ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
পাৰো (ভূটান)

পাৰো (জোংখা: སྤ་རོ་) ভূটানৰ পাৰো উপত্যকাৰ পাৰো জিলাৰ এখন মুখ্য চহৰ। পাৰো সমগ্ৰ অঞ্চলটোত সিঁচৰতি হৈ থকা বহুতো পৱিত্ৰ স্থান আৰু ঐতিহাসিক অট্টালিকা সমৃদ্ধ এখন ঐতিহাসিক চহৰ। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত ভূটানৰ একমাত্ৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ পাৰো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ ইয়াতে আছে। পাৰো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰত ড্ৰুকাইৰে যাত্ৰীক সেৱা আগবঢ়োৱা হয়।

স্থাপত্য

পাৰোৰ মূল ৰাস্তাটোৰ কাষে কাষে পৰম্পৰাগতভাৱে নিৰ্মিত বহু অট্টালিকাৰ নিদৰ্শন দেখা যায়।
নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা দলংখনৰ ওচৰতে আছে ডুংচে লাখাং (১৫ শতিকাৰ মন্দিৰ) আৰু উগিয়েন পাৰ্লি প্ৰাসাদ। আনহাতে, ইয়াৰ পৰা টাইগাৰ নেষ্ট মঠলৈ যাবলৈ প্ৰায় তিনি ঘণ্টা সময় লাগে। টাইগাৰ নেষ্টৰ পৰা পাৰো চহৰৰ এক মনোমোহা দৃশ্য দেখিবলৈ পোৱা যায়।

বিমান বন্দৰ

পাৰো বিমানবন্দৰক “বিশ্বৰ আটাইতকৈ দুষ্কৰ বাণিজ্যিক বিমানবন্দৰ’’ বুলি অভিহিত কৰা হৈছে, বিমান বন্দৰটোৰ মাত্ৰ এটা ৰাণৱে আছে। উৰণত থকা বিমানসমূহে ৫,৫০০ মিটাৰ (১৮,০৪৪ ফুট ৭ ইঞ্চি) ওখ হিমালয়ৰ পৰ্বতৰ শৃংগবোৰ পাৰ হৈ যাব লাগে আৰু এনেস্থলত মাত্ৰ এটা ১৯৮০ মিটাৰ (৬,৪৯৬ ফুট ১ ইঞ্চি) ৰাণৱেৰ দৈৰ্ঘ্যই এই ক্ষেত্ৰত দুগুণ প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰে, কাৰণ এই অঞ্চলত বায়ুৰ ঘনত্বকম। ফলত মাত্ৰ মুষ্টিমেয় বিমান পাইলটেহে (২০১৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে ৮ জন) তাত বাণিজ্যিক বিমান চলাবলৈ প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰে। প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৩০ হাজাৰ লোক এই বিমানবন্দৰত উপস্থিত হয়।

কিলা গোম্পা

কিলা গোম্পা, যাক কিলা ডেচেন ইয়াংচে বুলিও কোৱা হয়, এই গোম্পাটো দ্ৰুবথোব চিলকাৰৱাৰ বংশৰ সত্তৰ প্ৰজন্মৰ চোগ্যাল নৰ্বু আৰু নৱম ৰাবজুঙৰ আশে-পাশে টেনপা কুচে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সেই সময়ৰ পৰা এতিয়ালৈকে এই মন্দিৰটো সন্ন্যাসীৰ মন্দিৰ হৈ আহিছে।

ড্ৰেংগ্যে গোম্পা

ষোড়শ শতিকাৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এজন প্ৰখ্যাত গুৰু বাৰাৱাপা গিয়ালচেন পেলজাঙে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল ড্ৰেংগ্যে গোম্পাৰ মঠ। এই মঠটো পাহাৰৰ ওপৰত, ড্ৰং-গ্যেৰ দৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, সেয়ে, ইয়াক ড্ৰেংগ্যে গোম্পা নামেৰে জনা যায়। ইয়াক পাঁচজনী আৰাধ্যা দীৰ্ঘজীৱী ভগ্নীৰ প্ৰধান দেৱতা তাছি চেৰিংমাৰ পৱিত্ৰ ঠাই বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ আন চাৰিগৰাকী ভগ্নী জোংদ্ৰা খা, গংটেন গনপা, ডুপ শ্বাৰী আৰু টেংচেন গোম্পাত বাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। নৱম ৰাবজুঙৰ সময়ছোৱাত বুদ্ধৰ ভৱিষ্যদ্বাণী অনুসৰণ কৰি গ্যালৱা গিয়াল্টচেনৰ শিষ্য ট্ৰুলকু গিয়েলচেন পেলে তিব্বতৰ বেয়ুলৰ পৰা ভূটানলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল। দেশৰ বিভিন্ন পৱিত্ৰ স্থান ভ্ৰমণ কৰি অৱশেষত পাৰোত উপস্থিত হৈ তাতেই পাহাৰৰ ওপৰত বাস কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে।

১৫১০ চনত তেওঁ ড্ৰাংগ্যে গোম্পা নিৰ্মাণ কৰি ‘বৰা কাজ্যুদ’ শিক্ষা সাধনৰ বাবে এখন সৰু বৌদ্ধ বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ আন বহুতো মঠো নিৰ্মাণ কৰিছিল, যেনে- জংদ্ৰাখা লাখাং। গিয়েলচেন পেলৰ মৃত্যুৰ পিছত পিছলৈ তেওঁলোক ক্ষমতালৈ অহাৰ সময়ত লাম খা ন্যাই মঠটো দখল কৰে। ট্ৰুলকু নুমখা গিয়েলচেনে লাখাংৰ দায়িত্ব লয় আৰু তেওঁৰ পুনৰ্জন্মৰ ৰাজত্ব অব্যাহত থাকে। যেতিয়া ঝাবড্ৰুং ঙাৱাং নামগিয়েল ভূটানলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে লাম খা ঙাৰ পৰা মঠটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু দ্বিতীয় ড্ৰুবচেন জিম্বা গিয়েলটচেনক ইয়াৰ দায়িত্ব ল’বলৈ আদেশ দিছিল। পুনৰুদ্ধাৰৰ পিছত তক্তছাং লামাসকলকো নিযুক্তি দিয়া হয়। বাৰাৱা গিয়েলচেন লাম খা ঙাৰ অন্যতম। তেওঁ টেনচেং চোয়েলিং গাটচেল গনপাৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

​

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰ্যটন
শ্ৰেণী:ভূটান
বিষণ্ণতা (উপন্যাস)

বিষণ্ণতা (ইংৰাজী:BIKHANNOTA) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন উপন্যাস। প্ৰথমবাৰ ২০০২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা বিষণ্ণতা কিতাপখন প্ৰকাশ হৈছিল।

লেখকৰ পৰিচয়

১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞি অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়। [১] আৰু মৃত্যু হয় ১২ মে' ২০২১ চনত। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য একাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। [২] বৰগোহাঞিৰ উপন্যাস 'হালধীয়া চৰায়ে বাওঁধান খায়' ৰ কাহিনী ভিত্তিক জাহ্ন বৰুৱাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত একে নামৰ ছবিখন ১৯৮৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰা লগতে আন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল।

বিৱৰণি

বিষন্নতা কিতাপ খন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল ২০০২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত। কিতাপখনত ১১৭ পৃষ্ঠা আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ
একনাথ

একনাথ (১৫৩৩–১৫৯৯),

একনাথ সৰুতে মাক দেউতাকৰ মৃত্যু হয়। তাৰ পিছত তেওঁক ককাদেউতাক চক্ৰপাণিয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰপৌত্ৰ ভানুদাস আছিল ৱাৰকাৰী পন্থাৰ আন এজন পূজনীয় সাধু। একনাথ হিন্দু দেৱতা দত্তাত্ৰেয়ৰ ভক্ত জনাৰ্দন স্বামীৰ শিষ্য আছিল।
একনাথৰ সমাধি থান গোদাবৰী নদীৰ সমীপৰ পাইথানত অৱস্থিত। একনাথৰ স্মৃতিত প্ৰতি বছৰে মাৰ্চ মাহৰ আশে-পাশে পাইথানত উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।

সাহিত্যিক অৱদান

একনাথ আছিল এজন সৃষ্টিশীল ব্যক্তি, যিয়ে নিজৰ সাহিত্যিক দক্ষতা ব্যৱহাৰ কৰি স্থানীয় মাৰাঠী ভাষাত ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, স্থানীয় ভক্তিমূলক ধৰ্মীয় প্ৰথাক প্ৰসাৰিত কৰিছিল আৰু দমনমূলক জাতি-ব্যৱস্থাৰ বিৰোধীতা কৰিছিল।

একনাথৰ লেখাত হিন্দু ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ ভাগৱত পুৰাণৰ এটা ভিন্নতা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, যাক একনাথী ভাগৱত বুলি জনা যায়। তেওঁ ভাৱাৰ্থ ৰামায়ণ নামেৰে জনাজাত হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এটা সংস্কৰণো লিখিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ৭৬৪ ওৱে (:en:Ovi (poetry))ৰে গঠিত আৰু একে নামৰ সংস্কৃত গীতৰ আধাৰত ৰচনা কৰা সাহিত্যিক ৰচনা ৰুক্মিণী স্বয়ম্ৱৰ হস্তমলক ৰচনা কৰে। তেওঁ মাৰাঠী সাহিত্যৰ গুৰুত্ব আধ্যাত্মিক ৰচনাৰ পৰা আখ্যানমূলক ৰচনালৈ স্থানান্তৰিত কৰাৰ চেষ্টাও কৰি ভৰুদ নামৰ মাৰাঠী ধৰ্মীয় গীতৰ এক নতুন ৰূপ প্ৰৱৰ্তন কৰিছে।

মাৰাঠী ভাষাৰ গুৰুত্বৰ কথা দৃঢ়তাৰে তেওঁ কৈছিল:

তেওঁৰ আন আন সাহিত্যিক গ্ৰন্থসমূহ হ’ল শুকাষ্টক (৪৪৭ ওৱে), সুখা (৫১০ ওৱে), আনন্দ-লহৰি (১৫৪ ওৱে), চিৰঞ্জীৱা-পদ (৪২ ওৱে), গীতা-সাৰ আৰু প্ৰহ্লাদ-বিজয়। তেওঁ ভৰুদ নামৰ এক নতুন ধৰণৰ ভক্তিমূলক সুৰৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে আৰু ইয়াৰে প্ৰায় ৩০০ টা ৰচনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:সন্ত
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
সৃষ্টি শ্ৰেষ্ঠ

সৃষ্টি শ্ৰেষ্ঠ (सृष्टि श्रेष्ठ) এগৰাকী নেপালী অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতা বিজয়ী। তেওঁ মিচ নেপাল ২০১২ প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী আছিল।

কেৰিয়াৰ

প্ৰতিযোগিতা

সৃষ্টিয়ে ২০১২ চনত Miss Chitwan' হিচাপে মিচ নেপাল ২০১২ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মুকুট লাভ কৰাৰ উপৰি Miss Confidence খিতাপো অৰ্জন কৰিছিল।

সৃষ্টি প্ৰথমগৰাকী মিচ নেপাল বিজয়ী যিয়ে মিচ ৱাৰ্ল্ডৰ চতুৰ্থাংশ ফাইনেলত উপনীত হৈছিল। তেওঁ সামগ্ৰিকভাৱে ২০তম স্থান লাভ কৰিছিল, বিচ বিউটিত অষ্টম স্থান, আৰু মাল্টিমিডিয়া এৱাৰ্ডৰ শীৰ্ষ ১০ম স্থান পাইছিল।

অভিনয়

সৃষ্টিয়ে "গজালু" চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, য’ত তেওঁৰ বিপৰীতে অনমোল কে চি আছিল। মঞ্চত তেওঁ ওফেলিয়া হিচাপে উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ হেমলেট নাটকত অভিনয় কৰিছিল। নাটকখন কাঠমাণ্ডুৰ থিয়েটাৰ ভিলেজত এক মাহ ধৰি মঞ্চস্থ হৈছিল আৰু ব্ৰিটিছ কাউঞ্চিলে প্ৰযোজনা কৰিছিল। নাটকখনৰ পৰিচালক আছিল গ্ৰেগৰী থমছন।

পুৰস্কাৰ

সৃষ্টিয়ে National Film Awards, Kamana Film Awards, Dcine Awards, আৰু FAAN Awards-ৰ পৰা "শ্ৰেষ্ঠ নতুন অভিনেত্ৰী" বঁটা লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

সৃষ্টি সপ্তম গৰাকী WWF নেপালৰ "Young Conservation Ambassador" হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল আৰু তেওঁ তুষাৰ নাহৰফুটুকী সংৰক্ষণ প্ৰকল্পৰ লগত জড়িত।

তেওঁ ২০১৬-২০২৩ সময়সীমালৈকে সৌগত মাল্লৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

চলচ্চিত্ৰ

বছৰ
শিৰোনাম
চৰিত্ৰ
পৰিচালক
টোকা
২০১৬
গজালু
সুজাতা শাক্য
হেম ৰাজ বিসি

২০১৮
ৰোমিঅ' এণ্ড মুনা
মুনা
নৰেশ কে. চি.

২০১৮
বন্ধ মায়ালে
শৰদা
শবীৰ শ্ৰেষ্ঠ

২০১৯
পই পৰ্যো কালে

শিশিৰ ৰানা

২০১৯
মাচ্চা মাচ্চা

সুনীল গুৰুঙ

২০২২
চিসো এছট্ৰে
সালিন্তা
দিন্স পাল্পালি

২০২২
দ্য চিক্ৰেটছ অফ ৰাধা
ৰাধা
সুবৰ্ণ ঠাপা

২০২৩
দ্য ৰেড চুটকেছ

ফিদেল দেভকোটা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালী অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মমতা চন্দ্ৰকৰ

মমতা চন্দ্ৰকৰ (, জন্ম: ৩ ডিচেম্বৰ ১৯৫৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ছত্তীছগঢ়ী লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁক ছত্তীছগঢ়ৰ নাইটিংগেল বুলি কোৱা হয়। ছত্তীছগঢ়ৰ খৈৰাগঢ়ত অৱস্থিত ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংগীতত মামতা চন্দ্ৰকাৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে। ১০ বছৰ বয়সৰ পৰায়ে তেওঁ গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৭৭ চনত আকাশবাণী ৰায়পুৰ কেন্দ্ৰৰ লোক কণ্ঠশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামী প্ৰেম চন্দ্ৰকাৰ চৌলিউদৰ এজন প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক। বৰ্তমান মমতা চন্দ্ৰকৰ ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য পদত অধিষ্ঠিত।

জীৱনী

১৯৫৮ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অবিভক্ত মধ্য প্ৰদেশৰ (বৰ্তমান ছত্তীছগঢ়) দুৰ্গত মমতা চন্দ্ৰকৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ দাও মানসিংহ চন্দ্ৰকৰ আৰু মাতৃ গয়াবাঈ চন্দ্ৰকৰ। দাও মানসিংহ চন্দ্ৰকৰ এজন লোকসংগীতৰ পণ্ডিত আছিল। যেতিয়া বলিউডৰ সংগীতত স্থানীয় লোকসংগীতক প্ৰভাৱিত কৰি আছিল সেইসময়ত তেওঁ ১৯৭৪ চনত "চনহা-বিহান" নামৰ এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰিছিল। চনহা-বিহানৰ লক্ষ্য আছিল লোকসংগীতৰ আত্মাক মানুহৰ হৃদয় আৰু মনত জীয়াই ৰখাৰ বাবে ১৯৭৪ চনৰ মাৰ্চত চল্লিশৰ পৰা পঞ্চাশ হাজাৰ লোকৰ সন্মুখত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। স্বৰ্গীয় দাউ মহা সিঙে লোকসংগীতৰ প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁৰ গোটেই জীৱন উৎসৰ্গিত কৰিছিল। মামতা চন্দ্ৰকৰে তেওঁৰ দেউতাকৰ পৰা নিজেই লোকসংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সংগীতৰ অধিক অধ্যয়নৰ বাবে ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ ছত্তীছগঢ়ী চিনেমাৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক প্ৰেম চন্দ্ৰকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৮৮ চনত দম্পতীহালৰ এগৰাকী কন্যা পুৰ্ভি চন্দ্ৰকৰৰ জন্ম হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

২০১৯: ছত্তীছগঢ় বিভূতি অলংকৰণ
২০১৭: সন্মানীয় ডি.লিট. ডিগ্ৰী, ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়
২০১৬: পদ্মশ্ৰী
২০১৩: ছত্তীছগঢ় ৰত্ন
২০১২: দাও গুলাৰ সিং মান্দৰাজী সন্মান

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ভুৱনেশ্বৰ বৰুৱা

ডা° ভুবনেশ্বৰ বৰুৱা (১৮৯৩- ২৫ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৫৬) অসমৰ এগৰাকী চিকিৎসক আৰু ৰাজনীতিক৷

জন্ম আৰু শৈশৱ

১৮৯৩ চনৰ চাৰি ছেপ্টেম্বৰত ডিব্ৰুগড়ৰ খলিহামাৰীত বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল৷ কোনো কোনোৱে তেওঁৰ জন্ম শদিয়াতহে বুলিও মত প্ৰকাশ কৰে৷ তেওঁৰ পিতৃ আছিল জীৱেশ্বৰ বৰুৱা আৰু মাতৃ গিৰিজা দেৱী৷ তেওঁলোকৰ মুঠ তেৰটা সন্তানৰ ভিতৰত ভুবনেশ্বৰ বৰুৱা আছিল ষষ্ঠ৷ বাৰ বছৰ বয়সলৈকে ঘৰুৱা অভাৱ-অনাটনৰ বাবে তেওঁ শিক্ষা আৰম্ভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল৷

শিক্ষাজীৱন

গুৱাহাটীত ভিনিহিয়েক ৰবি নাৰায়ণ বৰাৰ ঘৰত থাকি পোনপ্ৰথমে ভুবনেশ্বৰ বৰুৱাই শিক্ষাৰম্ভ কৰে৷ পিছলৈ পুনৰ ডিব্ৰুগড়লৈ উভতি গৈ পঢ়া-শুনা কৰিবলৈ লয় আৰু ১৯১২ চনত ১৯ বছৰ বয়সত ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ ১৯১৫ চনত তেওঁ কটন কলেজৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত দ্বিতীয় বিভাগত আইএছ চি পাছ কৰে আৰু তেতিয়া তেওঁ এক বিশেষ বৃত্তি লাভ কৰি কলিকতালৈ চিকিৎসাবিজ্ঞান পঢ়িবলৈ যায়৷ ১৯১৮ চনত এম ডি ডিগ্ৰী লৈ ভুবনেশ্বৰ বৰুৱা ডিব্ৰুগড়লৈ উভতি আহে৷

কৰ্মজীৱন

ভুবনেশ্বৰ বৰুৱাই শিক্ষা বিভাগৰ সহকাৰী উপ-পৰিদৰ্শক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ কলকাতাৰ পৰা উভতি আহি তেওঁ গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লয়৷ এই আন্দোলনৰ পিছত তেওঁ পুনৰ চাকৰিত যোগ দিয়ে আৰু অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত এচিষ্টেণ্ট চাৰ্জন হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে৷ চাকৰি কালতো স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশ লোৱাৰ বাবে ইংৰাজ চৰকাৰে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে নানা অভিযোগ আনে আৰু ইয়াৰ পৰিণতিতে তেওঁ ১৯২৪ চনত চাকৰিৰ পৰা ইস্তফা দিয়ে৷ গুৱাহাটীলৈ গৈ ভুবনেশ্বৰ বৰুৱাই ’শংকৰদেৱ ফাৰ্মাচী’ খুলি ব্যক্তিগতভাৱে চিকিৎসাসেৱা অব্যাহত ৰাখে৷ পটু চিকিৎসক হিচাপে খ্যাত হোৱাৰ উপৰিও বহুতো দুখীয়া লোকক কোনো মাচুল নোলোৱাকৈ তেওঁ চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়াইছিল বুলি জনা যায়৷

মৃত্যু

১৯৫৬ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত তিনিকুৰি তিনি বছৰ বয়সত ভুবনেশ্বৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। তেখেতক 'লোকবন্ধু' উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু তেখেতৰ নামেৰেই গুৱাহাটীত 'ড° ভূৱনেশ্বৰ বৰুৱা কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠান' স্থাপন কৰা হৈছে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শাণ্ডিল্য বিদ্যা

চান্দোগ্য উপনিষদত বিশদভাৱে উল্লেখ কৰা শাণ্ডিল্য বিদ্যা হৈছে বৈদিক ঋষি ব্ৰহ্মৰ্ষি শাণ্ডিল্যৰ নামত আৰোপ কৰা এক মতবাদ যিয়ে ব্ৰহ্ম, সৰ্বাংগীণ বাস্তৱতাক ধ্যান কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ইয়াত ব্ৰহ্মক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ উৎস, জীৱিকা আৰু বিসৰ্জন হিচাপে ধাৰণাটোক উজ্জ্বল কৰি তোলা হৈছে আৰু ইয়াৰপৰা অনুমান কৰা হৈছে যে, মৃত্যুৰ পাছত মানুহৰ অৱস্থা জীৱনকালত অৰ্জন কৰা তেওঁলোকৰ কামনা আৰু ইয়াৰ ফলৰদ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হয়। বিদ্যাই আত্মাৰ প্ৰকৃতিৰ বিষয়েও অন্বেষণ কৰে, ইয়াক অসীমভাৱে সৰু আৰু অসীমভাৱে বিশাল দুয়োটা বুলি বৰ্ণনা কৰি ভিতৰৰ সকলো বস্তুকে সামৰি লৈছে।

শাণ্ডিল্য বিদ্যাৰ বিখ্যাত উক্তি:

বিৱৰণ

শাণ্ডিল্য বিদ্যা চান্দোগ্য উপনিষদৰ অংশ। উপনিষদৰ তৃতীয় অধ্যায়ৰ ১৪ নং খণ্ডত ইয়াৰ উল্লেখ আছে।

ড° ৰাধাকৃষ্ণনৰ মতে শাণ্ডিল্য বিদ্যায় ব্যক্তিগত আত্মা (আত্মান) আৰু পৰম ব্ৰহ্মৰ একত্বক দৃঢ় কৰে। ই পৰম সত্তাৰ প্ৰকাশ আৰু সমগ্ৰ উপনিষদ প্ৰজ্ঞাৰ সাৰমৰ্ম।

আত্মা আৰু পৰম ব্ৰহ্ম আৰু ইহঁতৰ ঐক্যৰ ধাৰণাটো প্ৰথমে উপলব্ধি কৰিছিল শাণ্ডিল্য ঋষিয়ে। আত্মা আৰু পৰম ব্ৰহ্মৰ ধাৰণা সম্পৰ্কে তেওঁৰ অন্তৰ্দৃষ্টিক শাণ্ডিল্য বিদ্যা বুলি কোৱা হৈছিল।

বিষয়-বস্তু

চান্দোগ্য উপনিষদ গ্ৰন্থত শাণ্ডিল্য বিদ্যাত চাৰিটা পদ আছে।

প্ৰথম পদটোৰ আৰম্ভণিতে "এই সকলোবোৰ ব্ৰহ্ম।" এই ব্ৰহ্ম হৈছে চূড়ান্ত বাস্তৱ, পৰম মহাজাগতিক আত্মা, সকলো অস্তিত্বৰ ভূমি বুলি মৌলিক ঘোষণা। পদটোত আৰু কোৱা হৈছে যে, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ব্ৰহ্মৰপৰা ওলাই আহি তাত একত্ৰিত হৈ উশাহ লয়। সেয়ে শান্ত মনেৰে ব্ৰহ্ম ধ্যান কৰিব লাগে। ইয়াৰ উপৰি কোৱা হয় যে, এজন মানুহ প্ৰকৃততে নিজৰ ইচ্ছাশক্তিৰদ্বাৰা গঠিত। এই পৃথিৱীত তেওঁ যি হ’বলৈ ইচ্ছা কৰে, ইয়াৰপৰা গুচি গ’লে তেওঁ বিচৰাধৰণেই হৈ পৰে। সেয়েহে এই জ্ঞান মনত ৰাখি তেওঁ নিজৰ ইচ্ছাশক্তি গঢ়ি তুলিব লাগে।

তথ্যসূত্ৰ
১ অক্টোবৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

৩৩১ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব - আলেকজেণ্ডাৰ দা গ্ৰেটে গৌগামেলাৰ যুদ্ধত পাৰ্চিয়াৰ ডাৰিউছ তৃতীয়ক পৰাস্ত কৰে।
১৯০৮ - হেনৰী ফৰ্ডে মডেল টি কাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে, মূল্য ৮২৫ ডলাৰ আছিল।
১৯৫৮ - নাকাৰ (NACA) নাম সলনি কৰি নাছা (NASA) কৰা হৈছিল। ইয়াৰ আগতে National Advisory Committee for Aeronautics বা চমুকৈ NACA নামেৰে জনা গৈছিল।
১৯৬৪ - টকিঅ অলিম্পিকৰ লগত সংগতি ৰাখি জাপানত ঘণ্টাত ৩২০ কিলোমিটাৰ বেগত বুলেট ৰেলৰ প্ৰচলন আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
১৯৮২ - চনীয়ে জাপানত প্ৰথম চিডি প্লেয়াৰ লাঞ্চ কৰিছিল। সেই সময়ত ইয়াৰ মূল্য আছিল ৫০ হাজাৰ টকা।
২০০০ - চিডনীত অনুষ্ঠিত অলিম্পিকৰ সামৰণি হৈছিল।

জন্ম

১২০৭ - হেনৰী তৃতীয়, যাক উইনচেষ্টাৰৰ হেনৰী বুলিও জনা যায়, ১২১৬ চনৰ পৰা ১২৭২ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ লৈকে ইংলেণ্ডৰ ৰজা, আয়াৰলেণ্ডৰ লৰ্ড আৰু ডিউক অৱ একুইটাইন আছিল।
১৬৮৫ - চাৰ্লছ ষষ্ঠ, ৰোমান সম্ৰাট (১৭১১-৪০), ভিয়েনাৰ হফবাৰ্গ প্ৰাসাদত জন্ম হৈছিল। (মৃত্যু ১৭৪০)
১৮৪৭ - এনী বেছাণ্ট (Annie Besant), ইংৰাজ সমাজকৰ্মী, লেখিকা আৰু বক্তা আছিল।
১৮৮১ - ৱিলিয়াম ই ব'য়িং (William E. Boeing), আমেৰিকাৰ উৰাজাহাজ, কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ আৰু ৰকেট নিৰ্মাণ কৰা ব'য়িং কোম্পানীৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।
১৮৯৩ - য়িপ মেন, চীনা সমৰকলাবিদ আৰু সমৰকলা ৱিং চুনৰ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ আছিল। তেওঁৰ কেইবাজনো শিক্ষাৰ্থী আছিল যি পিছলৈ তেওঁলোকৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত সমৰকলাৰ স্নাতকোত্তৰ হৈছিল, তেওঁলোকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিখ্যাত আছিল ব্ৰুছ লী। (জঃ ২ ডিচেম্বৰ, ১৯৭২)
১৯০৪ - এ কে গোপালন, কমিউনিষ্ট নেতা আৰু লোকসভাৰ প্ৰথম বিৰোধী দলপতি।
১৯০৬ - এছ.ডি. বৰ্মন, ভাৰতীয় গীতিকাৰ। (মৃত্যু ১৯৭৫)
১৯১৯ - মজৰুহ চুলতানপুৰী, ভাৰতীয় প্ৰখ্যাত কবি আৰু গীতিকাৰ। ১৯৯৩ চনত তেওঁক দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
১৯৪৫ - ৰামনাথ কোবিন্দ, ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি, উত্তৰ প্ৰদেশৰ কানপুৰৰ দেহাতত জন্ম হৈছিল।
১৯৮৪ - ৰিম্পী দাস, অসমৰ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী ৰ জন্ম হৈছিল।

মৃত্যু

১৬২৭ - ৰহিম বা খানজাদা মিৰ্জা খান আব্দুল ৰহিম, মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ ৰাজসভাৰ নৱৰত্ন, কবি আৰু পৰামৰ্শদাতা, যাক খান-ই-খানান বুলিও জনা যায়। তেওঁ আকবৰৰ ৰাজসভাৰ নজন গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰীৰ (দেৱান) এজন আছিল। (জঃ ১৭ ডিচেম্বৰ, ১৫৫৬)
১৯৭২ - লুই লিকি (Louis Leakey), ব্ৰিটিছ জীৱাশ্মবিদ বা পেলিঅ'নৃতত্ত্ববিদ (Paleoanthropologists) আৰু পুৰাতত্ত্ববিদ, ওল্ডুৱাই গৰ্জত ৬৮ বছৰ বয়সত মৃত্যু হৈছিল।
১৯৮৫ - এলৱিন ব্ৰুকছ হোৱাইট (Elwyn Brooks White), আমেৰিকান লেখক। তেওঁ শিশুসকলৰ বাবে কেইবাখনো অত্যন্ত জনপ্ৰিয় কিতাপ ৰচনা কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল ষ্টুৱাৰ্ট লিটল (১৯৪৫), চাৰ্লটছ ৱেব (১৯৫২), আৰু দা ট্ৰাম্পেট অৱ দা চোৱান (১৯৭০)।
১৯৯৫ - আদিত্য বিক্ৰম বিৰলা, এজন ভাৰতীয় উদ্যোগপতি আছিল। (জঃ ১৪ নৱেম্বৰ, ১৯৪৩)
২০১৩ - টম ক্লেঞ্চি বা থমাছ লিঅ ক্লেঞ্চি জুনিয়ৰ এজন আমেৰিকান ঔপন্যাসিক আছিল। তেওঁ শীতল যুদ্ধৰ সময়ত আৰু পিছত হোৱা নিৰ্ধাৰিত কাৰিকৰীভাৱে বিতং গুপ্তচৰবৃত্তি আৰু সামৰিক-বিজ্ঞানৰ কাহিনীৰ বাবে জনাজাত। (জন্মঃ ১২ এপ্ৰিল, ১৯৪৭)

দিৱস

অসম পুলিচ দিৱস।
জেষ্ঠ নাগৰিক দিৱস।
আন্তৰ্জাতিক কফি দিৱস।
* বিশ্ব নিৰামিষভোজী (ভেজিটেৰিয়ান) দিৱস।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ‌, এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:অক্টোবৰ
শ্ৰেণী:অক্টোবৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য সূত্ৰ
কল্পকাহিনী

কল্পকাহিনী হৈছে যিকোনো সৃষ্টিশীল ৰচনা, প্ৰধানকৈ যিকোনো আখ্যানমূলক ৰচনা, যিয়ে ব্যক্তি, পৰিঘটনা বা স্থানক কাল্পনিক বা ইতিহাস, তথ্য বা যুক্তিযুক্ততাৰ সৈতে অসামঞ্জস্যপূৰ্ণভাৱে চিত্ৰিত কৰে। সংক্ষিপ্ত অৰ্থত ক'বলৈ গ'লে "কল্পকাহিনী"য়ে গদ্যৰ শৈলীত লিখিত আখ্যানক বুজায়, যি সততে উপন্যাস আৰু চুটিগল্পত সীমাবদ্ধ হৈ থাকে। অৱশ্যে অধিক বহলভাৱে ক’বলৈ গ’লে কল্পকাহিনীয়ে যিকোনো মাধ্যমত প্ৰকাশ পোৱা কাল্পনিক আখ্যানক সামৰি লয়, য’ত কেৱল লেখাই নহয়, পোনপটীয়া নাট্য প্ৰদৰ্শন, ছবি, টেলিভিছনৰ অনুষ্ঠান, ৰেডিঅ’ নাটক, কমিকছ, ভূমিকা পালন কৰা গেম, ভিডিঅ’ গেম আদিও অন্তৰ্ভুক্ত।

সংজ্ঞা

কল্পকাহিনী সৃষ্টিৰ অৰ্থ হ’ল এখন কাল্পনিক জগতৰ নিৰ্মাণ। সাধাৰণতে ৰচনাখনৰ কল্পনাক ৰাজহুৱাভাৱে স্বীকাৰ কৰা হয় আৰু দৰ্শকে আশা কৰে যে ৰচনাখন কেৱল বাস্তৱিকভাৱে সঠিক চিত্ৰণ বা প্ৰকৃত মানুহ হোৱা চৰিত্ৰবোৰ উপস্থাপন নকৰি ৰচনাখন বাস্তৱ জগতৰ পৰা কিছুমান দিশত বিচ্যুত হ'ব।যিহেতু কল্পকাহিনীক সাধাৰণতে বাস্তৱ জগতৰ সৈতে সম্পূৰ্ণৰূপে আনুগত্য নকৰা বুলি বুজা যায়, সেয়েহে কোনো গ্ৰন্থৰ বিষয়বস্তু আৰু প্ৰসংগ, যেনেঃ বাস্তৱ জগতৰ বিষয় বা পৰিঘটনাৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক আছে নে নাই, সেয়া ব্যাখ্যাৰ বাবে মুকলি কৰি ৰখা হয়। কিছুমান কাল্পনিক ৰচনাৰ ভিতৰৰ চৰিত্ৰ আৰু পৰিঘটনাবোৰ আনকি পৰিচিত ভৌতিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক নিজস্ব প্ৰসংগত থাকিব পাৰে। সেয়া হৈ পৰে এক স্বাধীন কাল্পনিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড।

কল্পকাহিনীৰ বিপৰীতে অ-কল্পকাহিনী ৰচনাৰ সৃষ্টিকৰ্তাসকলে কেৱল ঐতিহাসিক আৰু বাস্তৱিক সত্যকহে উপস্থাপন কৰাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। কল্পকাহিনী আৰু অ-কল্পকাহিনীৰ মাজত পৰম্পৰাগত পাৰ্থক্য থকাৰ পিছতো কিছুমান আধুনিক ৰচনাই এই সীমা অস্পষ্ট কৰি পেলায়। বিশেষকৈ কিছুমান পৰীক্ষামূলক গল্প কোৱাৰ ধাৰাত পৰে। যেনেঃ- কিছুমান উত্তৰ আধুনিক কল্পকাহিনী, স্বকল্পকাহিনী, বা অকল্পকাহিনী উপন্যাস আৰু ডকুড্ৰামাৰ দৰে সৃষ্টিশীল অকল্পকাহিনী।

সাহিত্যিক কল্পকাহিনী

সাহিত্যিক কল্পকাহিনীৰ সংজ্ঞা বিতৰ্কিত। গ্ৰন্থ ব্যৱসায়ত ইয়াক এনে উপন্যাসৰ বজাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিবোৰ কোনো প্ৰতিষ্ঠিত ধাৰাত পৰিপাটিকৈ খাপ নাখায়। আন সংজ্ঞাসমূহ হ'ল যে উপন্যাস এখন কাহিনী-চালিত নহয়। চৰিত্ৰ-চালিত হ'লে বা মানুহৰ অৱস্থা পৰীক্ষা কৰিলে, বা ভাষা পৰীক্ষামূলক বা কাব্যিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিলে, বা কেৱল "গুৰুতৰ" হ'লে উপন্যাস এখন সাহিত্যিক কল্পকাহিনী। সাহিত্যিক কল্পকাহিনীক প্ৰায়ে সাহিত্যৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বিশেষভাৱে কলা হিচাপে গণ্য কৰা লেখাৰ সংক্ষিপ্ত অৰ্থত। সাহিত্যিক কল্পকাহিনীক কেতিয়াবা কল্পধাৰাতকৈ উচ্চ বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও দুয়োটা পাৰস্পৰিক বিৰোধী নহয়, আৰু প্ৰধান সাহিত্যিকসকলে কল্পবিজ্ঞান, অপৰাধ কল্পকাহিনী, ৰোমাঞ্চ আদি ধাৰাক ব্যৱহাৰ কৰি সাহিত্যৰ সৃষ্টি কৰিছে। তদুপৰি যোৱা দশকবোৰত বিদ্যায়তনিক দিশৰ ভিতৰত কল্পকাহিনীৰ ধাৰাইও অধ্যয়নৰ বিকাশ ঘটিছে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা
শ্ৰেণী:সাহিত্য
বিন্দু (আলোচনী)

বিন্দু অসমৰ প্ৰথমখন ক্ষুদ্ৰতম আলোচনী আছিল। ১৯৭০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ সম্পাদনাত আলোচনীখন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল। ড° ভূপেন হাজৰিকাই আলোচনীখনৰ আঠটা খণ্ড সম্পাদনা কৰিছিল। বিন্দু আলোচনীখনৰ মূল্য আছিল ত্ৰিশ পইছা।

লিখকসকল

অসমৰ কেইবাজনো উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিকে 'বিন্দু আলোচনীখনলৈ লিখা পঠিয়াইছিল। সেইসকল আছিল ক্ৰমেঃ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, অন্নদাশংকৰ ৰায়, নিত্যা দত্ত, লক্ষহীৰা দাস, উপেন কাকতি, পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকা, ডঃ ভেৰিয়াৰ এলুইন, নিৰোদ চৌধুৰী, ৰবীন্দ্ৰ সৰকাৰ আৰু সন্তোষ চৰকাৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
ধ্বনি ভানুশালী

ধ্বনি ভানুশালী (জন্ম: ২২ মাৰ্চ ১৯৯৮) এগৰাকী ভাৰতীয় পপ গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী। মুম্বাইত জন্মগ্ৰহণ কৰা ভানুশালীয়ে ২০১৯ চনত তেওঁৰ একক ‘বাস্তে’ৰ জৰিয়তে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, যিয়ে ইউটিউবত ১.৭ বিলিয়ন ভিউ অতিক্ৰম কৰি ইউটিউবত ১ বিলিয়ন ভিউ লাভ কৰা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া আৰু দ্ৰুততম ভাৰতীয় পপ তাৰকা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১৭ চনত বদ্ৰীনাথ কি দুলহনিয়াৰ একাউষ্টিক সংস্কৰণৰ গীত হমছফৰ গাই সংগীত জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ছবিখনৰ প্ৰথমটো গীত আছিল ২০১৮ চনত মুক্তি পোৱা “ৱেলকাম টু নিউয়ৰ্ক” ছবিখনৰ ইষ্টেহাৰ। একে বছৰতে তেওঁ গুৰু ৰন্ধাৱাৰ সৈতে "ইছাৰে তেৰে" নামৰ মিউজিক ভিডিঅ' আৰু সত্যমেৱ জয়তেৰ "দিলবৰ"ত অভিনয় কৰিছিল, যি তাৎক্ষণিকভাবে হিট হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
আম্ৰপালি

আম্ৰপালি বা আম্ৰ্পালিকা বা আম্বপালি প্ৰাচীন বৈশালী নগৰৰ (বৰ্তমান বিহাৰত) প্ৰায় ৫০০ খ্ৰীঃপূঃৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত নগৰবধূ বা ৰাজকীয় গণিকা আছিল। বুদ্ধৰ ওচৰত শৰণ লৈ তেওঁ এগৰাকী 'অৰ্হৎ' বা 'অৰহন্ত' হৈছিল। প্ৰাচীন পালি সাহিত্যত বা বুদ্ধ পৰম্পৰাত তেওঁৰ সৈতে বুদ্ধৰ সংযোগৰ উল্লেখ আছে। তেওঁৰ আমৰ বাগিছা 'আম্ৰপালি বন'ত বুদ্ধ আছিল আৰু বিখ্যাত আম্ৰপালি সূত্ৰৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল; যিখন বাগিছা পিছত বুদ্ধৰ আদেশত তেওঁ দান কৰি দিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আম্ৰপালি ৫০০ খ্ৰীঃপূঃ মানত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল মহানাম। মাতৃৰ নাম অজ্ঞাত। ব্যুৎপত্তিৰ দিশৰ পৰা চাব গ’লে তেওঁৰ নামটো দুটা সংস্কৃত শব্দৰ যগ্মৰূপ; আম্ৰ- মানে আম আৰু পল্লৱ- মানে কুমলীয়া পাত। এইটোও কোৱা হয় যে তেওঁৰ জন্ম বৈশালীৰ এখন ৰাজকীয় আমৰ বাগানত হৈছিল, যাৰবাবে তেওঁৰ এই নাম।

আম্ৰপালি অতি ৰূপৱতী আছিল। কথিত আছে যে এজন সামন্ত প্ৰভুৱে তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতি মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ নিজৰ ৰাজ্য ত্যাগ কৰি বৈশালীৰ ওচৰৰ আম্বৰা গাঁৱলৈ গুছি গৈছিল; যিখন গাঁও বৰ্তমানৰ মুজফ্ফৰপুৰৰ ওচৰত।

নগৰবধূৰ ৰূপত

বৈশালী লিচ্চৱিসকলৰ ৰাজধানী আছিল। বৃজি মহাজনপদ গঠন কৰা ৮টা ক্ষত্ৰিয় ৰাজবংশৰ এটা আছিল লিচ্চিৱিসকল। যুৱৰাজ আৰু আভিজাতসকলে ৰজা নিৰ্বাচন কৰিছিল। এগৰাকী ৰূপৱতী নাৰীয়ে মাত্ৰ এজন পুৰুষৰ সৈতে বিবাহ কৰাৰ সলনি বহু পুৰুষৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে নিজকে উৎসৰ্গিত কৰাৰ ৰীতি এটা সেই সময়ত প্ৰচলিত আছিল।

আম্ৰপালি অতি ৰূপৱতী হোৱাৰ উপৰিও বিভিন্ন কলাত তেওঁ পাৰদৰ্শী আছিল। তেওঁৰ প্ৰতিভা আৰু সৌন্দৰ্যই বহুতো পুৰুষক আকৰ্ষিত কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত আম্ৰপালিৰ খ্যাতিয়ে বৈশালীক গৌৰৱান্বিত কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। আম্ৰপালিৰ কলা পৰিবেশন উপভোগ কৰিবলৈ এনিশাৰ বাবে পঞ্চাশ কাৰ্ষাপন পৰিশোধ কৰিব লাগিছিল আৰু তেওঁৰ কোষাগাৰৰ আকাৰ কিছুমান ৰজাৰ কোষাগাৰতকৈ বহুগুণে ডাঙৰ আছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Ambapālī (Ambapālikā) in Buddhist Dictionary of Pali names
Amrapali DD1 serial 1st episode-2002

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ভিক্ষুণী
জাহিদা জাইদি

জাহিদা জাইদি এগৰাকী ভাৰতীয় পণ্ডিত, ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপিকা, কবি, নাট্যকাৰ, নাট্যকাৰ, আৰু সাহিত্য সমালোচক।
তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ ভিতৰত সামাজিক, মানসিক আৰু দাৰ্শনিক দিশৰ সৈতে জড়িত উৰ্দু আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ ৩০খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ আৰু চেখভ, পিৰাণ্ডেলো, বেকেট, ছাৰ্ট্ৰে আৰু ইয়নেস্কোৰ সাহিত্যিক ৰচনাৰ অনুবাদ আদি অন্তৰ্ভুক্ত। ভাৰতীয় আৰু পশ্চিমীয়া লেখকৰ উৰ্দু আৰু ইংৰাজী ভাষাত কেইবাখনো নাটক প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰে। দিল্লীৰ গালিব ইনষ্টিটিউটৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা উৰ্দু নাটকৰ বাবে হাম চাব গালিব বঁটা আৰু কুল হিন্দ বাহাদুৰ শ্বাহ জাফৰ বঁটা লাভ কৰে।

তেওঁৰ বিধৱা মাকে পৰিয়ালটোক মীৰাটৰ পৰা পানীপথলৈ লৈ যায় আৰু ছোৱালীকেইজনীক এ এম ইউত পঢ়িবলৈ পঠিয়াই দিয়ে, কাৰণ ই আছিল এক প্ৰধান শিক্ষানুষ্ঠান। এ এম ইউত জাইদীয়ে ইংৰাজী ভাষাত কলা স্নাতক (বি এ) আৰু কলা স্নাতকোত্তৰ (এম এ) ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইংলেণ্ডত শৈক্ষিক কেৰিয়াৰ অব্যাহত ৰাখি কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত মডিফাইড অভাৰচিজ মেৰিট বৃত্তিৰে অধ্যয়ন কৰি ইংৰাজীত বি এ অনাৰ্ছ আৰু এম এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁ ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬৪ চনলৈকে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লেডী ইৰউইন কলেজ আৰু মিৰাণ্ডা হাউচত ইংৰাজী শিক্ষকতা কৰে আৰু লগতে এ এম ইউৰ মহিলা মহাবিদ্যালয়তো ইংৰাজী শিক্ষকতা কৰে। ১৯৬৪ চনত এ এম ইউৰ ইংৰাজী বিভাগত ৰিডাৰ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৯৮৩ চনত ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপিকা হয়, আৰু ১৯৮৮ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৭১–৭২ চনৰ ভিতৰত তেওঁ শিমলাৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ এডভান্সড ষ্টাডিত ফেলো হিচাপে কাম কৰিছিল।

সাহিত্যিক কেৰিয়াৰ

জাইদি ইংৰাজী আৰু উৰ্দু ভাষাৰ সুকীয়া কবি আৰু নাট্যকাৰ আছিল। উৰ্দু ভাষালৈ তেওঁৰ অনুবাদসমূহৰ ভিতৰত এণ্টন চেখভ, লুইজি পিৰাণ্ডেলো, জিন-পল ছাৰ্ট্ৰে, আৰু চেমুৱেল বেকেটৰ নাটকৰ লগতে পাবলো নেৰুডাৰ কবিতা; এই গ্ৰন্থসমূহ ফৰাচী, ইটালীয় আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ মূল সংস্কৰণৰ পৰা অনুবাদ কৰা হৈছিল। এইবোৰ নাটকৰ বহুকেইখন নাটক তেওঁ দক্ষতাৰে মঞ্চস্থ কৰিছিল। নাটকৰ উপৰিও তেওঁৰ আগ্ৰহৰ ভিতৰত আছিল দৰ্শন আৰু ধৰ্ম, আৰু পশ্চিমীয়া, ভাৰতীয় আৰু পাৰ্চী সাহিত্য। লেখাৰ জৰিয়তে তেওঁ "অস্তিত্ববাদী আৰু ৰহস্যময় টান" প্ৰকাশ কৰিবলৈ ভাল পাইছিল আৰু শব্দ-শৃংখল খেলৰ প্ৰতিও তেওঁৰ দক্ষতা আছিল।
তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন জাহৰ-ই-হায়াত (জীৱনৰ বিষ) (১৯৭০)-এ ১৯৭১ চনত তেওঁক উৰ্দু একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন কবিতা সংকলনৰ নাম আছিল ধৰ্তি কা লামছ (পৃথিৱীৰ স্পৰ্শ) (১৯৭৫)।
১৯৭৯ চনত তেওঁৰ বিয়ণ্ড ৱৰ্ডছ এণ্ড ব্ৰকেন পিচছ শীৰ্ষক কবিতা প্ৰকাশ পায়। তেওঁৰ শেষৰখন গ্ৰন্থ আছিল উৰ্দু সাহিত্যৰ আভাস, য'ত ইকবালৰ কবিতাত প্ৰকৃতিৰ ওপৰত এটা খণ্ড অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

২০১১ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত আলিগড়ত জাইদিৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি