ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰাজকুমাৰী ডুবে

ৰাজকুমাৰী ডুবে (; ১৯২৪-২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আছিল। ৰাজকুমাৰী নামেৰে প্ৰখ্যাত, হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত কণ্ঠশিল্পীগৰাকীৰ সঙ্গীত জীৱনৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় চাৰি দশক যদিও ১৯৩০ আৰু ১৯৪০ৰ দশক দুটা তেওঁৰ বাবে উজ্জ্বলতৰ সময়। তেওঁৰ কেইটামান বিখ্যাত গীত- 'বাওৰে নেইন' (১৯৫০) ছবিৰ 'শুন ভাইৰি বালম সচ বোল', 'মহল' (১৯৪৯) ছবিৰ 'ঘবৰাকে যো হম সৰ কো তকৰায়া' আৰু 'পাকিজা' (১৯৭২) ছবিৰ 'নজৰিয়া কি মাৰী'।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বাৰাণসীত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। এঘাৰ বছৰ বয়সত এজনী শিশুশিল্পী ৰূপত 'ৰাধেশ্যাম ঔৰ জুলমী হন্স' (১৯৩২) ছবিৰ যোগে তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তাৰ পিছত কেই বছৰমান থিয়েটাৰত কাম কৰে। পুনৰ তেওঁ প্ৰকাশ পিকচাৰত এগাৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী ৰূপে অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ সময়ৰ শীৰ্ষস্থানীয় কণ্ঠশিল্পী জোহৰাবাই অম্বালেৱালী, আমিৰবাই কৰ্ণাটকী আৰু শমশাদ বেগমৰ তুলনাত সংকীৰ্ণ পৰিসৰত তেওঁৰ কণ্ঠ বেছি কোমল আৰু মিঠা আছিল। লতা মংগেশকাৰে আহি নেপথ্য সঙ্গীতৰ দৃশ্যপট সলনি কৰি নিদিয়ালৈ, ৰাজকুমাৰীয়ে ১৯৫০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিলৈৰ সময়লৈকে এশখন ছবিত গীত গায়।

কৰ্মজীৱন

১৯৩৩ চনত মুক্তি পোৱা 'আঁখ কা তাৰা' আৰু 'তুৰ্কী শেৰ'ত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। 'ভক্ত কে ভগৱান' (১৯৩৪), 'ইনচাফ কী টোপী' (১৯৩৪) আদি ছবিত তেওঁ মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। কেই বছৰমানৰ ভিতৰতে তেওঁ বহু কেইখন সফল ছবি 'লাল চিট্টি' (১৯৩৫),'বোম্বে মেইল' (১৯৩৫),'বম্বাই কী শেঠানী' (১৯৩৫),'শমশীৰ-ই-আৰব' (১৯৩৫) আদি ছবিত নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছত তেওঁ অভিনয় এৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

এইচ এম ভিত তেওঁ ১৯৩৪ চনত প্ৰথম গীত বাণীবদ্ধ কৰে আৰু তাৰ পিছত এটা থিয়েটাৰ কোম্পানীত যোগদান কৰে; য’ত তেওঁ গীত গোৱাৰ উপৰিও অভিনয়ো কৰে। অৱশেষত ১৯৩০ দশকৰ শেহৰ পিনে তেওঁ প্ৰকাশ পিকচাৰ্চলৈ যায় আৰু তাতো তেওঁ অভিনয় আৰু কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰে। পৰৱৰ্তী বিশ বছৰত তেওঁ প্ৰায় এশখন ছবিত গীত গায়। হিন্দীৰ বাদেও তেওঁ গুজৰাটী আৰু পঞ্জাবী গীতত কণ্ঠদান কৰে। শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ প্ৰশিক্ষণৰ অভাৱত তেওঁ নিজকে থুমৰী আৰু দাদৰাৰ শাস্ত্ৰীয় ৰূপৰ ক্ষেত্ৰতহে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰিছিল।

পিছলৈ ৰাজ কাপুৰ আৰু মধুবালা অভিনীত 'নীল কমল' (১৯৪৭) আৰু 'হালচাল'ত (১৯৫১) তেওঁ কণ্ঠদান কৰে। তেওঁক বিশেষভাবে স্মৰণ কৰা হয়, 'মহল' (১৯৪৯) আৰু 'বাৱৰে নেইন' (১৯৫০) ছবি দুখনৰ বাবে। লতা মংগেশকাৰ আৰু আশা ভোঁচলেৰ আগমনৰ লগেলগে ৰাজকুমাৰী পিছুৱাই যাবলৈ বাধ্য হ’ল আৰু কোৰাচ গাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। বহু বছৰ পিছত নৌচাদে তেওঁক কামাল আমৰোহীয়ে পৰিচালনা কৰা 'পাকিজা'ত (১৯৭২)'নজৰিয়া কি মাৰী' শীৰ্ষক গীতটোত কণ্ঠদান কৰাৰ সুযোগ দিলে।

২০০০ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ জীৱন কালত গোৱা শেষ গীতটো আছিল 'কিতাব' (১৯৭৭) ছবিৰ 'হৰ দিন যো বিতা'।

তথ্য উৎস

গ্ৰন্থপঞ্জী

বাহ্যিক সংযোগ

Rajkumari – Her Profile, Interview and Complete Solo Song List on cineplot.com website

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
উত্তৰ-পূব গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰজোঁট

উত্তৰ-পূব গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰজোঁট হৈছে ২০১৬ চনৰ ২৪ মে’ত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ দ্বাৰা গঠিত ৰাজনৈতিক মিত্ৰজোঁট। নতুন ৰাজনৈতিক ফ্ৰণ্টৰ উদ্দেশ্য আছিল অঞ্চলটোৰ জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ লগতে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অকংগ্ৰেছী দলসমূহক একত্ৰিত কৰা। হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক ফ্ৰণ্টৰ আহ্বায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

সদস্যসকল

ৰাজনৈতিক দল
ৰ সাংসদ
ৰ সাংসদ
ৰ বিধায়ক
ভিত্তি ৰাজ্য
যোগদান বছৰ
১
বিজেপি
১৫
৪
১৯৫
ৰাষ্ট্ৰীয়
২০১৬
২
অগপ
০
১
৯
অসম
২০১৬
৩
এনপিএফ
১
০
৭
নাগালেণ্ড, মণিপুৰ
২০১৮
৪
এনপিপি
১
১
৪২
ৰাষ্ট্ৰীয়
২০১৮
৫
এনডিপিপি
১
০
২৫
নাগালেণ্ড
২০১৮
6
৬
এইচএছডিপি
০
০
২
মেঘালয়
২০১৮
৭
এছকেএম
১
০
১৯
ছিক্কিম
২০১৯
৮
ইউপিপিএল
০
১
৭
অসম
২০২০
৯
বিপিএফ
০
০
৩
অসম
২০২২
১০
কেপিএ
০
০
২
মণিপুৰ
২০২২
১১.
আৰপিআই (এ)
০
০
২
নাগালেণ্ড
২০২৩
১২
নিৰ্দলীয়
১
০
১৭
উত্তৰ পূব ভাৰত
-
মুঠ
২০
১০
৩৪৮

তথ্য সংগ্ৰহ
কামাৰ ডাগাৰ

কামাৰ ডাগাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় কেলিগ্ৰাফাৰ। তেওঁ ক্ৰিয়েটিভ কেলিগ্ৰাফী ট্ৰাষ্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ২০১৬ চনত ভাৰতৰ মহিলাৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিৰ সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

শাস্ত্ৰীয় ধ্ৰুপদ সংগীতজ্ঞ পৰিয়ালত নতুন দিল্লীত ডাগৰৰ জন্ম হৈছিল। চিএনবিচি টিভি১৮ এ তেওঁক ভাৰতৰ "সৰ্বাধিক বিখ্যাত চিত্ৰকলা কেলিগ্ৰাফাৰ" বুলি অভিহিত কৰিছে।

ডাগাৰৰ একক প্ৰদৰ্শনী ভাৰত, ফ্ৰান্স আৰু আমেৰিকাত অনুষ্ঠিত হৈছে। ২০১৯ চনত তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় কলা কেন্দ্ৰত গ্ৰুপ প্ৰদৰ্শনীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

কেলিগ্ৰাফীৰ নিজা পেছাদাৰী ব্যৱহাৰৰ উপৰিও তেওঁ নিজৰ সংস্থা কালামকাৰী ক্ৰিয়েটিভ কেলিগ্ৰাফী ট্ৰাষ্টৰ জৰিয়তে ভাৰতত এই শিল্পৰূপটো সংৰক্ষণৰ কাম কৰিছে। স্কুলজে পৰিচালনা কৰা চেলিব্ৰিটি শ্ব'ৰ আয়োজক মিচেছ নিধি কুমাৰৰ সৈতে হোৱা ইন্টাৰেক্টিভ অধিবেশনৰ সময়ত তেওঁ শিশুসকলৰ সৈতে কেলিগ্ৰাফীৰ বিষয়েও জ্ঞান বিস্তাৰ কৰিছে।

বঁটা আৰু সন্মান

২০১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে তেওঁক ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ নাগৰিক বঁটা নাৰী শক্তিৰ সন্মান প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
ডিম্পী গাংগুলী

ডিম্পী গাংগুলী (ইংৰাজী: Dimpy Ganguli; জন্ম নাম: সৌমশ্ৰী গাংগুলী; ২৫ জুলাই ১৯৮৮) এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল আৰু টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব, যিয়ে নাচ বলিয়ে ৫ আৰু বিগ বছ ৮-ত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম সৌমশ্ৰী গাংগুলী, ডিম্পী আছিল তেওঁৰ মৰমৰ নাম। তেওঁ এটা বাঙালী পৰিয়ালৰ সন্তান। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম শৈবাল গাংগুলী আৰু মাতৃৰ নাম সুস্মিতা গাংগুলী। ডিম্পীয়ে ২০০৯ চনত প্ৰখ্যাত স্কটিছ চাৰ্চ কলেজৰপৰা ইংৰাজী সাহিত্যত অনাৰ্চ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০১০ চনত ইমাজিন টিভিৰ স্বয়ংবৰ ৰিয়েলিটি শ্ব' ৰাহুল দুলহানিয়া লে জায়েংগেত ডিম্পীয়ে বিজেপি নেতা প্ৰমোদ মহাজনৰ পুত্ৰ ৰাহুল মহাজনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। গাংগুলীয়ে ঘৰুৱা হিংসা আৰু শাৰীৰিক নিৰ্যাতনৰ অভিযোগত বিবাহ বিচ্ছেদৰ গোচৰ তৰিছিল। ২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত দম্পতীটোৰ চূড়ান্ত বিবাহ বিচ্ছেদ হয়।

২০১৫ চনৰ নৱেম্বৰত গাংগুলীয়ে ডুবাই ভিত্তিক ব্যৱসায়ী ৰোহিত ৰয়ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০১৬ চনৰ ২০ জুনত তেওঁলোকৰ কন্যা ৰিয়ানাৰ জন্ম হয়।
২০২০ চনত গাংগুলীয়ে আৰিয়ান নামৰ এটি পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে। ২০২২ চনৰ ২৭ জুলাইত গাংগুলীয়ে তেওঁৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ ঋষানৰ জন্ম দিয়ে।

কেৰিয়াৰ

তেওঁ ২০০৯ চনৰ ভাৰতৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা 'গ্লাডৰাগছ মেগা মডেল মেনহাণ্ট'ৰ এগৰাকী প্ৰতিযোগী আছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ২০০৭ চনৰ 'সানন্দা তিলোত্তমা'ত দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ আছিল।

২০১৪ চনত তেওঁ ৰিয়েলিটি শ্ব' বিগ বছ ৮ আৰু ইয়াৰ স্পিন-অফ বিগ বছ হাল্লা বোলত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত তেওঁ অনুষ্ঠানটোৰপৰা বিদায় লয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
দাদাচাহেব ফাল্কে

ধুণ্ডীৰাজ গোবিন্দ ফাল্কে , যি দাদাচাহেব ফাল্কে(;) নামে অধিক পৰিচিত, (৩০ এপ্ৰিল, ১৮৭০ - ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪৪) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল। তেওঁক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ জনক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ ১৯১৩ চনত নিৰ্মাণ কৰা ৰাজা হৰিশচন্দ্ৰ আছিল ভাৰতৰ প্ৰথম পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰায় ২৬ বছৰ ধৰি ৯৫খন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু ২৬খন স্বল্প দৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ধুণ্ডীৰাজ গোবিন্দ ফাল্কে ১৮৭০ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বম্বে প্ৰচিডেন্সিৰ অন্তৰ্ভুক্ত ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰ নামৰ ঠাইত এটি মাৰাঠী শিক্ষিত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰসমূহ

ৰাজা হৰিশচন্দ্ৰ (১৯১৩)
মোহিনী ভস্মাসুৰ (১৯১৩)
সত্যবান সাৱিত্ৰী (১৯১৪)
লংকা দহন (১৯১৭)
শ্ৰী কৃষ্ণ জন্ম (১৯১৮)
কালীয় মৰ্দন (১৯১৯)
সেতু বন্ধন (১৯২৩)
গংগাবতৰণ (১৯৩৭)

তথ্য সংগ্ৰহ

বহিঃসংযোগ

Dadasaheb Phalke @ SPICE
Website on Dada Saheb Phalke
ভাৰতেৰ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা
Film Academy on Dadasaheb Phalke

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক‎
১৬ জুলাই

ঘটনাৱলী

৬২২ - হজৰত মহম্মদৰ মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ যাত্ৰা। এই চনৰেপৰা মুছলমানসকলৰ ‘হিজিৰি’ চন গণনা কৰে।
১৮৫৬ - হিন্দু বিধৱা বিবাহ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে আইন প্ৰণয়ন কৰি বৈধ ঘোষণা কৰিছিল।
১৮৮৩ - ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলৱেৰ অধীনত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ সৰ্বপ্ৰথম ডিব্ৰুগড় আৰু মাকুমৰ মাজত ৰেল চলাচল আৰম্ভ হয়।
১৯৪৫ - নিউ মেক্সিক’ৰ এলম’গ’ৰ্ডত প্ৰথম পাৰমাণৱিক বোমাৰ বিস্ফোৰণ ঘটোৱা হৈছিল।
১৯৬৯ - চন্দ্ৰপৃষ্ঠত অৱতৰণৰ বাবে মানৱবাহী মহাকাশযান ‘‘এপল’—১১’’ আমেৰিকাৰ দ্বাৰা উৎক্ষেপন কৰা হৈছিল।
১৯৮৯ - তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীয়ে পাকিস্তান ভ্ৰমণ কৰিছিল।
২০০৪ - আছাম ৰাইফলছৰ গুলীত নিহত হোৱা মনোৰমা দেৱী নামৰ এগৰাকী মহিলাক মৃত্যুক কেন্দ্ৰ কৰি আছাম ৰাইফলছ মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ সন্মুখত অভিনৱ ভাৱে নগ্ন মহিলাই বিক্ষোভ প্ৰদৰ্শন কৰে।

জন্ম

১৮৭২ - ৰোৱাল্ড আমুণ্ডছেন, নৰৱেৰ এণ্টাৰ্কটিকা অভিযানকাৰী।
১৮৮৮ - ফ্লিটজ জাৰাইনাক, পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেওঁ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বাবে নোবেল লাভ কৰিছিল।
১৯০৯ - অৰুণা আছফ আলি, দিল্লী কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সভানেত্ৰী। তেখেতৰ কাল্কা নামৰ এখন গাঁৱত জন্ম হৈছিল।
১৯৩০ - সুৰেন্দ্ৰ নাথ মেধি, অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসত সৌৰভ কুমাৰ চলিহা ছদ্মনামেৰে পৰিচিত সাহিত্যিক।
১৯৩৩ - কনকসেন ডেকা, অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি, সাহিত্যিক, সাংবাদিক। তেখেতে নলবাৰীৰ বেলশৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৪৮ - সেৱাব্ৰত বৰুৱা, অসমীয়া নাট্যকাৰ, পৰিচালক আৰু অভিনেতা।
১৯৬৮ - লেৰী ছেংগাৰ, আমেৰিকান ইণ্টাৰনেট প্ৰকল্প ডেভলপাৰ তথা ইণ্টাৰনেট বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।
১৯৮৩ - কেটৰিনা কাঈফ, ইংৰাজ অভিনেত্ৰী।
১৯৮৫ - ৰণৱীৰ সিং, ভাৰতীয় অভিনেতা।

মৃত্যু

১৫৫৭ - এন অৱ ক্লিভছ, ইংলেণ্ডৰ ৰাণী। (জন্ম: ২২ ছেপ্টেম্বৰ, ১৫১৫)
১৮৮২ - মেৰী ট'ড লিংকন, আব্ৰাহম লিংকনৰ পত্নী।
২০০৮ - চাৰু বৰুৱা, ভাস্কৰ্য শিল্পী।
২০১৪ - পুলিন দাস, অসমৰ এজন বিখ্যাত ক্ৰীড়া সংগঠক, ক্ৰীড়াবিদ।
২০২১ - দানিছ চিদ্দিকী, ভাৰতীয় ফটো-সাংবাদিক।
২০২১ - সুৰেখা চিক্ৰি, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।

দিৱস

গিনিপিগ কৃতজ্ঞতা দিৱস।
বিশ্ব সৰ্প দিৱস

অনান্য

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত

তথ্য সংগ্ৰহ
কাঁথা

]]ৰ পৰম্পৰাগত কেঁথা চিলাই
কেঁথা হ'ল বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পূব অঞ্চল বিশেষকৈ ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা আৰু ওড়িশাৰ এক প্ৰকাৰৰ এম্ব্ৰয়ডাৰী শিল্প, যাক কান্তা বা কোৱান্তা বুলিও উচ্চাৰণ কৰা হয়। ওড়িশাত পুৰণি শাৰীবোৰ ইটো সিটোৰ ওপৰত থুপ খােৱাই হাতেৰে চিলাই কৰি কুশ্বনৰ পাতল টুকুৰা এটা তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে বিচনাৰ কুশ্বনৰ ওপৰত বা কুশ্বনৰ পৰিৱৰ্তে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। "কাঁথা শাৰী" পৰম্পৰাগতভাৱে বংগ অঞ্চলৰ মহিলাসকলে পিন্ধে। আজিকালি শাৰী, কুৰ্তা (বা পাঞ্জাবী) আৰু চুৰিদাৰ আৰু আন বহুতো কাপোৰৰ ওপৰত এম্ব্ৰয়ডাৰী চিলাই কৰা হয়, যাক জনপ্ৰিয়ভাৱে ‘কণ্ঠ চিলাই কৰা’ বুলি জনা যায় আৰু ইয়াৰ নান্দনিক মূল্য আৰু হাতেৰে নিৰ্মিত বৈশিষ্ট্যৰ বাবে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।

সাধাৰণতে নক্সী কেঁথা নামেৰে জনাজাত সাধাৰণ তুচক তৈয়াৰ কৰিবলৈও কেঁথা চিলাই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বংগৰ মহিলাসকলে সাধাৰণতে পুৰণি শাৰী আৰু কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰি বিশেষকৈ শিশুৰ বাবে লঘু কম্বল, থ্ৰ’ বা বিচনাৰ ঢাকনি বনাবলৈ কেঁথা চিলাই ব্যৱহাৰ কৰে। ভাৰত উপমহাদেশৰ বংগ অঞ্চললৈ অহা পৰ্যটকৰ মাজত কেঁথা অতি জনপ্ৰিয়।

ব্যুৎপত্তি

কেঁথা শব্দটোৰ কোনো লক্ষণীয় ব্যুৎপত্তিগত মূল নাই। শব্দটোৰ সঠিক উৎপত্তিৰ বিষয়ে সঠিকভাৱে জনা নাযায় যদিও ইয়াৰ পূৰ্বসূৰী সম্ভৱতঃ খেটা (বাংলা ভাষাত "ক্ষেত্ৰ")ত আছে। নিয়াজ জামানৰ মতে কেঁথা শব্দৰ উৎপত্তি সংস্কৃত শব্দ কন্ঠৰ পৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ৰাগ, কিয়নো কন্ঠ ৰাগৰে গঠিত। বাংলা ভাষাতো ইয়াৰ নাম উপভাষাৰ পৰা উপভাষালৈ ভিন্ন আৰু ইয়াক কাঁই, খেতা, কেঁচা, শুজনি হিচাপে জনা যায়।

বয়ন

কেঁথা হৈছে গ্ৰাম্য মহিলাসকলে প্ৰায়ে কৰা এবিধ এম্ব্ৰয়ডাৰী। কেঁথা এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ পৰম্পৰাগত ৰূপটো কোমল ধুতী আৰু শাৰীৰে কৰা হৈছিল, ধাৰে ধাৰে সৰল ৰানিং চিলাই কৰা হৈছিল। সম্পূৰ্ণ সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সেইবোৰক লেপকেঁথা বা সুজনী কেঁথা বুলি জনা গৈছিল।

এম্ব্ৰয়ডাৰী কাপোৰৰ বহুতো ব্যৱহাৰ আছে, তাৰ ভিতৰত আছে‍ চাদৰ, আইনা, বাকচ, আঠুৱা আদিৰ বাবে কভাৰ বা ঢাকনি আদি হিচাপে কৰা ব্যৱহাৰ৷ কিছুমান ক্ষেত্ৰত, গোটেই কাপোৰখন ৰানিং চিলাইৰে ঢাকি থোৱা হয়, ফুল, জীৱ-জন্তু, চৰাই আৰু জ্যামিতিক আকৃতিৰ লগত সংগতি থকা সুন্দৰ আকৃতিৰ দৈনন্দিন কাম-কাজৰ বিষয়বস্তু ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কাপোৰখনত কৰা চিলাইয়ে‍ কেঁথাক অলপ বলিৰেখাযুক্ত কৰাৰ লগতে‍ ঢৌৱাই পেলোৱাৰ নিচিনা প্ৰভাৱ দিয়ে। সমসাময়িক কেঁথা বহল পৰিসৰৰ কাপোৰ যেনে শাৰী, ডুপাট্টা, পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে চাৰ্ট, বিচনা আৰু অন্যান্য আচবাবৰ কাপোৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়, বেছিভাগতেই কপাহ আৰু ৰেচম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আধুনিক কেঁথা-চিলাই শিল্প উদ্যোগ এটা অতি জটিল আৰু বহু-পৰ্যায়ৰ উৎপাদন আৰ্হিৰ লগত জড়িত হৈ আছে‍।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ভৌগলিক সূচক
মালতী মেম

মালতী মেম ওৰফে মুংৰী ওৰাং মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত হোৱা অসহযোগ আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ তেঁৱেই আছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সমগ্ৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম মহিলা শ্বহীদ৷ মুংৰী ওৰাং লালমাটি চাহবাগিছাৰ শ্ৰমিক আছিল৷ অসহযোগ আন্দোলনত বৰাক উপত্যকাত হোৱা ’মদ নিবাৰণী’ কাৰ্যত অংশ গ্ৰহণ কৰি পুলিচৰ গুলীত মৃত্যু মুখত পৰে৷ মালতী মেম মহাত্মা গান্ধীৰ মাদক দ্ৰব্য বিৰোধী আহ্বানত গঢ়ি উঠা চাহ-বাগিছাৰ মদ-নিবাৰণী সংস্থাৰ কৰ্মী আছিল৷ এই কাৰ্যৰ বাবেই পুলিচৰ গুলীত ১৯২১ চনত মালতী মেম শ্বহীদ হৈছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ৰমণী গাভৰু

নাং-ছেং ওৰফে ৰমণী গাভৰু (জন্ম- আনুমানিক ১৬৫৬) আছিল আহোম চাওফা চুতাম্লা আৰু পত্নী নাং পাখৰি গাভৰুৰ একমাত্ৰ জী, আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজকুঁৱৰী। বিবাহ সূত্ৰে তেওঁৰ নাম ৰহমত বানু বেগম হয় যি মোগল সম্ৰাট মহম্মদ আজম শ্বাহৰ প্ৰথমগৰাকী পত্নী হৈছিল। সম্পৰ্কত তেওঁ লাচিত বৰফুকন আৰু লালুকসোলা বৰফুকনৰ ভাগিনী। লালুকসোলা বৰফুকনে আজম শ্বাহক গুৱাহাটী গতাই দিবলৈ কৰা ষড়যন্ত্ৰৰ তেওঁ বিৰোধিতা কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

জন্মসূত্ৰে ৰমণী গাভৰু আছিল এগৰাকী আহোম কুঁৱৰী। দেউতাক চাওফা চুতাম্লা আৰু মাক তামুলী কুঁৱৰী পাখৰি গাভৰু। তেওঁক নাংচেং গাভৰু আৰু মাইনা গাভৰু নামেৰেও জনা গৈছিল।

সম্পৰ্কত তেওঁ প্ৰদিদ্ধ আহোম প্ৰশাসক মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাৰ ভাগিনী-নাতি আৰু লাচিত বৰফুকন আৰু লালুকসোলা বৰফুকনৰ ভাগিনী। এই দুজনে মোমায়েকে শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত অংশ লৈ ৰামসিংহৰ অধীন মোগল সেনাক পৰাস্ত কৰি কামৰূপ উদ্ধাৰ কৰিছিল।

বিবাহ

যেতিয়া মিৰ জুমলাই অসম আক্ৰমণ কৰি জয়ধ্বজ সিংহক পৰাস্ত কৰে তেতিয়া ১৬৬৩ চনত টিপামৰ ঘিলাধাৰী ঘাটত আহোম আৰু মোগলৰ সন্ধি হয়। সন্ধি মতে জয়ধ্বজ সিংহই ছবছৰীয়া জীয়েক ৰমণী গাভৰু আৰু টিপাম ৰজাৰ জীয়েকক মোগল হাৰেমলৈ পঠিয়াবলৈ গাত লয়। মিৰ জুমলা মোগল বংগৰ ৰজধানী ঢাকালৈ ঘূৰি যাওঁতে বাটতে ৰোগত পৰি মৃত্যু হয়। তেতিয়া ঢাকাৰ চুবেদাৰ শ্বায়েস্তা খানে তেওঁক কিছুদিন চোৱা-চিতা কৰে বুলি অনুমান কৰা হয়। এই মতে ১৬৬৩ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত ৰমণী গাভৰু ঔৰংজেৱৰ সভাত উপস্থিত হয়। তেওঁক ইছলামলৈ ধৰ্মান্তৰিত কৰাৰ পাছত ৰহমত বানু বেগম নাম দিয়া হয়। পাঁচ বছৰৰ ১৬৬৮ চনৰ ১৩ মে'ত তেওঁক দিল্লীত আনুষ্ঠানিকভাৱে ঔৰংজেৱৰ পুত্ৰ মহম্মদ আজম শ্বাহলৈ (আজমতাৰা) ১,৮০,০০০ টকাৰ যৌতুকৰ সৈতে বিয়া দিয়া হয়।

১৬৭১ চনত নতুন আহোম স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ সেনাই সেনাপতি লাচিত বৰফুকনৰ নেতৃত্বত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত গুৱাহাটী উদ্ধাৰ কৰে।

কেইবছৰমানৰ পাছত লাচিতৰ ভাতৃ লালুকসোলা বৰফুকনে গুৱাহাটীক মোগলৰ হাতত গতাই দি ইয়াৰ বিনিময়ত ৰজা হোৱাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে। সেই সময়ত ৰমণী গাভৰুৰ স্বামী আজমতাৰা বংগৰ চুবেদাৰ হৈ আছিল। এই কথা ৰমণী গাভৰুৱে গম পোৱাৰ পাছত তেওঁ মোমায়েক লালুকসোলালৈ চিঠি লিখি এনে প্ৰতাৰণা নকৰিবলৈ সোঁৱৰাই দিয়ে। অৱশ্যে লালুকসোলাই ৰমণী গাভৰুৰ এই সাৱধানবাণী প্ৰত্যাখ্যান কৰে।

ঐতিহ্য

বুৰঞ্জীসমূহত মোগলৰ হাতত গতাই দিয়াৰ বাহিৰে ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে বৰ তথ্য নাই। বুৰঞ্জীবিদ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই নাওমান তথ্য আৰু কল্পনাৰ সহায় লৈ ১৯৫১ চনত "ৰমণী গাভৰু" নামৰ এখন জীৱনী প্ৰকাশ কৰে।

ঢাকাৰ লালবাগ দুৰ্গৰ ভিতৰত "পৰী বিবিৰ সমধি" নামৰ এক স্মাৰক আছে। একাংশ ইতিহাসবিদে এয়া বংগৰ চুবেদাৰ শ্বায়েস্তা খানৰ ডাঙৰ জীয়েক বিবি পৰীৰ সমাধি বুলি কয়। আন একাংশৰ মতে এয়া ৰমণী গাভৰুৰ সমাধিহে, আৰু সেইবাবেই সমাধিৰ স্থাপত্যত প্ৰাক্‌-মুছলিম শৈলী দেখিবলৈ পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

গ্ৰন্থপঞ্জী

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্যামকুমাৰী দেৱী

শ্যামকুমাৰী দেৱী আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল৷ তেওঁ ভাৰতৰ সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভাতো মধ্যপ্ৰদেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সংসদৰ সদস্য আছিল৷. মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰায়পুৰৰ পৰা তেওঁ ১৯৬৩ চনত লোকসভাৰ টিকট লাভ কৰে আৰু নিৰ্বাচনত জয়ী হৈ ১৯৬৭ চন পৰ্যন্ত সংসদৰ সদস্য পদত অধিস্থিত হৈ থাকে৷ তাৰ পৰৱৰ্তী বছৰত, অৰ্থাৎ ১৯৬৮ চনত তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশৰ পৰাই ৰাজ্যসভাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়৷ তেওঁ সুদীৰ্ঘ ১২ বছৰ, ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈকে ৰাজ্যসভাৰ সদস্য হৈ থাকে৷ ১৯৮৪ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
ডান ব্ৰিষ্ট

ডান ব্ৰিষ্ট আয়াৰলেণ্ডত কাৰ্বনিফেৰাছ যুগত, ই সম্ভৱতঃ মিচিচিপিয়ান যুগত, প্ৰায় ৩৫০ মিলিয়ন বছৰ আগতে গঠিত হোৱা এক প্ৰাকৃতিকভাৱে তৈয়াৰী সাগৰীয় খুঁটি বা স্তম্ভ যাক ভূ-ৰূপবিজ্ঞানত ষ্টেক বুলি কোৱা হয়।

ইতিহাস

১৩৯৩ চনত এক প্ৰচণ্ড ডাৱৰ খণ্ড ইয়াৰ ওপৰত পৰিছিল আৰু ইয়াক ভাঙি সাগৰৰ মাজলৈ নিলগাই নিছিল। ১৯৮০ চনত ইয়াৰ ওপৰত অৱতৰণ কৰি জৰীপ চলোৱা গৱেষকসকলে এসময়ত ই মূল ভূখণ্ডৰ অংশ আছিল বুলি প্ৰমাণ দাখিল কৰিছিল, য'ত তেওঁলোকে শিলৰ অট্টালিকা আৰু ভেড়াৰ পাৰ হোৱাৰ অৱশিষ্ট পাইছিল।

যেতিয়া ডান ব্ৰিষ্ট গঠন কেপৰ পৰা পৃথক হোৱা নাছিল, আইৰিছ পেট্ৰিয়াৰ্কে আয়াৰলেণ্ডৰ প্ৰথম গীৰ্জাসমূহৰ ভিতৰত এটা নিৰ্মাণ কৰিছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ওচৰৰ ঘৰটোৱে আইৰিছ ক'ষ্ট গাৰ্ডৰ বাবে লুকাউট পোষ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল।

বৰ্ণনা

আয়াৰলেণ্ডৰ কাউণ্টি মেয়'ৰ বালিকাষ্টল চহৰৰ পৰা ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত ই ঠিক ডাউনপেট্ৰিক হেডৰ মূৰত অৱস্থিত। ২০ মিটাৰ দূৰত্বত আৰু ২২৮ মিটাৰ গভীৰতাত এইখন সাগৰৰ ঠিক ওপৰত থকাৰ দৰে লাগে। ইয়াৰ উচ্চতা ৪৫ মিটাৰ, বহলে ৬৩ মিটাৰ আৰু ২৩ মিটাৰ।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূগোল
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক গঠন
তুলিকা চেতিয়া য়েইন

তুলিকা চেতিয়া য়েইন হৈছে এগৰাকী অসমীয়া কবি। শদিয়াৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুৰে ফেৰীৰে যাত্ৰা কৰা তুলিকা চেতিয়া য়েইন অসমৰ একমাত্ৰ নাৰী।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

তেখেতে ১৯৭৪ চনত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পূব চিয়াং জিলাৰ মিমেত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।

শিক্ষা

শিক্ষাতত্ব বিভাগত স্নাতক, ১৯৯৪

সামাজিক জীৱন

অংশগ্ৰহণ কৰা অনুষ্ঠানসমূহ

২০১৩ চনত অৰুণাচল লিটাৰ্চোৰ ছ'চাইটিৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত সাহিত্য অনুষ্ঠানত বিশিষ্ট অতিথি হিচাপে অংশগ্ৰহণ।
২০১৪ চনত সাহিত্য অকাডেমীৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত দিল্লীত অনুষ্ঠিত অস্মিতা অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ।
২০১৫ চনত চণ্ডিগড়ত সাহিত্য অকাডেমীৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত সৰ্বভাৰতীয় লেখক সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ।
২০১৭ চনত দিল্লীত অনুষ্ঠিত উত্তৰ-পূব আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ সাহিত্য অকাডেমীৰ সাহিত্য সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ।
২০১৭ চনত দিল্লীত অনুষ্ঠিত চাৰ্ক সম্মিলনত অংশগ্ৰহণ।
২০১৭ চনত থাইলেণ্ডত, থাইলেণ্ড আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত ভাৰত আৰু থাইলেণ্ড উৎসৱত বক্তা হিচাপে অংশগ্ৰহণ।
২০১৭ চনত সাহিত্য অকাডেমী আৰু কলিকতাৰ ৰেডিঅ' চেণ্টাৰ দ্বাৰা আয়োজিত অনুষ্ঠানত উত্তৰ-পূবৰ কবি হিচাপে অংশগ্ৰহণ।
২০১৮ চনত বাংগালুৰুত সাহিত্য অকাডেমীৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত উত্তৰ-পূব আৰু দক্ষিণ-পশ্চিম নাৰীলেখক

সন্মিলনত নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰি অংশগ্ৰহণ

২০১৮ চনত আন্দামান নিকোবৰত সাহিত্য অকাডেমীৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত সৰ্বভাৰতীয় কবি সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ।
২০১৯ চনত ভূপালত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু সাহিত্য অকাডেমী দিল্লীৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ।
২০১৯ চনত কলিকতাৰ শান্তিনিকেতনত হিন্দী সাহিত্য সভাৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত কবি সন্মিলনত অসমৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
২০১১ আৰু ২০১২ চনত নেচনেল বুক ট্ৰাষ্টৰ কৰি সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ।
২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত ৰাজস্থানৰ জয়পুৰ প্ৰগ্ৰেচিভ লিটাৰ্চোৰ ফেষ্টিভেলত উত্তৰ-পূবৰ হৈ অংশগ্ৰহণ।
২০১৯ চনত অৰুণাচল লিটাৰেচাৰ ফেষ্টিভেলত কবি হিচাপে অংশগ্ৰহণ।
২০২০ চনত ঘানা ইউনিভাৰচিটিৰ বিজনেচ এণ্ড ইকনমিক্‌চ নামৰ ৰিচাৰ্চ ছ'চাইটিত চাৰিখন গবেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ।

সাহিত্যৰাজি

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

মৌনতাৰ আত্মপাঠ (কবিতা)
হাঁহিৰ আকাশ প্ৰেমৰ আকাশ (গদ্য)
আকাশ নথকা ৰাতি (কবিতা)
স্বপ্ন প্ৰেমৰ প্ৰাৰ্থনা (কবিতা)
Royal Architechture of Ahom (Bilangual )
দিখৌ আৰু দিচাংঃ দুখন নদীৰ গাথা (নদী বিষয়ক গ্ৰন্থ)
অসমীয়া প্ৰতিদিনৰ সম্ভাৰত পাঠকৰ হৃদয় আলোকিত কৰা প্ৰতি দেওবাৰে প্ৰকাশ পোৱা ‘স্বপ্নৰ স্বদেশ মোৰ অৰুণাচল' এখন আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস। নিয়মীয়া বাৰ্তাত প্ৰকাশিত, ‘মই তোমাৰ উশাহৰ গান-যাযাবৰী দিনলিপি' সকলোতকৈ বহুল প্ৰচলিত ধাৰাবাহিক ভ্ৰমণ গাথা আছিল। অসমীয়া প্ৰতিদিন, দৈনিক অসম, নিয়মীয়া বাৰ্তা, খবৰ, আমাৰ অসম, দৈনিক জনসাধাৰণ, দৈনিক জনমভূমি, দৈনিক বাতৰি আদি বাতৰি কাকতৰ লগতে সাতসৰী, গৰীয়সী, প্ৰান্তিক প্ৰকাশ, বাৰ্তাপখিলী আলোচনীত প্ৰকাশিত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বিভিন্ন লোকসংস্কৃতি বিষয়ক আৰু বুৰঞ্জী বিষয়ক তত্ত্বগধূৰ প্ৰায় ১০০০ প্ৰবন্ধ লিখিছে।

সম্পাদিত গ্ৰন্থ

হেম বুঢ়াগোহাঞি ৰচনাৱলী দুটা বৃহৎ খণ্ড
ছে-ৰায়-ডয়
ছেং-মুং

বঁটা আৰু সন্মান

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তথাগত সৃজন সম্মান’ ২০১৮,
বিহাৰ হিন্দী সাহিত্য সভাৰ দ্বাৰা 'শতাব্দী বঁটা, ২০১৯
অসম চৰকাৰৰৰ 'লেখক সম্বৰ্ধনা বঁটা', ২০২০
All India Radio ডিব্ৰুগড়ৰ অসম সাহিত্য কানন অনুষ্ঠানৰ নিয়মীয়া পাঠক।

তথ্যসূত্ৰ
কামাখ্যাচৰণ ভাগৱতী

কামাখ্যাচৰণ ভাগৱতী অসমৰ এজন লেখক৷ সংস্কৃত ভাষাৰ পণ্ডিত৷ তেওঁ ক্ষেত্ৰী হাৰদিয়া বিদ্যালয় আৰু জালুকবাৰী উচ্চতৰ বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ আছিল৷ তেওঁ নলবাৰী জিলাৰ ব্যক্তি আছিল৷

উদ্ধৃতি

সংস্কৃত সাহিত্যৰ জিলিঙনি

বৈদিক সংস্কৃতৰপৰা পাণিনিৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত সংস্কৃতৰ পাৰ্থক্য আছে। এই পাৰ্থক্যৰ কাৰণে সংস্কৃত ভাষাক দুই ভাগত ভাগ কৰা হয়-(১) বৈদিক(Vedic) আৰু (২) ধ্ৰুপদী (Classical)।
ইন্দো-আৰিয়ান ভাষাবোৰৰ মাজত প্ৰাচীনতম হ'ল ঋগ্বেদৰ ভাষা আৰু ইৰাণীয়ান ভাষাবিলাকৰ মাজত প্ৰাচীনতম হ'ল জেন্দ্‌-আবেস্তাৰ ভাষা। কিন্তু এই কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে জেন্দ-আবেস্তাৰ যিটো প্ৰাচীনতম অংশ সেইটোও ঋগ্বেদৰ পিছত ৰচিত হৈছিল। এইফালৰপৰা আৰ্য জাতিৰ প্ৰাচীনতম সাহিত্য ঋগ্বেদৰ ভাষাই হ'ল প্ৰাচীনতম আৰ্য ভাষা।
“বেদ” শব্দ 'বিদ্‌' ধাতুৰপৰা ওলাইছে। অৰ্থভেদে 'বিদ' ধাতু চাৰিটা- জ্ঞানাৰ্থক, লাভাৰ্থক, সত্তাৰ্থক আৰু বিচাৰাৰ্থক। সত্তাবাচী বিদ্‌ ধাতু অকৰ্মক, বাকী তিনিটা অৰ্থত বিদ ধাতু সকৰ্মক। আমি ক'ব পাৰোঁ যে জ্ঞানাৰ্থক বিদ্‌ ধাতুৰপৰা 'বেদ' শব্দ নিষ্পন্ন হৈছে আৰু 'বেদ' শব্দৰপৰা হ'ল 'জ্ঞান'। 'বিদ্যতে অনেন' এই অৰ্থত বিদ্‌ ধাতুৰ লগত ঘঞ প্ৰত্যয় যোগ দি 'বেদ শব্দ নিষ্পন্ন' কৰা হৈছে।
কাশ্মীৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ বাহিৰে পূৰ্ব ভাৰততো পৈপ্পলাদ অথৰ্ববেদৰ প্ৰচলন আছিল; আনকি উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ বাহিৰে পূৰ্ব ভাৰততো পৈপলাদ অথৰ্ববেদৰ প্ৰচলন আছিল। উৰিষ্যা, বিহাৰ, পশ্চিমবঙ্গৰ সীমান্তবৰ্তী অঞ্চলত আজিলৈকে অথৰ্ববেদী ব্ৰাহ্মণৰ বসবাস আছে।
পোন প্ৰথমে প্ৰাচীন সাহিত্যত দুখন মহাকাব্য পোৱা যায়। এই দুখন হ'ল- ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত। ৰামায়ণত ২৪০০০ শ্লোক আছে আৰু ই সাতোটা কাণ্ডত বিভক্ত। ইয়াৰ ৰচক বাল্মীকি। তেওঁ 'আদিকবি', ৰামায়ণ 'আদি কাব্য'। তেওঁ বৰুণৰ দশম পুত্ৰ। সঙ্গদোষত পৰি তেওঁ ডকাইতৰ বৃত্তি অৱলম্বন কৰে। অৱশেষত সৌভাগ্যক্ৰমে তেওঁ নিজৰ দোষ বুজি পাই ধৰ্মীয় জীৱন যাপন কৰে আৰু তেওঁৰ লিখনিৰপৰা ৰামায়ণৰ সৃষ্টি হয়।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ককলাবাৰী চাপাগুৰি মহাবিদ্যালয়, হজুৱা

ককলাবাৰী চাপাগুৰি মহাবিদ্যালয়(English: Koklabari Chapaguri College) এখন প্ৰাদেশিকীকৃত মহাবিদ্যালয় যিখন বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা সংযুক্ত।

মহাবিদ্যালয়ৰ ইতিহাস

ককলাবাৰী চাপাগুৰি মহাবিদ্যালয়খন হাজুৱা ৰাজহ গাঁও অন্তৰ্গত হাজুৱা নামৰ ঠাইত অৱস্থিত। হজুৱাক পটা নামৰ নদী এখনেৰে দুভাগ কৰি অঞ্চলটোৰ সজীৱ দৃশ্য অংকন কৰা দেখা যায়। পটানদীৰ উত্তৰ দিশত হজুৱা আৰু দক্ষিণ অংশ চিমলা বুলি জনা যায়। হজুৱা নামটোৰ কিছু পটভূমি আছে। মানুহবোৰ অতি সহজ, সৎ, মৃদু আৰু নিৰীহ দেখা যায় কাৰণে সেই ঠাইখন ইংৰাজৰ সময়ৰ পৰাই নাম ঠাইখনৰ নাম হজুৱা(হোজা) হিচাপে পৰিচিত। হজুৱা হৈছে জালাহ ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত আৰু ইয়াৰ চৌদিশে প্ৰায় ৭৮খন গাঁও আছে। অঞ্চলটোৰ জনগাঁথনি বেছিভাগেই জনজাতীয় (এছ টি) লোক আৰু অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ লোকেৰে পৰিপূৰ্ণ আৰু সাধাৰণ জাতিৰ মানুহবোৰ অতি ক্ষীণ। অঞ্চলটোৰ স্থানীয় জীৱিকা হৈছে কৃষি। ব্যৱসায় আৰু অন্যান্য ভিন্ন চাকৰিৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা লোক সংখ্যা যথেষ্ট কম। শৈক্ষিক পৰিৱেশৰ অভাৱৰ বাবে এই অঞ্চলৰ শৈক্ষিক পটভূমি অতি পিছপৰা। অঞ্চলখনত মাত্ৰ কেইখনমান বিদ্যালয় আৰু এখন কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়হে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ১০ + ২ শিক্ষাৰ বাবে একমাত্ৰ শিক্ষানুষ্ঠান আছিল। উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আকাংক্ষিত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বহু দূৰলৈ যাব লাগে। অঞ্চলটোৰ সকলো দিশ বিবেচনা কৰি এই অঞ্চলৰ শিক্ষিত ৰাইজে আকাংক্ষিত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে এখন ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় থকাটো বৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰে। অঞ্চলটোৰ সমগ্ৰ ৰাইজে গোট খাই হজুৱাত এখন ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে কমিটী গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু অৱশেষত ২০১৩ চনত হজুৱাত মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়।

স্থান

মহাবিদ্যালয়খন অসমৰ বড়োলেণ্ড স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ(বিটিআৰ)ৰ বাক্সা জিলাৰ চিমলা থানৰ অন্তৰ্গত হজুৱা নামৰ ঠাইত অৱস্থিত।

শৈক্ষিক বিষয়

কলা স্নাতক (অনাৰ্ছ আৰু নিয়মীয়া)
বড়ো
অসমীয়া
ইংৰাজী
দৰ্শন
অৰ্থনীতি
শিক্ষা
ৰাজনীতি বিজ্ঞান

তথ্যসূত্ৰ
মানৱ উপস্থ

মানৱ উপস্থ বা গুপ্তাংগ বা লিংগ পুৰুষৰ বাহ্যিক যৌনাংগ। শুক্ৰাণু-নিৰ্গমদ্বাৰ , মৈথুনাংগৰ লগতে সাধাৰণভাৱে প্ৰস্ৰাৱ ত্যাগৰ নলী হিচাপে উপস্থ ব্যৱহৃত হয়। উপস্থৰ মূল অংশকেইটা হ'ল আন্তঃ ভাগ , গা ভাগ আৰু আৱৰণী কলা যিহেৰে উপস্থৰ দাণ্ডি অংশৰ ছাল আৰু উপস্থৰ সন্মুখ অংশ ঢাক খাই থকা ছাল -ৰ গঠন হয়। উপস্থৰ গা ভাগ তিনি তৰপীয়া কলাৰে নিৰ্মিত, ওপৰৰ ফালে দুই তৰপ আৰু দুয়োৰ মাজত তলৰ ফালে কলা দেখা যায়। মানৱ উপস্থত লিংগাস্থি নাথাকে, কিন্তু অন্যান্য প্ৰায় সকলো স্তনপায়ী প্ৰাণী আৰু সকলো বন-মানুহৰ উপস্থত এডাল অস্থি বা হাড় থাকে যি ইয়াক স্থায়ী ভাবে কঠিন কৰি ৰাখে। পুৰুষৰ ইউৰেথ্ৰা উপস্থৰ মাজেৰে গৈ প্ৰ'ষ্টেত গ্ৰন্থিত বীৰ্যনলীৰ লগতো সংযুক্ত হয় ফলত উপস্থৰ ভিতৰেদি থকা মূত্ৰনলীয়েদি প্ৰস্ৰাৱ আৰু বীৰ্য দুয়োটা প্ৰবাহিত হয়। উপস্থৰ শেষাংশত মূত্ৰনলীৰ খোলা বিন্ধাটোক ম্যেতেচ বুলি কোৱা হয় যিহেৰে প্ৰস্ৰাৱ আৰু বীৰ্য দুয়োটা শৰীৰৰ পৰা বাহিৰ হয়।

উপস্থৰ আধাৰ অংশত মূত্ৰনলীৰ লগত কৌপাৰ গ্ৰন্থিদ্বয়ৰ পৰা অহা নলীৰো সংযোজন হয় যি নলীৰে যৌন উত্তেজনাৰ সময়ত ক্ষাৰকীয় শ্লেষ্মাৰ প্ৰাক-ক্ষৰণ ঘটে। এই কাৰ্যই মূল মূত্ৰনলীদালৰ ভিতৰ অংশ মসৃণ কৰে আৰু লগতে তাত থাকিব পৰা অৱশিষ্ট আম্লিক প্ৰস্ৰাৱক প্ৰশমিত কৰি নলীদাল পৰিষ্কাৰ কৰে যাতে তেনে প্ৰস্ৰাৱে মূল-স্খলনৰ সময়ত ওলাই অহা শুক্ৰাণু সমূহক নষ্ট কৰিব নোৱাৰে।

উপস্থৰ অংশসমূহ

উপস্থৰ গঠন

উপস্থৰ গঠন বিভিন্ন সিৰা-উপশিৰা আদিৰে গঠিত।
উপস্থৰ স্তম্ভন

লিংগ স্তম্ভন বা লিংগৰ উত্থান বা লিংগ স্ফীতি হৈছে এক শাৰীৰিক পৰিঘটনা য'ত লিংগ দৃঢ়, কঠিন আৰু আকাৰত ডাঙৰ হৈ পৰে। লিংগৰ উত্থন এক মানসিক আৰু শাৰীৰিক অন্তঃস্ৰাৱী কাৰকৰ জটিল আন্তঃক্ৰিয়াৰ ফল, আৰু প্ৰায়ে যৌন প্ৰৰোচন বা যৌন আকৰ্ষণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হয়, যদিও লিংগৰ উত্থান স্বতঃস্ফূৰ্ত হ'ব পাৰে। যেনে ৰাতি শুই থকাৰ সময়ত কেইবাবাৰো আপোনা-আপুনিকৈ লিংগৰ উত্থান ঘটে। যৌন প্ৰৰোচনৰ ফলত লিংগলৈ প্ৰৱাহিত হোৱা ৰক্তৰ বাবে লিংগৰ আকাৰ দৈঘ্য বাঢ়ি যায়। টোপনিৰ সময়ত বা পুৱা শুই উঠাৰ সময়ত লিঙ্গটো কঠিন হৈ পৰিব পাৰে ইয়াক এনপিটি বুলি কোৱা হয়।

প্ৰত্যেক মানুহৰ ক্ষেত্ৰত স্তম্ভিত লিংগৰ আকৃতি, কোণ আৰু দিশ ইত্যাদি ভিন্ন ভিন্ন হ'ব পাৰে। লিংগৰ আকাৰ উত্থানৰ সময়ত দুগুণ বা তিনি গুন বৃদ্ধি হ'ব পাৰে। শিথিল লিংগৰ দৈৰ্ঘ্যৰ পৰা এইটো অনুমান কৰিব পৰা নাযায় যে কঠিন অৱস্থাত ইয়াৰ প্ৰকৃত দৈঘ্য কিমান হ'ব পাৰে। কিছুমান সৰু শিথিল লিংগ কঠিন অৱস্থাত বহু দীঘল হয়, আনহাতে কিছুমান দীঘল শিথিল লিংগ তুলনামূলকভাৱে কম বিকশিত হয়।

সংস্কৃতিত লিংগ

সংস্কৃতিত লিংগ সম্পৰ্কীয় ধাৰণা ভিন্ন। হাও-শপনিৰ পৰা লিংগ পূজালৈকে বিভিন্ন ক্ৰিয়াকাণ্ডত লিংগৰ উল্লখ পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
শ্ৰেণী:মানৱ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:মানৱ যৌনতা