ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ছোনিয়া ৰোলেণ্ড

ছোনিয়া ৰোলেণ্ড (জন্ম: ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮১) এগৰাকী ফৰাচী অভিনেত্ৰী যিয়ে ২০০০ চনৰ 'মিছ ফ্ৰান্স' খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ আছিল মিছ ফ্ৰান্স প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হোৱা প্ৰথমগৰাকী আফ্ৰিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰা মহিলা। ৰুৱাণ্ডাৰ কিগালিত এগৰাকী ৰুৱাণ্ডান মাতৃ আৰু এজন ফৰাচী পিতৃৰ কোলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰোলেণ্ড আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে ৰুৱাণ্ডাৰ গণহত্যাৰ সময়ত নিৰাপত্তাজনিত কাৰণত দেশ এৰি পলাই আহিছিল, বিশেষকৈ তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী টুটচি জনগোষ্ঠীৰ হোৱাৰ বাবে। ১৯৯০ চনত তেওঁলোকে চুবুৰীয়া দেশ বুৰুণ্ডীলৈ গুচি যায়। পৰৱৰ্তী সময়ত বুৰুণ্ডীৰ গৃহযুদ্ধৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা অশান্ত পৰিৱেশৰ বাবে ১৯৯৪ চনত তেওঁলোকে ফ্ৰান্সলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

মোৰ যদি কোনো শত্ৰু থাকে, মই তেওঁৰ বাবেও ইয়াৰ কামনা নকৰোঁ। ডেংগু খুবেই ভয়ানক। ই আপোনাক সম্পূৰ্ণৰূপে কাহিল কৰি পেলায়। আপোনাৰ মনলৈ পোনপটীয়াকৈ আত্মহত্যাৰ চিন্তাও আহিব পাৰে।
আমি এই দেশখনৰ বিভীষিকাময় ছবিবোৰত অভ্যস্ত হৈ পৰিছিলোঁ, কিন্তু যেতিয়া মই উভতি আহোঁ, মই সমগ্ৰ ৰুৱাণ্ডাতে ঈশ্বৰৰ অৱস্থিতি অনুভৱ কৰোঁ।
ৰুৱাণ্ডা এখন সুস্থিৰ, একত্ৰিত, পৰিষ্কাৰ আৰু শান্তিপূৰ্ণ দেশ যিয়ে ১৯৯৫ চনৰ টুটচি গণহত্যাৰ পিছত দৃঢ়তাৰে অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ দিশত অগ্ৰসৰ হৈছে।
মই এজন ৰুৱাণ্ডান হোৱাৰ তথ্যটোৱেই মোক অনুপ্ৰাণিত কৰিছে। আমি বৰ দুৰ্ভাগ্যজনক পৰিস্থিতিত এই দেশ এৰিছিলোঁ। দেশৰ উন্নয়নত অৰিহণা যোগোৱাৰ এয়াই মোৰ পথ।

মই আশা কৰোঁ ই শিশুসকলক তেওঁলোকৰ অন্তৰ্নিহিত প্ৰতিভা বিকাশ কৰাত সহায় কৰিব; এসময়ত অনাথ আশ্ৰম হিচাপে কাম কৰা এই কেন্দ্ৰটোক শিশুসকলৰ বাবে উপযোগী কিবা এটালৈ ৰূপান্তৰ কৰাই আছিল আমাৰ মূল ধাৰণা।
মিছ ফ্ৰান্স ২০২১ নিৰ্বাচন কৰাৰ বাবে বিচাৰকসকলৰ মাজত থাকিবলৈ পাই মই বৰ আনন্দিত আৰু গৌৰৱান্বিত হৈছোঁ আৰু মই মিছ ফ্ৰান্স ২০০০ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰাৰ ২০ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাটো উদযাপন কৰিম।
মোক আমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ বাবে ৰুহেনগেৰী ৰিফাৰেল হাস্পতালৰ দলটোক ধন্যবাদ আৰু এই সফলতাৰ বাবে অভিনন্দন।
মোৰ মূল জন্মভূমিৰ নাম হ’ল ৰুৱাণ্ডা।
৭ মে’ত মই মেৰিন লে পেনৰ বিৰুদ্ধে ভোট দিম, কাৰণ মই মোৰ দেশ ফ্ৰান্সক ভাল পাওঁ।
২০০০ চনত মিছ ফ্ৰান্সৰ খিতাপ জয় কৰাৰ পিছত মই এফএন (FN) সমৰ্থকৰ পৰা ২০০০ তকৈও অধিক অপমানজনক আৰু প্ৰাণনাাশৰ ভাবুকি থকা পত্ৰ লাভ কৰিছিলোঁ, কাৰণ তেওঁলোকৰ বাবে মই ফ্ৰান্সক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা নাছিলোঁ।
২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত মই চিৰাক আৰু লে পেনৰ মাজত এজনক বাছি লৈছিলোঁ।
আমি ২০১৭ চনত আছোঁ, মুখখন অধিক পছন্দ কৰিব পৰা যেন লাগিছে, যোগাযোগ অধিক উন্নত হৈছে, আনহাতে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰৰ সৈতে থকা হাঁহিটোৱে আমাক বিশ্বাস কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে যে ই 'জনসাধাৰণৰ' কণ্ঠ হ'ব।
মই অভিনেত্ৰী হোৱাৰ সুবিধা হ'ব বুলিয়েই সুন্দৰী প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ। ২০০০ চনত মই মিছ বাৰ্গাণ্ডী হিচাপে আৰম্ভ কৰিছিলোঁ আৰু তিনি মাহৰ পিছত মিছ ফ্ৰান্স হৈছিলোঁ।
কিন্তু আমি সকলোৱে জানো যে প্ৰকৃত অৰ্থত, এফএন (FN) আদৰ্শবাদী সমৰ্থকসকল সদায় দুৰ্গন্ধযুক্ত আৰু ক্ষমতাৰ বাবে ভোকাতুৰ, যদিও তেওঁলোকৰ সংখ্যা আগতকৈ বহুত বেছি।
মই আন সকলোৰে দৰেই নিজৰ কেৰিয়াৰৰ কথা ভাবিছিলোঁ, মই ভাবিছিলোঁ যে (মাতৃত্বই) মোক বিপথে পৰিচালিত কৰিব। মই বিবাহিত নহয় কিন্তু মোৰ দুটা সন্তান আছে। পৰিয়ালেই সকলো আৰু মোৰ সন্তানহঁতে মোক অধিক শক্তিশালী কৰি তুলিছে।
মোৰ এজন বন্ধু আছে যি এজন পৰিচালক আৰু অভিনেতা। বৰ্তমানৰ বাবে আমাৰ জীৱনটোৱেই আমাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰকল্প।

উৎস

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
অভিসাৰ ধৰ্ষণ

অভিসাৰ ধৰ্ষণ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ অভিসাৰ হিংসা বা পৰিচিত লোকৰ দ্বাৰা হোৱা ধৰ্ষণ। এই প্ৰকাৰৰ ধৰ্ষণত দুয়োটা পক্ষৰ মাজত এক প্ৰকাৰৰ ৰোমাণ্টিক বা সম্ভাৱ্য যৌন সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে। এনে ধৰ্ষণ পৰিচিত লোকৰ মাজতো হʼব পাৰে য'ত ভুক্তভোগী আৰু অপৰাধী এক অ-ৰোমাণ্টিক, সম্পৰ্কত থাকে, উদাহৰণ স্বৰূপে সহকৰ্মী বা চুবুৰীয়া। অভিসাৰ ধৰ্ষণ হৈছে অসন্মতিপূৰ্ণ যৌন সম্পৰ্ক বা বলপুৰ্বক যৌন আক্ৰমণ যʼত শাৰীৰিক আঘাত নহবও পাৰে। ধৰ্ষণত সাধাৰণতে শাৰীৰিক আঘাত একমাত্ৰ প্ৰমাণ হিচাপে অভিযোজিত কৰা হয়। যিহেতু অভিসাৰ ধৰ্ষণত শাৰীৰিক আঘাত জড়িত নহবও পাৰে, সেয়েহে এনে ধৰ্ষণ প্ৰায়ে প্ৰলোভন বুলি ভুল বুজা হয় আৰু সঠিকভাৱে সংজ্ঞায়িত কৰা নহয়।
১৯৮০ দশকৰ পৰা, অভিসাৰ ধৰ্ষণ কিছুমান দেশত বহুলভাৱে প্ৰচলিত হ'বলৈ ধৰিছ। ই বিশেষকৈ মহাবিদ্যালয় চৌহদত প্ৰচলিত, আৰু সঘনাই সুৰা বা অন্যান্য ঔষধ সেৱন কৰিও কৰা হয়। অভিসাৰ ধৰ্ষণৰ ভুক্তভোগীসকলৰ সৰ্বোচ্চ বয়স কিশোৰ বয়সৰ শেষৰ ফালৰ পৰা কুৰি বছৰৰ আৰম্ভণিলৈকে হয়।

অৱলোকন

অভিসাৰ ধৰ্ষণৰ এটা বিশেষত্ব হৈছে যে বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত ভুক্তভোগী মহিলা হয়, অপৰাধীক জানে, আৰু ধৰ্ষণৰ ঘটনাটো ওভয় পক্ষৰ মাজত প্ৰকৃত বা সম্ভাৱ্য ৰোমাণ্টিক বা যৌন সম্পৰ্কৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সংঘটিত হʼব পাৰে।আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ন্যায় পৰিসংখ্যা ব্যুৰোৰ মতে, অভিসাৰ ধৰ্ষণ হৈছে ধৰ্ষণৰ ঘটনাবোৰৰ মাজত আটাইতকৈ সঘনাই সংঘটিত হোৱা ধৰ্ষণ। সুৰাপান বা ধৰ্ষণৰ ড্ৰাগ গ্ৰহণ কৰি মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ মাজত অভিসাৰ ধৰ্ষণৰ ঘটনা প্ৰায়েই সংঘটিত হয়। সাধাৰণতে ১৬ ৰ পৰা ২৪ বছৰ বয়সৰ মহিলা আটাইতকৈ সঘনাই এই ধৰ্ষণৰ চিকাৰ হোৱা দেখা যায়।

ইতিহাস

অভিসাৰ ধৰ্ষণৰ ঘটনা তুলনামূলকভাৱে নতুন। ঐতিহাসিকভাৱে, অভিসাৰ ধৰ্ষণক এজন অচিনাকি ব্যক্তিৰ দ্বাৰা ধৰ্ষণতকৈ কম গুৰুতৰ বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ই এক জটিল সামাজিক সমস্যা। ১৯৮০ৰ দশকৰ পৰা ই কিছুমান দেশত বেছিভাগ এই প্ৰকাৰৰ ধৰ্ষণ দেখা গৈছে। ইয়াক ক্ৰমান্বয়ে মহিলাৰ প্ৰতি হোৱা হিংসাৰ এক প্ৰকাৰৰ সামাজিক সমস্যা হিচাপে দেখা গৈছে। এই বিষয়যটো বিতৰ্কিত, কিয়নো কিছুমান লোকে বিশ্বাস কৰে যে ভুক্তভোগীসকল প্ৰকৃততে যৌকাৰ্য্যত ইচ্ছুক,আৰু অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক সন্মতি দিয়ে। আকৌ আন কিছুমানে বিশ্বাস কৰে যে এনে ধৰ্ষণ গুৰুতৰভাৱে কম প্ৰতিবেদিত হয় আৰু এনে ধৰ্ষণৰ দাবী কৰা প্ৰায় সকলো মহিলাই প্ৰকৃততে ধৰ্ষণৰ বলি হয়। এবাৰ সন্মতি দিয়াৰ পাছত ইয়াক প্ৰত্যাহাৰ কৰিব পাৰিনে নোৱাৰি এই বিষয়ে ন্যায়ালয়সমূহ একমত নহয়।এনে ধৰ্ষণৰ ক্ষেত্ৰত সঘনাই ব্যৱহৃত ঔষধ হৈছে ৰুফিজ। এনে ঔষধ সাধাৰণতে ৰেল আৰু বাছত যাত্ৰী সকলক ডকাইতি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু লগতে মহিলাসকলকৰ ওপৰত যৌন নিৰ্যাতনৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ঔষধবোৰৰ প্ৰভাৱত ভুক্তভোগীসকল শাৰীৰিকভাৱে অসহায় হৈ পাৰে আৰু যৌন সম্পৰ্ক অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে, আৰু কি ঘটিছিল মনত ৰাখিব নোৱাৰে। ঔষধবোৰৰ প্ৰায়ে কোনো ৰং, গোন্ধ বা সোৱাদ নাথাকে আৰু ভুক্তভোগীৰ অজ্ঞাতে সহজে সোৱাদযুক্ত পানীয়ৰ লগত মিলাই দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধৰ্ষণ
মিথিংগা দৈমাৰী

মিথিংগা দৈমাৰী (ওৰফে দীপক দাস, ওৰফে কবি মেগন কছাৰী) ১৯৯২ চনত পূৰ্বৰ প্ৰচাৰ সম্পাদক সিদ্ধাৰ্থ ফুকনৰ আত্মসমৰ্পণৰ পিছত নিষিদ্ধ সংগঠন আলফাৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰচাৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ বৰমা গাঁৱত ১৯৬৭ চনৰ ১৭ মে'ত আৰু জন্ম নাম আছিল দীপক কছাৰী। ভাৰত চৰকাৰ আৰু আলফাৰ মাজত শান্তি আলোচনাৰ বাবে তেওঁ এতিয়া জেলৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়া হৈছে।) যিখন প্ৰদীপ আচাৰ্য আৰু মঞ্জীত বৰুৱাই "Melodies and Guns" নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰস্তাৱনা ড° গোস্বামীয়ে নিজেই লিখিছে।
ৰূপৰ নাকফুলি সোণৰ খাৰু
Melodies and Guns (ইংৰাজীলৈ অনূদিত)

পৰিয়ালৰ হত্যা

২০০০ চনত তেওঁৰ সমগ্ৰ পৰিয়াল - মাতৃ, ডাঙৰ ভাই, ভগ্নী, গৰ্ভৱতী ভনীয়েক – সকলোকে অচিনাক্ত বন্দুকধাৰীয়ে হত্যা কৰে যিটো তেতিয়াৰ অগপ চৰকাৰে কৰা গোপন হত্যাকাণ্ডৰ অংশ বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
নিতিন বসু

নিতিন বসু ( ; ২৬ এপ্ৰিল ১৮৯৭-১৪ এপ্ৰিল ১৯৮৬) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁৰ জন্ম কলিকতাত আৰু মৃত্যুও একেখন চহৰতে হয়। ১৯৩০ৰ দশক আৰু ১৯৪০ দশকৰ প্ৰথমৰ ফালে বঙালী আৰু হিন্দী দুয়োটা ভাষাতে ছবি নিৰ্মাণ কৰা নিউ থিয়েটাৰৰ সৈতে কাম কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ বম্বেলৈ গুচি যায় আৰু তাত বম্বে টকীজ আৰু ফিল্মীস্তানৰ বেনাৰত ছবি পৰিচালনা কৰে।

ভাৰতীয় ছবিত প্লেবেক গায়ন পদ্ধতিৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ হয় নিতিন বসু পৰিচালিত ১৯৩৫ চনত মুক্তি পোৱা বঙালী ছবি ভাগ্যচক্ৰত। একে বছৰতে ইয়াৰ হিন্দী পুনৰ্নিৰ্মাণ ধূপ ছাঁৱতো প্লেবেক গায়ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ হৈছিল।। তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত চলচ্চিত্ৰখন হৈছে গংগা যমুনা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নিতিন বসু বঙালী উদ্যোগপতি হেমেন্দ্ৰ মোহন বসু আৰু মৃণালিনী বসুৰ পুত্ৰ। মৃণালিনী কবি সুকুমাৰ ৰায়ৰ পিতৃ আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক সত্যজিৎ ৰায়ৰ ককাক লেখক উপেন্দ্ৰকিশোৰ ৰায়চৌধুৰীৰ ভগ্নী । তেওঁৰ আন এগৰাকী সম্পৰ্কীয় ভগ্নী আছিল কিংবদন্তি শিশু লেখিকা লীলা মজুমদাৰ।

বসুৰ শৈশৱৰ পৰাই ফটোগ্ৰাফীৰ প্ৰতি যথেষ্ট আগ্ৰহ আছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন পাৰদৰ্শী ফটোগ্ৰাফাৰ আছিল আৰু তেওঁৰ পুত্ৰৰ ফটোগ্ৰাফী সম্পৰ্কীয় আগ্ৰহক পৰিপুষ্টি দান কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

বসুৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা আছিল বেলজিয়ামৰ সম্ৰাটৰ ভাৰত ভ্ৰমণ (১৯২১) বিষয়ক এখন তথ্যচিত্ৰ।১৯২৬ চনত পুনৰ্জন্ম শীৰ্ষক এখন নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ যোগে বসুৱে এজন চিনেমাটোগ্ৰাফাৰ হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। নিউ থিয়েটাৰ্ছৰ বেনাৰত চিনেমাট’গ্ৰাফাৰ হিচাপে তেওঁৰ প্ৰথম ছবি দেৱদাস (১৯২৮)। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ পৰিচালিত, স্বৰচিত নৃত্য-নাটিকাৰ আধাৰত নিৰ্মিত একমাত্ৰ ছবি নতিৰ পূজাৰো (১৯৩২) চিনেমাটোগ্ৰাফাৰ আছিল।

পৰিচালক দেৱকী বসুৰ সৈতে তেওঁ ঘনিষ্ঠভাৱে কাম কৰিছিল। কিন্তু পিছত দেৱকী বসুৱে সীতা (১৯৩৪) নিৰ্মাণৰ বাবে সাময়িকভাৱে নিউ থিয়েটাৰ এৰি মদন থিয়েটাৰলৈ যায়। এনে সময়ত নিউ থিয়েটাৰৰ প্ৰযোজক বি এন ছিৰকাৰে নিতিন বসুক চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনাত হাত দিবলৈ কয়। দেৱকী বসুৰ বঙালী ভাষাত নিৰ্মিত চণ্ডিদাসৰ (১৯৩২) হিন্দী পুনৰ্নিমানৰ (১৯৩৪) যোগেদি নিতিন বসুৱে পৰিচালনাৰ কাম আৰম্ভ কৰে। বসুৱেই প্ৰথম প্লেবেক পদ্ধতিৰ কথা চিন্তা কৰে। তেওঁ সংগীত পৰিচালক ৰায়চন্দ বৰালৰ সৈতে আলোচনা কৰে আৰু নিউ থিয়েটাৰত শব্দ গ্ৰহণকাৰী ভাতৃ মুকুল বসুৱে তেওঁৰ এই চিন্তা কাৰ্যকৰী কৰে।

কাশীনাথ (১৯৪৩) নিৰ্মাণৰ সময়ত বসুৰ বি এন ছিৰকাৰৰ সৈতে ভুল বুজাবুজি হয়। ছবিখন সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ আৰু নিউ থিয়েটাৰলৈ ঘূৰি নগ’ল; অথচ এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ সৈতে তেওঁ ১৯৩১ চনৰ পৰা ঘনিষ্ঠভাবে জড়িত হৈ আছিল।

বঁটা

ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
৯ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৬১): ২য় শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট- – গংগা যমুনা
দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা (১৯৭৭)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

IMDb page on Bhagya Chakra
IMDb page on Dhoop Chhaon

শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
পিতা-পুত্ৰ (চলচ্চিত্ৰ)

পিতা-পুত্ৰ ১৯৮৮ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ৷ এইখন মুনীন বৰুৱাই এককভাবে পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ছবি৷ সংগীত ভূপেন উজীৰৰ৷ মূল ভূমিকাত আছে বিজু ফুকন আৰু প্ৰাঞ্জল শইকীয়া৷ পিতা-পুত্ৰৰ আদৰ্শগত সংঘাটক কেন্দ্ৰ কৰি অমূল্য কাকতিয়ে ৰচনা কৰা অংকুৰ নামৰ গল্প এটাৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী নিৰ্মাণ কৰা হৈছে৷ এইখন এখন সংলাপপ্ৰধান চলচ্চিত্ৰ।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

এজন আদৰ্শবান ব্যক্তি আছিল অভিনন্দন চলিহা। কিন্তু টকাৰ অভাৱত কিশোৰ পুত্ৰৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছত তেওঁ দূৰ্নীতিৰ পংকত নিমজ্জিত হৈ পৰিল। কম সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ এজন ধনী-মানী আৰু প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিলৈ পৰিবৰ্তিত হৈ গ'ল। কিন্তু তেওঁৰ জীয়াই থকা আনজন পুত্ৰ মানৱক দেখা গ'ল আদৰ্শৱান অভিনন্দন চলিহাৰ প্ৰতিৰূপ হিচাপে। দূৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰামত জপিয়াই পৰিল মানৱ। এখন নিকা সমাজ গঢ়াৰ স্বাৰ্থত মানৱ আৰু তেওঁৰ বন্ধুহঁতে 'অংকুৰ' নামৰ বাতৰি কাকত প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। তাতেই আৰম্ভ হ'ল পিতা-পুত্ৰৰ সংঘাট। এই সংঘাটেই চলচ্চিত্ৰখনৰ চালিকা শক্তি।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
তুৰস্কৰ নাৰী

তুৰস্কৰ নাৰী হ’ল তুৰস্কত বাস কৰা বা তুৰস্কৰ পৰা অহা মহিলা। ১৯৩০ চনত (১৯৩৪ চনত দেশজুৰি) স্থানীয়ভাৱে নিৰ্বাচিত আৰু নিৰ্বাচিত হোৱাৰ অধিকাৰকে ধৰি তুৰস্কই মহিলাসকলক সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰে। তুৰ্কীৰ সংবিধানৰ দশম অনুচ্ছেদত লিংগৰ ভিত্তিত ৰাজ্যিক বা ব্যক্তিগত যিকোনো বৈষম্য নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। সাংবিধানিক আদালতৰ সভাপতি পদত মহিলা অধিষ্ঠিত হোৱা তুৰস্ক হৈছে প্ৰথমখন দেশ। তুৰ্কীৰ সংবিধানৰ ৪১ নং অনুচ্ছেদৰ মতে, পৰিয়ালবোৰ দম্পতীৰ সমতাৰ ভিত্তিত গঢ় লৈ উঠিছে।

১৯ শতিকাত অট্টোমান সাম্ৰাজ্যৰ অৱনতিৰ ক্ষণত ১৯০৮ চনত অট্টোমান ৱেলফেয়াৰ অৰ্গেনাইজেচন অৱ উইমেন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ সময়ত তুৰ্কী নাৰীবাদী আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল। মুস্তাফা কেমাল আটাতুৰ্কৰ প্ৰশাসনে তুৰস্ক গণৰাজ্য ঘোষণা কৰাৰ পিছত লিংগ সমতাৰ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ সংস্কাৰৰ ভিতৰত বহুবিবাহ নিষিদ্ধকৰণ আৰু ১৯৩০ চনৰ ভিতৰত তুৰ্কী মহিলাসকলক সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

বিশেষকৈ তুৰ্কী কুৰ্দিস্তানত তুৰ্কী মহিলা ধৰ্ষণ আৰু সন্মানজনক হত্যাৰ (Honor Killing) বলি হৈয়েই আছে, য'ত মহিলাৰ বিৰুদ্ধেই বেছিভাগ অপৰাধ সংঘটিত হয়।গৱেষক-পণ্ডিত আৰু চৰকাৰী সংস্থাসমূহৰগৱেষণাই তুৰস্কৰ জনসাধাৰণৰ লগতে তুৰ্কীৰ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজতো ব্যাপক ঘৰুৱা হিংসাৰ কথা সূচায়। তুৰস্ক পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ হোৱাৰ পাছতো ৰাজহুৱা জীৱন আৰু সক্ৰিয়তাৰ ক্ষেত্ৰত তুৰ্কী মহিলাৰ বহু ঐতিহাসিক উদাহৰণ পোৱা যায়।

তুৰস্কৰ মহিলাসকলে নিয়োগৰ ক্ষেত্ৰত আৰু কিছুমান অঞ্চলত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট বৈষম্যৰ সন্মুখীন হৈছে। শ্ৰমিক খণ্ডত তুৰ্কী মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ ইউৰোপীয় সংঘৰ গড়ৰ আধাতকৈও কম। নাৰীৰ সাক্ষৰতাক প্ৰসাৰিত কৰাৰ বাবে কেইবাটাও অভিযান সফলতাৰে গ্ৰহণ কৰা হৈছে যদিও মাধ্যমিক শিক্ষাত এতিয়াও লিংগৰ ব্যৱধান দৃষ্টিগোচৰ হয়। তুৰস্কত বাল্য-বিবাহৰ প্ৰচলন দেখা যায়, বিশেষকৈ দেশৰ পূব আৰু মধ্য অংশত এই প্ৰথা ব্যাপকভাৱে বিস্তৃতত।

বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ লিংগ ব্যৱধান সূচকাংকত ২০১৮ চনত তুৰস্কই ১৪৯খন দেশৰ ভিতৰত ১৩০ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছিল।

তুৰ্কী নাৰীবাদৰ প্ৰথমটো ঢৌ কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিতে দেখিবলৈ পোৱা হৈছিল-যেতিয়া নাৰী সংগঠনসমূহে নাগৰিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত সমতাৰ দাবীৰ ক্ষেত্ৰত মাত মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। মহিলাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সংগঠন আছিল ওছমানলি মুদাফা-ই হুকুক-ই নিছভান চেমিয়েটি৷ এই সংগঠনটো আৰু ইয়াৰ এক বিশিষ্ট অংশ কাডিনলাৰ ডুনিয়াছি (মহিলাৰ জগত)নামৰ আলোচনীখন ১৯১৩ চনত প্ৰতিষ্ঠিত আৰু প্ৰকাশিত হৈছিল৷

গণৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত মহিলা আন্দোলন মহিলা পিপল পাৰ্টিৰ লগত একত্ৰিত হৈ পৰে৷ ১৯২৪ চনত এই দলটো তুৰ্ক কাডিনলাৰ বিৰ্লিগিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়৷ তেওঁলোকে আধুনিক ৰাষ্ট্ৰ এখনত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ পক্ষত কাম কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
মিহিৰ সেন

মিহিৰ সেন (১৬ নৱেম্বৰ ১৯৩০ – ১১ জুন ১৯৯৭) এজন বিখ্যাত ভাৰতীয় দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ সাঁতোৰবিদ আৰু উকীল আছিল। তেওঁ ১৯৫৮ চনত ডোভাৰৰপৰা কেলাইছলৈ ইংলিছ চেনেল জয় কৰা প্ৰথমজন এছিয়াৰ লোক আছিল আৰু দ্ৰুততম সময়ত (১৪ ঘণ্টা ৪৫ মিনিট) সাঁতুৰি পাৰ হৈছিল। এটা কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষত (১৯৬৬) পাঁচখন মহাদেশৰ মহাসাগৰ সাঁতুৰিবলৈ সক্ষম হোৱা তেৱেঁই একমাত্ৰ ব্যক্তি আছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল পাল্ক ষ্ট্ৰেইট, ডাৰ্ডেনেলচ, বছফোৰাছ, জিব্ৰাল্টাৰ আৰু পানামা খালৰ সমগ্ৰ দৈৰ্ঘ্য।
তেওঁৰ এই অনন্য সাফল্যই তেওঁক 'বিশ্বৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ সাঁতোৰবিদ' হিচাপে গিনিজ বুক অফ ৰেকৰ্ডছত স্থান দিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মিহিৰ সেনৰ জন্ম ১৯৩০ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত পশ্চিম বংগৰ পুৰুলিয়াত এটা বৈদ্য-ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত হৈছিল। দেউতাক আছিল চিকিৎসক ৰমেশ সেনগুপ্ত আৰু মাতৃৰ নাম আছিল লীলাৱতী।
মুখ্যতঃ তেওঁৰ মাতৃ লীলাৱতীৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে মিহিৰ আঠ বছৰ বয়সত পৰিয়ালটো কটকলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল। কিয়নো কটকৰ উন্নত বিদ্যালয় আছিল। মিহিৰে উৰিষ্যাৰ ভুৱনেশ্বৰৰ উৎকল বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা আইনত ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁবাৰৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ইংলেণ্ড ভ্ৰমণ কৰিব বিচাৰিছিল কিন্তু পুঁজিৰ অভাৱত অলপ অসুবিধা হৈছিল। অৱশ্যে, ১৯৫০ চনত উৰিষ্যাৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী বিজু পাটনায়কৰ আৰ্থিক সহায়ত তেওঁ পঢ়া-শুনা কৰিবলৈ ইংলেণ্ডলৈ এখন জাহাজত উঠিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

ইংলেণ্ডৰ জীৱন

ইংলেণ্ডত, ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰদূত কৃষ্ণ মেননে ইণ্ডিয়া হাউচত সেনক নিযুক্তি দিছিল। তেওঁ ১৯৫১ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত আইন অধ্যয়ন কৰিবলৈ লিংকনৰ ইনত নাম ভৰ্তি কৰে। তেওঁ লিংকন ইনৰ পুথিভঁৰালৰপৰা ধাৰলৈ লোৱা কিতাপবোৰ স্ব-অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৫৪ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত তেওঁক লিংকনৰ ইনৰ বাৰলৈ মাতি অনা হৈছিল।

সাঁতোৰ জীৱন

১৯৫০ চনত ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা প্ৰথম আমেৰিকাৰ মহিলা ফ্লৰেন্স চাডউইকৰ বিষয়ে সেনে এটা প্ৰবন্ধ এখন স্থানীয় বাতৰি কাকত এখনত পঢ়িছিল আৰু এই বাতৰিৰদ্বাৰা উৎসাহিত হৈ তেওঁ নিজৰ দেশৰ বাবে এই কৃতিত্ব পুনৰাবৃত্তি কৰিবলৈ তৈয়াৰ হৈছিল। ১৯৫৮ চনৰ ২৭ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁ চতুৰ্থ দ্ৰুততম সময়ত (১৪ ঘণ্টা ৪৫ মিনিট) ডোভাৰৰপৰা কেলাইছ লৈ ইংলিছ চেনেল জয় কৰাৰ পাছত খ্যাতি লাভ কৰে। তেওঁ ভাৰতলৈ এজন ৰাষ্ট্ৰীয় নায়ক হিচাপে উভতি আহিছিল আৰু তেওঁ যুৱপ্ৰজন্মৰ অন্যতম যুৱ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছিল।
১৯৫৯ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে তেওঁক পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

তাৰ পিছত তেওঁ এটা কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষত (১৯৬৬) পাঁচখন মহাদেশৰ মহাসাগৰ সাঁতুৰিবলৈ প্ৰথম ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়।

ভাৰতৰ জীৱন

ইংলিছ চেনেল বিজয়ৰ অলপ পাছতে ১৯৫৮ চনত ভাৰতলৈ উভতি আহে। ক্লাববোৰত 'কেৱল শ্বেতাংগ' নীতিৰ বাবে তেওঁক ক্লাববোৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ এই নিয়ম বাতিল কৰিবলৈ এক উচ্চ-স্তৰৰ মিডিয়া প্ৰচাৰৰ নেতৃত্ব দিবলৈ বাধ্য হয় আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে সমগ্ৰ ভাৰতৰ ক্লাববোৰে সকলো ভাৰতীয়ৰ বাবে তেওঁলোকৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিবলৈ বাধ্য হয়। তেওঁ প্ৰথমতে কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ত ফৌজদাৰী আইনৰ অনুশীলন কৰিছিল। কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত এজন সফল ব্যৱসায়ী হৈ পৰিছিল।
১৯৭৭ চনত কমিউনিষ্ট নেতা জ্যোতি বসুৱে তেওঁক ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ হৈ এক উচ্চ-স্তৰৰ চৰকাৰী পদৰ বিনিময়ত যোগদান আৰু প্ৰচাৰ চলাবলৈ অনুৰোধ কৰে। মিহিৰ সেনে অস্বীকাৰ কৰে। ফলত চিপিআই(এম)ৰ বিজয়ৰ পাছত বসুৱে সেনৰ ব্যৱসায়ক আক্ৰমণ কৰিছিল আৰু স্থায়ীভাৱে বন্ধ কৰিবলৈ বাধ্য নোহোৱালৈকে ব্যাৱসায়িক কাৰ্যকলাপ ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৯৭ চনৰ জুন মাহত ৬৬ বছৰ বয়সত আলঝেইমাৰ আৰু পাৰ্কিনছন ৰোগৰ আক্ৰমণৰ ফলত সেনৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তিশ্ৰেণী:সাঁতোৰবিদ
অৰ্নিয়া

অৰ্নিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ὀρνία, ইংৰাজী: Ornea বা Ornia) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি নদী-দেৱতা এছ'পাছ আৰু লেডন নদীৰ নদী-অপেশ্বৰী (নিম্ফ) মেট'পেৰ কন্যা নাইয়াডসকলৰ অন্যতম। তেওঁ আৰ্গোলিছৰ এখন চহৰ অৰ্নিয়াৰ সম্ভাৱ্য নিম্ফ (অপেশ্বৰী) আছিল আৰু তেওঁৰ নামেৰে চহৰখন নামকৰণ কৰা হৈছিল। অন্য কাহিনী মতে ৰজা ইৰেকথিউছৰ এথেনিয়ান পুত্ৰ অৰ্নিয়াছৰ নামেৰে চহৰখন নামকৰণ কৰা হৈছিল।

পৰিয়াল

অৰ্নিয়া পেলাছগাছ (পেলাগন), ইছমেনাছ, কৰ্চাইৰা, ছালেমিছ, এজিনা, পেইৰেন, ক্লিওনে, থেবে, টানাগ্ৰা, থেস্পিয়া, এছ'পিছ, চাইন′পে আৰু হাৰ্পিনাৰ ভগ্নী আছিল। কিছুমান শ্ৰুতিকথা মতে তেওঁৰ ভগ্নী কালচিছ কিউৰেটেছ আৰু ক'ৰিবাণ্টেছৰ মাতৃ আছিল, ইয়াৰে কিউৰেটেছ কালচিছৰ আদিম বাসিন্দাসকলৰ ভিতৰত আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
ৰেৱতী লাহন

ৰেৱতী লাহন ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আৰু বিয়াল্লিছৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত গ্ৰেপ্তাৰ বৰণ কৰি কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয়৷ কাৰাবাসৰ মাজতেই তেওঁ নিউমোনিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হয় আৰু মুকলি হোৱাৰ কিছুদিন পাছতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সূত্ৰ
দীৱাৰ (চলচ্চিত্ৰ)

দীৱাৰ (অৰ্থ: দেৱাল বা বেৰ) হৈছে ১৯৭৫ চনত ভাৰতত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন হিন্দী চলচ্চিত্ৰ। যশ চোপ্ৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল চালিম-জাভেদে (চালিম খান আৰু জাভেদ আখটাৰ)। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল শশী কাপুৰ, অমিতাভ বচ্চন, নিতু সিং, নিৰূপা ৰয় আৰু পাৰবীন বিবিয়ে।

সংলাপসমূহ

কথোপকথন

বিজয়: আজি মোৰ লগত ঘৰ আছে, গাড়ী আছে, বেংক-বেলেন্স আছে — তোৰ লগত কি আছে?
ৰবি: মোৰ লগত মা আছে।

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
মিৰ্ছ মছালা

মিৰ্ছ মছলা ) ১৯৮৭ চনত মুক্তি পোৱা কেতন মেহতা পৰিচালিত এখন হিন্দী মনস্তাত্বিক থ্ৰিলাৰ ছবি। ইয়াত নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ আৰু স্মিতা পাটিলে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল NFDC-এ। ২০১৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ভাৰতীয় চিনেমাৰ শতবাৰ্ষিকীত ফৰ্বছে স্মিতা পাটিলৰ মিৰ্ছ মচালাত কৰা অভিনয়ক "ভাৰতীয় চিনেমাৰ ২৫ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়" তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

প্লট

স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ কাহিনী এয়া। সৌৰাষ্ট্ৰৰ এখন গাঁৱত এজন চুবেদাৰে নিজৰ ফৌজ, ঘোৰা আৰু তম্বু লৈ উপস্থিত হয়। তেওঁৰ ওচৰত গ্ৰামোফোনও আছিল, যাৰ বাবে গাঁওৰ মানুহবোৰ যথেষ্ঠ প্ৰভাৱিত হৈছিল। গাঁও প্ৰধানজন বা মুখী তেওঁৰ একান্ত অনুগত। চুবেদাৰৰ চকু সোণবাই নামৰ ধুনীয়া তিৰোতা এজনীৰ ওপৰত পৰিল। তাইৰ স্বামী ৰেলৱেৰ এজন চাকৰিয়াল আৰু সেই সূত্ৰে বাহিৰত থাকে। সোণবাই চুবেদাৰৰ কাৰ্য-কলাপত উপায়হীন হৈ এটা মচলা তৈয়াৰ কাৰখানাত আশ্ৰয় লয়। মুখীয়ে সোণবাইক চুবেদাৰৰ তম্বুলৈ লৈ যোৱাৰ বাবে ৰাজী কৰাবলৈ নিজৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিলে। স্কুলৰ এজন শিক্ষক, গাঁও প্ৰধানৰ পত্নী আৰু মচলা কাৰখানাৰ বুঢ়া চকীদাৰ সোণবাইক ৰক্ষা কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল। যেতিয়া চুবেদাৰে কাৰখানাটো ঘেৰি ধৰিলে, তেতিয়া মচলা খুণ্ডা মহিলাসকলে নিজক বচাবলৈ নিজা পদ্ধতি বিচাৰি উলিয়ালে।

পৰ্যালোচনা

মিৰ্চ মছলাৰ প্ৰসংগটো চাৰি পৃষ্ঠাৰ চুনিলাল মাদিয়াৰ গল্প ‘’অভু মাকৰাণী’’ৰ লগতে ঔপনিৱেশিক যুগৰ নাৰী আত্মৰক্ষাৰ অন্যান্য গল্পৰ দ্বাৰাও অনুপ্ৰাণিত হৈছে, যিবোৰ পৰিচালক কেতন মেহতাই গুজৰাটলৈ যাওঁতে শুনিছিল। ১৯৮৭ চনত মুক্তি পোৱা এই ছবিখনে স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ গ্ৰাম্য ভাৰতক শক্তিশালীভাৱে ৰূপত উপস্থাপন কৰিছে। সোণবাই (স্মিতা পাটিল) নামৰ এগৰাকী দৃঢ় সংকল্পৰ মহিলাই গাঁৱৰ আন কেইজনমান মহিলাৰ সৈতে জলকীয়া গুড়ি কৰা কাৰখানাত কাম কৰে। চুবেদাৰ (নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ) গাঁৱলৈ আহি নিজৰ ইচ্ছামতে লুটপাতত লিপ্ত হয়। তেওঁ সোণবাইৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰে, যাৰ উত্তৰ তাই চৰেৰে দিয়ে।

ছবিখনত জাতিগত গতিশীলতা স্পষ্টকৈ দেখা গৈছে যদিও প্ৰকাশ্যভাৱে কোৱা হোৱা নাই। সৰস্বতী এগৰাকী প্ৰভাৱশালী জাতিৰ নাৰী, কাৰণ তেওঁ মুখীৰ পত্নী, ইয়াৰ ইংগিত এইটোৱেই যে তেওঁ বাকী মহিলাসকলৰ দৰে কাৰখানাত কাম নকৰে। পিঞ্জৰাবদ্ধ হোৱাৰ নিজৰ নিজৰ সংগ্ৰাম আছে, যাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ বিদ্ৰোহ কৰে।
-
সুৰেশ ওৱেৰয়
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
-
সঞ্জীৱ শ্বাহ
শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
-
১৯৮৮
সুৰেশ ওৱেৰয়
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ BFJA বঁটা
}

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
কাৰ্ল ফ্ৰিডৰিক গাউছ

যোহান কাৰ্ল ফ্ৰিডৰিক গাউছ (; ৩০ এপ্ৰিল ১৭৭৭ – ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৫৫) আছিল এগৰাকী জাৰ্মান গণিতজ্ঞ, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানী।

উদ্ধৃতিসমূহ

গণিত বিজ্ঞানৰ ৰাণী আৰু সংখ্যা তত্ত্ব গণিতৰ ৰাণী।
ঈশ্বৰে পাটিগণিত কৰে।
যুগান্তকাৰী গণিতজ্ঞ মাথোঁ তিনিজনহে আছে আৰু তেওঁলোক হৈছে আৰ্কিমিডিছ, নিউটন আৰু আইজেনষ্টাইন।
গণিত কেৱল সম্পৰ্কৰ গণনা আৰু তুলনাৰ সৈতেহে জড়িত।
আপুনি কয় যে বিশ্বাস এটা উপহাৰ; এইটোৱেই হয়তো ইয়াৰ বিষয়ে ক’ব পৰা আটাইতকৈ শুদ্ধ কথা।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লক্ষ্মীনাথ তামুলী

লক্ষ্মীনাথ তামোলী এগৰাকী বুৰঞ্জী চৰ্চাকাৰী, সংকলক-সম্পাদক, অধ্যাপক আৰু প্ৰশাসনিক বিষয়া।

জন্ম আৰু শিক্ষা

জন্ম ১৯৪৯ চনত, গজপুৰীয়া গাঁও, যোৰহাটত। নাওবৈছা প্ৰাইমেৰী স্কুলত শিক্ষাৰম্ভ। ষষ্ঠমান শ্ৰেণীলৈকে কল্যাণী হাইস্কুলত শিক্ষা আৰু যোৰহাট চৰকাৰী বহুমুখী বিদ্যালয়ৰপৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষা পাছ। ১৯৭২ চনত জগন্নাথ বৰুৱা কলেজৰপৰা ইতিহাসত অনাৰ্চ লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ। ১৯৭৪ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ইতিহাসত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ। ১৯৭৫ চনত জগন্নাথ বৰুৱা কলেজত ইতিহাসৰ অধ্যাপনা আৰম্ভ। ১৯৭৭ চনত অসম প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ বিষয়া হিচাপে যোগদান। ৰাজৰোষত পৰি ১৯৮৩ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীৰপৰা চাকৰিৰপৰা বৰ্খাস্ত হয়।

বুৰঞ্জী চৰ্চা

প্ৰথম ইতিহাসমূলক প্ৰবন্ধ জয়মতী কুঁৱৰীঃ ইতিহাস নে কিংবদন্তি ১৯৮৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ-নৱেম্বৰ সংখ্যাৰ ‘প্ৰকাশ’ত প্ৰকাশ হয়। তাৰ পিছতে বিভিন্ন ঐতিহাসিক বিষয়ত এলানি প্ৰবন্ধ প্ৰকাশিত হয়। ‘আৱেগ বনাম’ ইতিহাস তেওঁৰ এক বিশ্লেষণাত্মক গ্ৰন্থ।

অন্যান্য গ্ৰন্থসমূহ

১. ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত অসমৰ অৱদান

২. বুৰঞ্জী আৰু বিতৰ্ক

৩. বাস্তৱৰ বিড়ম্বনা

৪. ঘাইসুঁতিত বালিচৰ

৫. ইতিহাস কাক কয় (ই. এইচ. কাৰৰ What is History ৰ অনুবাদ)
ডেল্টা মেঘৱাল ধৰ্ষণ কাণ্ড

২০১৬ চনৰ ২৯ মাৰ্চত ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ বিকানেৰ জিলাৰ নোখাৰ কলেজত মৃত অৱস্থাত উদ্ধাৰ হয় ডেল্টা মেঘৱাল নামৰ ১৭ বছৰীয়া দলিত কিশোৰীক। জৈন আদৰ্শ শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ ইনষ্টিটিউট ফৰ গাৰ্লছৰ পানীৰ টেংকিত উদ্ধাৰ হয় তেওঁৰ মৃতদেহ, ্ তেওঁ তাৰে ছাত্ৰী আছিল। পিতৃ-মাতৃয়ে দাখিল কৰা প্ৰথম তথ্য প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ২৮ মাৰ্চত তেওঁ তেওঁলোকক জনাইছিল যে তেওঁক এগৰাকী শিক্ষকে ধৰ্ষণ কৰিছিল আৰু অভিযোগ অনুসৰি তেওঁক হত্যা কৰিছিল। মেঘৱালৰ মৃত্যুৰ কাৰণ এতিয়াও আনুষ্ঠানিকভাৱে জানিব পৰা হোৱা নাই।

প্ৰাথমিক জীৱন

ডেল্টা মেঘৱালৰ জন্ম হৈছিল ১৯৯৯ চনৰ ৭ মে'ত। তেওঁৰ পিতৃ মহেন্দ্ৰ ৰাম মেঘৱাল এজন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক আৰু ৰাজস্থানৰ বৰমেৰ জিলাৰ ত্ৰিমোহী গাঁৱৰ বাসিন্দা।

মেঘৱালে বিকানেৰৰ নোখাৰ ছোৱালীৰ বাবে জৈন আদৰ্শ শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানত বি এছ টি চি (বেচিক স্কুল ট্ৰেইনিং চাৰ্টিফিকেট) দ্বিতীয় বৰ্ষত অধ্যয়ন কৰি আছিল।

ঘটনা

২০১৬ চনৰ ২৯ মাৰ্চত মহাবিদ্যালয়খনৰ পানীৰ টেংকিত ১৭ বছৰীয়া ডেল্টা মেঘোৱালৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয়। মেঘৱালৰ পিতৃ-মাতৃয়ে দাখিল কৰা এফআইআৰত ধৰ্ষণ আৰু হত্যাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে। ইয়াত কলেজৰ হোষ্টেলৰ ৱাৰ্ডেন প্ৰিয়া শুক্লাৰ লগতে শাৰীৰিক শিক্ষাৰ প্ৰশিক্ষক বিজেন্দ্ৰ সিং আৰু কলেজৰ অধ্যক্ষ ঈশ্বৰ চান্দ বাইদৰ নাম ৰখা হৈছিল। তেওঁলোকৰ দাবী আছিল যে ২৮ মাৰ্চত মেঘৱালে দেউতাকক ফোন কৰি তেওঁক ধৰ্ষণ কৰা বুলি কয়। শুক্লাই তেওঁক বিজেন্দ্ৰ সিঙৰ কোঠা চাফা কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল আৰু সিঙে তাত এবাৰ তেওঁক ধৰ্ষণ কৰিছিল বুলিও কয়। সেইদিনা হোষ্টেলত আৰু চাৰিগৰাকী মহিলা আছিল। তেওঁৰ পিতৃয়ে অভিযোগ কৰে যে কলেজে এই কাণ্ড ঢাকি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল আৰু দাবী কৰিছিল যে তেওঁলোকে মেঘৱাল আৰু সিঙৰ স্বাক্ষৰিত লিখিত ক্ষমাপ্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল যিয়ে সন্মতিসূচক যৌন সম্পৰ্কৰ ইংগিত দিছিল। ২০১৬ চনৰ ৮ এপ্ৰিলত আন দুটা নাম উল্লেখ কৰা পক্ষ এতিয়া জিম্মাত থকাৰ সময়তে বিকানেৰ আৰক্ষীয়ে কয় যে ফৰেনছিক বিজ্ঞান পৰীক্ষাগাৰৰ প্ৰতিবেদনত মেঘৱালক ইতিমধ্যে মৃত অৱস্থাত টেংকত ৰখাতকৈ ধৰ্ষণ কৰি পিছত ডুবাই পেলোৱাৰ ইংগিত পোৱা গৈছে। তেওঁলোকে কয় যে ইয়াৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে ই আত্মহত্যা আৰু হত্যা নহয়। বিৰোধী ৰাজনৈতিক দল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে কয় যে ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বসুন্ধৰা ৰাজে ন্যায় প্ৰদান কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে। ৰাজে কয় যে আইএনচিয়ে ভোটবেংকৰ ৰাজনীতিত লিপ্ত হৈছে। ২০১৬ চনৰ ৬ মে'ত ৰাজস্থান উচ্চ ন্যায়ালয়ে প্ৰিয়া শুক্লা আৰু প্ৰজ্ঞা প্ৰতীকক জামিনত মুকলি কৰি দিয়ে।

এপ্ৰিল মাহত আই এন চি আৰু ভুক্তভোগীৰ পিতৃয়ে কেন্দ্ৰীয় তদন্তকাৰী ব্যুৰোৰ হস্তক্ষেপৰ দাবী জনায়। ইয়াৰ কিছু সময়ৰ পিছতে ৰাজস্থান চৰকাৰে ইয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়া বুলি খবৰ ওলাইছিল কিন্তু ২০১৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ৰাজে সেই উদ্দেশ্যৰ ওপৰত কাম কৰা নাছিল বুলি দাবী কৰাৰ বাবে ৰাজ্যপাল কল্যাণ সিঙক হস্তক্ষেপ কৰিবলৈ আবেদন জনোৱা হৈছিল।

দলিত মৰ্যাদাৰ ভিত্তিত মেঘৱালক বৈষম্যৰ বলি হোৱা বুলি অভিযোগ উত্থাপন হৈছে, যেনে সিঙৰ কোঠা চাফা কৰিবলৈ কোৱাৰ ফলত।
দলিত সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলে অধিক তদন্তৰ দাবীত সক্ৰিয় হৈ পৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধৰ্ষণ
শ্ৰেণী:দলিত মহিলা