মানালী

মানালী ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ কুল্লু জিলাৰ কুল্লু চহৰৰ ওচৰৰ এখন ৰিজ'ৰ্ট চহৰ। এই চহৰখন বিয়াছ নদীৰদ্বাৰা গঠিত কুল্লু উপত্যকাৰ উত্তৰ মূৰত অৱস্থিত। ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চিমলাৰপৰা প্ৰায় ২৭০ কিলোমিটাৰ (১৭০ মাইল) উত্তৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী নতুন দিল্লীৰপৰা ৫৪৪ কিলোমিটাৰ (৩৩৮ মাইল) উত্তৰ-পূবে কুল্লু জিলাত অৱস্থিত এই চহৰখন। মনালী ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় পৰ্যটন স্থলী আৰু এই চহৰখন লাহাউল আৰু স্পিটি জিলাৰ লগতে লাডাখৰ লেহ চহৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ হিচাপে কাম কৰে।

মানালী হৈছে লাহাউল (H.P.) আৰু লাডাখৰ মাজেৰে কাৰাকোৰাম পাছলৈ আৰু তাৰ পিছত চীনৰ তাৰিম অৱবাহিকাৰ ইয়াৰকাণ্ড আৰু হোটানলৈকে এক প্ৰাচীন বাণিজ্যিক পথৰ আৰম্ভণি। ভাৰতৰ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি মানালী পৌৰসভাৰ জনসংখ্যা ৮,০৯৬ জন, য’ত ৪,৭১৭ জন পুৰুষ আৰু ৩,৩৭৯ জন মহিলা আছিল। আপডেট কৰা অনুমান অনুসৰি ২০২৫ চনৰ ভিতৰত চহৰখনৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ১১,৭০০ হ'ব। ২০২৫ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন বাৰিষাত মণ্ডী জিলাত প্ৰবল বৰষুণৰ ফলত কেইবাটাও ভূমিস্খলনৰ ফলত ৪ মাইল, পাণ্ডোহ আৰু থালট সুৰংগৰ সমীপৰ চণ্ডীগড়-মানালী ঘাইপথ অৱৰোধ হৈ পৰে।

পৌৰাণিক কাহিনী

হিন্দু ধৰ্মৰ মানৱতাৰ পূৰ্বপুৰুষ মনুৰ নামেৰে মানালীৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। মানালী নামটো মনু-আলয় (অনুবাদ: 'মনুৰ বাসস্থান')ৰ ব্যুৎপত্তি বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। হিন্দু ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞানৰ মতে চক্ৰীয় যুগৰ শেষত এক বৃহৎ বানপানীয়ে পৃথিৱীখন বুৰাই পেলোৱাৰ পাছত মানৱ জীৱনক পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ নিজৰ নাওখনৰপৰাই মানালীত অৱতৰণ কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। মানালীত অৱস্থিত কুল্লু উপত্যকাক প্ৰায়ে "দেৱতাৰ উপত্যকা" বুলি কোৱা হয়। চহৰখনৰ এখন পুৰণি গাঁৱত মনু ঋষিৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা প্ৰাচীন মন্দিৰ আছে।

ভৌগোলিক

]].

জলবায়ু

মানালীৰ জলবায়ু উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় হাইলেণ্ড (Cfb), গৰম গ্ৰীষ্ম, তুলনামূলকভাৱে শীতকাল শীতল আৰু দিনৰ উষ্ণতাৰ উচ্চ তাৰতম্য থাকে। গোটেই বছৰটোৰ তাপমাত্ৰা -৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (১৯ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট)ৰপৰা ৩০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (৮৬ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট)লৈকে হয়, আটাইতকৈ উষ্ণ দিনবোৰ ৩০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (৮৬ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট)তকৈ অধিক আৰু আটাইতকৈ ঠাণ্ডা দিনবোৰ -৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (১৯ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট)ৰ তললৈ পৰে। গ্ৰীষ্মকালত গড় উষ্ণতা ১০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (৫০ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট) আৰু শীতকালত -৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (১৯ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট)ৰপৰা ১৫ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (৫৯ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট)লৈকে হয়।

নৱেম্বৰ মাহত মাহেকীয়া বৰষুণৰ পৰিমাণ ৩১ মিলিমিটাৰ (১.২ ইঞ্চি)ৰপৰা জুলাই মাহত ২১৭ মিলিমিটাৰ (৮.৫ ইঞ্চি)লৈকে হয়। শীতকাল আৰু বসন্ত মাহত গড়ে প্ৰায় ৪৫ মিলিমিটাৰ (১.৮ ইঞ্চি) বৰষুণ হয়, গ্ৰীষ্মকালত বাৰিষাৰ আগমনৰ লগে লগে ই প্ৰায় ১১৫ মিলিমিটাৰ (৪.৫ ইঞ্চি)লৈ বৃদ্ধি পায়। বাৰ্ষিক গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ ১,৩৬৩ মিলিমিটাৰ (৫৩.৭ ইঞ্চি)। মানালীত বৰফ পৰে প্ৰধানকৈ ডিচেম্বৰৰপৰা মাৰ্চ মাহৰ আৰম্ভণিৰ ভিতৰত।

পৰিবহণ

পথ পৰিবহণ

দিল্লীলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ১ নং ৰা]ষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে আম্বালালৈ, তাৰপৰা ২২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে চণ্ডীগড়লৈ আৰু তাৰপৰা বিলাসপুৰ, সুন্দৰনগৰ, মাণ্ডী আৰু কুল্লু চহৰৰ মাজেৰে যোৱা ২১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে দিল্লীলৈ যাব পাৰি। চণ্ডীগড়ৰপৰা মানালীলৈ পথৰ দূৰত্ব ২৮২ কিলোমিটাৰ (১৭৫ মাইল), আৰু দিল্লীৰপৰা মানালীলৈ মুঠ দূৰত্ব ৫৫০ কিলোমিটাৰ (৩৪০ মাইল)। এইচ আৰ টি চি (হিমাচল পথ পৰিবহণ নিগম), এইচ পি টি ডি চি (হিমাচল পৰ্যটন উন্নয়ন নিগম) আৰু ব্যক্তিগত অপাৰেটৰৰদ্বাৰা বাছ সেৱা উপলব্ধ।

আকাশী পথ

নিকটতম বিমানবন্দৰ কুল্লু–মানালী বিমানবন্দৰ (IATA code KUU) কুল্লুৰ ভুণ্টাৰ চহৰত। কুল্লু-মানালী বিমানবন্দৰ নামেৰেও জনাজাত এই বিমানবন্দৰটোত এক কিলোমিটাৰতকৈও অধিক দৈৰ্ঘ্যৰ ৰাণৱে আছে। নতুন দিল্লীৰপৰা এই বিমানবন্দৰলৈ এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ নিয়মীয়া বিমান সেৱা।

হেলিকপ্তাৰ সেৱা

চৰকাৰী চাৰ্টাৰ এজেন্সী পৱনহংসই চিমলাক চণ্ডীগড়, কুল্লু, কাংৰা আৰু ধৰ্মশালাৰ সৈতে সংযোগ কৰি হেলিকপ্টাৰ সেৱা আগবঢ়ায়।

ৰেল পৰিবহণ

বিলাসপুৰত নিৰ্মাণাধীন ভানুপালী-লেহ লাইনৰ এটা ষ্টেচন হ'ব। মানালীৰ ওচৰত কোনো ৰেল ষ্টেচন নাই। নিকটতম ব্ৰড গেজ ৰেলৱে ষ্টেচনসমূহ হৈছে উনা (২৫০ কিলোমিটাৰ (১৫৫ মাইল) দূৰত), কিৰাটপুৰ চাহিব (২৬৮ কিলোমিটাৰ (১৬৭ মাইল)), কলকা (২৭৫ কিলোমিটাৰ (১৭১ মাইল)), চণ্ডীগড় (৩১০ কিলোমিটাৰ (১৯৩ মাইল)) আৰু পাঠানকোট (৩২৫ কিলোমিটাৰ (২০২ মাইল))। নিকটতম নেৰ’গেজ ৰেলৱে ষ্টেচন যোগীন্দৰ নগৰ (১৪৭ কিলোমিটাৰ (৯১ মাইল))ত। কলকা-শিমলা ৰেলপথ হৈছে নষ্টালজিক নেৰ’গেজ পথ, ৰাজ্যৰ ৰাজধানীত শেষ হৈ পথেৰে মানালীলৈ আগবাঢ়িছে।

আকৰ্ষণীয় পৰ্যটনস্থলী

মল ৰোড - মানালীৰ মূল বজাৰ পথ।

হিড়িম্বা মন্দিৰ - পেগোডা শৈলীৰ স্থাপত্যৰ বাবে বিখ্যাত ভীমৰ পত্নী হিদিম্বিৰ নামত উৎসৰ্গিত এক অনন্য কাঠৰ মন্দিৰ।

ঘাটোৎকচ মন্দিৰ - হিড়িম্বাৰ ওচৰত অৱস্থিত। ভীম আৰু হিড়িম্বা দেৱীৰ পুত্ৰ ঘটোৎকচৰ নামত উৎসৰ্গিত।

বশিষ্ঠ মন্দিৰ - বশিষ্ঠ গাঁৱত অৱস্থিত। ইয়াৰ চালফাৰযুক্ত উষ্ণ পানীৰ উৎস আৰু ভগৱান বশিষ্ঠ, শিৱ আৰু ৰামক উৎসৰ্গিত মন্দিৰৰ বাবে জনাজাত।

মনু মন্দিৰ - হিন্দু পৰম্পৰাত মানৱ জাতিৰ সৃষ্টিকৰ্তা বুলি গণ্য কৰা মহৰ্ষি মনুৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা প্ৰাচীন মন্দিৰ।

ৰোহটাং পাছ - মানালীৰপৰা প্ৰায় ৫১ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত, সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা ৩৯৭৯ মিটাৰ (১৩,০৫০ ফুট) উচ্চতাত; কুল্লু উপত্যকাক লাহাউল আৰু স্পিটিৰ সৈতে সংযোগ কৰে আৰু ই এক জনপ্ৰিয় পৰ্যটন স্থলী।

বাৰা লাচা পাছ - অঞ্চলটোৰ আন এটা উচ্চ পাহাৰীয়া পাছ, যিয়ে জান্সকাৰ আৰু লাডাখলৈ যোৱাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে, প্ৰায়ে ট্ৰেকিং চাৰ্কিটত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

অটল সুৰংগ - মানালী-লেহ ঘাইপথৰ ৰোহটাং পাছৰ তলত পাৰ হয়। ১০,০০০ ফুটৰ ওপৰৰ আটাইতকৈ দীঘল ঘাইপথৰ সুৰংগ।

সোলাং উপত্যকা - মানালীৰপৰা ১৪ কিলোমিটাৰ উত্তৰত, ৰসাল সেউজীয়া ঢাল আৰু এটা স্কি ৰিজৰ্ট প্ৰদান কৰে। স্নো পইণ্ট নামেৰে জনাজাত।

হামতা পাছ - মানালী আৰু চন্দ্ৰ উপত্যকাৰ মাজৰ এটা দৃশ্য-পট পাছ।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহ