ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
পুডুছেৰী

পুডুছেৰী (, অৰ্থ: নতুন চহৰ) বা পণ্ডিচেৰী ভাৰতৰ এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। পূৰ্বৰ ফ্ৰান্সৰ অধিকৃত চাৰি অঞ্চল পণ্ডিচেৰী, কাৰিকল, মাহে আৰু য়ানাম একত্ৰিত কৰি পুডুছেৰী গঠন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ নাম বৃহত্তম জিলা পুডুছেৰীৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ঐতিহাসিক ভাবে পণ্ডিচেৰী নামে জনাজাত ইয়াৰ নাম ২০০৬ চনৰ ২০ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে পুডুছেৰী কৰা হ'ল।

কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল পুডুছেৰী দক্ষিণ ভাৰতত অৱস্থিত। পুডুছেৰী জিলা আৰু কাৰিকল জিলাক তামিলনাডুয়ে আগুৰি আছে। সেইদৰে য়ানাম জিলা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু মাহে জিলা কেৰালায়ে আগুৰি আছে। পুডুছেৰী ভাৰতৰ ২৯তম জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চল আৰু ইয়াৰ জন ঘনত্বত ভাৰতৰ ভিতৰত ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল সমূহৰ ভিতৰত তৃতীয় স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। ইয়াৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন বা জিডিপি আৰু ই ভাৰতৰ ভিতৰত ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল সমূহৰ ভিতৰত ২৫তম স্থানত অৱস্থিত।

ভূগোল

পুডুছেৰীত অসংযুক্ত চাৰিখন সৰু সৰু জিলাৰে গঠিত। পণ্ডিচেৰী আৰু কাৰিকল পুডুছেৰীৰ বৃহত্তম অঞ্চল। এই দুয়ো অঞ্চল তামিলনাডুৰে আগুৰা। য়ানাম আৰু মাহে ক্ৰমে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু কেৰালাৰে আগুৰা। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে ইয়াৰ জনসংখ্যা ১২,৪৪,৪৬৪।

পুডুছেৰীৰ অঞ্চলসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে সংযুক্ত নহয়। ইয়াক ভাৰতত পকেট বুলি কোৱা হয়। পুডুছেৰীত এনে ১১টা পকেট আছে। কিছুমান পকেট সম্পূৰ্ণৰূপে তামিলনাডুৰে আগুৰা। সেইদৰে মাহে অঞ্চলত ৩টা পকেট আছে। ঔপনিবেশিক ভাৰতৰ ফৰাচী ভাৰতৰ অধিকৃত অঞ্চলৰ বাবে ইয়াৰ ভূগোলত এনে বৈশিষ্ট্য দেখা যায়।

পুডুছেৰীৰ গোটেই কেইখন জিলা উপকূল অঞ্চলত অৱস্থিত। পাঁচখন নদী পুডুছেৰীৰ মাজেৰে, সাতখন নদী কাৰিকলৰ মাজেৰে, দুখন মাহেৰ মাজেৰে আৰু এখন য়ানামৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে।

জন-গাঁথনি

পুডুছেৰীৰ জনসাধাৰণৰ ৮৭.৩% হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী। লগতে ইয়াত ৬.২% খ্ৰীষ্টান আৰু ৬% ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক বাস কৰে।

যাতায়ত

ৰে'লপথ

nail|পণ্ডিচেৰী ৰে'ল ষ্টেচন
পুডুছেৰী ৰে'লেৰে ভিলুপুৰম আৰু চেন্নাই জংচনৰ লগত সংযোজিত। এই ব্ৰড গেজ লাইন যুক্ত ৰেলপথৰ ওপৰেৰে ১৬খন অভিসাৰী আৰু ১৭খন অপসাৰী ৰে'ল চলাচল কৰে।

স্থলপথ

পুডুছেৰী অঞ্চলত মুঠ ২,৫৫২ কিঃমিঃ (পথৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰতি ৪.৮৭ বৰ্গ কিঃমিঃ) দৈৰ্ঘ্যৰ স্থলপথ আছে। ই দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক।

তামিলনাডু আৰু গোটেই ভাৰতৰ সৈতে পথৰ দৈৰ্ঘ্যৰ তুলনা
মুঠ পথৰ দৈৰ্ঘ্য (পুডুছেৰী)
২,৫৫২ কিঃমিঃ
প্ৰতি ১০০০ কিঃমিঃ২ত পথৰ দৈৰ্ঘ্য
পুডুছেৰী
তামিলনাডু
ভাৰত
৪,৫৭৫
১,৫৭২
৬৬৩

+পথৰ শ্ৰেণীবিভাজন
ক্ৰমিক নং
পথৰ ধৰণ
দৈৰ্ঘ্য (কিঃমিঃ)
১
ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ
৬৪.৪৫০
২
ৰাজ্যিক ঘাইপথ
৪৯.৩০৪
৩
জিলা আৰু অন্যান্য পথ

পুডুছেৰী – ১৭৩.৩৮৪

কাৰিকল – ৫৫.১৬২

মাহে – ১৯.৬২২

য়ানাম – ২৬.৪৬০

২৭৪.৬২৮
২৭৪.৬২৮
৪
গাঁৱলীয়া পথ

পুডুছেৰী – ১৬৪.৯৬৪

কাৰিকল –৮৩.৪৭০

২৪৮.৪৩৪
২৪৮.৪৩৪

মুঠ
৬৩৬.৮১৬

শিক্ষা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে পুডুছেৰীৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৮৬.৫৫%। ইয়াত পণ্ডিচেৰী বিশ্ববিদ্যালয় নামৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় অৱস্থিত। পুডুছেৰীত অৱস্থিত জৱাহৰলাল স্নাতকোত্তৰ চিকিৎসা শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান পাশ্চাত্য চিকিৎসা পদ্ধতিৰ এছিয়াৰ প্ৰথমখন শিক্ষা অনুষ্ঠান। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত ইন্দিৰা গান্ধী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, মহাত্মা গান্ধী স্নাতকোত্তৰ দন্ত বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান ইত্যাদি অৱস্থিত।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Official পুডুছেৰী চৰকাৰৰ ৱেবচাইট
Treaty establishing De Jure ফ্ৰান্সৰ অধীনত ভাৰতৰ অঞ্চল
পৰ্যটন বিভাগ, পুডুছেৰী চৰকাৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল‎
নাকৰ

নাকৰ (Nakar) আছিল এজন ষষ্ঠদশ শতিকাৰ গুজৰাটী কবি, যিয়ে কেইবাখনো আখ্যান লিখিছিল।

জীৱন

তেওঁৰ জীৱন সম্পৰ্কে তেওঁৰ পদবোৰেই একমাত্ৰ উৎস হোৱা বাবে তেওঁৰ জীৱনৰ বিষয়ে অতি কম তথ্য পোৱা যায়। প্ৰথমে বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে তেওঁ সপ্তদশ শতিকালৈ জীৱিত আছিল, কিন্তু পিছলৈ প্ৰমাণ পোৱা যায় যে তেওঁ ষষ্ঠদশ শতিকাৰ কবি। তেওঁ দিছাৱাল বনিয়া জাতিৰ আৰু বড়োদৰাত বাস কৰিছিল৷ তেওঁ কেইবাখনো আখ্যান লিখিছিল যিবোৰ কেৱল "মানভট" (ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ পেছাদাৰী গল্পকাৰ)-এ ৰাজহুৱাভাৱে আবৃত্তি কৰিছিল।

কৃতিসমূহ

তেওঁ কেইবাটাও কবিতা ৰচনা কৰিছিল যদিও মাত্ৰ সাতটাহে প্ৰকাশিত হৈছে। এইবোৰ প্ৰধানকৈ আখ্যান ৰূপত আছিল, যি পেছাদাৰী কাহিনীকাৰৰদ্বাৰা পঢ়া হ’বৰ বাবে লিখা হৈছিল। তেওঁ ছান্দসিক কাব্য লিখা নাছিল, বৰঞ্চ স্থানীয় ৰাগ যেনে ৰামাগ্ৰী, আশাৱাৰী আৰু সামেৰী ইত্যাদিত লিখিছিল। হৰিশচন্দ্ৰৰ কাহিনীৰ আধাৰত তেওঁ উমৰেথত হৰিশচন্দ্ৰখ্যান (১৫১৬, বিক্ৰম সংৱত ১৫৭২) ৰচনা কৰে৷ তেওঁৰ আন গ্ৰন্থসমূহ হ'ল – শিৱ-বিবাহ (১৫৪৪), চন্দ্ৰহাসাখ্যান, লৱ-কুশাখ্যান, ধ্ৰুৱাখ্যান (১৫৪৪), মৃগালিসংবাদ, ভিলাডী না বাৰ মাস। শিৱ-বিবাহ আৰু ধ্ৰুৱাখ্যান ১৫৪৪ চনৰ আগতেই লিখা হৈছিল, কিন্তু এজন ব্ৰাহ্মণে তাৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ পছন্দ নকৰাত ১৫৪৪ চনত তেওঁ সেইবোৰৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল। তেওঁৰ ভক্তমাল গ্ৰন্থখন গুজৰাটৰ সাধুসকলৰ বিষয়ে, যি কবি ৱাষ্টোৰ সাধু চৰিতৰ দৰে।

গৱেষণা

চিমনলাল ত্ৰিবেদীয়ে তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰকাশিত আৰু অপ্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহৰ ওপৰত কবি নাকৰ - এক অধ্যয়ন (১৯৬৬) শীৰ্ষক পি.এইচ.ডি. প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল। এই গৱেষণাৰ পৰৱৰ্তী ধাৰা ১৯৭৯ চনৰ নাকৰ (গুজৰাটী গ্ৰন্থকাৰ শৃংখলা) (১৯৭৯)ৰ লগতে গুজৰাটী সাহিত্যনো ইতিহাস - ভাগ ২ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

অধিক পঢ়ক

শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
ৰাষ্ট্ৰীয় পোষণ মাহ

ৰাষ্ট্ৰীয় পোষণ মাহ হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ এক জনকল্যাণমূলক কাৰ্য্যসূচী। ভাৰতত পোষণ অভিযানক গতি প্ৰদান কৰিবলৈ ২০১৮ চনৰ ২৪ জুলাই তাৰিখে 'ভাৰতৰ পুষ্টি প্ৰত্যাহ্বানৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদে' ছেপ্টেম্বৰ মাহটো ৰাষ্ট্ৰীয় পোষণ মাহ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। এই মাহত সকলো ভাৰতৰ সমূহ ৰাজ্য তথা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ দ্বাৰা তৃণমূল স্তৰলৈকে পুষ্টি সজাগতা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰা হয়। পোষণ অভিযান বা ৰাষ্ট্ৰীয় পুষ্টি অভিযান হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ এক জনকল্যাণমূলক কাৰ্যসূচী। এই অভিযান ৬ বছৰ বয়সলৈকে শিশু, কিশোৰী, গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু স্তন্যপান কৰাই থকা মাতৃসকলৰ পুষ্টিগত স্থিতি উন্নত কৰাৰ বাবে আৰম্ভ কৰা হৈছে। শিশু, কিশোৰী, গৰ্ভৱতী আৰু স্তনপান কৰাই থকা মহিলা, তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সদস্য (স্বামী, পিতৃ, শাহুৱেক) আৰু সমাজৰ সদস্য, স্বাস্থ্য সেৱা প্ৰদানকাৰী (এএনএম, আশা, অংগনবাদী কৰ্মী) মাজত পুষ্টি সজাগতা বৃদ্ধি কৰা আৰু সকলোৰে বাবে স্বাস্থ্য আৰু পুষ্টি নিশ্চিত কৰাটোৱেই পোষণ অভিযানৰ লক্ষ্য।

লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য

সমুদায়সমূহক একগোট কৰাটো নিশ্চিত কৰাৰ লগতে জনসাধাৰণৰ অংশগ্ৰহণ শক্তিশালী কৰাৰ বাবে প্ৰতি বছৰে ছেপ্টেম্বৰ মাহটো সমগ্ৰ ভাৰততে পোষণ মাহ হিচাপে উদযাপন কৰা হয়। উক্ত মাহটোত মানৱ শৰীৰৰ বাবে সঠিক পুষ্টিৰ গুৰুত্ব আৰু ভূমিকাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হয়। মানৱ শৰীৰৰ সুচাৰু কাম-কাজ আৰু বিকাশৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় পুষ্টি আৰু কেলৰিৰ সংমিশ্ৰণৰ সৈতে এক সন্তুলিত আহাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ দিশটোতো ই গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে।

পোষণ মাহৰ সময়ত, সমগ্ৰ দেশতে তৃণমূল স্তৰলৈকে পুষ্টি সজাগতা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰা হয়। পোষণ মাহ উদযাপনৰ জৰিয়তে অংগনৱাড়ী কৰ্মী তথা স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগৰ মাধ্যমেৰে মহিলা আৰু শিশু বিকাশ বিভাগৰ দৰে কাৰ্যকৰী বিভাগ আৰু সংস্থাসমূহে আশাকৰ্মী, এএনএম আদিৰ জৰিয়তে কাৰ্যকলাপবোৰ সম্পাদন কৰা আৰু মহিলা আৰু শিশুসকলৰ বাবে এক স্বাস্থ্যকৰ ভৱিষ্যত নিশ্চিত কৰাৰ বাবে গোটেই মাহটোত সামগ্ৰিক পুষ্টিৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্য বান্ধি লোৱা হৈছে। এই উদ্দেশ্য আগত ৰাখি ছেপ্টেম্বৰ মাহটোত মহিলা আৰু শিশু বিকাশ বিভাগৰ দৰে কাৰ্যকৰী বিভাগ আৰু সংস্থা, আশাকৰ্মী, এএনএম, প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, সামূহিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, বিদ্যালয় শিক্ষা আৰু সাহিত্য বিভাগৰ জৰিয়তে বিদ্যালয়, পঞ্চায়তৰ জৰিয়তে পঞ্চায়তী ৰাজ বিভাগ, আৰু গ্ৰামোন্নয়ন ট্ৰাফ স্ব-সহায়ক গোটৰ জৰিয়তে কাৰ্যকলাপবোৰ সম্পাদন কৰাৰ লগতে আৰু সজাগতাৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰা হয়।

বিষয়বস্তু

প্ৰতি বছৰে পোষণ মাহ উদযাপন কৰিবলৈ এক নিৰ্দিষ্ট বিষযবস্তু বাছনি কৰা হয়। ২০২১ চনত ভাৰতত ’’আজাদী কা অমৃত মহোৎসৱ’’ উদযাপন কৰি থকাৰ বাবে ইয়াৰ সামগ্ৰিক প্ৰসাৰ ক্ষিপ্ৰতৰ কৰাটো নিশ্চিত কৰাৰ বাবে গোটেই মাহটোক সামগ্ৰিক পুষ্টি উন্নত কৰাৰ দিশত সাপ্তাহিক বিষয়বস্তুত বিভক্ত কৰা হৈছে।

২০২১ চনৰ বিষয়বস্তু

মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ে চাৰিটা সাপ্তাহিক বিষয়বস্তুৰ সৈতে গোটেই মাহটোত কেইবাটাও কাৰ্যকলাপৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।
প্ৰথম বিষয়টো হৈছে "পোষণ বটিকা" হিচাপে বৃক্ষৰোপণ কাৰ্যসূচী আৰু ইয়াক প্ৰথমটো সপ্তাহ অৰ্থাৎ ১-৭ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত পালন কৰা হ'ব। দ্বিতীয় বিষয়টো হৈছে পুষ্টিৰ বাবে যোগ আৰু আয়ুষ (AYUSH)। ইয়াক ৮-১৫ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত পালন কৰা হ'ব।
কিছুসংখ্যক নিৰ্বাচিত জিলাৰ অংগনৱাড়ী হিতাধিকাৰীসকলক 'আঞ্চলিক পুষ্টি কিট' বিতৰণ হিচাপে তৃতীয় বিষয়টো ধাৰ্য কৰা হৈছে আৰু ইয়াক ১৬-২৩ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত পালন কৰা হ'ব।
চতুৰ্থ বিষয়টো হৈছে 'এছ.এ.এম. (Severely Acute Malnourished, গুৰুতৰভাৱে অত্যন্ত পুষ্টিহীন) শিশুৰ চিনাক্তকৰণ আৰু পুষ্টিকৰ খাদ্য বিতৰণ' আৰু ইয়াক অন্তিম সপ্তাহত পালন কৰা হ'ব।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী যোজনা আৰু নীতি
ঘড়ী

]] কিন্স ক্ৰছ ৰেলৱে ষ্টেচনত ৰখা প্লেটফৰ্ম ঘড়ী।
ঘড়ী ই এনে এটা যন্ত্ৰ যি সময় নিৰ্ধাৰণত সহায় কৰে। বিভিন্ন ধৰণৰ ঘড়ী দেখিবলৈ পোৱা যায়। যেনে হাত ঘড়ী, দেৱাল ঘড়ী ইত্যাদি। সময় বুলিলে সকলো অধ্যয়ন ক্ষেত্ৰৰ বাবে প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ অবিতৰ্কিত আৰু সুসংগত ভাৱে কাল বা সময়ৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াবৰ বাবে পণ্ডিত সকলে চলোৱা নিৰালস্য প্ৰচেষ্টা সাফল্যমণ্ডিত হোৱা নাই। ইয়াৰ এক সৰলতম সংজ্ঞা হৈছে, "ঘড়ী বা কাল মাপন যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা মাপিত ৰাশিটোৱেই হৈছে সময়"। পৰিৱেশীয় একক সমূহ যেনে: দিন, মাহ, বছৰ আদিতকৈ সৰু একক সমূহৰে সময়ৰ মাপ ল'বলৈ আৱিষ্কাৰ হোৱা ঘড়ী এক অতি পুৰণি আৱিষ্কাৰ। প্ৰাকৃতিক ভাৱে সূৰ্য্যৰ অৱস্থানৰ বাবে যিকোনো বস্তুৰ মাটিত পৰা ছাঁৰ পৰাও পূৰ্বতে সময় অনুমান কৰা হৈছিল লগতে পানী ঘড়ীও প্ৰাচীনতম ঘড়ী হিচাপে উল্লেখযোগ্য। ১৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দত ইউৰোপত প্ৰথম যান্ত্ৰিক ঘড়ীৰ আৱিষ্কাৰ হয়। যি সন্তোলন চক্ৰৰ দৰে কাম কৰিছিল।
প্ৰতিটো আধুনিক ঘড়ীত সময় প্ৰদৰ্শনৰ উপাদান সমূহ হৈছে কিছুমান ধ্বনিগত দোলক যি এক বাস্তৱ উপাদান আৰু এই উপাদানটো এটা নিৰ্দিষ্ট কম্পনাংকত দোলিত হয়।

ঘড়ীৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ

সূৰ্য ঘড়ী
বালি ঘড়ী
পানী ঘড়ী
বৈদ্যুতিক ঘড়ী
পাৰমাণবিক ঘড়ী

সূৰ্য ঘড়ী

সূৰ্যঘড়ীৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ Sundial। ই হৈছে এটা কৌশল য'ত সূৰ্যৰ অৱস্থান নিৰ্ণয়ৰ মাধ্যমেৰে সময় নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। সাধাৰণ নক্সাৰ সূৰ্যঘড়ীত মধ্য অংশত এডাল উলম্ব সময়-নিৰ্ণায়ক শলা থাকে আৰু ইয়াৰ চাৰিও ফালে ঘণ্টা নিৰ্দেশক কিছুমান ৰেখা থাকে, সূৰ্যৰ অৱস্থান অনুসৰি এই সময় নিৰ্দেশক শলাডালৰ ছাঁ ঘণ্টা নিৰ্দেশক ৰেখা বোৰত পৰে। এনেকৈয়ে সূৰ্যঘড়ীৰ সহায়ত কিছু বিশ্লেষণাত্মক কৌশলৰে সময়ৰ মাপ লোৱা হয়। অৱশ্যে ইয়াৰো পূৰ্বে মানুহে প্ৰাকৃতিক বস্তু সমূহৰ ছাঁৰ অৱস্থান চায়ে সময়ৰ অনুমান কৰিছিল। সঠিক সময় নিৰূপণৰ বাবে সূৰ্যঘড়ীৰ অৱশ্যেই পৃথিৱীৰ আৱৰ্তন অক্ষৰ সৈতে সামঞ্জস্য ৰক্ষা কৰাব লাগিব। ডাৱৰীয়া বতৰ, দিন ৰাতিৰ প্ৰভেদ আদিৰ ফলত সূৰ্যঘড়ী এক সম্পূৰ্ণৰূপে বিশ্বাসযোগ্য ঘড়ী বুলি গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি। ইয়াৰোপৰি অনুমানৰ ভিত্তিত সময় নিৰ্ধাৰণ একেবাৰে সহজ কথা নহয় আৰু ই সঠিক সময় নিৰ্দেশ কৰিব নোৱাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
নুৰুদ্দিন আহমেদ

নুৰুদ্দিন আহমেদ ( জন্ম এক ডিচেম্বৰ,১৯৫৯)ৰ জন্ম অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ ষাঠিকুছি গাঁৱত। পিতৃ স্বৰ্গীয় লখে আলি আৰু মাতৃ নছৰুন বেগম। মুম্বাইৰ জে জে কলেজ অৱ আৰ্টছত শিক্ষালাভ কৰি আহি তেওঁ ১৯৭৮ চনত লক্ষীমপুৰ আৰ্ট স্কুলত প্ৰথমে শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু পিছলৈ ইয়াৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত হয়। বৰ্তমান তেওঁ পৰিবাৰ আৰু দুই পুত্ৰ সহিতে গুৱাহাটীৰ কাহিলীপাৰাৰ বাসিন্দা।

কথাছবি জগতলৈ অৱদান

অসমৰ কথাছবি আৰু ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ জগতত আহমেদ এটি সুপৰিচিত নাম। অসমীয়া, বাংলা,হিন্দী,খাচী,মনপা আদি ভাষাৰ কমেও ৭৫খন কথাছবিৰ কলা নিৰ্দেশকৰূপে তেখেতে কাম কৰিছে। তাৰ ভিতৰত আছে :
দাদু নাতি হাতী, পৰিচালক নিপ বৰুৱা, বাংলা ভাষা, ১৯৮৪
পাপৰি, পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱা, অসমীয়া, ১৯৮৫
অগ্নিস্নান, পৰিচালক ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, ১৯৮৫
হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়, পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱা,১৯৮৭
চিৰাজ, পৰিচালক ড° ভূপেন হাজৰিকা, ১৯৮৭
কোলাহল, পৰিচালনা ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া,১৯৮৯
সাৰথি, পৰিচালক ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া,
ইতিহাস, পৰিচালক ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া
আৱৰ্তন, পৰিচালক ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া
কালসন্ধ্যা, পৰিচালক ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, হিন্দী, ১৯৯৭
মন-মন্দিৰ, পৰিচালক শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ
ময়ূৰী, পৰিচালক শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ
এই দেশ মোৰ দেশ, পৰিচালক শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ ১৯৮৬
প্ৰতিদান, পৰিচালক দাৰা আহমেদ,১৯৮৭
উত্তৰকাল, পৰিচালক আব্দুল মজিদ,১৯৮৯

থিয়েটাৰ জগতলৈ অৱদান

ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ মঞ্চকলাৰ নিৰ্দেশক ৰূপে তেওঁ প্ৰায় প্ৰতিখন থিয়েটাৰৰ সৈতে জড়িত। ইন্দ্ৰধেনু থিয়েটাৰ, কহিনুৰ থিয়েটাৰ, ৰাজশ্ৰী থিয়েটাৰ, ভাগ্যদেৱী, বৰদৈচিলা, প্ৰাগজ্যোতিষ, জ্যোতিৰূপা, আশীৰ্বাদ, ৰাজতিলক, আৱাহন থিয়েটাৰ আদিৰ সতে বিভিন্ন সময়ত জড়িত আছিল। ভ্ৰাম্যমাণৰ মঞ্চত তেওঁ ৪৫০খনতকৈও অধিক নাটকৰ মঞ্চসজ্জাৰ দায়িত্বত আছিল। তদুপৰি বিখ্যাত পৰিচালকৰ ভালেমান ( ৫৬) নাটকত আহমেদে কলা নিৰ্দেশনাৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। তেওঁ যোৱা চল্লিছ বছৰত ১৫০ খনমান টি ভি ধাৰাবাহিক আৰু ১১০খন টেলিফিল্মত কলা নিৰ্দেশক আছিল।

ভাস্কৰ্য শিল্পলৈ অৱদান

ভাস্কৰ্য শিল্পী নুৰুদ্দিন আহমেদে ড° ভূপেন হাজৰিকা, পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, চুকাফা, চিলাৰায়, বিবেকানন্দ, জৱাহৰলাল নেহৰু, মহাত্মা গান্ধী বি.আৰ. আম্বেদকাৰ, মৌলানা আবুল কালাম আজাদ, ড° এ পি জে আব্দুল কালাম আদিৰ আবক্ষ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰি ভূয়সী প্ৰশংসা অৰ্জন কৰে। ‌ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ বিহুমণ্ডপ আৰু মঞ্চ তেওঁ নিৰ্মাণ কৰি আহিছে। অসমৰ উপৰি বাংলাদেশ আৰু শ্ৰীলংকাত তেওঁ মঞ্চসজ্জাৰ কাম কৰিছিল। শ্ৰী শ্ৰীবটদ্ৰৱা থানৰ প্ৰকল্পত কৃষ্ণলীলা, ভগৱান বিষ্ণুৰ দশাৱতাৰৰ ভাস্কৰ্য আদি তেখেতৰ কৰ্ম।

বঁটা আৰু কৃতিত্ব

ভাৰত চৰকাৰৰ পদ্মশ্ৰী সন্মান,২০২৬, কলা
সংগীত নাটক একাডেমী এৱাৰ্ড,২০১৭, সম্পৰ্কিত থিয়েটাৰ- (মঞ্চসজ্জা) (allied theatre-(stagecraft)ৰ বাবে
"বিশ্বৰ বৃহত্তম দুৰ্গা প্ৰতিমা" লিমকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ, ২০১৭
গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকপটত দ্বিতীয়,২০০৩
চগনলাল মেমৰিয়েল এৱাৰ্ড,( ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ) ২০০৪-০৫
অসম চৰকাৰৰ মঞ্চকলাৰ বঁটা, ১৯৯৭-৯৮
শ্ৰেষ্ঠ সাজ-পাৰ ডিজাইনাৰ,অসম চৰকাৰ, ১৯৯৭-৯৮
স্বৰ্ণ পদক, ভাৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য মেলা,২০১২, নতুন দিল্লী,
স্বৰ্ণ পদক, ভাৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য মেলা,২০১৩, নতুন দিল্লী,
স্বৰ্ণ পদক, ভাৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য মেলা, নতুন দিল্লী, ২০১৫

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
বিচূৰ্ণীভৱন

বিচূৰ্ণীভৱন হৈছে ভূ-পৃষ্ঠৰ শিলাসমূহ নিজ স্থানতে প্ৰাকৃতিক আৰু মানৱ প্ৰভাৱিত প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা খণ্ড-বিখণ্ড হোৱা কাৰ্য। এই প্ৰক্ৰিয়াত কোনো বাহক কাৰ্য জড়িত নাথাকে।

বিচূৰ্ণীভৱনৰ কাৰকসমূহ

শিলৰ গঠন আৰু সংযুক্তি বিষয়ে বহলাই লিখা

ভূ-পৃষ্ঠৰ ঢাল

জলবায়ু ভিন্নতা

উদ্ভিদৰ প্ৰভাৱ

বিচূৰ্ণীভৱনৰ প্ৰকাৰ

ভৌতিক বিচূৰ্ণীভৱন

ৰাসায়নিক বিচূৰ্ণীভৱন

জৈৱিক বিচূৰ্ণীভৱন

ভৌতিক বিচূৰ্ণীভৱন(physical weathering)

ভূ-পৃষ্ঠৰ শিলসমূহ প্ৰাকৃতিক চাপ প্ৰতিচাপ আৰু পীড়ণৰ বাবে গাঠনিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই ভাগিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু শিলাসমূহৰ মূল ৰাসায়নিক উপাদান একে থাকে। এই প্ৰক্ৰিয়াক ভৌতিক বিচূৰ্ণীভৱন বোলে।ইয়াৰ প্ৰকাৰ সমূহ হ'ল

হৈম বিচূৰ্ণীভৱন( frost shattering)

 যেতিয়া 0°ডিগ্ৰী উষ্ণতাত শিলাসমূহৰ ছিদ্ৰভাগৰ পানী বৰফলৈ ৰূপান্তৰিত হয় । ই শিলাখণ্ডৰ বিচূৰ্ণীভৱনত সহায় কৰে।ইয়াক হৈম বিচূৰ্ণীভৱন বোলে। scree আৰু felscnmeer এনে ধৰণৰ ভূ অৱয়ব।

Salt cristalisation

যেতিয়া ভূগৰ্ভৰ পানীভাগ ভূপৃষ্ঠৰ সমান্তৰালকৈ বৈ যায় ইয়াত দ্ৰৱীভূত লৱণ উপাদান বোৰে শিলাসমূহৰ বিচূৰ্ণীভৱনত সহায় কৰে।

পিয়াঁজী বিচূৰ্ণীভৱন(onion weathering)

উত্তাপ আৰু বতাহৰ দ্বাৰা পিয়াঁজৰ বাকলিৰ দৰে শিলবিলাকৰ পৃষ্ঠাভাগৰ ছাল এৰি যায় তাকে পিয়াঁজী বিচূৰ্ণীভৱন বোলে।

ৰাসায়নিক বিচূৰ্ণীভৱন(chemical weathering)

বিভিন্ন ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়াৰ ফলত শিলাখণ্ডৰ অৱক্ষয় হোৱাকে ৰাসায়নিক বিচূৰ্ণীভৱন বোলে।এই বিক্ৰিয়াসমূহ হ'ল

অংগাৰীকৰণ(carbonation)

বৰষুণৰ পানী বায়ুমণ্ডলৰ কাৰ্বন ডাই অক্সাইডৰ লগত মিশ্ৰিত হৈ কাৰ্বনিক এচিডলৈ ৰূপান্তৰিত হয় আৰু চূণশিলৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাই।

দ্ৰৱণ(solution)

পানীৰ সংস্পৰ্শত শিলবিলাকত থকা দ্ৰৱীভূত পদাৰ্থবোৰ গলি যোৱা প্ৰক্ৰিয়াকে দ্ৰৱণ বোলে।

জাৰণ

শিলত থকা লৌহজাতীয় মণিকৰ লগত জলীয় ভাপ মিশ্ৰিত হৈ বায়ুমণ্ডলৰ অক্সিজেনৰ ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া ঘটি লৌহ কণিকাবোৰ ফেৰাচ হাইড্ৰক্সাইডলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।

জৈৱিক বিচূৰ্ণীভৱন(biological weathering)

উদ্ভিদ , প্ৰাণী আৰু মানুহৰ দ্বাৰা সংঘটিত হোৱা বিচূৰ্ণীভৱনক জৈৱিক বিচূৰ্ণীভৱন বোলে।

শ্ৰেণী:ভূতত্ত্ব
চুলাজ্জা ফিৰোদিয়া মটৱানী

চুলাজ্জা ফিৰোদিয়া মটৱানী ( ; জন্ম: ২৬ আগষ্ট ১৯৭০) এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্যোগী। বৰ্তমান কাইনেটিক ইঞ্জিনিয়াৰিং লিমিটেডৰ ভাইচ চেয়াৰপাৰ্চন আৰু কাইনেটিক গ্ৰীণ এনাৰ্জি এণ্ড পাৱাৰ ছলিউচনছ লিমিটেডৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া।

কাইনেটিক গ্ৰুপ মল্লিকা শ্ৰীনিবাসনৰ নেতৃত্বত উল্লেখনীয় প্ৰসাৰ লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ কাৰ্যকালত মপেড, স্কুটাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মটৰ চাইকেললৈকে দুচকীয়া বাহনৰ ৰেঞ্জ আগবঢ়াইছিল। শেহতীয়াকৈ তেওঁ গোটটোৰ পুনৰ্গঠন কৰি গোটৰ কাৰ্য্যকলাপক অটোমোটিভ ব্যৱস্থা আৰু সেউজ শক্তিলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰিছে। আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ কাইনেটিক গ্ৰীণ এনাৰ্জি এণ্ড পাৱাৰ ছলিউচনছ নামৰ এটা কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে য’ত বিদ্যুৎ-চালিত অ’ট’, বাগী আৰু সৰু সৰু ইলেক্ট্ৰিক টেক্সি মুকলি কৰাৰ লক্ষ্য লৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৭০ চনৰ ২৬ আগষ্টত জন্মগ্ৰহণ কৰা চুলাজ্জাই ১৯৯০ চনত পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বৃহন মহাৰাষ্ট্ৰ কলেজ অৱ কমাৰ্চৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিটচবাৰ্গৰ কাৰ্নেগী মেলন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰীধাৰী। তেখেত কাইনেটিক ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ প্ৰতিষ্ঠাপক এইচ কে ফিৰোডিয়াৰ নাতিনী আৰু অৰুণ ফিৰোডিয়া গ্ৰুপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ অৰুণ ফিৰোডিয়াৰ কন্যা (ড° অভয় ফিৰোডিয়া গ্ৰুপ - ফৰ্চ মটৰ্ছ, জয়া হিন্দ ইণ্ডাষ্ট্ৰীজৰ সৈতে জড়িত নহয়) ৷ অত্যন্ত মেধাৱী চুলাজ্জাই পঢ়া-শুনাত প্ৰতিটো পৰীক্ষাতে ৰেংক হোল্ডাৰ হৈ আহিছে। এছ এছ চি পৰীক্ষাত শীৰ্ষস্থান দখলৰ তালিকাত তেওঁৰ নাম আছিল আৰু এইচ এছ চি পৰীক্ষাত তেওঁ ৰাজ্যৰ ভিতৰতে শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছিল। তেওঁ পুনেৰ যুৱ পৰিচালিত সংস্থা এআইইএছইচিৰ উপ-সভানেত্ৰী হৈ আছিল আৰু বৰ্তমান তেওঁ ব'ৰ্ডৰ উপদেষ্টা।

ব্যক্তিগত জীৱন

চুলাজ্জাই মনীষ মটৱানীৰ সৈতে বিবাহ হয়। তেওঁ ১৯ বছৰীয়া পুত্ৰ সিদ্ধান্তৰ মাতৃ। চুলাজ্জা ফিটনেছ অনুৰাগী আৰু মাৰাথন দৌৰবিদ। ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ বেডমিণ্টনৰ প্ৰতি উৎসাহী হৈ আহিছে। স্কিইং, স্কাই ডাইভিং আৰু স্কুবা ডাইভিঙৰ দৰে দুঃসাহসিক ক্ৰীড়াও তেওঁ ভাল পায়।

কৰ্ম জীৱন

শেহতীয়াকৈ, মল্লিকা শ্ৰীনিবাসনে টনিনো লেমবৰ্গিনি, এছপিএৰ সৈতে এটা যুক্ত উদ্যোগ (JV) গঠন কৰিছে, যাৰ লক্ষ্য বিদ্যুৎ আৰু সৌৰ-চালিত গল্ফ কাৰ্ট আৰু পৰ্যটন যানবাহনৰ উন্নয়ন। এই যানবাহনসমূহ ভাৰততে উৎপাদন কৰি বিশ্ববাজাৰত বিপণন কৰা হ'ব, য'ত বিশ্বমানদণ্ডৰ আৰ্হি আৰু প্ৰযুক্তি সংযোজন কৰা হৈছে।

তেওঁ কাইনেটিক ইঞ্জিনিয়াৰিং লিমিটেডৰ ভাইচ চেয়াৰপাৰ্চন হিচাপেও কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।কাইনেটিক গ্ৰুপৰ সামগ্ৰিক ব্যৱসায়িক কৌশল আৰু বিকাশৰ বাবে তেওঁ দায়বদ্ধ। কাইনেটিক গ্ৰুপৰ ব্যৱসায়িক আগ্ৰহৰ ভিতৰত আছে অটোম’বাইল মেনুফেকচাৰিং, পাৱাৰট্ৰেইন চিষ্টেম, গ্ৰীণ এনাৰ্জি, মাল্টিলেভেল পাৰ্কিং সমাধান, লিফ্ট আৰু এস্কেলেটৰকে ধৰি অটো কম্পোনেণ্ট। কাইনেটিকৰ অংশীদাৰসকলৰ ভিতৰত হুণ্ডাই, লেমবৰ্গিনি, টাইজিন ইলেক্ট্ৰিকেল, মেগনা আদি কোম্পানী অন্যতম।

তথ্য সূত্ৰ
ৰঞ্জনা লিপি

ৰঞ্জনা লিপি (Lantsa) হৈছে একাদশ শতিকাত বিকশিত হোৱা এটা আবুগিদা লিখন ব্যৱস্থা। এই লিপি ২০ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে নেপালৰ পৰা তিব্বতলৈকে এটা অঞ্চলত কাঠমাণ্ডুৰ ঐতিহাসিক বাসিন্দা নেৱাৰ লোকসকলে সংস্কৃত আৰু নেৱাৰ ভাষা লিখিবলৈ এই লিপি ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ আজিকালি চীন দেশৰ বৌদ্ধ মঠসমূহতো ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিশেষকৈ তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চলৰ ভিতৰৰ তিব্বতী বৌদ্ধ অঞ্চল, ছিচুয়ান, ইউনান, কিংহাই আৰু গানছুতৰ লগতে মংগোলিয়া আৰু জাপানৰ বৌদ্ধ মঠ সমূহত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে বাওঁফালৰ পৰা সোঁফালে লিখা হয় যদিও কুটাক্ষৰ ৰূপটো ওপৰৰ পৰা তললৈ লিখা হয়। প্ৰচলিত নেপাল বৰ্ণমালাৰ লগতে ইয়াক নেপালৰ অন্যতম লিপি বুলি গণ্য কৰা হয়।

বৰ্ণমালা

অ আ ই ঈ
উ ঊ ঋ ৠ
ঌ ৡ
এ ঐ ও ঔ
অং অঃ

ক খ গ ঘ ঙ
চ ছ জ ঝ ঞ
ট ঠ ড ঢ ণ
ত থ দ ধ ন
প ফ ব ভ ম
য ৰ ল ৱ
শ ষ স হ
ক্ষ ত্ৰ জ্ঞ

সংখ্যা

০ ১ ২ ৩ ৪ ৫ ৬ ৭ ৮ ৯

মনোগ্ৰাম (কুটাক্ষৰ)

কুটাক্ষৰ হৈছে ৰঞ্জনা লিপিৰ এক মনোগ্ৰাম। মনোগ্ৰামত লিখিব পৰা নেপালী লিপিৰ ভিতৰত ই মাথোঁ এটা।

ইউনিক'ড

এই লিপিৰ বাবে এটা ইউনিক'ড ব্লক Evertype দ্বাৰা প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে।

বাহ্যিক সংযোগ

Download Ranjana Newari Regular Font

Fynn, Christopher John. Ranjana (Lantsa) script

Ranjana script on Omniglot
Ranjana script
Saerji. (2009). Rañjanā script: Akṣara List of the Manuscript of Aṣṭasāhasrikāprajñāpāramitā (ca. the 11–12th Centuries). Research Institute of Sanskrit Manuscripts & Buddhist Literature, Peking University.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিপি
বৰ্ণ ব্যৱস্থা

বৰ্ণ ব্যৱস্থা হৈছে প্ৰাচীন ভাৰতীয় সমাজৰ এটি সামাজিক শ্ৰেণীবিভাজন প্ৰণালী, যাৰ উল্লেখ বৈদিক সাহিত্যত পোৱা যায়। এই ব্যৱস্থাত সমাজক চাৰিটা মুখ্য বৰ্ণত বিভক্ত কৰা হৈছিল- ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য আৰু শূদ্ৰ। বৰ্ণ ব্যৱস্থাই ধৰ্মীয় কৰ্তব্য, সামাজিক ভূমিকা আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ ক্ষেত্ৰত নিয়ম নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।

ঐতিহাসিক পটভূমি

বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ প্ৰাচীনতম উল্লেখ ঋগ্বেদত পোৱা যায়, বিশেষকৈ পুৰুষ সূক্তত, য’ত সমাজৰ চাৰিটা বৰ্ণক প্ৰতীকীভাৱে দৈবিক পুৰুষৰ বিভিন্ন অংগৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যদিও এই সূক্তক বহু পণ্ডিতে ঋগ্বেদৰ অন্তিম সংযোজন বুলি ধৰে, ই বৰ্ণ ধাৰণাৰ বৈদিক ভিত্তি সূচায়।

বৈদিক আৰু পৰৱৰ্তী বিকাশ

প্ৰাৰম্ভিক বৈদিক যুগত বৰ্ণ ব্যৱস্থা তুলনামূলকভাৱে কম প্ৰভাৱশালী আছিল আৰু সামাজিক গতি-প্ৰকৃতি সীমিত পৰিসৰত সম্ভৱ আছিল। অন্তিম বৈদিক যুগত এই ব্যৱস্থাই অধিক আনুষ্ঠানিক আৰু বিধানমূলক ৰূপ লয়। এই সময়ত ধৰ্মশাস্ত্ৰ আৰু আচাৰসংহিতাত বৰ্ণ-নিৰ্ধাৰিত কৰ্তব্য আৰু সামাজিক সীমাৰ বিস্তৃত ব্যাখ্যা দেখা যায়।

বৰ্ণসমূহ

ব্ৰাহ্মণ বৰ্ণৰ সৈতে যজ্ঞ সম্পাদন, বেদ অধ্যয়ন আৰু ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ দায়িত্ব সংযোগ কৰা হৈছিল। ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণৰ প্ৰধান ভূমিকা আছিল শাসন, যুদ্ধ আৰু সমাজৰ সুৰক্ষা। বৈদিক আৰু পৰৱৰ্তী সাহিত্যত ৰজা আৰু যোদ্ধাসকল সাধাৰণতে এই বৰ্ণৰ অন্তৰ্গত বুলি বৰ্ণিত। বৈশ্য বৰ্ণৰ সৈতে কৃষি, পশুপালন আৰু বাণিজ্য জড়িত আছিল। এই বৰ্ণই অৰ্থনৈতিক উৎপাদনত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। শূদ্ৰ বৰ্ণক মূলতঃ সেৱা আৰু শ্ৰমমূলক কাৰ্যৰ সৈতে সংযোগ কৰা হৈছিল। বৈদিক সাহিত্যত শূদ্ৰসকলৰ সামাজিক অধিকাৰ সীমিত আছিল বুলি উল্লেখ পোৱা যায়।

সামাজিক মূল্যায়ণ

বৰ্ণ আৰু জাত

বৰ্ণ ব্যৱস্থাক প্ৰায়েই জাত প্ৰণালীৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হয়, যদিও দুয়ো একে নহয়। বৰ্ণ হৈছে তাত্ত্বিক আৰু পাঠ্যভিত্তিক শ্ৰেণীবিভাজন, আনহাতে জাত হৈছে আঞ্চলিক আৰু পেচাভিত্তিক সামাজিক গোট, যাৰ সংখ্যা বহু।

ঐতিহাসিক প্ৰভাৱ

বৰ্ণ ব্যৱস্থাই ভাৰতীয় সমাজৰ আইন, ধৰ্ম আৰু সামাজিক সংগঠনত দীৰ্ঘকালীন প্ৰভাৱ পেলাইছে। এই ব্যৱস্থাৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যা আৰু ৰূপান্তৰ পৰৱৰ্তী কালত দেখা যায়, বিশেষকৈ ধৰ্মশাস্ত্ৰ আৰু হিন্দুধৰ্মৰ বিভিন্ন ধাৰাত।

তথ্য সংগ্ৰহ
সৰ্বেশ্বৰ বসুমতাৰী

সৰ্বেশ্বৰ বসুমতাৰী (; জন্ম: ৮ এপ্ৰিল ১৯৬২) অসমৰ চিৰাং জিলাৰ এগৰাকী জনজাতীয় কৃষক। বৰ্তমান তেওঁ চিৰাং জিলাৰ মীন বিভাগৰ উপদেষ্টা মণ্ডলীৰ এগৰাকী সদস্য হিচাপে কৰ্মৰত। ইয়াৰ লগতে তেওঁ চিৰাং জিলাৰ কৃষি বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ আৰু ৰেচম পালনৰ সদস্য। তেওঁ ২০১৭ৰ পৰা বৰদৈচিলা কৃষক উৎপাদক কোম্পানী লিমিটেডৰ এগৰাকী প্ৰম’টাৰ হিচাপে কাম কৰি আহিছে। ২০২৩ চনত অসম চৰকাৰে কৃষি ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃৰ্তি স্বৰূপে তেওঁক ২০২২ বৰ্ষৰ বাবে অসমৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান অসম গৌৰৱ প্ৰদান কৰে। ২০২৪ তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯৬২ চনৰ ৮ এপ্ৰিল সৰ্বেশ্বৰ বসুমতাৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ বগিদ্বাৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঞ্চম শ্ৰেণীলৈকে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

তেওঁৰ খেতিপথাৰৰ কৃষিজাত সামগ্ৰী স্থানীয়ভাৱে বিক্ৰী হয় আৰু লগতে অৰুণাচল প্ৰদেশ, নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মণিপুৰ আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন দুৰ্গম অঞ্চলৰ বজাৰতো বিক্ৰী হয়। ২০২৪ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে। ২০২৪ চনত তেওঁ ভাৰতীয় তেল নিগমৰ অন্তৰ্গত বঙাইগাঁও তেল শোধনাগাৰে আগবঢ়াৱা শ্ৰেষ্ঠ কৃষক বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম গৌৰৱ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কেতেকী ফুল

কেতেকী ফুল বা পাণ্ডানাছ অড'ৰিফাৰ হৈছে পেণ্ডানেছিয়া পৰিয়ালৰ এবিধ উদ্ভিদ। ই পলিনেছিয়া, অষ্ট্ৰেলিয়া, দক্ষিণ এছিয়া (আন্দামান দ্বীপপুঞ্জ), আৰু ফিলিপাইনছৰ থলুৱা উদ্ভিদ। ভাৰত আৰু বাৰ্মাতো ইয়াক বনৰীয়া হিচাপে পোৱা যায়। ইয়াক সুগন্ধি স্ক্ৰু-পাইন বুলিও জনা যায়।

নাম

স্ক্ৰু-পাইনৰ কেতেকী ফুলৰ অন্যান্য ইংৰাজী নামসমূহ হ'ল কেউড়া, সুগন্ধি স্ক্ৰুপাইন, আম্ব্ৰেলা ট্ৰি আৰু স্ক্ৰু ট্ৰি।

ভাৰতত এই গছজোপা বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। ইয়াৰে বহুতো নাম মূল সংস্কৃত কেতকীৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। জাপানত ইয়াক কোৱা হয় আদান।

বাংলাদেশৰ ছেইণ্ট মাৰ্টিন দ্বীপত কেতেকী ফুলৰ গছ গজে যদিও পৰ্যটন ক্ষেত্ৰৰ সম্প্ৰসাৰণৰ ফলত ই বহু পৰিমাণে ধ্বংস হৈছে।

বিৱৰণ

ই এবিধ সৰু ডালযুক্ত, কলগছৰ দৰে সপুষ্পক উদ্ভিদ। ইয়াৰ উচ্চতা ৪ মিটাৰ উচ্চতা পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে। ইয়াৰ পাতবোৰ তৰোৱালৰ আকৃতিৰ আৰু কাঁইটীয়া। পাতবোৰ ৪০–৭০ চে.মি. দীঘল হ'ব পাৰে। . গ্ৰীষ্মকালত গছজোপাত সুগন্ধি ফুল ফুলে। য়েমেনত কেতেকী ফুলৰ গছ প্ৰধানকৈ পশ্চিমৰ ঢালৰ পাদদেশৰ নৈৰ কাষত পোৱা যায়। অধিক বৰষুণ হোৱা অঞ্চলত ইয়াক বেছিকৈ দেখা যায়। সুগন্ধি ফুলবোৰ পাতত মেৰিয়াই পথৰ দাঁতিত আৰু বজাৰত বিক্ৰী কৰা হয়। কিছুমানে কয় যে ইয়াক ভাৰতৰ পৰা য়েমেনত প্ৰৱেশ কৰা হৈছিল য’ত ইয়াৰ ফুলবোৰ মূলতঃ সুগন্ধি তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

কিংবদন্তি

কেতেকী ফুল কেতিয়াও শিৱৰ প্ৰতি উছৰ্গা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। হিন্দু আখ্যান অনুসৰি শিৱই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা কোৱাত ব্ৰহ্মাক সহায় কৰাৰ বাবে কেতেকী ফুলক অভিশাপ দিছিল যে, ইয়াক কেতিয়াও তেওঁক পূজা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা নহ’ব।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ