ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
এলিছ পেৰী

এলিছ আলেক্সান্দ্ৰা পেৰী (জন্ম ৩ নৱেম্বৰ ১৯৯০) এগৰাকী অষ্ট্ৰেলীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ আৰু প্ৰাক্তন ফুটবল খেলুৱৈ। ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ জাতীয় ক্ৰিকেট দল আৰু জাতীয় ফুটবল দল দুয়োটাৰ হৈ অভিষেক কৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেলা সৰ্বকনিষ্ঠ অষ্ট্ৰেলীয় খেলুৱৈ হিচাপে পৰিচিত হয় আৰু একে সময়তে আইচিচি মহিলা ক্ৰিকেট বিশ্বকাপ আৰু ফিফা মহিলা বিশ্বকাপ দুয়োটাত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথম অষ্ট্ৰেলীয় হিচাপে অভিলেখ গঢ়ে।

২০১৪ চনৰ পিছৰপৰা ধীৰে ধীৰে একমাত্ৰ ক্ৰিকেটক পেছাদাৰী খেল হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ পাছতো তেওঁৰ ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰ অধিক সফল হৈ উঠে, আৰু তেওঁক সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ মহিলা ক্ৰিকেটাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

এগৰাকী প্ৰকৃত অৰ্থত অল-ৰাউণ্ডাৰ হিচাপে পেৰীৰ ব্যাটিং আৰু ফাষ্ট ব'লিং দক্ষতাৰ প্ৰতিফলন বিভিন্ন পৰিসংখ্যাত দেখা যায়—তেওঁ প্ৰথম খেলুৱৈ হিচাপে টুৱেণ্টি২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ত ১,০০০ ৰাণ আৰু ১০০ উইকেট একেলগে সম্পূৰ্ণ কৰে; মহিলা টেষ্ট ক্ৰিকেটত অষ্ট্ৰেলীয় মহিলাৰ হৈ সৰ্বাধিক স্ক’ৰ (২১৩* নট আউট) কৰাৰ অভিলেখ তেওঁৰ দখলত আছে; আৰু মহিলা একদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ত ১৫০ উইকেট দখল কৰা তৃতীয় খেলুৱৈ হিচাপেও তেওঁ পৰিচিত।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ঘৰুৱা স্তৰত ক্ৰিকেটৰ মুখ্য ফৰ্মেটসমূহত বিভিন্ন সফল দলৰ সৈতে তেওঁ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছে। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ সৈতে আঠখন বিশ্ব শিৰোপা, নিউ ছাউথ ৱেলছৰ সৈতে এগাৰখন উইমেনছ নেশ্যনেল ক্ৰিকেট লীগ (WNCL) শিৰোপা, ছিডনী ছিক্সাৰ্ছৰ সৈতে দুখন উইমেনছ বিগ বেছ লীগ (WBBL) শিৰোপা আৰু ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বেংগালুৰুৰ সৈতে এখন উইমেনছ প্ৰিমিয়াৰ লীগ (WPL) শিৰোপা লাভ কৰিছে। ব্যক্তিগত সন্মানৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ আইচিচি মহিলা ক্ৰিকেটাৰ অৱ দ্য য়েৰ (ৰেচেল হেহো ফ্লিণ্ট এৱাৰ্ড) আৰু বেলিণ্ডা ক্লাৰ্ক এৱাৰ্ড তিনিবাৰকৈ লাভ কৰিছে, লগতে ২০১০–১৯ দশকৰ উইজডেনৰ পাঁচগৰাকী ক্ৰিকেটাৰৰ অন্যতম হিচাপে মনোনীত হৈছে।

মাঠত প্ৰদৰ্শন, বিপণনযোগ্যতা আৰু “চূড়ান্ত আদৰ্শ” হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ ফলত পেৰীক অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ক্ৰীড়া সংস্কৃতিত মহিলাসকলৰ উপস্থিতি বৃদ্ধিৰ এক মুখ্য প্ৰেৰণা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Ellyse Perry at cricket.com.au

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ফুটবল খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
মাটিয়াবগ হাৱাখানা

মাটিয়াবগ হাৱাখানা ( বা ) অসমৰ ধুবুৰী জিলাৰ গৌৰীপুৰৰ ওচৰত ৩১নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত অৱস্থিত। এই ঐতিহ্যপূৰ্ণ প্ৰসাদটো গদাধৰ নদীৰ পাৰত মাটিয়াবগ টিলাৰ ওপৰত গৌৰীপুৰৰ জমিদাৰ ৰাজা প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰাইছিল। অৱসৰ বিনোদনৰ কাৰণে নিৰ্মাণ কৰা এই ৰাজহাউলিটো মাটিয়াবগ হাৱাখানা নামেৰে প্ৰসিদ্ধ। এই প্ৰসাদটিতে ভাৰতীয় বোলছবিৰ আদিপুৰুষ স্বৰূপ স্বৰ্গীয় প্ৰমথেশ চন্দ্ৰ বৰুৱাই শৈশৱকাল কটাইছিল।

বুৰঞ্জী

লোকবিশ্বাস মতে এবাৰ ৰজা প্ৰতাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই (ৰঙামাটিৰ জমিদাৰ) চিকাৰ কৰিবলৈ আহি এই ঠাইত এটা ভেকুলীয়ে এটা সাপক খায় থকাৰ এক অদ্ভুত দৃশ্য দেখা পায়। এই বংশৰ লোকসকল পৰম্পৰাগত ভাৱে দেৱী মহামায়াৰ ভক্ত আৰু সেয়ে প্ৰতাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই ইয়াক দেৱীয়ে দিয়া কোনো বিশেষ ইংগিত বুলি ভাবিবলৈ লৈছিল। পিছলৈ তেখেতে ইয়াতে দেৱী মহামায়াৰ এটি মন্দিৰ নিৰ্মাণ কাৰে আৰু এই ঠাইখনক গৌৰীপুৰ বুলি নামকৰণ কৰে ("গৌৰী" হৈছে মহামায়াৰ আন এটি নাম)। লগতে তেওঁ নিজ জমিদাৰিৰ সদৰ ৰঙামাটিৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশত) পৰা গৌৰীপুৰলৈ স্থানান্তৰ কৰে। যদিও আধুনিক গৌৰীপুৰ নগৰৰ ৰূপৰেখা ৰাজা প্ৰতাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই তৈয়াৰ কৰিছিল, এই নগৰৰ সৌন্দৰ্যবৰ্দ্ধনৰ কাম কৰিছিল প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱাই। প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱাই বহুতো জনহিতকৰ কৰি থৈ গৈছে। চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ, শিক্ষা বিস্তাৰ, সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰাৰ উপৰিও তেখেতে ৰাস্তা, বাগিছা, পুখুৰী আৰু বহুকেইটা ভৱন নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেখেতে গৌৰীপুৰত ৰাজ হাউলি আৰু মূলতঃ অৱসৰ বিনোদনৰ বাবে মটিয়াবগ টিলাৰ ওপৰত হাৱাখানা নিৰ্মাণ কৰিছিল।

যাতায়ত

ধুবুৰীৰ পৰা গৌৰীপুৰলৈ দূৰত্ব ৯ কি:মি: আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা গৌৰীপুৰৰ দূৰত্ব হ'ল ২৬১ কি:মি:। ধুবুৰী হৈছে গৌৰীপুৰৰ নিকটতম ৰেলৱে ষ্টেচন। ইয়াৰ নিকটতম সক্ৰিয় বিমানবন্দৰ হৈছে গুৱাহাটী (২৬১ কি:মি:) আৰু বাগদোগ্ৰা (২২৬ কি:মি:)।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
চুঙা চাউল

চুঙা চাউল তিয়াই লোৱা বৰা চাউল কুমলীয়া বাঁহৰ চুঙাত ভৰাই চুঙাটো জুইত পুৰি তৈয়াৰ কৰা এবিধ আহাৰ। জুইত সেকি লেৰেলাইলোৱা কলপাতেৰে চুঙাটোত সোপা দি লোৱা হয়। চুঙাটোৰ ভিতৰৰ চাউলখিনি ভাপত সিজি খোৱাৰ উপযোগী হয়। চুঙা চাউল ঘাইকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কম্বোডিয়া, লাওচ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ডৰ লগতে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত সাধাৰণতে উৎসৱ পাৰ্বন আদি অনুষ্ঠানত খোৱা হয়। ই অসমীয়া জলপানৰ অন্যতম খাদ্য। অসমত চুঙা চাউল ঘাইকৈ বিহুৰ সময়ত গাখীৰ, দৈ বা ক্ৰিমৰ লগত গুড়ৰ সৈতে জলপান হিচাবে পৰিবেশন কৰিব পাৰে অথবা দুপৰীয়া মাছ-মাংসৰ সৈতে ভাত সলনি এই চাউল খোৱা হয়। চুঙাত চাউলৰে তৈয়াৰ কৰা বাবে প্ৰস্তুত হোৱাৰ পিছত ই দেখাত চুঙাৰ দৰেই হয়, সেয়ে ইয়াক চুঙা চাউল বোলা হয়।

প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী

বাঁহৰ চুঙা
বৰা চাউল
কলপাত

প্ৰস্তুতকৰণ

বৰা চাউলখিনি ভালদৰে ধুই লৈ ৪/৫ ঘণ্টা পানীত তিয়াই থব লাগে। পিছত চাউলখিনি পানীৰ পৰা ভালদৰে টুকি লৈ সমান জোখত কাটি থোৱা বাঁহৰ চুঙাৰ ভিতৰত ভৰাব লাগে। তাত নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ পানী দি চুঙাটোৰ মুখখন কলপাত বা তৰা পাতেৰে ভালদৰে সোপা দি বান্ধিব লাগে যাতে চাউল আৰু পানী ওলাই আহিব নোৱাৰে। তাৰপাছত ধান খেৰৰ বা নাৰিকল পাতৰ জুইত দি ইলুটি সিলুটিকৈ লৰাই ভালদৰে পুৰিব লাগে। প্ৰথমে চাউলভৰ্তি চুঙাকেইটাৰ তলৰ ভাগটো পুৰিব লাগে। তাৰপিছত তলৰ ভাগটো পুৰা হ’লে চুঙাকেইটা ওলোটা কৰি ওপৰৰ ভাগটো তলত কৰি দিব লাগে। বাহিৰৰ ফালে বাঁহৰ ৰং ক’লা হ'লে চুঙাকেইটা জুইৰ পৰা আতঁৰাই আনিব লাগে। এতিয়া কিছুসময় চুঙাকেইটা তেনেকৈয়ে থৈ দিয়াৰ পাছত দাৰ সহায়েৰে অতি সাৱধানতাৰে চুঙাকেইটা ফালি চাউলখিনি উলিয়াব লাগে।
এই চাউল গাখীৰ, দৈ বা ক্ৰিমৰ লগত গুড়ৰ সৈতে জলপান হিচাবে পৰিবেশন কৰিব পাৰে অথবা হাঁহৰ মাংসৰ সৈতেও খোৱা হয়।

ঠাই ভেদে চুঙা চাউলৰ প্ৰস্তুতকৰণৰ বিধি আৰু সামগ্ৰীৰ তাৰতম্য দেখা যায়। কিছুমানে চাউলৰ লগত বিভিন্ন মচলা আদি দিয়ে। লগতে খৰিচা বা আন শুকান মাংস আদিও দিয়ে। কিছুমানে আকৌ পানীৰ সলনি গাখীৰ আৰু গুৰ দি মিঠাকৈ প্ৰস্তুত কৰে। ইয়াৰ লগতে নাৰিকলো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

প্ৰকাৰ

কম্বোডিয়া

কম্বোডিয়াত চুঙা চাউলক ক্ৰালান বোলে। ক্ৰালান ঘাইকৈ চীনা নৱবৰ্ষ আৰু খামেৰ নৱবৰ্ষৰ সময়ত খোৱা হয়। ক্ৰাটি প্ৰদেশৰ ক্ৰায়ে গাঁও ক্ৰালানৰ বাবে বিখ্যাত।

ম্যানমাৰ

ম্যানমাৰৰ চুঙা চাউলৰ প্ৰকাৰক "পায়ুং দিন" বা "কাউখন্যিন খ্যিডাউক" বোলে। এই প্ৰকাৰত চুঙাৰ পৰা চাউলখিনি উলিওৱাৰ পিছত চাউলৰ চাৰিওফালে বাঁহৰ চুঙাৰ বাকলি লাগি থাকে। এই বাকলিয়ে ইয়াক বিশেষ গোন্ধ প্ৰদান কৰে।

থাইলেণ্ড

থাইলেণ্ডৰ চুঙা চাউলক "খাও লাম" বোলে। খাও লামত বৰা চাউলৰ লগতে ৰঙা আজুকী বীন, চেনি, নাৰিকল আৰু নাৰিকলৰ গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা ইয়াৰ ভিতৰত ডাঠ নাৰিকলৰ জাম সুমুৱাই দিয়া হয়। নাৰিকলৰ ক্ৰীম, কণী আৰু চেনিৰে এই জাম প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই থাইলেণ্ডৰ সংস্কৃতিক খাদ্য। থাই সকলে এই খাদ্য সাধাৰণতে মঠত বাস কৰা বৌদ্ধ ভিক্ষু সকলক প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
পুহ

পুহ অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ নৱম মাহ। পুষ্যা নক্ষত্ৰৰ নামেৰে এই মাহৰ নাম পৌষ বা পুহ হৈছে।
অসমীয়া পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহ, ক্ৰমে ব'হাগ, জেঠ, আহাৰ, শাওণ, ভাদ, আহিন, কাতি, আঘোণ, পুহ, মাঘ, ফাগুন আৰু চ'তৰ অন্যতম। পুহ মাহত ২৯ দিন থাকে। পুহ মাহত হেমন্ত ঋতুৰ সমাপ্তি হৈ শীত ঋতুৰ আৰম্ভ হয়। এই মাহত মৃত লোকৰ শ্ৰাদ্ধাদিৰ বাহিৰে অন্য কোনো ধৰ্মীয় কাম-কাজ কৰা নহয়। এই মাহত গছ-লতা শুকাই যায়, শীতৰ প্ৰকোপ বাঢ়ে।

অন্য পঞ্জিকাত পুহৰ সমসাময়িক মাহ

অসমীয়া পঞ্জিকাত পুহ মাহ চলি থাকোঁতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত ডিচেম্বৰ আৰু জানুৱাৰী হয়। পুহ ডিচেম্বৰৰ ১৮ বা ১৯ তাৰিখত আৰম্ভ হয় আৰু জানুৱাৰীৰ মধ্যলৈকে থাকে।বঙালী সম্প্ৰদায়ৰ লোক সকলেও উৎসৱ উদযাপন কৰে। বাংলাদেশৰ ঢাকাত এই সময়ত ডাঙৰ মেলা বহে। চাহ জনজাতিৰ লোকসকলে টুচু পূজা বা টুচু পৰৱ পুহ আৰু মাঘ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা পালন কৰে। পুহ মাহত আৰম্ভ হোৱা বাবে এই পৰৱক পৌৰ পৰৱ বুলিও কোৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
ঝুমুৰ

ঝুমুৰ অসমৰ চাহ জনজাতিসকলৰ নৃত্যবিশেষ। ভাদ মাহৰ শুক্লা একাদশী তিথিত উদ্‌যাপিত চাহ জনজাতিসকলৰ কৰম পূজাৰ অংগৰূপে ঝুমুৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মূলতঃ স্ত্ৰীপ্ৰধান হ'লেও পুৰুষেও ঝুমুৰ নৃত্যত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই নৃত্যত নাচনীসকলে একেলগে হাতত ধৰাধৰি কৰি এটা দীঘলীয়া শাৰীৰ সৃষ্টি কৰে; প্ৰথমজনী নাচনীয়ে নিজৰ সোঁহাতৰ আঙুলিটো দ্বিতীয়জনী নাচনীৰ বাওঁহাতৰ আঙুলিত সুমুৱাই নাচে। সাধাৰণতে ডেকা-গাভৰুৱে অংশ লোৱা ঝুমুৰ নৃত্যত ডেকাই ঢোল, মাদল, তাল, বাঁহী আদি বাদ্য বজায় আৰু ঝুমুৰ গীত গায়। ডেকাৰ এটি গীত শেষ হোৱাৰ লগে লগে নাচনীয়ে গীতৰ শেষৰ দুফাঁকি পুনৰাবৃত্তি কৰি নাচিবলৈ লয়। কৰম পূজাৰ (কৰম পৰৱ) দিনা সন্ধিয়াৰে পৰা ঝুমুৰ নৃত্য আৰম্ভ হয় আৰু বিভিন্ন সুৰ, তাল, লয়েৰে ওৰে নিশা চলি থাকে। বিহু নাচৰ দৰে ঝুমুৰ নৃত্যতো যৌন আবেদন পৰিলক্ষিত হয়।

নামৰ উৎপত্তি

"ঝুমুৰ" শব্দটো চাওঁতালী মুণ্ডাৰি ভাষাৰ "ঝুম" অৰ্থাৎ মানুহৰ জুম বা ভীৰ আৰু "অইৰ" মানে ঘেৰি ধৰা - ঝুম + অইৰ = ঝুমইৰ শব্দৰপৰা অহা বুলি কোৱা হয়। স্থানবিশেষে ইয়াক "ঝুমুই" বুলিও পোৱা যায়।

আৰু চাওক

কৰম পূজা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
চুণেণফা

চাওফা চ্যু-ণেণ-ফা, চুণেণফা, বা প্ৰমত্তসিংহ (ৰাজত্বকাল ১৭৪৪–১৭৫১) স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ। তেওঁৰ ভাতৃ শিৱ সিংহৰ মৃত্যুৰ পিছত প্ৰমত্ত সিংহ নাম লৈ আহোম ৰাজপাটত উঠে। স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্তসিংহ এগৰাকী দয়ালু ৰজা আছিল। তেওঁ ৰাজত্ব কৰা সময়ত অসমৰ দিনবোৰ বৰ সুখেৰে অতিবাহিত হৈছিল। ১৭৪৫ চনত এওঁ পুনৰায় জমিৰ জৰীপ কৰায় আৰু মানুহৰ পিয়ল কৰায়। ৰজাৰ কাৰেংঘৰ এওঁ পকী কৰে।
১৭৪৬ চনত প্ৰমত্ত সিংহই ৰংপুৰত ৰংঘৰ নিৰ্মাণ কৰে। এই ৰংঘৰৰ সন্মুখৰ বহল পথাৰত বিহু-নাচ, ম’হ-যুঁজ, হাতী-যুঁজ আদি নানা ধৰণৰ খেল-ধেমালিৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। ৰজা আৰু ডা-ডাঙৰীয়া সকলে ৰংঘৰৰ ওপৰৰ পৰা সেই ধেমালি উপভোগ কৰিছিল।

প্ৰমত্ত সিংহই ৰাজত্ব কালত বিভিন্ন দৌল আৰু অট্টালিকা নিৰ্মাণ কৰিছিল। গুৱাহাটীত শুক্লেশ্বৰ দেৱালয় আৰু উত্তৰ গুৱাহাটীত ৰুদ্ৰেশ্বৰ দেৱালয় এইজন ৰজাই নিৰ্মাণ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ ৰাজত্বকালত হাজোত এটা গণেশ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
১৭৫১ খ্ৰীষ্টাব্দত স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্তসিংহৰ মৃত্যু হয়।

লগতে চাওক

আহোম ৰাজবংশ
আহোম ৰাজ্য
চুতীয়া ৰাজ্য

তথ্য সংগ্ৰহ

Baruah, S L (1993), Last Days of Ahom Monarchy: A History from 1769 to 1826, Munshiram Manoharlal Publishers Pvt Ltd, New Delhi.

শ্ৰেণী:টাই-আহোম শাসক
ৱানচোৱা

ৱানচোৱা তিৱা জনগোষ্ঠীৰ এটা উল্লেখযোগ্য কৃষিভিত্তিক লোক-উৎসৱ। ইয়াক পিঠাগুড়ি খুন্দা উৎসৱ বুলিও জনা যায়। জুন-জুলাই মাহত সচৰাচৰ মঙলবাৰৰপৰা বৃহস্পতিবাৰলৈ এই উৎসৱ তিৱা বসতিপ্ৰধান অঞ্চলত পালন কৰা হয়। তিৱাসকলৰ মাজত আমচাই, মাৰ্জং, ৰংখাই, আমলি, আমখা, আমৰি আদি বিভিন্ন ফৈদ আছে। সকলোবোৰ ফৈদে একেদিনাই এই উৎসৱটো পালন নকৰে। প্ৰতি পাঁচ বছৰৰ মূৰে মূৰেহে এই ৱানচোৱা উৎসৱটো নিৰ্দিষ্ট ফৈদবোৰে পালন কৰে আৰু যিটো ফৈদে এই উৎসৱটো পাতে সেই ফৈদৰ লোকসকলেহে ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে।

বিৱৰণ

ৱানচোৱা অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰাৰ আগেয়ে তেওঁলোকৰ ইষ্ট দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ এটা গাহৰি উৎসৰ্গা কৰা হয়। এই উৎসৱ পালন কৰা হয় চামাদি (ডেকাচাং)ৰ প্ৰধান মুৰব্বী চাংদলৈৰ চোতালত। এই উৎসৱত পিঠাগুড়ি খুন্দিবৰ বাবে চাংদলৈৰ চোতালত প্ৰায় ২০/২১টা মান উৰল পুতি থোৱা হয়। আনহাতে যিসকল পাণ্ঠাই পিঠাগুড়ি খুন্দিব, তেওঁলোকে অইন এঘৰত ধুতি, তাগলা (জেকেট) আৰু খেনাছ (পাগুৰি) এই পৰম্পৰাগত পোছাক পৰিধান কৰে। নিৰ্দিষ্ট সময়ত তেওঁলোকক চাংদলৈৰ ঘৰলৈ আদৰণি জনোৱা হয়। পাণ্ঠাসকল চাংদলৈৰ চোতালত উপস্থিত হ’লে দুগৰাকীমান যুৱতীয়ে তেওঁলোকক বাঁহৰ চুঙাত জু (মদ) আপ্যায়ন কৰে আৰু কিছুমানে উৰালৰ চাৰিওফালে খ্ৰাম (ঢোল), পংশী (বাঁহী) বজাই থাকে। চাংদলৈৰ ঘৰৰ ভিতৰৰপৰা অইন এটা পাঠাৰ দলে ইজনে সিজনৰ কঁকালত ধৰি নাচি নাচি স্তুতি গীত গাই চোতাললৈ ওলাই আহে আৰু তেওঁলোকৰ লগত পূৰ্বৰ পাণ্ঠাৰ দলটোৱেও লগ হৈ উলৰ চৌদিশে ঘূৰি ঘূৰি নাচিবলৈ ধৰে। নাচৰ শেষত পাণ্ঠাসকলে উৰলৰ ওপৰৰপৰা কলপাত গুচাই তিয়াই থোৱা চাউলবোৰ খুন্দিবলৈ ধৰে চাংদলৈৰ চোতালত সমবেত একে ফৈদৰ আন আন লোকসকলেও তেতিয়া এই পিঠাগুড়ি খুন্দাত ভাগ লয় আৰু আনন্দত মতলীয়া হৈ ইজনে আনজনৰ গালৈ পিঠাগুড়ি ছটিয়াই আৰু গালে মুখে সানে। তাৰ পাছত পিঠাগুড়ি খুন্দাৰ বাবে ৰখা অৱশিষ্ট চাউলখিনি প্ৰত্যেকৰে মাজত অলপ অলপকৈ বিতণ কৰা হয়। ইয়াক লক্ষ্মী ঘৰলৈ নিয়া বুলি কয়। পিঠাগুড়ি খুন্দা শেষ হোৱাৰ পাছত উৰলৰ মাৰিবোৰ চোতাললৈ দলিয়াই দি ৱানচোৱা উৎসৱৰ সামৰণি মাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:তিৱা জনগোষ্ঠী
জীৱন ধাৰা

জীৱন ধাৰা হ'ল ১৯৮২ চনৰ টি. ৰামা ৰাওৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন ১৯৭৪ চনৰ তামিল ছবি আৱাল অৰু থোদাৰ কাথাই ৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত ৰেখাই অভিনয় কৰাৰ লগতে ৰাজ বাব্বাৰ, ৰাকেশ ৰোশন, অমল পালেকাৰ, কানৱালজিত সিং আৰু চি‍ম্পল কাপাডিয়াই অভিনয় কৰিছে। চলচ্চিত্ৰখনে মূলসুঁতিৰ ধাৰাক সমান্তৰাল চিনেমাৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে‍। ৰেখাই ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবে‍ ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল, যিটো আছিল চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে একমাত্ৰ মনোনয়ন আৰু ছবিখনে বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰাৰ কৃতিত্ব ৰেখাকে দিয়া হয়।

প্লট

সংগীতা (ৰেখা) এগৰাকী যুৱতী, শক্তিশালী আৰু আদৰ্শবাদী ছোৱালী। কুৰি বছৰ বয়সতো যিগৰাকী তেওঁৰ সমসাময়িকসকলৰ দৰে নহয়, এতিয়াও বিবাহিত নহয় কিয়নো তেওঁ এটা ডাঙৰ পৰিয়ালৰ চোৱাচিতা কৰাৰ দায়িত্ব ল'ব লগা হৈছে‍। তাইৰ দেউতাকে পৰিয়াল ত্যাগ কৰিছে আৰু তাইৰ মাক এগৰাকী গৃহিণী। তাইৰ মাতাল ভাতৃ (ৰাজ বব্বৰ বিবাহিত হোৱাৰ পিছতো কৰ্মহীন আৰু তিনিজন সন্তানৰ পিতৃ), এগৰাকী সৰু ভনী গীতা (মধু কাপুৰ বিধৱা), সংগীতাৰ আন এগৰাকী ভনীয়েক আৰু এজন সৰু ভাতৃ আছে যিয়ে‍ পঢ়া-শুনা কৰি আছে। এই পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই একেটা ছাদৰ তলত বসবাস কৰে। সংগীতা হৈছে পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী সদস্য।

সংগীতাই গোপনে সেই দিনটোৰ সপোন দেখে যিদিনাখন তেওঁৰ নিজৰ স্বামী আৰু সন্তানসহ এখন সংসাৰ হ'ব। প্ৰেম (কানৱালজিত) তাইৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বন্ধু আৰু তেওঁ তাইৰ প্ৰেমত পৰে। এদিন বাছত তেওঁক বিচাৰি নোপোৱাৰ পিছত তাই তেওঁৰ প্ৰতি থকা নিজৰ অনুভৱ উপলব্ধি কৰে। তেওঁলোকে ডেটিং আৰম্ভ কৰে আৰু তাই তেওঁক নিজৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ সৈতে চিনাকি হ'বলৈ‍ ঘৰলৈ মাতি‍ আনে‍। তাইৰ বিধৱা ভনীয়েকগৰাকীয়েও প্ৰেমৰ প্ৰেমত পৰে। সংগীতাই যেতিয়া এই বিষয়ে গম পায় তেতিয়া তাই প্ৰেমক তাইক পাহৰি তাৰ পৰিৱৰ্তে তাইৰ ভনীয়েকক বিয়া কৰাবলৈ কয় আৰু সি মান্তি হয়।

কিছু দুৰ্ভাগ্যজনক ঘটনাৰ পিছত ভায়েক আৰু তাইৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড (চিম্পল কাপাডিয়া) জড়িত সংগীতাৰ বছে (ৰাকেশ ৰোশনে) সংগীতাৰ ভায়েকক নিজৰ কোম্পানীত চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ দি সংগীতাক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। অৱশ্যে, বিয়াৰ দিনা সংগীতাৰ ভায়েকক তেওঁৰ ওচৰত ধন দাবী কৰা এজন গুণ্ডাই হত্যা কৰে। নিজৰ পৰিয়ালক সমৰ্থন অব্যাহত ৰখাৰ স্বাৰ্থতে সংগীতাই নিজৰ বিয়াখন বন্ধ কৰিব লগীয়া হয়। চলচ্চিত্ৰখনৰ শেষাংশত সংগীতাই বাছৰ কণ্ডাক্টৰক কয় যে তেওঁ এনে এগৰাকী মহিলা যাৰ এগৰাকী মাতৃ, এগৰাকী বিধৱা ভনীয়েক, দুজন ভাই-ভনী আৰু তিনিটিা সৰু ল'ৰা-ছোৱালী আছে; তেওঁ নিজৰ বাবে সপোন সন্ধান কৰিব নোৱাৰে।

চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ

সংগীতা হিচাপে ৰেখা
ৰাকেশ ৰোশন
অমল পালেকাৰ
ৰাজ বাব্বাৰ
প্ৰেম হিচাপে কানৱালজিত সিং
কল্পনা হিচাপে চিম্পল কপাডিয়া
ছুলোচনা লাটকাৰ
গীতাৰ চৰিত্ৰত মধু কাপুৰ

সংগীত

গান।
গায়ক
জীৱন ধাৰা
এছ. পি. বালাসুব্ৰমনিয়াম
গংগাৰাম কানৱাৰা
কিশোৰ কুমাৰ
সময় কে দৰ্পন
সুৰেশ ৱাডকাৰ, আশা ভোছলে
জলদি আ মেৰে পৰদেচি বাবু জলদি ছে আ না দেৰ লগা
অনুৰাধা পৌডৱাল, অলকা যাগ্নিক, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি
পাইদা কৰকে‍
ছেলিম প্ৰেমৰাগী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
পুৰুষাৰ্থ

পুৰুষাৰ্থ শব্দটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ “মানৱ বা পুৰুষৰ উদ্দেশ্য” বা “মানৱৰ অনুসৰণযোগ্য লক্ষ্য”।

হিন্দুধৰ্মত ই এক মূল ধাৰণা, য’ত মানৱজীৱনৰ “চাৰিটা যথোচিত লক্ষ্য” উল্লেখ কৰা হয়: ধৰ্ম, অৰ্থ (সমৃদ্ধি বা অৰ্থনৈতিক-মূল্য), কাম (সুখ-প্ৰেম/মনস্তাত্ত্বিক-মূল্য) আৰু মোক্ষ (মুক্তি/আধ্যাত্মিক-মূল্য, আত্ম-উপলব্ধি)।

ব্যুৎপত্তি

পুৰুষাৰ্থ (पुरुषार्थ) শব্দটো পুৰুষ (पुरुष) আৰু অৰ্থ (अर्थ), এই দুটি সংস্কৃত পদৰ সন্ধি। অনেক উৎসত পুৰুষক “চৈতন্য” বা "সাক্ষী সত্তা" আদিৰ সৈতে সংযোগ কৰা হয়, দৰ্শন অনুসৰি অৰ্থৰ অৰ্থৰ ভেদ হ’ব পাৰে।

অৰ্থ প্ৰসংগক্ৰমে “উদ্দেশ্য”, “ইচ্ছিত” আৰু সাধাৰণতে অসমীয়া ভাষী প্ৰয়োগত দেখা "শব্দ অৰ্থ"ৰ দৰে পৰিপ্ৰেক্ষিতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

একেলগ কৰিলে, পুৰুষাৰ্থক “মানুহৰ উদ্দেশ্য” হিচাপে ব্যাখ্যা কৰিব পৰা যায়।

চাৰি অৰ্থ আৰু আপেক্ষিক গুৰুত্ব

ধাৰণাটোৰ ভিতৰত “চাৰিওটা লক্ষ্য গুৰুত্বপূৰ্ণ” বুলি ধৰা হয় যদিও সময়ে সময়ে চাৰিওটা উদ্দেশ্য একেলগে লক্ষ্য কৰা কঠিন হৈ পৰে। তেনে অৱস্থাত ধৰ্মক অৰ্থ বা কামতকৈ অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয় বুলি বহু হিন্দু দাৰ্শনিক আলোচনাত দেখা যায়। ইয়াৰ উপৰিও “মোক্ষ মানৱজীৱনৰ পৰম পুৰুষাৰ্থ" বুলি কোৱা হয়, যদিও সকলো হিন্দুৰ মাজত একে ধৰণৰ অনুক্ৰমৰ ধাৰণা নাই।

সংঘাত, প্ৰবৃত্তি-নিবৃত্তি আৰু নিষ্কাম কৰ্ম

ঐতিহাসিকভাৱে পণ্ডিতসকলে অৰ্থ-কামৰ সক্ৰিয় অনুসৰণ আৰু মোক্ষৰ বাবে ত্যাগৰ মাজত স্বাভাৱিক দ্বন্দ্ব চিনাক্ত কৰি আলোচনা কৰিছে। এই প্ৰসংগত প্ৰবৃত্তি (বাহ্য-ক্ৰিয়াত নিমগ্নতা) আৰু নিবৃত্তি (ত্যাগ/সংযম) ধাৰণা উত্থাপিত হয়। অৰ্থ-কামক প্ৰবৃত্তি আৰু মোক্ষক নিবৃত্তি বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

মনুস্মৃতিত দুবিধ ক্ৰিয়াৰ কথা কৈ প্ৰবৃত্তিক “অভ্যুদয়” আৰু নিবৃত্তিক “নিঃশ্ৰেয়স্‌”ৰ দিশে লৈ যোৱা হৈছে। এই দ্বন্দ্বৰ এক সমাধান ৰূপে “আসক্তিহীন/ফল-লালসা-মুক্ত, ধৰ্ম-চালিত কৰ্ম”, অৰ্থাৎ নিষ্কাম কৰ্মৰ ধাৰণাৰ উল্লেখ আছে, বিশেষকৈ ভগৱদ্গীতাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত।

উৎপত্তি আৰু আশ্ৰমৰ সৈতে সম্পৰ্ক

উপনিষদত মোক্ষৰ ধাৰণা তুলনামূলকভাৱে স্পষ্ট। আনহাতে প্ৰাচীন গ্ৰন্থসমূহত কাম-অৰ্থ-ধৰ্ম “ত্ৰিবৰ্গ” হিচাপে দেখা যায়। ধৰ্মশাস্ত্ৰ আৰু মহাকাব্যসমূহে (ৰামায়ণ, মহাভাৰত) “চাৰিওটা লক্ষ্য একেলগে অনুসৰণ”ৰ ধাৰণাক বিস্তৃতভাৱে উপস্থাপন কৰে।

চাৰিটা পুৰুষাৰ্থক কেতিয়াবা চাৰিটা আশ্ৰম (ব্ৰহ্মচৰ্য, গৃহস্থ, বানপ্ৰস্থ, সন্ন্যাস)ৰ সৈতে যোগ কৰাৰ চেষ্টাও দেখা যায়; কিন্তু অলিভেলৰ মতে প্ৰাচীন-মধ্যযুগীয় বহু গ্ৰন্থত প্ৰথম তিনিটা আশ্ৰমক কোনো এক লক্ষ্যৰ সৈতে একচেটিয়া ভাবে বান্ধি দিয়া হোৱা নাছিল। পিচে, সন্ন্যাস-আশ্ৰমৰ ক্ষেত্ৰত মোক্ষ-অভিমুখী জীৱন আৰু অৰ্থ-কামৰ পৰিত্যাগৰ ওপৰত প্ৰায় সৰ্বসম্মতি আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ
জুলিয়া ৱেষ্ট হেমিল্টন

জুলিয়া ৱেষ্ট হেমিল্টন (১৮৬৬ – ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫৮) আছিল এগৰাকী আমেৰিকান ক্লাব মহিলা আৰু সম্প্ৰদায়ৰ নেত্ৰী, যি ৱাশ্বিংটন, ডি.চি.ত অৱস্থিত আছিল আৰু "ডিষ্ট্ৰিক্টৰ মাতৃ" হিচাপে পৰিচিত আছিল। তেওঁ ১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈকে ৱাশ্বিংটন এণ্ড ভিচিনিটি ফেডাৰেচন অৱ উইমেনছ ক্লাবৰ প্ৰথম আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া সভানেত্ৰী আছিল, আৰু ২৮ বছৰ ধৰি চহৰখনৰ ফিলিছ হুইটলী ৱাইডব্লিউচিএৰ সভাপতি আছিল। তেওঁ নেচনেল এছ’চিয়েশ্যন অৱ কলাৰ্ড উইমেনছ ক্লাবছৰ (এনএচিডব্লিউ) কোষাধ্যক্ষো আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

ৱেষ্টৰ জন্ম হৈছিল দক্ষিণ কেৰ’লিনাৰ চাৰ্লছটনত। তেওঁ থমাছ ডব্লিউ. ৱেষ্ট আৰু মাৰ্থা এ. ৱেষ্টৰ কন্যা আছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়ো শেহতীয়াকৈ দাসত্বৰ পৰা মুক্ত হৈছিল; তেওঁৰ পিতৃয়ে আমেৰিকাৰ গৃহযুদ্ধৰ সময়ত আমেৰিকাৰ নৌসেনাত সেৱা আগবঢ়াইছিল।

কেৰিয়াৰ আৰু ক্লাবৰ কাম

হেমিল্টন যুৱতী অৱস্থাত এগৰাকী সাজ-পোছাক নিৰ্মাতা আছিল। তেওঁ ৩১ বছৰ ধৰি আমেৰিকাৰ কোষাগাৰ বিভাগত কাম কৰিছিল আৰু ১৯৩৩ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯১৯ চনত বিউৰো অৱ এনগ্ৰেভিং এণ্ড প্ৰিণ্টিঙত প্ৰায় ৩০০ সদস্য থকা ফেডাৰেল এম্প্লয়ী ইউনিয়নৰ এটা শাখাৰ সভাপতি আছিল।

তেওঁ ১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈকে ৱাশ্বিংটন এণ্ড ভিচিনিটি ফেডাৰেচন অৱ উইমেনছ ক্লাবৰ প্ৰথম আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া সভানেত্ৰী আছিল। হেমিল্টনৰ সৈতে এই সংগঠনৰ চাৰ্টাৰ সদস্যসকলৰ ভিতৰত নেনী হেলেন বাৰ’ছ আৰু মেৰী মেকলিয়ড বেথুন আছিল। ১৯৪৫ চনত তেওঁৰ পিছত ইছাডোৰা লেচাৰে সভাপতিৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।

১৯২৮ চনত হেমিল্টনে নিগ্ৰো সৈনিকসকলৰ অৱদান স্মৰণ কৰিবলৈ ৱাশ্বিংটনত এটা স্মৃতিসৌধ নিৰ্মাণৰ বিষয়ত কংগ্ৰেছৰ শুনানিত সাক্ষ্য প্ৰদান কৰিছিল।

হেমিল্টনে ১৯৩০ চনৰ পৰা ২৮ বছৰ ধৰি চহৰখনৰ ফিলিছ হুইটলী ৱাইডব্লিউচিএৰ সভাপতি আছিল। ১৯৩৮ চনত মেৰী চাৰ্চ টেৰেলে জুলিয়া ৱেষ্ট হেমিল্টন লীগ নামৰ এক দানশীল কৃষ্ণাংগ মহিলা সংগঠন গঠন কৰে।

হেমিল্টন মেট্ৰোপলিটান এএমই গীৰ্জাৰ ট্ৰাষ্টী ব’ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল। তেওঁ ১৯৩০ দশকত নেচনেল ইউথ এডমিনিষ্ট্ৰেচনৰ স্থানীয় পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বহুতো সংগঠনৰ সৈতে জড়িত আছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল উইমেনছ ৰিলিফ কৰ্পছ, নেচনেল কাউন্সিল অৱ নিগ্ৰো উইমেন, আন্তঃজাতীয় আন্তঃবৰ্ণ সমিতি, নেচনেল মিনিষ্টাৰছ ৱাইভছ এছ’চিয়েশ্যন, ৱাশ্বিংটন কমিউনিটি চেষ্ট, ডিষ্ট্ৰিক্ট অৱ কলম্বিয়াৰ পাব্লিক স্কুল এছ’চিয়েশ্যন আৰু অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ইষ্টাৰ্ন ষ্টাৰ।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৮৮৬ চনত ৱেষ্টে সমাজকৰ্মী জন আলেকজেণ্ডাৰ হেমিল্টনক বিয়া কৰে। তেওঁলোকৰ চাৰিটা সন্তান আছিল, যাৰ ভিতৰত পশ্চিম এ. হেমিল্টনো আছিল। ১৯২৫ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। ১৯৫৮ চনত তেওঁ ৯১ বছৰ বয়সত ফ্ৰিডমেনছ হাস্পতালত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁৰ স্মৃতিত ১৯৬৯ চনত ৱাশ্বিংটন, ডি.চি.-ত জুলিয়া ৱেষ্ট হেমিল্টন জুনিয়ৰ হাইস্কুলৰ নামকৰণ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
যোগেশ্বৰী

যোগেশ্বৰী (সংস্কৃত: योगेश्वरी, ৰোমানীকৃত: Yogeshvari বা Jogeshvari) হিন্দু আদি শক্তি দেৱী দুৰ্গাৰ এটা উপনাম, যোগ আৰু ঈশ্বৰী শব্দৰ সংকোচন ঘটি যোগেশ্বৰী শব্দটো সৃষ্টি হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "যোগৰ দেৱী"। যোগা হৈছে এবিধ দৈহিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশক সাঙুৰি লোৱা ভাৰতীয় পৰম্পৰাগতমূলৰ ৰীতি আনহাতে সংস্কৃত ভাষাত ঈশ্বৰী শব্দই ইশ্বৰৰ সমকক্ষ ঐশ্বৰিক নাৰী দেৱীসকলক বুজায়। ইয়াৰ উপৰিও ই এটা শব্দ যিয়ে শক্তি বা ত্ৰিমূৰ্তিৰ নাৰী শক্তিক অৰ্থাৎ সৰস্বতী, লক্ষ্মী আৰু পাৰ্বতীক বুজায়। যোগেশ্বৰীক যোগীসকলে পূজা কৰে। যোগেশ্বৰী দেৱীৰ বৰ্ণনা মৎস্য পুৰাণতো পোৱা যায়।

পূজা

গুজৰাট আৰু ৰাজস্থানৰ দৰে পশ্চিম ভাৰতৰ বহু ব্ৰাহ্মণে যোগেশ্বৰীক নিজৰ কুলদেৱী হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰে।

যোগেশ্বৰী মহাৰাষ্ট্ৰৰ বহু চিৎপাৱন ব্ৰাহ্মণ পৰিয়াল আৰু ৯৬টা কুলি মাৰাঠা পৰিয়ালৰো কুলদেৱী। যোগেশ্বৰী আই হৈছে ভগৱান শিৱৰ নাৰী শক্তিৰ স্বৰূপ।

প্ৰতিমা

দুষ্টক বধ কৰিবলৈ উদ্যোত যোগেশ্বৰীয়ে হাতত অতি চোকা তৰোৱাল লয় আৰু ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা পিন্ধে। দীঘল জিভা, চোকা দাঁত, ভয়ংকৰ মুখ আৰু ওপৰলৈ ওপৰলৈ তুলি থোৱা চুলি, ডিঙিত নৰকংকাল আৰু হাড়ৰ মালা পিন্ধি অৱস্থাত থকা যোগেশ্বৰী দেৱীক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। দেৱীৰ বাওঁহাতত তেজ-মাংসেৰে ভৰা লাওখোলা আৰু সোঁহাতত এডাল যাঠি থাকে। তেওঁৰ তিনিটা চকু থাকে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ঋতিকা হুডা

ঋতিকা হুডা (ইংৰাজী: Reetika Hooda) হাৰিয়ানাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ফ্ৰীষ্টাইল মল্লযুঁজাৰু।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

হাৰিয়ানাৰ ৰোহটক জিলাত ঋতিকা হুডাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ জগবীৰ সিং এজন কৃষক আৰু মাতৃ নীলম এগৰাকী গৃহিণী।

কেৰিয়াৰ

২০২৩ চনত ইজিপ্তত অনুষ্ঠিত হোৱা ইব্ৰাহিম মোস্তাফা মল্লযুঁজ ৰেংকিং ছিৰিজত মহিলাৰ ৭২ কেজি শাখাত ঋতিকাই ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ২০২৩ চনৰ এছিয়ান ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপতো তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

২০২৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ ২৩ বছৰ অনুৰ্ধ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা মল্লযুঁজাৰু হিচাপে পৰিগণিত হয়।

২০২৪ চনত কিৰ্গিস্তানৰ বিস্কেকত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ৰেছলিং অলিম্পিক যোগ্যতা অৰ্জন প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অনুষ্ঠিত হোৱা ২০২৪ বৰ্ষৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ তেওঁ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মল্লযোদ্ধা
পাবলো নেৰুদা

পাবলো নেৰুদা (জুলাই ১২, ১৯০৪ - ছেপ্টেম্বৰ ২৩, ১৯৭৩) চিলিৰ কবি-কুটনীতিবিদ তথা ৰাজনেতা নেফটালি ৰিকাৰ্ড' ৰেইচ বাচ'লাট'ৰ ছদ্মনাম আৰু পাচলৈ আইনী নাম আছিল। তেওঁ চেক গণৰাজ্যৰ কবি জান নেৰুদাৰ নামৰ অনুকৰণত এই নাম লৈছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

কবি বাস্তৱবাদী নহ'লে তেওঁ মৃত আৰু কবি যদি অকাল বাস্তৱবাদী তেৱোঁ মৃত। অযৌক্তিক কবিতা হ'লে কবিৰ কবিতা তেওঁ আৰু তেওঁৰ প্ৰিয়তমাইহে বুজি পাব। এইটো খুব দুখৰ কথা। কবি যুক্তিবাদী হ'লে কবিতা গাধইও বুজি পাব।
তুমি সকলো ফুল ছিঙি পেলাব পাৰা। কিন্তু বসন্তৰ আগমণক ৰুধিব নোৱাৰা।
“মই তোমাক সেইদৰে ভাল পাওঁ, যেনেকৈ কিছুমান অন্ধকাৰ বস্তু ভালপোৱা যায়— গোপনে, ছাঁ আৰু আত্মাৰ মাজত।”
“হাঁহি হৈছে আত্মাৰ ভাষা।”
“এদিন, কোনোবা ঠাইত—নিশ্চয়কৈ তুমি নিজকে বিচাৰি পাবা।”
“প্ৰেম ইমানেই চুটি, আৰু পাহৰি যোৱাটো ইমানেই দীঘল।”

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

A&E life story of Neruda
Works of Neruda (some translated into English)
"True Stone and Epitaph: the Poetry of Pablo Neruda" by Gilbert Wesley Purdy. A full length book review/essay which includes a critical biography of Pablo Neruda.
La Sebastiana - one of the homes of Neruda.
Celebrating Chilean Poet Pablo Neruda – Democracy Now! interviews Martin Espada, poet and professor at the University of Massachusetts Amherst.
Pablo Neruda, Winner of the 1971 Nobel Prize in Literature
The poet conqueror - A review of Neruda: A Passion for Life by Adam Feinstein in The Guardian
Red Poppy a non-profit dedicated to furthering Neruda's commitment to humanitarianism and spreading his poetry around the world. Home of the critically acclaimed, bestselling "The Essential Neruda: Selected Poems" and the documentary "Pablo Neruda: The Poet's Calling"
Original poems - It includes some translations and audio files. All poems are sourced

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিলিৰ ব্যক্তি
বিভা বক্সি

বিভা বক্সি (; জন্ম: ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৭০) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, সাংবাদিক আৰু দায়িত্বশীল চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁক তেওঁৰ লিংগ বৈষম্য বিষয়ক চলচ্চিত্ৰ সমূহৰ বাবে জনা যায়। পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে বিভাৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে ডটাৰ্ছ অৱ মাদাৰ ইণ্ডিয়া আৰু চান ৰাইজ। দুয়োখন চলচ্চিত্ৰই ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰপৰা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰপৰা মুঠ চাৰিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।

সাংবাদিক আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে কৰা কামৰ বাবে বিভাক ২০১৮ চনত বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা সন্মানীয় ডক্টৰ অৱ হিউমেন লেটাৰছ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে। বক্সিৰ মাক গীতা ছাব্ৰা এগৰাকী কবি আৰু লেখক। বিভায়ে মুম্বাইৰ কনভেণ্ট অৱ জেচাচ এণ্ড মেৰী আৰু ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্চ কলেজত পঢ়িছিল। সাংবাদিকতা আৰু সম্প্ৰচাৰত (জাৰ্নেলিজম এণ্ড ব্ৰডকাষ্টিং) স্নাতক ডিগ্ৰী লবলৈ তেওঁ আমেৰিকালৈ গৈছিল। তেওঁ ১৯৯৩ চনত বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা কম্যুনিকেচনত বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল

২০০৪ চনত, বিভাই অস্কাৰ বিজয়ী মে’ৰিয়ান ডিলিঅৰ সৈতে সহ-প্ৰযোজক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁলোকে প্ৰযোজনা কৰা চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত লাইফটাইম টিভিৰ বাবে টেৰৰ এট হ’ম (২০০৫) উল্লেখযোগ্য। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা বন্ধ কৰিবলৈ এটি অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল আৰু এই চলচ্চিত্ৰখন এমি বঁটা বিজয়ী এই অভিযানৰ অংশ আছিল। তেওঁ গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি বিষয়ত এইচ বি অ’(HBO)ৰ বাবে নিমাৰ্ণ কৰা চলচ্চিত্ৰখন হৈছে; টু হট নট টু হেণ্ডেল (২০০৬)।, লেক উদয়পুৰ পেলেচ, উমেইড ভৱন পেলেচ আৰু ৰামবাগ পেলেচ।

টাটা চিকিৎসা কেন্দ্ৰ, কলিকতাৰ বাবে নিৰ্মিত বিভাৰ চলচ্চিত্ৰখন ৪ বিলিয়ন ডলাৰৰ এটি জনহিতকৰ উদ্যোগ আছিল। ৰতন টাটাই ইয়াৰ নেতৃত্ব লৈছিল আৰু টাটা ট্ৰাষ্টে ইয়াৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখন ভাৰতৰ ঊনত্ৰিছটা চেনেলত ইংৰাজীত আৰু নটা আঞ্চলিক ভাষাত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।

সন্মান আৰু স্বীকৃতি

২০১৮ চনত, বক্সিক সাংবাদিক আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে কৰা কামৰ বাবে তেওঁ পঢ়া বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা সন্মানীয় ডক্টৰ অৱ হিউমেন লেটাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেওঁ বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ কম্যিউনিকেচনৰ আৰম্ভণি বক্তা আছিল। বিশ্বব্যাপী লিংগ সমতা আৰু লিংগ ন্যায়ৰ দিশত অৰিহণা যোগোৱা তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰসমূহৰ বাবে বিভাক ভগ ইণ্ডিয়াৰ ২০২১ বৰ্ষৰ ৱুমেন অৱ দ্য ইয়েৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

বিভায়ে গল্ডমেন চাক্সৰ প্ৰাক্তন হেড প্ৰাইভেট ইকুইটি ইণ্ডিয়া আৰু বৰ্তমান প্ৰাইভেট ইকুইটি ফাৰ্ম অৱতাৰ গ্ৰথ কেপিটেল পাৰ্টনাৰ্ছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বিশাল বক্সিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে। তেওঁলোকৰ বৰুণ আৰু বীৰ নামে দুটি পুত্ৰ সন্তান আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (ভাৰত) বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাংবাদিক