ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সায়েশা সৈগল

সায়েশা সৈগল , সায়েশা নামে পৰিচিত, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অভিনেত্ৰী গৰাকী যিয়ে মূলতঃ তামিল চলচ্চিত্ৰ উপস্থিত হয় আৰু তেওঁ হিন্দী আৰু তেলুগু চলচ্চিত্ৰতো উপস্থিত হৈছিল। তেলুগু চলচ্চিত্ৰ 'অখিল' (২০১৫)-ত কাম কৰাৰ পিছত, তেওঁ অজয় দেৱগনৰ 'শিৱায়' (২০১৬), আৰু তেওঁৰ 'বনামগান' (২০১৭) চলচ্চিত্ৰ তামিলত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ অভিনেতা সুমিত সৈগল আৰু শহীন বানুৰ জীয়েক। তেওঁ অভিনেতা শায়ৰা বানু আৰু দিলীপ কুমাৰৰ নাতিনী। ২০১৮ চনৰ ১০ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ গাজিনীকান্ত চলচ্চিত্ৰৰ সহশিল্পী আৰ্যৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

কৰ্মজীৱন

সায়েশা সৈগলে তেলুগু ছবি 'অখিল' (২০১৫)-ৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ পেলায়। তেওঁ তেওঁৰ দ্বিতীয় পৰিচালিত ছবি 'শিৱায়'ত অজয় ​​দেৱগনৰ বিপৰীতে বলিউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ 'বনামগান' ২০১৭ চনৰ জুন মাহত প্ৰেক্ষাগৃহসমূহত হিট হৈছিল, তেওঁ তামিল অভিষেকটো চিহ্নিত কৰিছে। ২০১৮ চনত, তেওঁ কাৰ্তিৰ সৈতে 'কাদৈকুট্টী সিংগাম', বিজয় সেতুপতীৰ সৈতে 'জুঙা' আৰু আৰ্যৰ সৈতে 'গাজিনীকান্ত' অভিনয় কৰিছিল। ২০১৯ চনত, তেওঁ সুৰিয়া আৰু আৰ্যৰ সৈতে 'কাপ্পান'ত অভিনয় কৰিছে।

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

এতিয়াও মুক্তি লাভ কৰা নাই

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ চৰিত্ৰ ভাষা টোকা
২০১৫ অখিল
দিব্যা
তেলুগু
তেলুগু চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ
-
rowspan="1" |২০১৬ | শিৱায়
অনুষ্কা
হিন্দী
হিন্দী চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ
-
rowspan="1" |২০১৭ | বনামগান
কাব্যা
rowspan="6"|তামিল
তামিল চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ
-
rowspan="3" |২০১৮ | কাদৈকুট্টী সিংগাম| কান্নুক্কিনিয়াল একা ইনিয়া
-
জুঙা| যামিনী
-
গাজিনীকান্ত| বন্দনা
-
rowspan="1" |২০১৯ | কাপ্পান
অঞ্জুলী
-
rowspan="2" |২০২০ |style="background:#FFFFCC; "| টেড্ডী
প’ষ্ট প্ৰডাকচন
-
style="background:#FFFFCC; "| য়ুবাৰ্তনা

কন্নড়
কন্নড় চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ ফিল্মিং

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
দৈত্য

হিন্দু ধৰ্মত, দৈত্য (সংস্কৃত: दैत्य) হৈছে দানৱ আৰু অসুৰৰ এটা গোত্ৰ বা জাতি।

দৈত্যবোৰ দিতি আৰু ঋষি কাশ্যপৰ সন্তান আছিল। দেৱতাসকল তেওঁলোকৰ ভাতৃ আছিল। দেৱতাসকলক তেওঁলোকে ঈৰ্ষা কৰিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ মাজত যুদ্ধ হৈছিল। মনুস্মৃতিত দেৱতাসকলক ভাল বুলি শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে, আনহাতে দৈত্যবোৰত দেৱতাতকৈ নিম্ন স্তৰত ৰখা হৈছে।

দৈত্যৰ তালিকা

ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ কৰা কেইজনমান উল্লেখযোগ্য দৈত্যৰ নাম তলক দিয়া হ'ল:

হিৰণ্যকশিপু - কাশ্যপ আৰু দিতিৰ প্ৰথম পুত্ৰ।
হিৰণ্যাক্ষ - কাশ্যপ আৰু দিতিৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ।
হোলিকা - কাশ্যপা আৰু দিতিৰ প্ৰথম কন্যা।
অন্ধকাসুৰা - হিৰণ্যাক্ষৰ পুত্ৰ।
প্ৰহ্লাদ - হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ।
সিংহিকা - হিৰণ্যকশিপুৰ কন্যা।
বিৰোচন - প্ৰহ্লাদৰ পুত্ৰ, বালিৰ পিতৃ।
দেৱম্ব - বালিৰ মাতৃ।
বলি - বিৰোচনৰ পুত্ৰ।
বাণাসুৰ - বলিৰ পুত্ৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
কৈলাশ নাথ কাসুধন

কৈলাশ নাথ কাসুধন হৈছে নেপালৰ এজন ৰাজনীতিবিদ। ১৯৯৯ চনৰ নিৰ্বাচনত নেপালী কংগ্ৰেছৰ হৈ প্ৰতিনিধি সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ
বগোটা

বগোটা হৈছে কলম্বিয়াৰ ৰাজধানী আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ মহানগৰ। ই দেশখনৰ ৰাজনৈতিক, সাংস্কৃতিক আৰু অৰ্থনৈতিক কেন্দ্ৰ। বগোতা ১৫৩৮ চনত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল আৰু এতিয়ালৈকে কলম্বিয়াৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ মহানগৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।

ভৌগোলিক অৱস্থান

বগোটা আন্দেছ পৰ্বতৰ উচ্চভূমিত অৱস্থিত। মহানগৰখন প্ৰায় ১,৭১১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকাত বিস্তৃত আৰু ২,৬৪০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত।

জনসংখ্যা

২০২৩ চনৰ তথ্য অনুসৰি, বগোটাত প্ৰায় ৭.৫ মিলিয়নৰো অধিক লোক বাস কৰে। ই কলম্বিয়াৰ আটাইতকৈ জনবহুল মহানগৰ।

ইতিহাস

বগোটা ১৫৩৮ চনত স্পেনীয় উপনিবেশবাদীৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। মহানগৰখন ক’লম্বিয়াৰ স্বাধীনতাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ আছিল আৰু এতিয়ালৈকে দেশৰ ৰাজনৈতিক কেন্দ্ৰ হিচাপে আছে।

সংস্কৃতি আৰু পৰ্যটন

বগোটা কলম্বিয়াৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ। ইয়াত বহু মিউজিয়াম, থিয়েটাৰ আৰু উৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়। গ'ল্ড মিউজিয়াম আৰু লা কেণ্ডেলাৰিয়া অঞ্চল পৰ্যটকৰ বাবে জনপ্ৰিয়।

অৰ্থনীতি

বগোটা কলম্বিয়াৰ অৰ্থনৈতিক কেন্দ্ৰ। ই বাণিজ্য, সেৱা আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি উদ্যোগৰ ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়িছে।।

উল্লেখযোগ্য তথ্য

দেশ: কলম্বিয়া
অঞ্চল: Cundinamarca
প্ৰতিষ্ঠা: ৬ জুলাই ১৫৩৮
জনসংখ্যা: প্ৰায় ৭.৫ মিলিয়ন (২০২৩)
এলাকা: ১,৭১১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ
সময় অঞ্চল: UTC−৫ (COT)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজধানী
শ্ৰেণী:ভূগোল
গোলোক

]]
গোলোক বা গোলোক বৃন্দাবন হিন্দু দেৱতা কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ প্ৰধান প্ৰেমিকা ৰাধাৰ সৰগীয় বাসস্থান। ভাগৱত পুৰাণ আৰু গৰ্গ সংহিতাত কৃষ্ণক তেওঁৰ প্ৰেমিকা ৰাধাৰ সৈতে গোলোকত বাস কৰা শ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তি হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

গোলোকত প্ৰায়ে প্ৰৱাহিত নদী আৰু মনোমোহা বাগিছা থকা সৰগীয় ৰাজ্য হিচাপে কল্পনা কৰা হয় আৰু ইয়াত গৰু আৰু সুন্দৰী কুমাৰী - গোপীসকলে বাস কৰে।

গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ ধৰ্ম, স্বামীনাৰায়ণ সম্প্ৰদয়, প্ৰণামী সম্প্ৰদায়, পুষ্টিমাৰ্গ, নিম্বাৰ্ক সম্প্ৰদায়কে ধৰি বিভিন্ন বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ বিভিন্ন পৰম্পৰাত গোলোকৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা যচা হয়। ভাগৱত পুৰাণৰ উপৰি সংস্কৃত শাস্ত্ৰ যেনে পঞ্চৰাত্ৰ গ্ৰন্থ, গৰ্গ সংহিতা, ব্ৰহ্ম সংহিতা, ব্ৰহ্ম বৈৱৰ্ত পুৰাণ, আৰু দেৱী-ভাগৱত পুৰাণ আদিতো গোলোকৰ উল্লেখ আছে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

গোলোকৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে “গৰুৰ জগত’’। সংস্কৃত শব্দ ’গো’ই “গৰু’’ক বুজায় আৰু লোক শব্দাংশই “ৰাজ্য’’ বুজোৱা হয়।

কৃষ্ণ গোলোকৰ বাসিন্দা আৰু তেওঁক গোলোকবিহাৰী (বিহাৰীৰ অৰ্থ "এজন বাসিন্দা") আৰু তেওঁৰ পত্নী বা প্ৰেমিকা ৰাধাক ৰাধিকা বুলি কোৱাৰ বাবেও গোলোক বুলি জনা যায়।

বৰ্ণনা

গোলোকৰ বৰ্ণনা ব্ৰহ্ম সংহিতাৰ ৫.২৯ পদত পোৱা যায়:-

গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ভক্তি পৰম্পৰাৰ কেইবাখনো গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থৰ লেখক সনাতন গোস্বামীয়ে কৈছে, "শ্ৰী গোলোকক আধ্যাত্মিক প্ৰচেষ্টাৰ চূড়ান্ত গন্তব্যস্থান বুলি গণ্য কৰা হয়।"

ব্ৰহ্ম বৈৱৰ্ত পুৰাণত গোলোক বৃন্দাবন বৈকুণ্ঠ লোকৰ পৰা প্ৰায় ৫০ কোটি যোজন (৪ বিলিয়ন মাইল) উচ্চতা আৰু ৩ কোটি যোজন (২৪ কোটি মাইল) পৰ্যন্ত বিস্তৃত বুলি স্পষ্টভাৱে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। একেধৰণৰ চিত্ৰণ ব্ৰহ্ম সংহিতাৰ ৫.৪৩ পদত পোৱা এটা পদৰ সৈতে মিল আছে।

মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত কৃষ্ণই ঘোষণা কৰিছে,

গোলকৰ গঠন

জীৱ গোস্বামীৰ মতে, গোলোক- যাক বৃন্দাবন বুলিও কোৱা হয়, ই সৰ্বোচ্চ আধ্যাত্মিক গ্ৰহ আৰু কৃষ্ণৰ লীলা আৰু সহযোগীৰ পাৰ্থক্য অনুসৰি ইয়াক মথুৰা, দ্বাৰকা আৰু গোকুল নামৰ তিনিটা বাসস্থানত আৰু অধিক প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। ৰূপ গোস্বামীৰ লঘুভাগৱতামৃতৰ আধাৰত জীৱ গোস্বামীয়ে দৃঢ়তাৰে কয় যে, গোলোক হৈছে পাৰ্থিৱ বৃন্দাবনৰ অতিক্ৰমণীয় আৰ্হি, য’ত কৃষ্ণই তেওঁৰ লীলাসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
মধ্যযুগত অসমত হোৱা ভূমিকম্পসমূহ

অসম এখন ভূমিকম্প প্ৰৱণ ৰাজ্য। কেৱল বৰ্তমান সময়তেই নহয়, ১২০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৮০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ বা মধ্যযুগৰ সময়ছোৱাটো এই অঞ্চলত কেইবাটাও লেখত ল'বলগীয়া ভূমিকম্প হৈছিল। এই ভূমিকম্পসমূহৰ তথ্য প্ৰাচীনকালত লিখা বুৰঞ্জীসমূহত পাব পাৰি।

১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ গড়গাঁৱৰ ভূমিকম্প

আহোম বুৰঞ্জীৰ মতে ১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ গড়গাঁৱত এটা ডাঙৰ ভূমিকম্প হৈছিল যাৰ ফলত মাটিৰ পৰা শিল, বালি অৰু ছাই ওপৰলৈ ওলাই আহিছিল। এই ভূমিকম্পটো চুক্লেংমুং ৰজাৰ দিনত হৈছিল। এই ভূমিকম্পটোৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত IX আছিল। এই ভূমিকম্পটোৰ কথা গেইটেও তেওঁৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ কৰিছে।

১৫৯৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভূমিকম্প

১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দত গজালত হোৱা ভূমিকম্পৰ ফলত মাটিৰ তলৰ পৰা গৰম পানী, বালি আৰু ছাই ওলাই আহিছিলে। সেই সময়ত ৰজা আছিল চুখাম্ফা বা খোৰা ৰজা। ভূমিকম্পৰ ফলত তেওঁৰ এটা ৰাজপ্ৰসাদ ধ্বংস হৈছিল আৰু কেইজনমান প্ৰহৰীও মৰিছিল। এই ভূমিকম্পটোৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত IX আছিল।

১৬৪২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ উজনি অসমৰ ভূমিকম্পসমূহ

গেইটৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে ১৬৪২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ প্ৰবল বানপানীৰ মাজতে কেইবাটাও ভূমিকম্প হৈছিল। এই ভূমিকম্পসমূহৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত III আছিল।

১৬৪৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ উজনি অসমৰ ভূমিকম্পসমূহ

সাতসৰী বুৰঞ্জীৰ মতে ১৫৭১ শকৰ ব'হাগ মাহৰ এটা দিনত তিনিটা ভূমিকম্প হৈছিল। এইকেইটা মৃদু ভূমিকম্প আছিল; তীব্ৰতা সম্ভৱত III তকৈ বেছি নাছিল।

১৬৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ কাজলীৰ ভূমিকম্প

১৬৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত কাজলীত প্ৰায় আধা ঘণ্টাৰ বাবে ভূমিকম্প অনুভূত হৈছিল। এই কথা ছিহাবুদ্দিন তালিছে ফাতেহা ই তালিছত উল্লেখ কৰিছিল। গেইটেও তেওঁৰ বুৰঞ্জীত এই ভূমিকম্পটোৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। এই ভূমিকম্পটোৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত V আছিল।

১৬৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ শদিয়াৰ ভূমিকম্প

১৬৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দত শদিয়াত সম্ভৱ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা আগষ্ট মাহলৈকে ডাঙৰ ভূমিকম্প হৈছিল। এই কথা তুংখুঙীয়া বুৰঞ্জীত উল্লেখ কৰিছে। সেই সময়ত ৰজা আছিল ৰূদ্ৰসিংহ। এই ভূমিকম্পটোৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত X তকৈও বেছি আছিল।

১৭১৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভূমিকম্প

১৭১৪ খ্ৰীষ্টাব্দত কেইবাটাও ভূমিকম্প হৈছিল। তুংখুঙীয়া বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে ৰাতি কিবা ৰহস্যজনক কাৰণত দুখ্নকৈ প্ৰৱেশদ্বাৰ আৰু তিংখাং আৰু চৰাইদেউ পাহাৰৰ মন্দিৰৰ গম্বুজ ভাঙি গৈছিল। গেইটে তেওঁৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ কৰা মতে ১৭১৪ খ্ৰীষ্টাব্দত হোৱা ভূমিকম্পবোৰে বহুতো মন্দিৰ ভাঙিছিল। ভালকৈ বনোৱা অট্টালিকাসমূহত ফাঁট মেলালৈ চাই ভূমিকম্পবোৰৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত IV আছিল।

১৭৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৰংপুৰৰ ভূমিকম্প

১৭৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ ৰাজত্বকালত এটা ভূমিকম্প হৈছিল বুলি জনা যায়। এই ভূমিকম্পটোত হোৱা ক্ষয়ক্ষতি সম্পৰ্কে একো জানিব পৰা নাযায়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভূমিকম্প
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম‎
পালি চন্দ্ৰা

পালি চন্দ্ৰা (; জন্ম: ১৯ নৱেম্বৰ ১৯৬৭) হৈছে এগৰাকী কথক নৃত্যশিল্পী, কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ বা নৃত্য পৰিচালক, ডিজিটেল নৃত্য প্ৰশিক্ষক, মেণ্টৰ আৰু শৈল্পিক পৰিচালক। তেখেতে "কথক দূত" হিচাপে পৰিচিত। কথক নৃত্যশৈলীত প্ৰশিক্ষিত হোৱা পালি চন্দ্ৰাই বিগত প্ৰায় ত্ৰিশটা বছৰ ধৰি এইবিধ নৃত্যৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ হকে বিভিন্ন প্ৰয়াস হাতত লৈ আহিছে। কথক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণৰ হেতু তেখেতে আমেৰিকা গণৰাজ্য, আৰৱ, ছুইজাৰলেণ্ড আৰু ভাৰতবৰ্ষত বহুকেইটা ষ্টুডিঅ' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। তেখেতে বিভিন্ন মহাদেশত চৌধ্যখন কলা মহোৎসৱো পৰিচালনা কৰিছে। পালি চন্দ্ৰা "কথক অনলাইন" নামৰ পৰ্টেলটোৰো সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক। ইয়াৰ লগতে তেখেত ইনভিছ মাল্টিমিডিয়াৰ লগত সংযুক্ত হৈ 'নাট্যসূত্ৰ অনলাইন'তো কথক পাঠ্যক্ৰমৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মৰত হৈ আছে।

পৰিয়াল আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

পালি চন্দ্ৰাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৬৭ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰত। উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজধানী লক্ষ্ণৌত জন্মলাভ কৰা আৰু ডাঙৰ-দীঘল হোৱা পালি চন্দ্ৰাৰ পিতৃ হৈছে দ্বাৰকা নাথ শ্ৰীবাস্তৱা। তেওঁ ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংক আৰু নাবাৰ্ডৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত জ্যেষ্ঠ বিষয়া। তেখেতে জীৱনৰ অধিকাংশ সময় লক্ষ্ণৌতে অতিবাহিত কৰিছে। পালি চন্দ্ৰাৰ মাতৃ হৈছে ঊষা শ্ৰীবাস্তৱা। ফায়জাবদাত জন্মলাভ কৰা ঊষা শ্ৰীবাস্তৱা হৈছে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত গায়িকা। পালি চন্দ্ৰাৰ ভগ্নীৰ নাম সোমনা টুগনাই।

পালিৰ নৃত্যশিক্ষা আৰম্ভ হয় ছয় বছৰ বয়সতে। তেখেতে গুৰু বিক্ৰম সিংঘেৰ অধীনত সংগীত নাটক একাডেমী, কথক কেন্দ্ৰ, লক্ষ্ণৌত নৃত্যশিক্ষা আৰম্ভ কৰে। তেতিয়া তেখেতৰ বয়স আছিল আঠ। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত পণ্ডিত ৰাম মোহন মহাৰাজ আৰু কপিলা ৰাজৰ সান্নিধ্যলৈও আহে। পালিয়ে ১৯৮৭ চনত অৱধ গাৰ্লছ ডিগ্ৰী কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতৰ অৰ্থনীতি আৰু নৃতত্ত্ববিদ্যাত অনাৰ্ছ লৈছিল। লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে ইয়াৰ পিছত নৃতত্ত্ববিদ্যাতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। জনগোষ্ঠীয় সংগিত আৰু গাড্ডী জনজাতিৰ নৃত্যৰ বিষয়ে আগবঢ়োৱা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁ সোণৰ পদকৰে পুৰষ্কৃত হয়।

২০০৮ চনত ডুবাইত স্থাপিত হোৱা প্ৰথম চাৰিটা গুৰুকুল ষ্টুডিঅ'ৰে পালি চন্দ্ৰা এগৰাকী গুৰু, মেণ্টৰ আৰু তত্ত্বাৱধায়ক। তেওঁলোকে ৫৫০ শিক্ষাৰ্থীক কথক নৃত্যৰ পৰিৱেশনৰ প্ৰশিক্ষণ দিছে। নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ লগতে তেখেত ছুইছ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কথক মহোৎসৱৰো প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু শৈল্পিক অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মৰত হৈছিল (২০১৯)। ইয়াৰ লগতে তেখেত ডেন্সিং ডিভাছ (২০০৯-১৯) আৰু যুক্তৰাজ্য, আৰৱ আৰু ভাৰতত থকা বহুকেইটা প্ৰযোজনা গোষ্ঠীৰেই অধ্যক্ষ।

যুক্তৰাজ্যত থকা 'পলি পিককছ্'ৰ উদ্যোগত পালি চন্দ্ৰাক লণ্ডনৰ হাউছ অৱ কমন্সতো সন্মানীত কৰা হয়। 'ইন দ্য ছেড' অৱ দ্য হিলছ্'ৰ কলা পৰিচালনাত শ্ৰেষ্ঠত্ব অৰ্জন কৰাৰ বাবে তেখেত এই সন্মানৰ অধিকাৰিনী হয়। ইংলেণ্ডৰ আৰ্টছ কাউন্সিল, লণ্ডনৰ আৰ্টছ বৰ্ডৰ দৰে অনুষ্ঠানে পালি চন্দ্ৰাৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানলৈ সহযোগিতা আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
মৃকান্দ

মৃকান্দ বা মৃকাণ্ড হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এজন ঋষি। তেওঁ মনস্বিনীৰ স্বামী আৰু মাৰ্কণ্ডেয়ৰ পিতৃ।

কিম্বদন্তি

বিষ্ণু পুৰাণত মৃকান্দক ভৃগু আৰু মেৰুৰ দুই কন্যা খ্যাতি আৰু নিয়তিৰ ভিতৰৰ যিকোনো এগৰাকীৰ পুত্ৰ বিধাত্ৰীৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মৃকান্দই মাৰ্কণ্ডেয় ঋষিৰ পিতৃ হয়। মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত মানস্বিনীক মৃকান্দৰ পত্নী বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

মৃকান্দক বয়নৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে পূজন কৰা হয় আৰু দেৱতাৰ কৃতজ্ঞতাৰ ফলত তেওঁক দুটা বৰদান দিয়া হয়--এটা বাঘ আৰু এটা দৈত্য। দৈত্যটোৱে মৃকান্দৰ আদেশ অমান্য কৰা বাবে তাক বধ কৰা হয়, কিন্তু বাঘটাে আজ্ঞাকাৰী আছিল আৰু সেয়ে জীয়াই আছিল।
আধুনিক কালৰ লোককথা অনুসৰি জংঘলত বাঘৰ সম্মুখীন হ’লে কেৱল মৃকান্দৰ নাম কোৱাটোৱেই যথেষ্ট যাতে নিজকে ইয়াৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পৰা যায়। মৃকান্দক এতিয়াও লোককথাত এজন সতৰ্ক আৰু সুৰক্ষাৰ শক্তিধৰ ব্যক্তি হিচাপে দেখা যায়।

আধুনিক বয়নৰ পিতৃ হোৱাৰ উপৰিও তেওঁক মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত বিস্তৃতভাৱে উল্লেখ কৰা ঋষি (ঋষি) মাৰ্কণ্ডেয়ৰ পিতৃ হিচাপেও পূজন কৰা হয়। কিম্বদন্তি অনুসৰি মৃকান্দ আৰু তেওঁৰ পত্নী মৰুদমতী শিৱক পূজা কৰি পুত্ৰ জন্ম দিয়াৰ বৰ বিচাৰিছিল।
ফলত তেওঁক হয় অল্পায়ু ধাৰ্মিক পুত্ৰ, নহয় নিম্ন বুদ্ধিমত্তাৰ কিন্তু দীৰ্ঘায়ু সন্তানৰ ভিতৰত এটা বাছি ল’বলৈ দিয়া হ’ল। মৃকান্দই প্ৰথমটোক বাছি লৈছিল আৰু মাৰ্কণ্ডেয় নামৰ এজন আদৰ্শ পুত্ৰৰ জন্ম দি ধন্য হৈছিল, যদিও তেওঁৰ ১৬ বছৰ বয়সত মৃত্যু হ’ব বুলি নিয়তিৰ বিধান আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ঋষি
বিদ্যা নিকেতন, ৰাজগড়

বিদ্যা নিকেতন, ৰাজগড় হৈছে ৰাজগড় অঞ্চলৰ এখন বিদ্যালয়। ১৯৯৪ চনৰ ১৫ মাৰ্চ তাৰিখে ২নং নভকতীয়া অঞ্চলত কেইগৰাকীমান স্থানীয় ব্যক্তিৰ সহযোগিতাত এই বিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়। বিদ্যালয়খন জয়পুৰ ব্লক আৰু ৰাজগড় মণ্ডলৰ অন্তৰ্গত। বৰ্তমান প্ৰায় ৫৬৫জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, ২৬ গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ১জন তৃতীয় বৰ্গৰ আৰু ৪জন চৰ্তুথ বৰ্গৰ কৰ্মচাৰী আছে। ইয়াত অসমীয়া মাধ্যমত শিক্ষাদান কৰা হয়। প্ৰাক-প্ৰাথমিকৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে সৰ্বমুঠ ১২টা শ্ৰেণী আছে। বিদ্যালয়খন অসম জাতীয় সমন্বয় পৰিষদ আৰু অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে অসম জাতীয় সমন্বয় পৰিষদ আৰু নৱম-দশম ৰ অন্তৰ্গত।

প্ৰাথমিক তথ্যসমূহ

বিভাগ
তথ্য
ব্লক
জয়পুৰ
মণ্ডল
ৰাজগড়
জিলা
ডিব্ৰুগড়
পিন কোড
৭৮৬৬১১
বিদ্যালয় কোড
১৮১৫০২১৮৮০৫
বিদ্যালয় প্ৰকাৰ
সহপাঠ্যক্ৰম
বিদ্যালয় বিভাগ
ব্যক্তিগত
মাধ্যম
অসমীয়া
পুথিভৰাঁলত থকা কিতাপৰ সংখ্যা
১৭৬০
কম্পিউটাৰ
৫টা
শ্ৰেণীকোঠা
১২ টা
শিক্ষক
২৬ জন
ছাত্ৰ-ছাত্ৰী
৫৬৫ জন
খেলপথাৰ
আছে
আলোচনী
ৰ'দ কাঁচিয়লী
অন্তভূক্তি
অসম জাতীয় সমন্বয় পৰিষদ, অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ আৰু অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ

ইতিহাস

শিক্ষাৰ প্ৰসাৰতাৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি কেইজনমান স্থানীয় ব্যক্তিয়ে ৰাজগড়ৰ সমীপৰ ২নং নভকতীয়া অঞ্চলত বিদ্যানিকেতন, ৰাজগড় নামেৰে স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে। অধ্যক্ষ যাদৱ গগৈৰ লগতে মাত্ৰ ১৪ গৰাকী শিক্ষাৰ্থী আৰু ২গৰাকী শিক্ষকেৰে আৰু এগৰাকী আয়াৰে বিদ্যালয়ৰ পাঠদান আৰম্ভ হৈছিল অতি সাধাৰণভাৱে। শিক্ষয়িত্ৰী দুগৰাকী আছিল শ্ৰীযুতা অনিমা বৰুৱা আৰু শ্ৰীযুতা সত্যৱতী নাহৰবৰুৱা। এনেদৰেই বছৰ বাগৰি যোৱাৰ লগে লগে শ্ৰেণীসমূহো বঢ়াই যোৱা হয়। আৰু ২০০৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈ বিদ্যালয়খনলৈ পৰিপূৰ্ণতা আনে। বিদ্যালয়খনে ২১টা বৰ্ষ গৰকিবলৈ সক্ষম হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাই আহিছে। ২০২৪-২৫ শিক্ষা বৰ্ষৰ পৰা বিদ্যালয়খনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰা হৈছে।

বৰ্তমান

বিদ্যালয়খনত প্ৰাক্-প্ৰাথমিক প্ৰথম বৰ্ষৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে মুঠ ১৪ টা শ্ৰেণী আছে। বিদ্যালয়খনে এটা বিস্তৃত অঞ্চলত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়াই আছে। ইয়াত সকলোধৰণৰ আনুষংগিক শিক্ষা যেনে  চিত্ৰাংকন, সংগীত, বাদ্যযন্ত্ৰ, কম্পিউটাৰ আদি শিক্ষাও প্ৰদান কৰা হয়। বিদ্যালয়খনত সদ্যহতে এটা আৰ্যভট্ট বিজ্ঞান কেন্দ্ৰও স্থাপন কৰা হৈছে যাৰ নেতৃত্বত বিভিন্ন বিজ্ঞানভিত্তিক ক্ৰিয়াকলাপবোৰ সম্পাদন হয়। তদুপৰি উপযুক্ত শিক্ষাদানৰ বাবে শিক্ষকসকলক সময় সাপেক্ষে প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থাও আছে, যাতে শিক্ষৰ্থীসকল কোনো ক্ষেত্ৰতে পিছপৰি নাথাকে।

প্ৰতিষ্ঠাপকসকল

যাদৱ গগৈ (অধ্যক্ষ)
৺বীৰেন্দ্ৰনাথ মহন্ত
৺গিৰিধৰ গগৈ
ধনীৰাম শইকীয়া
গোপাল শইকীয়া
ৰাজেন ভট্ট
কানাই জয়ছোৱাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
গোলাপ ৰাভা

গোলাপ ৰাভা (, জন্ম : ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৩) অসমৰ এগৰাকী শৰীৰ চৰ্চাবিদ। তেওঁ একাধাৰে মিঃ ইণ্ডিয়া, মিঃ ৱৰ্ল্ড, মিঃ ইউনিভাৰ্চ আদিৰ দৰে কেইবাটাও খিতাপ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

জন্ম পৰিচয়

১৯৮৩ চনৰ ১৩ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ বকোত জন্মগ্ৰহণ কৰা গোলাপ ৰাভাৰ পিতৃ ৰতন ৰাভা আৰু মাতৃ যত্নে ৰাভা। তেওঁৰ পত্নী ঈশা শৰ্মা ৰাভা আৰু কন্যা লাভলী ৰাভা। তেওঁ বকোৰ ডন বস্ক স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা লয় আৰু বকোৰ জৱাহৰলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা কলেজীয়া শিক্ষা সাং কৰে।

২০০৮ চনত তেওঁ পুনৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ পিছলৈ ঘূৰি চাবলগীয়া হোৱা নাই। গোলাপে একেৰাহে দুবছৰ ২০০৮ আৰু ২০০৯ চনত জুনিয়ৰ মিঃ কামৰূপ আৰু জুনিয়ৰ মিঃ অসম লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০১৩ চনত মিঃ কামৰূপ আৰু ২০১৩ চনৰ লগতে ২০১৬ চনত মিঃ অসম খিতাপ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও, তেওঁ ২০১৫ চনত মিঃ ইণ্ডিয়া ৰাণাৰ আপ আছিল। ২০১৭ আৰু ২০১৮ চনত তেওঁ মিঃ ইণ্ডিয়া খিতাপ লাভ কৰে।
প্ৰ’ ৱৰ্ল্ড কাপ
এম্বাৰ প্ৰিস্ক ইণ্টাৰনেশ্যনেল চেম্পিয়ন

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৰীৰচৰ্চাবিদ
তানিকা সৰকাৰ

তানিকা সৰকাৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতৰ এগৰাকী ইতিহাসবিদ৷ সৰকাৰৰ কামবোৰে ঔপনিৱেশিক আৰু উত্তৰ-ঔপনিৱেশিকা দক্ষিণ এছিয়াৰ ধৰ্ম, লিংগ আৰু ৰাজনীতিৰ সংযোগস্থলত আৰোপ কৰে আৰু বিশেষকৈ মহিলা আৰু হিন্দুৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে‍।

জীৱন আৰু জীৱিকা

প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক অমল ভট্টাচাৰ্য আৰু বিশিষ্ট সংস্কৃতবিদ তথা আদিম ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ পণ্ডিত সুকুমাৰী ভট্টাচাৰ্যৰ ঘৰত তানিকা সৰকাৰৰ জন্ম। তেওঁ সতীৰ্থ ইতিহাসবিদ সুমিত সৰকাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে।

সৰকাৰে ১৯৭২ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজৰ পৰা ইতিহাসত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৪ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আধুনিক ইতিহাসতো ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৮১ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ পিএইচ.ডি. লাভ কৰে।

তেওঁ নতুন দিল্লী জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজ আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল৷ তেওঁ চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত আধুনিক ভাৰতীয় ইতিহাসও পঢ়াইছে।

স্বীকৃতি

২০০৪ চনত পশ্চিমবংগৰ বাংলা একাডেমীৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য বঁটা ৰবীন্দ্ৰপুৰস্কাৰ লাভ কৰে। এক সংবাদ মতে ২০০৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত নন্দীগ্ৰামত হোৱা আৰক্ষীৰ গুলীচালনাৰ প্ৰতিবাদ হিচাপে তেওঁ এই বঁটা ঘূৰাই দিবলৈ বিচাৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:একবিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ৰামকিঙ্কৰ বেইজ

ৰামকিঙ্কৰ বেইজ (২৫ মে’, ১৯০৬ - ২ আগষ্ট, ১৯৮০) আছিল এজন ভাৰতীয় বঙালী ভাস্কৰ্যশিল্পী। তেওঁ আধুনিক ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যকলাৰ অন্যতম অগ্ৰপথিক আছিল। ৰামকিঙ্কৰ আছিল প্ৰথম ভাৰতীয় শিল্পী, যি আধুনিক পাশ্চাত্য শিল্প অধ্যয়ন কৰি সেই শৈলী নিজৰ ভাস্কৰ্যত প্ৰয়োগ কৰে। তেওঁক ভাৰতীয় শিল্পত আধুনিকতাৰ জনক আৰু অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ শিল্পী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰামকিঙ্কৰ বেইজ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বাংলা প্ৰেছিডেন্সিৰ বাঁকুড়া জিলাৰ যুগীপাডাৰ (অধুনিক ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গ ৰাজ্য) এক পৰমাণিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ উপাধি বেইজ, সংস্কৃতত বৈদ্য আৰু প্ৰাকৃত বেজ-ৰ পৰিবৰ্তিত ৰূপ। তেওঁৰ পিতা আছিল চণ্ডীচৰণ বেইজ।

মধ্যকৈশোৰ বয়সত ৰামকিঙ্কৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ অংশগ্ৰহণকাৰী স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ ছবি আঁকিছিল। মেট্ৰিক পৰ্যন্ত (বৰ্তমান মাধ্যমিকৰ সমতুল্য) পঢ়া−শুনা কৰাৰ পিছত ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁ বাঁকুড়াৰ বিশিষ্ট সাংবাদিক আৰু প্ৰবাসী পত্ৰিকাৰ সম্পাদক ৰামানন্দ চট্টোপাধ্যায়ৰ দৃষ্টিত পৰে। চাৰি বছৰ পিছত তেওঁ শান্তিনিকেতনত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বিশ্বভাৰতী বিদ্যালয়ত চাৰুকলাৰ ছাত্ৰ হিচাপে যোগ দিয়ে। আচাৰ্য নন্দলাল বসু আছিল তেওঁৰ শিক্ষক। ৰমেন্দ্ৰনাথ চক্ৰৱৰ্তী, বিনোদবিহাৰী মুখোপাধ্যায় আদি ব্যক্তিক তেওঁ সহপাঠী হিচাপে পাইছিল। চাৰুকলাৰ ডিপ্লোমা অৰ্জন কৰি তেওঁ বিশ্বভাৰতীৰ ভাস্কৰ্য বিভাগৰ বিভাগীয় প্ৰধানৰ পদ লাভ কৰে। ১৯৭১ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। বিশিষ্ট চিত্ৰশিল্পী জহৰ দাশগুপ্ত আছিল তেওঁৰ ছাত্ৰ।

তেওঁৰ জীবনকথাক লৈ সাহিত্যিক সমৰেশ বসুৱে (কালকূট) 'দেখি নাই ফিৰে' নামৰ এখন উপন্যাস ৰচনা কৰে। যাৰ চিত্ৰাংকন কৰেছিল শিল্পী বিকাশ ভট্টাচাৰ্যই।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
ন্যোকুম

ন্যোকুম অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নিচি জনজাতিসকলে পালন কৰা এটা উৎসৱ। ন্যোকুম দুটা শব্দৰ সংমিশ্ৰিত ৰূপ- ন্যোক মানে ভূমি বা পৃথিৱী কুম মানে একত্ৰীকৰণ। মুখ্য দেৱী ন্যোকুমকে ধৰি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো দেৱদেৱীকে নিৰ্দিষ্ট এক সময়ত নিৰ্দিষ্ট এখন ঠাইলৈ যেন আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে, এই উৎসৱত এনেকৈ ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। সকলোৰে সুখ, সম্প্ৰীতি আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰকৃতিৰ দৈৱিক শক্তিক আহ্বান জনোৱা হয়।

তাৎপৰ্য

ই কৃষিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত উৎসৱ। পৰৱৰ্তী খেতিত যাতে অধিক শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰে, দুৰ্ভিক্ষৰ পৰা যাতে হাত সাৰি থাকিব পাৰে, বান, খৰাং, পোক-পতঙ্গ আৰু জীৱ-জন্তুৱে যাতে খেতিৰ কোনো ক্ষতিসাধন কৰিব নোৱাৰে, তাৰবাবে সমৃদ্ধিৰ দেৱী ন্যোকুম আশীষ বিচৰা হয়। মানৱ প্ৰজাতি যাতে শক্তিশালী আৰু উৰ্বৰ হয়; দুৰ্ঘটনা, যুদ্ধ আৰু মহামাৰীত যাতে কাৰো অকাল মৃত্যু নহয়, তাৰবাবে দেৱীক প্ৰাৰ্থনা জনায়।

‘উই’ (Ui) বা ‘ওৰাম ন্যোকো’(Oram Nyko) হ’ল মৃত্যুৰ পিছৰ জীৱন। লোকবিশ্বাস মতে পৃথিৱীত বহুতো দেৱ-দেৱী আৰু দৈৱীশক্তি আছে। ইয়াৰে কিছুমান শুভ শক্তি আৰু কিছুমান অশুভ। নিচিসকলে বিশ্বাস কৰে যে মানুহে তেতিয়াহে পৃথিৱীত সুখ আৰু সমৃদ্ধিৰে জীয়াই থাকিব পাৰে, যেতিয়া মানুহ, ঈশ্বৰ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত সু-সমন্বয় হয়। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে ঈশ্বৰ আৰু প্ৰকৃতি সন্তুষ্ট হ’লেহে মানুহে সুখ-সমৃ্দ্ধিৰে জীয়াই থাকিব পাৰে। দেৱ-দেৱী অসন্তুষ্ট হলে দুৰ্ভিক্ষ, বান, খৰাং, ভূমিকম্প, মহামাৰী, যুদ্ধ, দুৰ্ঘটনাজনিত মৃত্যু, বিভিন্ন অবাঞ্চিত ঘটনা আদি সংঘটিত হয়। সেয়েহে নিশিসকলে অশুভ শক্তিৰ পৰা তেওঁলোকক সুৰক্ষা দিবলৈ শুভ শক্তিটোৰ সন্তুষ্টিৰ অৰ্থে পূজা-অৰ্চনা আগবঢ়ায়। ন্যোকুম য়ুলো (Nyokum Yullow) সেই শুভ শক্তিৰ আৰাধনা।

ৰীতি-নীতি

প্ৰাৰ্থনাস্থলী বাঁহেৰে নিৰ্মাণ কৰি লোৱা হয় আৰু ইয়াক ‘য়ুগাং’ বুলি কোৱা হয়। য়ুগাঙৰ ওচৰত গৰু, মেথোন বা ছাগলী আদি- বলি দিবলৈ অনা জন্তুটো বান্ধি থয়। য়ুগাঙৰ বাঁহৰ খুটাত প্ৰায়ে সৰু কুকুৰা ওলোমাই থোৱা দেখা যায়। ‘ন্যুভ’(Nyubh) অথবা পুৰোহিতজনে কিমান সংখ্যক আৰু কি জন্তু বলি দিয়া হব, তাক নিৰূপন কৰে। তাৰোপৰি জন্তু বলি দিয়াৰ উপৰিও গেহু বা চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী সুৰাও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

মানুহবোৰে এই সময়ত পৰম্পৰাগত পোচাক পিন্ধে। ডিঙিত পিন্ধে বিশেষ প্ৰকাৰৰ নেকলেচ। প্ৰায়ে ফিৰোজা আদি অৰ্ধ-মূল্যবান পাথৰেৰে ডিঙিত পিন্ধা অলঙ্কাৰবিধ শোভিত কৰি লয়। পুৰুষসকলে মূৰত বাহেৰে তৈয়াৰী টুপি পৰিধান কৰে। বনৰীয়া চৰাই বা জন্তু পাখি বা নোমেৰে টুপিটো অলঙ্কৃত কৰে। ধনেশ চৰাইৰ ঠোট পৰম্পৰাগত টুপিৰ জনপ্ৰিয় অলঙ্কাৰ। মহিলাসকলে ‘পাৰ-এজ’ (par ej) পৰিধান কৰে। পৰম্পৰাগত কানফুলি আৰু নেকেলেচেৰে নিজক সজায়। মূৰত থাকে বাহেৰে নিৰ্মিত শিৰস্ত্ৰাণ।
ধৰ্মীয় সকাম-নিকামখিনি কৰিবলৈ প্ৰধান পুৰোহিত ন্যুভ আহি পোৱাৰ আগতে গীত-নৃত্যৰ অনুষ্ঠান হয়। অতিথিসকলক পিঠাগুৰিৰে তৈয়াৰী জলপান আৰু পৰম্পৰাগত সুৰা ‘ওপো’ আগবঢ়ায়। পুৰুষ আৰু মহিলাসকলে হাতেহাত ধৰি বৃত্তাকাৰে একেলগে নাচে আৰু ন্যোকুম বো তাপা ডেবে বুলি সমস্বৰে গায়। কেতিয়াবা কেতিয়াবা পুৰুষসকলে দা আৰু জন্তৰ ছালেৰে তৈয়াৰী লৈ যুদ্ধাভিনয় কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
১৮ নৱেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৭২৭ - জয়পুৰ চহৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়। এই চহৰৰ প্ৰধান স্থপিতবিদ আছিল বংগৰ বিদ্যাধৰ চক্ৰৱৰ্তী।
১৯৭২ - বাঘক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পশু ৰূপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়। উল্লেখ্য যে ইয়াৰ আগতে ৰাষ্ট্ৰীয় পশু আছিল "সিংহ।

জন্ম

১৯৮৫ - শান্তাৰাম বাপু, অন্যনাম শান্তাৰাম ৰাজাৰাম ভানকুৰ, ভাৰতীয় নিৰ্মাতা, প্ৰযোজক, অভিনেতা। তেঁও চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্ব্বোচ্চ সন্মান "দাদাচাহেব ফাল্কে" বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত মৰণোত্তৰভাৱে ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয়। মৃত্যু ৩০ অক্টোবৰ ১৯৯০ চন।
১৯৫০ - জিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, ভাৰতৰ প্ৰথম চন্দ্ৰ অভিযান "চন্দ্ৰযান-১"ৰ মুখ্য বিজ্ঞানী।
১৯৫৪ - ৰঞ্জন গগৈ, ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ। ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰয়ে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ৩ অক্টোবৰ ২০১৮ তাৰিখে তেওঁ ভাৰতৰ ৪৬ সংখ্যক মুখ্য ন্যায়াধীশৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। দেশৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়িক পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া হোৱাৰ লগতে উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰো প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি।
১৯৬৯ - চন্দনা গোস্বামী, অসমীয়া ঔপন্যাসিক। ২০১২ চনত তেখেতে অসমীয়া ভাষাত "পাটকাই ইপাৰে মোৰ দেশ" গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
১৯৭২ - জুবিন গাৰ্গ, অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কবি।
১৯৮২ - জাষ্টিন এন্থনি নেপ, ৱিকিপিডিয়া ব্যৱহাৰকাৰী।
১৯৮৪ - নয়নতাৰা বা ডায়েনা মৰিয়ম কুৰিয়ান, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৮৮৭ - গুস্তাভ ডিওডৰ ফেচনাৰ, জাৰ্মান পৰীক্ষামূলক মনোবিজ্ঞানী, দাৰ্শনিক আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানী।
১৯২২ - মাৰ্চেল প্ৰুষ্ট, ফৰাচী ঔপন্যাসিক, সমালোচক আৰু ৰচনাবিদ।
১৯৪১ - ৱাল্টাৰ হেৰমান নাৰ্নষ্ট, খ্যাতনামা জাৰ্মান বিজ্ঞানী। ১৯২০ চনত তেওঁ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৬২ - নীলছ ব’ৰ, ডেনমাৰ্কৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী।
১৯৬৭ - ৰঘুনাথ চৌধাৰী, বিহগী কবি হিচাপে খ্যাত অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰোমাণ্টিক যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট কবি। মূলতঃ প্ৰকৃতিক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই অসংখ্য কবিতা ৰচনা কৰা বাবে তেখেত বিহগী কবি নামেৰে জনাজাত।

দিৱস

স্বাধীনতা দিৱস (মৰক্কো)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
ৰচনা খাতাউ

ৰচনা খাতাউ (ইংৰাজী: Rachna Khatau) এগৰাকী ব্ৰিটিছ-আমেৰিকান টেলিভিছন আৰু মঞ্চ অভিনেত্ৰী, গায়িকা, লেখিকা আৰু টেলিভিছন ঘোষিকা। ২০১৩ চনৰপৰা ২০১৭ চনলৈকে ফ্ৰীফৰ্ম চিটকম বেবী ড্যাডীত চন্দ্ৰা চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰচনা খাতাউ ইলেনয়ৰ চিকাগোত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

কেৰিয়াৰ

ৰচনাই 'দ্য চেকেণ্ড চিটি হলিউড'ৰ বহুতো প্ৰিমিয়াম শ্ব’ত অভিনয় কৰিছে। এগৰাকী গায়িকা হিচাপে ৰচনাই পূৰ্বে ইউনিভাৰ্চেল ৰেকৰ্ডছৰ এক সহযোগী লেবেলৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। তেওঁ পোনপটীয়া অনুষ্ঠানৰ ঘোষিকা হিচাপে কাম কৰিছে আৰু এক্সট্ৰাৰ ৰেড কাৰ্পেট সংবাদদাতাও আছিল।

তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক কামসমূহৰ ভিতৰত আছিল কম বাজেটৰ স্বতন্ত্ৰ চলচ্চিত্ৰ যেনে হেদাৰ (২০০৬), টাৰ্বো (২০০৯) আৰু এম্বেৰেচিং ফেচবুক গাৰ্ল (২০১১)।

ৰচনাই ধাৰাবাহিকখনৰ অন্যতম চৰিত্ৰ হিচাপে বেবী ড্যাডী নামৰ চিটকমখনত অতি উৎসাহী চুবুৰীয়া চন্দ্ৰাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ২০১৩ চনৰপৰা ২০১৭ চনত ধাৰাবাহিকখন শেষ হোৱালৈকে ইয়াত অভিনয় কৰিছিল। আৰু নিকেলোডিয়নৰ গেম শ্বেকাৰ্ছত পাম চৌধুৰী হিচাপে অতিথি শিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

ৰচনাই লছ এঞ্জেলছৰ ইষ্ট ৱেষ্ট প্লেয়াৰ্ছ থিয়েটাৰত ৱাছাৰ/ড্ৰায়াৰ আৰু এ নাইচ ইণ্ডিয়ান বয় নামৰ ধেমেলীয়া নাটকত অভিনয় কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰচনাই নিয়মীয়াকৈ 'দ্য আৰ্ট অৱ এলিচিয়াম'ৰ সৈতে স্বেচ্ছাসেৱক হিচাপে কাম কৰে, য’ত তেওঁ বৌদ্ধিকভাৱে অক্ষম শিশুসকলৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ 'লাফটাৰ ফৰ এ চেঞ্জ'ৰ জৰিয়তে লছ এঞ্জেলছ চিলড্ৰেন হস্পিটেলৰ ৰোগী আৰু পৰিয়ালসমূহৰ সৈতে ইম্প্ৰভ গেমছ খেলে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বৃটিছ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:লেখিকা