ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মহেশ্বৰ নেওগ

ড° মহেশ্বৰ নেওগ অসমীয়া সাহিত্যৰ বিশেষকৈ শংকৰী সাহিত্যৰ পণ্ডিত। তেওঁৰ জন্ম হয় ১৯১৫ চনৰ ৭ ছেপ্তেম্বৰত যোৰহাটৰ কমাৰদফীয়া গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম মানিক চন্দ্ৰ নেওগ আৰু মাতৃৰ নাম চন্দ্ৰপ্ৰভা দেৱী৷ কমাৰদফীয়া নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰা নেওগে কটন কলেজৰ পৰাই ইংৰাজীত স্নাতক হয় আৰু পিছত কৰ্মজীৱনৰ ফাকে ফাকে পঢ়ি ১৯৪৭ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আধুনিক ভাৰতীয় ভাষাত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম হৈ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৫৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা
Sankardeva And His Times : Early History of the Vaisnava Faith and Movement in Assam শীৰ্ষক গৱেষণা গ্ৰন্থৰ বাবে ডি ফিল উপাধি লাভ কৰে৷ ১৯৯০ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা “প্ৰফেচৰ এমেৰিটাছ’ সন্মানেৰে সন্মানিত হয়৷ তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰো সভাপতি আছিল৷

উদ্ধৃতিসমূহ

কিছুমান কিতাপৰ নাম গোট খালেই সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী নহয়৷ কিতাপৰ পিছফালে লুকাই থকা মানুহজন, কিতাপৰ পিছফালে লুকাই থকা তেওঁৰ দেশ আৰু কালক অস্বীকাৰ কৰিলে কিতাপখনৰ ঠাই সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত নোহোৱা হয়৷
পূৰ্ণ সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক শঙ্কৰদেৱৰ নব্য আৱিষ্কাৰৰ মাজেদি অসমৰ সাংস্কৃতিক নৱ-জাগৰণ সম্ভৱ৷
দেশৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ লগত সংস্কৃতিৰ বিকাশৰ সম্বন্ধ ঘন৷ শুদাপেটীয়া সংস্কৃতি হয় মুমূৰ্ষু, নহয় নিশকতীয়া৷

উৎস

Category:অসমৰ ব্যক্তি
Category:কবি
Category:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
Category:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
Category:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
Category:মৃত ব্যক্তি
মায়াবন সাহিত্য বঁটা

মায়াবন সাহিত্য বঁটা হ'ল প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যিক ৰীতা চৌধুৰীৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী ৰূপা চৌধুৰীৰ স্মৃতিত প্ৰৱৰ্তিত অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এক বঁটা। এই বঁটা ২০২২ চনত মাৰ্ঘেৰিটাত আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা মায়াবন উৎসৱত প্ৰদান কৰা হ’ব।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বঁটাসমূহ
নবাৰুণ ভট্টাচাৰ্য

নবাৰুণ ভট্টাচাৰ্য (, ২৩ জুন ১৯৪৮ – ৩১ জুলাই ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় বাঙালী কবি আৰু কথাসাহিত্যিক। তেওঁ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা (১৯৯৭) আৰু বাংকিম পুৰস্কাৰ (১৯৯৬) লাভ কৰিছে। হাৰবাৰ্ট, কাঙ্গাল মালসাট ইত্যাদি তেওঁৰ বিখ্যাত উপন্যাস। তেওঁ লেখিকা মহাশ্বেতা দেৱী আৰু নাট্যকাৰ বিজন ভট্টাচাৰ্যৰ পুত্ৰ।

প্ৰাথমিক জীৱন

স্কুলীয়া জীৱনৰ শি‍ক্ষা তেওঁ বালিগঞ্জ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা আহৰণ কৰিছিল। প্ৰথমে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত ভূতত্ত্ব আৰু পাছলৈ ইংৰাজী বিষয়ত অধ্যয়ন কৰে।
যুদ্ধ পৰিস্থিতি (১৯৯৬)
অটো ও ভোগী
ফ্যাতাড়ু ও চোক্তাৰ
কাঙাল মালচাট
মবলগে নভেল
খেলনা নগৰ
লুব্ধক (২০০৬)

অন্যান্য

জোড়াতালি (২০১৭)

চলচ্চিত্ৰ

পৰিচালক সুমন মুখোপাধ্যায়ে নৱৰুণ ভট্টাচাৰ্যৰ হাৰবাৰ্ট উপন্যাসৰ আধাৰত তেওঁৰ ছবি হাৰবাৰ্ট নিৰ্মাণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁৰ জনপ্ৰিয় কাল্পনিক চৰিত্ৰ ফ্যাতাড়ু সম্পৰ্কিত উপন্যাস কাঙাল মালচাট চলচ্চিত্ৰায়িত হয়।

পুৰস্কাৰ

সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৯৩)
বঙ্কিম পুৰস্কাৰ
নৰসিংহ দাস পুৰস্কাৰ

মৃত্যু

২০১৪ চনৰ ৩১ জুলাইত অন্ত্ৰৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ কলকাতাৰ ঠাকুৰপুকুৰ কৰ্কট চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন হৈ থকা অৱস্থাত ৬৬ বছৰ বয়সত নবাৰুণ ভট্টাচাৰ্যৰ মৃত্যু হয়। তথাপিও মৃত্যুৱে তেওঁক স্পৰ্শ কৰা নাছিল, তেওঁ এতিয়াও পুৰন্দৰ ভাট, ভদি, ফ্যাতাড়ু, চোক্তাৰৰ জৰিয়তে মানুহৰ মনত জীয়াই আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী কবি
মিথিলা (বিদেহ ৰাজ্য)

মিথিলা বা বিদেহৰাজ্য (তিৰাভুক্তি নামেৰেও জনাজাত) পৰৱৰ্তী বৈদিক ভাৰতৰ এক প্ৰাচীন ৰাজ্য আছিল ৰজা জনকৰ অধীনত এই অঞ্চলটোৱে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল (৮ম-৭ম শতিকা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)। প্ৰাচীন ৰাজ্যৰ অঞ্চলটো ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ উত্তৰ অংশৰ মিথিলা অঞ্চলত অৱস্থিত, যিটো বৰ্তমান ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৱ বিহাৰ আৰু নেপালৰ পূৱ তেৰাই নামেৰে জনাজাত। ব্ৰহ্মা আৰু বৃহদাৰন্যক উপনিষদৰ দৰে অন্তিম বৈদিক সাহিত্যত জনকক এজন মহান দাৰ্শনিক-ৰজা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, যি বৈদিক সংস্কৃতি আৰু দৰ্শনৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিখ্যাত, আৰু যাৰ ৰাজ সভা ঋষিৰ সকলৰ বাবে বৌদ্ধিক কেন্দ্ৰ স্বৰূপ আছিল। ব্ৰাহ্মণ আৰু উপনিষদ ৰচনাৰ সময় হিচাপে হেমচন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰীয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টমৰ পৰা সপ্তম শতিকাৰ সময়ছোৱা বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে ৱিটজেলে ৭৫০ৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। বৈদিক যুগৰ শেষৰ ফালে ঐতৰীয়ৰ বৈদিক বিদ্যালয় সম্ভৱতঃ ৰাজনৈতিক পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিদেহ বা অন্যান্য কেন্দ্ৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল।

হিন্দু সাহিত্যত বিদেহৰ অঞ্চল আৰু সংস্কৃতিৰ কথা প্ৰায়ে উল্লেখ পোৱা যায়। গ্ৰন্থসমূহত ৰাজবংশৰ ধাৰণা আৰু নমি বা নিমি, জনক আদি দাৰ্শনিক-ৰজাসকলৰ পৰম্পৰাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। সংস্কৃত মহাকাব্য, মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণতো বিদেহ ৰাজ্যৰ উল্লেখ আছে। ৰামায়ণত, সীতা হৈছে বিদেহৰ ৰাজকুমাৰী, বিদেহৰ ৰাজধানী হ'ল জনকপুৰ (বৰ্তমান নেপালৰ অন্তৰ্ভুক্ত),

দিগম্বৰ উত্তৰপুৰাণৰ পাঠ অনুসৰি, মহাবীৰৰ জন্ম বিদেহ ৰাজ্যৰ কুণ্ডপুৰত হৈছিল।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

Mahabharata of Krishna Dwaipayana Vyasa, translated to English by Kisari Mohan Ganguli

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ স্থানসমূহ
থুপৰামায়া

থুপৰামায়া হৈছে শ্ৰীলংকাৰ আটাইতকৈ পুৰণি নথিভুক্ত বৌদ্ধ মন্দিৰ। ইয়াৰ নিৰ্মাণ মহিন্দ থেৰা (মহিন্দগমনয়) কাল আৰু দ্বীপটোত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পৰাই আৰম্ভ হয়।

মহামিউনা উদ্যানৰ পবিত্ৰ চৌহদৰ ভিতৰত অৱস্থিত থুপৰামায়া স্তুপ হৈছে দ্বীপটোত নিৰ্মিত আটাইতকৈ প্ৰাচীন ডাগোবা, ৰজা দেৱানম্পিয়া টিছাৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪৭-২০৭) ৰাজত্বকালৰ। এই মন্দিৰটোক চৰকাৰে স্বীকৃতি দিছে আৰু শ্ৰীলংকাৰ সংৰক্ষিত প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছে।

ইতিহাস

থুপৰামায়া ৰজা অশোকে শ্ৰীলংকালৈ পঠোৱা দূত মহিন্দ থেৰাৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত, যিয়ে এই দ্বীপলৈ থেৰাবাদ বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু চৈত্য পূজা আনিছিল। মহিন্দৰ অনুৰোধত ৰজা দেৱানম্পিয়া তিছাই বুদ্ধৰ সোঁ কলাৰ হাড়ক স্থান দিবলৈ থুপৰামায়া নিৰ্মাণ কৰিছিল, এইদৰে শ্ৰীলংকাত নিৰ্মিত প্ৰথম স্তুপ বুলি দাবী কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আনুষ্ঠানিক আগমন ঘটে। থুপৰামায়া নামটো "স্তুপ" আৰু "আৰামায়"ৰ পৰা আহিছে যিটো সন্ন্যাসীসকলৰ আৱাসিক কমপ্লেক্স।

পালুমেকিচ্চাৱা শিলালিপি অনুসৰি উপালা বিবাজাকা অঞ্চলত মাদমনক (পালুমেকিচ্চাৱা ৱেৱা) নামৰ টেংকটো ৫০০০ কহাৱনু ব্যয় কৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু থুপৰামায়া মন্দিৰত বাস কৰা সন্ন্যাসীসকলৰ হৈ দান কৰা হৈছিল। ইয়াত আৰু কোৱা হৈছে যে পুখুৰীটোক আগুৰি থকা ধাননি পথাৰবোৰৰ পৰা পোৱা শস্য মন্দিৰত সন্ন্যাসীসকলক উপহাৰ দিয়া হৈছিল। এই শিলালিপি হৈছে আটাইতকৈ প্ৰাচীন চেলেং কৰা শিলৰ শিলালিপি য'ত থুপৰামা মন্দিৰৰ নাম লিখা আছে আৰু গজাবাহু ৰজাৰ (১১৪-১৩৬ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰাজত্বকালৰ বুলি কোৱা হয়।

স্তুপ

থুপৰামায়া ডাগোবা ঘণ্টাৰ আকৃতিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই ডাগোবা সময়ে সময়ে ধ্বংস হৈ গৈছিল। দ্বিতীয় অগবোধি ৰজাৰ ৰাজত্বকালত এই স্থান ধ্বংসস্তূপ হৈ পৰিছিল আৰু ৰাজকীয় আদেশৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণৰূপে পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ ডাগোবাৰ নিৰ্মাণ ১৮৪২ চনৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ তাৰিখ। শতিকাজুৰি বাৰে বাৰে সংস্কাৰৰ পিছত একবিংশ শতিকাৰ হিচাপত এই স্মৃতিসৌধটোৰ গুৰিৰ ব্যাস ৫৯ ফুট (১৮ মিটাৰ)। গম্বুজটো মাটিৰ পৰা ১১ ফুট ৪ ইঞ্চি (৩.৪৫ মিটাৰ) দূৰত্বত এটা মঞ্চত (প্লিন্থত) ওপৰলৈ তুলি লোৱা হয় আৰু সমগ্ৰ গঠনটোৰ ব্যাসৰ ১৬৪+১⁄২ ফুট (৫০.১ মিটাৰ)। চৌহদটো গ্ৰেনাইটেৰে পকী কৰা হৈছে আৰু ডাগোবাৰ আঙঠিত দুটা শাৰী শিলৰ খুঁটা আছে। এইবোৰ থুপৰামায়াৰ ওপৰত এসময়ত নিৰ্মিত ছাদযুক্ত ৱাটাদাগেৰ অৱশিষ্ট।

লগতে চাওক

ৱাটাদাগে

তথ্য সংগ্ৰহ
পদিনা

পদিনা (, বা ) এবিধ লতাজাতীয় সুগন্ধি শাক। এই শাক প্ৰধানকৈ ইউৰোপ মহাদেশৰ নাতিশীতোষ্ণ অঞ্চল, এছিয়া মহাদেশৰ পশ্চিম আৰু মধ্য অঞ্চল, পূব ছাইবেৰিয়া আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাত পোৱা যায়।

বৰ্ণনা

ই এবিধ সৰু ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদ। পদিনাৰ গছ ওখই ১০-৬০ ছেণ্টিমিটাৰ হয়। ইয়াৰ পাতবোৰ কিছু খহটা, আকৃতিত প্ৰায় গোলাকাৰ আৰু পাতত কিছুমান একেবাৰে মিহি শুং থাকে। পাতবোৰ প্ৰায় ২-২.৫ ছে. মি. দীঘল আৰু ১-২ ছে.মি. বহল হয়। ফুলৰ ৰং ডাঠ বেঙুনীয়া (purple)। ইয়াৰ পাত সুগন্ধি।

বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিভাজন

পদিনাৰ বৈজ্ঞানিক নাম । ইয়াৰ পাঁচটা উপ-প্ৰজাতি আছে। সেইবোৰ হ’ল:
Mentha arvensis উপ-প্ৰজাতি arvensis.
Mentha arvensis উপ-প্ৰজাতি agrestis (Sole) Briq.
Mentha arvensis উপ-প্ৰজাতি austriaca (Jacq.) Briq.
Mentha arvensis উপ-প্ৰজাতি lapponica (Wahlenb.) Neuman
Mentha arvensis উপ-প্ৰজাতি palustris (Moench) Neumann
Mentha arvensis উপ-প্ৰজাতি parietariifolia (Becker) Briq.

ঔষধি গুণ

পদিনাৰ পাতত কটু আৰু তিক্ত ৰস থাকে। ই অৰুচি নাশক আৰু কফৰ বাবে হিতকাৰী। ইয়াত খাদ্যপ্ৰাণ ‘ক’ যথেষ্ট পৰিমাণে থাকে।

ইয়াৰ উপৰিও আন বহুতো বেমাৰত পদিনা উপযোগী।
পেট ফুলা, অভোক লগা আদি বেমাৰত পদিনাৰ পাত, তুলসী পাত, জালুক আৰু আদা পানীত মিহলাই উতলাই সেই পানী খালে উপশম পোৱা যায়।
পদিনাৰ ৰস নাকত দিলে অতিমাত্ৰা চৰ্দিৰ পৰা উপশম পোৱা যায়।
পদিনাৰ পাত পুৰি সেই ছাইৰে দাঁত ঘঁহিলে দাঁতৰ আলু মজবুত হয়।
তীব্ৰ পেটৰ বিষত পদিনাৰ ৰস আৰু আদাৰ ৰসত অলপ নিমখ মিহলাই খালে বিষ কমে।
বিছাই ডাকিলে পদিনাৰ পাত মোহাৰি লগাব লাগে।
বমি বমি ভাব বা তীব্ৰ হিকটি আহিলে পদিনাৰ ৰস সেৱন কৰিব লাগে।
কলেৰা ৰোগ হোৱা ঠাইত এই ৰোগৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ পদিনাৰ ৰস, মৌ আৰু নেমুৰ ৰসৰ মিশ্ৰণ খালে ই প্ৰতিষেধক হিচাপে কাম কৰে।
জণ্ডিচ ৰোগত পদিনাৰ ৰস খালে ৰোগী আৰোগ্য হয়।
খৰ-খজুৱতি হোৱা ঠাইত পদিনাৰ পাত থেতেলি লৈ তাৰ প্ৰলেপ দিব লাগে।
পেটৰ হোৱা কৃমিৰ পৰা উপশম পাবৰ বাবেও পদিনাৰ ৰস উপযোগী।
পদিনাৰ পাতৰ গোন্ধে মহ-মাখি আঁতৰাই ৰখাতো সহায় কৰে।
আনকি টাইফইড, নিউমোনিয়া আদি ৰোগতো পদিনা উপযোগী।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Jepson Manual Treatment
USDA Plants Profile
Photo gallery

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:শাক
চুঙাত দিয়া

চুঙাত দিয়া হৈছে ভাৰত, চীন, ভিয়েটনাম আদি এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ এক ৰন্ধনশৈলী। এই পদ্ধতিত বাঁহৰ চুঙাত বিভিন্ন খাদ্য সামগ্ৰী ভৰাই জুইত পুৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। সাধাৰণতে, ইয়াক পাহাৰীয়া অঞ্চলত বাস কৰা লোকসকলে প্ৰস্তুত কৰে। মূলতঃ এই ধৰণৰ খাদ্য য়ুন্নান প্ৰদেশৰ দাই, হানি, লাহু, বুলাং, জিনু আৰু জিংপো আদি কিছুমান সংখ্যালঘু জাতিৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বিশেষ সোৱাদৰ বাবে বাঁহৰ চুঙাত ৰন্ধা চাউল অন্যান্য জনগোষ্ঠী, বিশেষকৈ গুয়াংছিৰ ঝুয়াং আৰু য়াওসকলৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। এই অঞ্চলবোৰৰ বহুতো খাদ্যৰ বিপণীত ইয়াক সহজে বিচাৰি পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
ৰেছমা চেট্টী

ৰেছমা চেট্টী (ইংৰাজী: Reshma Shetty; জন্ম: ২ নৱেম্বৰ ১৯৭৭) এগৰাকী ব্ৰিটিছ মূলৰ আমেৰিকান অভিনেত্ৰী যিয়ে ইউএছএ নেটৱৰ্কৰ টিভি ধাৰাবাহিক ৰয়েল পেইনছত দিব্যা কাটদাৰেৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৭৭ চনৰ ২ নৱেম্বৰত মানচেষ্টাৰত ভাৰতীয় পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত চেট্টীৰ জন্ম হৈছিল আৰু ১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ ভাৰ্জিনিয়াৰ ৰিচমণ্ডলে স্থানান্তৰিত হয়। তেওঁ প্ৰথমে জেমছ মেডিচন ইউনিভাৰ্চিটিত প্ৰাক-চিকিৎসা বিষয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল, কিন্তু কণ্ঠ প্ৰতিযোগিতাত সফলতা লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ নিজৰ বিষয় সলনি কৰে আৰু অপেৰা পৰিৱেশনত স্নাতক (বিএম) ডিগ্ৰী লাভ কৰে। চেট্টীয়ে চিনচিনাটি কনজাৰভেটৰী অৱ মিউজিকলৈ যোৱাৰ আগতে ইউনিভাৰ্চিটি অৱ কেণ্টাকীৰপৰা পৰিৱেশন কলাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী (এমএম) লাভ কৰিছিল, য’ত তেওঁ ২০০৫ চনত অপেৰাত আৰ্টিষ্ট ডিপ্লমা অৰ্জন কৰে।

কেৰিয়াৰ

২০০৬ চনত ব্ৰডৱে মিউজিকেল বোম্বে ড্ৰিমছৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণত চেট্টীক মহিলা মুখ্য চৰিত্ৰ প্ৰিয়া হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ অফ-ব্ৰডৱে নাটক ৰাফ্টা ৰাফ্টাতো অভিনয় কৰিছিল।

চেট্টী ফক্স নিউজ চেনেলৰ ব্যংগ অনুষ্ঠান ৰেড আই উইথ গ্ৰেগ গুটফেল্ডৰ মাজে মাজে অতিথি পেনেলিষ্ট হিচাপেও উপস্থিত আছিল।
তেওঁ নেটফ্লিক্সৰ ৰিবুট সংস্কৰণ শ্বি-ৰা এণ্ড দ্য প্ৰিন্সেছেছ অৱ পাৱাৰত ৰাণী এঞ্জেলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ভাৰতত ডভ ময়শ্বৰাইজাৰবাৰৰ বিজ্ঞাপনৰ মুখ।

ব্যক্তিগত জীৱন

চেট্টী বৰ্তমান নিউয়ৰ্ক চহৰত বাস কৰে। তেওঁ অভিনেতা তথা বিত্তীয় উপদেষ্টা দীপ কাটদাৰেৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যিয়ে তেওঁৰ সৈতে বোম্বে ড্ৰিমছত অভিনয় কৰিছিল। ২০১১ চনৰ ১৯ মাৰ্চত তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। ২০১৫ চনৰ ৬ অক্টোবৰত তেওঁ তেওঁলোকৰ কন্যা সন্তান আৰিয়া এলিয়ানাক জন্ম দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Interview at WickedInfo.com
"Desis on Cable: Reshma Shetty and Danny Pudi": Interview in India Currents magazine by Ranjit Souri, November 2009

শ্ৰেণী:বৃটিছ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শিৱৰাজ সিং চৌহান

শিৱৰাজ সিং চৌহান (জন্ম: ৫ মাৰ্চ ১৯৫৯) ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্য মধ্য প্ৰদেশৰ ১৮ সংখ্যক আৰু বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী। ২০০৫ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত বাবুলাল গৌৰৰ ঠাইত মুখ্যমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হয়। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ নেতা হিচাপে তেওঁ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ লগতে মধ্যপ্ৰদেশ জনতা পাৰ্টিৰ সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৭২ চনত ১৩ বছৰ বয়সত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘত যোগদান কৰে। ১৯৯১ চনৰ পৰা লোকসভাত বিদিশাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি পাঁচবাৰৰ সংসদ সদস্য। বৰ্তমান তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশৰ ছিহোৰ জিলাৰ নিৰ্ধাৰিত আসন বুধনী সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মধ্যপ্ৰদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
এম্ফিট্ৰাইট

এম্ফিট্ৰাইট (/æmfɪˈtraɪtiː/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἀμφιτρίτη, ইংৰাজী: Amphitrite) প্ৰাচীন গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণনা কৰা সাগৰৰ দেৱী, সাগৰৰ ৰাণী আৰু তেওঁৰ পতি হৈছে প'জাইডন। তেওঁ নেৰিয়াছ আৰু অ'চেনিড ড'ৰিছৰ (বা অ'চেনাছ আৰু টেথিছৰ) কন্যা আছিল। অলিম্পিয়ান প্যান্থেয়নৰ প্ৰভাৱত তেওঁ প’ছিডনৰ পত্নী হৈছিল আৰু পিছলৈ তেওঁক সাগৰৰ প্ৰতীকী প্ৰতিনিধিত্ব হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ ৰোমান সমকক্ষ ছালাচিয়া, তুলনামূলকভাৱে সৰু ব্যক্তিত্ব আৰু লুনীয়া পানীৰ দেৱী।

পৰিয়াল

হেচিয়ডৰ থিঅ′গনিৰ মতে এম্ফিট্ৰাইট আছিল নেৰিয়াছ আৰু ডৰিছৰ অন্যতম নেৰেইড কন্যা। পৌৰাণিক লেখক এপ'ল'ড'ৰাছে অৱশ্যে তেওঁক নেৰেইডৰ লগতে অ'চেনাছ আৰু টেথিছৰ কন্যা অ'চেনিডসকলৰ ভিতৰতো তালিকাভুক্ত কৰিছে।

এম্ফিট্ৰাইটৰ সন্তানৰ ভিতৰত আছিল ছীল আৰু ডলফিন। তেওঁ সাগৰীয় দানৱসকলৰো মাতৃ আছিল আৰু তেওঁৰ সৃষ্টি কৰা ঢৌবোৰে শিলত খুন্দা মাৰি নাৱিকসকলক বিপদত পেলাইছিল।[1] প'জাইডন আৰু এম্ফিট্ৰাইটৰ এজন পুত্ৰ আছিল ট্ৰাইটন, তেওঁ মেৰমেন আছিল আৰু এগৰাকী কন্যা আছিল ৰ'ডছ। পৌৰাণিক লেখক এপ'ল'ড'ৰাছৰ মতে বেন্থেচিকিমে প'জাইডন আৰু এম্ফিট্ৰাইটৰ কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

এম্ফিট্ৰাইটৰ ৰূপত মোহিত হৈ সমুদ্ৰ দেৱতা প'জাইডনে তেওঁক বিবাহ কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে, কিন্তু এম্ফিট্ৰাইটে নিজৰ কুমাৰীত্ব ৰক্ষা কৰিবলৈ এটলাছ পৰ্বতলৈ পলায়ন কৰে। প'জাইডনে তেওঁক বিচাৰিবলৈ সেই পৰ্বতলৈ বহু জীৱ প্ৰেৰণ কৰে। এটা ডলফিনে এম্ফিট্ৰাইটৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক বিবাহত বহিবলৈ পতিয়ন নিয়াবলৈ সক্ষম হয়। ডলফিনৰ সহায়ৰ পুৰস্কাৰ হিচাপে প'জাইডনে ডলফিনটোৰ বাবে ডেলফিনাছ নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ সৃষ্টি কৰে।

ইউষ্টেথিয়াছে বৰ্ণনা কৰা মতে প'জাইডনে এম্ফিট্ৰাইটক আন নেৰেইডছৰ সৈতে নাক্সছত নাচি থাকোঁতে প্ৰথম দেখিছিল, আৰু তেওঁক লৈ গৈছিল। কিন্তু কাহিনীটো আন এটা সংস্কৰণৰ মতে এম্ফিট্ৰাইট তেওঁৰ ওচৰৰ পৰা সাগৰৰ আটাইতকৈ দূৰৈত থকা এটলাছলৈ পলায়ন কৰিছিল, তাত প'জাইডনৰ ডলফিনটোৱে সাগৰৰ দ্বীপসমূহৰ মাজত তেওঁক বিচাৰি ফুৰিছিল আৰু অৱশেষত বিচাৰি পাই বিবাহৰ বাবে মান্তি কৰাইছিল আৰু এই কামৰ পুৰস্কাৰ স্বৰূপে ডলফিনক ডেলফিনাছ নক্ষত্ৰমণ্ডলত স্থান দিয়া হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
উমা ছেত্ৰী

উমা ছেত্ৰী (, জন্ম: ২৭ জুলাই ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। তেওঁ ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলত স্থান লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী অসমীয়া ক্ৰিকেটাৰ। তেওঁ এগৰাকী উইকেট-কিপাৰ আৰু বেটাৰ। তেওঁ ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ উইকেট কিপাৰৰ লগতে অসম মহিলা ক্ৰিকেট দলৰো ইউকেট কিপাৰ। তেওঁ ২০২৩ চনত চীনৰ হাংঝৌত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ অংশ আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

২০০২ চনৰ ২৭ জুলাই তাৰিখে গোলাঘাট জিলাৰ বোকাখাটৰ কান্ধূলিমাৰী গাঁৱত উমা ছেত্ৰীৰ জন্ম হৈছিল। উমা লোকবাহাদুৰ চেত্ৰী আৰু দীপা চেত্ৰীৰ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত কনিষ্ঠ সন্তান। ঘৰৰ চাৰিজন ল’ৰাৰ তিনিজনেই বহিঃৰাজ্যত কৰ্মৰত। ভায়েক বিজয় ছেত্ৰী আৰু আন ল’ৰাৰ সৈতে উমাক ৰাস্তাত খেলি থকা দেখি মাকে তেওঁক ক্ৰিকেট খেলিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা বোকাখাত হিন্দী হাইস্কুলৰ পৰা গ্ৰহণ কৰে।

খেলুৱৈ জীৱন

ক্ৰিকেট খেলি ভালপোৱা উমাই ৰাজ্যিক দলৰপৰা ভাৰতীয় ‘এ’ দলৰ পাছত এতিয়া টিম ইণ্ডিয়াত স্থান লাভ কৰে। তেওঁ অসমৰপৰা ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলত স্থান লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি। ২০২৩ চনৰ জুলাই মাহত উমাই ভাৰতীয় মহিলা দলৰ হৈ বাংলাদেশ ভ্ৰমণৰ সৈতে আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। একেবছৰে হংকঙত অনুষ্ঠিত হোৱা ২৩ বছৰ অনূৰ্ধ্ব ইমাৰ্জিং এছিয়া কাপত ফাইনেলত বাংলাদেশক পৰাস্ত কৰা ইণ্ডিয়া এ দলৰ তেওঁ অংশ আছিল।

তেওঁ ২০২৩ চনত চীনৰ হাংঝৌত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ অংশ আছিল।

২০২৪ চনৰ মে' মাহত তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে শৃংখলাৰ বাবে WODI, WT20I আৰু টেষ্ট দলত স্থান লাভ কৰে আৰু ২০২৪ চনৰ ৭ জুলাইত T20Iত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলতো খোজ পেলায়।

২০২৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত নিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ঘৰুৱা WODI শৃংখলাৰ বাবে ছেত্ৰীক ভাৰতীয় দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

যস্তিকা ভাটিয়া আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ পিছত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে WODI শৃংখলা আৰু ২০২৫ চনৰ মহিলা ক্ৰিকেট বিশ্বকাপৰ বাবে ভাৰতীয় দলত স্থান লাভ কৰে উমাই। বিশ্বকাপত বাংলাদেশৰ বিৰুদ্ধে WODIত অংশ লয় ছেত্ৰীয়ে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটাৰ
আগ্ৰা

আগ্ৰা চহৰখনৰ ভিতৰত আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে বিন্দু বিন্দুকৈ বিস্তৃত অসংখ্য কীৰ্তিচিহ্ন। আগ্ৰাৰ বাবে আটাইতকৈ প্ৰাচীন উদ্ধৃতি পৌৰাণিক যুগৰ পৰা আহিছে, য’ত মহাকাব্য মহাভাৰতত আগ্ৰাক সংস্কৃতত ‘অগ্ৰৱণ’ অৰ্থাৎ স্বৰ্গ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ বিখ্যাত ভূগোলবিদ ‘টলেমি’ই আছিল প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে আগ্ৰাক ইয়াৰ আধুনিক নামেৰে উল্লেখ কৰিছিল। ষোড়শ শতিকাত লোডী বংশৰ শাসক চিকন্দৰ লোডীয়ে আধুনিক আগ্ৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। শ্বাহজাহানে যেতিয়া মোগলৰ সিংহাসনৰ পৰা নামি আহিছিল তেতিয়াই আগ্ৰাই স্থাপত্যৰ সৌন্দৰ্য্যৰ শিখৰত উপনীত হৈছিল।

উত্তৰ প্ৰদেশৰ পশ্চিম অংশত যমুনা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই চহৰখন। যদিও তাজমহলৰ আচৰিত আকৰ্ষণে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লোকক আগ্ৰালৈ আকৰ্ষণ কৰে, তথাপিও ই কোনো স্বতন্ত্ৰ আকৰ্ষণ নহয়। চহৰখনত অন্বেষণ কৰিবলৈ মনোমোহা সমাধি আৰু সমাধিক্ষেত্ৰৰ ট্ৰেইল আছে। 'পিয়েট্ৰা ডুৰা' (মাৰ্বল ইনলে)ৰ কাম, ৰাগ আৰু চামৰাৰ সামগ্ৰী, আৰু ৰসাল পেথাৰ দৰে বিলাসী শিল্পকৰ্মৰ বাবে প্ৰশংসিত আগ্ৰাই দোকান-পোহাৰ আৰু খাদ্যপ্ৰেমীসকলক সমানে ভালদৰে যোগান ধৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

কিতাপ, গুগল আদি পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।
সম্বলপুৰী ভাষা

সম্বলপুৰী এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ওড়িশাৰ পশ্চিম ভাগত কথিত। এই ভাষাক পশ্চিমীয়া ওড়িয়া আৰু কোসলী নামেৰেও জনা যায়। কোসালী এটি নতুনকৈ জনপ্ৰিয় হৈ উঠা নাম, যি বিবাদাস্পদ, কাৰণ ই ঐতিহাসিক দক্ষিণ কোসল অঞ্চলৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ ইংগিত দিয়ে, যি অঞ্চলত বৰ্তমানৰ সম্বলপুৰ অঞ্চলো আছিল।

সম্বলপুৰী ভাষী লোকে সাধাৰণতে সম্বলপুৰীক এক পৃথক ভাষা হিচাপে চায়, যদিও বাহিৰৰ লোকে প্ৰায় ইয়াক ওড়িয়া ভাষাৰ উপভাষা গণ্য কৰে। সম্বলপুৰী ভাষী লোকে আনুষ্ঠানিক কামৰ বাবে ওড়িয়া ব্যৱহাৰ কৰে। ২০০৬ চনৰ এক সমীক্ষাৰ মতে, সম্বলপুৰী আৰু মানক ওড়িয়াৰ শব্দসম্ভাৰত ৭৫% সামঞ্জস্য আছে।

ভৌগোলিক বিতৰণ

২০১১ চনৰ ভাৰতীয় জনগণনাত ২ নিযুত ৬৩০ হাজাৰ লোকে নিজৰ মাতৃভাষা সম্বলপুৰী বুলি নথিভুক্ত কৰিছিল, যাৰে প্ৰায় সকলো লোকেই আছিল উৰিষ্যাৰ বাসিন্দা। এই ভাষা কোৱা লোক ঘাইকৈ আছিল বৰগঢ় (১১৩০০০০), সুবৰ্ণপুৰ (৩৬৪০০০), বালনগীৰ (৩৩৫০০০), সম্বলপুৰ (২৭৫০০০), ঝাৰছোগোড়া (২৪৫০০০), নুৱাপাড়া (১৪৫০০০), বৌধ (৯০৭০০) আৰু সুন্দৰগঢ় (৪২৭০০) জিলাৰ বাসিন্দা।

লিপি

পশ্চিম উৰিষ্যাৰ শিলালিপি আৰু সাহিত্য কৰ্ম ওড়িয়া লিপিতেই লিখা হৈছিল। ১২৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পূৰ্বী গংগাৰ শাসক ভানু দেৱ ১ৰ স্তম্বেশ্বৰ শিলালিপি আৰু সোণেপুৰৰ ৰজা পৃথ্বী সিংহৰ গোবিন্দপুৰ ৰাজআজ্ঞাত দেখা পোৱাৰ দৰে। ১৭ শতিকাৰ সম্বলপুৰ ৰাজ্যৰ চৌহান ৰজা বলিয়াৰ সিংহৰ কালত লিখা মহাকাব্য কোসলানন্দ কাব্যও সংস্কৃত ভাষাত ওড়িয়া লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হৈছিল।

অতীতত সম্ভৱতঃ দেৱনাগৰী লিপিও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

ধ্বনিতত্ত্ব

সম্বলপুৰী ভাষাত ২৮টা ব্যঞ্জনধ্বনি, ২টা উপ-স্বৰধ্বনি আৰু ৫টা স্বৰধ্বনি পোৱা যায়।

ভাষা আন্দোলন

সম্বলপুৰী ভাষী লোকে বহু সময় ধৰি এক ভাষা আন্দোলন চলাই আহিছে। এই আন্দোলনৰ মূল দাবী হ'ল সম্বলপুৰী ভাষাক ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰোৱা।

সাহিত্য

সত্য নাৰায়ণ বোহিদৰে সম্বলপুৰী ভাষাত টিকচাম্ৰা (১৯৭৫), সম্বলপুৰী ভাষাৰ শব্দ-বিভৱ: বা সংক্ষিপ্ত সম্বলপুৰী ব্যাকাৰণ ও ৰচনা (১৯৭৭) আদি লিখিছে।
প্ৰয়াগ দত্ত যোশী, "স্বতন্ত্ৰ কোসলী ভাষাৰ পৰিচয়" আদি গ্ৰন্থৰ লেখক।
নীল মাধৱ পানীগ্ৰহী, মহাভাৰত কথাৰ লেখক।
হলধৰ নাগ, বিখ্যাত সম্বলপুৰী কবি যাক "লোক কবি ৰত্ন" নামেৰেও জনা যায়। তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম: লোকগীত, সম্পৰ্দ, কৃষ্ণগুৰু, মহাসতি উৰ্মিলা, তাৰা মণ্ডোদৰী, অচ্ছিয়া, বচ্ছৰ, চিৰি সোমলই, বীৰ সুৰেন্দ্ৰ সাই, কৰমসানী, ৰসিয়া কবি, প্ৰেম পেচান। তেওঁৰ ৰচনাসমূহক "লোককবি হলধৰ গ্ৰন্থাৱলী"ত সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। তেওঁ ২০১৬ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।
প্ৰফুল্ল কুমাৰ ত্ৰিপাঠী: সম্বলপুৰী ওড়িয়া অভিধান প্ৰণেতা।
হেম চন্দ্ৰ আচাৰ্য: ৰামায়ণৰ সম্বলপুৰী অনুবাদ 'ৰাম ৰহ'ৰ লেখক।

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থৰ তালিকা

বাহ্যিক লিংক আৰু অন্য লেখ

কোসলী ভাষাত প্ৰকাশিত পঞ্জীভুক্ত বাতৰি কাকত আৰু আলোচনী

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
অনুজ ধৰ

অনুজ ধৰ এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক তথা প্ৰাক্তন সাংবাদিক। ধৰে সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ মৃত্যুৰহস্য সম্পৰ্কে ভালেসংখ্যক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। চৰকাৰী ভাষ্য অনুসৰি ১৯৪৫ চনৰ ১৮ আগষ্টত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৱে যাত্ৰা কৰা জাপানীজ বিমানখন টাইৱানত দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে ধৰৰ গ্ৰন্থসমূহৰ যুক্তি অনুসৰি সেইদিনা কোনো বিমান দুৰ্ঘটনাত পতিত হোৱা নাছিল আৰু নেতাজী ১৯৮০ ৰ সময়লৈ ফাজিয়াবাদত ’গুমনামী বাবা ভগৱানজী’ নামৰ এক সন্ন্যাসীৰূপেৰে জীৱিত আছিল। ইয়াৰোপৰি ধৰ নতুন দিল্লীত অৱস্থিত বেচৰকাৰী সংস্থা ”মিছন নেতাজী”ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য।

ধৰৰ অনুসন্ধান

ধৰৰ "মিছন নেতাজী"ৰ অনুসন্ধান অনুসৰি নেতাজীয়ে উত্তৰ প্ৰদেশত ১৯৮৫ চনলৈকে বসবাস কৰি আছিল।

তেওঁলোকৰ তথ্য অনুসৰি ১৯৮৫ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁৰ প্ৰকৃত মৃত্যুৰ দিনা উপস্থিত থকা ১৩ গৰাকী ব্যক্তিয়ে দুখ প্ৰকাশ কৰি কৈছিল, ’....ইয়াত ১৩ লাখ লোক থাকিব লাগিছিল! ("…there should have been 13 lakh people here!" )

২০০৫ চনত টাইৱান চৰকাৰে ধৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা এক ইমেইলত প্ৰকাশ কৰে যে ১৯৪৫ চনৰ ১৪ আগষ্টৰ পৰা ২৫ অক্টোবৰলৈ কোনো বিমান টাইৱানৰ মাটিত দুৰ্ঘটনাত পতিত হোৱাৰ কোনো তথ্য চৰকাৰৰ হাতত নাই।

প্ৰচলিত ধাৰণা

প্ৰচলিত ধাৰণামতে, বিমান দুৰ্ঘটনাতে বসুৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু অন্যান্য বিকল্প ধাৰণাসমূহ উদেশ্যপ্ৰাণোদিত। অৱশ্যে ’মিছন নেতাজী’য়ে দাবী কৰে যে অনুজ ধৰৰ গৱেষণাই প্ৰমাণ কৰে যে বসুয়ে প্ৰকৃততে ছ’ভিয়েট ইউনিয়নলৈ পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কিন্তু ভাৰত চৰকাৰে এই তথ্যসমূহ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে।

’No Secrets’ নামৰ গ্ৰন্থত ধৰে দাবী কৰিছে যে বসুৰ ভাতৃ শৰৎ চন্দ্ৰ বসুৱে ’The Nation’ নামৰ কাকতত লিখা এক প্ৰবন্ধ অনুসৰি ১৯৪৯ চনৰ অক্টোবৰত বসু চীনত থকা বুলি জনা যায়।

ধৰৰ ২০০৮ চনত প্ৰকাশ পোৱা ’CIA's Eye on South Asia’ নামৰ গ্ৰন্থখনত ’Central Intelligence Agency’ ভাৰত আৰু চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ বিষয়ে মুকলি কৰা তথ্যসমূহ লিপিবদ্ধ কৰিছে।

গ্ৰন্থসমূহ

Back from Dead: Inside the Subhas Bose Mystery (2005), Manas Publications, ISBN 81-7049-237-8
CIA's Eye on South Asia (2008), Manas Publications, ISBN 978-81-7049-346-4
India's Biggest Cover-up (2012), Vitasta Publishing, ISBN 978-93-80828-69-5
No Secrets (2013), Vitasta Publishing, ISBN 978-93-82711-05-6

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
আৰ্দা

আৰ্দা উপসাগৰীয় সহযোগিতা পৰিষদৰ বেছিভাগ দেশতে অৱস্থিত আৰব উপদ্বীপৰ এক প্ৰকাৰৰ লোককথাৰ দলীয় নৃত্য। এই নৃত্যত শিল্পীসকলে ইটোৱে সিটোৰ বিপৰীতে দুটা শাৰীত মুখামুখীকৈ থিয় হৈ পৰিবেশন কৰা হয়; আৰু শিল্পীসকলে প্ৰত্যেকেই তৰোৱাল বা বেত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে বা নকৰিবও পাৰে আৰু ইয়াৰ লগত ঢোল আৰু মৌখিক কবিতাও পৰিৱেশন কৰা হয়।

প্ৰকাৰ

আৰ্দা (عَرْضَة) শব্দটোৰ উৎপত্তি আৰবী ক্ৰিয়াপদ (عَرَضَ) অৰ্থাৎ 'দেখা' বা 'পেৰেড কৰা'ৰ পৰা হোৱা বুলি ভবা হয়। ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল কাৰণ ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল এটা জনগোষ্ঠীৰ যুদ্ধ শক্তি ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰা আৰু সশস্ত্ৰ যুদ্ধৰ পূৰ্বে মনোবল বৃদ্ধি কৰা।. যদিও আৰ্দাৰ বিশেষ পৰিবেশনৰ আঞ্চলিক ভিন্নতা আছে, ইয়াৰ উদ্দেশ্য সমগ্ৰ আৰব উপদ্বীপতে প্ৰায় একে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:আৰবীয় সংস্কৃতি
গৌতম সিদ্ধ

গৌতম সিদ্ধ (আনুমানিক অষ্টম শতিকা) এগৰাকী জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী, জ্যোতিষী আৰু ভাৰতীয় বংশোদ্ভৱ, যাক Treatise on Astrology of the Kaiyuan Era ৰ নেতৃত্ব দিয়াৰ বুলি জনা যায়। ১৯৭৭ চনত ছিয়ানত উদ্ধাৰ হোৱা এটা সমাধিৰ স্তম্ভৰ তথ্য অনুসৰি তেওঁৰ জন্ম চাংআনত হৈছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটো মূলতঃ ভাৰতৰ আছিল। গৌতমা পৰিয়ালটো সম্ভৱতঃ বহু প্ৰজন্ম ধৰি চীনত বাস কৰিছিল আৰু হয়তো টাং বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ আগৰ পৰাই তেওঁলোক চীনত আছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য কাম আছিল নৱগ্ৰহ কেলেণ্ডাৰ চীনা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা। তেওঁ চীনত “সংখ্যা গণনা দণ্ড’’ৰ সলনি ৭১৮ চনত শূন্য (০) থকা ভাৰতীয় সংখ্যাও প্ৰৱৰ্তন কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
আমিনা খাইয়াম

আমিনা খাইয়াম বাংলাদেশত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ব্ৰিটিছ নৃত্যশিল্পী, কোৰিঅ’গ্ৰাফাৰ আৰু নৃত্য শিক্ষয়িত্ৰী। তেওঁ কথক নৃত্যৰ সূক্ষ্ম আৰু নাটকীয় অভিনয় (অভিনয়ভিত্তিক প্ৰকাশ) শৈলীত আধুনিক আৰু প্ৰগতিশীল কৰ্মৰ বাবে বিশেষভাৱে সমাদৃত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আমিনা খাইয়ামৰ জন্ম চিলেট বিভাগ, বাংলাদেশত হয়। তেওঁ এনে এটা মুছলমান পৰিয়ালৰপৰা আহিছে, য’ত নৃত্যক সাধাৰণতে সন্মানজনক পেছা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা নহৈছিল। তেওঁ ইংলেণ্ডৰ অক্সটেড, চাৰেইত এখন গাঁৱৰ পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হয়, য’ত তেওঁৰ প্ৰয়াত পিতৃয়ে ব্যৱসায় চলাইছিল। তেওঁ অক্সটেড স্কুলত অধ্যয়ন কৰে।

লণ্ডনত তেওঁ প্ৰথমে অলপনা সেনগুপ্তাৰ ওচৰত নৃত্য শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ নৃত্য পৰিৱেশনা শাস্ত্ৰীয় কথক নৃত্যৰপৰা আৰম্ভ কৰি বহু-মাধ্যমভিত্তিক আধুনিক প্ৰযোজনালৈকে বিস্তৃত। কথক নৃত্যত তেওঁৰ অভিনয়ভিত্তিক প্ৰকাশ শৈলীৰ বাবে তেওঁ বিশেষ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। ২০০৩ চনত তেওঁ আকাডেমি আৰু চাউথ বেংকৰ যৌথ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত বাহিৰৰ দৃশ্যধাৰা “এস্কেপেড”ত মুখ্য নৃত্যশিল্পী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে। একেই বছৰত তেওঁ “এ থাউজেণ্ড ফেচেছ” আৰু “আমাদ” নামৰ পূৰ্ণ আৰু মধ্যম পৰিসৰৰ নৃত্য প্ৰযোজনা আগবঢ়ায়। ২০২৩ চনত এই সংস্থাই এডিনবাৰ্গ উৎসৱ ফ্ৰিঞ্জত “বাৰ্ড” আৰু “ইউ এণ্ড মি” নামৰ দুটা প্ৰদৰ্শনী আগবঢ়ায়। “বাৰ্ড” প্ৰযোজনাটো সামাৰহলৰদ্বাৰা লাষ্ট্ৰাম বঁটাৰে সন্মানিত হয়।

তেওঁ চাৰেই বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতক (সম্মান) নৃত্য আৰু সংস্কৃতি বিষয় পাঠদান কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

আমিনা খাইয়ামৰ এগৰাকী সন্তান আছে, যাৰ জন্ম ২০০৯ চনত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
খলিফা (জাতি)

খলিফাসকল ভাৰতৰ গুজৰাটৰ ভালছাদ জিলাত বসতি কৰা প্ৰধানকৈ মুছলমান জাতি; পাকিস্তানৰ ৰাজধানী ইছলামবাদ আৰু পাকিস্তানৰ কৰাচীৰ লিয়াৰীৰ ভূমিতো বাস কৰে। খলিফা জাতিটোক মুছলমান হোৱাৰ বাবে ভাৰত-আৰব হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয় যদিও কিছুমানে আফ্ৰিকান ঐতিহ্যৰ বুলি দাবী কৰে। পৰম্পৰাগতভাৱে এওঁলোক নাপিত আৰু সংগীতজ্ঞ, বহুতেই ১৯৬০ চনত যুক্তৰাজ্যলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু বৰ্তমান নিজৰ স্ব-পছন্দৰ দেশত নিজৰ পৰম্পৰাগত ভূমিকা লৈ বৰ্তি আছে।

বাহ্যিক সংযোগ

The Federation of Gujarati Khalifa Muslim Societies of UK

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়