দাদাভাই নৌৰজী

দাদাভাই নৌৰজী (৪ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮২৫ – ৩০ জুন, ১৯১৭) যাক ভাৰতৰ গ্ৰেণ্ড অ’ল্ড মেন নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে, বোম্বাই (বৰ্তমান মুম্বাই)ৰ পাৰ্চী সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত আছিল। তেওঁ এজন বুদ্ধিজীৱী, শিক্ষাবিদ, কপাহ ব্যৱসায়ৰ ব্যৱসায়ী, ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে পৰিচিত আদিম ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক নেতা হিচাপে বিখ্যাত আছিল। ১৮৯২ চনৰ পৰা ১৮৯৫ চনলৈকে ফিন্সবেৰী চেণ্ট্ৰেল (লিবাৰেল হিচাপে) প্ৰতিনিধিত্ব কৰি যুক্তৰাজ্যৰ হাউছ অৱ কমনছত সংসদৰ সদস্য (এম পি) হোৱা তেওঁ এছিয়ান ঐতিহ্যৰ দ্বিতীয়জন ব্যক্তি (ডেভিদ অচটাৰলনি ডাইচ ছম্ব্ৰেৰ পিছত) আছিল। তেওঁ এ.অ.হিউম আৰু দিনশ্ব এদুলজী ৱাচাৰ সহযোগত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

পূৰ্বৰ শাসকসকল ইফালে সিফালে কটাকটি কৰা কচাইৰ দৰে আছিল, কিন্তু ইংৰাজসকলে তেওঁলোকৰ বৈজ্ঞানিক অস্ত্ৰেৰে কলিজা কাটি পেলাইছিল, আৰু তথাপি চোৱা! ঘাঁ দেখা নাযায়, আৰু অলপ পিছতে সভ্যতাৰ উচ্চ কথাৰ প্লাষ্টাৰ, অগ্ৰগতি, আৰু কি নহয়, ঘাঁখিনি অদৃশ্য হৈ পৰে! ইংৰাজ শাসকসকলে ভাৰতৰ সম্মুখৰ দুৱাৰত প্ৰহৰীৰূপে থিয় হৈ সমগ্ৰ বিশ্বক প্ৰত্যাহ্বান জনায়, যে তেওঁলোকে ভাৰতক আগন্তুক সকলো বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰে আৰু ৰক্ষা কৰিব, আৰু নিজেই পিছফালৰ দুৱাৰেৰে সেই ধনখিনি কঢ়িয়াই লৈ যায়, ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰহৰী থিয় কৰায়।

ড° দাদাভাই নৌৰজী: “ভাৰতৰ গ্ৰেণ্ড অল্ড মেন’’।

মই যি, মোক তেওঁ স্ৰজন কৰিছিল।
মাকৰ বিষয়ে।
মুক্ত হোৱাৰ জন্মগত অধিকাৰৰ সৈতে ভাৰতীয়সকলৰ ব্ৰিটিছ নাগৰিক আছিল আৰু আমাৰ ব্ৰিটিছৰ প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ অধিকাৰৰ সন্মানজনক পূৰ্ণতা দাবী কৰাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ তেওঁলোকৰ আছিল....মোক এইটো কোৱাটো অসাৰ যে আমি সকলো জনসাধাৰণ সাজু হোৱালৈকে অপেক্ষা কৰিব লাগিব। ব্ৰিটিছ জনসাধাৰণে নিজৰ সংসদলৈ -ৰৈ থকা নাছিল....স্বশাসন একমাত্ৰ আৰু মুখ্য প্ৰতিকাৰ। আত্মশাসনত আমাৰ আশা, শক্তি আৰু মহত্ত্ব আছে। মই হিন্দু, মুছলমান, পাৰ্চী, কিন্তু সৰ্বোপৰি প্ৰথমে মই এজন ভাৰতীয়।
১৯০৪ চনত দাদাভাইয়ে ভাৰতৰ বাবে "স্বৰাজ" আত্মশাসনৰ দাবী জনায়।
ভাৰতৰ গ্ৰেণ্ড অল্ড মেন বুলি প্ৰশংসা কৰাত মই অতি আনন্দিত হোৱাটো অন্যায় নেকি? নহয়, মোৰ দেশবাসীৰ উষ্ণ, কৃতজ্ঞ আৰু উদাৰ হৃদয়ৰ বাবে বহু কথা কোৱা সেই উপাধিটো মোৰ বাবে, মই প্ৰাপ্য হওক বা নহওক, মোৰ জীৱনৰ সৰ্বোচ্চ পুৰস্কাৰ।
একত্ৰিত হওক, অধ্যৱসায় কৰক, আৰু আত্মশাসন লাভ কৰক; যাতে এতিয়া দৰিদ্ৰতা, দুৰ্ভিক্ষ আৰু মহামাৰীৰ দ্বাৰা বিনষ্ট হোৱা লাখ লাখ লোকে পৰিত্ৰাণ পাব পাৰে; আৰু ভাৰতে হয়তো পুনৰবাৰ বিশ্বৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আৰু সভ্য জাতিসমূহৰ মাজত নিজৰ আগৰ গৌৰৱময় স্থান দখল কৰিব পাৰে"।
১৯০৬ চনত ৮০ বছৰ বয়সত কলিকতাত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হয়।

ড্ৰেইন থিয়’ৰী

২০ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে হিন্দু ছাত্ৰ আৰু চিন্তাশীল ভদ্ৰলোকৰ এটা সৰু দলে গোপনে লগ হৈ ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। হোম চাৰ্জ আৰু ভাৰতৰ পৰা ইংলেণ্ডলৈ বিভিন্ন আকাৰত মূলধন হস্তান্তৰ আৰু দেশৰ সন্তানসকলক নিজৰ দেশৰ প্ৰশাসনৰ কোনো অংশ বা কণ্ঠৰ পৰা বাদ দিয়াটোৱেই তেওঁলোকৰ অভিযোগৰ মূল বোজা গঠন কৰিছিল।
আৰ্থিকভাৱে: জনসাধাৰণৰ ধন পৰিশোধ কৰাৰ সামৰ্থ্য বৃদ্ধিৰ কোনো পৰ্যাপ্ত প্ৰচেষ্টা নকৰাকৈয়ে সকলো মনোযোগ নতুন কৰ ব্যৱস্থা উদ্ভাৱনত নিয়োজিত হৈ থাকে; আৰু তাৰ ফলত সাম্ৰাজ্যবাদী আৰু স্থানীয় কৰ আৰোপ কৰা বিৰক্তি আৰু অত্যাচাৰ। ইংলেণ্ড আৰু ভাৰতৰ মাজত অসমতাপূৰ্ণ আৰ্থিক সম্পৰ্ক, অৰ্থাৎ ,১০০,০০০,০০০ টকাৰ ৰাজনৈতিক ঋণে ভাৰতৰ কান্ধত বোজা জাপি দিছিল, আৰু সকলো ঘৰুৱা কৰো...
এই সময়লৈকে ৰাজনৈতিক ড্ৰেইন, ভাৰতৰ পৰা ইংলেণ্ডলৈ, ওপৰৰ, ৫০০,০০০,০০০, সৰ্বনিম্ন গণনাত, কেৱল মূলধন...এই ড্ৰেইনৰ অধিক ধাৰাবাহিকতা, বৰ্তমান, বছৰি হাৰ বৃদ্ধিৰ প্ৰৱণতাৰ সৈতে ১২,০০০,০০০ৰ ওপৰৰ।
ওপৰৰ দুয়োটা উক্তি ভাৰতৰ পৰা আনুমানিক অৰ্থনৈতিক ব্যয় আৰু সম্পদৰ নিষ্কাশনৰ ওপৰত দাদাভাই নৌৰজীয়ে উদ্ধৃত কৰা তেওঁৰ এটি ৰচনাৰ উদ্ধৃতি, “দ্য বেনিফিটছ অৱ ব্ৰিটিছ ৰুল, ১৮৭১”

উৎস

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ