ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হাউছছ

হাউছছ (ইংৰাজী: *H₂éwsōs বা *Haéusōs; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'দোকমোকালি') প্ৰাক-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় পৌৰাণিক কাহিনীত দোকমোকালিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱীৰ পুনৰ্গঠিত প্ৰাক-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় নাম।

পৰৱৰ্তী পৰম্পৰাত তেওঁৰ চৰিত্ৰায়নৰ সামঞ্জস্যৰ লগতে ঋগবেদত উল্লেখিত দেৱী ঊষাৰ গুৰুত্বৰ বাবে আদি ইণ্ডো-ইউৰোপীয় ভাষীসকলে পূজা কৰা অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা/দেৱী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

তেওঁৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ পিছৰ কিছুমান পৰম্পৰাত বাল্টিক সূৰ্য্য-দেৱতা ছুলৰ দৰে সৌৰ দেৱতাসকলৰ বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে সানমিহলি কৰা হৈছে, কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত অন্যান্য পৌৰাণিক কাহিনীসমূহত দেৱীসকললৈও সম্প্ৰসাৰিত আৰু প্ৰভাৱিত কৰা হৈছে।

প্ৰভাৱ

মাইকেল উইটজেলৰ মতে শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ পূজনীয় জাপানীজ প্ৰাতঃ দেৱী উজুমে বৈদিক ধৰ্মৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আছিল। নৃতত্ত্ববিদ কেভিন টুইটে কয় যে জৰ্জিয়াৰ দেৱী ডালিৰ সৈতেও ইণ্ডো-ইউৰোপীয় পুৱাৰ দেৱীসকলৰ সৈতে কেইবাটাও সাদৃশ্য দেখা যায়।

গ্ৰীক কিংবদন্তিৰ প্ৰেম, সৌন্দৰ্য আৰু যৌন আচৰণৰ দেৱী এফ্ৰোডাইটি ইণ্ডো-ইউৰোপীয় পুৱাৰ দেৱীৰ সম্ভাৱ্য পৌৰাণিক বংশধৰ হ’ব পাৰে। পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ পিতৃ (জ্যুছ বা ইউৰেনাছ) হিচাপে আকাশ দেৱতা আৰু ৰঙা তথা সোণালী ৰঙৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই সাদৃশ্যৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। ইলিয়াডত এফ্ৰোডাইটিক এজন মৰ্ত্যলোকে আঘাত কৰে আৰু তেওঁ মাকৰ (ডাইঅ'ন) কোলাত সান্ত্বনা বিচাৰে। ডাইঅ'নক জ্যুছৰ মহিলা সমকক্ষ হিচাপে দেখা যায় আৰু ব্যুৎপত্তিগতভাৱে প্ৰাক-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় মূল *ডাইউছৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি ভবা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
কৱদ্ধৰ লগত সাক্ষাত্

২১ অধ্যায় ।

কবন্ধৰ লগত সাক্ষাত ।

পায়া দুইকো কৱন্ধে ধৰিলে কুতূহলে ।

গিলিবাক লাগি কোল চপাইলেক বলে ॥১

ৰাঘৱে বোলন্ত সিদ্ধি কৈকেয়ীৰ কায ।

পাপিষ্ঠীৰ কাযে প্ৰাণ যাইব বন মাজ ॥২

ভৰতে কৰোক ৰাজ্য কৰি ৰঙ্গ মন ।

ধিক ধিক মোহোৰ জীৱন অকাৰণ ॥৩

লক্ষ্মণে বোলন্ত নুই অনুশোচ বেলা ।

দুৰ্ঘোৰ আপদে পাইলে নুজুৱাই হেলা ॥৪

ঝাণ্ট কৰি আসা দুয়ো খড্গক ধৰিয়ো ।

দুৰাচাৰ ৰাক্ষসৰ বাহুক ছেদিয়ো ॥৫

কৱন্ধে বোলন্ত তোৰা দুইজন কহিৰ ।

হাতে ধৰি জানিলোঁ ক্ষত্ৰিয় মহাবীৰ ॥৬

ত্ৰিভুৱনে নাহি হেন মুনিষ অচল ।

তোৰা দুই টানন্তে টুটুল মোৰ বল ॥৭

দেৱাসুৰ মাঝে যত মুনিষ দেখিলোঁ ।

সবাতো অধিক তোৰা সবক দেখিলোঁ ॥৮

মোৰ হাতে পৰিয়া নভৈল এভো কাল ।

কিনো নিদাৰুণ এভো মুনিষ বিশাল ॥৯

বিধিয়ে আহাৰ মোৰ মিলাইলেক আনি ।

বাৱে লৈয়ো মাৰোঁ বোলা আপোনক হানি ॥১০

কৱন্ধ ৰাক্ষস পাছে বলত ঘটিল ।

দুই ভাই খাণ্ডা লৈয়া দুই হাত কাটিল ॥১১

বাহুছেদ ভৈলা দেখি ৰঙ্গবৰ পাইল ।

ৰাম লক্ষ্মণক জানি মাত পুৰুজাইল ॥১২

কৈৰ পৰা আসি ভৈলা তোমাৰ কি নাম ।

ত্ৰিভুৱনে নাহি বীৰ তোমাৰ উপাম ॥১৩

লক্ষ্মণে কহিলা আপোনাৰ যত কায ।

আমাসাৰ পিতৃ দশৰথ মহাৰাজ ॥১৪

কৈকেয়ীৰ বোলে বনে পঠাইলন্ত বাপে ।

আপোনো মৰিলা পাছে আমাৰ সন্তাপে ॥১৫

এহেন্তেসে ৰাম বৰ নিকাৰক পাইলা ।

ইহান ঘৰণী বন মাঝত হৰাইলা ॥১৬

তাহাঙ্ক খোজন্তে ফুৰোঁ আতি দুঃখ মন ।

তুমি কোন হেন বেশে কহা এতিক্ষণ ॥১৭

কৱন্ধে বোলয় ভৈলা ৰাম অৱতাৰ ।

আমাৰ ভৈলেক আৱে শাপৰ উদ্ধাৰ ॥১৮

পূৰ্ব্বত আছিলোঁ আমি গন্ধৰ্ব্বৰ বেশ ।

ৰাক্ষস স্বৰূপ ধৰি আইলোঁ বন দেশ ॥১৯

ঋষি সকলক পাই অন্যায় কৰিল ।

স্থূলশিৰা নামে ঋষি আমাক শাপিল ॥২০

আমি মহা ঋষিৰ জনিলি তই ভয় ।

বিকৃত ৰাক্ষস হুইবে নাহিকে সংশয় ॥২১

হাত যোড়ে পাছে মই কৰিলোঁ কাতৰ ।

শাপ অনন্তৰে ঋষি মোক দিলা বৰ ॥২২

যিকালত ৰামচন্দ্ৰ হোন্ত অৱতাৰ ।

তেহেঁ গৈয়া বাহুছেদ কৰিবে তোমাৰ ॥২৩

তৈসানি আপোন দেহ পাইবা মহাবীৰ ।

এহি বুলি অন্তৰ্দ্ধান ভৈলা স্থূলশিৰ ॥২৪

দনু নামে ভৈলোঁ আমি ৰাক্ষস বিশাল ।

আৰাধিলোঁ ব্ৰহ্মাক জপিলো চিৰকাল ॥২৫

মহাযত্ন কৰিয়া ব্ৰহ্মাক আৰাধিলোঁ ।

চিৰকাল জীবাক তেহেন্তে বৰ দিল ॥২৬

ব্ৰহ্মাৰ বৰত মৰিবাক নাহি ডৰ ।

ইন্দ্ৰক সমৰ কৰিলোহোঁ একেশ্বৰ ॥২৭

লক্ষিলন্ত সুৰপতি আমাৰ প্ৰৱন্ধ ।

বজ্ৰ হানি শৰীৰে বৈসাইলা মোৰ স্কন্ধ ॥২৮

দেখিয়োক শিৰ মোৰ নাহিকে গলত ।

শৰীৰে পশিয়া ৰৈল বজ্ৰৰ ঘাৱত ॥২৯

দেৱৰাজ আমাক কৰিলা হেন দান ।

বৰৰ প্ৰভাৱে তভো নগৈল পৰাণ ॥৩০

স্তুতি কৰি বুলিলোঁ শুনিয়ো দেৱৰাই ।

চক্ষু মুখ নাহি দিয়ো জীবাৰ উপায় ॥৩১

হেন শুনি ইন্দ্ৰৰ পলাই মনোদুঃখ ।

দীৰ্ঘ দুই বাহু দিলা হৃদয়ত মুখ ॥৩২

প্ৰহৰেক পথমানে হাত মেলি পাওঁ ।

পশু সব মাৰি আনি গোটহি ছোবাওঁ ॥৩৩

তোমাৰ প্ৰসাদে আৱে পাইলোঁ নিজথান ।

ঝাণ্টে কৰি পোৰা মোক হৌক দিব্যজ্ঞান ॥৩৪

গাত খানি কৱন্ধক চিতাত তুলিল ।

অনেক প্ৰৱন্ধে তাক দোভায়ো পুৰিল ॥৩৫

জগতৰ নাথে সতকাৰক কৰিল ।

ৰাক্ষস গুচিয়া দিব্য ৰূপক ধৰিল ॥৩৬

আকাশত থাকি ভৈল গন্ধৰ্ব্বৰ বেশ ।

ৰথে চৰি ৰামক বোলয় উপদেশ ॥৩৭

শুনিয়োক ৰাম তিনি ভুবনৰ নাহা ।

উপায় বোলোহোঁ তুমি পূৰ্ব্বদিশে যাহা ॥৩৮

চম্পানামে সৰোবৰ কতোদূৰে থিত ।

ঋষ্যমুখ গিৰি আছে তাৰ সন্নিহিত ॥৩৯

সুগ্ৰীৱ বানৰ আছে তাহাতে লুকাই ।

বালিৰাজা গুচাইলেক দেশৰ ডকাই ॥৪০

বালিৰাজা জিনিল সুগ্ৰীব হাৰি দুঃখে ।

পাঞ্চগুটী বানৰ আছয় ঋষ্যমুখে ॥৪১

ঝাণ্ট কৰি আপুনি চলিয়ো আগবাঢ়ি ।

জ্যেষ্ঠভাই বালি তান ভাৰ্য্যা নিলে কাঢ়ি ॥৪২

তেহেঁ সমে গৈয়া তুমি কৰাহা সখিত্ব ।

মাৰিব ৰাৱণে তেহেঁ হৈব উপস্থিত ॥৪৩

হেন বুলি কৱন্ঝ স্বৰ্গক চলি গৈলা ।

ৰঙ্গে ৰাম লক্ষ্মণ তথাত চল গৈলা ॥৪৪
কাটালিন কাৰিক'

কাটালিন কাৰিক' (, উচ্চাৰণ-kɒrikoː kɒtɒlin; জন্ম ১৭ জানুৱাৰী ১৯৫৫) এগৰাকী হাংগেৰীয়ান-আমেৰিকান জৈৱ-ৰসায়নবিদ। তেওঁ ৰাইব'নিউক্লিক এচিড (RNA) মাধ্যমৰ প্ৰণালী বিশেষকৈ ইন্‌ ভিত্ৰ' পদ্ধতিৰে ট্ৰেন্সক্ৰাইব কৰা বাৰ্তাবহক আৰ এন এ (messenger RNA) যোগেৰে প্ৰ'টিন প্ৰতিস্থাপন চিকিৎসাত গৱেষণা কৰে। কাৰিক'ৱে বৈজ্ঞানিক সমাজৰ বাধা আৰু সন্দেহ সত্বেও mRNA প্ৰতিষেধকৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তি স্থাপন কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ ২০২৩ চনত শৰীৰতত্ত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।

কাৰিক' ২০০৬ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে RNARxৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আছিল। ২০১৩ চনৰ পৰা তেওঁ BioNTech আৰ এন এ ফাৰ্মাচিউটিকেলছৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। প্ৰথমে উপ-সভাপতি হিচাপে আৰু ২০১৯ চনত জ্যেষ্ঠ উপ-সভাপতিলৈ পদোন্নতি লাভ কৰে। তেওঁ পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী সংলগ্ন অধ্যাপকো আছিল।

কাৰিক'ই কৰ্মৰাজিৰ ভিতৰত RNA-মাধ্যমেদি ৰোগ-প্ৰতিৰোধ সক্ৰিয়কৰণৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষণা অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ ফলত আমেৰিকান ইম্যুন'ল'জিষ্ট ড্ৰু ৱেইছমেনৰ লগত আৰ এন এ-ৰ ৰোগ-প্ৰতিৰোধ সক্ৰিয়কৰণ বশ কৰা নিউক্লিঅ'চাইড পৰিৱৰ্তনৰ সহ-আৱিষ্কাৰ সম্ভৱ হয়। mRNAৰ চিকিৎসাগত দিশৰ ক্ষেত্ৰত এয়া পৰৱৰ্তী খোজ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। ৱেইছমেনৰ সৈতে মিলি তেওঁৰ হাতত নন-ইমিউন'জেনিক, নিউক্লিঅ'চাইড-পৰিৱৰ্তিত আৰ এন এ-ৰ প্ৰয়োগৰ বাবে আমেৰিকান পেটেণ্ট আছে। এই প্ৰযুক্তিক BioNTech আৰু Moderna ৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ প্ৰ'টিন প্ৰতিস্থাপন প্ৰযুক্তি বিকশিত কৰিবলৈ অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল যদিও ইয়াক তেওঁলোকৰ ক'ভিড-১৯ প্ৰতিষেধকৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

mRNA সম্পৰ্কীয় কামৰ বাবে কাৰিক' আৰু ৱেইছমেনে বহুতো বঁটা লাভ কৰিছে, য'ত ২০২৩ চনৰ শৰীৰতত্ত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা, লাস্কাৰ-ডিবেকি ক্লিনিকেল মেডিকেল ৰিচাৰ্চ বঁটা, টাইম আলোচনীৰ ২০২১ চনৰ নায়ক, আৰু ২০২২ চনত জৈৱ ঔষধ বিজ্ঞানৰ টাং বঁটা বঁটা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হাংগেৰীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
পিলি য়েছা

পিলি য়েছা (তুলু: ಪಿಲಿ ಏಸ) অৰ্থ “বাঘৰ মুখা” হৈছে ভাৰতৰ উপকূলীয় ৰাজ্য কৰ্ণাটকৰ এক অনন্য লোক-নৃত্য। নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত দুৰ্গা দেৱীক সন্মান জনাই পিলি য়েছা নৃত্য কৰা হয়। দুৰ্গা দেৱীৰ প্ৰিয় প্ৰাণী হৈছে বাঘ (যাক মাৰ্ণেমি (mārnemi) বুলি কোৱা হয়)। মংগলুৰুৰ দশেৰা উৎসৱত প্ৰদৰ্শিত এই অনুষ্ঠানত বৃহৎ সংখ্যক অনুৰাগীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে। পিলি য়েছাৰ উৎপত্তি কৰ্ণাটকৰ উড়ুপি জিলাত হৈছিল আৰু আদিতে কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী/মোছাৰুকুড়িকে আৰু গণেশ চতুৰ্থীৰ সময়ত মংগলুৰু, উড়ুপি, মোড়বিদ্ৰি, কুন্দাপুৰ আৰু তুলুনাডুৰ আন বহু ঠাইত পৰিবেশন কৰা হৈছিল।

দল

সাধাৰণতে পাঁচৰ পৰা দহজন বা তাতকৈ অধিক যুৱকে লগ হৈ এটা দল গঠন কৰে। তেওঁলোকৰ তিনিৰ পৰা পাঁচজনে ৰং আৰু সাজ-পোছাক পিন্ধি নিজৰে বাঘৰ ৰূপ দিয়ে আৰু দুজন বা তিনিজন ঢোলবাদকৰ সৈতে এটা দল তৈয়াৰ কৰে। এই ঢোলবাদক সকলক তুলু ভাষাত থাচে (thaase) বুলি কোৱা হয়। এই নৃত্য দলটোৰ এজন দলপতি বা পৰিচালক থাকে। নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত থাচেৰ সৈতে এই নৃত্য দলটোৱে নিজৰ চহৰৰ ৰাজপথত ঘূৰি ঘূৰি নৃত্য কৰে। তেওঁলোকে ঘৰ-দুৱাৰ আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানত বা পথৰ কাষত প্ৰায় দহ মিনিটমান সময় অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ অভিনয় পৰ্যবেক্ষণ কৰা লোকসকলৰ পৰা কিছু ধন সংগ্ৰহ কৰে।

নৱৰাত্ৰিৰ শেষ দিনালৈকে এই দলটোৱে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে, আৰু প্ৰায় সকলোৱেই মংগলাদেৱী, গোকৰ্ণনাথেশ্বৰ, ভেংকতৰমণ মন্দিৰৰ দৰে বিভিন্ন মন্দিৰৰ দ্বাৰা আয়োজিত শাৰদা শোভাযাত্ৰাত অংশ গ্ৰহণ কৰে। শোভাযাত্ৰা শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকেও পৰিবেশন বন্ধ কৰে দেহৰ ৰং আঁতৰায়।

সাজ-পাৰ

তুলু ভাষাত ‘পিলি’ৰ অৰ্থ হৈছে “বাঘ” তথাপি নৃত্যশিল্পীসকলে নিজকে কেতিয়াবা ‘নাহৰফুটুকী’ বা ‘চিতা’ৰ দৰে আঁকিও সজাইছিল। ঠাই অনুসৰি সাজ-পোছাক ভিন্ন হ’ব পাৰে, মংগলুৰুত ব্যৱহৃত সাজ-পাৰ উড়ুপি জিলাৰ তুলনাত বেলেগ। প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে সাধাৰণতে কেৱল বাঘৰ ছালৰ দৰে অংকন কৰি থোৱা সৰু পায়জামা বা নিকাৰহে পিন্ধে। তেওঁৰ বাকী উদং শৰীৰ আৰু মুখখন বিভিন্ন শৈলীৰে বাঘ, চিতা, নাহৰফুটুকীৰ দৰে ৰঙেৰে অংকন কৰা হয়। কেতিয়াবা নকল নোম লগাই তৈয়াৰ কৰা মুখা আৰু নেজ পৰিধান কৰি নিজকে দেখিবলৈ সম্পূৰ্ণ বাঘৰ দৰে কৰি তোলা হয়।

দেহত সানি লোৱা ৰংবোৰৰ বাবে ছালত জ্বলা-পোৰা অনুভৱ কৰে। কিন্তু উদযাপনৰ অংশ হোৱাৰ লগতে বন্ধৰ সময়ছোৱাত কিছু অতিৰিক্ত ধন উপাৰ্জন কৰাৰ স্বাৰ্থত এয়া তেওঁলোকে সহ্য কৰে। পূৰ্ৱতে এয়া তেওঁলোকে ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ অংশ হিচাপে কৰিছিল। ৰংটো শৰীৰত দুদিনমান ৰাখি থোৱা হয় আৰু প্ৰয়োজন হ’লে পুনৰ ৰং কৰা হয়।

দক্ষতা

ব্যক্তিভেদে দক্ষতা বেলেগ বেলেগ হ’লেও এই নৃত্য কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় মৌলিক দক্ষতা হ’ল বাঘ নৃত্যৰ শৈলীবোৰ জনা আৰু ইয়াৰ বাবে পৰ্যাপ্ত সহন শক্তি থকা দৰকাৰ। শিল্পীসকলে প্ৰদৰ্শন কৰা সাধাৰণ দক্ষতাসমূহ হ’ল মুখৰ পৰা জুই নিৰ্গত কৰা, হাতেৰে খোজ কঢ়া, হাতত ভৰ দি থিয় হোৱা, জিমনাষ্টিকৰ কৌশল, পিছলৈ বেঁকা কৰি মুখেৰে টকা তুলি অনা, দাঁতেৰে আকিমুড়ি (৪২ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ বান্ধি থোৱা চাউল) ওপৰলৈ তুলি পিছলৈ দলিয়াই দিয়া ইত্যাদি।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

২০১৪ চনৰ কানাড়া চিনেমা উলিড়াভাৰু কন্দন্থেত (Ulidavaru Kandanthe) বাঘ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল য’ত চৰিত্ৰটোৰ এটা (অভিনেতা অচ্যুত কুমাৰ) পিলি য়েছা সৈন্যৰ অন্তৰ্গত। লগতে ইয়াত বাঘ নৃত্যৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণৰূপে উৎসৰ্গিত “পিলিভেছা বিটছ” (Pilivesha Beats) শীৰ্ষক গীত এটাও আছে।

২০২১ চনৰ “গৰুড়া গমনা বৃষভা বাহনা” (Garuda Gamana Vrishabha Vahana) ছবিখনতো পিলি য়েছাৰ চমু ইতিহাস আৰু বিৱৰণ উপস্থাপন কৰা হৈছিল। ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰ ‘শিৱা’ই (অভিনেতা ৰাজ বি. শেট্টী) ইয়াত বাঘৰ নৃত্য “সজুগাড়া ছোজু মাল্লিগে” (Sojugada sooju mallige) গীতটোত বাঘ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

চিত্ৰ বীথিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
নটৰ ডেম কলেজ, ঢাকা

time=1:07|
নটৰ ডেম কলেজ (, ) বাংলাদেশৰ ঢাকাৰ পুৰণি শিক্ষানুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ১৯৪৯ চনত এইখন চেণ্ট গ্ৰেগৰী কলেজ হিচাপে স্থাপন কৰা হৈছিল। নটৰ ডেম কলেজত কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য তিনিওটা শাখা উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পৰা ডিগ্ৰী পৰ্যন্ত অধ্যয়ন কৰাৰ সুবিধা আছে।

অধ্যক্ষৰ তালিকা

ক্ৰমিক নং
অধ্যক্ষ
কাৰ্যকাল
১
জন হ্যাৰিংটন
১৯৪৯–১৯৫৪
২
জেমছ মাৰ্টিন
১৯৫৪–১৯৬০
৩
থিওটোনিয়াছ অমল গাঙ্গুলী
মাৰ্চ ১৯৬০ – অক্টোবৰ ১৯৬০
৪
উইলিয়াম গ্ৰাহাম
১৯৬০–১৯৬৭
৫
জন ভ্যাণ্ডেন বোস
১৯৬৭–১৯৬৯
৬
জোছেফ পিশোতো
১৯৬৯–১৯৭০
৭
ৰিচাৰ্ড উইলিয়াম টিম
১৯৭০–১৯৭১
৮
অ্যামব্ৰোছ হুইলাৰ
১৯৭১–১৯৭৬
৯
জোছেফ পিশোতো
১৯৭৬–১৯৯৮
১০
বেঞ্জামিন কস্তা
১৯৯৮–২০১২
১১
হেমন্ত পিউছ ৰোজাৰিঅ'
২০১২–

তথ্য উৎস

বাহ্যিক লিংক

Official website
Notre Dame Science Club
Notre Dame International Understanding and Relation Club
Rotaract Club of Notre Dame College
Notre Dame IT Club

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:পোখালি
৯ ফেব্ৰুৱাৰী

৯ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৪০তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩২৫টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩২৬টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -

ঘটনাৱলী

১৯০০ – ডেভিছ কাপ প্ৰতিযোগিতাৰ আৰম্ভণি।
১৯৭১ – এপ'ল' অভিযান: চন্দ্ৰপৃষ্ঠত তৃতীয়বাৰ অৱতৰণৰ পিছত এপ'ল' ১৪ পৃথিৱীলৈ ঘূৰি আহে।
১৯৮৬ – সৌৰ জগতৰ অন্তঃভাগত হেলিৰ ধুমকেতু দেখা পোৱা গৈছিল।
১৯৯৬ - ৰাসায়নিক মৌল ক'পাৰনিচিয়াম (Cn)ৰ আৱিষ্কাৰ।
২০২৫ – ছত্তীসগঢ়ৰ বিজাপুৰ জিলাত সেনা আৰু নক্সালবাদীৰ মাজত সংঘৰ্ষত ৩১ গৰাকী নক্সালবাদী আৰু ২ গৰাকী সেনা নিহত হয়।

জন্ম

১৯০৭ - বিনোদিনী ৰমনভাই নীলকণ্ঠ, গুজৰাটী লেখিকা, অনুবাদিকা আৰু অধ্যাপিকা।
১৯৩০ - কেশৱানন্দ দেৱগোস্বামী, অসমীয়া গৱেষক, সংগীতজ্ঞ আৰু সাহিত্যক।
১৯৪০ - জে. এম. কয়েৎজে, দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ঔপন্যাসিক, নিবন্ধকাৰ, সাহিত্য সমালোচক।
১৯৪৫ - য়শ্বিনৰী অহচুমি, জাপানী কোষ জীৱবিজ্ঞানী আৰু অট'ফেগী বিশেষজ্ঞ।
১৯৫৮ - অমৃতা সিং, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
১৯৬৯ - জিমি স্মিথ, আমেৰিকান ফুটবল খেলুৱৈ।

মৃত্যু

১৯৮১ - এম. চি. ছাগ্লা, ভাৰতৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী। (জন্ম ১৯০০)
১৯৮৪ - বালাসৰস্বতী, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী।
২০১২ - অ'. পি. দত্ত, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক আৰু চিত্ৰনাট্য লিখক। (জন্ন ১৯২২)
২০২২ - অপূৰ্ব বেজবৰুৱা, অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী, কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক।

দিৱস

ছেণ্ট মাৰোণ দিৱস (লেবানন)।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
জিঞাখাটী

জিঞাখাটী (, বৈজ্ঞানিক নাম-Merops philippinus) 'Meropidae' গোটৰ এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই সাধাৰণতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়৷ ই প্ৰধানকৈ এবিধ পৰিভ্ৰমণকাৰী চৰাইৰ প্ৰজাতি৷

বিতৰণ

সমগ্ৰ ভাৰত, ম্যানমাৰ, আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কিছু অংশত এই প্ৰজাতিটোৰ প্ৰজননৰ বিস্তৃতি খণ্ডিতভাৱে সিঁচৰতি হৈ আছে৷ ভাৰতত ইহঁতে গোদাৱৰী, কাবেৰী, টুংগা বদৰা আৰু কৃষ্ণা নদীকে ধৰি কেইবাখনো নদী উপত্যকাত প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়। শ্ৰীলংকাৰ পূব অঞ্চলতো ইহঁতে বাহ সজাৰ তথ্য পোৱা গৈছে‍।

জিঞাখাটী বহু ঠাইত ঋতুভিত্তিক আৰু টাঞ্জুং টুয়ান (পশ্চিম মালয়েছিয়া) আৰু প্ৰমছ্ৰি হিল (দক্ষিণ থাইলেণ্ড)ৰ দৰে কিছুমান ঠাইত দিনৰ ভাগত সামূহিকভাৱে প্ৰব্ৰজন কৰা বুলি জনা যায়। মালয়েছিয়া আৰু ভাৰতৰ কিছু অংশত ইহঁত শীতকালীন পৰিভ্ৰমী চৰাই৷ গুজৰাট আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম উপদ্বীপৰ কিছুমান অঞ্চলত নীলা গালযুক্ত জিঞাখাটী আৰু জিঞাখাটী অপ্ৰজনন পৰিসৰত দেখা যায়।

বিৱৰণ

জিঞাখাটীৰ দেহৰ বৰণ এই গোটৰ অন্য চৰাইবোৰৰ দৰেই খুবেই বৰ্ণময়৷ ইয়াৰ দেহটো মূলতঃ সেউজীয়া৷ ইয়াৰ মুখত নীলা দাগ আৰু চকুৰ কাষত ক'লা আঁচ থাকে৷ ইয়াৰ ডিঙি হালধীয়া আৰু মুগা বৰণৰ৷ জিঞাখাটীৰ নেজ নীলা, ঠোঁটৰ বৰণ আকৌ ক'লা৷ ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ২৩-২৬ ছে: মি: পৰ্য্যন্ত হ'ব পাৰে৷ মতা আৰু মাইকীৰ বাহ্যিক গঠন প্ৰায় একে৷

আচৰণ

জিঞাখাটীয়ে বিষুৱীয় অঞ্চলৰ মুকলি বাসস্থান যেনে খেতি-পথাৰ, উদ্যান আদিত প্ৰজনন কৰে৷ ইয়াক প্ৰায়ে জলাশয় সমূহৰ আশে পাশে দেখিবলৈ পোৱা যায়৷

খাদ্য

এই গোটৰ অন্যান্য চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ দৰেই ইও প্ৰধানকৈ পোক-পতংগ,জিঞা, বৰল আদি খাই জীয়াই থাকে৷ ই এই চিকাৰসমূহ বতাহতে ঠোঁটেৰে ধৰিব পাৰে৷ ধৰাৰ পিছত চিকাৰক জিৰণি লোৱা ঠাইত মৰিয়াই মাৰি পেলাই জিঞাখাটীয়ে ভক্ষণ কৰে৷

প্ৰজনন

জিঞাখাটী সাধাৰণতে জাক পাতি বসবাস কৰা দেখা যায়৷ ইহঁতে নদীকাষৰীয়া বালিময় বা মুকলি খেতি পথাৰত ক'লনি গঠন কৰি বাহ সাজে৷ ই মাটিত দীঘলীবা সুৰংগ খান্দি তাৰ ভিতৰত পাঁচৰ পৰা সাতটাকৈ কণী পাৰে৷ মতা আৰু মাইকী দুয়ো কণীৰ যত্ন লয়৷

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মাছৰোকা
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
দত্তাত্ৰেয় বালকৃষ্ণ কলেলকাৰ

দত্তাত্ৰেয় বালকৃষ্ণ কলেলকাৰ (১ ডিচেম্বৰ ১৮৮৫ – ২১ আগষ্ট ১৯৮১) জনপ্ৰিয়ভাৱে কাকা কালেলকাৰ নামেৰে পৰিচিত, ভাৰতীয় স্বাধীনতা কৰ্মী, সমাজ সংস্কাৰক, সাংবাদিক আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ দৰ্শন (গান্ধীবাদ) আৰু পদ্ধতিৰ বিশিষ্ট অনুগামী লোক আছিল।

জীৱনী

১৮৮৫ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত সতৰাত জন্মগ্ৰহণ কৰা কালেলকাৰে মহাৰাষ্ট্ৰৰ সাৱন্তৱাড়ীৰ সমীপৱৰ্তী কালেলী নামৰ পৰিয়ালৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাঁৱৰ নামানুসাৰে তেওঁৰ উপাধি কালেলকাৰ পাইছিল। ১৯০৩ চনত মেট্ৰিক উত্তীৰ্ণ হৈ কৰি ১৯০৭ চনত পুনেৰ ফাৰ্গুচন কলেজৰপৰা দৰ্শনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এল এল বিৰ প্ৰথম বৰ্ষৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। আৰু ১৯০৮ চনত বেলগাঁৱৰ গণেশ বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে। “ৰাষ্ট্ৰমত’’ নামৰ এখন জাতীয়তাবাদী মাৰাঠী দৈনিক কাকতৰ সম্পাদকীয় দলত কিছুদিন কাম কৰিছিল, আৰু তাৰ পিছত ১৯১০ চনত বৰোদাৰ গংগানাথ বিদ্যালয় নামৰ এখন বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯১২ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে জাতীয়তাবাদী মনোভাবৰ বাবে বিদ্যালয়খন বলপূৰ্বকভাৱে বন্ধ কৰি দিয়ে। তেওঁ পদব্ৰজে হিমালয়লৈ গৈ পাছলৈ ১৯১৩ চনত বাৰ্মা (ম্যানমাৰ) ভ্ৰমণত আচাৰ্য কৃপালিনীৰ সৈতে যোগদান কৰে। ১৯১৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহাত্মা গান্ধীক লগ পাইছিল।

গান্ধীৰ প্ৰভাৱত তেওঁ সাবৰমতী আশ্ৰমৰ সদস্য হয়। তেওঁ সাবৰমতী আশ্ৰমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শালাত অধ্যাপনা কৰিছিল। কিছুদিন তেওঁ আশ্ৰমৰ চৌহদৰপৰা পৰিচালিত সৰ্ৱোদয়া সাময়িকীখনৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ লোৱাৰ বাবে তেওঁ কেইবাবাৰো কাৰাগাৰত বন্দী হৈছিল। গান্ধীৰ উৎসাহত তেওঁ আহমেদাবাদত গুজৰাট বিদ্যাপীঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰে আৰু ১৯২৮ চনৰপৰা ১৯৩৫ চনলৈকে ইয়াৰ উপাচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৩৯ চনত তেওঁ গুজৰাট বিদ্যাপীঠৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।। ১৯৫৯ চনত গুজৰাটী সাহিত্য পৰিষদৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত তেওঁ গান্ধী বিদ্যাপীঠ, বেদচি প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ইয়াৰ উপাচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৮৫ চনত তেওঁৰ সন্মানত স্মৃতিচাৰণ ডাকটিকটো জাৰি কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
সমাজ-কথা

শ্ৰেণী:হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:১৯২১ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:বৰকটকী কোম্পানীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
যশোধৰা

যশোধৰা (; ) এজন শ্ৰমণ হোৱাৰ উদ্দেশ্যে গৃহ-ত্যাগ নকৰালৈকে ৰাজকুমাৰ সিদ্ধাৰ্থৰ পত্নী আৰু ৰাহুলৰ মাতৃ, তথা দেৱদত্তৰ ভগ্নী আছিল। পিছলৈ লৈ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অনুগমন কৰি ভিক্ষুণী হৈছিল আৰু এগৰাকী অৰ্হতা (নাৰী অৰ্হৎ) ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল।

জীৱনী

]] সংগ্ৰহালয়
যশোধৰা ৰজা সুপ্পবুদ্ধ আৰু অমিতাৰ কন্যা আছিল। অমিতা আছিল শুদ্ধোধনৰ ভনীয়েক। সিদ্ধাৰ্থৰ সৈতে তেওঁ বহাগ মাহৰ একেটা দিনতে উপজিছিল। তেওঁৰ ককাক অঞ্জন এজন কোলীয় শাসক আছিল। মাক অমিতা আছিল শাক্যবংশৰ। কোলীয় আৰু শাক্য ‘আদিকা’ বা ইক্ষাকু সাম্ৰাজ্যৰ বিভাগ আছিল। এই দুই বংশই এই অঞ্চলৰ অন্য কোনো বংশক তেওঁলোকৰ সম পৰ্যায়ৰ বুলি নাভাবিছিল আৰু ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ বৈবাহিক সম্পৰ্ক এই দুই বংশৰ ভিতৰতে হৈছিল।

বুদ্ধত্ব প্ৰাপ্তিৰ পিছত সিদ্ধাৰ্থ, বুদ্ধ নামেৰে জনাজাত হয়। পিতৃ শুদ্ধোধনৰ অনুৰোধত বুদ্ধদেৱে গৃহ নগৰী কপিলাবস্তুলৈ আহে। দ্বিতীয় দিনা অন্যান্য ভিক্ষুসকলৰ লগত নগৰত ভিক্ষা বিচাৰি পৰিভ্ৰমণ কৰোঁতে যশোধৰাই তেওঁক খিৰিকিৰে দেখা পায়। বুদ্ধৰ ব্যক্তিত্বৰ গৰিমাত মুগ্ধ যশোধৰাই ৮টা শ্লোক ৰচনা কৰে, যি 'নৰসিহগাথা' (নৰসিংহ গাথা) নামে পৰিচিত। সেইদিনা প্ৰাসাদৰ সকলো নাৰী বুদ্ধৰ ওচৰলৈ যায় যদিও যশোধৰাই যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। বুদ্ধ কপিলাবস্তুলৈ অহাৰ সপ্তম দিনা তেওঁ ৰাহুলক উত্তৰাধিকাৰ বিচাৰি পিতৃৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে। ৰাহুলে ভিক্ষুৰ জীৱন গ্ৰহণ কৰে আৰু বুদ্ধৰ অনুৰোধত সাৰিপুত্তই তেওঁ উপসম্পদা প্ৰদান কৰে। পৰৱৰ্তী কালত বুদ্ধই নাৰীসকলকো সংঘত প্ৰবেশৰ অনুমতি দিয়াত যশোধৰায়ো ভিক্ষুণী ৰূপে সংঘত যোগদান কৰে আৰু অৰ্হৎ প্ৰাপ্ত হয়। বুদ্ধদেৱৰ পৰিনিৰ্বাণৰ দুবছৰ আগতে, ৭৮ বছৰ বয়সত যশোধৰাৰ মৃত্যু হয়।

নামৰ ভিন্নতা

বিভিন্ন বৌদ্ধ পৰম্পৰাত বুদ্ধৰ পত্নী হিচাপে 'গোপ', 'গোপী', 'মনোধৰা' আদি বিভিন্ন নাম চিনাক্ত কৰা হৈছে। 'মূলসৰ্বস্তিবাদ' আৰু অন্যান্য উৎসৰ মতে বুদ্ধৰ তিনিগৰাকী আৰু নাগাৰ্জুনে উদ্ধৃতি দিয়া এটা জাতকৰ কাহিনী মতে দুগৰাকী পত্নী আছিল। থমাছ ৰাইচ ডেভিদে বাখ্যা আগবঢ়াইছে বুদ্ধৰ এগৰাকীয়ে পত্নী আছিল, কিন্তু সময়ৰ সোঁতত তেওঁৰ সৈতে বিভিন্ন নাম সংযোগ হৈছিল, যাৰবাবে বুদ্ধৰ একাধিক পত্নী থকাৰ কাহিনীৰ জন্ম হৈছে। নোৱেল পেৰী নামৰ পণ্ডিত এজনে প্ৰথম বাৰৰ বাবে চীনদেশীয়, তিব্বতীয় আৰু পালি উৎসসমূহ বিশদভাবে অধ্যয়ন কৰি এনে সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল যে পঞ্চম শতিকাৰ পূৰ্বৰ ৰচনাবোৰত বুদ্ধৰ পত্নীৰ নাম ‘গোপী’ আৰু পৰৱৰ্তীকালৰ ৰচনাসমূহত ‘যশোধৰা’ বুলি উল্লেখিত হৈছে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

A Mysterious Being: The Wife of Buddha by Professor Andre Bareau, Université de France (Translated by Kyra Pahlen), the apparent source being a series of three articles published as Recherches sur la biographie du Buddha, Presses de l'École française d'extrême-orient, 1963, 1970 & 1971. (archived 2011)
Dipankara meets Sumitta and Sumedha (archived 2011)
Mahásammata (archived 2012)
The Life of Princess Yashodara: Wife and Disciple of the Lord Buddha
Cover 1929
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ভিক্ষুণী
ফাঁচি বজাৰ

ফাঁচি বজাৰ হৈছে গুৱাহাটীৰ এক অঞ্চল। ইয়াক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ব্যৱসায়িক ৰাজধানীও বোলা হয়। উত্তৰ-পূবৰ অৰ্থনীতিত এই বজাৰৰ এক নিৰ্ণায়ক প্ৰভাৱ আছে। ইয়াত দৈনিক প্ৰায় এক লক্ষাধিক লোকৰ সমাগম হয়। ইয়াৰ পাইকাৰী ব্যৱসায়ীসকলে সৰু-বৰ বজাৰসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।

নামৰ উৎপত্তি

নতুনকৈ অহা অনা অসমীয়াৰ মুখত পৰি ফেন্সী বজাৰ হ’লেও ইয়াৰ নাম পূৰ্বৰে পৰা ফাঁচি বজাৰেই আছিল। কাৰণ ফাঁচি বজাৰ নামটোৱেই উৎপত্তি হৈছে ফাঁচি দিয়াৰ পৰা। ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দিনত বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ থকা ঠাইতেই দুৰ্ধৰ্ষ অপৰাধীক ফাঁচি দিয়া হৈছিল। কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই ‘পুৰণি গুৱাহাটী’ নামৰ গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা মতে, বৰ্তমানৰ জেলখনৰ সোঁমাজতেই কোম্পানীৰ শাসনৰ দিনত অপৰাধীক ফাঁচি দিয়াৰ দৃশ্য নিজে দেখা বুলি বিহগী কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে তেওঁক কৈছিল। জনবসতিহীন বৰ্তমান জেল থকা ঠাইখন পূৰ্বতে পিতনি, জলাহ আৰু হাবি-জংঘলেৰে ভৰপূৰ আছিল। এই ৰংচঙীয়া বজাৰখনত বিভিন্ন ধৰণৰ আধুনিক (Fancy) সামগ্ৰী পোৱাৰ বাবেই ফেন্সী বজাৰ হোৱা বুলি এচামে ক’ব খোজে যদিও এয়া শুদ্ধ নহয়। কাৰণ, যি দিনাই পুৰণি সদৰ বজাৰখন বৰ্তমানৰ চেম্বাৰ ৰ’ডৰ পশ্চিম ৰাস্তাটোৰ পৰা বৰ্তমানৰ জেল থকা ঠাইৰ ওচৰলৈ আনিলে, সেইদিনাই সৃষ্টি হ’ল বৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰৰ।

এই হকাৰসকলৰ বিৰুদ্ধে বজাৰৰ পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰাৰ অভিযোগ আছে। ফাঁচি বজাৰৰ যান-ঝঁট, যান-বাহন পাৰ্কিং কৰিবলৈ ঠাইৰ অভাৱ আদিৰ বাবেও বহুতে এই হকাৰ সকলকেই জগৰীয়া কৰে। গুৱাহাটীৰ প্ৰাক্ত বিধায়ক অজয় দত্তৰ মতে, ১৯৭৪ চনত হকাৰ সকলক পাণ বজাৰৰ অ’ভাৰ ব্ৰীজৰ তলত বহুওৱা হৈছিল যদিও পাছত বিভিন্ন হেঁচাত এই হকাৰসকল পদ পথ বা ৰাজপথলৈ ওলাই আহিছিল। ফাঁচিবজাৰৰ হকাৰ সকলৰ বাবেই উৰিষ্যাৰ ৰাজধানী ভুৱনেশ্বৰৰ আৰ্হিত এক সুকীয়া ‘হকাৰ অঞ্চল’ স্থাপনৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলি আছে।

১৮৯৫ চনত গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেশ্যন স্থাপন কৰা হৈছিল। সেই সময়তে এই ষ্টেশ্যনৰ ষ্টেশ্যন মাষ্টৰ চৰ্দাৰ আল্লা সিঙৰ পৃষ্ঠপোষকতাতেই গুৱাহাটীত থকা প্ৰায় ১০০ শিখ লোকৰ জনসংখ্যাৰ বাবেই এই গুৰুদ্বাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯০২ চনত ক্ৰয় কৰা মাটিত অসম আৰ্হিৰ এমহলীয়া গুৰুদ্বাৰটো ১৯০৪-০৫ চনত য’ত মূধচ আছিল টিনপাতৰ। ১৯২৫-২৬ চনত অসম আৰ্হিৰ ঘৰৰ ঠাইত এটা আৰ চি চি এমহলীয়া ঘৰ নিৰ্মাণ হয়। ষাঠিৰ দশকত গুৱাহাটীৰ শিখ লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাত এই গুৰুদ্বাৰক লেখত ল’বলগীয়া হিচাপে নিৰ্মাণ কৰাৰ মন মেলিলে। বৰ্তমানৰ পাঁচ মহলীয়া মন্দিৰৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তুতিও তেতিয়াই আৰম্ভ হ’ল আৰু ১৯৭৪ চনত এই গুৰুদ্বাৰটো নিৰ্মাণ কৰা হ’ল। বৰ্তমান ইয়াৰ দ্বিতীয় মহলাত গুৰুদ্বাৰ আছে। সম্পূৰ্ণ একঠা চাৰিলোচা মাটিক সামৰি নিৰ্মাণ কৰা গুৰুদ্বাৰৰ ভৱনত এখন বজাৰ, ভোজনালয় আৰু অতিথিশালাও আছে। ইয়াতেই স্থাপন কৰা গুৰু নানক স্কুলখন পিছত চাৰাবভাটীলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
ষ্টেন লী

ষ্টেন লী (; জন্মৰ নাম: ষ্টেনলী মাৰ্টিন লিবাৰ; ২৮ ডিচেম্বৰ, ১৯২২ – ১২ নৱেম্বৰ, ২০১৮) আছিল এগৰাকী আমেৰিকান কমিক বুক ৰচয়িতা, সম্পাদক, প্ৰকাশক আৰু প্ৰযোজক। টাইমলী পাব্লিকেশ্বন নামৰ এটা পৰিয়াল-পৰিচালিত ব্যৱসায়ৰ মাজেৰে উত্থান ঘটা লীয়ে পিছলৈ প্ৰতিস্থানটোক মাৰ্ভেল কমিক্সৰ ৰূপ দিয়াৰ লগতে এক প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানৰ এটা সৰু বিভাগৰ পৰা কমিক্স আৰু চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰা মাল্টিমিডিয়া কৰ্পোৰেচনলৈ ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁ দুটা দশকজুৰি এই ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰধান সৃষ্টিশীল ব্যক্তিত্ব ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল।

উদ্ধৃতি

কমিক্স লেখক হিচাপে আমাৰ গল্পত খলনায়ক থাকিব লাগিছিল। আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে নাজীয়ে আমাক যুঁজিবলৈ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ খলনায়কসকলক দিলে।
How the Jews Created the Comic Book Industry Part I: The Golden Age (1933-1955) Reform Judaism (২০০৩)
যদিহে আপুনি কিবা এটাক ভাল বুলি অনুভৱ কৰে, কিবা এটা আপুনি কৰিব বিচাৰে, কিবা এটা আপোনাৰ বাবে অৰ্থপূৰ্ণ হয়, এই কাম কৰিবলৈ যত্ন কৰক।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:কমিক বুক ৰচয়িতা
Category:মৃত ব্যক্তি
Category:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
জে মাৰ্ছিকুট্টি আম্মা

জে. মাৰ্ছিকুট্টি আম্মা (জন্ম: ৩০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ২০১৬ চনৰপৰা ২০২১ চনলৈকে কেৰালা চৰকাৰৰ অধীনত মৎস্য, বন্দৰ অভিযান্ত্ৰিকী, কাজুবাদাম উদ্যোগ আৰু কেৰালা মৎস্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ নিজৰ ৰাজনৈতিক জীৱনত তিনিবাৰ কোল্লাম জিলাৰ কুণ্ডৰা বিধানসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

জে. মাৰ্ছিকুট্টি আম্মাৰ জন্ম ১৯৫৫ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত মুন্ৰোথুৰুথুত জৈনাম্মা আৰু ফ্ৰান্সিছৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁ বি. তুলসীধৰ কুৰূপৰ সৈতে বিবাহিত, যিজন ভাৰতীয় বাণিজ্য ইউনিয়ন কেন্দ্ৰ (চিটু)-ৰ কোল্লাম জিলাৰ সভাপতি। তেওঁ কেৰালাপুৰম, কোল্লামত বসবাস কৰে।

শিক্ষা

মাৰ্ছিকুট্টি আম্মা মালায়ালম ভাষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে আৰু আইন স্নাতক (এল.এল.বি.) পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিছে।

তেওঁ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী) আৰু ভাৰতীয় বাণিজ্য ইউনিয়ন কেন্দ্ৰ (চিটু)-ত বিভিন্ন পদ অলংকৃত কৰিছে। ২০১২ চনলৈকে তেওঁ কোল্লাম জিলাৰ মৎস্যশ্ৰমিক সংঘৰ সভাপতি আছিল আৰু ১৯৮৭ চনৰপৰা ২০০৫ চনলৈ ৰাজ্যিক উপ-সভাপতি আছিল।

২০২১ চনৰ কেৰালা বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ কুণ্ডৰা সমষ্টিৰপৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পি. চি. বিষ্ণুনাথৰ হাতত ৪,৪৫৪ ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাজিত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ