ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ঽ

ঽ (অৱগ্ৰহ) (সংস্কৃত: ऽ) হৈছে এটা চিহ্ন যি সংস্কৃত আৰু বহুতো ভাৰতীয় ভাষাত (অ') স্বৰৰ লোপ বা সংক্ষেপ চিহ্নিত কৰিবলৈ ব্যৱহৃত হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, (শিবোঽহম্) অৰ্থাৎ ‘‘মই শিৱ’’।

অসমীয়া, বাংলা, হিন্দী আদি ভাষাসমূহত এই চিহ্ন কেতিয়াবা স্বৰ দীৰ্ঘ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো ব্যৱহৃত হয় — যেনে, माँऽऽऽ (‘মা-আ-আ-আ’) অথবা कूऽल (কুঽল/কু'ল) (ইংৰাজী “cool”ৰ ধ্বনি অনুকৰণ)।

হিন্দী সাহিত্যৰ ছন্দৰ ক্ষেত্ৰত এই চিহ্ন কেতিয়াবা দীঘল স্বৰ বা ব'ল্ড আখৰ ৰূপে দেখুৱাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, শব্দৰ দুটা দীঘল অক্ষৰ “” ৰূপে প্ৰকাশ কৰা হয়।

অৱগ্ৰহৰ ইউনিক'ড

অৱগ্ৰহ চিহ্ন ইউনিক'ডত বিভিন্ন ব্ৰাহ্মী লিপিৰ বাবে পৃথক কোড পইণ্টত সংৰক্ষিত।

+ অৱগ্ৰহ চিহ্ন Unicode অনুসৰি
চিহ্ন Unicode সংখ্যা সম্পূৰ্ণ Unicode নাম
ऽ U+093D দেৱনাগৰী sign avagraha
꣱ U+A8F1 combining Devanagari sign avagraha
ꣷ U+A8F7 Devanagari sign chandrabindu avagraha
ঽ U+09BD বাংলা sign avagraha
ઽ U+0ABD গুজৰাটী sign avagraha
ଽ U+0B3D ওড়িয়া sign avagraha
ఽ U+0C3D তেলুগু sign avagraha
ಽ U+0CBD কন্নড় sign avagraha
ഽ U+0D3D মালয়ালম sign avagraha
྅ U+0F85 তিব্বতী sign paluta
𑓄 U+114C4 তিৰহুতা sign avagraha

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া বৰ্ণমালা
চালচিত্ৰ

চালচিত্ৰ ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক চিত্ৰশৈলী পটচিত্ৰৰ এটি ভাগ। পৰম্পৰাগতভাৱে ই দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ উপৰিভাগত অংকিত অৰ্ধ গোলাকাৰ দেৱ-দেৱীৰ কাহিনীমূলক পটচিত্ৰ। চালচিত্ৰত পঞ্চানন শিৱ, মহিষাসুৰ বধ, নন্দীভৃঙ্গী, শুম্ভ-নিশুম্ভৰ যুদ্ধ আদি কাহিনী সমূহ প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। এই চিত্ৰকলাৰ এক নিজস্ব ৰূপৰেখা আৰু শৈলীগত দৃঢ় বুনিয়াদ আছে। আচলতে ইযাক মূল গাঁথনিক সঠিক অনুপাতৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। পাৰম্পৰিক কলাবিধ এতিয়াও বৰ্তী আছে।

নামৰ উৎপত্তি

চালচিত্ৰ শব্দত "চাল" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আৱৰণ বা আচ্ছাদন। ইয়াক মূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত অংকন কৰা হয় বাবেই চালচিত্ৰ বোলা হয়। ইয়াক বীৰভূমৰ দুৰ্গা পটৰ ওপৰত আচ্ছাদন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিল্পীসকলৰ ভাষাত, এই চালচিত্ৰ প্ৰকৃততে "পটলেখা।" ইয়াক দুৰ্গা চালা বা দেৱীচাল বুলিও কোৱা হয়।

প্ৰকাৰ

চালিৰ আকৃতি আৰু দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ গাঁথনিতল অনুসৰি চালচিত্ৰ কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য ভাগ কিছুমান হল: বংগ চালি, মঠচৌড়ি চালি, তনাচাউৰি চালি, সৰ্বসুন্দৰী চালি, খেপ চালি, মাৰ্কিনি চালি আদি। তাৰে ভিতৰত সাধাৰণতে দেখা চালি হৈছে মাৰ্কিনি চালি। বংলা চালি মন্দিৰৰ স্থাপত্যৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰে। ই মূৰ্তিৰ দুয়োফালে স্থগিত আৰ্হিৰে অংকন কৰা হয় আৰু তাত থকা সকলো মূৰ্তিৰ সৈতে খাপ খোৱাৰ বাবে যথেষ্ট দীঘলকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়। আকৌ ছবিখনৰ বিষয়বস্তু অনুসৰি ইয়াক কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি। যেনে: কৈলাসী, দশাৱতাৰী, বৃন্দাৱনী, ৰামচন্দ্ৰী ইত্যাদি। অৱশ্যে বংগৰ দুৰ্গা মূৰ্তিত কৈলাসী আৰু দশাৱতাৰী চালচিত্ৰ অধিক প্ৰচলিত।

বিষয়বস্তু

ছবিখনৰ মুখ্য বিষয়বস্তু হৈছে শিৱদুৰ্গা, কৈলাস, শিৱ অনুচৰ নন্দী ভৃ‍ংগী, মহিশসুৰ বধ, দশাৱতাৰ ইত্যাদি। দুৰ্গা পট নামৰ এনে এক বিশেষ চালচিত্ৰ বীৰভূম জিলাৰ হাৎচেৰাণ্ডীৰ সূত্ৰধাৰ সম্প্ৰদায়ত দেখা যায়। কিন্তু ইয়াত দুৰ্গা মূৰ্তিৰ ঠাইত দুৰ্গা পটৰ পূজা কৰা হয়। দুৰ্গা পটৰ ওপৰত অৰ্ধবৃত্তাকাৰ চালচিত্ৰ থাকে। এনে এখন চালচিত্ৰত ৰাম, সীতা, শিৱ, নন্দীভৃংগী, ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, শুম্ভ-নিশুম্ভ অংকিত কৰা হয়। কৃষ্ণনগৰ ৰাজবাৰীৰ ৰাজৰাজেশ্বৰী দুৰ্গা চালচিত্ৰৰ অতুলনীয়তা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই চিত্ৰৰ মাজত পঞ্চানন শিৱ আৰু পাৰ্বতী কাষত থাকে। ইয়াৰ এফালে দশমহাবিদ্যা আৰু আনফালে দশাৱতাৰ থাকে।

প্ৰাচীনত্ব

বংগত মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ দুটা বিখ্যাত ৰূপ হৈছে বিষ্ণুপুৰ শৈলী আৰু কংসনাৰায়ণ শৈলী। তাৰ ভিতৰত, কাংশ্বনাৰায়ণ শৈলী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। নৱদ্বীপ শাক্ত ৰাসৰ ৩০০-৪০০ বছৰ পুৰণি মূৰ্তিয়ে চালচিত্ৰক প্ৰতিমাৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এসময়ত চালচিত্ৰৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস হৈছিল, কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে।

পদ্ধতি

মূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত এটা অৰ্ধবৃত্ত বাঁহৰ সাঁচ ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ ওপৰত এটা বহল ডাঠ কাপোৰ টানি দিয়া হয়। কাপোৰৰ বাঢ়ি থকা অংশবোৰ বাঁহৰ সাঁচৰ পিছফালে মেৰিয়াই ৰখা হয়। তাৰপিছত ইয়াৰ ওপৰত বোকাৰ প্ৰলেপ সানি শুকুৱাই লোৱা হয়। শুকাই যোৱাৰ পিছত ইয়াৰ ওপৰত চকৰ গুৰিৰ কেইটামান স্তৰ লগোৱা হয়। তাৰপিছত ইয়াক পৰিকল্পিত কাহিনী অনুসৰি ৰং কৰা হয়।

চিত্ৰকলাত সাধাৰণতে প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এয়া বংগৰ পটচিত্ৰকলাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। চিত্ৰসমূহত সাধাৰণতে নীলা, হালধীয়া, সেউজীয়া, ৰঙা, মুগা, ক'লা আৰু বগা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ছবিখনত চকমাটিৰ বগা, হালধীয়াৰ বাবে পাউৰি, নীলাৰ বাবে নীল, ক'লা ৰঙৰ বাবে ভুচুকালি আৰু ৰঙাৰ বাবে সেন্দূৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশৈলী
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
মৃণাল পাণ্ডে

মৃণাল পাণ্ডে (জন্ম: ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী,১৯৪৬) এগৰাকী ভাৰতীয় দূৰদৰ্শন ব্যক্তিত্ব, সাংবাদিক আৰু লেখিকা, আৰু ২০০৯ চনলৈকে হিন্দী দৈনিক বাতৰি কাকত 'হিন্দুস্তান'ৰ মুখ্য সম্পাদিকা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

পাণ্ডেৰ জন্ম ১৯৪৬ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত মধ্য প্ৰদেশৰ টিকমগড়ত হৈছিল। তেওঁ প্ৰথমতে নাইনিতালত পঢ়িছিল আৰু তাৰ পিছত এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

গ্ৰাম্য অঞ্চলত ভাৰতীয় মহিলাৰ জীৱনসম্পৰ্কীয় তেওঁৰ প্ৰতিবেদনত (২০০৩) তেওঁ ভাৰতত শৰীৰ আৰু যৌনতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত সকলো বোৰৰ ব্যাপক নিষিদ্ধতাৰ সমালোচনা কৰে। তেওঁ শ্বৰিয়া-আধাৰিত মুছলমান ব্যক্তিগত আইন সমৰ্থন কৰে। এই আইনত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্যমূলক আৰু সংসদৰ আইনৰ বিপৰীতে বুলি বিবেচনা কৰা হয়।

সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ সেৱাৰ বাবে তেওঁক ২০০৬ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

গ্ৰন্থপঞ্জী

দেৱী, টেলছ অৱ দি গডেছ ইন আৱাৰ টাইম; ২০০০, ভাইকিং/পেংগুইন প্ৰকাশন.
'ডটাৰ'চ ডটাৰ, ১৯৯৩. পেংগুইন বুকচ.
ডেট হুইছ ৰাম হাথ অৰ্ডেইনদ, ১৯৯৩, Seagull Books.
দি চাৱজেক্ট ইজ ৱমেন, ১৯৯১. Sanchar Publishing House, New Delhi.
My own witness , 2001, Penguin, New Delhi,.#
ষ্টেপিং আউট। লাইফ এণ্ড চেক্সুৱেলিটি ইন ৰুৰেল ইণ্ডিয়া, 2003, Gardners Books.
আন দেশ: মফস্ফিলৰ পৰা প্ৰেৰণ, 2012, Penguin, New Delhi.

অনলাইন কৰ্ম

Chimgadadein, a short story by Mrinal Pande
'Bitch', a short story by Mrinal Pande
Bibbo, a short story by Mrinal Pande
Mrinal Pande's article: India’s nurseries of politics
Mrinal Pande columns at Mint (newspaper)

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী: সাংবাদিকশ্ৰেণী: লেখক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি

বাহ্যিক সংযোগ

The hindi media and an unreal discourse an article in The Hindu
The games of masking from reality an article in The Hindu
ফেডৰ জেফটিচেউ

ফেডৰ এড্ৰিয়ানোভিচ জেফটিচেউ, জন্ম: ১৮৬৮ চন – মৃত্যু: ৩১ জানুৱাৰী, ১৯০৪ চন, যিয়ে জো-জো দ্য ডগ-ফেচড বয় (পিছলৈ জো-জো দ্য ডগ-ফেচড মেন) নামেৰে বেছি পৰিচিত, ৰাছিয়াৰ এজন বিখ্যাত চাইডশ্ব' অভিনেতা আছিল তেওঁৰ পিতৃ,
যাৰ সৈতে ১৮৭৩ চনত তেওঁ ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰিছিল, ‘কোষ্ট্ৰমা অৰণ্যৰ পৰা বন্য মানুহ’ আৰু পিছত ১৮৮৪ চনত দ্বাৰা পি.টি. বাৰ্নামৰ দ্বাৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ অনা হয়।

জীৱনী

১৮৬৮ চনত ইম্পেৰিয়েল ৰাছিয়াৰ চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত জন্মগ্ৰহণ কৰা ফেডৰ জেফটিচেউ চিকিৎসাজনিত অৱস্থা হাইপাৰট্ৰাইক'ছিছত আক্ৰান্ত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এড্ৰিয়ান, যিজনো হাইপাৰট্ৰাইকটিক আছিল, তেওঁ ফৰাচী চাৰ্কাছত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। ১৮৭৩ চনত এড্ৰিয়ানে তেওঁৰ পুত্ৰৰ সৈতে ইউৰোপীয় প্ৰদৰ্শনীত "কষ্ট্ৰমা বনাঞ্চলৰ বন্য মানুহ" হিচাপে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। দহ বছৰৰ পাছত ১৮৮৪ চনত, ফেডৰ "থিওডৰ পেট্ৰফ" হিচাপে ঘূৰি আহিল পি.টি বাৰ্নামৰ প্ৰতিনিধি হৈ আৰু আমেৰিকাত বাৰ্নামত "জো-জো দ্য ডগ-ফেচড বয়" হিচাপে যোগদান কৰে।

বাৰ্নামে এটা কাহিনী সৃষ্টি কৰিছিল য'ত কষ্ট্ৰ'মাৰ এজন চিকাৰীয়ে ফেডৰ আৰু তেওঁৰ পিতৃক অনুসৰণ কৰি তেওঁলোকৰ গুহালৈ লৈ গৈছিল আৰু তেওঁলোকক বন্দী কৰিছিল। বাৰ্নামে এড্ৰিয়ানক সভ্য হ’ব নোৱাৰা বনৰীয়া বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। বাৰ্নামে ফেডৰৰ চেহেৰা কুকুৰৰ সৈতে থকা সাদৃশ্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰাৰ এটা কথা ক’লে, আৰু বুজাই দিলে যে যেতিয়া তেওঁ কিবা কথাত বিচলিত হয় তেতিয়া তেওঁ কুকুৰৰ দৰে ভৌ ভৌ কৰিব আৰু কুঁকুৱাব। শ্ব’টোত ফেডৰে তেনে কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।

ফেডৰে ৰাছিয়ান, জাৰ্মান আৰু ইংৰাজী ভাষা ক’ব পাৰে আৰু ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত বহুলভাৱে ভ্ৰমণ কৰিছিল।

১৯০৪ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত তেতিয়াৰ অট্টোমান সাম্ৰাজ্যৰ অংশ গ্ৰীচৰ চেল’নিকাত নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
পাওলি দাম

পাওলি দাম (; জন্ম: ৪ অক্টোবৰ ১৯৮০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী; যিয়ে বঙালী ভাষাৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক 'জীৱন নিয়ে খেলা' (২০০৩)ৰ জৰিয়তে কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভ কৰিছিল। পাওলি দামে কলিকতাত শৈশৱ অতিবাহিত কৰিছে আৰু ৰাজাবজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে। তেখেতৰ ইচ্ছা আছিল এগৰাকী ৰাসায়নিক গৱেষক অথবা এগৰাকী পায়লট হোৱাৰ।

পাওলি দামৰ প্ৰথমখন বঙালী ছবি হৈছে 'তিন য়াৰী কথা'। ২০০৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই ছবিখনৰ পৰিচালনা সুদেষ্ণা ৰয় আৰু অভিজিৎ গুহৰ। অৱশ্যে ছবিখন ২০১২ চনলৈকে চিত্ৰগৃহত মুক্তি দিয়া হোৱা নাছিল। সেইগতিকে দামৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবিখন হয়গৈ 'অগ্নিপৰীক্ষা'। পৰিচালনা আছিল ৰবী কিনাগীৰ। ২০০৬ আৰু ২০০৯ চনৰ ভিতৰত পাওলি দামে পাঁচখন বঙালী ছবিত অভিনয় কৰে। ২০০৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'কালবেলা'ৰ জৰিয়তে পাওলি দামে দৰ্শক-সমালোচকৰ বিশেষ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল গৌতম ঘোষ।

২০১১ চনত পাওলি দামে বঙালী ভাষাৰ ছবি 'চত্ৰক'ৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ছবিখনে কাঁৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হয়। আনহাতে টৰণ্টো আৰ গণৰাজ্যৰ ছবি মহোৎসৱতো ছবিখনে বিশেষ দৰ্শনী লাভ কৰে। ২০১২ চনত পাওলি দামে বলিউডত অভিষেক কৰে। ছবিখনৰ নাম আছিল 'হেইট ষ্টৰী'। বিক্ৰম ভাটৰ ছবি 'অংকৰ অৰোৰা মাৰ্ডাৰ কেছ'তো পাওলিক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাত দেখা পোৱা যায়। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল ছোহেইল টাটাৰী। ২০১৬ চনত হায়দৰাবাদ বঙালী ছবি মহোৎসৱত, 'নাটকৰ মত'ত আগবঢ়োৱা অনবদ্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেখেতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ "ভিউৱাৰ্ছ ছয়ছ" বঁটা লাভ কৰে।

জন্ম আৰু পৰিয়াল

পাওলি দামৰ জন্ম হৈছিল পশ্চিমবংগৰ কলিকাতত, এটি বঙালী পৰিয়ালত। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৰ মূল নিবাসস্থল আছিল এতিয়াৰ বাংলাদেশ আৰু তেতিয়াৰ ফৰিডপুৰ। মাতৃৰ নাম পাপিয়া আৰু পিতৃৰ নাম আমোল। তেখেতৰ এগৰাকী ভ্ৰাতৃও আছে; যাৰ নাম হৈছে ময়নাক।

শিক্ষা

পাওলি দামে বৌবজাৰত থকা লৰেটো স্কুলৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। ইয়াৰ আগতে তেখেতে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা সাং কৰে। তেখেতে এগৰাকী মেধাৱী ছাত্ৰী আছিল আৰু জলপানিও লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত পাওলিয়ে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰে অন্তৰ্গত ৰাজাবজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও অৰ্জন কৰে।

খুব কম বয়সতে পাওলি থিয়েটাৰৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়। ইয়াৰ লগতে তেখেতে ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ শিক্ষাও গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু পাওলিয়ে অভিনয়ৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা নাছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
হিৰৌট গুয়েব্ৰে চেলাছি

হিৰৌট গুয়েব্ৰে চেলাছি (জন্ম-১৯৫২) এগৰাকী ইথিঅ'পিয়াৰ কূটনীতিবিদ আৰু মানৱ অধিকাৰৰ অধিবক্তা। ৰাষ্ট্ৰসংঘত কেইবাটাও জ্যেষ্ঠ পদত অধিষ্ঠিত হৈ শেহতীয়াকৈ ২০১৬ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ২০১৭ চনৰ ৬ আগষ্টলৈকে পশ্চিম আফ্ৰিকা আৰু চাহেলৰ কাৰ্যালয়ৰ উপ-বিশেষ প্ৰতিনিধি (ডি এছ আৰ এছ জি) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১৪ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত ইটালীৰ ৰোমানো প্ৰ'ডিৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সচিব প্ৰধান বান কি মুনে ২০১৪ চনৰ ১ মে'ত ছাহেলৰ বিশেষ দূত আৰু চাহেলৰ কাৰ্যালয়ৰ মুৰব্বী হিচাপে নিযুক্তি দিছিল।

পেৰিছত অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত গুয়েব্ৰে চেলাছিয়ে আদিছ আবাবালৈ উভতি যায় আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ আইন চৰ্চা কৰি বিশিষ্ট কেৰিয়াৰ গঢ়িছিল আৰু ইথিঅ'পিয়া চৰকাৰৰ ভিতৰত বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ত পদবীত অধিষ্ঠিত হৈছিল। মেংগিষ্টু হাইলে মাৰিয়ামৰ একনায়কত্ববাদী শাসন ব্যৱস্থাৰ সক্ৰিয় বিৰোধিতা কৰি তেওঁক ২৫ বছৰৰ পৰা ৩০ বছৰ বয়সলৈকে পাঁচ বছৰ কাৰাগাৰত ভৰাই থোৱা হয়। ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে তেওঁ আফ্ৰিকান মহিলা শান্তি আৰু উন্নয়ন সমিতিৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়াৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়, যিখন শান্তি আৰু নিৰাপত্তা বিষয়ত মহিলাৰ জড়িততাৰ পৰামৰ্শদাতা অংগ হিচাপে কাম কৰিবলৈ আফ্ৰিকাৰ অৰ্থনৈতিক আয়োগ আৰু আফ্ৰিকান ইউনিয়নে যৌথভাৱে স্থাপন কৰিছিল। তেতিয়া তেওঁ হৰ্ণ, ইষ্ট আৰু চেণ্ট্ৰেল আফ্ৰিকাৰ অক্সফাম আঞ্চলিক শান্তি নিৰ্মাণ আৰু সংঘাত ব্যৱস্থাপনা উপদেষ্টা আছিল।

২০০৭ চনত গুয়েব্ৰে চেলাছিক ৰাজনৈতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ সঞ্চালক আৰু কংগো গণতান্ত্ৰিক ৰিপাব্লিকত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মিছনৰ (MONUC) গোমা আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ৰ মুৰব্বী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, যাৰ নাম ২০১০ চনত কংগো গণতান্ত্ৰিক ৰিপাব্লিকত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সংগঠন স্থিতিশীলতা মিছন (MONUC) নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয়।[

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ইথিঅ’পিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
হয়বৰগাঁও

হয়বৰগাঁও হৈছে অসমৰ নগাঁও জিলাৰ এখন জনবহুল অঞ্চল। সংস্কৃত ভাষাত 'হয়' মানে 'ঘোঁৰা' আৰু 'বৰ'ৰ অৰ্থ 'ডাঙৰ'। তাৰ নামেৰেই ঠাইখন পৰৱৰ্তী কালত হয়বৰগাঁও বুলি জনাজাত হ'ল। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ এখন উপনৈ কলং নদীৰ পাৰত চহৰখন অৱস্থিত। কলং নদীয়ে নগৰখনক দুটা অংশত বিভক্ত কৰিছে: নগাঁও আৰু হয়বৰগাঁও। এই চহৰখন ৰাজ্যৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ১৩৫ কিলোমিটাৰ পূবে অৱস্থিত।

অঞ্চলটোত থকা উত্তৰ হয়বৰগাঁও বৰনামঘৰখন ১৮২৩ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। যি সম্প্ৰতি ২০০ বছৰত ভৰি দিছে।

যাতায়ত

পথ

হয়বৰগাঁও ঠাইখন নগাঁও জিলাৰ সদৰৰ পৰা প্ৰায় ২-৩ কি.মি. দূৰত্বত অৱস্থিত। হয়বৰগাঁৱৰ ওপৰেদি নগাঁও-মৰিগাঁও ৰাজ্যিক ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে। বাছ পৰিবহণে ঠাইখনক অসমৰ অন্যান্য অঞ্চলসমূহৰ লগত সংযুক্ত কৰিছে।

ৰে'লপথ

হয়বৰগাঁৱত এটা ৰে’ল ষ্টেচন আছে। হয়বৰগাঁৱৰ পৰা ৰে'ল লাইনটো আগলৈ নগাঁও জিলাৰ মৈৰাবাৰী লৈকে বিস্তৃত। হয়বৰগাঁওৰ ওপৰেদি অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীলৈ নিতৌ ৰে'ল চলাচল কৰে। সেই ৰে'ল দুখন হৈছে মৈৰাবাৰী - গুৱাহাটী কলংপাৰ পেছেঞ্জাৰ আৰু হয়বৰগাঁও - গুৱাহাটী কপিলী ডেমু স্পেচিয়েল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নগাঁও
বান্দৰ টুপী

বান্দৰ টুপী, বালাক্লাভা বা স্কি মাস্ক হৈছে মূৰত পিন্ধা এক প্ৰকাৰৰ পোছাক। এই টুপীটো সাধাৰণতে চকু আৰু মুখ অংশহে উন্মুক্ত কৰি ৰখাকৈ ডিজাইন কৰা হৈছে। ষ্টাইল আৰু ইয়াক পিন্ধাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কেৱল চকু, মুখ আৰু নাক বা কেৱল মুখৰ সন্মুখভাগহে অসুৰক্ষিত হৈ থাকে। মূৰৰ শীৰ্ষ অংশ আৰু দুয়োখন কান সম্পূৰ্ণকৈ ঢাকি ৰখাৰ উপৰি, ইয়াক ডিঙিত কলাৰ হিচাপে তললৈ ভাঁজ কৰিব পাৰি।

ইতিহাস

১৯ শতিকাত একে ধৰণৰ মূৰত পিন্ধা পোছাক হিচাপে পোলেণ্ড আৰু প্ৰুছিয়ান সৈন্যই পিন্ধা উহলান কেপ আৰু ক্ৰীড়াপ্ৰেমীসকলে পিন্ধা টেম্পলাৰ কেপৰ তথ্য পোৱা যায়। তাত থকা ব্ৰিটিছ সৈন্যই ঠাণ্ডাৰ পৰা হাতসাৰিবলৈ হাতেৰে গোঠা উমাল টুপী পিন্ধিছিল। তিক্ত ঠাণ্ডাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ হাতেৰে বনোৱা বালাক্লাভা ব্ৰিটিছ সৈন্যলৈ পঠিওৱা হৈছিল। ৰিচাৰ্ড ৰুটে তেওঁৰ হিষ্ট্ৰী অৱ হেণ্ডনিটিং-ত উল্লেখ কৰা অনুসৰি যুদ্ধৰ সময়ত "বালাক্লাভা হেলমেট" নামটো ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল যদিও বহু পিছত, ১৮৮১ চনত এই নামটো প্ৰকাশ পায়।

ব্যৱহাৰ

শীতকালীন পৰিস্থিতিত উষ্ণতাৰ বাবে মটৰ চাইকেল বা স্নোমোবাইল হেলমেটৰ তলত পাতল বালাক্লাভা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত বহুতো স্কিয়ৰ, স্নোবৰ্ডাৰ, চাইকেল আৰোহী আৰু দৌৰবিদে ঠাণ্ডা বতৰত উষ্ণতাৰ বাবে বালাক্লাভা পিন্ধে। ই বতাহ আৰু কম উষ্ণতাৰ পৰা মূৰ, মুখ আৰু ডিঙি ৰক্ষা কৰে আৰু হেলমেটৰ তলত সহজে সোমাবলৈ সক্ষম। এই স্প’ৰ্টছ বালাক্লাভাবোৰ সাধাৰণ বালাক্লাভাতকৈ কিছু বেলেগ, ই কেৱল চকুকেইটাৰ বাদে গোটেই মূৰটো ঢাকি ৰাখে। কিছুমানে কপালখন মুক্ত কৰি ৰাখে, কিন্তু মূৰৰ বেছিভাগ অংশ ঢাকি ৰাখে। ক্ৰীড়া বালাক্লাভাছৰ মূল উপাদানসমূহ হ'ল ই উষ্ণ, বতাহ প্ৰতিৰোধী আৰু আৰ্দ্ৰতা সমৰ্থক।

ৰেচিং

ৰেচিং ছুট আৰু এণ্টি-ফ্লেছ গিয়াৰ ফেডাৰেচন ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডি ল অটোম’বাইলৰ অনুমোদিত ইভেণ্টত ৰেছ চালকসকলে ক্ৰেচ হেলমেটৰ তলত অগ্নিনিৰ্বাপক সামগ্ৰীৰে নিৰ্মিত বালাক্লাভা পিন্ধিব লাগে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া কেলেণ্ডাৰত প্ৰৱেশ কৰা ৰেচিং ইভেণ্ট, হিল-ক্লাইম্ব, ৰেলীৰ বিশেষ পৰ্যায় আৰু ক্ৰছ কাণ্টি ইভেণ্টৰ নিৰ্বাচিত অংশত সকলো চালক আৰু সহ-চালকেই অভাৰঅলৰ লগতে গ্ল’ভছ (সহ-চালকৰ বাবে ঐচ্ছিক), দীঘল আণ্ডাৰৱেৰ, এটা বালাক্লাভা, আৰু FIA 8856-2000 মানদণ্ডৰ সৈতে মিল থকা জোতা পিন্ধিব লাগে।

ফেশ্বন

২০১৮ চনৰ নিউয়ৰ্ক ফেশ্বন সপ্তাহৰ কিছুমান সংগ্ৰহত গোঠা বান্দৰ টুপী প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
ইউআৰ্নি (শ্ৰুতিকথা)

ইউআৰ্নি (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Εὐάρνη, ইংৰাজী: Euarne বা Evarne) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

ইউআৰ্নি গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত ইউআৰ্নিও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
সাপ আৰু জখলা

সাপ আৰু জখলা হৈছে দুজন বা তাতকৈ অধিক খেলুৱৈৰ বাবে এখন বৰ্ড গেম যিটো আজি বিশ্বব্যাপী ক্লাছিক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। প্ৰাচীন ভাৰতত মোক্ষ পতম ("মুক্তি পাঠ") নামেৰে এই খেলৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু ১৮৯০ চনত ইয়াক যুক্তৰাজ্যলৈ অনা হৈছিল। ইয়াক সংখ্যাযুক্ত, গ্ৰীডযুক্ত বৰ্গক্ষেত্ৰৰ সৈতে গেম বৰ্ডত খেলা হয়। বৰ্ডখনত কেইবাটাও "জখলা" আৰু "সাপ"ৰ ছবি অংকন কৰা থাকে, প্ৰত্যেকেই দুটা নিৰ্দিষ্ট বৰ্গ সংযোগ কৰে। খেলৰ উদ্দেশ্য হৈছে পাশা নিক্ষেপৰ ফলাফল অনুসৰি নিজৰ খেলৰ টুকুৰাটোক আৰম্ভণিৰপৰা (তলৰ বৰ্গক্ষেত্ৰ) শেষলৈকে (শীৰ্ষ বৰ্গক্ষেত্ৰ) আগবঢ়োৱা; জখলা বগাই সহায় কৰে যদিও সাপত পৰিলে তললৈ নামিব লাগে।

নিৰ্মল ভাগ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত এই খেলখন সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত জনপ্ৰিয়। ঐতিহাসিক সংস্কৰণটোৰ শিপা নৈতিকতাৰ পাঠত আছিল, য’ত এজন খেলুৱৈৰ ব’ৰ্ডৰ ওপৰলৈ যোৱাটোৱে গুণ (জখলা) আৰু কু-অভ্যাস (সাপ)ৰদ্বাৰা জটিল জীৱন-যাত্ৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। এই খেলটো আন নামেৰেও বিক্ৰী কৰা হয়, যেনে নৈতিকতা-ভিত্তিক Chutes and Ladders, যিটো ১৯৪৩ চনৰপৰা মিল্টন ব্ৰেডলি কোম্পানীয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল।

সঁজুলি

গ্ৰীডৰ আকাৰ ভিন্ন হয়, কিন্তু সাধাৰণতে ৮×৮, ১০×১০ বা ১২×১২ বৰ্গক্ষেত্ৰ। বৰ্ডত বিভিন্ন বৰ্গক্ষেত্ৰৰপৰা আৰম্ভ আৰু শেষ হোৱা সাপ আৰু জখলা থাকে; দুয়োটা কাৰকে খেলৰ সময়সীমাক প্ৰভাবিত কৰে। প্ৰতিজন খেলুৱৈক এটা সুকীয়া গেম পিচ টোকেনেৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়। পৰম্পৰাগত খেলৰ ৰূপত খেলুৱৈৰ টোকেনৰ যাদৃচ্ছিক গতি নিৰ্ণয় কৰিবলৈ এটা ডাই ৰোল কৰা হয়; চুটি খেলৰ বাবে দুটা পাশা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।

ডিজিটেল অভিযোজন

সাপ আৰু জখলাৰ সৰল যান্ত্ৰিকতাই ইয়াক বিভিন্ন প্লেটফৰ্মত ডিজিটেল অভিযোজনৰ বাবে সঘনাই বিষয় কৰি তুলিছে। ১৯৯৯ চনত হাছব্ৰ' ইণ্টাৰেক্টিভই পিচিৰ বাবে চুটছ এণ্ড লেডাৰ্ছৰ চিডি-ৰম সংস্কৰণ মুকলি কৰে, য'ত পৰম্পৰাগত গেমপ্লে বৃদ্ধি কৰিবলৈ এনিমেটেড গ্ৰাফিক্স আৰু শব্দ প্ৰভাৱৰ বৈশিষ্ট্য আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
জলজাহ

জলজাহ অসমীয়া সাহিত্যিক ৰাজীৱ বৰাৰ এখন পাৰিপাৰ্শ্বিক উপন্যাস। এই উপন্যাসখন ২০২২ চনত অসমৰ এটা প্ৰকাশনগোষ্ঠী বনলতাই প্ৰকাশ কৰিছে। ৯৭৮-৯৩-৯৩৮০৫-৯৪-২ আই এছ বি এন সম্বলিত কিতাপখন মুঠ ২৩২ পৃষ্ঠাৰ।

লেখকৰ পৰিচয়

ৰাজীৱ বৰা একাধাৰে এগৰাকী কবি, সমালোচক, সম্পাদক আৰু অধ্যাপক। তেওঁ নাজিৰা কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁৰ এতিয়ালৈকে ৪খন কবিতা পুথি প্ৰকাশ হৈছে। ইয়াৰোপৰি তেওঁৰ সম্পাদনাত বহুকেইখন কবিতাপুথি, প্ৰবন্ধ সংকলন প্ৰকাশ পাইছে। ‘অসমীয়া কবিতা: বিন্দুৰপৰা সিন্ধুলৈ’ শীৰ্ষক সম্পাদিত কবিতাৰ পুথিখন তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কৃতি।

কিতাপৰ বিষয়বস্তু

উপন্যাসখন মাজুলীৰ পৰিৱেশৰ পটভূমিত ৰচনা কৰা হৈছে। উপন্যাসখনত নৈ কেন্দ্ৰিক মানুহৰ বিভিন্ন দিশ প্ৰতিফলিত হৈছে। এখন নৈয়ে মানৱ সমাজক অলেখ বস্তু দিয়ে। কিন্তু কেতিয়াবা নৈৰ বিৰূপ প্ৰভাৱো দেখিবলৈ পোৱা যায়। উপন্যাসখনত এই দিশসমূহ প্ৰতিফলিত হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অসমৰ বৃত্তিয়াল সম্প্ৰদায়সমূহ

পুৰণি অসমত প্ৰাপ্ত বিভিন্ন অভিলেখ আৰু পুথি-পাঁজিৰ সহায়ত অসম ভূখণ্ডত বসবাস কৰা বিভিন্ন বৃত্তিয়াল সম্প্ৰদায়ৰ বিষয়ে ধাৰণা এটা কৰিব পাৰি।

বিভিন্ন বৃত্তিয়াল সম্প্ৰদায়সমূহ

ব্ৰাহ্মণ

লিপিসমূহে প্ৰমাণ দিয়ে যে ব্ৰাহ্মণসকল তেওঁলোকৰ বেদশাখা, গোত্ৰ তথা প্ৰবৰৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত আছিল। বনমাল বৰ্মাৰ তেজপুৰ শাসনত শাণ্ডিল্য গোত্ৰৰ, বলবৰ্মাৰ নগাঁও শাসনত কপিল গোত্ৰৰ কন্বশাখাৰ, বৰাগাঁও দানলিপিত পৰাশৰ গোত্ৰৰ, ৰত্নপালৰ শুৱালকুছি দানপত্ৰত ভৰদ্বাজ গোত্ৰৰ আৰু ইন্দ্ৰপালৰ শুৱালকুছি তাম্ৰশাসনত কাশ্যপ গোত্ৰৰ ব্ৰাহ্মণৰ উল্লেখ আছে।

অন্যান্য সম্প্ৰদায়সমূহ

পুৰণি প্ৰাগজ্যোতিষৰ অভিলেখমালাত কৰণ, কায়স্থ, দৈৱজ্ঞ আৰু লেখক- এই বৃত্তিয়াল সম্প্ৰদায়ৰ নাম পোৱা যায়। কৰণ, কায়স্থ আৰু লেখকসকলৰ বৃত্তিৰ মিল মন কৰিবলগীয়া। প্ৰস্থান কলশ নামৰ বৈদ্য বিশেষে ৰচনা কৰা শুভংকৰ পাটক অভিলেখৰ বৈদ্যসকল পৰৱৰ্তী কালত ওজা ৰূপে পৰিচিত হ’ল। লিপিমালাত কৈৱৰ্ত তথা মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায়ৰ কথা উল্লেখ আছে। কুম্ভকাৰ (কুমাৰ) আৰু তন্তুবায় (তাঁতী) সম্প্ৰদায়ৰো উল্লেখ নথকা নহয়। পুষ্পভদ্ৰা অভিলেখত উল্লিখিত হাড়ীৰ নাম পৰৱৰ্তী সাহিত্যতো পোৱা যায়। ভাগৱত-পুৰাণৰ অনুবাদ কৰোঁতে মহাপুৰুষে উল্লেখ কৰা যবন কংক গোৱাল আৰু ৰজক তুৰুকৰ গোৱাল-ৰজক হ’ল বৃত্তিয়াল সম্প্ৰদায়। শংকৰদেৱৰ লেখাতে কমাৰ, কুমাৰ, চমাৰ, চঁড়াল, নট, বণিয়া, সূতাৰ প্ৰভৃতিৰ উল্লেখ পোৱা যায়। গুৰু-চৰিতসমূহত কাটনী, খৰীয়া, তাঁতী, ধোবা, নাপিত, শালৈ, হীৰা প্ৰভৃতি বৃত্তিয়াল লোকৰ নাম সঘনে উল্লিখিত হৈছে। বুৰঞ্জীসমূহতো কমাৰ, কঁহাৰ, কাটনি, কাঠকটীয়া, খনিকৰ, গুণা কটীয়া, চমাৰ, জৰাধৰা, জোলা, তাঁতী, তেলী, দুলীয়া, ধোবা, নাপিত, পটীয়া, বাঢ়ৈ, বেজ, মৰীয়া, মালী, মুচীয়াৰ, লেখাৰু, শিলাকুটী, সোণাৰী, সোণোৱাল প্ৰভৃতি অগণন বৃত্তিয়াল লোকৰ নাম পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
নিতেশ কুমাৰ

নিতেশ কুমাৰ (; জন্ম: ৩০ ডিচেম্বৰ ১৯৯৪) এগৰাকী ভাৰতীয় পেছাদাৰী পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ। ২০২৪ চনৰ পেৰিছ পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ একক এছএল৩ শাখাত সোণৰ পদক লাভ কৰে। ২০১৬ চনত তেওঁৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অভিষেক ঘটিছিল। ২০২২ চনৰ ১৪ জুন তাৰিখে এছএল৩ শাখাত তেওঁ বিশ্বৰ ৩ নম্বৰ স্থান দখল কৰিছিল। কুমাৰে ২০১৭ চনত আইৰিছ পেৰা-বেডমিণ্টন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম খিতাপ দখল কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেওঁ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিক্ৰমা বিভাগত জ্যেষ্ঠ প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৯৪ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ৰাজস্থানৰ বচ কীৰ্তনত নিতেশ কুমাৰে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০০৯ চনত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিশাখাপট্টনমত ৰেল দুৰ্ঘটনাত তেওঁৰ বাওঁ ভৰিখন হেৰুৱাইছিল। বহু মাহ শয্যাশায়ী হৈ থকাৰ পিছত তেওঁ এবছৰতকৈও অধিক সময় আই আই টি প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলায়। ২০১৪ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, মণ্ডিত যোগদান কৰে। তেওঁ হাৰিয়ানাৰ কৰ্ণালত বসবাস কৰে। ক্ৰীড়া বেচৰকাৰী সংস্থা অলিম্পিক গোল্ড কুৱেষ্টে সাহায্য আগবঢ়ায়।

খেলুৱৈ জীৱন

২০১৬ চনত নিতেশ কুমাৰৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অভিষেক ঘটে। ২০১৭ চনত আইৰিছ পেৰা-বেডমিণ্টন ইণ্টাৰনেশ্যনেলত তেওঁ প্ৰথম খিতাপ দখল কৰে। পিছলৈ তেওঁ বি ডব্লিউ এফ পেৰা বেডমিণ্টন ৱৰ্ল্ড চাৰ্কিটত অংশগ্ৰহণ কৰি জয়ী হয় আৰু ২০২২ চনত চীনৰ হাংঝৌত অনুষ্ঠিত এছিয়ান পেৰা গেমছত সোণৰ পদক লাভ কৰে।

২০২২ চনৰ ১৪ জুনত তেওঁ এছএল৩ শাখাত বিশ্বৰ ৩ নম্বৰ স্থান দখল কৰে

২০১৯ চনত হাৰিয়ানাৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিক্ৰমা বিভাগত জ্যেষ্ঠ বেডমিণ্টন প্ৰশিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। ২০২৪ চনত পেৰিছত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
দৈ ভাত

দৈ ভাত , যাক য়গাৰ্ট ৰাইচ বুলিও কোৱা হয়, এবিধ দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্য। ভাৰতীয় ইংৰাজী ভাষাত কাৰ্ড শব্দটোৱে মিঠা নকৰা সাধাৰণ দৈক বুজায়। ই দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহ, যেনে তামিলনাডু, কেৰালা, কৰ্ণাটক, তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ লগতে পশ্চিম ভাৰতৰ ৰাজ্য ৰাজস্থান, গুজৰাট আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়।

ব্যুৎপত্তি

ৰাজস্থানত এই খাদ্যবিধক ओलिया (অ’লিয়া) বুলি জনা যায়। গুজৰাটত ইয়াক ઘેંસ (ঘেঞ্চ) বুলি জনা যায়। মহাৰাষ্ট্ৰত ইয়াক दही भात (দহি ভাত) বুলি কোৱা হয়। তামিলনাডু এই ব্যঞ্জনটোক தயிர் சாதம்/சோறு (তায়িৰ ছাডাম/ছৌৰু) বুলি কোৱা হয়। কেৰালাত ইয়াৰ নাম തയിരെ ചോർ (তাইৰে চ’ৰ) । তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত এই ব্যঞ্জনবিধক పెరుగన్నం/దద్దోజనం (পেৰুগন্নম), কৰ্ণাটকত ಮೊಸರನ್ನ (মোচাৰান্না) আৰু উৰিষ্যাত ইয়াক ଦହି ଛୁଙ୍କ ଭାତ/ଫେଞ୍ଚା (দহি চুনকা ভাত/ফেঞ্চা) বুলি কোৱা হয়।

প্ৰস্তুতি

alt=|
ভাপত দিয়া বগা চাউলৰ সৈতে দৈ মিলাই ইয়াক সহজতে প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি যদিও প্ৰয়োজনত এই খাদ্যবিধ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ অধিক জটিল কৌশল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দক্ষিণ ভাৰতীয় শৈলীৰ দৰে কোমল হ’বলৈ ভাপত বা প্ৰেচাৰ কুকিঙৰ জৰিয়তে ভাত প্ৰস্তুত কৰা হয়। তাৰ পিছত ইয়াক কোঠাৰ তাপমাত্ৰাত ঠাণ্ডা হবলৈ দি ভাতৰ সৈতে ভালদৰে কটা সেউজীয়া জলকীয়া, আদা আৰু নৰসিংহ পাত মিলাই মছলা দিয়া হয়, আৰু কেতিয়াবা ক’লা বুট, সৰিয়হৰ বীজ, জিৰা আৰু হিঙৰ সৈতেও মছলা দিয়া যায়। শেষত দৈ আৰু নিমখ যোগ কৰা হয়।

একেদৰে, ৰান্ধি থোৱা সাধাৰণ চাউলৰ সৈতে (বেছিভাগ অৱশিষ্ট ভাত) অলপ নিমখ, দৈ আৰু (টেঙা কম কৰিবলৈ অলপ গাখীৰ) ভজা উৰদ ডাইল, সৰিয়হৰ বীজ, সেউজীয়া জলকীয়া আৰু কটা ধনিয়া সজাইও ইয়াক প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি। লগতে, ডাঙৰ টুকুৰাকৈ কটা কেইটামান কটা পিয়াজ যোগ কৰিলে দৈৰ চাউলক ই অতি সোনকালে ফাৰমেণ্টেড কৰাত সহায় কৰে।

কিছুমান অঞ্চলত, দৈৰ ভাত এক অনন্য শৈলীত পৰিৱেশন কৰা হয় য’ত ভাপেৰে সিজোৱা চাউলক পাতল দৈৰ সৈতে মিহলি কৰি, নিমখ মিলাই পিছত গোটা সৰিয়হ, নৰসিংহ পাত, শুকান জলকীয়া আৰু ক’লা বুটৰ সৈতে তেল মৰা হয়। অঞ্চল অনুসৰি বিভিন্ন ধৰণে দৈ ভাত তৈয়াৰ কৰা হয়, কেতিয়াবা ইয়াত কটা গাজৰ, ডালিমৰ গুটি, কিচ্মি‌চ্‌, সেউজীয়া আৰু বেঙুনীয়া আঙুৰ, ভজা কাজুৰ পৰা কটা কেঁচা আম আৰু বুন্দি লৈকে মিহলোৱা হয়। কুহুমীয়া বা ঠাণ্ডা কৰি ইয়াক পৰিৱেশন কৰিব পাৰি। বিকল্প হিচাপে কেতিয়াবা ইয়াত এচামুচ গুড়ি আৰু ভজা হিঙও মিহলাব পাৰি।

এই খাদ্যবিধৰ বিভিন্নটা প্ৰকাৰ আছে আৰু ভাৰতৰ সকলো ৰাজ্যতে ই উপলব্ধ, যি প্ৰতিটো অঞ্চলৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণক প্ৰতিফলিত কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, কৰ্ণাটকত সাধাৰণতে তৰকা হিচাপে দৈৰ সৈতে জলকীয়া যোগ কৰা হয়। ইয়াত চাউল, দৈ, তেল মৰা উপাদান আৰু সতেজ উপাদানসমূহ সদায় একে থকা স্বত্বেও ৰন্ধনৰ প্ৰতিটো স্তৰত অন্তৰ্ভুক্ত বিভিন্ন উপাদানসমূহ ভিন্ন হয়।

পৰিৱেশন

দৈৰ ভাত প্ৰায়ে দক্ষিণ এছিয়াৰ আচাৰৰ সৈতে খোৱা হয়। দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰন্ধনপ্ৰণালীত, দৈৰ ভাত পৰম্পৰাগতভাৱে দুপৰীয়াৰ আহাৰ আৰু ৰাতিৰ আহাৰৰ শেষত খোৱা হয় কিয়নো ই আগতে খোৱা মছলাযুক্ত খাদ্যৰ প্ৰভাৱ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে। ই পাচনত সহায় কৰাৰ লগতে উষ্ণ জলবায়ুৰ প্ৰভাৱৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে বুলিও কোৱা হয়।

অনুষ্ঠানসমূহ

এই ব্যঞ্জনটো দৈনন্দিন খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ লগতে বিশেষ অনুষ্ঠানতো ইয়াক পৰিৱেশন কৰা হয়। গ্ৰীষ্মকালত প্ৰায় প্ৰতিটো ভাৰতীয় আহাৰৰ শেষত এই পৰম্পৰাগত ৰন্ধনবিধ পৰিৱেশন কৰা হয়। ৰাজস্থান আৰু গুজৰাটত শীতলা সপ্তমী আৰু ৰন্ধন ছট উৎসৱৰ বাবে আউলিয়া আৰু ঘেন, এই দুই প্ৰকাৰৰ দৈ ভাত প্ৰস্তুত কৰা হয়। তেল মৰা দৈ ভাত প্ৰায়ে বিভিন্ন অনুষ্ঠানিকতাত আৰু প্ৰসাদ হিচাপে হিন্দু মন্দিৰত ভক্তৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য