ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱ

ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱ অসমৰ গুৱাহাটী চহৰত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক সাহিত্য উৎসৰ। সমগ্ৰ ভাৰত আৰু বিদেশৰ পাঠক আৰু সাহিত্যিকসকলৰ মাজত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ আৰু ধাৰণা বিনিময়ৰ মঞ্চ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ ন্যাস আৰু অসম চৰকাৰে যৌথভাৱে এই উৎসৱৰ আয়োজন কৰি আহিছে। এই মহোৎসৱৰ প্ৰথম সংস্কৰণ ২০১৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীৰ পৰা তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ উদ্বোধন কেন্দ্ৰীয় মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰী প্ৰকাশ জাভাডেকাৰে কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানত ৬০টা পেনেল আলোচনা, গ্ৰন্থ উন্মোচন, পঠন আৰু সংস্কৃতিৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ লগতে কিতাপৰ ওপৰত আধাৰিত ছবি প্ৰদৰ্শন, সংগীত আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

ইতিহাস

অসমৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ ন্যাসৰ সঞ্চালক ৰীতা চৌধুৰীয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ আয়োজনৰ বাবে আগ-ভাগ লৈছিল।
সমগ্ৰ দেশৰ লগতে বিদেশৰ পাঠক আৰু সাহিত্যিকসকলৰ মাজত মত বিনিময় আৰু মঞ্চ প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যৰে এই সাহিত্য উৎসৱৰ পাতনি মেলা হৈছিল।

প্ৰথম সংস্কৰণ

২০১৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীৰ পৰা তিনিদিনীয়াকৈ গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ প্ৰথম সংস্কৰণ অনুষ্ঠিত হৈছিল। ১০খন দেশৰ ষোল্লজন লেখকৰ লগতে এই ভাৰতৰ কেইবাগৰাকী লেখকে এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
উল্লেখযোগ্য বিদেশী অংশগ্ৰহণকাৰীসকল হ’ল জাপানৰ পৰা ৰেণ্ডী টাগুচি, ইটালীৰ পৰা কাৰ্লো পিজাটি, জিয়াম্পাওলো চিমি আৰু এলেছাণ্ড্ৰা বাৰ্টিনি, ফ্ৰান্সৰ ফ্ৰান্সোৱা গ’টিয়েৰ আৰু নিকোলয় ইডিয়েৰ। ভাৰতীয় বিশিষ্ট সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত দামোদৰ মৌজো, সুভাষ কাশ্যপ, মকৰন্দ পৰাঞ্জপে আৰু নৰেন্দ্ৰ কোহলীৰ উপৰি উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু লেখক-সাহিত্যিকে এই উৎসৱত যোগদান কৰিছিল।

দ্বিতীয় সংস্কৰণ

২০১৮ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১১ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল। অসম প্ৰকাশন পৰিষদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ ন্যাসে যুটীয়াভাৱে অনুষ্ঠিত কৰা এই উৎসৱৰ উদ্বোধন অসমৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে কৰিছিল।

তৃতীয় সংস্কৰণ

শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য মহোৎসৱৰ তৃতীয় সংস্কৰণ ২০১৯ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১১ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল। যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত পঢ়াৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলাক প্ৰাথমিক লক্ষ্য হিচাপে ইয়াক অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। এই মহোৎসৱত কেৱল দেশৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি, সমাজ, ৰাজনীতি, পৰিবেশন পৰম্পৰা, সংগীত, পৰিচয়, সংবাদ মাধ্যমৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াই নহয় ইয়াৰ লগত জড়িত ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উপাদানসমূহৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা হৈছিল। এই উৎসৱত সমগ্ৰ দেশৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি, লেখক, চিন্তাবিদ, শিল্পী আৰু অন্যান্য কলা-কুশলীৰ লগতে বিভিন্ন শাখাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সাহিত্যিক আৰু অন্যান্য বুদ্ধিজীৱীসকলক একত্ৰিত হৈছিল। য়েছে দৰজে ঠংচি, উৎপল দত্ত, সিদ্ধাৰ্থ শংকৰ বেজবৰুৱা আদি বিশিষ্ট বক্তা হিচাপে উপস্থিত থকা অনুষ্ঠানটোত অভিনেত্ৰী মনিষা কইৰালাই কৰ্কট ৰোগৰ সৈতে নিজৰ যুঁজৰ বিষয়ে বক্তব্য আগবঢ়াইছিল। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ কৰ্কট ৰোগীৰ বাবে উৎসৰ্গিত কইৰালাৰ ‘হিলড’ নামৰ গ্ৰন্থখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য মহোৎসৱত উপলব্ধ আছিল।

চতুৰ্থ সংস্কৰণ

২০২০ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১১ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ চতুৰ্থ সংস্কৰণ অনুষ্ঠিত হৈছিল।

বিতৰ্ক

২০১৮ চনত অনুষ্ঠিত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণত অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহৰ নাম সাহিত্যিকৰ নামেৰে নামাকৰন কৰাৰ বিপৰীতে দীনদয়াল উপাধ্যায়ৰ নামেৰে নামকৰণ কৰাক লৈ বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হৈছিল।

তথ্য উৎস
চেং হো

চেং হো (Zheng He; ১৩৭১–১৪৩৩/১৪৩৫) আছিল চীনৰ নৌসেনা অধিনায়ক আৰু কূটনীতিজ্ঞ, যি প্ৰাৰম্ভিক মিং বংশৰ সময়ত কাৰ্যৰত আছিল। তেওঁক প্ৰায়ে চীনৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ মহান নৌসেনা অধিনায়ক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ মুছলমান পৰিয়ালত মা হে নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও পিছত ইয়োংলে সম্ৰাটৰ দ্বাৰা দিয়া “চেং” উপনাম গ্ৰহণ কৰিছিল।

১৪০৫ আৰু ১৪৩৩ চনৰ মাজত, চেং হোৱে ইয়োংলে সম্ৰাট আৰু তাৰ পাছৰ সুৱান্দে সম্ৰাটৰ অধীনত সাতবাৰ অৰ্থনৈতিক ভ্ৰমণৰ নেতৃত্ব দিছিল। কিংবদন্তী অনুসৰি, চেং হোৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জাহাজসমূহ কাঠেৰে তৈয়াৰী যিকোনো জাহাজতকৈ প্ৰায় দুখনমান দীঘল আছিল আৰু সেইবোৰত চাৰিটা তলত শতাধিক নাওচালক আছিল।

চেং হো আছিল ইয়োংলে সম্ৰাটৰ এজন প্ৰিয় ব্যাক্তি, যাক তেওঁ ১৪০২ চনত জিংনান অভিযানত সহায় কৰিছিল, যাৰ দ্বাৰা আগৰ জিয়েনৱেন সম্ৰাটক অপসাৰণ কৰা হৈছিল। সেইবাবে, চেং হো মিং ৰাজদৰবাৰৰ শীৰ্ষস্থানলৈ উঠি আহে আৰু নাঞ্জিং অঞ্চলত অৱস্থিত দক্ষিণ ৰাজধানীৰ অধিনায়ক হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিযাত্ৰী
ৰাহিলা

ৰাহিলা (IAST: Rāhila; শাসনকাল অনুমাণিক ৮৮৫–৯০৫ খ্ৰী. চ.) চন্দেলা ৰাজবংশৰ এজন ৰজা আছিল। তেওঁ তেতিয়াৰ জেজাকভুক্তি অঞ্চলত (বৰ্তমানৰ মধ্যপ্ৰদেশ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ বুণ্ডেলখণ্ড) শাসন কৰিছিল।

ৰাহিলা তেওঁৰ পূৰ্বসূৰী বিজয়শক্তিৰ পুত্ৰ আছিল। আৰ. কে. দীক্ষিতে তেওঁৰ শাসনকাল অনুমাণিক ৮৮৫–৯০৫ খ্ৰী. বুলি উল্লেখ কৰিছে। তেওঁৰ এগৰাকী উত্তৰসূৰীৰ শিলালিপিত তেওঁৰ উপাধি ‘‘নৃপতি’’ ("মানুহৰ স্বামী") ৰূপে দিয়া দেখা যায়। তেওঁক কোনো ৰাজকীয় উপাধি দিয়া হোৱা নাই, যাৰপৰা বুজা যায় যে চন্দেলা ৰাজবংশৰ অন্যান্য প্ৰাৰম্ভিক শাসকৰ দৰে তেৱোঁ গুৰ্জৰ-প্ৰতিহাৰসকলৰ অধীনত আছিল।

ৰাহিলাৰ সামৰিক জীৱনৰ বিষয়ে বহুত কম তথ্যতৰ পোৱা যায়। তেওঁৰ বিষয়ে তেওঁৰ উত্তৰসূৰীসকলৰ দুটা খাজুৰাহো শিলালিপিত উল্লেখ আছে। এই অলংকাৰিক বৰ্ণনাসমূহত তেওঁৰ সামৰিক শক্তিৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে, কিন্তু ঐতিহাসিক তথ্য কম। উদাহৰণস্বৰূপে, ৯৫৪ খ্ৰী.ত খাজুৰাহো শিলালিপিত কোৱা হৈছে যে তেওঁ শত্ৰুসকলক নিশা নিদি ৰাখিছিল। উপমাৰ জৰিয়তে যুদ্ধক এখন যজ্ঞৰ সৈতে তুলনা কৰি কোৱা হৈছে যে ৰাহিলা এই যজ্ঞত কেতিয়াও ক্লান্ত হোৱা নাছিল।

প্ৰচলিত কিন্তু সন্দেহজনক লিখিত উৎস পৰমল ৰাসো’’ত ৰাহিলাৰ সামৰিক অভিযানৰ অতি অতিৰঞ্জিত বৰ্ণনা দিয়া হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, তাত কোৱা অনুসাৰে তেওঁ ২০ লাখ ঘোঁৰাৰ সৈন্য লৈ ৰামেশ্বৰম লুপ্ত কৰিছিল আৰু সিংহলৰ ৰাজাৰপৰা হাজাৰখন জাহাজ কঢ়ি লৈছিল।

ঐতিহাসিক উল্লেখ

ৰাহিলাই বহু সাত্বিক কাৰ্য তথা জনকল্যাণমূলক কামৰ উদ্যোগ লৈছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। অজয়গঢ়ৰ এখন দেৱালয়ৰ শিলালিপিত তেওঁৰ নাম দেখা যায়। মাহোবাৰ ৰাহিল্যা সাগৰ নামৰ টোপখানোও তেওঁৰ নামত। পৰমল ৰাসো’’ত কোৱা অনুসাৰে তেওঁ ‘‘ৰাসিনা’’ (বা ‘‘ৰাজাৱাসিনী’’) নামৰ এটা বসতিও প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যাক বৰ্তমানৰ বাদাউছাৰ কাষত থকা ৰাছিন গাঁও হিচাপে চিনি পোৱা যায়। এই গাঁৱত চন্দেলা-শৈলীৰ এটা দেৱালয়ো আছে।

পৰমল ৰাসো’’ত ৰাহিলাৰ ৰাণীৰ নাম ‘‘ৰাজমতী’’ বুলি উল্লেখ আছে। ত্ৰিপুৰীৰ কালচুৰী ৰাজা কোক্কল প্ৰথমে ‘‘নট্টা দেৱী’’ নামৰ এজনী চন্দেলা ৰাজকন্যাক বিবাহ কৰিছিল। ঐতিহাসিক আৰ. চি. মজুমদাৰে কৈছে যে এই ৰাজকন্যা সম্ভৱতঃ ৰাহিলাৰ ককাই জয়শক্তিৰ কন্যা আছিল। কিন্তু আৰ. কে. দীক্ষিতৰ মতে তেওঁ ৰাহিলাৰ কন্যা বা ভগ্নীৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনাই অধিক।

তথ্যসূত্ৰ

গ্ৰন্থপঞ্জী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাস
দীপাংকৰ গগৈ

দীপাংকৰ গগৈ নাহৰকটীয়া মহাবিদ্যালয়ৰ বুৰঞ্জী বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাবে কৰ্মৰত। তেখেতৰ জন্ম হয় অসমৰ ডিব্ৰুগড়, জিলাৰ টিংখঙত৷ ২০০৮ চনত 'A study on the Dihing Satra in Historical Perspective' শীৰ্ষক গৱেষণা গ্ৰন্থৰ বাবে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা গগৈদেৱৰ ভালেমান মননশীল আৰু গৱেষণাধৰ্মী প্ৰৱন্ধ বিভিন্ন কাকত- আলোচনী আৰু গৱেষণা পত্ৰিকাত প্ৰকাশ পাইছে। অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত পাহাৰ- ভৈয়ামৰ সম্বন্ধ তেখেতৰ দ্বাৰা সম্পাদিত গ্ৰন্থ। তেখেতৰ আন এখন গ্ৰন্থ হৈছে- ‘ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া নাৰী’।

উদ্ধৃতি

ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া নাৰী

ঊনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধ অসমৰ বাবে আছিল অন্যতম দুৰ্যোগপূৰ্ণ সময়। আহোম ৰাজতন্ত্ৰ আৰু মোৱামৰীয়াৰ দীৰ্ঘদিনীয়া কন্দলৰ পিছত সংঘটিত মানৰ ধাৰাবাহিক আক্ৰমণে অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ ভেটি থানবান কৰাৰ লগতে ব্ৰিটিছ শাসনৰ পথো প্ৰশস্ত কৰিলে। ব্ৰিটিছ শাসন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনত আকৌ প্ৰবল জোকাৰণি আৰম্ভ হয়।
বেপ্তিষ্ট মিছনেৰীসকলৰ অসম আগমন অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ দিশৰ পৰাই নহয়, সামাজিক দৃষ্টিকোণৰ পৰাও উল্লেখযোগ্য আছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয় দশকৰ পৰা অসমৰ চুবুৰীয়া বংগত পশ্চিমীয়া আদৰ্শপুষ্ট নব্য চিন্তাধাৰাই বিশেষভাৱে গা কৰি উঠিছিল। এইক্ষেত্ৰত বিভিন্ন সমাজ সংস্কাৰক আৰু সংস্কাৰসেৱী অনুষ্ঠানে বলিষ্ঠ ভূমিকা লৈছিল। কিন্তু সমকালীন অসমত নব্য ধাৰা আৰু সংস্কাৰবাদী চিন্তা- চেতনাৰ প্ৰভাৱ অতি ক্ষীণ আছিল।
ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া নাৰী অনেক সামাজিক অবিচাৰ আৰু পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতিৰ বলি হ'ব লগা হৈছিল। এই সময়ছোৱাত নাৰী সমাজৰ পৰিৱৰ্তনৰ গতি আছিল অতি মন্থৰ। নাৰী সমাজৰ সমস্যাসমূহ নিৰ্মূলকৰণৰ বাবে বংগৰ দৰে বলিষ্ঠ সংস্কাৰবাদী আন্দোলন অসমত সূত্ৰপাত হোৱা নাছিল। তথাপি ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজ ভাগৰ পৰা আধুনিক ভাবাদৰ্শই অসমীয়া নাৰীকো অতি খীণকৈ হ'লেও স্পৰ্শ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
অসমত বিধৱা বিবাহ প্ৰচলনৰ সংক্ৰান্তত প্ৰথম পোনপটীয়া উল্লেখ গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ লেখাত পোৱা যায়। কেৱল নাৰী শিক্ষাৰ ওপৰতেই নহয়, তেখেতে অসমীয়া নাৰীৰ মাজত প্ৰচলিত কু-প্ৰথা নিৰ্মূলকৰণতো গুৰুত্ব দিছিল। ছাত্ৰ হৈ থাকোঁতেই প্ৰচলিত কুসংস্কাৰ আৰু দেশাচাৰ কিছুমানৰ বিপক্ষে হাতত কলম তুলি লৈছিল। বিধৱা বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত থকা সামাজিক বাধা-নিষেধক সমালোচনা কৰি 'অৰুনোদই'ৰ বিভিন্ন সংখ্যাত নানা যুক্তি দাঙি ধৰিছিল। বিধৱাই সৃষ্টি কৰা সমস্যা আৰু বিধৱাৰ অন্তৰৰ দুখ-বেদনাৰ গভীৰতম অনুভূতিবোৰ তেওঁ অতি সাৱলীল আৰু যুক্তিনিষ্ঠভাৱে বিচাৰিছিল।
'অৰুনোদই'ৰ কেইবাটাও লেখাত নাৰী-পুৰুষ তথা স্বামী-স্ত্ৰীৰ সম্পৰ্কত নব্য দৃষ্টিভংগীৰ আভাস পোৱা যায়। নাৰী-পুৰুষৰ মাজৰ মানসিক আৰু সামাজিক ব্যৱধান হ্ৰাস আৰু স্বামী-স্ত্ৰীৰ সু-সম্পৰ্ক স্থাপনৰ বাবে কাকতখনে উপায়ো আগবঢ়াইছিল। লগতে 'অৰুনোদই'য়ে নাৰীৰ প্ৰতি থকা পৰম্পৰাগত দৃষ্টিভংগীকো সমালোচনা কৰিছিল। এই সম্পৰ্কীয় বেছিখিনি লেখাই দেশীয় লোকৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
নিৰঞ্জনাবেন মুকুলভাই কলাৰ্থী

]]

নিৰঞ্জনাবেন মুকুলভাই কলাৰ্থী এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু শিক্ষাবিদ। ২০২২ চনত ২০২১ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছিল।

কৰ্ম জীৱন

গুজৰাটী ভাষাত মুকুলভাই কলাৰ্থী নামেৰে লিখি কালাৰ্থীয়ে জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীৰ বিষয়ে বা আনে বাপু আৰু চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ বিষয়ে গুজৰাটনা শিৰচত্ৰ চৰ্দাৰ নামৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে।

কলাৰ্থী বৰদালিৰ স্বৰাজ আশ্ৰমৰ প্ৰশাসক আৰু বৰদালি সত্যগ্ৰহত উপস্থিত আছিল।তেওঁ গান্ধীৰ ৰচনা প্ৰকাশ কৰা নৱজীৱন ট্ৰাষ্টৰ ট্ৰাষ্টীও। কলাৰ্থীয়ে গুজৰাটী ভাষাৰ প্ৰচাৰ কৰা গোট প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। আৰু এই ব্যতিক্ৰমী কামৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ সহযোগত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰাম নাথ কোবিন্দৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা ২০২২ চনত ২০২১ চনৰ নাৰী শক্তিৰ সন্মান লাভ কৰে।তেওঁ কৰ্মদক্ষতাৰ বাবে ১৯৮৯ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক বঁটাও লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
পাৰ্বতী গিৰি

পাৰ্বতী গিৰি (১৯২৬ চনৰ ১৯ জানুৱাৰী – ১৯৯৫ চনৰ ১৭ আগষ্ট), ধনঞ্জয় গিৰিৰ কন্যা। পশ্চিম ওড়িশাৰ মাদাৰ টেৰেছা নামেৰে জনাজাত গিৰি ভাৰতৰ ওড়িশাৰ এগৰাকী বিশিষ্ট মহিলা স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷ ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত ওড়িশাৰ মহিলা স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল৷

ব্ৰিটিছ চৰকাৰ বিৰোধী কাৰ্যকলাপৰ বাবে তাই দুবছৰ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয়। মহাত্মা গান্ধীৰ " ভাৰত ত্যাগ " আহ্বানৰ পিছত আন্দোলনৰ ক্ষেত্ৰত আগৰণুৱা হৈ থকাৰ সময়ত পাৰ্বতী গিৰিৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১৬ বছৰ। তেওঁ স্বাধীনতাৰ পিছতো সামাজিকভাৱে জাতিৰ সেৱা কৰি আছিল। তেওঁ পাইকমল গাঁৱত অনাথ আশ্ৰম খুলি জীৱনৰ বাকী সময়খিনি অনাথ শিশুৰ কল্যাণৰ বাবে উচৰ্গা কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯২৬ চনৰ ১৯ জানুৱাৰীত বৰ্তমানৰ বৰগড় জিলা আৰু অবিভক্ত সম্বলপুৰ জিলাৰ বিজেপুৰৰ সমীপৰ সমলয়পদৰ গাঁৱত গিৰিৰ জন্ম হয় ।

ক্লাছ থ্ৰীৰ পিছত বাদ দি তাই গাঁৱে গাঁৱে ঘূৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে, কংগ্ৰেছৰ প্ৰচাৰ চলাই। ১৯৩৮ চনত তাইৰ বয়স ১২ বছৰ বয়সত ছামলাইপাদৰত এখন সভাত কংগ্ৰেছৰ জ্যেষ্ঠ নেতাসকলে তাইৰ পিতৃক কংগ্ৰেছত কাম কৰিবলৈ অনুমতি দিবলৈ পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। সৰু ছোৱালী হিচাপে বাৰী আশ্ৰমলৈ যাত্ৰা কৰিছিল। পাৰ্বতীয়ে আশ্ৰমত হস্তশিল্প, অহিমছাৰ দৰ্শন আৰু আত্মনিৰ্ভৰশীলতাকে ধৰি বহু কথা শিকিছিল।

প্ৰশংসা

সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী- ওড়িশাৰ ৰাজ্যপাল শ্ৰী চি ৰঙাৰাজনৰ দ্বাৰা ১৯৯৮ চনত।

পাৰ্বতী গিৰিৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা মেগা লিফ্ট জলসিঞ্চন আঁচনি।- ডিচেম্বৰ ২০১৬

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ওড়িয়া ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
শংখনিনাদ

শংখনিনাদ হৈছে মনালিছা শইকীয়া ৰ দ্বাৰা ৰচিত পঞ্চমখন উপন্যাস। অসম আন্দোলনৰ পটভূমিত ৰচিত শংখনিনাদ এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। আশীৰ দশকত অসমীয়াৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ আন্দোলনৰ ছবি আৰু নব্বৈৰ দশকত অসমৰ সমাজ জীৱনলৈ নামি অহা বিভিন্ন বিপৰ্যয় সাম্প্ৰতিক সময়ৰ এগৰাকী তৰুণীৰ দৃষ্টিৰে উপন্যাসখনত লেখিকাই দাঙি ধৰিছে।

লেখকৰ পৰিচয়

মনালিছা শইকীয়া (ইংৰাজী: Monalisha Saikia; জন্ম: ১৯৭৫ ) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক আৰু গল্পকাৰ। কেইবাটাও সাহিত্য বঁটাৰে সন্মানিত জনপ্ৰিয় লেখিকা গৰাকী ‘আচাম স্কুল অৱ জাৰ্নেলিজম’ৰ কাৰ্যবাহী নিৰ্দেশক। তেখেতে ‘গুমৰাগ’ নামৰ অসমীয়া আলোচনীখনো সম্পাদনা কৰিছিল।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

চৰিত্ৰসমূহ

প্ৰজ্ঞা বৰা
প্ৰবীণ হাজৰিকা
হৰেণ হাজৰিকা
শশীপ্ৰভা
অমিয়া
নয়ন
বকুলী

বঁ‌টা/সন্মান

উপন্যাসখনৰ বাবে লেখিকা মনালিছা শইকীয়াই ২০১৬ চনৰ দৈনিক অসম সাহিত্য বঁ‌টা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
হেমলতা

হেমলতা (; জন্ম ১৬ আগষ্ট ১৯৫৪) বলীউডী এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। ১৯৭০ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ বলীউডৰ গীতৰ জগতখনৰ সৈতে জড়িত আছিল। শাস্ত্ৰীয় সংগীতত সুপ্ৰশিক্ষিত হেমলতাই চলচ্চিত্ৰ, কনচাৰ্ট আৰু টেলিভিচনৰ জগতখনত নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ জৈনৰ সংগীত পৰিচালনাত চিতচোৰ (১৯৭৭) ছবিত কে. চি. য়েচুদাসৰ সৈতে গোৱা তু জো মেৰে সুৰ মেঁৰ শাস্ত্ৰীয় উপস্থাপনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এইটো শিতানত তেওঁ মুঠতে পাঁচবাৰ মনোনয়ন পাইছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫৪ চনৰ ১৬ আগষ্টত হায়দৰাবাদৰ এটা গোড়া মাৰোৱাৰী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ জন্মৰ নাম আছিল লতা ভাট।তেওঁৰ পিতৃ পি টি জয়চন্দ্ৰ লাহোৰৰ কিৰণ ঘৰানাৰ এজন শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিল্পী। মাকৰ নাম অম্বিকা ভাট। হেমলতাৰ সাত বছৰ বয়সতে তেওঁৰ দেউতাকৰ শিষ্য গোপাল মালিকে তেওঁৰ প্ৰতিভাৰ উমান পাইছিল আৰু কলকাতাৰ ৰবীন্দ্ৰ ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা কনচাৰ্টত গীত গোৱাৰ সুবিধা কৰি দিছিল। তেওঁৰ পিতৃও গীত গোৱাবলৈ মুম্বাইলৈ নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সন্মত হয়।

কৰ্মজীৱন

ৰবীন্দ্ৰ জৈনৰ পৰিচালনাত তেওঁ বহুতো গীত গাইছে। সেইবোৰৰ ভিতৰত আখিয়োঁ কে ঝৰোখোঁ সে অন্যতম। ৰেডিঅ’ চিল’নৰ জনপ্ৰিয় গীতৰ কাউণ্টডাউন শ্বো- বিনাকা গীত মালাৰ মতে ১৯৭৮ চনত এই জনপ্ৰিয়তাৰ শীৰ্ষস্থানত আছিল। ই ফিল্মফেয়াৰৰ মনোনয়নো পাইছিল। ইউটিউৱত এই গীতটো লাখ লাখ দৰ্শকে উপভোগ কৰিছে। শ্ৰী মাতাজী নিৰ্মলা দেৱীলৈ উৎসৰ্গিত জৈনৰ কেছেট এলবাম সহজ ধাৰাত (১৯৯১) তেওঁ কণ্ঠ দিছে। এই এলবামৰ দুটা গীত তেওঁ ১৯৯২ চনৰ জুলাইত বেলজিয়ামৰ ব্ৰুচেলত অনুষ্ঠিত হোৱা কনচাৰ্টতো গাইছিল।

তেৱেঁ একমাত্ৰ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী যিয়ে কে. জে. য়েচুদাসৰ সৈতে সৰ্বাধিক হিন্দী গীত গাইছে। ১৯৯০ চনত দূৰদৰ্শনে তেওঁক ৰবীন্দ্ৰ জৈনৰ পৰিচালনাত য়েচুদাসৰ সৈতে দ্বৈতকণ্ঠত তিস্তা নদী সী তু চঞ্চলা আৰু একক কণ্ঠত সাথ জো তেৰা য়ুঁ পায়া গীত দুটা গাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। এই গীত দুটা দূৰদৰ্শনে প্ৰায়ে বিশেষকৈ আবেলিৰ কাৰ্যসূচীৰ ফিলাৰ (filler) হিচাপে সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল।

সুনয়না (১৯৭৯) ছবিৰ মেঘাৰে মেঘা শীৰ্ষক গীতটোত কণ্ঠদান কৰি তেওঁ পুনৰাই ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পায়। আপ তো এসে ন থে ছবিৰ তু ইচ তৰহ চে গীতটোৰ বাবে তৃতীয়বাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। ১৯৮১ চনত গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰ অমৰ ৰহে তাৰো চান্দলোত গোৱা শংকৰ তাৰি জামাতা আৰু ওম নমঃ শিৱায় গীত দুটা জনপ্ৰিয় হয়।

তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিক ৰামায়ণ, উত্তৰ ৰামায়ণ আৰু শ্ৰীকৃষ্ণত কণ্ঠদান কৰিছে। ৰামায়ণৰ এটা খণ্ডত তেওঁ পৰম্পৰাগত মীৰা ভজন পায়োজী মেইনে ৰাম ৰতন ধন পায়োজী শীৰ্ষক গীতটো পৰিবেশন কৰি থকা অৱস্থাত অভিনয়ো কৰিছে। ১৯৯২ চনত ইটালীত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা কনচাৰ্টত অ চোলে মিয়ো শীৰ্ষক এটা ইটালীয় গীত পৰিবেশন কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
অতিথি (১৯৬৫ চলচ্চিত্ৰ)

অতিথি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত ১৯৬৫ চনত নিৰ্মিত আৰু তপন সিনহা পৰিচালিত এখন বঙালী নাট্যধৰ্মী ছবি। ইয়াত ঘৰুৱা জীৱনৰ পৰিসীমাত আবদ্ধ জীৱনতকৈ বিচৰণকাৰীৰ জীৱনক বেছি পছন্দ কৰা এটা কিশোৰৰ কাহিনী কোৱা হৈছে। ছবিখন ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ সৰ্বভাৰতীয় স্তৰত চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ছবি কেইবাটাও বিএফজেএ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়। অতিথি ১৯৬৬ চনত ভেনিচ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ভাৰতৰ প্ৰতিযোগিতামূলক প্ৰৱেশ আছিল, য'ত এইখন গোল্ডেন লায়নৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। ছবিখন হিন্দীত গীত গাতা চল নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

কাহিনী

তাৰাপদ এজন কিশোৰ। সি মাক আৰু ককায়েকৰ সৈতে এখন গাঁওত বাস কৰে। তাৰ এটা ভ্ৰমণপিপাসু মন আছে আৰু সেয়েহে প্ৰায়েই ঘৰৰ পৰা পলাই যায়। শেষৰ বাৰ পলাওতে তাৰ মতিবাবুৰ সৈতে দেখাদেখি হয়। মতিবাবু এজন চহকী অভিজাত লোক। তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে নাৱেৰে তীৰ্থযাত্ৰাৰ পৰা উভতিছিল। তাৰাপদ তেওঁলোকৰ লগতে নাৱত একেলগে আহিছিল। মতিবাবু আৰু তেওঁৰ পত্নী অন্নপূৰ্ণা দুয়োৰে ল’ৰাটোক পছন্দ হয়। সি তেওঁলোকৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ যায় আৰু অতি সোনকালে ঘৰখনৰ এজন সদস্যৰ দৰে হৈ উঠে। মতিবাবুৰ জীয়ৰী চাৰুৱেও তাক সংগী ৰূপে গ্ৰহণ কৰে। মতিবাবু আৰু অন্নপূৰ্ণাই তাৰ পঢ়াশুনাৰ দায়িত্ব লব বিচাৰে। তেওঁলোকে তাৰাপদ আৰু চাৰুৰ মাজত বৈবাহিক সম্বন্ধৰ কথাও ভাবে। তেওঁলোকে তাৰ মাকলৈ চিঠি লিখে। কিন্তু তাৰাপদ যে এক মুক্ত আত্মা, তাৰ সজাত বন্দী কৰি ৰাখিব পৰা নাযায়। সি পুনৰাই যাত্ৰা কৰে এক অজানা গন্তব্যলৈ।

অভিনয় শিল্পী

অজিতেশ বন্দোপাধ্যায় (তাৰাপদ)
পাৰ্থ মুখাৰ্জী
সমিতা বিশ্বাস (তাৰাপদৰ মাক)
গীতা মুখাৰ্জী
বাসৱী বেনাৰ্জী (চাৰুশশী)
সলীল দত্ত
বংকিম ঘোষ
স্মিতা সিনহা

নিৰ্মাণ

তপন সিনহাই পাৰ্থ মুখাৰ্জীক তাৰাপদৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ বাছনি কৰাৰ আগতে "প্ৰায় দুশ পঞ্চাশজন ল'ৰা"ৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল। সিনহাই তেওঁক ছবিখনৰ বাবে প্ৰায় দুমাহ ধৰি ব্যাপক আখৰা কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। চাৰুৰ চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁ সুপৰিচিত কৌতুক অভিনেতা ভানু বন্দোপাধ্যায়ৰ কন্যা বাসবীক বাছি লৈ দুয়োজন কিশোৰ-কিশোৰীক একেলগে আখৰা কৰাইছিল। বাসবীয়ে মনত পেলায়: “আমি দুয়োজনে 'অতিথি' কৰাৰ সময়ত অতি সৰু আছিলোঁ। পাৰ্থই সকলো নিৰ্দেশনা মানি চলিছিল... তেওঁ আৰু মই 'অতিথি'ৰ গোটেই ইউনিটৰ সৈতে ইন্দিৰা গান্ধীৰ পৰা দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা ল’বলৈ দিল্লীলৈ গৈছিলোঁ।“

বঁটা

ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি (অল ইণ্ডিয়া চাৰ্টিফিকেট অফ
বেংগল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এছোচিয়েচন বঁটা (BFJA)
শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য – তপন সিনহা
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী- গীতা মুখাৰ্জী

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৬৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:তপন সিনহা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
আচল উত্তাড়ৰ যুদ্ধ

আচল উতাড়ৰ যুদ্ধ (; , ) হৈছে ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত পাকিস্তানৰ যুদ্ধত হোৱা সকলোতকৈ বৃহৎ টেংক যু্দ্ধ। এই যুদ্ধখন ১৯৬৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ ৮ তাৰিখৰ পৰা ১০ তাৰিখৰ মাজত হৈছিল, যেতিয়া পাকিস্তানী সেনা নিজৰ টেংক বাহিনী আৰু পদাতিক সৈন্যসহ ভাৰতীয় সীমাৰেখাৰ ভিতৰলৈ সোমাই আন্তৰ্জাতিক সীমাৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ ভিতৰলৈ থকা খেমকৰণ নামৰ চহৰখন অধিকাৰ কৰিছিল।
ভাৰতীয় সেনায়ো যোগ্য প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে আৰু তিনিদিন ধৰি চলা তীব্ৰ যুঁজৰ পাছত আচল উত্তাৰ ওচৰত পাকিস্তানী সেনাৰ পৰাজয়ৰ লগে লগে এই যুদ্ধ শেষ হয়। ভাৰতীয় সেনাৰ বীৰত্ব, যুদ্ধভূমিৰ পৰিস্থিতি আৰু ভাৰতৰ ৰণকৌশলকে এই বিজয়ৰ শ্ৰেয় দিয়া হয়।

এই যু্দ্ধক দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ কুৰ্স্কৰ যুদ্ধৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, কাৰণ আচল উত্তাৰৰ বিজয়ে ১৯৬৫ৰ সমগ্ৰ যুদ্ধখনৰে গতিপথ ভাৰতৰ সপক্ষে সলনি কৰি পেলাইছিল। ড॰ ফিলিপ ট’লেকে ধৰি সমৰ বুৰঞ্জীবিদ সকলে খেমকৰণৰ কাষত ভাৰতীয় প্ৰতিৰোধক এই যু্দ্ধৰ এটা মূল টাৰ্নিং পইণ্ট বুলি অভিহিত কৰিছে, যি যু্দ্ধৰ সমীকৰণ ভাৰতৰ সপক্ষে টানি আনিছিল। পিটাৰ ৱিলচনৰ মতে আচল উত্তাড়ৰ পাকিস্তানী সেনাৰ পৰাজয়, ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত পাকিস্তান যু্দ্ধত পাকিস্তান সন্মুখীন হোৱা সৰ্ববৃহৎ পৰাজয়।
সেইদিনাই ৰাতি ভাৰতীয় সেনাই বিস্তীৰ্ন কুঁহিয়াৰৰ খেতি পথাৰ বিলাক পানীৰে ডুবাই দিয়ে। পিছদিনা, এম৪৭ আৰু এম ৪৮ আমেৰিকান পেটন টেংকেৰে সুসজ্জিত পাকিস্তানৰ প্ৰথম আৰ্মাৰ্ড ডিভিজনে ভাৰতীয় সেনাৰ অশ্বখুড়া ফান্দত ভৰি দিয়ে। কোমল বোকা মাটিত টেংক বিলাকৰ গতি হ্ৰাস কৰি পেলাই আৰু কিছুমান টেংক ওলাব নোৱাৰাকৈ লাগি ধৰে। এশৰো অধি পাকস্তানী টেংক, তাৰে বেছিভাগেই পেটন, আৰু কিছুসংখ্যক এম ৪ শ্বাৰমান আৰু এম ২৪শ্বাফী, ভাৰতীয় সেনাই ধ্বংস কৰে আৰু ৪০ৰো অধিক টেংক বন্দী কৰে। আনহাতে ভাৰতীয় সেনাই দাবী কৰা মতে তেওঁলোকে মাত্ৰ ১০খন টেংক হে হেৰুৱাব লগা হয়।শত্ৰুৰ সাতখন টেংক ধ্বংস কৰে।

এই যুদ্ধৰ স্মৃতি স্বৰূপে যুদ্ধক্ষেত্ৰখনত পেটন নগৰ স্থাপন কৰা হয়। এই স্থানতে পাকিস্তানি সেনাৰ এক বৃহৎ সংখ্যক টেংক ধ্বংস বা জব্দ কৰা হৈছিল

চিত্ৰসমূহ

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:যুদ্ধ
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ ভাৰত
বিদুৰ

বিদুৰ মহাভাৰতৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ তথা কুৰু ৰাজ্যৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱৰ খুৰাক।
তেওঁক ক্ষত্ৰি বুলিও জনা যায়।

জন্ম

বিদুৰৰ জন্ম ঋষি ব্যাস আৰু পৰিশ্ৰমি(অম্বিকাৰ লিগিৰী) মাজত নিয়োগৰ জৰিয়তে হৈছিল। ব্যাস দেখিবলৈ সুন্দৰ নোহোৱা বাবে ৰাণীসকলে তেওঁলৈ ভয় কৰিছিল। অম্বিকা আৰু অম্বালিকা ৰজা বিচিত্ৰবীৰ্য(কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱসকলৰ ককাক)ৰ পত্নী আছিল; আৰু ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ মাতৃ। বিচিত্ৰবীৰ্যৰ সন্তান অবিহনেই মৃত্যু হোৱাত মাক সত্যৱতীৰ কথা মতে ব্যাস আৰু অম্বিকা অম্বালিকাৰ ফালৰ পৰা ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম হয়। দুয়োগৰাকী ৰাণীয়ে ব্যাসলৈ ভয় কৰিছিল বাবে অম্বিকাৰ এগৰাকী লিগিৰী আৰু ব্যাসৰ মাজত নিয়োগৰ মাধ্যমেৰে বিদুৰৰ জন্ম হয়।

কৃষ্ণক বাদ দি, বিদুৰক পাণ্ডৱ সকলৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাপে আটাইতকৈ বেছি সন্মান কৰা হৈছিল, তেওঁ বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকক ধ্বংস কৰাৰ উদ্দেশ্যে দুৰ্যোধনৰ ষড়যন্ত্ৰৰ বিষয়ে আগতীয়াকৈ সতৰ্ক কৰিছিল।

মৃত্যু

কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পিছত যুধিষ্ঠিৰ সম্ৰাট হয় আৰু তেওঁৰ অনুৰোধত বিদুৰেই পুনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হয়। বহু বছৰৰ পিছত, ধৃতৰাষ্ট্ৰ, গান্ধাৰী, কুন্তী আৰু বিদুৰে অৱসৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু এটা সাধাৰণ জীৱন যাপন কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ যায়। সঞ্জয়ো তেওঁলোকৰ সৈতে গৈছিল। যেতিয়া যুধিষ্ঠিৰে দুবছৰৰ পিছত তেওঁলোকক লগ কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ গৈছিল, তেতিয়া তেওঁ বিদুৰৰ দেহটো নিষ্প্ৰাণ অৱস্থাত পাইছিল। তেওঁ যেতিয়া শৱটোৰ ওচৰলৈ গৈছিল, সেইসময়তেই বিদুৰৰ আত্মাই যুধিষ্ঠিৰৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে, ইয়াৰ লগে লগে যুধিষ্ঠিৰে অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ আৰু বিদুৰ একেটাই সত্তা, যমৰ অন্তৰ্ভুক্ত। যুধিষ্ঠিৰে বিদুৰাৰ মৃতদেহটো অৰণ্যতে সৎকাৰ বিহীন ভাৱে এৰি থৈ আহিছিল, কিয়নো কোনো এক স্বৰ্গীয় কণ্ঠই যুধিষ্ঠিৰক বিদুৰৰ মৃতদেহটো সৎকাৰ কৰিবলৈ মানা কৰিছিল।

কিংবদন্তি

বিদুৰক দৈৱজ্ঞানৰ জগতখনত মহাচোহন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মহাচোহনক হিমালয়ৰ মিশ্ৰ-হিমালয়ান ৰহস্যবাদীসকলৰ সামাজিক পদানুক্ৰমৰ প্ৰধান বুলি কোৱা হয়। মহাভাৰতৰ বেছিভাগ চৰিত্ৰই একো একোজন জনঈশ্বৰৰ পুনৰজনম আছিল। ঋষি মাণ্ডৱিয়াৰ অভিশাপৰ বাবে ধৰ্মৰাজৰ পুনৰ জনম হিচাপে বিদুৰৰ আত্মপ্ৰকাশ ঘটে। যেতিয়া দেৱতা বিষ্ণুৱে কৃষ্ণ হিচাপে অৱতাৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, সমসাময়িক ভাৱে অৰ্ধঈশ্বৰ সকলেও পুনৰ জনম লাভ কৰে। মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণ দুয়োখন মহাকাব্যতে এই পৰিঘটনাৰ সামঞ্জস্যতা দেখা যায়। ৰামায়ণত, নাৰদৰ বিভীষণ ৰূপত পুনৰ জন্ম হৈছিল।

বিদুৰ আৰু ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ মাজত সংলাপৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা বিদুৰ-নীতি বা বিদুৰৰ ষ্টেটক্ৰাফ্টৰ সৈতে চাণক্যনীতিৰ কিছুমান ক্ষেত্ৰত মিল দেখা যায়। বিদুৰক সত্য, কৰ্তব্যনিষ্ঠতা, নিৰপেক্ষ বিচাৰ আৰু স্থিৰ ধৰ্মৰ প্ৰতিভা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁক মহাভাৰতৰ অভ্যন্তৰীণ চেতনাৰ মূৰ্তি বুলি গণ্য কৰা হয়। নাৰদে কঢ়িয়াই অনা অভিশাপ অনুসৰি যদিও বিদুৰক অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ বিষয়ে প্ৰচুৰ জ্ঞান প্ৰদান কৰা হৈছিল, তথাপিও তেওঁক বিশ্বাস যোগ্য বুলি গণ্য কৰা নহ'ব।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
চিত্ৰাশী ৰাৱট

চিত্ৰাশী ৰাৱট এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ খেলুৱৈ আৰু অভিনেত্ৰী। ২০০৭ চনত ‘চক দে ইণ্ডিয়া’ ছবিখনত কোমল চৌটালাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ পৰিচিতি লাভ কৰিছিল। চিত্ৰাশী এগৰাকী হকী খেলুৱৈ। ১৭ বছৰ বয়সৰ পৰাই হকী খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ বাওঁফালৰ ষ্ট্ৰাইকাৰ হিচাপে খেলিছিল।

কৰ্মজীৱন

চিত্ৰাশী ৰাৱটে সৰুৰে পৰা ফিল্ড হকী খেলি আহিছিল।

‘চক দে ইণ্ডিয়া’ চিনেমাখনত হকী খেলুৱৈৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ জবলপুৰত অডিচন দিয়ে৷ অডিচনত সন্তুষ্ট হৈ প্ৰযোজকসকলে তেওঁক বাছি লৈছিল। ছবিখন বিশ্বজুৰি ব্লকবাষ্টাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু ৰাৱাটে খ্যাতি লাভ কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ছবি ‘ফেশ্বন’ত অভিনয় কৰে। বক্স অফিচত এই ছবিখনে সফলতা লাভ কৰিছিল, আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ একচন ছবি লাকত তেওঁ সঞ্জয় দত্ত, ইমৰাণ খান, শ্ৰুতি হাছান, মিথুন চক্ৰৱৰ্তী, আৰু ৰবি কিশানৰ সৈতে মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। বক্স অফিচত ছবিখনে গড় ব্যৱসায় কৰিছিল।

তেওঁৰ শেহতীয়া ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে ‘য়েহ দুৰিয়ান’ আৰু ২০১২ চনৰ হিট ছবি ‘তেৰে নাল লাভ হো গয়া’।

ৰাৱট গুৰু নানক একাডেমীৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী । উত্তৰাখণ্ডৰ ৰায়পুৰৰ বাসিন্দা টি এছ ৰাৱটৰ কন্যা ৰাৱাটে নিয়মিতভাৱে উত্তৰাখণ্ডৰ হকী দলটোক ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। বৰ্তমান তেওঁ গণমাধ্যমৰ স্নাতক ডিগ্ৰীৰ বাবে ছেইণ্ট এণ্ড্ৰু এফ ৱাই বি এম এমত অধ্যয়ন কৰি আছে। সহ অভিনেত্ৰী বিদ্যা মালৱাড়ে আৰু সাগৰিকা ঘাটগেৰ সৈতে ‘মিনিট মেইড পাল্পি অৰেঞ্জ’ৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাইছে।

তেওঁৰ ঘৰ ডেৰাডুনত। তেওঁ ‘ষ্টাৰ গোল্ডৰ ছাবছে ফেভাৰিট কৌন’ পৰিৱেশন কৰিছে। অপ্টিমিষ্টিক্সৰ কমেডী চাৰ্কাছ ২ৰ তেওঁ প্ৰতিযোগী আছিল। মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ ফেশ্বনত তেওঁ শ্বোমুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় আৰু শেহতীয়াকৈ ২০০৯ চনৰ একচন থ্ৰিলাৰ চিনেমা লাকত "শ্বৰ্টকাট"ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ‘আই এম এ চেলিব্ৰিটি...গেট মি আউট অৱ ইয়াৰ!’ৰ ভাৰতীয় পুনৰ্নিৰ্মাণ ‘ইছ জংগল ছে মুঝে বাচাও’ত অংশগ্ৰহণ কৰে।

২০২০ চনত ৰাৱটে টিস্কা চোপ্ৰাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ‘ৰুবাৰু’ নামৰ চুটি ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

বঁটা

বৰ্ষ
বঁটা
শিতান
তথ্য
২০০৮
ষ্টাৰ স্ক্ৰীণ বঁটা
সহযোগী চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:উত্তৰাখণ্ডৰ ব্যক্তি