ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মাৰ্গাৰেট কেলান

মাৰ্গাৰেট কেলান এগৰাকী আইৰিছ শিক্ষয়িত্ৰী, জাতীয়তাবাদী আৰু লেখিকা আছিল। তেওঁক তেওঁৰ ছদ্মনাম থৰ্ণ্টন মেকমহন নামেৰও জনা গৈছিল।

জীৱনী

মাৰ্গাৰেট কেলানৰ জন্ম হৈছিল ১৮১৭ চনৰ আশে-পাশে কাউণ্টি ডাউনৰ নিউৰীত, মাৰ্গাৰেট হিউজে নামেৰে। ফিলিপ হিউজ আৰু চুজান গাভান নামৰ এজন শণ ব্যৱসায়ীৰ কন্যা আছিল তেওঁ। কবি চাৰ্লছ গাভান ডাফী আছিল তেওঁৰ মোমায়েকৰ ফালৰ ভায়েক। তেওঁৰ এটা বৃহৎ পৰিয়ালৰ আছিল আৰু দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত পৰিয়ালটোৰ সাহায্যত নিজৰ জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলগীয়া হৈছিল। ১৮৩৫ চনত কেলানে ভনীয়েকহঁতৰ সৈতে ডাবলিনৰ ব্লেকৰকত ছোৱালীৰ বাবে এখন বৰ্ডিং স্কুল হোয়াইটহল বৰ্ডিং আৰু ডে স্কুল ফৰ ইয়ং লেডিজ স্থাপন কৰে। এইটো আছিল জেমছ ডাফীৰ লাইব্ৰেৰী অৱ আয়াৰলেণ্ড ছিৰিজৰ আইৰিছ গদ্য আৰু পদ্যৰ সংকলন। সংকলনখনৰ পৰিচয়ত তেওঁ ইয়াক "আয়াৰলেণ্ডৰ যুৱক"সকলৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিছিল, তেওঁলোকক স্ব-শাসনৰ প্ৰতি সমৰ্থন আৰু প্ৰস্তুতি দেখুৱাবলৈ নিজকে সংগঠিত আৰু শিক্ষিত কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। গাভান ডাফীয়ে তেওঁক "এগৰাকী প্ৰতিভাশালী মহিলা" বুলি অভিহিত কৰে আৰু ১৮৪৭ চনত আয়াৰলেণ্ড ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁৰ জৰিয়তে তেওঁ থমাছ কাৰ্লাইলৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰে।

১৮৫৬ চনত কেলান পৰিয়ালে অষ্ট্ৰেলিয়ালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। পিছলৈ তেওঁলোকৰ কন্যা মাৰ্গাৰেটে গাভান ডাফীৰ প্ৰথম বিবাহৰ দ্বাৰা হোৱা তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰজন গাভান ডাফীক বিয়া কৰায়। যদিও তেওঁৰ ঘূৰি অহাৰ কোনো ইচ্ছা নাছিল, কেলানে আয়াৰলেণ্ডৰ প্ৰতি তীব্ৰ আগ্ৰহ বজাই ৰাখিছিল। উইলিয়াম কাৰ্লেটনৰ সৈতে হোৱা চিঠিপত্ৰত মাৰ্গাৰেট কেলানে লিখিছিল "‘মই পাৰিলে উভতি নাযাওঁ, আৰু দৈনিক ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দিম, বিশেষকৈ যেতিয়া মই দ্যা নেচনত (বা, সঁচাকৈয়ে, যিকোনো আইৰিছ জাৰ্নেল) পঢ়োঁ, যে মোৰ সন্তানসকল অনাহাৰ বা ফ্লাংকিজমৰ বিপদৰ বাহিৰত নিৰাপদ। '

১৮৮৩ চনৰ আশে-পাশে মেলবৰ্ণত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:আইৰিছ ব্যক্তি
কলিয়াবৰ মহাবিদ্যালয়

কলিয়াবৰ মহাবিদ্যালয় হৈছে নগাঁও জিলাৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য উচ্চ শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰ, যি কলিয়াবৰ অঞ্চলৰ ৰাইজৰ শৈক্ষিক সপোন পূৰণৰ বাবে স্থাপন কৰা হৈছিল। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ এখন মহাবিদ্যালয় । আহোম শাসনৰ গৌৰৱোজ্জল ইতিহাসেৰে গৰ্বিত কলিয়াবৰৰ কেন্দ্ৰস্থল কুঁৱৰীটোলত ১৯৬৯ চনৰ ২৬ জুলাই তাৰিখে কলিয়াবৰ মহাবিদ্যালয় নামেৰে শুভাৰম্ভ হৈছিল। ইয়াৰ লাইখুঁটা স্থাপন কৰিছিল শিক্ষাবিদ শ্ৰদ্ধেয় ড° গকুলেশ্বৰ গোস্বামীদেৱে। বৰ্তমান গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত এই মহাবিদ্যালয়খন ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ (ইংৰাজী:National Assessment and Accreditation Council) ৰ দ্বাৰা ২০১৫ চনত "A" grade ৰ মহাবিদ্যালয় হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। আৰম্ভণিতে কলা শাখাৰে পাতনি মেলিছিল যদিও বৰ্তমান বাণিজ্য, বিজ্ঞানকে ধৰি ভকেচ'নেল

সংক্ষিপ্ত ইতিহাস

পাঠ্যক্ৰম

কলা শাখা

বাণিজ্য শাখা

বিজ্ঞান শাখা

সা-সুবিধাসমূহ

কলিয়াবৰ কলেজত কেইবাটাও সুবিধা আছে যিয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগতে কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে কেম্পাছ জীৱনৰ সুবিধা বৃদ্ধি কৰে। তেওঁলোকক তলত দিয়া ধৰণে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।

পুথিভঁৰাল: ইয়াত ৩০,০০০খন কিতাপ, ১২খন আলোচনী, ১৩খন দৈনিক বাতৰি কাকত, আৰু ১০খন ভিন্ন আলোচনী আছে, আৰু ইয়াত কিতাপ বেংকৰ সুবিধা, বিনামূলীয়া ইণ্টাৰনেট সেৱা, আৰু ৰচিদৰ সৈতে কম্পিউটাৰাইজড কিতাপ প্ৰৱেশৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।
হোষ্টেলঃ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে সুকীয়া হোষ্টেল আৰু সুবিধাজনক থকাৰ ব্যৱস্থা আছে।
সাংস্কৃতিক সংগ্ৰহালয়: ইয়াত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক নিৰ্দিষ্ট ঐতিহাসিক বিষয়সমূহৰ বিষয়ে ভালদৰে জানিবলৈ আৰু জানিবলৈ সহায় কৰিবলৈ কেইবাটাও শিল্পকৰ্ম প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে।
জিমনেছিয়াম: কেম্পাছত ইনড’ৰ আৰু আউটড’ৰ ক্ৰীড়াৰ সুবিধা থকা এটা সুসজ্জিত জিমনেছিয়াম আছে।
কেণ্টিন: সুলভ আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন, কেণ্টিনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্যৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
পৰীক্ষাগাৰ: বৈজ্ঞানিক উদ্দেশ্যৰ বাবে মহাবিদ্যালয়খনত কেইবাটাও পৰীক্ষাগাৰ আছে। ইয়াৰ উপৰিও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সুবিধাৰ্থে ইয়াত আছে লেংগুৱেজ লেব।
প্ৰেক্ষাগৃহ: কেইবাখনো কৰ্মশালা, আলোচনা চক্ৰ, আৰু অন্যান্য সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ বাবে শীতাতপ নিয়ন্ত্ৰিত প্ৰেক্ষাগৃহ উপস্থিত থাকে।

কলিয়াবৰ কলেজে ইয়াৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক তলত দিয়া বৃত্তি, পুৰস্কাৰ, আৰু বঁটা প্ৰদান কৰে:

(১) প্ৰতিটো ষ্ট্ৰিমৰ শীৰ্ষস্থানীয়সকলৰ বাবে বিনামূলীয়া ছাত্ৰত্ব বঁটা, যদিহে তেওঁলোকে পৰীক্ষাত ৬০% সৰ্বমুঠ নম্বৰ লাভ কৰে।

(২) শীৰ্ষ দহজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে ৫০০০ টকাৰ নগদ পুৰস্কাৰ।

(৩) আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আৰ্থিক সাহায্য।

(৪) মেধা আৰু আৰ্থিক অৱস্থাৰ ভিত্তিত পাঁচজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ৫০০০ টকাৰ বৃত্তি।

(৫) যোগ্যতা আৰু আৰ্থিক অৱস্থাৰ ওপৰত প্ৰয়াত খগেশ্বৰ হাজৰিকা সোঁৱৰণী বৃত্তি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্বাফিগা এফেন্দিজাদে

শ্বাফিগা এফেন্দিজাদে (আজাৰবাইজানী: Şəfiqə Əfəndizadə; ১৯ মাৰ্চ ১৮৮৩ – ২৯ জুলাই ১৯৫৯) আছিল এগৰাকী আজাৰবাইজানী মহিলা অধিকাৰ আন্দোলনকাৰী, শিক্ষয়িত্ৰী আৰু সাংবাদিক। তেওঁ মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতাৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে বহুতো প্ৰবন্ধ লিখিছিল, যিবোৰ ‘ইশিগ’’ আৰু ‘‘আজাৰবাইজান’’ বাতৰি কাকত আৰু ‘‘শাৰ্গ গাদিনী’’ আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ আলি বাইৰামভ ক্লাব সংগঠনত সক্ৰিয় ভূমিকা লৈছিল, যিটো আছিল আজাৰবাইজানৰ প্ৰথম মহিলা ক্লাব।

শ্বাফিগা এফেন্দিজাদে আছিল প্ৰথম আজাৰবাইজানী মহিলা সাংবাদিক আৰু ৰাজহুৱা চিন্তাবিদ, লগতে দক্ষিণ ককেছাছত আজাৰবাইজানী ভাষা পঢ়োৱা প্ৰথম মহিলা শিক্ষক। তেওঁ আজাৰবাইজান গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা চৰকাৰী কৰ্মচাৰী বুলিও জনা যায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

শ্বাফিগা এফেন্দিজাদেৰ জন্ম ১৮৮৩ চনৰ ১৯ মাৰ্চত টিফ্লিছ গৱৰ্ণৰেটৰ আখালৎসিখে উয়েজ্দৰ আট্সকুৰি গাঁৱত হৈছিল। তেওঁ এজন শিক্ষাবিদ হাফিজ মহাম্মদামিন শ্বেইখজাদেৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ঘৰতেই নিজৰ সৰু ভনীৰ সৈতে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে। ১৮৯৬ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল নুখা (বৰ্তমানৰ শ্বাকি) লৈ গুচি যায়। ১৪ বছৰ বয়সতে তেওঁ পিতৃয়ে ছোৱালীৰ বাবে স্থাপন কৰা এখন শ্ৰেণীত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ককেছাছৰ ধৰ্মীয় পৰিষদ আৰু বাকুৰ তৃতীয় আলেকজান্দ্ৰভস্কি পুৰুষ জিমনেছিয়ামত পৰীক্ষা দি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত তুৰ্কী ভাষা আৰু শ্বৰিয়ত আইন পঢ়াবলৈ অনুমতিপত্ৰ লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

শ্বাফিগা এফেন্দিজাদে ১৯০৩ চনত ‘‘শাৰ্গি-ৰুছ’’ বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত ‘‘মাৰিফপৰভাৰ ৰুফআতি মুছাহাম্মদ আগা শ্বাখতাখ্তিনস্কিৰ হুজুৰিয়ালিলাৰ’’ নামৰ প্ৰবন্ধৰ জৰিয়তে সাংবাদিকতা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ আজাৰবাইজান গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰৰ সংসদৰ কাৰ্যকলাপত ষ্টেনোগ্ৰাফাৰ হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯১৯ চনত তেওঁ সংসদৰ নথিভুক্তি বিভাগৰ সহকাৰী পৰিচালক নিযুক্ত হয়। ১৯২৩ চনত তেওঁ ‘‘শাৰ্গ গাদিনী’’ আলোচনীৰ সম্পাদক আৰু সাহিত্য বিভাগৰ মূৰব্বী নিযুক্ত হয়।

শ্বাফিগা এফেন্দিজাদেৰ নিৰ্বাচিত গল্পসমূহ—যাৰ ভিতৰত ‘‘Two Orphans, or Karim's Community’’ আৰু ‘‘The Doorman's Daughter’’ অন্তৰ্ভুক্ত—আৰু আজাৰবাইজান ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ ফুজুলি পাণ্ডুলিপি প্ৰতিষ্ঠানত সংৰক্ষিত তেওঁৰ ‘‘স্মৃতিচাৰণ’’ৰ কিছুমান অংশ একেলগ কৰি ‘‘Selected Works of Shafiga Efendizadeh (1903–1925)’’ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখন প্ৰস্তুত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
পশমিনা

]]
পশমিনা (Pashmina) হৈছে কাশ্মীৰী ঊলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা একপ্ৰকাৰৰ গাত লোৱা গৰম-চাদৰ। সৰ্ব প্ৰথমে ভাৰতৰ কাশ্মীৰত এই কাপোৰ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। কাশ্মীৰী ভাষাত পশমিনাৰ অৰ্থ কোমল সোণ। কাশ্মীৰী জাতৰ পাহাৰীয়া ছাগলীৰ পৰা এই ঊল সংগ্ৰহ কৰা হয়। এই জাতৰ ছাগলীৰ বিভিন্ন প্ৰজাতি আছে। কাশ্মীৰ অঞ্চলৰ চেংথাং মালভূমিৰ চেংথাই ছাগলী, কাৰ্গিল এলেকাৰ মাৰলা, উত্তৰ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ চেংগু ছাগলী আৰু নেপালৰ ছায়াংগাৰা ছাগলীৰ পৰা পশমিনা ঊল সংগ্ৰহ কৰা হয়। কাশ্মীৰ আৰু নেপালত হস্তচালিত তাঁতত পশমিনা চাদৰ তৈয়াৰ কৰা হয়।

ইতিহাস

]]
হিমালয় অঞ্চলত হাতেৰে তৈয়াৰ কৰা ছাগলীৰ ঊলেৰে তৈয়াৰ কৰা চাদৰক পশম বা পশমিনা নামে জনাজাত। তৃতীয় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব আৰু ১১ শতিকাৰ লিখিত আফগান গ্ৰন্থত কাশ্মীৰী ঊলৰ চাদৰ তৈয়াৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। সেয়ে ১৫ শতিকাত কাশ্মীৰী শাসক জয়নুল আবিদিনে ঐতিহাসিক পশমিনা শিল্পৰ ভিত্তি স্থাপন কৰে। তেওঁ মধ্য এছিয়াৰ পৰা তাঁতীসকলক লৈ আনিছিল। এতিয়াও তেওঁৰ মাজাৰত এই চাদৰ নিৰ্মাণ কৰা শিল্পীসকলে শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰে।

প্ৰায় হাজাৰ বছৰ ধৰি নেপাল আৰু কাশ্মীৰত কাশ্মীৰী চাদৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য চলি আছে। পাহাৰীয়া ছাগলীৰ পৰা পশমিনা আৰু কাশ্মীৰী ঊল সংগ্ৰহ কৰা হয়। পশমিনা সূতা কাশ্মীৰী সূতাতকৈ মিহি সেয়ে পশমিনাৰ পৰা খুব পাতল পোচাক তৈয়াৰ কৰা সম্ভৱ।

উৎপাদন

পশমিনা ছাগলীক স্থানীয় কাশ্মীৰী ভাষাত চেংথাই বোলা হয়। শীতকালৰ শেষৰ ফালে অৰ্থাৎ বসন্তৰ পৰা পশম সংগ্ৰহ কৰা হয়। যাতে গ্ৰীষ্মকালত ছাগলীবিলাক খালি চামৰাৰে বাচি থাকিব পাৰে। এটা ছাগলীৰ পৰা আনুমানিক ৮০-১৭০ গ্ৰাম ঊল পোৱা যায়। শীতত পুনৰাই ইহঁতৰ শৰীৰত পশম গজে। ছাগলীৰ নোমবোৰ নাকাটি ফণীয়াই সংগ্ৰহ কৰা হয়। পশমিনা ছাগলীয়ে কেৱল ঘাঁহেই নহয়, ঘাঁহৰ শিপা পৰ্যন্ত খাব পাৰে। লাডাখ অঞ্চলত চেংপা নামৰ এক সম্প্ৰদায়ে ঐতিহ্যবাহী পাৰম্পাৰিক পশমিনা ঊল প্ৰস্তুত কৰে। তেওঁলোক নোমাডিক জনগোষ্ঠীৰ লোক আৰু কাশ্মীৰৰ চেংথং মালভূমিত বসবাস কৰে। এই মালভূমি সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১৩,৫০০ ফুট উচ্চতাত অৱস্থিত। শীতকালত এই অঞ্চলৰ তাপমাত্ৰা -৪০ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ তললৈ নামি যায়। চেংপা জনগোষ্ঠী এই উচ্চতাত বসবাস কৰে আৰু মাংসৰ বাবে ভেড়া আৰু ঊণৰ বাবে পশমিনা ছাগলী পালন কৰে।

ৰপ্তানি

পশমিনা ইয়াৰ কোমল কাপোৰ আৰু গৰমৰ বাবে পৃথিৱী বিখ্যাত। লাডাখৰ পৰা ৰপ্তানি হোৱা পশমিনাৰ সঠিক হিচাপ উলিওৱা বৰ কষ্টসাধ্য কাৰণ প্ৰতিবছৰ পাৰ্শ্ববৰ্তী দেশসমূহলৈ পশমিনা বিভিন্ন ধৰণে ৰপ্তানি কৰা হয়।

ভৌগোলিক অস্তিত্ব

পশমিনায়ে ভাৰতৰ ভৌগোলিক অস্তিত্বৰ ইংগিত দিয়ে। সেয়ে ২০০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে পশমিনাক ভৌগোলিক সূচকৰ মৰ্যাদা দিয়ে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:বয়ন শিল্প
ধূসৰতাৰ কাব্য

ধূসৰতাৰ কাব্য (ইংৰাজী: Dhusaratar Kabya) এখন অসমীয়া উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ লেখক দেৱব্ৰত দাস। উপন্যাসখন ২০০৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হয়। উত্তৰ আধুনিকতাবাদ ধাৰণাটোক কেন্দ্ৰ কৰি উপন্যাসখন ৰচিত। কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ পোৱাৰ আগতে উপন্যাসখন গৰীয়সীৰ পাতত ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৫ চনলৈকে ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হৈছিল।

লেখকৰ পৰিচয়

দেৱব্ৰত দাস ৰামধেনু যুগৰ পৰৱৰ্তী কালৰ এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু স্তম্ভলেখক। ১৯৯১ চনত তেখেতৰ প্ৰথমখন গল্প সংকলন “অৰ্পিতাৰ এৰাতি”প্ৰকাশ পায়। তেখেতে সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢোৱা বিভিন্ন অৱদানৰ বাবে “টেগৰ লিটাৰেচাৰ এৱাৰ্ড” আৰু “সাহিত্যজ্যোতি বটাঁ” লাভ কৰে। দেৱব্ৰত দাসৰ মতে “এটা বা উপন্যাস এখন লেখক নামধাৰী এক সামাজিক-ৰাজনৈতিক শক্তিৰ নিৰ্মিতিহে। তাত লেখকৰ নিজা বুলি বক্তব্য থাকিলেও সেয়া তেওঁৰ সামাজিক অৱস্থানৰ পৰা উৎসাৰিত”। দেবব্ৰত দাসৰ প্ৰকাশিত গল্প-সংকলনকেইখন হ'ল: অৰ্পিতাৰ এৰাতি' (১৯৮১), হয়তোবা ভেশছন (১৯৮৭), অৰ্পিতাৰ অন্য এবাতি (১৯৯২), বিষয় মূলতঃ প্ৰেম (১৯৯৫) আৰু নিৰ্মালীৰ সপোন (২০০২)। আনহাতে তেওঁৰ প্ৰকাশিত উপন্যাসকেইখন হ'ল: গধূলিৰপৰা গধূলিলৈ (১৯৮৩), মৃগয়া নিঠুৰ মৃগয়া (১৯৯৩), গান গোলাপ আৰু কাঁইটৰ কথা (১৯৯৩), মধ্যান্তৰ (১৯৯৩), দুৱাৰডলিৰ সময় (১৯৯৩), দূৰলৈ নেযাবা কাবেৰী (১৯৯৩), পুতলানাচৰ সাধু (১৯৯৪), সপোনৰ দৰে দিঠকৰ দৰে (১৯৯৫), বৰষাৰ প্ৰথম সুবাস (১৯৯৬) আৰু ধূসৰতাৰ কাব্য (২০০৫)। চাৰিটা খণ্ডত প্ৰকাশিত তেওঁৰ হিয়াৰ পখিলাবোৰ নামৰ সংকলনটো হ'ল। তেওঁ বাতৰিকাকতত লিখা এমুঠি জনপ্ৰিয় স্তস্তলেখাৰ নিৰ্বাচিত সংকলন।

কাহিনীভাগ

উপন্যাসখন নায়ক শেখৰ আৰু তাৰ বন্ধু সুমন্তই ডবা খেলি থকাৰ পৰা আৰম্ভ হয়। ডবা খেলাৰ পৰা উঠি শেখৰে কেইপদমান বস্তু দোকানৰ পৰা কিনি ঘৰলৈ গৈ দেখে যে তাৰ পত্নী মন্দিৰা ঘৰ এৰি গুচি গৈছে। মন্দিৰাই ডায়েৰীৰ শেষ পৃষ্ঠাত লিখি থৈ যায় যে- “মই মোক বিচাৰি আহিছো। মোক নিবিচৰাই ভাল। ”পত্নী ঘৰ এৰি যোৱাৰ সত্যটো উদঘাটন কৰাৰ পাছত শেখৰে কি কৰিব ভাবি উলিয়াব নোৱাৰি তাৰ বন্ধু চেম উকিল, সুমন্ত আদিৰ সৈতে মদ খাই আড্ডা দিছে। বন্ধুৰ ওচৰৰ পৰা আহি সি পত্নী কিয় তাক এৰি, ঘৰ এৰি গুচি গৈছে সেয়া ভাবিছে আৰু মন্দিৰা নোহোৱা ঘৰখন কিদৰে আগৱঢাই নিব সেয়া ভাবি দুচিন্তাত পৰিছে। যদিও পত্নী গুচি যোৱাত অলপ সময়ৰ বাবে শেখৰ চিন্তাত পৰিছে তথাপি পিছমুহূৰ্ততে সি জেৰিনাৰ সংগ লাভ কৰাৰ কথা ভাবিছে। জেৰিনাৰ কথা মনলৈ অহাৰ লগে লগে সি ভাবিছে জেৰিনা মানেই কেৱল সুখ।

শেখৰ স্তম্ভিত হৈছে তেওঁৰ মৰমৰ পত্নীৰ এনে কাণ্ডত। দুয়োৰে মাজত কোনো টুকটাক কেতিয়াও লগা নাছিল। অথচ হঠাৎ তেওঁ শেখৰক এৰি আঁতৰি গ'ল! শেখৰে যেনেকৈ শেষলৈকেও এই কথাৰ সম্ভেদ নাপালে, পাঠকৰ মতো ইয়াৰ কাৰণ স্পষ্ট নহ'ল। সকলো আবৃত হৈ থাকিল ধূসৰতাৰ মাজত। শেখৰে আৰম্ভ কৰি দিলে নিৰুদ্দিষ্ট পত্নীৰ অনুসন্ধান- শ্বিলঙত, গোৱালপাৰাত, কামৰূপৰ ভূটান পাহাৰৰ নামনিত। অনুসন্ধান কৰিলে তেওঁ, বন্ধু-বান্ধবে, আনকি পুলিচেও। অকল মন্দিৰাক বিচাৰি উলিওৱাই শেখৰৰ উদ্দেশ্য নহয়। শেখৰে জানিব খোজে, বিবাহিত জীৱন আধাতে সামৰি কি কাৰণে মন্দিৰা নিৰুদ্দেশ হ'ল। সুদীৰ্ঘ অনুসন্ধানৰ পিছত শেখৰে মদিবাকে বিচাৰি পালে। কিন্তু শেখৰে বুজি নাপালে, জানিব নোৱাৰিলে— কিয় মন্দিৰাই শেখৰক এৰি আঁতৰি গৈছিল।

সমালোচনা

উপন্যাসখনত আদি, মধ্য, অন্তযুক্ত এটা সুগঠিত কাহিনী নাই। নায়ক শেখৰৰ পত্নী মন্দিৰাই হঠাতে কোনো কাৰণ দাঙি নধৰাকৈ ঘৰ ত্যাগ কৰাৰ কাহিনী আৰু বিভিন্ন খণ্ডিত কাহিনীৰে ৰচিত এই উপন্যাসখনত উত্তৰ আধুনিকতাবাদ ধাৰণাটো প্ৰতিফলিত হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ভাৰতত নাৰীবাদ

]]ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ

ভাৰতত নাৰীবাদ হৈছে ভাৰতত মহিলাসকলৰ বাবে সমান ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক অধিকাৰ আৰু সুযোগৰ সংজ্ঞা, প্ৰতিষ্ঠা আৰু সুৰক্ষাৰ লক্ষ্যৰে সংগঠিত বিভিন্ন আন্দোলনৰ সমষ্টি। এয়া হৈছে ভাৰতীয় সমাজত মহিলাৰ অধিকাৰৰ অন্বেষণ। সমগ্ৰ বিশ্বতে তেওঁলোকৰ নাৰীবাদী সমকক্ষসকলৰ দৰে ভাৰতৰ নাৰীবাদীসকলে লিংগ সমতাৰ দাবী কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত জড়িত থকা কিছুমান বিষয় যেনে সমান মজুৰিৰ বাবে কাম কৰাৰ অধিকাৰ, স্বাস্থ্য আৰু শিক্ষাৰ সমান প্ৰৱেশাধিকাৰৰ অধিকাৰ আৰু সমান ৰাজনৈতিক অধিকাৰ উল্লেখযোগ্য। ভাৰতীয় নাৰীবাদীসকলেও ভাৰতৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ ভিতৰত সংস্কৃতি-নিৰ্দিষ্ট বিষয়যেনে উত্তৰাধিকাৰী আইনৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি আহিছে।

ভাৰতত নাৰীবাদৰ ইতিহাসক তিনিটা পৰ্যায়ত বিভক্ত কৰিব পাৰি। প্ৰথম পৰ্যায় ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগত আৰম্ভ হৈছিল। এই পৰ্যায়ত সংস্কাৰবাদীসকলে মহিলাৰ সৈতে জড়িত শিক্ষা, ৰীতি-নীতিত সংস্কাৰ কৰি মহিলাৰ অধিকাৰৰ সপক্ষে মাত মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
বৰ্ফি! (২০১২ চলচ্চিত্ৰ)

বৰ্ফি! অনুৰাগ বসু লিখিত আৰু পৰিচালিত ২০১২ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰোমাণ্টিক হাস্যৰসধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। বৰ্ফি নামৰ বোবা আৰু কলা এজন ল’ৰা আৰু তেওঁৰ দুজনী ছোৱালীৰ সৈতে সম্পৰ্কক লৈ চলচ্চিত্ৰ খনৰ কাহিনী ভাগ, ছোৱালী দুজনীৰে এজনী অ’টিজিমত আক্ৰান্ত (অ’টিষ্টিক)। চলচ্চিত্ৰ খনৰ পটভূমি কলকাতা আৰু দাৰ্জিলিং। মুখ্য অভিনেতা অভিনেত্ৰী সকল হৈছে ৰণবীৰ কাপুৰ, প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা আৰু ইলিয়ানা ডি'ক্ৰুজ।

ভাৰতৰ ১৩০০টা ছবি ঘৰত ২০১২ চনৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰত মুক্তি পোৱা ছবিখনৰ বাজেট আছিল ₹৩০ কোটি। অনুৰাগ বসুৱে পাছত ঘোষণা কৰে যে ছবি খনৰ এটা ইংৰাজী সংস্কৰণ মুক্তি দিয়াৰো তেওঁৰ পৰিকল্পনা আছে।

ইতিমধ্যে চলচ্চিত্ৰ খনক ২০১৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত হ’ব লগা অস্কাৰ বঁটাৰ বাবে ভাৰতৰ পৰা বিদেশী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি শাখাৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছে। দেশৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক মুঠ উপাৰ্জন কৰা চলচ্চিত্ৰ তালিকাত ইতিমধ্যে বৰ্ফি! য়ে স্থান পাইছে। মুক্তিৰ তিনি সপ্তাহৰ পাছত বৰ্ফিক বক্স অফিচ ইণ্ডিয়াৰ এখন চুপাৰ হিট হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
মালিনা জোশী

মালিনা জোশী (জন্ম: ২৭ জানুৱাৰী ১৯৮৯) এগৰাকী নেপালী অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ ২০১১ চনত মিছ নেপাল খিতাপ অৰ্জন কৰে আৰু মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১১-ত নেপালক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। প্ৰতিযোগিতাৰ অন্তিম দিনটোত নেপালী লোকনৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ বিউটি উইথ এ পাৰ্পজ খিতাপৰ বাবেও শীৰ্ষ ৩০ৰ ভিতৰত আছিল, যিটো মিছ ৱৰ্ল্ডৰ এটা ডাঙৰ বঁটা।

জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন

মালিনা জোশীয়ে ধৰান হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলত অধ্যয়ন কৰে আৰু পাছত এইচ ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্টৰ পৰা মাৰ্কেটিংত এমবিএ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ২০১০ চনৰ মিছ এঞ্জেল প্ৰতিযোগিতাত শীৰ্ষ ৫ ফাইনেলিষ্টৰ অন্যতম আছিল। ২০১৩ চনত, তেওঁ মিছ এছিয়া পেছেফিক বিশ্ব প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে, য'ত তেওঁ শীৰ্ষ ১৫ অৰ্ধ-ফাইনেলিষ্টৰ অন্যতম আছিল।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰৰ নাম ভূমিকা মন্তব্য
২০১৪ ৰিতু আৰম্ভণি চলচ্চিত্ৰ
২০১৬ দ্য উইন্নাৰ
২০১৬ ঝুমকি থাৰু মহিলাৰ চৰিত্ৰত
২০১৭ ৰাণী
২০২৩ ছক্কা পাঞ্জা ৪

বাহ্যিক সংযোগ

ইনষ্টাগ্ৰামত মালিনা জোশী
ফেচবুকত মালিনা জোশী
ইউটিউবত মালিনা জোশী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালী অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
পৰমজিৎ কৌৰ গুলছন

পৰমজিৎ কৌৰ গুলশন (, জন্ম-৪ জানুৱাৰী ১৯৪৯) ফৰিদকোটক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰাক্তন সাংসদ আৰু শিৰোমণি আকালি দল (সংযুক্ত)ৰ সদস্য। চতুৰ্দশ লোকসভাত তেওঁ বাথিন্দাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

পৰমজিৎ কৌৰে ১৯৪৯ চনত পঞ্জাবৰ বাথিণ্ডা জিলাৰ আকালি জালালত জন্মগ্ৰহণ কৰে৷ তেওঁ ১৯৭৮ চনত নিৰ্মল সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়৷ নিৰ্মল সিঙে পঞ্জাব আৰু হাৰিয়ানা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ বৰ্তমান পঞ্জাৱৰ বাছি পাথানা বিধানসভাৰ সদস্য৷ পৰমজিৎ কৌৰে পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ গুৰু নানক দেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি এড ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

পৰমজিৎ কৌৰে ২০০৪ চনত বাথিন্দা লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সদনলৈ নিৰ্বাচিত হয়৷ ইয়াৰ পিছত ২০০৯ চনত তেওঁ ফৰিদকোটৰ পৰা সদনলৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ২০১৪ চনলৈকে সদনত থাকে৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Members of Fourteenth Lok Sabha - Parliament of India website
জগদীশ সিং খেহৰ

ন্যায়ধীশ জগদীশ সিং খেহৰ (; জন্ম:২৮ আগষ্ট ১৯৫২) ভাৰতৰ বৰ্তমান ৪৪তম মুখ্য ন্যায়াধীশ। তীৰথ সিং ঠাকুৰে অৱসৰগ্ৰহণ কৰাত তেওঁ ৪ জানুৱাৰী ২০১৭ তাৰিখে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰূপে শপত গ্ৰহণ কৰে। ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা খেহৰ শিখ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰথম ব্যক্তি।

শিক্ষা

১৯৭৪ চনত চণ্ডীগড়ৰ ৰয়েল কলেজৰূ পৰা তেওঁ বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছত তেওঁ চণ্ডীগড়ৰে পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭৭ চনত আইন বিভাগত স্নাতক আৰু ১৯৭৯ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ভাল ফলাফলৰ বাবে খেহৰে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।

কৰ্ম জীৱন

অধিবক্তা হিচাপে

১৯৭৯ চনত তেওঁ আইনৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ পঞ্জাব-হাৰিয়ানা উচ্চ ন্যায়ালয়, হিমাচল উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ত অধিবক্তা হিচাপে কাম কৰে।
১৯৯২ চনত তেওঁ পঞ্জাবত অতিৰিক্ত মহাধিবক্তা নিযুক্ত হয়।
১৯৯৫ চনত তেওঁ জৈষ্ঠ অধিবক্তা হয়।

ন্যায়ধীশ হিচাপে

২০০৯ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰৰ পৰা ২০১০ চনৰ ৭ আগষ্টলৈ তেওঁ উত্তৰাখণ্ড মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
৮ আগষ্ট ২০১০ চনৰ পৰা ১২ ছেপ্টেম্বৰ ২০১১ চনলৈ তেওঁ কৰ্ণাটক উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
১৩ ছেপ্টেম্বৰ ২০১১ চনৰ পৰা ৩ জানুৱাৰী ২০১৭ চনলৈ তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়ধীশ আছিল।
৪ জানুৱাৰী ২০১৭ চনত তেওঁ ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হয়।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ
খৰিকাত দিয়া

খৰিকাত দিয়া হৈছে এবিধ ৰন্ধন প্ৰণালী য’ত এডাল শলাত খাদ্য দ্ৰব্যবোৰৰ টুকুৰাবোৰ খুচি লৈ শলাডালত ভৰাই জুই বা গৰম কয়লাত পুৰি তৈয়াৰ কৰা হয় । খৰিকা হৈছে এডাল বাহ, কাঠ বা লোহাৰ ক্ষীণ কাঠি বা শলা, য’ত মাংস, মাছ, ফল বা পাচলিৰ টুকুৰাবোৰ একেলগে ধৰি ৰাখিব পাৰি ।

ইতিহাস

প্ৰাগ ঐতিহাসিক যুগত শলাত মাংস পুৰি বা সেকি খোৱাটো, নিম্ন প্ৰেলেওলিথিক যুগৰ পৰা চলি আহিছে বুলি জাৰ্মানীৰ ছোনিনজেনত পোৱা ৩০০,০০০ বছৰৰ পুৰণি তথ্যৰ পৰা প্ৰমাণিত হৈছে । এই স্থানত পোৰা আগটোৰে এডাল শলা উদ্ধাৰ হোৱা তথ্যই ইয়াকে প্ৰমাণ কৰে যে আদিম মানৱসকলে জুইত মাংস বা মাছ কাঠি বা শলাত লগাই পুৰি খাইছিল ।

প্ৰণালী

অসমীয়া প্ৰণালীৰে খৰিকাত দিয়া কুকুৰাৰ মাংস

১/২ কিলো হাড় নথকা কুকুৰাৰ মাংস
এটুকুৰা আদা
৬ টা নহৰু
১ টা নেমুটেঙা
২ চামুচ মিঠাতেল
এক চিকুট নিমখ
১/২ চামুচ জালুক
প্ৰথমে মাংস খিনি শলাত ভৰাব পৰাকৈ সৰু টুকুৰাকৈ কাটি মিঠাতেল, নিমখ, জালুক আৰু নেমু টেঙাৰ ৰস দি এক ঘন্টামান ঢাকি থব লাগে । বাহ বা কাঠৰ খৰিকা হলে আগতীয়াকৈ পানীত তিয়াই থব লাগে । প্ৰথমে খৰিকা কেইডাল আগতিয়াকৈ হাতেৰে অলপ মিঠাতেলেৰে মোহাৰি লব লাগে যাতে মাংসখিনি তৈয়াৰ হোৱাৰ পাছত কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ টানি উলিয়াব পাৰি। এক ঘণ্টা পাছত মাংসৰ টুকুৰাবোৰ শলা কেইডালত ভৰাই লৈ গৰম জুই বা অঙঠাৰ ওপৰত দি ভালদৰে পুৰি লব লাগে। চাৰিওফালৰ পৰা ভালদৰে সিজিলে খৰিকা কেইডাল জুইৰ পৰা আঁতৰাই এখন থালত মাংসৰ টুকুৰাবোৰ থৈ বা খৰিকাৰ পৰাই খাব পাৰি। গাহৰিৰ মাংসও একে পদ্ধতিৰে ৰান্ধি খাব পাৰি।

অসমীয়া প্ৰণালীৰে খৰিকাত দিয়া গৰৈ মাছ

খৰিকাত দিয়া গৰৈ মাছ ৰান্ধিবৰ বাবে ৩টা গৰৈ মাছ, ১/৪ চামুচ মান নিমখ আৰু হালধিৰ দৰকাৰ হয়। প্ৰথমে মাছৰ পেটু আৰু মূৰকেইটা আঁতৰাই ভালদৰে মাছকেইটা ধুই নিমখ আৰু হালধি খিনি মাছকেইটাত ভালদৰে লগাই লব লাগে, তাৰপাছত খৰিকা বা শলা কেইডালত মাছ কেইটাৰ মুখৰ পৰা নেজলৈকে সুমুৱাই জুইত বা অঙঠাত দি পুৰি সিজাব লাগে ।

দেশ অনুসৰি বিভিন্ন নামসমূহ

খৰিকাত দিয়া ৰন্ধন প্ৰণালীটো বিভিন্ন দেশত বিভিন্ন নামেৰে জনা যায় । ইয়াক ভূমধ্যসাগৰীয় বা আৰব দেশসমূহত কাবাব বুলিও জনা যায় ।কিন্ত সকলো কাবাব খৰিকাত দি ৰন্ধা নহয় । যেনে চেপলী কাবাবটো পিঠাৰ দৰেহে বনায়। কেক'ছি হৈছে এবিধ শলা বা খৰিকাত দি পুৰি খোৱা কোৰিয়ান খাদ্য। কোৰিয়ান ভাষাত কেক'ছি মানে শলা বা খৰিকা। ফিলিপাইনত খৰিকাত দিয়াটো ইনহাঊ বুলি কোৱা হয় ।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
পেৰুৰ নাৰী

পেৰুৰ নাৰীসকলে সংখ্যা আৰু আইনী অধিকাৰ দুয়োটা দিশতে সংখ্যালঘুক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। যদিও ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁলোক পুৰুষৰ সমকক্ষ, স্পেনিছ বিজয়ৰ পিছত বৰ্তমানৰ পেৰু দেশৰ সংস্কৃতি ক্ৰমান্বয়ে পিতৃতান্ত্ৰিক হৈ পৰে। পিতৃতান্ত্ৰিক সংস্কৃতি এতিয়াও লক্ষণীয়। মহিলাসকলে পুৰুষতকৈ কম দৰমহা পায়, কৰ্মসংস্থাপন আৰু ৰাজনৈতিক সুযোগ কমকৈ আহৰণ কৰে, আৰু কেতিয়াবা কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া নোহোৱাকৈ তেওঁলোকৰ ওপৰত নিৰ্যাতন চলোৱা হয়। গৰ্ভনিৰোধক ঔষধৰ উপলব্ধতা চাহিদাৰ বাবে যথেষ্ট নহয় আৰু এক তৃতীয়াংশতকৈ অধিক গৰ্ভাৱস্থা অনাকাংক্ষিতভাৱে গৰ্ভপাতৰ বলি হয়। মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰো দক্ষিণ আমেৰিকাত সৰ্বাধিক।

পেৰু চৰকাৰে মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ, মহিলাৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিনিধিত্বৰ অভাৱগ্ৰস্ততাৰ লগতে মহিলাৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰিছে। অৱশ্যে এই প্ৰচেষ্টাই এতিয়াও ফল দিব পৰা নাই।

জনগাঁথনি

পেৰুত মহিলাসকল সামান্য সংখ্যালঘু। ২০১০ চনত তেওঁলোকে জনসংখ্যাৰ ৪৯.৯ শতাংশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। জন্মতে মহিলাৰ জীৱন-প্ৰত্যাশা ৭৪ বছৰ, যিটো পুৰুষতকৈ পাঁচ বছৰ বেছি।

শেহতীয়া অনুমান অনুসৰি পেৰুৰ জনসংখ্যা আমেৰিকান ৪৫%, মেষ্টিজো (মিশ্ৰিত আমেৰিকান আৰু বগা) ৩৭%, বগা ১৫%, ক'লা, জাপানী, চীনা আৰু অন্যান্য ৩%। ১০ জনৰ ভিতৰত ৮ জনতকৈ অধিক লোক কেথলিক।

শিক্ষা

পেৰুত মহিলাৰ সাক্ষৰতা পুৰুষৰ সাক্ষৰতাতকৈ কম। ২০১৬ চনৰ অনুমান অনুসৰি মাত্ৰ ৯৪.৩% মহিলা (১৫ আৰু তাতকৈ অধিক) সাক্ষৰ, আনহাতে পুৰুষৰ ৯৭.২%।

পেৰুৰ খিলঞ্জীয়া মহিলাসকলে পুৰুষতকৈ কম ভ্ৰমণ কৰে। সেইবাবেই তেওঁলোকে পেৰুৰ জাতীয় স্পেনিছ ভাষাত কম সাৱলীল হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে। ইয়াৰ ফলত অসুবিধাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে যেতিয়া তেওঁলোকে বাহিৰৰ মানুহৰ সৈতে কথা পাতিব লাগিব, যিসকলে প্ৰায়ে থলুৱা ভাষাটো নাজানে।যদিও মহিলাৰ নিৰক্ষৰতাৰ হাৰ পুৰুষতকৈ বেছি, ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পোৱা সংখ্যক মহিলাই উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিছে।

মাতৃ আৰু প্ৰজনন স্বাস্থ্য

দৰিদ্ৰতাত জীৱন কটোৱা মহিলাসকলে স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰত সন্তান জন্ম দিয়াৰ সম্ভাৱনা কম, তেওঁলোকক
স্বাস্থ্যসেৱা কৰ্মীয়ে সহায় কৰে।দক্ষিণ আমেৰিকাৰ ভিতৰতে পেৰুত মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ সৰ্বাধিক, চৰকাৰে প্ৰতি এক লাখ জীৱিত জন্মৰ বিপৰীতে ১৮৫ জনৰ মৃত্যু লক্ষ্য কৰিছে আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘই এই সংখ্যা প্ৰতি এক লাখ জীৱিত জন্মৰ ভিতৰত ২৪০ বুলি অনুমান কৰিছে। সেই উচ্চ পৰিসংখ্যাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ চৰকাৰে ২০০৮ চনত এক কৌশলগত পৰিকল্পনা প্ৰকাশ কৰে যাতে প্ৰতি এক লাখ জীৱিত জন্মৰ বিপৰীতে মুঠ ১২০ গৰাকী মাতৃৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:দেশ অনুসৰি নাৰী
চাকৰি ডট অৰ্গ

চাকৰি ডট অৰ্গ হৈছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান, শিক্ষানুষ্ঠান আদিৰ নিয়োগ সংক্ৰান্তীয় বাতৰি প্ৰকাশ কৰা এটা ৱেবছাইট। ২০১০ চনৰ ১০ জুনত ইয়াক মুকলি কৰা হয়।

নিৰ্মাণ আৰু পৰিচালনা

আই আই টি বোম্বেৰ ব্যৱস্থাপনা বিভাগৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আৰু বৰ্তমান ভাৰতীয় অসমাৰিক সেৱাৰ বিষয়া সত্যকাম দত্তই একক প্ৰচেষ্টাৰে এই ৱেবছাইটটো গঢ়ি তুলিছিল। বৰ্তমান আন কেইবাজনো সদস্যই ইয়াৰ লগত জড়িত, যিসকলে প্ৰতি দিনে নিয়োগ সংক্ৰান্তীয় বাতৰিবোৰ প্ৰকাশ কৰে।

সুবিধা

নিয়োগ সংবাদৰ উপৰি ইয়াত দেশ-বিদেশৰ বৃত্তিৰ বাতৰিও উপলব্ধ হয়।
এছ.এম.এছ.ৰ মাধ্যমেৰে নিয়োগ সংবাদ গ্ৰহণ কৰিব পাৰি।
নিয়োগ-কৰ্তাই নিজে নিয়োগৰ সংবাদ পঠিয়াব পৰা ব্যৱস্থা আৰু চাকৰি প্ৰত্যাশীয়ে bio-data সংলগ্ন কৰিব পৰা ব্যৱস্থা।

- হিমজ্যোতি তালুকদাৰ।

সফলতা

এলেক্সা ৰেংক ২৫৩,৬০৬ আৰু এলেক্সা ভাৰতীয় ৰেংক ২৪,১২২।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট
ধামাল

ধামাল হৈছে ইন্দ্ৰ কুমাৰৰ পৰিচালনা আৰু অশোক ঠাকেৰিয়াৰ প্ৰযোজনাত ২০০৭ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ কৌতুকধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে সঞ্জয় দত্ত, ৰিতেশ দেশমুখ, আৰ্শ্বদ ৱাৰ্ছি, আশিস চৌধুৰী আৰু জাভেদ জাফ্ৰী লগতে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আছৰাণী, সঞ্জয় মিশ্ৰ, মুৰলী শৰ্মা, বিজয় ৰাজ, মনোজ পাহৱা, টিকু তালছানিয়া আৰু প্ৰেম চোপ্ৰাই। ই ধামাল চলচ্চিত্ৰ ধাৰাবাহিকৰ প্ৰথমটো খণ্ড।

পটভূমি

এটা নিৰ্দিষ্ট অট্টালিকা পহৰা নিদিয়াৰ বাবে ৰয়ক চাকৰিৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া হয়। আন এটা দূশ্যত, আদিয়ে ছেক্সোফোন বজাবলৈ মিক্সটেপ নামৰ যন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে। তেওঁৰ দৰ্শকে সেইকথা গম পোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁক মাৰ-ধৰ কৰে। ৫০ টকাৰ নোট এটা ল'ৰাৰ লগত সালসলনি হোৱাত টকাখিনি মানিবেগত ঘূৰাই দিয়াৰ সময়ত, পিছফালৰ পকেটত তেওঁৰ হাতখন আবদ্ধ হৈ পৰে। ল'ৰাজনে অতি সোনকালে সেই কথা গম পায় আৰু মানৱক মাৰ-ধৰ কৰে। বোমন কনট্ৰেক্টাৰে ভুলবশতঃ পিতৃ নাৰীৰ গাড়ীৰ খিৰিকীখন ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে, তাৰ পিছতেই নাৰীয়ে তেওঁক ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে। চাৰিওজনে একেলগে নাইট ক্লাবত পাৰ্টি কৰিবলৈ যায়। সিহঁত অসাৰ, কিয়নো সিহঁতে চাৰিওফালে একো নকৰে আৰু এতিয়াও ভাড়া দিয়া নাই। মহিলাগৰাকীয়ে সিহঁতক ভাড়া নিদিয়াৰ বাবে ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে আৰু কয় এটা ভাল চাকৰি বিচাৰিবলৈ কয়।

টকা উপাৰ্জন কৰিবলৈ গৈ হতাশ হৈ তেওঁলোকে এটা পৰিকল্পনা ৰচনা কৰে। আদিয়ে মানৱক ঘৰৰ পৰা এখন চিত্ৰ চুৰি কৰিবলৈ কয়। আৰু সেইখন প্ৰয়াত ব্যৱসায়ী দ্বিৱেদীৰ পুত্ৰক বিক্ৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। অৱশ্যে, বাস্তৱতা নজনাকৈয়ে মানৱে ভুলতে এখন উকা ছবি তুলি লয়। তেওঁলোকে সেই ছবিখন ৫০,০০০ টকাত বিক্ৰী কৰে। তাৰ পিছত আগৰৱালা ডাঙৰীয়াক বিক্ৰী কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে মূল ছবিখন তুলি লয়, তেওঁক হত্যা কৰা হৈছে বুলি নাজানি। এই গোচৰটো পৰিদৰ্শক গাধা কুলকাৰ্ণীয়ে চম্ভালি লয়। তেওঁ গম পায় যে মিষ্টাৰ আগৰৱালাক হত্যা কৰাৰ আগতে তেওঁ কাৰোবাৰ লগত ফোনত কথা পাতি আছিল আৰু তেওঁ "ঘোঁৰা" আৰু "ঘাঁহ" শব্দ দুটাৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। এই শব্দবোৰ তেওঁ কোনোবা ক’ড ভাষা বুলি ব্যাখ্যা কৰে। চাৰিওজন আগৰৱালাৰ বাসগৃহত উপস্থিত হয়। কুলকাৰ্ণীয়ে ছবিখন চাবলৈ দাবী কৰে। ছবিখনত ঘোঁৰা আৰু ঘাঁহ দেখি তেওঁ লগে লগে তেওঁলোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।

সমালোচনাত্মক সঁহাৰি

হিন্দুস্তান টাইমছে অধিক মিশ্ৰিত সমালোচনা দি লিখিছে "মুঠতে ধমাল শিৰোনামে যি প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে ঠিক তেনেকুৱা নহয়। কিন্তু ইয়াৰ হাঁহিৰ মুহূৰ্ত আছে.. ই একেবাৰে বেয়া নহয়। আগবাঢ়ি যাওক আৰু চেষ্টা কৰক।"

ছিকুৱেল

২০১১ চনত মুক্তি পোৱা ডাবল ধামাল নামৰ চলচ্চিত্ৰখন ছিকুৱেল আছিল। ছবিখনৰ তৃতীয়খন ছবিৰ নাম আছিল টোটেল ধামাল আৰু ই ২০১৯ চনত মুক্তি পাইছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ