আল-আনফল

লুণ্ঠনসমূহ (, ; যুদ্ধৰ লুণ্ঠন, উপাৰ্জন, সঞ্চয়, লাভ) কোৰআনৰ অষ্টম অধ্যায় (ছূৰা), যাৰ ৭৫টা শ্লোক (আয়াত) আছে। প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ বিষয়ে (আছবাব আল-নুজুল) ই হৈছে এক "মদিয়ান ছূৰা", যি বদৰৰ যুদ্ধৰ পিছত সম্পূৰ্ণ হয়। ই পৰৱৰ্তী ছূৰাহ, আত-তৌবাহৰ সৈতে একযোৰ গঠন কৰে।

বিশিষ্ট মুছলমান দাৰ্শনিক আবুল আ'লা মাউডুডিৰ মতে, বদৰযুদ্ধৰ পিছত এই অধ্যায়টো সম্ভৱতঃ ২ এ.এইচ.-ত প্ৰকাশিত হৈছিল, মক্কাত উৎপীড়নৰ পৰা পলায়ন কৰাৰ পিছত মক্কা আৰু মদিনাৰ মুছলমান লোকসকলৰ মাজত প্ৰথম প্ৰতিৰক্ষামূলক সংঘৰ্ষ। যিহেতু ইয়াত যুদ্ধৰ এক বিস্তৃত পইণ্ট-বাই-পইণ্ট জৰীপ আছে, ই ধাৰণা দিয়ে যে সম্ভৱতঃ ইয়াক একে সময়তে উন্মোচিত কৰা হৈছিল। তথাপিও, এইটো অতিৰিক্তভাৱে অনুমান কৰিব পাৰি যে এই যুদ্ধৰ বাবে উদ্ভৱ হোৱা বিষয়বোৰসম্পৰ্কীয় শ্লোকটোৰ এটা অংশ পিছত উন্মোচিত কৰা হ'ব পাৰে আৰু ইয়াক এক স্থিৰ সম্পূৰ্ণৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সম্ভৱ স্থানত যোগদান কৰা হ'ব পাৰে।

সাৰাংশ

১ লুণ্ঠন ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ পাঁচনিৰ
২-৪ প্ৰকৃত বিশ্বাসী আৰু তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যতৰ পুৰস্কাৰ
৫-৬জন মুছলমান তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যতবক্তাক অবিশ্বাস কৰাৰ বাবে পুনৰ প্ৰমাণিত হৈছিল
৭ ঈশ্বৰে মুছলমানসকলক কুৰাইশ বা তেওঁলোকৰ কাৰাভান দিয়ে
৮ বদৰৰ বিজয় ইছলামৰ বাবে এক মোহৰ
৯ এঞ্জেলিক সহায় মুহাম্মাদ (ছা:)ক প্ৰদান কৰা হৈছে
১০-১১ যুদ্ধৰ আগতে মুছলমানসকলে সতেজ আৰু সান্ত্বনা লাভ কৰিছিল
১২ অবিশ্বাসী কুৰাইশ্বক ধ্বংস কৰি বিশ্বাসী সকলক সান্ত্বনা দিবলৈ (ফৰিষ্টা) স্বৰ্গদূতসকলে আদেশ দিছিল
১৩-১৪ কাফিৰসকলক ইয়াত আৰু তাৰ পিছত শাস্তি দিয়া হ'ব
১৫-১৬জন মুছলমানে কেতিয়াও নৰক-জুইৰ বেদনাত কাফিৰসকলৰ ফালে পিঠি দিব নোৱাৰে
১৭-১৮ বদৰৰ বিজয় এক অলৌকিক ঘটনা
১৯ মুছলমানসকলৰ সৈতে অধিক যুদ্ধৰ বিৰুদ্ধে কুৰাইশ্বক সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে
২০-২১জন মুছলমানক বিশ্বাসত দৃঢ়তা ৰেখাৰ বাবে অনুৰোধ জনোৱা হৈছে
২২-২৩ বধিৰ আৰু বোবা পশুৰ তুলনাত কাফিৰ
২৪ বিশ্বাসীসকলে ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ পাঁচনিৰ ওচৰত নিজকে জমা দিব লাগে
২৫-২৮ তেওঁলোকক গৃহ বিবাদ, প্ৰবঞ্চনা আৰু বিশ্বাসঘাতকতাৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে
২৯ ঈশ্বৰে প্ৰকৃত বিশ্বাসীসকলৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহ কৰে
৩০ মুহাম্মাদৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা হতাশ
৩১ কাফিৰসকলে কোৰআনক কাহিনীৰ সৈতে তল্পনা কৰে
৩২-৩৩ তেওঁলোকৰ মাজত মুহাম্মাদৰ উপস্থিতিৰ দ্বাৰা কুৰাইশ্বক প্ৰাপ্য শাস্তিৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰা হৈছিল
৩৪-৩৮ মক্কাৰ আইডোলেটাৰসকলে ভৰ্ৎসনা কৰিছিল আৰু ভাবুকি দিছিল
৩৯ কুৰাইশ্বক আগবঢ়োৱা এক ক্ষমা
৪০ পৃথিৱীৰ পৰা ইম্পেনিটেণ্ট আইডোলেটাৰ আঁতৰ কৰিব লাগিব
৪১ যুদ্ধৰ লুণ্ঠনবোৰ কেনেকৈ বিভক্ত কৰিব লাগে
৪২-৪৩ ইছলামৰ সত্যতাক প্ৰমাণ কৰিবলৈ মুছলমানসকলক আল্লহই বদৰত যুঁজ দিবলৈ নেতৃত্ব দিছিল
৪৪ মুছলমানসকলে উৎসাহিত কৰিছিল আৰু কাফিৰসকলে ধ্বংসৰ প্ৰলোভন দেখুৱাইছিল আৰু ইজনে সিজনক সংখ্যাত কম হোৱা দেখিছিল
৪৫-৪৬ বিশ্বাসীসকলক আজ্ঞাকাৰী হোৱাৰ বাবে অনুৰোধ কৰা হৈছিল
৪৭ বিশ্বাসীসকলে অধৰ্ম্মীয় বৃথা গৌৰৱৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰি দিছিল
৪৮ চয়তানে বদৰত কুৰাইশ্বক ত্যাগ কৰে
৪৯-৫১ ভণ্ডসকলৰ ভাগ্য
৫২-৫৪ ফাৰো আৰু তেওঁৰ লোকসকলৰ দৰে তেওঁলোকৰ ধ্বংস
৫৫ আটাইতকৈ বেয়া জন্তু হৈছে কাফিৰ
৫৬-৫৮ বিশ্বাসঘাতকতা ইয়াৰ দৰে পূৰণ কৰিব লাগিব
৫৯ আল্লাহ কাফিৰসকলৰ বিৰুদ্ধে
৬০ অবিশ্বাসীসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ উৎসাহিত মুছলমানসকল
৬১ অবিশ্বাসীসকলৰ সৈতে শান্তিৰ অৱস্থা
৬২-৬৪ আৰৱ সংঘৰ অলৌকিক ঘটনা
৬৫-৬৬ আল্লাহৰ সৈতে আল্লাহ আৰু বিশ্বাসৰ বাবে যুঁজি থকা মুছলমানসকল
৬৭-৬৯ বদৰত বন্দীসকলৰ বাবে মুক্তিপণ গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে মুছলমান পুনৰ প্ৰমাণিত হৈছে
৭০-৭১ বন্দী কুৰাইশ্বে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল আৰু প্ৰবঞ্চনাৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰিছিল
৭২-৭৩ মুছলমানসকলৰ ভাতৃত্ববোধ (আৰু ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ইয়াৰ বাধ্যতামূলক), এই সত্য যে অবিশ্বাসীসকল ইজনে সিজনৰ সহায়ক, আৰু মুছলমানসকলে যদি আনক সহায় নকৰে তেন্তে তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰভাৱ।
৭৪ Ansárs আৰু Muháj Jirín ভাতৃত্ববোধ
৭৫ তেজ-সম্পৰ্কৰ বংশানুক্ৰমিক অধিকাৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে এই ছূৰাৰ এই বিষয়টো জিহাদৰ বিষয় বুলি গণ্য কৰিব পাৰি।

আয়াত
বিষয়
১-৪১
এই অংশটোৱে "যুদ্ধৰ লুণ্ঠন"ৰ বিষয়বোৰ পৰিচালনা কৰে। কোৰানত কোৱা হৈছে যে এইবোৰ যুদ্ধৰ মুকুট ৰত্ন নহয় বৰঞ্চ "আল্লাৰ বৌণ্টি" আৰু এইটো প্ৰদৰ্শন কৰে যে বদৰত (আৰু আন প্ৰতিটো যুঁজত, লগতে) বিজয় তেওঁৰ সহায়ৰ দ্বাৰা জিকিছিল, মুছলমানসকলৰ প্ৰচেষ্টাৰ দ্বাৰা নহয়। ই একেদৰে আয়াত ৪০ ত ঘোষণা কৰে যে মুছলমানসকলৰ যুদ্ধৰ বিষয়টো হ'ব লাগিব ইছলামৰ ভেটিৰ বাবে প্ৰতিটো অসুবিধাজনক চৰ্ত উলিয়াব লাগে আৰু ধ্বংসাৱশেষ উঠাই নিদিব লাগে। ইয়াৰ উপৰিও, লুণ্ঠনবোৰ ঈশ্বৰৰ বাউণ্টি হোৱাৰ বাবে, আল্লা আৰু তেওঁৰ বাৰ্তাবাহকৰ সৈতে স্থান আছে আৰু কেৱল তেওঁলোকেহে সেইবোৰ বিতৰণ কৰিবলৈ যোগ্য। সেই সময়ত মুছলমানসকলক এই বোৰ স্বীকাৰ কৰিবলৈ গঠন কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, বিভিন্ন শ্বেয়াৰবোৰ আয়াত ৪১-ত আৱণ্টন কৰা হৈছে।
৪১-৫৪
বদৰৰ যুদ্ধ আল্লাহৰ দ্বাৰা নিযুক্ত কৰা হৈছিল গতিকে ইছলামে "অজ্ঞতা"ৰ ওপৰত জয়লাভ কৰিব লাগে। ইয়াৰ পৰা অনুশীলন হৈছে মুছলমানসকলে আল্লাহৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰা উচিত আৰু যুদ্ধৰ বাবে নিজকে স্থাপন কৰা উচিত আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ দৰে শয়তানৰ দ্বাৰা বিস্মিত হোৱা উচিত নহয়।
৫৫-৫৯
চুক্তিৰ পৱিত্ৰতাৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে আৰু মুছলমানসকলক সেইবোৰ চাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে যেতিয়ালৈকে আন পক্ষই সেইবোৰ ভাঙি নিদিয়ে।
৬০-৬৬
মুছলমানসকলক প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে যুদ্ধৰ বাবে নিৰন্তৰভাৱে স্থাপন কৰা উচিত, তথাপিও যদি আন পক্ষই ইয়াৰ ফালে হেলনীয়া হয় তেন্তে সম্প্ৰীতি গঢ়ি তুলিবলৈ সাজু থাকিব লাগিব।
৬৭-৭১
এই আয়াতবোৰত, যুদ্ধবন্দীসকলৰ বিষয়ে নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে।
৭২-৭৫
মুছলমানসকলক তেওঁলোকৰ বিৰোধীসকলৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত কৰি ৰাখিবলৈ, তেওঁলোকক ইজনে সিজনৰ সৈতে স্বাগতম জনোৱা সম্পৰ্ক ৰাখিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে॥

নাম

প্ৰথম আয়াতৰ পৰা ছূৰাৰ নাম আল-আনফাল (বৌণ্টিজ) ৰখা হৈছে। আয়তত ব্যৱহাৰ কৰা শব্দটো হৈছে الْأَنفَالِ. শব্দটো نفل প্ৰয়োজনীয় তাত অতিৰিক্ত পৰিমাণ হিচাপে কি দিয়া হয় তাক সূচায়। এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এক অতি সূক্ষ্ম দৃষ্টিভংগী আৱৰি আছে: আল্লাহৰ বাবে জিহাদ কৰাৰ পুৰস্কাৰ আল্লাহৰ ওচৰত স্থায়ীভাৱে ৰক্ষা কৰা হৈছে। এই পুৰস্কাৰৰ বাহিৰে, অবিশ্বাসীসকলৰ পৰা লোৱা যুদ্ধৰ লুণ্ঠনএনে ব্যক্তিসকলৰ বাবে এক অতিৰিক্ত প্ৰস্তাৱ; বিচাৰ দিৱসৰ আগতে, সৰ্বশক্তিমানজনে এইবোৰ যুদ্ধৰ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক প্ৰদান কৰে।

এক্সেজেচিছ

ছূৰাত বদৰৰ যুদ্ধৰ ওপৰত পৰীক্ষা কৰোঁতে যুদ্ধৰ সাধাৰণ মানদণ্ড (জিহাদৰ এটা অংশ) আৰু সম্প্ৰীতি স্পষ্ট কৰে আৰু সেইবোৰ মুছলমানসকলৰ নৈতিক প্ৰস্তুতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। এইটো এই অবিশ্বাস্য যুদ্ধ যাক এই মুহূৰ্তত মূল্যায়ন কৰা হৈছে। যিকোনো ক্ষেত্ৰত, এইটো লক্ষ্য কৰিব লাগিব যে কিছুমান ক্ষেত্ৰত এই জৰীপটো সাধাৰণতে এক অসাধাৰণ বিজয়ৰ পিছত সাধাৰণ কমাণ্ডেণ্টৰ দ্বাৰা কৰা অডিটৰ বিষয়ে অতি অনন্য। বিজয়ৰ ওপৰত অহংকাৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, সেই প্ৰচেষ্টাত শীৰ্ষস্থানলৈ উঠা নৈতিক ত্ৰুটিবোৰক এই লক্ষ্যৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়া হৈছে যে মুছলমানসকলে নিজকে সলনি কৰিবলৈ যথাসাধ্য চেষ্টা কৰা উচিত। তেওঁলোকৰ বাবে এইটো আগবঢ়োৱা হৈছে যে এই বিজয় আল্লাহৰ সফলতাৰ বাবে হৈছিল - তেওঁলোকৰ বীৰত্ব আৰু সাহসীতাৰ ওপৰত যাতে মুছলমানসকলে তেওঁৰ ওপৰত কেনেদৰে নিৰ্ভৰ কৰিব লাগে আৰু অকলে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ বাৰ্তাবাহকৰ আজ্ঞা পালন কৰিব লাগে। সত্য আৰু মিছাৰ মাজৰ বিবাদৰ নৈতিক অনুশীলন স্পষ্ট কৰা হৈছে আৰু যিবোৰ বৈশিষ্ট্যই বিবাদত প্ৰাপ্তিৰ দিশলৈ লৈ যায় তাক স্পষ্ট কৰা হৈছে। সেই সময়ত, সুৰাসকলে মুষলধাৰ আৰু অবিশ্বাসীসকলক সম্বোধন কৰে। ই অতিৰিক্তভাৱে যুদ্ধৰ লুণ্ঠনৰ বাবে নিৰ্দেশনা দিয়ে। মুছলমানসকলক এইবোৰক তেওঁলোকৰ বিশেষাধিকাৰ হিচাপে নাচাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে অৱশ্যে আল্লাহৰ পৰা প্ৰাচুৰ্য হিচাপে। এই শাৰীবোৰৰ সৈতে, তেওঁলোকে তেওঁলোকক ইয়াৰ পৰা বাহিৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া প্ৰস্তাৱটো কঢ়িয়াই আনিব লাগিব আৰু আল্লাহই তেওঁৰ অনুপ্ৰেৰণা আৰু দৰিদ্ৰলোকৰ সহায়ৰ বাবে পৃথক কৰা প্ৰস্তাৱটোক উৎসাহেৰে সন্মতি দিব লাগিব। সেই সময়ত, ই একেদৰে সম্প্ৰীতি আৰু যুদ্ধৰ আইনসম্পৰ্কে সাধাৰণ নিৰ্দেশনা দিয়ে কিয়নো ইছলামিক আন্দোলনই প্ৰৱেশ কৰা পৰ্যায়ত এইবোৰ স্পষ্ট কৰাৰ অতি প্ৰয়োজন আছিল। ই অভিযোগ কৰিছিল যে মুছলমানসকলে সম্প্ৰীতি আৰু যুদ্ধত "অজ্ঞতা"ৰ পথৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লাগে আৰু এনেদৰে পৃথিৱীত তেওঁলোকৰ নৈতিক প্ৰাধান্য স্থাপন কৰা উচিত। ইয়াৰ উপৰিও, প্ৰকৃত উপযোগী জীৱনত বিশ্বক সেই নৈতিক গুণটো প্ৰদৰ্শন কৰাটো বুজাইছিল যিটো ইছলামৰ প্ৰাৰম্ভিক বিন্দুৰ পৰাই পৃথিৱীক বক্তৃতা দি আহিছিল আৰু আদায় কৰি আহিছিল যে পৃথিৱীলৈ জীৱন সমতুল্য ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা উচিত। ই অতিৰিক্তভাৱে ইছলামিক সংবিধানৰ কেইটামান অনুচ্ছেদ প্ৰকাশ কৰে যিদাৰ-উল-ইছলামৰ (ইছলামৰ বাসস্থান) নিষেধাজ্ঞাৰ ভিতৰত বাস কৰা মুছলমানসকলৰ স্থিতি ইয়াৰ কাটঅফ পইণ্টঅতিক্ৰম কৰা মুছলমানসকলৰ পৰা পৃথক কৰাত সহায় কৰে।

আয়াত ৮:১২