ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শিৱদুতি

শিৱদুতি (সংস্কৃত: शिवदूति, ৰোমানীকৃত: Śivadūti) হিন্দু মাতৃ দেৱী আদি পৰশক্তিৰ এক অৱতাৰ।

প্ৰতিমা

কালিকা পুৰাণত শিৱদুতিৰ শৰীৰৰ ৰং ক’লা, দীঘল জটা ধৰা চুলি, তিনিটা চকু, হাতত তৰোৱাল ধৰি থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, তেওঁৰ সোঁ ভৰিখন শিয়ালৰ পিঠিত থৈ থিয় হৈ বাওঁ ভৰিখনে অসুৰৰ মৃতদেহ ভৰিৰে মোহাৰি থকা দৃশ্য প্ৰতিফলিত কৰি উপস্থাপন কৰা হয়। তেওঁৰ দহটা অৱতাৰ (যোগিনী) আছে: ক্ষেমংকাৰী, শান্তা, দেৱমাতা, মহোদৰী, কৰালী, কামদা, ভাগশ্যা, ভাগমালিনী, ভাগৱহা, আৰু সুভগা।

কিংবদন্তী

দেৱী মহাত্ম্যমৰ মতে, সুম্ভ আৰু নিসুম্ভ নামৰ দুজন অসুৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ সময়ত শিৱদুতিয়ে চণ্ডী দেৱীৰ শৰীৰৰ পৰা ওলাই আহি শিৱক অসুৰসকলক এটা অন্তিম সঁকিয়নী দিবলৈ দায়িত্ব দিছিল: যদি তেওঁলোকে ইন্দ্ৰ আৰু দেৱতাৰ পৰা দখল কৰা ত্ৰিভুৱন অৰ্পণ নকৰে, তেন্তে তেওঁলোকক তেওঁৰ শিয়ালবোৰে গ্ৰাস কৰিব। যিহেতু দেৱীয়ে শিৱক দূত হিচাপে পঠিয়াইছিল, সেয়েহে তেওঁৰ নাম শিৱদুতি ৰখা হৈছিল। মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণতো একেধৰণৰ কিংবদন্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
দাস সাহিত্য

দাস সাহিত্য কানাড়া ভাষাত বিষ্ণু বা তেওঁৰ এজন অৱতাৰৰ সন্মানত ভক্তসকলে ৰচনা কৰা ভক্তি আন্দোলনৰ সাহিত্যৰ এক ধাৰা। কানাড়া ভাষাত দাসৰ আক্ষৰিক অৰ্থত সেৱক। হৰিদাস ("ঈশ্বৰৰ দাস") বিষ্ণু বা তেওঁৰ এজন অৱতাৰৰ ভক্তি প্ৰচাৰক আছিল। এই হৰিদাসসকলৰ ভক্তি সাহিত্যক সামূহিকভাৱে দাস সাহিত্য বুলি কোৱা হয়। কানাড়া ভাষাত আছে। দাস সাহিত্যিকসকল দ্বৈত দৰ্শনৰ পণ্ডিত আৰু কবি।

হৰিদাসসকলে কৰ্ণাটক সংগীতৰ চহকী ঐতিহ্যত অৰিহণা যোগাইছিল। তেওঁলোকে কৰ্ণাটকৰ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত অমলিন ছাপ পেলাইছিল। তেওঁলোকে সংগীতৰ ৰূপত শিক্ষামূলক শিক্ষা সাধাৰণ মানুহৰ হৃদয়লৈ বিয়পাই দিলে। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ আন আন ঘৰাণাৰ দৰে এই পণ্ডিতসকলেও বিষ্ণুক সংগীতৰ জৰিয়তে পূজা আগবঢ়াইছিল, যাক নাদোপাসনা বুলি কোৱা হয়। বিষ্ণুক সমগন প্ৰিয়া বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে; সংগীতৰ জৰিয়তে ভক্তি তেওঁক ‘পাব পৰা’ৰ আটাইতকৈ সুগম পথ।

হৰিদাস ৰচনাসমূহ জনপ্ৰিয়ভাৱে দেৱৰানাম নামেৰে জনাজাত। ভেংকটাচলা নিলায়ম, জগোদ্ধাৰণ, তাম্বুৰী মেটিদাৱ, কৃষ্ণ নী বেগনে বাৰো আদি ৰচনা তেওঁলোকৰ বিদ্বান গ্ৰন্থৰ বহু উদাহৰণৰ ভিতৰত কিছুমান।

যদিও দাসসকলৰ সঙ্গতি বিষ্ণুৰ লগত আছে, তথাপিও তেওঁলোকে হিন্দু দেৱতাৰ অন্যান্য ৰূপৰ ওপৰত গীত ৰচনা কৰিছিল, যাক সগুণ ব্ৰহ্ম স্বৰূপ(সমূহ) বুলিও কোৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে পুৰন্দৰদাসে গণেশ (গজাবাদন বেডুৱে), শিৱ (চন্দ্ৰ চুড়া শিৱশংকৰ), আৰু সৰস্বতী (কোদুবেগা দিব্যমতী সৰস্বতী)ৰ প্ৰশংসাত গীত ৰচনা কৰিছে।

সুৰকাৰসকল

নৰহৰি তীৰ্থ (মধ্বাচাৰ্যৰ প্ৰত্যক্ষ শিষ্য আৰু যক্ষগন শিল্পৰ প্ৰতিষ্ঠাপক)
শ্ৰীপদৰাজ
ব্যাস তীৰ্থ
বাদিৰাজ তীৰ্থ
ৰাঘবেন্দ্ৰ তীৰ্থ
পুৰন্দৰ দাস, জনপ্ৰিয়ভাৱে কৰ্ণাটক সংগীত পিতমহা বা " কৰ্ণাটক সংগীতৰ গ্ৰেণ্ড পিতৃ" নামেৰে পৰিচিত।
কনক দাস
বিজয়া দাস
গোপাল দাসৰু
জগন্নাথ দাসৰু
মহিপতি দাস
সুৰপুৰাদ আনন্দ দাস (কমলেশ বিঠালা দাস)
হেলাৱনকট্টে গিৰিয়াম্মা
পাণ্ডুৰংগী হুচাচাৰ্য (ইন্দিৰেশা দাস)
শ্যামা সুন্দৰা দাস
হৰপ্পনাহল্লী ভীমৱ্ৱ
কাৰ্জাগী দাসৰু (শ্ৰীদা বিঠালা)

বাহ্যিক সংযোগ

Complete Dasa sahitya
Dasa Sahitya or Slave Literature by Dr. Jyotnsa Kamat

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য
ধৃতিৰাজ

ধৃতৰাজ (, বৈজ্ঞানিক নাম-Anser indicus) এবিধ জলচৰ হাঁহৰ প্ৰজাতি। ইহঁতে মধ্য এছিয়াৰ পৰ্বতীয় হ্ৰদসমূহত সহস্ৰ লগ হৈ কলনীত প্ৰজনন কৰে আৰু দক্ষিণ এছিয়ালৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে। ইহঁতে মাটিত বাহ সাজে আৰু তিনিৰ পৰা আঠটাকৈ কণী পাৰে।

বিৱৰণ

ধৃতৰাজ চৰাইৰ বৰণ শেঁতা মুগা আৰু ইয়াৰ মূৰত থকা কলা আঁচ দুডালে ইয়াক অন্য হাঁহৰ প্ৰজাতিসমূহৰ পৰা সহজে পৃথক কৰে। তদুপৰি একে গোত্ৰৰ অন্য হাঁহৰ প্ৰজাতিতকৈ ই যথেষ্ট শেঁতা বৰণৰ হয়। ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য সাধৰণতে ৭১-৭৬ ছে: মি: আৰু ওজন ১.৮ কি: গ্ৰা: ৰ পৰা ৩.২ কি: গ্ৰা: পৰ্যন্ত হয়।

বাসস্থান

গ্ৰীষ্মকালত ধৃতৰাজৰ বাসস্থান হ'ল সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বোচ্চ স্থানত থকা হ্ৰদ বা পুখুৰী সমূহ। ইয়াত এই চৰাই সমূহে চুটি ঘাঁহনিত চৰি ফুৰে। ই দক্ষিণৰ তিব্বত, কাজাখাস্তান, মংগোলীয়া আৰু ৰাছিয়াৰ পৰা পৰিভ্ৰমণ কৰে বুলি জনা যায়। ই্য়াক বিভিন্ন খেতি-পথাৰত সাধাৰণতে দেখা পোৱা যায়।

আচৰণ

ধৃতৰাজ বিশ্বৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়াকৈ আৰু সৰ্বোচ্চ উচ্চতাত পৰিভ্ৰমণ কৰা চৰাই সমূহৰ মাজৰ এটা প্ৰজাতি। ইয়াক পৃথিৱীৰ পঞ্চম উচ্চ পৰ্বত শৃংগ মাকালুৰ ওপৰেদি উৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে আৰু কোনো কোনোৰ মতে মাউণ্ট এভাৰেষ্টতো ইয়াক দেখাৰ নজিৰ আছে এই চৰাইবিধে দক্ষিণ এছিয়াৰ অসমৰ পৰা তামিলনাডু জুৰি থকা অঞ্চল সমূহত শীতকালতো কটোৱাৰ উদেশ্যে হিমালয়ৰ ওপৰেদি পৰিভ্ৰমণ কৰে।

ধৃতৰাজে মূলতঃ ধান, বাৰ্লি, ঘেঁহু আদি খায় আৰু খেতি-পথাৰৰো বিনষ্ট কৰে।

ই তিব্বতত বাহ সাজি প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়।

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Bar-headed Goose
Bar-headed Goose found in Brattleboro, Vermont, USA (April, 2009)
Hawkes et al. (2011) The Trans-Himalayan flights of bar-headed geese (Anser indicus)

শ্ৰেণী:হাঁহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
দ্ৰুপদ বৰগোহাঁই

দ্ৰুপদ বৰগোহাঁই (; ৭ নৱেম্বৰ ১৯৪১ - ১০ এপ্ৰিল ২০১৯) ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টীৰ জ্যেষ্ঠ নেতা, অসম বিধানসভাৰ বিধায়ক, ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ আৰু এগৰাকী শিক্ষক আছিল।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯৪১ চনৰ ৭ নবেম্বৰত দ্ৰুপদ বৰগোহাঁইৰ শিৱসাগৰৰ মাদুৰি গাঁৱত জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল মাণিক বৰগোহাঁই আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ৰূপেশ্বৰী বৰগোহাঁই। নাজিৰা হাইস্কুলৰ পৰা তেখেত প্ৰবেশিকা পৰীক্ষা আৰু শিৱসাগৰ কলেজৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৬০-৬১ চনলৈ মাদুৰি বহুমুখী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত তেখেতে শিক্ষকতা কৰিছিল। তাৰ পাছত চকীমুখ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত যোগ দিছিল। এইখন বিদ্যালয়ত তেখেতে অক্টোবৰ ১৯৬১ৰ পৰা জানুৱাৰী ১৯৬৩লৈ শিক্ষকতা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৩ৰ পৰা ৩১ ডিচেম্বৰ ১৯৮২লৈ নাজিৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বিদ্যালয়ত কৰ্মজীৱন। বাওঁপন্থী ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ ১৯৬৩ৰ এপ্ৰিলত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগ দিছিল। তেখেত ১৯৯৮ ৰ ২০০৪ চনলৈ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ আছিল। ২০০৪ চনৰ যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিত নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈ পৰাজয় বৰণ কৰে যদিও ২০০৬ চনত নাজিৰা বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ প্ৰয়াত মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ পত্নী, সেই সময়ৰ মন্ত্ৰী হেমপ্ৰভা শইকীয়াক হৰুৱাই বিধায়ক হয়। তেখেত অখিল ভাৰতীয় কিষাণ সভা অসম ৰাজ্যিক সমিটিৰ সভাপতিও আছিল।

তেখেতে ১৯৬৫ৰ পৰা ১৯৭৮লৈ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ যুৱ সংগঠন অল ইণ্ডিয়া য়ুথ ফেডাৰেচনৰ (AIYF) সৈতে সক্ৰিয় ভাবে জড়িত হৈ পৰে। ১৯৬৫ৰ পৰা ১৯৬৮ লৈ তেখেতে AIYFৰ অসম সমিটিৰ যুটীয়া সম্পাদক আৰু তাৰপিছত সভাপতিৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১৯ৰ ১০ এপ্ৰিলত ৭৭ বছৰ বয়সত ডিব্ৰুগড়ৰ এখন নাৰ্চিং হোমত বৰগোহাঁইৰ মৃত্যু হয়। তেখেতে দীৰ্ঘদিন ধৰি বৃক্কৰ অসুখত ভুগি আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
চান্দেৰী শাৰী

চান্দেৰি শাৰী ভাৰতৰ মহিলাই পৰিধান কৰা এক বস্ত্ৰ আৰু ই ভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ চান্দেৰিত নিৰ্মিত পৰম্পৰাগত কোলি শাৰী।

ইতিহাস

চন্দেৰি শাৰীৰ বয়ন সংস্কৃতিৰ উন্মেষ ঘটিছিল দ্বিতীয় আৰু সপ্তম শতিকাৰ ভিতৰত। ৰাজ্যখনৰ দুটা সাংস্কৃতিক অঞ্চল মালৱা আৰু বুণ্ডেলখণ্ডৰ সীমাত অৱস্থিত। বিন্ধ্যাচল ৰেঞ্জৰ লোকসকলৰ পৰম্পৰা বিস্তৃত। একাদশ শতিকাত মালৱা, মেড়ৱা, মধ্য ভাৰত আৰু দক্ষিণ গুজৰাটৰ বাণিজ্যিক স্থানে এই অঞ্চলৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি কৰে।

চতুৰ্দশ শতিকাৰ অনুমাণিক ১৩৫০ চনত চান্দেৰি শাড়ীৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰিছিল কোলি শিপিনীসকলে।

আলংকাৰিক আৰ্হি

বিশুদ্ধ ৰেচম, চান্দেৰি কপাহ আৰু ৰেচম কপাহ তিনিবিধ কাপোৰৰপৰা চান্দেৰি শাৰী প্ৰস্তুত কৰা হয়। পৰম্পৰাগত মুদ্ৰা, ফুলৰ শিল্প, ময়ূৰ আৰু আধুনিক জ্যামিতিক ডিজাইন বিভিন্ন চান্দেৰি আৰ্হিত বোৱা হৈছে। ভাৰতৰ ভিতৰতে উন্নতমানৰ শাৰীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু সোণ আৰু ৰূপৰ ব্ৰকেড বা জৰী, মিহি ৰেচম, আৰু চহকী এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ বাবে ই জনাজাত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
ৰিতু ৰাণী

ৰিতু ৰাণী (, জন্ম ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় ফিল্ড হকী খেলুৱৈ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক। তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ফিল্ড হকী দলটোত 'হাফবেক' হিচাপে খেলে। ৰাণীয়ে দলটোক ২০১৪ চনৰ এছিয়ান গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক বিজয়ত নেতৃত্ব দিছিল। লগতে তেওঁৰ অধিনায়কত্বত দলটোৱে ২০১৪-১৫ মহিলা এফআইএইচ হকী ৱৰ্ল্ড লীগ ছেমিফাইনেলত পঞ্চম স্থান লাভ কৰাৰ পিছতেই ৩৬ বছৰৰ পিছত মহিলাৰ দলটোৱে অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

ৰিতু ৰাণীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৯১ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত হাৰিয়ানাত। তেওঁ হাৰিয়ানাৰ শ্বাহবাদ মাৰ্কন্দাৰ শ্ৰী গুৰু নানক দেৱ ছিনিয়ৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ৯ বছৰ বয়সত হাতত হকী তুলি লৈছিল আৰু শ্বাহবাদ মাৰ্কন্দাৰ শ্বাহবাদ হকী একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। ৰাণীয়ে ২০১৪ চনলৈকে ভাৰতীয় ৰেলৱেত চাকৰি কৰিছিল, পিছত তেওঁ এই চাকৰি বাদ দি হাৰিয়ানা আৰক্ষীত যোগদান কৰে।

কেৰিয়াৰ

ৰাণীয়ে ২০০৬ চনত ভাৰতীয় মহিলাৰ জ্যেষ্ঠ দলটোত আত্মপ্ৰকাশ কৰি দোহাৰ এছিয়ান গেমছত প্ৰথমখন খেল খেলিছিল। তেওঁ মাদ্ৰিদত ২০০৬ চনৰ বিশ্বকাপ খেলা ভাৰতীয় মহিলা হকী দলটোৰ অংশ আছিল, আৰু সেই সময়ত ১৪ বছৰীয়া খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁ উক্ত দলৰ কনিষ্ঠতম সদস্য আছিল। ২০০৯ চনত ৰাছিয়াৰ কাজানত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় চেম্পিয়নছ চেলেঞ্জ প্ৰতিযোগিতা খনত ভাৰতে জয়লাভ কৰে, ৰাণীয়ে তেওঁৰ নামত আঠটা গ'ল দি শীৰ্ষ স্ক'ৰ হিচাপে খেল শেষ কৰিছিল।

২০১৫ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত যেতিয়া ভাৰতে ২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ মহিলা এফআইএইচ হকী বিশ্ব লীগৰ ৰাউণ্ড ২ আয়োজন কৰিছিল, ৰাণীয়ে দলটোক পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ শীৰ্ষস্থানত ৰাখিছিল। তেওঁ এণ্টৱাৰ্পত অনুষ্ঠিত ৱৰ্ল্ড লীগ ছেমিফাইনেলতো দলটোক নেতৃত্ব দিছিল আৰু দলটোৱে শ্ৰেণীবিভাজন খেলত উচ্চ স্থানত থকা জাপানক পৰাস্ত কৰি পঞ্চম স্থানত আছিল। ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ফিল্ড হকী দলে এনেদৰে তেওঁৰ অধিনায়কত্বত ১৯৮০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১৬ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে ৰিতু ৰাণীক অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰি সন্মানিত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফিল্ড হকী খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
ৰাম বিলাস পাছৱান

ৰাম বিলাস পাছৱান (; ৫ জুলাই ১৯৪৬ – ৮ অক্টোবৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা। তেওঁ নৰেন্দ্ৰ মোদী মন্ত্ৰীসভাত উপভোক্তা পৰিক্ৰমা, খাদ্য আৰু ৰাজহুৱা বিতৰণ মন্ত্ৰী আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ লোক জনশক্তি পাৰ্টিৰ অধ্যক্ষ আৰু বিহাৰৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ আছিল। তেওঁ সংযুক্ত ছ'চিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৬৯ চনত বিহাৰ বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। পিছলৈ পাছৱানে ১৯৭৪ চনত গঠনৰ পাছত লোক দলত যোগদান কৰে আৰু ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদ লাভ কৰে। তেওঁ ভাৰতত প্ৰযোজ্য হোৱা জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ বিৰোধিতা কৰি কাৰাবাস খাটিছিল। ১৯৭৭ চনত তেওঁ জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে হাজীপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। তাৰপিছত একে সমষ্টিৰ পৰা তেওঁ ১৯৮০, ১৯৮৯, ১৯৯৬, ১৯৯৮, ১৯৯৯, ২০০৪ আৰু ২০১৪ চনত লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪৬ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বিহাৰৰ খাগাৰীয়া জিলাৰ শাহাৰবানিৰ এক দলিত পৰিয়ালত ৰাম বিলাস পাছৱানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ জামুন পাছৱান আৰু মাতৃ চিয়া দেৱী। তেওঁ খাগাৰীয়াত অৱস্থিত পাটনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কোশী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক আৰু কলাৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত তেওঁ বিহাৰ আৰক্ষীৰ উপ অধীক্ষক পদ লাভ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Official লোকসভাৰ ৱেবচাইটত ৰাম বিলাস পাছৱান

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী‎
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
পশ্চিম বংগ নাট্য অকাডেমি

পশ্চিম বংগ নাট্য অকাডেমি হৈছে ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত নাট্য আৰু নাট্যৰ বাবে এখন বিদ্বান সমাজ। ১৯৮৭ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত স্থাপিত এই শাখাটো পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ তথ্য আৰু সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ এটা শাখা। এই সমাজৰ লক্ষ্য হৈছে দক্ষতা আৰু বিশেষজ্ঞতা বিকাশ কৰা, বাংলা থিয়েটাৰৰ ইতিহাসৰ নথিভুক্ত আৰু আৰ্কাইভ কৰা, তথ্য প্ৰচাৰ কৰা, তত্ত্ব বুজি পোৱা, লগতে এই ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য সৃষ্টিশীলতাক প্ৰসাৰ আৰু প্ৰক্ষেপ কৰা।

ইতিহাস

পশ্চিম বংগ বাংলা অকাডেমি প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ কেইবছৰমান পিছত ১৯৮৭ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত পশ্চিম বংগ নাট্য অকাডেমি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই অকাডেমি প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল পশ্চিম বংগত নাট্য গৱেষণা আৰু অনুশীলনৰ সামগ্ৰিক বিকাশ সাধন কৰা। সেই উদ্দেশ্যে পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ তথ্য আৰু সাংস্কৃতিক বিভাগৰ অংশস্বৰূপ এই একাডেমীয়ে পৰৱৰ্তী দুটা দশকত বিভিন্ন কাৰ্যসূচী, প্ৰকাশন, কৰ্মশালাৰ জৰিয়তে বাংলা নাটকক সমৃদ্ধ কৰি ৰাখিছিল।

২০০৭ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ সহযোগত কলকাতাত বিখ্যাত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য মহোৎসৱ নৱম ভাৰত ৰঙা মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়। বিগত দুবছৰ ধৰি একাডেমীয়ে কলকাতাৰ নাট্য কোম্পানী হেপেনিংছৰ সহযোগত নাট্য প্ৰদৰ্শনৰ আয়োজন কৰি আহিছে। এই নাট্য কোম্পানীয়ে ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নাটকৰ ওপৰত বহুভাষিক ৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰিছিল। য'ত হাবিব তনবীৰ, কে এন পানীকাৰ, এম কে ৰাইনা, এইচ কানহাইলাল, চেতন দাতাৰ, ৰাজাগোপাল, হান দে ব্ৰুইন, সুমন মুখাৰ্জী আৰু কৌশিক সেনকে ধৰি বিশিষ্ট নাট্য ব্যক্তিসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে।

সভাপতিৰ তালিকা

মন্মথ ৰায় (১৯৮৭-১৯৮৮)
দেৱনাৰায়ণ গুপ্ত (১৯৮৮-২০০০)
জ্ঞানেশ মুখোপাধ্যায় (২০০০-২০০৬)
কুমাৰ ৰায় (২০০৬-২০১০)
মনোজ মিত্ৰ (২০১০-২০১৯)
দেৱশঙ্কৰ হালদাৰ (২০২২-বৰ্তমান)

বাহ্যিক সংযোগ

পশ্চিমবঙ্গ নাট্য অকাডেমিৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:নাটক
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
পদ্ম বৰকটকী

পদ্ম বৰকটকী (১৯২৭-২০০৮) আছিল অসমৰ এজন লেখক আৰু সাংবাদিক। তেওঁৰ পিতৃ আছিল সূৰ্য্যধৰ বৰকটকী আৰু মাতৃ বিনন্দী দেৱী বৰকটকী। ১৯২৭ চনৰ ৩০ জুলাইত যোৰহাটৰ ৰজাহাউলিত তেওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।

শিক্ষা তথা ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৪৫-৪৬চনত যোৰহাট জে বি কলেজ আৰু দৰং কলেজত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। বৰকটকীয়ে আই এ পাছ কৰে ১৯৪৭ চনত।

==গ্ৰন্থৰাজি মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ বয়স হৈছিল ৮৩ বছৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
মূৰা দেৱালয়

মূৰা দেৱালয় হৈছে অবিভক্ত দৰং জিলাৰ আৰু বৰ্তমানৰ ওদালগুৰি জিলাৰ এখন অতি প্ৰাচীন আৰু শক্তিশালী পীঠস্থান। স্থানীয় লোকসকলৰ মাজত ই দ্বিতীয় কামাখ্যা ৰূপেও জনাজাত। এইখন মূলতঃ দেৱীপীঠ যদিও ইয়াত গণেশ, শিৱ, পাৰ্বতী, বিষ্ণু, কামাখ্যা, দুৰ্গা, লক্ষ্মী, সৰস্বতী, কালী আদি বহু দেৱ-দেৱীৰ থানো আছে। দৈনিক অলেখ ভক্তৰ সমাগম হোৱা এই পীঠস্থানখনত পূৰ্বতে হেনো নৰবলিও হৈছিল। কামাখ্যা মন্দিৰৰ লগত ইয়াৰ সম্পৰ্কও মনকৰিব লগীয়া। দুৰ দুৰনিৰ পৰা ইয়ালৈ বিভিন্ন ভক্তৰ সমাগম হোৱা দেখা যায়। মন্দিৰটোত থকা শিলখণ্ড আৰু মূৰ্তিবোৰ অতি প্ৰাচীন। এই মন্দিৰৰ ভিতৰত যি পানী আছে অতীতত কালৰ পৰা আছে। এই পানী খিনি মন্দিৰৰ পশ্চিমৰ ফালে থকা পুখুৰী লগত সংযোগ আছে।

উৎপত্তি

দক্ষ ৰজাৰ জীয়ৰী সতীয়ে পিতৃৰ অমান্তিত মহাদেৱৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল। এবাৰ দক্ষ ৰজাই যজ্ঞ পাতি সকলো দেৱ দেৱীক নিমন্ত্ৰণ দিছিল। কিন্তু নিজৰ জী-জোৱাই সতী আৰু শিৱক যজ্ঞত নিমন্ত্ৰণ দিয়া নাছিল। তথাপিও সতীয়ে বিনা নিমন্ত্ৰণে পিতৃৰ যজ্ঞস্থলীত উপস্থিত হয়। যজ্ঞস্থলীত জীয়েকক দেখি দক্ষ ৰজাৰ খং উঠে আৰু শিৱক ভৎসনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। স্বামীৰ বদনাম সহিব নোৱাৰি সতীয়ে যজ্ঞস্থলীতে প্ৰাণত্যাগ কৰে। সতীৰ বিয়োগত শিৱ বালিয়া হয় আৰু সতীৰ মৃতদেহ কান্ধত তুলি লৈ বিশ্ব ভ্ৰমি ফুৰিবলৈ ধৰে। এনেদৰে ঘূৰি ফুৰোতে, অৱশেষত বিষ্ণুয়ে সুদৰ্শন চক্ৰৰে সতীৰ দেহটো খণ্ডিত কৰিছিল আৰু সেই সতী দেহৰ অংগ যি ঠাইত পৰিলে সেই নামেৰেই নামাকৰণ হৈ এই তীৰ্থস্থান নিৰ্মান হৈছিল। এই ঠাইত সতীৰ মুৰ অংশ পৰিছিল বাবে মূলা দেৱালয় বুলি কোৱা হয়।

দ্বিতীয়তে, কিছু কিছু লোকৰ মতে, কেন্দুকলাই আছিল কামাখ্যা দেৱীৰ পূজাৰী। তেওঁৰ পূজা অৰ্চনাত দেৱী মুগ্ধ হৈ, দৰ্শন দি হেনো নৃত্য কৰিছিল। এই কথাষাৰ ৰাজাই কেনেবাকৈ গম পায় আৰু ৰজাইয়ো দেৱীৰ নৃত্য চাবলৈ মন প্ৰকাশ কৰে। আৰু প্ৰতিজ্ঞা বদ্ধ আছিল কেন্দুকলাই পূজাৰী, যেতিয়া, ৰজাই তেওঁক মৃত্যুৰ ভাবুকি দিলে, অৱশেষত ৰজাৰ হাতত মৰাতকৈ দেৱীৰ হাতত মৰাই ভাল বুলি ভাবি তেওঁ ৰজাক সময় সীমা বান্ধি দিলে। আৰু যথা সময়ত তেওঁ আহি পূজাৰ অৰ্চনাত দেৱী দৰ্শন দিব লগা হ'ল আৰু দ্বিতীয় জন ব্যক্তিৰ দৰ্শন পোৱা বাবত দেৱী কুন্ধাপীত হৈ কেন্দুকলাইৰ গালত এচৰ মাৰিছিল আৰু সেই চৰত তেওঁৰ মূৰটো চিঙি এই ঠাইত পৰিলে। এই ঠাইত পৰা কাৰনে ঠাইখিনিৰ নাম মূলা দেৱালয় হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ হিন্দু মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
আমাৰ দেশ

আমাৰ দেশ , বাংলাদেশ ৰ এখন বাতৰি কাকত, ২০০৪ চনৰ পৰা বন্ধ নোহোৱালৈকে কাৰ্যক্ষম আছিল। বাংলা ভাষাত ঢাকাত প্ৰকাশিত এই ছবিখনে স্থানীয়, আঞ্চলিক, আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা বাংলাদেশৰ বাতৰিৰ বাতৰি দিছিল। বিশিষ্ট বিৰোধী কাকত হিচাপে পৰিচিত অমৰ দেশে বাংলাদেশ জাতীয়তাবাদী দলক সম্পাদকীয় স্থিতিত সমৰ্থন কৰিছিল। বাংলাদেশ চৰকাৰে কাকতখন বন্ধ কৰি দিছে আৰু ২০২৪ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত পুনৰ খোলাৰ কথা।

সম্পাদক মাহমুদুৰ ৰহমানক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ লগে লগে আৱামী লীগ চৰকাৰে দুবাৰকৈ অমৰ দেশ বন্ধ কৰি দিছে। প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১০ চনৰ ১ জুনত সম্পাদকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু ১০ দিনৰ বাবে কাকতখন বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল বাংলাদেশৰ যুদ্ধাপৰাধৰ বিচাৰৰ সৈতে জড়িত স্কাইপ কথোপকথন প্ৰকাশ কৰাৰ অপৰাধত ৰহমানক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ পিছতে দ্বিতীয়টো বন্ধ সংঘটিত হয় ২০১৩ চনৰ ১১ এপ্ৰিলত। বাতৰি কাকতৰ দমন অব্যাহত আছে।

তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:এছিয়াত বাতৰি কাকত
শ্ৰেণী:বাংলাদেশী সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:এছিয়াত ২০০৪ চনৰ প্ৰতিষ্ঠান
মাৰ্থা কুৱে কুমছা

মাৰ্থা কুৱে কুমছা এগৰাকী নাৰীবাদীমাৰ্থা কুৱী কুমছাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৪ চনত অৰমিয়া অঞ্চলৰ ডেম্বিডোলোত।

১৯৭৫ চনত মাৰ্থা আৰু লিংকোৰ প্ৰথম সন্তান জন্ম হয়। ১৯৭৭ চনত ইথিঅ'পিয়াৰ ৰঙা সন্ত্ৰাস চলি আছিল, আনহাতে মাৰ্থা তৃতীয়বাৰৰ বাবে গৰ্ভাৱস্থাত আছিল। স্বামীক বিচাৰিবলৈ হতাশ হৈ মাৰ্থাই ৰাস্তাত মৃতদেহৰ ওপৰে খোজ পেলালে৷ তেওঁ তৃতীয় কেঁচুৱাটোৰ নাম ৰাখিলে গোলি, যাৰ অৰ্থ অৰোমো ভাষাত "আতংক"। তেওঁ লিংকোক বিচাৰি এবছৰ কটালে। মাৰ্থাৰ অজ্ঞাতে লিংকোৱে চতুৰ্থবাৰৰ বাবে আটক কৰাৰ পিছত ইথিঅ'পিয়া এৰি থৈ যায়।

মাৰ্থাই সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল, অৰোমো মহিলাৰ সংস্কৃতিক সমৰ্থন কৰি এটা স্তম্ভ লিখিছিল আৰু অৰোমো মহিলাসকলক বৰ্তমানৰ ক্ষমতা ব্যৱস্থাক অৱজ্ঞা কৰি নিজৰ সংস্কৃতি পুনৰ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ইথিঅ’পিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
গংগুবাই কোঠেৱালী

গংগুবাই হৰজীৱনদাস পৰিচিত আৰু জনপ্ৰিয় নাম হৈছে গংগুবাই কোঠেৱালী আৰু গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী৷ তেওঁ আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় পতিতা আৰু কুৰি শতিকাৰ '৭০ৰ দশকত মুম্বাইৰ কামাথিপুৰা এলেকাত গঢ় লৈ উঠা এটা পতিতালয়ৰ গৰাকীনী বা 'ম্যাডাম'৷

২০১১ চনত প্ৰকাশিত হুছেইন জাইদীৰ অকাহিনীমূলক অপৰাধভিত্তিক গ্ৰন্থ মাফিয়া কুইনচ অৱ মুম্বাইত গংগুবাইৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে৷

২০২২ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰা সঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালীৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত আৰু মুখ্য চৰিত্ৰত আলিয়া ভাটৰ দ্বাৰা অভিনীত হিন্দী ভাষাৰ আত্মজীৱনীমূলক কথাছবি 'গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী'য়ে গংগুবাই হৰজীৱনদাসৰ জীৱনদ্দশাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে৷ লিখক হুছেইনৰ মতে, গংগুবাইৰ উচ্চতা বৰ বেছি নহয়৷ পাঁচ ফুট পাঁচ ইঞ্চিমানহে হ'ব৷ পতিতাবৃত্তিৰ লগত অনাকাংক্ষিতভাৱে পৰিচিত হৈ গংগুবাইয়ে পূৰ্বৰ গংগা নামটো সলাই পেলায় আৰু তাৰ ঠাইত গংগু বুলি আত্মপৰিচয় দিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ কোৱা হয় যে, গংগুবাইয়ে কৰিম লালাক ৰাখী পিন্ধাইছিল৷ কিয়নো গংগুবাইক দুবাৰকৈ ধৰ্ষণ কৰা তাৰ এজন গুণ্ডাৰ পৰা কৰিম লালাই ৰক্ষা কৰিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হৈছিল৷ মুম্বাইৰ কামাথিপুৰাত গংগুবাইয়ে এগৰাকী যৌনকৰ্মী হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ক্ৰমাৎ সেই অঞ্চলত থকা বহুকেইখন পতিতালয়ৰ গৰাকীনী হয় আৰু সেইবোৰৰ পৰিচালনাও কৰে৷ স্থানীয় 'ঘৰৱালী' নিৰ্বাচন জয়ী হোৱাৰ পিছত গংগুবাইয়ে নিজৰ নামৰ পিছত 'ক'ঠেৱালী' উপাধি সংযুক্ত কৰে৷ কম বয়সতে গংগুবাই পতিতালয়ৰ ম্যাডাম হিচাপে স্বীকৃত হয়৷ সাধাৰণতে এই নিৰ্বাচনবোৰৰ জৰিয়তে কামাথিপুৰাৰ যৌন কৰ্মীৰ মাজত তেওঁলোকৰ স্থিতি আৰু স্থান নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল৷ জাইদিয়ে কিতাপখনত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, গংগুবাইয়ে কেতিয়াও নাৰীক নিজৰ ইচ্ছাৰ অসন্মতিত যৌন বৃত্তিলৈ টানি অনা নাছিল৷ কিশোৰীক তেওঁ কেতিয়াও পতিতাবৃত্তি গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিদিছিল৷

ৰেড লাইট এলেকাবোৰৰ সুৰক্ষাৰ অনুমোদন বিচাৰি গংগুবাইয়ে ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুকো সাক্ষাৎ কৰিছিল৷

হুছেইন জাইদীৰ গ্ৰন্থখনৰে এটা অধ্যায়ক আধাৰ হিচাপে লৈ নিৰ্মাণ কৰা হিন্দী ভাষাৰ কথাছবি 'গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী'য়ে ২০২২ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ ছবিগৃহত মুক্তিলাভ কৰে৷ এই ছবিখনৰ পৰিচালক হৈছে সঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালী আৰু মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আলিয়া ভাটে৷ ছবিখনে দৰ্শক-সমালোচকৰ পৰা ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰে৷

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

Category:ভাৰতীয় নাৰী
Category:যৌনকৰ্মী
শ্ৰেণী:পতিতাবৃত্তি
ছেমাগ্লুটাইড

ছেমাগ্লুটাইড ডায়েবেটিছ টাইপ 2 আৰু মেদবহুলতাৰ চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহৃতঅ 'জেম্পিক ব্ৰেণ্ড নামেৰে বিক্ৰী কৰা এবিধ ঔষধ।

পাৰ্শ্বক্ৰিয়া

গৰ্ভাৱস্থাত ব্যৱহাৰ কৰিলে গৰ্ভস্থ শিশুটিৰ ক্ষতি হ ’ব পাৰে আৰু স্তন্যপান কৰাৰ সময়ত ব্যৱহাৰ নকৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়া আছে। ই মানৱ দেহৰ গ্লুকাগন-সদৃশ পেপ্টাইড-1 (জি. এল. পি-1) ৰ দৰে কাম কৰে আৰু ইনচুলিন মুক্তি বৃদ্ধি কৰে, গ্লুকাগনৰ মুক্তি হ্ৰাস কৰে তথা পেট খালী হোৱাৰ গতি হ্ৰাস কৰে। যুক্তৰাজ্যত 2020 চনলৈকে 2 মিলিগ্ৰামৰ বেজীৰ বাবে খৰচ হৈছে এনএইচএছ-ৰ প্ৰায় 73 পাউণ্ড।

তথ্যসূত্ৰসমূহ

Category:চিকিৎসা পদ্ধতি
Category:ঔষধ
Category:Translated from MDWiki
সৌৰভ কুমাৰ চলিহা

সৌৰভ কুমাৰ চলিহা অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসত এটি প্ৰসিদ্ধ ছদ্মনাম। আজীৱন প্ৰচাৰ, গ্লেমাৰ, যশস্যা আৰু খ্যাতিৰ পৰা আঁতৰত থাকি নীৰৱে সৌৰভ কুমাৰ চলিহা ছদ্মনামেৰে অসমীয়া সাহিত্যত এক ব্যতিক্ৰমী ধাৰাৰ গদ্যৰীতিৰ সূচনা কৰা চলিহাৰ প্ৰকৃত নাম আছিল সুৰেন্দ্ৰ নাথ মেধি। চৈধ্য বছৰ বয়সতে তেখেতে ‘পাৰিজাত’ নামৰ আলোচনীত গল্পকাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ৰামধেনুৰ পাতত ‘অশান্ত ইলেক্ট্ৰন’ নামৰ গল্পৰে সম্পূৰ্ণ নতুন আৰু আধুনিক শৈলী প্ৰৱৰ্তন কৰি তেখেতে অসমীয়া সাহিত্যক এক অভিনৱ মাত্ৰা দান কৰে। নগৰ জীৱনৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্তনৰ পটভূমিত বিষয়-বস্তুৰ নিৰ্বাচন, প্ৰকাশভংগীৰ অভিনৱত্ব আৰু যন্ত্ৰ-নিৰ্ভৰ আধুনিক জীৱনৰ মানসিক চিত্ৰণ তেখেতৰ গল্পৰ উপাদান। চুটিগল্পৰ ভাৱ, বিষয়, ৰূপ আৰু আবেদনৰ ফালৰপৰা সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ সমান্তৰাল গল্প আধুনিক ভাৰতীয় সাহিত্যতে বিৰল।

১৯৬০ চনত চলিহা অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল আৰু এই বিভাগৰে মূৰব্বী ৰূপে তেওঁ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৭৪ চনত তেওঁ গোলাম গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ১৯৯৫ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে 'কালমাৰ্ক্স-এৰা' নামৰ গল্পটো বাঁহীত প্ৰকাশ পায়। ৰামধেনুৰ চুটি গল্প প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ 'অশান্ত ইলেকট্ৰন' গল্পটোৱে প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। তেখেতে ১৯৭৪ চনত 'গোলাম' নামৰ সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ১৯৯৫ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে। মন কৰিবলগীয়া যে জীৱিত কালত তেওঁ কোনোধৰণৰ বঁটা বাহন গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে নিজে যোৱা নাছিল। 'একৈশ শতিকা ধেমালি নহয় আৰু অন্যান্য ৰচনা', 'জন্মদিন আৰু অন্যান্য গল্প', 'দ্ৰোণ আৰু গ্যেটে' তেওঁৰ আন তিনিখন অনন্য ৰচনা।

গল্প সংকলন

অশান্ত ইলেকট্ৰন (১৯৬২)
দুপৰীয়া আৰু অন্যান্য গল্প (১৯৬৩)
এহাত ডাবা (১৯৭২)
গোলাম (১৯৭৪)
সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ স্বনিৰ্বাচিত সংকলন(১৯৯৪)
সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ স্বৰচিত গল্প (১৯৯৮)
কবি(১৯৯৯)
ছয় দশকৰ গল্প (২০০১)
জন্মদিন আৰু অন্যান্য গল্প (২০০৫)
জোনবিৰি (২০০৬)
নৱজন্ম (২০০৮)

ৰচনা সংকলন

গল্প নহয় (১৯৮৮)
ভাল খবৰ (১৯৯৮)
ৰসনা সমগ্ৰ (১৯৯৯)
একৈশ শতিকা ধেমালি নহয় আৰু অন্যন্য ৰচনা (২০০৪)
দ্ৰোণ আৰু গ্যেটে আৰু অন্যান্য ৰচনা (২০০৭)

নাটক

অৱৰুদ্ধ চহৰ (১৯৯৪)
মৰুদ্যান(২০০৯)

অনূদিত গ্ৰন্থ

আজি শুক্ৰবাৰ (১৯৯২)
ডক্টৰ জেকিল আৰু মিষ্টাৰ হাইড (১৯৯৯)
আশী দিনত পৃথিৱী পৰিভ্ৰমণ (২০০১)

সুৰেন্দ্ৰনাথ মেধি নামত লিখা বিজ্ঞান গ্ৰন্থ

চিন্তাৰ বেগ কিমান
মহাকাশত প্ৰাণৰ সন্ধান

প্ৰভাৱিত শিল্প-কৰ্ম

লাখটকীয়াত গোলাম (Closed-door-syndrome-and the stuff-inside-the-magazine syndrome) (২০০২), সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ ওপৰত নিৰ্মিত এখন তথ্য-চিত্ৰ। পৰিচালক আলতাফ মজিদ। আলতাফ মজিদেই চলিহাৰ আন এটা লেখনিৰ ভিত্তিত ২০০৫ চনত নিৰ্মাণ কৰে অন্য এখন তথ্য চিত্ৰ 'ভাল খবৰ' (Good News). চলিহাৰ গল্প 'দুপৰীয়া' আৰু 'সিহঁতেও পাহাৰ বগালে'ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দুখন অঁনাতাৰ নাটক প্ৰযোজিত হয়।

মৃত্যু

২০১১ চনৰ ২৫ জুন তাৰিখে বৃক্ক আৰু হাঁওফাঁওৰ ৰোগত ভুগি গুৱাহাটীৰ ইণ্টাৰনেশ্বনেল হাস্পতালত পুৱা ৫.৪০ বজাত মৃত্যু হয়।

লগতে চাওঁক

সৌৰভ কুমাৰ চলিহা অনুৰাগী সমাজ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
পিটাৰ হেণ্ডকে

পিটাৰ হেণ্ডকে (; জন্ম ৬ ডিচেম্বৰ ১৯৪২) এগৰাকী অষ্ট্ৰিয়ান ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু অনুবাদক। তেওঁ ২০১৯ চনৰ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৪২ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অষ্ট্ৰিয়াৰ গ্ৰীফেনত পিটাৰ হেণ্ডকেৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আৰু তেওঁৰ মাতৃ কেৰিঠিয়ান শ্লভেনৰ সৈতে ১৯৪৪ চনৰ পৰা ১৯৪৮ চনলৈ ছোভিয়েট অধিকৃত জাৰ্মানীৰ বাৰ্লিন জিলাৰ পানকৌ অঞ্চলত বাস কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁলোক আকৌ অষ্ট্ৰিয়াৰ গ্ৰীফেনলৈ উভতি যায়। কিছুমান জীৱনীকৰাৰ মতে তেওঁৰ সতিয়া দেউতাকৰ মদ্যপান আৰু সৰু চহৰখনৰ সীমিত সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ বাবে তেওঁ প্ৰবল অনুভূতিশীল হৈছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁৰ মাতৃয়ে আত্মহত্যা কৰে। এই ঘটনাৰ আলম লৈ তেওঁ "এ ছ'ৰ' বিয়ণ্ড ড্ৰিম" ৰচনা কৰিছিল। ই তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিফলন স্বৰূপ।

১৯৫৪ চনত তেওঁক অষ্ট্ৰিয়াৰ টানজেনবাৰ্গ কেছেলৰ কেথলিক "মেৰিয়ানাম" ল'ৰাৰ আৱাসিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। ইয়াত তেওঁৰ প্ৰথম লেখা বিদ্যালয়ৰ বাতৰিকাকত "ফেকেল"ত প্ৰকাশিত হৈছিল। ১৯৫৯ চনত তেওঁ ক্লাগেনফুৰ্টলৈ যায় আৰু তাত তেওঁ হাইস্কুলত নামভৰ্তি কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৬১ চনত তেওঁ গ্ৰেজ বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন কৰে।

কৰ্মজীৱন

গ্ৰেজ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে তেওঁ নিজকে এগৰাকী লেখক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ "গ্ৰেজাৰ গ্ৰুপ" নামৰ যুৱ লেখকৰ সন্থাৰ লগত জড়িত হৈছিল। এই সন্থায়ে সাহিত্যিক আলোচনী "মেনুস্ক্ৰীপ্টে"প্ৰকাশ কৰিছিল।

১৯৫৬ চনত তেওঁৰ উপন্যাস "ডাই হৰ্নিছেন" জাৰ্মান প্ৰকাশন গোষ্ঠীয়ে প্ৰকাশৰ বাবে গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ পঢ়া-শুনা সিমানতে সামৰে। তেওঁ নিউ জাৰ্চিৰ প্ৰিন্সটনত অনুষ্ঠিত গ্ৰুপে ৪৭ৰ অধিবেশনত তেওঁৰ নাটক পাব্লিকুমছবেচচিম্পফুঙ" মঞ্চস্থ কৰি বিশেষ ভাবে সমাদৃত হৈছিল। তেওঁ ১৯৬৯ চনত ভাৰলেগ ডেৰ অট'ৰেন নামৰ প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈ গ্ৰেজাৰ অট'ৰেনভাৰচামলুং গোটৰ সদস্য আছিল।

তেওঁ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছে। ১৯৭৮ চনত মুক্তি লাভ কৰা "ডাই লিংকশ্বানদীগে ফ্ৰাও" ছবিখন তেওঁ নিৰ্দেশনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৫ চনত "ফালছে বেৱেগুঙ"ৰ চিত্ৰনাট্যৰ বাবে জাৰ্মান চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা ৱিম ৱেণ্ডাৰৰ ছবি "উইংছ অফ ডিছআয়ৰ"ৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনাৰ বাবে বিশেষ ভাবে জনাজাত। ১৯৭৫ চনৰ পৰা তেওঁ ইউৰোপীয়ান সাহিত্য পুৰস্কাৰ পেট্ৰাকা প্ৰিছৰ বিচাৰক মণ্ডলীৰ সদস্য।

গ্ৰেজৰ পৰা উঠি অহাৰ পিছত তেওঁ জাৰ্মানীৰ দুশেৰ্ডফ আৰু ক্ৰনবাৰ্গ চহৰ, ফ্ৰান্সৰ পেৰিছ, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, অষ্ট্ৰিয়াৰ চাৰ্লছবাৰ্গত বাস কৰিছিল।
১৯৯১ চনৰ পৰা তেওঁ পেৰিছৰ কাষৰ ছাভিলে চহৰত বাস কৰি আছে।

তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত ২০১৬ চনত কৰিয়ানা বেলজে এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৭৩: জৰ্জ বুচনাৰ প্ৰাইজ
১৯৮৭: ভিলেনিকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য বঁটা
২০০০: ব্ৰদাৰছ কেৰিক বঁটা
২০০২: আমেৰিকা বঁটা
২০০২: ক্লাগেনফুৰ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী
২০০৩: চাৰ্লছবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী
২০০৮: গ্ৰবেৰ লিটাৰেচুৰপ্ৰিছ ডেৰ বায়েৰিছেন একাডেমী ডেৰ স্কুনেন কোনষ্টে
২০০৯: ফ্ৰেঞ্জ কাফকা প্ৰাইজ
২০১২: মুলহেইমাৰ ড্ৰামাটিকেৰপ্ৰিজ
২০১৪: আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ইবছেন বঁটা
২০১৮: নিষ্ট্ৰয় থিয়েটাৰপ্ৰিজ
২০১৯: সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

চং অফ চাইল্ডহুড

এ চনছ গুডবায়

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী