ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰাকেল গমেইৰো

ৰাকেল ৰক গমেইৰো অট্টোলিনি (১৮৮৯–১৯৭০) আছিল এগৰাকী বিশিষ্ট পৰ্তুগীজ চিত্ৰকৰ আৰু ওৱাটাৰ কালাৰ পেইণ্টাৰ। ১৯০৯ চনৰ পৰা লিছবনৰ ছ’চিয়েড নেচনেল ডি বেলাছ-আৰ্টেছত তেওঁৰ চিত্ৰসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰি ১৯২৯ চনত এছ এন বি এৰ ওৱাটাৰ কালাৰৰ পদক লাভ কৰে। গেমেইৰোই ডায়েৰিয়া ডি নোটিচিয়াছ আৰু অ' চেকুলোকে ধৰি বহুতো কিতাপ, বাতৰি কাকত আৰু আলোচনী আদিত চিত্ৰ অংকন কৰিছিল।

জীৱনী

১৮৮৯ চনৰ ১৫ আগষ্টত লিছবনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰাকেল ৰাকেল গমেইৰো আছিল চিত্ৰশিল্পী আলফ্ৰেডো ৰকে গামেইৰো (১৮৬৪–১৯৩৫) আৰু মাৰিয়া দা আছুনচাও ডি কাৰ্ভালো ফৰ্টেৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান। লিছবনৰ আমাডোৰা জিলাত তেওঁৰ ভাতৃ মেনুৱেল আৰু ভগ্নী হেলেনা আৰু মাৰিয়া এমিলিয়াৰ সৈতে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ ১৫ বছৰ বয়সত আনা ডি কাষ্ট্ৰো অছ'ৰিঅ'ৰ শিশু সংকলন পাৰাত ক্ৰিয়ানছাছৰ চৰিত্ৰত চিত্ৰ অৰিহণা যোগাইছিল। ১৯১১ চনত তেওঁ অট'লিনিৰ চতুৰ্থ কাউণ্ট জৰ্জ গোমেছ অট'লিনি (১৮৮৯–১৯৫৫)ক বিয়া কৰায়, যাৰ সৈতে তেওঁৰ তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়, য'ত চিত্ৰশিল্পী গুইডা অট'লিনি আৰু এজন পুত্ৰ আছিল। তেওঁলোকে প্ৰথমে আমাডোৰাৰ পৰিয়ালৰ ঘৰত বাস কৰিছিল যদিও পিছলৈ লিছবনৰ বেনফিকা জিলালৈ গুচি যায়।

১৯০৯ চনৰ পৰা ১৯৩৭ চনলৈকে গেমেৰ'ই এছ এন বি এত প্ৰদৰ্শনী কৰিছিল, মাছমৰীয়া আৰু কৃষকৰ লগতে গাঁৱলীয়া অভ্যন্তৰীণ অংশৰ চিত্ৰ অংকন কৰি ৰঙীন কৰ্ম অংকন কৰিছিল। দীৰ্ঘদিন ধৰি পৰিয়ালৰ যত্ন লোৱাৰ পিছত ১৯২০ চনত গেমেৰ'ৱে পেছাদাৰী কামলৈ ঘূৰি আহে, মূলতঃ আগষ্টিনহ' ডি কেম্পছ, এণ্টনিঅ' চাৰ্জিঅ', এমিলিয়া ডি ছৌছা কোষ্টা, ফ্ৰান্সিস্কো জোচে দা ৰোচা মাৰ্টিনছ, মেনুৱেল ৰড্ৰিগেছ লাপা আৰু চাৰা বেইৰাও আদি লেখকৰ শিশু সাহিত্যৰ চিত্ৰ অংকন কৰে। লিভ্ৰ' ডি লেইটুৰা পেৰা এ ১.এ ক্লাছ (১৯৩২)ৰ দৰে স্কুলৰ কিতাপৰ চিত্ৰও তেওঁ কৰিছিল। তেওঁ কেইবাখনো কাকত আৰু আলোচনীৰ বাবেও চিত্ৰকল্প নিৰ্মাণ কৰিছিল, য'ত আছিল এবিচিজিনহো, জোয়ানিনহা, ইলুষ্ট্ৰাচাও পৰ্তুগেজা, জৰ্নাল ডছ পেকেনিনোছ, মোডাছ ই বৰ্ডাডোছ, অ' মস্কিটো আৰু পৰ্তুগাল ফেমিনিনো।

পিতৃৰ সৈতে মিলি গমেইৰোই স্থানীয় ব্যক্তিত্বৰ কেৰিকেঁচাৰো নিৰ্মাণ কৰিছিল, যিয়ে এটা হাস্যৰসময়ী সংগ্ৰহত অৰিহণা যোগাইছিল।

১৯৭০ চনৰ ৩ অক্টোবৰত লিছবনত ৰাকেল গমেইৰোৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পৰ্তুগালৰ ব্যক্তি
চলুং

চলুং বা চলুং পূজা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ চিয়াং জিলা আৰু লোহিত জিলাত থকা আদি জনজাতীয় সমাজৰ এক উৎসৱ। চলুং উৎসৱ মূলতঃ কৃষি ভিত্তিক। জুলাই আগষ্ট মাহত সচৰাচৰ এই উৎসৱ আদি সকলে অতি পুৰণি কালৰেপৰা সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় ৰীতি নীতি, আচাৰ ব্যৱহাৰেৰে পালন কৰি আহিছে।

বিৱৰণ

চলুং উৎসৱৰ লগত জড়িত হৈ আছে আদি জনজাতি লোকসকলৰ পৌৰাণিক কাহিনী আৰু জনবিশ্বাস। চলুঙৰ অৰ্থ হ'ল মেথোনৰ জাক বা উৎসৱত ভাগ লোৱা মানুহৰ গোট। পৌৰাণিক আখ্যান মতে লিটুং বাবু আৰু লিমাং নানে নামৰ মহামাৰীয়ে আদি সমাজৰ বহজনৰ সংহাৰ কৰিছিল। ডনীপল নামৰ ভগৱানক তেওঁলোকে মহামাৰীৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ প্ৰাৰ্থনা জনাইছিল। ডনীপলে তেওঁলোকক চলুং উৎসৱ পাতিবলৈ আদেশ কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই আদি সমাজত চলুং উৎসৱ আৰম্ভ হয়।
দুটা ভিন ভিন উপলক্ষে চলুং উৎসৱ পতা হয়। প্ৰথমতে, আগম নামৰ জীৱ জন্তুৰ দেৱতাক পূজা কৰে। এই পূজাত ডেকা ল'ৰাবোৰে নৃত্য কৰে আৰু আপং খায়। দ্বিতীয়তে, ঝুমখেতি কৰাৰ অন্তত; ইয়াক কোৱা হয় চলুং পʼনং। এইটো সম্পূৰ্ণ কৃষি ভিত্তিক। এই উৎসৱটো গাভৰুৰ নৃত্য। এই উৎসৱ বিভিন্ন গাঁৱত বিভিন্ন দিনত উদযাপন কৰা হয়। এই উৎসৱৰ নিৰ্দিষ্ট দিন বাৰ নাই। গাঁওবুঢ়া বা গাঁওসভাৰ মুৰব্বীজনে চলুং উৎসৱৰ নিৰ্দিষ্ট দিন ঠাৱৰ কৰে আৰু সেই অনুসৰি ভিন ভিন গাঁৱত ভিন্ন তাৰিখত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। তাৰিখ নিৰ্দিষ্ট হোৱাৰ পাছতেই আৰ‌ম্ভ হয় চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী আপং প্ৰস্তুত কৰাত। সাত দিনীয়াকৈ এই উৎসৱ ধুমধামেৰে পালন কৰা হয় যদিও এই উৎসৱ দহ দিন ধৰি পালন কৰাও দেখা যায়।

চলুং উৎসৱৰ আকৰ্ষণ হ'ল পনুং নৃত্য। প্ৰথম দিনৰ পৰা পনুং নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। ১৪-১৮ বছৰীয়া আদি গাভৰুসকলে এই নৃত্যত ভাগ লয়। এওঁলোকক পনুং বোলে।

সামাজিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা দেখা যায় যে চলুং উৎসৱ সুখ সমৃদ্ধিৰ উৎসৱ। ঝুমখেতিৰ বাবে মাটি চহায়, বীজ ৰূপণ কৰি আজৰি পৰত সকলো সুখ, কষ্ট পাহৰি আদি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে চলুং উৎসৱ পাতে।

আদিসকলৰ সামাজিক, সাংস্কৃতিক, কৃষি আৰু ধৰ্মীয় ৰীতি নীতি, আচাৰ- ব্যৱহাৰ প্ৰতিফলন স্পষ্ট ৰূপত প্ৰকাশ পায়- মেঠোন আৰু গাহৰি বলি দিয়া কাৰ্যৰ যোগেদি। শস্যৰ দেৱী কিনে নানেক চলুং উৎসৱ ধৰ্মীয় পৰম্পৰাৰে পূজা কৰা হয় যদিও অন্যান্য দেৱ-দেৱীলৈকেও পূজা ভাগ আগবঢ়োৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
মৃণাল কান্তি দাস

মৃণাল কান্তি দাস (, ৩০ অক্টোবৰ, ১৯৬৫ - ৩ ছেপ্টেম্বৰ ২০০৪) এগৰাকী চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। পুণে ফিল্ম আৰু টেলিভিছন ইনষ্টিটিউটৰ স্নাতক মৃণাল কান্তি দাসে কেবাখনো অসমীয়া ছবিৰ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী হিচাপে কাম কৰাৰ লগতে দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকৰ পৰিচালক হিচাপেও কাম কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত 'ৰাগ-বিৰাগ' আৰু 'অদাহ্য'ৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে তেখেতে শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। চিত্ৰগ্ৰহণক পেচা হিচাপে লোৱাৰ আগতে দাস পৰ্বতাৰোহনত আগ্ৰহী আছিল। ১৯৮৬ চনত পশ্চিম হিমালয়ৰ মেন্‌থোছা শৃংগত আৰোহন কৰা প্ৰথমজন ভাৰতীয় আছিল মৃণাল কান্তি দাস। সৰুৰেপৰাই বন্য জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি আকৃষ্ট দাসে অসম চৰকাৰৰ প্ৰশাসনীয় সেৱাত উত্তীৰ্ণ হৈ ফৰেষ্টাৰ হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল যদিও চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে তেওঁ সেই চাকৰী ত্যাগ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মৃণাল কান্তি দাস-ৰ জন্ম হৈছিল গুৱাহাটীত, ১৯৬৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ ৩০ তাৰিখে। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম গতিৰাম দাস। গুৱাহাটীতে স্কুলীয়া শিক্ষা লোৱাৰ পাছত তেখেতে গুৱাহাটীৰে আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু অসম লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাত বহে। পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে অসম ফৰেষ্ট বিভাগৰ সহকাৰী কনজাৰ্ভেটৰৰ পদত যোগদান কৰে।

অসম ফৰেষ্ট বিভাগৰ সহকাৰী কনজাৰ্ভেটৰ হিচাপে মৃণাল কান্তি দাসে অসমৰ কেবাঠাইতো সেৱা আগবঢ়ায়। কিন্তু সেই সময়তে তেখেতৰ এজন অভিন্ন বন্ধুৰ মৃত্যু হয় পথ দুৰ্ঘটনাত। তেখেতৰ বন্ধুৰ ইচ্ছা আছিল চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণত ব্ৰতী হোৱাৰ, আৰু বন্ধুৱে তেতিয়া কলিকতাত চলচ্চিত্ৰ সম্পাদকৰূপে কাম কৰি আছিল। বন্ধুৰ বিয়োগত মৰ্মাহত মৃণাল কান্তিয়ে নিজে চিনেমা জগতত কিবা এটা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু সেই মৰ্মেই পুণেৰ ফিল্ম এণ্ড টিভি ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়াৰ নামভৰ্তিৰ বাচনি পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।

ইয়াৰ পাছত ১৯৯৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মঞ্জু বৰাৰ বৈভৱ, আৰু বড়ো ভাষাৰ ছবি পানৈ-জংকি (২০০২)ৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰে। দুয়োখন ছবিৰ কামেই ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰ জুৰীৰদ্বাৰা উচ্চ প্ৰশংসিত হয়।

২০০০ চনত মৃণাল কান্তি দাসে চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা দুখন বাণিজ্যিক অসমীয়া কথাছবিয়ে মুক্তিলাভ কৰে। ছবি দুখন আছিল মুনীন বৰুৱাৰ হিয়া দিয়া নিয়া, আৰু বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ গুণ গুণ গানে গানে। দুয়োখন ছবিয়েই ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবি আছিল। ২০১৪ চনৰ ৬ ছেপ্টেম্বৰত মৃণাল কান্তি দাস সোঁৱৰণী অনুষ্ঠানত তেখেতৰ পত্নী ৰুবী দাসে অভিযোগ কৰে যে 'অৰণ্যত বৰষুণ'ৰ চিত্ৰনাট্য নকল কৰি কাহিনীত সামান্য সালসলনি কৰি এখন ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, য'ত মৃণাল কান্তি দাসৰ নাম দিয়া হোৱা নাই।

পৰ্বতাৰোহণ

কিশোৰ অৱস্থাতে দাস পৰ্বতৰোহণৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈছিল। কিশোৰ অৱস্থাত গুৱাহাটীৰ আশ-পাশৰ পাহাৰতে ট্ৰেকিং আৰু পৰ্বতাৰোহনৰ শিক্ষা লোৱা মৃণাল কান্তি দাসে পাছলৈ কেবাবাৰো হিমালয়ৰ বিভিন্ন শৃংগ আৰোহন কৰিছে। ১৯৮৬ চনত মৃণাল কান্তি দাসে পশ্চিম হিমালয়ৰ মেন্‌থোচা শৃংগত আৰোহন কৰি এই শৃংগ আৰোহন কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়। পাছৰ বয়সতো তেখেত পৰ্বতাৰোহনৰ প্ৰতি আকৃষ্ট আছিল।

মৃত্যু

'অৰণ্যত বৰষুণ' ছবিৰ কামৰ বাবে অসমৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমি ফুৰা দাস ২০০৪ চনৰ ৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে নিশা যোৰহাটৰ কাষৰীয়া ঠাই এখনত দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়। সেই পথ দুৰ্ঘটনাস্থলীতে তেখেতে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। মৃত্যৰ সময়ত তেখেতে মাতৃ, পত্নী আৰু একমাত্ৰ জীয়ৰীক এৰি থৈ যায়।

তথ্য উংস

শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
গোলাম মোস্তফা

গোলাম মোস্তাফা (; জন্ম: ১৮৯৭ - মৃত্যু: ১৩ অক্টোবৰ ১৯৬৪) এগৰাকী বাঙালী লেখক আৰু কবি।

জন্ম আৰু পৰিয়াল

১৮৯৭ চনত যশোৰ জিলাৰ ঝিনাইদহ মহকুমাৰ শৈলকুপা থানাৰ অন্তৰ্গত মনোহৰপুৰ গাঁৱত গোলাম মুস্তাফাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কাজী গোলাম ৰাব্বাণী আৰু আজোককাক কাজী গোলাম সৰৱাৰ। তেওঁলোক সাহিত্যপ্ৰেমী হোৱাৰ লগতে‍ পাৰ্চী আৰু আৰৱী ভাষাৰ সুপণ্ডিত আছিল। তেওঁৰ তিনি পুত্ৰৰ ভিতৰত ডাঙৰ পুত্ৰ প্ৰখ্যাত শিক্ষক মুস্তাফা আব্দুল আজিজে দীৰ্ঘদিন ধৰি কেডেট কলেজত (ৰাজশ্বাহী কেডেট কলেজ আৰু বিভিন্ন কেডেট কলেজত) অধ্যাপনা কৰিছিল। দ্বিতীয় পুত্ৰ বিখ্যাত পুতলা আৰু চিত্ৰশিল্পী মুস্তাফা মনোৱাৰ আৰু শেহতীয়াকৈ অস্কাৰ বিজয়ী বাংলাদেশী নাফিছ বিন জাফৰ তেওঁৰ নাতি।

শৈক্ষিক জীৱন

গোলাম মোস্তাফাৰ শৈক্ষিক জীৱনৰ আৰম্ভণি হৈছিল চাৰি বছৰ বয়সতে‍ তেওঁৰ ঘৰত আৰু কাষৰীয়া ডামুকদিয়া গাঁৱৰ স্কুলত। কিছুদিন পাছত ফাজিলপুৰ গাঁৱৰ স্কুলত ভৰ্তি হয়। এই বিদ্যালয়ত দুবছৰ পঢ়াৰ পাছত শৈলকুপা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়। ১৯১৪ চনত এই বিদ্যালয়ৰপৰা সুখ্যাতিৰে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯১৬ চনত দৌলতপুৰ বি এল কলেজৰপৰা আই এ আৰু ১৯১৮ চনত কলকাতাৰ ৰিপন কলেজৰপৰা বি এ পাছ কৰে। পাছলৈ অৰ্থাৎ ১৯২২ চনত ডেভিদ হেয়াৰ ট্ৰেইনিং কলেজৰপৰা বি টি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

পেছাদাৰী জীৱন

১৯২০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বেৰাকপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত সহকাৰী শিক্ষক হিচাপে গোলাম মোস্তফাৰ শিক্ষক জীৱন আৰম্ভ হয়। ১৯২৪ চনত তেওঁ বেৰাকপুৰ হাইস্কুলৰপৰা কলিকতা হেয়াৰ স্কুললৈ বদলি হয়। বহুদিন ইয়াত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত তেওঁক কলিকতা মাদ্ৰাছালৈ বদলি কৰা হয়। তাৰপৰাই ১৯৩৫ চনত বালিগঞ্জ চৰকাৰী ডিমনেষ্ট্ৰেশন হাইস্কুললৈ বদলি হৈ সহকাৰী প্ৰধান শিক্ষক পদলৈ উন্নীত হয় আৰু কেইবছৰমান পাছত সেই বিদ্যালয়ত প্ৰধান শিক্ষকৰ পদ লাভ কৰে। তেৱেই এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰথম মুছলমান প্ৰধান শিক্ষক। ১৯৪০ চনত বাঁকুড়া জিলা বিদ্যালয়লৈ বদলি হয়। শিক্ষকতা কালত বিভিন্ন বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত ১৯৪৬ চনত ফৰিদপুৰ জিলা বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। সুদীৰ্ঘ ত্ৰিছ বছৰ শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত ১৯৫০ চনত চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

সাহিত্য কৰ্ম

১৯১৩ চনত অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকাৰ সময়ত ‘সাপ্তাহিক মোহাম্মাদী’ত ‘আন্দ্ৰিয়ানোপল উদ্ধাৰ’ শীৰ্ষক কবিতা এটা প্ৰকাশ কৰি তেওঁ সাহিত্য জগতত প্ৰৱেশ কৰে।

সংগীতৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰতিভাৰ পৰিচয় পোৱা যায়৷ গায়ক আৰু গীতিকাৰ হিচাপে তেওঁ বিশেষ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। বিশেষকৈ ইছলামিক গীত, গজল আৰু মিলাদ মাহফিলৰ বিখ্যাত ‘কিয়ামবানী’ (নবীলৈ আহ্বান) ৰচনা কৰাত তেওঁ অনন্য আছিল। তেওঁৰ বহু গীত আব্বাছ উদ্দিনৰ কণ্ঠতো ৰেকৰ্ডিং কৰা হৈছিল। লগতে তেওঁ নিজৰ কণ্ঠতো বহুকেইটা গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল।

মৃত্যু

বাংলা সাহিত্যৰ সাধক কবি গোলাম মোস্তাফাই জীৱনৰ শেষৰ কেইটামান বছৰ ঢাকাৰ শান্তিনগৰৰ নিজৰ ঘৰত (মোস্তাফা মঞ্জিল) কটাইছিল। বহুদিন অসুস্থতাত ভুগি থকা কবিগৰাকীয়ে ১৯৬৪ চনৰ ১৩ অক্টোবৰত ঢাকা মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত শেষ-নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ
উৎসেচক

]] উৎসেচকে শৰ্কৰা মেল্ট'জক দুটা গ্লুক'জ অনুলৈ ৰূপান্তৰ কৰে।
উৎসেচক হৈছে এক প্ৰকাৰৰ জৈৱিক অনুঘটক। উৎসেচকে ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া ত্বৰান্বিত কৰে। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণিৰ অনুবোৰক বিক্ৰিয়ক বোলে আৰু উৎসেচকে সিহঁতক উৎপাদক নামৰ অন্য অনুলৈ ৰূপান্তৰ কৰে। কোষত সংঘটিত হোৱা প্ৰায় সকলো পৰিপাক ক্ৰিয়াতে উৎসেচকৰ প্ৰয়োজন হয়।

প্ৰায় ৫০০০তকৈও অধিক জৈৱ-ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়াত উৎসেচকে অনুঘটক হিচাপে কাম কৰে। কিছু অনুঘটকীয় RNA অনুৰ বাদে বেছিভাগ উৎসেচকেই প্ৰ'টিন। উৎসেচকবোৰৰ বিশেষত্ব হৈছে, সিহঁতৰ অনন্য ত্ৰি-অক্ষীয় গাঁথনি।

সকলো অনুঘটকৰ দৰেই, উৎসেচকবোৰে সক্ৰিয়ন শক্তিৰ মান কম কৰি বিক্ৰিয়াৰ হাৰ বঢ়াই। কিছুমান উৎসেচকে বিক্ৰিয়কৰ পৰা উৎপাদক সৃষ্টিৰ প্ৰক্ৰিয়া প্ৰায় নিযুত গুণ বৃদ্ধি কৰে। এনে এবিধ উৎসেচক হৈছে অক্টিডাইন ৫'-ফছফেট ডিকাৰ্ব'ক্সিলেইজ, যি নিযুত বছৰত সম্পন্ন হোৱা বিক্ৰিয়াটো মাত্ৰ মিলি ছেকেণ্ডতে সংঘটিত কৰাই। ৰাসায়নিকভাৱে, সকলো অনুঘটকৰ দৰে উৎসেচকবোৰেও বিক্ৰিয়াত প্ৰত্যক্ষভাৱে অংশ নলয় নাইবা বিক্ৰিয়াৰ সাম্যতাৰ পৰিবৰ্তনো নকৰে। অন্য অনুঘটক আৰু উৎসেচকৰ মাজৰ পাৰ্থক্য হৈছে, নিৰ্দিষ্ট উৎসেচকে কেৱল নিৰ্দিষ্ট বিক্ৰিয়াৰ গতিহে বৃদ্ধি কৰে। কিছুমান অন্য অনুৱেও উৎসেচকৰ কাৰ্যত প্ৰভাৱ পেলাই: বাধক বোৰে উৎসেচকৰ কাৰ্যকাৰিতা হ্ৰাস কৰে, আৰু সক্ৰিয়কবোৰে কাৰ্যকাৰিতা বৃদ্ধি কৰে। বেছিভাগ দৰৱ আৰু বিহ হৈছে বাধক। নিৰ্দিষ্ট উষ্ণতা আৰু pH পৰিসৰৰ বাহিৰতো উৎসেচকৰ কাৰ্যকাৰিতা হ্ৰাস পায়।

কিছুমান উৎসেচক ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰতো ব্যৱহৃত হয়, উদাহৰণ স্বৰূপে, প্ৰতিজৈৱিকৰ সংশ্লেষণ। বিক্ৰিয়াৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ কিছুমান ঘৰুৱা সামগ্ৰীতো উৎসেচক ব্যৱহাৰ কৰা হয়: জৈৱিক ৱাছিং পাউডাৰত থকা উৎসেচকে, কাপোৰৰ পৰা প্ৰ'টিন, স্বেতসাৰ বা চৰ্বীৰ দাগবোৰ আঁতৰায়, meat tenderizerত থকা উৎসেচকে মাংসৰ প্ৰ'টিনবোৰ ক্ষুদ্ৰ অনুলৈ ৰূপান্তৰ কৰি সহজে চোবাব পৰা কৰি তোলে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জৈৱ যৌগ
বিন্দু মালিনী

বিন্দুমালিনী নাৰায়ণস্বামী বা চমুকৈ বিন্দু মালিনী (, ২০ নৱেম্বৰ ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী, সুৰকাৰ আৰু গ্ৰাফিক ডিজাইনাৰ। ২০১৮ চনত তেওঁ কানাড়া ছবি 'নাথিচাৰামী'ত তেওঁৰ 'মাৱাভি মনৱে' গীতৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। একেখন ছবিৰে "ভৱলোকদাদা ভৰমেয়" গীতৰ বাবে তেওঁ ২০১৯ চনত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পী শিতানত ফিল্মফেয়াৰ দক্ষিণ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ তামিল, হিন্দী আৰু কানাড়া ভাষাত চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামৰ বাবে গীত ৰচনা কৰে আৰু কণ্ঠদান কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৮১ চনৰ ২০ নৱেম্বৰ তাৰিখে তামিলনাডুৰ চেন্নাইৰ এক সাংগীতিক পৰিয়ালত বিন্দু মালিনীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ এন. বিশালাক্ষী এগৰাকী আকাশবাণীৰ গ্ৰেডপ্ৰাপ্ত কৰ্ণাটিক কণ্ঠশিল্পী আৰু আইতাক সীতা ডোৰাইস্বামী এগৰাকী বিখ্যাত জল তৰংগ বাদ্যযন্ত্ৰী আছিল। বিন্দু মালিনীয়ে নেচনেল ইনষ্টিটিউট অফ ডিজাইনৰ পৰা গ্ৰাফিক ডিজাইনত ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

তেওঁ বেংগালুৰু এজন সংগীতশিল্পী বাসু দীক্ষিতৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে। তেওঁলোকে একেলগে স্বৰথম নামৰ এক লোক-ৰক ফিউজন সংগীত বেণ্ড পৰিচালনা কৰে।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ কৰ্ণাটিক আৰু হিন্দুস্তানী দুয়োটা সংগীতৰ শাখাতে প্ৰশিক্ষিত। বিন্দু মালিনীয়ে সন্ত কবীৰৰ কবিতা আৰু কুমাৰ গন্ধৰ্বৰ গীতৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। কানাড়া ভাষাত তেওঁ প্ৰথমে অনন্যা কছাৰাৱল্লিৰ সৈতে সহযোগিতা কৰিছিল আৰু বেংগালুৰু আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ২০১৭ৰ ৯ম সংস্কৰণত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰা 'হৰিকথা প্ৰসংগ' ছবিখনৰ বাবে সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ 'নাথিচাৰামী' ছবিখনৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰে আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰে। তেওঁৰ বেছিভাগ চিনেমা মহিলা কেন্দ্ৰিক।

বঁটা আৰু সন্মান

২০১৮ চনত বিন্দু মালিনীয়ে কানাড়া ছবি 'নাথিচাৰামী'ত তেওঁৰ 'মাৱাভি মনৱে' গীতৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। একেখন ছবিৰে "ভৱলোকদাদা ভৰমেয়" গীতৰ বাবে তেওঁ ২০১৯ চনত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পী শিতানত ফিল্মফেয়াৰ দক্ষিণ বঁটা লাভ কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা

সুৰকাৰ হিচাপে তেওঁৰ চিনেমাসমূহত বিন্দু মালিনীয়ে নিজেই কণ্ঠদান কৰে। তেওঁ জড়িত থকা চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে:
বৰ্ষ
চলচ্চিত্ৰ
কণ্ঠশিল্পী
সুৰকাৰ
ভাষা
২০১৬
'আৰুভী'

(বেদান্ত ভৰদ্বাজৰ সৈতে)
তামিল
২০১৭

'হৰিকথা প্ৰসংগ'

কানাড়া
২০১৮

'নাথিচাৰামী'

কানাড়া

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
নৱাংগ ভুটিয়া

নৱাংগ ভুটিয়া ছিক্কিমৰ এগৰাকী প্ৰকৃতিবিদ। তেওঁক ছিক্কিমৰ পখিলা মানৱ (Butterfly Man of Sikkim) নামেৰে জনা যায়। প্ৰকৃতি আৰু পখিলা সংৰক্ষণৰ বাবে জনাজাত ভুটিয়াৰ নাম আটাইতকৈ বেছি পখিলা হাতত তোলাৰ বাবে লিমকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ছিক্কিমৰ গ্যালচিং জিলাৰ য়ুকচ’মত নৱাংগ ভুটিয়াৰ জন্ম হৈছিল। ১৫ বছৰ বয়সৰপৰাই পখিলা খেদি ফুৰা এই ল’ৰাজনে বৰ্তমান ৪০ৰ দেওনা পাৰ কৰিছে আৰু যোৱা পোন্ধৰ বছৰে প্ৰকৃতি আৰু পখিলা সংৰক্ষণৰ বাবে কাম কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:প্ৰকৃতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পৰিৱেশবিদ
শ্ৰেণী:ছিক্কিমৰ ব্যক্তি
লাংটাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

লাংটাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হৈছে নেপালৰ এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ১৯৭৬ চনত, ই হিমালয় অঞ্চলৰ প্ৰথমখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু দেশৰ চতুৰ্থ সংৰক্ষিত অঞ্চল হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। মধ্য হিমালয় অঞ্চলৰ নুৱাকোট, ৰসুৱা আৰু সিন্ধুপালচোক জিলাক সামৰি উদ্যানখনৰ মুঠ মাটিকালি ১,৭১০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৬৬০ বৰ্গমাইল)। ইয়াত ২৬টা গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায় আছে আৰু ইয়াৰ ভিতৰত লাংটাং উপত্যকাও অন্তৰ্ভুক্ত। উত্তৰ আৰু পূবত ই তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চলৰ ক’মোলাংমা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ সৈতে জড়িত।
উদ্যানখনৰ পূব আৰু পশ্চিম সীমা ক্ৰমে ভোটেকোশী নদী আৰু ত্ৰিশুলী নদীৰ তটতে অৱস্থিত।

গোসাঁইকুণ্ডা হ্ৰদ, উদ্যানৰ ভিতৰত প্ৰায় ৪,৩০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। ৬,৯৮৮ মিটাৰ (২২,৯২৭ ফুট) উচ্চতাৰ দৰ্জী লাকপা ৰেঞ্জে উদ্যানখনক পশ্চিম–পূবৰ পৰা দক্ষিণ–পূবলৈ দুভাগ কৰি পেলাইছে। লাংটাং লিৰুঙৰ শিখৰটো উদ্যানখনৰ সৰ্বোচ্চ বিন্দু, যাৰ উচ্চতা ৭,২৪৫ মিটাৰ (২৩,৭৭০ ফুট)।

লাংটাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, পবিত্ৰ হিমালয় ভূচিত্ৰৰ এক অংশ।

ইতিহাস

১৯৭০ চনত ৰজাঘৰীয়া অনুমোদনে, লাংটাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান প্ৰতিষ্ঠাক হিমালয়ৰ প্ৰথমখন সংৰক্ষিত অঞ্চল হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। ১৯৭৬ চনত, ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন গেজেটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৯৯৮ চনত, অতিৰিক্ত ৪২০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১৬০ বৰ্গমাইল) যুক্ত কৰা হয়।

১৯৯২ চনৰ ৩১ জুলাইত, থাই এয়াৰৱেজৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান ৩১১ উদ্যানখনত দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হয়। এয়াৰবাছ এ৩১০ বিমান, কাঠমাণ্ডুৰ ত্ৰিভুৱন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ কাষ চাপিছিল। জাহাজখনত থকা ১১৩জন লোকৰ আটাইকেইজন লোক নিহত হয়।

২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত, নেপালত হোৱা ভূমিকম্পৰ ফলত বৰফ, শিল আৰু বোকাময় হিমস্খলনে উদ্যানখনৰ ভিতৰত অৱস্থিত লাংটাং গাঁওখন ধ্বংস কৰিছিল। ঘটনাটোত কমেও ২১৫জন লোক নিহত হয়। ২০১৬ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সংঘই, শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হিচাপে মঙ্গল গ্ৰহত ৯.৮ কিলোমিটাৰ বহল গহ্বৰ এটাৰ নাম এই গাঁওখনৰ নামেৰে ৰাখিছিল।

জলবায়ু

উদ্যানখনৰ জলবায়ু দক্ষিণ-পশ্চিম গ্ৰীষ্মকালীন মৌচুমী বতাহৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়; বাৰ্ষিক বৰষুণৰ অধিকাংশই জুন মাহৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে হয় আৰু উচ্চতাৰ অত্যন্ত পাৰ্থক্যৰ বাবে বহু পৰিমাণে উষ্ণতাৰ তাৰতম্য ঘটে।

উদ্ভিদকুল আৰু প্ৰাণীকুল

লাংটাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত ১৪ প্ৰকাৰৰ উদ্ভিদ পোৱা যায়। এইবোৰ ১৮টা ভিন্ন পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত। উচ্চ স্থানত আল্পাইন তুন্দ্ৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তলৰ ১০০০ মিটাৰ স্থানৰ ফালে বহুবৰ্ষজীৱী উদ্ভিদকে ধৰি যথেষ্ট বৃক্ষৰাজীৰ আশ্ৰয়স্থল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

EnvironmentNEPAL Langtang National Park

শ্ৰেণী:নেপালৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:জৈৱ বৈচিত্ৰ্য
ঐশ্বৰিয়া ভাস্কৰণ

ঐশ্বৰিয়া ভাস্কৰণ (Aishwariyaa Bhaskaran, প্ৰকৃত নাম: শান্তা মীনা) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে তামিল, মালয়ালম, কন্নড়, তেলুগু আৰু হিন্দী চিনেমাৰ লগতে কেইবাখনো মালয়ালম আৰু তামিল টেলিভিছন ছ’প অপেৰাত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ অভিনেত্ৰী লক্ষ্মী আৰু ভাস্কৰণৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা।

কেৰিয়াৰ

ঐশ্বৰিয়াৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল অলিয়মপুকাল (১৯৯১), তাৰ পিছত মামাগাৰু (১৯৯১), ৰাছুকুট্টী (১৯৯২) আৰু মীৰা (১৯৯২)। বাটাৰফ্লাইজ (১৯৯৩) ছবিখনত তেওঁ দুটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু গাৰ্ডিছ (১৯৯৩) ছবিখনতো হিন্দী ভাষাত অভিষেক ঘটায়, যিখন ছবি আছিল মালয়ালম চিনেমা কিৰিডামৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ মণি ৰত্নমৰ সৈতে থিৰুডা থিৰুডা (১৯৯৩) ছবিত কাম কৰাৰ সুযোগ নাকচ কৰিছিল। শতিকাৰ পৰিৱৰ্তনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ সুয়ামৱৰাম (১৯৯৯), সত্যমেৱ জয়তে (২০০০) আৰু নৰসিংহম (২০০০) আদি ছবিত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Aishu's Kitchen on Facebook
Aishu's Kitchen – Portal

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
আকাংক্ষা সিং

আকাংক্ষা সিং এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে মূলতঃ হিন্দী আৰু তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনৰ অনুষ্ঠানত কাম কৰে। তেওঁ থিয়েটাৰৰ জৰিয়তে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কালাৰছ টিভিৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক না বলে তুম না মেনে কুচ কাহা(২০১২–২০১৪)ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনত প্ৰৱেশ কৰিছিল। বদ্ৰীনাথ কী দুলহনিয়া (২০১৭) ছবিৰ অভিনয়েৰে তেওঁ ছবি অভিনয়ৰ অভিষেক ঘটায়।

সিঙে মল্লী ৰাভা(২০১৭) ছবিৰে তেলুগু চলচ্চিত্ৰত প্ৰৱেশ কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নৱাগতাৰ SIIMA বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ তেলুগু ছবি দেৱদাস (২০১৮), কানাড়া ছবি পাইলৱান (২০১৯) আৰু হিন্দী ছবি ৰাণৱে ৩৪(২০২২)ৰ জৰিয়তে সফলতা লাভ কৰে। ৰংবাজ: দাৰ কি ৰাজনীতি আৰু মিট কিউট(দুয়োখনেই ২০২২)কে ধৰি ৱেব ছিৰিজৰ অংশ হৈ আহিছে।

সিং ভাৰতীয় টেলি বঁটা লাভ কৰা ব্যক্তি। অভিনয় কেৰিয়াৰৰ উপৰিও সিং ব্ৰেণ্ড আৰু প্ৰডাক্টৰ বাবে এগৰাকী চেলিব্ৰিটি প্ৰচাৰক।

ব্যক্তিগত জীৱন

আকাংক্ষা সিঙৰ জন্ম হৈছিল ১৯৯০ চনৰ ৩০ জুলাইত ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত। তেওঁৰ মাক এগৰাকী নাট্যশিল্পী। সিং শিক্ষাৰ ফালৰ পৰা এগৰাকী ফিজিঅ'থেৰাপিষ্ট।
২০১৪ চনত ৰাজস্থানত তেওঁৰ দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰেমিক কুনাল চাইন নামৰ এজন মাৰ্কেটিং বিষয়াক বিয়া কৰায়।
​

কৰ্মজীৱন

সিঙে ২০১২ চনত টেলিভিছন শ্ব’ না বলে তুম না মেইনে কুচ কাহাৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ কুনাল কৰণ কাপুৰৰ বিপৰীতে দুটা সন্তান থকা বিধৱা মেঘা ব্যাস ভাটনগৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ “মহিলাৰ নতুন মুখ’’ৰ বাবে ইণ্ডিয়ান টেলি বঁটা লাভ কৰে। দুটা ছিজনৰ পিছত ২০১৩ চনত এই অনুষ্ঠানৰ অন্ত পৰে৷

ইয়াৰ পিছত ২০১৫ চনত সসীম ধাৰাবাহিক গুলমোহৰ গ্ৰেণ্ডত অভিনয় কৰে। হোটেল উদ্যোগৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত এই অনুষ্ঠানত তেওঁ অনাহিতা, "এনি" মেহতা ফাৰ্নাণ্ডেজৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১৬ চনত আহমেদাবাদ এক্সপ্ৰেছ দলৰ বক্স ক্ৰিকেট লীগৰ অংশীদাৰো আছিল সিং। ২০১৭ চনত তেওঁ আয়ে জিন্দাগীৰ এটা খণ্ডত উকীলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
​
২০১৭ চনত হিন্দী ছবি বদ্ৰীনাথ কি দুলহনিয়াৰ জৰিয়তে সিঙে প্ৰথমবাৰৰ বাবে চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। একে বছৰতে মল্লী ৰাভাৰ চৰিত্ৰত সুমন্তৰ বিপৰীতে তেলেগু ছবিত অভিনয় কৰিছিল। ই মিশ্ৰিতৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ তেলেগু ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নৱাগতাৰ SIIMA বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়৷

২০১৮ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন তেলুগু ছবি দেৱদাস (২০১৮)ত অভিনেতা নাগাৰ্জুনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ই ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল আৰু ব্যৱসায়িকভাৱে সফলতা লাভ কৰিছিল। সেই বছৰতে তেওঁ দুখন চুটি ছবি মেথি কে লাডু আৰু কাইদত অভিনয় কৰে।

​সিঙে ২০১৯ চনত অভিনেতা সুদীপৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি পাইলৱান ছবিখনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ কানাড়া চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ৫টা ভাষাত মুক্তি পোৱা এই ছবিখনে বক্স অফিচত মোটামুটি হিট আছিল।
২০২১ চনত তেলেগু ৱেব ধাৰাবাহিক পৰমপাৰা (২০২১ টিভি ধাৰাবাহিক)ৰ জৰিয়তে ৱেবত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০২২ চনত সিঙে তামিল-তেলুগু দ্বিভাষিক ছবি, ক্লেপত আধি পিনিচেট্টীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ইয়াক SonyLIVৰ প্লেটফৰ্মত মুকলি কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ তামিল ছবি বীৰাপাণ্ডিয়াপুৰমত অভিনয় কৰি নেতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে।ইয়াৰ পিছত তেওঁ দ্বিতীয়খন হিন্দী ছবি ৰাণৱে ৩৪ত অজয় দেৱগনৰ পত্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনে সৰ্শকৰ পৰা কিছু মিশ্ৰিত, কিছু ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল।
​

তথ্য সূ্ত্ৰ

​

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্বেৰন বাৰ্কাৰ

শ্বেৰন বাৰ্কাৰ (; ২৯ জুলাই, ১৯৪৯ – ১৮ নৱেম্বৰ, ২০২৩) তৃতীয় শ্ৰেণীত তেওঁ ৰুথ লকহাৰ্টৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰে, যাৰ সৈতে তেওঁ মেবেল চাইন ৱাডছৱৰ্থ মহিলা স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। বাৰ্কাৰ পেন'বস্কট ভেলী আমেৰিকান এছ'চিয়েচন অৱ ইউনিভাৰ্চিটি ৱমেন, মেইন ৱমেনছ ফাণ্ড, ইষ্টাৰ্ন ৰিজিঅ'নেল কমিছন ফৰ ৱমেন, গুড চেমাৰিটান এজেন্সী, বেংগ'ৰ কিউৰেছ প্ৰজেক্ট, বেংগ'ৰ ৰেপ ক্ৰাইছিছ চেণ্টাৰ, ৱমেনছ বিজনেছ ডেভেলপমেণ্ট কৰ্প'ৰেশ্যন, কোমেন ফাউণ্ডেশ্যন আৰু মেইন জবছ কাউন্সিলকে ধৰি বহুতো ৰাজ্যিক অ-লাভজনক ব'ৰ্ড আৰু কমিটিৰ সদস্য আছিল। তেওঁ নেচনেল এবৰ্চন ৰাইটছ একচন লীগৰ মেইন অধ্যায় স্থাপন কৰে।.

বাৰ্কাৰ আৰু তেওঁৰ জীৱন সংগী জন এছ হ'ইটৰ দুজন পুত্ৰ সন্তান আছিল।

২০২৩ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত বাৰ্কাৰৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
জিন্দেগী (শ্ৰব্য এলবাম)

জিন্দেগী হ'ল ২০০৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা জুবিন গাৰ্গৰ এখন এলবাম। এলবামটোত জুবিন গাৰ্গৰ উপৰিও পাকিস্তানী কণ্ঠশিল্পী ছফাকত আমানত আলী খান আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ গায়িকা কে. এছ. চিত্ৰাই কণ্ঠ নিগৰাইছে।

গীতসমূহৰ তালিকা

গীত
কণ্ঠশিল্পী
দৈৰ্ঘ্য
কথা
জিয়া লাগে না
জুবিন গাৰ্গ
৪:৩৮
সুনিল ভাটিয়া
জিয়া ৰে জিয়া ৰে
৫:২৪
সুনিল ভাটিয়া
নজাৰে কৰম হো
৪:১৭
সুনিল ভাটিয়া
পল পল বেকল
চিত্ৰা
৪:০৯
সুনিল ভাটিয়া
শাম ধল জায়ে
চিত্ৰা
৫:০৪
ৰবি বাছনেট
টু হি টু হ্যে
ছফাকত আমানত আলী খান
৪:৫৫
ৰবি বাছনেট
উড়তে পৰিণ্ডো কে
জুবিন গাৰ্গ

৪:২০
ৰবি বাছনেট
জিন্দেগী কহী গুম হ্যে
জুবিন গাৰ্গ

৩:৪৩
ছাবিৰ আহমেদ
জিন্দেগী কহী গুম হ্যে (ৰিমিক্স)
জুবিন গাৰ্গ

৫:০১
ছাবিৰ আহমেদ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জুবিন গাৰ্গৰ এলবাম
শান্তিপুৰী শাৰী

শান্তিপুৰী শাৰী পশ্চিম বংগৰ পৰম্পৰাগত হাতেৰে বোৱা কপাহী শাৰী। পশ্চিম বংগৰ নদিয়া জিলাৰ শান্তিপুৰ চহৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত ইয়াৰ উৎপাদন হয়। শান্তিপুৰী হস্ততাঁত শাৰী (বা কাপোৰ) চানেকীৰ অভিনৱত্ব, অতিৰিক্ত বাণিসূতাৰ সৈতে হাতেৰে কাটিব পৰা পদ্ধতি, বিভিন্ন ৰঙৰ আৰ্হি আৰু কাপোৰৰ মিহি মোলায়েম গুণৰ বাবে বিখ্যাত। মিহি শান্তিপুৰী শাৰী সমগ্ৰ বিশ্বতে উচ্চ চাহিদাযুক্ত সামগ্ৰী। শান্তিপুৰী শাৰীয়ে ২০০৯ চনত ভৌগোলিক সূচকৰ টেগ পাইছিল।

ইতিহাস

পোন্ধৰ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বংগৰ গৌড়ৰ ৰজা গণেশৰ ৰাজত্বকালত শান্তিপুৰত তাঁতীসকলে প্ৰথমে বসতি স্থাপন কৰিছিল। শান্তিপুৰী শাৰীৰ ইতিহাস আৰম্ভ হয় ১৪০৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা। তথ্য অনুসৰি গৌড় ৰজা গণেশ দানু সাধনদেৱৰ ৰাজত্বকালত ১৪০৯ খ্ৰীষ্টাব্দত শান্তিপুৰত প্ৰথম শাৰী বোৱা হৈছিল। শান্তিপুৰৰ বয়ন পৰম্পৰা শ্ৰী অদ্বৈত আচাৰ্যৰ (১৪৬০–১৫৫৮) জীৱনীমূলক পাণ্ডুলিপিত অদ্বৈত্ মংগল নামেৰে লিপিবদ্ধ হৈছে।[5] নদিয়া ৰাজ ৰুদ্ৰ ৰায়ৰ দিনত (১৬৮৩–৯৪) আৰু মোগল শাসনৰ সময়ত শান্তিপুৰৰ হস্ততাঁত বয়ন পৰম্পৰাগত উদ্যোগ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। নদিয়াৰ ৰজা ৰুদ্ৰ ৰায়ৰ (১৬৮৩–৯৪) ৰাজত্বকালত শিপিনীসকলৰ এই কামে যথেষ্ট প্ৰশংসা আৰু খ্যাতি লাভ কৰিছিল। সেই সময়ত আৰব, গ্ৰীচ, তুৰস্ক, ইৰাণ আৰু আফগানিস্তানলৈ শাৰী ৰপ্তানি কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত এই উদ্যোগটো ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আহিছিল। মূলতঃ শাৰী আৰু ধুতি বোৱা হৈছিল যদিও শান্তিপুৰৰ বিশেষত্ব আছিল শাৰী তৈয়াৰত। শান্তিপুৰৰ শিপিনী আৰু শাৰী ইমানেই বিখ্যাত আছিল যে তেওঁলোকে বঙালী লোকসাহিত্যতো স্থান পাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ভৌগলিক সূচক
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
ডেইঅ′পিয়া (শ্ৰুতিকথা)

ডেইঅ′পিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Δηϊοπεία, ইংৰাজী: Deiopea) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

ডেইঅ′পিয়া গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত ডেইঅ′পিয়াও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি