ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গুণদা দাস কৌৰ

গুণদা দাস কৌৰ হৈছে এগৰাকী অসমীয়া সংগীত শিল্পী। তেওঁ চল্লিশ আৰু পঞ্চাশ দশকত অসমীয়া সংগীত জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ গুৱাহাটী তাৰিনী চৌধুৰী চৰকাৰী ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত সংগীতৰ শিক্ষয়িত্ৰী ৰূপে সেৱা আগবঢ়াইছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৩৯ চনত গুৱাহাটীৰ শান্তিপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা কৰিছিল। শৈশৱৰ পৰাই তেওঁ সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ পৰিছিল। কটন কলেজৰ পৰা আই এ পাছ কৰি অসম চৰকাৰৰ জলপানি লৈ শান্তি নিকেতনলৈ গৈ বিশ্বভাৰতীত চাৰিবছৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু এডিশ্যনেল ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ ডিপ্লমা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত সংগীতত নামভৰ্তি কৰে। তাত দুবছৰ থাকি তেওঁ লক্ষ্নৌলৈ যায়। তাৰ পৰা তেওঁ বিশাৰদ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

সংগীত শিল্পীৰ জগতত

আকাশবাণীত প্ৰৱেশ
প্ৰখ্যাত শিল্পী আনন্দিৰাম বৰুৱাই গুণদা দাসক বনগীত আৰু আধুনিক গীত শিকাই আকাশবাণীত গোৱাইছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ পাঁচ টকা মাননি পাইছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ আকাশবাণীত নিয়মীয়াকৈ গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। আনন্দিৰাম দাসে কলকাতালৈ লৈ গৈ গ্ৰাম’ফোন ৰেকৰ্ড কৰাইছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কলকাতা ৰেডিঅ’তো গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।

বোলছবি জগত
ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰিচালনাত পিয়লি ফুকন বোলছবিখনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে কণ্ঠদান কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ভক্ত প্ৰহ্লাদ, স্মৃতিৰ পৰশ, কেঁচা সোণ, সৰাপাত, মাটিৰ স্বৰ্গ আদি কেইবাখনো ছবিৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল।

বিভিন্ন শিল্পীৰ সান্নিধ্যত
গুণদা দাসৰ জীৱন বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ভূপেন হাজৰিকা, আনন্দিৰাম দাস, হেমাঙ্গ বিশ্বাস, লতা মাংগেশকাৰৰ সান্নিধ্যই মহীয়ন কৰি তুলিছিল। কলকাতাত শান্তি নিকেতনত থাকোতে হেমাঙ্গ বিশ্বাসৰ লগত কলকাতাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

বীৰেন্দ্ৰ সিঙৰ লগত গুণদা দাসৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক হৈছিল। পৰৱৰ্তী কালত দুয়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। বিয়াৰ পাছত স্বামীৰ পৰিয়ালে যৌতুক দাবী কৰি তেওঁক নানান শাৰীৰিক অত্যাচাৰ চলাইছিল। এটা সময়ত তেওঁ স্বামীগৃহৰ পৰা একমাত্ৰ সন্তানটি লৈ মাতৃগৃহলৈ গুছি আহিছিল। ইয়াৰ পিছত, স্বামীগৃহৰ ব্যক্তিসকলে তেওঁৰ সন্তানক অপহৰণ কৰাৰ প্ৰচেষ্টাও চলাইছিল।

সন্মান, বঁটা

১৯৯৬ চনত সংগীতৰ শিক্ষয়িত্ৰীৰ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
১৯৯৬ চনতে মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ ‘Teacher of outstanding Merit’ সন্মান লাভ কৰে।
অসম চৰকাৰৰ পৰা বিষ্ণুৰাভা বঁটা লাভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
দাউদ কামাল

দাউদ কামাল (; ৪ জানুৱাৰী ১৯৩৫ - ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৮৭) এজন পাকিস্তানী কবি৷তেওঁ বেছিভাগ লেখা-মেলা ইংৰাজী ভাষাত কৰি‍ছিল।

এজৰা পাউণ্ড, ডব্লিউ. বি. ইয়েটছ আৰু টি. এছ. এলিয়ট দৰে আধুনিক ইংৰাজী ভাষাৰ কবিসকলৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰভাৱিত হৈছিল।

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

১৯৩৫ চনত ব্ৰিটিছ ৰাজৰ এবটাবাদত তেওঁৰ জন্ম; দাউদ আছিল পেছাৱৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা চৌধুৰী মহম্মদ আলীৰ পুত্ৰ৷ ১৯৬৪ চনত জিন্না কলেজ ফৰ উইমেন প্ৰতিষ্ঠা কৰা দাউদ কামালে পেছাৱৰৰ ইছলামিয়া কলেজলৈ যোৱাৰ আগতে বাৰ্ন হল এবটাবাদৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল, তাৰ পিছত শ্ৰীনগৰৰ বাৰ্ন হ'লত । তাৰ পিছত তেওঁ পেছাৱৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক আৰু ইংলেণ্ডৰ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ট্ৰিপ'ছ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে।

২৯ বছৰ ধৰি তেওঁ পেছাৱৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ শিক্ষক আৰু অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

কিতাপসমূহ

ৰিম'ট বিগিনিঙচ
কম্পাছ অফ লভ এণ্ড আদাৰ পয়েমচ
ৰিকগনিশ্বনচ
বিফৰ দা কাৰ্নেচনচ ৱাইদাৰ

অধ্যাপক দাউদ কামালে ফৈজ আহমেদ ফয়েজ আৰু মিৰ্জা গালিবৰ কিছু নিৰ্বাচিত কবিতা উৰ্দুৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

কোৱা হয় যে ১৯৭০ৰ দশকত তেওঁ "আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ট্ৰাইটন কলেজৰ পৃষ্ঠপোষকতাত অনুষ্ঠিত তিনিটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কবিতা প্ৰতিযোগিতাত তিনিটা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল"।

তেওঁ ১৯৮৭ চনত ফয়েজ আহমেদ ফয়েজ বঁটা আৰু ১৯৯০ চনত পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰাইড অফ পাৰ্ফমেন্স বঁটা লাভ কৰে।

মৃত্যু

১৯৮৭ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰত আমেৰিকাত অধ্যাপক দাউদ কমলৰ মৃত্যু হয়।পিছত তেওঁক ২৯ বছৰ ধৰি অধ্যাপনা কৰা একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কবৰস্থানত, পাষ্টো একাডেমীৰ সন্মুখত পেছাৱৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
কামৰূপ (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

কামৰূপ ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এখন প্ৰশাসনিক জিলা৷ ২০০৩ চনত পুৰণি কামৰূপ জিলা দুভাগত বিভক্ত হয়; বৃহত্তৰ গুৱাহাটী অঞ্চলক লৈ এখন নতুন জিলা কামৰূপ মহানগৰ জিলা গঠন কৰা হয় আৰু অন্যখনৰ নাম আগৰ কামৰূপেই থাকিল। ২০০৪ চনত কামৰূপ জিলাৰ অন্তৰ্গত ৰঙিয়া মহকুমাৰ এটা অংশ নবগঠিত বাক্সা জিলাত অন্তৰ্ভূক্ত হয়। বিভাজনৰ পাছত কামৰূপৰ সদৰ গুৱাহাটীৰ পৰা আমিনগাঁওলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হ'ল।

কামৰূপে তলৰ প্ৰবন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
অবিভক্ত কামৰূপ জিলা
কামৰূপ জিলা
কামৰূপ মহানগৰ জিলা
কামৰূপ ৰাজ্য (প্ৰাচীন অসম)
ছিগমুণ্ড ফ্ৰয়েড

ছিগমুণ্ড ফ্ৰয়েড (; ৬ মে' ১৮৫৬ – ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৯) আছিল এজন অষ্ট্ৰিয়ান স্নায়ুবিজ্ঞানী আৰু মনোবিশ্লেষণৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ফ্ৰয়েডৰ জন্ম হৈছিল অষ্ট্ৰিয়া সাম্ৰাজ্যৰ মোৰাভিয়াৰ ফ্ৰেইবাৰ্গ চহৰত। ১৮৮১ চনত ভিয়েনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।

উদ্ধৃতি

মৃত্যুৰ পিছত আত্মাৰ অস্তিত্ব থাকে নে নাথাকে, সেই বিষয়ে ম‍ই কোনো চিন্তা কৰিব নোখোজোঁ। সকলো প্ৰাণীৰে এদিন নহয় এদিন বিনাশ হ’বই। তেনেস্থলত মৃত্যুৰ পিছত মই কিয় জীয়াই থাকিব লাগে? অমৰত্বৰ প্ৰতি মোৰ কোনো বাসনা নাই।
মানুহৰ জীৱনটো হ'ল ইটোৰ পিছত সিটোকৈ আপোচৰ সমষ্টি মাত্ৰ। মানুহৰ জীৱনটো হ'ল অহং আৰু পৰিবেশৰ মাজত অবিৰামভাৱে চলি থকা এক সংঘৰ্ষ মাত্ৰ। এনেস্থলত জীৱনটো অনৰ্থকভাৱে দীঘলীয়া কৰাৰ মাজত ম‍ই একো অৰ্থ বিচাৰি নাপাওঁ। বৰং এনে এটা ইচ্ছাক মই অতি অদ্ভুত আৰু অযুক্তিকৰ বুলিহে ভাবোঁ।
ৰোগসৃষ্টিকাৰী আকাঙ্ক্ষাৰ আৱেগৰ বিষয়ত নাৰী-পুৰুষ উভয়ৰে ক্ষেত্ৰতেই অসুস্থতাৰ পিছত যাৰ প্ৰভাৱ সকলোতকৈ বেছি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ, সি হ’ল যৌন অস্বস্তি।
“নিজৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ সৎ হোৱা এটা ভাল অভ্যাস।”
“অপ্ৰকাশিত অনুভূতিসমূহ কেতিয়াও মৰি নাযায়।”
“এদিন পিছলৈ চালে, সংগ্ৰামৰ বছৰবোৰেই তোমাৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ যেন লাগিব।”

লগতে চাওক

কুৰ্ট লেৱিন

উৎস

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:স্নায়ুবিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লংকেশ্বৰ দেৱালয়

লংকেশ্বৰ দেৱালয় কামৰূপ জিলাত অৱস্থিত অসমৰ অন্যতম এক শিৱ উপাসনাৰ থলী। গুৱাহাটী মহানগৰীৰ জালুকবাৰীৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিল’মিটাৰ পশ্চিমত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে মন্দিৰটোৰ অৱস্থিতি। জালুকবাৰী পাহাৰত অৱস্থিত মন্দিৰটোৰ নামেৰেই ঠাইখনৰ নামো লংকেশ্বৰ হৈছে। মূল শিৱ মন্দিৰৰ লগতে এটি গণেশ মন্দিৰ আৰু শনি মন্দিৰ আছে। মন্দিৰৰ প্ৰৱেশ তোৰণৰ গাতে লাগি আছে গণেশ মন্দিৰটো। তাৰ পৰা কিছু ওপৰত শনি মন্দিৰ আৰু টিলাৰ একেবাৰে শিখৰত শিৱ মন্দিৰ। পশ্চিম গুৱাহাটী, পাণ্ডু, পলাশবাৰী, ছয়গাঁও আদি ঠাইৰ লোক আহি দৈনিক মন্দিৰটোত পূজা অৰ্চনা কৰেহি। তদুপৰি শিৱৰাত্ৰি আৰু গণেশ চতুৰ্থী মহা ধুমধামেৰে মন্দিৰ প্ৰাঙ্গনত উদযাপন কৰা হয়। শিৱ ৰাত্ৰিৰ দিনা লংকেশ্বৰ মন্দিৰত বিশাল মেলা বহে।

মন্দিৰ বিজড়িত প্ৰবাদ

লংকেশ্বৰ মন্দিৰৰ লগত জড়িত যথেষ্ট সংখ্যক কিংবদন্তি অঞ্চলটোৰ ৰাইজৰ মাজত প্ৰচলিত। প্ৰবাদ অনুসৰি মহাদেৱে এই অঞ্চলটোত নিজ বেশ ধৰি ৰাতি বিচৰণ কৰি চুৰি আদি অপকাৰ্যৰ পৰা ৰাইজক ৰক্ষা কৰি আহিছিল। এই কথাত দুষ্ট লোকৰ কাৰ্যত ব্যাঘাত জন্মাত তেওঁৰ গাত মদ ধালি দিয়াত মহাদেৱে শৈল ৰূপ ধাৰণ কৰে। মূল শিৱ মন্দিৰত এই শৈল ৰূপী শিৱৰে পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। লংকেশ্বৰ শিলৰ পৰিধি প্ৰায় আঢ়ৈকুৰি হাত আৰু উচ্চতা প্ৰায় কুৰি হাত। এই শিলৰ ওচৰতে নাৱৰ আকৃতিৰ অন্য এক ডাঙৰ শিল আৰু শিৱৰ ভাং খুন্দা খুবলি বুলি কথিত আন এটি শিল আছে। পাহাৰ শিখৰত এই শিলক আধাৰ কৰি মূল মন্দিৰটো সুন্দৰকৈ গঢ়ি তোলা হৈছে। তাৰ লগতে গনেশ মন্দিৰত গনেশ দেৱতাৰ মূৰ্তিৰ লগতে তেওঁৰ পত্নী বুদ্ধি সিদ্ধিৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। শনি মন্দিৰত শনি দেৱতাৰ মূৰ্তিৰ লগতে মন্দিৰৰ চৌদিশৰ বেৰত নৱ গ্ৰহৰ মূৰ্তি খোদিত কৰা আছে/আজাৰাৰ মানুহ বোৰ ওৱ পুজা ক্ওৰিব আহে,।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
অবলা বসু

অবলা বসু (, ৮ আগষ্ট ১৮৬৫ – ২৫ এপ্ৰিল ১৯৫১) এগৰাকী ভাৰতীয় সামাজিক কৰ্মী আছিল। নাৰীশিক্ষা আৰু বিধৱাসকলক কল্যাণৰ বাবে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ বিজ্ঞানী জগদীশ চন্দ্ৰ বসুৰ পত্নী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৮৬৫ চনৰ ৮ আগষ্ট তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত বেংগল প্ৰেচিডেন্সিৰ বাড়িশালত অবলা বসুৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ এতিয়াৰ বাংলাদেশৰ ঢাকাৰ তেলিৰবাগৰ দাস পৰিয়ালৰ সদস্য আছিল। অবলা বসু ব্ৰহ্ম সমাজৰ সংস্কাৰক দুৰ্গা মোহন দাসৰ কন্যা। তেওঁ সতীশ ৰঞ্জন দাস আৰু সৰলা ৰায়ৰ ভগ্নী। ইয়াৰ লগতে তেওঁ চিত্তৰঞ্জন দাস আৰু ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ সুধী ৰঞ্জন দাসৰ সম্পৰ্কীয় ভগ্নী। তেওঁ ১৮৮৭ চনত তেওঁ বিজ্ঞানী ছাৰ জগদীশ চন্দ্ৰ বসুক সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। বেথুন স্কুলত তেওঁৰ সৈতে অধ্যয়ন কৰা কামিনী ৰায়ে তেওঁৰ পৰা নাৰীবাদৰ ধাৰণা গ্ৰহণ কৰিছিল।
]], ভগ্নী কৃষ্টিন, কাৰ্লট চেভিয়াৰৰ সৈতে লেডী বসু
১৯১৬ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ জগদীশ চন্দ্ৰ বসুয়ে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ পৰা নাইটহুড লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ লেডী বসু হিচাপে জনাজাত হৈছিল। অবলা বসুৱে ১৯১০ চনৰ পৰা ১৯৩৬ চনলৈ ব্ৰহ্ম বালিকা বিদ্যালয়ৰ সচিব হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। ১৯৫১ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ ৰাজধানী কলকাতাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

দক্ষিণ এছিয়াৰ আমেৰিকান ডিজিটেল আৰ্কাইভত আবালা বসুৰ বিষয়ে তথ্য

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
থ′য়ি (শ্ৰুতিকথা)

থ′য়ি (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Θόη, ইংৰাজী: Thoe; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'দ্ৰুত, চঞ্চল') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

থ′য়ি গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত থ′য়িও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
তিতা চঁপা

তিতা চঁপা হৈছে মেগ্নোলিয়াচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এক বৃহৎ চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। পূৰ্ৱতে ইয়াকt Michelia champaca নামেৰে শ্ৰেণীবিভাজন কৰা হৈছিল। পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। ইয়াক ইংৰাজীত চম্পক(champak) বুলি কোৱা হয়।

উৎপত্তি আৰু বিতৰণ

এই গছ, দক্ষিণ এছিয়া, দক্ষিণ-পূব এছিয়া−ইণ্ডোচাইনা আৰু দক্ষিণ চীনেৰে গঠিত ভাৰতমালয় অঞ্চলৰ স্থানীয় গছ।

ইয়াক গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় আৰু উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় আৰ্দ্ৰ পৰিৱেশত বহল পাতৰ অৰণ্যৰ অঞ্চলত, ২০০–১,৬০০ মিটাৰ (৬৬০–৫,২৫০ ফুট) উচ্চতালৈ পোৱা যায়। ২০২১ চনত য়েমেনত এম.চাম্পাকাৰ নামে এটা পৃথক, অনুমাণিক স্থানীয় এক প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হয়, ফলত এম. চেম্পাকা প্ৰজাতি মেগনোলিয়াচিয়াৰ একমাত্ৰ প্ৰজাতি যিটো আৰব উপদ্বীপত পোৱা যায় বুলি জনা গৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
মৈদাম

ফ্ৰাং-মৈ-দাম বা চমুকৈ মৈ-দাম ( অৰ্থ:মৃতকক সমাধি দিয়া,) হৈছে আহোম জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ পৰম্পৰাগত মৃতদেহ সংস্কাৰ প্ৰথা আৰু সমাধি যি বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত। মৈদামক ইজিপ্তৰ ফাৰাওসকলৰ পিৰামিড আৰু প্ৰাচীন চীনা ৰাজপৰিয়ালৰ সমাধিৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।বৰ্তমান সময়ত টাই-আহোম জনগোষ্ঠীৰ ম'-হুং, ম'-চাম, চাওদাং আৰু ম'-প্ল'ঙ নামৰ চাৰিটা ফৈদৰ মানুহে মৈদাম পৰম্পৰা মানি চলে। টাই জাতিৰ লোকসকলে মৃতদেহ জ্বলাই দিয়াৰ সলনি পুতি থয়। অসমৰ ভিন্ন প্ৰান্তত মৈদাম সমূহ দেখা যায় আৰু চৰাইদেউত আটাইটকৈ বেছি ঘনত্বত মৈদাম সমূহ আছে। চাওফা তথা উচ্চ পদবীৰ বিষয়াৰ মৈদাম কেৱল লুক-খা-খুন বংশৰ মানুহে দিব পাৰিছিল। মৈদামৰ গঠনত মূল তিনিটা ভাগ প্ৰধান। ৰুংডাং কাৰেং, ৰুংডাং আৰু চাও-চালি সমাধি স্থলত থকা বিশেষ ভাস্কৰ্য। মৈদাম সমূহ আঠকুণীয় আকৃতিৰ এটা ইটাৰ বেৰা থাকে আৰু মৈদামৰ ভিতৰলৈ যোৱা দুৱাৰ পশ্চিম দিশত থাকে। এই বেৰাৰ বাহিৰতে বছৰি দাম-ফী প্ৰথা অনুসৰি মৃতকজনক শ্ৰদ্ধা জনোৱা হয়।ইয়াৰ ভিতৰত মৃতকে জীৱিতকালত ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰীসমূহ, যেনে:- ঙি ঙাও খাম, চীনা মাটি, কাঠ বা হাতীদাঁত বা লোহাৰে তৈয়াৰী বস্তু, হেংদাং, শৰাই, সোণৰ গহনা, কটাৰী, চূণৰ টেমী,চালপীৰা, পালি-পহৰীয়া আদি পুতি দিয়া হয়, পাছলৈ চাওফা চ্যু-খ্ৰং-ফাই জীৱিত পালি-পহৰীয়া দিয়া নিষিদ্ধ কৰে।

চাও-চালি

ৰুংডাং কাৰেংৰ ওপৰত মাটিৰ এক অনুচ্চ মূধ্ছ সজা হয় যাক চাও-চালি বোলা হয়। এই গুহা যুক্ত কোঠা চাও-চালিসমূহ, প্ৰায়ে দুমহলীয়া আৰু খোলাযুক্ত পথৰ মাজেৰে প্ৰৱেশ কৰা হয়। ক্লেইটন আৰু তেওঁৰ দলে সোণৰ কেৰু, ৰূপৰ খৰিকা, বানবাতি, বানকাহি আৰু চূণ থোৱা সৰু বান এটা খান্দি উলিয়াইছিল যি পাছত বেডফৰ্ড বোলা এজনে কিনি লৈছিল। হাতীৰ দাঁতৰ ঙি ঙাও খাম, মৰাচৰাই, আৰু ফুলৰ আকৃতিও উদ্ধাৰ হৈছিল।উদ্ধাৰ হোৱা আন বস্তুবোৰ হৈছে - তামৰ টুকুৰা, ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ হাতীদাঁতৰ বুটাম, কৰী, সোণৰ লকেট আৰু কেইটামান বৰটোপৰ গুলী। মৈদামৰ মৃতকজন আৰু নিৰ্মাণৰ তাৰিখ তথ্যৰ অভাৱৰ বাবে নিৰ্ণয় কৰাত অসুবিধা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
অসমৰ লোক-সংস্কৃতি (গ্ৰন্থ)

অসমৰ লোক-সংস্কৃতি গ্ৰন্থখনৰ লিখক বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা৷ গ্ৰন্থখনত অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিৰ স্বৰূপ, অসমৰ ভৌগোলিক পৰিৱেশ, লোক-সাহিত্য, লোক-বিশ্বাসত সাপ, মাছ, কুুকুৰা চৰাই, তামোল-পাণ, নগ্নতা, অশ্লীলতা, আৰু শাও-শপনি, নামঘৰ নিৰ্মাণৰ নীতি-নিয়ম, সাজ-পাৰ, খোৱা-বোৱা, বেজ-বেজালি, উৎসৱ-অনুষ্ঠান, ধৰ্মীয় পৰম্পৰা, বাদ্য-যন্ত্ৰ, লোক-শিল্প আদি বিষয়বস্তুবোৰৰ সন্দৰ্ভত আলোচনা কৰা হৈছে৷ এই গ্ৰন্থখনৰ একে বিষয়বস্তুকে কেন্দ্ৰ কৰি ইংৰাজী ভাষাত Popular culture of Assam শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ প্ৰস্তুত কৰা হৈছে৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছে ১৯৬১ চনৰ মাৰ্চ মাহত৷

লেখক পৰিচয়

বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা (; ১০ নৱেম্বৰ, ১৯০৮ – ৩০ মাৰ্চ, ১৯৬৪), অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ, লেখক, ইতিহাসবিদ, ভাষাবিদ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক। অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ অমূল্য সম্পদসমূহ উদ্ধাৰৰ কাৰণে তেওঁ গোটেই জীৱন অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাই গুৱাহাটী জালুকবাৰীৰ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৌপাশতে জীৱনৰ অধিক সময় পাৰ কৰিছিল। সেয়ে পিছলৈ তেওঁৰ নামেৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত 'বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা প্ৰেক্ষাগৃহ'ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। তেওঁ "Indian Film Censor Board"-ৰ সদস্য আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ "Indian Language Commission"-ৰো প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। তেওঁ সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান "Assam Academy for Cultural Relations"-ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল,যাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ভাষা, জাতিৰ মাজত সমন্বয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা।

‘আৱাহন’, জয়ন্তী, সুৰভি, সাহিত্য সভা পত্ৰিকা, Journal of the Assam Research Society আদি আলোচনী আৰু গৱেষণামূলক পত্ৰিকাত প্ৰৱন্ধ-পাতি লিখাৰ উপৰিও বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা ৰামধেনু আৰু দৈনিক নতুন অসমীয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। তেওঁ ‘অকণ’ আৰু ‘সুৰভি’ নামৰ দুখন শিশু আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল। কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ মুখপত্ৰখনো তেওঁ কিছু বছৰ সম্পাদনা কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
পাৰ্থ চট্টোপাধ্যায়

ড॰ পাৰ্থ চট্টোপাধ্যায় বঙালী সাহিত্য আৰু সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ সৈতে জড়িত এজন ব্যক্তি। পাৰ্থ চট্টোপাধ্যায়ৰ জন্ম হয় ১৯৩৯ চনত পশ্চিমবঙ্গৰ উত্তৰ ২৪ পৰগণা জিলাৰ গোবৰডাঙ্গা গাঁৱত।

তেখেতৰ সম্পাদিত আলোচনী আৰু কাকত

পৰিৱৰ্তন পত্ৰিকা (সাপ্তাহিক)

গ্ৰন্থসমূহ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক

বাহ্যিক সংযোজন
জাহ্নৱী কাপুৰ

জাহ্নৱী কাপুৰ (‍; জন্ম: মাৰ্চ ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী যি হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁ শ্ৰীদেৱী আৰু বনি কাপুৰৰ কন্যা। তেওঁ ২০১৮ চনত বাণিজ্যিকভাৱে সফল ৰোমাণ্টিক চলচ্চিত্ৰ "ধড়ক"ৰ জৰিয়তে অভিনয়ৰ জগতত খোজ পেলাইছিল। কাপুৰে তেতিয়াৰে পৰা নেটফ্লিক্সৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত ফিল্ম "ঘোষ্ট ষ্টোৰীজ" আৰু "গুঞ্জন সক্সেনা: দ্য কাৰ্গিল গাৰ্ল"ত অভিনয় কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

সৌন্দৰ্য্যৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিগৰাকী নাৰীৰ যাত্ৰা বেলেগ বেলেগ আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকে গৌৰৱ কৰা উচিত।
উৎস: imdb.com
মোক প্ৰয়োজন হোৱা একমাত্ৰ ব্যক্তিজন আছিলা তুমি। তুমি মোৰ আত্মাৰ এটা অংশ। মোৰ ভাল বন্ধু। মোৰ সকলো কামৰ এক কাৰণ।
জাহ্নৱী কাপুৰে মাতৃ শ্ৰীদেৱীক স্মৰণ কৰি লিখা চিঠিৰ পৰা উদ্ধৃত।
উৎস: ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
জীৱন বৃক্ষ (পৌৰাণিক লোককথা)

up

জীৱন বৃক্ষ বিশ্বৰ বিভিন্ন মিথোলজিক ধাৰণা, ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰাত এটা মৌলিক আৰ্হি। ই পবিত্ৰ বৃক্ষৰ সোঁতৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। বাইবেলৰ উৎপত্তি গ্ৰন্থত এডেন উদ্যানৰ অংশ হিচাপে উল্লিখিত সু-অসু জ্ঞান বৃক্ষ আৰু জীৱন বৃক্ষ, আৰু স্বৰ্গৰ সৈতে সংযোগ থকা Yggdrasilৰ দৰে বিশ্ব বৃক্ষ বা কছমিক গছ ধাৰণাসমূহ বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু দাৰ্শনিক মতবাদত একেই বৃক্ষ হিচাপে চিত্ৰিত হৈছে।

ধৰ্ম আৰু পৌৰাণিক কাহিনী

জীৱন বৃক্ষ বিভিন্ন ধৰ্মীয় আৰু পৌৰাণিক বিশ্বাসত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতীক।

খ্ৰীষ্টান আৰু ইহুদী ধৰ্ম: বাইবেলৰ উৎপত্তি গ্ৰন্থত উল্লিখিত জীৱন বৃক্ষ এডেন উদ্যানত অৱস্থিত আছিল।

ইছলাম: কোৰানত জীৱন বৃক্ষক জান্নাতৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

হিন্দুধৰ্ম: হিন্দু ধৰ্মত, অশ্বত্থ বৃক্ষক (পিপল গছ) পবিত্ৰ বিবেচনা কৰা হয় আৰু ই ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, আৰু মহেশ্বৰৰ লগত সম্পৰ্কিত।

নৰ্দিক পৌৰাণিক কাহিনী: নৰ্দিক মিথোলজিত Yggdrasil নামেৰে জনাজাত বিশ্ব বৃক্ষ সকলো পৃথিৱী আৰু স্বৰ্গলোকক সংযোগ কৰে।

বৌদ্ধ ধৰ্ম: বোধিবৃক্ষ, য'ত গৌতম বুদ্ধ জ্ঞান লাভ কৰিছিল, তাক জীৱন বৃক্ষৰ এক ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

শিল্প আৰু চলচ্চিত্ৰত

অষ্ট্ৰিয়ান প্ৰতীকবাদী শিল্পী গুষ্টাভ ক্লিম্টে তেওঁৰ দ্য ট্ৰী অৱ লাইফ, ষ্টোক্লেট ফ্ৰীজ শীৰ্ষক চিত্ৰত জীৱনৰ গছৰ নিজস্ব সংস্কৰণ প্ৰতিচিত্ৰিত কৰিছিল। এই আইকনিক চিত্ৰখনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ, মেছাচুচেট্‌ছ কলেজ অৱ আৰ্ট এণ্ড ডিজাইনৰ "নিউ ৰেছিডেন্স হল" (যাক "ট্ৰী হাউছ" বুলিও কোৱা হয়) নামেৰে ২১-মহলা বৰ্ণিল ছাত্ৰ আবাসিক হলৰ বাহিৰা অংশ অলংকৃত কৰা হৈছিল।

২০০৯ চনৰ আলেক্স প্ৰয়াছৰ ন'ইং চলচ্চিত্ৰটোৰ অন্তত দুই কিশোৰ নায়ক-নায়িকাক জীৱনৰ গছৰ ফালে পৰিচালিত কৰা হয়।

২০০৬ চনৰ ডাৰেন আৰনফস্কীৰ দ্য ফাউণ্টেইন চলচ্চিত্ৰটোৱে ইয়াহুদী-খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীয় জীৱনৰ গছক এক প্ৰধান উপাদান হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। এই চলচ্চিত্ৰৰ অগঢ় কাহিনীত, কেন্দ্ৰীয় আমেৰিকাত স্পেনী বিজয়সাধক এজনৰ দ্বাৰা এই গছ বিচাৰি পোৱা হয়, যিয়ে বিশ্বাস কৰে যে ইয়াৰ শাশ্বত জীৱনৰ উপহাৰে স্পেইন আৰু তাৰ ৰাণীক ধৰ্মীয় তদন্তৰ অত্যাচাৰৰ পৰা মুক্ত কৰিব। বৰ্তমান যুগত, একেই গছৰ নমুনা এজন চিকিৎসা গৱেষকৰ দ্বাৰা ইয়াৰ মৃতপ্ৰায় পত্নীৰ চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যিয়ে জীৱসত্তাৰ পুৰণি হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া উল্টোলৈ আনিবলৈ চেষ্টা কৰে। দূৰভৱিষ্যত, এক মহাকাশ যাত্ৰীয়ে (যাক বৰ্তমানৰ ব্যক্তিজনেই বুলি ভাবা হয়) সেই গছৰ বাকলিৰে নিজৰ জীৱন বজাই ৰাখে আৰু Xibalba নামেৰে কল্পিত মৃতপ্ৰায় নেবুলাৰ ফালে আগবাঢ়ে, য'ত তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে বিস্ফোৰণৰ ফলত গছটো পুনৰ যৌৱন লাভ কৰিব আৰু তেওঁৰ অমৰত্ব নিশ্চিত হ'ব।

টেৰেন্স মেলিকৰ ২০১২ চনৰ মুক্ত চলচ্চিত্ৰ দ্য ট্ৰী অৱ লাইফত এই গছটোৰ স্পষ্ট আৰু থীমেটিক উল্লেখ আছে, শীৰ্ষকটোকে ধৰি।

২০২১ চনৰ দুঃসাহসিক চলচ্চিত্ৰ জংগল ক্ৰুজত এখন নাওৰ কেপ্তেইন (ডোৱেইন জনছন) এজন বিজ্ঞানীক (এমিলি ব্লাণ্ট) জীৱনৰ গছ বিচাৰি এক অভিযানত লৈ যায়।

শাৰীৰিক "জীৱনৰ গছ"

পশ্চিম আফ্ৰিকাত, দক্ষিণ এছিয়াৰ Moringa oleifera গছক "জীৱনৰ গছ" বা "অলৌকিক গছ" হিচাপে গণ্য কৰা হয়, কিয়নো এই গছক উদ্ভিদজাত খাদ্যৰ আটাইতকৈ পুষ্টিকৰ উৎস হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়। আধুনিক বিজ্ঞানী আৰু কিছুমান মিছনাৰী গোটে ইয়াক চূড়ান্ত অপুষ্টিৰ চিকিত্‍সাৰ সম্ভাব্য সমাধান হিচাপে গণ্য কৰিছে আৰু HIV/AIDS ৰোগীৰ সহায়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা সম্ভাবনাৰ বিষয়ে আলোচনাও কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শালিনী মোঘে

শালিনী মোঘে (১৯১৪ - ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী
আৰু জনজাতীয় শিশুৰ বাবে কস্তুৰবা কন্যা স্কুল আৰু মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ প্ৰথম মণ্টেছৰী বিদ্যালয় বাল নিকেতন সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। , তেওঁ ভাৰতীয় গ্ৰামীণ মহিলা সংঘ, ইন্দোৰৰ অধ্যক্ষ আছিল, যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বেচৰকাৰী সংস্থাটোৱে সমাজৰ বিশেষ সুবিধাপ্ৰাপ্ত আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ অধীনত থকা প্ৰতিবন্ধী, অনাথ শিশুসকলৰ কল্যাণ আৰু শিক্ষাৰ বাবে কাম কৰিছিল, আৰু ইন্দোৰ ভিত্তিক অন্যান্য শিক্ষানুষ্ঠান যেনে প্ৰেষ্টিজ পাব্লিক স্কুল আৰু প্ৰজ্ঞা গাৰ্লছ স্কুলৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯৯২ চনত জামনালাল বাজাজ বঁটা বিজয়ী তেখেতক ১৯৬৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।

জীৱনী

১৯১৪ চনৰ ১৩ মাৰ্চত ভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ইন্দোৰত স্থানীয়ভাৱে পৰিচিত শিক্ষাবিদ তথা সংসদৰ প্ৰাক্তন সদস্য টাত্য সৰৱাটে
তেওঁৰ ঘৰত মধ্যবিত্তীয় পৰিয়ালত শলিনী মোঘেৰ জন্ম হৈছিল। কৰাচীৰ পৰা কলা শাখাত (বি এ) স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে,
মণ্টেছৰী শিক্ষাত ডিপ্লমা লাভ কৰে আৰু চৰকাৰী সেৱাত যোগদান কৰাৰ আগতে কিশোৰ আদালত আৰু শিশু কল্যাণৰ উন্নত প্ৰশিক্ষণ লয়।
নামেৰে এটা সংস্থা গঠন কৰে যিয়ে চহৰখন আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা গাঁওসমূহত কল্যাণ কেন্দ্ৰ, নিঃস্ব শিশুৰ বাবে ক্ৰেচ আৰু উদ্ধাৰ ঘৰ, নাৰ্চাৰী, সংহত শিশু বিকাশ কাৰ্যসূচী, চিকিৎসা শিবিৰ আৰু মহিলাসকলৰ বাবে আৰ্থিক সাহায্য আদি বহুতো কাৰ্য্যকলাপ সামৰি লয়।
২০০৯ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌৰ খাদ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণ সন্মিলনৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সদস্যও আছিল।

খবৰ পোৱা গৈছে যে জনপ্ৰিয়ভাৱে শালিনী টাই
নামেৰে পৰিচিত মোঘে
তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ প্ৰধান অংশটো পাৰিশ্ৰমিক অবিহনে কাম কৰিছিল আৰু তেওঁৰ উপাৰ্জন তেওঁৰ সামাজিক কাম-কাজৰ বাবে ব্যয় কৰা হৈছিল।
৯৮ বছৰ বয়সত বৃদ্ধাৱস্থাৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে।

পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান

ভাৰত চৰকাৰে ১৯৬৮ চনত শলিনী মোঘেক পদ্মশ্ৰী অসামৰিক বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। বেটি বচাও অভিযান (Save the Daughter) ৰ অংশ হিচাপে ২০১১ চনৰ ১ নৱেম্বৰত ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত তেওঁক প্ৰদেশ কী গৌৰৱশালি বেতিয়ান (ৰাজ্যৰ গৌৰৱৰ কন্যা)ৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে ঘোষণা কৰে অভিযান।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ ৰাজ্য

পৌৰাণিক যুগত অসমৰ নাম প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ ৰাজ্য আছিল। তাৰ পাছত ই লাহে লাহে কামৰূপ নামেৰে জনাজাত হয়। খ্ৰীষ্টীয় ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত আহোমসকলে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত ৰাজত্ব কৰিবলৈ লোৱাৰে পৰা কামৰূপ ৰাজ্য সকলোৰে মাজত অসম নামেৰে পৰিচিত হ’বলৈ ধৰে।

ৰামায়ণত লিখা আছে যে বিশ্বমিত্ৰ মুনিৰ পুত্ৰ প্ৰপিতামহ (আজো ককাক) কুশ ৰজাৰ পুত্ৰ অমূৰ্তৰাজে প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্য পাতিছিল। ‘প্ৰাগ’ শব্দৰ অৰ্থ হল ‘পূব’, ‘জ্যোতিষ’ মানে চন্দ্ৰ, সূৰ্য, আদি গ্ৰহ-নক্ষত্ৰসমূহৰ অৱস্থানৰপৰা মানুহৰ ভাগ্য গণনা কৰা বিদ্যা। প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ। কথিত আছে যে সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাই এবাৰ ইয়াত এটা নক্ষত্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰপৰাই এই ঠাইখনৰ নাম প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ হয়।

অতি প্ৰাচীন কালত প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ জ্যোতিষ চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰ আছিল। বৰ্তমান গুৱাহাটীয়েই তাহানিৰ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ। প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ মানে পূব দিশৰ জ্যোতিষ চৰ্চা কৰা নগৰ। গুৱাহাটীৰ পূবফালে শচিত্ৰাচল পাহাৰত থকা নৱগ্ৰহ মন্দিৰে এতিয়াও প্ৰমাণ কৰে যে এই ঠাইত এসময়ত জ্যোতিষ চৰ্চা কৰা হৈছিল। এই মন্দিৰত নটা গ্ৰহৰ বিগ্ৰহক নিত্যপূজা কৰাৰ ৰীতি আজিও চলি আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
ওড়িশাৰ শিলৰ খোদাই

ওড়িশাৰ শিলৰ খোদাই শিলক খোদিত কৰি কলা আৰু উপযোগী বস্তুলৈ ৰূপান্তৰ কৰা ওড়িশাৰ প্ৰাচীন হস্তশিল্পৰ অনুশীলন। শিলৰ খোদাই কাৰিকৰসকলে মুখ্যতঃ পুৰী, ভুৱনেশ্বৰ আৰু কটক জিলাৰ ললিতগিৰিত অনুশীলন কৰে। ময়ূৰভঞ্জ জিলাৰ খিচিঙতো কিছু পৰিমাণে এই কলাৰ অনুশীলন কৰা হয়। শিলৰ খোদাই হৈছে ওড়িশাৰ অন্যতম মুখ্য হস্তশিল্প। কলা প্ৰকাৰত মুখ্যতঃ ৰীতিগতভাবে খোদিত কৰা হয়। কোণাৰ্কৰ সূৰ্য মন্দিৰ আৰু ইয়াৰ জটিল ভাস্কৰ্যসমূহে ৰঙা উজ্জ্বল বালিশিলৰ ওপৰত সূক্ষ্ম খোদাই কৰা প্ৰথাক প্ৰদৰ্শন কৰে। উদয়গিৰি আৰু ৰত্নাগিৰিৰ স্তূপ আৰু জগন্নাথ, লিঙ্গৰাজ, মুক্তেশ্বৰ আৰু লগতে অঞ্চলটোৰ অন্যান্য মন্দিৰসমূহত এই প্ৰাচীন কলাৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়।

ব্যৱহৃত শিলসমূহ

কোণাৰ্ক শিলৰ কাৰু-কাৰ্যত বালিয়া শিল, চাবোন শিল, ছাৰ্পিনাইট, মাকৰানা মাৰ্বল আৰু গ্ৰেনাইট ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। দক্ষতাপূৰ্ণ শিল্পীসকলে কোমল, বগা চাবোন শিল, খাদিপাথৰা, বা অলপ কঠিন সেউজীয়া ক্লোৰাইট বা কোচিলাপাথৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। গোলাপী খাণ্ড'লাইট, সাহানাপাথৰ বা বাউলাপাথৰ আৰু সকলোতকৈ কঠিন শিল, ক'লা গ্ৰেনাইট আৰু মুগুনি পাথৰ সাধাৰণতে এই কলাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

প্ৰক্ৰিয়া

প্ৰথমে প্ৰয়োজনীয় আকাৰৰ শিলত এক প্ৰকাৰৰ ৰূপৰেখা অংকন কৰা হয়। ৰূপৰেখা অংকন কৰাৰ পিছত অবাঞ্ছিত অংশবোৰ খোদিত কৰি আঁতৰ কৰা হয়। এনেদৰে কঠিন পৰিশ্ৰমৰ অন্তত অন্তিম পৰ্যায়ত শিলৰ আকৃতি বিধ উলিয়াই অনা হয়। কঠিন শিলৰ বাবে অতিৰিক্ত অলাগতিয়াল অংশখিনি চেনিৰ সহায়ত উলিয়াই অনা হয়। কোমল শিলৰ বাবে অতিৰিক্ত অলাগতিয়াল অংশখিনি তীক্ষ্ণ সমতল ধাৰযুক্ত লোৰ সঁজুলি ৰেটিৰে উলিয়াই লোৱা হয়। ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন আকাৰৰ হাতুৰি আৰু চেনি ব্যৱহাৰ কৰা হয় (যেনে মুনা, পাটিলি, মাৰতুল, থুক-থুকি আৰু নিতানা ইত্যাদি)।

সামগ্ৰীসমূহ

ওড়িশাৰ শিলৰ খোদাইৰ মূল বিষয় হিচাপে পৰম্পৰাগত আকৃতি আৰু পৌৰাণিক দেৱ-দেৱী। এই কলাত ইয়াৰ লগতে মমবাতিৰ ষ্টেণ্ড, কলমৰ ষ্টেণ্ড, পেপাৰৱেট, বুকএণ্ড, লেম্পৰ বেচ আৰু শিলেৰে তৈয়াৰ কৰা বাচনৰ দৰে পাকঘৰৰ সামগ্ৰীও সৃষ্টি কৰা হয়। কুণ্ড নামৰ কাঠৰ লেথ মেচিনেৰে ঘূৰাই সামগ্ৰীসমূহ পলিছ কৰা হয়। কাৰুশিল্পীসকলে সুন্দৰ পলিছ কৰা প্লেট (থাল), পাত্ৰ (জিনা, পাথৰি), কাপ আৰু চশমা প্ৰস্তুত কৰে। এইবোৰ পূজা, পাৰম্পৰিক ৰীতি-নীতি আৰু দৈনিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিলৰ পাত্ৰবোৰ দৈ সংৰক্ষণ কৰাৰ বাবে বিশেষকৈ ভাল কিয়নো ইয়াৰ সৈতে দৈৰ এচিডৰ প্ৰতি প্ৰতিক্ৰিয়া নকৰে। শিলৰ পাত্ৰবোৰ পানীৰে ভৰ্তি কৰি পোক-পৰুৱা বাহিৰলৈ ৰাখিবলৈ কাঠৰ অলমাৰীৰ খুৰাত ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ভৌগোলিক স্বীকৃতি

২০০৮ চনৰ জুলাই মাহত এই শিল্পয়ে ভাৰত চৰকাৰৰ পেটেণ্ট, ডিজাইন আৰু ট্ৰেড মাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ পৰা কোণাৰ্ক শিলৰ খোদাই হিচাপে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:ওড়িশাৰ কলা