ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানা

মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানা (ডোংখা ভাষা: ཚེར་སྔོན་མེ་ཏོག) হৈছে পূব ভূটান, ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম অংশ আৰু চীনৰ দক্ষিণ জিজাঙৰ থলুৱা নীলা পপি ফুলৰ প্ৰজাতি। ই ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুল।

মেকন’পচিছ গেকিডিয়ানাৰ গা-গছৰ দৈৰ্ঘ্য কম আৰু কাণ্ড ওখ। মূল কাণ্ডত পাতবোৰ কম বেছি পৰিমাণে পৰ্যায়ক্ৰমে থাকে আৰু ইহঁতৰ ৰং হালধীয়া মিহলি সেউজীয়া। ফুলবোৰ বাটিৰ আকৃতিৰ আৰু ইহঁতৰ ৰং সাধাৰণতে বেঙুনীয়াৰ পৰা নীলা হ'ব পাৰে। প্ৰায়বোৰ ক্ষেত্ৰতে বেঙুনীয়া ৰঙৰ সৈতে শেঁতা নীলা ৰঙৰ ৰং দেখা পোৱা যায়। কেতিয়াবা গাঢ় ৰঙা ৰঙৰ ফুল দেখা গ'লেও ই বিৰল। মেকন'পচিছ বাইলেইৰ সৈতে এই উদ্ভিদাবিধৰ সাদৃশ্য আছে যদিও ইয়াৰ ফুলৰ পাহিবোৰ স্পষ্টভাৱে অৱতল, কমলা ৰঙৰ আৰু দীঘলীয়া শৈলীৰ।

শ্ৰেণীবিভাজন

ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুলবিধক পূৰ্বতে মেকন’পচিছ গ্ৰেণ্ডিছ (m. grandis subsp. orientalis) বুলি ভবা গৈছিল। ২০১৭ চনত জাপানৰ ব্লু পপি ছ’চাইটি আৰু ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱ বৈচিত্ৰ্য কেন্দ্ৰৰ সহযোগিতাৰ পিছত দেখা গ’ল যে এই চিনাক্তকৰণ শুদ্ধ নাছিল। ১৯৩৮ চনত ভাৰতৰ সীমান্তৰ ফালে ফ্ৰেংক কিংডন-ৱাৰ্ডে আৰু ১৯৩৪ চনত ভূটানত জৰ্জ শ্বেৰিফে সংগ্ৰহ কৰা নমুনাবোৰক দীৰ্ঘদিন ধৰি মেকন'পচিছ গ্ৰেণ্ডিছ বুলি গণ্য কৰি অহা হৈছিল। কিন্তু এই দুয়োবিধ প্ৰজাতিৰ যথেষ্ট পাৰ্থক্য আছে। সেই অনুসৰি এটা নতুন প্ৰজাতিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল আৰু ইয়েই হৈছে মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানা। এই নিৰ্দিষ্ট উপনামটো গাক্যি শব্দটোৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। জোংখা ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ সুখ। ভূটানৰ উন্নয়ন দৰ্শন স্থূল ৰাষ্ট্ৰীয় সুখৰ পৰা আহৰণ কৰা প্ৰেৰণাৰে এই উদ্ভিবিধৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।

মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানাৰ উপৰিও আন দুটা নতুন প্ৰজাতিৰ নীলা পপিৰ বৰ্ণনাও কৰা হৈছিল। এইকেইবিধ হৈছে মেকন'পচিছ মেৰাকেন্সিছ আৰু মেক'ন'পচিছ এলোংগেটা। ভূটানৰ মেৰাক, সাগটেং আৰু হা অঞ্চলত এই নতুন প্ৰজাতিকেইবিধ পোৱা যায়।

বিতৰণ আৰু বাসস্থান

বৰ্তমান মেকন'পচিছ গাকিয়ডিয়ানা পূব ভূটান, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম অঞ্চল আৰু দক্ষিণ জিজাঙত (তিব্বত) ৩,৭০০–৪,৩০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ পৰিসৰত ই ফুটুকানি, চৰণীয়া পথাৰ আদিত গজে। ই উপ-আলপাইন অৰণ্যৰ ৰ'দঘাই প্ৰান্তত খুব কমেইহে গজে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
ভীমকল

ভীমকল এবিধ সুস্বাদু কল আৰু এটি অতি বহুলভাৱে ব্যৱহৃত বনৌষধি। অন্যান্য কলৰ প্ৰজাতিৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ মুখ্য কাৰণ হৈছে ইয়াৰ মৌলিক আৰু আকাৰত ডাঙৰ বীজ বা গুটি। কিছুমানে ভীমকলক আঠীয়া কল বুলিও কয়। ইয়াক অকল খাদ্য হিচাপেই নহয় আন আন বহু কাৰণটো ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে ইয়াৰ বাকলিক খাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।

বিৱৰণ

ই বেছিভাগ খেতি কৰা কলতকৈ অধিক ৰসাল, দীঘল আৰু শকত গা-গছৰ হোৱা দেখা যায়। কলপাতবোৰৰ আকাৰ দীঘল আৰু বহল। কলফুলবোৰ মেৰুণ ৰঙৰ। ভীমকলত সাধাৰণতে বীজৰ সংখ্যা অধিক। ফলৰ সোৱাদ মিঠা। ভীমকলৰ ডিল এবিধ আইৰণ যুক্ত পাচলি।

শ্ৰেণীবিভাজন

ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৮২০ চনত ইটালীৰ উদ্ভিদবিজ্ঞানী লুইজি এলয়ছিয়াছ ক'লাই বৈজ্ঞানিকভাৱে বৰ্ণনা কৰিছিল।
এইবিধ কলৰে বিভিন্ন প্ৰকাৰ (varieties) উপলব্ধ।

বিতৰণ

এইবিধ প্ৰজাতিৰ কল পূব দক্ষিণ এছিয়া, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পূব অঞ্চল, উত্তৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ চীনৰ স্থানীয় অঞ্চলত পোৱা যায়। প্ৰৱৰ্তিত গছৰসংখ্যাৰ ভিতৰত বন্যপ্ৰজাতি বিদ্যমান, যিবোৰ স্থানীয় পৰিসৰৰ পৰা যথেষ্ট বাহিৰৰ।

ব্যৱহাৰ

ভীমকল সাধাৰণতে ফল হিচাপে খোৱা হয় যদিও ইয়াৰ বিভিন্ন অংশসমূহ বিভিন্ন প্ৰকাৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কলখাৰ বা কলাখাৰ, কলপচলা, কলডিল, কলৰ পাত, ডোং আদি হৈছে ইয়াৰ উদাহৰণ।
কলাখাৰ : কলাখাৰ হৈছে অসমীয়া খাদ্যাভ্যাসৰ এবিধ অবিচ্ছেদ্য উপকৰণ। কলগছৰ বিভিন্ন অংশৰ যেনে শুকান পাত আৰু ঠাৰি, কলডিলৰ বাকলি (পটুৱা), কলৰ মুঢ়া (মধুনা) আদি শুকুৱাই লৈ জ্বলাই ছাই কৰি কলখাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই কলখাৰ খাদ্যৰ উপকৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰিও কাপোৰ ধোৱা,মুৰ –চুলি ধোৱা আদি কামতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কলপচলা : কলপচলা অসমীয়া খাদ্যাভ্যাসৰ এবিধ পাচলি। ভীমকল গছৰ সৰু পুলি ব্যঞ্জন হিচাপে ৰান্ধি খোৱা হয়, ইয়াকে কলপচলা বোলে।
কলগছ : কল গছৰ অপ্ৰকৃত কাণ্ড কাটি বিয়া সবাহত ৰভাৰ খুটাঁ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বাৰিষা কালত গৰু-ম’হৰ ঘাঁহৰ নাটনিৰ সময়ত কলগছ সৰু সৰুকৈ কাটি সিজাই গৰু-ম’হক দানা হিচাপে খাবলৈ দিয়া হয়।
কলপুলি : অসমৰ বিভিন্ন মাংগলিক কাম-কাজত ভীমকলৰ পুলি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পদূলি মুখত দুয়োফালে দুটা কলপুলি পুতি বিয়া-সবাহত অতিথিক আদৰণি জনোৱাটো অসমীয়া সমাজৰ নিয়ম। তদুপৰি বিহু,পূজা-পাৰ্বণ,দহা-কাজ আদি অনুষ্ঠানতো কলপুলি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কলপটুৱা আৰু পাত : বিয়া, সবাহৰ দৰে অসমৰ বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠানত ভীম কলৰ পটুৱাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা ‘ডোং’ আৰু পাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভীম কলৰ পাতত প্ৰসাদ আদি বিতৰণ কৰাৰ লগতে ৰভাঘৰৰ ওপৰত কলপাত দি ছাঁৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। পাতত দিয়া খাদ্য প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে ভীমকলৰ পাত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়।
কলডিল : ভীমকলৰ ফুল বা কলডিল এবিধ পুষ্টিকৰ খাদ্য। অসমত বহুলভাবে এই খাদ্য ব্যৱহাৰ কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:ফল
অঞ্জন দত্ত (শিল্পী)

অঞ্জন দত্ত এজন ভাৰতীয় বাঙালী গায়ক, চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু পৰিচালক। তেওঁ সংগীতৰ বাবেহে‍ বেছি পৰিচিত। তেওঁৰ বিখ্যাত গীতসমূহৰ ভিতৰত 'বেলা বোস', 'ৰঞ্জনা আমি আৰ আছবোনা' অন্যতম। তেওঁৰ শৈশৱকাল অতিবাহিত হৈছিল দাৰ্জিলিঙত। অঞ্জন দত্ত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী। অঞ্জন দত্তৰ বিষয়ে‍ বাংলাদেশৰ সাজ্জাদ হুছেইনে অঞ্জনযাত্ৰা নামেৰে‍ এখন কিতাপ লিখি উলিয়াইছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অঞ্জন দত্তৰ জন্ম ১৯৫৩ চনৰ ১৯ জানুৱাৰীত। তেওঁৰ শৈশৱ অতিবাহিত হৈছিল দাৰ্জিলিঙত। দাৰ্জিলিঙৰ ছেইণ্ট পল স্কুলতেই তেওঁৰ শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ।

জীৱিকাৰ বাবে কাম-কাজ নথকাৰ দিনবোৰত তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে‍ কলিকতাস্থিত দৈনিক কাকত দ্য ষ্টেটছমেন কাকতত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল।

অভিনয়

১৯৮১ চনৰ পৰাই চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি অহা অঞ্জন দত্তই ১৯৯৮ চনৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণত হাত দিয়ে‍। ‘একদিন অচানক’, ‘যুগান্ত’, ‘অন্তৰীণ’, ‘নিৰ্বাক’, ‘জানি দেখা হবে’, ‘চিত্ৰাঙ্গদা’, ‘দেখা’, ‘মিষ্টাৰ এণ্ড মিচেছ আয়েৰ’কে ধৰি কেইবাখনো চিনেমাত তেওঁক দেখা গৈছিল। মৃণাল সেন পৰিচালিত ‘চালচিত্ৰ’ৰ যোগেদি‍ অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ। এই চলচ্চিত্ৰখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে‍ই তেওঁ ভেনিচ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেতাৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

অঞ্জন দত্তই ‘দা বং কানেকচন’, ‘ৰঞ্জনা আমি আৰ আসবো না’, ‘চলো...লেটছ গ’, ‘দত্ত ভাৰ্চাছ দত্ত’, ‘মে‍ডলি বাঙালী’, ‘শেষ বলে কিছু নেই’কে ধৰি কেইবাখনো ব্যুমকেশ চিৰিজৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল।

দত্তই ৰঞ্জনা আমি আৰ আসবো না ছবিৰ বাবে দুটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
২০১২ – ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – ৰঞ্জনা আমি আৰ আসবো নাৰ বাবে বিশেষ জুৰী বঁটা।
২০১২ - ৰঞ্জনা আমি আৰ আসবো নাৰ বাবে বাংলা ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

অৱসৰ ঘোষণা

২০২৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত অঞ্জন দত্তই মঞ্চৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। ৰাজহুৱা ঘোষণাত অভিনেতাজনে অতি সোনকালে পৰিবেশন হ’বলগীয়া তেওঁৰ নাটক আৰো একতা লিয়াৰৰ পোষ্টাৰ প্ৰকাশ কৰে।

অঞ্জন দত্তৰ গীতৰ এলবাম

শুনতে কি চাও? - ১৯৯৪
পুৰোনো গীটাৰ - ১৯৯৫ চন
ভালবাসি তোমায় - ১৯৯৬ চন
কেউ গান গায় - ১৯৯৭ চন
প্ৰিয় বন্ধু (বাংলাদেশত "গানে গানে ভালবাসা " নামেৰে‍ মুক্তিপ্ৰাপ্ত; অঞ্জন দত্ত, নিমা ৰহমান আৰু পৰশ পাথৰ) - ১৯৯৮
চলো বদলাই - ১৯৯৮ চন
হেল্ল' বাংলাদেশ - ১৯৯৯ চন
কলকাতা-১৬ - ১৯৯৯ চন
বান্দ্ৰা ব্লুজ (ইংৰাজী এলবাম) - ২০০০
অসময় - ২০০০ চন
ৰং পেঞ্চিল - ২০০১
অনেকদিন পৰ (অঞ্জন দত্ত আৰু কবীৰ সুমন) - ২০০৪
ইচ্ছে কৰে‍ই একসাথে (অঞ্জন দত্ত আৰু বাপ্পা মজুমদাৰ) - ২০০৫
দা বং কানেকচন (চলচ্চিত্ৰৰ গীত) - ২০০৭
আমি আৰ গদদ (নীল দত্ত আৰু অঞ্জন দত্ত) - ২০০৭
আবাৰ পথে দেখা (অঞ্জন দত্ত, বাপ্পা মজুমদাৰ আৰু এছ.আই. টুটুল) - ২০০৭
ঊনষাট -২০১৪

পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ

০১. বৰদিন - ১৯৯৮
০২. বো বেৰাকছ ফৰ এভাৰ - ২০০৪
০৩. কলকাতা- ২০০৫
০৪. দা বং কানেকচন - ২০০৬
০৫. চলো, লেটছ গ!" - ২০০৮
০৬. চৌৰাস্তা ক্ৰছৰোডছ অফ লাভ - ২০০৯
০৭. মে‍ডলি বাঙালী - ২০০৯
০৮. ব্যুমকেশ বক্সী - ২০১০
০৯. ৰঞ্জনা আমি আৰ আছাবো না - ২০১১
১০. আবাৰ ব্যুমকেশ - ২০১২
১১. দত্ত ভাৰ্চাছ দত্ত - ২০১২
১২. গণেশ টকিছ - ২০১৩
১৩. শেষ বলে কিছু নেই - ২০১৪
১৪. ব্যুমকেশ - ২০১৫
১৫. ব্যুমকেশ ও চিৰিয়াখানা - ২০১৬
১৬. হেমন্ত - ২০১৬
১৭. ব্যুমকেশ ও অগ্নিবান - ২০১৭

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ৱাহিদা আমিৰী

ৱাহিদা আমিৰী এগৰাকী আফগান পুথিভঁৰালী আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। তালিবান আৰু মহিলাৰ শিক্ষা আৰু কৰ্মৰ অধিকাৰৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞাৰ প্ৰতিবাদৰ অবিৰত প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁক বিবিচি ১০০ মহিলা ২০২১ৰ তালিকাত স্থান দিয়া হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আফগানিস্তানৰ কাবুলত জন্মগ্ৰহণ কৰা আমিৰীয়ে ১৯৯৬ চনত তালিবানে চৰকাৰত যোগদান কৰাৰ ঠিক আগতেই স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ এটা আদেশ আছিল ছোৱালীৰ বাবে স্কুল বন্ধ কৰা৷ সেইবাবে আমিৰীয়ে তেওঁৰ শিক্ষা বন্ধ হোৱাৰ শংকাত ভুগিলে। তেওঁৰ বহু আত্মীয়ই আফগানিস্তানৰ উত্তৰ অংশৰ পাঞ্জশ্বিৰলৈ পলায়ন কৰে যদিও দেউতাকে তাতে থাকিবলৈ বাছি লৈছিল। মাকৰ মৃত্যুৰ পিছত আমিৰীৰ পিতৃয়ে পুনৰ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু পৰিয়ালটো পাকিস্তানলৈ স্থানান্তৰিত হয়। তাৰ পিছত পৰিয়ালটো কাবুললৈ উভতি যায়৷ কাবুলত ছোৱালীৰ বাবে পুনৰ শিক্ষা মুকলি কৰা হয় আৰু মহিলাসকলে কাম কৰিব পৰা হ'ল। কিন্তু আমিৰীৰ বাবে জীৱনটো একেই থাকিল৷ এতিয়া তেওঁৰ বাবে মুকলি হৈ শিক্ষা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে পৰিয়ালৰ বাবে ৰন্ধা-বঢ়া আৰু চাফাই কাম কৰাটোৱেই গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছিল। কাবুললৈ উভতি অহাৰ পাঁচ বছৰৰ পাছত অৱশেষত আমিৰীক তেওঁৰ ভাগিনীয়েকে স্কুলত নামভৰ্তি কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে। আমিৰীয়ে কামলৈ আহি দুৱাৰখন তলা লগোৱা দেখিলে, আৰু তেওঁৰ পুথিভঁৰালটো বন্ধ হৈ থকা দেখিলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ "আফগানিস্তানৰ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত আন্দোলন"ত যোগদান কৰে, য'ত তেওঁ সহযোগী মহিলাসকলৰ সৈতে ৰাজপথত আন্দোলন-প্ৰতিবাদ কৰি মহিলাৰ কৰ্মৰ অধিকাৰৰ পোষকতা কৰে। কন্দুৱা গেছ, গুলী, আনকি মাৰপিট আদিৰো তেওঁলোক সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল। ইয়াৰ পিছতো আমিৰীয়ে নিজৰ আন্দোলন অব্যাহত ৰাখিছিল। কিন্তু ২০২২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁক আৰু আন কেইবাগৰাকীও মহিলাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি স্বৰাজ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়লৈ লৈ যোৱা হয় আৰু তাত তেওঁলোকক ১৮ দিনৰ বাবে ৰখা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
লংকাৰাম’

লংকাৰাম’ শ্ৰীলংকাৰ প্ৰাচীন ৰাজ্য অনুৰাধাপুৰৰ গলহেবাকড়াৰ প্ৰাচীন স্থানত ৰজা ৱালাগম্বাই নিৰ্মাণ কৰা এটা স্তুপ। স্তুপৰ প্ৰাচীন ৰূপৰ বিষয়ে একো জনা নাযায়, পিছলৈ এই স্তুপৰ সংস্কাৰ কৰা হয়। ধ্বংসাৱশেষৰপৰা দেখা যায় যে তাত শাৰী শাৰীকৈ শিলৰ খুঁটা আছে আৰু ইয়াক ঢাকিবলৈ স্তুপক আগুৰি ধৰি এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে তাত কোনো সন্দেহ নাই। স্তুপৰ ঘূৰণীয়া চোতালখন যেন মাটিৰপৰা ৩.০ মিটাৰ (১০ ফুট) ওপৰত। এই স্তুপৰ ব্যাস ১৪ মিটাৰ (৪৫ ফুট)। চোতালখনৰ আকৃতি বৃত্তাকাৰ আৰু ইয়াৰ ব্যাস ৪০৬ মিটাৰ (১,৩৩২ ফুট)।

এথ পকুনা

এথ পকুনা (হাতী পুখুৰী) হৈছে লংকাৰাম’য়াৰ ওচৰত অৱস্থিত প্ৰাচীন মানৱসৃষ্ট পুখুৰী। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ১৫৯ মিটাৰ (৫২২ ফুট), প্ৰস্থ ৫২.৭ মিটাৰ (১৭৩ ফুট) আৰু গভীৰতা ৯.৫ মিটাৰ (৩১ ফুট) আৰু ইয়াৰ পানী ধৰি ৰখাৰ ক্ষমতা ৭৫,০০০ মিটাৰ কুইণ্টল (২,৬০০,০০০ ঘনফুট)।

এই পুখুৰীৰ পানী পেৰিয়ামকুলামা টেংকৰ পৰা মাটিৰ তলৰ খালৰ নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে যোগান ধৰা হয়। এই মাটিৰ তলৰ খালবোৰে কেইবাশ বছৰৰ পাছতো কাম কৰি আছে। এই টেংকটো সম্ভৱতঃ অভয়াগিৰি বিহাৰ (বৌদ্ধ মঠ)ত সন্ন্যাসীসকলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, য’ত এটা সময়ত পাঁচ হাজাৰৰো অধিক পুৰোহিত আছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

This page incorporates content from Dr. Rohan Hettiarachchi's used with permission of website owner.

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ স্থাপত্য
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
বেতাল

alt=|]]ৰ নায়ক মহাৰাজ বিক্ৰমৰ সৈতে বেতাল

বেতাল (সংস্কৃত: वेताल, ৰোমানীকৃত: vetāla) হৈছে হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এক কিংবদন্তিমূলক জীৱ। সাধাৰণতে ইহঁতক শ্মশানত বাস কৰা এবিধ জ্ঞানী (ভৱিষ্যত দ্ৰষ্টা) অতিপ্ৰাকৃতিক সত্তা হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়। বেতালক পশ্চিমীয়া পৌৰাণিক কাহিনীৰ ভেম্পায়াৰৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি। মৃতদেহবোৰক পুনৰ সজীৱ কৰি বেতালবোৰে বাহন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ইহঁতে ইচ্ছামতে কোনো মৃতদেহত প্ৰৱেশ কৰি তাৰ অভিকাৰী হ’ব পাৰে আৰু ইচ্ছামতে দেহৰ পৰা ওলাই যাব পাৰে।

বিৱৰণ

হিন্দু লোককথাত বেতাল হৈছে মৰিশালিত বাস কৰা আৰু মৃতদেহৰ ওপৰত আসুৰিক দখল সাব্যস্ত কৰা এক দুষ্ট আত্মা। ইহঁতে মানুহক অশান্তি দি নিজৰ অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰে। ইহঁতে মানুহক উন্মাদ কৰি তুলিব পাৰে, ল’ৰা-ছোৱালীক হত্যা কৰিব পাৰে, গৰ্ভপাতৰ কাৰণ হ’ব পাৰে, কিন্তু গাঁৱৰ পহৰাও দিয়ে।

বেতালক জীৱন আৰু পৰলোকৰ মাজত আবদ্ধ হৈ থকা মৃতকৰ আত্মা বুলি গণ্য কৰা হয়। এই জীৱবোৰক মন্ত্ৰ জপ কৰি বশ কৰিব পাৰি। তেওঁলোকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰি তেওঁলোকক মুক্তি প্ৰদান কৰিব পাৰে। স্থান আৰু সময়ৰ নিয়মৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত নোহোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ বিষয়ে এক অলৌকিক জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰে আৰু মানুহৰ স্বভাৱ সম্পৰ্কে গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টি লাভ কৰে। সেয়েহে তান্ত্ৰিকসকলে তেওঁলোকক বশ কৰি নিজৰ দাস কৰিব বিচাৰে।

কংকন অঞ্চলত বেতাল নামেৰে এক পূজা-অৰ্চনা কৰাৰ সংস্কৃতিও দেখা পোৱা যায়। সেই অঞ্চলৰ বেতালক শান্তদুৰ্গা দেৱীৰ স্বামী বুলি কোৱা হয়, গতিকে শান্তদুৰ্গাৰ মন্দিৰৰ চৌহদৰ ভিতৰত বা কাষৰ কোনো এটা অংশত বেতালৰ সন্মানত উচৰ্গা কৰা এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। গোৱাৰ আমোনাত এটা বেতাল মন্দিৰ আছে। এই বেতাল ভৈৰৱৰ এটা ৰূপ আৰু ই সকলো আত্মা আৰু ভূত তথা সকলো ধৰণৰ পিশাচৰ মূৰব্বী।

সাহিত্য

বেতাল পঞ্চবিংশতি প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত পঁচিশটা নীতিশিক্ষামূলক সাধুৰ সংকলন। এই গ্ৰন্থখনত বৰ্ণিত দুটা কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰৰ ভিতৰৰ এটা চৰিত্ৰ হৈছে বেতাল। একাদশ শতিকাৰ পিছত সংকলিত হোৱা কথাসৰিৎসাগৰৰ এটা অংশটো বেতাল পঞ্চবিংশতিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থখনত এজন তান্ত্ৰিকে ৰজা বিক্ৰমাদিত্যৰ সহায়ত বেতালৰ পৰা সিদ্ধি লাভ কৰি গোটেই পৃথিৱীত ৰাজত্ব কৰিবলৈ কৰা এক অভিসন্ধিৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তান্ত্ৰিকজনে চতুৰতাৰে বিক্ৰমাদিত্যক মৰিশালি মাজৰ এজোপা গছত ওলমি থকা এটা মৃতদেহ আনিবলৈ কয়। সেই মৃতদেহটো এজন বেতালে অধিকাৰ কৰি আছিল আৰু যাত্ৰাপথত সি ৰজাক এটা কাহিনী কৈ শুনায়। কাহিনী শেষ কৰাৰ পিছত বেতালে ৰজাক এটা প্ৰশ্ন কৰে, যদি সেই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ ৰজাই জানিও নিদিয়ে তেতিয়া সি ৰজাৰ মূৰটো খণ্ড-বিখণ্ড কৰি পেলাব। আৰু যদি উত্তৰ দিয়ে বা মাত মাতে তেতিয়া সি পুনৰ গছজোপালৈ ওভতি আহিব। এনেদৰে চৌবিশ বাৰ বেতালে ৰজা বিক্ৰমক সাধু কৈ শুনালে আৰু ৰজাই শুদ্ধ উত্তৰ দিয়া বাবে সি পুনৰ ওভতি আহি গছ জোপাত ওলমি ৰ’লহি। শেষৰ বাৰ ৰজাই বেতালে উত্থাপন কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াত অসমৰ্থ হয় আৰু কোনো মাত নামাতে। ৰজাৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হৈ বেতালে তেওঁক তান্ত্ৰিকৰ দুষ্ট পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে অৱগত কৰে আৰু তেওঁক এনে এটা উপহাৰ প্ৰদান কৰে যাৰ ফলত তেওঁ ডাইনী শক্তি আহৰণ কৰাৰ লগতে তান্ত্ৰিককো পৰাস্ত কৰিব পাৰে।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

১৯৮৬ চনত শান্তিলাল ছোনীৰ পৰিচালনাত ভাৰতীয় ছবি “বিক্ৰম বেতাল” নিৰ্মাণ কৰা হয়। ছবিখন বেতাল পঞ্চবিংশতিৰ আধাৰত ৰজা বিক্ৰমাদিত্য আৰু বেতালৰ বিষয়ে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ৰামানন্দ সাগৰৰ প্ৰযোজনা আৰু পুত্ৰ প্ৰেম সাগৰৰ পৰিচালনাত ডি ডি নেচনেল চেনেলত বিক্ৰম ঔৰ বেতাল নামৰ এখন ধাৰাবাহিক প্ৰচাৰিত হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ কিংবদন্তি জীৱ
মহুৱা মুখাৰ্জী

মহুৱা মুখাৰ্জী ভাৰতৰ এগৰাকী নৃত্যশিল্পী৷ তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ গৌড়ীয় নৃত্য ৰূপৰ প্ৰতিষ্ঠাতা৷তেওঁক মহুৱা মুখোপাধ্যায় বুলিও জনা যায়৷ নৃত্যৰ লগতে তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক আৰু শিক্ষয়িত্ৰী আৰু সূক্ষ্ম কলা অনুষদৰ ডীন৷তেওঁ তেওঁৰ স্বামী অমিতাভ মুখাৰ্জীৰ সৈতে ১৯৮০ চনৰ পৰাই তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰৰ জৰিয়তে গৌড়ীয় নৃত্য শৈলীক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি আহিছে৷ তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ওকলাহোমা বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি অধ্যাপিকা হিচাপে নৃত্য কৰাৰ লগতে বক্তৃতাও দিছে। তেওঁ ব্ৰতীন্দ্ৰনাথ মুখাৰ্জী, শশী মাহাতো, নৰোত্তম সান্যাল, গম্ভীৰ সিং মুধা, মুকুন্দ দাস ভট্টাচাৰ্য আৰু অন্যান্য বহুতৰে পৰা চৌ নৃত্য, নাচনী নাচ, কুশান নাচ আৰু কীৰ্তনীয়া নাচৰ পৰম্পৰা আয়ত্ব কৰিছে৷ইয়াৰ উপৰিও মহুৱা মুখাৰ্জী গৌড়িয়া নৃত্য ভাৰতী আৰু মিত্ৰয়ন ইনষ্টিটিউটৰ পৰিচালক। শিল্পী হিচাপে তেওঁ নিজক ১৯৯৩ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ মাদ্ৰাজত কলানিধি নাৰায়ণনৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হোৱা “নৃত্য মহাসন্মিলন’’ত নৃত্যৰ বিষয়ে “ডেমনষ্ট্ৰেছন’’ দিছিল৷ ইয়াৰ পাছত দিল্লীত তেওঁ একক নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে৷ ইয়াৰ পিছৰ পৰাই একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচ্ ৰ ৰাণু মুখোপাধ্যায় সহ বিভিন্ন ঠাইত নৃত্যানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে৷ ত্ৰিভঙ্গী আৰু অতিভঙ্গী ব্যৱহৃত গৌড়ীয় নৃত্য অসমসহ ভাৰতৰ নানা ঠাইত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ উপৰি বাংলদেশতো ইয়াৰ প্ৰচাৰ হৈছে৷ গৌড় শিক্ষাগত অৰ্হতা হিচাপে তেওঁ উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ উত্তীৰ্ণ আৰু পি,এইচ,ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তদুপৰি তেওঁ ভাৰত নাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণো লৈছিল। ভাৰতীয় নৃত্য শিল্পৰ জগতখনত তেওঁক নৃত্যৰ “নিজৰা’’ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ Geetmay Tanmay - Trance in Motion নামৰ ডকুমেণ্টৰী ছবি এখনতো অভিনয় কৰিছে৷ এইখন ভাৰতৰ ফিল্ম বিভাগৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ নৃত্য, অভিনয় আৰু শিক্ষা এই তিনি বিভাগৰ সৈতে জড়িত থকাৰ উপৰি তেওঁ লেখামেলাও কৰিছে৷ তেওঁ গৌড়ীয় নৃত্যৰ ওপৰত বেঙ্গল ক্লাচিকেল ডান্স(গৌড়ীয় নৃত্য, প্ৰাচীন বাংলাৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যধাৰা) নামেৰে এখনি গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰে৷ এই গ্ৰন্থখন কলকাতাৰ “দা এছিয়াটিক ছোচাইটী’’ৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছে৷

গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন

মহুৱা মুখাৰ্জীয়ে বংগীয় শাস্ত্ৰীয় গৌড়ীয় নৃত্যৰ বিষয়ে এখন গ্ৰন্থও প্ৰণয়ন কৰিছিল। গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিছিল কলকাতাৰ এছিয়াটিক ছোচাইটিয়ে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
হাইদৰাবাদ

হাইদৰাবাদ (, ;) ভাৰতৰ তেলঙ্গানা ৰাজ্যৰ ৰাজধানী। এই চহৰক "চিটি অব পাৰ্লছ" বুলি জনা যায়। হাইদৰাবাদৰ আয়তন ৬৫০ বৰ্গকিঃমিঃ আৰু জনসংখ্যা ৬৮ লাখ।

অৰ্থনীতি

হাইদৰাবাদ ভাৰতৰ অন্যতম তথ্য প্ৰযুক্তিৰ কেন্দ্ৰ। ইয়াত বহুতো বহুজাতিক কোম্পানীৰ কাৰ্য্যালয় অৱস্থিত।

পৰিবহণ

স্থলপথ

হাইদৰাবাদ ভাৰতৰ বাকী চহৰসমূহৰ লগত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে সংযুক্ত। প্ৰধান ঘাইপথ সমূহ হৈছে ৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ, ৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ আৰু ২০২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। হাইদৰাবাদৰ প্ৰধান বাছ আস্থান হৈছে মহাত্মা গান্ধী বাছ আস্থান। চহৰখনত ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ ৪০০০ খনতকৈও অধিক বাছ চলাচল কৰে।

ৰেলপথ

চহৰখনৰ প্ৰধান ৰেল যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত মাল্টিমডেল ট্ৰান্সপ'ৰ্ট চিষ্টেম (এম এম টি এছ) উল্লেখযোগ্য। ভাৰতীয় ৰেলৰ দক্ষিণ মধ্য ৰে'লৱে মণ্ডলৰ মুখ্য কাৰ্যালয় হাইদৰাবাদৰ নিকটৱৰ্ত্তী চেকেন্দ্ৰাবাদত অৱস্থিত। চেকেন্দ্ৰাবাদ ৰে'লৱে ষ্টেচন হাইদৰাবাদৰ প্ৰধান ব্যস্ততম আৰু বৃহত্তম ৰে'লৱে ষ্টেচন। ইয়াৰোপৰি আন দুটা প্ৰধান ৰেল ষ্টেচন হৈছে - হাইদৰাবাদ ডেক্কান ৰে'লৱে ষ্টেচন (নামপল্লী) আৰু কাচিগুড়া ৰে'লৱে ষ্টেচন। ২০১৭ চনৰ নৱেম্বৰত হাইদৰাবাদ মেট্ৰ' ৰে'ল সেৱাৰ শুভাৰম্ভ ঘটে। এই ক্ষিপ্ৰ ৰে'লসেৱাই চহৰ খনৰ যাতায়ত ব্যৱস্থাত এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰে।

বিমানপথ

হাইদৰাবাদ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২৪ কিঃমিঃ দক্ষিণে অৱস্থিত ছামছাবাদৰ ৰাজীৱ গান্ধী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ হৈছে চহৰখনৰ প্ৰধান বিমানবন্দৰ। এই বিমানবন্দৰৰ পৰা দেশ তথা বিদেশৰ বিভিন্ন স্থানলৈ দৈনিক যথেষ্ট সংখ্যক বিমান চলাচল কৰে। ই দেশৰ অন্যতম ব্যস্ত বিমানবন্দৰ। পূৰ্বতে বেগমপেট বিমানবন্দৰৰ জৰিয়তে হাইদৰাবাদৰ বিমান সেৱা চলিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official site of the Greater Hyderabad Municipal Corporation

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
ঔৰংগাবাদ জিলা, বিহাৰ

ঔৰংগাবাদ ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ এখন জিলা। ঔৰংগাবাদ নগৰ এই জিলাখনৰ সদৰ ঠাই।

ভূগোল

ঔৰংগাবাদ জিলাৰ মাটিকালি ৩,৩৮৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১,৩০৯ বৰ্গ মাইল)। এই জিলাখন মাগধ সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত।

জনগাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ঔৰংগাবাদ জিলাৰ জনসংখ্যা ২,৫৪০,০৭৩জন। জনঘনত্ব হৈছে প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৭৬০জন (২০০০ প্ৰতি বৰ্গ মাইল)। লিংগ অনুপাত হৈছে প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯১৬ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৭২.৭৭%।

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ঔৰংগাবাদ জিলাৰ জনসংখ্যাৰ ৯৪.৭৮% হিন্দী আৰু ৫.১৭% উৰ্দুভাষী লোক।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক লিংক

Aurangabad information portal

শ্ৰেণী:বিহাৰৰ জিলা
পাৰবীন ফৰ্জানা আবছৰ

পাৰবীন এফ আবছাৰ , ভাৰতৰ বন্যপ্ৰাণী জীৱবিজ্ঞানী। ২০১৭ চনত টেৰেটামন প্ৰজাতিৰ আৰু স্পিলিয়াম প্ৰজাতিৰ টেৰেটামন এবছাৰাম নামৰ মিঠা পানীৰ কেঁকোৰা এটা প্ৰজাতিৰ আৱিষ্কাৰৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮৮ চনত পাৰবীন ফাৰ্জানা আবছৰৰ জন্ম হৈছিল, আহছান আব্ছাৰ আৰু ফাৰ্জানা আবছৰৰ ঘৰত।

শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ

আবছাৰে ২০১৭ চনৰ জুন মাহত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ত থকা আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয় (AMU)ৰ পৰা বন্যপ্ৰাণী বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ এ এম ইউৰ বন্যপ্ৰাণী বিজ্ঞান বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক অৰাছ ইলিয়াছৰ অধীনত গৱেষণা পত্ৰখন কৰিছিল।

আবিস্কাৰ

ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব হিমালয় অঞ্চলত অৱস্থিত মেঘালয়ত আবছাৰে এই প্ৰজাতিটো আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। আৱিষ্কাৰৰ সময়ত আবছৰৰ বয়স আছিল ২৯ বছৰ আৰু এইয়া তেওঁৰ ১১ বছৰৰ অভিজ্ঞতা আছিল। তেখেতে তেখেতৰ গৱেষণা পত্ৰখনত মেঘালয়ৰ গুহাসমূহত ডাঠ চূণশিলৰ উপস্থিতিকে ধৰি অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উন্নত মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীলৈকে বিভিন্ন জীৱৰ চহকী বাসস্থান বুলি আলোকপাত কৰিছে আৰু গুহা জীৱবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নৰ বাবে এই অঞ্চলটোক চহকী বুলি চিনাক্ত কৰিছে। মেঘালয়ত ১৫৮০টা চিনাক্তকৃত গুহা আছে, য'ত ভাৰতৰ আটাইতকৈ দীঘল আৰু গভীৰ গুহাসমূহৰ ভিতৰত দহটাৰ ভিতৰত নটা গুহা আছে। তদুপৰি, আবছাৰে ইতিমধ্যে অন্বেষণ কৰা মেঘালয়ৰ গুহাসমূহত গুহা জীৱবিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ অনান্বেষিত পৰিসৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ইতিমধ্যে মেঘালয়ক ভাৰতৰ চাৰিটা জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হৈছে, য'ত বিশ্বজুৰি মুঠ ৩৪টা হটস্পট আছে।

টেৰেটামন প্ৰজাতি

এই প্ৰজাতিটোৰ অধীনত এতিয়ালৈকে আৱিষ্কাৰ হোৱা এইটো মাত্ৰ তৃতীয় প্ৰজাতি: প্ৰথমটো ম্যানমাৰত আৰু দ্বিতীয়টো ভাৰতৰ মিজোৰাম ৰাজ্যত পোৱা গৈছিল। ২০২১ চনত টেৰেটামন প্ৰজাতিৰ চতুৰ্থটো কেঁকোৰা আৰু কেম্পি প্ৰজাতিৰ দ্বিতীয়টো কেঁকোৰা আৱিষ্কাৰ হোৱা বুলি ভবা হৈছে: চীনৰ ইউনান প্ৰদেশৰ হুছা চহৰত বিজ্ঞানী ডা পান, বয়ং শ্বি আৰু হংইং ছানে টেৰেটামন হুচিকাম চিনাক্ত কৰিছে।

তথ্য সূত্ৰ
ইন্দু মলহোত্ৰা

ইন্দু মলহোত্ৰা (; জন্ম: ১৪ মাৰ্চ, ১৯৫৬) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী ন্যায়াধীশ। তেওঁ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰাৰ আগতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ২০০৭ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাৰ স্বীকৃতি লাভ কৰা দ্বিতীয় মহিলা ইন্দু মলহোত্ৰায়ে সুদীৰ্ঘ ৩০ বছৰ কাল উচ্চতম ন্যায়ালয়ত অধিবক্তা আছিল। তেওঁ মধ্যস্থতাৰ যোগেদি নিষ্পত্তি আইনৰ বিশেষ পাৰদৰ্শী। তেওঁ ঘৰুৱা আৰু আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্যৰ বহু বিবাদত মধ্যস্থতা কৰিছে। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ আইন আৰু ন্যায় মন্ত্ৰণালয়ে ভাৰতত মধ্যস্থতাৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ পুনৰীক্ষণ কৰিবলৈ গঠন কৰা উচ্চ স্তৰৰ কমিটিৰ সদস্য নিযুক্ত কৰা হৈছিল। পিছলৈ মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰয়ে অধ্যক্ষতা কৰা কলেজিয়ায়ে তেওঁক সৰ্বসন্মতি ক্ৰমে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্তিৰ বাবে চৰকাৰলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। ২০১৮ চনৰ ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্ত কৰে। অধিবক্তা হিচাপে বাৰৰ পৰা পোনে পোনে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা।

উদ্ধৃতিসমূহ

ইতিহাসে এই সম্প্ৰদায়ৰ (এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ) লোকসকল আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত ক্ষমা খোজা উচিত। সমকামিতা মানৱ যৌন অভিমুখীতাৰ অন্যতম অংশ। ভাৰতৰ সকলো নাগৰিকৰ আত্মসন্মানেৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ আছে। পৰস্পৰৰ সহমতিৰ দ্বাৰা দুজন প্ৰাপ্তবয়স্ক ব্যক্তিৰ ঘটা যৌন কাৰ্য অপৰাধ নহয়।
তেওঁলোকে (এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে) শতিকাজুৰি সন্মুখীন হোৱা গ্লানি আৰু বৰ্জনৰ বাবে প্ৰতিকাৰ প্ৰদান কৰাত পলম হোৱাৰ বাবে ইতিহাসে এই সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য সকল আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত ক্ষমা বিচৰা উচিত। এই সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলে প্ৰতিশোধ আৰু অত্যাচাৰৰ ভয়ত পৰিপূৰ্ণ জীৱন যাপন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। সমকামিতা এক সম্পূৰ্ণ স্বাভাৱিক অৱস্থা, মানৱ যৌনতাৰ এক পৰিসৰৰ অংশ বুলি স্বীকাৰ কৰাৰ বাবে ই সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ অজ্ঞতাৰ বাবে আছিল।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ন্যায়াধীশ
কৰাচী

কৰাচী ( / ALA-LC: ) পাকিস্তানৰ সৰ্ববৃহৎ তথা আটাইতকৈ জনবহুল চহৰ আৰু সিন্ধু প্ৰদেশৰ ৰাজধানী। তদুপৰি কৰাচী পৃথিৱীৰ ভিতৰতে ষষ্ঠ জনবহুল চহৰ। এই চহৰখন পাকিস্তানৰ মূল সাগৰীয় বন্দৰ আৰু বাণিজ্য কেন্দ্ৰ। এই চহৰৰ সদাব্যস্ত নিশাৰ জীৱনৰ বাবে কৰাচীক City of Lights বুলিও আখ্যা দিয়া হয়। কৰাচীৰ নগৰীয়া অঞ্চলৰ জনসংখ্যা ২০১৩ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি প্ৰায় ২৩.৫ মিলিয়ন। এই চহৰৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৬০০০ জন।

কৰাচী বিশ্বৰ সপ্তম সৰ্ববৃহৎ চহৰ আৰু মুছলমান লোকৰ বসতিপূৰ্ণ সৰ্ববৃহৎ চহৰ। এই চহৰখন পাকিস্তানৰ বেংকিং, উদ্যোগ, বেহা-বেপাৰ আদি সকলো অৰ্থনৈতিক কাৰ্য্যৰ কেন্দ্ৰ। এই চহৰতে পাকিস্তানৰ প্ৰভাৱশালী উদ্যোগসমূহ অৱস্থিত। তদুপৰি এই চহৰখন দক্ষিণ এছিয়াৰ উচ্চশিক্ষাৰো এক কেন্দ্ৰস্থানৰূপে পৰিগণিত হৈছে।

কৰাচীক বিটা ৱৰ্ল্ড চহৰ ৰূপেও গণ্য কৰা হয়। ইছলামাবাদৰ পূৰ্বেই এই চহৰ পাকিস্তানৰ ৰাজধানী আছিল। এই দেশৰ সৰ্ববৃহৎ বন্দৰ কৰাচী বন্দৰ (Port of Karachi) আৰু বিন কাছিম বন্দৰ (Port Bin Qasim) ইয়াতে অৱস্থিত।

এই মহানগৰ আৰৱ সাগৰৰ উপকূলত অৱস্থিত। ২০০৯ চনত কৰাচীৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন (GDP) প্ৰায় ৭৮ বিলিয়ন ডলাৰ হৈছিল আৰু ২০২৫ চনলৈ ই ১৯৩ বিলিয়ন দলাৰলৈ বৃদ্ধি পাব বুলি আশা কৰা হৈছে।

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ নগৰ-মহানগৰ
আভা হাজৰিকা

আভা হাজৰিকা (; ১৪ মে' ১৯৪৪- ১১ ডিচেম্বৰ, ২০১০) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালক। স্বামী ইন্দুকল্প হাজৰিকা পৰিচালিত 'মানৱ আৰু দানৱ' ছবিৰ জৰিয়তে ৰূপালী পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। আভা হাজৰিকা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী তথ্যচিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথমখন তথ্যচিত্ৰ হৈছে 'ভুল'। ১৯৭৯ চনত এইখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। ২০০৮ চনত আভা হাজৰিকাই ৱাইজমেন ক্লাবৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা লাভ কৰিছিল।

জন্ম পৰিচয়

১৯৪৪ চনৰ ১৪ মে'ত বিলাসীপাৰাত আভা হাজৰিকাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম দেৱেন্দ্ৰ মোহন দাস আৰু মাতৃৰ নাম তুলসী ৰাণী দাস। আভা হাজৰিকাৰ পিতৃ আছিল সংগীতৰ অনুৰাগী। সেয়ে শৈশৱতে তেওঁ এক সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ লাভ কৰিছিল। পিতৃৰ পৰা তেওঁ সংগীত আৰু অভিনয়ৰ প্ৰতি তেওঁ আগ্ৰহী তথা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।

শিক্ষাজীৱন

আভা হাজৰিকাই হাইস্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল বিলাসীপাৰাত। তাৰ পিছত কলিকতাৰ ভিক্টোৰিয়া কলেজৰ পৰা আই এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুনেৰ ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউটৰ পৰা অভিনয়ৰ ডিপ্লমা গ্ৰহণ কৰে।

অভিনয় আৰু বৈবাহিক জীৱন

ভিক্টোৰিয়া কলেজত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতেই তেওঁ 'মেঘে ঢাকা তাৰা' নামৰ এখন বাংলা নাটকত অভিনয় কৰিছিল আৰু তাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। তেওঁ পুনেত পঢ়ি থাকোঁতে ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ সান্নিধ্যলৈ আহে আৰু ১৯৬৬ চনত ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। কালক্ৰমত তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান জন্ম হয়।

আভা হাজৰিকাই ৰূপালী পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰে ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ 'মানৱ আৰু দানৱ' ছবিৰ জৰিয়তে ১৯৭১ চনত। আভা হাজৰিকাই অভিনয় কৰা কেইখনমান ছবি হ'ল- 'নিয়তি', 'অগ্নিস্নান', 'বৈভৱ' আদি। আভা হাজৰিকাই বহুতো নাটকতো অভিনয় কৰিছিল। আভা হাজৰিকা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী তথ্যচিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথমখন তথ্যচিত্ৰ হৈছে 'ভুল'। আভা হাজাৰিকাই অসমৰ লোকচিত্ৰ, অসমৰ মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায়, সামাজিক বনানীকৰণ আদি বিষয়ৰ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে। তেওঁ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন যোগে প্ৰচাৰিত 'উৎকণ্ঠ মহানগৰ' নামৰ ধাৰাবাহিক খনৰ পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ মুখ্য সহকাৰী পৰিচালকৰূপে কাম কৰা কেইখনমান চলচ্চিত্ৰ হ'ল- অসমীয়াৰ 'মধুছন্দা', কাৰবি ছবি 'ৰিট আমটং' আদি।
আভা হাজৰিকা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ নাট শাখাৰ উপদেষ্টা হিচাপে আছিল। তেওঁ চেন্সৰ বৰ্ডৰো সদস্য আছিল। ইয়াৰ উপৰিও জ্যোতি চিত্ৰবন এণ্ড টেলিভিছন আৰু অন্যান্য নাট্য বিদ্যালয়ত প্ৰশিক্ষক আদি ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তদুপৰি হাজৰিকাই বিভিন্ন নাট প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক ৰূপেও দায়িত্ব পালন কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১০ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰত আভা হাজৰিকাই নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে।

বঁটা সন্মান

২০০৮ চনৰ ৱাইজমেন ক্লাবৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী