ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
আতিফ আচলম

আতিফ আচলম (; জন্মগত নাম মহম্মদ আতিফ আচলম, জন্ম ১২ মাৰ্চ ১৯৮৩) এজন পাকিস্তানী পপ গায়ক আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা। তেওঁ বলিউডৰ কেইবাখনো ছবিত কেমিঅ' ভূমিকাত অবতীৰ্ণ হৈছে। ২০১১ চনত পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ বোলত তেওঁ প্ৰথম অভিনেতা হিচাপে অৱতীৰ্ণ হৈছিল। তেওঁ কেইবাটাও জনপ্ৰিয় গীত গাইছে। আতিফ আচলম তেওঁৰ "ভকেল বেল্টিং" পদ্ধতিৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁ পাকিস্তানৰ অন্যতম সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান তামজা-ই-ইমতিয়াজৰে বিভূষিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আতিফ আচলম পাকিস্তানৰ ৱাজিৰাবাদৰ এটি মুছলমান পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ লাৰকানাৰ 'কিম্বাৰলে হল' স্কুলত কিন্দাৰগাৰ্ডেন শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯১ চনত তেওঁ ৰাৱালপিণ্ডীলৈ আহে। তাত তেওঁ চেটেলাইট টাউনৰ চেইণ্ট পলচ্ কেমব্ৰিজ স্কুলত ভৰ্তি হয়। ১৯৯৫ চনত তেওঁ লাহোৰলৈ আহে আৰু তাত ডিভিশ্বনেল পাব্লিক স্কুলত অধ্যয়ন কৰে। তাৰ পিছত লাহোৰ কলেজ পঞ্জাবৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ কণ্ঠশিল্পী
বাগড়ী ভাষা

Category:ISO language articles citing sources other than Ethnologue
বাগড়ী ভাষা (باگڑی/बागड़ी) এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। ই হাৰিয়ানৱী, ৰাজস্থানী আৰু পাঞ্জাবীক সংযোগ কৰা ভাষা। এই ভাষাৰ নাম বাগড় অঞ্চলৰ পৰা অহা। বাগড়ী ভাষী লোক ঘাইকৈ ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ হনুমানগঢ় আৰু শ্ৰী গংগাধৰ জিলা, হাৰিয়ানাৰ সিৰসা জিলা আৰু পাঞ্জাবৰ ফজিল্কা জিলাৰ বাসী। কম সংখ্যাত বাগড়ী ভাষী লোক পাকিস্তানৰ পাঞ্জাবৰ বহৱলপুৰ আৰু বহৱলনগৰতো থাকে।

হাৰিয়ানৱী, পাঞ্জাবী আৰু ৰাজস্থানীৰ দৰে অন্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰ দৰেই বাগড়ীতো বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বাগড়ীৰ আটইতকৈ চকুত লগা ধ্বনিতাত্ত্বিক বৈশিষ্ট্য হ'ল অৰ্থবহুল সুৰৰ অস্তিত্ব: উচ্চ, মধ্য আৰু নিম্ন, পাঞ্জাবী ভাষাৰ দৰে। এই ভাষাৰ হাৰিয়ানৱী ভাষাৰ সৈতে ৬৫% শব্দ সম্ভাৰৰ সামঞ্জস্য আছে। ২০১১ চনৰ ভাৰতৰ জনগণনাৰ মতে বাগড়ী ৰাজস্থানীৰ ২৩৪২২৭ আৰু পাঞ্জাবী বাগড়ীৰ ১৬৫৬৫৮৮জন কথোঁতা আছিল।

বৈশিষ্ট্য

ধ্বনিতত্ত্ব

বাগড়ীত ৩১টা ব্যঞ্জনধ্বনি আছে, যাৰ মাজত মূৰ্ধন্য ধ্বনিও আছে। তদুপৰি, ১০টা স্বৰধ্বনি, ২টা ডিফটং আৰু ৩টা সুৰ আছে।

ক্ৰিয়া

ক্ৰিয়াৰ ৩টা কাল আৰ ৪টা মন আছে

বাগড়ীৰ বিষয়ে গৱেষণা/ অন্য কৰ্ম

Grierson, G. A. 1908. (Reprint 1968). Linguistic Survey of India. Volume IX, Part II. New Delhi: Motilal Banarasidass
Gusain, Lakhan. 1994. Reflexives in Bagri. M.Phil. dissertation. New Delhi: Jawaharlal Nehru University
Gusain, Lakhan. 1999. A Descriptive Grammar of Bagri. Ph.D. dissertation. New Delhi: Jawaharlal Nehru University
Gusain, Lakhan. 2000a. Limitations of Literacy in Bagri. Nicholas Ostler & Blair Rudes (eds.). Endangered Languages and Literacy. Proceedings of the Fourth FEL Conference. University of North Carolina, Charlotte, 21–24 September 2000
Gusain, Lakhan. 2000b. Bagri Grammar. Munich: Lincom Europa (Languages of the World/Materials, 384)
Gusain, Lakhan. 2008. Bagri Learners' Reference Grammar. Ann Arbor, Michigan: Northside Publishers
Wilson, J. 1883. Sirsa Settlement Report. Chandigarh: Government Press

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থৰ তালিকা

বাহ্যিক সংযোগ

ৰাজস্থানীয় অধ্যয়নৰ কেন্দ্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
যশোধৰা বাগচী

যশোধৰা বাগচী (; ১৯৩৭-৯ জানুৱাৰী ২০১৫)
আছিল এগৰাকী আগশাৰীৰ ভাৰতীয় নাৰীবাদী অধ্যাপিকা, লেখিকা, সমালোচক আৰু কৰ্মী। তেওঁ যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অফ ৱুমেনছ্ ষ্টাডিজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সঞ্চালক আছিল। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে- লাভড এণ্ড আনলাভড – দ্য গাৰ্ল চাইল্ড আৰু ট্ৰ’মা এণ্ড ট্ৰাইমফ – জেণ্ডাৰ এণ্ড পাৰ্টিচন ইন ইষ্টাৰ্ণ ইণ্ডিয়া। নাৰী অধিকাৰ সংগঠন সচেতনাৰো তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। [2]

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৩৭ চনত কলকাতাত বাগচীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজ, অক্সফোৰ্ডৰ চমাৰভিল কলেজ আৰু কেম্ব্ৰিজৰ নিউ হলত পঢ়াশুনা কৰে।

কৰ্মজীৱন

যশোধৰা বাগচিয়ে কলকাতাৰ লেডী ব্ৰেবৰ্ণ কলেজত ইংৰাজী বিষয়ত অধ্যাপনা কৰাৰ পিছত ১৯৬৪ চনত যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে। ১৯৮৮ চনত যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অফ ৱুমেনছ্ ষ্টাডিজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক-সঞ্চালক হয়। ১৯৯৭ চনত অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ উক্ত বিভাগতে এমেৰিটাছ অধ্যাপিকা হিচাপে অধ্যাপনা কৰিছিল।

বাগচিয়ে ১৯৮৩ চনৰ পৰা ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু ১৯৮৬–১৯৮৮ চনলৈকে বিভাগীয় মুৰব্বী হৈ থাকে। প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ বিশেষ সাহায্য কাৰ্যসূচীৰ সমন্বয়ক ৰূপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল; যাৰ বাবে পিছলৈ বিভাগটো ইংৰাজীৰ উন্নত অধ্যয়ন কেন্দ্ৰলৈ পৰিণত হৈছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰসমূহ হ'ল নাৰী অধ্যয়ন, মহিলা লেখকৰ ৰচনা, ১৯ শতিকাৰ ইংৰাজী আৰু বঙালী সাহিত্য, বংগত ধনাত্মকতাবাদৰ আদৰণি, মাতৃত্ব আৰু ভাৰত বিভাজন। সুভৰঞ্জন দাসগুপ্তৰ সৈতে তেওঁ ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত আৰু তাৰ পিছত বঙালী মহিলাসকলৰ অভিজ্ঞতাৰ সংগ্ৰহ আৰু ইয়াৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰা প্ৰথম বিদ্যানসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।

তেওঁ যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুলছ্ অফ ৱুমেনছ্ ষ্টাডিজৰ সম্পাদনাত বঙালী লেখিকাসকলৰ লেখাৰ পুনৰ্মুদ্ৰণ আৰম্ভ কৰে। এই বিভাগৰ তেওঁৰ বন্ধু আৰু সহকৰ্মী অধ্যাপিকা সাজনী মুখাৰ্জী আৰু সুপ্ৰিয়া চৌধুৰীয়ে তেওঁৰ বাবে ২০০২ চনত এখন বিশেষ অভিনন্দন গ্ৰন্থ- সাহিত্য আৰু লিংগ: এছেজ ফৰ যশোধৰা বাগচী সম্পাদনা কৰিছিল। ইয়াত অৰিহণা যোগোৱা লোকসকলৰ ভিতৰত আছিল বাগচীৰ আদৰৰ শিক্ষক, বন্ধু-বান্ধৱী, প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, আৰু সহকৰ্মীসকল, যেনে পিটাৰ ড্ৰংক, কিটি স্কুলাৰ দত্ত, হিমানী বেনাৰ্জী, মালিনী ভট্টাচাৰ্য, শীলা লাহিৰি চৌধুৰী, সুপ্ৰিয়া চৌধুৰী, তানিকা সৰকাৰ, ভাস্বতী চক্ৰৱৰ্তী, আৰু অদিতি দাসগুপ্ত।

তেওঁৰ কন্যা তিস্তা বাগচিৰ মতে, ২০১৪ চনত কলকাতা গ্ৰন্থমেলাৰ আয়োজকসকলে বাগচীৰ গ্ৰন্থ পাৰিজয়ী নাৰী ও মানবধিকাৰ গ্ৰন্থখন ইয়াৰ "বিতৰ্কিত" প্ৰকৃতিৰ বাবে উন্মোচন কৰা নাছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Freedom in an Idiom of Loss
"Partition Through A Woman's Eye", article about Bagchi's academic work on gender and partition in eastern India.
"Gender Justice", Bagchi on gender perspectives in law reform, ADB Review, 2005
"The Woman Shaped by Mother", Article on Bagchi's co-edited volume on Indian women's personal narratives
"The Devi Cult and the Girl Child". Article on the girl child drawing on Bagchi's co-edited volume on the girl child in Bengal

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
অৰিহন্ত (জৈন ধৰ্ম)

অৰিহন্ত (, ) যিকোনো জীৱ যিয়ে নিজৰ ভিতৰৰ বাসনা যেনে মোহ, ক্ৰোধ, অভিমান আৰু লোভৰ ওপৰত জয় লাভ কৰিছে। এই চাৰি বেয়া কৰ্মৰ নাশ কৰি তেওঁলোকে নিজৰ বাস্তৱ আত্মক জানিব পাৰিছে। অৰিহন্তসমূহক কেৱলিনো বোলা হয়, কাৰণ তেওঁলোকে "কেৱল জ্ঞান" প্ৰাপ্ত কৰিছে, যি জগতৰ বাস্তৱতাৰ জ্ঞান। সেয়ে তেওঁলোকক জিন নামেৰেও অভিহিত কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ হ'ল বিজেতা। নিজৰ জীৱনৰ শেষত জিনসকলে বাকি ৰৈ যোৱা কৰ্মকো নাশ কৰি পেলায় আৰু মোক্ষ লাভ কৰে, যাৰ পাছত তেওঁলোক "সিদ্ধ" হৈ পৰে। জিনৰ শৰীৰ থাকে, আৰু সিদ্ধৰ নাথাকে। জৈন ধৰ্মৰ প্ৰধান মন্ত্ৰৰ অন্যতম ণমোকাৰ মন্ত্ৰই পঞ্চ পৰমেষ্ঠিক নমন জনায়। মন্ত্ৰটোৰ প্ৰথম শাৰীয়েই হ'ল "ণমো অৰিহন্তনাং", অৰ্থাৎ "অৰিহন্তসকলক নমন"।

কেৱলিন দুই প্ৰকাৰৰ হয় বুলি জৈন ধৰ্মত বিশ্বাস আছে:

তীৰ্থংকৰ কেৱলী: এনে কেৱলিনৰ সংখ্যা ২৪। প্ৰথম তীৰ্থাংকৰ ঋষভনাথ আৰু অন্তিম তীৰ্থাংকৰ জৈন ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক মহাবীৰ। তীৰ্থাংকৰে নিজে কেৱল জ্ঞান লাভ কৰাৰ পাছত আনৰো মুক্তিৰ পথ প্ৰশস্ত কৰে।
সামান্য কেৱলী: এওঁলোকে কেৱল নিজেহে কেৱল জ্ঞান লাভ কৰে।

জৈন ধৰ্মৰ মতে, প্ৰত্যেক জীৱৰে অৰিহন্ত বা জিন হোৱাৰ ক্ষমতা আছে। যিকোনো জীৱই ক্ৰোধ, অহংকাৰ, মায়া আদি ত্যাগি জিন হ'ব পাৰে৷

দৰ্শন

জৈন ধৰ্মৰ মতে, কেৱল জ্ঞান চাৰি প্ৰকাৰৰ কৰ্মৰ নাশ কৰি প্ৰাপ্ত কৰিব পৰা যায়: মায়াময়, জ্ঞানত বাধা দিয়া, দৰ্শনৰ বাধা দিয়া আৰু বাধাময় কৰ্ম, এই ক্ৰমত। জিনসকল তলৰ ১৮ খুঁতৰ পৰা মুক্ত:

জন্ম;
জৰা (বৃদ্ধাৱস্থা);
তৃষ্ণা;
ক্ষুধা;
বিস্ময়;
অৰতি (অসন্তুষ্টি);
ক্ষেদ;
ৰোগ;
শোক;
মাদ;
মোহ;
ভয়;
নিদ্ৰা;
চিন্তা;
স্বেদ (ঘমা);
ৰাগ;
দ্বেষ; আৰু
মৃত্যু।

কেৱল জ্ঞান

জৈন ধৰ্মৰ কেৱল জ্ঞানৰ অৰ্থ অসীম, সৰ্ব-স্বীকাৰী জ্ঞান যিয়ে প্ৰতিফলিত কৰে, আইনাৰ দৰে, সকলো পদাৰ্থ সিহঁতৰ প্ৰত্যেক প্ৰকাৰত, অতীন, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতলৈকে। জৈন গ্ৰন্থৰ মতে, কেৱল জ্ঞান পৱিত্ৰ জীৱৰ প্ৰাকৃতিক বৈশিষ্ট্য।

কেৱল জ্ঞানৰ চাৰি অসীম হ'ল-

অনন্ত জ্ঞান
অনন্ত দৰ্শন
অনন্ত সুখ
অনন্ত বীৰ্য

তীৰ্থংকৰ

যি জিনে জৈন ধৰ্মৰ পুনৰ্স্থাপনা কৰে, তেওঁলোকক তীৰ্থংকৰ বোলা হয়। তীৰ্থংঅকৰসকলে জৈন সংঘক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তুলে, যাৰ সদস্য: সাধু, সাধ্বী, শ্ৰৱক আৰু শ্ৰৱিকা।

প্ৰথম তীৰ্থংকৰ আছিল ঋষভনাথ আৰু ২৪তম তথা অন্তিম তীৰ্থংকৰ আছিল মহাবীৰ যি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৯৯ৰ পৰা ৫২৭লৈকে জীয়াই আছিল।

জৈন ধৰ্মত জিনৰ ৪৬ বৈশিষ্ট্য উল্লেখ কৰা হৈছে। তাৰেই ৪টা অনন্ত, ৩৪টা অতীশয় আৰু ৮টা প্ৰাতিহাৰ্য।

প্ৰাতিহাৰ্যকেইটা হ'ল-

অশোক গছ ;
সিংহাসন;
চত্ৰ;
ভামদল;
দিব্য ধ্বনি;
পুষ্পবৰ্ষ;
কমৰ; আৰু
দুণ্ডুভি।

নিৰ্বাণ

নিৰ্বাণৰ সময়ত অৰিহন্তে বাকি ৰৈ যোৱা অঘতি কৰ্মসমূহকো ত্যাগ কৰে:

নম (শৰীৰ)
গোত্ৰ (মৰ্যদা)
বেদনীয় (কষ্ট আৰু সুখ)
আয়ুষ্য (স্বাস্থ্য)

এই চাৰি কৰ্মই জীৱৰ বাস্তৱ প্ৰকৃতিক প্ৰভাৱিত নকৰে, সেয়ে এইকেইটা অঘতি কৰ্ম।

উপাসনা

ণমোকাৰ মন্ত্ৰত, নমো অৰিহন্তনাং, নমো সিদ্ধনাং বুলি জৈনসকলে প্ৰথমে জিনসকলক আৰু তাৰ পাছত সিদ্ধসকলক নমন কৰে। যদিও পাছৰকেইজন নিখুঁত আত্মা যিয়ে সকলো কৰ্ম ত্যাগ কৰিছে, অৰিহন্তসমূহক অস্তিত্বৰ এক উচ্চতৰ সমতলত থকা বুলি জ্ঞান কৰা হয়। জৈন গ্ৰন্থ দ্ৰব্যসংগ্ৰহত লিখা হৈছে:

টোকাসমূহ

তথ্যসূত্ৰ
জ্ঞাননাথ বৰা

জ্ঞাননাথ বৰা (; ১৮৯০ - ১৯৬৮) এগৰাকী কবি, প্ৰৱন্ধকাৰ আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। গুৱাহাটী একতা সভাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু সম্পাদক আছিল। অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ তৃত্বীয় অধিবেশনৰ প্ৰধান সম্পাদক হৈছিল। ১৯৬৮ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভা অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল। সভাপতিৰ কাৰ্যকাল শেষ নৌহওঁতেই এখেতৰ মৃত্যু হয়।

জন্ম আৰু শিক্ষাজীৱন

জ্ঞাননাথ বৰাৰ জন্ম ১৮৯০ চনত গুৱাহাটীত হৈছিল। এখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল সত্যনাথ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম ভুবনমোহিনী। গুৱাহাটীতে স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰা জ্ঞাননাথে ১৯১৬ চনত কটন কলেজৰ পৰা বি.এ. আৰু ১৯২০ চনত "আৰ্ল ল কলেজ"ৰ পৰা বি.এল পাছ কৰে। তাৰ পাছত গুৱাহাটীতে উকীলৰ কাম আৰম্ভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

গুৱাহাটীত পাঁচ বছৰ কাল উকীল হিচাপে কাম কৰাৰ পাছত ১৯২৭ চনত কলিকতালৈ যায় আৰু ১৯৪৭ চনলৈ কলিকতা উচ্চ নায়্যালয়ত ওকালতি কৰে। ১৯৫১ চনত গুৱাহাটীত ল কলেজৰ অধ্যক্ষ নিযুক্ত হয় আৰু ১৯৫৮ চনলৈ এই পদতে কাম কৰে।

সাহিত্যিক অৱদান

ছাত্ৰজীৱনত কবিতা ৰচনাত মনোনিবেশ কৰা জ্ঞাননাথ বৰাৰ কবিতা 'উষা'-ত প্ৰকাশ পাইছিল। পাছলৈ বাঁহী, আৱাহন, মণিদীপ আদি আলোচনীত ৰাজনৈতিক আৰু সাহিত্যিক বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰৱন্ধ লিখিছিল। অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাটো তেখেতে প্ৰৱন্ধ ৰচনা কৰিছিল। এলডুছ হাক্সলি-ৰ "The Brave New World"ৰ গ্ৰন্থ 'নতুন পৃথিৱী' নাম দি অসমীয়া ভাঙনি কৰিছিল ।

১৮৬৮ চনত তেজপুৰত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল। কিন্তু কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ আগতেই ১৯৬৮ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰ তাৰিখে জ্ঞাননাথ বৰাৰ মৃত্যু হয়।

সাংগঠনিক কাম-কাজ

জ্ঞাননাথ বৰা গুৱাহাটী একতা সভাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু প্ৰথম সম্পাদক আছিল। অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ লগতো জড়িত আছিল আৰু ১৯১৮ চনত বহা ইয়াৰ তৃত্বীয় অধিবেশনৰ প্ৰধান সম্পাদক নিযুক্ত আছিল। অসম ৰাজ্যিক মহাসভাৰ সভাপতিৰ দায়িত্বও বহন কৰিছিল।

সাহিত্যিক কৰ্ম

আলোচনাত্মক
অসমত বিদেশী (১৯২২)
যুগতত্ত্ব (১৯২৪)
শ্ৰীহট্ট বিচ্ছেদ (১৯৩৫)
অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য (১৯৫০)
A Plea For Sanskrit As National Language (১৯৫৪)
Provincialism (১৯৫৫)
আধুনিক অসমীয়া সাহিত্য (১৯৬০)
অনুবাদ
নতুন পৃথিৱী (১৯৪৫) (The New World-ৰ অসমীয়া ভাঙনি)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
ৰোজালিণ্ড পিকাৰ্ড

ৰোজালিণ্ড ৰাইট পিকাৰ্ড (; জন্ম ১৯৬২) এগৰাকী আমেৰিকান বৈদ্যুতিক অভিযন্তা আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী যি এম আই টিৰ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ গ্ৰভাৰ এম হাৰ্মান অধ্যাপক, এম আই টি মিডিয়া লেবৰ এফেকটিভ কম্পিউটিং ৰিচাৰ্চ গ্ৰুপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু পৰিচালক আৰু ষ্টাৰ্টআপ এফেক্টিভা আৰু এম্পাটিকাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।

উদ্ধৃতি

বৰ্তমান মই যিটো বিকাশৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি উৎসাহিত হৈছো সেয়া হৈছে এটা উদীয়মান ক্ষমতা যিয়ে মানুহক স্মাৰ্টফোন, পিন্ধিব পৰা চেন্সৰ ডাটা, আৰু এআই/মেচিন লাৰ্নিং ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকৰ জীৱনৰ কি কি কাৰকে তেওঁলোকৰ মেজাজ, মানসিক চাপ আৰু স্বাস্থ্যৰ ওপৰত বেছি প্ৰভাৱ পেলাইছে সেয়া বুজিবলৈ অনুমতি দিব।
- আৱেগিক কম্পিউটিঙৰ ক্ষেত্ৰত কি কি ডাঙৰ অগ্ৰগতি আশা কৰিব পাৰি?
আৱেগেই নেকি মানুহক যন্ত্ৰৰ পৰা পৃথক কৰা শেষ বস্তু?
- June 2022,“AI for Good” series.
মই ভাবো ইমানবোৰ মানুহে মাইক্ৰ’ছফ্টৰ ওপৰত খং উঠাৰ এটা কাৰণ হ’ল তেওঁলোকৰ প্ৰডাক্টবোৰে তেওঁলোকক বিৰক্ত কৰাই নহয়, তেওঁলোকৰ বিৰক্তিকো প্ৰায়ে আওকাণ কৰা হয়। কম্পিউটাৰে মানুহক মূৰ্খ যেন অনুভৱ কৰায়, যেতিয়া বাস্তৱত কম্পিউটাৰবোৰেই মূৰ্খ।
- পিকাৰ্ডৰ উদ্ধৃতি
যদি আপুনি সৰু সৰু কাম কৰি আছে যিবোৰে লাহে লাহে আপোনাৰ বেয়া অনুভৱ কৰে, আৰু আপুনি সেইবোৰক আওকাণ কৰে (কাৰণ সেইবোৰ সাধাৰণতে ইমান সৰু), তেন্তে সেইবোৰ ক্ৰমান্বয়ে জমা হৈ মানসিক চাপ আৰু হতাশাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ভৱিষ্যতে আমাৰ স্মাৰ্টফোনসমূহে আমাৰ মেজাজ আৰু স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে ব্যক্তিগতকৃত পূৰ্বাভাস দিব—আৰু—বতৰৰ পূৰ্বাভাসৰ দৰে নহয়, ই আমাক এই বিষয়েও অন্তৰ্দৃষ্টি দিব যে আমি কেনেকৈ "কাইলৈ আমাৰ মেজাজৰ বতৰ সলনি কৰিব পাৰো।"
- আৱেগিক কম্পিউটিঙৰ ক্ষেত্ৰত কি কি ডাঙৰ অগ্ৰগতি আশা কৰিব পাৰি?

শ্ৰেণী:আমেৰিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:অভিযন্তা
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
প্ৰফুল্ল ৰায়

প্ৰফুল্ল ৰায় (, ১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৪) পশ্চিমবঙ্গৰ আগশাৰীৰ অন্যতম সমসাময়িক সাহিত্যিক; তেওঁৰ জন্ম ১৯৩৪ চনত তেতিয়াৰ পূব পাকিস্তানৰ ঢাকা জিলাত। ১৯৪৭ চনত দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁ তেতিয়াৰ পূব পাকিস্তানৰ পৰা (বৰ্তমান বাংলাদেশ ) ভাৰতলৈ আহিছিল। নতুন ঠাইত ভৰি দিবলৈ তেওঁ কঠোৰ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিল। সংগ্ৰামী জনসাধাৰণৰ জীৱন অনুভৱ কৰিবলৈ তেওঁ দেশৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছিল। আৰু এই উদ্দেশ্যৰেই তেওঁ কিছুদিন নাগালেণ্ডৰ জনজাতীয় লোকসকলৰ মাজত আছিল, যিসকল আছিল বিহাৰৰ অস্পৃশ্য আৰু আন্দামানৰ মূল ভূখণ্ডৰ শিপাহীন লোক। পিছলৈ তেওঁৰ লেখাত যিসকলৰ অধিকাংশই ত্ৰুটিহীনভাৱে ধৰা দিছিল।

সাহিত্য

প্ৰফুল্ল ৰায়ৰ ৰচনাসমূহত নগৰ আৰু গাঁৱৰ উভয় পৰিৱেশ শক্তিশালী ৰূপত প্ৰকাশিত হৈছে আৰু বাস্তৱতাৰ সঁচা চিত্ৰই পাঠকক বহুমাত্ৰিক সমাজৰ সাঁথৰ অন্বেষণ কৰাত সহায় কৰে। তেওঁ উপন্যাস আৰু চুটিগল্পকে ধৰি প্ৰায় ডেৰশখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস "পূৰ্ব পাৰ্বতী", যিখন নাগালেণ্ডত ৰচনা কৰা হৈছিল আৰু ১৯৫৭ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও শৰণাৰ্থীৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰি তেওঁ ৰচনা কৰা উপন্যাসবোৰ হ’ল ‘কেয়াপাতাৰ নৌকো' (২০০৩), ‘শতধাৰায় বয়ে যায়’ (২০০৮), ‘উত্তাল সময়েৰ ইতিকথা’ (২০১৪), ‘নোনা জল মিঠে মাটি (বাং ১৩৬৬)। আদি। ‘কেয়াপাতাৰ নৌকো', ‘শতধাৰায় বয়ে যায়’, ‘উত্তাল সময়েৰ ইতিকথা’ আকাৰ আৰু নামত বেলেগ বেলেগ হ'লেও, কিন্তু দৰাচলতে তিনিওখন উপন্যাস মিলি এখন ত্ৰয়ী উপন্যাস।

মনীন্দ্ৰ ৰায়ৰ উদ্য‍োগত ১৯৬৮-৬৯ চনত অমৃত আলোচনীত ‘কেয়াপাতাৰ নৌকো' ধাৰাবাহিকভাৱ‍ে ছপা হৈছিল। ১৯৮৫ চনত 'আকাশেৰ নীচে মানুষ'ৰ বাব‍ে 'বঙ্কিম পুৰস্কাৰ' লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও 'ৰামকুমাৰ ভুয়ালকা', পাবলিচাৰ্ছ এণ্ড বুক চেলাৰ্চ গিল্ডৰ 'লাইফ টাইম এচিভমেণ্ট', 'শৰৎস্মৃতি', 'বি কে জে এ' ইত্যাদিৰে তেওঁ সন্মানিত হৈছে‍।

গ্ৰন্থতালিকা

পূব পাৰ্বতী
প্ৰতিধ্বনি
সসাগৰা
আগুনেৰ কাছাকাছি
জগৎ সংসাৰ
মধ্যৱৰ্তিনী
কিন্নৰী
ভাতেৰ গন্ধ
সীমাৰেখা মুছে যায়
মানুষেৰ যুদ্ধ
স্বৰ্গেৰ এক বাসিন্দা
কেয়াপাতাৰ নৌকো
শতধাৰায় বয়ে যায়
উত্তাল সময়েৰ ইতিকথা
সিন্ধুপাৰেৰ পাখি
প্ৰস্তুতি পৰ্ব
আৱিষ্কাৰ
পিতৃভূমি
আঁধাৰে ধূপেৰ গন্ধ
জলেৰ ৰেখা
শতবৰ্ষেৰ যুদ্ধ
অদ্বিতীয়া
ৰণসজ্জা
দায়দায়িত্ব
ৰথ যাত্ৰা
ইচ্ছাপূৰণ

আৰু চাওক

বাংলা ভাষাৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
চন্দ্ৰনাথ মন্দিৰ

চন্দ্ৰনাথ মন্দিৰ বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰামৰ ওচৰত থকা চন্দ্ৰনাথ পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত হিন্দু তীৰ্থস্থান। ই এখন প্ৰসিদ্ধ শক্তিপীঠ, য’ত হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ অনুসৰি দেৱী সতীৰ সোঁহাত পৰিছিল। গুগল মেপৰ তথ্য অনুসৰি, ই সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা প্ৰায় ১,০২০ ফুট (৩১০ মিটাৰ) উচ্চতাত অৱস্থিত।

ইতিহাস

এই মন্দিৰটো একাদশ শতিকাৰ বুলি মান্যতা আছে আৰু হিন্দুসকলৰ বাবে ইয়াৰ ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় গুৰুত্ব আছে। ৰাজমালাত উল্লেখ আছে যে প্ৰায় ৮০০ বছৰ আগতে গৌড়ৰ আদিসুৰৰ বংশধৰ ৰাজা বিশ্বম্ভৰ সূৰ সমুদ্ৰপথে চন্দ্ৰনাথলৈ যাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ‘’নিগমকল্পতৰু’’ গ্ৰন্থত কবি জয়দেৱ চন্দ্ৰনাথত কিছুসময় বসবাস কৰিছিল বুলি উল্লেখ আছে। ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজা ধন্য মাণিক্যৰ সময়ছোৱালৈকে চন্দ্ৰনাথে বহু দান-ধ্যান লাভ কৰিছিল। ধন্য মাণিক্যই মন্দিৰৰপৰা শিৱৰ প্ৰতিমা নিজৰ ৰাজ্যলৈ লৈ যাব চেষ্টা কৰিছিল যদিও সাফল্য নাপালে।

কিংবদন্তি

হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি সতী আছিল শিৱৰ প্ৰথম পত্নী। সতীয়ে পিতৃ ৰাজা দক্ষৰ যজ্ঞত অপমানিত হৈ আত্মাহুতি দি মৃত্যুবৰণ কৰা পিছত, শিৱে অত্যন্ত শোকে সতীৰ মৃতদেহ লৈ সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি তাণ্ডৱ নৃত্য কৰিছিল। এই পৰিস্থিতি ৰোধ কৰিবলৈ বিষ্ণুয়ে নিজৰ সুদৰ্শন চক্ৰ নিক্ষেপ কৰি সতীৰ দেহ ৫১টুকুৰাত বিভক্ত কৰে।

সতীৰ য’ত য’ত শৰীৰৰ অংশ পৰিছিল, সেই স্থানসমূহ শক্তিপীঠ হিচাপে পৰিচিত হয়। বাংলাদেশ, ভাৰত, পাকিস্তান, নেপাল আৰু শ্ৰীলংকাত এনে বহু শক্তিপীঠ দেখিবলৈ পোৱা যায়।

সতীৰ পুনৰ জন্ম হিমালয়ৰ কন্যা হিচাপে ‘‘পাৰ্বতী’’ ৰূপে হৈছিল। মৃগশীৰ্ষ (ফাগুন) মাহৰ উজ্জ্বলপক্ষৰ ১৪ তাৰিখে তেওঁৰ জন্ম মান্যতা অনুসৰি শিৱৰাত্ৰি পালন কৰা হয়।

চন্দ্ৰনাথ মন্দিৰ শক্তিপীঠ হিচাপে

চন্দ্ৰনাথ মন্দিৰক শক্তিপীঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ‘‘দক্ষযজ্ঞ’’ আৰু সতীৰ আত্মাহুতিৰ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি সতীৰ দেহৰ বিভিন্ন অংশ পৃথক পৃথক ঠাইত পৰিছিল। প্ৰতি শক্তিপীঠত পৃথককৈ শক্তি আৰু কালভৈৰৱৰ প্ৰতিষ্ঠা থাকে। চন্দ্ৰনাথ শক্তিপীঠত সতীৰ ‘‘সোঁহাত’’ পৰিছিল বুলি মান্যতা আছে। ইয়াৰ শক্তিৰূপে দেৱী ‘‘ভবানী’’ পূজিতা।

গেলাৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
২৩ নৱেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৯৯০ চনত দিল্লীত কমনৱেলথ শীৰ্ষ সন্মিলন আৰম্ভ।
১৯৯১ চনত দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ দেশ কাস্পুচিয়াৰ নাম সলনি কৰি কম্বোডিয়া।
১৯৯৭ চনত মিছ ইণ্ডিয়া ডায়েনা হেইডেনৰ মিছ ৱৰ্ল্ডৰ খিতাপ অৰ্জন।
১৯৯৭ চনত প্ৰসাৰ ভাৰতী গঠন কৰা হয়। ভাৰতৰ ৰাজ্যিক মালিকানাধীন ৰাজহুৱা সম্প্ৰচাৰক, মুখ্য কাৰ্যালয় নতুন দিল্লীত অৱস্থিত। ই হৈছে ভাৰতীয় সংসদৰ এক আইনৰ দ্বাৰা স্থাপিত এক বিধিগত স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা আৰু ইয়াত টেলিভিছন নেটৱৰ্ক আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' অন্তৰ্ভুক্ত আছে, যিবোৰ আগতে তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ৰ মিডিয়া গোট আছিল। ভাৰতৰ সংসদে ১৯৯০ চনতে এই স্বায়ত্তশাসন প্ৰদান কৰিবলৈ প্ৰসাৰ ভাৰতী আইন গৃহীত কৰিছিল, কিন্তু ১৫ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৭ লৈকে ইয়াক প্ৰণয়ন কৰা হোৱা নাছিল।
১৯৯৯ চনত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ মিলেনিয়াম ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা ঘোষণা।

জন্ম

১৮০৪ - ফ্ৰেঙ্কলিন পিয়েৰছ, আমেৰিকাৰ ১৪ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰপতি।
১৯২৬ - সত্য সাই বাবা, ভাৰতীয় নেতা আৰু আধ্যাত্মিক গুৰু।
১৯৩০ - গীতা দত্ত জন্মগত নাম গীতা ঘোষ ৰায়চৌধুৰী, ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী।
১৯৩৩ - ইমৰাণ শ্বাহ, কথা সাহিত্যিক তথা অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি।
১৯৫৭ - উইলিয়াম কেলিন জুনিয়ৰ, হাৰ্ভাড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ডানা ফাৰ্বাৰ কেঞ্চাৰ ইনষ্টিটিউটত মেডিচিন বিভাগৰ অধ্যাপক।
২৯৬২ - ঔম বিৰলা, ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতৰ ১৭তম লোকসভাৰ অধ্যক্ষ।

মৃত্যু

১৯৩৭ - জগদীশ চন্দ্ৰ বসু, ভাৰতীয় বিজ্ঞানী।
১৯৮২ - সীতানাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰী, ভাৰতীয় সাহিত্যিক।
২০২০ - তৰুণ গগৈ, অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী (২০০১-২০১৬)।

দিৱস

শ্ৰমিকক ধন্যবাদ জ্ঞাপন দিৱস (জাপান)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ‌, এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
আদিবাহ আমিন

খালিদাহ আদিবাহ বিন্টি আমিন (ইংৰাজী: Khalidah Adibah binti Amin; জন্ম ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩৬), যি পেছাদাৰীভাৱে আদিবাহ আমিন নামেৰে পৰিচিত, এগৰাকী মালয়েছিয়ান লেখিকা, স্তম্ভলেখক, শিক্ষয়িত্ৰী, অনুবাদক আৰু অভিনেত্ৰী।

জীৱনী

আদিবাহ আমিনৰ জন্ম জোহৰ বাহৰুত হৈছে। তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তান শ্ৰী জাইনন চুলেমানৰ কন্যা আছিল। তেওঁ ১৯৫৭ চনত মালয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈ তেওঁ কুৱালালামপুৰৰ মালয় গাৰ্লছ কলেজত মালয় আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ জালান কোলাম আয়েৰ স্কুলৰ প্ৰথমগৰাকী প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

তেওঁ ১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈ 'নিউ ষ্ট্ৰেইটছ টাইমছ' আৰু ১৯৯০-ৰ দশকত 'দ্য ষ্টাৰ' নামৰ বাতৰি কাকতত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৭০ আৰু ৮০-ৰ দশকত তেওঁ 'নিউ ষ্ট্ৰেইটছ টাইমছ'ত শ্ৰী ডালিমা ছদ্মনামত এটা স্তম্ভ লিখিছিল, যিটো পঢ়ুৱৈৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় আছিল। এই স্তম্ভসমূহ ২০০৯ চনত কিতাপ আকাৰে পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হয়।

সাহিত্যিক কেৰিয়াৰ

আমিনে মালয় ভাষাত তিনিখন উপন্যাস লিখিছে: বাংচাৱান টুলেন (১৯৫০), চেৰোজা মাছিহ ডি কোলাম (১৯৭২) আৰু টেম্পাট জাটূহ লাগি ডি কেনাং (১৯৮৫)। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ২০০ তকৈও অধিক অনাতাঁৰ নাটক আৰু চুটিগল্প লিখিছে।

তেওঁ শাহনন আহমেদৰ নো হাৰভেষ্ট বাট এ থৰ্ণ আৰু কেৰিচ মাচৰ জাংগল অৱ হোপ নামৰ গ্ৰন্থ দুখন মালয় ভাষাৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ তিনিখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে: আডিক মাঞ্জা (১৯৮০), হাটি বুকান ক্ৰিষ্টাল (১৯৮৯) আৰু মাট সোম (১৯৯০)।

২০০৮ চনত আমিন ষ্ট্ৰোকত আক্ৰান্ত হয়। তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটাৰ বাবে বৰ্তমান তেওঁ কাম কৰিবলৈ অপৰাগ। ২০২৪ চনৰ ৭ জুনত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় সাংবাদিকতাৰ বৰেণ্য ব্যক্তি হিচাপে সন্মানিত কৰা হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী — মালয়েছিয়া চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (১৯৮০), আডিক মাঞ্জা ছবিৰ বাবে।
এছ ই এ ৰাইট এৱাৰ্ড — থাইলেণ্ড (১৯৮৩)
ৰাষ্ট্ৰীয় অনুবাদক বঁটা (২০১২)
ৰাষ্ট্ৰীয় সাংবাদিকতা বৰেণ্য সন্মান — মালয়েছিয়ান প্ৰেছ ইনষ্টিটিউট (২০২৩)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মালয়েছিয়া
শ্ৰেণী:লেখিকা
অশোক সিংহল

অশোক সিংঘল (; জন্ম: ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৬৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু বৰ্তমান অসম চৰকাৰৰ গৃহ নিৰ্মাণ, নগৰ পৰিক্ৰমা আৰু জলসিঞ্চন মন্ত্ৰী। ইয়াৰ লগতে তেওঁ অসমৰ তিনিখন জিলা ক্ৰমে কোকৰাঝাৰ, ওদালগুৰি আৰু কাছাৰ জিলাৰ অভিভাৱক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। ২০১৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঢেকীয়াজুলি সমষ্টিৰ পৰা অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০২১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ একেটা সমষ্টিৰ পৰা পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৬৮ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত গুৱাহাটীত অশোক সিংহলৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ পৰমানন্দ সিংঘল আৰু মাতৃ ইন্দুমতী সিংঘল। ১৯৯২ চনত শিল্পী আনন্দ সিংঘলৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ লোকেশ আনন্দ সিংঘল আৰু বিবেক আনন্দ সিংঘল।

সিংহলে ১৯৯০ চনত গৌহাটী বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী পৰ্য্যায়ত তেওঁ মেনেজমেণ্টৰ স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লমাও লাভ কৰে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

অশোক সিংঘল ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সদস্য আছিল। তেওঁ অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ ছাত্ৰ নেতাও আছিল। পিছলৈ তেওঁ বিজেপিত যোগদান কৰি বিজেপি অসম প্ৰদেশৰ মুখপাত্ৰ হয়। তেওঁ অসম প্ৰদেশ বিজেপিৰ সম্পাদক আৰু কোষাধ্যক্ষও আছিল। ২০১৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঢেকীয়াজুলি সমষ্টিৰ পৰা অসম বিধানসভালৈ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ঢেকীয়াজুলিত কৰা কামৰ বাবে তেওঁক ‘উন্নয়নৰ মানুহ’ হিচাপেও পৰিচিত। ২০১৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হাবুল চক্ৰৱৰ্তীৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ ৭১,৪২৫টা ভোটত জয়ী হৈছিল। কংগ্ৰেছ দলৰ বেণুধৰ নাথক পৰাস্ত কৰি ২০২১ চনত ঢেকীয়াজুলিৰ পৰা ৯৩,৭৬৮টা ভোট লাভ কৰি সিংঘল পুনৰ অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। অশোক সিংঘল এজন ব্যৱসায়ী আৰু এজন সমাজকৰ্মী হিচাপেও পৰিচিত। তেওঁ ‘জন জাগৃতি’ নামেৰে এটা বেচৰকাৰী সংস্থা চলাই আছে।

সামাজিক জীৱন

অশোক সিংঘলে অসমতজন জাগৃতি নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থা চলাই আছে। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীক ৰক্ষা কৰিবলৈজন জাগৃতিয়ে Save River Brahmaputra আন্দোলন আছিল। অশোক সিংঘল এই সংস্থাৰ মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে।

জন জাগৃতিয়ে ২০১০ চনত চীনৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত বান্ধৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা ভাবুকিৰ ওপৰত ‘ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী বচাওক’ নামেৰে অভিযান চলাইছিল। তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ চিত্ৰৰ জৰিয়তে তিব্বতত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যসমূহৰ মানুহ আৰু চৰকাৰসমূহক নদীখন লাহে লাহে শুকাই যোৱাৰ বিপদৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল। পিছলৈ ২০১৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত চীনা চৰকাৰে নতুন দিল্লীক আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ এখন উপনৈ বন্ধ কৰাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল।

তেওঁৰ এন জি অ’জন জাগৃতিয়ে ২০১৬ চনত দাবী কৰিছিল যে চীনে ২৬টা বিদ্যুৎ প্ৰকল্পত কাম কৰি আছে। এন জি অ’টোৱে বিশ্বাস কৰিছিল যে সেই প্ৰকল্পসমূহ কাম আৰম্ভ হ’লে বাৰিষাৰ সময়ত ভাৰতলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পানীৰ প্ৰবাহ ৬৪% আৰু খৰালি কালত ৮৫% হ্ৰাস পাব। জন জাগৃতিৰ মতে, ভাৰতে অৰুণাচলৰ গৰ্গিং গাঁৱত প্ৰৱেশ স্থলত চীনৰ পৰা ৭৮.১০ বিচিএম পানী লাভ কৰে। চীনৰ প্ৰকল্পসমূহ শেষ হ'লে বাৰিষা মাহত পানীৰ লাভ ৫৬.১২ বিচিএম আৰু খৰালি কালত মাত্ৰ ২১.৯৮ বিচিএম পানী ভাৰতে লাভ কৰিব।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম বিধানসভাৰ সদস্য
শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
ব্ৰহ্মা

ব্ৰহ্মা হিন্দুধৰ্মৰ সৃষ্টিৰ দেৱতা। বিষ্ণু আৰু শিৱৰ লগত ব্ৰহ্মদেৱকো ত্ৰিমূৰ্তিৰ মাজৰ এজন বুলি স্থান দিয়া হৈছে।

উদ্ধৃতি

প্ৰাক-বৈদিক যুগত হিন্দু চিকিৎসা ব্যৱস্থাৰ উৎপত্তি ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ পৰা হোৱা বুলি কোৱা হয়। জীৱনৰ জ্ঞান ব্ৰহ্মাই দক্ষ প্ৰজাপতি আৰু অশ্বিনীভাতৃদ্বয়ৰ যোগেদি ইন্দ্ৰৰ হাতত অৰ্পণ কৰিছিল। এই কাহিনী কেইবাখনো গ্ৰন্থত একেধৰণেৰে পোৱা যায়।
শৰদীনি অৰুণ দহানুকাৰ, উৰ্মিলা মুকুন্দ থাট্টে; আয়ুৰ্বেদ ৰিভিজিটেড, পপুলাৰ প্ৰকাশন, ০১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০০, পৃ. ১১
পুৰুষক ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱ হিচাপে দৃশ্যায়িত কৰাৰ বিপৰীতে প্ৰকৃতিক সৰস্বতী, লক্ষ্মী আৰু শক্তি হিচাপে দৃশ্যায়িত কৰা হৈছিল।
দেৱদত্ত পট্টনায়ক; মিথ = মিথ্যা:এ হেণ্ডবুক অৱ হিন্দু মিথ'লজি, পৃ. ৩৯

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱ-দেৱী