ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিধাতা (চলচ্চিত্ৰ)

বিধাতা ২০০৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মুনীন বৰুৱা পৰিচালিত এখন অসমীয়া ৰঙীন ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। সংগম পিকচাৰ্ছ (প্ৰডাকচনছ্)ৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে চি এছ নাৰায়ণ আৰু স্বৰাজ দাসে। সংগীত পৰিচালনা জুবিন গাৰ্গৰ। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে যতীন বৰা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, মৃদুলা বৰুৱা আৰু বৰষা ৰাণী বিষয়াই।

অভিনয় শিল্পী

বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া (ৰুদ্ৰপ্ৰসাদ বৰুৱা)
যতীন বৰা (বিজু, বৰুৱাৰ ভাগিনীয়েক)
মৃদুলা বৰুৱা (মৃণাল, বৰুৱাৰ পত্নী)
বৰষা ৰাণী বিষয়া (সুনীতা)
অৰুণ নাথ (হেমন্ত, বৰুৱাৰ ভাতৃ)
মাধুৰীমা চৌধুৰী (মাধুৰী, হেমন্তৰ পত্নী)
ৰাজীৱ গোস্বামী (জয়ন্ত, বৰুৱাৰ বৰপুত্ৰ)
পূৰবী শৰ্মা (প্ৰতিমা, জয়ন্তৰ পত্নী)
প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
হিৰণ্য ডেকা
ঋতুপৰ্ণা কাকতি
ভাস্কৰ বৰা
লোপামুদ্ৰা
নাতাশা ফুকন
বৰ্ষা ভট্ট (শিশুশিল্পী, জয়ন্তী)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
হেকানি জাখালু কেনছে

হেকানি জাখালু কেনছে ( ; জন্ম: ১৯৭৬ চনৰ পিছত) নাগালেণ্ডৰ এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু সামাজিক উদ্যোগী। নাগালেণ্ডৰ যুৱক-যুৱতীসকলক ব্যৱসায়িক সুযোগ লাভ কৰাত সহায় কৰিবলৈ তেওঁ বেচৰকাৰী সংস্থা ইউথনেট স্থাপন কৰিছিল। ২০১৮ চনত নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটাৰে স্বীকৃতি লাভ কৰে।

২০২৩ চনত জাখালু আৰু ছালহৌটুওনুও ক্ৰুছে নাগালেণ্ডৰ পৰা নাগালেণ্ড বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেখেত নেচনেলিষ্ট ডেম'ক্ৰেটিক প্ৰগ্ৰেছিভ পাৰ্টি (এনডিপিপি)ৰ সদস্য।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

হেকানী জখালুৰ জন্ম হৈছিল নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰত। বেংগালুৰুৰ বিচপ কটন গাৰ্লছ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। দুবছৰ ধৰি চলি থকাৰ পিছত "মেড ইন নাগালেণ্ড" কেন্দ্ৰটোৱে ২০২০ চনত ই-কমাৰ্চ প্লেটফৰ্ম মুকলি কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
ক্লাউডিয়া আলেকজেণ্ডাৰ

ক্লাউডিয়া জোয়ান আলেকজেণ্ডাৰ (৩০ মে’, ১৯৫৯ – ১১ জুলাই, ২০১৫) এগৰাকী ভূ-পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু গ্ৰহ বিজ্ঞানৰ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ কানাডাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আমেৰিকান গৱেষণা বিজ্ঞানী আছিল। আমেৰিকাৰ ভূ-তাত্ত্বিক জৰীপ আৰু নাছাৰ জেট প্ৰপালচন লেবৰেটৰীত কাম কৰিছিল। তেওঁ নাছাৰ বৃহস্পতি গ্ৰহলৈ যোৱা গেলিলিও অভিযানৰ শেষ প্ৰজেক্ট মেনেজাৰ আছিল।আৰু মৃত্যুৰ সময়লৈকে তেওঁ ইউৰোপীয় নেতৃত্বত ধুমকেতু চুৰ্যুমভ-গেৰাচিমেনকো অধ্যয়ন কৰিবলৈ নাছাৰ ভূমিকাৰ প্ৰকল্প পৰিচালক আৰু বিজ্ঞানী হিচাপে কাম কৰিছিল।

শিক্ষা

১৯৮৩ চনত আলেকজেণ্ডাৰে বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ভূ-পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, আৰু পি এইচ ডি লাভ কৰে। 1993 চনত মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা মহাকাশ প্লাজমা পদাৰ্থবিজ্ঞানত বিশেষজ্ঞতা লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

আলেকজেণ্ডাৰে ইউনাইটেড ষ্টেটছ জিঅ’লজিকেল চাৰ্ভেত প্লেট টেকটনিক্সৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু এমেছ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰত জোভিয়ান চন্দ্ৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল, তাৰ পিছত ১৯৮৬ চনত নাছাৰ জেট প্ৰপালচন লেবৰেটৰীলৈ যায়, য'ত তেওঁ ৩০ বছৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ গেলিলিও মহাকাশযানত প্লাজমা তৰংগ যন্ত্ৰৰ বিজ্ঞান সমন্বয়ক হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ইয়াৰ অন্তিম পৰ্যায়ত মিছনৰ প্ৰকল্প পৰিচালক হৈছিল। বায়ুমণ্ডলৰ আৱিষ্কাৰ, অধিক নিখুঁতভাৱে ক'বলৈ গ'লে "পৃষ্ঠ বান্ধি ৰখা বহিঃমণ্ডল"ৰ ফলত বিজ্ঞানীসকলে গেনিমিডক নিষ্ক্ৰিয় চন্দ্ৰ বুলি কৰা ধাৰণাসমূহ পুনৰ চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য হয়। তেওঁ এই অভিযানৰ চূড়ান্ত প্ৰকল্প পৰিচালক আছিল আৰু ২০০৩ চনত অভিযানৰ সামৰণিৰ সময়ত মহাকাশযানখনে বৃহস্পতিৰ বায়ুমণ্ডলত ডুব যোৱাৰ তদাৰক কৰিছিল। তেওঁ ১৪খন গৱেষণা পত্ৰ লেখক আৰু সহ-লেখক আছিল। ":en:STEM"ত থকা বহু মহিলাই তেওঁক আদৰ্শ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, যিয়ে তেওঁলোকক উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ যুৱক-যুৱতীসকলক, বিশেষকৈ ৰঙৰ যুৱতীসকলক বিজ্ঞানৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণক উৎসাহিত কৰিবলৈ মেণ্টৰ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
অশ্লেষা সাৱন্ত

অশ্লেষা সাৱন্ত (জন্ম: ২৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ হিন্দী টেলিভিছনত কাম কৰে। তেওঁ কিউঁকী সাঁচ ভী কভী বহু থী ধাৰাবাহিকত তিশা মেহতা বিৰাণীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। সাৱন্তক সাত ফেৰে – চলোনী কা চফৰত তাৰা সিং, প্যাৰ কা দৰদ হ্যায় মীঠা মীঠা প্যাৰা প্যাৰাত প্ৰীতি দিৱান দেশপাণ্ডে, কুমকুম ভাগ্যত মীৰা আৰু অনুপমাত বৰ্খা মেহতা কাপাড়িয়াৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে সৰ্বাধিক জনা যায়। তেওঁ ২০২২ চনত হাৰিয়ানা ছবিৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ পেলাইছিল।

কেৰিয়াৰ

দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পিছত তেওঁ প্ৰায় এবছৰ ধৰি স্থানীয় মডেলিং কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ গ্লেডৰাগছ প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। ২৩ বছৰ ধৰি একেলগে থকাৰ পিছত ২০২৫ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত বৃন্দাবনত সাৱন্ত আৰু বাছোৱানা বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
চীনা শ্ৰুতিকথা

চীনা পৌৰাণিক কাহিনী বা চীনা শ্ৰুতিকথা (সৰলীকৃত চীনা: 中国神话; পৰম্পৰাগত চীনা: 中國神話; ইংৰাজী: Chinese mythology) হৈছে মৌখিক ৰূপত প্ৰচাৰিত বা বৰ্তমান বৃহত্তৰ চীন নামেৰে জনাজাত সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ সাহিত্যত লিপিবদ্ধ হোৱা পৌৰাণিক কাহিনীৰ সম্ভাৰ। চীনা পৌৰাণিক কাহিনীয়ে আঞ্চলিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা শ্ৰুতিকথাৰ এক বৈচিত্ৰময় শৃংখলক সামৰি লৈছে। অসাধাৰণ ব্যক্তি আৰু যাদুকৰী শক্তিৰে সমৃদ্ধ সত্তাৰ সৈতে আকৰ্ষণীয় আখ্যানেৰে জনবহুল এই কাহিনীবোৰ প্ৰায়ে কল্পনাপ্ৰসূত পৌৰাণিক ক্ষেত্ৰ বা ঐতিহাসিক যুগত উন্মোচিত হয়। আন বহুতো পৌৰাণিক কাহিনীৰ দৰেই চীনা পৌৰাণিক কাহিনীকো ঐতিহাসিকভাৱে আংশিকভাৱে হ’লেও অতীতৰ বাস্তৱিক অভিলেখ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।

চীনা লোককথাৰ লগতে চীনা পৌৰাণিক কাহিনী চীনা লোকধৰ্মৰ আৰু তাওবাদৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, বিশেষকৈ ইয়াৰ পুৰণি জনপ্ৰিয় ৰূপ নিৰ্মান কৰিছে। প্ৰাচীন কালৰ চৰিত্ৰ আৰু পৰিঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা বহুতো আখ্যানে দ্বৈত পৰম্পৰা প্ৰদৰ্শন কৰে: এটাই অধিক ঐতিহাসিক বা ইউহেমেৰাইজড ব্যাখ্যা উপস্থাপন কৰে আৰু আন এটাই অধিক পৌৰাণিক দৃষ্টিভংগী আগবঢ়ায়।

চীনৰ অসংখ্য শ্ৰুতিকথাই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞানৰ বিষয়ে গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰি দেৱতা আৰু স্বৰ্গবাসীৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰে। কিছুমান আখ্যানে বিশেষভাৱে সৃষ্টিৰ বিষয়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে আৰু বস্তু, মানুহ আৰু সংস্কৃতিৰ আৰম্ভণিৰ কথা উন্মোচন কৰে। ইয়াৰ উপৰিও কিছুমান বিশেষ শ্ৰুতিকথা চীন ৰাষ্ট্ৰৰ উৎপত্তিৰ সৈতে জড়িত। শ্ৰুতিকথাৰ এটা উপগোটে প্ৰাগঐতিহাসিক সময়ৰ কথা বৰ্ণনা কৰে, প্ৰায়ে এজন সাংস্কৃতিক নায়কক উপস্থাপন কৰে যিয়ে মানুহক ঘৰ নিৰ্মাণ আৰু ৰন্ধা-বঢ়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি লিখাৰ মূল কথাবোৰলৈকে অত্যাৱশ্যকীয় দক্ষতা শিকাইছিল। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কোনো জনগোষ্ঠী বা বংশ পৰিয়ালৰ পূৰ্বপুৰুষ হিচাপে তেওঁলোকক শ্ৰদ্ধা কৰা হৈছিল। চীনা পৌৰাণিক কাহিনী চীনৰ পৰম্পৰাগত ধাৰণা লি আৰু চিৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। এই দুটা মৌলিক ধাৰণা যোগাযোগ, অভিবাদন, নৃত্য, অনুষ্ঠান, বলিদান আদি সামাজিকভাৱে জড়িত আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত হৈ আছে।

শ্ৰুতিকথা আৰু ধৰ্ম

চীনা পৌৰাণিক কাহিনী আৰু কনফুচিয়াছ ধৰ্ম, তাওবাদ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দাৰ্শনিক পৰম্পৰাৰ মাজত উল্লেখযোগ্য আন্তঃসম্পৰ্ক আছে। হান ৰাজবংশৰ পূৰ্বৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ উপাদান যেনে ক্লাছিক অৱ মাউণ্টেনছ এণ্ড ছিজৰ উপাদানসমূহ এই বিশ্বাস ব্যৱস্থাসমূহৰ বিকাশৰ লগে লগে (তাও ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত), বা চীনা সংস্কৃতিৰ সৈতে একীকৰণ কৰা হৈছিল (বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত)। ইয়াৰ বিপৰীতে কনফুচিয়াছ, তাওবাদ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ শিক্ষা আৰু বিশ্বাসসমূহ পাছলৈ চীনা পৌৰাণিক কাহিনীৰ অবিচ্ছেদ্য উপাদান হৈ পৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, আধ্যাত্মিক স্বৰ্গৰ তাওবাদী বিশ্বাস পৌৰাণিক কাহিনীত অমৰ আৰু দেৱতাসকলৰ বাসস্থান হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হ’ল।

কেতিয়াবা চীনৰ বহু অঞ্চল আৰু বৈচিত্ৰময় জনগোষ্ঠীয় সমাজত পৌৰাণিক আৰু ধৰ্মীয় ধাৰণাবোৰে ব্যাপকতা লাভ কৰিছে। আন কিছুমান ক্ষেত্ৰত বিশ্বাস কিছুমান বিশেষ সামাজিক গোটৰ মাজতে অধিক সীমাবদ্ধ থাকে, যেনে- কিয়াঙৰ বগা শিলৰ পূজা। দীৰ্ঘ ইতিহাস আৰু বহু ভিন্নতা থকা এটা পৌৰাণিক বিষয়বস্তুৰ লগত শ্বেমানিক বিশ্বদৃষ্টিভংগী জড়িত হৈ আছে, উদাহৰণস্বৰূপে মংগোলীয়সকলৰ মাজত মংগোলীয় শ্বেমানীজম, মিয়াও জনগোষ্ঠীৰ মাজত হমং শ্বেমানীজম আৰু ১৬৪৩ চনৰ পৰা ১৯১২ চনলৈকে মানচুৰ পৰা আহৰণ কৰা কিং বংশৰ শ্বেমানিক বিশ্বাস। ৰাজনৈতিকভাৱে পৌৰাণিক কাহিনী প্ৰায়ে চীনৰ বংশসমূহক বৈধতা প্ৰদানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকক ঐশ্বৰিক বংশৰ বুলি দাবী কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চীনা শ্ৰুতিকথা
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ

কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ (সংস্কৃত: कुरुक्षेत्र युद्ध), মহাভাৰত যুদ্ধ বুলিও কোৱা হয়। হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি হস্তিনাপুৰৰ সিংহাসনৰ বাবে কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ ভাতৃসকলৰ বংশগত সংগ্ৰামৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এখন যুদ্ধ। ভগৱৎ গীতাৰ বাণীসমূহৰ প্ৰসংগ হিচাপে এই যুদ্ধখন ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

পৃষ্ঠভূমি

মহাকাব্য মহাভাৰতত কুৰু বংশ নামৰ শাসক বংশৰ কেইবাটাও প্ৰজন্মৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ বিৱৰণী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মহাকাব্যখনৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয় হৈছে এই বংশৰ অন্তৰ্গত দুটা প্ৰতিদ্বন্দ্বী পৰিয়ালৰ মাজত হোৱা যুদ্ধৰ বিৱৰণ। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰ কুৰুক্ষেত্ৰক (আক্ষৰিক অৰ্থত "কুৰুসকলৰ অঞ্চল"), ধৰ্মক্ষেত্ৰ ("ধৰ্মৰ অঞ্চল") বুলিও জনা যায়। প্ৰথম মহাভাৰতত কোৱা হৈছে যে এই স্থান বাছি লোৱাৰ কাৰণ ভূমিত কৰা পাপ ভূমিৰ পবিত্ৰতাৰ বাবে ক্ষমা কৰা হৈছিল।

যুদ্ধৰ পৰিঘটনাসমূহে মহাভাৰতৰ এক চতুৰ্থাংশতকৈও অধিক ঠাই অধিকাৰ কৰিছে। এই অধ্যায়সমূহ মহাভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি অধ্যায়সমূহৰ ভিতৰত বুলি বিবেচিত হৈছে।

যুদ্ধ

আৰম্ভণি

আৰম্ভণিতে সঞ্জয়ে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন মহাদেশ, আন গ্ৰহসমূহৰ বৰ্ণনা দি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে, তাৰ পিছত প্ৰাচীন ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ (ভাৰতবৰ্ষ) ৰাজ্য, জনজাতি, প্ৰদেশ, নগৰ, চহৰ, গাঁও, নদী, পৰ্বত, অৰণ্যৰ বিশদ বিৱৰণ দিছে। তেওঁ প্ৰতিটো দিনত প্ৰতিটো পক্ষই গ্ৰহণ কৰা সামৰিক গঠন, প্ৰতিজন নায়কৰ মৃত্যু আৰু প্ৰতিটো যুদ্ধ-দলৰ সবিশেষ আদিও বৰ্ণনা কৰে।

কৃষ্ণৰ শান্তি বাৰ্তা

ৰাজধৰ্মত শান্তিৰ শেষ প্ৰচেষ্টাৰ লগতে কৌৰৱসকলক আত্মীয়ৰ ৰক্তপাতৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ আৰু পাণ্ডৱৰ "ঐশ্বৰিক" ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কৃষ্ণই তেওঁলোকক শান্তিপূৰ্ণ পথত আগবাঢ়িবলৈ মান্তি কৰিবলৈ হস্তিনাপুৰ ৰাজ্যলৈ যাত্ৰা কৰে। কৃষ্ণই ৰাজপ্ৰসাদত থকাৰ নিমন্ত্ৰণ নাকচ কৰা বাবে দুৰ্যোধন অপমানিত। দুৰ্যোধনে পাণ্ডৱৰ প্ৰতিপত্তিৰ প্ৰত্যাহ্বান আৰু মুকলি যুদ্ধ ঘোষণা কৰি সমগ্ৰ হস্তিনাপুৰৰ ৰাজসভাৰ সন্মুখত কৃষ্ণক কৰায়ত্ত কৰি অপমান, আৰু বদনাম কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে।

যুদ্ধৰ প্ৰস্তুতি

দুৰ্যোধন আৰু অৰ্জুনে দ্বাৰকাৰ কৃষ্ণৰ ওচৰলৈ তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ সৈন্যৰ সহায় বিচাৰি যায়। দুৰ্যোধন প্ৰথমে উপস্থিত হৈ কৃষ্ণক শুই থকা অৱস্থাত পায়। দুৰ্যোধনে কৃষ্ণৰ শিতানৰ আসনত উপবিষ্ট হৈ তেওঁৰ জাগৰণলৈ অপেক্ষা কৰে, অৰ্জুনে কৃষ্ণৰ চৰণত বহি ৰৈ থাকে। কৃষ্ণ সাৰ পাই প্ৰথমে অৰ্জুনক দেখি তেওঁৰ অনুৰোধ কৰাৰ প্ৰথম অধিকাৰ দিলে। কৃষ্ণই অৰ্জুন আৰু দুৰ্যোধনক কয় যে তেওঁ নাৰায়ণ সেনাগণক এফালে আৰু নিজকে অযুদ্ধকাৰী হিচাপে আনটো পক্ষক দিব। যিহেতু অৰ্জুনক প্ৰথম বাছনি কৰাৰ সুযোগ দিয়া হয়, সেয়েহে দুৰ্যোধনে চিন্তা কৰে যে অৰ্জুনে কৃষ্ণৰ শক্তিশালী সৈন্য বাছি ল’ব। কিন্তপ অৰ্জুনে কৃষ্ণক বাছি লয়। অৰ্জুনে কৃষ্ণক তেওঁৰ ৰথী হ’বলৈ কয়, তেওঁ মান্তি হয়। দুৰ্যোধন আৰু অৰ্জুন দুয়োজনেই সন্তুষ্ট হৈ উভতি আহিল।

শেষ পৰিণতি

যুদ্ধৰ শেষত কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ পক্ষৰ সকলো যোদ্ধাৰ ভিতৰত মাত্ৰ এঘাৰজন প্ৰধান যোদ্ধাহে ৰক্ষা পৰে: পাঁচজন পাণ্ডৱ, কৃষ্ণ, সাত্যকি, অশ্বত্থামা, কৃপাচাৰ্য, যুয়ুত্সু আৰু কৃতবৰ্মা। যুধিষ্ঠিৰক হস্তিনাপুৰাৰ ৰজা হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হয়। ৩৬ বছৰ শাসন কৰাৰ পিছত তেওঁ সিংহাসন ত্যাগ কৰি এই উপাধি অৰ্জুনৰ নাতি পৰীক্ষিতক অৰ্পণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:শ্ৰুতিকথাত যুদ্ধ
গেব্ৰিয়েল ৰোজ (অভিনেত্ৰী)

গেব্ৰিয়েল ৰোজ (জন্ম: ৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৫৪) এগৰাকী কানাডিয়ান চলচ্চিত্ৰ, টেলিভিছন আৰু মঞ্চ অভিনেত্ৰী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰোজৰ জন্ম হৈছিল ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ কেলম্লুপছত। তেওঁৰ ককাক এল. আৰ্থাৰ ৰোজ এজন নাট্যকাৰ, প্ৰযোজক আৰু অভিনেতা আছিল। তেওঁৰ পিতৃ ইয়ান ৰোজ চিকিৎসক হোৱাৰ আগতে এজন শিশু অভিনেতা আছিল।

তেওঁৰ অন্যান্য চিনেমাৰ ভিতৰত আছে ইন দ্য নেম অৱ দ্য কিং: এ ডাঞ্জিয়ন চিজ টেল, দ্য ফাইভ ছেন্সেছ, অন দ্য আদাৰ হেণ্ড, ডেথ আৰু চিষ্টাৰ্ছ এণ্ড ব্ৰাদাৰ্ছ। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ৰাইজিং ডেম্প, ডাৰ্ক এঞ্জেল, ৰবছন আৰ্মছ, ফ্ৰিঞ্জ আৰু ৱান্স আপন এ টাইমৰ দৰে টিভি শ্ব’ত অভিনয় কৰিছে। তেওঁৰ শেহতীয়া চৰিত্ৰটো আছিল নেটফ্লিক্স ছিৰিজ অৱেত হিলাৰী স্বাংকৰ সৈতে কৰা অভিনয়। তেওঁ কণ্ঠ অভিনেতা হিচাপেও কাম কৰিছে।

২০১৬ চনত ৰোজক ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগলৈ আগবঢ়োৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদানৰ বাবে ইয়ান কাডেল ভেনকুভাৰ ফিল্ম ক্ৰিটিক্স চাৰ্কল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ অভিনেতা হ্ৰথগাৰ মেথিউজৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ দুটা পুত্ৰ সন্তান আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কানাডিয়ান চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
হুমা মুলজী

হুমা মুলজী এগৰাকী সাম্প্ৰতিক সময়ৰ পাকিস্তানী শিল্পী। তেওঁৰ ১৯৭০ চনত কৰাচীত জন্ম হয়। তেওঁৰ ৰচনাসমূহ লণ্ডনৰ সাটচি গেলেৰী আৰু এছিয়া ছ'চাইটি মিউজিয়ামৰ সংগ্ৰহত আছে। ২০১৩ চনত তেওঁ আব্ৰাজ কেপিটেল আৰ্ট প্ৰাইজ লাভ কৰে।

জীৱন ৰেখা

হুমা মুলজীয়ে ১৯৭০ চনত পাকিস্তানৰ কৰাচীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

২০০৩ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈকে তেওঁ পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ বিকনহাউছ নেচনেল ইউনিভাৰ্চিটিৰ স্কুল অৱ ভিজুৱেল আৰ্টছৰ সহযোগী অধ্যাপিকা আছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ টেৰা ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ আমেৰিকান আৰ্টৰ ফেলো আছিল। ২০১৫ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈকে তেওঁ ব্ৰিটেইনৰ লণ্ডনৰ গোল্ডস্মিথছ কলেজত ভিজিটিং আৰ্টিষ্ট আছিল।

বৰ্তমান তেওঁ ব্ৰিটেইনৰ ব্ৰিষ্টলৰ ইংলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা আৰু ব্ৰিটেইনৰ প্লাইমাউথ কলেজ অৱ আৰ্টত বি এ (অনাৰ্ছ) ফাইন আৰ্টৰ প্ৰবক্তা। ইটালীত ৫৬ সংখ্যক ভেনিচ বিয়েনালে, স্পেইনৰ বাৰ্চিলোনা মিউজিয়াম অৱ কণ্টেম্পৰেৰী আৰ্টত, নিউয়ৰ্কৰ এছিয়া ছ'চাইটি মিউজিয়াম, যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ Saatchi Gallery আৰু ভাৰতৰ মুম্বাইত প্ৰকল্প ৮৮ আদিত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। তেওঁৰ একক প্ৰদৰ্শনীসমূহৰ ভিতৰত আছে ২০০৯ চনত ইউ এ ইৰ ডুবাইৰ এলিমেণ্টা গেলেৰীত হাই ৰাইজ, ২০১০ চনত পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ ৰ'থাছ গেলেৰীত ক্ৰিষ্টাল পেলেচ এণ্ড অদাৰ ফলিজ, আৰু পাকিস্তানৰ কৰাচীৰ ক'য়েল গেলেৰীত এ কাণ্ট্ৰী অৱ লাষ্ট থিংছ ২০১৬ চন।

মুলজীৰ ৰচনাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে কেনেকৈ সংস্কৃতিৰ ব্যাখ্যা, সাম্প্ৰতিক বিষয়, আৰু জ্ঞানশক্তি সৃষ্টিশীল উন্মাদনাৰে ৰখা হয়। তেওঁৰ দক্ষিণ এছিয়ান ঐতিহ্যৰ অংশ দৃশ্য সংস্কৃতিৰ ভূগোলৰ ওপৰত আঁকি, তেওঁ স্থানৰ ৰাজনীতি মুকলি কৰে, অস্তিত্বৰ অৰ্থহীনতাৰ সৈতে জড়িত হৈ থকা আৰু আমাক আগুৰি থকা সকলোবোৰৰ প্ৰতি আমাৰ আকস্মিক গ্ৰহণযোগ্যতা। দুটা বস্তুৰ মাজৰ অৱস্থাটো মুলজীৰ কামত অবিৰতভাৱে খেলা হৈ থাকে, যিয়ে নিজকে ভাস্কৰ্য্য আৰু চিত্ৰকলাৰ মাজত ক'ৰবাত স্থান দিয়ে, ফটোগ্ৰাফী আৰু ইনষ্টলেচন। চহৰখন, দৈনন্দিন আৰু অৱহেলিত সকলোৱেই এই ইচ্ছাকৃতভাৱে অস্বস্তিকৰ শিল্পকৰ্মসমূহৰ বিষয়বস্তু হিচাপে কাম কৰে।

তেওঁৰ ভাস্কৰ্য্য স্থাপন আৰবিয়ান ডিলাইট (২০০৮)-এ অৰ্থনৈতিক প্ৰব্ৰজনৰ দিশসমূহ, প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ প্ৰত্যাশা আৰু সংশ্লিষ্ট বাস্তৱতাক বুজায়। ২০০৮ চনত আৰ্ট ডুবাইত উপস্থাপন কৰা হৈছিল যদিও বিতৰ্কিত বিষয়ৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ কিছুদিনৰ পিছত ইয়াক আঁতৰাই পেলোৱা হৈছিল। কিন্তু আঁতৰোৱাৰ ফলত শিল্পকৰ্মটোৰ প্ৰচাৰ আৰু অধিক হ'ল। এই টুকুৰা চাৰ্লছ ছাটচিয়ে বিয়েনালেৰ সময়ত এই কামে বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল। মুলজীয়ে খুঁটাটো এনেদৰে ৰাখিলে যাতে মহাকাশত যাত্ৰা কৰাটো কঠিন হৈ পৰে। আজিজ সোহেলে লক্ষ্য কৰিছিল যে সামাজিক বৈষম্য আৰু উন্নয়নমূলক প্ৰকল্পৰ সময়ত মানুহৰ জীৱন কেনেদৰে প্ৰভাৱিত হয় তাৰ সমান্তৰালতা কৰাটো মুলজীৰ কথা আছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
অশ্বঘোষৰ বুদ্ধচৰিত

বুদ্ধচৰিত গ্ৰন্থখন মহাকবি অশ্বঘোষৰ ৰচনা। এইখনক বুদ্ধদেৱৰ প্ৰামাণ্য জীৱনী বুলি ধৰা হয়। গ্ৰন্থখনৰ
অসমীয়া অনুবাদ কৰিছে আচাৰ্য মনোৰঞ্জন শাস্ত্ৰীয়ে।
১৯৭০ চনত অসম প্ৰকাসান পৰিষদৰদ্বাৰা গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ পায়।
অশ্বঘোষে 'বুদ্ধচৰিত' মহাকাব্যত বুদ্ধৰ লোকোত্তৰ চৰিত্ৰ আৰু বৌদ্ধ-দৰ্শনক 'প্ৰিয়সম্মিত' বাক্যেৰে প্ৰতিপাদিত কৰিছে আৰু তাৰদ্বাৰা কাব্যৰসৰ মাজেদিয়ে ধৰ্ম আৰু দৰ্শনৰ তত্ত্ববোধন সুগম্য হৈ উঠিছে। 'বুদ্ধচৰিত' মহাকাব্যখন দুই ভাগে বিভক্ত। পূৰ্বভাগত চৈধ্যটা সৰ্গেৰে ভগৱান বুদ্ধৰ জন্মৰপৰা বুদ্ধত্ব প্ৰাপ্তিলৈ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

যিজনে জগতত পৰম সম্পদ বিধান কবি (সৃষ্টি কাৰ্যত) সৃষ্টিকৰ্তা বিধাতাক পৰাজিত কৰিছে, অজ্ঞান অন্ধকাৰ আঁতৰাই সূৰ্যক জিনিছে, সংসাৰৰ তাপ দূৰ কৰি মনোহৰ পূৰ্ণচন্দ্ৰকো চেৰ পেলাইছে, যাৰ তুলনা কৰিব পৰা এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত একোৰে নাই, সেই পূজনীয় পুৰুষ (ভগৱন্ত বুদ্ধক) বন্দনা কৰোঁ॥। ১॥
"মই জগতৰ হিত সাধনৰ অৰ্থে আৰু জ্ঞান (বোধি) লাভৰ উদ্দেশ্যেই জন্মগ্ৰহণ কৰিছোঁ, এইটোৱে মোৰ অন্তিম জন্ম, ইয়াৰ পিছত আৰু মোৰ জন্ম নহয়”- এইবুলি কৈ সেই সিংহসদৃশ গতিসম্পন্ন বোধিসত্ত্বই চাৰিওপিনে চাই মঙ্গলময় দিব্য বাণী উচ্চাৰণ কৰিলে॥৩৪॥
"এই কুমাৰে ধৰ্মৰূপ নদী প্ৰৱাহিত কৰিব; প্ৰজ্ঞা (জ্ঞান) হ'ব তাৰ জলপ্ৰৱাহ স্বৰূপ, অবিচলিত শীল হ'ব তাৰ পাৰ, সমাধি হ'ব তাৰ শীতলতা (ঠাণ্ডা) গুণস্বৰূপ, ব্ৰত হ'ব তাৰ চকোৱা পক্ষীস্বৰূপ। তৃষ্ণাতুৰ জীৱলোকে সেই নদীৰ জল পান কৰিবলৈ পাব॥৯২॥
"পথভ্ৰষ্ট পথিকক বাট দেখুৱাই দিয়াৰ দৰে এওঁ বিষয় ৰূপ অন্ধকাৰে আৱৰি সংসাৰৰূপ অৰণ্য- পথৰ দুখ প্ৰপীড়িত পথিকসকলক মুক্তিপথৰ সন্ধান দিব॥৯৩॥
"বৰ্ষাকালত প্ৰকাণ্ড মেঘখণ্ডই আকুল হৈ পৰা মানুহক বৰষুণেৰে আনন্দ দান কৰাৰ দৰে এই বালকে সংসাৰত বিষয়ৰূপ খৰিৰে জ্বলি থকা আসক্তিস্বৰূপ অগ্নিত দগ্ধ হৈ থকা জন সমাজক ধৰ্ম বৃষ্টিৰদ্বাৰা আনন্দ দান কৰিব॥৯৪॥
"এই বালকে প্ৰাণীসমূহৰ মুক্তিপথৰ (প্ৰতিবন্ধক স্বৰূপে) থকা তৃষ্ণাৰূপ হেঙাৰযুক্ত মোহান্ধকাৰৰূপ দুৱাৰ সদ্ধৰ্মৰ উত্তম আৰু দুৰ্জয় আঘাতেৰে ভাঙি পেলাব॥৯৫॥
"এওঁ ধৰ্মৰ ৰজা হ'ব আৰু বুদ্ধত্ব লাভ কৰি নিজৰ নিজৰ অজ্ঞানৰূপ জালত (মোহপাশাত) মেৰ খাই থকা দুখাভিভূত নিৰাশ্ৰয় জগদ্বাসীৰ সংসাৰ-বন্ধন মোচন কৰিব॥। ৯৬॥

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:বিশেষ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
পেলে

এড্‌ছন আৰাণ্টিছ ড' নাচিমেণ্ট' , বা পেলে (২৩ অক্টোবৰ ১৯৪০-২৯ ডিচেম্বৰ ২০২২), এজন প্ৰাক্তন ব্ৰাজিলিয়ান ফুটবলাৰ। তেওঁক বহু কুশলী ব্যক্তি, সমালোচক, পূৰ্বৰ বা বৰ্তমানৰ খেলুৱৈ আৰু গুণগ্ৰাহীয়ে সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ ফুটবল খেলুৱৈ হিচাপে গণ্য কৰে।

উদ্ধৃতি

মোৰ জন্ম ফুটবলৰ বাবে, ঠিক যেনেকৈ বিথোভেনৰ জন্ম হৈছিল সংগীতৰ বাবে।
দ্য মেজাৰ অফ গ্ৰেটনেছ (১৯৮০)
বিশ্বৰ ফুটবল খেলা প্ৰতিজন ল’ৰাই পেলে হ’ব বিচাৰে। কেৱল ফুটবল খেলুৱৈৰ দৰে হোৱাই নহয়, মানুহৰ দৰে কেনেকৈ হ’ব লাগে সেইটো দেখুৱাবলৈ মোৰ এটা ডাঙৰ দায়িত্ব আছে।
স্প'ৰ্টছ ইলাষ্ট্ৰেটেড ("এছ আই ফ্লেছবেক: ছকাৰছ গ্ৰেটেষ্ট জিনিয়াছ", ১ জুন ১৯৯৯)
সফলতা কোনো দুৰ্ঘটনা নহয়। ই হ’ল কঠোৰ পৰিশ্ৰম, অধ্যৱসায়, শিক্ষণ, পঢ়া-শুনা, ত্যাগ আৰু সৰ্বোপৰি আপুনি যি কৰি আছে বা কৰিবলৈ শিকিছে তাৰ প্ৰতি প্ৰেম।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ব্ৰাজিলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অমৃতভূষণ দেৱ অধিকাৰী

অমৃতভূষণ দেৱ অধিকাৰী এজন অসমীয়া সাহিত্যিক। তেখেত ১৯২৩ চনত যোৰহাটত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ পঞ্চম অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল। ১৯শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে গোৱালপাৰাত বাংলা ভাষাৰ প্ৰচলনৰ বাবে কৰা ষড়যন্ত্ৰক বাধা দিয়া ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত তেখেত অন্যতম আছিল।

জন্ম

অমৃতভূষণ দেৱ অধিকাৰীয়ে ১৮৫৮ চনত গোৱালপাৰাৰ দলগোমা সত্ৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ আছিল কণ্ঠভূষণ দেৱ অধিকাৰী আৰু মাতৃ আকাশীলতা। তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ তৃতীয় পুত্ৰ নৰহৰিদেৱে দলগোমাত সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল৷ নৰহৰিৰ ষষ্ঠ পুত্ৰ আছিল কণ্ঠভূষণ দেৱ অধিকাৰী৷ এই কণ্ঠভূষণৰেই পুত্ৰ আছিল অমৃত ভূষণ দেৱ অধিকাৰী

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

তেখেতে ককায়েক ৰাজেন্দ্ৰ ভূষণৰ আশ্ৰয়ত থাকি শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ জন্মস্থান গোৱালপাৰাতে স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰে৷ দ্বিতীয় বিভাগত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ যায় আৰু জেনেৰেল এছেম্বলি ইনষ্টিটিউছনত (বৰ্তমানৰ স্কটিছ চাৰ্ছ) ভৰ্তি হয়। কিন্তু বি.এ. পৰীক্ষালৈ অলপ দিন বাকী থাকোঁতেই ককায়েকৰ মৃত্যু হোৱাত তেখেত ঘৰলৈ উভতি আহে।

ঘৰলৈ আহি তেখেতে যোৰহাট বেজবৰুৱা হাইস্কুলত সহকাৰী শিক্ষকৰ পদত নিযুক্ত হয়। তাৰ কিছুদিন পিছত গৌৰীপুৰত হাইস্কুল এখন স্থাপন হোৱাত তেখেতে প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে আহি বিদ্যালয়খনৰ প্ৰধান শিক্ষকৰ পদত যোগদান কৰে।

সাহিত্যিক জীৱন

অমৃতভূষণ দেৱ অধিকাৰীযে লিখা নানা বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ-পাতি বাঁহী, আৱাহন আদি আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল। বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ লগতে সংস্কৃত সাহিত্যৰ তেখেত সুপণ্ডিত আছিল। ১৯১১ চনত তেখেতৰ "শ্ৰীমন নামঘোষা" নামৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পায়। এইখন আছিল মাধৱদেৱৰ নামঘোষাৰ সৰল ব্যাখ্যা। মাধৱদেৱৰ "ভক্তি ৰত্নাৱলী"ৰ আধাৰতো তেখেতে এখন গ্ৰন্থ লিখিছিল যদিও প্ৰকাশ নহ'ল।
তেখেতে ১৯২৩ চনৰ ৩১ মাৰ্চ আৰু ১ এপ্ৰিলত যোৰহাটত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ পঞ্চম অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল।

মৃত্যু

অমৃতভূষণ দেৱ অধিকাৰীয়ে ১৯৪২ চনত মৃত্যুবৰণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
হিউমাছ

হিউমাছ এটা লেটিন শব্দ যাৰ অভিধানিক অৰ্থ হ’ল মাটি বা পৃথিৱী। আনহাতে মাটিত থকা জৈৱ পদাৰ্থৰ ওপৰত কিছুমান অণুজীৱই ক্ৰিয়া কৰাৰ বাবে এইবোৰৰ ৰূপান্তৰ ঘটি এনে এটা অৱস্থা পায়গৈ যে আৰু পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ নহয়। জৈৱ পদাৰ্থৰ এই ৰূপটোক মাটি বিজ্ঞানীসকলে ‘‘‘ হিউমাছ’’’ বুলি নামাকৰণ কৰিছে। বিজ্ঞানীসকলে এই জটিল ৰাসায়নিক পদাৰ্থবিধক এতিয়াও ভালদৰে বুজি নুঠাৰ বাবে ইয়াৰ কোনো সজ্ঞা নিৰুপণ কৰিব পৰা নাই। অৱশ্যে পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা দেখা গৈছে যে ‘‘‘হিউমাছ’’’ হ’ল উদ্ভিদৰ পোষকদ্ৰব্যৰ আকৰ; মাটিত ‘‘‘হিউমাছ’’’ৰ পৰিমাণ বাঢ়িলে উৰ্বৰতা শক্তি বৃদ্ধি পায়। সেয়ে শস্যৰ উৎপাদন বঢ়াবলৈ মাটিত ‘‘‘হিউমাছ’’’ গঠন হোৱাত গুৰুত্ব দিয়া হয়।

]]. Soil scientists use the capital letters O, A, B, C, and E to identify the master horizons, and lowercase letters for distinctions of these horizons. Most soils have three major horizons -- the surface horizon (A), the subsoil (B), and the substratum (C). Some soils have an organic horizon (O) on the surface, but this horizon can also be buried. The master horizon, E, is used for subsurface horizons that have a significant loss of minerals (eluviation). Hard bedrock, which is not soil, uses the letter R.

জৈৱ পদাৰ্থৰ হিউমাছলৈ ৰূপান্তৰ হোৱা প্ৰক্ৰিয়া

মাটিত থকা বিভিন্ন অণুজীৱৰ বাবে উদ্ভিদ কিম্বা প্ৰাণীৰ দেহৰ অৱশিষ্টভাগ পচিবলৈ লয়। এই পচন ক্ৰিয়াত উদ্ভিদ কিম্বা প্ৰাণীৰ দেহত থকা জৈৱ পদাৰ্থভাগৰ বহুতো ৰাসায়নিক পৰিৱৰ্তন ঘটে। প্ৰথমে কেতবোৰ ভেঁকুৰৰ ক্ৰিয়াৰ বাবে জৈৱ পদাৰ্থভাগ পচিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই পচিবলৈ ধৰা পদাৰ্থখিনি কেঁচু নাইবা আন কিছুমান ক্ষুদ্ৰ জীৱই ভক্ষণ কৰে যাৰ বাবে শৰ্কৰাভাগ ভাঙি পৰে। আনহাতে লিগনিন আৰু চেল’লজ লাহে লাহে ভাঙে। পাছত white rot fungi আৰু আন কেতবোৰ ভেঁকুৰৰ বাবে লিগনিনৰ পৰিৱৰ্তন ঘটি হিউমাছৰ অংশ হৈ পৰে। এইদৰে জৈৱ পদাৰ্থৰ ৰূপান্তৰ ঘটি অৱশেষত এক স্থিৰ অৱস্থা পায়হি য’ত যথেষ্ট পৰিমাণে হিউমিক এচিড আৰু হিউমিনছ থাকে। অদ্ৰব্য ৰূপত থকা এই দুই পদাৰ্থক অণুজীৱই ক্ৰিয়া কৰি ভাঙিব নোৱাৰে বাবে মাটিৰ ভৌতিক গঠনত সহায়ক হৈ পৰে। তদুপৰি অণুজীৱবোৰে নিৰ্গত কৰা আঠাজাতীয় পদাৰ্থ কিছুমানৰ বাবে মাটিৰ ক্ষুদ্ৰ কণিকাবোৰ ইটোৰ লগত সিটো টানকৈ লাগি থাকে। এনে হোৱাৰ বাবে কণিকাবোৰৰ মাজত ক্ষুদ্ৰ ছিদ্ৰ গঠন হয়। এই ছিদ্ৰবোৰৰ মাজেৰে বতাহ আৰু পানী চলাচল কৰিবলৈ সুচল হয় বাবে মাটিৰ গুণাগুণ ভাল হয়।

হিউমাছ আৰু পচন সাৰৰ পাৰ্থক্য

জৈৱ পদাৰ্থৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা এই দুয়োবিধে শস্যক পোষক দ্ৰব্যৰ যোগান ধৰে। সেয়ে হিউমাছ আৰু পচন সাৰক বহুতে একে বুলি জ্ঞান কৰে। কিন্তু এই দুয়োবিধৰ মাজত যথেষ্ট পাৰ্থক্য আছে। অতি সহজে বুজিব পৰা পাৰ্থক্যবোৰ হ’ল- পচন সাৰ হ’ল জৈৱিক পদাৰ্থৰ ৰূপান্তৰৰ এক অস্থায়ী অৱস্থা। সেয়ে পচন সাৰত উদ্ভিদ কিম্বা প্ৰাণীৰ দেহৰ অৱশিষ্টভাগৰ সৰু সৰু অংশ থাকে। আনহাতে হিউমাছত এনে অংশ দেখা নাযায়। কাৰণ হিউমাছ হ’ল জৈৱিক পদাৰ্থৰ ৰূপান্তৰ ঘটি হোৱা এক স্থিৰ অৱস্থা । পচন সাৰৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট বৰণ নাথাকিব পাৰে। হিউমাছ সদায়ে ক’লা কিম্বা গাঢ় মুগা বৰণৰ হয়। তদুপৰি ইয়াৰ গোন্ধ মিঠা।

লগতে চাওক

পচন সাৰ
সেউজ সাৰ
জৈৱিক কৃষি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কৃষি বিজ্ঞান
চম্বল নদী

চম্বল নদী মধ্য আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান নদী আৰু যমুনা নদীৰ উপনৈ হিচাপে গংগা নিষ্কাশন প্ৰণালীৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। নদীখন মধ্যপ্ৰদেশৰ বিন্ধ্যাচল পৰ্বতৰ ভদকলা জলপ্ৰপাতৰ ওচৰৰপৰা উৎপন্ন হৈ উত্তৰ–উত্তৰ-পূব দিশলৈ বৈ যায়। পাছত অলপ সময়ৰ বাবে ৰাজস্থানৰ ভিতৰেদি প্ৰৱাহিত হৈ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ অংশত ৰাজস্থান আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ মাজত সীমাৰেখা গঠন কৰে। অন্তত নদীখন দক্ষিণ–পূব দিশলৈ ঘূৰি উত্তৰ প্ৰদেশৰ ইটাৱা জিলাৰ ভৰেহৰ ওচৰত যমুনা নদীত মিলিত হয়।

চম্বল নদীৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১,০২৪ কিলোমিটাৰ আৰু ইয়াৰ জলবিভাজিকা অঞ্চলৰ আয়তন প্ৰায় ১,৪৩,২১৯ বৰ্গকিলোমিটাৰ। চম্বল নদীৰ বাঁওফালৰ উপনৈসমূহৰ ভিতৰত বানাছ আৰু মেজ উল্লেখযোগ্য; সোঁফালৰ প্ৰধান উপনৈসমূহ হ'ল - পাৰ্বতী, কালি সিন্ধ, শিপৰা, কুনো আৰু শিৱনা।

প্ৰাচীন হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থত চম্বল নদীৰ উল্লেখ পোৱা যায়। মহাভাৰত মহাকাব্যত নদীখনক চৰমন্যৱতী বুলি উল্লেখ কৰি কোৱা হৈছে যে, ৰজা ৰন্তিদেৱ বলি দিয়া হাজাৰ হাজাৰ পশুৰ তেজৰপৰা আত্মপ্ৰকাশ কৰা পৱিত্ৰ স্ৰোতৰপৰা ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছে।

ইতিহাস

বৈদিক যুগ

বৈদিক যুগত চম্বল নদীৰ প্ৰাচীন নাম আছিল চৰমন্যৱতী। এই নামৰ অৰ্থ হৈছে—এনেকুৱা নদী যাৰ ওচৰত পশুৰ চামৰা শুকুৱা হৈছিল। কালক্ৰমে নদীখন চামৰা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ হৈ উঠে আৰু সেইবাবে ইয়াক চৰমন্যৱতী বুলি নামকৰণ কৰা হয়।

চম্বল অঞ্চল প্ৰাচীনকালত শকুনিৰ ৰাজ্যৰ অংশ আছিল, য’ত পাশাখেল পৰিচালিত হৈছিল। দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰহৰণৰ চেষ্টা হোৱাৰ পিছত তেওঁ চৰমন্যৱতী নদীৰ পানী পান কৰা কোনো ব্যক্তিক অভিশাপ দিয়ে বুলি লোকবিশ্বাস আছে।

এই বিশ্বাস অনুসৰি, দ্ৰৌপদীৰ অভিশাপৰ ফলতে চম্বল নদী আন নদীসমূহতকৈ মানৱ সৃষ্ট প্ৰদূষণৰপৰা তুলনামূলকভাৱে অধিক মুক্ত হৈ আছে আৰু ইয়াৰ পশুকূলে এক নিৰাপদ দূৰত্বত থাকি শুদ্ধ পৰিৱেশত বিকশিত হ’ব পৰা পৰিসৰ লাভ কৰিছে। চম্বল নদী ভাৰতৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন নদীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

ভূগোল

চম্বল এটা বৰষুণ-নিৰ্ভৰ জলসংগ্ৰাহক অঞ্চল, যাৰ আকাৰটো পাৰ্বতী আৰু বাণাস নদীৰ সংগমবিন্দু পৰ্যন্ত চতুৰ্ভুজ-স্বৰূপ। চম্বলৰ বেছিনটো ২২° ২৭' উত্তৰ অক্ষাংশৰপৰা ২৭° ২০' উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৭৩° ২০' পূব দ্ৰাঘিমাংশৰপৰা ৭৯° ১৫' পূব দ্ৰাঘিমাংশৰ ভিতৰত অৱস্থিত। দক্ষিণ, পূৱ আৰু পশ্চিম দিশত এই বেছিনটো বিন্ধ্য পৰ্বতশ্ৰেণীৰে আবদ্ধ আৰু উত্তৰ-পশ্চিম দিশত অৰাৱলী পৰ্বতশ্ৰেণীৰে আবৃত্ত হৈ আছে। পাৰ্বতী আৰু বাণাস নদীৰ সংগমবিন্দুৰ তলত এই জলসংগ্ৰাহক অঞ্চলটো পাতল আৰু দীৰ্ঘাকৃতি হৈ পৰে। এই অংশত উত্তৰত অৰাৱলী আৰু দক্ষিণত বিন্ধ্য পৰ্বতশ্ৰেণীৰে সীমাবদ্ধ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নদী
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ