ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কৃষ্ণকুমাৰ কুনাথ (কেকে)

কৃষ্ণকুমাৰ কুনাথ (ইংৰাজী : Krishnakumar Kunnath; ২৩ আগষ্ট ১৯৬৮ – ৩১ মে' ২০২২) হৈছে এজন ভাৰতীয় নেপথ্য গায়ক। তেওঁ কেকে নামেৰে অধিক পৰিচিত। তেওঁ হিন্দী, তামিল, তেলেগু, কন্নড়, মালয়ালম, মাৰাঠী, বাংলা, অসমীয়া আৰু গুজৰাটী ভাষাৰ ছবিত গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে। ২০০০ চনৰ আটাইতকৈ সফল ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী সকলৰ ভিতৰত তেওঁ এজন।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মালয়ালী পিতৃ-মাতৃ চি. এছ. মেনন আৰু কুনাথ কনকভালিৰ সন্তান কেকে দিল্লীত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। বলীউডত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে তেওঁ ৩৫০০টা জিংগল গাইছিল। তেওঁ দিল্লীৰ মাউণ্ট ছেইণ্ট মেৰীছ স্কুলৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আছিল আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কিৰোৰী মল কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপৰ সময়ত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ সমৰ্থনত তেওঁ "জৌছ অৱ ইণ্ডিয়া" গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল।

১৯৯১ চনত, কেকে জ্যোতিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।তেওঁৰ পুত্ৰ নকুল কৃষ্ণ কুনাথে তেওঁৰ সৈতে তেওঁৰ এলবাম "হমচফৰ"ত "মস্তি" নামেৰ এটা গীত গাইছিল।কেকেৰ তামাৰা কুন্নথ নামৰ এগৰাকী কন্যাও আছে।

কণ্ঠ আৰু সংগীত শৈলী

গায়ক কিশোৰ কুমাৰে কেকেক যথেষ্ট পৰিমাণে প্ৰভাৱিত কৰিছিল আৰু কেকেৰ প্ৰিয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গায়ক আৰু বেণ্ডৰ ভিতৰত সংগীত পৰিচালক আৰ. ডি. বৰ্মন, মাইকেল জেকচন, বিলি জোৱেল, ব্ৰায়ান এডামছ, লেড জেপেলিন আদি অন্যতম। তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে, এজন গায়কৰ মুখখন ভালদৰে দেখা পোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় – গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল "এজন গায়কক শুনিব লাগিব।" কেকেই কেতিয়াও সংগীতৰ কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰা নাই।

এলবাম

বৰ্ষ
এলবাম(s)
সংগীত পৰিচালক(s)
একক এলবাম
১৯৯৯
পল
লেজলি লেৱিছ
২০০৮
হমচফৰ
কেকে
সংকলন
২০০২
হমৰাজ
হিমেশ ৰেশমিয়া
২০১০
Kavalan
কেকে, ৰীতা
২০১১
চলফুল ভইচ কেকে
বিভিন্ন
২০১৪
Now Playing: KK Hits
বিভিন্ন
২০১৩
KK: Best Of Me
বিভিন্ন
২০১৫
Musical Bond: Pritam & KK
প্ৰীতম চক্ৰৱৰ্তী

বঁটা আৰু সন্মান

কেকেই খোদা জানে গীতৰ বাবে, ২০০৯ চনত শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়কৰ ষ্টাৰ স্ক্ৰীন বঁটা লাভ কৰিছিল।

মৃত্যু

২০২২ চনৰ ৩১ মে'ত ৫৩ বছৰ বয়সত কলিকতাত অনুষ্ঠিত এক সংগীতানুষ্ঠানত গীত পৰিৱেশন কৰি থাকোঁতে হৃদক্ৰিয়া বন্ধ হৈ জনপ্ৰিয় গায়কগৰাকী মৃত্যুমুখত পৰে।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
হাফলং

হাফলং ভাৰতৰ অসমৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত ডিমা হাছাও জিলাৰ সদৰ ঠাই৷ অসমৰ পৰ্বতীয়া অঞ্চলসমূহৰ ভিতৰত হাফলং অন্যতম৷ "Haflau" বা "Hangkhlong" শব্দৰ পৰা হাফলং চহৰৰ নাম উদ্ভৱ হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয়৷ ডিমাছা ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে পৰুৱাৰ পৰ্বত (Ant Hill)৷ অন্যহাতে জেমি নগাসকলৰ মত অনুসৰি এই নামটো হাফলঙৰ ঐতিহাসিকভাৱে মালিকীস্বত্ব থকা Hamlong নামৰ এজন ব্যক্তিৰ নামেৰে সৃষ্টি হয়৷

ভৌগোলিক বিৱৰণ

হাফলং ডিমা হাছাও জিলাত অৱস্থিত অসমৰ একমাত্ৰ পৰ্বতীয়া ষ্টেচন বা আস্থান৷ ইয়াৰ সাগৰৰ পৰা উচ্চতা প্ৰায় ৬৮০ মিটাৰ৷

জলবায়ু

হাফলঙৰ জলবায়ু প্ৰধানত: সেমেকা অৰ্ধক্ৰান্তীয় জলবায়ু৷ ইয়াত সৰ্বনিম্ন তাপমাত্ৰা ১৯৮০ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত ২.৪ ডিগ্ৰীলৈ নমা বুলি জানিব পৰা যায়৷

যাতায়াত ব্যৱস্থা

হাফলঙলৈ পোনপটিয়াভাৱে আকাশীযানৰ ব্যৱস্থা নাই৷ অৱশ্যে গুৱাহাটী বা শিলচৰৰ পৰা নিউ হাফলং ষ্টেচনলৈ ৰেলৰ চলাচল আছে৷

ভাষা

হাফলঙত প্ৰধানকৈ হাফলং হিন্দী, ডিমাছা, মাৰ আৰু বঙালী ভাষা প্ৰচলিত৷ Haflong Hindi ইয়াৰোপৰি অসমীয়া আৰু নেপালী ভাষাও ইয়াত প্ৰচলিত।

জনসংখ্যা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি হাফলঙ নগৰৰ জনসংখ্যা আছিল ৪৩,৭৫৬ জন৷ ইয়াৰে ২২,৮৩৮পুৰুষ আৰু ২০,৯১৮ মহিলা৷ হাফলঙৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৩.0৯%৷ ইয়াৰে পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৬.০৫% আৰু মহিলাৰ ৮৯.৮৪%৷

হাফলঙৰ ১২% জনসংখ্যাৰ বয়স ছয়বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ জনজাতীয় লোকসকলৰ উপৰিও হাফলঙৰ জনসংখ্যাৰ বুজন সংখ্যক অজন-জাতীয় লোকো আছে৷ তেওঁলোকৰ সৰহ সংখ্যকেই চৰকাৰী চাকৰিয়াল আৰু অন্য কিছু সংখ্যক লোক বেহা-বেপাৰৰ লগত জড়িত৷ জনজাতীয় লোকসকলৰ ভিতৰত ডিমাছা, মাৰ, নগা, কুকী, মিজো আদিয়ে প্ৰধান৷

ৰাজনীতি

হাফলং স্বায়ত্ব শাসিত জিলা (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷

পৰ্য্যটন

হাফলঙৰ পৰ্যটনৰ বাবে উল্লেখনীয় অঞ্চলসমূহ হ'ল-
হাফলং হ্ৰদ
জাতিংগা
পৰম্পৰাগত গাওঁসমূহ
ফিয়াংপুই বাগান
জৰাই
মউলপং
ফিয়াংপুই (Fiangpui) গীৰ্জা

চিত্ৰ সম্ভাৰ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

N.C.Hills Website

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:ডিমা হাছাও জিলা
মাইলছ ব্ৰনছন

মাইলছ ব্ৰনছন এগৰাকী আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী আছিল আৰু অসম, ভাৰতৰ উত্তৰপূৰ্ব আৰু বিশেষকৈ অসমীয়া ভাষাৰ বাবে তেখেতে প্ৰভুত কাম কৰি গৈছে। তেখেতৰ কাৰ্যৰ ভিতৰত তেখেতে প্ৰণীত কৰা অসমীয়া অভিধানখন মুখ্য। ১৮৩৮ চনৰ ৪ জুলাই তাৰিখে অসমৰ শদিয়ালৈ অহা ব্ৰনছনে তাৰ এবছৰ আগতেই অহা নাথান ব্ৰাউন ‌আৰু অ' টি কাট্টাৰৰ প্ৰমুখ সহযোগী আছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

সকলো জাতিৰ মানুহৰ মাজত নিজ মাতৃভাষা আদৰণীয়। সেয়ে যিমানেই অশোভিত নহওক, তেওঁ আপোন ভাষা বুলি নেৰে। ৰণ, বিগ্ৰহ, ৰাজ্য ভগা আৰু নতুন ৰাজ্য পতা, এনে দুৰ্ঘটনাৰ পৰা বা নানা বিদেশী ভাষা শিকোঁতে মাতৃভাষাক গুচাব নোৱাৰে।

তথ্যউৎস
ছিলাম্বু

ছিলাম্বু (তামিল: சிலம்பு; মালয়ালম: ചിലമ്പ്}, অথবা গাগ্গৰা (তুলু: ಗಗ್ಗರ), হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশত বিভিন্ন প্ৰসঙ্গত ব্যৱহৃত একপ্ৰকাৰৰ পায়েল।

ব্যুৎপত্তি

জেয়াৰাজৰ মতে, ‘ছিলাম্বু’ শব্দটো ‘ছিলাম্বাল’ ক্ৰিয়াৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ‘শব্দ সৃষ্টি কৰা’।

বৰ্ণনা

ছিলাম্বু হৈছে ভিতৰত সৰু গুটি ভৰা খোলা পায়েল, যি পিন্ধোতা বা নৃত্যৰ সময়ত শব্দ উৎপন্ন কৰে। ইয়াক গোৰোহাত বা গোৰালিত পিন্ধা যায়। গোৰালিত পিন্ধা হ’লে তামিল ভাষাত ইয়াক কালছিলাম্বু বুলি কোৱা হয়।

কিছুমানপ্ৰকাৰৰ ছিলাম্বু তামাৰে নিৰ্মিত আৰু শব্দ উৎপন্ন কৰিবলৈ লোহাৰ গুটি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আন কিছুমান প্ৰকাৰ ৰূপাৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।

গুৰুত্ব

নৃত্যত

দৰবাৰী নাচত নৃত্যশিল্পীসকলে ছিলাম্বু পিন্ধিছিল। কেণ্ডিয়ান নৃত্যশিল্পীসকলেও কেতিয়াবা ছিলাম্বু পিন্ধে।

ধৰ্ম আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানত

পংগল উৎসৱৰ সময়ত কেতিয়াবা গাইৰ গোৰালিত ছিলাম্বু পিন্ধোৱা হয়। তামিলনাডুত কাই ছিলাম্বু আট্টম নামৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য আম্মন উৎসৱৰ সময়ত মন্দিৰত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, য’ত নৃত্যশিল্পীসকলে হাতত বা পিন্ধি ছিলাম্বু ব্যৱহাৰ কৰে আৰু জোকাৰি শব্দ সৃষ্টি কৰে।

দক্ষিণ ভাৰতৰ আন কিছুমান আচাৰমূলক নৃত্যতো ছিলাম্বু ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে মালাবাৰ অঞ্চলৰ থ্যিয়ম আৰু তুলুনাডু অঞ্চলৰ বুটা কলা।

টোকা

উৎস

শ্ৰেণী:তামিল সংস্কৃতি
ল

ল অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ২৮ নং আখৰ। ই এক পাৰ্শ্ব বা পাৰ্শ্বিক ধ্বনি৷ এনে ধ্বনি উচ্চাৰণ কৰোঁতে আগ জিভাৰ দাঁতিৰ জিহ্বাদল দুটা চেপেটা হৈ নাথাকি গোটা হৈ আগদাঁতৰ অন্তৰ্ভাগত স্পৰ্শ কৰি বায়ুপ্ৰবাহক ভেটা দি, জিহ্বাৰ একাষে বা দুয়োকাষে ওলাই যাবলৈ দি “ল’’ উচ্চাৰণ কৰা হয়৷ ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক’ৰবাত অকণমান হ’লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ’বও পাৰে বা নহ’বও পাৰে। 'ল'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ল' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।

স্বৰবৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে

স্বৰবৰ্ণ 'ল'ৰ লগত যোগ হ'লে
অল
আ লা
ইলি
ঈলী
উলু
ঊলূ
ওলো
ঔলৌ

যুক্তবৰ্ণ (ল যোগ)

ল + ক = ল্ক = বল্কল
ল্ + গ= ল্গ = বল্গা
ল্ + ট = ল্ট = উল্টা
ল্ + প = ল্প = অল্প
ল্ + ব = ল্ব = বাল্ব
ল্ + ম = ল্ম = গুল্ম
ল্ + য় = ল্য = বাল্য
ল্ + ল = ল্ল = মল্ল

'ল'ৰে আৰম্ভ শব্দৰ উদাহৰণ

লেখক
লোকসভা
লফা
লাজ
ল'ৰা
লাই
লোক
লব
লৌহ
লৃগাং
লীলাৱতী

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
জৈন দৰ্শন

ভাৰতীয় দৰ্শনৰ ইতিহাসত জৈন দৰ্শন (ইংৰাজী- Jainism) এক অতি প্ৰাচীন আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাৰা। শ্ৰমণ পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এই দৰ্শন বেদৰ প্ৰামাণ্যক অস্বীকাৰ কৰা নাস্তিক বা অৱৈদিক দৰ্শনসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। জৈন ধৰ্ম আৰু দৰ্শনৰ মূল আধাৰ হৈছে ২৪ গৰাকী তীৰ্থংকৰৰ উপদেশ, যাৰ ভিতৰত প্ৰথমগৰাকী আছিল ঋষভনাথ আৰু চতুৰ্বিংশতিতম তথা অন্তিমগৰাকী আছিল বৰ্ধমান মহাবীৰ। প্ৰাচীন ভাৰতত জৈন ধৰ্মৰ যথেষ্ঠ প্ৰভাৱ আছিল। আনকি ভাৰতৰ ইতিহাস চালে দেখা যায় যে, বহুকেইজন ৰজাও জীৱনৰ শেষলৈ মায়া-মোহ এৰি জৈন ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত মৌৰ্য বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাতা চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্য অন্যতম।

জৈন দৰ্শনৰ মূল তত্ত্বসমূহ

জৈন দৰ্শনৰ তাত্ত্বিক দিশটো অত্যন্ত গভীৰ আৰু যুক্তিনিৰ্ভৰ। ইয়াৰ প্ৰধান সিদ্ধান্তসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল:

জীৱ আৰু অজীব: জৈন দৰ্শন এক দ্বৈতবাদী দৰ্শন। সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক দুটা মূল ভাগত ভগোৱা হৈছে— জীৱ (যেনে আত্মা বা চেতনা) আৰু অজীব (যেনে জড় পদাৰ্থ, আকাশ, কাল, ধৰ্ম আৰু অধৰ্ম)। জীৱৰ স্বাভাৱিক অৱস্থা হৈছে অনন্ত জ্ঞান, অনন্ত দৰ্শন, অনন্ত শক্তি আৰু অনন্ত আনন্দ।
অনেকান্তবাদ : এইটো জৈন দৰ্শনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জ্ঞানতাত্ত্বিক অৱদান। অনেকান্তবাদ অনুসৰি, বাস্তৱতা বা সত্যৰ একাধিক ৰূপ আছে। কোনো এটা বস্তুৰ অনন্ত গুণ বা পৰ্যায় থাকে, আৰু সাধাৰণ মানুহে তাৰ সকলো দিশ একেলগে জানিব নোৱাৰে। সেয়েহে, সকলো জ্ঞান আপেক্ষিক আৰু বহুমুখী।
স্যাদবাদ : অনেকান্তবাদৰ আধাৰতেই স্যাদবাদ গঢ় লৈ উঠিছে। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল প্ৰতিটো উক্তি বা বিচাৰ এক বিশেষ দৃষ্টিকোণৰ পৰাহে সত্য। সেয়েহে কোনো কথা চূড়ান্ত বা নিশ্চিতভাৱে নোকোৱাকৈ 'স্যাৎ' (অৰ্থাৎ 'হ'ব পাৰে' বা 'এক নিৰ্দিষ্ট দৃষ্টিকোণৰ পৰা') শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ পোষকতা কৰা হয়। ই চিন্তা আৰু মতবাদৰ ক্ষেত্ৰত এক প্ৰকাৰৰ বৌদ্ধিক সহনশীলতাৰ শিক্ষা দিয়ে।

নৈতিকতা আৰু আধ্যাত্মিক পথ

জৈন দৰ্শন কেৱল তাত্বিক নহয়, ই এক গভীৰ ব্যৱহাৰিক আৰু নৈতিক জীৱনপ্ৰণালীৰো নিৰ্দেশনা দিয়ে।

ত্ৰিৰত্ন : মোক্ষ বা মুক্তি লাভৰ বাবে জৈন দৰ্শনত তিনিটা মাৰ্গ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে:
সম্যক দৰ্শন : তীৰ্থংকৰসকলৰ বাণী আৰু তত্ত্বৰ প্ৰতি শুদ্ধ বিশ্বাস।
সম্যক জ্ঞান : জীৱ, অজীব আদি তত্ত্বসমূহৰ প্ৰকৃত আৰু শুদ্ধ জ্ঞান।
সম্যক চৰিত্ৰ : জ্ঞান আৰু বিশ্বাসক নিজৰ কৰ্ম আৰু আচৰণত প্ৰতিফলিত কৰা।
পঞ্চ মহাব্ৰত : সম্যক চৰিত্ৰৰ অন্তৰ্গত জৈন সন্ন্যাসী আৰু গৃহস্থৰ বাবে পাঁচটা কঠোৰ ব্ৰত পালনৰ নিৰ্দেশ আছে:
অহিংসা : মন, বাক্য আৰু কৰ্মৰে কোনো জীৱক কষ্ট নিদিয়া। ই জৈন দৰ্শনৰ সৰ্বোচ্চ আৰু আটাইতকৈ কঠোৰ নীতি।
সত্য : সদায় মিছা নোকোৱা আৰু সঁচা কথা কোৱা।
অস্তেয় : চুৰি নকৰা বা আনৰ বস্তু বিনা অনুমতিত নোলোৱা।
ব্ৰহ্মচৰ্য : ইন্দ্ৰিয় সংযম বা পৱিত্ৰ জীৱন যাপন কৰা।
অপৰিগ্ৰহ : পাৰ্থিৱ বস্তুৰ প্ৰতি আসক্তি ত্যাগ কৰা আৰু প্ৰয়োজনতকৈ বেছি সা-সম্পত্তি জমা নকৰা।

কৰ্মবাদ আৰু মোক্ষ

জৈন কৰ্মবাদ আন ভাৰতীয় দৰ্শনতকৈ কিছু পৃথক। ইয়াত 'কৰ্ম'ক এক প্ৰকাৰৰ সূক্ষ্ম জড় পদাৰ্থ (পদ্গল) হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যি মানুহৰ কামনা আৰু আসক্তিৰ ফলত আত্মাৰ সৈতে লাগি ধৰে। এই কৰ্মৰ আৱৰণেই আত্মাক তাৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ উপলব্ধি কৰাত বাধা দিয়ে।

যেতিয়া এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ নৈতিক আচৰণ আৰু তপস্যাৰ জৰিয়তে পুৰণি কৰ্মবোৰ ধ্বংস কৰে (যাক নিৰ্জৰা বোলা হয়) আৰু নতুন কৰ্মৰ প্ৰৱেশ বন্ধ কৰে (যাক সংবৰ বোলা হয়), তেতিয়াই তেওঁ 'মোক্ষ' লাভ কৰে। মোক্ষপ্ৰাপ্ত আত্মাই জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰৰ পৰা মুক্ত হৈ তাৰ স্বাভাৱিক অনন্ত আনন্দ আৰু জ্ঞান লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশেষ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
বাম্বোলপিটা গীত

বাম্বোলপিটা গীত ভাদমাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত গৰখীয়াসকলে গোৱা এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ গীত। দৰং জিলাৰ পশ্চিম অঞ্চলত বিশেষকৈ হালধা, বিষ্ণুপুৰ, বুঢ়া, কুঁহিয়াৰকুছি, বামুনঝাৰ, খৈৰাবাৰী আদি অঞ্চলত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বেছি দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। কোনো কোনো অঞ্চলত বাম্বোলপিটাক বাম্বোল খেদা বা হেপৰপিটা গীত বুলিও জনা যায়।

পৰিবেশন

গাঁৱৰ ডেকাল'ৰাহঁতে বিশেষকৈ গৰখীয়াসকলে প্ৰত্যেকে নিজৰ কান্ধত একোডাল বাঁহৰ টোকন কাটি লয় আৰু একহাতমান দীঘল একোডাল সৰু বাহৰ টুকুৰা কাটি লৈ দীঘল টোকনডালত গীতৰ তালে তালে কোবাই যায়। গাঁৱত ঘৰে ঘৰে জুম পাতি গীত গোৱাৰ পিছত সংগৃহীত টকা পইছাৰে দলবান্ধি ভোজ ভাত খাই আৰু আনন্দ কৰে। গীতটো এজনে লগাই দিয়ে আৰু বাকীবোৰে তুলি ধৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
অষ্ট্ৰেলিয়া

অষ্ট্ৰেলিয়া (; স্থানীয় উচ্চাৰণ আ-ধ্ব-ব-তে /ə.ˈstɹæɪ.ljə/, /ə.ˈstɹæɪ.liː.ə/ বা /ə.ˈstɹæɪ.jə/) এখন দ্বীপ-মহাদেশ। ই এচিয়াৰ দক্ষিণ-পূবত ওচেনিয়া অঞ্চলত অৱস্থিত। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মূল ভূ খণ্ড আৰু দক্ষিণৰ তাছমেনিয়া দ্বীপ লৈ এই কমনৱেল্‌থ অফ অষ্ট্ৰেলিয়া গঠিত হৈছে। দেশখনৰ উত্তৰে টিমুৰ সাগৰ, আৰাফুৰা সাগৰ, আৰু টৰেচ প্ৰণালী; পূবে প্ৰবাল সাগৰ আৰু তাছমান সাগৰ; দক্ষিণে ব্যাস প্ৰণালী আৰু পশ্চিমে ভাৰত মহাসাগৰ। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ চুবুৰীয়া দেশসমূহৰ ভিতৰত উত্তৰে পাপুৱা নিউগিনি, ইণ্ডোনেছিয়া আৰু পূৱ টিমুৰ; ছলমন দ্বীপপুঞ্জ আৰু ভানুৱাটু আছে উত্তৰ-পূবত আৰু দক্ষিণ-পূবত নিউজিলেণ্ড অৱস্থিত। দেশখন পূব-পশ্চিমে প্ৰায় ৪০০০ কিমি আৰু উত্তৰ-দক্ষিণে প্ৰায় ৩৭০০ কিমি দৈৰ্ঘ্যৰ। অষ্ট্ৰেলিয়া বিশ্বৰ ক্ষুদ্ৰতম মহাদেশ আৰু ৬ষ্ঠ বৃহত্তম দেশ। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ৰাজধানী কানবেৰা; আনহাতে ছিডনী হৈছে বৃহত্তম চহৰ। এই দুই চহৰ দক্ষিণ-পূব অষ্ট্ৰেলিয়াত অৱস্থিত।

ইতিহাস

অষ্ট্ৰেলিয়াত প্ৰথম বসতি স্থাপন কৰিছিল আদিবাসী জাতিসমূহে। ১৭শ শতিকাৰ আগলৈকে বিশ্বৰ অন্য অঞ্চল সমূহৰ সৈতে দ্বীপটোৰ কোনো পৰিচয় নাছিল। ১৭৮৮ চনত দক্ষিণ-পূব অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পোৰ্ট জেকচনত প্ৰথম স্থায়ী উপনিৱেশ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়; ই আছিল ব্ৰিটিছ কয়দীসকলৰ উপনিৱেশ। ই পৰৱৰ্তীকালত প্ৰসাৰিত হয় আৰু ছিডনী চহৰ ৰূপে পৰিণত হয়। ১৯ শতিকা পৰ্য্যন্ত অষ্ট্ৰেলিয়া এক ব্ৰিটিছ উপনিৱেশ আছিল। ১৯০১ চনত স্বাধীন অষ্ট্ৰেলিয়া গঠিত হয়।

ভূগোল

অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মুঠ মাটিকালি প্ৰায় ৭৬,১৭,৯৩০ বৰ্গ কি:মি: আৰু ই ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয় প্লেটত অৱস্থিত। আৰাফুৰা আৰু টিমুৰ সাগৰে অষ্ট্ৰেলিয়াক এছিয়াৰ পৰা পৃথক কৰিছে। দেশ খনৰ উত্তৰ-পূব সীমান্তত অৱস্থিত বৃহৎ প্ৰবাল প্ৰাচীৰ বিশ্বৰ বৃহত্তম প্ৰবাল প্ৰাচীৰ। এই প্ৰাচীৰ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উত্তৰ-পূব সীমান্তৰ প্ৰায় ২০১০ কিমি অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত। ই দৰাচলতে প্ৰায় ২৫০০ প্ৰাচীৰ আৰু অসংখ্য সৰু সৰু দ্বীপৰ সমষ্টি। কুইন্সলেণ্ডৰ তীৰৰ কাষত অৱস্থিত ফেয়াৰফক্স দ্বীপ গ্ৰেট ব্যাৰিয়াৰ ৰীফৰ অংশ।

অষ্ট্ৰেলিয়া ৬খন অংগৰাজ্য লৈ গঠিত: নিউ চাউথ ৱেল্চ, কুইন্সলেণ্ড, দক্ষিণ অষ্ট্ৰেলিয়া, তাছমেনিয়া, ভিক্টোৰিয়া আৰু পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়া। ইয়াৰোপৰি আছে দুখন টেৰিটৰী — অষ্ট্ৰেলিয় ৰাজধানী টেৰিটৰী আৰু উত্তৰ টেৰিটৰী। বহি:ভাগৰ নিৰ্ভৰশীল অঞ্চলৰ মাজত আছে আছমোৰ আৰু কাৰ্টিয়াৰ দ্বীপপুঞ্জ, অষ্ট্ৰেলিয় এণ্টাৰ্কটিকা, ক্ৰিছমাছ দ্বীপ, কোকোছ দ্বীপপুঞ্জ, কোৰাল ছি দ্বীপপুঞ্জ, হাৰ্ড দ্বীপ আৰু মেকড'নাল্ড দ্বীপপুঞ্জ, আৰু নৰফ'ক দ্বীপ।

তথ্যসংগ্ৰহ

বহিঃসংযোগ

(কেন্দ্ৰীয়, ৰাজ্য আৰু ভূখণ্ড)

Australian Bureau of Statistics

অষ্ট্ৰেলিয়া at UCB Libraries GovPubs

শ্ৰেণী:ওচেনিয়াৰ দেশ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়া
নম্ৰতা যোশী

নম্ৰতা যোশী নতুন দিল্লীত অৱস্থিত এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সমালোচক। মূলতঃ আউটলুকৰ বাবে কাম কৰি তেওঁ ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈ তাত আছিল। পাছত তেওঁ 'দ্য হিন্দু'ত যোগদান কৰিছিল। তেওঁ ২০০৪ চনত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

যোশী দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়, ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়া আৰু টাইমছ চেণ্টাৰ ফৰ মিডিয়া ষ্টাডিজৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী। ১৯৯৯ চনত তেওঁ আউটলুকত এগৰাকী বিশেষ সংবাদদাতা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তেওঁৰ চাকৰিত চলচ্চিত্ৰৰ বিষয়ে বিশেষত্ব লিখা জড়িত আছিল। তেওঁৰ আউটলুক কাৰ্যকালত, তেওঁ শ্বটাইম আলোচনীখনৰ বাবে সাপ্তাহিক সমীক্ষাও লিখিছিল। যোশীয়ে ২০০৪ চনত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ষোল্ল বছৰ 'আউটলুক'ত থকাৰ পিছত তেওঁ 'দ্য হিন্দু'ৰ মুম্বাই সংস্কৰণত যোগদান কৰিবলৈ 'আউটলুক'ৰ চাকৰি এৰি দিয়ে। Joshi also serves as a member of the Indian branch of the International Federation of Film Critics.নম্ৰতা যোশীয়ে আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ সমালোচক ফেডাৰেচনৰ ভাৰতীয় শাখাৰ সদস্য হিচাপেও কাম কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁ 'ৰিল ইণ্ডিয়া' শীৰ্ষক তেওঁৰ প্ৰথম খন উপন্যাস লিখিছিল । উপন্যাসখনৰ জৰিয়তে তেওঁ দেশৰ ভ্ৰমণৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি সাধাৰণ মানুহৰ ওপৰত চিনেমাৰ প্ৰভাৱ ফুটাই তুলিছিল।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তিশ্ৰেণী: চলচ্চিত্ৰ সমালোচকশ্ৰেণী: সাংবাদিক
মেহৰংগিজ মনোচেহৰিয়ান

মেহৰাংগিজ মানুচেহৰিয়ান ; (জন্ম,১৯০৬ – ৫ জুলাই ২০০০) এগৰাকী মহিলা ইৰাণী অধিবক্তা,সংগীতজ্ঞ, নাৰীবাদী আৰু নিৰ্বাচিত চিনেটৰ আছিল। ইৰাণৰ মহিলা সংগঠনৰ কাৰ্যকলাপৰ সৈতে তেওঁ জড়িত আছিল। তেওঁ ইৰানৰ পৰিয়াল সুৰক্ষা আইনখনৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰাত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই আইনে বিবাহত নাৰীৰ অধিকাৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল।

উত্তৰাধিকাৰ

ইৰাণত মহিলাৰ অধিকাৰৰ উন্নতিৰ ক্ষেত্ৰত মনোচেহৰিয়ানৰ অৱদানক স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। তেওঁৰ জীৱনৰ বিষয়ে লিখা এখন গ্ৰন্থ হ'ল "চিনেটৰ: মহিলাৰ বাবে আইনী অধিকাৰৰ সংগ্ৰামত চিনেটৰ মেহৰংগিজ মনোচেহৰিয়ানৰ কাম"; ২০০৪ চনত এই গ্ৰন্থখনে লতিফা য়াৰশ্বাট গ্ৰন্থ বঁটা লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

মানুচেহৰিয়ান আছিল ইৰাণৰ প্ৰথম মহিলা অধিবক্তা আৰু লগতে ইৰাণৰ প্ৰথম মহিলা চিনেটৰ। চিনেটৰ হিচাপে থকা সময়ছোৱাত মহিলাৰ অধিকাৰ সম্প্ৰসাৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। অধিবক্তা হিচাপে থকা অভিজ্ঞতা ব্যৱহাৰ কৰি মহিলাৰ পাৰিবাৰিক অধিকাৰ নিশ্চিত কৰা পৰিয়াল সুৰক্ষা আইনখনৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰে। প্ৰস্তাৱিত আইনখনৰ কেইবাটাও দিশ সমালোচকসকলে চিনাক্ত কৰিছিল আৰু ইয়াক বহুলভাৱে অতিৰঞ্জিত কৰা হৈছিল। ফলত ৰাজহুৱা স্থানত এই আইনখনৰ ওপৰত ব্যাপক বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয় আৰু সংবাদ মাধ্যমত তীব্ৰ সমালোচনাও হয়। দেশৰ কিছুমান ধৰ্মগুৰুৱে দাবী কৰিছিল যে এই আইনখন ইছলামৰ লগত অসঙ্গতিপূৰ্ণ আৰু ই শিথিল নৈতিক মানদণ্ডক উৎসাহিত কৰে; আনকি তেওঁলোকে মানুচেহৰিয়ানক ৰাজহুৱাভাৱে "ধৰ্মত্যাগী" বুলি লেবেল লগোৱাৰ কথাও বিবেচনা কৰিছিল। মানুচেহৰিয়ানে নিজৰ সুৰক্ষাৰ আশংকাত কিছুসময়ৰ বাবে তেহৰাণৰপৰা পলায়ন কৰে। পিছলৈ ১৯৭৯ চনৰ ইছলামিক বিপ্লৱৰ পিছত এই আইন বাতিল কৰা হয়।

পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী জাফৰ শ্বৰীফ-ইমামীৰ সৈতে হোৱা বিবাদৰ বাবে মানুচেহৰিয়ানে ছিনেটৰ আসনৰপৰা পদত্যাগ কৰে। সংসদীয় বিতৰ্কৰ সময়ত শ্বৰীফ-ইমামীয়ে তেওঁৰ লগত কঠোৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছত তেওঁ মানুচেহৰিয়ানৰ বাসগৃহলৈ গৈ ব্যক্তিগতভাৱে ক্ষমা বিচাৰিলে। কিন্তু মনুচেহৰিয়ানে ৰাজহুৱাভাৱে ক্ষমা খুজিবলৈ দাবী জনায়, যিটো তেওঁ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। ফলত মানুচেহৰিয়ানে পদত্যাগ কৰে।

মহিলাৰ অধিকাৰৰ প্ৰসাৰৰ বাবে কৰা কামৰ বাবে ১৯৬৮ চনত মানৱ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বঁটা লাভ কৰে।
মানুচেহৰিয়ানক ইৰাণৰ মহিলা সংগঠনৰ কেন্দ্ৰীয় পৰিষদৰ সদস্য হিচাপেও নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
চক্ৰেশ্বৰ শইকীয়া

চক্ৰেশ্বৰ শইকীয়া আছিল অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনতো যোগদান কৰিছিল। চক্ৰেশ্বৰ শইকীয়াই তিতাবৰৰ শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰখনৰ উন্নয়নত অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ তিতাবৰৰ নন্দনাথ শইকীয়া মহাবিদ্যালয় (আৰম্ভণিতে তিতাবৰ কলেজ নামেৰে জনাজাত) আৰু গোমতী দেৱী উচ্চ মাধ্যমিক বালিকা বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ থকাৰ লগতে মহাবিদ্যালখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৪২ চনৰ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰি তেওঁ যোৰহাট, তেজপুৰ আৰু ছিলেট জেলত তৃতীয় শ্ৰেণীৰ বন্দীৰূপে কাৰাবাস খাটিব লগা হৈছিল। ১৯৫২ চনত তেওঁ চছিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে তিতাবৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কৰ্মজীৱন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
ভামা শ্ৰীনিবাসন

ভামা শ্ৰীনিবাসন (জন্ম ২২ এপ্ৰিল ১৯৩৫) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ। তেখেতক সাধাৰণতে জনা যায় সসীম গোটৰ উপস্থাপনা তত্ত্বলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে। তেখেতৰ অৱদানসমূহক নিউথাৰ বক্ততাৰে ১৯৯০ চনত সন্মানীত কৰা হয়। ১৯৮১ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে তেখেতে এছ'ছিয়েছন ফ'ৰ অ'মেন ইন মেথেমেটিক্সৰ সভাপতি হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰু জীৱন

তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ মাদ্ৰাছত। তাৰপিছত তেখেতে মাদ্ৰাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৫৪ চনত কলাশাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু ১৯৫৫ চনত বিজ্ঞান শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। গৱেষণাৰ বাবে পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেখেত ইংলেণ্ডলৈ গমন কৰে। পেছাগত শৈক্ষিক জীৱন আৰম্ভ কৰিবলৈ তেখেত ইংলেণ্ডতে থাকি যায়। তেখেতে ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৬৪ চনলৈকে কিলে বিশ্ববিদ্যালয়ত অংকৰ এগৰাকী প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰে। তাৰপিছত তেখেত "নেশ্যনেল ৰিচাৰ্ছ কাউন্সিল অৱ কানাডা"ৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত প'ষ্টডক্টৰেলৰ বৃত্তি(১৯৬৫-৬৬) গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু ৰামানুজন গণিত প্ৰতিষ্ঠানত ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনলৈকে শিক্ষাদান কৰে।

কেৰিয়াৰ

তাৰপিছত শ্ৰীনিবাসনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে আৰু তাৰ পিছৰ দশকটো ক্লাৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে অধ্যাপনা কৰে। ১৯৭৭ চনত তেখেত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী নাগৰিক হৈ পৰে। সেই বছৰতে তেখেত প্ৰিন্সটনস্থিত উচ্চতৰ অধ্যয়নৰ প্ৰতিষ্ঠানবৰো সদস্য হয়। ১৯৮০ চনত তেখেতে ইলিনয়ছ বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতৰ সুদীৰ্ঘ অধ্যাপনাৰ কালছোৱাৰ আৰম্ভ কৰে। তেখেতে চিকাগোৰ চাৰ্কল কম্পাছত অংকৰ অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৭৯ চনৰ জানুৱাৰীত তেখেতে আমেৰিকান গাণিতিক সমাজত আদৰণি ভাষণ আগবঢ়ায়। তেখেতে অতিথি অধ্যাপক হিচাপেও পেৰিছ, জাৰ্মানীৰ ইছেন বিশ্ববিদ্যালয়, ছিডনি বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু জাপানৰ টকিঅ' বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয় ভ্ৰমণ কৰে। তদুপৰি নিজা ক্ষেত্ৰৰ কেইবাখনো পত্ৰিকাৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্বতো তেখেত জড়িত আছিল। তাৰভিতৰত: প্ৰচিডিংছ্ অৱ দ্য এএমএছ (১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈ); কমিউনিকেশ্যনছ ইন এলজেব্ৰা (১৯৭৮ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈকে); মেথেমেটিকেল ছাৰ্ভেইছ এণ্ড ম'ন'গ্ৰাফছ (১৯৯১-১৯৯৩)। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৪ চনলৈকে তেখেত আমেৰিকান গাণিতিক সমাজৰ সম্পাদনা সমিতিৰ লগত জড়িত আছিল।

সসীম গোটৰ গৱেষণাৰ বাবে শ্ৰীনিবাসনে প'ল ফংগৰ লগত সহযোগিতা কৰে। তেখেতৰ এই কৰ্মক লাজটিগে কৰা কোৱাণ্টাম গোটৰ গৱেষণাৰ লগত জড়িত কৰা হৈছে। ফলত গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ মাজত এক যোগসূত্ৰ স্থাপিত হৈছে।

বঁটা আৰু সন্মান

২০১২ চনত তেখেত আমেৰিকান গাণিতিক সমাজৰ এগৰাকী সভ্য হয়।
২০১৭ চনত তেখেত "এছ'ছিয়েছন ফৰ ৱমেন ইন মেথেমেটিক্স"ৰ উদ্বোধণী শ্ৰেণীটোৰ এগৰাকী সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

নিৰ্বাচিত কৰ্ম

তথ্যসংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Noether Lecture series short biography
Official homepage

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
আদিতি পোহংকৰ

আদিতি পোহংকৰ (; জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী, মাৰাঠী আৰু তামিল চলচ্চিত্ৰ তথা ৱেব চিৰিজত অভিনয় কৰে। ২০১৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মাৰাঠী একচন ছবি লাই ভাৰীত ৰিতেশ দেশমুখৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি তেওঁ বিশেষ সফলতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ হিন্দী ৱেব চিৰিজ চি আৰু আশ্ৰম (দুয়োখন ২০২০–বৰ্তমান)ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ব্যাপক চৰ্চালৈ আহে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আদিতি পোহংকৰৰ জন্ম সুধীৰ আৰু শোভা পোহংকৰৰ ঘৰত হৈছিল, যি দুয়ো গৰাকী খেলুৱৈ আছিল। মুম্বাইত মকৰন্দৰ নাটক টাইম বয় চাই থকা অৱস্থাত পৰিচালক নিশিকান্ত কামাটে তেওঁক লক্ষ্য কৰিছিল, য'ত অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে এজন সাতবছৰীয়া ল’ৰাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। কামাটে তেওঁৰ মাৰাঠী ছবি লাই ভাৰী (২০১৪)-ৰ এটা চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁক দুদিন ধৰি স্ক্ৰীণ টেষ্ট কৰাইছিল আৰু তেওঁৰ অভিনয়ত আপ্লুত হৈ ৰিতেশ দেশমুখৰ বিপৰীতে তেওঁক অভিনয়ৰ সুযোগ দিছিল। পোহংকৰে প্ৰকাশ কৰিছিল যে শ্বুটিং চলি থকাৰ সময়ত কামাটে তেওঁক এগৰাকী অভিনেত্ৰী হিচাপে নিজৰ মতে কাম কৰাৰ স্বাধীনতা দিছিল আৰু চৰিত্ৰটোত সোমাই পৰিবলৈ তেওঁ নিজকে এজন "দুষ্ট ব্যক্তি" হিচাপে কল্পনা কৰিছিল। লাই ভাৰীয়ে ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰিছিল আৰু পোহংকৰৰ খলনায়িকা চৰিত্ৰটোৱে যথেষ্ট প্ৰশংসা বুটলিছিল। এই ছবিখন সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা মাৰাঠী ছবিসমূহৰ অন্যতম হিচাপে পৰিগণিত হয়।

২০১৭ চনত পোহংকৰে অথৰ্বৰ সৈতে তামিল ছবি জেমিনি গণেশানুম চুৰুলী ৰাজানুমত অভিনয় কৰে।

তিনি বছৰৰ পাছত ২০২০ চনত পোহংকৰে নেটফ্লিক্সৰ ৱেব চিৰিজ চিত অভিনয় কৰে, য'ত তেওঁ এগৰাকী আৰক্ষী কনিষ্টবলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। স্ক্ৰল ডট ইনৰ নন্দিনী ৰামনাথে পোহংকৰৰ চৰিত্ৰটোক "আকৰ্ষণীয়" বুলি অভিহিত কৰি কয় যে তেওঁ চৰিত্ৰটোৰ জটিলতাক সফলভাৱে ফুটাই তুলিছে।

২০২০ চনৰে শেষৰফালে তেওঁ আশ্ৰমত অভিনয় কৰে। ইয়াত তেওঁ এগৰাকী যুৱ মল্লযুঁজাৰুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যি আশ্ৰমৰ আপাত গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাটোৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়। তেওঁ গম পাইছিল যে দলিত হোৱাৰ বাবে জাতিবাদৰ ফলত তেওঁৰ সফলতাত বাধা আহিছে। তেওঁ হিন্দী ৱেব চিৰিজ চি আৰু আশ্ৰম (দুয়োখন ২০২০–বৰ্তমান)ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ব্যাপক চৰ্চালৈ আহে। এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে তেওঁক মল্লযুঁজাৰু সংগ্ৰাম সিঙে প্ৰশিক্ষণ দিছিল। আইএএনএছৰ এজন পৰ্যালোচকে মত প্ৰকাশ কৰে যে, "আদিতি পোহংকৰৰ উৎসাহী পম্মিৰ চৰিত্ৰটোৱে অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে চৰিত্ৰটো যি ধৰণে অংকন কৰিছে তাৰ বাবে বিশেষভাৱে চকুত পৰে।"

সংবাদ মাধ্যমত

পোহংকৰে কেডবেৰী মাঞ্চ, গোদৰেজ এয়াৰ, এয়াৰটেল, লেন্সকাৰ্ট আৰু চেমচাঙকে ধৰি বিশখনতকৈও অধিক ব্ৰেণ্ডৰ বিজ্ঞাপন আৰু বাণিজ্যিক ছবিত অভিনয় কৰিছে, যিবোৰত তেওঁক সুজিত সৰকাৰে নিৰ্দেশনা দিছিল।

২০২০ চনৰ দ্য টাইমছ মষ্ট ডিজাইৰেবল উইমেন তালিকাত পোহংকৰে ৪৭ নং স্থান লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
গল্ফ

গল্ফ হৈছে এটি এককভাৱে খেলা ক্ৰীড়া, য'ত খেলুৱৈয়ে এবিধ গল্ফ ষ্টিক (club) ব্যৱহাৰ কৰি বলটো দূৰৰ পৰা সৰু গাঁতত পেলোৱাৰ চেষ্টা কৰে। প্ৰতিটো খেলুৱৈয়ে বিভিন্ন ধৰণৰ ষ্টিক ব্যৱহাৰ কৰে, যাক "ক্লাব" বোলে। ড্ৰাইভাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পাটাৰলৈ, ভিন্ন ক্লাব বিভিন্ন উদ্দেশ্যত ব্যৱহৃত হয়। গল্ফ অলিম্পিকত প্ৰথমবাৰ ১৯০০ আৰু ১৯০৪ চনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। পিচত ১১২ বছৰ বাদে ২০১৬ চনত পুনৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। আধুনিক গল্ফ আমেৰিকা, ইউৰোপ, জাপান আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত বিশেষ জনপ্ৰিয় খেল।

ইতিহাস

গল্ফৰ আধুনিক ৰূপৰ উৎপত্তি ১৫শ শতিকাত স্কটলেণ্ডত হৈছিল। স্কটলেণ্ডৰ পৰ্বতীয়া অঞ্চলত বলক ষ্টিকৰে ঠেলি গাঁতত পেলোৱাৰ এই খেল ধীৰে ধীৰে ইউৰোপত, বিশেষকৈ ইংলেণ্ডত লোকপ্ৰিয় হয়।

১৮৬০ চনত প্ৰথম "The Open Championship" অনুষ্ঠিত হৈছিল, যিটো বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি গল্ফ প্ৰতিযোগিতা।

খেলাৰ নিয়ম

গল্ফ সাধাৰণতে ৯ বা ১৮ "হোল"যুক্ত কোৰ্ছত খেলা হয়। প্ৰতিটো হোলত খেলুৱৈয়ে বলটো টি (tee) ৰ পৰা মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু বলটো গাঁতৰ ফালে ঠেলে। লক্ষ্য হৈছে—সৰ্বনিম্ন ষ্ট্ৰ'কত বলটো গাঁতত পেলোৱা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:বিনোদন
শ্ৰেণী:খেল
আছিকো

আছিকো কেমেৰুণৰ দক্ষিণ অঞ্চলৰ এক জনপ্ৰিয় নৃত্য। ইয়াৰ উপৰি, ই এটা সংগীত ধাৰা যিটো ছিয়েৰা লিয়নৰ পাম ৱাইন সংগীতৰ এটা প্ৰকাৰ।

মূলতঃ কেমেৰুণৰ বাছা দেশৰ সংস্কৃতি ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠা এই ছন্দযুক্ত নৃত্যৰ নাম দুটা শব্দৰ পৰা লোৱা হৈছে, আই এছ আই(ISI), যিটো সলনি কৰি এ এছ এছ আই(ASSI) কৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ মাটি; আৰু কো(KOO) অৰ্থাৎ ভৰি।

আছিকো নৃত্য সাধাৰণ টি-চাৰ্ট আৰু সম্পূৰ্ণ স্কাৰ্ট পিন্ধি নৃত্য কৰা হয় আৰু ইয়াৰ কঁকালৰ মাজ অংশ হিন্দোলিত কৰি লৰচৰ কৰা হয়, যিয়ে নিতম্বৰ গতিবিধিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

আছিকোৰ কোৰিঅ’গ্ৰাফীত কেইবাটাও লপ-ছাইড ৱাক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, একেৰাহে সৰু সৰু ক্ল’জ ৱাক, যিবোৰ নৃত্যশিল্পীসকলে বিভিন্ন উচ্চতাত কৰে, থিয় হৈ বা কুঁজা খাই থাকে, যাৰ ফলত আপুনি অনুভৱ কৰিব যে, তেওঁলোক মঞ্চত ভাঁহি আছে। নৃত্য বা সমাধিৰ উল্লাসৰ আহ্বান জনোৱা ভাৰসাম্যবোধ, কুটিলতা আৰু শাৰীৰিক শক্তিৰ প্ৰদৰ্শনো এই নৃত্যত দেখা যায়।

আছিকো এক সংগীতৰ শৈলীও। সাধাৰণতে গীটাৰৰ সৈতে গায়ক, আৰু খালী বটলত ধাতুৰ কটাৰী আৰু কাঁটাচামুচেৰে আচিকোৰ স্পন্দনশীল ছন্দ বজাই থকা এজন পাৰ্কাচনিষ্টে পৰিৱেশন কৰে। ডাবল বেছ, ড্ৰাম আৰু কিছু কাঁহে এই বেছটো সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে। লেডছ জিন বিকোকো "আলাদিন"এই ছন্দৰ সৃষ্টিকৰ্তা কেমেৰুণৰ এজন সুপৰিচিত আছিকো শিল্পী।

চিত্ৰশালা

বাহ্যিক সংযোগ

Watch Assiko music videos

শ্ৰেণী:নৃত্য