ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
অনিতা আনন্দ

অনিতা ইন্দিৰা আনন্দ পিচি এমপি (; জন্ম: ১৯৬৭) এগৰাকী কানাডিয়ান অধিবক্তা আৰু ৰাজনীতিবিদ; যি জুলাই ২০২৩ চনৰপৰা কানাডিয়ান ট্ৰেজাৰী বোৰ্ডৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০১৯ চনৰ ফেডাৰেল নিৰ্বাচনৰপৰা তেওঁ হাউচ অফ কমন্সত লিবাৰেল পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে অ’কভিলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে।

২০১৯ চনৰ পৰা ২০২১ চনলৈ, তেওঁ ৰাজহুৱা সেৱা আৰু ক্ৰয় মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ক’ভিড-১৯ বিশ্ব মহামাৰীৰ সময়ত কানাডাৰ ভেকচিন আৰু ব্যক্তিগত সুৰক্ষা সঁজুলি ক্ৰয়ৰ তদাৰক কৰিছিল। ২০২১ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈ, ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকা সময়ত, আনন্দে ২০২২ চনত ইউক্ৰেইনত ৰাছিয়াৰ আক্ৰমণৰ সময়ত ইউক্ৰেইনক সামৰিক সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ কানাডাৰ প্ৰচেষ্টাৰ নেতৃত্ব দিছিল, কেইবাটাও যৌন অসদাচৰণ কেলেংকাৰীৰ পিছত কানাডাৰ সশস্ত্ৰ বাহিনীত সংস্কৃতিৰ সংস্কাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল আৰু কানাডাৰ যুদ্ধ জাহাজ আৰু বিমানৰ সামৰিক ক্ৰয়ৰ সংস্কাৰ আৰু শক্তিশালীকৰণৰ লগতে ব্যাপক সমালোচনাৰ মাজেৰে কানাডাৰ সামৰিক মৰ্যাদা পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। তেওঁ প্ৰথমগৰাকী হিন্দু, যি সংসদৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু কানাডাৰ ফেডাৰেল মন্ত্ৰী হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

অনিতা ইন্দিৰা আনন্দৰ জন্ম নোভা স্কটিয়াৰ কেণ্টভিলত হৈছিল। তেওঁৰ মাক দেউতাক দুয়োজন আছিল ভাৰতীয় চিকিৎসক; মাক সৰোজ ডি. ৰাম এগৰাকী এনাস্থেচিয়ালজিষ্ট আছিল, আৰু দেউতাক এছ.ভি. (এণ্ডি) আনন্দ আছিল এগৰাকী সাধাৰণ শল্য চিকিৎসক। জন্মসূত্ৰে আনন্দৰ দেউতাক তামিলনাডুৰ আৰু মাক পঞ্জাৱৰ আছিল। ১৯৯৫ চনত, তেওঁলোক বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু অ’কভিলত থাকিবলৈ লয়। দম্পতীহালৰ চাৰিটি সন্তান আছে।

আনন্দ চাৰিটা বিষয়ত ডিগ্ৰীধাৰী: কুইন্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা তেওঁ ৰাজনৈতিক অধ্যয়নত কলা শাখাৰ স্নাতক (সন্মান); অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৱাধাম মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ কলা স্নাতক (সন্মান); ডেলহাউচি বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা আইনৰ স্নাতক আৰু টৰণ্টো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইনৰ স্নাতকোত্তৰ। তেওঁক ১৯৯৪ চনত অণ্টাৰিঅ’ বাৰলৈ মাতি অনা হৈছিল।। তেওঁ আগতে আইনৰ ফেকাল্টিত বিনিয়োগকাৰী সুৰক্ষা আৰু কৰ্পোৰেট শাসনৰ জে.আৰ. কিম্বাৰ চেয়াৰ আছিল। এগৰাকী নিৰ্বাচিত বিষয়া হিচাপে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে অক্টোবৰ ২০১৯ লৈকে, আনন্দ টৰণ্টো আইন অনুষদৰ পৰা ছুটিত আছিল।

আনন্দে ১৯৯৪ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈ টৰিছত সহযোগী হিচাপে তেওঁ আইনী কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৭ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনলৈ পশ্চিমীয়া আইনৰ সহকাৰী অধ্যাপক (সহায়ক) হিচাপে ৱেষ্টাৰ্ণ ইউনিভাৰচিটিত শিক্ষকতা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
গুল পান্ৰা

গুল পান্ৰা (ইংৰাজী: Gul Panra; জন্ম: ৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৯) এগৰাকী পাকিস্তানী লোকগায়ক আৰু ভ্ৰমণকাৰী শিল্পী, মূলতঃ পশতু ভাষাৰ সংগীত উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত। তেওঁক মেহনাজ নামেৰেও জনা যায়৷ তেওঁ পাকিস্তান, যুক্তৰাজ্য আৰু আফগানিস্তানত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে। পাকিস্তান ছুপাৰ লীগত ঘৰুৱা ক্ৰিকেট দল পেছাৱাৰ জালমীৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ হিচাপে কাম কৰি আহিছে আৰু ২০১৬ চনত দলটোৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই দলটোৰ কেইবাটাও থীমচং গাইছে।

২০১৫ চনত আতিফ আছলামৰ সৈতে পাৰ্চী ভাষাত "মন আমাদেহ আম" গীতৰ ৰিমিক্স সংস্কৰণ গাইছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ গায়ক হাছান জাহাংগীৰৰ সৈতে "হাৱা হাৱা" গীতটো গাইছিল। ২০২১ চনত আলী জাফৰৰ "লৰ্ছা পেখাৱাৰ"ৰ কভাৰ সংস্কৰণত তেওঁক উপস্থাপন কৰোৱা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮৯ চনৰ ৬ ছেপ্টেম্বৰত উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্ত প্ৰদেশৰ পেছোৱাৰ চহৰৰ ইউছুফজাই জনগোষ্ঠীৰ এক মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত গুল পান্ৰাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰথমতে তেওঁৰ নাম আছিল মেহনাজ৷ পাকিস্তানৰ দূৰদৰ্শন আৰু সংবাদ মাধ্যম আত্মপ্ৰকাশৰ পিছতেই তেওঁ চৰ্চালৈ আহিছিল। ৰক্ষণশীল পৰিয়ালৰ আৰু তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁৰ সংগীত কেৰিয়াৰক লৈ সুখী নাছিল। পেছোৱাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি লাভ কৰি সমাজ সেৱা বিভাগত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। ২০১০ চনত এগৰাকী উৎসাহী আৰু দক্ষ কণ্ঠশিল্পী হিচাপে তেওঁ নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু দ্ৰুতগতিত খ্যাতি লাভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ কণ্ঠশিল্পী
ই. এন. শ্বীজা

ই. এন. শ্বীজা কেৰালাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় মালয়ালম ভাষাৰ লেখক। তেওঁ মূলতঃ শিশু সাহিত্য ধাৰাত লিখে। তেওঁ কেৰালা ৰাজ্যিক শিশু সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ বঁটা, শিশু সাহিত্যৰ বাবে কেৰালা সাহিত্য অকাডেমী বঁটা, শিশু সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ কামৰ বাবে কেৰালা ৰাজ্যিক বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি আৰু পৰিৱেশ পৰিষদৰ বঁটা আৰু কেৰালা চৰকাৰৰ শিক্ষা বিভাগৰ জোচেফ মুণ্ডাছেৰী বঁটাকে ধৰি বহু বঁটা লাভ কৰিছে।

জীৱনী

শ্বীজাৰ জন্ম হৈছিল কেৰালাৰ মালাপ্পুৰম জিলাৰ মুণ্ডুপাৰমপুত। পেছাত তেওঁ এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আৰু বৰ্তমান ইৰুম্বুঝি চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত জ্যেষ্ঠ মালয়ালম শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁৰ লেখাত সাধাৰণতে সহানুভূতি, প্ৰকৃতি আৰু শিশুৰ আৱেগিক জগতৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। তেওঁ কেৰেলা শাস্ত্ৰ সাহিত্য পৰিষদৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত জনপ্ৰিয় শিশু বিজ্ঞান আৰু সাহিত্য আলোচনী ইউৰেকাৰ সম্পাদক হিচাপেও কাম কৰিছিল।

পিছলৈ তেওঁ কেৰালা ৰাজ্যিক শিশু সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ ২০২২ চনৰ শিশু সাহিত্য বঁটাত তেওঁৰ উপন্যাস আম্মা মনমুল্লা কানিভুকলৰ বাবে চুটিগল্প/উপন্যাস শাখাত বঁটা লাভ কৰে।

২০২৪ চনত তেওঁ আম্মা মনমুল্লা কানিভুকল উপন্যাসৰ বাবে শিশু সাহিত্যৰ বাবে কেৰালা সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
খুন চেং খুন ফায়েন

খুন চেং খুন ফায়েন (থাই: ขุนช้างขุนแผน) থাই লোককথাৰ এটা কিংবদন্তিৰ আধাৰত ৰচিত এখন মহাকাব্য৷ এয়া থাই সাহিত্যৰ এক অন্যতম উল্লেখযোগ্য ৰচনা। সামগ্ৰিক ৰচনাখনত প্ৰায় ২০ হাজাৰৰো অধিক স্তৱক আছে। খুন চেং আৰু খুন ফায়েন হৈছে কাব্যখনৰ দুটা মূল পুৰুষ চৰিত্ৰ, য'ত "খুন" হৈছে পুৰুষৰ বাবে দিয়া সাধাৰণ কনিষ্ঠ সামন্তীয় উপাধি। কাহিনীটোত তিনিটা মূল চৰিত্ৰৰ দুঃসাহসিক আৰু প্ৰেমময় সংগ্ৰামৰ কথা কোৱা হৈছে। তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ বহুখিনি ত্ৰিকোণীয় প্ৰেমৰ বুলি ক’ব পাৰি। খুন ফায়েন (সুন্দৰ কিন্তু দুখীয়া ডেকা) আৰু খুন চেং (ধনী কিন্তু কুৎসিত) দুয়ো শৈশৱৰ পৰাই পঞ্চাশ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি মৰমলগা ৱানথংৰ প্ৰেমৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হৈছে। দুখন যুদ্ধ, কেইবাটাও অপহৰণ, সন্দেহজনক বিদ্ৰোহ, অৰণ্যত এটা ৰহস্যময় প্ৰবাস, দুটা আদালতৰ গোচৰ, বিচাপতিৰ দ্বাৰা বিচাৰ, কাৰাগাৰ আৰু বিশ্বাসঘাতকতা আদি জাতীয় পৰিঘটনাৰ বৃহত্তৰ পটভূমিৰ মাজতে তেওঁলোকৰ কাহিনীবোৰ আগবাঢ়ি যায়। শেষত আয়ুথায়াৰ ৰজাই দুয়োজন প্ৰেমিকৰ মাজৰ পৰা এজনক বাছনি কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে ৱান্থঙক মৃত্যুদণ্ড দিয়ে।

এই মহাকাব্যখন থাই আবৃত্তিকাৰ সকলৰ মাজত দীৰ্ঘদিন ধৰি মৌখিকভাৱে প্ৰচাৰিত হৈ আহিছিল। ১৮৭২ চনত এই কাব্যপুথিখন প্ৰথম লিখি ছপা আকাৰত প্ৰকাশ কৰা হয় আৰু ১৯১৭–১৯১৮ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটা মানক সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰা হয়। জনপ্ৰিয় মনোৰঞ্জনৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বহু ৰচনাৰ দৰেই ইও দ্ৰুতগতিত গতিশীল আৰু বীৰত্ব, ৰোমাঞ্চ, যৌনতা, হিংসা, লোককমেডি, যাদু, ভয়ানকতা, আৰু গীতিময় সৌন্দৰ্য্যৰ ভৰি আছে। থাইলেণ্ডত এই কাহিনীটো সাৰ্বজনীনভাৱে পৰিচিত। শিশুৱে বিদ্যালয়ত এই কবিতাবোৰ শিকে, আৰু ইয়াৰ অনুপ্ৰেৰণাত গীত ৰচনা কৰা হয়। কাব্যখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুথিভঁৰালে প্ৰকাশ কৰা এটা মানক সংস্কৰণ দৈৰ্ঘ্য ১০৮৫ পৃষ্ঠাৰ। কাব্যখনৰ সম্পূৰ্ণ ইংৰাজী গদ্য অনুবাদ ২০১০ চনত ক্ৰীছ বেকাৰ আৰু পাছুক ফংপাইচিটে প্ৰকাশ কৰিছিল।

২০২১ চনত থাই চেনেল ৱান৩১-এ কাহিনীটোৰ আধুনিক অভিযোজন "ৱান্থং" নামৰ এখন ধাৰাবাহিক হিচাপে প্ৰচাৰ কৰে। ইউটিউবত এই ধাৰাবাহিকখন সম্পূৰ্ণৰূপে চাব পাৰি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাকাব্য
শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
অভিষেক ধৰ

অভিষেক ধৰ (ইংৰাজী: Abhishek Dhar; জন্ম: ৩১ আগষ্ট ১৯৭০) পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু ঘনীভূত প্ৰাৱস্থাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিশেষজ্ঞ ভাৰতীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেওঁ বাংগালুৰুৰ আন্তৰ্জাতিক তাত্ত্বিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ অধ্যাপক।

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

অভিষেক ধৰে কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰ পৰা পদাৰ্থবিজ্ঞানত স্নাতক আৰু কলকাতাৰেই ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৮ চনত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত গৱেষণাৰে পি এইচ ডি লাভ কৰে। তেওঁৰ ডক্টৰে'ট উপদেষ্টা আছিল দীপক ধৰ। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, ৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, আৰু ইউনিভাৰ্চিটি অৱ কেলিফৰ্নিয়া, চাণ্টা ক্ৰুজত পোষ্ট ডক্টৰে'ট গৱেষণা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত অভিষেক ধৰে প্ৰথমে ৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি পিছলৈ বাংগালুৰুস্থিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তাত্ত্বিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু বৰ্তমান উক্ত প্ৰতিষ্ঠানতে কৰ্মৰত হৈ আছে।

গৱেষণা

অধ্যাপক অভিষেক ধৰে পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিশুদ্ধ তত্ত্বগত, আৰু অন্য অ-সাম্য স্থিৰাৱস্থাসম্পন্ন তন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ প্ৰায়োগিক অধ্যয়নৰ গৱেষণা কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত নিম্ন-মাত্ৰিক তন্ত্ৰ আৰু মুক্ত কোৱান্টাম তন্ত্ৰসমূহত বিষম তাপ পৰিবহণ অন্যতম, আৰু এই ক্ষেত্ৰত কোৱান্টাম লেঞ্জভিন সমীকৰণৰ প্ৰয়োগৰ মাধ্যমেৰে এই অধ্যয়নৰ বিকাশত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছে। ইয়াৰ লগতে অধ্যাপক ধৰে পৰিবহণৰ বৃহৎ বিচ্যুতি আৰু তাৰতম্য উপপাদ্য, পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ মৌলিক দিশসমূহ, কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানত ভৌতিক মাপনৰ সমস্যা, আৰু সক্ৰিয় পদাৰ্থৰ বিভিন্ন আৰ্হিসমূহৰ সম্পৰ্কেও অধ্যয়ন কৰে।

সন্মান-স্বীকৃতি

নিম্ন-মাত্ৰিক ব্যৱস্থাত ধ্ৰুপদী আৰু কোৱাণ্টাম পৰিবহণ, আৰু অসাম্য তন্ত্ৰত তাৰতম্য উপপাদ্য ক্ষেত্ৰৰ অধ্যয়নলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে অধ্যাপক ধৰক ২০০৮ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞান পুৰস্কাৰ , আৰু ২০০৯ চনত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয় । তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী (২০১২), ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী (২০১৮), আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী (২০২০)ৰ ফেল'।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
অসমত হত্যাৰ বলি হোৱা সাংবাদিকৰ তালিকা

১৯৮৭ চনৰ পৰা বিশজনতকৈও অধিক সম্পাদক, সাংবাদিক বা সংবাদপত্ৰৰ লগত জড়িত ব্যক্তিক অসমত হত্যা কৰা হৈছে।
নাম
মিডিয়া
পদ
কৰ্মস্থলী
হত্যাকাৰী
হত্যাৰ স্থান
বছৰ
চিত্ৰ
পুনৰমল আগৰৱালা
দা আচাম ট্ৰিবিউন
সংবাদদাতা
কামপুৰ
আলফা
কামপুৰ
১৯৮৭

কমলা শইকীয়া
আজিৰ অসম
স্থানীয় সংবাদদাতা
শিৱসাগৰ
আলফা
শিৱসাগৰ
৯ আগষ্ট ১৯৯১

পবিত্ৰ নাৰায়ণ
দা নৰ্থ ইষ্ট টাইম্‌ছ
সংবাদদাতা
শিৱসাগৰ
সন্দেহযুক্ত চোৰাং কাঠ ব্যৱসায়ী
সোণাৰী, শিৱসাগৰ
১৯ আগষ্ট ১৯৯৫

দীপক স্বৰ্গীয়াৰী

সাংবাদিক
গোৰেশ্বৰ
অচিনাক্ত উগ্ৰবাদী

২৪ চেপ্তেম্বৰ ১৯৯৫

মাণিক দেউৰী

সাংবাদিক
গোৰেশ্বৰ
বি.এল.টি.
ডিফু
April 26 1996

পৰাগ কুমাৰ দাস
অসমীয়া প্ৰতিদিন
কাৰ্যবাহী সম্পাদক
গুৱাহাটী
ছালফা
গুৱাহাটী
১৭ মে' ১৯৯৬

পাঞ্জা আলী

স্থানীয় সংবাদদাতা

অচিনাক্ত উগ্ৰবাদী
কচুগাঁও, কোকৰাঝাৰ
১৯৯৭

নুৰুল হক

স্থানীয় সংবাদদাতা

সন্দেহযুক্ত মাফিয়া
হোজাই, নগাঁও
১৯৯৮

আলফেইড চাজাদ

চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী

গ্ৰেনেড বিস্ফোৰণ
শিৱসাগৰ এচ.পি. কাৰ্যালয়ৰ ভিতৰত
১৯৯৯

জিতেন চুতীয়া

সাংবাদিক

গ্ৰেনেড বিস্ফোৰণ
শিৱসাগৰ এচ.পি. কাৰ্যালয়ৰ ভিতৰত
১৯৯৯

ৰত্নেশ্বৰ শৰণীয়া শাস্ত্ৰী

জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক

আলফা
বৰপেটা
৩১ ডিচেম্বৰ ১৯৯৯

দীনেশ ব্ৰহ্ম

সাংবাদিক

গুপ্তঘাতক
ধুবুৰী
২৪ মাৰ্চ ২০০৩

ইন্দ্ৰমোহন হাকচামা
আমাৰ অসম
স্থানীয় সংবাদদাতা

আগীয়া, গোৱালপাৰা
২০০৩

প্ৰহ্লাদ গোৱালা
অসমীয়া খবৰ
সংবাদদাতা

গোলাঘাট
৬ জানুৱাৰী ২০০৫

কনক ৰাজ মেধি

সাংবাদিক
শুৱালকুচি
ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত মৃত্যু

২৯ অক্টোবৰ ২০০৬

মহম্মদ মুচলিমুদ্দিন

সাংবাদিক
হোজাই

২০০৭

ব'ড'চা নাৰ্জাৰী
বড়োলেণ্ড টি.ভি.
নিৰ্দেশক

সন্দেহযুক্ত পূৰ্ব বি.এল.টি. আৰু বি.পি.এফ.ৰ যুৱ গোটৰ সদস্য
ভবাণীপুৰ, কোকৰাঝাৰ
১ এপ্ৰিল ২০০৭

জগজিত শইকীয়া
আমাৰ অসম
সংবাদদাতা
কোকৰাঝাৰ

কোকৰাঝাৰ
২২ নৱেম্বৰ ২০০৮

অনিল মজুমদাৰ
আজি
কাৰ্যবাহী সম্পাদক

অচিনাক্ত বন্দুকধাৰী
ৰাজগড়, গুৱাহাটী
২৪ মাৰ্চ ২০০৯

তথ্যসূত্ৰ

August 4, 2009, Editorial, The Assam Tribune

শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
শ্ৰেণী:অপৰাধ
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম
কুৰুম্বা চিত্ৰকলা

alt=কুৰুম্বা চিত্ৰকলা (২০১৭)|

কুৰুম্বা চিত্ৰকলা বা কুৰুম্বাৰ চিত্ৰকলা হ’ল এক প্ৰাগৈতিহাসিক কলা যিয়ে আধুনিক তামিলনাডুৰ নীলগিৰি পৰ্বতমালাত বাস কৰা কুৰুম্বা জনজাতীয় লোকসকলৰ জীৱনৰ বিভিন্ন দিশ চিত্ৰিত কৰে। নীলগিৰিৰ বাসস্থানসমূহত কুৰুম্বা চিত্ৰকলাৰ ধাৰাবাহিকতাৰ প্ৰথম নথিভুক্ত প্ৰমাণ ১৮৭১–১৮৭২ চনৰ পুৰণি, যিটো ১৮৭৩ চনত জেমছ উইলকিনচন ব্ৰীকছে প্ৰকাশ কৰিছিল। এই চিত্ৰসমূহ প্ৰাগৈতিহাসিক আৰু নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ শৈল কলাৰ সৈতে ঐতিহাসিকভাৱে জড়িত, যিবোৰ ৩,০০০ বছৰতকৈও অধিক পুৰণি বুলি অনুমান কৰা হয়। এইবোৰ ১৯৮৪ চনত তামিলনাডুৰ নীলগিৰি পাহাৰৰ জাকানাৰাই আৰু এলুথু পাৰাই প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থানত আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল।

ইতিহাস

নীলগিৰিৰ বাসস্থানসমূহত কুৰুম্বা চিত্ৰকলাৰ ধাৰাবাহিকতা প্ৰমাণ কৰা আটাইতকৈ পুৰণি নথিভুক্ত প্ৰমাণ ১৮৭১–১৮৭২ চনৰ সময়ছোৱাৰ পৰাই পোৱা যায়, যিটো জেমছ উইলকিনচন ব্ৰীকছে তেওঁৰ ১৮৭৩ চনৰ বিৱৰণত লিপিবদ্ধ কৰিছিল।

প্ৰতীকবাদ আৰু সামগ্ৰী

কুৰুম্বা চিত্ৰকলাৰ এক বৈশিষ্ট্য হ’ল স্থানীয় পৰিৱেশৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা প্ৰাকৃতিক ৰঞ্জকৰ একচেটিয়া ব্যৱহাৰ।

কুৰুম্বা চিত্ৰসমূহত মূলতঃ সম্প্ৰদায়টোৰ দৈনন্দিন জীৱন, সাংস্কৃতিক ৰীতি-নীতি আৰু নীলগিৰিৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কৰ ওপৰত আধাৰিত বিষয়বস্তুসমূহ চিত্ৰিত কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত সাধাৰণতে অৰণ্য আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ দৃশ্য, পাত আৰু কাঠেৰে নিৰ্মিত পৰম্পৰাগত বাসস্থান, খাদ্যশস্য শুকুৱাই থকা মহিলা আৰু মৌ সংগ্ৰহ কৰি থকা পুৰুষৰ ছবি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। কুৰুম্বা জীৱনৰ সামাজিক আৰু আনুষ্ঠানিক দিশবোৰ—যেনে বিয়া আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানবোৰো সঘনাই উপস্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও ঘৰুৱা জীৱিকাৰ উপাদান, যেনে কুকুৰা পালনৰ বাবে মাটিৰ গড়াল আৰু বনাঞ্চলৰ মাজেৰে বন্যপ্ৰাণীৰ চলাচলৰ চিত্ৰণসমূহে একেলগে কুৰুম্বা লোকসকলৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক বিশ্ববীক্ষাক প্ৰতিফলিত কৰে। ২০২৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে খিলঞ্জীয়া কলাৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে কৃষ্ণনক মৰণোত্তৰভাৱে কলা আৰু সংস্কৃতি শিতানত পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে। তেওঁৰ কৰ্মৰাজি প্ৰাচীন শৈল কলাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত আছিল আৰু ইয়াত বনজ পৰিৱেশৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা প্ৰাকৃতিক সামগ্ৰীৰ পৰা আহৰণ কৰা জৈৱিক ৰঞ্জক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তামিলনাডু
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কলা
শ্ৰেণী:চিত্ৰকলা
মাৰ্থা কাল্লানান

মাৰ্থা কাল্লানান (, ১৮২৬-১৯০১) এগৰাকী মহিলা ভোটাধিকাৰৰ সমৰ্থক, বাতৰি কাকত প্ৰকাশক আৰু দান কৰোঁতা আছিল। ১৮৬৩ চনত তেওঁৰ স্বামী জেমছ চি কাল্লানানৰ সৈতে আইঅ'ৱাৰ ডেচ মইনেছলৈ গুচি যায় আৰু তেওঁৰ ঘৰখন স্থানীয় মহিলা ভোটাধিকাৰ আন্দোলনৰ বেচৰকাৰী মুখ্য কাৰ্যালয়ত পৰিণত হয়।

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
জয়া সেনাপতি

জয়া সোনাপতি হৈছে এগৰাকী অসমীয়া লেখিকা। তেখেত ‘ সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতি’ৰ উপ-সভানেত্ৰী হিচাপে কৰ্মৰত৷ সেইদৰে তেখেত সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ নাওবৈচা শাখা সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভানেত্ৰী আছিল৷ বৰ্তমান সময়ত তেখেত লখিমপুৰ জিলা লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ কাৰ্যকৰী সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷ তেখেত লখিমপুৰ জিলাৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ সমাজ-সাহিত্য সংগঠক৷ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু ইয়াৰ প্ৰসাৰ প্ৰচাৰত তেখেতৰ অশেষ ভূমিকা আছে৷ লেখিকাসকলৰ পৰিচয় আৰু সাহিত্যৰাজিক বিষয় হিচাপে লৈ তেখেতে সম্পাদনামূলক গ্ৰন্থ এখনো ইতিমধ্যে প্ৰকাশ কৰিছে৷

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৫০ চনত লখিমপুৰ জিলাত৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম দীননাথ হাজৰিকা আৰু মাতৃৰ নাম ৰত্নপ্ৰভা হাজৰিকা৷

শিক্ষা

তেখেতে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে লথৌ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ৰপৰা৷ পৰৱৰ্তী সময়ত উত্তৰ লখিমপুৰ বালিকা উচচ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰপৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজত একালত স্নাতক ডিগ্ৰীৰ বাবে পঢ়িছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত ব্যক্তিগত কাৰণত নাওৈবচা কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰপৰাহে অসমীয়া বিষয়ত স্নাতক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অসমীয়া বিষয়তে স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা লাভ কৰে৷

চাকৰি জীৱন

তেখেতে নাওবৈচা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল৷

সাহিত্যৰাজি

প্ৰবন্ধ সংকলন

প্ৰবন্ধ সুষমা,২০১৭

কবিতা পুথি

তামৰঙী আকাশ, ২০০৬
নৈপৰীয়া গাভৰুৰ লাজ, ২০২২

সম্পাদিত গ্ৰন্থ

জনমানসত ফকৰা-যোঁজনা, ২০১২
অসমীয়া লোকসাহিত্য আৰু লোককলা, ২০১৪
সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ হিতৈষী আৰু আজীৱন সভ্যৰ কোষ, ২০১৮

সামাজিক অৱদান

তেখেত লথৌ মইনামেলৰ প্ৰথম সঞ্চালিকা আছিল৷ ডিব্ৰুগড় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ যোগে তেখেতৰ কেইবাটিও কথিকা প্ৰচাৰিত হয়৷ অসমৰ বিভিন্ন আলোচনী, বাতৰি-কাকত আদিত তেখেতৰ গল্প, কবিতা, প্ৰবন্ধ আদি প্ৰকাশিত হৈছে৷ তেখেত সদৌ অসম লেখিকা সংস্থাৰ কাযনিৰ্বাহক সদস্য হিচাপে থকাৰ উপৰি উপ-সভানেত্ৰী হিচাপেও কাম কৰি আছে৷ সেইদৰে তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ আজীৱন সদস্য, হিতৈষী সদস্য, সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ আজীৱন সদস্য, লখিমপুৰ জিলা জেষ্ঠ্য নাগৰিক সংস্থাৰ আজীৱন সদস্য হিচাপে বিভিন্ন সংস্থা, সমিতিৰ সৈতে জড়িত৷ ‘সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ’ অনুষ্ঠানটিৰ সৈতে তেখেত জন্মলগ্নৰেপৰাই জড়িত৷ সেইদৰে লখিমপুৰ জিলাৰ বিভিন্ন শাখা সমিতি গঠনত তেখেতৰ ভূমিকা আৰু নেতৃত্ব জড়িত হৈ আছে৷ তেখেত জড়িত হৈ থকা অনুষ্ঠানৰ ভিতৰত ফুলবাৰী শাখা, কমলাবৰীয়া শাখা, পিচলা শাখা, ডিক্ৰং শাখা, পথালিপাহাৰ শাখা, কজমকলি শাখা, গড়েহগা শাখা, মধ্য তেলাহী শাখা আৰু অসম অৰুনাচল সমন্বয় লেখিকা সমাৰোহ শাখা আদি অনুষ্ঠানৰ নাম উল্লেখযোগ্য৷

বঁটা আৰু সন্মান

তেখেতে সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিয়ে দিয়া ‘স্বৰ্ণলতা হাজৰিকা স্মৃতি’ প্ৰবন্ধ প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে৷ ভাৰতীয় দলিত সাহিত্য অকাডেমী নিউ দিল্লীৰপৰা ‘বীৰাঙ্গনা সাৱিত্ৰী বাইফুলে’ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে৷ লখিমপুৰ জিলা লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰফালৰপৰা ’সু-সংগঠক বঁটা’ লাভ কৰে৷
২০২১ চনত অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিয়ে প্ৰদান কৰা ’সু-সংগঠক বঁটা’ লাভ কৰে৷ ইয়াৰোপৰি সাহিত্য-সংস্কৃতি সোৱামঞ্চৰ পৰা ’সাহিত্য ৰত্ন বঁটা’, ’সুধাকণ্ঠ ভাৰতৰত্ন ড০ ভূপেন হাজৰিকা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা-২০১৯’, Consumer choice Awards by Consumer s Organisation, Assam, নাওবৈচা শাখা লেখিকা সমাৰোহৰ দ্বাৰা ‘প্ৰেৰণা দায়িনী’ উপাধি, শঙ্কৰ-আজান বঁটা আদি লাভ কৰে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
জীৱন কলা

জীৱন কলা হৈছে প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই অসমীয়া ভাষাত ৰচনা কৰা এখন প্ৰবন্ধমূলক গ্ৰন্থ।

উদ্ধৃতিসমূহ

বিবেকবোধ দুৰ্বল হ’লেই মানুহে অশালীন কাৰ্যত লিপ্ত হ’ব পাৰে৷ বিশেষকৈ বিবেকবোধ অস্থিৰ হৈ পৰে যৌৱন কালত৷ যৌৱনৰ দৈহিক শক্তিয়ে যুৱক-যুৱতীক সাধাৰণতে অন্ধ কৰি তোলে৷
যি কৰ্তব্যৰপৰা আঁতৰি থাকে, তেওঁ প্ৰাপ্তিৰ পৰাও বঞ্চিত হয়৷
নিজে নিষ্কৰ্মা হৈ আনৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পন কৰা মানুহে জীৱনক সুখী কৰি তোলা কথাষাৰ সপোন দেখিবও নোৱাৰে৷
দুৰ্বল মন চয়তানৰ বাসভূমি৷
যাৰ মন নিৰন্তৰ সৎ চিন্তা, সৎ কৰ্ম আৰু সৃষ্টিধৰ্মী চিন্তা-চৰ্চাত নিমগ্ন হৈ থাকে, তেনে মানুহৰ জীৱন সৌন্দৰ্যশালী হৈ উঠে৷
কেতিয়াবা ধুমুহাই গছৰ ডালৰ গুটি উৰুৱাই নি সাৰুৱা মাটিত পেলাই দিয়াৰ নিচিনাকৈ সংঘাতে মানুহক কেতিয়াবা ভালত হে পেলায়গৈ৷

উত্‍স
ছেক্স কিটেন

ছেক্স কিটেন (ইংৰাজী: Sex kitten) হ’ল এনে এগৰাকী মহিলা যিয়ে এক যৌন উত্তেজক জীৱনশৈলী বা প্ৰচুৰ যৌন আগ্ৰাসন প্ৰদৰ্শন কৰে। এই শব্দটো ১৯৫৬ চনৰ আশে-পাশে ব্ৰিটিছ আৰু আমেৰিকান সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰবন্ধত উৎপত্তি হৈছিল আৰু মূলত ফৰাচী অভিনেত্ৰী ব্ৰিজিট বাৰ্ডোটক বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৯৫৬ চনৰ ছবি এণ্ড গড ক্ৰিয়েটেড ৱমেনত বাৰ্ডোটে কৰা অভিনয়েই ১৯৫০ চনৰ মাজভাগত এই শব্দটোৰ অনুপ্ৰেৰণা আছিল বুলি ধৰা হয়।

১৯৬০-ৰ দশকৰ পৰা মহিলাসকলে নিজৰ যৌনতাক মুকলিকৈ গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ আগতে নাৰীয়ে যৌন কাৰ্যকলাপত আনন্দ লাভ কৰাৰ সম্ভাৱনা কম বুলি থকা পুৰণি ধাৰণাটোৰ পৰা তেওঁলোক ক্ৰমান্বয়ে ওলাই আহিছিল।

উদাহৰণ

মেমি ভান ড’ৰেনক ১৯৫০ আৰু ১৯৬০-ৰ দশকৰ 'বি-গ্ৰেড' চিনেমা যেনে ছেক্স কিটেনছ গো টু কলেজ (১৯৬০), টিচাৰ্ছ পেট (১৯৫৮) আৰু আনটেমড ইউথ (১৯৫৭) আদিত অভিনয় কৰাৰ বাবে 'ছেক্স কিটেন' বুলি কোৱা হৈছিল। এই ছবিবোৰত তেওঁ প্ৰায়েই প্ৰলোভনকাৰী আৰু উত্তেজক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

অ্যান-মাৰ্গৰেটক ১৯৬৪ চনৰ ছবি কিটেন উইথ এ হুইপত ছেক্স কিটেন হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। ১৯৫৩ চনৰ খ্ৰীষ্টমাছ গীত "চেণ্টা বেবী"ৰ গায়িকা আৰ্থা কিটকো তেওঁৰ গীতৰ কথাৰ বাবে ছেক্স কিটেন বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। জেন ফণ্ডাক ১৯৬০-ৰ দশকত বিশেষকৈ ১৯৬৮ চনৰ ছবি বাৰবেৰেলাত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে এই নামেৰে জনা গৈছিল।

আৰিয়ানা গ্ৰাণ্ডেই তেওঁৰ ২০১৫ চনৰ 'হনিমুন ট্যুৰ'ৰ সময়ত ছেক্স কিটেন লুক লাভ কৰিবলৈ মেকুৰীৰ কাণ (cat ears) পিন্ধিছিল। 'এচোচিয়েটেড প্ৰেছ'ৰ মতে 'জৰ্জ ৱালেচ' নামৰ ছবিত অভিনেত্ৰী এঞ্জেলিনা জোলিয়ে কৰা কৰ্নেলিয়া ৱালেচৰ চৰিত্ৰটোক এগৰাকী ছেক্স কিটেন হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল।

এগৰাকী ছেক্স কিটেন সদায় নৱযৌৱনা হ’ব লাগে বুলি কোনো কথা নাই। বিভিন্ন সংজ্ঞা অনুসৰি এজনী মহিলাৰ যৌন আকৰ্ষণহে ছেক্স কিটেন হোৱাৰ প্ৰাথমিক কাৰক, কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ সদায় কেৱল শাৰীৰিক সৌন্দৰ্যই নহয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী
সুখ

সুখ ভালে থকাৰ এক মানসিক অৱস্থা যাক যথেষ্ট অনুভৱ কৰাৰপৰা অতি স্ফূৰ্তি লৈকে ধনাত্মক বা ভাল লগা ভাবেৰে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়। অনেকে সুখক জীৱবৈজ্ঞানিক, মনোবৈজ্ঞানিক, ধাৰ্মিক আৰু দাৰ্শনিক মাধ্যমেৰে সংজ্ঞায়িত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। বহু সংখ্যক গৱেষণা গোটে বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে 'সুখ কি?', 'সুখী কেনেকৈ হ'ব পাৰি?' আদি প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সন্ধান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। তেনে গোটৰ মাজত যোগাত্মক মনোবিজ্ঞানিকৰ গোটো আছে।

২০ মাৰ্চক ৰাষ্ট্ৰসংঘই আন্তৰ্জাতিক সুখৰ দিৱস ঘোষণা কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:ব্যক্তিগত জীৱন
ৰামানুজাচাৰ্য

ৰামানুজ (Tamil: இராமானுசர்; Sanskrit: रामानुज; 1017–1137 CE; ; ), বা ৰামানুজাচাৰ্য এগৰাকী ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, ঈশ্বৰবিদ আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁ শ্ৰী বৈষ্ণৱবাদৰ মুখ্য প্ৰৱক্তা। ভক্তি আন্দোলনত তেওঁৰ কৰ্মৰ বিশেষ ভূমিকা আছিল

জীৱন

ৰামানুজৰ গুৰু আছিল যাদৱ প্ৰকাশ, যি অদ্বৈত বেদান্ত পৰম্পৰাৰ আছিল, কিন্তু সম্ভৱতঃ এগৰাকী ভেদাভেদ অধ্যয়নকাৰী আছিল। শ্ৰী বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাৰ মতে, ৰামানুজৰ গুৰুৰ সৈতে মতানৈক্য আছিল। তেওঁ অদ্বৈতবাদত বিশ্বাসী নাছিল, আৰু তামিল অলৱৰ নাঠমুনি আৰু যমুনাচাৰ্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আছিল। ৰামানুজে বিশিষ্টাদ্বৈত বেদান্তৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁৰেই মুখ শিষ্যসমূহে সম্ভৱতঃ শাট্য়ায়নীয় উপনিষৎ আদি লিখিছিল। ৰামানুজে নিজেও সংস্কৃতত ব্ৰহ্ম সূত্ৰ আৰু ভাগৱদ্গীতাৰ বিখ্যাত ভাষ্য লিখিছিল।

দৰ্শন

ৰামানুজাচাৰ্যৰ বিশিষ্টাদ্বৈত মাধৱাচাৰ্যৰ দ্বৈত আৰু শংকৰাচাৰ্যৰ অদ্বৈত বেদান্তৰ বিৰোধী। এই তিনি দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দীৰ আতাইতকৈ প্ৰভাৱশালী বেদান্ত-সম্বন্ধীয় দৰ্শন।

ৰামানুজে ব্যক্তিগত ঈশ্বৰৰ (ৰামানুজৰ ক্ষেত্ৰত, বিষ্ণু) ভক্তিৰ জ্ঞানতাত্ত্বিক আৰু মুক্তিশাস্ত্ৰীয় গুৰুত্ব দাগি ধৰিছিল, মুক্তিৰ বাবে। ৰামানুজৰ বাবে যদিও প্ৰত্যেক আত্মনৰ ঐক্য আছে, আৰু প্ৰত্যেক আত্মনৰেই ব্ৰহ্মনৰ সৈতে ঐক্যৰ সম্ভাৱনীয়তা আছে, আত্মন্‌ আৰু ব্ৰহ্মন্‌ পৃথক।

তথ্য সংগ্ৰহ
কান্যকুব্জ ব্ৰাহ্মণ

কান্যকুব্জ ব্ৰাহ্মণ হৈছে প্ৰধানকৈ উত্তৰ ভাৰতত পোৱা এটা অন্তৰ্বিবাহকৃত ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়। এওঁলোকক পঞ্চ গৌড় ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়।

উৎপত্তি

আন্দ্ৰে উইংকৰ মতে, কান্যকুব্জ ব্ৰাহ্মণসকলে ব্ৰাহ্মণৰ সৰ্বোচ্চ পদবীধাৰী উপজাতি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে গৃহভূমি কনৌজৰ বাহিৰৰ বহু অঞ্চললৈ প্ৰব্ৰজন কৰি ঔপনিৱেশীকৰণ কৰা বুলি জনা যায়। এই প্ৰক্ৰিয়াত, তেওঁলোকে উত্তৰাধিকাৰী গোটৰ স্তৰ আৰু অতি জটিল পদবীৰ পাৰ্থক্য সৃষ্টি কৰিছিল, যিয়ে তেওঁলোকৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ বিশুদ্ধতা আৰু মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিৰ ভাৰতৰ উদীয়মান পৱিত্ৰ পৰিৱেশৰ ভিতৰত তেওঁলোকৰ অৱস্থানৰ সৈতে তেওঁলোকৰ গৃহভূমিৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰি গঢ়ি তোলা দূৰত্বই ওলোটা সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল।

সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰা গৰিষ্ঠসংখ্যকে এই নামে ভৌগোলিক সংযোগক বুজায় বুলি জোৰ দি কয় যে জাতিটোৰ নামকৰণৰ উৎপত্তি কনৌজ চহৰৰ পৰা হৈছে। এই জাতিৰ ব্যুৎপত্তি কেৱল বংশাৱলী, মৌখিক পৰম্পৰা, পৌৰাণিক আখ্যান আৰু প্ৰবাদমতে বিৱৰণৰ জৰিয়তে সংৰক্ষিত হৈ আছে।

বৃত্তি

কান্যকুব্জ ব্ৰাহ্মণসকলৰ কিছুমান পুৰোহিত, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী, জ্যোতিষী বা শিক্ষক আছিল, আন কোনোৱে সৈনিকৰ কেৰিয়াৰ বাছি লৈছিল। তেওঁলোকে অৱধত ৰাজপুতৰ পিছতে শ্ৰেষ্ঠ যুঁজাৰু গোট গঠন কৰিছিল।

সামাজিক মৰ্যাদা

উত্তৰ প্ৰদেশত তেওঁলোকক ব্ৰাহ্মণৰ সৰ্বোচ্চ শ্ৰেণী বুলি গণ্য কৰা হয়।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

মধ্যপ্ৰদেশৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী ৰবিশংকৰ শুক্লা
মধ্যপ্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী শ্যাম চৰণ শুক্লা
ভাৰতৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়
কবিতা (বাংলা চলচ্চিত্ৰ)

কবিতা হৈছে শমশেৰ জং বাহাদূৰ ৰাণাৰ সহ-লেখক আৰু পৰিচালিত ১৯৭৭ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় বাংলা ভাষাৰ নাট্য চলচ্চিত্ৰ। ভেনাছ কম্বিনছৰ বেনাৰত কৃষ্ণমূৰ্তি আৰু গোবিন্দৰাজনে প্ৰযোজনা কৰা এই ছবিখন কে বালাচন্দৰৰ তামিল ছবি আৱল অৰু থোদৰ কথাই (১৯৭৪)ৰ আধাৰত নিৰ্মিত হৈছে। ইয়াত মালা সিনহাই শিৰোনাম চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে, মুখ্য চৰিত্ৰত ৰঞ্জিত মল্লিক, সন্ধ্যা ৰায় আৰু কামাল হাছানৰ সৈতে, মহুৱা ৰয় চৌধুৰী, সুলতা চৌধুৰী, প্ৰেমা নাৰায়ণ আৰু বংকিম ঘোষে অভিনয় কৰিছে। বিশেষ অভিনয়ত আছিল বিকাশ ৰায়, অনিল চেটাৰ্জী আৰু সমিত ভাঞ্জা। ছবিখনৰ কাহিনীভাগৰ মূল কথা হ'ল কবিতা নামৰ এগৰাকী শ্ৰমিক মধ্যবিত্তীয় মহিলাই নিজৰ বৃহৎ পৰিয়ালটোক পোহপাল দিবলৈ নিজৰ ইচ্ছাক ত্যাগ কৰে।

ছবিখনৰ সংগীত আৰু গীতৰ কথা ৰচনা কৰিছিল সলিল চৌধুৰীয়ে। চিনেমাট’গ্ৰাফী কে এ ৰেজাই চম্ভালিছিল, অমিয় মুখাৰ্জীয়ে ছবিখনৰ সম্পাদনা কৰিছিল। ছবিখনে হাছানৰ আত্মপ্ৰকাশ আৰু বাংলা চিনামাত একমাত্ৰ আগ্ৰাসনৰ সূচনা কৰে, আনহাতে তেওঁ মূল ছবিখনৰপৰা একেটা চৰিত্ৰকে চিত্ৰিত কৰিছিল।

১৯৭৭ চনৰ ২৬ আগষ্টত ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত মুক্তি পোৱা কবিতাই ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে। ২৮ সপ্তাহতকৈও অধিক সময় ছবিগৃহত চলিছিল আৰু মুক্তিৰ লগে লগে ছবিখনৰ গীতসমূহ চাৰ্টবাষ্টাৰ হৈছিল। সাধাৰণতে বাঙালী দৰ্শকৰ মাজত ই এক কাল্টৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল। ২০০৩ চনত ইয়াক বাংলাদেশী বাংলা ভাষাত কোখোনো মেঘ কোখোনো বৃষ্টি নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

কলাকুশলী

কবিতা সত্যজিতৰ চৰিত্ৰত মালা সিনহা
গোপাল মেননৰ চৰিত্ৰত কমল হাছান
তিলকৰ চৰিত্ৰত ৰঞ্জিত মল্লিক
অনিল চেটাৰ্জী
শেখৰৰ চৰিত্ৰত সমিত ভাঞ্জা
সুমতিৰ চৰিত্ৰত মহুৱা ৰয়চৌধুৰী
ভাৰতীৰ চৰিত্ৰত সন্ধ্যা ৰায়
বাবাৰ চৰিত্ৰত বিকাশ সত্যজিৎ
সুলতা চৌধুৰী
সতীন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য
বংকিম ঘোষ
কামু মুখোপাধ্যায়
শমিতা বিশ্বাস
বিমল দেৱ
চন্দ্ৰৰ চৰিত্ৰত প্ৰেম নাৰায়ণ
কবিতা পাণ্ডে

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ