ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ডলী গুলেৰীয়া

ডলী গুলেৰীয়া (জন্ম: ১৪ এপ্ৰিল ১৯৪৯) এগৰাকী ভাৰতীয় গায়ক, মুখ্যতঃ পঞ্জাবী লোক সংগীত, শাবাদ গুৰবাণী, চুফী আৰু গজল ধাৰাৰ সংগীতত দক্ষতাৰ সৈতে পঞ্জাবীত এজন লোক গায়ক। তেওঁ অধ্যাপক যোগিন্দ্ৰ সিং আৰু কিংবদন্তী লোক গায়ক সুৰিন্দৰ কৌৰৰ কন্যা, যাক 'পঞ্জাবৰ দি নাইটিঙল' বুলি জনা যায়।

কৰ্মজীৱন

ডলী গুলেৰীয়া এগৰাকী চিকিৎসক হ'বলৈ আকাংশা কৰিছিল, এজন চিকিৎসা বিদ্যাৰ্থী হিচাপে। ১৯৭০ চনত তেওঁ সেনা বিষয়া কৰ্নল এছ.এছ. গুলেৰীয়াক বিয়া কৰিছিল আৰু তেওঁৰ এগৰাকী কন্যা সুনাইনি আৰু দুজন পুত্ৰ দিলপ্ৰীত সিং আৰু অমনপ্ৰীত সিং আছিল। মাতৃত্বৰ সৈতে থিয় হোৱাৰ পিছত তাইক তেওঁৰ স্বামীয়ে এক অতি বিজ্ঞ উস্তাদ, 'খান চাহিব' আব্দুল ৰেহমান খানৰ শিষ্য হোৱাৰ সুযোগ পোৱাৰ বাবে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ অব্যাহত ৰাখিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল, যিয়ে তেওঁক পাতল শাস্ত্ৰীয় আৰু লোক গীতত ৰূপায়ণ কৰাৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট দক্ষতাৰ সৈতে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰশিক্ষণ দিছিল।

শিশুকালৰ পৰাই ভক্তিৰ প্ৰৱণতা, তেওঁৰ উস্তাদৰ সক্ষম নিৰ্দেশনাত, তেওঁ ৰাগাছৰ গুৰবাণীত তেওঁৰ একক প্ৰথম এলবাম মুকলি কৰিবলৈ বাছি লৈছিল আৰু ইয়াৰ মূল ৰাগত সন্ধিয়া "ৰেহৰাছ চাহিব" গাইছিল। তাৰ পিছত, পঞ্জাবী লোকগীতৰ এলবাম মুকলি কৰা হয়, কিছুমান তেওঁৰ মাতৃৰ সৈতে আৰু কিছুমান একক যাৰ ভিতৰত আছে শবাদ কীৰ্তন, শিৱ কুমাৰ বাতলৱী, তাই তেওঁৰ নাইটিংলে মিউজিক একাডেমীত নামভৰ্তি কৰা সমৰ্পিত শিক্ষাৰ্থীসকলক সংগীত শিকাই আছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
চক্ৰবেহু

পদ্মবেহু বা চক্ৰবেহু হৈছে শত্ৰুসকলক আগুৰি ধৰিবলৈ ব্যৱহৃত এক সামৰিক গঠন। হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত এনে বেহুৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা গৈছে। এই গঠন একাধিক প্ৰতিৰক্ষামূলক দেৱালৰ গোলকধাৰাৰ দৰে।

প্ৰেক্ষাপট

পদ্মবেহু হৈছে এক বহুস্তৰীয় প্ৰতিৰক্ষামূলক গঠন যি ওপৰৰ পৰা চাওঁতে ফুলি থকা পদুম বা চক্ৰৰ দৰে দেখা যায়। ভীষ্ম পিতামহাৰ পতনৰ পিছত কৌৰৱ সেনাৰ সেনাধ্যক্ষ হোৱা দ্ৰোণাচাৰ্যৰ দ্বাৰা কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত এই গঠন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

বিভিন্ন বেহু (সামৰিক গঠন) সম্পৰ্কে কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱসকলে একেধৰণে অধ্যয়ন কৰিছিল। মহাভাৰতত বৰ্ণনা কৰা যুদ্ধৰ ৰূপত, শক্তিশালী যুঁজাৰুসকলক এনে স্থানত ৰখাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল য'ত তেওঁলোকে বিৰোধী শক্তিৰ সৰ্বাধিক ক্ষতি কৰিব পাৰে, বা তেওঁলোকৰ নিজৰ পক্ষৰ প্ৰতিৰক্ষা কৰিব পাৰে। এই সামৰিক ৰণনীতি অনুসৰি, যুদ্ধৰ সময়ত এক নিৰ্দিষ্ট স্থিৰ বস্তু বা চলন্ত বস্তু বা ব্যক্তিক বন্দী, আৱৰি ৰাখিব আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত কৰিব পাৰি। গঠনটো আৰম্ভ হয় দুজন সৈনিক ৰৈ একেলগে থিয় হৈ। এনে ধৰণৰ আন সৈনিকৰ গোট তিনিখন হাতৰ দূৰত্বত থিয় হৈ, সাতটা বৃত্ত বনাই বেহু সম্পূৰ্ণ কৰা হয় আৰু শেষহোৱা স্থানত বন্দী ব্যক্তি বা বস্তুটো ৰাখিব লাগে। চক্ৰবেহু গঠন কৰিবলৈ, সেনাপতিয়ে দক্ষ সৈনিকসকলক চিনাক্ত কৰে। নিয়োজিত কৰিব লগা সৈনিকৰ সংখ্যা আৰু চক্ৰবেহুৰ আকাৰ আকলন প্ৰতিৰোধ অনুসৰি গণনা কৰা হয়।

অভিমন্যু আৰু চক্ৰবেহু

আখ্যান অনুসৰি চক্ৰবেহুত কেনেদৰে প্ৰৱেশ কৰিব লাগে তাৰ জ্ঞান পাণ্ডৱৰ ফালৰ মাত্ৰ কেইজনমান যোদ্ধাৰ মাজত সীমাবদ্ধ আছিল। তেওঁলোক আছিল- অভিমন্যু, অৰ্জুন, কৃষ্ণ আৰু প্ৰদ্যুম্ন। যেতিয়া কৌৰৱসকলে ইয়াক যুদ্ধক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিছিল এই সকলৰ ভিতৰত কেৱল অভিমন্যু এই বেহুৰ ভিতৰত উপস্থিত আছিল। মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা হৈছে যে অভিমন্যুৱে তেওঁৰ মাতৃৰ গৰ্ভত থকা সময়ত চক্ৰবেহুৰ বিষয়ে শিকিছিল কিন্তু এই কৌশলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি থকা সময়ত অভিমন্যুৰ মাতৃৰ টোপনি অহাত তেওঁ এই গঠনৰ পৰা কেনেকৈ পৰিত্ৰাণ পাব লাগে সেই বিষয়ে শুনিব পৰা নাছিল। অভিমন্যুৱে গঠনৰ ষষ্ঠ স্তৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত, কৌৰৱৰ সকলো যোদ্ধাই একেলগে তেওঁক আক্ৰমণ কৰিছিল, যি যুদ্ধৰ ধাৰ্মিক নিয়মৰ বিৰোধী আছিল। লাহে লাহে ক্লান্ত হৈ পৰা অভিমন্যুক অৱশেষত হত্যা কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰত
হায়াচিন্থ ৱিজেৰত্নে

থ্ৰীৰিচ হায়াচিন্থ ৱিজেৰত্নে (৩ অক্টোবৰ ১৯৪৬ – ৩১ জুলাই ২০২১) শ্ৰীলংকান চলচ্চিত্ৰ, থিয়েটাৰ আৰু টেলিভিছনৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল। চাৰি দশকৰো অধিক সময়ৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ কাৰুমাক্কাৰায়ো, তাৰকা মল আৰু হো গানা পুকুনাত কৰা বলিষ্ঠ অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

হায়াচিন্থ ৱিজেৰত্নেৰ জন্ম ১৯৪৬ চনৰ ৩ অক্টোবৰত শ্ৰীলংকাৰ মডৰাত পৰিয়ালটোৰ তৃতীয় সন্তান হিচাপে হৈছিল। তেওঁ মডৰাৰ মেৰী মাৰ্গাৰেট কলেজত (বৰ্তমান ছেইণ্ট এন্থনী কলেজ নামেৰে পৰিচিত) শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে মডৰাৰ ছেইণ্ট জেমছ কলেজত ভৰ্তি হয়। তেওঁৰ দুগৰাকী ডাঙৰ ভগ্নী, এজন সৰু ভাই আৰু এগৰাকী সৰু ভনী আছিল। প্ৰায় ১৫ বা ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ আৰু তেওঁৰ সৰু ভনী নীলুকা কালা অয়াত ডুবিছিল য’ত নীলুকাৰ মৃত্যু হয় আৰু হায়াচিন্থ অতি কথমপি ৰক্ষা পৰে।

তেওঁ ইভান ৱিজেৰত্নেৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু দম্পতীটোৰ এজন পুত্ৰ চিৰাশ ৱিজেৰত্নে আছে।

কেৰিয়াৰ

চলচ্চিত্ৰৰ বাবে নতুন অভিনেতা নিযুক্তিৰ সন্দৰ্ভত এখন বাতৰি কাকতৰ বিজ্ঞাপনত তেওঁ আবেদন কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত সুগথাপালা সেনৰত য়াপাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত পেমবাৰা মধু নামৰ চিনেমাখনত তেওঁ সহযোগী মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। অৱশ্যে প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁক অভিনয় কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল। পিছলৈ শাহুৱেকৰ সহায়ত তেওঁ ছবিখনত অভিনয় কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ একটেম গে, সুৰাবিদেনা, হিতা হোণ্ডা গেহেনিয়াক, একদা ৱেহি, ক্ৰিষ্টু চৰিতায়া, তাৰকা মল, হো গানা পুকুনা, গুৰু গীতায়া, আপ্পাতা চিৰি আৰু চিৰি দালাদাগমনায়াকে ধৰি কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। খবৰ অনুসৰি তেওঁ নুৱাৰা এলিয়াত টেলিভিছন ধাৰাবাহিক দিবিথুৰাৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ কাম শেষ কৰি কলম্বোলৈ ঘূৰি অহাৰ সময়তে দুৰ্ঘটনাটো সংঘটিত হৈছিল। দুৰ্ঘটনাটোৰ পিছতে মুখ্য অভিযুক্ত হিচাপে চিনাক্ত কৰা ভ্যানখনৰ চালকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।

ৱাট্টালাৰ মাগোলাৰ কাটিয়াৱাট্টাৰ তেওঁৰ বাসগৃহত নশ্বৰ দেহ ৰখা হৈছিল আৰু ৪ আগষ্ট ২০২১ তাৰিখে বিয়লি ৫ বজাত মাগোলা ৰোমান কেথলিক কবৰস্থানত অন্তিম সংস্কাৰ সম্পন্ন কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ অভিনেত্ৰী
থুৰীয়া

থুৰীয়া (অথবা থুৰিয়া) হৈছে অসমীয়া পৰম্পৰাগত কাণত পিন্ধা এবিধ অলংকাৰ। এইবিধ অলংকাৰ অকল সোণেৰে গঢ়োৱা হয়। বাখৰ খটোৱা নহয়। থুৰীয়া পিন্ধিবলৈ কাণৰ ফুটাটো যথেষ্ট ডাঙৰ হ’ব লাগিছিল। সেইবাবে সকলোৱে ইয়াক পৰিধান কৰিব নোৱাৰিছিল। আজিকালি অৱশ্যে ইয়াক বিশেষ কৌশলেৰে গঢ়োৱা হয় যাতে সকলোৱে পিন্ধিবা পাৰে।
থুৰীয়া অতীততে চুতীয়া ৰাজ্যত প্ৰচলিত আছিল। উজনি অসমৰ ই এক বিশিষ্ট অলংকাৰ। উজনি‌ অসমৰ বয়সীয়াল মহিলা সকলে পৰিধান কৰিছিল। এটা সময়ত এইপদ অলংকাৰৰ ব্যৱহাৰ কমি গৈছিল যদিও এতিয়া ই পৰিশীলিত ৰূপত পুনৰ ব্যৱহাৰ হ’বলৈ ধৰিছে।

থুৰীয়া নামৰ উৎপত্তি

থুৰীয়া শব্দটোৰ উৎপত্তি কলি (Bud) বুজোৱা অসমীয়া শব্দ "থুৰি"ৰ পৰা হৈছে কাৰণ ইয়াৰ গঠন ফুল বা পাতৰ কলিৰ দৰে।‌

ইতিহাস

থুৰীয়া কাণফুলি উজনি অসমত উদ্ভাৱন হোৱা এক‌ বিশেষ কাণফুলি। কাণৰ ফুটা বহল কৰি থুৰীয়া লেখীয়া কাণফুলি পিন্ধাটো মূলত চীন-তিব্বতীয় ভাষাগোষ্ঠীৰ পাহাৰীয়া জনজাতি সকলৰ সংস্কৃতি। অসমৰ বাহিৰে অৰুনাচল প্ৰদেশৰ আবৰ/আদি, মিচিমি‌, নিচি আৰু কিছু নগা জনগোষ্ঠীৰ মহিলাসকলেও থুৰীয়া লেখীয়া একেই ধৰণৰ কাণফুলি পিন্ধা দেখা যায়। ম্যানমাৰ আৰু চীন দেশৰ চীন-তিব্বতীয় পাহাৰীয়া জনজাতি সমূহৰ মাজতো একেই ধৰণৰ কাণফুলি দেখা যায়। বৰ্তমানে উজনি অসমৰ চীন-তিব্বতীয় বড়ো-কছাৰী মূলৰ চুতীয়া, দেউৰী আৰু মৰাণ সকলৰ মাজত বয়সীয়াল মহিলা সকলে থুৰীয়া পিন্ধা দেখা যায়। থুৰীয়া লেখীয়া কাণফুলি ডিমাছা মহিলা সকলেও পিন্ধা দেখা যায়, যাক ডিমাছা ভাষাত "খমাওথাই" বুলি কোৱা হয়।বড়ো-কছাৰী মূলৰ ত্ৰিপুৰি সকলেও থুৰীয়াৰ দৰে "ৱাখোম" নামৰ কাণফুলি পৰিধান কৰে।‌ সম্ভৱতঃ বড়ো-কছাৰী মূলীয় সকলৰ মিচিমি, আবৰ বা‌ নগা জনগোষ্ঠীৰ লগত থাকি হোৱা সংস্কৃতিৰ আদান প্ৰদানৰ ফলতে হয়টো থুৰীয়া কাণফুলিৰ বিকাশ ঘটিছিল।

আকৃতি আৰু গঠন

ইয়াৰ চানেকি এপাহ ফুলৰ দৰে। সমুখৰ ফুলটোৰ পিছফালে এডাল শলা থাকে, সেই শলা ডাল কাণৰ লতিৰে সুমুৱাই দি পিছপিনৰ অংশটো পেঁচ গজালৰ (স্ক্ৰু) দৰে পকাই পৰিধান কৰা হয়।
থুৰীয়া বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছে। যেনে- উকা থুৰীয়া, বাখৰুৱা থুৰীয়া, সোণৰ থুৰীয়া, বাখৰ পতা, ৰূপৰ থুৰীয়া, জাংফাই থুৰীয়া ইত্যাদি।

তথ্যসংগ্ৰহ

অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা – সম্পাদনা- ড॰ পৰমানন্দ ৰাজবংশী, ড॰ নাৰায়ন দাস (পৃষ্ঠা- ১৮০)

শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
ভাৰতীয় বায়ু সেনা

ভাৰতীয় বায়ুসেনা হৈছে ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ বায়ুসেনা। ভাৰতীয় আকাশমাৰ্গ সুৰক্ষিত কৰা আৰু সশস্ত্ৰ সংঘাতৰ সময়ত আকাশী যুদ্ধ চলোৱাটো ইয়াৰ প্ৰধান অভিযানৰ অংশ। ১৯৩২ চনৰ ৮ অক্টোবৰত ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ সহায়ক বায়ুসেনা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় যিয়ে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ভাৰতৰ বিমান সেৱাক ৰয়েল উপসৰ্গৰে সন্মান জনায়। ১৯৪৭ চনত যুক্তৰাজ্যৰ পৰা ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ডমিনিয়ন অৱ ইণ্ডিয়াৰ নামত ৰয়েল ইণ্ডিয়ান এয়াৰ ফৰ্চ নাম ৰখা হৈছিল আৰু সেৱা আগবঢ়োৱা হৈছিল। ১৯৫০ চনত ভাৰত গণৰাজ্যলৈ পৰিৱৰ্তন হোৱাৰ লগে লগে ৰয়েল উপসৰ্গটো আঁতৰাই পেলোৱা হয়।

১৯৫০ চনৰ পৰা বায়ু সেনা চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ পাকিস্তানৰ সৈতে চাৰিখন যুদ্ধত জড়িত হৈ আছে। আই এ এফে গ্ৰহণ কৰা আন আন প্ৰধান অভিযানসমূহৰ ভিতৰত আছে অপাৰেচন বিজয়, অপাৰেচন মেঘদূট, অপাৰেচন কেকটাছ আৰু অপাৰেচন পূমলাই। আই এ এফৰ অভিযান শত্ৰু বাহিনীৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাহিৰেও সম্প্ৰসাৰিত হয়৷ আই এ এফে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শান্তিৰক্ষা অভিযানত অংশগ্ৰহণ কৰে।

ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আই এ এফৰ উচ্চতম সেনাধ্যক্ষৰ পদবী লাভ কৰে। ২০১৭ চনৰ ১ জুলাইলৈকে ১৭০,৫৭৬ জন জোৱান ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ সৈতে সেৱাত আছে।এয়াৰ ষ্টাফৰ মুৰব্বী, এজন এয়াৰ চিফ মাৰ্শ্বাল, এজন চাৰি তাৰকা বিষয়া আৰু তেওঁ বায়ুসেনাৰ অপাৰেচনেল কমাণ্ডৰ ডাঙৰ অংশৰ দায়িত্ব লয়। আই এ এফত কোনো সময়তে এজনতকৈ অধিক ব্যক্তিয়ে এ চি এম সেৱা আগবঢ়োৱা নাই। ইতিহাসৰ এটা সময়ত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে বায়ুসেনাৰ মাৰ্শ্বাল পদবী প্ৰদান কৰিছে৷ তেওঁ হৈছে অৰ্জন সিঙ। ২০০২ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত সিং আই এ এফৰ প্ৰথম আৰু এতিয়ালৈকে মাত্ৰ পঞ্চ-তাৰকাপদযুক্ত বিষয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সেনাৰ জোৱান
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰতিৰক্ষা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সেনা বাহিনী
পাৰৱীন বাবী

পাৰৱীন বাবী (, ৪ এপ্ৰিল ১৯৪৯-২০ জানুৱাৰি ২০০৫) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আৰু মডেল৷ কুৰি শতিকাৰ আশী আৰু নবৈৰ দশকত পাৰৱীন বাবী হিন্দী ছবিৰ এখন চিনাকি মুখ হিচাপে পৰিচিত হৈছিল৷ সূদীৰ্ঘ কেৰিয়াৰত বাবীয়ে এগৰাকী গ্লেমাৰসম্পন্ন ফেশ্যন আইকন হিচাপে খ্যাতি লভিছিল আৰু সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰীৰ তালিকাভুক্ত হৈছিল৷

১৯৭৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা চৰিত্ৰৰ যোগেদি বাবীয়ে নিজৰ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে৷ তাৰ ঠিক পিছৰ বছৰটোতে অৰ্থাৎ ১৯৭৪ চনত বাবীয়ে মজবুৰ নামৰ ছবিখনত 'নীলা' চৰিত্ৰটোত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দৰ্শক তথা সমালোচক উভয়ৰে পৰা সমাদৰ লাভ কৰে৷ ১৯৭৫ চনত বাবীয়ে অভিনয় কৰে অপৰাধমূলক ড্ৰামা ছবি দীৱাৰত৷ এইখন ছবিয়েও বাবীৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়োৱাত সহায় কৰে৷ ইয়াৰ পিছত বাবীয়ে ১৯৭৭ চনৰ ছবি অমৰ আকবৰ এন্থনীত 'জেনি'ৰ চৰিত্ৰত, ১৯৭৯ চনৰ ছবি সুহাগ আৰু কালা পত্থৰত যথাক্ৰমে 'অনু' আৰু 'অনিতা' চৰিত্ৰত, ১৯৮০ চনৰ ছবি দ্য বাৰ্ণিং ট্ৰেইনত 'শীতল' চৰিত্ৰত, ১৯৮২ চনৰ ছবি নমক হালালত নীশা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ ১৯৭৬ চনত বাবী হৈ পৰে বিখ্যাত টাইম আলোচনীৰ বেটুপাত শুৱনি কৰা প্ৰথমগৰাকী বলিউড তাৰকা৷ নবৈৰ দশকৰ মাজভাগৰ পৰা বাবীৰ কেৰিয়াৰ থৰক-বৰক হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯১ চনত বাবীয়ে ছবি জগতৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷

বাবীৰ জীৱনটোক মিডিয়াই খুব পৰিপাটিকৈ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ বাবীয়ে কবীৰ বেদী, ডেনি ডেনজোংপা আৰু মহেশ ভাটৰ দৰে ব্যক্তিৰ লগত সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল যদিও তেখেত আজীৱন অবিবাহিতা হৈ আছিল৷ জীৱনৰ শেষৰফালে তেখেতে পেৰানয়ড স্ক্ৰিজোফেনিয়াত আক্ৰান্ত হয়৷ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত বাবীৰ মানসিক স্বাস্থ্যও ক্ৰমাগতভাৱে অৱনতি হ'বলৈ ধৰে৷ ২০০৫ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত একাধিক অংগ বিকল হৈ বাবীয়ে মৃত্যুক সাবটি লয়৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

গুজৰাটৰ জুনাগড়ত, ১৯৪৯ চনৰ ৪ এপ্ৰিল তাৰিখে পাৰৱীন বাবীৰ জন্ম হয়৷ তেখেত আছিল পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ সন্তান৷ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহোত্তৰ জীৱনে চৌধ্যটা বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত পাৰৱীন বাবীৰ জন্ম হয়৷ তেখেতৰ পিতৃ ৱালী মহম্মদ খান বাবী জুনাগড়ৰ নবাবৰ এগৰাকী ছিষ্টেম এডমিনিছট্ৰেটৰ৷ আনহাতে মাতৃ আছিল জমল বাখতে বাবী৷ ২০০১ চনত মাতৃৰ দেহাৱসান ঘটে৷ ১৯৫৯ চনত পিতৃক হেৰুওৱা সময়ত বাবীৰ বয়স আছিল মাত্ৰ পাঁচ বছৰ৷ আহমেদাবাদস্থিত মাউণ্ট কাৰ্মেল হাইস্কুলৰ পৰা বাবীয়ে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে৷ ইয়াৰ পিছত বাবীয়ে আহমেদাবাদৰে ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজত নামভৰ্তি কৰে৷ এইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা বাবীয়ে ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷

১৯৭২ চনত বাবীয়ে মডেলিং কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে৷ তাৰ ঠিক এবছৰৰ ভিতৰতেই তেখেতলৈ অভিনয়ৰ সুযোগটো আহে৷ ১৯৭৩ চনত মুক্তিলাভ কৰা সেই ছবিখন আছিল চৰিত্ৰ৷ বাবীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল ক্ৰিকেটাৰ ছালীম ডুৰানীয়ে৷ ছবিখন ফ্লপ আছিল যদিও, বাবীয়ে নিজৰ প্ৰতিভাৰ জৰিয়তে পৰৱৰ্তী বহুকেইখন ছবিত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে৷

আশী আৰু নবৈৰ দশকত পাৰৱীন বাবীয়ে এগৰাকী জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰীৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে৷ তেখেতে হেমা মালিনী, ৰেখা, শ্বাবানা আজমী, স্মিতা পাটিল, জিনাত আমান, ৰীণা ৰয় আৰু ৰাখীৰ সমানেই পৰিচিতি লাভ কৰিছিল৷ বলিউদৰ খ্যাতিশীৰ্ষ অভিনেতা অমিতাভ বচ্চনৰ লগত বাবীয়ে আঠখন ছবিত অভিনয় কৰিছে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
নন্দিনী সুন্দৰ

নন্দিনী সুন্দৰ (জন্ম ১৯৬৭) দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজবিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা, যাৰ গৱেষণামূলক আগ্ৰহৰ ভিতৰত ৰাজনৈতিক সমাজবিজ্ঞান, আইন, আৰু অসমতা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। ২০১০ চনত তেওঁ সমাজ বিজ্ঞানৰ বাবে ইনফ'ছিছ বঁটা, আৰু ২০১৬ চনত উন্নয়ন গৱেষণাৰ বাবে এষ্টাৰ ব’চেৰুপ বঁটা লাভ কৰে।

শিক্ষা

সুন্দৰে ১৯৮৯ চনত অক্সফৰ্ডৰ ছমাৰভিল কলেজৰপৰা দৰ্শন, ৰাজনীতি আৰু অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু কলাত স্নাতকোত্তৰ, দৰ্শনত স্নাতকোত্তৰ আৰু পি.এইচ.ডি. ১৯৮৯, ১৯৯১ আৰু ১৯৯৫ চনত কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা নৃতত্ত্ব বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০১৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত সুন্দৰ আৰু অন্যান্যই দাখিল কৰা চলি থকা গোচৰটোত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশৰ ভিত্তিত কেন্দ্ৰীয় তদন্তকাৰী ব্যুৰোৱে ২০১১ চনৰ মাৰ্চ মাহত সুকমা জিলাৰ তিনিখন গাঁও জ্বলোৱাৰ ভূমিকা আৰু স্বামী অগ্নিৱেশৰ ওপৰত আক্ৰমণৰ বাবে ৭জন বিশেষ আৰক্ষী বিষয়া আৰু ২৬ জন ছালৱা জুডুম নেতাৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগনামা দাখিল কৰে। এই অগ্নিসংযোগৰ লগে লগে গাঁৱৰ লোকক ধৰ্ষণ আৰু হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল।

ইয়াৰ প্ৰায় লগে লগে আৰক্ষীয়ে সুন্দৰ আৰু অন্যান্য কৰ্মীসকলৰ প্ৰতিমূৰ্তি জ্বলাই দিয়ে আৰু বাস্তৰ আৰক্ষীয়ে ২০১৬ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম তথ্য প্ৰতিৱেদন দাখিল কৰে, চত্তিছগৰ্গৰ চুকমা জিলাৰ জনজাতীয় শমনাথ বাঘেলৰ হত্যাৰ অভিযোগত সহযোগী ষড়যন্ত্ৰকাৰী হিচাপে। আৰক্ষীয়ে সুন্দৰ আৰু আন এজন অধ্যাপক সন্দেহযুক্ত বুলি অভিযোগ কৰি তেওঁৰ অভিযোগৰ উদ্ধৃতি দিয়াৰ পাছত ভুক্তভোগীৰ পত্নীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিছন চেনেল এনডিটিভিক জনায় যে তেওঁ কাৰো নাম উল্লেখ কৰা নাই।

ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগে প্ৰতিশোধৰ বাবে বাষ্টাৰ ৰেঞ্জৰ আই জি পি এছ আৰ পি কল্লুৰি আৰু ছত্তীশগড়ৰ মুখ্য সচিবক মাতি আনি কয় যে সুন্দৰ আৰু অন্যান্য মানৱ অধিকাৰ কৰ্মীসকলৰ ভ্ৰমণ আৰু শমনাথ বাঘেলৰ হত্যাকাণ্ডৰ মাজত কোনো স্পষ্ট সম্পৰ্ক নাই। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে সুন্দৰক গ্ৰেপ্তাৰ বা তদন্ত নকৰে বুলি ছত্তীশগড় চৰকাৰে দিয়া বক্তব্য লিপিবদ্ধ কৰি ৰায় দিয়ে যে যদি ছত্তীশগড় ৰাজ্য চৰকাৰে কোনো ধৰণৰ তদন্ত কৰিব বিচাৰে তেন্তে চাৰি সপ্তাহৰ জাননী দিব লাগে, যি সময়ত সুন্দৰ আৰু আন লোকে আদালতৰ কাষ চাপিব পাৰে। অৱশেষত ছত্তীশগড়ৰ চৰকাৰ সলনি হোৱাৰ পিছত ২০১৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ছত্তীশগড় আৰক্ষীয়ে হত্যাকাণ্ডৰ গোচৰৰপৰা তেওঁৰ নাম বাদ দিয়ে, 'প্ৰমাণৰ অভাৱ' বুলি উল্লেখ কৰি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ
মিলখা সিং

মিলখা সিং (; ২০ নম্বেৱৰ,১৯২৯ – ১৮ জুন, ২০২১) এজন ভূতপূৰ্ব ভাৰতীয় ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড দৌৰবিদ। উৰন্ত শিখ নামেৰেও জনাজাত সিঙে ভাৰতীয় সেনাত কৰ্মৰত হৈ থাকোঁতে খেলজগতত প্ৰৱেশ কৰে। ২০১৩ চনলৈকে কমন্‌ৱেল্‌থ গে'ম্‌ছত ব্যক্তিগত শাখাত এথ্‌লেটিক্‌ছৰ স্বৰ্ণ পদক দখল কৰা তেখেত একমাত্ৰ ভাৰতীয় পুৰুষ। তেখেতে মেলবৰ্ণৰ ১৯৫৬ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক, ৰোমৰ ১৯৬০ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক আৰু টকিঅ'ৰ ১৯৬৪ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ক্ৰীড়াজগতলৈ তেখেতৰ অৱদানৰ বাবে তেখেতক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।

সিঙে ভাগ লোৱা সবাতোকৈ বিখ্যাত প্ৰতিযোগিতাখন আছিল ১৯৬০ চনৰ অলিম্পিকৰ ৪০০ মিটাৰ দৌৰৰ ফাইনেল য'ত তেওঁ চতুৰ্থ স্থান দখল কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাৰ অন্যতম 'ফেভৰিট' হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰা মিলখা সিং প্ৰথম ২৫০ মিটাৰলৈকে আগবাঢ়ি আছিল যদিও তাৰপিছত বাকী প্ৰতিযোগীয়ে তেওঁক চেৰ পেলাই যায়। এই দৌৰত কেইবাটাও অভিলেখ স্থাপন হৈছিল আৰু ফটো ফিনিছৰ যোগেদি আমেৰিকাৰ অ'টিছ ডেভিছক দ্বিতীয় স্থানত থকা কাৰ্ল কৌফ্‌মেনতকৈ ১/১০০ ছেকেণ্ডৰ ব্যৱধানত বিজয়ী ঘোষণা কৰা হৈছিল। মিলখা সিঙে ইয়াত ৪৫.৭৩ ছেকেণ্ড সময়েৰে ভাৰতীয় অভিলেখ স্থাপন কৰিছিল যিটো প্ৰায় ৪০ বছৰ অক্ষত হৈ থাকে।

ভাৰতৰ বিভাজনৰ সময়ত মাউৰা হৈ পৰা মিলখা সিং নিজৰ কষ্টৰ বলেৰে পিছলৈ ভাৰতৰ ক্ৰীড়া জগতৰ তাৰকা হৈ পৰিছিল। ২০০৮ চনত সাংবাদিক ৰোহিত ব্ৰিজনাথে তেওঁক "ভাৰতৰ সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ এথ্‌লিট" আখ্যা দিয়ে। ২০১২ চনত দ্য ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট কাকতে কয় যে “ভাৰতৰ সকলোতকৈ সন্মানীয় অলিম্পিয়ানজন এজন সাহসী পৰাজয়ী।”

মিলখা সিং আৰু জীয়েক চ'নিয়া চানৱাল্‌কাই মিলি তেওঁৰ আত্মজীৱনী "The Race of My Life" লিখি উলিয়ায়। এই গ্ৰন্থখনৰ ভিত্তিতে নিৰ্মাণ কৰা চলচ্চিত্ৰ "ভাগ্‌ মিলখা ভাগ্‌"-এ ২০১৩ চনত মুক্তি লাভ কৰে।

মিলখা সিঙক ২৪ মে' ২০২১ তাৰিখে মোহালিৰ ফৰ্টিছ চিকিৎসালয়ৰ ক'ভিড-১৯ৰ ফলত হোৱা নিউম'নিয়া বাবে ভৰ্তি কৰোৱা হয়। তেওঁৰ অৱস্থা কিছু সময়ৰ বাবে স্থিৰ হৈছিল, কিন্তু ১৮ জুন ২০২১-ত ভাৰতীয় সময় অনুসৰি নিশা ১১:৩০ বজাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। উল্লেখযোগ্য যে তেওঁৰ পত্নী নিৰ্মল চাইনীৰ কেইদিনমান আগতে ২০২১ চনৰ ১৩ জুনত ক'ভিড-১৯ৰ বাবে মৃত্যু হৈছিল। নিৰ্মল চাইনী ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ভলীবল দলৰ অধিনায়ক আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বহিঃ সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী‎
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
গৌহেৰ চুলতানা

গৌহেৰ চুলতানা এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ। চুলতানাৰ জন্ম হায়দৰাবাদত। তেওঁ ভাৰতৰ ২১ বছৰ অনূৰ্ধ্ব মহিলা দল, আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ হৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত মূলতঃ বাঁওহাতৰ গতানুগতিক স্পিন বলাৰ হিচাপে খেলিছে।

২০০৮ চনৰ ৫ মে’ত কুৰুনেগালাত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলা এছিয়া কাপত পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে অভিষেক ঘটোৱাৰ পিছত ২০০৯ চনৰ মহিলা ক্ৰিকেট বিশ্বকাপকে ধৰি ২৩খন এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচত খেলিছে। ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত তেওঁ হায়দৰাবাদ, ভাৰতীয় ৰেলৱে, পণ্ডিচেৰী, আৰু বংগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০০৮ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত ছিডনীত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে অভিষেক ঘটোৱাৰ পিছত তেওঁ সাতখন টি-২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচতো খেলিছে।

তেওঁ আৰু অমিতা শৰ্মাই মহিলাৰ এদিনীয়া ইতিহাসত এতিয়ালৈকে সৰ্বাধিক দশম উইকেটৰ অংশীদাৰিত্বৰ অভিলেখ (৫৮ ৰান) লাভ কৰিছে।

২০২৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ভাৰতৰ মহিলা প্ৰিমিয়াৰ লীগ নিলামত ইউ পি ৱাৰিয়ৰ্জে তেওঁক ২০২৪ চনৰ ছিজনৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰে।

২০২৫ চনৰ আগষ্ট মাহত চুলতানাই সকলো ধৰণৰ ক্ৰিকেটৰ অৱসৰৰ কথা ঘোষণা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
বামদেৱ

| | ভগৱান শিৱৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰকাশিত ৰূপৰ হাতী গুহাত খোদিত: ভৈৰৱ (বাওঁফালে), বামদেৱ (সোঁফালে)

বামদেৱ (সংস্কৃত: वामदेव) হিন্দু সাহিত্যৰ এজন ঋষি। তেওঁক ঋগবেদৰ ৪ নং মণ্ডলৰ ৰচক হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়। উপনিষদতো বিশেষভাৱে বৃহদাৰণ্যক আৰু ঐতৰেয়ত তেওঁৰ উল্লেখ বিশিষ্টভাৱে পোৱা যায়। তেওঁক গৌতম নামৰ এজন ঋষিৰ পুত্ৰ আৰু নোধছৰ ভাতৃ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যি ঋগবেদত গীতৰ সৈতেও জড়িত। প্ৰাচ্যবিদ পৰগীতেৰৰ মতে বামদেৱ বৃহদুক্তৰ পিতৃ, আৰু তেওঁ অংগিৰা ঋষিৰ বংশৰ অন্তৰ্গত।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

বামদেৱ সম্ভৱতঃ বহুব্ৰীহি সমাস (সংস্কৃত যৌগ) যাৰ অৰ্থ "যাৰ ঈশ্বৰ সুন্দৰ।"

হিন্দু ধৰ্ম

মহাভাৰতত শাল নামৰ সৌৰবংশৰ এজন ৰজাই চিকাৰৰ সময়ত বামদেৱৰ আশ্ৰমলৈ গৈ ঋষিৰ পৰা তেওঁৰ বাম্য নামৰ জাকৰ অন্তৰ্গত ঘোঁৰা কেইটামান বিচাৰে, যিবোৰক দ্ৰুত বুলি খ্যাত। বামদেৱে হৰিণ ধৰাৰ উদ্দেশ্যে ৰজাক বাম্যবোৰ ধাৰলৈ দিবলৈ সন্মত হয়, এই চৰ্তত যে ৰজাৰ চিকাৰৰ লগে লগে বাম্যবোৰ তেওঁক ঘূৰাই দিব লাগে। শালই চিকাৰৰ পিছত নিজৰ কথা ভংগ কৰে, ঘোঁৰাবোৰক ব্ৰাহ্মণৰ অধিকাৰৰ বাবে অযোগ্য বুলি বিবেচনা কৰি, নিজৰ ৰাজপ্ৰসাদৰ ভিতৰতে ৰাখি থ’লে। এমাহৰ পিছত বামদেৱে নিজৰ শিষ্যক ৰজাক বাম্য ঘূৰাই দিবলৈ ক’বলৈ পঠিয়াই দিয়ে, কিন্তু ৰজাই নাকচ কৰে। ক্ষুব্ধ হৈ ঋষিয়ে ব্যক্তিগতভাৱে ৰজাৰ দৰবাৰলৈ গৈ তেওঁলোকৰ উভতি অহাৰ দাবী কৰে। আকৌ এবাৰ নাকচ কৰিলে ঋষিয়ে ৰজাক সঁকিয়াই দিয়ে যে নিজ নিজ শ্ৰেণীৰ মাজত সংঘাতৰ সৃষ্টি নকৰিব। ৰজাই বামদেৱক বাম্যৰ মালিক হোৱাৰ অযোগ্য বুলি কৈ তাৰ পৰিৱৰ্তে ঋষি ম’হ, গাধ আৰু অন্যান্য ঘোঁৰা আগবঢ়ায়।
ক্ৰোধিত বামদেৱে ৰজাক ৰাক্ষসৰ দ্বাৰা বধ কৰিবলৈ অভিশাপ দিয়ে আৰু শালক হত্যা কৰা হয়। তেওঁৰ ভাতৃ দলয়ো সিংহাসনত আৰোহণ কৰাৰ লগে লগে ঘোঁৰাবোৰ এৰি দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু বিষাক্ত কাঁড়েৰে বামদেৱক হত্যা কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে। বামদেৱে এই আঁচনি বিফল কৰে। নতুন ৰজাই অনুতাপ কৰাত বামদেৱে তেওঁক কয় যে তেওঁৰ ৰাণীক শৰেৰে স্পৰ্শ কৰি ব্ৰাহ্মণক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ পাপৰ পৰা তেওঁ মুক্ত হ’ব পাৰে। ৰাণীয়ে ঋষিৰ প্ৰশংসা কৰে আৰু তাৰ পিছত ব্ৰাহ্মণক ভালদৰে সেৱা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। সন্তুষ্ট হৈ বামদেৱে তাইক বৰদান আগবঢ়ায়, আৰু তাই স্বামীক ক্ষমা কৰি মংগল কামনা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। বৰদান দিয়াত দলই ঘোঁৰাবোৰ ঋষিৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়ে।

একেখন মহাকাব্যতে তেওঁ ৰজা বসুমনাক ধাৰ্মিকতাৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে।

গণেশ পুৰাণত বামদেৱে এজন গন্ধৰ্বক গালি পাৰিছে, যিজনে ভুলবশতঃ তেওঁক ভৰিৰে গচকি নিগনি হ’বলগীয়া হৈছিল।
গন্ধৰ্বে যেতিয়া দয়া বিচাৰিছিল, তেতিয়া ঋষিয়ে লগতে কৈছিল যে নিগনি হিচাপে তেওঁ গণেশৰ বাহনৰ সন্মানীয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব।

বৌদ্ধ ধৰ্ম

প্ৰাচীন বৌদ্ধ গ্ৰন্থসমূহৰ একাধিক স্থানত, যেনে মহাবগ্গ (I.245) অংশত বুদ্ধই প্ৰাচীন বৈদিক ঋষি "আট্থাকো, বামাকো, বামদেৱো, ভেছামিত্তো, যমত্তগ্গী, অংগিৰাসো, ভৰদ্বাজো, বাচেথ্থো, কাছাপো, আৰু ভগু"ৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে। তেওঁ বেদ আৰু প্ৰাচীন দৰ্শকসকলৰ কৰ্তৃত্বক ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰত্যাখ্যান কৰি অন্ধ পুৰুষৰ বংশৰ সৈতে তুলনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
ছাৱী ভাষা

ছাৱী বা ছাউজী এটি লুপ্তপ্ৰায় দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি আফগানিস্তান আৰু উত্তৰ-পশ্চিম পাকিস্তানত মূলতঃ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষাক শ্বিনা ভাষিক গোটৰ অংশ জ্ঞান কৰা হয় দাৰ্দিক ভাষাসমূহৰ মাজত।

এই ভাষা ছাউ গাৱঁত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, অৰণ্ডু চহৰৰ দক্ষিণ দিশে প্ৰায় ২০ কিলোমিটাৰ, কুনাৰ নদীৰ পূব দিশে যিয়ে পাকিস্তানৰ চিত্ৰল অঞ্চলৰ সৈতে সীমা ৰাখে। ছাৱী ভাষী লোকে নিজকে গৱাৰ জনগোষ্ঠীৰ অংশ জ্ঞান কৰে, যি সেই গাৱঁৰ উপৰিও ওচৰৰ ছখনমান গাৱঁত থাকে আৰু যাৰ ভাষা সাধাৰণতে গৱাৰবাতী। তেওঁলোকৰ সৈতে কথোপকথন কৰিবলৈ ছাৱী ভাষী লোকে সাধাৰণতে পশ্তো ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে বুলি পোৱা গৈছে। আফগাতিস্তানত দেখা দিয়া দীঘলীয়া ৰাজনৈতিক অশান্তিৰ সময়ত ছাউ গাৱঁৰ লোকক চিত্ৰল আৰু দীৰ অঞ্চলৰ শৰণাৰ্থী শিবিৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল, কিন্তু বৰ্তমানে তেওঁলোক আকৌ আফগানিস্তানলৈ উভতি গৈছে।

ইতিহাস

ছাৱী ভাষাৰ নিকটতম ভগ্নি ভাষা হ'ল চিত্ৰলৰ ওপৰৰ কুনাৰ উপত্যকাৰ অশ্ৰেত অঞ্চলত ব্যৱহৃত পালুলা ভাষাৰ দক্ষিণ প্ৰকাৰ। বহুতো ছাৱী ভাষী লোকে দুয়ো ভাষাৰ মাজৰ সামঞ্জস্য জানে, আৰু অনেকে অশ্ৰেতত থকা লোকক নিজৰ "ভাই" জ্ঞান কৰে। হেন্ৰিক লিলজেগ্ৰেণৰ অধ্যয়নৰ মতে বিভিন্ন বৈশিষ্ট্য নিজৰ মাজত একেই থকা এই ভাষাসমূহ কোৱা লোক নিশ্চয়েই সিন্ধু নদীৰ পাৰৰ বৰ্তমানৰ ডিয়ামেৰ জিলাৰ পৰা পৰিভ্ৰমণ কৰিছিল। সম্ভৱতঃ আগতে উত্তৰ আৰু দক্ষিণ পালুলাৰ মাজত এটি ফাঁট মেলিছিল, আৰু দক্ষিণ পালুলাৰ পৰাই পাছলৈ ছাৱী ভাষা ওলাই আহিছে। বৰ্তমানে দেখা পোৱা উত্তৰ আৰু দক্ষিণ পালুলাৰ মাজৰ সামঞ্জস্য তেন্তে অভিসৰণৰ ফল হিচাপে বুজাব পৰা যাব।

ব্যাকৰণ

দুৰ্বল সশব্দ এস্পিৰেট (ভ, ধ, ঘ) ১৯৬৭ চনত বুড্ড্ৰুছে সাৱধান হৈ নথিভুক্ত কৰিছিল, কিন্তু লিলজেগ্ৰেণে ২০০৯ চনত নিজৰ পত্ৰৰ ৩১ নং পৃষ্ঠাত উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ সাক্ষাৎকাৰ লোৱা মানুহৰ ভাষ্যত এই ধ্বনিসমূহ পোৱা নগ'ল। ই সম্ভৱ যে এস্পিৰেছন নোহোৱা হোৱা আৰু সুৰ ব্যৱস্থা বিকাশ হোৱা প্ৰক্ৰিয়া একেলগে ঘটিছিল।

সম্ভৱতঃ গৱাৰবাতী ভাষাৰ প্ৰভাৱত, ছাৱী ভাষাত voiceless lateral fricative বিকশিত হ'ল *tr যুক্তব্যঞ্জন ধ্বনিৰ পৰা, ভাষাটোৰ প্ৰাৰম্ভিক স্তৰতে। উদ্দহৰণ স্বৰূপে, ছাৱী ভাষাত "তিনি"ৰ বাবে ɬo ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু দক্ষিণ পালুলাত tróo।

আন শ্বিনা প্ৰকাৰসমূহৰ বিপৰীতে, ছাৱী আৰু পালুলা ভাষাত অতীত আৰু বৰ্তমান কাল ব্যক্তিৰ বাবে চিহ্নিত কৰা নহয়, বৰং প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে particle-ভিত্তিতহে ক্ৰিয়া চিহ্নিত কৰা হয়, উপৰোৱাভাৱেহে ব্যক্তিৰ সৈতে সহযোগ দেখা যায়। তোৰৱালী ভাষাৰ দৰে,, ছাৱী ভাষাতো নামভিত্তিক morphologyত animacyৰ বাবে ব্যাকৰণত নিয়ম আছে (যাৰ বিপৰীতে কলশ, খোৱাৰ, শুমশ্তী আৰু পাশ্বায়ী ভাষাত verbal morphologyতহে ই ব্যাকৰণত ঠাই পায়)। কৰ্তা প্ৰত্যয় -e perfective transitive ক্ৰিয়াসমূহৰ বাবে ব্যৱহাৰ হয়। মুখ্য শ্বিনা প্ৰকাৰসমূহৰ বিপৰীত, ছাৱী ভাষাত কোনো কৰ্তা প্ৰত্যয় imperfective transitive ক্ৰিয়াৰ বাবে নাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থ সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাষা
ছুপাৰ হাংগামা

ছুপাৰ হাংগামা হৈছে দ্য ৱাল্ট ডিজনী কোম্পানী ইণ্ডিয়াৰ সহযোগী প্ৰতিষ্ঠান ষ্টাৰ ইণ্ডিয়াৰ মালিকানাধীন ভাৰতীয় শিশু টেলিভিছন চেনেল। ইয়াত মূলতঃ ৬ৰ পৰা ১৭ বছৰৰ দৰ্শকৰ বাবে একচন-এডভেঞ্চাৰ কাৰ্টুন প্ৰচাৰ কৰা হয়। ২০০৫ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত ই ডিজনী এক্সডিৰ ইণ্ডিয়ান ফিডৰ ঠাইত "মাৰ্ভেল এইচকিউ" হিচাপে প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয় আৰু ২০০৮ চনৰ ১৫ মাৰ্চত চেনেলটোক ছুপাৰ হাংগামা নামেৰে পুনৰ ব্ৰেণ্ড কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পোখালি
আকাশী গংগা জলপ্ৰপাত

আকশী গংগা অসমৰ নগাঁও জিলাৰ পৰা ৫০ কিলোমিটাৰ পূব-দক্ষিণ দিশত ডবকা-ডিমাপুৰ পথত অৱস্থিত এক জলপ্ৰপাত। লগতে এই অঞ্চলত ভালেসংখ্যক প্ৰত্নতাত্বিক ধ্বংসাৱশেষ পোৱা যায়। কালিকা পুৰাণতো এই অঞ্চলৰ উল্লেখ আছে বুলি জনা যায়।

ভৌগোলিক অৱস্থান

আকাশী গংগা জলপ্ৰপাত ডবকা-ডিমাপুৰ পথত অৱস্থিত। ই নগাঁও জিলাৰ পূব-দক্ষিণ দিশত ৫০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ নিকটৱৰ্ত্তী ৰে'লৱে ষ্টেচনটো হৈছে চাপৰমুখ।

ইতিহাস

কিংবদন্তি অনুসৰি মহাদেৱৰ পত্নী সতীৰ পিতৃ দক্ষ ৰজাই মহাদেৱক নিজৰ যজ্ঞস্থলীত কৰা অপমান সহিব নোৱাৰি সতীয়ে যজ্ঞস্থলীতে প্ৰাণত্যাগ কৰে। প্ৰিয়াৰ বিয়োগত মহাদেৱ শোকত বলিয়া হয় আৰু সতীৰ মৃতদেহ কান্ধত তুলি লৈ বিশ্ব ভ্ৰমি ফুৰিবলৈ ধৰে। এনেদৰে ঘূৰি ফুৰোতে লাহে-লাহে মৃতদেহটো গেলি শৰীৰৰ অংশবোৰ ঠায়ে ঠায়ে পৰি গ'ল। সতীৰ দেহৰ বিভিন্ন অংগ বিভিন্ন ঠাইত পৰাত তাত একোখন তীৰ্থস্থান গঢ়ি উঠিল। ইয়াৰে এটা অংশ আকাশী গংগাতো পৰা বুলি জনা যায়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি, আকাশী গংগাই সৃষ্টি কৰা হ্ৰদটোত স্নান কৰিলে দেৱীৰ আশিস পোৱা যায়।

এই জলপ্ৰপাতৰ আশে পাশে শৈল মন্দিৰৰ ধ্বংসাৱশেষো পোৱা যায়। এইবোৰ দশম আৰু বাৰশ শতিকাৰ দুটা মন্দিৰৰ অৱশেষ বুলি জনা যায়। কালিকা পুৰাণত আকাশী গংগাক পীঠস্থান বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

পৰ্যটন

আকাশী গংগা বৰ্তমান এক পৰ্যটনস্থলী হিচাপে খ্যাত। তদুপৰি সমগ্ৰ বছৰ জুৰি ইয়াত ভক্তৰ সমাগম দেখা পোৱা যায়। এই ঠাইৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদো দেখা পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:নগাঁও জিলা
শ্ৰেণী:জলপ্ৰপাত
টানাগ্ৰা (শ্ৰুতিকথা)

টানাগ্ৰা (/ˈtanəgrə/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Τανάγρα বা Τάναγραν, ইংৰাজী: Tanagra) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি নদী-দেৱতা এছ'পাছ আৰু লেডন নদীৰ নদী-অপেশ্বৰী (নিম্ফ) মেট'পেৰ কন্যা নাইয়াডসকলৰ অন্যতম।

পৰিয়াল

টানাগ্ৰা পেলাছগাছ (পেলাগন), কৰ্চাইৰা, ইছমেনাছ, কালচিছ, চালামিছ, এজিনা, পেইৰেন, ক্লিওনে, থেবে, থেস্পিয়া, এছ'পিছ, চাইনোপে, অৰ্নিয়া কিছুমান শ্ৰুতিকথা মতে তেওঁৰ ভগ্নী কালচিছ কিউৰেটেছ আৰু ক'ৰিবাণ্টেছৰ মাতৃ আছিল, ইয়াৰে কিউৰেটেছ কালচিছৰ আদিম বাসিন্দাসকলৰ ভিতৰত আছিল।

শ্ৰুতিকথা

টানাগ্ৰাই বয়'টিয়াৰ টানাগ্ৰা চহৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প'মেণ্ডাৰক বিয়া কৰাছিল আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁ পত্নীৰ নামেৰে চহৰ খনৰ নাম ৰাখিছিল। দম্পতীহালৰ দুজন পুত্ৰ আছিল: লিউচিপাছ আৰু ইফিপাছ। কিছুমান বিৱৰণীত হাৰ্মিছে টানাগ্ৰাক লাভ কৰিবৰ বাবে মুষ্টিযুদ্ধ প্ৰতিযোগিতাত আৰেছৰ সৈতে যুঁজিছিল। হাৰ্মিছ জয়ী হৈ তেওঁক টানাগ্ৰা চহৰলৈ লৈ যায় আৰু পিছলৈ তেওঁৰ নামেৰেই চহৰখনৰ নামকৰণ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি