ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বাৰ্তাপখিলী

বাৰ্তাপখিলী অসমীয়া ভাষাৰ এখন মাহেকীয়া আলোচনী৷ ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি বিষয়ৰ আৰু আঠাইশ বছৰ ধৰি প্ৰকাশ পাই অহা আলোচনীখনৰ ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টেণ্ডাৰ্ড ছিৰিয়েল নাম্বাৰ হ’ল ISSN 2249-9865৷

ইতিহাস

তামুলপুৰ জিলাৰ এঘাৰ মাইলৰ ব্ৰজেন্দ্ৰ নাথ ডেকা নামৰ যুৱক এজনে গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত সাহিত্য আলোচনী এখন উলিওৱাৰ সংকল্প লয়৷ প্ৰথমাৱস্থাত ’টেবলয়ড’ আকাৰৰ ১২/১৬ পৃষ্ঠাৰ বাতৰি কাকত দৰে আলোচনীখন প্ৰকাশ পায়৷ ইয়াৰ বাবে ডেকাই হাতত মূলধন নথকা অৱস্থাতেই লেখকৰ ঘৰে ঘৰে গৈ লেখা সংগ্ৰহ কৰি সেইবোৰ নিজে সম্পাদনা কৰি কোনোবা প্ৰেছত ছপাই প্ৰকাশৰ বাবে সাজু কৰিছিল৷ বাৰ্তাপখিলীৰ প্ৰস্তাৱনা সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৯৫ চনৰ ৭ অক্টোবৰত৷ মাহেকীয়া আলোচনী বাৰ্তাপখিলীৰ নামটো ৰাখিছিল কটন মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক প্ৰয়াত বিমল কুমাৰ ভূঞা আৰু বৰ্তমান অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই৷ আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যাটো অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ মন্ত্ৰীসভাৰ চতুৰ্থ বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষ্যত উলিওৱা হৈছিল৷ সাহিত্যিক লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে প্ৰস্তাৱনা সংখ্যাটো উন্মোচন কৰিছিল৷ তাৰ তিনিমাহ পিছৰ পৰা অৰ্থাৎ ১৯৯৬ চনৰ পৰা আলোচনীখন ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাই আহিছে৷ পিছলৈ ২০০০ চনত সম্পাদক ডেকাই বিশাল প্ৰকাশন নামে এটি প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান গঢ় দি তাৰ পৰাই আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰে৷ ইয়াৰ আগৰ সময়খিনিত তেওঁ বেলেগ বেলেগ প্ৰেছত ছপাই বিতৰণৰ ব্যৱস্থাও নিজেই কৰিছিল৷ ২০১২ চনত বাৰ্তাপখিলীয়ে ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টেণ্ডাৰ্ড ছিৰিয়েল নাম্বাৰ লাভ কৰে৷
১৯৯৬ চনৰ দ্বিতীয় সংখ্যা অগ্ৰদূত কাকতৰ নকৈ সংলগ্ন অফছেট প্ৰিণ্টিঙত ছপোৱা হৈছিল৷ চিত্ৰশিল্পী পদ্ম সিংহই বেটুপাত অংকন কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পৰামৰ্শতে আলোচনীখন দ্বৈত ৰঙৰ (By colour) কৰি পিছলৈ ২০০১ চনত চাৰিটা ৰঙৰ সমাহাৰ ঘটাই দেখনীয়াৰ কৰি শৰাইঘাট প্ৰিণ্টাৰ্চৰ ছপা কৰি আলোচনীখন উলিয়াইছিল৷ ড° যতীন মিপুন মুখ্য সম্পাদক হৈছিল আৰু তেওঁৰ মৃত্যুত খৰ্গেশ্বৰ পেগুৱে সম্পাদনাৰ দায়িত্ব লৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেৱেঁই সম্পাদক হৈ আছে৷ ১৯৯৬ চনৰ পৰা এতিয়ালৈ অৰ্থাৎ ২০২২ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈ আলোচনীখন ধাৰাবহিকভাৱে প্ৰকাশ পাই অহাটো এটা ইতিবাচক দিশ৷

লগতে চাওক

অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
হজৰত

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:উপাধি
শ্ৰেণী:ইছলামিক উপাধি

হজৰত (, ; বা Hazret বা Hazrat) হ'ল সম্মানসূচক আৰবী উপাধি। ইয়াৰ শাব্দিক অৰ্থ "উপস্থিত"। উচ্চ মৰ্যদা ব্যক্তিসকলৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহৃত পশ্চিমা সম্মানসূচক উপাধি যেনেকৈ "Your Honour" (বিচাৰসকলৰ বাবে), "His Majesty" (ৰাজকীয় ব্যক্তিৰ বাবে) বা "His Holiness" (ধৰ্মীয় ব্যক্তিৰ বাবে) নামৰ উপাধিৰ সৈতে ইয়াৰ মিল আছে। তুৰ্কী আৰু বছনিয়ান ভাষাতো এই শব্দটো আছে৷

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক

ছালাফ
ছালাফি মতবাদ
আহলে হাদিছ
মোল্লা
ইমাম
খলিফা
খলিফাসকলৰ তালিকা
ওলামা
শ্বাইখ
হাফিজ
মৌলৱী
আল্লামা
ওৱাহাবি মতবাদ
হিয়া (আলোচনী)

হিয়া হৈছে আৰবী ভাষাত প্ৰকাশিত মাহেকীয়া মহিলা আলোচনী। আলোচনীখন ধনবান আৰু ব্যাৱসায়িক মহিলাসকলৰ খবৰ আৰু জীৱন-শৈলী সম্পৰ্কীয় বিষয়-বস্তুৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত।

ইতিহাস

১৯৯২ চনৰ আগষ্ট মাহত ৰিয়াধ চহৰত এই আলোচনীখনৰ আৰম্ভণি হৈছিল। হিয়া আলোচনী ছৌদি ৰিচাৰ্চ এণ্ড মাৰ্কেটিং গ্ৰুপ (SRMG)ৰ প্ৰকাশনসমূহৰ অন্যতম, যিয়ে ছাইদাতী, আল মাজল্লা, আল জামিলা, বাছিম, উৰ্দু মেগেজিন আদি আলোচনী আৰু আৰব নিউজ, আল ইকতিছাদিয়াহ, আশাৰ্ক আল আওচাট আদি বাতৰিকাকত প্ৰকাশ কৰে। হিয়াৰ প্ৰকাশক হৈছে ছাউদী ৰিচাৰ্চ এণ্ড পাব্লিশিং কোম্পানী (SRPC), যি SRMG-ৰ এটা সহযোগী প্ৰতিষ্ঠান। আদনান আলকাতেব হৈছে আলোচনীখনৰ সম্পাদকীয় পৰিচালক।

অডিট ব্যুৰো অফ চাৰ্কুলেচনৰ তথ্য অনুসৰি, ২০০৪ চনৰ জানুৱাৰী আৰু জুনৰ মাজত আলোচনীখনৰ বিতৰণ সংখ্যা আছিল ৪৩,৪২৪।

বিষয়-বস্তু

আলোচনীখনত বিলাসবহুল জীৱন-শৈলী, ফেশ্বন, সৌন্দৰ্য, গহনা, ভ্ৰমণ আৰু স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় সংবাদ প্ৰকাশ পায়। Ipsos-ৰ পৰিসংখ্যাত আলোচনীখনক ধনবান আৰব মহিলাসকলৰ মাজত শীৰ্ষ আলোচনী হিচাপে দেখুওৱা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা আলোচনী
উপভাষা

উপভাষা ভাষাৰ একোটা ভাগ৷ প্ৰত্যেক ভাষাৰে কিছুমান বেলেগ বেলেগ ৰূপ থাকে, সেইবোৰেই উপভাষা৷ ভৌগলিকভাৱে বিস্তৃত এটা এলেকাত, কোনো এটা ভাষা কোৱা লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে সেই ভাষা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ মাজত বেলেগ বেলেগ ৰূপ কিছুমান গঢ়ি উঠে৷ ইয়াৰ কাৰণ, ঘাইকৈ সেই ভাষা সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সঘন মিলামিছা বা যোগাযোগৰ অভাৱ৷ এনেদৰে কিছু দিনৰ পাছত সেই ভাষা সম্প্ৰদায়টোৰ সৰু সৰু ক্ষেত্ৰ বা অঞ্চল বিশেষে কিছুমান আঞ্চলিক ৰূপ গঢ় লৈ উঠে। দীৰ্ঘদিন ব্যৱধানৰ অন্তত এটা ক্ষেত্ৰীয় ৰূপৰ সৈতে অন্য এটা ক্ষেত্ৰীয় ৰূপৰ ধ্বনিগত, ৰূপগত, শব্দগত আৰু বাক্যগত দিশত কিছুমান পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। সূক্ষ্মভাৱে পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে এনে ভেদবোৰ চকুত পৰে। এনেদৰে একোটা ভাষাৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা ভৌগোলিক পৰিসীমাৰ ভিতৰৰ সেই কথিত ৰূপসমূহক প্ৰধান বা মূল ভাষাটোৰ উপভাষা বুলি কোৱা হয় অৰ্থাৎ এটা অঞ্চলৰ ভাষা আৰু আন এটা অঞ্চলৰ ভাষাৰ মাজত ধ্বনি, ধ্বনি সংযোগ বা ৰূপ আৰু শব্দমালাৰ নানা পৰিৱৰ্তনে দেখা দিয়ে৷ ভাষাৰ এনে আঞ্চলিক ৰূপক উপভাষা বোলে৷

উপভাষা সৃষ্টিৰ কাৰণ

উপভাষা মান্যভাষাৰে এটা ৰূপ৷ প্ৰকৃততে উপভাষাৰ এটা ৰূপকহে মান্য ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়; গতিকে উপভাষাসমূহো ভাষাৰেই এটা ৰূপ৷ একে বৈশিষ্ট্য ধাৰণ কৰা একোটা ভাষাৰ বেলেগ বেলেগ ৰূপ কিয় হয় অথবা উপভাষা সৃষ্টি কিয় হয়, তাৰ কিছুমান কাৰণ হ’ল; ভৌগলিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সাংস্কৃতিক, বাণিজ্যিক আৰু মনস্তাত্ত্বিক৷ ভৌগলিক বিস্তৃতিয়ে সঘন যাতায়াত নোহোৱাৰ ফলত ভাষাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়৷ সঘন যোগাযোগৰ অভাৱত স্থানীয়ভাৱে ভাষাই কিছুমান বিশেষ বৈশিষ্ট্য ধাৰণ কৰে৷ দেশৰ ৰাজধানীলৈ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা মানুহৰ আহ-যাহ হয়৷ প্ৰত্যেক ঠাইৰ প্ৰব্ৰজিত মানুহে নিজা নিজা ভাষা কয় আৰু ইটো-সিটোৰ সংস্পৰ্শত ভাষাৰ ৰূপ=ধ্বনি-সুৰ আদিৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পৰে৷ তদুপৰি, একে ৰাজনৈতিক আদৰ্শ অনুগামী লোকৰ মাজতো ভাষাৰ ৰূপ বেলেগ ধৰণে গঢ়ি উঠিব পাৰে৷ অৰ্থনৈতিক কাৰণত মানুহৰ জীৱন ধাৰণৰ মান বেলেগ বেলেগ হ’লে ভাষায়ো তাৰ লগে লগে ৰূপ সলায়৷ চহকী মানুহ এঘৰ আৰু আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল মানুহ এঘৰৰ মাজত ভাষাৰ প্ৰভেদ সহজেই চকুত পৰে৷ সাংস্কৃতিক কাৰণতো ভাষা সলনি হয়৷ কলা-সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিৰ ভাষা সাধাৰণ লোকৰ ভাষাতকৈ কিছু পৃথক৷ আনহাতে, ভাষাৰ ৰূপৰ পৰিৱৰ্তন বা উপভাষা সৃষ্টিৰ আঁৰত মনস্তাত্ত্বিক কাৰণেও ক্ৰিয়া কৰে৷ শিক্ষিত বা ধনী লোকে একে ঠাইতে থাকিলেও অশিক্ষিত বা দুখীয়া লোকতকৈ কিছু বেলেগ শব্দৰূপ নিতৌ ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত ভাষাৰ একোটা বেলেগ ৰূপে গা কৰি উঠিব পাৰে৷

উপভাষাৰ আঞ্চলিক ৰূপ

একোটা উপভাষাৰ আকৌ কিছুমান আঞ্চলিক ৰূপ থাকিব পাৰে৷ তাকে স্থানীয় উপভাষা বোলে৷ একেধৰণৰ ধ্বনি, শব্দ গঠন প্ৰণালী আৰু শব্দমালা ব্যৱহাৰ কৰা কোনো জনসমষ্টিক ভাষা-সম্প্ৰদায় বোলা হয়৷ এনেদৰে অসমীয়া ভাষাৰ কেইবাটাও উপাভাষাৰ ৰূপ আছে৷ যেনে, বৰপেটা আৰু ইয়াৰ ওচৰৰ ঠাইবোৰক লৈ পশ্চিম অঞ্চল, নলবাৰী আৰু ইয়াৰ ওচৰ-পাজৰৰ ঠাইবোৰক লৈ মধ্য অঞ্চল আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰৰ ছয়গাঁও বকো অঞ্চল৷ ঠিক সেইদৰে, উজনিৰ উপভাষাটোৰো কিছুমান আঞ্চলিক ৰূপ আছে৷ এই স্থানীয় ৰূপবোৰৰ মাজত ধ্বনিগত, শব্দগত আৰু শ্বাসাঘাতৰ তাৰতম্যত পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষাবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:উপভাষা
পাট

পাট বা মালবেৰী ৰেচম হৈছে কেইবা প্ৰকাৰৰো পলু, বিশেষকৈ বমবেক্স মেৰী নামৰ এবিধ পলুৰ পৰা আহৰণ কৰা এক প্ৰকাৰৰ ৰূপালী ৰেচম। অসমত এই পলুক পাট পলু বুলি কোৱা হয়। এই পলুৱে কেৱল নুনী গছ (Mulberry plant)ৰ পাত খায়। ই সম্পূৰ্ণৰূপে পোঁহনীয়া।

ভাৰতৰ পাট উৎপাদন কৰা (প্ৰায় ৯২%) প্ৰধান ৰাজ্যসমূহ হৈছে কৰ্ণাটক, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, পশ্চিম বংগ, তামিলনাডু আৰু জম্মু আৰু কাশ্মীৰ। ইয়াৰোপৰি অসমতো পাটৰ উৎপাদন কৰা হয়। অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ অন্তৰ্গত শুৱালকুছি অসমৰ প্ৰধান ৰেচম কেন্দ্ৰ। ইয়াত তৈয়াৰ হোৱা মুগা, এৰী আৰু পাটৰ কাপোৰ বিখ্যাত। এইবোৰ কাপোৰেৰে তৈয়াৰ কৰা মেখেলা চাদৰ আৰু গামোচাৰ অসমৰ বাদেও ভাৰতৰ আন ঠাইতো চাহিদা আছে। শুৱালকুছিত অসংখ্য হাতেবোৱা কাপোৰৰ উদ্যোগ থকা বাবে ইয়াক "অসমৰ মানচেষ্টাৰ" (Manchester of Assam) বুলি কোৱা হয়। শুৱালকুছিৰ ৯৯ শতাংশ বাসিন্দাই প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে পাট-মুগাৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে।।

আগেয়ে অসমৰ শুৱালকুছিত পাট-মুগাৰ শিল্প কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছিল যদিও বৰ্তমান অন্যান্য ঠাইলৈকো এই শিল্পই বিস্তাৰ লাভ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰেচম শিল্প
বাৰ্মা অইল কোম্পানী

বাৰ্মা অইল কোম্পানী এক আগশাৰীৰ ব্ৰিটিছ তেল কোম্পানী আছিল। ই এসময়ত এফ টি এছ ই ১০০ সূচকাংকৰ এটা গঠনকাৰী একক আছিল। ১৯৬৬ চনত বাৰ্মায়ে কেষ্ট্ৰল অধিগ্ৰহণ কৰে আৰু ইয়াৰ নাম বাৰ্মাহ-কেষ্ট্ৰল ৰখা হয়। ২০০০ চনত বি পি আমোকোৱে কোম্পানীটো ক্ৰয় কৰিছিল।

ইতিহাস

১৮৮৬ চনত পূব ভাৰতৰ এজন ব্যৱসায়ী ডেভিদ চাইম কাৰ্গিলে তেওঁৰ ৰেংগুন অইল কোম্পানী লিমিটেডৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে বাৰ্মা অইল কোম্পানীত গ্লাছগোত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ তৈলক্ষেত্ৰসমূহ অধিক সম্প্ৰসাৰণ আৰু বিকাশৰ বাবে তেওঁ এই কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯০৪ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত মালিকীস্বত্ব আৰু অধ্যক্ষৰ পদ তেওঁৰ পুত্ৰজন কাৰ্গিলৰ হাতলৈ যায়।

১৯০০ চনত এডমিৰালটিয়ে নিজৰ যুদ্ধজাহাজৰ ইঞ্জিনৰ শক্তি প্ৰদানৰ বাবে কয়লাৰ পৰা ইন্ধন তেললৈ সলনি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ১৯০৫ চনত বাৰ্মাই এডমিৰালটিৰ সৈতে ৰেংগুনৰ পৰা নৌসেনাৰ ইন্ধন তেল যোগান ধৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হয়।

১৯৩৮ চনত ব্ৰিটিছ বাৰ্মাত বাৰ্মা অইলৰ এক বৃহৎ জাতীয়তাবাদী প্ৰতিবাদ আৰু সাধাৰণ ধৰ্মঘটৰ বিষয় হৈ পৰে। এই বিপ্লৱক ১৩০০ বিপ্লৱ বুলি জনা যায়। অৱশেষত বাৰ্মা অইলে তেওঁলোকৰ কেইটামান দাবী মানি লয়। কিন্তু বেছিভাগৰ ক্লান্তিৰ বাবে এই ধৰ্মঘটৰ অন্ত পৰিল।

প্ৰায় এশ বছৰ ধৰি এই কোম্পানীয়ে তেল উদ্যোগত আৰু ব্ৰিটিছ পেট্ৰলিয়ামৰ ওপৰত ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱৰ জৰিয়তে মধ্যপ্ৰাচ্যত তেলৰ আৱিষ্কাৰত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। ই বাৰ্মা, বাংলাদেশ (পূৰ্বতে পূব পাকিস্তান) আৰু অসম (ভাৰতত)ত বি অ' চি ব্ৰেণ্ডৰ অধীনত আৰু ভাৰতৰ বাকী অংশত শ্বেলৰ সৈতে বাৰ্মা-শ্বেলৰ যৌথ উদ্যোগৰ জৰিয়তে বজাৰ দখল কৰিছিল।

১৯০১ চনলৈ ষ্টেণ্ডাৰ্ড অইল কোম্পানীয়ে বাৰ্মাত কাম আৰম্ভ কৰিছিল। তেতিয়ালৈকে বাৰ্মা অইলে এই অঞ্চলত একচেটিয়া অধিকাৰ লাভ কৰিছিল। ১৯৬৩ চনলৈকে এই কোম্পানীটোৱে বাৰ্মাত কাম কৰিছিল। তাৰপিছত নে উইনে দেশৰ সকলো উদ্যোগ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰে।

১৯৬৪ চনত বাৰ্মা অইল কোম্পানী বনাম লৰ্ড এডভোকেট নামৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আইনী গোচৰত জড়িত হৈ ১৯৪২ চনত ব্ৰিটিছ বাহিনীয়ে বাৰ্মাৰ তৈলক্ষেত্ৰসমূহ আক্ৰমণকাৰী জাপানী সেনাৰ হাতত নপৰাকৈ ধ্বংস কৰাৰ ক্ষতিপূৰণ সম্পৰ্কে জড়িত হৈ পৰিছিল। হাউছ অৱ লৰ্ডছৰ ন্যায়িক সমিতিত ৩-২ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যদিও ইয়াৰ প্ৰভাৱ বিশেষভাৱে যুদ্ধৰ ক্ষতি আইন, ১৯৬৫ৰ ফলত ওলোটা হৈ পৰিছিল।

১৯৬৩ চনত কোম্পানীটোৱে বাৰ্মা এৰি ১৯৮৬ চনলৈকে ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, অষ্ট্ৰেলিয়া, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কানাডা আৰু উত্তৰ সাগৰত নতুনকৈ অন্বেষণ আৰম্ভ কৰে। ১৯৬৬ চনত বাৰ্মায়ে কেষ্ট্ৰলক অধিগ্ৰহণ কৰি ইয়াৰ নাম বাৰ্মা-কেষ্ট্ৰললৈ সলনি কৰে।

১৯৭৪ চনত কোম্পানীটোৱে টেংকাৰ পৰিবহণত বৃহৎ লোকচানৰ সন্মুখীন হোৱাৰ পিছত বেংক অৱ ইংলেণ্ডে বাৰ্মা অইলক উদ্ধাৰ কৰে। বেংকৰ উদ্ধাৰ অভিযানৰ মূল আছিল যে এবছৰৰ বাবে অনুগ্ৰহৰ ব্যৱস্থা কৰা যাতে কোম্পানীটো সৰু আৰু অধিক কাৰ্য্যক্ষম হ'ব পাৰে।

২০০০ চনত বাৰ্মাহক বি পি আমোকোৱে অধিগ্ৰহণ কৰে।

অধিক পঢ়ক

A two-volume history of the company was written by T.A.B. Corley: A History of the Burmah Oil Company, 1886–1924 (published 1983) and A History of the Burmah Oil Company. Vol 2, 1924–66 (published 1988).

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:তৈল উদ্যোগ
শ্ৰেণী:ম্যানমাৰ
আলেক্‌ছা পালাডিনো

আলেক্‌ছা পালাডিনো (ইংৰাজী: Aleksa Palladino; জন্ম: ২১ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৮০) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। তেওঁ মানী এণ্ড লো, দ্য এডভেঞ্চাৰছ অৱ চেবাষ্টিয়ান ক'ল, ফাইণ্ড মি গিল্টি, এইচবিঅ’ৰ অপৰাধমূলক ধাৰাবাহিক বোৰ্ডৱাক এম্পায়াৰত (২০১০-২০১১) এঞ্জেলা ডাৰমোডী, ৰং টাৰ্ণ ২: ডেড এণ্ডত (২০০৭) মাৰা, বিফৰ দ্য ডেভিল ন’জ ইউ আৰ ডেড (২০০৭), দ্য মিডনাইট চুইম (২০১৪), দ্য আইৰিচমেনত (২০১৯) মেৰী শ্বীৰাণ আৰু নো মেন অৱ গডত (২০২১) মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ এএমচিৰ ধাৰাবাহিক হল্ট এণ্ড কেচ ফায়াৰৰ দ্বিতীয় ছিজনত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০০৭ চনৰপৰা ২০১৮ চনলৈ তেওঁ নিজৰ প্ৰাক্তন স্বামী ডেভন চাৰ্চৰ সৈতে 'একজিটমিউজিক' নামৰ এটা ড্ৰিমপপ মিউজিক বেণ্ডৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু তেওঁলোকে দ্য ডিক্লাইন অৱ দ্য ৱেষ্ট (২০০৭), পেচেজ (২০১২) আৰু দ্য ৰিকগনিচনছ (২০১৮) নামৰ এলবামসমূহ মুকলি কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

পালাডিনোৰ জন্ম হৈছিল নিউয়ৰ্ক চহৰত, য’ত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু এগৰাকী অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, ছ’প্ৰানো গায়িকা, ফটোগ্ৰাফাৰ, গ্ৰাফিক শিল্পী আৰু প্ৰযোজক চাব্ৰিনা এ. পালাডিনোৰ একমাত্ৰ সন্তান। তেওঁ ছিচিলিয়ান চিত্ৰশিল্পী আৰু ভাস্কৰ্যশিল্পী এঞ্জেলা ফোডেল পালাডিনো আৰু ইটালীয়-আমেৰিকান চিত্ৰকৰ তথা গ্ৰাফিক ডিজাইনাৰ এন্থনী আমেৰিকো "টনি" পালাডিনোৰ নাতিনী। টনি পালাডিনোৱে ৰবাৰ্ট ব্লচৰ ১৯৫৯ চনৰ উপন্যাস চাইকোৰ শিৰোনামৰ আখৰসমূহৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল। এমি শ্বাৰমেন-পালাডিনোৰদ্বাৰা নিৰ্মিত ধাৰাবাহিক দ্য মাৰ্ভেলাছ মিচেছ মাইচেলৰ এটা খণ্ড টনিৰ নামত উৎসৰ্গা কৰা হৈছে। পালাডিনোৰ মাহীয়েক কেট পালাডিনো-কিৰ্ক এগৰাকী ডিজাইনাৰ, তেওঁৰ আজু-ককাক ৰোকো ফোডেল ট্ৰাপানিৰ এজন চিত্ৰশিল্পী আছিল আৰু তেওঁৰ বৰ-দেউতাক ট নিনো ফোডেল ৰিচাৰ্ড এভেডন আৰু পিটাৰ লিণ্ডবাৰ্গৰ দৰে বিখ্যাত ফেশ্বন ফটোগ্ৰাফাৰসকলৰ ফটো পৰিমাৰ্জনকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। পালাডিনোৰ পূৰ্বপুৰুষসকল নেপোলি আৰু চিচিলিৰ নিবাসী আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

পালাডিনোৱে তেওঁৰ স্বামী ডেভন চাৰ্চৰ সৈতে ‘একজিটমিউজিক’ নামৰ বেণ্ডটো গঠন কৰিছিল। তেওঁ ২০০১ চনত কানাডাৰ এটা ৰে’ল ভ্ৰমণৰ সময়ত ডেভনক লগ পাইছিল। ২০১৫ চনত পালাডিনো আৰু চাৰ্চৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
নাছলেন কে. গফূৰ

নাছলেন কে. গফূৰ (; জন্ম: ১১ জুন, ২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। তেওঁ মূলতঃ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। থান্নীৰ মথান দিনাংগল (২০১৯), কুৰুতি (২০২১), হ'ম (২০২১), ছুপাৰ শৰণ্যা (২০২২), নেইমাৰ (২০২৩) আৰু প্ৰেমালু (২০২৪) আদি বিভিন্ন ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছে। ২০২৪ চনৰ ছবি প্ৰেমালুত শচীনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ সমগ্ৰ ভাৰততে খ্যাতি লাভ কৰে আৰু ছবিখনো সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী মালয়ালম ছবিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম এখন হৈ পৰে।

কৰ্মজীৱন

২০১৯ চনত নাছলেনে থান্নীৰ মথান দিনাংগল চিনেমাত মেলভিনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি নিজৰ চলচ্চিত্ৰ জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। সেই ছবিখনৰ সময়োপযোগী কমেডী আৰু হাস্যৰসময়ী কাউণ্টাৰ ডাইলগৰ বাবে তেওঁক প্ৰশংসা কৰা হৈছিল। ২০২১ চনত নাছলেনে আমাজন প্ৰাইমত মুক্তি পোৱা কুৰুতি ছবিখনত ৰাছুল নামৰ এজন অগ্নিময় কিশোৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। একে বছৰতে তেওঁ চাৰ্লছ অলিভাৰ টুইষ্টৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল হ'ম ছবিখনত যিখন ছবিও আমাজন প্ৰাইমত মুক্তি পাইছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ডিজনী+ হটষ্টাৰত মুক্তি পোৱা কমেডী চিনেমা কেছু ই বীডিন্টে নাধানত অভিনয় কৰে। টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ আন্না মেথিউছে ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয়ৰ বিষয়ে লিখিছে, "যুৱ অভিনেতা নাছলেনে সচৰাচৰৰ দৰেই সৰু চৰিত্ৰ এটাতো তেওঁ আঁতৰি থাকিবলৈ সক্ষম হয় আৰু গুফীলি লাভেবল হ'বলৈ সক্ষম হয়।"

২০২৪ চনত তেওঁ দিলীশ পথান, ফাহাধ ফাছিল আৰু শ্যাম পুষ্কৰণৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত প্ৰেমালু ছবিত শচীন সন্তোষৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, ছবিখনে বিশ্বজুৰি ১২৫ কোটিৰো অধিক বক্স অফিচ সংগ্ৰহৰে সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

বছৰ শিৰোনাম ভূমিকা টোকা তথ্যসূত্ৰ
২০১৯
থান্নীৰ মথান দিনাংগল মেলভিন প্ৰথম ছবি
২০২০বৰানে অৱশ্যামুণ্ড ডেকা বিবীশ কেমিঅ’
২০২১কুৰুতি ৰাছুল আমাজন প্ৰাইমত মুক্তিপ্ৰাপ্ত
হ'ম চাৰ্লছ অলিভাৰ টুইষ্ট আমাজন প্ৰাইমত মুক্তিপ্ৰাপ্ত
কেশু ই বীদিন্তে নাধান উমেশ ডিজনী+ হটষ্টাৰত মুক্তিপ্ৰাপ্ত
২০২২ ছুপাৰ শৰণ্যা সংগীত
পাথ্ৰ'চিন্টে পাডাপ্পুকাল বনি পেথ্ৰ'জ
মাকাল ৰোহিত / ৰবীন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়
জো এণ্ড জো মনোজ সুন্দৰন
২০২৩ পূৱন কেমিঅ’
আয়লৱাছি পাচু
পাচুভুম আথবুথা ভিলাক্কুম অশ্বিনৰ ককায়েক কেমিঅ’
নেইমাৰ শিন্টো চাকোলা
জাৰ্নি অৱ লাভ ১৮+ অখিল
২০২৪ প্ৰেমালু শচীন সন্তোষ
উৎপাদন পৰবৰ্তী

কণ্ঠ শিল্পী

বছৰ শিৰোনাম ভূমিকা টোকা তথ্যসূত্ৰ
২০২৩
ভেলাট্টি টিপ্পু, ষ্টেফোৰ্ড

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
কেভিন লিলিয়ানা

কেভিন লিলিয়ানা জুনাইডি (জন্ম ৫ জানুৱাৰী ১৯৯৬) এগৰাকী উপস্থাপক আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী যিয়ে ২০১৭ চনৰ মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ বিজয়ী। তেওঁ প্ৰথম ইণ্ডোনেছিয়ান আৰু মুছলমান মহিলা যিয়ে মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল বিজয়ী, আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা যিয়ে চাৰিটা প্ৰধান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাৰ ভিতৰত এখনত জয়ী হয়। মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ সন্মান লাভ কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁক পুটেৰী ইণ্ডোনেছিয়া লিংকুংগান ২০১৭ৰ মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল।

জীৱনৰ আৰম্ভণি আৰু কৰ্মজীৱন

১৯৯৬ চনৰ ৫ জানুৱাৰীত বাণ্ডুঙত চীনা-ইণ্ডোনেছিয়ান পিতৃ এডি ফ' জুনেইডি আৰু চুণ্ডানী মাতৃ লিনা ইউলিয়াণ্টিৰ ঘৰত লিলিয়ানাৰ জন্ম হয়। ২০১৭ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা ছানীয়ে মাৰানাথা খ্ৰীষ্টান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা আৰু ডিজাইন অনুষদৰপৰা ইণ্টেৰিয়ৰ ডিজাইনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

২০২০ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত লিলিয়ানাই গায়ক তথা মনোৰঞ্জন প্ৰযোজক অস্কাৰ মহেন্দ্ৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় মহেন্দ্ৰৰ পূৰ্বৰ সম্পৰ্কৰপৰা এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে। ২০২০ চনৰ ২১ অক্টোবৰত তেওঁ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে ২০২৩ চনৰ ৫ জুন তাৰিখে এটি পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে

সৌন্দৰ্য্য খিতাপ

পুটেৰী ইণ্ডোনেছিয়া

লিলিয়ানে ২০১৭ চনত পুটেৰী ইণ্ডোনেছিয়াত প্ৰৱেশ কৰি জয়ী হয়, তাৰ পিছত ২০১৭ চনত পুটেৰী ইণ্ডোনেছিয়াত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০১৭ চনৰ ৩১ মাৰ্চত জাকাৰ্টা কনভেনচন চেণ্টাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা ফাইনেল নাইটৰ সময়ত তেওঁ পুটেৰী ইণ্ডোনেছিয়া লিংকুংগানৰ খিতাপ লাভ কৰে, ইয়াৰ উপৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকও লাভ কৰে আৰু মিছ টেলেণ্টৰ বাবে প্ৰথম ৰানাৰ্ছ আপ হয়।

মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ২০১৭

পুটেৰী ইণ্ডোনেছিয়া লিংকুংগান ২০১৭ৰ বিজয়ী হিচাপে লিলিয়ানাই ইণ্ডোনেছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ২০১৭ত। ২০১৭ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত জাপানৰ টকিঅ’ৰ টকিঅ’ ড’ম চিটি হলত অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ শেষত তেওঁৰ পূৰ্বৰ ফিলিপাইনছৰ মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ২০১৬ কাইলী ভাৰ্জোছাই তেওঁক মুকুট পিন্ধাইছিল।

মুকুট লাভ কৰাৰ উপৰি মিছ বেষ্ট ড্ৰেছাৰ বিশেষ বঁটাও লাভ কৰে। লিলিয়ানাই ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰম্পৰাগত বনৌষধি-চিকিৎসা জামুৰপৰা অনুপ্ৰাণিত "ম্বক জামু গেণ্ডং এণ্ড দ্য এন্সিয়েণ্ট ছিক্ৰেট পচন" নামৰ জাতীয় সাজ-পোছাক পিন্ধিছিল। তেওঁৰ এই কৃতিত্বই বিখ্যাত বিগ ফোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ অন্যতমত ইণ্ডোনেছিয়াৰ প্ৰথম জয়ৰ সূচনা কৰে।

প্ৰতিযোগিতাখনৰ অন্তিম ৰাউণ্ডৰ ভাষণ অংশৰ সময়ত প্ৰতিজন চূড়ান্ত প্ৰতিযোগীয়ে মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ মুকুট পিন্ধিলে নিজৰ পৰিকল্পনা প্ৰকাশ কৰাৰ সুযোগ দিয়া হৈছিল আৰু নিজৰ ব্যক্তিগত পোষকতাসমূহ শ্বেয়াৰ কৰাৰ সুযোগ দিয়া হৈছিল

লিলিয়ানাৰ ভাষণত লিখা আছিল:
জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদন

জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদন (; যাক সাধাৰণতে জে এফ মদন বুলিয়েই জনা যায়) ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ এগৰাকী পথপ্ৰদৰ্শক আছিল৷ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ নিৰ্মাণ, বিতৰণ আৰু প্ৰযোজনাত আগৰণুৱাসকলৰ এজন ৰূপে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰখ্যাত৷ ১৮৯০ৰ দশকত বম্বে'ত তেওঁৰ মালিকীস্বত্ত্বত দুটাকৈ থিয়েটাৰ কোম্পানী আছিল৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদনৰ জন্ম হৈছিল ১৮৫৬ চনত বম্বেৰ এটা পাৰ্চী পৰিয়ালত৷ বোম্বেৰ সাতটা দ্বীপপুঞ্জৰ ভূমি পুনৰুদ্ধাৰৰ দায়িত্বত থকা বোম্বে ৰিক্লেইমেচন বেংক ব্যৰ্থ হোৱাৰ পিছত মদনৰ পিতৃ এক বৃহৎ আৰ্থিক ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছিল। সেয়েহে পঢ়া আধাতে সামৰি তেওঁ এলফিনষ্টোন ড্ৰেমেটিক কোম্পানীত ১৮৬৮ত প্ৰপ বয় বিচাপে কামত সোমাইছিল। এই এমেচাৰ কোম্পানীটো ১৮৭৫ৰ পিনে এটা পেচাদাৰী কোম্পানীলৈ ৰূপান্তৰ হৈছিল আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত নাট মঞ্চস্থ কৰি ফুৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

১৮৮২ চনত জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদনে থিয়েটাৰ কোম্পানী এৰিছিল আৰু কৰাচীত ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল। ব্যৱসায়ত সফল হৈছিল যদিও অতি চমু সময়ৰ বাবেহে তেওঁ কৰাচীত আছিল। ১৮৮৩ত তেওঁ কলিকতালৈ গুচি আহে। আৰ্মি কেণ্টনমেণ্টত সামগ্ৰী যোগান ধৰি তেওঁ ভালেমান ধন ঘটিছিল আৰু সেই ধনেৰে কৰিন্থিয়ান হল (Corinthian Hall) কিনি লয়, য'ত নাটক আদি মঞ্চস্থ হৈছিল। আনহাতে জীৱনৰ প্ৰথম কৰ্মস্থলী এনফিনষ্টোন থিয়েটাৰ কোম্পানীৰ স্বত্বও কুৱাৰ্জী নাজিৰৰ পৰা কিনি লয়। সেই একে বছৰতে ক্ৰয় কৰা আলফ্ৰেড থিয়েটাৰতো ছবি প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰিছিল।

১৯০৭ চনত তেওঁ এলফিনষ্টোন পিকচাৰ পেলেচ (বৰ্তমানৰ চেপলিন পেলেচ) স্থাপন কৰে, যিটো কলকাতৰ প্ৰথম স্থায়ী চিত্ৰগৃহ আছিল। বৰ্তমান এলিট চিনেমা বুলি জনাজাত, "মদন থিয়েটাৰ এণ্ড পেলেচ অৱ ভেৰাইটিজ"ৰো স্থাপনা তেওঁ কৰিছিল।

জে এফ মদনৰ ১৯২৩ চনত মৃত্যু হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ তৃতীয় পুত্ৰ জে জে মদনে মদন খিয়েটাৰৰ পৰিচালন সঞ্চালকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। মদন থিয়েটাৰে ১৯২০ চনৰ শেহৰ পিনে সাফল্যৰ চূড়ান্ত শিখৰত উপনীত হৈছিল, যেতিয়া এই প্ৰতিষ্ঠানটো ১২৭ টা চিত্ৰগৃহৰ মালিক হৈছিল আৰু দেশৰ ৫০% বক্স অফিচ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। মদন খিয়েটাৰে ১৯৩৭ চনলৈ বহুকেইখন জনপ্ৰিয় আৰু বিশিষ্ট চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল।

আমেৰিকান অভিনেতা এৰিক আৱাৰী জে জে মদনৰ নাতি।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Bengali article on J F Madan at abasar.net

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
আঁদ্ৰে মালৰো

জৰ্জেছ আঁ‌ন্দ্ৰে মালৰো ডিএছঅ' (; ৩ নৱেম্বৰ ১৯০১ – ২৩ নৱেম্বৰ ১৯৭৬) এজন ফৰাচী ঔপন্যাসিক, কলা তাত্ত্বিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী আছিল। মালৰোৰ উপন্যাস লা কণ্ডিচন হুমাইনে (১৯৩৩) প্ৰিক্স গনকোৰ্ট বঁ‌টা জয় কৰিছিল। তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতি চাৰ্লছ ডি গলে তথ্য মন্ত্ৰী (১৯৪৫-৪৬) আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ৰাষ্ট্ৰপতি ডি গলৰ সময়ত (১৯৫৯-১৯৬৯) ফ্ৰান্সৰ প্ৰথম সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

মানুহ সেই শক্তি লৈ উপজিছে—যি শক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁ জীৱনৰ চৰম দুৰ্ভাগ্যকো এটা অৰ্থপূৰ্ণ অভিজ্ঞতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে, আৰু তাকে তেওঁ কৰে সেই দুৰ্ভাগ্যৰ ওপৰলৈ আৰোহণ কৰি।
অতীতত মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ যিবোৰ সৰু-সুৰা ঘটনা উপন্যাস বা কাহিনীবোৰৰ ৰহস্যৰ মূল আকৰ্ষণ আছিল, আজিকালি সেইবোৰ ঘটনাই বিভিন্ন প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ দ্বাৰাই বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত হৈ তাৰ সকলো আকৰ্ষণ হেৰুৱাই পেলাইছে।

বাহ্যিক সংযোগ

উৎস

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ফৰাচী ঔপন্যাসিক
সত্ৰাজিত

সত্ৰাজিত বা সত্ৰাজিৎ, হিন্দু ধৰ্মৰ এজন যাদৱ বংশী ৰজা। তেওঁৰ দহগৰাকী পত্নী আৰু সত্যভামা, ব্ৰতিনী আৰু প্ৰস্বপিনী নামৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছিল, যিসকল সকলোৱে কৃষ্ণৰ সৈতে বিবাহিত আছিল। তেওঁক সূৰ্য দেৱতাৰ মহান ভক্ত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। স্যমন্তক মণিৰ কিম্বদন্তিত তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ভূমিকা আছে।

কিম্বদন্তি

স্যামন্তক লাভ

ভাগৱত পুৰাণত সত্ৰাজিৎ সূৰ্য দেৱতাৰ মহান ভক্ত আছিল বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ভক্তিত অতিশয় সন্তুষ্ট হৈ সূৰ্যই তেওঁক উপহাৰ হিচাপে এই মণি আগবঢ়াই দিলে, যাৰ গৰাকীক বহু ধন প্ৰদান কৰাৰ ক্ষমতা আছিল। সত্ৰাজিতে যেতিয়া মণিটো পিন্ধিছিল, তেতিয়া ইয়াৰ উজ্জ্বলতা এনেকুৱা আছিল যে তেওঁকেই সূৰ্য্য দেৱতা বুলি ভুল কৰা হৈছিল। এখন সভাৰ সময়ত কৃষ্ণই সত্ৰাজিতক সেই মণিটো ৰজা উগ্ৰসেনক দিবলৈ ক’লে, যাতে ইয়াক সকলোৰে মংগলৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়। নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে গৌৰৱ কৰি সত্ৰাজিতে স্যামন্তক মণিটো দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে।

মণিৰ অন্তৰ্ধান

এদিন সত্ৰাজিতৰ ভায়েক প্ৰসেনে সত্ৰাজিতৰ পৰা সেই মণিটো খুজি লৈ পিন্ধি চিকাৰৰ বাবে এখন হাবিলৈ গ’ল। তাতে এটা সিংহই তেওঁক হত্যা কৰি মণিটো লৈ এটা গুহাৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল। গুহাটো আছিল ভালুকৰ অমৰ ৰজা জাম্বৱন্তৰ। জাম্বৱনে সিংহটোক বধ কৰি সেই মণিটো নিজৰ বাবে লৈ গ’ল, খেলনা হিচাপে পুত্ৰক আগবঢ়াই দিলে। বহু পৰ ভায়েকৰ খবৰ নোপোৱাত সত্ৰাজিতে সন্দেহ কৰিলে যে, মণিৰ বাবেই নিশ্চয় তেওঁৰ ভায়েকক হত্যা কৰা হৈছে,আৰু কৃষ্ণই সেই কৰ্ম সংঘটিত কৰা বুলি সন্দেহ কৰিলে। এই উৰাবাতৰি বিয়পি পৰিল আৰু কৃষ্ণই নিজেই সেই মণিটো উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়িল।

মণি লাভ আৰু সত্যভামাৰ বিবাহ

প্ৰসেনক সিংহই হত্যা কৰা বুলি জানি কৃষ্ণই ভালুকৰ গুহাত প্ৰৱেশ কৰিলে। তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰে যে, সেই মণিটো এটা শিশুৱে খেলনা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আছে। অচিনাকি লোকৰ প্ৰৱেশ দেখি শিশুটিৰ ধাইৰ চিঞৰ শুনি ক্ৰোধিত জাম্বৱনে কৃষ্ণক আক্ৰমণ কৰে।
তেওঁলোকে ২৮ দিন আৰু ৰাতি যুঁজিছিল, তাৰ আগতে জাম্বৱনে অৱশেষত উপলব্ধি কৰিছিল যে কৃষ্ণ ৰামৰ পুনৰ্জন্ম। ভয় খাই তেওঁ কৃষ্ণক মহিমামণ্ডিত কৰি স্যামন্তকৰ লগতে তেওঁৰ কন্যা জাম্বৱতীকো দেৱতাৰ লগত বিয়া কৰাই দিলে। কৃষ্ণই দুয়োকে গ্ৰহণ কৰি ভালুক ৰজাক মোক্ষ প্ৰাপ্তি কৰালে। তেওঁ সত্ৰাজিতক ৰাজসভালৈ মাতিলে, আৰু স্যামন্তকৰ উদ্ধাৰৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিলে। তেওঁ যদু ৰজাৰ হাতত সেই মণিটো পুনৰ ঘূৰাই দিলে। নিজে দিয়া মিছা অভিযোগত গভীৰভাৱে লাজ পাই সত্ৰাজিতে কৃষ্ণক স্যামন্তকৰ লগতে ‘নাৰীৰ মাজত ৰত্ন’ বুলি গণ্য কৰা কন্যা সত্যভামাৰ হাত আগবঢ়াবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে। কৃষ্ণই সত্যভামাক বিয়া কৰায়, কিন্তু ইয়াৰ দাতা সূৰ্য হোৱাৰ বাবে ইয়াক সত্ৰাজিতৰ সম্পত্তি বুলি গণ্য কৰি গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে।

মৃত্যু

ভাগৱত পুৰাণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে কৃতবৰ্মা, অক্ৰুৰ আৰু শতাধন্ব নামৰ তিনিজন যাদৱ যোদ্ধাই মণিৰ মহিমাৰে মোহিত হৈছিল আৰু নিজৰ বাবে ইয়াক বিচাৰিছিল। এদিন ৰাতি সত্ৰাজিত শুই থাকোঁতে তেওঁলোকে তেওঁক হত্যা কৰে আৰু সেই মণিটো লৈ যায়। পিছলৈ কৃষ্ণ আৰু বলোৰামে শতাধন্ৱক বধ কৰি সত্ৰাজিতৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ লয়, কিন্তু সেই মণি তেওঁৰ হাতত নাই বুলি উপলব্ধি কৰে। শহুৰেকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰি কৃষ্ণই অতি সোনকালেই আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে শতধন্ৱই সেই মণিটো অক্ৰুৰৰ ওচৰত জমা দিছে আৰু অক্ৰুৰএ দিনে দিনে সোণৰ বেদীত ধৰ্ম যজ্ঞ কৰি আহিছে। কৃষ্ণই অক্ৰুৰক দ্বাৰকাৰ ওচৰলৈ মাতি আনিলে আৰু তেওঁ সেই মণিটো কাপোৰৰ টুকুৰাত মেৰিয়াই আনিলে। তেওঁ নিজৰ বংশৰ লোকৰ উপস্থিতিত স্যামন্তক দেৱতাৰ হাতত তুলি দিলে, যাৰ ফলত তেওঁৰ চুৰি কৰা বুলি থকা অভিযোগ খণ্ডন হ’ল। সত্ৰাজিতৰ কন্যা সত্যভামাকে ধৰি কেইবাজনো ব্যক্তিয়ে স্যামন্তকক নিজৰ বুলি দাবী কৰাটো লক্ষ্য কৰি কৃষ্ণই সেই মণিটো অক্ৰুৰৰ হাতত ঘূৰাই দিলে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
গৰদ শাৰী

গৰদ শাৰী পশ্চিম বংগৰ পৰম্পৰাগত হাতেৰে বোৱা শাৰী। পশ্চিম বংগৰ মুৰ্চিদাবাদ আৰু বীৰভূম জিলাত ইয়াৰ উৎপাদন হয়। মিৰ্জাপুৰৰ বোৱনী মৃত্যুঞ্জয় সৰকাৰ এই বিখ্যাত শাৰীৰ উদ্ভাৱক। এই হস্ততাঁত শাৰীখন আচল আৰু "বুটি"ত সুন্দৰ সূক্ষ্ম নক্সা, বয়নত ১০০% বিশুদ্ধ ৰেচমৰ ব্যৱহাৰ আৰু কাপোৰৰ মিহিগুণৰ বাবে বিখ্যাত। ২০২৪ চনত গৰদ শাৰীয়ে পশ্চিম বংগৰ পঞ্জীয়নভুক্ত ভৌগোলিক নিৰ্দেশক হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।

এই শাৰীখন পৰম্পৰাগতভাৱে ৯০-৯২ ৰেচম সূতা আৰু সোণালী জৰী সূতা ব্যৱহাৰ কৰি উৰামাকো গাঁতশালত বোৱা হয়। শাৰীত নক্সাবিহীন পাৰি আৰু গা অংশ বা পাৰি বা গা অংশৰ সৈতে অতিৰিক্ত দীঘ জে/চি বা জালা নক্সা দেখা যায়। আগতে শাড়ীৰ পাৰি, গা অংশ আৰু আচলত কোনো নক্সা নাছিল আৰু এই শাৰীখন আছিল পবিত্ৰতা, বিশুদ্ধতা আৰু মংগলৰ প্ৰতীক। বৰ্তমান সময়তো বঙালী হিন্দু মহিলাসকলে পূজাৰ সময়ত বিশেষকৈ দুৰ্গা পূজাৰ অষ্টমী পূজা আৰু বিসৰ্জনৰ দিনা সেন্দূৰ খেলাত এই শাৰী পিন্ধে। গৰদ শাড়ীৰ বিশেষত্ব হ'ল ইয়াক সৰল পৰম্পৰাগত “খাই” মাৰা বা “খাই” ফিনিচ দিয়া হয় আৰু শেষত ভাঁজ কৰি “প্যাট” নামৰ বিশেষ আকৃতিত ভাঁজ কৰা হয়।

ৰঘুনাথগঞ্জ আৰু মুৰাৰাই অঞ্চলৰ তাঁতী সম্প্ৰদায়ে এই শাৰী তৈয়াৰ কৰে। ২০২৪ চনলৈকে পশ্চিম বংগৰ মুৰ্ছিদাবাদ আৰু বীৰভূম জিলাত গৰদ শাৰী বোৱাৰ কামত ৬০০ৰো অধিক তাঁতশাল জড়িত হৈ আছে। ২০১৮–১৯ বিত্তীয় বৰ্ষত ১৪.৯৬ কোটি টকা (২০২৩ চনত ১৯ কোটি বা ২.১ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য) কোটি টকাৰ গৰদ শাড়ীৰ ব্যৱসায় কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ভৌগলিক সূচক