উইলিয়াম পেন

উইলিয়াম পেন ইউৰোপীয় উপনিৱেশিকৰণৰ পূৰ্বে বৰ্তমানৰ পেনচিলভেনিয়াত বাস কৰা লেনাপে খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক আৰু সফল চুক্তিৰ বাবে পৰিচিত আছিল। তেওঁ গণতন্ত্ৰ আৰু ধৰ্মীয় স্বাধীনতাৰ পোষকতা কৰিছিল।

১৬৮১ চনত দ্বিতীয় চাৰ্লছ ৰজাই পেনৰ পিতৃ নৌসেনাৰ এডমিৰেল আৰু ৰাজনীতিবিদ ছাৰ উইলিয়াম পেনৰ ওচৰত থকা ঋণ পৰিশোধৰ বাবে বৰ্তমানৰ আমেৰিকাৰ ৰাজ্য পেনচিলভেনিয়া আৰু ডেলাৱেৰৰ সমতুল্য ভূমি অনুদান প্ৰদান কৰে। পিছৰ বছৰত পেনে ইংলেণ্ড এৰি ডেলাৱেৰ উপসাগৰ আৰু ডেলাৱেৰ নদীৰ ওপৰেৰে জাহাজেৰে যায় আৰু তাৰপৰাই নদীখনৰ পশ্চিম পাৰত ফিলাডেলফিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পেনৰ কোৱাকাৰ চৰকাৰক বৰ্তমানৰ ডেলাৱেৰৰ ডাচ, ছুইডিছ আৰু ইংৰাজ বসতিপ্ৰধান লোকসকলে ভালদৰে গ্ৰহণ কৰা নাছিল আৰু চুবুৰীয়া মেৰিলেণ্ড প্ৰদেশৰ মালিক কেলভাৰ্টসকলেও এই মাটিখিনি দাবী কৰিছিল। ১৭০৪ চনত পেনচিলভেনিয়া প্ৰদেশৰ দক্ষিণৰ তিনিখন কাউণ্টিত নতুন, অৰ্ধস্বায়ত্তশাসিত ডেলাৱেৰ কলনী গঠনৰ অনুমতি দিয়া হয়।

ঔপনিৱেশিক একত্ৰীকৰণৰ অন্যতম প্ৰাচীন সমৰ্থক হিচাপে পেনে লিখিছিল আৰু সকলো ব্ৰিটিছ উপনিৱেশক একত্ৰিত কৰি পিছলৈ আমেৰিকালৈ পৰিণত হোৱা দেশ গঠনৰ আহ্বান জনাইছিল। তেওঁ পশ্চিম জাৰ্চি ৰেহাইত সন্নিৱিষ্ট কৰা আৰু পেনচিলভেনিয়া চৰকাৰৰ ফ্ৰেমত উল্লেখ কৰা গণতান্ত্ৰিক নীতিসমূহে ১৭৮৭ চনত ফিলাডেলফিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা সাংবিধানিক সন্মিলনৰ প্ৰতিনিধিসকলক আমেৰিকাৰ সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

গভীৰভাৱে ধৰ্মীয় ব্যক্তি পেনে বহুতো গ্ৰন্থ লিখিছিল য'ত তেওঁ বিশ্বাসীসকলক আদিম খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ আত্মাক মানি চলিবলৈ উপদেশ দিছিল। তেওঁৰ বিশ্বাসৰ বাবে পেনক কেইবাবাৰো টাৱাৰ অৱ লণ্ডনত বন্দী কৰা হৈছিল। কাৰাগাৰত থকা অৱস্থাত ১৬৬৯ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ ন’ ক্ৰছ, ন’ ক্ৰাউন নামৰ গ্ৰন্থখন খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্বৰ সাহিত্যৰ এক ক্লাছিকত পৰিণত হৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৬৪৪ চনৰ ২৪ অক্টোবৰত লণ্ডনৰ টাৱাৰ হিলত পেনৰ জন্ম হৈছিল। ইংৰাজ নৌসেনাৰ বিষয়া ছাৰ উইলিয়াম পেন আৰু ডাচ মহিলা মাৰ্গাৰেট জেছপাৰৰ পুত্ৰ আছিল। মাৰ্গাৰেট জেছপাৰ আছিল ডাচ সাগৰীয় কেপ্তেইনৰ বিধৱা আৰু ৰটাৰডেমৰ এজন ধনী ব্যৱসায়ীৰ কন্যা। পেনক প্লেটজেছ-জেছপাৰ পৰিয়ালৰ জৰিয়তে অপ ডেন গ্ৰাফ পৰিয়ালৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত বুলি ভবা হয়, যিসকল ক্ৰেফেল্ডৰ বিশিষ্ট মেননাইট আৰু পেনচিলভেনিয়াৰ কোৱাকাৰ আছিল।এডমিৰেল পেনে তিনিখন ৰাজ্যৰ যুদ্ধৰ সময়ত কমনৱেলথ নৌসেনাত সেৱা আগবঢ়াইছিল আৰু অলিভাৰ ক্ৰমৱেলে আয়াৰলেণ্ডত মাটি প্ৰদান কৰিছিল। ১৬৪১ চনৰ আইৰিছ বিদ্ৰোহত অংশগ্ৰহণ কৰা আইৰিছ কনফেডাৰেটসকলৰপৰা পেনক প্ৰদান কৰা মাটিসমূহ জব্দ কৰা হৈছিল। পুত্ৰৰ জন্মৰ সময়ত কেপ্তেইন পেনৰ বয়স আছিল তেত্ৰিছ বছৰ আৰু এজন উচ্চাকাংক্ষী নৌসেনা বিষয়া, তেওঁক কনফেডাৰেট বাহিনীৰ হাতত থকা বন্দৰসমূহ অৱৰোধ কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল।

শিক্ষা

পেনে প্ৰথমে চিগৱেল স্কুলত, তাৰ পিছত আয়াৰলেণ্ডত ব্যক্তিগত শিক্ষকৰদ্বাৰা আৰু পিছলৈ অক্সফৰ্ডৰ অক্সফৰ্ডৰ ক্ৰাইষ্ট চাৰ্চত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। সেই সময়ত চৰকাৰী বিদ্যালয় নাছিল আৰু প্ৰায় সকলো শিক্ষানুষ্ঠান এংলিকান গীৰ্জাৰ সৈতে জড়িত আছিল। দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ ল’ৰা-ছোৱালীক শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ এজন ধনী পৃষ্ঠপোষকৰ প্ৰয়োজন আছিল। পেনৰ শিক্ষা বহুলাংশে ধ্ৰুপদী লেখকৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছিল, শ্বেক্সপীয়েৰকে ধৰি "কোনো উপন্যাস বা আড়ম্বৰপূৰ্ণ আধুনিক লেখক"ৰ অনুমতি সেই সময়ত নাছিল।

দৌৰ পেনৰ প্ৰিয় খেল আছিল আৰু তেওঁ প্ৰায়ে ঘৰৰপৰা স্কুললৈ তিনি মাইলতকৈও অধিক (৫ কিলোমিটাৰ) দৌৰিছিল। এংলিকান শৈলীত নিৰ্মাণ কৰা এই বিদ্যালয়খন আছিল কঠোৰ, হাস্যৰসহীন আৰু গুৰুগম্ভীৰ। স্কুলৰ শিক্ষকসকলে গুণৰ স্তম্ভ হ'ব লাগিছিল আৰু তেওঁলোকৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে উজ্জ্বল আদৰ্শ দাঙি ধৰিব লাগিছিল। পিছলৈ পেনে ধৰ্মীয় ভিত্তিত এংলিকান ধৰ্মৰ বিৰোধিতা কৰে যদিও তেওঁ বহুতো পিউৰিটান মনোভাব গ্ৰহণ কৰে আৰু পিছলৈ তেওঁ নিজৰ গুৰুত্ব, কঠোৰ আচৰণ আৰু হাস্যৰসৰ অভাৱৰ বাবে পৰিচিত হয়।

১৬৬০ চনত পেনে অক্মৰ্ফড বিশ্ববিদ্যায়ত নামভৰ্তি কৰে।

কৰ্মজীৱন

মৃত্যু

১৭১৮ চনত, ৭৩ বছৰ বয়সত উইলিয়াম পেন নিঃস্ব অৱস্থাত বাৰ্কশ্বাৰৰ টুইফৰ্ডৰ ওচৰৰ ৰাসকম্ব নামৰ ঠাইত থকা নিজৰ ঘৰত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁক তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী গুলিয়েলমাৰ কাষৰ সমাধিত সমাধিস্থ কৰা হয়। এই সমাধিস্থলটো বাকিংহামশ্বাৰৰ চালফণ্ট ছেইণ্ট জিলছৰ ওচৰত থকা জৰ্ডানছ কোৱেকাৰ সভাঘৰৰ সমাধিস্থলত অৱস্থিত।

তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী হান্নাই, পেনৰ একমাত্ৰ উইল কাৰ্যকৰীকৰ্তা হিচাপে, ১৭২৬ চনত তেওঁৰ মৃত্যু নোহোৱালৈকে বাস্তৱিকভাৱে সম্পত্তিৰ অধিকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Lesson Plan: William Penn's Peaceable Kingdom
William Penn Appleton and Klos Biography
The Life of William Penn by M. L. Weems, 1829. Full-text free to read and search version of Tim Unterreiner biography from 1829 original published in Philadelphia.
William Penn, Visionary Proprietor by Tuomi J. Forrest, at the University of Virginia
William Penn, America's First Great Champion for Liberty and Peace by Jim Powell
William Penn by Bill Samuel
Penn's Holy Experiment: The Seed of a Nation
Penn in the Tower of London
Hidden London Penn in the Tower
original version of this article (copied with permission)
"Pennsylvania's Anarchist Experiment: 1681–1690", Prof. Murray N. Rothbard, excerpt from Conceived in Liberty, Vol. 1 (Auburn, Alabama: The Ludwig von Mises Institute, 1999)

Penn Treaty Museum

উইলিয়াম পেনৰ কৰ্মৰাজী

No Cross, No Crown (1669). 2nd edition published in 1682. Written during his imprisonment in the Tower of London.
The Christian Quaker, and his divine testimony vindicated by Scripture, reason, and authorities, against the injurious attempts ... lately made ... to render him odiously inconsistent with Christianity and Civil Society. In II. Parts., (1674).(part one written by Penn; Part two by George Whitehead, 1673).
True Spiritual Liberty (1681)
Some Fruits of Solitude in Reflections and Maxims (1682)
Of Government Of Pennsylvania (1682) From the Avalon Project, Yale Law School.
Letter to his wife, Gulielma (1682)
Early Quaker writings contains several documents by Penn and his wife.
A Key (1692)
Primitive Christianity Revived (1696)
Preface to George Fox's Journal (1694)
The Rise and Progress of the People Called Quakers by William Penn (1905 ed.)
An Essay towards the Present and Future Peace of Europe by the Establishment of a European Dyet, Parliament or Estates (1693)
Full text at Internet Archive (archive.org)
Dunn, Mary Maples, Dunn, Richard S., Bronner, Edwin, and Fraser, David. The papers of William Penn, 5 volumes. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1981–87.
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক