ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
যোগিতা ভায়ানা

যোগিতা ভায়ানা ভাৰতৰ এগৰাকী সুপৰিচিত ধৰ্ষণ বিৰোধী কৰ্মী, যিয়ে ধৰ্ষণৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলক সমৰ্থন আৰু ন্যায় লাভ কৰাত সহায় কৰা সংস্থা পিপল এগেইনষ্ট ৰেপ ইন ইণ্ডিয়া (PARI)ৰ নেতৃত্ব দিয়ে। দিল্লীত ২০০টা গৃহহীন আশ্ৰয় শিবিৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু পৰিচালনাৰ লগতে যৌন হিংসা বিৰোধী প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰা ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা লোকসকলক সমৰ্থন লাভ কৰিছে।
মহিলাৰ বিষয়ত সংসদৰ বিশেষ অধিবেশন সৃষ্টি কৰিব বিচৰা "নাৰী কে ২ দিন" প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল।

শিক্ষা

ভায়ানাই দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

সমগ্ৰ দিল্লী এনচিআৰ, লিংগ আৰু শিক্ষাৰ বিশেষজ্ঞ সমিতি ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ, দিল্লী চৰকাৰৰ ৰোগ কল্যাণ সমিতি, আৰু দিল্লীৰ যৌন নিৰ্যাতন ব’ৰ্ডৰ অংগনবাড়ী কৰ্মীসকলৰ সাক্ষাৎকাৰ লোৱাৰ আগশাৰীৰ সদস্য হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

পথ দুৰ্ঘটনাৰ সাক্ষী হোৱা আৰু আৰক্ষী আৰু চিকিৎসালয়ৰ কৰ্মচাৰীৰ উদাসীনতাক প্ৰত্যক্ষভাৱে চোৱাৰ ফলত ভায়ানা এগৰাকী সমাজ কৰ্মী হৈ পৰে। ভায়ানাই ধৰ্ষণৰ গোচৰৰ ওপৰত নিবিড়ভাৱে কাম কৰি আহিছে। ২০১২ চনৰ দিল্লী দলীয় ধৰ্ষণ আৰু হত্যাৰ গোচৰত তেওঁৰ প্ৰতিবাদৰ সহায়ক আছিল।

কৰ্মী হিচাপে কেৰিয়াৰ

ভাৰতত ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে দিল্লীৰ পৰা বহু দূৰৈৰ ঠাইৰ পৰা অহা বহু লোকক অল ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ মেডিকেল ছায়েন্স, নতুন দিল্লীৰ পৰা কোনো চিকিৎসা নোপোৱাকৈ ঘৰলৈ পঠিওৱা হৈছিল। ভায়ানাই কয়, "এই ৰোগীসকলৰ বেছিভাগৰে ক'তো থাকিব বা থাকিবলৈ ক'তো নাই... আমি এটা গোট পাইছিলোঁ য'ত হৃদৰোগী, কেন্সাৰ ৰোগী, আৰু জ্বলা-পোৰাৰ আঘাতপ্ৰাপ্ত আনসকল আছিল। বহুতে খোজ কাঢ়িবও পৰা নাছিল। তেওঁলোক দুখীয়া আৰু লগতে অক্ষমতা বা সমস্যাত ভুগিছে।" তেওঁ সিহঁতক ঘৰলৈ নিবলৈ বাছৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল, আৰু পকেটৰ পৰা পৰিবহণৰ খৰচ দিছিল।

বিতৰ্ক

দিল্লী আৰক্ষীৰ জাননী

২০২১ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত দিল্লী আৰক্ষীয়ে আই পি চি ধাৰা ১৫৩, ১৫৩এৰ অধীনত ভায়ানালৈ জাননী প্ৰেৰণ কৰে। ৫০৫(১)(খ) সেই অনুসৰি আৰক্ষীৰ আগত হাজিৰ হ’ব লাগে। ইয়াৰ উত্তৰত ভায়ানাই দিল্লী আৰক্ষীক তেওঁৰ মাত দমন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে আৰু কয় যে তেওঁৰ একমাত্ৰ অপৰাধ হ'ল তেওঁ তিনিটা কেন্দ্ৰীয় কৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা কৃষকসকলক সমৰ্থন কৰি আহিছে।

বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কাৰ্যালয়ত প্ৰতিবাদ

২০২২ চনৰ ২ এপ্ৰিলত ভয়ানাই ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা নিৰ্যাতিতাৰ পিতৃ আৰু ককাকৰ সৈতে নীতিশ কুমাৰৰ বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়ৰ বাহিৰত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। এজন আৰক্ষী বিষয়াই (এছ আই ৰেংক) ভায়ানাৰ সৈতে বেয়া আচৰণ কৰাত তেওঁ কয় যে "এতিয়া বিহাৰ আৰক্ষীয়ে ক'ব, মহিলাসকলে কেনেকৈ জীয়াই থাকিব লাগে"।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
দ্য বুল অব ফালাৰিছ

দ্য ব্ৰেজেন বুল, চিচিলিয়ান বুল বা ফালাৰিছৰ বুল হৈছে প্ৰাচীন গ্ৰীচত প্ৰচলিত নিৰ্মম নিৰ্যাতন আৰু মৃত্যুদণ্ডৰ বাবে ব্যৱহৃত ম'হৰ আকৃতিৰ একপ্ৰকাৰৰ যন্ত্ৰ॥ ডিঅ'ড'ৰাছ চিকুলাছৰ মতে, বিব্লিঅ'থেকা হিষ্ট'ৰিকাৱত কাহিনীটোৰ পুনৰ্কথনৰ দৰে এথেন্সৰ পেৰিলাছে ইয়াক অপৰাধীক মৃত্যুদণ্ড দিয়াৰ নতুন উপায় হিচাপে উদ্ভাৱন কৰি চিচিলিৰ আক্ৰাগাছৰ অত্যাচাৰী ফালাৰিছক প্ৰস্তাৱ দিছিল। যন্ত্ৰটোৰ ভিতৰ অংশ ফোঁপোলা আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে ব্ৰঞ্জেৰে তৈয়াৰী আৰু এফালে প্ৰৱেশদ্বাৰ থকা বুলি কোৱা হৈছিল। কিংবদন্তি অনুসৰি ব্ৰঞ্জৰে তৈয়াৰী ম'হটো প্ৰকৃত ম’হৰ আকৃতি আৰু আকাৰৰ সৈতে একেই আছিল আৰু ইয়াত এটা শব্দ যন্ত্ৰ সংযোগ কৰা হৈছিল যি ভিতৰৰ শাস্তিপ্ৰাপ্ত লোকজনৰ চিৎকাৰক ম’হৰ মাতলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল। দণ্ড প্ৰাপকসকলক যন্ত্ৰটোৰ ভিতৰত আবদ্ধ কৰি তাৰ তলত জুই জ্বলোৱা হৈছিল, ভিতৰত থকা ব্যক্তিজনক পোৰালৈকে যন্ত্ৰটো গৰম কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত এশ বছৰ বয়সলৈকে জীয়াই থকা পিণ্ডাৰে এই নিৰ্যাতনৰ বাদ্যযন্ত্ৰটোক অত্যাচাৰী ফালাৰিছৰ নামৰ সৈতে স্পষ্টভাৱে জড়িত কৰি দ্য বুল অব ফালাৰিছ বুলি ঘোষণা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

Notes

গ্ৰন্থ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন গ্ৰীচ
শ্ৰেণী:শাস্তিমুলক ব্যবস্থা
যোগী আদিত্যনাথ

যোগী আদিত্যনাথ (; জন্মৰ নাম: অজয় সিং বিস্ত; ৫ জুন, ১৯৭২) হ'ল এজন ভাৰতীয় পুৰোহিত তথা এজন হিন্দু জাতীয়তাবাদী ৰাজনীতিবিদ। ২০১৭ চনৰ ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি দলে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰাত যোগী আদিত্যনাথে উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে ২০১৭ চনৰ ১৯ মাৰ্চত শপত গ্ৰহণ কৰে। ১৯৯৮ চনৰ পৰা যোগীয়ে এতিয়ালৈ উত্তৰ প্ৰদেশৰ গোৰখপুৰ সমষ্টিৰ পৰা একেৰাহে পাঁচবাৰকৈ লোকসভাৰ সাংসদ হৈছে। ইয়াৰ উপৰি যোগী আছিল গোৰখনাথ মঠ নামৰ গোৰখপুৰৰ এটা হিন্দু মন্দিৰৰ মহন্ত বা মুখ্য পুৰোহিত।

উদ্ধৃতি

নিয়মীয়া জীৱন যাপন কৰিবলৈ মাফিয়াই দয়াৰ ভিক্ষা খুজিছে। আৰু লগতে অপৰাধৰ বিৰুদ্ধে শূন্য সহনশীলতাৰ বাবে সিহঁতে সৎ উপায়েৰে জীৱিকা অৰ্জন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে।
২৫ এপ্ৰিল,২০২২; নিৰ্বাচনী সভা; ৰায়বেৰেলী। উৎস: ইকোনমিক টাইমছ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্বেখ শ্বেমচ

শ্বেখ শ্বেমচ বা মেলিক শ্বামচ আদ-দিন (Şêx Şems, Şêşims, Melek Şemsedîn) হৈছে য়াজিদীবাদত উপাসনা কৰা এগৰাকী পৱিত্ৰ সত্তা। তেওঁক সাতগৰাকী ঐশ্বৰিক সত্তাৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়, যাৰ ওপৰত ভগৱানে পৃথিৱীৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছে। য়াজিদী ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসাৰে এই সাতগৰাকী ঐশ্বৰিক সত্তাক হেপ্টাড বোলা হয় আৰু তেওঁলোকেই বিশ্বৰ বিভিন্ন দিশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। শ্বেখ শ্বেমচক বিশেষকৈ সূৰ্য, পোহৰ আৰু জীৱনৰ শক্তিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ঐশ্বৰিক শক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তেওঁৰ পাৰ্থিৱ অৱতাৰক নাচিৰদিন, ফাক্ৰেদিন আৰু চেজাদিনৰ সৈতে এজদিনা মীৰৰ চাৰিজন পুত্ৰৰ এজন বুলি গণ্য কৰা হয়, যিসকল চাৰিটা শ্বেখ বংশৰ আদিপুৰুষ। য়াজিদী সমাজত এই বংশসমূহ ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক সংগঠনৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। শ্বেখ শ্বেমচৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰাসমূহে য়াজিদী ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু বিশ্বাসব্যৱস্থাত উল্লেখযোগ্য স্থান অধিকাৰ কৰি আছে।

জীৱনী

শ্বেখ শ্বেমচ, যাক শ্বেচিমচ আৰু শ্বেমচেদিন বুলিও জনা যায়, হৈছে হেপ্টাডৰ সদস্য আৰু সূৰ্যৰ দেৱত্ব হিচাপে য়াজিদীবাদৰ আটাইতকৈ মৌলিক ধৰ্মতাত্ত্বিক প্ৰতীকসমূহৰ ভিতৰত এজন। তেওঁ পোহৰ আৰু জীৱনৰ উৎস তথা ভগৱানৰ ঐশ্বৰিক পোহৰৰ প্ৰতীক। য়াজিদী ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত সূৰ্যক পৱিত্ৰ শক্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু শ্বেখ শ্বেমচ এই শক্তিৰ প্ৰতিনিধি বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

তেওঁ জুইৰ সৈতেও জড়িত, কাৰণ জুইকো পৱিত্ৰতা আৰু আধ্যাত্মিক শক্তিৰ প্ৰতীক বুলি ধৰা হয়। য়াজিদীসকলে প্ৰায়ে পোহৰ আৰু জুইৰ সৈতে জড়িত আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে তেওঁৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰকাশ কৰে। প্ৰতি বছৰে "সমাৱেশৰ উৎসৱ"ৰ (Feast of the Assembly) সময়ত লালিছত থকা তেওঁৰ মাজাৰৰ সন্মুখত এটা আনুষ্ঠানিক বলধ বলি দিয়া হয়। এই অনুষ্ঠানটো য়াজিদী ধৰ্মীয় জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ আৰু বিভিন্ন অঞ্চলৰ ভক্তসকল এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লালিছলৈ আহে।

শ্বেখ শ্বেমচ চাৰিটা প্ৰধান শ্বেখ বংশৰ এটাৰ নামদাতা আৰু ফাক্ৰেদিন, চেজাদিন তথা নাচিৰদিনৰ ভাতৃ আছিল। য়াজিদী ধৰ্মীয় কাহিনীত তেওঁৰ নাম বহুতো পৱিত্ৰ গীত, কাহিনী আৰু লোকবিশ্বাসত উল্লেখ কৰা দেখা যায়।

সন্তানসমূহ

শ্বেখ শ্বেমচৰ পুত্ৰসকল হ’ল:
শ্বেখ আলে শ্বেমচা
শ্বেখ আমাদিনে শ্বেমচা
শ্বেখ আৱিন্দে শ্বেমচা
শ্বেখ বাবাদিনে শ্বেমচা
শ্বেখ বাৱিকে শ্বেমচা
শ্বেখ এৱদালে শ্বেমচা
শ্বেখ হাচানে শ্বেমচা
শ্বেখ-এ ৰেছ (চিণ্টেয়াৰ)
শ্বেখ টকিলে শ্বেমচা
শ্বেখ খিদিৰে শ্বেমচা

তেওঁৰ জীয়ৰীসকল হ’ল:
চিটিয়া ইচ
চিটিয়া নিচৰেত
চিটিয়া বিলখান

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:সূৰ্য সম্পৰ্কীয় মিথ
শ্ৰেণী:কুৰ্দিস্তানৰ ধৰ্ম
নকুলচন্দ্ৰ ভূঞা

নকুলচন্দ্ৰ ভূঞা (১৮৯৫-১৯৬৮) এজন অসমীয়া বুৰঞ্জীবিদ, নাট্যকাৰ আৰু গল্পকাৰ। চাহ বাগিছাৰ মেনেজাৰ হিচাপে কৰ্মৰত হৈয়ে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ বিহুগীতৰ সংগ্ৰহ 'বহাগী' লোক-সাহিত্যৰ ভঁৰাললৈ এক অমূল্য অৱদান। অসম সাহিত্য সভাৰ ডিব্ৰুগড়ত অনুষ্ঠিত হোৱা ১৯৬৭ চনৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশনত তেখেতে সভাপতিত্ব কৰিছিল।

জন্ম আৰু শিক্ষা

নকুলচন্দ্ৰ ভূঞাৰ জন্ম হয় ১৮৯৫ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ চাৰিঙত। তেখেতৰ দেউতাকৰ নাম আছিল গোপালচন্দ্ৰ ভূঞা। প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ চৰকাৰী চাকৰিত সোমায় যদিও পিছত চাহ বাগিছাৰ মেনেজাৰ হিচাপে কৰ্মৰত হয় আৰু সেই কামৰ পৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে কিছুদিন অসম বিত্ত নিগমৰো সদস্য হৈ আছিল।

Late Nakul Chandra Bhuyan,President Axom Xahitya Xabha 1967
Late Nilamoni Phookan,President A.X.X 1944,47,
Late Jatindra Nath Duorah,President A.X.X 1955,
Late Padmadhar Chaliha,President A.X.X 1958

ৰচনা সমগ্ৰ

বাৰভূঞাৰ বুৰঞ্জী, (১৯১৬)
বহাগী (১৯২৩) (বিহুগীতৰ সংকলন)
চাহ বাগিছাৰ বনুৱা,
চোৰাংচোৱা চ’ৰা (১৯১৮) (গল্প সংকলন)
শাহু আই (১৯২৫) (নাটক)
বদন বৰফুকন, (১৯২৭) (নাটক),
চন্দ্ৰকান্ত সিংহ, (১৯৩১)(নাটক)
জোনোৱালি (১৯৩৩), (গল্প সংকলন)
বিদ্ৰোহী মৰাণ,(১৯৩৮),(নাটক)
গল্পৰ শৰাই (১৯৬২), (গল্প সংকলন)
নুমলী কুঁৱৰী, (১৯৬৩)(নাটক)

অন্যান্য

ৰাধাকান্ত সন্দিকৈৰ জীৱনী গ্ৰন্থ, (১৯৬১)

মৃত্যু

এই গৰাকী বিশিষ্ট নাট্যকাৰৰ ১৯৬৮ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
কৰিশ্মা কাপুৰ

কৰিশ্মা কাপুৰ (; জন্ম: ২৫ জুন ১৯৭৪) মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ এগৰাকী কাপুৰ পৰিয়ালৰ সদস্য, অভিনেতা ৰণধীৰ কাপুৰ আৰু ববিতাৰ কন্যা আৰু অভিনেত্ৰী কৰিণা কাপুৰৰ বায়েক। ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি বহুতো বঁটা-বাহন কৰিশ্মাৰ কৃতিত্বৰ তালিকাত অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।

১৯৯১ চনত প্ৰেম কয়দী ছবিৰ জৰিয়তে কৰিশ্মাৰ চলচ্চিত্ৰাভিষেক হয় আৰু তাৰ পিছত বক্স অফিচ সফল জিগৰ (১৯৯২),অনাৰী (১৯৯৩),ৰাজা বাবু (১৯৯৪),কুলি নং ১ সাজন চলে শশুৰাল (১৯৯৫),জীতকে (১৯৯৬) ধৰি কেইবাখনো ছবিত মূল নাৰী চৰিত্ৰত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। বৃহৎ উপাৰ্জনকাৰী ৰোমাঞ্চ ৰাজা হিন্দুস্তানী (১৯৯৬) আৰু দিল তো পাগল হ্যায়য়ে (১৯৯৭) তেওঁক তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ৰাজা হিন্দুস্তানীৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু দিল তো পাগল হ্যায়ৰ বাবে সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়।

ডেভিদ ধাৱানৰ পাঁচখন কমেডী ছবি জুড়ৱা (১৯৯৭),হিৰো নাম্বাৰ ৱান (১৯৯৭),বিবি নাম্বাৰ ৱান (১৯৯৯),হাছিনা মান যায়েগী (১৯৯৯), দুলহন হম লে যায়েংগে (২০০০) আৰু ফেমিলি ড্ৰামা হম সাথ সাথ হ্যায়ত (১৯৯৯) অভিনয় কৰি কৰিশ্মাই নিজৰ স্থিতি গজগজীয়া কৰি তোলে। ২০০০ দশকৰ আৰম্ভণিতে ফিজা (২০০০) আৰু জুবেইদাত (২০০১) অভিনয় কৰি কৰিশ্মাই শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা লাভ কৰে। টেলিভিছনৰ চ’প অপেৰা কৰিশ্মা: দ্য মিৰাকলছ অৱ ডেষ্টিনিত (২০০৩–২০০৪) ভূমুকি মৰাৰ পিছত অভিনয়ৰ পৰা সাময়িক বিৰতি লয় আৰু তাৰ পিছত বিক্ষিপ্তভাবে তেওঁ থ্ৰিলাৰ ছবি ইছক্ (২০১২) আৰু ৱেব চিৰিজত মেণ্টেলহুডত (২০২০) অভিনয় কৰে।

২০০৩ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ তেওঁ ব্যৱসায়ী সঞ্জয় কাপুৰৰ সৈতে বৈবাহিক জীৱন কটায়। ২০১৬ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহবিচ্ছেদ ঘটে। দুয়োৰে দুটা সন্তান। কৰিশ্মাই কেইবাটাও ৰিয়েলিটি শ্ব'ৰ বিচাৰক হিচাপে দায়িত্ব লৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৭৪ চনৰ ২৫ জুনত[4] মুম্বাইত অভিনেতা ৰণধীৰ কাপুৰ আৰু ববিতাৰ ঘৰত কাপুৰৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ ভনীয়েক কৰিণাও এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী।[6] তেওঁৰ দেউতাকৰ ফালৰ ককাদেউতাক ৰাজ কাপুৰ এজন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু অভিনেতা আৰু মাকৰ ফালৰ ককাদেউতাক হৰি শিৱদাসনী এজন অভিনেতা আছিল। তেওঁৰ আজোককাক আছিল অভিনেতা পৃথ্বীৰাজ।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

১৯৯৭: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৪২তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (ৰাজা হিন্দুস্তানী)
১৯৯৮: সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (দিল তো পাগল হ্যায়)
১৯৯৮: সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৪৩তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (দিল তো পাগল হ্যায়)
২০০১: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৪৬তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (ফিজা)
২০০২: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা (জুবেইদা)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
নাৰিফন

নাৰিফন (থাই: นารีผล, পালি ভাষাৰ নাৰিফালা শব্দৰ পৰা) বৌদ্ধ পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত এক প্ৰকাৰৰ গছ৷ এই গছক মাক্কালিফন (থাই: มักกะลีผล, পালি ভাষা মাক্কালিফালা শব্দৰ পৰা) বুলিও কোৱা হয়৷ এই গছৰ ফলবোৰৰ আকৃতি দেখিবলৈ গাভৰু নাৰীৰ দৰে। গছৰ ডালৰ লগত নাৰী সদৃশ ফলবোৰৰ মূৰৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ থাকে। এই গছজোপা হিমাফান নামৰ পৌৰাণিক অৰণ্যত গজে৷ এই গছত লগা নাৰীসদৃশ ফলবোৰ গন্ধৰ্বসকলে উপভোগ কৰে আৰু কাটি লৈ যায়।

ভেছান্তৰ জাতকতো (Vessantara Jātaka) নাৰিফনৰ উল্লেখ আছে৷ ইন্দ্ৰই বোধিসত্ত্ব ভেছান্তৰে ধ্যান কৰা বাগিচাখনৰ চাৰিওফালে এই গছবোৰ ৰোপন কৰিছিল।

শ্ৰুতিকথা

বৌদ্ধ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি ইন্দ্ৰ দেৱতাই ভেছান্তৰ, তেওঁৰ পত্নী আৰু দুই সন্তানৰ বাবে বাসস্থান হিচাপে এটা মণ্ডপ নিৰ্মাণ কৰিছিল। অৱশ্যে হাবিত বাস কৰা সন্ন্যাসী বা যোগীৰ আক্ৰমণৰ আশংকা আছিল যদিও ভেছান্তৰৰ পত্নী ফল সংগ্ৰহ কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ গৈছিল। অৰণ্যত বাস কৰা সন্ন্যাসী বা যোগীসকলে নিজৰ ধ্যানৰ যোগেদি বিশেষ শক্তি লাভ কৰিছিল যদিও তেওঁলোকে কামনাক জয় কৰিব পৰা নাছিল।

সেয়েহে ইন্দ্ৰই বাৰজোপা বিশেষ নাৰিফন গছৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ভেছান্তৰৰ পত্নী যেতিয়াই খাদ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ওলাই গৈছিল আৰু তেওঁক দেখি পুৰুষসকলৰ মন বিচলিত হৈছিল তেতিয়াই গছবোৰে ফল দিছিল। ফলবোৰত ইন্দ্ৰৰ সকলো ধুনীয়া পত্নীৰ প্ৰতিমূৰ্তি আছিল। মানুহবোৰে ফলবোৰ নিজৰ বাসস্থানলৈ লৈ গৈছিল আৰু ফলবোৰৰ প্ৰেমৰ নিমগ্ন হৈ চাৰি মাহ ধৰি শুই নিজৰ শক্তি হেৰুৱাই পেলাইছিল।

থাইলেণ্ডৰ লোককথা অনুসৰি ভেছান্তৰ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মৃত্যুৰ পিছত গছবোৰে দৈনিক ফল দিবলৈ ধৰিলে৷ কিন্তু যেতিয়াই বুদ্ধৰ শিক্ষা হেৰাই যাব (মৃত্যুৰ পাঁচ হাজাৰ বছৰৰ পিছত হ’ব বুলি ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা হৈছে) তেতিয়াই অৰণ্যখন নোহোৱা হৈ যাব। এই গছত লগা ফলবোৰ সাত দিনলৈকে থাকে, তাৰ পিছত যদি ছিঙা নহয় তেন্তে মৰহি যায় আৰু মৰি যায়। মানুহৰ দৰেই ফলবোৰৰো আভ্যন্তৰীণ অংগ থাকে যদিও হাড় নাথাকে। ফল সদৃশ এই কুমাৰীসকলৰ যাদুকৰী শক্তি থাকে, আত্মা থাকে আৰু তেওঁলোকে গান গাব আৰু নাচিবও পাৰে।

বেংককৰ সমীপৰ এটা বৌদ্ধ মন্দিৰত দুটা মাক্কালিফনৰ গুটি আছে বুলি কোৱা হয়। এই গুটিকেইটা পৌৰাণিক অৰণ্য হিমাফানৰ পৰা আহিছিল। পাথুম থানিৰ ওচৰৰ ৱাট ফেউট উডোম মন্দিৰত এই গছজোপা ভূত আৰু নৰকৰ দৃশ্যৰ সৈতে একেলগে প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।

লোককথাত দাবী কৰা হৈছে যে এই গছজোপা ফেটচাবুন পৰ্বতমালাৰ ক’ৰবাত এতিয়াও গজে৷ এই গছজোপা সম্পৰ্কে কিছুমান সাধাৰণ উৰা বাতৰিও প্ৰচলিত আছে; সেইবোৰৰ ভিতৰত গছৰ লাগি থকা নাৰিফন ছোৱালীৰ ছবি লগতে শুকান নাৰিফন ছোৱালীৰ ছবি আদি।

এই নাৰিফন লোককথাৰ অনুপ্ৰেৰণাত ২০০৬ চনৰ থাই ছবি নাৰিফন (นารีผล, "ডেভিল আইভী") আৰু ২০১০ চনৰ নাৰিফন খন ফ্ৰুয়েক্সা" (นารีผล) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

নাৰিফন গছক ম্যানমাৰত থুয়াং গছ (Thuyaung trees) আৰু শ্ৰীলংকাত নাৰি-লাটা-ভেলা (Nari-Lata-Vela) বুলি জনা যায়। ছাং চিনক্সে (Sang Sinxay) নামৰ লাও মহাকাব্যতো নাৰিফনৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
লুটৱিস ফান বিটহ'ফন

লুডৱিগ ভেন বীথোভেন (, উচ্চাৰণ: লুটৱিস ফান বিটহ'ফন, ১৭ ডিচেম্বৰ ১৭৭০ত বাপ্টাইজড-২৬ মাৰ্চ ১৮২৭) এগৰাকী জাৰ্মান সুৰকাৰ। পাশ্চাত্য সংগীতৰ শাস্ত্ৰীয় যুগৰ পৰা ৰোমাণ্টিক যুগলৈ পৰিৱৰ্তনৰ কালচোৱাৰ এইগৰাকী সুৰকাৰ বিশ্বৰ অতিকৈ বিখ্যাত আৰু প্ৰভাৱশালী সংগীতজ্ঞৰ অন্যতম। ৯টা চিম্ফণি, ৫টা পিয়ান' কন্সাৰ্ট', ১টা ৱায়'লিন কন্সাৰ্ট', ৩২টা পিয়ান' চ'নাটা, ১৬টা ষ্ট্ৰিং কোৱাৰ্টেট আৰু তেখেতৰ বিখ্যাত মাছ মিছা চ'লেম্নিছ আৰু ফেডেলিঅ' অ'পেৰা তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় সুৰৰ অন্যতম।

জীৱন

বিটহ'ফন ' ডাচি অৱ ব্ৰাবাণ্ট 'ৰ সংগীতজ্ঞ লুটৱিস ফান বিটহ'ফনৰ পৌত্ৰ। ককাক লুটৱিস পাছলৈ বন নামৰ ঠাইলৈ গ'ল। বনতে বিটহ'ফনৰ জন্ম হ'ল। য'দিও লুটৱিসৰ জন্মৰ তৰিখৰ কোনো অনুষ্ঠানিক প্ৰমাণ নাই, এই কথা জনা যায় যে তেওঁক ১৭ ডিচেম্বৰ ১৭৭০ত বাপ্টাইজ কৰা হৈছিল। আৰু যিহেতু সেই সময়ত জন্মৰ পাছদিনাই শিশুক বাপ্টাইজ কৰা হৈছিল, তেওঁৰ গুৰুৱে তেওঁৰ জন্মদিন ১৬ ডিচেম্বৰত পালন কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
নিশান্ত

নিশান্ত ১৯৭৫ চনত মুক্তি পোৱা শ্যাম বেনেগালৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন হিন্দী নাট্যধৰ্মী ছবি, যিখন বিশিষ্ট নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰৰ মূল চিত্ৰনাট্যৰ আধাৰত নিৰ্মিত। ছবিৰ সংলাপ লিখিছে সত্যদেৱ ডুবেই।
ছবিখনত স্মিতা পাটিল আৰু নাছিৰুদ্দিন শ্বাহৰ সৈতে গিৰীশ কৰ্ণাড, অমৰীশ পুৰী, শ্বাবানা আজমী, মোহন অগাশে, অনন্ত নাগ আৰু সাধু মেহেৰকে ধৰি সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰৰ এটা অভিনয় শিল্পীৰ দলে অভিনয় কৰিছে। এই ছবিখনৰ কাহিনীত ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ৰ দশকৰ হায়দৰাবাদ ৰাজ্য বা বৰ্তমানৰ তেলেংগনাৰ সামন্তবাদৰ সময়চোৱাৰ গ্ৰামীণ অভিজাত শ্ৰেণীৰ শক্তি আৰু নাৰীৰ যৌন শোষণৰ চিত্ৰ প্ৰতিফলিত হৈছে।

নিশান্তে ১৯৭৭ চনত হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ২৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ১৯৭৬ চনৰ কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত পাল্ম ডি অৰৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ ইয়াক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ১৯৭৬ চনৰ লণ্ডন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ১৯৭৭ চনৰ মেলবৰ্ণ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু ১৯৭৭ চনৰ চিকাগো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল।

প্লট

বিশ্বম গাঁৱৰ শক্তিশালী আৰু প্ৰভাৱশালী গাঁৱৰ জাগীৰদাৰৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ। জাগীৰদাৰে নিজৰ লাভ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে কোনো কাম কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে, প্ৰয়োজন হ’লে আইনো ভংগ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত। ৰুক্মণী লাজুকুৰীয়া আৰু শান্ত স্বভাৱৰ বিশ্বমৰ পত্নী। কিন্তু তেওঁৰ ককায়েক অঞ্জয় আৰু প্ৰসাদে নিজৰ ইচ্ছামতে গাঁৱৰ যিকোনো মহিলাক ভোগ কৰাটো স্বভাৱত পৰিণত হৈছে।

গাঁৱলৈ এজন নতুন স্কুল শিক্ষক আহে। তেওঁৰ সৈতে আছিল পত্নী সুশীলা আৰু এজন পুত্ৰ। বিশ্বমে যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে সুশীলাক দেখা পায়, তেতিয়া তেওঁ তাইৰ পৰা চকু আঁতৰাই নিব নোৱাৰে আৰু মনটোৰ পৰাও আঁতৰাই পঠিয়াব নোৱাৰে। অৱশ্যে সুশীলাই তেওঁৰ ভাৱনাৰ কোনো প্ৰত্যুত্তৰ নিদিয়ে। এদিন ৰাতি স্কুল শিক্ষকজনে পৰিয়ালৰ সৈতে ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে কোনোবাই দুৱাৰত টোকৰ মাৰে আৰু সুশীলাই দুৱাৰ খুলিবলৈ যাওঁতে বিশ্বমৰ ককায়েক দুজনে তাইক ধৰি জোৰকৈ উঠাই লৈ যায়। ঘটনাস্থলীত কেইবাজনো লোক উপস্থিত আছিল যদিও এই অপহৰণত বাধা দিবলৈ বা মাত মাতিবলৈ কোনেও সাহস নকৰে। জাগীৰদাৰৰ ঘৰত জাগীৰদাৰ আৰু ভায়েকহঁতে ইচ্ছামতে সুশীলাক বাৰে বাৰে ধৰ্ষণ কৰে। স্থানীয় আৰক্ষী বিষয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জিলা উপায়ুক্তলৈকে সকলোৱে ন্যায়ৰ পৰা বঞ্চিত কৰা বিচলিত স্কুল শিক্ষকজনক গাঁৱৰ মন্দিৰৰ পুৰণি পূজাৰীজনে সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে । তেওঁ গাঁওবাসীক সংগঠিত কৰাত সফল হয় আৰু উৎপীড়কহঁত নিধন হয়। শেষত উন্মাদ গাঁওবাসীয়ে নিৰীহ ৰুক্মণীৰ লগতে স্বামীয়ে উদ্ধাৰ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱা সুশীলাকো হত্যা কৰে।

সন্মান

-
১৯৭৫
ফ্ৰেণী এম ভৈৰৱ, মোহন জে বিজলানী
হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
-
rowspan="3"|১৯৭৬
ফ্ৰেণী এম ভৈৰৱ, মোহন জে বিজলানী
BJFA- শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক (হিন্দী শাখা) – BFJA বঁটা
-
বিজয় টেণ্ডুলকাৰ
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য (হিন্দী শাখা) – BFJA বঁটা
}

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৭৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
মাৰিয়াম মিৰ্জাখানী

মাৰিয়াম মিৰ্জাখানী (ফাৰ্চী: مریم میرزاخانی, উচ্চাৰণ [mæɾˈjæm miːɾzɑːxɑːˈniː]; ১২ মে' ১৯৭৭ – ১৪ জুলাই ২০১৭) এগৰাকী ইৰাণী গণিতজ্ঞ আৰু ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতৰ অধ্যাপক আছিল। তেওঁৰ গৱেষণা ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছিল- টেইচমুলাৰ তত্ত্ব, হাইপাৰবলিক জ্যামিতি, এৰগ'ডিক তত্ত্ব আৰু চিমপ্লেক্টিক জ্যামিতি। ২০০৫ চনত মিৰ্জাখানীয়ে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে পপুলাৰ চায়েন্সৰ চতুৰ্থ বাৰ্ষিক "ব্ৰিলিয়েণ্ট ১০"ত সন্মানিত হৈছিল, য'ত তেওঁ নিজৰ ক্ষেত্ৰখনক উদ্ভাৱনীমূলক দিশত ঠেলি দিয়া শীৰ্ষ ১০ গৰাকী যুৱক-যুৱতীৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

২০১৪ চনৰ ১৩ আগষ্টত মিৰ্জাখানীক গণিতৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটাসমূহৰ অন্যতম, ফিল্ডছ মেডেলেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। এই বঁটাৰে সন্মানিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী লোক, আৰু এতিয়ালৈকে মাত্ৰ দুগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত প্ৰথমগৰাকী। বঁটাপ্ৰদান সমিতিয়ে তেওঁ "the dynamics and geometry of Riemann surfaces and their moduli spaces" ক্ষেত্ৰত কৰা গৱেষণাকৰ্মৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।

২০১৭ চনৰ ১৪ জুলাইত ৪০ বছৰ বয়সত স্তনৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মিৰ্জাখানীৰ মৃত্যু হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৭৭ চনৰ ১২ মে'ত শিশু অৱস্থাত তেওঁ নেচনেল অৰ্গেনাইজেচন ফৰ ডেভেলপমেণ্ট অৱ এক্সেপচনেল টেলেণ্টছ (NODET)ৰ অংশ 'তেহৰাণ ফাৰজানেগান স্কুল'ত পঢ়িছিল। তেওঁ হাইস্কুলৰ নিম্ন আৰু উচ্চ বৰ্ষত ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিয়াডত গণিত বিষয়ত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহাবিদ্যালয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পৰা অব্যাহতি পাইছিল। ১৯৯৪ চনত মিৰ্জাখানীয়ে হংকঙত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত ৪২ পইণ্টৰ ভিতৰত ৪১ পইণ্ট লাভ কৰি সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। পিছৰ বছৰ টৰন্টোত তেওঁ সম্পূৰ্ণ স্ক'ৰ লাভ কৰা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত দুটা সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী হিচাপে পৰিগণিত হয়। জীৱনৰ পিছৰ কালছোৱাত তেওঁ বন্ধু, সহকৰ্মী আৰু অলিম্পিয়াডৰ ৰূপৰ পদক বিজয়ী ৰয়া বেহেষ্টি জাভাৰেহ (ফাৰ্চী: رؤیا بهشتی زواره)ৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি 'এলিমেণ্টৰী নাম্বাৰ থিয়ৰী, চেলেঞ্জিং প্ৰব্লেমছ্' নামৰ কিতাপখন প্ৰস্তুত কৰিছিল, যিখন ১৯৯৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল।

১৯৯৯ চনত মিৰ্জাখানীয়ে শ্বাৰীফ প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ শ্বুৰৰ এটা উপপাদ্যৰ এটা সৰল প্ৰমাণ উলিওৱা বাবে আমেৰিকান মেথেমেটিকেল ছ'চাইটিৰ পৰা স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকালৈ যায়। তেওঁ ২০০৪ চনত হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি লাভ কৰে, য'ত তেওঁ ফিল্ডছ মেডেল বিজয়ী গণিতজ্ঞ কাৰ্টিছ টি মেকমুলেনৰ তত্বাৱধানত কাম কৰে। হাৰ্ভাৰ্ডত তেওঁক "দৃঢ়তা আৰু অবিৰাম প্ৰশ্ন সোধা গুণৰ বাবে পৰিচিত" বুলি কোৱা হয়। শ্ৰেণীত তেওঁ নিজৰ মাতৃভাষা পাৰ্চীত টোকা লৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০০৮ চনত মিৰ্জাখানীয়ে চেক তাত্ত্বিক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী আৰু ব্যৱহাৰিক গণিতজ্ঞ জেন ভণ্ড্ৰাকৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। তেওঁ বৰ্তমান ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগী অধ্যাপক। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল। মিৰ্জাখানীয়ে কেলিফৰ্ণিয়াৰ পালো আল্ট'ত বাস কৰিছিল।

মিৰ্জাখানীয়ে নিজকে এগৰাকী "ধীৰ" গণিতজ্ঞ বুলি বৰ্ণনা কৰি কয় যে "গণিতৰ সৌন্দৰ্য্য চাবলৈ কিছু শক্তি আৰু কষ্ট ব্যয় কৰিব লাগিব।" সমস্যা সমাধানৰ বাবে মিৰ্জাখানীয়ে কাগজৰ শ্বীটত ডুডল আঁকিছিল আৰু অংকনবোৰৰ চাৰিওফালে গাণিতিক সূত্ৰ লিখিছিল। তেওঁৰ ছোৱালীয়ে মাকৰ কামক "চিত্ৰকলা" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

তেওঁ ঘোষণা কৰিছিল:
চিত্ৰাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

চিত্ৰাল গোল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (উৰ্দুঃ چترال گول نیشنل پارک) পাকিস্তানৰ অন্যতম ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ই চিত্ৰাল চহৰৰ পৰা দুঘণ্টাৰ গাড়ীৰ‍ে যাত্ৰাৰ দূৰত্বত চিত্ৰাল নদীৰ কাষত পাকিস্তানৰ খাইবাৰ-পাখতুনখোৱা প্ৰদেশৰ নিম্ন চিত্ৰাল জিলাত অৱস্থিত। উদ্যানখন চিত্ৰাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান নামেৰেও জনাজাত।

আইনী স্থিতি

১৯৮৩ চনলৈকে চিত্ৰাল গোলক চিত্ৰালৰ প্ৰাক্তন মেহতাৰৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। উদ্যানখনৰ স্থিতি তেতিয়াৰ পৰাই বিতৰ্কত আছে আৰু পূৰ্বৰ মেহতাৰৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু পাকিস্তান চৰকাৰ মাজত চলি থকা মোকৰ্দমাৰ এক বিষয় হৈ পৰিছে।

স্থিৰাংক

উদ্যানলৈ যোৱা পথটো যথেষ্ট ঠেক আৰু বিপদজনক, বৰষুণৰ দিনত আৰু অধিক বিপদজনক। ই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১৪৫০ মিটাৰ আৰু প্ৰায় ৫০০০ মিটাৰৰ মাজত অৱস্থিত। ইয়াৰ মাটিকালি ৭৭৫০ হেক্টৰ

জীৱ-জন্তু

এই উদ্যানখনত তিনিটা উপত্যকা আছে। উদ্যানখনত কেইবাটাও হিমবাহ আছে যাৰ মাজেৰে কেইবাটাও নিজৰাই বাট কাটি‍ অৱশেষত এটা সুঁতি গঠন কৰে যি ১৮ কিলোমিটাৰ দূৰলৈকে‍ যায়। এই নৈৰ ঠাণ্ডা পানী পূব দিশলৈ চিত্ৰাল নদীলৈ‍ বৈ যায়। উদ্যানখন গছ-গছনি, বিশেষকৈ দেৱদাৰু গছেৰে‍ সমৃদ্ধ। উদ্যানখনে এক বিশাল জীৱ-বৈচিত্ৰ্য, বিশেষকৈ মাৰ্কহৰ, এক বিলুপ্তপ্ৰায় বনৰীয়া ছাগলী প্ৰজাতিক আশ্ৰয় প্ৰদান কৰে। উদ্যানখনত পোৱা কিছুমান ডাঙৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ ভিতৰত আছেঃ

কাশ্মীৰ মাৰখোৰ
চাইবেৰিয়ান আইবেক্স
হিম চিতাবাঘ
লাডাখ ইউৰিয়েল
হিমালয়ৰ ক'লা ভালুক
হিমালয়ান ওল্ফ
ৰঙা শিয়াল
ইউৰেছিয়ান অ'টাৰ
হালধীয়া-ডিঙিৰ মাৰ্টেন

বতৰ

ইয়াত বাৰ্ষিক বৰষুণ ৪৬২ মি.লি. বুলি অনুমান কৰা হৈছে। ছেপ্টেম্বৰ মাহত উদ্যানখনৰ চাৰিওফালে থকা দৰ্শনীয় শৃংগসমূহত অধিক বৰষুণ হয়। অৱশ্যে নৱেম্বৰ মাহত উপত্যকা আৰু তলৰ শিখৰসমূহত অধিক বৰষুণ হয়। শীতকালত তুষাৰপাতো হয়। বৰফেৰে আবৃত বগা শৃংগবোৰে জুন মাহলৈকে সৌন্দৰ্য্য বৃদ্ধি কৰে। সাধাৰণতে‍ বতৰ ঠাণ্ডা আৰু শুকান। তাপমাত্ৰা −১২.২ৰ পৰা ৪৩.৩° চেলছিয়াছ (১০.০ৰ পৰাই ১০৯.৯ ফাৰেনহাইট)লৈকে থাকে।

বিৰমোগ্লাষ্ট

উদ্যানখনৰ বিৰমোগ্লাষ্ট অংশটোত পূৰ্বৰ মেহতাৰৰ গ্ৰীষ্মকালীন দুৰ্গ অৱস্থিত। চিত্ৰাল ৰাজ্যৰ অস্তিত্বৰ সময়ত মেহতাৰ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে গ্ৰীষ্মকালত ইয়ালৈ স্থানান্তৰিত হৈ আদালত অনুষ্ঠিত কৰিছিল। দুৰ্গটো এনেদৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যে ই সমগ্ৰ চহৰখনক ইয়াৰ পৰা পৰ্যবে‍ক্ষণ কৰিব পাৰি‍। ই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৮০০ মিটাৰতকৈ অধিক উচ্চতাত অৱস্থিত। দুৰ্গটোৰ উপৰিও বিৰমোগ্লাষ্টত এটা বন্যপ্ৰাণীৰ কুঁৱা আছে আৰু চিত্ৰাল চহৰৰ পৰা কেইকিলোমিটাৰ দূৰত্বত ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্যটনস্থলী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন শ্ৰেণী II
হিন্দু ধৰ্ম আৰু গৰ্ভপাত

হিন্দু ধৰ্মত গৰ্ভপাত সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত হিন্দু শাস্ত্ৰৰ দ্বাৰা পাপ হ'লেও হিন্দু বিশ্বাস আৰু গ্ৰন্থৰ বিশাল বৰ্ণালীৰ ভিতৰত ইয়াক দ্বিধামূলকভাৱে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মই অহিংসাৰ পথ প্ৰদৰ্শক নীতি শিকায়, অৰ্থাৎ সকলো জীৱৰ ক্ষতি বা আঘাতৰ পৰা বিৰত থকা, যিয়ে অহিংসাৰ নৈতিকতাৰ মূল হিচাপে কাম কৰে।

কিন্তু মহাভাৰত, ভাগৱতগীতা আৰু ৰামায়ণৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থৰ লগতে পণ্ডিতসকলৰ মাজত আত্মৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয় পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ'লে অহিংসাৰ নীতিয়ে কি নিৰ্দেশ দিয়ে সেই বিষয়ে মতানৈক্য আছে। যেনেকৈ অহিংসা সম্পৰ্কীয় কিছুমান হিন্দু গ্ৰন্থত মাংস সেৱনৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে আনহাতে আন কিছুমানে মাংস খোৱাৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞাৰ কথা কৈছে, তেনেকৈয়ে হিন্দু দৰ্শন আৰু গ্ৰন্থৰ ইতিহাসত "আঘাত নকৰা"ৰ উপদেশৰ গতিশীল অৰ্থ আছে।

ভাগৱতৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে আত্মাৰ জন্মও নহয়, মৃত্যুও নহয়; তথাকথিত "পাপে" ব্ৰহ্মৰ প্ৰতি কৰ্তব্য আৰু ভক্তিৰ বাবে নিজৰ কৰ্ম উৎসৰ্গা কৰাসকলক (এইদৰে নিৰপেক্ষ সত্যত বহি থকা) স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে যিটো পদুমৰ পাত পানীৰ দ্বাৰা অস্পৃশ্য হোৱাৰ দৰে।

বৰ্তমানৰ পৰিসংখ্যা

গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত হিন্দু সকলে ব্যক্তিভেদে বিভিন্ন স্থিতি গ্ৰহণ কৰে। এই কাৰণতে গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত সমজুৱাকৈ হিন্দুসকলৰ মতামত উল্লেখ নকৰি, গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্দিষ্টকৈ এজন হিন্দুৰ মতামতহে গুৰুত্বপূৰ্ণ। ভাৰতত গৰ্ভপাতৰ হাৰ অধিক হোৱাৰ পিছতো পৰিসংখ্যা অনুসৰি ৮০ শতাংশ ভাৰতীয় মহিলাই এইক্ষেত্ৰত অসন্মত আৰু ৫৬ শতাংশই ইয়াক জঘন্য অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে, (যিটো ধৰ্মীয় চিনাক্তকৰণৰ দ্বাৰা পৃথক নহয়)। ভাৰতত বহুত সংখ্যক গৰ্ভপাতৰ এটা সামাজিক কাৰণ সম্ভৱতঃ ভ্ৰুণৰ লিংগ পক্ষপাতিত্ব অন্তৰ্ভুক্ত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লত সাত বছৰৰ তলৰ ল'ৰাতকৈ ৭১ লাখ ছোৱালী কম হোৱা দেখা গৈছে, যিটো ২০০১ চনত ৬০ লাখ আৰু ১৯৯১ চনত ৪২ লাখ ছোৱালীৰ তুলনাত বৃদ্ধি পাইছে। আমেৰিকাত য'ত গৰ্ভপাত সম্পৰ্কীয় ঘটনা বহুলাংশে খ্ৰীষ্টান গোটৰ লোকৰ দ্বাৰা সম্পন্ন হৈছে। সমীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰা ৬৮% হিন্দুৱে গৰ্ভপাত সকলো বা বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে বৈধ হ'ব লাগে বুলি বিশ্বাস কৰে আনহাতে ২৯% লোকে গৰ্ভপাত সকলো বা বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে অবৈধ হ'ব লাগে বুলি বিশ্বাস কৰে।

দুখৰ পৰিমাণ

যদি সন্তান জন্মৰ ক্ষেত্ৰত মাতৃৰ জীৱন বিপদত পৰে তেন্তে হিন্দু ধৰ্মই গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত অনুমতি প্ৰদানকৰে। হিন্দু ধৰ্মৰ সাধাৰণ মূল্যবোধৰ ব্যৱস্থাই শিকায় যে যিকোনো পৰিস্থিতিত সঠিক কাৰ্য্যপন্থাই জড়িতসকলৰ আটাইতকৈ কম ক্ষতি কৰে। এইদৰে মাতৃৰ জীৱন বিপদত পৰা ক্ষেত্ৰত গৰ্ভপাতক গ্ৰহণযোগ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। গংগা আৰু শান্তনুৰ কাহিনীত মহাভাৰতৰ দৰে কেইবাখনো হিন্দু মহাকাব্যতো শিশু হত্যাৰ কথা উল্লেখ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:গৰ্ভপাত