ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কোট্টাই মৰিয়াম্মান

কোট্টাই মৰিয়াম্মান ২০০১ চনত ৰচিত আৰু পৰিচালিত তামিল ভাষাৰ হিন্দু ভক্তিমূলক চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত কৰণ আৰু দেৱাযানীৰ সৈতে ৰোজাই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ দেৱাই সংগীত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখন ২০০১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত মুক্তি পায়। ছবিখনক তেলেগু ভাষাত আম্মোৰু থাল্লী ২০০১, হিন্দী ভাষাত জয় মা আৰু ২০০২ চনত দুৰ্গা মাইয়া, ২০০১ চনত ওডিয়াত দেৱী শক্তি আৰু ২০০৬ চনত ভোজপুৰী ভাষাত জয় মা নামেৰে মুক্তি কৰা হয়। ছবিখনে সমালোচকৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল।

পটভূমি

ছবিখনত কোট্টাই মৰিয়াম্মানে যত্ন লোৱা আৰু ডাঙৰ-দীঘল কৰা দুৰ্গাৰ কাহিনীক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত দেখুওৱা হৈছে যে কেনেকৈ মন্ত্ৰমূলীয়ে কোট্টাই মৰিয়াম্মানৰ সোণালী চকুৰ পাহিবোৰ কাঢ়ি নিবলৈ চেষ্টা কৰে যিটোৰ ঐশ্বৰিক শক্তি আছে কিন্তু কোট্টাই মৰিয়াম্মানৰ হাতত পৰাস্ত হয়। তেওঁক সহায় কৰিছে ঈশ্বৰ এজন নাস্তিক যাৰ পত্নী ৰাজেশ্বৰী যি কোট্টাই মৰিয়াম্মানৰ এগৰাকী মহান ভক্ত।

অভিনয় শিল্পী

ৰজা - কোট্টাই মৰিয়াম্মন আৰু দুৰ্গা (দ্বৈত ভূমিকা)
কৰণ - ঈশ্বৰ
দেৱযানী - ৰাজেশ্বৰী
বিৱেক
যুৱৰাণী
চেণ্ঠিল
ৰামি ৰেড্ডি - মন্ত্ৰমূৰ্তি
নিঝলগল ৰবি
ৱেন্নিৰা আডাই মূৰ্তি
এম. এছ. ভাস্কৰ - ট্ৰেফিক আৰক্ষী
ভেল্লাই চুব্বাইয়া
হালোৱা বাসু
শ্ৰীকালা পৰমশিৱম

গীতসমূহ

গীতৰ ৰচনা কৰিছে কালিদাসান আৰু স্নেহানে।
সোল্লা পোৰেন - দেৱা
ভেল্লিমালাৰ কান্নাথা - স্বৰ্ণলতা
শ্ৰী ৰংগনাথাৰুক্কু - কে. এছ. চিত্ৰা
মৰাণ্ডু পুডিকাথে - দেৱা
চৰ্পা চৰ্পামাই - অনুৰাধা শ্ৰীৰাম
শ্ৰী ৰংগনাথাৰুক্কু (বিট সংস্কৰণ) - বৈশালী উন্নিকৃষ্ণন
আম্মান ডেন্স - ইন্সট্ৰুমেণ্টেল
আম্মান ডেন্স - ইন্সট্ৰুমেণ্টেল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ধৰ্মীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শীলা মেহতা

শীলা মেহতা এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য কলাকাৰ, কোৰিঅ’গ্ৰাফী, শিক্ষক আৰু সংগীতকাৰ। তেওঁৰ পটভূমি কথকত উত্তৰ ভাৰতীয় ৰূপত দৃঢ়ভাভাৱে নিহিত হৈ আছে, যিটো তেওঁ বিশ্বৰ দৰ্শকৰ মাজত উপস্থাপন কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে ভাৰত, উত্তৰ আমেৰিকা, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু ইউৰোপ ভ্ৰমণ। তেওঁ ভাৰতৰ মুম্বাইৰ "নূপুৰ ঝংকাৰ একাডেমী অৱ পাৰফমিং আৰ্টচ্‌ এণ্ড ৰিচাৰ্চ চেণ্টা"ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক,

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
অৰ্চনা বৰঠাকুৰ

অৰ্চনা বৰঠাকুৰ (, জন্ম:২৩ অক্টোবৰ ১৯৮৩) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী তথা সাহিত্যিক। বৰঠাকুৰে সমাজ বিকাশ আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে সমাজ কল্যাণ সমাজ 'প্ৰিয়বন্ধু' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ অব্যৱহৃত কাপোৰ, খাদ্য, কিতাপ আৰু দুখীয়া লোকসকলক ঘৰুৱা সঁজুলি দান কৰাৰ দৰে সামাজিক কামৰ বাবে জনাজাত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৮৩ চনৰ ২৩ অক্টোবৰ তাৰিখে অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁৱত অৰ্চনা বৰঠাকুৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ২০০০ চনত দেৰগাঁও ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু ২০০২ চনত দেৰগাঁও কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ সাংবাদিক হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ডিৱাই ৩৬৫, প্ৰতিদিন টাইম আৰু নিউজ টাইম অসমৰ দৰে অসমৰ নিউজ চেনেলৰ সৈতে ৮ বছৰ কাম কৰিছিল। এগৰাকী এংকৰ আৰু প্ৰযোজক হোৱাৰ হিচাপে টেলিভিছন ধাৰাবাহিকৰ জড়িত আছিল। তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ ঘোষক, অসম উন্নয়ন উদ্যোগৰ মূল্য আধাৰিত শিক্ষা আৰু শিশু বিকাশ প্ৰকল্পৰ সঞ্চালক আৰু কেইবাজনো প্ৰতিষ্ঠানিক সদস্য হিচাপে বিভিন্ন ভূমিকাত নিয়োজিত হৈ আছে।

অৰ্চনা এগৰাকী জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰেৰণাদায়ক বক্তা হিচাপেও জনাজাত। লগতে তেওঁ এগৰাকী বিশিষ্ট ব্যৱসায়ী মহিলা।

সামাজিক কাম-কাজ

অৰ্চনা বৰঠাকুৰে ২০১৬ চনত এইচআইভি+ অনাথ শিশুসকলক সঠিক চিকিৎসা আৰু যত্ন প্ৰদান কৰাৰ বাবে 'পজিটিভ লাইট' শীৰ্ষক এক কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ এনে শিশুসকলৰ সহায় গৃহৰ কোঠা বৈদ্যুতিক লাইট আৰু ৰংগোলীৰে সজোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি মানুহৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা অন্যান্য অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ সৈতে খাদ্যৰ পেকেট আৰু শৈক্ষিক সামগ্ৰী বিতৰণ কৰিছিল। ২০১৮ চনত বৰঠাকুৰে শিশুসকলৰ বাবে 'শিশুৰ বাবে ব্ৰেকফাষ্ট' এক কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ২০১৮ চনত দৰিদ্ৰতাৰ স্তৰৰ তলৰ শিশুসকলক স্কুল বেগ, পেঞ্চিল বাকচ, ফ্লাস্ক‌, টিফিন বাকচ, ৰবৰ, কাঠ পেঞ্চিল, ৰঙৰ পেঞ্চিল, ছবিৰ কিতাপ, ব্যায়ামৰ প্ৰতিলিপি বিতৰণ কৰিছিল। এই অভিযানৰ সময়ত গুৱাহাটীৰ উপকণ্ঠত থকা ক্ষেত্ৰী অঞ্চলটো সামৰি লোৱা হৈছিল। বৰঠাকুৰে গ্ৰাম্য অসমৰ ছোৱালীসকলক ঋতুস্ৰাৱৰ বিষয়ে শিক্ষিত কৰিবলৈ সজাগতা সৃষ্টিৰ লগত জড়িত আৰু দুখীয়া ছোৱালীবোৰৰ বাবে ঋতুস্ৰাৱৰ পৰিচ্ছন্নতা উপলব্ধ কৰিবলৈ কাম কৰি আহিছে। অৰ্চনা বৰঠাকুৰে ২০২০ চনত গুৱাহাটী জিলা প্ৰশাসনৰ সহায়ত শিশু শ্ৰমিকৰ ওপৰত এটা জৰীপ প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ অধীনত ৯ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ ওপৰত এক জৰীপ কৰা হৈছিল।

সাহিত্যকৰ্ম

অৰ্চনা বৰঠাকুৰ সাহিত্যৰ লগতো জড়িত। বৰ্তমানলৈকে তেওঁৰ তিনিখন উপন্যাস 'পৰিধি', 'অপৰাজিতা' আৰু 'কটনিয়ান এখন ৰ'দৰ খিৰিকি' প্ৰকাশিত হৈছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি

শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ৱাল্টাৰ লিপমেন

ৱাল্টাৰ লিপমেন (; ২৩ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮৮৯ – ১৪ ডিচেম্বৰ, ১৯৭৪) আছিল আমেৰিকাৰ এজন প্ৰভাৱশালী লেখক, সাংবাদিক আৰু ৰাজনৈতিক মন্তব্যকাৰী। ৬০ বছৰীয়া কেৰিয়াৰৰ সৈতে তেওঁ শীতল যুদ্ধৰ ধাৰণাটো প্ৰৱৰ্তন কৰা প্ৰথম ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁ বাতৰি কাকতৰ স্তম্ভ আৰু কেইবাখনো কিতাপত সংবাদ মাধ্যম আৰু গণতন্ত্ৰৰ সমালোচনা কৰাৰ বাবে বিখ্যাত। ১৯২২ চনত তেওঁ পাব্লিক অপিনিয়ন নামৰ এক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে।

উদ্ধৃতি

যেতিয়া সকলো মানুহে একেধৰণে চিন্তা কৰে, তেতিয়া বুজিব লাগে যে কোনো এজন মানুহেই গভীৰভাৱে চিন্তা নকৰে।
দ্য ষ্টেকছ্ অফ ডিপ্লোমেছি নিউয়ৰ্ক: হেনৰি হল্ট এণ্ড কোম্পানী (১৯১৫), পৃ. ৫১
নিয়মীয়া বাৰ্তা
বৃহৎ বহুত্ববাদী সমাজ এখনক এই কথা স্বীকাৰ নকৰাকৈ পৰিচালিত কৰিব নোৱাৰি যে ইয়াৰ বহুত্ববাদী স্বাৰ্থক চেৰাই উচ্চ সাধাৰণ আইন থকা যুক্তিসংগত ব্যৱস্থা আছে।
এছেজ ইন দ্য পাব্লিক ফিল'ছফি (১৯৫৫)
এক মুক্ত সংবাদ মাধ্যম কোনো বিশেষ সুবিধা নহয় বৰঞ্চ এখন বৃহৎ সমাজত এক জৈৱিক প্ৰয়োজনীয়তা।
ইণ্টাৰনেচনেল প্ৰেছ ইনষ্টিটিউট এছ'চিয়েচন, লণ্ডন, (২৭ মে' ১৯৬৫)

লগতে চাওক

ৱাল্ট হুইটমেন
কাৰ্ল ছেগান

বাহ্যিক সংযোগ

Category:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
Category:আমেৰিকান লেখক
Category:সাংবাদিক
Category:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
Category:মৃত ব্যক্তি
চিলাৰায় জাতীয় বিদ্যালয়, মূলাগাঁও

চিলাৰায় জাতীয় বিদ্যালয়, মূলাগাঁও বঙাইগাঁও জিলাত অৱস্থিত এখন বেচৰকাৰী বিদ্যালয়, যি অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ আধিনত পৰিচালিত হয়। এইখন বিদ্যালয়ত দশম শ্ৰেণীলৈকে পাঠদান কৰা হয়। ২০০৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এইখন বিদ্যালয়ত ১৯ গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু প্ৰায় ৩০০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে।

ইতিহাস

মূলাগাঁও অঞ্চলৰ কিছুমান শিক্ষানুৰাগী ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত ২০০৯ চনত চিলাৰায় জাতীয় বিদ্যালয়, মূলাগাঁও স্থাপন কৰা হৈছিল। বিদ্যালয়খন গ্ৰাম্য অঞ্চলত অৱস্থিত এখন সহ-শৈক্ষিক বিদ্যালয়। ই বঙাইগাঁও বিধান সভা সমষ্টিত অৱস্থিত।

শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী

প্ৰতিষ্ঠানটোত প্ৰায় তিনিশ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে, য'ত ১৯ জন শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে পাঠদান, যাৰ ফলত প্ৰতিজন শিক্ষকৰ বাবে ছাত্ৰ-শিক্ষকৰ অনুপাত ১৫ জন। শিক্ষকসকলৰ সকলোকে নিয়মীয়াকৈ নিযুক্তি দিয়া হয়। সাতগৰাকী শিক্ষক পুৰুষ আৰু বাকী বাৰগৰাকী মহিলা। শৈক্ষিক অৰ্হতাৰ ক্ষেত্ৰত পাঁচজন শিক্ষক স্নাতক তলৰ আৰু বাকী চৈধ্যজন স্নাতক।

সা-সুবিধা

বিদ্যালয়খনত মুঠতে চৈধ্যটা শ্ৰেণীকোঠা আৰু আন তিনিটা কোঠা আছে। বিদ্যালয়খনত এটা লেপটপ, এটা ডেস্কটপ, এটা স্কেনাৰ আৰু এটা প্ৰিণ্টাৰ আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে তিনিটা ল’ৰাৰ শৌচাগাৰ আৰু তিনিটা ছোৱালীৰ শৌচাগাৰ আছে। বিদ্যালয়খনত হাত ধোৱা আৰু খোৱাপানীৰ সু-ব্যৱস্থা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
কৰ্কোটক

কাৰ্কোটক হিন্দু ধৰ্মত প্ৰচলিত নাগ ৰজা। কাশ্যপ আৰু কদ্ৰুৰ অন্যতম সন্তান কাৰ্কোটকক নিষাধ ৰাজ্যৰ ওচৰৰ এখন অৰণ্যত বাস কৰা বুলি গণ্য কৰা হয়। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি তেওঁ ৰজা নলক মেৰিয়াই ধৰে আৰু তেওঁক কুৎসিত আৰু কুৎসিত আকৃতিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।

কিম্বদন্তি

কাৰ্কোটকে এসময়ত নাৰদ ঋষিক আকস্মিক খেলত প্ৰতাৰণা কৰিছিল। ক্ষুব্ধ হৈ নাৰদে তেওঁক অভিশাপ দিলে যে ৰজা নলৰ দ্বাৰা তেওঁক ৰক্ষা নকৰালৈকে তেওঁ অৰণ্যত স্থবিৰ হৈ থাকিব। মহাভাৰতত উল্লেখ আছে যে, যেতিয়া কৰ্কোটকে বাস কৰা অৰণ্যত জুই লাগিছিল, স্থবিৰ কাৰ্কোটকে ৰজা নলক তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ মাতিছিল। নিজকে বুঢ়া আঙুলিৰ সমান আকাৰলৈ হ্ৰাস কৰি তেওঁ নলক তেওঁক বচাবলৈ আহ্বান জনালে আৰু ৰজাই তৎক্ষণাত সাপটোক নিৰাপদ ঠাইলৈ লৈ গ’ল। এইদৰে তেওঁ নাৰদৰ অভিশাপৰ পৰা মুক্ত হ’ল। কাৰ্কোটকই ৰজাক দহ খোজ আগুৱাই যাবলৈ ক’লে আৰু তেনে কৰাৰ পিছত তেওঁক মেৰিয়াই ধৰিলে, যাৰ ফলত তেওঁ কুৎসিত হৈ পৰিল। সাপে ক’লে যে তেওঁ ৰজাক কুৎসিত কলিক আৱৰি ধৰিছে বুলিয়েই ৰজাক চেপি ধৰিছে, আৰু তাৰ বাবে নলে কষ্ট ভোগ কৰিবলগীয়া হ’ব লাগে। তেওঁ নলক আশ্বাস দিলে যে তেওঁৰ শৰীৰত বিষটো যিমানেই থাকিব সিমানেই তেওঁ কোনো বিপদৰ সম্মুখীন নহ’ব আৰু যুদ্ধত অপৰাজিত হ’ব। তাৰ পিছত তেওঁ নলক অযোধ্যাৰ ৰজা ঋতুপৰ্ণৰ ওচৰলৈ গৈ বহুক ওৰফে তেওঁৰ বাবে ৰথী হিচাপে কাম কৰিবলৈ কয়। তেওঁ ৰজাক ক’লে যে ঋতুপৰ্ণক অশ্বহৃদয় মন্ত্ৰ শিকাব, আৰু বিনিময়ত তেওঁ অক্ষহৃদয় মন্ত্ৰ শিকিব, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হ’ব। তেওঁ নলক দুখণ বস্ত্ৰও আগবঢ়াইছিল, যিবোৰ তেওঁ পিন্ধি নিজৰ আদি ৰূপ ঘূৰাই পাব পাৰিছিল। বিশ্বাস কৰা হয় যে কাৰ্কোটকত বাস কৰিলে অসুৰ কলিৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা যায়।

হিন্দু উৎসত তেওঁক আঠ নাগ ৰজাৰ ভিতৰত গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ঝেঝেৰা দল

ঝেঝেৰা দল হৈছে বৰ্তমান কামৰূপ জিলাৰ এক লুপ্তপ্ৰায় লোক নাট্য অনুষ্ঠান। ঝেঝেৰা শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে যুঁজাৰু। ঝেঝেৰাপট্টি মানে যুঁজাৰু দল। এই দলৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠান পৰিৱেশনৰ বেলিকা ঢোল বজাই যুঁজ কৰাৰ লগতে নানা ভংগী প্ৰদৰ্শন কৰে। তাৰ পিছত নৃত্য গীত পৰিৱেশনৰ লগতে আনন্দোল্লাস কৰে।

এই দলৰ অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শনৰ মূল প্ৰতিপাদ্য বিষয় হল শক্তি, কৌশল প্ৰদৰ্শন। এই অনুষ্ঠানৰ কলা কুশলীসকলে গাত, মূৰত জন্তুৰ সাজ-সজ্জা কৰি যুঁজত অভিনয় কৰে। এক কথাত প্ৰকৃতি জগতৰ জীৱ-জন্তুৰ মাজৰ কাৰ্যকে কলাসন্মতভাবে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

ঝেঝেৰা দলৰ অনুষ্ঠানত দুজন ডেকা ল'ৰাই অভিনয় কৰে। এই দলৰ আংগিকৰ লগত গোৱালপাৰাত প্ৰচলিত কালী-
চণ্ডী নাচৰ এক অংশৰ মিল চকুত পৰে। আকৌ পূব ভাৰতত প্ৰচলিত চৌ নৃত্যৰ লগতো মিল আছে। আনহাতে নামনি অসমৰ মহোহো অনুষ্ঠানৰ লগতো সাদৃশ্য পৰিলক্ষিত হয়। মহোহো অনুষ্ঠানত ভালুক, চৌ আদিৰ সাজ সজ্জা কৰা এজন লৰাই নাচ, অংগী-ভংগী কৰে। ঝেঝেৰা দলৰ অভিনয়ত ল'ৰা দুজনে সমগ্ৰ শৰীৰত বাঘৰ ছালৰ দৰে কলা, বগা, হালধীয়া আঁক-বাঁক কৰি লয়। ধতুৰাৰ গুটিৰ এঠাৰে লগোৱা গুই সাপৰ ছালৰ বৰতিৰ এটা ঢোল ডিঙিত লয়। এই ঢোলৰ শব্দই অকল উৎসৱমুখৰ পৰিবেশৰ সৃষ্টি নকৰে, মানুহৰ ভাৱ অনুভূতিৰ ক্ষেত্ৰতো ঢোলৰ শব্দই প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে। দুয়োজন ল'ৰাই পিঠিৰে, বুকুৰে যুঁজ দেখুৱাই এজনে আনজনক বগৰাই বুকুৰ ওপৰত বহি ঢোল বজাই নানা ভংগী প্ৰদৰ্শন কৰে। লগে লগে তাত গোট খাই থকা ৰাইজে হাত চাপৰি আৰু কিৰিলি পাৰি বিজয়ী ল'ৰাজনক দাঙি নি নৃত্য, গীত আনন্দ কৰে।

ৰাইজে খেল দেখুওৱা ল'ৰা দুজনক আদৰ-সাদৰ কৰি পানীপিঠা, জলপান খুৱায়। ল'ৰা দুজনেও ইজনে সিজনক সাৱটি চেনেহ কৰে। দুয়ো মাটিত মূৰ লগাই ৰাইজক সেৱা কৰি বিদায় লয়।

ঝেঝেবা দলৰ অভিনয়ক এক প্ৰকাৰ খেলো বুলিব পাৰি। মানুহে শক্তি পৰীক্ষাত কৰা এই অনুষ্ঠানক মল্লযুদ্ধ, হাউ খেল আদিৰ লগত মিলাব পাৰি।

মল্লযুদ্ধত দুজন মালে সাবটা-সাবটি, হুচিয়াই মেলি যুদ্ধ কবে। আকৌ যুদ্ধৰ পিছত ইজনে সিজনক সাবটি চেনেহ জনাই খেলৰ স্থলীৰ পৰা আঁতবে। হাউ বা হাদুগুদু খেলত দুটা পক্ষৰ মাজত খেল হয়। এটা পক্ষৰ খেলুৱৈ এজনে আনটো পক্ষৰ ফাললৈ গৈ হাউ বুলি মুখেৰে একেৰাহে কৈ থাকে। বিপৰীত পক্ষৰ খেলুৱৈসকলে গবা মাৰি ধৰি ধৰাশায়ী হবি 'হাউ' বুলি কৈ থকা উশাহটো শেষ হোৱালৈ বাখে। পিছত খেলুবৈজন খেলত পৰাজিত হৈ খেলৰ পৰা বাহিৰ হ'ব লাগে।

ঝেঝেবা দলৰ অনুষ্ঠানৰ লগত কেৰালাত প্ৰচলিত ওচিৰা কালি উৎসৱৰ আংগিকৰ মিল আছে। জুন মাহত হোৱা এই উৎসৱত দলৰ মাজত যুঁজৰ অভিনয় হয়। কলাফুললৈকে পানীত নামি নাচ নচাৰ লগতে ইটোৱে সিটোৰ গাত পানী ছটিয়াই আনন্দ কৰে।

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:অসমৰ লোক-নাট্য
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ

জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ (; জন্ম:১১ অক্টোবৰ ১৯০২ – মৃত্যু : ৮ অক্টোবৰ ১৯৭৯), জনপ্ৰিয়ভাৱে জে পি বা লোকনায়ক (হিন্দীত অৰ্থ ‘জননেতা’) নামেৰে পৰিচিত, এজন ভাৰতীয় স্বাধীনতা কৰ্মী, চিন্তাবিদ আৰু ৰাষ্ট্ৰনেতা আছিল।

উদ্ধৃতি

স্বাধীনতা মোৰ জীৱনৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক পোহৰ হৈ পৰিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই সেয়াই হৈয়েই আছে। বছৰবোৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ লগে লগে স্বাধীনতাৰ অৰ্থ আৰু কেৱল মোৰ দেশৰ স্বাধীনতা নাছিল, বৰঞ্চ ইয়াৰ অৰ্থ আছিল মানুহৰ সকলো শিকলিৰ পৰা, সকলোতে স্বাধীনতা—সৰ্বোপৰি ইয়াৰ অৰ্থ আছিল মানৱ ব্যক্তিত্বৰ স্বাধীনতা, মনৰ স্বাধীনতা আৰু আত্মাৰ স্বাধীনতা। এই স্বাধীনতা মোৰ জীৱনৰ আবেগ হৈ পৰিছে, আৰু মই ইয়াক ৰুটি, নিৰাপত্তা, সমৃদ্ধি, জাতীয় গৌৰৱ, বা আন কোনো বস্তুৰ বাবে আপোচ কৰা দেখা নাপাম।
- জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ (জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ উচ্চতাত কোৱা, যেতিয়া ইন্দিৰা গান্ধীয়ে কৈছিল, ‘স্বাধীনতাতকৈ খাদ্যৰ গুৰুত্ব বেছি’), এল.কে. আদৱানীৰ গ্ৰন্থ "My Country My Life (2008)" ত উদ্ধৃত কৰা হৈছে।

"জনসাধাৰণৰ ক্ষমতাই গৰ্জন কৰিব লাগিব; চৰকাৰে ইয়াৰ আগত প্ৰণাম কৰিব লাগিব।"
- ১৯৭৪ চনৰ বিহাৰ আন্দোলনৰ সময়ত পাটনাত অনুষ্ঠিত এখন ৰাজহুৱা সভাত ভাষণ দি।

যদি আপুনি সঁচাকৈয়ে স্বাধীনতা আৰু স্বাধীনতাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়ে তেন্তে ৰাজনীতি অবিহনে গণতন্ত্ৰ বা উদাৰ প্ৰতিষ্ঠান থাকিব নোৱাৰে। ৰাজনীতিৰ বিকৃতিৰ একমাত্ৰ প্ৰকৃত নিৰাময় হ’ল অধিক ৰাজনীতি, আৰু উন্নত ৰাজনীতি; ৰাজনীতিক অস্বীকাৰ কৰা নহয়।
- "10 + Famous Loknayak Jai Prakash Narayan Quotes In English"

প্ৰকৃত ৰাজনীতি হৈছে মানুহৰ সুখৰ প্ৰসাৰ।
- "10 + Famous Loknayak Jai Prakash Narayan Quotes In English"

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা‌ সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী: ৰাজনীতিবিদ
আচেৰী

আচেৰী দক্ষিণ হিমালয়ৰ বিশেষকৈ কুমাওনৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলৰ লোককথাৰ একোগৰাকী কণমানি ছোৱালীৰ আত্মা। দিনত প্ৰায়ে পাহাৰৰ ওপৰত বাস কৰে আৰু গধূলিৰ সময়ত নামি আহি আপোনমনে উমলি-জামলি নৃত্য কৰে। তেওঁলোক শান্তিপূৰ্ণ নহয়, কিয়নো নৃত্য-গীত কৰি উদ্বাউল হৈ থকাৰ সময়ত কোনোবা তেওঁলোকৰ সম্মুখীন হ’লে মৃত্যু বা নিৰ্যাতিত হ’ব পাৰে। তেওঁলোকক প্ৰায়ে ৰোগৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়, কিয়নো তেওঁলোকৰ ছাঁ শিশুৰ ওপৰত পৰিলে শিশুসকলৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। তেওঁলোকৰ নামত ডিঙিত ৰঙা ৰঙৰ সূতা মালাৰ দৰে পিন্ধিলে চৰ্দি আৰু জ্বৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব।

কোৱা হয় যে দিনত ইহঁতে পাহাৰ বা পাহাৰৰ শিখৰত বাস কৰে আৰু গধূলিৰ সময়ত নামি আমোদ কৰে। বৰ্তমান আচেৰীসকল আছে নে নাই জনা নাযায়, কিন্তু সেই ঠাইবোৰলৈ যোৱাটো প্ৰায়ে বুদ্ধিমানৰ কাম নহয় বুলি ভবা হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকৰ ছাঁৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা শিশু (আৰু কেতিয়াবা আন)ৰ বাবেও ইহঁতে ৰোগ আনে বুলি কোৱা হয়। যদিও কিছুমান অবিশ্বাস্য বিৱৰণীত কোৱা হৈছে যে, কোনোবাই সুৰক্ষাৰ ৰূপত ৰঙা কাপোৰ বা মুকুতা পিন্ধিব পাৰে, তথাপিও বেছিভাগ বিৱৰণীয়ে ৰঙা কাপোৰক কেৱল আচেৰীৰ ক্ৰোধৰ লক্ষ্য হিচাপে কাম কৰা বুলি আঙুলিয়াই দিয়ে, কিয়নো উইলিয়াম ক্ৰুকে দাবী কৰিছে যে তেওঁলোকৰ ৰঙা ৰঙৰ প্ৰতি বিদ্বেষ আছে।

আচেৰীৰ আন এটা দিশক প্ৰায়ে আৰোপ কৰা হয় যে ওচৰৰ বহুতো পাহাৰত উপস্থিত হোৱা অসংখ্য আলোকীয় পৰিঘটনা। লোককথাত দিয়া একমাত্ৰ উদাহৰণটো হ'ল "হাতী, ঘোঁৰা আদি" অন্তৰ্ভুক্ত কৰা শোভাযাত্ৰাৰ ছাঁ।

উৎপত্তি

ৰেডিট আৰু ফেণ্ডমৰ দৰে প্লেটফৰ্মৰ ওপৰত মানুহে প্ৰায়ে আচেৰীৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বিতৰ্ক কৰে। এটা সাধাৰণ বিশ্বাস যে আচেৰীৰ উৎপত্তি আমেৰিকাৰ থলুৱা লোককথাৰ পৰা, যিটো মাইকেল পেজৰ এনচাইক্লোপিডিয়া অৱ থিংছ ডেট নেভাৰ ৱেৰৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। পেজৰ লেখাসমূহ অত্যধিক কল্পনাপ্ৰসূত হোৱাৰ বাবে বহু অনলাইন ব্যৱহাৰকাৰীৰ সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে, বিশেষকৈ অইউৰোপীয় মিথৰ সৈতে।

আনহাতে, আচেৰীসকল দক্ষিণ এছিয়াৰ লোককথাৰ পৰা আহিছে বুলি ধাৰণাটোৱে যথেষ্ট বেছি প্ৰমাণ বহন কৰে। অধিক নিৰ্দিষ্টভাৱে ক'বলৈ গ'লে ১৮২৮ চনৰ এছিয়াটিক ৰিচাৰ্চ ভলিউম ১৬ য়ে আচেৰীৰ উৎপত্তি দক্ষিণ এছিয়া অঞ্চলৰ সৈতে সংযোগ কৰাত সহায় কৰে। ৰবাৰ্ট গৰ্ডন লেথামৰ ১৮৫৯ চনৰ ভাৰতীয় নৃতাত্ত্বিক গ্ৰন্থ, এডউইন থমাছ এটকিনছনৰ ১৮৮৩ চনৰ হিমালয়ৰ ধৰ্মৰ ওপৰত টোকা আৰু উইলিয়াম ক্ৰুক ১৯২৬ চনত উত্তৰ ভাৰতৰ ধৰ্ম আৰু লোককথা আদিয়ে আচেৰীৰ উৎপত্তি দক্ষিণ হিমালয়ৰ ওচৰত হোৱা বুলি নিৰ্ণয় কৰাত সহায় কৰে।

ৰবাৰ্ট গৰ্ডন লেথামে দক্ষিণ এছিয়াৰ লোককথাৰ বিৱৰণীত তেওঁ কৈছে যে কুমাওনৰ প্ৰতিখন গাঁৱৰ "নিজৰ বিশেষ দেৱতা" আছে, আৰু এই দেৱতাসকলৰ মন্দিৰ সমগ্ৰ দেশতে পোৱা যাব পাৰিছিল। তেওঁৰ বিৱৰণীয়ে আমাক বুজিবলৈ সহায় কৰে যে আচেৰী কেনেকৈ হ'ল, তেওঁ কয় যে "হিংস্ৰ মৃত্যুত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তিয়ে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক খেদিবলৈ "ভুত" হিচাপে পৃথিৱীলৈ পুনৰ ঘূৰি আহিব পাৰে, কেৱল বলিদান আৰু প্ৰসাদৰ দ্বাৰা শান্ত হ'ব পাৰে।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
আনাকাটা

নামনি অসমত প্ৰচলিত আনাকাটা এবিধ পৱিত্ৰ (নামনি অসমৰ পৰম্পৰামতে) বস্ত্ৰ। আনাকাটা গামোচা নামনি অসমত মাংগলিক কাৰ্যত ব্যৱহৃত হয়৷ বিয়া, লগুণ গাঁঠি দিয়া, দৰা আদৰা, নোওৱা, পঞ্চামৃত খুওৱা, অন্নপ্ৰাসন, চূড়াকৰণ আদি সকলো মাংগলিক কাৰ্যত আনাকাটা কাপোৰ অপৰিহাৰ্য৷ ইয়াৰ আকাৰ বিভিন্ন হ’ব পাৰে। নাৰী-পুৰুষ উভয়ৰে পৰিধেয় হোৱাৰ লগতে এই বস্ত্ৰ গোসাঁই থাপনাত দিয়া হয়। আনাকাটা কাপোৰ বোৱাৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট বিধি আছে। এই বিধি ভংগ কৰিলে আনাকাটা কাপোৰ অপৱিত্ৰ বা চুৱা বুলি গণ্য কৰা হয়।

প্ৰস্তুতকৰণৰ বিধি

আনাকাটা কাপোৰ বোৱাৰ এক বিশেষ নিয়ম আছে। অইন কাপোৰ বোৱাতকৈ ই কিছু কষ্টকৰ কাম। এবাৰ তাঁত-বতি কাঢ়ি কেৱল এখনেই কাপোৰ ব’ব পাৰি। সাধাৰণতে তাঁত-বাতি কাঢ়ি, ৰাঁচত ভৰাই, ব’ তুলি কাপোৰ বোৱা হয় আৰু কাপোৰ বোৱা হ’লে ৰাঁচৰ মূৰত ৰৈ যোৱা সূতা কাটি কাপোৰখন তাঁতৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰা হয়। কিন্তু আনাকাটা কাপোৰ বোৱা শেষ হ’লে কাটিব নোৱাৰে। কোনো অস্ত্ৰ নলগোৱাকৈ অথবা নকটা নিচিঙাকৈ এই বস্ত্ৰ তাঁতৰ পৰা উলিয়াই অনা হয়৷ ৰাঁচত সূতা ভৰোৱাৰ পিছত যেনেকৈ ব’ তোলা হয়, তেনেকৈ তাঁতত তৰি থোৱা আৰু বৈ উলিওৱা কাপোৰখন থাকোঁতেই পুনৰ চেৰেকী বা উঘাত পকাই ব’ খুলি আনিব লাগে। তাৰ পিছত ৰাঁচৰ পৰা টানি, ৰৈ যোৱা দীঘল দহিখিনিৰে জলম বটা হয়। কাটিব নোৱাৰে বাবেই ঘাইকৈ ইয়াৰ নাম ’আনাকাটা’ কাপোৰ। বৈ থাকোঁতে সামান্য ফিচিকি গ’লেও আনাকাটাৰ পৰিচয় লোপ পায়। এই আনাকাটা কাপোৰ বোৱা পদ্ধতিৰ লগতেই অসমীয়া সমাজৰ বস্ত্ৰ শিল্পৰ লগত এক আধ্যাত্মিক সম্পৰ্কৰ এক চানেকি বহন কৰে৷

আধ্যাত্মিক সম্পৰ্ক

আনাকাটা কাপোৰৰ লগত অসমৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ আধ্যাত্মিক দিশ জড়িত হৈ আছে। অতি শুদ্ধ ভাৱে নিয়ম-সংযমৰ মাজেৰে আনাকাটা বোৱা হয়। আহোম ৰমণীয়ে বোৱা ’কৱচ’ কাপোৰৰ দৰেই ইয়াৰ মাহাত্ম্য বিশ্বাস কৰা হয়। বছৰেকৰ বিহুত আনাকাটা গামোছা ঘৰৰ মূল মানুহজনৰ গাত দিব পাৰিলে বছৰটোলৈ বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ইয়াত বাদেও অতি প্ৰিয়জনক বছৰটোলৈ মংগল কামনা কৰি এই বস্ত্ৰ দিয়া হয়। বিহুত বাদেও বিয়া, চূড়াকৰণ, উপনয়ন, প্ৰথম গৰ্ভধাৰণ, পঞ্চামৃত ভোজন আদিত আনাকাটা অপৰিহাৰ্য। আনাকাটা কাপোৰ কাতি, পুহ আৰু চ’ত মাহত বোৱা নিষেধ। তদুপৰি শনি, মংগল আৰু দেওবাৰৰ লগতে আঁউসীৰ দিনাও এই কাপোৰ নবয়। ৰজঃস্বলা নাৰীয়ে সাতদিনলৈকে আনাকাটা কাপোৰ বোৱাত ভাগ ল’ব নোৱাৰে।

প্ৰকাৰ

গামোচা, চেলেং, ধুতি, শাৰী, চাদৰ, পীৰাত পৰা আদি নানা প্ৰকাৰৰ আনাকাটা আছে। ছোৱালী বা মহিলাই চাদৰ বা শাৰী হিচাপে আনাকাটা শুভ কামত পৰিধান কৰিব লাগে৷ পুৰুষে ধুতি, চেলেং বা গামোচা হিচাপে পিন্ধে। বিবাহত দৰা-কইনাক নোৱাই তুলি এই বস্ত্ৰ গাত দিয়া হয়। চূড়াকৰণ অন্নপ্ৰাশন, উপনয়ন আদিত ধূতি বা চেলেংস্বৰূপে আনাকাটা পিন্ধোৱা হয়। তদুপৰি অন্নপ্ৰাশন, উপনয়ন, পঞ্চামৃত ভোজন আদিত গৰাকীয়ে বহা পীৰাত পাৰিবলৈয়ো আনাকাটা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আনাকাটা কাপোৰৰ প্ৰচলন কেৱল অসমতহে আছে। অসমৰ বাহিৰে এনে পদ্ধতিত বোৱা কাপোৰৰ প্ৰচলন আন ক’ৰবাত আছে বুলি এতিয়ালৈ জনা হোৱা নাই। বোলে৷ এই কাপোৰখনৰ জোখ 'এক ডেং’৷ সেয়ে, কোনো কোনোৱে ইয়াক 'একডেইঙা'ও বোলে৷ অৰ্থাৎ শিপিনীৰ এখন ভৰি যিমান দূৰলৈ মেলি দিব পাৰে সিমান দূৰ জোখত ’আক্ল’ বোৱা হয়৷ সাধাৰণতে এই কাপোৰখন শুধ বগাকৈ বোৱা হয়৷ সন্তান ভূমিষ্ঠ হ’লে এই কাপোৰখনেৰে প্ৰথম আকোঁৱালি লোৱা হয়৷ সেয়ে ইয়াৰ নাম 'আক্ল'৷ কোনো কোনো ঠাইত ৰঙীণ পাৰি সৰুকৈ দি মিহি বুটা বচা হয়৷ পঞ্চামৃত খুৱাওতে নাৰীগৰাকীৰ কোলাত দি তাতে ফলমূল তুলি দিয়া হয় আৰু পিছত সেই কাপোৰখন সযতনে থৈ দিয়া হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
চীনা ভূত বিবাহ

চীনা পৰম্পৰাত ভূত বিবাহ (; 'আত্মাৰ বিবাহ') হৈছে এনে এক বিবাহ য'ত এজন বা দুয়োপক্ষৰ মৃত্যুৰ পিছত এই বিবাহ সম্পন্ন হয়। অন্যান্য ধৰণৰ ভূত বিবাহ বিশ্বজুৰি প্ৰচলিত, বিশেষকৈ ১৯৫৯ চনৰ পৰা ফ্ৰান্সত এই বিবাহৰ প্ৰচলন আছিল। চীনা ভূত বিবাহৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বহুলাংশে অজ্ঞাত যদিও আজিও ইয়াৰ প্ৰচলনৰ বাতৰি পোৱা যায়।

অৱলোকন

কাৰণ

পৰম্পৰাগত চীনা সংস্কৃতিত অবিবাহিত কন্যাৰ পিতৃ-মাতৃ হোৱাটো লজ্জাজনক বুলি ভবা হৈছিল আৰু অবিবাহিত ছোৱালীক প্ৰায়ে সমাজৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হৈছিল। পুৰুষৰ বাবে প্ৰায়ে বংশৰ স্বাৰ্থত ভূত বিবাহ কৰা হৈছিল। ইয়াৰোপৰি পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত ভূত বিবাহে পৰিয়ালৰ বংশক আগবাঢ়ি যোৱাত সহায় কৰিছিল। মৃত পুৰুষৰ পত্নীয়ে এনে এটা সন্তানক তুলি ল'ব পাৰে যিয়ে মানুহজনৰ পৰিয়ালৰ বংশক আগুৱাই নিব পাৰে। মৃত পুৰুষৰ বাবে ভূতৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰাৰ আন কাৰণ হ'ল বিয়া হ'ব বিচৰা পুৰুষৰ সপোনৰ পৰা আত্মাক মুক্তি দিয়া।

প্ৰদৰ্শন

এই ভূত বিবাহবোৰ বিয়া আৰু অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া দুয়োটাৰ দৰেই আছিল।

মৃত ব্যক্তি(সকল)ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ বাঁহেৰে নিৰ্মিত প্ৰতিমূৰ্তি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনে প্ৰতিমূৰ্তি সমূহক বিয়াত পিন্ধিব পৰা ধৰণৰ কাপোৰ পিন্ধোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে পিছত এইসমূহ জ্বলাই দিয়া হয়। বিবাহৰ বেছিভাগ অনুষ্ঠানেই প্ৰকৃততে নিয়মীয়া চীনা বিবাহৰ পৰম্পৰাৰে পালন কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজতত্ত্ব
মেঘ পৰিকলন

মেঘ পৰিকলন হৈছে এক সংগণনা (computing) সেৱাসমূহৰ বিতৰণ পদ্ধতি, যি চাৰ্ভাৰ (server), সংৰক্ষণ (storage), ডাটাবেছ (database), নেটৱৰ্কিং (networking), চফ্টৱেৰ (software), বিশ্লেষণ (analytics) আৰু বুদ্ধিমত্তা (intelligence) ইত্যাদি ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে সম্ভৱ হয়। ই ব্যৱহাৰকাৰীসকলক এই সেৱাসমূহৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ অনুমতি প্ৰদান কৰাৰ লগতে কেৱল ব্যৱহাৰ কৰা সেৱাৰ বাবেহে প্ৰয়োজনীয় ধন প্ৰদান কৰে আৰু ভৌতিক আন্তঃগাঁথনিৰ প্ৰয়োজনীয়তা নাইকিয়া কৰে। এনেকুৱা ধৰণৰ প্ৰকল্পই বিভিন্ন ধৰণৰ সুবিধা, যেনে- নমনীয়তা বৃদ্ধি কৰা, ক্ৰমাংকনীয় আৰু সুলভ মূল্যৰ সুবিধাসমূহ আদি প্ৰদান কৰে।
মেঘ পৰিকলন বিভিন্ন খণ্ডত বহুল প্ৰয়োগ কৰা হয়। ব্যক্তিগত ব্যৱহাৰৰপৰা আৰম্ভ কৰি ই-মেইল আৰু সুস্থিৰ সেৱাৰপৰা আৰম্ভ কৰি ডাটা সংৰক্ষণ, চি আৰ এম আৰু চফ্টৱেৰ (CRM, and software) বিকাশৰ দৰে ব্যাৱসায়িক প্ৰয়োগত ক্লাউড কম্পিউটিং ব্যাপকভাবে ব্যৱহাৰ হয়। ই ৱেবছাইট আৰু অনলাইন গেম চলোৱাৰপৰা আৰম্ভ কৰি কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা (AI) আৰু মেচিন লাৰ্নিং মডেল শক্তিশালী কৰালৈকে সকলোৰে বাবে নিৰ্ভৰশীল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্টাৰনেট
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
দুধনৈ

দুধনৈ অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ এক অঞ্চল। দুধনৈ গোৱালপাৰা জিলাৰ এক ৰাজহ চক্ৰ আৰু উন্নয়ন খণ্ড।

নামৰ উৎপত্তি

এই অঞ্চলৰ মাজেৰে দুধনৈ নামৰ নদী এখন মেঘালয়ৰ পৰা বৈ গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদত পৰিছে। এই নদীখনৰ নামেৰে ঠাইখনৰ নাম দুধনৈ হ'ল।

ভৌগোলিক অৱস্থান

দুধনৈ গোৱালপাৰা জিলাৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত। ইয়াৰ ভৌগোলিক অৱস্থান । দুধনৈ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৪৪ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। ইয়াৰ মাজেৰে দুধনৈ নদী পাৰ হৈ গৈয়ে। জুলাই-আগষ্ট মাহত ইয়াৰ তাপমাত্ৰা সৰ্বোচ্চ ৩৩° চেলচিয়াচলৈকে উঠে আৰু জানুৱাৰী মাহত নিম্নতম ৭° চেলচিয়াচলৈ নামে। দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বায়ুৰ প্ৰভাৱত ইয়াত ধাৰাষাৰ বৰষুণ হয়।

ৰাজনীতি

দুধনৈ গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত। বৰ্তমান ইয়াৰ সাংসদ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ কুইন ওজা। সেইদৰে ই বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আৰু এই সমষ্টি অনুসূচীত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত।

দুধনৈত ৰাভা হাচং স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদৰ মুখ্য কাৰ্যালয় অৱস্থিত। ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ উন্নয়ন আৰু স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ বাবে অসম চৰকাৰে ১৯৯৫ চনত এই পৰিষদ গঠনৰ অধিসূচনা জাৰি কৰিছিল। ২০০৫ চনত অসম চৰকাৰে এই পৰিষদ গঠন কৰে। ৰাভা জনজাতিৰ অৰ্থনৈতিক, শৈক্ষিক, সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু নৃগোষ্ঠীয় উন্নয়নৰ বাবে এই পৰিষদে কাম কৰে।

ভাষা

দুধনৈ অঞ্চলৰ চৰকাৰী ভাষা অসমীয়া। এই অঞ্চলত কথিত ৰূপত গোৱালপাৰীয়া উপভাষা প্ৰচলিত। ইয়াৰ লগতে ৰাভা অধ্যুষিত অঞ্চল বাবে ইয়াত ৰাভা ভাষায়ো প্ৰচলিত।

যাতায়ত

দুধনৈৰ মাজেৰে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে। ই স্থলপথেৰে গোৱালপাৰা আৰু গুৱাহাটীৰ লগত সংযোজিত। ইয়াত ৰঙিয়া ৰে'ল সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত দুধনৈ ৰে'ল ষ্টেচন আছে। লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ দুধনৈৰ পৰা প্ৰায় ৯০ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত।

শিক্ষা

দুধনৈত প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পৰা মহাবিদ্যালয় পৰ্যায়লৈ আৰু বৃত্তিমূলক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আছে। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰাথমিক বিদ্যালয় সমূহ হল: ভালপাৰা সোণাপুৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, দুধনৈ অভ্যাৰ্থী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, দুধনৈ শৰণাৰ্থী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, খাড়া মেধি পাৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, খাড়া মণ্ডলগ্ৰাম প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, টেঙাবাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় ইত্যাদি। সেইদৰে দুধনৈ অঞ্চলৰ উল্লেখযোগ্য উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় সমূহ হল: ডন বস্ক' স্কুল, দুধনৈ বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, দুধনৈ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, জৱাহৰ নবোদয় বিদ্যালয়, নতুন দুধনৈ শিশু বিদ্যালয়, চেইণ্ট পিটাৰ্ছ নেচনেল একাডেমী, দুধনৈ আদি। উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে ইয়াত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত দুধনৈ মহাবিদ্যালয় আছে। তদুপৰি ইয়াত বেচিক ট্ৰেনিং চেণ্টাৰ, জিলা শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান আৰু এটা কৃষি বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ আছে।

২০১৭ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মায়ে ইয়াত এখনি আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰে তোলা দুধনৈৰ মানচিত্ৰ

শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
মাৰাঠা সাম্ৰাজ্য

মাৰাঠা সাম্ৰাজ্য (Marathi : मराठा साम्राज्य) সোতৰ শতিকাৰ পৰা ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে (১৬৭৪ - ১৮১৮) সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ অধিকাংশ অঞ্চলতে বিদ্যমান এক ঐতিহাসিক সাম্ৰাজ্য। ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল ছাত্ৰপতি শিৱাজী ৷ মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেবৰ মৃত্যুৰ পিছত পেশ্বৱাৰ অধীনত মাৰাঠা সাম্ৰাজ্য বহুগুণে সম্প্ৰসাৰিত হয়।বিস্তাৰৰ সৰ্বোচ্চ সময়ত ই উত্তৰত পেশোৱাৰৰ পৰা দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিলনাডুলৈকে বিস্তৃত আছিল। মোগল সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যক ভাৰতৰ শেষ হিন্দু সাম্ৰাজ্য বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ১৭৬১ চনত পানীপথৰ তৃতীয় যুদ্ধত মাৰাঠাসকল পৰাজিত হয়, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ সাম্ৰাজ্যৰ উত্তৰ দিশলৈ সম্প্ৰসাৰণ বন্ধ হৈ পৰে। ফলত উত্তৰ ভাৰতে কাৰ্যতঃ কিছু সময়ৰ বাবে মাৰাঠা সাম্ৰাজ্য এৰিলে। কিন্তু ১৭৭০ চনত উত্তৰ ভাৰত পুনৰ মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আহে। পিছলৈ এজন সম্ৰাটৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয়ভাৱে শাসন কৰাৰ পৰিৱৰ্তে পেশ্বৱাৰ অধীনত মাৰাঠা সাম্ৰাজ্য বিভাজিত হৈ কনফেডাৰেচন হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৮১৮ চনৰ ভিতৰত মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যই এংলো-মাৰাঠা যুদ্ধত ব্ৰিটিছৰ হাতত চূড়ান্ত পৰাজয়ৰ সন্মুখীন হয়। সাম্ৰাজ্যৰ এটা বৃহৎ অংশ স্থলপথত আবদ্ধ আছিল আৰু কানোজী আংৰেৰ দৰে এজন সক্ষম সেনাপতিৰ অধীনত শক্তিশালী নৌসেনাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত আছিল। তেওঁ বিৰোধী বিশেষকৈ পৰ্তুগীজ আৰু ব্ৰিটিছৰ নৌসেনাৰ আক্ৰমণ সফলতাৰে প্ৰতিহত কৰিছিল। মাৰাঠাসকলৰ সামৰিক ইতিহাসত দুৰ্গযুক্ত সাগৰীয় সীমা আৰু শক্তিশালী দুৰ্গসমূহে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজবংশ