ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হাৰানো সুৰ

হাৰানো সুৰ ১৯৫৭ চনৰ অজয় কৰ পৰিচালিত ভাৰতীয় বঙালী ভাষাৰ এখন ৰোমান্টিক নাট্যধৰ্মী ছবি; য'ত সুচিত্ৰা সেন আৰু উত্তম কুমাৰে অভিনয় কৰিছে। হেমন্ত মুখাৰ্জীয়ে সুৰাৰোপ কৰা গীতত গীতা দত্তই কণ্ঠদান কৰে। অজয় কৰৰ সৈতে উত্তম কুমাৰে প্ৰযোজনা কৰা এইখন প্ৰথম ছবি। এই ছবিখনক প্ৰাৰম্ভিক যুগৰ বঙালী ছবিৰ অন্যতম উত্তম উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ১৯৪২ চনৰ আমেৰিকান ছবি ৰেণ্ডম হাৰ্ভেষ্টৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হাৰানো সুৰ ছবিখন ১৯৫৭ চনৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী বঙালী ছবি আছিল।

১৯৫৭ চনৰ ৬ ছেপ্তেম্বৰত আলোচায়া প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত ছবিখন মুক্তি পায়। এইখন পৰিবেশন কৰিছিল ছায়াবাণী প্ৰাইভেট লিমিটেডে।

কাহিনী

এটা ৰেল দুৰ্ঘটনাত স্মৃতি হেৰুওৱা আলোক মুখাৰ্জীয়ে আশ্ৰয় শিবিৰৰ পৰা পলায়ন কৰাৰ পিছত তেওঁক ডাক্তৰ ৰমা বেনাৰ্জীয়ে উদ্ধাৰ কৰে আৰু তেওঁক ৰমাৰ পৈতৃক গাওঁ পলাশপুৰৰ ঘৰলৈ লৈ যায়। তাত আলোকৰ চিকিৎসা চলি থাকোঁতে দুয়োৰ প্ৰেম আৰু বিবাহ হয়। কিন্তু দ্বিতীয় এটা দুৰ্ঘটনাত আলোকৰ মনত পৰে যে তেওঁ কলকাতাৰ এজন ধনী ব্যৱসায়ী। লগতে তেওঁ ৰমাৰ লগত কটোৱা সকলো ঘটনা পাহৰি যায়। ৰমা আলোকক বিচাৰি কলকাতা পায়গৈ আৰু তেওঁক লগ পায়। কিন্তু তেওঁ ৰমাক চিনি নাপায়। তাৰ পৰিৱৰ্তে ৰমাক ভাগিনীয়েকৰ গৃহ-শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। ৰমাই আলোকৰ স্মৃতি ওভতাই আনিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকে যদিও কলকাতাত আলোকৰ বাগদত্তা লতাই আলোকক তেওঁৰ হাতৰ পৰা কাঢ়ি নিবলৈ ওলোৱা বুলি সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চায় আৰু আলোকৰ মাকক অভিযোগ দিয়ে। মাকে ৰমাক ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিয়ে।

অৱশেষত আলোকৰ পলাশপুৰত ৰমাৰ সৈতে কটোৱা দিনবোৰৰ স্মৃতি উভতি আহে আৰু ৰমাক বিচাৰি পলাশপুৰলৈ যাত্ৰা কৰে।

অভিনয় শিল্পী

উত্তম কুমাৰ (আলোক মুখাৰ্জী)
সুচিত্ৰা সেন (ৰমা বেনাৰ্জী)
পাহাড়ী সান্যাল (ৰমাৰ দেউতাক)
চন্দ্ৰাৱতী দেৱী (আলোকৰ মাক)
উৎপল দত্ত (ডাঃ মজুমদাৰ)
খগেন পাঠক (ষ্টেচন মাষ্টৰ)
শৈলেন মুখাৰ্জী (মেনেজাৰ)
হৰেন মুখাৰ্জী (ডাঃ মুখাৰ্জী)
দীপক মুখাৰ্জী (মিহিৰ ভট্টাচাৰ্য)
কাজৰী গুহ (লতা)

বঁটা

পঞ্চম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৫৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
জেন ছুইশ্বেলম

জেন গ্ৰে কেনন ছুইশ্বেলম (৬ ডিচেম্বৰ, ১৮১৫ – ২২ জুলাই, ১৮৮৪) এগৰাকী আমেৰিকান ৰেডিকেল ৰিপাব্লিকান সাংবাদিক, প্ৰকাশক, বিলোপবাদী আৰু মহিলা অধিকাৰৰ সমৰ্থক আছিল। হৰেচ গ্ৰীলিয়ে তেওঁৰ নিউয়ৰ্ক ট্ৰিবিউনত নিযুক্তি দিয়া আমেৰিকাৰ প্ৰথম মহিলা সাংবাদিকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল তেওঁ। পেনচিলভেনিয়াৰ পিটচবাৰ্গত লেখিকা হিচাপে আৰু মিনেছ’টাৰ ছেইণ্ট ক্লাউডত প্ৰকাশক আৰু সম্পাদক হিচাপে সক্ৰিয় আছিল।

ৰাষ্ট্ৰপতি এণ্ড্ৰু জনছনৰ প্ৰশাসনৰ সময়ত ৱাশ্বিংটন ডি চিত ফেডাৰেল চৰকাৰৰ বাবে কাম কৰি থকাৰ সময়তে ছুইশ্বেলমে তেওঁৰ শেষৰখন কাকত ৰিকনষ্ট্ৰাকচনিষ্ট প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। জনছনৰ ওপৰত তেওঁৰ প্ৰকাশিত সমালোচনাৰ ফলত তেওঁ চাকৰি হেৰুৱাই পেলায় আৰু কাকতখন বন্ধ হৈ পৰে। ১৮৮১ চনত তেওঁৰ আত্মজীৱনী প্ৰকাশ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

চুইশ্বেলমৰ জন্ম হৈছিল আমেৰিকাৰ পেনচিলভেনিয়াৰ পিটচবাৰ্গত জেন গ্ৰে কেনন, মেৰী (স্কট) আৰু থমাছ কেননৰ কেইবাটাও সন্তানৰ ভিতৰত এজন, যি দুয়োজনেই স্কচ-আইৰিছ বংশৰ প্ৰেছবিটেৰিয়ান আছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল এজন ব্যৱসায়ী আৰু ৰিয়েল এষ্টেট বিনিয়োগকাৰী।

১৮২৩ চনত জেনৰ বয়স আঠ বছৰ বয়সত ভগ্নী মেৰী আৰু পিতৃ দুয়োৰে টিউবাৰকোলোচিচৰ ফলত মৃত্যু হয় আৰু পৰিয়ালটোৰ পৰিস্থিতি জটিল হৈ পৰে। জেনে হাতৰ কাম কৰিছিল, মুগাৰ ওপৰত জৰী বনোৱা আৰু ছবি আঁকিছিল আৰু মাকে লেগহৰ্ণ আৰু ষ্ট্ৰ’ টুপী ৰং কৰিছিল। বাৰ বছৰ বয়সত তেওঁক কেইবা সপ্তাহৰ বাবে বৰ্ডিং স্কুললৈ পঠিওৱা হৈছিল, কাৰণ সেই সময়ত কোনো চৰকাৰী বিদ্যালয় নাছিল। ঘৰলৈ উভতি আহোঁতে তেওঁ গম পালে যে ডাক্টৰে তেওঁক প্ৰথম পৰ্যায়ত ৰোগাক্ৰান্ত বুলি ভাবিছিল। ইতিমধ্যে মাকে অসুস্থতাৰ বাবে চাৰিটা সন্তান হেৰুৱাইছিল। সন্তানৰ সৈতে পিটচবাৰ্গৰ বাহিৰৰ এখন গাঁও উইলকিনছবাৰ্গলৈ গুচি যায় আৰু এটা ষ্ট’ৰ আৰম্ভ কৰে। অধিক আনুষ্ঠানিক অধ্যয়নৰ অন্তত জেনে ১৮৩০ চনত গাঁৱৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে শ্ৰেণী পাঠদান আৰম্ভ কৰে।
সেই বছৰতে তেওঁৰ পৰিয়ালে গম পালে যে তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃ উইলিয়ামৰ মৃত্যু হৈছে, যিজন তেওঁৰ সকলোৰে বহুত ভাল আছিল, তেওঁৰ কামৰ বাবে যোৱা নিউ অৰলিন্সত হালধীয়া জ্বৰত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হৈছে।

কেৰিয়াৰ

১৮৩৬ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত ২০ বছৰ বয়সত কেননে ওচৰৰ চহৰৰ জেমছ ছুইশ্বেলমৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৮৩৮ চনত তেওঁলোক কেণ্টাকিৰ লুইছভিললৈ গুচি যায় আৰু য'ত জেমছে নিজৰ ভাতৃ চেমুৱেলৰ সৈতে ব্যৱসায় কৰিবলৈ লোৱাৰ উদ্দেশ্য লৈছিল।
এইখিনিতে জেনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে দাসত্বৰ সন্মুখীন হৈছিল, যিয়ে তাইৰ ওপৰত প্ৰবল প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ওচৰতে নিজৰ মিশ্ৰ জাতিৰ সন্তানক বিক্ৰী কৰি পেলোৱা এজন মানুহ আছিল। তেওঁ দেখা কিছুমান দৃশ্য আৰু শুনা কাহিনীৰ বিষয়ে তাইৰ আত্মজীৱনীত লিখিছিল।

১৮৩৯ চনত স্বামীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে ফিলাডেলফিয়ালৈ গুচি যায় অসুস্থ মাতৃক চোৱা-চিতা কৰিবলৈ। মাকৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ পেনচিলভেনিয়াৰ বাটলাৰত এখন ছোৱালীৰ চেমিনাৰীৰ নেতৃত্ব দিছিল। দুবছৰৰ পাছত পিটচবাৰ্গৰ পূব দিশত থকা স্বামীৰ ফাৰ্মত পুনৰ যোগদান কৰে, যাক তেওঁ চুইছভেল বুলি কয়। (আজি অঞ্চলটো এজউড)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:প্ৰকাশক
গান্ধী বজাৰ

গান্ধী বজাৰ বেংগালুৰুৰ বচৱানগুড়িৰ এক ব্যস্ত বজাৰ অঞ্চল, যাক মুখ্যতঃ ইয়াৰ ফুল আৰু কনডিমেণ্ট হকাৰ দোকানৰ বাবে জনা যায়।

বিৱৰণ

চহৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি অঞ্চলবোৰৰ ভিতৰত গান্ধী বজাৰক পাৰম্পৰিক আৰু ৰক্ষণশীল বুলি কোৱা হয়। অঞ্চলটোত বহুতো মন্দিৰ; ফল, পাচলি আৰু কাপোৰৰ দোকানৰ লগতে ৰেষ্টুৰেণ্ট আৰু ১৯৪৩ চনত আৰম্ভ হোৱা বিদ্যাৰ্থী ভৱনো আছে।বজাৰখন সাধাৰণতে ৬ বজাৰ পৰা ৯ বজালৈ খোলা থাকে, পূজাৰ সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰাৰ বাবে মহোৎসৱৰ সময়ত বৰ্ধিত ভীৰ দেখা যায়।চহৰৰ কিছুমান পুৰণি ব্যৱসায়িক দোকান থকা ডিভিজি পথ, গান্ধী বজাৰৰ কেন্দ্ৰইদি গৈছে আৰু ই বচৱানগুড়িৰ বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ।

কন্নড়ৰ লেখক মাস্তি ভেংকটশ্বা আয়েংগাৰ এই অঞ্চলৰ এজন আৱাসী আছিল।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
বি. জয়শ্ৰী

বি জয়শ্ৰী ( ; জন্ম: ৯ জুন ১৯৫০) এগৰাকী প্ৰবীণ ভাৰতীয় নাট্য অভিনেত্ৰী, পৰিচালক আৰু গায়িকা, যিয়ে ছবি আৰু টেলিভিছনতো অভিনয় কৰিছে আৰু ছবিত ডাবিং আৰ্টিষ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৭৬ চনত বাংগালুৰুত স্থাপিত অপেশাদাৰী নাট্য কোম্পানী স্পন্দনা থিয়েটাৰৰ সৃষ্টিশীল পৰিচালক ।

২০১০ চনত ভাৰতীয় সংসদ ৰাজ্যসভাৰ উচ্চ সদনলৈ মনোনীত হয়। ২০১৩ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত হয়।

গুব্বি বীৰানা নাটক কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰা বিখ্যাত নাট্য পৰিচালক গুব্বি বীৰান্নাৰ নাতিনী

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি

তেওঁ ১৯৫০ চনৰ ৯ জুনত বাংগালুৰুত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। মাতৃৰ নাম জি.ভি. মালাথাম্মা বিখ্যাত নাট্য পৰিচালক গুব্বি বীৰান্নাৰ কন্যা আছিল। জয়শ্ৰীয়ে ১৯৭৩ চনত দিল্লীৰ নেচনেল স্কুল অৱ ড্ৰামাৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, য'ত তেওঁ বিখ্যাত নাট্য পৰিচালক আৰু শিক্ষক ইব্ৰাহিম আলকাজিৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লয়।

কৰ্ম জীৱন

কৰ্ম জীৱন সৰহ খিনি সময় ধৰি তেওঁ বি ভি কৰণন্থকে ধৰি উল্লেখযোগ্য নাট্য ব্যক্তিসকলৰ সৈতে কাম কৰি আহিছে। তেওঁ কানাড়া ছবিত অভিনয় কৰিছে, যেনে নাগামণ্ডলা (১৯৯৭), দেৱীৰী (১৯৯৯) আৰু কেয়াৰ অৱ ফুটপাথ (২০০৬)।

ৰাজকুমাৰ চিনেমাৰ শীৰ্ষ অভিনেত্ৰী মাধৱী, গায়ত্ৰী, জয়াপ্ৰদা, অম্বিকা, সুমালাথা আদিৰ বাবে ভইচ অভাৰ অৰ্থাৎ কন্ঠদাতা আৰ্টিষ্ট আছিল। প্লেবেক গায়িকা হিচাপে তেওঁ কানাড়া ছবি নান্না প্ৰীথিয়া হুডুগীৰ বাবে হিট নম্বৰ "কাৰ কাৰ"ত অভিনয় কৰিছিল। আৰু পিছলৈ ২০১০ চনত ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত হয়। ২০০৯ চনত কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাও তেওঁ সন্মানীয় ডি লিট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ কে আনন্দ ৰাজুৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল আৰু দম্পতীহালৰ ২ গৰাকী দত্তক কন্যা আছে। সুষমা বীৰ তেওঁৰ জৈৱিক কন্যা।

ফিল্মগ্ৰাফী

অভিনেত্ৰী হিচাপে
জীৱন চক্ৰ (১৯৮৫)
ই বান্ধ অনুবন্ধা (১৯৮৭)...বিজয়ৰ পেহী
সুন্দৰা স্বপ্নাগালু (১৯৮৭)
মালগুদি ডেজ (১৯৮৭)…মুনিয়াৰ পত্নী
চেলুভি (১৯৯২; হিন্দী)
কোট্ৰেছি কানাছু (১৯৯৪)
খাকী (১৯৯৬)...সকাম্মা
নাগামণ্ডল (১৯৯৭)...কুৰুদব্ৱা
কৌৰৱ (১৯৯৮)
দেৱীৰী (১৯৯৯)…ৰংগপ্পাৰ পত্নী
কদাম্বা (২০০৩)
দুৰ্গী (২০০৪)…দুৰ্গীৰ আইতাক
কেয়াৰ অৱ ফুটপাথ (২০০৬)...স্লুম্মুৰ কেয়াৰটেকাৰ
ই প্ৰীতি য়েকে ভূমি মেলিডে (২০০৭)
বানাডা নেৰালু (২০০৯)
ইষ্টকাম্য (২০১৬)
কিৰাগুৰিনা গয়ালিগালু (২০১৬)
মাস্থি গুডী (২০১৭)
লুটি (২০১৮)...ৰেগপিকাৰ
মুকজ্জিয়া কানাসুগালু (২০১৯)...মূকজ্জী
লাইনমেন (২০২৪) (দ্বিভাষিক)
প্ৰেম, সীতাৰা (২০২৪) হিন্দী
প্লেবেক গায়ক হিচাপে
নাগা দেৱথে (২০০০) - হালুণ্ডু হোগে
কোঠিগালু ছাৰ কোঠিগালু(২০০১) - বোণ্ডানা ডুমিনা
দুৰ্গী (২০০৪) - বিলথাভে নোডেগা
কদম্বা(২০০৪) - বাণ্ডা নোদাম্মা
নান্না প্ৰীঠিয়া হুডুগী(২০০১) - গাড়ী গাড়ী
প্ৰীতি প্ৰেম প্ৰাণায়া (২০০৩) - কব্বিনা জল্লে
দাছা (২০০৩) - কুলুকাবেদা
ভগৱান (২০০৪) - গোপালপ্পা
যোগী (২০০৫) - চিক্কু বুক্কু ৰেল
মাতা (২০০৬) - থাণ্ডা থায়েই
মাথাদ মাথাডু মাল্লিগে (২০০৭) - বাৰো নাম থেৰিগে

তথ্য সূত্ৰ
ক্ল’ই বেইলী

ক্ল’ই এলিজাবেথ বেইলী (ইংৰাজী: Chloe Elizabeth Bailey; জন্ম: ১ জুলাই, ১৯৯৮), যাক কেৱল Chlöe নামেৰেও জনা যায়, এগৰাকী আমেৰিকান গায়িকা-গীতিকাৰ, ৰেকৰ্ড প্ৰযোজক আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ নিজৰ ভগ্নী হেলি বেইলীৰ সৈতে 'ক্ল’ই এক্স হেলি' হিচাপে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। এই যুটিটোৱে দুখন ষ্টুডিঅ’ এলবাম মুকলি কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত দ্বিতীয়খন এলবাম আনগডলী আৱাৰ (২০২০)-এ মুক্তিৰ লগে লগে ব্যাপক সমাদৰ লাভ কৰিছিল। ২০২১ চনত বেইলীয়ে তেওঁৰ প্ৰথম একক গীত "হেভ মাৰ্চি" মুকলি কৰে, যিটোৱে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত প্লেটিনাম স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। ২০২৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথম একক এলবাম ইন পিচেছ মুক্তি পায়। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ষ্টুডিঅ’ এলবাম ট্ৰাবল ইন পেৰাডাইজ ২০২৪ চনত মুক্তি পাইছিল।

বেইলীয়ে কেইবাখনো টেলিভিছন ধাৰাবাহিক আৰু চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে, যাৰ ভিতৰত গ্ৰন-ইছ (২০১৮–২০২২) আৰু স্বৰ্ম (২০২৩) উল্লেখযোগ্য। প্ৰেইজ ডিচ বোলছবিখনত কৰা মুখ্য অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ এন.এ.এ.চি.পি. ইমেজ এৱাৰ্ড লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৯৮ চনৰ ১ জুলাইত আটলাণ্টাত ক্ল’ই এলিজাবেথ বেইলীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ জৰ্জিয়াৰ মেবলটনত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালত এগৰাকী ডাঙৰ ভগ্নী স্কি বেইলী (জন্ম: ১৯৯১), এগৰাকী সৰু ভগ্নী হেলি বেইলী (জন্ম: ২০০০) আৰু এজন সৰু ভাতৃ ব্ৰেনচন বেইলী (জন্ম: ২০০৫) আছে। ২০১২ চনৰ মাজভাগত তেওঁলোক একেলগে লছ এঞ্জেলচলৈ স্থানান্তৰিত হয়। জৰ্জিয়াত থকাৰ সময়তে তেওঁ কেইখনমান চলচ্চিত্ৰত সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত বিয়ন্স অভিনীত দ্য ফাইটিং টেম্পটেচনছ (২০০৩) আৰু ডিজনী চেনেলৰ টেলিভিছন ছবি লেট ইট শ্বাইন (২০১২) অন্যতম। তেওঁৰ দেউতাকে ৮ বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁলোকক গান কেনেকৈ লিখিব লাগে সেই বিষয়ে শিকাইছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০২৪ চনৰ ১১ জুনত বেইলীয়ে টিকটক লাইভৰ জৰিয়তে সদৰি কৰে যে তেওঁ ১১ বছৰ ধৰি পালন কৰি অহা নিৰামিষাহাৰী (vegan) জীৱন-শৈলী ত্যাগ কৰিছে। তেওঁ উল্লেখ কৰে যে আহাৰ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ পাছত তেওঁ লাভৱান্বিত হৈছে আৰু কোনো নেতিবাচক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰা নাই।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী
পৌভা

পৌভা নেপালৰ নেৱাৰ লোকসকলে নিৰ্মাণ কৰা এখন পৰম্পৰাগত ধৰ্মীয় চিত্ৰ। পৌভাত দেৱতা, মণ্ডল বা স্মৃতিসৌধৰ চিত্ৰণ কৰা হয় আৰু ধ্যানত সাধকসকলক সহায় কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সমতুল্য তীব্বতী চিত্ৰক থাংকা বুলি জনা যায়। থাংকা আৰু পৌভাৰ মাজত মূল পাৰ্থক্যটো হ’ল, থাংকা বৌদ্ধ শিল্পৰ বাবে একচেটিয়া, আনহাতে পৌভাক হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয় শিল্প পৰম্পৰাতে নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ে ব্যৱহাৰ কৰে।

পৌভাৰ পৰম্পৰাগত চিত্ৰকৰসকল হৈছে চিত্ৰকাৰ জাতি, যিসকলক নেপাল ভাষাত পুঁ বুলি জনা যায়।

ইতিহাস

লছ এঞ্জেলছৰ কাউন্টি মিউজিয়ামত অমিতাভ বুদ্ধৰ এখন পৌভাই আটাইতকৈ প্ৰাচীন নমুনা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় যিটো একাদশ শতিকাৰ শৈলীৰে কৰা হৈছে (নেপাল সংবট ৪৮৫)। ই নেৱাৰ শিল্পীসকলৰ দক্ষতাৰ নমুনা যিয়ে সমগ্ৰ হিমালয় অঞ্চল আৰু চীনলৈকে তেওঁলোকক বিচৰা ধৰণৰ কৰি তুলিছিল। নেৱাৰৰ শিল্পী আৰু ব্যৱসায়ীসকলে পৌভা শিল্পক তিব্বতলৈ লৈ যায় য'ৰ পৰা তিব্বতী থাংকাৰ বিকাশ ঘটিছিল।

ছবি

কেনভাছৰ আয়তাকাৰ টুকুৰা এটাত পৌভা অংকন কৰা হয়। ইয়াৰ ওপৰত ম’হৰ আঠা আৰু বগা মাটিৰ মিশ্ৰণ প্ৰয়োগ কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। তাৰ পিছত মসৃণ শিলেৰে পৃষ্ঠভাগ ঘঁহি পলিচ কৰা হয়। পৰম্পৰাই প্ৰদান কৰা নিয়ম আৰু মাত্ৰা অনুসৰি ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হয় আৰু শিল্পীসকলে নিজৰ সৃষ্টিশীলতা তাত প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰে।

খনিজ পদাৰ্থ আৰু উদ্ভিদৰ পৰা ৰং তৈয়াৰ কৰা হয়। পৌভাত সোণ আৰু ৰূপৰ ৰঙো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বাকী ছবিখন সম্পূৰ্ণ হ'লেই দেৱতাৰ চকুত ৰং কৰা হয় আৰু ইয়াক "মিখা চায়েকেগু" (চকু মেলা) বুলি জনা যায়। পৌভাৰ প্ৰান্তত ব্ৰকেড চিলাই কৰিবৰ বাবে ফ্ৰেম তৈয়াৰ কৰা হয়।

ৰচনাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা পৌভাৰ পৃষ্ঠভাগ সাধাৰণতে কেন্দ্ৰত এটা ডাঙৰ মূৰ্তিৰে দখল কৰা হয় যিটো এটা মন্দিৰৰ ভিতৰত ৰখা হয় আৰু কাষে কাষে সৰু সৰু আকৃতিৰ পঞ্জীৰে আগুৰি থাকে; পটভূমি সাধাৰণতে বিমূৰ্ত আৰ্হিত ৰেণ্ডাৰ কৰা শিলৰ দৰে প্ৰাকৃতিক উপাদানৰে ভৰি থাকে। ৰং প্ৰায়ে গভীৰ আৰু ইয়াত আকৃতিৰ সূক্ষ্ম ছাঁ আৰু বিৱৰণৰ সুন্দৰ ৰেণ্ডাৰ কৰা হয় যিবোৰ আদিম নেপালী পৌভাৰ চিহ্ন।

প্ৰদৰ্শনী

কাঠমাণ্ডু উপত্যকাৰ পৱিত্ৰ ভূমিত দীপাংকৰ বুদ্ধ আৰু পৌভাৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ বাৰ্ষিক প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়। এই অনুষ্ঠানটো বাহিদ্যাহ ব্ৱা ব্যয়েগু (बहीद्यः ब्वयेगु) নামেৰে জনাজাত, আৰু নেপালী গুণলা মাহত এই অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। আগষ্টৰ লগত মিল থকা গুণলা নেৱাৰ বৌদ্ধসকলৰ বাবে পবিত্ৰ মাহ। সংগীত দলৰ নেতৃত্বত ভক্তৰ দলে চোতালে চোতালে ভ্ৰমণ কৰি প্ৰদৰ্শনী কৰে। শেহতীয়াকৈ শিল্প চোৰৰ ভয়ত পৰম্পৰাগত প্ৰদৰ্শনীসমূহ কম আৰু চুটি হৈ আহিছে।

সমসাময়িক পৌভা

কুৰি শতিকাত নেপালৰ পৰম্পৰাগত চিত্ৰত বুদ্ধ, বৌদ্ধ দেৱতা আৰু হিন্দু দেৱতাক শিলৰ ৰঙেৰে বিতংভাৱে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। কুৰি শতিকাৰ শেষৰ ফালে পশ্চিমীয়া শৈলীৰ বাস্তৱিক অভিব্যক্তি সন্নিৱিষ্ট কৰা এজন চিত্ৰকৰৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল যদিও শেহতীয়া বছৰবোৰত তেওঁ সেই প্ৰৱণতাক কঠোৰভাবে আঁতৰাই বিশেষকৈ তৈল চিত্ৰকলা, স্পন্দনশীল ৰঙৰ সৈতে সমসাময়িক গহনা ব্যৱহাৰ কৰিছিল

ধৰ্মীয় সাধনাৰ বাবে ব্যৱহৃত প্ৰায়বোৰ পৌভাৰ নাম আৰু তাৰিখ নাই। আনন্দমুনি শাক্যৰ জন্ম হৈছিল (১৯০৩- ১৯৪৪ চনত), কাঠমাণ্ডুৰ পুৰণি বজাৰ অঞ্চলৰ ইতুম-বাহলৰ বৌদ্ধ মন্দিৰৰ ওচৰত। তেওঁৰ পৌভাই সমসাময়িক শৈলী স্পৰ্শ কৰিছিল আৰু ১৯৬৪ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা কাঠমাণ্ডুৰ উদয়া চৰণ শ্ৰেষ্ঠই আনন্দ মুনিৰ শৈলী অনুসৰণ কৰিছিল। দৈনন্দিন জীৱনৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু বস্তুৰ প্ৰতি নেৱাৰ শ্ৰেষ্ঠৰ গভীৰ জ্ঞান হোৱাৰ বাবেও তেওঁৰ পৌভা চিত্ৰকলাৰ আশ্ৰয়, পৰিস্থিতিৰ দৃশ্যায়ন আৰু আধুনিকতাৰ এক অনন্য প্ৰভাৱ আৰু তেওঁৰ চিত্ৰ শিল্পত ব্যৱহাৰ কৰা সমসাময়িক অলংকাৰকে ধৰি গতিশীল ৰচনা প্ৰয়োগ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰ শৈলী
শ্ৰেণী:নেপাল
কিউ (২০১১ চলচ্চিত্ৰ)

কিউ হৈছে ২০১১ চনত লৰেণ্ট ব’নিকৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন ফৰাচী কামুক থ্ৰিলাৰ ছবি। চলচ্চিত্ৰখন আমেৰিকাত ডিজায়াৰ নামেৰে মুক্তি লাভ কৰিছিল।

কাহিনী

ফ্ৰান্সৰ চেগ চহৰত অৰ্থনৈতিক মন্দাৱস্থা। পুৰুষে মহিলাৰ সংগ পোৱা নাই। হঠাৎ কিছুমান পুৰুষে কেকিল নামৰ এগৰাকী মহিলাক লগ পায়। এই ছোৱালীজনী এগৰাকী কামুক নাৰী। কেকিলৰ বয়স ২০ বছৰ। দেউতাকৰ মৃত্যু হৈছে। চিনাকি আৰু অচিনাকি বিভিন্ন পুৰুষৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব বিচাৰে তাইৰ। কান্স নামৰ এজন ল’ৰা কেকিলৰ প্ৰেমিক আৰু এজন ক্ষুদ্ৰ অপৰাধী। ল'ৰাটোৱে কেকিলৰ যৌন প্ৰয়োজনবোৰ ভালদৰে পূৰণ কৰিব পৰা নাই। মেট এজন গাড়ীৰ মেকানিক যাৰ প্ৰেমিকা এলিছ নামৰ এগৰাকীয়ে তেওঁৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব নিবিচাৰে। কেকিলে বন্ধু-বান্ধৱীক পৰামৰ্শ দিয়ে যে কেনেকৈ নাৰী আৰু পুৰুষক যৌন আনন্দ দিব লাগে আৰু কেনেকৈ নিদিব। মেট আৰু এলিছৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ পিছতো কেকিল কান্সে প্ৰকৃত যৌন আনন্দ লাভৰ আন উপায় বিচাৰি পায়।

চৰিত্ৰ

ডেবোৰাহ ৰেভি - কেকিল
হেলেন যিমাৰ - এলিচ
গোয়ান ডিডি - মেট
জনি এমাৰো - কেন্স
জন লিবাৰেউ - মানু
জ্যাঁ-ফ্ৰাঁচোৱা গেলোট - পেৰে ডি’এলিচ
ব্ৰিচ ফৰনিয়াৰ - মৰিচ

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:২০১১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
তেনালি ৰাম

তেনালি ৰামকৃষ্ণ (জন্মনাম: গৰ্লাপতি ৰামকৃষ্ণ; তেনালি ৰামলিংগ আৰু তেনালি ৰাম বুলিও জনা যায়; জন্ম: ২২ ছেপ্টেম্বৰ ১৪৮০ – মৃত্যু: ৫ আগষ্ট ১৫২৮) এজন তেলুগু কবি, পণ্ডিত আৰু বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ শ্ৰীকৃষ্ণদেৱৰায়ৰ দৰবাৰৰ পৰামৰ্শদাতা আছিল। টেনালিৰ পৰা অহা তেনালি ৰামে শ্ৰীকৃষ্ণদেৱৰায়ৰ দৰবাৰত আঠজনীয়া বিখ্যাত তেলেগু কবিৰ দল অষ্টদিগ্গজৰ অন্যতম হিচাপে প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু তেওঁ তেওঁৰ চোকা বুদ্ধিমত্তা আৰু হাস্যৰসৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ পাণ্ডুৰংগ মহাত্ম্যম, যিখন পাঁচখন মহান তেলুগু কাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক প্ৰায়ে "বিকটকবি" উপাধিৰে উল্লেখ কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে "কৌতুক কবি" যিয়ে তেওঁৰ হাস্যৰসৰ সৈতে প্ৰজ্ঞাৰ মিশ্ৰণ কৰাৰ অনন্য ক্ষমতাক প্ৰতিফলিত কৰে। তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ উত্তৰাধিকাৰে সাহিত্য আৰু সংবাদ মাধ্যমত বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অভিযোজনৰ প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ টেনালি গাঁৱৰ তেলুগুভাষী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ গৰ্লাপতি ৰামাইয়া সান্তৰাভুৰুৰ ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰত পুৰোহিত আছিল। ৰামকৃষ্ণৰ শৈশৱত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত মাতৃ লক্ষম্মাই তেওঁক বিজয়নগৰলৈ লৈ যায়।

আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নোপোৱাৰ পিছতো ৰামকৃষ্ণৰ জ্ঞানৰ পিয়াহত তেওঁ এজন প্ৰখ্যাত পণ্ডিত হৈ পৰে। জনপ্ৰিয় কিংবদন্তি অনুসৰি বৈষ্ণৱ পণ্ডিতসকলে শৈৱ বুলি প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ পিছত তেওঁ লক্ষ্যহীনভাৱে ঘূৰি ফুৰিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁক কালী দেৱীক পূজা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া এজন ঋষিৰ সন্মুখীন নহয়। কাহিনী অনুসৰি কালীয়ে তেওঁক কবি হিচাপে মহানতা লাভ কৰিব বুলি ভৱিষ্যদ্বাণী কৰি তেওঁৰ ভক্তি আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিছিল।

বিজয়নগৰ দৰবাৰত

তেনালি ৰামকৃষ্ণক ৰজা কৃষ্ণদেৱৰ দৰবাৰত পৰামৰ্শদাতা আৰু কবি হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ চোকা বুদ্ধিমত্তা আৰু হাস্যৰসৰ বাবেই তেওঁ "বিকটকাবি" (কৌতুক কবি) উপাধি লাভ কৰিছিল। বিজয়নগৰ দৰবাৰত আঠজনীয়া বিখ্যাত কবিৰ দল অষ্টদিগজসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল আৰু কৃষ্ণদেৱৰায়ৰ প্ৰশাসনৰ বিভিন্ন কামত ৰজাক সহায় কৰি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব হৈ পৰিছিল।

সাহিত্য কৰ্ম

তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক অৱদান হৈছে পাঁচখন মহান তেলুগু কাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা পাণ্ডুৰংগ মহাত্ম্যম। এই গ্ৰন্থখনত বিষ্ণুৰ অৱতাৰ পাণ্ডুৰংগৰ কিংবদন্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ভক্তি আৰু পৰলোকৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। তদুপৰি পলাকুৰিকি সোমনাথৰ বাসৱ পুৰাণৰ ৰচনাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ শৈৱ গুৰু উদ্ভট সম্পৰ্কীয় আখ্যানমূলক কবিতা উদ্ভতৰাধ্যা চৰিতমু ৰচনা কৰে। ৰামকৃষ্ণই তেওঁৰ ৰচনাৰ জৰিয়তে শৈৱ ধৰ্মৰ সৈতে গভীৰ সম্পৰ্ক প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে সাহিত্যিক দক্ষতাৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
প্ৰজ্ঞাতাৰা

প্ৰজ্ঞাতাৰা, যাক কেয়ুৰ,

ট্ৰেন্সমিছন অৱ দা লেম্পৰ মতে জীৱন

চান পৰম্পৰাৰ আদিম ভাৰতীয় আৰু চীনা গুৰুসকলৰ জীৱনৰ বিক্ষিপ্ত বিৱৰণী দ্য জিংডে ৰেকৰ্ড অৱ দ্য ট্ৰেন্সমিছন অৱ দ্য লেম্পৰ বাহিৰত প্ৰজ্ঞাতাৰাৰ জীৱনৰ বিষয়ে অলপ স্বতন্ত্ৰ তথ্য পোৱা যায়।

প্ৰজ্ঞাতাৰা পূব ভাৰতৰ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ কন্যা আছিল আৰু কম বয়সতে তেওঁ অনাথ হৈছিল।

ট্ৰেন্সমিছন অৱ দ্য লেম্পত পিছৰ চীনা পিতৃপুৰুষসকলে প্ৰজ্ঞাতাৰাৰ বুলি কোৱা কেইবাটাও ভৱিষ্যদ্বাণী লিপিবদ্ধ কৰা আছে। ইয়াৰ ভিতৰত বোধিধৰ্মৰ উত্তৰাধিকাৰী হুইকে আৰু চেংকানৰ সময়ত হোৱা এক বৃহৎ দুৰ্যোগৰ ভৱিষ্যদ্বাণীও আছিল, যিয়ে তেওঁলোকক ৫৭৪–৭৭ চনৰ ভিতৰত সম্ৰাটে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ওপৰত চলোৱা নিৰ্যাতনৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ পাহাৰত আশ্ৰয় ল'ব বুলিও কোৱা আছিল। প্ৰজ্ঞাতাৰা নামকৰণত দুগৰাকী বৌদ্ধ দেৱতা বা বোধিসত্ত্ব প্ৰজ্ঞাপৰমিতা আৰু তাৰাৰ নামৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে। ২০০৮ চনত ৰেভাৰেণ্ড “কোটেন বেনছনে’’ প্ৰজ্ঞাতাৰা এগৰাকী মহিলা হ'ব পাৰে আৰু তেওঁ সৰ্বাস্তিভাদিন শৃংখলৰ মুৰব্বী বুলি মত প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ দাবী কৰে যে, কেৰালাৰ মৌখিক পৰম্পৰা আৰু কোৰিয়ান চেওন (কোৰিয়ান জেন বৌদ্ধ ধৰ্ম) পৰম্পৰাই প্ৰজ্ঞাতাৰাক নাৰী বুলি চিনাক্ত কৰে আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা পোৱা প্ৰত্নতাত্ত্বিক প্ৰমাণে বিখ্যাত মহিলা শিক্ষকৰ অস্তিত্ব নিশ্চিত কৰে।

মূলসুঁতিৰ বৌদ্ধ পণ্ডিতসকলৰ এই তত্ত্বৰ প্ৰতি প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰে আৰু ই সম্ভৱ হ'ব পাৰে বুলি স্বীকাৰ কৰালৈকে সম্পূৰ্ণৰূপে বৰ্খাস্ত কৰে৷ ধ্ৰুপদী চীনা গ্ৰন্থসমূহে সদায় লিংগ বুজাব নোৱাৰে আৰু স্পষ্ট লিংগ উপাধি নাথাকিলে ধৰ্মৰ উত্তৰাধিকাৰীৰ তালিকাত পুৰুষ বুলি ধৰিব পাৰি। সাধাৰণতে পৰম্পৰাই মহিলা শিক্ষকৰ সম্পৰ্কে কম তথ্য ধৰি ৰাখিছে যদিও আধ্যাত্মিক বিষয়ত নাৰীৰ সমতাক বুদ্ধই দৃঢ়তাৰে স্বীকাৰ কৰিছিল আৰু চান পৰম্পৰাত মহিলা শিক্ষকৰ ইতিহাস আছে।

শ্বোবোজেংজো জেন মাষ্টাৰ প্ৰভূৰ দ্বাৰা লিখা দ্বাদশ শতিকাৰ জাপানী গ্ৰন্থ, যিয়ে জেন বংশৰ ৰেকৰ্ড গাঁথনিগতভাৱে সংৰক্ষণ কৰিছিল, ৫০ নং অধ্যায়ত হন্ন্যাতাৰাক মহিলা বুলি উল্লেখ কৰিছে।

প্ৰত্নতাত্ত্বিক আৱিষ্কাৰে দক্ষিণ ভাৰতত এগৰাকী মহিলা শিক্ষয়িত্ৰীৰ অস্তিত্ব নিশ্চিত কৰিছে। কেৰালা ৰাজ্যৰ জনসাধাৰণৰ ঐতিহাসিক আৰু মৌখিক পৰম্পৰাত প্ৰজ্ঞাতাৰা আৰু বোধিধৰ্মা উভয়ৰে জীৱনৰ সবিশেষ তথ্য পোৱা যায়। কোৰিয়াৰ জেন বংশৰ মাজেৰে প্ৰেৰণ কৰা তথ্যই এই লিখিত আৰু মৌখিক ইতিহাসক নিশ্চিত কৰে, আনহাতে বোধিধৰ্মৰ এগৰাকী নাৰী মাষ্টৰ থকা বুলি কেইটামান প্ৰজন্মৰ পিছত চীনত এই জ্ঞান হেৰাই যোৱা যেন লাগে। কিছুমান পণ্ডিতে দৃঢ়তাৰে কয় যে, ইয়াৰ কাৰণ হ’ল লিখিত চীনা ভাষাত লিংগ প্ৰভেদ স্পষ্টতাৰে কোৱাতকৈ প্ৰসংগৰ পৰা অনুমান কৰা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

Guru Prajnatara

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী
মাদালছা শৰ্মা

মাদালছা চক্ৰৱৰ্তী (; পূৰ্বৰ নাম: মিঠি শৰ্মা; জন্ম: ২৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী, যিয়ে ষ্টাৰ প্লাছৰ ধাৰাবাহিক অনুপমাত কাব্য শ্বাহৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৯১ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত মহাৰাষ্ট্ৰত অভিনেত্ৰী শীলা শৰ্মা আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক তথা পৰিচালক সুভাষ শৰ্মাৰ ঘৰত মাদালছা শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল। মাৰ্বল আৰ্চ স্কুলৰপৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত তেওঁ মুম্বাইৰ মিঠিবাঈ কলেজত ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল।

কম বয়সৰপৰাই তেওঁ অভিনয়ক কেৰিয়াৰ হিচাপে ল’বলৈ আগ্ৰহী আছিল। তেওঁ কিশোৰ নামিত কাপুৰ অভিনয় প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰি অভিনয়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু গণেশ আচাৰ্য তথা চিয়ামক ডাভাৰৰ অধীনত নৃত্য শিকিছিল।

কেৰিয়াৰ

মাদালছাই ২০০৯ চনত ই. ভি. ভি. সত্যনাৰায়ণৰ তেলেগু ছবি ফিটিং মাষ্টাৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ছবিখন সফল হৈছিল আৰু মাদালছাৰ অভিনয় প্ৰশংসিত হৈছিল। পিছৰ বছৰত তেওঁ কানাড়া চলচ্চিত্ৰ জগতত শৌৰ্য ছবিৰ জৰিয়তে অভিষেক ঘটায়, যিয়ে মাদালছাৰ কেৰিয়াৰক এক ডাঙৰ গতি প্ৰদান কৰে। ২০১০ চনতে তেওঁক সুৰেশ প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আন এখন তেলেগু ছবি আলস্যম অমৃতমত দেখা গৈছিল। ডি. ৰামা নাইডুৱে ছবিখনৰ মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে মাদালছাক নিৰ্বাচন কৰিছিল। ছবিখনে বক্স অফিচত ভাল প্ৰদৰ্শন কৰাই নহয়, মাদালছাৰ কেৰিয়াৰকো আন এক স্তৰলৈ লৈ গৈছিল। ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ইতিবাচক মন্তব্য লাভ কৰিছিল।

কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ গণেশ আচাৰ্যৰ নিৰ্দেশনাত নিৰ্মিত তেওঁৰ প্ৰথম বলিউড ছবি এঞ্জেল ২০১১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত মুক্তি পাইছিল। ছবিখনে সুন্দৰ মন্তব্য লাভ কৰিছিল আৰু মাদালছাৰ অভিনয় চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ কিছুসময়ৰ পাছতে আন এখন তেলেগু ছবি মেম বয়সুকু ভাচাম মুক্তি পায় আৰু তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৱে আদৰণি লাভ কৰে। দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াই লিখিছিল যে তেওঁ "সুন্দৰ চৰিত্ৰটো অতি সুন্দৰকৈ ৰূপায়ণ কৰিছে।"

পৰৱৰ্তী সময়ত ২০১৪ চনত সূৰজ বৰজাত্যৰ ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনৰদ্বাৰা নিৰ্মিত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন হিন্দী ছবি সম্ৰাট এণ্ড কো. মুক্তি পায়। ছবিখনে সামগ্ৰিকভাৱে অতি ভাল সমালোচনা লাভ কৰিছিল। বলিউডত মাদালছাৰ পুনৰ প্ৰৱেশৰ বাবে সম্ৰাট এণ্ড কো. এক সুন্দৰ মাধ্যম আছিল। ইয়াৰ পিছতে তেলেগু অভিনেতা উদয় কিৰণৰ শেষ ছবি চিত্ৰম চেপ্পিনা কথাত অভিনয় কৰে। ২০১৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ জনাইছিল যে তেওঁ তিনিটা তেলেগু প্ৰকল্পত কাম কৰি আছে।

২০২১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত মাদালছাই দেৱ নেগী আৰু স্বাতি শৰ্মাই গোৱা বাটাৰফ্লাই নামৰ গানটোত নমিত খান্নাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল।

২০২২ চনৰ মে’ মাহত মাদালছাই অনুপমাৰ প্ৰিকুৱেল ৱেব-চিৰিজ অনুপমা: নমস্তে আমেৰিকাৰ শেষৰটো খণ্ডত কাব্য গান্ধীৰ চৰিত্ৰটো পুনৰ ৰূপায়ণ কৰে।

২০২৩ চনত মাদালছাই সুধাংশু পাণ্ডেৰ একক গীত দিল কি তু জমীনত অভিনয় কৰে।

২০২৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত শৰ্মাই অনুপমা ধাৰাবাহিকখন ত্যাগ কৰে। তেওঁৰ সহ-অভিনেতা সুধাংশু পাণ্ডেৰ প্ৰস্থানৰ কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁ এই সিদ্ধান্ত লয়, কাৰণ তেওঁৰ চৰিত্ৰ কাব্য ইতিবাচক হৈ পৰাৰ পাছত কাহিনীত তেওঁৰ উপস্থিতি হ্ৰাস পাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
ডেকাথলন

ডেকাথলন হৈছে দুদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হোৱা এক সংযুক্ত ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা। ১৯১২ চনৰ পৰা অলিম্পিকত ডেকাথলন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। এই প্ৰতিযোগিতাত প্ৰতিজন প্ৰতিযোগীয়ে দহটাকৈ খেলত অংশগ্ৰহণ কৰিব লাগে। পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰে প্ৰথম পাঁচটা হ'ল- ১০০ মিটাৰ দৌৰ, দীঘল জাঁপ, শ্বটপুট, ওখ জাঁপ আৰু ৪০০ মিটাৰ দৌৰ। এই পাঁচবিধ খেল প্ৰথম দিনা খেলোৱা হয় আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা খেলুৱৈ জনৰ বেগ আৰু শক্তি নিৰ্ণয় কৰা হয়। দ্বিতীয় দিনা খেলোৱা খেলবোৰ হ’ল- ১১০ মিটাৰ হাৰ্ডলছ, ডিছকাছ থ্ৰ’, প’ল ভল্ট, জেভেলিন থ্ৰ’ আৰু ১৫০০ মিটাৰ দৌৰ। এই খেলকেইবিধৰ দ্বাৰা খেলুৱৈ জনৰ পৰিশ্ৰম শক্তি, ষ্টেমিনা, ধৈৰ্য আৰু কলা-কৌশল নিৰূপণ কৰা হয়।

খেলসমূহ

পুৰুষ

প্ৰথম দিন
১০০ মিটাৰ দৌৰ
দীঘল জাঁপ
শ্বটপুট
ওখ জাঁপ
৪০০ মিটাৰ দৌৰ

দ্বিতীয় দিন
১১০ মিটাৰ হাৰ্ডলছ
ডিছকাছ থ্ৰ’
প’ল ভল্ট
জেভেলিন থ্ৰ’
১৫০০ মিটাৰ দৌৰ

মহিলা

প্ৰথম দিন
১০০ মিটাৰ দৌৰ
ডিছকাছ থ্ৰ’
প’ল ভল্ট
জেভেলিন থ্ৰ’
৪০০ মিটাৰ দৌৰ

দ্বিতীয় দিন
১১০ মিটাৰ হাৰ্ডলছ
দীঘল জাঁপ
শ্বটপুট
ওখ জাঁপ
১৫০০ মিটাৰ দৌৰ

প্ৰসিদ্ধ ক্ৰীড়াবিদ

ইংৰাজ খেলুৱৈ ডালে থম্পছনক এজন শ্ৰেষ্ঠ ডেকাথলন চেম্পিয়ন বুলি ধৰা যায়। তেওঁ একেলেথাৰিয়ে ১৯৮০ আৰু ১৯৮৪ চনৰ অলিম্পিকত ডেকাথলন চেম্পিয়ন হৈছিল। দুবাৰকৈ অলিম্পিকত ডেকাথলন চেম্পিয়ন হোৱা তেঁৱেই বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী খেলুৱৈ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া