ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সাম্যবাদ

সাম্যবাদ (; লেটিন ভাষাৰ -ৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ 'উমৈহতীয়া', 'সাৰ্বজনীন') হৈছে এক দাৰ্শনিক, সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক আদৰ্শ আৰু আন্দোলন যাৰ চূড়ান্ত লক্ষ্য হৈছে এক সাম্যবাদী সমাজ স্থাপন কৰা, যি হৈছে উৎপাদনৰ মাধ্যমৰ উমৈহতীয়া মালিকীস্বত্ব আৰু সামাজিক শ্ৰেণী, মুদ্ৰা, আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ অনুপস্থিতিৰ ধাৰণাৰ ওপৰত আধাৰিত এক আৰ্থ-সামাজিক ব্যৱস্থা। সাম্যবাদ হৈছে সমাজবাদৰ এক প্ৰকাৰ।

সাম্যবাদত বিভিন্ন ধৰণৰ চিন্তাধাৰা অন্তৰ্ভুক্ত আছে য'ত বিস্তৃতভাৱে মাৰ্ক্সবাদ আৰু নৈৰাজ্যবাদী সাম্যবাদৰ লগতে এই দুয়োটাৰে ওপৰত আধাৰিত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ অন্তৰ্ভুক্ত আছে। এই সকলোবোৰে সমমত পোষণ কৰে যে বৰ্তমানৰ সমাজৰ স্থিতি পুঁজিবাদ, ইয়াৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা আৰু উৎপাদনৰ পদ্ধতিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই ব্যৱস্থাত দুটা মুখ্য সামাজিক শ্ৰেণী আছে, এই দুটা শ্ৰেণীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক শোষণমূলক; আৰু এই পৰিস্থিতিটো কেৱল এক সামাজিক বিপ্লৱৰ জৰিয়তে হে সমাধান কৰিব পাৰি। দুয়োটা শ্ৰেণী হৈছে সৰ্বহাৰা বা শ্ৰমিক শ্ৰেণী, সমাজৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক এই শ্ৰেণীৰ আৰু তেওঁলোকে জীয়াই থাকিবলৈ কাম কৰিব লাগে; আৰু আনটো বুৰ্জোৱা বা পুঁজিবাদী শ্ৰেণী, এক ক্ষুদ্ৰ সংখ্যালঘুৰ শ্ৰেণী যি উৎপাদনৰ মাধ্যমৰ ব্যক্তিগত মালিকীস্বত্বৰ জৰিয়তে শ্ৰমিক শ্ৰেণীক নিযুক্তি দিয়াৰ পৰা লাভ প্ৰাপ্ত কৰে। এই বিশ্লেষণ অনুসৰি, বিপ্লৱে শ্ৰমিক শ্ৰেণীক ক্ষমতা দিব আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে উৎপাদনৰ মাধ্যমৰ সামাজিক মালিকানা প্ৰতিষ্ঠা কৰিব যি হৈছে সাম্যবাদৰ দিশত সমাজৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰাথমিক উপাদান। সামাজিক গণতন্ত্ৰৰ লগতে সাম্যবাদ ১৯২০-ৰ দশকলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমাজতান্ত্ৰিক আন্দোলনৰ ভিতৰত প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক প্ৰৱণতা হৈ পৰে৷ কিছুমান অৰ্থনীতিবিদ আৰু বুদ্ধিজীৱীৰ মতে, ব্যৱহাৰিকভাৱে, এই নামমাত্ৰ সাম্যবাদী ৰাষ্ট্ৰসমূহে যি আৰ্হিৰ অধীনত পৰিচালনা কৰিছিল সেয়া প্ৰকৃততে এক প্ৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুঁজিবাদ বা এক অপৰিকল্পিত প্ৰশাসনিক বা আদেশ অৰ্থনীতিহে আৰু অৰ্থনৈতিক তত্ত্ব অনুসৰি "সাম্যবাদ"ৰ সৰ্বাধিক স্বীকৃত সংজ্ঞা অনুসৰি প্ৰকৃত সাম্যবাদী অৰ্থনীতিৰ আৰ্হি নহয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
*
আনুংলা জুই লংকুমুৰ

আনুংলা জুই লংকুমুৰ (ইংৰাজী: Anungla Zoe Longkumer) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু সংগীতজ্ঞ। তেওঁ নাগালেণ্ডৰ বাসিন্দা। তেওঁ নিজৰ কৰ্মৰ জৰিয়তে নগা লোক-পৰম্পৰা, বিশেষকৈ মৌখিক পৰম্পৰা, মহিলাৰ আখ্যান আৰু নগা পৰিচয় সংৰক্ষণ তথা প্ৰচাৰৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁৰ দ্বাৰা সম্পাদিত সংকলন দ্য মেনি দ্যাট আই এম নগা মহিলা লেখিকা আৰু শিল্পীসকলৰ বিভিন্ন কণ্ঠক একত্ৰিত কৰাৰ বাবে উল্লেখযোগ্য।

তেওঁ নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰত বাস কৰে। তেওঁ নাগালেণ্ডৰ পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী তেমচুলা আওৰ কন্যা।

কৰ্মজীৱন

লংকুমুৰে লেখা-মেলা, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ আৰু সংগীতৰ জৰিয়তে নগা লোক-সংস্কৃতি আৰু সাংস্কৃতিক অভিব্যক্তিসমূহ নথিকৰণ তথা সংৰক্ষণৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে। জীৱনৰ এক উল্লেখযোগ্য সময় নাগালেণ্ডৰ বাহিৰত কটোৱাৰ পিছত, বৰ্তমান তেওঁ ডিমাপুৰত স্বতন্ত্ৰভাৱে সমল সম্পাদনা, সংগীত, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষণাৰ কাম কৰি আছে।

তেওঁৰ কামত নগা ইতিহাসৰ বিভিন্ন বিষয় যেনে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ, পৰম্পৰাগত কাহিনী কোৱাৰ পদ্ধতি আৰু নগা মহিলাৰ অভিজ্ঞতা আদি প্ৰতিফলিত হয়।

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

লংকুমুৰৰ এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ’ল ফোকলোৰ অৱ ইষ্টাৰ্ণ নাগালেণ্ড (২০১৭)। এই কিতাপখনত পূব নাগালেণ্ডৰ দুৰ্গম জিলাসমূহত বাস কৰা ছয়টা জনজাতিৰ লোককথা, লোকগীত আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ বিৱৰণসমূহৰ অনুবাদ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। তেওঁ নগা 'লগ-ড্ৰাম'ৰ ওপৰত এখন ২৬ মিনিটৰ তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখাৰ লগতে বৰ্ণনা আৰু সম্পাদনা কৰিছিল, যিখন ইন্দোনেছিয়া আৰু মালয়েছিয়াৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উৎসৱত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে আমন্ত্ৰিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কবিচন্দ্ৰ দ্বিজ

কৱিচন্দ্ৰ দ্বিজ (১৮ শতিকা) স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহৰ সভাকবি আছিল। শিৱসিংহ, ৰানী অম্বিকাদেৱী আৰু পুত্ৰ উগ্ৰসিংহ-ৰ নিৰ্দেশত ১৭৩৫ চনত ধৰ্মপুৰাণৰ ভাঙনি কৰে। উষা-অনিৰুদ্ধৰ কাহিনীক উপজীৱ্য কৰি কামকুমাৰ হৰণ নামে এখন সংস্কৃত নাটক ৰচনা কৰিছিল। নাটখনৰ মাজে মাজে অসমীয়া গীত সন্নিবিষ্ট কৰিছিল।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
দৰবাৰী নাচ

দৰবাৰী নাচ (; (; ; ; ) ছোৱালী নৰ্তকীয়ে মোগলৰ ৰাজ-দৰবাৰত পৰিবেশন কৰা এটা জনপ্ৰিয় নাচৰ প্ৰকাৰ। এই কলা মোগল সাম্ৰাজ্যৰ শেষৰ ফালে আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ সময়ছোৱাত জাতিস্কাৰ হৈ পৰিছিল। সময়ৰ সোঁতত এই নাচ মোগল ৰাজ-দৰবাৰৰ পৰা ওলাই আহি নৱাব আৰু দেশীয় ৰাজ্যৰ শাসক, ব্ৰিটিছ ৰাজৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ বিষয়াবৰ্গ তথা জমিদাৰসকলৰ দৰবাৰত থিতাপি লৈছিল।

কিছুমান প্ৰসংগত নাচ শব্দটো ভাৰতৰ হিন্দু মন্দিৰবোৰত ধৰ্মীয় নৃত্য পৰিবেশন কৰা দেৱদাসীসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অৱশ্যে এই দুটাৰ মাজত বিশেষ সাদৃশ্য নাই। দৰবাৰী নাচনীসকলে পুৰুষক সন্তুষ্ট কৰিবলৈহে তেওঁলোকৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বিপৰীতে দেৱদাসীসকলে দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ মন্দিৰৰ বিগ্ৰহৰ সন্মুখত ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতিৰে শাস্ত্ৰ-সন্মত নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল।

ইতিহাস

পূৰ্বতে ধৰ্মীয় কাৰণত দেৱদাসীসকলে মন্দিৰত নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল। মোগল যুগত নাচ এক জনপ্ৰিয় বিনোদনৰ মাধ্যমত পৰিমাণ হৈছিল আৰু বহু শাসকে আনকি যুদ্ধ শিবিৰতো নাচৰ অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিছিল। ভাৰতলৈ অহা প্ৰাৰম্ভিক ব্ৰিটিছ অভিবাসীসকলক স্বাগতম জনাবলৈ প্ৰায়ে তৱাইফ উপহাৰ দিছিল। ওঠৰ শতিকাত যুৱৰাজসকলক তহজিব (শিষ্টাচাৰ) আৰু কলা শিকিবলৈ নৰ্তকীসকলৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হৈছিল।

মোগল আৰু ব্ৰিটিছ যুগত দৰবাৰত নিয়মীয়াকৈ নাচৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। বিশেষ বিশেষ কাৰ্যসূচীত নাচনী ছোৱালীবোৰক দেশী ভাৰতীয়সকলেও আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। আলহীসকল এটা পৃথক প্ৰেক্ষাগৃহত একত্ৰিত হয়। নাচনী ছোৱালীসকল দলৰ সৈতে একেলগে বহে। দলত সঙ্গীত শিল্পীৰ উপৰিও দৰ্শকৰ সংখ্যাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দুই বা ততোধিক নাচনী থাকে।

মধ্য-ঊনবিংশ শতিকাত পশ্চিমীয়া শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ আৰু ১৮৬৯ চনত চুয়েজ খাল মুকলি হোৱাৰ পিছত হোৱা খ্ৰীষ্টিয়ান মিচনেৰীসকলৰ আগ্ৰাসনৰ ফলত ইউৰোপীয় তথা ভাৰতীয়সকলৰ মাজতো দৰবাৰী নাচৰ প্ৰতি অনীহা আহিল। স্বাভাৱিকতে নাচনী ছোৱালীসকলে পৃষ্ঠপোষকতা হেৰুৱাই জীৱিকা নিৰ্বাহৰ বাবে বাধ্যত পৰি গণিকাবৃত্তিৰ ফালে ধাৱমান হ’ল

নাচৰ দল

ঐতিহাসিকভাবে নাচনী দলৰ সঙ্গীত শিল্পীসকলে চাৰিবিধ বাদ্য সঙ্গত কৰিছিল- সাৰেঙ্গী, তবলা, মঞ্জিৰা আৰু ঢোলক। আৰু এবিধ বাদ্য হাৰমনিয়ামৰ কুৰি শতিকাত আগমন হৈছিল। ৰাজ দৰবাৰ, মহল বা চহকী পৃষ্ঠপোষকসকলৰ গৃহত সঙ্গীত শিল্পীসকলে ঠিয় হৈ পৰিবেশন কৰাৰ বিপৰীতে কম চহকী বা ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত তেওঁলোকে বহি লৈ পৰিবেশন কৰিছিল। নাচৰ অনুষ্ঠানত থুমৰী, দাদৰা, গজল আৰু গীত গোৱা হৈছিল।

দলটোত এজন বয়সীয়া, অভিজ্ঞ সেৱক থাকে, তেওঁক মামা বুলি কয়। তেওঁ মঞ্চৰ এটা কোণত বহি পৃষ্ঠপোষকসকলৰ বাবে পান আৰু বিড়ি সাজু কৰে। লগতে তেওঁ নাচনীসকলৰ খাদ্য, গহনাৰ আদিৰো তদাৰক কৰে। মুহাফিজ এজন অস্ত্ৰবিহীন দেহৰক্ষী। তেওঁ অনুষ্ঠানটোৰ শৃঙ্খলা ৰক্ষা কৰে আৰু অনুষ্ঠান পৰিবেশন বা পোহৰ বহনকাৰী এজন বা দুজনৰ সহযোগত দলটোৰ ভ্ৰমণৰ সময়ত নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰে।

গেলাৰী

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

The Nautch Girl, memoirs by James Forbes

শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
৩১ মে'

ঘটনাৱলী

১৮৫৯ – ক্লক টাৱাৰ (The clock tower)-ৰ বিগ বেং (Big Ben) নামৰ ঘড়ীটো চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
১৮৮৯ - পেৰিচৰ আইফেল টাৱাৰ উদ্বোধন।
১৯১১ – উত্তৰ আয়াৰলেণ্ডৰ বেলফাষ্টত আৰ.এম.এছ. টাইটানিকৰ শুভ উদ্বোধন কৰা হৈছিল।
১৯৩৫ - কোয়েটা (বেলুচিস্তানৰ) ভূমিকম্পত ৫০ হাজাৰ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল।
১৯৫২ - ভাৰতৰ শিক্ষা মন্ত্ৰণালয়ৰ সহযোগত সংগীত নাটক একাডেমী প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
২০০২ - ফিফাৰ ১৭তম বিশ্বকাপ ফুটবল দক্ষিণ কোৰিয়াৰ চিউলত আৰম্ভ হৈছিল। দক্ষিণ কোৰিয়া জাপানৰ সৈতে যৌথ আয়োজক আছিল।

জন্ম

১৫৭৭ - নুৰ জাহান, মোগল সম্ৰাজ্ঞী আৰু সম্ৰাট জাহাঙ্গীৰৰ প্ৰধান ৰাণী আছিলে। (মৃত্যু: ১৬৪৫)
১৭২৫ - মহাৰাণী অহল্যাবাই হোলকাৰ, ভাৰতৰ মাৰাঠা সংঘৰ মালৱা ৰাজ্যৰ হলকাৰ ৰাণী আছিল।
১৯১২ - চিয়েন-চিউং উ, চীনা-আমেৰিকান পদাৰ্থবিজ্ঞানী, তেখেতে তেজস্ক্ৰিয়তাৰ গৱেষণাত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছিল। (মৃত্যু: ১৯৯৭)
১৯১৮ - ৱাল্ট হুইটমেন, কবি, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক।
১৯৪৬ - পুনিতা আৰোৰা, ভাৰতীয় থলসেনা আৰু ভাৰতীয় নৌসেনাৰ প্ৰাক্তন তিনি তাৰকাযুক্ত ফ্লেগ অফিচাৰ।
১৯৪৬ - ষ্টিভ বাকনৰ, জামাইকাৰ বিখ্যাত আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট আম্পায়াৰ।
১৯৫৬ - সূৰ্যকান্ত হাজৰিকা, ভাৰতীয় সাহিত্যিক, সাংবাদিক, গীতিকাৰ, কবি, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, প্ৰকাশক আৰু শিক্ষাবিদ।
১৯৬৬ - ৰোচন মহানামা, শ্ৰীলঙ্কাৰ আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটাৰ।
১৯৭২ - শিৱানী বৰ্মা, ভাৰতীয় ৰাজযোগ ধ্যান গুৰু আৰু আধ্যাত্মিক বক্তা।
১৯৯২ - শোভিতা ধূলিপালা, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৮৩২ - এভাৰিষ্ট গেল'ৱা, ফৰাচী গণিতবিদ।
১৯১৪ - এঞ্জেলো মৰিঅণ্ডো, ইটালিয়ান উদ্ভাৱক।
১৯৮৬ - জেমচ্ ৰেইনৱাটাৰ, আমেৰিকান পদাৰ্থবিজ্ঞানী। (জন্ম: ১৯১৭)
২০০৯ - কমলা দাস, ভাৰতীয় ইংৰাজী কবি আৰু মালয়ালম ভাষাৰ লেখক।
২০১০ - উজৰা বাট, পাকিস্তানী অভিনেত্ৰী।
২০১৪ - ব্ৰজনাথ ৰথ, ভাৰতীয় কবি।
২০২২ - কৃষ্ণকুমাৰ কুনাথ (কেকে), ভাৰতীয় গায়ক, কলিকতাত ৫৩ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰ বিকল হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে।

দিৱস

বিশ্ব ধঁপাতবিৰোধী দিৱস।

তথ্য সূত্ৰ
বেংক অৱ বৰোদা

বেংক অৱ বৰোদা ভাৰতৰ গুজৰাটৰ বদোদৰাত অৱস্থিত এটা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক। ১৯০৮ চনৰ ২০ জুলাইত মহাৰাজা ছায়াজিৰাও গেকৱাদ তৃতীয়ই ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বেংকটোৱে ২২খন দেশত ১০ হাজাৰৰো অধিক শাখা আৰু ১৩ হাজাৰ এটিএমৰ নেটৱৰ্ক পৰিচালনা কৰি ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ বেংক হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।

ইতিহাস

১৯০৮ চনত বৰোদাৰ তদানীন্তন শাসক মহাৰাজা ছায়াজিৰাও গায়েকৱাদ তৃতীয়ই, বেংক অৱ বৰোদাক ব্যক্তিগত বেংক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯১৩ চনত বেংকটো সীমিত কোম্পানীত পৰিণত হয় আৰু ১৯৬৯ চনত আন ১৩টা বেংকৰ সৈতে ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰা হয়। ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনত বেংক অৱ বৰোদাই ভাৰতত নিজৰ উপস্থিতি সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ লগতে গ্ৰাম্য অঞ্চলত শাখা স্থাপন কৰি কৃষি, ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ, আৰু বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ বাবে বিশেষ শাখা মুকলি কৰে।

সঞ্চালন

বেংক অৱ বৰোডাই ব্যক্তি, ব্যৱসায়, আৰু কৰ্পৰেটক বেংকিং আৰু বিত্তীয় সেৱাৰ এক পৰিসৰ আগবঢ়ায়। ইয়াৰ সেৱাসমূহৰ ভিতৰত আছে চেভিংছ একাউণ্ট, কাৰেণ্ট একাউণ্ট, ফিক্সড ডিপ’জিট, ঋণ, ক্ৰেডিট কাৰ্ড, বীমা, আৰু বিনিয়োগ সামগ্ৰী। ইয়াৰ উপৰিও বেংকটোৱে কৃষি বেংকিং, এম এছ এম ই বেংকিং, প্ৰবাসী ভাৰতীয় বেংকিং আদি বিশেষ সেৱা আগবঢ়ায়।

ঘৰুৱা কাম-কাজৰ উপৰিও বেংক অৱ বৰোডাৰ উল্লেখযোগ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উপস্থিতি আছে, ইয়াৰ শাখা আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহী, ছিংগাপুৰ, হংকং, চীন, আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া আদি দেশত আছে। থাইলেণ্ড, মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া, আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাতো ইয়াৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক কাৰ্যালয় আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বেংক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক
খুৰ্জা মৃৎশিল্প

খুৰ্জা মৃৎশিল্প ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ বুলন্দশ্বাহৰ জিলাৰ খুৰ্জাত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় মৃৎশিল্প। বৌদ্ধিক সম্পত্তি অধিকাৰ (ট্ৰিপছ) চুক্তিৰ বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় দিশৰ ওপৰত চুক্তিৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতিৰ অধীনত খুৰ্জা মৃৎশিল্পক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা হৈছে। ইয়াক পেটেণ্ট ডিজাইন আৰু ট্ৰেডমাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ দ্বাৰা নিশ্চিত কৰা পঞ্জীয়নৰ সৈতে ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি আইন ১৯৯৯ অনুসৰি "খুৰ্জা মৃৎশিল্প" হিচাপে ১৭৮ নং আইটেমত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।

ইতিহাস

খুৰ্জাৰ মৃৎশিল্পৰ উৎপত্তি সৈতে দুটা পৃথক কাহিনীৰ জড়িত আছে। প্ৰথম কিংবদন্তি অনুসৰি আফগান ৰজা টাইমুৰ লুং ৫০০ বছৰ আগতে খুৰ্জা অঞ্চলত প্ৰচাৰৰ সময়ত মিচৰীয় আৰু চিৰিয়াৰ কুমাৰ আৰু মৃৎশিল্পীৰ দলৰ সৈতে গৈছিল। দ্বিতীয় কিংবদন্তি অনুসৰি মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত কুমাৰ আৰু মৃৎশিল্পীসকলক এই অঞ্চললৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। আনহাতে আন এক সংস্কৰণ অনুসৰি খুৰ্জাত মৃৎশিল্পৰ পৰম্পৰা অনুসৰি কোনো ঐতিহাসিক ঘটনা নাই।

অৱশ্যে, "মৃৎশিল্প নিৰ্মাণ সংস্কৃতি আৰু ভাৰতীয় সভ্যতা"ৰ লেখকে উল্লেখ কৰিছিল যে "বুলন্দশ্বাহৰ খুৰ্জা হৈছে ভাৰতৰ চিকমিকাই থকা মৃৎশিল্পৰ আটাইতকৈ পুৰণি কেন্দ্ৰ। " লগতে উল্লেখ কৰা হৈছে, "এই কুমাৰসকলে প্ৰায়ে নিজকে মুলতানী কুমাৰ বুলি কয়। তেওঁলোকৰ উৎপত্তি মুলতান বুলি গণ্য কৰা হয়। "

আধুনিক সময়ত মৃৎশিল্পৰ নিৰ্মাণ ১৯৪০ৰ দশকত বিকাশ লাভ কৰিছিল আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে ১৯৪২ চনত এটা মৃৎশিল্পৰ কাৰখানা স্থাপন কৰিছিল। পিছত মানদণ্ডৰ অভাৱৰ বাবে ১৯৪৬-৪৭ চনত কাৰখানাটো বন্ধ কৰা হৈছিল। ১৯৫২ চনত কাৰখানাটো মৃৎশিল্প উন্নয়ন কেন্দ্ৰ হিচাপে সলনি কৰা হয়। ১৯৪২ চনৰ পৰা এতিয়ালৈকে মৃৎশিল্প নিৰ্মাণৰ উন্নতিৰ বাবে বিভিন্ন অভিনেতাৰ দ্বাৰা কিছুমান গ্ৰহণ, পৰিৱৰ্তন, উদ্যোগ লোৱা হৈছে। ইয়াৰ ফলত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত খুৰ্জা মৃৎশিল্পৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা বৃদ্ধি পাইছে আৰু লগতে বিদেশলৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছে।

খুৰ্জা মৃৎশিল্পৰ ভাৰত আৰু বিদেশত বজাৰ আছে। ইয়াৰ প্ৰায় ২৩টা ৰপ্তানিমুখী একক আছে। প্ৰতিবেদনত কোৱা হৈছে যে উৎপাদনে ১৯৯৯-২০০০ চনত প্ৰায় ২,৫০০ নিযুত ভাৰতীয় টকা মূল্যৰ সামগ্ৰী বেছি লাভ কৰিছে। ইয়াৰে ভিতৰত ১৪৮.২ নিযুত ভাৰতীয় টকাৰ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

খুৰ্জা মৃৎশিল্পৰ বিষয়ে অধিক তথ্য

শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:মৃৎ শিল্প
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
উমা ভট্ট

উমা ভট্ট (জন্ম ১৯৫২) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, লেখিকা আৰু মহিলাকেন্দ্ৰিক আলোচনী উত্তৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাতা-সম্পাদক। তেওঁ নিজৰ গৃহৰাজ্য উত্তৰাখণ্ডৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক বিষয়ত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত।

শিক্ষা

তেওঁ আগ্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা এমএ আৰু পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

আলোচনী

১৯৯০ চনত তেওঁ মহিলাকেন্দ্ৰিক আলোচনী উত্তৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই আলোচনীত কবিতা আৰু গল্প প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে উত্তৰাখণ্ডৰ সামাজিক সমস্যাবোৰো আলোচিত হয়। সমাজৰ বাধা-নিষেধ অতিক্ৰম কৰা “সাধাৰণ” মহিলাসকলৰ কাহিনীবোৰো ইয়াত স্থান পায়। ভট্টক এই প্ৰয়াসৰ অন্যতম অগ্ৰণী ব্যক্তিত্ব বুলি কোৱা হয়, এই আন্দোলনত বহু মহিলা জড়িত আছিল, যিসকলে মদৰ ব্যৱসায়ে পৰিয়ালৰ বাজেট আৰু মহিলাসকলৰ সুৰক্ষাৰ ওপৰত পেলোৱা নেতিবাচক প্ৰভাৱৰ বিৰুদ্ধে সজোৰে মত প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯৯০ দশকত এই জনপ্ৰিয় আন্দোলনৰ মহিলাসকলক উত্তৰাখণ্ড আন্দোলনত সমৰ্থন জনাবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছিল, যাৰ ফলত ২০০০ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰপৰা পৃথক হৈ স্বাধীন উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্য গঠন হয়। ভট্টই কৈছিল যে মহিলাসকলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ দাবীসমূহ পূৰণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া পুৰুষ ৰাজনীতিবিদসকলে পাছলৈ সেইবোৰৰপৰা পিছুৱা হ’ল। নতুন ৰাজ্য গঠন হোৱাৰ পিছত মহিলাসকলক পুনৰ কম ৰাজনৈতিক সক্ৰিয় জীৱনলৈ উভতি যাবলৈ আশা কৰা হৈছিল বুলি তেওঁ সমালোচনা কৰে।

গৱেষণা

ডা° উমা ভট্ট কুমায়ুন বিশ্ববিদ্যালয়, নৈনিতালত হিন্দী বিভাগৰ ভাষাবিদ হিচাপে কৰ্মৰত। তেওঁ হিমালয়ৰ ভাষাসমূহৰ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ People's Linguistic Survey of India প্ৰকল্পৰ অংশ হিচাপে The Languages of Uttarakhand গ্ৰন্থখন সহ-সম্পাদনা কৰে। এই শৃংখলাটোৱে ভাৰতৰ জীৱিত আৰু বিলুপ্তপ্ৰায় ভাষাসমূহৰ অধ্যয়ন কৰে। এই প্ৰকল্পত তেওঁৰ সহ-সম্পাদক আছিল ইতিহাসবিদ শেখৰ পাঠক, যিজন তেওঁৰ স্বামী। তেওঁলোক দুয়োয়ে উনবিংশ শতিকাৰ অভিযাত্ৰী নাইন সিং ৰাৱতৰ ওপৰতো এখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:উত্তৰাখণ্ডৰ ব্যক্তি
এনি মৌড নৰ্টন বেটেল

এনি মৌড নৰ্টন বেটেল (২৬ জানুৱাৰী, ১৮৬৫ - ২৩ মাৰ্চ, ১৯২৫) এগৰাকী ভোটাধিকাৰী আৰু লোকহিতৈষী আছিল।

১৯১৮ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰিপাব্লিকান দলৰ বেটেলে ৰাজনৈতিকভাৱে অতি সক্ৰিয় হৈ পৰে। ১৯২০ চনত ৰিপাব্লিকান নেচনেল কনভেনচনত ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ মনোনয়ন লোৱাৰ পূৰ্বে মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ সমৰ্থনৰ বাবে লবীং কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

তেওঁ অহাইঅ'ৰ মহিলা ৰিপাব্লিকান ক্লাবৰ সভানেত্ৰী হোৱাৰ লগতে ১৯২৪ চনৰ ৰিপাব্লিকান ৰাষ্ট্ৰীয় অধিৱেশনৰ সাধাৰণ প্ৰতিনিধি আছিল।

আলাবামাৰ বাৰ্মিংহামত চেমুৱেল এডউইন নৰ্টন আৰু জুলিয়া জাষ্টিনা এলষ্টন নৰ্টনৰ ঘৰত বেটেলৰ জন্ম হৈছিল। ১৯২৩ চনত তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ গৰ্ডন বেটেলৰ মৃত্যু হয়। ১৯২৫ চনৰ ২৩ মাৰ্চত ৱাশ্বিংটন ডি চিত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ বেটেলৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা (গ্ৰন্থ)

প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন গ্ৰন্থ।

উদ্ধৃতিসমূহ

নৈতিক অৰ্থত জীৱনৰ লক্ষ্য হ'ল মানুহৰ সেইবোৰ গুণৰ বিকাশ সাধন কৰা— যিবোৰ গুণে মানুহক ব্যক্তি হিচাপে এজন আদৰ্শ মানুহ আৰু সমাজৰ সদস্য হিচাপে এজন আদৰ্শ নাগৰিক হোৱাত সহায় কৰে।
জীৱনত সুখী হোৱাৰ আৰু সফল হোৱাৰ একমাত্ৰ উপায় হ'ল কিবা এটা লক্ষ্য ঠিক কৰি লৈ সেই লক্ষ্যত উপনীত হ'বৰ কাৰণে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰা। লক্ষ্যত উপনীত হ'ব নোৱাৰিলেও কোনো ক্ষতি নাই। কিবা এটা উদ্দেশ্য আগত ৰাখি কৰা কঠোৰ পৰিশ্ৰমেই জীৱনটো অৰ্থ-পূৰ্ণ কৰি তুলিব আৰু চৰিত্ৰক গঢ় দিব।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যকৰ্ম
জয়ন্তী কুমাৰেশ

জয়ন্তী কুমাৰেশ (; এগৰাকী ভাৰতীয় বীণা সংগীতজ্ঞ। ছয় প্ৰজন্মৰ পৰা কৰ্ণাটকী সংগীতৰ অনুশীলন কৰি অহা সংগীতজ্ঞৰ বংশৰ পৰা অহা জয়ন্তীয়ে তিনি বছৰ বয়সৰ পৰাই সৰস্বতী বীনা বজাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ লালগুড়ী ৰাজলক্ষ্মী আছিল তেওঁৰ প্ৰথম শিক্ষয়িত্ৰী আৰু পিছত তেওঁ মাহীয়েক পদ্মাৱতী অনন্তগোপালনৰ পৰা গভীৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ লৈছিল। এছ বালচন্দৰেও তেওঁক শিকাইছিল আৰু বালচন্দৰৰ সৈতেও তেওঁ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। ভায়লিনবাদক যুটি গণেশ–কুমাৰেশৰ কনিষ্ঠ কুমাৰেশ ৰাজগোপালনৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ ভায়লিনবাদক লালগুড়ী জয়ৰমনৰ ভতিজী।

জয়ন্তীয়ে "সৰস্বতী বীণাৰ শৈলী আৰু বজোৱাৰ কৌশল", এই বিষয়ত কৰা গৱেষণাৰ বাবে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্বতে কৰ্মশালা আয়োজন কৰে আৰু বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় অৰ্কেষ্ট্ৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, য'ত ভাৰতৰ চহকী সংগীত আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা কৰ্ণাটকী আৰু হিন্দুস্তানী ধাৰাৰ শিল্পীৰ এটা দলে একে বেনাৰৰ তলত একত্ৰিত হৈ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত প্ৰদৰ্শন কৰে।

জয়ন্তীয়ে " Mysterious Duality " এলবামটো ৰচনা কৰি মুক্তি দিয়ে। শিল্পীগৰাকীয়ে ৭টা ভিন্নভিন্ন বীনা ট্ৰেক বজাইছে।

সন্মান

২০০৬: তামিলনাডু চৰকাৰৰ পৰা কলাইমামণি ৰাজ্যিক বঁটা
২০২২: বীণা বাদনত (কৰ্ণাটকী সংগীত) সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:বীণা বাদক
চুক ভেকুলী

চুক ভেকুলী (, বৈজ্ঞানিক নামঃ Duttaphrynus melanostictus) দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ ভেকুলীৰ প্ৰজাতি৷

বিতৰণ

উত্তৰ পাকিস্তানৰ পৰা নেপাল, বাংলাদেশ, আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জকে ধৰি ভাৰত, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, লাওছ, ভিয়েটনাম, কম্বোডিয়া, দক্ষিণ চীন, টাইৱান, হংকং আৰু মাকাউৰ পৰা মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ, আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ সুমাট্ৰা, জাভা, বৰ্নিও, আনাম্বাছ আৰু নাটুনা দ্বীপপুঞ্জলৈকে চুক ভেকুলী পোৱা যায়৷ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ১,৮০০ মিটাৰ (৫,৯০০ ফুট) উচ্চতালৈকে ইহঁতৰ নথীভুক্ত কৰা হৈছে, আৰু বেছিভাগেই বিক্ষিপ্ত নিম্নভূমিৰ বাসস্থানত, ওপৰৰ বিল আৰু নদীৰ পাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মানৱ প্ৰধান কৃষি আৰু চহৰীয়া অঞ্চললৈকে বাস কৰে। বন্ধ হাবিত ইহঁতৰ বিচৰণ অস্বাভাৱিক।

ভাই-ভনী গোটত ডাঙৰ হোৱা লালুকীবোৰ মিশ্ৰিত গোটত থকা লালুকীবোৰতকৈ বেছি দ্ৰুতগতিত ভেকুলীলৈ‍ ৰূপান্তৰিত হয়। লালুকীয়ে আত্মীয়ক চিনি পোৱা দেখা গৈছে। লালুকীবোৰৰ বাবে বাণিজ্যিক গ্ৰেডৰ মেলাথিয়নৰ ৯৬ ঘন্টা এলচি৫০ ৭.৫ মিলিগ্ৰাম/লিটাৰ আৰু উপমাৰাত্মক মাত্ৰাৰ সংস্পৰ্শই সাঁতোৰত ব্যাঘাত জন্মাব পাৰে৷

তথ্যসূত্ৰ
ৰূপামঞ্জৰী ঘোষ

ৰূপামঞ্জৰী ঘোষ হৈছে উত্তৰপ্ৰদেশস্থিত শিৱ নদৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য। নতুন দিল্লীস্থ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ "স্কুল অৱ ফিজিকেল চায়েন্স"ত তেখেত এগৰাকী পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আৰু ডিন আছিল। তেখেতৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰৰ মূল বিষয়সমূহ হৈছে পৰীক্ষামূলক আৰু তাত্ত্বিক কোৱাণ্টাম আলোকবিজ্ঞান, লেজাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, অৰৈখিক আলোকবিজ্ঞান, আৰু কোৱাণ্টাম তথ্য, কোৱাণ্টাম পৰিমাপন আৰু চুম্বকীয়-আলোকবিজ্ঞান।

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

ৰূপামঞ্জুৰী ঘোষ হৈছে এগৰাকী গৱেষক, শিক্ষক, বক্তা আৰু এগৰাকী শৈক্ষিক প্ৰশাসক। তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তাৰপাছত নিউইয়ৰ্কৰ ৰচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কোৱাণ্টাম অপটিকছত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।তেখেতেৰ গৱেষণাৰ বিচৰণক্ষেত্ৰ হৈছে পৰীক্ষামূলক আৰু তাত্ত্বিক কোৱাণ্টাম আলোকবিজ্ঞান, লেজাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, অৰৈখিক আলোকবিজ্ঞান, আৰু কোৱাণ্টাম তথ্য, কোৱাণ্টাম পৰিমাপন আৰু চুম্বকীয়-আলোকবিজ্ঞান। প্ৰফেছাৰ লিঅ'নাৰ্ড মেণ্ডেলৰ লগত দ্বি-ফটন ইণ্টাৰফেৰেন্স বিষয়ত সম্পন্ন কৰা অগ্ৰগণ্য কৰ্মই কোৱাণ্টাম অপটিকছ আৰু কোৱাণ্টাম তথ্যৰ এক নতুন দিশৰ সূচনা কৰিছে। ডক্তৰেট ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰি উঠি তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ফিজিকেল চায়েন্সেসত যোগদান কৰে। তাত তেখেতে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

২০১২ চনত তেখেতে শিৱ নদৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ নেছাৰেল ছায়েন্সেত প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক হিচাপে যোগদান কৰে। বিগত বছৰত তেখেতে প্ৰতিষ্ঠানৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্যসমূহ নতুনকৈ গঢ় দিছে। ২০১৬ চনত তেখেত শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ উপাচাৰ্যৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। বিজ্ঞান আৰু বিজ্ঞানৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়োৱাৰ উপৰিও তেখেতে নৱম আৰু দশম শ্ৰেণীৰ বাবে NCERTয়ে প্ৰস্তুত কৰা বিজ্ঞান বিষয়ৰ পাঠ্যপুথি প্ৰণয়নৰ ক্ষেত্ৰত মুখ্য উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰিছে।

বঁটা

ৰূপামঞ্জুৰী ঘোষক ২০০৮ চনত শ্ৰীশক্তি বিজ্ঞান সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
২০২৫ চন

২০২৫ (দুহাজাৰ পঁচিছ চন; MMXXV) এটা সাধাৰণ বছৰ, যিটো গ্ৰেগ'ৰিয়ান কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি বুধবাৰৰপৰা আৰম্ভ হয়। ই ৩য় সহস্ৰাব্দৰ ২৫ বছৰ আৰু একবিংশ শতিকা আৰু ২০২০ দশকৰ ষষ্ঠ বছৰ।

২০২৫ চনৰ ঘটনাৱলী

জানুৱাৰী

১ জানুৱাৰী – ব্ৰাজিলত লুইজ ইনাচিঅ' লুলা ডা ছিলভা তৃতীয় বাৰলৈ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
৮ জানুৱাৰী - অসমীয়া অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী জ্ঞানদা কাকতিৰ ৯২ বছৰ বয়সত দেহৱসান ঘটে।
১০ জানুৱাৰী – ইৰানত ভয়ংকৰ বানপানীত ৮০ গৰাকী লোক নিহত হয়।
১৬ জানুৱাৰী – আৰ্জেণ্টিনাই ২০২৫ কোপা আমেৰিকা ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত বিজয় লাভ কৰে।

ফেব্ৰুৱাৰী

৫ ফেব্ৰুৱাৰী – ২০২৫ দিল্লী বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিয়ে দুই-তৃতীয়াংশ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰে।
৯ ফেব্ৰুৱাৰী – ছত্তীসগঢ়ৰ বিজাপুৰ জিলাত সেনা আৰু নক্সালবাদীৰ মাজত সংঘৰ্ষত ৩১ গৰাকী নক্সালবাদী আৰু ২ গৰাকী সেনা নিহত হয়।
১৩ ফেব্ৰুৱাৰী – মণিপুৰত চলি থকা জাতিগত হিংসাৰ প্ৰেক্ষাপটত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৰাজ্যখনত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰয়োগ কৰে।
১৪ ফেব্ৰুৱাৰী – জম্মু আৰু কাশ্মীৰত আৰক্ষীয়ে জামাত-ই-ইছলামি সংগঠনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ৬৬৮খন কিতাপ জব্দ কৰে।
১৫ ফেব্ৰুৱাৰী – প্ৰয়াগৰাজলৈ গৈ থকা এটি এছ.ইউ.ভি. বাহনে এখন বাছৰ সৈতে সংঘৰ্ষত ১০ গৰাকী তীৰ্থযাত্ৰী নিহত হয়।
১৯ ফেব্ৰুৱাৰী – ৰেখা গুপ্তাক দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্ত কৰা হয়।

মাৰ্চ

৯ মাৰ্চ – ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলয়ে ডুবাইত অনুষ্ঠিত ২০২৫ আই.চি.চি. চেম্পিয়নছ ট্ৰফি জয় কৰে।
১৫ মাৰ্চ – চীনৰ নৱ-নিৰ্বাচিত ৰাষ্ট্ৰপতি শি জিনপিঙে আনুষ্ঠানিকভাৱে তৃতীয় কাৰ্যকাল আৰম্ভ কৰে।

এপ্ৰিল

১৫ এপ্ৰিল – পেৰিছত নট্ৰে-ডেম গীৰ্জা দুৰ্বৃত্তসকলে আক্ৰমণ কৰি ক্ষতিসাধন কৰে।
২২ এপ্ৰিল – জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ বৈসৰণ উপত্যকাত পৰ্যটকৰ এটা দলৰ ওপৰত দ্য ৰেজিষ্টেন্স ফ্ৰণ্টৰ সৈতে সম্পৃক্ত মিলিটেণ্টসকলে গুলিচালনা কৰে, যাৰ ফলত ২৬ গৰাকী নিহত আৰু অন্ততঃ ২০ গৰাকী আহত হয়।
২৭ এপ্ৰিল – ভাৰতীয় নৌসেনাই দীঘলপৰিসৰৰ ক্ষেপণাস্ত্ৰ পৰীক্ষা কৰে, আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে সন্ত্ৰাসবাদ সমৰ্থনৰ অভিযোগ তোলে।
২৮ এপ্ৰিল – ভাৰতে ফ্ৰান্সৰ সৈতে ২৬খন ৰাফাল যুদ্ধবিমান কিনিবলৈ $৭.৪ বিলিয়ন ডলাৰৰ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে।

মে'

৬ মে' - ২০২৫ ভাৰত–পাকিস্তান সংঘাত: দুসপ্তাহ পূৰ্বে সংঘটিত হোৱা ২০২৫ পেহালগাম আক্ৰমণৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে ভাৰতৰদ্বাৰা পাকিস্তান আৰু পাকিস্তান-প্ৰশাসিত কাশ্মীৰৰ ভিতৰত একাধিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ নিক্ষেপ।

৭ মে -
পাকিস্তানে ‘অপাৰেচন সিন্দুৰ’ নামৰ অভিযানত গভীৰ নিশা ভাৰতত আক্ৰমণ চলায়। এই আক্ৰমণৰ প্ৰতিক্ৰিয়াত পাকিস্তানৰ ওপৰত ভাৰতেও প্ৰত্যাঘাতমূলক আক্ৰমণ চলায়। ইয়াত কমেও পাকিস্তানৰ ৩১ জন আৰু ভাৰতৰ ১৫ জন অসামৰিক লোক নিহত হয়।

ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ ৰোহিত শৰ্মাই টেষ্ট ক্ৰিকেটৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে।

নোবেল বঁটা

পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, শৰীৰবিজ্ঞান বা চিকিৎসা বিজ্ঞান, সাহিত্য, আৰু শান্তিৰ ক্ষেত্ৰত নোবেল বঁটা বিজয়ীসকলক অক্টোবৰ মাহত ঘোষণা কৰা হ'ব বুলি অনুমান কৰা হৈছে আৰু এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান ২০২৫ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত হ'ব।

দেহৱসান

৮ জানুৱাৰী - জ্ঞানদা কাকতি, (৯২ বছৰ বয়সত), অসমীয়া অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী।
২৪ নৱেম্বৰ - ধৰ্মেন্দ্ৰ, (৮৯ বছৰ বয়সত), ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু ৰাজনীতিবিদ, লোকসভাৰ সদস্য (২০০৪–২০০৯), হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৰ্ষ
শ্ৰেণী:শেহতীয়া ঘটনাৱলী
শ্ৰেণী:২০২৫ চন
ইবচন লাল বৰুৱা

ইবচন লাল বৰুৱা হৈছে অসমৰ এজন গায়ক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, মিউজিক প্ৰগ্ৰেমাৰ তথা মিক্সিং ৰেকৰ্ডিং ইঞ্জিনীয়াৰ। তেওঁ অসমীয়া, হিন্দী কেইবাখনো ফিচাৰ ফিল্মৰ সংগীতৰ লগত জড়িত। লগতে তেওঁ অসমীয়া, বড়ো ভাষাৰ সংগীত ‘বকুল ফুলৰ দৰে’, ‘অ মন্ত্ৰী’, ‘জিন্স পেণ্ট’, ‘স্ব্ৰজিঅ আং ডিন্বি (বড়ো)’, ‘জিয়ৰী অসমৰ’, ‘জগত বিয়পি’, ‘মাজুলী’কে ধৰি কেইবাটাও সংগীতত ভিডিঅ’ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছে। ইবচন লাল বৰুৱাৰ পিতৃৰ নাম প্ৰসন্নলাল বৰুৱা।

উদ্ধৃতিসমূহ

কৈশোৰত কোনোদিন ঘৰৰ পৰা ‘আৰ্ট এণ্ড কালচাৰ’ৰ ক্ষেত্ৰত আমি ঋণাত্মক বাতাৱৰণ পোৱা নাছিলোঁ।
সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনৰ লগত নিজৰ সৃষ্টিশীলতাৰ বিনিময় কৰিব পৰাটো মোৰ বাবে এটা ডাঙৰ অপ’ৰচ্যুনেটি আছিল।
ছাউণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰিং বা শব্দ যন্ত্ৰীৰ ভাগ কেইবাটাও, কিছুমান হয়তো সংগীতৰ লগত আৰু কিছুমানে বোলছবিৰ লগত জড়িত থাকে। বোলছবিৰ বিভাগে সংলাপৰ লগতে ছাউণ্ড ডিজাইনিং, ছাউণ্ড ইফেক্ট, ছাউণ্ড মিক্সিং আদিৰ দৰে কামবোৰ কৰে। আনহাতে সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত ধৰক এজন সংগীত ব্যৱস্থাপকে এটা গীত সৃষ্টি কৰিলে কি বাদ্য যন্ত্ৰ, কি গায়ন শৈলীৰ প্ৰয়োজন হ’ব সেয়া ডিজিটেলি ব্যৱস্থাপনা কৰে।
ই ভাবোঁ হাস্য ব্যংগ নহ’লে মানুহৰ জীৱনত একোৱেই নাই। মানুহে জীৱনটোত ষ্ট্ৰাগল কৰোঁতেই যায়, যুদ্ধ কৰোঁতেই যায় গতিকে হাস্য ব্যংগৰে মানুহ জীয়াই থাকিব লাগে।
কিছুমান মানুহ থাকে, ব্যক্তি থাকে যিবোৰ ধৰক আমাৰ অসমীয়াত আজিকালি কামোৰ শব্দটো কওঁ। কামোৰ টাইপৰ হৈ যায় কিছুমান মানুহ। সেইটো হয় personality ৰ কাৰণে। স্ত্ৰী পুৰুষ বুলি নহয়। কেতিয়াবা ল’ৰা এজনো যথেষ্ট পৰিমাণে মাথাৰ বিষৰ কাৰণ হৈ যাব পাৰে।
সৃষ্টিশীলতাৰ তাগিদাত মানে সৃষ্টি বস্তুটোত আনন্দ আছে। সৃষ্টি কৰাৰ পিছত যিটো আনন্দ সেই আনন্দটো উপভোগ কৰি গৈ থাকোঁতে এই কথাটোৰ প্ৰতি সচেতনতা থাকিব লাগে যে মই আচলতে কি, মোক মানুহে কি বুলি জনা উচিত এনেকুৱা ধৰণৰ কথাটো মই প্ৰায়ে পাহৰি থাকোঁ।
ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা আৰু যিমান ডাঙৰ ব্যক্তিসকল আছে তেওঁলোকৰ বিষয়ে পঢ়িলে বা শুনিলে আমি গম পাওঁ যে সৃষ্টিশীলতা আচলতে বান্ধি ৰাখিব পৰা বস্তু নহয়।
মই গীত লিখোঁ বা লিখিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ মই নিজকে গীতিকাৰ বুলি ক’বলৈ ভয় খাওঁ। কিন্তু লিখিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ।
আচলতে কাম এটা কৰিলে মানুহৰ ব্ৰেইনটো ইউজ কৰি শেষ কৰিব নোৱাৰে।
আটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল যে এজন মানুহে গীত গাইছে৷ তেওঁ সংস্কৃতিৰ সাধক সংস্কৃতিৰ সাধকজনে কেতিয়াও বিজতৰীয়া সংস্কৃতি আনি দিব নালাগে৷ সমাজখনৰ ক্ষতি কৰিব পৰা বস্তু আনিব নালাগে য’ত অশ্লীলতা বা সামাজিক পৰিবেশ প্ৰদুষণ কৰিব পৰা বস্তু থাকে৷ সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ বিবেচনা শক্তিটো থাকিব লাগে৷ কথাটো ইমানেই কোনেও কাকো ধৰি বান্ধি ৰাখিব নোৱাৰে৷
পৰিবৰ্তনক আকোৱালি ল’বৰ বাবে সেই পৰিবৰ্তনৰ যিখিনি ভাল হয় সেইখিনি বিবেচনা কৰি আকোৱালি ল’বলৈ সাহসটো থাকিব লাগিব, কাৰণ সময় সলনি হৈ গৈ আছে।
জুবিন গাৰ্গৰ গানত অকল অসমৰে নহয়, ভাৰতৰে নহয় গোটেই পৃথিৱীৰে মানুহ মোহাচ্ছন্ন হৈ আছে। মানুহৰ অনুভূতিৰ যিখন সাগৰ আছে সেইখন যথেষ্ট দ, যথেষ্ট গভীৰ গতিকে তেওঁ চিনেমা এখন কৰিলে মই লাভ হ’ব বুলিয়েই আশাবাদী। দৰ্শকৰো, শ্ৰোতাৰো যথেষ্ট লাভ হ’ব বুলি আশাবাদী।
ইতিহাসত উদাহৰণ আছে যে বহুতো ভাল ভাল সৃষ্টিশীল মানুহৰ আদিতে কৰা কৰ্মৰাজি বহুতো সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছিল বা ভাল হোৱা নাছিল। তেনেকুৱা ধৰণৰ কথা কিছুমান থাকে কিন্তু কথাটো তেনেকুৱা নহয়। পিছত তেওঁলোকে বহুত লিজেণ্ডেৰী কাম এৰি থৈ গৈছে।
হাঁহি এটি পিন্ধি লোৱা অনেক হাঁহি বিয়পিব। ভাঙি-পাতি খুলি ক’বা, মনৰ দ্বিধা আঁতৰিব।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত শিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি