ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বৰাক উপত্যকা

বৰাক উপত্যকা (দক্ষিণ অসম বুলিও জনাজাত) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ দক্ষিণ অঞ্চলত অৱস্থিত। এই উপত্যকাৰ মুখ্য চহৰ হৈছে শিলচৰ। এই অঞ্চল বৰাক নদীৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে। বৰাক উপত্যকা অসমৰ তিনিখন প্ৰশাসনিক জিলা: কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু হাইলাকান্দি জিলাৰে গঠিত। এই তিনি জিলাৰ ভিতৰত কাছাৰ আৰু হাইলাকান্দি ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ কাছাৰ জিকা আৰু কৰিমগঞ্জ ছিলেট জিলাৰ অন্তৰ্গত আছিল। ১৯৪৭ চনত ছিলেট জিলাৰ পৰা কৰিমগঞ্জ পৃথক কৰা হয়। বৰ্তমান ছিলেট জিলা বাংলাদেশৰ অন্তৰ্গত।

নামৰ উৎপত্তি

বৰাক নাম ডিমাছা শব্দ 'ব্ৰা' আৰু'ক্ৰ' ৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে। 'ব্ৰা' মানে বিভক্ত আৰু 'ক্ৰ' মানে ওপৰৰ অংশ বা সোঁত। কৰিমগঞ্জ জিলাৰ হাৰিতাকীত বৰাক নদী সুৰমা আৰু কুছিয়াৰা নদীত বিভক্ত হৈছে। এই বিভক্ত স্ৰোতক ডিমাছা সকলে 'ব্ৰাক্ৰ' বুলি কৈছিল। কালক্ৰমত 'ব্ৰাক্ৰ' শব্দৰ পৰাই বৰাক নামৰ উৎপত্তি হল।

জনবসতি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে বৰাক উপত্যকাৰ ধৰ্মীয় জনবসতি এনেধৰণৰ:
হিন্দু - ৫০.০% (১৮,১২,১৪১ জন)
মুছলমান - ৪৮.১% (১৭,৪৪,৯৫৮ জন)
খ্ৰীষ্টান - ১.৬% (৫৮,৬৭৫ জন)
অন্যান্য- ০.২%
ভাৰতৰ মুছলমান সংখ্যাগুৰু আৰু হিন্দু সংখ্যালঘূ অঞ্চলৰ ভিতৰত কাশ্মীৰৰ পিছতে বৰাক উপত্যকা দ্বিতীয় স্থান অধিকাৰ কৰিছে। কাছাৰ জিলাত হিন্দু সংখ্যাগুৰু(প্ৰায় ৬০%) আৰু আন দুখন জিলা হাইলাকান্দি(প্ৰায় ৬০%) আৰু কৰিমগঞ্জ(প্ৰায় ৫৬.২৬%) মুছলমান সংখ্যাগুৰু অঞ্চল।
ছিলটী সকলৰ বাহিৰে এই অঞ্চলত বঙালী, ডিমাছা-কছাৰী, হামাৰ, মণিপুৰী( বিষ্ণুপুৰীয়া আৰু মেইতেই), ৰংমেই নাগা, অসমীয়া সকলে এই অঞ্চলত বাস কৰে।

ভাষা

বাঙালী আৰু মেইতেই (মণিপুৰী) এই অঞ্চলৰ চৰকাৰী ভাষা।

অসমৰ ৰাজ্যভাষা অসমীয়া আৰু ইংৰাজী হলেও বঙালীক বৰাক উপত্যকাৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকীৰ্তি দিয়া হৈছে। এই অঞ্চলৰ বেছিভাগ লোকে ছিলঠীয়া ভাষা কয়। ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন স্থানীয় জনগোষ্ঠী সমূহে নিজৰ ভাষা কয়। এই অঞ্চলত অসমীয়া ভাষী লোকৰ সংখ্যা কম।

যাতায়ত

যাতায়তৰ ক্ষেত্ৰত এই অঞ্চল অলপ পিছপৰা। বানপানী, ভূমিস্খলন, অতিপাত বৰষুণ তথা ভূমিকম্পয়ে এই অঞ্চলৰ যাতায়তৰ প্ৰচুৰ ক্ষতি কৰে।

বিমান সেৱা

এই অঞ্চলৰ একমাত্ৰ বিমান বন্দৰ শিলচৰ বিমানবন্দৰ, কুম্ভীৰগ্ৰামত অৱস্থিত। ইয়াৰ পৰা কলকাতা, গুৱাহাটী, ইম্ফলৈ নিয়মীয়া বিমান সংযোগ আছে।

ৰেল সেৱা

বৰাক উপত্যকা উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৰ অধীনত। উপত্যকাখন কেৱল লামডিং ৰেল ষ্টেচন সংযোগী কেৱল এটাহে ১৭০km দীঘল ব্ৰডগেজ ৰেলপথ আছে।
বৰ্তমান দুটা ৰেল এই অঞ্চলত চলাচল কৰে।

55615/6 গুৱাহাটী - শিলচৰ বিজি ফাষ্ট পেচেঞ্জাৰ

25657/8 কাঞ্চনজংঘা এক্সপ্ৰেছ

স্থলপথ

৪৪ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে বৰাক উপত্যকা গুৱাহাটীৰ লগত সংযোগিত। এইপথ গুৱাহাটীৰ পৰা মেঘালয়ৰ মাজেৰে পাৰ হৈ শিলচৰ সোমাইছে।
ব্যক্তিগত আৰু অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ বাছ এই অঞ্চলত নিয়মীয়াকৈ চলাচল কৰে। লগতে বৰাক উপত্যকাক গুৱাহাটী, ছিলং,ইম্ফল, আৰু আগৰতলা সংযোগ কৰিছে।

প্ৰশাসন

বৰাক উপত্যকাত দুখন লোকসভা আসন আছে।
কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টি
শিলচৰলোকসভা সমষ্টি

শিক্ষা

বৰাক উপত্যকাত কেইবাখনো বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয় আৰু অন্যান্য শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আছে।
তাৰেই ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কেইখন হল:
অসম বিশ্ববিদ্যালয়
ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, শিলচৰ
শিলচৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংমণ্ডল
বিৰাট কোহলি

বিৰাট ক'হলি (জন্ম ৫ নৱেম্বৰ ১৯৮৮) এজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ। টপ অৰ্ডাৰত খেলা সোঁহতীয়া বেট্‌ছমেনজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক। ২০০৮ চনত মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত ১৯-অনুৰ্দ্ধ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাত জয়লাভ কৰা ভাৰতীয় দলৰ তেওঁ অধিনায়ক আছিল। ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত তেওঁ দিল্লী দলৰ হৈ খেলে আৰু ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগালোৰ দলৰ তেওঁ প্ৰাক্তন অধিনায়ক।

২০০৮ চনত ক'হলিয়ে ভাৰতৰ হৈ এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু ২০১১ চনৰ বিশ্বকাপ বিজয়ী ভাৰতীয় দলৰ তেওঁ সদস্য আছিল। এদিনীয়া দলত নিয়মীয়াকৈ খেলি আছিল যদিও ক'হলিয়ে ২০১১ চনতহে টেষ্টত আত্মপ্ৰকাশ কৰে কিংষ্ট'নত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিপক্ষে। ২০১১-১২ চনত এডিলেইডত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে ক'হলিয়ে প্ৰথম টেষ্ট শতক অৰ্জন কৰে।

এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ক'হলিৰ নামত বহুখিনি অভিলেখ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত ভাৰতীয় বেট্‌ছমেনৰ দ্ৰুততম শতৰাণ আৰু যিকোনো দেশৰ হৈ আটাইতকৈ কম খেলত ১৭টা শতৰাণ উল্লেখযোগ্য।সৌৰভ গাংগুলী (১৯৯৭-২০০০), শচীন টেণ্ডুলকাৰ (১৯৯৬-৯৮) আৰু মহেন্দ্ৰ সিং ধোনিৰ (২০০৭-০৯) পাছতে তেওঁ এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ক্ৰমাগত তিনি বা ততোধিক বৰ্ষত ১০০০ বা ততোধিক ৰাণ কৰা চতুৰ্থ বেট্‌ছমেন। ২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে আই চি চি এদিনীয়া বেট্‌ছমেনৰ ৰেংকিঙত প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। ২০১৪ চনত বাংলাদেশত অনুষ্ঠিত টুৱেণ্টী ২০ বিশ্বকাপত তেওঁ প্ৰতিযোগিতাৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ (মেন অৱ দ্য টুৰ্ণামেণ্ট) সন্মান লাভ কৰে।

অভিলেখ

দ্ৰুততম শতৰাণ

এদিনীয়া ক্ৰিকেটত কোনো ভাৰতীয় খেলুৱৈৰ দ্ৰুততম শতৰাণ, ৫২ বলত, অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে, জয়পুৰ, ১৬ অক্টোবৰ ২০১৩।

সাফল্য

এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সবাতোকৈ কম খেলত ১০০০ ৰাণ।
এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সবাতোকৈ কম খেলত ৩০০০ ৰাণ।
এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সবাতোকৈ কম খেলত ৪০০০ ৰাণ।
এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সবাতোকৈ কম খেলত ৫০০০ ৰাণ।
এদিনীয়া ক্ৰিকেটত যিকোনো দলৰ হৈ সবাতোকৈ কম খেলত ৬০০০ ৰাণ।
আটাইতকৈ কম এদিনীয়া খেলত ১০ টা শতৰাণৰ তালিকাত দ্বিতীয় স্থান, ভাৰতৰ হৈ প্ৰথম স্থান।
আটাইতকৈ কম এদিনীয়া খেলত ১৫ টা শতৰাণৰ তালিকাত দ্বিতীয় স্থান, ভাৰতৰ হৈ প্ৰথম স্থান।
আটাইতকৈ কম এদিনীয়া খেলত ২০ টা শতৰাণৰ তালিকাত দ্বিতীয় স্থান, ভাৰতৰ হৈ প্ৰথম স্থান।

কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষৰ সৰ্বাধিক ৰাণ

২০১০ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক ৰাণ।
২০১১ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক ৰাণ।
২০১২ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক ৰাণ।
২০১৩ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক ৰাণ।
২০১৪ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক ৰাণ।

২০১১ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত যিকোনো দলৰ হৈ সৰ্বাধিক ৰাণ।
২০১২ চনত টেষ্ট ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক ৰাণ।

সৰ্বাধিক শতৰাণ

২০১০ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক শতৰাণ।
২০১১ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক শতৰাণ।
২০১২ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত যিকোনো দলৰ হৈ সৰ্বাধিক শতৰাণ।
২০১৪ চনত এদিনীয়া ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ হৈ সৰ্বাধিক শতৰাণ।

অধিনায়কৰ অভিলেখ

অধিনায়ক হিচাপে টেষ্টৰ প্ৰথম তিনিটা ইনিংছত তিনিটা শতৰাণ কৰা প্ৰথম খেলুৱৈ। ইয়াৰ আগেয়ে গ্ৰেগ চেপেলে টেষ্টৰ অধিনায়ক হিচাপে প্ৰথম দুটা ইনিংছত শতৰাণ কৰিছিল।

সন্মান

টুৱেণ্টি ২০ বিশ্বকাপ ২০১৪ৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ (প্লেয়াৰ অৱ দ্য টুৰ্ণামেণ্ট)।

আই চি চি বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ এদিনীয়া খেলুৱৈ ২০১২

অৰ্জুন বঁটা ২০১৩

চিয়েট (Ceat) আন্তৰ্জাতিক বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ ২০১৩-১৪

প্ৰিয় খেলুৱৈ, পিপ্‌লছ চইচ এৱাৰ্ড্‌ছ ২০১২

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
অদিতি গুপ্তা

অদিতি গুপ্তা হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক আৰু 'মেন্সট্ৰুপীডিয়া কমিক'ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা। অদিতি আৰু তেওঁৰ স্বামী তুহিন পল, দুয়োজনেই ৰাষ্ট্ৰীয় ডিজাইন সংস্থাৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আৰু তেওঁলোকে মিলি 'মেন্সট্ৰুপীডিয়া কমিক' প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ২০১৪ চনত 'ফৰ্বচ্‌' আলোচনীৰ 'থাৰ্টি আণ্ডাৰ থাৰ্টি ক্লাচ অৱ টু থাউজেণ্ড ফৰটিন'ত তেওঁৰ নাম প্ৰকাশ পায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অদিতি গুপ্তা হ'ল এগৰাকী অভিযান্ত্ৰিক স্নাতক আৰু আহমেদাবাদ 'ৰাষ্ট্ৰীয় ডিজাইন প্ৰতিষ্ঠান' (নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ডিজাইন)ৰ 'নিউ মিডিয়া ডিজাইন'ৰ স্নাতকোত্তৰ। ভাৰতৰ ঝাড়খণ্ডৰ গৰৱাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১২ বছৰ বয়সতে তেওঁৰ মাহেকীয়া হৈছিল, কিন্তু ১৫ বছৰ বয়সত নৱম শ্ৰেণীত পঢ়োঁতেহে তেওঁ ঋতুস্ৰাৱৰ বিষয়ে জানিব পাৰে। সৰুতে ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত অদিতিক পূজা-পাতল কৰা ঠাইলৈ যাবলৈ দিয়া নহৈছিল, আনৰ বিছনাত তেওঁ বহিব নোৱাৰিছিল আৰু নিজৰ কাপোৰ নিজে ধুই শুকুৱাবলগীয়া হৈছিল। ১৫ বছৰ বয়সতহে অদিতিয়ে নিজৰ প্ৰথমটো চেনিটেৰী নেপকিন কিনে। অদিতিয়ে তেওঁৰ স্বামী তুহিন পলক 'ৰাষ্ট্ৰীয় ডিজাইন সংস্থান'ত পঢ়ি থকা সময়ত লগ পায় আৰু তেওঁলোকে একেলগে কেইবাটাও প্ৰকল্পত কাম কৰে। তেওঁলোকে অনুভৱ কৰে যে ঋতুস্ৰাৱ বিষয়ত শিক্ষিত মানুহৰ মাজতো সজাগতাৰ অভাৱ আৰু তেওঁলোকে এতিয়াও মাহেকীয়াৰ ক্ষেত্ৰত পৌৰাণিক নিয়ম আৰু জনবিশ্বাসবোৰ বিশ্বাস কৰে।

কৰ্মজীৱন

ঋতুস্ৰাৱৰ বিষয়ে মানুহৰ মাজত দেখা অজ্ঞানতা আৰু সচেতনতাৰ অভাৱে অদিতিক এই বিষয়ত গৱেষণা কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে আৰু এবছৰ তেওঁ এই বিষয়ত গৱেষণা কৰে। গুপ্তাই গান্ধীনগৰ, আহমেদাবাদ, ৰাঁচী আদি বিভিন্ন ঠাইত এই কমিকবোৰ বিতৰণ কৰে, য'ৰ ছোৱালীহঁত, সিহঁতৰ মাক-দেউতাক আৰু শিক্ষকে এইবোৰ বৰ ভাল পায়। 'মেন্সট্ৰুপীডিয়া'ই 'হুইচ্‌পাৰ ইণ্ডিয়া'ৰ লগ লাগি বহুবোৰ অভিযানত ভাগ লৈছে, ইয়াৰে এটা অভিযান 'আচাৰ চোওঁ আহা' (টাচ দ্যা পিকল)ত অন্য বহুতৰ সৈতে শ্ৰদ্ধা কাপুৰ, পৰিণীতি চোপ্ৰা, কল্কি কেক্‌লা, নেহা ধুপিয়া আৰু মন্দিৰা বেদীৰ দৰে অভিনেত্ৰীয়ে ভাগ লৈছে। 'ফৰ্বচ' আলোচনীৰ ইউ-থাৰ্টিত অদিতিয়ে স্থান পাইছে।

সমালোচনামূলক স্বীকৃতি

অদিতিৰ প্ৰকল্পটোৱে সমাজৰ এটি টেবু বিষয়ক চৰ্চালৈ অনাৰ বাবে প্ৰথমে মানুহৰ সমালোচনাৰ সন্মুখীন হ'লেও অনলাইন আৰু গণমাধ্যমপৰা ই ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰিছিল। 'মেন্সট্ৰুপীডিয়া'ই মাহেকে এক লাখ দৰ্শক লাভ কৰে। এজন হিন্দু ধৰ্মৰ নেতাই অদিতিক সমালোচনা কৰি কয় যে “তেওঁলোকে বোধহয় ভাল কামেই কৰিছে, কিন্তু ধৰ্মৰ বিষয়ে তেওঁলোকে একো নাজানে।” অদিতিৰ কৌতুকৰ কিতাপখন 'প্ৰৎসাহন', 'মুঞ্চি জগন্নাথ ভৱন স্মৃতি সংস্থান', 'ইনষ্টিংক্ট', 'কানহা' আদি এন জি অ' (বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান) আৰু লাডাখত থকা দুটা বৌদ্ধ বিহাৰে জনসচেতনা সৃষ্টিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

অসমীয়া ভাষাত 'মেন্সট্ৰুপীডিয়া কমিক'

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ব্যৱসায়ী
ফাইলাও বসুমতাৰী

ফাইলাও বসুমতাৰী (ইংৰাজী : Pwilao Basumatary; জন্ম: ৫ মাৰ্চ ১৯৯৩) এজন ভাৰতীয় বক্সাৰ। ২০১১ চনৰ আন্তৰ্জাতিক বক্সিং এছ'চিয়েচন (এমেচাৰ) মহিলা যুৱ আৰু জুনিয়ৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত আণ্টালিয়াত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ইণ্ডিয়া অ'পেন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। জাৰ্মানীত অনুষ্ঠিত কলন বক্সিং বিশ্বকাপত তেওঁ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। বুলগেৰিয়াত অনুষ্ঠিত ৭০ সংখ্যক ষ্ট্ৰেণ্ডজা মেম'ৰিয়েল বক্সিং প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কৃষক পৰিয়ালৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰা বসুমতাৰী চিৰাং জিলাৰ এখন দুৰ্গম গাঁৱত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ শৈশৱ ভোক আৰু দৰিদ্ৰতাৰ সৈতে যুঁজি পাৰ হৈছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল ২০১২ চনৰ অসমত হোৱা হিংসাৰ বলি হৈছিল। কোকৰাঝাৰৰ স্প'ৰ্টছ অথৰিটি অৱ ইণ্ডিয়া স্পেচিয়েল এৰিয়া গেমছ চেণ্টাৰত স্থান লাভেৰে তেওঁৰ ক্ৰীড়া কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ
এম ভি ধুৰন্ধৰ

ৰাও বাহাদুৰ মহাদেৱ বিশ্বনাথ ধুৰন্ধৰ এফ.আৰ.এছ.এ (১৮ মাৰ্চ ১৮৬৭ – ১ জুন ১৯৪৪) ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক যুগৰ এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী আৰু পোষ্টকাৰ্ড শিল্পী আছিল। তেওঁৰ জনপ্ৰিয় চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত তেওঁৰ সাধাৰণ ঔপনিৱেশিক যুগৰ মহিলাসকলৰ চিত্ৰকল্পসমূহো আছে।

প্ৰাথমিক জীৱন

ধুৰন্ধৰৰ জন্ম হৈছিল মহাৰাষ্ট্ৰৰ কলহাপুৰৰ মাৰাঠী পাঠৰে প্ৰভু পৰিয়ালত কলহাপুৰৰ ৰাজাৰাম হাইস্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি জে.জে. স্কুল অৱ আৰ্ট, বম্বেত ১৮৯০ চনত নামভৰ্তি কৰে। তাত তেওঁ শিল্পী জন গ্ৰীফিথছৰ ছাত্ৰ আছিল। ছাত্ৰ হিচাপে তেওঁ নিজৰ কামৰ বাবে বহু পদক লাভ কৰিছিল। ১৮৯৫ চনত তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

জে জে স্কুল অৱ আৰ্টৰপৰা স্নাতক হোৱাৰ পিছত ১৮৯৬ চনত ধুৰন্ধৰক একেখন বিদ্যালয়তে পদৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হয় আৰু তাতেই তেওঁ জীৱনৰ বাকী সময়খিনি কটায়। ১৯১০ চনত তেওঁক হেড মাষ্টাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯১৮ চনত তেওঁ ড্ৰয়িং এণ্ড ক্ৰাফ্টৰ পৰিদৰ্শক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ১৯৩১ চনলৈকে সেই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। অৱসৰৰ পূৰ্বে তেওঁ দুবছৰ ভাইচ-প্ৰিন্সিপাল আছিল। ১৯৩৮ চনত ধুৰন্ধৰ ৰয়েল ছ'চাইটি অৱ আৰ্টছৰ ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

শৈলী আৰু কাম

তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত বম্বে চহৰ আৰু ইয়াৰ জনসাধাৰণৰ নথিভুক্তকৰণৰ লগতে হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ওমৰ খায়াম ধাৰাবাহিকৰ দৃশ্য অংকন আছিল অন্যতম। এজন পাকৈত শিল্পী ধুৰন্ধৰে প্ৰায় হাজাৰ হাজাৰ চিত্ৰ আৰু চিত্ৰকল্প নিৰ্মাণ কৰা বুলি কোৱা হয়, য’ত কিছুমানক লিথ’গ্ৰাফিক প্ৰিণ্টলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছিল, যেনে অট্টো ৰথফিল্ডৰ উইমেন অৱ ইণ্ডিয়া (১৯২০) নামৰ কিতাপখনৰ বাবে তেওঁৰ চিত্ৰকল্প। ধুৰন্ধৰে পোষ্টকাৰ্ড ডিজাইন কৰিছিল, গুজৰাটী সাময়িকী আৰাম আৰু ভূতৰ বাবে কাৰ্টুন অংকনৰ উপৰি এছ এম এডৱাৰ্ডছ, বাই-ৱেজ অৱ বম্বে (১৯১২) আৰু চি এ কিনকেডৰ ডেকান নাৰ্চাৰী টেলছৰ বাবে চিত্ৰকল্প প্ৰদান কৰিছিল। ৰবি বৰ্মা প্ৰেছৰদ্বাৰা প্ৰকাশিত ধৰ্মীয় চিত্ৰকল্পও তেওঁ নিৰ্মাণ কৰিছিল। জে.জে.বিদ্যালয়ত থকা বছৰবোৰৰ বিষয়ে মাৰাঠী ভাষাত আত্মজীৱনী লিখিছিল। ১৯২৬ চনত আউন্ধ ৰাজ্যৰ শাসক মহাৰাজ ভৱনৰাও পন্তপ্ৰতিনিধিয়ে শিৱাজীৰ জীৱনৰ ওপৰত চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব দিয়ে।

১৯১৩ চনত ছাৰ জে.জে স্কুল অৱ আৰ্টৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত তেওঁ চিত্ৰকলা অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু আৰ্ট স্কুলত থকা বছৰবোৰৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ লিখিছিল। ১৯৪০ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থখনৰ শিৰোনাম, কালামন্দিৰাতিল এক্কেচালিছ ভাৰ্ছে (একচল্লিছ বছৰ শিল্পৰ মন্দিৰত)। ই সেই সময়ৰ শিল্পৰ ইতিহাসৰ এক প্ৰামাণিক নথি-পত্ৰত পৰিণত হৈছে।

অংকিত চিত্ৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
ছাতি

ছাতি ৰ’দ আৰু বৰষুণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কাপোৰ, প্লাষ্টিক আদিৰে তৈয়াৰ কৰা এক আহিলা৷ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কাৰণ ই মানুহৰ ’সুবিধাজনক জীৱন যাপন’ৰ বাবে আৱশ্যকীয় সম্পদ৷

ইতিহাস

ছাতিৰ ইতিহাস বহু পুৰণি৷ সংস্কৃত “ছত্ৰ’’ শব্দৰ পৰা অসমীয়া ছাতি শব্দটো অহিছে৷ ছত্ৰ বা ছাতি পুৰণিকালত সম্ভ্ৰান্ত মানুহেহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ চীন, জাপান, কোৰিয়া আদি দেশৰ ৰজাসকলে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু তেতিয়া ই ৰাজকীয় প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল৷ ইজিপ্ত আৰু ফ্ৰান্সৰ মানুহে parasol নামৰ এক বিশেষ ধৰণৰ আহিলা ৰ’দৰ পৰা বাচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ বৰষুণ বা ৰ’দে পোৰাৰ পৰা এজন ব্যক্তিক ৰক্ষা কৰিবলৈ ছাতি বা ’পেৰাচল’ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বৰষুণৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাৰ সময়ত পৰম্পৰাগতভাৱে ছাতি শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সূৰ্য্যৰ পোহৰৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাৰ সময়ত পেৰাছল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যদিও এই শব্দবোৰ ইটো আনটোৰ পৰিপূৰক৷ পাৰ্থক্যটো হ’ল কেৱল চালিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰীৰ৷ কিছুমান পেৰাছল পানী নোসোমাব পৰা নহয়, আৰু কিছুমান ছাতি স্বচ্ছ। ছাতিৰ চালি কাপোৰৰ বা নমনীয় প্লাষ্টিকৰ হ’ব পাৰে। ছাতিৰ আৱিষ্কাৰ আনুমানিক ৩০০০ বছৰ আগতেই হোৱা বুলি কোৱা হয় যদিও ছাতি সাধাৰণ মানুহৰ ব্যৱহাৰ্য বস্তু নাছিল৷ ই আছিল আভিজাত্যৰ প্ৰতীক; সেয়ে ৰজা, মহাৰজা, ৰজাঘৰীয়া লোক আৰু জমিদাৰ শ্ৰেণীৰ লোকেহে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ ওঠৰ শতিকাৰ পৰাহে পশ্চিমীয়া দেশবোৰত লাহে লাহে সাধাৰণ মানুহে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰে৷
হিন্দু ধৰ্মৰ পুৰণি পুথিবোৰত বিষ্ণুৰ দশ অৱতাৰৰ এটা বামন অৱতাৰত বামনৰ কাল্পনিক ছবিত ছাতিৰ প্ৰয়োগ কৰালৈ চাই ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰয়োগ বহু আগৰে পৰা আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷ শংকৰদেৱ আৰু তেওঁৰ সমসাময়িক কবিসকলৰ কবিতাতো ’ছত্ৰ’ শব্দৰ প্ৰয়োগ দেখা যায়৷ “পৰিচাসকলে, ঠাকুৰৰ মাথে, শ্বেতছত্ৰ ধৰি যায়৷’’
পুৰণি কালত ৰজা-মহাৰজাসকলক “ছত্ৰভঙ্গ যোগ’’ বুলি জ্যোতিষীসকলে দেশৰ সাম্ভাৱ্য বিপদৰ বিষয়ে আগজাননী দিছিল৷ আহোমৰ বৰৰজা ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ ছত্ৰভঙ্গ যোগৰ কথা ইতিহাসত লিপিৱদ্ধ আছে৷

ছাতিৰ প্ৰকাৰ

ছাতি আৰু পেৰাছল মূলতঃ ব্যক্তিগত ব্যৱহাৰৰ বাবে আকাৰত হাতেৰে ধৰিব পৰা বহনযোগ্য আহিলা। হাতেৰে বৈ নিব পৰা আটাইতকৈ ডাঙৰ ছাতিবোৰ হ’ল গলফৰ ছাতি। ছাতিক দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি; সম্পূৰ্ণ ভাঙিব পৰা ছাতি, য’ত চালিটোক সমৰ্থন কৰা ধাতুৰ খুঁটাটো পিছুৱাই যায়, যাৰ ফলত ছাতিটো হেণ্ডবেগত সোমাব পৰাকৈ সৰু হৈ পৰে, আৰু ভাঙিব নোৱাৰা ছাতি, য’ত সহায়ক খুঁটাটো পিছুৱাই যাব নোৱাৰে আৰু কেৱল চালিখনহে কোঁচাই পেলাব পাৰি। হাতেৰে চলোৱা ছাতি আৰু স্প্ৰিং লোড কৰা স্বয়ংক্ৰিয় ছাতিৰ মাজত আন এটা প্ৰভেদ আছে, স্বয়ংক্ৰিয় ছাতি, যিবোৰ বুটাম টিপিলেই স্প্ৰিং খোল খাই ছাতিবোৰ মেল খাই যায়।
হাতেৰে ধৰিব পৰা ছাতিৰ এক ধৰণৰ হেণ্ডেল থাকে যিটো কাঠ, প্লাষ্টিকৰ চিলিণ্ডাৰ বা বেঁকা "ক্ৰুক" হেণ্ডেল (বেতৰ হেণ্ডেলৰ দৰে)ৰ পৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। ছাতিসমূহ বিভিন্ন মূল্য আৰু মানদণ্ডৰ পৰিসৰত উপলব্ধ, ৰেহাইৰ দোকানত বিক্ৰী কৰা সস্তা, সামান্য মানদণ্ডৰ মডেলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দামী, মিহিকৈ নিৰ্মিত, ডিজাইনাৰৰ লেবেলযুক্ত মডেললৈকে। কেইবাজনো লোকৰ বাবে সূৰ্য্য বন্ধ কৰিব পৰা ডাঙৰ ’পেৰাছল’বোৰ প্ৰায়ে স্থিৰ বা অৰ্ধ-স্থিৰ আহিলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, পেটিঅ' টেবুল বা অন্যান্য বাগিচাৰ আচবাবৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বা ৰ'দঘাই বিলৰ পাৰত ছাঁ ল’বলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সঁজুলি
হামিদ এনায়েত

হামিদ এনায়েত (; ১৯৩২ তেহৰাণ, ইৰান- ১৯৮২) এজন ইৰানী ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানী আৰু অনুবাদক আছিল।

জীৱন আৰু কৰ্মৰাজি

তেওঁ তেহৰাণৰ এক মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল যাৰ ধৰ্মীয় পাণ্ডিত্যৰ পটভূমি আছিল। ১৯৫৪ চনত তেওঁ তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক্ৰমে ১৯৫৮ আৰু ১৯৬২ চনত লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁৰ ডেকা কালত তেওঁ ইৰানৰ টুডে পাৰ্টিৰ সৈতে জড়িত আছিল, কিন্তু ১৯৫৩ চনৰ ইৰানৰ সামৰিক অভ্যুত্থানৰ পিছত তেওঁ খলিল মালিকীৰ ইৰানী সমাজবাদী লীগত যোগদান কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁ ইউৰোপত ইৰানী ছাত্ৰ ফেডাৰেচনৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, যিয়ে পিছলৈ ইৰানী ছাত্ৰ ফেডাৰেচন, নেচনেল ইউনিয়ন গঠনত সহায় কৰিছিল। ১৯৬৫ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনৰ ভিতৰত তেওঁ চুডানৰ খাৰ্টুম বিশ্ববিদ্যালয়ত এগৰাকী আমন্ত্ৰিত অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৬৬ চনত ইৰানলৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁক তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯৮০ চনত তেওঁ আধুনিক মধ্যপ্ৰাচ্যৰ ইতিহাসৰ প্ৰবক্তা আৰু অক্সফৰ্ডৰ ছেইণ্ট এণ্টনীজ কলেজৰ এজন ফেল' হিচাপে নিযুক্ত হয় আৰু মৃত্যুৰ আগলৈকে এই পদত থাকে। (বাকী ৰেফাৰেন্সসমূহ একে থাকিব...)

প্ৰবন্ধসমূহ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
অনুশীলন (নিৰ্বাচিত সাহিত্য সমালোচনা)

অনুশীলন অৰিন্দম বৰকটকী ৰ দ্বাৰা ৰচিত নিৰ্বাচিত সাহিত্য সমালোচনা। ২০১০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।২০১২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত দ্বিতীয়, ২০১২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তৃতীয় আৰু ২০১৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত ক্ৰান্তিকাল প্ৰকাশনে গ্ৰন্থখনৰ চতুৰ্থ সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। ২০১১ চনত গ্ৰন্থখনে মুনীন বৰুৱা বঁটা আৰু প্ৰথম বাৰৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমিৰ যুৱ বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

কিহৰ বাবেনো ৰূপান্তৰৰ সৃষ্টিশীল সম্ভাৱনাৰ প্ৰতি নৱকান্ত ইমান বেছি আগ্ৰহী আছিল সেই প্ৰশ্ন মনলৈ আহিলে আমাৰ ভাব হয় হয়তো জাগতিক পৃথিৱীখনৰ নিৰ্দিষ্টতাই নৱকান্তৰ অন্বেষণক অৰ্থ প্ৰদান কৰিব পৰা নাছিল, সন্তুষ্ট কৰিব পৰা নাছিল। সেয়েহে আন কবিয়ে যেতিয়া বাটৰ কথা কৈছিল নৱকান্তই দলঙৰ কথা কৈছিল। আন কবিৰ বাবে যেতিয়া কবিতা আছিল জীৱনৰ অৰ্থপ্ৰাপ্তি, নৱকান্তৰ বাবে কবিতা আছিল অৰ্থৰ অন্বেষণ। তেওঁৰ কবিতাত দেখাৰ দৰে আন কোনো কবিৰ কবিতাতেই ইমান বেছি প্ৰশ্নবোধক চিনৰ ব্যৱহাৰ দেখা নাপাওঁ।
অজিৎ বৰুৱাৰ কবিতা পঢ়াৰ মজা সেইখিনিতেই। সম্ভাৱনীয়তা আৰু সম্ভাৱনাহীনতাৰ বিৰোধাভাস বা দোমোজাৰ যি শিহৰণ তাক শীৰ্ষবিন্দুলৈকে উপলব্ধি কৰিব পাৰি- যিটো অজিৎ বৰুৱাই কৰি তোলে সচেতনভাবে, পাশ্চাত্য শাস্ত্ৰীয় সংগীতত সম্ভৱ হোৱাৰ দৰে।
অসমত কবি মানেই বিদ্ৰোহী, প্ৰেমিক, দাৰ্শনিক জাতীয় ধাৰণা এটাৰ বৰ প্ৰচলন আছে। দুজনমান বিশেষ কবিক বাদ দি এই ধাৰণা সৰহ সংখ্যকৰ ক্ষেত্ৰতেই অনুকৰণৰহে,অনুশীলনৰ নহয়। সেয়েহে প্ৰায়ভাগ কবিৰ কবিতাতেই বিচাৰি নাপাওঁ শব্দ এটাই সৃষ্টি কৰিব পৰা শিহৰণ বা শিহৰণকাতৰতা আৰু কবি এজনে আয়ত্ত কৰা শব্দপ্ৰাপ্তিৰ প্ৰজ্ঞা।
জীৱনৰ এনে দুৰ্লভ মুহূৰ্তৰ সন্ধানেই হৈছে ভবেন বৰুৱাৰ কাব্য পৰিক্ৰমাৰ মূল আধাৰ। আজি, যিসময়ত নবীন অসমীয়া কবিৰ কবিতা চূড়ান্ত আত্মকথনৰ ভাববিলাসেৰে ভাৰাক্ৰান্ত হৈছে সেই সময়ত ভবেন বৰুৱাৰ কবিতাৰ অধ্যয়ন আৰু আলোচনা তেখেতৰ নিজা মৌলিক কাব্যদৰ্শনৰ প্ৰেক্ষাপটত পুনৰাই হোৱাটো সাম্প্ৰতিক অসমীয়া কবিতাৰ বাবে উপাদেয় হ'ব বুলি আমি বিশ্বাস কৰোঁ।
সমীৰ তাঁতীৰ শেহতীয়া কাব্য সংকলন কদম ফুলাৰ ৰাতি অসমৰ চাহ-বনুৱাসকলৰ জীৱন-যাতনা-স্বপ্ন-প্ৰেম-অভিমান আৰু সম্ভাৱনাৰ দৃশ্যকাব্য আখ্যা পাব পৰাকৈ শক্তিশালী।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
কীৰ্তন ঘোষা সংকলন

শংকৰদেৱ ৰচিত কীৰ্তন ঘোষা পুথিখন এখন সংকলন পুথি আৰু ই শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত সংকলয়িত হৈছিল৷ শংকৰদেৱে ভাগৱত পুৰাণৰ কাহিনীৰ আলমতে তেওঁ সৰহভাগ কীৰ্তন লিখিছিল যদিও ব্ৰহ্মপুৰাণ, পদ্মপুৰাণ আৰু বৃহন্নাৰদীয় পুৰাণৰ পৰাও তেওঁ তিনিটা খণ্ডৰ কীৰ্তন লিখিছিল৷ কীৰ্তনৰ প্ৰতিটো খণ্ডত বেলেগ বেলেগ কাহিনীৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে আৰু সেই খণ্ডসমূহ তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত বসতি কৰোঁতে ৰচনা কৰা বাবে সিবোৰ য’তে ত’তে সিঁচৰতি হৈ পৰি ৰৈছিল৷ গুৰুজনাই শিষ্য মাধবদেৱক কীৰ্তনসমূহ একত্ৰিত কৰাৰ কথা কৈছিল যদিও বিভিন্ন কাৰণত সেই কাম হৈ উঠা নাছিল আৰু জীৱনৰ বিয়লি বেলাত মাধবদেৱৰ আজ্ঞামতে তেওঁৰ শিষ্য আৰু ভাগিনীয়েক ৰামচৰণ ঠাকুৰে কীৰ্তন ঘোষা পুথিখন সংকলন কৰে৷

গুৰুৰ আজ্ঞা

শংকৰদেৱে বিভিন্ন কাৰণত বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ঠাইত থাকিবলগীয়া হৈছিল আৰু য’তে আছিল ত’তে গীত পদ ঘোষা কীৰ্তন আদি ৰচনা কৰিছিল৷ শংকৰদেৱে তেওঁৰ জীৱন কালত এই লেখাসমূহ আৰু কীৰ্তনসমূহ একত্ৰিত কৰি সংকলন কৰিব পৰা নাছিল৷ সেয়ে এই কামৰ ভাৰ দিছিল মাধবদেৱক৷
মাধবদেৱৰ জীৱনৰ বিয়লিবেলাত কোচবিহাৰত থকা সময়ত তেওঁৰ ভগ্নী উৰ্বশীয়ে পুত্ৰ ৰামচৰণক ক’লে,
সেই কথাত হৰিচৰণৰ সৈতে ৰামচৰণ গ’ল মোমায়েক মাধবদেৱক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ৷ কলয়া পথাৰত গুৰুজনা ধৰ্মকথা আলোচনা কৰি থাকোঁতে দুয়ো গৈ দেখা কৰে৷ মাধবদেৱৰ বাৰ্দ্ধক্য অৱস্থালৈ চাই আৰু মাধবদেৱৰ অনুৰোধত তেওঁৰ আলধৰা হিচাপে তাতেই ৰামচৰণ থাকি যায়৷ পিছত ৰামচৰণকে চাউল ভোজনী দি ৰান্ধনিৰ দায়িত্ব দিয়া হয়৷
কথাপ্ৰসঙ্গত এদিন মাধবদেৱে ভাগিন ৰামচৰণক ক’লে, যে গুৰু শংকৰদেৱে মোক তেওঁৰ কীৰ্তনসমূহ একত্ৰিত কৰিবলৈ কৈছিল যদিও সেই কাম কৰাটো সম্ভৱ হোৱা নাই৷ এতেকে, তুমিয়েই মোৰ হৈ এই কাম কৰা৷ কথা গুৰুচৰিতত আছে,মাধবদেৱৰ আজ্ঞা পাই ৰামচৰণ ঠাকুৰে কীৰ্তনৰ খণ্ডসমূহ একত্ৰিত কৰাৰ কামত লাগি গ’ল৷

ৰামচৰণৰ প্ৰচেষ্টা

দৈত্যাৰী ঠাকুৰ ৰচিত চৰিত পুথিত আছে,

ক’তো আছে হাজো দক্ষিণ কূলত
কতো বৰনগৰত
কতো বৰপেটা আসাম ৰাজ্যত
কতোহো কালজাৰত৷

মোমায়েকৰ আজ্ঞামতে ৰামচৰণ ঠাকুৰে কীৰ্তন ঘোষাৰ খণ্ডসমূহ সংগ্ৰহৰ কামত উঠিপৰি লাগিল৷ প্ৰায় এবছৰ কাল বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি ঘূৰি তেওঁ কীৰ্তনৰ খণ্ডসমূহ একত্ৰিত কৰিলে আৰু কোচবিহাৰলৈ উভতি আহিল৷ মোমায়েকক সাক্ষাৎ কৰি সেৱা কৰাৰ পিছত মাধবদেৱে কুশল বাতৰি লৈ কীৰ্তনৰ কথা সুধিলে৷ কথা গুৰুচৰিতত আছে,
পুথিখন গোটাই থৈ অকলে আনিব নোৱাৰি চাৰিজন ভকতসহিতে গৈ চাৰিদিন পাছত পুনৰ মাধবদেৱৰ ওচৰত পুথিখন নিবেদন কৰিলে৷ মাধবদেৱে পুথিখন পাই আনন্দত উত্ৰাৱল হ’ল৷

দেখি পুথিখান আনন্দিত মন
তাৱক্ষণে উঠিলন্ত
শিৰৰ উপৰে পুথিখান ধৰি
আনন্দতে নাচিলন্ত৷

গুৰুবাক্য ৰাখিব পৰাৰ আনন্দিত হৈ মাধবদেৱে পুথিখন মেলি চাই, “য’ত যি থ’ব লাগিছিল সেইমতে থোৱা দেখি’’ পুথিখন চাৰিজন ভকতক চাৰিভাগ কৰি লিখি উলিয়াবলৈ উপদেশ দিলে৷ সেইমতে চাৰিজন ভকতে আঠদিনত কীৰ্তন পুথিখনৰ সংকলন কৰি উলিয়ালে৷ উল্লেখযোগ্য যে সাঁচিপতীয়া পুথিমতে চতুৰ্বিংশতি অৱতাৰৰ পৰা উৰেষা বৰ্ণনলৈ কীৰ্তন ঘোষা পুথিৰ মূল পাঠ৷ সহস্ৰ নাম বৃত্তান্ত আৰু ঘুনুচা কীৰ্তন পিছতহে সংযোগ কৰা হয়৷ সহস্ৰ নাম বৃত্তান্ত ৰত্নাকৰ কন্দলিৰ ৰচিত আৰু ঘুনুচা কীৰ্তন শ্ৰীধৰ কন্দলিৰ ৰচনা৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
চৰকাৰী চাৰু আৰু কাৰু কলা মহাবিদ্যালয়

চৰকাৰী চাৰু আৰু কাৰু কলা মহাবিদ্যালয় অসম সুকুমাৰ কলা বিষয়ক শিক্ষা প্ৰদান কৰা ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়। মহাবিদ্যালয়খনে পাঁচ বছৰীয়া কলাৰ সংযুক্ত পাঠ্যক্ৰমৰ সমাপ্ত কৰি ‘বেচ্চেলৰ অৱ ফাইন আৰ্টচ’ ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। শিল্পী জীৱেশ্বৰ বৰুৱায়ে এই মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল আৰু ই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

ইতিহাস

জীৱেশ্বৰ বৰুৱাই পানবজাৰ বালিকা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত চিত্ৰকলাৰ শিক্ষক হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে৷ সেই বিদ্যালয়তে তেওঁ এখন আৰ্ট স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে যদিও বিদ্যালয়খনক পূৰ্ণাংগ ৰূপ দিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হয়৷

১৯৪৭ চনত বৰুৱাই পানবজাৰৰ ডন বস্কো বিদ্যালয়ত আৰ্ট স্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ ১৯৪৮ চনৰ পৰা এই বিদ্যালয়ে অসম চৰকাৰৰ পৰা মাহেকীয়া পুঁজি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ ১৯৫৯ চনৰ পৰা এই পুঁজিৰ বৃদ্ধি হয় আৰু লাখটকীয়াত অৱস্থিত ললিত কলা একাডেমীৰ সৈতে একেলগে মাহেকীয়া পুঁজিৰ নিয়মীয়াকৰণ হয়৷ এই ললিত কলা একাডেমীৰ ছেক্ৰেটেৰী হিচাপেও বৰুৱাই কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে৷

এই পাঠ্যক্ৰম সমূহ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
পঞ্চী বৰা

পঞ্চী বৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক ‘কয়ামত’, ‘কিতনী মস্ত হ্যে জিন্দেগী’ আদিত অভিনয় কৰিছে। শেহতীয়াকৈ তেওঁ তেলুগু চলচ্চিত্ৰ জগততো পদাৰ্পন কৰিছে।

কেৰিয়াৰ

পঞ্চী বৰাৰ ঘৰ অসমত যদিও আৰ্মি বিষয়া পিতৃয়ে অৱসৰৰ পিছত পুনেত বসবাস কৰিবলৈ লয়। তেওঁ পুনেত আইন মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। সেই সময়তে দুৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন বিজ্ঞাপনত পঞ্চী বৰাই অংশগ্ৰহণৰ সুযোগ পায়।

বালাজী টেলিফিল্মৰ মুখ্য কাৰ্য্যবাহী একতা কাপুৰে এম টিভিৰ প্ৰথমখন ধাৰাবাহিক ‘কিতনী মস্ত হ্যে জিন্দেগী’ত অভিনয়ৰ বাবে পঞ্চী বৰাক সুযোগ দিয়ে।

পৰৱৰ্ত্তীকালত একতা কাপুৰৰে অন্য এখন ধাৰাবাহিক ‘কয়ামত’ত পঞ্চী বৰাই প্ৰাচীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে।

২০০৯ ৰ পৰা ২০১২ চনলৈ অভিনয়ৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ পিছত পঞ্চী বৰাই ষ্টাৰ প্লাছৰ ‘Bid Aai’-ত ভূমুকি মাৰে। ২০১০ চনত তেওঁ ‘দ্য হিন্দু-দ্য ইণ্ডিয়ান’ নামৰ ৰাছিয়ান দুৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক এখনত অভিনয়ৰ সুযোগ পায়। ইয়াত তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা ‘মায়া’ ৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে।

২০১১ চনত পঞ্চী বৰাই তেলুগু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰীৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ ইতিমধ্যে ভালেসংখ্যক তেলুগু ছবিত অভিনয় কৰিছে।

অভিনয়

চলচ্চিত্ৰ

বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
ভূমিকা
ভাষা
২০১১
Akashame Haddu
আশিয়া
তেলুগু
২০১২
Uu Kodathara? Ulikki Padathara?
মিনা
তেলুগু
২০১২
Dhamarukam
কবিতা
তেলুগু
২০১৩
ইটছ মাই লাইফ

হিন্দী
২০১৪
য়ামিনী চন্দ্ৰশেখৰ
য়ামিনী
তেলুগু
২০১৪
Prabhanjanam
প্ৰণিতা
তেলুগু

দুৰদৰ্শন

বছৰ
ধাৰাবাহিক
ভূমিকা
চেনেল
মন্তব্য
২০০৪-২০০৫
কিতনী মস্ত হ্যে জিন্দেগী
অনন্যা পুৰী
এম টি ভি ইণ্ডিয়া

২০০৭
কহীঁ ত’ হোগা
প্ৰাচী
ষ্টাৰ প্লাছ
অতিথি ভূমিকা
২০০৭-২০০৯
কয়ামত
প্ৰাচী মিলিণ্ড মিশ্ৰ

২০০৮
চি আই ডি
নীলিমা
ছনী এণ্টাৰটেইনমেণ্ট

২০১০
দ্য হিন্দু
মায়া
চেনেল ৱান ৰাছিয়া
ৰাছিয়ান ধাৰাবাহিক
২০১০
কেশব পণ্ডিত

জি টিভি

২০১২
গুমৰাহ: এণ্ড অব ইনচেন্স
নীলম
চেনেল ভি ইণ্ডিয়া
খণ্ড ভূমিকা
২০১৫-২০১৬
গংগা
জাহ্নবী সাগৰ চতুৰ্বেদী
কিউ টি ভি

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী