ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
তিষ্যৰক্ষ

তিষ্যৰক্ষ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩য় শতিকা) তৃতীয় মৌৰ্য সম্ৰাট অশোকৰ পঞ্চম আৰু শেষ পত্নী আছিল। অশোকবাদৰ মতে, অশোকৰ পুত্ৰ আৰু উত্তৰাধিকাৰী কুনালাক অন্ধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তাই দায়ী আছিল। অশোকে বোধি-গছক দিয়া মনোযোগত তাইৰ বৰ ঈৰ্ষা হৈছিল, আৰু বিষাক্ত কাঁইটৰ সহায়ত ইয়াক হত্যা কৰাইছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

তিষ্যৰক্ষৰ জন্ম সম্ভৱতঃ গান্ধাৰত হৈছিল আৰু অশোকৰ মুখ্য সম্ৰাজ্ঞী আসন্ধিমিত্ৰৰ প্ৰিয় দাসী আছিল আৰু তেওঁৰ মালিকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ পাটলিপুত্ৰলৈ গৈ এগৰাকী মহান নৃত্যশিল্পী হৈ অশোকক নিজৰ নৃত্য আৰু সৌন্দৰ্য্যৰে মোহিত কৰিছিল।

কুণাল

অশোকৰ পুত্ৰ কুণালক মৌৰ্য সম্ৰাট হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল যদিও তিষ্যৰক্ষই নিজৰ পুত্ৰক সিংহাসনত বহাব বিচাৰিছিল। সেয়ে তাই ষড়যন্ত্ৰ কৰি কুণালক অন্ধ কৰিছিল।

জীৱনী

মহা মাত্য ৰাধাগুপ্ত (মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ তেতিয়াৰ মহান মন্ত্ৰী) নেতৃত্বাধীন চন্দ্ৰগুপ্ত সভাই যেতিয়া কুনালে তক্ষশিলাৰ বিদ্ৰোহক বশ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি যাব বুলি সিদ্ধান্ত ল’লে, তেতিয়া তিষ্যৰক্ষই এক ষড়যন্ত্ৰৰ কল্পনা কৰিলে। কুণালৰ বিজয়ৰ পিছত এই ষড়যন্ত্ৰ সফল হয়।

কাহিনী অনুসৰি অশোকে তক্ষশীলাৰ ৰাজ্যপালৰ পৰা দুটা অতি মূল্যৱান মণি বিচাৰিবলগীয়া হৈছিল যিবোৰ নিজৰ ধৰণৰ আটাইতকৈ অস্বাভাৱিক বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। তিষ্যৰক্ষই লিখা চিঠিখনৰ নিৰ্ণায়ক ভাষাটো অশোকে পঠিয়াইছিল যিজনে লুকাই থকা অৰ্থ বুজি নাপালে আৰু সেয়েহে কুণালক বুজাব নোৱাৰিলে। অৱশ্যে কুণালে লগে লগে লুকাই থকা অৰ্থটো বুজি পালে, কিন্তু পিতৃৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম আৰু মগধৰ প্ৰতি থকা আনুগত্যৰ বাবে, তেওঁ নিজৰ চকু দুটা আঁতৰাবলৈ বাধ্য হোৱা যেন অনুভৱ কৰিলে। তাৰ পাছত দুয়ো চকুৱে পাটলিপুত্ৰৰ মগধৰ দৰবাৰলৈ পঠিয়াই দিলে। অশোকে নিজৰ দোষটো উপলব্ধি কৰিলে যদিও তেতিয়ালৈকে বহু দেৰি হৈ গ’ল। লগে লগে ৰাধাগুপ্তই তিষ্যৰক্ষক ফাঁচীৰ নিৰ্দেশ দিলে। অৱশ্যে এই খবৰটো গম পাই তিষ্যৰক্ষই আত্মহত্যা কৰে বুলি অনুমান কৰা হৈছে।

বোধিবৃক্ষৰ বিনাশ

বোধ গয়াৰ বোধিবৃক্ষ বিনাশৰ ঘটনাটো তিষ্যৰক্ষাৰ সৈতে জড়িত বুলি কোৱা হয়। 'অশোকাৱদান'ত কোৱা হৈছে যে, তেওঁ এজন মাতঙ্গ জাদুকৰী ভাড়াত লৈ বোধিবৃক্ষক অভিশাপ দিবলৈ লৈছিল, কিয়নো তেওঁ ভুলতে ধাৰণা কৰিছিল যে এই গছজোপাই অশোকৰ মন জয় কৰি লৈছে, যেনেহে কোনো নাৰী। পিছত নিজৰ ভুল উপলব্ধি কৰি, তেওঁ এই কাৰ্যৰ সংশোধন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। 'দিৱ্যাৱদান'ত কোৱা হৈছে যে তেওঁ অশোকৰ গছটোৰ প্ৰতি থকা ভক্তিত ঈৰ্ষান্বিত হৈ গছটো বিষ খুৱাবলৈ আদেশ দিছিল। 'মহাবংস'ত এই বিষ প্ৰয়োগৰ কথা স্বীকাৰ কৰা হৈছে, যদিও গছটো পাছত পুনৰুজ্জীৱিত হৈছিল বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

মৃত্যু

তিষ্যৰক্ষাৰ অন্তিম ভাগৰ বিষয়ে নিশ্চিত তথ্য নাছিল। অধিকাংশ কাহিনীত অশোকৰ শেষ দিনসমূহৰ পিছত তেওঁৰ বিষয়ে কিবা উল্লেখ নাই।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সম্ৰাট অশোকৰ পত্নী
হয়গ্ৰীৱ (বৌদ্ধ ধৰ্ম)

চীনা, তিব্বতী আৰু জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মত হয়গ্ৰীৱ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা। তেওঁৰ উৎপত্তি ভাৰতত অৱলোকিতেশ্বৰ বা গুয়ায়িন বোধিসত্ত্বৰ যক্ষ পৰিচাৰক হিচাপে হৈছিল। বেদত দুগৰাকী পৃথক দেৱতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পিছত তেওঁক প্ৰাক-সাম্প্ৰদায়িক বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰলৈ আদৰি লোৱা হয় আৰু শেষত বজ্ৰযান বৌদ্ধ ধৰ্মত জ্ঞানৰ ৰজা হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়।

তিব্বতত

তিব্বতত হয়গ্ৰীৱৰ বিষয়ে বিশেষকৈ বৌদ্ধ গুৰু আতিশাই প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল এজন লৌকিক ধৰ্মপাল হিচাপে।

আখ্যান অনুযায়ী হয়গ্ৰীৱ হৈছে বজ্ৰসত্ত্বৰ উগ্ৰ ৰূপ। তেওঁ শক্তিশালী অসুৰ ৰুদ্ৰক পৰাস্ত কৰিবলৈ অৱলোকিতেশ্বৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি হয়গ্ৰীৱলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। তেওঁৰ লগত বজ্ৰপানীয়ে তেওঁৰ শক্তি গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পিছত উগ্ৰ বজ্ৰবৰাহীৰ ৰূপ লয়। দুয়োজনেই তেওঁলোকৰ পূৰ্বজন্মত বজ্ৰসত্ত্ব ৰুদ্ৰৰ গুৰু আছিলম। আনহাতে বজ্ৰপানী আছিল তেওঁৰ সহশিষ্য। হয়গ্ৰীৱ আৰু বজ্ৰবৰাহীয়ে ৰুদ্ৰক নবিধ নৃত্যৰ জৰিয়তে প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু তেওঁৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে। শেষত হয়গ্ৰীৱে ক্ষুদ্ৰ আকাৰ ধাৰণ কৰি ৰুদ্ৰৰ মলদ্বাৰত প্ৰৱেশ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ বিৰাটাকাৰ ধাৰণ কৰি ৰুদ্ৰক ধ্বংস কৰে। পৰাজিত হৈ ৰুদ্ৰই ধৰ্মৰ ৰক্ষক হোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু তেওঁৰ শৰীৰটোক তেওঁৰ লাওখোলাৰে ঘোঁৰাৰ শিৰ লৈ ওলাই অহা হয়গ্ৰীৱে পৰিধাণ কৰে।

আন এটা সংস্কৰণত বজ্ৰসত্ত্বই ৰুদ্ৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি চলেৰে ৰুদ্ৰৰ পত্নী ৰাক্ষস ৰাণী ক্ৰোধিশ্বৰীৰ সংগ লাভ কৰে। ফলস্বৰূপে বজ্ৰৰাক্ষস ৰূপে হয়গ্ৰীৱৰ জন্ম হয় আৰু তেওঁ খটভংগৰে খুচি ৰুদ্ৰক বশ কৰে আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ৰুদ্ৰক নিজ উদৰত শুদ্ধি কৰি ধৰ্মৰ দাসলৈ পৰিণত কৰে। ৰুদ্ৰই তেওঁৰ অসুৰ সৈন্যবাহিনী হয়গ্ৰীৱৰ হাতত পৰিচাৰক হিচাপে অৰ্পণ কৰে।

চীনত

চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত হায়াগ্ৰীৱক মাটও গুয়ায়িন নামেৰে জনা যায়। কিছুমান মন্দিৰত দৰ্শনাৰ্থীক এই দেৱতাৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ সন্মুখত নম্বৰ প্লেট স্থাপন কৰি তেওঁলোকৰ বাহনত দেৱতাগৰাকীৰ সুৰক্ষাৰ আহ্বান জনোৱাৰ অনুমতি দিয়া হয়। তেওঁক ৫০০গৰাকী অৰ্হটৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। জাপানৰ দৰেই তেওঁক ছয়জন অৱলোকিতেশ্বৰৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। অৱলোকিতেশ্বৰৰ মূল অৱতাৰ তেত্ৰিশটা আৰু তেওঁক প্ৰায়ে শুকুলা সিংহৰ ওপৰত আৰোহণ কৰি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। তাও ধৰ্মত হয়গ্ৰীৱক অগ্নিৰ সৈতে জড়িত দেৱতা মা ৱাঙৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছিল। এই ৰূপত তেওঁক সাধাৰণতে ষড়ভুজ আৰু ত্ৰিনয়নধাৰী ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।

বৌদ্ধ চিত্ৰায়ন

বৌদ্ধধৰ্মত হয়গ্ৰীৱক এখন মুখ, দুখন হাত আৰু দুখন ভৰি আৰু মূৰৰ ওপৰত ঘোঁৰাৰ শিৰ লৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁৰ সোঁহাতত উদ্যত তৰোৱাল আৰু ভাবুকিৰ ভংগিমাত থকা বাওঁহাতত সৰ্পৰ অলংকাৰ থাকে।

অন্যান্য চিত্ৰনত হয়গ্ৰীৱৰ ছখন হাত, চাৰি বা আঠখন ভৰি আৰু তিনিটা চকু থকা দেখা যায়। এই সংস্কৰণসমূহত হয়গ্ৰীৱৰ শিৰৰ ওপৰত তিনিটা সৰু সেউজীয়া ঘোঁৰাৰ মূৰ থাকে। ভৰি দুখন দুটা মৃতদেহৰ ওপৰত থিয় হৈ থাকি ধ্বংস কৰিবলগীয়া লৌকিক মোহক সূচায়।

লগতে চাওক

হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

উদ্ধৃত ৰচনাসমূহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
তৃতীয়ত্বৰ গল্প (গ্ৰন্থ)

তৃতীয়ত্বৰ গল্প মৌচুমী কন্দলীৰ এখন অসমীয়া গল্প সংকলন। ২০০৭ চনত লয়াৰ্ছ বুক ষ্টলৰ বেনাৰত সংকলনখনিৰ প্ৰথমবাৰলৈ প্ৰকাশ পায়। ইয়াত মুঠ আঠটা গল্প সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ পৃষ্ঠা সংখ্যা ১১২।

উদ্ধৃতিসমূহ

সহমৰ্মিতাৰ ভাবনাৰে বাঢ়ি অহা আমাৰ দৃষ্টিবোৰ কেতিয়ানো ধৰ্ষণকামী-মৰ্ষণকামিতালৈ ৰূপান্তৰিত হয়— আমি দেখোন গমেই নাপাওঁ— আত্মতুষ্টিৰ বাবে, নিজকে অলপ ফাঁকি দিবৰ বাবে— মনঃপৃষ্ঠাত সমবেদনাৰ আভৰণ এখন আমি মেৰিয়াই লওঁ আৰু নিৰ্বিকাৰ ভংগীমাৰে চোবাবলৈ ধৰো আমাৰ প্ৰিয় খাদ্য, উমলগা বিচনাত অলস মুদ্ৰাৰে দীঘল দি জাপ খাই অহা তৃপ্তিৰ চকুৰে উপভোগ কৰো মৃত্যু— যৌনতা— জিঘাংসা— এনেদৰেই ৰমানন্দহঁতৰ প্ৰাইভেট এডভেঞ্চাৰবোৰ হৈ পৰেহি নাঙঠভাৱে পাব্লিক!
পিতামহ-প্ৰপিতামহসকলৰ পাপৰ বোজা আমি লাভ কৰোঁ উত্তৰাধিকাৰে। যেনেদৰে আদিমাতা ইভৰ পাপৰ বোজা এতিয়াও আমি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ আমাৰ কান্ধত...।
পাৰ্থেনিয়ামৰ দৰে বৰ সহজতে অতি দ্ৰুতভাৱে বাঢ়ি আহে ঘৃণাৰ সঁচ। আৰু বিহমেটেকাৰ দৰে ছানি পেলায় পানীৰ স্বচ্ছপৃষ্ঠ।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্প সংকলন
ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা

ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা (; জন্ম: ১৯০০ - মৃত্যু: ১৪ অক্টোবৰ, ১৯৩৩ )যাদুৰাম ডেকা বৰুৱাৰ আজো নাতি আৰু পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱাৰ জেষ্ঠ ভাতৃ আছিল। তেওঁৰ নামেৰে অসম সাহিত্য সভাৰ গুৱাহাটীস্থ ‘ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা ভৱন’ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী মৌজাদাৰ আছিল আৰু আইদেওবাৰী চাহবাগিছা প্ৰতিষ্ঠা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱাৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল কৃষ্ণদাস। তেওঁ বৰ বাৰভূঞাৰ লহকৰ ভূঞাৰ ফৈদৰ সন্তান আছিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ দিনত কৃষ্ণদাসে 'ভড়ালী বৰুৱা' আৰু কৃষ্ণদাসৰ পুত্ৰ যাদুৰাম বৰুৱাই 'বৰ ভাণ্ডাৰ বিষয়া' পায়।জীয়ৰী সুধালতা বৰুৱা আৰু প্ৰতিমা। ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱাৰ পিতৃ ৰাধিকাপ্ৰসাদ এজন মৌজাদাৰ আছিল। কিছু কালৰ বাবে তেওঁ অসম কাউন্সিলৰ সদস্য আছিল আৰু 'ৰায় চাহেব' উপাধি লাভ কৰিছিল।

১৯৩৩ চনৰ ১৪ অক্টোবৰ তাৰিখে দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱাৰ সপৰিয়ালে মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বগা হাতী

বগা হাতী সাধাৰণ হাতীৰেই এটা প্ৰকাৰ, যাৰ ৰং বগা আৰু ইয়াক পৃথিৱীৰ ঠাই বিশেষে পোৱা যায়। আফ্ৰিকা, ম্যানমাৰ আদি ঠাইত বগা হাতী পোৱা যায়। মান দেশৰ ৰজাই বগা হাতী পালন কৰাৰ কথা জনা যায়।

ভাষাৰ ব্যৱহাৰত প্ৰায়ে “বগা হাতী’’ বাক্যাংশ খণ্ড বাক্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেনে, এনে এটা সম্পত্তি, যাক মালিকে পেলাই দিবও নোৱাৰে আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ খৰচৰ লগত ইয়াৰ উপযোগিতা সমানুপাতিক নহয়। আধুনিক ব্যৱহাৰত ই ব্যয়বহুল বুলি বিবেচিত কিন্তু ইয়াৰ মূলধন (অধিগ্ৰহণ) আৰু পৰিচালনা (ৰক্ষণাবেক্ষণ) খৰচৰ তুলনাত সমতুল্য উপযোগিতা বা মূল্য নথকা কোনো বস্তু, নিৰ্মাণ প্ৰকল্প, আঁচনি, ব্যৱসায়িক উদ্যোগ, সুবিধা আদি বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ই এক উপমা উপমা।

ইতিহাস

বাৰ্মা, থাইলেণ্ড (চিয়াম), লাওছ আৰু কম্বোডিয়া আদি কৰি দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ৰজাসকলে পুহি ৰখা পবিত্ৰ বগা হাতীবোৰৰ পৰা এই শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে। এটা বগা হাতী এটাৰ অধিকাৰী হোৱাটো থাইলেণ্ড আৰু বাৰ্মাত এতিয়াও ৰাজ্যখন শান্তি আৰু সমৃদ্ধিৰ দ্বাৰা ধন্য হোৱা আৰু ৰজাই ন্যায় আৰু ক্ষমতাৰে ৰাজত্ব কৰাৰ চিন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। যিয়ে এনে আকাৰৰ এক বিশেষ জন্তুৰ মালিক, সেইজন ব্যক্তিকেই অগাধ ধন-সম্পত্তিৰ অধিকাৰী বুলি ভবা হৈছিল। ৰজাসকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ আনুষ্ঠানিক পৰিচয়সূচক চিনাকিত বগা হাতী থকাৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।যিহেতু জন্তুবোৰক পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু আইনে ইহঁতক সাধাৰণ শ্ৰমৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল, সেয়েহে ৰজাৰ পৰা বগা হাতী উপহাৰ পোৱাটো একেলগে আশীৰ্বাদ আৰু অভিশাপ আছিল। ই আশীৰ্বাদ আছিল, কাৰণ জন্তুটো পৱিত্ৰ আৰু ৰজাৰ অনুগ্ৰহৰ চিন; আনহাতে ই অভিশাপ, কাৰণ গ্ৰহণকাৰীৰ হাতত এতিয়া এটা মূল্যবান জন্তু আছে যিটো তেওঁ এৰি দিবও নোৱাৰে আৰু বেছিকৈ কামতো ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে। পশ্চিমীয়া দেশসমূহত পূৰণ কৰিব নোৱাৰা ব্যয়বহুল বোজাৰ সৈতে জড়িত বিষয়ত "বগা হাতী" শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৭ শতিকাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু ১৯ শতিকাৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰচলন হৈছিল। এটা সূত্ৰৰ মতে এই “বগা হাতী’’ শব্দাংশ জনপ্ৰিয় কৰা হৈছিল পি টি বাৰ্নামৰ টৌং টালৌং নামৰ হাতী এটাৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা, যিটোক তেওঁ "বাৰ্মাৰ পবিত্ৰ বগা হাতী" বুলি ক্ৰয় কৰিছিল। বহু কষ্ট আৰু বহু খৰচৰ অন্তত অৱশেষত বাৰ্নামে চিয়ামৰ ৰজাৰ পৰা জন্তুটো লাভ কৰিলে, আৰু আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে, তেওঁ কিনা "বগা হাতী"টো আচলতে এটা লেতেৰা ধূসৰ ৰঙৰ আৰু গাত কেইটামান গোলাপী দাগ থকা। ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা "বগা হাতী" আৰু "বগা হাতীৰ উপহাৰ" এই আপ্তবাক্যসমূহ সাধাৰণভাৱে প্ৰচলিত হয়। এই বাক্যাংশ বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে "বগা হাতী বিনিময়" আৰু "বগা হাতী বিক্ৰী"ৰ লগত জড়িত আছিল। বহুতো গীৰ্জাৰ বজাৰত "বগা হাতী বিক্ৰী" অনুষ্ঠিত হৈছিল য'ত দাতাসকলে তেওঁলোকৰ আপদসমূহ বজাৰত উলিয়াই দিছিল, যাৰ ফলত "এজনৰ গলগ্ৰহ আন এজনৰ সম্পদ" হৈ পৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই এই প্ৰসংগত এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। আধুনিক সময়ত এই শব্দটোৱে এতিয়া প্ৰায়ে অতি ব্যয়বহুল বিল্ডিং প্ৰকল্পৰ কথা বুজায়, যিটোৰ কাৰ্য নিজে সম্পাদন কৰিব নোৱাৰে বা ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়া অতি ব্যয়বহুল হৈ পৰে। উদাহৰণস্বৰূপে বিমানবন্দৰৰ দৰে সন্মানীয় কিন্তু অ-অৰ্থনৈতিক আন্তঃগাঁথনি প্ৰকল্প, নদীবান্ধ, দলং,, বৃহৎ শ্বপিং মল, আৰু ফুটবল ষ্টেডিয়ামবোৰ।

​১৯০২ চনতজন মেকগ্ৰ’ৱে আমেৰিকান অকলেণ্ড এথলেটিকছ বেছবল দলটোক অৱজ্ঞা কৰি "বগা হাতী" বুলি বৰ্ণনা কৰাৰ প্ৰতিবাদস্বৰূপ, ১৯০২ চনৰ পৰাই দলটোৱে এটা বগা হাতীক তেওঁলোকৰ দলীয় প্ৰতীক হিচাপে আৰু সাধাৰণতে ইয়াক মূল বা বিকল্প ল'গ' হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
ওমৰ কুৰেছি

ওমৰ কুৰেছি (; জন্ম:১৯২৮ – ১৪ মাৰ্চ ২০০৫) এগৰাকী পাকিস্তানী সাহিত্যিক। তেওঁ বিমান পৰিবহণ আৰু সাংবাদিকতাৰ উপৰি বিজ্ঞাপন উদ্যোগতো কাম কৰিছিল। তেওঁ ডউন, দ্য পাকিস্তান টাইমছ, মৰ্নিং নিউজ আৰু লণ্ডনৰ দ্য গাৰ্ডিয়ানৰ বাবে নিয়মীয়াকৈ লিখিছিল।ওমৰ কুৰেছিয়ে ১৯৭৪ চনত ইংলেণ্ড আৰু ১৯৭৮–৭৯ চনত নিউজিলেণ্ডলৈ পাকিস্তান ক্ৰিকেট ভ্ৰমণ পৰিচালনা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
আত্মহত্যা

আত্মহত্যা হৈছে ইচ্ছাকৃতভাৱে কৰা এটা কাৰ্য যাৰ পৰিণাম হৈছে নিজৰেই মৃত্যু। প্ৰায়েই নিৰাশাৰ বাবে আত্মহত্যা কৰা দেখা যায়। যেতিয়া কোনোলোকে আত্মহত্যা কৰে, তেতিয়া জনগণ প্ৰক্ৰিয়াকে আত্মহত্যা কৰিছে বুলি প্ৰচাৰ কৰে। চিকিৎসক সকলে আত্মহত্যাৰ চেষ্টাক মানসিক অৱসাদজনিত গুৰুতৰ উপসৰ্গ হিচাপে বিবেচনা কৰে। ইতিমধ্যে বিশ্বৰ বহু দেশত আত্মহত্যাৰ প্ৰচেষ্টাক এক ধৰণৰ অপৰাধৰূপে ঘোষণা কৰা হৈছে। অনেক ধৰ্মত আত্মহত্যাক পাপ হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়। নিজেই নিজৰ জীৱন বিনাশ কৰাজন সমাজত আত্মঘাতক, আত্মঘাতী বা আত্মঘাতিকা, আত্মঘাতিনীৰূপে পৰিচিত হয়।

প্ৰতিবছৰে প্ৰায় দশ লাখ মানুহে আত্মহত্যা কৰে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে প্ৰতি বছৰে সমগ্ৰ বিশ্বত যিকোনো কাৰণত মৃত্যু ঘটা লোকৰ মাজত আত্মহত্যা হৈছে ত্ৰয়োদশতম প্ৰধান কাৰণ। কিশোৰ-কিশোৰী আৰু পঁয়ত্ৰিশ বছৰ বয়সতকৈ তলৰ লোক সকলৰ মৃত্যুৰ প্ৰধান কাৰণ হৈছে আত্মহত্যা। নাৰীৰ তুলনাত পুৰুষৰ মাজত আত্মহত্যাৰ হাৰ বহু বেচি। পুৰুষৰ আত্মহত্যা কৰাৰ প্ৰৱণতা নাৰীৰ তুলনাত তিনিৰ পৰা চাৰি গুণ অধিক।

কেইজনমান পৰিচিত অথবা উল্লেখনীয় কৰ্ম কৰা ব্যক্তি যি আত্মহত্যা কৰিছিল

এডল্ফ হিটলাৰ Adolf Hitler (1945)
লাডুইগ বল্টজমান Ludwig Boltzmann (1906), পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, (Austrian physicist, known for thermodynamics and atomic theory)
এডোইন আমষ্ট্ৰং Edwin Armstrong (1954), FM radio ৰ আৱিষ্কাৰক
এলান টিউৰিং Alan Turing (1954), শাস্ত্ৰীয় গন্ত্ৰ-বিজ্ঞানী
ৱালেছ কেৰথাৰছ Wallace Carothers (1937), নাইলন সূতাৰ আৱিষ্কাৰক
জৰ্জ ইষ্টমেন George Eastman (1932), ইষ্টমেন-কডাক ফটোগ্ৰাফী কোম্পানীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক
ৰেনেঁই ফেভেলাৰ René Favaloro (2000), কৰণাৰী হাৰ্ট বাইপাছ চাৰ্জাৰীৰ আৱিষ্কাৰক Argentine cardiac surgeon (created technique for coronary bypass surgery), নিজৰেই বুকুত গুলি মাৰি আত্মহত্যা কৰিছিল
ফ্ৰেডৰিক ব্ৰাণ্ট Fredric Brandt (2015), চৰ্ম বিশেষজ্ঞ, ৰূপ-চৰ্চাত BOTOX ৰ ব্যৱহাৰৰ আৱিষ্কাৰক
ৰয় ৰেইমণ্ড Roy Raymond (1993), Victoria's Secret মহিলাৰ অন্তৰ্বাস চিলোৱা প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাপক
আৰ্নেষ্ট হেমিংৱে Ernest Hemingway (1961), সাহিত্যিক
ভাৰ্জিনিয়া ওল্ফ Virginia Woolf (1941), সাহিত্যিক
ভিনচেণ্ট ভেন গ' Vincent van Gogh (1890)
মাৰ্ক এণ্টনী Mark Antony (30 BC), ৰোমান ৰাজনীতিবিদ
ক্লিউপেট্ৰা Cleopatra (30 BC), ইজিপ্তৰ ৰাণী
ৰবাৰ্ট ফিজৰয় Robert FitzRoy (1865), চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ HMS Beagle জাহাজৰ কেপ্টেইন
ইভা ব্ৰাউন Eva Braun (1945), হিটলাৰৰ এগৰাকী পত্নী
ক্ৰিচ বিনইত Chris Benoit (2007),WWE ৰ মল্লযোদ্ধা
মেৰী কেই বাৰ্গমেন Mary Kay Bergman (1999), Snow white কাৰ্টুন চৰিত্ৰত মাত দিছিল
প'ল ভট্টাচাৰ্যী Paul Bhattacharjee (2013),জেমছ বণ্ড ছবি কেছিন ৰয়েলত অভিনয় কৰিছিল
মেৰ্লিন মনৰ' Marilyn Monroe (1962), অভিনেত্ৰী
জন অ' ব্ৰেইন John O'Brien (1994), Leaving Las Vegas উপন্যাসৰ লিখক
এৰউইন ৰমেল Erwin Rommel (1944), Desert's Fox নামেৰে বেছি বিখ্যাত, নাজী সৈন্য বিষয়া
টনি স্কট Tony Scott (2012), Top Gun বোলছবিৰ নিৰ্দেশক

আত্মহত্যাৰ সংজ্ঞা

বিখ্যাত সমাজতত্ত্ববিদ ইমাইল ডুৰখেইমৰ মতে,-আত্মহত্যা এটা ব্যক্তিগত ক্ৰিয়া নহয়। ইয়াৰ কাৰক হৈছে এনে এটা শক্তি যি ব্যক্তিসত্তাতকৈ ওপৰত। তেওঁ ব্যাখ্যা কৰিছিল যে,সকলো প্ৰকাৰৰ আত্মহত্যাৰ মূল উৎস হৈছে ব্যক্তিজনে নিজে কৰা যোগাত্মক বা বিয়োগাত্মক কৰ্মৰ প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ প্ৰভাৱ,যি কৰ্মটোৰ সম্ভাব্য ফলাফলৰ বিষয়ে জানে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মানসিক ৰোগ
জাট-জটিন নৃত্য

জাট-জটিন নৃত্য (ইংৰাজী: Jatjatin Dance) হ’ল মিথিলা (বৰ্তমানৰ দক্ষিণ নেপাল আৰু উত্তৰ বিহাৰ) অঞ্চলৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। জাট-জটিন এহাল পুৰুষ আৰু মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা এক যুটীয়া নৃত্য, যিটো সাধাৰণতে বৰ্ষা ঋতুত পৰিৱেশন কৰা হয়। এই প্ৰদৰ্শনত এহাল দম্পতীৰ আসন্ন বিচ্ছেদৰ আৱেগিক কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হয়, য’ত পুৰুষজনে কামৰ বাবে ওলাই যাবলৈ সাজু হয় আৰু মহিলাগৰাকীয়ে দুখৰ প্ৰতীক হিচাপে চকুলোৰ দৰে উৰি থকা ওৰণিৰে তেওঁৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰে। এই নৃত্যৰ সৈতে ঢোলক আৰু মঞ্জিৰাৰ ছন্দময় শব্দ সংগত কৰা হয় আৰু ইয়াত বৃত্তাকাৰ পদচালনা দেখা যায়। ইয়াৰ গীতবোৰত প্ৰায়ে বিৰহৰ সুৰ থাকে, যিয়ে দুখ আৰু সহনশীলতা—উভয়কে প্ৰকাশ কৰে।

পৰম্পৰা

জাট-জটিন নৃত্য মিথিলা (বৰ্তমানৰ দক্ষিণ নেপাল আৰু উত্তৰ বিহাৰ) অঞ্চলৰ এক পৰম্পৰাগত সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় প্ৰদৰ্শন, যিটো সাধাৰণতে খৰাঙৰ সময়ত মহিলাসকলে পৰিৱেশন কৰে। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই নৃত্যই বৰষুণৰ দেৱতা ইন্দ্ৰক সন্তুষ্ট কৰি বৰষুণ নমাই আনে। মাজনিশা জাট-জটিন গীত গাই, বৈদিক মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰি আৰু পৰম্পৰাগত পূজা-অৰ্চনাৰ সৈতে এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। এই নৃত্যত প্ৰকাশভংগীপূৰ্ণ পদচালনা আৰু প্ৰতীকী সঞ্চালন জড়িত থাকে, যিয়ে বৰষুণৰ বাবে সম্প্ৰদায়টোৰ আশাক প্ৰতিফলিত কৰে। এই ৰীতিটো এক প্ৰাচীন মিথিলা পৰম্পৰাৰ অংশ, যিটো বিশেষকৈ অপৰ্যাপ্ত বৰষুণৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা কৃষি সংকটৰ সময়ত পালন কৰা হয়। বিভিন্ন লোক-সংস্কৃতিৰ অন্তৰ্গত বৰষুণৰ আগমনৰ বাবে প্ৰদৰ্শন কৰা বৰ্ষা নৃত্যসমূহৰ ভিতৰত ই অন্যতম।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:নেপালৰ সংস্কৃতি
মাধৱদেৱ

মাধৱদেৱ (১৪৮৯-১৫৯৬) অসমৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম বা এক শৰণ নাম ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তনৰ মূল হোতা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰধান শিষ্য আছিল। মাধৱদেৱৰ গুৰু ভক্তিৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায় আৰু তেওঁক শংকৰদেৱৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মাধৱদেৱ বৈৰাগী আছিল কিন্তু জীৱন বিমুখী নাছিল। জীৱনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আস্থা আছিল আৰু গোটেই জীৱনটো গভীৰ জ্ঞানান্বেষণেৰে উপভোগ কৰিব বিচাৰিছিল। মাধৱদেৱে বিষয়-বাসনাৰ প্ৰতি উৎসাহ নেদেখুৱাইছিল যদিও নিজৰ প্ৰতিজন শিষ্যকে খেতি-বাতি বা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰে স্বাৱলম্বী হবলৈ কৈছিল। শংকৰদেৱৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি নৃত্য-গীত-ভাওনা, নামঘোষা আৰু ভক্তি-ৰত্নাৱলীৰে অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ ভঁৰাল চহকী কৰিছিল। গোবিন্দৰ পিতৃভূমি আছিল বাণ্ডুকা(বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ৰংপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত)। গোবিন্দ্ৰৰ দুই পুত্ৰ আৰু এককন্যা ক্ৰমে, জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ দামোদৰ, সৰু পুত্ৰ মাধবদেৱ কন্যা উৰ্বশী। দামোদৰৰ পত্নী সচী। তেওঁলোকৰ পুত্ৰ অনিৰুদ্ধ। তেওঁৰ পুত্ৰ পৰশুৰাম, তেওঁৰ পুত্ৰ ৰামদেৱ আৰু ৰামদেৱৰ পুত্ৰ পৰমানন্দ। গোবিন্দৰ প্ৰথমা পত্নী অনুচিতাই দামোদৰক জন্ম দি ঢুকায়। পিছত দামোদৰলৈ বিয়া কৰাই গোবিন্দই বংশ-মিত্ৰ বিচাৰি বিচাৰি বাণ্ডুকাৰ পৰা আলিপুখুৰী পালেগৈ। তাতে কুসুম্বৰে চিনাকি পাই একে বংশৰে মনোহৰী নামৰ এক কন্যাক গোবিন্দত বিয়া দিলে হৰিসিংহ বৰাই পাই আশ্ৰয় দিয়ে। মাধৱদেৱৰ গুপ্ত নাম আছিল, ৰত্নাকৰ। আৰু পিতৃৰ পিছত দামোদৰেও খেতি-বাতি আৰু বণিজ কৰাৰ উপৰি ৰজাঘৰীয়া মজিন্দাৰী কাম কৰিছিল। মাধবদেৱে ককায়েকক সহায় কৰিছিল। কিছুকালৰ পিছত তেওঁ তাৰ পৰা টেম্বুৱানীত থকা মাতৃৰ কাষলৈ প্ৰত্যবৰ্তন কৰিছিল ইয়াৰ প্ৰমাণ চৰিতপুথি সমূহত পোৱা যায়।
সংস্কাৰ (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

সংস্কাৰ, ১৯৭০ চনত মুক্তি পোৱা কানাড়া চলচ্চিত্ৰ
সংস্কাৰ, ১৯৯৭ চনত মুক্তি পোৱা ৰঞ্জিত দাস পৰিচালিত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ

শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
গৰখীয়া দ'ল

গৰখীয়া দ'ল বা গৰখীয়া দৌল, যোৰহাট নগৰৰ উত্তৰে প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ বালিগাঁৱত অৱস্থিত এখন প্ৰাচীন দেৱালয়। অসম বুৰঞ্জীত ইয়াৰ উল্লেখ নাই যদিও এই দ'ল জাগ্ৰত বুলি জনবিশ্বাস আছে। গৰখীয়া দ'লৰ নামঘৰ আৰু মণিকূট থকাটো উল্লেখযোগ্য। ইয়াত থকা উঁই-হাফলুৰ দ'লটো চৈধ্য-পোন্ধৰফুটমান ওখ।

ইতিহাস

কাহিনী অনুসৰি অতীজতে এই ঠাইত এখন গৰু চৰোৱা আহল-বহল পথাৰ আছিল। প্ৰতিদিনে স্থানীয় গৰখীয়াবিলাকে গোট খাই তাত গৰু চৰাইছিল। তাতে এজন মুখিয়াল গৰখীয়াই নিতৌ বালিৰ দ'ল সাজি ফৰিং বলি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। দৈনিক এজন গৰখীয়াৰ ফৰিং ধৰি অনাৰ পাল আছিল আৰু দ'লৰ আগত বিৰিণাৰ পাতেৰে সেই ফৰিং বলি দি গৰখীয়াৰ নিত্য পূজা সমাপন কৰি ঘূৰি গৈছিল। এদিন পাল পৰা এজন গৰখীয়া ল'ৰাই ফৰিং ধৰি নানিলে; আৰু বলি দিবৰ সময় হোৱাত গৰখীয়াই ক'লে, তেওঁ ফৰিং আনিব নোৱাৰিলে, গতিকে দ'লৰ আগত তেওঁকেই বলি দিয়ক। গতিকে ফৰিং বলি দিয়াৰ দৰেই বিৰিণা পাতেৰে এজন ল'ৰাই তেওঁৰ ডিঙিটোত ৰেপ দিলে। আচৰিত কথা যে বিৰিণা পাতৰ ঘঁহনি খাই ল'ৰাজনৰ ডিঙিটো দুটুকুৰা হ'ল। তেতিয়া সকলো গৰখীয়া ল'ৰাই চিঞৰ-বাখৰ কৰি গাঁৱৰ মানুহক জনালে। গাঁৱৰ মানুহে এনে আচৰিত কাণ্ড দেখি এই ঠাইত দেৱতা আছে বুলি সেই বালিৰ দ'ল আৰু বলি দিয়া ঠাই তেতিয়াই তাঁতি দি বেৰি পেলালে। পাছদিনা পুৱা দেখে যে সেই ঠাইত বালিৰ দ'লৰ ঠাইত উঁইহাফলুৰ দৰে এটা দ'ল হৈ আছে। দিনে দিনে সেই দ'ল বাঢ়ি উঠা দেখি গাঁৱৰ ৰাইজে তাত এটা শিৱমূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰি এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিলে।

প্ৰবাদমতে শিৱসিংহ ৰজাৰ দিনত প্ৰথমে ইয়াত বলি দিয়া হৈছিল।

পূজা-অৰ্চনা

প্ৰতি
এই দ'লত শিৱৰাত্ৰিৰ অষ্টপ্ৰহৰ শিৱপূজা হয়। হাফলুটোত উঁই থকাৰ চিন নাই কিন্তু তাত এযোৰ ফটীসাপ মাজে মাজে ওলোৱা দেখা যায়। মানুহে দ'লৰ মাহাত্ম্য বিশ্বাস কৰি বেমাৰে-আজাৰে দুখে-আপদে দ'ললৈ মাননি দিয়ে।

প্ৰসঙ্গ পুথি

বিশ্ব ঐতিহ্য, শান্তনু কৌশিক বৰুৱা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
ইছলামত নাৰী

মুছলমান মহিলাসকলৰ অভিজ্ঞতা বিভিন্ন সমাজৰ মাজত বহু পৰিমাণে ভিন্ন হয় কাৰণ সংস্কৃতি আৰু মূল্যবোধৰ বাবে যিবোৰ প্ৰায়ে বিশ্বৰ নিজ নিজ অঞ্চলত ইছলামৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পূৰ্বৰ আছিল।একে সময়তে ইছলামৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ আনুগত্যই তেওঁলোকৰ জীৱনত বিভিন্ন মাত্ৰাত প্ৰভাৱ পেলায় আৰু তেওঁলোকক এক উমৈহতীয়া পৰিচয় দিয়ে যিয়ে মুছলমান মহিলাসকলৰ মাজত থকা ব্যাপক সাংস্কৃতিক, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক পাৰ্থক্যসমূহ দূৰ কৰাৰ কাম কৰিব পাৰে।

ইছলামিক ইতিহাসৰ কালছোৱাত নাৰীৰ সামাজিক, আইনী, আধ্যাত্মিক আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডীয় অৱস্থাৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা প্ৰভাৱসমূহৰ ভিতৰত ইছলামৰ পবিত্ৰ শাস্ত্ৰসমূহ হ'ল: কোৰআন হাদীছ, ইজমা';কিয়াছ;[4] আৰু ফাতৱা, ধৰ্মীয় মতবাদৰ সম্পৰ্কে অবাধ্যতামূলক প্ৰকাশিত মতামত বা সিদ্ধান্ত বা আইনৰ বিন্দু।

অতিৰিক্ত প্ৰভাৱসমূহৰ ভিতৰত প্ৰাক-ইছলামিক সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা; ধৰ্মনিৰপেক্ষ আইন, যিবোৰ ইছলামত সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণ কৰা হয় যেতিয়ালৈকে ই ইছলামিক নিয়মৰ প্ৰত্যক্ষ বিৰোধিতা নকৰে; ইণ্ডোনেছিয়ান উলেমা কাউন্সিল আৰু তুৰস্কৰ ডায়ানেটৰ দৰে চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰিত সংস্থাসমূহকে ধৰি ধৰ্মীয় কৰ্তৃপক্ষ; আৰু আধ্যাত্মিক শিক্ষক, যি ইছলামিক ৰহস্যবাদ বা চুফীবাদত বিশেষভাৱে বিশিষ্ট। মধ্যযুগীয় মুছলমান দাৰ্শনিক ইবনে আৰবীকে ধৰি পিছৰ বহুতেই নিজেই এনে গ্ৰন্থ প্ৰস্তুত কৰিছে যিয়ে ইছলামত নাৰীসুলভ নীতিৰ আধ্যাত্মিক প্ৰতীকবাদক স্পষ্ট কৰি তুলিছে.

তথ্যসূত্ৰ
ডি এন এ

]] ডিএনএৰ এটা অংশৰ গঠন। মৌল অনুসৰি গঠনটোৰ অনুবোৰ ৰঙীন সংকেতৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছে আৰু সোঁকাষে তলত দুযোৰ আধাৰৰ বিশদ গঠন দেখুওৱা হৈছে। ]] ডিএনএৰ এটা অংশৰ গঠন।
ডিঅক্সিৰাইব' নিউক্লিক এচিড বা ডিএনএ হৈছে একপ্ৰকাৰৰ যৌগ যি সকলো জ্ঞাত জীৱ আৰু ভাইৰাছৰ বিকাশ, ক্ৰিয়াকলাপ আৰু প্ৰজননৰ বাবো প্ৰয়োজনীয় অধিকাংশ জিনীয় তথ্য সৰবৰাহ কৰে। ডিএনএ এবিধ প্ৰ'টিন আৰু শৰ্কৰা যুক্ত নিউক্লিক এচিড। বেছিভাগ ডিএনএ দুডাল সৰ্পিলাকাৰ জৈৱবহুযোগী সূত্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত হয়। এই সূত্ৰদুডাল নিউক্লিয়টাইড নামৰ এক সৰল এককৰ বহুযোগী বাবে ইহঁতক বহুনিউক্লিয়টাইড বোলে। প্ৰত্যেকটো নিউক্লিয়টাইডত নাইট্ৰ'জেন আধাৰৰ চাইট'ছিন (C), গুৱানিন (G), এডেনিন (A), বা থাইমিন (T) নামৰ নিউক্লিয়বেছ, ডিঅক্সিৰাইব' নামৰ এটা একশৰ্কৰা আৰু এটা ফছফেট গোট থাকে। ডিএনএ সূত্ৰত এটা নিউক্লিয়টাইডৰ শৰ্কৰাৰ লগত আনটোৰ ফছফেট গোটৰ সৈতে সহযোজী বন্ধন শৃংখলৰ দ্বাৰা সংযুক্ত হৈ থাকে আৰু বৈকল্পিক শৰ্কৰা-ফছফেট মেৰুদণ্ডৰ গঠন কৰে।

কোষৰ ভিতৰত, ডিএনএ ক্ৰ'ম'জম নামৰ এক দীঘলীয়া আকাৰ গঠন কৰে। কোষ বিভাজনৰ সময়ত, ডিএনএ পুনঃউৎপাদন নামৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি ক্ৰ'ম'জমৰ প্ৰতিৰূপ সৃষ্টি কৰে, ফলত প্ৰতিটো অপত্য কোষে নিজৰ নিজৰ ক্ৰ'ম'জম লাভ কৰে। সংকোষকেন্দ্ৰী জীৱবোৰৰ (প্ৰাণী, উদ্ভিদ, শেলাই আৰু প্ৰটিষ্ট) বেছিভাগ ডিএনএ কোষকেন্দ্ৰৰ মাজত আৰু কিছুমান মাইট'কন্দ্ৰিয়া বা ক্ল'ৰ'প্লাষ্টৰ দৰে কোষানুত সঞ্চত হৈ থাকে। প্ৰকোষকেন্দ্ৰী জীৱৰ (বেক্টেৰিয়া আৰু আৰ্কিয়া) ডিএনএ কেৱল সিহঁতৰ কোষপ্ৰৰসত থাকে। ক্ৰ'ম'জমৰ অন্তৰ্ভাগত হিষ্ট'নৰ দৰে ক্ৰ'মেটিন প্ৰ'টিন একত্ৰিত হয় আৰু ডিএনএ সংগঠিত কৰে। এই গঠনে ডিএনএ আৰু অন্য প্ৰ'টিনৰ আন্তঃক্ৰিয়া নিৰ্দেশিত কৰে।

১৮৬৯ চনত ফ্ৰিডৰিক মিছাৰে প্ৰথম ডিএনএ আহৰণ কৰে আৰু ১৯৫৩ চনত জেমছ ৱাটছনে প্ৰথম ইয়াৰ আনৱিক গঠন চিনাক্ত কৰে। গৱেষণাকাৰী সকলে ইয়াক ভৌতিক নীতি আৰু সূত্ৰ উদ্ভাৱনৰ আনৱিক সঁজুলি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে, যেনে এৰগ'ডিক সূত্ৰ আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ সূত্ৰ। ইয়াৰ অনন্য ধাতৱ বৈশিষ্ট্যৰ বাবে, ই মাইক্ৰ- আৰু নেন'- ফেব্ৰিকেশ্বনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী ধাতৱ বিজ্ঞানী আৰু অভিযন্তা সকলৰ বাবে অতি আকৰ্ষণীয় যৌগ। এই ক্ষেত্ৰত দুটা উল্লেখনীয় অগ্ৰগতি হৈছে ডিএনএ অ'ৰগামি আৰু ডিএনএ আধাৰিত সংকৰ ধাতু।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
গম

গম বা ঘেঁহু ভাৰতৰ দ্বিতীয় প্ৰধান শস্য। উত্তৰ আৰু পশ্চিম ভাৰতৰ ই প্ৰধান খাদ্য শস্য। আন খাদ্য বস্তুতকৈ গম খাদ্য হিচাপে বেছি পুষ্টিকাৰক। গম এবিধ শীতকালীন ৰবি শস্য।

কৃষি পদ্ধতি

শীতল আৰু অপেক্ষাকৃতভাৱে শুকান জলবায়ু গমখেতিৰ কাৰণে উপযোগী। সেয়ে ভাৰতত উষ্ণতাৰ কাৰণে শীতকালতহে ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। খেতিৰ বাবে ৭০ ৰ পৰা ৮০ ছেণ্টিমিটাৰ বৃষ্টিপাতৰ দৰকাৰ। ইয়াৰ বৃদ্ধিৰ সময়খিনিত ৩০ ছেণ্টিমিটাৰ বৰষুণ লাগে। পকিবৰ সময়ত বতৰ নিৰ্মল, শুকান আৰু গৰম হ'ব লাগে। এই খেতিৰ কাৰণে পলসুৱা বোকা মাটিৰ প্ৰয়োজন। ভাৰতত যি ঠাইত ১০০ ছেণ্টিমিটাৰৰ কম বৰষুণ হয়, তাতেই গম বা ঘেহুঁ খেতি হয়। অৱশ্যে কৃত্ৰিম উপায়েৰে পানীযোগান ধৰা অঞ্চলতহে উৎকৃষ্ট গম খেতি হয়। গম সিঁচা সময়ত মাটিত আৰ্দ্ৰতা থকা দৰকাৰ। গম খেতিৰ বাবে ৯০ দিন হিমযুক্ত হ'ব লাগে। সোণালিকা নামৰ গমবিধ ১০৫ দিনৰ ভিতৰতে পূৰঠ হয়। এইবোৰৰ উপৰিও "এই্চ- ডি-২২৮৫", "ডব্লিউ এল -৭১১" আদি জাতৰ গমৰ খেতি কৰা হয়। হিমালয় পৰ্ব্বতৰ নামনি অঞ্চলত শীতকালৰ আৰম্ভণিতে গম সিঁচা হয় আৰু বাৰিষাৰ আগে আগে চপোৱা হয়।

উৎপত্তি স্থল

গম খেতি প্ৰধানকৈ উত্তৰ ভাৰতৰ পঞ্জাব, হাৰিয়ানা, উত্তৰ প্ৰদেশ, পশ্চিম বিহাৰ আদি ঠাইত জলসিঞ্চন কৰি কৰা হয়। এইবোৰ অঞ্চলৰ মাটি পলসুৱা আৰু সমভূমিময়। ৰাজস্থান, মধ্যপ্ৰদেশ, গুজৰাট, মহাৰাষ্ট্ৰ আদিতো কিছু পৰিমাণে গম খেতি হয়। পঞ্জাবৰ গম ভাৰত বিখ্যাত। দক্ষিণ ভাৰতত শীতকালৰ প্ৰধান্য কম আৰু উত্তৰ পূব ভাৰতত গ্ৰীষ্মকালত প্ৰচুৰ বৰষুণ হোৱা কাৰণে গমখেতিৰ প্ৰাধান্য কম। কিন্তু আজিকালি এইবিলাক ঠাইতো পৰিবেশৰ লগত খাপ কোৱাকৈ উন্নত বীজ উৎপন্ন কৰি গমৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰা হৈছে। কোমল আৰু টান দুয়োবিধ গমৰ খেতিয়েই ভাৰতত কৰা হয়। ৰুটিৰ বাবে কোমল গম উপযোগী। গম খেতি কৰা প্ৰধান ৰাজ্যসমূহৰ ভিতৰত উত্তৰ প্ৰদেশৰ স্থান প্ৰথম, পঞ্জাব দ্বিতীয়। এই দুখন ৰাজ্যত ৫৮.৫ শতাংশ গম উৎপাদন হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:শস্য