ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
আদি শংকৰ

আদি শংকৰ হৈছে অষ্টম শতিকাৰ এজন ভাৰতীয় অদ্বৈতবাদী দাৰ্শনিক তথা বৈদিক পণ্ডিত আছিল। হিন্দু ধৰ্মদৰ্শনৰ মীমাংসা ভাগৰ তেওঁ সমৰ্থক আছিল; বহ্মসূত্ৰ,উপনিষদ,গীতা আদিৰ দ্বাৰা তেওঁ আধ্যাত্মিকতাত গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁক শংকৰাচাৰ্য নামেৰেও জনা যায়। বৈষ্ণৱ ভক্তিধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰা আচাৰ্যসকলৰ ভিতৰত শংকৰাচাৰ্যই হ’ল প্ৰথম। কেৰালা প্ৰদেশৰ পুৰ্ণা নদীৰ পাৰৰ এখন গাৱত ৭৮৮ খ্ৰীঃত এওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। অতি সৰু থাকোঁতেই তেওঁ চাৰিওখন বেদৰ জ্ঞান আহৰণ কৰিছিল আৰু পিছলৈ কেৰালা ৰাজ্যত ভক্তিবাদৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল। শংকৰাচাৰ্য আছিল বেদান্ত দৰ্শনৰ অদ্বৈতবাদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ জ্ঞানৰ ওপৰত জোৰ দিছিল আৰু সৎ জ্ঞান আৰু সৎ কৰ্মৰদ্বাৰাইহে যে মানুহে মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে এই কথা প্ৰচাৰ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

টোকা

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
পায়া

পায়া দক্ষিণ এছিয়াত উৎপত্ৰি হোৱা এক পৰম্পৰাগত খাদ্য। ইয়াক বিভিন্ন উৎসৱ আৰু সমাৱেশত পৰিবেশন কৰা হয়, বা বিশেষ অতিথিৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হয়। হিন্দী আৰু উৰ্দু ভাষাত পায়াৰ অৰ্থ হৈছে 'ভৰি'/'পদ'। এই খাদ্যৰ মূল উপাদান হ’ল গৰু, ছাগলী, ম’হ বা ভেড়াৰ ট্ৰ’টাৰ (খুৰা), যিবোৰ বিভিন্ন মছলাৰে সিজোৱা হয়।

উৎপত্তি

দক্ষিণ এছিয়া আৰু মধ্য এছিয়াৰ খাদ্যৰ সংমিশ্ৰণৰ পৰা পায়াৰ উৎপত্তি হৈছিল। লাহোৰ, তেলেংগানা ৰাজ্যৰ হায়দৰাবাদ, লক্ষ্ণৌৰ ৰান্ধনীসকলে এই খাদ্যৰ অভিযোজন কৰিছিল। ভাৰতৰ ভোপালে তেতিয়া এই ব্যঞ্জন গ্ৰহণ কৰিছিল। ভূপাল এতিয়া এই খাদ্যৰ বিশেষজ্ঞ (এইটো ভূপালৰ আৱশ্যকীয় খাদ্য হৈ পৰিছে) আৰু ভূপালৰ ৰান্ধনীসকলে ইয়াক ৰন্ধনৰ পদ্ধতিৰ বাবে বিখ্যাত।

পৰৱৰ্তী সময়ত সমগ্ৰ বৰ্তমানৰ ভাৰত, পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশত পায়া জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। ভাৰত উপমহাদেশৰ বাহিৰত দক্ষিণ এছিয়াৰ খাদ্য পৰিবেশন কৰা ৰেষ্টুৰেণ্টত পায়া উপলভ্য। দিল্লীত কেতিয়াবা খুৰ শব্দৰ পৰা খুৰদে বুলিও কোৱা হয় যাৰ অৰ্থ ভৰি বা খুৰা। হিন্দী খুৰ শব্দটো নিজেই সংস্কৃত খুৰাৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে।

ৰেচিপি

এই খাদ্যৰ ৰেচিপি আঞ্চলিকভাৱে ভিন্ন। চুপ বেচটো ছটেড পিঁয়াজ আৰু হালধিৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হয়, য’ত তাৰ পিছত মাংস আৰু হাড়ত কেইবাটাও তৰকাৰী ভিত্তিক মছলা যোগ কৰা হয়। ৰন্ধা খাদ্যত সতেজ টুকুৰা টুকুৰ কৰা আদা আৰু সতেজ দীঘল ধনীয়া পাতৰ লগতে সতেজ কাটি লোৱা নেমুৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

ৰন্ধা পদ্ধতি

ইয়াক মৃদু জুইত ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা (সাধাৰণতে ৰাতিটো) চৌকাত ৰান্ধিব লাগে। অৱশ্যে আজিকালি ইয়াক বেছিভাগেই প্ৰেচাৰ কুকাৰত ৰান্ধি লোৱা হয়।

ঐতিহাসিকভাৱে যেতিয়া মানুহে কাঠ বা কয়লাক ৰন্ধা-বঢ়াৰ ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তেতিয়া এই খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাটো ৰাতিৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল, লাহে লাহে কয়লাত ৰাতিপুৱালৈকে ৰন্ধা হৈছিল। এই খাদ্যবিধ চূপৰ দৰে স্থায়িত্বৰ আৰু সাধাৰণতে শীতকালত নানৰ সৈতে ব্ৰেকফাষ্ট খাদ্য হিচাপে খোৱা হয়।

তাৰতম্য

এই খাদ্যৰ বহুতো ভিন্নতা আছে। এটা জনপ্ৰিয় হৈছে ছিৰি পায়া (سری پایا, ছিৰি), য'ত চিৰিৰ অৰ্থ হ'ল কোনো প্ৰাণীৰ মূৰ। ইয়াক এক সুস্বাদু খাদ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:আমিষ খাদ্য
লল্লেশ্বৰী

লল্লেশ্বৰী, (প্ৰায় ১৩২০–১৩৯২) সাধাৰণতে লাল ডাড নামেৰেও জনাজাত হিন্দু দৰ্শনৰ কাশ্মীৰ শৈৱ ধৰ্মৰ বিদ্যালয়ৰ কাশ্মীৰী ৰহস্যবাদী কবি আছিল। তেওঁ ৰহস্যময় কবিতাৰ শৈলীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আছিল যাৰ অৰ্থ "বাক্য" (সংস্কৃত vāc ৰ পৰা)। লাল বাখছ নামেৰে পৰিচিত তেওঁৰ পদ্যসমূহ কাশ্মীৰী ভাষাৰ আদিম ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু আধুনিক কাশ্মীৰী সাহিত্যৰ ইতিহাসৰ এক অংশ।

লল্লেশ্বৰী ("মা লাল" বা "মা লাল্লা")ক আন বিভিন্ন নামেৰেও জনা যায়, য’ত লাল ডাদ (ডাডৰ অৰ্থ "আইতা"), লাল্লা আৰিফা, লাল দিদ্দী, লল্লেশ্বৰী, লল্লা যোগীশ্বৰী/যোগেশ্বৰী আৰু ললশ্ৰী আদি বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়।

জীৱন

আধুনিক পণ্ডিতসকলৰ অধিকাংশই লল্লেশ্বৰীৰ জন্ম ১৩০১ চনৰপৰা ১৩২০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত চেম্পোৰ বা পাণ্ড্ৰেথানৰ ওচৰত বুলি কয়।

লল্লেশ্বৰীৰ জীৱনৰ তথ্য মৌখিক পৰম্পৰাত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁৰ জীৱনৰ সবিশেষ আৰু বিশ্বাসৰ মাজত ভিন্নতা দেখা যায়।

লল্লেশ্বৰী ইৰাণী চুফী পণ্ডিত আৰু কবি মিৰ ছায়িদ আলী-হামদানীৰ সমসাময়িক বুলিও বিশ্বাস কৰা হয় যিয়ে কাশ্মীৰ ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁৰ কাহিনী নিজৰ পদ্যত লিপিবদ্ধ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
গো-কালিকা পূজা

গো-কালিকা পূজা হ'ল সোণোৱাল কছাৰী সকলৰ ধৰ্মীয় লোকবিশ্বাসৰ লগত জড়িত এক পূজা। গো-পূজাৰ আন এটা নাম হৈছে গো-কালিকা পূজা। গৰু বিহুৰ দিনা অসমৰ কৃষিজীৱী সকলোৱে ঘৰৰ গৰু কেইটাক মাহ-হালধিৰে গা-পা ধুওৱাৰ উপৰিও সন্ধিয়া পিঠা-পনা খুৱাই ন-পঘাৰে আদৰি আনি জাগ দি গো-পূজা কৰাৰ পৰম্পৰা অতীত কালৰ পৰা প্ৰচলিত লোকাচাৰ। অসমৰ অন্যান্য সমাজেও গৰুৰ বেমাৰ-আজাৰ হ'লে শিৱৰ বাহন বৃষভ আৰু শিৱৰ প্ৰসাদৰূপে প্ৰধানকৈ ভাং এচিলিম খুৱাই নামান্তৰত গো-কালিকা পূজা আয়োজন কৰে। ইয়াতকৈ সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ এই পূজাৰ পৰম্পৰা ভালেখিনি পৃথক। তেওঁলোকে অঞ্চলভেদে কুকুৰা বলি দি গো-কালিকা পূজা আয়োজন কৰা দৃষ্টিগোচৰ হয়। এই পূজাৰ দিনা ঘৰৰ সকলো উপবাসে থাকে আৰু গধূলি সময়ত গৰুক পিঠা-পনা খুওৱাৰ পাছত গোহালিত নগছি চাকি-শলিতা জ্বলাই, ন-ভাগ নৈবেদ্যৰ পাতত খাদ্যৰ উপকৰণসমূহ দি তৰোৱালখন লৈ "খ্ৰীং খ্ৰীং খ্ৰীং তাও "বুলি সাতবাৰ তৰোৱালখন শূন্যতে ঘূৰায়। ইয়াৰ পাছত গোহালিৰ বাহিৰত কুকুৰা বলি দি কুকুৰাৰ মাংসৰে তৰকাৰী ৰান্ধি গৰখীয়াৰ সৈতে ভোজ-ভাত খায়। অন্য সময়ত কৰিলে গোহালিৰ কাষতে মাহ-প্ৰসাদ, কল, পিঠা আদিৰে এই গো-কালিকা পূজা আয়োজন কৰা হয়, বলি দিয়া নহয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ৰংগা লনি

ৰংগা লনি হৈছে পাকিস্তানৰ উত্তৰ বেলুচিস্তানৰ সঞ্জাৱীৰ এজন পাকিস্তানী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু লেখিকা৷ তেওঁ পাষ্টুন তাহাফুজ আন্দোলন (PTM), আৰু পাষ্টুন মহিলাসকলৰ মাজত ৰাজনৈতিক সজাগতা অনাৰ লক্ষ্যৰে ৱাক আন্দোলনৰ সদস্য।

সামাজিক সক্ৰিয়তা

২০১৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ডাঙৰ ভাতৃ আৰ্মান লনিৰ সৈতে পিটিএমত ৰংগাই যোগদান কৰে। দুয়োজনে পিটিএমৰ ৰাজহুৱা সমাৱেশৰ আয়োজনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, সাধাৰণতে স্থানীয় লোকসকলৰ মাজত সজাগতা অভিযান চলোৱাত সহায় কৰিবলৈ এসপ্তাহ আগতে সমাৱেশস্থলীলৈ গৈছিল। ৰংগাই স্মৃতিচাৰণ কৰি কয় যে, “আৰ্মানে কৈছিল যে আমাৰ ভৱিষ্যতৰ শান্তি আৰু মানৱ মৰ্যাদাৰে জীয়াই থকাৰ বাবে মহিলাৰ সজাগতা গুৰুত্বপূৰ্ণ।” সভাবোৰত ৰংগাই বেছিভাগেই মঞ্চৰ পৰা ভাষণ দিছিল কিন্তু আৰ্মানে সাধাৰণতে পৰ্দাৰ আঁৰত থকাটো পছন্দ কৰিছিল।. আৰ্মান আৰু ৰংগাৰ কাৰ্যকলাপে স্থানীয় জনজাতিৰ মুখীয়ালসকলক ক্ষুব্ধ কৰি তুলিছিল, যাৰ বাবে আৰ্মানৰ পৰিয়ালে নিজৰ জন্মভূমি সঞ্জাৱীৰ পৰা কিল্লা চাইফুল্লালৈ গুচি যাবলৈ বাধ্য হৈছিল, যিটো পষ্টুন জনজাতিৰ মুখীয়াল নবাব আয়াজ জোগেজাইৰ গৃহ চহৰ। ২০১৯ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত ল'ৰালাই প্ৰেছ ক্লাবৰ বাহিৰত প্ৰতিবাদী ধৰ্ণাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ৰংগা আৰু আৰ্মানে আৰক্ষীৰ দমন কাৰ্যসূচীৰ সময়ত তেওঁৰ ভাতৃক হত্যা কৰা বুলি অভিযোগ উঠিছে।আৰক্ষীয়ে অৱশ্যে এফআইআৰ দাখিল কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে, যিটো ফেডাৰেল মানৱ অধিকাৰ মন্ত্ৰী শ্বিৰীন মাজাৰীয়ে সমালোচনা কৰে।

২০২০ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত আৰ্মান লনিৰ প্ৰথম মৃত্যু বাৰ্ষিকী উপলক্ষে ল'ৰালাইত পিটিএমৰ ৰাজহুৱা সমাৱেশৰ ঠিক আগতে নিৰাপত্তা বাহিনীয়ে গোট খোৱা ঠাইলৈ যোৱাৰ পথত ৰংগা লনী, আৰ্ফা ছিদ্দিক, ছান্না এজাজ আৰু অন্যান্য পিটিএম কৰ্মীসকলক কিছু সময়ৰ বাবে আটক কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
ডলী কিকন

ডলী কিকন ;ভাৰতৰ নাগালেণ্ডৰ এগৰাকী খিলঞ্জীয়া নৃতত্ত্ববিদ আৰু লেখিকা। ছান্টা ক্ৰুজৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৃতত্ত্ব বিভাগৰ অধ্যাপিকা আছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ মেলবৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৃতত্ত্বৰ সহযোগী অধ্যাপিকা আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউটৰ জ্যেষ্ঠ গৱেষণা উপদেষ্টা আছিল, ভাৰত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাজত গৱেষণা আৰু নীতিগত পদক্ষেপত জড়িত আছিল। তেওঁ দ্য ইণ্ডিয়া ফ'ৰামৰ উপদেষ্টা পৰিষদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

শিক্ষা

১৯৯৭ চনত কিকনে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিৰাণ্ডা হাউচ কলেজৰ পৰা ইতিহাসত সন্মান সহ বি.এ.ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তেওঁ ২০১৩ চনত ষ্টেনফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজ আৰু সাংস্কৃতিক নৃতত্ত্বত ডক্টৰেট উপাধি অৰ্জন কৰে। তেওঁৰ প্ৰবন্ধ "Disturbed Areas Act: Anxiety, Intimacy and the State in Northeast India"-ত সমকালীন ভাৰতৰ ৰাজ্য গঠন প্ৰক্ৰিয়া আৰু ফ'টহিল অঞ্চলৰ লোকসকলৰ সাংস্কৃতিক-ৰাজনৈতিক ভূমিকা লৈ কৰা সংযোগ আৰু প্ৰতিবাদৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। উক্ত বিষয়বস্তু ওপৰত অধ্যয়নৰ সময়ত, তেওঁ ডিচাৰ্টেচন ফিল্ডৱৰ্ক গ্ৰাণ্ট, ষ্টেনফৰ্ড ইন্টাৰডিচিপ্লিনেৰী গ্ৰেজুৱেট ফেল'শ্বিপ, চেণ্টাৰ ফৰ চাউথ এছিয়া কমিউনিটি চাৰ্ভিচ ফেল'শ্বিপ (ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়) আৰু মেলন ফাউণ্ডেশ্যন ডিচাৰ্টেচন ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছিল।

কৰ্ম জীৱন

২০২৪ চনত কিকনে ইউচিএছচিৰ নৃতত্ত্ব বিভাগত অধ্যাপক আৰু চেনেটৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ২০২৪ চনৰ পৰা কিকন ইউচিএছচিৰ চেণ্টাৰ ফৰ চাউথ এছিয়ান ষ্টাডিজৰ পৰিচালক হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

ডলী কিকন লোথা নাগা পৰিয়ালৰ এজন সদস্য। তেওঁৰ পিতৃ-পিতামহৰ গাঁও খনৰ নাম চুঙিকি , যি খন ৱখা জিলা অৱস্থিত। তেওঁৰ মাতৃ ম্হালো কিকন অসমৰ গোলাঘাট মিছন গাৰ্লছ হাইস্কুলত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু সেই খন আমেৰিকান মিছনাৰীৰ দ্বাৰা স্থাপিত হৈছিল। তেওঁৰ পিতা ৱোপানছাও কিকন কৈহিমাত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু যুৱ অৱস্থাত বিভিন্ন নাগা দলৰ হৈ ফুটবল খেলিছিল।

কিকনৰ মাতৃৰ ফালৰ ককা-আইতাক এনজিঅ’ হুম্চোয়ে আৰু অপনলুমী হুম্চোয়ে দুয়োজনে ব্যাপটিস্ট পাষ্টৰ আছিল। বৰ্তমান, ৱখা জিলাৰ লোথা ব্যাপটিস্ট মিছন তেওঁলোকক খ্রীষ্টান ধৰ্ম প্রচাৰৰ পথপ্ৰদৰ্শক হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। তেওঁলোক আৰু তেওঁলোকৰ সহকৰ্মীসকলে চুঙিকি গাঁও আৰু ৱখা চহৰত খ্রীষ্টান বিশ্বাস প্ৰতিষ্ঠা কৰাত গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

কিকনৰ পিতৃ ফালৰ ককা লুক কিকন এজন মেডিকেল কম্পাউণ্ডাৰ আছিল আৰু তেওঁৰ আইতা অ'ৰেনো কিকন এগৰাকী ব্যৱসায়ী আছিল, যিয়ে ৱখা চহৰত প্ৰথমগৰাকী মহিলা ব্যৱসায়ী হিচাপে দোকান স্থাপন কৰিছিল।

কিকনে সঞ্জয় বাৰবৰা সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, তেওঁ পূৰ্বে টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ছ'চিয়েল চাইন্সেছত আৰু বৰ্তমান কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, চান্টা ক্ৰুজৰ সমাজবিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰি আছে।

তথ্য সূত্ৰ
গোসাঁইগাঁও

গোসাঁইগাঁও অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাত অৱস্থিত এখন ঠাই। ই জিলাখনৰ এটা মহকুমা।

ইতিহাস

ভৌগোলিক বিৱৰণ

গোঁসাইগাওঁ ভৌগোলিকভাৱে .ত অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ৫০ মিটাৰ (১৬৪ফুট)।

আন্তঃগাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি গোসাঁইগাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৩,২৬৭ জন। ইয়াৰে ৫৩% পুৰুষ আৰু ৪৭% মহিলা। মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৩% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ।

গোসাঁইগাঁৱৰ গড় সাক্ষৰতাৰ ৭৬% হাৰ। ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৮২% আৰু ৬৮%।

যাতায়ত ব্যৱস্থা

গোসাঁইগাঁও ৰে'লপথ তথা আলিবাটেৰে অন্যান্য ঠাইসমূহৰ সৈতে সংযোজিত হৈ আছে। ৰে'ল ষ্টেচনবোৰ- গোসাঁইগাঁও হাট, চৌতাৰা আৰু শ্ৰীৰামপুৰ

শিক্ষা

বিদ্যালয়-
গোসাঁইগাঁও উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
মহাবিদ্যালয়
গোসাঁইগাঁও মহাবিদ্যালয়
ভাওঁৰাগুৰী-বিন্নাখাতা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
১০৭৯ নং বৰুৱাপাৰা এল পি স্কুল

ৰাজনীতি

গোসাঁইগাঁও কোকৰাঝাৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

শ্ৰীতন্ময় ঘোষ ভাওৰাগুৰীৰ প্ৰথম অসম চৰকাৰৰ অসামৰিক সেৱক। লগতে ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্বীকৃত পদ্মশ্ৰী উপাধিৰে সন্মানিত, গোসাঁইগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ড০ কামেশ্বৰ ব্ৰহ্মৰ ঘৰ। বিশিষ্ট ৰাজনৈতিক নেতা ৰনেন্দ্ৰ নাৰায়ণ বসুমতাৰী, অমৃত লাল বসুমতাৰী, ৰাজেন্দ্ৰ মুছাহাৰী, বিধান সভাৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ পৰমেশ্বৰ ব্ৰহ্ম, মিথিয়াচ টুডু, মাজেন্দ্ৰ নাৰ্জাৰী, বিটিচি পৰিষদৰ প্ৰাক্তন সদস্য সোভাৰাম ব্ৰহ্ম, জিৰণ বসুমতাৰী, বিশিষ্ট অধিবক্তা লহেন্দ্ৰ নাথ বসুমতাৰী, গুনেশ্বৰ মুছাহাৰী, বিশিষ্ট সমাজকৰ্মী কমল নাথ চৌধুৰী, যোগেন্দ্ৰনাথ চৌধুৰী ইত্যাদিৰো অৱদান লেখতলবলগীয়া।

উল্লেখযোগ্য স্থান

গোসাঁইগাঁও অসমৰ একেবাৰে পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত তথা ই পশ্চিম বংগৰ লগত ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ সংযোগ থকা মুখ্য স্হান। ই গোসাঁইগাঁও মহকুমাৰ সদৰ ঠাই।কোকৰাঝাৰ জিলাৰ তিনিটা মহকুমাৰ ভিতৰত গোসাঁইগাঁও মহকুমা সকলো ফালৰ পৰাই উন্নত। ইয়াত মহকুমা প্ৰশাসনৰ কাৰ্যালয়ৰ লগতে বিভিন্ন বিভাগৰ মহকুমা পৰ্যায়ৰ কাৰ্যালয় অৱস্থিত। গোসাঁইগাঁও মহকুমাত ৰাইমোনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অৱস্থিত।

চিকিৎসা সুবিধা

গোসাঁইগাঁওত ১০০ খন বিচনাযুক্ত অসামৰিক চিকিৎসালয় আছে যত মানুহৰ চিকিৎসা কৰা হয়। লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য মিছনৰ অধীনত বিনামূলীয়া ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ সুবিধা উপলব্ধ। গোসাঁইগাঁও চাৰিআলিৰ সমীপত গোসাঁইগাঁও CHC অৱস্হিত।

পশুচিকিৎসাৰ সুবিধা

গোসাঁইগাঁওত পশুচিকিৎসালয়ৰ ভাল সুবিধা আছে। চহৰখনৰ মুল কেন্দ্ৰত গোসাঁইগাঁও পশুচিকিৎসালয় অৱস্হিত। লগতে মহকুমা পশুপালন আৰু পশুচিকিৎসা বিষয়াৰ কাৰ্যালয় আছে। চিকিৎসা কেন্দ্ৰটোত ডাক্তৰ তৰণী কান্ত কলিতা (9864848639) নামৰ এজন জনপ্ৰিয় চিকিৎসকে যোৱা ৩০ বছৰে ৰাইজৰ সেৱা কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:কোকৰাঝাৰ জিলা
৬ এপ্ৰিল

৬ এপ্ৰিল হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৯৬তম (অধিবৰ্ষত ৯৭তম) দিন। বছৰ শেষ হ’বলৈ আৰু ২৬৯ দিন বাকী থাকে।

উল্লেখযোগ্য ঘটনা

১৫৮০ - ইংলেণ্ড, ফ্লেণ্ডাৰ্ছ আৰু উত্তৰ ফ্ৰান্সত এটা প্ৰবল ভূমিকম্প।
১৮৬৯ - ছেলুলয়ডৰ পেটেণ্ট।
১৯১৯ - ভাৰতত মহাত্মা গান্ধীৰ দ্বাৰা সাধাৰণ প্ৰতিবাদৰ আদেশ।
১৯৬৫ - প্ৰথম ব্যৱসায়িক উপগ্ৰহ, আৰ্লি বাৰ্ডৰ উৎক্ষেপন।
১৯৯৮ - পাকিস্তানৰ দ্বাৰা ভাৰতত প্ৰৱেশ সক্ষম মধ্য দূৰত্বৰ মিছাইলৰ পৰীক্ষণ।

জন্ম

১৯২৮ - জেমছ ৱাটছন, ন'বেল বঁটা প্ৰাপ্ত আমেৰিকান জীৱবিজ্ঞানী।
১৯৩১ - সুচিত্ৰা সেন, ভাৰত তথা পশ্চিমবঙ্গৰ অন্যতম বিখ্যাত অভিনেত্ৰী।
১৯৪৯ - হৰ্ষ্ট লাডৱিগ ষ্টৰমাৰ, ন'বেল বঁটা প্ৰাপ্ত জাৰ্মান চিকিৎসক।
১৯৫৬ - দিলীপ ভেংগাস্কাৰ, ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ আৰু প্ৰশিক্ষক।
১৯৬৪ - ডেভিড উদাৰ্ড, আমেৰিকান লেখক।
১৯৭১ - সঞ্জয় সুৰি, ভাৰতীয় অভিনেতা।
১৯৯৫ - প্ৰণতি নায়ক, ভাৰতীয় জিমনাষ্ট।

মৃত্যু

১৫২৮ - এলব্ৰেখট ড্যুৰাৰ, জাৰ্মান চিত্ৰশিল্পী তথা গণিতজ্ঞ।
১৮২৯ - নীলছ হেনৰিক এবেল, ন'ৰৱেৰ গণিতজ্ঞ।
১৯৬১ - জুলেছ বৰডেট, ন'বেল বঁটা প্ৰাপ্ত বেলজিয়ামৰ অনুজীৱবিদ।
২০১২ - প্ৰমোদ গগৈ, অসমৰ ৰাজনীতিক।
২০২১ - ফাটিমা জাকাৰীয়া, ভাৰতীয় সাংবাদিক।

দিৱস

টাৰটান দিৱস (আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডা)
ৰাষ্ট্ৰীয় মাছমৰীয়া দিৱস (ইণ্ডোনেচিয়া)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:এপ্ৰিল
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়া (গ্ৰন্থ)

দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়া নামৰ গ্ৰন্থখন ভাৰতৰ প্ৰথমজন প্ৰধানমন্ত্ৰী পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ১৯৪২-১৯৪৬ চনত আহমেদনগৰ দুৰ্গত তেওঁৰ কাৰাবাসৰ সময়ছোৱাত ৰচনা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পত্নী ৰুগ্ন কমলাকান্তৰ মৃত্যুৰ কাৰন দৰ্শাই। দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়াক ভাৰতৰ চহকী সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য, ইতিহাস আৰু দৰ্শনৰ এক দস্তাবেজ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গ্ৰন্থখন ১৯৪৪ চনত ৰচনা কৰা হৈছিল যদিও ১৯৪৬ চনতহে প্ৰকাশিত হয়।

সাৰাংশ

দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়াত প্ৰাচীন ভাৰতৰ পৰা ব্ৰিটিছ ৰাজলৈ এক দীৰ্ঘ কালৰ বৰ্ণনা প্ৰকাশিত হৈছে। নেহৰুৱে তেওঁৰ বেদ, উপনিষদৰ জ্ঞান আৰু প্ৰাচীন ভাৰতৰ ঐতিহাসিক গ্ৰন্থসমূহৰ অধ্যয়নৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সিন্ধু সভ্যতাৰ পৰা বিভিন্ন বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ আগমণ আৰু তাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা পৰিৱৰ্তিত ভাৰতলৈকে গন্থখনত বৰ্ণনা কৰিছে।

নেহৰুৱে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে অন্যান্য স্বাধীনতা সংগ্ৰামী সকলৰ সৈতে কাৰাবাস খাটিব লগা হৈছিল। তেওঁ এই সময়খিনিত ভাৰতৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে তেওঁৰ জ্ঞান আৰু চিন্তাক লিখিত ৰূপ প্ৰদান কৰিছিল। গ্ৰন্থখন ভাৰতৰ ইতিহাস, দৰ্শন আৰু সংস্কৃতিৰ এক জীৱন্ত দলিল।

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
বিশ্বনাথ (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

বিশ্বনাথ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱতা শিৱৰ অন্য এটা নাম।

বিশ্বনাথ শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰো সূচাব পাৰে:

বিশ্বনাথ জিলা: অসমৰ এখন জিলা
বিশ্বনাথ চাৰিআলি: অসমৰ এখন চহৰ আৰু বিশ্বনাথ জিলাৰ সদৰ
বিশ্বনাথ ঘাট: ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এক ঐতিহ্যবাহী স্থান
বিশ্বনাথ ক্ষেত্ৰ: প্ৰাচীন দেৱালয় তথা পৰ্যাটনস্থলী
বিশ্বনাথ মন্দিৰ: বিশ্বানাথ ঘাটত অৱস্থিত এক প্ৰাচীন মন্দিৰ
বিশ্বনাথ জিলাত অৱস্থিত আন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান:
বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়
বিশ্বনাথ কৃষি মহাবিদ্যালয়
কুমুদিনী বসু

কুমুদিনী বসু (জন্ম :১৮৭৩ আৰু মৃত্যু:১৯৪২চন ) আছিল ব্ৰিটিছ শাসনকালৰ ভাৰতৰ এগৰাকী বঙালী লেখিকা, সমাজ সংস্কাৰক, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী ।

পৰিয়াল

বসুৰ জন্ম হৈছিল ১৮৭৩ চনত ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলিকতাত আৰু তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদী নেতা কৃষ্ণ কুমাৰ মিত্ৰৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা আছিল। তেওঁৰ বাসন্তী চক্ৰৱৰ্তী (মিত্ৰ) নামৰ এগৰাকী ভগ্নী আছিল।
কুমুদিনী বসুৱে ব্যৱসায়ী শৰৎ চন্দ্ৰ বসু-মুল্লিকক বিয়া কৰাইছিল।

কৰ্মজীৱন

কুমুদিনী বসুৱে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা লাভ কৰিছিল।

বসুৱে লেখিকা হিচাপে জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল কৰিছিল আৰু 'সুপ্ৰভাত' (১৯০৭-১৪) নামৰ প্ৰকাশনসমূহ সম্পাদনা কৰিছিল আৰু এয়া তেওঁ নিজে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। লগতে 'বঙ্গলক্ষ্মী'ও (১৯২৫-২৭) সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁ শিখেৰ বালিদান (শিখৰ বলিদান) গ্ৰন্থসহ কেইবাখনো কিতাপ আৰু কবিতা পুথি প্ৰকাশ কৰিছিল॥

বসুৱে ভাৰতীয় অ-সহযোগ আন্দোলনতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

কুমুদিনী বসু ভাৰত স্ত্ৰী মহামণ্ডলৰ (ভাৰতীয় মহিলাৰ মহান চক্ৰ) সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। যাৰ উদ্দেশ্য আছিল মহিলা শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ কৰা।
বসুৱে মহিলাৰ ভোটদানৰ অধিকাৰৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাইছিল আৰু মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ বাবে যুঁজ দিয়া নিখিল বংগীয় নাৰী ভোটাধিকাৰ সমিতিৰ (সকলো বঙালী মহিলা ভোটাধিকাৰ সংস্থা)ৰ কামিনী ৰয় আৰু মৃণালিনী সেনৰ সৈতে এগৰাকী নেত্ৰী আছিল। ১৯২৫ চনৰ ১৬ আগষ্টত বেংগল বিধান পৰিষদে সংখ্যাগৰিষ্ঠ ভোটৰ দ্বাৰা মহিলা ভোটাধিকাৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে আৰু কিছুমান বাঙালী মহিলাক ১৯২৬ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁলোকৰ অধিকাৰ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। ১৯৩৫ চনত বসুৱে লোথিয়ান কমিটিলৈ এখন আবেদন লিখিছিল। যাক ভাৰতীয় ফ্ৰেঞ্চাইজি কমিটি বুলিও জনা যায়, সৰ্বজনীন ভোটাধিকাৰ সম্পৰ্কে নিজৰ মতামত প্ৰকাশ কৰিবলৈ।
তেওঁ কলিকতাৰ পৌৰ নিগমত নিৰ্বাচিত প্ৰথম কাউন্সিলাৰ আছিল।

মহিলাৰ ভোটদানৰ অধিকাৰৰ বাবে তেওঁৰ ওকালতি স্বত্বেও কুমুদিনী বসুৱে আশংকা কৰিছিল যে ভোটদানে সন্মানীয় মহিলাসকলক "অবাঞ্ছিত মহিলা" যেনে 'পতিতা'ৰ সৈতে মিহলি হ'বলৈ বাধ্য কৰিব পাৰে। সেয়ে তেওঁ প্ৰস্তাৱ দিছিল যে যৌন কৰ্মীসকলে আৰক্ষীৰ ওচৰত পঞ্জীয়ন কৰিব লাগে আৰু ভোট দিবলৈ পৃথক ভোটকেন্দ্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হ'ব লাগে।

বসুৱে পৰ্দা প্ৰথাক "পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে আধ্যাত্মিক, বৌদ্ধিক আৰু শাৰীৰিক অৱক্ষয়"ৰ অন্যতম মুখ্য কাৰণ বুলিও নিন্দা কৰিছিল।

১৯৪২ চনত ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলিকতাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: ভাৰতীয় ব্যক্তিশ্ৰেণী:লেখিকাশ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তিশ্ৰেণী: স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
জাহিদা খাতুন শ্বেৰৱানী

জে খে শ্বীন (, জন্ম-জাহিদা খাতুন শ্বেৰৱানী; ১৮ ডিচেম্বৰ ১৮৯৪ – ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২২; কেতিয়াবা জে খায় শ্বীন হিচাপেও লিখা হয়) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আৰু সাহিত্যিক৷ তেওঁ উৰ্দু ভাষাত লিখিছিল৷ তেওঁ এগৰাকী মহিলাৰ অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। ৰক্ষণশীল মুছলমান সমাজে মহিলাসকলক কবিতা লিখিবলৈ বা নাৰীৰ অধিকাৰ ৰক্ষা কৰা আন্দোলন আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুমতি নিদিয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তেওঁ নিজৰ কবিতাসমূহ জে খায় শ্বীন (বা জেড-খ-এছ) আৰু নুজহাট ছদ্মনামেৰে প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ শ্বেৰৱানী জনগোষ্ঠীৰ মাটিৰ মালিকৰ এটা ধনী পৰিয়ালৰ আছিল। তেওঁ উৰ্দু ভাষাত লিখা একাংশ ৰোমাণ্টিক কবিতা আৰু গজলে যুৱক-যুৱতীসকলক আকৰ্ষিত কৰিছিল।.

১৮৯৪ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰত উত্তৰ ভাৰতৰ আলিগড় জিলাৰ ভিকামপুৰত জাহিদাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁৰ পিতৃ আছিল নবাব ছাৰ মহম্মদ মুজাম্মিলুল্লাহ খান (১৮৬৫–১৯৩৮)৷ তেওঁ আলিগড় আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰা ভিকামপুৰৰ এজন ধনীক শ্ৰেণীৰ ব্যক্তি। তেওঁ যি শ্বেৰৱানী বংশৰ অন্তৰ্গত আছিল, সেইসকল আছিল শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত উচ্চ পদস্থ পণ্ডিত লোক, যদিও প্ৰগতিশীল দৃষ্টিভংগীত তেওঁলোক ৰক্ষণশীল আছিল। শ্বেৰৱানীৰ মাতৃৰ মৃত্যুৰ লগে লগে তেওঁৰ পিতৃয়ে নিজৰ সন্তানৰ শিক্ষাৰ প্ৰতি তীব্ৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ তেওঁ সন্তানসকলৰ বাবে আনুষ্ঠানিক বিছমিল্লাহ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল যি কোৰআনৰ শিক্ষাৰ দীক্ষা হিচাপে চিহ্নিত কৰিছিল। তেতিয়া শ্বেৰৱানীৰ বয়স চাৰি বছৰ। তেওঁক আৰু তেওঁৰ ভনীয়েকক সংস্কৃতিৰ শিক্ষাৰ অংশ হিচাপে পাৰ্চী ভাষা শিকোৱা হৈছিল৷ তেওঁলোকক পাৰ্চী শিকাইছিল এগৰাকী গৱৰ্ণৰ ফাৰখুণ্ডা বেগম তেহেৰানীয়ে; যিগৰাকী ভাৰতলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা ইৰাণী মহিলা আছিল আৰু যিগৰাকীয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক কবিতা পঢ়া, লিখা আৰু শিকাইছিল। শ্বেৰৱানীয়ে তেওঁৰ তত্ত্বাৱধানত কেৱল পাৰ্চী ভাষাতে নহয়, উৰ্দু ভাষাতো কবিতা লিখিবলৈ শিকিছিল আৰু আলিগড়ত থকা তেওঁলোকৰ ঘৰৰ সীমাৰ বাহিৰত অন্যান্য জ্ঞানো লাভ কৰিছিল।

শ্বেৰৱানীৰ পিতৃয়ে নিশ্চিত কৰিছিল যে তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলে ইছলামিক ধৰ্মতত্ত্ব আৰু উৰ্দু ভাষাত ব্যাখ্যামূলক গদ্য শিকিব। ইয়াৰ বাবে তেওঁ আলিগড়ৰ জুমা মছজিদৰ ইমামৰ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আৰু আহলে হাদীছ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰা মহম্মদ ইয়াকুব ইছৰাইলিথে নিযুক্তি দিয়ে। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ পিতৃয়েও আলিগড়ত ছোৱালীৰ বিদ্যালয় আৰু মহিলাৰ স্বাভাৱিক বিদ্যালয় স্থাপন আৰু আলিগড় মহাবিদ্যালয়খনক মুছলমান বিশ্ববিদ্যালয়লৈ উন্নীত কৰাত সক্ৰিয় আছিল। এই সময়ত শ্বেৰৱানীয়ে কবিতা আৰু লগতে অন্যান্য প্ৰবন্ধ লিখি আলিগড়ৰ খাতুন, দিল্লীৰ ইছমাত আৰু লাহোৰৰ শ্বৰীফ বিবি আদি আলোচনীত প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ ভীকামপুৰ আৰু দাতুলিৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে বিদ্যালয়ৰ প্ৰচাৰ আৰু আলিগড় বালিকা বিদ্যালয়ৰ বৰ্ডিং হাউচ চলোৱাৰ বাবে ধন আহৰণ কৰা শ্বেৰৱানী বংশৰ যুৱক-যুৱতীক লৈ গঠিত ইয়ং শ্বেৰৱানিছ লীগ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ দায়িত্বতো আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
ৱিঘুৰ ৱিকিপিডিয়া

ৱিঘুৰ ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ৱিঘুৰ সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত ৱিঘুৰ ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ৱিঘুৰ ৱিকিপিডিয়া

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
ফাৰ্চী পায়জামা

ফাৰ্চী পায়জামা হ'ল এক ধৰণৰ মহিলাৰ পোছাক যিবোৰ কুৰি‍ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে অউধৰ মুছলমান আদালতত ৰজাঘৰীয়া আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ (পূৰ্বতে উত্তৰ ভাৰতৰ সংযুক্ত প্ৰদেশ আগ্ৰা আৰু অউধ) বিশেষ সুবিধাপ্ৰাপ্ত মহিলাসকলে পিন্ধিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ব্ৰিটিছ অভিজাত শ্ৰেণীৰ মহিলাসকলে পিন্ধা বৈ যোৱা গাউন এই আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ সম্পূৰ্ণ সাজ-পোছাকটো তিনিটা মৌলিক অংশৰে গঠিত - কুৰ্তা বা দীঘল চাৰ্ট, ডুপাট্টা বা লং ষ্টোল (মূৰ আৰু বুকু ঢাকি ৰখা পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় কাপোৰৰ এক অপৰিহাৰ্য টুকুৰা), আৰু তৃতীয় আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ, ফাৰ্চী পায়জামা, যিটো হৈছে ড্ৰ’ষ্ট্ৰিংৰে ঠাইত ধৰি ৰখা বৈ যোৱা দুভৰিৰ স্কাৰ্ট। ই পোনে পোনে গোৰোহালৈকে পৰে য’ৰ পৰা ই প্ৰচুৰ পৰিমাণে মজিয়ালৈ বৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই সময়ছোৱাত ফাৰ্চী পায়জামাক প্ৰায়ে ফাৰ্চী ঘৰাৰা বুলি কোৱা হৈছিল, ২০ শতিকাৰ মাজভাগৰ আগতে এই শব্দ যুগল ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল আৰু ইয়াক বিকৃতি বুলি গণ্য কৰা হৈছে। ঘৰাৰাৰ লগত ফাৰ্চী পায়জামাৰ সাদৃশ্যৰ বাবেই এই বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হোৱা বুলি কোৱা হয়।

ফৰ্চী মানে মজিয়াৰ লগত জড়িত (উদাহৰণস্বৰূপে ফৰ্চী মানে‍ বহা যিটো মজিয়াত বহি থকাৰ লগত জড়িত)। পায়জামা শব্দটোৰ সৈতে মিলি এই শব্দটো বিকশিত হৈ মজিয়াত ঢিলাকৈ পৰি যোৱা আৰু খোজ কঢ়াৰ সময়ত ভৰিৰ ওপৰত পিন্ধা বস্ত্ৰত পৰিণত হয়। কাৰ্যক্ষেত্ৰত খোজ কঢ়াৰ সময়ত এজন বিশেষজ্ঞ পিন্ধা ব্যক্তিয়ে কাপোৰখন সাৱধানে টানি অতিৰিক্ত ফ্লেৰিং ট্ৰেইলটো ভাঁজ কৰি বাওঁহাতত ধৰি ৰাখে, যাৰ ফলত সোঁহাতখন মুক্ত হৈ পৰে। সোণৰ কাম (এম্ব্ৰয়ডাৰী) আৰু ষ্টাৰলিং ৰূপৰ তাঁৰৰ সূতা (কৰচোব/জাৰি/জৰ্দোজী আদি) ব্যৱহাৰ কৰি এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ দামী কাপোৰ (ঐতিহাসিকভাৱে ৯-১৫ গজ) এটি ফাৰ্চী ঘৰাৰ প্ৰধানকৈ‍ জাকজমকতাকে‍ প্ৰতিফলিত কৰে। সেই যুগৰ সম্ভ্ৰান্ত আৰু শাসকৰ ই সম্ভ্ৰান্ত হ‍োৱাৰ চিন৷

বিভিন্ন যুগে ফেশ্বন আৰু কাপোৰৰ কাটত পৰিৱৰ্তন আনিছে। এই ভিন্নতাসমূহো এখন ৰাজ্যৰ পৰা আন এখন ৰাজ্যত ৰাজদৰবাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল৷

চুটি দৈৰ্ঘ্যৰ সংস্কৰণ এতিয়াও আছে‍, ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ বিয়াত কিন্তু খুব কমেইহে মহিলাসকলে পিন্ধি অতীতৰ আড়ম্বৰ পুনৰ সৃষ্টি কৰে।

উমৰাও জান (১৯৮১) আৰু শতৰাঞ্জ কে খিলাৰী (১৯৭৭) আদি চিনেমাত ১৯ শতিকাৰ লক্ষ্ণৌৰ মুছলমান সংস্কৃতিক চিত্ৰিত কৰা চিনেমাত ফাৰ্চী পায়জামা পিন্ধা অভিজাত মহিলা আৰু ৰাজকীয় গণিকাসকলক দেখা গৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
কোহিৰাম দাস

কোহিৰাম দাস এজন শিক্ষাবিদ, সমাজসেৱক, মুক্তি যুঁজাৰু, লিখক আৰু অভিধান প্ৰণেতা আছিল।

জন্ম আৰু শিক্ষা

জন্মস্থান বৰপেটা জিলাৰ সৰ্থেবাৰী। প্ৰাথমিক শিক্ষা সৰ্থেবাৰীত লাভ কৰে। ১৯০৩ খ্ৰীষ্টাব্দত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দৰ্শনত অনাৰ্চসহ বি. এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

সাহিত্যিক অৱদান

'চেতনা', 'বাঁহী', 'জয়ন্তী', 'পখিলা' আদি আলোচনীৰ পাতত সাহিত্য-চৰ্চা কৰিছে। 'ভাৰতৰ ধৰ্ম গুৰুসকল' আৰু 'হজৰত মহম্মদৰ জীৱন চৰিত' নামৰ দুখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। 'চন্দ্ৰকান্ত অভিধান'ৰ শব্দ সংকলন কাৰ্যত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল। কামৰূপী অভিধান এখনৰ সংকলনৰ কাম সমাপ্ত কৰে যদিও সেইখন অপ্ৰকাশিত হৈ ৰয়। সাহিত্য-চৰ্চা কৰাৰ লগতে দেশৰ হকেও কাম কৰি যায়। তেওঁ মুক্তি যুঁজাৰু হিচাপে প্ৰখ্যাত আছিল। ১৯৩৩ চনত তেওঁ মহাজনৰ শোষণৰ পৰা কঁহাৰ সকলক মুক্ত কৰি কাঁহ শিল্পৰ উন্নতিৰ উদ্দেশ্যে “অসম সমবায় কঁহাৰ সংঘ” নামৰ এটা সংগঠনৰ জন্ম দিছিল৷

প্ৰসংগসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
ৰেণ্ডম ৰিফ্লেকশ্যনছ্

ৰেণ্ডম ৰিফ্লেকশ্যনছ্ হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন ইংৰাজী প্ৰবন্ধৰ সংকলন। আঁক-বাক প্ৰকাশনৰ পৰা ২০১৬ চনৰ নৱেম্বৰত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থখনৰ মূল্য দুশ টকা। পিতৃ-মাতৃলৈ কিতাপখন উছৰ্গা কৰি লেখকে এনেদৰে লিখিছে,"for my parents who are no more...Banalata Bora and Bharat Chandra Bora।"

বিৱৰণ

কিতাপখনত মুঠ ২৪টা প্ৰবন্ধ আছে।তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

চিৰদিন অসমীয়া

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ইমান্দাৰ দাউৰে

ইমান্দাৰ দাউৰে (অসমীয়া: সৎ খৰিকটীয়া) এটা নেপালী সাধুকথা। কাহিনীটোৰ মূল নীতি শিক্ষা হৈছে "মিছা কথা নকবা আৰু লোভ নকৰিবা"। কাহিনীটো সামাজিক সজাগতা অভিযানৰ অংশ হিচাপে সজীৱ কৰি তোলা হৈছে।

ইতিহাস

ইমান্দাৰ দাউৰে সাধুটো সম্ভৱতঃ নব্বৈ বা ২০০০ চনৰ আশে-পাশে সৃষ্টি হৈছিল যদিও ২০০০ চনৰ পৰা ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিলে। এই সাধুটো এজন খৰি কটা মানুহক তেওঁৰ সততাৰ বাবে দেৱীয়ে পুৰস্কৃত কৰা পঞ্চতন্ত্ৰ নামৰ পুৰণি সাধু এটাৰ অভিযোজন বুলিব পাৰি।

চমু কাহিনী

ইমান্দাৰ দাউৰে সাধুটো গছ কাটি খৰি বিক্ৰী কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰা দাউৰে নামৰ এজন দুখীয়া মানুহৰ কাহিনী। এদিন অৰণ্যৰ মাজত তেওঁ এজোপা বিশাল গছ দেখিলে। দাউৰেই কুণ্ডাটো কাটিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু কাষতে থকা এটা পুখুৰীত কুঠাৰখন পৰি যায়। তাৰ পিছত তেওঁ কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ কান্দি থকাৰ সময়তে পুখুৰীৰ পৰা এগৰাকী জলপৰী ওলাই আহে আৰু তেওঁৰ কুঠাৰখন বিচাৰি উলিওৱাত সহায় কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। পৰীয়ে বুৰ মাৰি পানীৰ তলপ পৰা সোণৰ কুঠাৰ এখন ওলিয়াই আনি সেইখন তেওঁৰ কুঠাৰ হয়নে বুলি প্ৰশ্ন কৰে। দৌৰেই সেই তেওঁৰ নহয় বুলি কয়। তাৰ পিছত পৰীয়ে পুনৰ এখন ৰূপৰ কুঠাৰ খৰিকটীয়া জনলৈ আগবঢ়ায় আৰু দৌৰেই আগৰ দৰেই উত্তৰ দিয়ে। শেষত পৰীয়ে তেওঁক নিজৰ কুঠাৰখন আগবঢ়ায়। তেতিয়া তেওঁ নিজৰ কুঠাৰখন গ্ৰহণ কৰি পৰীক ধন্যবাদ জনায়। তেওঁৰ সততাত আপ্লুত হৈ জলপৰীয়ে তেওঁক পুৰস্কৃত কৰে এখন সোণৰ আৰু এখন ৰূপৰ কুঠাৰ উপহাৰ দিয়ে, সেইকেইখন বিক্ৰী কৰি তেওঁ এটা ভাল ঘৰ কিনে।

ঘৰটো কেনেকৈ কিনিবলৈ সক্ষম হ’ল বুলি তেওঁৰ কৌতুহলী চুবুৰীয়া এজনে তেওঁক প্ৰশ্ন কৰে। তেতিয়া তেওঁক কি হৈছিল সকলো কথা অৱগত কৰে। পিছদিনা চুবুৰীয়াজনেও দাউৰেৰ দৰেই হাবিলৈ গৈ কুঠাৰখন পুখুৰীত পেলাই কন্দাৰ অভিনয় কৰে। ৰূপৰ কুঠাৰ এখন লৈ জলপৰীৰ আবিৰ্ভাৱ হয় আৰু তেওঁ সেইখন তেওঁৰ কুঠাৰ নহয় বুলি কোৱাত তেওঁলৈ সোণৰ কুঠাৰ এখন আগবঢ়ায়৷ সোণৰ কুঠাৰখন দেখি তেওঁ সেইখন নিজৰ বুলি দাবী কৰে। তেওঁৰ মিছা কথা শুনি জলপৰীৰ খং উঠে আৰু সহায় কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:নেপালৰ সংস্কৃতি