ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা

সাহিত্য অকাডেমি বঁটা হৈছে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্যিক অনুষ্ঠান সাহিত্য অকাডেমিয়ে প্ৰতিবছৰে প্ৰদান কৰা এটা বঁটা। ভাৰতৰ প্ৰধান চৌবিশটা ভাষাৰ কোনো লেখকৰ উল্লেখনীয় সাহিত্য-কৃতিৰ বাবে এই বঁটা দিয়া হয়। ভাষাসমূহ হ’ল : অসমীয়া, ইংৰাজী, ওড়িয়া, কাশ্মিৰী, কোংকণী, কন্নড়, গুজৰাটী, চাঁওতালি, ডোগ্ৰী, তামিল, তেলেগু, নেপালী, পঞ্জাবী, বঙালী, বড়ো, মাৰাঠী, মালয়ালম, মণিপুৰী, মৈথিলী, ৰাজস্থানী, সংস্কৃত, সিন্ধী আৰু হিন্দী।

বঁটাপ্ৰদান

প্ৰথম বছৰ অসমীয়াকে ধৰি ১৩টা ভাষাত ৰচিত ১৩খন গ্ৰন্থলৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছিল। বৰ্তমান ২৪ ভাষালৈ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। পুৰস্কাৰৰ ধন ৫০০০ টকাৰে আৰম্ভণি হৈ ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১০,০০০ টকা, ১৯৮৮ চনৰ পৰা ২৫,০০০ টকা, ২০০১ চনৰ পৰা ৪০,০০০ টকা, ২০০৩ চনৰ পৰা ৫০,০০০ টকা আৰু ২০০৯ চনৰ পৰা ১,০০,০০০ টকালৈ সংশোধন হয়।

১৯৫৪ চনত আৰম্ভ কৰা এই বঁটাত এখন অকাডেমিৰ প্ৰতীকসম্বলিত ফলক, এখন শ্বল আৰু পঞ্চাছ হাজাৰ টকা প্ৰদান কৰা হয়। ভাৰতীয় লেখকৰ সাহিত্য কৰ্মক স্বীকৃতি দিয়া আৰু উদ্গনি যোগোৱাই এই বঁটাৰ উদ্দেশ্য।

প্ৰক্ৰিয়া

বঁটা লাভ কৰিব লগীয়া লেখকৰ বাছনি প্ৰক্ৰিয়া বঁটা প্ৰদানৰ পূৰ্বৰ বাৰটা মাহত সম্পাদন কৰা হয়। অকাডেমিৰ সদস্যসকলে লেখক-সমালোচকসকলৰ পৰা ভাল গ্ৰন্থৰ এখন প্ৰাথমিক তালিকা প্ৰস্তুত কৰায়। ইয়াৰ পৰা বিচাৰকমণ্ডলীৰ বাবে প্ৰথম তালিকা প্ৰস্তুত কৰা হয়। এইখন তালিকাৰ পৰা পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ বিচাৰকসকলে শ্ৰেষ্ঠ তিনিখন গ্ৰন্থৰ তালিকা শেষ বিচাৰকৰ হাতলৈ পঠিয়ায়। তেওঁলোকে তাৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থ নিৰ্বাচন কৰে আৰু বাছনিৰ কাৰণো লিখিতভাৱে একাডেমিক জনায়।

আনন্দ কুমাৰস্বামী জলপানি

ভাৰতীয় লেখক আনন্দ কুমাৰস্বামীৰ নামত ১৯৯৬ চনত এই বঁটা আৰম্ভ কৰা হয়। এছিয়াৰ কোনো লেখকক ভাৰতত তিনি মাহৰ পৰা বাৰ মাহ সময় সাহিত্যিক গৱেষণা কৰিবৰ বাবে এই জলপানি দিয়া হয়। ১৯৯৬ চনত ড॰ আজাদ এন চামাতোভ (তাচখণ্ড), অধ্যাপক চেনেকা বন্দৰনায়ক (কলম্বো) আৰু অধ্যাপক চী নাকানেক (জাপান) ড॰ আনন্দ কুমাৰস্বামী জনপানী প্ৰদান কৰা হয়।

প্ৰেমচান্দ জলপানি

ভাৰতীয় সাহিত্যক প্ৰেমচান্দৰ ১২৫ বছৰীয়া জন্মদিন উপলক্ষে প্ৰেমচান্দ জলপানি আৰম্ভ কৰা হয়। এই জলপানী ভাৰতক বাদ দি অন্যান্য SAARC দেশসমূহৰ ভাৰতীয় সাহিত্যৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰা গৱেষক বা সৃ্ষ্টিশীল সাহিত্যকক প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰেমচান্দ জলপানি আগবঢ়োৱা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি হ'ল পাকিস্তানৰ শীৰ্ষস্থানীয় উৰ্দু ভাষাৰ গল্পকাৰ আৰু স্তম্ভলেখক জোনাব ইণ্টিজাৰ হুছেইন।

সোণালী জয়ন্তী বঁটা

ইয়াৰ সোণালী জয়ন্তী উপলক্ষে সাহিত্য অকাডেমীয়ে অনুবাদত কবিতাৰ অসামান্য ৰচনাসমূহৰ বাবে নিম্নলিখিত পুৰস্কাৰসমূহ ঘোষণা কৰে :-

ৰাণা নায়াৰ :- শিখ সন্ত বাবা ফৰিদৰ ভক্তিমূলক পাঞ্জাৱী কবিতাঅনুবাদ কৰাৰ বাবে

তপন কুমাৰ প্ৰধান :- তেওঁৰ নিজৰ ওড়িয়া কবিতা সংকলন " কালাহাণ্ডি" অনুবাদ কৰাৰ বাবে

পৰমিতা দাস :- পাৰ্বতী প্ৰসাদ বৰুৱাৰ অনুবাদৰ বাবে

জীৱনজোৰা কৃতিত্ব আৰু যুৱ সফলতাৰ বাবে সোণালী জয়ন্তী বঁটা নামদেও ধাচাল, মন্দক্ৰান্ত সেন, ৰঞ্জিত হস্কোটে, নীলাক্ষী সিং, সীতাৰা এছ আৰু আব্দুল ৰছিদক প্ৰদান কৰা হয়।

আৰু চাওক

ভাৰতীয় সাহিত্য
অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা সাহিত্যিকসকল
বড়ো ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা সাহিত্যিকসকল
সাহিত্য অকাডেমি

তথ্যসূত্ৰ

বহি:সংযোগ

Sahitya Akademi Awards and Fellowships, Official website

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ভাষাত প্ৰদান কৰা সাহিত্য পুৰস্কাৰ
নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি

নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি (ইটালীয়: Niccolò Machiavelli; জন্ম: ৩ মে ১৪৬৯ – মৃত্যু: ২১ জুন ১৫২৭) এজন খ্যাতনামা ইটালীয় দাৰ্শনিক, ৰাজনৈতিক চিন্তাবিদ, ইতিহাসবিদ আৰু নাট্যকাৰ আছিল। তেওঁক পশ্চিম ৰাজনৈতিক চিন্তাৰ “পিতা” বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু বিতৰ্কিত গ্ৰন্থ হৈছে Il Principe (অসমীয়াত: “ৰাজপুত্ৰ”), য’ত তেওঁ বাস্তৱবাদী ৰাজনৈতিক নীতিমালা ব্যাখ্যা কৰে।

জীৱন আৰু পৰিপ্ৰেক্ষিত

নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি ১৪৬৯ চনৰ ৩ মে' তাৰিখে ইটালীৰ ফ্লোৰেন্সত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ জীৱনৰ সময়কাল আছিল ইটালীৰ ৰেনেছাঁ যুগ, যি ৰাজনৈতিক চাঞ্চল্য, যুদ্ধ, আৰু নৈতিক বিশৃঙ্খলতাৰে ভৰা আছিল। তেওঁ ফ্লোৰেন্সৰ চৰকাৰত কূটনৈতিক আৰু সামৰিক বিষয়া হিচাপে কাম কৰিছিল।

১৫১২ চনত ফ্লোৰেন্সত মেদিচি পৰিয়ালৰ ৰাজনীতিৰ পুনৰ স্থাপন হোৱাৰ পাছত তেওঁক বন্দী কৰা হয় আৰু তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱন অন্ত হ'ব লগা হয়।

দ্য প্ৰিন্স

১৫১৩ চনত নিৰ্বাসন সময়ত তেওঁ ৰচনা কৰে তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ কিতাপ Il Principe (The Prince)। এই গ্ৰন্থত তেওঁ এক শক্তিশালী, বাস্তৱবাদী, আৰু ধূৰ্ত ৰাজপুত্ৰৰ ৰূপ আঁকে — যি সময়ৰ ৰাষ্ট্ৰনৈতিক অস্থিৰতাৰ মাজত নিজৰ শক্তি ৰক্ষা কৰিব পাৰে।

এই গ্ৰন্থৰ মুখ্য যুক্তিসমূহ:
ৰাজনীতি নৈতিকতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে।
ৰাজপুত্ৰৰ মুখ্য কাম হৈছে শক্তি লাভ, ৰক্ষা, আৰু বিস্তাৰ।
“উদ্দেশ্য সফল হ’লে, উপায় যিয়েই হওক, সেয়া গ্ৰহণযোগ্য।” – এই দৃষ্টিভংগীকেই “মাকিয়াভেল্লিয়ান” বুলি সমালোচনা কৰা হয়।

উক্তি:
“It is better to be feared than loved, if you cannot be both.”
“The ends justify the means.” (এই বাক্য প্ৰচলিত যদিও মাকিয়াভেল্লিয়ে শব্দে শব্দে এইটো লেখেনেই। )

অন্য কিতাপ আৰু দৰ্শন

Discourses on Livy – গণতন্ত্ৰ আৰু প্ৰজাৰ শক্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ।
The Art of War – সামৰিক কৌশল আৰু ৰাজনৈতিক নিয়ন্ত্ৰণ।
The Mandrake – এজন নাট্যকাৰ হিচাপে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় নাটক।

তেওঁৰ চিন্তাৰে ইঙ্গিত দিয়া হয় যে ক্ষমতা, জন-সমৰ্থন, আৰু কৌশলী পৰিচালনাই ৰাজনীতিত সফলতাৰ মূল চাবিকাঠি।

প্ৰভাৱ

মাকিয়াভেল্লিৰ নাম স্বয়ং ৰাজনৈতিক ধূৰ্ততা, কূটনৈতিক নীতিহীনতা, আৰু ক্ষমতা-প্ৰেমীৰ সমৰ্থক হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। “মাকিয়াভেল্লিয়ান” শব্দই আজিও নেতিবাচক ধাৰণাক বহন কৰে, যদিও বহু দাৰ্শনিক তেওঁক বাস্তৱবাদী চিন্তাবিদ হিচাপে সমাদৰ কৰে।

তেওঁৰ তত্ত্বৰ ওপৰত থমাছ হবছ, ফ্ৰান্সিছ বেকন, হেগেল, স্পিনোজা, নিছ্ছে আদি দাৰ্শনিকৰ প্ৰভাৱ পৰিছে, আৰু তেওঁ নিজেও বহু আধুনিক চিন্তাৰে আগভাগত আছিল।

মৃত্যু

নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি ১৫২৭ চনৰ ২১ জুনত ফ্লোৰেন্সত মৃত্যু বৰণ কৰে। মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ ৰচনাবোৰ অধিক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।

উৎস

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
বলাইচাঁদ মুখোপাধ্যায়

বলাইচাঁদ মুখোপাধ্যায় (; ১৯ জুলাই ১৮৯৯ - ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৯) এজন ভাৰতীয় বাঙালী লেখক। বনফুল ছদ্মনামেৰে তেওঁ অধিক পৰিচিত।

জন্ম আৰু পৰিয়াল

বলাইচাঁদ মুখোপাধ্যায়ৰ জন্ম বিহাৰৰ পূৰ্ণিয়া জিলাৰ মণিহাৰী গাঁৱত। পিতৃ সত্যচৰণ মুখোপাধ্যায় পেছাত এজন চিকিৎসক আছিল।

বনফুল ছদ্মনামৰ আঁৰৰ কাহিনী

১৯১৫ চনত কালীপ্ৰসন্ন দাশগুপ্ত সম্পাদিত 'মালঞ্চ' নামৰ আলোচনীত বলাইচাঁদ মুখোপাধ্যায়ৰ প্ৰথম কবিতা ছপা হয়।==

প্ৰকাশিত উপন্যাস

তৃণখণ্ড- ১৯৩৫
বৈতৰণীৰ তীৰ‍ে-১৯৩৬
নিৰঞ্জনা-১৯৫৫
ভুবন সোম-১৯৫৭
মহাৰাণী-১৯৫৮
অগ্নীশ্বৰ-১৯৫৯
মানসপুৰ-১৯৬৬
এৰাও আছে-১৯৭২
নবীন দত্ত-১৯৭৪
হৰি‍শ্চন্দ্ৰ-১৯৭৯
কিছুক্ষণ-১৯৩৭
সে ও আমি-১৯৪২
সপ্তৰ্ষি-১৯৪৫
উদয় অস্ত-১৯৭৪
গন্ধৰাজ
পীতাম্বৰেৰ পুনৰ্জন্ম-১৯৬৩
নঞ তৎপুৰুষ
কৃষ্ণপক্ষ
সন্ধিপূজা
হাটেবাজাৰে‍

কন্যাসু
অধিকলাল
গোপালদেবেৰ স্বপ্ন
স্বপ্নসম্ভব
কষ্টিপাথৰ
প্ৰচ্ছন্ন মহিমা
দুই পথিক
ৰাত্ৰি
পিতামহ
পক্ষীমিথুন
তীৰ্থেৰ কাক
ৰৌৰব
জলতৰঙ্গ
ৰূপকথা এবং তাৰপৰ
প্ৰথম গৰল
ৰঙ্গতুৰঙ্গ
আশাবাৰি‍
ঌ
সাত সমুদ্ৰ তেৰো নদী
আকাশবাসী

তুমি
অসংলগ্ন
সীমাৰেখা
ত্ৰিবৰ্ণ
অলংকাৰপুৰী
জঙ্গম
অগ্নি
দ্বৈৰথ
মৃগয়া
নিৰ্মোক
মানদণ্ড
নবদিগন্ত
কষ্টিপাথৰ
স্থাবৰ
ভীমপলশ্ৰী
পঞ্চপৰ্ব
লক্ষ্মীৰ আগমন
ডানা

চুটিগল্প সংকলন

বনফুলেৰ গল্প
বনফুলেৰ আৰো গল্প
বাহুল্য
বিন্দু বিসৰ্গ
অনুগামিনী
বনফুলেৰ শ্ৰেষ্ঠ গল্প
বনফুলেৰ গল্প সংগ্ৰহ - ১
বনফুলেৰ গল্প সংগ্ৰহ - ২
মানুষেৰ মন

নাটক

শ্ৰীমধুসূদন
বিদ্যাসাগৰ

আত্মজীৱনী

পশ্চাৎপট (১৯৮৭)

কাব্যগ্ৰন্থ

বনফুলেৰ কবিতা (১৯৩৬)
অঙ্গাৰপৰ্ণী (১৯৪০)
চতুৰ্দশী (১৯৪০)
আহবনীয় (১৯৪৩)
কৰকমলেষু (১৯৪৯)
বনফুলেৰ ব্যঙ্গকবিতা (১৯৫৮)
নূতন বাঁকে (১৯৫৯)
সুৰসপ্তক (১৯৭০)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
নাহিদ ইছলাম

মো. নাহিদ ইছলাম বৈষম্য বিৰোধী ছাত্ৰ আন্দোলনৰ অসহযোগ কাৰ্যসূচীত প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী শেখ হাছিনাৰ পদত্যাগৰ এক দফা দাবী ঘোষণা কৰি সফল হয়।

কৰ্মজীৱন

২০২৪ চনৰ ৮ আগষ্টত বাংলাদেশৰ অন্তৱৰ্তীকালীন চৰকাৰৰ উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰি ৯ আগষ্টত ডাক, দূৰসংযোগ আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয়ৰ উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০২৪ চনৰ ১৬ আগষ্টত তেওঁক তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ৰ উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

নাহিদ ইছলামৰ ডাকনাম ফাহিম। ১৯৯৮ চনত ঢাকাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পিতৃ শিক্ষক আৰু মা গৃহিণী। তেওঁৰ সৰু ভাইটি আছে। ২০১৪ চনত ঢাকাৰ দক্ষিণ বনশ্ৰী মডেল হাইস্কুলৰ পৰা এছ এছ চি উত্তীৰ্ণ হয়। ২০১৬ চনত চৰকাৰী বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা এইচএসছি উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমাজবিজ্ঞান বিভাগত ভৰ্তি হয়। ২০২২ চনত তেওঁ সন্মানত উত্তীৰ্ণ হয়। বৰ্তমান তেওঁ একেটা বিভাগতে স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ। নাহিদৰ বিয়া হৈ গৈছে। আন্দোলনকাৰী হোৱাৰ উপৰিও তেওঁৰ ৰাজনৈতিক পৰিচয় আছে। তেওঁ গণতান্ত্ৰিক ছাত্ৰ শক্তিৰ কেন্দ্ৰীয় নেতা।

তথ্য উৎস
বাহিৰে ৰং চং, ভিতৰে কোৱা ভাতুৰী

বাহিৰে ৰং চং, ভিতৰে কোৱাভাতুৰী এখন উদ্দেশ্যধৰ্মী আৰু উপন্যাসৰ সমপৰ্যায়ৰ এখনি ব্যংগ ভাৱধাৰাৰ পুথি। ই হেমকোষ প্ৰণেতা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই লিখা এখন পুথি। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই এসময়ত “সোণাৰচাঁদ’’ ছদ্মনামেৰে লিখিছিল। অৰুনোদইৰ কেইবাটাও সংখ্যাত তেওঁ এই ছদ্মনামেৰে লিখিছিল, যদিও কেতিয়া তেওঁ এই নাম পৰিহাৰ কৰিছিল জনা নাযায়। বাহিৰে ৰং চং, ভিতৰে কোৱাভাতুৰী নামৰ উপন্যাসধৰ্মী ৰচনাৰ প্ৰথম কেইটামান খণ্ড তেওঁ এই ছদ্মনামেৰে লিখিছিল।

তথ্য সূত্ৰ
একে লিংগৰ বিয়া

একে লিংগৰ বিয়া হল অনুষ্ঠানিকভাবে দুজন পুৰুষ বা দুগৰাকী মহিলাৰ মাজত হোৱা বিয়া যি সমকামিতাৰ ফলত হোৱা একে লিংগৰ প্ৰেমৰ পৰিনাম হয়। একে লিংগৰ বিয়া ভিন্ন প্ৰাচীন সভ্যতা যেনে ৰোমান আৰু চীনা ফুজিয়ানৰ মাজত প্ৰাচীন কালৰে পৰা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। কিন্তু পশ্চিমীয়কৰণৰ ফেক্ট ১৯ শতিকাত এই প্ৰথা লোপ পায়।
আধুনিক যুগত প্ৰথম একবিংশ শতিকাৰ শেষত একে লিংগ বিয়াক মৰ্যদা প্ৰদান কৰি আইন প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।

স্বীকৃতি দিয়া দেশ সমুহ

একে লিংগৰ বিয়াক বৰ্তমান ৩৪খন দেশত স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। দেশ কেইখন হ'ল:-এণ্ডোৰা, আৰ্জেন্টিনা, অষ্ট্ৰেলিয়া, অষ্ট্ৰিয়া, বেলজিয়াম, ব্ৰাজিল, কানাডা, চিলি, কলম্বিয়া, কোষ্টাৰিকা, কিউবা, ডেনমাৰ্ক, ইকুৱেডৰ, ফিনলেণ্ড, ফ্ৰান্স, জাৰ্মানী, আইচলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড, লাক্সেমবাৰ্গ, মাল্টা, মেক্সিকো, নেদাৰলেণ্ড, নিউজিলেণ্ড, নৰৱে, পৰ্তুগাল, স্লোভেনিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, স্পেইন, ছুইডেন , চুইজাৰলেণ্ড, টাইৱান, যুক্তৰাজ্য, আমেৰিকা, আৰু উৰুগু। ২০২৪ চনৰ ১ জানুৱাৰীত ইষ্ট’নিয়াত একে লিংগৰ বিয়া বৈধ হ’ব।

আৰুবা, কুৰাচাও, চেক গণৰাজ্য,গ্ৰীচ,হণ্ডুৰাছ, ভাৰত,জাপান, লিচেনষ্টেইন, নাভাজো জাতি, দক্ষিণ কোৰিয়া, থাইলেণ্ড, আৰু ভেনিজুৱেলাত একে লিংগৰ বিয়াৰ বিষয়ে বিধায়িনী দল বা আদালতে বিবেচনা কৰি আছে।

লিথুৱেনিয়া, পেৰু, ফিলিপাইনছ,দক্ষিণ কোৰিয়া আৰু ইউক্ৰেইনকে ধৰি কেইবাখনো দেশত নাগৰিক দাম্পত্যৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছে।

বিশ্বজুৰি একে লিংগৰ বিবাহ

মুঠ ৩৮খন দেশত সমলিংগ বিবাহ আইনীভাৱে সম্পন্ন আৰু স্বীকৃতঃ এণ্ডোৰা, আৰ্জেণ্টিনা, অষ্ট্ৰেলিয়া, [ক] অষ্ট্ৰিয়া, বেলজিয়াম, ব্ৰাজিল, কানাডা, চিলি, কলম্বিয়া, কোষ্টা ৰিকা, কিউবা, ডেনমাৰ্ক, [খ] ইকুৱেডৰ, [গ] এস্তোনিয়া, ফিনলেণ্ড, ফ্ৰান্স, [ঘ] জাৰ্মানী, গ্ৰীচ, আইচলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড, লিছটেনষ্টাইন, লাক্সেমবাৰ্গ, মাল্টা, মেক্সিকো, [ঙ] নেদাৰলেণ্ড, [চ] নিউজিলেণ্ড, [ছ] নৰৱে, পৰ্তুগাল, স্লোভেনিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, স্পেইন, ছুইডেন, ছুইজাৰলেণ্ড, টাইৱান, থাইলেণ্ড, যুক্তৰাজ্য, [হ] আৰু উৰুগুৱে ইজৰাইল দ্বাৰা দূৰ বা বিদেশত সম্পন্ন সমলিংগ বিবাহক সম্পূৰ্ণ বৈবাহিক অধিকাৰৰ সৈতে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

এল চালভাদৰ, ইটালী, জাপান, নেপাল, ভেনিজুৱেলা আৰু ভিয়েটনাম আইনসভা বা আদালতৰ দ্বাৰা সমকামী বিবাহ বিবেচনাধীন।

কসোভো, পেৰু, আৰু পোলেণ্ড ধৰি কেইবাখনো দেশত অসামৰিক সংঘৰ কথা বিবেচনা কৰা হৈছে।

2015 চনৰ 12 মাৰ্চত ইউৰোপীয় সংসদ ইউৰোপীয়ান ইউনিয়নৰ প্ৰতিষ্ঠান আৰু সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহক "সমকামী বিবাহ বা সমলিংগ নাগৰিক সংঘক ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু মানৱ আৰু নাগৰিক অধিকাৰৰ বিষয় হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ ওপৰত [প্ৰতিফলিত কৰিবলৈ]" উৎসাহিত কৰি এক অ-বাধ্যতামূলক প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰা হয়।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সমলিংগ বিবাহৰ প্ৰসাৰৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই কেইবাখনো দেশে প্ৰতিৰোধমূলক সাংবিধানিক নিষেধাজ্ঞা জাৰি কৰিছে, য'ত আটাইতকৈ শেহতীয়া হৈছে ২০২৩ চনত মালি আৰু ২০২৪ চনত গেবন আন দেশবোৰত, এনে সীমাবদ্ধতা আইনৰ জৰিয়তে প্ৰভাৱিত হয়। সমলিংগ বিবাহ প্ৰথমে প্ৰণয়ন হোৱাৰ আগতেই কিছুমান দেশত সংবিধান আছিল য 'ত বিবাহ কেৱল এজন পুৰুষ আৰু এগৰাকী মহিলাৰ মাজত হোৱাটো নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছিল।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আদালতৰ সিদ্ধান্তসমূহ

ইউৰোপীয় মানৱ অধিকাৰ আদালত

২০১০ চনত ইউৰোপীয় মানৱ অধিকাৰ আদালত (ই. চি. এইচ. আৰ.) শ্বাল্ক আৰু ক 'পফ বনাম অষ্ট্ৰিয়াত ৰায় দিছিল। গোচৰত এগৰাকী অষ্ট্ৰিয়ান সমলিংগ দম্পতীৰ ছিল যত' বিয়া কৰাৰ অধিকাৰ অস্বীকাৰ কৰা হৈছিল। আদালতে ৪ ৰ পৰা ৩ ভোটত বিচাৰি পাইছিল যে তেওঁলোকৰ মানৱ অধিকাৰ উলংঘন কৰা হোৱা নাই।

লগতে চাওক

সমকামিতা
কামিং আউট

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সমকামিতা
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
বনকুকুৰা

বনকুকুৰা Pheasant পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আৰু ইয়াক প্ৰধানত: বিষুৱীয় অঞ্চলত পোৱা যায়৷ ইয়াক বৰ্তমান পোহনীয়া কুকুৰা চৰাইৰ পূৰ্বপূৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়৷ বনকুকুৰা পোনপ্ৰথমে প্ৰায় পাঁচ হাজাৰ বছৰ পূৰ্বে এছিয়াত পোহনীয়া কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলিছিল৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত ই সমগ্ৰ বিশ্বতে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু বৰ্তমান মাংস আৰু কণীৰ বাবে ইয়াক মুল উৎস বুলি গণ্য কৰে হয়৷

আচৰণ

]]ত এজনী মাইকী বনকুকুৰা

মাইকী জনীৰ উপস্থিতিত খাদ্য বিচাৰি পালে মতা বনকুকুৰাই এবিধ বিশেষ ধৰণৰ মাত উলিয়ায় আৰু প্ৰদৰ্শন কৰে৷ ইয়াক 'tidbitting' বুলি কোৱা হয়৷ তথ্য অনুসৰি যিবোৰ মতা বনকুকুৰাই ভক্ষকৰ আগমণ সম্পৰ্কত সতৰ্কমূলক মাত মাতে, সেইবোৰক মাইকী বনকুকুৰাই বেছিকৈ পছন্দ কৰে৷

বনকুকুৰা সাধাৰণতে সৰ্বভক্ষী৷ ইহঁতে পোক-পৰুৱা, গছৰ গুটি আৰু ফল-মূল ইত্যাদি খায়৷

ইহঁতে খুউব কমকৈ উৰে৷ সাধাৰণতে গছৰ কিছু ওপৰত থকা জিৰণি লোৱাৰ ঠাইলৈ যাবলৈ উৰাৰ বাহিৰে অন্য সময়ত উৰা দেখা নাযায়৷

পোহনীয়া কৰণ

২০১২ চনৰ জুলাই মাহত ড° এলিচ ষ্ট'ৰি (Alice Storey) য়ে ঘোষণা কৰে যে তেওঁ আৰু গৱেষকৰ দলটোৱে মাইটকণ্ড্ৰিয়েল ডি এন এৰ সহায়ত কৰা এটা গৱেষণাত ইউৰোপ, থাইলেণ্ড, ফ্লৰিডাৰ পৰা আহৰণ কৰা ৩০০০ বছৰীয়া পুৰণি নমুনা (sample)ৰ পৰা প্ৰমাণ হৈছে যে বনকুকুৰাক পোহনীয়া কৰিয়ে বৰ্তমানৰ মানুহৰ খাদ্য কুকুৰাৰ উৎপত্তি হৈছে৷ এই পোহনীয়াকৰণ প্ৰক্ৰিয়া কমেও ৫,৪০০ বছৰ পূৰ্বে আৰম্ভ হৈছিল বুলি জনা যায়৷

বৰ্ণসংকৰণ

এই গোত্ৰৰ আন তিনিটা প্ৰজাতি হ'ল- শ্ৰীলংকাৰ বনকুকুৰা (Gallus lafayetii), মুগা বনকুকুৰা ( Grey Junglefowl, (Gallus sonneratii)) আৰু সেউজীয়া বনকুকুৰা ( Green Junglefowl (Gallus varius))৷ এই তিনিটা প্ৰজাতিয়ে বনকুকুৰাৰ সৈতে হাইব্ৰিড প্ৰজাতি গঠন নকৰে৷ গতিকে ঘৰচীয়া কুকুৰাৰ একমাত্ৰ ইয়াৰ পৰাই উৎপত্তি হৈছে বুলি কোৱা হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ

লগতে চাওক

Database entry includes justification for why this species is of least concern
Ancestors of chickens studied for conservation; 7 Aug, 2008; The Economic Times, Times of India

বাহ্যিক সংযোগ

ARKive - images and movies of the Red Junglefowl (Gallus gallus)
BirdLife Species Factsheet
IUCN Red List
Reference guide to the four species of the genus Gallus, commonly known as junglefowl. Contains information and photographs of the each of the species
Red Junglefowl

Gallus bankiva (illustration) in Sir William Jardine, The natural history of gallinaceous birds: Vol. I., publ. W.H. Lizars, and Stirling and Kenney, 1834 at Google Books.

শ্ৰেণী:কুকুৰা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
স্বায়ত্তশাসিত নাৰীবাদ

স্বায়ত্তশাসিত নাৰীবাদ হৈছে এটা সংকীৰ্ণভাৱে নথিভুক্ত কাঠামো যি বিশেষকৈ লেটিন আমেৰিকাৰ নাৰীবাদৰ লগত জড়িত। স্বায়ত্তশাসিত নাৰীবাদৰ অন্তৰ্গত কোনো সুনিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞা নাই। স্বায়ত্তশাসনে নিজৰ বাবেই "ব্যক্তিসকলে নিজৰ জীৱনৰ ওপৰত আত্মনিৰ্ধাৰিত কৰ্তৃত্ব প্ৰয়োগ কৰাৰ অধিকাৰী বুলি ধাৰণাটোক বুজায়।" স্বায়ত্তশাসন সম্পৰ্কীয় নাৰীবাদী তত্ত্বসমূহৰ প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক আছে যে কেনেকৈ পদ্ধতিগত লৈংগিক অত্যাচাৰে নাৰীসকলৰ "আত্মনিয়ন্ত্ৰণকাৰী" হোৱাৰ ক্ষমতাত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে। এই অত্যাচাৰসমূহৰ ভিতৰত কিছুমান হ'ল গৰ্ভপাতৰ অধিকাৰৰ অভাৱ, ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে লিংগ হিংসা, হত্যা আৰু নিৰুদ্দেশ হোৱা আত্মীয়ৰ বাবে ন্যায়ৰ অভাৱ (বিশেষকৈ লেটিন আমেৰিকাৰ লোকসকলৰ বাবে)। স্বায়ত্তশাসিত নাৰীবাদৰ ইতিহাসৰ শিপা সমগ্ৰ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ লেটিন আমেৰিকান নাৰীবাদ আৰু এই যুগৰ ফলত হোৱা সক্ৰিয়তাৰ পৰাই আছে। আফ্ৰিকান-লেটিনক্স, খিলঞ্জীয়া আৰু লেছবিয়ান মহিলাৰ দৰে প্ৰান্তীয়, অন্যান্য গোটসমূহক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে কৰা প্ৰেৰণাটো ১৯৯৯ চনত ডমিনিকান ৰিপাব্লিকৰ জুয়ান ডলিঅ'ত অনুষ্ঠিত হোৱা অষ্টম এনকুৱেণ্ট্ৰ'ত প্ৰতিফলিত হৈছিল। এই সময়ছোৱাত লেটিন আমেৰিকাৰ নাৰীবাদত বি-ঔপনিৱেশিক আৰু পিতৃতন্ত্ৰ বিৰোধী আলোচনাৰ উপৰিও নব্য উদাৰবাদী বিৰোধী বক্তৃতাও সংযোজন কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
সুভাষ দত্ত

সুভাষ দত্ত (জন্ম-৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩০, মৃত্যু-১৬ নৱেম্বৰ ২০১২) এজন বিখ্যাত বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, চিত্ৰশিল্পী আৰু অভিনেতা। আৰম্ভণিতে তেওঁ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। দত্ত সত্যজিৎ ৰায়ৰদ্বাৰা অতিশয় প্ৰভাবিত হৈছিল আৰু সত্যজিতৰ প্ৰতি তেওঁৰ গভীৰ মৰমৰ বাবে তেওঁক দত্তজিৎ উপনাম দিয়া হৈছিল।

কৰ্ম জীৱন

কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণিতে দত্তই ফিল্ম পোষ্টাৰ আৰ্টিষ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ পূব পাকিস্তানত (বৰ্তমান বাংলাদেশ) নিৰ্মিত প্ৰথম বাংলা ভাষাৰ চিনেমা মুখ ও মুখোশ (১৯৫৬)ৰ পোষ্টাৰ আঁকিছিল। ১৯৬৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন চিনেমা সুতৰাং পৰিচালনা কৰে।১৯৬৫ চনত ফ্ৰেংকফৰ্ট উৎসৱত এই ছবিখনে দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
নিগাৰ পদক (১৯৬২)
তেওঁৰ পৰিচালিত চিনেমাসমূহে ফ্নম পেন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (১৯৬৮) আৰু মস্কো চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (১৯৬৭, ১৯৭৩, ১৯৭৯)ত বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে পাকিস্তান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ (১৯৬৫) পৰাও বঁটা লাভ কৰে।
আবিৰ্ভাব - (১৯৬৮)
কাগজেৰ নৌকা
আয়না ও অবশিষ্ট
বিনিময় - (১৯৭০)
আকাঙ্ক্ষা
ডুমুৰেৰ ফুল
সুতৰাং - (১৯৬৪)
আবিৰ্ভাব - (১৯৬৮)
ক্যায়সে কুহু
পয়সে
কলকাতা ’৭১
নয়া মিছিল
কাগজেৰ নৌকা
পালাবদল
ফুলশয্যা
আকাঙ্ক্ষা
বসুন্ধৰা - (১৯৭৭)
বাল্য শিক্ষা - পথ-গায়ক
আয়না ও অৱশিষ্ট
ডুমুৰেৰ ফুল
বিনিময়'
সকাল সন্ধ্যা
আলিঙ্গন (১৯৬৯)
ৰাজধানীৰ বুকে
চান্দা
তালাশ
নদী ও নাৰী
হাৰানো সুৰ
আয়না - (২০০৫)
বাবা আমাৰ বাবা - (২০১০)

বাহ্যিক সংযোগ

গ্ৰন্থতালিকা

উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেতা
ধ্ৰুৱবাদ

ধ্ৰৱবাদ হৈছে সাহিত্য বিচাৰৰ পদ্ধতিগত আৰু তাত্ত্বিক মতবাদৰ ভিতৰত ধ্ৰুৱবাদ অন্যতম। ইংৰাজী 'Classicism'ৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ হিচাবে 'ধ্ৰুৱবাদ' শব্দটো ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। সাহিত্যৰ গুণগত আৰু ৰূপগত মান নিৰূপনৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা তাত্ত্বিক মতবাদেই 'ক্লাছিচিজিম্'। তেনে গুণগত মান ৰক্ষা কৰি ৰচনা কৰা সাহিত্যই 'ক্লাছিকেল' সাহিত্য। 'ক্লাছিকেল' শব্দটোৰ অসমীয়া পৰিভাষা হ'ল 'ধ্ৰুপদী'। 'ক্লাছিচিজিম্‌'ক আভিধানিক অৰ্থত কোৱা হৈছে, “সৰলতা, বন্ধন আৰু শৃংখলা প্ৰাচীন ৰোম আৰু গ্ৰীচৰ ক্লাছিক কলা আৰু সাহিত্যৰ উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্যসমূহ থোৰতে বুজাবলৈ 'ক্লাছিছিজিম' শব্দটো শিথিলভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হয়। আনহাতে, 'ক্লাছিক' আৰু 'ক্লাচিকেল' বিশেষণ দুটা তেনে গুণবিশিষ্ট যিকোনো কৃতিকে বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।”

প্ৰকৃততে, প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ মহৎ সাহিত্যকৰ্মসমূহৰ ৰচনা ৰীতি, চিন্তাৰ গভীৰতা আৰু বস্তুনিষ্ঠতা, গাঁথনিক শৃংখলা, মতাদৰ্শৰ পৰিপূৰ্ণতা আদিক উৎকৃষ্ট তথা আদৰ্শৰূপে গ্ৰহণ কৰি সেই কৃতিসমূহৰ সযত্ন অনুশীলন কৰাই ধ্ৰুৱবাদৰ মূল কথা। 'ধ্ৰুৱ' এই শব্দটো ধ্ৰুৱ নক্ষত্ৰৰ পৰা লোৱা হৈছে। ধ্ৰুৱ তৰাক স্থিৰ আৰু অচঞ্চল বুলি ধৰা হয়। সাহিত্যৰ যি তত্ত্বই এনে স্থিৰ, অচঞ্চল সাহিত্যৰ পৰিচয় দান কৰে, সেয়ে ধ্ৰুৱবাদ; তেনে সাহিত্যই ধ্ৰুৱবাদী বা ধ্ৰুপদী বা ধ্ৰুপদী সাহিত্য। আনকি গীতৰো যিটো স্থায়ী অংশ তাক 'ধ্ৰুপদ' বোলা হয়। অসমীয়া তথা ভাৰতীয় অন্য অন্য ভাষাতো ব্যৱহৃত ধ্ৰুপদী শব্দটোৰে 'ক্লাছিকেল' শব্দৰ অৰ্থ-গৌৰৱকে প্ৰকাশ কৰা হৈছে। ভাৰতবৰ্ষত এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰাহে হৈছে।

লেটিন ভাষাৰ 'Classicus' শব্দৰ পৰা 'Classical' শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে বুলি কোৱা হয়। ঐলাচ গেলিয়াচ (Aulus Gellius) নামৰ এজন লোটন লেখকে সৰ্বপ্ৰথম এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথা পোৱা যায়। প্ৰকৃততে, গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যকৰ্মসমূহক বুজাবৰ বাবে 'ক্লাছিক' শব্দটো প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। সেই দৃষ্টিৰে হোমাৰৰ ইলিয়াড আৰু ওডিছী ক্লাছিক বা ধ্ৰুপদী সাহিত্য। একেদৰে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত মহাকাব্য দুখনকো ধ্ৰুপদী সাহিত্য বুলি কোৱা হয়। মূলতঃ ধ্ৰুপদী সাহিত্যৰ লক্ষ্য বা বিশেষত্বৰে সমৃদ্ধ সাহিত্যৰ ধাৰা টোকে ধ্ৰুৱবাদ বুলি কোৱা হয়।

ধ্ৰুৱবাদৰ সংজ্ঞা

ধ্ৰুৱবাদৰ সংজ্ঞা ‌স্পষ্টভাবে পোৱা নাযায়। তথাপিও আধুনিক কবি আৰু কাব্য-সমালোচক টি এছ ইলিয়টৰ মতে, “যেতিয়া জাতীয় সভ্যতাই বিকাশৰ নিজস্ব ধাৰাৰ শীৰ্ষ বিন্দু লাভ কৰে, জাতীয় মানসিকতাই যেতিয়া পৰিণত অৱস্থা লাভ কৰে, জাতীয় ভাষা পৰিপুষ্টি সাধনেৰে সমৃদ্ধ হয় আৰু ৰচনা-ৰীতিৰ ধাৰা যেতিয়া সুনিৰ্দিষ্ট হৈ উঠে, ধ্ৰুপদী সাহিত্য ৰচনাৰ পৰিৱেশ তেতিয়াহে ৰচিত হয়।”

ধ্ৰুৱবাদৰ বৈশিষ্ট্য

ধ্ৰুৱবাদৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্যও আছে। সেয়া হৈছে:
ৰচনাৰীতিৰ সংযমতা
বস্তুধৰ্মিতা
উৎসুক্যবিহীনতা
শ্ৰেয়বোধ
গভীৰ মানবতাবোধ
প্ৰকাশভংগীৰ বস্তুনিষ্ঠা
পৰম্পৰা বা ঐতিহাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা
ৰুচিবোধ আৰু ৰূপৰ (form) ওপৰত গুৰুত্ব
বিহিত ৰচনা-ৰীতি

ধ্ৰুৱবাদৰ বিশিষ্ট লক্ষণ

ভাবৰ সৰ্বজনীনতা
ভাষাৰ সংযত আৰু প্ৰয়োগ
ৰচনাৰীতিৰ নৈব্যক্তিকতা
অংগসজ্বাৰ প্ৰতি অত্যধিক প্ৰবণতা
চিন্তাৰ সু-সমন্বয়

তথ্যসূত্ৰ

সহায়ক গ্ৰন্থপুঞ্জী

ওজা,অঞ্জন কুমাৰ; সাহিত্য সমালোচনাৰ তত্ত্ব,নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজ প্ৰকাশন সমিতি,গুৱাহাটী
শইকীয়া,নগেন; সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য,কৌস্তুুভ প্ৰকাশ,মিলন নগৰ,ডিব্ৰুগড়
শৰ্মা, হেমন্ত; সাহিত্যতত্ত্ব,সৰস্বতী প্ৰকাশন, ৰাজগড়

শ্ৰেণী:কলা আন্দোলন
কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ

কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ অসমৰ এখন স্বায়ত্বশাসিত জিলা পৰিষদ। ভাৰতৰ সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচী অনুসৰি কাৰ্বি আংলং জিলা আৰু পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলাৰ স্থানীয় প্ৰশাসন আৰু এই জিলাৰ পাৰ্বত্য জনজাতি সকলৰ উন্নয়নৰ বাবে এই পৰিষদ গঠন কৰা হৈছে। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ডিফুত অৱস্থিত। পৰিষদৰ মুঠ সদস্যৰ সংখ্যা ২৬ গৰাকী। ইয়াৰ বৰ্তমান কাৰ্যবাহী সদস্য হৈছে তুলিৰাম ৰংহাং।

ইতিহাস

১৯৫১ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰ তাৰিখে কাৰ্বি আংলং জিলা পৰিষদ নামেৰে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। পিছলৈ ১৯৫২ চনৰ ২৩ জুন তাৰিখে ইয়াৰ নাম কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই দিনটোক পৰিষদৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়। ভাৰত চৰকাৰ, অসম চৰকাৰ আৰু ইউনাইটেড পিপলছ ডেম'ক্ৰেটিক চলিদাৰিটিৰ মাজত স্বাক্ষৰিত বুজাবুজিৰ চুক্তি অনুসৰি পৰিষদৰ নাম কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্বশাসিত ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ কৰা হৈছে।

প্ৰশাসন

কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ মুৰব্বী হৈছে মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য। পৰিষদৰ সদস্য সকলক কাৰ্যবাহী সদস্য বোলে। এক বা একাধিক বিভাগ মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য আৰু কাৰ্যবাহী সদস্য সকলৰ অধীনত থাকে।

মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্যসকল

খৰচিং তেৰাং, ২৩/০৬/১৯৫২ ৰ পৰা ২৮/১১/১৯৫৫
ড° জয়ন্ত ৰংপি, ২৫/০১/১৯৮৯ ৰ পৰা ২০/০৬/১৯৯৬
চুম ৰংহাং, ৩/০৬/২০০৬ ৰ পৰা ২১/১২/২০০৬
তুলিৰাম ৰংহাং, ১৭/১০/২০১৩ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
বিদ্যা

ভাৰতীয় দৰ্শনত বিদ্যাৰ অৰ্থ হৈছে সামগ্ৰিকভাৱে বিজ্ঞান, শিক্ষণ, জ্ঞান, আৰু পাণ্ডিত্য। ই বৈধ জ্ঞানক বুজায়, যাৰ বিৰোধিতা কৰিব নোৱাৰি। ই প্ৰকৃত জ্ঞানকো সূচায় যিটো হৈছে আত্মাৰ স্বজ্ঞাতভাৱে লাভ কৰা জ্ঞান। কেৱল বৌদ্ধিক জ্ঞানতে বিদ্যা সীমাৱদ্ধ নহয়।

উদ্ধৃতিসমূহ

বিদ্যা সকলো সদ্গুণৰে মূল, তাৰ পৰা মনুষ্যৰ ইহ কালত আৰু পৰ কালতো অসীম উপকাৰ হয়, বিদ্যাৱন্ত মানুহ নিৰ্ধনী হলেও তেঁওক সকলোৱে মান সৎকাৰ কৰে, কিন্তু ধনৱন্ত মূৰ্খে জ্ঞানিৰ সমাজলৈ গলে তাক কেৱে নুসুধি পণ্ডিত -কহে আদৰ কৰিব। বিদ্যাৰ দ্বাৰা মনুষ্যৰ মন পোহৰ হয়, কিয়নো নানা শাস্ত্ৰ পঢ়িলে নানা কথা জনা জায়, বিদ্যা জানিলে এই পৃথিবী কেনে ইয়াত কিং আচে আৰু আকাশ নক্ষত্ৰ প্ৰভৃতি নৌ কেনে এই সকল সুন্দৰে জানি, কিন্তু যাৰ বিদ্যা নাই সি এই সকল একোকে নেজানে আৰু তাৰ মন গোটেই এন্ধাৰ হৈ থাকে। বিদ্যা জানিলে সময় ব্যয় কৰি বলৈ সুন্দৰ উপায় ওলায়, আৰু পণ্ডিতে সময় দিঘল হবলৈ অভিলাষ কৰে, কিন্তু মূৰ্খে সময় চুটি হয় মানে ভাল পায়; কিয়নো সি সময় যাপন কৰিবলৈ একো উপায় নাপায়। বিদ্যাৰ পৰা অৰ্থ লাভ, যশস্যা ইত্যাদি হয়, বিদ্যাক ভগন কৰিলে বাঢ়ে, আৰু একোৰে গুচাব নোৱাৰে; কিন্তু এই সকল গুণত কৈও বঢ়া গুণ আচে।
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
হে লৰা বিলাক, তোমোলাক যদি অতি ধনৱন্তেই হোৱা তেও বিদ্যাক হেলা নকৰিবা, ধনৱন্ত হৈ বিদ্যাৱন্ত হব পাৰিলে অধিক সুখৰ হে কথা, কিন্তু ধন থাকি বিদ্যা না থাকিলে তাৰ সমান বিষম পাব লগা কথা আরু নাই।
সত্যনাথ বৰা
সকলো কামতে বিদ্যা বুদ্ধি লাগে৷ বিদ্য-বুদ্ধি লগাই কৰিলেহে কামটো ভালকৈ সিজে৷ স্বতন্তৰীয়া বৃত্তিত বিদ্যা-বুদ্ধিৰ বিশেষ প্ৰয়োজন আছে৷ বিদ্যাৰ সাৰ দিলে বৃত্তিৰ উদ্গতি হয়৷ ইউৰোপত আৰু আমেৰিকাত স্বতন্তৰীয়া বৃত্তি শিক্ষিত মানুহৰ হাতত, সেইদেখি বৃত্তিবোৰ তাত বহুত উন্নত হৈছে৷
সত্যনাথ বৰা
বিদ্যা উদ্‌গতিৰ ঘাই আহিলা, এতেকে যি উদ্‌গতি কৰিব খোজে, সি আগে বিদ্যা যতনাই লোৱা উচিত৷
সত্যনাথ বৰা
পঢ়নৰ পৰা মানুহৰ মনত বিদ্যাৰ পাতনি থাপিত হয়, সেই পাতনি যাৰ শকত সি বিদ্যা ব্যৱসায়ত উদ্‌গতি কৰিব পাৰে, যাৰ দুৰ্ব্বল সি নোৱাৰে।
সত্যনাথ বৰা
পুথিত লিখা কথাৰ প্ৰতি আস্থা নহ’লে, গুৰুৰ প্ৰতি ভক্তিভাৱ নাথাকিলে, বিদ্যালাভ কৰা সহজ নহয়৷ ছাত্ৰজীৱনতেই ভৱিষ্যৎ জীৱনযাত্ৰাৰ সমল গোটাই ল’ব লাগিব৷ তাকেই একনিষ্ঠ, দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ আৰু ব্ৰহ্মচৰ্য ব্ৰতধাৰী নহ’লে কৰা টান৷”
তৰুণ ৰাম ফুকন

উৎস

শ্ৰেণী:বিষয়বস্তু
প্ৰভা মল্লিকাৰ্জুন

প্ৰভা মল্লিকাৰ্জুন ( ; জন্ম: ১৫ মাৰ্চ ১৯৭৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ১৮ নং লোকসভাত দৱনাগেৰেক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সংসদৰ সদস্য৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু নেপথ্য

অৰ্হতাৰ ফালৰ পৰা প্ৰভা মল্লিকাৰ্জুন এগৰাকী দন্ত চিকিৎসক আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ সক্ৰিয় কৰ্মী। তেওঁ ১৯৯৮ চনত ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল৷

ৰাজনৈতিক জীৱন

২০২৪ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে দভানাগেৰে আসন লাভ কৰে। বিজেপিৰ গায়িত্ৰী সিদ্ধেশ্বৰক ২৬,০৯৪ টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৯৮ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ খনি আৰু ভূতত্ত্ব আৰু উদ্যান শস্য মন্ত্ৰী হিচাপে কৰ্মৰত এছ এছ মল্লিকাৰ্জুন (দৱনাগেৰে দক্ষিণৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী তথা বৰ্তমানৰ বিধায়ক শমানুৰু শিৱশংকৰপ্পাৰ পুত্ৰ)ৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়।

সমৰ্থ, শ্ৰেষ্ঠ আৰু শিৱ তেওঁলোকৰ সন্তান।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
ইস্কন্দৰ মুদা

ইছ্কান্দাৰ মুদা (১৫৮৩? – ২৭ ডিচেম্বৰ ১৬৩৬) আছিল আচেহ দাৰুছালামৰ বাৰজনীয়া চুলতান, যাৰ অধীনত চুলতানীয়াখনে ইয়াৰ সৰ্বাধিক ভৌগোলিক বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল, আৰু পশ্চিম ইণ্ডোনেছীয়া দ্বীপপুঞ্জ তথা মালাকা জলদ্বীপত আটাইতকৈ শক্তিশালী শক্তি আৰু ধনী ৰাজ্য হিচাপে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল।

"ইস্কান্দাৰ মুদা"ৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "যুৱ আলেকজেণ্ডাৰ" আৰু তেওঁৰ বিজয়সমূহক প্ৰায়ে মহান আলেকজেণ্ডাৰৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য বিজয়সমূহৰ উপৰিও, তেওঁৰ শাসনকালত আচেহ ইছলামিক শিক্ষা আৰু বাণিজ্যৰ এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিচিত হৈছিল। তেওঁ আছিল আচেহ চুলতানাতৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আলী মুঘায়াত শ্বাহৰ পোনপটীয়া পুৰুষ বংশধৰ হিচাপে আচেহৰ অন্তিম চুলতান। ইছ্কান্দাৰ মুদাৰ মৃত্যুৰ অৰ্থ আছিল যে আচেহ চুলতানাতৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাজবংশ, মুকুতা আলম বংশৰ অৱসান ঘটিছিল আৰু ইয়াৰ স্থানত আন এটা ৰাজবংশই অধিষ্ঠিত হৈছিল।
]] প্ৰথম জেমছলৈ ইস্কান্দাৰ মুদাৰ চিঠি

তথ্যসূত্ৰসমূহ