ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কাৰ্বি আংলং জিলা

কাৰ্বি আংলং জিলা অসমৰ মধ্য অঞ্চলত অৱস্থিত এক প্ৰশাসনিক জিলা। অসমৰ জিলা সমূহৰ ভিতৰত মাটিকালিৰে ই সৰ্ববৃহৎ। জিলাখনৰ পূবে গোলাঘাট জিলা, পশ্চিমে নগাঁও জিলা, পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা আৰু হোজাই জিলা, উত্তৰে নগাঁও আৰু গোলাঘাট জিলাৰ অংশ আৰু দক্ষিণে ডিমা হাছাও জিলা আৰু নাগালেণ্ড ৰাজ্য। ডিফু এই জিলাৰ সদৰ চহৰ। কাৰ্বি আংলং জিলাৰ মাটিকালি ৭,৩৯৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। ২০১৬ চনত জিলাখনক পুনৰ দুভাগত বিভক্ত কৰি হামৰেণ মহকুমাক লৈ পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা নামেৰে এখন নতুন জিলাৰ গঠন কৰা হয়। বাকী থকা অঞ্চল বৰ্তমানৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত থাকি যায়।

প্ৰশাসনীয় বিভাগ

কাৰ্বি আংলং জিলাক দুখন মহকুমাত ভগোৱা হৈছে: এখন ডিফু মহকুমা যাৰ অধিনত ডিফু ৰাজহ চক্ৰ আৰু ফুলনি ৰাজহ চক্ৰ আছে। আনখন বোকাজান মহকুমা যাৰ অধিনত চিলনীজান ৰাজহ চক্ৰ আছে।

কাৰ্বি আংলং জিলাত অসম বিধানসভাৰ তিনিখন সমষ্টি আছে: বোকাজান (১৭), হাওৰাঘাট (১৮), ডিফু (১৯)। এই আটাইকেইটা সমষ্টি অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত।

ডিফু চহৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ সদৰ। এই জিলাৰ আন চহৰকেইখন হৈছে বোকাজান আৰু হাওৰাঘাট। অবিভক্ত কাৰ্বি আংলং জিলাৰ সৰ্বমুঠ গাঁৱৰ সংখ্যা ২,৯২৮।

জনগাঁঠনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ সাময়িক তথ্য অনুসৰি কাৰ্বি আংলং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৬,৬০,৯৫৫ জন।

প্ৰচলিত ভাষা

কাৰ্বি ভাষী লোকৰ সংখ্যাই আটাইতকৈ বেছি। ইয়াৰ বাহিৰেও বড়ো, কুকি, অসমীয়া আৰু আইটন ভাষাৰ প্ৰচলন আছে। আইটন ভাষী লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ১৫০০ জন। এই ভাষা শান ভাষাৰ লগত মিলে আৰু লিখা হয় মান (ব্ৰহ্মদেশীয়) লিপিত। তথা ইয়াত চাহ জনগোষ্ঠী আদিবাসী ভাষাৰো প্ৰচলন আছে । এই লোকসকলক ভাৰত স্বাধীনতা পূৰ্বে বৃটিছ শাসনৰ পৰা বসবাস কৰি আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা
শ্ৰেণী:কাৰ্বি আংলং জিলা
দুলীয়াজান ক্লাব

দুলীয়াজান ক্লাব দুলীয়াজানৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত এটা অনুষ্ঠান। অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডত কৰ্মৰত কৰ্মচাৰীসকলে পেচাগত চিন্তাধাৰাৰ পৰা নিজকে নিলগাই ৰাখি মনোৰঞ্জনৰ বাবে আৰু তেখেতসকলৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু বৌদ্ধিক বিকাশৰ হেতুকে এক উমৈহতীয়া অনুষ্ঠানৰ প্ৰয়োজন আছিল আৰু তাৰেই ফলশ্ৰুতিত দুলীয়াজান ক্লাবৰ জন্ম দিয়া হয়।

ইতিহাস

১৯৬৩ চনৰ এটি শুভ দিনত এই ক্লাবৰ জন্ম হয়।

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
ৱানথি শ্ৰীনিবাসন

ৱানথি শ্ৰীনিবাসন (, জন্ম ৬ জুন ১৯৭০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু তামিলনাডুৰ অধিবক্তা।[1] ১৯৯৩ চনৰ পৰা মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ত আইন চৰ্চা কৰি আহিছে।[2] কইম্বাটুৰ দক্ষিণ বিধানসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি তেওঁ তামিলনাডু বিধানসভাৰ সদস্য হৈছে।[3] বৰ্তমান তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ মহিলা শাখাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০২২ চনৰ পৰা দলৰ কেন্দ্ৰীয় নিৰ্বাচনী সমিতিৰ সদস্য।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু শিক্ষা

কইম্বাটুৰৰ থোণ্ডামুথুৰ ব্লকৰ সমীপৰ উলিয়ামপালায়ম গাঁৱত কন্দসামী আৰু পূৱথালৰ ঘৰত শ্ৰীনিবাসনৰ জন্ম হৈছিল। পৰিয়ালৰ ভিতৰতে জ্যেষ্ঠ আৰু তেওঁৰ এজন ভাতৃ শিৱ কুমাৰ। তাই স্কুলীয়া শিক্ষা থোণ্ডামুথুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত কৰিছিল। পিছলৈ পি এছ জি কলেজ অৱ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানত ইউ জি প্ৰগ্ৰেম কৰে। ১৯৯৩ চনত চেন্নাইৰ ড° আম্বেদকাৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৯৫ চনত মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবিধানৰ শাখাত আইন বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।[6] তেওঁ শ্ৰীনিবাসনক বিয়া কৰাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আছে।[7]

কৰ্মজীৱন

বানাথী পেছাত এজন অধিবক্তা আৰু দুটা দশকৰো অধিক সময় ধৰি চেন্নাই উচ্চ ন্যায়ালয়ত আইন চৰ্চা কৰি আহিছে।[8] ১৯৯৩ চনত তামিলনাডু কংগ্ৰেছ কমিটীৰ প্ৰাক্তন সভাপতি হিচাপে থকা জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা বি. দক্ষিণ ৰে’লৱে আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ষ্টেণ্ডিং কাউন্সেলও আছিল। বিজেপি তামিলনাডুৰ প্ৰাক্তন ৰাজ্যিক সম্পাদিকা আছিল আৰু কেন্দ্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰমাণীকৰণ ব'ৰ্ডৰ ব'ৰ্ডৰ সদস্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।[9][10] ২০১১ আৰু ২০১৬ চনৰ তামিলনাডু বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত বিজেপিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:তামিলনাডুৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
নন্দিতা বান্না

নন্দিতা বান্না (ইংৰাজী: Nandita Banna; তেলুগু: నందితా బాన్నా; জন্ম: ৮ নৱেম্বৰ ২০০০) এগৰাকী ছিংগাপুৰৰ মডেল আৰু সুন্দৰী প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্চ ছিংগাপুৰ ২০২১ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্চ ২০২১ত ছিংগাপুৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু তাত তেওঁ শীৰ্ষ ১৬ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৮৭ চনৰ মিছ ইউনিভাৰ্চৰ পাছত যোৱা ৩৪ বছৰৰ ভিতৰত মিছ ইউনিভাৰ্চ প্ৰতিযোগিতাৰ ছেমি-ফাইনেলত উপনীত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ছিংগাপুৰৰ প্ৰতিনিধি।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

নন্দিতা বান্নাৰ জন্ম ছিংগাপুৰৰ এটা তেলুগু পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম মাধৱী আৰু গোবৰ্ধন বান্না। ১৯৯৬ চনৰ আশে-পাছে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ শ্ৰীকাকুলামৰপৰা ছিংগাপুৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০০ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত ছিংগাপুৰত বান্নাৰ জন্ম হয়। বান্নাই ইংৰাজী, হিন্দী আৰু তেলুগু—এই তিনিটা ভাষা সাৱলীলভাৱে ক'ব পাৰে।

কেৰিয়াৰ

মডেলিং

মিছ ইউনিভাৰ্চ ছিংগাপুৰ ২০২১ত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে বান্না এগৰাকী মডেল আছিল। তেওঁ ২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰ আৰু ২০২১ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ 'ভৌগ ছিংগাপুৰ'ৰ সংখ্যাত স্থান লাভ কৰিছিল। ২০২১ চনৰ তথ্য অনুসৰি তেওঁ 'মিছ মেনেজমেণ্ট এজেন্সী' নামৰ এক মডেলিঙ সংস্থাৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল।

মিছ ইউনিভাৰ্চ ২০২১

বান্নাই ইজৰাইলৰ আইলাটত অনুষ্ঠিত ৭০তম মিছ ইউনিভাৰ্চ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ২৮ নৱেম্বৰত ইজৰাইললৈ ৰাওনা হয়। ২০২১ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত তেওঁ শীৰ্ষ ১৬ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰি ছিংগাপুৰৰ বাবে যোৱা ৩৪বছৰীয়া খৰাঙৰ অন্ত পেলায়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ছিংগাপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
অনুবাদ

অনুবাদ হৈছে উৎস ভাষাৰ পাঠ্যৰ অৰ্থ সমতুল্য লক্ষ্য ভাষাৰ পাঠ্যৰ দ্বাৰা যুক্ত কৰা। ইংৰাজী ভাষাই অনুবাদ (এটা লিখিত পাঠ্য) আৰু ব্যাখ্যা (বিভিন্ন ভাষাৰ ব্যৱহাৰকাৰীৰ মাজত মৌখিক বা স্বাক্ষৰিত যোগাযোগ)ৰ মাজত এটা পৰিভাষিক পাৰ্থক্য অংকন কৰে (যিটো প্ৰতিটো ভাষাতে নাই)। এই পাৰ্থক্যৰ অধীনত ভাষা সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত সেই লেখাটোৰ আৰ্ৱিভাৱৰ পিছতহে অনুবাদ আৰম্ভ কৰিব পাৰি।

এজন অনুবাদকে লক্ষ্য-ভাষাটোত উৎস-ভাষাৰ শব্দ, ব্যাকৰণ বা বাক্যবিন্যাস অজানিতে প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ শংকা থাকে। আনহাতে, এনে "একত্ৰিতকৰণ"সমূহে কেতিয়াবা উপযোগী উৎস-ভাষাৰ Calque আৰু ঋণ শব্দ আমদানি কৰিছে যিয়ে লক্ষ্য ভাষাসমূহক সমৃদ্ধ কৰি তুলিছে। পবিত্ৰ গ্ৰন্থৰ প্ৰাচীন অনুবাদককে ধৰি আন অনুবাদকসকলে তেওঁলোকে অনুবাদ কৰা ভাষাবোৰক গঢ় দিয়াত সহায় কৰিছে।

অনুবাদ প্ৰক্ৰিয়া কষ্টকৰ। সেয়েহে ১৯৪০ চনৰ পৰা অনুবাদক স্বয়ংক্ৰিয় কৰাৰ বাবে বা মানৱ অনুবাদকক যান্ত্ৰিকভাৱে সহায় কৰাৰ বাবে বিভিন্ন মাত্ৰাত আৰু পৰ্যায়ত সফলতাৰে প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছে। অতি শেহতীয়াকৈ ইণ্টাৰনেটৰ উত্থানে অনুবাদ সেৱাৰ বাবে বিশ্বব্যাপী বজাৰ গঢ়ি তুলিছে আৰু "ভাষা স্থানীয়কৰণ"ৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছে।

ব্যুৎপত্তি

ইংৰাজী শব্দ "অনুবাদ" লেটিন শব্দ translatio ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো trans, "across" + ferre, "to carry" বা "to bring" (-latio পাছলৈ latus, ferre ৰ অতীতৰ participle ৰ পৰা আহিছে)। এইদৰে অনুবাদ হৈছে "এটা কঢ়িয়াই নিয়া" বা "এটা কঢ়িয়াই অনা"। অৰ্থাৎ এটা ভাষাৰ পৰা অইন এটা ভাষালৈ

কিছুমান শ্লেভিক ভাষা আৰু জাৰ্মানীয় ভাষাই (ডাচ আৰু আফ্ৰিকান ভাষাৰ বাহিৰে) অনুবাদৰ বিষয়ত "অনুবাদ" ধাৰণাটোৰ বাবে নিজৰ শব্দক calque কৰাইছে, লেটিন মূলৰ সলনি নিজ নিজ শ্লাভিক বা জাৰ্মানীয় মূল শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিছে।

পশ্চিম আৰু পূব শ্লাভিক ভাষাই (ৰাছিয়ান ভাষাৰ বাহিৰে) অনুবাদ পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰিছিল, আনহাতে ৰাছিয়ান আৰু দক্ষিণ স্লাভিক ভাষাই ট্ৰেডক্টিঅ' আৰ্হি গ্ৰহণ কৰিছিল।

এছিয়াত অনুবাদ পৰম্পৰা

দক্ষিণ, দক্ষিণ-পূব আৰু পূব এছিয়াত অনুবাদৰ এক সুকীয়া পৰম্পৰা আছে (প্ৰাথমিকভাৱে ভাৰতীয় আৰু চীনা সভ্যতাৰ গ্ৰন্থসমূহৰ); বিশেষকৈ ধৰ্মীয়, বিশেষকৈ বৌদ্ধ ধৰ্মীয় গ্ৰন্থসমূহৰ অনুবাদৰ সৈতে আৰু চীনা সাম্ৰাজ্যৰ শাসনৰ সৈতে জড়িত। ইউৰোপত অধিক সাধাৰণতে পোৱা ঘনিষ্ঠ অনুবাদৰ পৰিৱৰ্তে ধ্ৰুপদী ভাৰতীয় অনুবাদৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে শিথিল অভিযোজন; আৰু চীনা অনুবাদ তত্ত্বই অনুবাদৰ বিভিন্ন মাপকাঠী আৰু সীমাবদ্ধতা চিনাক্ত কৰে।
যদিও দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ভাৰতীয়কৃত ৰাজ্যসমূহে প্ৰায়ে সংস্কৃত ভাষাৰ গ্ৰন্থ স্থানীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল, সাক্ষৰ অভিজাত শ্ৰেণী আৰু লিখকসকলে সংস্কৃতক তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি আৰু চৰকাৰৰ প্ৰাথমিক ভাষা হিচাপে অধিক ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ভাৰতীয় মহাকাব্য ৰামায়ণ বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত বহুতো সংস্কৰণত প্ৰকাশ পাইছে, আৰু প্ৰতিটোতে গল্পবোৰ বেলেগ বেলেগ। মধ্যযুগীয় খ্ৰীষ্টান সাহিত্যতো একেধৰণৰ উদাহৰণ পোৱা যায়, যিয়ে স্থানীয় ৰীতি-নীতি আৰু ৰীতি-নীতিৰ লগত পাঠটোক সামঞ্জস্য কৰি তুলিছিল।

টোকা

ডাচ অভাৰজেটিং (নাম) আৰু অভাৰজেটিং (ক্ৰিয়া) ক্ৰমে "অনুবাদ" আৰু "অনুবাদ কৰা" অৰ্থত প্ৰাচীন বুলি গণ্য কৰা হয়। omzetting এতিয়াও আদিম আধুনিক সাহিত্যিক গ্ৰন্থসমূহত পোৱা যাব পাৰে যদিও আধুনিক ডাচ ভাষাত ইয়াৰ ঠাইত সম্পূৰ্ণৰূপে vertaling ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
প্ৰাইভেট (আলোচনী)

প্ৰাইভেট হৈছে ছুইডেনৰ প্ৰকাশক আৰু বিতৰক প্ৰাইভেট মিডিয়া গ্ৰুপে প্ৰকাশ কৰা এখন পৰ্ণগ্ৰাফিক আলোচনী। আলোচনীখনে উচ্চমানৰ ফটোগ্ৰাফী আৰু হাৰ্ডক'ৰ পৰ্ণগ্ৰাফিৰ সাধাৰণ যৌন কাৰ্য্যৰ চিত্ৰণৰ বাবে পৰিচিত যেনে পায়ু যৌনতা, যি আছিল ইয়াৰ সৃষ্টিৰ সময়ত এক উদ্ভাৱন। আমেৰিকাৰ পৰ্ণগ্ৰাফাৰ আল গোল্ডষ্টেইনে ইয়াক "বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ পৰ্ণ আলোচনী" বুলি অভিহিত কৰিছে।

১৯৬৫ চনত ছুইডেনৰ ফটোগ্ৰাফাৰ বাৰ্থ মিল্টন ছিনিয়ৰে এই আলোচনীখন সৃষ্টি কৰিছিল , যিয়ে প্ৰথমে তেওঁৰ পৰ্ণগ্ৰাফিক ফটোসমূহ কামোদ্দীপক আলোচনীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল, যিবোৰ তেওঁ ষ্টকহোমৰ নিজৰ কিতাপৰ দোকানত বিতৰণ কৰিছিল। তেওঁৰ আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যাবোৰ তেওঁ নিজেই বাতৰি কাকতৰ কিয়স্কত বিক্ৰী কৰিছিল, যিহেতু এনে আলোচনীৰ বাবে কোনো বিতৰণ নাছিল

১৯৬৬ চনত আমেৰিকাৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সিদ্ধান্ত Memoirs v. Massachusetts-ৰ পিছত আমেৰিকাত পৰ্ণগ্ৰাফী নিষিদ্ধকৰণৰ ওপৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়। পূৰ্বে আমেৰিকাত কাউণ্টাৰৰ তলত বিতৰণ কৰা এই আলোচনীখন তাৰ পিছত তাত মুকলিকৈ বিক্ৰী হয় আৰু নৱম সংখ্যাৰ পৰাই ইয়াক আমেৰিকাৰ প্ৰথমখন আইনীভাৱে বিতৰণ কৰা পৰ্ণগ্ৰাফিক আলোচনী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

১৯৮০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা স্পেইনৰ বাৰ্চিলোনাত প্ৰাইভেট প্ৰকাশ পাইছিল, যি জাৰ্মানীৰ পিছত পৰ্ণগ্ৰাফিক সামগ্ৰীৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম বজাৰ আছিল। ই বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা পৰ্ণগ্ৰাফিক আলোচনী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

১৯৯১ চনত বাৰ্থ মিল্টন জুনিয়ৰে প্ৰাইভেট মিডিয়া গ্ৰুপ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যিয়ে পৰ্টফলিঅ'ত ৱেব অফাৰিং যোগ কৰি প্ৰাইভেট ব্ৰেণ্ডটো সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল, ভিডিঅ' প্ৰডাকচন সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল আৰু কোম্পানীটোক সফলতাৰে ৰাজহুৱা কৰিছিল। কোম্পানীটোৰ মূল শিলাস্তম্ভ প্ৰাইভেট আলোচনী আজিও চলি আছে।

ইৰ’টিক আৰ্ট বুক প্ৰকাশক টাচেনে দুটা সংকলন প্ৰকাশ কৰিছে, প্ৰতিটো সংকলন পাঁচটা খণ্ডত, য’ত ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনত প্ৰাইভেটত প্ৰকাশিত ফটোগ্ৰাফিক ৰচনাসমূহ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰ্ণগ্ৰাফিক আলোচনী
কৰমা কে ৰাতি

কৰমা কে ৰাতি (ইংৰাজী:Karma Ke Rati) ২০১৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া আৰু ছাদ্ৰী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালনা আৰু সংগীত পৰিচালনা জয়ন্ত নাথৰ। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে আইমী বৰুৱা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, ৰাজকুমাৰ, ৰিম্পী দাস, প্ৰিন্স, তৃষ্ণা কুৰ্মী, লবিন দাস আদিয়ে।

অভিনয় শিল্পী

আইমী বৰুৱা
বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া
ৰাজকুমাৰ
ৰিম্পী দাস

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

কৰমা কে ৰাতি

শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ছাদ্ৰী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ফিলিপাইনছৰ নাৰী

"ফিলিপাইনছৰ নাৰী"ৰ ভূমিকা এওঁলোকৰ সংস্কৃতি, মান আৰু মানসিকতাৰ প্ৰেক্ষাপটৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। ফিলিপাইনছক দেশখনক শক্তিশালী নাৰীৰ দেশ হিচাবে জনা যায়, কিয়নো নাৰীসকলে প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ্য ভাৱে পৰিয়ালবোৰ, ব্যৱহায়, চৰকাৰী সংস্থা বা বৃহৎ কৃষিভৃত্তিক অংশবোৰ (সাচিন্দা) চলাই থাকে।
দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ আনবোৰ দেশতকৈ ফিলিপাইনছৰ সমাজত নাৰীসকলে এটা বৃহৎ পৰিমানৰ সামাজিক সম্যতা উপভোগ কৰিছে।

ইতিহাস

প্ৰাচীন যুগ

ফিলিপাইনছৰ প্ৰাক ঔপনিবেশিক সামাজিক স্তৰত মাতৃ আৰু পিতৃ বংসক সমানে গুৰুত্ব দিছিল । এই দ্বিপক্ষিয় আত্মীয় ব্যৱস্থাৱে ফিলিপাইনছৰ নাৰীসকলক একোটা বংস চলাবলৈ অপাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে । তেওঁলোক সম্পত্তিৰ মালিক, ব্যৱসায়-বাণিজ্যত জৰিত আৰু স্বামীক বিবাহ বিচ্ছেদ দিয়াৰ অধিকাৰো থাকে । পুৰুষ উত্তৰাধিকাৰীৰ অনুপস্থিতিত এওঁলোক গ্ৰামমূখ্যও হ'ব পাৰিছিল । স্পেইনবাসী সকলৰ আগমনৰ আগেয়ে, ফিলিপাইনছৰ নাৰীসকলে উচ্চমানৰ চিকিৎসক, পুৰোহিত আৰু জ্যোতিষী হিচাবে মৰ্যদা অৰ্জন কৰিব পাৰিছিল ।
]]

ইতিহাস

স্পেইনবাসী সকলৰ আগমনৰ আগেয়ে, ফিলিপাইনছৰ নাৰীসকলে উচ্চমানৰ চিকিৎসক, পুৰোহিত আৰু জ্যোতিষী হিচাবে মৰ্যদা অৰ্জন কৰিব পাৰিছিল । প্ৰাক ঔপনিবেশিক যুগত ফিলিপাইনছত বহুতো মহিলাই হাৰা আৰু ডায়াং ৰ উপাধী পাইছিল । হাৰা মানে ৰজাৰ সহধৰ্মিণী বা ৰাণী আৰু ডায়াং মানে আদালতৰ মহিলা বা দাতুৰ প্ৰধান স্ত্ৰী ।

বাবাইলান

বাবাইলান হৈছে প্ৰাক ঔপনিবেশিক ফিলিপাইনছ সমাজৰ ধৰ্মীয় নেতা, জন সম্প্ৰদায়ৰ চিকিৎসক আৰু নিৰাময়কাৰী হিচাবে কৰ্তৃত্বৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল ।অতি আৱশ্যকীয় কাম কাজ বোৰৰ বাবে বাবাইলানক অত্যন্ত স্বীকৃতি দিছিল আৰু ঐতিসাহিক নাৰীৰ বাৰাঙ্গেত(জিলা) অঙ্গিভূত কৰিছিল । দ্বি-পোছাক পৰিধান কৰা পুৰুষসকলেও কেতিয়াবা কেতিয়াবা নাৰী বাবাইলানৰ ভূমিকাত অবতীৰ্ণ হোৱা দেখা যায় ।

স্পেইনৰ ফিলিপাইন

যদিও খ্ৰীষ্টীয় ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ বাবে স্পেইনৰ পৰা মিছনেৰী সকল সোমাইছিল,পাচত তেওঁলোকে ফিলিপাইনছৰ উপদেশাৱলী গ্ৰহণ কৰি স্থানীয় লোকসকলৰ লগত খাপ খোৱাটো বেছি লাভজনক বুলি ভাবিলে ।
]]

আমেৰিকান ফিলিপাইন

১৮৯৮ চনত আমেৰিকা-স্পেইনৰ যুদ্ধত যেতিয়া স্পেইনবাসী সকলৰ পৰাজয় হ'ল তেতিয়া ফিলিপাইন আমেৰিকাৰ অধীন হ'ল । মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰয়ে এটা নতুন সৰ্বসাধাৰণ শিক্ষা ব্যৱস্থা আৰাম্ভ কৰিলে যিটোৰে লৰা বা ছোৱালী সকলোকে সমানে লিঙ্গ নিৰ্বিশেষে শিক্ষা দিয়া হয় ।

সমসাময়িক ভূমিকা

আধুনিক ফিলিপাইনছৰ নাৰীসকলে পৰিয়ালৰ প্ৰধান নিৰ্ণায়ক । এওঁলোকে প্ৰধানকৈ অৰ্থৰ লেন দেন কৰাৰ পৰা আদি কৰি, ধৰ্মীয় পৰামৰ্শদাতা হিচাপেও কাম কৰে আৰু সমস্ত পৰিয়ালৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্তও লব জানে ।

বিবাহ আৰু সম্পৰ্ক

ফিলিপাইনছত বিবাহ আৰু সম্পৰ্ক ৰক্ষণশীল প্ৰকৃতিৰ। পুৰুষে মহিলাৰ লগত একমত হ'ব লাগিব আৰু মহিলা গৰাকীৰ হৃদয় জয় কৰিবলৈ প্ৰেমৰ প্ৰমাণ দিব লাগিব।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
কে শিৱ ৰেড্ডী

কে শিৱ ৰেড্ডী এগৰাকী ভাৰতীয় তেলেগু ভাষাৰ কবি। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ গুন্তুৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৯৬ চনত তেওঁ তেওঁৰ কাব্য-সংকলন ‘মহানা-অ’-মহানা’ৰ বাবে তেলেগু ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৮ চনত কাব্য-সংকলন ‘পক্কাকি অট্টিগিলেতি’ (Pakkaki Ottigilite)ৰ বাবে তেওঁক সৰস্বতী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয়।

কৰ্মজীৱন

কে শিৱ ৰেড্ডী হায়দৰাবাদৰ বিবেক বৰ্ধিনী মহাবিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ আছিল আৰু তেওঁ তাত পঁয়ত্ৰিশ বছৰ ইংৰাজী পঢ়াইছিল। তেওঁ আফ্ৰিকান আৰু ইউৰোপীয় কবিতা তেলেগুলৈ অনুবাদ কৰিছে।

গ্ৰন্থপঞ্জী

Aame Evaraite Matram, Palapitta Prachuranalu, হায়দৰাবাদ, ২০০৯
Posaganivannee, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০৮
অতনু-চৰিত্ৰ, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০৫
Vrittalekhini, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০৩
অন্তৰ্জনম, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০২
Kavisamayam, Sahiti Mitrulu, বিজয়াবাড়া, ২০০০
Jaitrayatra, Sivareddy Mithrulu, হায়দৰাবাদ ১৯৯৯
Varsham, Varsham, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯৯
Naa Kalala Nadi Anchuna, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯৭
Ajeyam, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯৪
শিৱাৰেড্ডী কবিতা, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯১
মহানা! অ’-মহানা!, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৮৮
ভাৰামিতি, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৮৩
নেত্ৰা ধনুষু, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৮
Aasupatrigeetam, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৬
Charya, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৫
ৰক্তম সুৰ্য়ুদু, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৩

স্বীকৃতি

সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ১৯৯০
সৰস্বতী সন্মান, ২০১৮
সিদ্ধাৰ্থ কালাপীতম পুৰস্কাৰম
ড° সোমাসুন্দৰ সাহিত্য পুৰস্কাৰম
ৱিচালা সাহিত্যি এৱাৰ্ড

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:তেলুগু ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:তেলুগু ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
চফৱীয়া সাম্ৰাজ্য

চফৱীয়া সাম্ৰাজ্য, যাৰ আধিকাৰিক নাম ইৰানৰ সুৰক্ষিত শাসনক্ষেত্ৰ, আছিল অন্যতম বৃহৎ আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া ইৰানীয় সাম্ৰাজ্য। ই ১৫০১ চনৰ পৰা ১৭বংশ]]ৰ দ্বাৰা শাসিত হৈছিল, যদিও কোনো কোনোৱে ইয়াৰ সমাপ্তি ১৭২২ চন বুলি গণ্য কৰে, যেতিয়া ইছফাহান আফগানসকলৰ হাতত পতন হৈছিল। ইয়াক প্ৰায়ে আধুনিক ইৰানীয় ইতিহাসৰ আৰম্ভণি বুলি গণ্য কৰা হয়, লগতে ই অন্যতম বাৰুদ সাম্ৰাজ্য (gunpowder empires) আছিল।

ৰজাসকলৰ ৰজা প্ৰথম ইছমাইলে সাম্ৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰধৰ্ম হিচাপে দ্বাদশী শ্বিয়াবাদক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যিটো ইছলামৰ ইতিহাসৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ মোৰ হিচাপে চিহ্নিত হৈছে।

এই বংশৰ শিপা আছিল চফৱীয়া তৰীকত নামৰ চুফীবাদৰ এক দৰৱেশ্ব গোটত, যিটো থলুৱা ইৰানীয় জনগোষ্ঠীৰ (সম্ভৱতঃ কুৰ্দীয়) মূলৰ শ্বেখসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই বংশটো কেৱল ফাৰ্চীভাষীয়েই নাছিল, বৰঞ্চ তুৰ্কীভাষী আৰু তুৰ্কায়িতও আছিল। আৰ্দবীলৰ নিজা ঘাটিৰ পৰা চফৱীয়াসকলে বৃহত্তৰ ইৰানৰ কিছু অংশৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু অঞ্চলটোৰ ইৰানীয় পৰিচয় পুনৰ দৃঢ় কৰিছিল। এনেদৰে তেওঁলোকে বুৱীয়া ৰাজবংশৰ পিছত চৰকাৰীভাৱে ইৰান নামেৰে পৰিচিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজ্য স্থাপন কৰা প্ৰথমটো থলুৱা বংশ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

চফৱীয়াসকলক ক্ষমতালৈ অনাত অৰিহণা যোগোৱা মূল গোটটো আছিল কিজিলবাশ্ব, যি এটা তুৰ্কী শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে 'ৰঙা-মূৰীয়া' তুৰ্কমান জনজাতি। আনহাতে, আমোলাতন্ত্ৰ আৰু সাংস্কৃতিক বিষয়ত খিলঞ্জীয়া ইৰানীয়সকলে পদবী লাভ কৰিছিল।

চফৱীয়াসকলে ১৫০১ চনৰ পৰা ১৭২২ চনলৈ শাসন কৰিছিল (১৭২৯-১৭৩৬ আৰু ১৭৫০-১৭৭৩ চনলৈ এক চমু পুনৰুদ্ধাৰৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল)। তেওঁলোকৰ চৰম শিখৰত তেওঁলোকে বৰ্তমানৰ সমগ্ৰ ইৰান, আজেৰবাইজান, আৰ্মেনিয়া, পূব জৰ্জিয়া, উত্তৰ ককেছাছৰ কিছু অংশ (ৰাছিয়াকে ধৰি), আৰু ইৰাক, লগতে তুৰস্ক, চিৰিয়া, পাকিস্তান, আফগানিস্তান, তুৰ্কমেনিস্তান আৰু উজবেকিস্তানৰ অংশসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।

১৭৩৬ চনত তেওঁলোকৰ পতন ঘটা সত্ত্বেও, তেওঁলোকে এৰি যোৱা উত্তৰাধিকাৰ আছিল পূব আৰু পশ্চিমৰ মাজত অৰ্থনৈতিক দুৰ্গ হিচাপে ইৰানৰ পুনৰুত্থান, "ক্ষমতাৰ পৃথকীকৰণ"ৰ ওপৰত আধাৰিত এক দক্ষ ৰাষ্ট্ৰ আৰু আমোলাতন্ত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা, তেওঁলোকৰ স্থাপত্যৰ উদ্ভাৱন, আৰু চাৰু কলাৰ পৃষ্ঠপোষকতা। চফৱীয়াসকলে বৰ্তমানৰ যুগলৈকে দ্বাদশী শ্বিয়া ইছলামক ইৰানৰ ৰাজধৰ্ম হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰি লগতে মধ্য এছিয়া, ককেছাছ, আনাতলিয়া, পাৰস্য উপসাগৰ আৰু মেচোপটেমিয়াৰ বৃহৎ অংশত শ্বিয়া ইছলাম প্ৰসাৰ কৰি নিজৰ চাব ৰাখি থৈ গৈছে।

পাদটীকা

তথ্যসূত্ৰ
আও দাই

আও দাই হৈছে ভিয়েটনামী পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক, সকলো পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। ইয়াত ট্ৰাউজাৰ এযোৰৰ ওপৰত পিন্ধা গোৰোহাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ টিউনিক থাকে, চাৰ্টৰ তলৰ অৰ্ধেক অংশ দুটা পোন ফ্লেপত বিভক্ত, সন্মুখ আৰু পিছফালে, এইটো সমগ্ৰ সাজ-পোছাকৰ এটা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য। এই সাজ-পোছাক বহুতো ভিন্ন কাপোৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় হৈছে ৰেচম, ছিফন বা মুগা। পেণ্ট কেতিয়াবা চাৰ্টৰ দৰে একে সামগ্ৰী হ’বই লাগিব বুলি ক’ব নোৱাৰি, ই জিন্স বা লেগিংছ হ’ব পাৰে। আও দাইক নন লা (Nón lá), খান ভান (Khăn vấn) বা স্কাৰ্ফৰ সৈতে মিহলাই নান্দনিকতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰি।

এই সাজ-পোছাক বছৰৰ আৰম্ভণিতে, বছৰৰ পৰম্পৰাগত বন্ধৰ দিন, সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় উৎসৱ, বিয়া বা মনোৰঞ্জনমূলক অনুষ্ঠান যেনে শিল্প প্ৰদৰ্শনী আৰু ফেশ্বন শ্ব’ত পৰিধান কৰা হয়। আও দাই পৰিধান কৰাটো সাংস্কৃতিক সৌন্দৰ্য্য আৰু জাতীয় গৌৰৱ প্ৰকাশৰ এক উপায় বুলি গণ্য কৰা হয়। যদিও ই পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে বাবে সাজ-পোছাক, আও দাই পিন্ধা লোকৰ অধিকাংশই মহিলা। পুৰুষে ওপৰত উল্লেখ কৰা কিছুমান বিশেষ অনুষ্ঠানতহে আও দাই পিন্ধে, কিন্তু মহিলাসকলে যিকোনো ঠাইতে, যিকোনো সময়তে পিন্ধিব পাৰে। আও দাই প্ৰায়ে কিছুমান কৰ্মক্ষেত্ৰত হাইস্কুলীয়া ছাত্ৰী, মহিলা শিক্ষক আৰু মহিলা কৰ্মচাৰীয়ে পিন্ধে। নেতা আৰু মহিলা ৰাজনীতিবিদৰ পত্নীসকলে টেলিভিছনত বা চৰকাৰী ভ্ৰমণৰ সময়ত সদায় এই সাজ-পোছাক পিন্ধে। তদুপৰি সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে "মিছ আও দাই" নামৰ বিশেষ সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণৰ বাবেও মহিলাসকলে আও দাই পিন্ধে। পুৰুষৰ আও দাই আৰু মহিলাৰ আও দাইৰ মাজত আটাইতকৈ ডাঙৰ পাৰ্থক্যটো হ’ল পুৰুষৰ আও দাই বহল আৰু চুটি, মাত্ৰ আঁঠুৰ অলপ তললৈহে পোৱা যায়।

ব্যুৎপত্তি

"আও" (Áo) মানে চাৰ্ট, "দাই" (Dài) মানে দীঘল।

তথ্য সূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

History of the Vietnamese Long Dress
The Evolution of the Ao Dai Through Many Eras, Gia Long Alumni Association of Seattle, 2000
Vietnam: Mini-Skirts & Ao-Dais. A video that shows what the women of Saigon wore in 1968

শ্ৰেণী:ভিয়েটনাম
শ্ৰেণী:পোচাক
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
পথাৰ শ্যামগাঁও বৌদ্ধ বিহাৰ

পথাৰ শ্যামগাঁও বৌদ্ধ বিহাৰ অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে বসবাস কৰা পথাৰ শ্যামগাঁৱত অৱস্থিত এক বৌদ্ধ বিহাৰ। গাঁওখনৰ উপাসক-উপাসিকাসকলে ধৰ্মচৰ্চাৰ নিমিত্তে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বৌদ্ধ বিহাৰ তিতাবৰ অঞ্চলৰ সৰ্বপ্ৰাচীন বৌদ্ধ ধৰ্মস্থান।

ইতিহাস

এই বৌদ্ধ বিহাৰ পোনপ্ৰথমে যোৰহাটত অৱস্থিত আছিল পৰৱৰ্তী সময়তহে তিতাবৰৰ পথাৰ শ্যামগাৱঁত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই বৌদ্ধ ধৰ্মস্থান থেৰাবাদী বৌদ্ধ ধৰ্মপন্থীয়। পথাৰ শ্যামগাঁৱৰ এই বৌদ্ধবিহাৰ ১৮১৫ শকত স্থাপিত। তেতিয়াৰে পৰা এই স্থানত থেৰাবাদী বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰৱাহিত হৈ আহিছে। ২০১১ চনৰ জৰীপমতে এই বৌদ্ধ ধৰ্মস্থানৰ প্ৰতি স্থানীয় পথাৰ শ্যামগাঁৱৰ সৰ্বমুঠ ৬৩টা পৰিয়াল অনুৰক্ত হৈ আছে। বিহাৰখন পৰিচালনা কৰে বৌদ্ধ ভিক্ষুসকলে। বৰ্তমান এই বিহাৰৰ অধ‍্যক্ষ হৈছে ফুছ' ভিক্ষু। ভিক্ষুসকলেই উপাসকসকলক ধৰ্মকথা শুনায় অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ মাজত ধৰ্মচৰ্চা কৰে।

ঐতিহাসিক গুৰুত্ব

পথাৰ শ্যামগাঁৱৰ এই বৌদ্ধবিহাৰৰ এটি উল্লেখযোগ‍্য দিশ হৈছে― এই ধৰ্মস্থান প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থানৰূপে চিহ্নিত। 'প্ৰাচীন কীৰ্তিচিহ্ন আৰু অভিলেখ আইন ১৯৫৯'ৰ অধীনত এই ঐতিহাসিক অঞ্চলক ৰাজ‍্য চৰকাৰৰ সংৰক্ষিত প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান ৰূপে চিহ্নিত কৰা হয়। সেয়েহে এই বৌদ্ধ বিহাৰৰ এক ঐতিহাসিক গুৰুত্ব আছে।

সামৰণি

যিহেতু এই ধৰ্মস্থানৰ  এক ঐতিহাসিক গুৰুত্ব আছে। সেই হিচাপে এই স্থান পৰিদৰ্শনৰ বাবে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা জনসমাগম ঘটে। লগতে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোক সকলৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত এই স্থানৰ উল্লেখযোগ‍্য গুৰুত্ব আছে।

তথ‍্যদাতা

১) চালিন্দা ভিক্ষু।

তথ্য সংগ্ৰহ
লিবাৰ্টিনা আমাথিলা

লিবাৰটিনা ইনাভিপোছা আমাথিলা এগৰাকী নামিবিয়ান চিকিৎসক আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ২০০৫ চনৰ মাৰ্চৰ পৰা ২০১০ চনৰ মাৰ্চলৈকে নামিবিয়াৰ উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

লিবাৰটিনা এপ’লাছৰ জন্ম হৈছিল কুনেনে অঞ্চলৰ ফ্ৰান্সফণ্টেইনত। শ্বৱপো নেচনহুড প্ৰগ্ৰাম(SWAPO Nationhood Programme)ৰ অধীনত পোলেণ্ডত চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়নৰ বাবে বৃত্তি লাভ কৰি ১৯৬৯ চনত ৱাৰ্ছ মেডিকেল একাডেমীৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি নামিবিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা চিকিৎসক হয়। পিছলৈ তেওঁ শ্বৱপোৰ শৰণাৰ্থী শিবিৰত কাম কৰে।

আমাথিলাই দক্ষিণ আফ্ৰিকাত মাধ্যমিক বিদ্যালয় সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁ পৰদেশলৈ যায় আৰু কিছুদিন তাঞ্জানিয়াত থাকে, য'ত তেওঁ পোলেণ্ডত অধ্যয়নৰ বাবে বৃত্তিৰ বাবে আবেদন কৰে আৰু লাভ কৰে।
১৯৬০ চনত পোলেণ্ড, ছুইডেন আৰু লণ্ডনত চিকিৎসা শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ আমেৰিকাৰ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অবিত্তীয় পৰিচালকৰ বাবে বিত্তীয় পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে (১৯৯৩); দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ইউনিচাত এডভান্স এক্সিকিউটিভ প্ৰগ্ৰাম (১৯৯২); মালিৰ বামাকোত, মহামাৰী বিজ্ঞান আৰু ফৰাচী ডিপ্লমা,(১৯৮০ – ১৯৮৩); পাব্লিক হেল্থত স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লমা, লণ্ডন স্কুল অৱ হাইজিন এণ্ড ট্ৰপিকেল মেডিচিন, ইউ কে (১৯৭৭ – ১৯৭৮); লণ্ডন স্কুল অৱ হাইজিন এণ্ড ট্ৰপিকেল মেডিচিন, ইউ কেত নিউট্ৰিচনত স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লমা (১৯৭২); এম.বি.চি.বি., আৰু ছুইডিছ ইন ছুইডেন (১৯৭৫); এম.বি. চে.বি., পোলেণ্ডৰ ৱাৰ্ছ মেডিকেল একাডেমী (১৯৬২ – ১৯৬৯); দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কেপ টাউনৰ ৱেলিংটন হাইস্কুলত জ্যেষ্ঠ প্ৰমাণপত্ৰ (১৯৫৫ – ১৯৫৭); ফ্ৰান্সফণ্টিয়েনৰ অটজিৱাৰংগো প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু লুথাৰিয়ান মিছন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় (১৯৪৬ – ১৯৫৫)ত শিক্ষা লাভ কৰে।

ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ

১৯৬৯ চনত তাঞ্জানিয়াত নিৰ্বাসিত হৈ থকা শ্বাপোৰ পৰামৰ্শদাতা কংগ্ৰেছত আমাথিলা শ্বাপোৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ স্বাস্থ্য আৰু কল্যাণৰ উপ-সচিব আৰু শ্বাপো মহিলা পৰিষদৰ সঞ্চালিকা হয়। স্বাধীনতাৰ ঠিক আগতে ১৯৮৯ চনৰ নৱেম্বৰৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ মাৰ্চলৈকে চলি থকা সংবিধান সভাৰ শ্বাপোৰ সদস্য আছিল, আৰু ১৯৯০ চনৰ মাৰ্চ মাহত স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা নামিবিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। ১৯৯০ চনৰ ২১ মাৰ্চৰ পৰা ১৯৯৬ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰলৈকে তেওঁ আঞ্চলিক আৰু স্থানীয় চৰকাৰ আৰু গৃহ নিৰ্মাণ মন্ত্ৰী আছিল আৰু সেই সময়ত তেওঁ স্বাস্থ্য আৰু সমাজ সেৱাৰ মন্ত্ৰী হৈছিল, ২০০৫ চনৰ ২১ মাৰ্চত নামিবিয়াৰ উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱালৈকে সেই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০২ চনৰ আগষ্ট মাহত শ্বাপোৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ দশম সৰ্বাধিক ভোট লাভ কৰে—৩৬৩।

নামিবিয়াৰ স্বাধীনতাৰ ২০ বছৰীয়া জয়ন্তীত, ২০১০ চনৰ ২১ মাৰ্চত তেওঁ ৰাজনীতিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

১৯৮৭ চনত আমাথিলাই সাহস আৰু দীৰ্ঘ সেৱাৰ বাবে অংগুলুম্বাছে পদক লাভ কৰে,

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:নামিবিয়াৰ ব্যক্তি