ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কুশল

কুশল হৈছে ২০০১ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ।

অভিনয়-শিল্পী

সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত (চৰিত্ৰ - কুশল কোঁৱৰ)
গেৰী ৰিচাৰ্ডচন (চৰিত্ৰ - চি. এ. হাম্ফ্ৰী)
বীণা পটংগীয়া
দীনেশ দাস
পৃথ্বীৰাজ ৰাভা
অনুপ হাজৰিকা
ভিক্টৰ ডেভিদ চেচুন
চাকিৰ হাজৰিকা
প'ল কাৰ্লিন
ফিলিপ্স বসু

নিৰ্মাণ

অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ে বোলছবিখন প্ৰযোজনা কৰে। ১৯৮৪ চনত তেতিয়াৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াই এই কাম হাতত লৈ জাহ্নু বৰুৱাক পৰিচালনাৰ দায়িত্ব দিয়ে
৪০তম পেৰিছ শীত মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত, ২০১১

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জাহ্নু বৰুৱা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
উপনিষদ্‌

উপনিষদ্‌ সমূহ হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰধান শাস্ত্ৰ বেদৰ শেষাংশ বুলিব পাৰি। হিন্দু ধৰ্মৰ আদি আৰু প্ৰধান শাস্ত্ৰ বেদ চাৰি ভাগত বিভক্ত। প্ৰতিখন বেদৰে তিনিটা ভাগ থাকে। সেয়া হ’ল (১) সংহিতা বা মন্ত্ৰ, (২) ব্ৰাহ্মণ আৰু (৩) আৰণ্যক। ইয়াৰে আৰণ্যকৰ শেষাংসক উপনিষদ বোলা হয়। বেদৰ শেষ (অন্ত) ভাগ হোৱা বাবে উপনিষদক বেদান্ত অৰ্থাৎ বেদৰ অন্ত বুলিও জনা যায়। উপনিষদৰ দ্বাৰা ব্ৰহ্মত্ব প্ৰাপ্তি হয় বাবে এই শাস্ত্ৰক ব্ৰহ্মবিদ্যাও বোলা হয়। উপনিষদ শব্দ সংস্কৃত শব্দ ষদ্লৃ ধাতুৰ পৰা নিষ্পন্ন হৈছে।

উপনিষদৰ সংখ্যা আৰু নাম:

উপনিষদৰ প্ৰকৃত সংখ্যা নিৰূপণ কৰিব পৰা হোৱা নাই। তথাপিও ১০৮খন উপনিষদৰ নাম উল্লেখ পোৱা যায়।
এইসমূহৰ ভিতৰত প্ৰধান ১০খন উপনিষদ হ’ল:
ঐতৰেয়
ছান্দোগ্য
কেন
কঠ
তৈত্তিৰীয়
শ্বেতাশ্বতৰ
বৃহদাৰণ্যক
মুণ্ডক
মাণ্ডুক্য আৰু
প্ৰশ্ন।
এই দহখনকে প্ৰধান, প্ৰাচীন আৰু প্ৰামাণ্য উপনিষদ বুলি জনা যায়। এই ১০খন উপনিষদৰ লগতে কোনো কোনোৱে ঈশোপনিষদ আৰু কৌষাণ্ডুকিক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি প্ৰধান উপনিষদৰ সংখ্যা ১২খন বুলি ক’ব বিচাৰে।

উপনিষদৰ বৈচিত্ৰ

ৰচনাভংগীৰ দিশৰ পৰা উপনিষদ সমূহৰ সাহিত্যিক বৈচিত্ৰ্য লক্ষণীয়। কোনোবাখন সম্পূৰ্ণৰূপে পদ্যত বিৰচিত হোৱাৰ বিপৰীতে কোনোবাখন উপনিষদ আকৌ সম্পূৰ্ণ গদ্য ৰীতিত ৰচিত। কোনোবাখন আংশিক গদ্য আৰু আংশিক পদ্য। কিন্ত্ত পদ্যৰ তুলনাত গদ্য ৰচনাই অধিক। ঐতৰেয়, বৃহদাৰণ্যক, ছান্দোগ্য আদি গদ্য ৰীতিত ৰচিত উপনিষদ। কেন উপনিষদ সম্পূৰ্ণ পদ্যত ৰচিত। পৰৱৰ্তীকালৰ ঈশা, কঠ, শ্বেতাশ্বতৰ আংশিকভাৱে পদ্যত ৰচিত উপনিষদ।

উপনিষদৰ গুৰুত্ব:

উপনিষদত প্ৰধানকৈ বিভিন্ন হিন্দু দেৱ-দেৱীৰ কৰ্তৃত্বৰ উল্লেখ আছে। ই মূলতঃ ক্ষত্ৰিয় ৰজাসকলৰ আধ্যাত্মিক জ্ঞানেৰে পৰিপূৰ্ণ শাস্ত্ৰ। হিন্দু দৰ্শনত উপনিষদৰ প্ৰভাৱ আৰু গুৰুত্ব অপৰিসীম। কেৱল ভাৰতীয় দৰ্শনতে নহয়, পাশ্চাত্য চিন্তাজগততো উপনিষদ সমূহৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ দেখা পোৱা যায়। বৰ্তমানলৈকে ফৰাচী, লেটিন, জাৰ্মান, ইংৰাজী আদি প্ৰায়সমূহ ভাষালৈকে উপনিষদ সমূহ অনুবাদ কৰা হৈছে। প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য বহু চিন্তাবিদৰ দৰ্শনত উপনিষদসমূহৰ প্ৰভাৱ বিদ্যমান।

তথ্যসূত্ৰ:

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ‎
বাৰেচহৰীয়া ভাওনা মহোৎসৱ

বাৰেচহৰীয়া ভাওনা অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰি হাটত প্ৰতি ৫ বছৰৰ অন্তৰত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাওনা মহোৎসৱ। 'বাৰে' মানে অনেক আৰু 'চহৰীয়া' মানে ৰাইজ। গতিকে অনেক গাঁৱৰ ৰাইজ একগোট হৈ যি ভাওনা উদযাপন কৰে সেয়াই বাৰেচহৰীয়া ভাওনা। আনুমানিক ১৭৯৭-৯৮ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে জামুগুৰিহাটত এই ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।

ইতিহাস

আনুমানিক ১৭৯৭-৯৮ চনত জামুগুৰিহাটত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বাৰেচহৰীয়া ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈছিল। কেনেকৈ ইয়াৰ সূত্ৰপাত হয় তাৰ লিখিত সমল নাই। কিন্তু বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ পাতনিত কলিয়াবৰৰ "হেজাৰী ভাওনা", কামপুৰৰ "বাৰেগঞা ভাওনা" আদিৰ প্ৰভাৱ থকাটো অনুমান কৰা হয় তাৰ পাছত ১৯১০ চনত বৰহমপুৰ-সৰুভগীয়া গাঁৱৰ মাজৰ বালিপৰা পথাৰত এই ভাওনা পতা হয়। ১৯১৭চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ চৈধ্যবাৰ পকামূৰা পথাৰতে বাৰেচহৰীয়া ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈছে। মাজতে এবাৰ ১৯৫৩চনত পাতলৰ চুক গাঁৱৰ উত্তৰে থকা 'ফুটুকাতলি' পথাৰত এই অনুষ্ঠান উদ্‌যাপিত হয়। ২০১৩ চনত পকামূৰা পথাৰতে ২৪-২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত বাৰেচহৰীয়া ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈছিল।

বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ প্ৰসাৰ আৰু স্বীকৃতিৰ ক্ষেত্ৰত 'শোণিতকোঁৱৰ' গজেন বৰুৱাই আগভাগ লৈছিল।

গঠন

বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ মূল মণ্ডপটো পদুম ফুলৰ চকাৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হয়। পদুমৰ প্ৰতিটো পাহত একোখনকৈ 'খলা' নিৰ্মাণ কৰা হয়। একোখন খলাত সাতযোৰকৈ খুঁটা থাকে। বাঁহৰ কামিৰে নিৰ্মাণ কৰা চালৰ ওপৰত ন-খেৰেৰে চাঁৱনি দিয়া হয়। মণ্ডপৰ সোঁমাজত গম্বুজ সাজি তাৰ ওপৰত স্বৰ্ণাভ কলচী প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। প্ৰতিখন খলাৰ কেন্দ্ৰস্থল দৌলত সিংহাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। খলাবোৰৰ সন্মুখত একোটাকৈ বাটচ'ৰা থাকে আৰু তাৰ কাষতে একোটা ছোঁঘৰ থাকে। প্ৰত্যেক খলা, বাটচ'ৰা আৰু ছোঁঘৰৰ আৰ্হি সম্পূৰ্ণ একে।

গম্বুজৰ সৈতে ৰভাখন আৰু খলাসমূহক সাতটা ভাগত বিভক্ত কৰা হয়। সেইকেইটা হৈছে:

(ক) গুৰু আসন
(খ) বিশিষ্ট লোকসকলৰ আসন
(গ) গুৰু আসন প্ৰদক্ষিণ পথ
(ঘ) ৰংগভূমি বা অভিনয় ক্ষেত্ৰ
(ঙ) বাটচ'ৰা
(চ) মুকলি ঠাই
(ছ) মূল বাটচ'ৰা

বৈশিষ্ট্য

জাতি,ধৰ্ম,বৰ্ণ নিবিৰ্শেষে সৰ্বজনীনভাৱে উদযাপন কৰা শংকৰী কলা-কৃষ্টিৰ এনে ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক ৰংগানুষ্ঠান খুবেই জনপ্ৰিয় আৰু কেবা লক্ষ্য দৰ্শকে উপভোগ কৰিব পৰাটো ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্য। কোনো আনুস্থানিক কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণ নথকা গাঁৱলীয়া ৰাইজে কোনো বিশেষজ্ঞ কিম্বা অভিযন্তাৰ সহায় নোলোৱাকৈ নিজৰ সহায় আৰু বুদ্ধি-অভিজ্ঞতাৰে এটি সৰ্ব্বাংগ সুন্দৰ সুবৃহত মণ্ডপ পৰিকল্পনা কৰি তাক বাস্তৱত ৰূপদান কৰে। কোনে প্ৰথম এনে ৰংগমঞ্চ উদ্ভাৱন কৰিছিল, কাৰো সুকীয়াকৈ নাম জনা নাযায়। এই ভাওনাৰ মূল বৈশিষ্ট্য হ'ল ১৪ ৰ পৰা ২১খন বেলেগ বেলেগ খলাত একে সময়তে অনুষ্ঠিত নাট ভাওনা। মূলমণ্ডপক কেন্দ্ৰ কৰি চাৰিওদিশে তৈয়াৰ কৰা ১৪ ৰ পৰা ২১খন খলাই এক বৃত্তাকাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। সিংহাসন প্ৰতিষ্ঠিত মণ্ডপৰ পশ্চিম দিশৰ খলা খনক মূল খলা হিচাপে গণ্য কৰি বাকীবোৰ খলাৰ নাম দিয়া হয়। প্ৰতিখনি খলাকে গছ-লতা-ফুলেৰে সুদৃশ্য কৰি তাৰ সন্মুখত একোটাকৈ তোৰণ সাজি মঞ্চসমূহক আৰু অধিক সুন্দৰ কৰি তুলিবলৈ যত্ন কৰা হয়। এই সকলো খলাতে একে সময়তে ডবা, বৰকাঁহ বাজি ভাওনা আৰম্ভ কৰা হয়। প্ৰথম খলাৰ পৰাই গায়ন-বায়নে ঢেৰাপাক দিয়া আৰম্ভ কৰে। লগে লগে সকলো খলাৰপৰাই সোঁহাতেদি প্ৰথম খলাৰ গায়ন-বায়নে ক অনুসৰণ কৰি সম্পূৰ্ণ কলাসমূহত তিনি পাক দিয়াৰ পিছত নিজ নিজ খলাত গণিকাৰ কাম শেষ কৰে। গায়ন-বায়নেৰ ঢেৰাপাকৰ এই দৃশ্যটো বাৰে চহৰীয়া ভাওনাৰ এক অন্যতম দৃশ্য। ইয়াৰ পিছত প্ৰতিখন খলাতে সুকীয়া ভাওনা হয়। প্ৰতিখন খলাত গায়ন বায়ন, সূত্ৰধাৰ, নাট আদি ভিন ভিন।

লগতে চাওক

ভাওনা
অংকীয়া নাট
শোণিতকোঁৱৰ গজেন বৰুৱা
জামুগুৰি হাট

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
শ্ৰেণী:ভাওনা
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:মহোৎসৱ
মৃত্যু গচকি আনা জয়জিনি

মৃত্যু গচকি আনা জয়জিনি সাহিত্যিক বীৰেন বৰকটকী ৰচিত এখন জীৱনীভিত্তিক উপন্যাস। উপন্যাসখন কনকলতা বৰুৱাৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰচিত। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ১৬ বছৰ বয়সতে দেশৰ হকে ছহীদ হোৱা কনকলতা বৰুৱা গহপুৰৰ নিবাসী আছিল।

লেখকৰ পৰিচয়

আৱাহন যুগৰ পৰা কবিতা লিখি সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলা বীৰেন বৰকটকীয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত ঔপন্যাসিক, সমালোচক তথা অনুবাদক হিচাপে অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰি তুলিছে।

গ্ৰন্থৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ

গ্ৰন্থখনত কনকলতা বৰুৱাই শৈশৱৰ পৰা স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ছহীদ হোৱালৈকে সময়ছোৱাক উপস্থাপন কৰিছে। সৰুৰে পৰাই সাহসী আৰু স্পষ্টবাদীতাৰ পৰিচয় দিয়া কনকলতাই ২০ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে বৰঙাবাৰীৰ পৰা গহপুৰ থানাত পতাকা উত্তোলনৰ বাবে ওলোৱা শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰে । এই শোভাযাত্ৰাৰ কাৰ্যসূচীত প্ৰথমে সদস্য হিচাপেহে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল কিন্তু কনকলতা বৰুৱাই নিজৰ যুক্তি আৰু আগ্ৰহ দেখুৱাই এক প্ৰকাৰৰ জোৰ-জবৰদস্তিয়ে মৃত্যুবাহিনীত নামভৰ্তি কৰি লয়। কাৰণ ১৮‌ বছৰ বয়সৰ পৰাহে মৃত্যুবাহিনীত নাম দিয়ে। কিন্তু ১৮ বছৰ বয়স নোহোৱাত কনকলতাক মৃত্যুবাহিনীত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ শোভাযাত্ৰাৰ নেতৃ পুষ্পলতা দাস অমান্তি হৈছিল। পাছত কনকলতা সাহস আৰু একাগ্ৰতাত নাম ভৰাই দিবলৈ তেওঁ বাধ্য হয়। এনেদৰে কনকলতা বৰুৱাই দেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰি ব্ৰিটিছৰ গুলিত মৃত্যুবৰণ কৰে। উপন্যাসখনত কনকলতা বৰুৱাৰ লগতে গহপুৰ অঞ্চলৰ লগতে সমসাময়িক সমাজ তথা ব্ৰিটিছ অধ্যুষিত অসমৰ সামগ্ৰিক ছবি এখন প্ৰকাশ পাইছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উপন্যাস
শ্ৰেণী:জীৱনীমূলক উপন্যাস
নিউট্ৰন তৰা

]]তকৈ ৫ লাখ গুণ বেছি ভৰৰ নিউট্ৰণ তৰাবোৰৰ সংকোচন ঘটি মানহাট্টান চহৰৰ সমান গোলকৰ আকাৰ ধাৰণ কৰে

নিউট্ৰণ তৰাবোৰ এক প্ৰকাৰৰ নাক্ষত্ৰিক অৱশিষ্ট যিবোৰ অতিমাত্ৰা ভৰৰ নীহাৰিকা (প্ৰকাৰ II, প্ৰকাৰ Ib বা প্ৰকাৰ Ic)ৰ বিস্ফোৰণৰ পিছত হোৱা মহাকৰ্ষণিক সংকোচনৰ ফলত সৃষ্টি হয়। এনেকুৱা তৰাবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে নিউট্ৰন নামৰ এক উপ-আণৱিক, আধানহীন আৰু প্ৰ’টনতকৈ সামাণ্য ভৰযুক্ত কণাৰে গঠিত। নিউট্ৰন তৰাবোৰৰ তাপমাত্ৰা অতি উষ্ণ হয়; ফলস্বৰূপে নিউট্ৰন তৰাবোৰে পাউলিৰ নিষেধ নীতি অনুসৰি উদ্ভৱ হোৱা কোৱাণ্টাম ডিজেনেৰেছি চাপৰ বিপৰীতে সুস্থিৰতা লাভ কৰে। এই নিষেধ নীতিমতে কোনো দুটা নিউট্ৰনে (নাইবা আন ফাৰ্মিয়ন কণাবোৰে) একেসময়তে একেটা স্থান আৰু একেটা কোৱাণ্টাম অৱস্থা অধিগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে।

শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্পদাৰ্থ বিজ্ঞান
টেৰা নোভা

টেৰা নোভা (ইংৰাজী:Tera Nova) হৈছে এখন আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ইংৰাজী ভাষাৰ কল্পবিজ্ঞান ধৰ্মী ধাৰাবাহিক।

উদ্ধৃতি

শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
চৈতেলী গোৱা

চৈতেলী গোৱা নামনি অসমৰ এক লুপ্তপ্ৰায় লোক-অনুষ্ঠান৷ এই উৎসৱৰ লগত নামনি অসমৰে ম’হখেদা ’মহোহো’ উৎসৱৰ সৈতে সামান্য মিল আছে৷ চৈতেলী গোৱা উৎসৱত নামনি অসমৰ বিভিন্ন টোলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা ব্ৰাহ্মণ ছাত্ৰসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু মহোহো অনুষ্ঠান গাঁৱৰ শিশু আৰু ডেকাসকলে পালন কৰে৷ চ’ত মাহৰ দোমাহীত গৰুদক্ষিণাৰ বাবে ছাত্ৰসকলে ভিক্ষা বিচাৰে৷ চৈতেলী শব্দটোৰ উৎস সম্পৰ্কে বিভিন্ন মতবাদ আছে৷ ই চোতালে চোতালে বহি নাম গাই অনুষ্ঠিত কৰাবাবেও হ’ব পাৰে বা চ’ত মাহত অনুষ্ঠিত কৰা বাবেও হ’ব পাৰে; এই বিষয়ে ঠিৰং সিদ্ধান্ত একো পোৱা নাযায়৷ লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক নাৰায়ণ দাসৰ মতে, চ’ত মাহত চোতালে চোতালে হাতচাপৰি বজাই পইচা খুজি আনি গুৰুদক্ষিণা দিছিল বাবে ইয়াৰ নাম চৈতেলী নাম৷ ঠাইভেদে ইয়াৰ উচ্চাৰণ বেলেগ বেলেগ, যেনে, চৌতালী, চৈতেলী, চ’তেলী, ছয়তেলী আদি

পৰম্পৰাৰ উৎস

প্ৰাচীন ভাৰতৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাত শিষ্যসকলে ভিক্ষা কৰি প্ৰাপ্ত ভিক্ষা গুৰুদক্ষিণা হিচাপে গুৰুক আনি দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছিল৷ বৌদ্ধধৰ্মীয় শিক্ষা ব্যৱস্থাতো শিক্ষা শেষ হোৱাৰ পাছত সদলবলে ওলাই গৈ “ভিক্ষাং দেহি’’, “কল্যাণামাস্তু ভৱ’’ আদি ধ্বনি দি বৌদ্ধ বিহাৰৰ শিষ্যসকলে ভিক্ষা কৰে৷ অৱশ্যে ইয়াৰ মাজত এটা পাৰ্থক্য আছে, বৌদ্ধ বিহাৰত শিষ্যসকলক গাৰ্হস্থ্য ধৰ্মৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ শিক্ষা দিয়া হয় আৰু টোলসমূহত আন শিক্ষাৰ লগতে গাৰ্হস্থ্য শিক্ষাও দিয়া হয়৷ সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত এই ভিক্ষা কাৰ্যৰ কিছু পৰিৱৰ্তন হৈছে৷ উৎস যিয়েই নহওক, দক্ষিণ কামৰূপৰ ঠায়ে ঠায়ে এতিয়াও চৈতেলী নাম গোৱা হয়৷ অৱশ্যে ইয়াত ছাত্ৰসকলৰ ঠাইত আন জনসাধাৰণে চ’ত মাহত ’গহইঘৰ’ৰ সম্মুখত নাগেৰা, তাল আদি বজাই চৈতেলী নাম পাতে৷

পৰম্পৰা

পুৰণি অসমত টোলসমূহত বছৰৰ আৰম্ভণিতে শিক্ষাবৰ্ষ আৰম্ভ হয় আৰু বছৰৰ শেষভাগত শেষ হয়৷ গোটেই বছৰ গুৰুৰ টোলত থাকি শিক্ষাগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত, ফাগুন আৰু চ’তৰ সংক্ৰান্তি অৰ্থাৎ দোমাহীৰ দিনাৰ পৰা চ’তৰ আঠ দিন যোৱালৈকে প্ৰতিখন টোলৰ পৰাই ছাত্ৰসকলে বিভিন্ন গাঁৱত গৈ ঘৰে ঘৰে শ্লোক গাই বা নাম গাই পইচা সংগ্ৰহ কৰে৷ ছাত্ৰসকলৰ সুন্দৰ শ্লোক-নাম শুনি গৃহস্থসকলে আনন্দমনে পইচা দান কৰে৷ ছাত্ৰসকলে গোৱা এটা শ্লোকৰ উদাহৰণ, “ অচ্যুতং কেশৱং বিষ্ণু হৰিং সতং জনাৰ্দনং৷৷ হংসং নাৰায়ণঞ্চৈৱ বিষ্ণোৰ্ণামাষ্টকং শুভম্৷৷ চৈতেলীত গোৱা নামবোৰ ঠাইভেদে নাগাৰা নাম, দগৰৰ নাম, পালনাম, বীৰনাম, চৈতেলী নাম আদি নামেৰে জনা যায়৷ এনেদৰে ছাত্ৰসকলে নানা অৰ্থবহ শ্লোক আৰু নাম গাই গৃহস্থৰ চোতালে চোতালে আশীৰ্বাদ দি ফুৰে৷ পিছত সংগৃহীত ধন টোললৈ আহি গুৰুক অৰ্পণ কৰে৷ গুৰুৱে এই ধনৰ এভাগ নিজলৈ ৰাখি বাকীখিনিৰে ছাত্ৰসকলক এটা ভোজ খুৱাই শিক্ষাবৰ্ষৰ সামৰণি মাৰি শিষ্যসকলক বিদায় দিয়ে৷ বৰ্তমান সময়ত শিষ্যসকলৰ আৰ্হিত দুলড়ী, লেছাৰী, ঝুনা, ছবি আদিৰ সহায়ত গঞালোকে এই চৈতেলী গোৱা প্ৰথা জীয়াই ৰাখিছে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
আৰোগ্য নিকেতন

আৰোগ্য নিকেতন বিজয় বসু পৰিচালিত ১৯৬৭ চনৰ বঙালী ভাষাৰ এখনৰ ভাৰতীয় নাট্যধৰ্মী ছবি। এইখন তাৰাশংকৰ বন্দোপাধ্যায় ৰচিত একেই নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ছবিখন আৰোৰা ফিল্ম কৰ্পোৰেচনে প্ৰযোজন কৰিছে। মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে বিকাশ ৰায়, ৰুমা গুহ ঠাকুৰতা, শুভেন্দু চট্টোপাধ্যায়, সন্ধ্যা ৰায় আৰু ছায়া দেৱীয়ে। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা ৰবীন চট্টোপাধ্যায়ৰ।

১৯৬৭ চনৰ ১০ আগষ্টত মুক্তি পোৱা ছবিখনে ১৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰূপৰ পদক পায়। তাৰোপৰি এইখনে ৩৩তম বেংগল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এচোছিয়েচন বঁটাত ৬ষ্ঠ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ খিতাপ অৰ্জন কৰে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

প্ৰদ্যুৎ সেন হৈছে আধুনিক চিন্তাধাৰাৰ এজন এলোপেথিক চিকিৎসক, যিয়ে চিকিৎসা বৃত্তিৰ বাবে নৱগ্ৰাম গাঁৱলৈ যায়। কিন্তু ইতিমধ্যে গাঁৱত অনুশীলন কৰি থকা আয়ুৰ্বেদিক ডাক্তৰ জীৱন মশাই আছেই। দুয়োজন চিকিৎসকৰ চিন্তা আৰু নৈতিক মূল্যবোধৰ সংঘৰ্ষৰ কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখনৰ কাহিনী আৱৰ্তমান।

অভিনয় শিল্পী

বিকাশ ৰায়
শুভেন্দু চেটাৰ্জী
ছায়া দেৱী
সন্ধ্যা ৰায়
ৰুমা গুহ ঠাকুৰতা
বংকিম ঘোষ
ৰবি ঘোষ
দিলীপ ৰায়
জহৰ গাংগুলী
সুধাংশু বন্দোপাধ্যায়
ৰবীন ভট্টাচাৰ্য
শান্তি চেটাৰ্জী
ধীৰাজ দাস

বঁটা

পঞ্চদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৬৭)
বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰূপৰ পদক।
৩৩তম বি.জে.এ.এফ. বঁটা
ষষ্ঠ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৬৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সুজাতা ৰামদ'ৰাই

সুজাতা ৰামদ'ৰাই (জন্ম-১৯৬২) হৈছে এগৰাকী বীজগণিতীয় সংখ্যাৰ তত্ত্ববিদ। তেখেতক জনা যায় ইৱাশ্বাৱা তত্ত্বলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে। তেখেত কানাডাৰ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংকৰ এগৰাকী অধ্যাপক আৰ "কানাডাৰ গৱেষণা পদ"ৰো (Canada Research Chair) অধিকাৰী।তেখেত "টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ফাণ্ডামেণ্টেল ৰিচাৰ্ছ"ৰ এগৰাকী ভূতপূৰ্ব অধ্যাপক আছিল।

শিক্ষা

বাংগালোৰৰ ছেইণ্ট জোছেফ কলেজৰ পৰা তেখেতে ১৯৮২ চনত বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তাৰপিছত ১৯৮৫ চনত আন্নামলাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেখেতে "টাটা ইনষ্টিউট অৱ ফাণ্ডামেণ্টেল ৰিছাৰ্ছ"ত গৱেষণা কৰিবলৈ যায়। ১৯৯২ চনত তেখেতে ৰমন পৰিমালাৰ অধীনত গৱেষণা শেষ কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।তেখেতৰ গৱেষণা-পুথিৰ নাম আছিল "প্ৰকৃত পৃষ্ঠ আৰু প্ৰকৃত জ্যামিতিৰ উইট গোট (Witt Groups of Real Surfaces and Real Geometry)।

কেৰিয়াৰ

প্ৰথমে ৰামদ'ৰাইয়ে "উপবৃত্তাকাৰ বক্ৰৰেখাৰ চতুৰ্কণীয় ৰূপ আৰু গাণিতিক জ্যামিতিৰ বীজগণিতীয় তত্ত্ব"ত কাম কৰে। সহযোগী জন এইছ কোটছ, ফুকায়া, কাজু্য়া কাটু, আৰু ভেংকাজবৰ লগ লাগি তেখেতে ইৱাশ্বাৱা তত্ত্বৰ মূল ধাৰণাটোৰ এক ক্ৰম-বিনিময়শূন্য পদ্ধতি নিৰ্ণয় কৰে। তেওঁলোকৰ এই কৰ্মৰ ভেটিতেই বিষয়টোৰ ভেটিটো নিৰ্ভৰ কৰিছে। ইৱাশ্বাৱা তত্ত্বৰ মূলটো জাপানী গণিতজ্ঞ কেনকিছি ইৱাশ্বাৱাৰ অৱদান।

তেখেতে পুণেস্থিত ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণাত এটা সহকাৰী অধ্যাপকৰ পদ অলঙ্কৃত কৰে।

স্বামী শ্ৰীনিবাসন ৰামদ'ৰাই আৰু ভাৰতীয় গণিত-বিষয়ক লেখক ভি.এছ. শাস্ত্ৰীৰ লগ লাগি তেখেতে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ চিট্টোৰত "ৰামানুজন গণিত উদ্যান"লৈ বিত্তীয় সহযোগিতা আগবঢ়ায় আৰু সেইখনৰ স্থাপনতো আংশিকভাৱে জড়িত হৈ পৰে। সেই উদ্যানখনে ভাৰতীয় গণিতলৈ শ্ৰদ্ধা জনোৱাৰ লগতে প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত। তেখেত বহুকেইটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান যেনে- "উচ্চতৰ গৱেষণাৰ প্ৰচাৰৰ ইণ্ডো-ফৰাচী কেন্দ্ৰ", "বাঁফ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা কেন্দ্ৰ" আদি। ২০০৭ চনৰ পৰা ২০০৯ চনৈলেক তেখেত ৰাষ্ট্ৰীয় জ্ঞান সমিতিৰ এগৰাকী সদস্য আছিল। তেখেত বৰ্তমান প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বৈজ্ঞানিক উপদেষ্টা সমিতিৰ এগৰাকী সদস্য (২০০৯ চনৰ পৰা)। লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্ভাৱন পৰিষদৰো এগৰাকী সদস্যা। গণিত চ’ৰাৰ উপদেষ্টা মণ্ডলীৰো তেখেত এগৰাকী সদস্যা।

বঁটা আৰু সন্মান

আইচিটিপি ৰামানুজন বঁটা লাভ কৰা তেখেত প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ। সেই সন্মান তেখেতে লাভ কৰে ২০০৬ চনত। ইয়াৰোপৰি তেখেতে ২০০৪ চনত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা(বৈজ্ঞানিক ক্ষেত্ৰত ভাৰত চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান) লাভ কৰে।

২০২০ চনত কানাডাৰ গাণিতিক সমাজে সুজাতা ৰাম'দৰাইকক্ৰেইজাৰ-নেলছন বঁটাৰে(2020 Krieger-Nelson Prize)সন্মানীত কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। গণিতৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা বিশেষ অৱদানৰ বাবে তেখেতলৈ এই বঁটাটো আগবঢ়োৱা হ'ব। ২০২০ চনৰ ৫-৮ জুনলৈকে অট'ৱাৰ অণ্টৰিঅ'ত হ'বলগীয়া অনুষ্ঠানত সুজাতা ৰামদ'ৰায়ে এই উল্লেখযোগ্য বঁটাটো গ্ৰহণ কৰি এক বক্তৃতাও প্ৰদান কৰিব।

সম্পাদকীয় পদসমূহ

পৰিচালন সম্পাদক, ইণ্টাৰনেশ্যনেল জাৰ্নেল অৱ নাম্বাৰ থিয়ৰি
সম্পাদক,ৰামানুজন গাণিতিক সমাজৰ পত্ৰিকা
সহযোগী সম্পাদক, এক্সপজিছনছ্ মেথেমেটিকা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ৰোশন দালভী

ৰোশন দালভী ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ।

শিৱসেনাৰ নেতা বাল থাকৰেৰ সন্তানসকলৰ উত্তৰাধিকাৰ সম্পৰ্কে হোৱা বিবাদ, আৰু বাৰত নৃত্যশিল্পীসকলক নিজৰ বৃত্তি আগবঢ়াই নিবলৈ নিষেধ কৰা মহাৰাষ্ট্ৰৰ আইন এখনক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা আদিকে ধৰি ন্যায়াধীশ হিচাপে তেওঁ কৰ্মজীৱনত কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰৰ বিচাৰ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

দালভীয়ে মুম্বাইত আইন চৰ্চা কৰিছিল৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ যমুনালাল বাজাজ ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট ষ্টাডিজ আৰু নাৰ্চী মঞ্জী ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট ষ্টাডিজৰ অতিথি অধ্যাপক হিচাপে কৰ্পৰেট আইন অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ এই ৰায় ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ে সমৰ্থন কৰে৷ পৰৱৰ্তী আইন প্ৰণয়নৰ দ্বাৰা নিষেধাজ্ঞা পুনৰ প্ৰৱৰ্তনৰ প্ৰচেষ্টা সফল নহ'ল।

২০১১ চনত দালভী পাঁচজন ন্যায়াধীশৰ বিচাৰপীঠৰ অংশ আছিল৷ তেওঁলোকে ৰায় দিছিল যে তদন্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ বেংক একাউণ্ট অকামিলা কৰাৰ আগতে আৰক্ষী বিষয়াসকলে পূৰ্ব জাননী দিব নালাগে৷ এই গোচৰত প্ৰাকৃতিক ন্যায়ৰ নীতি প্ৰযোজ্য নহয় বুলি তেওঁলোকে ৰায় দিছিল।

২০১৫ চনত দালভীয়ে ১৯৯২ চনৰ ভাৰতীয় শ্বেয়াৰ বজাৰ কেলেংকাৰীৰ সৈতে জড়িত দুজন ব্যক্তিক জালিয়াতি আৰু দুৰ্নীতিৰ সৈতে জড়িত অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰে আৰু আন চৈধ্যজনক দোষমুক্ত কৰে। এই দোষী সাব্যস্ত হোৱাৰ পিছত ভাৰতীয় ষ্টক ব্ৰোকাৰ হৰ্ষদ মেহতাকে ধৰি আন কেইবাজনো লোককো আনুষংগিক অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়।

ৰাজনীতিবিদ উদ্ধৱ থাকৰে আৰু তেওঁৰ ভাতৃৰ মাজত তেওঁলোকৰ পিতৃ মৃত শিৱসেনাৰ নেতা বাল থাকৰেৰ সম্পত্তিক লৈ হোৱা বিবাদ,আক্ৰমণৰ অভিযোগৰ সৈতে জড়িত গোচৰকে ধৰি ৰাজহুৱা ব্যক্তিৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰৰ বিচাৰো দালভীয়ে কৰিছে৷

ব্যক্তিগত জীৱন

দালভীয়ে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক (বি.কম) আৰু আইনত স্নাতকোত্তৰ (এল.এল.এম.) লাভ কৰে। মুম্বাইৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ সভ্য হিচাপে তেওঁ নিযুক্তি লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
চুফীবাদ

চুফীবাদ হৈছে ইছলামৰ ভিতৰত পোৱা ধ্যানমূলক ধৰ্মীয় অনুশীলনপদ্ধতি, যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে আত্মা পৰিষ্কাৰ, আধ্যাত্মিকতা, ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু তপস্যাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা।

চুফীবাদৰ অনুসৰ্তাসকলক চুফী বুলি কোৱা হয়। ইসকল সাধাৰণতে তাৰীক (তুৰুক) নামেৰে জনাজাত ধৰ্মীয় সমষ্টিসমূহত অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। এই সমষ্টিসমূহ কোনো এজন মহান ৱালী (ধাৰ্মিক সন্ত)ৰ চাৰিওফালে গঢ় লৈ উঠে, যিয়ে মুহাম্মদৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা গুৰুশ্ৰেণীৰ শৃংখলাৰ অন্তিম সদস্য হয়। উদ্দেশ্য হ'ল আত্মা পৰিষ্কাৰ (তাজকিয়া)ৰ জৰিয়তে ঈশ্বৰৰ সন্তুষ্টি লাভ কৰা আৰু আধ্যাত্মিক উন্নতিৰ শ্ৰেষ্ঠ অৱস্থা ইহ্‌সানলৈ আগবঢ়া।

চুফীবাদ ইছলামৰ প্ৰাৰম্ভিক ইতিহাসতে প্ৰকাশ পাইছিল, বিশেষকৈ উমাইয়াদ খিলাফতৰ (৬৬১–৭৫০) প্ৰসাৰণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপ, আৰু হাছান আল-বাছৰীৰ শিষ্যত্বত ইয়াৰ গঠন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল। ছূফীসকলে ইছলামী আইন (শৰীয়াত) কঠোৰভাৱে পালন কৰিছিল যদিও তেওঁলোকে শুষ্ক আইনকেন্দ্ৰিকতাৰ বিপক্ষে আছিল। অধিকাংশ চুফী ছুন্নী ইছলামৰ অনুসাৰী হ’লেও, মধ্যযুগীয় সময়ত কিছু চুফী চিন্তাধাৰা ছিয়া ইছলামলৈ স্থানান্তৰ হৈছিল, বিশেষকৈ ইৰানৰ ছাফাভিদ ছিয়া ৰূপান্তৰৰ পিছত ইৰফানৰ ধাৰণাৰ অধীনত।

সাধন-ভজনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ’ল ঈশ্বৰৰ স্মৰণ যিক্‌ৰ। চুফীসকলে ইছলামী ধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰু শিক্ষা-কেন্দ্ৰিক কাৰ্য্যকাণ্ডৰ জৰিয়তে ইছলামৰ প্ৰচাৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। চুফীবাদ পশ্চিমা আধ্যাত্মিকতা আৰু শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰতো ব্যাপক প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে।

সংজ্ঞা

সাধাৰণতে চুফীবাদ বুলি অনুবাদ কৰা আৰবী শব্দ তাছাৱ্বুফক পশ্চিমীয়া লেখকসকলে সাধাৰণতে ইছলামিক ৰহস্যবাদ হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰে। আৰবী শব্দ চুফী ইছলামিক সাহিত্যত চুফীবাদৰ সমৰ্থক তথা বিৰোধী উভয় দলে বহু অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিছে। আৰু যিবোৰ লক্ষ্য লাভৰ বাবে শিক্ষাৰ এক পদ্ধতি হিচাপে কাম কৰিছিল। বহুতো বিশেষ আধ্যাত্মিক গুণ আৰু ভূমিকা বৰ্ণনা কৰা শব্দৰ পৰিৱৰ্তে, এই শব্দবোৰ অধিক ব্যৱহাৰিক প্ৰসংগত ব্যৱহাৰ হৈছিল। শেহতীয়া ইতিহাসবিদ নীল গ্ৰীনে এই ধৰণৰ পাৰ্থক্যৰ বিৰুদ্ধে যুক্তি আগবঢ়াইছে, তেওঁ কৈছে যে মধ্যযুগত চুফী আৰু ইছলাম মূলত একে আছিল। আধুনিক পণ্ডিতসকলৰ ব্যৱহাৰত, এই শব্দটোৱে চুফীসকলৰ সৈতে জড়িত বহুতো সামাজিক, সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক আৰু ধৰ্মীয় পৰিঘটনা বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহৃত হয়।, ইছলামিক বিশ্বাসৰ ৰহস্যময় প্ৰকাশ, ইছলামৰ আভ্যন্তৰীণ দিশ, ইছলামৰ ভিতৰত ৰহস্যবাদৰ পৰিঘটনা, আৰু ইছলামী অনুশীলনৰ মূল, গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু কেন্দ্ৰীয় আধ্যাত্মিক ৰূপ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আনহাতে, ইয়াক "ইছলামিক বিশ্বাস আৰু আচাৰৰ অন্তৰ্নিহিতকৰণ তথা তীব্ৰকৰণ" হিচাপেও দেখা হয়।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

চুফী শব্দটোৰ মূল অৰ্থ হৈছে "উল পিন্ধাজন" আৰু ইছলাম বিশ্বকোষে আন ব্যুৎপত্তিগত ব্যাখ্যাবোৰক "অসহনীয়" বুলি অভিহিত কৰিছে।

আন এটা ব্যাখ্যাই এই শব্দটোৰ মূল সন্ধান কৰে আৰবী শব্দ শাফাৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ "বিশুদ্ধতা"। এই প্ৰসংগত ইছলামৰ আন এটা সমান্তৰাল ধাৰণা হ'ল তাজকিয়াহ (অৰ্থাৎ আত্মশুদ্ধি), যিটো চুফী অনুশীলনত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত। এই দুভয় ব্যাখ্যাৰ সংমিশ্ৰণ দিছিল চুফী আল-ৰুধাবাৰীয়ে (মৃত্যু: ৩২২ হিজৰী), যিয়ে কৈছিল: "চুফী হৈছে সেইজন, যিয়ে বিশুদ্ধতাৰ ওপৰত উল পিন্ধে।"

আন কিছুমানে কৈছে যে এই শব্দটো আহে আহল আল-ছুফফাহ, যিসকল মহম্মদৰ দৰিদ্ৰ সংগীসকলৰ এটা দল আছিল যিয়ে নিয়মীয়াকৈ জিকিৰৰ অনুশীলন কৰিছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত অন্যতম বিশিষ্ট সহযোগী আছিল আবু হুৰাইৰা। নবীৰ মছজিদত বহি থকা এই পুৰুষ-মহিলাসকলক কিছুমানে প্ৰথম চুফী বুলি গণ্য কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
মৌচুমী কন্দলী

মৌচুমী কন্দলী এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক, কলা সমালোচক, অনুবাদক আৰু অধ্যাপক। ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত নামৰ প্ৰথমখন গল্প সংকলনৰ বাবে কন্দলীয়ে ২০০০ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ গল্পৰ লগতে শিল্প কলাৰো গৱেষক আৰু লেখক। তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কালচাৰেল ষ্টাডিজ বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক।

শিক্ষা

কন্দলীয়ে গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়ত স্নাতক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দৰ্শন বিসয়ত সোণৰ পদকসহ স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০০১ চনত তেওঁ বৰোদাৰ এম এছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলাৰ ইতিহাস আৰু নন্দনতত্ব বিষয়তো স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে। তেওঁৰ গল্প ইংৰাজীৰ লগতে জাৰ্মান, হিন্দী, বাংলা, নেপালী, উড়িয়া, কাচী আদি ভাষালৈ অনুদিত হৈছে। ২০২২ চনত The Black Magic Women নামেৰে তেওঁৰ গল্পৰ ইংৰাজী অনুবাদ পেংগুইনৰ বেনাৰত প্ৰকাশিত হয়।

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ

গল্প
লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত (১৯৯৮)
তৃতীয়ত্বৰ গল্প (২০০৭)
মক্‌ড্ৰিল (২০১০)
ফ্ৰেমৰ বাহিৰৰ জোনাকী পৰুৱাবোৰ (২০১৬)

প্ৰবন্ধ
চাৰু কলাৰ ৰেঙনি (২০০৮)
বিষয়: কলা (২০১১)
অসমৰ আধুনিক শিল্পকলা (২০১১)
কলা বীক্ষণ

অনুবাদ
Listen My Flower-bud : Mishing Oral Poetry of Assam (২০০৮)
এক ধীমানৰ আত্মজীৱনী

বঁটা আৰু সন্মান

মুনীন বৰকটকী বঁটা, ২০০০ (লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত)
যুৱ পুৰস্কাৰ, ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ , ২০০৫
ছাউথ এছিয়া লাড্‌লী মেডিয়া বঁটা, ২০২৩ (দ্য ব্লেক মেজিক ৱ’মেন)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্বিলং চেৰী ব্লছম ফেষ্টিভেল

শ্বিলং চেৰী ব্লছম ফেষ্টিভেল মেঘালয়ৰ ৰাজধানী শ্বিলঙত অনুষ্ঠিত হোৱা এক বাৰ্ষিক সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান। মূলতঃ নৱেম্বৰ মাহত উদ্‌যাপন কৰা, এই উৎসৱটো চেৰী ফুল (চেৰী ব্লছম নামেৰে পৰিচিত)ৰ ফুলাৰ কালছোৱাৰ সৈতে মিল খায়। এই উৎসৱটোক জাপান আৰু অন্যান্য অঞ্চলত এই পৰিঘটনাৰ বাবে পৰিচিত আৰু উদযাপিত অনুৰূপ উৎসৱৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।

এই উৎসৱটোত ইতিমধ্যে একন, আৰ৩এইচএবি, জেছলিন ৰয়েল, কণিকা কাপুৰ, বনি এম, দ্য গ্ৰেট ছ’চাইটি, জোনাছ ব্লু, নে-য়ো আৰু আন বহু প্ৰসিদ্ধ শিল্পীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছে।

সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ

এই উৎসৱটো সাধাৰণতে ২–৩ দিনীয়া হয়, প্ৰতিটো দিনতে বিভিন্ন ধৰণৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়, যʼত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰসিদ্ধ শিল্পীৰদ্বাৰা পৰিৱেশিত সংগীতানুষ্ঠানকে ধৰি বিভিন্ন ধৰণৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। সংগীত পৰিৱেশনৰ উপৰি এই উৎসৱত ফেশ্বন শ্বʼ, সাংস্কৃতিক পৰিৱেশন, খাদ্যৰ বিপণি, প্ৰদৰ্শনী আৰু শিল্পকৰ্মৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। বছৰ বছৰ ধৰি ই এক সজীৱ মঞ্চলৈ বিকশিত হৈছে যিয়ে স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিভাক প্ৰদৰ্শন কৰে, কলাত্মক আৰু সাংস্কৃতিক দুয়োটা বিনিময়ক প্ৰসাৰিত কৰে। এই উৎসৱত প্ৰতিটো অনুষ্ঠানতে ৫০,০০০ৰো অধিক লোকৰ সমাগম হৈছে।

ইতিহাস

মেঘালয় চৰকাৰৰ উদ্যোগত ২০১৬ চনত অঞ্চলটোৰ পৰ্যটনৰ প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে প্ৰথমবাৰৰ বাবে শ্বিলং চেৰী ব্লছম ফেষ্টিভেলৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। বন আৰু পৰিৱেশ মন্ত্ৰী প্ৰেষ্টন টাইনছঙৰ নেতৃত্বত জৈৱসম্পদ আৰু বহনক্ষম উন্নয়ন প্ৰতিষ্ঠান (আই বি এছ ডি)ৰ সহায়ত এই উৎসৱটোৱে বছৰ বছৰ ধৰি আকাৰ আৰু উপস্থিতি দুয়োটা দিশতে সম্প্ৰসাৰিত হৈছে, ইয়াৰ ফুলৰ প্ৰদৰ্শনী আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ বাবে সংবাদ মাধ্যমৰপৰা মনোযোগ লাভ কৰিছে। ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰপৰা অহা দৰ্শনাৰ্থীৰ লগতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যটককো আকৰ্ষণ কৰে।

২০২২ চনত মেঘালয়ৰ সীমান্তৰ সমীপৱৰ্তী অসমৰ পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলাত সংঘটিত হিংসাত্মক ঘটনা আৰু হত্যাকাণ্ডৰ বাবে এই উৎসৱ বাতিল কৰা হৈছিল।

জাপানৰ সৈতে অংশীদাৰিত্ব

২০২৩ চনত জাপানৰ ৰাষ্ট্ৰদূতে ৰাজ্যখন ভ্ৰমণ কৰাৰ পাছত, ২০২৪ চনত মুখ্যমন্ত্ৰী কনৰাড কে চাংমাই শ্বিলং চেৰী ব্লছম ফেষ্টিভেলৰ বাবে জাপানৰ সৈতে আনুষ্ঠানিক অংশীদাৰিত্ব ঘোষণা কৰিছিল। এই অংশীদাৰিত্বৰ জৰিয়তে এই উৎসৱত এটি জাপান জ’নৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়, য’ত দেশখনৰ বৈচিত্ৰ্যময় আৰু চহকী সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰসাৰণ

২০২৪ চনত ৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে থাইলেণ্ডত ইয়াৰ প্ৰথমটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছিল যʼত লুকাছ, ভায়োলেট ৱাউটিয়াৰ, এটলাছ, আৰু জিমি ব্ৰাউনৰ দৰে শিল্পীসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

২০২৪ চনত এই অনুষ্ঠানটোৱে ৱাও এৱাৰ্ডছ এছিয়া ২০২২-ত "বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ সংগীতানুষ্ঠান" আৰু "বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ উৎসৱ"ৰ শিতানত ২টাকৈ বঁটা লাভ কৰিছিল।

১৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে ২ দিনৰ বাবে অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া ২০২৪ চনৰ অনুষ্ঠানটোৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত
শ্ৰেণী:মেঘালয়