ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মাল্লাখাম্ব

মাল্লাখাম্ব হৈছে এক পৰম্পৰাগত নৃত্য, যি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল য'ত নৃত্যশিল্পীয়ে এটা উলম্ব স্থিৰ কাঠৰ খুটাত ভাৰসাম্য ৰাখি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। মাল্লাখাম্ব শব্দটোৱে খেলত ব্যৱহৃত খুটা বুজায়। খুটাটো সাধাৰণতে কেষ্টৰ তেলেৰে পালিশ কৰা ভাৰতীয় গোলাপকাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। মাল্লাখাম্বাৰ তিনিটা জনপ্ৰিয় সংস্কৰণ শ্বেছাম খুটা, বেত বা ৰছী ব্যৱহাৰ কৰি অনুশীলন কৰা হয়।

মাল্লাখাম্ব নামৰ অৰ্থ হʼল "মল্ল", মানে মল্লযুদ্ধ, আৰু "খাম্বা", মানে খুটা। ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "মল্লযুদ্ধৰ মেৰু"। শব্দটোৱে মল্লযোদ্ধাসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত এক পৰম্পৰাগত প্ৰশিক্ষণ সঁজুলিক বুজায়।।
২০১৩ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত ভাৰতৰ মধ্য প্ৰদেশ ৰাজ্যই মাল্লাখাম্বাক ৰাজ্যখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে ঘোষণা কৰে। ২০১৭ চনলৈকে, ভাৰতৰ আন ২০ খনতকৈও অধিক ৰাজ্যই এই পথ অনুসৰণ কৰে।

ইতিহাস

চন্দ্ৰকেতুগড় মৃৎশিল্পৰ খোদিত বিৱৰণত দেখা যায় (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকা - খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকা) এহাল দম্পতীয়ে জিমনাষ্টিক প্ৰদৰ্শন কৰি আছে। তেওঁলোকে আন এজন ব্যক্তিয়ে ধৰি থকা 'টি' আকৃতিৰ গাঁথনিত এটা খুটাৰ পৰা ওলমি আছে। খ্ৰীঃ ৭ম শতিকাত চীনা বৌদ্ধ তীৰ্থযাত্ৰী হিউয়েন চাঙে স্তম্ভটোত আৰোহণকৰাৰ প্ৰমাণ দি এলাহাবাদত (বৰ্তমান প্ৰয়াগৰাজ) ইয়াক প্ৰত্যক্ষ কৰে। তেওঁ কৈছিল যে তেওঁ এলাহাবাদত হিন্দু তপস্বীসকলক খুটাত উঠি এখন হাত আৰু এখন ভৰিৰে আঁকোৱালি লোৱা আৰু আনখন হাত আৰু ভৰি বতাহত প্ৰসাৰিত কৰা দেখিছিল। সোঁফালে মূৰ ঘূৰাই, তেওঁলোকে সূৰ্যাস্ত চাই থকাৰ কথাও উল্লেখিত আছে, যি এটা সৌৰ আচাৰ সূচায়। ১১৩৫ খৃষ্টাব্দৰ সাহিত্যত মাল্লাখাম্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি উল্লেখ পোৱা গৈছে। সেয়া হৈছে তৃতীয় সোমেশ্বৰৰ দ্বাৰা লিখা সংস্কৃতৰ এক উচ্চ শ্ৰেণীৰ ৰচনা মনচোল্লাছ। ১৬১০ খৃষ্টাব্দৰ এখন ৰাজপুত্ৰৰ চিত্ৰত খেলুৱৈসকলে বিভিন্ন ধৰণৰ মেৰুত বগোৱা মাল্লাখাম্বৰ নৃত্যশৈলী প্ৰদৰ্শন কৰা দেখা যায় ।
১৬৭০ চনৰ এটা মোগল পেইণ্টিংত মল্লযোদ্ধা বা খেলুৱৈসকলে মাললাখাম্বৰ দৰে ক্লাব চুইং, ভাৰোত্তোলন আৰু মেৰু আৰোহণৰ অনুশীলন কৰা দেখুওৱা হৈছে। এই কলাটো মাজৰ কালচোৱাত নিষ্ক্ৰিয় হৈ আছিল। পেশ্বৱা বাজি ৰাও দ্বিতীয়ৰ শিক্ষক বালামভট্ট দাদা দেওধৰে এই নৃত্যকলাৰ ওপৰত পুণৰ গুৰুত্ব দিছিল। উনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত, ঝাঁচীৰ ৰাণী লক্ষ্মীবাইয়ে তেওঁৰ শৈশৱৰ বন্ধু নানা চাহেব আৰু তাণ্টিয়া টোপেৰ সৈতে মাল্লাখাম্ব শিকিছিল।
প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ৰীড়া হিচাপে মাল্লাখাম্ব প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৮১ চনৰ জানুৱাৰীত মাল্লাখাম্ব ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়াৰ দ্বাৰা বিকশিত কৰা হৈছিল আৰু ১৯৮১ চনৰ ২৮ ৰ পৰা ২৯ জানুৱাৰীলৈ অনুষ্ঠিত প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াৰ নিয়মাৱলী প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।

প্ৰতিযোগিতামূলকভাৱে, কেইবাটাও সংস্কৰণ আছে কিন্তু 1937 চনৰ পৰা মাল্লাখাম্ব ক্ৰীড়াৰ তিনিটা তাৰতম্য অনুশীলনত দেখা গৈছে:
-মেৰু মাল্লাখাম্ব
-ফাঁচী মাল্লাখাম্ব
-ৰছী মাল্লাখাম্ব
এই নৃত্য পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে দ্বাৰা অনুশীলন কৰা হয়, যদিও মেৰু মাল্লাখাম্ব পুৰুষ আৰু ল'ৰাৰ দ্বাৰা অধিক সচৰাচৰ প্ৰচলিত হয়, আৰু মহিলা আৰু ছোৱালীৰ দ্বাৰা ৰছী মাললাখাম্ব দেখা যায়।
সকলো মাল্লাখাম্ব প্ৰতিযোগিতা ভাৰতীয় মাল্লাখাম্ব ফেডাৰেচনৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা নিয়মৰ অধীনত আয়োজিত কৰা হয়, আৰু ২৮ খন ৰাজ্য এই ফেডাৰেচনৰ সৈতে সংযুক্ত।

তথ্য
যমদূত

যমদূত (সংস্কৃত- यमदूत) হিন্দু ধৰ্মমতে মৃত্যুৰ দূত। পাতালৰ দেৱতা যমৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে তেওঁলোকৰ ভূমিকা হ'ল মোক্ষ লাভ নকৰা মৃতকৰ বিদেহ আত্মাক যমলোকলৈ লৈ যোৱা।

অজামিলৰ কাহিনী

অজামিল আছিল ব্ৰাহ্মণ, পুৰোহিত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ব্যক্তি। এদিন হাবিৰ পৰা ধৰ্মীয় কামৰ বাবে বস্তু সংগ্ৰহ কৰি থাকোঁতে এগৰাকী মহিলাক দেখা পাই প্ৰেমত পৰিল। তেওঁ শূদ্ৰ আছিল যদিও অজামিলে নাৰীগৰাকীক বিয়া কৰাই ধৰ্ম-কৰ্মলৈ পিঠি দিলে তাৰপিছত তেওঁলোকৰ দহটা সন্তান জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ সৰু পুত্ৰৰ নাম আছিল নাৰায়ণ, যিটো ভগৱান বিষ্ণুৰো আন এটা নাম।

বহুবছৰ পিছত যেতিয়া অজামিল বুঢ়া হৈ মৃত্যুমুখত পৰিল, তেতিয়া তেওঁ মৰমেৰে নিজৰ পুত্ৰৰ নাম — “নাৰায়ণ” বুলি মাতিলে।
সেই মুহূৰ্তত যমদুতসকলে তেওঁৰ আত্মাক নৰকলৈ নিবলৈ আহিছিল কাৰণ তেওঁ জীৱনত বহু পাপ কৰিছিল। কিন্তু হঠাৎ বিষ্ণুদূত (ভগৱান বিষ্ণুৰ দূত) আবিৰ্ভাৱ হৈ তেওঁলোকক বাধা দিলে।

যমদূতসকলে বিভ্ৰান্ত হৈ মৃত্যুৰ দেৱতা যমৰ ওচৰলৈ গোচৰটো লৈ গ’ল। বিষ্ণুদূতসকলে ব্যাখ্যা কৰিছিল যে, পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ অনুসৰি, কেৱল বিষ্ণুৰ নাম কোৱাটোৱেই মুক্তিৰ বাবে যথেষ্ট — আনকি আকস্মিকভাৱে, ধেমালিতে বা আন কাৰোবাক মাতি থাকোঁতে হ’লেও — সকলো পাপ দূৰ কৰিব পৰাকৈ ই শক্তিশালী। যমে এই কথাত সন্মতি দি তেওঁৰ দূতসকলক বিষ্ণুদূতসকলৰ কথা শুদ্ধ বুলি ক’লে।

ইয়াৰ বাবেই ভগৱান বিষ্ণুৰ নাম লোৱাসকলে অজানিতেও নৰকৰ পৰা সুৰক্ষিত হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। যমদূতসকলে বৈষ্ণৱৰ ক্ষতি নকৰে আৰু এনে লোকক যমলোক (মৃতকৰ দেশ)ৰ পৰিৱৰ্তে বৈকুণ্ঠ (বিষ্ণুৰ স্বৰ্গবাস)লৈ লৈ যোৱা হয়।

চাওক

অজামিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
পহুগড়

পহুগড় ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যত আহোম ৰাজত্বকালতে স্থাপন হোৱা বন্যজন্তু সংৰক্ষণৰ এখন চিৰিয়াখানা। ই শিৱসাগৰ জিলাৰ জেৰেঙা পথাৰত সোতৰ শতিকাতে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

নিৰ্মাণ শৈলী

আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই এই পশুগড় বা পহুগড়টো নিৰ্মাণ কৰে, যাক আজিকালি চিৰিয়াখানা বুলি কোৱা হয়। এই গড়টো বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ আছিল আৰু সেই সময়ত ইয়াৰ মাটিকালি আছিল ১২০ পুৰা। গড়টোৰ মাজৰ অংশত শাৰী শাৰীকৈ ২৪টা গড় নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই গড়বোৰৰ ওপৰৰ ভাগ সমান সমান আছিল। ওলোৱা আৰু সোমোৱাৰ বাবে এটাকৈ বাট আছিল। প্ৰতিটো গড়ৰ ভিতৰৰ পৰা মূল গড়লৈ ১৫হাতকৈ বহল পানীৰে ভৰা ব্যৱধান ৰাখিছিল যাতে কোনো বন্য জন্তুৱে জাঁপ মাৰি ওলাই আহিব নোৱাৰে। পহুগড়ৰ দুৱাৰমুখৰ বাটত দুয়োফালে দুটা দ খাল আছিল আৰু এই খাল পাৰ হৈ গড়ত সোমোৱা পথত শাল কাঠৰ দুখন প্ৰকাণ্ড জাপ দুৱাৰ আছিল। প্ৰৱেশ পথৰ দুৱাৰমুখত চিপাহী-চন্তৰীয়ে পহৰা দিছিল।

প্ৰতিপালন

পহুগড়ৰ ভিতৰত গঁড়, হৰিণ, হাতী, বাঘ, কুম্ভীৰ আদিৰ উপৰি সৰ্পৰ বাবেও ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।
পহুগড়ৰ ভিতৰত নানা তৰহৰ ফল-মূলৰ গছ ৰোপন কৰা হৈছিল আৰু খাৱৈবোৰত জলচৰ জীৱ পালন কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। জীৱজন্তুবোৰ লালন-পালন কৰিবলৈ হাতীবৰুৱা, ঘোঁৰাবৰুৱা, শেনচোৱা বৰুৱা, কুকুৰাচোৱা বৰুৱা আদি বিষয়া পদ সৃষ্টি কৰিছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন
ই চি জৰ্জ সুদৰ্শন

ই চি জৰ্জ সুদৰ্শন (; ১৬ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩১ – ১৩ মে', ২০১৮) আছিল এজন ভাৰতীয়-আমেৰিকান তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানী আৰু টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সুদৰ্শনৰ জন্ম কেৰালাৰ পালমত হৈছিল। তেওঁ এক খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল যদিও পাছলৈ সেই ধৰ্ম ত্যাগ কৰে। তেওঁ ললিতা নামৰ এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰ,অৰবিন্দ(মৃত) আৰু অশোক নামৰ তিনি সন্তানৰ পিতৃ হয়। তেওঁ নিজকে এগৰাকী বৈদিক হিন্দু বুলি কয়। ভগৱানৰ বিষয়ে চ্চাৰ্চ্চৰ দৃষ্টিভংগীৰ লগত তেখেতৰ মতবিৰোধ হয় আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে। খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম ত্যাগ কৰাৰ মূল কাৰণ হিচাপে এই কথাই সুদৰ্শনে কয়।

সুদৰ্শনে CMS College Kottayam ত অধ্যয়ন কৰে আৰু মাদ্ৰাজ খ্ৰীষ্টান কলেজৰ পৰা ১৯৫১ চনত অনাৰ্চসহ স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫২ চনত তেখেতে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰপাছত তেখেতে টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানলৈ যায় আৰু হোমি জাহাঙ্গীৰ ভাবা আৰু অন্যান্যসকলৰ লগত কিছুদিনৰ কাৰণে কাম কৰে॥ পৰৱৰ্তীসময়ত তেখেতে নিউয়ৰ্কৰUniversity of Rochester ত Robert Marshak ৰ তত্ত্বাৱধানত কাম কৰে। . ১৯৫৮ চনত তেখেতে University of Rochester ৰ পৰা পি এইচ দি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এই সময়তে সুদৰ্শনে হাৰ্ভাড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায় আৰু Julian Schwinger ৰ লগত postdoctoral fellow হিচাপে যোগদান কৰে।

বঁ‌টা/সন্মান

Kerala Sastra Puraskaram for lifetime accomplishments in science, 2013
Dirac Medal of the ICTP, 2010
ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২০০৭ চনত পদ্মবিভূষণ
Majorana Prize, 2006
First Prize in Physics, 1985
TWAS Prize, 1985
Bose Medal, 1977
ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ১৯৭৬ চনত পদ্মভূষণ
চি ভি ৰমণ বঁ‌টা, ১৯৭০

গ্ৰন্থ

1961: (with Robert Marshak) Introduction to Elementary Particle Physics, Interscience Publishers, Google Books snippet view
1968: (with John R. Klauder) Fundamentals of Quantum Optics, Dover Books Google Books preview of 2006 edition
1974: (with N. Mukunda) Classical Dynamics: a modern perspective, World Scientific Google Books preview of 2015 edition
1998: (with Ian Duck) Pauli and the Spin–Statistics Theorem, World Scientific, Google Books preview
1999: (with Tony Rothman) Doubt and Certainty: The celebrated academy debates on science, mysticism, and reality, Basic Books
2004: (with Giampiero Esposito and Giuseppe Marmo) From Classical to Quantum Mechanics: An Introduction to the Formalism, Foundations and Applications, Cambridge University Press Google Books preview

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

A LOOK-BACK AT FOUR DECADES OF RESEARCH By ECG SUDARSHAN
Seven Science Quests Symposium, The University of Texas at Austin, 2006
Home page with vita and publications
Publications on ArXiv
Collected works
ECG Sudarshan on Keral.com
Sudarshan's letter to Nobel Committee
Lecture- Perspectives And Perceptions: Causality And Unpredictability

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
কাজল আহমদ

কাজল আহমদ এগৰাকী কুৰ্দি কবি আৰু সাংবাদিক, কুৰ্দছেটৰ শ্ব' ডিজেবাউৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। কাজলে ১৯৮৭ চনৰ পৰাই কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

পৰিচিতি

১৯৬৭ চনত কিৰ্কুকত কুৰ্দি বংশৰ আহমদৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু ২১ বছৰ বয়সত প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ কবিতাসমূহ "উগ্ৰ" আৰু "কাৰ্যকৰী" বুলি জনা যায়, আৰু "গোটেই কুৰ্দি ভাষী বিশ্বতে সাহসী, মাৰ্মান্তিক আৰু প্ৰত্যাহ্বানমূলক কামৰ বাবে" সুনাম অৰ্জন কৰিছে। ইয়াক আৰবী, পাৰ্চী, তুৰ্কী, নৰৱেজিয়ান আৰু ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।

সমাজৰ ৰক্ষণশীলসকলে কাজলৰ জীৱনশৈলীক সমালোচনা কৰিছে। তেওঁ ওৰণি ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰি নাৰীৰ জীৱন বাছনি আৰু গৃহভূমিৰ সাংস্কৃতিক নীতি-নিয়মৰ অন্তৰ্নিহিত বৈপৰীত্যৰ ওপৰত বাধা আৰোপ কৰা ৰক্ষণশীল সংস্কৃতিৰ বিষয়ে লিখে। যদিও পুৰুষসকলে তেওঁৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়, তথাপিও তেওঁলোকে প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰদান নকৰে আৰু মহিলাসকলে তেওঁক এৰাই চলে, যাতে তেওঁ বিচ্ছিন্ন আৰু অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰে।

কবিতা লিখাৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী সাংবাদিক আৰু বিশেষকৈ মহিলাৰ বিষয় আৰু ৰাজনীতিৰ ওপৰত সামাজিক মন্তব্য আৰু বিশ্লেষণমূলক লেখা লিখে।

নাজিবা আহমদ (জন্ম ১৯৫৪)কে ধৰি মুষ্টিমেয় মহিলা কুৰ্দি কবি আৰু লেখিকাৰ লগতে তেওঁক কুৰ্দি সাহিত্যৰ বিকাশত অৰিহণা যোগোৱা বুলি গণ্য কৰা হয়।

তেওঁ ইৰাকৰ চুলাইমানিয়াত থাকে আৰু কাম কৰে।

কৰ্ম

তেওঁৰ কবিতা কুৰ্দি পৰম্পৰাত নিহিত হৈ আছে আৰু তেওঁৰ বিষয়বস্তু নিৰ্বাসন, বিচ্ছিন্নতা, গৃহভূমি আৰু বিৰোধী আৱেগৰ বিষয়বস্তুৰ সৈতে জড়িত।[7] তেওঁৰ সাতখন কবিতা পুথি প্ৰকাশ পাইছে আৰু তেওঁৰ ৰচনাসমূহ ইৰাকী কবিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সংকলনসমূহতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।[2]

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:কবি
নলবাৰী বিধানসভা সমষ্টি

নলবাৰী বিধানসভা সমষ্টি (ইংৰাজী: Nalbari Assembly constituency) হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ১২৬ টা বিধানসভা সমষ্টিৰ ভিতৰত অন্যতম। ১৯৬২ চনত এই সমষ্টিটো পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে গঠন কৰা হৈছিল।

এই সমষ্টিটো নলবাৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত আৰু ই বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ এক অংশ হিচাপে চিহ্নিত। সমষ্টিটো কোনো শ্ৰেণীৰ প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত নহয় (অৰ্থাৎ সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ)।

বিধানসভাৰ সদস্যসকল

নিৰ্বাচন বৰ্ষ
বিধায়ক
ৰাজনৈতিক দল
১৯৬২
প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ গোস্বামী
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৬৭
প্ৰভাত চন্দ্ৰ গোস্বামী
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৭২
বদন চন্দ্ৰ তালুকদাৰ
ছচিয়েলিষ্ট পাৰ্টী
১৯৭৮
নৰেন্দ্ৰ নাথ দত্ত
ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টী (মাৰ্ক্সবাদী)
১৯৮৩
চন্দ্ৰাধৰ কলিতা
স্বতন্ত্ৰ প্ৰাৰ্থী
১৯৮৫
নগেন শৰ্মা
অসম গণ পৰিষদ
১৯৯১
নগেন শৰ্মা
অসম গণ পৰিষদ
১৯৯৬
নগেন শৰ্মা
অসম গণ পৰিষদ
২০০০ (উপ-নিৰ্বাচন)
অলকা শৰ্মা
অসম গণ পৰিষদ
২০০১
মদন কলিতা
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০০৬
অলকা শৰ্মা
অসম গণ পৰিষদ
২০১১
জয়ন্ত মল্লবৰুৱা
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০১৬
অশোক শৰ্মা
ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী
২০২১
জয়ন্ত মল্লবৰুৱা
ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী
২০২৬
জয়ন্ত মল্লবৰুৱা
ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী

নিৰ্বাচনী ফলাফল

২০২৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন

২০২৬ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ প্ৰাৰ্থী জয়ন্ত মল্লবৰুৱাই বিজয় সাব্যস্ত কৰি এই সমষ্টিৰ বিধায়ক হিচাপে পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগৰ আধিকাৰিক ফলাফল অনুসৰি নিৰ্বাচনৰ সবিশেষ তলত দিয়া ধৰণৰ:

লগতে চাওক

নলবাৰী জিলা
অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্যসূত্ৰ
যোৰহাট (বিধানসভা সমষ্টি)

যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টি অসম বিধানসভাৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ ক্ৰমাংক অনুসৰি ১০০ হৈছে যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টিৰ ক্ৰমাংক। যোৰহাট যোৰহাট জিলাৰ চাৰিখন বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ই যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত দহখন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ আন নখন বিধানসভা সমষ্টি হ'ল, যোৰহাট জিলাৰ টীয়ক, তিতাবৰ, মৰিয়নি, মাজুলী জিলাৰ মাজুলী আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ সোণাৰি, মাহমৰা, ডিমৌ, শিৱসাগৰ আৰু নাজিৰা।

বিধায়কসকল

নিৰ্বাচন
নাম
দল

১৯৫২
দেবেশ্বৰ শৰ্মা
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ

১৯৫৭
মহিধৰ পেগু

১৯৬২
দুলাল চন্দ্ৰ বৰুৱা
নিৰ্দলীয়

১৯৬৭
যোগেন শইকীয়া
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ

১৯৭২
বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ

১৯৭৮
দুলাল চন্দ্ৰ বৰুৱা
জনতা পাৰ্টি

১৯৮৩
দীননাথ ৰাজখোৱা
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ

১৯৮৫
অভিজিৎ শৰ্মা
নিৰ্দলীয়

১৯৯১
হিতেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী
অসম গণ পৰিষদ

১৯৯৬

২০০১

২০০৬
ৰাণা গোস্বামী
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ

২০১১

২০১৬
হিতেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী
ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী

২০২১

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
সুমিত্ৰা গুহ

বিদুষী সুমিত্ৰা গুহ (জন্ম:সুমিত্ৰা ৰাজু; ) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী, কৰ্ণাটকী আৰু হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত থকা তেওঁৰ বিশেষজ্ঞতাৰ বাবে পৰিচিত। ভাৰত চৰকাৰে ২০১০ চনত চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী আৰু ২০২০ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।

জীৱনী

সুমিত্ৰ গুহৰ জন্ম অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত; স্থানীয়ভাৱে পৰিচিত গায়িকা শ্ৰীমতী ড. ৰাজ্যলক্ষ্মী ৰাজু আৰু চিট্টুৰ জিলাৰ তিৰুমালা ৰেড্ড্ডীপল্লেৰ মূল নিবাসী, অৱসৰপ্ৰাপ্ত ডেপুটি কালেক্টৰ আৰ জি নাৰায়ণ ৰাজুৰ কন্যা। তেওঁৰ ভগ্নী শোভা ৰাজু কৰ্ণাটকৰ বিখ্যাত কণ্ঠশিল্পী আৰু ১৫ শতিকাৰ সন্ত-সংগীতকাৰ, অন্নমাচাৰ্য সংকীৰ্তনৰ প্ৰতিপাদক। গুহই সৰুৰে পৰা সংগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল আৰু মাকৰ পৰা সংগীতৰ প্ৰথম পাঠ লাভ কৰিছিল। এঘাৰ বছৰ বয়সৰ পৰা কৰ্ণাটকী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এজন বিখ্যাত সংগীত গুৰু এছ আৰ জানকীৰামনৰ ওচৰত তেওঁৰ সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ এখন সৰু গাঁৱত ডাঙৰ-দীঘল হোৱাৰ বাবে আৰু ডাক্তৰী পেছাটোৰ আভিজাত্যৰ বাবেই তেওঁ এগৰাকী ডাক্তৰ হ’ব বিচাৰিছিল। দেউতাকৰ নেপাললৈ বদলি হোৱাত তেওঁৰ পিতৃয়ে শান্তিনিকেতনৰ বিশ্ব ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। তাত তেওঁ দৰ্শনশাস্ত্ৰত স্নাতক হয়। ১৯৬৪ চনত হিন্দুস্তানী সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰি কিৰানা ঘৰানাৰ পণ্ডিত এ কানন আৰু বিদুষী মালিকা কাননৰ অধীনত সংগীতৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখে। পিছলৈ কলকাতাৰ সাংস্কৃতিকভাৱে সমৃদ্ধিশালী পৰিৱেশৰ মাজত পাটিয়ালা ঘৰানাৰ ওস্তাদ বড়ে গুলাম আলী খানৰ তত্ত্বাৱধানত শিকি অহা সংগীতৰ বিখ্যাত প্ৰতিপাদক সুশীল কুমাৰ বসুৰ পৰা কিছু নিৰ্দেশনা লাভ কৰে।

সন্মান

২০২০: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (হিন্দুস্তানী কণ্ঠ সংগীত)
২০১০: পদ্মশ্ৰী

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
সাধ্বী প্ৰেম বাইছা

সাধ্বী প্ৰেম বাইছা (; মৃত্যু ২৮ জানুৱাৰী ২০২৬) পশ্চিম ৰাজস্থানৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ধৰ্মীয় গল্পকাৰ আৰু সাধ্বী। ভাগৱত কাহিনীৰ অনুষ্ঠান আৰু গ্ৰামাঞ্চলত ভজন গায়ন-বায়নৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত আছিল। ২০২৫ চনৰ জুলাই মাহত অসৎ আচৰণৰ অভিযোগৰ সৈতে জড়িত ভাইৰেল ভিডিঅ’ কেলেংকাৰীৰ বাবে বাইছাই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত চৰ্চা লাভ কৰিছিল, যিটো তেওঁ ব্লেকমেইলৰ চেষ্টা বুলি অস্বীকাৰ কৰিছিল। ২০২৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত যোধপুৰত সন্দেহজনক পৰিস্থিতিত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল, মৃত্যুৰ কেইঘণ্টামানৰ পিছতে তেওঁৰ ছ’চিয়েল মিডিয়াত আত্মহত্যাৰ কথিত নোট প্ৰকাশ পাইছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

প্ৰেম বাইছাৰ জন্ম হৈছিল ২০০০ চনত ৰাজস্থানৰ বালোতৰা পাৰেউত হিন্দু জাট পৰিয়ালত।

সৰুৰে পৰাই তাই পৰিয়ালৰ ধৰ্মীয় পৰিবেশৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ আধ্যাত্মিকতা আৰু ভক্তিৰ প্ৰতি প্ৰৱণতা দেখুৱাইছিল। ১০ বছৰ বয়সত তাই সন্ন্যাস লৈছিল৷ পিতৃ বীৰমানাথ (বীৰমপুৰী মহাৰাজ বা বীৰমনাথ নামেৰেও জনাজাত)ৰ শিষ্য আছিল।

কৰ্মজীৱন

বৈছাক "বল সাধ্বী" (যুৱ তপস্বী) হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰি পশ্চিম ৰাজস্থানৰ বৰমেৰ, যোধপুৰ, আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা জিলাসমূহত গল্প কোৱাৰ লগতে ভজন গায়ন-বায়ন পৰিচালনা কৰিছিল।

২০২৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বৈছাই ধীৰেন্দ্ৰ শাস্ত্ৰীৰ সৈতে তেওঁৰ সনাতন হিন্দু একতা পদযাত্ৰাত যোগদান কৰে।

মৃত্যুৰ প্ৰায় চাৰি ঘণ্টাৰ পিছত তেওঁৰ ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টত আত্মহত্যাৰ কথিত নোট প্ৰকাশ পাইছিল, য’ত তেওঁৰ আৱেগিক দুখৰ সৈতে ২০২৫ চনৰ ব্লেকমেইল আৰু মানহানিৰ গোচৰৰ সম্পৰ্ক আছিল।

টোকাখনত "অগ্নি পৰীক্ষা"ৰ বাবে তেওঁৰ পূৰ্বৰ অনুৰোধৰ উল্লেখ কৰি লিখা আছিল, "মই বহু সন্ত ব্যক্তিলৈ চিঠি লিখিছিলো, জুইৰ দ্বাৰা বিচাৰৰ অনুমতি বিচাৰিছিলো, কিন্তু প্ৰকৃতিৰ ভাগ্যত যিটো হ'ব নালাগিছিল। মই চিৰদিনৰ বাবে পৃথিৱীখনক বিদায় দিছো। ন্যায় মোৰ জীৱনকালত নহয় মোৰ মৃত্যুৰ পিছত হ'ব।"

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মগুৰু
নতুনগ্ৰামৰ কাঠৰ পুতলা

নতুনগ্ৰামৰ কাঠৰ পুতলা হ’ল ভাৰতত জনপ্ৰিয় এবিধ কাঠৰ পুতলা, বিশেষকৈ পশ্চিমবংগৰ বৰ্ধমান জিলাত ইয়াৰ প্ৰচলন অধিক। কাঠৰ পুতলা তৈয়াৰ কৰাটো কিছুমান ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক পৰম্পৰাগত চৰ্চা আৰু নতুনগ্ৰামৰ পুতলাসমূহৰ বিশেষ সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব আছে কাৰণ এইবোৰ পোনপটীয়াকৈ দেৱী লক্ষ্মীৰ সৈতে জড়িত। এনে পুতলাৰ অন্যান্য উদাহৰণৰ ভিতৰত আছে বিখ্যাত গৌৰ-নিতাই পুতলা, কৃষ্ণ পুতলা আৰু ৰাজকীয় দম্পতীৰ পুতলা।

ইতিহাস

নতুনগ্ৰামৰ শিল্পীসকলে প্ৰথমতে শিল খোদাইৰ কাম কৰিছিল আৰু বৰ্ধমানৰ স্থানীয় ৰজাসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল। অৱশ্যে ১৯৫১ চনত জমিদাৰী প্ৰথা বিলুপ্ত হোৱাৰ পিছত কাৰিকৰসকলে যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয়। বহুজনে শিল খোদাই উদ্যোগ ত্যাগ কৰি চাৰুকলা আৰু কাঠৰ শিল্পৰফালে ঢাল খায়; অৱশ্যে বৰ্তমান প্লাষ্টিক আৰু ধাতুৰ তুলনাত কাঠ খোদাইৰ দক্ষতাৰ অভাৱৰ বাবে খোদাইকাৰীৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাইছে।

এট স্থানীয় পৰিয়ালৰ নাম হ’ল সূত্ৰধৰ, যিয়ে কাঠৰ কাম আৰু কাঠ খোদাইৰ সৈতে জড়িত উপাধিটোৰ সম্পৰ্ক প্ৰতিফলিত কৰে।

নিৰ্মাণ

এই পুতলাবোৰ প্ৰায়ে গামাৰ কাঠ, আম কাঠ বা শিমলু কাঠৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। পশ্চিমবংগৰ প্ৰায় ৫১টা পৰিয়াল পুতলা নিৰ্মাণৰ সৈতে জড়িত আৰু পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই এই প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে। প্ৰতিজন কাৰিকৰৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট কাম নিৰ্ধাৰণ কৰা থাকে: পুৰুষসকল কাঠ খোদাই কৰাত পাকৈত, আনহাতে মহিলাসকলে ৰং কৰাৰ কামটো চম্ভালে।

সলনি হোৱা সময় আৰু ধাতু, প্লাষ্টিক তথা মেচিনত নিৰ্মিত সামগ্ৰীৰ আগমনে পৰম্পৰাগত কাঠৰ শিল্পক বহু পৰিমাণে হ্ৰাস কৰিছে। আগতে পশ্চিমবংগৰ বহু ঠাইত কাঠৰ পুতলা আৰু খেলনা তৈয়াৰ কৰাৰ কলা প্ৰচলিত আছিল; অৱশ্যে বৰ্তমান এই শিল্পটো মাত্ৰ কেইটামান স্থানতহে সংৰক্ষিত হৈ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:পুতলা
মধুশালা

মধুশালা হ'ল প্ৰসিদ্ধ হিন্দী কবি তথা লেখক হৰিবংশ ৰায় বচ্চনৰ অনুপম কাব্যগ্ৰন্থ। ইয়াত ১৩৫ টা ৰুবায়েট (অৰ্থাৎ চাৰিটা শাৰীৰ কবিতা) আছে। বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত হিন্দী সাহিত্যৰ অত্যন্ত মহত্বপূৰ্ণ ৰচনাৰ ভিতৰত মধুশালা অন্যতম য'ত চুফীবাদ প্ৰতিফলিত হৈছে।   

প্ৰসিদ্ধি

১৯৩৫ চনত মধুশালা প্ৰথমে প্ৰকাশিত হৈছিল। কবি সন্মিলনসমূহত হৰিবংশ ৰায় বচ্চনে মধুশালাৰ ৰুবায়েটবোৰ পাঠ কৰি বিশেষ প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল আৰু মধুশালা খুব বিক্ৰী হৈছিল। প্ৰতিবছৰে মধুশালাৰ দুই-তিনিটা সংস্কৰণ ছপোৱা হৈছিল।

মধুশালাৰ প্ৰত্যেক ৰুবায়েট মধুশালা শব্দৰে সমাপ্ত হৈছে। হৰিবংশ ৰায় বচ্চনে মধু, মদিৰা, হালা(সুৰা), সাকী(সুৰা বিক্ৰেতা), প্যালা(গিলাচ), মধুশালা আৰু মদিৰালয়ৰ সহায়েৰে জীৱনৰ জটিলতাৰ বিশ্লেষণ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল। মধুশালা যেতিয়া প্ৰথমে প্ৰকাশিত হৈছিল তেতিয়া সুৰাৰ প্ৰশংসা কৰা বাবে কিছু লোকে তেখেতৰ সমালোচনা কৰিছিল। বচ্চনৰ আত্মকথামতে মহাত্মা গান্ধীয়ে মধুশালাৰ পাঠ শুনি কৈছিল যে মধুশালাৰ সমালোচনা উচিত হোৱা নাই।

মধুশালা বচ্চনৰ ৰচনাত্ৰয় মধুবালা আৰু মধুকলশৰ অংশ। ওমৰ খৈয়ামৰ ৰুবায়েটৰ আধাৰত বচ্চনে মধুশালা ৰচনা কৰিছিল। হৰিবংশ ৰায় বচ্চনে মধুশালাৰ প্ৰকাশনৰ পূৰ্বে ওমৰ খৈয়ামৰ ৰুবায়েট হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰি উলিয়াইছিল। মধুশালাৰ ৰচনাৰ বাবে বচ্চনক "হালাবাদ কী পুৰোধা" আখ্যা দিয়া হৈছিল।

মিডিয়াত মধুশালা

পাছলৈ মধুশালা ইমানেই জনপ্ৰিয় হৈ পৰে যে ঠায়ে ঠায়ে ইয়াক নৃত্য-নাটিকাৰ ৰূপত প্ৰস্তুত কৰি তুলিছিল। মধুশালাৰ সুনিন্দা ৰুবায়েটবোৰ মান্না দেয়ে এলবামৰ ৰূপত প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। এই এলবামৰ প্ৰথমভাগ বচ্চনে নিজেই কণ্ঠদান কৰিছিল। হৰিবংশ ৰায় বচ্চনৰ পুত্ৰ অমিতাভ বচ্চনে নিউ ইয়ৰ্কৰ লিংকন ছেন্টৰৰ সৈতে বহু ঠাইত মধুশালাৰ ৰুবায়েটবোৰ পাঠ কৰিছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

কবিতাকোষত মধুশালা
হিন্দী সময়ত মধুশালা

শ্ৰেণী:হিন্দী কাব্যগ্ৰন্থ
ইস্ত্ৰি

ইস্ত্ৰি ( বা ) এবিধ তলিখন চেপেটা ওপৰত হাতল থকা সঁজুলী। এই সজুলীবিধ গৰম কৰি ইয়াৰে পোছাকৰ ভাঁজ নোহোৱা কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে লো-ৰে সজা হয় বাবেই লোৰ ইংৰাজী নাম iron-ৰ পৰাই ইয়াকো ইংৰাজীত আইৰণ বুলি কোৱা হয়। গৰম কৰাৰ সময়ত কাপোৰৰ আঁহৰ অণুৰ দীঘলীয়া শৃংখলৰ মাজৰ বান্ধোন সমূহ কোমল হৈ পৰে, ইয়াৰ লগে লগ গধূৰ চেপেটা তলিখনেৰে হেঁচা দিয়াৰ ফলত আঁহবোৰ দীঘল হৈ পৰে আৰু ঠাণ্ডা হোৱাৰ সময়ত সেই ভাঁজেই ৰৈ যায়। কিছুমান তন্তু যেনে কপাহ-ৰ বাবে মাজৰ শৃংখলবোৰ কোমল কৰিবলৈ তাক সেমেকা কৰি ল'ব লাগে। নকৈ আৱিষ্কৃত বহুতো কৃত্ৰিম আঁহৰ বাবে ইস্ত্ৰি কৰাৰ প্ৰয়োজন নথকা বুলি কোৱা হয়।

১৮৭১ চনত আমেৰিকাৰ মেৰি ফ্লোৰেন্স পট্টছ নামৰ এগৰাকী মহিলাই "ছেড আইৰণ" (ইস্ত্ৰি) উদ্ভাৱন কৰে। নিউয়ৰ্কৰ এগৰাকী ব্যক্তি হেন্‌ৰি ডব্লিউ. ছীলী-য়ে ১৮৭২ চনত বিজুলীচালিত ইস্ত্ৰি আৱিষ্কাৰ কৰে। ইয়াৰ বাহিৰেও বিভিন্ন ধৰণৰ ইস্ত্ৰি আৱিষ্কৃত হৈছে।

ইতিহাস

অষ্টম শতিকামানৰ পৰা চীন দেশত অঙঠা ভৰাই তপতোৱা ইস্ত্ৰিৰ প্ৰচলন হৈছিল। ১৬০০ শতিকামানত হলেণ্ডৰ দৰ্জীবোৰে অঙঠা ভৰাই লোৱা ফোঁপোলা ইস্ত্ৰিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ১৮০০ শতিকামানৰ পৰা ত্ৰিভুজকৃতি আৰু হেণ্ডেল থকা ডাঠ লোৰ গধুৰ ইস্ত্ৰি বিধৰ প্ৰচলন হৈছিল। এনে ইস্ত্ৰিক ইংৰাজীত "ছেড আইৰণ"ছ বুলি কৈছিল। এনে ধৰণৰ ইস্ত্ৰি একেলগে দুটা ব্যৱহাৰ কৰে। গৰম কৰিবলৈ জুইৰ চৌকাত এটা বহুৱাই থয় আৰু আনটোৰে কাপোৰ ইস্ত্ৰি কৰে। ইস্ত্ৰি ঠাণ্ডা পৰিলে ঠাণ্ডাটো থৈ গৰমটো লৈ ইস্ত্ৰি মৰা কাম চলাই থাকে। শ্ৰীমতী পট্টছে উদ্ভাৱন কৰা ইস্ত্ৰিবিধৰ ভিতৰখন ফোঁপোলা আৰু তাৰ ভিতৰখন বালি, চিমেণ্ট আদিৰে ভৰ্তিহৈ থাকে। এই তাপ অপৰিবাহী বস্তুবোৰ ভিতৰত থকা বাবে তাপ ওপৰৰ হেণ্ডেলডাললৈ নাহে আৰু বহুত সময়লৈ ইস্ত্ৰিটো গৰম হৈ থাকে। পট্টছৰ ইস্ত্ৰিবিধ দুয়ো মূৰ জোঙা আৰু ঘেৰ খোৱা হেণ্ডেলৰ। হেণ্ডেলডাল এটাৰ পৰা খুলি আন এটা ইস্ত্ৰিলৈ নি লগাই ল'ব পাৰি। ১৮৫০ চনত কেৰাছিন, এলক'হল, তিমিমাছৰ তেল, গেছ, কাৰ্বাইড আনকি গেছ'লিন জ্বলাই গৰম কৰিব পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ ইস্ত্ৰিৰ উদ্ভাৱন আৰু প্ৰচলন হৈছিল।

বিদ্যুৎৰ ইস্ত্ৰি

১৮৮২ চনত নিউ জাৰ্ছীৰ "হেনৰি ডব্লিউ ছীলী"য়ে বিদ্যুতৰ ইস্ত্ৰি উদ্ভাৱন কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত এনে ইস্ত্ৰিবোৰৰ তাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা ব্যৱস্থা নাছিল। তাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা বিদ্যুৎৰ ইস্ত্ৰিৰ উদ্ভাৱন ঘটে ১৯২০ চনত। আজিকালি বিভিন্ন ব্যৱস্থা থকা ইস্ত্ৰি ওলাইছে। কিছুমান ইস্ত্ৰিত পানীৰ ভাপ উলিয়াই ইস্ত্ৰি কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে যাতে ইস্ত্ৰি কৰাৰ আগে আগে কাপোৰবোৰ সেমেকাই কোমল কৰি যাব পাৰি। বিদ্যুৎৰ ইস্ত্ৰিৰ ভিতৰত এচটা "হিটিং ফিলামেণ্ট" থাকে। বিদ্যুৎ প্ৰৱাহিত হ'লে ফিলামেণ্টচটা গৰম হয় আৰু তাৰ তাপে ইস্ত্ৰিৰ তলখন গৰম কৰে। বিদ্যুতৰ ইস্ত্ৰিৰ ওপৰত বেলেগ বেলেগ কাপোৰৰ বাবে তাপ নিয়ন্ত্ৰণৰ এটা নিয়ন্ত্ৰণ চকৰি থাকে। তাত কপাহী, উল, ৰেছম, পলিষ্টাৰ, নাইলন আদি কাপোৰ বেলেগ তাপত ইস্ত্ৰি কৰাৰ বাবে তাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি। যেনে:
কাপোৰ উষ্ণতা
কপাহী ২০৪° চেণ্টিগ্ৰেড
ৰেছমী ১৪৮° চেণ্টিগ্ৰেড
ঊল ১৪৮° চেণ্টিগ্ৰেড
নাইলন ১৩৫° চেণ্টিগ্ৰেড
পলিষ্টাৰ ১৪৮° চেণ্টিগ্ৰেড

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সঁজুলি‎
মাধুৰী চট্টোপাধ্যায়

মাধুৰী চট্টোপাধ্যায় (; ১৬ ডিচেম্বৰ ১৯৪০ – ১৯ অক্টোবৰ ২০১৩) এগৰাকী বঙালীভাষী ভাৰতীয় সঙ্গীত শিল্পী, যিয়ে ১৯৬০ৰ পৰা ১৯৮০ৰ দশকলৈ অসংখ্য জনপ্ৰিয় বাঙালী গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ চলচ্চিত্ৰীয় গীত, গজল, আধুনিক গীত, শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত ভিত্তিক লঘু গীত, নজৰুল গীত, ৰবীন্দ্ৰ সঙ্গীত আদি বিভিন্ন স্তৰৰ সঙ্গীত ক্ষেত্ৰখনলৈ অৱদান আগবঢ়াইছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

মাধুৰী চট্টোপাধ্যায়ৰ জন্ম ১৯৩৯ চনত কলকাতাৰ পাৰ্ক ষ্ট্ৰীটৰ এখন নাৰ্চিং হোমত হৈছিল আৰু সৰুকালচোৱা উত্তৰ কলকাতা বলোৰাম বসু ঘাট ৰোডত থকা মোমায়েকৰ ঘৰতে কটাইছিল। দেউতাক শিৱনাথ বন্দোপাধ্যায় এজন প্ৰখ্যাত কীৰ্তনীয়া (কীৰ্তন গায়ক) আছিল, যি তেওঁৰ মূল অনুপ্ৰেৰণা আছিল। সৰুৰে পৰা গীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ। চুঙা লগোৱা কলগানৰ গাড়ীৰ পিছেপিছে দৌৰি ফুৰে। ন-দহ বছৰৰ পৰা তেওঁ নাৰায়ণ বন্দোপাধ্যায়ৰ পৰা গীত শিকিছিল। বন্দীপুৰৰ নিবাসী নাৰায়ণ মুখোপাধ্যায়ে কলকাতালৈ গান শিকোৱাৰ উদ্দেশ্যে আহিছিল। তেওঁ মাধুৰীহঁতৰ ঘৰৰ একতলাত পেয়িং গেষ্ট হিচাপে থাকিছিল। অন্যান্য ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক গীত শিকাই থকা সময়ত মাধুৰীয়ে দুৱাৰৰ কাষত ৰৈ চাই থাকে। তাকে দেখি মুখোপাধ্যায়ে তেওঁক গীত শিকোৱাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিলে। এদিন মুখোপাধ্যায়ে ক'লে যে সকলো ধৰণৰ গানেই গাব পাৰিলেও কিন্তু শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত নিশিকিলে ভিত্তি তৈয়াৰ নহ'ব। আৰম্ভ হ'ল প্ৰথমে সুনীন সৰকাৰ আৰু তাৰ পিছত উমা দেৰ ওচৰত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ তালিম। তেওঁ শীৰ্ষস্থানীয় শিল্পী ওস্তাদ কাৰামুল্লা খান আৰু পণ্ডিত হৰিহৰ শুক্লাজীৰ ওচৰত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। দেউতাৰ বাদেও তেওঁ প্ৰখ্যাত গায়ক ৰথীন ঘোষৰ পৰা কীৰ্তন শিকিছিল।

মাধুৰী চট্টোপাধ্যায়ক মেগাফোন কোম্পানীৰ স্বত্বাধিকাৰ কমল ঘোষে সলিল চৌধুৰীৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিছিল। ১৯৬০ চনত সলিল চৌধুৰীয়ে সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা ‘নিজেৰে হাৰায়ে খুজি’ আৰু ‘এবাৰ আমাৰ সময় হলো যাবাৰ’ শীৰ্ষক দুটি গীতেৰে মাধুৰীৰ পূজা এলবাম মুক্তি পাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
মাউণ্ট চিৰেমাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

মাউণ্ট চিৰেমাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। উদ্যানখন ইণ্ডোনেছিয়াৰ পশ্চিম জাভাৰ চিৰেবন চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৫০ কিলোমিটাৰ দূৰৈত দক্ষিণ দিশত অৱস্থিত। উদ্যানখন চিৰেবনৰ দক্ষিণে, কুনিংগন ৰিজেন্সি আৰু মাজালেংকা ৰিজেন্সিলৈকে বিস্তৃত। উদ্যানখনে পশ্চিম জাভাৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ তথা সক্ৰিয় আগ্নেয়গিৰি মাউণ্ট চেৰেমাইক আগুৰি আছে। শিক্ষাৰ্থীৰ দল, পদযাত্ৰীৰ দল আদিয়ে প্ৰায়েই শৃংগটো বগাই যায়। যদিও এই ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিবলগীয়া হয়।

উদ্যানখনত বিভিন্ন ধৰণৰ থলুৱা বা বিলুপ্তপ্ৰায় উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণী পোৱা যায় যাৰ ভিতৰত তলত দিয়াবোৰ অন্তৰ্ভুক্ত:
উদ্ভিদকুল: সৰল গছ (Pinus merkusii), Castanopsis javanica (স্থানীয়ভাৱে ছানিণ্টেন নামেৰে জনাজাত), ৰাণ্ডু টিয়াং (Fragraera blumii), নাংছি (Villubrunes rubescens), মাকাৰাংগা (Macaranga denticulata), পাছাং (Lithocarpus sundaicus), ইলেঅ’কাৰ্পাছ (Elaeocarpus stipularis), বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ ডিমৰু গছ (Ficus), Ardisia cymosa, আৰু Platea latifolia,
প্ৰাণীকুল: নাহৰফুটুকী বাঘ, সুগৰী পহু (Muntiacus muntjak বা Javan muntjac), বান্দৰ (Javan surili), জাভাৰ হক-ঈগল আৰু বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ অজগৰ।
মাউণ্ট চিৰেমাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনে এই অঞ্চলৰ কেইবাটাও নদী অৱবাহিকাৰ জলস্ৰোত হিচাপেও কাম কৰে, ইয়াৰে দুটা প্ৰধান অৱবাহিকা হ’ল চিমানুক নদী অৱবাহিকা আৰু চিছাংগাৰুং নদী অৱবাহিকা। উভয়ৰে মূল নদী দুটা জাভা সাগৰত গৈ মিলিত হয়।

চিত্ৰ বীথিকা

লগতে চাওক

ইণ্ডোনেছিয়াৰ ভূগোল

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Short description of the Gunung Ciremai National Park in Official Letter issued by the Forestry Minister, 2004.

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল