ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হাউলাৰ বান্দৰ দেৱতা

ধ্ৰুপদী মায়াসকলৰ ভিতৰত হাউলাৰ বান্দৰ দেৱতা(হাউলাৰ মাংকী গড) কলাৰ প্ৰধান দেৱতা আছিল—সংগীতকে ধৰি—আৰু শিল্পীসকলৰ, বিশেষকৈ লিখক আৰু ভাস্কৰ্য্যশিল্পীসকলৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল। সেইবাবেই তেওঁৰ প্ৰভাৱৰ ক্ষেত্ৰখন টনছুৰেড মেইজ গডৰ সৈতে ওপৰত ওপৰত সোমাই পৰিছিল। বান্দৰৰ পৃষ্ঠপোষকসকলক—প্ৰায়ে দুজন থাকে—কিতাপ লিখা (ষ্টীৰিঅ’টাইপিকেলভাৱে চিয়াঁহীৰ টোপনি ধৰি থকাৰ সময়ত) আৰু মানুহৰ মূৰ খোদিত কৰাৰ কাৰ্য্যত ধ্ৰুপদী ফুলদানিত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এই দুটা কাৰ্য্যই হয়তো মানৱ জাতিৰ সৃষ্টিৰ বাবে এক উপমা গঠন কৰিছিল, য'ত গ্ৰন্থখনত জন্মৰ চিন আৰু মূৰটো জীৱন নীতি বা 'আত্মা' সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে, যিটো ব্যাখ্যাক পপ'ল ৱুহত সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতাসকলৰ শিল্পী উপাধিৰ দ্বাৰা শক্তিশালী কৰা হৈছে।

মুখৰ বৈশিষ্ট্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কোপানৰ হাউচ অৱ দ্য স্ক্ৰাইবছৰ ভিতৰত পোৱা এজন বহি থকা লেখকৰ শিলৰ ভাস্কৰ্য্যক প্ৰায়ে হাউলাৰ বান্দৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। কিন্তু কোপানৰ মন্দিৰৰ 'ৰিভিউইং ষ্টেণ্ড'ৰ দুয়োফালে পোৱা ছিমিয়ান আকৃতিৰ দুটা বৃহৎ মূৰ্তিই (চিত্ৰ চাওক) মায়া শিল্প আৰু লং কাউণ্টৰ শিলালিপিত (মুখৰ চুকত থকা সাপবোৰকে ধৰি) এই প্ৰাণীটোৰ মানক উপস্থাপনৰ বহুত বেছি ওচৰ চাপিছে। বিভিন্ন ধৰণে বতাহৰ দেৱতা আৰু 'বান্দৰ আছিল' আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ ক্লাউন হিচাপে বৰ্ণনা কৰা এই মূৰ্তিসমূহে প্ৰকৃততে সংগীতজ্ঞৰ মানদণ্ডত হাউলাৰ বান্দৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে। উত্তৰ-ধ্ৰপদী মায়াপানত হাউলাৰ বান্দৰৰ লিখকৰ দৰে আৰ্হিত এটা চিৰামিক ধূপ বাৰ্নাৰ পোৱা গৈছে।

স্পেনিছ আক্ৰমণৰ সময়ত হাউলাৰ বান্দৰবোৰক পূজা অব্যাহত আছিল যদিও পৌৰাণিক আখ্যানত ইহঁতৰ ভূমিকা পৃথক আছিল। বাৰ্ট'ল'মে দে লাছ কাছাছে কয় যে আলটা ভেৰাপাজত হুন-আহান (সম্ভৱতঃ 'এক-কাঠৰ শিল্পকৰ্ম') আৰু হুন-চেভেন (প'পল ৱুহত হুন-চ'ৱেন)ক উচ্চ দেৱতাৰ তেৰজন পুত্ৰৰ ভিতৰত গণ্য কৰা হৈছিল আৰু তেওঁলোকক মহাজাগতিক সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা হিচাপে উদযাপন কৰা হৈছিল। কুইচে মায়াসকলৰ মাজত তেওঁলোকৰ ইতিবাচক মূল্য কম আছিল: পপ’ল ৱুহৰ মতে, হান-চ’ৱেন আৰু হান-বাট্জ ‘ৱান-হাউলাৰ বান্দৰ’ (শিল্পী আৰু সংগীতজ্ঞ দুয়োজনেই) তেওঁলোকৰ সতীয়া ভাতৃ মায়া হিৰো টুইনছৰ সৈতে সংঘৰ্ষত লিপ্ত হৈছিল, যিটো সংঘাতৰ ফলত তেওঁলোকৰ অপমানজনক বান্দৰলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল।

মেণ্টিক কেলেণ্ডাৰত এজটেক ব্যৱস্থাত মকৰা বান্দৰৰ সৈতে মিল থকা হাউলাৰ বান্দৰে ১১ তাৰিখক বুজায়, যিটো কলাৰ সৈতে জড়িত।
লং কাউণ্টত (মায়া কেলেণ্ডাৰ চাওক) হাউলাৰ বান্দৰে দিন-ইউনিটটোক ব্যক্তিগতকৰণ কৰিব পাৰে, যিয়ে তেওঁক কেলেণ্ডাৰ হিচাপ আৰু ভৱিষ্যদ্বাণীৰ পুৰোহিতৰ কলাৰ লগতে আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু ঐতিহাসিক জ্ঞানৰ সৈতেও সংযোগ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মায়া সভ্যতা
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াৰ ২৫ বছৰীয়া জন্মদিন উপলক্ষে সৃষ্টি কৰা পৃষ্ঠা
জিল ষ্টেইন

জিল এলেন ষ্টেইন (জন্ম ১৪ মে ', ১৯৫০) এগৰাকী আমেৰিকান চিকিৎসক আৰু সক্ৰিয় কৰ্মী। তেওঁ ২০২৪ চনত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে গ্ৰীণ পাৰ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াইছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১২ আৰু ২০১৬ চনৰ নিৰ্বাচনতো প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ২০০২ আৰু ২০১০ চনত মেছাচুচেটছৰ গৱৰ্ণৰৰ বাবে গ্ৰীণ-ৰেইনবো পাৰ্টিৰ পৰা প্ৰাৰ্থীত্ব আগবঢ়াইছিল । আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা মহিলাসকলৰভিতৰত ষ্টেইন অন্যতম। লগতে সাধাৰণ নিৰ্বাচনত হিলৰী ক্লিণ্টন আৰু জো জৰ্গেনছনৰ পিছত এক নিযুতৰো অধিক ভোট লাভ এগৰাকী মহিলা ৰাজনীতিক।

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
আদা

আদা এবিধ শিপাজাতীয় উদ্ভিদ যাৰ শিপা সাধাৰণতে মছলা আৰু বনৌষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।এই উদ্ভিদজোপা দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ থলুৱা যদিও বৰ্তমান বিশ্বৰ আন বহু ঠাইত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। আদাত থকা ৰাসায়নিক যৌগ (chemical compounds) সমূহে ইয়াৰ সোৱাদক ফুৰফুৰীয়া, জ্বলা–পোৰা আৰু উত্তেজক ধৰণৰ কৰিছে।

খেতি প্ৰণালী

ঔষধিযুক্ত আদা গছৰ গাৰ বৰণ সেউজীয়া, পাতৰ বৰণ ঘন সেউজীয়া আৰু ইয়াৰ পাতবোৰ দীঘলীয়া আকৃতিৰ। আদাৰ গছ ২ পৰা ৩ ফুট ওখ থাকে। আদাৰ ভিতৰৰ অংশৰ বৰণ পাতল হালধীয়া। মছলাজাতীয় উদ্ভিদ হিচাপে আদাৰ বৃহৎ পৰিমাণে খেতি কৰা হয়। সাধাৰণতে ব'হাগ-জেঠত আদা ৰুই সচৰাচৰ আঘোণ-পুহ মাহত চপোৱা হয়। আদা খেতি ডিচেম্বৰত চপোৱাৰ পাছত আদখিনি এপ্ৰিল-মে মাহলৈ ভালদৰে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিব লাগে আৰু তাৰ পিছত অংকুৰণ হয় আৰু উৎপাদন হ্ৰাস পায়।

কৃষকসকলে কোঠাৰ এটা চুকত দম কৰি আদাবোৰ মজুত কৰে। নাইবা খেৰি ঘৰৰ চুকত আদখিনি দমাই ৰাখি ওপৰত বালি অৰু শুকান ডাল-পাতেৰে ঢাকি থয়। কিছুমানে আকৌ ঘৰৰ কাষতে থকা গছৰ তলত গাঁত কৰিও আদা মজুত কৰি ৰাখে। আন কিছুমানে কেইশাৰীমান আদা পথাৰৰে এচুকত ৰাখি থয় আৰু এপ্ৰিল মাহত চপাই পুনঃ কঠীয়া হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আদা লগায়।

আদা উৎপাদনত ভাৰতবৰ্ষৰ স্থান পৃথিৱীৰ ভিতৰতে প্ৰথম। ভাৰতীয় আদা পৃথিৱীৰ ভিতৰত অতি উৎকৃষ্ট আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ কেৰেলা ৰাজ্যতেই ইয়াৰ ৭০ শতাংশ উৎপাদন হয়। অসমৰ জলবায়ু আৰু মাটি আদা খেতিৰ বাবে অতি উত্তম। অসমত প্ৰায় ১৭,৮৭০ হেক্টৰ মাটিত আদা খেতি কৰা হয় আৰু তাৰ পৰা প্ৰায় ১,১৪,৪০৮ টন আদা উৎপাদন হয়। অসমৰ কাছাৰ জিলাই আদা উৎপাদনত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি আছে।

ঔষধিয় গুণাগুণ

গৱেষক সকলৰ মতে আদাক কমেও পাঁচ হেজাৰ বছৰ ধৰি ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে। ইয়াৰ স্বাস্থ্য উপকাৰিতাৰ লগতে এণ্টি-ইনফ্লেমেটৰী, এণ্টি অক্সিডেণ্ট, এণ্টিমাইক্ৰ’বিয়াল বৈশিষ্ট্য আছে, যিয়ে বহু ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰে। পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক বমি, বমি, আৰু বদহজম আদি পাচনতন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ লগতে মূৰৰ বিষ, চৰ্দি, ঋতুস্ৰাৱৰ আদিৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ‌ আদাৰ উপয়োগে মাংস পেশীৰ বিষৰ পৰাও মুক্তি দিয়ে।

আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ তৈয়াৰ কৰিবলৈ আদা বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়। আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰমতে আদা এবিধ দীপনীয় ঔষধি অৰ্থাৎ ই ভোক বঢ়োৱাত সহায় কৰে। বিভিন্ন ঔষধি গুণেৰে ভৰপূৰ হোৱা বাবে বহুতো ঔষধৰ উৎপাদনত আদাৰ ব্যৱহাৰ হয়।

ৰন্ধনত ব্যৱহাৰ

ৰান্ধনীঘৰৰ দৈনিক ব্যৱহৃত হোৱা মছলা বিধেই হ’ল আদা। আদাৰ ব্যৱহাৰে ব্যঞ্জনক সুস্বাদু কৰি তোলে। শুকান আদা বহুদিন সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিব পাৰি।

আদা চাহ, পৰিপূৰক বা খাদ্য হিচাপে বহু ৰূপত সেৱন কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে ইয়াক মধ্যমীয়া পৰিমাণে সেৱন কৰিলে বেছিভাগ মানুহৰে বাবে নিৰাপদ বুলি গণ্য কৰা হয়, কিন্তু কিছুমান লোকৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া যেনে কলিজা, ডায়েৰিয়া বা এলাৰ্জিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
নষ্ট-ঘাতক

নষ্ট-ঘাতক বা নষ্ট-মাৰাত্মকতা এক পাৰমাণৱিক সমৰ-পন্থাৰ ধাৰণা য'ত শত্ৰুপক্ষৰ পাৰমাণৱিক প্ৰথমাঘাত (first-strike) ত বিদ্ধস্ত হোৱাৰ পাছতো সিহঁতবোৰৰ ওপৰত তাৎক্ষনিক, স্বয়ংক্ৰিয় আৰু সৰ্বনাশী ভাৱে আঘাত হানি প্ৰত্যাক্ৰমণ কৰাৰ নিশ্চয়্তা নিহীত থাকে যাৰ দ্বাৰা দৰাচলতে শত্ৰুপক্ষক প্ৰথমাঘাত কৰিবলৈ নিৰুৎসাহিত কৰা হয়।

সামৰিক-শৈলী

পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমণৰ নিশ্বিত ক্ষমতা পাৰমাণৱিক শক্তি-সম্পন্ন দেশসমূহৰ বাবে এক জৰুৰী ব্যৱস্থাপনা হিচাপে গণ্য কৰা হয় কিয়নো ইয়াৰ অবিহনে শত্ৰুপক্ষয়ে হয়তো দেশৰ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰৰ মূল নিয়ন্ত্ৰক বা নিয়ন্ত্ৰণস্থলীকে প্ৰথমাঘাতেৰে নষ্ট কৰি দেশখনক নিস্প্ৰভাৱ কৰি পেলাব পাৰে। তেনে নহ'বৰ বাবে সেই দেশসমূহে ভিন ভিন নষ্ট-ঘাতক বা নষ্ট-মাৰাত্মক পন্থা অবলম্বন কৰে আৰু তেনে পন্থাসমূহ সৰ্ৱজনবিদীতও কৰে যাতে শত্ৰুপক্ষ প্ৰথমাঘাত কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে।

পাৰমাণৱিক শক্তি-সম্পন্ন দেশসমূহত পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ কৰ্তৃত্ব সাধাৰণতে দেশৰ  সৰ্বোচ্চ কাৰ্যবাহী মুৰব্বী গৰাকীৰ ওপৰতে ন্যস্ত কৰা থাকে। পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমনো সেই মুৰব্বী গৰাকীৰ আজ্ঞা আৰু নিয়ন্ত্ৰণতে বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা কাৰ্যকৰী হোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি থোৱা থাকে। কিন্তু যদিহে দেশৰ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ সমূহৰ বাবে কৰি থোৱা আজ্ঞা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা শত্ৰুপক্ষৰ প্ৰথমাঘাততে ইতিমধ্যে নষ্ট হৈ পৰে,  তেনে অৱস্থাতো নষ্ট-ঘাতক বিকল্প সক্ৰিয় হৈ পৰি শত্ৰুপক্ষৰ ওপৰত সৰ্বনাশী পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমণ ঘটাব পাৰে।

ছ'ভিয়েট সংঘৰ 'মৃত-হাত' (Dead Hand, গুপ্তনাম Perimeter), যুক্তৰাজ্য (গ্ৰেট ব্ৰিটেইন আৰু উত্তৰ আয়াৰলেণ্ড)ৰ 'অন্তিম পন্থাৰ পত্ৰসমূহ' (Letters of last resort), আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'বিপদসঙ্কেততে নিক্ষেপ' (Launch on Warning) এনেধৰণৰ নষ্ট-ঘাতক পাৰমাণৱিক সমৰ-পন্থাৰ কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থা।

নষ্টাঘাত প্ৰত্যাক্ৰমণ ৰূপায়ণৰ বাবে অন্ত-বিনাশী পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ সমূহৰ নিক্ষেপণ মৃত-মানব সঞ্চালিত বুটাম (Dead man's switch) ৰ দ্বাৰা কৰোৱাৰ ব্যৱস্থা হ'ব পাৰে যিবোৰ অনবৰতে টিপা অৱস্থাত ৰাখি নিক্ষেপণ-নিষ্ক্ৰিয়হে কৰি ৰখা হয়। এনে বুটামৰ ওপৰত মানবীয় নিয়ন্ত্ৰণ শক্তিহীন হলে বুটামৰ যান্ত্ৰিক স্থিতিস্থাপক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত বৰ্তনী বন্ধ হৈ নিক্ষেপণ সক্ৰিয় হয় আৰু তাৰ দ্বাৰা ক্ষেপণাস্ত্ৰ সমূহ পূৰ্ব-নিৰ্ধাৰিত বা পুৰ্বেই বিবেচিত লক্ষ্যস্থানবোৰলৈ নিশ্বিতভাবে নিক্ষেপিত হ'ব পৰা কৰি ৰাখিব পাৰি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সামৰিক পৰিভাষা
শ্ৰেণী:সামৰিক প্ৰযুক্তি
বাইহাটা চাৰিআলি

বাইহাটা চাৰিআলি অসমৰ কামৰূপ জিলাত অৱস্থিত এটা সৰু উন্নয়নশীল অঞ্চল। ঠাইখন গুৱাহাটীৰ জালুকবাৰীৰ পৰা উত্তৰে প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ আঁতৰত অৱস্থিত। গুৱাহাটীৰ কাষৰীয়া এই ঠাইখন শৈক্ষিক, বাণিজ্যিক, যাতায়তৰ দিশৰ পৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চল।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

বাইহাটা চাৰিআলি ঠাইখন ২৬°২০′৩৯″ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯১°৪৩′১১″পূৱ দ্ৰাঘিমাংশত অৱস্থিত। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ উচ্চতা ৪৬ মিটাৰ।

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে উজনি আৰু নামনি অসমৰ জিলাসমূহ সংযোগী ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ দুটা বাইহাটা চাৰিআলিত মিলিত হৈ গুৱাহাটী পাইছে। বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা পূৱে মঙলদৈ, তেজপুৰ সংযোগী ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো পূৰ্বে ৫২ নং আছিল যদিও এতিয়া ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথলৈ সলনি কৰা হৈছে। বাইহাটা চাৰিআলিক ২৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে (পূৰ্বৰ নামাকৰণ অনুসৰি ৩৭ নং আছিল) গুৱাহাটীৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে। একেটা ঘাইপথে ইয়াক পশ্চিম দিশে ৰঙিয়া, নলবাৰী, বৰপেটা আদি ঠাইসমূহৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে (এইখিনি অংশ পূৰ্বে ৩১ নং ঘাইপথত পৰিছিল)। বাইআলি চালিআলিৰ পৰা উত্তৰ দিশে যোৱা পকী পথটো মুক্তাপুৰ, গোৰেশ্বৰ, দেওচুঙা হৈ বাক্সা জিলালৈ গৈছে।

যাতায়ত

দুটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সংযোগস্থল হিচাপে স্বাভাৱিকতেই বাইহাটা চাৰিআলিৰ মাজেৰে ওচৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চলসমূহলৈ নিয়মীয়া বাছ চলাচল হয়। অৱশ্যে বাইহাটা চাৰিআলিত দেখা দিয়া অত্যধিক যান-জঁটৰ বাবে চাৰিলেনযুক্ত গুৱাহাটী-ৰঙিয়া,বৰপেটা সংযোগী ২৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো শেহতীয়াকৈ বাইপাছ সাজি বাইহাটা চাৰিআলিৰ মূল চ'কটোৰ পৰা কিছু আঁতৰেৰে নিয়া হৈছে। বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা চাৰিওদিশৰ বেজেৰা, দেউদুৱাৰ, গোপেশ্বৰ, কমলপুৰ, ৰঙিয়া, কৰৰা, বিহদিয়া, মুক্তাপুৰ আদি তুলনামূলকভাৱে ওচৰৰ ঠাইসমূহলৈ টেম্প', মেজিক আদি সৰু বাহনসমূহ নিয়মীয়াকৈ চলে।

বাইহাটা ষ্টেচনটো বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা সবাতোকৈ নিকটৱৰ্তী ৰে'ল ষ্টেচন।

শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ

বাইহাটা চাৰিআলি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষাকেন্দ্ৰ। অঞ্চলটোৰ চৌদিশৰ পৰাই শিক্ষাৰ্থীয়ে বাইহাটা চাৰিআলিত অৱস্থিত শিক্ষানুষ্ঠানসমূহলৈ পঢ়িবলৈ আহে। বাইহাটা চালিআলিৰ অধিকাংশ শিক্ষানুষ্ঠান উত্তৰ দিশৰ গোৰেশ্বৰ সংযোগী পথটোত অৱস্থিত। আগডলা চাৰিআলি হাইস্কুল (পূৰ্বে চিতানাথধিং হাইস্কুল বুলি জনা গৈছিল) বাইহাটা চাৰিআলিত অৱস্থিত সবাতোকৈ পুৰণি হাইস্কুল। মহাবিদ্যালয় পৰ্য্যায়ত পূব কামৰূপ মহাবিদ্যালয় অঞ্চলটোৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষানুষ্ঠান। বাইহাটা চাৰিআলিত এখন বি এড মহাবিদ্যালয়ো আছে। যোৱা ২০১৭ বৰ্ষত অসম চৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা কামৰূপ পলিটেকনিকখনো ইয়াত অৱস্থিত। তদুপৰি শেহতীয়াকৈ বাইহাটা চাৰিআলি অঞ্চলটোত কেবাখনো ব্যক্তিগতখণ্ডৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ মহাবিদ্যালয় স্থাপন হৈছে।

বিদ্যালয়

আগদলা হাইস্কুল
২৪ নং আগডলা আদৰ্শ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
দিল্লী পাব্লিক স্কুল
কিডজি স্কুল

মহাবিদ্যালয়

পূব কামৰূপ মহাবিদ্যালয়
বি এড কলেজ, বাইহাটা চাৰিআলি

উচ্চতৰ-মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ কলেজ

গেটৱে একাডেমী জুনিয়ৰ কলেজ, বাইহাটা চাৰিআলি
ৰামানুজন একাডেমী
জে'নিথ একাডেমী
প্ৰজ্ঞান একাডেমী

অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠান

কামৰূপ পলিটেকনিক

পৰ্য্যটন ক্ষেত্ৰ

বাইহাটা চালিআলিৰ মূল চ'কটোৰ পৰা তিনি কিল'মিটাৰ আঁতৰত অৱস্থিত মদন কামদেৱ দেৱালয় প্ৰত্নতাত্ত্বিক সম্পদত চহকী এক প্ৰসিদ্ধ পৰ্য্যটন কেন্দ্ৰ। বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা দক্ষিণে কেই কিল'মিটাৰমান আঁতৰৰ দেউদুৱাৰত গোপেশ্বৰ দেৱালয় অৱস্থিত। দেৱালয়খন ২৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত আছে। তদুপৰি বাইহাটা চাৰিআলিৰ নিকটৱৰ্তী কৰৰাৰ ওচৰত পিংগলেশ্বৰ দেৱালয় অৱস্থিত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
পুলস্ত্য

পৌৰাণিক হিন্দু কাহিনী অনুসৰি পুলস্ত্য (; ) আছিল ব্ৰহ্মাৰ দশ মানস পুত্ৰ তথা দশ প্ৰজাপতিৰ এজন আৰু তেওঁ আছিল এজন সপ্তৰ্ষিৰ (সাতজন মহা ঋষি) প্ৰথম মানৱতাৰ।

মহাভাৰতৰ অনুসৰি, ৰাক্ষসকুল আৰু কিন্নৰকুল উভয়ে আছিল মুনি পুলস্ত্যৰ সন্তান।

পুৰাতাত্ত্বিক নিদৰ্শন

]]ৰ পোলোন্নাৰুৱাত থকা এই ঐতিহাসিক মূৰ্তিটোক পুলস্ত্যৰ মুৰ্তি বুলি অনুমান কৰা হৈছিল৷ এই অনুমান মিছা বুলি সেনাৰাথ পাৰানাভিথানাই প্ৰমাণ কৰে।|up
শ্ৰীলংকাৰ পোলোন্নাৰুৱা (Polonnaruwa) অঞ্চলৰ মাটিৰ খনন কাৰ্যত গ্ৰেনাইট পাথৰত তৈয়াৰী এটি মানৱমূৰ্ত্তি পোৱা যায়। প্ৰাথমিকভাৱে ঐতিহাসিকবিদসকলে মূৰ্তিটোক ৰজা প্ৰথম পৰাক্ৰমবাহু বুলি অনুমান কৰিলেও পিছত তাক ঋষি পুলস্ত্যৰ মূৰ্তি বুলি অনুমান কৰিছিল। কিন্তু এই অনুমান মিছা বুলি সেনাৰাথ পাৰানাভিথানাই প্ৰমাণ কৰে।

লগতে চাওক

ঋষি বিশ্ৰবা
ৰাৱণ
হবিৰ্ভূ
অগস্ত্য মুনি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শিখনা জৌলাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

শিখনা জৌলাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অসমৰ বডোলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত চিৰাং জিলা আৰু কোকৰাঝাৰ জিলাত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ৩১৬.২৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰত বিস্তৃত এই উদ্যানখন বৃহত্তৰ মানস জৈৱমণ্ডলৰ অংশ আৰু ই আন চাৰিখন আঞ্চলিক উদ্যানক সংযোগ কৰে। অসম চৰকাৰে ২০২৫ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অনুষ্ঠিত কেবিনেট বৈঠকৰ সময়ত আনুষ্ঠানিকভাৱে এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।

শিখনা জৌলাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বড়োলেণ্ডৰ তৃতীয়খন আৰু অসম ৰাজ্যৰ অষ্টমখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন ৪৬০ টাতকৈও অধিক প্ৰজাতিৰ পখিলা আৰু সোণালী বান্দৰ, এশিঙীয়া গঁড় আৰু ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ দৰে বিৰল প্ৰাণীৰ বাসস্থান।

নামকৰণ

এই উদ্যানখনৰ নামকৰণ জৌলীয়া দেৱান নামেৰে পৰিচিত কিংবদন্তি বড়ো নায়ক শিখনা জৌলাওৰ নামেৰে কৰা হৈছে। তেওঁ এই অঞ্চলত শাসন কৰিছিল আৰু ১৮৬৪-৬৬ চনৰ আশে-পাশে ভূটান আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ মাজত হোৱা দুৱাৰ যুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ বাহিনীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল। তেওঁৰ ৰাজধানী শিখনাঝাৰ বা চিকনাঝাৰ নৌ নৌগৰ ভাৰত-ভূটান সীমান্তৱৰ্তী চহৰ সৰভোগৰ ওচৰৰ উল্টাপানী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত অৱস্থিত আছিল। এই অঞ্চল বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ ভিতৰত অৱস্থিত। এই স্থানৰ ধ্বংসাৱশেষ থকা অঞ্চলটোক দেৱতা আৰু আত্মাৰ পবিত্ৰ বাসস্থান বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু তাত প্ৰতি বছৰে বড়ো লোকসকলে পৰম্পৰাগত বাথৌ পূজা আৰু খেৰাই পূজা কৰে।

ক্ৰমাৎ বনাঞ্চল ধ্বংসৰ পৰা ইয়াক ৰক্ষা কৰাৰস্বাৰ্থত বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ বন বিভাগৰ কাৰ্যবাহী সদস্য ৰঞ্জিত বসুমতাৰীৰ নেতৃত্বত বিটিচি প্ৰশাসনৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য প্ৰমোদ বড়োৰ নেতৃত্বত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ উন্নীত কৰি প্ৰায় ধ্বংসপ্ৰাপ্ত সংৰক্ষিত বনাঞ্চলখন সুৰক্ষিত কৰাৰ পৰিকল্পনা হাতত লোৱা হয়। ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত এক জৰীপ কৰা হয় আৰু ২০২৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শেষৰ ফালে অসম চৰকাৰলৈ ৩২১.৯০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ প্ৰেৰণ কৰা হয়। অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ২০২৪ চনৰ ১৫ আগষ্টত ৭৮ সংখ্যক স্বাধীনতা দিৱসৰ ভাষণৰ সময়ত ৩২১.৯০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ মাটিকালিৰ এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ স্বীকৃতিৰ কথা উল্লেখ কৰে। ২০২৫ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অসম কেবিনেটে এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান স্থাপনৰ আনুষ্ঠানিক সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে আৰু ৫ মাৰ্চ তাৰিখে অসমৰ ৰাজ্যপালে এক অধিসূচনাৰ জৰিয়তে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন হিচাপে ঘোষণা কৰে।

ভূগোল

শিখনা জৌলাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন হিমালয়ৰ পাদদেশৰ ভাবৰ অঞ্চল অৱস্থিত। অসংখ্য জলপ্ৰবাহে এই অঞ্চলটোক ছেদ কৰিছে। ইয়াৰ উত্তৰ উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ মাটিৰ ঢাল সুস্পষ্ট। ইয়াৰ গড় উচ্চতা সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৮৫ৰ পৰা ২৪০ মিটাৰ। উদ্যানখনৰ মাজেৰে বৈ যোৱা প্ৰধান নদীসমূহ হ’ল সৰলভাঙা, সমুখ, চম্পাৱতী, ভূৰ, লাওপানী আৰু ধলপানী। এই সকলোবোৰ নদী ভূটানৰ পাহাৰৰ পৰা উৎপত্তি হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীত পৰিছে। ভূৰ, লাওপানী, আৰু ধলপানী নদী চম্পাৱতী নদীৰ তিনিটা উপ-উপনৈ।

এই প্ৰজাতিবোৰে ভূটানৰ উত্তৰ ফিবছু বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য, পশ্চিম বংগ আৰু ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মাজেৰে গৈ সৰলভাঙা নদীৰ মাজেৰে শিখনা জৌলাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত প্ৰৱেশ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল
৯

৯ (ন) ৮ৰ পিছৰ আৰু ১০ৰ আগৰ স্বাভাৱিক সংখ্যা

বৰ্ণমালা আৰু সংকেত

নাট' ফ'নেটিক এল্ফাবেটত ৯ক 'নাইনাৰ' বোলা হয়
পঞ্চ-সাংখ্যিক প্ৰড্যুচ পিএলয়ু ক'ডছ যি ৯ৰে আৰম্ভ হ'য়, অৰ্গেণিক হয়

আন্তৰ্জালত

দ্য নাইন অন য়াহু! এক দৈনিক চলচ্চিত্ৰ সংগ্ৰহ প্ৰদৰ্শনী, মাৰিয়া চেনচনেৰ দ্বাৰা চালিত। এই প্ৰদৰ্শনীত দিনটোৰ ৯ শ্ৰেষ্ট ৱেব বিচাৰ দেখুৱা হয়

গণিতত

গণিতত, ৯ এক যৌগিক সংখ্যা। ৯ৰ বিভাজক হ'ল ১, ৩ আৰু ৯। ৯ এক মটজকিন সংখ্যা। ই প্ৰথম যৌগিক লাকি সংখ্যা আৰু প্ৰথম যৌগিক সংখ্যা যি ২ৰ গুণক নহয়। ই একমাত্ৰ নিৰ্ভুল ঘাট যি আন এক নিৰ্ভুল ঘাটতকৈ একৰ ব্যৱধানত। এই তথ্য মিহাইলেস্কুৰ থিয়ৰেমত পোৱা যায়

কিছু গণনা

Multiplication
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

11
12
13
14
15
16
17
18
19
20

21
22
23
24
25

50
100
1000
9 × x
9
18
27
36
45
54
63
72
81
90

99
108
117
126
135
144
153
162
171
180

189
198
207
216
225

450
900
9000

Division
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

11
12
13
14
15
9 ÷ x
9
4.5
3
2.25
1.8
1.5
1.285714
1.125
1
0.9

0.81
0.75
0.692307
0.6428571
0.6
'x ÷ 9
0.1
0.2
0.3
0.4
0.5
0.6
0.7
0.8
1
1.1

1.2
1.3
1.4
1.5
1.6

Exponentiation
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

11
12
13
9
9
81
729
6561
59049
531441
4782969
43046721
387420489
3486784401

31381059609
282429536481
2541865828329
x
1
512
19683
262144
1953125
10077696
40353607
134217728
387420489
1000000000

2357947691
5159780352
10604499373

Radix
1
5
10
15
20
25
30

40

50
60
70
80
90
100
110
120
130
140
150

200
250
500
1000
10000
100000
1000000

x9
1
5
119
169
229
279
339
449
559
669
779
889
1109
1219
1329
1439
1549
1659
1769
2429
3079
6159
13319
146419
1621519
17836619

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংখ্যা
একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচ

একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচ কলকাতা (পূৰ্বৰ কলিকতা)ৰ পুৰণি ললিত কলা একাডেমীবোৰৰ অন্যতম। একাডেমীৰ গেলেৰীসমূহে ৬,৩০০ বৰ্গফুটৰ বিশাল ঠাই আগুৰি আছে আৰু ইয়াত এটা প্ৰেক্ষাগৃহ, এটা সন্মিলন কেন্দ্ৰ আৰু কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু অমূল্য চিত্ৰকলা, বস্ত্ৰশিল্প আদিৰ সংগ্ৰহ আছে।

ইতিহাস

১৯৩৩ চনত লেডী ৰাণু মুখাৰ্জীয়ে এই একাডেমীখন আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বৰ্তমান প্ৰসুন মুখাৰ্জী ন্যাস বোৰ্ডৰ অধ্যক্ষ আৰু কল্লোল বসু কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ সম্পাদক।

সংগ্ৰহ

একাডেমীখন বেংগল স্কুলৰ বিভিন্ন চিত্ৰ আৰু বস্ত্ৰশিল্পৰ বহুমূলীয়া সংগ্ৰহৰ এক বৰ্ণিল মিশ্ৰণ, যিবোৰ মূলতঃ লেডী ৰানু মুখাৰ্জীয়ে উপহাৰ দিছিল। ইয়াত কিছুমান বিখ্যাত চিত্ৰ আছে, যেনে গগনেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ‘সাত ভাই চম্পা’, যামিনী ৰায়ৰ ‘গণেশৰ সৈতে শিৱ’। বস্ত্ৰশিল্পৰ ভিতৰত বালুচাৰী, জামদানী বস্ত্ৰ, প্ৰাচ্যৰ বিদেশী কাৰ্পেট আদি। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ভানুসিংহৰ পদাৱলীৰ পাণ্ডুলিপিসমূহে এক বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰিছে। ঠাকুৰৰ শিল্পকৰ্মঃ ৰবীন্দ্ৰনাথ, অবনীন্দ্ৰনাথ আৰু গগনেন্দ্ৰনাথৰ উপৰিও সুনয়নী দেৱী, অতুল বসু, নন্দলাল বসু, ৰামকিংকৰ বেইজ আৰু বিনোদ বিহাৰী মুখাৰ্জীৰ শিল্পকৰ্মও আছে। এই একাডেমীত যামিনী ৰয় আৰু যোগেন চৌধুৰীৰ আৰম্ভণি কালৰ কৃতিসমূহো আছে।

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
Category:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
Category:ভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয় আৰু গেলাৰী
শাকু আট্ৰে

শকুন্তলা "শাকু" আত্ৰে (; ১৯৪০ - ২০২৪) এগৰাকী ভাৰতীয় তথ্য বিজ্ঞানী আৰু এগৰাকী আমেৰিকান ব্যৱসায়ী মহিলা। আই.বি.এম.-ৰ সৈতে চৌধ্য বছৰীয়া কেৰিয়াৰৰ পিছত তেওঁ নিজা প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰযুক্তি আৰু ডাটাবেছ ব্যৱহাৰৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে বহুলভাৱে পৰিচিত হৈছিল। এট্ৰে ডাটাবেছঃ ষ্ট্ৰাকচাৰ্ড টেকনিকছ ফৰ ডিজাইন, পাৰ্ফমেন্স এণ্ড মেনেজমেণ্টঃ উইথ কেইছ ষ্টাডিজ (১৯৮০) আদি কিতাপৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত। ডাটাবেছ পৰিচালনা বিষয়ত লিখা প্ৰথম কিতাপসমূহৰ ভিতৰত এইবোৰ অন্যতম। সহ-লেখক হিচাপে লাৰিছা মোছৰ সৈতে লিখা তেওঁৰ গ্ৰন্থখন হ'ল বিজনেছ ইণ্টেলিজেন্স ৰোডমেপ। তেওঁ পুনে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেইবাখনো প্ৰতিষ্ঠানত তথ্য বিজ্ঞানৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰিছে। তেখেতৰ ৰচনাসমূহ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪০ চনত ভাৰতৰ এক মাৰাঠী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা আত্ৰে মুম্বাইৰ ওচৰৰ এখন গাঁও পানভেলত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ পুনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত আৰু পৰিসংখ্যা বি‍জ্ঞান অধ্যয়ন কৰি বিজ্ঞান শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। শিক্ষা গ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত তেওঁ ভাষাও অধ্যয়ন কৰিছিল, পাঁচটা ভিন্ ভিন্ ভাষা কোৱাৰ দক্ষতা তেওঁ লাভ কৰিছিল। তেওঁ থিছিছ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বৃহৎ পৰিসৰৰ গণনা কৰিবলগীয়া হৈছিল, সেয়েহে তেওঁ কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰেমিং অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত কম্পিউটাৰ প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ জন্মে। পঢ়াৰ সময়ত ১৯৬৭ চনত আই বি এমৰ দ্বাৰা তেওঁক নিযুক্তি দিয়া হয়। চাৰে তিনি বছৰৰ পিছত যেতিয়া তেওঁৰ ছাত্ৰ ভিছাৰ ম্যাদ উকলি যায়, তেতিয়া আত্ৰে আৰু তেওঁৰ স্বামী আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। ১৯৮০ চনত তেওঁ ডাটা বেছ: ষ্ট্ৰাকচাৰ্ড টেকনিকছ ফৰ ডিজাইন, পাৰফৰমেন্স, এণ্ড মেনেজমেণ্ট উইথ কেছ ষ্টাডিজ প্ৰকাশ কৰে, এইবোৰ কিতাপ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা উজ্জ্বল হৈ উঠে‍। ইয়াক কেইবাটাও ভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল আৰু প্ৰকাশৰ প্ৰথম দুটা দশকৰ ভিতৰত ইয়াৰ ১ লাখ ৫০ হাজাৰতকৈ অধিক কপি বিক্ৰী হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
অমৰ আৰ্শী

অমৰ আৰ্শী এজন পঞ্জাবী গায়ক৷ তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ পঞ্জাৱৰ ফাগৱাৰাত অমৰজিৎ সিং নামেৰে। বৰ্তমান তেওঁ লণ্ডনৰ বাহিৰত ভিত্তি কৰি আছে। তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম মুক্তি পায় ১৯৯১ চনত। তেওঁৰ গীতসমূহৰ ভিতৰত "আজা নি আজা", " কালা চাশমা" আৰু "ৰংলি কোঠী" উল্লেখযোগ্য। "কলা চশমা" গীতটো বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰ বাৰ বাৰ দেখো (২০১৬)ৰ বাবে ৰিমিক্স কৰা হৈছিল।

তেওঁৰ জনপ্ৰিয় পাঞ্জাবী গীতৰ ভিতৰত "পেহলী মুলকাত", "মুলাকাতান", "ছেডী না", "মিট্টে বেৰ ৱাৰগি মাইনু", "বৈৰ্নে", "দিন বিচ্ছাহান দে", "হায়ে অ' ৰাব্বা", "গেৰহে তে গেৰহা", "মাইয়া দে নৱৰাতে", "গাব্ৰু", "না চালদা" আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ শক্তিশালী কণ্ঠ, স্পন্দনশীল সংগীত, আৰু ভাংৰা সংগীতক আধুনিক বিটৰ সৈতে মিহলি কৰাৰ ক্ষমতাৰ লগতে শীৰ্ষ পাঞ্জাবী শিল্পীৰ সৈতে তেওঁৰ সহযোগিতা সুপৰিচিত বৈশিষ্ট্য।

এলবাম

১৯৯১ - কলা চাশমা
২০০২ - আজা নি আজা
২০০৬ - ৰংলি কোঠী
২০০৯ - না চাল্ডা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পঞ্জাবী ভাষাৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:লোকগীত
দছ-গুটি

দছ-গুটি দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশল বৰ্ড গেম, যিটো লাউ কাটা কাটি নামৰ আন এটা অনুৰূপ খেলো আছে, আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ (১৯৫২) নামৰ কিতাপত কৰিছে।
খেলখন ড্ৰাফ্টৰ সৈতে জড়িত আৰু তাতোকৈ বেছি আলকুয়াৰৰ সৈতে জড়িত। টুকুৰাবোৰ এটাৰ ওপৰেৰে আনটো জপিয়াই ধৰি ধৰা পৰে। দছ-গুটি এটা লাউ কাটা কাটি বৰ্ডৰে গঠিত, কিন্তু শিখৰৰ সৈতে সংযুক্ত দুটা ৰেখা খণ্ড (প্ৰতিটো ফালে এটা) কিন্তু দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ বাহিৰৰ অংশ যোগ কৰা হয়। ডেচ-গুটি ভাৰতীয় যুদ্ধ-গেম নামৰ খেলৰ এটা নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত, আৰু এই শ্ৰেণীৰ আন খেলসমূহ হ’ল লাউ কাটা কাটি, এঘাৰ-গুটি, প্ৰেটৱা, গোল-স্কুইছ। সকলো ভাৰতীয় যুদ্ধ-খেলতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা মিল আছে, আৰু সেয়া হ’ল সকলো টুকুৰা গ্ৰীড পেটাৰ্ণযুক্ত বৰ্ডত ৰখা হৈছে, কেন্দ্ৰত মাত্ৰ এটা খালী বিন্দু।
ইয়াৰ ফলত প্ৰথম খোজটো কেন্দ্ৰীয় পইণ্টত খেলিবলৈ বাধ্য হয়, আৰু আনজন খেলুৱৈৰ টুকুৰাৰ দ্বাৰা ধৰা পৰে।

স্থাপন

বৰ্ডখন এটা সাধাৰণ শিখৰত একেলগে সংযুক্ত দুটা ত্ৰিভুজৰ দ্বাৰা গঠিত। খেলুৱৈসকলে বৰ্ডৰ বিপৰীত ফালে বহি খেলে আৰু প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ ভিত্তিই প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ প্ৰথম ৰেংক গঠন কৰে। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ বহল দুটা ৰেখাই পাৰ হৈ প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ক্ৰমে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় ৰেংক গঠন কৰে। সাধাৰণ শিখৰ আৰু সাধাৰণ শিখৰৰ প্ৰতিটো ফালে এটাকৈ কিন্তু দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ বাহিৰৰ দুটা ৰেখা খণ্ডই প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ চতুৰ্থ ৰেংক গঠন কৰে। সাধাৰণ শিখৰটোও বৰ্ডৰ কেন্দ্ৰীয় বিন্দু। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ গুৰিৰ লগত লম্বভাৱে থকা এটা ৰেখা সাধাৰণ শিখৰৰ মাজেৰে গৈছে। মুঠ ২১টা বিন্দুৰ বাবে মুঠ ১৯টা ছেদক বিন্দু আৰু ২টা শেষ বিন্দু (দুয়োটাকে এতিয়াৰ পৰা "বিন্দু" বুলি কোৱা হ'ব) আছে। টুকুৰাবোৰ বিন্দুবোৰৰ ওপৰত অৱস্থিত, আৰু ৰেখাবোৰৰ কাষেৰে গতি কৰে।

প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ১০টা টুকুৰা থাকে। এজনে ক’লা টুকুৰাবোৰ লয়, আৰু আনজনে বগা টুকুৰাবোৰ খেলে, যিয়েই নহওক যিকোনো দুটা ৰং বা পৃথক কৰিব পৰা বস্তুৱে কাম কৰিব।

খেলুৱৈসকলে কোনটো ৰং খেলিব, আৰু কোনে প্ৰথমে আৰম্ভ কৰিব সেইটো বাছি লয়।

খেলুৱৈসকলে তেওঁলোকৰ ১০টা টুকুৰা তেওঁলোকৰ প্ৰথম চাৰিটা ৰেংকত ৰাখে। চতুৰ্থ ৰেংকত কেন্দ্ৰীয় বিন্দুটো খালী কৰি ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ দুয়োফালে ক’লা টুকুৰা আৰু বগা টুকুৰা এটাই দখল কৰে।

গুটি খেল

খেলুৱৈসকলে এটা টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ পাল পৰ্যায়ক্ৰমে প্ৰতিটো পালত একচেটিয়াভাৱে গতি বা ধৰি ৰাখে।

এটা টুকুৰাই প্ৰতিটো পাকত এটাকৈ ঠাই ৰেখাৰ কাষেৰে খালী কাষৰীয়া বিন্দু এটালৈ লৈ যায়।
বন্দী কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু ড্ৰাফট আৰু এলকুৱেৰ্কৰ দৰে চুটি জাঁপৰ দ্বাৰা কৰা হয়, য'ত কাষৰীয়া শত্ৰুৰ টুকুৰাটোক পিছফালে কাষৰ খালী বিন্দু এটাত জপিয়াই পৰিব লাগিব। বৰ্ডত থকা আৰ্হি অনুসৰণ কৰি সৰলৰেখাত ধৰা পেলাব লাগিব। এটা টুকুৰাই সক্ষম হ’লে ধৰি ৰাখিব লাগিব। ধৰা পৰা টুকুৰাবোৰ লগে লগে বৰ্ডৰ পৰা আঁতৰাই পেলোৱা হয়। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰতিপক্ষৰ সকলো টুকুৰা ধৰি ৰাখে তেন্তে তেওঁ বিজয়ী হয়। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁৰ টুকুৰাবোৰ আন খেলুৱৈৰ টুকুৰাবোৰে ব্লক বা লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা কৰি ৰাখে, তেন্তে ইয়াক অচলাৱস্থা বুলি জনা যায়, আৰু খেলুৱৈজন পৰাস্ত হয়; আনজন খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়।
যদি দুয়োজন খেলুৱৈয়ে আৰু টুকুৰা ধৰিব নোৱাৰে তেন্তে অধিক টুকুৰা থকা খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। যদি দুয়োজন খেলুৱৈৰে একে সংখ্যক টুকুৰা থাকে, তেন্তে খেলখন ড্ৰ’।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল
গদী ভাষা

গদী, গদকী, গদিয়ালী বা ভৰমৌড়ী (টাকৰী লিপিত: ) এটি পাহাড়ী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা। এই ভাষা মুখ্যতঃ উত্তৰ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ চম্বা জিলাৰ ভাৰমৌড় অঞ্চলৰ গদী লোকে ব্যৱহাৰ কৰে। তদুপৰি, চুবুৰীয়া জম্মুৰ উধমপুৰ, কথুৱা আৰু দোদা জিলাতো এই ভাষা কোৱা হয়।

এই ভাষাটো পৰম্পৰাগতভাৱে টাকৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হৈ আহিছে।

উপভাষা

গদী ভাষাৰ ৪ট উপভাষা আছে:

প্ৰথমটো সমগ্ৰ ভৰমৌড়, ছতৰাৰী আৰু ভত্যত অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু লগতে কাংগড়া জিলা গদীভাষী অঞ্চলতো
দ্বিতীয়টো পিয়ুহাৰ, বেলজ, গূণ, বকনী আৰু মেহলা আৰু কাডেড়ৰ ওপৰৰ ভাগত কোৱা হয়
তৃতীয়টো বসু আৰু চুবুৰীয়া অঞ্চলত কোৱা হয়
চতুৰ্থটো লিল্হ আৰু পাহোত কোৱা হয়

স্থিতি

এই ভাষাক অনেকে পাহাড়ী বা হিমাচলীও আখ্যা দিয়ে। কোনো কোনোৱে এই ভাষা ডোগ্ৰীৰ উপভাষাও জ্ঞান কৰে। ইউনেস্ক'ই এই ভাষাক নিশ্চিতভাৱে লুপ্তপ্ৰায় ভাষাৰ তালিকাত ৰাখিছে, যাৰ অৰ্থ হ'ল যে গদী শিশুৱে এই ভাষা মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকা হৈছে।

হিমাচল প্ৰদেশৰ বিধান সভাত ২০১০ চনত 'পাহাড়ী (হিমাচলী)' নামেৰে এটি ভাষা ভাৰতৰ সংবিধানত অষ্ট অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ দাবী তুলি ধৰা হৈছিল। পিচে এই ক্ষেত্ৰত তাৰ পাছত কোনো উন্নতি দেখা যোৱা নাই, যদিও অনেক সৰু সৰু সংগঠনে এই ভাষা সংৰক্ষণৰ চেষ্টা কৰি আহিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

গাদী গ্ৰাম্য স্কুটী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা