ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
প্ৰভা ৰাও

প্ৰভা ৰাও ( ৪ মাৰ্চ ১৯৩৫ – ২৬ এপ্ৰিল ২০১০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু মৃত্যুৰ সময়ত ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপাল আছিল। ২০১০ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত শিমলাত উৰ্মিলা সিঙে দায়িত্ব লোৱাৰ পিছত হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপালৰ পৰা বদলি হোৱাৰ পিছত তেওঁক ৰাজস্থানৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। প্ৰথম অৱস্থাত ৰাজস্থানৰ পূৰ্বৰ ৰাজ্যপাল এছ. সিঙে হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপালৰ দায়িত্বৰ লগতে ৰাজস্থানৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে অতিৰিক্ত দায়িত্ব লাভ কৰে। ২০০৮ চনৰ ১৯ ​​জুলাইৰ পৰা হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপালৰ দায়িত্ব পালন কৰি মহাৰাষ্ট্ৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ৱৰ্ধাৰ পৰাই আহিছিল আৰু তেওঁৰ অৰুণ ৱাছু নামৰ এজন ভাতৃ আছে।

ত্ৰয়োদশ লোকসভাত সংসদৰ সদস্য আছিল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৱাৰ্ধা (লোকসভা সমষ্টি)ৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৭২ চনত পুলগাঁৱৰ পৰা প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন খেলুৱৈ আছিল আৰু তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল লং জাম্প, হাই জাম্প, হাৰ্ডলছ, ডিস্কাছ থ্ৰ’, আৰু দৌৰত। সংগীত শিল্পী হিচাপে ৰাজনীতি আৰু সংগীতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১০ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত নতুন দিল্লীৰ যোধপুৰ ঘৰত হাৰ্ট এটেকত আক্ৰান্ত হৈ ৰাউৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ ৰাজস্থানৰ একেৰাহে দ্বিতীয়গৰাকী ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি মৃত্যুবৰণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
শিল্পীয়ে আজি ছবি নেআঁকি

শিল্পীয়ে আজি

ছবি নেআঁকি

লিখিছে কবিতা

সেইহে জ্বলিছে ভাষা আকাশত

সোণৰ সবিতা ৷

শিল্পীয়ে আজি লিখিছে কবিতা ৷

সেই কবিতাত, জ্বলে বিশ্বছবি,

নীহাৰিকা,

জোন,তৰা,ৰবি.

সেই কবিতাত সাৰ পাই উঠে

স্বৰ্গ ৰেখা.... নতুন স্থাপত্যৰ

সেই কবিতাত জনম লয়...

বটালিটো

নবীন ভাস্কৰৰ ৷

সেই কবিতাত গানে সুৰে

কত বিৰহীৰ বুকু পোৰে

অছন্দৰে

বিছন্দৰে

গুণা-গঁথা ছন্দৰে

অভিনৱানন্দৰে

কঁপাই জগাই শিঁয়ৰাই

প্ৰাণটি মৰতৰ

ঢৌ তুলি যায় জ্যোতি-সঙ্গীতৰ ৷৷

শ্ৰেণী:জ্যোতি সঙ্গীত
বেন্নে ডোছা

দাৱনগেৰে বেন্নে ড’জ বা বাটাৰ ডোছা হৈছে এক প্ৰকাৰৰ ডোছা যাৰ উৎপত্তি ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ দাৱনগেৰে চহৰৰ পৰাই হয়। কানাড়া ভাষাত "বেনে ড'জ" শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে কেৱল "বাটাৰ ডোছা।" সাধাৰণ ডোছা প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত উদাৰ পৰিমাণৰ মাখন মিহলাই প্ৰস্তুত কৰা হয়, আৰু ইয়াৰ লগত নাৰিকলৰ চাটনিও দিয়া হয়। ইয়াৰ বেটাৰটো বহুত বেলেগ য'ত চাউল, দালি, পাফড চাউল আদিৰ মিশ্ৰণ থাকে আৰু কাঠৰ কেৰাহীত প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই মছলা ডোছা বা চেট ডোছাৰ দৰেই কিন্তু আকাৰত সৰু, চাউলৰ বেটাৰ আৰু বহুত বেছি মাখনৰ পৰা তৈয়াৰী। ইয়াৰ ওপৰত মাখন ছটিয়াই উদাৰ হেল্পিংৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

বেন্নেৰ কিছুমান ভিন্নতা:
বেন্নে খালি ডোছা
বেন্নে অ'পেন ডোছা
বেন্নে মছলা ডোছা

ইতিহাস

১৯২৮ চনৰ পৰাই চেন্নাম্মা নামৰ এগৰাকী ভদ্ৰমহিলাই দাৱনগেৰেলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি নিজৰ অনন্য ৰেচিপিৰে ডোছা, চাটনি আৰু আলু পালিয়া প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। দাৱনগেৰেৰ বসন্ত টকীৰ ওচৰৰ সাৱলাগী নাট্য থিয়েটাৰৰ সন্মুখত তেওঁৰ সৰু খাদ্যৰ দোকানখন আৰম্ভ কৰিছিল যিটো ৰুচিৰ বাবে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।

প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ ৰাগী বেটাৰেৰে ডোছা প্ৰস্তুত কৰিছিল। পিছলৈ ১৯৩৮ চনৰ ভিতৰত তাইৰ সন্তানসকলে উদাৰ ডলপ মাখনৰ সৈতে ৰাইচ বেটাৰ, পাফড ৰাইচ আৰু ডালৰ সৈতে ডোছা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এইটো অতি সোনকালে স্থানীয় লোকৰ মাজত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিল। এই কাম আগবঢ়াই লৈ গৈছিল চেন্নাম্মাৰ দুই পুত্ৰ শান্তপ্পা আৰু মহাদেৱপ্পাই। দুয়োজনে নিজাকৈ খাদ্যৰ দোকান খুলিলে।

১৯৪৪ চনত শান্তপ্পাই "শান্তপ্পা ডোছা হোটেল" নামৰ খাদ্যৰ দোকানখন খুলিছিল আৰু এইটোৱেই হৈছে পুৰণি ডাভানাগেৰেৰ ক্লক টাৱাৰৰ ওচৰত অৱস্থিত ডাভানাগেৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি বেনে ড'জ খাদ্যৰ দোকান। বৰ্তমান এই কাম তেওঁৰ পুত্ৰ গণেশে পৰিচালনা কৰে।

মহাদেৱপ্পাই বসন্ত থিয়েটাৰৰ সমীপতে নিজৰ খাদ্যাভ্যাস খুলিছিল যিটো আজিৰ অস্তিত্ব নাই। তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰ ৰৱিৰ চাৰ্চ ৰোডত ৰবি বেনে ড’জ হোটেল হিচাপে বেনে ড’জ খাদ্যৰ দোকান আছে। তেওঁৰ সৰু পুত্ৰ বিজিৰ ডেণ্টেল কলেজ ৰোডত নিজাকৈ বিজ্জী বেনে ডোছা খাদ্যৰ দোকানো আছে।

এইবোৰৰ বাহিৰেও ডাভানাগেৰেত সুস্বাদু বেনে ডোছা পৰিবেশন কৰা বহুতো জনপ্ৰিয় খাদ্যৰ দোকান আছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত জনপ্ৰিয় হৈছে শ্ৰী। গুৰু কোট্টুৰেশ্বৰ বেনে দোছা হোটেল, গায়ত্ৰী বেনে দোছা হোটেল, বসন্ত বেনে দোছা হোটেল আদি, যিহেতু পেটেণ্টৰ কোনো সমস্যা নাই গতিকে কোনোৱে বেনে ডোছা বনাই বিক্ৰী কৰিব পাৰে। বেনে ডোছা বা দভানাগেৰে সমগ্ৰ কৰ্ণাটকৰ বহু হোটেলত বেনে ডোছা জনপ্ৰিয় খাদ্য সামগ্ৰী। আচলতে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল সোৱাদ।

চিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:কৰ্ণাটকৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
ছোনিয়া নিত্যানন্দ

ছোনিয়া নিত্যানন্দ (; জন্ম ৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬২) এগৰাকী ভাৰতীয় ইমিউন’লজিষ্ট আৰু হেমেট’লজিষ্ট। বৰ্তমান তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ কিং জৰ্জৰ চিকিৎসা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০২৫ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী সন্মানিত কৰা হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

নিত্যানন্দই লক্ষ্ণৌৰ কিং জৰ্জৰ মেডিকেল কলেজৰ পৰা এম বি বি এছ আৰু এম ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। তাৰপিছত ১৯৯৬ চনত ছুইডেনৰ ষ্টকহোমৰ কেৰলিনস্কা ইনষ্টিটিউটৰ পৰা ইমিউন'লজীত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

নিত্যানন্দই ১৯৯১ চনৰ অক্টোবৰৰ পৰা ১৯৯৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহলৈকে কিং জৰ্জ মেডিকেল কলেজত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে শৈক্ষিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।

২০২১ চনত তেওঁ ডাঃ ৰাম মনোহৰ লোহিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ সঞ্চালিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

২০২৩ চনৰ আগষ্ট মাহত নিত্যানন্দক লক্ষ্ণৌৰ কিং জৰ্জৰ চিকিৎসা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

নিত্যানন্দই তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ সময়ছোৱাত কেইবাটাও সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰিছে:

২০২৫: চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত পদ্মশ্ৰী।

জৈৱ প্ৰযুক্তি বিভাগৰ দ্বাৰা কেৰিয়াৰ বিকাশৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱ বিজ্ঞান বঁটা (২০০৩–০৪)।

ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ দ্বাৰা যুৱ বিজ্ঞানী বঁটা (১৯৯০)।

ড° জে চি পেটেল আৰু ড° বি চি. ভাৰতীয় চিকিৎসক সংস্থাৰ দ্বাৰা মেহতা বঁটা (২০০০)।

ডাঃ এন.এন. গুপ্ত স্বৰ্ণ পদক।

শ্ৰেষ্ঠ চিকিৎসা ছাত্ৰৰ বাবে চ্যান্সেলৰৰ পদক।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মাৰ্গাৰেট আলভা

মাৰ্গাৰেট নাজাৰেথ আলভা ( ; জন্ম: ১৪ এপ্ৰিল ১৯৪২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। আলভাই গোৱাৰ সপ্তদশ ৰাজ্যপাল, গুজৰাটৰ ত্ৰয়োবিংশ ৰাজ্যপাল, ৰাজস্থানৰ বিংশ ৰাজ্যপাল আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ চতুৰ্থ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ৰাজস্থানৰ অতিৰিক্ত দায়িত্বত থকা পাঞ্জাবৰ ৰাজ্যপাল শিৱৰাজ পাতিলৰ পৰা ৰাজস্থানৰ দায়িত্বভাৰ চমজি লৈছিল। ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ সদস্য আছিল আৰু সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটীৰ যুটীয়া সম্পাদিকাও আছিল। তেওঁৰ শাহুৱেক ভায়োলেট আলভা ১৯৬০-ৰ দশকত ৰাজ্যসভাৰ দ্বিতীয় উপাধ্যক্ষ আছিল।

২০২২ চনৰ ১৭ জুলাইত সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মৰ্চা আৰু আন কেইটামান বিৰোধী দলে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে মনোনীত কৰে যদিও প্ৰতিদ্বন্দ্বী জগদীপ ধনখৰৰ হাতত ৩৪৬টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়।

ৰাজনীতি

প্ৰবেশ

১৯৬৯ চনত আলভাৰ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশৰ সিদ্ধান্তত তেওঁৰ শহুৰেক-শাহুৱেক জোৱাচিম আলভা আৰু ভায়োলেট আলভাৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল। তেওঁৰ শহুৰেক-শাহুৱেক দুয়োজনে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। শহুৰেক-শাহুৱেকে দিয়া উৎসাহ সংক্ৰান্তত তেওঁ কয় যে “মোৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপত মই কেতিয়াও কোনো পাৰিবাৰিক বাধাৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হোৱা নাছিল।” আৰু লগতে কয় যে ১৯৬৯ চনত ভায়োলেটৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁৰ ৰাজনীতিত প্ৰবেশৰ পথ ত্বৰান্বিত হৈছিল। ইন্দিৰা গান্ধীৰ নেতৃত্বত কংগ্ৰেছ (ইন্দিৰা) ফৈদৰ সৈতে তেওঁ মিত্ৰতা কৰে আৰু কৰ্ণাটকত ইয়াৰ ৰাজ্যিক গোটৰ বাবে কাম কৰে। ১৯৭৫ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈ সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটিৰ যুটীয়া সম্পাদিকা আৰু ১৯৭৮ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈ কৰ্ণাটক প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

ৰাজ্যসভা

১৯৭৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আলভা কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ছবছৰীয়া কাৰ্যকাল নিৰ্বাহ কৰাৰ পিছত, ১৯৮০, ১৯৮৬, ১৯৯২ চনত আৰু তিনিটা ছবছৰীয়া কাৰ্যকালৰ বাবে পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। ৰাজ্যসভাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ ইয়াৰ উপাধ্যক্ষৰ (১৯৮৩–৮৫) পদবীত থকাৰ উপৰিও সংসদীয় পৰিক্ৰমা (১৯৮৪-৮৫) আৰু লগতে মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনস্থ ‘যুৱ আৰু ক্ৰীড়া’ আৰু ‘মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন’ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ বিভিন্ন সদন সমিতিতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

লোকসভা

আলভা ১৯৯৯ চনত উত্তৰ কানাড়া সমষ্টিৰ পৰা ত্ৰয়োদশ লোকসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০০৪ চনত তেওঁ পুনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল যদিও পৰাস্ত হয়। ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ সমিতিৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা তথা ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ত নৱনিৰ্বাচিত সংসদীয় প্ৰতিনিধিৰ বাবে কাম কৰা চৰকাৰী সংস্থা ব্যুৰো অফ পাৰ্লিয়ামেণ্টৰী ষ্টাডিজ এণ্ড ট্ৰেইনিঙৰ উপদেষ্টা আছিল।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
প্ৰফুল্ল কটকী

প্ৰফুল্ল কটকী (জন্ম: ১৯৩৪ – ২০১৮) একাধাৰে সমালোচক, অনুবাদক, অধ্যাপক, গৱেষক আছিল। অসমীয়া অনুবাদ সাহিত্যত তেওঁৰ অৱদান যথেষ্ট। তেওঁ ১৯৫৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। আৰু তাৰ পাছত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯৩৪ চনত যোৰহাটৰ তিতাবৰৰ ডফলাটিং চাহ বাগিচাত প্ৰফুল্ল কটকীয়ে জন্ম লাভ কৰে। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ডিম্বেশ্বৰ শৰ্মা কটকী। প্ৰাথমিক শিক্ষা এলেঙী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত লাভ কৰা কটকীয়ে ১৯৫০ চনত যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত ৰাজ্যৰ ভিতৰত পঞ্চম স্থান লাভ কৰি উত্তীৰ্ণ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই.এ. পৰীক্ষাত। পুনৰবাৰ ৰাজ্যৰ ভিতৰত পঞ্চম স্থান লাভ কৰি উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫৫ চনত কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক আৰু ১৯৫৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

স্নাতকোত্তৰৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পাছত কটকীয়ে ১৯৬৪ চনত কিছুদিনৰ বাবে যোৰহাটৰ জে.বি. কলেজত অধ্যাপনা কৰি কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলে। উক্ত বছৰতে তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগত প্ৰৱক্তা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ১৯৯৪ চনত ইংৰাজী বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬৩ চনত বিনীতা দেৱীৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়।

২০১৮ চনৰ ৫ জুনত তেওঁৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা বিজয়ী
হৰ্ষ পাল

হৰ্ষ পাল কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাল বংশৰ শাসক গো পাল আৰু ৰাণী নয়নাৰ পুত্ৰ। তেওঁ ১০১৫-১০৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে শাসন কৰিছিল।

ধৰ্ম পালৰ তামৰ ফলিৰ বৰ্ণনাত উল্লেখ আছে যে বিখ্যাত আৰু উৎসাহী ৰজা গো পালৰ এগৰাকী উচ্চ খ্যাতিসম্পন্ন নয়না নামৰ পত্নী আছিল। তেওঁ পাল বংশৰ বন্তিৰ নিচিনা উজ্জ্বল আৰু ত্ৰিলোকত যশস্যা বিয়পি পৰা যশস্বী পুত্ৰ সন্তান হৰ্ষ পালক জন্ম দিলে।

অতিৰিক্ত পঠন

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
পিয়লী ফুকন (চলচ্চিত্ৰ)

পিয়লী ফুকন ১৯৫৫ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ভাষাৰ ক'লা-বগা চলচ্চিত্ৰ। বোলছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল ফণী শৰ্মাই। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পিয়লি ফুকনৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ দেশপ্ৰেমৰ আখ্যানেৰে ছবিখনৰ কাহিনীটো সমৃদ্ধ হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে, পিয়লী ফুকন হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰা প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ।

কাহিনী

ব্ৰিটিছশাসিত অসমত বিদ্ৰোগ ঘোষণা কৰা পিয়লী ফুকন নামৰ এজন অসমীয়া সংগ্ৰামী যুৱকক ব্ৰিটিছে শেষপৰ্যায়ত ফাঁচীৰ হুকুম দিয়ে। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সজোৰে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত পিয়লী ফুকন আছিল অন্যতম। ১৮৩০ চনত ব্ৰিটিছে তেওঁৰ কণ্ঠৰোধ কৰিবলৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ মোকৰ্দমা কৰে আৰু মোকৰ্দমাত তেওঁৰ ফাঁচীৰ সপক্ষে ৰায়দান দিয়া হয়। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে চক্ৰান্ত ৰচনা কৰাৰ অপৰাধত তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল। ছবিখনৰ কাহিনী লিখিছিল ফণী শৰ্মাই।

কলা-কুশলী

সঙ্গীত- ভূপেন হাজৰিকা
গীতৰ কথা- ভূপেন হাজৰিকা
কণ্ঠ- ভূপেন হাজৰিকা, গুণদা দাস
কেমেৰা- সুবোধ বেনাৰ্জী
সহকাৰী পৰিচালক- অজয় চলিহা, ভবেন দাস
শব্দ- গৌৰ দাস
সম্পাদনা- কমল গাঙ্গুলী, প্ৰতুল ৰায় চৌধুৰী (সহকাৰী)
কলা- পাচু চক্ৰৱৰ্তী
প্ৰচাৰ- প্ৰসন্ন কুমাৰ দাস
পোহৰ- হেমন্ত দাস, মণ্টু সিং, আহমেদ, সুখৰঞ্জন
স্থিৰ চিত্ৰ- কুমাৰ ষ্টুডিঅ’
lyrics7 =
length7 =

সন্মান

ফণী শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে ৩য় (১৯৫৫) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ (অসমীয়া) শিতানত বিশেষ যোগ্যতাৰ প্ৰমাণপত্ৰ (Certificate of Merit) লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা যে, ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা এই সন্মান লাভ কৰা পিয়লী ফুকনেই হৈছে প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী

ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী এগৰাকী হিন্দু দেৱী। ৰাজাৰাজেশ্বৰী, শোদাশী, কামাক্ষী, ললিতা আদি নামেৰেও তেওঁ পৰিচিত। পৰম দেৱী মহাদেৱীৰ এটা প্ৰধান স্বৰূপ হিচাপে তেওঁৰ পূজা কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্মত দেৱীমুখী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰধানকৈ শক্তিবাদত এই দেৱীৰ পূজা হয়। দশ মহাবিদ্যাৰ ভিতৰতো তেওঁ অন্যতম। বহু শাক্ত গ্ৰন্থত তেওঁ বিভিন্ন নামেৰে উল্লেখ আছে। এই সমূহৰ ভিতৰত ললিতা, সহস্ৰনামা, সৌন্দৰ্য লহৰী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। ব্ৰহ্মমাণ্ড পুৰাণৰ ললিতোপাখ্যানত তেওঁক আদি পৰশক্তি বুলি জনা যায়।

শক্তি ধৰ্মৰ শ্ৰীকুল পৰম্পৰা অনুসৰি ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী মহাবিদ্যাৰ ভিতৰত অগ্ৰণী, হিন্দু ধৰ্মৰ পৰম দেৱত্ব আৰু লগতে শ্ৰীবিদ্যাৰ প্ৰাথমিক দেৱী। ত্ৰিপুৰ উপনিষদে তেওঁক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ চূড়ান্ত শক্তি হিচাপে স্থান দিছে। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱৰো উৰ্দ্ধত থাকি পালন কৰ্তা স্বৰূপে তেওঁক পৰম চেতনা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তি আৰু নামকৰণ

ত্ৰিপুৰ শব্দৰ অৰ্থ তিনি নগৰ বা তিন জগত, সুন্দৰী মানে ধুনীয়া নাৰী। অৰ্থাৎ ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী মানে ত্ৰিজগতৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া নাৰী। তেওঁক ত্ৰিপুৰ বুলি কোৱা হয় কাৰণ ই ত্ৰিভুজৰ সৈতে মিল থকা যি নেকি যোনিৰ প্ৰতীক আৰু তেওঁৰ এক বৃত্তাকাৰক্ষেত্ৰ গঠন কৰে। তেওঁৰ মন্ত্ৰত তিনিটা আখৰৰ থুপ থকাৰ বাবেও তেওঁক ত্ৰিপুৰ বুলি জনা যায়। আকৌ ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা, সংৰক্ষক আৰু ধ্বংসকাৰী হিচাপে প্ৰকাশ পোৱাৰ বাবেও তেওঁক ত্ৰিপুৰ বুলি কোৱা হয়।

ইতিহাস আৰু পৰমপাৰা

শ্ৰীকুল (শ্ৰীৰ পৰিয়াল) পৰম্পৰা (সম্প্ৰদায়)ত ললিতা-ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী দেৱীৰ ৰূপত দেৱীৰ ওপৰত পূজা কেন্দ্ৰীভূত কৰা হৈছে। সপ্তম শতিকাৰ পিছতেই শ্ৰীকুল দক্ষিণ ভাৰতত এক শক্তিত পৰিণত হয় আৰু আজি ই দক্ষিণ ভাৰতৰ অঞ্চল যেনে কেৰালা, তামিলনাডু আৰু শ্ৰীলংকাৰ তামিল অঞ্চলত প্ৰচলিত শক্তিবাদৰ প্ৰচলিত ৰূপ।

শ্ৰীকুলৰ আটাইতকৈ পৰিচিত ভাগটো হৈছে শ্ৰীবিদ্যা, ই "শাক্ত তান্ত্ৰিক ধৰ্মৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আৰু ধৰ্মতত্ত্বৰ অত্যাধুনিক আন্দোলন।" ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰতীক শ্ৰীচক্ৰ সম্ভৱতঃ হিন্দু তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ সকলোতকৈ বিখ্যাত দৃশ্যমান প্ৰতিচ্ছবি। ইয়াৰ সাহিত্য আৰু অনুশীলন আন যিকোনো শাক্ত সম্প্ৰদায়তকৈ অধিক পদ্ধতিগত বুলি কোৱা হয়।

শ্ৰীবিদ্যাই দেৱীক বহুলাংশে "সৌম আৰু সুন্দৰ [সৌন্দৰ্য]" ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰে (কালিকুলে "উগ্ৰ আৰু ভয়ংকৰ" দেৱী ৰূপ যেনে কালি বা দুৰ্গাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বিপৰীতে)। তদুপৰি শ্ৰীকুলৰ সাধনাত দেৱীৰ প্ৰতিটো দিশ (সেয়া মাৰাত্মক হওক বা সৌম্য হওক) ললিতাৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়।

শ্ৰীকুলৰ নিপুণসকলে বেছিভাগ সময়তে ললিতাক বিমূৰ্ত শ্ৰীচক্ৰযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি পূজা কৰে, যিটোক তেওঁৰ সূক্ষ্ম ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। শ্ৰীচক্ৰক দৃশ্যগতভাৱে হয় দ্বিমাত্ৰিক চিত্ৰ হিচাপে (সেয়া পূজাৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে সাময়িকভাৱে অংকন কৰা, বা স্থায়ীভাৱে ধাতুত খোদিত কৰা হ'ব পাৰে) বা শ্ৰীমেৰু নামেৰে জনাজাত ত্ৰিমাত্ৰিক, পিৰামিডৰ দৰে ৰূপত দেখুৱাব পাৰি।

শ্ৰীবিদ্যা পৰম্পৰাক আৰু অধিক ব্যাপকভাৱে দুটা ধাৰাত বিভক্ত কৰিব পাৰি, কৌল (এটা বামমাৰ্গ প্ৰথা) আৰু সময় (এটা দক্ষিণমাৰ্গ প্ৰথা)। কৌল বা কৌলাচৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে অষ্টম শতিকাত মধ্য ভাৰতত এক সুসংহত আচাৰ-ব্যৱহাৰ ব্যৱস্থা হিচাপে আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, আৰু ইয়াৰ আটাইতকৈ পূজনীয় তত্ত্ববিদ হৈছে ১৮ শতিকাৰ দাৰ্শনিক ভাস্কৰাৰায়, যাক বহুতে "শাক্ত দৰ্শনৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰতিষ্ঠাক" বুলি গণ্য কৰে। philosophy."

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেল

ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেল (২৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯০৪  – ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য নিৰ্দেশক। তেওঁ ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ এগৰাকী পশু অধিকাৰ কৰ্মীয়ো আছিল। ১৯৫২ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত কৰিছিল। ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত হোৱা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী মহিলা। তেওঁ মন্দিৰৰ দেৱদাসী সকলৰ মাজত সীমিত ভাৰতনাট্যমৰে সাধীৰ শৈলীৰ পুনৰজীৱিত কৰাৰ বাবে জনাজায়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ভাৰতৰ পাৰম্পৰিক শিল্প সমূহৰ লগত জড়িত কলা-কৌশলী সকলৰ উন্নয়ন আৰু পুনৰ সংস্থাপনৰ বাবে কাম কৰিছিল।

তেওঁ ইণ্ডিয়া টুডে কাকতৰ 'ভাৰতক আকৃতি প্ৰদান কৰা ১০০ গৰাকী শ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তি'-ৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছিল। ১৯৫৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে। ১৯৬৭ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান সংগীত নাটক ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯০৪ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মাদুৰাইত ৰুক্মিণী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ নীলকান্ত শাস্ত্ৰী গড়কাপ্তানী বিভাগৰ অভিযন্তা আৰু এগৰাকী বিদ্বান লোক আৰু মাতৃ শেষাম্মল এগৰাকী সংগীতপ্ৰেমী আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ সঘনে বদলি হৈ থকাৰ বাবে তেওঁলোকে বহু ঠাইত থাকিবলগীয়া হৈছিল। ১৯০১ ছবিত তেওঁৰ পিতৃ এনি বেচাণ্টৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ ব্ৰহ্মবাদ সমাজৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল। সৰুৰে পৰা ৰুক্মিণী দেৱীয়েও ব্ৰহ্মবাদৰ লগে লগে সংস্কৃতি, থিয়েটাৰ, সংগীত আৰু নৃত্যৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। ব্ৰহ্মবাদী জৰ্জ অৰুণ্ডেলক লগ পোৱাৰ পিছত ১৯২০ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। বিয়াৰ পিছত তেওঁ গোটেই বিশ্ব ভ্ৰমণ কৰে আৰু অন্যান্য ব্ৰহ্মবাদী সকলক লগ পায়।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৯৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেলৰ দ্বাৰা স্থাপিত কলাক্ষেত্ৰক ভাৰতীয় সংসদে ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বৰ প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। ২০০৪ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ শততম জন্মদিন কলাক্ষেত্ৰৰ লগতে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। সেইদিনা দিল্লীত অৱস্থিত ললিত কলা একাডেমীত তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত এক ফটো প্ৰদৰ্শনী মুকলি কৰা হৈছিল। উক্ত অনুষ্ঠানত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামৰ উপস্থিতিত ড॰ সুনীল কোঠাৰিয়ে সংকলিত কৰা ৰুক্মিণী দেৱীৰ ফটো জীৱনী উন্মোচন কৰা হৈছিল। ২০১৬ চনত তেওঁৰ ১১২তম জন্মদিনৰ লগত সংগতি ৰাখি গুগলে তেওঁৰ সন্মানত এক বিশেষ ডুডল প্ৰদৰ্শন কৰে। ২০১৭ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসৰ দিনা প্ৰদৰ্শিত গুগল ডুদলটো ৰুক্মিণী দেৱীয়ে স্থান লাভ কৰিছিল।

ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেলে সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বৰূপে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংগঠনৰ পৰা বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
পদ্মভূষণ, ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান (১৯৫৬)
সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (১৯৫৭)
দেশিত্তোম সন্মান, বিশ্ব ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান (১৯৭২)
সংগীত নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ, সংগীত নাটক একাডেমীৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান (১৯৬৭)
প্ৰাণী মিত্ৰ, ভাৰতীয় প্ৰাণী কল্যাণ বৰ্ড (১৯৬৮)
ৰাণী ভিক্টোৰিয়া ৰূপৰ পদক, ৰয়েল ছ'চাইটি ফৰ দা প্ৰিভেঞ্চন অফ ক্ৰুয়েলিটি টু এনিমেল, লণ্ডন
কালিদাস সন্মান, মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰ (১৯৮৪)
ৰ'ল অফ অনাৰ, বিশ্ব প্ৰাণী সুৰক্ষা সংঘ, দা হেগ
সন্মানীয় ডক্টৰেট, ৱেনে ষ্টেট বিশ্ববিদ্যালয়, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
স্ক্ৰলছ অফ অনাৰ, লছ এঞ্জেলেছ

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

কলাক্ষেত্ৰৰ ৱেবচাইট
ৰুক্মিণী দেৱীৰ আলোকচিত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
বিমলা কাশ্যপ সুদ

বিমলা কাশ্যপ সুদ (,জন্ম ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪২) ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ পৰা নিৰ্বাচিত হোৱা এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু সংসদ (ৰাজ্য সভা)ৰ সদস্য।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ সোলন জিলাৰ চৈল গাঁৱত বিমলা কাশ্যপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়, পঞ্জাৱৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। ১৯৬২ চনৰ ১১ জুনত শ্ৰৱণ কাশ্যপ সূদৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা আছে।

কৰ্মজীৱন

নবৈৰ দশকত কাশ্যপ সুদে এটা বেচৰকাৰী সংস্থা "লোটাছ ৱেলফেয়াৰ ছ'চাইটি"ৰ জৰিয়তে হিমাচল প্ৰদেশত সাক্ষৰতা অভিযানত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁ "মানৱী" প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিটো এন.জি.অ. পৰিয়ালৰ পৰামৰ্শ আৰু মহিলাৰ কল্যাণৰ লক্ষ্যৰে স্থাপন কৰা হৈছিল৷ ১৯৯৮–২০০৩ চনৰ ভিতৰত তেওঁ চিমলাৰ পৌৰ নিগমত কাউন্সিলাৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল৷ তেওঁ "হিমাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক সমবায় বেংক", "হিমাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক হস্তশিল্প আৰু হস্ততাঁত নিগম লিমিটেড"ৰ সঞ্চালক। ইয়াৰ উপৰি "মহিলা বিকাশ নিগম", ছিমলাৰ পৰিচালক।তেওঁ মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতি, জলসম্পদ সমিতি আৰু পৰিবহণ, পৰ্যটন আৰু সংস্কৃতি সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ডিফু (লোকসভা সমষ্টি)

ডিফু লোকসভা সমষ্টি (ইংৰাজী: Diphu Lok Sabha constituency) অসমৰ নৱ গঠিত এটা লোকসভা সমষ্টি। ই অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা। সমষ্টিটো অনুসূচীত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত।

২০২৩ চনৰ ১১ আগষ্টত ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগে অসমৰ সংসদীয় আৰু বিধানসভা সমষ্টিৰ সীমা নিৰ্ধাৰণৰ চূড়ান্ত আদেশ প্ৰকাশ কৰে আৰু এই সমষ্টিটো গঠন কৰে।

বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহ

ডিফু লোকসভা সমষ্টিত তলত উল্লেখিত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছে:
সমষ্টি নং
নাম
সংৰক্ষণ
(SC/ST/নাই)
জিলা
দল
বিধান সভাৰ সদস্য
১০৮
বোকাজান
ST
কাৰ্বি আংলং

১০৯
হাওৰাঘাট

১১০
ডিফু
ST

১১১
ৰংখাং
ST
পশ্চিম কাৰ্বি আংলং

১১২
আম্ৰি

১১৩
হাফলঙ
ST
ডিমা হাছাও

লোকসভাৰ সদস্য

নিৰ্বাচন
নাম
দল
২০২৪
অমৰ সিং তিছু

ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি

লগতে চাওক

অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি
মান্য চীনা ভাষা

মান্য চীনা ভাষা বা মাণ্ডাৰিন বা পুটংঘুৱা বা গুৱয়ু চীন আৰু টাইৱানৰ একমাত্ৰ আনুষ্ঠানিক ভাষা আৰু চিংগাপুৰৰ চাৰিটা আনুষ্ঠানিক ভাষাৰ অন্যতম। এই ভাষাৰ উচ্চাৰণ চীনা ভাষাৰ বেইজিং উপভাষাৰ ওপৰত আধাৰিত, শব্দাৱলী উত্তৰ চীনৰ বিভিন্ন চীনা উপভাষাৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা আৰু ব্যাকৰণ বিংশ শতিকাৰ আধুনিক চীনা সাহিত্যৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা, যিয়ে পূৰ্বৰ শাস্ত্ৰীয় চীনা ভাষাৰ স্থান গ্ৰহণ কৰিলে।

অন্য চীনা ভাষীয় প্ৰকাৰসমূহৰ দৰেই মান্য চীনা ভাষাও এটা 'সুৰীয়া ভাষা'। দক্ষিণৰ প্ৰকাৰসমূহতকৈ মান্য চীনা ভাষাত কম স্বৰধ্বনি, আৰু অন্তিম ব্যঞ্জনধ্বনি আছে, পিচে অধিক আৰম্ভণিৰ স্বৰধ্বনি আছে। অন্য চীনা ভাষাৰ প্ৰকাৰসমূহৰ দৰেই এই ভাষাও এটি বিষয়-ভিত্তিক ভাষা, ইয়াৰ ক্ৰম বিষয়-ক্ৰিয়া-বস্তু।

এই ভাষা সৰল চীনা লিপি, পৰম্পৰাগত চীনা লিপি আৰু বিশেষ কাৰণত হান্যু পিন্যিন ৰোমানিকৃত লিপিত লিখা হয়।

নাম

চীনা ভাষাত মান্য প্ৰকাৰটোক তলত উল্লেখিত নামেৰে জনা যায়:
টাইৱানত পুটংঘুৱা (國語) যাৰ অৰ্থ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা
মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰত হুৱায়ু (华语/華語), যাৰ অৰ্থ চীনা ভাষা
ফিলিপাইন, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আদিত হান্যু (汉语/漢語) যাৰ অৰ্থ হানসকলৰ ভাষা।

ইংৰাজীত এই ভাষাক সূচাবলৈ চীনা আৰু হংকং চৰকাৰে পুটংঘুৱা, পুটংঘুৱা চাইনিজ, আৰু মাণ্ডাৰিন while those of Taiwan, Singapore, ব্যৱহাৰ কৰে। মালেইছিয়া চৰকাৰে এই ভাষাৰ বাবে মাণ্ডাৰিন ব্যৱহাৰ কৰে।

আগতে অনা-হান চীনা শাসকসকলে এই ভাষা বুজাবলৈ গুৱয়ু ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিচে ১৯০৯ চনত চিং ৰাজকীয় শিক্ষা মন্ত্ৰণালয়ে এই ভাষাক বুজাবলৈ আনুষ্ঠানিকভাৱএ গুৱয়ু শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিলে আৰু এই ভাষাক নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা ঘোষণা কৰিলে। পুটংঘুৱা নামৰ ব্যৱহাৰো অনানুষ্ঠানিকভাৱে পুৰণি। ১৯০৬ চনতেই ঝু ৱেংঝিয়ঙে এই নামৰ ব্যহাৰ কৰিছিল, আধুনিক চীনা ভাষাক অন্য চীনা প্ৰকাৰৰ পৰা বেলেগ কৰিবলৈ।

বিংশ শতিকাৰ কোনো কোনো ভাষাবিদৰ বাবে পুটংঘুৱা বা 'সাধাৰণ ভাষা' আছিল গুৱয়ু বা 'ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা'ৰ পৰা পৃথক। আগৰটো ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানীয় প্ৰকাৰ, আৰু পিছৰটো আইনী মান। সেই সময়ৰ সাধাৰণ ধাৰণাৰ মতে দুয়োটা ভাষা আছিল 'বেলেগ'। গুৱয়ুক শাস্ত্ৰীয় চীনা ভাষাৰ ওচৰৰ এটি ভাষা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, আৰয় পুটংঘুৱাক "আধিনিক যুগৰ মানুহৰ সাধাৰণ ভাষা", যাক ৰাইজে ৰাষ্ট্ৰীয় কথিত ভাষাৰ ৰূপত স্বীকাৰ কৰিছিল। পুটংঘুৱা শব্দ বাওঁপন্থী নেতা যেনে চু চিউবাই আৰু লু চুনেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল ,সেয়ে ১৯৫৬ নত গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ চৰকাৰে এই শব্দক মাণ্ডাৰিন ভাষা বুজাবলৈ স্বীকাৰ কৰিলা। তাৰ পূৰ্বে চৰকাৰে দুয়োটা শব্দ সলনা-সলনি কৰি ব্যৱহাৰ কৰিছিলে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:চীন
ৰূপামণি গড়

ৰূপামণি গড় এগৰাকী ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী। তেওঁ ২০২৬ চনৰ ২১ মে' তাৰিখে বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট সফলতাৰে আৰোহণ কৰি এই কৃতিত্ব অৰ্জন কৰা অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ ভাৰত-তিব্বত সীমান্ত পুলিচ বাহিনীৰ সৰ্ব-মহিলা এভাৰেষ্ট অভিযান দলৰ এগৰাকী সক্ৰিয় সদস্য আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ৰূপামণি গড়ৰ জন্ম অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ লীলাবাৰীৰ অন্তৰ্গত নগাঁও পথাৰ গাঁৱত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ জয় সিং গড় এজন খেতিয়ক আৰু মাতৃ কমলৱতী গড় এগৰাকী অংগনবাড়ী সহায়িকা। এক অত্যন্ত দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰূপামণিয়ে কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ২০২০ চনত ভাৰত-তিব্বত সীমান্ত পুলিচ (ITBP) বাহিনীত যোগদান কৰে। এই অভিযানটো গৃহ মন্ত্ৰ্যালয়ৰ "নাৰী শক্তি বন্দন" আঁচনিৰ অধীনত আয়োজন কৰা হৈছিল। এই ১১ জনীয়া অভিযাত্ৰী দলটোৰ নেতৃত্ব দিছিল অসমৰ আন এগৰাকী দক্ষ বিষয়া ডেপুটি কমাণ্ডেণ্ট ভণিতা তিমুংপিয়ে।

লগতে চাওক

তৰুণ শইকীয়া (মাউণ্ট এভাৰেষ্ট জয় কৰা প্ৰথম অসমীয়া)
মণীষ কুমাৰ ডেকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্বতাৰোহী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পৰ্বতাৰোহী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লখিমপুৰ জিলাৰ ব্যক্তি
প্লেংকৰ ধ্ৰুৱক

]]ৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে মেক্স প্লেংকলৈ আগবঢ়োৱা তামৰ ফলক, অসমীয়া অনুবাদ: প্লেংকে এই ভৱনতে কোৱান্তাম বলবিদ্যাৰ h আৱিষ্কাৰ কৰে (১৮৮৯ পৰা ১৯২৮)"

প্লেংকৰ ধ্ৰুবক হৈছে এটা মৌলিক ধ্ৰুবক সংখ্যা যাৰ মান শক্তিৰ এক কোৱান্টামৰ অন্তৰ্নিহিত শক্তি আৰু এই কোৱান্টামৰ কম্পনাঙ্কৰ অনুপাতৰ সমান। এই ধ্ৰুবকক দ্বাৰা সূচিত কৰা হয়।

প্লেংকৰ ধ্ৰুবকৰ মান হ'ল ৬.৬২৬১৯৬ জুল-ছেকেণ্ড, জাৰ্মান পদাৰ্থবিজ্ঞানী মেক্স প্লেংকৰ নাম অনুসৰি এই ধ্ৰুবকৰ নামকৰণ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:মৌলিক ধ্ৰুৱকসমূহ
শ্ৰেণী:ধ্ৰুৱক
বৰাক (প্ৰসাধন সামগ্ৰী)

বৰাক বা বুৰাক এবিধ মুখৰ প্ৰসাধনমূলক গুড়ি বা পেষ্ট যাক ৰ’দৰ পৰা সুৰক্ষাৰ পাবলৈ মুখত প্ৰয়োগ কৰা হয়। ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে ফিলিপাইনছ, মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়াৰ সামা-বাজাউ লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে।

সাগৰীয় গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলৰ তীক্ষ্ণ ৰ’দৰ পৰা মুখমণ্ডল আৰু ছালৰ উন্মুক্ত অংশ ৰক্ষা কৰিবলৈ সামা-বাজাউ মহিলাসকলে বৰাক ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াত টেলকম পাউদাৰ, চাউলৰ গুড়ি, হালধি আৰু অন্যান্য উপাদান থাকিব পাৰে।

শুকান অৱস্থাত বৰাক গুড়ি ৰূপত থাকে। গুড়িখিনি মুখত লগোৱাৰ আগতে প্ৰথমে পানীত তিয়াই পেষ্ট তৈয়াৰ কৰা হয়।

লগতে চাওক

থানাকা
ফেচিয়েল
ফেচিয়েল মাস্ক
লিপষ্টিক
মেনিকিউৰ
পেডিকিউৰ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্যতত্ব
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
কেতুৰি

কেতুৰি উদ্ভিদজগতৰ (জিঞ্জিবাৰাছী Zingiberaceae) পৰিয়ালৰ কাৰকামা (Curcuma) জাতিৰ অন্তৰ্গতঃ ৮০ ৰো অধিক বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ মাজৰ এবিধ। কেতুৰিৰ বৈজ্ঞানিক নাম কাৰকামা আংগাষ্টিফোলিয়া (Curcuma angustifolia)। ই ভাৰত উপমহাদেশৰ এবিধ থলুৱা উদ্ভিদ, যাক সাধাৰণতে ইংৰাজীত ইষ্ট ইণ্ডিয়ান এৰোৰুট (East Indian Arrowroot) নাইবা নেৰো লীভড্ টাৰমাৰিক ( narrow-leaved turmeric) বুলি জনা যায়। মনিপুৰী ভাষাত ইয়াক য়াইপান, হিন্দীত তিখুৰ আৰু মালায়ালামত কূভা বুলি জনা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত