভ'লডেমৰ্টৰ পতন হৈছে।

উপন্যাসত জেমছ আৰু লিলি পটাৰৰ একমাত্ৰ সন্তান হৈছে হেৰী। তাৰ পিতাকৰ নিচিনা হেৰীৰো ক'লা চুলি অপৰিপাটী ভাবে সজোৱা। তাৰ স্বভাব, চৰিত্ৰ, ব্যক্তিত্ব সি পাইছে তাৰ মাকৰ পৰা। মাকৰ সেউজীয়া চকুও সি পাইছে। প্ৰথম উপন্যাসত হেৰীক সৰু আকাৰ আৰু ক্ষীণ শৰীৰৰ কোৱা হ'লেও পঞ্চম কিতাপত তাক ওখ বুলি কোৱা হৈছে। সি গোলাকাৰ ফ্ৰেমৰ চশমা পৰিধান কৰিছিল।

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:হেৰী পটাৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
সোণ বাঢ়ৈটোকা

সোণ বাঢ়ৈটোকা (, বৈজ্ঞানিক নাম-Dinopium benghalense) ভাৰত উপমহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ বাঢ়ৈটোকা চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ নগৰ অঞ্চলতো দেখা পোৱা বাঢ়ৈটোকাৰ প্ৰজাতিসমূহৰ ভিতৰত ই উল্লেখযোগ্য৷ ইয়াৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ বিশেষত্ব হৈছে 'rattling-whinnying' ধৰণৰ বিশেষ ধৰণৰ মাত আৰু উৰাৰ ধৰণ৷ দেহৰ পৃষ্ঠ অংশত সোণালী আৰু ক'লা ডিঙি থকা ইয়েই একমাত্ৰ বাঢ়ৈটোকাৰ প্ৰজাতি৷

বিৱৰণ

]]ত সোণ বাঢ়ৈটোকা

সোণ বাঢ়ৈটোকা তুলনামূলকভাৱে এবিধ ডাঙৰ আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ২৬-২৯ ছে:মি:৷ ইয়াৰ দেহৰ আকৃতি অন্যান্য প্ৰজাতিৰ বাঢ়ৈটোকাৰ আকৃতিৰ দৰেই৷ ইয়াৰ সোণালী-হালধীয়া ডেউকা স্পষ্টকৈ দেখা পোৱা যায়৷ দেহৰ পিছফালে নেজৰ ওপৰৰ অংশ (rump) ক'লা বৰণৰ আৰু তলৰ অংশ বগা হয়৷ ইয়াৰ ডিঙিত ক'লা বাগা আঁচ থাকে৷ মূৰ অংশ বগা তথা চকুৰ ওপৰৰ অংশ মুগা বৰণৰ৷

পূৰ্ণবয়স্ক মতা সোণ বাঢ়ৈটোকাৰ মূৰত ৰঙা ৰঙৰ মুকুট (crown) থাকে৷ অ্যহাতে মাইকী সোণ বাঢ়ৈটোকাৰ ক'লা ৰঙৰ মুকুট থকা দেখা যায়৷ পোৱালী সোণ বাঢ়ৈটোকা চৰাই মাইকীজনীৰ দৰে হয়, কেৱল ইহঁতৰ গাৰ বৰণ শেঁতা হয়৷

বিতৰণ তথা বাসস্থান

সোণ বাঢ়ৈটোকা প্ৰধানকৈ সমতল ভূমিৰ পৰা ১২০০ মি: উচ্চতালৈকে পাকিস্তান, ভাৰতৰ হিমালয়, অসম, মেঘালয়ৰ পৰা বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকালৈকে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ই বনাঞ্চল তথা খেতি-পথাৰত বাস কৰে৷ গছ-গছনি থকা নগৰীয়া অঞ্চলতো বসবাস কৰিবৰ বাবে ই বিশেষভাৱে অভ্যস্ত৷

আচৰণ

সোণ বাঢ়ৈটোকা প্ৰধানকৈ যোৰকৈ বা সৰু গোটত চৰা দেখা যায়৷

খাদ্য

ইহঁতে মাটিৰ পৰা গছৰ ওপৰৰ অংশ (canopy)লৈকে যিকোনো স্থানতে খাদ্যৰ সন্ধান কৰিব পাৰে৷ ই প্ৰধানকৈ গছৰ গাত থকা পোক-পতংগ খাই জীয়াই থাকে৷ মানুহৰ দ্বাৰা কৃত্ৰিমভাৱে নিৰ্মিত স্থানতো ই বাহ সাজি বা অন্য কামৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ইহঁত অভিযোজিত৷

প্ৰজনন

সোণ বাঢ়ৈটোকাৰ প্ৰজনন কাল সাধাৰণতে ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা জুলাই পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে আৰু বতৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে৷ প্ৰজনন কালত ইহঁতে ঘনাই মাত মাতে৷ ই গছৰ খোৰোঙত বাহ সাজে৷ এবাৰত তিনিটাকৈ কণী পাৰে৷ কণীৰ বৰণ উজ্জ্বল বগা আৰু আকৃতি অলপ দীঘলীয়া হয়৷ ১১ দিন উমনি দিয়াৰ পিছত কণী ফুটি পোৱালি জগে৷ ২০ দিনৰ ভিতৰত পোৱালিয়ে বাহ এৰিব পৰা হয়৷

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Photos and videos

শ্ৰেণী:হেটুলুকা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
অন্তাবোগা

অন্তাবোগা , বা কথিত ভাষাত জাভান ড্ৰেগন সৰ্প দেৱতা হৈছে জাভান আৰু সুন্দন ধৰ্মত (পিছলৈ বালি হিন্দু ধৰ্মতো গ্ৰহণ কৰা হয়) এজন সৰ্প দেৱতা।

জাভা যুগৰ ইছলামকৰণৰ পিছত বিশেষকৈ ডেমাক ৰাজ্যৰ সমাজৰ ভিতৰত অন্তাবোগাৰ পূজা আইনগতভাৱে নিষিদ্ধ কৰা হয় আৰু তেতিয়াও নিজৰ বিশ্বাসক ধৰি ৰখা ডেমাক জাভানসকলে নিজৰ বিশ্বাস ব্যৱস্থাক জীয়াই ৰাখিবলৈ জাভাৰ পৰা বালিলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই প্ৰব্ৰজনৰ ফলত "অন্তাবোগা"ৰ নামকৰণৰ উত্থান ঘটিছিল, যিয়ে স্থানীয় জাভাৰ লোকবিশ্বাসক হিন্দু ধৰ্মৰ সৈতে সামন্বয় ঘটাইছিল; এই নামটো বালি হিন্দু ধৰ্মৰ সাহিত্যৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে বা প্ৰেৰণা লাভ কৰিছে, য'ত শেষ নাগৰ কাহিনীটোকে (ইয়াৰ এটা নাম আন্তা) পুনৰাই কোৱা হৈছে।

বালিজ হিচাপে আত্মপৰিচয় দিয়া ডেমাক জাভানসকলৰ মতে, বেদাংগ সৃষ্টিকৰ্তা বুলি বিশ্বাস কৰা জীৱ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াত অন্তাবোগাৰ উল্লেখযোগ্য অৱদান আছে, যাৰ পৰাই আন সকলোবোৰ সৃষ্টি হৈছিল। সময়ৰ আৰম্ভণিতে কেৱল অন্তাবোগাৰ অস্তিত্ব আছিল। অন্তাবোগাই ধ্যান কৰি বেদাংগ নামৰ বিশ্ব কচ্ছপৰ সৃষ্টি কৰিছিল যাৰ পৰা আন সকলোবোৰ সৃষ্টি হৈছিল।

সুন্দানিজমত

সুন্দানীজ আখ্যান অনুসৰি জাভা আৰু বালিৰ ধানৰ দেৱী, দেৱী শ্ৰী ৰ জন্মৰ ক্ষেত্ৰটো অন্তাবোগাক সংযুক্ত কৰা হৈছে। 'ৱাৱাকান চুলাঞ্জনা ৰ মতে, অন্তাবোগাৰ চকুলোৰ পৰা সৃষ্টিহোৱা অণ্ডৰ পৰাই দেৱী শ্ৰীৰো জন্ম হৈছিল।

চিত্ৰণ

জাভানীজ শিল্পত অন্তাবোগাক প্ৰায়ে মুকুট পিন্ধা সাপ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। ঐশ্বৰিক সৰ্পৰ প্ৰতীক হিচাপে ইয়াক অলংকাৰ আৰু সজ্জাগত খোদিত শিল্পকৰ্মত প্ৰয়োগ কৰা হয়। সাধাৰণতে ই গং সজ্জাত জাভানীজ অজগৰৰ প্ৰতীক হিচাপে দেখা যায়। প্ৰাচীন বস্তুৰ শিল্পকৰ্মসমূহো সাধাৰণতে জাভানীজ অজগৰৰ মূৰ্তিৰে সজাই তোলা হয়, যেনে কেৰিছ, মন্দিৰৰ দুৱাৰ, চিৰিৰ ৰেলিং আৰু অন্যান্য জাভা অলংকাৰ আদি উল্লেখযোগ্য।

তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:জাভানীজ কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
ছেং খাছি আন্দোলন

ছেং খাছি আন্দোলন উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এক সামাজিক-সাংস্কৃতিক আন্দোলন ৷ এই আন্দোলনে খাছি সংস্কৃতি আৰু তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত ধৰ্ম 'নিয়াম খাছি'ৰ সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণৰ সমৰ্থন কৰে।

ইতিহাস

১৮৯৯ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত শ্বিলঙৰ মাউখৰত চেং খাছি আন্দোলন আৰম্ভ হয়। ১৬ জন খাছি যুৱকে সেই সময়ৰ শিক্ষাবিদ, উদ্যোগী আৰু থলুৱা বিশ্বাস আৰু সংস্কৃতিৰ সমৰ্থক বাবু জীবন ৰয়ৰ পৰামৰ্শ আৰু পৃষ্ঠাপোষকতাত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসন আৰু খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলৰ প্ৰভাৱত পৰম্পৰাগত খাছি সংস্কৃতি আৰু মূল্যবোধ হেৰুৱাই পেলোৱাৰ বাবে এই ষোল্লজন প্ৰতিষ্ঠাপক চিন্তিত হৈ পৰিছিল৷

১৮৯৯ চনত এটা গোটৰ সৈতে ছেং খাছি আৰম্ভ হৈছিল আৰু বৰ্তমান খাছি পাহাৰত ৩০০ৰো অধিক শাখা বিস্তৃত হৈ আছে। ছেং খাছিসকল খাছি জীৱনশৈলীৰ ৰক্ষক হিচাপে অতিশয় সন্মানীয় আৰু সাৰ্বজনীনভাৱে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত। ছেং খাছি আন্দোলন ভাৰতৰ ভিতৰতে বিশেষকৈ জনজাতীয় জনগোষ্ঠীৰ মাজত আটাইতকৈ পুৰণি আৰু সন্মানীয় সাংস্কৃতিক সংৰক্ষণ আন্দোলনসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

ছেং খাছি খাছিসকলৰ প্ৰাচীন পৰম্পৰা, সাংস্কৃতিক নৃত্য, পৰম্পৰাগত সংগীত, কলা-কৃষ্টি সংৰক্ষণৰ বাবে এশ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি অধ্যৱসায় কৰি আছে। ছেং খাছিয়ে খাছি আধ্যাত্মিকতা আৰু থলুৱা বিশ্বাসৰ প্ৰাচীন প্ৰজ্ঞাক জীয়াই ৰখাতো অতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

ছেং খাছি আন্দোলন খাছি পাহাৰ অঞ্চলত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু প্ৰভাৱশালী শক্তি বুলি গণিত, আৰু খাছি সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মৰ প্ৰতি সজাগতা আৰু গৌৰৱ সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। ছেং খাছি অৰাজনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰকৃতিৰ কোনো বিষয়ত জড়িত নহয়। অৱশ্যে ছেং খাছিয়ে খিলঞ্জীয়া ধৰ্ম নিয়াম খাছিৰ স্বীকৃতি লাভৰ বাবে চেষ্টা কৰে। এই গড়মিলৰ বাবে ইয়াৰ অনুগামীসকলক বহু সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হয়। এই আন্দোলনে ভাৰতীয় সাংবিধানিক ব্যৱস্থাৰ পৰিকাঠামোৰ ভিতৰত খাছি জনগোষ্ঠীৰ অধিকাৰ আৰু স্বাৰ্থৰ পোষকতা কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

কাৰ্যকলাপ

চেং খাছিসকলে 'ছাদ চুক মিনছিম' (শান্তিপূৰ্ণ হৃদয়ৰ নৃত্য) নামেৰে জনাজাত খাছি ধৰ্মীয় নৃত্যৰ আয়োজন কৰে। ১৯১১ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিখ্যাত ৱেইকিং খেলপথাৰত এই নৃত্য অনুষ্ঠিত হৈছিল। বৰ্তমান বিভিন্ন শাখাৰ দ্বাৰা আয়োজিত এই নৃত্য ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা জুন মাহৰ শেষলৈকে মাহৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰতি সপ্তাহৰ শেষৰ ফালে অনুষ্ঠিত হয়।

এই নৃত্যটো অনাদি কালৰ পৰাই আছিল যদিও ইংৰাজ আৰু মিছনেৰীসকলে ইয়াক পৌত্তলিক আৰু চয়তান পূজা বুলি গণ্য কৰিছিল। অৱশ্যে আজি ই খাছি জনগোষ্ঠীৰ গৌৰৱ। ছেং খাছিৰ য়েওমেন কামৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ৰাজ্যজুৰি আন কেইবাটাও নৃত্য আৰু সংলগ্ন সংগীত পুনৰুজ্জীৱিত হৈছে। যোৱা কেইটামান দশকত চেং খাছিৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান হৈছে পবিত্ৰ শৃংগ 'উ লুম ছ’হপেটবনেং' (স্বৰ্গৰ নাভি)ৰ শিখৰলৈ বাৰ্ষিক তীৰ্থযাত্ৰা পুনৰুজ্জীৱিত কৰা। প্ৰতি ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ প্ৰথম দেওবাৰে ভক্তৰ সাগৰ পৃথিৱীত মানৱ জাতিৰ উৎপত্তিস্থল বুলি বিশ্বাস কৰা পবিত্ৰ শিখৰলৈ আৰোহণ কৰে। খাছিসকলে বিশ্বাস কৰে যে ‘ইউ হাইনিয়েউট্ৰেপ’ নামেৰে জনাজাত সাতটা পৰিয়ালে ‘কা জিংকিয়েং চিয়াৰ’ নামেৰে জনাজাত সোণালী লতাৰ দলঙৰ জৰিয়তে সত্যৰ প্ৰচাৰ আৰু মাতৃ পৃথিৱীক লালন-পালন কৰিবলৈ পৃথিৱীলৈ নামি আহিছিল।

স্বাভাৱিক পাঠ্যক্ৰমৰ সমান্তৰালকৈ পৰম্পৰাগত মূল্যবোধৰ পাঠদানত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰি খাছি পাহাৰ অঞ্চলত শিক্ষা আৰু উন্নয়নৰ প্ৰসাৰৰ বাবেও আন্দোলনটোৱে কাম কৰি আহিছে। বহু সাফল্যৰ পিছতো চেং খাছি আন্দোলনে নানা প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন নোহোৱাকৈ থকা নাই।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাছি জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ সংস্কৃতি
আলিয়া মাগদা এলমাহডী

আলিয়া মাগদা এলমাহডী (; জন্ম: ১৬ নৱেম্বৰ ১৯৯১) এগৰাকী ইজিপ্তৰ ইণ্টাৰনেট কৰ্মী আৰু নাৰীবাদী সমৰ্থক। তেওঁৰ ব্লগস্পট পেজত এখন নগ্ন ফটো প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে পৰিচিত হৈছিল৷যাক তেওঁ ফেচবুকত "হিংসা, বৰ্ণবাদ, যৌনতাবাদ, যৌন নিৰ্যাতন আৰু ভণ্ডামিৰ সমাজৰ বিৰুদ্ধে আৰ্তনাদ" বুলি অভিহিত কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ কেইবাবাৰো মৃত্যুৰ ভাবুকি সন্মুখীন হৈছিল। এলমাহডীয়ে নিজকে "ধৰ্মনিৰপেক্ষ, উদাৰবাদী, নাৰীবাদী, নিৰামিষভোজী, ব্যক্তিবাদী ইজিপ্তীয়" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে আৰু ১৬ বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ নাস্তিক হিচাপে চিনাক্ত কৰিছে।

জীৱনী

২০১১ চনত এলমাহডী আৰু আন এজন কৰ্মী কৰিম আমেৰক ৰাজহুৱা উদ্যানত খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ বাবে ৰখাই দিয়া হৈছিল৷ তেওঁলোকে পৰস্পৰৰ কান্ধত বাহু থৈছিল (ৰাজহুৱাভাৱে মৰমৰ প্ৰদৰ্শন) আৰু চুম্বন কৰিছিল৷ তেওঁলোকক তাৰ পিছত উদ্যানখনৰ নিৰাপত্তাৰক্ষী কাৰ্যালয়লৈ লৈ যোৱা হৈছিল, য’ত তেওঁলোকে ৰাজহুৱা উদ্যানৰ পৰিচালকসকলৰ সৈতে বিতৰ্ক কৰিছিল যিয়ে তেওঁলোকক বহিষ্কাৰ কৰিছিল, আৰু পিছত মোবাইল ভিডিঅ’ ফুটেজ পোষ্ট কৰিছিল।

এলমাহডীয়ে ২০১১ চনৰ ২৩ অক্টোবৰত এখন নগ্ন ফটো পোষ্ট কৰিছিল আৰু তেওঁৰ টুইট অনুসৰি, তেওঁ আমেৰক লগ পোৱাৰ "কেইমাহমানৰ আগতে পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত" থাকোঁতেই তেওঁ নিজেই ফটোখন তুলিছিল।

২০১২ চনত এলমাহডীয়ে অপহৰণ কৰি মৃত্যুৰ ভাবুকি পোৱাৰ পিছত জেলৰ ভয়ত ছুইডেনত ৰাজনৈতিক আশ্ৰয় বিচাৰিছিল। ২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এলমাহডীয়ে ষ্টকহোমত ইজিপ্তৰ দূতাবাসৰ বাহিৰত ৰাজহুৱা নগ্ন প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ ইনা শ্বেভচেংকো আৰু আন এগৰাকী ফেমেন সদস্যৰ সৈতে এই প্ৰতিবাদত ভাগ লৈছিল। তেওঁলোকে মহম্মদ মুৰ্ছিৰ চৰকাৰে প্ৰস্তুত কৰা "শ্বৰীয়-একনায়কত্ববাদী" প্ৰস্তাৱিত ইজিপ্তৰ সংবিধানক সেই সময়ত গণভোটত ভোটদান কৰাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। এলমাহডীয়ে ইজিপ্তৰ পতাকা এখন লৈ বুকু আৰু পেটৰ ওপৰেৰে ৰঙা ৰঙেৰে "শ্বৰিয়া সংবিধান নহয়" আঁকিছিল।. ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহত ইছলামিক ষ্টেট অৱ ইৰাক এণ্ড লেভেণ্ট (আই এছ আই এল)ৰ পতাকাত ঋতুস্ৰাৱ কৰি থকা এখন ফটো প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু কেৱল জোতা পিন্ধিছিল৷ আনহাতে আন এগৰাকী মহিলাই তাত শৌচ কৰিছিল। ইছলামিক দেশসমূহৰ সংবাদ মাধ্যমে এই ফটোখন প্ৰকাশ কৰা নাছিল, কিয়নো আইছিছৰ পতাকাত মুছলমানসকলৰ বিশ্বাসৰ ঘোষণা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ইজিপ্তৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইজিপ্তৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
আলেকজেণ্ডাৰ গ্ৰথেণ্ডিক

আলেকজেণ্ডাৰ গ্ৰথেণ্ডিক হৈছে জাৰ্মানীত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ফৰাচী গণিতজ্ঞ।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

১৯২৮ চনৰ ২৮ মাৰ্চত জাৰ্মানীৰ বাৰ্লিনত আলেকজেণ্ডাৰ গ্ৰথেণ্ডিকৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল যোহান 'হাংকা' গ্ৰথেণ্ডিক। আলেকজেণ্ডাৰৰ জন্মৰ সময়ত মাক যোহানেছ ৰাড্ডাটছ নামৰ এজন সাংবাদিকৰ পত্নী আছিল। আলেকজেণ্ডাৰৰ জৈৱিক পিতৃ আছিল - আলেকজেণ্ডাৰ ছাছা' স্কাপিৰ (তেওঁক আলেকজেণ্ডাৰ টানাৰফ নামেৰেও জনা যায়।)

শিক্ষা

হেয়ডৰ্ণৰ ওচৰত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
গ্ৰথেণ্ডিকে পাছত কলেজ চেভেনলত (এতিয়া ল কলেজ লিচী চেভেনল ইণ্টাৰনেছলনেল) পঢ়িবলৈ লয়।
মণ্টপেলিয়েৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত গণিত অধ্যয়ন কৰে।
১৯৫০ চনত তেওঁ গণিত বিষয়ত গৱেষণাৰ বাবে নাগী বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায়।
ফাংছনেল এনালাইছিছ' বিষয়ত থেছিছ প্ৰস্তুত কৰি তেওঁ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৫৭ চন মানৰ পৰা তেওঁ বীজগণিতীয় জ্যামিতি আৰু অনুক্ৰমিক বিজগণিত অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৫৯ চনত তেওঁ নতুনকৈ স্থাপিত IHES ত (INSTITUT DES HAUTES ETUDES SCIENTIFIQUES) অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
মণ্টপেলিয়েৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে পুনৰ শৈক্ষিক জীৱনলৈ ঘূৰি আহিছিল।

সাহিত্যৰাজি

এলিমেণ্টছ অব এলজেব্ৰিক জ্যামিতি।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৬৬ চনত ফিল্ডছ মেডেল লাভ কৰে।
১৯৮৮ চনত ক্ৰাফুৰ্ড বঁটা লাভ কৰে।

মৃত্যু

২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰত এক হস্পিতালত অসুস্থ গ্ৰথেণ্ডিকক ভৰ্তি কৰোৱা হয় আৰু তাতেই ১৩ নৱেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ফৰাচী গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি