ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হলধৰ (চলচ্চিত্ৰ)

হলধৰ এখন মধুৰ হাস্যৰসাত্মক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ১৯৯৩ চনত চিত্ৰগৃহত মুক্তি পোৱা ছবিখন ৩৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ 'পৰিচালৰ প্ৰথম ছবি'ৰ ইন্দিৰা গান্ধী বঁটা লাভ কৰিছিল। গল্পকাৰ অপূৰ্ব শৰ্মাৰ এটি চুটিগল্পৰ আধাৰত সঞ্জীৱ হাজৰিকা, বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী আৰু অজান বৰুৱাই ছবিৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ লিখিছিল। পৰিচালনা কৰিছিল সঞ্জীৱ হাজৰিকাই।

কাহিনী

বলোৰাম এজন খেতিয়ক, গাঁৱৰ বায়ন। পামৰ পৰা তেওঁ নাঙল তৈয়াৰ কৰিবলৈ মজকাঠ দুটুকুৰা আনে। এখন নিজৰ বাবে, আনখন ভিনিহিয়েকৰ বাবে। দুখীয়া-দৰিদ্ৰক ঠগিমেলি চহকী হোৱা গাঁৱৰে মাঘী মহাজনে তাৰে নাঙল এখন বিচাৰে। বলোৰামে দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত মহাজনৰ অহঙত লাগিল। খঙেৰে কৈ থৈ গ’ল যে এই নাঙলৰ খেতি বলোৰামেও খাবলৈ নাপায়।

ধোৰোকা গাঁৱৰে এজন উৎসাহী ডেকা। বলোৰামৰ পামত কাম কৰি দিয়াৰ উপৰিও গাঁৱৰ কাৰোবাৰ কিবা কামত প্ৰয়োজন হ’লে কৰি দিয়ে। বলোৰামৰ কিশোৰী জীয়েক লিলিক ভাল পাব বিচাৰে। ইতিমধ্যে এখন নাঙল চাঁচি সম্পূৰ্ণ হোৱাত ধোৰোকাৰ হাতত ভিনিহিয়েকৰ ঘৰলৈ পঠিয়াই দিলে। আনখন আধাচঁচা নাঙল ভৰাঁলৰ গাধৈত থৈ তেওঁ পামলৈ গ’ল। সেই সুযোগতে মাঘী মহাজনে আধাচঁচা
নাঙলখন সোমেশ্বৰৰ হতুৱাই চুৰ কৰাই নিলে। বিভিন্ন সময়ত বলোৰামৰ পৰা উপকাৰ পাই থোৱা সোমেশ্বৰে প্ৰথমে নাঙলখন চুৰ কৰি কৰিব মান্তি হোৱা নাছিল যদিও ভেটীমাটি কাঢ়ি নিয়াৰ ভয় দেখুৱাই মহাজনে তাৰ দ্বাৰা এই গৰ্হিত কাম কৰালে।

ইফালে লিলিয়ে ধোৰোকাকে এই চুৰি কাৰ্যৰ বাবে দোষাৰোপ কৰিলে। ভালপোৱা ছোৱালীজনীয়ে এনে মিছা সন্দেহ কৰাত ধোৰোকাই শপত খালে যে সি প্ৰকৃত নাঙল চোৰক বিচাৰি উলিয়াবই। অনুসন্ধান কৰি সি নিশ্চিত হ’ল যে সোমেশ্বৰৰ হতুৱাই মহাজনে এই কাম কৰাইছে। আনকি সি নাঙলখন মহাজনৰ ঘৰত লুকুৱাই থোৱা অৱস্থাতো চাই আহিল।

মহাজন ধনী, ক্ষমতাশালী মানুহ। সেয়েহে বলোৰামে থানাত গৈ মহাজনৰ বিপক্ষে গোচৰ দিয়া যুগুত নহব বুলি শুভাকাঙ্ক্ষীয়ে উনুকিয়াই দিলে। গাঁৱত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া ভাওনাৰ দিনাই ৰাইজৰ আগত মহাজনৰ কু-কীৰ্তিৰ বিষয়ে গোচৰ দিয়াৰ মনস্থ কৰিলে। ভাওনাৰ দিনা নাঙলখন আগৰ ঠাইতে আছে নে নিশ্চিত হবলৈ ধোৰোকাক পুনৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ পঠিওৱা হ’ল। পিছে সি আহি জনালে যে নাঙলখন আগৰ ঠাইত নাই। গতিকে সিদিনা আৰু গোচৰ দিয়া নহ’ল।

ভাওনা হৈ যোৱাৰ পিছত গাঁৱৰ দোকানখনতে বলোৰামে সোমেশ্বৰক লগ পায়। সেইসময়ত গাঁৱৰে আৰু দুই-চাৰিজন লোক তাত আছিল। কথাৰ বলোৰাম সোমেশ্বৰৰ কথাৰ কটাকটি হয়। যিজনে সদায় বিপদে-আপদে সহায় কৰি আহিছে, সেইজনৰ ঘৰতে সোমেশ্বৰে চুৰ কৰিলে আৰু চুৰি-কাৰ্য সংঘটিত কৰিলে সেইজনৰ কথা মতে, যিজনে তাক শোষণ কৰি কৰি ভেটী-মাটিও কাঢ়িলোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে। সোমেশ্বৰে নিজৰ ভুল বুজি পালে আৰু এটা কালভাৰ্টৰ তলৰ পৰা নাঙলখন উলিয়াই আনিলে। এজাক সৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ‘ধৰ ধৰ ধৰ, নাঙল চোৰক ধৰ’ বুলি চিঞৰি তাৰ পিছেপিছে সমদল যাত্ৰা কৰিলে। সেই সমদলত মাঘী মহাজনৰ কণমানি ল’ৰাটোৱেও যোগ দিলে।

অভিনয়-শিল্পী

অতুল পাচনী- সোমেশ্বৰ
ইন্দ্ৰ বণিয়া- মাঘী মহাজন
হিৰণ্য ডেকা- ধোৰোকা
নয়ন প্ৰসাদ- বলোৰাম
ৰাধা- লিলি
গীতাঞ্জলী দাস, অনিমা পাচনি, নৰ্মদা দাস, নৰ্মদা দাস, লক্ষী বৰঠাকুৰ, জ্যোতি ভূঞা, অজিত বৰঠাকুৰ, মেঘালী নেওগ আদি।

কলা-কুশলী

(তথ্যছ’কত নথকা)
বেনাৰ- প্ৰহৰ চিত্ৰম
শব্দ গ্ৰহণ- যতীন শৰ্মা

বঁটা

১৯৯২ত অনুষ্ঠিত হোৱা ৩৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত হলধৰে শ্ৰেষ্ঠ 'পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবি'ৰ ইন্দিৰা গান্ধী বঁটা লাভ কৰিছিল। বঁটা স্বৰূপে প্ৰযোজকদ্বয় গীতি বৰুৱা আৰু দ্বিজেন হাজৰিকালৈ স্বৰ্ণকমল আৰু নগদ ২৫,০০০টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল। একেই পৰিমাণৰ ধন আৰু স্বৰ্ণকমল পৰিচালক সঞ্জীৱ হাজৰিকালৈও আগবঢ়োৱা হৈছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ইউটিউৱত 'হলধৰ' ছবি

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ ‘পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবি’ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দৰ্শনা বণিক

দৰ্শনা বনিক এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল আৰু অভিনেত্ৰী যি প্ৰাথমিকভাৱে বাংলা চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ বাবে কাম কৰে। তেওঁ কালাৰ্ছ (আলোচনী), ভোডাফোন আৰু বৰোলাইনৰ দৰে বিভিন্ন ব্ৰেণ্ডৰ মডেল আৰু ব্ৰেণ্ড এম্বেচেডৰ হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

দৰ্শনা বনিকৰ জন্ম ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত হৈছিল। তেওঁ ইষ্ট কলিকতা গাৰ্লছ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তাই যেতিয়া ছাত্ৰী আছিল তেতিয়া মডেলিং আৰম্ভ কৰিছিল।

দৰ্শনা বনিকে ২০২৩ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত অভিনেতা সৌৰভ দাসক বিয়া কৰাইছিল।

ফিল্মোগ্ৰাফী

Denotes films that have not yet been released

বছৰ
শিৰোনাম
ভূমিকা
ভাষা
নোটস্
তথ্যসূত্ৰ
২০১৮
আসছে আবাৰ শবৰ

বাংলা
প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ

জোজো

আমি আসবো ফিৰে

ল্যাবৰেটৰী

আতাগাল্লু
অঞ্জলি
তেলেগু

২০১৯
মুখোমুখী

বাংলা

নেটৱাৰ্ক
প্ৰেমা

হুলোৰ

২০২১
শোৰোৰিপু ২: জোতুগ্ৰিহো

২০২২
বাংগাৰৰাজু
অপ্সৰা
তেলেগু

ব্লেক
হানিকা

ডাইব্বুক
নোৰাহ
হিন্দী

অপাৰেচন সুন্দৰবন
ডঃ অদিতি
বাংলা
বাংলাদেশ চলচ্চিত্ৰ

প্ৰতিঘাত

জি৫

য়াৰাক্কুম আনজায়েল

তামিল
চিত্ৰগ্ৰহণ

অল্পো হোলেও চটি

বাংলা

জালবন্দী

মৃগয়া

অন্তৰাত্মা

বাংলাদেশ চলচ্চিত্ৰ; পোষ্ট-প্ৰডাকচন

২০২৩
লিপষ্টিক

বাংলাদেশ চলচ্চিত্ৰ, ঘোষণা কৰা হৈছে

ৱেব সিৰিজ

বছৰ
সিৰিজ
ওটিটি
চৰিত্ৰ
নোটস্
২০১৮ সিক্স হোইচোই ৰিখিয়া
২০১৯ বৌ কেনো চাইকো হোইচোই চিজনত ১
২০২১ বোমকেশ হোইচোই বিনা মল্লিক চিজনত ৬
২০২১ হেলো মিনি এমএক্স প্লেয়াৰ তিষ্টা (হেকাৰ গাৰ্ল) চিজনত ২,৩

টেলিভিছন

বছৰ
ধাৰাবাহিক
চৰিত্ৰ
চেনেল
নোটস্
২০২০
লকডাউন ডায়েৰী - গাল্পো হোলেও চটি

জি বাংলা
বিবাহা বৰশিকি খণ্ডটোত

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
ঋকবেদ

ঋকবেদ হিন্দু ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ চাৰিখন বেদৰ ভিতৰত প্ৰথমখন বেদ। ঋকবেদ বৈদিক সাহিত্যৰ সৰ্বপ্ৰাচীন আৰু সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ। বেদমন্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত যিবোৰ মন্ত্ৰ ছন্দোবদ্ধ আৰু একো একোটি পূৰ্ণ অৰ্থৰ প্ৰকাশক, সেই মন্ত্ৰবোৰকে ঋক বুলি জনা যায়। ঋকবেদ বা ঋকবেদ সংহিতা হ’ল এনে ঋকৰ সংকলন। সেয়েহে ই ঋক সংহিতা নামেৰেও জনাজাত।

উদ্ধৃতি

সদায় মধুৰভাষী হ’বলৈ যত্ন কৰিবা৷ মিঠা মাতৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম৷ এই কথা সদায় মনত ৰাখিবা৷ মুখৰ মাতষাৰেও মানুহৰ বিৰাট উপকাৰ সাধিব পাৰে৷

উৎস

শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ
লক্ষ্মী (অভিনেত্ৰী)

য়াৰাগুডিপাড়ি ভেঙ্কট মহালক্ষ্মী (; জন্ম ১৩ ডিচেম্বৰ ১৯৫২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাৰ বৃত্তিগত নাম লক্ষ্মী। তামিল চলচ্চিত্ৰ ‘শ্ৰী ভাল্লি’ৰে (১৯৬১) তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটে। মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ‘জীৱনামসম’ (১৯৬৮)। একে বছৰতে তেওঁৰ কন্নড় আৰু তেলুগু ভাষাৰ ছবিতো ক্ৰমে ‘গোৱা দাল্লি চি.আই.ডি. ৯৯৯’ আৰু ‘বন্ধভ্যলু’ ছবিৰে অভিষেক ঘটে। তেওঁৰ দ্বিতীয় মালয়ালম ছবি ‘চট্টিকাৰী’ (১৯৭৪) ব্লকবাষ্টাৰ ছবিৰূপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ৯টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, তিনিটা 'নন্দী বঁটা', শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ 'কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা', শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ 'কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা' আদি অসংখ্য বঁটা-বাহন লাভ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

তামিলনাডুৰ চেন্নাইত লক্ষ্মীৰ জন্ম হৈছিল আৰু তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ মাক কুমাৰী ৰুক্মিণী এগৰাকী তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আছিল। দেউতাক য়াৰাগুডিপতি বৰদা ৰাও এজন কন্নড় আৰু তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, চিত্ৰনাট্য ৰচক, সম্পাদক আৰু অভিনেতা আছিল।

কৰ্মজীৱন

লক্ষ্মী ১৯৭০ৰ দশকৰ দক্ষিণৰ তামিল, তেলুগু, কন্নড় আৰু মালায়লম- চাৰিওটা ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰে এগৰাকী সফল অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁৰ প্ৰথম মালয়ালম ভাষাৰ ‘চট্টক্কাৰী’ (১৯৭৪) ছবিৰে যথেষ্ট খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ‘কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা’ আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। বাঙ্গালুৰুৰ চিত্ৰগৃহত ছবিখন ৪০ সপ্তাহ জুৰি চলিছিল। 'জুলী'ৰ মূল ভূমিকাত লক্ষ্মীয়ে অভিনয় কৰিছিল। 'জুলী'ত কৰা তেওঁ অসামান্য অভিনয়ৰ বাবে 'বেঙ্গল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এছোচিয়েচন বঁটা' লাভ কৰিছিল। 'জুলী'ৰ সফলতাৰ পিছতো তেওঁ কিন্তু খুব বেছি হিন্দী ছবি কৰা নাছিল আৰু দক্ষিণৰ ছবিতহে বেছি মনোনিবেশ কৰিছিল। তেওঁৰ বহুমুখী অভিনয় প্ৰতিভা আৰু আৰু তেওঁৰ চেহেৰাত মূৰ্ত হোৱা গ্লেমাৰাচ অভিব্যক্তিৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাবে জনাজাত। তেলুগু ছবি পন্থুলাম্মাৰত কৰা অভিনয়ক তেওঁৰ জীৱনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনয় বুলি গণ্য কৰা হয়।

শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পোৱা তেওঁৰ আন দুখন মালয়ালম ছবি ‘চলমন’ আৰু ‘মোহিনীঅট্টম’। তেওঁ দক্ষিণৰ প্ৰায় আটাইবোৰ তাৰকা আৰু শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেতাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছে যদিও ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় জুঁটিটো হৈছিল কন্নড় ছবিৰ তাৰকা অনন্ত নাগৰ সৈতে, যিটো জুঁটিক এক সফল জুঁটি বুলি গণ্য কৰা হয়। ‘শিলা নাৰঙ্গলিল শিলা মণিথাৰঙ্গল’ (১৯৭৭) নামৰ তামিল ছবিয়ে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আনি দিছিল। এনে খিতাপ পোৱা লক্ষ্মী আছিল তামিল ছবিৰ প্ৰথম অভিনেত্ৰী। ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ আঁতৰি অহাৰ পিছত মাক বা আইতাক আদিৰ ভূমিকাত সহযোগী অভিনেত্ৰী ৰূপে কাম কৰে। ‘জীনচ’ত (১৯৯৮) তেওঁক ঐশ্বৰ্য ৰায়ৰ আইতাকৰ ৰূপত দেখা গৈছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
নাৰী মুক্তি সংঘ

নাৰী মুক্তি সংঘ (ইংৰাজী: Nari Mukti Sangh; Women's Liberation Association) হৈছে ভাৰতৰ এটা মহিলা সংগঠন। এই সংগঠনটোৰ মূল কাৰ্যক্ষেত্ৰ হ’ল বিহাৰ আৰু ঝাৰখণ্ড। ১৯৯০ চনৰ মাৰ্চ মাহত মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা শোষণ, অত্যাচাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ উদ্দেশ্যে গিৰিডিহৰ তালেকোচাত আয়োজন কৰা মহিলা সন্মিলনৰ সময়ত এই সংগঠনটোৱে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল। সন্মিলনত সংগঠনটোৰ এখন কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতি গঠন কৰা হৈছিল। সেই সমিতিত সভাপতি, সম্পাদক আৰু এজন কোষাধ্যক্ষকে ধৰি সাতজন সদস্য আছিল। বৰ্তমান বিহাৰ, ছত্তীশগড়, ঝাৰখণ্ড, পশ্চিম বংগ আৰু দিল্লী ৰাজ্যৰ পৰা যথেষ্ট লোকে নাৰী মুক্তি সংঘৰ সদস্য পদ গ্ৰহণ কৰিছে।

আদৰ্শ

নাৰী মুক্তি সংঘ “(বৈজ্ঞানিক) মাৰ্ক্সবাদ, লেনিনবাদ আৰু মাওবাদ”ৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত, আৰু “মানুহৰ সংগ্ৰামৰ জৰিয়তে আৰু স্বাধীনতা, গণতন্ত্ৰ, সমতা, নাৰী মুক্তি আৰু সমাজবাদৰ ভিত্তিত জাতীয় সমস্যা সমাধান কৰিব পৰা যায় বুলি বিশ্বাস কৰে।” নাৰী মুক্তি সংঘই ভাৰতক “অৰ্ধ-সামন্তীয়” দেশ হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছে, আৰু কয় যে “ৰাষ্ট্ৰৰ আমূল পৰিৱৰ্তন অবিহনে নাৰী মুক্তি সম্ভৱ নহয়।” নাৰীয়ে সন্মুখীন হোৱা শোষণ, অত্যাচাৰ আৰু নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰায়েই হৈছে নাৰী মুক্তি সংঘৰ মূল উদ্দেশ্য।

লক্ষ্য আৰু কাৰ্য্য

নাৰী মুক্তি সংঘই “মহিলাৰ কণ্ঠৰ বাবে স্থান” সৃষ্টি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু তেওঁলোকক “অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক কাৰ্যকলাপ আৰু সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া”ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে।

নাৰী মুক্তি সংঘক গৃহ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাওবাদী)ৰ এটা "সন্মুখৰ সংগঠন" বুলি বিশ্বাস কৰে আৰু সংগঠনটোক মাওবাদী সমন্বয় কেন্দ্ৰৰ এটা শাখা হিচাপেও গণ্য কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
ইৰাক

ইৰাক চৰকাৰীভাৱে ইৰাক প্ৰজাতন্ত্ৰ (Arabic: ), এখন পশ্চিম এছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ চাৰিসীমা হৈছে, উত্তৰে তুৰষ্ক, পূৱে ইৰাণ, দক্ষিণপূৱত কুৱেট, দক্ষিণে চৌদি আৰৱ, দক্ষিণপশ্চিমত জৰ্দান আৰু পশ্চিমে ছিৰিয়া। ইয়াৰ দক্ষিণাঞ্চল আংশিক ভাবে আৰব উপদ্বীপৰ ভিতৰত পৰে। ৰাষ্ট্ৰখনৰ ৰাজধানী বাগদাদ দেশৰ মধ্যভাগত অৱস্থিত আৰু এইখনেই দেশখনৰ বৃহত্তম নগৰ। ইৰাকৰ বৃহত্তম ভাষিক গোষ্ঠী হৈছে আৰব আৰু কুৰ্ড। অন্যান্য ভাষিক গোষ্ঠীবোৰ হৈছে এছিৰিয়ান, য়াজিদি, আৰ্মেনিয়ান, মনডিয়েনছ, চাৰকেছিয়ান, আৰু কাৱলিয়া। দেশখনৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৯৫% নাগৰিক মুছলমান, আৰু অবশিষ্ট ৫% লোক খ্ৰীষ্টান, য়াৰ্ছান, য়াজিদি, আৰু মনডেনি ধৰ্মাৱলোম্বী।

পাৰস্য উপসাগৰৰ উত্তৰাংশত ইৰাকৰ এক ঠেক উপকূল আছে যাৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় হ'ব। দেশখনৰ মেছ'পটেমিয়ান এলোভিয়েল সমভূমিৰ উত্তৰ পশ্চিম সীমান্তত জাগ্ৰছ পৰ্বত মালা, আৰু পূৱ অঞ্চল হৈছে ছিৰিয়া মৰুভূমি। দুখন প্ৰধান নদী, টাইগ্ৰিছ আৰু ইউফ্ৰেটিছ, ইৰাকৰ মধ্যভাগেদি দক্ষিণলৈ পাৰ্ছিয়ান গ'ল্ফৰ কাষত ছাট আল-আৰৱলৈ বৈ গৈছে। এই নদী দুখনে ইৰাকৰ ভূমিভাগ উৰ্বৰ কৰি ৰাখে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ‎
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
ডঁৰিকনা

ডঁ‌ৰিকনা (, বৈজ্ঞানিক নাম: Esomus danrica) এবিধ ক্ষুদ্ৰকায় মাছৰ প্ৰজাতি। ১৮২২ চনত হেমিল্টনে ইয়াক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ইয়াক একুৱাৰিয়ামত খুব কমেই দেখা যায়। ইয়াক ম্যানমাৰ, নেপাল, পাকিস্তান, শ্ৰীলংকা আৰু ভাৰতত পোৱা যায়।

বিৱৰণ

ডঁ‌ৰিকনা মাছৰ দৈৰ্ঘ্য ৬ ইঞ্চি (১৫ ছেঃমিঃ) পৰ্যন্ত হয়। ইয়াৰ ৰং ৰুপোৱালি আৰু দেহত দীঘল ৰঙা ৰেখা আৰু সোণালী ৰঙৰ ফিছা থাকে।

আচৰণ

এই মাছবিধৰ জঁ‌পিওৱাৰ এক ব্যতিক্ৰমী ক্ষমতা আছে। সেয়েহে ইয়াক indian flying barb নামেৰে জনা যায়। ইয়াৰ জীৱনকাল সাধাৰণতে তিনিৰ পৰা পাঁ‌চ বছৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
জাৰ্মান শ্বেফাৰ্ড

জাৰ্মান শ্বেফাৰ্ড হৈছে জাৰ্মানীত উৎপন্ন হোৱা মধ্যমৰ পৰা ডাঙৰ আকাৰৰ কৰ্মৰত কুকুৰৰ এটা প্ৰজাতি। এফ চি আইৰ মতে, প্ৰজাতিটোৰ ইংৰাজী ভাষাৰ নাম জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈকে ইউ কেত "এলচেটিয়ান উল্ফ ডগ" হিচাপে জনাজাত এই প্ৰজাতিটো আনুষ্ঠানিকভাৱে নাম জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডলৈ সলনি কৰা হৈছিল। বাহ্যিকভাৱে ইয়াৰ নেকড়ে বাঘৰ লেখিয়া চেহেৰা স্বত্বেও, জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড হৈছে এক তুলনামূলকভাৱে আধুনিক প্ৰজাতিৰ কুকুৰ, যাৰ উৎপত্তি হৈছিল ১৮৯৯ চনত।

জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড কুকুৰ মূলতঃ ভেড়া পালনৰ বাবে বিকশিত কৰা হৈছিল। কিন্তু সেই সময়ৰ পৰা, তেওঁলোকৰ শক্তি, বুদ্ধিমত্তা, প্ৰশিক্ষণযোগ্যতা আৰু আজ্ঞাকাৰীতাৰ বাবে, বিশ্বজুৰি জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডসকল প্ৰায়ে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ কামৰ বাবে পছন্দৰ প্ৰজাতি হৈ পৰে। উদাহৰন স্বৰুপে বিকলাঙ্গতাৰ সহায়, অনুসন্ধান আৰু উদ্ধাৰ, আৰক্ষী আৰু সামৰিক ভূমিকা, অভিনয় ইত্যাদি। জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড হৈছে আমেৰিকান কেনেল ক্লাবৰ দ্বাৰা দ্বিতীয় সৰ্বাধিক পঞ্জীভুক্ত প্ৰজাতি আৰু ব্ৰিটেইনৰ কেনেল ক্লাবৰ দ্বাৰা সপ্তম সৰ্বাধিক পঞ্জীভুক্ত প্ৰজাতি।

বিৱৰণ

জাৰ্মান শ্বেফাৰ্ডবোৰ মধ্যমীয়াৰ পৰা ডাঙৰ আকাৰৰ কুকুৰ। মতা কুকুৰ প্ৰজাতিৰ উচ্চতা ৬০-৬৫ চেমি (২৪-২৬ ইঞ্চি) আৰু মাইকী কুকুৰৰ ৫৫-৬০ চেমি (২২-২৪ ইঞ্চি)। জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডবোৰ ওখতকৈ দীঘল বেছি হয়। তেওঁলোকৰ কপাল গম্বুজযুক্ত, দীঘল বৰ্গ-কটা মুখ আৰু শক্তিশালী হনু আৰু ক'লা নাক থাকে। চকুবোৰ মজলীয়া আকাৰৰ আৰু মুগা। কাণবোৰ ডাঙৰ আৰু থিয় হৈ থাকে, সন্মুখৰ ফালে খোলা। কিন্তু চলাচলৰ সময়ত কাণদুখন প্ৰায়ে পিছলৈ হালি যায়। জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডৰ ডিঙি দীঘল হয়, যি দ্ৰুত গতিত চলাচল কৰাৰ সময়ত আৰু অনুসৰণ কৰোঁতে উত্তেজিত হৈ ঠিয় হৈ যায়। নেজটো নোমেৰে জোপোহা হয়।

ফটো গেলেৰী

উৎস
কমলা সাংকৃত্যায়ন

কমলা সাংকৃত্যায়ন (; ১৫ আগষ্ট ১৯৩০ – ২৫ অক্টোবৰ ২০০৯) আছিল বিংশ শতিকাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক, সম্পাদিকা আৰু হিন্দী তথা নেপালী সাহিত্যৰ পণ্ডিত। তেওঁ প্ৰখ্যাত বুৰঞ্জীবিদ ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ পত্নী আছিল।

জীৱনী

১৯৩০ চনৰ ১৫ আগষ্ট তাৰিখে, পশ্চিমবংগৰ কালিম্পঙত এক নেপালী দমাই পৰিয়ালত কমলা সাংকৃত্যায়নে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। কমলা সাংকৃত্যায়নৰ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰমন পাৰিয়াৰ আৰু মাতৃৰ নাম চন্দ্ৰমায়া পাৰিয়াৰ। ১৯৪৭ চনত, মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ আগ্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ইতিহাসবিদ ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এগৰাকী পুত্ৰ, জেটা আৰু এগৰাকী কন্যা, জয়া আছিল।

কৰ্মজীৱন

সাংকৃত্যায়ন আছিল এগৰাকী সুপৰিচিত সাহিত্যিক, পণ্ডিত আৰু অনুবাদক। তেওঁ বাল্মিকীৰ ৰামায়ণখন নেপালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দ্য নেচনেল বিব্লিঅ’গ্ৰাফী অৱ ইণ্ডিয়ান লিটাৰেচাৰ (১৯০১–১৯৫৩)ৰ সদস্য আছিল। এছিয়াত ৰামায়ণী পৰম্পৰা, মহামানৱ মহাপণ্ডিত, প্ৰভা, নেপালী সাহিত্য, ৰাহুল সাংকৃত্যায়নকে ধৰি ভালেকেইখন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ বহুকেইটা ভাষাত পাকৈত আছিল।

১৯৫০ চনৰ পৰা নেপালী আৰু হিন্দী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰা তেখেতে হিন্দী আৰু নেপালী সাহিত্যৰ অসংখ্য আঞ্চলিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। বিচাৰ তথা বিৱেচনা শীৰ্ষক ৰচনাৰ সৃষ্টি আৰু সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮২ চনত ভানূপুৰস্কাৰ আৰু ১৯৯৩ চনত মহাপণ্ডিত ৰাহুল সাংকৃত্যয়ন বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল। ভাৰতীয় সাহিত্য বিশ্বকোষ সৃষ্টিতো অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ১৩খন ভিন্ন হিন্দী আৰু নেপালী গ্ৰন্থ আৰু ৫০০ৰো অধিক প্ৰবন্ধ লিখিছিল। তেওঁ দাৰ্জিলিঙৰ লৰেটো কলেজৰ হিন্দী বিভাগৰ মুৰব্বীও আছিল। ২০০৮ চনত তেওঁৰ শেষৰখন গ্ৰন্থ দিব্য মণি প্ৰকাশ পাইছিল।

গ্ৰন্থসমূহ

এছিয়াত ৰামায়ণ পৰম্পৰা
মহামানৱ মহাপণ্ডিত – ১৯৯৫
প্ৰভা – ১৯৯৪ চন
নেপালী সাহিত্য – ১৯৮৬
অসম কি লোককথায়েঁ – ১৯৮১–১৯৯৩
দিব্য মণি – ২০০৮
বিচাৰ তথা বিৱেচনা

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Great Litterateur Dr. Kamala Sankrityayan passed away.
Tribute to Late Dr. Kamala Sankrityayan.
डा. कमला सांकृत्यायन का निधन

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অনুবাদক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাসবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
বাকা বাই

বাকা বাই (প্ৰায় ১৭৭৪-১৮৫৮) এগৰাকী মাৰাঠা ৰাষ্ট্ৰনেতা আৰু নাগপুৰৰ ৰজা দ্বিতীয় ৰাঘোজী ভোঁছলেৰ প্ৰিয় পত্নী আছিল।
স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত নাগপুৰৰ ৰাজদৰবাৰত হোৱা ষড়যন্ত্ৰত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

জীৱন

নাগপুৰৰ ৰাজনীতি

বাকা বাই নাগপুৰ ৰাজ্যৰ মাৰাঠা ৰজা দ্বিতীয় ৰাঘোজী ভোঁছলেৰ চতুৰ্থ আৰু প্ৰিয় পত্নী আছিল। ১৮০৩ চনত আৰগাঁৱৰ যুদ্ধত তেওঁ উপস্থিত আছিল, য'ত মাৰাঠাসকল পৰাস্ত হৈছিল। বাকা বাইক ৰজাৰ ব্যক্তিত্ব আৰু ৰাজ্য পৰিচালনাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। মকৰ্ধোকৰা, আমগাঁও, দিঘোৰি, আদি গাঁৱৰ মালিক হৈ তেওঁ অতি প্ৰভাৱশালী হৈ পৰিল। তেওঁ বিধৱা ৰাণীৰ মৰ্যাদা লাভ কৰি নাগপুৰ ৰাজদৰবাৰত ধৰ্মজী ভোঁছলে, নৰোবা চিটনিছ আৰু গুজাবদাদা-গুজাৰকে ধৰি এটা শক্তিশালী দল গঠন কৰে।

১৮১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহলৈকে আপ্পা চাহাবে আদালতত নিজৰ কৰ্তৃত্ব প্ৰতিষ্ঠা কৰি দ্বিতীয় পাৰ্সোজীক বিষাক্ত কৰি সিংহাসনৰ পথত যিকোনো বাধা নাইকিয়া কৰে। বাকা বাইৰ দলৰ কোনো বিৰোধিতাৰ আগতেই আপ্পা চাহাবে লগে লগে সিংহাসনত আৰোহণ কৰে।

সীতাবুলদী যুদ্ধত ইংৰাজৰ হাতত আপ্পা চাহাব পৰাজিত হয় আৰু ১৮১৮ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত এখন সন্ধি স্বাক্ষৰিত হৈ নাগপুৰক উপনৈৰ মৰ্যাদালৈ হ্ৰাস কৰে। কিন্তু সন্ধি সমাপ্ত হোৱাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁ পুনৰ প্ৰতিৰোধৰ সৃষ্টি কৰে আৰু স্থানীয় গণ্ডসকলক বিদ্ৰোহত উত্থাপন কৰে আৰু মকাৰ্ডোক্ৰ, আমগাঁও, ডিঘোৰী আৰু বাকা বাইৰ অন্যান্য গাঁওসমূহ জ্বলাই দিয়ে। ইফালে বাকা বাই আৰু দ্বিতীয় ৰাঘোজী ভোঁছলেৰ আন বিধৱাসকলক ব্ৰিটিছ আৱাসী মন্ত্ৰী ৰিচাৰ্ড জেনকিন্সে দ্বিতীয় ৰাঘোজী ভোঁছলেৰ মাতৃৰফালৰপৰা নাতি বাজীবাক দত্তক ল'বলৈ বুজাইছিল। বাকা বায়ে অন্যায় নীতিক প্ৰতিহত কৰিবলৈ সকলো শান্তিপূৰ্ণ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিও শেষত ভোঁছলে পৰিয়ালৰ আন সদস্যসকলৰ সৈতে পেঞ্চন লাভ কৰিবলৈ সন্মত হৈছিল। পেঞ্চনৰ সৰ্বাধিক অংশ তাই লাভ কৰিছিল ৫০ লাখ টকা। ১,২০,০০০। এই কথাই ব্ৰিটিছ চৰকাৰক অতিশয় সন্তুষ্ট কৰিছিল, কাৰণ শেহতীয়াকৈ সংযুক্ত হোৱা এখন আগশাৰীৰ মাৰাঠা ৰাজ্য হিচাপে বিদ্ৰোহী কাৰ্য্যৰপৰা পলায়ন কৰাটোৱে মাৰাঠা অঞ্চল আৰু নিজামৰ ৰাজ্যৰ উত্তৰ দিশত বিদ্ৰোহৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰিলেহেঁতেন।

মৃত্যু

১৮৫৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ কোনোবা এটা সময়ত চৌৰাশী বছৰ বয়সত বাকা বাইৰ মৃত্যু হয়। বিশেষকৈ মধ্য প্ৰদেশৰ হিন্দু সম্প্ৰদায়ত তেওঁক তেওঁৰ ধৰ্মপৰায়ণতাৰ বাবে স্মৰণ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
লাচিত বৰফুকন (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

ব্যক্তি
লাচিত বৰফুকন, শৰাইঘাট যুদ্ধৰ আহোম সেনাপতি।
চলচ্চিত্ৰ
লাচিত বৰফুকন (১৯৬১ বোলছবি), লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী আৰু প্ৰবীণ ফুকনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু ১৯৬১ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত অসমীয়া কথাছবি।
গ্ৰন্থ
লাচিত বৰফুকন (গ্ৰন্থ), সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা ৰচিত জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ।
লাচিত বৰফুকন (নাটক), প্ৰবীণ ফুকন-এ ৰচনা কৰা নাটক।
লাচিত বৰফুকন (নাটক), লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী-য়ে ৰচনা কৰা নাটক।
লাচিত বৰফুকন (নাটক), পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা-য়ে ৰচনা কৰা নাটক।
দিৱস
লাচিত দিৱস, লাচিত বৰফুকনৰ স্মৃতিত পালিত দিৱস।
বঁটা
লাচিত বঁটা।

শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
টোপনি

alt=A sleeping girl|

টোপনি হ’ল মানসিক আৰু শাৰীৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ হ্ৰাস পোৱা অৱস্থা, য’ত চেতনাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে আৰু কিছুমান সংবেদনশীল কাৰ্য্যকলাপ বাধাপ্ৰাপ্ত হয়। টোপনিৰ সময়ত পেশীৰ কাৰ্য্যকলাপ আৰু চাৰিওফালৰ পৰিৱেশৰ সৈতে পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া লক্ষণীয়ভাৱে হ্ৰাস পায়। উদ্দীপকৰ প্ৰতি প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰাৰ ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰত টোপনিৰ প্ৰক্ৰিয়াটো জাগ্ৰত হোৱাৰ পৰা পৃথক হ’লেও ইয়াৰ লগত মগজুৰ সক্ৰিয় আৰ্হি জড়িত হৈ থাকে, যাৰ ফলত ই ক’মা বা চেতনাৰ বিকাৰতকৈ অধিক প্ৰতিক্ৰিয়াশীল হয়৷
টোপনি পুনৰাবৃত্তিমূলক সময়ত হয়, য’ত শৰীৰে দুটা সুকীয়া ধৰণৰ মাজত পৰ্যায়ক্ৰমে থাকে: আৰ ই এম (REM:Rapid Eye Movement) আৰু নন-আৰ ই এম টোপনি।যদিও REM ৰ অৰ্থ হৈছে "চকুৰ দ্ৰুত গতি", এই টোপনিৰ ধৰণটোৰ আন বহুতো দিশ আছে, য'ত শৰীৰৰ ভাৰ্চুৱেল পক্ষাঘাতো অন্তৰ্ভুক্ত।
সপোন হ’ল টোপনিৰ কিছুমান পৰ্যায়ত সাধাৰণতে মনত অনিচ্ছাকৃতভাৱে ঘটি থকা প্ৰতিচ্ছবি, ধাৰণা, আৱেগ আৰু অনুভূতি। টোপনিৰ সময়ত শৰীৰৰ বেছিভাগ ব্যৱস্থাই এনাবলিক অৱস্থাত থাকে,যিয়ে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা,স্নায়ু,কংকাল আৰু পেশীৰ তন্ত্ৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰাত সহায় কৰে। এইবোৰ হৈছে গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়া যিয়ে মেজাজ,স্মৃতিশক্তি আৰু জ্ঞানমূলক কাৰ্য্য বজাই ৰাখে আৰু এণ্ডক্ৰাইন আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ কাৰ্য্যত বৃহৎ ভূমিকা পালন কৰে। আভ্যন্তৰীণ চাৰ্কেডিয়ান ঘড়ীয়ে দৈনিক ৰাতি, যেতিয়া আন্ধাৰ হয়,টোপনিত সহায় কৰে। টোপনিৰ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ উদ্দেশ্য আৰু ব্যৱস্থাৰ ওপৰত যথেষ্ট গৱেষণা চলি আছে।
মানুহে বিভিন্ন টোপনিৰ বিকাৰত ভুগিব পাৰে, য’ত ডিছ’মনিয়া, যেনে অনিদ্ৰা, হাইপাৰছ’মনিয়া, নাৰ্কোলেপ্সি, আৰু টোপনিৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগ; পেৰাছ’নিয়া,যেনে টোপনিত খোজ কঢ়া আৰু চকুৰ দ্ৰুত গতি টোপনিৰ আচৰণৰ বিকাৰ; ব্ৰুক্সিজম;আৰু চাৰ্কেডিয়ান ৰিদম আদি টোপনিৰ বিকাৰ। কৃত্ৰিম পোহৰৰ ব্যৱহাৰে মানুহৰ টোপনিৰ ধৰণত যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন আনিছে। কৃত্ৰিম পোহৰৰ সাধাৰণ উৎসসমূহ হল বাহিৰৰ বিজুলীবাটিৰ পোহৰ,মবাইল, টেলিভিচন আদি ইলেক্ট্ৰনিক যন্ত্ৰৰ পৰ্দা, যিয়ে বৃহৎ পৰিমাণৰ নীলা পোহৰ নিৰ্গত কৰে, যিটো সাধাৰণতে দিনৰ লগত জড়িত পোহৰৰ এটা প্ৰকাৰ। ইয়াৰ ফলত টোপনিৰ চক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় মেলাটনিন হৰম’নৰ নিৰ্গমনত ব্যাঘাত জন্মে ।

শৰীৰবিজ্ঞান

টোপনিৰ সময়ত মগজুৰ তৰংগ

নন-আৰ ই এম আৰু আৰ ই এম টোপনি

জাগৰণ

তথ্যসূত্ৰ
চাং চুং-হো

চাং চুং-হো (ইংৰাজী: Chang Ch'ung-ho; জন্ম: ১৭ মে', ১৯১৪ – ১৭ জুন, ২০১৫), বিবাহোত্তৰ নাম চুং-হো চাং ফ্ৰেংকেল হিচাপেও পৰিচিত, এগৰাকী চীনা-আমেৰিকান কবি, কেলিগ্ৰাফাৰ (লিপিকাৰ), শিক্ষাবিদ আৰু 'কুনকু' (Kunqu) অপেৰা গায়িকা আছিল। তেওঁক "চীন গণৰাজ্যৰ অন্তিম গৰাকী প্ৰতিভাশালী মহিলা" বুলি অভিহিত কৰা হয়।

জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

চাং চুং-হোৰ জন্ম ১৯১৪ চনত চাংহাইত হৈছিল। তেওঁলোকৰ পুৰ্বপুৰুষৰ ঘৰ আছিল আনহুইৰ হেফেইত। তেওঁৰ আজোককাক ঝাং শ্বুশ্বেং হুয়াই সৈন্যবাহিনীৰ এজন উচ্চপদস্থ সামৰিক বিষয়া আছিল। তেওঁৰ পিতৃ ঝাং ৱুলিং এজন শিক্ষাবিদ আছিল। তেওঁৰ চাৰি গৰাকী ভগ্নী আৰু ছয়জন ভাতৃ আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী চাং ইউয়েন-হো আৰু দ্বিতীয় ভগ্নী ঝাং ইউন-হো 'কুনকু' বিশেষজ্ঞ আছিল। তেওঁৰ তৃতীয় ভগ্নী চাং চাউ-হো এগৰাকী লেখিকা তথা প্ৰখ্যাত ঔপন্যাসিক শ্বেন চংৱেনৰ পত্নী আছিল। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছিল— এমা ফ্ৰেংকেল আৰু ইয়ান ফ্ৰেংকেল। চাং চুং-হোৱে য়েল বিশ্ববিদ্যালয়, হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু আন ২০ খন বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰম্পৰাগত চীনা সংস্কৃতিৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।

সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ পিছত ১৯৭৯ চনত তেওঁ চীনৰ চুঝৌ ভ্ৰমণ কৰে। ১৯৮৬ চনত তেওঁ বেইজিঙত টাং চিয়ানঝুৰ মৃত্যুৰ ৩৭০ সংখ্যক বাৰ্ষিকী উপলক্ষে আয়োজিত অনুষ্ঠানত অংশ লয়। ২০০৪ চনৰ শৰৎকালত তেওঁ বেইজিঙত এখন চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ ১৭ জুনত ১০১ বছৰ বয়সত কানেকটিকাটৰ নিউ হেভেনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

নিৰ্বাচিত ৰচনাৱলী

তাওহুয়ায়ু (Peach Blossom Fish)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
মামাং দাই

মামাং দাই অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ইটানগৰৰ নিবাসী এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, ঔপন্যাসিক তথা সাংবাদিক। তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস দ্যা ব্লেক হিল-ৰ বাবে ২০১৭ চনত ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

জীৱন

১৯৫৭ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পূব ছিয়াং জিলাৰ পাছিঘাটত মামাং দাইৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ মতিন দাই আৰু মাতৃ অদি দাই। মামাং দাইৰ পৰিয়ালটো অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আদি জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। তেওঁ মেঘালয়ৰ ৰাজধানী শ্বিলঙৰ পাইন মাউন্ট স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে। পাছলৈ তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। পিছত তেওঁ এই বৃত্তি এৰি সাংবাদিকতাৰ কামত মনোনিবেশ কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা আছিল। সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ত তেওঁ দ্যা টেলিগ্ৰাফ, হিন্দুস্থান টাইমচ আৰু দ্যা ছেণ্টিনেলৰ বাবে অবদান আগবঢ়ায়।তেওঁ ৰেডিঅ'ৰ জগতখনৰ লগতে টিভি এয়াৰ আৰু ইটানগৰ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰটো কাম কৰিছিল। তেওঁ ৱৰ্ল্ড ৱাইড ফাণ্ড ফৰ নেচাৰ চমুকৈ 'WWF'ত পূৰ্ব হিমালয় জৈৱ বৈচিত্ৰ্য হটস্পট প্ৰগ্ৰেমত কাম কৰিছিল। তেওঁ ইটানগৰ প্ৰেছ ক্লাবৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক তথা বৰ্তমান অৰুণাচল সাংবাদিক সংগঠনৰ সভাপতি। তেওঁ অধিষ্ঠিত কৰা পদসমূহৰ মাজত অৰুণাচল প্ৰদেশ লিটাৰেৰি চচাইটিৰ সাধাৰণ সম্পাদক, উত্তৰ-পূব লেখক ফোৰামৰ সদস্য আৰু সাহিত্য আৰু সংগীত নাটক অকাডেমিৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ সদস্য পদ উল্লেখযোগ্য। অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰে ২০১৩ চনত অৰুণাচল প্ৰদেশ: দ্যা হিডেন লেণ্ড গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁক বাৰ্ষিক ভেৰিয়াৰ এলৱিন বঁটা প্ৰদান কৰে। তেওঁ ২০১৭ চনত দ্যা ব্লেক হিল উপন্যাসখনৰ বাবে ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
জেৰিনা বালোচ

জেৰিনা বালোচ (উৰ্দু: زرینہ بلوچ, ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৩১ – ২৫ অক্টোবৰ ২০০৫) পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰদেশৰ এগৰাকী সিন্ধী লোক-সংগীতৰ গায়িকা আৰু সুৰকাৰ। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী অভিনেত্ৰী, ৰেডিঅ’ আৰু দূৰদৰ্শনৰ শিল্পী, লেখিকা, শিক্ষয়িত্ৰী, ৰাজনৈতিক কৰ্মী আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। বিপ্লৱী গীত আৰু জেনেৰেল জিয়াৰ সামৰিক একনায়কত্ববাদৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

১৯৩১ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত পাকিস্তানৰ সিন্ধৰ হায়দৰাবাদৰ আল্লাহদাদ চান্দ গাঁৱত জেৰিনাই জন্মগ্ৰহণ কৰে৷ ১৯৪০ চনত তেওঁৰ মাতৃ গুলৰোজ জালালানীৰ মৃত্যু হয়। সিন্ধী গায়ক মহম্মদ জুমনৰ ওচৰত তেওঁ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ পৰিয়ালে দূৰৈৰ আত্মীয় তেওঁৰ বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। তেওঁৰ দুটা সন্তান আছিল: আখতেৰ বালোচ যাক জিনা বুলিও কোৱা হয় (জন্ম ১৯৫২), আৰু আছলাম পাৰভেজ (জন্ম ১৯৫৭)। কিন্তু বালোচ আৰু তেওঁৰ স্বামীৰ মাজত তেওঁৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বিষয়ত মতানৈক্য হোৱাত ১৯৫৮ চনত দুয়োৰে মাজত বিচ্ছেদ ঘটে। ১৯৬০ চনত তেওঁ ৰেডিঅ' হায়দৰাবাদত যোগদান কৰে আৰু ১৯৬১ চনত প্ৰথম সংগীত বঁটা লাভ কৰে। তাৰ পিছত জেৰিনাই সিন্ধী ৰাজনীতিবিদ ৰছুল বাক্স পালিজোৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, ১৯৬৪ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত হায়দৰাবাদত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয় আৰু তেওঁলোকৰ এটি পুত্ৰ, আয়াজ লতিফ পালিজোৰ জন্ম হয়। ১৯৬৭ চনত তেওঁ মডেল স্কুল সিন্ধ বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৭ চনত অৱসৰ লোৱাৰ পিছত ২০০৫ চনত লিয়াকুৱাট নেচনেল হস্পিতালত মগজুৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ কণ্ঠশিল্পী