ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিপাশা বসু

বিপাশা বসু সিং গ্ৰোভাৰ (; জন্ম: ৭ জানুৱাৰী ১৯৭৯)[3] এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰাক্তন মডেল। মূলতঃ হিন্দী ছবিৰ কামৰ বাবে পৰিচিত বিপাশাই তামিল, তেলেগু, বঙালী আৰু ইংৰাজী ছবিতো অভিনয় কৰিছে। বসুৱে এটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি অসংখ্য বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। তেওঁক বিশেষকৈ থ্ৰিলাৰ আৰু হৰৰ ছবিত অভিনয়ৰ বাবে জনা যায়। কেইবাটাও আইটেম নম্বৰৰ বাবে তেওঁক প্ৰায়ে প্ৰচাৰ মাধ্যমত যৌনতাৰ প্ৰতীক আৰু উত্তেজনাৰ ৰাণী হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়।

দিল্লীত জন্মগ্ৰহণ কৰি কলকাতাত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা বসুৱে ফেশ্বন মডেল হিচাপে সফল কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ সক্ষম হয়। তাৰ পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ প্ৰস্তাৱ লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। থ্ৰিলাৰ ছবি আজনবীৰ (২০০১) জৰিয়তে তেওঁ চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। এই ছবিখনত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ নবাগতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। বসুৰ প্ৰথম মুখ্য চৰিত্ৰ আছিল থ্ৰিলাৰ ছবি ৰাজত (২০০২), যাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পাইছিল। যৌনগন্ধী থ্ৰিলাৰ জিছম (২০০৩), ভাল উপাৰ্জন কৰা ছবি ন' এণ্ট্ৰি (২০০৫) আৰু ধূম ২-ত (২০০৬) বিপাশাই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

বিপাশাৰ আন ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে ড্ৰামা ছবি কৰ্প’ৰেট (২০০৬); কমেডী ছবি ফিৰ হেৰাফেৰী (২০০৬) আৰু অল দ্য বেষ্ট: ফান বিগিনছ্ (২০০৯); একচন থ্ৰিলাৰ ৰেচ (২০০৮); ৰোমান্টিক কমেডী বচনা এ হাছিনো (২০০৮) আদি। ২০১০ৰ দশকত তেওঁ মূলতঃ থ্ৰিলাৰ ছবি- ৰাজ থ্ৰীডি (২০১২),আত্মা (২০১৩), ক্ৰিয়েচাৰ থ্ৰীডি (২০১৪) আৰু এল’নত (২০১৫) অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত বিৰতি; বিৰতিৰ সময়চোৱাৰ তেওঁৰ একমাত্ৰ অভিনয় আছিল ৱেব ছিৰিজ ডেঞ্জাৰাছ (২০২০)।

ছবিত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও ফিটনেছ অনুৰাগী বসুৱে কেইবাটাও ফিটনেছ ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰিছে। ২০১৫ চনত হৰৰ ধাৰাবাহিক ডৰ সবকো লগাতা হ্যায়ৰ তেওঁ হোষ্ট আছিল। জন আব্ৰাহামৰ সৈতে হাই-প্ৰফাইল সম্পৰ্কৰ পিছত ২০১৬ চনত বসুৱে অভিনেতা কৰণ সিং গ্ৰোভাৰক বিয়া কৰায়। দম্পত্তিহালৰ এটা সন্তান আছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু মডেলিং

১৯৭৯ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত দিল্লীৰ এটা বঙালী পৰিয়ালত বিপাশা বসুৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাক হীৰক বসু এজন চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰ আৰু মাক মমতা এগৰাকী গৃহিণী। তেওঁক বায়েক বিদিশা আৰু ভনীয়েক বিজয়েতা।

দিল্লীত বিপাশাই আঠ বছৰ বয়সলৈকে নেহৰু প্লেচৰ পাম্পোছ এনক্লেভত বাস কৰিছিল আৰু এপিজয় হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়াল কলকাতালৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু বিধাননগৰত অৱস্থিত গংগাবক্স কানোৰিয়া বিদ্যমন্দিৰত অধ্যয়ন কৰে। স্কুলত তেওঁক ছোৱালী দলপতি হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁৰ নিৰ্দেশ দিব পৰা ব্যক্তিত্বৰ বাবে তেওঁক মৰমেৰে ‘লেডী গুণ্ডা’ আখ্যা দিয়া হৈছিল।

১৯৯৬ চনত কলকাতাৰ এখন হোটেলত মডেল মেহৰ জেচিয়া ৰামপালে বিপাশাক দেখা পায় আৰু তেওঁ মডেলিং কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। সেই বছৰতে তেওঁ ফৰ্ডৰ দ্বাৰা আয়োজিত গডৰেজ চিন্থল ছুপাৰমডেল প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি জয়ী হয় আৰু মিয়ামীত অনুষ্ঠিত হোৱা ‘ফৰ্ড মডেলছ ছুপাৰমডেল অফ দ্য ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতা’ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।[8][9] পিছলৈ তেওঁ তেতিয়াৰ প্ৰেমিক ডিনো ম’ৰিয়াৰ সৈতে কেলিডাৰ বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছিল; বিজ্ঞাপনটো যথেষ্ঠ পৰিমাণে যৌন উত্তেজক আছিল বুলি তেতিয়া বিতৰ্কও হৈছিল আৰু কিছুমান লোকে তেওঁৰ ঘৰৰ বাহিৰত প্ৰতিবাদ কৰিছিল। কেইবাখনো আলোচনীৰ বেটুপাত শুৱনি কৰা বিপাশাই কৈশোৰৰ শেষলৈ চলচ্চিত্ৰত প্ৰবেশ নকৰালৈকে ফেশ্বন মডেলিঙ অব্যাহত ৰাখিছিল।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Bipasha Basu on IMDb

শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কুলাংগাৰ (গ্ৰন্থ)

কুলাংগাৰ হৈছে পংকজ জ্যোতি মহন্ত ৰচিত এখন উপন্যাস। এইখন লেখকৰ প্ৰথমখন উপন্যাস। ২০২৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ কৰে সঞ্জীৱন প্ৰকাশনে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰচ্ছদ GPT-4 এ আই সঁজুলিৰ সহায়ত ফটো লৈ লেখকৰ সম্পাদনাত প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।

বিৱৰণ

কুলাংগাৰ শীৰ্ষক উপন্যাসখনত মুঠতে ২৫ টা অধ্যায় আৰু শেহত এখন পৰিশিষ্ট আছে। অধ্যায়সমূহ হ'ল

লেখকৰ চমু পৰিচয়

লেখক পংকজ জ্যোতি মহন্ত গণিত আৰু বিজ্ঞান বিষয়ৰ দ্বিভাষিক ই-আলোচনী গণিত চ’ৰাৰ সহঃপ্ৰতিষ্ঠাপক আৰু এগৰাকী সম্পাদক। তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। গণিত-বিজ্ঞানৰ উপৰি বিভিন্ন সামাজিক আৰু সাম্প্ৰতিক সময়ৰ প্ৰসংগক লৈ তেওঁ কাকত, ই-আলোচনী আৰু ব্লগৰ জৰিয়তে নিয়মীয়াকৈ লেখা-মেলা কৰি আহিছে।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মহাগৌৰী

মহাগৌৰী হৈছে পাৰ্বতীৰ অষ্টম অৱতাৰ আৰু নৱদুৰ্গাসকলৰ অন্যতম। নৱৰাত্ৰিৰ অষ্টম দিনা মহাগৌৰীৰ পূজা কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি দেৱী মহাগৌৰীয়ে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ সকলো ইচ্ছা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰিব পাৰে। যিজনে দেৱীক উপাসনা কৰে তেওঁ জীৱনৰ সকলো দুখ-কষ্টৰ পৰা সকাহ পায়। মহাগৌৰীক চতুৰ্ভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। দেৱীৰ এখন সোঁহাত অভয় মুদ্ৰাত থাকে আৰু আনখনত তেওঁ ত্ৰিশূল ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ এখন বাওঁহাতত এটা ডম্বৰু থাকে আৰু আনখন বৰদা মুদ্ৰাত থাকে।

নামৰ অৰ্থ আৰু চিত্ৰায়ন

মহাগৌৰী নামৰ অৰ্থ হৈছে অত্যন্ত উজ্জ্বল, পৰিষ্কাৰ বৰণৰ বা চন্দ্ৰৰ দৰে উজ্জ্বল (মহা = মহান; গৌৰী = উজ্জ্বল, পৰিষ্কাৰ)। মহাগৌৰীক সাধাৰণতে চতুৰ্ভূজ ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। তেওঁ চাৰিও হাতত ত্ৰিশূল, পদুম ফুল আৰু ডম্বৰু ধাৰণ কৰে। এখন হাত বৰদা মুদ্ৰা অৰ্থাৎ আশীৰ্বাদৰ ভঙ্গীত থাকে। পদুম ফুলৰ সলনি কেতিয়াবা জপমালাও ধাৰণ কৰা দেখা যায়। ইয়াৰ সলনি কোনো সময়ত তেওঁক অভয় মুদ্ৰাতো দেখা যায়। তেওঁ শুকুলা বৃষভৰ পিঠিত আৰোহণ কৰে। তেওঁ সাধাৰণতে শুকুলা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে।

কিংবদন্তি

মহাগৌৰীৰ উৎপত্তিৰ কাহিনী এনেধৰণৰ: ৰাক্ষস শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ বৰ আছিল কেৱল পাৰ্বতীৰ কুমাৰী, অবিবাহিত ৰূপৰ দ্বাৰা বধ কৰিব পৰা যাব। সেয়েহে ব্ৰহ্মাৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি শিৱই পাৰ্বতীক তেওঁৰ ছালৰ ৰঙৰ বাবে বাৰে বাৰে উপহাস কৰে। পাৰ্বতী এই উপহাসৰ দ্বাৰা উত্তেজিত হয় আৰু নিজৰ দেহৰ বৰণ শুকুলা কৰিবৰ বাবে তেওঁ সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাক উদ্দ্যেশ্যি গভীৰ তপস্যাত লীণ হয়। ব্ৰহ্মাই তেওঁক এই বৰদান দিবলৈ নিজৰ অক্ষমতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰে আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে পাৰ্বতীক তপস্যা সমাপ্ত কৰি শুম্ভ আৰু নিশুম্ভ ৰাক্ষসক বধ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। এই কথাত পাৰ্বতী সন্মত হয় আৰু হিমালয়ৰ গংগা নদীত স্নান কৰিবলৈ যায়। পাৰ্বতীয়ে গংগা নদীত প্ৰৱেশ কৰি স্নান কৰাৰ লগে লগে তাইৰ কৃষ্ণবৰ্ণ ছাল সম্পূৰ্ণৰূপে নোহোৱা হয় আৰু তেওঁ শুভ্ৰ পোছাক আৰু আ-অলংকাৰেৰে ভূষিতা ৰূপ লাভ কৰে। সেয়েহে তেওঁ মহাগৌৰী নাম পায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ হিমালয়ত শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ ধ্বংসৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰি থকা দেৱতাসকলৰ সন্মুখত উপস্থিত হয় আৰু চিন্তিত হৈ তেওঁলোকে কাক পূজা কৰিছে জানিবলৈ বিচাৰে। তেতিয়াই তেওঁ কৃষ্ণবৰ্ণা দেৱী কৌশিকী হিচাপে প্ৰকাশিত হয় আৰু নিজকে এই কথাৰ উত্তৰ দি কয় যে ৰাক্ষস শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ হাতত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত দেৱতাসকলে তেওঁকে আৰাধনা কৰি আছিল। পাৰ্বতীয়ে তেতিয়া দেৱতাসকলৰ প্ৰতি দয়াপৰৱশ হৈ কৃষ্ণবৰ্ণ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু কালিকা নাম পায়। পৰৱৰ্ত্তী সময়ত তেওঁ চণ্ডীলৈ (চন্দ্ৰঘণ্টা) ৰূপান্তৰিত হয় আৰু ৰাক্ষস ধুম্ৰলোচনক বধ কৰে। দেৱী চণ্ডীৰ তৃতীয় নয়নৰ পৰা নিৰ্গত দেৱী চামুণ্ডাই চণ্ড আৰু মুণ্ডক বধ কৰে। চণ্ডীয়ে ৰক্তবীজ আৰু তেওঁৰ ৰক্তৰপৰা নিৰ্গত ৰক্তবীজৰ অংশসমূহক বধ কৰে। আনহাতে চামুণ্ডাই তেওঁলোকৰ ৰক্ত পান কৰে। পাৰ্বতী পুনৰ কৌশিকীলৈ পৰিণত হৈ শুম্ভ আৰু নিশুম্বক বধ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুনৰ মহাগৌৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। তেওঁক শিৱ পুৰাণত মহাসৰস্বতী আৰু দেৱী মাহাত্ম্যত (মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অংশ) অম্বিকা নামেৰে সম্বোধন কৰা হৈছে।

ইয়াৰ পিছত এটা বৃষভৰ পিঠিত আৰোহণ কৰি তেওঁ কৈলাসলৈ উলটি আহে আৰু মহাদেৱ, কাৰ্তিক আৰু গণেশৰ সৈতে মিলিত হয়॥

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মহুলি

মহুলি বা মহুৱা (ওড়িয়া: ମହୁଲି) হৈছে উত্তৰ আৰু পশ্চিম ওড়িশা, ছত্তীসগঢ়, ঝাৰখণ্ড আৰু উত্তৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ আদিবাসীসকলে বিভিন্ন অনুষ্ঠানত সেৱন কৰা একপ্ৰকাৰৰ মাদক পানীয় (মদ)। ইয়াক মহুল (মহুৱা) গছৰ ফুলৰপৰা বিশেষ কিম্বন প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে ইয়াত এলকহলৰ পৰিমাণ ২৫–৪৫% থাকে।

উৎপত্তি

ছত্তীসগঢ় আৰু ওড়িশাৰ পশ্চিম আৰু উত্তৰ অংশৰ বাষ্টাৰৰ জনজাতীয় লোকসকলে, ঝাৰখণ্ডৰ চাঁওতাল আৰু উত্তৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ জনজাতীয় লোকসকলে মহুৱা গছজোপা আৰু মহুৱা পানীয়ক তেওঁলোকৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ অংশ হিচাপে গণ্য কৰে। উদ্‌যাপন আৰু সন্ধিয়াৰ কাম-কাজৰ সময়ত ই এক বাধ্যতামূলক বস্তু।

প্ৰস্তুতি

পানী, মহুল গছৰ ফুল আৰু চেনি হ'ল মহুলি প্ৰস্তুতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰধান উপাদান। গুড়িটোত এমুঠি ইউৰিয়া সাৰ মিহলাই ইষ্টৰ পুষ্টিকৰ উপাদান হ’ব লাগে। ফুলবোৰ গুড়ি কৰি কিম্বন কৰি মহুলি তৈয়াৰ কৰা হয়। বিশুদ্ধ মহুলি প্ৰায় স্বচ্ছ আৰু ইয়াৰ সুকীয়া, সহজে চিনাক্ত কৰিব পৰা গোন্ধ আছে। ই কিমান ডিষ্টিলেচন প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিশুদ্ধ মহুলিত এলকহলৰ পৰিমাণ প্ৰায় ২৫-৪৫% থাকে।

প্ৰস্তুতি পদ্ধতি

৫ লিটাৰ মহুলি প্ৰস্তুত কৰিবলৈ প্ৰথমে ১ কেজি মহুল ফুল আৰু ৫০ লিটাৰ চেনি মিহলাই এটা পাত্ৰত পাঁচ দিন ৰাখিব লাগে।
বাঁহৰ মেটেৰে ঢাকি দি কিম্বন প্ৰক্ৰিয়া ত্বৰান্বিত কৰা হয়।
যেতিয়া এই মিশ্ৰণটো সম্পূৰ্ণ ক’লা হৈ পৰে তেতিয়া বেটাৰটো ৰেডি বুলি ধৰা হয়।
এই মিশ্ৰণটো পাত্ৰত জুইত গৰম কৰি বাষ্পখিনি ডিষ্টিলেচনৰদ্বাৰা সংগ্ৰহ কৰি ঠাণ্ডা কৰা হয়।
তাৰ পিছত এই সংগ্ৰহ কৰা বাষ্প ঠাণ্ডা কৰি দ্ৰাৱক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

চিত্ৰ গেলেৰী

]]ত

মহুল বা মহুৱা গছ

মহুল বা মহুৱা এবিধ ভাৰতীয় গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় গছ, যি মূলতঃ মধ্য, দক্ষিণ, উত্তৰ ভাৰতৰ সমভূমি আৰু বনাঞ্চল, বাংলাদেশ, নেপাল, ম্যানমাৰ আৰু শ্ৰীলংকাত পোৱা যায়। ইয়াক সাধাৰণতে মধুকা, মাহুৰা, মদকাম, মহুৱা, মাখন গছ, মাহুৰা, মাহৱা, মহুৱা, মহুলো, ইলুপাই, মী বা ইপ্পা-চেট্টু বুলি জনা যায়। ই প্ৰায় ২০ মিটাৰ উচ্চতালৈকে বৃদ্ধি পোৱা, চিৰসেউজ বা অৰ্ধচিৰসেউজ পত্ৰযুক্ত আৰু ই Sapotaceae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত। ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ, ওড়িশা, ছত্তীসগঢ়, ঝাৰখণ্ড, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, মধ্যপ্ৰদেশ, কেৰালা, গুজৰাট, পশ্চিমবংগ আৰু তামিলনাডু ৰাজ্যৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয়মিশ্ৰিত পৰ্ণপাতী অৰণ্যত ই এক বিশিষ্ট গছ।

তথ্যসূত্ৰ

অধিক পঢ়ক

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:সুৰা
জীৱন চিলা নৈ উৎসৱ

জীৱন চিলা নৈ উৎসৱ বা জীৱন চিলা উৎসৱ হৈছে অসমৰ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত এক বাৰ্ষিক উৎসৱ। চমুকৈ চিলা নৈ নামেৰেও পৰিচিত এই উৎসৱ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত পাঁ‌চদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সুৰেশ ৰঞ্জন গডুকাৰ ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাত ২০১২ চনত চিলা নৈৰ আৰম্ভণি কৰা হয়।

ইতিহাস

আনুষ্ঠানিকতা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
ইৰেবাছ

গ্ৰীক আখ্যান অনুসৰি ইৰেবাছ ("গভীৰ অন্ধকাৰ, ছাঁ বা "আৱৰি থকা") বা ইৰেবোছ হৈছে আদি দেৱতাসকলৰ অন্যতম যি অন্ধকাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, হেচিঅ'ডৰ থিঅ'গনিয়ে তেওঁক মহাশূন্যৰ পৰা জন্মলাভ কৰা সৃষ্টিৰ আদি অৱস্থাৰ প্ৰথম পাঁচটা সত্তাৰ ভিতৰত এজন বুলি চিনাক্ত কৰে।

আখ্যান

গ্ৰীক কবি হেচিঅ'ডৰ থিঅ'গনিৰ মতে ইৰেবাছ হৈছে কেঅ'ছ বা মহাশূন্যৰ সন্তান আৰু নাইক্সৰ ভ্ৰাতৃ।

গ্ৰীক সাহিত্যত ইৰেবাছ নামটো পাতালপুৰীৰ এক অঞ্চল হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয় য'ত মৃত ব্যক্তিসকলৰ প্ৰৱেশ ঘটে। কেতিয়াবা টাৰ্টাৰাছৰ সলনিও ইৰেবাছৰ নাম ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
বাক্কু

বাক্কু (ইংৰাজী: Baccoo; শ্ৰানান টংগো ভাষাত bakru, আৰু চৰামাক্কান ভাষাত bakulu বা bakuu) হ’ল গায়ানা আৰু চুৰিনামৰ লোককথাৰ এটা পৌৰাণিক চৰিত্ৰ। এজন বাক্কুৰ এটা বিশাল মূৰ থাকে আৰু ইয়াৰ আধা অংশ কাঠেৰে নিৰ্মিত আৰু বাকী আধা অংশ মঙহৰ।

বিৱৰণ

বাক্কু হ’ল চুৰিনামৰ লোককথাৰ এক অতিপ্ৰাকৃতিক চৰিত্ৰ। ইয়াক দুটা অংশৰে গঠিত এক বিকৃত আকৃতি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। ইয়াৰ বাঁওফালৰ অংশটো কাঠৰ আৰু সোঁফালৰ অংশটো মঙহৰ। এয়াৰ এটা চুটি ডিঙিৰ ওপৰত বিৰাট ডাঙৰ এটা মূৰ থাকে আৰু মুখৰপৰা দাঁতবোৰ বাহিৰলৈ ওলাই থকা দেখা যায়। ইয়াৰ মুঠ উচ্চতা প্ৰায় ৩ ফুট। বাক্কুক ডাঙৰ চকু আৰু দীঘল হাত-ভৰি থকা চুটি মানুহ হিচাপেও বৰ্ণনা কৰা হয়, যাৰ এক উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল জানুশিৰা বা আঁঠুৰ ঘিলাৰ অনুপস্থিতি।

বাক্কুৱে সাধাৰণতে গাখীৰ আৰু কল খাই জীয়াই থাকে, যিটো তেওঁলোকৰ মালিকে যোগান ধৰে। কিছুমান কাহিনীত বাক্কুৱে মালিকৰ হৈ কাম কৰাৰ কথা কোৱা হয়; কেতিয়াবা অদৃশ্য আক্ৰমণকাৰী হিচাপে লক্ষ্যস্থানত জুই লগাই দিয়ে বা শিলগুটি দলিয়াই হাৰাশাস্তি কৰে, আকৌ কেতিয়াবা এঠাইৰপৰা আন ঠাইলৈ অতি গোপনে বাৰ্তা কঢ়িয়াই নিয়ে। ই ক’লা যাদূৰ শক্তিসম্পন্ন বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। আনহাতে, কৰ্মৰত বাক্কুসকল বজাৰৰ ব্যৱসায়ী বা আন সফল উদ্যোগীসকলৰ অধীনত থাকে। এই বাক্কুসকলে গ্ৰাহকক অদৃশ্যভাৱে আকৰ্ষণ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যাৰ ফলত ব্যৱসায়ত সফলতা লাভ কৰে। অৱশ্যে এই সফলতা তেতিয়ালৈকেহে থাকে যেতিয়ালৈকে মালিকে বাক্কুৰ সঠিক যত্ন লয়। যদি বাক্কু লঘোনে থাকে, তেন্তে ই আন এজন মালিক বিচাৰি গুচি যায় আৰু পূৰ্বৰ মালিকজনক যাদূৰ প্ৰভাৱত বিপদত পেলাই থৈ যায়।

হাৰ্চকভিটছ দম্পতীয়ে তেওঁলোকৰ গ্ৰন্থ Suriname Folk-lore ত বাক্কুক ৰিপেলষ্টিল্টস্কিনৰ সৈতে তুলনা কৰিছে। শ্ৰানান টংগো ভাষাত ইয়াক Akantiudu (কাঠৰ কাষ) বুলিও জনা যায়।

উৎপত্তি

বাক্কুৰ সৈতে য়োৰুবা সংস্কৃতিৰ এক সত্তা আবিকুৰ সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে। আবিকু হ’ল নামকৰণ কৰাৰ আগতেই মৃত্যু হোৱা শিশুৰ আত্মা। এই মৃতকৰ সন্মানত সৰু কাঠৰ মূৰ্তি তৈয়াৰ কৰি ঘৰৰ ভিতৰত ৰখা হয় যাতে আত্মা শান্ত হৈ থাকে। আন একাংশই ইয়াৰ উৎপত্তি পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ আকান লোককথাৰ ম্মোটিয়া বুলিও ক’ব খোজে। বৰ্তমান এই লোককথা বিভিন্ন সাংস্কৃতিক পটভূমিৰ লোকৰ মাজত প্ৰচলিত।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ধৰ্মীয় গীত
মনষ্ট্ৰোপিডিয়া; বাক্ৰু

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
ৰাতিহ হাৰ্ডজোনো

ৰাতিহ হাৰ্ডজোনো কম্পাছ নামৰ ইণ্ডোনেছিয়াৰ বাতৰি কাকতৰ এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান সাংবাদিক, লেখক আৰু এগৰাকী জনসংযোগ পৰামৰ্শদাতা। তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ 'হোৱাইট ট্ৰাইব অৱ এছিয়াত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ সংস্কৃতি, ইতিহাস আৰু ৰাজনীতিৰ আলোচনা, ১৯৯৩ চনত প্ৰকাশ পায়। তেওঁ আব্দুৰ্ৰহমান ৱাহিদৰ ৰাষ্ট্ৰপতি সচিব আছিল আৰু ২০০০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচী (ইউএনডিপি) ইণ্ডোনেছিয়াৰ বাবে কাৰ্যসূচী সমন্বয়ক তথ্য আৰু প্ৰকাশন হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। দুবছৰৰ পিছত তেওঁ বিশ্ব বেংকৰ বাবে দ্য পুৰ স্পিক আপ, ১৭ ষ্ট'ৰীজ অৱ কৰ্পচন নামৰ এখন কিতাপৰ সহ-সম্পাদনা কৰে। হাৰ্ডজোনোৱে গাডজাহ মাদা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইন বিভাগৰ ভাইচ ডীন ফজৰুল ফালাখক বিয়া কৰায়।

জীৱনী

প্ৰথম বছৰবোৰ

হাৰ্ডজোনোৰ ঘৰ পূব জাকাৰ্টাৰ ক্ৰমাট জাটিত হাৰ্ডজোনোৱে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। ঘোষণা কৰা হয় যে তেওঁ বষ্টনৰ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নিমেন ফেল'শ্বিপ (১৯৯৪) লাভ কৰিছে। সাংবাদিক ছাবাম চিয়াগিয়ান আৰু কবি গোৱেনাৱান মহম্মদৰ পিছত তেওঁ এনে বৃত্তি লাভ কৰা তৃতীয়গৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান আছিল।

সাংবাদিক জীৱন

হাৰ্ডজোনোৱে কেইবাবছৰ ধৰি ইণ্ডোনেছিয়াৰ দৈনিক কাকত কম্পাছৰ সৈতে কাম কৰিছিল। অষ্ট্ৰেলিয়াত তেওঁলোকৰ অন্যতম সংবাদদাতা আছিল ৰাজ্যিক সচিব হিচাপে তেওঁ সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতাক প্ৰসাৰিত কৰাৰ বাবে কাম কৰিছিল আৰু ৩৫ বছৰৰ আগতে সুকাৰ্ণোৰ পতনৰ পিছত প্ৰথমটো অসামৰিক ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যালয় নিৰ্মাণ কৰা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। দ্য অষ্ট্ৰেলিয়ানৰ বিদেশী সম্পাদক গ্ৰেগ শ্বেৰিডানে চোৰাংচোৱাগিৰিৰ অভিযোগক কোনো ধৰণৰ প্ৰমাণ নাই বুলি উলাই কৰিছে আৰু ইয়াৰ কাৰণ কিম বিজলীৰ বিৰুদ্ধে আভ্যন্তৰীণ চৰকাৰী ৰাজনীতি বুলি কয়।

২০০০ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ মাজভাগত হাৰ্ডজোনোৱে ১ এপ্ৰিলৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ পদত্যাগ কৰে যাতে তেওঁৰ বিয়াৰ প্ৰস্তুতি আৰু "দুৰ্নীতি, গোপন বুজাবুজি আৰু নেপটিজিম" এৰাই চলিব পাৰে। তেওঁৰ ঠাইত জ'কো মুলিয়নোক নিযুক্তি দিয়া হয়।

উত্তৰ ৰাজনৈতিক জীৱন

পদত্যাগ কৰাৰ পিছত হাৰ্ডজোনো ইণ্ডোনেছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ তথ্য আৰু প্ৰকাশন কাৰ্যসূচী সমন্বয়ক হয়। ২০০২ চনত তেওঁ দ্য পুৰ স্পিক আপ, ১৭ ষ্ট'ৰীজ অৱ কৰ্পচনৰ সহ-সম্পাদনাও কৰিছিল। ২০০৫ চনৰ পৰা ৰাতিহে ইণ্ডোনেছিয়ান কমিউনিটি ফৰ ডেম’ক্ৰেচি (KID) নামৰ এন জি অ’ৰ মহাসচিব হিচাপে কাম কৰি আহিছে, যিটো এন জি অ’ হৈছে সমগ্ৰ ইণ্ডোনেছিয়াত জিলা পৰ্যায়ত স্কুল অৱ ডেম’ক্ৰেচি স্থাপন কৰি গণতন্ত্ৰৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰা এটা এন জি অ’। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অলব্ৰাইট ষ্টোনব্ৰিজ গ্ৰুপৰ জ্যেষ্ঠ উপদেষ্টা।

ব্যক্তিগত জীৱন

হাৰ্ডজোনোৰ বিবাহ হৈছে গাডজাহ মাদা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইনৰ ভাইচ ডীন ফজৰুল ফালাখৰ সৈতে, যি এজন ৰাজনীতিবিদ আৰু এসময়ত নাহদলাতুল উলামাৰ উপ-সভাপতি যাৰ সৈতে তেওঁ জাকাৰ্টাত বাস কৰে আৰু যাৰ পৰা তেওঁৰ যমজ পুত্ৰ আছে। তেওঁৰ প্ৰথম স্বামী আছিল অষ্ট্ৰেলিয়াৰ সাংবাদিক ব্ৰুচ গ্ৰাণ্ট।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
বেগম আখটাৰ

occupation = কণ্ঠশিল্পী
years_active = ১৯২৯-১৯৭৪
honorific_prefix = "মল্লিকা-এ-গজল"

আখটাৰীবাঈ ফৈজাবাদী জনপ্ৰিয়ভাবে বেগম আখটাৰ (, ১০ জানুৱাৰী ১৯১৪ – ৩০ অক্টোবৰ ১৯৭৪) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী তথা অভিনেত্ৰী। তেওঁক হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গজল, দাদৰা আৰু থুমৰি ধাৰাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯১৪ চনৰ ৭ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত ইউনাইটেড প্ৰভিঞ্চ (বৰ্তমান উত্তৰ প্ৰদেশ) ফৈজাবাদত আখটাৰীবাঈ ফৈজাবাদীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ উকীল আচগৰ হুছেইন আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী মুস্তাৰীৰ কন্যা আছিল। আচগৰ হুছেইনে পৰৱৰ্তী সময়ত মুস্তাৰী আৰু তেওঁৰ যমজ কন্যাদ্বয় জোহৰা আৰু বিব্বিক (পিছত বেগম আখতাৰ বুলি জনাজাত) অস্বীকাৰ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সত তেওঁ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ গোটৰ সৈতে সংলগ্ন এগৰাকী শিল্পী চন্দ্ৰা বাঈৰ সংগীতৰ দ্বাৰা মোহিত হৈছিল। অৱশ্যে তেওঁৰ খুড়াৰ প্ৰচেষ্টাত তেওঁক পাটনাৰ মহান সাৰংগী বাদক ওস্তাদ ইমদাদ খানৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লবলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। পিছত পাটিয়ালাৰ আতা মহম্মদ খানৰ অধীনতো তেওঁ সংগীত শিক্ষা লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ মাকৰ সৈতে কলিকতা ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু মহম্মদ খান, লাহোৰৰ আব্দুল ৱাহিদ খানৰ দৰে ধ্ৰুপদী সংগীতৰ বিখ্যাত সংগীতজ্ঞসকলৰ পৰা সংগীত শিকিছিল। অৱশেষত তেওঁ ওস্তাদ ঝাণ্ডে খানৰ শিষ্য হয়। 'ৰটি'ত তেওঁৰ ছয়টা গজল আছিল কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ প্ৰযোজকৰ সৈতে কিছু সমস্যাৰ বাবে মেহবুব খানে পৰৱৰ্তী সময়ত ছবিখনৰ পৰা তিনি বা চাৰিটা গজল বিলোপ কৰে। সকলো গজল মেগফোন গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডত উপলব্ধ কৰোৱা হৈছিল। ইতিমধ্যে বেগম আখটাৰে বোম্বাই এৰি লক্ষ্ণৌলৈ উভতি আহিছিল। আখটাৰীবাঈ ফৈজাবাদী, আখটাৰী বেগম আখটাৰ হিচাপে বহুতো চলচ্চিত্ৰৰ ক্ৰেডিটত তেওঁৰ নাম বেলেগভাৱে দেখা গৈছিল। তেওঁ লক্ষ্ণৌ আকাশবাণী কেন্দ্ৰত তিনিটা গজল আৰু এটা দাদৰা গাইছিল। তাৰপিছত তেওঁ কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সংগীতানুষ্ঠানত গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এই ধাৰা তেওঁ মৃত্যুৰ আগলৈ অব্যাহত ৰাখিছিল। ১৯৬২ চনত চীনৰ সৈতে ভাৰতৰ যুদ্ধৰ সহায়তাৰ উদ্দেশ্যেৰে আয়োজিত মহিলাৰ একমাত্ৰ কনচাৰ্টতত তেওঁ লক্ষ্ণৌত ৰাজহুৱাভাৱে গান গাইছিল।

মৃত্যু

১৯৭৪ চনত তিৰুবনন্তপুৰমৰ ওচৰৰ বলৰামাপুৰমত তেওঁৰ অন্তিম কনচাৰ্টৰ সময়ত তেওঁ তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ বহু উচ্চলৈ উত্থাপন কৰিছিল। কিয়নো তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁৰ গীতটো সিমান ভাল হোৱা নাই যিমান তেওঁ বিচাৰিছিল আৰু অসুস্থ অনুভৱ কৰিছিল। তেওঁ নিজকে দিয়া চাপৰ ফলত অসুস্থ হৈ পৰিছিল আৰু ততাতৈয়াকৈ তেওঁক চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱা হৈছিল। লক্ষ্ণৌৰ চাইনা বজাৰত ১৯৩৬ চনত নিৰ্মিত তেওঁৰ ঘৰখন এখন সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে।
]]
তেওঁৰ শিষ্য শান্তি হিৰন্দে যি পিছত পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল তেওঁৰ এখন জীৱনী 'বেগম আখটাৰ: ষ্টৰী অফ মাই আম্মী' (২০০৫) ৰচনা কৰিছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

বেগম আখটাৰৰ জীৱনী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
আগালমাকা

আগালমাকা হৈছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ গাৰো জনগোষ্ঠীৰ এক কৃষিভিত্তিক লোক উৎসৱ।

উৎসৱৰ বিৱৰণ

গাৰোসকল আছিল কৃষিজীৱি লোক।তেওঁলোকৰ প্ৰধান খেতি হ'ল ঝুম খেতি। পাৰ্বত্য অঞ্চলত বাস কৰা গাৰোসকলৰ বাবে ঝুম খেতি কৰাটো অতি কষ্টকৰ কাম। ঝুম খেতিৰ বাবে গাৰোসকলে এডোখৰ ঠাই নিৰ্বাচন কৰি লয়। ঝুম খেতি কৰা ভূমিক আখিং বোলা হয়। এই আখিং এজন নোকমাৰ অধীনত থাকে বাবে তেওঁক আখিং নোকমা বোলে।আঘোণ পুহ মাহত নিৰ্দিষ্ট আখিঙৰ মাটি প্ৰত্যেক পৰিয়ালৰ প্ৰয়োজন মতে ভাগ কৰি লয়। সৰহ সংখ্যক পৰিয়ালৰ মাটি বেছি আৰু কম সংখ্যক পৰিয়ালৰ মাটি কম। প্ৰত্যেক পৰিয়ালে নিজৰ নিজৰ মাটি দখল কৰি তাৰ চিন স্বৰূপে অলপ অচৰপ হাবি জংঘল কাটি লয়। ই কৃষিকৰ্মৰ এক প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থা আৰু ইয়াক গাৰো ভাষাত ওফাতা বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত পৰিয়ালৰ লোকে নিজ নিজ মাটি পৰিস্কাৰ কৰি কৃষি উপযোগী কৰি তোলে। তাৰ পিছত মানুহখিনি নিজ গাঁৱলৈ ঘূৰি আহি আগালমাকা উৎসৱ পালন কৰে। এই উৎসৱ পালনৰ উদ্দেশ্যে হ'ল - আৰম্ভ কৰিব খোজা ঝুম খেতি নদন-বদন হয়। দেৱ-দেৱীসকলে প্ৰয়োজনীয় বৃষ্টি দি শস্যৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে শস্যক নানা প্ৰকাৰৰ অপায় অমংগল দূৰ কৰে। তাৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা জনোৱা হয়।

উৎযাপন শৈলী

অনুষ্ঠানটিৰ আৰম্ভণিতে এডোখৰ দীঘল বাঁহ মাটিত পোতা হয়। বাঁহডোখৰৰ গুৰিত কলপাত পাৰি সিদ্ধ ধান, ভাত, মাংস, শুকান মাছ আদি ৰখা হয়। তাৰ লগত এটি পাত্ৰত চু (মদ) ৰখা হয়। দেৱ-দেৱীক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ ডেকা-গাভৰুৱে প্ৰাণ কৰি ওৰে ৰাতি নাচ-গান কৰি কটায়। পিছদিনাও গোটেই দিন-ৰাতি সকলো মানুহে আনন্দ উৎসৱ কৰি কটায়। দ্বিতীয়দিনা ৰাতিহে আনন্দ উৎসৱ শেষ হয়। এই উৎসৱ সামৰণিক দামা গোগাতা বোলে। আগালমাকা উৎসৱ সমাপ্তিৰ পিছদিনাৰ পৰা শস্যৰ গুটি সিঁচিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই আগালমাকা উৎসৱত যি নৃত্য কৰা হয়, সেই নৃত্যৰ লগত আচিৰোকা গীত পৰিৱেশন কৰা হয়। আচিৰোকা হ'ল কৃষি উৎসৱ আগালমাকাৰ লগত জড়িত গীত। এই আগালমাকা উৎসৱক অসমীয়া গোছ দিয়া বা গোছ ৰোৱা উৎসৱৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি।

তথ্য গ্ৰহণ

শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত
শ্ৰেণী:মেঘালয়
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
দেৱকুথু

দেৱকুথু ভাৰতৰ কেৰালাত পৰিবেশন কৰা এক আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ নৃত্য। ই হৈছে এগৰাকী মহিলাই কৰা একমাত্ৰ থেয়্যাম। এই থেয়্যাম কান্নুৰ জিলাৰ চেৰুকুন্নুৰ ওচৰৰ টেকুম্পদ কুলোম থায়াকাভ মন্দিৰত কৰা হয়। দেৱকূথুৰ সৈতে জড়িত দেৱীগৰাকীক বল্লিয়াম্মা বুলি কোৱা হয় কাৰণ তেওঁ লতা অৰণ্যত থকাৰ বাবেই বুলি পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি। দুবছৰত এবাৰ দেৱকূথু কৰা হয়।

সংক্ষিপ্ত আভাস

দেৱকুথু হৈছে কেৰেলাৰ কান্নুৰ জিলাৰ চেৰুকুন্নুৰ ওচৰৰ টেকুম্পদ কুলোম থায়াকাভ মন্দিৰত কৰা এটা থেয়্যাম।
আনকি নাৰী দেৱতাৰ থেয়্যাম সাধাৰণতে পুৰুষে কৰে, দেৱকুথু হৈছে নাৰীয়ে কৰা একমাত্ৰ থেয়্যাম। লতা আৰু মাদক সুগন্ধি ফুলেৰে ভৰা সেই জংঘলসদৃশ ঠাইৰ পৰা সেই ফুলবোৰ ছিঙিবলৈ দেৱলোক এৰি থৈ গ’ল। সকলোকে একেলগে বাছি লৈ আনন্দৰে তালৈ খোজ কাঢ়ি গ’ল। ইফালে লতাবোৰৰ ভিতৰত হেৰাই গ’ল এগৰাকী দেৱী। এই কথা নজনাকৈয়ে আন কিছুমান দেৱলোকলৈ উভতি আহিল। কি কৰিব নাজানি দেৱীৰ অসুবিধা হৈছিল। তাৰ পাছত তালৈ অহা গাঁৱৰ মানুহজনে তেওঁক লতাবোৰৰ মাজৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি নিৰাপদে এটা জুপুৰিত ৰাখিছিল। কোৱা হয় যে কুলোমত নাৰিকলপাতেৰে এটা অস্থায়ী পাণ্ডল স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু তাত দেৱীয়ে কাপোৰ সলনি কৰিছিল, তাৰ পিছত থেম্পাদ নদী পাৰ হৈছিল তেখেতে নাও চলাই আয়ৰামত থকা ভাল্লুভান নদীৰ পাৰত উপস্থিত হয় আৰু তাৰ পৰা পুনৰ দেৱলোকালৈ যায়।
গতিকে তাই প্ৰতি দুবছৰৰ মূৰে মূৰে পৃথিৱী ভ্ৰমণ কৰি মানুহক লগ পোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:নৃত্য
দেৱিকা ৰাণী

দেৱিকা ৰাণী (; ; জন্ম : ৩০ মাৰ্চ, ১৯০৮ – মৃত্যু : ৯ মাৰ্চ, ১৯৯৪); ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰথম দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়িনী। তেওঁক ভাৰতীয় চিনেমা জগতৰ ‘ফাৰ্ষ্ট লেডী’ (প্ৰথম মহিলা) বুলি কোৱা হয়। ১৯২৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ‘প্ৰপঞ্চ পাস’ নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে দেৱিকা ৰাণীয়ে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ছবিখনত তেওঁ কষ্টিউম ডিজাইনাৰ আৰু জুনিয়ৰ আৰ্টিষ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৩৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ‘কৰ্মা’ নামৰ ছবিখনত তেওঁ প্ৰথম বাৰৰ বাবে নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰে। দেৱিকাৰ অভিনয়ৰ দক্ষতা আৰু ব্যক্তিত্বই তেতিয়াৰ ভালেসংখ্যক বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁ জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু সৰোজিনী নাইডুৰ দৰে ব্যক্তিৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল।

পৰিয়াল

দেৱিকাৰ পিতৃ এছ. এম. চৌধৰী বিশ্বকবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সম্পৰ্কীয় আছিল। এছ. এম. চৌধৰী ইংৰাজ সৈন্য বাহিনীৰ চিকিৎসক আছিল আৰু পিছলৈ মাদ্ৰাজৰ চাৰ্জন জেনেৰেলো হৈছিল।

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

দেৱিকা ৰাণীয়ে ৯ বছৰ বয়সত ইংলেণ্ডৰ আৱাসিক বিদ্যালয়ত থাকি পঢ়িছিল। পিছলৈ লণ্ডনৰ ৰয়েল একাডেমী অৱ ড্ৰেমেটিক আৰ্টচ্ আৰু ৰয়েল একাডেমী অৱ মিউজিক ইনষ্টিটিউটত অধ্যয়ন কৰিছিল। শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ ১৯২৮ চনত লণ্ডনৰ এটি টেক্সটাইল ডিজাইনিং ষ্টুডিঅ’ত চাকৰিত সোমায়। তালৈ ছবি এখনৰ কামত যাওঁতে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিমাংশু ৰায়ে তেওঁক লগ পায়। হিমাংশু ৰায়ে ১৯২৯ চনত ‘প্ৰপঞ্চ পাস’ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
]] চলচ্চিত্ৰত অশোক কুমাৰৰ সৈতে অভিনীত এক মুহূৰ্ত

বিবাহিত জীৱন

‘প্ৰপঞ্চ পাস’ নিৰ্মাণৰ পাছতেই হিমাংশু ৰায়ৰ সৈতে দেৱিকাৰ বিবাহ হয়। ১৯৩৩ চনত তেওঁলোক ভাৰতলৈ ঘূৰি আহি ‘কৰ্মা’ নিৰ্মাণ কৰে। দেৱিকা ৰাণীৰ সফলতাৰ আঁৰৰ মানুহজন আছিল হিমাংশু ৰায়। ১৯৪০ চনত হিমাংশু ৰায়ৰ মৃত্যু হয়। ১৯৪৫ চনত ৰুচ চিত্ৰশিল্পী স্বেতোস্লাভ ৰ’ৰিকৰ সৈতে দেৱিকা ৰাণী বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

অভিনীত কেইখনমান ছবি

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ চৰিত্ৰ টোকা
১৯৪৩ হমাৰী বাত
১৯৪১ অঞ্জান ইন্দিৰা
১৯৩৭ সাবিত্ৰী সাবিত্ৰী
১৯৩৭ ইজ্জত
১৯৩৬ অছুৎ কন্যা কস্তুৰী
১৯৩৬ জন্মভূমি
১৯৩৬ জীৱন নইয়া লতা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

The Roerich & Devika Rani estate board, Karnataka Govt, India

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কাৰ্ল ছেণ্ডবাৰ্গ

কাৰ্ল ছেণ্ডবাৰ্গ (; ৬ জানুৱাৰী, ১৮৭৮ – ২২ জুলাই, ১৯৬৭) আছিল এজন আমেৰিকান কবি, জীৱনীকাৰ, সাংবাদিক আৰু সম্পাদক। তেওঁ তিনিটা পুলিৎজাৰ বঁটা লাভ কৰে: দুটা কবিতাৰ বাবে আৰু এটা আব্ৰাহাম লিংকনৰ জীৱনীৰ বাবে।

উদ্ধৃতি

কাম কৰাৰ সময় এতিয়াই। কিবা এটা কৰাৰ সময় কেতিয়াও শেষ হৈ নাযায়৷
সময় আপোনাৰ জীৱনৰ মুদ্ৰা।কেৱল আপুনি এই মুদ্ৰা খৰচ কৰিব। আনক আপোনাৰ হৈ খৰচ কৰিবলৈ নিদিব।
মই ক'লৈ গৈ আছোঁ নাজানো। কিন্তু মই গৈ আছোঁ।
অকলশৰীয়া জনৰ বাবে জোনটো কথা পতাৰ লগ।
জীৱনটো পিঁয়াজৰ দৰে; আপুনি ইয়াক এটা এটাকৈ তৰপ খুলি পেলায়, আৰু কেতিয়াবা আপুনি কান্দি উঠে।
কবিতা হ’ল দুৱাৰ এখন মুকলি আৰু বন্ধ কৰাৰ দৰে, যি সেই দুৱাৰৰ মাজেৰে চোৱাসকলে এটা মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে কি দেখা পালে সেই বিষয়ে অনুমান কৰিবলৈ এৰি দিয়ে।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
ৱিকিমিডিয়া কমন্স

ৱিকিমিডিয়া কমন্স বা ৱিকিকমন্স ( বা চমুকৈ Commons) নামেৰেও পৰিচিত। কমন্স এটা চিত্ৰ, শব্দ বা সংগীত আৰু অন্যান্য মাল্টিমিডিয়া ফাইলৰ এটা উন্মুক্ত ভঁৰাল ২০১৩ চনৰ জুলাইৰ তথ্য অনুসৰি কমন্সত সেই সময়লৈকে হোৱা সম্পাদনাৰ সংখ্যা ১০০,০০০,০০০।

ইতিহাস

এই প্ৰকল্পটো ২০০৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত এৰিক মল্লাৰ (Erik Möller) ’য়ে উত্থাপন কৰিছিল

বাহ্যিক সংযোগ

অসমীয়া ভাষাত কমন্সৰ বেটুপাত
Commonist Java based tool for uploading images to Wikimedia Commons
Wikimedia Commons prototype site (currently testing Upload wizard extension)
Multimedia Usability Project – aims to improve multimedia uploading on Wikimedia Commons

শ্ৰেণী:ৱিকি
শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহ
ভোজপুৰী ৱিকিপিডিয়া

ভোজপুৰী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ভোজপুৰী ভাষাৰ সংস্কৰণ। ২০০৩ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত এই ছাইটটো মুকলি কৰা হৈছিল। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে। ভোজপুৰী ভাষা উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু নেপালৰ তেৰাই অঞ্চলত প্ৰচলিত ভাৰত-আৰ্য ভাষা৷ ইয়াক প্ৰধানকৈ পশ্চিম বিহাৰ আৰু পূব উত্তৰ প্ৰদেশত কোৱা হয়।
এই ভাষাটো ফিজি, গায়ানা, মৰিচাছ, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, ছুৰিনাম আৰু ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোৰ সংখ্যালঘু ভাষা।

ব্যৱহাৰকাৰী আৰু সম্পাদক

+ Bhojpuri Wikipedia statistics
Number of user accounts Number of articles Number of files Number of administrators

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ