ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰেজিনা গুহ

ৰেজিনা গুহ (, মৃত্যু ১৯১৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অধিবক্তা আৰু শিক্ষয়িত্ৰী আছিল। ১৯১৬ চনত তেওঁ ভাৰতত মহিলাসকলক আইন চৰ্চা কৰিবলৈ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা আইনী বিধানসমূহৰ ব্যাখ্যাক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা এটা উল্লেখযোগ্য গোচৰত যুঁজিছিল।

জীৱন

ৰেজিনা গুহৰ জন্ম হৈছিল পেয়াৰে মোহন গুহ (এগৰাকী উকীল) আৰু বাগদাদী ইহুদী মহিলা চিমচা গুব্বাইৰ ঘৰত।পিছলৈ তেওঁৰ পিতৃয়েও ইহুদী ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু ৰেজিনা আৰু তেওঁৰ তিনিগৰাকী ভাই-ভনীয়ে ইহুদী বিশ্বাসত ডাঙৰ-দীঘল হয়। ৰেজিনা আৰু তেওঁৰ ভনীয়েক হান্নাই আইন অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁৰ ভগ্নী হান্না চেন এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ৰাজনীতিবিদ হিচাপে কাম কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯১৩ চনত ৰেজিনাই স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু শ্ৰেণীত প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। তাৰ পাছত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ আইনৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত আলিপুৰ জিলা ন্যায়াধীশৰ আদালতত আবেদনকাৰী (অধিবক্তা) হিচাপে নামভৰ্তিৰ বাবে আবেদন জনায় যদিও মহিলাসকলক নামভৰ্তিৰ অনুমতি নিদিয়াৰ ভিত্তিত তেওঁৰ আবেদন নাকচ কৰা হয়। ৰেজিনাই কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ত এই সিদ্ধান্তক প্ৰত্যাহ্বান জনাই যুক্তি দিছিল যে শাসকীয় আইন দ্য লিগেল প্ৰেকটিচনাৰ আইনত যোগ্য "ব্যক্তি"ক উকীল হিচাপে নামভৰ্তি কৰাৰ অনুমতি দিয়া হৈছে আৰু 'ব্যক্তি'ৰ সংজ্ঞাত মহিলাকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তেওঁক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল এজন অধিবক্তা তথা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আৰ্ডলি নৰ্টনে। কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পাঁচজন পুৰুষ ন্যায়াধীশৰ বিচাৰপীঠে ৰেজিনা গুহৰ গোচৰত ৰায় দি কৈছিল যে যদিও বলবৎ হৈ থকা লিগেল প্ৰেকটিচনাৰ এক্ট ১৮৭৯ত নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত 'ব্যক্তি' শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, এই শব্দত মহিলাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল।সেই অনুসৰি তেওঁলোকে তেওঁক উকীল হিচাপে নামভৰ্তি কৰাৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰিছিল।

পৰৱৰ্তী সময়ত গুহই কলকাতাৰ ইহুদী ছোৱালী বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী হয়, আৰু তেওঁ বিদ্যালয়খনৰ প্ৰথম ইহুদী অধ্যক্ষ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
চিদলী-চিৰাং বিধানসভা সমষ্টি

চিদলী-চিৰাং বিধানসভা সমষ্টি উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ১২৬টা বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ২০২৩ চনৰ ভাৰতীয় নিৰ্বাচন আয়োগৰ সমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ অধীনত এই সমষ্টিটো নতুনকৈ ১৯ নম্বৰ বিধানসভা সমষ্টি হিচাপে গঠন কৰা হয়।

ভৌগোলিক অৱস্থিতি

এই সমষ্টিটো অসমৰ বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ অন্তৰ্গত চিৰাং জিলাত অৱস্থিত। এই আসনখন অনুসূচিত জনজাতি প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত আৰু ই কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ অংশ।

বিধানসভাৰ সদস্যসকল

২০২৩ চনৰ নতুন সমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণৰ পিছত এই সমষ্টিটোত অনুষ্ঠিত হোৱা নিৰ্বাচনৰ বিধায়কসকলৰ তালিকা তলত দিয়া ধৰণৰ:

২০২৬: পানীৰাম ব্ৰহ্ম, বড়োলেণ্ড পিপলছ ফ্ৰণ্ট (ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ মিত্ৰতা)

নিৰ্বাচনৰ ফলাফল

২০২৬ বিধানসভা নিৰ্বাচন

২০২৬ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত বডোলেণ্ড পিপলছ ফ্ৰণ্টৰ প্ৰাৰ্থী পানীৰাম ব্ৰহ্মই তেওঁৰ নিকটতম প্ৰতিদ্বন্দ্বী ইউনাইটেড পিপলছ পাৰ্টি লিবাৰেলৰ ৰঞ্জিত বসুমতাৰীক ৩৮,৬০১টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি নিৰ্বাচিত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ভাৰতীয় নিৰ্বাচন আয়োগৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি
শ্ৰেণী:চিৰাং জিলা
ৱাইজ কেম্পেইন

ৱাইজ কেম্পেইন (ইংৰাজী: WISE Campaign - Women into Science and Engineering) হ’ল যুক্তৰাজ্য ভিত্তিক এটা সংস্থা যিয়ে মহিলা আৰু ছোৱালীক বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি, অভিযান্ত্ৰিক আৰু গণিত (STEM) সম্পৰ্কীয় পাঠ্যক্ৰমসমূহ অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰু সেই সম্পৰ্কীয় পেচাত জড়িত হ’বলৈ উৎসাহিত কৰে। ইয়াৰ লক্ষ্য হ’ল মহিলা আৰু ছোৱালীৰ মাজত এই বিষয়সমূহৰ গুৰুত্ব তথা পেছাদাৰী পৰ্যায়ত এইবোৰে প্ৰদান কৰা সুযোগসমূহৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰা। ই 'ইউকেআৰচি' নামৰ সংস্থাটোৰ দ্বাৰা ৱাইজ (WISE) নামেৰে পৰিচালিত হয় (কোম্পানী নম্বৰ ০৭৫৩৩৯৩৪)।

গঠন

এই অভিযান ১৯৮৪ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াৰ নেতৃত্ব দিছিল এগৰাকী অৰ্হতাসম্পন্ন মেকানিকেল ইঞ্জিনীয়াৰ বেৰোনেছ প্লেট অৱ ৰিটলে। সেই সময়ত যুক্তৰাজ্যৰ স্নাতক ইঞ্জিনীয়াৰসকলৰ ৭% আৰু পেচাদাৰী ইঞ্জিনীয়াৰসকলৰ মাত্ৰ ৩% মহিলা আছিল। এইটো ইঞ্জিনিয়াৰিং কাউন্সিল আৰু ইকুৱেল অপৰচুনিটিছ কমিছনৰ মাজত এক সহযোগিতামূলক প্ৰচেষ্টা আছিল, যাক প্ৰথমে ৱাইজ'৮৪ (WISE'84) নামৰ এবছৰীয়া অভিযান হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

কাৰ্যকলাপ

ৱাইজৰ এটা অন্যতম মূল উদ্দেশ্য হ’ল এই খণ্ডসমূহত অধ্যয়নৰত বা কৰ্মৰত ছাত্ৰী আৰু মহিলাসকলৰ কথা শুনা আৰু তেওঁলোকৰ মতামত শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান, নীতি নিৰ্ধাৰক আৰু নিয়োগকৰ্তাসকলৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰা। ই বিভিন্ন সংস্থাৰ সৈতে কাম কৰি তেওঁলোকক পৰম্পৰাগত দৃষ্টিভংগীক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাত সহায়ক হোৱাকৈ আৰ্হি আৰু সঁজুলি যোগান ধৰে, যাতে সম-অংশগ্ৰহণ নিশ্চিত কৰিব পৰা যায়। যিবোৰ কেৰিয়াৰত এসময়ত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ প্ৰায় অসম্ভৱ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, তেনে ক্ষেত্ৰত অধিক ছোৱালী আৰু মহিলাক জড়িত কৰিবলৈ ৱাইজে লিংগভিত্তিক গতানুগতিক ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে।

১৯৮৬ চনত ৱাইজৰ কামৰ অংশ হিচাপে থেমছ পলিটেকনিকৰ প্ৰবক্তা পামেলা মৰ্টনে এক গৱেষণা চলাইছিল। তেওঁ পাইছিল যে ৱাইজ অভিযান চলি থকা সত্ত্বেও যোৱা এটা দশকত কম্পিউটাৰ ছায়েন্স ডিগ্ৰীত নামভৰ্তি কৰা মহিলাৰ সংখ্যা আধালৈ হ্ৰাস পাইছে আৰু এই ধাৰা অব্যাহত আছে। তেওঁ আইটি উদ্যোগত মহিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে এক অভিযানৰ আয়োজন কৰিবলৈ আইটি স্কিলছ এজেন্সিৰ কাষ চাপিছিল। এই প্ৰচেষ্টাসমূহে ১৯৮৯ চনৰ 'ৱমেন ইন আইটি' অভিযানৰ বিকাশত অৰিহণা যোগাইছিল।

ৱাইজে সমগ্ৰ যুক্তৰাজ্যতে কাম কৰে আৰু ওৱেলছ, উত্তৰ আয়াৰলেণ্ড তথা স্কটলেণ্ডত ইয়াৰ বিশেষজ্ঞ সমিতি আছে। উদ্যোগ আৰু প্ৰাসংগিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ স্বেচ্ছাসেৱকসকলে ৱাইজৰ বিভিন্ন সমিতিৰ বৈঠকত অংশ লয় আৰু প্ৰকল্পসমূহ ৰূপায়ণ কৰে।

২০১১ চনত 'ইউকেআৰচি' নামৰ বিজ্ঞান, অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ সমতাৰ বাবে কাম কৰা বিশেষজ্ঞ সংস্থাটো ৱাইজৰ অংশ হৈ পৰে। ২০০৭ চনৰ পৰা ইউকেআৰচিৰ অধ্যক্ষ হিচাপে থকা ট্ৰুডি নৰিছ-গ্ৰে তেতিয়া ৱাইজৰ অধ্যক্ষ হয়। ৱাইজে ৰাজকুমাৰী এনী, ডেম জুলিয়া হিগিন্স, কেট বেলিংহাম আৰু জোয়ানা কেনেডীক ইয়াৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে গণ্য কৰে। প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ তথা পৃষ্ঠপোষক বেৰোনেছ প্লেট অৱ ৰিটলৰ ২০১৫ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ৯১ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

of WISE Campaign
UK Parliament Business, Innovation and Skills Committee: Written evidence submitted by the Women into Science and Engineering (WISE) Campaign 11 Oct 2012

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
কিৰণ বেদী

কিৰণ বেদী (, ) ভাৰতবৰ্ষৰ এগৰাকী সমাজ সংস্কাৰক আৰু ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া। ১৯৭২ চনত ভাৰতৰ আৰক্ষী বাহিনীত যোগদান কৰা কিৰণ বেদী হৈছে ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিষয়া। ভাৰতীয় আৰক্ষী অনুসন্ধান আৰু বিকাশ দপ্তৰৰ প্ৰধান আয়ুক্ত হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি থকা কালতে ২০০৭ চনত এখেতে ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ পৰা স্বেচ্ছাকৃতভাৱে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।। সংস্থাটোৱে ড্ৰাগছ আসক্ত লোকসকলক আসক্তিৰ পৰা মুক্ত কৰি তেওঁলোকৰ সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। বৰ্তমান সংস্থাটোৱে অশিক্ষিত আৰু women empowerment দৰে সামাজিক সমস্যা সমূহো নিৰাময় কৰাৰ চেষ্টা কৰে।

লোকপাল আন্দোলন

কিৰণ বেদী দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে ভাৰত (India Against Corruption, IAC)ৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য সদস্য। ইয়াৰ আন দুগৰাকী উল্লেখযোগ্য সদস্য হৈছে আন্না হাজাৰে আৰু অৰবিন্দ কেজৰিৱাল। তেওঁলোকে দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ লগতে লোকপাল বিলৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰক দাবী কৰি আহিছে। ২০১১ চনৰ ১৬ আগষ্টত কিৰণ বেদী আৰু দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতৰ প্ৰধান সদস্যসকলক গ্ৰপ্তাৰ কৰা হয়। সেইদিনা খনৰেই সন্ধিয়া কিৰণ বেদী আৰু অন্যান্য সদস্য সকলক মুকলি কৰি দিয়া হয়। বাৰ দিন প্ৰতিবাদ কৰাৰ পিছত আৰু ভাৰত চৰকাৰ আৰু সদস্য সকলৰ মাজত হোৱা আলোচনাৰ পাছত লোকপাল বিল খচৰা প্ৰস্তুত কৰোঁতে তিনিটা চৰ্ত মানি ল’বলৈ সংসদে মান্তি হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

{| class="wikitable" style="font-size:90%;"
-
! বৰ্ষ !! বঁটা বা সন্মান !! বঁটা প্ৰদান কৰা সংস্থা !! তথ্যসূত্ৰ
-
rowspan="3"| ২০১১
ভাৰতীয় মানৱতা বিকাশ পুৰস্কাৰ (Bharatiya Manavata Vikas Puraskar)
ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ প্লেনিং এণ্ড মেনেজমেণ্ট
-
মষ্ট এডমাইৰড ইণ্ডিয়ান ফিমেল আইকন ২০১১ MSN Most Admired Indian Female Icon 2011
-
এভিচেন্না লীডাৰশ্বিপ এৱাৰ্ড ২০১১ Avicenna Leadership Award 2011
-
rowspan="5"| ২০১০
তৰুণ ক্ৰান্তি পুৰস্কাৰ - ২০১০ Tarun Kranti Puraskar – 2010 in Women Empowerment Category
তৰুণ এৱাৰ্ড কাউন্সিল (Tarun Award Council)
-
কল্পনা চাওলা এক্সচিলেন্স এৱাৰ্ডছ ২০১০ (Kalpana Chawla Excellence Awards) 2010
-
বাবা ফাৰিদ এৱাৰ্ড Baba Farid Award
-
Amity Woman Achiever for Social Justice
-
১৯৯২
International Woman Award
।

জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ

গ্ৰন্থ ইংৰাজী নাম লিখক তথ্যসূত্ৰ
আই ডেয়াৰ!: কিৰণ বেদী I dare!: Kiran Bedi পাৰমেশ দঙ্গৱাল (Parmesh Dangwal)
কিৰণ বেদী, দা কাইণ্ডলি বেটন Kiran Bedi, the kindly baton মিনাক্সী চাক্সেনা (Meenakshi Saxena)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
আৰ. এছ. সুব্বালক্ষ্মী

আৰ. এছ. সুব্বালক্ষ্মী (, কেতিয়াবা বানান সুব্বুলক্ষ্মী বা সুভলক্ষ্মী) (১৮ আগষ্ট ১৮৮৬ – ২০ ডিচেম্বৰ ১৯৬৯), ভাৰতৰ এজন সমাজ সংস্কাৰক আৰু শিক্ষাবিদ আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

সুব্বালক্ষ্মীৰ জন্ম হৈছিল দুৰ্গম থাঞ্জাৱুৰ গাঁও ঋষিয়ুৰত, আনটো দৃষ্টিভংগী আছিল মাদ্ৰাজৰ মাইলাপুৰ বিশালক্ষ্মী আৰু আৰ ভি সুব্ৰমণিয়া আয়াৰ (এজন চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰ)ৰ প্ৰথম কন্যা হিচাপে। তেওঁৰ পিতৃ আৰ.ভি. সুব্ৰমণিয়া আয়েৰ মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ ৰাজহুৱা কাম বিভাগত কৰ্মৰত আছিল। তেওঁলোক থাঞ্জাৱুৰ জিলাৰ এটা গতানুগতিক তামিল ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ আছিল।
ন বছৰ বয়সত মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ চিংগলেপুট জিলাৰ চতুৰ্থ মানৰ ৰাজহুৱা পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান দখল কৰিছিল সুব্বালক্ষ্মীয়ে। প্ৰথা অনুসৰি অতি সৰুতে তেওঁৰ বিয়া হৈছিল যদিও বহু সোনকালে তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। ১৯১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ পৰা স্নাতক হোৱা প্ৰথমগৰাকী হিন্দু মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়,
আৰু এই কাম তেওঁ মাদ্ৰাজৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সন্মানেৰে কৰে।

কৰ্মজীৱন

nail|
১৯১২ চনত তেওঁ গৃহিণী আৰু অন্যান্য মহিলাসকলৰ মাজত সামাজিক সমস্যাৰ বিষয়ে সচেতনতা বৃদ্ধিৰ বাবে আৰু নিজকে আৰু সাৰদা ইলাম বা বিধৱাৰ ঘৰক শিক্ষিত কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিবলৈ এখন সভাস্থলী আৰু মঞ্চৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ সাৰদা লেডিজ ইউনিয়ন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বা ১৯২৭ চনত তেওঁ সাৰদা লেডিজ ইউনিয়নৰ তত্ত্বাৱধানত সাৰদা বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ

লেডী উইলিংডন ট্ৰেইনিং কলেজৰ অধ্যক্ষ আৰু আইচ হাউচ হোষ্টেলৰ অধীক্ষক হিচাপে চৰকাৰী সেৱাত থকাৰ সময়তে সুবলাক্ষ্মীক মহিলা ভাৰতীয় সংস্থাত যোগদান কৰাত বাধা দিয়া হৈছিল।স্কুলখন চলাই ৰাখিবলৈ সুব্বালক্ষ্মীয়ে বাল্যবিবাহৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ বিশ্বাস আৰু প্ৰচেষ্টাৰ লগত আপোচ কৰিছিল।
তথাপিও তামিল ভাষাত নিজৰ দক্ষতা ব্যৱহাৰ কৰি বাল্যবিবাহক নিৰ্মূল কৰাৰ লগতে ছোৱালীৰ শিক্ষাক উৎসাহিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল।

১৯৩০ চনত গৃহীত হোৱা শিশু বিবাহ সংযম আইনখনক তেওঁ সক্ৰিয়ভাৱে সমৰ্থন কৰিছিল আৰু যোশী সমিতিৰ আগত হাজিৰ হৈছিল যিয়ে ছোৱালীৰ বিবাহযোগ্য বয়স চৈধ্য আৰু ল'ৰাৰ বিবাহযোগ্য বয়স ষোল্ল বছৰলৈ বৃদ্ধি কৰাত সহায়ক হিচাপে আইনখন প্ৰণয়ন কৰিছিল। ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৬ চনলৈকে তেওঁ মাদ্ৰাজ বিধান পৰিষদৰ মনোনীত সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৬৯ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত একাদশী দিৱসত সুব্বালক্ষ্মীৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী
বদলা পদ্ম আতা সত্ৰ

বদলা পদ্ম আতাৰ জন্মস্থান শক্ৰাহী সত্ৰ লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ শক্ৰাহী গাওঁত অৱস্থিত। মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ শিষ্য বদলা পদ্ম আতাৰ এই স্থানত ১৪৬৮শক, জেঠ মাহৰ শুক্লা একাদশী তিথিত জন্ম হয়।

প্ৰতিষ্ঠা

মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ গাৰ বদলেৰে তিতা চোমধৰৰ পুত্ৰ শ্ৰী বদলা পদ্ম আতাই বৰনদীৰ পৰা ব্ৰহ্মকুণ্ডলৈকে উজনিৰ ধৰ্মাচাৰ্যৰ দায়িত্ব পাইছিল। তেওঁ নাৰায়ণপুৰৰ পিঠিকটা মুকুণ্ডৰ ফুলনিবাৰীত শ্ৰীশ্ৰী ফুলনিথান আৰু জমদগ্নী ব্ৰাহ্মণৰ পৰা এটোলা সোণৰ বিনিময়ত কিনাভেটিত ১৬৩৬ চনত শ্ৰীশ্ৰী বদলা সত্ৰ স্থাপন কৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰায়ণপুৰ
বিজু নিংগোম্বম

বিজু নিংগোম্বম এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মণিপুৰী ছবিত অভিনয় কৰে। ২০১৪ চনৰ ছবি মীৰাং মহুমত তেওঁৰ প্ৰথম ৰূপালী পৰ্দাত অভিনয় কৰিছিল, য'ত তেওঁ সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ ছবি Ashileibakki Hero ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ কিছুমান ছবিৰ ভিতৰত নুংছি ফেইজেই, ফিছাখোল, নুৰেই, থাবাটন ৩ আৰু আই এক্টৰ নাট্টে।

প্ৰশংসা

বিজু নিংগোম্বামক কেইবাটাও চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু মহোৎসৱত বিভিন্ন উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হয়।
পুৰস্কাৰ
শ্ৰেণী
চলচ্চিত্ৰ
তথ্যসূত্ৰ
৭ম এছ এছ এছ মানিফা ২০১৮
মুখ্য চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী
ফিশাখোল

ত্ৰয়োদশ মণিপুৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা ২০২০
বিশেষ জুৰীৰ উল্লেখ
আই এক্টৰ নাট্টে

৯ম এছ এছ এছ মানিফা ২০২০
মুখ্য চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী

১৪ সংখ্যক মণিপুৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা ২০২২
মুখ্য চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী
নুংশি কেইথেল

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা
শ্ৰেণী:মেইতেই চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
সুমন পোখৰেল

সুমন পোখৰেল (নেপালী: सुमन पोखरेल; জন্ম ২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৭) এজন নেপালী কবি, গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ, অনুবাদক আৰু শিল্পী। নেপাল আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁৰ কবিতা পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।

পোখৰেল হৈছে একমাত্ৰ সাহিত্যিক যিজনে দুবাৰ সাৰ্ক সাহিত্য পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। তেওঁ এই পুৰস্কাৰ ২০১৩ আৰু ২০১৫ চনত লাভ কৰিছিল। তেখেতে শালুক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য পুৰস্কাৰ আৰু এছিয়াৰ অনুপ্ৰেৰক কবিৰ পুৰস্কাৰসহ বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য পুৰস্কাৰে সন্মানিত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নেপালৰ সাহিত‍্যিক
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
চোখামেলা

চোখামেলা ত্ৰয়োদশ–চতুৰ্দশ শতিকাৰ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এজন সাধু আছিল। তেওঁ মহাৰ জাতিৰ অন্তৰ্গত আছিল, যিটো সেই সময়ত ভাৰতৰ অন্যতম নিম্ন বৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। বুলধনা জিলাৰ দেউলগাঁও ৰজা তালুকৰ মেহুনা ৰাজা নামৰ গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মংগলবেধাত বাস কৰিছিল। তেওঁ বহুতো অভংগ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যতম পৰিচিত অভংগ হৈছে 'আবিৰ গুলাল উধলিত ৰং'। সমাজ কৰ্মী অৰবিন্দ প্ৰভাকৰ কায়াণ্ডে দেউলগাঁও ৰাজাত "চোখামেলা উৎসৱ" উদ্‌যাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম নিম্নবৰ্ণৰ কবিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।

জীৱন আৰু পৰিয়াল

চোখামেলাই পত্নী সোয়াৰাবাই আৰু পুত্ৰ কৰ্মমেলাৰ সৈতে মংগলবেধাত বাস কৰিছিল। চোখামেলাৰ কাম আছিল উচ্চবৰ্ণৰ লোকৰ খেতিপথাৰত পহৰা দিয়া। তেওঁৰ পৰিয়ালেও ৱাৰকাৰী পন্থা অনুসৰণ কৰিছিল।

সোয়াৰাবাই - পত্নী
নিৰ্মলা - ভগ্নী আৰু তেওঁৰ স্বামী বাংকা (যি সোয়াৰাবাইৰ ভাতৃ) মন্দিৰৰ দুৱাৰমুখত থিয় হ’বলৈও নিদিলে, সেয়েহে তেওঁ তাৰ পৰিৱৰ্তে চন্দ্ৰভাগ নদীৰ সিপাৰে এটা জুপুৰি সাজি থাকিবলৈ ল’লে।

পান্ধৰপুৰৰ সমীপৱৰ্তী মংগলবেধাত এখন দেৱাল নিৰ্মাণৰ কাম কৰি থাকোঁতে দেৱালখন ভাঙি পৰাৰ ফলত একাংশ শ্ৰমিকক মহতিয়াই পেলায়। তাৰ ভিতৰত চোখাও আছিল অন্যতম। তেওঁৰ সমাধি পান্ধৰপুৰৰ বিঠাল মন্দিৰৰ সন্মুখত আছে, য’ত বৰ্তমানেও ইয়াক দেখা পোৱা যায়। এটা কিংবদন্তি অনুসৰি মৃত চোখামেলাৰ হাড়বোৰে তেতিয়াও বিত্থল মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ হাহাকাৰ কৰি “বিত্থল, বিত্থল’’ জপ কৰি আছিল। হাড়বোৰ বিত্থল মন্দিৰৰ দুৱাৰমুখত পুতি থোৱা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সন্ত
জুন

জুন হৈছে গ্ৰেগৰীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি বছৰৰ ষষ্ঠ মাহ। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ৩০ দিন। এই মাহটো উত্তৰ গোলাৰ্ধত গ্ৰীষ্ম ঋতুৰ আৰম্ভণি চিহ্নিত কৰে আৰু ইয়াত গ্ৰীষ্মকালীন অয়নান্ত সংঘটিত হয়, যি দিনটোত সকলোতকৈ বেছিকৈ পোহৰৰ সময় থাকে। দক্ষিণ গোলাৰ্ধত, জুন মাহটো শীতৰ আৰম্ভণি আৰু ইয়াত শীতকালীন অয়নান্ত হয়, যি দিনটোত বছৰটোৰ ভিতৰত আটাইতকৈ কম পোহৰৰ সময় থাকে।

ইতিহাস

জুনৰ উৎপত্তি Iunius মাহৰ পৰা হৈছে । এইটো মূল ৰোমান পঞ্জিকাৰ পৰা আহিছে যি ৰোমান গণৰাজ্য কালত ব্যৱহৃত হৈছিল। এই পঞ্জিকাৰ উৎপত্তি অজ্ঞাত। পাছত ৰোমান লেখকসকলে সাধাৰণতে এই পঞ্জিকাখন ৰোমুলাছক দিছিল, যি তেওঁলোকৰ কিংবদন্তিগত প্ৰথম ৰজা আছিল, প্ৰায় খ্ৰীঃ পূঃ ৭৩৮ চনত। তথাপি, এই প্ৰাৰম্ভিক ৰোমান পঞ্জিকাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই, আৰু বহুতো পণ্ডিতই এই পঞ্জিকাৰ অস্তিত্ব সন্দেহ কৰে। Iunius মূলতে বছৰৰ চতুৰ্থ মাহ আছিল আৰু ইয়াৰ দিন সংখ্যা আছিল ২৯।

প্ৰাচীন ৰোমত মে ' মাহৰ মাজভাগৰ পৰা জুন মাহৰ মাজভাগলৈকে বিবাহৰ বাবে অশুভ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ৰোমান কবি অভিডে দাবী কৰিছিল যে তেওঁৰ কন্যাৰ বিয়াৰ তাৰিখ নিৰ্ধাৰণৰ বিষয়ে বৃহস্পতি দেৱতাৰ মহাপুৰোহিত ফ্লেমিনিকা ডায়েলিছৰ পৰামৰ্শ লৈছিল যদিও ১৫ জুনৰ পিছলৈকে অপেক্ষা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছিল। গ্ৰীক দাৰ্শনিক আৰু লেখক প্লুটাৰ্কে অৱশ্যে ইংগিত দিছিল যে গোটেই জুন মাহটো মে'তকৈ বিয়াৰ বাবে অধিক অনুকূল।

খ্ৰীঃ পূঃ ৪৬ চনত, জুলিয়াছ চিজাৰে পঞ্জিকাৰ সংস্কাৰ কৰিছিল, যাক তাৰপিছত তেওঁৰ নাম অনুসৰি জুলিয়ান পঞ্জিকা বোলা হৈছিল। এই সংস্কাৰে বছৰৰ দিনসংখ্যা ৩৬৫ দিন কৰি নিৰ্ধাৰিত কৰিলে আৰু প্ৰতি চাৰি বছৰত এটা অধিবৰ্ষ সংযোজন কৰিলে। ইয়াত জুন মাহ ৩০ দিনৰ হ’ল। যদিও এই পদ্ধতিত বছৰৰ দৈৰ্ঘ্য ৩৬৫.২৫ দিন হ’ল, যি প্ৰকৃত সূৰ্যবৰ্ষৰ (৩৬৫.২৪২২ দিন) তুলনাত অলপ বেছি।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৫ চনত ৰোমান সম্ৰাট নীৰোৰ সন্মানত জুন মাহৰ নাম সলনি কৰি জাৰ্মাণিকাছ ৰখা হয়। ৰোমান ইতিহাসবিদ টেচিটাছে তেওঁৰ এনালছত স্মৰণ কৰা মতে, এই প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা ৰোমান চিনেটৰ কৰ্ণেলিয়াছ অৰ্ফিতাছে দাবী কৰিছিল যে ক্ৰমে ৪৯ খ্ৰীষ্টাব্দ আৰু ৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দত লুচিয়াছ জুনিয়াছ চাইলানাছ টৰ্কুৱাটাছ আৰু ডেচিমাছ জুনিয়াছ চিলানাছ টৰ্কুৱাটাছৰ ফাঁচীৰ বাবে জুনিয়াছ নামটো অশুভ হৈ পৰিছে। নামবোৰ জীয়াই নাথাকিল আৰু সম্ভৱতঃ নীৰোক ডেমনেটিঅ' মেম'ৰিয়াৰ বলি হোৱাৰ সময়ত মচি পেলোৱা হ'ল। ১৮৪ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰোমান সম্ৰাট ক'ম'ডাছে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ উপাধিৰ এটা নামৰ নামেৰে মাহবোৰৰ সকলো নাম চমুকৈ সলনি কৰে; জুন এলিয়াছ হৈ পৰিল। কিন্তু ১৯২ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত এই সিদ্ধান্ত বাতিল কৰা হয়।

১৫৮২ চনত, পোপ গ্ৰেগৰী ত্ৰয়োদশে সংশোধিত পঞ্জিকা হিচাপে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকা ঘোষণা কৰে। যিয়ে বছৰৰ গড় দৈৰ্ঘ্য ৩৬৫.২৫ দিনৰ পৰা ৩৬৫.২৪২৫ দিনলৈ হ্ৰাস কৰে, জুলিয়ান পঞ্জিকাৰ সূৰ্য বৰ্ষৰ সৈতে হোৱা পাৰ্থক্য সুধাৰ কৰে।

দিৱস

১ জুন – আন্তৰ্জাতিক শিশু সুৰক্ষা দিৱস
৫ জুন – বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস
৮ জুন – বিশ্ব মহাসাগৰ দিৱস
১২ জুন – বিশ্ব শিশু শ্ৰম বিৰোধী দিৱস
১৪ জুন – বিশ্ব ৰক্তদান দিৱস
১৫ জুন – বিশ্ব বয়স্ক অপব্যৱহাৰ সচেতনতা দিৱস
২০ জুন – বিশ্ব শৰণাৰ্থী দিৱস
২১ জুন – আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস আৰু বিশ্ব সংগীত দিৱস
২৩ জুন – আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক দিৱস
২৬ জুন – আন্তৰ্জাতিক মাদক অপব্যৱহাৰ আৰু অবৈধ সৰবৰাহ বিৰোধী দিৱস

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জুন
শ্ৰেণী:ইংৰাজী মাহ
অৱধী ৱিকিপিডিয়া

অৱধী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ অৱধী ভাষাৰ সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে। ডিচেম্বৰ, ২০২৪ পৰ্যন্ত অৱধী সংস্কৰণত ১৯ জন সক্ৰিয় অৱদানকাৰী আৰু ১ জন প্ৰশাসককে ধৰি ৩,৭১০ জন অৱদানকাৰী আছে। অৱধী ভাষা হ'ল উত্তৰ ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ অৱধ অঞ্চল আৰু পশ্চিম নেপালৰ তেৰাই অঞ্চলত প্ৰচলিত ভাৰত-আৰ্য ভাষা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
কালাদান মাল্টি ম'ডেল ট্ৰানজিট ট্ৰান্সপোৰ্ট প্ৰজেক্ট

কালাদান মাল্টি ম'ডেল ট্ৰানজিট ট্ৰান্সপোৰ্ট প্ৰজেক্ট হৈছে এটা প্ৰায় ৪৮৪ মিলিয়ন ডলাৰৰ প্ৰকল্প যিটোৱে ভাৰতৰ কলিকতা বন্দৰৰ লগত ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যৰ ছিত্তেৰ লগত সংযোগ কৰিছে। তাৰ পাছত ম্যানমাৰৰ ছিত্তেৰ পৰা চিন ৰাজ্যৰ পালেট্‌ৱা লগত কালাদান নদীৰ যোগেদি সংযোগ কৰা হৈছে। পালেট্‌ৱাৰ পৰা স্থলপথেৰে ভাৰতৰ মিজোৰাম ৰাজ্য সংযোগ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰিবহণ
টাও টে চিং

টাও টে চিং (, চীনা ভাষাত: 道德经; পিন্যিন: Dàodé Jīng), বা লাও ত্‌জে/ লাও জে, এখন চীনা শাস্ত্ৰীয় গ্ৰন্থ, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬থ শতিকাৰ লাওজেই লিখা বুলি জনা। এই গ্ৰন্থ কোনে লিখা, কেতিয়া লিখা আৰু কেতিয়া সংগৃহীত, সেই কথা স্পষ্ট নহয়। আতাইতকৈ পুৰণি অংশ, যাক পুৰাতাত্ত্বিক পদ্ধতিৰে প্ৰাপ্ত কৰা হৈছে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ শতিকাৰ, কিন্তু আধুনিক গৱেষকসকলে এই গ্ৰন্থৰ অন্য অংশ ঝুৱাংজেৰ প্ৰথম অংশৰ পাছতহে লিখা বা অন্ততঃ সংগ্ৰহ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰে।

প্ৰভাৱ

ঝুৱাংজেৰ সৈতে টাও টে চিং টাওবাদী দৰ্শন আৰু ধৰ্মৰ মৌলিক গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থৰ প্ৰভাৱ চীনৰ অন্য দাৰ্শনিক প্ৰথাৰ ওপৰতো দেখা যায়, যেনে ন্যায়বাদ, কনফুচিয়ানবাদ আৰু বৌদ্ধ দৰ্শন, যাক চীনত প্ৰথম পৰিচয় হওঁতে টাওবাদী শব্দ আৰু ধাৰণাৰ ব্যৱহাৰেৰেই বুজা গৈছিল। অনেক শিল্পী, যেনে কবি, চিত্ৰকাৰ, হস্তাক্ষৰ-শিল্পী আৰু মালী টাও টে চিঙেৰে প্ৰভাৱিত হৈছিল। এই গ্ৰন্থৰ প্ৰভাৱ চীনৰ বাহিৰতো বিয়পি পৰিছে আৰু এই গ্ৰন্থ বিশ্বৰ আতাইতকৈ অধিক অনুবাদ হোৱা সাহিত্যৰ অন্যতম।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ধৰ্ম গ্ৰন্থ
বহুচৰা মাতা

বহুচৰা মাতা হৈছে সতীত্ব আৰু উৰ্বৰতাৰ এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ হিংলাজ বা হিংগুলা দেৱীৰ অৱতাৰ। গুজৰাট আৰু ৰাজস্থানৰ অন্যান্য দৈৱিক চৰিত্ৰৰ দৰে বহুচৰা মাতা চাৰণ কুলজাত। দেৱী বহুচৰা বাপলদানজী দেথাৰ জীয়ৰী আছিল। তেওঁক হিজৰা সম্প্ৰদায়ৰ পৃষ্ঠপোষক বুলিও গণ্য কৰা হয়। . তেওঁৰ প্ৰধান মন্দিৰ ভাৰতৰ গুজৰাটৰ মেহছানা জিলাৰ বেচাৰাজী চহৰত অৱস্থিত।

চিত্ৰায়ন

বহুচৰাৰ জন্ম চাৰণ বা গধ্বী সমাজত হৈছিল। দেৱী বহুচৰা আছিল বাপলদন দেঠাৰ জীয়ৰী। বহুচৰা মাতাক এগৰাকী নাৰী হিচাপে চিত্ৰায়িত কৰা হয় আৰু তেওঁ বাওঁহাতৰ তলফালে তৰোৱাল আৰু ওপৰৰ ফালে শাস্ত্ৰৰ পাঠ ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ সোঁহাতৰ তলফালে অভয় হস্তা মুদ্ৰা আৰু ওপৰফালে ত্ৰিশূল ধাৰণ কৰে। দেৱীৰ বাহন এটা ডাকোৱা কুকুৰা যি নিৰ্বোধতাৰ প্ৰতীক।

এক তত্ত্ব অনুসাৰে বহুচৰা মাতা শ্ৰী চক্ৰৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁৰ বাহনৰ প্ৰকৃত প্ৰতীক হৈছে কুৰকুট যাৰ অৰ্থ হ'ল দুমুখীয়া সৰ্প। বহুচৰা চক্ৰৰ নিম্ন প্ৰান্তত অৱস্থান কৰে আৰু ইয়াৰ আনটো মূৰ সহস্ৰৰা চক্ৰগামী। যাৰ অৰ্থ হৈছে যে বহুচৰা কুণ্ডলিনী জাগৃত কৰা দেৱী আৰু অৱশেষত তেওঁ মুক্তি বা মোক্ষৰ পথলৈ লৈ যায়।

কিংবদন্তি

প্ৰাচীন পৰম্পৰা অনুসৰি, দন্ধাসুৰ নামৰ এজন অসুৰৰ পূৰ্বপুৰুষ ধুম্ৰলোচনক দুৰ্গাৰ ৰূপ লৈ দেৱী পাৰ্বতীয়ে পৰাজিত কৰি বধ কৰে। দন্ধাসুৰে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ ল'ব বিচাৰে সেয়েহে তেওঁ শিৱৰ আৰাধনাত বহে। ভগৱান শিৱ দন্ধাসুৰৰ আৰাধনাত সন্তুষ্ট হয় আৰু তেওঁক এটা বৰ দিবলৈ বিচাৰে। দন্ধাসুৰে কয় যে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষ ধুম্ৰলোচনক হত্যা কৰা দেৱী তেওঁৰ সন্মুখলৈ আহিব লাগে। ভগৱান শিৱই তেওঁক এই বৰ প্ৰদান কৰে যে ধুম্ৰলোচনক হত্যা কৰা দেৱী এগৰাকী সৰু ছোৱালীৰ ৰূপত তেওঁৰ সন্মুখলৈ আহিব। বৰদান লাভ কৰাৰ পিছত দন্ধাসুৰে পৃথিৱীৰ লগতে পাতাল আৰু মৃত্যুলোক জয় কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ স্বৰ্গলৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ ৰাওনা হয়। তেতিয়া সকলো দেৱতা দন্ধাসুৰৰ পৰা সুৰক্ষাৰ বাবে শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীৰ কাষ চাপে। তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনা শুনি পাৰ্বতীয়ে তেওঁলোকক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে শিৱৰ বৰ অনুসৰি, তেওঁ এগৰাকী সৰু ছোৱালীৰ ৰূপ ল'ব আৰু দন্ধাসুৰক পৰাজিত কৰিব। তেওঁ লগতে কয় যে য'ত দেৱী সতীৰ হাতৰ একাংশ পৃথিৱীত পতিত হৈছিল তাতেই তেওঁৰ উত্থান হ'ব আৰু তেওঁৰ নাম হ'ব বহুচৰা। এইদৰেই পাৰ্বতীয়ে বহুচৰাৰ অৱতাৰ লয় আৰু দন্ধাসুৰক বধ কৰে।

এক মহাকাব্যিক কাহিনী অনুসৰি এজন ৰজাই বহুচাৰাক পুত্ৰৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। বহুচৰাই দিয়া আশীৰ্বাদ অনুসৰি ৰজাৰ এটি সন্তান জন্ম হয় যদিও ৰাজকুমাৰ ডাঙৰ হৈ নপুংসক হৈ পৰে। এদিন ৰাতি বহুচৰা ৰাজকুমাৰৰ সপোনত আৱিৰ্ভাৱ হয় আৰু তেওঁক তেওঁৰ যৌনাঙ্গ কাটিবলৈ, মহিলাৰ পোচাক পৰিধান কৰি তেওঁৰ সেৱক হ'বলৈ আদেশ দিছিল। বহুচৰাই নপুংসক পুৰুষসকলক চিনাক্ত কৰি তেওঁলোকক এনে কৰিবলৈ আদেশ দিছিল আৰু যদি তেওঁলোকে অস্বীকাৰ কৰে, তেন্তে তেওঁ তেওঁলোকক শাস্তি স্বৰূপে পৰৱৰ্তী সাতটা অৱতাৰৰ বাবে নপুংসক হ'ব বুলি অভিশাপ দিছিল। এই মহাকাব্যখনক বহুচৰা মাতা পন্থাৰ মূল বুলি ধৰা হয়, সেই অনুসৰি তেওঁৰ ভক্তসকলে স্ব-যৌনাগচ্ছেদ কৰি ব্ৰহ্মচাৰী হৈ থকাৰ প্ৰয়োজন।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ৰাইচাঁদ বড়াল

ৰাইচাঁদ বড়াল ( ; ১৯ অক্টোবৰ ১৯০৩ – ২৫ নৱেম্বৰ ১৯৮১) এজন ভাৰতীয় সংগীতকাৰ। সংগীতৰ ৰসিকসকলে তেওঁক ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতৰ পিতৃ ভীষ্ম পিতামহ বুলি গণ্য কৰে।

১৯৭৮ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ বঁটা দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা আৰু একে বছৰতে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাও লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বড়ালৰ জন্ম হৈছিল কলিকতাত। তেওঁৰ পিতৃ লালচাঁদ বড়াল আছিল ধ্ৰুপদৰ বিশেষজ্ঞ, এজন শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ । তেওঁৰ তিনিজন পুত্ৰৰ ভিতৰত ৰাইচাঁদ বড়াল আছিল আটাইতকৈ সৰু। সংগীত শিক্ষাৰ বাবে ৰামপুৰ আৰু গোৱালিয়ৰ সংগীতজ্ঞসকলক আমন্ত্ৰণ কৰি অনা হৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত ৰামপুৰ-সহস্বান ঘৰানাৰ ওস্তাদ মুস্তাক হুছেইন খান, মসিত খান (তবলাবাদক), আৰু ওস্তাদ হাফিজ আলী খান (সৰোদবাদক) অন্যতম। বড়ালে তবলাত "সাথ সংগত" শিকিছিল আৰু লক্ষ্ণৌ, এলাহাবাদ, আৰু বেনাৰসত সংগীত সন্মিলনত অংশ লৈছিল।

কৰ্মজীৱন

ৰাইচাঁদ বড়ালক ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে প্ৰায়ে কৃতিত্ব দিয়া হয়। পংকজ মল্লিকৰ সৈতে তেওঁ নিউ থিয়েটাৰৰ সংগীত বিভাগৰ দায়িত্বত আছিল। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱাত তেওঁলোকে চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতক গঢ় দিছিল আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতত প্ৰথম ২০–৩০ বছৰলৈকে তেওঁলোকৰ ফৰ্মেটকে বেছি ক্ষেত্ৰত অনুসৰণ কৰা হৈছিল। তেৱেঁ ছাইগলৰ উত্থিত কেৰিয়াৰ গঢ় দিছিল। অনিল বিশ্বাসে বড়ালক চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতৰ ভীষ্ম পিতামহ বুলি অভিহিত কৰে।

বড়ালে ১৯২৭ চনত ইণ্ডিয়ান ব্ৰডকাষ্টিং কোম্পানীত যোগদান কৰে। কোম্পানীটোৰ এই বছৰটোতে আৰম্ভণি হৈছিল। ১৯৩১ চনত তেওঁ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰীয় যুগত ছবি প্ৰদৰ্শিত হৈ থকাসময়ত যি জীৱন্ত যন্ত্ৰ-সংগীত ব্যৱহাৰ হৈছিল, তাত সহযোগ কৰিবলৈ নিউ থিয়েটাৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়। উত্তৰ ভাৰতৰ গজল শৈলীৰ গায়নক তেওঁ ১৯ শতিকাৰ বঙালী সুৰত তাঁৰবাদ্যৰ মাধ্যমেৰে দ্ৰৱীভূত কৰিছিল। ১৯৩৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে হিন্দী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি ধূপ ছাঁৱত (১৯৩৫) প্লেবেক গায়নৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে। পাৰুল ঘোষৰ নেতৃত্বত গোৱা মেঁই খুছ হোনা চাহুঁ শীৰ্ষক কোৰাচটো সুপ্ৰভা চৰকাৰ আৰু হৰিমতিৰ এটা নৃত্যৰ দৃশ্যত চিত্ৰায়িত কৰা হৈছিল। ১৯৫৩ চনত বম্বেলৈ যোৱাৰ পিছত বড়ালে দৰ্দ-এ-দিল (১৯৫৩) ছবিৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰে, যিখন ছবিৰ গীতত লতা মংগেশকাৰে কণ্ঠ দিছিল। কেইখনমান অচলচ্চিত্ৰীয় গীতৰ ৰেকৰ্ডৰ বাবেও তেওঁ সংগীত ৰচনা কৰিছিল। নিউ থিয়েটাৰৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত তেওঁৰ শেষ বিখ্যাত ছবি হ’ল- অঞ্জনগড় (১৯৪৮)। নিৰ্বাক যুগৰ চলচ্চিত্ৰৰ লাইভ স্ক’ৰক বাদ দি তেওঁ প্ৰায় ৭০খনমান হিন্দী আৰু বঙালী ছবিৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল।

১৯৮১ চনত ৭৮ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

বঁটা

দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা (১৯৭৮)
সৃষ্টিশীল আৰু পৰীক্ষামূলক সংগীত শাখাত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (১৯৭৮)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Musicians
বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ চমু ইতিহাস

শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
নামনি ছিয়াং জিলা

নামনি ছিয়াং জিলা (Lower Siang district, Pron:/ˈsjæŋ or ˈsɪæŋ/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ ২০১৭ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনা পূব ছিয়াং জিলা আৰু পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি এই জিলাখন সৃষ্টি কৰা হৈছিল৷ নামনি ছিয়াং জিলাৰ অস্থায়ী সদৰ ঠাই লিকাবালি৷ জিলাখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী গাল’ জনজাতিৰ৷

ইতিহাস

২০১৩ চনৰ ২১ মাৰ্চত সেইসময়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নবাম টুকীৰ অধীনৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক চৰকাৰে নামনি ছিয়াং জিলা সৃষ্টিৰ প্ৰস্তাৱটোত অনুমোদন জনায়৷ পূব ছিয়াং জিলা আৰু পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ একাংশ লৈ এই নতুন জিলা সৃষ্টিৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়৷

জিলাখনৰ সদৰ ঠাইক লৈ কিছু মতবিৰোধ সৃস্টি হোৱাত এই সিদ্ধান্ত কাৰ্যকৰী কৰাত পলম হয়৷ অৱশেষত ২০১৭ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত লিকাবালিক অস্থায়ী সদৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰেমা খাণ্ডুয়ে জিলাখন গঠনৰ সিদ্ধান্ত কাৰ্য্যকৰী কৰে৷

প্ৰশাসন

নামনি ছিয়াং জিলাখন লিকাবালি আৰু নাৰি-কয়ো (Nari-Koyu) বিধানসভা সমষ্টিৰে গঠিত৷

জনসংখ্যা

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই জিলাৰ জনসংখ্যা ৮০,৫৯৭ জন৷ এই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী গাল’ (Galo) জনজাতিৰ৷

ভাষা

জিলাখনত ব্যৱহৃত মূল ভাষা হৈছে গাল’৷ এই ভাষাটো চীন-তিব্বতীয় মূলৰ৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা