ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
লংলিট বিভ্ৰান্তি পথ

লংলিট বিভ্ৰান্তি পথ হ'ল পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দীঘল বিভ্ৰান্তি পথ। গ্ৰীচত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১২০০ তে সজা এনে বিভ্ৰান্তি পথৰ ভগ্নাৱশেষ পোৱা গৈছে।

বিভ্ৰান্তি পথৰ উদেশ্য

বিভ্ৰান্তি পথ বা "লেবিৰিন্থ" বোৰ হ'ল মূলতঃ আমোদ-প্ৰমোদৰ বাবে সজা, এঠাইৰপৰা আন এঠাইলৈ থকা অজস্ৰ পথ। আচল পথ মাত্ৰ এটা বা দুটাহে,বাকীবোৰ প্ৰকৃত পথৰ দৰে লাগিলেও কিছু দূৰত গৈ বন্ধ হৈ গৈছে বা আন ঠাইতহে ওলাইছেগৈ।

বিভ্ৰান্তি পথৰ নিৰ্মাণশৈলী

১৬,০০০ মান জোপোহা গছেৰে এই পথবোৰ পৃথক কৰা হৈছে। ইংলেণ্ডৰ উইল্টছায়াৰৰ লংলিট হাউছত এই পথটোৰ ডিজাইন কৰিছিল গ্ৰেগ ব্ৰাইটে। ১৯৭৮ চনত এই পথটো জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া হয়। প্ৰথমে ই ১১৬ মিটাৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু ৫৭ মিটাৰ প্ৰস্থৰ এটা আয়তীয় ক্ষেত্ৰ আগুৰি আছিল আৰু ইয়াৰ পথবোৰৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য আছিল ২.৭ কিলোমিটাৰ। ইয়াত ছখন কাঠৰ দলং আছিল। এতিয়া অৱশ্যে এই বিভ্ৰান্তি পথৰ এলেকাটো আৰু অলপ বহলোৱা হৈছে। বিভ্ৰান্তি পথটো দুটা ভাগত বিভক্ত। গড় হিচাপে ডেৰ ঘণ্টামান সময়ত এটা মূৰৰপৰা আনটো মূৰত ওলাবগৈ পাৰি। অৱশ্যে তাৰ মাজতে পথ ভুল কৰাৰ সম্ভাৱনাও যথেষ্ট।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্য
শ্ৰেণী:পথ
ৰুৱানৱেলিছায়া

ৰুৱানৱেলি মহা সেয়া , যাক মহা থুপা (শব্দ অৰ্থত ‘মহান থুপা’) বুলিও কোৱা হয়, শ্ৰীলংকাৰ অনুৰাধাপুৰাত অৱস্থিত এটা স্তুপ (ধ্বংসাৱশেষ থকা অৰ্ধগোলাকাৰ গঠন)। বুদ্ধৰ ধ্বংসাৱশেষৰ দুটা কোৱাৰ্ট বা এটা ডোনা স্তুপটোত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে, যাৰ ফলত ই তেওঁৰ ধ্বংসাৱশেষৰ যিকোনো ঠাইতে সৰ্ববৃহৎ সংগ্ৰহ। সিংহলী ৰজা ডুটুগেমুনুয়ে গ. ১৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত চোল ৰজা এলাৰা (এলালান)ক যুদ্ধত পৰাস্ত কৰি শ্ৰীলংকাৰ ৰজা হৈছিল। ইয়াক স্বৰ্ণমালি সেয়া, স্বণমালি মহাসেতী (পালি ভাষাত) আৰু ৰত্নমালি সেয়া নামেৰেও জনা যায়।

এইটো "সোলোস্মাস্থান" (১৬ টা পূজাৰ স্থান) আৰু "আতমস্থান" (৮ টা পূজাৰ স্থান)ৰ ভিতৰত অন্যতম। ১০৩ মিটাৰ (৩৩৮ ফুট) উচ্চতা আৰু পৰিধি ২৯০ মিটাৰ (৯৫১ ফুট) বিশ্বৰ অন্যতম উচ্চ প্ৰাচীন কীৰ্তিচিহ্ন। মূল স্তুপটোৰ উচ্চতা প্ৰায় ৫৫ মিটাৰ (১৮০ ফুট) আছিল আৰু বহু ৰজাই ইয়াক সংস্কাৰ কৰিছিল। ম্যানমাৰৰ সাগাইঙত থকা কৌংঘমুডাও পেগোডাটো এই স্তুপৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে মহাবংশত স্তুপটোৰ নিৰ্মাণ আৰু মুকলি অনুষ্ঠানৰ বিশদ বিৱৰণ দিয়া হৈছে।

১৯ শতিকালৈকে এই স্তুপটো জংঘলেৰে আবৃত আছিল। এজন সন্ন্যাসীৰ ধন সংগ্ৰহৰ প্ৰচেষ্টাৰ পিছত ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইয়াক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ১৯০২ চনত ৰুৱানৱেলি ছেয়া পুনৰুদ্ধাৰ সমিতি গঠন কৰা হয়।বিশেষকৈ দানবীৰ হেণ্ড্ৰিক আপ্পুহামীয়ে ১৯১২ চনত পুনৰুদ্ধাৰৰ কামৰ বাবে ২ কোটি টকা (২০২১ চনৰ মুদ্ৰাস্ফীতিৰ সালসলনিত প্ৰায় ৬১১ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) অনুদান আগবঢ়ায়। আধুনিক যুগৰ মুকুট পিন্ধা ("মুকুট" হৈছে স্তুপৰ ওপৰত ৰখা এটা ডাঙৰ মণি) ১৯৪০ চনৰ ১৭ জুনত হৈছিল আৰু স্তুপটো শেষবাৰৰ বাবে ২০১৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত সজাই তোলা হৈছিল।

বুদ্ধৰ ধ্বংসাৱশেষ

মহাবংশত মৌৰ্য বংশৰ অশোকে ৰামগ্ৰামত নগাৰ দখলত থকা বুদ্ধৰ ধ্বংসাৱশেষ উদ্ধাৰ নকৰিবলৈ বাছি লৈছে। কোৱা হৈছিল যে মৃত্যুশয্যাত বুদ্ধই এটা ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল যে তেওঁৰ শৰীৰৰ ধ্বংসাৱশেষৰ আঠটা ডোনাৰ ভিতৰত এজনক ৰামগ্ৰামৰ কলিয়াসকলে পূজা কৰিব, তেতিয়া ধ্বংসাৱশেষবোৰ শ্ৰীলংকাত স্থান লাভ নকৰালৈকে নগাৰ হ’ব। অশোকক অৰ্হতসকলে অধিক ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছে, যিসকলে এই ধ্বংসাৱশেষসমূহ ৰজা দত্তগমণিয়ে ভৱিষ্যতে স্থান দিয়াৰ কথা কয়।

তাৰ পিছত ৰজা দত্তগামিণীয়ে সংঘৰ পৰা বুদ্ধৰ ধ্বংসাৱশেষ নিজৰ মূৰত এটা কাচকেটত গ্ৰহণ কৰি দেৱতা আৰু ‘‘ব্ৰহ্ম’’ৰ দ্বাৰা কৰা বহুবিধ প্ৰসাদ আৰু সন্মানৰ মাজত সোণৰ মণ্ডপৰ পৰা গুচি গ’ল। তেওঁ ধ্বংসাৱশেষ-কক্ষটো তিনিবাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰিলে, পূব দিশৰ পৰা তাত প্ৰৱেশ কৰিলে আৰু যেতিয়া ধ্বংসাৱশেষ-কাচকেটটো ৰূপৰ চোফা এখনত থৈ দিলে, তাৰ মূল্য এটা ‘‘কোটি’’, যিটো উত্তৰ দিশত সজাই থোৱা আছিল। তেতিয়া বুদ্ধৰ দৃঢ়তা অনুসৰি সিংহৰ হেলান ভংগীমাত (‘‘সিহাছেয়’’) বুদ্ধৰ এটা প্ৰতিমূৰ্তি সৃষ্টি কৰা হৈছিল আৰু সেই প্ৰতিমূৰ্তিৰ ভিতৰতে সকলো ধ্বংসাৱশেষ নিহিত হৈ আছিল। যেতিয়া মহান ষ্টুপা ৰুভানভেলীত ধ্বংসাৱশেষসমূহৰ স্থান নিৰ্ধাৰণ সম্পূৰ্ণ হ’ল, তেতিয়া নবীন উত্তৰ আৰু সুমনা দুজনে পূৰ্বতে ঢাকনি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লুকুৱাই থোৱা শিলৰ ব্লকবোৰেৰে ধ্বংসাৱশেষ-কক্ষটো বন্ধ কৰি দিলে।

ইতিহাস

ৰজা ডুটুগেমুনুৱে স্তুপটো নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ কৰে যদিও স্তুপটো শেষ হোৱাৰ আগতেই তেওঁৰ অসুস্থতাৰ বাবে মৃত্যু হয়। তেওঁ চোলা সেনাপতি এলাৰাৰ পৰা ৰাজৰত জয় কৰাৰ পিছতহে এই নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়।

চোলাসকলে অনুৰাধাপুৰা বিজয়ৰ সময়ত এই স্তুপটোৰ ক্ষতিসাধন হৈছিল যদিও প্ৰথম পৰক্ৰমবাহুৰ (১১৫৩–১১৮৭) ৰাজত্বকালত এই স্তুপটো সংস্কাৰ কৰা হৈছিল, যিয়ে দক্ষিণ ভাৰত আক্ৰমণ কৰি পাণ্ড্যনাডুৰ কিছু অংশ দখল কৰিছিল।
পৰক্ৰমবাহুৱে বন্দী তামিলসকলক সংস্কাৰৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পুনৰ ইয়াক তামিল আৰু কেৰেলা সেনাই কলিংগ মাঘাই আক্ৰমণ কৰে আৰু ইয়াক লুটপাত কৰি ধ্বংস কৰে।

চিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: শ্ৰীলংকা
শ্ৰেণী: বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
অৰুণ দাস

অৰুণ দাস অসমৰ ৰকষ্টাৰ হিচাপে পৰিচিত এগৰাকী সংগীত শিল্পী। তেওঁ কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰাৰ উপৰি দুখন চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালনাও কৰিছিল। ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ কণ্ঠৰ প্ৰথমটো কেছেট “মোৰ গীত মোৰ প্ৰেম’’ মুক্তি পাইছিল।

জন্ম আৰু বিবাহ

তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৩ চনৰ ২৭ অক্টোবৰত যোৰহাটৰ ভোগদৈপাৰত। পলমকৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱা অৰুণ দাসৰ পত্নীৰ নাম পিংকী দাস। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ গুৱাহাটীৰ সৰু মটৰীয়াৰ এটি ভাড়াঘৰত বাস কৰিছিল।
নব্বৈৰ দশকত তেওঁ অসমত অতি জনপ্ৰিয় শিল্পী আছিল। সংগীতৰ বাবে তেওঁ চৰকাৰী চাকৰিও এৰি দিছিল। পিছলৈ তেওঁ আৰ্থিক দুৰ্দশা ভোগ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ মুম্বাইলৈয়ো গৈছিল, কিন্তু প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিব নোৱাৰিলে। মই এটি মুকলি পখী শীৰ্ষক গীতেৰে জনপ্ৰিয় হৈ পৰা অৰুণ দাস “লিজেণ্ড অৱ নাইণ্টি’’ আখ্যা পাইছিল। তুমি জানো জান সোণ, অকলে অকলে মই কিমান কান্দিম আদি ৰোমাণ্টিক গীতৰ স্ৰষ্টা অৰুণ দাসৰ ৩ ডিচেম্বৰ ২০২৩ ৰ পুৱা ৪ বাজি ৩৫ মিনিটত দেহাৱসান ঘটে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ইলা বৰগোহাঁই

ইলা বৰগোহাঁই অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু শিক্ষাবিদ। ২০২২ চনত অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগে সাহিত্যিকগৰাকীক ২০২১ চনৰ অমল প্ৰভা দাস বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। পিজৌ গাভৰু (২০০১), ৰমণী গাভৰু (২০০২), কুৰঙ্গনয়নী (২০০৭), কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ (২০১৪) হে মহানগৰ হে মহাসাগৰ (২০২০), সাতোখন সুৰীয়া নৈ (২০২০) আদি তেওঁৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শতজান পক্ষী উদ্যান (লখিমপুৰ)

শতজান পক্ষী উদ্যান লখিমপুৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। পহুমৰা-কিমিন ৰাজ্যিক ঘাইপথ আৰু ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে অৱস্থিত তথা ৰঙানৈৰ কাষত অৱস্থিত এই জলাশয়টোলৈ প্ৰতি বছৰে বিশাল প্ৰজাতিৰ চৰাইৰ আগমন ঘটে। জলাশয়টোত অক্টোবৰ মাহৰ আৰম্ভণিৰ পৰা মাৰ্চ মাহৰ শেষৰ ফালে বা এপ্ৰিল মাহৰ আৰম্ভণিলৈকে বিভিন্ন চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ ভিৰ থাকে। এই জলাশয়টোৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়াত বালিৰাম গগৈৰ নাম আজিও জিলিকি আছে। যাক 'Birdman of Lakhimpur' নামেৰে জনা যায়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ লক্ষ্মীধৰ গগৈ আৰু সমাজৰ অন্যান্য সদস্যই এই ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। যিয়ে ইয়াত অবৈধ মাছ ধৰা আৰু চোৰাং চিকাৰৰ পৰা জলাশয়টো ৰক্ষা কৰিছে।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পত সৃষ্টি হোৱা জলাশয়টো ২৭°১২'২৩.৭"ৰ পৰা ২৭°১২'৪০.০০ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৪°০৩'০৮.৫"ৰ পৰা ৯৪'০৩'০৮.৮" পূৱ দ্ৰাঘিমাংশৰ ভিতৰত অৱস্থিত। ৩৯ একৰ মাটিকালিৰে এই জলাশয়টো সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ১০১ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। পহুমৰা-কিমিন ৰাজ্যিক ঘাইপথ আৰু ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত তথা অসমৰ গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৩৫০ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব আৰু লখিমপুৰৰ পৰা ৮ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত।

জলবায়ু

লখিমপুৰ জিলাৰ বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ গড়ে প্ৰায় ৩০০ চে.মি., সৰ্বোচ্চ আৰু সৰ্বনিম্ন উষ্ণতা সাধাৰণতে ক্ৰমে ৩১ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ আৰু ৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ পৰ্যন্ত হয় (NWAA,2010)। বৰষুণৰ পৰিমাণ আৰু ঋতুভিত্তিক উষ্ণতাৰ তাৰতম্যৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ এই জলবায়ু পৰিস্থিতিয়ে শতজান জলাশয়ৰ পৰিৱেশ গতিশীলতাক গঢ় দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। জলাশয়টোৱে বহল জিলাখনৰ দৰেই গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় বাৰিষাৰ জলবায়ুৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে, য’ত চাৰিটা সুকীয়া ঋতু থাকে: শীতকাল, প্ৰাক-মৌচুমী, বাৰিষা আৰু পিছুৱাই যোৱা বাৰিষা। প্ৰতিটো ঋতুয়েই জলাশয়ৰ পৰিৱেশ তন্ত্ৰ আৰু ইয়াৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যক গোটেই বছৰটো প্ৰভাৱিত কৰে।

উদ্ভিদ

শতজান পক্ষী উদ্যানত প্ৰধানকৈ ঘাঁহনি আৰু জলজ উদ্ভিদ দেখা পোৱা যায়। ইয়াত পোৱা বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ ভিতৰত শিমলু, ভৃংগৰাজ, লাজুকী লতা, মাটিকান্দুৰী, টেঙেচী টেঙা, দুৰোণ বণ,কলা কচু, ঢেঁকীয়া, মানিমুনি, ববচা বন, বন জালুক, চেচু,, ঔটেঙা, ভেট, মেটেকা, কলমৌ, পুণী, শিঙৰী, এৰালি, ইকৰা, উলুখেৰ, নল, খাগৰি, কঁহুৱা, লকচা ইত্যাদিয়েই প্ৰধান।

যাতায়াত

পক্ষী উদ্যানখন যিহেতু পহুমৰা আৰু কিমিনলৈ যোৱা পথৰ মাজত অৱস্থিত, সেয়ে লখিমপুৰ চহৰৰ পৰা স্থলপথেৰে অহা-যোৱা কৰিব পাৰি। লখিমপুৰৰ পৰা গাড়ীৰে আহিলে গন্তব্য স্থান পাব পাৰি।

পৰিভ্ৰমী আৰু দেশীয় পক্ষীসমূহ

মাছোৰোকা
হাড়গিলা
পানী কাউৰী
বৰশৰালি
তিল কপৌ
ডাউক
দলমৰা
বৰটোকোলা
কলীমূৰী হাঁহ
বৰমূগী হাঁহ
কাকলি হাঁহ
পানীডাউক
দলপুঙা
ৰামপৰা
পানী ডুবি
কুকুহা
শিলা পাখি
বৰবালি বগোৱা
বগা ধনেশ
বগলী
কুটুম চৰাই
বুলবুলি
ফুটুকী টুনি
চমকা চৰাই
সৰু মুচৰি

জলজ প্ৰাণী

পক্ষী কুলৰ বাহিৰেও জলাশয়টো বিভিন্ন জলজ প্ৰাণী যেনে বিভিন্ন থলুৱা মাছ, কাছ, সাপ আদি আৰু বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপুৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল
শ্ৰেণী:অসমৰ পক্ষী উদ্যান
অসমৰ মহকুমাসমূহৰ তালিকা

প্ৰশাসনৰ ফালৰ পৰা জিলা পৰ্যায়ৰ ঠিক পিছৰ পৰ্যায়টোক মহকুমা বুলি কোৱা হয়। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা বিভিন্ন প্ৰশাসনিক সংস্কাৰৰ ফলত অসমৰ প্ৰশাসনিক গোট ক্ৰমে বৃদ্ধি হৈ আহিছে। প্ৰথমে অসমত মুঠ ৫৪টা মহকুমা আছিল। পিছত অসম চৰকাৰে ২০১৬ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে আৰু ২৫টা নতুন মহকুমা আৰু ৫খন নতুন জিলা গঠন কৰে। বৰ্তমান অসমৰ মুঠ মহকুমাৰ সংখ্যা হল ৭৮ টা। মহকুমা সমূহক ৰাজহ সংগ্ৰহৰ অৰ্থে তহছিল আৰু মণ্ডলত ভাগ কৰা হয়। অসমৰ মুঠ তহছিলৰ সংখ্যা হল ১৫৫ টা।

অসমৰ মহকুমা সমূহৰ তালিকা

জিলা
জিলাৰ সদৰ
মহকুমা
বাক্সা জিলা
মুছলপুৰ
মুছলপুৰ, শালবাৰী
বজালী জিলা
পাঠশালা
বজালী
বৰপেটা জিলা
বৰপেটা
বৰপেটা, কলগাছিয়া, সৰুক্ষেত্ৰী, সৰভোগ
বিশ্বনাথ জিলা
বিশ্বনাথ চাৰিআলি
বিশ্বনাথ চাৰিআলি, গহপুৰ
বঙাইগাঁও জিলা
বঙাইগাঁও
বঙাইগাঁও, মাণিকপুৰ, উত্তৰ শালমাৰা
কাছাৰ জিলা
শিলচৰ
শিলচৰ, কাটিগড়া, লক্ষ্মীপুৰ, সোণাই
চৰাইদেউ জিলা
সোণাৰি
চৰাইদেউ
চিৰাং জিলা
কাজলগাঁও
কাজলগাঁও
দৰং জিলা
মঙলদৈ
মঙলদৈ
ধেমাজি জিলা
ধেমাজি
ধেমাজি, জোনাই
ধুবুৰী জিলা
ধুবুৰী
ধুবুৰী, বিলাসীপাৰা
ডিব্ৰুগড় জিলা
ডিব্ৰুগড়
ডিব্ৰুগড়, মৰাণ, নাহৰকটীয়া
ডিমা হাছাও জিলা
হাফলং
হাফলং, দিয়ুংব্ৰ, মাইবং
গোৱালপাৰা জিলা
গোৱালপাৰা
গোৱালপাৰা, লক্ষ্মীপুৰ
গোলাঘাট জিলা
গোলাঘাট
গোলাঘাট, বোকাখাত, ধনশিৰী, মেৰাপানী
হাইলাকান্দি জিলা
হাইলাকান্দি
হাইলাকান্দি, কাঠলিচেৰা
হোজাই জিলা
হোজাই
হোজাই
যোৰহাট জিলা
যোৰহাট
যোৰহাট, তিতাবৰ
কামৰূপ জিলা
অমিনগাঁও
কামৰূপ, আজাৰা, দক্ষিণ কামৰূপ, ৰঙিয়া
কামৰূপ মহানগৰ জিলা
গুৱাহাটী
গুৱাহাটী, চন্দ্ৰপুৰ, দিছপুৰ, সোণাপুৰ
পূব কাৰ্বি আংলং জিলা
ডিফু
ডিফু, বোকাজান, হাওড়াঘাট
পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা
হামৰেণ
হামৰেণ
কৰিমগঞ্জ জিলা
কৰিমগঞ্জ
কৰিমগঞ্জ, ৰামকৃষ্ণ নগৰ
কোকৰাঝাৰ জিলা
কোকৰাঝাৰ
কোকৰাঝাৰ, গোঁসাইগাঁও, পৰ্বতযোৰা
লখিমপুৰ জিলা
উত্তৰ লখিমপুৰ
উত্তৰ লখিমপুৰ, বিহপুৰীয়া নাৰায়ণপুৰ, ঢকুৱাখনা
মাজুলী জিলা
গড়মূৰ
মাজুলী
মৰিগাঁও জিলা
মৰিগাঁও
'মৰিগাঁও
নগাঁও জিলা
নগাঁও
নগাঁও, কলিয়াবৰ
নলবাৰী জিলা
নলবাৰী
নলবাৰী, মুকালমুৱা, টিহু
শিৱসাগৰ জিলা
শিৱসাগৰ
শিৱসাগৰ, নাজিৰা
শোণিতপুৰ জিলা
তেজপুৰ
শোণিতপুৰ, ঢেকীয়াজুলি
দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা
হাটশিঙিমাৰি
হাটশিঙিমাৰি
তিনিচুকীয়া জিলা
তিনিচুকীয়া
তিনিচুকীয়া, মাৰ্ঘেৰিটা, শদিয়া
তামুলপুৰ জিলা
তামুলপুৰ
তামুলপুৰ
ওদালগুৰি জিলা
ওদালগুৰি
ওদালগুৰি, ভেৰগাঁও

টোকা

  শিলচৰ পৌৰসভা গঠন, ১৯২২
  ধুবুৰী পৌৰসভা গঠন, ১৮৮৩
  ডিব্ৰুগড় পৌৰসভা গঠন, ১৮৭৩
  গোৱালপাৰা পৌৰসভা গঠন, ১৮৭৫
  গোলাঘাট পৌৰসভা গঠন, ১৯২০
  যোৰহাট পৌৰসভা গঠন, ১৯০৯
  গুৱাহাটী টাউন কমিটি গঠন, ১৮৫৩
  গুৱাহাটী পৌৰসভা গঠন, ১৮৭৩ * গুৱাহাটী পৌৰনিগম গঠন, ১৯৭৪
  নগাঁও পৌৰসভা গঠন, ১৮৯৩
  তেজপুৰ পৌৰসভা গঠন, ১৮৯৪

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
২৪ জুন

ঘটনাৱলী

১২০৬ - কটুবুদ্দিন দিল্লীৰ চুলতান হয়। দিল্লীত চুলতানী শাসনৰ সূচনা হয়। উল্লেখ্য যে জীৱনৰ প্ৰথমচোৱা কুটুবুদ্দিন আছিল মহম্মদ ঘোৰীৰ ক্ৰীতদাস।
১৯৬৩ - ভাৰতত প্ৰথম টেলেক্স সেৱা আৰম্ভ হয়।
১৯৭৬ - ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ অৱসান হয়। উত্তৰ আৰু দক্ষিণ ভিয়েটনাম লগ হৈ গঠন ছ’চিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিক অৱ ভিয়েটনাম বা ভিয়েটনাম ৰাষ্ট্ৰ।
১৯৮৪ - কানাড়া সাহিত্যিক মাস্তি ভেংকটেশ আয়েংগাৰলৈ ১৯৮৩ চনৰ ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।
২০১১ - ভাৰত চৰকাৰৰ গৃহমন্ত্ৰালয়ৰ কাৰ্যালয়ত ভয়াবহ অগ্নিকাণ্ড সংঘটিত হয় আৰু বহুতো নথি পত্ৰ জুইত জাহ যায়।
২০১১ - দেশৰ নতুন গৃহ সচিব ৰূপে আৰ কে সিঙে দায়িত্ব লয়।
২০১২ - উজনি অসমত বানৰ তাণ্ডৱত ১০জন লোকৰ মৃত্যু হৈছিল।
২০১২ - শিৱসাগৰ জিলাত এনকেফেলাইটিছ ৰোগৰ ভয়াবহ আক্ৰমণৰ ফলত ৫ জনৰ মৃত্যু আৰু বহু লোক আক্ৰান্ত হয়।
২০১২ - এনকেফেলাইটিছ ৰোগত অসমৰ লগতে বিহাৰ আৰু উত্তৰপ্ৰদেশতো ২০০ তকৈও অধিকলোকৰ মৃত্যু হয়।
২০২৪ - ৰিয়ান পৰাগ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট দলত স্থান লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া পুৰুষ ক্ৰিকেটাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

জন্ম

১৮৬৯ - দামোদৰ হৰি ছাপেৰকাৰ, ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বিপ্লৱী।
১৮৮৫ - তাৰা সিং, ভাৰতীয় শিখ ৰাজনীতিবিদ আৰু ধৰ্মীয় নেতা।
১৮৯৩ - ৰয় ডিজনী, আমেৰিকান চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, কণ্ঠ অভিনেতা, এনিমেটৰ, উদ্যোগী।
১৮৯৭ - ওঙ্কাৰনাথ ঠাকুৰ, ভাৰতীয় সংগীত শিল্পী।
১৯৩৭ - অনিতা দেশাই বা অনিতা মজুমদাৰ, ভাৰতীয় ঔপন্যাসিকা আৰু মাচাচুচেট্‌ছ ইন্‌ষ্টিটিউট অৱ টেক্‌ন'ল'জীৰ হিউমেনিটী বিষয়ৰ এমাৰিটাজন ই বুৰ্চাৰ্ড অধ্যাপিকা, ১৯৭৮ চনত Fire on the Mountain উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল, The Village by the Sea উপন্যাসৰ বাবে ব্ৰিটিছ গাৰ্ডিয়ান বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৬৬ - বিজয়াশান্তি, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, প্ৰযোজক আৰু ৰাজনীতিবিদ।
১৯৮৭- লিঅ'নেল মেছি, আৰ্জেণ্টিনাৰ ফুটবল খেলুৱৈ।

মৃত্যু

১৯৪৬ - কমলালয়া কাকতি, প্ৰথম অসমীয়া মহিলা আলোচনী ‘ঘৰ জেউতী’ৰ সম্পাদক।
১৯৮০ - বৰাহগিৰি বেংকটগিৰি, ভাৰতৰ চতুৰ্থ গৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি।

দিৱস

সেনা দিৱস (ভেনেজুৱেলা)।
কাৰ্বি স্বায়ত্ত্ব পৰিষদৰ ৬২ তম প্ৰতিষ্ঠা দিৱস।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
মনোবিজ্ঞান

মনোবিজ্ঞান (ইংৰাজী: Psychology) মন আৰু আচৰণৰ বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন। ইয়াৰ বিষয়-বস্তুৰ ভিতৰত মানুহ আৰু অন্যান্য প্ৰাণীৰ আচৰণ, চেতন আৰু অচেতন উভয় প্ৰক্ৰিয়া, আৰু চিন্তা, অনুভূতি তথা প্ৰেৰণা আদিৰ দৰে মানসিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত। মনোবিজ্ঞান হৈছে এক ব্যাপক পৰিসৰৰ বিদ্যায়তনিক শাখা, যিয়ে প্ৰাকৃতিক আৰু সমাজ বিজ্ঞানৰ মাজৰ সীমাৰেখাক সংযোগ কৰে। জৈৱিক মনোবিজ্ঞানীসকলে মগজুৰ উদ্ভৱমূলক ধৰ্মসমূহ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে, যাৰ ফলত এই শাখাটি স্নায়ুবিজ্ঞানৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। সমাজ বিজ্ঞানী হিচাপে, মনোবিজ্ঞানীসকলে ব্যক্তি আৰু দলগত আচৰণ বুজি পোৱাটো লক্ষ্য হিচাপে লয়।

এই বিষয়ৰ সৈতে জড়িত এজন বৃত্তিধাৰী চিকিৎসক বা গৱেষকক মনোবিজ্ঞানী বুলি কোৱা হয়। কিছুমান মনোবিজ্ঞানীক আচৰণমূলক বা প্ৰজ্ঞাত্মক বিজ্ঞানী হিচাপেও শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি। কিছুমান মনোবিজ্ঞানীয়ে ব্যক্তিৰ মানসিক কাৰ্যকলাপ আৰু সামাজিক আচৰণৰ ভূমিকা বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে। আন কিছুমানে প্ৰজ্ঞাত্মক কাৰ্য আৰু আচৰণৰ অন্তৰালত থকা শৰীৰতাত্ত্বিক আৰু স্নায়ুজৈৱিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহ অন্বেষণ কৰে।

এটা আন্তঃশাখাভিত্তিক ক্ষেত্ৰৰ অংশ হিচাপে, মনোবিজ্ঞানীসকল প্ৰত্যক্ষীকৰণ, প্ৰজ্ঞা, মনোযোগ, আৱেগ, বুদ্ধিমত্তা, ব্যক্তিগত অনুভৱ, প্ৰেৰণা, মগজুৰ কাৰ্যকাৰিতা, আৰু ব্যক্তিত্ব সম্পৰ্কীয় গৱেষণাৰ সৈতে জড়িত। মনোবিজ্ঞানীসকলৰ আগ্ৰহৰ পৰিসৰ আন্তঃব্যক্তিগত সম্পৰ্ক, মানসিক স্থিতিস্থাপকতা, পাৰিবাৰিক স্থিতিস্থাপকতা আৰু সামাজিক মনোবিজ্ঞানৰ অন্তৰ্গত অন্যান্য ক্ষেত্ৰসমূহলৈও বিস্তৃত। তেওঁলোকে অচেতন মনৰ বিষয়েও বিবেচনা কৰে। গৱেষক মনোবিজ্ঞানীসকলে মনস্তাত্ত্বিক-সামাজিক চলকসমূহৰ মাজৰ কাৰণ-ফলাফল আৰু সহ-সম্পৰ্কীয় সম্পৰ্ক নিৰূপণ কৰিবলৈ অভিজ্ঞতাভিত্তিক পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰে। সকলোৱে নহ'লেও, কিছুমান চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় আৰু পৰামৰ্শদাতা মনোবিজ্ঞানীয়ে প্ৰতীকী ব্যাখ্যাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

মনোবিজ্ঞানৰ জ্ঞান প্ৰায়ে মানসিক স্বাস্থ্যৰ সমস্যাৰ মূল্যায়ন আৰু চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হয় যদিও, ইয়াক মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ কেইবাটাও ক্ষেত্ৰৰ সমস্যা বুজা আৰু সমাধান কৰাৰ দিশতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বহুতো তথ্য অনুসৰি, মনোবিজ্ঞানৰ মূল লক্ষ্য হৈছে সমাজৰ কল্যাণ সাধন কৰা। বহুতো মনোবিজ্ঞানী কোনো চিকিৎসীয় ভূমিকাৰ সৈতে জড়িত হৈ ক্লিনিকেল, পৰামৰ্শদান বা বিদ্যালয়ৰ পৰিৱেশত মনোচিকিৎসা প্ৰদান কৰে। আন কিছুমান মনোবিজ্ঞানীয়ে মানসিক প্ৰক্ৰিয়া আৰু আচৰণৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত বৈজ্ঞানিক গৱেষণা চলায়। সাধাৰণতে, এই দ্বিতীয় দলৰ মনোবিজ্ঞানীসকলে বিদ্যায়তনিক পৰিৱেশত (যেনে— বিশ্ববিদ্যালয়, চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় বা চিকিৎসালয়) কাম কৰে। আন এটা মনোবিজ্ঞানীৰ দল ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক ক্ষেত্ৰত নিয়োজিত হৈ থাকে। ইয়াৰ উপৰি আন কিছুমান মানৱ বিকাশ, বাৰ্ধক্য, ক্ৰীড়া, স্বাস্থ্য, ন্যায়িক বিজ্ঞান, শিক্ষা আৰু গণমাধ্যমৰ কাম-কাজৰ সৈতে জড়িত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
লিজা হান্না

লিজা ৰেনে শান্তি হান্না ( ; জন্ম: ২০ আগষ্ট ১৯৭৫) এগৰাকী জামাইকাৰ ৰাজনীতিবিদ আৰু সৌন্দৰ্য্য ৰাণী যি ১৯৯৩ চনৰ বিশ্বসুন্দৰীৰ মুকুট পিন্ধিছিল আৰু এই খিতাপ দখল কৰা তৃতীয়জন জামাইকান হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। বিৰোধী পিপলছ নেচনেল পাৰ্টিৰ সদস্য হান্নাই বৰ্তমান চেণ্ট এন চাউথ ইষ্টৰ সংসদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷ তেওঁ ২০১২–২০১৬ চনত জামাইকাৰ যুৱ আৰু সংস্কৃতিৰ মন্ত্ৰী আছিল। ২০২০ চনৰ জামাইকাৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত পিএনপিৰ পৰাজয় আৰু তাৰ পিছত পিএনপিৰ সভাপতি তথা বিৰোধী নেতা পিটাৰ ফিলিপছে পদত্যাগ কৰাৰ পিছত ২০২০ চনৰ পিপলছ নেশ্যনেল পাৰ্টিৰ নেতৃত্ব নিৰ্বাচনত হান্না প্ৰাৰ্থী আছিল। হান্নাক মাৰ্ক গোল্ডিঙে পৰাস্ত কৰে৷ হান্নাই ১৪৪৪টা ভোট লাভ কৰাৰ বিপৰীতে গোল্ডিঙৰ ১,৭৪০টা ভোট লাভ কৰে, যি আছিল ২৯৬টা ভোটৰ পাৰ্থক্য।

শিক্ষা

হান্নাই ইমাকুলেট প্ৰিপেৰেটৰী স্কুল, আৰু জামাইকাৰ দ্য কুইনছ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত তেওঁ হেড গাৰ্ল হিচাপে কাম কৰিছিল৷ ইয়াৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ দ্বাৰা তেওঁক সদিচ্ছা ৰাষ্ট্ৰদূত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। মিছ হান্নাই ৱেষ্ট ইণ্ডিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যোগাযোগ বিষয়ত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

পেছাদাৰী জীৱন

মনোৰঞ্জন মাধ্যমত কেৰিয়াৰ

১৯৯৩ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰ শনিবাৰে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ছান চিটি ৰিজৰ্টত অনুষ্ঠিত হোৱা এক অনুষ্ঠানত ১৯৯৩ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত লিজাই জয়লাভ কৰে।

১৯৯৮ চনত হান্নাই ৰোমাণ্টিক কমেডী হাউ ষ্টেলা গট হাৰ গ্ৰুভ বেকত অভিনয় কৰে। ২০০৩ চনত হান্নাই সম্প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত নিজাববীয়া চেষ্টা কৰে, জামাইকাৰ এটা টক শ্ব' আৱাৰ ভয়েচ আয়োজন কৰে আৰু আমেৰিকাত এক্সট্ৰাত অতিথি উপস্থাপক আছিল। এবছৰৰ পিছত তেওঁ নিজৰ দেশলৈ উভতি যায় আৰু নিউ কিংষ্টনৰ হিল্টন হোটেলৰ যোগাযোগ পৰামৰ্শদাতা আছিল। ২০০১ চনৰ মাৰ্চ মাহত হান্না আৰু পেণ্টনৰ এজন পুত্ৰ আলেকজেণ্ডাৰৰ জন্ম হয়। ৰিচাৰ্ড লেক আৰু লিজা হান্নাই একেলগে জামাইকাৰ মনেগ'ত লিডফোৰ্ড লজিষ্টিকছৰ এটা চুক্তিবদ্ধ উৎপাদন, বাণিজ্যিক গুদাম আৰু জাহাজ চলোৱাৰ কাম চলায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জামাইকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:বিশ্বসুন্দৰী
দুলীয়াজান

দুলীয়াজান ডিব্ৰুগড় জিলাত অৱস্থিত এখন ঔদ্যোগিক চহৰ। ই ডিব্ৰুগড় চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৪৫ কিঃমিঃ পূবত অৱস্থিত। দুলীয়াজান ঘাইকৈ ইয়াৰ তেল আৰু গেছৰ লগত জড়িত উদ্যোগৰ বাবে জনাজাত। দেশৰ ভিতৰতে বৃহৎ তেল আৰু গেছ কোম্পানীৰ অন্যতম "অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড"ৰ পঞ্জীকৃত কাৰ্যালয় আৰু ক্ষেত্ৰীয় মুখ্য কাৰ্যালয় দুলীয়াজানত অৱস্থিত। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অন্তৰ্গত বিভিন্ন কোম্পানী যেনে গেছ ক্ৰেকাৰ আৰু পলিমাৰ কোম্পানী বিচিপিএল (BCPL), বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰা নেপকো (NEPCO), সাৰ আৰু গেছ কোম্পানী বিএফচিএলৰ (BFCL) কাৰ্যালয দুলীয়াজানত অৱস্থিত।

ইয়াত অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অসম গেছ কোম্পানী লিমিটেডৰো কাৰ্যালয় অৱস্থিত।

ইতিহাস

আহোমৰ দ্বাদশজন ৰজা আছিল স্বৰ্গদেউ চুহানফা৷ চুহানফাৰ ৰাজত্বকালতেই লানতুৰবান নামৰ এজনক এঙ্গেতখাতৰ তত্ত্বাৱধায়কৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল৷ এবাৰ লানতুৰবানে খাতৰ ধান চুৰি কাৰ্যত ধৰা পৰে আৰু সেই অপৰাধত স্বৰ্গদেৱে তেখেতক ৰূপ এশ টকাৰে দণ্ড বিহে আৰু তেওঁক ভৱিষ্যতৰ বাবে সেই কামৰ পৰা অব্যাহতি দিয়ে৷ ৰজাৰ এনে কাৰ্যত লাজ আৰু অপমানত ক্ষুণ্ণ হৈ তেওঁ স্বৰ্গদেউ চুহানফাৰ ওপৰত ভৱিষ্যতে প্ৰতিশোধ লোৱাৰ বাসনা মনতে পুহি ৰাখিছিল৷ এনেদৰেই ৰজাঘৰৰ লাচনি পাচনি কামত সহায়ক হিচাপে কাম কৰি থাকোঁতেই এই প্ৰাক্তন অধিকাৰীজনে ৰজাৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ ল'বলৈ বুলি সুবিধা উলিয়াই লয়৷ ৰজাঘৰৰ মিচাং (ঘৰৰ আগফালে মুকলি হৈ থকা চাং বিশেষ) নিৰ্মাণৰ সময়তেই লানতুৰবানে সুবিধা বুজি কাম এটি উলিয়াই ল'লে৷ ৰজাই কামৰ পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ বুলি মিচাঙৰ কাষলৈ যাওঁতেই চাঙৰ চোঁচ সলোৱাৰ চলেৰে লানতুৰবানে সৰু যাঠী এপাতেৰে ৰজাক খুঁচি হত্যা কৰে৷ ১৪১৫ শকৰ ফাগুন মাহৰ এটা দিনতেই স্বৰ্গদেউ চুহানফাৰ মৃত্যু হয়৷

স্বৰ্গদেউ চুহানফাৰ মৃত্যুৰ পিচতে তেওঁৰ বৰপুত্ৰ চুপিমফাই ৰাজ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰি ৰজা হয়৷ চুৰিমফাই ৰজা হৈয়েই প্ৰথমে চুপিমফাৰ পিতৃৰ হত্যাকাৰী লানতুৰবান আৰু লানতুৰবানৰ দুই পুত্ৰ সহিতে তিনিওকে মৃত্যুদণ্ড আদেশ দিলে৷ ৰজাৰ আদেশমৰ্মেই চাওদাঙে লানতুৰবান আৰু দুই পুত্ৰক নিলগাই নি উজনিত দুৰৈৰ এটা জানৰ পাৰত এই দণ্ড কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল৷ দুৰৈৰ এই জানটোক তেতিয়া দুৰীয়াজান বা দুৰৈয়াজান নামেৰে অভিহিত কৰিছিল৷ ঊনৈশ শতিকাৰ সপ্তম দশকমানৰ শেষভাগত অন্য ঠাইৰপৰা অহা আহোম সম্প্ৰদায়ৰ 'দুলীয়া' খেলৰ কেইঘৰমান মানুহ উঠি আহি প্ৰথমে কছাৰীপথাৰ আৰু পিছত দুৰীয়াজানৰ পাৰতেই গাঁও পাতি বসবাস কৰিবলৈ লয়৷ এনেদৰে গাঁও পাতি বসতি কৰিবলৈ লোৱা লোকসকলৰ পৰা জনবসতি বৃদ্ধি হৈ পৰৱৰ্তী সময়ত গাঁওখনৰ নাম দুলীয়াগাঁও আৰু পিছলৈ মানুহে গাঁওৰ নাম অনুসৰিয়েই জানটোৰ নাম দুৰীয়াজানৰ পৰিৱৰ্তে দুলীয়াজান বুলিবলৈ লয়৷ পাছলৈ ইয়াৰ নামেৰেই কাষৰীয়া অঞ্চলটোৰ নামো দুলীয়াজান হ'ল৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
পৰ্ণশৱৰী

পৰ্ণশৱৰী (IAST: Parnashabarī, তিব্বতী: লোমাগ্যুমা, সংস্কৃত: पर्णशबरी), যাক পৰনসৱৰী (পৰনসবৰী) বুলিও বানান কৰা হয়, হৈছে ৰোগৰ বৌদ্ধ দেৱতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হিন্দু দেৱতা, যাৰ পূজাই মহামাৰীৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ পৰা ফলপ্ৰসূ সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

ঢাকাত পোৱা পাল যুগৰ কিছুমান ছবিত পৰ্ণশৱৰীক মূল দেৱী হিচাপে আৰু হিন্দু দেৱতা জ্বৰাসুৰ আৰু দেৱী শীতলাৰ সহায়ত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এই দুয়োজন এস্কৰ্ট ৰোগ সম্পৰ্কীয় হিন্দু দেৱতা।

বৌদ্ধ ধৰ্মত পৰ্ণশৱৰীক মাতৃ দেৱীৰ পৰিচাৰিকা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে । কোনো কোনোৱে কয় যে পৰ্ণশৱৰী শব্দটো দেৱতাক বিন্দ্য অঞ্চলৰ সৈতে সংযোগ কৰাৰ প্ৰয়াস, কিয়নো সবৰসকলে এই অঞ্চলৰ ওপৰত দুৰ্গ ৰাখিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
তেলেগু দেশম পাৰ্টি

তেলেগু দেশম পাৰ্টি চমুকৈ
টিডিপি হৈছে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু তেলেংগানা ৰাজ্যত যথেষ্ট প্ৰভাৱ থকা ভাৰতীয় আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল। ১৯৮২ চনৰ ২৯ মাৰ্চত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী এন টি ৰামা ৰাৱে (N.T.R.) প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই সংস্থাটোৱে তেলেগু ভাষীসকলক সমৰ্থন কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ বিধানসভাত পাঁচবাৰৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰি ৰাজ্যখনৰ ইতিহাসৰ সবাতোকৈ সফল ৰাজনৈতিক দল হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। বৰ্তমান ই অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ বিধানসভাৰ প্ৰধান বিৰোধী দল।

তথ্য সংগ্ৰহ
আয়ালাসোমায়াজুলা ললিতা

আয়ালাসোমায়াজুলা ললিতা এম.আই.ই.ই. (এ ললিতা) (জন্ম: ২৭ আগষ্ট ১৯১৯– মৃত্যু:১২ অক্টোবৰ,১৯৭৯) আছিল ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা অভিযন্তা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯১৯ চনৰ ২৭ আগষ্টত মাদ্ৰাজৰ তথা বৰ্তমানৰ চেন্নাইত এটা তেলেগু ভাষী পৰিয়ালত আয়ালাচোমায়াজুলা ললিতাৰ জন্ম হৈছিল। ললিতাৰ ১৫ বছৰ বয়সত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু ১৯৩৭ চনত তেওঁৰ জীয়েক শ্যামালাৰ জন্ম হৈছিল। চাৰি মাহৰ পিছত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। তেতিয়া তেওঁৰ দেউতাক পাপ্পু চুব্বা ৰাৱে ললিতাক মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ আৰু অন্যথা ল'ৰাৰ প্ৰাধান্য থকা অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়, গুইণ্ডি (চিইজি)ত অভিযান্ত্ৰিক অধ্যয়ন কৰাৰ ইচ্ছাক সমৰ্থন কৰিছিল কিয়নো তেওঁৰ দেউতাক সেই অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়খনৰে এজন অধ্যাপক আছিল।
চি.ই.জি.-ত ললিতাই অন্যান্য মহিলা অভিযন্তা পি.কে. থ্ৰেচিয়া আৰু লীলাম্মা কোছিৰ (নাই জৰ্জ) সৈতে অধ্যয়ন
কৰিছিল তেওঁৰ জীয়েকৰ মতে ললিতাক মহাবিদ্যালয়খনত প্ৰশাসন আৰু অন্যান্য শিক্ষাৰ্থীয়ে সমৰ্থন কৰিছিল। "মানুহে কি ভাবিব পাৰে তাৰ বিপৰীতে, আম্মাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে অত্যন্ত সমৰ্থন কৰিছিল। তেওঁ এখন মহাবিদ্যালয়ৰ একমাত্ৰ ছোৱালী আছিল য'ত শ শ ল'ৰা আছিল কিন্তু কোনেও তাইক কেতিয়াও অস্বস্তিকৰ অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়া নিছিল আৰু আমি ইয়াক কৃতিত্ব দিব লাগিব। কৰ্তৃপক্ষই তেওঁৰ বাবেও এটা পৃথক হোষ্টেলৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। আম্মাই কলেজ সম্পূৰ্ণ কৰি থাকোঁতে মই মোৰ খুৰাৰ সৈতে বাস কৰিছিলো আৰু তেওঁ প্ৰতি সপ্তাহত মোক লগ কৰিবলৈ আহিছিল।" ললিতাই ১৯৪৩ চনত বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিক বিষয়ত ডিগ্ৰী লাভ কৰে - ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা অভিযন্তা হয়। তেওঁ জামালপুৰ ৰেলৰ ৱৰ্কশ্বপত এবছৰীয়া এপ্ৰেণ্টিছশ্বিপৰ সৈতে তেওঁৰ ব্যৱহাৰিক প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল, যি হৈছে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মেৰামতি আৰু অভাৰহল সুবিধা।

অভিযন্তাৰ জীৱন

স্নাতক হোৱাৰ পিছত ললিতাই চিমলাৰ কেন্দ্ৰীয় মানক সংস্থাত কাম কৰিছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাকক ধোঁৱাবিহীন অভেন আৰু জেলেক্ট্ৰমোনিয়াম (এটা বৈদ্যুতিক বাদ্যযন্ত্ৰ) গৱেষণা কৰাত সহায় কৰিছিল। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ বৈদ্যুতিক আয়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ত কাৰিকৰী সহায়ক হোৱাৰ আগতে পূব ভাৰতীয় ৰেলৰ বৈদ্যুতিক বিভাগত এবছৰ ব্যৱহাৰিক প্ৰশিক্ষণ অতিবাহিত কৰিছিল।ইয়াৰ পিছত ১৯৪৮ চনত ললিতাই কলিকতাৰ এছ'চিয়েটেড ইলেকট্ৰিকেল ইণ্ডাষ্ট্ৰিজ (এইআই) নামৰ এটা ব্ৰিটিছ প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে আৰু ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ বান্ধ ভাক্ৰা নাংগল বান্ধ, ট্ৰেন্সমিচন লাইন ডিজাইন কৰা আৰু চাবষ্টেচন লেআউটত কাম কৰে।

১৯৫৩ চনত লণ্ডনৰ ইনষ্টিটিউচন অফ ইলেকট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰচ (আইইই)ৰ পৰিষদে তেওঁক সহযোগী সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে, আৰু ১৯৬৬ চনত তেওঁক সম্পূৰ্ণ সদস্যলৈ পদোন্নতি দিয়ে।

১৯৬৪ চনত নিউয়ৰ্কত মহিলা অভিযন্তা আৰু বিজ্ঞানীৰ প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰা ললিতা ভাৰতৰ একমাত্ৰ মহিলা অভিযন্তা আছিল
ললিতা ১৯৬৫ চনত ব্ৰিটিছ মহিলা অভিযান্ত্ৰিক সমিতিৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ১৯৬৭ চনৰ জুলাই মাহত কেমব্ৰিজত অনুষ্ঠিত মহিলা অভিযন্তা আৰু বিজ্ঞানীৰ দ্বিতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনৰ (আইচিডব্লিউইএছ) আয়োজক সমিতিৰ ভাৰতৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু নিশ্চিত কৰিছিল যে ভাৰতৰ পৰা পাঁচগৰাকী মহিলা উপস্থিত থাকিবলৈ সক্ষম হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত ললিতাই পুনৰ বিবাহ কৰা নাছিল। তেওঁ জীৱনৰ বেছিভাগ সময় নিজৰ ভনীয়েকৰ সৈতে অতিবাহিত কৰিছিল আৰু ভনীয়েকে তাইৰ ছোৱালী শ্যামালাক ডাঙৰ-দীঘল কৰাত সহায় কৰিছিল, যি বিজ্ঞান বিষয়ত ডিগ্ৰী লৈছিল আৰু গণিতৰ শিক্ষক হৈছিল।

১৯৭৯ চনত ললিতাৰ ৬০ বছৰ বয়সৰ মগজুৰ এনিউৰিজমৰ ফলত মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী