ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চন্দ্ৰৰ পোহৰ

চন্দ্ৰৰ পোহৰ বা জোনাক বা জ্যোৎস্না হʼল মূলতঃ চন্দ্ৰৰ পৃষ্ঠত বাধা প্ৰাপ্ত হৈ প্ৰতিফলিত হোৱা সূৰ্যৰ পোহৰ। চন্দ্ৰৰ পোহৰৰ অধিকাংশই সূৰ্যৰ পৰা প্ৰতিফলিত হোৱা পোহৰ আৰু সামান্য অংশহে পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰতিফলিত হোৱা পোহৰ।।

ইতিহাস

প্ৰাচীন গ্ৰীক দাৰ্শনিক এনাক্সাগোৰাছে জানিছিল যে "সূৰ্য্যই চন্দ্ৰক ইয়াৰ উজ্জ্বলতা প্ৰদান কৰে"।

আলোকসজ্জা

চন্দ্ৰকলাৰ আকাৰৰ ওপৰত চন্দ্ৰৰ পোহৰৰ তীব্ৰতা ব্যাপকভাৱে নিৰ্ভৰ কৰে। আকৌ পূৰ্ণ চন্দ্ৰও অৱস্থাভেদে সাধাৰণত ০.০৫–০.১ লাক্স দীপন উজ্জ্বলতা প্ৰদৰ্শন কৰে। পৃথিৱীৰ পৰা চন্দ্ৰৰ নিকটতম অৱস্থানৰ সমীপত (ছুপাৰমুনৰ ক্ষেত্ৰত) সৰ্বোচ্চ অৱস্থানৰ সময়ত পৃথিৱীৰ ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত চন্দ্ৰৰ পোহৰৰ দীপন ০.৩২ লাক্স পৰ্যন্ত হʼব পাৰে। অৰ্থাৎ আপতিত সূৰ্যৰ পোহৰৰ মাত্ৰ ১৩.৬% চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰতিফলিত হয়। পৃথিৱী পৃষ্ঠলৈ আহি পাওঁতে চন্দ্ৰৰ পোহৰৰ প্ৰায় ১.২৬ ছেকেণ্ড সময় লাগে। পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলৰ বিভিন্ন কণিকাত চন্দ্ৰৰ পোহৰ বিচ্ছুৰিত হৈ ৰাতিৰ আকাশৰ উজ্জ্বলতা বৃদ্ধি কৰে। ফলত অনুজ্জ্বল তৰা আৰু প্ৰেক্ষাপটৰ আকাশৰ মাজত দৰ্শন তুলনা হ্ৰাস পায়। সেইবাবে জ্যোতিৰ্বিদসকলে পূৰ্ণিমাৰ সময়ত মহাকাশ পৰ্যবেক্ষণ নকৰে।

চিত্ৰ বীথিকা

লোকসাহিত্য

লোকসাহিত্যত, কেতিয়াবা পূৰ্ণচন্দ্ৰ বা পূৰ্ণিমাৰ নেতিবাচক উপস্থাপন কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, কোনো কোনো লোককাহিনী অনুসৰি বিশেষ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ তলত শুলে মানুহ ৱেৰৱল্ফ (Werewolf)লৈ ৰূপান্তৰিত হয়। লোকধাৰণা অনুসৰি, চন্দ্ৰৰ পোহৰে চন্দ্ৰগ্ৰস্ত ব্যক্তিসকলৰ মাজত বেয়া লক্ষণ প্ৰকাশ ঘটায় আৰু চন্দ্ৰৰ পোহৰত শুই থকাৰ ফলত কোনো ব্যক্তি অন্ধ বা পাগল হৈ যায়। ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত এসময়ত ধাৰণা কৰা হৈছিল যে চন্দ্ৰৰ পোহৰত শুই থকাৰ ফলত কুকুৰীকণা (আচলতে, ভিটামিন এ-ৰ অভাৱত হয়) ৰোগ হয়।

"চন্দ্ৰ অন্ধতা" হৈছে ঘোঁৰাৰ পুনৰাবৃত্তিমূলক ইউভেইটিছৰ এটা নাম। চন্দ্ৰৰ পোহৰক এতিয়া কাৰণ বুলি ভবা নহয়।

ষোড়শ শতিকাত, চন্দ্ৰদুগ্ধ নামৰ গুহাত পোৱা এবিধ কোমল বগা চূণশিলৰ বৰষুণ, চন্দ্ৰৰ ৰশ্মিৰ ফলত হোৱা বুলি ভবা হৈছিল।

চেলেন’প্লেক্সিয়া আছিল চন্দ্ৰৰ ৰশ্মিৰ ফলত হোৱা কল্পিত চিকিৎসাজনিত অৱস্থা।

কলা

২০০৮ চনত কেটি পেটাৰছনে লাইট বাল্ব টু চিমুলেট মুনলাইট নামৰ এখন শিল্পকৰ্ম প্ৰস্তুত কৰে।

লগতে চাওক

এয়াৰগ্লো
দিবালোক
বিক্ষিপ্ত প্ৰতিফলন
পৃথিৱীৰ পোহৰ (জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান)
চন্দ্ৰৰ প্ৰভাৱ
স্কোট’বায়’লজী
ষ্টাৰলাইট
চিত্ৰকলাত নিশা (পশ্চিমীয়া শিল্প)
চিত্ৰকলাত নিশা (পূৰ্বৰ শিল্প)

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Phases of the Moon at USNO
Strange Moonlight at Science@NASA
Moonlight Bness at LunarLight Photography

শ্ৰেণী:পোহৰ
মাদাৰ ইণ্ডিয়া

মাদাৰ ইণ্ডিয়া হৈছে মেহবুব খানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তথা ১৯৫৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে নাৰ্গিছ, সুনীল দত্ত, ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু ৰাজ কুমাৰে। মাদাৰ ইণ্ডিয়া মেহবুব খানৰ পূৰ্ববৰ্তী চলচ্চিত্ৰ ঔৰত (১৯৪০) ৰ পুনৰ্নিমাণ। এখন গাঁৱৰ এগৰাকী দৰিদ্ৰ মহিলা ৰাধা (নাৰ্গিছ) কিদৰে নিজৰ স্বামীৰ অনুপস্থিতিত বহু সংঘাতৰ মাজতো নিজৰ পুত্ৰদ্বয়ক ডাঙৰ-দীঘল কৰে আৰু এজন ধূৰ্ত টকা ধাৰলৈ দিয়া ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে জীয়াই থাকিবলৈ সংগ্ৰাম কৰে, সেয়াই চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল কাহিনী।

১৯২৭ চনত প্ৰকাশিত আমেৰিকান লেখিকা কেথেৰিন মেয়’ৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতিক অপমান কৰা “মাদাৰ ইণ্ডিয়া” নামৰ বিতৰ্কমূলক গ্ৰন্থখনক প্ৰতিহত কৰিবলৈ এই ছবিখনৰ শিৰোনাম বাছি লোৱা হৈছিল। মাদাৰ ইণ্ডিয়া চলচ্চিত্ৰখনে ৰূপকভাৱে ভাৰতক ১৯৪৭ চনত স্বাধীনতা লাভৰ পিছৰ ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, আৰু ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদ আৰু ৰাষ্ট্ৰ-নিৰ্মাণৰ প্ৰবল অনুভূতিৰ ইংগিত দিয়ে। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ ইংগিত চলচ্চিত্ৰখনত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা গৈছে, আৰু ইয়াৰ মুখ্য চৰিত্ৰটোক উচ্চ নৈতিক মূল্যবোধ আৰু আত্মত্যাগৰ জৰিয়তে মাতৃ হোৱাৰ অৰ্থ কি সেই ধাৰণাটো প্ৰতিফলিত কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলাৰ মিট’নিমিক দৃষ্টান্ত হিচাপে দেখা গৈছে। কিছুমান লেখকে ৰাধাক নাৰী সবলীকৰণৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰাৰ বিপৰীতে আন কিছুমানে তেওঁক গতানুগতিক নাৰী কু-সংস্কাৰৰ জৰিয়তে চিত্ৰিত কৰা বুলি অনুভৱ কৰে। মুম্বাইৰ মেহবুব ষ্টুডিঅ’ৰ লগতে মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাঁৱত ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। নৌশাদৰ সংগীতে পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু অৰ্কেষ্ট্ৰাকে ধৰি বিশ্বব্যাপী সংগীতক হিন্দী চলচ্চিত্ৰত পৰিচয় কৰাই দিছিল।

ভাৰতীয় (বলিউড) প্ৰডাক্‌শ্যনৰ ভিতৰত অন্যতম ব্যয়বহুল এই চলচ্চিত্ৰখনে সেই সময়ত সৰ্বাধিক ৰাজহ লাভ কৰিছিল। মুদ্ৰাস্ফীতিৰ লগত সামঞ্জস্য কৰিলে মাদাৰ ইণ্ডিয়া এতিয়াও সৰ্বকালৰ ভাৰতীয় বক্স অফিচ হিট্ চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত স্থানপ্ৰাপ্ত। ১৯৫৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত উখল-মাখলৰ মাজতে ভাৰতত মুক্তি লাভ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখন ৰাজধানী নতুন দিল্লীতো কে’বাখনো হাই-প্ৰফাইল প্ৰদৰ্শনী দেখুওৱা হৈছিল, য’ত দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। মাদাৰ ইণ্ডিয়া এখন নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিক ক্লাছিক হৈ পৰে আৰু ভাৰতীয় চিনেমাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। চলচ্চিত্ৰখনে শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ সৰ্বভাৰতীয় কৃতিত্বৰ প্ৰমাণপত্ৰ, ১৯৫৭ চনৰ ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ বঁটা, আৰু নাৰ্গিছ আৰু খানে ক্ৰমে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও শ্ৰেষ্ঠ আন্তৰ্জাতিক বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ চলচ্চিত্ৰৰ অকাডেমী বঁটাৰ (অস্কাৰ) বাবে মনোনীত হৈছিল আৰু এতিয়ালৈকে মনোনয়ন পোৱা প্ৰথমখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

অভিনয় শিল্পী

নাৰ্গিছ (ৰাধা)
সুনীল দত্ত (বিৰ্জু)
মাষ্টাৰ ছাজিদ (শৈশৱৰ বিৰ্জু)
ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ (ৰামু)
মাষ্টাৰ সুৰেন্দ্ৰ (শৈশৱৰ ৰামু)
ৰাজ কুমাৰ (শ্যামু)
কানহাইয়া লাল (সুখীলালা "লালা" বনিয়া)
জিল্লু মা (সুন্দৰ)
কুমকুম (চম্পা)
চঞ্চল (ৰূপা)
শীলা নায়ক (কমলা)
মুক্ৰী (শম্ভু)
ছিতাৰাদেৱী (নৰ্তকী)
আজ্‌ৰা (চন্দ্ৰা শেখৰ)

সংগীত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
ৰুকাইয়া হাছান

ৰুকাইয়া হাছান (; ৩ জুলাই ১৯৩১ - ২৪ জুন ২০১৫) হ'ল ভাষা বিজ্ঞানৰ এগৰাকী অধ্যাপক যি ভ্ৰমণকাৰী পদত অধিষ্ঠিত হৈ ইংলেণ্ডৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল। তেওঁৰ শেষ নিযুক্তি আছিল ছিডনীৰ মেক্ৱাৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত, য 'ৰ পৰা তেওঁ ১৯৯৪ চনত এমিৰিটাছ অধ্যাপক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। গোটেই কেৰিয়াৰটোত তেওঁ মৌখিক শিল্প, সংস্কৃতি, প্ৰসংগ আৰু পাঠ, পাঠ্য আৰু টেক্সচাৰ, অভিধান ব্যাকৰণ আৰু অৰ্থগত ভিন্নতাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাপকভাৱে গৱেষণা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল। পিছৰটোত স্বাভাৱিকভাৱে হোৱা সংলাপত অৰ্থ বিশ্লেষণৰ বাবে বিস্তৃত অৰ্থগত ব্যৱস্থাৰ নেটৱৰ্ক উদ্ভাৱন কৰাটো জড়িত আছিল।

জীৱনী

১৯৬৪ চনত তেওঁ ভাষাবিজ্ঞানত এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। তেখেতৰ গৱেষণাৰ শিৰোনাম আছিল 'এ লিংগুইষ্টিক ষ্টডি অৱ কনট্ৰাস্টিং ফিচাৰ্ছ ইন দ্য ষ্টাইল অৱ টু কনটেম্পেৰা ইংলিছ প্ৰেছ ৰাইটাৰ্ছ'। লেখকসকল আছিল এংগাছ উইলছন আৰু উইলিয়াম গোল্ডিং৷ তেওঁ হালিডেৰ প্ৰাৰম্ভিক কামৰ পৰা বিশেষকৈ ১৯৬১ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ "গ্ৰামাৰ তত্ত্বৰ শ্ৰেণী" বিষয়ক গৱেষণা-পত্ৰত দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিছিল।

ভাষাবিজ্ঞানলৈ অৱদান

হাছানে ৫০ বছৰতকৈ অধিক সময় ভাষাবিজ্ঞানৰ কেইবাটাও কেন্দ্ৰীয় চিন্তাৰ আশে-পাশে কাম কৰিছিল যদিও সকলোৱে "জীৱনৰ জীৱন যাপনৰ পৰা ৰূপলৈকে ধাৰাবাহিকতা" সম্পৰ্কে এক মৌলিক বিশ্বাসৰ পৰাই আগবাঢ়িছে।

তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক পি এইচ ডি গৱেষণাই ভাষা আৰু মৌখিক শিল্পৰ প্ৰতি দীৰ্ঘদিনীয়া আগ্ৰহ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৬০ চনত তেওঁ বেচিল বাৰ্নষ্টেইনৰ সৈতে সমাজভাষিক গৱেষণা কেন্দ্ৰত ভাষাৰ সম্পৰ্ক আৰু চেতনাৰ ৰূপসমূহৰ বিতৰণ সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহৰ ওপৰত কাম কৰিছিল। এই ব্যস্ততাই তেওঁৰ পৰৱৰ্তী সময়ত অৰ্থগত ভিন্নতাৰ ওপৰত কৰা কাম দুয়োটাকে জন্ম দিছিল, আৰু তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নৰ বাবে প্ৰেৰণা আৰু তথ্য প্ৰদান কৰিছিল যি তেওঁৰ শব্দ, গঠন আৰু পাঠৰ গাঁথনিৰ ক্ষেত্ৰত পাঠৰ একতাক আধাৰিত কৰে। ১৯৭৬ চনত এম এ কে হেলিডেৰ সৈতে তেওঁ ইংৰাজী ভাষাত সংহতিৰ আটাইতকৈ বিস্তৃত বিশ্লেষণ প্ৰকাশ কৰে৷ তেখেতৰ সহ-লেখক গ্ৰন্থ, ভাষাৰ প্ৰসংগ আৰু পাঠ: সামাজিক-চেমিঅ'টিক দৃষ্টিভংগীত ভাষাৰ দিশসমূহ, হাছানে টেক্সচাৰ আৰু পাঠ্য গঠনৰ আন্তঃসম্পৰ্কসমূহ উল্লেখ কৰিছে (অৰ্থাৎ "জেনেৰিক গঠন সম্ভাৱনা", বা "জিএছপি"ৰ তেওঁৰ ধাৰণা)।

ভাষিক তত্ত্বক তেওঁ দুটা ভাগত ভাগ কৰিছিল: "বাহ্যিকতাবাদী" আৰু "আভ্যন্তৰীণতাবাদী"। তেওঁ "বাহ্যিকতাবাদী" শব্দটো সেইবোৰ তত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিছিল য'ত ভাষাক অৰ্থ সৃষ্টিত "সহায়ক ভূমিকা" দিয়া হয়। এনে তত্ত্বত বুজিব লগা বা প্ৰকাশ কৰিবলগীয়া বস্তুটোৰ অস্তিত্ব অনাত ভাষাৰ কোনো ভূমিকা নাই।বাহ্যিকতাবাদী দৃষ্টিভংগীত "ভাষাক এটা নাম যন্ত্ৰলৈ হ্ৰাস কৰা হয়: ই পূৰ্বতে থকা বস্তু, বৈশিষ্ট্য, পৰিঘটনা, কাৰ্য্য ইত্যাদিক লেবেল লগোৱা 'নাম'ৰ এটা গোট হৈ পৰে। নামকৰণৰ এটা চৰ্ত যে পৰিঘটনাবোৰৰ অস্তিত্ব থাকিব লাগে আৰু ভাষাটোৰ বক্তাসকলে বাছি লোৱা 'নাম'বোৰৰ পৰা একেবাৰে স্বাধীন নিৰ্দিষ্ট পৰিচয় থকা বুলি চিনাক্ত কৰিব পৰা যায়।" তেওঁ ভাষাবিদসকলক বাহ্যিকতাবাদী দৃষ্টিভংগী পৰিত্যাগ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়, ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ভাষিক আৰ্হিৰ বাবে যুক্তি আগবঢ়ায় "যিটোৱে একেলগে দুটা আপাত দৃষ্টিত পৃথক পৃথক কাম কৰিবলৈ সক্ষম: প্ৰথমতে, আমি দেখুৱাব লাগিব যে অৰ্থবোৰেই ভাষাৰ শিল্পকৰ্ম আৰু সেয়েহে ইয়াৰ আভ্যন্তৰীণ; আৰু দ্বিতীয়তে, এই ভাষিকভাৱে সৃষ্টি কৰা অৰ্থসমূহ তথাপিও আমাৰ চৌপাশ আৰু আমাৰ ভিতৰৰ জগতখনৰ অভিজ্ঞতাৰ সৈতে জড়িত"।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
হোমি জাহাঙ্গীৰ ভাবা

হোমি জেহাঙ্গীৰ ভাবা ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ নিউক্লীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেওঁ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আছিল। তদুপৰি ভাবা ভাৰতৰ প্ৰসিদ্ধ শিক্ষা তথা গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান (TIFR) আৰু Atomic Energy Establishment, Trombay (AEET)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯০৯ চনত ভাবাৰ জন্ম হৈছিল বোম্বাই (এতিয়া মুম্বাই) ৰ এটা পাৰ্চি পৰিয়ালত। তেওঁৰ দেউতাক এজন উকীল আছিল আৰু মাক বিখ্যাত টাটা পৰিয়ালৰ লগত ওত:প্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল বোম্বাইৰ কেথেদ্ৰাছ স্কুলত। কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁ ১২ বছৰ কটাইছিল আৰু তাত তেওঁ মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং,অঙ্কশাস্ত্ৰ,থিয়ৰিটিকেল ফিজিক্স অধ্যয়ন কৰাৰ উপৰিও, পিছৰফালে বিস্তৃতভাৱে "কছমিক ৰে" আৰু "পাৰ্টিকেল ফিজিক্স" সম্পৰ্কে গৱেষণা চলাইছিল। ১৯৩৯ চন পযৰ্ন্ত তেওঁ এই গৱেষণাৰ কামত ব্যস্ত আছিল। ১৯৩৪ চনৰ কালছোৱাত ভাবাই কিছুদিনৰ বাবে কোপেনহেগেনৰ বহৰাত, জুৰিকৰ পাওলিত আৰু ৰোমৰ ফাৰ্মিত কাম কৰিছিল। ভাৰতলৈ ঘূৰি আহি তেওঁ বাংগালোৰৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত বেলুন ব্যৱহাৰ কৰি 'কছমিক ৰে' সম্পৰ্কে পুনৰ ৫ বছৰ ধৰি অধ্যয়ন কৰে। ১৯৫৫ চনত জেনেভাত অনুষ্ঠিত শান্তিৰ কাৰণে আণৱিক শক্তি শীৰ্ষক এক সভাত ভাবা সৰ্বসন্মতিক্ৰমে ইউ এন (UN)ৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ ডিয়েনাৰ আন্তৰ্জাতিক আণৱিক শক্তি এজেন্সিৰ গৱৰ্নৰো নিৰ্বাচিত হয়।

মৃত্যু

১৯৬৬ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত ভাবাই এইএ (Atomic Energy Agency) ৰ এখন সভাত যোগদান কৰিবলৈ যাওঁতে মণ্টব্লেনত তেওঁ উৰাজাহাজ দুৰ্ঘটনাত পতিত হয় আৰু এই বিশ্ববিশ্ৰুত বিজ্ঞানীজনৰ শোকাবহভাৱে মৃত্যু হয়। এই বিশ্ববৰেণ্য বিজ্ঞানীজনৰ সোঁৱৰণত ট্ৰম্বেত স্থাপিত এটমিক এনাৰ্জি এষ্টাব্লিছমেণ্ট (Atomic Energy Establishment) নামৰ "ভাবা এটমিক ৰিচাৰ্ছ চেণ্টাৰ" (Bhabha Atomic Research ) মুকলি কৰা হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

লণ্ডনৰ ৰয়েল ছ'ছাইটিৰ সদস্য (FRS) সন্মান।
আডাম-প্ৰাইজ (Award of Adam prize)।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Annotated Bibliography for Homi J. Bhabha from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues .
The Woodrow Wilson 's Nuclear Proliferation International History Project. NPIHP has a series of primary source documents about and by Homi Bhabha.

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ৰয়েল ছ'ছাইটিৰ সদস্য
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
টাইম ফ'ৰ টি:ৱমেন, লেবাৰ এণ্ড প'ষ্ট-ক'ল'নিয়েল পলিটিক্স অন এন ইণ্ডিয়ান প্লেণ্টেচন

টাইম ফ'ৰ টি:ৱমেন, লেবাৰ এণ্ড প'ষ্ট-ক'ল'নিয়েল পলিটিক্স অন এন ইণ্ডিয়ান প্লেণ্টেচন (২০১১) হৈছে ভাৰতীয় চাহ খেতিৰ শ্ৰমিক প্ৰথাৰ এক ঔপনিৱেশিক-পৰৱৰ্তী নাৰীবাদী নৃতাত্ত্বিক সমালোচনা। ব্যক্তিগত সাক্ষাৎকাৰ, উপাখ্যান আৰু এখন নাটকৰ জৰিয়তে পিয়া চেটাৰ্জীয়ে চাহৰ উৎপাদন, ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰচলনত লিংগ, শ্ৰেণী আৰু জাতিৰ ভূমিকা পৰীক্ষা কৰিছে। স্থানীয় ৰাজনীতি আৰু সংস্কৃতিৰ পৰিসৰ অতিক্ৰম কৰি, নৃতাত্ত্বিক গ্ৰাফীয়ে লিংগযুক্ত শ্ৰমিকৰ বহুস্তৰীয়, বহুস্থানিক, ঔপনিৱেশিক মাত্ৰা প্ৰকাশ কৰে। বিদেশী চাহপাত ছিঙা মহিলাসকলৰ প্ৰতিচ্ছবিয়ে কেনেদৰে গ্ৰাহকসকলক বৃক্ষৰোপণৰ কঠোৰ কামৰ পৰিস্থিতিৰ পৰা বিচলিত কৰে তাক প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ তেওঁ চাহ বাকচৰ প্ৰতিচ্ছবি নিজেই নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভাৰতত চাহ উদ্যোগৰ এক ঐতিহাসিক বিৱৰণ প্ৰদান কৰি চেটাৰ্জীয়ে ঔপনিৱেশিকতাবাদ আৰু উত্তৰ বংগৰ বৃক্ষৰোপণত শ্ৰমিকৰ লিংগবিভাজনৰ মাজৰ জটিল সম্পৰ্ক প্ৰকাশ কৰে।

যদিও লিংগ হৈছে তেওঁৰ বিশ্লেষণৰ মুখ্য একক, চেটাৰ্জীয়ে ঔপনিৱেশিকতাবাদে বাগিচাৰ পিতৃতান্ত্ৰিক আৰু শ্ৰেণীভিত্তিক প্ৰকৃতিক কেনেদৰে গঢ় দিছে আৰু গঢ় দিয়ে, সেই বিষয়ে অন্বেষণ কৰে। দক্ষিণৰ গোলকীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা আহি তেওঁ লিংগ, শ্ৰেণী আৰু জাতিৰ আন্তঃসংযোগক পাৰস্পৰিকভাৱে উৎপীড়নৰ গঠনমূলক প্ৰণালী হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰে। টাইম ফ'ৰ টি:ৱমেন, লেবাৰ এণ্ড প'ষ্ট-ক'ল'নিয়েল পলিটিক্স অন এন ইণ্ডিয়ান প্লেণ্টেচন উপন্যাসখনত, তেওঁ গ্লোবেল চাউথ একাডেমিক হিচাপে নিজৰ বিশেষাধিকাৰ স্বীকাৰ কৰে।ইয়াৰ লগতে পিয়া চেটাৰ্জীয়ে চাবলটাৰ্ণৰ হৈ কথা কোৱাৰ অসুবিধাবোৰৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে।

বঁটা

পিয়া চেটাৰ্জীয়ে ডিউক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেছৰ পৰাজন ফ্ৰেংকলিন হপ বুক বঁটা লাভ কৰিছিল।

লেখকৰ বিষয়ে

পিয়া চেটাৰ্জী এগৰাকী ঐতিহাসিক নৃতত্ত্ববিদ যি কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত মহিলা অধ্যয়নসহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে বৰ্তমানৰ পদবীত আছে। তেওঁ নিজেও এগৰাকী পোষ্ট/ঔপনিৱেশিক অনুপ্ৰৱেশকাৰী মহিলা হিচাপে পৰিচয় দিয়ে।তেওঁ নাইজেৰিয়াত এটি ভাৰতীয় পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ ভাৰতীয়। তেওঁৰ পৰিয়ালে আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ আগতে উত্তৰ ভাৰতলৈ গুচি যায়। তেওঁ ১৯৯৪ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পশ্চিম এছিয়াৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি নৃতত্ত্বত পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। শিক্ষাগতভাৱে তেওঁ নিজকে "পাওলো ফ্ৰাইৰ শিষ্য, এক শক্তিশালী উত্তৰ ঔপনিৱেশিক আৰু বৰ্ণবিদ্বেষী নাৰীবাদী" বুলি বৰ্ণনা কৰে। তেওঁ বৰ্তমান ডিকলোনাইজিং পেডাগোগিছ শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থৰ কাম কৰি আছে।
তেওঁৰ গৱেষণা শিক্ষাবিজ্ঞানৰ তত্ত্ব আৰু সীমান্তৰ সিপাৰে শিক্ষাৰ অৰ্থ কি, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ পৰা উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক ভাৰতৰ গাঁওসমূহলৈকে কেন্দ্ৰীভূত।
তেওঁৰ ভৱিষ্যতৰ প্ৰকল্পসমূহৰ ভিতৰত আছে এখন ঔপনিৱেশিক স্মৃতিগ্ৰন্থ, যাৰ শিৰোনাম “গ’ইং এপ”: ৰেচিজম, ভিলেন্স এণ্ড ৰেজিষ্টেন্স ইন দ্য ইউ এছ একাডেমী। '
তেওঁৰ উদ্দেশ্য হৈছে ঔপনিৱেশিক-পৰৱৰ্তী দৃষ্টিকোণৰ পৰা শিক্ষাৰ সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক অনুশীলনৰ বিষয়ে এক নৃতাত্ত্বিক সমালোচনা বিকশিত কৰা।

অন্যান্য প্ৰকাশনসমূহ

১. চেটাৰ্জী, পিয়া, আৰু মানালিয়া দেশাই। ২০০৯, ষ্টেটছ অৱ ট্ৰমা: জেণ্ডাৰ এণ্ড ভায়োলেন্স ইন চাউথ এছিয়া। জুবান প্ৰেছ।
২. চেটাৰ্জী, পিয়া, আৰু সুনয়না মাইৰা। ২০১৪, ইম্পেৰিয়েল ইউনিভাৰ্চিটি: একাডেমিক ৰিপ্ৰেছন এণ্ড স্কোলাৰলি ডিচেণ্ট। ইউনিভাৰ্চিটি অৱ মিনেছ’টা প্ৰেছ॥
৩. চেটাৰ্জী, পিয়া। ২০০৮, তুলনামূলক দৃষ্টিভংগী আলোচনাচক্ৰ: মহিলাৰ শ্ৰমিক সক্ৰিয়তা। চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰেছ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সাহিত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতত চাহ উদ্যোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
গুণাভি বৰদলৈ

গুণাভি বৰদলৈ বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ তেওঁৰ নগাঁও জিলাৰ হাতীচোং মৌজাৰ ভালুকমাৰী গাঁৱত ১৯১০ চনৰ ১০ মাৰ্চত জন্ম হৈছিল৷ পিতৃৰ নাম আছিল নৰাম বৰদলৈ আৰু মাতৃৰ নাম মাণিকী বৰদলৈ৷

আদি জীৱন

গুণাভিৰ পিতৃ এগৰাকী শ্ৰমজীৱী লোক আছিল৷ গুণাভিৰ নামটো বুঢ়ীমাক লেৰেলীয়ে ৰাখিছিল৷ গুণাভিৰ ৯/১০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাক নৰাম বৰদলৈৰ কলেৰা ৰোগত মৃত্যু হয়৷ সেয়ে গুণাভি বৰদলৈয়ে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা ল’ব পৰা নাছিল; কিন্তু তেওঁ নাম-কীৰ্তন গোৱা, ভাওনাত ভাও লোৱা আদি কামত পাকৈত আছিল৷ কিন্তু আৰ্থিক অৱস্থা বেয়া হৈ পৰাত তেওঁলোকে নিজৰ ভেটিটোও ৰাখিব নোৱৰাত অন্ন-সংস্থাপন বিচাৰি শেষত তেওঁ নগাঁও জিলাৰ শিলপুখুৰী মৌজাৰ ভকতগাঁৱত থাকিবলৈ লৈছিল৷ পিছত বিবাহোপযুক্ত বয়সত গুণাভিক মাকৰে সৈতে কোমল বৰদলৈ নামৰ এজন লোকে আশ্ৰয় দিয়ে৷ কোমল বৰদলৈৰ ডাঙৰ ছোৱালী মাণিকীক বিয়া দি গুণাভিক ঘৰজোৱাঁই কৰি ৰাখে৷

পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস

গুণাভি বৰদলৈৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী হেমৰাম পাটৰক সেইদিনাই একেস্থানতে গুলী লগাৰ পিছত মুখত গুৰিয়াই গুৰিয়াই মাৰি পেলাইছিল৷ পিছত নগঞা ৰাইজে একেটা দিনতে শ্বহীদ হোৱা হেমৰাম পাটৰ, গুণাভি বৰদলৈ, তিলক ডেকা, হেমৰাম বৰা আৰু ক’লাই কোছ- এই পাঁচজনৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাত “পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস’’ পালন কৰিছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
উট্টু

উট্টু আছিল বয়নৰ লগত জড়িত মেছ’পটেমিয়াৰ দেৱী। তেওঁৰ সম্পৰ্ক মকৰাৰ সৈতে আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে যদিও প্ৰমাণসমূহ এখন গ্ৰন্থতে সীমাবদ্ধ, যিয়ে হয়তো লেখকৰ জল্পনা-কল্পনাক প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰে। বেবিলনত আৰু সম্ভৱতঃ আৰম্ভণিৰ বংশৰ উম্মাত তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল। এনকি আৰু নিনহুৰছাগ আৰু এনকি এণ্ড দ্য ৱৰ্ল্ড অৰ্ডাৰ আদি একাধিক মিথত তেওঁক দেখা যায়।

নাম আৰু বৈশিষ্ট্য

উট্টুৰ নামটো TAG×TÙG বুলি লিখা হৈছিল, TAG (সাধাৰণতে টুকু বুলি উচ্চাৰণ কৰা হয়) চিহ্নটোৱে কাপোৰ বোৱাৰ ক্ৰিয়াক বুজায়। উতু শব্দটোৱে তাঁতশালৰ এটা অংশকো বুজাব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও dTAG.NUN নামটোক উট্টু বুলি পঢ়াটোও সম্ভৱ, যদিও জোয়ান গুডনিক ৱেষ্টেনহলজে এই ব্যাখ্যা নাকচ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ধৰি লৈছিল যে dTAG.NUN বিজিলা বা এগৰাকী ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কীয় দেৱীৰ নামৰ একাধিক লেখাৰ ভিতৰত অন্যতম, যিয়ে তেওঁৰ দৰে পিছৰ উৎসত নানায়াৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল।

উট্টুক বয়নৰ দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। বিভিন্ন সামগ্ৰীক দেৱতাৰ সৈতে সংযোগ কৰা এটা গুপ্ত ব্যাখ্যামূলক গাথা অনুসৰি তেওঁক ৰঙীন ঊলৰ সৈতে জড়িত কৰিব পাৰি।

উট্টু আৰু মকৰা

থৰকিল্ড জেকবচেনে যুক্তি দিছিল যে, উট্টুক জাল গুঠি থকা মকৰা হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছিল। কিন্তু উট্টু আৰু মকৰা বা অধিক নিৰ্দিষ্টভাৱে ক’বলৈ গ’লে তেওঁৰ নাম আৰু আক্কাদিয়ান শব্দ এটুটু ("মকৰা")ৰ মাজৰ সংযোগ এখন গ্ৰন্থতে সীমাবদ্ধ, আৰু ই হয়তো "শিক্ষিত ব্যুৎপত্তি" (লিখিত জল্পনা-কল্পনা), এটা লোক ব্যুৎপত্তি বা কেৱল শব্দবোৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব পাৰে যে ই প্ৰায় একেই। গ্ৰন্থখনৰ দুটা কপিত একেটা অংশৰ অলপ বেলেগ সংস্কৰণ আছে, "এটা মকৰা (এট্টুটু)ৰ হাতৰ কাম তেওঁৰ ঘৰত আছে", বা "উট্টুৰ হস্তকৰ্ম তেওঁৰ ঘৰত আছে।" আক্কাদিয়ান গ্ৰন্থত উপস্থিত থকা মকৰা শব্দৰ মাত্ৰ এবাৰ উল্লেখ আছিল, বাকী দুটা আছিল আঞ্জুজু (লিখা ŠÈ.GUR4) আৰু সম্ভৱতঃ লুম্মু। চুমেৰিয়ান ভাষাত মকৰাক aš, aš5, lùm বা si14 বুলি জনা গৈছিল। মেছ'পটেমিয়াৰ সাহিত্যত মকৰাবোৰ বেছিভাগেই প্ৰবাদত প্ৰমাণিত হয়, বিশেষভাৱে ভালদৰে প্ৰমাণিত এটাই মকৰা (ŠÈ.GUR4)-এ হামিটু পোক এটাক বেণ্ডীত ভৰাই তাৰ পিছত কুজাজু পোক-পৰুৱাৰ বিৰুদ্ধে গোচৰত সাক্ষী হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত টুকুৰা-টুকুৰ কৰি পেলোৱাৰ বৰ্ণনা কৰে। সম্ভৱতঃ ইয়াৰ অৰ্থ আছিল যে এজন দুষ্টকাৰীয়ে সাক্ষী হিচাপে কাম কৰিব নালাগে। আন এটা প্ৰবাদত এটা মকৰা (ettūtu)ৰ কথা উল্লেখ আছে যিয়ে মাখি ধৰিবলৈ জাল প্ৰস্তুত কৰিছিল কিন্তু শেষত জেঠীৰ দ্বাৰা নিজে ভাবুকৰি সম্মুখীন হৈছিল, সম্ভৱতঃ ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল যে বেয়া কামৰ বাবে দায়ী ব্যক্তিয়ে অৱশেষত অধিক শক্তিৰ দ্বাৰা পৰাস্ত হ'ব। মহিলা শিপিনীৰ সৈতে জড়িত আৰম্ভণিৰ বংশৰ ছীলত মকৰাক শিল্পৰ মটিফ হিচাপেও দেখা যায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীত

ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীত (ইংৰাজী: Indian classical music) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ধ্ৰুপদী সংগীত। এই সংগীতক সাধাৰণতে শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু মাৰ্গ সংগীত বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ দুটা প্ৰধান পৰম্পৰা আছে: হিন্দুস্তানী নামেৰে জনাজাত উত্তৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু কৰ্ণাটকী নামেৰে জনাজাত দক্ষিণ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত। প্ৰায় ১৫ শতিকালৈকে এই দুয়োটা পৰম্পৰা সুকীয়া নাছিল। ভাৰত উপমহাদেশৰ মোগল শাসনৰ সময়ছোৱাত পৰম্পৰাবোৰ পৃথক হৈ সুকীয়া ৰূপত বিকশিত হৈছিল। হিন্দুস্তানী সংগীতে ৰাগৰ সকলো দিশৰ উন্নয়নশীলতা আৰু অন্বেষণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, আনহাতে কৰ্ণাটকী পৰিবেশন চুটি ৰচনাভিত্তিক হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে। কিন্তু দুয়োটা ব্যৱস্থাৰ পাৰ্থক্যতকৈ অধিক সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য অব্যাহত আছে। ভাৰতৰ পূব অংশৰ আন এক অনন্য শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পৰম্পৰা হৈছে বিগত দুহাজাৰ বছৰত বিকশিত হোৱা ওড়িছী সংগীত।

ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী সংগীতৰ মূল হিন্দু ধৰ্মৰ বৈদিক সাহিত্য আৰু ভৰত মুনিৰ পৰিবেশন কলাৰ ধ্ৰুপদী সংস্কৃত গ্ৰন্থ প্ৰাচীন নাট্য শাস্ত্ৰত পোৱা যায়। ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থ সাৰংগদেৱৰ সংগীত-ৰত্নাকৰক হিন্দুস্তানী সংগীত আৰু কৰ্ণাটকী সংগীত পৰম্পৰা দুয়োটাই নিৰ্দিষ্ট গ্ৰন্থ হিচাপে গণ্য কৰে।

ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দুটা মূল উপাদান আছে, ৰাগ আৰু তাল। স্বৰৰ বিভিন্ন বিন্যাসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত ৰাগে গভীৰভাৱে জটিল সুৰৰ আচ্ছাদন গঠন কৰে, আনহাতে তালে সময়ৰ চক্ৰ জুখিব পাৰে। ৰাগৰ যোগেদি এজন শিল্পীয়ে শব্দৰ পৰা সুৰ নিৰ্মাণ কৰে, আনহাতে তালে তেওঁলোকক সময় ব্যৱহাৰ কৰি ছন্দময় আৰোহনৰ বাবে এক সৃষ্টিশীল কাঠামো প্ৰদান কৰে। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত স্বৰৰ মাজৰ স্থানটো প্ৰায়ে স্বৰৰ তুলনাত অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ই পৰম্পৰাগতভাৱে পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী ধাৰণা যেনে ঐকতান, কাউণ্টাৰপইণ্ট, স্বৰসমষ্টি (chord) বা মডুলেচনক পৰিহাৰ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত
কুমাৰী (দেৱী)

কুমাৰী বা কুমাৰী দেৱী বা জীৱন্ত দুৰ্গা হৈছে নেপালকে আদি কৰি এছিয়াৰ ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত দৈৱিক নাৰী শক্তি বা দেৱীৰ স্বৰূপ হিচাপে কমবয়সীয়া কুমাৰী ছোৱালীক উপাসনা কৰাৰ পৰম্পৰা। সংস্কৃত ভাষাত কুমাৰী শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "ঋতুমতী নোহোৱা সৰু ছোৱালী।"

নেপালত কুমাৰী বুলিলে নেপালী নৱাৰী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ শাক্য জাতিৰ পৰা নিৰ্বাচিত এগৰাকী ঋতুমতী নোহোৱা ছোৱালীক বুজা যায়। কুমাৰীক দেশখনৰ হিন্দুসকলৰ একাংশই শ্ৰদ্ধা আৰু উপাসনা কৰে। সমগ্ৰ নেপালত কেইবাগৰাকীও কুমাৰী আছে আৰু কিছুমান চহৰত কুমাৰীৰ সংখ্যা একাধিক। ইয়াৰে মাজত সৰ্বাধিক জনাজাত কুমাৰীগৰাকী হৈছে কাঠমাণ্ডুৰ ৰাজকীয় কুমাৰী আৰু তেওঁ চহৰখনৰ মাজমজিয়াত থকা কুমাৰী ঘৰত বাস কৰে। এইগৰাকী কুমাৰীৰ বাছনি প্ৰক্ৰিয়াটো বিশেষভাৱে কঠোৰ। ২০১৭ চনলৈকে ৰাজকীয় কুমাৰী হৈছে তিনি বছৰ বয়সৰ তৃষ্ণা সিংহা আৰু তেওঁক ২০১৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত নেপালৰ ৰাজতন্ত্ৰৰ স্থান লোৱা মাওবাদী চৰকাৰে অধিষ্ঠিত কৰিছিল। ২০১৪ চনৰ এপ্ৰিলত পাটনৰ কুমাৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত উনিকা বজ্ৰাচাৰ্য হৈছে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱন্ত দেৱীৰ দ্বিতীয়গৰাকী।

কাঠমাণ্ডু উপত্যকাত কুমাৰী প্ৰথা এক বিশেষভাৱে প্ৰচলিত। কুমাৰীক দুৰ্গা দেৱীৰ স্বৰূপ তালেজুৰ অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। যেতিয়া কুমাৰীগৰাকীৰ প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হয় তেতিয়াই দেৱীয়ে তেওঁৰ শৰীৰ ত্যাগ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। গুৰুতৰ ৰোগ বা আঘাতৰ ফলত অত্যধিক ৰক্তক্ষৰণ হোৱাৰ ফলতো দেৱীয়ে কুমাৰীৰ দেহ ত্যাগ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

কুমাৰী পৰম্পৰা কেৱল নেপালৰ কেইখনমান চহৰতেই আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে কাঠমাণ্ডু, ললিতপুৰ, ভক্তপুৰ, চাংখু আৰু বুঙ্গামতী। কুমাৰীৰ বাছনি প্ৰক্ৰিয়া আৰু ভূমিকা চহৰভেদে ভিন্ন হয়।

বিতৰ্ক

২০০৭ চনৰ ৩ জুলাইত মেৰিলেণ্ডৰ ডাউনটাউন চিলভাৰ স্প্ৰিংত আমেৰিকান ফিল্ম ইনষ্টিটিউট/ডিস্কভাৰী চেনেলৰ তথ্যচিত্ৰ মহোৎসৱ চিলভাৰডক্সত লিভিং গডেছ শীৰ্ষক চলচ্চিত্ৰখনৰ উন্মোচনী অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত সজনী শাক্যক ভক্তপুৰৰ কুমাৰী পদৰ পৰা বিতাড়িত কৰা হয়। জ্যেষ্ঠ লোকসকলৰ মতে এই ভ্ৰমণে তেওঁৰ বিশুদ্ধতাক কলংকিত কৰিছিল। এই ঘটনাৰ কেইসপ্তাহমানৰ পিছত সজানি শাক্যৰ গৃহচহৰৰ মন্দিৰ কৰ্তৃপক্ষই তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ কয় যে তেওঁ ভ্ৰমণৰ সময়ত কৰা যিকোনো পাপ নাশ কৰিবৰ বাবে "শুদ্ধিকৰণ" অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ কুমাৰীগৰাকীয়ে ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাত তেওঁৰ এই পদবী চ্যুত কৰা নহ'ব।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
আফ্ৰিকানা নাৰীবাদ

আফ্ৰিকানা নাৰীবাদ হৈছে ১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে ক্লেনোৰা হাডছন-উইমছে উদ্ভাৱন কৰা এটা শব্দ, যিটো আফ্ৰিকান বংশৰ সকলো মহিলাৰ বাবে প্ৰযোজ্য মতাদৰ্শ হিচাপে উদ্দেশ্য কৰা হৈছিল। ই আফ্ৰিকান সংস্কৃতি আৰু আফ্ৰিকান কেন্দ্ৰিকতাবাদৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে আৰু আফ্ৰিকান প্ৰব্ৰজনকাৰী আফ্ৰিকানা মহিলাসকলৰ অভিজ্ঞতা, সংগ্ৰাম, প্ৰয়োজনীয়তা আৰু ইচ্ছাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ই নাৰীবাদ বা এলিছ ৱাকাৰৰ নাৰীবাদৰ পৰা ভিন্ন। আফ্ৰিকানা নাৰীবাদে জাতি সম্পৰ্কে সমাজত হোৱা বাস্তৱতা আৰু অন্যায়ৰ প্ৰতি অধিক মনোযোগ দিয়ে আৰু মনোনিৱেশ কৰে।

হাডছন-উইমছে আফ্ৰিকান মহিলা আৰু আফ্ৰিকান বংশৰ মহিলাসকলৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট এক মতাদৰ্শ গঢ়ি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। হাডছন-উইমছৰ মতে মতাদৰ্শৰ সৃষ্টিয়ে আফ্ৰিকান মহিলাৰ সাফল্যক আফ্ৰিকান পুৰুষ পণ্ডিত, নাৰীবাদ আৰু কৃষ্ণাংগ নাৰীবাদৰ পৰা পৃথক কৰে।

আফ্ৰিকানা নাৰীবাদ সমাজে আফ্ৰিকানা নাৰীবাদীৰ ১৮টা বৈশিষ্ট্যৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে-য'ত আত্মনামকৰণ কৰা, আত্মনিৰ্ধাৰিত, পৰিয়ালকেন্দ্ৰিক, নমনীয় আৰু ইতিবাচক পুৰুষৰ সংগীৰ আকাংক্ষা কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। এলিছ ৱাকাৰৰ মতে দাসত্বৰ সময়ৰ পৰাই নাৰীবাদ চলি আহিছে। ৱাকাৰে দাবী কৰে যে, "অতি সহজভাৱেও ধৰি ৰখাৰ এই ক্ষমতা কৃষ্ণাংগ মহিলাসকলে অতি দীৰ্ঘদিন ধৰি কৰা কাম।" ৱাকাৰে কৈছে যে বৰ্ণৰ মহিলাসকল নিজৰ শক্তিক ধৰি ৰখা আৰু তেওঁলোকৰ আগতে আনৰ অগ্ৰগতিৰ অনুমতি দিয়াৰ সংগ্ৰামবোৰৰ বিষয়ে অৱগত।

বিকাশ

মিছৌৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপিকা ক্লেনোৰা হাডছন-উইমছে নাৰীবাদ আৰু লিংগ বিষয়সমূহ হৈছে পৃথক সত্তা যিবোৰ ইটো সিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। গতিকে আফ্ৰিকানা মহিলাসকলে নাৰীবাদী কাৰ্যকলাপত অংশগ্ৰহণ নকৰাকৈয়ে লিংগ সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিবলৈ সক্ষম।

পেট্ৰিচিয়া হিল কলিন্সৰ মতে, "কিছুমান আফ্ৰিকানা মহিলা নাৰীবাদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল যদিও সেই ধাৰণাবোৰকে সমৰ্থন কৰিব পাৰে৷ কিন্তু তেওঁলোকৰ বহুতেই 'নাৰীবাদ' শব্দটোক নাকচ কৰে কাৰণ তেওঁলোকে ইয়াক বগা মহিলাৰ কাৰ্যৰ সৈতে জড়িত বুলি অনুভৱ কৰে। তেওঁলোকে নাৰীবাদক কাৰ্যকৰী বুলি ভাবে।" কেৱল শ্বেত আৰু আমেৰিকান শব্দৰ ভিতৰত আৰু ইয়াৰ বিপৰীতক কৃষ্ণাংগ আৰু আমেৰিকান বুলি অনুভৱ কৰে।"

তদুপৰি বহু আফ্ৰিকান পুৰুষ-মহিলাই নাৰীবাদৰ মতাদৰ্শক মানি লোৱা নাই। হাডছন-উইমছৰ মতে "আফ্ৰিকানা সম্প্ৰদায়ত নাৰীবাদী আন্দোলন (সামগ্ৰিকভাৱে) শ্বেত মহিলাৰ আন্দোলন বুলি সাধাৰণ একমত আছে। প্ৰথমতে, আফ্ৰিকানা মহিলাগৰাকীয়ে পুৰুষজনক নিজৰ প্ৰাথমিক শত্ৰু হিচাপে বিচাৰ কৰা নাই, যিদৰে শ্বেত নাৰীবাদীগৰাকীয়ে তেওঁক নিজৰ সম্পত্তি হিচাপে বশ কৰাৰ বাবে নিজৰ শ্বেত পুৰুষ সমকক্ষৰ সৈতে যুগ যুগ ধৰি যুদ্ধ চলাই আছে। শ্বেত পুৰুষে শ্বেত মহিলাক অত্যাচাৰ কৰিবলগীয়া হোৱাৰ দৰে আফ্ৰিকানা পুৰুষে এজনে আফ্ৰিকানা মহিলাক অত্যাচাৰ কৰাৰ প্ৰতিষ্ঠানিক ক্ষমতা কেতিয়াও পোৱা নাছিল৷"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব