ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰমাই দেৱ

ৰমাই দেৱ (ইংৰাজী: Ramai Deva বা Ramai Deo) এজন ৰাজপুত শাসক আছিল, যিয়ে ১৩৬০ খ্ৰীষ্টাব্দত আধুনিক ওড়িশা ৰাজ্যৰ বলাঙ্গীৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত তৎকালীন পাটনা ৰাজ্যত চৌহান বংশৰ শাসনৰ ভেটি স্থাপন কৰে। কুৰি বছৰ বয়সতে তেওঁ জনসাধাৰণৰ সমৰ্থনত এক অভ্যুত্থান সংঘটিত কৰি অঞ্চলটোত অলিগাৰ্কী পদ্ধতিত শাসন কৰা আটজন গাঁওটিয়া বা মুল্লিকক উৎখাত কৰে। সেই সময়ছোৱাত পূৰ্ব গঙ্গ বংশৰ প্ৰশাসকৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছত কেন্দ্ৰীয় শাসন প্ৰায় ভাঙি পৰিছিল।

ৰমাই দেৱ এজন উদ্যমী আৰু প্ৰতিভাৱান নেতা আছিল। তেওঁ তৎকালীন পাতনা ৰাজ্যত নিজৰ দৃঢ় নিয়ন্ত্ৰণ স্থাপন কৰে, যাৰ ভিতৰত আধুনিক ছত্তীশগড়ৰ কিছুমান অঞ্চলো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।

কোসালানন্দ কাব্যম নামৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থ অনুসৰি ৰমাই দেৱে প্ৰায় ২০ বছৰ শাসন কৰিছিল। এই গ্ৰন্থখন সপ্তদশ শতিকাত পুৰীৰ কবি পণ্ডিত গংগাধৰ মিশ্ৰই ৰচনা কৰে।

ৰমাই দেৱৰ উত্থান আৰু চৌহান শাসনৰ বিষয়ে সংস্কৃতৰ কোসালানন্দ কাব্যম, হিন্দী ভাষাৰ জয়চন্দ্ৰিকা (প্ৰহ্লাদ দুবে দ্বাৰা ৰচিত) আৰু ওড়িয়া ভাষাৰ নৃসিংহ মহাত্ম্য (লক্ষ্মণ মিশ্ৰ দ্বাৰা ৰচিত) আদিত উল্লেখ পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰিও পঞ্চদশ শতিকাত পাতনা ৰাজ্যৰ ৰজা বৈজাল দেৱে ৰচনা কৰা প্ৰবোধ চন্দ্ৰিকা গ্ৰন্থতো ৰমাই দেৱৰ বিষয়ে তথ্য পোৱা যায়।

পশ্চিম ওড়িশাত চৌহান আগমনৰ কিংবদন্তি

সাহিত্যিক উৎসসমূহ অনুসাৰে ৰমাই দেৱ হুটুম্বুৰ সিংহ ওৰফে হাম্বীৰ দেৱ ওৰফে বিশাল দেৱৰ এজন ৰাণীৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁৰ পিতৃ পৃথ্বীৰাজ চৌহানৰ সৈতে সম্পৰ্কিত গঢ় সম্ভৰৰ চৌহান বংশৰ অন্তৰ্গত আছিল।

বিশাল দেৱ এজন মুছলমান শাসকৰ সৈতে যুদ্ধত নিহত হোৱাৰ পিছত (যাক ফিৰোজ শ্বাহ তুঘলক বুলি চিনাক্ত কৰা হয়), তেওঁৰ গৰ্ভৱতী পত্নী জয়ন্তী দেৱী পালাই আহি পাতনা ৰাজ্যৰ খোলনগড় বিভাগৰ ব্ৰাহ্মণ শাসক চক্ৰধৰ পাণিগ্ৰাহীৰ আশ্ৰয় লয়।

চক্ৰধৰ পাণিগ্ৰাহীয়ে ৰমাই দেৱক দত্তক লয়। এজন মানুহখোৱা বাঘ বধ কৰাৰ পিছত ৰমাই দেৱ জনসাধাৰণৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। পৰম্পৰাগত নিয়ম অনুসাৰে বাঘ বধ কৰা ব্যক্তিক ৰাজ্যৰ শাসক ঘোষণা কৰা হৈছিল। ফলস্বৰূপে ৰমাই দেৱে অন্য সাতজন গাঁওটিয়াক উৎখাত কৰি পাতনা ৰাজ্যৰ শাসক হয়। সেই আটখন বিভাগ আছিল—পাতনগড়, কাগাঁওগড়, সলেভাটগড়, জাৰাসিংহগড়, সিন্দেকেলগড়, খোলনগড়, গোৰাগড় আৰু কুমনগড়।

শাসনকাল, ব্যক্তিত্ব আৰু সাংস্কৃতিক অৱদান

ৰমাই দেৱে ন্যায়সংগত শাসন ব্যৱস্থা অনুসৰণ কৰিছিল যদিও আইন ভংগকাৰীৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পূৰ্বৱৰ্তী শাসকৰ সময়ত হেৰুৱা অঞ্চল পুনৰ দখল কৰে আৰু এক শক্তিশালী ৰাজ্য গঢ় দিয়ে।

কোসালানন্দ কাব্যম অনুসৰি পুৰীত তীৰ্থযাত্ৰাৰ সময়ত তেওঁ গঙ্গ বংশৰ ৰজা ভানু দেৱ তৃতীয়ৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে আৰু ৰজাই সন্তুষ্ট হৈ নিজৰ ভাতৃঝীয়েকক ৰমাই দেৱৰ সৈতে বিবাহ দিয়ে। তেওঁ বিষ্ণু, শিৱ, গণেশ, সূৰ্য আৰু দুৰ্গা দেৱতাৰ পূজা কৰিছিল। তেওঁ পাতনেশ্বৰী দেৱীৰ মন্দিৰ আৰু কৌসলেশ্বৰ মহাদেৱ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰায়। এই মন্দিৰসমূহৰ পুৰোহিতসকলে আজিও ডেউলগাঁও, কলঙ্গাপালি, দিয়াডুমেৰ, উচভালি আৰু ঘুঙঘুটিপালি গাঁওসমূহ ভোগ কৰি আহিছে।

ৰমাই দেৱৰ বংশধৰ বলৰাম দেৱে সম্বলপুৰত চৌহান শাসনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পৰৱৰ্তী কালত চৌহান বংশে উনবিংশ শতিকালৈকে পশ্চিম ওড়িশাত শাসন অব্যাহত ৰাখে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সম্বলপুৰ
মালৌ আলি

মালৌ আলি হৈছে অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ এটা পথ। এই পথটো ১৭৯৫-১৮১৮ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহই নিৰ্মাণ কৰাইছিল। এই পথটোৱে জিলাখনৰ পশ্চিমৰ বহুতো গাঁৱক যোৰহাট নগৰৰ লগত সংযোগ কৰিছে।

নামৰ উৎপত্তি

মালৌ আলি নামটো মণিপুৰী শব্দ মঙ্গলুৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে। এজন আহোম ৰজাই এগৰাকী মণিপুৰৰ ৰাজকুমাৰী বিয়া কৰাইছিল। সেই ৰাজকুমাৰীৰ লগত বহুতো মণিপুৰী লোক যোৰহাটলৈ আহিছিল। তেওঁলোকক মালৌ নামৰ ঠাইত থকাৰ সুবিধা কৰি দিয়া হৈছিল।

লগতে চাওক

ধোদৰ আলি
৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:অসমৰ পথসমূহ
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাৰতৰ পথ পৰিবহন ব্যৱস্থা)
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
গাৰ্গী বেনাৰ্জী

গাৰ্গী বেনাৰ্জী (ইংৰাজী: Gargi Banerjee; জন্ম: ২০ জুলাই ১৯৬১) এগৰাকী প্ৰাক্তন টেষ্ট আৰু এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ যিয়ে ভাৰতীয় মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৮ চনৰ মহিলা ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ইডেন গাৰ্ডেনত মাত্ৰ ১৬ বছৰ বয়সতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অভিষেক ঘটায়। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত খেলাৰ পূৰ্বে তেওঁ ভাৰতৰ ঘৰুৱা লীগত পশ্চিমবংগৰ হৈ খেলিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

এগৰাকী অতি চঞ্চল ছোৱালী আৰু ক্ৰীড়াপ্ৰেমী গাৰ্গীয়ে ৱাই.ডব্লিউ.চি.এ-ত থকাৰ সময়ত বেডমিণ্টন, বাস্কেটবল আৰু ফুটবল খেলিছিল। ক্ৰিকেটৰ ক্ষেত্ৰত তেনেই নতুন গাৰ্গীয়ে ৱাই.ডব্লিউ.চি.এ-ত ক্ৰিকেট ট্ৰায়েলৰ বাবে নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৭৬ চনত ক্ৰিকেট প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত যোগদান কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁৰ পৰিয়ালে তেওঁক যিকোনো খেল খেলাত সদায় সহায় কৰিছিল। ক্ৰিকেটক পুৰুষৰ খেল বুলি গণ্য কৰা সত্ত্বেও গাৰ্গীৰ ভায়েকে তেওঁক গোটেই সময়ছোৱাত উৎসাহিত কৰিছিল। তেওঁক বংগ দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু ২ বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ ১৯৭৮ চনৰ বিশ্বকাপৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় দললৈ উন্নীত হৈছিল।

ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰ

তেওঁ মুঠ ১২খন টেষ্ট আৰু ২৬খন এদিনীয়া মেচ খেলিছিল। তেওঁৰ নামত এটা বিশেষ অভিলেখ আছে— কেৰিয়াৰত কোনো শতক অৰ্জন নকৰাকৈ টেষ্ট ক্ৰিকেটত সৰ্বাধিক ৰাণ (৬১৪ ৰাণ) কৰা খেলুৱৈ। নিজৰ ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰত তেওঁ প্ৰথম অৱস্থাৰ এদিনীয়া ক্ৰিকেটৰ দুৰ্বল প্ৰদৰ্শন অতিক্ৰম কৰি টেষ্টত মনোনিৱেশ কৰে। তেওঁৰ অভিষেক টেষ্টত ভাৰতে আন পাঁচগৰাকী আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াই সাতগৰাকী নতুন খেলুৱৈক ফিল্ডিং কৰাইছিল। সেই ধাৰাবাহিকখনৰ দ্বিতীয় ইনিংছত তেওঁ এটা অৰ্ধশতক অৰ্জন কৰিছিল। কটকত নিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ৯ ৰাণত ৬টা উইকেট দখল কৰাৰ পাছত গাৰ্গীক ১৯৮৬ চনত ভাৰতৰ প্ৰথম ইংলেণ্ড ভ্ৰমণৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়, য’ত তেওঁ ব্লেকপুল টেষ্টত ৬০ আৰু ৭৫ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল। যদিও সন্ধ্যা আগৰৱালাৰ শতকে গাৰ্গীৰ প্ৰদৰ্শনক কিছু ম্লান কৰিছিল, তথাপিও তেওঁ ১৯৯১ চনত ভাৰতৰ পৰৱৰ্তী ভ্ৰমণৰ বাবে অষ্ট্ৰেলিয়ালৈ গৈছিল।

কৃতিত্ব

তেওঁৰ বেটিংত আপ্লুত হৈ প্ৰয়াত মাধৱৰাও সিন্ধিয়াই গাৰ্গীক ক্ৰিকেটৰ সৈতে জড়িত এটা চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ নিৰ্বাচনী সমিতিৰ অধ্যক্ষা (২০১১-২০১৪) হিচাপে তেওঁ উদীয়মান মহিলা ক্ৰিকেটাৰসকলক সুযোগ দিছিল। গাৰ্গীয়ে অনুভৱ কৰিছিল যে যুৱ খেলুৱৈসকলে যিমানে বেছি মেচ খেলিব, সিমানেই তেওঁলোকে ঘৰুৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলৰ পাৰ্থক্য বুজি পাব। ২০১৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁক বিখ্যাত মাৰিলেবন ক্ৰিকেট ক্লাবৰ (MCC) সন্মানীয় আজীৱন সদস্যপদ প্ৰদান কৰা হয়। ক্ৰিকেটাৰ হোৱাৰ সপোন দেখা যুৱতীসকলৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা গাৰ্গী বেনাৰ্জীয়ে আজিও ক্ৰিকেটক কেৰিয়াৰ হিচাপে গঢ়িবলৈ আগ্ৰহী ছোৱালীসকলক উৎসাহ দি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটাৰ
কাইম′ (শ্ৰুতিকথা)

কাইম′ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Κυμώ, ইংৰাজী: Cymo; আক্ষৰিক অৰ্থ: ′ঢৌৰ দেৱী′) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

কাইম′ গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত কাইম′ও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
মৎস্য ৰাজ্য

মৎস্যপ্ৰাচীনকালৰ এখন বৈদিক ৰাজ্য আছিল আৰু পিছলৈ ষোল্লটা মহাজনপদৰ অংশ হৈ পৰছিল। মৎস্য ৰাজ্যৰ বিষয়ে হিন্দু মহাকাব্য সাহিত্যতো দেখা যায়। মৎস্যৰ ৰাজধানী আছিল বিৰাতনগৰী বৰ্তমানৰ বৈৰাট, ৰাজস্থানত যাৰ নামকৰণ ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰজা বিৰাটৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল বুলি কোৱা হয়। মৎস্য নামটোৰ নিজেই অৰ্থ হৈছে "মাছ"।

স্থান আৰু ভৌগোলিক পৰিচয়

মৎস্য মধ্যদেশ (মধ্য অঞ্চল)ত অৱস্থিত প্ৰাচীন ভাৰতীয় জনপদ বা ৰাজ্য আছিল। মনুস্মৃতিৰ মতে ইয়াৰ ভূখণ্ড ব্ৰহ্মৰ্চিদিসৰ ভৌগোলিক সীমাৰ ভিতৰত অৱস্থিত আছিল। মহাভাৰতৰ মতে মৎস্য ইন্দ্ৰপ্ৰস্থৰ দক্ষিণ-পশ্চিমে আৰু সুৰসেনা ৰাজ্যৰ পশ্চিমে অৱস্থিত আছিল।
ইতিহাস অনুসৰি মৎস্য ৰাজ্যক বৰ্তমানৰ জয়পুৰ অঞ্চলৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে, য'ত বৰ্তমানৰ সমগ্ৰ আলৱাৰ অঞ্চল আৰু ভাৰতপুৰৰ কিছু অংশ সামৰি লোৱা হৈছিল।

মহাকাব্য মহাভাৰতত

সত্যৱতীৰ যমজ ভাতৃ আৰু ভীষ্মৰ সমসাময়িক মৎস্য ৰজাই মৎস্য ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। মহাভাৰতৰ ভিতৰত বিৰাট পৰ্ব গ্ৰন্থৰ ভিতৰত মৎস্য ৰাজ্যৰ উল্লেখ বেছি।

পাণ্ডৱৰ নিৰ্বাসন

মহাভাৰতত মৎস্য ৰাজ্যই উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰে, কিয়নো পাণ্ডৱ ভাই-ভনী আৰু দ্ৰৌপদীয়ে নিৰ্বাসনৰ ত্ৰয়োদশ বছৰৰ বাবে ইয়াক বাছি লৈছিল, যিটো গোপনীয়তাৰ বছৰ বুলি জনা যায়। বাৰ বছৰ অৰণ্যত থকাৰ পিছত পাণ্ডৱসকলে মৎস্যত উপস্থিত হৈ চিকাৰীৰ বেশ ধৰিলে। ছামি গছৰ ফুটা ডালত নিজৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লুকুৱাই থৈ মানুহক আঁতৰাই ৰাখিবলৈ ঠাইৰ ওপৰত পচি যোৱা মৃতদেহ এটা ওলোমাই থৈছিল। জ্যেষ্ঠ পাণ্ডৱ যুধিষ্ঠিৰে অৰ্জুনে কেইবাটাও নামৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ পিছত মৎস্যক বাছি লৈছিল। এই তেৰ বছৰত পাণ্ডৱসকল অচিনাক্ত হৈ থাকিব বুলি ধৰ্ম দেৱতাই যুধিষ্ঠিৰক ইতিমধ্যে এক বৰদান দিছিল।

মৎস্যত থকাৰ সময়ত পাণ্ডৱসকলে ছদ্মবেশ লৈ নতুন পৰিচয় গ্ৰহণ কৰিছিল:

যুধিষ্ঠিৰে নিজকে যুধিষ্ঠিৰৰ পূৰ্বৰ মনোৰঞ্জনৰ গুৰু বুলি দাবী কৰি ব্ৰাহ্মণ কংক হিচাপে ৰজা বিৰাটৰ আগত উপস্থাপন কৰিছিল আৰু ৰজাই তেওঁক ভাড়াত লৈছিল। জনপ্ৰিয় আদালতৰ জুৱাৰী হিচাপে নিজৰ জয়ৰ কথা তেওঁ ভাতৃদ্বয়ৰ সৈতে ভাগ কৰিছিল। "বগলী" (অৰ্থাৎ মাছ খোৱা চৰাই) অৰ্থ কংকা নামৰ বাছনিৰ এটা প্ৰতীকী অৰ্থ আছে, ইয়াৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে যুধিষ্ঠিৰে ৰজাৰ বিৰুদ্ধে কেইবাখনো পাশা খেলত জয়ী হৈ মৎস্য ৰাজ্যক "গ্ৰাস" কৰিব বিচাৰিছিল।

ভীমে বল্লৱ নামৰ ৰান্ধনী আৰু মল্লযুঁজাৰু হিচাপে কাম বিচাৰিছিল, যিজন যুধিষ্ঠিৰৰ প্ৰাক্তন ৰান্ধনী আৰু মল্লযুঁজাৰু বুলি কোৱা হয়। বাকী থকা খাদ্য বিক্ৰী কৰি পৰিয়াল পোহপাল দিছিল।

অৰ্জুনে বৃহন্নদ নামৰ নপুংসকৰ বেশ ধৰিলে। তেওঁক মহিলাৰ সাজ-পোছাক আৰু গহনা পিন্ধা এজন ডাঙৰ মানুহ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। অৰ্জুনে ৰজা বিৰাটৰ কন্যা উত্তৰ আৰু তেওঁৰ বন্ধু-বান্ধৱী আৰু দাসীসকলক পঢ়ুৱাই সংগীত আৰু নৃত্যৰ মাষ্টৰ হিচাপে চাকৰি পালে। তেওঁ বৃদ্ধাৰ কাপোৰ বিক্ৰী কৰিছিল। ৰাজধানী চহৰ বৈৰাট আৰু বিৰাট আৰু মৎস্য নামক নগা আত্মীয়তা বুলি ধৰা হয়। এই বংশৰ কথা মহাভাৰতৰ মৎস্যসকলৰ উৎপত্তিৰ কাহিনীৰ পৰাও পোৱা যায় যাৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা ৰজা মৎস্য আৰু তেওঁৰ যমজ ভগ্নী সত্যৱতী মাছমৰীয়াৰ পটভূমি আছিল বুলি কোৱা হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:ভাৰত
চাৰছিপ জিলা

ভাৰতৰ মিজোৰাম ৰাজ্যৰ এঘাৰখন জিলাৰ ভিতৰত চাৰছিপ জিলা অন্যতম। জিলাখনৰ আয়তন হৈছে ১৪২১.৬০ কিলোমিটাৰ। চাৰছিপ চহৰখন জিলাখনৰ প্ৰশাসনিক মুখ্য কাৰ্যালয়। এই জিলাখন ১৯৯৮ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰত বৃহত্তৰ আইজল জিলাৰ পৰা পৃথক কৰাত অস্তিত্ব লাভ কৰে। ইয়াৰ সৃষ্টিৰ ধৰণৰ বাবে ইয়াত পূব লুংদাৰ তহচিলৰ এটা অংশ আৰু থিংছল্টলিয়া তহচিলৰ এটা অংশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

ভৌগোলিক অৱস্থান

জিলাখনৰ উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিমে আইজল জিলা; পশ্চিম আৰু দক্ষিণে লুংলেই জিলা; দক্ষিণ-পূবে ম্যানমাৰ (বাৰ্মা), আৰু পূবে ছাম্ফাই জিলা।

তথ্য সংগ্ৰহ
নাৰিকল পূৰ্ণিমা

নাৰিকল পূৰ্ণিমা হৈছে মহাৰাষ্ট্ৰ ৰ বিশেষকৈ মুম্বাই আৰু কংকা তীৰৰ হিন্দু মাছমৰিয়া সমাজে পালন কৰা এক উৎসৱ। হিন্দু ভাৰতীয় বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি শাওন মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত (ইংৰাজী মাহ জুলাই আৰু আগষ্ট)ত এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। এই উৎসৱ পালনৰ বাবে ফুল, চাউল, নাৰিকল আদি নৈবেদ্য হিচাপে উৎসৰ্গা কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি মহিলা সকলে তেওঁলোকৰ ভায়েক বা ককায়েকৰ হাতত ৰাখী পিন্ধাই।

উদযাপন

ইউনাইটেড নেচন ইকনমিক এণ্ড চচিয়েল কমিচন ফৰ এচিয়া এণ্ড দ্য পেচিফিক (UN-ESCAP)য়ে ঘোষণা কৰা বিশ্ব নাৰিকল দিৱস সমগ্ৰ বিশ্বত ২ ছেপ্টেম্বৰত পালন কৰা হয়। মুম্বাইত এই মহোৎসৱত পূৰ্বতে মালাবাৰ পৰ্বত আৰু কোলাবা ৰ মাজৰ সমুদ্ৰ তীৰত নাৰিকল আৰু পুষ্প সজ্জাৰে সৈতে বৃহৎ সংখ্যক লোক একত্ৰিত হৈ পালন কৰিছিল। বাৰিষাৰ শেষৰ ফালে পূৰ্ণিমা তিথিত এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা বছৰটোলৈ শান্ত সাগৰ আৰু সুৰক্ষিত সমুদ্ৰ পথৰ কামনা কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
ছাব্ৰিনা ছাকিব

ছাব্ৰিনা ছাকিব এগৰাকী আফগান ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০০৫ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈকে সংসদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০৯ চনত আফগান ৰাষ্ট্ৰপতি হামিদ কাৰ্জাইয়ে শ্বিয়া ব্যক্তিগত আইন সম্পৰ্কীয় আইনখনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণ আৰু আয়োজন কৰাত তেওঁ সহায় কৰে৷ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণৰ জৰিয়তে তেওঁ সেইসময়ত সংবাদ মাধ্যম আৰু জনতাৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে৷ যদিও প্ৰতিবাদত অংশ লোৱা ছাব্ৰিনাৰ সতীৰ্থ একাংশ প্ৰতিবাদকাৰীয়ে তেওঁলোকৰ স্থিতি আৰু প্ৰতিবাদী কণ্ঠৰ বাবে আফগান পুৰুষৰ পৰা আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হয়।অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে এই আইন অনুসৰি মহিলাসকলে স্বামীৰ সৈতে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মূৰে মূৰে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব লাগিব আৰু মহিলাসকলে ঘৰৰ পৰা ওলোৱাৰ আগতে পুৰুষৰ পৰা অনুমতি ল'ব লাগিব। সংসদত কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ছাকিবে "মহিলা, শান্তি আৰু নিৰাপত্তাৰ বাবে গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান" নামৰ এটা সংস্থাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ ইয়াৰ লগতে তেওঁ মহিলাৰ অধিকাৰৰ পোষকতা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ

]] সত্ৰৰ কীৰ্তন ঘৰ
বৰপেটা সত্ৰ অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ বৰপেটা চহৰত অৱস্থিত এখন ঐতিহ্যমণ্ডিত সত্ৰ। শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে ১৫০৫ শকত (১৫৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দ) বৰপেটা সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তাত তেওঁ ৮ বছৰ ধৰি আছিল। এই সত্ৰৰ মূল কীৰ্তনঘৰ আৰু মণিকূট গৃহত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ। অৱশ্যে পুষ্পিতা হোৱাৰ আগতে ছোৱালীয়ে আৰু বিয়াৰ পিছত দৰা-কইনা শৰণ লোৱাৰ সময়ত কইনায়ে কীৰ্তন ঘৰত প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা নাই। এই নিষেধাজ্ঞা সন্দৰ্ভত ১৯১৯ চনৰ পৰা বিভিন্ন যুক্তিযুক্ততা চলি আহিছে।

পটভূমি

পৰম্পৰাগতভাবে বৰপেটা সত্ৰৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ বাধা মানি অহা হৈছে। লোকবিশ্বাস অনুসৰি মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে এই সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল। যদিও এই তথ্যৰ কোনো লিখিত সমল উপলব্ধ নাই সেই নিষেধাজ্ঞাকে সত্ৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে বৰ্তমানেও বাহাল ৰাখিছে।
বৰপেটা সত্ৰৰ ভকত সকল উদাসীন সম্প্ৰদায়ৰ। তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন কাম-কাজত বাধা নেপেলোৱাৰ কাৰণে ইয়াত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

ইতিহাস

ইতিহাসত বৰপেটা সত্ৰত নাৰী প্ৰৱেশৰ নিষেধাজ্ঞা সম্পৰ্কে কেইবাটাও ঘটনা লিপিবদ্ধ আছে। ১৯২১ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ অসম ভ্ৰমণৰ সময়ত বৰপেটালৈ গৈ নাৰী সোমাব নিদিয়াৰ দৰে ‘অসমতা’ নীতিক বিৰোধ কৰি বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰক বৰ্জন কৰি অৰ্থাৎ প্ৰৱেশ নকৰাকৈ ঘূৰি আহিছিল। ১৯৬২ চনত আচাৰ্য ৱিনোবা ভাৱে একে কাৰণতে কীৰ্তন ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰি ঘূৰি আহিছিল।

সাংবিধানিক অধিকাৰ

২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কেৰালাৰ বিখ্যাত সাবৰিমালা মন্দিৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ ওপৰত চলি থকা গোচৰৰ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ত ৰায়ত ন্যায়ালয়ে লিংগ নিৰ্বিশেষে সকলো হিন্দু তীৰ্থযাত্ৰী এই মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সংবিধান বিচাৰপীঠে কৈছিল যে "জৈৱিক পাৰ্থক্যৰ বাবে মহিলাৰ ওপৰত ৰখা যিকোনো ব্যতিক্ৰমে সংবিধান উলংঘা কৰে।" এনেধৰণৰ নিষেধাজ্ঞাই ভাৰতৰ সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ১৪ৰ অধীনত সমতাৰ অধিকাৰ আৰু অনুচ্ছেদ ২৫ৰ অধীনত ধৰ্মৰ স্বাধীনতা উলংঘা কৰে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এই ঐতিহাসিক ৰায়ে ৮০০ বছৰ পুৰণি প্ৰথাক অস্বীকাৰ কৰি মন্দিৰত নাৰী প্ৰৱেশ কৰাৰ সপক্ষে ৰায়দান কৰাৰ লগতে লিংগৰ ভিত্তিত পূজা-অৰ্চনা তথা শ্ৰদ্ধাক ভেদ-ভাৱ কৰিব নোৱাৰি বুলি স্পষ্ট কৰি দিয়ে।

বৰ্তমান স্থিতি

বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰত মহিলা প্ৰৱেশৰ সন্দৰ্ভত বিভিন্ন মতভেদ আছে। বৰপেটা সত্ৰ পৰিচালনা সমিতি অথবা এই কীৰ্তন ঘৰৰ সৈতে জড়িত লোকসকলে পাৰম্পৰিক ঐতিহ্য অনুসৰি সত্ৰৰ ভিতৰত নাৰী প্ৰৱেশত বাধা দি আহিছে। বৰপেটা সত্ৰৰ কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ সম্পৰ্কত মহিলাৰ মাজতো মতবিৰোধ আছে।এই ২০১৬ চনৰ ৭ আগষ্টত এখন ৰাজহুৱা সভা হৈছিল। সেই ৰাজহুৱা সভাত সভাত সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰত পূৰ্বৰ পৰম্পৰা অনুসৰি মহিলাক প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া নিষেধাজ্ঞা বাহাল থাকিব।

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত

ঔপন্যাসিক ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰীৰ ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ নামৰ উপন্যাসখনত ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰত সোমাবলৈ নিদিয়া কথা উল্লেখ আছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:লিংগ বৈষম্য
শ্ৰেণী:বৰপেটা জিলা
চেল ১৬

চেল ১৬ (ইংৰাজী: Cell 16; সক্ৰিয়তা: ১৯৬৮-১৯৭৩) আছিল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এক প্ৰগতিশীল, উগ্ৰ নাৰীবাদী সংগঠন যি ইয়াৰ আত্মৰক্ষাৰ প্ৰশিক্ষণ (বিশেষকৈ কেৰাটে) কাৰ্যসূচী, মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ বিৰোধিতা আৰু ডেটিং সংস্কৃতি, ৰাজনীতি আৰু ঘৰৰ অবৈতনিক শ্ৰমৰ অৰ্থনীতিত পুৰুষ-মহিলাৰ সম্পৰ্কৰ বিশ্লেষণৰ বাবে পৰিচিত আছিল। ১৯৬৮ চনত ৰক্সেন ডানবাৰ আৰু ডানা ডেন্সম'ৰৰ দ্বাৰা সহ-প্ৰতিষ্ঠিত চেল ১৬-ৰ প্ৰাৰম্ভিক সদস্যসকলৰ ভিতৰত বেটসী ৱাৰিয়ৰ, অ্যাবি ৰকফেলাৰ আৰু জেন ৱেষ্ট অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। চেল ১৬-ক কেতিয়াবা ব্ৰহ্মচৰ্য বা বিচ্ছিন্নতাবাদৰ পোষকতা কৰা বুলি ভুলকৈ চিহ্নিত কৰা হৈছিল, কিয়নো তেওঁলোকে পৰামৰ্শ দিছিল যে মহিলাসকলে পুৰুষৰ গোটৰ পৰা স্বায়ত্তশাসিত হৈ থকা উচিত আৰু পুৰুষ বা মহিলা কাৰোৰে সৈতে ৰোমান্টিক সম্পৰ্কত লিপ্ত হোৱাৰ পৰা বিৰত থকা উচিত, কিয়নো ই মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে ব্যয় কৰিব পৰা সময় আৰু শক্তি কাঢ়ি লৈ যায়। সংগঠনটোৰ নো ম’ৰ ফান এণ্ড গেমচ নামৰ এখন আলোচনী আছিল, যিয়ে নাৰীবাদৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ বিকাশত এক শক্তিশালী প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

ইতিহাস

১৯৬৮ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত ৰক্সেন ডানবাৰে মাছাচুচেটচৰ বষ্টনৰ এখন আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড বাতৰি কাকতত এটা বিজ্ঞাপন দি "ফিমেইল লিবাৰেচন ফ্ৰণ্ট" গঠনৰ বাবে আহ্বান জনাইছিল। ইয়াৰ মূল সদস্যসকলৰ ভিতৰত আছিল হিলাৰী লেংহৰ্ষ্ট, চেণ্ডী বাৰ্নাৰ্ড, ডানা ডেন্সম'ৰ (ডোনা এলেনৰ কন্যা), বেটসী ৱাৰিয়ৰ, এলেন অ’ডনেল, জেন ৱেষ্ট, মেৰী এন ৱেদাৰ্ছ, মৰিন মেইনছ, গেইল মাৰে আৰু অ্যাবি ৰকফেলাৰ। গোটটোৰ নামটোৱে "তেওঁলোক যে এক জৈৱিক আন্দোলনৰ মাত্ৰ এটা চেল বা কোষ আছিল সেই কথাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিবলৈ" চেষ্টা কৰিছিল আৰু ই তেওঁলোকৰ সভা অনুষ্ঠিত হোৱা ঠিকনা ১৬ লেক্সিংটন এভিনিউকো সূচাইছিল।

১৯৭৩ চনত নো ম’ৰ ফান এণ্ড গেমচৰ প্ৰকাশ বন্ধ হয়। একেদৰে ১৯৭৩ চনতে চেল ১৬ গোটটোও ভাঙি যায়। সাংস্কৃতিক ইতিহাসবিদ এলিচ ইকোলে চেল ১৬-ক নাৰীবাদী বিষমকামী বিচ্ছিন্নতাবাদৰ এক উদাহৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, কিয়নো এই গোটটোৱে কেতিয়াও সমকামিতাক এক ৰাজনৈতিক কৌশল হিচাপে সমৰ্থন কৰা নাছিল। ইকোলে চেল ১৬-ৰ কামক "লেচবিয়ান বিচ্ছিন্নতাবাদৰ বাবে তাত্ত্বিক ভেটি স্থাপনত সহায় কৰা" বুলি কৃতিত্ব দিয়ে।

ৰক্সেন ডানবাৰ-অৰ্টিজৰ কিতাপ আউটল’ ৱমেনত সদস্য ডানা ডেন্সম’ৰে লিখা "অন চেলিবাচি" (ব্ৰহ্মচৰ্য সন্দৰ্ভত) শীৰ্ষক এটা প্ৰবন্ধৰ কথা উল্লেখ কৰি ডানবাৰ-অৰ্টিজে ব্যাখ্যা কৰিছে যে, যিটো প্ৰবন্ধ নো ম’ৰ ফান এণ্ড গেমচৰ (১৯৭০) প্ৰথম সংখ্যাত প্ৰকাশ পাইছিল, "সেই প্ৰবন্ধটোৱে আমাৰ গোটটোক 'ব্ৰহ্মচৰ্যৰ ব্ৰত' গ্ৰহণ কৰা বুলি এক কাল্পনিক ৰূপ দিছিল।"

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

পিয়েৰচন, কাইৰা, Mapping rhetorical interventions in "national" feminist histories: Second wave feminism and Ain't I a Woman (১৯৯৯) (সাৰাংশ)
ডিউক বিশ্ববিদ্যালয়ে ডিজিটাইজ কৰা "নো ম’ৰ ফান এণ্ড গেমচ" আলোচনীৰ প্ৰথম খণ্ড, দ্বিতীয় সংখ্যা

অধিক পঢ়ক

The Female state. কেম্ব্ৰিজ, মাছাচুচেটচ: চেল ১৬। (১৯৭০) OCLC 478356868

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
গায়ত্ৰী মহন্ত

গায়ত্ৰী মহন্ত (ইংৰাজী: Gayatri Mahanta) এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী। অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত বিশ্বনাথ চাৰিআলি মহকুমাত ১৯৮২ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত তেখেতৰ জন্ম হয়। গায়ত্ৰী মহন্তই ১৯৯৫ চনত তেখেতৰ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰিছিল "নৰ্থ ইষ্ট মেগা ফেশ্বন শ্ব"ৰ যোগেদি। তেখেতৰ চিত্ৰ অসমৰ বিভিন্ন আলোচনী আদিৰ লগতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আলোচনী ফিল্মফেয়াৰ, বজাৰ আদিৰ বেটুপাতত স্থান লাভ কৰিছে।

অভিনীত চলচ্চিত্ৰ

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক টোকা
২০০২ প্ৰেম আৰু প্ৰেম শম্ভু গুপ্তা
২০০৩ জুমন সুমন মহিবুল হক
২০০৪ দীনবন্ধু (২০০৪ চলচ্চিত্ৰ) মুনিন বৰুৱা
২০০৫ জীৱন তৃষ্ণা অৰূপ মান্না
২০০৬ দেউতা দিয়া বিদায় ৰমেশ মোডী
২০১১ পলে পলে উৰে মন তিমথী দাস হাঞ্চে

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ৰূপালীপৰ্দাত গায়ত্ৰী মহন্তৰ বিষয়ে
গায়ত্ৰী মহন্তৰ ফটো চাওক

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
নাৰীবাদী পৰ্ণ বঁটা

নাৰীবাদী পৰ্ণ বঁটা (ইংৰাজী: Feminist Porn Awards; চমুকৈ FPAs) হৈছে ২০০৬ চনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এক বাৰ্ষিক প্ৰাপ্তবয়স্ক চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান। ই পোনপ্ৰথমে কানাডাৰ টৰণ্টোত অৱস্থিত ‘গুড ফৰ হাৰ’ নামৰ এখন প্ৰাপ্তবয়স্কৰ সামগ্ৰীৰ দোকানৰ দ্বাৰা আয়োজন কৰা হৈছিল।

ইতিহাস

ইচ্ছা, আকৰ্ষণীয়তা, যৌনতা আৰু লিংগৰ প্ৰচলিত উপস্থাপনসমূহক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা কৰ্মৰাজিক উদযাপন কৰাৰ উদ্দেশ্যে ‘গুড ফৰ হাৰ’ প্ৰতিষ্ঠানে নাৰীবাদী পৰ্ণ বঁটা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানটো প্ৰথমে দোকানখনৰ প্ৰাক্তন পৰিচালক চানেল গেলেণ্টৰ দ্বাৰা পৰিকল্পনা আৰু সমন্বয় কৰা হৈছিল। ২০০৮ চনৰ পৰা বৰ্তমানৰ দোকান পৰিচালক এলিচন লীয়ে ইয়াৰ আয়োজন কৰি আহিছে। দোকান আৰু অনুষ্ঠান দুয়োটাই টৰণ্টোত অৱস্থিত। অনুষ্ঠানটো সাধাৰণতে বাৰ্কলে চাৰ্চত অনুষ্ঠিত হয়। অনুষ্ঠানটোৰ নাম নাৰীবাদী হ’লেও লীয়ে কয় যে এই বঁটাত প্ৰদৰ্শিত চলচ্চিত্ৰসমূহ মহিলাৰ লগতে পুৰুষকো আকৰ্ষণ কৰিব পৰাকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

এই বঁটাৰ বিজয়ীসকলক বাট প্লাগৰ আকৃতিৰ ট্ৰফী প্ৰদান কৰা হয়।

মাপকাঠী

চৰকাৰী ৱেবছাইটৰ মতে, এই বঁটাৰ মনোনয়ন তিনিটা মাপকাঠীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে:
১/ কৰ্মটোৰ পৰিচালনা, প্ৰযোজনা বা পৰিকল্পনাত মহিলা আৰু/বা পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰান্তীয় লোকসকল জড়িত আছিল।
২/ কৰ্মটোত সকলো অভিনয়শিল্পীৰ, বিশেষকৈ মহিলা আৰু প্ৰান্তীয় লোকসকলৰ প্ৰকৃত আনন্দ, সন্মতি আৰু ইচ্ছাৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে।
৩/ কৰ্মটোৱে চলচ্চিত্ৰত যৌন উপস্থাপনৰ সীমা সম্প্ৰসাৰিত কৰে, কু-সংস্কাৰক প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু এনে এক দৃষ্টিভংগী আগবঢ়ায় যিয়ে ইয়াক বেছিভাগ মূলধাৰাৰ পৰ্ণগ্ৰাফীৰ পৰা পৃথক কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত বিচিত্ৰ ইচ্ছা, বিভিন্ন ধৰণৰ মানুহ, শৰীৰ, যৌন অভ্যাস আৰু সমগ্ৰ প্ৰযোজনাত বৰ্ণবাদ বিৰোধী বা উৎপীড়ন বিৰোধী গাঁথনি অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:পৰ্ণগ্ৰাফি
আমিন খান

আমিনুল ইছলাম খান (জন্ম ২৪ ডিচেম্বৰ ১৯৭২) এজন বাংলাদেশী অভিনেতা। তেওঁৰ জন্ম সাতখিৰা জিলাৰ কালিগঞ্জ থানাৰ অন্তৰ্গত মৌতলা ইউনিয়নৰ এটা মুছলমান পৰিয়ালত ৷ তেওঁৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য ছবিৰ ভিতৰত ফুল নেবো না আশ্ৰু নেবো, সপোন নায়ক, বীৰ ঈশান, বাংলা কমাণ্ডো, হৃদয় আমাৰ, হীৰা চুনি পান্না, পিতা আসন, হৃদয় বন্ধন ইত্যাদি। তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জীৱনত এতিয়ালৈকে ১৯০ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছে। ‘হৃদ্যো অমৰ’ চিনেমাৰ জৰিয়তে তেওঁ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।

তথ্যসূত্র
দৰ্শনত নাৰী

মহিলাসকলে দৰ্শনৰ ইতিহাস জুৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াই আহিছে। প্ৰাচীন যুগৰ মহিলা দাৰ্শনিকসকলৰ ভিতৰত আছিল মৈত্ৰেয়ী (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০), গাৰ্গী বাচক্নবী (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭০০), হিপাৰ্কিয়া অৱ মাৰোনেইয়া (প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২৫ চনৰ সময়ছোৱা) আৰু আৰেটে অৱ চাইৰেন (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম–চতুৰ্থ শতিকাৰ সময়ছোৱা)। মধ্যযুগীয় আৰু আধুনিক যুগতো কিছুমান মহিলা দাৰ্শনিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল, কিন্তু বিংশ আৰু একবিংশ শতিকালৈকে কোনো মহিলাই পাশ্চাত্য মানদণ্ডভুক্ত দাৰ্শনিক তালিকাত স্থায়ী স্থান লাভ কৰা নাছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত কিছুমান উৎসই চিমোন ৱেইল, ছুজান লেংগাৰ, জি. ই. এম. এন্সকম্ব, হান্না আৰেণ্ট আৰু চিমোন দ্য বোভোয়াৰ আদি দাৰ্শনিকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

ইতিহাস জুৰি মহিলাসকল দৰ্শনত অংশগ্ৰহণ কৰি আহিলেও একাডেমিক দৰ্শনত লিংগভিত্তিক অসাম্যতা বিদ্যমান। ইয়াৰ এটা কাৰণ হৈছে মহিলাসকলৰ প্ৰতি অন্তৰ্নিহিত পক্ষপাত। মহিলাসকলে কৰ্মক্ষেত্ৰত যৌন হয়ৰানি, নিজৰ কাম উপেক্ষা কৰা বা পুৰুষসকলৰদ্বাৰা চুৰি হোৱা আদি বাধা অতিক্ৰম কৰিব লগা হৈছিল। জাতিগত আৰু নৃগোষ্ঠীয় সংখ্যালঘুসকলৰো দৰ্শন শাস্ত্ৰত পৰ্যাপ্ত প্ৰতিনিধিত্ব নাই। “মাইন’ৰিটিজ এণ্ড ফিল’ছফি (এমএপি)”, “আমেৰিকান ফিল’ছফিকেল এছ’চিয়েচন” আৰু “ছ’চাইটি ফ’ৰ উইমেন ইন ফিল’ছফি” আদি সংগঠনে একাডেমিক দৰ্শনত লিংগভিত্তিক অসাম্যতা দূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে।

ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত যুক্তৰাজ্য আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কিছুমান মহাবিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ে মহিলাসকলক ভৰ্তি ল’বলৈ আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত অধিকসংখ্যক মহিলা একাডেমিক গঢ় লৈ উঠে। তথাপি, ১৯৯০-ৰ দশকৰ যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা বিভাগৰ প্ৰতিৱেদন অনুসাৰে দৰ্শন শাস্ত্ৰত অতি কমসংখ্যক মহিলাই স্থান লাভ কৰে, আৰু মানবিক শাস্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত দৰ্শন হৈছে আটাইতকৈ কম লিংগ-সমানুপাতিক ক্ষেত্ৰসমূহৰ অন্যতম। কিছুমান অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে দৰ্শন বিভাগৰ শিক্ষক-কৰ্মচাৰীৰ ভিতৰত মহিলাৰ সংখ্যা মাত্ৰ ১৭ শতাংশলৈকে সীমাবদ্ধ। ২০১৪ চনত “ইনচাইড হায়াৰ এডুকেশ্যন” আলোচনীএ দৰ্শন শাস্ত্ৰত ছাত্ৰী আৰু অধ্যাপিকাসকলৰ প্ৰতি দীৰ্ঘদিনীয়া নাৰীবিদ্বেষ আৰু যৌন হয়ৰানিৰ ইতিহাসৰ উল্লেখ কৰিছিল। শেফিল্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰ্শন অধ্যাপিকা জেনিফাৰ চ’লে ২০১৫ চনত কৈছিল যে মহিলাসকলে হয়ৰানি, আক্ৰমণ বা প্ৰতিশোধমূলক ব্যৱহাৰৰ ফলত দৰ্শন ত্যাগ কৰিছে।

১৯৯০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিত কানাডিয়ান ফিল’ছফিকেল এছ’চিয়েচনে দৰ্শন শাস্ত্ৰত লিংগভিত্তিক অসাম্যতা আৰু পক্ষপাতিত্বৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল। ২০১৩ চনৰ জুন মাহত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এজন সমাজবিজ্ঞান অধ্যাপকে উল্লেখ কৰিছিল যে চাৰিটা খ্যাতনামা দৰ্শন আলোচনীত সাম্প্ৰতিক উদ্ধৃতিসমূহৰ ভিতৰত মহিলা লেখিকাৰ অংশ মাত্ৰ ৩.৬ শতাংশ। ষ্টেনফৰ্ড এনচাইক্ল’পিডিয়া অৱ ফিল’ছফিৰ সম্পাদকমণ্ডলীয়ে মহিলা দাৰ্শনিকসকলৰ অপৰ্যাপ্ত প্ৰতিনিধিত্বক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰি সম্পাদক আৰু লেখকসকলক মহিলা দাৰ্শনিকৰ অৱদান যথাযথভাৱে প্ৰতিফলিত কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। চ’লে কৈছে যে মানবিক শাস্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি বিষয় দৰ্শন, তথাপি ই আটাইতকৈ অধিক পুৰুষ-প্ৰধান আৰু শ্বেতাঙ্গ-প্ৰধান; আন বিষয়সমূহত লিংগসমতা ওচৰ পাইছেও, কিন্তু দৰ্শনত এতিয়াও পুৰুষৰ আধিপত্য গণিততকৈও অধিক।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:দৰ্শন
মধুলিকা ৰামটেকে

]]।
.|
মধুলিকা ৰামটেকে ছত্তীশগড়ৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সামাজিক উদ্যোগী। মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এটা মাইক্ৰ’ফাইনেন্স বেংক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ঘৰুৱা নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলৰ সৈতে তেওঁলোকৰ উন্নতিৰ হকে কাম কৰে। তেওঁৰ এই সাফল্যৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে লাভ কৰিছে ভাৰতৰ মহিলাৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ।

কৰ্ম জীৱন

ৰামটেকে ছত্তীশগড় ৰাজ্যৰ ৰাজনান্দগাঁও জিলাৰ বাসিন্দা। নিৰক্ষৰ ঘৰ এখনত ডাঙৰ-দীঘল হৈ স্কুলত পঢ়াৰ পিছত মাক-দেউতাকক লিখিবলৈ শিকাইছিল। ৰামটেকে এগৰাকী ভাৰতীয় সামাজিক উদ্যোগী হৈ পৰিছিল যেতিয়া তেওঁ নিজৰ গাঁৱত মহিলাসকলৰ বাবে এটা আত্মসহায়ক গোট গঠন কৰিছিল, যিয়ে ২০০১ চনত মা বামলেশ্বৰী বেংক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যাতে তেওঁ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় সাহায্যৰ জৰিয়তে স্থানীয় প্ৰকল্পসমূহক সহায় কৰিব পাৰে। ৰামটেকে নিজৰ সঞ্চয় ধন আন মহিলাৰ সৈতে একত্ৰিত কৰি স্বাস্থ্যসেৱাৰ দৰে বস্তুৰ বাবে ধন দিব বিচৰা বা ছেকেণ্ড হেণ্ড চাইকেল কিনিব বিচৰা আন মহিলাক ঋণ দিবলৈ ধৰিলে। তাৰ পিছত বেংকটোৱে মাটি লিজত ল'বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০১২ চনৰ ভিতৰত ইয়াৰ ৫,৩৭২টা শাখা সৃষ্টি হ’ল আৰু এতিয়াও ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কৰা হয়।[3] ই সৰু সৰু আত্মসহায়ক গোটৰ দ্বাৰা গঠিত য'ত ৮০,০০০ মহিলা জড়িত হৈ থাকে। ৰামটেকে ঘৰুৱা নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা মহিলাসকলৰ সৈতে কাম কৰে আৰু গাঁৱৰ লোকসকলক ৰঙালাও কেনেকৈ খেতি কৰিব লাগে আৰু ভাৰ্মিকম্পোষ্ট কেনেকৈ পৰিচালনা কৰিব লাগে আদি দক্ষতা শিকাই।

ৰামটেকেৰ আত্মসহায়ক গোটে ২০১৬ চনত তিনিখন সমিতি গঠন কৰে: এখনে বিক্ৰীৰ বাবে গৰুৰ গাখীৰ খেতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, দ্বিতীয়খনে হাৰা বাহেৰা (আয়ুৰ্বেদিক বনৌষধি) খেতি কৰে আৰু তৃতীয়টোৱে আইচক্ৰীম উৎপাদনৰ উদ্দেশ্যে সীতাফল (চেনি-আপেল) খেতি কৰে। তেওঁৰ এই কৃতিত্বৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২২ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসত ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ দ্বাৰা ২০২১ চনৰ নাৰী শক্তিৰ সন্মানেৰে ৰামটেকে সন্মানিত কৰা হয়।

লগতে চাওক

স্মিতা টাণ্ডী – ছত্তীশগড়ৰ আন এগৰাকী নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা বিজয়ী

তথ্যসূত্ৰ