আশ-শু’আৰা

আশ-শু‘আৰা’ (, ; কবি) হৈছে পৱিত্ৰ আল-কোৰআনৰ ২৬ তম ছূৰা যাৰ ২২৭টা আয়াত আছে। ইয়াৰ বেছিসংখ্যক আয়াতেই সৰু। ছূৰাটোৰ ২২৪ নং আয়াতত “আশ-শু’আৰা” শব্দটোৰপৰা ছূৰাৰ নামকৰণ কৰা হৈছে।

অধ্যায়টোত বিভিন্ন নবী আৰু তেওঁলোকৰ জনগোষ্ঠীৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, আৰু কেনেকৈ কাফিৰসকলক মৃত্যুৰ ভাবুকি দিয়াৰ পাছত ধ্বংস কৰা হৈছিল। ইয়াত আল্লাহৰ (আল্লাহ) ৰ দয়াৰ কথাও কোৱা হৈছে। এই ছূৰাটো মুছা ৰ কাহিনীৰে আৰম্ভ হয়, তাৰ পিছত ইব্ৰাহিমৰ কাহিনীৰে।

ওহাইৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত (আছবাব আল-নুজুল) ই আগৰ "মক্কান ছূৰা", অৰ্থাৎ ই মক্কাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। বিষয় আৰু শৈলীটো দেখা যায়, আৰু পৰম্পৰাসমূহে দৃঢ়তাৰে কয় যে ইয়াক কেন্দ্ৰীয় মক্কা যুগত উন্মোচন কৰা হৈছিল। ইবনে আব্বাছ য়ে ইংগিত দিয়াৰ দৰে, ছূৰা তা-হা প্ৰথমে উন্মোচন কৰা হৈছিল, সেই সময়ত ছুৰা আল-ৱাকিয়া, আৰু তাৰ পিছত ছুৰা আশ-শু’আৰা।

সাৰাংশ

১-২ কুৰাইশ্বসকলৰ অবিশ্বাসত মুহম্মাদ দুখী
৩-৪ আল্লাহই তেওঁলোকক কোৰআনৰ বাহিৰে কোনো অলৌকিকতা প্ৰদান নকৰে
৫ কুৰাইশ্বসকলে কোৰআনক জাল বুলি গণ্য কৰে
৫-৮ আল্লাহই এজন শোকাৱহ দূত পঠাব যাক তেওঁলোকে সন্মান কৰিব
মুছাৰ কাহিনী
৯-১০ তেওঁক ফেৰাউন আৰু তেওঁৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হৈছে
১১-১২ তেওঁক ভণ্ড বুলি কোৱা হ’ব বুলি ভয় কৰি মুছাই হাৰোনক তেওঁৰ লগত পঠিয়াবলৈ অনুৰোধ কৰিলে
১৩-১৬ মুছাক হত্যাৰ অপৰাধত হত্যা কৰা নহ’ব বুলি আশ্বস্তু কৰি ইজৰাইলসকলক মুকলি কৰি দিবলৈ পঠিওৱা হয়
১৭-১৮ ফেৰাউন মুছাক অকৃতজ্ঞতাৰ অভিযোগ দিলে
১৯-২১ মিচৰীয়াজনক হত্যা কৰাৰ বাবে মুছাই ফেৰাউনৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিলে
২২-২৭ মুছাক পাগল বুলি অভিযুক্ত কৰা হৈছে
২৮ ফেৰাউনে মুছাক উপাসনা নকৰিলে ভাবুকি দিছিল
২৯-৩২ মুছায়ে ফেৰাউনৰ আগত আচৰিত কাৰ্য্য কৰে
৩৩-৪১ মিচৰৰ যাদুকৰসকলে মুছাৰ লগত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ মাতিছিল
৪২-৪৭ মুছায়ে যাদুকৰসকলৰ লগত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে, যিসকলে ধৰ্মান্তৰিত হয়
৪৮-৪৯ ফেৰাউনে ক্ৰোধিত হৈ যাদুকৰসকলক ক্ৰুচত দিয়াৰ ভাবুকি দিয়ে
৫০-৫১ যাদুকৰ ধৰ্মান্তৰিতসকলে আল্লাহৰ ওপৰত নিজৰ আস্থা ৰাখে
৫২ মুছায়ে ইস্ৰায়েলীসকলক মিচৰৰপৰা উলিয়াই নিবলৈ আজ্ঞা দিলে
৫৩-৬০ ফেৰাউন আৰু তেওঁৰ লোকসকলে তেওঁলোকক খেদি ফুৰিছে
৬১-৬৫ মুছায়ে লোহিত সাগৰক ভাগ কৰিলে আৰু ইস্ৰায়েলীসকলে পাৰ হৈ যায়
৬৬-৬৮ মিচৰীয়াসকল ডুব যায় আৰু সকলো অবিশ্বাসীৰ বাবে সতৰ্কবাণী হৈ পৰে
ইব্ৰাহিমৰ কাহিনী
৬৯-৮২ তেওঁ মূৰ্তিপূজাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ কৰে
৮৩-৯২ ইব্ৰাহিমে নিজৰ আৰু পিতৃৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে
৯৩-১০২ তেওঁ নিজৰ লোকসকলক জাহান্নাম (নৰক)ত মূৰ্তিপূজকসকলৰ অসাৰ অনুতাপৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰে
১০৩-১০৪ তেওঁৰ অধিকাংশ লোকে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল
নূহৰ কাহিনী
১০৫ তেওঁৰ লোকসকলে তেওঁক ভণ্ডৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল
১০৬-১১০ নূহে তেওঁলোকক আল্লাহক বিশ্বাস কৰিবলৈ উপদেশ দিয়ে
১১১-১১৫ অবিশ্বাসীসকলে নূহৰ নিজৰ দুখীয়া অনুগামীসকলক অগ্ৰাহ্য কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে
১১৬ নাকচ কৰি তেওঁলোকে তেওঁক হিংসাৰ ভাবুকি দিয়ে
১১৭-১১৯ নূহ আল্লাহৰ আশ্ৰয় লয়, আৰু জাহাজত পৰিত্ৰাণ পায়
১২০-১২২ অবিশ্বাসীসকল ডুব যায়
হুদৰ কাহিনী
১২৩ তেওঁলোকে আল্লাহৰ দূতসকলক ভণ্ডৰ অভিযোগ কৰে
১২৪-১৩৫ হুদে ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক পদবী দাবী কৰে, আৰু আদিটসকলক প্ৰচাৰ কৰে
১৩৬-১৩৯ তেওঁলোকে হুদৰ সতৰ্কবাণী নাকচ কৰে আৰু তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ভণ্ডৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে
১৩৯-১৪০ অবিশ্বাসী Ádites ধ্বংস হয়
থামুডীসকলৰ কাহিনী
১৪১ তেওঁলোকে ভাববাদীসকলৰ বিৰুদ্ধে ভণ্ডৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে
১৪২-১৫২ ছালিহে নিজকে ভাববাদী বুলি ঘোষণা কৰি তেওঁলোকক প্ৰচাৰ কৰে
১৫৩ থামুডীসকলে ছালিহক নাকচ কৰে আৰু তেওঁক পাগল বুলি কয়
১৫৪-১৫৬ তেওঁলোকে এটা চিন দাবী কৰে, আৰু চিন এটাৰ বাবে এটা মাইকী উট দিয়া হয়
১৫৭-১৫৯ তেওঁলোকে মাইকী উটক বধ কৰে আৰু অবিশ্বাসৰ বাবে ধ্বংস হয়
ল’টৰ কাহিনী
১৬০ চডমীয়াসকলে তেওঁলোকৰ ভাববাদীসকলক ভুৱা অভিযোগ কৰে
১৬১-১৬৬ ল’টে নিজকে ভাববাদী বুলি ঘোষণা কৰিলে আৰু তেওঁলোকক প্ৰচাৰ কৰিলে
১৬৭ চডমীসকলে তেওঁক হিংসাৰ ভাবুকি দিয়ে
১৬৮-১৭১ আল্লাহে লোটক চডমৰপৰা ৰক্ষা কৰে, কিন্তু ল’টৰ পত্নীক ধ্বংস কৰা হয়
১৭২-১৭৪ শিলৰ বৰষুণত অবিশ্বাসীসকলক ধ্বংস কৰা
মিদিয়নীয়াসকলৰ কাহিনী
১৭৫ আল্লাহৰ দূতক ভণ্ড বুলি কয়
১৭৬-১৮৪ শ্বুয়াইবে নিজকে ভাববাদী বুলি ঘোষণা কৰে আৰু তেওঁলোকক প্ৰচাৰ কৰে
১৮৫-১৮৭ তেওঁলোকে তেওঁক পাগল আৰু মিছলীয়া বুলি কয়, আৰু তেওঁক প্ৰত্যাহ্বান জনায় যে তেওঁলোকৰ ওপৰত আকাশ পৰিব
১৮৮-১৯১ তেওঁলোকৰ অবিশ্বাসত ধ্বংস হয়
১৯২-১৯৫ মুহাম্মাদক দিয়া কোৰআন, গেব্ৰিয়েলৰ জৰিয়তে, আৰবী ভাষা
১৯৬-১৯৭ কোৰআনক পূৰ্বৰ শাস্ত্ৰৰদ্বাৰা আল্লাহৰ বাক্য হিচাপে প্ৰমাণিত কৰা হৈছে
১৯৮-২০৩ কোৰআনৰদ্বাৰা কুৰাঈশ্বৰ হৃদয় কঠিন হৈ পৰে
২০৪ কুৰাইশ্বসকলে মুহাম্মাদৰ ভাবুকিক তুচ্ছজ্ঞান কৰে
২০৫-২০৭ আল্লাহৰ দয়াই অনুতাপ নকৰা কাফিৰসকলৰ নিন্দাক গভীৰ কৰি তোলে
২০৮-২০৯ আল্লাহে কেতিয়াও কোনো লোকক প্ৰথমে সকীয়াই নিদিয়াকৈ ধ্বংস নকৰে
২১০-২১২ কোৰআন প্ৰকাশ কৰাত চয়তানে সহায় কৰা নাছিল
২১৩-২১৪ মুহাম্মাদে মূৰ্তিপূজাৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰি দিছিল, আৰু নিজৰ আত্মীয়ক ইছলাম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ উপদেশ দিছিল
২১৫-২২০ সত্য বিশ্বাসীসকলৰ লগত নম্ৰ ব্যৱহাৰ আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ লগত সহনশীল ব্যৱহাৰ কৰা উচিত
২২১-২২৩ অবিশ্বাসীৰ হৃদয়ত চয়তান নামি আহে
২২৪-২২৭ অবিশ্বাসী কবিসকল উন্মাদ; বিশ্বাসী কবিসকলে প্ৰশংসা কৰিছিল
২২৭ অবিচাৰীক সোনকালে শাস্তি দিয়া হ’ব

ছূৰাত অৱতীৰ্ণ হোৱা উল্লেখযোগ্য বিষয়, ঐশ্বৰিক নিয়ম, আৰু নিৰ্দেশনা তলত দিয়া ধৰণে তালিকাভুক্ত কৰিব পাৰি:-

মুহাম্মাদক আল্লাহই দিয়া সম্বোধন যে, ব্যক্তিসকলৰ অবিশ্বাসৰ বাবে তেওঁ নিজকে দুখত মৃত্যুৰ আগলৈকে হুলস্থূল কৰা উচিত নহয়।
মুছা, ফেৰাউন আৰু ইহুদীৰ সন্তানসকলৰ মুক্তিৰ কাহিনী।
ইব্ৰাহিম আৰু মূৰ্তি পূজাৰীৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ বিবাদৰ কাহিনী।
যিদৰে মূৰ্তিপূজক আৰু তেওঁলোকৰ মিছা-দেৱতা দুয়োকে নৰকত ওফৰাই পেলোৱা হ’ব।
নবী নূহ, ল’ট, হুদ, চালেহ, শুৱাইব আৰু তেওঁলোকৰ লোকসকলৰ বিৱৰণ।
আৰবী ভাষাত কোৰআন উন্মোচিত হৈছে
চয়তানে সেই দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত অপৰাধীসকলৰ ওপৰত ডুব যায় যিসকলে গুজৱৰ লগত টিউন কৰে আৰু মিছলীয়া।

উল্লেখযোগ্য আয়াত

২১৪ সতৰ্কবাণী আয়াত