ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
তিল

তিল (; বৈজ্ঞানিক নাম Sesamum indicum) এবিধ Sesamum গোত্ৰৰ ফুলৰ গছ। ইয়াৰ ওচৰ সম্বন্ধীয় উদ্ভিদ আফ্ৰিকাত যথেষ্ট পোৱা যায়। ভাৰততো ইয়াৰ কিছু জাতিত দেখা যায়। খোৱা বীজ হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱা তিল বিষুৱ অঞ্চলত যথেষ্ট পৰিমাণে খেতি হয়। সাধাৰণেত ইয়াৰ ফুল ৰং হালধীয়া হয় যদিও কিছু কিছু জাতৰ নীলা অথবা বেঙুনীয়াও দেখা যায়।

ইয়াৰ গছৰ উচ্চতা ৫০ ছে.মি. ৰ পৰা ১০০ ছে.মি.ৰ ভিতৰত হয়। পাত বিলাক গছডালৰ পৰস্পৰৰ বিপৰীত দিশত থাকে আৰু প্ৰায় ৪ ৰ পৰা ১৪ ছে.মি. দীঘল হয়। গছ জোপা গুৰি অংশই প্ৰায় ৫ ছে.মি. অঞ্চল অধিকাৰ কিৰ থাকে। ওপৰ দিশত ই ক্ৰমান্বেয় পাতল হৈ গৈ থাকে আৰু ফুল ফুলা অঞ্চলটো প্ৰায় ১ ছে.মি. বহল হয়ৈগ। ফুলবোৰ বগাৰ পৰা বেঙুনীয়া বৰণৰ হয়। ই টিলিঙা আকাৰৰ, প্ৰায় ৩ ৰ পৰা ৫ ছে.মি. দীঘল আৰু মুখত চাৰিটা ধেনুভিৰীয়া অংশ থাকে।

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থ সংযোগ

বাহ্যিক সংযোগ

Sesamum indicum in Flora of Pakistan
Katzer's Spice Pages: Sesame
GFU for Underutilized Species
pharmacographica indica page 42

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:শস্য
দক্ষিণ এছিয়া

দক্ষিণ এছিয়া হৈছে এছিয়াৰ দক্ষিণ উপঅঞ্চল, যাক ভৌগোলিক লগতে জাতিগত-সাংস্কৃতিক দিশৰ আধাৰত সংজ্ঞায়িত কৰা হয়। ২.০৪ বিলিয়ন জনসংখ্যা থকা দক্ষিণ এছিয়াত বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় এক চতুৰ্থাংশ (২৫%) লোক বাস কৰে। সাধাৰণভাৱে, আধুনিক ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ভিতৰত দক্ষিণ এছিয়াত বাংলাদেশ, ভূটান, ভাৰত, মালদ্বীপ, নেপাল, পাকিস্তান আৰু শ্ৰীলংকা অন্তৰ্ভুক্ত। আফগানিস্তানকো বহুসময়ত এই অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত বুলি ধৰা হয়, যদিও কেতিয়াবা ইয়াক মধ্য এছিয়াৰ অংশ বুলি গণ্য কৰা হয়।

দক্ষিণ এছিয়াৰ উত্তৰ-পূবত পূব এছিয়া, উত্তৰ-পশ্চিমত মধ্য এছিয়া, পশ্চিমত পশ্চিম এছিয়া আৰু পূবত দক্ষিণ-পূব এছিয়া অৱস্থিত। দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বাহিৰে, সমুদ্ৰ-সংলগ্ন দক্ষিণ এছিয়া হৈছে এছিয়াৰ একমাত্ৰ উপঅঞ্চল যাৰ কিছু অংশ দক্ষিণ অৰ্ধগোলাৰ্ধত অৱস্থিত। ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়ান অ’চান টেৰিট’ৰি আৰু মালদ্বীপৰ ২৬টা এটলৰ ভিতৰত দুটা সম্পূৰ্ণৰূপে দক্ষিণ অৰ্ধগোলাৰ্ধত অৱস্থিত। ভৌগোলিকভাৱে এই অঞ্চলটো ভাৰতীয় উপমহাদেশে দখল কৰি আছে, দক্ষিণত ভাৰত মহাসাগৰ আৰু উত্তৰত হিমালয়, কাৰাকোৰাম আৰু পামিৰ পৰ্বতমালাই ইয়াক সীমাবদ্ধ কৰিছে।

নিউলিথিক যুগত উপমহাদেশৰ পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত ইণ্ডাছ নদীৰ বেছিনত প্ৰায় ৯,০০০ বছৰ পূৰ্বে স্থায়ী বসতিৰ উদ্ভৱ ঘটিছিল, যি ধীৰে ধীৰে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় সহস্ৰাব্দৰ ইণ্ডাছ উপত্যকা সভ্যতালৈ বিকশিত হৈছিল।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১২০০ চনৰ ভিতৰেই প্ৰাথমিক ৰূপৰ সংস্কৃত, এটা ইণ্ডো-ইউৰোপীয় ভাষা, উত্তৰ-পশ্চিম দিশৰপৰা প্ৰসাৰিত হৈ ভাৰতলৈ প্ৰৱেশ কৰিছিল,

এই সময়ছোৱাত উত্তৰ আৰু পশ্চিম ভাৰতত দ্ৰাবিড় ভাষাসমূহৰ স্থানচ্যুতি ঘটিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪০০ চনলৈকে হিন্দুধৰ্মৰ ভিতৰত স্তৰবিন্যাস আৰু বহিষ্কৰণমূলক জাতি-ব্যৱস্থা দৃঢ়ভাৱে প্ৰচলিত হৈছিল, আৰু এই সময়তেই বৌদ্ধধৰ্ম আৰু জৈনধৰ্মৰো উন্নয়ন ঘটিছিল যিয়ে বংশগত স্থিতিৰ সৈতে সম্পৰ্কহীন নতুন সামাজিক আদৰ্শ ঘোষণা কৰিছিল।

মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিত, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, ইছলাম ধৰ্ম, ইহুদি ধৰ্ম আৰু জৰথুষ্ট্ৰ ধৰ্ম দক্ষিণ আৰু পশ্চিম উপকূলসমূহত দৃঢ়ভাৱে স্থাপিত হৈছিল।

মধ্য এছিয়াৰপৰা আহি বহু সময়ত মুছলিম সেনাবাহিনীয়ে উত্তৰ ভাৰতৰ সমভূমি দখল কৰিছিল,
ত্ৰয়োদশ শতিকাত দিল্লী চুলতানৰ স্থাপন ঘটিল আৰু দক্ষিণ এছিয়া মধ্যযুগীয় ইছলামী বিশ্বৰ বাণিজ্য–সংস্কৃতিৰ জালত জড়িত হ’ল।

১৫২৬ চনত স্থাপিত মোগল সাম্ৰাজ্যই প্ৰায় দুই শতাব্দীৰ শান্তিৰ যুগৰ সূচনা কৰিছিল, আৰু সেই যুগৰ স্থাপত্যৰ আজিও বিশ্বজোৰা খ্যাতি আছে।
দ্য ৱৰ্ল্ড বিফোৰ হাৰ

দ্য ৱৰ্ল্ড বিফোৰ হাৰ হ'ল নিশা পাহুজাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু ষ্ট’ৰীলাইন এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ২০১২ চনৰ টৰণ্টোৰ এমি বঁটা বিজয়ী কানাডাৰ এখন তথ্যচিত্ৰ। ছবিখনে দুটা অতি ভিন্ন ধৰণৰ প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত অংশগ্ৰহণ কৰা দুগৰাকী যুৱতীৰ প্ৰফাইল কৰি ভাৰতৰ যুৱতীৰ বাবে জটিল আৰু সংঘাতপূৰ্ণ পৰিৱেশৰ সন্ধান কৰিছে - মিছ ইণ্ডিয়া হোৱাৰ আকাংক্ষা থকা ৰুহি সিং আৰু দুৰ্গা বাহিনীৰ সৈতে হিন্দু জাতীয়তাবাদী প্ৰচি ত্ৰিবেদী।

চলচ্চিত্ৰখন ২০১৪ চনত কৰেণ্ট নিউজ ষ্ট'ৰীৰ উৎকৃষ্ট কভাৰেজৰ বাবে এমিৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। ই ২০১২ চনৰ হট ডক্স কানাডিয়ান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তথ্যচিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ কানাডিয়ান ফিচাৰ ডকুমেণ্টৰী আৰু ২০১২ চনৰ ট্ৰিবেকা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰ বৈশিষ্ট্যৰ বঁটা লাভ কৰিছিল, আৰু প্ৰথম কানাডিয়ান স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডছত শ্ৰেষ্ঠ ফিচাৰ লেংথ ডকুমেণ্ট্ৰীৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। ছবিখনে ২০১৩ বৰ্ষৰ বাইৰন বে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰৰ তথ্যচিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১২ চনত ছান ডিয়েগো এছিয়ান ফিল্ম ফেষ্টিভেলে ছবিখনক এক বিশেষ জুৰী উল্লেখ প্ৰদান কৰিছিল।

২০১৪ চনৰ ৬ জুনত যিখন দেশক ই চিত্ৰিত কৰে সেই বিষয়ত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা অনুৰাগ কাশ্যপৰ সহায়ত ছবিখনে ভাৰতত ব্যাপক সমালোচনামূলক প্ৰশংসা লাভ কৰে। ফাৰ্ষ্টপোষ্টৰ এজন সমালোচকে ইয়াক "দীৰ্ঘদিনৰ পাছত অহা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ, দক্ষতাৰে নিৰ্মিত আৰু শক্তিশালীভাৱে উত্তেজক চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত এখন" বুলি অভিহিত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:২০১২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
মহীচন্দ্ৰ বৰা

অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী বিশিষ্ট গল্পকাৰ মহীচন্দ্ৰ বৰা[১৮৯৪-১৩ জুন ১৯৬৫]৷ তদুপৰি গল্পৰ লগতে তেখেতে কবিতাও ৰচনা কৰিছিল৷ সাহিত্যৰ উপৰিও তেখেত ৰাজনীতিৰ দিশতো সক্ৰিয় আছিল৷ তেখেত আৱাহন যুগৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য গল্পকাৰ৷ হলিৰাম ডেকা আৰু ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামীৰ পিছতে মহীচন্দ্ৰ বৰাই গল্প ৰচনা কৰি আধুনিক অসমীয়া গল্প সাহিত্যৰ ধাৰাটোক বিশেষভাৱে সমৃদ্ধ কৰি তুলিছিল ৷

জন্ম

মহীচন্দ্ৰ বৰাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৪ চনত নগাঁৱ জিলাৰ দেৱ নাৰিকলি গাঁৱত৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম মলাৰাম বৰা আৰু মাতৃৰ নাম লাহেশ্বৰী বৰা৷

শিক্ষাজীৱন

মহীচন্দ্ৰ বৰা শৈশৱৰে পৰাই এগৰাকী মেধাসম্পন্ন ছাত্ৰ আছিল৷ তেখেতে প্ৰাথমিক স্কুল পৰ্যায়তে পৰীক্ষা দি প্ৰাথমিক বৃত্তি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ সেই সময়তে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত তেখেতে অসমৰ ভিতৰতে প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত বি.এ পৰীক্ষাত ডিষ্টিংশ্যনসহ উত্তীৰ্ণ হৈছিল৷ আইনৰ পৰীক্ষাতো বৰাদেৱে প্ৰথম শ্ৰেণী লাভ কৰি কৃতিত্ব লভিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷

সাহিত্য কৰ্ম

মহীচন্দ্ৰ বৰাই পোনপ্ৰথমে আলোচনী ৰ পাতত গল্পকাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে৷ আলোচনীৰ পাতত লিখা ‘মিতাৰ মৰম’ গল্পটো আছিল তেখেতৰ প্ৰথম গল্প৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে আৱাহনৰ পাতত গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ আৱাহনৰ পাতত ‘কাউন্সিল বয়কট’, ছৰ্দাৰ বিল’ আদি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গল্প লিখি গল্পকাৰ হিচাপে পৰিচিত আৰু প্ৰতিষ্ঠিত হৈ পৰিল৷ তেখেতে ‘ৰামধেনু’ৰ পাততো গল্প লিখিছিল৷ ১৯৫০ চনৰ তৃতীয় বছৰ ষষ্ঠ সংখ্যাৰ ৰামধেনুত তেখেতে ‘নিৰীক্ষণ’ নামৰ এটা গল্প লিখিছিল৷ মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশিত তেখেতৰ গল্প সংকলটি হ’ল উকীলৰ জন্ম ৰহস্য[১৯৭০]৷ তেখেতৰ একমাত্ৰ কবিতা সংকলনটিৰ নাম ‘শান্তিশতক’৷

বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ মত

ড॰ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা-- “আমোদজনক পৰিস্থিতি আৰু বাকচাতুৰ্যৰ দ্বাৰা ব্যঙ্গ বেছি প্ৰোজ্জ্বল ৷”
কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ-- “দেশৰ কামত আপোনাৰ সময়ৰ নাটনি হৈছে ৷ আপুনি লিখিবলৈ নেৰিব৷ বেজবৰুৱাৰ আসনখন আপুনিহে পূৰাব পাৰিব ৷”
ড॰ কবীন ফুকন-- “চল্লিশৰ সংকটৰ কালত গল্প সংখ্যাত হীন হৈ পৰিছিল৷ যুদ্ধৰ সময়ত হলিৰাম ডেকা, মহীচন্দ্ৰ বৰা, ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামীৰ কেইটিমান গল্প প্ৰকাশিত হৈছিল৷ ”

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
ববিতা

ববিতা শিৱদাসনী কাপুৰ, জন্ম ২০ এপ্ৰিল ১৯৪৭, যাক ববিতা বুলিও জনা যায়,[1] এগৰাকী হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অভিনেত্ৰী। তেওঁ অভিনেতা হৰি শিৱদাসনীৰ কন্যা আৰু সেই সময়ৰ অভিনেত্ৰী সাধনা শিৱদাসনীৰ ভতিজী। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি আছিল সফল নাটক দছ লাখ (১৯৬৬), কিন্তু ৰাজেশ খান্নাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰা ৰোমান্টিক থ্ৰিলাৰ ৰাজ (১৯৬৭)হে তেওঁক স্বীকৃতি দিছিল।

১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৭৩ চনলৈকে বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰা উনৈশখন ছবিৰ দছ লাখ(১৯৬৬), ফৰ্জ(১৯৬৭), হাছিনা মান জায়েগী, কিছমত (দুয়োখন ১৯৬৮ চনত), এক শ্ৰীমান এক শ্ৰীমতী (১৯৬৯), ডলি (১৯৬৯), কব? কিউঁ? ঔৰ কাহাঁ? (১৯৭০), কল আজ আৰু কাল (১৯৭১) আৰু বনফুল (১৯৭১) আদি৷ ১৯৭১ চনত অভিনেতা ৰণধীৰ কাপুৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত জীত (১৯৭২) আৰু এক হাছিনা দো দিৱানে (১৯৭২) ছবিত অভিনয় কৰে। তাৰ পিছত মুক্তি পোৱা সোনে কে হাথ (১৯৭৩)ৰ গড় সফলতা আছিল যদিও তেওঁ নিজৰ চলচ্চিত্ৰ জগত এৰি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। দুয়োৰে একেলগে দুগৰাকী কন্যা অভিনেত্ৰী কৰিশ্মা আৰু কৰীনা।

নেপথ্যৰ জীৱন

সিন্ধী হিন্দু পৰিয়ালৰ অভিনেতা হৰি শিৱদাসানী আছিল ববিতাৰ পিতৃ৷ ববিতাৰ কৰাচীত জন্ম হৈছিল৷ তেওঁৰ মাতৃ আছিল, বৃটিছ খৃষ্টান বাৰবাৰা শিৱদাসনী৷ হৰি শিৱদাসনীয়ে ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বে আৰু পিছত বম্বেত বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু এগৰাকী ব্ৰিটিছ খ্ৰীষ্টান মাতৃ বাৰ্বাৰা৷ আইকনিক অভিনেত্ৰী সাধনা শিৱদাসনী তেওঁৰ খুৰাকৰ ছোৱালী আৰু তেওঁৰ সমবয়সীয়া আছিল৷

কৰ্মজীৱন

চিনেমা জীৱনত তেওঁ ঊনৈশখন ছবিত অভিনয় কৰিছিল। মুক্তি পোৱা প্ৰথমখন ছবি আছিল ১৯৬৬ চনৰ সফল ছবি দস লাখ, য’ত সঞ্জয় খান, ওম প্ৰকাশ আৰু নীতু সিঙে অভিনয় কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ চুক্তিবদ্ধ হোৱা প্ৰথমখন ছবি আছিল প্ৰকৃততে ৰাজেশ খান্নাৰ সহ অভিনীত ৰাজ (১৯৬৭) নামৰ ছবিখন, যিখন ১৯৬৭ চনতহে মুক্তি পাইছিল। বক্স অফিচত তেওঁৰ আটাইতকৈ বেছি সফল ছবি আছিল সঞ্জয় খানৰ সৈতে দছ লাখ; শশী কাপুৰৰ সৈতে এক শ্ৰীমান এক শ্ৰীমতী আৰু হাছিনা মান জায়েগী (১৯৬৮), ফৰ্জ, বনফুল আৰু এক হাছিনা দো দিৱানে ছবি জীতেন্দ্ৰৰ সৈতে; ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে ডলী; তুমছে আছা কৌন হেই (১৯৬৯) শম্মি কাপুৰৰ সৈতে; কিছমত বিশ্বজীতৰ সৈতে; কব ? কিয়ন? ঔৰ কাহান?(১৯৭০) ধৰ্মেন্দ্ৰৰ সৈতে; পেহচান মনোজ কুমাৰৰ সৈতে৷ ১৯৭১ চনত কাল আজ ঔৰ কল ছবিখনত ৰণধীৰ কাপুৰৰ বিপৰীতে ৰাজ কাপুৰ আৰু পৃথ্বীৰাজ কাপুৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ৰণধীৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত দুয়োকে একেলগে অভিনয় কৰিছিল পৰিচালক কে শংকৰে জিত ছবিত, যিখন ছবি আছিল এম জি ৰামচন্দ্ৰন আৰু জয়াললিতা অভিনীত এন আন্নানৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। স্বামীৰ পাৰিবাৰিক পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰি ১৯৭৩ চনত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ এৰি থৈ যায়।

​

ব্যক্তিগত জীৱন

ববিতাই কল আজ ঔৰ কাল(১৯৭১) ছবিখনত অভিনয় কৰাৰ সময়তে সহ অভিনেতা ৰন্ধিৰ কাপুৰৰ প্ৰেমত পৰিছিল৷ ১৯৭১ চনৰ ৬ নৱেম্বৰত এক আড়ম্বৰপূৰ্ণ অনুষ্ঠানত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছে, অভিনেত্ৰী কৰিশ্মা কাপুৰ আৰু কৰীনা কাপুৰ। আশীৰ দশকত অভিনেতা হিচাপে ৰণধীৰৰ কেৰিয়াৰ অৱনমিত হ’বলৈ ধৰিলে আৰু তেওঁলোকৰ মাজত সম্পৰ্কও তিক্ত হৈ পৰিল। বৈধ বিবাহত আৱদ্ধ হোৱা দম্পতীহালৰ বিবাহ বিচ্ছেদ কৰাৰ কোনো উদ্দেশ্য নাছিল যদিও তেওঁলোক দুয়ো কেইবাবছৰ ধৰি সুকীয়া ঘৰত বাস কৰিছিল। কেইবাবছৰ ধৰি পৃথকে পৃথকে থকাৰ পিছত ২০০৭ চনত এই দম্পতীহালে পুনৰ মিলিত হয়।
-
বিখৰে মোতি
ইন্দ্ৰাণী
-
বনফুল
গুলাবি
-
rowspan="২" | ১৯৭২ চনত
জীত (১৯৭২ চনৰ ছবি)
কয়লি / ৰাচিলি
-
এক হাছিনা দো দিৱানে
নীতা
-
১৯৭৩ চনত
সোনে কে হাথ
প্ৰেমা
-
}

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ছোনিয়া দীপ্তি

ছোনিয়া দীপ্তি (ইংৰাজী: Sonia Deepti; জন্ম: ২৯ জুলাই ১৯৮৩) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ তেলুগু ছবিত অভিনয় কৰিছে। ২০০৭ চনৰ শেখৰ কাম্মুলাৰ ছবি হেপ্পী ডেইজত তেওঁৰ প্ৰথম অভিনয়ে তেওঁক তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

ছোনিয়া দীপ্তি তেলংগানাৰ হায়দৰাবাদত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচনত ডিগ্ৰী লাভ কৰি পঢ়া-শুনা শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁ অভিনয় জগতত ভৰি দিয়াৰ আগতে তিনি বছৰ ধৰি এখন আইটি কোম্পানীত ছফ্টৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।

২০০৮ চনৰ শেষৰ ফালে হেপ্পী ডেইজৰ এজন সহ-অভিনেতা কৃষ্ণুডুৰ বিপৰীতে তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ছবি বিনায়কদু মুক্তি পায়, যিখনো এখন সফল ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। অতি সোনকালে তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰাও প্ৰস্তাৱ লাভ কৰে আৰু ২০১০ চনত এন লিংগুস্বামীৰ পৰিচালিত ৰোমান্টিক-অ্যাকচন ছবি পায়াৰ জৰিয়তে তামিলত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। সেই বছৰতে তেওঁৰ আন এখন তামিল ছবি ইনিধু ইনিধু মুক্তি পায়, যিখন আছিল হেপ্পী ডেইজৰ ৰিমেক আৰু ইয়াত তেওঁ মূল ছবিখনৰ চৰিত্ৰটোকে পুনৰায় ৰূপায়ণ কৰিছিল। ছোনিয়াই ২০১১ চনৰ তেলুগু ছবি ডুকুডুত সামান্থা ৰুথ প্ৰভুৰ চৰিত্ৰটোৰ বান্ধৱীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

২০১৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহত মুক্তি পোৱা পুনীত ৰাজকুমাৰ আৰু এৰিকা ফাৰ্নাাণ্ডেজ অভিনীত নিন্নিন্দলে ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ কন্নড় চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

২০১৫ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসৰ প্ৰাকক্ষণত তেওঁ নিজৰ ইউটিউব চেনেলত এখন চুটি ছবি মুকলি কৰে। মেঘা ৱালিৰ চিত্ৰনাট্যৰে নিৰ্মিত এই ছবিখনে মৰেল পুলিচিং বা নৈতিক পুলিচগিৰিৰ বৈধতা আৰু যুক্তিকৰতাৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। ই ছচিয়েল মিডিয়াত যথেষ্ট সঁহাৰি লাভ কৰিছিল আৰু ৰাম গোপাল বাৰ্মা তথা অমিতাভ বচ্চনকে ধৰি বহু তাৰকাই ইয়াক প্ৰশংসা কৰিছিল। হায়দৰাবাদৰ কান্ট্ৰি ক্লাবত ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
অমৰুতা পাটিল

অমৰুতা পাটিল (; জন্ম: ১৯ এপ্ৰিল ১৯৭৯) এগৰাকী ভাৰতীয় গ্ৰাফিক নভেল লেখিকা আৰু চিত্ৰশিল্পী।

পৃষ্ঠভূমি

অমৰুতাৰ পিতৃ ভাৰতীয় নৌসেনাত কৰ্মৰত এজন চাকৰিয়াল সূত্ৰে গোৱাত বাস কৰিছিল আৰু অমৰুতাই সেই সূত্ৰে তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।তেওঁ গোৱা কলেজ অৱ আৰ্টৰপৰা বিএফএ ডিগ্ৰী (১৯৯৯), আৰু টাফ্টছ ইউনিভাৰ্চিটি, স্কুল অৱ দ্য মিউজিয়াম অৱ ফাইন আৰ্টছৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে (২০০৪)।

কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি

অমৰুতা পাটিলে ১৯৯৯-২০০০ চনত এণ্টাৰপ্ৰাইজ নেক্সছ (মুম্বাই)ত কপিৰাইটাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। পষেকীয়া আলোচনী 'মাইণ্ডফিল্ডছ' (২০০৭-২০১২)ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সম্পাদিকা আছিল। ২০০৯ চনত তেওঁক TED ফেল'শ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়।

গ্ৰাফিক নভেল

হাৰ্পাৰকলিন্স ইণ্ডিয়া প্ৰকাশনৰদ্বাৰা, ভি কে কাৰ্তিকাই কমিছন আৰু প্ৰকাশ কৰা অমৰুতা পাটিলৰ আত্মপ্ৰকাশৰ গ্ৰাফিক উপন্যাস কাৰীত যৌনতা, বন্ধুত্ব আৰু মৃত্যুৰ বিষয়-বস্তু অন্বেষণ কৰা হৈছিল; আৰু পাটিলক ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা গ্ৰাফিক ঔপন্যাসিক হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
কমিকছ সংস্কৃতিৰ সৈতে বিশেষ পৰিচিত নোহোৱাকৈ এখন সৰু চহৰত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা এগৰাকী স্বঘোষিত "অডবল" পাটিলে তেওঁৰ অটোডিডাকটিক প্ৰক্ৰিয়া আৰু বিকশিত শৈলীৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।বৰ্তমান কাৰি বিভিন্ন শৈক্ষিক গৱেষণা পত্ৰৰ বিষয়-বস্তু হৈ পৰিছে।

তেওঁৰ পৰৱৰ্তী দুখন গ্ৰাফিক উপন্যাস আদি পাৰ্ভা: চাৰ্নিং অৱ দ্য অ'চেন আৰু সৌপ্তিক: ব্লাড এণ্ড ফ্লাৱাৰছ য়ে পাৰ্ব ডুৱেলজি গঠন কৰে যিয়ে মহাভাৰতৰ কাহিনীসমূহ ক্ৰমে আউতলাইয়াৰ কথক (সূত্ৰধৰ) গংগা আৰু অশ্বত্থামাৰ দৃষ্টিকোণৰপৰা পুনৰ কয়। এই দুখন উপন্যাসৰ বিষয়ে কওঁতে তেওঁ ওপৰত উল্লেখ কৰা দুজন কথকক বাছি লোৱাৰ সিদ্ধান্তৰ বিষয়ে কয় কাৰণ তেওঁলোকে পৰম্পৰাগত জ্ঞানৰ পুনৰাবৃত্তিত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছে। সূত্ৰধাৰৰ গুৰুত্ব পুনৰাবৃত্তি কৰা হৈছে - "গল্পসমূহক বৰ্তমানৰ ওচৰলৈ অনাৰ উপায়" হিচাপে।

তেওঁৰ ৰচনা ফৰাচী আৰু ইটালীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।

তেওঁৰ চতুৰ্থখন গ্ৰাফিক উপন্যাস - অৰণ্যকা - তেওঁৰ বন্ধু পৌৰাণিক কাহিনীবিদ দেৱদত্ত পট্টনায়কৰ সৈতে হোৱা কথা-বতৰাৰ পিছত বনাইছিল। আৰণ্যকা প্ৰথমে ২০১৯ চনত ৱেষ্টলেণ্ডে প্ৰকাশ কৰে, আৰু তাৰ পিছত ২০২৩ চনত হাৰ্পাৰকলিন্স ইণ্ডিয়াই প্ৰকাশ কৰে।

"কমিক বুক কেপিটেল" এংগ'লেম (ফ্ৰান্স) আৰু লা মেইচন ডেছ অ'টাৰ্ছৰ সৈতে দশকজুৰি জড়িত হোৱাৰ পিছত, কমিক বুক লেখকৰ বাবে জুৰীৰ আৱাস, পাটিলে ২০১৯ চনত ভাৰতলৈ স্থানান্তৰিত হয়।

২০১৯ চনৰ চেৰেণ্ডিপিটি আৰ্টছ ফেষ্টিভেলত অমৰুতা পাটিলে অলটাৰ নামৰ একক অনুষ্ঠান কৰিছিল।

বিশ্বৰ প্ৰথমটো নন ফিকচন কমিক্স এপ Qomix ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।

ৰাজহুৱা সংযোগ

অমৰুতা পাটিলে ২০১৭ চনত জী জয়পুৰ সাহিত্য মহোৎসৱৰ বক্তা আছিল।

২০১৮ চনত তেওঁ চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ডিভিনিটিত বক্তা আৰু শিল্পী আছিল

গ্ৰন্থতালিকা

কাৰি (২০০৮)
আদি পৰ্ব: চাৰ্নিং অৱ দ্য অ'চেন (২০১২)
সৌপটিক: তেজ আৰু ফুল (২০১৬)
অৰণ্যক (২০১৯)

বঁটা

অমৰুতা পাটিলে ২০১৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত ভাৰতৰ ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীৰ হাতৰপৰা মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰ্যালয়ৰ নাৰী শক্তিৰ সন্মান বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
জয়নাচৰণ বাথাৰী

জয়নাচৰণ বাথাৰী অসমৰ এগৰাকী লোক-শিল্পী। তেওঁ ছয়টা দশকজুৰি ডিমাছা লোকসংগীত, লোকবাদ্য আৰু লোককৃষ্টিৰ ওপৰত চৰ্চা কৰি আহিছে। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা ২০২৫ চনৰ পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে। ডিমাছা লোকবাদ্য মুৰি (পেঁপা) আৰু খ্ৰাম (ঢোল) বজোৱাত তেওঁ পাকৈত। ডিমাছা লোকনৃত্য “জাওবনী’’ আৰু “জাওপিনবানি’’ পুনৰসৃষ্টিতো বিশেষ পদক্ষেপ লয়।

তেওঁ ডিমাছা সাধুকথাৰ সংকলন “The Monkey and the Tortoise’’ আৰু “Tale of An Elderly Dimasa Couple’’ নামে দুখন পুথি ৰচনা কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ডিমাছা জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
উডুপি (খাদ্য)

উডুপি খাদ্য (উদিপি বুলিও জনা যায়) দক্ষিণ ভাৰতত প্ৰচলিত খাদ্য। ই দক্ষিণ ভাৰতৰ টুলুসকলৰ তুলুভা খাদ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে গঠিত আৰু কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ তুলুনাদ অঞ্চলৰ ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম উপকূলৰ এখন চহৰ উডুপিৰপৰাই ইয়াৰ নাম লোৱা হৈছে।

উডুপি ৰন্ধনশৈলীৰ বেছিভাগ খাদ্যই কঠোৰভাৱে নিৰামিষ। অৱশ্যে উডুপি খাদ্যৰ অন্যান্য উপাদানসমূহ নিৰামিষভোজী আৰু মাংগালোৰ অঞ্চলৰ খাদ্যত অতি সাধাৰণ।

উডুপি খাদ্যৰ উৎপত্তি মধ্বাচাৰ্যই প্ৰতিষ্ঠা কৰা উডুপি শ্ৰীকৃষ্ণ মঠৰপৰাই হৈছে। শিৱল্লী ব্ৰাহ্মণসকল "উডুপি হোটেল" (নিৰামিষভোজী ৰেষ্টুৰেণ্ট)ৰ বাবে বিখ্যাত যি ইডলি, ৱড়া, দোছা, চিৰা আৰু উপমা আদি সাধাৰণ দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্য পৰিৱেশন কৰাৰ বাবে জনাজাত। উডুপি কৃষ্ণ মন্দিৰত কৃষ্ণক বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য আগবঢ়োৱাৰ উদ্দেশ্যে মাধৱ ব্ৰাহ্মণে এই ৰান্ধনীশাল বিকশিত কৰিছিল। সেয়েহে উডুপি খাদ্যক সমাৰ্থকভাৱে শিৱল্লী মাধৱ খাদ্য বুলিও কোৱা হয়।

উডুপি খাদ্যত মূলতঃ শস্য, বীন, শাক-পাচলি আৰু ফল-মূলৰপৰা তৈয়াৰী খাদ্য থাকে। খাদ্যৰ বৈচিত্ৰ্য আৰু পৰিসৰ বহুল, আৰু খাদ্যৰ এটা বৈশিষ্ট্য হৈছে স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ উপাদানৰ ব্যৱহাৰ। বিখ্যাত দোছা (ডাঠ ক্ৰিস্প পেনকেক, আলুৰে ভৰাই থ'লে সাধাৰণ বা মচলা) এই খাদ্যৰপৰাই উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হয়।

এটা নিৰ্দিষ্ট সময় বা ঋতুত কিছুমান খাদ্য উপাদানৰ প্ৰতিবন্ধকতা হিচাপে পৰিগণিত হোৱা চতুৰ্মাস ব্ৰতৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰাৰ ফলত হয়তো উডুপি খাদ্যত বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্যৰ উদ্ভাৱন হ’ল। কুমলীয়া ৰঙালাও আৰু লাও হৈছে ছাম্বৰৰ মূল উপাদান, যিটো ষ্টু পিহি লোৱা নাৰিকল আৰু নাৰিকল তেলক ভিত্তি হিচাপে লৈ প্ৰস্তুত কৰা হয়।

সৰ্বব্যাপী প্ৰচলিত ভাৰতীয় খাদ্য দোছাৰ উৎপত্তি পি থানপ্পান নাইৰৰ মতে উডুপি। ছাৰু, টেঙা জলকীয়াৰ পানী, মেনুৰ আন এটা অপৰিহাৰ্য অংশ, আৰু লগতে কঁঠাল, কল’কেচিয়া পাত, কেঁচা সেউজীয়া কল, আমৰ আচাৰ, ৰঙা মৰিচা, আৰু নিমখ। এডিয়ে (ডাম্পলিং), আজাডিনা (শুকান তৰকাৰী বা ষ্টাৰ ফ্ৰাই তৰকাৰী), আৰু জিকাৰ ছালৰপৰা তৈয়াৰী চাটনিকে ধৰি বিশেষ খাদ্য।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দক্ষিণ ভাৰতৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:খাদ্য
মহাবীৰ

মহাবীৰ বা বৰ্ধমান হৈছে জৈন ধৰ্মৰ ২৪তম তথা শেষৰ জন তীৰ্থকৰ। জৈন পৰম্পৰা মতে মহাবীৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাত বিহাৰৰ এক ৰাজ পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৩০ বছৰ বয়সত তেওঁ পৰম জ্ঞানৰ সন্ধানত সংসাৰৰ মোহ মায়া ত্যাগ কৰি ঘৰ এৰি গুচি যায়। প্ৰায় চাৰে বাৰ বছৰ তেওঁ পৰম জ্ঞানৰ সন্ধানত কঠোৰ তপ আৰু ব্ৰহ্মচাৰ্য পালন কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ পৰম সত্যৰ সন্ধান পাই এজন ৰিপুঞ্জয় তথা জিন স্বৰূপে স্বীকৃতি পায়। তেওঁ প্ৰায় ৩০ বছৰ সাধনাৰ পৰা প্ৰাপ্ত জ্ঞান লোক সমাজত বিতৰণ কৰি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাত নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে। জৈন পৰম্পৰাৰ বাহিৰে কিছুমান পণ্ডিত যেনে কাৰ্ল পটাৰে বিশ্বাস কৰে যে মহাবীৰৰ জীৱনী সম্বন্ধীয় তথ্য সমূহ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাসযোগ্য নহয় আৰু তেওঁ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকাৰ গৌতম বুদ্ধৰ সমসাময়িক আছিল। মহাবীৰ ৭২ বছৰ বয়সত নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে আৰু তাৰপিছত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হয়।

পৰম সত্য বা কেৱল জ্ঞান লাভ কৰাৰ পিছত মহাবীৰে সত্য আৰু অহিংসাৰ বাণী বিলাইছিল। তেওঁ তেওঁৰ শিষ্যসকলক অহিংসা, সত্য, চুৰ নকৰা, ব্ৰহ্মচাৰ্য আৰু মায়া মোহৰ দ্বাৰা আবৃত নহৈ আত্মিক সংশোধন আৰু সঠিক জীৱন যাপনৰ শিক্ষা দিছিল। তেওঁ অনেক বেদান্ত অৰ্থাৎ বহুমুখী বাস্তৱৰ নীতি সমূহ উপস্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ শিকনী সমূহ তেওঁৰ প্ৰিয় শিষ্য গৌতম স্বামীয়ে সংৰক্ষিত কৰে আৰু ইয়াকে জৈন আগম বোলে। প্ৰথমে ইয়াৰ বাণীসমূহ জৈন সন্ন্যাসীৰ মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈছিল। পিছলৈ খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতিকাত ই লিপিবদ্ধ হয় যদিয় বহু বাণী সময়ৰ লগে লগে লোপ পাইছিল। বৰ্তমান উপলব্ধ জৈন আগম জৈন ধৰ্মৰ মূল কৃৰ্তিস্তম্ভ।

পাৰম্পৰিক জৈন ধৰ্মৰ মতে, মহাবীৰক দিগম্বৰ ৰূপত পূজা কৰা হয়। তেওঁৰ উচ্চতা ১০.৫ ফুট আছিল। তেওঁৰ হাত আঁঠুলৈ প্ৰসাৰিত আৰু বুকুত শ্ৰীবৎস থাকে। কৰ্ণ মণ্ডল ওলমি পৰা ধৰণৰ। সিংহ আৰু শাল গছ তেওঁৰ ধৰ্মীয় প্ৰতীক। সোণালী বৰ্ণৰ শৰীৰৰ মহাবীৰ সদায় তপস্যা ৰত অৱস্থাত কল্পনা কৰা হয়।

তেওঁৰ জন্মদিন গোটেই পৃথিৱীৰ জৈন ধৰ্মালম্বী সকলে মহাবীৰ জয়ন্তী হিচাপে পালন কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
শ্ৰেণী:জৈন ধৰ্ম
মঙ্গলবাৰ

]] দেৱতা মঙ্গল। মঙ্গলবাৰ নামটো তেওঁৰ নামেৰেই ৰখা হৈছে।

মঙ্গলবাৰ হৈছে সোমবাৰ আৰু বুধবাৰৰ মাজৰ দিন। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান অনুসৰি, সোমবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন; সেই অনুসৰি মঙ্গলবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ দ্বিতীয় দিন। যদিও বহু পৰম্পৰাগত কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি দেওবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন, সেয়া অনুসৰি মঙ্গলবাৰ হৈছে তৃতীয় দিন। কিছুমান মুছলিম দেশত শনিবাৰক সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন ধৰা হয়, সেই অনুসৰি মঙ্গলবাৰ হৈছে চতুৰ্থ দিন। ভাৰততো ইয়াক সপ্তাহৰ তৃতীয় দিন হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

মঙ্গলবাৰ নামটো হিন্দু ধৰ্মৰ নৱগ্ৰহ দেৱতা মংগল গ্ৰহৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ইংৰাজী নামটো মধ্য ইংৰাজীৰ ৰ পৰা আহিছে, যি পুৰণি ইংৰাজী ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, অৰ্থাৎ "Tīw-ৰ দিন"। এই Tīw হৈছে নৰ্চ পৌৰাণিক কাহিনীৰ যুঁজ, বিধি আৰু ন্যায়ৰ দেৱতা Týr। Tīw-ৰ তুলনা কৰা হৈছিল।

হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্ত সম্প্ৰদায়ৰ বাবে মঙ্গলবাৰটো বিশেষ পবিত্ৰ দিন। এই দিনটোত কালী আৰু দুৰ্গাক বিশেষভাৱে পূজা কৰা হয়। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ ইষ্টাৰ্ণ অৰ্থডক্স চাৰ্চে এইদিনটোক চেণ্ট জন দ্যা বেপ্টিষ্টৰ দিন হিচাপে পালন কৰে।

জ্যোতিৰ্বিদ্যাত

জ্যোতিৰ্বিদ্যা চৰ্চাত মঙ্গলবাৰ মঙ্গল গ্ৰহৰ লগত সংযুক্ত আৰু ইয়াক প্ৰকাশ কৰা হয় ♂ প্ৰতীক চিহ্নৰ দ্বাৰা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
অহিল্যা হৰজানী

অহিল্যা হৰজানী (ইংৰাজী : Ahillya Harjani ; জন্ম: ৬ মাৰ্চ ১৯৯৭, মুম্বাই, মহাৰাষ্ট্ৰ) এগৰাকী ভাৰতীয় বেডমিণ্টন খেলুৱৈ।

কেৰিয়াৰ

ডাচ অ’পেন, জাৰ্মান অ’পেন আৰু বি ডব্লিউ এফ জুনিয়ৰ ৱৰ্ল্ড চেম্পিয়নশ্বিপত জুনিয়ৰ ইভেণ্টত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে হৰজানীয়ে। ২০১৩ চনত তেওঁ হায়দৰাবাদৰ গোপিচান্দ বেডমিণ্টন একাডেমীত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। তেতিয়ালৈকে তেওঁ আছিল জিলা আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ খেলুৱৈ। ৰাজ্যিক মিক্সড ডাবলছত বিজয়ী হৈ তেওঁ ২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত চণ্ডীগড়ত অনুষ্ঠিত হোৱা ৩৭ সংখ্যক জুনিয়ৰ নেচনেলছত নিজৰ ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ পায় য'ত তেওঁ মিক্সড ডাবলছত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ২০১৪ চনত সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেংকিং টুৰ্ণামেণ্টত মিক্সড ডাবলছত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। আটাইতকৈ ধাৰাবাহিক খেলুৱৈ হোৱাৰ বাবে মিক্সড ডাবলছত ভাৰতৰ জুনিয়ৰ ১ নং হিচাপে বছৰটোৰ অন্ত পেলায়। ২০১৫ চনত মিক্সড ডাবলছত অল ইণ্ডিয়া ৰেংকিং টুৰ্ণামেণ্টৰ সকলো খেলতে সোণৰ পদক লাভ কৰে। ভাৰতৰ জয়পুৰত অনুষ্ঠিত ৪০ সংখ্যক জুনিয়ৰ নেশ্যনেলত মিক্সড ডাবলছত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে। ভাৰতত মিক্সড ডাবলছত ১ নং জুনিয়ৰ হিচাপে স্থান লাভ কৰি ২০১৫ চনৰ অন্ত পেলায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
ৰোহিত চাৰ্দানা

ৰোহিত চাৰ্দানা (, ২২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৭৯ – ৩০ এপ্ৰিল ২০২১) এজন ভাৰতীয় বাতৰি সূত্ৰধাৰ, বাতৰি পৰিবেশক, সাংবাদিক তথা সম্পাদক আছিল। তেওঁ 'তাল ঠক কে' নামৰ এক কাৰ্যসূচীৰ আয়োজন কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানত জি নিউজ টিভি চেনেলত ভাৰতৰ সমসাময়িক বিষয়বোৰৰ ওপৰত আলোচনা কৰা হৈছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ আজ তকত যোগদান কৰিবলৈ জি নিউজ এৰিছিল। ইয়াত তেওঁ 'ডংগল' নামৰ জনপ্ৰিয় বিতৰ্ক অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিছিল। তেওঁ সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৮ চনৰ গণেশ শংকৰ বিদ্যাৰ্থী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৭৯ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰ মাহত হাৰিয়ানাৰ কুৰুক্ষেত্ৰত ৰোহিত চাৰ্দানাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰৰ গীতা নিকেতন অৱচিয়া বিদ্যালয়ৰ পৰা মনোবিজ্ঞানত কলাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০০ চনৰ পৰা ২০০২ চনলৈ তেওঁ গুৰু জাম্বেশ্বৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয় পৰা গণ সংযোগ বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেওঁ আজ তকত 'ডংগল' নামৰ এটা অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানটোক ৰেডিঅ' ৰৱাণ্ডাৰ সৈতে তুলনা কৰা হয় আৰু তেওঁৰ ওপৰত মুছলমানসকলক দানৱীকৰণ, বৰ্বৰতা উৎসাহিত কৰা আৰু তেওঁৰ অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে হিন্দু-মুছলমানৰ বিভাজন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে।

তেওঁ পূৰ্বতে 'কৰ্মক্ষেত্ৰ' প্ৰযোজনা কৰিছিল। ভাৰতীয় দৰ্শকৰ বাবে ভাৰতত ৰাজনৈতিক দায়বদ্ধতাৰ অৱস্থাৰ প্ৰথম হিন্দী ভাষাৰ বাতৰি কাৰ্য্যসূচীবোৰৰ ভিতৰত যাৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য আছিল প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰা। কাৰ্যসূচীৰ প্ৰশ্ন-উত্তৰ বিন্যাসত সাংসদসকলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল য'ত চৰ্দানায়ে বিভিন্ন প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু সাংসদজনে তেওঁলোকৰ কামৰ বিতং প্ৰতিবেদন ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰশ্ন কৰে। কাৰ্যসূচীটোৰ অন্তিম খণ্ডটো ২০১৪ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ আগতে তেওঁলোকৰ নিজ নিজ সমষ্টিৰ বাবে সাংসদসকলৰ কামৰ ওপৰত এক বিতং "প্ৰতিবেদন কাৰ্ড"ৰ সৈতে সমাপ্ত হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

২০১৮ চনত ৰোহিত চাৰ্দানাক ভাৰত চৰকাৰে গণেশ শংকৰ বিদ্যাৰ্থী পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দ আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে তেওঁৰ অকাল মৃত্যুত গভীৰ সমবেদনা জ্ঞাপন কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক
স্বামী হৰিদাস

স্বামী হৰিদাস স্বামী হৰিদাস এজন আধ্যাত্মিক কবি আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ আছিল।

জন্ম আৰু পৰিচয়

স্বামী হৰিদাসৰ জন্মৰ তাৰিখ লৈ বহু মতভেদ আছে। তানসেনৰ জন্মৰ কিছু কাল পূৰ্বে স্বামী হৰিদাসৰ জন্ম হয় বুলি ধাৰণা কৰা হয়।স্বামী হৰিদাস (১৪৭৮-১৫৭৩) তেওঁ এগৰাকী আধ্যাত্মিক কবি আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ আছিল। ভক্তিমূলক ৰচনাসমূহৰ এক বৃহৎ অংশৰ কৃতিত্ব, বিশেষকৈ ধ্ৰুপদ শৈলীত, তেওঁক দিয়া যায় আৰু তেওঁ ৰহস্যবাদৰ হৰিদাসী বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, যি আজিও উত্তৰ ভাৰতত পোৱা যায়। তেওঁৰ কামে উত্তৰ ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু ভক্তি আন্দোলন দুয়োটাকে প্ৰভাৱিত কৰিছিল৷ জনপ্ৰিয় হৰিবংশ মহাপ্ৰভু, হৰিৰাম ব্যাস, ৰূপগোস্বামী, বিদ্যাপতি, মহাপ্ৰভু বল্লভাচাৰ্য, বিতাৰ্থলনাথ (গুচাইঞ্জি) তেওঁৰ সমসাময়িক আছিল

১৬০০ চনত তেওঁৰ অনুগামীসকলক বংশগত গৃহস্থ গোস্বামী আৰু তপস্বী সাধুসকলৰ মাজত বিভক্ত হোৱাৰ বাবে হৰিদাসৰ জীৱনীখনৰ পৃথক পৃথক সংস্কৰণ আছে। আধুনিক পণ্ডিতসকলে কয় যে তেওঁ ১৫০০ চনত বাস কৰিছিল। গোস্বামীসকলে তেওঁৰ জন্ম হৰিদাসপুৰত হোৱা বুলি দাবী কৰে আৰু তেওঁৰ পিতৃ মুলতানৰ বুলি দাবী কৰে যদিও সাধুসকলে তেওঁৰ জন্ম বৃন্দাবনৰ কাষৰ ৰাজপুৰত হোৱা বুলি দাবী কৰে। গোস্বামীসকলে তেওঁৰ পিতৃ অশুধীৰ, সাৰস্বত ব্ৰাহ্মণ বুলি দাবী কৰে, কিন্তু সাধুসকলে দাবী কৰে যে হৰিদাস এজন সানাথ্য ব্ৰাহ্মণ আছিল আৰু হৰিদাস কেৱল আশুধীৰৰ শিষ্য আছিল, তেওঁৰ পুত্ৰ নাছিল। গোস্বামীসকলে দাবী কৰে যে হৰিদাস এসময়ত বিবাহিত পুৰুষ আছিল যদিও পিছলৈ বিষ্ণুস্বামী সম্প্ৰদায়ত সাধু হৈ পৰিছিল, কিন্তু সাধুসকলে দাবী কৰে যে, হৰিদাস কেতিয়াও বিবাহিত নাছিলেই আৰু তেওঁ নিম্বাৰ্ক সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য আছিল। আধুনিক পণ্ডিতসকলে কয় যে হৰিদাস সম্ভৱতঃ কোনো পন্থাত দীক্ষিত হোৱা নাছিল আৰু তেওঁ নিধিবনত নিজৰ স্বতন্ত্ৰ ভক্তিমূলক সখীভাৱৰ পথ অনুসৰণ কৰিছিল যদিও তেওঁ হয়তো দুয়োটা পন্থাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। নিধিবনতেই তেওঁ বাঁকে বিহাৰী দেৱতাক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, যাৰ পূজা পৰৱৰ্তী সময়ত জগন্নাথ নামৰ এজন পুৰোহিতে পৰিচালনা কৰিছিল। গোস্বামী আৰু সাধুসকলে একমত যে গোস্বামীসকল জগন্নাথৰ বংশধৰ, যাক গোস্বামীসকলে হৰিদাসৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ বুলি দাবী কৰে, কিন্তু সাধুসকলে দাবী কৰে যে তেওঁ কেৱল হৰিদাসৰ কৃষ্ণ মূৰ্তিত উপস্থিত হোৱা সাৰস্বত পুৰোহিত আছিল।
তেওঁৰ আটাইতকৈ বিশিষ্ট তপস্বী অনুগামী আছিল বিথাল বিপুল।

হৰিদাসে ব্ৰজ ভাষা কবিতা ৰচনা কৰিছিল, যিবোৰ অষ্টাদশ সিদ্ধান্ত আৰু কেলিমাল নামৰ দুখন গ্ৰন্থত সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল।
হৰিদাসে ধ্ৰুপদ শৈলীত গাইছিল আৰু তেওঁৰ গ্ৰন্থৰ বিষয়বস্তু কেৱল কৃষ্ণ-কুঞ্জবিহাৰী আৰু ৰাধা-শ্যামৰ বনলীলাৰ বৰ্ণনা আৰু প্ৰশংসাৰে গঠিত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভক্তিবাদী কবি
শ্ৰেণী:ভক্তি আন্দোলন
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ