মেৰিনা ৰাস্কোভা

মেৰিনা মিখাইলভনা ৰাস্কোভা আছিল ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা যিয়ে পেছাদাৰী বিমান পৰিবহণৰ ডিপ্লমা লাভ কৰিছিল। অপেৰা গায়িকা হোৱাৰ আকাংক্ষা থকা যুৱতীগৰাকীৰপৰা সামৰিক প্ৰশিক্ষকলৈকে ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা নেভিগেটৰলৈকে ৰাস্কোভাই স্থান লাভ কৰে। তেওঁ বহু অভিলেখ সৃষ্টিকাৰী বিমানৰ নেভিগেটৰৰ লগতে অভিলেখ ভংগকাৰী বিমানৰ নেভিগেটৰ আছিল আৰু ৫৮৭ নং বোম্বাৰ এভিয়েশন ৰেজিমেণ্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু কমাণ্ডিং বিষয়া আছিল, যিটো মহিলা বিমান ৰেজিমেণ্টৰ নাম সলনি কৰি ১২৫ নং এম.এম. তেওঁৰ সন্মানত ৰাস্কোভা বৰিছভ গাৰ্ডছ ডাইভ বোম্বাৰ ৰেজিমেণ্ট ৰখা হৈছিল। ৰাস্কোভা সামৰিক সেৱাত থকা ৮ লাখতকৈ অধিক মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ তিনিটা মহিলা বিমান ৰেজিমেণ্ট প্ৰতিষ্ঠা কৰে, ইয়াৰে এটাই অৱশেষত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত ৩০,০০০ তকৈ অধিক ছৰ্টী উৰুৱাইছিল আৰু কমেও ৩০ গৰাকী হিৰো অৱ দা ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ বঁটাপ্ৰাপক উৎপাদন কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

মধ্যবিত্তীয় পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মেৰিনা মালিনিনাই। তেওঁৰ পিতৃ অপেৰা গায়ক আৰু গায়ক প্ৰশিক্ষক মিখাইল মালিনিন আৰু মাতৃ এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী। মাকৰ ভগ্নী আন্না লিউবাটোভিচ আছিল টাটিয়ানা লিউবাটোভিচ নামেৰে এগৰাকী পৰিচিত ৰাছিয়ান গায়িকা। তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ (দেউতাকৰ জৰিয়তে) আছিল জাহাজ নিৰ্মাণৰ বিজ্ঞানী বৰিছ মেলিনিন। ছোভিয়েটৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক বিমান মহিলাৰ দৰে মেৰিনাই বিমান পৰিবহণৰ প্ৰতি আৰম্ভণিতে কোনো আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰা নাছিল। পাইলট-নেভিগেটৰ হোৱাটো তেওঁৰ দ্বিতীয় পছন্দ আছিল। ৰাস্কোভাই প্ৰথমে সংগীতজ্ঞ হ'ব বিচাৰিছিল, আৰু তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল এগৰাকী অপেৰা গায়িকা হোৱা।

১৯১৯ চনত তেওঁৰ বয়স সাত বছৰ বয়সত মটৰ চাইকেলে খুন্দা মৰাৰ ফলত তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যু হয়। নাটক আৰু গায়ন-বায়নৰ পঢ়া-শুনা অব্যাহত ৰাখিছিল যদিও পিছলৈ মধ্য কাণৰ সংক্ৰমণৰ বলি হৈ গান গাই থাকিব নোৱাৰা হ’ল। সংগীত বাদ দি হাইস্কুলত ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক অধ্যয়নত নিজকে উৎসৰ্গা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ১৯২৯ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত পৰিয়ালক সহায় কৰিবলৈ ৰং কাৰখানাত ৰসায়নবিদ হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। ৰং কাৰখানাত লগ পোৱা এজন অভিযন্তা চাৰ্গেই ৰাস্কোভক বিয়া কৰাইছিল, সেয়েহে তেওঁৰ নাম সলনি কৰি ৰাস্কোভা। ১৯৩০ চনত তেওঁৰ তনয়া নামৰ এটা সন্তান জন্ম হয়। পিছৰ বছৰত তেওঁ বায়ুসেনা একাডেমীৰ এৰো নেভিগেচন লেবৰেটৰীত ড্ৰাফ্টছউমেন হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

১৯৩০ চনত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ পাইলট আৰু নেভিগেটৰ দুয়োটা ৰূপতে ৰাস্কোভা এজন বিখ্যাত বিমানচালক হৈ পৰিছিল। ১৯৩৩ চনত ছোভিয়েট বায়ুসেনাৰ নেভিগেটৰ হিচাপে কাম কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা। এবছৰৰ পাছত জুকোভস্কি এয়াৰ একাডেমীত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে, যিটো এগৰাকী মহিলাৰ বাবেও প্ৰথম। তেওঁ পুৰুষ আৰু পিছলৈ মহিলা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সামৰিক নেভিগেচন শিকাইছিল। মেৰিনাৰ বহু পুৰুষ ছাত্ৰৰ সন্দেহৰ বিষয় আছিল যদিও তেওঁ নিজকে সক্ষম বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল।
পিছলৈ একাডেমীয়ে উৰণৰ পাঠ গ্ৰহণৰ উদ্দেশ্যে ৰাস্কোভাক চেণ্ট্ৰেল ফ্লাইং ক্লাবৰ বাবে টুচিনোলৈ পঠিয়াই দিয়ে আৰু ১৯৩৫ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ সম্পূৰ্ণ কৰে। যেতিয়া ৰাস্কোভাৰ প্ৰশিক্ষণ শেষ হ’ল, তেতিয়া তেওঁ ইনষ্ট্ৰুমেণ্ট ফ্লাইং প্ৰশিক্ষক হ’বলৈ সক্ষম হয় আৰু কমাণ্ড পাৰ্চনেলক এডভান্স নেভিগেচন শিকাবলৈ অনুমতি দিয়া হয়। ১৯৩৫ চনত তেওঁৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ কেইবাটাও অভিলেখ গঢ়িছিল, যিটো ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ দৃষ্টিত এক উল্লেখযোগ্য কৃতিত্ব আছিল, যিয়ে ইয়াৰ বিমানচালকসকলক চেলিব্ৰিটিৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছিল। এই অভিলেখ উৰণৰ বেছিভাগেই ১৯৩৭ আৰু ১৯৩৮ চনত সংঘটিত হৈছিল, তেতিয়াও তেওঁ এয়াৰ একাডেমীত অধ্যাপনা কৰি আছিল। তেওঁৰ এই কৃতিত্বৰ বাবে তেওঁক "ৰাছিয়ান আমেলিয়া ইয়াৰহাৰ্ট" বুলি কোৱা হৈছিল।

তেওঁৰ দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ অভিলেখৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিখ্যাত আছিল ১৯৩৮ চনৰ ২৪–২৫ ছেপ্টেম্বৰত ৰ'ডিনা (ৰাছিয়ান ভাষাত "মাতৃভূমি"), এণ্ট-৩৭ – ৰূপান্তৰিত ডিবি-২ দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ বোমাৰু বিমানৰ উৰণ। পোলিনা ওচিপেংকো আৰু ভেলেন্টিনা গ্ৰীজোডুবোভাকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা ক্ৰুৰ নেভিগেটৰ আছিল তেওঁ। আৰম্ভণিৰে পৰাই লক্ষ্য আছিল ষ্ট্ৰেইট লাইন ডিষ্টেন্স ফ্লাইটৰ ক্ষেত্ৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলাৰ অভিলেখ গঢ়ি তোলা। পৰিকল্পনা আছিল মস্কোৰ পৰা কমছমলস্ক (সুদূৰ পূবত)লৈ উৰাজাহাজ চলোৱা।
অৱশেষত যেতিয়া সম্পূৰ্ণ হ’ল, তেতিয়া এই বিমানখনে ২৬ ঘণ্টা ২৯ মিনিট সময় লৈছিল, ৫,৯৪৭ কিলোমিটাৰ (৩,৬৯৫ মাইল) সৰলৰেখাৰ দূৰত্বত (মুঠ দূৰত্ব ৬,৪৫০ কিলোমিটাৰ (৪,০১০ মাইল))। কিন্তু এই অধ্যায়ৰ বাবে ১০ দিন সময় লাগিছিল যেতিয়া বিমানখনে দৃশ্যমানতা বেয়াৰ বাবে বিমানবন্দৰ বিচাৰি নাপালে। যিহেতু নেভিগেটৰৰ ককপিটত বিমানখনৰ বাকী অংশৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ নাছিল আৰু ক্ৰেচ লেণ্ডিঙত দুৰ্বল আছিল, সেয়েহে তেওঁলোকে তললৈ নামি অহাৰ আগতেই ৰাস্কোভাই পেৰাচুটত ওলাই আহিছিল।
তেওঁ নিজৰ জৰুৰীকালীন কিটটো পাহৰি গৈছিল আৰু ১০ দিন ধৰি বিমানখন বিচাৰি পোৱা নাছিল, পানী নাছিল আৰু প্ৰায় খাদ্যও নাছিল। উদ্ধাৰকাৰী দলটোৱে বিমানখন অৱতৰণৰ আঠ দিন পিছত পাইছিল, আৰু ৰৈ আছিল যেতিয়া তেওঁ বিমানখনলৈ যোৱাৰ পথ বিচাৰি পাইছিল, তাৰ পিছত তিনিওগৰাকী মহিলাক নিৰাপদ স্থানলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। ১৯৩৮ চনৰ ২ নৱেম্বৰত তিনিওগৰাকী মহিলাই ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ নায়ক বঁটা লাভ কৰে, যি বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পূৰ্বে একমাত্ৰ বঁটা।

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত পাইলট হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লোৱা অসংখ্য মহিলা আছিল আৰু বহুতে লগে লগে স্বেচ্ছাসেৱক হিচাপে কাম কৰিছিল। যুদ্ধৰ ভূমিকাত মহিলাসকলৰ ওপৰত কোনো আনুষ্ঠানিক নিষেধাজ্ঞা নাছিল যদিও আবেদনকাৰীসকলক কোনো প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচীত প্ৰৱেশৰ পৰা নিৰুৎসাহিত কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ আবেদনসমূহ যিমান পাৰি সিমান দিনলৈ বাধা দিয়া, ৰঙা ফিটাৰ সন্মুখীন হোৱা আদিৰ প্ৰৱণতা আছিল। জোচেফ ষ্টেলিনৰ সৈতে থকা ব্যক্তিগত সম্পৰ্ক ব্যৱহাৰ কৰি সামৰিক বাহিনীক মহিলাৰ তিনিটা যুদ্ধ ৰেজিমেণ্ট গঠন কৰিবলৈ পতিয়ন নিয়াবলৈ ৰাস্কোভাই কৃতিত্ব লাভ কৰে। ১৯৪১ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত ৰাস্কোভাই মহিলা পাইলটসকলক যুদ্ধ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়াৰ আহ্বান জনোৱা ভাষণৰ পিছত ১৯৪১ চনৰ ৮ অক্টোবৰত ষ্টেলিনে সৰ্বমহিলা ১২২ নং বিমান পৰিবহণ কৰ্পছ গঠনৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। মহিলাসকল কেৱল পাইলটেই নহয়, সহায়ক কৰ্মচাৰী আৰু অভিযন্তাও হ’ব।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা পাইলট