ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ড'ট' (শ্ৰুতিকথা)

ড'ট' (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Δωτὼ, ইংৰাজী: Doto; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'দাতা') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

ড'ট' গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। ড'ট' আৰু পানোপেৰ সৈতে গালাটিয়াই তেওঁৰ ভগ্নী থেটিছক সাগৰৰ পৰা পেলিয়াছৰ সৈতে হোৱা বিয়ালৈ আগবঢ়াই লৈ গৈছিল৷ হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত ড'ট'ও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
চৰণকুমাৰ লিম্বালে

চৰণকুমাৰ লিম্বালে (; জন্ম: ১ জুন, ১৯৫৬) এগৰাকী মাৰাঠী ভাষাৰ লেখক, কবি আৰু সাহিত্য সমালোচক। তেওঁ ৪০ খনতকৈও অধিক কিতাপ লিখিছে। ১৯৮৪ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ আত্মজীৱনী অক্কৰ্মাশী হৈছে তেওঁৰ আটাইতকৈ জনাজাত আৰু বহুপঠিত গ্ৰন্থ। অক্কৰ্মাশীক আন কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষাৰ লগতে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। ইংৰাজী অনুবাদটো অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছে দ্য আউটকাষ্ট নাম দি প্ৰকাশ কৰিছে।

দলিত সাহিত্যৰ নান্দনিকতাক লৈ তেওঁ কৰা সাহিত্যিক সমালোচনাসমূহক (২০০৪) দলিত সাহিত্যৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কামসমূহৰ ভিতৰত ঠাই দিয়া হয়। ইয়াত অনুমানতকৈ দলিত অনুভৱক (অভিজ্ঞতা) কেনেদৰে প্ৰাধান্য দিয়া উচিত সেই বিষয়ে আলোচিত হৈছে।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

১৯৫৬ চনৰ ১ জুনত, মহাৰাষ্ট্ৰৰ চোলাপুৰ জিলাৰ হেন্নুৰ গাঁৱত চৰণকুমাৰ লিম্বালেৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কোলহাপুৰৰ শিৱাজী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা মাৰাঠী ভাষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত, তেওঁ ‘মাৰাঠী দলিত সাহিত্য আৰু আমেৰিকান কৃষ্ণ সাহিত্য (American black literature) – এটা তুলনামূলক অধ্যয়ন’ বিষয়ত পি এইচ ডি কৰিছিল।

ড° চৰণকুমাৰ লিম্বালে নাচিকৰ যশৱন্তৰাও চাৱন, মহাৰাষ্ট্ৰ মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰকাশন বিভাগত সহকাৰী সম্পাদক হিচাপে কামত সোমাইছিল, পিছত এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰে অধ্যাপক আৰু সঞ্চালক হিচাপে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

স্বীকৃতি

সৰস্বতী সন্মান

গ্ৰন্থপঞ্জী

অক্কৰ্মাশী (ইংৰাজী অনুবাদ: দ্য আউটকাষ্ট), ১৯৮৪; এইখন হৈছে তেওঁৰ ২৫ বছৰ বয়সত প্ৰকাশ হোৱা আত্মজীৱনী। সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত এই গ্ৰন্থখনে দলিত সাহিত্যত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰিছে।
উদ্ৰেক
উপল্যা
অ’
গাইকুসাবাহেৰিল কথা
ঝুণ্ড
দংগল
দলিত আত্মকথা - এক আকলন
দলিত ব্ৰাহ্মণ
দলিত পট্‌থৰ
দলিত প্ৰেমকবিতা
দলিত সাহিত্য আনি সৌন্দৰ্য
দলিত সাহিত্যাচে সৌন্দাৰ্যশাস্ত্ৰ
পুনঃ অক্কৰ্মাশী
প্ৰজ্ঞাসূৰ্য্য; ড° বাবাচাহেব আম্বেদকাৰৰ জীৱনী
বহুজন

তথ্যসুত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
জোচে এণ্টনিঅ' কাষ্ট

১৯৬৬ চনৰ ১৮ জানুৱাৰীত চেণ্টিয়াগোত জন্মগ্ৰহণ কৰা জোচে এণ্টনিঅ’ কাষ্ট ৰিষ্ট (স্পেনীছ: José Antonio Kast Rist) জাৰ্মান বংশৰ চিলিৰ অধিবক্তা আৰু ৰাজনীতিবিদ যিয়ে দেশখনৰ ৰক্ষণশীল সোঁপন্থীৰ অন্যতম বিশিষ্ট ব্যক্তিত্বত পৰিণত হৈছে। ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে বুইন কমিউনত চিটি কাউন্সিলাৰ হিচাপে ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ২০০২ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈকে একেৰাহে চাৰিটা কাৰ্যকাল চেম্বাৰ অৱ ডেপুটিজৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল (লা ৰেইনা আৰু পেনালোলেন)। দীৰ্ঘদিনীয়া স্বতন্ত্ৰ গণতান্ত্ৰিক সংঘৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ ২০১৬ চনৰ মে’ মাহত দল এৰি স্বাধীন পথত আগবাঢ়িছিল। ইয়াৰ ফলত ২০১৮ চনত তেওঁ ৰিপাব্লিকান একচন আন্দোলন সৃষ্টি কৰে আৰু এবছৰৰ পিছত ৰিপাব্লিকান পাৰ্টি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ তিনিবাৰকৈ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল: ২০১৭ চনত নিৰ্দলীয় হিচাপে তেওঁ চতুৰ্থ স্থান দখল কৰিছিল, ২০২১ চনত তেওঁ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত উপনীত হৈছিল যদিও পৰাস্ত হৈছিল, আৰু ২০২৫ চনত অৱশেষত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদ লাভ কৰিছিল।

২০২৫ চনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত ১৬ নৱেম্বৰত প্ৰথম ৰাউণ্ডত ২৩.৯৩% ভোট লাভ কৰি দ্বিতীয় স্থানত আছিল কাষ্ট আৰু ২৬.৮৫% ভোটেৰে আগবাঢ়ি থকা জিনেট জাৰাৰ পিছতে। যিহেতু কোনো প্ৰাৰ্থীয়ে ৫০% পোৱা নাছিল, সেয়েহে দুয়োজনে ১৪ ডিচেম্বৰত দ্বিতীয় নিৰ্বাচনলৈ আগবাঢ়িছিল।তাত কাষ্টে ৫৮.১৬% ভোট লাভ কৰি নিৰ্ণায়কভাৱে জয়ী হৈছিল। এই বিজয়ে তেওঁক চিলিৰ ইতিহাসত সৰ্বাধিক নিৰপেক্ষ সংখ্যক ভোট লাভ কৰা নিৰ্বাচিত ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে পৰিগণিত কৰে—৭,২৫৪,৮৫০—আৰু ১৯৮৯ চনত গণতন্ত্ৰলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক শতাংশ। গোটেই অভিযানটোত কাষ্টে অপৰাধৰ ওপৰত কঠোৰ নীতি, কঠোৰ সীমা নিয়ন্ত্ৰণ আৰু পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ আৰু ব্যক্তিগত স্বাধীনতালৈ ঘূৰি অহাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।

বহু সংবাদ মাধ্যম আৰু ৰাজনৈতিক বিশ্লেষকে জোচে এণ্টনিঅ’ কাষ্টক এজন অতি ৰক্ষণশীল ৰাজনীতিবিদ আৰু উগ্ৰ সোঁপন্থীৰ প্ৰতিনিধি বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। পৰম্পৰাগত পাৰিবাৰিক মূল্যবোধৰ প্ৰতি তেওঁৰ শক্তিশালী প্ৰতিৰক্ষা, কিছুমান বিতৰ্কিত ঐতিহাসিক ব্যক্তিৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰশংসা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ৰক্ষণশীল নেটৱৰ্কত তেওঁৰ সক্ৰিয় ভূমিকাৰ বাবে পৰিচিত—তেওঁ ২০২২ চনৰ পৰা ২০২৪ চনলৈকে “মূল্যবোধৰ বাবে ৰাজনৈতিক নেটৱৰ্ক”ৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ৰেডিকেল গোট। বিশেষকৈ নিৰাপত্তা আৰু প্ৰব্ৰজনৰ ক্ষেত্ৰত পূৰ্বৰ চৰকাৰসমূহৰ প্ৰতি ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পোৱা হতাশাও এই ফলাফলে প্ৰতিফলিত কৰিছে। ২০২৬ চনৰ ১১ মাৰ্চত কাষ্টে ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিব আৰু সামৰিক একনায়কত্ববাদৰ অন্ত পৰাৰ পিছত উগ্ৰ সোঁপন্থীৰ সৈতে মুকলিকৈ জড়িত প্ৰথমজন চিলিৰ নেতা হিচাপে পৰিগণিত হ’ব।

তথ্য সংগ্ৰহ
মাৰ্কাছ টুলিয়াছ চিচেৰো

মাৰ্কাছ টুলিয়াছ চিচেৰো (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩ জানুৱাৰী – ৭ ডিচেম্বৰ ৪৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এজন ৰোমান ৰাজনীতিবিদ, কূটনীতিক, আইনজ্ঞ, পণ্ডিত, দাৰ্শনিক আৰু বাগ্মী আছিল। ৰোমান সাম্ৰাজ্য স্থাপনৰ ৰাজনৈতিক সংকটৰ সময়ত তেওঁ সৰ্বোত্তম নীতিবোৰ বজাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁৰ বিস্তৃত লেখাসমূহৰ ভিতৰত তেওঁৰ বক্তব্য, দৰ্শন আৰু ৰাজনীতিৰ ওপৰত ৰচিত গ্ৰন্থসমূহ পোৱা যায়। তেওঁক ৰোমৰ অন্যতম লেটিন ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বাগ্মী আৰু প্ৰবন্ধ ৰচয়িতা আখ্যা দিয়া হয়। তেওঁ ৰোমৰ এটি সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

কিতাপ নথকা ঘৰ আৰু আত্মাহীন দেহা একেই।
এখন গ্ৰন্থ যৌৱনৰ খাদ্য, প্ৰৌঢ়ত্বৰ আলোক, প্ৰগতিৰ অলংকাৰ, দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা নিৰাপত্তা, ঘৰ এখনৰ পোহৰ আৰু যাত্ৰাৰ সংগী।
অসুস্থজনৰ বাবে যেতিয়ালৈকে জীৱন থাকে, তেতিয়ালৈকে আশা থাকে।
প্ৰথম সমাজখন হ’ল বিবাহ বন্ধনত, তাৰপিছত পৰিয়ালটোত, তাৰপিছত ৰাষ্ট্ৰত৷ পৰিয়ালটোত শাসন কৰা দেউতাকজন যেন এজন ৰজা৷ পিছে তেওঁৰ কৰ্তৃত্ব থাকে তেওঁ শাসন কৰাসকলৰ প্ৰতি মৰম-সহানুভূতিতহে৷ সৰ্বোপ্ৰকাৰৰ উন্নতি আৰম্ভ হয় ঘৰখনত আৰু সেই উৎসৰ পৰাই ভাল হওক, ভুল হওক সমাজ শাসন কৰা নীতিবোৰ উদ্ভৱ হয়৷ মাক-দেউতাকৰ চালিকা-শক্তিও এই প্ৰেম সহানুভূতিতহে৷
মানুহ নিজেও নিজৰ পৰম শত্ৰু৷
সংসাৰত এনে মূৰ্খ নাই যি সুখী হ’ব পাৰিছে আৰু এনে জ্ঞানী লোক নাই যি সুখী নোহোৱাকৈ আছে৷
আজৰি সময় কটোৱাৰ বিবিধ উপায়ৰ ভিতৰত এটা অতি উত্তম উপায় হ’ল কিতাপ পঢ়া৷
কিতাপ হ’ল জৌৱনৰ খাদ্য, বৃদ্ধকালৰ আনন্দ, সমৃদ্ধিৰ অলংকাৰ, বিপদৰ সান্ত্বনা আৰু আশ্ৰয়, ঘৰৰ আনন্দ আৰু উত্তম ভ্ৰমণৰ সংগী৷
এখন ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰত হোৱাদি এটা পৰিয়াল ক্ষেত্ৰতো সম্পদৰ উত্তম উৎস হ’ল মিতব্যয়িতা৷
প্ৰথম সমাজখন হ’ল বিবাহ বন্ধনত, তাৰপিচত পৰিয়ালটোত, তাৰপিচত ৰাষ্ট্ৰত৷ পৰিয়ালটোত শাসন কৰা দেউতাকজন যেন এজন ৰজা৷ পিচে তেওঁৰ কৰ্তৃত্ব থাকে তেওঁ শাসন কৰাসকলৰ প্ৰতি মৰম সহানুভূতিতহে৷ সৰ্বোপ্ৰকাৰৰ উন্নতি আৰম্ভ হয় ঘৰখনত আৰু সেই উৎসৰ পৰাই ভাল হওক, ভুল হওক সমাজ শাসন কৰা নীতিবোৰ উদ্ভৱ হয়৷ মাক-দেউতাকৰ চালিকাশক্তিও এই প্ৰেম-সহানুভূতিতহে৷
যিজনে নিজৰ অতীতক নাজানে, তেওঁ চিৰকালেই শিশু হৈ থাকে৷

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:দাৰ্শনিক
Category:ইটালীৰ ব্যক্তি
Category:মৃত ব্যক্তি
১১ এপ্ৰিল

ঘটনাৱলী

১৯০৫ - আইনষ্টাইনে তাৰ আপেক্ষিকতাৰ তত্ত্ব (থিয়ৰী অফ ৰিলেটিভিটি) প্ৰকাশ কৰে।
১৯১৯ - আন্তৰ্জাতিক শ্ৰম সংস্থা প্ৰতিষ্ঠিত হয়।
১৯৭০ - এপোলো ১৩ উৎক্ষেপণ কৰা হয়।
১৯৭১ - স্বাধীন বাংলাদেশ চৰকাৰ গঠিত হয়।
১৯৭১ - তাজউদ্দীন আহমেদ বাংলাদেশৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপথ গ্ৰহণ কৰে।

জন্ম

১৮২৫ - ফাৰ্ডিনাণ্ড লাচালে, জাৰ্মানীৰ বিচাৰক তথা দাৰ্শনিক।
১৮৬৯ - কস্তুৰবা গান্ধী, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এজন বিপ্লৱী তথা মহাত্মা গান্ধীৰ পত্নী। (মৃত্যু: ২২ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪৪)
১৮৮৭ - যামিনী ৰয়, ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী।
১৮৮৯ - হৰিপ্ৰসাদ বৰুৱা, অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ অভিযন্তা, সু-সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ তথা প্ৰশাসক আছিল। তেখেত স্বাধীনতা-উত্তৰ অসমৰ প্ৰথম মুখ্য অভিযন্তা আৰু মুখ্য সচিব আছিল।
১৯০৪ - কুন্দনলাল সেয়গল, ভাৰতীয় সঙ্গীত শিল্পী আৰু অভিনেতা। (মৃত্যু: ১৮ জানুৱাৰী,১৯৪৭)
১৯৫৩ - এণ্ড্ৰিউ ৱাইলছ, ইংৰাজী গণিতজ্ঞ।
১৯৫৫ - ৰোহিনী হট্টংগড়ী, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
১৯৮৪ - শিল্পা ৰাও, ভাৰতীয় গায়িকা।
১৯৯১ - পুনম পাণ্ডে, ভাৰতীয় মডেল তথা অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

২০০১ - কমল ৰণদিৱে, ভাৰতীয় কোষ জীৱবিজ্ঞানী আৰু কৰ্কট ৰোগ বিশেষজ্ঞ।

দিৱস

জাতীয় নিৰাপদ মাতৃত্ব দিৱস, ভাৰত

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
লুইচ গ্লিক

লুইচ এলিজাবেথ গ্লিক (; ; জন্ম: ২২ এপ্ৰিল, ১৯৪৩) এগৰাকী আমেৰিকান কবি আৰু লেখক। ২০২০ চনত তেওঁক "তেওঁৰ নিৰ্ভুল কাব্যিক কণ্ঠস্বৰ যি সাধাৰণ সৌন্দৰ্যৰে ব্যক্তিগত অস্তিত্বক সাৰ্বজনীন ৰূপ দিয়ে" বাবে সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বহুতো মুখ্য সাহিত্যিক বঁটা লাভ কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য বঁটা সমূহ হল ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱতা পদক, কবিতাৰ বাবে পুলিৎজাৰ বঁটা, ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ বঁটা, ৰাষ্ট্ৰীয় কিতাপ সমালোচক বৃত্ত বঁটা আৰু বলিনজেন বঁটা। তেওঁ ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ কবি লৰিয়েট আছিল। গ্লিকক প্ৰায়ে এগৰাকী আত্মজীৱনীমূলক কবি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁৰ লিখনিসমূহৰ আৱেগিক তীব্ৰতাৰ বাবে আৰু কল্পকাহিনী, ইতিহাস, প্ৰকৃতিৰ সহায়েৰে আধুনিক জীৱনত ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰে ধ্যান কৰাৰ বাবে বিখ্যাত।

গ্লিক নিউয়ৰ্ক চহৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু নিউয়ৰ্কৰ লং আইলেণ্ডত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ উচ্চ মাধ্যমিকত থাকোঁতে এনৰেস্কয়া নাৰ্ভচা ৰোগতত ভুগিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু পিছত ৰোগটোক অতিক্ৰম কৰে। তেওঁ চাৰা লৰেন্স কলেজ আৰু কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও কোনো ডিগ্ৰী লাভ কৰা নাছিল। লেখক হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ কেইবাটাও প্ৰতিষ্ঠানত কবিতাৰ শিক্ষকতাৰ লগত জড়িত আছিল।

তেওঁৰ লেখাবোৰৰ জৰিয়তে গ্লিকে মনস্তাত্বিক আঘাত, ইচ্ছা আৰু প্ৰকৃতিৰ পোহৰৰ দিশবোৰৰ ওপৰত গুৰুত্বসহকাৰে প্ৰকাশ কৰিছে। এই বিস্তৃত বিষয়বোৰ অন্বেষণ কৰোঁতে তেওঁৰ কবিতাসমূহত দুখ আৰু সামাজিক বিচ্ছিন্নতাৰ অমায়িক অভিব্যক্তিৰ বাবে জনা যায়। পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ কবিতাত আত্মজীৱনী আৰু শাস্ত্ৰীয় কল্পকাহিনীৰ মাজত সম্পৰ্ক নিৰ্মাণৰ ওপৰতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।

বৰ্তমান তেওঁ য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ত সহযোগী অধ্যাপক আৰু আৱাসিক ৰজেনক্ৰাঞ্জ লেখিকা।
তেওঁ মেছাচুচেটছৰ কেম্ব্ৰিজত বাস কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কংগ্ৰেছৰ পুথিভঁৰালত লুইচ গ্লিকৰ ৰচনা
জীৱনী আৰু সাক্ষাৎকাৰ
য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৱেবচাইটত লুইচ গ্লিক

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন

সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন উপন্যাসখনৰ ঔপন্যাসিক হৈছে চৈয়দ আব্দুল মালিক। অসমীয়া সাহিত্যৰ এখন জনপ্ৰিয় উপন্যাস হিচাপে এই উপন্যাসখনৰ গুৰুত্ব আছে। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৯৫ চনত।

লেখকৰ চমু পৰিচয়

চৈয়দ আব্দুল মালিক (১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন বিশিষ্ট গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ "অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী" উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

'সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন' উপন্যাসৰ কাহিনীটোৰ পটভূমি হৈছে ধনশিৰী নদী আৰু সেই নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ডালিম নামৰ এখনি গাঁও।কাহিনীৰ আৰম্ভণিতে ধনশিৰী নদী আৰু ডালিম গাঁৱৰ যি বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে,সেইয়া অতি জীৱন্ত।ঔপন্যাসিকে ধনশিৰীৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে এইদৰে "ধনশিৰীয়ে পৰ্বতৰ কথা জানে,ভৈয়ামৰ কথা জানে,ভৰপূৰ গাঁৱৰ কথা জানে ,এৰাবাৰীৰ কথা জানে ,বাৰিষাৰ কথাা জানে,খৰালিৰ কথা জানে।"ডালিম গাঁৱৰ অতীত,বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্য সকলোৰে সাক্ষী এই ধনশিৰী ।এই পটভূমিতে নিৰ্মিত হৈছে উপন্যাসখনৰ কাহিনীভাগ।ডালিম গাঁৱৰ চফল ডেকা গুলচ উপন্যাসখনৰ কেন্দ্ৰীয় পুৰুষ চৰিত্ৰ আৰু কপাহী,তৰা,গুলচৰ মাক,চেনীমাই আদি নাৰী চৰিত্ৰই গুলচৰ চৌপাশে বিচৰণ কৰিছে।

গুলচে প্ৰথমাৱস্থাত চেনীমাইক ভালপাই যদিও তেওঁলোকৰ মিলন সম্ভৱ নহয়গৈ।তাৰপাছত গুলচৰ তৰাৰ লগত মনৰ মিলন ঘটে কিন্তু ঘটনাৰ দুৰ্বিপাকত তৰাৰ মাহীয়েক কপাহীৰ লগতহে গুলচৰ বিয়া হয়।কপাহীৰ বিয়া হৈছিল ভিনীহিয়েক, ডালিমৰে, নাহৰৰ লগত কিন্তু বছিৰত বেপাৰীৰ লগত কৰা হলিগলিৰ কাৰণে নাহৰৰ লগত কপাহীৰ সম্পৰ্ক চিৰদিনৰ কাৰণে শেষ হৈ গৈছিল।কপাহীৰ বায়েকৰ মৃত্যু হোৱাত কপাহীয়েও তৰাক লগত লৈ নাহৰৰ ঘৰৰ পৰা গাঁৱৰ এমূৰীয়া নিজৰ ঘৰলৈ গুচি আহিল।তৰাই অৱশ্যে কপাহীৰ লগত গুলচৰ বিয়াৰ পাছতো গুলচৰ পিচ নেৰিলে।তাই আগত যেনকৈ কপাহীৰ লগত থাকে,কপাহীৰ বিয়াৰ পাছতো কপাহীৰ লগতে থাকিবলৈ লয়।এইদৰে উপন্যাসখনৰ কাহিনীভাগ আগবাঢ়িছে।

চৰিত্ৰসমূহ

গুলচ, চেনিমাই, কলাই, ডালিম, কপাহী, চন্দ্ৰ, তৰা, ভীম আদি।

বিশ্লেষণ

সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন'ত দেখিবলৈ পোৱা যায় যে অভাৱত জুৰুলা হোৱা গাৱঁলীয়া চহা জীৱনৰ সহজ সৰল নিভাজ অভিব্যক্তি। গুলচৰ প্ৰথম প্ৰেম চেনিমাইক সি নিজৰকৈ নাপালে অথচ ইয়াত কোনো হা- হুতাহ, নোপোৱাৰ বেদনা নাই।এনে দিশবোৰে কাহিনীত কিছু শিথিলতা আনিছে।

তৰাৰ লগত সংসাৰ কৰাৰ গুলচৰ সপোন ধূলিস্যাৎ কৰি কপাহী তাৰ জীৱনলৈ আহিল। মনত তৰাৰ কাৰণে অস্বস্তি থাকিলেও কিন্তু সি সুখী। সি এতিয়া ৰন্ধা ভাতমুঠি, মেলা দুৱাৰ খন পাইছে। সুখৰ-দুখৰ কথা এষাৰ পাতিবলৈ মনৰ মানুহ এগৰাকী পাইছে।আকৌ ঘটনাৰ পাকচক্ৰত পৰি কপাহীক জীৱনৰ পৰা বিদায় দি গুলচে পুনৰ তৰাক নিজৰ কৰি আঁকোৱালি লৈছে।গুলচ চৰিত্ৰৰ এনে কাৰ্যৰ পৰা দেখা গৈছে যে প্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰত তাৰ মানসিক দৃঢ়তা তথা একনিষ্ঠতা নাই। পাঠকে এনে কাৰ্য ভাল পোৱা নাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ফ্লোৰেন্স ব্লেক

ফ্ল'ৰেন্স গিনিজ ব্লেক এগৰাকী আমেৰিকাৰ নাৰ্ছ আছিল। ১৯৫৪ চনত ব্লেকে তেওঁৰ ক্লাছিক গ্ৰন্থ দ্য চাইল্ড, হিজ পেৰেণ্টছ এণ্ড দ্য নাৰ্ছ লিখিছিল। তেওঁ আন দুখন শিশু নাৰ্চিং পাঠ্যপুথি এচেন্সিয়েলছ অৱ পেডিয়াট্ৰিক নাৰ্চিং আৰু নাৰ্চিং কেয়াৰ অৱ চিলড্ৰেনৰ সহ-লেখক আছিল। আমেৰিকাৰ কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নাৰ্চিং ফেকাল্টীত আছিল তেওঁ। মৰণোত্তৰভাৱে তেওঁক আমেৰিকান নাৰ্ছ এছ’চিয়েশ্যনৰ হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্তিৰে সন্মানিত কৰা হয়।

জীৱনী

১৯০৭ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা ফ্ল'ৰেন্স ব্লেকৰ পিতৃ আছিল সংগীতজ্ঞ থেলমা ডানলেপ ব্লেক আৰু মন্ত্ৰী জেমছ ব্লেক। ১৯২৮ চনত মাইকেল ৰিজ হাস্পতাল স্কুল অৱ নাৰ্চিঙৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৩৬ চনত কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। চীনত কেইবাবছৰ ধৰি শিশু নাৰ্চিং শিক্ষকতা কৰাৰ পিছত ১৯৪১ চনত মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৪০ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ব্লেকে চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উন্নত শিশু নাৰ্চিংৰ স্নাতক কাৰ্যসূচীৰ নেতৃত্ব দিছিল।

১৯৫৪ চনত ব্লেকৰ গ্ৰন্থ দ্য চাইল্ড, হিজ পেৰেণ্টছ এণ্ড দ্য নাৰ্ছত পিতৃ-মাতৃ-শিশুৰ সম্পৰ্ক আৰু শিশুৰ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত অভিভাৱকৰ জড়িততাৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে।

১৯৬৩ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনত অৱসৰৰ ভিতৰত ব্লেকে উইচকনচিন-মেডিচন বিশ্ববিদ্যালয়ত উন্নত শিশু নাৰ্চিং স্নাতক কাৰ্যসূচীৰ নেতৃত্ব দিছিল। ১৯৮৩ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ১৯৯৬ চনত ব্লেকক আমেৰিকান নাৰ্ছ এছ'চিয়েচন হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰ্ছ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
উত্তৰা বাওকৰ

উত্তৰা বাওকৰ (; ৫ আগষ্ট ১৯৪৪ – ১২ এপ্ৰিল ২০২৩) এগৰাকী ভাৰতীয় মঞ্চ, চলচ্চিত্ৰ, আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী। তেওঁ কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য নাটকত অভিনয় কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত ”মুখ্যমন্ত্ৰী ”ত পদ্মাৱতী, ”মেনা গুৰজাৰী”ত মেনা, শ্বেক্সপীয়েৰৰ ”অথেলো ”ত ডেছডিমোনা, নাট্যকাৰ গিৰীশ কৰ্ণাদৰ ”তুগলক ”ত মাক, ”ছোটে ছৈয়দ বড়ে ছৈয়দ”ত নাচনী ছোৱালী আৰু ”উমৰাও জান”ত উমৰাওৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত কুসুম কুমাৰে হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰা জয়ন্ত দলৱীৰৰ নাট “সন্ধ্যা ছায়া” পৰিচালনা কৰে।

১৯৮৪ চনত অভিনয়ৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা (হিন্দী থিয়েটাৰ) লাভ কৰে। তেওঁ মাৰাঠী ছবি, যেনে সদাশিৱ অম্ৰপুৰকাৰ আৰু ৰেনুকা দফতৰদাৰৰ সৈতে “দোঘী“ (১৯৯৫), উত্তৰায়ণ (২০০৫),“ছেৱৰী“ (২০০৬), আৰু সোণালী কুলকাৰ্ণীৰ সৈতে “ৰেষ্টুৰেণ্ট“ (২০০৬) আদি ছবিত অভিনয় কৰে।

উত্তৰাই ইব্ৰাহিম আলকাজিৰ অধীনত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়, দিল্লীত অভিনয়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৬৮ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শাৰ্লি সেতিয়া

শাৰ্লি সেতিয়া এগৰাকী নিউজিলেণ্ডৰ গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী, যিয়ে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু সংগীত উদ্যোগত কৰা কামৰ বাবে পৰিচিত।

ভাৰতৰ প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চল দমন আৰু দিউৰ অন্তৰ্গত দমনত জন্মগ্ৰহণ কৰি তেওঁ পৰিয়ালসহ অক্লেণ্ডলৈ স্থানান্তৰিত হয়। অক্লেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ সময়ত তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ গীতৰ ক'ভাৰ ইউটিউবত আপলোড কৰি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ফৰ্বছ আলোচনীত স্থান পায়, য’ত তেওঁক “বলিউডৰ আগন্তুক ডাঙৰ গায়িকা” বুলি উল্লেখ কৰা হয়।

তেওঁ ২০২০ চনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ মাস্কাৰ জৰিয়তে অভিনয়জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে, যি নেটফ্লিক্সত মুক্তি পায়। ২০২২ চনত তেওঁ নিকম্মা চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে আৰু তেলুগু চলচ্চিত্ৰ কৃষ্ণ বৃন্দা বিহাৰীতো অভিনয় কৰে, যি ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২ তাৰিখে মুক্তি পায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সেতিয়াৰ জন্ম দমনত হৈছিল আৰু তেওঁ নিউজিলেণ্ডৰ অক্লেণ্ডত ডাঙৰ হয়।

অক্লেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক শিক্ষাৰ্থী হিচাপে আৰু অক্লেণ্ড কাউন্সিলত বিপণন আৰু প্ৰচাৰ ইণ্টাৰ্ন হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ত তেওঁ টি-ছিৰিজে আয়োজন কৰা প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। যাৰ বাবে নিউজিলেণ্ড হেৰাল্ড-এ তেওঁক “পায়জামা পপষ্টাৰ” বুলি উপাধি দিয়ে। শেষত তেওঁ প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী হয়।

কৰ্মজীৱন

গায়ন জীৱন

অক্লেণ্ডত সাপ্তাহিক ৰেডিঅ’ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ আৰু স্থানীয় প্ৰতিযোগিতাত অংশ লোৱাৰ পিছত ২০১৬ চনত তেওঁ ভাৰতৰ মুম্বাই আৰু হায়দৰাবাদত প্ৰথম সংগীতানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে।

তেওঁক হিন্দুস্তান টাইমছ-এ ভাৰতৰ ইউটিউব সংবেদন হিচাপে উল্লেখ কৰে আৰু টিভিএনজেডে নিউজিলেণ্ডৰ অন্যতম বৃহৎ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।

২০২৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰলৈকে তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলত ৩.৮৬ মিলিয়ন গ্ৰাহক আৰু ৩৮১ মিলিয়নৰ অধিক দৰ্শন আছে। তেওঁ ২০১৬ আৰু ২০১৭ চনত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত ইউটিউব ফেনফেষ্টত লাইভ পৰিৱেশনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে।

অভিনয় জীৱন

সেতিয়াই ২০২০ চনৰ চলচ্চিত্ৰ মাস্কাৰ জৰিয়তে অভিনয়জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে, যি নেটফ্লিক্সত মুক্তি পায়। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী চলচ্চিত্ৰ নিকম্মা ২০২২ চনত মুক্তি পায়। তেওঁ ২০২২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তেলুগু চলচ্চিত্ৰ কৃষ্ণ বৃন্দা বিহাৰীৰ জৰিয়তেও তেলুগু চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:ইউটিউব
মনপ্ৰীত আখতাৰ

মনপ্ৰীত আখতাৰ (১৯৬৫ – ১৮ জানুৱাৰী ২০১৬) আছিল পঞ্জাবী লোকসংগীতৰ এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, যিয়ে বলীউড ছবিত প্লেবেক ছিংগাৰ হিচাপেও কাম কৰিছিল। তেওঁ কণ্ঠশিল্পী দিলশাদ আখতাৰৰ ভগ্নী৷ কুছ কুছ হোতা হ্যায় (১৯৯৮) ছবিৰ "তুঝে য়াদ না মেৰী আয়ী" গীতটোৰ বাবে তেওঁক বেছিকৈ স্মৰণ কৰা হয়।

জীৱন

১৯৬৩ বা ১৯৬৪ চনত ভাৰতৰ ফৰিদকোট জিলাৰ কোটকাপুৰাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মনপ্ৰীতে৷ জন্ম বছৰটো অনিশ্চিত। মনপ্ৰীতৰ পৰিয়ালক পাঞ্জাবী গায়কৰ পৰিয়াল বুলি গণ্য কৰা হয়, এই পৰিয়ালত তেওঁৰ পিতৃ কেৰে খান শোকীন আৰু ককাক ছাবেৰ হুছেইন ছাবেৰক পাঞ্জাবী গায়কৰ আদি স্তম্ভ বুলি গণ্য কৰা হয়। মনপ্ৰীতৰ ভাতৃ দিলছাদ আখতাৰো আছিল পাঞ্জাবী গায়ক। ২০১৬ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীৰ পুৱা হাৰ্ট এটেকত আক্ৰান্ত হৈ মনপ্ৰীত আখতাৰৰ মৃত্যু হয়।

জনপ্ৰিয় গীত

নিকড়ী সূঈ (লোকগীত)
বেৰীএ নীঁ তৈনূঁ বেৰ লগ্গণগে
বস ইক্ক গেড়া গিদ্ধে ৱিচ
তৈনূঁ সুত্তিআ খ়বৰ না কাঈ
আখে লগ্গ জা মন্ন লৈ মিত্তৰাং দে কহিণে

চলচ্চিত্ৰৰ গীত

মেয় ৱাৰী মেয় ৱাৰী মেৰী সম্মীএ (চলচ্চিত্ৰ- জী আইয়াঁ নূঁ)
তুম গএ গম নহীঁ (চলচ্চিত্ৰ- জ়িন্দগী খূবসূৰত হ্যায়),
তেৰী মেৰী জোড়ী (পঞ্জাব বোলদা)
জাগো (চলচ্চিত্ৰ- হাণী)
তুঝে য়াদ না মেৰী আয়ী (চলচ্চিত্ৰ- কুছ কুছ হোতা হ্যায়)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ব্যক্তি শ্ৰেণী:গায়িকা
ৰুবী লিণ্ডছে

ৰুবী লিণ্ডছে (২০ মাৰ্চ ১৮৮৫ – ১২ মাৰ্চ ১৯১৯) এগৰাকী অষ্ট্ৰেলিয়ান চিত্ৰকৰ আৰু অংকন শিল্পী আছিল। তেওঁ নৰ্মান লিণ্ডছে আৰু পাৰ্চী লিণ্ডছেৰ ভগ্নী আছিল।

জীৱনী

ৰুবী লিণ্ডছে ভিক্টোৰিয়াৰ ক্ৰেছবিকত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

অংকন শিল্পী হিচাপে তেওঁ বিভিন্ন নাম ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কেতিয়াবা "Ruby Lyne", "Ruby Lyn", "Ruby Lind" আৰু এবাৰ "Ruby Ramsbottom" নামেৰে স্বাক্ষৰ কৰিছিল। শিল্প সমালোচক হালডেন মেকফলে তেওঁক তেওঁৰ History of Painting গ্ৰন্থত “বৰ্তমান জীৱিত পেন-লাইন শিল্পীসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিস্ময়কৰ মহিলা” বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

৩০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯০৯ তাৰিখে তেওঁ ৱিল ডাইছনৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয় আৰু পাছত স্বামী আৰু ভাতৃ নৰ্মান লিণ্ডছিৰ সৈতে ইংলেণ্ডলৈ যায়। তেওঁৰ ভাতৃ লাইঅনেল লিণ্ডছেয়ে আগতেই ৱিল ডাইছনৰ ভগ্নী জিনক বিয়া কৰিছিল।

ৰুবী আৰু ৱিলৰ এটি কন্যা আছিল—বেটি (১৯১১–১৯৫৬)। ১৯১২ চনত তেওঁ চ’ফি আইৰিন লোৱেবৰ Epigrams of Eve গ্ৰন্থখনৰ বাবে চিত্ৰ অলংকৰণ কৰে। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত তেওঁ আয়াৰলেণ্ডত আত্মীয়ক সাক্ষাৎ কৰে আৰু স্পেনিছ ফ্লু মহামাৰীৰ সময়ত তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে। লণ্ডনৰ হেণ্ডন সমাধিক্ষেত্ৰত তেওঁ স্বামীৰ সৈতে একে কবৰত সমাধিস্থ। সমাধিফলকত তেওঁৰ নাম “Ruby Lind” হিচাপে উৎকীৰ্ণ আছে।

চিত্ৰসম্ভাৰ

গ্ৰন্থ

The Drawings of Ruby Lind (Mrs Will Dyson)
Naughty Sophia — Winifred Letts; অলংকৰণ: Ruby Lind
Epigrams of Eve — Sophie Irene Loeb; অলংকৰণ: Ruby Lind
What Eve Said — Sophie Irene Loeb; অলংকৰণ: Ruby Lind
Fables of Everyday Folk — Sophie Irene Loeb; অলংকৰণ: Ruby Lind
The Cynic's Autograph Book No. 2 — Celt; অলংকৰণ: Ruby Lind
Hello, Soldier! : Khaki Verse — Edward Dyson;
At the "Labour in Vain" — Harold Hansell; অলংকৰণ: Ruby Lindsay

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Bernard Smith, Lindsay, Ruby (1885–1919), Australian Dictionary of Biography

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ব্যক্তি
কিফিৰে

কিফিৰে (Pron:/ˈkɪfɑɪə/) নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ কিফিৰে জিলাত অৱস্থিত এখন সৰু নগৰ৷ এই নগৰখন কিফিৰে জিলাৰ সদৰঠাই৷ নগৰখন সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা গড় ৮৯৬ মিটাৰ (২৯৪০ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত৷

ভৌগোলিক অৱস্থান

কিফিৰে জিলাখন নাগালেণ্ডৰ টুৱেনচাং জিলাৰ পৰা পৃথক কৰাৰ পিছত কিফিৰে নগৰ জিলাখনৰ সদৰঠাই হিচাপে স্বীকৃত হয়৷ এই নগৰখন নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী ক’হিমাৰ পৰা ২৫৪ কিমি দুৰত্বত অৱস্থিত৷ এই জিলাতে নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ সৰ্বোচ্চ পৰ্বত মাউন্ট চাৰামাটি অৱস্থিত৷

জনসংখ্যা

কিফিৰে নগৰৰ অধিকাংশ লোকেই চাংটাম (Sangtam), ইমচুংগাৰ (Yimchunger) আৰু চেমা (Sema) নগা জনজাতিৰ লোক৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
অসমৰ মৰাপাট শিল্প

মৰাপাট হৈছে মূলতঃ এছিয়াৰ উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চল বিশেষকৈ ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু চীনত খেতি কৰা নল সদৃশ উদ্ভিদৰ বাকলিৰ পৰা আহৰণ কৰা আঁহ। কপাহৰ পিছতেই ই দ্বিতীয় বৃহত্তম উদ্ভিদৰ আঁহ আৰু ই বৃহৎ পৰিমাণে উপলব্ধ। ভাৰতো মৰাপাট আৰু মৰাপাটৰ সামগ্ৰীৰ সৰ্বাধিক উৎপাদনকাৰী দেশ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে কাৰণ এই শস্য দেশৰ পূব অঞ্চলৰ ৮৩খন জিলা মূলতঃ পশ্চিম বংগ, অসম, ওড়িশা, বিহাৰ, উত্তৰ প্ৰদেশ, ত্ৰিপুৰা আৰু মেঘালয়ত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।
মৰাপাটৰ শিল্প অসমৰ এক পুৰণি কুটিৰ শিল্প। বৰ্তমান সময়ত আধুনিক ডিজাইনৰ উদ্ভৱৰ ফলত ই এক জনপ্ৰিয় কলালৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে। মৰাপাট উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত অসম সমগ্ৰ ভাৰতৰ ভিৰতে এখন আগশাৰীৰ ৰাজ্য।
মৰাপাটৰ উৎপাদনত ভাৰতৰ ভিতৰত অসমৰ স্থান তৃতীয়। আজিলৈকে, ১০০০ৰো অধিক শিল্পী এই খণ্ডত প্ৰত্যক্ষভাৱে নিয়োজিত হৈ আছে। বৰ্তমান সময়ত আত্মসহায়ক গোটৰ সদস্যসকলৰ লগতে বহু লোকে নিজাববীয়াকৈ মৰাপাটৰ শিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ এই শিল্পৰ জৰিয়তে অৰ্থনৈতিক স্বাৱলম্বিতাৰ পথ বাছি লৈছে।

পদ্ধতি

মৰাপাটৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে প্ৰধান কেঁ‌চামাল হ'ল মৰাপাটৰ আঁ‌হ। এই আঁ‌হবোৰ পূৰঠ মৰাপাটৰ গছৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়। মৰাপাটৰ গছজোপা চপোৱাৰ বাবে পূৰঠ হ’লে মাটিৰ অতি ওচৰত কাটি পাত সৰিবলৈ এদিন বা দুদিন মাটিত থৈ দিয়া হয়। মৰাপাটৰ আটাইতকৈ উপযোগী অংশ হ’ল গা-গছৰ আঁহ। ইয়াক ৰেটিং নামেৰে জনাজাত প্ৰক্ৰিয়াৰে গছৰ পৰা সহজে পৃথক কৰা হয়, য’ত মৰাপাটৰ গছবোৰ পানীত ডুবাই ঠাৰিৰ পৰা আঁহবোৰ পৃথক কৰা হয়। এইদৰে পৃথক কৰা মৰাপাট শুকুৱাই বিভিন্ন ৰূপ দিয়া হয়। আঁহবোৰ সূতাৰ দৰে গুঠা কৰা হয়। কেতিয়াবা সূতাবোৰ বৈ কাপোৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। চাফা কৰা আঁহ, সূতা আৰু ৰেগ সকলোবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি বেগ, কাৰ্পেট, হেংগিং, জোতা, ক’ষ্টাৰ, গহনা, শ্ব’ পিচ আদি ধুনীয়া ধুনীয়া কুটিৰ শিল্প তৈয়াৰ কৰা হয়। কিছুমান অতি মিহি মানৰ মৰাপাট ব্যৱহাৰ কৰি আচবাবৰ সামগ্ৰী আৰু কাপোৰো তৈয়াৰ কৰা হয়। প্ৰয়োজস্ন অনুসাৰে অলংকৰণ বা ব্যৱহাৰৰ বাবে বিভিন্ন ৰং আৰু বুটাম, কাঁ‌চৰ টুকুৰা আদি ইয়াত সূতাৰে চিলাই কৰি বা আঠা লগাই লগোৱা হয়।

উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ

মৰাপাটৰ পৰা উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ভিতৰত সাধাৰণতে কান্ধত বা হাতত লোৱা বেগ, পানীৰ বটল কঢ়িয়াই নিয়া বেগ, মণিহাৰী বস্তু ৰখা টেমী, টেবুল মেট, ড'ৰমেট, ক'ষ্টাৰ, দলিছা, গৃহসজ্জাৰ সামগ্ৰী, পুতলা, বাস্কেট আদি আছে। বৰ্তমান সময়ত মৰাপাটৰ পৰা আলংকৰিক জোতা-চেণ্ডেল, কাপোৰ আদিও প্ৰস্তত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:কুটিৰ শিল্প
অনিশা নাগৰাজন

অনিশা নাগৰাজন (ইংৰাজী: Anisha Nagarajan) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা। এণ্ড্ৰু লয়ড ৱেবাৰৰ থিয়েটাৰ মিউজিকেল বম্বে ড্ৰিমছ্ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে পৰিচিত। ইয়াৰ উপৰি ২০১০ চনৰ এনবিচি টেলিভিছন ধাৰাবাহিক আউটচ’ৰ্চড্ত মাধুৰী চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও তেওঁ জনাজাত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নাগৰাজনৰ পিতৃ-মাতৃ ভাৰতৰপৰা অহা প্ৰব্ৰজনকাৰী।

তেওঁ ফক্স চেপেল এৰিয়া হাইস্কুলৰ গায়ক দলৰো সদস্য আছিল। ২০০১ চনত টেক্সাছৰ ছান এণ্টনিঅ’ত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া মাল্টিকালচাৰেল নেচনেল অনাৰ কয়ৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হোৱা পেনচিলভেনিয়াৰ দহজন শিক্ষাৰ্থীৰ ভিতৰত নাগৰাজন অন্যতম আছিল। সেই সময়ত তেওঁ হাইস্কুলৰ অন্তিম বৰ্ষৰ ছাত্ৰী আছিল।

২০০২ চনত তেওঁ ফক্স চেপেল এৰিয়া হাইস্কুলৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা দিনতে তেওঁ বিখ্যাত নাট্যকাৰ তথা সুৰকাৰ মাইকেল মিটনিকৰ সৈতে মিউজিকেল নাটকসমূহত অভিনয় কৰিছিল।

তেওঁ নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়লৈ ঘূৰি আহে আৰু তাৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ ইয়াত এনচেম্বল গোটৰ অংশ হোৱাৰ লগতে জোয়ান আৰু চুজান চৰিত্ৰৰ বাবে আণ্ডাৰষ্টাডী‌ হিচাপে কাম কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী