মালয়েছিয়াৰ নাৰী

মালয়েছিয়াৰ মহিলাসকলে আগবাঢ়ি যোৱাৰ, সিদ্ধান্ত লোৱাৰ, স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু সমাজ কল্যাণৰ ক্ষেত্ৰত আৰু আইনী বাধা আঁতৰোৱাৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে মালয়েছিয়া চৰকাৰৰ পৰা সমৰ্থন লাভ কৰে। মালয়েছিয়া চৰকাৰে ১৯৯৭ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় ঐক্য আৰু সামাজিক উন্নয়ন মন্ত্ৰালয় (পূৰ্বতে ১৯৯৩ চনত মহিলা পৰিক্ৰমা সচিবালয় বা হাৱা নামেৰে জনাজাত) স্থাপনৰ জৰিয়তে এই কাৰকসমূহ নিশ্চিত কৰিছে। ইয়াৰ পিছত ২০০১ চনত মালয়েছিয়াৰ মহিলাসকলৰ ভূমিকা আৰু অৱদানক স্বীকৃতি দিবলৈ মহিলা পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয় গঠন কৰা হয়।
মালয়েছিয়াৰ ৪৭% মহিলা কৰ্মশক্তিত আছে।

মহিলাৰ অধিকাৰ

মালয়েছিয়াই ১৯৯৫ চনৰ আগষ্ট মাহত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য নিৰ্মূলকৰণ চুক্তি (CEDAW)ক সংৰক্ষণৰ সৈতে অনুমোদন জনায়। ২০১০ চনত কিছুমান সংৰক্ষণ আঁতৰোৱা হৈছিল যদিও কিছুমান বজাই ৰখা হৈছিল, যথা অনুচ্ছেদ ৯(২), ১৬(১)(ক), ১৬(১)(গ), ১৬(১)(চ) আৰু ১৬(১)(ছ) এছ... এই অনুচ্ছেদসমূহ মালয়েছিয়াৰ ফেডাৰেল সংবিধান আৰু ইছলামিক আইন (শ্বৰীয়ত)ৰ সৈতে সংঘাতপূৰ্ণ বুলি কোৱা হৈছিল। দেশখনৰ মহিলাসকলৰ মৰ্যাদা জটিল, আৰু আংশিকভাৱে তেওঁলোকৰ ধৰ্মৰ ওপৰত আৰু মালয়েছিয়াৰ ৰাজ্য আৰু ফেডাৰেল টেৰিটৰীত তেওঁলোকে ক'ত বাস কৰে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, যিবোৰ কাৰকে কিছুমান আইনী বিষয়ক প্ৰভাৱিত কৰে। দেশত নাৰীৰ অধিকাৰৰ বিষয়টো ইছলামৰ ৰক্ষণশীল আৰু উদাৰবাদী ব্যাখ্যাৰ মাজত, আৰু অধিক ধৰ্মনিৰপেক্ষ শক্তিৰ মাজত মতাদৰ্শগত মতানৈক্যৰ আওতাত থাকে।

শ্বৰীয়ত আদালত

শ্বৰীয়ত পুৰুষে একাধিক পত্নী ৰখাৰ অনুমতি পায়, কিয়নো বিবাহিত মহিলাসকলৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ বাবে তেওঁ একমাত্ৰ দায়বদ্ধ হ’ব আৰু উত্তৰাধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষে অধিক উত্তৰাধিকাৰী হ’ব কাৰণ তেওঁ এই ধন নিজৰ পত্নী আৰু সন্তানৰ বাবে অনুকূলভাৱে খৰচ কৰিব লাগিব, তেওঁলোকৰ যোগান ধৰিব লাগিব তেওঁৰ সৰ্বোচ্চ। অমুছলমান মহিলা, আৰু চাৰিখন ৰাজ্যৰ মুছলমান মহিলাই পিতৃ-মাতৃৰ সমান অধিকাৰ লাভ কৰে। মহিলাৰ বিৰুদ্ধে কৰ্মসংস্থাপনৰ বৈষম্য হ’ব পাৰে, কিন্তু কোনো ইছলামিক ৰায়ৰ বাবে নহয়। কেদাহ ৰাজ্যত মহিলা অভিনেতাসকলে কেৱল মহিলা দৰ্শকৰ সন্মুখতহে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিব পাৰে।

যৌন নিৰ্যাতন

মালয়েছিয়াত ১৯৫৫ চনৰ নিয়োগ আইন অনুসৰি যৌন নিৰ্যাতন হ’ল “যৌন প্ৰকৃতিৰ যিকোনো অবাঞ্চিত আচৰণ, সেয়া মৌখিক, অমৌখিক, দৃশ্যমান, ইংগিতমূলক বা শাৰীৰিক হওক, যিটো ব্যক্তিৰ প্ৰতি নিৰ্দেশিত হয় যিটো আপত্তিজনক, অপমানজনক বা ভাবুকি তেওঁলোকৰ মংগল”। এই আইনখনত পুৰুষ আৰু মহিলা বা নিয়োগকৰ্তা আৰু কৰ্মচাৰীৰ মাজত পাৰ্থক্য নাই। সেইবাবেই মহিলাই পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে, বা কৰ্মচাৰীয়ে নিয়োগকৰ্তাৰ বিৰুদ্ধে যৌন নিৰ্যাতন কৰিব পাৰে।

কৰ্মক্ষেত্ৰত যৌন নিৰ্যাতন বা কৰ্মচাৰীৰ প্ৰতি নিয়োগকৰ্তাৰ অসৎ আচৰণৰ প্ৰথম লিপিবদ্ধ গোচৰ ১৯৩৯ চনত দেখা গৈছিল, সেই সময়ত মালয়েছিয়া এতিয়াও ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত মালয় আছিল। ক্লাং ইণ্ডিয়ান এছ’চিয়েশ্যনে ইউৰোপীয় আৰু ‘ব্লেক ইউৰোপিয়ান’ৰ দ্বাৰা মহিলা শ্ৰমিকক নিৰ্যাতন চলোৱাৰ গৰিহণা দি ধৰ্মঘটৰ কাৰ্যসূচীৰ আয়োজন কৰে। ১৯৫০ চনত পেৰাকৰ পানাভান কাৰুপিয়া এষ্টেটৰ ১০৬ গৰাকী মহিলা আৰু পুৰুষৰ ৰবৰ টেপাৰে যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্মঘট কৰে।
যৌন নিৰ্যাতন সাধাৰণ কথা আৰু ২০১০ চনৰ পৰা মালয়েছিয়ান ৰেলৱেত ৰে'লসমূহে ইয়াক কমাবলৈ গোলাপী ৰঙৰ কেৱল মহিলাৰ বাবে চলা গাড়ী অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। ২০১০ চনৰ পৰা কুৱালালামপুৰত কেৱল মহিলাৰ বাবে বাছও চলি আছে। ২০১১ চনত চৰকাৰে বৃহত্তৰ কুৱালালামপুৰ অঞ্চলত কেৱল মহিলাৰ বাবে টেক্সি সেৱা আৰম্ভ কৰে। টেক্সিসমূহত মহিলা চালক থাকে, আৰু অন-কল ভিত্তিত চলি থাকে।

শিক্ষা

সাক্ষৰতাৰ হাৰ পুৰুষৰ(৯০.৭%) তুলনাত মহিলাৰ(৯৫.৪%) কম —২০১০ চনৰ হিচাপ অনুসৰি ১৫ বছৰ আৰু তাতকৈ অধিক বয়সৰ জনসংখ্যাৰ বাবে। মালয়েছিয়াই, শেহতীয়া বছৰবোৰত উভয় লিংগৰ শিক্ষাত বিনিয়োগ কৰিছে; আৰু ফলত এতিয়া বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ত অধিক সংখ্যক ছোৱালীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:মালয়েছিয়া