ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া

দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া দ্বি-বাৰ্ষিকভিত্তিত প্ৰবৰ্তিত বহু-ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা হিচাপে দক্ষিণ এছিয়াৰ ক্ৰীড়াবিদসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। কিন্তু মাজে মাজে অনিয়মিতভাবে অনুষ্ঠিত হোৱা দেখা যায়। ১৯৮৩ চনত দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া সংস্থা গঠন কৰা হয়। সংস্থাৰ পৰিচলনা পৰিষদ কৰ্তৃকে সৰ্বপ্ৰথমে এই প্ৰতিযোগিতা ১৯৮৪ চনত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুত অনুষ্ঠিত কৰে। ২০০৪ চনলৈ এই প্ৰতিযোগিতাৰ নাম আছিল দক্ষিণ এছিয় ফেডাৰেশ্বন ক্ৰীড়া বা চাফ গেমচ্। এই সংস্থাৰ বৰ্তমান সদস্যৰ সংখ্যা হল ৮। দক্ষিণ এছিয় আঞ্চলিক সহযোগিতা সংস্থাৰ নতুন সদস্য দেশ হিচাপে আফগানিস্তানে এতিয়ালৈকে দুটি প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। প্ৰতিষ্ঠাকালীন সময়ৰে পৰা বাংলাদেশ, ভূটান, ভাৰত, মালদ্বীপ, নেপাল, পাকিস্তান আৰু শ্ৰীলংকা একাদশ প্ৰতিযোগিতাৰ সকলোতে অংশগ্ৰহণ কৰিছে।

দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ শেষৰ সংস্কৰণ প্ৰতিযোগিতাটি ২০১০ চনত বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাত অনুষ্ঠিত হয়। ২০১৩ চনৰ প্ৰতিযোগিতাটি ১৩-২১ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া আছিল। পিছে এই ক্ৰীড়া বাতিল হল। এই প্ৰতিযোগিতাৰ শেহতীয়া সংস্কৰণ ভাৰত চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱকল্যাণ দপ্তৰৰ স্বতন্ত্ৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী শ্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ঘোষণা কৰা মতে ৬-১৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৬ চনত অসম আৰু মেঘালয়ত অনুষ্ঠিত হব।

ইতিহাস

১৯৮৪ চনত নেপালৰ ৰাজধানী কাঠমাণ্ডুত প্ৰথম দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। এই প্ৰতিযোগিতা প্ৰতি দুবছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে আয়োজন কৰা হলেও মাজে মাজে অনিয়মিত ভাবেও অনুষ্ঠিত হৈছে। প্ৰথমে প্ৰতিযোগিতাৰ নাম দক্ষিণ এছিয় ফেডাৰেশ্বন ক্ৰীড়া বা চাফ গেমচ্ আছিল। কিন্তু ২০০৪ চনত সংস্থাৰ পৰিচলনা পৰিষদৰ ৩২তম সভাত গৃহীত সিদ্ধান্ত মতে আনুষ্ঠানিকভাবে ফেডাৰেশ্বন শব্দটি বাদ দিয়া হয়। প্ৰতিযোগিতাৰ গুৰুত্ব আৰু দৰ্শক আকৃষ্টতাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰি এইটো কৰা হৈছিল।

প্ৰতিষ্ঠাকালীন সমযৰ পৰা ফুটবল খেল দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাত অনুষ্ঠিত ২০১০ চনত এই প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহিলা ফুটবল খেলে স্থান পায়।

সমাৰোহসমূহ

সমাৰোহ
বৰ্ষ
চহৰ
ৰাষ্ট্ৰ
দেশৰ সংখ্যা
ক্ৰীড়াৰ সংখ্যা
ইভেণ্টৰ সংখ্যা
১
১৯৮৪
কাঠমাণ্ডু

৭
৫
৬২
২
১৯৮৫
ঢাকা

৭
৭
৯৪
৩
১৯৮৭
কলকাতা

৭
১০
১১৬
৪
১৯৮৯
ইছমাবাদ

৭
১০
১১৪
৫
১৯৯১
কলম্বো

৭
১০
১৪২
৬
১৯৯৩
ঢাকা

৭
১১
১১৫
৭
১৯৯৫
মাদ্ৰাছ

৭
১৪
১৪৩
৮
১৯৯৯
কাঠমাণ্ডু

৭
১২
১৬৩
৯
২০০৪
ইছমাবাদ

৮
১৫
১৭০
১০
২০০৬
কলম্বো

৮
২০
১৯৭
১১
২০১০
ঢাকা

৮
২৩
১৫৮
১২
২০১৬
গুৱাহাটী/শ্বিলং

৮
২২
২২৬
১৩
২০১৯
কাঠমাণ্ডু/পোখৰা/জনকপুৰ

৭
২৬
৩১৭
১৪
২০২৩
লাহোৰ

দক্ষিণ এছিয় বীচ ক্ৰীড়া

চন
প্ৰতিযোগিতাৰ বিৱৰণ
স্বাগতিক চহৰ
দেশ
২০১১
১ম
হাম্বানতোতা
শ্ৰীলংকা
২০১৩
২য়
মালে
মালদ্বীপ

দক্ষিণ এছিয় শীতকালীন ক্ৰীড়া

চন
প্ৰতিযোগিতাৰ বিৱৰণ
স্বাগতিক চহৰ
দেশ
২০১১
১ম
দেৰাদুন আৰু অলী
ভাৰত

শীৰ্ষ স্থান

দেশ
১ম স্থান
২য় স্থান
৩য় স্থান

১১ বাৰ
-
-

-
৮ বাৰ
২ বাৰ

-
২ বাৰ
৭ বাৰ

-
১ বাৰ
-

-
-
২ বাৰ

মুঠ পদক তালিকা

ৰেংক
জাতীয় অলিম্পিক কমিটি
অংশগ্ৰহণকাৰী দেশ
স্বৰ্ণপদক
ৰূপৰ পদক
ব্ৰঞ্জৰ পদক
সৰ্বমুঠ পদক
১ ১১ ৯০০ ৫৪২ ২৮৬ ১৭২৮
২ ১১ ৩১১ ৩৭৫ ৩৩৬ ১০২২
৩ ১১ ১৮৫ ২৮৮ ৪৫৫ ৯২৮
৪ ১১ ৭৬ ৯৯ ২৩৮ ৪১৩
৫ ১১ ৬৩ ১৬২ ৩৪৭ ৫৭২
৬ ২ ১৩ ১৬ ৩৪ ৬৪
৭ ১১ ২ ১৫ ৩৮ ৫৫
৮ ১১ ০ ১ ৮ ৯

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

Official Site

শ্ৰেণী:ক্ৰীড়া সমাৰোহ
শ্ৰেণী:প্ৰতিযোগিতা
হুঞ্জা উপত্যকা

হুঞ্জা পাকিস্তানৰ গিলগিট-বাল্টিস্তান অঞ্চলৰ এটা পাহাৰীয়া উপত্যকা। পাকিস্তানৰ চৰম উত্তৰ অংশত অৱস্থিত হুঞ্জা আফগানিস্তানৰ ৱাখান কৰিডৰ আৰু চীনৰ জিনজিয়াং অঞ্চলৰ সীমাৰেখাত অৱস্থিত।

হুঞ্জা উপত্যকা ২,৪৩৮ মিটাৰ (৭,৯৯৯ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত। ভৌগোলিকভাৱে হুঞ্জা ৩টা অঞ্চলৰে গঠিত, উচ্চ হুঞ্জা (গজাল), মধ্য হুঞ্জা ( হুঞ্জা উপত্যকা ) আৰু নিম্ন হুঞ্জা ( শ্বিনাকি )।

ইতিহাস

হুঞ্জা উপত্যকাৰ আদিম ইতিহাস প্ৰাচীন ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতত পোৱা যায়। প্ৰাচীন ভাৰতৰ মহাজনপদ যুগত এই অঞ্চলটো কেইবাখনো প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আহে, মূলতঃ কপিছা, গান্ধাৰ ৰাজ্য আৰু সম্ভৱতঃ মগধ ৰাজ্যও ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। সপ্তম শতিকাৰ শেষৰ ফালে হুঞ্জা উপত্যকালৈ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আগমন ঘটে।

কম পৰিমাণে বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু বন এই অঞ্চলৰ প্ৰধান ধৰ্ম আছিল। এই অঞ্চলত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান যেনে চেক্ৰেড ৰক অৱ হুঞ্জাৰ দৰে কেইবাটাও ঐতিহাসিক গুৰুত্বৰ স্থান বৰ্তমানো জীয়াই আছে। ওচৰতে বৌদ্ধ আশ্ৰয়স্থলৰ পূৰ্বৰ স্থানসমূহ। মধ্য এছিয়াৰ পৰা উপমহাদেশলৈ যোৱা বাণিজ্যিক পথৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল হুঞ্জা উপত্যকা। ইয়াৰোপৰি উপমহাদেশখন ভ্ৰমণ কৰা বৌদ্ধ মিছনেৰী আৰু সন্ন্যাসীসকলক ইয়াত আশ্ৰয় দিছিল আৰু সমগ্ৰ এছিয়াত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰসাৰত এই অঞ্চলে মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল।

হুঞ্জা লোক

এই অঞ্চলৰ লোকসকলৰ কথিত স্থানীয় ভাষাসমূহৰ ভিতৰত বুৰুছাস্কি, ৱাখী আৰু শ্বিনা আদিয়ে প্ৰধান। হুঞ্জা উপত্যকাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৫%তকৈ অধিক। সামূহিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠান, আগা খান মিৰ আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰভাৱেই হুঞ্জা উপত্যকাৰ উচ্চ সাক্ষৰতাৰ কাৰক, বিশেষকৈ ছোৱালী শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ লোকসকলে গুৰুত্ব দিছে। হুঞ্জা আৰু বৰ্তমানৰ উত্তৰ পাকিস্তানৰ ঐতিহাসিক অঞ্চলটোত শতিকাজুৰি গণ প্ৰব্ৰজন, সংঘাত আৰু জনজাতি আৰু জাতি-জনগোষ্ঠীৰ পুনৰ সংস্থাপন ঘটিছে, যাৰ ভিতৰত শ্বিনা জনগোষ্ঠী আঞ্চলিক ইতিহাসত আটাইতকৈ বিশিষ্ট অৱদান আছে। অঞ্চলটোৰ মানুহে প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি নিজৰ ঐতিহাসিক পৰম্পৰাক আগুৱাই নিছে। হুঞ্জা উপত্যকাত কিছুপৰিমাণে ৱাখী লোকো আছে। এইসকলে ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰা উত্তৰ-পূব আফগানিস্তানৰ পৰা তালৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। হুঞ্জাৰ বাসিন্দাসকলৰ অধিকাংশই ইছমাইলী ছিয়া সম্প্ৰদায়ৰ। তেওঁলোকৰ মতে চতুৰ্থ আগা খান তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় প্ৰতীক আৰু পূৰ্বপুৰুষ। হুঞ্জা উপত্যকাৰ জনসাধাৰণৰ সাক্ষৰতাৰ সফলতা আৰু সামগ্ৰিক মংগলৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁৰ অৱদানক উচ্চাশন দিয়া হয়।

হুঞ্জাৰ লোকসকল দীৰ্ঘায়ু বুলি জনা যায়, অৱশ্যে এয়া তেওঁলোকৰ জন্মৰ সঠিক সময়ৰ তথ্যৰ অভাৱৰ বাবে প্ৰচাৰিত দীৰ্ঘায়ুৰ এক মিথ বুলিও কোৱা হয়। পাকিস্তানৰ দৰিদ্ৰ, বিচ্ছিন্ন অঞ্চলৰ গড় আয়ুতকৈ হুঞ্জাৰ আয়ুস যথেষ্ট বেছি বুলি কোনোধৰণৰ প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। স্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘায়ুৰ এই দাবী প্ৰায়ে কেৱল স্থানীয় মিৰ (ৰজা)ৰ বক্তব্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছিল। বৰঞ্চ বুৰুশ্বো লোকৰ সৈতে উল্লেখযোগ্য আৰু স্থায়ী সংস্পৰ্শ থকা এজন লেখকজন ক্লাৰ্কে তেওঁলোকৰ সামগ্ৰিকভাৱে স্বাস্থ্যৰমান নিম্ন বুলিহে এক ৰিপ'ৰ্টত প্ৰকাশ কৰিছে।

বহু গৱেষকে এই লোকসকলৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কিত মিথকলৈ লোকসকলৰ সৈতে বাস কৰি চলোৱা গৱেষণাত ৰবাৰ্ট মেককেৰিছনে কেন্সাৰ, পেটৰ আলচাৰ বা এপেণ্ডিচাইটিছৰ দৰে ৰোগ থকা এজনো ব্যক্তিক আৱিষ্কাৰ কৰা নাছিল। গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে ভূ-প্ৰকৃতি আৰু ভূগোলৰ বাবে উচ্চ মাত্ৰাৰ ব্যায়ামে তেওঁলোকক সক্ৰিয় আৰু চিন্তামুক্ত কৰি ৰখাত সহায় কৰে, আৰু এই কাৰকেই তেওঁলোকৰ দীৰ্ঘায়ুৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰে বুলি কোৱা হয়, লগতে এপ্ৰিকোটৰ গুটি আৰু তেল আৰু হিমবাহৰ পানী খনিজ পদাৰ্থ যুক্ত হোৱা বাবেও এই ক্ষেত্ৰত সহায়ক হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

কৰিবলৈ ঠাই/গিলগিট-বাল্টিস্তান/হুঞ্জা-ভেলী/

শ্ৰেণী:পাকিস্তান
শ্ৰেণী:ভূগোল
বটা

বটা বা বটাঁ‌ অসমৰ সংস্কৃতিত ব্যৱহাৰ হোৱা এবিধ কাঁ‌হৰ সঁ‌জুলি। শব্দ ডট অৰ্গৰ মতে বটা হৈছে কটা তামোল বা নৈবেদ্য আদি থোৱা এবিধ শৰাইতকৈ চাপৰ ধাতুৰ পাত্ৰ৷ বিভিন্ন মাংগলিক কাম-কাজৰ লগতে অতিথি অভ্যৰ্থনা কৰিবলৈ তামোল-পাণ আগবঢ়াওঁ‌তে বটাৰ ব্যৱহাৰ হয়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত পিতলেৰে সজা বটাও ব্যৱহাৰ হয়। সন্মানীয় লোকক বস্ত্ৰ আদি যাচি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে বটাত আগবঢ়োৱা হয়। বিবাহৰ অভ্যৰ্থনা অনুষ্ঠানত দৰা-কইনা আৰু পৰিয়ালৰ লোকে শৰাই বা বটাত তামোল-পাণ, গুৱামুৰি আদি লৈ থাকি অভ্যাগতক আদৰণি জনোৱাৰ নিয়ম প্ৰচলিত। মাংগলিক অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰাইজক নিমন্ত্ৰণ জনাবলৈ গ'লে বটাত তামোল-পাণ আগবঢ়োৱা হয়।

বিৱৰণ

বটা এখনত দুটা ভাগ থাকে: এটা হৈছে ওপৰৰ কাঁ‌হীৰ দৰে ঘূৰণীয়া বহল অংশ আৰু এটা খুৰা বা ধাৰক। ধাৰকডাল তলফাললৈ বহলাই মেলখোৱা হয় যাতে বটাখন সমতল পৃষ্ঠত থিয় কৰাই ৰাখিব পৰা যায়। এই দুই অংশ সাধাৰণতে তামৰ গজালেৰে জোৰা লগোৱা হয়। বটাখন কাঁ‌হেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু কাঁ‌হীৰ দৰে অংশটোত বিভিন্নধৰণৰ নক্সা কাটি সজোৱা হয়। পিতলেৰে সজা বটাও সুলভ।

লোকগাথাত বটা

বিহুনাম

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
বৃষভ (মাহ)

বৃষভ বা বৃষ হৈছে হিন্দু সৌৰ বৰ্ষপঞ্জীৰ এটা মাহ। এই মাহটো বৃষ ৰাশিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু ই গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ মে' মাহৰ দ্বিতীয়াৰ্ধ আৰু জুন মাহৰ প্ৰথমাৰ্ধক সামৰি লয়। বৃষভ মাহটো হিন্দু চন্দ্ৰ বৰ্ষপঞ্জীৰ জ্যেষ্ঠ বা জেঠ মাহৰ সমসাময়িক। প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় সংস্কৃত সাহিত্যসমূহত অন্যান্য মাহৰ দৰে বৃষভৰো সময়সীমাৰ ভিন্নতা দেখা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, সূৰ্য সিদ্ধান্তই বৃষভত ৩১ দিন ১০ ঘণ্টা ৫ মিনিট ১৩ ছেকেণ্ড থকা বুলি গণনা কৰিছে।

দক্ষিণ এছিয়াৰ পুৰালেখ সম্পৰ্কীয় অধ্যয়নত ভাৰতীয় সৌৰ মাহসমূহৰ নাম তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। উদাহৰণস্বৰূপে, অন্য সৌৰ মাহৰ লগতে বৃষভ মাহৰ নাম মধ্যযুগীয় হিন্দু মন্দিৰত ঋষভ হিচাপে লিখা পোৱা গৈছে।

ভাৰতীয় জ্যোতিষবিদ্যাত বৃষভ বৃষ ৰাশিৰ চিহ্ন।

ডাৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি মেষ মঙ্গল গ্ৰহৰো দ্বাদশ মাহ। মঙ্গলৰ পৰা চালে এই সময়ছোৱাত সূৰ্যই বৃষ তাৰকামণ্ডলীৰ সোঁ‌মাজেৰে গমন কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু সৌৰ বৰ্ষপঞ্জী
প্ৰভাতৰ দেৱতা

প্ৰভাতৰ দেৱতা (ইংৰাজী: dawn god) বা দেৱী (goddess) হৈছে বহুদেৱতাবাদী ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত কোনোবা নহয় কোনোবা অৰ্থত দোকমোকালি বা পুৱা লগত জড়িত দেৱ/দেৱী। এই দেৱতাসকলে ৰাতিপুৱাৰ বা দিনটোৰ আৰম্ভণিৰ সৈতে কিছু সম্পৰ্ক দেখুৱায় আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত একেধৰণৰ সৌৰ দেৱতাৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ পৰে।

আফ্ৰিকা

ইজিপ্তৰ পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণনা কৰা টেফনূটক আৰ্দ্ৰতা, আৰ্দ্ৰ বায়ু, নিয়ৰ আৰু বৰষুণৰ দেৱী বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ বায়ুৰ মিচৰীয় দেৱতা শ্বুৰ ভগ্নী তথা পত্নী আৰু গেব আৰু নূটৰ মাতৃ।

আমেৰিকা

ছিউক্স পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত দোকমোকালিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আত্মা আনপাওৰ দুখন মুখ থাকে।

এছিয়া

ইণ্ডো ইউৰোপীয়ান

হিন্দু ধৰ্মৰ বৈদিক ধৰ্মত ঊষা পূৰ্বাহ্ণৰ দেৱী। ঋকবেদৰ শ্লোকত দেৱীৰ উল্লেখ সঘনাই হোৱা দেখা যায়। ডেভিদ কিন্সলীৰ মতে, তেওঁ "ধাৰাবাহিকভাৱে তেওঁক পূৰ্বাহ্ণৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়, জগতলৈ দৈনন্দিন পোহৰৰ আগমনৰ সৈতে নিজকে প্ৰকাশ কৰা, নিপীড়নকাৰী অন্ধকাৰক খেদি পঠিওৱা, দুষ্ট দানৱক খেদি পঠিওৱা, সকলো জীৱনক জগাই তোলা, সকলো বস্তু স্থাপন কৰা দেৱী গতিশীল, সকলোকে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ আগবঢ়াই দিয়ে।"

জাপান

আমে-ন′-উজুমে জাপানৰ শ্বিণ্ট' ধৰ্ম অনুসৰি দোকমোকালি, হাস্য, ধ্যান, আমোদ-প্ৰমোদ আৰু কলাৰ দেৱী৷

উগাৰিট - ক্নাইট

শ্বাহৰ (Shahar) উগাৰিট আৰু ক্নাইট ধৰ্মৰ এজন পুৱাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱতা৷ উগাৰিটত (বৰ্তমান ৰাছ শ্বামৰা, ছিৰিয়া) পোৱা শিলালিপিত তেওঁৰ বিষয়ে প্ৰথম উল্লেখ কৰা হৈছে।

ৰোমান চিৰিয়া আৰু গালীল

বাইবেলৰ লুচিফাৰ আৰু যীশু দুয়োকে “ৰাতিপুৱাৰ তৰা” বুলি কোৱা হয় কাৰণ প্ৰাচীন কালত ৰাতিপুৱাৰ তৰাটোক মহান শক্তিৰ সত্তা বুলি কোৱা হৈছিল।

ফিলিপাইন

মুনাগ সুমালা (Munag Sumalâ) আৰিং চিনুকুয়ানৰ সোণালী কাপাম্পাংগান সাপৰ সন্তান; পুৱাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে

তালা (Tala) টাগালগ তৰাৰ দেৱী; বাথালাৰ কন্যা আৰু হানানৰ ভগ্নী; বুলক তালা বুলিও কোৱা হয়, ৰাতিপুৱাৰ তৰাৰ দেৱতা, দোকমোকালিত দেখা শুক্ৰ গ্ৰহ৷

হানান (Hanan) ৰাতিপুৱাৰ টাগালগ দেৱী; বাথালাৰ কন্যা আৰু তালাৰ ভগ্নী

লিৱেৱে (Liwayway) টাগালগ পুৱাৰ দেৱী; বাথালাৰ এগৰাকী কন্যা

ইউৰোপ

ভাৰত-ইউৰোপীয়

হাউছছ প্ৰাক-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় পৌৰাণিক কাহিনীত দোকমোকালিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱীৰ পুনৰ্গঠিত প্ৰাক-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় নাম।

পেণ্ড্ৰে আলবেনীয়ান পুৱাৰ দেৱী৷

আয়গ, আৰ্ছালুইছ আৰ্মেনিয়ান পুৱাৰ দেৱী৷

ইঅ'ছ প্ৰাচীন গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ধৰ্ম অনুসৰি দোকমোকালিৰ দেৱী আৰু ব্যক্তিত্ব৷ এই দেৱীয়ে প্ৰতিদিনে পুৱা অ'চেনাছ নদীৰ প্ৰান্তত অৱস্থিত নিজৰ আৱাসৰ পৰা উঠি ৰাতিৰ আন্ধাৰ আঁতৰাই পোহৰ বিলাই দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। গ্ৰীক পৰম্পৰা আৰু কবিতাত তেওঁক অতি কামুক দেৱী হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে, তেওঁ অসংখ্য মানৱ প্ৰেমিকৰ সৈতে নিজৰ সন্তুষ্টিৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল।

ইঅ'ছষ্ট্ৰে জাৰ্মান পুৱাৰ দেৱী৷

ঊষা হিন্দু বৈদিক পুৱাৰ দেৱী৷

ডেলিংগৰ (Dellingr) নৰ্ছ শ্ৰুতিকথাৰ পুৱাৰ দেৱতা৷

অৰোৰা ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লেটিন কবিতাত বৰ্ণিত দোকমোকালিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী।

জ′ৰ্য়া স্লাভিক লোককথাৰ এগৰাকী ব্যক্তিত্ব, দোকমোকালিৰ নাৰীসুলভ ব্যক্তিত্ব, সম্ভৱতঃ দেৱী।

ব্ৰিজিড (Brigid) আইৰিছ শ্ৰুতিকথাৰ পুৱাৰ দেৱী৷

অশ্ৰা (Aušra) বা অশ্ৰিন (Aušrinė) লিথুৱেনিয়ান শ্ৰুতিকথাৰ পুৱাৰ দেৱী৷

অষ্ট্ৰা লাটভিয়ান শ্ৰুতিকথাৰ পুৱাৰ সত্বা৷

আয়া মেছপটেমিয়াম শ্ৰুতিকথাৰ পুৱাৰ দেৱী৷

অ-ইণ্ডো-ইউৰোপীয়

ইট্ৰুস্কান – থেছান, আলবিনা (সম্ভৱতঃ)
জৰ্জিয়ান – ডালি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
স্বাহিলী ভাষা

স্বাহিলী (স্থানীয় নাম: কিছৱাহিলি) ভাষা মূলতঃ স্বাহিলী জনসাধাৰণে কোৱা বাণ্টু ভাষা; যি প্ৰধানকৈ তাঞ্জানিয়া, কেনিয়া আৰু মোজাম্বিকত পোৱা যায়। স্থানীয় আৰু দ্বিতীয় ভাষা ভাষী উভয়কে ধৰি স্বাহিলী ভাষীৰ সংখ্যাৰ অনুমান বহু পৰিমাণে ভিন্ন। সাধাৰণতে ৬ কোটিৰ পৰা ১৫ কোটিলৈকে; ইয়াৰ অধিকাংশ স্থানীয়ভাষীয়ে তাঞ্জানিয়াত বাস কৰে।

স্বাহিলী ভাষাত অন্যান্য ভাষাৰ পৰা যথেষ্ট সংখ্যক ঋণ শব্দ আছে। মূলতঃ আৰবী; লগতে পৰ্তুগীজ, ইংৰাজী আৰু জাৰ্মান ভাষাৰ পৰাও শব্দৰ আমদানি হৈছে। স্বাহিলী শব্দভাণ্ডাৰৰ প্ৰায় ৪০% আৰবী ঋণ শব্দৰে গঠিত।

স্বাহিলী কবি

দাদা মাছিটি (প্ৰায় ১৮১০–১৫ জুলাই ১৯১৯), কেনিয়াৰ কবি।
ছাবান বিন ৰবাৰ্ট (১৯০৯–১৯৬২), তাঞ্জানিয়াৰ কবি, লেখক আৰু ৰচনাকাৰ।
ইউফ্ৰেজ কেজিলাহাবি (১৯৪৪–২০২০), তাঞ্জানিয়াৰ ঔপন্যাসিক, কবি, আৰু পণ্ডিত।
মাথিয়াছ ই ম্নিয়াম্পালা (১৯১৭–১৯৬৯), তাঞ্জানিয়াৰ লেখক, উকীল আৰু কবি।
টুমি মোকানে (জন্ম ১৯৮১), দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ৰেপাৰ আৰু কবি।
ফাধী মটাংগা (জন্ম ১৯৮১), তাঞ্জানিয়াৰ সৃষ্টিশীল লেখক, ফটোগ্ৰাফাৰ, গ্ৰাফিক ডিজাইনাৰ।
ক্ৰিষ্টোফাৰ মৱাছিংগা (জন্ম ১৯৬৫), তাঞ্জানিয়াৰ লেখক আৰু কবি।
আব্দিলাতিফ আব্দাল্লা (জন্ম ১৯৪৬), কেনিয়াৰ কবি আৰু ৰাজনৈতিক কৰ্মী।
মোৱানা কুপোনা (মৃত্যু: প্ৰায় ১৮৬৫), কেনিয়াৰ কবি।
ইব্ৰাহিম হুছেইন (জন্ম ১৯৪৩), তাঞ্জানিয়াৰ নাট্যকাৰ আৰু কবি।
হাজী গোৰা হাজী (১৯৩৩–২০২১), তাঞ্জানিয়াৰ কবি।
আলামিন মাজৰুই (জন্ম ১৯৪৮), কেনিয়াৰ কবি।
কিঠাকা ৱা ম্বেৰিয়া (জন্ম ১৯৫৫), কবি।
আহমেদ শ্বেখ নাভানী (১৯২৭–২০১৭), কেনিয়াৰ কবি।

নমুনা পাঠ

+
স্বাহিলী
অসমীয়া
কিফুংগু চা ২৬
১) কিলা মতু আন হাকি যা কুয়েলিমিশ্বা। এলিমু য়াপাছা ইতোলেৱে বুৰে হাছা ইলে ইয়া মাদাৰছা য়া চিনি। এলিমু য়া মাদাৰছা য়া চিনি ইহুধুৰিৱে কোৱা লাজিমা। এলিমু য়া উফুণ্ডি না উস্তাদি ইৱে ৱাজি কোৱা ৱোতে। না এলিমু য়া জু ইৱে ৱাজি কোৱা ৱোতে কোৱা কুটেগেমেয়া ছিফা য়া মটু।

২) এলিমু ইটোলেৱে কোৱা মধুমুনি ইয়া কুয়েণ্ডেলেজা বাৰাবাৰা হালি য়া বিনাদামু, না কোৱা শ্বাবাহা ইয়া কুকুজা হাকি জা বিনাদামু না উহুৰু ৱাকে ৱা আচিলি। এলিমু নি ৱাজিবু ইকুজে হালি য়া কুয়েলেনা, কুভুমিলিয়ানা না য়া উৰাফিকি কাটি যা মতাইফা না কাতি যা ৱাতু ৱা ৰং না দিনী ম্বলি-ম্বালী। কাধলিকা নি ৱাজিবু ইয়েণ্ডেলেজে শ্বুঘুলি জা উমোজা ৱা মাটাইফা জা কুডুমিছা আমনি।

৩) নি হাকি ইয়া ৱাজাজী কুচাগুয়া আইনা ইয়া এলিমু য়া কুফুনজৱা ৱাটোটো ৱাও।
অনুচ্ছেদ ২৬
১/ শিক্ষাৰ অধিকাৰ প্ৰত্যেকৰে আছে। প্ৰাথমিক আৰু মৌলিক পৰ্যায়ত হ’লেও শিক্ষা বিনামূলীয়া হ’ব। প্ৰাথমিক শিক্ষা বাধ্যতামূলক হ’ব। কাৰিকৰী আৰু পেছাদাৰী শিক্ষা সাধাৰণভাৱে উপলব্ধ কৰা হ’ব আৰু উচ্চ শিক্ষা সকলোৰে বাবে যোগ্যতাৰ ভিত্তিত সমানে সুলভ হ’ব লাগিব।

২) শিক্ষা মানৱ ব্যক্তিত্বৰ পূৰ্ণ বিকাশ আৰু মানৱ অধিকাৰ আৰু মৌলিক স্বাধীনতাৰ প্ৰতি সন্মান শক্তিশালী কৰাৰ দিশত নিৰ্দেশিত হ’ব। ই সকলো জাতি, বৰ্ণ বা ধৰ্মীয় গোটৰ মাজত বুজাবুজি, সহনশীলতা আৰু বন্ধুত্বক প্ৰসাৰিত কৰিব আৰু শান্তি বজাই ৰখাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ কাৰ্যকলাপক আগুৱাই নিব।

৩) সন্তানক কি ধৰণৰ শিক্ষা দিয়া হব সেইটো বাছি লোৱাৰ পূৰ্ব অধিকাৰ আছে অভিভাৱকৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
ৰেহানা

ৰেহানা অঞ্জুমান চৌধুৰী (; ১০ মাৰ্চ ১৯৩১ – ২৩ এপ্ৰিল ২০১৩), বা চমুকৈ ৰেহানা এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ মূলতঃ ভাৰতীয় আৰু পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছিল। তেওঁক "দ্য কুইন অফ চাৰ্ম" আৰু "দ্য ডান্সিং ডেমচেল অফ বম্বে" নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ সগাই, তদবীৰ, হম এক হ্যায়, শ্বেহনাই, সাজন, সম্ৰাট ঔৰ সৰগম আদি ছবিত মুখ্য নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

কে এল ছায়গল-সুৰাইয়া অভিনীত তদবীৰৰ দৰে ছবিত নৃত্যৰ চৰিত্ৰ আৰু সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁ হম এক হ্যায় (১৯৪৬) ছবিত ডাঙৰ ব্ৰেক লাভ কৰে। কাকতালীয়ভাবে এইখন দেৱ আনন্দৰো প্ৰথম ছবি আছিল। সাজনৰ (১৯৪৭) নায়িকা আছিল ৰেহানা। এইখন ছবি আৰু লগতে শ্বেহনাইৰ (১৯৪৭) সফলতাৰ পিছত তেওঁ "ৰাতিটোৰ ভিতৰতে তাৰকা" হৈ পৰিছিল। ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৫১ চনলৈকে তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বোত্তম পৰ্যায় আছিল; কাৰণ তেওঁ সেই সময়ৰ প্ৰায়বোৰ শীৰ্ষ নায়কৰ সৈতে যুটী বান্ধি বহুবোৰ ছবি কৰিছিল, যেনে একট্ৰেছত (১৯৪৮) প্ৰেম আদিবৰ সৈতে, সুনেহৰে দিনত (১৯৪৯) ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে আৰু সৰগম (১৯৫০), দিলৰুবাত দেৱ আনন্দৰ সৈতে (১৯৫০), নিৰ্দোষ (১৯৫০) আৰু সুৰজমুখীত (১৯৫০) শ্যামৰ সৈতে, অদাত (১৯৫১) শেখৰৰ সৈতে, আৰু সগাইত (১৯৫১) প্ৰেমনাথৰ সৈতে । ইয়াৰ ভিতৰত তেওঁৰ দুখন ডাঙৰ হিট আছিল সৰগম (১৯৫০) আৰু সগাই (১৯৫১)।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ অভিনেত্ৰী
অনুষ্কা শেট্টী

ছুইটি শেট্টী (; জন্ম: ৭ নৱেম্বৰ ১৯৮১) -ৰ পৰিচিত নাম হৈছে অনুষ্কা শেট্টী৷ তেখেত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ অনুষ্কাৰ অধিকাংশ ছবিয়েই তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ৷ নিজৰ দক্ষতাপূৰ্ণ অভিনয়ৰ জৰিয়তে অনুষ্কাই এতিয়ালৈকে বহুকেইটা বঁটা-বাহন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তাৰে ভিতৰত আছে- তিনিটাকৈ চিনেমা (CineMAA) বঁটা, এটা নন্দী বঁটা, তামিল নাডু ৰাজ্যিক ছবি বঁটা আৰু তিনিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ (দাক্ষিণাত্য) বঁটা৷ পঞ্চাছতকৈও অধিকখন ছবিত অভিনয় কৰা অনুষ্কা হৈছে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম৷

২০০৫ চনত মুক্তি লাভ কৰা ছুপাৰ নামৰ তেলেগু ভাষাৰ ছবিখনত অনুষ্কাক পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এইখন ছবিত অভিনয় কৰি অনুষ্কাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ মনোনয়ন লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী বছৰটোত তেখেতে এছ.এছ. ৰাজামৌলীৰ ছবি বিক্ৰমাকাড়ুত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনে অভাৱনীয় ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰে৷ ২০০৭ চনত অনুষ্কাই আন এখন সফল ছবি লক্ষ্যমত অভিনয় কৰে৷ ২০০৮ চনত অনুষ্কাই অভিনয় কৰা সৌৰ্য্যম আৰু চিন্তাকায়ালা ৰবী ছবি দুখনেও বক্স অফিচত সফল হিচাপে বিবেচিত হয়৷ ২০০৯ চনত তেখেতে তেলেগু ডাৰ্ক ফেণ্টাছি ছবি অৰুন্ধতীত অভিনয় কৰে৷ তেখেতেৰ অভিনয়ে সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে৷ ছবিখনৰ জৰিয়তে অনুষ্কাই প্ৰথমটো নন্দী বঁটা, ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু চিনেমা বঁটা লাভ কৰে৷ আটাইকেইটা বঁটায়েই আছিল শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ শিতানত৷ তাৰ পিছৰটো বছৰতে অনুষ্কাই সমাদৃত ড্ৰামা ছবি ৱেদামত এগৰাকী দেহোপজীৱিনীৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰে৷ এইটো চৰিত্ৰই তেখেতলৈ দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ আৰু চিনেমা বঁটা কঢ়িয়াই আনে৷ এইদৰেই ক্ৰমাগতভাৱে সফল ছবিত সফল অভিনয় কৰি অনুষ্কা তেলেগু ছবি উদ্যোগৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত আৰু শীৰ্ষতম অভিনেত্ৰীৰ আসনত বহে৷

একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমটো দশকত অনুষ্কাই তামিল ভাষাৰ ছবিতো একাধিক সফল ছবিত অভিনয় কৰে৷ তাৰে ভিতৰত সিংঘাম, ভেট্টাইকৰণ আদিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ ২০১৫ চনত অনুষ্কাই মহাকাব্যিক ঐতিহাসিক কল্পকাহিনীত ৰুদ্ৰমা দেৱীৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ন কৰে৷ ছবিখনৰ জৰিয়তে অনুষ্কাই তৃতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ লাভ কৰে৷ ২০১৫-১৭ৰ সময়ছোৱাত অনুষ্কাই এছ.এছ. ৰাজামৌলিৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত বাহুবলীত "দেৱসেনা" নামৰ চৰিত্ৰটোত সবল অভিনয় কৰি পৃথিৱীজোৰা খ্যাতি অৰ্জন কৰে৷ বাহুবলী ফ্ৰেঞ্চাইজিৰ দুয়োখন ছবিয়েই অকল্পনীয় সফলতা অৰ্জন কৰে৷ ব্যৱসায়িকভাৱেও সফলতম প্ৰমাণিত হোৱা এই দুয়োখন ছবিয়ে অনুষ্কাক দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবিৰ উদ্যোগত সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰে৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কৰ্ণাটকৰ মাংগালোৰত অনুষ্কা শেট্টীৰ জন্ম হয়৷ বেল্লিপাড়ি উৰামালু গুথু পৰিয়ালক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা অনুষ্কা হৈছে এগৰাকী খিলঞ্জীয়া টুলুৱা৷ পিতৃ হৈছে প্ৰফুল্ল আৰু মাতৃ হৈছে এ.এন. ৱিটাল শেট্টী৷ তেখেতৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ হৈছ গুণৰঞ্জন শেট্টি আৰু ছাই ৰমেশ শেট্টী৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কমলেন্দু দেৱ ক্ৰোৰী

কমলেন্দু দেৱ ক্ৰোৰী (, জন্ম ২১ জানুৱাৰী ১৯৩০) এজন ভাৰতীয় তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু কটন কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ। তেওঁ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ ওপৰত গৱেষণাৰ পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল৷ তেওঁৰ তত্ত্বাৱধানত ১৬জন গৱেষকে পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰায় ১৫০খন গৱেষণা পত্ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তৰ্জাতিক গৱেষণা পত্ৰিকাত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ "ক্ৰোৰী-বৰুৱা সমাধান"ৰ বাবে জনাজাত। মুক্ত আধানযুক্ত তৰল গোলকৰ এককতা(১৯৭৫)ৰ বাবে এক সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদী সমাধান হিচাপে তেওঁৰ সমাধান জনাজাত। ১৯৮২ চনত ক্ৰৰীয়ে দুগৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে দেখুৱাইছিল যে আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ সৈতে সামঞ্জস্য ৰাখিবলৈ মৌলিক কণা নিউট্ৰিন' যাক মূলতঃ ফ'টনৰ দৰে ভৰ-বিহীন বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, কিছুমান সীমিত বিশ্ৰামভৰৰ অধিকাৰী হ'ব লাগিব।

পিছলৈ ১৯৯৮ চনত জাপানী চুপাৰ-কামিওকেণ্ডে পৰীক্ষাই নিশ্চিত কৰিছিল যে নিউট্ৰিন'বোৰে নিউট্ৰিন' দোলনৰ অস্তিত্ব নিশ্চিত কৰি সঁচাকৈয়ে ক্ষুদ্ৰ ভৰৰ অধিকাৰী হয় যাৰ দ্বাৰা নিউট্ৰিন'বোৰে তেওঁলোকৰ দীঘলীয়া মহাজাগতিক যাত্ৰাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ স্বভাৱ সলনি কৰে।

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

ক্ৰৰীয়ে কৰিমগঞ্জ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৫৩ চনত বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

তেওঁ কৰিমগঞ্জ মহাবিদ্যালয় আৰু তাৰ পিছত কটন কলেজত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰিছিল। তেওঁ শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এন্থনী কলেজৰ অধ্যাপক পদতো অধিষ্ঠিত হৈছিল। ১৯৯০ চনত তেওঁ অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ড° এইচ.চি. ভূঞা বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ দ্বাৰা ১৯৯১-১৯৯৩ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এমিৰিটাছ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত কে. চি. দাস কমাৰ্চ কলেজৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০২০ চনত তেওঁ বৈদ্য ৰয়চৌধুৰী বঁটা লাভ কৰে। ২০২১ চনত তেওঁ শৈক্ষিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক একাডেমী অফ চাইন্সেছৰ সদস্য। ২০২১ চনৰ ২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অসম দিৱস উপলক্ষে তেওঁক অসম চৰকাৰে অসমৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান অসম সৌৰভ বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:অসম সৌৰভ বঁটা বিজয়ী
শ্বোটা (নৃত্য)

শ্বোটা (অসমৰ্থিত আলবেনিয়ান ৰূপ: Shotë), ভালজা ই শ্বোটেচ(Vallja e Shotës)বা কিচিনি ই শ্বোটেচ(K'cimi i Shotës) উত্তৰ আলবেনিয়া আৰু ক'ছ'ভ'ৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা আলবেনিয়ান নৃত্য। ই আলবেনিয়ান আৱেগ আৰু দেশপ্ৰেমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতীক।

১৯৫০ চনত ক'ছ'ভ'ৰ জনগোষ্ঠীয় আলবেনিয়াৰ লোকসকলে যুগোস্লাভিয়াৰ অন্যতম দল হিচাপে প্ৰিষ্টিনাৰ পৰা অহা এটা পেছাদাৰী দল গঠন কৰে আৰু আলবেনিয়ান পৰম্পৰাগত নৃত্যৰ নামেৰে ইয়াক 'শ্বোটা' নামকৰণ কৰা হয়।

ইতিহাস

শ্বোটাৰ উৎপত্তি ক’ছ’ভ’ৰ পৰা অহা এটা পৰম্পৰাগত আলবেনিয়ান নৃত্য হিচাপে হৈছিল। ইয়াক প্ৰথমে যুগোস্লাভিয়াত প্ৰিষ্টিনাৰ শ্বোটা পেছাদাৰী দলে কোৰিঅ'গ্ৰাফী কৰিছিল, যাৰ নাম এই নৃত্যৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল।[4] ১৯৫২ চনত ছাৰ্বিয়ান এনচেম্বল "কোলো"ৰ বাবে অলগা স্কোভ্ৰানে শ্বোটাৰ আলবেনিয়ান পৰম্পৰাগত নৃত্যৰ নৃত্য পৰিচালনা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ সুৰৰ ওপৰত আধাৰিত এটা গীত ১৯৭০ চনত যুগোস্লাভিয়াত বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় হৈছিল। যুগোস্লাভিয়াত এই নৃত্যৰ জনপ্ৰিয়তাই ১৯৭০ চনত দক্ষিণ ডানুবে গৰ্জলৈ এই নৃত্য বিয়পি পৰাত সহায় কৰে, সীমান্ত মুকলি হোৱাৰ পিছত ১৯৯০ চনত উত্তৰ দিশলৈ যোৱা আৰু শেহতীয়াকৈ বানাটত ৰোমানিয়াৰ অনুষ্ঠানত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰাত সহায় কৰে।

২০১৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত ক'ছ'ভ' ৰিপাব্লিকৰ বিধানসভাই এখন আইনত অনুমোদন জনায় যিয়ে শ্বোটা দলটোক ৰাষ্ট্ৰীয় গীত আৰু নৃত্য দলৰ সাংস্কৃতিক কাৰ্য্যকলাপৰ অংশ কৰি তোলে।

ইয়াৰ আৰম্ভণিৰ সময়ৰ পৰাই সম্প্ৰদায়টোৱে নৃত্যৰ ৰূপ শ্বোটাৰ প্ৰতিলিপি কৰা অনুষ্ঠান আয়োজন কৰি থাকে আৰু সামাজিকভাৱে পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, নৃত্যৰ ৰূপৰ বিষয়ে সজাগতা আৰু ইয়াৰ সৈতে জড়িত সাজ-পোছাকৰ ক্ষেত্ৰত অতি সক্ৰিয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
হেনৰী নৌৱেন

হেনৰী জোজেফ মেচিয়েল নৌৱেন (; জন্ম: ২৪ জানুৱাৰী, মৃত্যু: ১৯৩২ – ২১ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৯৬) এজন ডাচ কেথলিক পুৰোহিত আৰু লেখক আছিল যিয়ে আধ্যাত্মিক জীৱনৰ ওপৰত ৪০ খন গ্ৰন্থ লিখিছিল।

উদ্ধৃতি

প্ৰাৰ্থনা জীৱনৰ পূণ্য সজ্জা নহয় বৰঞ্চ মানুহৰ অস্তিত্বৰ উশাহ।
- দ্য ৱাণ্ডেড হিলাৰ (১৯৭২)
ভয়ে আমাক ইজনে সিজনৰ পৰা আঁতৰাই পেলায় বা ইজনে সিজনৰ লগত আঁকোৱালি ল’বলৈ বাধ্য কৰে, কিন্তু ই প্ৰকৃত ঘনিষ্ঠতাৰ সৃষ্টি নকৰে।
- লাইফচাইনছ: ইনটিমেচি, ফেকাণ্ডিটি, এণ্ড এক্সটাচি ইন খ্ৰীষ্টান পাৰ্চপেক্টিভ (১৯৮৬), পৃ. ৩০
আমাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ফান্দটো সফলতা, জনপ্ৰিয়তা বা ক্ষমতা নহয়, বৰঞ্চ নিজকে অস্বীকাৰ কৰাহে।
- হেনৰী নৌৱেনৰ উক্তি
অকলশৰীয়া স্থান নথকা এটা জীৱন অৰ্থাৎ যাৰ কোনো শান্ত বা নিস্তব্ধ কেন্দ্ৰ নাথাকে, তেওঁ ধ্বংসাত্মক হৈ পৰে।
ক’ৰবাত গভীৰভাৱে আমি জানো যে মৌনতা অবিহনে শব্দৰ কোনো অৰ্থ নাই; যে নুশুনিলে কথা ক’লে আৰু সুস্থ হ’ব নোৱাৰে; আৰু যে দূৰত্ব অবিহনে ঘনিষ্ঠতাইও সুস্থ হ’ব নোৱাৰে।
ঈশ্বৰ হৈছে বৰ্তমানৰ ঈশ্বৰ। বৰ্তমান মুহূৰ্তত ঈশ্বৰ সদায় উপস্থিত থাকে—সেই মুহূৰ্তটো কঠিন হওক বা সহজ, আনন্দময় হওক বা যন্ত্ৰণাদায়ক হওক।

উৎস

শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বাহবিজ দোৰাবজী

বাহবিজ দোৰাবজী (ইংৰাজী: Vahbbiz Dorabjee) এগৰাকী ভাৰতীয় দূৰদৰ্শন অভিনেত্ৰী আৰু মডেল।

কৰ্মজীৱন

বাহবিজ দোৰাবজীয়ে দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক প্যাৰ কি য়ে এক কাহানীৰ জৰিয়তে বাহবিজ দোৰাবজীত আত্মপ্ৰকাশ কৰে৷ ২০১০ চনৰ ১৮ অক্টোবৰৰ পৰা ২০১১ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰলৈকে প্ৰচাৰিত হোৱা ধাৰাবাহিকখনত তেওঁ পঞ্চি ডোব্ৰিয়ালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক সৰস্বতীচন্দ্ৰত অলকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১১ চনত প্ৰচাৰিত প্যাৰ কি য়ে এক কাহানীত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী চৰিত্ৰৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক বহু হামাৰী ৰজনীকান্তত মেগী কান্তৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৩ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ২০১৩ চনৰ ৪ অক্টোবৰলৈকে লাইফ অ'কেত প্ৰচাৰিত হোৱা সাবিত্ৰী – এক প্ৰেম কাহানী নামৰ ভাৰতীয় কাল্পনিক নাটকৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকখনতো তেওঁ অভিনয় কৰিছে৷

ব্যক্তিগত জীৱন

মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেৰ পাৰ্চী পৰিয়ালত বাহবিজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম জেহাংগীৰ দোৰাবজী আৰু মাতৃৰ নাম ফিৰোজা ডোৰাবজী। তেওঁলোক পুনেৰ প্ৰতিস্থিত উদ্যোগী।

২০১৩ চনত দোৰাবজীয়ে তেওঁৰ প্যাৰ কি য়ে এক কাহানীৰ সহ অভিনেতা ভিভিয়ান দেশনাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০১৬ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী টেলিভিছনৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৱেব ধাৰাবাহিকৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সাক্ষাৎকাৰ ৩০ (গ্ৰন্থ)

সাক্ষাৎকাৰ ৩০ হৈছে অসমৰ কেইগৰাকীমান বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ জীৱন,কৰ্ম আৰু অসমৰ জাতীয় জীৱনলৈ তেওঁলোকৰ অৱদান সম্পৰ্কে যুগুত কৰা এখনি সাক্ষাৎকাৰ-ভিত্তিক গ্ৰন্থ৷ বেদান্ত পূজাৰীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক হৈছে বনলতা৷

গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচিতি

গ্ৰন্থখনত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ড০ দিলীপ বৰুৱালৈকে মুঠ ত্ৰিশটা সাক্ষাৎকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে৷ সাক্ষাৎকাৰ সন্নিৱিষ্ট হোৱা অসমৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিকেইগৰাকী হৈছে:

লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
বিষ্ণু ৰাভা
ফণী শৰ্মা
ড০ ভূপেন হাজৰিকা
নৱকান্ত বৰুৱা
অজিৎ বৰুৱা
উমাকান্ত শৰ্মা
ড০ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য
হোমেন বৰগোহাঞি
ড০ প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামী
ড০ হীৰেন গোঁহাই
নীলমণি ফুকন
ড০ মামণি ৰয়ছম গোস্বামী
সৌৰভ কুমাৰ চলিহা
অৰুণ শৰ্মা
ড০ প্ৰণৱজ্যোতি ডেকা
নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য
ড০ মহেশ্বৰ নেওগ
যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মা
শীলভদ্ৰ
ড০ নগেন শইকীয়া
জ্ঞান পূজাৰী
শোভা ব্ৰহ্ম
ড০ বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত
ৰাধিকামোহন ভাগৱতী
ড০ অমলেন্দু গুহ
অপূৰ্ব শৰ্মা
ড০ কবীন ফুকন
দেৱকান্ত বৰুৱা
ড০ দিলীপ বৰুৱা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অ-কাহিনীমূলক গ্ৰন্থ