ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিষ্ণু পুৰাণ

বিষ্ণু পুৰাণ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম প্ৰধান পুৰাণ। এইখন অষ্টাদশ পুৰাণৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু বিষ্ণু দেৱতাৰ মহিমা আৰু কীৰ্তিৰ বৰ্ণনাৰে পূৰ্ণ। এই পুৰাণখনক বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ এক প্ৰামাণিক গ্ৰন্থ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

গঠন আৰু বিষয়বস্তু

বিষ্ণু পুৰাণ মুঠ ৬টা অংশ বা খণ্ডত বিভক্ত। এই পুৰাণখনত প্ৰায় ৭,০০০ শ্লোক আছে।

প্ৰথম অংশ

প্ৰথম অংশত সৃষ্টিতত্ত্ব আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা আছে। ইয়াত বিষ্ণুৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু তেওঁৰ অৱতাৰসমূহৰ কথা উল্লেখ আছে।

দ্বিতীয় অংশ

দ্বিতীয় অংশত পৃথিৱীৰ ভূগোল, বিভিন্ন দ্বীপ, পৰ্বত, নদী আৰু বনাঞ্চলৰ বিৱৰণ আছে। ইয়াত জম্বুদ্বীপৰ সপ্তবৰ্ষৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।

তৃতীয় অংশ

তৃতীয় অংশত বেদৰ উৎপত্তি, বৰ্ণাশ্ৰম ধৰ্ম, আৰু গাৰ্হস্থ্য জীৱনৰ নিয়ম-কানুনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।

চতুৰ্থ অংশ

চতুৰ্থ অংশত সূৰ্য্য বংশ আৰু চন্দ্ৰ বংশৰ ৰজাসকলৰ বংশতালিকা আৰু তেওঁলোকৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। ইয়াত শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম আৰু লীলাৰ কথাও আছে।

পঞ্চম অংশ

পঞ্চম অংশ সম্পূৰ্ণৰূপে শ্ৰীকৃষ্ণৰ জীৱনী আৰু তেওঁৰ লীলা-কাহিনীৰে পূৰ্ণ। ইয়াত তেওঁৰ শৈশৱ, কৈশোৰ, আৰু পূৰ্ণবয়সৰ কাহিনী বিশদভাৱে বৰ্ণিত।

ষষ্ঠ অংশ

ষষ্ঠ অংশত কলিযুগৰ বৰ্ণনা, কল্কি অৱতাৰৰ আগমন, আৰু মুক্তিৰ উপায় সম্পৰ্কে আলোচনা আছে।

ৰচনাকাল আৰু ৰচয়িতা

বিষ্ণু পুৰাণৰ ৰচনাকাল সম্পৰ্কে পণ্ডিতসকলৰ মাজত মতভেদ আছে। অধিকাংশ পণ্ডিতৰ মতে এই পুৰাণখন খ্ৰীষ্টীয় ১ম-৪ৰ্থ শতিকাৰ মাজত ৰচিত হৈছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে পৰাশৰ মুনিক এই পুৰাণৰ ৰচয়িতা বুলি কোৱা হয়।

ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য

বিষ্ণু পুৰাণ বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ৰ বাবে এখন অতি পবিত্ৰ গ্ৰন্থ। এই পুৰাণত বিষ্ণুক পৰমেশ্বৰ আৰু জগতৰ সৃষ্টিকৰ্তা, পালনকৰ্তা আৰু সংহাৰকাৰী হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে।

দৰ্শন

বিষ্ণু পুৰাণত অদ্বৈতবাদৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট। ইয়াত বিষ্ণুক নিৰ্গুণ ব্ৰহ্ম আৰু সগুণ ব্ৰহ্ম দুয়োৰূপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

নৈতিক শিক্ষা

এই পুৰাণত ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম, আৰু মোক্ষ এই চতুৰ্বৰ্গৰ গুৰুত্ব প্ৰতিপাদন কৰা হৈছে। সমাজৰ সৰ্বস্তৰৰ মানুহৰ বাবে নৈতিক জীৱনযাত্ৰাৰ দিশনিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰা হৈছে।

বিশেষ বৈশিষ্ট্য

বিষ্ণু পুৰাণৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হৈছে:

এইখন কম দীৰ্ঘ আৰু সংগঠিত পুৰাণ
ইয়াত পৌৰাণিক কাহিনী আৰু দাৰ্শনিক তত্ত্বৰ সুন্দৰ সমন্বয় আছে
শ্ৰীকৃষ্ণৰ জীৱনী ইয়াত অতি বিশদভাৱে বৰ্ণিত
ভক্তিৰস আৰু জ্ঞানৰসৰ সমানুপাত

অনুবাদ আৰু টীকা

বিষ্ণু পুৰাণ বিভিন্ন ভাৰতীয় আৰু বিদেশী ভাষালৈ অনুবাদিত হৈছে। এইচ. এইচ. উইলছনৰ ইংৰাজী অনুবাদ (১৮৪০) অতি প্ৰসিদ্ধ।

আধুনিক অধ্যয়ন

আধুনিক পণ্ডিতসকলে বিষ্ণু পুৰাণক বিভিন্ন দৃষ্টিভংগীৰে অধ্যয়ন কৰিছে:

ঐতিহাসিক দৃষ্টিভংগী: প্ৰাচীন ভাৰতৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক অৱস্থাৰ উৎস হিচাপে
তুলনামূলক ধৰ্মতত্ত্ব: বিশ্বৰ অন্যান্য ধৰ্মৰ সৈতে তুলনা
সাহিত্যিক বিশ্লেষণ: কাহিনী বৰ্ণনাৰ কৌশল আৰু চৰিত্ৰ চিত্ৰণৰ অধ্যয়ন
নৃতাত্ত্বিক অধ্যয়ন: ভাৰতীয় সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰতিফলন

তথ্যসূত্ৰ

আৰু চাওক

পুৰাণ
বিষ্ণু
শ্ৰীকৃষ্ণ
বৈষ্ণৱ ধৰ্ম
ভাগৱত পুৰাণ
অষ্টাদশ পুৰাণ

বাহ্যিক সংযোগ

বিষ্ণু পুৰাণৰ ইংৰাজী অনুবাদ - Sacred Texts
বিষ্ণু পুৰাণ - Wisdom Library

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্য
লেটেকু

লেটেকু হৈছে ফাইলেনথেছিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এজোপা মন্থৰ গতিত বৃদ্ধি হোৱা চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদ, উচ্চতা প্ৰায় ২৫ মি পৰ্যন্ত হয়। সমগ্ৰ এছিয়া মহাদেশত এই উদ্ভিদ দেখা পোৱা যায়, ভাৰত আৰু মালেছিয়াত সাধাৰণভাৱে খেতি কৰা হয়। ইয়াক চিৰসেউজীয়া অৰণ্যত বিস্তৃত ভাবে গজা দেখা যায়। ইয়াৰ ফলবোৰ খাবৰ বাবে বা সুৰা প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়; চৰ্মৰোগৰ বাবে ঔষধ হিচাপেও ব্যৱহৃত হয়। ইয়াৰ বাকলি, কাঠ আৰু শিপাবোৰো ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ফলবোৰ ডিম্বাকৃতিৰ, বৰণ সালধীয়া, গুলপীয়াৰ পৰা উজ্বল ৰঙা বা বেঙুনীয়া, আকাৰত ২.৫-৩.৫ ছেমি, মৃসন, ২-৪টা ডাঙৰ বেঙুনীয়া-ৰঙা বীজৰ সৈতে, বগা মঙহাল।

বাকলি, শিপা আৰু কাঠবোৰ পানীত সিজুৱাৰ আগতে ভালদৰে শুকুৱাই লোৱা হয়। ফলবোৰ চিঙাৰ পৰা প্ৰায় ৪-৫ দিনলৈকে সতেজ হৈ থাকে, বা সিজাই নিমখৰ লগত মিহলি কৰি বন্ধ পাত্ৰত বহুদিনলৈকে সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি। এই ফলবোৰ স্থানীয়ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয় লগতে বিক্ৰীও কৰা হয়।

অন্য নাম

ইংৰাজী: বাৰ্মিজ গ্ৰেপ
থাই: মাফাই (มะไฟ), মাক্ ফাই পা, খি মি, ছাই খ্ৰুৱা ছাই, ছমফাই, হামকাং, ফা ইঅ'
ভিয়েটনামী: জিয়াও জিয়া ডাট্
বাৰ্মিজ: কান'যাও
বেংগলী : লটকন, বুবি
কেম্বডিয়ান: প্লাই-ফন্হিউ (ផ្លែផ្ញៀវ)
স্থানীয় নাম:
অসমীয়া: লেটেকু
ফু ন'ই: চা চৌয়ে' ছি
হিন্দী : খট্টাফল
খাছী : ছহৰামডিয়েং
গাৰ' : গাছাম্পে
ছ'মালিয়ান：ডা ডিয়াঅ'গোৱাই

শ্ৰেণী:ফল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
খিলান

খিলান (, আৰ্ক) হৈছে বেঁকা আকাৰৰ উলম্ব গঠন যি তলৰ খালী স্থান পাৰ হৈ থাকে। খিলানে ওপৰৰ ভাৰ ধাৰণ কৰিব পাৰে, বা কেবল অলংকাৰিক উদ্দেশ্যৰে ব্যৱহাৰ হ’ব পাৰে। অলংকাৰিক উপাদান হিচাপে খিলানৰ ব্যৱহাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ সহস্ৰাব্দলৈকে পোহৰ পায়, যদিও গঠনগত ভাৰ বহনকাৰী খিলানবোৰ প্ৰাচীন ৰোমানসকলৰ দ্বাৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাত ব্যাপক ৰূপে ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়।

খিলান সদৃশ গঠন কেতিয়াবা আনুভূমিকো হ’ব পাৰে, যেনে "আৰ্ক বান্ধ" যি আনুভূমিক জলীয় চাপ ৰোধ কৰে। খিলান সাধাৰণতে ভল্টৰ ভিত্তি হিচাপে ব্যৱহৃত হয়, বিশেষকৈ বেৰেল ভল্ট বা টপনি আকৃতিৰ ভল্ট এক অখণ্ড খিলানৰ দৰে কাম কৰে। খিলান আৰু ভল্টৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰে আৰ্কুৱেটেড নিৰ্মাণ নামেৰে জনাজাত এক নিৰ্মাণ পদ্ধতিৰ সৃষ্টি কৰে, যাৰ বিপৰীতে ট্ৰেবেটেড প্ৰণালী — যেনে প্ৰাচীন গ্ৰীচ, চীন, জাপান আৰু আধুনিক ইস্পাতৰ গঠনযুক্ত স্থাপত্যত স্তম্ভ আৰু লিনেটৰ ব্যৱহাৰ অধিক দেখা যায়।

খিলানে লিনেটৰ তুলনাত বহুতো সুবিধা প্ৰদান কৰে, বিশেষকৈ ইটাৰ গাঁথনিত। সমান পৰিমাণৰ উপাদানেৰে খিলানে অধিক দৈৰ্ঘ্য সামৰি লব পাৰে, অধিক ভাৰ বহন কৰিব পাৰে, আৰু সৰু সৰু অংশৰে নিৰ্মাণ সম্ভৱ হয় যি অধিক সহজে ব্যৱস্থাপনাযোগ্য। কিন্তু ১৯ শতিকাৰ মাজভাগত লো তৈয়াৰ কৰা আৰু তাৰ পিছত ইস্পাতৰ আৱিষ্কাৰৰ ফলত খিলানৰ ভূমিকা হ্ৰাস পায়; এই নতুন উপাদানসমূহৰ উচ্চ টান শক্তিৰ বাবে দীঘল লিনেট নিৰ্মাণ সম্ভৱ হৈ উঠে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য
বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱস

বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱস হৈছে এক বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান। প্ৰতি বছৰে ১১ জুলাইত এই দিৱস পালন কৰা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা বিশ্ব জনসংখ্যাৰ বিষয়সমূহৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টিৰ চেষ্টা কৰা হয়। ১৯৮৯ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ গভৰ্নিং কাউন্সিলে এই দিৱসৰ ঘোষণা কৰে। ১৯৮৭ চনৰ ১১ জুলাইত পাঁচ বিলিয়ন দিৱসৰ জনস্বাৰ্থৰ দ্বাৰা এই দিৱসটো অনুপ্ৰাণিত। উক্ত তাৰিখত বিশ্বৰ জনসংখ্যা আনুমানিক পাঁচ বিলিয়নৰ কাষ চাপিছিল।

লক্ষ্য

বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে পৰিয়াল পৰিকল্পনা, লিংগ সমতা, দৰিদ্ৰতা, মাতৃ স্বাস্থ্য আৰু মানৱ অধিকাৰৰ গুৰুত্ব আদি বিভিন্ন জনসংখ্যা বিষয়ৰ ওপৰত জনসাধাৰণৰ সজাগতা বৃদ্ধি কৰা।

ড° কে.চি.জাখৰিয়ায়ে উক্ত দিনটোৰ পৰামৰ্শ দিছিল কিয়নো তেওঁ বিশ্ব বেংকত জনগাঁথনিবিদ হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ত জনসংখ্যা পাঁচ বিলিয়ন পৰ্যন্ত বৃদ্ধি হৈছিল। কোটি কোটি লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগে লগে বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰতি সংবাদ মাধ্যমৰ আগ্ৰহ আৰু সাধাৰণ সজাগতা বৃদ্ধি পায় যদিও বিশ্বৰ জনসংখ্যা প্ৰায় প্ৰতি ১৪ মাহৰ মূৰে মূৰে ১০ কোটি বৃদ্ধি পায়। ২০১৬ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰীত বিশ্বৰ জনসংখ্যা ৭,৪০০,০০০,০০০ আৰু ২০১৭ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত ই ৭,৫০০,০০০,০০০ হয় বুলি অনুমান কৰা হৈছিল। ২০১৯ চনত বিশ্বৰ জনসংখ্যা ৭,৭০০,০০০,০০০ আছিল।

২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ইউএনএফপিএই কেনিয়া আৰু ডেনমাৰ্ক চৰকাৰৰ সৈতে মিলি নাইৰোবিত এক উচ্চ পৰ্যায়ৰ সন্মিলন আহ্বান কৰি এই পূৰণ নোহোৱা লক্ষ্যসমূহ লাভৰ প্ৰচেষ্টা ত্বৰান্বিত কৰে। বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱসত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা সমৰ্থকসকলে নেতা, নীতি নিৰ্ধাৰক, তৃণমূল পৰ্যায়ৰ সংগঠক, প্ৰতিষ্ঠান আৰু অন্যান্যসকলক প্ৰজনন স্বাস্থ্য আৰু অধিকাৰক সকলোৰে বাবে বাস্তৱত পৰিণত কৰাত সহায় কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

World Population Day 2022
UN population estimates and projections
World and US Population clock

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
নীল

নীল হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণ ৰ এক বান্দৰ চৰিত্ৰ। সেই অনুসাৰে নীল আছিল দেৱতা অগ্নিৰ পুত্ৰ, যাৰ নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ নীলা বৰণ। মহাকাব্য ৰামায়ণত স্পষ্ট উল্লেখ পোৱা যায় যে বিষ্ণুৰ অৱতাৰ, অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ ৰাম পিতৃবাক্য পালনাৰ্থে বনবাসলৈ যোৱাত বনতেই তেওঁৰ স্ত্ৰী সীতাক লংকাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণে অপহৰণ কৰে। সীতাৰ অনুসন্ধানকালত বানৰৰাজ সুগ্ৰীৱৰ সৈতে তেওঁৰ মিত্ৰতা হয় আৰু তেওঁ বানৰসকলৰ সহায়ত বানৰসেনা তৈয়াৰ কৰে। নীল আছিল এই বানৰদলৰ গোষ্ঠীপ্ৰধান। তেওঁ অছিল কিষ্কিন্ধ্যাৰ বানৰৰাজ সুগ্ৰীৱৰ বানৰসেনাৰ অধিনায়ক। ৰাম ৰাৱণৰ যুদ্ধত ৰামৰ পক্ষে বানৰসেনাৰ সেনাধ্যক্ষৰ দায়িত্ব লয় আৰু লঙ্কাৰ ৰজা ৰাৱণৰ পক্ষে যুদ্ধত অংশ লোৱা একাধিক ৰাক্ষসক নিধন কৰে।

যদিও মূল ৰামায়ণ অনুসৰি ৰামায়ণৰ মুখ্য চৰিত্ৰ ৰামৰ লংকা গমনৰ সুবিধাৰ বাবে সমুদ্ৰৰ ওপৰত নিৰ্মিত ভাৰতৰ দক্ষিণ দিশত অৱস্থিত ৰামেশ্বৰমৰ পৰা লঙ্কাৰ (যি বৰ্তমানে শ্ৰীলঙ্কা ৰাষ্ট্ৰ) মান্নাৰ অবধি বিস্তৃত বিশাল এক সেতু নিৰ্মাণৰ অন্যতম পৰিকল্পক আছিলে বানৰ নল। একাধিক সংস্কৰণভেদে এই ৰামসেতু নিৰ্মাণত ৰামৰ বানৰ সেনাৰ মাজৰ এক প্ৰযৌক্তিক বানৰ আৰু নলৰ ভ্ৰাতৃ হিচাপে নীলৰ নামো উল্লেখ পোৱা যায়।

পটভূমি

ৰামায়ণত বানৰ সেনাধ্যক্ষ নীলক অগ্নিদেৱৰ পুত্ৰ হিচাপে বৰ্ণিত কৰা হৈছে। ৰামৰ বানৰ সেনাৰ মাজত তেওঁ আছিল প্ৰথম উদ্দীপ্ত, খ্যাতিসম্পন্ন আৰু পৰাক্ৰমশালী বানৰ। ৰামায়ণৰ মুখ্য চৰিত্ৰ ৰামৰ স্ত্ৰী সীতাৰ লঙ্কাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণৰ দ্বাৰা অপহৰণৰ পিছত তেওঁৰ উদ্ধাৰৰ বাবে যিসকলে সহায় কৰিছিল সেইসকলৰ ভিতৰত নীল আছিল অন্যতম। সুগ্ৰীৱে সীতাৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ নীলক আদেশ কৰা অনুসৰি তেওঁ বানৰ ৰাজ্যৰ সমস্ত বানৰক একত্ৰিত কৰে। মহাকাব্যত বানৰৰাজ্য কিষ্কিন্ধ্যাৰ পৰা নিৰ্দিষ্টভাৱে দক্ষিণ পথগামী বানৰ দলটিৰ নিৰ্বাচিত দলপতি হিচাপে নীলৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে। মহাভাৰততো একাধিক পংক্তিত সীতাৰ অনুসন্ধানত নীলৰ অৱদানৰ কথাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। কাব্য প্ৰসঙ্গত শেষ পৰ্যন্ত ৰামভক্ত হনুমান আৰু বানৰ সেনাধ্যক্ষ নীল সীতাৰ সন্ধানত লংকালৈ সমুদ্ৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল। লংকালৈ যাবৰ বাবে সুগ্ৰীৱে নীলক পৰ্যাপ্ত খাদ্য সহজলভ্য এক পথ নিৰ্বাচন কৰিবলৈ কৈছিল। সুগ্ৰীৱ আৰু নীল উভয়ে বানৰ সৈন্যৰ নিৰ্দিষ্ট গতিবিধি নজৰ ৰখা আৰু তেওঁলোক যোৱাৰ সুগম্য পথ নিৰ্বাচন কৰিছিল।

যুদ্ধক্ষেত্ৰত

ৰাম-ৰাৱণৰ যুদ্ধত ৰাৱণ আৰু তাৰ ৰাক্ষস সৈন্যৰ বিৰূদ্ধে ৰামৰ বানৰ সৈন্যৰ সেনাধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈ নীলে তেওঁৰ বান্দৰদলৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ৰামায়ণত সেনা সৰ্বাধিনায়ক নীলৰ সৈতে ৰাক্ষস নিকুম্ভৰ দ্বন্দ্বৰ বিস্তাৰিত উল্লেখ পোৱা যায়। ৰাক্ষস সৈন্যৰ দ্বাৰা আহত হৈয়ো নীলে নিকুম্ভৰ ৰথৰ চকা তুলি সেই চকাৰেই নিকুম্ভক হত্যা কৰে। নীলে ৰাৱণৰ ৰথৰ ওপৰত জঁপিয়ায়ো ৰাৱণৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে। নীল আৰু হনুমানে একেলগে ৰাৱণপুত্ৰ ত্ৰিশিৰা আৰু মহোদৰৰ বিৰূদ্ধে যুদ্ধ কৰে আৰু তেওঁ লোকক হত্যা কৰে। মহাভাৰতত বৰ্ণিত আছে যে নীল প্ৰমথি নামৰ এক ৰাক্ষসকো যুদ্ধক্ষেত্ৰত নিহত কৰিছিল।

নিজকে অজেয় প্ৰমাণ কৰাৰ হেতু নিজ গৃৃৃৃহত ৰাৱণে এক যজ্ঞৰ আয়োজন কৰিছিল। নীলৰ পৰিচালনাত বানৰদল সেই ঠাইত উপস্থিত থাকি ৰাৱণৰ আহুতিত বাধা দিয়ে। কৃত্তিবাসী ৰামায়ণত এই ঘটনাৰ বিস্তাৰিত বিৱৰণ আছে। কাহিনী অনুসৰি নীলে ৰাৱণৰ মূৰত উঠি প্ৰস্ৰাব কৰি দিয়াৰ ফলত ৰাৱণ অশুচি হৈ পৰে আৰু যজ্ঞ পণ্ড হয়।

জৈন সংস্কৰণ

জৈন গ্ৰন্থ অনুসৰি নিলে জৈনদীক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু বৰ্তমানৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মাঙ্গী-তুঙ্গীৰ ওচৰত মোক্ষ লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

সহায়ক গ্ৰন্থ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
দিলীপ বৰা

অধ্যাপক দিলীপ বৰা (ইংৰাজী Dilip Borah); জন্ম: ১৯৬৪, ১ আগষ্ট) একাধাৰে লেখক, সমালোচক, সম্পাদক আৰু অধ্যাপক) তেওঁ অসমীয়া সাৰেগামা আলোচনীৰ সম্পাদনা উপদেষ্টা আছিল। দৈনিক জনমভূমি আৰু অসমীয়া খবৰ কাকতৰ দৈনিক স্তম্ভ লেখক আছিল। নতুন নিনাদৰ মুক্তভাসৰ নিয়মীয়া লেখক আছিল। দৈনিক গণ অধিকাৰৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্বও গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমান গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা আৰু সাহিত্য অধ্যায়ন বিভাগৰ জেষ্ঠ অধ্যাপক।

বংশ পৰিচয়

বৰাৰ পিতৃ স্বৰ্গীয় ডম্বৰুধৰ বৰা পেছাত এজন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক আছিল। মাতৃৰ নাম আছিল হেমলতা বৰা।

কৰ্ম জীৱন

তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা আৰু সাহিত্য অধ্যয়ন বিভাগৰ অধ্যাপক ৰূপে কৰ্মৰত। ইয়াৰোপৰি তেওঁ Comparative Indian Literature Associationৰ সাধাৰণ সম্পাদক, North East India Network for Academic Discourseৰ অধ্যক্ষ আৰু অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ মুখ্য় সচেতক ৰূপে কৰ্মৰত।

সাহিত্য

সাহিত্য আৰু চিন্তা
জীৱনৰ বাবে যোগ
চৰ্যাপদ
ভক্তি মহিমা
সমাজ সাহিত্য আৰু সংহতি
অসম আলাপন
গৱেষণা পদ্ধতি: বিতৰ্ক আৰু সিদ্ধান্ত
তুলনাত্মক সাহিত্য
প্ৰতিৱেশী ৰাষ্ট্ৰত পাঁচোটা দিন
অনুভৱৰ মহত্ব
প্ৰত্ন অসমীয়া সাহিত্য
বিশ্বায়ন
অসম আন্দোলন: প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফলশ্ৰুতি (হীৰেন গোহাঁইৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে)
মুক্তি দেউলৰ ৰূপকাৰ (সহ সম্পাদনা: অনুৰাধা শৰ্মা)
অন্বেষণ: বিশ্ব সাহিত্যৰ পৰা তুলনামূক সাহিত্যলৈ
সাহিত্যত প্ৰগতিৰ দৰ্শন (অনূদিত)
ৰুজুঠিয়াৰি থুলনাই (বড়ো ভাষালৈও অনুবাদ)
গৱেষণা প্ৰণালীঃ বিতৰ্ক আৰু সিদ্ধান্ত
From Vishwa to Bharatiya New Essays on Comparative Indian Literature (Ed.)

বাতৰি কাকত

দৈনিক গণঅধিকৰ- মুখ্য সম্পাদক

আলোচনী

সাৰেগামা- সম্পাদনা উপদেষ্টা
নতুন নিনাদ- উপদেষ্টা

বঁটা

সংহতি বঁটা (আৱাহন গোষ্ঠীৰ)
মাধুমীয়া মেমৰীয়াল এৱাৰ্ড (চৰ চাপৰি সাহিত্য পৰিষদ)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
কুমকুম

কুমকুম (জয়বুন্নিসা খান; ২২ এপ্ৰিল ১৯৩৪ – ২৮ জুলাই ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁৰ জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে: অঙ্কহন (১৯৬৮), ললকাৰ (১৯৭২), মাদাৰ ইণ্ডিয়া (১৯৫৭), মিষ্টাৰ এক্স ইন বোম্বাই (১৯৬৪), দিল ভী তেৰাহুম ভী তেৰেহ (১৯৬০), ছনচ অৱ ইণ্ডিয়া (১৯৬২), কোহিনূৰ (১৯৬০), উজালা, নয়া দৌৰ, শ্ৰীমান ফাণ্টূশ, এক সাপেৰা এক লুটেৰা, গঙ্গা কি লহৰেন, ৰজা ঔৰ ৰঙ্ক, গীত আৰু এক কুৱৰা এক কুৱাৰী। তেওঁ বহু চলচ্চিত্ৰ নায়কৰ সৈতে জুটি গঠন কৰিছিল, বিশেষকৈ কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে। কুমকুমে ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল, প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ আছিল গঙ্গা মাইয়া তহে পিয়াৰী চঢ়াইবো (১৯৬৩)।

ব্যক্তিগত জীৱন

কুমকুমৰ জন্ম নাম ছায়্যেদা জয়বুন্নিসা। তেওঁ ছিয়া ইসলাম ধৰ্মৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, পিতৃ আছিল চৈয়দ মানজুৰ হাসান নবাব, হুছেইনাবাদ, শেখপূৰা জিলাৰপৰা আৰু মাতৃ আছিল ছায়্যেদা খুৰশীদা বানো।

কুমকুমে সাজ্জাদ আকবৰ খানৰ সৈতে বিবাহবন্ধনত আবদ্ধ হৈছিল, যি লক্ষ্ণৌৰপৰা আহিছিল আৰু ছৌদি আৰবত কাম কৰিছিল। বিবাহৰ পাছত কুমকুম ছৌদি আৰবলৈ গৈছিল আৰু ২৩ বছৰ পাছত ১৯৯৫ চনত ভাৰতলৈ উভতি আহিছিল। এই দম্পতীৰ এটা সন্তান আছে — ছৈয়দ আন্দালীব সাজ্জাদ খান (কন্যা)

কৰ্মজীৱন

কুমকুমক আবিষ্কাৰ কৰিছিল গুৰু দত্তেই। গুৰু দত্তই তেওঁৰ বন্ধুৰ বাবে আৰ পাৰ (১৯৫৪) চলচ্চিত্ৰৰ "কভি আৰ কভি পাৰ লাগা তীৰে নজৰ" গীতৰ দৃশ্যত অভিনয়ৰ বাবে ভাবিছিল। কিন্তু অৱশেষত কুমকুমক নিৰ্বাচন কৰা হয়। তাৰ পাছত কুমকুমে পিয়াসা (১৯৫৭) চলচ্চিত্ৰত সৰু ভূমিকা লৈ দেখা যায়। চি.আই.ডি (১৯৫৬) চলচ্চিত্ৰৰ "য়ে হ্যায় বোম্বাই মেৰী জাঁন" গীতত তেওঁক প্ৰধান ৰূপে দেখুওৱা হৈছিল। মেম সাহেব (১৯৫৬) আৰু চাৰ দিল চাৰ ৰাহেন (১৯৫৯) চলচ্চিত্ৰত শম্মি কাপুৰৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৬০ চনত কুমকুম ধৰ্মেন্দ্ৰৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ দিল ভী তেৰাহুম ভী তেৰেহত মুখ্য নায়িকা হিচাপে দেখা যায়।

তেওঁ কথকত প্ৰশিক্ষিত আছিল পণ্ডিত শম্ভু মহাৰাজৰ তত্ত্বাবধানত। কোহিনূৰ (১৯৬০) চলচ্চিত্ৰত দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। "মধুবন মেইন ৰাধিকা নাচে ৰে" আৰু "হায়ে জাদুগৰ কাতিল, হাজিৰ হৈছে মেৰা দিল" গীতসমূহ কুমকুমৰ ওপৰত স্থাপন কৰা হৈছিল। কুমকুম কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে বহু চলচ্চিত্ৰত জুটি হৈছিল — গঙ্গা কি লহৰেন, শ্ৰীমান ফাণ্টূশ, হায়ে মেৰা দিল, মিষ্টাৰ এক্স ইন বোম্বাই।

অঙ্কহন (১৯৬৮) চলচ্চিত্ৰত ধৰ্মেন্দ্ৰৰ ভগ্নীৰ চৰিত্ৰত তেওঁক ৰামানন্দ সাগৰে নিৰ্বাচন কৰিছিল। ১৯৭২ চনত চন ললকাৰত মুখ্য চাৰিটা চৰিত্ৰৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল। ১৯৭৩ চনত জালতে বদানত কীৰণ কুমাৰৰ সৈতে, আৰু ধম্কীত বিনোদ খান্নাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। এক কুৱৰা এক কুৱাৰী চলচ্চিত্ৰত প্ৰাণৰ সৈতে কমেডি অভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল।

ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰ

কুমকুম ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম পৰ্যায়ৰ শীৰ্ষ নায়িকা আছিল। তেওঁ গঙ্গা মাইয়া তহে পিয়াৰী চঢ়াইবো (১৯৬২) চলচ্চিত্ৰৰপৰা আৰম্ভ কৰিছিল। আৰু তেওঁৰ অন্যান্য চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে লাগী নাহী ছুতে ৰাম (১৯৬৩), বালমা বডা নাদান (১৯৬৪), নাইহৰ ছুতাল যায় (১৯৬৪), ভাউজি (১৯৬৫), আৰু গঙ্গা (১৯৬৫)।

মৃত্যু

কুমকুম ২৮ জুলাই ২০২০ তাৰিখে মুম্বাইত ৮৬ বছৰৰ বয়সত মৃত্যুমুখী হৈছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
কেক্‌টাছ

কেকটাছ উদ্ভিদজগতৰ কেৰিওফিললছ (Caryophyllales) বৰ্গৰ অন্তৰ্গত কেকটাছীআই (Cactaceae) পৰিয়ালৰ এবিধ উদ্ভিদ। কেকটাছ শব্দটি গ্ৰীক ভাষাৰ কেকটোছ (κάκτος, kaktos) শব্দটোৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। গ্ৰীক দাৰ্শনিক (Theophrastus) থিওফ্ৰেছ্টাছে এবিধ কাঁইটিয়া উদ্ভিদৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ প্ৰথমে এই শব্দটি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কেকটাছ বহু ধৰণৰ আকৰ্ষনীয় ৰূপত পোৱা যায়। বহুটো কাৰণত ই আন উদ্ভিদৰ পৰা পৃথক৷ কেকটাছৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হ'ল ইয়াৰ পানী সঞ্চয় কৰি ৰখাৰ কৌশল৷ কিছুমান কেকটাছক জেওৰা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ অসমত সিজু নামৰ দেখাত কেকটাছৰ দৰে অন্য এবিধ গছ পোৱা যায়। দেখিবলৈ একেধৰনৰ হোৱা স্বত্বেও, সিজু গছ কিন্তু কেকটাছ জাতিৰ অন্তৰ্গত নহয়। সিজুৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে ইউফোৰবীয়া এন্তিকুওৰাম (Euphorbia antiquorum)। অৰ্থাৎ, সিজু ইউফোৰবীয়া জাতিৰ অন্তৰ্গত।

গছজোপা

বিভিন্ন আকাৰ-আকৃতিয়ে গছজোপাৰ সোণত-সুৱগা চৰায় ৷ সূৰ্যৰ প্ৰত্যক্ষ পোহৰ ইয়াৰ বাবে অনিষ্টকাৰী যদিও ৰাতিপুৱাৰ পোহৰ কেকটাছৰ বাবে লাগতিয়াল৷ কম পানী পৰা ঠাইত,বিশেষকৈ বৰষুণৰ পৰা আঁতৰত, ইয়াক ৰাখিব লাগে৷ ৰূপান্তৰিত পাত আৰু কাঁইটৰদ্বাৰা গছজোপাই ইয়াৰ পানী সংৰক্ষক কোষবোৰক প্ৰখৰ ৰ'দৰপৰা ৰক্ষা কৰে৷ কিছুমান উদ্ভিদৰ পাতবোৰৰ আকাৰ সংখ্যাত কমি গৈ নলী বা গোলাকাৰ হৈ পৰি বাষ্পীভৱনৰ মাত্ৰা কমায়৷ ইয়াৰ শিপাবোৰ যথেষ্ট দীঘল হয়৷ সাধাৰণতে ৰসাল আৰু মঙহাল কাণ্ডত থকা পাতবোৰ কাঁইটলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ আত্মৰক্ষাৰ অংগ হিচাপে কাম কৰে৷

ফুল

ফুলবোৰ ৰঙা,বেঙুনীয়া,হালধীয়া,গুলপীয়া আদি বিভিন্ন ৰঙৰ হোৱা দেখা যায়৷

খাদ্য হিচাপে

কেকটাছৰ বহুতো গোত্ৰক মানুহে খাদ্য হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰে৷ উদাহৰণস্বৰূপে সাগৰফেনাক (Prickly pear) আমেৰিকাত বসবাস কৰা স্পেনিছ ভাষী লোকে স্কাৰ্ভি বেমাৰ নিৰাময়ৰ বাবে খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে৷ ইয়াৰে বহু প্ৰজাতিৰ গুটিবোৰ গুৰা কৰি সেই গুৰি কে'ক তৈয়াৰ কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷
nail|

কেকটাছৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
হৰিৎ প্ৰদেশ

শ্ৰেণী:Articles with short description
শ্ৰেণী:Short description matches Wikidata

হৰিৎ প্ৰদেশ হৈছে ভাৰতৰ এখন প্ৰস্তাৱিত ৰাজ্য যি উত্তৰ প্ৰদেশৰ পশ্চিম অংশক সামৰি লয়। হৰিৎ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে সেউজীয়া যি অঞ্চলটোৰ কৃষিক্ষেত্ৰৰ উন্নত অৱস্থাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

এই অঞ্চলটোৰ জনসাংখ্যিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট আৰু গঠন উত্তৰ প্ৰদেশৰ আন অংশৰ তুলনাত পৃথক। হাৰিয়ানা, পঞ্জাব আৰু উত্তৰ ৰাজস্থানৰ সৈতেহে এই অঞ্চলটোৰ অধিক মিল দেখা যায়।

প্ৰশাসনীয় বিভাগ

পশ্চিম উত্তৰ প্ৰদেশে ২২ খন জিলা আৰু ছটা প্ৰশাসনিক বিভাগ বা সংমণ্ডলক সামৰি লয়

ছাহাৰানপুৰ সংমণ্ডল
মোৰাদাবাদ সংমণ্ডল
বেৰেইলি সংমণ্ডল
মীৰাট সংমণ্ডল
আলিগড় সংমণ্ডল
আগ্ৰা সংমণ্ডল

তথ্যসূত্ৰ
নন্দী বঁটা

নন্দী বঁটা হৈছে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰদ্বাৰা প্ৰদান কৰা এক বাৰ্ষিক বঁটা, যাৰ উদ্দেশ্য হৈছে তেলেগু চিনেমা, নাট্যমঞ্চ আৰু দূৰদৰ্শন ক্ষেত্ৰৰ উৎকৃষ্টতাক, লগতে ভাৰতীয় চিনেমালৈ আগবঢ়োৱা জীৱনজোৰা সাধনাৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা। তেলেগু সমাজৰ এক সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক প্ৰতীক হিচাপে পৰিচিত লেপাক্ষিত থকা হিন্দু ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ ষাঁড় নন্দীৰ একশিলা ভাস্কৰ্যৰ নামেৰে এই বঁটাৰ নামকৰণ কৰা হৈছে।

নন্দী বঁটাক চাৰিটা স্তৰত ভাগ কৰা হৈছিল: স্বৰ্ণম (সোণ), ৰাজতম (ৰূপ), কামস্যাম (ব্ৰঞ্জ), আৰু ৰাগী (তাম)। চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন বঁটাৰ উপৰি তেলেগু থিয়েটাৰত সামাজিক, পৌৰাণিক আৰু কাব্যিক নাটকৰ অসাধাৰণ অৱদানক সন্মান জনাই চৰকাৰে নন্দী নাটকোৎসৱ বঁটাও প্ৰদান কৰে।

ইতিহাস

১৯৬৪ চনৰপৰা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত তেলেগু ভাষাত নিৰ্মিত শ্ৰেষ্ঠ ছবিক স্বীকৃতি আৰু প্ৰশংসাৰ বাবে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে নন্দী চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ দায়িত্ব দিছিল। চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ উদ্দেশ্য হৈছে সাংস্কৃতিক, শৈক্ষিক, আৰু সামাজিক প্ৰাসংগিকতা বহন কৰা উচ্চ কাৰিকৰী উৎকৰ্ষ আৰু নান্দনিক মূল্যবোধৰ সৈতে তেলেগু ভাষাত ছবি নিৰ্মাণক উৎসাহিত কৰা আৰু লগতে জাতিটোৰ সংহতি আৰু ঐক্যক প্ৰসাৰ কৰা। প্ৰতি বছৰে বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু উগাদী, তেলেগু নৱবৰ্ষৰদিনা ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত প্ৰদান কৰা হৈছিল। চৰকাৰে নন্দী বঁটা প্ৰদানৰ সৈতে জড়িত কাৰ্য্যকলাপটো চলচ্চিত্ৰ টেলিভিছন আৰু থিয়েটাৰ উন্নয়ন নিগমলৈ হস্তান্তৰ কৰিছিল। ১৯৯৮ চনৰপৰা তেওঁলোকৰদ্বাৰা এই বঁটা প্ৰদানৰ আয়োজন কৰা হৈছে।

বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবি, ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতিৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবি, শিশু ছবি, তথ্যচিত্ৰ, শিক্ষামূলক ছবি, আৰু তেলেগু ভাষাত তেলেগু চিনেমাৰ ওপৰত তেলেগু চিনেমাৰ কিতাপ/লেখাৰ শাখাত শ্ৰেষ্ঠ ছবি, প্ৰযোজক, পৰিচালক, শিল্পী, আৰু কাৰিকৰী বিদ্যাবিদৰ বাবে বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। সাধাৰণতে পদক, প্ৰশংসাৰ প্ৰমাণ-পত্ৰৰ উপৰি সোণালী নন্দি, ৰূপালী নন্দী, ব্ৰঞ্জৰ নন্দী, আৰু তামৰ নন্দীৰ ৰূপত বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

নিৰ্বাচনৰ মাপকাঠী

প্ৰতি বছৰে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰদ্বাৰা নিযুক্ত ৰাজ্যিক পেনেলে বিজয়ী প্ৰৱেশ পত্ৰ নিৰ্বাচন কৰে আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বঁটা প্ৰদান কৰে। নিয়মৰ এখন নথিত প্ৰতি বছৰে নিয়মৰ তালিকা দাখিল কৰা হৈছিল। যোগ্যতাৰ মাপকাঠীত বহুতো দফা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত ছবিখন আৰু বিশেষকৈ প্ৰতিযোগিতাত প্ৰৱেশ কৰা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিসমূহ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলেংগানাত নিৰ্মাণ কৰা উচিত বুলি প্ৰত্যক্ষ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু বিদেশী সত্তাৰ সৈতে জড়িত সহ-প্ৰডাকচনৰ ক্ষেত্ৰত ছবিখনে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ যিমান চৰ্ত পূৰণ কৰিব লাগে সিমানেই চৰ্ত আছিল।

জুৰীৰ বিবেচনাৰ বাবে যোগ্য হ’বলৈ হ’লে ১ জানুৱাৰীৰপৰা ৩১ ডিচেম্বৰৰ ভিতৰত চেণ্ট্ৰেল ব’ৰ্ড অৱ ফিল্ম চাৰ্টিফিকেশ্যনৰদ্বাৰা প্ৰমাণিত হ’ব লাগিছিল। কোনখন ছবি বিবেচনাৰ বাবে বাছনি কৰা হয় আৰু শেষত কোনখন ছবিয়ে বঁটা লাভ কৰে তাৰ ওপৰত চৰকাৰৰ প্ৰভাৱ নাছিল। কিন্তু কঠোৰ মাপকাঠী আছিল যিয়ে কোনো ছবি জুৰী পেনেলৰ বিবেচনাৰ বাবে যোগ্য নে নহয় সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।
থানেশ্বৰ গগৈ

থানেশ্বৰ গগৈ এগৰাকী ভাৰতৰ স্বাধীনতা যুঁজৰ যুঁজাৰু আছিল৷ ১৯১৬ চনৰ ভাদ মাহৰ শুক্লা অষ্টমী তিথিত জন্ম গ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামীয়ে ১৯৩৫ চনত প্ৰথম বিভাগত এণ্ট্ৰেন্স পাছ কৰি উচ্চশিক্ষাৰ অভিলাষ বাদ দি মহাত্মাৰ অনুগামী হৈ লক্ষীমপুৰ জিলাত এটি সেৱাদল গঠন কৰি স্বাধীনতা আন্দোলনৰ লগত জড়িত হৈ পৰে৷ ১৯৩৭ চনত ভাৰতৰ জননেতা পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰু লক্ষীমপুৰলৈ অহাৰ সময়ত লক্ষীমপুৰ “সেৱাদল’’ৰ সৰ্বাধিনায়ক হিচাবে তেওঁ সমাজৰ সচেতন ব্যক্তি সকলক জাগ্ৰত কৰিবলৈ গাঁৱে-ভূঁঞে দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি ভ্ৰমি ফুৰিছিল। ১৯৪০ চনত থানেশ্বৰ গগৈয়ে ব্যক্তিগত সত্যাগ্ৰহত যোগ দি প্ৰথম বাৰ গ্ৰেপ্তাৰ হৈ লক্ষীমপুৰ আৰু যোৰহাটৰ কাৰাগাৰত সম্পুৰ্ণ এবছৰ কাৰাবাস খাটে। ১৯৪২চনৰ ছেপ্তেম্বৰত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশ লৈ তেওঁ দ্বিতীয় বাৰ গ্ৰেপ্তাৰ হৈ ২ বছৰ ৬ মাহ কাল তেজপুৰ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ থাকিব লগা হৈছিল। ১৯৪৪ চনত তেজপুৰ কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হৈ এবছৰ কাল গৃহবন্দী হৈ থাকে। ১৯৪৫ চনত তেওঁ লক্ষীমপুৰ জিলাৰ লোকেলবৰ্ডৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৫৮চনত ভাৰতবৰ্ষত আৰম্ভ হোৱা পঞ্চায়তীৰাজ ব্যৱস্থাৰ অৰ্ন্তভুক্ত হৈ আমৃত্যু সমাজসেৱাত ব্ৰতী হয়। ১৯৭২ চনৰ ১৫ আগষ্টত থানেশ্বৰ গগৈয়ে মুক্তিযোদ্ধাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে অসম চৰকাৰৰ পৰা “তাম্ৰ ফলি’’ লাভ কৰে। ২০০০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷,

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
এমি ডি উইট

এমি ডি উইট এগৰাকী ডাচ-আমেৰিকান ভাইৰ’লজিষ্ট। ৰকি মাউণ্টেন লেবৰেটৰীৰ আণৱিক ৰোগজন্ম ইউনিটৰ মুৰব্বী। তেওঁৰ গৱেষণাই ৰোগজন্মৰ অধ্যয়নৰ সৈতে বিশদ আণৱিক বিশ্লেষণৰ সংমিশ্ৰণেৰে ভাইৰাছ আৰু গৃহস্থৰ ভিতৰত গুৰুতৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগৰ আণৱিক নিৰ্ণায়ক চিনাক্ত কৰে।

শিক্ষা

এমি ডি উইট নেদাৰলেণ্ডৰ। পি এইচ ডি লাভ কৰে। ২০০৬ চনত ইৰাছমাছ ইউনিভাৰ্চিটি ৰটাৰডেমৰপৰা ভাইৰ’লজীত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাই ইনফ্লুৱেঞ্জা এ ভাইৰাছৰ প্ৰতিলিপিকৰণ, ৰোগজন্ম আৰু সংক্ৰমণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰখনৰ শিৰোনাম আছিল ইনফ্লুৱেঞ্জা এ ভাইৰাছৰ প্ৰতিলিপিকৰণ আৰু ৰোগজন্মৰ আণৱিক নিৰ্ণায়ক।

কেৰিয়াৰ

২০০৯ চনত ডি উইটে জৈৱ সুৰক্ষা স্তৰ ৪ পৰীক্ষাগাৰত গৱেষণা কৰিবলৈ ৰকি মাউণ্টেন লেবৰেটৰীজ (আৰ এম এল)ৰ হাইঞ্জ ফেল্ডমেনৰ ভাইৰ’লজী লেবৰেটৰীলৈ গুচি যায়। ইয়াত তেওঁ নিপা ভাইৰাছ, মধ্যপ্ৰাচ্য শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত চিনড্ৰম ক’ৰ’না ভাইৰাছ আৰু ১৯১৮ চনৰ এইচ ১এন১ ইনফ্লুৱেঞ্জা এ ভাইৰাছ (স্পেনিছ ফ্লু)ৰ ৰোগজন্ম আৰু ইয়াৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। ২০১৪ চনৰপৰা ২০১৫ চনলৈকে ডি উইটে লাইবেৰিয়াৰ মনৰোভিয়াৰ এটা ফিল্ড লেবত ৪ মাহ সময় কটায় আৰু সেই অঞ্চলৰ কেইবাটাও ইব’লা চিকিৎসা ইউনিটৰ ৰোগীৰ নিদানৰ দায়িত্বত থাকে, যাতে লাইবেৰিয়াত ইব’লা ভাইৰাছৰ মহামাৰী নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে। বৰ্তমান ডি উইটৰ গৱেষণাৰ লক্ষ্য হৈছে ৰোগজন্মৰ অধ্যয়নক বিশদ আণৱিক বিশ্লেষণৰ সৈতে সংযুক্ত কৰি ভাইৰাছ আৰু গৃহস্থৰ ভিতৰত গুৰুতৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগৰ আণৱিক নিৰ্ণায়ক চিনাক্ত কৰা। আৰ এম এলৰ আণৱিক ৰোগজন্ম এককৰ মুৰব্বী। মুনষ্টাৰৰ ৰকি মাউণ্টেন লেবৰেটৰীত এটা সুকীয়া গৱেষণাগাৰ আছে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
হিমাংশু প্ৰসাদ দাস

হিমাংশু প্ৰসাদ দাস হৈছে অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, নাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু পৰিচালক। তেওঁ‌ বিশেষকৈ অসমৰ অপেছাদাৰী নাটকৰ লগত জড়িত।

উদ্ধৃতিসমূহ

আচল পৰিচয়টো হ’ল, মই এজন কথকী মানুহ। গান, নাটক, কবিতা বেলেগ একো নহয়, কথা কোৱাৰ মাধ্যম মাত্ৰ। সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰতে হওক বা পাৰিবাৰিক জীৱনতে হওক, সফল বুলি স্বীকৃতি পাবলৈ সাধনাৰ প্ৰয়োজন হয়, মোৰ অস্থিৰ স্বভাৱে সেই সুখ পোৱাৰ পৰা সদায় বঞ্চিত কৰি আহিছে।
জীৱনৰ ইনি‌ংচ গঢ়িবলৈ ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ দৰে ধৈৰ্যৰ প্ৰয়োজন হয়, আমাৰ STYLE টো বীৰেন্দ্ৰ চেহৱাগৰ দৰে, হয়তো কেতিয়াবা ধুমুহা আৰু কেতিয়াবা কেৱল শূন্য। কিন্তু এটা দলত সকলোৱে যদি ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ দৰে বেটিং কৰে, তেতিয়াও জানো হ’ব?
কটন কলেজৰ গল্পময় জীৱনে যুঁজিবলৈ শিকালে, ৰাতিৰ ভিতৰতে নায়ক হোৱা আৰু ৰাতিৰ ভিতৰতে খলনায়ক হোৱাৰ নিৰ্মম অভিজ্ঞতাই জীৱনক আৰু ৰোমাঞ্চকৰ কৰি তুলিলে।
মই ঘৰগোনা নহয়, কিন্তু অসমপ্ৰেমী।
জীৱনত সঁচাৰ যিমান প্ৰয়োজন আছে, মিছাৰো সিমানেই প্ৰয়োজন আছে বুলি ভাবোঁ, যদিহে সেই মিছা সত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ স্বাৰ্থত হয়।
‘ফেন’ বোলা শব্দটো কিয় জানো ভাল নালাগে। আমাক জীৱনত সহযোদ্ধা লাগে, সহযাত্ৰী লাগে, ‘ফেন’ মানেই যেন মোহবিষ্ট বা অন্ধ।

লগতে চাওক

ৰীমা দাস

উৎস