ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
পৰমানন্দ মজুমদাৰ

পৰমানন্দ মজুমদাৰ (; ১৯৫৮-) অসমৰ এগৰাকী একাধাৰে সাহিত্যিক, সম্পাদক, অধ্যাপক। তেখেতৰ নিজা প্ৰকাশিত পুথি ১০খন। সম্পাদিত পুথিৰ সংখ্যা ৫০ ৰো অধিক। ইয়াৰে তেওঁ বিজ্ঞান চেতনা বিষয়ক সম্পাদনা গ্ৰন্থৰ উপৰি জীৱন আৰু কৃতি, সমাজ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিমূলক, অভিনন্দন সূচক গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে। তেওঁ ৰচনা কৰা এখন গ্ৰন্থ হ'ল অসমত বিজ্ঞান চৰ্চাৰ ধাৰা । পৰমানন্দ মজুমদাৰে অসমৰ বহুকেইখন পুৰণি আলোচনী সম্পাদনা কৰি নতুনকৈ সংকলন কৰিছে। সেইদৰে অসমৰ বহুকেইজন বৰেণ্য ব্যক্তিৰ ৰচনাৱলীও সম্পাদনা কৰিছে। আৱাহন আলোচনীৰ ১২টা খণ্ড (প্ৰকাশক-অসম প্ৰকাশন পৰিষদ) তেওঁৰ সম্পাদনাতেই একত্ৰ সংকলনৰূপে প্ৰকাশ পাইছে। সেইদৰে ৰামধেনু আলোচনী (একত্ৰ)ৰ প্ৰথম খণ্ডৰ তেওঁ সহযোগী সম্পাদক (মুখ্য সম্পাদক নগেন শইকীয়া)। চেতনা আলোচনীখনৰো ৭টা খণ্ড তেখেতৰ সম্পাদনাতেই একত্ৰ সংকলনৰূপে প্ৰকাশ হৈছে। তেখেত প্ৰথমে ১৯৮৪ চনত জে.এন কলেজৰ প্ৰবক্তা আছিল। পৰৱৰ্তী সমময়ত ১৯৮৫ চনত প্ৰাগজ্যোতিষ কলেজত যোগদান কৰে। ২০১৮ চনত তেখেতে সেইখন কলেজৰপৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

অসমত বিজ্ঞান চৰ্চাৰ ধাৰা

বিজ্ঞান বৰ্তমান আমাৰ সমাজ জীৱনৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। বিজ্ঞানে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱন ধাৰাৰ আমূল পৰিৱৰ্তন ঘটাইছে। বিজ্ঞানৰ ব্যৱহাৰিক বিষময় ফলাফলসমূহক বাদ দিলে, পৃথিৱী ব্যাপী বিজ্ঞানে যে এক জোৱাৰ আনিছে তাক অস্বীকাৰ কৰাৰ উপায় নাই। সেয়ে বহুতে বিজ্ঞানক মননশীলতাৰ উজ্জ্বলতম নিদৰ্শন আখ্যা দিছে।
বিজ্ঞানৰ আজিৰ যি ৰূপ, বিজ্ঞান বুলিলে আমি যি বৈশিষ্ট্যৰ কথা বুজোঁ, এই ৰূপত বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠাপিত হোৱা বেছি দিনৰ কথা নহয়। ক'বলৈ গ'লে যোৱা তিনি- চাৰিটা শতিকাৰ ভিতৰতহে বিজ্ঞানে সমগ্ৰ পৃথিৱীতে এক বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন আনিবলৈ সমৰ্থ হৈছে। বিজ্ঞানৰ বিকাশৰ পথ সেন্দুৰীয়া নাছিল। বহু শত বছৰৰ বাধা-বিপত্তিৰ মূৰকত বিজ্ঞানৰ জয় সুনিশ্চিত হৈছিল। পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰে নতুন এখন ক্ষেত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ গৈ বহু বিজ্ঞানীয়ে অলেখ নিৰ্যাতন পাব লগা হৈছিল। অৱশেষত তেওঁলোকৰ সাধনাই স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
আধুনিক বিজ্ঞান মূলতঃ যুৰোপীয়সকলৰ অৱদান। য়ুৰোপীয় ৰেনেচাঁৰ সময়ৰ পৰাই বিজ্ঞানৰ ত্বৰান্বিত গতি লক্ষ্যণীয়। সেইফালৰ পৰা চাবলৈ গ'লে ষোল শতিকাৰ পৰাই বিজ্ঞানৰ স্বতন্ত্ৰ ৰূপ প্ৰতিভাত হ'বলৈ ধৰে।
বিজ্ঞান কেৱল এটা যুগৰ বা এটা শতিকাৰ সাধনাৰ ফচল নহয়। মানৱ সভ্যতাৰ ক্ৰমবিকাশৰ ইতিহাসৰ লগত বিজ্ঞান চৰ্চাৰ ইতিহাসো সাঙুৰ খাই আছে। পৃথিৱীৰ প্ৰাচীন জাতিসমূহৰ মাজত আদিকালৰ পৰাই বিজ্ঞানৰ চৰ্চা হৈছিল। জ্ঞাতে-অজ্ঞাতে প্ৰাচীন জগতৰ মানুহৰ কাম-কাজত যি বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গী পৰিলক্ষিত হৈছিল, বিজ্ঞান চৰ্চাৰ ইতিহাসৰ সি হ'ল আদি যুগ।
য়ুৰোপীয় বিজ্ঞানৰ ভিত্তি-ভূমি আছিল গ্ৰীকসকলৰ বৈজ্ঞানিক চিন্তা-ভাৱনা আৰু অৱদান। গ্ৰীকসকলৰ বিজ্ঞান সাধনা মানৱ সভ্যতাৰ এক উজ্জ্বলতম কৃতি। য়ুৰোপীয়সকলে এই গৌৰৱময় বিজ্ঞানৰ সংবাদ পাইছিল আৰব্য বিজ্ঞানৰ পৰা। ৰেনেচাঁ আন্দোলনৰ পূৰ্বে প্ৰায় সমগ্ৰ য়ুৰোপ আছিল ইছলামীয় সভ্যতাৰ প্ৰভাবাধীন।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী সকল

ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী সকলৰ লগত হিন্দু দেৱী সকলৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য দেখিবলৈ পোৱা যায়। হিন্দু দেৱীৰ ক্ষেত্ৰত নামৰ পিছত দেৱী শব্দ যুক্ত কৰা হয়, আনহাতে ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱীৰ ক্ষেত্ৰত নামৰ আগত দেৱী শব্দ যুক্ত কৰা হয়। হিন্দু দেৱীৰ ইংৰাজী লিপ্যন্তৰ Devi, আনহাতে ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱীৰ ইংৰাজী লিপ্যন্তৰ হিচাপে Dewi লিখা হয়। ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী বুলি ক'লে ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাভা, বালি, লম্বক আদি দ্বীপৰ ইণ্ডোনেছিয়ান, জাভানীজ, বালিনীজ আৰু সুন্দানীজ হিন্দুসকলে বিশ্বাস কৰা পৌৰাণিক চৰিত্ৰক বুজায়।

ছিলেৱে নাজাৰাটা

ছিলেৱে নাজাৰাটা হ'ল ইণ্ডোনেছিয়াৰ নিয়াছ দ্বীপৰ চন্দ্ৰ দেৱীৰ নাম। তেওঁ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ জীৱনৰ প্ৰতীক। গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীৰ দেৱী হেৰাৰ সৈতে ছিলেৱে নাজাৰাটাক আৰু হেৰাৰ স্বামী শক্তিশালী দেৱতা জিউছৰ সৈতে ছিলেৱে নাজাৰাটাৰ স্বামী লংৱালংগী দেৱতাক তুলনা কৰা হয়।

দেৱী দনু

দেৱী দনু হৈছে বালি দ্বীপৰ হিন্দুসকলৰ জলদেৱী, যিয়ে তেওঁলোকৰ বিশ্বাস-ব্যৱস্থাক আগমা তীৰ্তা বা পানীৰ বিশ্বাস-ব্যৱস্থা বুলি কয়। বালিৰ পৰম্পৰাৰ দুজন পৰম দেৱতাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম।

আৰু চাওক

হিন্দু দেৱী "দনু"ৰ বিষয়ে

দেৱী ৰতি

দেৱী ৰতি হ'ল জাভা আৰু বালিত পূজা কৰা চন্দ্ৰ দেৱী। তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু কৃপাৰ বাবে তেওঁ সুপৰিচিত। তেওঁৰ মিথটো চন্দ্ৰ গ্ৰহণৰ সৈতে জড়িত৷

আৰু চাওক

হিন্দু দেৱী "ৰতি দেৱী"ৰ বিষয়ে প্ৰবন্ধ
হিন্দু দেৱী "ৰাত্ৰি"ৰ বিষয়ে প্ৰবন্ধ

দেৱী লঞ্জাৰ

দেৱী লঞ্জাৰ হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ সাগৰৰ দেৱী। তেওঁ মধ্য জাভাৰ পেকালোংগান চহৰৰ জনপ্ৰিয় দেৱী৷ "লাঞ্জাৰ" শব্দৰ অৰ্থ হ'ল বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱা আৰু সন্তান নথকা মহিলা।

আৰু চাওক

দেৱী লঞ্জাৰৰ বিষয়ে সম্পূৰ্ণ প্ৰবন্ধ

দেৱী শ্ৰী

দেৱী শ্ৰী বা শ্ৰীদেৱী হৈছে জাভা, সুন্দানি আৰু বালি দ্বীপৰ ধান আৰু উৰ্বৰতাৰ হিন্দু দেৱী। তেওঁক এতিয়াও ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাভা, বালি আৰু লম্বক দ্বীপত বহুলভাৱে পূজা কৰা হয়। বিষ্ণুৰ শক্তি (পত্নী) হিন্দু দেৱী লক্ষ্মীৰ সৈতে তেওঁক তুলনা কৰা হয়।

ন্যাই ৰোৰো কিদুল

ন্যাই ৰোৰো কিদুল বা নী ৰৰো কিদুল ইণ্ডোনেছিয়ান লোককথাৰ এটা অতিপ্ৰাকৃতিক সত্তা। চুণ্ডানিজ আৰু জাভানীজ পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁ দক্ষিণ সাগৰৰ ৰাণী আৰু শাসক৷

সুনন অম্বু

সুনন অম্বু বা বটাৰী সুনন অম্বু হ'ল চুণ্ডানিজ (সুন্দনী)সকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি এগৰাকী মাতৃ দেৱী আৰু তেওঁ কাহ্যাংগনত বাস কৰে। তেওঁক প্ৰায়ে এনে এগৰাকী মাতৃ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয় যিয়ে চুণ্ডানিজ পৌৰাণিক কাহিনীত গৃহভূমি আৰু সকলো সন্মানীয় মৰ্ত্যলোকৰ যত্ন লয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি অনুসাৰে দেৱতাসকল
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:দেৱী
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী
শ্ৰেণী:লোকগাথা
জয় ভগৱান (বক্সাৰ)

জয় ভগৱান (; জন্ম: ১১ মে' ১৯৮৫), দুবাৰকৈ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ পদক বিজয়ী আৰু ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ব্ৰঞ্জ পদক বিজয়ী। তেওঁ ২০১২ চনৰ লণ্ডন অলিম্পিকত বক্সিংত লাইটৱেট (৬০ কিলোগ্ৰাম) শাখাতো ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
২০১১ চনত বাকুত অনুষ্ঠিত বিশ্ব অপেশাদাৰী বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰি ভগৱানে লণ্ডন গেমছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক আছিল ভাৰতীয় বক্সিং প্ৰশিক্ষক গুৰবক্ষ সিং সান্ধু।
২০১১ চনত শ্বাহৰুখ খানে আয়োজন কৰা জোৰ কা ঝাটকা: টোটেল ৱাইপআউট নামৰ ৰিয়েলিটি গেম শ্ব’ত অভিনয় কৰিছিল আৰু চূড়ান্ত প্ৰতিযোগীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
২০১২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত তেওঁ আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি ২০১২ চনৰ ২৯ জুলাইত প্ৰথম ৰাউণ্ডত ছিচেলছৰ এণ্ড্ৰিক এলিছপক ১৮—৮ গ'লত পৰাস্ত কৰে। ২০১২ চনৰ ২ আগষ্টত লণ্ডন অলিম্পিকত জয় ভগৱানে কাজাখস্তানৰ যুঁজাৰু গনি ঝাইলাউভৰ হাতত শেষ ১৬ত পৰাস্ত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
কেসৰী (বাতৰিকাকত)

কেসৰী হৈছে এখন মাৰাঠী বাতৰিকাকত যিখনক ১৮৮১ চনৰ ৪ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী বিশিষ্ট নেতা লোকমান্য বাল গঙ্গাধৰ তিলকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বাতৰিকাকতখন ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ মুখপাত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈছিল৷ কেসৰী বাতৰিকাকতখনক বৰ্তমানে মাৰাঠা-ট্ৰাষ্ট আৰু তিলকৰ বংশধৰসকলে প্ৰকাশ কৰি আহিছে।

বাল গঙ্গাধৰ তিলকে দুখন সংবাদপত্ৰ চলাইছিল, তাৰ ভিতৰত মাৰাঠীত 'কেসৰী' আৰু ইংৰাজীত 'মাহৰাত্ত' (কেসৰী-মাৰাঠা ট্ৰাষ্ট দ্বাৰা পৰিচালিত); যি পুণেৰ নাৰায়ণ পথ কেসৰী ৱাদাৰ পৰা প্ৰকাশিত হৈছিল। বাতৰিকাকতসমূহ মূলত চিপলুঙ্কাৰ, আগৰকৰ আৰু তিলকৰ সহযোগী প্ৰচেষ্টাত আৰম্ভ হৈছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাতৰি কাকত
ভণিতা জগদেও বৰাদে

ভণিতা জগদেও বৰাদে (জন্ম: ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সংৰক্ষক। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বুলধানাত বাস কৰে। ইয়াত তেওঁ সাপ উদ্ধাৰৰ বাবে এটা প্ৰতিষ্ঠান চলায়। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা ২০২০ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। সমগ্ৰ বিশ্বৰ লগতে ভাৰতবৰ্ষটো দেখা দিয়া মহামাৰী ক'ভিড-১৯ ৰ বাবে এই পুৰস্কাৰ ২০২২ চনত পলমকৈ প্ৰদান কৰা হৈছিল। সাপ উদ্ধাৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ গিনিজ বুক অফ ৰেকৰ্ডত নিজৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

কেৰিয়াৰ

ভণিতাৰ ভাৰত বৰ্ষৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এক কৃষক পৰিয়ালত আনুমানিক ১৯৭৫ চনত জন্ম হয়, আৰু যিহেতু তেওঁ এখন খেতি প্ৰধান ঠাইত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল সেয়ে বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে তেওঁ স্বাচ্ছন্দ্যত থাকিবলৈ শিকিছিল। তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গই স্থানীয় পৰিৱেশৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহক সমৰ্থন কৰিছিল লগতে এই কাৰ্যত তেওঁক সহায়-সহযোগ আগবঢ়াইছিল। তেওঁ কেতিয়াও সাপৰ কামোৰ নোখোৱাকৈ ১২ বছৰ বয়সত বিষাক্ত সাপ ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, সেয়েহে স্থানীয় লোকসকলে সাপ দেখিলেই তেওঁক ফোন কৰে। তেওঁ চয়ৰে ভাঞ্চাৰে বহুমুখী ফাউণ্ডেচন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু বৰ্তমানলৈ ৫০,০০০ তকৈও অধিক সাপ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে, এই সাপবোৰ তেওঁ উদ্ধাৰৰ পিছত তেওঁলোকৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশত মুকলি কৰি দিয়ে।

বৰাদে সাপৰ কামোৰৰ চিকিৎসা কেনেদৰে কৰিব লাগে সেইবিষয়েও শিক্ষা প্ৰদান কৰে। তেওঁ সাপৰ বিষয়ে বাস্তৱিক তথ্য প্ৰদান কৰি অফিডিঅ'ফোবিয়া (সাপৰ ভয়) হ্ৰাস কৰাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখে। তেওঁ মানুহক জানিবলৈ দিয়ে যে- "ভাৰতত মাত্ৰ দহ শতাংশ সাপ বিষাক্ত, আৰু প্ৰতিখন চিকিৎসালয়ত মুক্তভাৱে এণ্টিভেনম ঔষধ উপলব্ধ। সাপবোৰে আন্ধাৰ ঠাইত বাস কৰিবলৈ ভাল পায়, আৰু তেওঁলোকে মানুহক আক্ৰমণ কৰিব নিবিচাৰে।"

পুৰস্কাৰ আৰু স্বীকৃতি

ভাৰতীয় ডাক সেৱাই তেওঁৰ প্ৰতিকৃতিৰ মোহৰ প্ৰৱৰ্তন কৰি বৰাদেৰ কৃতিত্বক স্বীকৃতি দিছিল। ২০২২ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ পৰা ২০২০ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। কোভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে অনুষ্ঠানটো পিছুৱাই দিয়া হৈছিল। প্ৰেছ কভাৰেজে তেওঁক "প্ৰথম মহিলা সাপ উদ্ধাৰকাৰী" বুলি অভিহিত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
মৌচুমী চহৰীয়া

মৌচুমী চহৰীয়া (ইংৰাজী: Mousumi Saharia) এগৰাকী অসমৰ সংগীত জগতৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইটা অসমীয়া জনপ্ৰিয় গীতত নিজৰ কণ্ঠদান কৰিছে। ১৯৯০ চনত মাত্ৰ ৫ বছৰ বয়সতে তেখেতৰ "ফাগুনৰ চেঁচাতে" নামৰ এটা এলবাম মুকলি কৰ। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ, ভিডিঅ’ এলবাম, আৰু বিভিন্ন চিডি আদিত কণ্ঠদান কৰিছে আৰু প্ৰায় ৮০ ৰ অধিক এলবামত গীত গাইছে।

তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হেমচন্দ্ৰ চহৰীয়া আৰু মাতৃৰ নাম কনকলতা চহৰীয়া। পঢ়া-শুনাৰ দিশতো তেখেত অত্যন্ত মেধাবী ছাত্ৰী হিচাপে সুনাম আছে। ১৯৯৮ চনৰ মেট্ৰিক পৰীক্ষাত ৯৩% নম্বৰ পাই অসমৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

একক কণ্ঠৰ এলবাম

মই মৌচুমী
তুমি মৌচুমী
মৰমী মৌচুমী
যৌৱন
মন নাচে উলাহত
ৰংমন
নাচে নাচে লাগে মন
কঁকালৰে গাগৰি
হিয়াৰ মৰম
দেবী মন্ত্ৰ
আকাশী গংগা আদি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
অষ্ট্ৰিয়াৰ নাৰী

১৯৭০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা অষ্ট্ৰিয়াত মহিলাৰ আইনী অৱস্থাৰ উন্নতি ঘটিছিল। নাৰীৰ অধিকাৰৰ সন্দৰ্ভত অষ্ট্ৰিয়াত কেৱল সমঅধিকাৰ থকাতকৈ দুয়োটা লিংগৰ সম ব্যৱহাৰৰ ওপৰত অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছে। এইদৰে অষ্ট্ৰিয়াৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ চৰকাৰে লিংগ-নিৰ্দিষ্ট বোজাৰ বৈষম্যৰ ক্ষতিপূৰণৰ প্ৰচেষ্টাৰ দ্বাৰা লাভৱান হয়। কিন্তু ৰোমান কেথলিক ধৰ্মৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত পৰম্পৰাগত ভূমিকাৰ ধাৰণা এতিয়াও অষ্ট্ৰিয়াৰ সমাজত প্ৰচলিত।

ভোটাধিকাৰ

১৮৪৮ চনৰ বিপ্লৱৰ সময়ত মহিলাৰ ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণ উন্নত কৰাৰ প্ৰথম প্ৰচেষ্টা উইনাৰ ডেম’ক্ৰেটিচাৰ ফ্ৰাউনভেৰেইনে কৰিছিল যদিও এই সংগঠনটো অল্পকালীন আছিল।

১৮৯৩ চনত Allgemeiner Österreichischer Frauenverein গঠন হোৱাৰ লগে লগে ভোটাধিকাৰৰ বাবে সংগ্ৰাম নতুনকৈ আৰম্ভ হয়।

১৯১৯ চনত হাবছবাৰ্গ ৰাজতন্ত্ৰ ভাঙি যোৱাৰ পিছত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়।

বিবাহ আৰু পাৰিবাৰিক জীৱন

ইউৰোপৰ আন দেশৰ দৰেই পৰম্পৰাগতভাৱে পত্নীৰ ওপৰত স্বামীৰ আইনী কৰ্তৃত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিবাহ কৰা হৈছিল। ১৯৭০ চনৰ শেষৰ ফালে বিবাহিত মহিলাৰ স্বাধীনতা আইনগতভাৱে বাধাপ্ৰাপ্ত আছিল।১৯৮৯ চনত অষ্ট্ৰিয়াই বৈবাহিক ধৰ্ষণক অবৈধ কৰি তুলিছিল। ব্যভিচাৰক অপৰাধমুক্ত কৰি ১৯৯৭ চনত অষ্ট্ৰিয়া শেষৰ পশ্চিমীয়া দেশসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ পৰে। ২০০৪ চনত বৈবাহিক ধৰ্ষণ ৰাজ্যিক অপৰাধত পৰিণত হয় অৰ্থাৎ পত্নীৰ অভিযোগৰ অনুপস্থিতিতো ইয়াৰ বিৰুদ্ধে ৰাষ্ট্ৰই গোচৰ চলাব পাৰে, যাৰ পদ্ধতি অচিনাক্ত ধৰ্ষণৰ দৰেই।

বিগত বছৰসমূহত নতুন নতুন জীৱনশৈলীৰ উন্মেষ ঘটিছে, আৰু অবিবাহিত সহবাস বৃদ্ধি পাইছে-কিয়নো যুৱসমাজৰ অধিকসংখ্যকেই পৰম্পৰাগত পদ্ধতিক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। ২০০৮ চনৰ ইউৰোপীয় মূল্যবোধৰ অধ্যয়ন (EVS)ত "বিবাহ এটা পুৰণি প্ৰতিষ্ঠান" শীৰ্ষক সিদ্ধান্তটোৰ লগত একমত হোৱা অষ্ট্ৰিয়াৰ উত্তৰদাতাৰ শতকৰা হাৰ আছিল ৩০.৫%, আৰু ২০১২ চনলৈকে ৪১.৫% সন্তানৰ জন্ম বিবাহ-বৰ্হিভূত আছিল। মুঠ প্ৰজননৰ হাৰ ১.৪৬ শিশু/মহিলা (২০১৫ চনৰ হিচাপত), আনহাতে প্ৰতিস্থাপনৰ হাৰ ২.১।

আন্তঃগাঁথনিৰ পৰিৱৰ্তন

১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে ভিয়েনাত পথচাৰীৰ যাতায়ত আৰু ৰাজহুৱা পৰিবহণৰ বেছিভাগেই মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল। ইভা কাইলে ১৯৯১ চনত “Who Owns Public Space – Women’s Everyday Life in the City”ৰ আয়োজন কৰিছিল৷ ইয়াৰ ফলত ভিয়েনাৰ নগৰ পৰিকল্পনাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিল। চহৰখনে ৰূপায়ণ কৰা কিছুমান পৰিৱৰ্তনৰ ভিতৰত ফুটপাথ বহল কৰা আৰু কিছুমান বিশেষ অঞ্চলত পথচাৰীৰ বাবে ওভাৰপাছ সংযোজন কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

ভিয়েনাই ফ্ৰাউৱেন-ৱেৰ্ক-ষ্টাড্ট নামৰ প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰিছিল, যিটো প্ৰকল্প আছিল মহিলা স্থপতিবিদসকলে মহিলাৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰাবলৈ প্ৰস্তুত কৰা গৃহ নিৰ্মাণৰ কাৰ্যসূচী। এই কমপ্লেক্সসমূহত ৰাজহুৱা পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ লগতে স্থানীয় সুবিধাসমূহ, যেনে-কিণ্ডাৰগাৰ্টেন আৰু ফাৰ্মাচীৰ সুবিধাও সহজে উপলব্ধ। ভিয়েনাৰ সফলতাৰ পিছত মহিলাসকলক সহায় কৰাৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দি একেধৰণৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছিল।

আন্তঃগাঁথনিৰ পৰিৱৰ্তনে পথচাৰীৰ যাতায়ত যথেষ্ট বৃদ্ধি কৰাৰ কাম কৰিছিল। ফলত ৰাজপথবোৰ সম্ভাৱ্য অপৰাধৰ সাক্ষীৰে অধিকভাৱে ভৰি পৰিছিল। ইয়াৰ ফলত ৰাজহুৱা স্থানত সংঘটিত হোৱা সৰু সৰু অপৰাধৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পাইছিল।

লিণ্ডা মেকড’ৱেলে যুক্তি দিছিল যে এনে প্ৰচেষ্টা বিপৰীতমুখী, আৰু এনে প্ৰচেষ্টাই ভিয়েনাৰ দৰে স্থানত বৰ্তমানৰ শ্ৰেণী সংগ্ৰামসমূহ বঢ়াবলৈহে প্ৰৰোচিত কৰে। মেকড’ৱেলৰ মূল যুক্তি হ’ল এই প্ৰচেষ্টাসমূহে মহিলাৰ অধিকাৰ তথা দৰিদ্ৰতাক সতৰ্কতাৰে অনুধাৱন কৰা নাছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
অচাৰিয়া

অচাৰিয়া (সিংহলী: ඔසරිය) বা কাণ্ডিয়ান সাজ-পাৰ হৈছে শ্ৰীলংকাৰ সিংহলী লোকসকলৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰ আৰু ইয়াক শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাজ-পাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

উৎপত্তি

অচাৰিয়া সাজযোৰ কাণ্ডিয়ান ৰাজ্যৰ কাণ্ডিয়ান সিংহলীসকলৰ মাজত উৎপত্তি হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে পণ্ডিতসকলৰ মাজত মতভেদ আছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে কাণ্ডিয়ান ৰাজ্যৰ নায়ক ৰাজবংশৰ প্ৰভাৱে অচাৰিয়া সাজযোৰক ইয়াৰ চুড়ান্ত ৰূপ দিছিল।

আন এটা তত্ত্ব অনুসৰি, দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ মূল ভূখণ্ড আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ প্ৰভাৱৰ সৈতে সেই সময়ৰ কাণ্ডিয়ান পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰৰ সংমিশ্ৰণত অচাৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছিল।

শৈলী আৰু সামগ্ৰী

অচাৰিয়া হৈছে কঁকালত কুঁচি থকা এক প্ৰকাৰৰ শাড়ী, য’ত এটা সম্পূৰ্ণ ব্লাউজ থাকে যিয়ে পেটৰ অংশ সম্পূৰ্ণকৈ ঢাকি ৰাখে। ইয়াৰ হাতবোৰ ফুলা (puffed sleeves) আৰু কাপোৰখনৰ এঅংশ আগফালে খোচনি মাৰি থোৱা হয়।

ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ আৰু ইতিহাস

ইয়াৰ প্ৰামাণিকতা কাণ্ডিয়ান সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকা
শ্ৰেণী:পোচাক
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
টাই আহোম যুৱ পৰিষদ, অসম

টাইপা বা টাই আহোম যুৱ পৰিষদ, অসম অসমৰ টাই-আহোম জনগোষ্ঠীৰ এটা যুৱ সংগঠন। এই সংগঠনৰ মূল উদ্দ্যেশ্য হল টাই আহোম ভাষা সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মৰ উন্নতি সাধন তথা টাই আহোমক সামৰি ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণ। লগতে সংগঠনটোৱে হিন্দু বাংলাদেশীক নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ বিৰোধিতা কৰি আহিছে আৰু জনজাতিকৰন নকৰিলে পৃথক আহোম ৰাজ্যৰ বাবে দাবী কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।সংগঠনটোৱে প্ৰাচীন কীৰ্তিচিহ্নসমূহ সংৰক্ষণ আৰু বেদখলমুক্ত কৰাৰ দাবী জনাই আহিছে।

সংগঠনিক কাৰ্য

১৬ জুলাই তাৰিখে টাইপাৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস উদযাপন কৰা হয়।টাই আহোম যুৱ পৰিষদৰ চৰাইদেউ জিলা সমিতি ৮ আগষ্টত লাংকুৰি দেওশালত নতুনকৈ গঠন কৰা হয়। ২৯ ছেপ্টেম্বৰ ২০২৩ত বিশ্বনাথ জিলা সমিতি গঠন কৰা হয়।তিনিচুকীয়া জিলা সমিতি আৰু মাৰ্ঘেৰিটা মহকুমা সমিতিৰ উদ্যোগত আহোম সকলৰ পৰম্পৰাগত ৰিক-খ্বন-মু'ঙ-খ্বন অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। শিৱসাগৰ জিলা সমিতিয়ে ৰংঘৰৰ বাকৰিত ভোগালী মেলা অনুষ্ঠিত কৰে।

ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণ

অসমৰ অইন জনজাতীয় সংগঠন সমূহৰ দৰে টাইপাই দীৰ্ঘদিন ধৰি ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণৰ দাবী জনাই আহিছে। তেওঁলোকে ভিন্ন সময়ত উক্ত দাবীৰ বাবে প্ৰতিবাদ কৰি আহিছে। আনকি অসমৰ বাহিৰত দিল্লীটো এই দাবীৰ বাবে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা হৈছিল। ২০১৬ বৰ্ষত এই বটা বিশিষ্ট টাই গৱেষক, পণ্ডিত সাহিত্যিক ড° পুষ্প গগৈক প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১৮ চনত প্ৰদীপ ভূঞাক এই বটা প্ৰদান কৰা হয়।২০২২ বৰ্ষত এই বটা ড° অণিমা গগৈয়ে লাভ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

উৎস প্ৰসংগ

লগতে চাওক

সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থা
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
শ্ৰেণী:টাই-আহোম সংগঠন
অভয় মুদ্ৰা

অভয় মুদ্ৰা (আক্ষৰিক অৰ্থত 'নিৰ্ভীকতাৰ ইংগিত') হৈছে আশ্বাস আৰু নিৰাপত্তাৰ ইংগিত, যিয়ে ভয় দূৰ কৰে আৰু হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু অন্যান্য ভাৰতীয় ধৰ্মত ঐশ্বৰিক সুৰক্ষা আৰু আনন্দ প্ৰদান কৰে। সোঁহাতখন কান্ধৰ ওপৰলৈকে ওপৰলৈ তুলি লোৱা হয়, হাতৰ তলুৱাখন বাহিৰলৈ আৰু আঙুলিবোৰ ওপৰলৈ আঙুলিয়াই দিয়া হয়। এইখন হৈছে কেইবাটাও হিন্দু, বৌদ্ধ, জৈন আৰু শিখ প্ৰতিমূৰ্তিত চিত্ৰিত পোৱা প্ৰাচীন মুদ্ৰাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

অৱস্থান

অভয় মুদ্ৰাৰ অৱস্থান:

ব্যৱহৃত হাত: সোঁহাত।
হাতৰ তলুৱা: দৰ্শকৰফালে বাহিৰলৈ মুখ কৰি।
আঙুলি: পাঁচোটা আঙুলি উলম্বভাৱে প্ৰসাৰিত হৈ একেলগে ওচৰত ধৰি ৰাখিছিল।
হাতৰ কব্জা আৰু বাহু: কিলাকুটিটো বেঁকা হৈ আছে।

হাতখন কান্ধৰ সমতললৈ বা অলপ ওপৰলৈ তুলি লোৱা হয়, শৰীৰ স্পৰ্শ নকৰে।

বৰ্ণনা

অভয় মুদ্ৰাই সুৰক্ষা, শান্তি, উপকাৰিতা আৰু ভয় দূৰীকৰণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। হিন্দু দেৱতা শিৱৰ এটা ৰূপ নটৰাজক দ্বিতীয় সোঁহাতেৰে অভয় মুদ্ৰা নিৰ্মাণ কৰি চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিয়ে ধৰ্মৰ স্মৃতি অনুসৰণ কৰাসকলক অশুভ আৰু অজ্ঞান দুয়োটাৰেপৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। থেৰাভাদা বৌদ্ধ ধৰ্মত সাধাৰণতে সোঁহাতখন কান্ধৰ ওখলৈকে ওপৰলৈ তুলি, বাহু বেঁকা কৰি আৰু হাতৰ তলুৱাখন বাহিৰলৈ মুখ কৰি আঙুলিবোৰ উলম্ব আৰু সংযুক্ত কৰি আৰু বাঁওহাতখন থিয় হৈ থকা অৱস্থাত তললৈ ওলমি ৰাখি তৈয়াৰ কৰা হয়।
থাইলেণ্ড আৰু লাওছত এই মুদ্ৰাটো খোজকঢ়া বুদ্ধৰ সৈতে জড়িত, প্ৰায়ে দুয়োখন হাতেৰে একেধৰণৰ দুগুণ অভয় মুদ্ৰা তৈয়াৰ কৰা দেখা যায়।

অভয় মুদ্ৰা সম্ভৱতঃ বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই অচিনাকি মানুহৰ কাষ চাপিলে বন্ধুত্বৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া সদ্ উদ্দেশ্যৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। গান্ধাৰ শিল্পকলাত প্ৰচাৰৰ ক্ৰিয়া দেখুৱাওঁতে ই উপস্থিত থাকে। চতুৰ্থ আৰু সপ্তম শতিকাৰ উত্তৰ ৱেই আৰু ছুই যুগত চীনতো ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।।

গৌতম বুদ্ধই এই ইংগিত ব্যৱহাৰ কৰি দেৱদত্তই (কিছুমানৰ মতে অজাতশত্ৰু) নিক্ষেপ কৰা হাতীটোক বশ কৰিবলৈ এই মুদ্ৰা ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যিটো কেইবাটাও ফ্ৰেস্কো আৰু লিপিত দেখুওৱা হৈছে।। মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মত দেৱতাসকলে ইয়াক আনখন হাত ব্যৱহাৰ কৰি আন এখন মুদ্ৰাৰ সৈতে প্ৰায়েযোৰ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মুদ্ৰা(ধৰ্ম)
সীমা কৌশিক মেহতা

সীমা কৌশিক মেহতা ( ; জন্ম c.1976) এগৰাকী ভাৰতীয় কথক বিশেষজ্ঞ আৰু গহনা ডিজাইনাৰ। মুম্বাইত দুৰ্দশাগ্ৰস্ত শিশুৰ সৈতে কাম কৰি ২০১৯ চনত নৃত্যৰ পোষকতাৰ বাবে নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা লাভ কৰে।

জীৱন

১৯৭৬ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা সীমাই আৰু ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ একাডেমী অৱ আৰ্ট কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। সীমা কৌশিক মেহতা আৰু পণ্ডিত দাসে ২০১০ চনত মুম্বাইত তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ দ্বিতীয় শাখা ছন্দাম নৃত্য ভাৰতী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। মেহতাৰ গুৰু চিত্ৰেশ দাসে কলিকতাৰ যৌনকৰ্মীসকলৰ সন্তানক কথক নৃত্য শিকাইছিল যাতে তেওঁলোকে শোষণৰ চক্ৰৰ পৰা মুক্ত হ'ব পাৰে।

২০১৯ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ দিনা মেহতাক নাৰী শক্তিৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বঁটাৰ বাবে ১০০০ মহিলা মনোনীত হয় আৰু ৪৪ গৰাকীক এই বঁটা লাভৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। মুম্বাইৰ অভাৱগ্ৰস্ত শিশুৰ সৈতে কাম কৰাৰ বাবেই তেওঁক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। নাচিবলৈ শিকিছিল, কিন্তু নিজকে দৃঢ় কৰিবলৈও শিকিছিল। মনেকা গান্ধীয়ে এই অনুষ্ঠানত উপস্থিত হৈ ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ উচ্চাকাংক্ষাৰ বিষয়ে কয়।

গহনা

মেহতাই এখন বিদ্যালয় চন্দাম নৃত্য ভাৰতী চলাই আছে আৰু এতিয়াও গহনা ডিজাইনৰ লগত জড়িত হৈ আছে। তেওঁ কয় যে গহনা ডিজাইন আৰু নৃত্য দুয়োটা তেওঁৰ জীৱনৰ অংশ। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ গহনা ব্যৱসায়ৰ সৃষ্টিশীল পৰিচালক।

তথ্যসূত্ৰ
দূষণ

দূষণ ভাৰতীয় মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণিত এজন মানুহ খোৱা ৰাক্ষস আছিল। তেওঁ লংকাৰ অধিপতি ৰাৱণৰ সম্পৰ্কীয় ভাই আৰু কৈকেষীৰ ভগ্নী ৰাকৰ পুত্ৰ আছিল। খৰ আৰু তেওঁ যমজ ভাতৃ আছিল।

কিংবদন্তি

বাল্মীকি ৰামায়ণৰ মতে পঞ্চৱতীৰ অৰণ্যলৈ যাওঁ‌তে শূৰ্পনখাই অযোধ্যাৰ নিৰ্বাসিত ৰাজকুমাৰ ৰামক লগ পাইছিল আৰু লগে লগে তেওঁৰ যৌৱনোচ্ছল সুন্দৰ চেহেৰাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। তেওঁ ৰামক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ এক সুন্দৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে কিন্তু ৰামেই তেওঁৰ প্ৰস্তাৱ অস্বীকাৰ কৰি কয় যে তেওঁ নিজৰ পত্নী সীতাৰ প্ৰতি বিশ্বাসী আৰু এনেদৰে আন নাৰীৰ পানি কেতিয়াও গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে। তেতিয়া শূৰ্পনখা প্ৰেমপ্ৰাৰ্থী হৈ লক্ষ্মণৰ ওচৰলৈ যায়। লক্ষ্মণে কয় যে ৰামৰ পিছতহে তেওঁৰ স্থান আৰু সেয়েহে শূৰ্পনখাৰ বাবে তেওঁ যোগ্য নহয়। এই কথাত ক্ষুব্ধ আৰু অপমানিত হৈ ঈৰ্ষাগ্ৰস্ত শূৰ্পনখা তেওঁৰ পৈশাচিক ৰূপলৈ ঘূৰি আহে আৰু সীতাক আক্ৰমণ কৰে। কিন্তু লক্ষ্মণে তেওঁৰ নাক কাটি পেলায়।

তেতিয়া শূৰ্পনখা প্ৰথমে পলাই খৰৰ ওচৰলৈ যায়। তেওঁ ৰামক আক্ৰমণ কৰিবলৈ সাতজন যোদ্ধা পঠিয়াই যদিও ৰামে তেওঁলোকক সহজে পৰাজিত কৰে। ইয়াৰ পিছত খৰে দূষণ সহ নিজেই ১৪,০০০ সৈন্যৰ সৈতে দশৰথৰ পুত্ৰদ্বয়ক আক্ৰমণ কৰে। এই যুদ্ধত ৰামে দূষণক হত্যা কৰে। এই যুদ্ধত খৰ আৰু ত্ৰিশিৰাকো হত্যা কৰা হয়।

দূষণ আৰু খৰ দণ্ড ৰাজ্যৰ শাসক আছিল, যি প্ৰায় নাছিক জিলাৰ সমতুল্য আছিল, জনস্থান (নাছিক চহৰ) ইয়াৰ ৰাজধানী আছিল। তেওঁ মূল ভূখণ্ডত লংকাৰ উত্তৰ ৰাজ্যসুৰক্ষিত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ৰাজ্যই কোশল ৰাজ্যৰ সীমা স্পৰ্শ কৰিছিল।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
উত্তৰ-পূব ভাৰত

উত্তৰ-পূব ভাৰত বুলিলে ভাৰতৰ একেবাৰে পূবদিশত থকা সাতভনী ৰাজ্যসমূহ, ছিক্কিম আৰু উত্তৰ বংগৰ কিছু অংশক (দাৰ্জিলিং, জলপাইগুৰি আৰু কোচবিহাৰ জিলা) বুজোৱা হয়। গোষ্ঠীগতভাৱে এই অংশ ভাৰতৰ আন ঠাইতকৈ পৃথক। পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ লগত ইয়াৰ জাতিগত আৰু সাংস্কৃতিক মিল আছে, আৰু সংস্কৃতকৰণৰ পৰা আঁতৰত থকা কুকি বা অন্যান্য কিছুমান জনগোষ্ঠীও দেখিবলৈ পোৱা যায়। ভাষাতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা এই অঞ্চলত তিব্বতীয়-বাৰ্মীয় ভাষাৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। এই আঠখন ৰাজ্যক অধিকাৰিকভাৱে এটা সুকীয়া শ্ৰেণীৰ স্বীকৃতি দিয়া হৈছে: উত্তৰ পূব পৰিষদ (North Eastern Council-NEC) ১৯৭১ চনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আৰ্থিক আৰু সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে গঠন কৰা হয়; North Eastern Development Finance Corporation Ltd (NEDFi) গঠন কৰা হয় ১৯৯৫ চনৰ ৯ আগষ্টত, আৰু ২০০১ চনৰ চেপ্টেম্বৰত Ministry of Development of Northeastern Region (DoNER) গঠন কৰা হয়।

উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যসমূহৰ ভিতৰত ছিক্কিমে ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ অধীনস্থ ৰাজ্য আৰু ১৯৭৫ চনৰ পূৰ্ণাঙ্গ ৰাজ্যৰ স্বীকৃতি পায়। ২১-৪০ কি:মি: গড় প্ৰস্থতাৰ পশ্চিম বংগৰ শিলিগুৰি ক'ৰিডৰে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলক ভাৰতৰ আন ঠাইৰ লগত সংযোগ কৰিছে। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰক ২০০০তকৈও অধিক কি:মি: দৈৰ্ঘ্যৰ সীমাই আন দেশ যেনে- নেপাল, চীন, ভূটান, ম্যানমাৰ আৰু বাংলাদেশৰ পৰা পৃথক কৰিছে। উত্তৰ-পূব ভাৰত আঠখন ৰাজ্যৰে গঠিত: অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মেঘালয়, নাগালেণ্ড, মণিপুৰ, মিজোৰাম আৰু ত্ৰিপুৰা; এইবোৰক সাধাৰণতে "সাতভনী" বুলি জনা যায়, আৰু "ভাই" ৰাজ্য ছিক্কিম। এই অঞ্চলৰ পৰ্যটন ভাৰতৰ বাকী অংশতকৈ পৃথক অনন্য হিমালয়ৰ ভূ-প্ৰকৃতি আৰু সংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Cropping Pattern Changes in the North-Eastern Region of India: A Study on Influencing Factors (2010) by Phanindra Goyari
North-East India on Facebook - an Eastern Fare initiative
Eastern Panorama – North East India's 1st News Magazine
North-East India on Facebook - The Telegraph
Infobase of the indigenous Hmar people in NE India
Sinlung – News of North East India
Beautiful People of North East India
Northeast Vigil – the largest and oldest information repository of information on the Northeast
Arts of the tribal groups in the Northeast
Books on North East India
Photographs from the Seven Sister States of North East India
The North East India Newsline
Brief description about North-East India States
North East India Imarat Shariah and Nadwatuth Tameer

শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহ
নেফাফু

নেফাফু (Clerodendrum colebrookianum; East Indian Glory Bower) এবিধ লেমীয়াছী (Lamiaceae) পৰিয়ালৰ বহু বৰ্ষজীৱি ঔষধী উদ্ভিদ। নেফাফু গছৰ পাত উচ্চ ৰক্তচাপ (hypertension), মধুমেহ (diabetes), কাহ, আৰু বিভিন্ন বাতবিষ জাতীয় ৰোগৰ (rheumatism) বাবে উপকাৰী।

এইবিধ উদ্ভিদ এছিয়া মহাদেশৰ ভাৰত, ম্যানমাৰ, বাংলাদেশ, মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া, থাইলেণ্ড, ভূটান, নেপাল, চীন প্ৰভৃত্তি বিভিন্ন দেশত পোৱা যায়। ভাৰতৰ ভিতৰত ইয়াক পশ্চিমবঙ্গ আৰু উত্তৰপূৰ্বাঞ্চলত পোৱা যায়। নেফাফুক এবিধ বিপন্নপ্ৰায় উদ্ভিদৰূপে স্বীকৃত দিয়া হৈছে।

বৰ্ণনা

দেৰ মিটাৰৰ পৰা তিনি মিটাৰমান ওখ গুল্মজাতীয় গছজোপাৰ সৈতে, নেফাফু হল এবিধ চিৰসেউজীয়া আৰু সপুষ্পক উদ্ভিদ। ওপৰৰ ফালে জোঙাহৈ বাঢ়ি যোৱা গাগছৰ তলৰ ডালবিলাক দীঘল যদিও ওপৰলৈ ক্ৰমান্বয়ে চুটি। গাঠিৰ পৰা ডাল পাত আদি ওলায়। ডাঙৰ ডাঙৰ পাতবোৰৰ তলৰ পিঠি খহতা। এই পাতবোৰৰ ঠাৰিৰ তলফালে চেনিৰ নিচিনা পদাৰ্থ দানা বান্ধি থাকে বাবে পাতত কলা-পৰুৱা ভৰি থকা দেখা যায়।তিতা-জ্বলা স্বাদৰ পাতবোৰ মোহাৰিলে এক বিশেষ গন্ধ পোৱা যায়। ইয়াক বাৰিষাকালৰ পাচত সাধাৰণতে আগষ্টৰ পৰা ডিছেম্বৰ মাহৰ ভিতৰত ফুল ধৰা দেখা যায়। বগা ৰঙৰ ফুলবোৰ থোপা বান্ধি ফুলে।

ঔষধী গুণ আৰু ব্যৱহাৰ

খাছী আৰু জয়ন্তীয়া জনজাতীয় লোকে ইয়াক বাতবিষৰ বনৌষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ কাঠৰ গোন্ধ শুঙিলে শিশুৰ ৰোগ নিৰাময় হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। মনিপুৰী জনগোষ্ঠীয় লোকে গছজোপাৰ পাত আৰু শিপা, চৰ্মৰোগ (skin disease), কাহ আৰু পেতৰ শাওপৰা ৰোগৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰে। অৰুণাচলৰ জনজাতীয় লোকে উচ্চ ৰক্তচাপৰ পৰা নিৰাময় পাবলৈ নেফাফুৰ পাতৰ ৰস নহৰুৰ সৈতে মিহলাই সেবন কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Wikispecies
USDA, ARS, National Genetic Resources Program, GRIN
Botanica Sistematica
Cybernome
Flowers of India
VIRBOGA The Virtual Botanical Garden

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:শাক
এবাকাছ

এবাকাছ বা গাণনিক বাকচ হ'ল পাটিগাণিতিক গণনা সম্পাদনৰ এটা প্ৰাচীন যন্ত্ৰ। ইয়াত এটি কাঠৰ ফ্ৰেমত কিছুমান তাৰ লগোৱা থাকে। তাৰত লগাই ৰখা গুটি উপৰলৈ তললৈ দি গণনা কৰা হয়। ফ্ৰেমত গুটি সমূহ শৃংখলাৰে লগোৱা থাকে গুটি সমূহৰ মাজত এডাল দণ্ড থাকে যি গুটিসমূহক দুইভাগত ভাগ কৰে।

প্ৰতিডাল তাৰে দশমিক ব্যৱস্থাৰ এটা ঘৰক নিৰ্দেশ কৰে। সোঁহাতৰ প্ৰথম তাৰ ডাল হ'ল এককৰ ঘৰ। তাৰ কাষৰডাল হ'ল দশকৰ ঘৰ, ইত্যাদি। প্ৰতিডাল তাৰ তল ফালে পাঁচটা গুটি থাকে, যি এক একক নিৰ্দেশ কৰে। মধ্য দণ্ডৰ ওপৰ ফালে দুটাকৈ গুটি থাকে, যিসমূহৰ প্ৰতিটোৱে পাঁচ একক নিৰ্দেশ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, দহঁতৰ ঘৰৰ তলৰ পাঁচটি গুটিৰ প্ৰতিটোৱে ১০ নিৰ্দেশ কৰে আৰু ওপৰৰ দুটা গুটিৰ প্ৰতিটোৱে ৫০ নিৰ্দেশ কৰে। সংখ্যাৰ মান অনুসৰি এই গুটি সমূহক ওপৰ তল কৰি সাংকেতিক ভাৱে সংখ্যা নিৰ্দেশ কৰিব পাৰি।

উৎপত্তি

এবাকাছক আধুনিক কম্পিউটাৰৰ প্ৰাথমিক স্তৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ পৰাই পিছলৈ 'কেলকুলেটৰ' আৰু ক্ৰমে উন্নতি সাধন কৰি কম্পিউটাৰৰ আৱিষ্কাৰ হয়। এবাকাছ শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ ১৩৮৭ খ্ৰিষ্টাব্দৰ পূৰ্বৱৰ্তী। এই শব্দটো লেটিন ভাষাৰ পৰা অহা। লেটিন শব্দটি গ্ৰীক শব্দ
ἄβαξ (abax)ৰ পৰা অহা। যাৰ অৰ্থ আয়তক্ষেত্ৰাকাৰ বৰ্ড বা তক্তাৰ টুকুৰা। বিকল্পভাবে, ব্যুৎপত্তি গত অৰ্থ হৈছে "ধূলিকণাৰে আবৃত এটি বৰ্গক্ষেত্ৰৰ টেবুল" বা "ধূলিকণাৰে আবৃত অঙ্কন বৰ্ড"।

ইতিহাস

অনেক প্ৰাচীন সভ্যতাত এবাকাছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়। ৰোমান সকলৰ এবাকাছ আছিল ব্ৰ'ঞ্জ নিৰ্মিত লিপিফলক। লিপিফলক খনত খাঁজকটা আছিল আৰু গুটি সমূহ গোলাকৃতিৰ। ঊনবিংশ শতাব্দীত ৰোমান সকলে এবাকাছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়। ৰোমান সকলৰ এবাকাছ পৰৱৰ্তীকালত মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু দূৰপ্ৰাচ্যত ব্যৱহৃত হয়। মধ্যযুগীয়া ইংলেণ্ডৰ এবাকাছত এটি সৰলীকৃত ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দ্বিতীয় শতকত চীনদেশৰ সাহিত্যত এবাকাছ ব্যৱহাৰৰ উল্লেখ পোৱা যায়। কিন্তু ত্ৰয়োদশ শতাব্দীৰ আগত চীনদেশত এবাকাছৰ বিশেষ ৰূপ ব্যাপক ভাৱে ব্যৱহাৰ হোৱা নাছিল। ৰোমান এবাকাছ আৰু চৈনিক এবাকাছৰ মাজত কিছুমান পাৰ্থক্য আছিল। চৈনিক এবাকাছৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়ত এটাকৈ গুটি বেচি থাকে আৰু গুটিসমূহ তাৰৰ ওপৰত লগোৱা থাকে। পঞ্চদশ শতাব্দীত জাপানত এবাকাছৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়। ঊনবিংশ শতাব্দীত ইয়াৰ এটি উন্নত সংস্কৰণ প্ৰচলন হয়। চীন জাপানৰ কিছু কিছু অঞ্চলত এতিয়াও এবাকাছৰ প্ৰচলন আছে। চীনত এবাকাছক 'সুৱান পান' (Suan-pan) আৰু জাপানত সৰবান ( Soroban) বুলি কয়।

ফটো গেলেৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:সংগণনা
শ্ৰেণী:গণিত