মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা

মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা , যাক লিংগ-আধাৰিত হিংসা আৰু যৌন আধাৰিত হিংসা বুলিও কোৱা হয়। ই হৈছে মুখ্যতঃ একমাত্ৰ মহিলা বা ছোৱালীৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হিংসাত্মক কাৰ্য। এনে ধৰণৰ হিংসাক প্ৰায়ে ঘৃণামূলক অপৰাধৰ এক প্ৰকাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।
মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ এক দীঘলীয়া ইতিহাস আছে, যদিও সময়ৰ লগে লগে এনে ধৰণৰ হিংসাৰ ঘটনা আৰু তীব্ৰতা সলনি হৈছে আৰু আজিও সমাজভেদে পৃথক হিংসাকাৰ্য্য দেখা যায়। এনে ধৰণৰ হিংসা সাধাৰণতে সমাজত হওঁক বা পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কত হওঁক প্ৰায়ে মহিলাৰ বশ্যতাৰ এক প্ৰণালী হয়। এনে ধৰণৰ হিংসা অপৰাধীৰ হিংসাত্মক প্ৰকৃতিৰ ফলত, শ্ৰেষ্ঠতা দেখুওৱাৰ অভিপ্ৰায়, বিদ্বেষ বা একে ধৰণৰ মনোভাৱৰ পৰা উদ্ভৱ হ'ব পাৰে আৰু বিশেষকৈ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হয়।

ইতিহাস

]] (এক হিন্দু প্ৰথা যাৰ দ্বাৰা এগৰাকী বিধৱা তেওঁৰ স্বামীৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত নিজকে বলি দান দিয়ে)।
ইতিহাস চালে দেখা যায়, মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ বিষয়ে তথ্য কম। ইয়াৰ আংশিক কাৰণ হৈছে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন ধৰণৰ হিংসা (বিশেষকৈ ধৰ্ষণ, যৌন নিৰ্যাতন, আৰু ঘৰুৱা হিংসা) কম প্ৰতিবেদিত হয়। প্ৰায়ে সামাজিক নিয়ম, নিষিদ্ধতা, কলঙ্ক, আৰু বিষয়টোৰ সংবেদনশীলতাৰ বাবে এইবোৰ ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰকাশ কৰা নহয়। সেইবাবে আজিও নিৰ্ভৰযোগ্য তথ্যৰ অভাৱত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ এক স্পষ্ট ছবিৰৰ পৰ্যাপ্ত তথ্য নাই।

যদিও মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ উদাহৰণ ইতিহাসত কম পোৱা যায়, এইটো স্পষ্ট যে বেছিভাগ হিংসা স্বীকাৰ কৰা হৈছিল, ক্ষমা কৰা হৈছিল আৰু আনকি আইনসঙ্গতৱে অনুমোদনো জনোৱা হৈছিল। উদাহৰণ স্বৰুপে ৰোমান আইনে পুৰুষসকলক তেওঁলোকৰ পত্নীক শাস্তি দিয়াৰ অধিকাৰ দিছিল, আনকি মৃত্যুলৈকে, আৰু ডাইনীহত্যা, ডাইনী দাহ, আদি প্ৰথাক গীৰ্জা আৰু ৰাজ্য উভয়ে ক্ষমা কৰিছিল। মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ পৰিসৰ আৰু ইতিহাস ব্যাখ্যা কৰিবলৈ সচৰাচৰ পিতৃতান্ত্ৰিকতা আৰু বিশ্বব্যৱস্থা য'ত লিংগ অসমতা সদায় বিদ্যমান আৰু চিৰস্থায়ী, তেনেধৰণৰ বাখ্যা ব্যৱহাৰ হয়।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে, "পৃথিৱীৰ এনে কোনো অঞ্চল নাই, কোনো দেশ নাই আৰু এনে কোনো সংস্কৃতি নাই য'ত হিংসাৰ পৰা মহিলাৰ স্বাধীনতা সুৰক্ষিত কৰিব পৰা গৈছে।

প্ৰতিৰোধৰ ব্যৱস্থা

১৯৭৯ চনত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণ সন্মিলন হয় যʼত ১২ আৰু ১৯ নং পৰামৰ্শৰ আধাৰত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্যক এক প্ৰকাৰৰ হিংসা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।
১৯৯৩ চনৰ মানৱ অধিকাৰৰ ওপৰত হোৱা বিশ্ব সন্মিলনত, মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাক মানৱ অধিকাৰ উলংঘন কাৰ্য্য হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়, আৰু যি পিছত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাৰ অংশ হৈ পৰিছিল ।
১৯৯৪ চনৰ জনসংখ্যা আৰু বিকাশৰ ওপৰত হোৱা আন্তৰ্জাতিক সন্মিলনত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাক প্ৰজনন, স্বাস্থ্য আৰু অধিকাৰৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হয়, আৰু লগতে মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসা কেনেদৰে প্ৰতিৰোধ আৰু সঁহাৰি দিব লাগে সেই বিষয়ে চৰকাৰক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা হয়।
১৯৯৬ চনত, বিশ্ব স্বাস্থ্য সভাই হিংসাক এক মুখ্য ৰাজহুৱা স্বাস্থ্য সমস্যা বুলি ঘোষণা কৰিছিল, আৰু অন্তৰংগ সঙ্গীহিংসা আৰু যৌন হিংসা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল, যি দুটা প্ৰকাৰৰ হিংসা প্ৰায়ে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা হিচাপে সংঘটিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ২০০২ চনত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ এক প্ৰতিবেদন। ৰাষ্ট্ৰসংঘই মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা দূৰ কৰাৰ পদক্ষেপসমূহক সমৰ্থন কৰিবলৈ ট্ৰাষ্ট ফাণ্ডো সৃষ্টি কৰিছিল।
১৯৯৯ চনত, ৰাষ্ট্ৰসংঘই মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণসন্মিলনৰ বৈকল্পিক প্ৰটোকল গ্ৰহণ কৰে আৰু ২৫ নৱেম্বৰক মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা দূৰীকৰণৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক দিৱস হিচাপে মনোনীত কৰে
২০০২ চনত, হিংসাক এক মুখ্য ৰাজহুৱা স্বাস্থ্য সমস্যা হিচাপে ঘোষণা কৰি বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই হিংসা আৰু স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰথম বিশ্ব প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল, য'ত বহু প্ৰকাৰৰ হিংসা আৰু সেইবোৰৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত হোৱা প্ৰভাৱ অন্তৰভুক্ত আছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল মহিলাসকলক বিশেষকৈ প্ৰভাৱিত কৰা হিংসা। প্ৰতিবেদনখনত বিশেষভাৱে ১৯৭০ ৰ দশকৰ পৰা ১৯৯০ ৰ দশকলৈ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে লিংগ-আধাৰিত হিংসাৰ সঁহাৰি দিয়াৰ বাবে সমাজ সংগঠন আৰু সহায় কাৰ্য্য বৃদ্ধিৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অপৰাধ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা