ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভবেন বৰুৱা

ভবেন বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী কবি, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু সমালোচক। প্ৰতীক-ধৰ্মীতা আৰু নব্য-ৰমন্যাসবাদৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হোৱা অসমীয়া কবিসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম। 'সোণালী জাহাজ' তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ কাব্য-কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়। এই গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁ ১৯৭৮ চনত যুটীয়াভাৱে প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা আৰু ১৯৭৯ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

ৰাজনৈতিক শক্তিবাদৰ আদৰ্শটোৱেই এতিয়া যিসময়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত প্ৰচণ্ড ৰূপত পৰাক্ৰমী হৈ পৰিছে প্ৰকৃত মানসিক সাংস্কৃতিক প্ৰগতিৰ দূৰলৈকে অসমক লৈ গৈছে—অসমৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰগতিৰ সম্ভাৱনাবোৰকো মষিমূৰ কৰিছে— সেইসময়ত অসমীয়া সমাজখনত প্ৰয়োজন হৈছে এক গভীৰ আৰু প্ৰশস্ত চৰিত্ৰৰ ইতিহাস দৰ্শনৰ। এই পথত আগবাঢ়িবলৈ হ’লে অসমীয়া জাতিয়ে আজি এটা নতুন ধৰণৰ জাতীয় চেতনাৰ সংগ্ৰামো চলাব লাগিব। এই পথত বাণীকান্ত কাকতিৰ পাণ্ডিত্যখিনিৰ আদৰ্শটোকো এটা শক্তি হিচাবেই অসমীয়াই পাই থাকিব।
এইখিনিতে উল্লেখযোগ্য যে, কবি আৰু সমালোচক ভবেন বৰুৱাই তেওঁৰ সমালোচক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল সুবালাৰ বিষয়ে কৰা এটি সুদীৰ্ঘ আলোচনাৰে। মোৰ ঔপন্যাসিক জীৱনৰ আৰম্ভণিতেই ভবেন বৰুৱাৰ এই অন্তৰ্ভেদী আৰু পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ সমালোচনাটো পঢ়ি মই ইমান উপকৃত হৈছিলোঁ যে, তাৰ প্ৰভাৱ মই আজিও অনুভৱ কৰি থাকোঁ। যুদ্ধোত্তৰৰ অসমীয়া সাহিত্য সমালোচনাত ভবেন বৰুৱাৰ সেই প্ৰবন্ধটো এটা উল্লেখযোগ্য মাইলৰ খুঁটি বুলি মই ভাবোঁ।” (হোমেন বৰগোহাঞি, আত্মানুসন্ধান, পৃষ্ঠা ৩১)
“মনক মুক্ত কৰা: সাহিত্য, ইতিহাস আৰু দৰ্শন।” প্ৰধান ভাৰতীয় কবি, সমালোচক, চিন্তাবিদ, পণ্ডিত আৰু সম্পাদক অধ্যাপক বৰুৱা। তেওঁৰ মাজত এটা সুক্ষ্মভাৱে নিখুঁত গীতিময় স্বভাৱক গভীৰ আৰু সংবেদনশীলভাৱে দাৰ্শনিক মন আৰু ইতিহাসৰ গতিবিধিৰ প্ৰতি বহল আৰু ভেদকাৰী সচেতনতাই মৃদু আৰু বহল কৰি তোলে।”( এছ চি দেৱ ফাউণ্ডেছন, এলাহাবাদ)

তথ্য সূত্ৰ
জয়ন্ত দাস

জয়ন্ত দাস অসমৰ এজন অভিনেতা আৰু বোলছবি পৰিচালক আছিল। মুনিন বৰুৱা পৰিচালিত ৰামধেনুকে ধৰি আদি অনেক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। এজন পেছাদাৰী অভিনেতা হিচাপে সেন্দূৰ নামৰ ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। মুকুতা ছবিত তেওঁ এজন শিশু শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

আমাৰ দিনৰ ক্ৰিকেট আজিৰ দৰে প্ৰফেচনেল নাছিল৷ আমি ফূৰ্তিৰ বাবে খেলিছিলো৷ মই ষ্টেট্, ইউনিভাৰ্চিটী, জ’নেল আদিত খেলিছোঁ। কিন্তু সেয়া প্ৰফেছন নাছিল, সেয়া আছিল নিচা৷ খেলি ভাল লাগিছে, খেলি গৈ আছোঁ। কিন্তু যেতিয়া নাটকৰ জগতত নামিলোঁ, তেতিয়া অনুভৱ হ’ল যে এইটোহে আচল টেষ্ট৷ মই ভাবোঁ যে মোক যদি সেই সময়ত কি কৰিম বুলি সুধিলেহেঁতেন, তেন্তে মই হয়তো উত্তৰ দিব নোৱাৰিলোহেঁতেন৷ কিন্তু নাটক কৰাৰ পিছত বুজিলোঁ, আচলতে এইটোহে মোৰ জীৱনৰ লক্ষ্য৷
নাটক বা চিনেমা কৰোঁতে মই এটা ভাল সুযোগ পালোঁ যে মই গোটেই সময়খিনিত এই ক্ষেত্ৰবোৰৰ লগত জড়িত গুণী জ্ঞানী ব্যক্তিসকলৰ লগত কাম কৰাৰ আৰু কাম শিকাৰ সুযোগ পালোঁ। মই এতিয়াও শিকিয়েই আছোঁ। কিন্তু সেই আৰম্ভণিৰ “অ আ ক খ” খিনি মই বৰ ভাল মানুহৰ পৰা শিকাৰ সুযোগ পালোঁ।
মই যিকোনো চৰিত্ৰই উপভোগ কৰোঁ। মই নিজে যদি চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰি আনন্দ নাপাওঁ, তেনেহ’লে মই নকৰোঁ।
যি চৰিত্ৰই হওক, আমি শ্ৰদ্ধা আৰু নিষ্ঠাৰে কৰিবই লাগিব আৰু চৰিত্ৰটোক ন্যায় দিবই লাগিব।
মোৰ কাম কৰাৰ ধৰণ বেলেগ৷ মই আঠ বজাৰ পিছত কাম নকৰো৷ মেক আপ কৰাৰ লগে লগে মই বেলেগ কামত মন নিদিওঁ, কেৱল অভিনয়তেই মন দিম৷ মেক আপ গুচোৱাৰ লগে লগে মই অভিনয়ৰ কথা পাহৰিলো, তেতিয়া মই এজন ঘৰুৱা মানুহ৷ এজন দেউতাক, এজন স্বামী, এজন বৰদেউতাক ইত্যাদি।
হাস্য-ব্যঙ্গ এটা এনে বস্তু, যিয়ে সমাজ সলনি কৰি দিয়াৰ ক্ষমতা ৰাখে। আৰু যাক লৈ ব্যঙ্গ কৰা হয়, তেওঁ যদি সেয়া হজম কৰি দিব পাৰে, তেন্তে সেয়াটো আৰু সাংঘাতিক।
এতিয়া আমাৰ এটা ৰূঢ় জীৱন, কঠুৱা জীৱন৷ ইয়াৰ মাজত হাঁহিবোৰ হেৰাই গৈছে৷ মানুহবোৰ স্বাৰ্থপৰ হৈ গৈছে৷ সকলোকে কেৱল লাগে টকা৷ নথকাই নাই বুলি কান্দিছে৷ থকাজনক আৰু লাগে৷ তাৰ মাজত যিজনৰ ৰসবোধ আছে যিয়ে সত্যটো বুজি পায় যে ইমানগাল টকাৰে মই কি কৰিম, যাওঁতেতো মই কাপোৰ এখনো লৈ যাব নোৱাৰিম, সেইচামৰ বাবে হাস্য-ব্যঙ্গটো অতি প্ৰয়োজনীয়৷ কাৰণ তেওঁলোকেও জীয়াই থাকিব লাগিব৷ সমাজখন বেলেঞ্চ হৈ থাকিব লাগিব৷
মই ভাবো কোনেও মোক মনত নাৰাখক, সেইটোৱেই মই বিচাৰিম৷ সেইবাবেই মই মোৰ শেষ ইচ্ছাৰ টোকা এটা সাজু কৰি থৈছোঁ। মই মৰিম, ডাইৰেক্ট কাট টু শ্মশান৷ এই ট্ৰাকত উঠাই ঘূৰোৱা, নাটক কৰা, ক্লাবলৈ নিয়া, এইবোৰ নহয়৷ মই নিজে জানো মই কি বা কিমানৰ মানুহ৷ মই মনত ৰাখিবলগীয়া প্ৰাণী নহয়।
মই আচলতে কলপটুৱা, বাকী মোৰ লগত কাম কৰা বাকীসকল তুলসী৷ তুলসীৰ লগত কলপটুৱাৰ মুক্তি৷ তেওঁলোকে ভাল কৰিবই, মই কেৱল তাল মিলাই গ’লেই হ’ল৷ তাল মিলাই গ’লোঁ বাবেই ইমানদিন চলি গ’লোঁ।
বাহিৰৰ পৰা অভিনেতা দুজনমান আনে৷ চিনেমাখনে গৈ বাংলাদেশ বা নেপালত প্ৰাইজ পাব৷ ইয়াতে দৰ্শকে তেনে আগ গুৰি নোহোৱা চিনেমা নাচালে কুকুৰ বুলি গালি পাৰিব, চিনেমা চাব নাজানে বুলি গালি পাৰিব৷ কিন্তু আপুনি সেই পৰিচালকজনক সোধকচোন আপুনি পৰিচালক হোৱাৰ আগতে কেইখন চিনেমাত সহ-পৰিচালকৰূপে কাম কৰিছে৷ উত্তৰ জিৰ’৷ এইবোৰ কেমেৰামেনে বনাই দিয়া পৰিচালক৷ এইসকলেও ডুবাইছে৷ দৰ্শকক মই দোষ নিদিওঁ৷ অসমীয়া দৰ্শকৰ দৰে ৰুচিবোধ থকা দৰ্শক বিৰল৷ দৰ্শকক দোষ দিয়াতকৈ নিজকে বিশ্লেষণ কৰা, তুমি নিজে কিমান জানা৷ এটা মাথা মুণ্ড বুজি নোপোৱা বিষয় লৈ চিনেমা কৰিলে মুখথেকেচা খাবই। যিয়ে কেৱল দৰ্শকক দোষ দিয়ে সি মূৰ্খ, তাতকৈ গাধা পৃথিৱীত নাই৷
মোৰ দৃষ্টিত অসমীয়া চিনেমাত সাঁচ বহাবলৈ সক্ষম হোৱা পাঁচজন ব্যক্তি বিজু ফুকন, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, মৃদুলা বৰুৱা, বিদ্যা ৰাও আৰু হিৰণ্য ডেকা।

উৎস
মালতী মুৰ্মু

মালতী মুৰ্মু (ইংৰাজী: Malati Murmu; ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৫ – ৩১ ডিচেম্বৰ ২০২৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক আৰু ভাষা কৰ্মী আছিল। তেওঁ মূলতঃ অল চিকি লিপি ব্যৱহাৰ কৰি চাঁওতালি ভাষাত প্ৰকাশিত মাহেকীয়া বাতৰি কাকত 'ফাগুন'ৰ সম্পাদিকা আৰু প্ৰকাশক হিচাপে পৰিচিত। ছপা মাধ্যমৰ জৰিয়তে চাঁওতালি ভাষা আৰু সাহিত্যৰ সংৰক্ষণ তথা প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক বহুলভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মালতী মুৰ্মু ওড়িশাৰ চাঁওতাল সম্প্ৰদায়ৰ আছিল। ময়ূৰভঞ্জ জিলাৰ কুলিয়ানা ব্লকৰ গয়ালকাটা গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল মংগল মুৰ্মু আৰু মাতৃ শৰ্মা (সুৰুকুনি মুৰ্মু নামেৰেও পৰিচিত)। সাংবাদিকতা আৰু প্ৰকাশনৰ জৰিয়তে তেওঁ চাঁওতালি ভাষাৰ আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল, য’ত তেওঁৰ মূল লক্ষ্য আছিল খিলঞ্জীয়া ভাষাৰ সংবাদ মাধ্যম আৰু অল চিকি লিপিৰ উত্তৰণ।

মালতী মুৰ্মুৱে 'ফাগুন'ৰ সম্পাদিকা হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটো ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা তথা প্ৰকাশনৰ সৈতে জড়িত আছিল। এই বাতৰি কাকতখন ভাৰতৰ কেইখনমান চাঁওতালি ভাষাৰ বাতৰি কাকতৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ই বিভিন্ন ৰাজ্যত বিয়পি থকা চাঁওতাল সম্প্ৰদায়ৰ মাজত চাঁওতালি সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু সামাজিক সজাগতা বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে।

স্বীকৃতি

'ফাগুন'ৰ জৰিয়তে কৰা মুৰ্মুৰ কামে জনজাতীয় সাংবাদিকতা আৰু অল চিকি লিপিৰ সংৰক্ষণত অৰিহণা যোগোৱাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। এগৰাকী সম্পাদিকা আৰু ভাষা কৰ্মী হিচাপে তেওঁৰ ভূমিকাক ভাৰতৰ খিলঞ্জীয়া ভাষা সংৰক্ষণৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত গুৰুত্বসহকাৰে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।
অল ইণ্ডিয়া স্মল এণ্ড মিডিয়াম নিউজপেপাৰ এডিটৰ কাউন্সিল ওড়িশাৰদ্বাৰা এক্সেলেন্স বঁটা (২০১০)
পশ্চিম বংগৰ ঝাৰগ্ৰামৰ মাৰ্শ্বাল গাঁওটাৰদ্বাৰা মাৰ্শ্বাল গাঁওটা বঁটা (২০১৫)

মৃত্যু

২০২৫ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত ওড়িশাৰ ভুৱনেশ্বৰত মালতী মুৰ্মুৰ মৃত্যু হয়। আঞ্চলিক সংবাদ মাধ্যমে চাঁওতালি সাংবাদিকতা আৰু খিলঞ্জীয়া ভাষাৰ বিকাশত তেওঁৰ অৱদানৰ কথা উল্লেখ কৰে।

লগতে চাওক

চাঁওতালি ভাষা
অল চিকি লিপি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:চাঁওতালি লেখিকা
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক
ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছাম

ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছাম (TranslatorsAssam) অসমীয়া অনুবাদ সাহিত্য সম্পৰ্কীয় এটা বহুভাষিক ৱেব প্ৰকল্প। প্ৰকল্পটো এটা অনা-লাভজনক প্ৰকল্প। এই প্ৰকল্পটোৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হৈছে অসমীয়া ভাষাৰ অনুবাদ সাহিত্যক ইণ্টাৰনেটৰ পৃথিৱীখনলৈ লৈ যোৱা। প্ৰকল্পটোৰ প্ৰতিষ্ঠা ২০২০ চনৰ মে' মাহৰ ২১ তাৰিখ। ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে সমগ্ৰ ভাৰতজুৰি প্ৰণয়ন কৰা COVID-19 pandemic lockdown in Indiaৰ সময়চোৱাত এই প্ৰকল্পটোৰ জন্ম হয়।

সম্পাদনা মণ্ডলী

উপদেষ্টাঃ অৰিন্দম বৰকটকী, পঞ্চানন হাজৰিকা।

সম্পাদকঃ নিকু দুৱৰা আৰু কোকিল শইকীয়া।

সদস্যঃ অৰুণাভ দেবেন্দ্ৰনাথ কোঁৱৰ, অৱণী বুঢ়াগোহাঁই,জ্যোতিস্মিতা শইকীয়া আৰু অপৰাজিতা গগৈ।

মুখ্য শিতানসমূহ

alt=এখন ভিছালৈ অপেক্ষা আৰু এনিহিলেশ্যন অৱ কাষ্টৰ প্ৰথম বেটুপাত|
ৱেব প্ৰকল্পটোত ঘাইকৈ দুটা মুখ্য শিতান আছে, 'অসমীয়ালৈ' আৰু 'To English'। অসমীয়ালৈ কৰা অনুবাদসমূৰ শিতানসমূহ হৈছেঃ গল্প, কবিতা, প্ৰবন্ধ, ঐতিহাসিক চিঠি-পত্ৰ, ঐতিহাসিক বক্তৃতা, ঐতিহাসিক নথি-পত্ৰ, সাক্ষ্যাতকাৰ, লোকসাহিত্য, অনুবাদৰ তাত্বিক কথাসমূহ আৰু অনুবাদকৰ আড্ডা। সেইদৰে To Englishৰ শিতানসমূহ হৈছে কবিতা, কাহিনী, প্ৰবন্ধ, ভাষণ, সাক্ষাৎকাৰ, আৰু লোক-সংস্কৃতি। প্ৰতিটো শিতানেই নিয়মীয়া।

উল্লেখযোগ্য অনুবাদসমূহ

ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছাম প্ৰকল্পত প্ৰকাশ পোৱা কেতবোৰ উল্লেখযোগ্য অনুবাদ হৈছেঃ

ভগৎ সিঙৰ জীৱনৰ শেষৰখন চিঠিৰ অসমীয়া অনুবাদ
লিঅ’ টল’ষ্টয়ে বিবাহ সম্পৰ্কে পুত্ৰলৈ লিখা এখন চিঠি ।
ড০ ভীমৰাও অম্বেদকাৰৰ চিঠি
অসম চুক্তি
হিউৱেন চাঙৰ টোকা
নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন, ২০১৯ৰ অসমীয়া অনুবাদ
মালালা ইউছুফজাইৰ নোবেল ভাষণৰ অসমীয়া ভাঙনি
পৰ্ণ ইজ নট ৰিয়েল
জয়ন্তীয়া লোক প্ৰবাদ / ফুলৰ লোভত ভোল যোৱা ছোৱালীজনী
Assamese poem by Revered poet Nabakanta Baruah
Bhoot Powali : A poem by Jyoti Prasad Agarwala
‘Bastu Prakash’ from The Namaghosha by Sri Sri Madhavadeva.

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

alt=পেটিকুট আৰু অনান্য একুৰি অনুবাদ কবিতাৰ বেটুপাত|

ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছামে এখন ছপা গ্ৰন্থ আৰু এখন ই-বুক প্ৰকাশ কৰিছে। ২০২২ চনত লখিমপুৰ জিলা ৰ আগশাৰীৰ প্ৰকাশন গোষ্ঠী পাল্কী প্ৰকাশনৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছামে জ্যোতিস্মিতা শইকীয়াই অনুবাদ কৰা ডঃ ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰৰ আত্মজীৱনী "Waiting for a visa" আৰু তেওঁৰ বিখ্যাত বক্তৃতা Annihilation of casteৰ অসমীয়া অনুবাদ এখন গ্ৰন্থ "এখন ভিছালৈ অপেক্ষা আৰু এনিহিলেশ্যন অৱ কাষ্ট" প্ৰকাশ কৰে।
২০২২ চনত নিকু দুৱৰাৰ দ্বাৰা অনুবাদিত একুৰি স্বনিৰ্বাচিত অনুবাদ কবিতাৰ সংকলন "পেটিকুট আৰু অনান্য একুৰি অনুবাদ কবিতা" ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছামে এককভাৱে ই-বুক আকাৰে প্ৰকাশ কৰে।

অনান্য প্ৰকল্প

ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছামে বহুকেইটা অভিলাষী প্ৰকল্প গ্ৰহণ কৰিছে। অনুবাদকৰ আড্ডা শীৰ্ষক অনুবাদ সম্পৰ্কীয় কৰ্মশালা এটা এই প্ৰকল্পটোৱে আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰকল্পটোৰ প্ৰথম বৰ্ষপুৰ্তি উপলক্ষে আয়োজন কৰা এই কৰ্মশালাখনত অৰিন্দম বৰকটকী, অৰবিন্দ ৰাজখোৱা (লেখক), জুৰী বৰা বৰগোহাঞি, পঞ্চানন হাজৰিকা, জ্যোতিস্মিতা শইকীয়া, অৰ্চনা গীতা শইকীয়া আদিৰ দৰে ন-পুৰণি অনুবাদক আৰু সাহিত্য সংগঠকসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
নিৰ্মল খেলনা আৰু শিল্প

নিৰ্মল খেলনা আৰু শিল্প ভাৰতৰ তেলেংগানা ৰাজ্যৰ আদিলাবাদ জিলাৰ নিৰ্মল চহৰত তৈয়াৰ কৰা পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় কাঠৰ খেলনা আৰু শিল্প। ইয়াক সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি তেলেংগানাৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।

ইতিহাস

এই কলা প্ৰকাৰে ইয়াৰ উৎপত্তিৰ স্থান নিৰ্মলৰ পৰা ইয়াৰ নাম আহৰণ কৰিছে। কোমল কাঠৰ পুতলা আৰু চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰায় ৪০০ বছৰীয়া পৰম্পৰা বহন কৰা নিৰ্মল শিল্পয়ে হস্তশিল্পৰ পৃথিৱীত গৌৰৱপূৰ্ণ স্থান দখল কৰে। মিহিকৈ খোদিত চিত্ৰবোৰ এতিয়াও সমগ্ৰ দেশৰ হাজাৰ হাজাৰ ঘৰত ড্ৰয়িং ৰুম সজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নিৰ্মল কলাৰ বিবৰ্তন কাকটিয়া ৰাজবংশৰ সময়ত হৈছিল বুলি গণ্য কৰা হয়। এই কলা চতুৰ্দশ শতিকাত শিল্পীসকলৰ এটা দলৰ দ্বাৰা অনুশীলন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক নাকশ বুলি কোৱা হৈছিল। তেলেংগানাৰ নিৰ্মল জিলা এসময়ত কামান আৰু খেলনাৰ দৰে বিবিধ বস্তুৰ উৎপাদন কেন্দ্ৰ হিচাপে বিখ্যাত আছিল। কমাৰশালবোৰে হায়দৰাবাদৰ নিজামৰ সেনাবাহিনীক গধুৰ মাৰণাস্ত্ৰ যোগান ধৰা সময়ত নকাশ শিল্পীসকলে নিৰ্মল শৈলীৰ উৎকৃষ্ট কাঠৰ খেলনা আৰু চিত্ৰ প্ৰস্তুত কৰিছিল। হায়দৰাবাদৰ অন্তৰ্ভুক্তি হোৱাৰ পিছতে কমাৰশালবোৰ বন্ধ কৰা হৈছিল কিন্তু নিৰ্মল শিল্প বহুতো ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ মাজতো আজিও বৰ্তি আছে। হায়দৰাবাদৰ পৰা প্ৰায় ২২০ কিলোমিটাৰ দূৰত নতুন চাৰি লেনযুক্ত ৪৪নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা মাত্ৰ ৪ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত এই চহৰত নকাশ শিল্পীসকলে সুন্দৰ খেলনা আৰু চিত্ৰ প্ৰস্তুত কৰি আহিছে। যদিও তেওঁলোকৰ উৎস সম্পৰ্কীয় কোনো উল্লেখ নাই, বিশ্বাস কৰা হয় যে ১৭ শতিকাত নাকাশ পৰিয়ালবোৰ ৰাজস্থানৰ পৰা নীমা নায়েকে বা আন এটা সংস্কৰণ অনুসৰি নিম্মা নাইডুয়ে আনিছিল। তেওঁ স্থানীয় মুৰব্বী আছিল আৰু তেওঁৰ নামেৰেই চহৰখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। সময়ৰ লগে লগে গ্ৰাহকসকলৰ ৰুচি সৈতে খাপ খোৱাৰ বাবে বহুতো পৰিৱৰ্তন স্পষ্টভাৱে তেওঁলোকৰ কলা ৰূপত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এই কলাত ব্যৱহাৰ কৰা ৰংবোৰ খনিজ, ভেষজ আৰু অন্যান্য বিভিন্ন উদ্ভিদৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়।

বৰ্ণনা

প্ৰথমতে নকাশ বা জিংগৰ শিল্পীসকলে পোনিকি বা বগা চেণ্ডাৰ নামৰ স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ কোমল কাঠৰ পৰা কেৱল খেলনা প্ৰস্তুত কৰিছিল। তেওঁলোকে নিজামৰ শাসনকালত কাঠৰ আচবাবো তৈয়াৰ কৰিছিল। বৰ্তমান সেইবোৰ স্থানীয় কোমল কাঠৰ খোদিত কৰি নানা শিল্প আৰু চিত্ৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়। জিংগাৰসকলে সূক্ষ্ম কিষ্টী (ট্ৰে), খাঞ্চিবা চৌকি (ছেট্টি) বা পালেং (খাট) তৈয়াৰ কৰা বন্ধ কৰিছে। এই সামগ্ৰীবোৰ বিবাহত যৌতুক উপহাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু নিজামৰ সময়ত বেছিভাগ মুছলমান আভিজাত্যৰ দ্বাৰা অৰ্ডাৰ দিয়া হৈছিল। গেঞ্জিফা নামৰ একপ্ৰকাৰৰ খেলৰ কাৰ্ডবোৰ পৰম্পৰাগতভাৱে নিৰ্মলশৈলীত তৈয়াৰ কৰা হয়। কিন্তু ২০১১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী লৈকে কেৱল এজন বৃদ্ধ শিল্পীয়ে এতিয়াও সেইবোৰ তৈয়াৰ কৰি আছে। শিল্পীসকল সাধাৰণতে প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰে। এই ৰঙৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে নিৰ্মল চিত্ৰবোৰে এক সাধাৰণ উজ্জ্বলতা অৰ্জন কৰে। খেলনাবোৰ এনামেল ৰঙৰে ৰং কৰা হয় যিয়ে তেওঁলোকক উজ্জ্বলতা প্ৰদান কৰে।

ভৌগোলিক স্বীকৃতি

২০০৮ চনত পেটেণ্ট, ডিজাইন আৰু ট্ৰেড মাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ পৰা নিৰ্মল খেলনা আৰু চিত্ৰশৈলীয়ে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। এই পুতলাবোৰ লেপাক্ষী আৰু কাবেৰীৰ দৰে চৰকাৰী হস্তশিল্প দোকানত উপলব্ধ।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
জেং বিহু

জেং বিহু হৈছে কেৱল মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা এক বিহু বিশেষ। ইয়াক গাভৰু বিহু বুলিও কোৱা হয়। এই বিহুত পুৰুষৰ কোনো গুৰুত্ব নাই। লগতে ঢোল,তাল, বাঁহী, পেঁপা আদি বাদ্যৰো গুৰুত্ব নাই। হাতত টকা আৰু হাত চাপৰি বজাই মহিলাসকলে এই নৃত্য বৃত্তাকাৰে পৰিৱেশন কৰে। বিহু নচা নাচনীৰ নৃত্যৰ ভৰত ভূমি উৰ্বৰা হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। জেং বিহু নামটো কোনে কেতিয়া দিছিল তাৰ ইতিহাস পাবলৈ নাই। হেমকোষ, চন্দ্ৰকান্ত অভিধান বা ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ উপন্যাসমূহতো জেংবিহু শব্দটো পোৱা নাযায়।

মতভেদ

জেংবিহু নামকৰণত বহু মতভেদ আছে। যেনে-
বিহু মাৰতীহঁতে হেনো বিহু মৰা ঠাইত শুকান জেং কেইডালমান থিয়কৈ লয় আৰু পিছত হেনো তাতেই সেউজীয়া ডালপাত লগাই দিয়ে"ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন নাই যে, জেং থিয়কৈ লোৱাৰ বাবে জেংবিহু নামটো আহিছে। (ড° মহেশ্বৰ নেওগ)
আহোমসকলে আদিতে বোলা জেং নাং পঈ কালক্ৰমত জেংবিহু হ'লগৈ। (প্ৰদীপ চলিহা)
জেং পুতি বিহু মৰা গাভৰু বিহুক জেংবিহু নামকৰণ কৰা হয় যদিও জেংবিহু আচলতে টাই গাভৰুসকলে মৰা গাভৰু বিহুহে হ'ব লাগে। (হেম বুঢ়াগোহাঁই)
প্ৰতিযোগিতাৰ যুগত মঞ্চত গছৰ ডাল এটা বা জেং এডাল পুতি তাতে গামোচা এখন আঁৰি দিয়া বাবেহে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত ভুলতে জেং বিহু শব্দটো অধিক জনপ্ৰিয় হ'ল। (জয়কান্ত গন্ধীয়া)

এই সূত্ৰসমূহৰ মতে ্জেং বিহুত জেং এডালৰ প্ৰয়োজন। জেং থকা বাঁহ অথবা গছৰ ডাল এটা পুতিও এই বিহু অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। কোনো কোনোৱে সেই জেঙতে বিহু ডাঙৰীয়ালৈ বুলি এখনি ফুলাম গামোচা আগবঢ়ায়। কোনোৱে গুৱা-পাণ এজোৰ অথবা ফুলৰ মালা এধাৰি আঁৰি দিয়ে। আগৰ দিনত গাভৰু ছোৱালীয়ে গছৰ তলত পতা গাভৰু বিহুৰ ইয়াৰ সাদৃশ্য ভালেখিনি। প্ৰদীপ চলিহাৰ মতে,"জেং বিহুৰ অৰ্থ নিভাঁজ বিহু অৰ্থাৎ নিভাঁজ গাভৰু বিহু।" হাত চাপৰিৰ উপৰি টকা আৰু গগণা বজাই  গাভৰুহঁতে জেংবিহু পাতিছিল। ডেকাৰ প্ৰৱেশ ৰুদ্ধ এই জেং ডালে প্ৰতীক ৰূপ গ্ৰহণ কৰা বুলি কোৱা হয়। আগেয়ে জেংবিহু তিনিদিন ধৰি চলিছিল। আজিকালি উজনিৰ ভিতৰুৱা গাঁৱত এদিন বা দুদিনহে চলে। বৰ্তমান মঞ্চত গছৰ ডাল এডাল পুতি গাভৰুৱে মৰা বিহুকেই জেংবিহু আখ্যা দিয়া দেখা যায়।

জেং বিহু সম্পৰ্কীয় বিহুগীত

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
ডিবুক

ইহুদী পৌৰাণিক কাহিনীত ডিবুক (অৰ্থাৎ 'আঁকোৱালি লোৱা' বা 'আঁকোৱালি লোৱা') হৈছে মৃত ব্যক্তিৰ স্থানান্তৰিত আত্মা বুলি বিশ্বাস কৰা দুৰ্নীতিপৰায়ণ আত্মা। কথিতভাৱে ই নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ পিছত গৃহস্থৰ শৰীৰ এৰি যায়, কেতিয়াবা ভূত-প্ৰেত খেদি পঠিওৱাৰ পিছত।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

Dybbuk হিব্ৰু শব্দ דִּיבּוּק dibūq ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'সংলগ্নতাৰ এটা ক্ষেত্ৰ', যিটো דָּבַק dāḇaq 'আঁকোৱালি লোৱা' বা 'আঁকোৱালি লোৱা' ক্ৰিয়াৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এটা নামমাত্ৰ ৰূপ।

ইতিহাস

এই শব্দটো প্ৰথমে ষোড়শ শতিকাৰ কেইবাটাও লেখাত দেখা যায়, যদিও ১৯২০ চনত এছ এন-স্কাইৰ নাটক দ্য ডাইবুকে এই ধাৰণাটোক সাহিত্যিক মহলত জনপ্ৰিয় নকৰালৈকে মূলসুঁতিৰ পণ্ডিতসকলে ইয়াক আওকাণ কৰিছিল। এই বিৱৰণীসমূহে জনসাধাৰণৰ মাজত গতানুগতিকতা

ৰাব্বি যোৱেল টেইটেলবাম, সাতমাৰ ৰেব্বে (১৮৮৭–১৯৭৯) এজন ব্যক্তিক মনোৰোগ বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ ল'বলৈ পৰামৰ্শ দিছিল বুলি কোৱা হৈছে।
কেতিয়াবা এই আত্মাবোৰে বিয়াৰ প্ৰাকক্ষণত নাৰীক আৱৰি ধৰে বুলি কোৱা হৈছিল, সাধাৰণতে যৌনভাৱে মহিলাসকলৰ যোনিৰ মাজেৰে প্ৰৱেশ কৰি, যিটো আন-স্কাইৰ নাটকত দেখা যায়। কিন্তু পুৰুষ আৰু ল'ৰাকো আৱৰি ধৰিব পাৰিছিল।

বহিষ্কাৰ

পৰম্পৰাগত ইহুদী সম্প্ৰদায়ত ডিবুক ধাৰণাটোৱে যৌন আগ্ৰহকে ধৰি অগ্ৰাহ্যযোগ্য আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰাৰ সামাজিকভাৱে গ্ৰহণযোগ্য উপায় হিচাপে কাম কৰিছিল। ইহুদী ৰহস্যবাদ আৰু লোককথাৰ ভিতৰত বিশেষকৈ কাবালিষ্টিক পৰম্পৰাত এই কু-অভিপ্ৰায়ী আত্মাক দূৰ কৰিবলৈও সুৰক্ষামূলক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তেনে এটা প্ৰথা হ’ল ঘৰৰ দুৱাৰৰ খুঁটাত মেজুজাহ—নিৰ্দিষ্ট তওৰাতৰ পদ লিখা চৰ্মপত্ৰৰ টুকুৰা—সংলগ্ন কৰা। মেজুজাহ মূলতঃ বিশ্বাস আৰু ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালনৰ সোঁৱৰণী হিচাপে কাম কৰিলেও ইয়াক ডিবুককে ধৰি ক্ষতিকাৰক আত্মাৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষামূলক তাবিজ হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। জোহাৰ, এটা মূল কাবালিষ্টিক গ্ৰন্থ, কৈছে যে সঠিকভাৱে সংলগ্ন কৰা মেজুজাহে এনে সত্তাক ঘৰত প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও ইহুদী লোককথাত এনে বিৱৰণো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে য'ত অৱহেলিত বা অনুচিতভাৱে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা মেজুজ'টে ঘৰবোৰ ডাইবুক দখলৰ প্ৰতি সহজলভ্য কৰি তোলে বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। এই দৃষ্টিভংগীসমূহে ইহুদী জীৱনত মেজুজাৰ দ্বৈত ভূমিকাক গুৰুত্ব দিয়ে। বিশ্বাসৰ প্ৰতীক আৰু আধ্যাত্মিক সুৰক্ষা দুয়োটা হিচাপে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
ছফিয়া হায়াত

ছফিয়া হায়াত এগৰাকী ইংৰাজ গায়িকা, অভিনেত্ৰী আৰু টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব ভাৰতীয় টেলিভিছন আৰু চিনামাত অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত। ২০১৩ চনত বিগ বছ ৭, বিগ ব্ৰাদাৰৰ ভাৰতীয় সংস্কৰণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

প্ৰাথমিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৭৪ চনত কেণ্টৰ গ্ৰেভচেণ্ডত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ছফিয়া হায়াটে পাকিস্তানী আৰু ভাৰতীয় ঐতিহ্যৰ আৰু ব্ৰাইটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা পৰিৱেশন কলাৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ডিচনাৰড° হাউ আই এস্কেপড এণ এৰেঞ্জড মেৰেজ এণ্ড চাৰ্ভাইভড এণ অনাৰ কিলিং টু বিকম এ ষ্টাৰ (২০০৯; জন ব্লেক পাব্লিছিং লিমিটেড)ত তেওঁ পাকিস্তানত বলপূৰ্বকভাৱে আয়োজিত বিবাহকে ধৰি তেওঁৰ ৰক্ষণশীল পৰিয়ালৰ সৈতে তেওঁৰ অশান্ত সম্পৰ্ক আৰু কেনেকৈ ইয়াৰপৰা (পৰৱৰ্তী পৰিকল্পিত অনাৰ কিলিংকে ধৰি) পলায়ন কৰি মনোৰঞ্জনৰ ক্ষেত্ৰত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল সেই বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।

২০১৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰোমানিয়াৰ ভ্লাড ষ্টেনেস্কুৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় যদিও এবছৰৰ পাছত তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ হয়। হায়াতে দাবী কৰে যে তেওঁ তাইৰ লণ্ডনৰ সম্পত্তিৰপৰা কেলেংকাৰী কৰি উলিয়াই আনিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ২০১৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এফ এইচ এমৰ বিশ্বৰ আটাইতকৈ আবেদনময়ী মহিলাৰ তালিকাত হায়াতে ৮১ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছিল।

২০১৩ চনত তেওঁ বিগ বছ ৭ৰ এগৰাকী প্ৰতিযোগী আছিল। তেওঁ ৱাইল্ড কাৰ্ড এণ্ট্ৰি হিচাপে প্ৰৱেশ কৰিছিল যদিও ২০১৩ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত (৮৪ তম দিন) ১২ তম সপ্তাহত খেলৰপৰা বাহিৰ হয়।

তেওঁ ডিছঅ’নাৰ আৰু ৱিজডম অফ দ্য মাদাৰ নামৰ দুটা সংগীত এলবাম মুক্তি দিছে।

আধ্যাত্মিকতা

২০১৬ চনৰ জুন মাহত হায়াতে ঘোষণা কৰে যে তেওঁ আধ্যাত্মিকতা গ্ৰহণ কৰিছে আৰু এগৰাকী সন্ন্যাসিনী হৈছে। তেওঁ গায়া ছফিয়া মাদাৰ নাম গ্ৰহণ কৰিছিল।

টেলিভিছন

বৰ্ষ
নাম
চৰিত্ৰ
টোকা
ৰেফাৰেন্স

২০০২
জী মিউজিক টিভি স্কাই

উপস্থাপিকা

২০০৩
এটচ’লিউট পাৱাৰ
শান্তি

২০০৪
বলিউড ষ্টাৰ
প্ৰতিযোগী

২০০৫
ফুটবলাৰ্ছ ৱাইভ্ছ: অভাৰটাইম
জুকি

২০০৮
ৱাটাৰলু ৰোড
জ’নছ

২০০৯
ফাৰ টিভি
লুচিয়া

২০১০
জনাথন ক্ৰীক
চেলিমা এল চৰদ

২০১২
ছুপাৰডুড
ঘোষিকা

অস্মিত পেটেল আৰু মধুৰা নাইকৰ সৈতে

২০১৩
ৱেলকাম – বাজী মেহমান নাৱাজী কী

প্ৰতিযোগী

বিগ বছ ৭
৮৪ তম দিনত বিদায় লয়

২০১৪
দ্য মিডনাইট বিষ্ট
স্লোমেনৰ পত্নী

২০১৬
কমেডী নাইটছ বচাও
অতিথি

ৰাখী সাৱন্তৰ সৈতে

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

২০০৭ এক্সিটজ — বিউটিৰ চৰিত্ৰত
২০০৮ কেছ এণ্ড কাৰী — ধৰ্মীৰ চৰিত্ৰত
২০০৯ দ্য আনফৰ্গেটেবল
২০১২ ডায়েৰী অফ এ বাটাৰফ্লাই — কেৰলৰ চৰিত্ৰত
২০১২ নাচলে লণ্ডন — ৰাণীৰ চৰিত্ৰত
২০১৩ বলিউড কাৰমেন (বিবিচিৰ বাবে) — ছফিয়াৰ চৰিত্ৰত
২০১৬ চিক্স এক্স — অস্মিত পেটেলৰ প্ৰেয়সীৰ চৰিত্ৰত
২০১৭ অক্সৰ ২

ডিস্ক’গ্ৰাফী

২০১৫ "মেই লড়কী হুঁ" (সংগীত ভিডিঅ')

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:বৃটিছ মহিলা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গায়িকা
কে. শিৱান

কৈলাশাভাদীভু শিৱান (জন্ম ১৪ এপ্ৰিল ১৯৫৭) এজন ভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞানী তথা বৰ্তমান ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ অধ্যক্ষ। পূৰ্বতে তেওঁ বিক্ৰম সাৰাভাই মহাকাশ কেন্দ্ৰ আৰু লিকুইড প্ৰপালচন কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫৭ চনৰ ১৪ এপ্ৰিল তাৰিখে তামিলনাডুৰ কন্যাকুমাৰীৰ ওচৰৰ চাৰাক্কালভিলাই গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কৈলাশাভাদীভু আৰু মাতৃ চেলাম। সাধাৰণ কৃষকৰ পৰিয়ালত তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। ভাৰতৰ মহাকাশ অভিযানত নিম্নতাপ ৰকেট ইঞ্জিনৰ উন্নয়ন সাধন কৰাৰ বাবে তেওঁক "ৰকেট মানৱ" বুলি অভিভিত কৰা হয়।

শিক্ষা

শিৱান এজন সাধাৰণ খেতিয়কৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ চাৰাক্কালভিলাই গাঁৱৰ তামিল মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ কন্যাকুমাৰী জিলাৰ ভল্লনকুমাৰণভিলাইত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পিছলৈ ১৯৮০ চনত শিৱান মাদ্ৰাজ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা এৰ'নেটিক্স ইঞ্জিনীয়াৰিঙত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ তেওঁৰ পৰিয়ালৰ প্ৰথম স্নাতক আছিল। ১৯৮২ চনত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, বেংগালুৰুৰ পৰা এৰস্পেচ ইঞ্জিনীয়াৰিঙত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। ২০০৬ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, বোম্বেৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ইণ্ডিয়ান নেচনেল একাডেমী অফ ইঞ্জিনীয়াৰিং, এৰ'নটিকেল ছচাইটি অফ ইণ্ডিয়া আৰু চিষ্টেম ছচাইটি অফ ইণ্ডিয়াৰ সন্মানীয় সদস্য।

বঁটা আৰু সন্মান

শ্ৰী শ্ৰী ঔম আশ্ৰম প্ৰেৰিত ডঃ বিক্ৰম সাৰাভাই গৱেষণা বঁটা (১৯৯৯)
ইছৰ' মেৰিট এৱাৰ্ড (২০০৭)
ডঃ বীৰেন ৰায় মহাকাশ বিজ্ঞান বঁটা (২০১১)
সত্যভামা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰ অফ চাইন্স ডিগ্ৰী (২০১৪)
দিষ্টিংগুইছদ এলুমনাচ এৱাৰ্ড ফৰ্ম এমআইটি এলুমিনি এছ'চিয়েচন, চেন্নাই
দিষ্টিংগুইছদ এলুমনাচ এৱাৰ্ড ফৰ্ম ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ চাইন্স, বেংগালুৰু (২০১৮)
তামিল নাডু চৰকাৰৰ ডঃ এ পি জে আব্দুল কালাম বঁটা (২০১৯)

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ইছৰ' জীৱনী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিযন্তা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সমকামী পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য

সমকামী পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য, বা গে'ফ'বিয়া হৈছে বিশেষকৈ সমকামী পুৰুষ, পুং সমকামিতা, বা নিজকে গে' বুলি ধাৰণা কৰা পুৰুষৰ প্ৰতি নিৰ্দেশিত এক প্ৰকাৰৰ হমফ'বিক কুসংস্কাৰ, ঘৃণা, বা পক্ষপাতিত্ব, এই বৈষম্য ফেম্মোফ'বিয়াৰ সৈতেও ওতপ্ৰোতভাৱে সম্পৰ্কিত, যি সমকামী, সমকামী পুৰুষ আৰু নাৰীসুলভ হিচাপে উপস্থাপন কৰা ব্যক্তিসকলক পছন্দ নকৰা বা তেওঁলোকৰ পৰিচয় আৰু আচৰণৰ প্ৰতি থকা শত্ৰুতাক বুজায়। সমকামী পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্যৰ কাৰণ এজন ব্যক্তিৰ নাৰীসুলভ আচৰণ, পোছাকৰ শৈলী আৰু আনকি কণ্ঠপঞ্জীৰ প্ৰতি বিৰোধী প্ৰতিক্ৰিয়া হ'ব পাৰে। এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত, সমকামী, উভকামী আৰু ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ পুৰুষসকলৰ মাজত পুৰুষত্বৰ সামাজিক প্ৰত্যাশা পূৰণ এক অভ্যন্তৰীণ সমস্যা হিচাপে পোৱা গৈছে।

কুইয়াৰ তত্ত্ব

ফ্ৰান্স শৈক্ষিক পৰিৱেশৰ কুইয়াৰ তত্ত্ববিদ সকলে কৰা এক অনন্য অধ্যয়ন অনুসৰি পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাই পুৰুষ হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বা পুৰুষ হিচাপে উপস্থাপন কৰা এক শৰীৰত পুৰুষত্ব তথা বিপৰীতকামিতাক বলপূৰ্বক ভাৱে জাপি দিবলৈ চেষ্টা কৰে। ফৰাচী কুইয়াৰ আৰু জাতি তত্ত্ববিদ লুই-জৰ্জেছ টিনে সমকামী পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য, আৰু হমফ'বিয়াৰ বলিহোৱা পৰিয়াল সমূহৰ এলজিবিটি-সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভীতিৰ ঐতিহাসিক বিকাশ পৰীক্ষা কৰিছিল। তেওঁ লিখিছে:

সামাজিক বৈষম্য

ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ মতে, সমকামী পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য "এক প্ৰকাৰৰ হমফ'বিয়া, যি বিশেষভাৱে পুৰুষক প্ৰভাৱিত কৰে। যদিও ই মুখ্যতঃ সমকামী আৰু উভকামী পুৰুষক লক্ষ্য হিচাপে লয়, অৱশ্যে ই সমকামী বুলি গণ্য কৰা বিপৰীতকামী পুৰুষকো প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে। সমকামী পুৰুষসকল শাৰীৰিক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য হ'ব পাৰে বা ফেমিনাইজেচন আৰু হাইপাৰচেক্সুৱেলাইজেচনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত লিংগ দৃঢ়বদ্ধতা বোৰৰ দ্বাৰা অৱমূল্যায়ন হ'ব পাৰে। "

শৈক্ষিক অধ্যয়ন

সমকামী পুৰুষ আৰু সমকামী মহিলা সকলৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্যৰ মাজত পৃথকে কৰা এক সহকৰ্মী-পৰ্যালোচনা বা অধ্যয়নত, গৱেষকসকলে সমকামী পুৰুষৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ মনোভাৱৰ সন্দৰ্ভত বিপৰীতকামী পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত পৰিসাংখ্যিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ পাৰ্থক্য বিচাৰি পাইছে। যদিও সমকামী সকলৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত পৰিসাংখ্যিকভাৱে কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ পাৰ্থক্য পোৱা নগ'ল, বিপৰীতকামী পুৰুষসকলে সমকামী বুলি গণ্য কৰা পুৰুষৰ প্ৰতি পৰিসাংখ্যিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ উচ্চ স্তৰৰ বিদ্বেষ প্ৰদৰ্শন কৰে যিটো সমকামী নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত কম।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:এলজিবিটি
শ্ৰেণী:অপৰাধ
শ্ৰেণী:ভেদভাৱ
বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ

বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল ৰিজিঅ’নৰ বাহিৰত বসবাস কৰা বড়ো জনগোষ্ঠীয় লোকৰ উন্নয়ন আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে গঠন কৰা অসমৰ এক স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ। ইয়াৰ স্থাপনা হৈছে ২০২০ চনত।

বিৱৰণ

বড়োলেণ্ডৰ বাহিৰত বসবাস কৰা বড়ো জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ কল্যাণৰ বাবে এখন বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ গঠনৰ বাবে দীৰ্ঘদিন ধৰি দাবী উত্থাপন কৰি অহা হৈছিল। এই সংক্ৰান্তত বিভিন্ন বড়ো সংগঠনে বিৰোধ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। সেই দাবীৰ প্ৰতি সহাৰি দি অসম বিধানসভাত ভৈয়াম জনজাতি আৰু পিছপৰা জাতি কল্যাণ মন্ত্ৰী চন্দন ব্ৰহ্মই বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ বিল, ২০২০ দাখিল কৰে। এক চমু আলোচনাৰ পিচত বিলখন বিধানসভাত গৃহীত হয়।

প্ৰশাসন

পৰিষদত মুঠ ৪০জন সদস্য থাকিব। ইয়াৰে ৩৬জন প্ৰতক্ষ্য ভোটেৰে নিৰ্বাচিত কৰা হ’ব আৰু ৪জন সদস্য ৰাজ্য চৰকাৰে মনোনীত কৰিব। ৩৬খন নিৰ্বাচন আসনৰ ২৫খন অনুসূচীত জনজাতিসকলৰ বাবে আৰু ৬খন আসন পৰিষদীয় অঞ্চলত বসবাস কৰা যিকোনো সম্প্ৰদায়ৰে মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষিত থাকিব। চৰকাৰে মনোনীত কৰা ৪জন সদস্য পৰিষদীয় অঞ্চলত বসবাস কৰা জনগোষ্ঠীৰ মাজৰ পৰা বাচনি কৰা হ’ব।

২০২১ চনৰ জানুৱাৰীত অসম চৰকাৰে ঘোষণা কৰে যে অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন, ২০২১ৰ পূৰ্বে পৰিষদৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰা সম্ভৱ নহয় বাবে এখন অন্তৰ্ৱৰ্তীকালীন পৰিষদ গঠন কৰা হ’ব।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ