সাঁথৰ

সাঁথৰ ৰ হৈছে দ্বৈত অৰ্থ বা অস্পষ্ট অৰ্থ থকা এক বাক্য, প্ৰশ্ন বা খণ্ড-বাক্য, যাক প্ৰহেলিকাৰ ৰূপত সমাধান কৰিবৰ বাবে আগবঢ়োৱা হয়। সাঁথৰবোৰ ছন্দোৱদ্ধভাৱে ৰচনা কৰা৷ ইয়াৰ মাজেৰে ৰচকৰ কবিত্ব শক্তিৰো উমান পোৱা যায়৷ অসমীয়া সাঁথৰবোৰৰ মাজত অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিৰ আভাস পাব পৰি৷ কোনো এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পোনপটিয়াভাৱে নিবিচাৰি ইয়াত আওপকীয়াকৈ উত্তৰ বিচৰা হয় আৰু প্ৰশ্নবোধক সামৰণিৰে প্ৰশ্নটো এৰি দিয়া হয়। সাধাৰণতে প্ৰশ্নটোৰ মাজতে ইয়াৰ উত্তৰ সোমাই থাকে যদিও সেই কথা অলপ চিন্তা কৰিলেহে বিচাৰি পোৱা যায়। সাঁথৰ হৈছে মানুহৰ খেয়ালি মনৰ পৰিচায়ক। অসমীয়া অভিধানত সাঁথৰ শব্দৰ ব্যুৎপত্তিগত অৰ্থ দিবলৈ গৈ কৈছে, “প্ৰশ্ন শুনি য’ত সাঁতুৰি অৰ্থ বিচাৰিব লাগে, সেয়ে সাঁথৰ৷’’
অ’ প্ৰভু, ৰঙাচৰণ, তুমি ওলালেই মোৰ মৰণ (কলডিল)
অহাযোৱা চাৰি, দেখাশুনা চাৰি, অমতে চাৰি, লিংলিঙীয়া দুই, লৰ বৰুৱা গোট, পোন্ধৰ কথা বুজাই দিয়া মোক৷ (গাইজনী)
অৰু অৰু অৰুগটেৰে(সকলোৰে) একেটা চৰু৷ (সূৰ্য)
অৰুণং তৰুণং হিয়া মাজে মেৰুণংতাৰ মাজে ব্ৰহ্ম বিন্ধা৷অকাই-পকাই সুমুৱাই দিয়ামৰি যাওক পোকৰৰ বিন্ধা৷ (বৰতাল, সৰুতাল)
অলনিৰ কুকুৰা দলনিত চৰেনেজত ধৰিলেই কোঁচ খাই পৰে। (কেৰেলুৱা)
অসম দেশৰ বিষম কথাকি গছৰ পাত গোটা৷ (পিঁয়াজৰ পাত)
অ’ বাখৰ বেঙেনা তুমি ক’লৈ যোৱা য’লৈ যোৱা, যোৱা যোৱাৰ আগতে মোক মাৰি থৈ যোৱা৷(দুৱাৰ বা জপনা)
অ চিত পখিলা তিনিমুৰ দহ ঠেং কত দেখিলা?(হালবোৱা)
অমুকীৰ অমুকী নাম, খুঁচি খুঁচি মঙহ খাম ৷ (চূণৰ টেমী)
অলি অলি অলি, ছয় ভায়েকৰ একোখন তলি ৷ (শিকিয়া)
অহু অহু অহু ওপৰলৈ পোকৰ কৰি হাগে, কি পহু ? (কেচুঁ)
অ’ত গুম্ গুম্ ত’ত গুম্ গুম্, হাতী গুম্ গুম্ কৰে ৷ ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰত জুই লাগিছে আনে কোৱা-কুই কৰে ৷ (মেঘৰ গাজনী)
অ’তো মাৰিলোঁ খুঁটি, ত’তো মাৰিলো খুঁটি কোনোবা ধুবুৰীত ওলালগৈ ফুটি ৷ (ডাকত দিয়া চিঠি)
অসম দেশৰ বিষম ঠাই, কি গছৰ পাতে মানুহ খায় ? (চোৰাত পাত)
অ’ কৰি সি গোটে গোটে গিলে, কেনেবাকৈ তাৰ জগৰ লাগিলে ৷ (অজগৰ)
অ’ আই অ’ আই, ঘৰ আছে দুৱাৰ নাই ৷(আঠুঁৱা)
অসজৰ সজ কাটি ৷ মিঠাইৰ ঠাই কাটি ৷ তামোলৰ মোল কাটি, নাচি নাচি খা কাটি ৷ (অমিতা)
অ’ আই সৰৱজান, কি জীৱন পিঠিত কাণ ? (কুমজেলেকুৱা)
অজাতিৰ জাতি মাৰি মঘাইৰ মাৰি ঘা, মৰাণৰ মন মাৰি চুপি চুপি খা৷ (অমৰা)

আ

আগ তিতা গুৰি মৌ, কি কৰিছা ভাবলী বৌ (কুহিঁয়াৰ)
আমলতা চামলতা সাতখন কুঠাৰেৰে কাটিব নোৱাৰি সিনো কি বড়গছৰ লতা৷ (ছাঁ)
আছে গুটি দেশত নাই,খায় কিন্তু বাকলি নাই৷ (বৰষুণৰ শিলগুটি)
আই ঐ দেহী জহৰ-মহৰকোন ভকতৰ টিকাত পোহৰ? (জোনাকী পৰুৱা)
আহোঁতে খুলিহে তৃপ্তি পায়যাওঁতে মাৰি বাৰে বাৰে চায়৷ (তলা)
আটিম লাটিমমানহু আইহলি কাটিম৷(তামোল)
আগত কটি পাছোত কটিআঁঠুত কটি, মাটিত কটি৷ (গাই খীৰোৱা কাৰ্য৷ ডামুৰীৰ টিকা গাইৰ আগফালে, গাইৰ টিকা পিছফালে, কৰীয়াৰ তলিখন দুই আঁঠুত লৈ খীৰাওঁতাই মটিত টিকা পাৰি বহে৷)
আলিয়ে আলিয়ে যায় মূৰ ডাঙি চায়৷(বেজী)
আগ খঁৰা, গুৰি খঁৰা। যায় গুম্গুম্ নাহৰ বৰা। (ফৰ্ম্মুটি)
আমতলৰ পানীখিনি চাম্তলে যায়।ধোবাই ধোৱা কাপোৰখনি খম্খমাই যায়। ( তালযোৰ))
আকাশৰ গাই, এফাল ক’লা এফাল বগা নিতে বাঢ়ি কমি যায়। (জোনবাই)
আগে পাছে বহে হু মাজত বহে ব দুয়োফালে একেই দেখি সেইটোনো কি ক’। (হুবহু)

ই

ইয়াতে খালোঁ ভাত, গড়গাৱঁত দিলোঁ পাত, ছকুৰি ছয়গণ্ডা দাঁত। (ৰাচখন)
ইলিলিৎ চৰাইটোৱে বিলিলিৎ কৰে, সাগৰ দেখিলে পাংখা মেলে (জাল)
ইয়াতে মাৰিলোঁ টিপা, গড়গাঁও পালেগৈ শিপা (ভূঁইকপ/ অনাতাঁৰ)
নৈ-বিল শুকাই গ’ল, গছৰ আগত পানী ৰ’ল৷ উ: নাৰিকল৷
ইহে সিহে, পিঠিৰে দৌৰে কিহে? (নাও)
ইফালেও ঢাপ, সিফালেও ঢাপ। মাজত কাৰ্শলা সাপ।(মাকো)
ইয়াৰ নে তাৰ, খাওঁতে গলত ধৰে কাৰ? (ঘটি)

ঈ

ঈশ্বৰে সৰজা হ’লে দোষ-গুণ চায়মনিছে সৰজা বুলিবিনাদোষত মাৰবোৰ খায়৷ (ঢেঁকী)
ঈগল পখী দীঘল ঠোঁটশুকান কঠুৱা শৰীৰ গোটমুখত ভৰদি থাকে শুইপেটৰ ভোকত জ্বলে জুইগৰজি গৰজি আহাৰ খায়পেটত হ’লে একো নাই৷ (ঢেঁকী, খুবলি)
এনেয়ে দীঘল, টানি দিলে চুটি৷ খালে ওলায় ধোঁৱা৷ এইটোনো কি কোৱা (চুৰট)
এটোপা পানীত বগলীটো চৰে৷ পানীটোপা শুকালেই বগলীটো মৰে৷ (চাকি-বন্তি)
এঠেঙীয়া বগলী, নিতৌ নাচে গধূলি৷ (বিচনী)
একদেল খেৰে ঘৰটু বেৰে৷ (দিয়াচলাইৰ কাঠি)
এঙ্গেনাতে বেঙ্গেনা; একেজোপা গছতে মাহ, কপাহ, বেঙ্গেনা৷ (শিমলু গছ)
এঙনিতে জেঙনি, তাইৰ নাম ৰতি। গধূলিতে একুৰি এটা লৰা ফুকায়, পুৱা হলে গৰ্ভাৱতী। (যঁতৰ)
এদঁতীয়া হাতীধান খায় পাচি পাচি৷( ঢেঁকী)
এটা ফল দিনত পকে এটা পকে ৰাতিকোৱাচোন কি ফল অলপ ভাবিচিতি৷ (বেলি আৰু জোন)
এক মন(মোণ) চুপাৰিগণবা নৰা বেপাৰী৷ (তৰা)
এল এল ডুম্বৰু বেল বেল পাতমাণিক ডুম্বৰু সতৰ(সোতৰ) হাত৷ (নাদ বা কুঁৱা)
একডেল হাড়াশডেল নাৰা৷ (খেৰৰ পুঁজি)
একভাই জলত, একভাই থলত দুইভাই আকাশ মণ্ডলত ।(চূণ, ধপাত, তামোল, পাণ)
একেজনী চেৰেলী গাই। সাতখন পথাৰৰ ধান খায়।(কাঁচি)
খায় মূঢ়া মূঢ়ি, হাগে চূণ গুড়ি। (জুই)
খালে থাকে থিয় হৈখালী পেটে থাকে শুই৷ (বস্তা)
খোৱাত এটা, লোৱাত এটা, কৰাত এটাও নাই এইটোনো কোন কোৱাচোন ভাই৷ (ৱ)

গ

গাত গাঁঠিডিঙিত মণিচুলি মেলি থাকে মাকজনী। (তামোল গছ)
গুণ গুণ কৰে কিন্তু ভোমোৰা নহয়, লগুণ আছে কিন্তু বামুণ নহয়? (যঁতৰ)
গৰু নহয় ঘাঁহ খায়৷ পখী নহয় উৰি যায়৷ (ফৰিং)
গছৰ ওপৰত গুটিগুটিৰ ওপৰত গছইনো কি নিলাজৰ সঁচ? (আনাৰস)
গাছৰ পৰা পৰিল লাটিমলাটিমে বলে কিয়ো ফাটিম৷ (সৰিয়হ)
গৰজি গৰজি আহাৰ খায়পেটত হ’লে একো নাই (ঢেঁকী)
গছত লাগে, আনোতাই আনেৰান্ধোঁতাই ৰান্ধেখাওঁতাই পেলাই দিয়ে৷ (তেজপাত)
গোটেই ঘৰ ভৰি থাকেৰ’বলৈ অকণো ঠাই নালাগে৷( আন্ধাৰ বা পোহৰ)
গছত বগাই লতিথোপা-থোপে গুটিলতিৰ নাই উৱাহ্খান্দিলে পায় বিয়াগোম মূৰা৷ (কাঠআলু)
গছ কাটিবলৈ গ’লোঁ হাতত কুঠাৰ লৈ৷ গছো আছে মৰি ফলো আছে ধৰি৷ (কোমোৰা)
গাৰ লগৰ সখাযি বৰণৰ মানুহ নহওকসখাৰ বৰণ ক’লা৷ (ছাঁ)
গাখীৰ বগা, কপাহ বগা আৰু বগা কিদীঘল দীঘল খোজ দি মাছ খায় সি৷ (বগলী) (বেজী-সূতা)
ডিঙি নাই মূৰ নাইজলচৰ বাই এবাহ পোৱালি দি নিজে মৰি যায়৷ (কেঁকোৰা)
ডেকাকালত আকাশ চোৱাবুঢ়াকালত তলমুৱা৷ (বাঁহগছ)

ঢ

ঢেপেচী পেটেলী গাই, মুঠেও কাণসাৰ নাই, আনে ছাল টানি খায়৷ (খেৰৰ মেজি)
তিনি চৰাইৰ তিনি ৰংবাহত সোমালে একে হয় ৰং৷ (তামোল, পাণ, চূণ)
তই ক’লে নালাগে, মই ক’লে লাগে৷ (ওঁঠ)
দুয়োফালে ধাপ, মাজেদি যায় কাৰ্শলা সাপ৷ (মাকোঁ)
দেশ আছে মানুহ নাই, নদী আছে পানী নাই৷ (মানচিত্ৰ)
দাঁত আছে মুখ নাইকেঁচাই পকাই ফৰফৰাই খায়৷ (জুই)
দিনত ভৰি থাকে ল’-ছালিৰাতি হ’লে পৰি ৰয় খালি৷(পঢ়াশালি)
দুই পৰ্বতৰ মাজেহাৰমনিয়াম বাজে৷ (পাদ)
দহশিৰ ৰাৱণ ভাইপুহ-মাঘত পাবলৈ নাই৷ (জিকা)
দীঘলকৈ দৈৰ টেকেলি মৌসনা মাত, বত্ৰিশজোপা কলগছ এখিলাহে পাত৷ (মানুহৰ মুখ)

ধ

ধোঁৱাৰ নিচিনা গাৰ বৰণ,অহা-যোৱা চোৰৰ ধৰণ,খচ্‌খচকৈ আহে যায়,পৰৰ আৰ্জন পৰে খায়। (এন্দুৰ)
ধপলাধপল পাত তাতো নাখায় ভাত,লোমা-লোমে গুটি তাকো নাখায় উঠি। (অমিতা)

ন

নমৰা নিজীয়া দুই ভাই৷ জীৱ নহয় চলি যায়৷ ঘোঁৰা নহয় ঘটক ঘটক৷ থাকে ভকতৰ পদৰ তলত৷ (খৰম)
নাখালেও নোৱাৰোঁ লৰিব খালেও নোৱাৰোঁ কৰিব শুলেও নজগাবা মোক ছমাহলৈ শুবলৈ দিলে বাব পাৰিবা মোক৷ (এলেহুৱা লোক)
নমতাকৈ বিয়া ঘৰৰ ৰভাতল ভৰিল,বিয়াৰ পিছত কইনাজনী পানীত পৰি মৰিল। (পূজাৰ প্ৰতিমা)
নদী আছে পানী নাই,চহৰ আছে মানুহ নাই। (মানচিত্ৰ)
নদ-নদী শুকাই গ’ল,গছৰ আগত পানী ৰ’ল। (নাৰিকল)
নভবা নিচিন্তাকৈ গ’লো, বস্তু এটা পালোঁনোচোবাই নিগিলি, মুখত নিদিয়াকৈ খালোঁ। (উজুটি)
নুঘূৰালে থৰ, ঘূৰাই দিলেই লৰ৷ (চাইকেলৰ পেডেল)
নাখান্তি কন্যা, নুফুলন্তি শাক।কি কি মাহৰ ওঠৰটা নাক৷ (চকৰি, ঢেকিয়া, নাদনি মাছ৷)
নিসিঁচাকৈ গজে, পানী দি কাটে৷ (দাড়ি)
নপৰিব পাৰো মই ফুলৰ শাৰীত,তথাপিটো লাগে মোক পূজাৰ বেদীত।শংখ আছে গাত মোৰ শামুক নহয়,চোলা আছে গাত মোৰ মানুহ নহয়। (নাৰিকল)

প

পাঁচোটা আখৰেৰে পৃথিৱী বিখ্যাত নাম৷আমাৰ দেশ ভাৰততহে বিচাৰিলে পাম৷প্ৰথমে তৃতীয়ই মিলি নাম হয় ধাতুৰ৷দ্বিতীয় চতুৰ্থই মিলি নাম হয় ঋতুৰ৷দ্বিতীয়ই পঞ্চমে মিলি পানীৰ নাম লয়৷প্ৰথম আৰু পঞ্চম মিলি বৃক্ষ হেনো হয়৷তৃতীয় চতুৰ্থই মিলি এবিধ প্ৰাণীৰ নাম৷কৰাচোন পণ্ডিত লোক ইয়াৰ প্ৰমাণ৷ (তাজমহল)
পাখি নাই জখলা নাইআকাশলৈ কোন যায়৷ (ধোঁৱা)
বাঁহ খায়, কাঠ খায়পানী পালে মৰি যায়৷ (জুই)
বৈশ্বম্পায়ন বদতি শুনা জন্মেজয়একগোট জন্তু আছে মনুষ্য ভুঞ্জয়চৈধ্যখান ঠেং তাৰ কটিত নেগুৰমাথাত আছে তাৰ এডাল ত্ৰিশূল৷ (মিছামাছ)
বাটে বাটে যাওঁ, মুখত নলগোৱাকৈ খাওঁ৷ (উজুটি)
বাঁহৰ আগলি ভাপৰ ধোঁৱা তাকে ক’ব নোৱাৰিলে মাইকীমুৱা৷ (হোকা)
বাৰটা মাহত তেৰটা মাতথমথমকৈ বহি থাকেচকু টেলেকাৰ জাত৷ (ফেঁচা)
বাৰীয়ে বাৰীয়ে গ’লো, এপবীয়া এচাৰি এডাল পালোঁ।(কচুগছ)
ব’হাগ বিহুত আছে মাঘ বিহুত নাই। ল’ৰাৰ আছে ছোৱালীৰ নাই। (ঊৰ্ধকমা)
বাৰিষাৰ কালত কাঢ়ে ৰাৱ, খৰালিত হেৰায়এইটোনো কি বস্তু জলে থলে পায়? (বেং)
ভাবিচিন্তি মইনাহঁত উত্তৰ দিয়াচোনমূৰত টিকনী লৈ পুৰি মৰে কোন? (মমবাতি)
মাকে বৰশী বায় পুতেকে সৰগ চায়৷ (বাঁহ)
মুখেৰে খায়, পেটেৰে হাগে,সেই বস্তুটো ভকতক লাগে। (জাঁত=মাহ ডলা দুচটা ঘুৰণীয়া শিলৰ সঁজুলি)

য

যিমানে কাটিবি মোক, দীঘল হৈ দেখুৱাম তোক৷ ( সূতা )
যাৰ নাই আকাৰ সি নহ’লে হাঁহাকাৰ৷ (পানী)
ৰজাৰ জৰী। মেলিব পাৰি, চপাব নোৱাৰি। (আলিবাট)
লাটুমটো খাপকটাজিভাখন ফটাবগা চাদৰত খচখচ হানেকলাপানী বতিয়াইমুখে হৰিনাম টানে৷ (কলম)
লিকি লিকি ডিমৰু চিকি চিকি পাত, সূৰুযমুখে যাব লাগে ছয় মাহৰ বাট। (তামোল গছ)
লোৰ দামুৰী কাঠৰ গাইযিমান দিবা সিমান খায়৷ (খুন্দনা)
লাগিলে পেলাই দিয়েনালাগিলে উঠাই থয়৷ (চাইকেলৰ ষ্টেণ্ড)
লগত থাকে দিনত সদায়কেতিয়াও নকৰে কামত সহায়বিপদত পৰিলেও উভতি নাচায়কোৱাচোন তেওঁ কোনজন ভাই?(ছাঁ)
লংকাৰ ৰাৱণ নহয়, দহ তাৰ শিৰদীঘল শৰীৰ তাৰ, নহয় কিন্তু বীৰমাছো নহয় মগৰো নহয়, সকলোৱে খায়আহিন কাতিৰ পিছত পাবলৈ নাই৷ (জিকা)
লৰা কালত দুই শিং, ডেকা হলে সৰে।বুঢ়া হলে দুনাই গজে, আকাশত চৰে৷ (জোন)
লােগুটি লােফাল, বেঙেনাটি চাৰি ফাল সোমাল কাকতী, ওলাব কোন কাল। (মৰা মানুহ)
শাৰী শাৰী গুটিজোঙা জোঙা পাতথাকোঁনো কেনেকৈনোখোৱাকৈ তাক৷ (গোমধান)
শদিয়ালৈ নাযাবা শতফুল নাখাবাকেঁচা পাতত নাবান্ধিবা লোণ জিভাৰে খোজ কাঢ়ে কোন? (শামূক)
শোৎমোছ ধুমুচ৷ (চুৱাপাত)
হাতীৰ দাঁত কদমৰ পাতক’ব নোৱাৰিলে জানিম মুৰুখৰ জাত৷ (বেঙেনা আৰু পাত, মূলা আৰু পাত)
হাত আছে ভৰি নাইমূৰটোও কটা৷আধা মানুহ গিলি খায়বুকুখনো ফটা৷ (চাৰ্ট বা চোলা)
হৰহৰনি মৰমৰনিমৈ জৰী বটংসেই শাস্ত্ৰ কি ক’ব নোৱাৰিলেনাক চুলি কাটং৷ (মাহ ডলা জাত)
হাড় জেং জেং মাজত পাখিখাব নোৱাৰি থৈছো ৰাখি (জাপি)
হেণ্ড ছেক্ দিলেমুখে বঁতিয়ালে৷ (দমকল)
হাবিব পৰা ওলাল ডোম্ । তাৰ টিকাত এডাল নােম৷ (বেজী)
শ ফুল ফুলিছে পিন্ধোতা নাইকোৱাচোন এইবোৰ কি ফুল ভাই? (তৰাফুল)
সু পাটী পাৰিছে ঘুমাওতা নাইএইটোনো কি পাটী কোৱাচোন বাই? (বানপানী)
কি মোল পূজাত লাগে? (তামোল)
কি দৈ খাব নোৱাৰি? (মঙলদৈ)
ফু দি কি উৰুৱাব নোৱাৰি? (ডিফু)
কি লং খাব নোৱাৰি? (হাফলং)
কি গড়ৰ খৰ্গ নাই? (ৰাজগড়ৰ)
চিত পখিলা, তিনিমূৰ দহ ঠেং ক’ত দেখিলা? (হালৰ গৰু আৰু হালোৱা)
কি ফুল নুফুলে? (কলাফুল)
কি টেঙাৰ তলেৰে যাব নোৱাৰি? (চেঙেৰী টেঙা)
উপজিয়েই বুঢ়া হয় কোন? (বুঢ়া আঙুলি)
নিকিনিলেও কিা হয় কি? (কিনা আঙুলি)
কি বস্তু টানিলে চুটি হয়? (বিড়ি বা চিগাৰেট)
কি পানীত মাছ নাই? (চকুপানীত)
আহিলা গ’লা, গ’লা আহিলাএইবাৰ গৈ উভতি নাহিলা,ক’ব নোৱাৰিলে দিম কাণমলা৷ (দাঁত)
তিনিটা আখৰৰ বস্তু সকলোৱে পঢ়েপ্ৰথমটো এৰি দিলে দেই-পুৰি মৰে৷ (কিতাপ)
কি বস্তু চফা হ’লে ক’লা আৰু লেতেৰাৰ বগা? (ফলি বা ব্লেকবোৰ্ড)
কি পাতৰ আগ নাই? (টিনপাত)
সেইটো কি, যি মাহত এবাৰ আহে আৰু ২৪ ঘণ্টা থাকি গুচি যায়? (তাৰিখ)
কি ড্ৰাইভাৰে গাড়ী নচলায়? (স্ক্ৰু ড্ৰাইভাৰ)
কি খালে পেট নভৰে? (উজুটি)
কি বল খেলিব নোৱাৰি? (মনোবল)
শাহটো পেলাই বাকলিটো খায়, সেইটোনো কি বস্তু কোৱাচোন ভাই? (ঔটেঙা)
সেইটোনো কি, বাঢ়ি গৈ থাকে, কমাব নোৱাৰি? (বয়স)
অ’ চিত পখিলা, জন্মিয়ে বুঢ়া হোৱা ক’ত দেখিলা? (বুঢ়া আঙুলি)
উপজিয়েই ৰঙা হয় কোন? (বেলি)
কোন বিজ্ঞানীয়ে নামৰ মাজত উট লৈ ফুৰে? (নিউটন)
ঠাণ্ডাৰ গৰম, গৰমতো গৰম, নামেই তাৰ ধৰম৷ (গৰম মচলা)
কি বেংক জেপত লৈ ফুৰিব পাৰি কিন্তু টকা-কড়ি উলিয়াব নোৱাৰি? (পাৱাৰ বেংক)
সোম, মঙল, বুধ, বৃহস্পতি, শুক্ৰ, শনি আৰু ৰবি বা দেওবাৰৰ উল্লেখ নকৰাকৈ তিনিটা দিনৰ নাম কোৱা৷ (কালি, আজি, কাইলৈ)
নিজে তিতি আনক শুকুৱায় কিহে? (টাৱেল)
কোনটো শব্দ সদায় ভুল বুলি কোৱা হয়? (ভুল)
কি বস্তু নাভাঙিলে খাব নোৱাৰি? (কণী)
অসম দেশৰ বিষম কথা, কি গছৰ পাত গোটা? (পিঁয়াজৰ পাত)
উপজিয়েই বগা হয় কোন? (গাখীৰ)

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সাঁথৰ