ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বান্দৰৰ কলিজা

বান্দৰৰ হৃদয় হৈছে এটা স্বাহিলি সাধুকথা, যিটো এডৱাৰ্ড ষ্টিয়েৰে স্বাহিলি টেল্‌ছত সংগ্ৰহ কৰিছিল। এণ্ড্ৰু লেঙে ইয়াক তেওঁৰ দ্য লাইলাক ফেইৰী বুকত সন্নিৱিষ্ট কৰিছিল। ই আৰ্ণে-থম্পচন ৯১-ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

সাৰাংশ

এটা বান্দৰ আৰু এটা হাংগৰে বন্ধুত্ব স্থাপন কৰে। বান্দৰে সাগৰৰ ওপৰত ওলমি থকা এটা ডাঙৰ মকু ইউ গছৰ ফল নিজৰ বন্ধুক দি থাকিছিল। কিছুদিন পিছত হাংগৰে ক’লে যে যদি বান্দৰটো তাৰ লগত ঘৰলৈ যায়, তেন্তে তেওঁ তাক এটা উপহাৰ দিব; আৰু তাক কঢ়িয়াই নিয়াৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ালে। বান্দৰে সন্মতি জনালে। কিন্তু মাজপথত হাংগৰে জনালে যে তাৰ দেশৰ চুলতান অতি অসুস্থ, আৰু তেওঁক আৰোগ্য কৰিবলৈ বান্দৰৰ কলিজাৰ প্ৰয়োজন।

বান্দৰে ক’লে যে এইটো দুৰ্ভাগ্যজনক, কাৰণ যদি সি আগতেই জানিলেহেঁতেন, তেন্তে নিজৰ কলিজা লগত লৈ আহিলেহেঁতেন; কিন্তু এতিয়া সি তাক গছত এৰি আহিছে। হাংগৰে এই কথাত বিশ্বাস কৰি তাক পুনৰ গছৰ কাষলৈ লৈ গ’ল। বান্দৰে লগে লগে গছত উঠি গ’ল আৰু পুনৰ নামিবলৈ কোনো প্ৰলোভনত নপৰিল।

তাৰ পিছত বান্দৰে হাংগৰক এজন ধোবাৰ গাধৰ কাহিনী ক’লে, যাক দুবাৰকৈ এটা সিংহৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ বাবে প্ৰলোভিত কৰা হৈছিল, আৰু দ্বিতীয়বাৰ সি নিজৰ জীৱন হেৰুৱাইছিল — আৰু ক’লে যে সি ধোবাৰ গাধ নহয়।

সংস্কৰণসমূহ

ভাৰত

এই কাহিনীৰ এটা আগৰ সংস্কৰণ, য’ত হাংগৰৰ সলনি এটা কুম্ভীৰ আছে, পঞ্চতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ খণ্ডৰ ফ্ৰেম কাহিনী হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছে। এই সংস্কৰণত ঘঁৰিয়ালৰ পত্নীয়ে, যিয়ে বান্দৰে দিয়া ডিমৰু ফল উপভোগ কৰিছিল, বান্দৰৰ হৃদয় খাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে।

য’ত স্বাহিলি সংস্কৰণত কেৱল এটা অন্তৰ্গত কাহিনী আছে, তাত পঞ্চতন্ত্ৰৰ সংস্কৰণত বান্দৰ আৰু ঘঁৰিয়াল পৰস্পৰে বহুতো কাহিনী বৰ্ণিত থাকে; ইয়াৰ দ্বিতীয় কাহিনীটো ধোবাৰ গাধৰ কাহিনীৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ।

জাপান

লোকসাহিত্য গৱেষক চেকি কেইগোই কৈছিল যে এই কাহিনী জাপানত “অতি জনপ্ৰিয়”। তেওঁ ১১শ শতিকাৰ কোনজাকু মনোগাতাৰিশূ-ত ইয়াৰ এটা প্ৰাচীন জাপানী সংস্কৰণৰ উল্লেখ কৰিছে।

সমালোচনা

জে. আৰ. আৰ. টলকিনে তেওঁৰ অন ফেইৰী-ষ্টোৰিজত এই কাহিনীক এটা প্ৰকৃত সাধুকথা নহয় বুলি উদাহৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, কাৰণ যদিও বিচ্ছিন্ন কলিজাৰ প্ৰসঙ্গ সাধুকথাত এটা সাধাৰণ প্ৰেৰণা, ইয়াত সেইটো কেৱল এটা ছল হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:লোককথা
লেচোথোৰ নাৰী

২০১৭ চনত লেচোথোত ১১ লাখ মহিলাই বাস কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে ৫১.৪৮% জনসংখ্যাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ৩৩% মহিলাৰ বয়স ১৫ বছৰৰ তলৰ, ৬১.৪% মহিলা ১৫ৰ পৰা ৬৪ বছৰৰ ভিতৰত আৰু ৫.৩% মহিলাৰ বয়স ৬৪ বছৰৰ ঊৰ্দ্ধৰ। ২০০৮ চনৰ লেচোথো বেংক চেভিংছ এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট এক্ট গৃহীত হোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণ আইনী মৰ্যাদা লাভ কৰে। ঐতিহাসিকভাৱে মহিলাসকলে পৰিয়ালৰ মুৰব্বী হিচাপে ক্ষমতা ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে, পৰিয়ালৰ বিত্তীয় সিদ্ধান্তৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখিছে, কোটাৰ সৈতে চৰকাৰত লিংগৰ অধিক সম প্ৰতিনিধিত্ব নিশ্চিত কৰাৰ বাবে চৰকাৰে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে৷ লেচোথোৰ মহিলাসকল পুৰুষতকৈ উচ্চ শিক্ষিত।

মহিলাৰ শিক্ষাৰ কিছুমান বাকী থকা সমস্যাৰ ভিতৰত আছে উচ্চ ড্ৰপআউট হাৰ, স্কুলৰ ফলাফল কম, আৰু ব্যয়। ইউনেস্ক'ৰ মতে, "২০০৯ চনত প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ ২৫% আৰু মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ ৬৪% ছোৱালী স্কুলৰ বাহিৰত আছিল।" ইয়াৰ উপৰি ২০০০ চনত মহিলাসকলে গণিত আৰু অন্যান্য বিজ্ঞানত পুৰুষতকৈ বেছি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল যদিও ২০১০ চনৰ ভিতৰত STEM প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱধান পুৰুষৰ অনুকূল হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ইয়াৰ উপৰিও ২০১৪ চনৰ জেণ্ডাৰ লিংকছ ভিলেন্স এগেইনষ্ট উইমেনৰ এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ৮৬% মহিলাই জীৱনত কোনো ধৰণৰ হিংসাৰ সন্মুখীন হোৱা বুলি কয় আৰু ৪০% পুৰুষে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে কোনো ধৰণৰ হিংসা সংঘটিত কৰা বুলি কয়।. লেচোথোৱে মহিলাৰ ওপৰত হিংসাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ হ্ৰাস কৰাৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে, মহিলাসকলক যৌন হিংসা আৰু ঘৰুৱা নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সৃষ্টি কৰা কেইবাটাও আইন গৃহীত কৰিছে। কিন্তু লেচোথ'ৰ এগৰাকী লিংগ আৰু যুৱ মন্ত্ৰী থেচেলে জন মেচেৰিবানেৰ মতে, "বিপৰ্যয়ৰ সৈতে জড়িত মৌনতা আৰু কলংকিতকৰণৰ সংস্কৃতি"ৰ বাবে এই সমস্যাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াটো কঠিন।

এইডছ সংকট আৰু এইচ আই ভি লিংগ ব্যৱধানৰ অন্যতম কাৰণ হিচাপে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে যৌন হিংসাৰ বিষয়টো চিনাক্ত কৰা হৈছে। ২৮% পুৰুষ আৰু ২৭% মহিলাই বিশ্বাস কৰে যে মহিলাৰ যৌন সম্পৰ্ক অস্বীকাৰ কৰাৰ অধিকাৰ নাই।ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষা নাপায়,আৰু গৰ্ভনিৰোধক পদ্ধতিৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ নাথাকে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
নমিতা ভট্টাচাৰ্য

নমিতা ভট্টাচাৰ্য হৈছে অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী৷ সত্তৰ-আশীৰ দশকত অসমীয়া সংগীত জগতখনৰ প্ৰত্যক্ষ সান্নিধ্যলৈ অহা গায়িকাগৰাকীৰ ১৯৭৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ তৰামাইত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে অভিষেক ঘটে৷ ইয়াৰ পূৰ্বে তেখেতে আকাশবাণীত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল৷ আলি ঢাকি পৰ শালিকী, লাজ লাজ লাজ, সুধিছা তোমালৈ কিমান মৰম, আলফুলীয়া কপৌফুল আদি তেখেতৰ কেইটামান সৰ্বজনসমাদৃত গীত৷ অসমৰ লগতে ভাৰতৰ কেইবাখনো ঠাইৰ লগতে ইউৰোপতো গীত পৰিৱেশনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ লাভ কৰা নমিতা ভট্টাচাৰ্যই ২০২১ বৰ্ষৰ অসম চৰকাৰে প্ৰদান কৰা 'শিল্পী বঁটা' লাভ কৰে৷ আধুনিক গীতৰ লগতে তেখেতে পৰম্পৰাগত গীত-মাত, ভজন আৰু গজলো পৰিৱেশন কৰে ৷

উদ্ধৃতিসমূহ

কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত অনুভৱ কৰিছোঁ যে ক্ষন্তেকীয়া জনপ্ৰিয়তাক যেন নতুন প্ৰজন্মই অধিক গুৰুত্ব দিছে। তেওঁলোকৰ গীতবোৰ সৃষ্টি হয়, দুদিনমান খুউব জনপ্ৰিয় হৈ লাহে লাহে স্তিমিত হৈ পৰে। কিন্তু আগৰ গীতবোৰ তেনে নাছিল। আমি আগৰ গীতবোৰ এতিয়াও খুউব আনন্দৰে আওৰাওঁ। তেতিয়া এটি এটি গীত সৃষ্টি হয় মানে তাত সকলোৰে অপৰিসীম কষ্ট আৰু প্ৰচেষ্টা যোগ হৈ আছিল। আমি গীতবোৰ কেৱল ভাললগাৰ বাবেই নহয় ভিতৰৰ পৰা অনুভৱ কৰি গাইছিলোঁ। কিন্তু বৰ্তমান যুগত গায়ক-গায়িকাসকলৰ ভিতৰৰ উপলব্ধিতকৈ বাহিৰৰ জাকজমকতাক বেছি গুৰুত্ব দিয়া যেন অনুভৱ হয়।
আজিৰ চামৰ বহুতেই কষ্ট কৰি পোৱা নাই। সেয়ে আগবাঢ়িব পৰা নাই। গতিকে মোৰ সাংগীতিক যাত্ৰাত মায়েই প্ৰথমে আঙুলিত ধৰি খোজ পেলাবলৈ সহায় কৰি দিছিল। সংগীতৰ গুৰু বুলিবলৈ মই সেয়ে মা আৰু ককা নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ নামেই ল’ব লাগিব।
সংস্কৃতিক উপলুঙা কৰি জাতি আগুৱাই যাব নোৱাৰে।
শব্দৰ শুদ্ধ উচ্চাৰণ আৰু স্পষ্ট প্ৰকাশভংগীটো ভূপেনদাই দি গৈছে। এইটো সকলোৱে শিকিবলগীয়া কথা।
কথাবোৰ ইমান সহজ হৈ যোৱা বাবে কিছুমান সমস্যাই মূৰ দাঙি উঠিছে। আমি সুবিধাবোৰ পোৱা নাছিলোঁ যদিও সংগীতক খুব ভক্তিভাৱেৰে লৈছিলোঁ। বৰ্তমান সুবিধাবোৰ পোৱাৰ ফলত প্ৰজন্মৰ অনীহাও বৃদ্ধি পাইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সুশীলা কেৰকেট্টা

সুশীলা কেৰকেট্টা (,(২৭ এপ্ৰিল ১৯৩৯ – ১৯ অক্টোবৰ ২০০৯) ১৯৮৫ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈ বিহাৰ বিধান সভাৰ সদস্য আছিল৷ তেওঁ খুঁটিৰ পৰা লোকসভাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

বিহাৰ চৰকাৰৰ কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ পদত তেওঁ অধিষ্ঠিত আছিল। ১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে জলসিঞ্চনৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী (স্বাধীন দায়িত্ব)ৰ দায়িত্বত আছিল। ১৯৮৯ চনত কেবিনেট ৰেংকলৈ পদোন্নতি লাভ কৰি তেওঁ খনি, ভূতত্ত্ব আৰু খাদ্য আৰু অসামৰিক যোগান বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল।

তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আছিল। খুঁটিৰ বিৰছা মহাবিদ্যালয়তো প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত হৈ পিছলৈ শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৩৯ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত বিহাৰৰ ৰাঞ্চিত প্ৰভুদয়াল মাৰ্কি আৰু মাইনী মাৰ্কিৰ ঘৰত সুশীলা কেৰকেট্টাৰ জন্ম হৈছিল। ৰাঁচীৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজৰ পৰা তেওঁ শিক্ষাত স্নাতক আৰু দৰ্শনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

পিছলৈ ১৯৭০ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত শ্ৰী নট্ৰট কেৰকেটাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়৷ তেওঁলোকৰ ৰোশন, প্ৰৱীণ, নবীন, সন্ধ্যা আৰু আশা নামৰ তিনিজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে।

ব্যক্তিগত জীৱন

কেৰকেট্টা এগৰাকী সমাজকৰ্মী আৰু শিক্ষক আছিল৷ তেওঁ নিয়মিতভাৱে স্থানীয় গাঁওসমূহ ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু স্থানীয় হাতৰ তাঁতশালৰ দৰে উদ্যোগসমূহক প্ৰচাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ ক্ৰীড়াৰ আগ্ৰহৰ ভিতৰত আছিল ধনুৰ্বিদ্যা, ফুটবল আৰু হকী। তেওঁ ঝাৰখণ্ড মহিলা হকী সন্থা, মহিলা হকী সন্থা, সৰুনাগপুৰ আৰু বিহাৰ মহিলা হকী সন্থাৰ নেতৃত্ব দিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৭০ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত নট্ৰট কেৰকেট্টাৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু পিছলৈ তেওঁৰ তিনিজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়।

২০০৯ চনৰ ১৯ ​​ডিচেম্বৰত ৰাঁচীত হৃদযন্ত্ৰ বিকল হোৱাৰ ফলত কেৰকেট্টাৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ বয়স আছিল ৭০ বছৰ৷[2]

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
লু হোল্টজ

লুই লিঅ' হোল্টজ (; জন্ম: ৬ জানুৱাৰী, ১৯৩৭) এজন আমেৰিকান ফুটবল খেলুৱৈ হোৱাৰ পিছত এনচিএএ আৰু এনএফএলৰএজন টেলিভিছন মন্তব্যকাৰী আৰু প্ৰশিক্ষক। তেওঁ এজন লেখক আৰু প্ৰেৰণাদায়ক বক্তাও আছিল যিয়ে ফৰ্চুন ৫০০ কোম্পানীসমূহৰ বাবে দলীয় কামৰ গুৰুত্ব আৰু লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণৰ দৰে বিষয়ৰ ওপৰত বক্তৃতা দিছিল।

উদ্ধৃতি

ক্ষমতা হ'ল আপুনি যিটো কৰিবলৈ সক্ষম। প্ৰেৰণাই নিৰ্ধাৰণ কৰে আপুনি কি কৰে। মনোভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰে আপুনি কিমান ভালদৰে কৰে।

আপোনাৰ সমস্যাবোৰ কেতিয়াও কাকো নক'ব : ২০% লোকে গুৰুত্ব নিদিয়ে আৰু বাকী ৮০% লোকে আপোনাৰ সমস্যাবোৰ পাই আনন্দিত।

বোজাটোৱে আপোনাক ভাঙি পেলোৱা নাই, আপুনি কঢ়িয়াই নিয়াৰ ধৰণটোৱেই ভাঙি পেলায়।

উৎস

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
গৌৰা দেৱী

গৌৰা দেৱী (১৯২৫ – ১৯৯১) ভাৰতৰ এগৰাকী তৃণমূল পৰ্যায়ৰ কৰ্মী আৰু এগৰাকী গ্ৰাম্য মহিলা সম্প্ৰদায়ৰ নেত্ৰী আছিল, যিয়ে চিপকো আন্দোলনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

জীৱন

গৌৰা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৫ চনত উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ লতা নামৰ এখন গাঁৱত। তেওঁ আলকানন্দা নদীৰ কাষৰ ৰায়নী নামৰ গাঁও এখনলৈ গুচি গৈছিল। ২২ বছৰ বয়সত তেওঁ সন্তানৰ সৈতে বিধৱা হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ নতুন গাঁওখন তিব্বতৰ সীমান্তৰ ওচৰতে আছিল।

চিপকো আন্দোলনৰ সৈতে

মূল প্ৰবন্ধ চিপকো আন্দোলন পঢ়ক
১৯৭৪ চনত গৌৰা দেৱীয়ে চিপকো আন্দোলনত আগভাগ লৈছিল। ১৯৭৪ চনৰ ২৫ মাৰ্চত এগৰাকী কণমানি ছোৱালীয়ে তেওঁক জনাইছিল যে, স্থানীয় কাঠকটীয়াসকলে তেওঁলোকৰ গাঁৱৰ ওচৰত গছ কাটি আছে। ৰেনি গাঁৱৰ মানুহবোৰক সেনাই ব্যৱহাৰ কৰা মাটিৰ ক্ষতিপূৰণ চৰকাৰে দিব বুলি খবৰ পাই গাঁৱৰ পৰা ঠগ খাইছিল। এই ঘটনাৰ পিছত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে গছ কটাৰ বিষয়টোৰ তদন্তৰ বাবে বিশেষজ্ঞৰ এখন কমিটী গঠন কৰে, আৰু কাঠ কোম্পানীটোৱে ৰেনীৰ পৰা নিজৰ লোকসকলক আঁতৰাই পেলায়। কমিটীয়ে উল্লেখ কৰে যে ৰেনী বনাঞ্চলখন পৰিৱেশ সংবেদনশীল অঞ্চল আৰু তাত কোনো ধৰণৰ গছ কাটিব নালাগে। ইয়াৰ পিছত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে ১১৫০ কিলোমিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰতকৈ অধিক এলেকাত সকলো গছ কটাৰ ওপৰত ১০ বছৰৰ বাবে নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ লোক
বীৰেশ্বৰ বৰুৱা

বীৰেশ্বৰ বৰুৱা (; ১৯৩৩ - ২০১০)অসমৰ এগৰাকী কবি আৰু সমালোচক। ৰামধেনু যুগত আত্মপ্ৰকাশ কৰি পৰৱৰ্তী কালত গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক ৰূপে তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল। তেওঁ একাধাৰে গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নিবন্ধকাৰ, শিশু-সাহিত্যিক আৰু অনুবাদক।১৯৮৯ চনত বীৰেশ্বৰ বৰুৱাই ‘ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ বঁটা’ আৰু ২০০৩ চনত ‘সাহিত্য অকাডেমি বঁটা’ লাভ কৰিছিল।

১৯৬৬ চনত সুভদ্ৰা ৰায়চৌধুৰীৰ সৈতে বীৰেশ্বৰ বৰুৱা বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৫৬ চনত বৰুৱাই এ চি এছ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ অসম চৰকাৰৰ ই এচ চি পদত যোগদান কৰে। সুদীৰ্ঘ চাকৰি জীৱনত তেওঁ উপায়ুক্ত, অসম বিত্তীয় নিগমৰ পৰিচালন সঞ্চালক, শিক্ষা সচিব আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি সংস্কৃতি আৰু ক্ৰীড়া বিভাগৰ সচিব ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৭৮ চনত তেওঁ আই এ এছলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল।

বঁটা

১৯৮৯ চনত ‘নিৰ্বাচিত কবিতা’ৰ বাবে বীৰেশ্বৰ বৰুৱা ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ বঁটা আৰু অসম সাহিত্য সভা বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ২০০৩ চনত ‘অনেক মানুহ অনেক ঠাই আৰু নিৰ্জনতা’ শীৰ্ষক কাব্য সংকলনৰ বাবে তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্যিক অনুষ্ঠান সাহিত্য অকাডেমিয়ে আগবঢ়োৱা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

সাহিত্যিক অৱদান

স্কুলৰ আলোচনীত কবিতা লিখি বীৰেশ্বৰ বৰুৱাই তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। পাছত ৰামধেনুত তেওঁৰ প্ৰথমটো কবিতা প্ৰকাশ পায়। প্ৰথমখন কাব্য-সংকলন ‘নিৰ্জন নাবিক’ প্ৰকাশ পায় ১৯৬১ চনত। ১৯৫৯ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গল্প সংকলন ‘প্ৰথম ৰাগিণী’ প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯৬২ চনত ‘অনেক পুতলাৰ নাচ’ আৰু ‘মন জেতুকাৰ পাত’ নামৰ উপন্যাস দুখন একেসময়তে প্ৰকাশ কৰি তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঔপন্যাসিক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

ভূপালত অনুষ্ঠিত দ্বি-বাৰ্ষিক কবি সন্মিলনত বীৰেশ্বৰ বৰুৱাই অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশ হোৱা ‘একান্ত নিৰ্জন’ বৰুৱাৰ আত্মজীৱনী।

কবিতা
নিৰ্জন নাৱিক (১৯৬১)
অচিন আৰাও (১৯৭০)
ডাউকী (১৯৭৯)
চৰাই , শামুক আৰু নক্ষত্ৰ (১৯৮৫)
নিৰ্বাচিত কবিতা (১৯৮৭)
অন্য এক জোনাক (১৯৯০)
অনেক মানুহ অনেক ঠাই আৰু নিৰ্জনতা (২০০১)

গল্প সংকলন
প্ৰথম ৰাগিনী (১৯৫৯)
নীলিমাৰ মন (১৯৬০)
বন হৰিণী (১৯৬৩)
প্ৰাচীৰ (১৯৭৩)
প্ৰতিচ্ছবি (১৯৮৫)
মহাজীৱনৰ পাণ্ডুলিপি (১৯৮৭)
বীৰেশ্বৰ বৰুৱাৰ নিৰ্বাচিত গল্প (১৯৯৩)

উপন্যাস
অনেক পুতলাৰ নাচ (১৯৬২)
মন জেতুকাৰ পাত (১৯৬২)
অবন্ধনা (১৯৬৩)
সন্ধিক্ষণ (১৯৮৮)

প্ৰৱন্ধ
ৰামধেনু যুগ আৰু পৰবৰ্তী কাল (১৯৮৬)
সুন্দৰীত শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ মাধৱ মৰল অতিৰাম বৰুৱা আৰু অন্যান্য (১৯৮৮)
সুন্দৰী আৰু আই গোসাঁনী (১৯৮৯)
সাহিত্যিক অন্তৰ্জগত (১৯৯০)
জীৱন, মৃত্যু আৰু কবিতা (১৯৯০)
সাহিত্য সাধনাৰ আভাস (১৯৯৩)
সাহিত্য আৰু সাধনা (২০০৫)

আত্মজীৱনী
একান্ত নিৰ্জন

অনূদিত
অন্যপূৰ্বা (স্তেফান জ্বোৱাইগৰ বিখ্যাত উপন্যাস, ১৯৬২)
নক্ষত্ৰৰ দিন (ফৰাচী কবিতা, ১৯৮৮)
ৰঙা ৰঙা গোলাপ (ইংৰাজী কবিতা, ১৯৮৯)
অমৃতৰ সন্ধানত (জাৰ্মান কবিতা, ১৯৮৯)
সাত সাগৰ তেৰ নদী (আমেৰিকান কবিতা, ১৯৮৯)
বিশ্ব কবিতা সংগ্ৰহ (১৯৯৪)

শিশু উপযোগী
কণী আৰু ঘোঁৰা (১৯৮৭)

সম্পাদিত
সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাৰ কবিতা সংগ্ৰহ (১৯৯৪)

অভিযোজন

বৰুৱাৰ ‘বনৰীয়া ফুল’ নামৰ জনপ্ৰিয় গল্পটিক অতুল বৰদলৈয়ে চলচ্চিত্ৰ ৰূপ প্ৰদান কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
ভাৱনা চিখালিয়া

ভাৱনা চিখালিয়া (; ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫৫ – ২৮ জুন ২০১৩) ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে ভাৰত চৰকাৰৰ সংসদীয় পৰিক্ৰমা, পৰ্যটন আৰু সংস্কৃতিৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আছিল৷ তেওঁ গুজৰাটৰ জুনাগড় সমষ্টিৰ পৰা (১৯৯১ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ) একেৰাহে চাৰিটা কাৰ্যকাল লোকসভাত জয়ী হোৱা গুজৰাটৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা। ১৯৯৩ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈকে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সংসদীয় শাখাৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদিকা, ১৯৯৮ চনত দলৰ হুইপ আৰু পাৰ্টিৰ উপ-সভানেত্ৰী আছিল। ১৯৯৯–২০০২ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ৰেলৱে কনভেনচন কমিটীৰ অধ্যক্ষ আছিল।

ৰাজনৈতিক জীৱন

উকীল (B.Com., L.L.B.) হিচাপে পেছা আৰম্ভ কৰি ভাৱনা চিখালিয়াই সমাজকৰ্মী হিচাপে কাম কৰি আহিছে। ১৯৯১ চনত জুনাগড় সমষ্টি, গুজৰাটৰ পৰা তেওঁ দশম লোকসভাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সংসদ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৯৩ চনত তেওঁ বিজেপিৰ সংসদীয় শাখাৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদিকা হয়। ১৯৯৬ চনত একাদশ লোকসভাৰ সংসদ সদস্য হিচাপে পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৯৬–৯৭ চনত ৰে'লৱে মন্ত্ৰালয়ৰ চৰকাৰী নিশ্চয়তা, যোগাযোগ আৰু পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সক্ৰিয় সদস্য হয়। ১৯৯৮ চনত তৃতীয়বাৰৰ বাবে তেওঁ দ্বাদশ লোকসভাৰ সংসদ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৯৮–২০০০ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয়বিজেপি মহিলা মৰ্চাৰ উপ-সভানেত্ৰী আৰু ১৯৯৯–২০০২ চনত ৰেলৱে অধিৱেশন সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল।

১৯৯৯ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বেহাৰী বাজপেয়ীৰ নেতৃত্বত বিজেপি মিত্ৰজোঁট চৰকাৰে লোকসভাত (ভাৰতৰ নিম্ন সদন) আস্থা ভোট লাভ কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হয়৷ চৰকাৰৰ মিত্ৰজোঁটৰ অন্যতম অংশীদাৰ – অল ইণ্ডিয়া আন্না দ্ৰাবিদা মুনেত্ৰ কাঝাগম (এডিএমকে)ৰ প্ৰত্যাহাৰৰ বাবে তেওঁলোকে ঈপ্সিত ভোট লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ নহ'ল। বিৰোধী আৰু সৰ্ববৃহৎ বিৰোধী দল (ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ)ৰ নেত্ৰী হিচাপে ছোনিয়া গান্ধীয়ে লোকসভাত কৰ্মক্ষম সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰিব পৰাকৈ বৃহৎ দলৰ মিত্ৰজোঁট গঠন কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল। এইদৰে অনাস্থা প্ৰস্তাৱৰ কিছু সময়ৰ পিছতে ৰাষ্ট্ৰপতি কে আৰ নাৰায়ণনে সংসদ ভংগ কৰি নতুন নিৰ্বাচন আহ্বান কৰে। সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে ১৯৯৯ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হোৱালৈকে অটল বেহাৰী বাজপেয়ী কেয়াৰটেকাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ আছিল।

১৯৯৯ চনৰ উপ-নিৰ্বাচনত চিখলিয়াই একেৰাহে চতুৰ্থবাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈ চাৰিবাৰকৈ সংসদ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা গুজৰাটৰ পৰা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০০০ চনত সৰ্বভাৰতীয় বিজেপিৰ উপ-সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা সময়তে তেখেতে ২০০০ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় সমবায় গৃহ নিৰ্মাণ ফেডাৰেচনৰ উপ-সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পাঁচ বছৰ ধৰি গুজৰাট ৰাজ্যিক গৃহ নিৰ্মাণ বিত্ত নিগমৰ তেওঁ অধ্যক্ষ আছিল। তেখেতক পৰ্যটন আৰু সংস্কৃতি মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, আৰু বিজেপি নেত্ৰী সুষমা স্বৰাজৰ সৈতে সংসদীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰীৰ পদতো অধিষ্ঠিত হয়। ২০০৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা ২০০৪ চনৰ মে’ মাহলৈকে তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত আছিল৷ পাছত এনডিএ চৰকাৰ নিৰ্বাচনত পৰাস্ত হৈছিল।

২০১৩ চনত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ চিখালিয়াৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Entry on Mrs.Bhavna Chikhalia at the official Indian Parliament website
Mrs. Bhavna Chikhalia as a Chairperson of Railway Convention Committee
Embassy of India and INDIA-CROATIA RELATIONS
Mrs. Bhavna Chikhalia in Festival of India & Bhutan
News Link on Mrs. Bhavna Chikhalia
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
জপ

জপ হৈছে ধ্যানৰত অৱস্থাত কৰা মন্ত্ৰ বা ঐশ্বৰিক নামৰ পুনৰাবৃত্তি। হিন্দু ধৰ্মৰ উপৰিও জৈন ধৰ্ম, শিখ ধৰ্ম, আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত জপক এক প্ৰথা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

ধ্যানৰ ভঙ্গীত বহি থাকোঁতে, আন কাম-কাজ কৰোঁতে, বা বহুলোকৰ সমাৱেশত আনুষ্ঠানিক উপাসনাৰ অংশ হিচাপে জপ সম্পন্ন কৰিব পাৰি। জপ কৰোঁতাই মনৰ ভিতৰত অত্যন্ত নীৰৱে বা উচ্চস্বৰত মন্ত্ৰ আদি পাঠ বা আবৃত্তি কৰিব পাৰে।

ব্যুৎপত্তি

সংস্কৃত শব্দ 'জপ'ৰ অৰ্থ হৈছে "নিম্ন স্বৰত উচ্চাৰণ কৰা, অভ্যন্তৰীণভাৱে পুনৰাবৃত্তি কৰা, বিড়বিড়াই থকা।" ইয়াত 'জ্অ' অংশই জন্ম, মৃত্যু, আৰু পুনৰ্জন্মক ধ্বংস কৰা আৰু 'প্অ অংশই' পাপ ধ্বংস কৰাৰ অৰ্থ বহন কৰে।

মনিয়াৰ-উইলিয়ামছৰ মতে এই শব্দটো বৈদিক সাহিত্য যেনে ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণ (ঋকবেদ) আৰু শতপথ ব্ৰাহ্মণ (যজুৰ্বেদ)ত উল্লেখ পোৱা যায়। এই শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে শাস্ত্ৰ, বা মন্ত্ৰ, বা দেৱতাৰ নাম আদি মুখৰ ভিতৰত বিড়বিড়াই থকা, ফুচফুচাই থকা। এইসমূহ প্ৰায়ে কোনো পদ বা মন্ত্ৰৰ পুনৰাবৃত্তি মূলক শ্লোক জাতীয় অংশ, কেতিয়াবা জপমালাৰ সহায়টো মণি গণনা কৰি জপ কৰা হয়। জপৰ ধাৰণাটো প্ৰাৰম্ভিক বৌদ্ধ গ্ৰন্থতো পোৱা যায়, আৰু তিব্বতীয় বৌদ্ধ ধৰ্ম সাহিত্যত প্ৰায়ে ইয়াৰ উল্লেখ দেখা যায়।
ঋষি পতঞ্জলি (৪০০খ্ৰীষ্টাব্দ) অনুসৰি, জপকৰা মানে শব্দ বা পৰ্যায়ৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা নুবুজাই, বৰঞ্চ মন্ত্ৰৰ অৰ্থৰ ওপৰত চিন্তা-চৰ্চা কৰাকহে বুজাই,

লক্ষ্য

জপ কৰাৰ লক্ষ্য, বা উদ্দেশ্য অন্তৰ্ভুক্ত মন্ত্ৰ আৰু অনুশীলনকাৰীৰ ধৰ্মীয় দৰ্শনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিভিন্ন ধৰণে পৰিৱৰ্তন হ'ব পাৰে। বৌদ্ধ আৰু হিন্দু দুয়োটা পৰম্পৰাতে দীক্ষা লোৱাৰ পিছত গুৰুৰ দ্বাৰা প্ৰত্যাশীসকলক মন্ত্ৰ প্ৰদান কৰা হয়। এই লক্ষ্যসমূহ হ'ব পাৰে মোক্ষ, নিৰ্বাণ, ভক্তি, বা প্ৰাৰ্থনাৰ দৰে এক ঐশ্বৰিক শক্তিৰ সৈতে সৰল ব্যক্তিগত মিলন। বিভিন্ন গুৰু আৰু অন্যান্য আধ্যাত্মিক শিক্ষক, আৰু অন্যান্য ধৰ্মীয় নেতা, বিশেষকৈ হিন্দু আৰু বৌদ্ধ সকলৰ মতে এইসমূহে একে পৰিৱৰ্তিত চেতনাৰ অৱস্থাৰ বাবে বিভিন্ন নাম প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। অৱশ্যে, এই দাবীয়ে কোনো নিৰ্দিষ্ট মন্ত্ৰৰ দ্বাৰা আধ্যাত্মিক বিকাশ আৰু আত্ম-উপলব্ধিৰ বাবে জপ কৰা নুবুজায়।

ঐশ্বৰিক শক্তিৰ সৈতে আত্ম-উপলব্ধি বা ঘনিষ্ঠতা বৃদ্ধি কৰাৰ উদ্দেশ্যে কৰা মন্ত্ৰ এটা দীঘলীয়া কৈ জপ কৰাৰ পিছত এজন ব্যক্তি অজপ জপ অৱস্থাত উপনীত হ'ব পাৰে। 'পুনৰাবৃত্তিহীন পুনৰাবৃত্তি', য'ত মন্ত্ৰটোৱে মনত "নিজকে পুনৰাবৃত্তি" কৰে। আন মুখ্য ধৰ্ম্মপৰম্পৰাৰ অনুসৰণকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ পৰম্পৰাগত প্ৰাৰ্থনা কৰিও একে এক অৱস্থাত উপনীত হ'ব পাৰে।

অন্যান্য পৰম্পৰাত

কিছুমান কেথলিক প্ৰাৰ্থনাৰ য'ত জপ কৰাৰ দৰে প্ৰাৰ্থনাৰ শব্দ, বাক্য বা পংক্তিৰ পুনৰাবৃত্তি অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে (যেনেঃ ৰোজাৰী বা বিভিন্ন চেপলেট)। এই প্ৰাৰ্থনা জপৰ দৰে একে যদিও প্ৰথাবোৰ একে নহয় কিয়নো তেওঁলোকৰ লক্ষ্য-উদ্দেশ্যপৃথক। খ্ৰীষ্টান পৰম্পৰাত জপৰ দৰে বাৰে বাৰে আওৰাই থকা চমু প্ৰাৰ্থনাৰ মানসিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বিশেষকৈ ইষ্টাৰ্ণ অৰ্থডক্স গীৰ্জাত প্ৰচলিত যীচুৰ প্ৰাৰ্থনাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰাৰ প্ৰথা। চুফীসকলৰ মাজতো জপ কৰাৰ দৰে জিকিৰ গোৱা প্ৰথা প্ৰচলিত। দুটা মুখ্য শিখ শাস্ত্ৰ শাখাৰ নামৰ আগতো এই জপ শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ হয় যেনেঃ জপজি চাহিব আৰু জাপ চাহিব।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

সহায়ক গ্ৰন্থ

শ্ৰেণী:মন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু প্ৰাৰ্থনা আৰু ধ্যান
শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
ৱাজিদ খান (শিল্পী)

ৱাজিদ খান (জন্ম: ১০ মাৰ্চ ১৯৮১) ভাৰতীয় শিল্পী, প্ৰতিকৃতি চিত্ৰকৰ, ভাস্কৰ্য-শিল্পী, উদ্ভাৱক আৰু স্বত্বাধিকাৰী।
তেওঁ কেনভাছত গজালেৰে খোদিত কৰাত পাৰ্গত আছিল। ৱাজিদ খানে কৈছিল- "পৃথিৱীৰ মোক দিবলৈ বহুতো মূল্যহীন বস্তু আছিল কিন্তু ম‌ই তাক মূল্যবান কৰি তোলাৰ গুণ উপহাৰ পালোঁ।"

খানৰ নেইল আৰ্ট বা গজালেৰে নিৰ্মাণ চিত্ৰ‌য়ে গিনীজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত তেখেতে অঁকা এখন চিত্ৰ আছে। তেখেত এজন বিশ্বপ্ৰেমী, উদ্ভাৱক আৰু ভাস্কৰ্য-শিল্পী। তেখেতে পৰিকল্পনা কৰা অনেক বিজ্ঞান ভিত্তিক যন্ত্ৰ-পাতি তথা সামগ্ৰীৰ ভিতৰত এটা হৈছে বিশ্বৰ ক্ষুদ্ৰতম ইস্ত্ৰি। শিল্প ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰয়াত ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামে তেওঁক পুৰস্কৃত কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮১ চনৰ ১০ মাৰ্চত মধ্য প্ৰদেশৰ এখন সৰু গাঁও মান্দচুৰত ৱাজিদ খানৰ জন্ম হৈছিল।

কেৰিয়াৰ

উদ্ভাৱনসমূহ

আইৰণ নেইলেৰে অঁকা ছবি ( Art with Iron Nail)

nail|ৱাজিদ খানে অঁকা মহাত্মা গান্ধীৰ নেইল প্ৰতিকৃতি

অট'পাৰ্টছ্ ভাস্কৰ্য

nail|

মেডিকেলৰ সা-সৰঞ্জামেৰে প্ৰস্তুত কৰা চিত্ৰ

The Art of telling a Story through an Art

Stone Art

Shadow Art

Kinetic Art

Metal Art

Iron Nail Art

Spoon Art

সন্মান

ৱাজিদ খানৰ নেইল চিত্ৰ‌ই লিমিকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডত স্থান পাইছে।

তেওঁ পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই বিশ্বৰ প্ৰথমটো ক্ষুদ্ৰতম বৈদ্যুতিক ইস্ত্ৰিৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। ই গ্ৰীণিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত।

ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ দ্বাৰা তিনিবাৰকৈ সন্মানিত হৈছে।

সামাজিক কাৰক আৰু বিশ্বপ্ৰেম।

২০১৬ ৰ জুন মাহত বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱসৰ এদিন পূৰ্বে ইন্দোৰৰ পথৰ দাঁতিৰ শুকান গছবোৰ ৰং কৰি পৰিৱেশ ৰক্ষাৰ বাৰ্তা দিছিল।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক
দুমকা জিলা

দুমকা জিলা (চাওঁতালি: ডুমকৗ) ভাৰতৰ অংগৰাজ্য ঝাৰখণ্ডৰ ২৪খন জিলাৰ ভিতৰত এখন। দুমকা এই জিলাৰ প্ৰশাসনিক সদৰ ঠাই। দুমকা জিলাৰ মুঠ মাটিকালি ৩৭১৬.০২ বৰ্গকিলোমিটা। ২০০০ চনত গঠিত ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ দ্বিতীয় ৰাজধানী চহৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল।

অৰ্থনীতি

২০০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে দুমকা জিলাক দেশৰ ২৫০তম অতি পিচপৰা জিলাৰ তালিকাত ৰাখে (৬৪০ টা জিলাৰ ভিতৰত)। দুমকা জিলাই ভাৰত চৰকাৰৰ পিছপৰা অঞ্চল অনুদান ন্যাস প্ৰগ্ৰেম চমুকৈ বিআৰজিএফ পৰা অনুদান প্ৰহণ কৰে।

জনগাঁথনি

শ্ৰেণী:ঝাৰখণ্ড
তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ

তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ হৈছে ২০০০ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন ৰোমান্তিক তথা এক্সনধৰ্মী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। জুবিন গাৰ্গৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু এন. কে প্ৰডাকচনৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এই চলচ্চিত্ৰখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম সফল ছবি। জুবিন গাৰ্গ আৰু জেৰিফা ৱাহিদে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ লগতে জনপ্ৰিয় অভিনেতা যতীন বৰাই এই চলচ্চিত্ৰখনত ঋণাত্মক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
‌‌

অভিনয়ত

জুবিন গাৰ্গ
জেৰিফা ৱাহিদ
যতীন বৰা
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
নিপন গোস্বামী
মৃদুলা বৰুৱা
নিলয় গুপ্ত
জংকী বৰঠাকুৰ
পাৰ্থ গোস্বামী
হিৰণ্য ডেকা
পৱিত্ৰ মাৰ্ঘেৰিটা

সংগীত

চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল জুবিন গাৰ্গে। গীত লিখিছিল জুবিন গাৰ্গ আৰু দিগন্ত ভাৰতীয়ে। এটি 'থীম' সংগীতেৰে সৈতে এলবামটিত মুঠ ১০টি গীত আছে। আটাইকেইটি গীতেই এতিয়াও জনপ্ৰিয়।

টোকাসমূহ

ট্ৰেক ১০ হৈছে এটা বোনাচ ট্ৰেক আৰু ছবিখনত প্ৰদৰ্শিত হোৱা নাছিল কিন্তু হিয়া দিয়া নিয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰা লোৱা হৈছিল।
ট্ৰেক ১১ হৈছে এটা 'লুকাই থকা ট্ৰেক আৰু ইয়াক চিডি আৰু কেছেট ট্ৰেকলিষ্টত তালিকাভুক্ত কৰা হোৱা নাই।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জুবিন গাৰ্গ অভিনিত চলচ্চিত্ৰ
ডবা

ডবা হৈছে অসমৰ নামঘৰ আৰু সত্ৰ আদিত ব্যৱহৃত এক বৃহৎ আকাৰৰ পৰম্পৰাগত ঢোল বা নেগেৰা সদৃশ বাদ্য। ই মেমব্ৰেন'ফোন শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত, ইয়াৰ খোলাটো মাটি, কাঠ বা ধাতুৰে নিৰ্মিত আৰু ইয়াক জন্তুৰ ছালেৰে আবৃত কৰা হয়।

সাধাৰণতে দুডাল কাঠৰ লাঠি ব্যৱহাৰ কৰি বাদ্যযন্ত্ৰটো বজোৱা হয় যদিও কিছুমান প্ৰসংগত ইয়াক হাতেৰেও আঘাত কৰিব পাৰি। ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ তাৎপৰ্য্য ভিন্ন হোৱা দেখা যায়: বহুতো নামঘৰত দৈনিক দুবাৰকৈ — ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি — সাম্প্ৰদায়িক প্ৰাৰ্থনাৰ সময় চিহ্নিত কৰিবলৈ ডবা বজোৱা হয়। ইয়াৰ উপৰি গাওঁ আদিত অনুষ্ঠিতব্য সভা, বা অন্যান্য অনুষ্ঠানৰ জাননী দিয়া বা কোনো আকস্মিক বিপদৰ জাননী দিয়াৰ উদ্দেশ্যেৰেও ডবা কোবোৱা দেখা যায়।

পৰম্পৰাগত অসমীয়া বৈষ্ণৱী পৰিৱেশন যেনে অংকীয়া ভাওনাত ডবাক মেমব্ৰেন’ফোনৰ অন্যতম মূল বাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ গভীৰ, অনুনাদী সুৰ কিছুমান পুৰণি পৰম্পৰাত দুষ্ট আত্মাক ভয় খুৱাব পৰাকৈ শক্তিশালী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

আকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ডবা যথেষ্ট ডাঙৰ: ইয়াৰ উচ্চতা সাধাৰণতে প্ৰায় এক মিটাৰ, আৰু ইয়াৰ মুখৰ ব্যাস প্ৰায় ১.২ মিটাৰ। ব্যাৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত ইয়াক প্ৰায়ে ফ্ৰেম বা ষ্টেণ্ডত সামান্য হেলনীয়াকৈ ৰখা হয় যাতে ইয়াক বজাবলৈ সহজ হয়।

নিৰ্মাণ

আঞ্চলিক ভিন্নতা আৰু উপলভ্য সামগ্ৰীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ডবাৰ খোলাটো মাটি, কাঠ বা ধাতুৰপৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। ড্ৰামহেডটো টানি শুকুৱাই লোৱা জন্তুৰ চামৰাৰে আবৰী বন্ধা হয়, যিয়ে এই বাদ্যযন্ত্ৰৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ চহকী, গভীৰ শব্দ সৃষ্টি কৰে।

বজোৱাৰ কৌশল

সাধাৰণতে দুডাল কাঠৰ লাঠি ব্যৱহাৰ কৰি ডবা বজোৱা হয় যদিও কিছুমান বিশেষ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ প্ৰসংগত হাতেৰে পিটিও ডবা বজোৱা হয়। ইয়াৰ আকাৰ আৰু আকৃতিৰ বাবে ড্ৰামটো অলপ হেলনীয়া অৱস্থাত হেলনীয়া কৰি বজাবলৈ সুবিধা হয়। ইয়াৰ শব্দই ভক্তিমূলক সংগীতত এক মূল ছন্দীয় ভিত্তি প্ৰদান কৰে আৰু খোল বা নাগাৰাৰ দৰে অন্যান্য বাদ্যযন্ত্ৰৰ পৰিপূৰক হিচাপে কাম কৰে।

সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য

অসমীয়া বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ (বিশেষকৈ শংকৰী পৰম্পৰা) ধৰ্মীয় আৰু সাম্প্ৰদায়িক জীৱনত ডবাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। নামঘৰত ইয়াৰ শব্দই দৈনন্দিন আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰাৰ্থনাৰ সময় চিহ্নিত কৰাত সহায় কৰে। দৌল উৎসৱৰ দৰে উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক আন পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে খোল, তাল, আৰু নাগাৰাৰ সৈতে বজোৱা হয়।
নাগাৰানামৰ দৰে পৰিৱেশন কলাৰ প্ৰসংগত নাগাৰা আৰু ভোৰতালৰ লগতে ডবা অন্যতম মূল বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
মংগলা দেৱী সিং

মংগলা দেৱী সিং (নেপালী: मंगलादेवी सिंह; ইংৰাজী: Mangala Devi Singh; জন্ম: ১০ ডিচেম্বৰ ১৯২৫ – মৃত্যু: ২৬ আগষ্ট ১৯৯৬) নেপালৰ এগৰাকী অগ্ৰণী নাৰীবাদী আৰু বিশিষ্ট গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। সিঙে ১৯৪০ চনত ১৬ বছৰ বয়সতে ৰাজনীতিত জড়িত হৈছিল। তেওঁৰ স্বামী আছিল নেপালী কংগ্ৰেছৰ অন্যতম নেতা গণেশ মান সিং।

১৯৪৮ চনত মংগলা দেৱী সিঙে মহিলাৰ শিক্ষা, নিয়োগ আৰু ভোটাৰ অধিকাৰৰ দাবী জনাই প্ৰধানমন্ত্ৰী পদ্ম ছমছেৰ জং বাহাদূৰ ৰাণাৰ ওচৰলৈ এটা প্ৰতিনিধি দলৰ নেতৃত্ব দিছিল।

১৯৫২ চনত নেপাল মহিলা সংঘৰ মাজত এক আদৰ্শগত বিভাজন ঘটে। মংগলাই এটা গোটৰ নেতৃত্ব দিছিল যিয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে গণতান্ত্ৰিক সংস্কাৰৰ জৰিয়তেহে মহিলাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিব পৰা যাব। আনহাতে কামাক্ষা দেৱীৰ নেতৃত্বত আনটো গোটে বিশ্বাস কৰিছিল যে কেৱল আমূল পৰিৱৰ্তনেহে মহিলাক তেওঁলোকৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিব পাৰে। এই বিভাজন সেই বছৰৰে শেষৰফালে তীব্ৰতৰ হয় যেতিয়া ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ আগমনৰ বিৰোধিতা কৰাৰ সিদ্ধান্তই মংগলাৰ সমৰ্থন হ্ৰাস কৰে। প্ৰতিবাদৰ সময়ত আৰক্ষীয় ক’লা পতাকা প্ৰদৰ্শন কৰি উগ্ৰ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা বহু মহিলাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল, কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে মংগলাই অকলে নেহৰুক আদৰণি জনাইছিল। এই কাৰ্যৰ বাবে তেওঁক সভানেত্ৰী পদৰপৰা আঁতৰাই কামাক্ষা দেৱীক নিযুক্তি দিয়া হয়।

১৯৯৬ চনৰ আগষ্ট মাহত ৭০ বছৰ বয়সত বৃক্ক বিফলতাৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী