ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভায়োলেট আলভা

ভায়োলেট হৰি আলভা (; ২৪ এপ্ৰিল ১৯০৮ – ২০ নৱেম্বৰ ১৯৬৯)এগৰাকী ভাৰতীয় অধিবক্তা, সাংবাদিক, ৰাজনীতিবিদ, ৰাজ্যসভাৰ উপ-সভাপতি আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (INC)ৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা অধিবক্তা আৰু ৰাজ্যসভাৰ সভাপতিত্ব কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা অধিবক্তা আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯০৮ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত আহমেদাবাদত ভায়োলেট হৰি আলভাৰ জন্ম হৈছিল। নটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ অষ্টম আছিল। ভায়োলেটৰ পিতৃ ৰেভাৰেণ্ড লক্ষ্মণ হৰি চাৰ্চ অৱ ইংলেণ্ডৰ ভাৰতীয় পেষ্টৰ আছিল। ষোল্ল বছৰ বয়সত পিতৃ-মাতৃ দুয়োকে হেৰুওৱাৰ ফলত ডাঙৰ ভাই-ভনীসকলে তেওঁক বম্বেৰ ক্লেয়াৰ ৰোড কনভেণ্টত মেট্ৰিক পৰীক্ষা নিদিয়ালৈকে শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। বম্বেৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজ আৰু চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে বম্বেৰ ভাৰতীয় মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপিকা আছিল।

কৰ্মজীৱন

১৯৪৪ চনত তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা অধিবক্তা হিচাপে বিবেচিত হয়, যি উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ সন্মুখত যুক্তি আগবঢ়াইছিল। ১৯৪৪ চনত আলভাই দ্য বেগম নামৰ মহিলা আলোচনী এখনো আৰম্ভ কৰে, যাৰ নাম পিছলৈ ইণ্ডিয়ান ৱমেন নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয়। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈকে তেওঁ বম্বে পৌৰ নিগমৰ উপ-সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৪৭ চনত আলভাই মুম্বাইত সন্মানীয় দণ্ডাধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল; আৰু ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৫৪ চনলৈকে তেওঁ কিশোৰ আদালতৰ সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়ং ৱমেন’ছ খ্ৰীষ্টান এছ’চিয়েশ্যন, বিজনেছ এণ্ড প্ৰফেচনেল ৱমেন’ছ এছ’চিয়েশ্যন আৰু ইণ্টাৰনেশ্যনেল ফেডাৰেচন অৱ ৱমেন ল’য়াৰ্ছৰ দৰে অসংখ্য সামাজিক সংস্থাৰ সৈতে তেওঁ সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল। ১৯৫২ চনত সৰ্বভাৰতীয় বাতৰি কাকত সম্পাদক সন্মিলনৰ স্থায়ী সমিতিলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

১৯৫২ চনত আলভাই ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়; য’ত পৰিয়াল পৰিকল্পনা, গৱেষণাৰ আওতাত থকা জীৱ-জন্তুৰ অধিকাৰ আৰু প্ৰতিৰক্ষা কৌশল বিশেষকৈ নৌসেনা খণ্ডত তেওঁ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়ায়। বিদেশী পুঁজিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ সময়ত চৰকাৰক সাৱধান হ'বলৈ তেওঁ সকীয়াই দিয়ে আৰু ভাষিক ৰাষ্ট্ৰসমূহক সমৰ্থন কৰে।১৯৫৭ চনত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ পিছত তেওঁ গৃহ পৰিক্ৰমা বিভাগৰ উপ-ৰাজ্য মন্ত্ৰী হয়।

১৯৬২ চনত আলভা ৰাজ্যসভাৰ উপ-অধ্যক্ষ হয়, যাৰ ফলত ৰাজ্যসভাৰ ইতিহাসত ৰাজ্যসভাৰ সভাপতিত্ব কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ৰাজ্যসভাত একেৰাহে দুটা কাৰ্যকাল তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৬২ চনৰ ১৯ ​​এপ্ৰিলৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰথম কাৰ্যকাল আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৬৬ চনৰ ২ এপ্ৰিললৈকে এই কাৰ্যকাল চলি থাকে। ১৯৬৬ চনৰ ৭ এপ্ৰিলত উপ-সভাপতিৰ পদত নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ দ্বিতীয় কাৰ্যকাল আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৬৯ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰলৈকে তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত হয়।[

১৯৬৯ চনত ইন্দিৰা গান্ধীয়ে ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে তেওঁক সমৰ্থন কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত আলভাই পদত্যাগ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৩৭ চনত ভায়োলেট হাৰীয়ে সাংবাদিক, অধিবক্তা আৰু পিছলৈ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সংসদ সদস্য হোৱা জোয়াচিম আলভাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
ৰাসায়নিক মৌল

ৰাসায়নিক মৌল বা মৌল হৈছে এক প্ৰকাৰৰ পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত ৰসায়ন, যিটো কোনো পদাৰ্থৰ সবাতোকৈ মৌলিক অংশ‌ যাক সাধাৰণতে কোনো ৰাসায়নিক বা ভৌতিক বিক্ৰীয়াৰে তাতোকৈ সৰলীকৃত পদাৰ্থলৈ ৰূপান্তৰণ ঘটাব নোৱাৰি। ইহঁতৰ পৰমাণু কেন্দ্ৰত সম সংখ্যক প্ৰট'ন (একে আণৱিক সংখ্যা Z) থাকে। বৰ্তমানলৈকে ১১৮টা মৌল চিনাক্তকৰণ কৰা হৈছে, ইয়াৰে ৯৪টা প্ৰাকৃতিকভাৱে পোৱা যায় আৰু বাকী ২৪টা সংশ্লেষিত মৌল। প্ৰায় ৮০টা মৌলৰ কমেও এটাকৈ সুস্থিৰ আইছ'টপ আৰু ৩৮ টাৰ তেজস্ক্ৰিয় আইছ'টপ আছে।

বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো পদাৰ্থৰ প্ৰায় ১৫% মৌলৰ দ্বাৰা গঠিত: বাকীখিনি ডাৰ্ক মেটাৰ নামৰ ৰাসায়নিক মৌল নহয় কিন্তু এক অজ্ঞাত সংযুতিৰ দ্বাৰা গঠিত।
ব্ৰহ্মাণ্ডত সৰ্বাধিক উপলব্ধ মৌলবোৰ হৈছে মহানাদৰ সময়তেই গঠন হোৱা, আটাইতকৈ পাতল হাইড্ৰ'জেন আৰু হিলিয়াম। পৰৱৰ্তী তিনিটা মৌল (লিথিয়াম, বেৰিলিয়াম আৰু ব'ৰণ) মহাজাগতিক ৰশ্মিৰ বিচ্ছুৰণৰ দ্বাৰা গঠিত হৈছিল। ছয়ৰ পৰা ছাবিশলৈকে প্ৰ'টনবোৰ তৰাত সৃষ্টি হৈছিল আৰু হৈ আছে। পৃথিৱীত অক্সিজেন, ছিলিকণ, আৰু আইৰণৰ পাচুৰ্যতাই ইয়াকে প্ৰতিফলিত কৰে। ছাবিশতকৈ সৰহ প্ৰ'টনৰ মৌলবোৰ ছুপাৰন'ভা বিস্ফোৰণত গঠন হয় আৰু মহাকাশলৈ বিচ্ছুৰিত হয়।

ভিন্ন মৌলবোৰ ৰাসায়নিক বন্ধনৰ দ্বাৰা লগলাগি যৌগ গঠন কৰে। বিশুদ্ধ খনিজৰ দৰে খুব কম সংখ্যক মৌলহে এককভাৱে পোৱা যায়। এনে কিছুমান সাধাৰণ "স্থানিক মৌল" হৈছে কপাৰ, ৰূপ, সোণ, কাৰ্বন (যেনে, কয়লা, গ্ৰেফাইট বা হীৰা) আৰু ছালফাৰ। সম্ভ্ৰান্ত গেছ আৰু সম্ভ্ৰান্ত‌ ধাতুৰ দৰে কিছুমান নিষ্ক্ৰিয় মৌলৰ বাদে, প্ৰায় সকলো মৌলকে পৃথিৱীত যৌগ হিচাপে পোৱা যায়। আনহাতে প্ৰায় ৩২ বিধ মৌলক এককভাৱে পোৱা যায়, ইয়াৰে বেচিভাগেই মিশ্ৰ অৱস্থাত থাকে, যেনে, বায়ুত নাইট্ৰ'জেন, অক্সিজেন, আৰ্গন আদি মিহলি হৈ থাকে আৰু স্থানিক কঠিন মৌলবোৰক সংকৰ ধাতু যেনে- লো আৰু নিকেল, হিচাপে পোৱা যায়।

প্ৰাৰম্ভিক মানৱ সম্প্ৰদায়ৰ আৰম্ভণিৰ পৰায়ে কাৰ্বন, ছালফাৰ, কপাৰ, সোণ আদিৰ দৰে স্থানীয় মৌলবোৰৰ আৱিষ্কাৰ আৰু ব্যৱহাৰৰ প্ৰচলন আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত সভ্য মানৱে আকৰিকৰ পৰা কপাৰ, টিন, সীহ, লো আদি ধাতু আহৰণ কৰিবলৈ শিকিছিল।

ৰাসায়নিক মৌলৰ ধৰ্মবোৰ পৰ্যাবৃত্ত তালিকাত সংক্ষিপ্তকৰণ কৰা হৈছে। ইয়াত মৌলবোৰৰ পৰমানু সংখ্যা অনুহৰি শাৰীবদ্ধ (পৰ্যায়) কৰা হৈছে আনহাতে স্তম্ভ (বৰ্গ) বোৰত মৌলৰ ভৌতিক আৰু ৰাসায়নিক ধৰ্ম অনুহৰি সজ্জিত কৰা হৈছে।

আৰু চাওক

ৰাসায়নিক মৌলৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:ৰাসায়নিক মৌল
বসুন্ধৰা তেৱাৰী ব্ৰুটা

বসুন্ধৰা তেৱাৰী ব্ৰুটা (জন্ম ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী যিয়ে এগৰাকী নাৰীৰ ধাৰণা আৰু নাৰী শৰীৰৰ মানসিক-ৰাজনৈতিক অস্তিত্বৰ ওপৰত ভিত্তি পৰম্পৰাগত প্ৰাকৃতিক দৃশ্য, সুন্দৰ অৰ্থৰ সৈতে স্থিৰ জীৱন অংকণ কৰে। ১৯৮২-৮৪ চনৰ ভিতৰত ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগে প্ৰদান কৰা সাংস্কৃতিক বৃত্তিৰ কাম কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৫৫ চনত কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেৱাৰীয়ে পোন্ধৰ বছৰ বয়সত নতুন দিল্লীলৈ গুচি যায়।
ব্যক্তিগত পেলেট, গোট প্ৰদৰ্শনী, মাৰ্চ ২০১৯
মহিলাৰ কথা/শিশুৰ গীত, জানুৱাৰী ২০০৭

বঁটা

তেৱাৰীয়ে প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিয়নালে আলজিয়াৰ্ছত ৰূপৰ পদক, সাংস্কৃতিক বঁটা, অল ইণ্ডিয়া ফাইন আৰ্টছ এণ্ড ক্ৰাফ্টছ ছ'চাইটিত বাৰ্ষিক বঁটা, সাহিত্য কলা পৰিষদ আৰু বি চি সন্যাল বঁটাকে ধৰি একাধিক বঁটা লাভ কৰিছে।

অভ্যৰ্থনা

বিজনেছ ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ নৱনীত মেণ্ডিৰাটাই তেওঁৰ কামৰ বিষয়ে মন্তব্য কৰিছিল, "তেৱাৰী এনে কেইজনমান শিল্পীৰ ভিতৰত অন্যতম যিয়ে ৰূপক চিত্ৰকলাৰ সম্ভাৱনা, বিশেষকৈ নাৰী শৰীৰৰ মানসিক-ৰাজনৈতিক অস্তিত্বৰ সন্ধান কৰিবলৈ ভাল পায়। তেওঁৰ কামক যিটোৱে আঁতৰাই ৰাখিছে সেয়া হৈছে নাৰী সবলীকৰণৰ অন্তৰ্নিহিত নাৰীবাদ।"

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৯৫ চনত তেৱাৰীয়ে ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী ৰামেশ্বৰ ব্ৰুটাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু নতুন দিল্লীত থাকে আৰু কাম কৰে।

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
কিলোমিটাৰ ৩১

কিলোমিটাৰ ৩১ (ইংৰাজী: Kilómetro 31 বা km 31) হ’ল ২০০৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন মেক্সিকান অতিপ্ৰাকৃতিক ভৌতিক চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ কাহিনী ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে ৰিগোবেৰ্টো কাষ্টানেডাই। ছবিখন ক্ৰাইং উইমেনৰ কিংবদন্তি (La Llorona) আৰু ঘাইপথৰ ভূতৰ লোককথাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত।

কাহিনীভাগ

মেক্সিকো চিটীৰ ওচৰৰ এখন গ্ৰাম্য অৰণ্যৰ পথত সংঘটিত এক ভয়ংকৰ গাড়ী দুৰ্ঘটনাৰ পিছত আগাটা কোমা বা অচেতন অৱস্থালৈ গুচি যায়। ইয়াৰ পিছতে তাইৰ যমজ ভগ্নী কেটালিনাই নিজৰ ভগ্নীয়ে ভোগ কৰি থকা যন্ত্ৰণা আৰু সন্ত্ৰাস অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কেটালিনাই ৩১ নং কিলোমিটাৰ চিহ্নৰ ওচৰত হোৱা তাইৰ ভগ্নীৰ দুৰ্ঘটনাৰ ৰহস্য সমাধান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু এটা স্থানীয় লোককথা আৱিষ্কাৰ কৰে। সেই কিংবদন্তি অনুসৰি একাংশ দুষ্ট আত্মাই সেই পথত ঘূৰি ফুৰে আৰু যাত্ৰীসকলক চিকাৰ কৰে। এলানি আতংকজনক ঘটনাৰ পিছত কেটালিনাই উপলব্ধি কৰে যে তেওঁলোকৰ মাজৰ সম্পৰ্ক অধিক শক্তিশালী হৈ উঠিছে আৰু তাইৰ ভগ্নীয়ে অচেতন অৱস্থাৰ পৰাই সহায় বিচাৰি চিঞৰিছে। তাইৰ স্পেনিছ প্ৰেমিক নুচো, আগাটাৰ প্ৰেমিক ওমৰ আৰু স্থানীয় ডিটেক্টিভ মাৰ্টিন উগালডেৰ সহায়ত তাই আৱিষ্কাৰ কৰে যে আগাটা জীৱন আৰু মৃত্যুৰ মাজত আবদ্ধ হৈ পৰিছে, যিটো বাস্তৱ আৰু দুষ্ট আত্মা তথা প্ৰাচীন কিংবদন্তিৰ এক ভয়ংকৰ পাতালপুৰীৰ মাজৰ এক অৱস্থা।

আদৰণি

চলচ্চিত্ৰখন ২ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি দিয়া হৈছিল আৰু সেই সপ্তাহটোত মেক্সিকান বক্স অফিচত শীৰ্ষস্থানত আছিল।

২০০৭ চনৰ ৬ নৱেম্বৰত লিচেষ্টাৰ স্কোৱেৰৰ এম্পায়াৰ চিনেমা হলত প্ৰিমিয়াৰ হোৱাৰ পিছত ২০০৭ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰত ইংৰাজী উপ-শীৰ্ষকৰ সৈতে যুক্তৰাজ্যৰ নিৰ্বাচিত চিত্ৰগৃহত ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়।

পৰৱৰ্তী খণ্ড

KM 31-2: Sin Retorno ২০১৬ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত মুক্তি পাইছিল। ইয়াত পুনৰ কাৰ্লোছ আৰাগন আৰু ইলিয়ানা ফক্সৰ অভিনয় দেখিবলৈ পোৱা যায় আৰু ইয়াৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনা পুনৰ ৰিগোবেৰ্টো কাষ্টানেডাই কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:২০০৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌতিক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:মেক্সিকো
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন বৰদলনি

শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন বৰদলনি
বৰদলনি নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১ কি:মি: দূৰত্বৰ পদুমণি গাঁৱত কেইজনমান বিদ্যানুৰাগীৰ সহযোগত ০১ জানুৱাৰী ১৯৯৯ চনত
স্থাপিত হৈছিল। এই বিদ্যালয়খন অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ ৰ অধীনস্থ। বিদ্যাল়য়খন বিদ্যা ভাৰতী ৰ সংবদ্ধ শিশু শিক্ষা সমিতি,অসম ৰ অন্তৰ্গত আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰধান শিক্ষকৰ নাম জিতেন
দত্ত। বিদ্যালয়খনত বৰ্তমান ২১ গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে সেৱা আগবঢ়াই আছে। বৰ্তমান
বিদ্যালয়খনত প্ৰাক-প্ৰাথমিকৰ (অংকুৰ শ্ৰেণী) ৰ পৰা
দশম শ্ৰেণীলৈকে প্ৰায় ৪৩৮ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে।

ইতিহাস

১৯৯৯ চনত বৰদলনি অঞ্চলৰ কেইগৰাকী মান
সমাজ সচেতকৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বিদ্যাল়য় প্ৰতিষ্ঠাৰ
পাৰম্ভিক কাৰ্যাৱলী আৰম্ভ হয়।

শিক্ষা ব্যৱস্থা

যোৱা ২৫টা বছৰে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত ১০০% (শতাংশ) উত্তীৰ্ণ হাৰেৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সমূহ উত্তীৰ্ণ হোৱা
দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰী

বৰ্তমান বিদ্যালয় খনত প্ৰায় ৪৩৮ গৰাকী ছাত্ৰ ছাত্ৰী আছে।

আন্ত:গাঁথনি

বিদ্যালয় খনত বৰ্তমানলৈকে তিনিটা অসম আৰ্হিৰ
দীঘলীয়া ঘৰ আছে আৰু লগতে এটা আৰ চি চি ঘৰ আছে। তাৰ লগতে ১৭টা শ্ৰেণীকোঠা
আৰু এটা শিক্ষকৰ বাবে উপযুক্ত কোঠা আছে।

বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰকাশিত আলোচনী

বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে প্ৰতিষ্ঠাকালৰে পৰা
শিশু শিক্ষা সমিতি, অসম ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত
আলোচনী- ভাৰতী ত লেখা প্ৰকাশ কৰি আহিছে।
তাৰ উপৰিও ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ নিজা উদ্যোগত
বিদ্যালয় খনত ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষত কৌমুদী
নামে এখন আলোচনী প্ৰকাশিত হয়।

সা-সুবিধা

ৰূপালী জয়ন্তীৰ ক্ষণতে প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে
পুঁজিৰ ব্যবস্থা কৰি বিদ্যালয় খনলৈ এটি কম্পিউটাৰ কোঠা আৰু কেইবাটাও উন্নত মানৰ কম্পিউটাৰ আগবঢ়াই।

যোগ-ব্যায়াম, সংগীত, নৈতিকতা, আধ্যাত্মিকতা ইত্যাদি বিষয় সমূহো ইয়াত শিকোৱা হয়।

ৰূপালী জয়ন্তী উদযাপন

২০২৪ বৰ্ষৰ ১, ২, ৩ ডিচেম্বৰৰ কাৰ্যসূচীৰে ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষৰ আৰম্ভণি অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

১.দত্ত জিতেন (প্ৰ:আ) শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন বৰদলনি

২. বৰুৱা বিপুল (সম্পা)--- স্মৃতি গ্ৰন্থ ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষ ২০২৪ শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন বৰদলনি
নটুৱা নাচ

সত্ৰীয়া নৃত্যধাৰাৰ এপদ আকৰ্ষণীয় নাচ হ'ল- নটুৱা নাচ। গুৰু দুজনা আৱিৰ্ভাৱৰ পূৰ্বৰেপৰা উজনি-নামনিৰ সত্ৰবোৰত দেৱদাসী নৃত্যৰ পয়োভৰ আছিল। এই নাচৰ বিভিন্ন ৰূপাংগৰ আধাৰত সত্ৰসমূহত নটুৱা নাচে এঙামুৰি দিয়ে। কোনো কোনো লোকৰ মতে এই নাচৰ সৃষ্টিত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ অৱদান ভালেখিনি। কম বয়সৰ ল'ৰাক, ছোৱালী সাজ-পাৰ পিন্ধাই সৃষ্টি কৰা এই নাচৰ সৈতে দেৱদাসী নৃত্যৰ ভালেখিনি সাদৃশ্য ধৰা পৰে। যেনে-

দুয়োটা নাচতে বগা সাজ ব্যৱহাৰ হয়;
দেৱদাসীৰ বুকুত মেঠনি আৰু নটুৱা থাকে কঁকালত টঙালি;
দেৱদাসীৰ মুখমণ্ডল ওৰণিৰে ঢাক খোৱা, নটুৱাই মূৰত মাৰে এক বিশেষ ধৰণৰ পাগুৰী;
তাণ্ডৱৰ বাজনাৰে উভয় নৃত্যৰে আৰম্ভণি আৰু পৰিসমাপ্তি;
দুয়োটা নাচতে অযুগ্ম সংখ্যাৰ শিল্পীয়ে ভাগ লয়।

এই নাচৰ ভাগ তিনিটা- ঘাট, গীতৰ নাচ আৰু মেলা নাচ। এই বিভাগবোৰে সত্ৰভেদে বেলেগ নাম লৈছে। নামনিৰ সত্ৰবোৰত এই নাচ নাই। উজনিৰ দক্ষিণ পাট, আউনীআটী, গড়মূৰ, বেঙেনাআটী প্ৰভৃতি সত্ৰত এই নাচ অদ্যাপি বৰ্তমান।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
শশীকলা

শশীকলা চাইগল (বিবাহৰ পূৰ্বে: জাৱালকৰ; ; ৪ আগষ্ট ১৯৩২-৪ এপ্ৰিল ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনৰ অভিনেত্ৰী আছিল, যাক বেছিকৈ প্ৰথম নামটোৰে জনা যায়।১৯৪০ৰ দশকৰ পৰা শতাধিক বলিউডী চলচ্চিত্ৰত তেওঁ সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শশীকলা মাক-দেউতাকৰ ছয়টা সন্তানৰ অন্যতম আছিল। তেওঁৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চোলাপুৰত এটা হিন্দু মাৰাঠীভাষী পৰিয়ালত জন্ম হয়। শশীকলা যেতিয়া এজনী কিশোৰী, তেতিয়াই তেওঁৰ দেউতাক দেৱলীয়া হৈ চোলাপুৰৰ পৰা পৰিয়াল সহ বোম্বেলৈ (বৰ্তমানৰ মুম্বাই) গুছি আহিছিল। আশা কৰা হৈছিল, নাচে-গান পাকৈত আৰু দেখাত শুৱনী শশীকলাই মুম্বাইৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত মূৰ গুজিব পাৰিব।শশীকলাই এটা ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা আন এটা ষ্টুডিঅ’লৈ কামৰ সন্ধানত ঘূৰি ফুৰিছিল। শুভাকাংক্ষী বন্ধুৰ সহযোগত ঘৰখন কোনোমতে চলি আছিল। ৰূপালী পৰ্দাৰ সম্ৰাজ্ঞী নুৰ জাহানক লগ নোপোৱালৈকে শশীকলাই টুকটাককৈ উপাৰ্জন কৰি আছিল। নুৰ জাহানৰ স্বামী চৌকত হুছেইন ৰিজৱিয়ে জীন্নত (১৯৫৫) নামেৰে ছবি এখন নিৰ্মাণ কৰি আছিল। তাত শশীকলাই এটা কাৱালীৰ দৃশ্যত অভিনয় সুযোগ পায়। তেওঁ সংগ্ৰাম চলাই যায় আৰু পি.এন. আৰোৰা, অমিয় চক্ৰৱৰ্তী আৰু দুজনমান অন্য প্ৰযোজকৰ ছবিত সৰু-সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। বয়স বিছ বছৰ পাৰ হৈ য়োৱাক পিছত তেওঁ কুন্দনলান চাইলগৰ সম্পৰ্কীয় ওম প্ৰকাশ চাইগলক লগ পায় আৰু দুয়ো বিবাহ বন্ধনত আবদ্ধ হয়।যুগ্মজীৱনৰ স্বাক্ষৰ স্বৰূপে তেওঁলোকৰ দুজনী ছোৱালী জন্মে।

কৰ্মজীৱন

শশীকলাই ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বে পি.এন. আৰোৰা, অমিয় চক্ৰৱৰ্তী আৰু অন্যান্য চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলৰ সৈতে মাহিলী ৪০০ টকা দৰমহাত কাম কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ অশোক কুমাৰ আৰু কৰণ দেৱানৰ বিপৰীতে নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫৩ চনত তেওঁ ভি শান্তাৰামৰ তিন বাট্টি চাৰ ৰাষ্টাত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। তেওঁ শাম্মী কাপুৰৰ সৈতে ডাকুত (১৯৫৫) কাম কৰিছিল। ১৯৫৯ চনত সুজাতাত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পায়।

১৯৬২ চনত তেওঁ তাৰাচান্দ বৰজাত্যৰ আৰতিত মীনা কুমাৰী, অশোক কুমাৰ আৰু প্ৰদীপ কুমাৰৰ সৈতে খলনায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখন চুপাৰহিট হয় আৰু তেওঁ এই কামৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। এই ছবিখনৰ সফলতাৰ পিছত, তেওঁ অধিক ছবিৰ বাবে প্ৰস্তাৱ লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী বছৰত তেওঁ গুমৰাহৰ (১৯৬৩)বাবে একেৰাহে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ আয়ী মিলন কি বেলা (১৯৬৪),হিমালয় কি গোড মেঁ (১৯৬৫), ফুল ঔৰ পত্থৰ, অনুপমা (১৯৬৬), আৰু নীল কমলত (১৯৬৮) অভিনয় কৰি আৰু পাঁচখন চলচ্চিত্ৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পায়।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৬৩: আৰতি ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
১৯৬৪: গুমৰাহ ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
২০০৭: পদ্মশ্ৰী বঁটা।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ৱান্‌চো নগা

ৱান্‌চোসকল অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লংদিং জিলাৰ পাটকাই পাহাৰত বাস কৰা এটা নগা খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী। সাংস্কৃতিকভাৱে তেওঁলোক নগা আৰু তেওঁলোক অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নক্টে আৰু নগালেণ্ডৰ কন্যাকৰ সৈতে জাতিগতভাৱে সম্পৰ্কিত। কন্যাকসকল নাগালেণ্ডৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জনজাতি। ৱানচোৰ ইতিহাস বেছিভাগেই বৰ্তমানৰ নাগালেণ্ডৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে। আজিও অৰুণাচলৰ ৱানচোসকল আৰু নাগালেণ্ডৰ মন জিলাৰ কন্যাকসকলে বসবাস কৰা একে নামৰ গাঁও আছে। উদাহৰণ- লংকেই নামৰ গাঁওখন অৰুণাচল আৰু নাগালেণ্ড উভয়তে পোৱা যায়।নগা ভাষাৰ অন্তৰ্গত ৱান্‌চো ভাষা তিব্বত-বৰ্মী পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত

ধৰ্ম

আন নগাসকলৰ বিপৰীতে ৱান্‌চোসকলে এতিয়াও নক্টে আৰু কন্যাকৰ সৰু গোটৰ সৈতে মিলি এতিয়াও এনিমিজমত (জীৱবাদ বা Animism) বিশ্বাস বজাই ৰাখিছে। এই এনিমিষ্ট ৱান্চোসকলে ৰং আৰু বাউৰাং নামৰ দুজন শক্তিশালী দেৱতাৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰে।

ৱান্‌চোসকলৰ বহুতেই খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত দীক্ষিত হৈছে। ইয়াৰে বহুতেই বেপ্টিষ্ট বা কেথ’লিক ধৰ্মগোষ্ঠীৰ। খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত নগাসকলৰ শত্ৰুৰ মূৰ কাটি অনা পৰম্পৰাৰ প্ৰতি থকা দৃষ্টিভংগীৰ আমূল পৰিবৰ্তন ঘটিছিল। কিন্তু ইয়াৰ ফলত আদিম ধৰ্মৰ সৈতে থকা শক্তিশালী সম্পৰ্কৰ লগতে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত সংস্কৃতিৰো বহুক্ষেত্ৰত অৱনতি ঘটিছে।

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ৱান্‌চোৰ মাত্ৰ ১০% হিন্দু আৰু আন ১৬% এনিমিষ্ট। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ২.৫৫% হিন্দু আৰু ০.৫৫% এনিমিষ্ট।

সংস্কৃতি

ৱানচো জনগোষ্ঠীৰ মাজত টেটুৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। পৰম্পৰা অনুসৰি এজন পুৰুষে চকু আৰু ওঁঠৰ চাৰিওফালৰ বাদে মুখমণ্ডলকে ধৰি দেহৰ বাকীবোৰ অংশত টেটু কৰে। মহিলাসকলে কণ্ঠহাৰ আৰু খাৰুৰে নিজকে সজায়। লগতে কিছু পাতলীয়া টেটুও কৰে।

ৱান্‌চোসকলৰ প্ৰধান উৎসৱ হৈছে মাৰ্চৰ পৰা এপ্ৰিল মাহৰ ভিতৰত উদযাপন কৰা অ’ৰিয়া উৎসৱ আৰু প্ৰাৰ্থনা, গীত, নাচৰে সমৃদ্ধ যিটো উৎসৱ ছয়ৰ বাৰদিন ব্যাপি চলে। গাঁওবাসীয়ে শুভেচ্ছা আৰু সদিচ্ছাৰ চিন স্বৰূপে বাঁহৰ চুঙাত চাউলৰে তৈয়াৰ থলুৱা সুৰা আদান-প্ৰদান কৰে। চৰ্বিৰে ভৰা গাহৰিৰ ছালখন সন্মানৰ চিন স্বৰূপে গাঁৱৰ মুখীয়ালজনক আগবঢ়োৱা হয়। ইফালে ঝুম খেতি আৰম্ভ হয়, গাহৰি, ম’হ আৰু মেথোন বলি দিয়া হয়, আৰু প্ৰতিটো মুৰুঙত (অবিবাহিত যুৱকসকলে বাস কৰা সামুহিক গৃহ) ভোজৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে আনুষ্ঠানিক সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি গীত গায় আৰু জাংবানৰ (অ’ৰিয়া উপলক্ষে পুতি লোৱা এটা দীঘলীয়া খুটা) চাৰিওফালে নাচে। প্ৰতি বছৰে ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনটো ৱানচো অ’ৰিয়া উৎসৱ হিচাপে পালন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Ethnologue profile
Arts - Wood carving
Eine Reise durch das südliche Arunachal

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
জয়মতী (১৯৩৫ চলচ্চিত্ৰ)

জয়মতী, ১৯৩৫ চনত মুক্তি পোৱা, প্ৰথমখন অসমীয়া কথাছবি। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জয়মতী কুঁৱৰী নাটকৰ আলমত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই জয়মতী কথাছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। আইদেউ সন্দিকৈয়ে এই ছবিত মূল নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৩৩ চনত ছবিখনৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয় আৰু মুক্তি দিয়া হয় ১৯৩৫ চনত। এই ছবিৰ মূল ছুটিং ভোলাগুৰি চাহবাগিচাত জ্যোতিপ্ৰসাদে সজাই লোৱা "চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ"ত কৰা হৈছিল। ১৯৩৫ চনত "চিত্ৰলেখা মুভিটোন"ৰ বেনাৰত এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়।

সংলাপ

অভিনয়ত

আইদেউ সন্দিকৈ - সতী জয়মতী

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
বিলম্বি টেঙা

বিলম্বি টেঙা বা বিলম্বি (, বৈজ্ঞানিক নাম: Averrhoa bilimbi) Oxalidaceae পৰিয়ালৰ এবিধ ফলসম্ভৱা গছ। ই কৰ্দৈ গছৰ নিকট সম্পৰ্কীয় উদ্ভিদ।

বিৱৰণ

বিলম্বি টেঙা মালয়েছিয়া আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ স্থানীয় এবিধ সৰু গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় গছ। ইয়াৰ উচ্চতা ১৫ মিটাৰ পৰ্যন্ত হয়। গছজোপা ভালেমান শাখা-প্ৰশাখাত বিভক্ত। বিলম্বিৰ ঠানিসমূহ প্ৰায় ৩০–৬০ চে.মি. দীঘল হয়। প্ৰতিটো ঠানিত ১১-৩৭খিলা পাত থাকে। পাতসমূহ ডিম্বাকৃতিৰ পৰা দীঘলীয়া, ২–১০ চে.মি. দীঘল আৰু ১–২ চে.মি. বহল হয়। ইয়াৰ পাতসমূহৰ সৈতে পৰা আমলখিৰ পাতৰ যথেষ্ট মিল আছে। গা গছজোপা বা ডালতে ফুল ফুলে আৰু একোটা থোপাত ১৮–৬৮পাহ ফুল থাকে। ফুলবোৰ সুগন্ধি আৰু ৫টা পাহিযুক্ত ১০–৩০ মিলিমিটাৰ দীঘল হয়। ইয়াৰ ৰং হালধীয়া সেউজীয়াৰ পৰা ৰঙা বেঙুনীয়া ৰঙৰ। ফলটো উপবৃত্তাকাৰ, দীঘলীয়া আৰু ই প্ৰায় ৪ – ১০ চে.মি. দৈৰ্ঘ্যৰ। কেতিয়াবা ই ৫ কোণীয়া হয়। পকিলে পাতল সেউজীয়াৰ পৰা হালধীয়া সেউজীয়ালৈ ৰং ধৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
ভৰত মুনি

ভৰত (দেৱনাগৰী: भरत) প্ৰাচীন ভাৰতৰ এজন মুনি (ঋষি) আছিল। তেওঁক পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰভাৱশালী প্ৰদৰ্শন কলাৰ গ্ৰন্থ নাট্যশাস্ত্ৰৰ লেখক হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যিয়ে প্ৰাচীন ভাৰতীয় নৃত্য, কাব্য, নাট্যকলা, আৰু সংগীতৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে।

পৰিচয়

ভৰত মুনিৰ জীৱনকাল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ৰপৰা খ্ৰীষ্টাব্দ ২০০ৰ মাজত ধৰা হয়, যদিও অনুমান খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০ৰপৰা খ্ৰীষ্টাব্দ ৫০০ৰ মাজত ভিন্ন হয়। তেওঁৰ ঐতিহাসিক অস্তিত্বৰ বিষয়ে সুনিৰ্দিষ্ট প্ৰমাণৰ অভাৱ আছে, আৰু তেওঁৰ পৰিচয় মূলতঃ পৰম্পৰা আৰু নাট্যশাস্ত্ৰৰ লেখকত্বৰ জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠিত।

নাট্যশাস্ত্ৰ

ভৰতক কেৱল নাট্যশাস্ত্ৰ গ্ৰন্থৰ পৰম্পৰাগত লেখক হিচাপে জনা যায়। প্ৰাচীন সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহ প্ৰায়ে একেদৰে পৌৰাণিক ঋষিসকলৰ নামত গণ্য কৰা হৈছিল।

নাট্যশাস্ত্ৰ প্ৰদৰ্শন কলাৰ এখন প্ৰাচীন বিশ্বকোষীয় গ্ৰন্থ হিচাপে উল্লেখযোগ্য, যিয়ে ভাৰতত নৃত্য, সংগীত আৰু সাহিত্যিক পৰম্পৰাক প্ৰভাবিত কৰিছে। ইয়াৰ নান্দনিক "ৰস" তত্ত্বৰ বাবেও ই উল্লেখযোগ্য, যিয়ে দাবী কৰে যে প্ৰদৰ্শন কলাৰ কাঙ্ক্ষিত প্ৰভাৱ হৈছে মনোৰঞ্জন, কিন্তু এইটো প্ৰাথমিক লক্ষ্য নহয়। প্ৰাথমিক লক্ষ্য হৈছে দৰ্শকৰ ব্যক্তিক এটা সমান্তৰাল বাস্তৱত লৈ যোৱা, য’ত তেওঁ আশ্চৰ্য্যৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে, নিজৰ চেতনাৰ সাৰাংশ অনুভৱ কৰে আৰু আধ্যাত্মিক আৰু নৈতিক প্ৰশ্নৰ ওপৰত চিন্তা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

- Katz, Jonathan, 2001, "Bharata", Grove Music Online, Oxford University Press, doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.48131, ISBN 978-1-56159-263-0.
- Lidova, Natalia, 2014, Natyashastra, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-947134-8, pages 15–20.
- Mehta, Tarun, 1995, Sanskrit Play Production in Ancient India, Motilal Banarsidass, ISBN 978-81-208-1057-0, pages 25–30.
- Dace, Wallace, 1963, "The Concept of 'Rasa' in Sanskrit Dramatic Theory", Educational Theatre Journal, volume 15, issue 3, page 249, doi:10.2307/3204783.
- Pollock, Sheldon I., 2016, A Rasa Reader: Classical Indian Aesthetics, Columbia University Press, ISBN 978-0-231-17390-2, pages 47–50.
- Vatsyayan, Kapila, 2001, Bharata, the Nāṭyaśāstra, Sahitya Akademi, New Delhi, ISBN 978-81-260-1220-6, pages 45–50.
- Winternitz, Maurice, 2008 (originally 1922), History of Indian Literature, volume 3, Motilal Banarsidass, New Delhi, ISBN 978-81-208-0056-4, pages 9–11.

অধিক পঢ়ক

- Pramod, Kale, 1974, The Theatric Universe: a Study of the Natyashastra, Popular Prakashan, Mumbai, ISBN 978-81-7154-118-8, pages 8–9.
- Vatsyayan, Kapila, 2001, Bharata, the Nāṭyaśāstra, Sahitya Akademi, New Delhi, ISBN 978-81-260-1220-6.
- Winternitz, Maurice, 2008 (originally 1922), History of Indian Literature, volume 3, Motilal Banarsidass, New Delhi, ISBN 978-81-208-0056-4, pages 9–11.
চুছুমু কিটাগাৱা

চুছুমু কিটাগাৱা ( ; জন্ম: ৪ জুলাই ১৯৫১) সমন্বয় ৰসায়ন বিজ্ঞানত বিশেষজ্ঞ জাপানী ৰসায়নবিদ৷ তেওঁ জৈৱিক–অজৈৱিক সংকৰ যৌগ আৰু ছিদ্ৰযুক্ত সমন্বয় পলিমাৰৰ ৰাসায়নিক আৰু ভৌতিক ধৰ্ম, বিশেষকৈ ধাতু-জৈৱিক কাঠামোৰ ওপৰত গৱেষণা কৰে। তেওঁ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক কিয়’ট’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইনষ্টিটিউট ফৰ ইণ্টিগ্ৰেটেড চেল-মেটেৰিয়েল চাইন্সেছ (আইচিইএমএছ)ৰ বিশিষ্ট অধ্যাপক। ২০২৫ চনত ৰিচাৰ্ড ৰবছন আৰু ওমৰ এম য়াঘীৰ সৈতে ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।

জীৱন

১৯৫১ চনৰ ৪ জুলাইত কিয়’ট’ত কিটাগাৱাৰ জন্ম হৈছিল।

১‌৯৭৯ চনত কিয়’ট’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা হাইড্ৰ’কাৰ্বন ৰসায়ন বিজ্ঞানত কিটাগাৱাই পি এইচ ডি লাভ কৰে৷ তেওঁ একেটা প্ৰতিষ্ঠানতে স্নাতক অধ্যয়নো সম্পূৰ্ণ কৰে। সেই বছৰতে তেওঁ কিণ্ডাই বিশ্ববিদ্যালয়ত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ১৯৮৩ চনত প্ৰবক্তা আৰু ১৯৮৮ চনত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে।

১৯৯২ চনত তেওঁ টকিঅ' মেট্ৰ'পলিটান বিশ্ববিদ্যালয়ত অজৈৱ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ তেওঁ অধ্যাপক হয়। ২০২৪ চনত তেওঁ কিয়'ট' বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষণা প্ৰসাৰৰ কাৰ্যবাহী উপ-সভাপতি হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

তেওঁৰ বহিঃৰাজ্যত শৈক্ষিক অভিজ্ঞতাৰ ভিতৰত টেক্সাছ এ এণ্ড এম বিশ্ববিদ্যালয়ত এফ এলবাৰ্ট কটনৰ সৈতে পোষ্ট ডক্টৰেট ফেল'শ্বিপ (১৯৮৬–১৯৮৭) আৰু নিউয়ৰ্কৰ চিটি ইউনিভাৰ্চিটিত অতিথি অধ্যাপক পদ (১৯৯৬) অন্যতম। ২০১৮ চনত মিউনিখৰ কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

গৱেষণা

মাকোটো ফুজিটা (১৯৯৪) আৰু ওমৰ এম য়াঘীৰ (১৯৯৫) আৱিষ্কাৰৰ পিছত কিটাগাৱাই ১৯৯৭ চনত প্ৰমাণ কৰে যে সমন্বয় পলিমাৰ গঠনত গেছ শোষণ ধৰ্ম থাকে, যিটো কাৰ্য্যক্ষম ছিদ্ৰযুক্ত পদাৰ্থৰ বিকাশৰ বাবে এক মূল তথ্য।

তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত আছে:
১৯৯৭ চনত সৰু অণু শোষণৰ বাবে এটা ছিদ্ৰযুক্ত সমন্বয় পলিমাৰ (MOF)ৰ ওপৰত এটা বীজগত প্ৰতিবেদন।
২০০৪ চনৰ কাৰ্য্যক্ষম ছিদ্ৰযুক্ত সমন্বয় পলিমাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যালোচনা।
২০০৯ চনত "কোমল ছিদ্ৰযুক্ত স্ফটিক"ৰ পৰ্যালোচনা, যিয়ে ৰাসায়নিক বা ভৌতিক উদ্দীপনাত বৃহৎ পৰিসৰৰ গাঁথনিগত পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

২০০৩ –সৃষ্টিশীল কৰ্মৰ বাবে জাপানৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান সমাজৰ বঁটা
২০১০ – থমছন ৰিউটাৰছ ছাইটেছন লৰেটছ
২০১১ – পাৰ্পল ৰিবনৰ পদক
২০১৩ – ডে জেনেছ বঁটা
২০১৬ –জাপান একাডেমী বঁটা
২০১৬ – ফ্ৰেড বাছ'ল' পদক, নৰ্থৱেষ্টাৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়
২০১৭ – ফিউছাৰ ছলভেৰ ৰসায়ন বঁটা
২০১৭ – ফুজিহাৰা বঁটা
২০১৯ – গ্ৰা প্ৰিক্স দে লা ফণ্ডেচন দে লা মেইচন দে লা চিমি
২০১৯ – ইমানুৱেল মাৰ্ক প্ৰবক্তা
২০১৯ – জাপান একাডেমীৰ সদস্য
২০২৩ – ৰয়েল সমাজৰ সভ্য
২০২৫ – ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Dr. Susumu KITAGAWA | Japan-Taiwan Symposium (Fu Jen Catholic University)

উৎস:

শ্ৰেণী:ন’বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি