ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৱিকিবুক্‌ছ

ৱিকিবুক্‌ছ (পূৰ্বতে ৱিকিমিডিয়া মুক্ত পাঠ্যপুথি প্ৰকল্প আৰু ৱিকিমিডিয়া-পাঠ্যপুথি বুলি কোৱা হৈছিল) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা তথা যিকোনো ব্যক্তিয়ে সম্পাদনা কৰিব পৰা বিনামূলীয়া বিষয়বস্তুৰ পাঠ্যপুথি আৰু টোকাযুক্ত গ্ৰন্থ সৃষ্টিৰ বাবে আৰম্ভ কৰা এটা ৱিকি প্ৰকল্প।

২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আলেক্সাই wikibooks.orgক বিশ্বৰ ২,৪৬২ নং সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় ৱেব চাইট হিচাপে স্থান দিছিল। Compete.com ৰ অনুমান অনুসৰি ৱিকিবুক্‌ছত দৰ্শনাৰ্থীৰ সংখ্যা আছিল ৫৭৬,৮৩৮জন আৰু কোৱাণ্টকাষ্টে অনুমান কৰিছে যে সেই একেটা মাহত আমেৰিকাত এই প্ৰকল্পৰ দৰ্শনাৰ্থী আছিল ৬,৪৬,৫০০ জন।

ইতিহাস

২০০৩ চনৰ ১০ জুলাইত ৱিকিপিডিয়াৰ অৱদানকাৰী কাৰ্ল উইকে জৈৱিক ৰসায়ন আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান আদি বিষয়ৰ বিনামূলীয়া পাঠ্যপুথি আয়োজন আৰু নিৰ্মাণৰ প্ৰকল্পৰ বাবে কৰা অনুৰোধৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ৱিকিবুক মুকলি কৰা হয়। ৱিকিজুনিয়ৰ আৰু Wikiversity নামৰ দুটা প্ৰধান উপ-প্ৰকল্প ৱিকিবুকৰ ভিতৰত সৃষ্টি কৰা হৈছিল, ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক নীতি পিছলৈ সলনি কৰাৰ আগতে যাতে ভৱিষ্যতে ইনকিউবেটৰ টাইপৰ প্ৰকল্পসমূহ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচনৰ new project policy অনুসৰি আৰম্ভ কৰা হয়। ২০০৬ চনৰ আগষ্ট মাহত ৱিকিভাৰ্চিটি এটা স্বতন্ত্ৰ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন প্ৰকল্পত পৰিণত হয়।

ৱিকিজুনিয়ৰ

ৱিকিজুনিয়ৰ হৈছে ৱিকিবুকৰ এটা উপপ্ৰকল্প যিয়ে শিশুৰ বাবে কিতাপৰ বিশেষজ্ঞ। এই প্ৰকল্পটো এখন আলোচনী আৰু এটা ৱেবছাইট দুয়োটাৰে গঠিত, আৰু বৰ্তমান ইংৰাজী, ডেনিছ, ফিনিছ, ফৰাচী, জাৰ্মান, ইটালীয়, জাপানী, স্পেনিছ আৰু আৰবী ভাষাত প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। ইয়াৰ বাবে বেক ফাউণ্ডেশ্যনৰ অনুদানৰ দ্বাৰা ধন আগবঢ়োৱা হয়।

কিতাপৰ বিষয়বস্তু

কিছুমান কিতাপ মৌলিক হ’লেও আন কিছুমানৰ আৰম্ভণি হৈছিল ইণ্টাৰনেটত পোৱা বিনামূলীয়া বিষয়বস্তুৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্যান্য উৎসৰ পৰা কপি কৰা পাঠ্য হিচাপে। চাইটৰ সকলো বিষয়বস্তু Creative Commons Attribution-Share Alike অনুজ্ঞাপত্ৰ (বা এটা সুসংগত অনুজ্ঞাপত্ৰ)ৰ অধীনত মুকলি কৰা হয়। অৰ্থাৎ ইয়াৰ ভগ্নী প্ৰকল্প ৱিকিপিডিয়াৰ দৰেই ৱিকিবুকৰ অৱদানসমূহো ইয়াৰ সৃষ্টিকৰ্তাৰ কপিৰাইটযুক্ত হৈ থাকে, আনহাতে অনুজ্ঞাপত্ৰই ইয়াক কিছুমান চৰ্তৰ অধীনত মুক্তভাৱে বিতৰণ আৰু পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাৰো সুবিধা দিয়ে।

ই ৱিকিউৎস (Wikisource)ৰ পৰা পৃথক, কাৰণ ৱিকিউৎসই বৰ্তমানৰ বিনামূলীয়া বিষয়বস্তুৰ গ্ৰন্থসমূহৰ সঠিক কপি আৰু মূল অনুবাদ সংগ্ৰহ কৰে, যেনে Shakespearean playsৰ মূল পাঠ্য; আনহাতে ৱিকিবুকসমূহ লেখকৰ মূল ৰচনা বা যথেষ্ট পৰিৱৰ্তিত বৰ্তমানৰ ৰচনাসমূহৰ সংস্কৰণসমূহ।

প্ৰকল্পটোৱে অসংখ্য বিষয়ৰ পাঠ্যপুথি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ দিশত কাম কৰি আছে, যাৰ পিছত প্ৰতিষ্ঠাপকসকলে আশা কৰিছে যে মূলসুঁতিৰ গ্ৰহণ আৰু তাত বিকশিত আৰু ৰখা পাঠ্যপুথিসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

অসমীয়া ৱিকিগ্ৰন্থ
Wikibooks' multilingual portal
Wikibooks Language Editions: list of Wikibooks for various languages ordered by size.
Wikibooks page on Meta-Wiki
Wikibooks takes on textbook industry

শ্ৰেণী: ৱিকি
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহ
নৈদানিক মালিতা

নৈদানিক মালিতা হ'ল জগৎসৃষ্টি, বিভিন্ন বস্তুৰ উৎপত্তি, প্ৰাকৃতিক ব্যাপাৰৰ ব্যাখ্যা, পৰ্বত-পাহাৰ আদিৰ জন্ম, গছ-বৃক্ষ, লতা-লতিকা আদিৰ উৎপত্তিৰ বৰ্ণনা থকা গীত।
পুৰাণগত মালিতাৰ সৈতে এই গীতবোৰৰ বিষয়-বস্তু, সংযুতি আৰু অনুষঙ্গৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণ মিল দেখা যায়। এই গীতবোৰৰ জৰিয়তে নৈসৰ্গিক জগৎ সম্পৰ্কীয় লোকসমাজৰ জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতাৰ আভাস পোৱা যায়।

অসমীয়া ভাষাত নৈদানিক মালিতাৰ সংখ্যা তেনেই কম নহয়। মনসা পূজা বা বিষহৰী পূজাৰ প্ৰসঙ্গত ওজাপালিয়ে গোৱা ঢেঁকীৰ জন্ম, পিঠাগুৰিৰ জন্ম, তালৰ জন্ম, ঢোলৰ জন্ম, তামোল-পাণৰ জন্ম, পাটৰ (মৰাপাটৰ) জন্ম, কুমাৰৰ জন্ম, কুমাৰৰ চৰুৰ জন্ম, কুঁহিয়াৰৰ জন্ম, বাসুদেব পূজা, জাগৰ পূজা আদিৰ অনুসঙ্গত ব্যাস ওজাপালিয়ে আবৃত্তি কৰা জাগৰৰ জন্ম, মুদ্ৰা বা তৌৰ্যত্ৰিকযন্ত্ৰৰ জন্ম, ৰামগিৰি, অহিব, সুহাই, ধনশ্ৰী, ভৈৰৱ আদি ৰাগ-বাগিণীৰ জন্ম সম্পৰ্কীয় গীত, ঢুলীয়াই পালা প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত গোৱা ঢোল-তালৰ জন্ম বিষয়ক মালিতা আদিয়েই নৈদানিক মালিতা। বিভিন্ন মন্ত্ৰৰ মাজতো নৈদানিক মালিতা পোৱা যায়। নৈদানিক মালিতাৰ উদাহৰণ স্বৰূপে তলত কল্যাণ-ৰাগৰ জন্ম বিষয়ক গীতটি (মালিতা) দিয়া হ'ল:

এক দিনা বৈকুণ্ঠত লক্ষ্মী-সৰস্বতী।
বিবাদ কৰন্ত দোহে হুয়া ক্ৰুদ্ধ মতি॥
কন্দলে নপাৰি পাচে সৰস্বতী আই।
বিষ্ণুৰ চৰণে পৰি কান্দন্ত বিনাই॥
হেন দেখি মহা কৃপাময় নাৰায়ণ।
সৰস্বতীক চাই হেন বুলিলা বচন॥
শুনা বাগেশ্বৰী তুমি জগতৰে মাতৃ।
বিদ্যা বিনোদিনী সবে বেদ অধিষ্ঠাত্ৰী॥
লক্ষ্মীতো কৰিয়া জানিবাহা তুমি বৰ।
তুমি ৰাগ কৈলে হৈবোঁ বৰ অথন্তৰ॥
নিৰ্বাক হৈবন্ত জগতৰ যত প্ৰাণী।
শুনি আনন্দিত ভৈলা জগত গোসাঁনী॥
বীণা যন্ত্ৰে পঞ্চসুৰ তুলি ৰাগ দিলা।
সৰস্বতী কণ্ঠত কল্যাণ ৰাগ ভৈলা॥

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ লোকগীত
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
লিপুতা

লিপুতা হৈছে কংগো গণৰাজ্যৰ মহিলাসকলে পিন্ধা এটা পাৰম্পৰিক সাজৰ ধৰণ। ‘লিপুতা’ অৰ্থ ৰং বিৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধা। কংগো দেশৰ মহিলাসকলৰ সাজপাৰ সাধাৰণতে ৰং বিৰঙী আৰু ই দেশখনৰ সংস্কৃতিৰ দিশৰ পৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ কংগো মহিলাই লিপুতা বিয়া-বাৰু, সবাহ, পাৰ্বনৰ লগতে দৈনন্দিন জীৱনতো পৰিধান কৰে। কেঁচুৱা থকা মহিলাসকলক পিঠিত কেঁচুৱা বান্ধোঁতে পোচাকযোৰৰে সৈতে একে এখন কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।

পিন্ধন শৈলী

লিপুতাৰ অংশ দুটা৷ কঁকালৰ ওপৰচোৱাত এটা কামিজৰ দৰে দীঘল ব্লাউজ পিন্ধে আৰু কঁকালৰ পৰা ভৰিৰ গেঢ়োৱালৈকে এখন কাপোৰ মেৰিয়াই স্কাৰ্টৰ দৰে পিন্ধে। ৰঙীণ মমেৰে ছাব মৰা বা নক্সা অঁকাকে আঙ্কাৰা বা ডাটচ্‌ ৱেক্‌চ প্ৰিণ্ট বোলা হয়। এই নক্সাৰ ছাব বিলাকত চৰাই, ফুল, গছ-গছনি আদিৰ উপৰিও বিখ্যাত ব্যক্তি যেনে কোনো গায়ক, ৰাজনীতিবিদ, খেলুৱৈ আদিৰ ছবিও অঁকা হয়। এই কাপোৰ বোৰ ১০০ শতাংশ কপাহী সূতাৰে তৈয়াৰ কৰে। কংগো গণৰাজ্য দেশৰ মহিলাসকলে এই আঙ্কাৰাৰ পৰা গোটেই পোছাকযোৰ চিলায়। সাধাৰণতে ৬ মিটাৰ দীঘল কাপোৰৰ পৰা ছাৰিটা টুকুৰা কৰি মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে সম্পূৰ্ণ পোছাকযোৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। পুৰুষসকলেও এই আঙ্কাৰাৰ পৰা পোছাক তৈয়াৰ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:কংগো গণৰাজ্য
অভংগ

অভংগ হিন্দু দেৱতা বিথোবা নামেৰে পৰিচিত দেৱতাৰ প্ৰশংসাত গোৱা একপ্ৰকাৰৰ ভক্তিমূলক কবিতা। "অভং" শব্দটোৰ “অ’’ই “সমাপ্ত’’ বুজায় আৰু “ভংগ’’ই “বিঘিনি’’ বুজাইছে, আন কথাত ক’বলৈ গ’লে, এটা ত্ৰুটিহীন, অবিৰত প্ৰক্ৰিয়াক বুজায়; এই ক্ষেত্ৰত কবিতাক বুজোৱা হৈছে। ইয়াৰ বিপৰীতে ভজন নামেৰে জনাজাত ভক্তিগীতসমূহে অন্তৰ্দৃষ্টিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। অভংগবোৰ সাম্প্ৰদায়িক অভিজ্ঞতাৰ অধিক উচ্ছল প্ৰকাশ। অভংগক অভিৰ এটা ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়। পান্ধৰপুৰৰ মন্দিৰলৈ যোৱাৰ সময়ত ভক্তসকলে অভংগ গায়।

পালন

মাৰাঠী ভজন নমন (দেৱতাৰ আমন্ত্ৰণ)ৰে আৰম্ভ কৰা হয়, তাৰ পিছত ৰূপাঞ্চ আভং (মানৱ ৰূপত ব্যক্তিত্ব কৰি ভগৱানৰ শাৰীৰিক সৌন্দৰ্য্যক চিত্ৰিত কৰা) আৰু ভজনৰ শেষৰফালে আধ্যাত্মিক আৰু নৈতিক বাৰ্তা গোৱা হয়।

অভংগৰ গোৱা বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ কেইগৰাকীমান হৈছে ভীমসেন যোশী, কিশোৰী আমোংকাৰ, সুধীৰ ফাড়কে, সুৰেশ ৱাডকৰ, ৰঞ্জনী, গায়ত্ৰী, অৰুণা ছাইৰাম আৰু জিতেন্দ্ৰ অভিষেক। ই ধ্ৰুপদী আৰু অ-ধ্ৰুপদী সংগীতজ্ঞ উভয় ৰূপতে পৰিৱেশন কৰা সংগীতৰ এটা প্ৰকাৰ। বৰ্তমান সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত ভজন কনচাৰ্টত ই অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰিছে।

ইতিহাস

nail|
nail|নামদেৱ
nail|
ভক্তি সম্প্ৰদয় বা নমঃসঙ্কীৰ্তন সম্প্ৰদায় ১২০০ চনৰ আশে-পাশে জ্ঞানেশ্বৰে আৰম্ভ কৰিছিল। সেই সময়ছোৱাত বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে ঈশ্বৰত্ব লাভ কৰিবলৈ সংস্কৃতৰ প্ৰয়োজন। জ্ঞানেশ্বৰ আৰু নামদেৱ দুয়োজনেই নিজৰ ৰচনা, ভক্তি আৰু ভক্তিৰ জৰিয়তে এনে এক সম্প্ৰদায়ৰ আৰম্ভণি কৰিব পাৰিছিল, যিয়ে জাতি বা ধৰ্মক গুৰুত্ব নিদি কেৱল ভগৱান পাণ্ডুৰংগৰ প্ৰতি ভক্তিহে প্ৰদান কৰিব পাৰিছিল। এইটোৱেই আছিল "ভক্তি সম্প্ৰদয়"ৰ জন্ম য’ত কেৱল ভক্তি(ভক্তি)ৰ দ্বাৰাই ঈশ্বৰত্ব লাভ কৰা সম্ভৱ হৈছিল। ইয়াক জনসাধাৰণে সহজেই গ্ৰহণ আৰু অনুশীলন কৰিব পাৰিছিল। এই নতুন উপাসনাৰ প্ৰতি নাৰী আৰু শিশুসকল সহজেই আকৰ্ষিত হৈছিল।
এইদৰেই জন্ম হৈছিল নমঃসঙ্কীৰ্তন পূজা আৰু ৱাৰকাৰী সম্প্ৰদায়। এই সকলোবোৰ পাইথান, পান্ধৰপুৰ, মংগল বেদ, আলণ্ডি আদি ঠাইৰ আশে-পাশে ঘটি লাহে লাহে সমগ্ৰ মহাৰাষ্ট্ৰলৈ বিয়পি পৰিল। আন বিশিষ্ট গায়কসকল আছিল একনাথ আৰু তুকাৰামৰ দৰে ৱাৰকাৰী সন্ত।

তুকাৰাম আছিল সোতৰ শতিকাৰ এজন কবি আৰু তেওঁ পুনেৰ সমীপত অৱস্থিত দেহু চহৰত বাস কৰিছিল। ৰীতি-নীতি আৰু গোপন ধৰ্মীয় আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ অন্ধভাবে বিশ্বাস কৰাৰ বিপৰীতে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তি আৰু প্ৰেমৰ ওপৰত পুনৰ গুৰুত্ব দিবলৈ চেষ্টা কৰা সেই সময়ৰ ৱাৰকাৰী আন্দোলনৰ এজন জনপ্ৰিয় কবি আৰু আগশাৰীৰ ব্যক্তি আছিল। কোৱা হয় যে সন্ত তুকাৰমে ৫০০০ৰো অধিক অভংগ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ বহুতেই বিত্থল বা বিথোবা দেৱতাৰ প্ৰতি নিষ্ঠাবান আছিল যদিও বেছিভাগেই সেই সময়ৰ সামাজিক অন্যায়ক সমালোচনা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:সংগীত
পৰিসীমা

পৰিসীমা পৰিসীমা, ইংৰাজীৰ 'perimeter' মানে হৈছে দুই মাত্ৰা বা পৰিসৰৰ একোটা আকৃতিৰ চাৰিওফালৰ পথটোৰ মুঠ দৈঘ্য। বৃত্তৰ ক্ষেত্ৰত এই পৰিসীমাক পৰিধি বুলি কোৱা হয়।

বাস্তৱ ক্ষেত্ৰত গণিতৰ এই পৰিসীমা নিৰ্ণয় ব্যৱস্থাটোৰ যথেষ্ট প্ৰয়োগ দেখা যায়। এখন খেল পথাৰৰ পৰিসীমা নিৰ্ণয় কৰি পথাৰৰ চাৰিওফালে দিব লগীয়া ফেন্সিঙৰ মুঠ দৈঘ্য নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি আৰু সেই অনুপাতে ফেন্সিং কিনোতে হ'ব লগীয়া খৰচৰ হিচাপ কৰিব পাৰি।

সূত্ৰ

+
আকৃতি
সূত্ৰ
চলক
বৃত্ত

য'ত হৈছে বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধ আৰু ব্যাস
ত্ৰিভুজ

য'ত , আৰু ত্ৰিভুজটোৰ বাহু তিনিটাৰ দৈঘ্য
বৰ্গ/ৰম্বাচ

য'ত হৈছে বাহু দৈঘ্য
আয়তক্ষেত্ৰ

য'ত হৈছে দৈঘ্য প্ৰস্থ.
সমবাহু বহুভুজ

য'ত হৈছে মুঠ বাহুৰ সংখ্যা হৈছে এটা বাহুৰ দৈঘ্য
স্বাভাৱিক বহুভুজ

য'ত হৈছে মুঠ বাহুৰ সংখ্যা হৈছে বহুভুজৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা এটা কোণৰ মাজৰ দূৰত্ব
সাধাৰণ বহুভুজ

য'ত হৈছে -th nটা বাহু যুক্ত বহুভুজৰ
(1st, 2nd, 3rd ... nth) বাহুৰ দৈঘ্য

]] \gamma:[0,2\pi]\arrow \mathbb{R}^2 (drawing with a=1)x(t) = 2 a \cos(t) (1 + \cos(t))y(t) = 2 a \sin(t) (1 + \cos (t))L = \int\limits_0^{2\pi}\sqrt{x'(t)^2+y'(t)^2}\,\mathrm dt=16a
পৰিসীমা হৈছে এটা আকৃতিৰ চাৰিওফালৰ মুঠ দৈঘ্য। সাধাৰণ আকৃতি বোৰৰ বাদেও অন্যান্য আকৃতিবোৰৰ অপৰিসীমা গণনা কৰিবলৈ এই সূত্ৰ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি- , য'ত হৈছে পথটোৰ দৈঘ্য আৰু হৈছে এডাল নীৰৱধি ৰেখাৰ অংশ। ইয়াত এই দুয়োটাকে ব্যৱহাৰিক ৰূপত গণনা কৰিব পৰাকৈ বীজগণিতীয় ৰাশিৰে প্ৰতিষ্ঠাপন কৰিব পৰা হ'ব লাগিব। আকৌ যদিহে ৰেখাডাল বক্ৰ আকৃতিৰ with

আৰু দৈঘ্য ক তলত দিয়া ধৰণে নিৰ্ণয় কৰা হয়-

বৃত্তৰ পৰিধি

বৃত্তৰ পৰিসীমাক সাধাৰণতে পৰিধি বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ ব্যাস আৰু ব্যাসাৰ্ধ পৰিধিৰ সমানুপাতিক। এই ক্ষেত্ৰত বৃত্তৰ পৰিধি নিৰ্ণয়ৰ বাবে এটা ধ্ৰুৱক সংখ্যা 'π'(পাই) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেতিয়া 'P' মানে পৰিধি বা পৰিসীমা আৰু 'D' বৃত্তৰ ব্যাস হয় তেতিয়া- : আকৌ যেতিয়া 'r' অৰ্থাৎ বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধ দিয়া থাকে তেতিয়া সূত্ৰটো এনেধৰণৰ হয়-

বৃত্তৰ পৰিধি নিৰ্ণয়ৰ বাবে বৃত্তটোৰ ব্যাস, ব্যাসাৰ্ধ আৰু পাইৰ মানৰ বিষয়ে অভিজ্ঞ হ'লেই যথেষ্ট। অৱশ্যে অসুবিধা এইখিনিতেই যে পাই কোনো পৰিমেয় সংখ্যা নহয় গতিকে পৰিধি নিৰ্ণয়ৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ এটা সঠিক মান গ্ৰহণ কৰা অতি আৱশ্যক।

শ্ৰেণী:জ্যামিতি
বালিময় তটভূমি সফেন সমুদ্ৰ (গ্ৰন্থ)

বালিময় তটভূমি সফেন সমুদ্ৰ ৰমানন্দন বৰা অনূদিত মধ্য প্ৰাচ্যৰ কবি খলিল জিব্ৰানৰ Sand and Foam-ৰ অসমীয়া ভাষান্তৰ৷ ২০০৩ চনৰ নৱেম্বৰত অসমৰ যোৰহাটৰ শব্দ প্ৰকাশৰ পৰা এই কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয়৷

উক্তি‍

"মই কালিলৈকে নিজকে জীৱনৰ বৃত্তত ছন্দহীনভাৱে‍কঁপি‍ থকা এটা খণ্ড বুলি ভাবিছিলোঁ৷এতিয়া মই জানো যে ময়েই বৃত্ত, আৰু সমগ্ৰ জীৱনে মোৰ ভিতৰতছন্দবদ্ধ খণ্ড ৰূপে ঘূৰে৷"
"যেতিয়া মোৰ পাত্ৰ শূন্য হয়, মই শূন্যতাত‍ে বিচৰণ কৰোঁ;কিন্ত যেতিয়া ই আধা পূৰ্ণ হৈ থাকে, সেই অপূৰ্ণতা মোৰ সহ্য নহয়৷"
"পাগল মানুহজন তোমাতকৈ বা মোতকৈ হীন সংগীতজ্ঞ নহয়;মাথোন তেওঁৰ বাদ্যযন্ত্ৰটো সামান্য বেসুৰা৷"
"অনুগ্ৰহ কৰি তোমাৰ জন্মগত ত্ৰুটিসমূহ আহৃত গুণৰ চূণকামেৰে নাঢাকিবা৷মোৰ কিছুমান ত্ৰুটি আছে৷ সেইবোৰ মোৰ নিজা৷"
"যদি ওজন আৰু জোখৰ ধাৰণাই নহ'লহেঁতেন আমি জোনাকী পৰুৱাৰওচৰত শিৰ নত কৰি থাকিলোঁহেতেন যেনেকৈ থাকোঁ সূৰ্যৰ সমুখত৷"
"ইয়াত মাথোন দুটা বস্তুৱেই আছেঃ সৌন্দৰ্য আৰু সত্য৷সৌন্দৰ্য থাকে প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ অন্তৰত আৰুসত্য থাকে ভূমি চহ কৰা কৃষকজনৰ দুবাহুত৷"
"কলা হৈছে প্ৰকৃতিৰ পৰা অনন্তকাললৈ এটা খোজ৷"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়ালৈ অনূদিত গ্ৰন্থ
শাৰদা শৰ্মা

শাৰদা শৰ্মা (নেপালী: शारदा शर्मा, জন্ম: ১৯৫৮) এগৰাকী নেপালী লেখিকা আৰু কবি। তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস তাপৰ বাবে তেওঁ ২০১২ চনত পদ্মশ্ৰী সাহিত্য সম্মান লাভ কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

শৰ্মাৰ জন্ম ১৯৫৮ চনত স্যাংজা, নেপালত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন লেখক আৰু সম্পাদক আছিল, যি নেপালী প্ৰকাশনসমূহত অৱদান আগবঢ়াইছিল। শৰ্মা আঠ বছৰ বয়সতে পখোৰাত থাকোতে কবিতা লিখা আৰম্ভ কৰিছিল।

পৰিয়ালৰ সহায়ত তেওঁ কাঠমাণ্ডুস্থিত ত্ৰিভূৱন বিশ্ববিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয় আৰু প্ৰথমে বিজ্ঞান আৰু তাৰ পিছত কলা শাখাত অধ্যয়ন কৰি মাষ্টাৰ্ছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

শৰ্মাই ১৯৮২ চনত প্ৰথম প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল, লেখক বি পি কৈৰালাৰ সন্মানত লিখা কবিতা প্ৰকাশ কৰাৰ পাছত। ১৯৮৭ চনত তেওঁ প্ৰথম কবিতাসংগ্ৰহ সীমান্ত অনুভূতি প্ৰকাশ কৰে। ১৯৯১ চনত সৰু কাহিনীৰ সংকলন আস্থাৰ ভগ্নাৱশেষ আৰু ১৯৯২ চনত কবিতাসংগ্ৰহ যুদ্ধোপৰত প্ৰকাশিত হয়। ১৯৯৬ চনত তেওঁ কোইৰালাৰ মহিলা চৰিত্ৰসমূহৰ ওপৰত এক গ্ৰন্থিয় অধ্যয়ন প্ৰকাশ কৰে।

মুঠতে, তেওঁ প্ৰায় ১২খন গ্ৰন্থ লিখিছে, য’ত কবিতা, সৰু কাহিনী, সাহিত্য সমালোচনা আৰু উপন্যাস অন্তৰ্ভুক্ত।

তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস তাপ ২০১২ চনত প্ৰকাশিত হয় আৰু সেই বছৰ পদ্মশ্ৰী সাহিত্য সম্মান লাভ কৰে। উপন্যাসটো বিভিন্ন পটভূমিৰ ব্যক্তিসকলৰ কাহিনী একত্ৰিত কৰি পৰিপ্ৰেক্ষিত পৰিৱৰ্তন কৰি লিখা হৈছে। তাৰ পিছত ২০১৬ চনত কম্পা প্ৰকাশিত হয়, যি ২০১৫ চনৰ নেপাল ভূমিকম্পৰ প্ৰেৰিত।

২০২০ চনত তেওঁৰ কবিতাসংগ্ৰহ যাত্ৰা মাদান পুৰস্কাৰৰ বাবে শৰ্টলিষ্ট হৈছিল।

শৰ্মাৰ লেখা সাধাৰণতে আধ্যাত্মিকতা আৰু বিশ্বৰ ৰহস্যৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত, আৰু মহিলা দৃষ্টিভংগী অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। তেওঁ তেওঁৰ লেখনি আৰু নেপাৰ পৰিয়াল পৰিকল্পনা সংস্থাৰ কামৰ জৰিয়তে নাৰীবাদী বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৭৮ চনত শৰ্মাই ৰাজনীতিবিদ নৰহৰি আচাৰ্যৰ সৈতে বিবাহবন্ধনৰে আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছে।

প্ৰধান কৰ্মসমূহ

কবিতা

সীমান্ত অনুভূতি (Boundless Emotions, 1987)
যুদ্ধোপৰত (After the War, 1992)
স্বৰ্ণসূত্ৰ (Golden Rules, 1995)
যাত্ৰা (Yatrama, 2019)

সৰু কাহিনী

আস্থাৰ ভগ্নাৱশেষ (Ruins of Convictions, 1991)
অগ্নিস্পৰ্শ (A Touch of Fire, 2013)

উপন্যাস

তাপ (Taap, 2012)
কম্পা (Kampa, 2016)

সাহিত্য সমালোচনা

B.P. কোইৰালাৰ নাৰী চৰিত্ৰ: দৃষ্টিভংগী আৰু আশা (B.P. Koirala’s Women Characters: Perspectives and Expectations, 1996)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নেপালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:নেপালৰ সাহিত‍্যিক
আধুনিক অসমীয়া শব্দকোষ

আধুনিক অসমীয়া শব্দকোষ সুমন্ত চলিহাৰ দ্বাৰা সংকলিত অসমীয়া ভাষাৰ অভিধান। ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয় ১৯৯১ চনত। প্ৰকাশ কৰে বাণী মন্দিৰৰ হৈ সূৰ্যকান্ত হাজৰিকায়।

লগতে চাওক

অসমীয়া ভাষা
হেমকোষ
চন্দ্ৰকান্ত অভিধান
অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধান

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অভিধান
নৰা বগৰী

নৰা বগৰী (, বৈজ্ঞানিক নাম: Prunus domestica) ৰোজাচিয়া পৰিয়ালৰ এবিধ পৰ্ণপাতী, সপুষ্পক উদ্ভিদ। একেই প্ৰুনাছ (Prunus) গণৰ আহোম বগৰী নামৰ এবিধ ফলো অসমত পোৱা যায়। গ্ৰীনগাগেছ (greengages) আৰু ডেমছনছ (damsons) নামৰ উদ্ভিদো নৰা বগৰীৰ উপপ্ৰজাতিৰ অন্তৰ্গত। নৰা বগৰী ইংৰাজীত প্লাম (Plum) নামৰ গোটত অন্তৰ্গত য'ত নৰা বগৰী উপৰিও অইন কিছু প্ৰজাতিও সামৰি লোৱা হয়।

বিৱৰণ

নৰা বগৰী সাধাৰণতে এজোপা ডাঙৰ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। এই উদ্ভিদ কিছু কাঁইটীয়া হ’ব পাৰে। বসন্তৰ আৰম্ভণিতে এই উদ্ভিদ ফুল ফুলে। ইয়াৰ ফুলৰ বৰণ বগা। ফলৰ আকৃতি অণ্ডাকাৰ বা গোলাকাৰ আৰু ফলৰ আকাৰ ৮ চেণ্টিমিটাৰ (৩ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে। সাধাৰণতে ইয়াৰ ফলত মিঠা মঙহাল অংশ থাকে, কিন্তু কিছুমান জাত টেঙা। এই জাতিৰ সকলো ফলৰ দৰে নৰা বগৰীৰো এটা ডাঙৰ বীজ থাকে, যিটো সাধাৰণতে খোৱাৰ সময়ত পেলাই দিয়া হয়।

শ্ৰেণী বিভাজন

উপ প্ৰজাতি

কুলেন (Cullen) আৰু তেওঁৰ সংগীসকলে (১৯৯৫) নৰা বগৰীৰ তিনিটা উপ প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰিছিল। ইয়াৰ কিছুমান উপ প্ৰজাতি হৈছে:

P. domestica ssp. domestica
P. domestica ssp. insititia
P. domestica ssp. intermedia
P. domestica ssp. italica
P. domestica ssp. pomariorum
P. domestica ssp. prisca
P. domestica ssp. syriaca

নৰা বগৰীৰ এই উপ প্ৰজাতিসমূহৰ মাজত সহজে সংকৰণ ঘটিব পাৰে, সেয়ে এই উদ্ভিদৰ বহুতো মধ্যৱৰ্তী প্ৰকাৰ পোৱা যায়: এই ফলসমূহ অধিক বা কম মিঠা নাইবা টেঙা হ’ব পাৰে, ফলৰ বৰণ নীল-বেঙুনীয়াৰ পৰা ৰঙা, কমলা বা পাতল সেউজীয়া হ’ব পাৰে।

জাত

নৰা বগৰীৰ বিভিন্ন জাত পোৱা যায় – ইম্পেৰিয়েল গেজ (Imperial Gage), ডেমচন (Damson), লম্বাৰ্ড (Lombard), মেয়নাৰ্ড (Maynard) আৰু য়েল্ল এগ (Yellow Egg) আদি।
বাগিচাত ৰোপন কৰিবৰ বাবে অসংখ্য জাত বাছনি কৰা হৈছে। তলত উল্লেখ কৰা জাতবোৰে ৰয়েল হৰ্টিকালচাৰেল ছ’চাইটিৰ (Royal Horticultural Society) এৱাৰ্ড অৱ গাৰ্ডেন মেৰিট (Award of Garden Merit) বঁটা লাভ কৰিছে:

ব্ৰু ৰক (Blue Rock)
ব্লু টিট (Blue Tit)
চিজাৰ (Czar)
ইম্পেৰিয়েল গেজ (Imperial Gage)

জেফাৰছন (Jefferson)
লেক্লটনছ ডিলাইট (Laxton's Delight)
মালাৰ্ড (Mallard)
মাৰজৰিছ ছিডলিং (Marjory's Seedling)

অপাল (Opal)
অউলিনছ গেজ (Oullins Gage)
পাৰছোৰ (Pershore)
ভিক্টোৰিয়া (Victoria)

ব্যৱহাৰ

নৰা বগৰী এবিধ খোৱাৰ উপযোগী ফল। ইয়াৰ সোৱাদ সাধাৰণতে মিঠা, যদিও কিছুমান জাত টেঙা আৰু ৰুচিকৰ কৰিবলৈ চেনি মিহলাই খোৱা হয়।

ফলৰ বাগিচাত ব্যৱসায়িকভাৱে নৰা বগৰীৰ খেতি কৰা হয় যদিও আধুনিক যুগত উন্নত স্ব-উৰ্বৰ প্ৰজাতি, প্ৰশিক্ষণ আৰু বৈজ্ঞানিক পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰি তুলনামূলকভাৱে কম ঠাইত অধিক উৎপাদন কৰিব পৰাকৈ নৰা বগৰীৰ খেতি কৰিব পৰা যায়। এই উদ্ভিদত আগতীয়াকৈ ফুল ফুলা আৰু ফল ধৰাৰ অৰ্থ হ'ল এনে উদ্ভিদক হিম আৰু ঠাণ্ডা বতাহৰ পৰা আঁতৰত ছাঁযুক্ত ঠাইৰ প্ৰয়োজন হয়।

বেছিভাগ ‘প্ৰুন’ (prune; শুকান বগৰী) এই প্ৰজাতিৰ ফলৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
জীয়াৰী

জীয়াৰী, জীয়ৰী বা কন্যা এগৰাকী স্ত্ৰীলিংগৰ সন্তান; পিতৃ-মাতৃৰ সম্পৰ্কত এগৰাকী ছোৱালী বা মহিলা। কন্যা হ’বলৈ কাৰোবাৰ কন্যা সন্তান হিচাপে পৰিচিত অৱস্থা। সমকক্ষ পুৰুষবাচক শব্দ পুত্ৰ। বিভিন্ন উপাদানৰ মাজৰ সম্পৰ্ক দেখুৱাবলৈ কেইবাটাও ক্ষেত্ৰত এই নামটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জৈৱিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা জীয়ৰী বা কন্যা ব্যক্তিৰ আত্মীয়তাৰ প্ৰথম স্তৰ। কন্যা শব্দটোৰ লগত আন কেইবাটাও অৰ্থও জড়িত হৈ আছে, ইয়াৰে এটা স্ত্ৰী বংশ বা বংশধৰক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ইয়াক এজন বয়োজ্যেষ্ঠৰ পৰা অহা মৰমৰ শব্দ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। কন্যা শব্দৰ সমাৰ্থক শব্দ হৈছে দুহিতা,তনয়া,নন্দিনী,আত্মজা,আপী ইত্যাদি।

পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজত পুত্ৰতকৈ কন্যাৰ পাৰিবাৰিক অধিকাৰ প্ৰায়ে বেলেগ বা কম। এটা পৰিয়ালে জীয়ৰী বা কন্যাতকৈ পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়াটো পছন্দ কৰিব পাৰে আৰু কন্যাক মহিলা শিশু হত্যাৰ বলি কৰাব পাৰে। কিছুমান সমাজত কন্যা সন্তানক স্বামীক ‘বিক্ৰী’ কৰা এটা প্ৰথা, যিয়ে কইনাৰ মূল্য দিব লাগে। এই প্ৰথাৰ ওলোটা, য’ত পিতৃ-মাতৃয়ে স্বামীক নাৰীৰ আৰ্থিক বোজাৰ ক্ষতিপূৰণৰ বাবে ধনৰ ৰাশি দিয়ে আৰু ইয়াক যৌতুক বুলি জনা যায়। যৌতুক দিয়াটো এনে সমাজত পোৱা যায় য’ত মহিলাই ঘৰৰ বাহিৰত শ্ৰম নকৰে।

ধাৰণা

আমেৰিকাত জন্মৰ হাৰ ১০৫ পুত্ৰৰ পৰা ১০০ কন্যা, যিটো ১৮ শতিকাৰ পৰাই প্ৰাকৃতিক জন্মৰ হাৰ। আমেৰিকাত সন্তান দত্তক ল'ব বিচৰা সম্ভাৱ্য পিতৃ-মাতৃয়ে ল'ৰাতকৈ ছোৱালীক সামান্য পছন্দ কৰে। লিংগ পছন্দ সক্ষম কৰা প্ৰজনন ক্লিনিকত সাধাৰণতে পুত্ৰতকৈ কন্যাক পছন্দ কৰা হয়। বিভিন্ন আব্ৰাহামী ধৰ্মৰ পৰম্পৰাত লুলুৱাক প্ৰথম কন্যা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

প্ৰতি বছৰে ছেপ্টেম্বৰৰ চতুৰ্থ দেওবাৰে কন্যা সন্তানৰ গুৰুত্ব সমাজক বুজাবলৈ কন্যা দিৱস পালন কৰা হয়৷ ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল তথ্য অনুযায়ী, ভাৰতৰ শিশুৰ লিংগৰ অনুপাত(০-৬বছৰ) প্ৰতি ১০০০ জন ল'ৰাৰ বিপৰীতে মাত্ৰ ৯৩৩ জনী ছোৱালী। ভাৰত চৰকাৰে কন্যা সন্তানক সমাজত প্ৰাধান্য দিবৰ বাবে বৰ্তমান বেটি বচাও, বেটি পঢ়াও আন্দোলন গঢ়ি তুলিছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীত্ব
শ্ৰেণী:ব্যক্তিৰ বিকাশৰ স্তৰ
টিন

টিন পৰ্যাবৃত্ত তালিকাৰ ৫০তম মৌলিক পদাৰ্থ। টিনৰ আণৱিক সংকেত Sn। টিনৰ লেটিন নাম "ষ্টানাম" (Latin: stannum)ৰ পৰা সংকেতটো লোৱা হৈছে। পৰ্যাবৃত্ত তালিকাৰ বৰ্গ ১৪ত এই ধাতৱ মৌলিক পদাৰ্থৰ অৱস্থান।

তথ্য সংগ্ৰহ

লগতে চাওক

শ্ৰেণী:ৰাসায়নিক মৌল
হানগুল লিপি

হানগুল বা হাংগুল (한글) হ'ল কোৰিয়ান ভাষাৰ লিপি। পঞ্চদশ শতিকাত কোৰিয়াৰ ৰজা চেজঙে সাধাৰণ মানুহক মনত ৰাখি হাংগুল নামৰ এক অতি সহজ বৰ্ণমালা উদ্ভাৱন কৰিছিল। এই বৰ্ণমালাক ২০ শতিকাত আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। অসংখ্য ভাষাবিদৰ মতে হাংগুল বৰ্ণমালা হৈছে বিশ্বৰ আটাইতকৈ নিখুঁত অথচ সহজ বৰ্ণমালা। প্ৰায় হাজাৰ বছৰ আগতে কোৰিয়ান ভাষাটো চীনা পিক্ট'গ্ৰাম লিপিৰ পৰা ধাৰ লোৱা শব্দৰে লিখা হৈছিল যাৰ নাম হাঞ্জা৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিপি
প্ৰেতাক্ষী দেৱী

প্ৰেতাক্ষী হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্ত-তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ চৌষষ্ঠিটা যোগিনীৰ ভিতৰত অন্যতম। এই নামটো প্ৰেত ("বিদায়ী আত্মা" বা "ভূত") আৰু অক্ষী ("চকু")ৰ সংযোগত সৃষ্ট,যাৰ অৰ্থ, সাধাৰণতে "যাৰ চকু আত্মাৰ ওপৰত থাকে" বা "যিগৰাকীয়ে বিদায়ীক চোৱাচিতা কৰে" বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। তাই শ্মশান, কু-প্ৰভাৱৰ পৰা সুৰক্ষা, আৰু অলৌকিক শক্তি আহৰণৰ সৈতে জড়িত উগ্ৰ, গুপ্ত দেৱীৰ বৃত্তৰ অন্তৰ্গত। জৈন উৎসত তেওঁক অভিভাৱক দেৱতা ক্ষেত্ৰপালৰ অধীনস্থ পৰিচাৰক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

আইকনগ্ৰাফী

কেৱল প্ৰেতাক্ষীৰ বাবে বিশদ কেননিক আইকনগ্ৰাফী বহুলভাৱে লিপিবদ্ধ কৰা হোৱা নাই। চৌষষ্ঠিগৰাকী যোগিনীৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে তেওঁক সাধাৰণতে মুকলি আকাশৰ বৃত্তাকাৰ মন্দিৰত (যেনে, চৌসথ যোগিনী মন্দিৰ, হীৰাপুৰ বা ভেদাঘাট) এক সুকীয়া ভংগীমা, পৰ্বত (বাহন), আৰু প্ৰতীকৰ গোটৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হয়। প্ৰেতৰ সৈতে তেওঁৰ নামৰ সম্পৰ্কক লক্ষ্য কৰিলে পণ্ডিতসকলে মত প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁৰ চিত্ৰকল্পত শ্মশানৰ সৈতে জড়িত অন্যান্য যোগিনীসকলৰ দৰে, মূৰৰ খোলা (কপালা), মূৰৰ কাটি পেলোৱা বৈশিষ্ট্য, বা তীব্ৰ প্ৰকাশভংগী আদি থাকিব পাৰে।

সংশ্লিষ্ট মন্দিৰ

প্ৰেতাক্ষীৰ কোনো জনাজাত স্বতন্ত্ৰ প্ৰধান মন্দিৰ নাই। মধ্য আৰু পূব ভাৰতৰ (উল্লেখযোগ্যভাৱে ওড়িশাৰ হীৰাপুৰ, মধ্যপ্ৰদেশৰ ভেদাঘাট, আৰু খাজুৰাহো আৰু ৰাণীপুৰ-ঝাৰিয়ালৰ ধ্বংসপ্ৰাপ্ত মন্দিৰসমূহত) চৌষষ্ঠিটা ভাস্কৰ্য্যযুক্ত যোগীনীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে তেওঁক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে।

লোক আৰু আঞ্চলিক পৰম্পৰা

যোগিনী পৰম্পৰাক নিজেই শক্তিশালী স্থানীয় আৰু জনজাতীয় নাৰী আত্মাৰ সংস্কৃতকৃত সংমিশ্ৰণ হিচাপে বহুলভাৱে বুজা যায়। প্ৰেতাক্ষীৰ নামটোৱে ভূত আৰু কু-আত্মাৰ বিৰুদ্ধে ৰক্ষক হিচাপে এক মৌলিক লোক ভূমিকাক দৃঢ়ভাৱে প্ৰকাশ কৰে, যিটো কাৰ্য্য সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ বহু গাঁৱৰ ৰক্ষক দেৱী (গ্ৰামদেৱতা)ৰ বাবে এতিয়াও আৰোপ কৰা হয়।

শৈক্ষিক দৃষ্টিভংগী

পণ্ডিতসকলে প্ৰেতাক্ষীকে ধৰি চৌষষ্ঠিগৰাকী যোগিনীক মধ্যযুগীয় তান্ত্ৰিক আঞ্চলিক শমনিক আৰু লোকদেৱীসকলক ব্ৰাহ্মণ্য-শাক্ত প্যান্থেয়নত আত্মসাৎ কৰাৰ প্ৰমাণ হিচাপে লয়। প্ৰেতাৰ সৈতে তেওঁৰ নিৰ্দিষ্ট সম্পৰ্কই অলৌকিক শক্তি (সিদ্ধি) লাভৰ বাবে শ্মশান-মাটিৰ অনুশীলন আৰু আত্মাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰতি তান্ত্ৰিক আগ্ৰহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:জৈন ধৰ্ম
শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
আহমাদুল কবীৰ

আহমাদুল কবীৰ আছিল এজন বাংলাদেশী ৰাজনীতিবিদ আৰু সাংবাদিক। তেওঁক মনু মিঞা বুলিও জনা যায়৷ তেওঁ গণতন্ত্ৰী পাৰ্টিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক আৰু স্বতন্ত্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়, বাংলাদেশৰ গভৰ্নিং এণ্ড ট্ৰাষ্টী ব'ৰ্ডৰ অংশ আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

আহমাদুল কবীৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৩ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পূব বংগৰ নৰসিংদী জিলাৰ পলাশ উপজিলাৰ ঘোৰাশালত। তেওঁ আছিল বঙালী মুছলমান জমিদাৰ পৰিয়ালৰ৷ তেওঁৰ পিতৃ আছিল আবু ইউছুফ লুতফুল কবীৰ ফেনু মিঞা আৰু মাতৃ আছিল চুফিয়া খাতুন। কবীৰে ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে আৰু তাতেই অৰ্থনীতিৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৪৩ চনলৈ ছালিমুল্লাহ মুছলিম হল ছাত্ৰ সন্থাৰ ক্ৰীড়া সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু ১৯৪৫ চনত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেন্দ্ৰীয় ছাত্ৰ সন্থাৰ উপ-সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

কৰ্মজীৱন

শিক্ষা সমাপ্ত কৰি কবীৰে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকত কাম কৰিছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ পিছত তেওঁ পূব পাকিস্তানৰ বৈদেশিক বিনিময় বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৫৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিবলৈ চৰকাৰী সেৱাৰ পৰা পদত্যাগ কৰে। তেওঁ ইষ্টাৰ্ণ মাৰ্কেন্টাইল বেংকৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক আছিল৷ ইয়াৰ উপৰি তেওঁ আই এফ আই চি বেংক, বেংগল বেভাৰেজ কোম্পানী, এচেন্সিয়েল ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ আৰু ভিটা কোলাৰ বটলিং প্লাণ্ট প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

১৯৭৯ চনত ঢাকা-২৫ সমষ্টিৰ পৰা কবীৰ স্বতন্ত্ৰভাৱে জাতীয় সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ পুনৰ একেটা সমষ্টিৰ পৰা (নতুন নাম : নাৰ্চিংডি-২) পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়৷ এইবাৰো তেওঁ নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। আহমাদুল কবীৰে কৃষক সমিতিৰ কোষাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯০ চনত তেওঁ গণতন্ত্ৰী দলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হয়। কবীৰ কমনৱেলথ প্ৰেছ ইউনিয়নৰ বাংলাদেশ ইউনিটৰ অধ্যক্ষও আছিল৷ অধ্যক্ষ হৈ থকাৰ কালত তেওঁ গ্লাছগো, হংকং, দ্য বাহামাৰ দৰে ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ভেছনা

ভেছনা আছিল স্লাভিক পৌৰাণিক কাহিনীত পৰৱৰ্তী কালৰ বিশেষকৈ দক্ষিণ স্লাভসকলৰ যৌৱন আৰু বসন্তকালৰ সৈতে জড়িত পৌৰাণিক নাৰী চৰিত্ৰ। তেওঁৰ পুৰুষ সংগী ভেছনিকৰ সৈতে তেওঁ বসন্ত কালত গ্ৰাম্য অঞ্চলত অনুষ্ঠিত হোৱা অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত আছিল। ছাৰ্বিয়া, উত্তৰ মেচিডোনিয়া আৰু স্লোভেনিয়াত নথিভুক্ত কৰা হৈছিল।

ইংৰাজী লেখক জি. ইউক্ৰেইনীয়, আৰু বেলাৰুছিয়ান প্ৰ'ট'-স্লাভিক *vesna ৰ পৰা।

উত্তৰাধিকাৰ

আজি ই স্লোভেন ভাষাত (য'ত ফেব্ৰুৱাৰী মাহটো মাজে মাজে vesnar বুলি জনা যায়), চেক আৰু শ্লোভাক ভাষাত 'বসন্ত'ৰ বাবে কাব্যিক শব্দ। ছাৰ্বো-ক্ৰ'ৱেচিয়ান ভিন্নতাত v(j)esnik শব্দটো (শেষত প্ৰ'ট'-স্লাভিক *věstь, "বাৰ্তা") শব্দটো আগন্তুক পৰিঘটনাৰ আগজাননী দিয়া কোনোবা বা কিবা এটাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সাধাৰণতে v(j)esnici proljeća ("বসন্তৰ হেৰাল্ড")[6] ক'লকেচনত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিয়ে আগতীয়াকৈ ফুলা ফুল যেনে... স্নোড্ৰপ, ক্ৰকাচ আৰু প্ৰাইমুলা।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

লোকসভা হৈছে ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদন বা নিম্নকক্ষ, ইয়াৰ সদস্যসকলক সাংসদ বোলে (MP)। প্ৰতিজন সাংসদে এটা নিৰ্দিষ্ট ভৌগোলিক সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। লোকসভাৰ সদস্যসকলক ভাৰতীয় ভোটাৰে পোনপটিয়াভাবে নিৰ্বাচিত কৰে। ভাৰতীয় সংবিধান অনুসৰি লোকসভাত সৰ্বাধিক ৫৫২ জন সদস্য থাকিব পাৰে। ইয়াৰে ৫৩০ জনক ভাৰতৰ ৰাজ্যবোৰৰ ভোটাৰে আৰু ২০ জনক কেন্দ্ৰীয় শাসিত প্ৰদেশৰ ভোটাৰে নিৰ্বাচিত কৰে, বাকী দুজনক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে মনোনীত কৰে, এওঁলোক দুজন এংলো-ইণ্ডিয়ান মুলৰ হয়। প্ৰতি জন লোকসভাৰ সদস্যই তেওৰ সমষ্টিক লোকসভাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। প্ৰত্যেক লোকসভাৰ কায্যৰ্কাল পাঁচ বছৰ। বৰ্তমান লোকসভাত ৫৪৫ জন সদস্য আছে।

অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

সমষ্টি নং
সমষ্টিৰ নাম
সংৰক্ষণ স্থিতি (অনুসূচিত জাতি/অনুসূচিত জনজাতি/নাই)
পূৰ্ৱৰ নাম
১
কোকোৰাঝাৰ
অনুসূচিত জনজাতি
কোকোৰাঝাৰ (অনুসূচিত জনজাতি)
২
ধুবুৰী
নাই
ধুবুৰী
৩
বৰপেটা
নাই
বৰপেটা
৪
দৰং–ওদালগুৰি
নাই
মঙ্গলদৈ
৫
গুৱাহাটী
নাই
গুৱাহাটী
৬
ডিফু
অনুসূচিত জনজাতি
স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা (অনুসূচিত জনজাতি)
৭
কৰিমগঞ্জ
অনুসূচিত জাতি
কৰিমগঞ্জ (অনুসূচিত জাতি)
৮
শিলচৰ
নাই
শিলচৰ
৯
নগাঁও
নাই
নগাঁও
১০
কাজিৰঙা
নাই
কলিয়াবৰ
১১
শোণিতপুৰ
নাই
তেজপুৰ
১২
লখিমপুৰ
নাই
লখিমপুৰ
১৩
ডিব্ৰুগড়
নাই
ডিব্ৰুগড়
১৪
যোৰহাট
নাই
যোৰহাট

শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি