ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰেনা আইৰিছ

ৰেনা আইৰিছ (ইংৰাজী: Renae Ayris; জন্ম: ১৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯০) এগৰাকী অষ্ট্ৰেলিয়ান নৃত্যশিল্পী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপ বিজয়ী যিয়ে ২০১২ চনৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মুকুট লাভ কৰিছিল। তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১২ প্ৰতিযোগিতাত তৃতীয় ৰানাৰ-আপৰ স্থান লাভ কৰিছিল। ২০১৪ চনত তেওঁ শ্বেনন নলৰ সংগীত ভিডিঅ' ৱী অনলি লিভ ওৱান্স-ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

মিছ ইউনিভাৰ্ছ অষ্ট্ৰেলিয়া ২০১২

২০১২ চনৰ ৯ জুনত মেলবৰ্ণৰ চফিটেল হোটেলত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত সমগ্ৰ দেশৰ ৩৫ গৰাকী প্ৰতিনিধিক পৰাস্ত কৰি আইৰিছে মিছ ইউনিভাৰ্ছ অষ্ট্ৰেলিয়া খিতাপ জয় কৰে। ইয়াৰ ফলত মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ স্থান নিশ্চিত হয়। মিছ ইউনিভাৰ্ছ অষ্ট্ৰেলিয়া হিচাপে আইৰিছে দাতব্য কাম, বিভিন্ন অনুষ্ঠান আৰু ফটো শ্বুটৰ বাবে সমগ্ৰ দেশ ভ্ৰমণ কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। শেহতীয়াকৈ তেওঁ চীনত 'অপাৰেচন স্মাইল অষ্ট্ৰেলিয়া'ৰ সৈতে কাম কৰিছে, যিটো এটা অলাভজনক চিকিৎসা সেৱা সংস্থা আৰু ই শিশুসকলক 'কটা ওঁঠ আৰু তালু'ৰ (c lip and palate) মেৰামতিৰ বাবে অস্ত্ৰোপচাৰ প্ৰদান কৰে।

মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১২

আইৰিছে ২০১২ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নেভাদাৰ লাছ ভেগাছত অনুষ্ঠিত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১২ ত অষ্ট্ৰেলিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ সামগ্ৰিকভাৱে চতুৰ্থ স্থান (তৃতীয় ৰানাৰ-আপ) লাভ কৰে। তেওঁ ব্ৰাজিলৰ গাব্ৰিয়েলা মাৰ্কাছৰ আগত আৰু ভেনিজুৱেলাৰ আইৰিন ইচাৰ, ফিলিপাইনছৰ জেনিন টুগোনন আৰু বিজয়ী অলিভিয়া কাল্পোৰ পিছত স্থান লাভ কৰিছিল।

ৰিয়েলিটি শ্ব'ত উপস্থিতি

আইৰিছ অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰিয়েলিটি টেলিভিছন ধাৰাবাহিক 'চেলিব্ৰিটি স্প্লেছ! '-ৰ এগৰাকী প্ৰতিযোগী আছিল।

২০১৬ চনত আইৰিছক এছবিএছ টিভি ধাৰাবাহিক ফাৰ্ষ্ট কণ্টেক্ট-ৰ দ্বিতীয় ছিজনৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
জীৱনে মোক কি দিলে

জীৱনে মোক কি দিলে হৈছে প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই অসমীয়া ভাষাত ৰচনা কৰা এখন প্ৰবন্ধমূলক গ্ৰন্থ।

উদ্ধৃতিসমূহ

জীৱন যিমানেই যন্ত্ৰণাজৰ্জৰ নহওক লাগিলে, মানুহে জীৱনৰ প্ৰতি মোহ এৰিব নোখোজে আৰু জীৱন যন্ত্ৰণাময় হ'লেও মানুহে যুঁজ কৰে মৃত্যুৰ বিৰুদ্ধে।
জীৱন কেৱল দুখৰে নহয়, ডাৱৰৰ ফাঁকেদি অলপ সময়ৰ বাবে হ'লেও বেলিয়ে ভুমুকিয়াই পোহৰ বিলোৱাৰ দৰে সুখ আৰু শান্তিয়ে মানুহৰ জীৱনত অকণ শান্তিৰ জোনাক ছটিয়াই জীৱনক মৰুৰ মাজৰ শান্তিৰ মাজুলী কৰি তোলে।
জনপ্ৰিয়তা ধ্বংসৰ কাৰণ হ'ব পাৰেনে নোৱাৰে, সেইটো নিৰ্ভৰ কৰে জনপ্ৰিয়তাক গ্ৰহণ কৰাৰ স্বৰূপটোৰ ওপৰত।
ক্ষমতালিপ্সাই মানুহক ক্ৰমশঃ ব্যক্তিকেন্দ্ৰী কৰি তোলে আৰু ব্যক্তিকেন্দ্ৰিকতাই মানুহক সমাজ জীৱনৰ পৰা আৰু জনহৃদয়ৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি ঘৃণাৰ পাত্ৰলৈ ৰূপান্তৰ কৰে।
মুখেৰে নিজৰ নীতিবোধৰ কথা দৃঢ়তাৰে কৈ কামত নীচতা প্ৰদৰ্শন কৰা মানুহ সমাজৰ দৃষ্টিত ঘৃণনীয় হৈ পৰে।
সেই শ্ৰেণী মানুহৰ জনপ্ৰিয়তা স্থায়ী, যিটো শ্ৰেণীয়ে জনপ্ৰিয় হ'বৰ বাবে নানা প্ৰকাৰ কৌশলেৰে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰাৰ কথা নাভাবে। জনপ্ৰিয় হোৱাৰ আকাংক্ষা নকৰি কেৱল মাত্ৰ কল্যাণজনক কৰ্মৰে নিৰন্তৰ কৰ্ম কৰিলেই জনপ্ৰিয়তা জীৱনলৈ আপোনা-আপুনি আহে।
যিকোনো প্ৰকাৰৰ সৎ কৰ্ম কৰিলে জনপ্ৰিয়তা আহিবই। এনে জনপ্ৰিয়তা লাগে নহ'লে জীৱনটো নিৰস হ'ব। সৎকৰ্মৰ দ্বাৰা আৰ্জিত জনপ্ৰিয়তাই যাতে মানুহক উন্মাদ কৰিব নোৱাৰে আৰু জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে জনপ্ৰিয় হোৱা উন্মাদনাই যাতে বিবেক বুদ্ধিক বিভ্ৰান্ত কৰিব নোৱাৰে তাৰে প্ৰতি সচেতন হোৱা উচিত।
দৰাচলতে সততা, সাধুতা, দয়া, ক্ষমা, পৰোপকাৰ আৰু প্ৰেমেৰে কৰা কাৰ্যই জীৱনৰ আদৰ্শ।
লোভ, মোহ আদি যিদৰে মানুহৰ মৌলিক অনুভূতি; সেইদৰে হতাশাও মানুহৰ মৌলিক অনুভূতি।
সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ মানুহৰ জীৱনলৈ দুখ আহে নিজৰ বুদ্ধিহীনতাৰ বাবে আৰু কেতিয়াবা দুখ আহে নিজৰ অকৰ্মণ্যতাৰ বাবে।
জীৱন সংঘাতময় বুলি গভীৰভাৱে হৃদয়ংগম কৰিব পাৰিলেহে দুখ-যন্ত্ৰণাৰে ভৰা জীৱনকো মধুময় ৰূপত উপভোগ্য কৰি তুলিব পৰা যায়।
জীৱনৰ লক্ষ্যত উপনীত হ'বৰ বাবেই হওক বা জীয়াই থাকিবৰ বাবেই হওক আমি নিৰন্তৰ কৰ্মময় জীৱন যাপন কৰিব লাগিব।
সহজ প্ৰাপ্তিৰ যি আনন্দ, কৰ্ম কৰি কৰি, বিফল হৈ হৈ যি প্ৰাপ্তি ঘটে; সেই প্ৰাপ্তিৰ আনন্দ তাতকৈ বহুত বেছি।
কওঁ কওঁ লগা বহু কথাই জীৱনত ক'ব পৰা নাযায়। আচলতে জনা যায়। ক'ব পৰা নাযায়। ক'ব নোৱৰা এনে বহু কথাই সময়ত মধুৰ স্মৃতি হৈ জীৱনক ৰঙায় আৰু বহু সময়ত ক'ব নোৱৰা এনে বহু কথাই জীৱনক বোবা যন্ত্ৰণাত ভোগায়।
জীৱনৰ কণ্টকাকীৰ্ণ পথত আগুৱাই যাওঁতে জীৱনক সংঘাতৰ কাঁইটৰ আঁচোৰত ৰক্তাক্ত কৰি হ'লেও মানুহে জীৱনৰ স্বপ্নময় সুখ আৰু শান্তিৰ আকাংক্ষা কৰে।
মানুহৰ প্ৰেম কেৱল মানুহৰ মাজতেই আৱদ্ধ হৈ থাকে এনে নহয়। মানুহৰ প্ৰেম সামৰি লয় প্ৰকৃতি জগতখনক আৰু বহুলভাৱে পৃথিৱীখনক।
মানুহৰ জীৱন যদি মহামূল্যৱান সম্পদ; তেনেহ'লে যৌৱন মানুহৰ জীৱনৰ সৰ্বোত্তম ঐশ্বৰ্য।
মানুহে চিন্তা কৰি নাচাব পাৰে, কিন্তু জীৱনৰ বিভিন্ন স্তৰত মানুহে নিজকে বিভিন্ন প্ৰকাৰে প্ৰৱঞ্চনা কৰে।
শিশুসুলভ চঞ্চলতাই জীৱনক সহজে গ্ৰহণ কৰিবলৈ শিকায় আৰু শৈশৱৰ চপলতাৰ বাবেই মানুহৰ জীৱন যে কৰ্মময় হ'ব লাগে এইষাৰ কথা শিশুমনে উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে।

উত্‍স
ৰামেন্দ্ৰসুন্দৰ ত্ৰিৱে‍দী

আচাৰ্য ৰামেন্দ্ৰসুন্দৰ ত্ৰিৱেদী (২২ আগষ্ট, ১৮৬৪ – ৬ জুন, ১৯১৯) ১৮৮৪ চনত প্ৰেচিডেন্সি কলেজৰ পৰা এফ.এ. পৰীক্ষাত দ্বিতীয় বিভাগত তেওঁ উৰ্ত্তীণ হয়। ১৮৮৬ চনত একেখন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান দুয়োটাতে তেওঁ প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। ত্ৰিৱে‍দীয়ে ১৮৮৭ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীতো প্ৰথম স্থান লাভ কৰে; ১৮৮৮ চনত তেওঁ পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু ৰসায়ন বিজ্ঞানত প্ৰেমচান্দ-ৰাইচন্দ বৃত্তি লাভ কৰে।

বি‍জ্ঞানসাহিত্য

সেই সময়ত বাংলা সংস্কৃতিৰ প্ৰৱাহ অটুট ৰাখিবলৈ তেওঁ ১৮৯৪ চনত বঙ্গীয় সাহিত্য পৰিষদ গঠন কৰে। ১৯০৪ চনৰ পৰা ১৯১১ চনলৈ তেওঁ বঙ্গীয় সাহিত্য পৰিষদৰ সভাপতি আছিল

ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে তেওঁৰ বিষয়ে কৈছিল:সাধাৰণতে বাঙালী লেখকৰ মাজত লিখাৰ দক্ষতাৰ অভাৱ নাই; কিন্তু স্বাধীন চিন্তা, সাহস আৰু ঐশ্বৰ্য অত্যন্ত বিৰল। মনন আৰু ৰচনাৰীতি সম্বন্ধে ৰামেন্দ্ৰসুন্দৰৰ দুৰ্লভ স্বাতন্ত্ৰ্য আছিল। বাংলা সাহিত্যৰ ইতিহাসত তেওঁৰ সেই খ্যাতি ম্লান নহয়। তেওঁৰ জ্ঞান অপৰিসীম আছিল যদিও সেই জ্ঞানে তেওঁৰ মনটোক হেঁচা মাৰি ধৰিব পৰা নাছিল। তেওঁ যি‍ কৈছিল, তেওঁৰ বিষয় নিৰ্বাচনতেইই হওক বা লিখা-মেলাৰ শৈলীতেই হওক তেওঁ আন কাকো অনুকৰণ কৰা নাছিল।

প্ৰকাশিত কিতাপ

জিজ্ঞাসা (১৯০৩)
শব্দকথা (১৯১৭)
বিচিত্ৰ প্ৰসঙ্গ (১৩২১ বঙ্গাব্দ)

মৃত্যু

তেওঁৰ ১৯১৯ চনৰ ৬ জুনৰ দিনা মৃত্যু হয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
ৰিড এলং

ৰিড এলং (পূৰ্বতে বলো নামে পৰিচিত) হৈছে শিশুসকলৰ বাবে এটা এণ্ড্ৰইড ভাষা-শিক্ষণ এপ, যাক গুগলে এণ্ড্ৰইড অপাৰেটিং ছিষ্টেমৰ বাবে উন্নয়ন কৰিছে। এই এপ্লিকেশ্যনটো প্লে ষ্ট’ৰত ৭ মাৰ্চ ২০১৯ তাৰিখে মুক্তি পায়।

এই এপত দিয়া নামৰ এটা চৰিত্ৰ থাকে, যিয়ে চিত্ৰসহ কাহিনীৰ জৰিয়তে শিশুসকলক পঢ়িবলৈ শিকোৱাত সহায় কৰে। ইয়াত ইংৰাজীৰ লগতে ভাৰতৰ মুখ্য ভাষাসমূহ যেনে হিন্দী, বাংলা, তামিল, তেলুগু, মাৰাঠী আৰু উৰ্দু ভাষা সমৰ্থন কৰে। ইয়াৰ উপৰিও স্পেনিছ, পৰ্তুগীজ আৰু আৰবী ভাষাও উপলব্ধ।

প্ৰযুক্তি

এই এপটোৱে টেক্সট-টু-স্পিচ প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰে, যাৰ জৰিয়তে দিয়া নামৰ চৰিত্ৰটোৱে কাহিনী পঢ়ি শুনায়। লগতে ইয়াত স্পিচ-টু-টেক্সট প্ৰযুক্তিও ব্যৱহৃত হয়, যিয়ে ব্যৱহাৰকাৰীৰ পঢ়ন আৰু মূল পাঠ্যৰ মাজৰ মিল যান্ত্ৰিকভাৱে চিনাক্ত কৰে।

২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ছোটা ভীম আৰু কথাকিড্‌ছৰ কাহিনী এপত সংযোজন কৰা হয়।

২০২০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত এপটোৰ এটা নতুন সংস্কৰণ মুক্তি পায়। ২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ইয়াত আৰবী ভাষা সংযোজন কৰা হয়।

২০২২ চনৰ আগষ্ট মাহত ৰিড এলঙৰ এটা ৱেব সংস্কৰণো আৰম্ভ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুগল
অভ্যাস

অভ্যাস মানে হ’ল, নিয়মিতভাৱে পুনৰাবৃত্তি ঘটা আৰু অৱচেতনভাৱে তেনে ঘটাৰ প্ৰৱণতা থকা আচৰণৰ এক নিত্য সূচী।
১৯০৩ চনত “আমেৰিকান জাৰ্নেল অৱ চাইক'লজী’’ত প্ৰকাশিত এখন গৱেষণা পত্ৰই "মনোবিজ্ঞানৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা অভ্যাস, মানসিক অভিজ্ঞতাৰ পূৰ্বৰ পুনৰাবৃত্তিৰ দ্বাৰা আহৰণ কৰা চিন্তা, ইচ্ছা বা অনুভৱৰ, কম বেছি পৰিমাণে নিৰ্দিষ্ট এক ধৰণ বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছিল।" ব্যক্তিৰ অভ্যাসগত আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰা কাৰ্যক প্ৰায়ে উপেক্ষা কৰা হয়, কাৰণ এজন ব্যক্তিয়ে নিয়মীয়া কাম হাতত লওঁতে আত্মবিশ্লেষণত লিপ্ত হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাথাকে। অভ্যাসবোৰ কেতিয়াবা বাধ্যতামূলক। ২০০২ চনত অভ্যাসৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰা সমাজ বিজ্ঞানী এণ্ডী উড আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে কৰা এক দৈনিক অভ্যাস অধ্যয়নত পাইছিল যে, মানুহৰ দৈনন্দিন আচৰণৰ প্ৰায় ৪৩% অভ্যাসৰ বাহিৰত কৰা হয়। অভ্যাস গঠন প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে নতুন আচৰণ স্বয়ংক্ৰিয় হ'ব পাৰে। পুৰণি অভ্যাসবোৰ ভংগ কৰাটো টান হৈ পৰে আৰু নতুন অভ্যাস গঠন কৰাটোও কঠিন হৈ পৰে কাৰণ, মানুহে সঘনাই কৰি থকা আচৰণৰ ধৰণবোৰে স্নায়ুৰ পথত সাঁচ ৰাখি যায়, অৱশ্যে পুনৰাবৃত্তিৰ জৰিয়তে মানুহে নতুন অভ্যাস গঠন কৰা সম্ভৱ। যেতিয়া আচৰণসমূহ এক স্থিৰ প্ৰসংগত পুনৰাবৃত্তি কৰা হয়, অৰ্থাৎ ঘনাই কৰা হয়, তেতিয়া প্ৰসংগ আৰু কাৰ্যৰ মাজৰ সংযোগ ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ ফলত সেই প্ৰসংগত আচৰণৰ স্বয়ংক্ৰিয়তা বৃদ্ধি পায়। স্বয়ংক্ৰিয় আচৰণৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ হ'ল: দক্ষতা, সাৱধানতাৰ অভাৱ, উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত নোহোৱা আৰু অনিয়ন্ত্ৰিত।

ইতিহাস

লেটিন শব্দ habere, যাৰ অৰ্থ "থকা, গঠন হোৱা" আৰু habitus, যাৰ অৰ্থ "অৱস্থা বা সত্তাৰ অৱস্থা"ৰ পৰা আহিছে। ইয়াৰ উপৰিও ফৰাচী শব্দ habit (ফৰাচী উচ্চাৰণ: abi)ৰ পৰাও উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ কাপোৰ। খ্ৰীষ্টীয় ত্ৰয়োদশ শতিকাত অভ্যাস শব্দটোৱে প্ৰথমে কেৱল কাপোৰক বুজাইছিল। তাৰ পিছত অৰ্থটো শব্দটোৰ অধিক সাধাৰণ ব্যৱহাৰলৈ আগবাঢ়িল, যিটো হৈছে "অৰ্জিত আচৰণৰ ধৰণ।" জেমছে অভ্যাসে আমাৰ জীৱন কেনেকৈ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে সেই বিষয়েও বুজাইছে। তেওঁ কৈছে, "সঘনাই পুনৰাবৃত্তি হোৱা যিকোনো মানসিক কাৰ্যৰে নিজকে স্থায়ী কৰি ৰখাৰ প্ৰৱণতা থাকে; যাতে আমি নিজকে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে একে পৰিস্থিতিত আমি আগতে যি চিন্তা, অনুভৱ বা কৰিবলৈ অভ্যস্ত আছিলোঁ, কোনো সচেতন অৱস্থাত সৃষ্ট উদ্দেশ্য নথকাকৈ বা কাৰ্যৰ কোনো ফল আশা নকৰাকৈ, সেই একে চিন্তা কৰিবলৈ, অনুভৱ কৰিবলৈ বা আগতে যি কৰিছিলোঁ সেইমতে কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হোৱা দেখা পাওঁ।" অভ্যাস গঠনৰ এই প্ৰক্ৰিয়াটো লেহেমীয়া হ’ব পাৰে। লেলিৰ এট্ আলৰ আংশগ্ৰহণকাৰীসকলে স্বয়ংক্ৰিয়তাৰ এচিম্পট'টত উপনীত হোৱাৰ গড় সময়, ১৮ৰ পৰা ২৫৪ দিনৰ ভিতৰত গড়ে ৬৬ দিন আছিল। প্ৰসংগ ক্ৰমটো এটা পূৰ্বৰ কাৰ্য, দিনটোৰ কোনো সময়, স্থান বা যিকোনো বস্তু, যিয়ে অভ্যাসগত আচৰণৰ আৰম্ভণি কৰে। যিকোনো এটা বিষয় বা বস্তুৰ লগত কোনোবাই এটা অভ্যাসক জড়িত কৰিব পাৰে, আৰু যাৰ ওপৰত কোনোবাই স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে এটা অভ্যাসগত আচৰণ আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰিব, সেই আচৰণটোৱেই হৈছে মানুহে প্ৰদৰ্শন কৰা প্ৰকৃত অভ্যাস, আৰু ইতিবাচক অনুভূতিৰ প্ৰেৰণাৰে "অভ্যাসৰ কুণ্ডলী"ক অধিক শক্তিশালী কৰে। এটা অভ্যাস প্ৰথম অৱস্থাত কোনো লক্ষ্যৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হ’ব পাৰে, কিন্তু সময়ৰ লগে লগে সেই লক্ষ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা কম হৈ পৰে আৰু অভ্যাসটো অধিক স্বয়ংক্ৰিয় হৈ পৰে। অভ্যাস শিক্ষণৰ প্ৰসাৰত মাজে মাজে বা অনিশ্চিত প্ৰেৰণা বিশেষভাৱে ফলপ্ৰসূ হোৱা দেখা যায়।

​

তথ্য সূত্ৰ
কবিগান

কবিগান বঙালী লোকসাহিত্যৰ এক বিশেষ ধাৰা। এই ধাৰাৰ লোককবিসকলে প্ৰতিযোগিতামূলক গীতৰ বৈঠকত অংশগ্ৰহণ কৰে। গায়ক আৰু কবি একেজনে। তেওঁ মুখেমুখে পদ ৰচনা কৰি তাৎক্ষণিকভাবে সুৰাৰোপণ কৰি গীত আকাৰে পৰিবেশন কৰে। কবিগান পৰিবেশনকাৰীসকলক কবিয়াল বোলে।

প্ৰকৃতি

কবিগানৰ অনুষ্ঠানত সাধাৰণতে দুটা দল থাকে। প্ৰত্যেকটো দলৰ নেতৃত্বত থাকে এজন কবিয়াল বা সৰকাৰ। তেওঁৰ সহযোগীসকলক বোলা হয় দোহাৰ। দোহাৰে কবিয়ালৰ কথাখিনিকে দোহাৰি থাকে বা পুনৰাবৃত্তি কৰে। কবিগান আৰম্ভ হয় বন্দনা বা গুৰুদেৱৰ গীতৰ মাধ্যেমৰে। বন্দনা অংশখিনিত সৰস্বতী, গণেশ, জনতা বা শ্ৰোতাসকলক উদ্যেশি নিবেদন কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ৰাধা-কৃষ্ণ বিষয়ক গীত গোৱা হয়। কোনো কোনোৱে ইয়াক আগমনী বুলি কয়। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত চাৰিটা বিষয়ভিত্তিক গীত গোৱা হয়- সখী সংবাদ, বিৰহ, লহৰ আৰু খেউৰ এইখিনি শেষ হোৱাৰ পিছতহে প্ৰতিযোগিতামূলক অংশটো আৰম্ভ হয়। কবিগানৰ বৈঠকৰ এই অংশটোক কবিৰ লড়াই বা কবিৰ যুঁজ বোলা হয়। এজন কবিয়ালে মুখেমুখে গীত আৰু সুৰ ৰচনা কৰি আনজন কবিয়ালক আক্ৰমণ কৰে আৰু আনজন কবিয়েও গীতৰ মাজেৰেই তাৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে।

ইতিহাস

সজনীকান্ত দাসে তেওঁৰ বাংলাৰ কবিগান গ্ৰন্থত লিখিছে, কবিগানৰ জন্ম হৈছিল বংগৰ বিভিন্ন অঞ্চলত, বিভিন্ন সময়ত প্ৰচলিত, বিভিন্ন সংগীত শৈলীৰ মিলনৰ পৰা। এই শৈলীসমূহৰ নাম বহু বিচিত্ৰ – তৰ্জা, পাঁচালি, খেউৰ, আখৰাই, হাফ আখৰাই, ফুল আখৰাই, দাঁড়া কবিগান, বসা কবিগান, ঢপকীৰ্তন, টপ্পা, কৃষ্ণযাত্ৰা, তুক্কাগীতি আদি। ঈশ্বৰচন্দ্ৰ গুপ্ত আৰু ড. হৰেকৃষ্ণ মুখোপাধ্যায়ৰ দৰে প্ৰখ্যাত সাহিত্য গৱেষকে কবিগানৰ ওপৰত বহু অধ্যয়ন কৰিছে।

মুদ্ৰণ

এইটো সঁচা যে কবিসকলে মুখে মুখে কবিতা গাইছিল; কিন্তু কেতিয়াও সেইবোৰ লিখি থোৱা নাছিল। উল্লেখযোগ্য যে সেই সময়ত ছপাশাল নাছিল। তদুপৰি তেওঁলোকৰ সমৰ্থক বা পৃষ্ঠপোষকসকলে কেতিয়াও কবিতা সংগ্ৰহৰ কথা ভবা বা চিন্তা কৰা নাছিল। সেই সময়ৰ সামাজিক জীৱনত উদযাপন আৰু আনন্দৰ উদ্দেশ্যেই কবিতা সমাৱেশ অনুষ্ঠিত হৈছিল। আৰু এই সমাৱেশৰ মাজতে কবিগানৰ সাৰ্থকতা আৰু সফলতা।

১৮৫৪ চনত প্ৰথম কবি ঈশ্বৰ গুপ্তই কবিতা সংগ্ৰহ আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ সংবাদ প্ৰভাকৰ পত্ৰিকাৰ পৃষ্ঠাত এইবোৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। মন কৰিবলগীয়া যে পুৰণি সংবাদ প্ৰভাকৰ আছিল কবি ঈশ্বৰ গুপ্তৰ পত্ৰিকা। এইদৰেই পত্ৰিকাখনৰ জৰিয়তে কবিতাৰ প্ৰসাৰ হ'বলৈ ধৰিলে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি
শ্ৰী স্বস্থানী

শ্ৰী স্বস্থানী এগৰাকী হিন্দু দেৱী (পৰমেশ্বৰী)। তেওঁক সৌভাগ্য, কল্যাণ আৰু ক্ষমতাৰ দেৱী বুলি আৰাধনা কৰা হয়। পুহৰ শুক্ল পূৰ্ণিমাৰ পৰা মাঘৰ শুক্ল পূৰ্ণিমালৈকে লোকবিশ্বাসৰ পবিত্ৰ মাহত নেপালত এই দেৱীক বেছিকৈ পূজা কৰা হয়। এই পবিত্ৰ মাহৰ ভিতৰত এনে ৰীতি-নীতি পালন কৰিলে বহুতৰে বাবে বহু কামনা ফলদায়ক হ’য় বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত।

মূল নেৱা সংস্কৰণ

নেপালী ভাষাত লিখা স্বস্থানী সংস্কৰণটো পৰা মূল নেৱা সংস্কৰণটো বহুখিনি পৃথক। নেপালী ভাষাত সাকৱো চহৰৰ মানুহৰ হাতত স্বস্থানীৰ হাতে লিখা নথি-পত্ৰ আছে।

স্বস্থানী ব্ৰত কথা

স্বস্থানী ব্ৰত কথা হৈছে এমাহৰ বাবে প্ৰতিদিনে পাঠ কৰা এক গাথা, আৰু এই গাথা বেছিভাগেই জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহত পাঠ কৰে। এই গ্ৰন্থখনৰ ৩১টা অধ্যায় আছে য’ত বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ জীৱনৰ কাহিনী কোৱা হৈছে। দেৱী স্বস্থানী আৰু শিৱৰ কাহিনী হৈছে মূলতঃ ইয়াৰ কেন্দ্ৰীভূত কাহিনী। স্বস্থানী হৈছে বিশুদ্ধ লোকে গম্ভীৰ অৱস্থাত কৰা ইচ্ছাক অলৌকিকভাৱে পূৰণ কৰাৰ বাবে জনাজাত হিন্দু দেৱী। কাঠমাণ্ডু উপত্যকাত এই পবিত্ৰ পুথিখনৰ উৎপত্তি হৈছিল। ভাৰতৰ হিন্দুসকলৰ তুলনাত এই গ্ৰন্থ বেছিকৈ নেপালী হিন্দুসকলে পঢ়ে। এই গ্ৰন্থখনৰ কাহিনী স্কন্দ পুৰাণৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।

উত্‍সৱ

সাধাৰণতে নেপালী বৰ্ষৰ প্ৰথম মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনটোৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বিক্ৰম সংবতৰ পুহ মাহ (জানুৱাৰীৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে), আৰু পৰৱৰ্তী পূৰ্ণিমাৰ দিনটোত এই উৎসৱ শেষ হয়। প্ৰতি নিশা পৰিয়ালৰ সদস্যসকলএকগোট হয়, প্ৰায় প্ৰতিটো নেপালী পৰিয়ালতে মাহৰ শেষ দিনটোলৈকে প্ৰতিদিনে কাহিনীৰ এটা অধ্যায় পাঠ কৰে। এই মাহজোৰা উৎসৱত বিশেষকৈ কম সংখ্যক পুৰুষকে ধৰি মহিলাসকলে পৰিয়ালৰ কল্যাণৰ স্বাৰ্থত বা এজন ভাল স্বামী বা পত্নী লাভৰ বাবে গোটেই মাহটো উপবাস পালন কৰে। যজ্ঞৰ অনুষ্ঠানেৰে এই উৎসৱৰ সামৰণি পৰে। ভক্তসকলে গোটেই ৰাতি শিৱ দেৱতাক পূজা কৰে।

পিছৰটো মাহত উৎসৱৰ সামৰণি পৰিলে দিনটোৰ শেষত বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে ফুলকে ধৰি
প্ৰতিটো বস্তুৰ পৰিমাণ ১০৮ হ’ব লাগিব। ইয়াৰে আঠটা স্বামীক দিব লাগে, যদি স্বামী নাথাকে তেন্তে পুত্ৰক, আৰু যদি পুত্ৰ নাথাকে তেন্তে বন্ধুৰ পুত্ৰক দিব লাগে, আৰু যদি বন্ধু নাই তেন্তে উপবাসে থকা মহিলাগৰাকীয়ে আনুষ্ঠানিকভাৱে এইসমূহ ওচৰৰ নদীত উটুৱাই দিব লাগে।

এই উৎসৱ আচলতে কোনো উৎসৱৰ পৰিৱৰ্তে ৩০ দিন উপবাস ৰখাৰ এক ৰীতি পালন অনুষ্ঠানহে। স্থানীয় নেপালী ভাষাত ইয়াক ‘আপচন চোনেগু’ বা ‘ব্ৰত’ বুলি কোৱা হয়। এই মাহজোৰা ব্ৰত গ্ৰহণ কৰিবলৈ আগ্ৰহীসকলৰ বাবে উপবাস স্বেচ্ছামূলক। পৰম্পৰাগতভাৱে স্বনিগা - কাঠমাণ্ডু উপত্যকাৰ স্থানীয় লোকসকলে এই ব্ৰত পালন কৰিছিল। স্বনিগা বুলিলে স্থানীয় গাঁও আৰু নগৰ যেনে সাকৱো(সংখু), খ্ৱোপা (ভক্তপুৰ), য়ালা, (পতন), য়েন (কাঠমাণ্ডু), ভোণ্ডেশ -ভোটান (বানেপা), পলান্তী (পানাউটি), ফাম্পি (ফাৰপিন), আৰু... নেৱাৰৰ অন্যান্য স্থানীয়তাক বুজোৱা হয়। বিশেষকৈ নেৱাৰৰ কিছুমান বিশেষ জাতিৰ লোকে এই ব্ৰত পালন কৰিছিল।

বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটত ভক্তসকল কেৱল নেৱাৰ লোকৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে সকলো হিন্দু ধৰ্মৰ লোকেই এই ব্ৰত পালন কৰা দেখা যায়। ব্ৰতৰ সময়ত মাধৱনাৰায়ণ দেৱতাক পূজা কৰা হয়। এই ব্ৰত শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ মিশ্ৰণ বুলি ধাৰণা কৰা হয়। মাধৱনাৰায়ণ মাঘ মাহত বিষ্ণু ভগৱানৰ নাম। ১২টা ভিন্ন মাহৰ প্ৰতিটোতে বিষ্ণুক বিভিন্ন নামেৰে পূজা কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
জয়ন্ত বসুমতাৰী

বসুমতাৰী এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু অসমৰ য়ুনাইটেড পিপলছ পাৰ্টী লিবাৰেলৰ সদস্য। তেওঁ ২০২১ চনত ছিদলী বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০২৪-ত তেওঁ কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছে। তেওঁ ২০২৪-ত ইউপিপিএলৰ টিকটত কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা জয়লাভ কৰে।

তথ্য উৎস
প্ৰিন্সিপিয়া মেথেমেটিকা

প্ৰিন্সিপিয়া মেথেমেটিকা হ'ল গণিতৰ ভিত্তিৰ আধাৰত তথা তিনিটা খণ্ডত ৰচিত এখন কিতাপ। আলফ্ৰেড ন'ৰ্থ হোৱাইটহেড আৰু বাৰট্ৰাণ্ড ৰাছেলৰ দ্বাৰা ৰচিত এই কিতাপখন ক্ৰমে ১৯১০, ১৯১২ আৰু ১৯১৩ চনত প্ৰকাশ কৰে।

লগতে চাওক

নিউটনৰ প্ৰিন্সিপিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Stanford Encyclopedia of Philosophy:
Principia Mathematica — by A. D. Irvine.
The Notation in Principia Mathematica—by Bernard Linsky.
Proposition ✸54.43 in a more modern notation (Metamath)

শ্ৰেণী:গণিতৰ গ্ৰন্থ
মাৰিয়া হেলৱিগ

মাৰিয়া হেলৱিগ (ইংৰাজী: Maria Hellwig; ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২০ – ২৬ নৱেম্বৰ ২০১০) এগৰাকী জাৰ্মান য়’ডলাৰ, আলপাইন লোক-সংগীতৰ (volkstümliche Musik) জনপ্ৰিয় গায়িকা আৰু দূৰদৰ্শন উপস্থাপক।

জীৱন

১৯২০ চনত জাৰ্মানীৰ বাভাৰিয়াৰ ৰেইট ইম উইংকলত মাৰিয়া নিউমাইয়াৰৰ (হেলৱিগ) জন্ম হয়৷ হাইনৰিখ নিউমাইয়াৰ এজন বিদ্যুত কৰ্মী আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ নাম আছিল মাৰিয়া। পাঁচ বছৰ বয়সত ৰেইট ইম উইংকলৰ বাউয়াৰ থিয়েটাৰত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে গীত পৰিবেশন কৰে। বিদ্যালয় এৰাৰ পিছত তেওঁ দোকানৰ সহায়িকা হিচাপে কাম কৰিছিল। আজৰি সময়ত থিয়েটাৰত পৰিবেশন কৰি সংগীত শিকিছিল।

১৯৪১ চনৰ ৫ জুলাইত তেওঁ জোচেফ ফিচাৰক বিয়া কৰায় আৰু ১৯৪১ চনৰ ৫ জুলাইত তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ সন্তান মাৰ্গট হেলৱিগৰ জন্ম হয়। তাৰ কিছু বছৰৰ পিছতে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত যুঁজি থকাৰ সময়তে ফিচাৰৰ মৃত্যু হয়।

১৯৮০ আৰু নব্বৈৰ দশকত তেওঁ কেইবাটাও সংগীতৰ দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত মাৰিয়া প্ৰায় অন্ধ হৈ পৰে। ২০১০ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত জাৰ্মানীৰ বাভাৰিয়াৰ ৰুহপল্ডিঙত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ কণ্ঠশিল্পী
আহিন

আহিন অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ ষষ্ঠ মাহ। অশ্বিনী নক্ষত্ৰৰ নামেৰে এই মাহৰ নাম আশ্বিন বা আহিন হৈছে।
অসমীয়া পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহ, ক্ৰমে ব'হাগ, জেঠ, আহাৰ, শাওণ, ভাদ, আহিন, কাতি, আঘোণ, পুহ, মাঘ, ফাগুন আৰু চ'তৰ অন্যতম। আহিন মাহত ৩০ দিন থাকে। আহিন মাহত শৰৎ ঋতুৰ সমাপ্তি হৈ হেমন্ত ঋতুৰ আৰম্ভ হয়।

অন্য পঞ্জিকাত আহিনৰ সমসাময়িক মাহ

অসমীয়া পঞ্জিকাত আহিন মাহ চলি থাকোঁতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত ছেপ্টেম্বৰ আৰু অক্টোবৰ হয়। আহিন ছেপ্টেম্বৰৰ ১৮ বা ১৯ তাৰিখত আৰম্ভ হয় আৰু অক্টোবৰৰ মধ্যলৈকে থাকে। আহিন মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত ভাদ্ৰপদ মাহ চলি থাকে।

উৎসৱ পৰ্ব, দিৱস আদি

২ আহিন: শ্বহীদ কনকলতা বৰুৱা, কুমলী দেৱী, ভোগেশ্বৰী ফুকননীৰ স্মৃতি দিৱস,ৰাধানাথ ফুকন, জয়ন্ত হাজৰিকাৰ জন্ম দিৱস।
৩ আহিন: আন্তৰ্জাতিক শান্তি দিৱস।
৬ আহিন: আব্দুল মজিদ স্মৃতি দিৱস।
৮ আহিন: ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ জন্ম দিৱস।
৯ আহিন: বিশ্ব পৰ্যটন দিৱস।
১০ আহিন: মহালয়া।
১১ আহিন: দেবেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্য স্মৃতি দিৱস।
১৪ আহিন: গান্ধী জয়ন্তী
১৫ আহিন: তিলক হাজৰিকা, কমলেশ্বৰ বৰা, প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ জন্ম দিৱস।
১৬ আহিন: বিশ্ব প্ৰাণী দিৱস
১৭ আহিন: স্নেহ দেৱী স্মৃতি দিৱস, শ্ৰী শ্ৰী দুৰ্গাপূজা (মহাসপ্তমী)
১৮ আহিন: মহা অষ্টমী
১৯ আহিন: মহা নৱমী, পুষ্পা ভূঞাৰ স্মৃতি দিৱস।
২০ আহিন: মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আবিৰ্ভাৱ তিথি, সীতানাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰীৰ জন্ম দিৱস, বিজয়া দশমী।
২১ আহিন: বিশ্ব ডাক দিৱস।
২২ আহিন: বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্য দিৱস, বিশ্ব দৃষ্টি দিৱস।
২৩ আহিন: আন্তৰ্জাতিক কন্যা শিশু দিৱস, জহৰুল হক জন্ম দিৱস।
২৫ আহিন: শ্ৰী শ্ৰী লক্ষ্মীপূজা।
২৬ আহিন: বিশ্ব মান দিৱস, শোভা ব্ৰহ্ম, বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জন্ম দিৱস।
২৭ আহিন: এ পি জে আব্দুল কালাম, চন্দ্ৰধৰ বৰুৱাৰ জন্ম দিৱস, জয়ন্ত হাজৰিকাৰ স্মৃতি দিৱস।
২৮ আহিন: বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা, তফজ্জুল আলীৰ জন্ম দিৱস।
২৯ আহিন: ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাৰ জন্ম দিৱস।
৩১ আহিন: কাতি বিহু, কালিৰাম মেধিৰ জন্ম দিৱস।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
জাপানী ড্ৰেগন

জাপানী ড্ৰেগন হৈছে জাপানী পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথাৰ বৈচিত্ৰ্যময় কিংবদন্তি জীৱ। জাপানী ড্ৰেগনৰ জনশ্ৰুতিসমূহে থলুৱা কিংবদন্তিক চীন, কোৰিয়া আৰু ভাৰত উপমহাদেশৰ ড্ৰেগন-সম্বন্ধীয় ড্ৰেগনৰ কাহিনীৰ সৈতে একত্ৰিত কৰে। ড্ৰেগনৰ শৈলী আৰু ৰূপ চীনা ড্ৰেগনৰ দ্বাৰা বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত হৈছিল৷ বিশেষকৈ তিনি নখযুক্ত দীঘল ড্ৰেগন যিবোৰ প্ৰাচীন কালত চীনৰ পৰা জাপানত আৰ্ৱিভাৱ হৈছিল। অন্যান্য পূব এছিয়াৰ ড্ৰেগনৰ দৰেই বেছিভাগ জাপানী ড্ৰেগন বৰষুণ আৰু জলভাগৰ সৈতে জড়িত জলদেৱতা আৰু সাধাৰণতে নখযুক্ত ভৰি থকা ডাঙৰ, ডেউকাবিহীন, সাপৰ দৰে জীৱ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়।

থলুৱা জাপানী ড্ৰেগন

প্ৰায় ৬৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ কোজিকি আৰু প্ৰায় ৭২০ খ্ৰীষ্টাব্দ নিহংগী পৌৰাণিক ইতিহাসত ড্ৰেগনৰ বিষয়ে প্ৰথম জাপানী পাঠ্য উল্লেখ আছে। ডি ভিছাৰে ব্যাখ্যা কৰে যে, "আটাইতকৈ পুৰণি বুৰঞ্জীত ড্ৰেগনবোৰৰ বিষয়ে বিভিন্ন ধৰণে উল্লেখ কৰা হৈছে, "কিন্তু বেছিভাগেই জল-দেৱতা, সাপ বা ড্ৰেগন আকৃতিৰ।" কোজিকি আৰু নিহংগীয়ে কেইবাটাও প্ৰাচীন ড্ৰেগনৰ কথা উল্লেখ কৰিছে:

১. য়ামাতা নো অ'ৰ'চি: "৮ শাখাযুক্ত বিশাল সাপ" আছিল বতাহ আৰু সাগৰৰ দেৱতা চুছানুৱে হত্যা কৰা ৮ মূৰ আৰু ৮ ঠেংযুক্ত ড্ৰেগন, যিয়ে ইয়াৰ এটা ঠেঙত কুছানাগি-নো-চুৰুজি (জাপানৰ ইম্পেৰিয়েল ৰেগালিয়াৰ কিংবদন্তি তৰোৱাল) আৱিষ্কাৰ কৰিছিল৷

২. ৱাটাটছুমি: "সাগৰীয় দেৱতা" বা ৰ্যুজিন বা "ড্ৰেগন দেৱতা" আছিল সাগৰ আৰু মহাসাগৰৰ শাসক আৰু তেওঁক মানৱ ৰূপলৈ পৰিৱৰ্তিত হ'ব পৰা ড্ৰেগন হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। তেওঁ সাগৰৰ তলৰ ৰিয়ুগু-জ'ৰ "ড্ৰেগন প্ৰাসাদৰ দুৰ্গ"ত বাস কৰিছিল, য'ত তেওঁ যাদুকৰী জোৱাৰৰ মণিবোৰ ৰাখিছিল।

৩.টয়োটামা-হিমে: "লুমিনাছ পাৰ্ল প্ৰিন্সেছ" আছিল ৰ্যুজিনৰ কন্যা। কথিতভাৱে জাপানৰ কিংবদন্তি প্ৰথম সম্ৰাট সম্ৰাট জিম্মুৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল।

৪. ৱানি: একধৰণৰ সাগৰীয় দানৱ যাক "শ্বাৰ্ক" আৰু "কুমিৰ" দুয়োটা বুলি জনা হয়। কুমা-ৱানী "ভালুক (অৰ্থাৎ, বিশাল বা শক্তিশালী) হাঁহ/কুমিৰ"ৰ বিষয়ে দুটা প্ৰাচীন কিংবদন্তিত উল্লেখ আছে। এজনে কয় যে সাগৰীয় দেৱতা কোটোছিৰো-নুছি-নো-কামি "৮ ফাথম কুমা-ৱানী"লৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল আৰু টয়োটামা-হিমেৰ পিতৃ হৈছিল৷ আনজনে কয় যে এজন কুমা-ৱানীয়ে সম্ৰাট চুই আৰু তেওঁৰ সম্ৰাজ্ঞী জিংগুৰ জাহাজ চলাইছিল।

৪. মিজুচি আছিল নদীৰ ড্ৰেগন আৰু জলদেৱতা। সম্ৰাট নিণ্টকুৱে তেওঁৰ নদী অভিযান্ত্ৰিক প্ৰকল্পৰ বাবে ক্ষুব্ধ হৈ মিজুচিলৈ মানৱ বলিদান আগবঢ়াই দিয়াৰ কথা নিহংগীয়ে কিংবদন্তি হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:জাপান
বিশ্ব কল্যাণ ৰথ

বিশ্ব কল্যাণ ৰথ এগৰাকী ভাৰতীয় ষ্টেণ্ড আপ কমেডিয়ান, লেখক আৰু ইউটিউবাৰ। ইউটিউবযোগে মুকলি কৰা কমেডী শৃংখল প্ৰেটেণ্টিয়াছ মুভি ৰিভিউৰ জৰিয়তে তেওঁ সহযোগী কমেডিয়ান কানান গীলৰ সৈতে পৰিচিতি লাভ কৰে। ২০১৬ চনত নেটফ্লিক্সৰ চেক্স কমেডী ছবি ব্ৰহ্ম নমনত তেওঁ সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ২০১৭ চনৰ আমাজন প্ৰাইম ভিডিঅ’ৰ ধাৰাবাহিক লাখো মেইন এক ৰ নিৰ্মাণ কৰে। ২০২০ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত ৰথে অভিনেত্ৰী সুলগনা পানীগ্ৰহীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

কেৰিয়াৰ

২০১২ চনত আইআইটি খড়্গপুৰৰ পৰা জৈৱ প্ৰযুক্তিবিদ্যাত স্নাতক হোৱাৰ পিছত তেওঁ ম'বাইল ছিকিউৰিটি ষ্টাৰ্টআপ বিটজাৰম’বাইলত কাম কৰিছিল। এই সময়তে তেওঁ ২০১৩ চনত বেংগালুৰুত অনুষ্ঠিত হোৱা মুকলি মাইক অনুষ্ঠানত কানন গীলক লগ পায়। ২০১৪ চনত তেওঁ অৰেকলৰ চাকৰি এৰি পূৰ্ণকালীন কমেডিয়ান হৈছিল।

বিশ্ব আৰু কাননে প্ৰেটেন্সিয়াছ মুভি ৰিভিউৰ ধাৰণাটো লৈছিল, যিটো ভিডিঅ’ৰ ধাৰাবাহিকতা অতি সোনকালেই ইউটিউবত ভাইৰেল হৈ পৰিছিল। এই ধাৰাবাহিকখনত তেওঁলোকে সমালোচনাত্মকভাৱে লিখা বলিউডৰ ছবিসমূহৰ পৰ্যালোচনা কৰে। ভাৰতীয় পপ সংস্কৃতিত ইমানেই নিহিত হৈ থকাৰ বাবেই তেওঁলোকে বলিউডৰ চিনেমা বাছি লৈছিল। ২০১৪ চনত তেওঁ কানন গিলৰ সৈতে গুৰগাঁৱত প্ৰথমটো লাইভ শ্ব' পৰিৱেশন কৰে।

২০১৫ চনত তেওঁ ষ্টেণ্ড-আপ কমেডি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০১৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁৰ প্ৰথম একক ৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ কৰে আৰু বেংগালুৰু,পুনে, মুম্বাই, হায়দৰাবাদ আৰু কলকাতাত শ্ব' কৰে। ২০১৫ চনত তেওঁ এআইবি আৰু অন্যান্য কমেডিয়ানসকলৰ সৈতে কমেডী হাণ্টৰ আয়োজক আছিল আৰু বিশ্ব মস্ত আদমী নামেৰেও ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁ "লাখো মেইন এক" নামৰ এখন ৱেব ছিৰিজ নিৰ্মাণ কৰিছে যিখন ২০১৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আমাজন প্ৰাইম ভিডিঅ'ত মুক্তি পাইছিল। আৰু এইচ ডি এফ চি লাইফৰ বিহাইণ্ড দ্য জাৰ্নি ভিডিঅ' ছিৰিজত অভিনয় কৰিছিল

২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বিশ্বই ফ্ৰন্টৰ'ৰ সৈতে উদীয়মান ষ্টেণ্ড আপ কমেডিয়ানসকলৰ বাবে এক এক্সক্লুছিভ মাষ্টাৰক্লাছ আৰম্ভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ওড়িয়া ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ষ্টেণ্ড আপ কমেডিয়ান
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ষ্টেণ্ড আপ কমেডিয়ান
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কমেডিয়ান