কোৰআন

কোৰ্‌-আন বা কোৰান বা কোৰান শ্বৰীফ ( ; ) ইছলাম ধৰ্মৰ মূল ধৰ্মগ্ৰন্থ। মুছলিমসকলে কোৰআন স্ৰষ্টাৰ অবিকৃত, হুবহু বক্তব্য বুলি বিশ্বাস কৰে। কোৰআনক আৰবী সাহিত্যৰ অতি উত্তম সৃষ্টি বুলি জ্ঞান কৰা হয় বিশ্বৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থখনক লৈ বহু অন্য সাহিত্যৰো সৃষ্টি হৈছে। কোৰআনৰ পাঠবোৰক 'ছূৰা' আৰু পদবোৰক 'আয়াত' বোলা হয়। কোৰআনত সৰ্বমুঠ ১১৪টা ছূৰা আছে আৰু ৬,২৩৬টা আয়াত আছে।। ইছলামী ভাষ্যমতে কোৰআন অপৰিৱৰ্ত্তনীয় আৰু এই সম্পৰ্কে মুছলিমসকলে কোৰআনৰ ছূৰা আল হিজৰ (১৫ নং ছূৰা), ৯ নং আয়াতৰ কথা উল্লেখ কৰি থাকে, সেয়া হ'ল:

nail|কোৰআনৰ পাণ্ডুলিপি, ব্ৰুকলিন সংগ্ৰহালয়ত।

]]য়ে লিখা মছহদত থকা কোৰআন।

মুছলিমসকলে বিশ্বাস কৰে যে ৬০৯ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ ৪০ বছৰ বয়স হোৱাৰে পৰা তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা ৬৩২ চনলৈকে ২৩ বছৰ জুৰি সৃষ্টিকৰ্তাই দূত জিব্ৰাইলৰ(গেব্ৰিয়েল) জৰিয়তে কোৰআন তেওঁক মৌখিকভাৱে প্ৰদান কৰিছিল। মুছলিমসকলে কোৰআনক মুহাম্মাদ (ছাঃ)ৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অলৌকিক কাৰ্য আৰু তেওঁৰ ঐশ্বৰিকতাৰ প্ৰমাণ বুলি বিশ্বাস কৰে। কোৰআনৰ বাণীসমূহ প্ৰথমে আদম (আঃ) আৰু শেষত মুহাম্মাদ(ছাঃ)ক দিয়া পৱিত্ৰ বাৰ্তা বুলি গণ্য কৰা হয়। মুছলিমসকলে কোৰআনক সৃষ্টিকৰ্তাই বিকৃতকৰণৰ পৰা ৰক্ষা কৰা একমাত্ৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ বুলি জ্ঞান কৰে।

পৰম্পৰাগত কাহিনী অনুসৰি মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ কেইবাজনো সংগীয়ে (ছাহাবাসকলে) অনুলিখক হিচাপে কাম কৰি বাণীসমূহ লিপিবদ্ধ কৰিছিল। মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ সংগীসকলে ইয়াৰ অংশবিশেষ মুখস্থ কৰি লয়। এই পাঠসমূহ খলিফা উছমানে একত্ৰিত কৰি কিতাপ আকাৰত প্ৰচলন কৰে যিখন বৰ্তমানৰ কোৰআনৰ পূৰ্বসূৰী।

কোৰআনৰ বিৱৰণত বাইবেল গ্ৰন্থসমূহৰ প্ৰধান ঘটনাবোৰৰ সৈতে মিল দেখা যায়। ইয়াত কিছুমান ঘটনা চমুৱাই কোৱা হৈছে, কিছুমান বহলাই কোৱা হৈছে আৰু আন কিছুমানত অন্য বিৱৰণ দিয়া হৈছে। কোৰআনক পদপ্ৰদৰ্শক গ্ৰন্থ বোলা হৈছে। ইয়াত মাজে মাজে নিৰ্দিষ্ট ঐতিহাসিক ঘটনাৰ বিতং বিৱৰণ আছে আৰু প্ৰায়েই ঘটনাক্ৰমতকৈ তাৰ নৈতিক গুৰুত্বক প্ৰাধান্য দিয়া হৈছে। শ্বৰিয়াৰ নিয়মসমূহ পালন কৰোঁতে হাদিছৰ লগতে কোৰআনৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত কোৰআন কেৱল আৰবী ভাষাত পাঠ কৰা হয়।

গোটেই কোৰআনক মনত ৰখাজনক হাফিজ বুলি কোৱা হয়। কিছুমান মুছলিমে কোৰআনৰ আয়াসবোৰ এক নিৰ্দিষ্ট শৈলীত পঢ়ে যিটোক তজ্‌ৱিদ বুলি কোৱা হয়। ৰমজান (ৰমাদ্বান) মাহত কিছু মুছলিমে তাৰাৱীহ প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত গোটেই কোৰআন পাঠ কৰে। কোৰআনৰ নিৰ্দিষ্ট পদৰ অৰ্থ জানিবলৈ অধিকাংশ মুছলিমে তাফছিৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

ব্যুৎপত্তি আৰু অৰ্থ

শব্দটো কোৰআনতেই প্ৰায় ৭০ বাৰ, বিভিন্ন অৰ্থ ধাৰণ কৰি প্ৰকাশ পাইছে। ই ক্ৰিয়াপদ আৰবী ক্ৰিয়াৰ অৰ্থাৎ 'তেওঁ পঢ়িলে' বা 'তেওঁ পাঠ কৰিলে'। চিৰিয়াক সমতুল্য হৈছে , যিয়ে 'শাস্ত্ৰ পঠন' বা 'পাঠ'ক বুজায়। কিছুমান পশ্চিমীয়া পণ্ডিতে এই শব্দটোক চিৰিয়াক ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি গণ্য কৰিলেও গৰিষ্ঠসংখ্যক মুছলমান কৰ্তৃপক্ষই এই শব্দটোৰ উৎপত্তি নিজেই বুলি ধৰি লৈছে। যিয়েই নহওক, মুহাম্মাদৰ জীৱনকাললৈকে ই আৰবী শব্দত পৰিণত হৈছিল।

আন আন আয়াতত এই শব্দটোৱে ‘[মহম্মদে] আবৃত্তি কৰা ব্যক্তিগত অংশ’ক বুজায়। ইয়াৰ লিটাৰ্জিকেল প্ৰসংগ কেইবাটাও অংশত দেখা যায়, উদাহৰণস্বৰূপে: "গতিকে যেতিয়া পাঠ কৰা হয়, তেতিয়া ইয়াক শুনা আৰু মৌন হৈ থাকক।" তাওৰাত আৰু ইঞ্জিলৰ দৰে আন শাস্ত্ৰৰ সৈতে উল্লেখ কৰিলেও শব্দটোৱে সংহিতাকৃত শাস্ত্ৰৰ অৰ্থ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।

এই শব্দটোৰ ঘনিষ্ঠ প্ৰতিশব্দও আছে যিবোৰ সমগ্ৰ কোৰআনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। প্ৰতিটো প্ৰতিশব্দৰ নিজস্ব সুকীয়া অৰ্থ থাকে, কিন্তু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কিছুমান বিশেষ প্ৰসংগত ৰ সৈতে মিলিব পাৰে। এনে শব্দৰ ভিতৰত ('কিতাপ'), আয়াত ('চিন'), আৰু ছূৰা ('শাস্ত্ৰ/অধ্যায়'); পিছৰ দুটা পদেও প্ৰকাশৰ এককক বুজায়। সাধাৰণতে এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰবন্ধ , ৰ সৈতে বৃহৎ সংখ্যক প্ৰসংগত, শব্দটোক ('প্ৰকাশ'), বুলি কোৱা হয়, যিটোক ব্যৱধানত "নমাই" পঠিওৱা হৈছে। আন আন আনুষংগিক শব্দবোৰ হ’ল: জিকিৰ (‘স্মৰণ’), যিটো সোঁৱৰণী আৰু সতৰ্কবাণীৰ অৰ্থত কোৰআনক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়; আৰু হিকমাহ (‘প্ৰজ্ঞা’), কেতিয়াবা প্ৰকাশ বা ইয়াৰ অংশক বুজায়। আন এটা শব্দ হৈছে (‘কিতাপ’), যদিও আৰবী ভাষাত ইয়াক অন্যান্য শাস্ত্ৰ যেনে তাওৰাত আৰু ইঞ্জিলৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। (‘লিখিত কাম’) শব্দটো প্ৰায়ে বিশেষ কোৰআনৰ পাণ্ডুলিপিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও কোৰআনত পূৰ্বে প্ৰকাশিত কিতাপ চিনাক্তকৰণৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হিৰা গুহাত তেওঁৰ প্ৰথম ওহী প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ পিছত ২৩ বছৰৰ ভিতৰত তেওঁ সম্পূৰ্ণ প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ পিছত ২৩ বছৰৰ ভিতৰত তেওঁ প্ৰকাশ পাইছিল। হাদিছ (মুহাম্মাদক আৰোপিত পৰম্পৰা) আৰু মুছলমান ইতিহাস অনুসৰি মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলে মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰি এটা স্বতন্ত্ৰ মুছলমান সম্প্ৰদায় গঠন কৰাৰ পিছত তেওঁৰ বহু সংগীক কোৰআন পাঠ কৰিবলৈ আৰু আইন শিকিবলৈ আৰু শিকাবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল, যিবোৰ দৈনিক অৱতীৰ্ণ হৈছিল। বদৰৰ যুদ্ধত বন্দী হৈ থকা কুৰাইশ্ব কিছুমানে সেই সময়ৰ সৰল লিখনী কিছুমান মুছলমানক শিকাই দিয়াৰ পিছত পুনৰ স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল। এইদৰে মুছলমানৰ এটা দল ক্ৰমান্বয়ে সাক্ষৰ হৈ উঠিল। প্ৰথমতে কোৱাৰ দৰে কোৰআনখন ফলি, হাড় আৰু খেজুৰৰ ডালৰ বহল, সমতল মূৰত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল। বেছিভাগ ছূৰা (সাধাৰণতে ছূৰাহ বুলিও উচ্চাৰণ কৰা হয়) আদিম মুছলমানসকলৰ মাজত ব্যৱহৃত আছিল কাৰণ ছূন্নী আৰু ছিয়া উভয় উৎসৰ পৰা ইয়াৰ উল্লেখ অসংখ্য উক্তিত আছে, য'ত মুহাম্মাদে কোৰআনক ইছলামৰ আহ্বান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা, নামাজ কৰা আৰু আবৃত্তিৰ ধৰণৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। কিন্তু ৬৩২ চনত মুহাম্মাদৰ ৬১–৬২ বছৰ বয়সত মৃত্যুৰ সময়ত কোৰআনৰ অস্তিত্ব কিতাপৰ ৰূপত নাছিল। পণ্ডিতসকলৰ মাজত একমত আছে যে মুহাম্মাদে নিজেই ওহী লিখা নাছিল।
]] পিছলৈ কোৰআনৰ নিয়মৰ বৰ্তমানৰ লিখন শৈলীত ৯৬ নম্বৰ স্থান লাভ কৰে।
ছহীহ আল-বুখাৰীয়ে মহম্মদক বৰ্ণনা কৰিছে যে তেওঁ ওহীবোৰক এনেদৰে বৰ্ণনা কৰিছে যে, "কেতিয়াবা ই ঘণ্টা বজাৰ দৰে (অৱিতিত) হয়" আৰু আইছাই ৰিপ'ৰ্ট কৰিছে, "মই এটা অতি ঠাণ্ডা দিনত নবীক ঈশ্বৰীয়ভাৱে অনুপ্ৰাণিত হোৱা দেখিলোঁ আৰু লক্ষ্য কৰিলোঁ যে তেওঁৰ কপালৰ পৰা ঘাম তললৈ নামি আহিছে (যেনেকৈ প্ৰেৰণা শেষ হৈছিল)।" কোৰআনৰ মতে মুহাম্মাদৰ প্ৰথম অৱতীৰ্ণৰ লগত এটা দৰ্শন আছিল। প্ৰকাশৰ এজেণ্টক "শক্তিশালী" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, যিজনে "সৰ্বোচ্চ দিগন্তত থকাৰ সময়ত দেখাত স্পষ্ট হৈ পৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ওচৰ চাপি আহিছিল আৰু তললৈ নামি আহিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ (দূৰৈত) দুটা ধনুৰ দৈৰ্ঘ্য বা তাতোকৈ ওচৰত নাছিল।" ইছলামিক অধ্যয়নৰ পণ্ডিত ৱেলচে ইছলাম বিশ্বকোষত উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁৰ মতে এই মুহূৰ্তবোৰত মুহাম্মাদৰ অৱস্থাৰ চিত্ৰাংকিত বৰ্ণনাক প্ৰকৃত বুলি গণ্য কৰা হ’ব পাৰে, কাৰণ এই প্ৰকাশৰ পিছত তেওঁ গুৰুতৰভাৱে বিচলিত হৈছিল। ৱেলচৰ মতে এই আক্ৰমণবোৰক তেওঁৰ চৌপাশৰ লোকে মুহাম্মাদৰ প্ৰেৰণাসমূহৰ অতিমানৱীয় উৎপত্তিৰ পতিয়ন যোগ্য প্ৰমাণ হিচাপে ল’লেহেঁতেন। কিন্তু মুহাম্মাদৰ সমালোচকসকলে তেওঁক ভূত-প্ৰেতগ্ৰস্ত মানুহ, ভৱিষ্যদ্বাণীকাৰী বা যাদুকৰ বুলি অভিযোগ কৰিছিল কাৰণ তেওঁৰ অভিজ্ঞতা প্ৰাচীন আৰবত সুপৰিচিত এনে ব্যক্তিসকলে দাবী কৰা অভিজ্ঞতাৰ সৈতে মিল আছিল। ৱেলচে অতিৰিক্তভাৱে কৈছে যে এই অভিজ্ঞতাসমূহ মুহাম্মাদৰ প্ৰাৰম্ভিক নবীত্বৰ দাবীৰ আগতে বা পিছত ঘটিছিল নেকি সেয়া অনিশ্চিত হৈ আছে।

কোৰআনত মুহাম্মাদক "উম্মি", বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাক পৰম্পৰাগতভাৱে 'নিৰক্ষৰ' বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়, কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ যথেষ্ট জটিল। আল-তাবাৰী (মৃত্যু ৯২৩)ৰ দৰে মধ্যযুগীয় ধাৰাভাষ্যকাৰসকলে এই শব্দটোৱে দুটা অৰ্থ প্ৰৰোচিত কৰে বুলি কৈছিল: প্ৰথম, সাধাৰণতে পঢ়িব বা লিখিব নোৱাৰা; দ্বিতীয়তে, আগৰ কিতাপ বা শাস্ত্ৰৰ অনভিজ্ঞতা বা অজ্ঞানতা (কিন্তু তেওঁলোকে প্ৰথম অৰ্থক অগ্ৰাধিকাৰ দিছিল)। মুহাম্মাদৰ নিৰক্ষৰতাক তেওঁৰ নবীত্বৰ প্ৰকৃততাৰ চিন হিচাপে লোৱা হৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, ফখৰ আল-দিন আল-ৰাজীৰ মতে যদি মুহাম্মাদে লিখা-পঢ়াত আয়ত্ত কৰিলেহেঁতেন তেন্তে সম্ভৱতঃ তেওঁ পূৰ্বপুৰুষৰ কিতাপ অধ্যয়ন কৰা বুলি সন্দেহ কৰা হ’লহেঁতেন। ডব্লিউ মণ্টগোমেৰী ৱাটৰ দৰে কিছুমান পণ্ডিতে উম্মিৰ দ্বিতীয় অৰ্থটো পছন্দ কৰে—তেওঁলোকে ইয়াক পূৰ্বৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থসমূহৰ সৈতে অচিনাকি হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে।

কোৰআনৰ চূড়ান্ত আয়াত ১০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ইছলামিক ধু আল-হিজ্জা মাহৰ ১৮ তাৰিখে অৱতীৰ্ণ হৈছিল, যিটো তাৰিখ মোটামুটিভাৱে ৬৩২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী বা মাৰ্চৰ সৈতে মিল খায়।

ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি কোৰআন মহম্মদৰ ওচৰত সাতটা ভিন্ন (আহৰুফ)ত অৱতীৰ্ণ হৈছিল (অৰ্থাৎ আখৰ; অৱশ্যে ইয়াৰ অৰ্থ উপভাষা, ৰূপ, শৈলী বা ধৰণ হ’ব পাৰে)। বেছিভাগ ইছলামিক পণ্ডিতে এই কথাত একমত যে এই বিভিন্ন আহৰুফবোৰ সাতটা ভিন্ন আৰবী উপভাষাত অৱতীৰ্ণ হোৱা একেটা কোৰআন আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা কোৰআনৰ অৰ্থ সলনি নহয়, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল বিভিন্ন আৰব জনগোষ্ঠীৰ মাজত কোৰআন পাঠ আৰু মুখস্থ কৰাৰ বাবে সহজ কৰি তোলা। ছূন্নী মুছলমানসকলে সাতটা আহৰুফ বিশ্বাস কৰিলেও কিছুমান ছিয়ায়ে সাতটা কোৰআনৰ ভিন্নতাৰ ধাৰণাক নাকচ কৰে। এটা সাধাৰণ ভুল ধাৰণা হ’ল যে সাত আহৰুফ আৰু কিৰাআত একে।

কোৰআনত উল্লিখিত মহিলাসকল

হাওআ
নূহ (আঃ) আৰু লূত(আঃ)ৰ স্ত্ৰী
লূত(আঃ)ৰ কন্যা
ইব্ৰাহিম(আঃ)ৰ স্ত্ৰী (ছাৰাহ)
আজিজৰ স্ত্ৰী (জুলাইখা)
মুছা(আঃ)ৰ মা আৰু ভগ্নী
মুছা(আঃ)ৰ স্ত্ৰী
ফেৰাউনৰ স্ত্ৰী (আছিয়া)
ছবাৰ ৰাণী (বিলকিছ)
ইমৰাণৰ স্ত্ৰী
মৰিয়ম -ঈছা(আঃ)ৰ মাতৃ
মুহাম্মাদ(ছঃ)ৰ স্ত্ৰী
মুহাম্মাদ(ছঃ)ৰ কন্যা
যি স্ত্ৰীয়ে মুহাম্মাদ(ছঃ)ৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিছিল
আবু লাহাবৰ স্ত্ৰী

কোৰআনৰ ছূৰাসমূহৰ তালিকা

কোৰআনত সৰ্বমোট ১১৪টা ছূৰা আছে। কোৰআনৰ ছূৰাৰ অৱস্থানক্ৰম ইছলামৰ তৃতীয় খলিফা ওচমান (ৰাঃ)ৰ নেতৃত্বত নিম্নৰূপ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। ছূৰা সমূহৰ নামৰ কাষত বন্ধনীৰ মাজত অসমীয়া অৰ্থ দিয়া হৈছে।
ছূৰাৰ ক্ৰমিক নং
অসমীয়া উচ্চাৰণ
নাম (আৰবী)
অসমীয়াত নামৰ অৰ্থ
আয়াতৰ সংখ্যা
অৱতীৰ্ণৰ স্থান
অৱতীৰ্ণৰ অনুক্ৰম
১আল ফাতিহাসূচনা৭মক্কা০০৫
২আল বাকাৰাচেউৰী২৮৬মদীনা০৮৭
৩আল ইমৰাণইমৰাণৰ পৰিয়াল২০০মদীনা০৮৯
৪আন নিচানাৰী১৭৬মদীনা০৯২
৫আল মায়িদাহখাদ্য পৰিৱেশিত টেবুল১২০মদীনা১১২
৬আল আন'আমগৃহপালিত পশু১৬৫মক্কা০৫৫
৭আল আৰাফওখ স্থানসমূহ২০৬মক্কা০৩৯
৮আল আনফালযুদ্ধত- লব্ধ সম্পদ৭৫মদীনা০৮৮
৯আত তাওবাহঅনুশোচনা১২৯মদীনা১১৩
১০ইউনুছনবী ইউনুছ১০৯মক্কা০৫১
১১হুদনবী হুদ১২৩মক্কা০৫২
১২ইউছুফনবী ইউছুফ১১১মক্কা০৫৩
১৩আৰ ৰদবজ্ৰপাত৪৩মদীনা০৯৬
১৪ইব্ৰাহিমনবী ইব্ৰাহিম৫২মদীনা০৭২
১৫আল হিজৰশিলাময় পাহাৰ৯৯মক্কা০৫৪
১৬আন নাহলমৌমাখি১২৮মক্কা০৭০
১৭বনী ইছৰাঈল/আল ইছৰাইজৰাইলৰ বংশধৰ১১১মক্কা০৫০
১৮আল কাহফগুহা১১০মক্কা০৬৯
১৯মাৰইয়ামমাৰইয়াম (নবী ঈছা/যীশুৰ মা)৯৮মক্কা০৪৪
২০ত্বা হাত্বা-হা১৩৫মক্কা০৪৫
২১আল আম্বিয়ানবীসকল১১২মদীনা০৭৩
২২আল হাজ্জহজ্জ৭৮মদীনা১০৩
২৩আল মুমিনুনমুমিনসকল১১৮মদীনা০৭৪
২৪আন নুৰজ্যোতি৬৪মদীনা১০২
২৫আল ফুৰকানসত্য মিথ্যাৰ পাৰ্থক্য নিৰ্ধাৰণকাৰী গ্ৰন্থ৭৭মক্কা০৪২
২৬আশ্ব শ্বুআৰাকবিসকল২২৭মক্কা০৪৭
২৭আন নামলপৰুৱা৯৩মক্কা০৪৮
২৮আল কাছাছকাহিনী৮৮মক্কা০৪৯
২৯আল আনকাবুতমকৰা৬৯মদীনা০৮৫
৩০আৰ ৰুমৰোমান জাতি৬০মদীনা০৮৪
৩১লুকমানএজন জ্ঞানী ব্যক্তি৩৪মক্কা০৫৭
৩২আছ সাজদাহছিজদাহ৩০মদীনা০৭৫
৩৩আল আহজাবজোট৭৩মদীনা০৯০
৩৪ছাবাৰাণী ছাবা৫৪মক্কা০৫৮
৩৫ফাতিৰআদি স্ৰষ্টা৪৫মক্কা০৪৩
৩৬ইয়াছিনইয়াছিন৮৩মক্কা০৪১
৩৭আছ ছাফ্‌ফাতশাৰীবদ্ধভাবে থিয় দিয়া১৮২মক্কা০৫৬
৩৮ছা'দআৰবী বৰ্ণ৮৮মক্কা০৩৮
৩৯আজ-ঝুমাৰদলবদ্ধ জনতা৭৫মক্কা০৫৯
৪০আল মুমিন/গাফিৰবিশ্বাসী৮৫মক্কা০৬০
৪১ফুচ্ছিলাত/হা-মীম ছেজদাহসুস্পষ্ট বিৱৰণ৫৪মক্কা০৬১
৪২আশ্ব শ্বুৰাপৰামৰ্শ৫৩মক্কা০৬২
৪৩আজ-ঝুখৰুফসোণৰ আ-অলংকাৰ৮৯মক্কা০৬৩
৪৪আদ দুখানধোঁৱা৫৯মক্কা০৬৪
৪৫আল জাছিয়াহআঁঠু লোৱা৩৭মক্কা০৬৫
৪৬আল আহক্বাফবালিৰ পাহাৰ৩৫মক্কা০৬৬
৪৭মুহাম্মাদনবী মুহাম্মাদ৩৮মদীনা০৯৫
৪৮আল ফাতাহবিজয় (মক্কা বিজয়)২৯মদীনা১১১
৪৯আল হুজুৰাতবাসগৃহসমূহ১৮মদীনা১০৬
৫০ক্বাফআৰবী বৰ্ণ ক্বাফ৪৫মক্কা০৩৪
৫১আজ জাৰিয়াতবিক্ষেপকাৰী বতাহ৬০মক্কা০৬৭
৫২আত তুৰপাহাৰ৪৯মদীনা০৭৬
৫৩আন নাজমতৰা৬২মক্কা০২৩
৫৪আল কামাৰচন্দ্ৰ৫৫মক্কা০৩৭
৫৫ৰহমানপৰম কৰুণাময়৭৮মদীনা০৯৭
৫৬আল ওয়াকিয়াহনিশ্চিত ঘটনা৯৬মক্কা০৪৬
৫৭আল হাদীদলোহা২৯মদীনা০৯৪
৫৮আল মুজাদালাহঅনুযোগকাৰিণী২২মদীনা১০৫
৫৯আল হাশ্বৰসমাবেশ২৪মদীনা১০১
৬০আল মুমতাহিনাহনাৰী, যাক পৰীক্ষা কৰা হ'ব১৩মদীনা০৯১
৬১আছ ছাফশাৰীবদ্ধ সৈন্যদল১৪মদীনা১০৯
৬২আল জুমুআসম্মেলন/শুক্ৰবাৰ১১মদীনা১১০
৬৩আল মুনাফিকুনকপট বিশ্বাসীসকল/ভণ্ডলোক১১মদীনা১০৪
৬৪আত তাঘাবুনমোহ অপসাৰণ১৮মদীনা১০৮
৬৫আত তালাকতালাক১২মদীনা০৯৯
৬৬আত তাহৰীমনিষিদ্ধকৰণ১২মদীনা১০৭
৬৭আল মুল্কসাৰ্বভৌম কৰ্তৃত্ব৩০মক্কা০৭৭
৬৮আল কালামকলম৫২মক্কা০০২
৬৯আল হাক্কাহনিশ্চিত সত্য৫২মক্কা০৭৮
৭০আল মাআৰিজউন্নয়নৰ আৰোহণ৪৪মক্কা০৭৯
৭১নুহনবী নুহ২৮মক্কা০৭১
৭২আল জ্বিনজ্বিন সম্প্ৰদায়২৮মক্কা০৪০
৭৩আল মুজাম্মিলবস্ত্ৰাচ্ছাদনকাৰী২০মক্কা০০৩
৭৪আল মুদ্দাচ্ছিৰপোচাক পৰিহিত৫৬মক্কা০০৪
৭৫আল কিয়ামাহপুনৰুত্থান৪০মক্কা০৩১
৭৬আদ দাহৰ/আল ইনছানমানুহ৩১মদীনা০৯৮
৭৭আল মুৰছালাতপ্ৰেৰিত পুৰুষসকল৫০মক্কা০৩৩
৭৮আন নাবামহাসংবাদ৪০মক্কা০৮০
৭৯আন নাজিয়াতপ্ৰচেষ্টাকাৰী৪৬মক্কা০৮১
৮০আবাছাতেখেত ভ্ৰুকুটি কৰিলে৪২মক্কা০২৪
৮১আত তাকৱীৰঅন্ধকাৰাচ্ছন্ন২৯মক্কা০০৭
৮২আল ইনফিতাৰবিদীৰ্ণ কৰা১৯মক্কা০৮২
৮৩আত মুতাফফিফীনপ্ৰতাৰণা কৰা৩৬মক্কা০৮৬
৮৪আল ইন‌শ্বিকাকখণ্ড-বিখণ্ড কৰা২৫মক্কা০৮৩
৮৫আল বুৰূজনক্ষত্ৰপুঞ্জ২২মক্কা০২৭
৮৬আত তাৰিকৰাতিৰ আগন্তুক১৭মক্কা০৩৬
৮৭আল আ'লাসৰ্বোন্নত১৯মক্কা০০৮
৮৮আল গাশ্বিয়াহবিহ্বলকৰ ঘটনা২৬মক্কা০৬৮
৮৯আল ফজৰৰাতিপুৱা৩০মক্কা০১০
৯০আল বালাদনগৰ২০মক্কা০৩৫
৯১আশ্ব শ্বামছসূৰ্য্য১৫মক্কা০২৬
৯২আল লাইলৰাত্ৰি২১মক্কা০০৯
৯৩আদ দুহাপূৰ্বাহ্ণৰ সূৰ্য্যকিৰণ১১মক্কা০১১
৯৪আল ইনশ্বিৰাহবক্ষ প্ৰশস্তকৰণ৮মক্কা০১২
৯৫ত্বীনডুমুৰ৮মক্কা০২৮
৯৬আলাকৰক্তপিণ্ড১৯মক্কা০০১
৯৭কদৰমহিমান্বিত৫মক্কা০২৫
৯৮বাইয়্যিনাহসুস্পষ্ট প্ৰমাণ৮মদীনা১০০
৯৯ঝিনঝালভূমিকম্প৮মদীনা০৯৩
১০০আল আদিয়াতঅভিযানকাৰী১১মক্কা০১৪
১০১আল কাৰিয়াহমহাসংকট১১মক্কা০৩০
১০২তাকাছুৰপ্ৰাচুৰ্যৰ প্ৰতিযোগিতা৮মক্কা০১৬
১০৩আল আছৰসময়৩মক্কা০১৩
১০৪আল হুমাঝাহপৰনিন্দাকাৰী৯মক্কা০৩২
১০৫ আল ফীলহাতী৫মক্কা০১৯
১০৬আল কুৰাইশ্বকুৰাইশ্ব গোত্ৰ৪মক্কা০২৯
১০৭আল মাঊনসাহায্য-সহায়তা৭মক্কা০১৭
১০৮আল কাউছাৰপ্ৰাচুৰ্য৩মক্কা০১৫
১০৯আল কাফিৰূনঅবিশ্বাসী গোষ্ঠী৬মক্কা০১৮
১১০ আল নাছৰস্বৰ্গীয় সাহায্য৩মদীনা১১৪
১১১লাহাব/আল মাছাদজ্বলন্ত অঙ্গাৰ৫মক্কা০০৬
১১২আল ইখলাছএকত্ব৪মক্কা০২২
১১৩আল ফালাকঊষা কাল৫মক্কা০২০
১১৪আন নাছমানৱজাতি৬মক্কা০২১

লগতে চাওক

ইছলাম
আল্লাহ
ইছলামৰ পয়গম্বৰ
মুহাম্মাদ
কোৰআনৰ ইতিহাস

বাহ্যিক সংযোগ

Al-Quran (more than 140 translation in 35 different languages)

তথ্য সংগ্ৰহ

অধিক সংযোগ

শেহতীয়া অনুবাদ

পৰিচয়মূলক পাঠ
Robinson, Neal, Discovering the Qur'an, Georgetown University Press, 2002. ISBN 978-1-58901-024-6
Sells, Michael, – Approaching the Qur'ān: The Early Revelations, White Cloud Press, Book & CD edition (November 15, 1999). ISBN 978-1-883991-26-5

পৰম্পৰাগত কোৰানীয় মন্তব্য (তফ্‌চিৰ)
Al-Tabari, Jamiʿ al-bayān ʿan taʾwil al-Qurʾān, Cairo 1955–69, transl. J. Cooper (ed.), The Commentary on the Qurʾān, Oxford University Press, 1987. ISBN 978-0-19-920142-6

বিষয় অধ্যায়ন
Stowasser, Barbara Freyer – Women in the Qur'an, Traditions, and Interpretation, Oxford University Press; Reprint edition (June 1, 1996), ISBN 978-0-19-511148-4
Gibson, Dan (2011). Qur’anic Geography: A Survey and Evaluation of the Geographical References in the Qur’an with Suggested Solutions for Various Problems and Issues. Independent Scholars Press, Canada. ISBN 978-0-9733642-8-6.

সাহিত্যিক সমালোচনা
Al-Azami, M. M. – The History of the Qurʾānic Text from Revelation to Compilation, UK Islamic Academy: Leicester 2003.
Gunter Luling A challenge to Islam for reformation: the rediscovery and reliable reconstruction of a comprehensive pre-Islamic Christian hymnal hidden in the Koran under earliest Islamic reinterpretations. New Delhi: Motilal Banarsidass Publishers 2003. (580 Seiten, lieferbar per Seepost). ISBN 978-81-208-1952-8
Luxenberg, Christoph (2004) – The Syro-Aramaic Reading Of The Koran: a contribution to the decoding of the language of the Koran, Berlin, Verlag Hans Schiler, 1 May 2007 ISBN 978-3-89930-088-8
Puin, Gerd R. – "Observations on Early Quran Manuscripts in Sana'a," in The Qurʾan as Text, ed. Stefan Wild,, E. J. Brill 1996, pp.  107–111.
Wansbrough, John – Quranic Studies, Oxford University Press, 1977

এন‌চাইক্ল’পেডিয়া

Academic journals

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:কোৰআন
শ্ৰেণী:ধৰ্ম গ্ৰন্থ