ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
৭ মে'

ঘটনাৱলী

১৮৩২ - গ্ৰীচ সাম্ৰাজ্য স্বাধীন সাম্ৰাজ্যত পৰিণত হয়।
১৮৪৯ - ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ আৰু জন বেথুনৰ নেতৃত্বত কলকাতাত প্ৰতিষ্ঠিত হয় ‘নেটিভ ব্ৰউন স্কুল’। পিছলৈ এইখনেই হয়গৈ ‘ব্ৰাউন স্কুল’।
১৯৮৯ - জৰ্জ ইষ্টমেনে আধুনিক কেমেৰা নিৰ্মাণ কৰে। এই কেমেৰাটো বৰ্তমান ‘কোডাক’ নামে জনাজাত।
২০০৫ - অসমৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ অন্যতম ঐতিহ্য জনতা ভৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ অগ্নিকাণ্ডত ভষ্মীভূত হয়।
২০২৫ -
পাকিস্তানে ‘অপাৰেচন সিন্দুৰ’ নামৰ অভিযানত গভীৰ নিশা ভাৰতত আক্ৰমণ চলায়। এই আক্ৰমণৰ প্ৰতিক্ৰিয়াত পাকিস্তানৰ ওপৰত ভাৰতেও প্ৰত্যাঘাতমূলক আক্ৰমণ চলায়। ইয়াত কমেও পাকিস্তানৰ ৩১ জন আৰু ভাৰতৰ ১৫ জন অসামৰিক লোক নিহত হয়।
ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ ৰোহিত শৰ্মাই টেষ্ট ক্ৰিকেটৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে।

জন্ম

১৮১২ - ৰবাৰ্ট ব্ৰাউনিং, ইংৰাজ কবি।
১৮৬১ - ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, ভাৰতীয় কবি, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, নাট্যকাৰ আৰু দাৰ্শনিক। গীতাঞ্জলি কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে ১৯১৩ চনত তেওঁ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। (মৃত্যু: ৭ আগষ্ট, ১৯৪১)
১৮৬৭ - ৱাদেইশ্লাফ ষ্টেনিশ্লাফ ৰেইমণ্ট, পোলেণ্ডৰ সাহিত্যিক। ‘দ্যা পীজেণ্ট’ নামৰ উপন্যাসৰ বাবে তেওঁ ১৯২৪ চনত সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৮৮০ - পাণ্ডুৰাংগ বমন কানে, ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ।
১৮৯২ - মাৰ্শ্বেল টিটো, যুগোশ্লাভিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি।
১৯৪৯ - ৰাধিকা ৰয়, ভাৰতীয় সাংবাদিক।
১৯৯৭ - যমুনা বড়ো, ভাৰতীয় অপেছাদাৰী মহিলা বক্সাৰ।

মৃত্যু

১২৬৬ - বাবা ফৰিদ, ভাৰতীয় চুন্নী মুছলমান প্ৰচাৰক আৰু ৰহস্যবাদী।
১৯৭৪ - বাসন্তী দেৱী, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।
২০১৫ - ড॰ অমলেন্দু গুহ, অসমীয়া ইতিহাসবিদ, সমাজবিদ, কবি আৰু সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ। (জন্ম: ৩০ জানুৱাৰী, ১৯২৪)

দিৱস

ৰেডিঅ’ দিৱস (ৰাছিয়া)

শ্ৰেণী:মে'
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
চীনা ভাৱচিত্ৰ সংস্কৃতি বৃত্ত

|
চীনা ভাৱচিত্ৰ সংস্কৃতি বৃত্ত , পূব এছিয়াৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰ, যাক চাইনোস্ফিয়াৰ, চাইনিক বিশ্ব, চাইনিটিক জগত, চীনা সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰ, চীনা চৰিত্ৰ ক্ষেত্ৰখনে পূব আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ একাধিক দেশক সামৰি লৈছে যিবোৰ ঐতিহাসিকভাৱে চীনা সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। শৈক্ষিক ঐকমত্য অনুসৰি পূব এছিয়াৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখন চাৰিটা সত্তাৰে গঠিত: বৃহত্তৰ চীন, জাপান, কোৰিয়া আৰু ভিয়েটনাম। আন সংজ্ঞাসমূহত কেতিয়াবা মংগোলিয়া আৰু ছিংগাপুৰৰ দৰে আন দেশসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়

সাম্ৰাজ্যবাদী চীন আছিল এখন আঞ্চলিক শক্তি আৰু ই উপনৈযুক্ত ৰাষ্ট্ৰ আৰু চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাইছিল, ইয়াৰ ভিতৰত জাপান, কোৰিয়া আৰু ভিয়েটনাম আদিও আছিল। এই পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপে কনফুচিয়াছ, বৌদ্ধ আৰু তাও ধৰ্মত শিপাই থকা মতাদৰ্শগত আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ আনিছিল। ধ্ৰুপদী ইতিহাসৰ সময়ছোৱাত চাৰিওটা সংস্কৃতিয়ে নিজ নিজ সম্ৰাটৰ অধীনত এক উমৈহতীয়া সাম্ৰাজ্যবাদী ব্যৱস্থাৰ অংশীদাৰ আছিল। চীনা উদ্ভাৱনে শাসন, দৰ্শন, বিজ্ঞান আৰু কলাৰ ক্ষেত্ৰত অন্যান্য সংস্কৃতিৰ উদ্ভাৱনক প্ৰভাৱিত কৰিছিল, আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। লিখিত ধ্ৰুপদী চীনা সাহিত্যিক, সাংস্কৃতিক, বৈজ্ঞানিক আৰু অৰ্থনৈতিক আদান-প্ৰদানৰ বাবে আঞ্চলিক ভাষাত পৰিণত হয় আৰু চীনা আখৰ (হাঞ্জি) জাপান, কোৰিয়া আৰু ভিয়েটনামত স্থানীয়ভাৱে অভিযোজিত হৈ পৰে।

সংস্কৃতি

কলা

স্থাপত্য: পূব এছিয়াৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰৰ দেশসমূহে (জাপান, কোৰিয়া, ভিয়েটনাম, টাইৱান) প্ৰাচীন চীনৰ স্থাপত্যৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এক উমৈহতীয়া স্থাপত্য শৈলীৰ অংশীদাৰ।
কেলিগ্ৰাফী: চীনা আখৰৰ কেলিগ্ৰাফী।
কমিক: মাংগা
যুদ্ধ কলা: কুং ফু, টাইকোৱাণ্ডো আৰু হাপ্কিডো; কাৰাটে, আইকিডো, জুডো আৰু ছুমো
সংগীত: চীনা বাদ্যযন্ত্ৰ, যেনে এৰহু আদিয়ে কোৰিয়া, জাপান, টাইৱান, ভিয়েটনামৰ বাদ্যযন্ত্ৰক প্ৰভাৱিত কৰিছে।

সাহিত্য

পূব এছিয়াৰ সাহিত্য সংস্কৃতিৰ ভিত্তি হৈছে সাহিত্যিক চীনা ভাষাৰ ব্যৱহাৰ, যিটো সমগ্ৰ অঞ্চলটোত পণ্ডিত আৰু চৰকাৰৰ মাধ্যম হৈ পৰিছিল। যদিও এই প্ৰতিখন দেশেই স্থানীয় ভাষাৰ লেখা ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলি জনপ্ৰিয় সাহিত্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তথাপিও তেওঁলোকে সকলো আনুষ্ঠানিক লেখাৰ বাবে চীনা ভাষা ব্যৱহাৰ কৰি থাকিল যেতিয়ালৈকে ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে উত্থাপিত জাতীয়তাবাদে ইয়াক উটুৱাই লৈ গ’ল।

অৱস্থান
লিলি গাৰাফুলিচ

লিলি গাৰাফুলিচ ইয়াংকভিচ (১৪ মে', ১৯১৪ – ১৫ মাৰ্চ, ২০১২) আছিল চিলিৰ ভাস্কৰ্য্যশিল্পী, জেনেৰেচন অৱ ৪০ (জেনেৰেচন ডেল ৪০) শিল্পীৰ সদস্য আৰু সংগ্ৰহালয়ৰ পৰিচালক। ১৯৪৪ চনত নিউয়ৰ্ক চহৰত গুগেনহাইম ফেল’শ্বিপ লাভ কৰিছিল গাৰাফুলিচে।

কেৰিয়াৰ

১৯৩৪ চনত লিলি গাৰাফুলিচে চিলি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ফাইন আৰ্টছত পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ভাস্কৰ্য শিল্পী লৰেঞ্জো ডমিংগেজৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰে। গাৰাফুলিচৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত চিলিৰ চেণ্টিয়াগোৰ লৌৰ্ডেছ বেচিলিকাৰ ওপৰত স্থাপন কৰা ষোল্লজন ভাববাদীৰ মূৰ্তিও আছে।

তেওঁ ৪০জন শিল্পী (জেনেৰেচন ডেল ৪০) সদস্য আছিল, য'ত মাৰ্টা কলভিনকে ধৰি চিলিৰ আন ভাস্কৰ্য্যশিল্পীও আছিল।

১৯৫১ চনত চিলি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভাস্কৰ্য্যৰ অধ্যাপক হয় গাৰাফুলিচ। তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ ভিতৰত আছিল চাৰ্জিঅ' বাডিলা কাষ্টিলো আৰু ৰাউল ভালডিভিয়েছ'।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিলিৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্যশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
পেনৰ'জ ত্ৰিভুজ

পেনৰ'জ ত্ৰিভুজ (বা পেনৰ'জ ট্ৰাইবাৰ, অসম্ভৱ ট্ৰাইবাৰ, বা অসম্ভৱ ত্ৰিভুজ, এটা ত্ৰিকোণীয় অসম্ভৱ বস্তু। এই আলোকীয় ভ্ৰমৰ বস্তুটোক দৃষ্টিকোণীয় অংকনেৰে দেখুৱাব পাৰি কিন্তু বাস্তৱত ইয়াৰ অস্তিত্ব নাই। ১৯৩৪ চনত চুইডেন শিল্পী অস্কাৰ ৰয়টাৰছভাৰ্ডে ইয়াক প্ৰথম সৃষ্টি কৰিছিল। ৰয়টাৰছভাৰ্ডৰ পৰা স্বাধীনভাৱে এই ত্ৰিভুজটো ১৯৫০ চনত মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ লিয়'নেল পেনৰ'জ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ বিশিষ্ট নোবেল বঁটা বিজয়ী গণিতজ্ঞ ছাৰ ৰ'জাৰ পেনৰ'জে উদ্ভাৱন আৰু জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। তেওঁলোকে ইয়াক "বিশুদ্ধতম ৰূপত অসম্ভৱ" বুলি অভিহিত কৰিছিল।শিল্পী এম চি এশ্বাৰৰ সৃষ্টিত ইয়াক ভালদৰে পোৱা যায়। এশ্বাৰৰ পূৰ্বৰ অসম্ভৱ বস্তুৰ চিত্ৰণে ইয়াক আংশিকভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

বিৱৰণ

এই ট্ৰাইবাৰ/ত্ৰিভুজটো এটা কঠিন বস্তু যেন লাগে। বৰ্গীয় প্ৰস্থেচ্ছেদৰ তিনিটা পোন স্তম্ভৰে ই গঠিত; স্তম্ভবোৰে গঠন কৰা ত্ৰিভুজৰ শিখৰত সোঁকোণত যোৰকৈ সেইবোৰ লগ হয়। স্তম্ভবোৰ ভাঙি ঘনক বা ঘনকাকৃতিৰ বস্তু হ'ব পাৰে।

এই ধৰণৰ সংমিশ্ৰণ সাধাৰণ ইউক্লিডিয়ান স্থানত কোনো ত্ৰিমাত্ৰিক বস্তুৱে কৰিব নোৱাৰে। কোনো ইউক্লিডিয়ান ৩-মেনিফ'ল্ডত এনে বস্তু থাকিব পাৰে। ত্ৰিমাত্ৰিক কঠিন আকৃতিও আছে যিবোৰৰ প্ৰতিটোকে এটা নিৰ্দিষ্ট কোণৰ পৰা চালে এই পৃষ্ঠাত পেনৰোজ ত্ৰিভুজৰ ২-মাত্ৰিক চিত্ৰণৰ দৰেই দেখা যায় (যেনে তলত থকা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাৰ্থৰ এটা ভাস্কৰ্যৰ ছবি)। "পেনৰ'জ ত্ৰিভুজ" শব্দটোৱে দ্বিমাত্ৰিক চিত্ৰণ বা অসম্ভৱ বস্তুটোকে বুজাব পাৰে।

পেনৰ'জ ত্ৰিভুজৰ চৌদিশে এডাল ৰেখা টানিলে চাৰিটা পাকৰ এটা ম'বিয়াছ ষ্ট্ৰিপৰ সৃষ্টি হয়।

চিত্ৰণ

এম চি এশ্বাৰৰ লিথ'গ্ৰাফ "ৱাটাৰফল" (১৯৬১)ত দুটা দীঘলীয়া পেনৰ'জ ত্ৰিভুজৰ দীঘল কাষেৰে একাবেঁকাকৈ বৈ যোৱা এটা জলধাৰা দেখুওৱা হৈছে, যাতে ই আৰম্ভ হোৱাতকৈ দুটা স্তৰ ওপৰতহে শেষ হয়। ফলত দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ চুটি কাষ গঠন কৰা জলপ্ৰপাতটোৱে এটা পানীৰ চকা চলায়। এশ্বাৰে আঙুলিয়াই দিয়ে যে চকাটো ঘূৰি থাকিবলৈ হ'লে বাষ্পীভৱন পূৰাবলৈ দিবলৈ মাজে মাজে কিছু পানী যোগ কৰিব লাগিব।

ভাস্কৰ্য্য

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

An article about impossible triangle sculpture in Perth
Escher for Real constructions

শ্ৰেণী:ত্ৰিভুজ
সাৰদা মেহতা

সাৰদা মেহতা (, ২৬ জুন ১৮৮২-১৩ নৱেম্বৰ ১৯৭০) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ-সংস্কাৰক, নাৰী শিক্ষাৰ অগ্ৰদূত আৰু গুজৰাটী ভাষাৰ এগৰাকী লেখিকা। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল সমাজ-সংস্কাৰকৰ এটা পৰিয়ালত। আধুনিক ভাৰতৰ গুজৰাটত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰা প্ৰথম দুগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত তেখেত অন্যতম। তেখেতৰ পিতৃ গোপীলাল মণিলাল ধ্ৰুৱ আছিল এগৰাকী আইনী বিষয়া আৰু মাতৃৰ নাম বালাবেন। তেওঁলোক এটা ব্ৰাহ্মীণ পৰিয়ালৰ সদস্য আছিল। সাৰদা মেহতাৰ
আজোককাই ভোলানাথ দিবেটিয়া আছিল এগৰাকী সমাজ-সংস্কাৰক আৰু কবি।

১৮৯৮ চনত সাৰদা মেহতাই সুমন্ত মেহতাৰ লগত বৈবাহিক জীৱনৰ পাতনি মেলে। সুমন্ত মেহতা আছিল এগৰাকী চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ আৰু সাৰদা মেহতাতকৈ তেখেত চাৰি বছৰে জ্যেষ্ঠ আছিল।

কৰ্মজীৱন

মহাত্মা গান্ধীৰ আদৰ্শৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত সাৰদা মেহতাই সমাজ-সংস্কাৰ, নাৰী শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ, নাৰী সৱলীকৰণ, জাতিগত বৈষম্য, অস্পৃশ্যতাৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হৈ উঠিছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনতো তেখেতৰ ভূমিকা আছিল সক্ৰিয়। ১৯০৬ চনৰ পৰা তেখেতে স্বদেশী আন্দোলনৰ প্ৰসাৰৰ বাবে খাদী আৰু থলুৱা বস্ত্ৰ-সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰত জোৰ দিছিল। দৈনিক কাকত আৰু আলোচনীত তেখেতে সামাজিক বিষয়ক মুখ্য কৰি কেতবোৰ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৭০ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে বল্লৱ বিদ্যানগৰত সাৰদা মেহতাৰ দেহাৱসান ঘটে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
কৰ্চন চৰাই

কৰ্চন চৰাই (বৈজ্ঞানিক নাম: Grus antigone) গ্ৰুইডু গোত্ৰ বা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত বক গণৰ অন্তৰ্গত এবিধ ডাঙৰ আকাৰৰ চৰাই। সহজে দৃষ্টিগ্ৰাহ্য ও দৰ্শনীয় ইয়াক দেশীয় শাৰস বুলিও কোৱা হয়। এই চৰাইবিধ উৰিব পৰা চৰাইৰ ভিতৰত দীৰ্ঘতম, প্ৰায় ১.৮ মিটাৰ (৫.৯ ফুট)। চৰাইবিধ বাংলাদেশ, ভাৰতৰ ওপৰিও দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশত দেখা পোৱা যায়। ধূসৰ শৰীৰ আৰু গাঢ় ৰঙা মূৰৰ বাবে এই অঞ্চলৰ অন্য সকলো বকৰ মাজত ইয়াক সহজে চিনিব পাৰি। অগভীৰ জলাশয় আৰু জলাহভূমিত ই তৃণমূল, শল্ক, পোক-পতংগ, ফৰিং, ক্ষুদ্ৰ স্তন্যপায়ী আৰু মাছ বিচাৰি ফুৰে। সম্ভৱতঃ সমগ্ৰ জীৱনৰ বাবে এই চৰায়ে জোৰা পাতে আৰু বিশেষ কোনো দুৰ্ঘটনা নঘটিলে একেটা জোৰায়েই শাৱক প্ৰতিপাল কৰে। জোৰাৰ এটা মৰি গলে আনটোৱে নাখায় মৰি যায় বুলিও কোৱা হয়। ভাৰতত দেশীয় কৰ্চন চৰাই বৈবাহিক স্থায়ীত্বৰ প্ৰতীক। ই অসম্ভৱ এলাকাকাতৰ প্ৰাণী। প্ৰতিটো জোৰাই নিজৰ বাবে এটা বিশেষ এলেকা নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু সেই এলেকাৰ অনুপ্ৰৱেশকাৰীক সহ্য নকৰে। বৰ্ষাকালত কৰ্চন চৰায়ে প্ৰজনৱ কৰে আৰু সেই সময়ত অগভীৰ পানীত নল-খাগৰী, জলজ উদ্ভিদ, ঘাঁহ ইত্যাদিৰে ইহঁতে প্ৰায় দুই মিটাৰ ব্যাসবিশিষ্ট দ্বীপ সদৃশ বাহ তৈয়াৰ কৰে।

কৰ্চন চৰাইৰ বৈজ্ঞানিক নামৰ অৰ্থ এণ্টিগোনৰ বক (লেটিন: grus = বক, শাৰস, antigone = ট্ৰয়ৰ এণ্টিগোন, গ্ৰীক পুৰাণ অনুসৰি দেৱী হেৰাই এণ্টিগোনক বকলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল)। বিগত শতকৰ তুলনাত ইহঁতৰ সংখ্যা আশংকাজনক হাৰত কমি গৈছে। ১৮৫০ চনৰ তুলনাত এই সংখ্যা বৰ্তমান ১০%ৰ পৰা ২.৫% পৰ্যন্ত কমি গৈছে। সেই কাৰণে আই. ইউ. চি. এন.ৰ তালিকাত এই প্ৰজাতিটোক সংকটাপন্ন বুলি ঘোষণা কৰিছে। বৰ্তমান কেৱল ভাৰততহে ইহঁতৰ সংখ্যা উল্লেখযোগ্য ভাৱে বৰ্তি আছে। বহু দেশত ইহঁতৰ অৱস্থা আশংকাজনক আৰু বাংলাদেশ অনিয়মিতভাৱে দেখা যায়। বাংলাদেশৰ বন্যপ্ৰাণী আইনে এই প্ৰজাতিটোক সংৰক্ষিত হিচাপে ঘোষণা কৰা নাই।

বিৱৰণ

পূৰ্ণবয়স্ক কৰ্চন চৰাউৰ পিঠি আৰু পেট ধুসৰ বৰণৰ। ডিঙি আৰু মূৰ পাখীবিহীন অৰু গাঢ় ৰঙা বৰ্ণৰ। বুকু সেউজ-ধূসৰ। দীঘল শক্তিশালী ঠোঁট সেউজ-ধূসৰ ৰঙৰ আৰু তীক্ষ্ন। উৰাৰ সময়ত কৰ্চন চৰায়ে অন্য বকৰ দৰে ডিঙিটো কোঁচাই নেৰাখি, ফিট কৰি ৰাখে। এই সময়ত তাৰ পেটৰ ক'লা প্ৰাথমিক পাখীবোৰ স্পষ্টকৈ দেখা পোৱা যায়। মূৰত দুটা ধূসৰ কাণ-ঢাকনি খাকে। চকুৰ মণি ৰক্তিম-কমলা বৰণৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বক
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
মেৰী জেন ৱাৰফিল্ড ক্লে

মেৰী জেন ৱাৰফিল্ড ক্লে (; ২০ জানুৱাৰী, ১৮১৫ – ২৯ এপ্ৰিল, ১৯০০) আছিল এগৰাকী আমেৰিকান সমাজবাদী, ভোটাধিকাৰবাদী, বিলোপবাদী আৰু ৰাজনৈতিক কৰ্মী। কেণ্টাকিৰ ভোটাধিকাৰ আন্দোলনৰ প্ৰাৰম্ভিক নেত্ৰী হিচাপে ১৮৭৯ চনত ঘৰতে ভোটাধিকাৰ ক্লাব গঠন কৰি আৰম্ভ কৰিছিল। ফাৰ্ম মেনেজাৰ হিচাপে তেওঁৰ অভিজ্ঞতা আৰু সফলতাৰ ভিতৰত আমেৰিকাৰ গৃহযুদ্ধৰ মাজভাগত তেওঁৰ তীব্ৰ ব্যৱসায়িক জ্ঞানো আছিল। তেওঁ নিজৰ ফাৰ্মৰ পৰা সামগ্ৰী ইউনিয়ন আৰু কনফেডাৰেট দুয়োটা বাহিনীক বিক্ৰী কৰিছিল যেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰত্যেকেই কমনৱেলথ দখল কৰিছিল। ভোটাধিকাৰ আন্দোলনত তেওঁৰ আটাইতকৈ সক্ৰিয় কাম আছিল তেওঁৰ কন্যাসকলক উৎসাহিত আৰু সমৰ্থন কৰা, যিসকলে ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰু বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কেণ্টাকিৰ আটাইতকৈ পৰিচিত ভোটাধিকাৰবাদী হৈছিল।

ব্যৱসায়িক কেৰিয়াৰ

মেক্সিকান যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ স্বামীক বন্দী কৰা হয় আৰু মেৰী জেন ৱাৰফিল্ড ক্লেই তেওঁৰ পৰিয়ালক লেক্সিংটনৰ পৰা স্থানান্তৰিত কৰি কেচিয়াছ ক্লেৰ পৰিয়ালৰ ঘৰ আৰু বাগিচা ক্লেৰমণ্টৰ মেডিচন কাউণ্টিত থাকিবলৈ লয়। তেওঁৰ অনুপস্থিতিত তেওঁ বাগিচাখন পৰিচালনা কৰিবলৈ ধৰিলে। ১৮৬১ চনত যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰপতি আব্ৰাহাম লিংকনে ক্লেক ৰাছিয়াত ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে নিযুক্তি দিছিল, তেতিয়া তেওঁ তাত কিছু সময়ৰ বাবে তেওঁৰ লগত গৈছিল।

১৮৬২ চনৰ আৰম্ভণিতে স্বামীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ কেণ্টাকিলৈ উভতি যায়, তেওঁৰ চাৰিগৰাকী কন্যা আৰু পৰিয়ালৰ দাসৰ সৈতে ক্লেৰমণ্টত থাকে। তেওঁ এগৰাকী ইউনিয়নবাদী আছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বাকীসকল কনফেডাৰেচন সমৰ্থক আছিল।

ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ভোটাধিকাৰ সংস্থাৰ অভিযানৰ বাবে স্থানীয় আবেদন

কেছিয়াছ এম ক্লেৰ লগত বিবাহ বিচ্ছেদৰ এবছৰৰ পাছত মেৰী জেন ৱাৰফিল্ড ক্লেই তেওঁৰ ডাঙৰ কন্যা—মেৰী বাৰ ক্লে (বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱাও) আৰু চেলি ক্লে বেনেটৰ সৈতে লেক্সিংটন আৰু ৰিচমণ্ডত ৱাশ্বিংটন ডি চিলৈ প্ৰেৰণ কৰিবলগীয়া ভোটাধিকাৰৰ আবেদনৰ বাবে স্বাক্ষৰ সংগ্ৰহ কৰে। ক্লেই তেওঁৰ কন্যাসকলক লিখা এখন পত্ৰত ভোটাধিকাৰ আলোচনী দ্য নেশ্যনেল চিটিজেন এণ্ড বেলট বক্সৰ সম্পাদিকা তথা এন ডব্লিউ এছ এৰ প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী মাটিল্ডা জোছলিন গেজৰ নেতৃত্বত কৰা এই কামৰ প্ৰশংসাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।

কেণ্টাকিৰ লেক্সিংটনত প্ৰথম ভোটাধিকাৰ ক্লাব

১৮৮০ চনৰ ৭ মাৰ্চত ৱাৰফিল্ড ক্লে আৰু তেওঁৰ সৰু কন্যা এনিয়ে লেক্সিংটনৰ নৰ্থ ব্ৰডৱেত থকা তেওঁলোকৰ ঘৰৰ পাৰ্লাৰত নিয়মীয়াকৈ ভোটাধিকাৰ ক্লাবৰ সভা আৰম্ভ কৰে।

পৰৱৰ্তী জীৱন আৰু মৃত্যু

ক্লেয়ে লেক্সিংটনত বাস কৰাৰ সময়ত ৰিচমণ্ডত নিজৰ ৩৫০ একৰ ভূমি সফলতাৰে পৰিচালনা কৰিছিল। ১৮৮৬ চনত কেচিয়াছ এম ক্লেই তেওঁৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে৷ প্ৰকাশ কৰে য'ত তেওঁৰ পূৰ্বৰ পত্নীৰ অশোভনীয় বৰ্ণনা আছিল।

১৯০০ চনৰ ২৯ এপ্ৰিলত লেক্সিংটনৰ নিজা ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। কেণ্টাকিৰ লেক্সিংটনৰ লেক্সিংটন কবৰস্থানৰ লট ৬ ৰ ছেকচন জেত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হৈছে।.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
পুহকৰ

হিন্দু সমাজত মানুহ এজন ঢুকোৱাৰ পাছত তেওঁৰ শ দাহন কৰাৰ পাছতে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাৰ, তিথি আৰু নক্ষত্ৰ বহুতে চাই লয়। কিয়নো প্ৰত্যেকে ভাল দিন বা তিথিত মৃত্যু হোৱাটো কামনা কৰে। ঢুকোৱাৰ দিনটোও যদি অশুভবাৰৰ সৈতে অশুভ তিথি আৰু নক্ষত্ৰৰ সংযোগ ঘটে তেতিয়া তাক পুহকৰ (পুষ্কৰ) আখ্যা দিয়া হয়। পুহকৰ লাগিলে মৃতক আত্মাই অপূৰণ আশা পূৰাবলৈ গৃহস্থক দীৰ্ঘ দিনলৈ কষ্ট দিয়ে বুলি এটা প্ৰবল জনবিশ্বাস আছে। তাৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ গৃহস্থই আদ্য শ্ৰাদ্ধৰদিনাখন (দান-দক্ষিণা আগবঢ়োৱাৰ দিনা) পুৰোহিতক ওপৰঞ্চিভাৱে দান-দক্ষিণা আগবঢ়াই সন্তুষ্টি লাভৰ যত্ন কৰে। জ্যোতিষৰ মতে,বাৰৰ পুহকৰ হ'ল- ৰবি, মংগল আৰু শনি; তিথিৰ পুহকৰ— দ্বিতীয়া, সপ্তমী আৰু দ্বাদশী; নক্ষত্ৰৰ পুহকৰ হ'ল- উত্তৰ ষাঢ়া, উত্তৰ ফাল্গুনী কৃত্তিকা, পুনৰ্বসু, পূৰ্বভাদ্ৰ আৰু বিপাশা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব (গ্ৰন্থ)

লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব হৈছে অসমীয়া ৰসায়নবিদ, লেখিকা, অধ্যাপিকা ড০ নিৰ্মলা দেৱীৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ। এইখন এখন প্ৰৱন্ধ সংকলন। কিতাপখনৰ মুখবন্ধ লিখিছে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে। আৰম্ভণিত হোমেন বৰগোহাঞিয়ে এনেদৰে লিখিছে,"নিৰ্মলা দেৱীৰ এইখন দ্বিতীয় কিতাপ। প্ৰথমখন কিতাপ পঢ়ি থাকোঁতে মোৰ মনলৈ এনে এটা ভাব আহিছিল যে অসমীয়া ভাষাত ই এখন অদ্বিতীয় কিতাপ; অৰ্থাৎ এনে কিতাপ দ্বিতীয় এখন নাই। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন কিতাপে প্ৰথমখন কিতাপৰ অদ্বিতীয়ত্বৰ গৌৰৱ নোহোৱা কৰিলে। কিন্তু নিৰ্মলা দেৱীৰ নামটোৰ লগত এই গৌৰৱ জড়িত হৈ থাকিল যে মনুষ্যত্বৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত সহায়ক হ'ব পৰা এনেধৰণৰ মহৎ ভাবোদ্দীপক ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্মলা দেৱী অদ্বিতীয়।" তেখেতৰ ভাষাত, এইখন আত্মোৎকৰ্ষৰ সাধনা কৰিব বিচৰা মানুহক কামৰ উপযোগী মহৎ চিন্তাৰ যোগান ধৰা, মানুহৰ ব্যক্তিত্বৰ সুষম আৰু সৰ্বাংগীণ বিকাশত সহায় কৰা এখন গ্ৰন্থ। ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা ২১৩ আৰু মূল্য ২২০ টকা। লেখিকা নিৰ্মলা দেৱীয়ে গ্ৰন্থখন তেওঁৰ গুৰুসকললৈ উছৰ্গা কৰি এনেদৰে লিখিছে, "যাৰ সান্নিধ্যই এই যাত্ৰাপথত অন্তহীন প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে ,সেইসকল, মোৰ সকলো গুৰুৰ নামত গ্ৰন্থখনি উছৰ্গা কৰিলোঁ।"

বিৱৰণ

কিতাপখন লিখাৰ উদ্দেশ্য বেকত কৰি "বাটচ'ৰাতে" শীৰ্ষক আৰম্ভণি অধ্যায়ত লেখিকাই লিখিছে, "সপোন আৰু সম্ভাৱনাবোৰক চেনেলাইজ কৰি প্ৰতিভাত কৰাই হৈছে কিতাপখন পাঠকৰ হাতত তুলি দিয়াৰ উদ্দেশ্য। ... প্ৰতিজন লোকেই নিজৰ মনৰ মণিকূটত এক সফল,সুখী আৰু ভাল মানুহ হোৱাৰ সপোন পুহি ৰাখে। সকলো মানুহেৰ মনোজগতৰ ক'ৰবাত সুপ্ত হৈ থাকে মহৎ জীৱনৰ সাধনা কৰাৰ তাড়না। এই সপোন আৰু তাড়নাক উদ্বুদ্ধ কৰি প্ৰস্ফুটিত হৈ ওলাই অহাত সহায়ক হ'ব বুলিয়েই 'লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব'ৰ যাত্ৰা।

লেখকৰ চমু পৰিচয়

তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানত পি এইচ ডি অৰ্জন কৰা নিৰ্মলা দেৱী ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত থকা কেন্দ্ৰীয় পেট্ৰকেমিকেলজ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত।
বৰ্তমানলৈকে ৰিচাৰ্ছগেটত তেওঁৰ ৬১৪ খন চাইটেচন আছে।
WICCIৰ তেওঁ ৰাজ্যিক সভাপতি। নাগালেণ্ডৰ এন আই টিতো কৰ্মৰত আছিল।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা
আত্ম দীপো ভৱ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ৰবীন্দ্ৰনাথ উপাধ্যায়

ৰবীন্দ্ৰনাথ উপাধ্যায় (১৯২৩–২০১০) এগৰাকী ভাৰতীয় গান্ধীবাদী সমাজ সেৱক। তেওঁ অসমৰ কুমাৰিকা গাঁৱৰ সামাজিক উন্নয়নৰ কাৰণে বেচৰকাৰী সংগঠন 'তামুলপুৰ আঞ্চলিক গ্ৰামদান সংঘ' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ২০০৩ চনত তেওঁ সমাজসেৱাৰ যমুনালাল বাজাজ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সমাজলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৩ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাল্লীয়া জিলাত ৰবীন্দ্ৰনাথ উপাধ্যায়ৰ জন্ম হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল। প্ৰথমে তেওঁ হিংসাত্মক কাৰ্যসূচীৰ লগত জড়িত আছিল যদিও পিছলৈ ১৯৪৮ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ হত্যাৰ পিছত অহিংসাৰ পথত অগ্ৰসৰ হৈছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ বিনোৱা ভাৱেৰ তেওঁৰ ভূদান আন্দোলনত যোগদান কৰিছিল আৰু১৯৫১ চনত গান্ধীবাদী সমাজ "শ্ৰম ভাৰতী"ত যোগদান কৰিছিল। ইয়াত তেওঁৰ লগত জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ, ধীৰেন্দ্ৰ নাথ মজুমদাৰ আৰু আচাৰ্য ৰামমূৰ্তিয়েও যোগদান কৰিছিল।

অসমত তেওঁ স্থানীয় শান্তি সেনাৰ মুৰব্বী অমলপ্ৰভা দাসৰ উপদেশ মৰ্মে তামুলপুৰ গাঁও বাছনি কৰে। তাত তেওঁ "তামুলপুৰ আঞ্চলিক গ্ৰামদান সংঘ" স্থাপন কৰে। এই সংঘয়ে তামুলপুৰ গাঁৱত 'গ্ৰামদ্যোগ'ৰ জৰিয়তে কুটীৰ শিল্প যেনে ৰেছম, খাদী, মৌ-পালন আৰু তেল উদ্যোগৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে যত্ন কৰিছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
এগনেছ খাৰসিং

এগনেছ খাৰসিং ভাৰতৰ মেঘালয়ৰ এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ নাগৰিক সমাজৰ মহিলা সংগঠন (CSWO) ৰ সভানেত্ৰী।

তেওঁৰ স্পষ্টবাদিতাৰ পোষকতা কৰে৷ তেওঁ মহিলা আৰু সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰৰ হকে মাত মতাৰ বাবে তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল৷

স্থানীয় জনগোষ্ঠীক চৰকাৰীভাৱে ভূমিৰ পৰা উচ্ছেদ কৰাৰ প্ৰতিবাদত তেওঁ ধৰ্ণাৰ নেতৃত্ব দিছিল। বিদ্যালয়ত শাৰীৰিক শাস্তি আৰু গুণ্ডাগিৰিৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ মাত মাতি আহিছে। ১৪ বছৰীয়া কিশোৰীক ধৰ্ষণ কৰা বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰা বিধায়ক জুলিয়াছ ডৰ্ফাঙক মেঘালয়ৰ বিধানসভা বিশেষাধিকাৰ সমিতিৰ সদস্য হিচাপে নিযুক্তি দিয়া কাৰ্যকো তেওঁ গৰিহণা দিছিল। মেঘালয় নগৰ উন্নয়ন কৰ্তৃপক্ষই চলোৱা উচ্ছেদ অভিযানৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে, যাৰ বাবে ২০১৩ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।

শিশুৰ পুষ্টি কাৰ্যসূচীত তেওঁ জড়িত আছিল। ঠিকাদাৰৰ ব্যৱহাৰতকৈ স্থানীয় খাদ্যক সমৰ্থন কৰা কাৰ্যসূচীৰ তেওঁ পোষকতা কৰিছিল। শিশু যৌন সৰবৰাহৰ আতংকজনক বৃদ্ধি ৰোধ কৰিবলৈ তেওঁ ৰাধামাধৱ পথ - অসমৰ শিলচৰৰ ৰেড লাইট এলেকালৈ উদ্ধাৰ অভিযানৰ আয়োজন কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ৰাধামাধৱ পথৰ পৰা পলায়ন কৰা ১৬ বছৰীয়া এজন জীৱিত শিশুৰ সৈতে মত বিনিময় কৰিছিল।

সহযোগী কৰ্মী এঞ্জেলা ৰংগাডে কয় যে ২০১৩ চনত খাৰসিঙক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাটো "প্ৰশ্ন সোধা আৰু বৃহৎ পৰিসৰৰ অবৈধ চুক্তি আৰু ভূমি দখল পোহৰলৈ অনাৰ যিকোনো প্ৰচেষ্টাক দমন কৰাৰ" প্ৰচেষ্টা।

খাৰসিঙক আটক কৰি সক্ৰিয়তাৰ পৰা বিৰত ৰখা হোৱা নাই। তেওঁ কৈছিল: “মই তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ বাবে তেওঁলোকৰ সৈতে যুঁজি যাম আৰু হাজাৰবাৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হ’লেও পিছুৱাই নাযাওঁ”

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
নমিতা বৈশ্য

নমিতা বৈশ্য হৈছে অসমৰ এগৰাকী আয়ুৰ্বেদ চিকিৎসক গৱেষক, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ। হালধীয়া ঘেঁহুৰ পথাৰ আৰু এজাক কাউৰী, ছাঁ আৰু কিছু অন্যান্য গল্প, হেৰাই যোৱাৰ গল্প আদি হৈছে তেওঁৰ কিছু সাহিত্যকৰ্ম।

উদ্ধৃতিসমূহ

এটা বিশেষ মুহূৰ্তত উপস্থিত নোহোৱালৈকে কত অনুভৱ যে মানুহে নজনাকৈয়ে থাকি যায়।
কোনোবা এটা সময়ত মানুহৰ আগবাঢ়িবলৈ একো নাথাকে বোধকৰোঁ। মানুহ তেতিয়া সোঁৱৰণীত জীয়াই থাকে। মানুহে পিছলৈ উভতি খোজ কাঢ়ে।
চৰিত্ৰ এটাক বুজি নুঠাকৈ তাৰ মাজত সোমাই যোৱা সম্ভৱ নহয়।
কেতিয়াবা কি যে এক অদ্ভুত অনুভৱ হয়। কি বিচাৰোঁ, কি নিবিচাৰোঁ একো ধৰিবই নোৱাৰোঁ।
জীৱন ধাৰণৰ মান আৰু আয়ুসৰ এটা গভীৰ সম্পৰ্ক আছে।
অকলে যৌৱনপ্ৰাপ্ত হৈ থকাতকৈ, সকলোৰে লগত বৃদ্ধ হোৱা বহুত বেছি ভাল। অকলে জীয়াই থকাতকৈ সকলোৰে লগত মৃত হোৱা বহুত বেছি ভাল।
এইখন আকাশ আচলতে বৃদ্ধ আকাশ। উদাৰ, বয়স্ক, অভিজ্ঞ, জ্ঞানব্যাপ্ত, দুহাত খুলি আত্মাৰ দ্বাৰ মুক্ত কৰি দিব পৰা আকাশ। বৃদ্ধ আকাশৰ কি অন্যন্য ৰূপ! এই আকাশ যদি সম্পূৰ্ণৰূপে যৌৱনপ্ৰাপ্ত হৈ উঠে, পৃথিৱী যদি হৈ উঠে ঋতুমতী, পৃথিৱীৰ সকলো নাৰী যদি যুৱতী হৈ উঠে, নিমজ চাল, উন্নত বুকু, ৰাজহংসসম গ্ৰীৱা, পৃথিৱীৰ সকলো পুৰুষ যদি চিৰতৰুণ হৈ উঠে, -- ভাল লাগিবনে? ভিন্নতাই বৈচিত্ৰ্যময় কৰি থোৱা পৃথিৱীখন বিসংগত যেন নালাগিবনে? শিশুৰ পৰা বৃদ্ধ হোৱাৰ কি যে এক মনোমোহা যাত্ৰা!

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য

সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য নগেন শইকীয়াৰ সাহিত্য-সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৮৭ চনত। তেতিয়া তেওঁ গ্ৰন্থখন সম্পাদনা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত নগেন শইকীয়াই ২০০৩ চনত নতুন বিষয়ৰ সংযোজন ঘটাই নিজাকৈ গ্ৰন্থখন লিখি উলিয়ায়। প্ৰকাশক কৌস্তুভ প্ৰকাশন। গ্ৰন্থখনত ধ্ৰুৱবাদ, ৰহস্যবাদ, ৰোমাণ্টিকতাবাদ, বাস্তৱবাদ, আধুনিকতাবাদ, প্ৰতীতিবাদ, প্ৰতীকবাদ, অভিব্যক্তিবাদ, দাদাবাদ, এবছাৰ্ডবাদ, অস্তিত্ববাদ, চিত্ৰকল্পবাদ, উত্তৰ আধুনিকতাবাদ আদি সাহিত্যৰ মতবাদসমূহৰ বিষয়ে লিখা আছে।

বাহ্যিক সংযোগ

লগতে চাওক

নগেন শইকীয়া

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ সংকলন
মহিমা চৌধুৰী

মহিমা চৌধুৰী এগৰাকী হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। নব্বৈৰ দশকত চৌধুৰীয়ে কেইটামান মডেলিং এচাইনমেণ্ট কৰিছিল আৰু চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ দিয়াৰ আগতে কেইবাটাও টেলিভিছন বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত মুক্তি পোৱা পৰদেশৰ যোগে তেওঁ চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু আৰু শ্ৰেষ্ঠ নবাগতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পায়। দাগ (১৯৯৯), ধড়কন (২০০০), কুৰুক্ষেত্ৰ (২০০০), বাগৱানকে (২০০৩) ধৰি কেইবাখনো ছবিত অভিনয় তেওঁ নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ লগতে দিল ক্যা কৰে (১৯৯৯), লজ্জা (২০০১) আৰু দোবাৰা (২০০৪) ছবি কেইখনে সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মহিমা চৌধৰীৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ দাৰ্জিলিঙত। দশম শ্ৰেণীলৈকে তেওঁ কুৰচিয়াঙৰ ডাউ হিলত পঢ়িছিল আৰু পিছত দাৰ্জিলিঙৰ লৰেটো কলেজত নামভৰ্তি কৰে।

অভিনয় জীৱন

মহিমাই পৰদেশত (১৯৯৭) এগৰাকী গাঁৱলীয়া ছোৱালীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন ছবিত বিভিন্ন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁৰ আন ভূমিকা আছিল দাগ: দ্য ফায়াৰ (১৯৯৯), য'ত তেওঁ দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল; প্যাৰ কোই খেল নেহীত (১৯৯৯) তেওঁ এগৰাকী বিধৱা নাৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ধড়কনত (২০০০) তেওঁ আন এগৰাকী মহিলাৰ সৈতে উন্মাদভাৱে প্ৰেমত পৰা এজন মানুহৰ মৰমিয়াল বন্ধু: দীৱানেত তেওঁ এটা চোৰৰ প্ৰেমত পৰা গায়িকাৰ চৰিত্ৰত, কুৰুক্ষেত্ৰত তেওঁ এজন আৰক্ষী বিষয়াৰ জেদী পত্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। লজ্জাত তেওঁ অভিনয় কৰিছে যৌতুকৰ বিৰুদ্ধে যুজিবলৈ বাধ্য হোৱা এগৰাকী কইনা চৰিত্ৰত; য়ে তেৰা ঘৰ য়ে মেৰা ঘৰত (২০০১) মহিমাক এগৰাকী জেদী ভাড়াতীয়াৰ ৰূপত দেখা যায়, যি গৰাকীয়ে কোনো মূল্যৰ বিনিময়ত নিজৰ ঘৰ এৰি দিব নিবিচাৰে। ওম জয় জগদীশত তেওঁ এজনী মৰমিয়াল গৃহিণী; দিল হ্যায় তুমহাৰাত (২০০২) তেওঁ সেইজনী ভনীয়েক, যিয়ে নিজৰ ভনীয়েকৰ সুখৰ বাবে যিকোনো কামেই কৰিব পাৰে; দোবাৰাত হতাশগ্ৰস্ত গৃহিণী; দ্য ফিল্মত এগৰাকী হতাশ সংগ্ৰামী চিত্ৰনাট্যকাৰ; জমিৰ: দ্য ফায়াৰ উইথিনত এগৰাকী পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত নৃত্যশিল্পী, ফিল্ম ষ্টাৰত তেওঁ এগৰাকী উত্তেজিত, অহংকাৰী, ম্লান হৈ পৰা অভিনেত্ৰী; হোম ডেলিভাৰীত (২০০৫) এগৰাকী দক্ষিণ ভাৰতীয় ছুপাৰষ্টাৰ আৰু ছৌতেন: দ্য আদাৰ উইমেনত (২০০৬) এগৰাকী হতাশগ্ৰস্ত গৃহিণীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে যিয়ে তেওঁৰ সতীয়া জীয়ৰীৰ ল’ৰাবন্ধুজনৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছে।

২০১০ চনত মহিমাই নাইটছব্ৰিজ মিডিয়া প্ৰডাকচনৰ এখন ছবি পুশ্বাৰত অভিনয় কৰিছিল। ছবিখনৰ পৰিচালন আছিল আছাদ ৰাজা। তেওঁ ওম পুৰী আৰু সঞ্জয় কাপুৰ অভিনীত থ্ৰিলাৰ মুম্ভাই - দ্য গেংষ্টাৰতো কাম কৰিছিল।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
মুকুন্দ ৰাজবংশী

ড° মুকুন্দ ৰাজবংশী হৈছে এগৰাকী অসমীয়া লেখক৷ তেখেতৰ ঘৰ লখিমপুৰ জিলাত৷ ডঃ মুকুন্দ ৰাজবংশী উত্তৰ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ গণিত বিষয়ৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী অধ্যাপক আছিল আৰু লখিমপুৰ বালিকা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ আছিল। বৰ্তমান তেখেত জিনিয়াছ একাডেমীৰ পৰিচালন সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত৷

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

ডঃ মুকুন্দ ৰাজবংশীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪১ চনৰ ১ নৱেম্বৰ তাৰিখে ,ডিব্ৰুগড়ত।

শিক্ষা

ডঃ মুকুন্দ ৰাজবংশীদেৱে ১৯৬৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত বিষয়ত এম. এছ.চি. আৰু ১৯৮২ চনত হায়দৰাৱাদৰ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু পি.এইচ.ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

চাকৰি জীৱন

ডঃ মুকুন্দ ৰাজবংশীদেৱ উত্তৰ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ গণিত বিষয়ৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী অধ্যাপক আছিল আৰু লখিমপুৰ বালিকা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ। বৰ্তমান তেওঁ উত্তৰ লখিমপুৰ অৱস্থিত জিনিয়াছ একাডেমি জুনিয়ৰ কলেজৰ পৰিচালন সম্পাদক।

সাহিত্যকৰ্ম

"সফল জীৱনৰ অভিমুখে", "আধুনিক শিক্ষাৰ বালিচাপৰিত"," বিজ্ঞান সংস্কৃতি" আদি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কালুম্বা

কালুম্বা, যাক চেণ্ড’ৱে ম্ৱলাবা বুলিও কোৱা হয়, কংগো গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰৰ লুবা জনগোষ্ঠীয়ে পূজা কৰা সৰ্বোচ্চ দেৱতা।

কিংবদন্তি

লুবা ধৰ্মৰ সৃষ্টিৰ কাহিনী অনুসৰি কালুম্বাই পৃথিৱীখন ভ্ৰমণ কৰিবলৈ প্ৰথম পুৰুষ, কিনবাকা-বাকা আৰু কিনবুম্বা-বুম্বা নামৰ মহিলাক সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁলোকে কালুম্বাক জনাইছিল যে পৃথিৱীখন আন্ধাৰ আৰু কেৱল চন্দ্ৰৰ অস্তিত্ব আছে। গতিকে, কালুম্বাই তেওঁলোকক পোহৰ দিবলৈ সূৰ্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সেইদিনাৰপৰা প্ৰথম পুৰুষ-মহিলা কালালা কাবৱা নামৰ কুকুৰ এটা, চৰাই, জুই সৃষ্টি কৰা শিল, লোহা, জীৱ-জন্তু, উদ্ভিদ আৰু মানুহৰ বাবে বংশবৃদ্ধিৰ শক্তি লৈ উভতি আহি মনুষ্য জাতিৰ পিতৃ-মাতৃ হৈ পৰে।

আন এটা কাহিনীমতে, যেতিয়া কালুম্বাই মানুহে ইজনে সিজনৰ লগত যুঁজিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকক সৰগৰপৰা বহিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু মানুহে পৃথিৱীত বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁলোকে পৃথিৱীত দুখ-কষ্ট ভোগ কৰি স্বৰ্গলৈ ঘূৰি আহিব বিচাৰিছিল, সেয়েহে তেওঁলোকে আকাশলৈ যাব পৰাকৈ এটা স্তম্ভ নিৰ্মাণ কৰিছিল। কেইবাজনো লোকে উভতি আহিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু বাদ্যযন্ত্ৰ বজাই পৃথিৱীত থকা বাকীসকলক তেওঁলোকৰ সফলতাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। শব্দটোৰ পৰা কালুম্বাই কি হৈছিল বুজি পালে আৰু সেয়ে তেওঁ স্তম্ভটো ধ্বংস কৰি পেলালে।

মৃত্যুৰ উৎপত্তিৰ কাহিনীত কালুম্বাই পৃথিৱীলৈ যোৱা পথবোৰ পহৰা দিবলৈ কুকুৰ আৰু ছাগলী ৰাখি মৃত্যুৰ ব্যক্তিত্বক মানুহৰ সম্মুখীন হোৱাটো বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। প্ৰহৰীসকলে কেৱল জীৱিত ব্যক্তিত্বক পাৰ হ’বলৈ দিয়াৰ কথা আছিল যাতে মানুহে চিৰদিন জীয়াই থাকিব পাৰে, কিন্তু দুয়োজনেই বিফল হ’ল। কুকুৰটোৱে প্ৰথম দৰ্শনত শুই থকাত মৃত্যুক সোমাই গ’ল, আনহাতে পাছদিনা দায়িত্বত থকা ছাগলীটোৱে তাৰ পৰিৱৰ্তে জীৱনক ৰখাই দিলে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ উপাস্য দেৱতা