ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শ্বাং ৰাজবংশ

link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons//c/c5/Pan_water_vessel_with_coiling_dragon_pattern%2C_Late_Shang_Dynasty_%28c.14th_-_Mid_11th_Century_B.C.E.%29.tif/lossy-page1--Pan_water_vessel_with_coiling_dragon_pattern%2C_Late_Shang_Dynasty_%28c.14th_-_Mid_11th_Century_B.C.E.%29.tif.jpg|
শ্বাং ৰাজবংশ বা য়িন ৰাজবংশ শ্বাঙৰ টাঙৰ (চেং টাং) দ্বাৰা স্থাপিত এক চীনা ৰাজবংশ। এই ৰাজবংশই হালধীয়া নদীৰ উপত্যকাত শাসন কৰিছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দীত। পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুযায়ী তেওঁলোকৰ আগতে শ্বিয়া আৰু তেওঁলোকৰ পাছত পশ্চিমীয়া ঝৌ ৰাজবংশই চীন শাসন কৰিছিল। শ্বাং ৰাজবংশৰ শাস্ত্ৰীয় উৎস নথিপত্ৰৰ কিতাপ, বাঁহৰ বুৰঞ্জী আৰু মহা বুৰঞ্জীবিদৰ নথি। লিউ শ্বিনে প্ৰায় দুহাজাৰ বছৰ আগতে কৰা পৰম্পৰাগত কালক্ৰমিক গণনাৰ মতে, শ্বাংসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৭৬৬ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১১১২লৈকে শাসন কৰিছিল। কিন্তু "বৰ্তমানৰ" বাঁহৰ বুৰঞ্জীৰ মতে, তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫৫৬ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৬লৈকে শাসন কৰিছিল। এই গ্ৰন্থ আৰু মহাজাগতিক পৰিঘটনাৰ কালৰ সহায় লৈ ডেভিড নিভিছনে গণনা কৰি উলিয়াইছে যে শ্বাং ৰাজবংশৰ স্থাপনা হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫৫৪ত।. এৰ্লিগাং স্থলৰ কাৰ্বন-১৪ ডেটিঙেৰে চীন চৰকাৰৰ শ্বিয়া-শ্বাং-ঝৌ প্ৰকল্পত দাবী কৰা হৈছে যে শ্বাং বংশৰ আৰম্ভনি হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬০০ত। এই বংশৰ পতন হৈছিল, পাৰ্কেনিয়েৰ আৰু শ্বিয়া-শ্বাং-ঝৌ প্ৰকল্পৰ মতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৬ত আৰু নিভিছন আৰু শ্বৌঘ্নেছিৰ মতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৫ত।

সাক্ষ্য

শ্বাং ৰাজবংশ পৰম্পৰাগত চীনা ইতিহাস লিখনৰ আতাইতকৈ পুৰণি এনে বংশ যাৰ অস্তিত্বৰ যথাযথ পুৰাতাত্ত্বিক প্ৰমাণ আছে। বৰ্তমানৰ আন্যাং অঞ্চলৰ য়িনত কৰা হোৱা খণ্ডনত শ্বাং বংশৰ ৰাজধানী আৱিষ্কাৰ হৈছে। এই ৰাজধানী তেওঁলোকৰ অন্তিম ৰাজধানী আছিল, আৰু তাত ৰাজকীয় মৰিশালী, ৰাজপ্ৰসাদ, পূজাৰ স্থল, যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ, জন্তু আৰু নৰৰ বলি আদিৰ অৱশিষ্ট পোৱা গৈছে। হাজাৰ হাজাৰ তাম, জে'ড, শিল, হাড় আৰু চীনা মাটিৰ বস্তু আৱিষ্কাৰ হৈছে।

চীনা লিপি

আন্যাং স্থলতেই চীনা লিপিৰ আতাইতকৈ পুৰণি উদাহৰণ পোৱা গৈছে। লিখিত সামগ্ৰীত মুখ্যতঃ ভৱিষ্যদ্বানী পোৱা গৈছে: কাছৰ খোলা, ম'হৰ হাঁড় আদিত। ১৯২০ আৰু ১৯৩০ৰ দশকত আয়োজিত খণ্ডনত ২০০০০ এনে বস্তু উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল, আৰু তাৰ পাছত কমেও চাৰি গুণ অধিক বস্তু উদ্ধাৰ হৈছে। শিলালিপিসমূহে চীনা ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি আৰু ধৰ্মৰ পৰা আদি কৰি কলা, চিকিৎসা আদি বিভিন্ন বিষয়ত জ্ঞান প্ৰদান কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:Harv and Sfn no-target errors
শ্ৰেণী:Articles containing Chinese language text
শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
লী হ্ৰদ জেই

লী হ্ৰদ জেই ( দক্ষিণ কোৰিয়াৰ এগৰাকী সামাজ কৰ্মী, সংস্কাৰক আৰু সংগঠক। তেখেতে মহিলাৰ অধিকাৰৰ হকে যুঁজ কৰিছিল। লিংগ অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী ভূমিকা আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াত লিংগ সমতাৰ বাবে প্ৰচাৰ অভিযান চলাই কাললৈ খ্যাতি ৰাখি গৈছে।

জীৱনী

লীৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৪ চনৰ ৪ নৱেম্বত, জাপান সাম্ৰাজ্যৰ কোৰিয়াৰ কেইশ্বোনান-ডো (দক্ষিণ গিয়েংছাং প্ৰদেশ)ৰ মাছানত, ঠাইখন বৰ্তমান স্বাধীন দক্ষিণ কোৰিয়াৰ অন্তভুক্ত। তেওঁৰ পিতৃ লি ইয়াক-শ্বিন গীৰ্জাৰ মন্ত্ৰী আৰু মাতৃ লী অক-কিউং এগৰাকী সমাজকৰ্মী আছিল। তেওঁলোকৰ তত্ত্বাবধানত সেই সময়ত এটা অনাথ আশ্ৰম ও প্ৰতিপালিত হৈছিল।

লীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যৰ আলাবামাত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পঢ়ি-শুনি
দক্ষিণ কোৰিয়ালৈ উভতি অহাৰ পিছত ১৯৫৮ চনত ইৱা মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ত সমাজবিজ্ঞান বিভাগ প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায়তা কৰে। ১৯৭৭ চনত তেওঁ সেই বিশ্ববিদ্যালয়খনত মহিলা অধ্যয়নৰ বাবে প্ৰথম পাঠ্যক্ৰম স্থাপন কৰে যিখন পিছলৈ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ মহিলা অধ্যয়নৰ প্ৰথম স্নাতক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানলৈ পৰিণত হয়।

২০২০ চনৰ ৪ অক্টোবৰত চেপ্চিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ লীয়ে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ চাংৱনত ৯৫ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ
ছুইজাৰলেণ্ড

ছুইজাৰলেণ্ড ইউৰোপ মহাদেশৰ অন্তৰ্গত এখন দেশ। ইয়াৰ ৰাজধানী হৈছে বাৰ্ণ।

ইতিহাস

ছুইজাৰলেণ্ড অতীজৰ পৰা সম্পূৰ্ণ স্বাধীন দেশ। ইয়াৰ পূৰ্বৰ নাম হেলভেটিয়া। ১২৯১ চনত ২৬খন অঞ্চল লগ লগাই ৰাজনৈতিক ভাৱে ছুইচ মিত্ৰজোঁট গঠন কৰা হয়। আৰু ১২৯১ চনৰ ১ আগষ্ট দিনটো স্বাধীনতা দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰা হয়।

অৱস্থিতি

ছুইজাৰলেণ্ড ইউৰোপৰ মধ্য-পশ্চিম দিশৰ এখন দেশ। ইয়াৰ দক্ষিণে ইটালী, পশ্চিমে ফ্ৰান্স, উত্তৰে জাৰ্মানী আৰু পূবে অষ্ট্ৰিয়া। ছুইজাৰলেণ্ড ৪৫° আৰু ৪৮° উঃ অক্ষাংশ আৰু ৫° ৰ পৰা ১১° পূ: দ্ৰাঘিমাংশ ৰ মাজত অৱস্থিত।

ভূগোল

ছুইজাৰলেণ্ডৰ মাটিকালি ৪১২৮৫ বৰ্গ কিঃমিঃ। ই এল্পচ পৰ্বতৰ দ্বাৰা ভৌগোলিক ভাৱে দ্বিখণ্ডিত।

জনসংখ্যা

২০১৩ চনৰ লোকপিয়ল মতে ৮১,৩৯,৬০০। জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিঃমিঃত ১৯৮জন। জনসংখ্যাৰ অধিকাংশই খ্ৰীষ্টান।

অৰ্থনীতি

ছুইজাৰলেণ্ডৰ অৰ্থনীতি সুস্থিৰ আৰু সমৃদ্ধিশালী। মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদনৰ ফালৰ পৰা ছুইজাৰলেণ্ডৰ স্থান পৃথিবীৰ ভিতৰতে নৱম। ছুইজাৰলেণ্ডৰ অৰ্থনীতিৰ মূল ক্ষেত্ৰ হৈছে ঔদ্যোগিক সামগ্ৰী নিৰ্মাণ আৰু ৰপ্তানি। ইয়াৰ পৰা ৰাসায়নিক পদাৰ্থ , দৰৱ, মাপ জোখা সঁজুলি, ঘড়ী, বাদ্যযন্ত্ৰ আদি ৰপ্তানি হয়। ভৌগোলিক ভাৱে আন বৃহৎ দেশৰ তুলনাত ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ হোৱা সত্ত্বেও ৰপ্তানিৰ ক্ষেত্ৰত ছুইজাৰলেণ্ডৰ স্থান বিশ নম্বৰত আছে। তদুপৰি সেৱাখণ্ড যেনে পৰ্যটন, বীমা, বেংকিং আদি ক্ষেত্ৰত দেশখন যথেষ্ট আগবঢ়া। ১৯৯০ চনৰ পৰা ছুইজাৰলেণ্ডত কঠোৰ বেংক গোপনীয়তা নীতি প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। ইয়াত নিবনুৱাৰ সংখ্যা খুব কম। ছুইজাৰলেণ্ডৰ মুদ্ৰা ছুইচ ফ্ৰাংক।

অন্যান্য

ছুইজাৰলেণ্ডৰ চহৰ জেনেভা হৈছে ৰেডক্ৰ’ছৰ জন্মস্থান। তদুপৰি বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা, আঃন্তৰাষ্ট্ৰীয় শ্ৰমিক সংস্থা আদিকে ধৰি বহু কেইটা সংগঠনৰ মুখ্য বা আঞ্চলিক কাৰ্য্যালয় অৱস্থিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ দেশ
নিৱেদিতা সম্ভাজীৰাও মানে

নিৱেদিতা সম্ভাজীৰাও মানে (, জন্ম ১১ এপ্ৰিল ১৯৬৩) ৰাষ্ট্ৰবাদী কংগ্ৰেছ পাৰ্টি আৰু শিৱসেনাৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ১৪ নং লোকসভাৰ সদস্য আছিল। ১৯৯৯ আৰু ২০০৪ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীবাদী কংগ্ৰেছ পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে দুটা কাৰ্যকালৰ বাবে হাটকানাংগেলে সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ নিৰ্বাচনত হাটকানাংগলত তেওঁ ৰাজু শ্বেট্টীৰ হাতত পৰাস্ত হৈছিল।

২০১৭ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত বিমুদ্ৰাকৰণৰ প্ৰভাৱৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে প্ৰতিবাদ কৰিছিল৷ সেইসময়ত এন চি পিৰ সাংসদ ধনঞ্জয় মহাদিক, এন চি পিৰ বিধায়ক হাছান মুছৰিফ, কলহাপুৰৰ মেয়ৰ হাছিনা ফাৰাছ, আৰু আন ৪০০ লোকক পুনে-বেংগালুৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত যাতায়ত বন্ধ কৰাৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।

তেওঁৰ পুত্ৰ ধৈৰ্যশীল সম্ভা মানে ২০১৯ চনত হাটকানাংগলৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

পদাধিকাৰসমূস

১. ১৯৯৯: ইচালকাৰঞ্জীৰ পৰা ত্ৰয়োদশ লোকসভালৈ (১ম কাৰ্যকাল) নিৰ্বাচিত হয়।
২. ২০০৪: চতুৰ্দশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত (দ্বিতীয় কাৰ্যকাল)
৩. ২০১৫: কলহাপুৰ জিলা কেন্দ্ৰীয় সমবায় বেংকৰ সঞ্চালক হিচাপে নিৰ্বাচিতk

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
সম্বৰ

সম্বৰ, যাক সম্বৰাসুৰ বুলিও কোৱা হয়, হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত প্ৰচলিত এক অসুৰ। তেওঁ কৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিণীৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুম্নক অপহৰণ কৰি ডুবাই পেলোৱাৰ চেষ্টা কৰে। প্ৰদ্যুম্নক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল সম্বৰাসুৰৰ ৰান্ধনী আৰু প্ৰকৃততে দেৱতা কামদেৱৰ পত্নী মায়াৱতী(ৰতি)য়ে। অৱশেষত ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত প্ৰদ্যুম্নে সম্বৰাসুৰক হত্যা কৰি পত্নীৰ সৈতে দ্বাৰকাত থকা পৰিয়াললৈ উভতি যায়।

কিম্বদন্তি

কামদেৱ পূৰ্বতে শিৱৰ ক্ৰোধত জ্বলি ছাই হৈ পৰিছিল। পিছলৈ কৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিণীৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুম্ন নামেৰে কামদেৱৰ জন্ম হয়। প্ৰদ্যুম্নৰ জন্ম হোৱা বুলি ভৱিষ্যদ্বাণীৰ বিষয়ে অসুৰ সম্বৰাসুৰে গম পালে। সম্বৰাসুৰে নাৰীৰ বেশত দ্বাৰকাৰ ৰাজপ্ৰসাদলৈ আহি সেই সময়ত প্ৰায় দহদিন বয়সৰ প্ৰদ্যুম্নক লৈ গৈ সাগৰত পেলাই দিলে। প্ৰদ্যুম্নক এটা ডাঙৰ মাছে গিলি পেলালে। পিছত সম্বৰাসুৰে একেটা মাছ এজন মাছমৰীয়াৰ পৰা কিনিছিল। সম্বৰাসুৰৰ পাকঘৰত ৰান্ধনী হিচাপে কাম কৰা ৰতিৰ অৱতাৰ মায়াৱতীয়ে মাছৰ ভিতৰত প্ৰদ্যুম্নক পাইছিল। তেওঁ তেওঁক পতি কামদেৱৰ পুনৰ্জন্ম বুলি চিনি পাইছিল আৰু কিশোৰ হোৱালৈকে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।

সম্বৰাসুৰৰ সৈতে যুদ্ধ

প্ৰদ্যুম্ন ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত মায়াৱতীয়ে তেওঁক তেওঁৰ প্ৰকৃত পৰিচয়ৰ লগতে নিজৰ পৰিচয়ৰ লগতে পৃথিৱীত তেওঁৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিছিল, যিটো আছিল সম্বৰাসুৰক বধ কৰা। প্ৰদ্যুম্নই অসুৰৰ যাদু ব্যৱহাৰ কৰা সম্বৰসুৰৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল। ৰতিয়ে দৈত্য যাদুও জানিছিল, আৰু মহামায়া বিদ্যাৰ জ্ঞানেৰে প্ৰদ্যুম্নক কেনেকৈ অসুৰৰ যাদু নিষ্ক্ৰিয় কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে শিকাইছিল। প্ৰদ্যুম্নই তৰোৱালৰ এটা আঘাতেৰে সম্বৰাসুৰৰ মূৰটো কাটি পেলালে। তাৰ পিছত প্ৰদ্যুম্ন দ্বাৰকলৈ যায় আৰু পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
বাগ্‌ধ্বনি

বাগ্‌ধ্বনি বা ধ্বনি বুলিলে মানুহে কথা বতৰা পাতোঁতে মুখেৰে বায়ুৰ সোঁতৰ সহায়ত যি মাত উলিয়ায় সেই মাতৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ভাগ বা খণ্ডবোৰকে বুজোৱা হয়। ধ্বনি, ধ্বনিগুণ আৰু লয়ৰ বিশ্লেষণাত্মক আলোচনাক ধ্বনিবিজ্ঞান (Phonetics) আৰু বৰ্ণবিজ্ঞানৰ (phonemics) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। বাগ্‌বিজ্ঞানৰ আলোচনা পদ্ধতি ভাষা নিৰপেক্ষ হোৱা বাবে জগতৰ ভিন ভিন ভাষাৰ বিশ্লেষণত বা ব্যাকৰণত একেবোৰ পাৰিভাষিক শব্দৰ প্ৰয়োগ হ’ব পাৰে। সেয়েহে, ভাষাৰ লিখিত ৰূপদানত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ধ্বনিলিপি (International Phonetic Alphabet) স্বীকৃতি হ’ব পাৰিছে।

বৰ্তমান ভাষাত ধ্বনিৰ উচ্চাৰণ আৰু আখৰৰ মাজত বৰ্তমানে সামঞ্জস্য দেখা নাযায়। অসমীয়া ভাষাত আঠোটা বিশিষ্ট স্বৰধ্বনি আৰু একৈশটা বিশিষ্ট ব্যঞ্জন ধ্বনি ('ৱ' আৰু 'য়' এই দুটা অৰ্ধস্বৰ ধৰিলে তেইশটা ব্যঞ্জন বৰ্ণ) উচ্চাৰিত হয়।

বাগ্‌ধ্বনিৰ কোনো অৰ্থ নাই

ধ্বনি ভাষাৰ অপৰিহাৰ্য সামগ্ৰী। ধ্বনি বা ধ্বনি সমষ্টিৰে আমাৰ মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰোঁ যদিও, বাগ্‌ধ্বনিৰ কোনো অৰ্থ নাই। আৰু মানুহে কথা কওঁতে যিবিলাক শব্দ উচ্চাৰণ কৰে, সিহঁতক লিখি প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰত্যেকটোৰে একোটা চিন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। সেই চিনবিলাকক বৰ্ণ বোলা হয়। চলিত কথাত বৰ্ণক আখৰ বোলে।

বিশিষ্ট ধ্বনি আৰু আখৰ

বিশিষ্ট স্বৰ ধ্বনি
অসমীয়া আখৰ
অ
অ

আ
আ

ই
ই
ঈ
উ
উ
ঊ
এ
এ

এ’
এ

অ’
অ

ও
ও

বিশিষ্ট ব্যঞ্জন ধ্বনি
অসমীয়া আখৰ
ক
ক

খ
খ

গ
গ

ঘ
ঘ

ঙ
ঙ
ং

চ
চ
ছ
শ
ষ
স
জ
জ
ঝ
য
হ্য

ত
ৎ
ট

থ
থ
ঠ

দ
দ
ড

ধ
ধ
ঢ

ন
ন
ণ

প
প

ফ
ফ

ব
ব

ভ
ভ

ম
ম

ৰ
ৰ
ড়

ল
ল

স
শ
ষ
স

হ
হ
ঃ

বৰ্ণ, অক্ষৰ আৰু আখৰ

বৰ্ণমালাৰ বৰ্ণবোৰ একো একোটা চিহ্ন বিশেষ; এই বৰ্ণবোৰক আখৰ কোৱা হয়। শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়ৰে শুনা স্তৰত যিটো শ্ৰূয়মাণ বৰ্ণ, চাক্ষুষ অৰ্থাৎ দৃশ্যমান স্তৰত সেইটোৱেই আখৰ। বৰ্ণই প্ৰকাৰান্তৰে আখৰ, আৰু আখৰে প্ৰকাৰান্তৰে বৰ্ণ।

অসমীয়া আখৰ শব্দটো সংস্কৃত অক্ষৰ শব্দৰ পৰা ওলাইছে যদিও দুয়োটা শব্দৰ অৰ্থ একে নহয়। অক্ষৰ শব্দই syllable বুজায়। এটা মাথোন হৃদস্পন্দন উচ্চাৰিত ধ্বনি বা ধ্বনিসমষ্টিকে অক্ষৰ বোলে।

'বৰ্ণ', 'অক্ষৰ' আৰু 'আখৰ' এই তিনিওটা প্ৰকৃতপক্ষে বেলেগ। সংস্কৃত ভাষাত বৰ্ণসূচক আখৰবোৰে একো একোটা অক্ষৰৰো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে; অৰ্থাৎ সংস্কৃতৰ আখৰবোৰ অক্ষৰো। উদাহৰণস্বৰূপে, স্বৰ বৰ্ণমালাৰ अ, आ, इ, ई আদি প্ৰত্যেকটোৱেই একো একোটা বৰ্ণ আৰু একো একোটা অক্ষৰ; অসমীয়া মতে ইহঁতৰ প্ৰত্যেকেই একো একোটা আখৰ; ইহঁত অৱশ্যে অক্ষৰো। ব্যঞ্জন বৰ্ণমালাৰ ক্ষেত্ৰত সুকীয়া। যেনে-
ক (क), খ (ख), গ (ग), ঘ (घ) আদি প্ৰত্যেকেই একো একোটা অক্ষৰহে; কিয়নো ইহঁতৰ প্ৰত্যেকতে 'অ' -স্বৰ যুক্ত হৈ থাকে। যেনে- ক=ক্‌অ (क=क्अ), খ=খ্‌অ (ख=ख्अ), গ=গ্‌অ (ग=ग्अ), ঘ=ঘ্‌অ (घ=घ्अ) ইত্যাদি। ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ আখৰবোৰত দুটাকৈ বৰ্ণ নিহিত হৈ থাকে। এটা হ’ল ব্যঞ্জন বৰ্ণ আৰু আনটো অ -স্বৰ বৰ্ণ।

হলন্ত আখৰবোৰহে প্ৰকৃতপক্ষে সংস্কৃত ভাষাত একাকী বৰ্ণ; অৰ্থাৎ क এটা অক্ষৰ আৰু क् এটা বৰ্ণ।

অসমীয়াত क (ক) এটা অক্ষৰ, क् (ক্‌) এটা বৰ্ণ
আৰু क (ক) আৰু क् (ক্‌) দুয়োটাই একে আখৰ।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:ভাষাবিজ্ঞান
বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস

বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস বা বিশ্ব যক্ষ্মা ৰোগ দিৱস হৈছে যক্ষ্মা ৰোগৰ (TB) বিশ্বব্যাপী মহামাৰীৰ বিষয়ে জনসচেতনতা গঢ়ি তোলা আৰু এই ৰোগ নিৰ্মূলৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে প্ৰতি বছৰে ২৪ মাৰ্চত পালন কৰা এক আন্তৰ্জাতিক দিৱস। ২০১৮ চনত সমগ্ৰ বিশ্বত এক কোটি লোক এই ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল, আৰু ১৫ লাখ লোক মৃত্যুমুখত পৰিছিল, ইয়াৰ বেছিভাগেই লোকেই আছিল নিম্ন আৰু মধ্যবিত্ত দেশৰ লোক। ইয়াৰ ফলত ই কোনো সংক্ৰামক ৰোগৰ বাবে হোৱা মৃত্যুৰ এটা প্ৰধান কাৰণ স্বৰূপ হৈ পৰে।

বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস হৈছে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থায়ে পালন কৰা বিশ্বৰ স্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত ১১ টা চৰকাৰী দিৱস আৰু কাৰ্যসূচীৰ অন্যতম। বাকীকেইটা হ’ল বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস, বিশ্ব ৰোগ প্ৰতিৰোধক সপ্তাহ, বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস, বিশ্ব ধঁপাতবিৰোধী দিৱস, বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস, বিশ্ব ৰক্তদাতা দিৱস, বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস, বিশ্ব চগাছ ৰোগ দিৱস, বিশ্ব ৰোগী সুৰক্ষা দিৱস আৰু বিশ্ব জীৱাণুৰোধী সজাগতা সপ্তাহ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
মমতাজ মহল

মমতাজ মহল (; ; জন্ম আৰ্জুমন্দ বানু বেগম; ২৭ এপ্ৰিল ১৯৫৩- ১৭ জুন ১৬৩১) ১৯ জানুৱাৰী ১৬২৮-ৰ পৰা মৃত্যুৰ দিনলৈকে মোগল সম্ৰাট শ্বাহ জাহানৰ বেগম আছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ সমাধিৰ ওপৰত সম্ৰাট শ্বাহজাহানে বিশ্বৰ এক আশ্চৰ্য্য বুলি গণ্য কৰা আগ্ৰাৰ তাজমহল নিৰ্মাণ কৰাইছিল।

পৰিবাৰ আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

]] তাজমহল: মমতাজ আৰু শ্বাহ জাহানৰ অন্তিম বিশ্ৰাম স্থান
১৫৯৩ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত আগ্ৰাত মমতাজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাক-দেউতাকৰ নাম আছিল আবুল হাচান আচফ খান আৰু দিৱানজী বেগম। মাক দিৱানজী এজন ফাৰ্চী ৰান্ধনীৰ জীয়ৰী আছিল। দেউতাক মোগল সাম্ৰাজ্যৰ এক উচ্চ পদত অধিষ্ঠিত বিত্তশালী ব্যক্তি আছিল। ১৫৭৭ চনত তেওঁলোক পৰিয়াল ভাৰতলৈ আহে। আচফ খান মোগল সম্ৰাজ্ঞী নুৰ জাহানৰ ডাঙৰ ভায়েক আছিল।

বিবাহ

শ্বাহ জাহানে ১৬০৭ চনত মমতাজক বাকদান কৰিছিল, যেতিয়া মমতাজ চৈধ্য বছৰ বয়সীয়া শ্বাহ জাহান পোন্ধৰ বছৰীয়া আছিল। ইয়াৰ পাঁচ বছৰ পিছত ৩০ এপ্ৰিল ১৬১২ত আগ্ৰাত তেওঁলোকৰ মাজত বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। এইখন এখন প্ৰেমবিবাহ আছিল। বিয়াৰ পিছত শ্বাহ জাহানে তেওঁক "মমতাজ মহল" বেগম উপাধি তেওঁলোকৰ বাকদান আৰু বিবাহৰ মাজৰ সময়ছোৱাত শ্বাহ জাহানে ১৯০৯ চনত প্ৰথম পত্নী ৰাজকুমাৰী কান্দাহাৰী বেগমক বিয়া কৰায়। মমতাজক বিয়া কৰোৱাৰ পিছতো তেওঁ আৰু এগৰাকী ইজ-উন-নিচা বেগমক বিয়া কৰায়। ইজ-উন-নিচা-বেগম এজন শীৰ্ষস্থানীয় মোগল দৰবাৰীৰ জীয়ৰী আছিল।

মৃত্যু

বুৰহানপুৰত ১৭ জুন ১৬৩১ত চতুৰ্দশ সন্তানটো জন্ম দিবলৈ গৈ প্ৰসৱোত্তোৰ ৰক্তক্ষৰণত মমতাজৰ মৃত্যু হয়। প্ৰায় ত্ৰিশ ঘণ্টা জোৰা প্ৰসৱ বেদনাত তেওঁ ভুগিছিল। দাক্ষিণাত্য মালভূমিলৈ অভিযানত যোৱা স্বামীক তেওঁ সঙ্গ দিছিল। তেওঁৰ দেহ অস্থায়ীভাবে বুৰহানপুৰত শ্বাহ জাহানৰ খুৰাক ৰাজকুমাৰ ডেনিয়েলে নিৰ্মাণ কৰা তাপ্তী নদীৰ পাৰৰ জৈনাবাদ নামৰ বাগিছা এখনত অস্থায়ীভাবে কবৰ দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত সম্ৰাট প্ৰায় এবছৰৰ বাবে শোকাকুল হৈ নিজকে নিৰ্জনতাৰ মাজত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল। এবছৰ পাছত তেওঁ যেতিয়া জন-সন্মুখলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁৰ চুলিয়ে শুকুলা বৰণ ধাৰণ কৰিছিল; ৰাজহাড বেঁকা হৈ গৈছিল আৰু মুখ শোতোৰা পৰিছিল। মমতাজৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জীয়েক জাহানাৰা বেগমে দেউতাক শোক-সাগৰৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল।

গ্ৰন্থপঞ্জী

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Mumtaz Mahal
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
অম্বিকা বেৰী

অম্বিকা বেৰী ; জন্ম অম্বিকা সুবেৰৱাল , এগৰাকী ভাৰতীয় আৰ্ট গেলেৰীৰ মালিক। তেওঁ শিল্পীসকলৰ বাবে এটি প্ৰশান্তি স্থান স্থাপন কৰিছিল।

ৰিট্ৰিট বা প্ৰশান্তি স্থান বা সৃষ্টিশীল আশ্ৰয়স্থল প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে ২০১৮ চনত নাৰী শক্তিৰ সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছিল।

জীৱন

অম্বিকা সুবেৰৱালে এগৰাকী মহিলা হিচাপে শিল্পৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন স্থপতিবিদ আছিল।

বেৰীক আৰ্ট গেলেৰীৰ মালিক হিচাপে জনা যায়। ইয়াৰ নাম "আৰ্ট ইচোল" আৰু ইয়াক "শিল্পী, লেখক আৰু ভাস্কৰ্য্যশিল্পীৰ বাবে ভাৰতৰ একমাত্ৰ স্থায়ী সৃষ্টিশীল আশ্ৰয়স্থল" বুলি কোৱা হৈছিল। এই ৰিট্ৰিটটো খাজুৰাহো পৰ্যটন এলেকাৰ পৰা ১৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত থকা ইচাল নামৰ সৰু গাঁওখনত অৱস্থিত।

বেৰীয়ে মাইহাৰত বাস কৰা বঙালী সৰোদবাদক, বহু বাদ্যযন্ত্ৰবাদক আৰু সুৰকাৰ আল্লাউদ্দিন খানৰ ঘৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। এই ঘৰটোৰ তিনিটা অংশৰ ভিতৰত এটা অংশ গঠন কৰে - বাকী দুটা অংশ হৈছে, এটা শিল্পীসকলৰ ৰিট্ৰিট আৰু আন টো অংশ আমাৰিয়া, লেখকসকলৰ বাবে। এই স্থানত তিনি একৰ ভাস্কৰ্য্য উদ্যান আছে যিখন বিভিন্ন ধৰনৰ প্ৰদৰ্শিত কামৰে ভৰপূৰ আৰু ইয়াত আল্লাউদ্দিন খানৰ মূৰ্তিও আছে।

তথ্যসূত্ৰ
লাভলীনা বৰগোঁহাই

লাভলীনা বৰগোহাঁই বা লাভলীনা বৰগোহাঞি এগৰাকী ভাৰতীয় ৱেল্টাৰৱেইট শ্ৰেণীৰ বক্সাৰ। তেওঁ অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ বৰপথাৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় তিনি কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ বাৰমুখীয়া গাঁৱত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ টিকেন বৰগোহাঁই আৰু মাতৃ মামণি বৰগোহাঁই। তেওঁ ২০১৬ চনৰ পৰা আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত বক্সিঙত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে। তেওঁ ২০১৭ চনত ভিয়েটনামৰ হো চি মিন চিটিত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলাৰ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ বক্সিং প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক আৰু ২০১৮ চনৰ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ৬৯ কিলোগ্ৰাম ৱেলটাৰৱেট শাখাত তৃতীয় স্থান অৰ্জন কৰিছিল। অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা তেওঁ অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা আৰু শিৱ থাপাৰ পিছত দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ৰাজ্যখনৰ দ্বিতীয় গৰাকী বক্সাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ২০২১ চনত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত তেওঁ মহিলাৰ ৱেল্টাৰৱেইট শ্ৰেণীত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ২০২০ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০২১ বৰ্ষত লাভলীনাক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান 'মেজৰ ধ্যানচান্দ খেলৰত্ন বঁটা'ৰ বক্সিঙৰ শিতানৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়।

উদ্ধৃতিসমূহ

“সঁচাকৈয়ে সমগ্ৰ দেশবাসীক ক্ষমা খুজিব বিচাৰিছোঁ, কিয়নো এইবাৰ ঘৰলৈ পদক আনিব নোৱাৰিলোঁ। বিশেষকৈ অসমৰ ৰাইজলৈ যিসকলে মোৰ বাবে সদায় প্ৰাৰ্থনা কৰে। মই আৰু অধিক কষ্ট কৰিম আৰু অহাবাৰ পূৰ্বতকৈও শক্তিশালী হৈ উভতি আহিম। এইটো শেষ হোৱা নাই, আকৌ এবাৰ নতুন আৰম্ভণি হ’ব। লগতে সকলো প্ৰশিক্ষক, ছাপ’ৰ্ট ষ্টাফ, SAI, অসম চৰকাৰ, BFI, Reliance Sports Foundation, IOS sports আৰু মোৰ সকলো স্পনছ’ৰক মোক কৰা সহায় আৰু উৎসাহৰ বাবে ধন্যবাদ জনাইছোঁ।’’

মতামত

মই ৰাতিপুৱাৰ পৰাই কৈ আছিলোঁ যে এখন ৰোমাঞ্চকৰ খেল হ'ব। লাভলীনা যে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে অলিম্পিকত যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছে সেয়া আমাৰ বাবে গৌৰৱৰ কথা। খেলত জয়, পৰাজয় থাকেই। লাভলীনাৰ বহু সময় আছে। আগলৈ লাভলীনাই ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিব বুলি আমি ভাৰতবাসী আশাবাদী৷ --- লাভলীনাৰ গুৰু প্ৰশান্ত কুমাৰ দাস

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাৰী
শ্ৰেণী:খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ইছমাইল বাৰাৰী

ইছমাইল বাৰাৰী (ফাৰ্চী: اسماعیل براری; জন্ম ১৯৬৫) এজন ইৰানী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ সম্পাদক আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ ৱৰ্ল্ড ইৰানীয়ান ফিল্ম চেণ্টাৰৰ পৰিচালক, ইৰানীয়ান চিনেমা প্ৰডিউচাৰ্ছ ইউনিয়নৰ এজন সদস্য আৰু ম’ষ্ট্ৰা ভেলেঞ্চিয়া চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জুৰীৰ এজন সদস্য।

চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰ

ইছমাইল বাৰাৰীয়ে আৰ্ট ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৮ চনত তেওঁৰ চুটি ছবি ৰিয়েকচন-এ তেহৰানৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শীৰ্ষ বঁটা আৰু ১৯৮৯ চনৰ এবেনচি ফেষ্টিভেল অৱ নেচনছত ৰূপৰ ফলক লাভ কৰে। তেওঁৰ আন কেইখনমান চুটি ছবি হৈছে নাদেৰ্ছ গিফ্ট (১৯৮৯) আৰু লোনলিনেশ্য এণ্ড দি ক’ল্ড (১৯৯০)। এই লোনলিনেশ্য এণ্ড দি ক’ল্ড ছবিখন এফআইপিএ কান-৯১ ত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু ৫ম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু আৰু যুৱ প্ৰজন্মৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিডিঅ’ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ গোল্ডেন বাটাৰফ্লাই বঁটা লাভ কৰিছিল। এতিয়ালৈকে তেওঁ ২০খনতকৈও অধিক পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি, তথ্যচিত্ৰ, চুটি ছবি আৰু টিভি ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছে। তেওঁৰ অনুজ ভাতৃ আহমদ বাৰাৰী কানাডাৰ ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ওণ্টাৰিও ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন’লজীৰ যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ এজন অধ্যাপক।

চিনেমেটিক শৈলী

বাৰাৰী আধুনিক ইৰানী চিনেমাৰ এজন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, যিটো ১৯৮০ৰ দশকত আৰম্ভ হোৱা এটা পাৰ্চী চলচ্চিত্ৰ আন্দোলন আছিল। এই আন্দোলনত মহচেন মাখমালবাফ, আমিৰ নাদেৰি, আবুলফজল জলিলী, জাফৰ পানাহী, বাহমান ঘোবাদী, ৰাখচান বাণী-এতেমাদ আৰু মজিদ মজিদীৰ দৰে অগ্ৰগামী পৰিচালকসকল অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। এই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলে ডকুমেণ্টৰী শৈলীৰ আখ্যানমূলক চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে ৰাজনৈতিক আৰু দৰ্শনৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ উপস্থাপন কৰিবলৈ কাব্যিক সংলাপ আৰু ৰূপকধৰ্মী কাহিনী কথন পদ্ধতিৰ দৰে বহুতো উমৈহতীয়া কৌশল ব্যৱহাৰ কৰে।

বাৰাৰীৰ কৰ্মৰাজিত তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা মৰ্তেজা অভিনী আৰু আখ্যানমূলক চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আব্বাছ কিয়াৰোস্তামীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। কিয়াৰোস্তামী মূলতঃ শিশু চৰিত্ৰক মূল নায়ক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা, ডকুমেণ্টৰী শৈলীৰ আখ্যানমূলক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা, গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ কাহিনী বাছনি কৰা আৰু এক নিৰ্দিষ্ট স্থানত স্থাপন কৰা কেমেৰা ব্যৱহাৰ কৰি গাড়ীৰ ভিতৰত হোৱা কথোপকথনসমূহ চিত্ৰায়িত কৰাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। ইয়াৰ উপৰি বাৰাৰী তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰৰ সংলাপ, শিৰোনাম আৰু বিষয়-বস্তুত সমসাময়িক ইৰানী কবিতা ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে পৰিচিত।

"বাৰাৰী হৈছে কিয়াৰোস্তামী আৰু হিচককৰ এক স্পষ্ট প্ৰতিচ্ছবি!"

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

World Iranian Film Official Website

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
সুলক্ষণা নাইক

সুলক্ষণা নাইক এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ। তেওঁ উইকেট কীপাৰ আৰু সোঁহতীয়া বেটছমেন হিচাপে খেলিছিল। ২০০২ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে ভাৰতৰ হৈ দুখন টেষ্ট মেচ, ৪৬ খন ৱান ডে ইণ্টাৰনেশ্যনেল আৰু ৩১ খন টি-২০ ইণ্টাৰনেশ্যনেলত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। মুম্বাই আৰু ৰেলৱেৰ হৈ ঘৰুৱা ক্ৰিকেট খেলিছিল।

২০২০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁক বিচিচিআইৰ ক্ৰিকেট পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী

লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক। অসমৰ গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰা লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীয়ে নেপালী ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰে। তেওঁ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী অধ্যাপক। ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ উপন্যাস ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাওৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আন এখন উপন্যাস বাচীন নেপালৰ ত্ৰিভুৱন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ২০১৬ চনত তেওঁৰ নেপালী ভাষা আৰু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে নেপালৰ জগদম্বা শ্ৰী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৩৩ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ পুলিচ ৰিজাৰ্ভত লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰেম বাহাদুৰ ছেত্ৰী আৰু মাতৃ পৱিত্ৰ দেৱী। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা শ্বিলঙৰ জেল ৰ'ড বেংগলী হাইস্কুল, গোৰ্খা পাঠশালা আৰু শ্বিলং গৰ্ভমেণ্ট হাইস্কুলত গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৫৬ চনত গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিভাগত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰ দুবছৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৯৫৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত ছয় বছৰকাল নেপালী ভাষাৰ অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৪ চনত তেওঁ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ মুৰব্বী পদত থাকি চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

মৃত্যু

২০২৫ চনৰ ১৩ মাৰ্চত ৯২ বছৰ বয়সত লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীৰ মৃত্যু হয়

সাহিত্য কীৰ্তি

বাসীন, ১৯৫৭
অতৃপ্ত, ১৯৬৮
ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাও, ১৯৮৬
প্ৰতিধ্বনি হাৰো বিস্মিত্ৰিয়েকা, ২০০৪

চুটি গল্প সংকলন

তিন দশক বিছ অভিব্যক্তি, ১৯৮৩
লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী কা কাথাহাৰো, ১৯৯৩
কাহিলে নাফুকনে গাথ, ২০১৪

প্ৰবন্ধ সংকলন

আসাম মা নেপালী ভাষা ৰা তয়েছক' ছাৰহ' গাৰহ', ১৯৬১
পূৰ্বাঞ্চল ভাৰতীয় নেপালী কাথা সাহিত্য ৰা পত্ৰকৰিতা ক ইতিবৃত্ত, ১৯৯৭
ঝাওৰে পাৰ্টি মা লাগড়া, ১৯৯৯
পুৰ্বোত্তৰ ভাৰতীয় নেপালী সাহিত্য ৰা সমাজ ক সংক্ষিপ্ত ঐতিহাসিক দিগ দৰ্শন, ২০০০
ছিমল ক ভুৱা, ২০১১

নাটক

দবাটো, ১৯৬৭

একাংকিকা

চুৰু ক চুৰু, ১৯৮৭
মাগ, ১৯৭৮

কবিতা

শিৱ স্তুতি, ১৯৪৯

বঁটা আৰু সন্মান

লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীয়ে সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হল:
দিয়ালু পুৰস্কাৰ, নেপালী সাহিত্য সন্মিলন, দাৰ্জিলিং, ১৯৮২
ভানু বঁটা, দাৰ্জিলিং নেপালী একাডেমী, ১৯৮৫
ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাওৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ১৯৮৭
বেদনিধি বঁটা, কাঠমাণ্ডু, ২০০৩
আগম সমিতি বঁটা, নেপালী সাহিত্য পৰিষদ, ছিক্কিম, ২০০৫
অসম সাহিত্য শিৰোমণি বঁটা, অভিজ্ঞানম স্মৃতি ন্যাস, দুলিয়াজান, ২০১১
হৰিভক্ত কাটোৱাল বঁটা, ২০১৩
জগদম্বা শ্ৰী পুৰস্কাৰ, নেপাল, ২০১৬
পদ্মশ্ৰী, ২০২০

ব্যক্তিগত জীৱন

লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী দুবাৰকৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ধনমায়া ছেত্ৰী আৰু লাৱণ্য ছেত্ৰী তেওঁৰ পত্নী। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা কৃষ্ণা চেত্ৰী আৰু দুজন পুত্ৰ পংকজ আৰু পল্লৱ ছেত্ৰী। বৰ্তমান তেওঁলোক গুৱাহাটীৰ উলুবাৰী অঞ্চলৰ বি বৰুৱা পথৰ মৰখালিত বসবাস কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্যিক
আয়েশ্বা আব্দুল বাছিত

আয়েশ্বা আব্দুল বাছিত ( ইংৰাজী : Ayisha Abdul Basit; জন্ম: ২৯ মাৰ্চ ২০০৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক সংগীতজ্ঞ আৰু ইউটিউবাৰ। ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ কান্নুৰ জিলাৰ তালছেৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা। তেখেতৰ ঘৰ আবুধাবিত ২০১৩ চনত বাছিতৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ নামেৰে এটা ইউটিউব চেনেল আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০১৬ চনত তেওঁৰ " হাচ্বি ৰাব্বি জাল্লিলা" ৮০ মিলিয়ন দৰ্শন হয়।

২০২৪ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলৰ ৩৯.৭ মিলিয়ন চাবস্ক্ৰাইবাৰ আৰু ৫৮৩ মিলিয়নতকৈ অধিক ভিউ আছে। ফেচবুকত তেওঁৰ ২০ লাখ অনুগামী আছে। ইনষ্টাগ্ৰামতো তেওঁৰ ৪ লাখ ২৭ হাজাৰ আৰু টিকটকত ১ লাখ ৮২ হাজাৰ ফ’ল’ৱাৰ আছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
মুৰ্শিদাবাদ

সত্তৰ বছৰ ধৰি ই মোগল সাম্ৰাজ্যৰ বংগ চুবাহৰ ৰাজধানী আছিল, যিটো অঞ্চল আধুনিক বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, বিহাৰ আৰু উৰিষ্যা ৰাজ্যক সামৰি লৈছিল। ই আছিল বংগৰ বংশগত নবাব আৰু ৰাজ্যিক কোষাগাৰ, ৰাজহ কাৰ্যালয় আৰু ন্যায়পালিকাৰ আসন। বংগ আছিল আটাইতকৈ ধনী মোগল প্ৰদেশ। মুৰ্শিদাবাদ এখন বিশ্বব্যাপী চহৰ আছিল। ১৭৫০ চনত ইয়াৰ জনসংখ্যা ৭ লাখ হয়। ই আছিল জগৎ শেঠ আৰু আৰ্মেনিয়ানসকলকে ধৰি ভাৰত উপমহাদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চল আৰু বিস্তৃত ইউৰেছিয়াৰ ধনী বেংকিং আৰু বণিক পৰিয়ালসমূহৰ বাসস্থান। তাৰোপৰি ই গায়ক অৰিজিত সিং আৰু গায়িকা শ্ৰেয়া ঘোষালৰ জন্মস্থান।

চিত্ৰশালা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
ভয়েজাৰ ১

ভয়েজাৰ ১ হৈছে নাছাই সৌৰজগতৰ বহিৰাংশৰ গ্ৰহকেইটা অধ্যয়নৰ উদ্দেশ্যে প্ৰেৰণ কৰা এখন মহাকাশযান। ১৯৭৭ চনৰ ৫ চেপ্টেম্বৰত এই যানখন উৎক্ষেপণ কৰা হৈছিল। নাছাই সৌৰজগতৰ বহিৰাংশ অধ্যয়নৰ বাবে "ভয়েজাৰ প্ৰগ্ৰেম" নামৰ যি পৰিকল্পনা হাতত লৈছিল, ভয়েজাৰ ১ মহাকাশযানখনো ইয়াৰ অন্যতম অংশ। "ভয়েজাৰ প্ৰগ্ৰেম" ৰ অধীনৰ প্ৰথমখন মহাকাশযান আছিল ভয়েজাৰ ২, যিখন ভয়েজাৰ ১ উৎক্ষেপণৰ মাত্ৰ ১৬ দিন আগেয়ে উৎক্ষেপণ কৰা হৈছিল। ভয়েজাৰ ১ৰ মূল বিশেষত্বটোৱে হৈছে যে এইখন আজিৰ দিনত পৃথিৱীৰ পৰা আটাইতকৈ দূৰত থকা মহাকাশযান। উৎক্ষেপণৰ দিন ধৰি যোৱা ৪০ বছৰতকৈও অধিক সময় এই মহাকাশযানখন নিৰন্তৰ চলনক্ষম হৈ আছে আৰু পৃথিৱীৰ পৰা ক্ৰমান্বয়ে আঁতৰি গৈ আছে। নাছাৰ 'ডিপ স্পেচ নেটৱৰ্ক'ৰ সহায়ত এতিয়াও ভয়েজাৰ ১ ৰ লগত বিজ্ঞানীসকলে সংযোগ ৰাখিছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাকাশযান