ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভৰত (ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ)

ভৰত হৈছে মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণিত এক চৰিত্ৰ। তেওঁ ৰামৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ আৰু দশৰথ তথা কৈকেয়ীৰ পুত্ৰ। ৰামায়ণত ভৰতক ধৰ্ম আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতীকৰূপে চিহ্নিত কৰা হয়।

ভাৰতৰ কেৰেলাতেই ভৰতৰ সৰ্বাধিক পূজা কৰা হয়।

ৰামায়ণৰ মতে, ৰাম বিষ্ণুৰ সপ্তম অৱতাৰ আৰু লক্ষ্মণ, ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্ন হৈছে যথাক্ৰমে শেষনাগ, পাঞ্চজন্য শঙ্খ আৰু সুদৰ্শন চক্ৰৰ অংশ অৱতাৰ।

কেৰেলাৰ কুড়লমাণিক্যম বা সংঘৰত্ন মন্দিৰ ভৰতৰ প্ৰতি উচৰ্গিত।

জন্ম আৰু বিবাহ

ভাৰতৰ জন্ম হৈছিল অযোধ্যাৰ গুণী ৰজা দশৰথ আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী ৰাণী কৈকেয়ীৰ পৰা। তেওঁ মিথিলাৰ ৰজা জনকৰ ভায়েক কুশধ্বজৰ জীয়ৰী মাণ্ডৱীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুই পুত্ৰৰ নাম আছিল ক্ৰমে তক্ষ আৰু পুষ্কল।

ৰামায়ণৰ বৰ্ণনা

বাল্মীকি ৰামায়ণৰ মতে ৰজা দশৰথৰ চাৰিজন পুত্ৰ অৰ্থাৎ ৰাম, লক্ষ্মণ, ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্ন ইজন সিজনৰ অতি ঘনিষ্ঠ আছিল। ইক্ষ্বাকু বংশৰ জ্যেষ্ঠজনৰ উত্তৰাধিকাৰৰ নিয়ম অনুযায়ী ৰাম অযোধ্যাৰ ৰজা হোৱাৰ প্ৰথম দাবীদাৰ আছিল। কিন্তু ভৰতৰ মাতৃ কৈকেয়ী ৰামৰ ৰাজ্যাভিষেক হোৱাৰ আগতে ৰোহঘৰত সোমায়। ৰোহঘৰ হৈছে এনে এক ঠাই য'ত শাসনাধিষ্ঠ ৰজাৰ পত্নীসকলে অৱহেলিত অনুভৱ কৰিলে ৰজাক তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ আৰু তেওঁৰ অভিযোগ শুনিবলৈ বাধ্য কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। যেতিয়া ৰজা দশৰথ উপস্থিত হয় তেতিয়া কৈকেয়ীয়ে তেওঁ পাবলগীয়া দুটা ইচ্ছা বা বৰৰ কথা দশৰথক সোঁ‌ৱৰাই দিয়ে যেতিয়া তেওঁ যুদ্ধত দশৰথৰ জীৱন ৰক্ষা কৰোঁতে দশৰথে দিবলৈ অংগীকাৰ কৰিছিল। প্ৰথমটো বৰ হিচাপে কৈকেয়ীয়ে ১৪ বছৰৰ বাবে ৰামৰ নিৰ্বাসন বা বনবাস বিচাৰে। তেওঁৰ দ্বিতীয় ইচ্ছা আছিল পুত্ৰ ভৰতক সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে অধিষ্ঠিত কৰা। যিহেতু ৰঘুবংশ তেওঁলোকৰ অংগীকাৰ পালন কৰাৰ বাবে জনাজাত আছিল সেয়ে দশৰথে কৈকেয়ীৰ ইচ্ছা মানি চলাৰ বাহিৰে আন কোনো উপায় নাছিল। এই আদেশ আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা হোৱাৰ পিছত, ৰাম তেওঁৰ পত্নী সীতা আৰু সৰু ভায়েক লক্ষ্মণৰ সৈতে নিৰ্বাসনলৈ যায়। সেই সময়ত ভৰত তেওঁৰ মোমায়েকৰ গৃহলৈ লগ গৈছিল, আৰু কিছুদিনৰ পিছত ঘূৰি আহি তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ নিৰ্বাসন আৰু উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে তেওঁক অধিষ্ঠিত কৰাৰ বাতৰি পায়। ভাই-ভনীসকলৰ মাজত থকা চেনেহৰ বান্ধোনৰ বাবে তেওঁ নিজৰ মাক কৈকেয়ী আৰু তেওঁৰ মনত বিভেদৰ বীজ ৰোপণ দাসী মন্থৰাৰ ওপৰত ক্ৰোধান্বিত হয়। ৰজা দশৰথে মৃত্যুশয্যাত পৰি তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ ৰামৰ বাবে কান্দিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুত ভৰতে তেওঁৰ মাতৃ আৰু শত্ৰুঘ্নৰ সৈতে ৰামক লগ কৰিবলৈ গৈছিল আৰু তেওঁক ঘূৰি আহিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। ৰামে তেওঁৰ দেউতাকৰ কথাক অসন্মান কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত ভৰতে তেওঁৰ পাদুকাযোৰ বিচাৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ সেই পাদুকাযোৰ আনি অযোধ্যাৰ ৰাজসিংহাসনত ৰাখি এই কথা স্পষ্ট কৰে যে ৰামহে অযোধ্যাৰ প্ৰকৃত শাসক আৰু ভৰতে ৰাম নথকাৰ সময়ছোৱা কেৱল তেওঁৰ নামতহে শাসন কৰিব। তাৰ পিছৰ ১৪ বছৰত তেওঁ নন্দীগ্ৰামলৈ (অযোধ্যাৰ ওচৰৰ অৰণ্য) তেওঁৰ ভায়েকৰ সুৰক্ষিত আগমনৰ বাবে দেৱতাসকলৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁ কঠোৰ পৰিস্থিতিত বাস কৰিছিল আৰু ৰাজকীয় প্ৰাসাদৰ সকলো সা-সুবিধা এৰি গৈছিল। তাত, তেওঁ কেৱল ফল-মূল খাই আৰু ঋষি-মুনি বা সন্ন্যাসীসকলৰ দৰে খহটা বস্ত্ৰ পৰিধাণ কৰিছিল। ১৪ বছৰৰ পিছত ৰাম তেওঁৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয় আৰু তেওঁলোক অযোধ্যালৈ উভতি যায়। তাত ৰামে ৰজাৰ স্থান গ্ৰহণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
জাহাংগীৰ ৰতনজী দাদাভাই টাটা

জাহাংগীৰ ৰতনজী দাদাভাই টাটা চমুকৈ জে আৰ ডি টাটা (২৯ জুলাই ১৯০৪ – ২৯ নৱেম্বৰ ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্যোগপতি, উদ্যমী, উৰাজাহাজ উদ্যোগী টাটা গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষ আৰু টাটা চনছ‌্‌ৰ অংশীদাৰ আছিল। টাটা পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা জাহাংগীৰ বিখ্যাত ব্যৱসায়ী ৰতনজী দাদাভাই টাটা আৰু সুজেইন "চনী" ব্ৰিয়েৰৰ সন্তান আছিল। তেওঁৰ মাতৃ ভাৰতত গাড়ী চলোৱা প্ৰথম গৰাকী মহিলা আছিল। ১৯২৯ চনত তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথমজন উৰাজাহাজ চলোৱা লাইচেন্স লাভ কৰা পাইলটত পৰিগণিত হয়। তেওঁ বিশেষকৈ টাটা গ্ৰুপৰ অধীনত বিভিন্ন উদ্যোগ যেনে টাটা কনচাল্টটেন্সী ছাৰ্ভিছেছ, টাটা মটৰছ, টাইটেন ইণ্ডাষ্ট্ৰীছ, টাটা চল্ট, ভল্টাছ, আৰু এয়াৰ ইণ্ডিয়া প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে জনাজাত।

তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ফ্ৰেন্স চৰকাৰে তেওঁক ১৯৮৩ চনত ফ্ৰান্সৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান লেজিয়ন অফ অ'নৰ প্ৰদান কৰে। ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় উদ্যোগ জগতলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৫৫ চনত দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ আৰু ১৯৯২ চনত দেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰে।

মৃত্যু

১৯৯৩ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে ছুইজাৰলেণ্ডৰ জেনেভাত ৮৯ বছৰ বয়সত জাহাংগীৰ ৰতনজী দাদাভাই টাটাৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যৰ ভাৰতীয় সংসদ স্থগিত কৰা হৈছিল। তেওঁক ফ্ৰান্সৰ পেৰিছৰ পিয়েৰ লেছাইছ সমাধিক্ষেত্ৰত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল।

২০১২ চনত আউটলুক আলোচনীয়ে চিএনএন-আইবিএন, হিষ্ট্ৰী১৮ আৰু বিবিচিৰ সহযোগত প্ৰকাশ কৰা "মহান ভাৰতীয়"ৰ তালিকাত তেওঁ ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰিছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

জাহাংগীৰ ৰতনজী দাদাভাই টাটায়ে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছিল। তেওঁক ১৯৪৮ চনত ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ গ্ৰুপ কেপ্তেইনৰ সন্মানীয় পদ আগবঢ়োৱা হৈছিল। পিছলৈ তেওঁক ১৯৬৬ চনৰ ৪ অক্টোবৰ তাৰিখে এয়াৰ কমাণ্ডাৰ পদলৈ পদোন্নতি আগবঢ়োৱা হয়। পিছলৈ আকৌ ১৯৭৪ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে এয়াৰ ভাইছ মাৰ্চেল পদলৈ পদোন্নতি দিয়া হয়। তেওঁ লাভ কৰা অন্যান্য বঁটা আৰু সন্মান সমূহ হ'ল, ১৯৭৯ চনত টনি যেনোছ বঁটা, ১৯৮৫ চনত ফেডাৰেচন এৰ'নেটিক্স ইণ্টাৰনেচনেলৰ গোল্ড এয়াৰ মেডেল, ১৯৮৮ চনত ইণ্টাৰনেচনেল চিভিল এভিয়েছন অৰ্গেনাইজেচন, কানাডাৰ এডৱাৰ্ড ৱাৰ্নাৰ বঁটা আৰু ১৯৮৮ চনত ডেনিয়েল গুগেনহেইম মেডেল। তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ফ্ৰেন্স চৰকাৰে তেওঁক ১৯৮৩ চনত ফ্ৰান্সৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান লেজিয়ন অফ অ'নৰ প্ৰদান কৰে। ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় উদ্যোগ জগতলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৫৫ চনত দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ আৰু ১৯৯২ চনত দেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰে। একেবছৰে তেওঁ ভাৰতত পৰিয়াল পৰিকল্পনা জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ বঁটা লাভ কৰিছিল।

তেওঁৰ স্মৃতিত মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে পুণেৰ কাছাৰৱাদি ফাটাত অৱস্থিত প্ৰথম দুখলপীয়া দলঙৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰিছে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

টাটা পৰিয়াল
জে আৰ ডি টাটাৰ জীৱনী

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:টাটা পৰিয়াল
কনকলতা আই

কনকলতা আই শংকৰদেৱৰ নাতি-বোৱাৰী৷ ১৫১৬ খৃ:ত শংকৰদেৱে কছাৰীসকলৰ উপদ্ৰৱত বৰদোৱা ত্যাগ কৰিছিল৷ তেতিয়াৰে পৰা প্ৰায় সাত কুৰিৰো অধিক কাল এই ঠাই অটব্য অৰণ্যত পৰিণত হৈছিল৷ পিছত আহোম ৰজা জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনত কনকলতা আইৰ প্ৰচেষ্টাত বৰদোৱা পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হয়৷
কনকলতা আইৰ পিতৃৰ নাম আছিল কানু ভূঞা৷ তেওঁ কোচবেহাৰৰ ফুলবাৰী নামে ঠাইৰ৷ কনকলতা আয়ে শংকৰদেৱৰ নাতি চতুৰ্ভূজ ঠাকুৰক বিয়া কৰায়৷ বিয়াৰ পিছত স্বামীৰ সৈতে কামৰূপৰ ঘিলাঝাৰি সত্ৰ আৰু গোৱালপাৰাৰ বিষ্ণুপুৰ সত্ৰত আছিল৷ শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত কালিন্দ্ৰী আইৰ মুখত বৰদোৱাৰ ভৌগলিক অৱস্থানৰ বিষয়ে জানিবুজি লৈ গুৰুজনাৰ নাতিবোৱাৰী কনকলতা আই জলপথেৰে জয়ধ্বজ ৰজাৰ দিনত বৰদোৱা পুনৰ উদ্ধাৰ কৰি নকৈ গঢ় দিছিল৷ তদুপৰি আই কনকলতাই বৰদোৱা উদ্ধাৰৰ বাবে আহি যিঠাইত প্ৰথমে নিশা কটাইছিল, তাতে শংকৰদেৱৰ নাতি দামোদৰ আতাৰ সৈতে লগ লাগি এখনি সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷ এই সত্ৰৰ নাম “আই ভেটী’’৷ শংকৰদেৱে বৰদোৱা ত্যাগ কৰি উজনিৰ গাংমৌ আৰু ধুৱাহাটত আছিল৷ ধুৱাহাটতে মাধবদেৱক লগ পায়৷ ১৮ বছৰ তাত থকাৰ পিছত জলপথেৰে ভটিয়াই পাটবাউসীলৈ আহোঁতে মাধবদেৱক দূৰৰ পৰাই বৰদোৱা ঠাইখণ্ড দেখুৱাইছিল যদিও মাধবদেৱৰ ইচ্ছা স্বত্বেও তেওঁলোক তাত উঠা নাছিল৷ কনকলতাই বৰদোৱা পুনৰুদ্ধাৰ কাৰ্যত ৰাজসাহায্য পাইছিল৷ বৰবৰুৱা টঙচু ফুকনৰ তদাৰকত সত্ৰখনে গা কৰি উঠিছিল৷ কনকলতা আইৰ লগত কন্যা সুভদ্ৰা আছিল৷ সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অনন্তৰাম৷ কনকলতাৰ স্বামী চতুৰ্ভূজ ঠাকুৰৰ পুত্ৰ নথকাত ভাগিনীয়েক দামোদৰক পুত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল৷ এই দামোদৰৰ পুত্ৰ ৰমাকান্ত আতা৷ দামোদৰ আতাই বালিসত্ৰ স্থাপন কৰি তেওঁৰ পুত্ৰ ৰমাকান্তক তাৰ অধিকাৰ পাতি ১৫৮৪ শকত মৃত্যুবৰণ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত ৰমাকান্ত আতা আৰু আই কনকলতাৰ মাজত বৰদোৱা সত্ৰৰ স্বত্ব লৈ মতানৈক্য হয় আৰু মীমাংসাৰ বাবে জয়ধ্বজ সিংহক গোচৰ দিয়ে৷ জয়ধ্বজ সিংহই “পিতৃ সৰ্বস্ব ধৰ্মে পুত্ৰে অধিকাৰ’’ বুলি ৰমাকান্তৰ ফালে ৰায় দিয়ে৷ ইয়াৰ পিছত আই কনকলতা সেৱকসকলক লগত লৈ লক্ষীমপুৰৰ নৰোৱাৰ ওচৰৰ চিনাতলীত সত্ৰ পাতেগৈ আৰু জী-নাতি অনন্তৰামক সত্ৰাধিকাৰ পাতে৷ ইয়াৰ সাতবছৰমান পিছত পুনৰ বৰদোৱালৈ আহিবলৈ মন কৰি ভটিয়াই আহোঁতে মোগলে অসম আক্ৰমণ কৰাত তেওঁ কলিয়াবৰতে বাহৰ পাতে৷ কিছুদিন পাছত তাতে আই কনকলতাৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
চামাদি

চামাদি তিৱাসকলৰ সমাজ সংস্কৃতিত এটি অপৰিহাৰ্য অংগ। তিৱা সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনত চামাদিৰ গুৰুত্ব অসীম। প্ৰাচীন কালৰে পৰা তিৱা সকলৰ মাজত চামাদিৰ পৰম্পৰা প্ৰচলিত। তিৱা ভাষাৰ 'চামাদি' শব্দটিৰ অৰ্থ 'ডেকাচাং'। ডেকাচাং শব্দটি জনজাতীয় সমাজ আৰু সংস্কৃতিক পৰম্পৰাত ইয়াৰ আভিধানিক অৰ্থতকৈ বেছি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। 'ডেকাচাং' কেৱল এখন চাং নহয় বা কেৱল ডেকাসকলৰ অৱসৰ বিনোদনৰ এটা গৃহ নহয়, ই এটা বিশেষ অনুষ্ঠান - যাৰ যোগেদি জনজাতীয় লোকসকলে অতি সুপৰিকল্পিতভাৱে সমাজ সংগঠন আৰু পৰিচালনা কৰে। তিৱা সমাজৰ যিকোনো সমস্যাৰ স'তে চামাদি তথা ইয়াৰ বিষয়ববীয়াসকল জড়িত। গাওঁ এখনৰ সকলো ৰাজহুৱা সমস্যা, দুৰ্যোগ আদিৰ সমাধানত চামাদিৰ বিশেষ ভূমিকা আছে। আনহাতে, তিৱা সমাজৰ বহু উৎসৱ-পাৰ্বণ উদযাপনৰ সুপৰিকল্পিত আঁচনি সাধাৰণতে চামাদিৰ বিষয়াসকলৰ জৰিয়তেই কৰা হয়।

তিৱা জনগোষ্ঠীৰ চমু পৰিচয়

তিৱাসকল ভাৰতীয় কিৰাত গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। অন্য প্ৰকাৰে তেওঁলোক ইন্দো-মংগোলীয় নৃগোষ্ঠীয়। তেওঁলোক লালুং নামেৰেও পৰিচিত যদিও নিজকে তিৱা বুলি চিনাকি দিবলৈ ভাল পায়।
তিৱাসকল অসমৰ আদিম অধিবাসী। তিৱা সকলৰ নিজস্ব ভাষা সংস্কৃতি আছে। এওঁলোক তিব্বতবৰ্মী গোষ্ঠীৰ লোক। এওঁলোকৰ আদি বাসস্থান আছিল তিব্বত মালভূমি। গুণাভিৰাম বৰুৱাই অসম বুৰঞ্জীত তিৱা বা লালুং লোকসকলেই অসমৰ আদিম অধিবাসী বুলিছে। তেখেতৰ মতে " এই দেশৰ লোক সকলক প্ৰধানকৈ তিনি শ্ৰেণীত ভগাব পাৰি। প্ৰথম আৰ্য অৰ্থাৎ আৰ্যাবৰ্ত বা ভাটীৰফালৰ পৰা আহি বাস কৰিছেহি যাৰ ভাষা সংস্কৃতমূলক। দ্বিতীয় অনাৰ্য অৰ্থাৎ যিসকল আৰ্য সন্তান নহয়, যি এই দেশত আদিৰে পৰা বসবাস কৰি আছে বা পাছত দেশলৈ আহিছে আৰু যাৰ স্বতন্ত্ৰ ভাষা আছিল বা আছে। ইয়াৰ মাজত এই দেশৰ মিকিৰ কছাৰী লালুং আহোম প্ৰভৃতি পৰে। তৃতীয় মিশ্ৰ জাতি অৰ্থাৎ আৰ্য আৰু অনাৰ্য জাতিৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হোৱা জাতি অধিকাংশ কোচ আৰু চুতীয়া প্ৰভৃতি জাতি ইয়াৰ অন্তৰ্গত। " সেই কছাৰীৰ এক উপজাতি। লালুং সকল প্ৰায় সমভূমিত থাকে। মধ্য অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণপাৰে নগাঁও মৰিগাঁও, কামৰূপৰ দক্ষিণ পূব অঞ্চল, কাৰ্বি আংলং জিলা আদি আৰু মেঘালয়ৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলে তিৱাসকলৰ আদিভূমি, যি বৰ্তমান লালুং স্বায়ত্ত্ব শাসিত অঞ্চল হিচাপে চিহ্নিত।ধেমাজি, তিতাবৰ আৰু নাহৰকটীয়াতো তিৱালোকৰ বসতি আছে।

চামাদিৰ নিৰ্মাণ

চামাদি নিৰ্মাণত তিৱাসকলে চাংঘৰ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰে। ই চাংযুক্ত এটা উদং ঘৰ, ইয়াৰ কোনো বেৰ খোৰ নাথাকে। যিখিনি ঠাইত চামাদি নিৰ্মাণ কৰা হয় সেই ঠাইডোখৰ প্ৰথমতে পৰিষ্কাৰ কৰি চাঁচি লৈ গোবৰ পানীৰে লিপি লোৱা হয়। সন্ধিয়াপৰত কলপাতত এযোৰ তামোল পাণ আৰু চাউল, তামৰ পইচা এটা দি সেই স্থানত থাপনা পতা হয়। থাপনাৰ ওচৰতে 'জু' (সাজপানী) এলোটা আৰু বাঁহৰ সৰু চুঙা কেইটামান ৰখা হয়। থাপনাৰ চাউলৰ ওপৰত এটা আঙুঠি আৰু তাৰ ওপৰত কুকুৰাৰ কণী দি থাপিব লাগে। ইয়াৰ পিছত শলিতা জ্বলাই লোটাৰ পৰা জু অলপ কলপাতত বাকি দিয়াৰ পিছত তামৰ পইচা দি ফা-মহাদেউ আৰু চাৰিভাই চাৰিকৰাৰ স্তুতি কৰি চামাদি নিৰ্মাণৰ ঠাইটুকুৰা মাগে। এনেদৰে পূজা কৰি ৰাতিয়েই তাৰপৰা গুচি আহে। পিছদিনা পুৱাই গৈ স্থানডোখৰ নিৰীক্ষণ কৰা হয়। তাত যদি বাঘ অথবা চৰাই চিৰিকতিৰ খোজ দেখা পোৱা যায়, তেনেহ'লে সেই ঠাই চামাদি নিৰ্মাণৰ উপযুক্ত হ'য়। অন্যথা একে নিয়মেৰে আন ঠাই বাচি ল'ব লাগিব। চামাদি ঘৰ সাধাৰণতে গাঁৱৰ সোঁমাজতে সজা হয়। তিৱা সকলৰ 'চামাদি'ত তিৰোতা মানুহ উঠাটো নিষিদ্ধ। আনকি সৰু সৰু ছোৱালীয়েও কদাপি তাত নুঠে। তিৱা সমাজত প্ৰচলিত জনশ্ৰুতিমতে এই চামাদি মহাদেৱ আৰু তেওঁৰ লগৰীয়াসকলৰ অৱসৰ বিনোদনৰ গৃহ আৰু বাসগৃহ, নৃত্যগীতৰ উৎস লগতে মানুহে বাস কৰা আদিম ঘৰৰ নমুনা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
নাৰীকৰণ (সমাজতত্ত্ব)

সমাজতত্ত্ব অনুসৰি নাৰীত্বকৰণ (ইংৰাজী: Feminization) হ’ল কোনো সমাজ, গোট বা সংগঠনত লিংগ ভূমিকাৰ পৰিৱৰ্তন, য’ত নাৰীত্বৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ এনে এক গোট বা পেচাত নাৰীৰ অন্তৰ্ভুক্তিও হ’ব পাৰে যি এসময়ত পুৰুষৰ আধিপত্যত আছিল।

সমাজত নাৰীত্বকৰণৰ উদাহৰণ

শিক্ষাৰ নাৰীত্বকৰণ – শিক্ষকৰ সংখ্যাত মহিলাৰ আধিপত্য, উচ্চশিক্ষাত মহিলা ছাত্ৰীৰ সংখ্যাধিক্য আৰু মহিলাৰ শিকণ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে অধিক উপযোগী পাঠ্যক্ৰম।
কৰ্মক্ষেত্ৰৰ নাৰীত্বকৰণ – নিম্ন দৰমহাৰ মহিলা প্ৰধান বৃত্তি যেনে (১) খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা, খাদ্য পৰিৱেশন কৰা আৰু খাদ্য সম্পৰ্কীয় অন্যান্য বৃত্তি, আৰু (২) ব্যক্তিগত যত্ন আৰু সেৱা।
ধূমপানৰ-নাৰীত্বকৰণ – টৰ্চেছ অৱ ফ্ৰীডম (torches of freedom) বাক্যাংশটোৱে ধঁপাত ব্যৱহাৰক পুৰুষৰ কাৰ্য বুলি গণ্য কৰাৰপৰা নাৰীসুলভ কাৰ্যলৈ পৰিৱৰ্তন হোৱাৰ পৰিঘটনাটোক সূচায়। এই বিষয়টোৰ বিতং বিৱৰণৰ বাবে মহিলা আৰু ধূমপান চাওক।

নাৰীত্বকৰণৰ সংজ্ঞা

নাৰীত্বকৰণৰ দুটা মৌলিক অৰ্থ আছে। প্ৰথমটো এজন ব্যক্তিক লৈ, যি প্ৰথমতে নাৰীসুলভ নাছিল কিন্তু পিছলৈ নিজৰ আৰু আশে-পাশে থকা লোকৰ ধাৰণাৰ জৰিয়তে নাৰীসুলভ হৈ পৰে। লিংগ তত্ত্ববিদ জুডিথ বাটলাৰৰ মতে, এজন ব্যক্তিৰ লিংগ কেৱল ইচ্ছা বা আত্ম-বৰ্ণনাৰ কাম নহয়, কাৰণ ই সেইসকল লোকৰদ্বাৰাও গঢ় লৈ উঠে যিয়ে ব্যক্তিজনক তেওঁলোকৰ নিজৰ লিংগ ধাৰণা অনুসৰি বৰ্ণনা, শ্ৰেণীভুক্ত আৰু ব্যৱহাৰ কৰে। এই শব্দটোৰ দ্বিতীয়টো অৰ্থই এনে এজন ব্যক্তিক বৰ্ণনা কৰে যাৰ মূলত নাৰীসুলভ গুণ আছিল যদিও তেওঁ নিজৰ ব্যক্তিত্বত কোনো ধৰণ বা ৰূপত অধিক নাৰীসুলভ বৈশিষ্ট্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই শব্দটো প্ৰায়ে মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, কিন্তু সময়ৰ লগে লগে ই এনে এক প্ৰক্ৰিয়ালৈ সলনি হ’ল য’ত কোনো ব্যক্তিয়ে নাৰীসুলভ গুণসমূহ গ্ৰহণ কৰি অধিক নাৰীসুলভ হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো বুজাবলৈ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।

দৰিদ্ৰতাৰ নাৰীত্বকৰণ

পুৰুষতকৈ মহিলাসকল দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বাস কৰাৰ সম্ভাৱনা অধিক, যিটো পৰিঘটনাটোক দৰিদ্ৰতাৰ নাৰীত্বকৰণ বুলি জনা যায়। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ২০১৫ চনত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ দৰিদ্ৰতাৰ হাৰ আছিল ক্ৰমে ১০% আৰু ১৫%। মহিলাসকলৰ উচ্চতৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ সম্ভাৱনা কম আৰু তেওঁলোকে নিম্ন দৰমহাৰ চাকৰি কৰাৰ প্ৰৱণতা থাকে। ইয়াত এক লিংগভিত্তিক মজুৰিৰ ব্যৱধান দেখা যায়: একে স্তৰৰ শিক্ষা আৰু বৃত্তিমূলক ভূমিকা থকা সত্ত্বেও মহিলাসকলে পুৰুষতকৈ বহুত কম উপাৰ্জন কৰে, যদিও গৱেষণাই সূচায় যে ইয়াৰ মূল কাৰণ হ’ল সন্তানৰ যত্ন বা জীৱন-শৈলীৰ কাৰকৰ বাবে মহিলাসকলে সামগ্ৰিকভাৱে পুৰুষতকৈ কম ঘণ্টা কাম কৰা, পোনপটীয়া বৈষম্য নহয়।

শ্ৰম শক্তিৰ নাৰীত্বকৰণ

বৰ্তমানৰ সমাজত শ্ৰম শক্তিৰ নাৰীত্বকৰণ অপৰিহাৰ্য কাৰণ মহিলাসকলে শ্ৰম শক্তিৰ আধা অংশ গঠন কৰে আৰু তেওঁলোকক এক সম্ভাৱ্য লাভজনক সম্পদ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। যুদ্ধোত্তৰকালত উত্তৰ আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ অৰ্থনীতিত মহিলা আৰু পুৰুষৰ চাকৰিৰ স্থিতি আৰু দৰমহাৰ হাৰৰ মাজত ভৰসাম্য ৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজতত্ত্ব
শ্ৰেণী:নাৰীত্ব
কোৱাভাতুৰি

কোৱাভাতুৰি (বৈজ্ঞানিক নাম: Momordica monadelpha, Citrullus colocynthis, Trichosanthes tricuspidata, Mukia maderaspatana, Trichosanthes wallichiana ইত্যাদি কেইবাটাও প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ)। অসমৰ হাবিয়ে-বননিয়ে উৎপন্ন হোৱা লতা জাতীয় উদ্ভিদ। এই উদ্ভিদৰ পৰাই অসমীয়া জতুৱা ঠাঁচ ‘বাহিৰে ৰং চং ভিতৰে কোৱাভাতুৰি’ উদ্ভৱ হৈছে।

বিৱৰণ

কোৱাভাতুৰি হাবিত উৎপন্ন হয়। ইয়াৰ লতাডালে ঠাল-ঠেঙুলি মেলি ওপৰলৈ বগুৱা বাই যায়।

কোৱাভাতুৰিৰ ফুলবোৰ ৰঙচুৱা আৰু মজলীয়া আকাৰৰ হয়। ফুলবোৰ পুৰঠ হ’লে ৰংচঙীয়া ফলৰ উৎপত্তি হয়। এই ফলৰ ভিতৰ অংশ ক’লা-চানেকীয়া হয়। ফলবোৰ গছৰ ওপৰলৈ বগুৱা বাই যোৱা লতাডালৰ পৰা ওলমি ওলমি থাকে। পকা ফলবোৰ ৰঙা হয় আৰু পকা কেৰালাৰ দৰে মেল খাই যায়। তাৰ ভিতৰত থকা গুটিবোৰ মাটিত সৰু পৰিলে পুলি গজি সময়ত নতুন লতাৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়।

লোক সংস্কৃতিত

কোৱাভাতুৰিৰ ফলবোৰ বাহিৰফালে ৰংচঙীয়া আৰু ভিতৰভাগ ক’লা চানেকীয়া হয়। ইয়াৰ ফল খোৱাৰ উপযুক্ত নহয়। সেয়ে অসমীয়া সমাজত কোনো ধুনীয়া বস্তুত গুণৰ অভাৱ বুজাবলৈ ‘বাহিৰে ৰং চং ভিতৰে কোৱাভাতুৰি’ বুলি জতুৱা ঠাঁচ ব্যৱহাৰ কৰে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:লতা
মেৰী-থেৰেছ জনিয়াক্স

মেৰী-থেৰেছ জনিয়াক্স (জন্মনাম: মাৰিয়া টেৰেছা জোচেফে আবলাই; ১৫ অক্টোবৰ, ১৮৪৪ – ১৯২৩ চন) তেওঁ ১৮৯৪–১৮৯৫ চনত জনিয়াক্স এফেয়াৰৰ অংশ হিচাপে শিৰোনাম দখল কৰিছিল আৰু তেখেতে তেখেতৰ ভগ্নী লিঅ’নি আবলাই, বিবাহৰদ্বাৰা ককাক জেক ভ্যান ডি কেৰখ'ভ আৰু ভাতৃ আলফ্ৰেড আবলাৰ বিৰুদ্ধে ত্ৰিগুণ বিষক্ৰিয়াৰ পিছত সংঘটিত কৰিছিল। ১৮৯৫ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়। পিছলৈ তেওঁৰ মৃত্যুদণ্ড যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডলৈ হ্ৰাস কৰা হয় আৰু ১৯২৩ চনত এণ্টৱাৰ্পত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৮৪৪ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত মেচেলেনত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেৰী আবলাইৰ জন্ম হৈছিল মন্সৰ এটা পৰিয়ালত, য'ত ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বহু উচ্চ পদস্থ সৈনিক আছিল। তেওঁৰ পিতৃ জুলছ-গুষ্টাভ আবলায়ে পৰিয়ালৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰি লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল আৰু ৰজাৰ এড-ডি-কেম্প হৈছিল। তাইৰ ককাক ওমেৰ আৰু নাৰ্চিছও আছিল নৱজাত বেলজিয়াম সেনাবাহিনীৰ জেনেৰেল। তেওঁৰ মাতৃ থেৰেছ ডি ৰাইকমেন ডি বেটজে ছটা সন্তান জন্ম দিয়ে; ডাঙৰ হিচাপে আৰু "আটাইতকৈ সজীৱ বুদ্ধিমত্তাৰে" মেৰী-থেৰেজ তেওঁৰ পিতৃৰ প্ৰিয় সন্তান আছিল বুলি কোৱা হয়।

বিবাহ-বিবাহ

২৪ বছৰ বয়সত আবলায়ে বিয়া হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়; ১৮৬৯ চনৰ ১০ জুলাইত তেওঁ ব্ৰাছেলছৰ গ্ৰেণ্ড প্লেচৰ এজন সুপৰিচিত গ্ৰন্থপ্ৰেমী ফ্ৰেডেৰিক ফেবাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁ প্ৰায়ে তেওঁৰ গৱেষণা আৰু তেওঁৰ অপুস্কুল প্ৰকাশৰ কামত নিমগ্ন আছিল। ১৮৭১ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত এই সংঘৰপৰা এটা সন্তানৰ জন্ম হয়: জিন ফেবাৰ। কিন্তু নতুন পিতৃ-মাতৃৰ মাজত মিল নাথাকিল, কিয়নো ফেবাৰ নামৰ এজন বুদ্ধিজীৱীয়ে নিজৰ গৱেষণাত মনোনিৱেশ কৰিছিল আৰু আবলায়েই নিজৰ পদবীৰ লগত খাপ খোৱা সামাজিক স্থান বজাই ৰখাৰ বাবে যথেষ্ট শক্তি নিয়োজিত কৰিছিল। ১৮৮৪ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত সন্দেহজনক বুলি গণ্য কৰা পৰিস্থিতিত ফেবাৰৰ মৃত্যু হয়।
নিয়ম অনুসৰি বিধৱাৰ সময়ছোৱাক সন্মান কৰি আবলায়ে দ্বিতীয় স্বামীক বিয়া কৰালে:ইডা ডুমনৰ বিধৱা হেনৰী জনিয়াক্স, যাৰপৰা তেওঁৰ তিনিটা সন্তান আছিল:মাৰ্গাৰেট, মাৰ্থে আৰু চাৰ্লছ। ব্ৰীজ বিভাগৰ মুখ্য অভিযন্তা আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সঞ্চালক আছিল।

গ্ৰন্থপঞ্জী

Albert Bataille, Criminal and worldly causes of 1895, The poisoner of Antwerp, E. Dentu, Paris, Available online in Gallica p. 151
Raymond de Ryckère, The Joniaux affair, triple poisoning - indictment, report of the medical experiments and chemists: MM. of Visscher, Baisieux, Van Vyve, G. Bruylants and Herman Druyts, voice from beyond the grave (memory of Mrs. Joniaux), study of the trial, by Mr. Raymond de Ryckere, A. Storck, Lyon, 1895, available online on the BNF.

বাহ্যিক সংযোগ

Indictment available on Gallica (view 8)
Memoir available on Gallica, p. 145

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত্যুুদণ্ডপ্ৰাপ্ত মহিলা
গ্ৰী.মা.স.+০৬:৩০

গ্ৰী.মা.স. +০৬:৩০ হৈছে +০৬:৩০ৰ সাৰ্বজনীন মান সময়ৰ পৰা এটা সময় অফছেটৰ বাবে এটা চিনাক্তকৰ্তা। ISO 8601 ত সংশ্লিষ্ট সময়টো 2023-05-24T04:07:16+06:30 হিচাপে লিখা হ'ব। ই ইউটিচিতকৈ ৬.৫ ঘণ্টা আগবাঢ়ি আছে, অৰ্থাৎ যেতিয়া ইউটিচি অঞ্চলত সময় মাজনিশা (০০:০০) হয়, তেতিয়া ইউটিচি+০৬:৩০ অঞ্চলত ৰাতিপুৱা ৬:৩০ হ’ব।

মান সময় হিচাপ (বছৰজুৰি)

দক্ষিণ-পূব এছিয়া

প্ৰধান চহৰসমূহ: ইয়াংগুন, নাইপিডাউ, মাণ্ডলেই
ম্যানমাৰ – ম্যানমাৰ ষ্টেণ্ডাৰ্ড টাইম

ভাৰত মহাসাগৰ

কোকো দ্বীপপুঞ্জ
কোকোচ (কিলিং) দ্বীপপুঞ্জ - কোকো দ্বীপৰ সময়

ভূগোল

ম্যানমাৰ আৰু কোকোছ দ্বীপপুঞ্জ বিশ্বৰ এনে কিছুমান অঞ্চলৰ ভিতৰত অন্যতম য’ত মানক সময় ইউটিচিৰ পৰা সম্পূৰ্ণ অফছেট নহয়।

ম্যানমাৰ তাত্ত্বিকভাৱে UTC+6 আৰু UTC+7 সময় মণ্ডলৰ ওপৰত অৱস্থিত আৰু প্ৰাচীন ৰাজধানী ৰেংগুনৰ গড় সৌৰ সময়ৰ যথেষ্ট ওচৰত ১৬°৪৭' উত্তৰ, ৯৬°০৯′ পূব, য'ত UTC+ 6:30 জ’ন হৈছে এটা উন্নত আনুমানিক।

কোকোছ দ্বীপপুঞ্জ ১২°০৭′ দক্ষিণ, ৯৬°৫৪′ পূব স্থানাংকত অৱস্থিত আৰু আকৌ, UTC+6:30 স্থানীয় সময়ৰ উন্নত আনুমানিক।

দিনৰ পোহৰৰ সময়

UTC+6:30ৰ কোনো অঞ্চলেই দিনৰ পোহৰৰ সময় পালন নকৰে, আৰু আন কোনো অঞ্চলে গ্ৰীষ্মকালত এই সময় মণ্ডল ব্যৱহাৰ নকৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ
হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞি

হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞি এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু শিক্ষয়িত্ৰী। বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত লিখিছে যদিও তেওঁ শিশু সাহিত্যৰ বাবে বিশেষভাবে জনাজাত। শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেওঁ অসমীয়া ভাষা শিতানত সাহিত্য অকাডেমীৰ শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক আৰু কৰ্ম জীৱন

বৰগোহাঞি গোলাঘাট জিলাৰ কমাৰ গাঁৱত যদিও পঞ্চাচৰ দশকৰ একেবাৰে আৰম্ভণিতে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল একেখন জিলাৰে বৰপথাৰৰ ওচৰৰ ভোলাগুৰি গাঁৱত। তেওঁৰ জন্ম তাৰিখ ২৮ আগষ্ট। তেওঁৰ দেউতাকে ভোলাগুৰি হাইস্কুলখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সেই সূত্ৰে দেউতাকে সপৰিয়ালে তাতে বাস কৰিছিল। হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞিয়ে শিক্ষাৰম্ভ ভোলাগুৰিৰ ১ নং লিকচন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত কৰিছিল। তাৰপৰা তেওঁ নামভৰ্তি কৰে পিতৃয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ভোলাগুৰি হাইস্কুলত। যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ ইংৰাজী বিষয়ত সন্মান-সহ স্নাতক উপাধি লয়। বিয়া হৈ চাৰিটা সন্তানৰ মাতৃ হোৱাৰ পিছত তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰে। ২০১৩ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। দম্পত্তিহালৰ চাৰিটা সন্তান, ক্ৰমে ড॰ মাধুৰ্য মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা° মৃণাল মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা° মৰমী মাধুৰী বৰগোহাঞি আৰু ডা° জিকমিক ৰূপালী জোনাক।

বঁটা আৰু সন্মান

শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা সামগ্ৰিক অৱদানৰ বাবে বৰগোহাঞিক সাহিত্য অকাডেমীৰ অসমীয়া ভাষা শিতানত ২০১৬ চনৰ শিশু সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তাৰোপৰি তেওঁ ধৰ্মেশ্বৰ কাকতি শিশু সাহিত্য বঁটা, কৃতি শিক্ষকৰ বঁটা, আদৰ্শ মাতৃ বটাঁ আদিও লাভ কৰিছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি শিশু সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
ব্ৰুনা মাৰ্কেজিনি

ব্ৰুনা ৰেইছ মাইয়া (জন্ম ৪ আগষ্ট ১৯৯৫), পেছাগতভাৱে ব্ৰুনা মাৰ্কেজিনি নামে জনাজাত, এগৰাকী ব্ৰাজিলিয়ান অভিনেত্ৰী, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু মডেল। তেওঁ ২০০০ চনত শিশু কাৰ্যসূচী জেন্টে ইনোচেণ্টেত শিশু সাক্ষাৎকাৰগ্ৰহণকাৰী হিচাপে টেলিভিছনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ একাধিক টেলেনোভেলাত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ ট্ৰফেউ ইম্প্ৰেন্সা, কণ্টিগো! বঁটা (২০০৪) আৰু য়ং ব্ৰাজিলিয়ান এৱাৰ্ড আদি বঁটা লাভ কৰিছে। ২০২৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ডিচি ইউনিভাৰ্ছ চলচ্চিত্ৰ ব্লু বিটলত তেওঁ জেনি কৰ্ড চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যি চৰিত্ৰটো হৈছে জেইমি ৰেইছৰ প্ৰেমৰ আগ্ৰহ। জেইমি ৰেইছ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে শোলো মাৰিদুৱেনিয়ায়ে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ব্ৰুনা মাৰ্কেজিনিৰ জন্ম ডুকে দে কাশিয়াছত হৈছিল, যি বাইক্সাদা ফ্লুমিনেন্সে অঞ্চলত অৱস্থিত আৰু ৰিঅ’ দে জেনেইৰু চহৰৰ উপনগৰ হিচাপে পৰিগণিত।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০১৯ চনত মাৰ্কেজিনিয়ে বাৰা দা তিজুকাত এখন প্ৰাসাদ সদৃশ ঘৰ ক্ৰয় কৰে।

২০১৮ চনত মাৰ্কেজিনিয়ে প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁ অতীতত দেহ-ছবি সম্পৰ্কীয় মানসিক সমস্যাৰ লগতে হতাশা আৰু আত্মসম্মানজনিত সমস্যাত ভুগিছিল। এই সমস্যাসমূহ তেওঁৰ দেহ সম্পৰ্কে অনলাইন মন্তব্যসমূহৰ ফলত বৃদ্ধি পাইছিল।

২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ মাৰ্কেজিনি ব্ৰাজিলীয়ান পেছাদাৰী ফুটবলাৰ নেইমাৰৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল।

২০২৪ চনৰ আগষ্ট মাহত অভিনেতা, গায়ক আৰু ডিজিটেল প্ৰভাৱক জোাঁও গিলহেৰ্মেয়ে নিশ্চিত কৰে যে তেওঁ মাৰ্কেজিনিৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ব্ৰাজিলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
কাম কৰাৰ আনন্দ

কাম কৰাৰ আনন্দ হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন গদ্য-ৰচনা। প্ৰথমবাৰ ২০০৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে কৰ্মযোগী ডাঃ নোমলচন্দ্ৰ বৰাৰ কৰকমলত আগবঢ়াইছে।

বিৱৰণ

কিতাপখন ৪০ টা অধ্যায়ত বিভক্ত। এজন অচিনাকী মানুহে ২০০২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিক লিখিতভাৱে অনুৰোধ কৰিছিল এনেদৰে,"ছাৰ, কেইবছৰমানৰ আগতে আপুনি 'কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ' নামৰ এখন কিতাপ লিখিছিল। আপোনাৰ সেই কিতাপখন পঢ়ি মোৰ নিচিনা বহুত মানুহে কিতাপৰ জগতখনক নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল; কিতাপক নতুন চকুৰে চাবলৈ শিকিছিল। এইবাৰ আপুনি 'কাম কৰাৰ আনন্দ' নামৰ এখন কিতাপ আমাক উপহাৰ দিব নোৱাৰেনে?' কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে এই কথা উল্লেখ আছে। হোমেন বৰগোহাঞিয়ে কাম কৰাৰ আনন্দৰ বিষয়ে তেওঁৰ নিজৰ অভিজ্ঞতা, আৰু পৃথিৱীৰ বহুতো গুণী-জ্ঞানী মানুহৰ অভিজ্ঞতা- এই দুয়োটাৰে সংযোগ ঘটাই এই কিতাপখন লিখিছে। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

আত্ম দীপো ভৱ
কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ
অন্তহীন প্ৰেৰণা
উচ্চাকাংক্ষা
মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
ভাৰতীয় ক্ৰান্তি দল

ভাৰতীয় ক্ৰান্তি দল ১৯৬৭ চনত চৰণ সিঙে বিহাৰ, উৰিষ্যা, পশ্চিমবংগ আৰু উৰিষ্যাৰ কংগ্ৰেছী-ত্যাগী নেতাসকলৰ সহযোগত গঠন কৰা ভাৰতৰ এটা অধুনালুপ্ত ৰাজনৈতিক দল। ১৯৭৪ চনত ই ভাৰতীয় লোক দলৰ সৈতে চামিল হৈ যায়।

ইতিহাস

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দলীয় কাম-কাজক লৈ দীৰ্ঘদিন ধৰি অসন্তুষ্ট হৈ পৰা চৰণ সিঙে ১৯৬৭ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ ১৭জন বিধায়কৰ সৈতে কংগ্ৰেছ দল ত্যাগ কৰে আৰু ভাৰতীয় জনসংঘ আৰু সমাজবাদী পাৰ্টি সমূহৰ সৈতে লগ হৈ সংযুক্ত বিধায়ক দল নামেৰে মৰ্চা গঠন কৰে। সংযুক্ত বিধায়ক দলে চৰণ সিঙৰ মুখ্যমন্ত্ৰিত্বত উত্তৰ প্ৰদেশত প্ৰথম অ-কংগ্ৰেছী চৰকাৰ গঠন কৰে। কিন্তু মৰ্চাৰ অংশীদাৰ সমাজবাদী পাৰ্টিয়ে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত দহমাহ পিছতে সিঙৰ চৰকাৰ ভাঙি যায়। ১৯৬৭ চনৰ মে' মাহত বিহাৰ, উৰিষ্যা, পশ্চিমবংগ আৰু উৰিষ্যাৰ কংগ্ৰেছী-ত্যাগী নেতাসকলৰ সহযোগত ভাৰতীয় ক্ৰান্তি দল গঠন কৰে। ১৯৬৮ চনত জন কংগ্ৰেছে ভাৰতীয় ক্ৰান্তি দলৰ সৈতে চামিল হয়। ১৯৬৯ চনৰ এপ্ৰিলত চৰণ সিঙে দলৰ সভাপতিৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৭৪ চনৰ ২৯ আগষ্টত ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে এক ৰাষ্ট্ৰীয় বিকল্প সৃষ্টি কৰিবলৈ বহুকেইটা ৰাজনৈতিক দল লগ লগাই ভাৰতীয় লোক দল নামেৰে এটা নতুন দল গঠন কৰা হয়। ভাৰতীয় ক্ৰান্তি দলো এই নতুন দলত চামিল হৈ যায়।

লগতে চাওক

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিভাজিত দলসমূহ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুুপ্ত ৰাজনৈতিক দল
অভদ্ৰ (চলচ্চিত্ৰ)

অভদ্ৰ হৈছে ২০১৪ চনৰ ৯ মে'ত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া বিনোদনধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। এ-টু ক্ৰিয়েছন্‌ছৰ বেনাৰত চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰে অৰূপ অধিকাৰী আৰু ৰচনা অধিকাৰীয়ে। পৰিচালনা, কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ অমন কুমাৰৰ। মুম্বাইৰ প্ৰযোজক অৰূপ অধিকাৰীয়ে ইয়াৰ আগতে "দহেক - দ্য ৰেষ্টলেছ মেন" নামেৰে এখন হিন্দী ছবি পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছিল। নৱাগত পৰিচালক অমন কুমাৰে ইয়াৰ আগত বালাজী টেলিফিল্ম্‌ছ, ছাহাৰা ওৱান আদি প্ৰডাক্‌চন কোম্পানী আৰু ছেটেলাইট চেনেলত ক্ৰিয়েটিভ নিৰ্দেশক আৰু চিত্ৰনাট্য লেখক হিচাপে কাম কৰিছিল। গুৱাহাটী, সোণাপুৰ আৰু শ্বিলঙত ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ হয়।

অভিনয়ত

চিৰঞ্জিত বৰা
ইন্দুমৌলি নেওগ
ফেৰীপ্ৰিয়া আহমেদ
দীপক ৰয়
বিপুল ৰাভা
শশাংক শেখৰ ইত্যাদি।

কলা-কুশলী

পৰিচালনা/কাহিনী/চিত্ৰনাট্য/সংলাপ - অমন কুমাৰ
প্ৰযোজনা - অৰূপ অধিকাৰী, ৰচনা অধিকাৰী
চিত্ৰগ্ৰহণ - মায়াংক শৰ্মা, বিপুল দাস, সিদ্ধেশ্বৰ, ভাস্কৰ কাশ্যপ
সংগীত পৰিচালক/আৱহ সংগীত - বিপুলেন্দ্ৰ হালৈ
গীতিকাৰ - আক্ৰাম উদ্দিন
সম্পাদক - ৰোহন কণ্টাক
কলা- অভিমন্যু
ছাউণ্ড মিক্সিং - উৎপল দাস
নৃত্য নিৰ্দেশনা - আকাশ শূৰ, মিতুপৰ্ণ
ৰূপসজ্জা - নানু, দেৱাশিস
প্ৰযোজনা নিয়ন্ত্ৰণ - তপন কলিতা

সংগীত

অভদ্ৰৰ সংগীত পৰিচালক বিপুলেন্দ্ৰ হালৈ। গীতৰ কথা আক্ৰাম উদ্দিনৰ। কণ্ঠদান কৰে মধুস্মিতা বৰঠাকুৰ, প্ৰীতম দত্ত, নেহা সিং, সুপ্ৰিয়া পাঠক আৰু গ্ৰেগ শৰ্মাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ
মিউজিক ইণ্ডিয়া অনলাইন ৱেবছাইটত বোলছবিখনৰ গীতসমূহ

শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ