ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বীৰবল

বীৰবল (১৫২৮-১৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৫৮৬) মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দৰবাৰত উপদেষ্টা আৰু মোগল সেনাবাহিনীৰ প্ৰধান সেনাপতি আছিল। ভাৰতৰ বুন্দেলখণ্ডত এগৰাকী ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতৰ ঘৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মহেশ দাস, বীৰবল বা ৰাজা বীৰবল নামেৰেও পৰিচিত। সম্ৰাট আকবৰৰ সান্নিধ্য লাভ কৰি তেওঁ বীৰবল উপাধি পাইছিল। বীৰবলৰ অৰ্থ হ’ল- জ্ঞানী। তেওঁৰ উপস্থিতি বুদ্ধি, পাণ্ডিত্য, ৰসিকতা আদি সৰ্বগুণৰ বাবে তেওঁক মোগল সম্ৰাট আকবৰে প্ৰধান মন্ত্ৰী পাতিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বীৰবলৰ জন্ম হৈছিল মহেশ দাস নামেৰে ১৫২৮ চনত মধ্যপ্ৰদেশৰ সিধিৰ ঘোঘৰা নামৰ এখন গাঁৱত। পিতৃৰ নাম গংগা দাস আৰু মাতৃৰ নাম অনভা দবিতো। তেওঁ আছিল পৰিয়ালটোৰ তৃতীয় পুত্ৰ। তেওঁ ৰেৱাৰ ৰজা ৰাম চন্দ্ৰৰ ৰাজপুত দৰবাৰত "ব্ৰহ্ম কবি" নামেৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। এক সন্মানীয় আৰু ধনী পৰিয়ালৰ কন্যাক তেওঁ যেতিয়া বিয়া কৰাইছিল, তেতিয়া তেওঁৰ পৰিস্থিতি সলনি হৈছিল। মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দৰবাৰত কাম কৰাৰ পূৰ্বে‍ তেওঁৰ আৰ্থিক অৱস্থা বৰ ভাল নাছিল। আকবৰে তেওঁক "ৰাজা" উপাধিৰে 'বীৰবল' নাম প্ৰদান কৰিছিল, যাৰ দ্বাৰা তেওঁ তেতিয়াৰ পৰাই পৰিচিত হৈছিল।

স্থিতি আৰু স্বীকৃতি

বীৰবলৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তাই তেওঁক সম্ৰাট আকবৰৰ নজন উপদেষ্টা নৱৰত্নসকলৰ ভিতৰত অন্যতম কৰি তুলিছিল। আন আন ৰত্নসমূহ হ’ল টোদাৰ মল, মান সিং, ভগৱান দাস ইত্যাদি। ক্ৰমান্বয়ে তেওঁ ধৰ্মীয় উপদেষ্টা, সামৰিক বিষয়া আৰু সম্ৰাটৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু হৈ পৰে। প্ৰায় ৩০ বছৰকাল বীৰবলে‍ সম্ৰাটক সেৱা আগবঢ়াইছিল।

১৫৭২ চনত সম্ৰাটে তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃ হাকিম মিৰ্জাৰ আক্ৰমণৰ পৰা শ্বেৰ আফগান কোৱালি খানক ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁক আৰু বৃহৎ সৈন্যবাহিনীসহ পঠিয়াইছিল। এয়াই আছিল তেওঁৰ প্ৰথম সামৰিক অভিযান। যদিও তেওঁৰ কোনো সামৰিক অভিজ্ঞতা নাছিল, সম্ৰাটে তেওঁক আন উপদেষ্টা যেনে, অৰ্থনীতিৰ উপদেষ্টা টোডৰ মলৰ দৰে বিভিন্ন অভিযানৰ নেতৃত্ব দিবলৈ পঠিয়াইছিল।

আবুল ফজল আৰু আব্দুল কাদিৰ বদৱানী আছিল দৰবাৰৰ ইতিহাসবিদ। যদিও ফজলে বীৰবলক সন্মান কৰিছিল আৰু প্ৰায় পঁচিশটা সন্মানীয় উপাধি প্ৰদান কৰিছিল আৰু দুহাজাৰ অভিযানৰ নেতা হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল, কাদিৰে বীৰবলক সহ্য কৰিব নোৱাৰিছিল। এজন ব্ৰাহ্মণ হিন্দু সংগীতজ্ঞ সম্ৰাটৰ ইমান প্ৰিয় আৰু বিশ্বাসী কেনেকৈ হ'ল সেই কথা তেওঁ সহ্য কৰিব পৰা নাছিল। কিন্তু আফগানসকল ইতিমধ্যে তাত সাজু হৈ আছিল। মাৰাত্মক আক্ৰমণত বীৰবলকে ধৰি প্ৰায় ৮ হাজাৰ জোৱান সেই স্থানত মৃত্যুক সাৱটি লয় আৰু বীৰবলৰ মৃতদেহ কেতিয়াও পোৱা নগ’ল।

এয়া আছিল আকবৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সামৰিক ব্যৰ্থতা আৰু তেওঁৰ সেনাবাহিনীৰ ধ্বংস। এই ঘটনাৰ ফলত আকবৰ গভীৰ শোকত ভাগি পৰিছিল আৰু তেওঁৰ অতি প্ৰিয় সভাসদৰ মৃত্যুত একেৰাহে দুদিন ধৰি তেওঁ কোনো খাদ্য বা পানীয় গ্ৰহণ কৰা নাছিল৷

হিন্দুপ্ৰথা অনুসাৰে‍ বীৰবলক দাহ কৰাৰ সুযোগ নোপোৱাৰ লগতে বীৰবলক আৰু কেতিয়াও দেখা নোপোৱাৰ বাবে তেওঁ আৰু অধিক দুখী হৈ পৰিল। তেওঁ সিংহাসনত বহাৰ পিছত এই ঘটনাক আটাইতকৈ দুখজনক ঘটনা বুলি অভিহিত কৰে।

লগতে চাওক

আকবৰৰ নৱৰত্ন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
জাপানী কবিতা

জাপানী কবিতা নীলমণি ফুকনৰ দ্বাৰা অনুদিত জাপানী কবিতাৰ এখন সংকলন৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৭০ চনত৷ গ্ৰন্থখনৰ ভূমিকা লিখিছে ড° হীৰেন গোহাঁয়ে৷ জাপানৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক কেইজনমান কবিৰ চুটি চুটি কবিতা এইখন গ্ৰন্থত সংকলিত হৈছে৷

অনুবাদকৰ পৰিচয়

২০২০ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী কবি সাহিত্যিক নীলমণি ফুকন এজন কবি, সাহিত্যিক, কলা-সমালোচক আৰু অধ্যাপক। তেওঁ অসমীয়া কবিতাত প্ৰতীকবাদ আৰু চিত্ৰকল্পবাদৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ পেলায়। নীলমণি ফুকনৰ উল্লেখযোগ্য কৰ্ম হ’ল ‘সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি’, ‘কবিতা’ আৰু ‘গোলাপী জামুৰ লগ্ন’, নৃত্যৰতা পৃথিৱী আদি।

গ্ৰন্থখনৰ বিষয়ে সবিশেষ

জাপানী কবিতা গ্ৰন্থখনত অনুবাদক নীলমণি ফুকনে মুঠ ২৯ জন জাপানী কবিৰ ১০৭ টা জাপানী কবিতাৰ অনুবাদ কৰি গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিছে। তাৰ ভিতৰত কাৰিনোমোটো নো হিচোমাৰোৰ ৫ টা, পুৰোহিত মানচেই ৰ এটা, য়ামাবে আকাহিচোৰ দুটা আদি।

জাপানী কবিতা বুলিলে বিদেশী পাঠকে সাধাৰণতে হাইকু (বহুবচন হাইকাই) বুজে - যদিও জাপানী কবিতাৰ আৰু কেতবোৰ বিভাগ আছে । হাইকু পিচলৈ যিয়েই নহওক আৰম্ভণিতে সাধাৰণ মানুহৰ কবিতা আছিল - অভিজাত মহলৰ ৱাকা নামৰ কঠিন আৰু শৃংখলিত কবিতাৰ তুলিনাত সহজ আৰু সহৃদয় আছিল তাৰ প্ৰকাশভংগী। পোনতে মুকলিমূৰিয়া, দিহিঙে - দিপাঙে ফুৰা অসংস্কৃত সাউদ-মুদৈ প্ৰভৃতিৰ মাজতে তাৰ প্ৰচলন হয়। পিচলৈ আৱশ্যে অভিজাত কবিতাৰ শৃংখলা, সংযম আৰু ৰুচিবোধ হাইকুৰ ৰক্তধাৰালৈকো নামি আহে। তথআপি মনত ৰাখিব লাগে যে বাচোনৰ দৰে গহীন, সমাহিত প্ৰকৃতিৰ কবিও ছামুৰাই অৰ্থাত্ অভিজাত যোদ্ধা শ্ৰেণীৰ মানুহ আছিল আৰু স্বেচ্ছাই অস্ত্ৰবিসৰ্জন দি প্ৰায় বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ দৰে অনাই বনাই ফুৰিছিল।

মুলতঃ হাইকুৰ অনুবাদ যদিও ইয়াত দীঘল কবিতাও আছে।

যেনে কবি নোগুশ্বিৰ এটা কবিতা মোৰ সৰু চৰাইঅতি চুটি ভাৱগধুৰ হাইকুও পুথিখনত আছে। প্ৰায়বোৰ হাইকুৱেই বিষাদৰ বা কঢ়িয়াই আনে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংকলন
শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
জংগম

জঙ্গম হৈছে অসমীয়া ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ এখন ঐতিহাসিক উপন্যাস। অসম প্ৰকাশন পৰিষদে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থখন ১৯৮২ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পটভূমিত ৰচিত উপন্যাসখনৰ বাবে দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যই ১৯৮৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

"জাপানীৰ কি সাধ্য ইংৰাজক খেদোৱাৰ? যাৰ সাম্ৰাজ্যত বেলি ডুব নেযায়- এনেহেন বৃটিছ! সিঁহতৰ হেঁচাত লেৰেলা-চেপেটা এমুঠি জাপানী একেবাৰে পিঠা হৈ যাব।"
"আমাৰ উদ্দেশ্য হ'ল ব্ৰহ্মদেশৰ বুকুৰপৰা বিদেশী উচ্ছেদ কৰা, সিহঁতৰ জীয়াই থকাৰ বিৰুদ্ধে আমাৰ সংগ্ৰাম নহয়।"
"যুদ্ধৰ কাগজবোৰত লেখা কথাত বৰ বিশ্বাস নাই।"
"ভগৱান একেজনেই- স্বৰ্গও একেখনেই।"
"বৃটিছ বা ভাৰতীয়ই মাৰিলে মৰা-শটো ইৰাৱতীত উটাই দিলেহেঁতেন- এনেকৈ পহুৰ দৰে হানি হানি মাৰি মোৰ চোতালত পেলাই থৈ গৈ মোৰ বুকুত এই পাত শেল হানিবলৈ নাহে।"
"ৰাতি এপৰত বহুতো দূৰণিত মাইংক্কানৰ পোহৰ ৰিণিকি ৰিণিকি দেখা গ'ল। মনত বহুতো উছাহ আৰু আশা লৈ মানুহবোৰ খৰতকীয়াকৈ আগবাঢ়িল। ৰাতি দুপৰত সিঁহত যেতিয়া মাইংক্কান পালেগৈ সৰ্বহাৰা মানুহবোৰৰ বহু আকাংক্ষিত মাইংক্কান তেতিয়া গভীৰ টোপনিত লালকাল।"
"তোমাৰ ঈশ্বৰ আৰু মোৰ ঈশ্বৰৰ মাজতএইখন মহাযুদ্ধ; ইয়াৰ শেষত,তোমাৰ ঈশ্বৰ হাৰি মোৰ ঈশ্বৰৰ সমান হ'ব।তেতিয়া দুয়োজন ঈশ্বৰ মিলি গৈ এক হৈ পৰিবআৰু পৃথিৱীত চিৰশান্তি বিৰাজ কৰিব।"
"মা-পুৰ চকুৰ আগত অনাগত দিনৰ এটি শিশুৰ পবিত্ৰ সৰল হাঁহি জিলিকি উঠিল- নতুন যুগৰ হাঁহি। অঘৰী মানুহৰ দুখ-বেজাৰৰ কোনো ধাৰণা নথকা এটা অবোধ শিশুৰ নিষ্পাপ হাঁহি। চিৰন্তন শান্তি আৰু নিৰাপত্তাৰ হাঁহি। তাৰ পৃথিৱীখনৰ কোমল পুৱাত সেউজীয়া দুবৰি বনত জিলিকি থকা নিয়ৰৰ টোপালবোৰ জঙ্গম মানুহৰ ভৰিৰ খোজে এতিয়াও কলুষিত কৰি যোৱা নাই।"

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
বান্দ্ৰা

বান্দ্ৰা ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কংকন বিভাগৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ মুম্বাইত অৱস্থিত এখন উপকূলীয় উপকণ্ঠ অঞ্চল। বান্দ্ৰা মিথি নদীৰ একেবাৰে উত্তৰত অৱস্থিত। মুম্বাই চহৰ আৰু পুনেৰ পিছত এই অঞ্চলটো মহাৰাষ্ট্ৰৰ তৃতীয় বৃহত্তম বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিচিত৷

১৯২৪ চনৰ ১ জুলাইত খাৰ ৰোড ৰেলৱে ষ্টেচন মুকলি হোৱাৰ আগলৈকে বান্দ্ৰা এটি বৃহৎ অঞ্চল আছিল৷ তেতিয়া বৰ্তমানৰ খাৰ চুবুৰীও ইয়াৰ সৈতে অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।ইয়াক এটা ৰেলৱে ষ্টেচনৰ সেৱা আগবঢ়াব নোৱাৰাকৈয়ে বৃহৎ উপকণ্ঠ অঞ্চল বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু বান্দ্ৰাৰ উত্তৰ অংশক পশ্চিম ৰেলপথৰ ওচৰৰ পৰা যাব পৰাকৈ ৰেলৱে ষ্টেচন স্থাপন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত খাৰক পৃথক উপকণ্ঠ অঞ্চল বুলি গণ্য কৰা হয়।কিন্তু আজি পৰ্যন্ত সংলগ্ন উপকণ্ঠ দুটাই এটা সমজাতীয় অঞ্চল গঠন কৰিছে। বলীউড, সংবাদ মাধ্যম, ক্ৰিকেট আৰু ৰাজনীতিত সক্ৰিয় চেলিব্ৰিটি বা ভিআইপি বান্দ্ৰাৰ বাসিন্দা৷

ইতিহাস

"বান্দ্ৰা" নামটো সম্ভৱতঃ পাৰ্চী ভাষাৰ বন্দৰ বা "বন্দৰ" শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।ডানকান ফৰ্বছৰ এ ডিকচনেৰী, হিন্দুস্তানী এণ্ড ইংৰাজী (১৮৪৮)ত ইয়াক "এখন চহৰ; এটা এম্পোৰিয়াম; এটা বন্দৰ, বন্দৰ; এখন বাণিজ্যিক চহৰ য'ত বহু সংখ্যক বিদেশী ব্যৱসায়ীয়ে আশ্ৰয় লয়" বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।কোংকনী ভাষাত বান্দাৰ হৈছে পাৰ্চী (পাৰ্চী)ৰ পৰা উদ্ভূত হোৱা শব্দ যাৰ অৰ্থ-বন্দৰ বা বন্দৰ।

কোংকন অঞ্চলৰ বহু অংশৰ লগতে এই অঞ্চলটো দ্বাদশ শতিকাত শিলহাৰা বংশৰ দ্বাৰা শাসিত হৈছিল। বান্দ্ৰা আছিল কোলি (মাছমৰীয়া) আৰু লোণৰ কৃষকসকলে বসবাস কৰা এখন সৰু মাছমৰীয়া গাঁও। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ইয়াক অধিগ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে এই অঞ্চলটো ডামাওনৰ পৰা চৌললৈকে বিস্তৃত পৰ্তুগীজ-বম্বে ভূখণ্ডৰ অংশ আছিল।

নগৰীয়া শিল্প

বান্দ্ৰাৰ ষ্ট্ৰীট আৰ্ট বা গ্ৰেফিটিৰ বৃহৎ সংগ্ৰহ আছে। দেৱালত থকা চিত্ৰসমূহ মূলতঃ চেপেল ৰোড আৰু ভেৰ'নিকা ষ্ট্ৰীটৰ ওচৰত অৱস্থিত যদিও বেণ্ডষ্টেণ্ড আৰু মাউণ্ট মেৰী গীৰ্জাৰ সমীপতো কিছু কৰ্মৰাজি দেখা যায়।টুকুৰা, ষ্টেনচিল, টেগ আদি বিভিন্ন ধৰণৰ গ্ৰেফিটিৰে এইবোৰ চিত্ৰিত। গোমেজৰ দৰে বিশ্বব্যাপী বিখ্যাত শিল্পীয়ে এই দেৱালবোৰত চিত্ৰকৰ্ম কৰিছে। ছেইণ্ট+আৰ্ট মুম্বাই, বলীউড আৰ্ট প্ৰজেক্ট আৰু ধৰৱী আৰ্ট ৰুম আদি কিছুমান সংস্থাই শিল্পীসকলক উৎসাহিত কৰিবলৈ বিভিন্ন কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰে। এই কাৰ্যসূচীসমূহে বৃহনমুম্বাই পৌৰ নিগমৰ (বিএমচি) সমৰ্থন লাভ কৰে। বান্দ্ৰা ৰিক্লেমেচনৰ এমটিএনএল ভৱনত ৩৭X৪৬ মিটাৰ (১২০X১৫০ ফুট) দাদাছাহেব ফাল্কেৰ প্ৰতিকৃতিও আছিল। ২০১৪ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা ছেইণ্ট+আৰ্ট মুম্বাই উৎসৱৰ অংশ হিচাপে ৰঞ্জিত দহিয়া (বলিউড আৰ্ট প্ৰজেক্টৰ) আৰু যন্ত্ৰ, মুনীৰ বুখাৰী আৰু নীলেশ খৰাদেকে ধৰি অন্যান্য শিল্পীয়ে নিৰ্মাণ কৰা এই দেৱালচিত্ৰখন আনুষ্ঠানিকভাৱে অমিতাভ বচ্চন আৰু পীয়ুষ পাণ্ডেই উন্মোচন কৰে৷ ভৱনটো পুনৰ ৰং কৰা হৈছে। ই এছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দেৱাল-চিত্ৰণ হিচাপে বিবেচিত৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহ
ৰাচেল কাৰ্ছন

ৰাচেল লুইচ কাৰ্ছন (২৭ মে ১৯০৭ - ১৪ এপ্ৰিল ১৯৬৪) এগৰাকী সামুদ্ৰিক জীৱবিজ্ঞানী (marine biologist) আৰু সংৰক্ষণবাদী (conversatrionist) আছিল। তেওঁৰ কিতাপ "ছাইলেন্ট স্প্ৰিং" আৰু অন্যান্য ৰচনাসমূহে গোলকীয় পৰিবেশ আন্দোলনলৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছিল।

কাৰ্ছনে ইউ এছ ব্যুৰু অব ফিশ্বাৰিজ-অত জল-জীৱবিজ্ঞানী (aquatic biologist) হিচাবে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৫০ চনলৈ এগৰাকী পূৰ্ণকালীন (full time) লিখক হৈ পৰে। তেওঁৰ বহুপ্ৰশংসিত ১৯৫১ চনৰ বহুবিক্ৰীত(bestseller) "দা ছী এৰাউণ্ড আছ"-এ আমেৰিকাৰ "নেশ্যনেল বুক এৱাৰ্ড" পায় আৰু এক প্ৰতিভাশালী লিখক হিচাবে বিখ্যাত হোৱাৰ উপৰিও তেওঁক আৰ্থিক স্বাবলম্বীতা দিয়ে। তেওঁৰ দ্বিতীয় কিতাপ "দা এ'ড্‌জ অব দা ছী" আৰু প্ৰথম কিতাপখনৰে এক নব-প্ৰকাশন "আণ্ডাৰ দা ছী উইণ্ড"-ও বহুবিক্ৰীত হৈ পৰে। এই তিনিখন কিতাপে সাগৰৰ তীৰৰ পৰা গভীৰতালৈ সাগৰীয় জীৱনৰ বিষয়ে অনুসন্ধান উপস্থাপন কৰিছে।

১৯৫০ অত কাৰ্ছনে পৰিবেশ সংৰক্ষণ, বিশেষকৈ কীটনাশকৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা পৰিবেশৰ অনিষ্টকৰণলৈ মন দিয়ে। এই বিষয়ে লিখা তেওঁৰ কিতাপ "ছাইলেন্ট স্প্ৰি"-এ আমেৰিকাৰ জনসাধাৰণৰ এক বৃহৎ অংশৰ মাজত পৰিবেশ সজাগতা সৃষ্টি কৰিলে। কীটনাশক প্ৰস্তুতকাৰী কোম্পানীবোৰৰ বিৰোধিতা সত্বেও ই ৰাষ্ট্ৰৰ কীটনাশক নীতিসমূহৰ সংশোধন আৰম্ভ কৰোৱালে। আমেৰিকাত DDT আৰু অন্যান্য কীটনাশকৰ প্ৰয়োগত নিষেধ আৰোপ কৰা হ'ল। লগতে এই সজাগতাই তৃণমূল পৰ্যায়ত এক পৰিবেশ সংৰক্ষণ আন্দোলনৰ সৃষ্টি কৰিলে আৰু ইউনাইটেড ষ্টেটছ এনভাইৰণমেন্টেল প্ৰটেক্‌শ্যন এজেন্সি গঠন কৰা হ'ল।

পাচত ৰাষ্ট্ৰপতি জিমি কাৰ্টাৰে কাৰ্ছনক মৰণোত্তৰভাবে প্ৰেছিডেন্সিয়েল মেডেল অব ফ্ৰীডম সন্মান প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী
নিনা আগডাল

নিনা ব্ৰহুছ আগডাল পল (ইংৰাজী: Nina Brohus Agdal Paul; জন্ম: ২৬ মাৰ্চ ১৯৯২) এগৰাকী ডেনিছ মডেল। তেওঁ স্প'ৰ্টছ ইলাষ্ট্ৰেটেড ছুইমছুট ইশ্বুত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। ২০১৪ চনত তেওঁ আলোচনীখনৰ ৫০বছৰীয়া জয়ন্তীৰ কভাৰত ক্ৰীচি টেইগেন আৰু লিলি এলড্ৰিজৰ সৈতে অভিনয় কৰে।

সামাজিক মাধ্যমৰ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি আৰু পেছাদাৰী মল্লযুঁজাৰু লগান পলৰ সৈতে তেওঁ বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৯২ চনৰ ২৬ মাৰ্চত ডেনমাৰ্কত আগডালৰ জন্ম হৈছিল আৰু হিলেৰ'ড চহৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

কেৰিয়াৰ

গৃহ চহৰৰ এটা ৰাস্তাত থকাৰ সময়তে আৱিষ্কাৰ হয় আগডালক। মডেলিঙৰ কোনো অভিজ্ঞতা নথকাৰ বাবে তেওঁ এলিট মডেল লুক প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ জয়ী নহ’ল যদিও এলিট মডেলছ কোপেনহেগেনৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয় আৰু ১৮ বছৰ বয়সলৈকে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ আমেৰিকালৈ গুচি যায়, তাৰ পিছত তেওঁৰ মডেলিং কেৰিয়াৰ ফুলি উঠে।

তেওঁ ভোগ মেক্সিকো, এলে, কচমোপলিটান, আৰু কেৰিন ৰইটফেল্ডৰ চি আৰ ফেশ্বন বুকত ফেশ্বন সম্পাদকীয়ত কাম কৰি আহিছে।

২০১২ চনত তেওঁ স্প'ৰ্টছ ইলাষ্ট্ৰেটেড ছুইমছুট ইছ্যুত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইছ্যুটোৰ "বছৰৰ ৰুকী" হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

২০১৩ চনত কাৰ্লছ জুনিয়ৰ / হাৰ্ডিৰ বাবে চুপাৰ বোলৰ টেলিভিছন বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছিল আগডালে। ২০১৬ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ আইএমজি মডেলছৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০২২ চনত আগডালে প্ৰভাৱশালী আৰু পেছাদাৰী মল্লযুঁজাৰু লগান পলৰ সৈতে ডেটিং আৰম্ভ কৰে। ২০২৩ চনৰ জুলাই মাহত এই দম্পতীয়ে বাগ্দান কৰে, ২০২৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এগৰাকী কন্যাক আদৰণি জনায়, আৰু ২০২৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ইটালীৰ লেক কোমোত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

২০২৩ চনৰপৰা আগডালে বেলেটৰৰ যুঁজাৰু ডিলন ডেনিছৰ সৈতে ৰাজহুৱা কাজিয়াত লিপ্ত হয়। ডেনিছে অবিৰতভাৱে ছ’চিয়েল মিডিয়াত আগডালৰ ছবি শ্বেয়াৰ কৰিছিল। আগডালে গোচৰ তৰে আৰু ২০২৩ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত আগদালক অস্থায়ী ৰেষ্ট্ৰেইনিং অৰ্ডাৰ প্ৰদান কৰা হয়। এতিয়াও চলি আছে এই গোচৰ।

ফিল্মগ্ৰাফী

ডন জন (২০১৩)
ৰেডিকিউলিচনেচ (২০১৫; ২০২৩-২০২৪)
লাভ এডভেণ্ট (২০১৭)
লিপ চিংক বেটল (২০১৭)
পল আমেৰিকান (২০২৫)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Nina Agdal gallery at Sports Illustrated Swimsuit
Nina Agdal profile at Models.com

শ্ৰেণী:ডেনমাৰ্কৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মডেল
স্মৃতিৰ পৰশ (চলচ্চিত্ৰ)

স্ম়তিৰ পৰশ ১৯৫৬ত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া বোলছবি।বৰুৱা আৰ্ট প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত ছবিথন প্ৰযোজনা কৰে গৌৰী শংকৰ হিম্মৎসিংকাই আৰু পৰিচালনা কৰে নিপ বৰুৱাই। নিপ বৰুৱা পৰিচালিত এইখন প্ৰথম ছবি। এইখন ছবিতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে হিন্দীগীত আৰু সম্পূৰ্ণ বিহুগীত আৰু নাচ সংযোজন কৰা হৈছিল।

অভিনয় শিল্পী

ব্ৰজেন বৰুৱা
নিভা বৰুৱা (কমলী)
বিমলা বৰুৱা (শিক্ষয়ত্ৰী)
তুলসী গোবিন্দ বৰুৱা (অৰূপ)
নিপ বৰুৱা
দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰ,
ৰম্ভা বৰুৱা
ননী কাকতি
ভৱানীপ্ৰসাদ বৰুৱা
যদু বৰা
গিৰিণ বৰুৱা অসমীয়া ছবিত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিহুনাচ দেখুওৱা হৈছিল ৰুণুমী ছবিত; কিন্তু এই নাচ দেখুওৱা হৈছিল অতি কম সময়ৰ বাবে। 'স্মৃতিৰ পৰশ'ত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সম্পূৰ্ণ এটা বিহুগীত আৰু নাচ সংযোজন কৰা হৈছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
হিমসাগৰ আম

]]ৰ ফ্লৰিডাত অনুষ্ঠিত ১৫তম আম মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হিমসাগৰ আম

হিমসাগৰ আম এক জনপ্ৰিয় আম। বাংলাদেশৰ ৰাজশাহী আৰু ভাৰতৰ পশ্চিমবংগত প্ৰচুৰ পৰিমাণে এই আমৰ খেতি কৰা হয়। এই আমৰ মিঠা সুগন্ধ আৰু সোৱাদ পৃথিৱীৰ অন্যান্য আমতকৈ ভিন্ন। সেয়েহে আম খেতিৰ ক্ষেত্ৰত হিমসাগৰ আমৰ খেতিৰ কথা প্ৰথমে বিবেচনা কৰা হয়।

বৰ্ণনা

হিমসাগৰ আম ইমানেই জনপ্ৰিয় যে, এই আমক আমৰ ৰজা বোলা হয়। এই আমৰ ভিতৰৰ ৰং হালধীয়াৰ পৰা কমলা আৰু আঁহ নাই। এটি স্বাভস্বাভাৱিক আমৰ ওজন ২৫০ৰ পৰা ৩৫০ গ্ৰাম হয়। তাৰে ভিতৰত ৭৭ শতাংশই হল আম বাকি ৩৩ শতাংশ আমৰ গুটি। এইটো আমৰ এটি ভাল বৈশিষ্ট্য। এই আমক ভালপাই বিভিন্ন লেখকে এশৰো অধিক কবিতা লিখিছে। ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ এই আম অবিহনে গ্ৰীষ্মকাল কল্পনা কৰা টান।

হিমসাগৰ আম জুন মাহত গাছত পকিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু জুনৰ শেষৰফালে বজাৰত বিক্ৰীৰ বাবে উলিয়াই দিয়া হয়। এই আম ভাৰতৰ ঘাইকৈ নদীয়া, মুৰ্চিদাবাদ, মালদহ আৰু হুগলীত ব্যৱসায়িক ভিত্তিত খেতি কৰা হয়। এই আম ভাৰতৰ ভৌগোলিক অস্তিত্বৰ ইঙ্গিত দিয়ে। সেয়ে এই আমক ভাৰতৰ ভৌগোলিক পৰিচায়কৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
আম, হিমসাগৰ
জয়মতী কুঁৱৰী

জয়মতী (,ইংৰাজী ভাষা:Joymoti) অসমৰ ২৯তম চাওফা (স্বৰ্গদেউ) চ্যু-পাত-ফাৰ বৰকুঁৱৰী আছিল। জয়মতী অসম বুৰঞ্জীৰ এক উল্লেখনীয় চৰিত্ৰ। যেতিয়া এক বিশেষ ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিত পৰি গদাপাণিয়ে ৰজাৰ সৈন্যৰ পৰা পলাই ফুৰিবলগীয়া হৈছিল, জয়মতীয়ে তেওঁৰ ঠিকনা ৰজাৰ সৈন্যক নকৈ বহুদিন ধৰি চাওদাঙৰ শাস্তি খাই মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।

বংশ-পৰিয়াল

বেছিসংখ্যক বুৰঞ্জীবিদৰ মতে জয়মতীৰ পিতৃ আছিল আহোম ৰাজ্যৰ বিষয়ববীয়া লাইথেপেনা বৰগোহাঞি আৰু মাতৃ চন্দ্ৰদাৰু। প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বীসকলক হত্যা কৰা হ'ল, প্ৰভাৱশালী কোঁৱৰসকলৰ অঙ্গক্ষত কৰা হ'ল আৰু ৰাজবিষয়াক ইচ্ছামতে আঁতৰাই পঠোৱা হ'ল। আন কিছুমান বিষয়াই ৰাজধানীলৈ গৈ ডেবেৰাক ধৰি মৃত্যুদণ্ড বিহে আৰু তেওঁলোকৰ পছন্দৰ কোঁৱৰ এজনক ৰাজপাটত বহুৱায়। প্ৰধান মন্ত্ৰী আতন বৰগোহাঁইয়ে ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনে। তেওঁক দুবাৰকৈ ৰজা হোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল যদিও অস্বীকাৰ কৰে। আতন বৰগোহাঁই আৰু গুৱাহাটীৰ ৰাজবিষয়া লালুকসোলা বৰফুকনৰ মাজত মতাদৰ্শ আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্ব্বিতা বাঢ়ি আহে।

লালুকসোলা বৰফুকনে ৰাজশক্তি অধিকাৰ ৰখাৰ স্বাৰ্থত বঙ্গৰ শাসক চুলতান আজমতৰাৰ লগত গুৱাহাটী মোগলৰৰ হাতলৈ হস্তান্তৰ কৰাৰ চক্ৰান্ত কৰে। বিনিময়ত তেওঁক চাৰি লাখ টকা আৰু স্বৰ্গদেউ হোৱাৰ সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হয়। সেইমতেই তেওঁ ১৬৭৯ চনত গুৱাহাটী নবাব মনচুৰ খানৰ হাতত সঁপি দিয়ে যাক চুলতানে ফৌজাদাৰ পাতে। ইয়াৰ পিছত লালুকসোলা দলেবলে গড়গাঁৱলৈ গৈ আতন বৰগোহাঁইক হত্যা কৰে আৰু চৈধ্য বছৰীয়া চুলিক্‌ফা বা ল'ৰা ৰজাক নামত স্বৰ্গদেউ পাতে। তেওঁ নিজৰ পাঁচ বছৰীয়া কন্যাক ল'ৰা ৰজালৈ বিয়া দিয়ে আৰু 'বুঢ়াফুকন' নামৰ নতুন পদ এটা সৃষ্টি কৰি ৰজাৰ হৈ শাসনভাৰ চম্ভালে। প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্ব্বিতাৰ আশঙ্কা কৰি তেওঁ অঙ্গত খুঁত থকা কোঁৱৰ ৰজা হ'ব নোৱাৰা নিয়মৰ সুযোগ লৈ ৰজা হোৱাৰ উপযুক্ত কোঁৱৰসকলক শাস্তি বিহাত লিপ্ত হয়।

গদাপাণিক বিচাৰি নাপাই ৰজাৰ সৈন্যই জয়মতীকে ধৰি নিয়ে। ৰাজসভাত থিয় কৰাই সোধ-পোচ কৰাৰ পিছতো গদাপাণিৰ ঠিকনা নাপাই লালুকসোলাই ভাবিলে যে পত্নীক ৰাজহুৱাকৈ অত্যাচাৰ কৰিলে গদাপাণিয়ে নিজেই আহি ধৰা দিব। সেইমতে জেৰেঙা পথাৰত কোটকোৰা গছত বান্ধি লৈ চাওদাঙৰ হতুৱাই জয়মতীক নানা প্ৰকাৰৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হ'ল। অসমত প্ৰতি বছৰৰ ১৩ চ'ত তাৰিখে (২৭ মাৰ্চ') জয়মতীৰ এই মহান ত্যাগক স্মৰণ কৰি "জয়মতী দিৱস" অনুষ্ঠিত কৰা হয়। শেহতীয়াকৈ অসম চৰকাৰে জয়মতীৰ নামত ২০১৩ চনৰ পৰা এটা বঁটা প্ৰদানৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

জয়মতীক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই ১৯৩৫ চনত প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জয়মতী নিৰ্মাণ কৰিছিল। ২০০৬ চনত পুনৰ মঞ্জু বৰাৰ পৰিচালনাৰে জয়মতী নামেৰে আন এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

লগতে চাওক

আহোম ৰাজবংশ
আহোম সাম্ৰাজ্য

তথ্য সংগ্ৰহ

উৎস প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

Jyoti Prasad Agarwala and his films , from rupkowar.com
Joymoti at SPICE

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:টাই-আহোম ৰাজবংশ
ঢালিগাঁও

ঢালিগাঁও অসমৰ বঙাইগাঁও আৰু চিৰাং জিলাৰ মাজত অৱস্থিত এখন টাউনশ্বিপ।বঙাইগাঁও শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰ'কেমিকেলছ লিমিটেড শোধনাগাৰখন এই অঞ্চলত অৱস্থিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিৰাং জিলা
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
লগান

লগান (অসমীয়া: খাজনা, হিন্দী: लगान) হৈছে ২০০১ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন হিন্দি চলচ্চিত্ৰ। আশুতোষ গোৱাৰিকৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ছবিখনত মুখ্য ভূমিকা ৰুপায়ন কৰিছিল আমিৰ খান আৰু গ্ৰেছী সিঙে। লগানে আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱবিলাকত সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ লগতে ছবিখনে অনেক বঁটা লাভ কৰিছিল। লগান অস্কাৰ বঁটালৈ মনোনীত হোৱা তৃতীয় ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ৰূপে পৰিগণিত হ'ল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
দিলীপ কুমাৰ দত্ত

দিলীপ কুমাৰ দত্ত (, ৩০ এপ্ৰিল, ১৯৩৭–২৬ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৯) এগৰাকী অসমীয়া গণিতজ্ঞ, শিক্ষাবিদ আৰু লেখক। তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰ’ড আইলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংক শাস্ত্ৰৰ সন্মানীয় অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৩৭ চনত যোৰহাটত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম আছিল ফণীধৰ দত্ত আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ৰত্নেশ্বৰী দত্ত। ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ কমন্‌ৱেলথ্‌ ফেল’শ্বিপ পোৱা তেখেত প্ৰথমজন অসমীয়া ছাত্ৰ আছিল। ১৯৮৭ চনত প্ৰকাশিত তেখেতৰ ৰচিত গ্ৰন্থ 'প্ৰেমত পৰিলোঁ নেকি?' কম্পিউটাৰত অসমীয়া আখৰেৰে লিখা প্ৰথমখন গ্ৰন্থ।
চিন্তা কৰিবলৈ তুমি পঢ়িবই লাগিব। সেয়ে পঢ়িবলৈ, বাৰে বাৰে পঢ়িবলৈ অভ্যাস কৰাটো এতিয়া বৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰিছে।
আজিকালি ল’ৰা-ছোৱালীয়ে এনেয়েও বেছিকৈ পঢ়িবলৈ বৰ ভাল নাপায়। অংক বুলিয়ে নহয়, যিকোনো বিষয়েই পঢ়িবলৈ ভাল নাপায়। এই টেলিভিছন চাই চাই চোৱাত ইমান অভ্যস্ত হৈ যায় যে পঢ়াতো যেন গৌণ কথাহে।
মাধ্যম লৈ বা পদ্ধতি লৈ মূৰ ঘমোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই৷
যৌন শিক্ষা বহুখিনি পৰম্পৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব আৰু নিৰ্ভৰ কৰা উচিতো৷
মনৰ পৰিসৰটো বহলাবলৈ গৈ শিপাডাল ছিঙি পেলোৱাৰ কোনো দৰকাৰ নাই৷

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ
হালদি

টেইচেবা আৰু শিৱিনী (আন নাম খালদি)ৰ লগতে উৰাৰ্টু (উৰাৰাট/আৰাৰাট ৰাজ্য)ৰ তিনিজন প্ৰধান দেৱতাৰ ভিতৰত হালদি অন্যতম আছিল। তেওঁ আছিল এজন যোদ্ধা দেৱতা যাৰ ওচৰত উৰাৰ্টুৰ ৰজাসকলে যুদ্ধত বিজয়ৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। হালদিক সিংহৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা ডেউকা থকা বা নথকা মানুহ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল।.

দ্বিতীয় ৰুছা ৰজাৰ ৰাজত্বকাল (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৮৫–৬৪৫); উৰাৰ্টু; মিউজিয়াম অৱ আনাতোলিয়ান চিভিলাইজেচনছ, আংকাৰা

ইতিহাস

উৰাৰ্ট'লজিষ্ট পল জিমানস্কিৰ মতে, হালদি কোনো থলুৱা উৰাৰ্টিয়ান দেৱতা নাছিল; বৰঞ্চ আপাত দৃষ্টিত এজন অস্পষ্ট আক্কাডিয়ান দেৱতা আছিল, (যিয়ে ইৰাকৰ আধুনিক ৰাৱাণ্ডিজৰ ওচৰত বুলি বিশ্বাস কৰা মুছাছিৰত হালদিৰ মূল উপাসনা মন্দিৰৰ অৱস্থানৰ ব্যাখ্যা কৰে)। হালদিক প্ৰথম অৱস্থাত উৰাৰ্টিয়ানসকলে অন্ততঃ তেওঁলোকৰ প্ৰধান দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা নাছিল, কাৰণ ইছপুইনিৰ ৰাজত্বকাললৈকে তেওঁৰ পূজা প্ৰৱৰ্তন হোৱা যেন নালাগে। এটা বিকল্প তত্ত্বই ধাৰণা কৰে যে, এই নামটো ভাৰত-ইউৰোপীয় (সম্ভৱতঃ হেলেনো-আৰ্মেনিয়ান) বা পুৰণি আৰ্মেনিয়ান মূলৰ হ’ব পাৰে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "সূৰ্য্য দেৱতা"। উৰাৰ্টিয়ান ৰজাসকলে হালদি বাবে উৎসৰ্গিত স্থম্ভ স্থাপন কৰিছিল য’ত তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সামৰিক অভিযানৰ সফলতা, নিৰ্মাণ কৰা অট্টালিকা আৰু তেওঁলোকৰ ৰাজত্বকালত সংঘটিত কৃষি কাৰ্য্যকলাপৰ বিষয়েও লিপিবদ্ধ কৰিছিল।

কিম্বদন্তি

আৰ্ডিনিৰ হালদিৰ লগতে উৰাৰ্টুৰ আন দুজন প্ৰধান দেৱতা আছিল কুমেনুৰ থেইস্পাছ আৰু তুছপাৰ শিৱিনী।[5] উৰাৰ্টিয়ান প্যান্থেয়নৰ সকলো দেৱতাৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক শিলালিপি হালদিৰ নামত উৎসৰ্গিত। তেওঁৰ পত্নী আছিল অৰুবনী দেৱী আৰু / বা বাগৱৰ্তী দেৱী।

ইউৰেচিয়ান শিল্পত হাল্ডিৰ চিত্ৰণ বিভ্ৰান্তিৰ বিষয় হৈ পৰিছে আৰু ২০১২ চনলৈকে তেওঁৰ কোনো ছবি স্পষ্টভাৱে তেনে বুলি লেবেল লগোৱা নাছিল। ১৯৬৩ চনত মাৰ্গাৰেট ৰিমশ্বনাইডাৰে হালডিক "চিত্ৰহীন" আৰু ইউৰেচিয়ান চিত্ৰকল্পত কেতিয়াও চিত্ৰিত কৰা হোৱা নাই বুলি প্ৰস্তাৱ দিছিল আৰু তেওঁক লাঞ্চৰ দ্বাৰা প্ৰতীকিত কৰা বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল। জিমানস্কিয়ে (২০১২) লিখিছে যে তেওঁ এই তত্ত্বৰ প্ৰতি সন্দেহবাদী আছিল, কিন্তু...

আৰু দেৱতাৰ প্যান্থেয়নক যুদ্ধলৈ লৈ যোৱা জুইৰ শিখাৰে আগুৰি থকা মানুহৰ এটা প্ৰতিমূৰ্তিই ৰজাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল – এজন "মৰ্ত্যৰ এজেণ্ট ... ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা শক্তিশালী।"

চিত্ৰভাণ্ডাৰ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:আৰ্মেনিয়ান শ্ৰুতিকথা
পঁইতা ভাত

পঁইতা ভাত হৈছে সিজোৱা ভাত ওৰে ৰাতি পানীত তিয়াই ৰাখি, পিছদিনা খাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এক বিশেষ খাদ্য। পানীত তিয়াই ৰখা বাবে ই সামান্য টেঙা হৈ পৰে। বিশেষকৈ গৰমৰ দিনত অসমীয়া ৰাইজৰ প্ৰিয় খাদ্য। অসমৰ বাদেও আন আন চাউল প্ৰধান খাদ্যাভ্যাসত এনে খাদ্যৰ উপস্থিতি দেখা যায়। খাদ্যৰ বিভিন্ন ভাগ সমূহ যেনে- সাত্বিক, ৰাজসিক আৰু তাম্ৰসিকৰ ভিতৰত পঁইতা ভাত তাম্ৰসিক খাদ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
মোগলৰ শাসনকালত সামাজিক-সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠানৰ সদস্যসকলে আয়োজন কৰা মুকলি অনুষ্ঠানৰ অভ্যাগত দৰ্শক শ্ৰোতাবৃন্দক ঐতিহ্যবাহী পইতাভাত খুৱাইছিল(বা ভোজন কৰিছিল)। পঁইতা ভাতৰ পানী খিনিক পোতনি বুলি কোৱা হয়।

অন্যান্য নাম

পঁইতা ভাতক নামনি অসমত ‘পন্তা’ ভাত আৰু উজনিত ‘পঁইতা’ ভাত বুলি কয়। ইংৰাজীত ইয়াক সাধাৰণতে কোজি ৰাইচ বুলি কোৱা হয়। এইবিধ ভাতক পশ্চিম বংগত ‘পান্তা’ ভাত, তামিলনাডুত পৰইয় চৰু, কেৰেলাত পৰম কঞ্জি, ছত্তীছগড়ত পখাল ভাত আৰু উৰিষ্যাত পখাল (পখালঅ) বুলি কয়। এচিয়াৰ বহুকেইখন দেশত ইয়াক ‘চুইট ডেজাৰ্ট’ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দাক্ষিণাত্যৰ ৰাজ্যসমূহত টেঙা ভাতৰ লগত দৈ আৰু চেনি মিহলাই একপ্ৰকাৰৰ খাদ্য দ্ৰব্য প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু এইবিধ খাদ্য তেওঁলোকৰ মাজত যথেষ্ট জনপ্ৰিয়। চীনত দেশত ইয়াক ‘জিউ নিয়াং’ নামেৰে জনা যায়।

প্ৰস্তুত প্ৰণালী

উখুৱা চাউল বা আন সাধাৰণ চাউলৰ ভাতক প্ৰায় ১২ ঘণ্টালৈ পানীত তিয়াই ৰাখি অৰ্থাৎ ফাৰ্মেণ্টেড কৰি ৰাখি থৈ এই ভাত প্ৰস্তুত কৰা হয়।জুতিৰ বাবে ইয়াৰ লগত নিমখ, সৰিয়হ তেল আদি মিহলাই, আলু পিটিকা, বেহুৱা, দাইল বটা, জলকীয়া ইত্যাদিৰ সৈতে খোৱা হয়। পঁইতা ভাত বনাওতে চাফ চিকুণতাৰ প্ৰতি অধিক লক্ষ্য কৰিব লাগে। ভাত পঁইতা কৰিবলৈ ১২ ঘণ্টাতকৈ অধিক সময় পানীত তিয়াই থব নালাগে, অধিক সময় পানীত তিয়াই ৰখা ভাত অপকাৰী হৈ পৰে।

উপকাৰিতা

অসম কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ে পইতা ভাতৰ ওপৰত চলোৱা পৰীক্ষাত পোৱা তথ্য মতে-
ভাতক পানীত তিয়াই থ’লে তাত বহুতো উপকাৰী বেক্টেৰিয়া সংশ্লেষিত হয়। তদুপৰি লেক্টিক এচিডআৰু ভিটামিন-‘বি’ উৎপন্ন হয়।
পঁইতা ভাতত থকা লেক্টিক এচিড আৰু আন উপকাৰী বেক্টেৰিয়াবোৰে কোষ্ঠকাঠিন্য দূৰ কৰাৰ উপৰিও আন উপকাৰী বেক্টেৰিয়াবোৰ পেটৰ আন ৰোগ দূৰ কৰাতো সহায়ক হয়।
পঁইতা ভাত ছাল গঠনৰ প্ৰাথমিক প্ৰোটিন কোলাজন তৈয়াৰ কৰাত সহায়ক। কোলাজনে ছালৰ সংকোচন, সম্প্ৰসাৰণ প্ৰক্ৰিয়াত সহায় কৰে। পঁইতা ভাতে ভিটামিন-‘ই’ সংশ্লেষণেৰে ছালৰ মৃত কোষিকাবোৰ পুনৰ গঠনত সহায় কৰে।
ৰঙা চাউলৰ বা উখুৱা চাউলৰ পঁইতা ভাতত অধিক পৰিমাণৰ পটাচিয়াম থাকে। পটাচিয়াম অধিক মাত্ৰাত থকা খাদ্যৰ দ্বাৰা মানুহৰ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰিত হৈ থাকে।
পঁইতা ভাতৰ উপকাৰী বেক্টেৰিয়াবোৰে প্ৰোবায়োটিকৰ কাম কৰে আৰু আন খাদ্য অৱশোষণত সহায় কৰে। ই সহজে হজম হোৱা খাদ্য বাবে লিভাৰক সকাহ দিয়ে। দৈনন্দিত বিভিন্ন খাদ্যশৈলীৰ দ্বাৰা নিঃসৰণ হোৱা অক্সিডেণ্টবোৰক নিষ্কাশন কৰাত সহায় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষ

পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষ (জন্ম ২৮ মে ১৯৫২) ভাৰতৰ প্ৰথম তথা বৰ্তমান লোকপাল। ২০১৯ চনৰ ১৯ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ এই পদত নিযুক্তি লাভ কৰে। তেওঁ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ। উচ্চতম ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ আগতে তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱাধিকাৰ আয়োগৰ এজন সদস্য। ২০১৯ চনৰ ১৭ মাৰ্চ তাৰিখে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী, ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ, লোকসভাৰ অধ্যক্ষ সুমিত্ৰা মহাজন আৰু জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা মুকুল ৰহোৎগীৰ দ্বাৰা গঠিত বাচনি সমিতিয়ে তেওঁক ভাৰতৰ প্ৰথম লোকপাল হিচাপে চয়ন কৰে। ২০১৯ চনৰ ১৯ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দে ন্যায়াধীশ পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষক ভাৰতৰ প্ৰথম লোকপাল নিযুক্ত কৰে। তেওঁ এই পদত পাঁচ বছৰ কাৰ্যকাল বা ৭০ বছৰ বয়সলৈকে অধিষ্ঠিত থাকিব।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৫২ চনৰ ২৮ মে তাৰিখে কলকাতাত পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ন্যায়াধীশ শম্ভূ চন্দ্ৰ ঘোষ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ আছিল। তেওঁ পৰিয়ালৰ পোন্ধৰ প্ৰজন্মৰ অধিবক্তা। তেওঁলোকৰ পৰিয়াল কলিকতাৰ উত্তৰ প্ৰভিন্সৰ জৰাশংকৰ দেৱান বানাৰছী ঘোষৰ বংশৰ আছিল। ১৮৬৭ চনত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ হৰ চন্দ্ৰ ঘোষ কলিকতাৰ দেৱানী সদৰ আদালতৰ প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মুখ্য বিচাৰপতি আছিল। পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষে কলিকতাৰ চেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজৰ পৰা বি.কম. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অফ ল'ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকপাল