ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মৃত্যুদণ্ড

মৃত্যুদণ্ড বা প্ৰাণদণ্ড হৈছে আইনী উপায়েৰে শাস্তি হিচাপে এজন ব্যক্তিক কৰা হত্যা। মৃত্যুদণ্ডযোগ্য অপৰাধবোৰক দেশভেদে ভিন্ন ভিন্ন হ'ব পাৰে, কিন্তু সাধাৰণতে ব্যক্তিজনৰ বিৰুদ্ধে গুৰুতৰ অপৰাধ যেনে হত্যা, একাধিক লোকৰ হত্যা, ধৰ্ষণ, শিশু ধৰ্ষণ, শিশু যৌন উৎপীড়ন, সন্ত্ৰাসবাদ, যুদ্ধ অপৰাধ, মানৱতাৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ, আৰু গণহত্যা, লগতে দেশৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ যেনে চৰকাৰ উৎখাত কৰাৰ চেষ্টা, দেশদ্ৰোহ, গুপ্তচৰবৃত্তি, ৰাজদ্ৰোহ, জলদস্যুতা আৰু বিমান অপহৰণ আদি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। ইয়াৰোপৰি, কিছুমান ক্ষেত্ৰত, ড্ৰাগছ সৰবৰাহ, ড্ৰাগছৰ লেনদেন আৰু ড্ৰাগ ৰখাৰ উপৰিও, অবাঞ্ছিত আচৰণ পুনৰাবৃত্তি, বৰ্ধিত ডকাইতি আৰু অপহৰণৰ কাৰ্যবোৰ মৃত্যুদণ্ডযোগ্য অপৰাধ ৰূপে গণ্য কৰা হয়।

বৰ্তমানে ৫৪খন দেশত মৃত্যুদণ্ডক শাস্তি ৰূপে দিয়া হয়; আনহাতে ১০৭খন দেশে সকলো অপৰাধৰ বাবে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰিছে, ৭খন দেশে ইয়াক সাধাৰণ অপৰাধৰ বাবে বাতিল কৰিছে (যুদ্ধ অপৰাধৰ দৰে বিশেষ পৰিস্থিতিৰ বাবে কেৱল ইয়াক বজাই ৰাখিছে), আৰু আন ২৭খন দেশে ব্যৱহাৰিকভাৱে ইয়াক বাতিল কৰিছে। যদিও বেছিভাগ দেশেই মৃত্যুদণ্ড বাতিল কৰিছে, বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ ৬০%তকৈও অধিক লোক এনে দেশত বাস কৰে য'ত মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়, যেনে চীন, ভাৰত, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ইণ্ডোনেছিয়া, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, নাইজেৰিয়া, ইজিপ্ত, চৌদি আৰৱ, ইৰাণ, লগতে জাপান আৰু টাইৱান।

কেইবাখনো দেশ আৰু ৰাজ্যত মৃত্যুদণ্ড হৈছে বিতৰ্কিত বিষয় আৰু একক ৰাজনৈতিক আদৰ্শ বা সাংস্কৃতিক অঞ্চলৰ ভিতৰতো ইয়াৰ স্থিতি পৃথক হ'ব পাৰে। ইউৰোপিয়ান ইউনিয়নত ইয়াৰ মৌলিক অধিকাৰৰ চাৰ্টাৰৰ দ্বিতীয় অনুচ্ছেদত মৃত্যুদণ্ডৰ ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। ৪৭খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰ থকা ইউৰোপ পৰিষদে মানৱ অধিকাৰৰ ওপৰত ইউৰোপীয় সন্মিলনৰ প্ৰটোকল ১৩-ৰ জৰিয়তে ইয়াৰ সদস্যসকলৰ দ্বাৰা মৃত্যুদণ্ডৰ ব্যৱহাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। অৱশ্যে, ই কেৱল সেই সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহক প্ৰভাৱিত কৰে যিসকলে ইয়াক স্বাক্ষৰ আৰু অনুমোদন কৰিছে, আৰু সেইবোৰত আৰ্মেনিয়া, ৰাছিয়া আৰু আজাৰবাইজান অন্তৰ্ভুক্ত নহয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই মৃত্যুদণ্ড বিলুপ্তিৰ লক্ষ্যৰে ২০০৭ চনৰ পৰা ২০২০ চনলৈ আটাইবোৰ বছৰতে, মৃত্যুদণ্ডৰ ওপৰত বিশ্বব্যাপী স্থগিতাদেশ ৰখাৰ বাবে আহ্বান জনোৱা আঠটা অ-বাধ্যতামূলক প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:আইন
বিনয় কুমাৰ শইকীয়া

ড॰ বিনয় কুমাৰ শইকীয়া এগৰাকী অসমীয়া তথা ভাৰতীয় বিজ্ঞানী। তেওঁ বিশেষকৈ কাৰ্বন নেনোমেটেৰিয়েল আৰু সেইবোৰৰ প্ৰয়োগ, পাৰিপাৰ্শ্বিক নেনো-খনিজবিজ্ঞান, এৰোচ'ল কেমিষ্ট্ৰী আৰু নিম্ন-শ্ৰেণীৰ কয়লাৰ ব্যৱহাৰৰ বিষয়ৰ গৱেষণাৰ সৈতে জড়িত। ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক 'ভূ, বায়ুমণ্ডল, মহাসাগৰ আৰু গ্ৰহগতি বিজ্ঞান' শিতানত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা প্ৰদান কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

এজন শিশুৰ ওপৰত বিজ্ঞানৰ পৰিঘটনা সমূহৰ প্ৰভাৱ বহুত বেছি। বিজ্ঞানৰ যিকোনো বা তাৰ ব্যাখ্যাই শিশুৰ মানসিকতা বা চিন্তাধাৰা সদায় ইতিবাচক আৰু শক্তিশালী কৰিব পাৰে।
মই ভাবোঁ, চাৰিৰ পৰা দহবছৰৰ ভিতৰৰ শিশুসকলক যদি আমি বিজ্ঞানৰ কথা বা ইয়াৰ প্ৰভাৱ বা আমাৰ প্ৰাকৃতিক ঘটনা বা পৰিঘটনাৰ ব্যাখ্যা দিব পাৰোঁ, ভৱিষ্যতে আৰু পৃথকে বৈজ্ঞানিক মানসিকতা গঢ়াৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই; আৰু শিশুজন বিজ্ঞান চিন্তাধাৰাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱাটো ১০০% খাটাং।
প্ৰতিভাক কোনেও কেতিয়াও ঢাকি ৰাখিব নোৱাৰে; কাহানিও ঢাকি ৰাখিব নোৱাৰি - এয়া সত্য আৰু আমি ইয়াৰ অলেখ উদাহৰণ দেখি আহিছোঁ। মাত্ৰ আত্মবিশ্বাস আৰু যোগাত্মক তথা ইতিবাচক মনোবৃত্তি লাগে।
মই এটা কথাত সদায় বিশ্বাস ৰাখোঁ যে আমাৰ সমাজত ভাল ব্যক্তিৰ অভাৱ এতিয়াও হোৱা নাই আৰু তেনে ব্যক্তিৰ বা আমাৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু শিক্ষাগুৰুৰ আশীৰ্বাদ আৰু উপদেশৰ সহায়ত এজন মেধা ব্যক্তি আগবাঢ়ি যাব পাৰে। এইখিনিতে স্বকীয় আকাংক্ষা বা হাবিয়াসৰ কিন্তু বৰ প্ৰয়োজন।
বিজ্ঞান মানসিকতা শিক্ষাৰদ্বাৰা নহৈ কেতিয়াবা এজন ব্যক্তিৰ অভিজ্ঞতা আৰু অধ্যয়নৰ পৰাও আহিব পাৰে।
যদিও বিজ্ঞানৰ গৱেষণা কৰিবলৈ বা জড়িত হʼবলৈ বিজ্ঞানৰ সা-সুবিধা যেনে পৰীক্ষাগাৰ, যন্ত্ৰপাতি আদিৰ প্ৰয়োজন আছে। কিন্তু বৈজ্ঞানিক মন এটা বা মানসিকতাৰ সবাতোকৈ বেছি প্ৰয়োজন।
প্ৰেম বৰ বিশাল। প্ৰেম শান্তিৰ প্ৰতীক। প্ৰেমবিহীন পৃথিৱী মৃত। পৃথিৱীৰ বহুতো বৃহৎ সমস্যা প্ৰেমেইহে সমাধান কৰিব পাৰিব।
এই সুবিশাল জগতখন ৰহস্যৰে ভৰপূৰ আৰু ৰহস্যভেদ কৰিবলৈ আমি অহৰহ চেষ্টা কৰি আছোঁ যদিও এয়া এক অন্তহীন প্ৰয়াস মাথোঁ। ৰহস্যভেদৰ এই প্ৰয়াস কেতিয়াও শেষ কৰিব নোৱাৰোঁ। এই জগতত আমি মাত্ৰ একোটা ধূলিকণা।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া বিজ্ঞানী
মেৰী বাৰ্ৰা

মেৰী টেৰেছা বাৰ্ৰা (; জন্ম: ২৪ ডিচেম্বৰ, ১৯৬১) এগৰাকী আমেৰিকান ব্যৱসায়ী যিয়ে ২০১৪ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীৰ পৰা জেনেৰেল মটৰ্ছৰ অধ্যক্ষ আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া (CEO) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। তেওঁ 'বিগ থ্ৰী' অটো নিৰ্মাতা কোম্পানীৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা চিইঅ'। ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত জিএম-এ তেওঁক ডেনিয়েল আকাৰছনৰ পিছত চিইঅ' নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁৰ ককাক ভিক্টৰ মাকেলে আমেৰিকালৈ গুচি যায় আৰু টেউভাৰ পৰা ফিনলেণ্ডৰ অনুপ্ৰৱেশকাৰী মাৰিয়া লুওমাক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকে মিনেছ’টাৰ মাউণ্টেন আইৰনত বাস কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছিল, য’ত ৰেইনো নামৰ এজন পুত্ৰ আছিল, যাক ৰে বুলিও কোৱা হৈছিল, যিজন বাৰ্ৰাৰ পিতৃ আছিল, যিয়ে তেওঁৰ মাতৃ দ্বিতীয় প্ৰজন্মৰ ফিনিছ আমেৰিকান ইভা পিক’নেনক বিয়া কৰাইছিল।

শিক্ষা

১৯৮৫ চনত বাৰ্ৰাই জেনেৰেল মটৰ্ছ ইনষ্টিটিউট (বৰ্তমান কেটাৰিং বিশ্ববিদ্যালয়)ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিকীত বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কেটাৰিং বিশ্ববিদ্যালয়ত থকাৰ সময়ত বাৰ্ৰাক অভিযান্ত্ৰিক অনাৰ ছ'চাইটি টাউ বিটা পাই (১৯৮৫ চনৰ এম আই জেটা ক্লাছ) আৰু অনাৰ ছ'চাইটি আই ই ই ই-এটা কাপ্পা নু (থিটা এপ্চালন চেপ্টাৰ ১৯৮৩)ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
তাৰ পিছত তেওঁ জিএম ফেল'শ্বিপত ষ্টেনফৰ্ড গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ বিজনেছত অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৯০ চনত বিজনেছ এডমিনিষ্ট্ৰেচনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ কাম আছিল ফেণ্ডাৰ পেনেল পৰীক্ষা কৰা আৰু হুড পৰিদৰ্শন কৰা আৰু এই কামটো তেওঁ কলেজৰ টিউচনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ ডেট্ৰাইট/হামট্ৰামক এছেম্বলি প্লাণ্ট পৰিচালনাকে ধৰি বিভিন্ন অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰশাসনিক পদত অধিষ্ঠিত হয়।

বৰ্ড আৰু পৰিষদ

বাৰ্ৰা আছিল জেনেৰেল ডাইনেমিক্সৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্য। ডেট্ৰাইট ইকনমিক ক্লাব আৰু ডেট্ৰাইট কান্ট্ৰী ডে স্কুলৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ব'ৰ্ড অৱ ট্ৰাষ্টী, ষ্টেনফৰ্ড গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ বিজনেছ এডভাইজাৰী কাউন্সিল আৰু ড্যুক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ব'ৰ্ড অৱ ট্ৰাষ্টীৰ সদস্য।

২০১৭ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ডিজনীৰ ব'ৰ্ডলৈ নিৰ্বাচিত হয়।
এই ব'ৰ্ডলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা ১২ সংখ্যক ব্যক্তি আৰু চতুৰ্থ মহিলা।

পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান

২০১৩ চনত ফৰ্বছৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলাৰ তালিকাত বাৰাক ৩৫ নম্বৰ স্থানত স্থান দিয়া হৈছিল আৰু ২০১৮ চনত চতুৰ্থ শক্তিশালী মহিলাৰ স্থানলৈ উন্নীত হৈছিল।

২০১৪ চনৰ মে' মাহত তেওঁ মিচিগান ষ্টেডিয়ামত ইউনিভাৰ্চিটি অৱ মিচিগানৰ এন আৰ্বাৰ কেম্পাছৰ বাবে আৰম্ভণি ভাষণ প্ৰদান কৰে আৰু সন্মানীয় ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১৮ চনত ড্যুক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ২০২২ চনত বিদ্যালয়খনৰ আৰম্ভণিৰ ভাষণ দিয়ে।

২০১৫ চনত ফৰ্চুনৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলা তালিকাত বাৰা প্ৰথম স্থান লাভ কৰিছিল, যিটো ইয়াৰ আগৰ বছৰৰ দ্বিতীয় স্থানত আছিল।

২০১৭ চনৰ ফৰ্চুনৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলা আৰু একে বছৰতে ফৰ্বছৰ বিশ্বৰ ১০০ গৰাকী শক্তিশালী মহিলাৰ তালিকাত তেওঁ ৫ নম্বৰ স্থানত থাকে।

২০১৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত বাৰ্ৰাক টাইমৰ "বিশ্বৰ ১০০ জন আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী লোক" সংখ্যাৰ কভাৰত প্ৰকাশ কৰা হয়।

২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বাৰ্ৰাই তেতিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচিত ড'নাল্ড ট্ৰাম্পে অৰ্থনৈতিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত কৌশলগত আৰু নীতিগত পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিবলৈ একত্ৰিত কৰা ব্যৱসায়িক মঞ্চত যোগদান কৰে। অৱশ্যে চাৰ্লটছভিলৰ প্ৰতিবাদৰ প্ৰতি ট্ৰাম্পে দিয়া সঁহাৰিৰ পিছত ২০১৭ চনত মঞ্চ এৰি থৈ যায়।

২০২৩ চনৰ আৰ্থাৰ ডব্লিউ পেজ চেণ্টাৰ বঁটাত বাৰ্ৰাক সন্মানিত কৰা হয় য'ত তেওঁ জনসংযোগৰ সততাৰ বাবে লেৰী ফষ্টাৰ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
ইৰম চানু শৰ্মীলা

ইৰম চানু শৰ্মীলা ১৯৭২ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ ১৪ তাৰিখে মণিপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁক মণিপুৰৰ লৌহ মহিলা "Iron Lady of Manipur" বা "Menghoubi" ("the fair one") বুলিও কোৱা হয়। যোৱা ২০০০ চনৰ ২ নবেম্বৰৰ পৰা তেওঁ মণিপুৰৰ পৰা সৈন্য বাহিনীৰ বিশেষ ক্ষমতা আইন, ১৯৫৮ (Armed Forces (Special Powers) Act, 1958 (AFSPA)) বাতিল কৰাৰ কাৰণে অনশন কৰি আছে। তেওঁৰ মতে মণিপুৰ আৰু উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত ইয়েই হিংসাৰ মূল কাৰণ। বৰ্তমান অনশনৰ দহ বছৰ অতিক্ৰম কৰা শৰ্মীলাক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া সময় অনশন কৰা মহিলা হিচাপেও জনা গৈছে।

অনশনৰ বিষয়ে

২০০২ চনৰ ২ নৱেম্বৰত মণিপুৰৰ ইম্ফাল উপত্যকাৰ মালমত ভাৰতৰ অন্যতম পেৰামিলিটেৰী বাহিনী অসম ৰাইফলচ-অৰ জোৱানে বাচৰ কাৰণে ৰৈ থকা অৱস্থাত দহজন মণিপুৰী ভাৰতীয় নাগৰিকক হত্যা কৰে এই ঘটনাটো পাচলৈ "মালম গণহত্যা" বুলি জনাজাত হয়। পাচদিনাৰ স্থানীয় খবৰ কাগজত ফটোসহ এই ঘটনাৰ খবৰ চপা হয়। এই মৃতসকলৰ ভিতৰত ৬২ বছৰীয়া বৃদ্ধা লেইচাংবাম ইবেতমি আৰু ১৯৮৮ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিশুৰ সাহসীকতাৰ বটা বিজয়ী ১৮ বছৰীয়া ছিনাম চন্দ্ৰমণিও আছিল।

ভাৰত চৰকাৰৰ ওচৰত শৰ্মিলাৰ মুখ্য দাবী হৈছে AFSPA উঠাই লোৱা। এই আইনে সৈন্যবাহিনীক সন্ত্ৰাসবাদী হোৱাৰ সন্দেহত যিকোনো ভাৰতীয় নাগৰিকক আটক কৰাৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে।

অনশন আৰম্ভ কৰাৰ তিনিদিন পাচত আৰক্ষীয়ে ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ (:en:Indian panel code) ৩০৯ ধাৰা "আত্মহত্যাৰ চেষ্টা"ৰ অভিযোগত শৰ্মিলাক গ্ৰেপ্টাৰ কৰি ন্যায়িক হিফাজতলৈ প্ৰেৰণ কৰে।

তেওঁৰ কৰ্মৰাজি

কবিতাপুথিঃ

• ‘Fragrance of peace',

• ’ইমা

ইৰম শৰ্মিলাই দুয়োখন কবিতাপুথি মণিপুৰী ভাষাত ৰচনা কৰিছিল।

পৰৱৰ্তী সময়ত ইংৰাজীৰ লগতে‘শান্তিৰ সুবাস নামেৰে অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰা হয়।

‘Fragrance of peace গ্ৰন্থ দিল্লীস্থ নাৰীবাদী প্ৰকাশন গোষ্ঠী ‘যুবান' এ প্ৰকাশিত কৰিছিল।এই পুথিত ১২টা কবিতা সন্নিবিষ্ট হৈ আছে।

বিভিন্ন পুৰস্কাৰ আৰু বঁটা

প্ৰসংগসমূহ

শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অহিংস সত্যাগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উগ্ৰপন্থী সমস্যা
বৈশালী কাছাৰৱল্লী

বৈশালী কাছাৰৱল্লী ( ; ১২ এপ্ৰিল ১৯৫২ – ২৭ ছেপ্টেম্বৰ ২০১০) এগৰাকী বিখ্যাত কানাড়া অভিনেত্ৰী, টেলিভিছন ধাৰাবাহিক পৰিচালক, আৰু সাজ-পোছাক ডিজাইনাৰ আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫২ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত গুলবৰ্গাত নাট্যপ্ৰেমী পিতৃ-মাতৃ ড° চিতাগোপি আৰু নিৰ্মলাৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। শিক্ষাগত অৰ্হতা হিচাপে বি এ সম্পূৰ্ণ কৰে।

কৰ্ম জীৱন

অভিনেত্ৰী

বৈশালী কাছাৰৱল্লীক ভ্ৰাম্যমাণৰ প্ৰতি দীক্ষা দিছিল বি ভি কৰণথে। পৰিয়াল বাংগালুৰুলৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ পিছত বৈশালীয়ে হায়াৱদন, জোকুমাৰস্বামী, মিডছামাৰ নাইটছ ড্ৰিম, নটকাকাৰাণ শ্ৰদ্ধেয়াল্লী আৰু পাথৰাগলু আদি বহু নাটকত অভিনয় কৰিছিল। তেখেতে সেৱন্তী প্ৰসংগ পৰিচালনাও কৰিছিল আৰু মাৰাঠী আৰু হিন্দীৰ পৰা বহুতো ধ্ৰুপদী ৰচনা অনুবাদ কৰিছিল।

তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰে "যাৱা জন্মদ মৈত্রী" ছবিৰ জৰিয়তে , তাৰ পিছত ১৯৭২ চনত "প্ৰফেছৰ হুচুৰায়া" চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ছবিসমূহ হ’ল অক্ৰামনা, ইয়াৰিগু হেলবেদী, কিট্টু পুট্টু, কুবি মাথু ইয়ালা, অংগাইআল্লী অপছাৰে, ক্ৰাউৰ্য, হোমবিচিলু, স্বামী, থাবাৰনা কাথে, ক্ষীৰা সাগৰ, অনুকোলাকোবা গণ্ডা, আছেগোবা মীছেগোব্বা, মৰু দাৰিগালু, মাহাদাসোশী বাসৱ, চন্দ্ৰমুকী প্ৰাণাছাকি, পাঞ্জৰাদা গিলি, হুভন্দু বেকু বল্লিগে, বিগনেশ্বৰন বাহন, শংকৰ গুৰু, পালিতাংশ, পৰিৱৰ্তন, স্পৰ্শ, নিগাথা, গণেশন মাদুৱে, গৌৰী গণেশ, থাৱৰুমনে উদুগড়, নং ৭৩ শান্তিনিবাস, ইত্যাদি। গিৰীশ কাছাৰৱল্লীৰ পৰিচালিত আক্ৰমনত লিডিং লেডী হিচাপে অভিনয় কৰা অভিনয়ে তেওঁৰ বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ বঁটাও লাভ কৰে।

বৈশালীয়ে নম্মা নম্মাল্লী, কাছা মুছুৰে সৰোজা, মালগুডী ডেজ , ক্ষমায় দাৰিত্ৰী, মায়ামৰুগা, মনবন্তৰা, সাধনেকে ধৰি বহু টেলি-চিৰিয়েলতো অভিনয় কৰিছিল। পৰিচালক আছিল টি.এচ.নাগৱৰন।

নিৰ্দেশক

তেওঁ জনপ্ৰিয় কানাড়া টিভি ধাৰাবাহিক যেনে `মুটিনা টোৰানা' আৰু `মূদালা মানে' পৰিচালনা কৰিছে।

সাজ-পোছাক ডিজাইনাৰ

বৈশালী কাছাৰৱল্লীয়ে স্বামীৰ বন্নাদা ভেছা, মানে, কুবি মাথু ইয়ালা, ক্ৰাউৰ্য, থায়ী চাহেবা (১৯৯৮ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা), দ্বীপা, আৰু কানাচেম্বা কুদুৰেয়ানেৰী আদি ছবিত সাজ-পোছাক ডিজাইনাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।

বঁটা

বৈশালীয়ে লাভ কৰা কেইবাটাও সন্মানঃ
অভিনয়ৰ বাবে ৰাজ্যিক বঁটা (আক্ৰমণ),
সাজ-পোছাক ডিজাইনৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (থায়ী চাহেবা),
ৰাজ্যিক শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী (পালিতামশা),
নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ৰাজ্যোৎসৱ বঁটা।

ৰাজনীতি

বৈশালী ৯০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। ১৯৯৬ চনত লোক শক্তি দলৰ পৰা বাংগালুৰু নগৰ নিগমৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও পৰাস্ত হৈছিল। তেওঁ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ৰামকৃষ্ণ হেগড়েৰ অটল প্ৰশংসক আছিল।[2]

ব্যক্তিগত জীৱন

বৈশালীৰ বিবাহ হৈছিল প্ৰশংসিত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা গিৰীশ কাছাৰৱল্লীৰ সৈতে। তেওঁৰ দুটা সন্তান আছিল অপূৰ্ব কাছাৰৱল্লী আৰু অনন্যা কাছাৰৱল্লী।

মৃত্যু

২০১০ চনৰ ২৭ ছেপ্টেম্বৰত ডায়েবেটিছ, লিভাৰ, বৃক্কৰ সমস্যাত কেইবছৰমান অসুস্থ হৈ থকাৰ পিছত বাংগালুৰুত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃতদেহ ৰবীন্দ্ৰ কলাক্ষেত্ৰত ৰখা হৈছিল তেওঁৰ আত্মীয়, বন্ধু-বান্ধৱী, অনুৰাগীয়ে চূড়ান্ত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ বাবে। পৰিয়ালৰ পৰম্পৰা অনুসৰি বাংগালুৰুৰ বানাশংকৰী শ্মশানত দাহ কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ
গ্ৰুপ ৮ (ছুইডেন)

গ্ৰুপ ৮ (ছুইডিছ: ) আছিল ছুইডেনৰ এটা প্ৰভাৱশালী নাৰীবাদী সংগঠন, যিটো ১৯৬৮ চনত ষ্টকহোমত আঠগৰাকী মহিলাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সংগঠনটোৱে বিভিন্ন নাৰীবাদী দাবী আৰু বিষয়ত কণ্ঠস্বৰ প্ৰকাশ কৰিছিল, যেনে—ডে কেয়াৰ চেণ্টাৰ (কিণ্ডাৰগাৰ্টেন) সম্প্ৰসাৰণ, ছয় ঘণ্টাৰ কৰ্মদিন, সমান কামৰ বাবে সমান দৰমহা আৰু পৰ্ণগ্ৰাফীৰ বিৰোধিতা। প্ৰথম অৱস্থাত ষ্টকহোমত ভিত্তি কৰি আৰম্ভ হ’লেও পিছলৈ সমগ্ৰ ছুইডেনতে ইয়াৰ স্থানীয় শাখা গঢ় লৈ উঠে। যদিও ২০০০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে গ্ৰুপ ৮ ভংগ হয়, তথাপি ছুইডেনৰ-নাৰীবাদী আন্দোলনত ইয়াৰ প্ৰভাৱ আজিও অনুভৱ কৰা যায়।

উৎপত্তি

১৯৬৮ চনত বাৰ্ব্ৰো বেক বাৰ্গাৰ, বিৰ্গিটা বলিণ্ডাৰ, গানেল গ্ৰেনলিড, বিৰ্গিটা শ্বানেবাৰ্গ, গ্ৰেটা ছ’ৰলিন, উল্লা থৰ্প, অনিতা থিয়ৰেল আৰু আছা আকাৰষ্টেডে মিলি গ্ৰুপ ৮ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৬৭ চনৰ আশে-পাশে উপছালা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহিলা সাহিত্য প্ৰকল্পৰ সৈতে জড়িত সাহিত্য পণ্ডিত কেৰিন ৱেষ্টমেন বাৰ্গে লিংগ সমতা বিষয়ক এখন সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিছিল, য’তেই এই আঠগৰাকী মহিলাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে লগ পাইছিল।

১৯৭০ চনলৈ সংগঠনটোৰ সদস্য সংখ্যা ১৬ জনলৈ বৃদ্ধি পায়। তেওঁলোকে “ব্যক্তিগতেই ৰাজনৈতিক” (The personal is political) শ্লোগানৰ অধীনত কাম আৰম্ভ কৰে, যাৰ লক্ষ্য আছিল নাৰীৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাক সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয় হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া। ষ্টকহোমত আত্মপ্ৰকাশৰ চাৰি বছৰৰ ভিতৰতে সমগ্ৰ দেশতে প্ৰায় ৪৩টা সৰু সৰু গোট গঢ় লৈ উঠে, প্ৰতিটো গোটত প্ৰায় ১০ জনকৈ সদস্য আছিল। মালমোত প্ৰায় ৩৫ জন সদস্যৰে এটা বৃহৎ শাখাও গঠন কৰা হৈছিল।

এই দুয়োখন দেশৰ তুলনাত ছুইডেনৰ-নাৰীবাদীসকলে শক্তিশালী গণ আন্দোলন অবিহনেও বহু নীতি-ভিত্তিক সাফল্য লাভ কৰে। ১৯৮৪ চনত ছুইডেনক বিশ্বৰ আটাইতকৈ সফল সমতাভিত্তিক দেশ হিচাপে আখ্যা দিয়া হৈছিল।

১৯৭৩ চনত ‘শ্ৰেণী সংগ্ৰাম’-ক অধিক গুৰুত্ব দিব লাগে বুলি ভবা সদস্যসকল পৃথক হৈ Arbetets kvinnor (শ্ৰমিক মহিলা) নামৰ সংগঠন গঠন কৰে। ১৯৭০-ৰ দশকৰ শেষলৈ গ্ৰুপ ৮-ৰ প্ৰভাৱ কিছু পৰিমাণে হ্ৰাস পায় যদিও আজিৰ ফেমিনিষ্ট ইনিচিয়েটিভ আৰু ROKS-ক ইয়াৰ আদৰ্শগত উত্তৰাধিকাৰী বুলি ধৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
থালি

থালি বা ভোজনম (অৰ্থাৎ সম্পূৰ্ণ আহাৰ) হৈছে দক্ষিণ এছিয়া, দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু কেৰিবিয়ান অঞ্চলত খাদ্য পৰিৱেশন কৰিবলৈ ব্যৱহৃত এক ঘূৰণীয়া কাঁহী। কাঁহীত পৰিৱেশন কৰা বিভিন্ন ব্যঞ্জনেৰে গঠিত ভাৰতীয় শৈলীৰ আহাৰ বুজাবলৈও থালি শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

থালি দক্ষিণ এছিয়াত বিভিন্ন আনুষ্ঠানিকতাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ইতিহাস

ইণ্ডিয়ান নেচনেল ট্ৰাষ্ট ফৰ আৰ্ট এণ্ড কালচাৰেল হেৰিটেজে উল্লেখ কৰা মতে, কালিবাঙ্গনৰ সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৫০০ –খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৫০০) স্থানত খননত পোৱা তন্দুৰ (ৰন্ধন চৌকা), থালি, লোটা আৰু ৰুটি বনোৱাৰ বেলনা আদিৰ অস্তিত্বৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ ৰন্ধন আৰু খাদ্যাভ্যাসত ধাৰাবাহিকতাৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰাথমিক প্ৰমাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰি।

থালি/ভোজনম

থালিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে ধাতুৰে নিৰ্মিত কাঁহী আৰু ইয়াত আহাৰ পৰিৱেশন কৰা হ'ব পাৰে। আনহাতে ভোজনম শব্দই সম্পূৰ্ণ আহাৰ বুজায়। থালি হৈছে দক্ষিণ এছিয়াত আহাৰ পৰিৱেশন কৰাৰ জনপ্ৰিয় পদ্ধতি। থালি এখনৰ আঁৰৰ ধাৰণাটো হ'ল যে একেখন কাঁহীতে ছটা সোৱাদ অৰ্থাৎ মিঠা, নিমখীয়া, তিতা, টেঙা, কেঁহা আৰু জলা সকলোৰে সোৱাদ আগবঢ়োৱা। ভাৰতীয় খাদ্যৰ পৰম্পৰা অনুসৰি এই ছটা সোৱাদৰ এক সঠিক ভাৰসাম্য হ'ব লাগে। ৰেষ্টুৰেণ্টবোৰে সাধাৰণতে নিৰামিষ বা আমিষ থালিৰ বিকল্প প্ৰদান কৰে। তামিলনাডুৰ কেণ্টিনত নিৰামিষ ভোজনম সচৰাচৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়।

ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ অঞ্চলভেদে থালিত পৰিৱেশন কৰা ব্যঞ্জনসমূহ পৃথক হয়। এই ব্যঞ্জনসমূহ সাধাৰণতে সৰু সৰু বাটিত পৰিৱেশন কৰা হয়। হিন্দুস্তানী ভাষাত ইয়াক কোৱা হয় কাটোৰী। এই কাটোৰীসমূহ ঘূৰণীয়া কাঁহীৰ দাঁতিত ৰখা হয়। কেতিয়াবা কেইবাখলপযুক্ত তীখাৰ কাঁহীও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণ ব্যঞ্জনৰ ভিতৰত ভাত, দাইল, পাচলি, ৰুটি, পাপড়, দৈ, কম পৰিমাণৰ চাটনি বা আচাৰ, আৰু এবিধ মিঠা ব্যঞ্জন একোখন থালিত থাকে। ভাত বা ৰুটি হৈছে সাধাৰণতে থালিৰ কেন্দ্ৰীয় অংশ দখল কৰা মুখ্য ব্যঞ্জন। আনহাতে পাচলিৰ তৰকাৰী আৰু অন্যান্য আনুষংগিক ব্যঞ্জনবোৰ বৃত্তাকাৰভাৱে ৰখা হয়। ৰেষ্টুৰেণ্ট বা অঞ্চলটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি একোখন থালিত সেই অঞ্চলৰ থলুৱা সুস্বাদু খাদ্য থাকিব পাৰে। সাধাৰণতে থালি একোখন বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰুটি আৰু বিভিন্ন নিৰামিষ তৰকাৰীৰে আৰম্ভ হয়। অৱশ্যে, দক্ষিণ ভাৰত আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত ভোজনমৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা একমাত্ৰ মুখ্য উপাদান হৈছে ভাত। থালি বা ভোজনম কেতিয়াবা ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত ব্যঞ্জনসমূহৰ আঞ্চলিক বৈশিষ্ট্যৰ দ্বাৰা নামাংকিত কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, অন্ধ্ৰ ভোজনম, নেপালী থালি, ৰাজস্থানী থালি, গুজৰাটী থালি, মহাৰাষ্ট্ৰীয় থালি, তামিল উনাভু আৰু থাই উনাভুৰ আদি স্থানীয় নামেৰে একোখন থালি জনাজাত হ'ব পাৰে। দক্ষিণ এছিয়া আৰু কেৰিবিয়ান অঞ্চলৰ বহুতো ঠাইত থালিত পাওৰুটী আৰু ভাত একেলগে পৰিৱেশন কৰা নহয়। সাধাৰণতে, পাওৰুটী প্ৰথমেই অৰ্থাৎ ভাতৰ আগতে পৃথকে আগবঢ়োৱা হয়।

অসমীয়া থালি

অসমীয়া পৰম্পৰাগত থালি একোখনৰ মুখ্য উপাদান হৈছে ভাত। আনুষংগিক উপাদানসমূহৰ ভিতৰত খাৰ, মাছৰ টেঙা, আলু পিটিকা, মাটিমাহৰ দাইল, মচুৰমাহৰ দাইল, সানমিহলি পাচলিৰ ব্যঞ্জন, সেউজীয়া শাকৰ ব্যঞ্জন, নেমুটেঙা, জলকীয়া, পানীটেঙা আদি থাকে। আমিষৰ ভিতৰত তিল, পাচলি আদিৰে ৰন্ধা কুকুৰা, হাঁহ বা পাৰৰ মাংসৰ লগতে জনজাতীয় থালি এখনত গাহৰিৰ মাংসও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে চুঙাত দিয়া, পাতত দিয়া আদি ব্যঞ্জনো দেখা যায়।

সীমাহীন থালি

সীমাহীন থালিৰ অৰ্থ হৈছে এনে থালি যাৰ উপাদানসমূহে গ্ৰাহকৰ প্ৰয়োজন অসীমিতভাৱে পুনৰাই যোগান ধৰা হয়। খাদ্য সম্পৰ্কীয় লেখক কুনাল বিজয়কাৰে এক সীমাহীন থালিক কেৱল বিভিন্নতা বা সীমাহীনতাৰ বাবে নহয়, ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ প্ৰতি ন্যায্য হোৱাৰ বাবে সৰ্বাধিক ভাৰতীয় বুলি গণ্য কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

অতিৰিক্ত পঠন

.

শ্ৰেণী:খাদ্য
দেৱী লঞ্জাৰ

দেৱী লঞ্জাৰ হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ সাগৰৰ দেৱী। তেওঁ মধ্য জাভাৰ পেকালোংগান চহৰৰ জনপ্ৰিয় দেৱী৷ "লাঞ্জাৰ" শব্দৰ অৰ্থ হ'ল বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱা আৰু সন্তান নথকা মহিলা।

বিশেষকৈ পেকালোংগানবাসীৰ দেৱী লঞ্জাৰৰ প্ৰতি এতিয়াও দৃঢ় বিশ্বাস আছে। উদাহৰণস্বৰূপে সাগৰৰ পাৰত যদি কোনো শিশু নিৰুদ্দেশ হয় তেন্তে মানুহে বিশ্বাস কৰে যে শিশুটিক দেৱী লঞ্জাৰে লৈ গৈছে। কোৱা হয় যে তাইৰ ৰাজপ্ৰসাদ পেকালোংগানৰ বিলত, স্লামাৰান নদীৰ কাষত।

প্ৰাচীন কালত পেকালোংগনত দেৱী ৰাৰা কুনিং নামৰ এগৰাকী সুন্দৰী ৰাজকুমাৰী বাস কৰিছিল। বিয়াৰ কিছুদিন পিছতে স্বামীৰ মৃত্যু হোৱাৰ বাবে তাই অতি কম বয়সতে বিধৱা হৈছিল। সেইবাবেই তেতিয়া দেৱী ৰাৰা কুনিঙক দেৱী লঞ্জাৰ নামেৰে জনা গৈছিল। ইয়াৰ বাবেই দেৱী লঞ্জাৰে অনবৰতে শোকত ডুব নাযাবলৈ নিজৰ গৃহ চহৰ এৰি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

ওপক নদীত উপস্থিত হৈ, মহাপতিহ সিংৰানুৰ সৈতে মিলি মাতৰামৰ ৰজা পানেম্বহান সেনাপতিক তেওঁলোকৰ তপস্বী ধ্যান-ধাৰণাৰ মাজতে লগ পায়। দেৱী লঞ্জাৰে মনৰ কথা ব্যক্ত কৰি কেতিয়াও বিয়া নহ’ব বুলি ক’লে। পানেম্বহান সেনোপতি আৰু মহাপতিহ চিংগোৰাণুৱে তাইৰ প্ৰতি কৰুণা অনুভৱ কৰি তাইক দক্ষিণ বিললৈ গৈ ধ্যান কৰিবলৈ আৰু দক্ষিণ সাগৰৰ ৰাণীৰ সন্মুখীন হ’বলৈ পৰামৰ্শ দিলে৷ তাৰ পিছত দুয়ো বিচ্ছেদ হ’ল। দেৱী লঞ্জাৰে চাউথ বিচৰ ফালে আগবাঢ়িল। তাই অধ্যৱসায়ীভাৱে মোক্ষ সাধন কৰি ধ্যান কৰিছিল আৰু দক্ষিণ সাগৰৰ ৰাণীক লগ পাইছিল।।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱী
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি অনুসাৰে দেৱতাসকল
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী
ফ্ৰেংকেনষ্টাইন

ফ্ৰেংকেনষ্টাইন বা দ্য মডাৰ্ণ প্ৰমিথিউছ হৈছে মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট শ্বেলীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন জনপ্ৰিয় উপন্যাস। স্বামীৰ লগত ছুইজাৰলেণ্ডলৈ ফুৰিবলৈ যাওঁতে তেওঁৰ এই উপন্যাসখনৰ বীজৰ সৃষ্টি হয় আৰু তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সতেই এই উপন্যাসখন ৰচনা কৰে।

লেখিকাৰ চমু পৰিচয়

১৭৯৭ চনৰ ৩০ আগষ্টত লণ্ডনত মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট শ্বেলীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল দাৰ্শনিক উইলিয়াম গডউইন আৰু মাক মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট সেই সময়ৰ এগৰাকী নাৰীবাদী চিন্তাৰ মহিলা আৰু লেখিকা আছিল। তেওঁ প্ৰখ্যাত ইংৰাজ কবি পাৰ্ছি বাইশ্ব শ্বেলী (Percy Bysshe Shelley)-ৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল। ১৮৫১ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত লণ্ডনত মেৰী শ্বেলীৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:উপন্যাস
কৰ্চাইৰা (শ্ৰুতিকথা)

কৰ্চাইৰা (/kɔːrˈsaɪərə/, প্ৰাচীন গ্ৰীক: Κόρκυρα, ইংৰাজী: Corcyra বা Korkyra) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি নদী-দেৱতা এছ'পাছ আৰু লেডন নদীৰ নদী-অপেশ্বৰী (নিম্ফ) মেট'পেৰ কন্যা নাইয়াডসকলৰ অন্যতম। তেওঁ বৰ্তমান কৰ্ফু নামেৰে পৰিচিত প্ৰাচীন গ্ৰীক চহৰ আৰু কৰ্কাইৰা দ্বীপৰ ব্যক্তিত্ব আৰু তত্ত্বাৱধায়ক দেৱী।

পৰিয়াল

কৰ্চাইৰা পেলাছগাছ (পেলাগন), ইছমেনাছ, কালচিছ, ছালেমিছ, এজিনা, পেইৰেন, ক্লিওনে, থেবে, টানাগ্ৰা, থেস্পিয়া, এছ'পিছ, চাইন′পে, অৰ্নিয়া কিছুমান শ্ৰুতিকথা মতে তেওঁৰ ভগ্নী কালচিছ কিউৰেটেছ আৰু ক'ৰিবাণ্টেছৰ মাতৃ আছিল, ইয়াৰে কিউৰেটেছ কালচিছৰ আদিম বাসিন্দাসকলৰ ভিতৰত আছিল।

শ্ৰুতিকথা

শ্ৰুতিকথা অনুসৰি প'জাইডন ধুনীয়া অপেশ্বৰী কৰ্চাইৰাৰ প্ৰেমত পৰিছিল, তেওঁক অপহৰণ কৰি নাম নথকা এটা দ্বীপলৈ লৈ আনিছিল আৰু দ্বীপটো তেওঁৰ নামেৰে কৰ্কাইৰা বা বৰ্তমানৰ আধুনিক কেৰকাইৰা (ইংৰাজীত কৰ্ফু বুলি জনাজাত, যিটো নাম উৎপত্তিৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাই) বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল।

"তেওঁলোকৰ পিছত কৰ্চাইৰালৈ আহিল, য'ত প'জাইডনে আছ'পাছৰ কন্যা, গোলাপী চুলিৰ কৰ্চাইৰাৰ সৈতে ফ্লিয়ছৰ দেশৰ পৰা বহু দূৰত বসতি স্থাপন কৰিলে, য'ৰ পৰা তেওঁ তেওঁক অপহৰণ কৰি লৈ গৈছিল; আৰু নাৱিকসকলে তেওঁলোকক সাগৰৰ তাৰ ম্লান হাবিবোৰৰ সৈতে দেখি সকলোৱে কৰ্চাইৰা দ্য ব্লেক বুলি কৈছিল।"

তেওঁলোকৰ ফেয়াক্স নামৰ এজন সন্তান জন্ম হৈছি যাৰ নামেৰে দ্বীপটোৰ বাসিন্দাসকলক ফাইয়াকেছ নামকৰণ কৰা হৈছিল; পিছলৈ তেওঁলোকৰ নাম লেটিন ব্যুৎপত্তিত ফেইচিয়ানলৈ অনুবাদ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
নয়নিকা

নয়নিকা বা নাগনিকা (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম শতিকা) আছিল সাতবাহন ৰাজবংশৰ ৰজা প্ৰথম সাতকৰ্ণীৰ পত্নী। স্বামীৰ মৃত্যুৰ সময়ত সিহঁতৰ পুত্ৰ বেদশ্ৰী আৰু শক্তিশ্ৰী নাবালক আছিল বাবে তাই সতবাহন বংশৰ ৰাণী হিচাপে শাসনভাৰ চলাইছিল।

যদিওবা তাইৰ আগতে কিংবদন্তি মহিলা শাসক ভাৰতত আছিল, তাৰ কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ নথকা বাবে নয়নিকাক ঐতিহাসিকভাৱে নিশ্চিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা শাসক বুলি কোৱা হয়। তাৰোপৰি তাইক ভাৰতীয় মুদ্ৰাত ছবি থকা প্ৰথম মহিলা বুলি কোৱা হয়।

নয়নিকাৰ শাসনকাল

ইতিহাসবিদসকলে বিশ্বাস কৰে যে সতবাহন সাম্ৰাজ্যত বৰ্তমানৰ তেলেংগানা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ, আৰু কেতিয়াবা উত্তৰ কৰ্ণাটক, মধ্যপ্ৰদেশ আৰু সৌৰাষ্ট্ৰৰ কিছু অংশ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ৰোমান সূত্ৰত উল্লেখ আছে যে ইয়াত কেইবাখনো গাঁও আৰু ৩০খন দেৱালযুক্ত চহৰ আছিল। ১০০০ হাতীৰে বিশাল আছিল সেনাবাহিনী। সতবাহনসকলে কৃষ্ণ নদীৰ মুখত মচিলিপট্টনম (মসুলিপট্নম নামেৰেও জনাজাত) বন্দৰটো বিকশিত কৰিছিল। বংগোপসাগৰৰ এখন মহান প্ৰাকৃতিক বন্দৰ আছিল। সতবাহনাই পূব উপকূলৰ মাচিলিপট্টনম আৰু পশ্চিম উপকূলৰ আৰব সাগৰৰ সোপাৰাক ভাৰতৰ মূল ভূখণ্ডৰ প্ৰস্থত বিস্তৃত ৰাজ্যখনৰ ওপৰেৰে স্থলপথেৰে সংযোগ কৰিছিল।

সতবাহনৰ ৰাজধানী আছিল পশ্চিম ভাৰতৰ প্ৰতিষ্ঠান (মহাৰাষ্ট্ৰৰ ঔৰংগাবাদ জিলাৰ বৰ্তমানৰ পাইথান)। নয়নিকা (নাগণিকা) আছিল সতকৰ্ণীৰ পত্নী। পৰম্পৰাগতভাৱে দক্ষিণপথ অঞ্চল বুলি কোৱা নৰ্মদাৰ দক্ষিণে থকা বিশাল অঞ্চলত তেওঁ প্ৰায় ৫৬ বছৰ শাসন কৰিছিল। নগণিকা ৰাজ্যৰ শাসনৰ লগত অতি গভীৰভাৱে জড়িত আছিল। মহাৰথী (সকলো ধৰণৰ যুদ্ধ আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ ওপৰত আয়ত্ত থকা যোদ্ধা) বুলি কোৱা শক্তিশালী আমগিয়া বা অম্ভিয়া পৰিয়ালত তাইৰ জন্ম হৈছিল।

২০০০ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে নাগানিকাই জীয়াই আছিল। পুৰাণ আদি উৎসৰ বাহিৰেও
সেই যুগৰ কথা উল্লেখ কৰা গ্ৰন্থসমূহত আমি নাগনিকাৰ বিষয়ে জানো কাৰণ নানেঘাটৰ এটা গুহাত তেওঁৰ নামত লিখা এটা শিলালিপি, পশ্চিম ঘাটৰ এটা পাহাৰীয়া পথ যিয়ে প্ৰতিষ্ঠানা আৰু ডেকানৰ অন্যান্য অংশৰ পৰা ভাৰতৰ পশ্চিম উপকূলৰ বন্দৰসমূহ অৰ্থাৎ কংকনলৈ আৰু প্ৰাচীন চহৰ জুননাৰলৈ সংযোগ কৰে, যিটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাজনৈতিক আৰু বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ। শেহতীয়াকৈ জুন্নাৰৰ ওচৰত সতকৰ্ণী আৰু নাগণিকা নাম লিখা ৰূপৰ মুদ্ৰা এটা পোৱা গৈছে।

বাহ্যিক সংযোগ

Naganika The Empress Who Wrote in Stone

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাস