ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
খাণ্ডৱ বন

খাণ্ডৱ বনাঞ্চল জ্বলোৱা: অৰ্জুন আৰু কৃষ্ণই লক্ষ্য কৰি অগ্নিয়ে বৰষুণৰ ওপৰত কাঁড় নিক্ষেপ কৰি বনাঞ্চলখন (তলত) গিলি পেলায়, ইন্দ্ৰই (ওপৰত) বৰষুণৰ সৃষ্টি কৰে জুই বন্ধ কৰিবলৈ। সাপ (নাগ) য়ে জুইৰ পৰা সাৰিবলৈ চেষ্টা কৰে (মাজত)।
খাণ্ডৱ বন বা খাণ্ডৱ বনাঞ্চল (সংস্কৃত: खाव वन) বা খাণ্ডৱপ্ৰস্থ (সংস্কৃত:खाण्डवप्रस्‍थ) মহাভাৰত মহাকাব্যত উল্লেখ কৰা এখন অৰণ্য। ই যমুনা নদীৰ পশ্চিমে আছিল। পাণ্ডৱসকলে এই বনাঞ্চলখন পৰিষ্কাৰ কৰি ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ নামৰ তেওঁলোকৰ ৰাজধানী চহৰখন নিৰ্মাণ কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই অৰণ্যত পূৰ্বতে তক্ষক নামৰ এজন ৰজাৰ নেতৃত্বত নাগসকলে বাস কৰিছিল।

অৰ্জুন আৰু কৃষ্ণই এই অৰণ্যত জুই লগাই পৰিষ্কাৰ কৰা বুলি কোৱা হৈছে। এই অৰণ্যৰ বাসিন্দাসকল স্থানচ্যুত হৈছিল। ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ আৰু হস্তিনাপুৰৰ পৰা শাসন কৰা কুৰু ৰজাসকলৰ প্ৰতি নাগ তক্ষকৰ শত্ৰুতাৰ ই মূল কাৰণ আছিল।

কিন্তু অগ্নিয়ে প্ৰতিবাৰেই তাত জুই জ্বলাই দিলে ইন্দ্ৰই বৰষুণ দিয়ে আৰু জুই নুমুৱাই দিয়ে। গতিকে, অগ্নিয়ে ব্ৰাহ্মণৰ বেশ ধৰি কৃষ্ণ আৰু অৰ্জুনৰ কাষ চাপি আহি তেওঁলোকৰ সহায় বিচাৰিলে। অৰণ্য জ্বলি থকাৰ সময়ত ইন্দ্ৰই অৰ্জুনক নিজৰ বজ্ৰৰে আক্ৰমণ কৰি আহত কৰে। কিন্তু অৰ্জুন আৰু কৃষ্ণই সেই তীব্ৰ যুদ্ধত সকলো দেৱ, গন্ধৰ্ব আৰু অসুৰক পৰাস্ত কৰি সমগ্ৰ অৰণ্য জ্বলাই দিলে।

সাতটা জীৱৰ বাহিৰে বাকী সকলো অগ্নিয়ে ভক্ষণ কৰিছিল। জুইৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা সাতটা জীৱ-জন্তু আছিল, অশ্বসেনা (তক্ষকৰ পুত্ৰ) নামৰ এজন নাগ, ময়দানৱ আৰু পাঁচটা সাৰংগ (চৰাই)। পাঁচটা চৰাইৰ নাম আছিল জৰিতা (ঋষি মণ্ডপালৰ পত্নী) আৰু তেওঁলোকৰ চাৰিটা সন্তান আছিল জৰিতৰী, সৰিশ্ৰীক্কা, স্তম্ভমিত্ৰ, আৰু দ্ৰোণ।

পূৰ্বে পৰিয়াল পৰিত্যাগ কৰি খণ্ডৱ বনাঞ্চল এৰি দ্বিতীয় পত্নী লপিতাৰ সৈতে থাকিবলৈ যোৱা মণ্ডপালে অগ্নিক বিচ্ছিন্ন পৰিয়ালটোক অগ্নিকাণ্ডৰ পৰা বচাবলৈ পতিয়ন নিয়াবলৈ সহায় কৰিছিল। তক্ষকৰ পত্নীয়ে পুত্ৰ অশ্বসেনক বচাবলৈ প্ৰাণ আহুতি দিছিল, যিজনে পিছলৈ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সময়ত কৰ্ণৰ বিশেষ কাঁড়ৰ এটাত নিজকে ৰাখি অৰ্জুনক হত্যা কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। পিছত তক্ষকে অৰ্জুনৰ নাতি পৰীক্ষিতৰ মৃত্যুৰ কাৰণ হৈ নিজৰ আত্মীয়ৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ লয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বনজুই
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
বুণ্ডী বা বুন্দিয়া

বুণ্ডী ভজা ডাঙৰ বুটৰ গুড়িৰে তৈয়াৰী এবিধ ভাৰতীয় জলপান। ইয়াক হয় নিমখীয়া জলপান হিচাপে খোৱা হয়, নহয় ডেজাৰ্ট হিচাপে মিঠা কৰি খোৱা হয়।

সিন্ধ আৰু ৰাজস্থানত এই ব্যঞ্জনক নুক্টি (সিন্ধী: نڪتي, ধাটকী: نڪتي | নুक्तী) বোলা হয়। নেপালী আৰু ভোজপুৰী অঞ্চলত ইয়াক বুনিয়া (নিয়া) বুলি কোৱা হয়। বিহাৰ আৰু বংগত ইয়াক বুণ্ডিয়া ( বুণ্ডিয়া/বুন্দিয়া) বুলি কোৱা হয়।

প্ৰস্তুতি

খৰখৰীয়া নিমখীয়া জলপান বনাবলৈ বুটৰ গুড়ি, বেকিং পাউদাৰ, হালধি মিহলাই মণ্ড মিহলাই লোৱা হয়। এখন ফুটা থকা চামুচেৰে সৰু সৰু টোপালবোৰ ডাঙৰ আৰু দ কেৰাহীত গৰম তেলত ঢালি দিয়া হয়। তাৰ পিছত বুণ্ডী চেনিৰ চিৰাপত তিয়াই লোৱা হয়। কুটি লোৱা তৰকাৰীৰ পাত দিব লাগে। খাৰা বুণ্ডি (স্পাইচি নিমখীয়া বুণ্ডি) অকলেও খাব পাৰি বা বম্বে মিক্সাৰত যোগ কৰি খোৱা হয়।

পাৰ্থক্য

উত্তৰ ভাৰতত ৰাইতা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বুণ্ডি জনপ্ৰিয়ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বুণ্ডী ৰাইটাত সাধাৰণতে দৈ (সাধাৰণ দৈ), বুণ্ডি (যিটো পানীত তিয়াই কোমল কৰি লোৱা হয়, তাৰ পিছত ছালনীৰে চেপি লোৱা হয়) আৰু নিমখ, মৰিচা আৰু অন্যান্য মছলাৰ জুতি থাকে। ইয়াক পুলাও বা আন যিকোনো খাদ্যৰ সৈতে চাইড ডিচ হিচাপে খোৱা হয়।

পশ্চিম বংগৰ ঘৰতে বনোৱা বুণ্ডী

বুণ্ডী বা বুণ্ডিয়া লাড়ু বনাবলৈ ভজা বুণ্ডী চেনিৰ চিৰাপত ডুবাই কম্পেক্ট কৰি বল এটা তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াক বাদাম আৰু কিচমিচেৰে সজাই ল'ব পাৰি।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নিৰামিষ আহাৰ
জগদীশ মাহতো

জগদীশ মাহতো এজন নক্সাল নেতা আছিল। ১৯৭০ চনত তেওঁ বিহাৰৰ ভূস্বামীৰ প্ৰাধান্য থকা ভোজপুৰ অঞ্চলত বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিছিল। চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে নক্সালবাদী বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিয়া সংগঠন ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী–লেনিনবাদী)ৰ তেওঁ সদস্য আছিল। তেওঁ নিম্নবৰ্ণৰ লোকৰ হকে উচ্চবৰ্ণৰ ভূস্বামীসকলৰ বিৰুদ্ধেও যুঁজিছিল। মাষ্টৰ চাহেব নামেৰে জনাজাত মাহতোই চিপিআই(এম–এল)ৰ বিহাৰ ৰাজ্যিক সমিতিৰ সদস্য আৰু ভোজপুৰত দলটোৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক নেতা আছিল।

জীৱন

জগদীশ মাহতোৰ জন্ম হৈছিল বিহাৰৰ একৱাৰীত। তেওঁ আছিল কৈৰী সম্প্ৰদায়ৰ লোক। মাহতোৱে দলিতসকলৰ অধিকাৰৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাই হৰিজনীস্তান নামৰ এখন কাকত প্ৰকাশ বিহাৰ চৰকাৰৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী শ্ৰী ভগৱান সিং কুশৱাহা মাহতোৰ জোঁৱায়েক।

নক্সালবাদী আন্দোলনত জড়িত হোৱাৰ পূৰ্বে মাহতোৱে বিহাৰৰ আৰাৰ হৰপ্ৰসাদ দাস জৈন কলেজত বিজ্ঞানৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হয়। তেওঁ কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ ৰচনা-ৰাজিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। পিছলৈ বি আৰ আম্বেদকাৰৰ দৰ্শন পঢ়ি আম্বেদকাৰবাদী হৈ পৰে। মাহটো আছিল দলিতৰ অধিকাৰৰ অটল সমৰ্থক। উচ্চবৰ্ণসকলে বিশেষকৈ দ্বিজসকলে লাভ কৰা বিশেষাধিকাৰো বিৰোধী আছিল। ১৯৬৭ চনত যেতিয়া বংগ আৰু পঞ্জাৱত দলিতসকলৰ উত্থান হয়, তেতিয়া বিহাৰৰ নিপীড়িত শ্ৰেণীৰ মাজত তেনেকুৱা উত্থান দেখা নগ’ল। বিজ্ঞসকলৰ মতে, ইয়াৰ ভূস্বামী আৰু উচ্চবৰ্ণৰ লোকসকলৰ আধিপত্যই নিম্নবৰ্ণৰ লোকসকলক ত্ৰাসিত কৰি ৰাখিছিল। নক্সালবাদৰ প্ৰথম স্ফুলিংগ মুশাৰীত দেখা গৈছিল যদিও অতি সোনকালেই সামন্তবাদী শক্তিয়ে ইয়াক নিৰ্বাপিত কৰি পেলাইছিল।

ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ

১৯৬৭ চনৰ বিহাৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত মাহতোৱে তেওঁৰ বন্ধু ৰাম নৰেশ ৰামক মাহতোৱে ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰলৈ যাওঁতে দেখিলে ভূমিহাৰৰ এজন যুৱকে ভোটাৰক ভোটদানত বাধা প্ৰদান কৰি আছে। মাহতোৱে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে মাত মতাত অন্য ভূমিহাৰ লোকসকলে তেওঁক বেয়াকৈ প্ৰহাৰ কৰে। তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয় আৰু কেইবামাহো তাতেই থাকিবলগীয়া হয়।হাস্পাতালৰ পৰা ওলোৱাৰ পাছত তেওঁ উগ্ৰ চিন্তাধাৰাৰ প্ৰতি আসক্ত হৈ পৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ বংগত "কমিউনিষ্ট বিদ্ৰোহ"ৰ নেতৃত্ব দিয়া চাৰু মজুমদাৰক লগ পায়। মজুমদাৰ ভোজপুৰত ভূস্বামীসকলৰ বিৰুদ্ধে ভাষণ দিবলৈ গৈছিল। মৃত্যুৰ আগতে মাহতোৱে তেওঁৰ এজন সতীৰ্থক কৈছিল যে তেওঁৰ মৃত্যু হ'লেও ভৱিষ্যতে উচ্চবৰ্ণৰ ভূস্বামীসকলে দলিত মহিলাক স্পৰ্শ কৰিবলৈ সাহস নকৰিব।

তথ্যউৎস

অধিক পঠন

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট
নৰেন কলিতা

ড° নৰেন কলিতা অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ আৰু গৱেষক। ২০২২ চনত অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰণালয় বিভাগে তেওঁক ২০২১ চনৰ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ বঁটা প্ৰদান কৰে। তেওঁৰ ৰচিত গ্ৰন্থসমূহ হৈছে Descriptive Catalogue of Manuscripts, The Kathabhagavata Paintings of Punia Sattra, Manuscripts Paintings from Kamrupa Anusandhan Samiti আদি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষক
জাহ্নৱী কাপুৰ

জাহ্নৱী কাপুৰ (; জন্ম: মাৰ্চ ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁ শ্ৰীদেৱী আৰু বনি কাপুৰৰ কন্যা। তেওঁ ২০১৮ চনত ৰোমাণ্টিক চলচ্চিত্ৰ ধড়কৰ জৰিয়তে অভিনয়ৰ সূচনা কৰিছিল, যিখন বাণিজ্যিকভাৱে সফল ছবি আছিল। কাপুৰে তেতিয়াৰে পৰা নেটফ্লিক্সৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত ফিল্ম ঘোষ্ট ষ্টোৰীজ আৰু গুঞ্জন সক্সেনা: দ্য কাৰ্গিল গাৰ্লত (উভয় ২০২০) অভিনয় কৰিছিন।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৯৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত জন্মগ্ৰহণ কৰা জাহ্নৱী কাপুৰৰ পিতৃ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা বনি কাপুৰ আৰু মাতৃ অভিনেত্ৰী শ্ৰীদেৱী। তেওঁৰ সৰু ভনীৰ নাম খুশি আৰু তেওঁৰ দুই ভাতৃ (half siblings) হ’ল অভিনেতা অৰ্জুন কাপুৰ আৰু আংশুলা কাপুৰ। তেওঁ অভিনেতা অনিল কাপুৰ আৰু সঞ্জয় কাপুৰৰ ভতিজী (niece)। তেওঁ মুম্বাইৰ ধিৰুভাই আম্বাণী আন্তঃৰ্জাতিক বিদ্যালয়ত পঢ়াশুনা কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশৰ পূৰ্বে, তেওঁ কলিফোৰ্নিয়াৰ লি ষ্ট্ৰাচবাৰ্গ থিয়েটাৰ এণ্ড ফিল্ম ইনষ্টিটিউটৰ পৰা অভিনয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

এতিয়াও মুক্তি লাভ কৰা নাই

চন
চলচ্চিত্ৰ
চৰিত্ৰ
টোকা
২০১৮
ধড়ক
পাৰ্থবী সিং ৰাথোৰ
শ্ৰেষ্ঠ মহিলা অভিষেকৰ বাবে জি চিনে বঁটা
২০২০
ঘোষ্ট ষ্টোৰীজ
সমীৰা
নেটফ্লিক্স এণ্ঠোল’জী ফিল্ম; জয়া আখতাৰচ্‌ চেগমেণ্ট
২০২০
ইংৰাজী মেডিয়াম
নিজে
“কুড়ী নু নাচে দে” গীতত বিশেষ ভূমিকা
২০২০
গুঞ্জন সক্সেনা: দ্য কাৰ্গিল গাৰ্ল
গুঞ্জন সক্সেনা
নেটফ্লিক্স ফিল্ম
২০২০
ৰোহী অফজানা
ৰোহী আৰোৰা/ অফজানা বেদী
প’ষ্ট-প্ৰডাকচন
২০২০
দোষ্টানা ২
TBA
ফিল্মিং

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
বিগ ডাটা

বৃহৎ-তথ্য বা বিগ ডাটা হ’ল এনে কিছু তথ্যৰ সমষ্টি যি অতি বৃহদাকাৰ আৰু জটিল আৰু ই গতানুগতিক তথ্য বিশ্লেষণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা বিশ্লেষণৰ বাবে অনুপযুক্ত। বিগ ডাটাৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে তথ্য-আহৰণ, তথ্য-সংৰক্ষণ, তথ্য-বিশ্লেষণ, তথ্য-সন্ধান, তথ্য-ভাগ-বতৰা, তথ্য-স্থানান্তৰ, তথ্যগোপনীয়তা আদি। বিগ ডাটাৰ ৫টা মাত্ৰা হ’ল: আয়তন, ভিন্নতা, বেগ আৰু সম্প্ৰতি যোগকৃত ভাৰসাম্য আৰু মানদণ্ড।

বৰ্তমান 'বিগ ডাটা' শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ পূৰ্বানুমাণিক বিশ্লেষণ, ব্যৱহৰকাৰীৰ আচৰণ বিশ্লেষণ অথবা তেনে কিছুমান উচ্চ পৰ্যায়ৰ বিশ্লেষণ পদ্ধতি, যাৰ সহায়ত তথ্যৰ পৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ- আহৰণ কৰাৰ পদ্ধতিসমূহকে সাধাৰণতে বুজোৱা হয়, কাৎচিতহে তথ্যৰ আকাৰ প্ৰকাৰ বুজোৱা হয়। বৃহত-তথ্যৰ লগত জড়িত অসুবিধাসমূহ আলোচনা কৰিবলৈ বিজ্ঞানী, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিষয়া, চিকিৎসক, বিজ্ঞাপন দ্বাতা, চৰকাৰী বিষয়া আদিয়ে সঘনে মিলিত হয়। তেওঁলোকে এক বিশাল পৰিশৰৰ বিষয় যেনে, আন্তঃজাল সন্ধান, বাণিজ্য প্ৰযুক্তি, নগৰাঞ্চল তথ্য-বিজ্ঞান, বাণিজ্যিক তথ্য-বিজ্ঞান, বতৰ-বিজ্ঞান, বংশতত্ত্ব, জতিল পদাৰ্থ-বিজ্ঞানৰ ৰূপাঙ্কন, জীৱ-বিজ্ঞান, পৰিৱেশ বিজ্ঞান আদি।

তথ্য-সমষ্টি অতি সোনকালে বৃদ্ধি পায়, কিয়নো তথ্য আহৰণ কৰা হয়, ক্ৰমাণ্ণয়ে অধিমূল্য কমি অহা আৰু সংখ্যা বাঢ়ি অহা তথ্য-সংবেদক ইণ্টাৰনেট অফ্‌ থিক্স সঁজুলিৰ সহায়ত, যেনে মোবাইল ফোন, আকাশী দূৰ সংবেদক, চফ্টৱেৰ লগ, কেমেৰা, মাইক্ৰফোন, RFID, বেতাঁৰ সংবেদকৰ নেটৱৰ্ক আদি।

সংজ্ঞা

'বিগ-ডাটা' শব্দটো ১৯৯০ দশকৰ পৰাই প্ৰচলিত হৈ আছে। জন মেছিয়ে ইয়াক জনপ্ৰিয় কৰে বুলি কিছুলোকে কয়। ই সচৰাচতে এনে তথ্য-সমষ্টিক বুজায়, যি তথ্য আহৰণ, শুদ্ধিকৰণ, পৰিচালনা আৰু বিশ্লেষণ আদি সাধাৰণতে ব্যৱহৃত সঁজুলিসমূহে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু সময় যোৱাৰ লগে লগে, প্ৰযুক্তিৰ উন্নতি হোৱাৰ লগে লগে, 'বিগ-ডাটা'ৰ আকাৰৰ লক্ষ্যও বাঢ়ি গৈ আছে। ২০১২ চনত কেই দজনমান টেৰাবাইটৰ পৰা ই কেইবা জেট্টাবাইট হ’লগৈ। এনে ভিন্নতাপূৰ্ণ, জটিল আৰু বৃহদাকাৰ তথ্য-সমষ্টিক নতুন কলনবিধি আৰু প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োজন।

২০১৮ চনৰ এটা সংজ্ঞাৰ কোৱা হয়, "বহৎ-তথ্য এনে কিছুমান তথ্য সমষ্টি যাক মোকাবিলা কৰিবলৈ সমান্তৰাল কলন পদ্ধতিৰ প্ৰয়োজন হয়।" আৰু টোকাত কোৱা হয়, "ই কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত ব্যৱহৃত সমান্তৰাল কলন পদ্ধতিৰ তত্ত্বৰ এক বিশেষ আৰু স্পষ্ট পৰিৱৰ্তন প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান
আৱাহন যুগৰ অসমীয়া সাহিত্য

পৰিচয়

আৱাহন যুগৰ অসমীয়া সাহিত্য গ্ৰন্থখন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰাধ্যাপক ড০প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ১৯৭৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰকাশ পায়। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক আছিল খগেশ্বৰ শৰ্মা,নিতাইপুখুৰী শাখা সাহিত্য সভা। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা ৬৩।

গ্ৰন্থখনৰ অন্তৰ্ভাগৰ সবিশেষ

এই গ্ৰন্থখনত আৱাহন (আলোচনী) যুগৰ সাহিত্য কেন্দ্ৰিক ৬টা প্ৰবন্ধ আছে। তদুপৰি গ্ৰন্থখনত ২টা সাহিত্যৰ অন্যান্য বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ আৰু এটা নিতাইপুখুৰী শাখা সাহিত্য সভাৰ ইতিহাস বিষয়ক প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট হৈছে।

প্ৰবন্ধসমূহ

অসমীয়া সাহিত্য, সমাজ আৰু আৱাহন — লেখক ডা: দীননাথ শৰ্মা। পৃষ্ঠা- ১ ।
আৱাহন যুগৰ অসমীয়া নাটক — লেখক ডিম্বেশ্বৰ শৰ্মা ।পৃষ্ঠা- ৭ ।
আৱাহন যুগৰ অসমীয়া উপন্যাস — প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা।পৃষ্ঠা- ১৬।
আৱাহন যুগৰ চুটিগল্প — নগেন শইকীয়া।পৃষ্ঠা- ৩৩ ।
আৱাহন যুগৰ কবিতা — ড০মহেন্দ্ৰ বৰা । পৃষ্ঠা- ৩৭
অসমীয়া সাহিত্যত বিংশ শতিকাৰ সমালোচকঃ ড০ নেওগ — বুদ্ধীন্দ্ৰ কুমাৰ ৰাজখনিকৰ । পৃষ্ঠা- ৪২ ।

ওপৰঞ্চি
অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যত আঞ্চলিক অৰিহণা— লেখক মোহনৰাম শইকীয়া।পৃষ্ঠা- ৪৫।
ন লেখকৰ সন্ধানত 'ভ্ৰমৰ' — লেখক ফুলেশ্বৰ দত্ত। পৃষ্ঠা- ৫০ ।
নিতাইপুখুৰী শাখা সাহিত্য সভাৰ চমু পৰিচয় - লেখক ৰজনীকান্ত দত্ত।পৃষ্ঠা- ৫৫।
অসম সাহিত্য সভাৰ ১৯৭৩/৭৪ চনৰ কাৰ্য্যনিৰ্বাহকৰ সদস্যসকল।পৃষ্ঠা- ৬১ ।
আদৰণী সমিতিৰ বিষয়ববীয়াসকল ।গ্ৰন্থৰ পৃষ্ঠা- ৬৩।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
চিত্ৰা নায়ক

চিত্ৰা জয়ন্ত নায়ক (; ১৯১৮–২০১০) এজন ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক, সমাজকৰ্মী, ভাৰতীয় শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যক্ষ আৰু ভাৰতীয় পৰিকল্পনা আয়োগৰ বিশেষজ্ঞ সদস্য। তেওঁ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয় গঠন কৰা অনানুষ্ঠানিক শিক্ষা সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সাক্ষৰতা মিছনৰ সদস্য আছিল। ভাৰত চৰকাৰ ১৯৮৬ চনত তেওঁক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯১৮ চনৰ ১৫ জুলাইত পশ্চিম ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ পুনেত জন্মগ্ৰহণ কৰা চিত্ৰা নায়কে কলা শাখাত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পঢ়া-শুনা অব্যাহত ৰাখি শিক্ষাত আন এক স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী (পি.এইচডি) লাভ কৰে। চিত্ৰা নায়ক জয়ন্ত নাইকৰ প্ৰচেষ্টাত সহযোগী আছিল, যিগৰাকী বিগত ২৫ শতিকাৰ ১০০ গৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ শৈক্ষিক চিন্তাবিদৰ ইউনেস্কো ৰোল অৱ অনাৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। তেওঁ আইআইইৰ সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত প্ৰতিষ্ঠানে ঘৰুৱা নাৰ্চিং, প্ৰাথমিক চিকিৎসা, মাতৃ আৰু শিশু যত্ন, অনাময় আৰু পুষ্টিৰ শাখাত মহিলাসকলৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কত আছিল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ সঞ্চালক, উচ্চ শিক্ষা সঞ্চালক আৰু শিক্ষা সঞ্চালক হিচাপে বিভিন্ন পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ শিশুসকলৰ বাবেও বহুতো গ্ৰন্থ লিখিছে, যাৰ ভিতৰত চাৰিখন নেশ্যনেল বুক ট্ৰাষ্টে চৌধটা ভাষাত প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত সমাজ সেৱাৰ বাবে ৰাজীৱ গান্ধী বঁটা আৰু ইউনেস্কো জান আম'ছ কমেনিউছ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে আৰু ২০০২ চনত তেওঁ জামনালাল বাজাজ ফাউণ্ডেশ্যন পৰা জামনালাল বাজাজ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
গিদ্ধা

গিদ্ধা ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ পঞ্জাব অঞ্চলত প্ৰচলিত মহিলাসকলৰ এক জনপ্ৰিয় লোক নৃত্য। গিদ্ধা নৃত্য প্ৰাচীন ৰিং নৃত্যৰ উত্তৰাধিকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। ই ভাংৰাৰ দৰেই উত্তেজনাপূৰ্ণ আৰু একে সময়তে ই সৃজনশীলভাৱে নাৰীসূলভ কৰুণা, সৌন্দৰ্য আৰু নমনীয়তা প্ৰদৰ্শন কৰে। এইটো অতি ৰঙীন নৃত্যৰ প্ৰকাৰ। এতিয়া দেশৰ সকলো অঞ্চলতে গিদ্ধা নৃত্যৰ প্ৰচলন দেখা যায়। মহিলাসকলে মুখ্যতঃ উৎসৱ বা সামাজিক অনুষ্ঠানত এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। নৃত্যৰ লগত ছন্দ তুলি হাততালি বজোৱা হয় আৰু নেপথ্যত বয়স্ক মহিলাসকলে সাধাৰণ পৰম্পৰাগত লোকগীত গায়।

গিদ্ধা পৰম্পৰাগত আন পঞ্জাবী নৃত্যকৈ পৃথক। কাৰণ ইয়াৰ বাবে ঢোল বা তেনেজাতীয় বাদ্যযন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন নহয়। তাৰ পৰিৱৰ্তে মহিলাসকলে বৃত্ত গঠনত থিয় হৈ থাকে আৰু ছন্দ মিলাই হাততালি মাৰে। এগৰাকী মুখ্য মহিলাই এটা বলি বা গীতৰ শাৰী গায় আৰু গোটেই বৃত্তত মহিলাসকলে সেই শাৰী পুনঃ দোহাৰে। গিদ্ধাৰ লগত প্ৰচলিত লোকগীতসমূহ গোটেই ৰূপত এই মাতা আৰু সঁহাৰি হিচাপে থাকে। গীতসমূহত যৌনতাকে ধৰি মহিলাৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ বিৱৰণ পোৱা যায়।

ইতিহাস

গিদ্ধা প্ৰাচীন ৰিং নৃত্যৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল বুলি কোৱা হয়। পুৰণি সময়ত ৰিং নৃত্য পঞ্জাব অঞ্চলত প্ৰভাৱশালী আছিল। মহিলাসকলে গিদ্ধাৰ জৰিয়তে একে স্তৰৰ শক্তি দেখুৱায় যি পুৰুষে ভাংৰা প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে প্ৰদৰ্শন কৰে। গিদ্ধায়ে পঞ্জাবী নাৰীত্ব প্ৰদৰ্শন কৰাৰ এক পৰম্পৰাগত পদ্ধতি প্ৰদৰ্শন কৰে। কোৰিঅ’গ্ৰাফী আৰু গীতৰ ভাষাৰ জৰিয়তে এয়া দেখা পোৱা যায়। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজন আৰু পঞ্জাব অঞ্চলৰ পশ্চিম পঞ্জাব (পাকিস্তান) আৰু পূব পঞ্জাব, ভাৰত) দুটা অংশ হোৱাৰ পিছত সীমান্তৰ ভাৰতীয় দিশৰ পঞ্জাবৰ লোকনৃত্য একত্ৰিত আৰু মঞ্চস্থ কৰা হৈছে আৰু পঞ্জাবী সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক অভিব্যক্তি হিচাপে উন্নীত কৰা হৈছে। যদিও গিদ্ধাৰ পাৰম্পৰিক ৰূপ বিভাজনৰ দ্বাৰা গুৰুত্বৰভাৱে প্ৰভাৱিত হোৱা নাছিল, গিব শ্ৰেফলাৰে লিখিছে যে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে নহ’লেও পুৰুষ ৰূপ ভাংৰাৰ মহিলা নৃত্য সমকক্ষ হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে।

পাৰম্পৰিক সাজ-পাৰ

গিদ্ধা নৃত্যত পৰম্পৰাগতভাৱে মহিলাসকলে উজ্জ্বল ৰঙৰ ছালৱাৰ কামীজ আৰু গহনা পিন্ধে। চুলিসমূহ দুটা ভাগত ভাগ কৰি বান্ধি আৰু লোক অলংকাৰ যেনে কপালত টিক্কা পিন্ধি গিদ্ধা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
অনুপমা দেশপাণ্ডে

অনুপমা দেশপাণ্ডে বলিউডৰ প্লেবেক গায়িকা। তেওঁ সোহনী মহিৱাল (১৯৮৪) ছবিত "সোহনী চিনাব দে" নামৰ লোকগীতটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্লেবেক গায়িকাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। এই গীতটো প্ৰথমে আশা ভোছলেৰ বাবে আছিল যদিও আশাৰ ব্যস্ততাৰ বাবে অনুপমা দেশপাণ্ডেৰ কণ্ঠত অনু মালিকে এই গীতটো ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল যাতে পিছলৈ আশা ভছলেই ডাব কৰিব পাৰে। কিন্তু গীতটো শুনি আশা ভোছলেই গঠনমূলকভাৱে পৰামৰ্শ দিছিল যে অনুপমাৰ সংগীত প্ৰতিভাক সম্পূৰ্ণ কৃতিত্ব দি গীতটো যিদৰে আছে, অনুপমা দেশপাণ্ডেৰ কণ্ঠত ধৰি ৰাখিব লাগে। তেওঁ ৯২ খন ছবিত মুঠ ১২৪ টা গীত গাইছে। তেওঁ বহুকেইখন মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছে।

সংগীত জীৱন

দেশপাণ্ডেই সোহনী মহিৱাল (১৯৮৪) ছবিত "সোহনী চিনব দে" লোকগীত পৰিবেশন কৰি খ্যাতি অৰ্জন কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্লেবেক গায়িকাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৮ চনৰ মৰ মিটেংগে ছবিত "হায় মেৰা ৰাব্বা" গীতটোত মহম্মদ আজিজ আৰু শৈলেন্দ্ৰ সিঙৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰে।

১৯৯০ চনত আনন্দ-মিলিন্দৰ সুৰ উদিত নাৰায়ণৰ সৈতে তুম মেৰে হো ছবিৰ শীৰ্ষ গীত গাইছিল। হাতিম টাই ছবিত অলকা য়াগনিক আৰু অমৃশ পুৰীৰ সৈতে "আজ বচনা হায় মুছকিল তেৰা" গীতটো গাইছিল। বাপ্পী লাহিৰীৰ ছবি স্যাইলাব (১৯৯০)ৰ "হামকো আজ কা হ্যায় ইন্তেজাৰ" গীতটো চাৰ্টবাষ্টাৰত পৰিণত হয়। এই গীতটোত মাধুৰী দীক্ষিতৰ নৃত্যৰ বাবে নৃত্য পৰিচালক সৰোজ খানে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে৷

তেওঁ নিজৰ কণ্ঠদান কৰিছিল ৰোজা ছবিৰ মাৰাঠী সংস্কৰণত, কুমাৰ চানুৰ সৈতে লুটাৰ (১৯৯৩) ছবিখনত "জিছ দিল নে তুঝকো" গীতটোতৈ কণ্ঠদান কৰিছিল। এই দুয়োটা এলবামে ১৯৯৩ চনৰ শীৰ্ষ ১০ টা বিক্ৰী হোৱা এলবামৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিছিল। তেওঁ ছাজিদ-ৱাজিদৰ দ্বাৰা সুৰচিত প্যা কিয়া তো ডোৰনা ক্যা (১৯৯৮) ছবিত চাবৰি ভাতৃদ্বয়ৰ সৈতে তেৰী জৱানী বৰী মস্ত মস্ত" কাৱালী গীতটোত কণ্ঠদান কৰে।

দেশপাণ্ডেই ২০০১ চনত ফৰ্জ ছবিত বিচুৱা বিচুৱা গীতটোত কণ্ঠদান কৰিছিল। ইয়াৰ পিছৰ বছৰ তেওঁ হৰিহৰণ আৰু সোনু নিগমৰ সৈতে শৰৰাত (২০০২) ছবিত য়ে মেয় কাহা গীতটো পৰিবেশন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গায়িকা শ্ৰেণী:লোকগীত
ডিব্ৰুগড় (বিধানসভা সমষ্টি)

বিধায়কসকল

অসম বিধান সভাত ডিব্ৰুগড় সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সদস্যসকলৰ তালিকা তলত উল্লেখ কৰা হ’ল।
বৰ্ষ
নাম
দল
১৯৫৭
নীলমণি বৰঠাকুৰ

ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি
১৯৬১ (নিৰ্বাচিত)
ৰমেশ চন্দ্ৰ বৰুৱা

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৬২

১৯৬৭

১৯৭২

১৯৭৮
কেশৱ চন্দ্ৰ গগৈ

জনতা পাৰ্টি
১৯৮৩
কেশৱ চন্দ্ৰ গগৈ

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৮৫

১৯৯১

১৯৯৬
কল্যাণ কুমাৰ গগৈ

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০০১ (নিৰ্বাচিত)
ড॰ কল্যাণ কুমাৰ গগৈ

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০০১

২০০৬
প্ৰশান্ত ফুকন

ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
২০১১

২০১৬

২০২১

লগতে চাওক

ডিব্ৰুগড়
অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
কল্যাণ সুন্দৰম

কল্যাণ বৈদ্যনাথন কুট্টুৰ সুন্দৰম, যাক চমুকৈ কে ভি কে সুন্দৰম বুলিও কোৱা হয়, এগৰাকী ভাৰতীয় চৰকাৰী অসামৰিক সেৱাৰ কৰ্মচাৰী আছিল, যিয়ে স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম আইন সচিব (১৯৪৮–৫৮) আৰু ভাৰতৰ দ্বিতীয় মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত হিচাপে অভিলেখ গঢ়িছে (২০ ডিচেম্বৰ ১৯৫৮ – ৩০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৭)। তেওঁ
১৯৬৮–৭১ চনৰ বাবে ভাৰতৰ পঞ্চম আইন আয়োগৰ অধ্যক্ষও আছিল।
ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ভাষিক ৰেখাৰে অংকন কৰা ৰাজ্য গঠনৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা শ্বেতপত্ৰখনৰ প্ৰধান লেখক আছিল সুন্দৰম। ইয়াৰ বাবে তেওঁ লৰ্ড লুই মাউণ্টবেটেনৰ পৰা ব্যক্তিগত ধন্যবাদ আৰু উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰে। তেওঁ সংস্কৃতৰ এগৰাকী পণ্ডিত আছিল আৰু লেখক কালিদাসৰ ৰচনাসমূহ ইংৰাজী পাঠকৰ বাবে অনুবাদ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

সুন্দৰমৰ মূলতঃ তেতিয়াৰ মাদ্ৰাজ প্ৰেছিডেন্সীৰ অধীনত অৱস্থিত এখন গাঁও কুট্টুৰ বাসিন্দা আছিল। ভাৰত শাসন কৰা ব্ৰিটিছ আমোলাতন্ত্ৰই ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ গাঁথনিসমূহক ভাষিকভাৱে পৰিকল্পিত ৰাজ্যলৈ পুনৰ সংগঠিত কৰিব বিচাৰিছিল, ব্ৰিটিছে নিয়ন্ত্ৰণ নকৰা শ শ ৰাজকীয় ৰাজ্যৰ বিদ্যমান সীমাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি। এই নথিখন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ তেওঁলোকে ১৯৩৬ চনত সুন্দৰামক দায়িত্ব দিছিল। এই শ্বেতপত্ৰখন ভাৰতক ৰাজ্যত পুনৰ সংগঠিত কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ভিত্তি হৈ পৰিল; পেটেল আৰু ভি পি মেননেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি ৰাজকুমাৰসকলক ভাৰতীয় সংঘৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ পেঞ্চনৰ বাবে আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ পতিয়ন নিয়াব। এই কামৰ বহুখিনি কাম সুন্দৰমে নিজেই চোৱাচিতা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, কিয়নো ১৯৪৮ চনত তেওঁ আইন সচিবৰ পদলৈ উন্নীত হৈছিল যেতিয়া ছাৰ জৰ্জ স্পেন্সে—যিজনে বছৰ বছৰ আগতে আন যোগ্য প্ৰাৰ্থীৰ জ্যেষ্ঠতা সত্ত্বেও সুন্দৰামক এই পদৰ বাবে বিশেষভাৱে অনুৰোধ কৰিছিল— পদত্যাগ কৰিছিল।

জীৱনৰ শেষছোৱা আৰু মৃত্যু

১৯৫৮ চনত আইন সচিবৰ কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পিছত সুন্দৰম মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্তৰ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা দ্বিতীয়জন ব্যক্তি হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত
ব্ৰহ্মমুহূৰ্ত

ব্ৰহ্মমুহূৰ্ত (, অৰ্থাৎ 'ব্ৰহ্মাৰ সময়') বিশেষ ৪৮ মিনিটৰ সময়ছোৱা, যি সময় সূৰ্য উদয়ৰ এঘণ্টা ৩৬ মিনিট আগতে আৰম্ভ হয়, আৰু সূৰ্য উদয়ৰ ৪৮ মিনিট আগতে শেষ হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে ই ৰাতিৰ উপশেষ পৰ্যায় বা মুহূৰ্ত, আৰু ইয়াক যোগাসনৰ সকলো অনুশীলনৰ বাবে শুভ সময় বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ধ্যান, পূজা বা আন যিকোনো ধৰ্মীয় অনুশীলনৰ বাবেও আটাইতকৈ উপযুক্ত সময় বুলি গণ্য কৰা হয়। ৰাতিপুৱাই কৰা আধ্যাত্মিক কাৰ্যকলাপে দিনটোৰ আন যিকোনো অংশতকৈ অধিক প্ৰভাৱ পেলায় বুলি কোৱা হয়।

ব্ৰহ্মমুহূৰ্ত ৰাতিৰ ১৪টা কলা মুহূৰ্ত। এটা মুহূৰ্ত ৪৮ মিনিটৰ সময়সীমা, গোটেই ৰাতিটো ১৫টা মুহূৰ্তৰে গঠিত। ভৌগোলিক অৱস্থান আৰু বছৰৰ সময় অনুসৰি প্ৰতিদিনে সূৰ্য উদয়ৰ সময় ভিন্ন হয় আৰু ইয়াৰ লগে লগে ব্ৰহ্মমুহূৰ্তৰ সময়ৰো তাৰতম্য ঘটে। উদাহৰণস্বৰূপে, যদি সূৰ্য উদয় পুৱা ৬:০০ বজাত হয়, তেন্তে ব্ৰহ্মমুহূৰ্ত পুৱা ৪:২৪ বজাৰ পৰা আৰম্ভ হয় আৰু পুৱা ৫:১২ বজাত শেষ হয়।

যোগত

আয়ুৰ্বেদ চিকিৎসা বিজ্ঞানত কোৱা হৈছে যে, মানুহৰ দৈহিক শৰীৰত তিনিটা দোষ পোৱা যায়, যাক বাত (বায়ু আৰু ইথাৰ), পিত্ত (অগ্নি আৰু পানী) আৰু কফ (পৃথিৱী আৰু পানী) বোলা হয়। এই তিনি দোষৰ বৃদ্ধি বা হ্ৰাস সময়ৰ চক্ৰৰ লগত জড়িত। সূৰ্য উদয়ৰপৰা পুৱা ১০:০০ বজালৈকে কফৰ সময়; পুৱা ১০ বজাৰ পৰা দুপৰীয়া ২:০০ বজালৈ পিত্তৰ সময়; আৰু দুপৰীয়া ২:০০ বজাৰ পৰা দুপৰীয়া ৬:০০ বজালৈ (সূৰ্যাস্ত) বাতৰ সময়।

সন্ধিয়াও একেধৰণেৰে অনুসৰণ কৰা হয়, পুৱা ২:০০ বজাৰ পৰা পুৱা ৬:০০ বজালৈকে (সূৰ্য উদয়) সময় বাতৰ সময়। এই পৰ্যায়ত ব্ৰহ্মমুহূৰ্ত ঘটে আৰু যোগৰ গুৰুসকলে কয় যে ধ্যান কৰাৰ সৰ্বোত্তম সময় হ’ল প্ৰভাতৰ ডেৰ ঘণ্টা আগতে, কাৰণ মনটো সহজাতভাৱে সেই সময়ত নিশ্চল হৈ থাকে, যাৰ ফলত গভীৰ ধ্যান অৱস্থা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। যোগ গুৰু তিৰুমলাই কৃষ্ণমাচাৰ্যই কৈছে “ঈশ্বৰৰ কথা চিন্তা কৰক। যদি ঈশ্বৰ নহয় তেন্তে সূৰ্য, যদি সূৰ্য নহয় তেন্তে আপোনাৰ পিতৃ-মাতৃ। ’’ অনন্ত বিষ্ণুৰ দৰেই প্ৰথম যোগী শিৱৰ নিৰ্দেশনাত কৃষ্ণমাচাৰ্যই নিজকে বৈষ্ণৱ ধৰ্ম বা বিষ্ণুৰ পূজাৰ সৈতে জড়িত বুলি পৰিচয় কৰাই দিছিল। তেতিয়াহে এজন আধুনিক যোগীয়ে সূৰ্যৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা প্ৰদৰ্শন কৰিব।

কলিযুগত যোগৰদ্বাৰা এতিয়াও ঐশ্বৰিকতা লাভ কৰিব পাৰি, কিন্তু যুগৰ লগত জড়িত উত্তেজিত মনৰ বাবে আসনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে যোগাসন কৰিব লাগিব। এই গুণবোৰ ঐশ্বৰিকতাৰ ওচৰ চপা, কিয়নো এইবোৰ মনৰ নিস্তব্ধতাৰ সৈতে জড়িত, যিয়ে আত্মাক উজ্জ্বল কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। ব্ৰহ্মমুহূৰ্তত মনৰ সহজাতভাৱে নিস্তব্ধ অৱস্থাৰ বাবেই ধ্যান অৱস্থা অধিক সহজে লাভ কৰিব পৰা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:হিন্দু প্ৰাৰ্থনা আৰু ধ্যান
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
হিমাচল প্ৰদেশ

হিমাচল প্ৰদেশ (হিন্দী: हिमाचल प्रदेश, পঞ্জাবী: ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼) উত্তৰ ভাৰতৰ এখন ক্ষুদ্ৰকায় ৰাজ্য। এই ৰাজ্যখনৰ আয়তন ২১,৪৯৫ বৰ্গমাইল (৫৫,৬৭২ বৰ্গকিলোমিটাৰ)। হিমাচল প্ৰদেশৰ উত্তৰ সীমাত জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৰাজ্য; পশ্চিম আৰু দক্ষিণ পশ্চিম দিশত পঞ্জাব ৰাজ্য; দক্ষিণে হাৰিয়ানা আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্য; দক্ষিণ-পূৱ দিশত উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্য আৰু পূৱত তিব্বত অৱস্থিত। হিমাচল প্ৰদেশ শব্দটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ তুষাৰাবৃত পৰ্বতসংকুল অঞ্চল।

হিমাচল প্ৰদেশ ১২ খন জিলাত বিভক্ত আৰু চৰকাৰী ভাষা হিন্দী।

অৰ্থনীতি

ভাৰতৰ বাকী অংশৰ লগতে ১৯৫১ চনত হিমাচল প্ৰদেশতো প্ৰথম পাঁচ বছৰীয়া পৰিকল্পনা কাৰ্যকৰী হোৱাৰ লগে লগে পৰিকল্পনা আৰম্ভ হয়। জিডিপি অনুযায়ী হিমাচল প্ৰদেশ ভাৰতৰ ২২ নং বৃহত্তম ৰাজ্যিক অৰ্থনীতি আৰু ভাৰতৰ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ ভিতৰত ইয়াৰ জনমূৰি আয় ১৩তম স্থানত আছে।

পৰ্যটন

অৰ্থনীতি আৰু বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত হিমাচল প্ৰদেশৰ পৰ্যটনৰ প্ৰধান অৰিহণা। হিমালয় বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। শিমলা, মানালী, ধৰ্মশালা, ডালহাউছি, চাম্বা, খজ্জিয়াৰ, কুল্লু আৰু কাছাউলীৰ দৰে পাহাৰীয়া ষ্টেচনসমূহ দেশী-বিদেশী উভয় পৰ্যটকৰ বাবে জনপ্ৰিয় স্থান।

পাদটীকা

তথ্যসূত্ৰ

Statistics and Data, Planning Department, Government of Himachal Pradesh

বাহ্যিক সংযোগ

Official website of Himachal Pradesh Government
Himachal Pradesh Census 2001
Himachal tourism department Co.
Himachal: God's Own Home
Building the Modern Himachali Community
Himachal Tourism Website
Himachal Pradesh Development Report
Himachal NGO
Wooden Temples in Himachal Pradesh
Himachal Month/Day in USA
Birds of Himachal Pradesh
Butterflies of Himachal Pradesh
Landscapes of Himachal Pradesh

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাৰত)
কেনমেয়াৰ জৰী

কেনমেয়াৰ জৰী হৈছে প্ৰথমে আয়াৰলেণ্ডৰ কেনমেয়াৰত নিৰ্মিত হাতেৰে বেজীৰ আগেৰে নিৰ্মিত জৰী। ১৯ শতিকাত মেৰী অ'হেগানৰ নেতৃত্বত পূৰ ক্লেয়াৰ কনভেণ্টৰ ভগ্নীসকলে স্থানীয় মহিলা আৰু ছোৱালীসকলক বেজীৰ আগৰ জৰী প্ৰৱৰ্তন কৰে। ই আছিল মহা দুৰ্ভিক্ষৰ পিছত হোৱা দৰিদ্ৰতাৰ প্ৰতি সঁহাৰি। এই পদক্ষেপে সেই কঠিন বছৰবোৰত অঞ্চলটোৰ জনসাধাৰণক অসীম সহায় কৰিছিল।

ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সফলতাৰ কাৰণ আছিল আংশিকভাৱে স্থানীয় ছোৱালীসকলৰ থলুৱা দক্ষতা, যিসকলক ইয়াক গুঠিবলৈ নিয়োজিত কৰা হৈছিল আৰু আংশিকভাৱে নানসকলৰ দূৰদৰ্শিতা আৰু পথ প্ৰদৰ্শন আৰু লগতে সেই সময়ৰ প্ৰভাৱশালী লোকসকলৰপৰা ইয়াৰ আগতীয়া স্বীকৃতি আৰু সমৰ্থন।

কেনমেয়াৰ লেচৰ সফলতাৰ এটা ডাঙৰ কাৰক আছিল ইয়াৰ নিজা ডিজাইনৰ প্ৰৱৰ্তন। লণ্ডনৰ কেনচিংটন স্কুল অৱ ডিজাইন আৰু কৰ্কৰ ক্ৰফৰ্ড স্কুল অৱ আৰ্টৰ সহযোগিতাৰ জৰিয়তে কেনমেয়াৰত ডিজাইনৰ এখন স্কুল স্থাপন কৰা হয়। এই বিদ্যালয়ৰপৰাই এনে ডিজাইন আহিছিল যিয়ে বিশ্বৰ প্ৰদৰ্শনীত প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। কেনমেয়াৰ লেচে ৰাজকীয় অনুষ্ঠান আৰু লিটাৰ্জিকেল অনুষ্ঠানত শোভা বঢ়াইছিল। ইয়াৰ মূল ডিজাইন আৰু সুন্দৰ কাৰুকাৰ্যৰ বাবে ই ব্যাপক স্বীকৃতি আৰু প্ৰশংসা লাভ কৰে।

অৱশেষত অৰ্থনৈতিক কাৰকে ইয়াৰ অৱনতি আৰু আপাত অৱসান ঘটায়। অৱশ্যে পুনৰ ১৯৮৯ চনত কেনমেয়াৰৰ এটা স্থানীয় কো-অপাৰেটিকে ইয়াক পুনৰুজ্জীৱিত কৰে। এইটো তেতিয়াই হৈছিল যেতিয়া স্থানীয় উন্নয়ন সংস্থা এটা গঠন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ এগৰাকী সদস্য নোৰা ফিনেগানে নানসকলৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকক পুনৰ স্থানীয় লোকসকলক জৰী শিকাবলৈ ক’লে। নানসকলে নাকচ কৰিছিল যদিও ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে নোৰাক শিকাবলৈ আগবঢ়াইছিল যিয়ে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে শ্ৰেণীসমূহ শিকাব পাৰিব আৰু সেয়েহে এই পৰম্পৰা আৰু ইয়াৰ বঁটা বিজয়ী ডিজাইনসমূহ হেৰাই যোৱা নাই আৰু আজি ইহঁতে স্থানীয় দক্ষতাসমূহৰ পুনৰুজ্জীৱনৰ ভিত্তি গঠন কৰিছে। কেনমেয়াৰ লেচৰ ডিজাইন আৰু টুকুৰা এতিয়াও কেনমেয়াৰ হেৰিটেজ চেণ্টাৰ আৰু ওপৰৰ মহলাৰ কেনমেয়াৰ লেচ এণ্ড ডিজাইন চেণ্টাৰত দেখা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আয়াৰলেণ্ডৰ বস্ত্ৰকলা