ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বেতবাৰী (মৌজা)

বেতবাৰী হৈছে শিৱসাগৰ জিলাৰ এক অন্যতম বৃহৎ মৌজা। অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত কেইবাখনো বেতবাৰী আছে যদিও দিচাংপৰীয়া এইখন বেতবাৰীৰ কথা সুকীয়া। প্ৰবল পৰাক্ৰমী আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ দুখনকৈ ৰাজধানী গড়গাঁও (হেমেনাবাৰী) আৰু ৰংপুৰ (কলঞ্চুপাৰ) ৰ নিচেই কাষৰীয়া এইখন বেতবাৰীৰ ইতিহাস অতি চহকী। মূলত‌ ‘বেত’ৰ পৰাই বেতবাৰী নামৰ উৎপত্তি হৈছে। বেতবাৰীৰ প্ৰতিটো চুকে–কোণে আহোম ইতিহাসৰ স্বাক্ষৰ বহনকাৰী অসংখ্য এতিয়াও সিঁচৰতিহৈ আছে। সেইবোৰৰ ভিতৰত বাহঁগড়, ধাই আলি, টাইমুৱা আলি, মৌপিয়া পুখুৰী, মিঠাপুখুৰী, তামোলী পুখুৰী, আইদেউ পুখুৰী, টেঙানি পুখুৰী, উধান পুখুৰী, গোধা পুখুৰী, শুকান পুখুৰী, বৰপাত্ৰ দ’ল আৰু পুখুৰী, চিকন সৰিয়হৰ মৈদাম, পাঁচশ বছৰ পুৰণি পৃথিৱীৰ বিৰল প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ অন্যতম ‘কেন্দুগছ’, বৰপাত্ৰ ডাঙৰীয়াৰ থান উল্লেখনীয়।

বাঘ ধৰি সেই বাঘক ঘৰচীয়া কৰি বিভিন্ন প্ৰশিক্ষণ দিয়া ‘বাঘ চোৱাল বৰপাত্ৰ’ৰ পৰিয়াল, স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহক হত্যা কৰি আহোম ৰাজ শাসন নিজৰ দখললৈ নিব বিচৰা ‘চিকন সৰিয়হ’. স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুহুংমুঙৰ ৰাজমন্ত্ৰী কনচেং বৰপাত্ৰ গোহাঁই ডাঙৰীয়া, আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ অন্যতম ৰাজনীতিজ্ঞ দিলিহিয়াল দীঘলা বুঢ়াগোহাঁই, স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰাজমন্ত্ৰী, সাহিতজ্ঞ তথা ‘মনিকূট’ পুথিৰ ৰচক লেচেংগীয়াল বৰপাত্ৰ গোহাঁই আদিৰ দৰে আহোম যুগৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলৰ জন্মভূমি আছিল এই বেতবাৰী। এই বেতবাৰীৰে ‘মেলামৰা’ হ’ল অসমৰ প্ৰথমখন ‘গছতলৰ বিহু’ মৰা ঠাই। মান- ভগন তথা ব্ৰিটিছৰ দিনতো এই মেলামৰাত গছ তলৰ বিহু বন্ধ হোৱা নাছিল। বিখ্যাত শৰাইঘাট যুঁজত যি আহোম নৌ-সেনাই বৃ্হৎ মোগলক নৌ-সেনাক পৰাস্ত কৰিছিল সেই আহোম নৌ-সেনাৰ সমৰ-সজ্জাৰ অনুশীলনৰ অন্যতম দুখন বিল মেৰবিল আৰু শিঙিবিল এই বেতবাৰীতেই আছে। বিখ্যাত কোৱামৰা সত্ৰ বেতবাৰীৰ আন এক পৰিচয়।

বলিউডৰ বিখ্যাত চাউণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰ দেৱজিৎ চাংমাই, অসমৰ প্ৰবীণ মহিলা এথেলিটসকলৰ অন্যতম বুধিমাই থাপা বেতবাৰীৰে সন্তান। শিৱসাগৰ জিলা সদৰৰ পৰা মাত্ৰ পাচঁ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত বেতবাৰীৰ পোষ্ট অফিচ (পোঃ অঃ) মিঠাপুখুৰী। বেতবাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বেতবাৰী বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বেতবাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়, বাহগড় উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বাহঁগড় ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বাহঁগড় কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়, শুকানপুখুৰী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় এই অঞ্চলৰ উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰধান অনুষ্ঠান।

বেতবাৰীৰ চাৰিসীমা: বকতা মৌজা (পূৱ), ৰাজমাই আৰু ডিমৌ (উত্তৰ), পাণবেচা আৰু ধাই আলি (পশ্চিম), হাঁহচৰা আৰু দিখৌ নৈ (দক্ষিণ)।

শ্ৰেণী:অসমৰ মৌজা
অৰ্না ডোনাথ

অৰ্না ডোনাথ (, জন্ম ১৫ অক্টোবৰ ১৯৭৬) এগৰাকী ইজৰাইলী সমাজবিজ্ঞানী, প্ৰবক্তা, লেখিকা আৰু নাৰীবাদী কৰ্মী। তেওঁ টেল আভিভ বিশ্ববিদ্যালয়, বেন গুৰিয়ান বিশ্ববিদ্যালয় আৰু টেল আভিভ-য়াফোৰ একাডেমিক কলেজত অধ্যাপনা কৰে। তেওঁৰ অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনে মহিলাসকলৰ ওপৰত প্ৰক্ষেপিত সামাজিক প্ৰত্যাশাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে৷

জীৱনী

ইজৰাইলৰ ৰমত হাছাৰনত ডোনাথৰ জন্ম হৈছিল৷ তেওঁ দুগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত দ্বিতীয়। তেওঁ মাকে কম্পিউটাৰৰ লগত জড়িত আৰু পিতৃ ব্যৱসায়িক পৰামৰ্শদাতা। ২০০৭ চনত টেল আভিভ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ সমাজবিজ্ঞান আৰু নৃতত্ত্বত ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁৰ গৱেষণা-পত্ৰত অতি প্ৰসৱ সমৰ্থক ইজৰাইলী সমাজখনৰ স্বেচ্ছামূলক নিঃসন্তানতাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল। পি এইচ ডিৰ পিছত ডোনাথে বেন গুৰিয়ান বিশ্ববিদ্যালয়ত, চেণ্টাৰ ফৰ উইমেনছ ষ্টাডিজ এণ্ড এডভান্সমেণ্টত পোষ্ট-ডক নিযুক্তি লাভ কৰে।

ডোনাথৰ 'ৰিগ্ৰেটিং মাদাৰহুড' নামৰ কিতাপখনত সন্তান জন্ম দিয়াৰ আগতে আৰু পিছত সন্তান লালন-পালনৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন পটভূমিৰ মহিলাসকলৰ মনোভাৱ পৰীক্ষা কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনত ২৩ গৰাকী মহিলাৰ কাহিনী সংগ্ৰহ কৰা হৈছে যি অতি ব্যক্তিগত স্থানৰ পৰা মাতৃত্বৰ বিষয়ে কয়, আৰু মাতৃ হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ অনুশোচনাৰ বিষয়ে কয়, যদিও তেওঁলোকে নিজৰ সন্তানক ভাল পায় আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি দায়িত্বশীল অনুভৱ কৰে। ইজৰাইলত নিষিদ্ধ বিষয় এটাৰ ওপৰত ব্যক্তিগত দৃষ্টিভংগী অনাৰ উপৰিও ডোনাথে মাতৃত্ব, সন্তান জন্ম দিয়া, অভিভাৱকত্ব আৰু বহুতো বিষয়ৰ বিষয়ে সাধাৰণতে প্ৰচলিত মনোভাৱসমূহ পৰীক্ষা কৰে আৰু এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে মাতৃ হোৱাৰ বাবে অনুশোচনা অনুভৱ কৰাৰ অৰ্থ অভিভাৱক হিচাপে দক্ষতা বা দায়বদ্ধতাৰ অভাৱ নহয়। তেওঁ সামাজিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা ধাৰণাটোক প্ৰত্যাহ্বান জনাব বিচাৰে যে নাৰী হোৱাৰ বাবে সহজাতভাৱে মাতৃত্বও অন্তৰ্ভুক্ত, আৰু দাবী কৰে যে নাৰীক মাতৃত্বত ঠেলি দিলে তেওঁলোকৰ বহুত দুখ-কষ্ট হ'ব পাৰে।

এই গ্ৰন্থখনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত চৰ্চা লাভ কৰিছিল৷ যেতিয়া তেওঁৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰ জাৰ্মান একাডেমিক আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল তেতিয়া ধুমুহাৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু এক পদ্ধতিগত বক্তৃতাৰ সূচনা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ইয়াক একাধিক ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হয় আৰু টাইৱান, দক্ষিণ কোৰিয়া, স্পেইন, ইটালী, জাৰ্মানী, ফ্ৰান্স, ব্ৰিটেইন আৰু আমেৰিকাকে ধৰি বহু দেশত প্ৰকাশ কৰা হয়।

শৈক্ষিক কামৰ উপৰিও ডোনাথে হাছাৰন ধৰ্ষণ সংকট কেন্দ্ৰত শিক্ষা সমন্বয়ক, পাঠ্যক্ৰম বিকাশক আৰু সংস্থাটোৰ অধ্যক্ষকে ধৰি কেইবাটাও ভূমিকা পালন কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
কেঙ্গেৰু

কেঙ্গেৰু ১৬২৯ চনত অষ্ট্ৰেলিয়া মহাদেশত প্ৰথম কেঙ্গেৰু দেখিছিল ফ্ৰান্সেছ পিলছিয়েৰ নামৰ এজন পতুৰ্গীজ লোকে৷ কেঙ্গেৰুৰ বিচিত্ৰ চেহেৰা আৰু সিঁহতৰ বিচিত্ৰ গতিবিধিৰ বাবে পৃথিৱীৰ ভিতৰতে এবিধ অন্যতম আকৰ্ষণীয় প্ৰাণী৷ কেঙ্গেৰুৰ পৰিয়ালৰ ভিতৰত ৰঙা কেঙ্গেৰুবোৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ৷ ইহঁতৰ উচ্চতা প্ৰায় ২মিটাৰ (৬.৫ ফুট)৷ ইহঁত এবিধ তৃণভোজী প্ৰাণী৷ দিনত সূৰ্যৰ প্ৰখৰ তাপৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিবৰ বাবে কেঙ্গেৰুবোৰে গছৰ তলত বিচৰণ কৰি ফুৰে৷

বাসস্থান

কেঙ্গেৰুৰ বাসস্থান অষ্ট্ৰেলিয়া মহাদেশ৷ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ 'ছাভানা অৰণ্য' কেঙ্গেৰুৰ বিচৰণভূমিৰূপে বিশ্ব বিখ্যাত৷ কেঙ্গেৰুৱে বসবাস কৰাৰ বাবে নিজাকৈ কোনো আশ্ৰয়স্থল বা বাঁহ সাজি নলয়৷

]] seen at Taronga Western Plains Zoo

আকৃতি

কেঙ্গেৰুৰ মূৰটো সৰু৷ সন্মুখৰ ভৰি দুটাও সৰু৷ হাত নে ভৰি ধৰিবই নোৱাৰি৷ পিছফালৰ ভৰি দুটা ঠিক ইয়াৰ ওলোটা৷ যেনে দীঘল তেনে কঠিন৷ কেঙ্গেৰুৰ অংগ-প্ৰতংগৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দীঘল হ'ল তাৰ নেজ৷ সেই নেজৰ ওপৰত ভৰ দি পিছফালৰ ভৰিৰ সহায়ত কেঙ্গেৰুৱে জঁপিয়াই জঁপিয়াই যায়৷ কেঙ্গেৰুৱে একোটা জাপত ১০-১২ ফুট জঁপিয়াব পাৰে৷ কেঙ্গেৰুবোৰ দীঘে প্ৰায় ৭ফুট হয়৷ মাইকী কেঙ্গেৰুৰ পেটৰ তলৰ ফালে এটা মোনা থাকে৷ সেই মোনাৰ ভিতৰত পোৱালিবোৰ ভৰাই থয়৷ মাইকী কেঙ্গেৰুবোৰ মতা কেঙ্গেৰুতকৈ চাপৰ আৰু ক্ষীণ হয়৷

প্ৰজনন

কেঙ্গেৰুৱে সাধাৰণতে বছৰেকত একোটাকৈ পোৱালি জন্ম দিয়ে৷ প্ৰজননৰ সময়ত সংগী বাছনিক লৈ কেঙ্গেৰুবোৰৰ নিজৰ ভিতৰতে যুঁজ-বাগৰ লাগে৷ নেজ আৰু আগ ঠেঙেৰে ইহঁতৰ এতাই আনটোক আক্ৰমণ কৰে৷ দুবছৰত ভৰি দিয়াৰ পাছতে মতা কেঙ্গেৰুবোৰে মাইকী কেঙ্গেৰুৰ সংগ লোৱা আৰম্ভ কৰে৷ পোৱালি জন্ম হোৱাৰ পাছত প্ৰায় ছমাহ কাললৈকে পোৱালোবোৰ মাকৰ পেটত থকা মোনাৰ ভিতৰত সোমাই ঘূৰা-ফুৰা কৰি ফুৰে৷

]] (Macropus rufus)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
শ্ৰেণী:তৃণভোজী প্ৰাণী
তু ইউইউ

তু ইউইউ (; জন্মঃ ৩০ ডিচেম্বৰ ১৯৩০) এগৰাকী চীনা চিকিৎসা বিজ্ঞানী, চিকিৎসা ৰসায়নবিদ আৰু প্ৰশিক্ষক। তেওঁ আৰ্টেমীচিনিন( Artemisinin বা Qinghaosu) আৰু ডাইহাইড্ৰআৰ্টেমীচিনিন (Dihydroartemisinin) আৱিষ্কাৰৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি জনপ্ৰিয়। এই দুবিধ মেলেৰিয়া চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰি লাখ লাখ মানুহৰ জীৱন বচাব পৰা গৈছে। ক্ৰান্তীয় অঞ্চলৰ দক্ষিণ এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ উন্নয়নশীল দেশসমূহৰ মানুহৰ স্বাস্থ্য উন্নয়নত আৰ্টেমীচিনিন আৱিষ্কাৰ আৰু মেলেৰিয়া প্ৰতিৰোধত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বিংশ শতিকাৰ ক্ৰান্তীয় মেডিচিনত এক যুগান্তকাৰী ঘটনা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১১ চনত তেওঁক ক্লিনিকেল মেডিচিনত এলবাৰ্ট লাস্কেৰ ক্লিনিকেল মেডিচিন ৰিচাৰ্ছ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ২০১৫ চনত তু ইউইউয়ে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। চীনত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা আৰু গৱেষণা চীনা ভাষাত কৰা তু ইতিহাসৰ প্ৰথম লাস্কেৰ পুৰস্কাৰ বিজয়ী।

জীৱনী

১৯৩০ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰত চীনৰ ঝেজিয়াং প্ৰদেশৰ নিংবো অঞ্চলত তু ইউইউয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰে।
১৯৫১ চনত তেওঁ পেকিং বিশ্ববিদ্যালয় স্কুল অফ মেডিচিনৰ পৰা মেট্ৰিকুলেচন পাছ কৰে। ১৯৫২ চনত মেডিকেল স্কুলখন বেইজিং মেডিকেল কলেজ নামেৰে স্বায়ত্তশাসিত প্ৰতিষ্ঠানত পৰিণত হয়। ১৯৮৫ চনত ইয়াৰ নাম পৰিবৰ্তন কৰি বেইজিং মেডিকেল বিশ্ববিদ্যালয় ৰখা হয়। ২০০০ চনৰ ৩ এপ্ৰিল তাৰিখে পেকিং বিশ্ববিদ্যালয়ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাত ই বৰ্তমান পেকিং বিশ্ববিদ্যালয় স্বাস্থ্যবিজ্ঞান কেন্দ্ৰ নামে পৰিচিত।

২০০৭ চনৰ পৰা দংচেং জিলা, বেইজিংৰ এক পুৰাতন দালানত তেওঁ অফিচৰ কাৰ্যক্ৰম পৰিচালনা কৰে।

তেওঁ কোনো বিশিষ্ট অধ্যাপক নহয়, লগতে তেওঁৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও নাই, (সেইসময়ত চীনত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাৰ সুবিধা নাছিল), তেওঁৰ কোনো বিদেশত গৱেষণাৰ অভিজ্ঞতাও নাই। তেওঁ কোনো চীনা জাতীয় একাডেমীৰ যেনে চাইনিজ একাডেমী অফ চাইন্স আৰু চাইনিজ একাডেমী অফ ইঞ্জিনিয়াৰিং সদস্যও নহয়। কেৱল পৰম্পৰাগত চীনা মেডিচিনৰ জ্ঞানেৰে তেওঁ আজিৰ পৰ্যায় লাভ কৰিছে। ১৯৭৯ চনৰ পূৰ্বে চীনত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাৰ কোনো সুযোগ নাছিল। তদুপৰি সেইসময়ত চীন বিশ্বৰ বাকী অংশৰ পৰা প্ৰায় বিছিন্ন আছিল। ১৯৪৯ চনত চীন প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ পাছত তু ইউইউয়ে প্ৰথমে চীনা চিকিৎসা পদ্ধতিত গৱেষণা কৰিছিল।

পৰিয়াল

তু আৰু তেওঁৰ স্বামী, লী টিংঝাও বেইজিংত বাস কৰে। লী টিংঝাও এজন ধাতুবিজ্ঞান অভিযন্তা। চিয়াওচি মিডিল স্কুলত তেওঁ আৰু তু ইউইউ একেলগে পঢ়িছিল। তেওঁলোকৰ সৰু জীয়েক বেইজিংত থাকে। তেওঁলোকৰ ডাঙৰ জীয়েক তাইৰ স্বামী আৰু জীয়েকৰ সৈতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থাকে। তুৰ মাতামহ য়েও য়ংবাই (姚咏白|姚咏白), ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰেজাৰী প্ৰশাসনৰ প্ৰথম ডাইৰেক্টৰ আছিল। তেওঁৰ খুড়া য়েও কইংচান (姚庆三|姚庆三) চীনৰ এজন বিখ্যাত অৰ্থনীতিবিদ, বেংকাৰ আৰু কিনেছিয়ান।

বঁটা

ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান কংগ্ৰেছ বঁটা, চীন ১৯৭৮
ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্ভাৱক বঁটা, চীন ১৯৭৯
চীনৰ শীৰ্ষ দহ বিধ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ অৱদানৰ ভিতৰত এটা, ১৯৯২
লাস্কেৰ ডিবাকী ক্লিনিকেল মেডিকেল ৰিচাৰ্ছ বঁটা, ২০১১
সৰ্বকৃষ্ট অৱদান বঁটা, চাইনা একাডেমী অফ চাইনীজ মেডিকেল চাইন্স, ২০১১
শ্ৰেষ্ঠ দহ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী, চীন, ২০১২
ৱাৰৰেন আলপাৰ্ট ফাউণ্ডেচন বঁটা, ২০১৫
চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা, ২০১৫

টোকা

তথ্য উৎস

বহিঃসংযোগ

তু ইউইউৰ চিত্ৰৰে সৈতে উক্তি

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
এন্নে গ্ৰীণ

এন্নে গ্ৰীণ (প্ৰায় ১৬২৮ – ১৬৫৯ বা প্ৰায় ১৬৬৫) এগৰাকী ইংৰাজ ঘৰুৱা পৰিচাৰিকা আছিল আৰু ১৬৫০ চনত শিশু হত্যা কৰাৰ অভিযোগত অভিযুক্ত হৈছিল। ফাঁচি লগাই আত্মহত্যা কৰাৰ চেষ্টাত ৰক্ষা পোৱাৰ বাবে পৰিচিত, অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসকে তেওঁক পুনৰুজ্জীৱিত কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৬২৮ চনৰ আশে-পাশে অক্সফৰ্ডশ্বাৰৰ ষ্টিপল বাৰ্টনত গ্ৰীণৰ জন্ম হৈছিল। প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ ওচৰৰ ডান্স টিউত বাস কৰা শান্তিৰ ন্যায়াধীশ ছাৰ থমাছ ৰিডৰ ঘৰত স্কুলাৰী মেইড হিচাপে কাম কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ দাবী কৰে যে ১৬৫০ চনত যেতিয়া তেওঁ ২২বছৰীয়া পৰিচাৰিকা আছিল, তেতিয়া তেওঁক ছাৰ থমাছৰ নাতি জিঅ'ফ্ৰে ৰিডে ১৬ বা ১৭ বছৰ বয়সত নিৰ্যাতন কৰিছিল।

বিচাৰ আৰু শাস্তি

]]ৰ খোদিত, এন্নে গ্ৰীণৰ ওলমি থকা ঠাই।
তেওঁ গৰ্ভৱতী হয় যদিও পিছলৈ তেওঁ দাবী কৰে যে সোতৰ সপ্তাহৰ পিছত অকস্মাৎ গৰ্ভপাত নোহোৱালৈকে তেওঁৰ গৰ্ভাৱস্থাৰ বিষয়ে অৱগত নাছিল তেওঁ ভ্ৰুণৰ অৱশিষ্ট লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল

এগৰাকী ধাত্ৰীয়ে সাক্ষ্য দিছিল যে ভ্ৰুণটো কেতিয়াও জীয়াই থাকিব নোৱাৰাকৈয়ে অবিকশিত আছিল আৰু গ্ৰীণৰ সৈতে কাম কৰা কেইবাজনো চাকৰে সাক্ষ্য দিছিল যে তেওঁৰ গৰ্ভপাতৰ আগতে প্ৰায় এমাহ ধৰি "ইছ্যু"ৰ সন্মুখীন হৈছিল, যিটো তেওঁ মাল্ট ঘূৰাই কষ্ট কৰাৰ পাছত আৰম্ভ হৈছিল। এই সাক্ষ্যৰ পিছতো গ্ৰীণক হত্যাৰ দোষত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু ১৬৫০ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত অক্সফৰ্ড দুৰ্গত ফাঁচি দিয়া হয়। তাইৰ নিজৰ অনুৰোধত তাইৰ কেইবাজনো বন্ধুৱে তাইৰ দোল খাই থকা শৰীৰটো টানি লৈ গ'ল আৰু এজন সৈনিকে তাইৰ মৃত্যু ক্ষিপ্ৰ কৰিবলৈ মাস্কেটৰ আগেৰে চাৰি-পাঁচবাৰ আঘাত কৰিলে আধা ঘণ্টাৰ পিছত তেওঁক মৃত বুলি ধৰা হয়, সেয়েহে তেওঁক কাটি পেলোৱা হয় আৰু অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসক উইলিয়াম পেটি আৰু থমাছ উইলিছক মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত্যুুদণ্ডপ্ৰাপ্ত মহিলা
ব্ৰজাৱলী ভাষা

মহেশ্বৰ নেওগ, সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা প্ৰমুখ্যে গৱেষক পণ্ডিতসকলৰ মত অনুসৰি ব্ৰজাৱলী ভাষা অসম পঞ্চদশ-ষোড়শ শতাব্দীত মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত আৰু ব্যৱহৃত এক ধৰণৰ সাহিত্যিক ভাষা বিশেষ। ইয়াৰ বিপৰীতে মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাই ব্ৰজাৱলী ভাষা বুলি স্বীকৃত ভাষাৰূপটোক শঙ্কৰদেৱ-পূৰ্বকালৰে পৰা ভূখণ্ডটোত প্ৰচলিত লোকভাষা বুলি ক'ব খোজে। ব্ৰজাৱলী ভাষা বৰগীত আৰু অংকীয়া নাট ৰচনাৰ সময়ত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই ভাষাৰ সমৰূপ ভাষা বাংলা আৰু উৰিষ্যাত প্ৰচলিত থাকিলেও অসমত প্ৰচলিত ব্ৰজাৱলী ভাষা সেইবোৰতকৈ ভিন্ন ধৰণৰ আছিল। অন্যান্য সমৰূপ ভাষাসমূহ ব্ৰজভাষাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’লেও ব্ৰজাৱলী ভাষা মৈথিলী আৰু অসমীয়া ভাষাৰ সংমিশ্ৰণত গঠিত হৈছিল। অৱশ্যে, শেহতীয়াকৈ মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাৰ দৰে গৱেষকে ব্ৰজাৱলী ভাষা প্ৰাচীন কামৰূপৰ লোকভাষা হিচাপেহে বৰ্ত্তি থকাৰ সম্ভাৱনাক সন্মুখলৈ আনিছে।

সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ মতে "মৈথিলী আৰু অবহট্ট ভাষাৰ লগত অসমীয়া ভাষা সৃষ্টি হৈছে।" মহেশ্বৰ নেওগৰ মতে "মৈথিলী ভাষাৰ ওপৰত বৈয়াকৰণিক আৰু আভিধানিক ৰূপৰ লগতে পশ্চিমা হিন্দী শব্দৰ সহায়ত অসমীয়া ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ সৃষ্টি হৈছিল।" সত্যেন্দ্ৰ নাৰায়ণ গোস্বামীয়ে কৈছে "ব্ৰজাৱলী কৃত্ৰিম বা সংমিশ্ৰিত ভাষা। এই মিশ্ৰণত মৈথিলী অৰ্থাৎ বিদ্যাপতিৰ ভাষা যে অন্যতম উপাদান ই নিশ্চত।" এইস্তৰৰ পণ্ডিত-গৱেষকৰ মতে, নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য সৃষ্টি কৰা এটা কৃত্ৰিম সাহিত্যিক ভাষা। কিন্তু মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাৰ দৰে গৱেষকৰ মতে, ব্ৰজাৱলী ভাষা প্ৰাচীন অসমৰ লোকভাষাহে। খ্ৰীষ্টিয় একাদশ-ত্ৰয়োদশ শতিকা আৰু তাৰ পৰৱৰ্তীকালত অসমৰ লোকভাষা ৰূপে ব্ৰজাৱলী নাম দিয়া ভাষা-ৰূপটো অসমত বৰ্তি আছিল। বৰুৱাৰ মতে, শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্ত্তনত চৰ্যাপদৰ ভাষা আৰু ব্ৰজাৱলী নামেৰে স্বীকৃত প্ৰাচীন লোকভাষাটোৰ মধ্যকালৰ ভাষাৰূপ এটাহে প্ৰত্যক্ষ কৰা যায়; য’ত চৰ্যাপদ আৰু ব্ৰজাৱলী ভাষা দুয়োটাৰে উমৈহতীয়া বিশেষত্ব আছে। মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাই চৰ্যাপদ আৰু ব্ৰজাৱলী ভাষাৰূপৰ সকলো বিশেষত্ব স্পষ্টভাৱে থকা এখন শিলালিপিৰূপে গছতল শিলালিপিক চিনাক্ত কৰিছে। চতুৰ্দশ শতিকাৰ- ১২৮৪ শক বুলি উল্লেখ থকা ১৩৬২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ গছতল শিলালিপিত সীমা অতিক্ৰম কৰি মোগল ডবকালৈ যোৱাৰ প্ৰসঙ্গ আছে।
লিপিখনৰ পাঠ এনেধৰণৰ :
সীমা এৰিয়া যৱন ডবাকত গয়ত। [শক] ১২৮৪ বেদাস্ত ৰাশি গণন। ইতি শ্ৰীৱিষ্ণুবাসধৰ শৈলকাৰ। শকত ম্লেচ্ছ ইথান উয়াসাঁ। দেখহুঁ শতাত্ৰিংশ বহৰ বঙাল বহুকাৰ্য্য[ত] ইহাত ফণ্ড। বহাখ জল। তোসভ সঞ্জাত য়াস। দিজল শ্ৰী। পঞ্চকাথ্য বাদ্য ৰোল জল-সেনাহ বৈৰীক ভাথি জলান্তশোক খদাবি।
বৰুৱাৰ মতে, ভাৰতীয় আৰ্যভাষাই ব্ৰাহ্মী লিপিৰ মাজেৰে গঢ় লোৱা কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ পৰা সুঁতি নিৰ্মাণ কৰি মৈথিলী, ওড়িআ, অসমীয়া আৰু বাংলা ভাষাৰ উদ্ভৱ হৈছে। সেই অনুসৰি, কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ পৰা আধুনিক ভাষাৰূপৰ উদ্ভৱ হোৱা শাখা কেইটা হৈছে মৈথিলী, কামৰূপী, ঢাক্কি আৰু উৎকলী প্ৰাকৃত। মৈথিলী কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ ঘৰুৱা ভাষিক ৰূপ হৈ থাকিল; কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ পৰা অসমীয়া আৰু উত্তৰ বঙ্গৰ লোকভাষাৰ উদ্ভৱ ঘটিল। ঢাক্কি প্ৰাকৃত পূব বঙ্গৰ স্থানীয় ভাষিক ৰূপ ল'লে। আনহাতে, উৎকলী প্ৰাকৃতৰ পৰা ওড়িআ ভাষাৰ উদ্ভৱ হ'ল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ভাষা
ব্যুৰোপিডিয়া

ব্যুৰোপিডিয়া হৈছে জ্যেষ্ঠ এজেণ্টৰ জ্ঞান ধৰি ৰখা আৰু অৱসৰৰ ফলত হোৱা জ্ঞানৰ ক্ষতি হ্ৰাস কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে এফ বি আইত আভ্যন্তৰীণভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা এটা ৱিকি। ২০০৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ফেডাৰেল কম্পিউটাৰ উইকত প্ৰকাশিত এটা প্ৰবন্ধত ইয়াৰ অস্তিত্ব প্ৰকাশ পাইছিল।

এফ বি আইৰ বিষয়াসকলে ব্যুৰোপিডিয়াক জ্ঞান ব্যৱস্থাপনা সঁজুলি হিচাপে লয় যিয়ে এজেণ্ট আৰু বিশ্লেষকসকলক তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতাসমূহ ভাগ-বতৰা কৰিবলৈ দিয়ে যাতে তেওঁলোকৰ সঞ্চিত অন্তৰ্দৃষ্টি অৱসৰৰ পিছতো যাতে থাকিব পাৰে। এই প্ৰকল্পটো এফ বি আইৰ মুখ্য জ্ঞান বিষয়া আৰু মুখ্য প্ৰযুক্তি বিষয়াৰ মাজত এক সহযোগিতামূলক প্ৰচেষ্টা।

সমালোচনা

ইয়াৰ আগৰ এটা ৱিকি, ইণ্টেলিপিডিয়া এফ বি আইকে ধৰি সমগ্ৰ আমেৰিকা চৰকাৰৰ ১৬টা চোৰাংচোৱা সংস্থাত একে উদ্দেশ্যেৰে স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু এফ বি আইৰ কৰ্মচাৰীসকলে নতুন সৰু পৰিসৰৰ ব্যুৰোপিডিয়াৰ পৰিৱৰ্তে সেইটো ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে বুলি পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে।

ৱিকিপিডিয়াৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক জিম্মী ৱেল্ছে কংগ্ৰেছৰ সাক্ষ্যত উলম্ব আৰু অনুভূমিক তথ্য বিনিময়ৰ মাজত পাৰ্থক্য লক্ষ্য কৰিছিল আৰু দুয়োটা সফল ই-চৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টা হ'ব পাৰে বুলি পৰামৰ্শ দিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমল
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
ৰাজীৱ শদিয়া

ৰাজীৱ শদিয়া অসমৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় গায়ক আছিল। বিশেষকৈ উজনি অসমত অধিক পৰিচিত ৰাজীৱ শদিয়া মৃত্যুৰ পিছত সমগ্ৰ অসমত পৰিচিত হৈ পৰিছিল আৰু তেওঁৰ দেশপ্ৰেমমূলক গীতবোৰৰ চৰ্চা হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম ৰাজীৱ গগৈ।

জন্ম আৰু পৰিয়াল

ৰাজীৱ শদিয়াৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়া মহকুমাৰ টুপছিঙা গাঁৱত। ১৯৮৪ চনত জন্ম হৈছিল। পিতৃ শুক্লধৰ গগৈ আৰু মাতৃ লক্ষীমা গগৈ। ৰাজীৱ পিতৃ-মাতৃৰ মধ্যম সন্তান আছিল। সৰুতে তেওঁক ধাদু গগৈ বুলি জনা গৈছিল। বিবাহিত ৰাজীৱ শদিয়াৰ পত্নীৰ নাম উপাসনা গগৈ,

মৃত্যু

মৃত্যুৰ পিছত অধিক পৰিচিতি লাভ কৰা ৰাজীৱ শদিয়াৰ এখন মঞ্চত সংগীত পৰিৱেশন কৰি থাকোঁতে মৃত্যু হৈছিল। তিনিচুকীয়া জিলাৰ ফিল’বাৰীৰ হাঁহখাতিত মাঘ বিহুৰ উৰুকাৰ আগদিনা ১২ জানুৱাৰী, ২০২৫ৰ ৰাতি ১১ বাজি ২০ মিনিটত মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ উঠিছিল। তেওঁ তিনি নম্বৰ গীতটি পৰিৱেশন কৰিবলৈ লওঁতেই ঢলি পৰিছিল। তেওঁক চিকিৎসালয়লৈ নিয়া হৈছিল যদিও পিছদিনা ১৩ জানুৱাৰীত দুপৰীয়া ২ বজাত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।

ৰাজীৱ শদিয়াৰ গানৰ উৎস

ৰাজীৱ শদিয়া গ্লেমাৰযুক্ত শিল্পী নাছিল। তেওঁ আছিল জনতাৰ শিল্পী। তেওঁৰ গীতত সৰ্বসাধাৰণৰ ক্ষোভ-বেদনা প্ৰকাশ পাইছিল। গীত লিখিছিল, সুৰাৰোপ কৰিছিল। আৰ্থিকভাৱে অতি দুৰ্বল আছিল যদিও জাতীয়তাবাদী চিন্তা-চেতনাৰে সমৃদ্ধ ৰাজীৱে সংগীত সাধনাক তেওঁৰ জীৱনৰ ব্ৰত কৰি লৈছিল। আৰ্থিক দৈন্যৰে ভৰা শিল্পীজনে কৈছিল,

কেইটিমান জনপ্ৰিয় গীত

আই অসমীৰ বুকুলৈ কিয় আহিলি বসন্ত
তেজত উঠিছে পিৰপিৰণি
বৰঘৰত সোমালে বিদেশী বঙালী
নৈয়ে সলালেও সুঁতি
জয় আই অসম
আজি মানৱ সমাজ
নিৰ্বাচন
মোক এৰিলেও
অ’ ভাইটি
বাঘজানৰ কলিজাখন
মৰমৰ উপাসনা
নিমাতী ঘাটৰ পাৰত বহি
পকা কল থাকিলে বাৰীত
খাবলে মনে গ’লে

বাহ্যিক সংযোগ

ৰাজীৱ শদিয়াৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
পৃথ্বীৰাজ ৰাভা

পৃথ্বীৰাজ ৰাভা (জন্ম ১৯৫৭ চন) অসমৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ তথা অভিনেতা। তেওঁৰ পিতৃ কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা আৰু মাতৃ কনকলতা ৰাভা। তেওঁ অসমীয়া বোলছবি শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱে (২০১০),অহেতুক, লখিমী আৰু ফিৰিঙতিত অভিনয় কৰিছিল। ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ অসম গণ পৰিষদ দলৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। পৃথ্বীৰাজ ৰাভা বৰ্তমান তেজপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ সন্মানীয় বিধায়ক।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
অঙ্কিতা চক্ৰৱৰ্তী

অঙ্কিতা চক্ৰৱৰ্তী এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে মূলতঃ বঙালী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনত কাম কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন

অঙ্কিতাই হাইস্কুলীয়া ছাত্ৰী হৈ থকা অৱস্থাতে থিয়েটাৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। বঙালী টেলিভিছনত তেওঁৰ অভিষেক ঘটিছিল অগ্নিপৰীক্ষা (২০০৯) ধাৰাবাহিকৰ জৰিয়তে। ২০১১ চনৰ ধাৰাবাহিক ইষ্টি কুটুমত অৰ্থনীতিৰ অধ্যাপিকা কমলিকা মুখোপাধ্যায়ৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ে তেওঁক জনপ্ৰিয়তা প্ৰদান কৰে।

২০১৪ চনত ৰহস্যধৰ্মী থ্ৰিলাৰ ব্যোমকেশ ফিৰে এলোৰ জৰিয়তে তেওঁ বঙালী চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ এই শৃংখলাটোৰ পৰৱৰ্তী ছবি ব্যোমকেশ বক্সী (২০১৫), ব্যোমকেশ ও চিৰিয়াখানা (২০১৬), আৰু ব্যোমকেশ ও অগ্নিবাণ (২০১৭) ত অভিনয় কৰে। তেওঁ কিৰিটি ৰয় (২০১৬), এবং কিৰিটি (২০১৭), আৰু শংকৰ মুদি (২০১৯) আদি ছবিতো ভূমুকি মাৰিছে।

তেওঁ ৱেব চিৰিজৰ জগতখনতো খোজ পেলায় আৰু কলকাতা তথা মুম্বাইৰ মাজত অহা-যোৱা কৰি বঙালী আৰু হিন্দী ভাষাৰ ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰে। তেওঁ হইচৈৰ ধাৰাবাহিক চৰিত্ৰহীন (২০১৯), বউ কেন চাইকো (২০১৯), আৰু পৱিত্ৰ পাপিজ (২০২০) ত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ জি-ফাইভ (ZEE5) ধাৰাবাহিক মাফিয়া (২০২০)ত বিদুৱাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ হিন্দী ভাষাৰ ধাৰাবাহিকসমূহৰ ভিতৰত আছে হাই তৌবা (২০২০), ক্ৰাইমছ এণ্ড কনফেশ্যনছ (২০২০), আৰু মল্লিকা শ্বেৰাৱত তথা ইশা গুপ্তাৰ সৈতে অভিনয় কৰা নকাব (২০২১)। ইয়াৰ পিছত তেওঁ অঞ্জন দত্তৰ পৰিচালনাত বঙালী ক্ৰাইম থ্ৰিলাৰ ধাৰাবাহিক ডেনী ডিটেক্টিভ ইনক (২০২২) আৰু চেভেন (২০২৩) ত অভিনয় কৰে।

তেওঁ ভূমিকন্যা (২০১৮), ফাগুন বউ (২০১৮), মোহৰ (২০১৯), আৰু প্ৰথমা কাদম্বিনী (২০২০) আদি টেলিভিছন ধাৰাবাহিকতো অভিনয় অব্যাহত ৰাখে। ২০২১ চনত তেওঁ গল্পেৰ মায়াজাল আৰু দ্য ডালিং ৱাইফত অভিনয় কৰে।

২০২২ চনত তেওঁ ইন্দ্ৰানী নামৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিকখনৰ নাম ভূমিকাত ইন্দ্ৰানী ৰয় হিচাপে অভিনয়ৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ সাবিত্ৰী চেটাৰ্জীৰ সৈতে কাদম্বৰী আজিও (২০২২) ত অভিনয় কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০২২ চনত অঙ্কিতাই তেওঁৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বন্ধু তথা বঙালী অভিনেতা প্ৰান্তিক বেনাৰ্জীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
পুৰাতত্ত্ব

পুৰাতত্ত্ব বা প্ৰত্নতত্ত্ব হৈছে ভৌতিক সংস্কৃতিৰ উদ্ধাৰ আৰু বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ অধ্যয়ন। প্ৰত্নতাত্ত্বিক অভিলেখসমূহ উপাদান, স্থাপত্য, জৈৱিক সমল বা পৰিৱেশীয় সমল, প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান আৰু সাংস্কৃতিক ভূচিত্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত। প্ৰত্নতত্ত্বক এক সমাজ বিজ্ঞান আৰু মানৱিকী শাখাৰ এটা অংশ হিচাপে গণ্য কৰিব পাৰি। ইয়াক সাধাৰণতে এটা স্বতন্ত্ৰ বিদ্যায়তনিক বিষয় হিচাপে গণ্য কৰা হয়, কিন্তু নৃতত্ত্ব (উত্তৰ আমেৰিকাত প্ৰচলিত চাৰিটা ক্ষেত্ৰৰ দৃষ্টিভংগী অনুসৰি), ইতিহাস বা ভূগোলৰ অংশ হিচাপেও শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি। অতীতৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ এই বিষয়ত জৰীপ, খননকাৰ্য আৰু অৱশেষত সংগ্ৰহ কৰা তথ্যৰ বিশ্লেষণ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। ব্যাপক পৰিসৰত, প্ৰত্নতত্ত্ব বহুজাতিক গৱেষণাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।

প্ৰত্নতাত্ত্বিকসকলে ৩৩ লাখ বছৰ পূৰ্বে পূব আফ্ৰিকাৰ লোমেকৱিত প্ৰথম শিলৰ সঁজুলিৰ বিকাশৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শেহতীয়া দশকসমূহলৈকে মানুহৰ প্ৰাগৈতিহাসিক আৰু ঐতিহাসিক কালৰ অধ্যয়ন কৰে। প্ৰত্নতত্ত্ব জীৱাশ্ম বিজ্ঞানৰ পৰা পৃথক, যিটো হৈছে জীৱাশ্মৰ অৱশেষৰ অধ্যয়ন। প্ৰাগৈতিহাসিক সমাজসমূহৰ বিষয়ে জানিবলৈ প্ৰত্নতত্ত্ব বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ, যাৰ সংজ্ঞা অনুসৰি কোনো লিখিত অভিলেখ নাথাকে। সমগ্ৰ বিশ্বৰ সমাজসমূহত সাক্ষৰতাৰ আগমণ নোহোৱালৈকে, পুৰাতন প্ৰস্তৰ যুগৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মানৱ অতীতৰ ৯৯% তকৈও অধিক অংশ প্ৰাগৈতিহাসিক কালৰ অন্তৰ্ভুক্ত। প্ৰত্নতত্ত্বৰ বিভিন্ন লক্ষ্য আছে, যিবোৰৰ পৰিসৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাস বুজি পোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অতীতৰ জীৱনশৈলীৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰা আৰু সময়ৰ লগে লগে মানৱ সমাজত হোৱা পৰিৱৰ্তনসমূহ লিপিবদ্ধ তথা ব্যাখ্যা কৰালৈকে বিস্তৃত। গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা 'আৰ্কিঅ'লজী' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "প্ৰাচীন ইতিহাসৰ অধ্যয়ন"।

১৯ শতিকাৰ ভিতৰত ইউৰোপত পুৰাবৃত্ত চৰ্চাৰ পৰা প্ৰত্নতত্ত্বৰ বিকাশ ঘটিছিল আৰু তেতিয়াৰে পৰা ই বিশ্বজুৰি চৰ্চিত এক বিষয় হৈ পৰিছে। ৰাষ্ট্ৰ-ৰাজ্যসমূহে অতীতৰ এক বিশেষ দৃশ্যপট নিৰ্মাণ কৰিবলৈ প্ৰত্নতত্ত্বক ব্যৱহাৰ কৰিছে। ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক বিকাশৰ পিছৰে পৰা প্ৰত্নতত্ত্বৰ বিভিন্ন নিৰ্দিষ্ট উপ-শাখা গঢ়ি উঠিছে, যাৰ মধ্যে সামুদ্ৰিক প্ৰত্নতত্ত্ব, নাৰীবাদী প্ৰত্নতত্ত্ব আৰু জ্যোতিঃপ্ৰত্নতত্ত্ব অন্তৰ্ভুক্ত, আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক অনুসন্ধানত সহায় কৰিবলৈ বহুতো বিভিন্ন বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰ বিকাশ কৰা হৈছে। তথাপিও, বৰ্তমান সময়ত প্ৰত্নতাত্ত্বিকসকলে ছদ্ম-প্ৰত্নতত্ত্ব, প্ৰত্নতাত্ত্বিক সামগ্ৰীৰ লুণ্ঠন, জনসাধাৰণৰ আগ্ৰহৰ অভাৱ আৰু মানুহৰ অৱশেষ খনন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা বিৰোধিতাৰ দৰে বহু সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজ বিজ্ঞান
জ্ঞানপীঠ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, বাক্সা

জ্ঞানপীঠ স্নাতক মহাবিদ্যালয় অসমৰ বাক্সা জিলাৰ নিকাচিত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ স্নাতক মহাবিদ্যালয়। ১৯৯৩ চনত মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। মহাবিদ্যালয়খন পূৰ্বে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু বৰ্তমান বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আছে।

বিভাগসমূহ

কলা

অসমীয়া
বডো
ইংৰাজী
শিক্ষা
অৰ্থনীতি
ভূগোল
ৰাজনীতি বিজ্ঞান
দৰ্শন
নেপালী

বাণিজ্য

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
সমুদ্ৰবিজয়

সমুদ্ৰবিজয় নেমিনাথৰ (দ্বব্বিংশ তীৰ্থংকৰ) আৰু বসুদেৱৰ (কৃষ্ণৰ পিতৃ) ভাতৃ। শৌৰীপুৰত হৰিবংশ বংশৰ ৰজা অন্ধকবৃষ্টিৰ ঘৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ ৰজা হিচাপে শাসন কৰিছিল। তেওঁ ৰাজকুমাৰী শিৱাদেৱীক বিয়া কৰায়।

উৎস

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
মাছাই ধৰ্ম

মাছাই ধৰ্মই কেনিয়া আৰু তাঞ্জানিয়াৰ মাছাই জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত বিশ্বাসক সামৰি লৈছে।

পৰম্পৰাগত বিশ্বাস

মাছাই সংস্কৃতিত প্ৰকৃতি আৰু ইয়াৰ উপাদানসমূহ তেওঁলোকৰ ধৰ্মৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। এনকাই (এংগাই বুলিও কোৱা হয়) হৈছে এণ্ড্ৰজিনাছ পৰম সৃষ্টিকৰ্তা, তেওঁৰ পুৰুষ আৰু নাৰী দুয়োটা নীতি আছে।

এঙাই বা এনকাইৰ নাম "বৰষুণ"ৰ সমাৰ্থক শব্দ।

মাছাই ধৰ্মত লাইবনে (বহুবচন: লাইবোনি) জীৱিত আৰু সৃষ্টিকৰ্তাৰ জগতৰ মাজত মধ্যস্থতা কৰে। তেওঁলোক মাছাইৰ মহাপুৰোহিত আৰু ভৱিষ্যৎ বক্তা। তেওঁলোকে ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানসমূহৰ আয়োজন আৰু পৌৰহিত্য কৰাৰ উপৰিও—উছৰ্গা আৰু মদ্যপানকে ধৰি, এওঁলোকে জীৱিতসকলক শাৰীৰিক আৰু আধ্যাত্মিকভাৱেও সুস্থ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধৰ্ম
আৰ্যিকা

আৰ্যিকা বা সাধ্বী হৈছে জৈন ধৰ্মৰ এগৰাকী সন্ন্যাসিনী। পৰম্পৰাগত দিগম্বৰ পৰম্পৰাত, এজন পুৰুষ বিশেষকৈ তপস্বীত্বৰ জৰিয়তে মানুহক মুক্তি প্ৰাপ্ত কৰাৰ সম্ভাৱনা থকা শীৰ্ষৰ আটাইতকৈ ওচৰত বুলি গণ্য কৰা হয়। মহিলাসকলে মুক্তি লাভৰ বাবে কৰ্মযোগ্যতা লাভ কৰিব লাগিব আৰু পুৰুষ হিচাপে পুনৰ জন্ম ল'ব লাগিব। তেতিয়াহে তেওঁলোকে জৈন ধৰ্মৰ দিগম্বৰ সম্প্ৰদায়ত আধ্যাত্মিক মুক্তি প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰিব। এই দৃষ্টিভংগী শ্বেতাম্বৰ সম্প্ৰদায়তকৈ পৃথক। শ্বেতাম্বৰ সকলে বিশ্বাস কৰে যে নাৰীসকলেও সন্ন্যাসিনী হৈ আৰু তপস্বী প্ৰথাৰ জৰিয়তে সংসাৰৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে।

শ্বেতাম্বৰ জৈন গ্ৰন্থ কল্পসূত্ৰ অনুসৰি জৈন ধৰ্মৰ সন্ন্যাসীতকৈ অধিক সংখ্যক সাধ্বী বা আৰ্যিকা আছে। আধুনিক যুগৰ তপগছত জৈন ধৰ্মমতে জৈন মুনিৰ সৈতে সাধ্বীৰ অনুপাত প্ৰায় ৩.৫ অনুপাত ১। ঐতিহাসিকভাৱে বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু হিন্দু ধৰ্মত দেখা লিংগ অনুপাতৰ বিপৰীতে এয়া বহুত বেছি। পৰম্পৰাগতভাৱে শ্বেতাম্বৰ সম্প্ৰদায়ৰ বিপৰীতে দিগম্বৰ সম্প্ৰদায়ত সাধ্বীৰ সংখ্যা বহুত কম আছিল। সমসাময়িক সময়ত কিছুমান দিগম্বৰ সংগঠনৰ প্ৰচেষ্টাত আৰ্যিকাকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। কিন্তু জৈন মুনি অৰ্থাৎ সন্ন্যাসী আৰু সাধ্বীৰ অনুপাত প্ৰায় ১ অনুপাত ৩।

জৈন সন্ন্যাসবাদ

জৈন সন্ন্যাসবাদৰ অৰ্থ হৈছে জৈন সম্প্ৰদায়ৰ সন্ন্যাসী আৰু সন্ন্যাসীসকলৰ ক্ৰম। ইয়াক দুটা মুখ্য সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত কৰিব পাৰি: দিগম্বৰ আৰু শ্বেতাম্বৰ। এই দুই মুখ্য সম্প্ৰদায়ৰ সন্ন্যাসী প্ৰথা যথেষ্ট বেলেগ বেলেগ হয়। কিন্তু দুয়োটাৰ মুখ্য নীতিবোৰ একেই। সকলো জৈন তপস্বীয়ে মহাবীৰৰ শিক্ষাৰ পৰা পাঁচটা মহাব্ৰত বা মহান শপত অনুসৰণ কৰে। বুৰঞ্জীবিদসকলে বিশ্বাস কৰে যে মহাবীৰৰ মোক্ষপ্ৰাপ্তিৰ প্ৰায় ১৬০ বছৰ পিছত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৬৭ৰ আগতে এক ঐক্যবদ্ধ জৈন সংঘ বিদ্যমান আছিল। তাৰপিছত ই লাহে লাহে দুই মুখ্য সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত হৈছিল।

আচৰণ

জৈন মুনি বা সন্ন্যাসীৰ দৰে এগৰাকী সাধ্বীয়েও পাঁচটা প্ৰতিজ্ঞা কৰি সন্ন্যাসৰ ক্ৰমত প্ৰৱেশ কৰে। সেই পাঁচটা প্ৰতিজ্ঞা হৈছে অহিংসা, সত্য, অস্তেয় (চুৰি নকৰা), ব্ৰহ্মচৰ্য (যৌনতা আৰু কামুক আনন্দৰ পৰা বিৰত থকা), আৰু অপৰিগ্ৰহ (অ-সংলগ্ন)।

আৰ্যিকাসকলৰ আচৰণ বৰ্ণনা কৰি চম্পত ৰায় জৈনে তেওঁৰ কিতাপ 'সন্ন্যাস ধৰ্ম'ত লিখিছে:

নাৰীজাতিৰ আধ্যাত্মিক মুক্তিক সমৰ্থন কৰা জৈনসকলৰ মতে: "তিনিটা ৰত্নৰ দ্বাৰাই এজনে মোক্ষ প্ৰাপ্ত কৰে। পৱিত্ৰ আগমসমূহৰ কোনো ঠাইতে কোৱা হোৱা নাই যে মহিলাসকলে এই 'তিনিটা ৰত্ন' অৰ্থাৎ সঠিক বিশ্বাস, সঠিক জ্ঞান আৰু সঠিক আচৰণ উপলব্ধি কৰিবলৈ অক্ষম।"

জ্ঞানমতী

জ্ঞানমতী মাতাজী এগৰাকী জৈন ধৰ্মীয় গুৰু আৰ্যিকা বা সন্ন্যাসিনী। তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ হস্তিনাপুৰত জাম্বুদ্বীপ মন্দিৰ চৌহদকে ধৰি কেইবাটাও জৈন মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ গণিনী প্ৰমুখৰ পদবী লাভ কৰিছে।

তথ্য উৎস

গ্ৰন্থৰাজি

শ্ৰেণী:জৈন ধৰ্ম