ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ছালৱাৰ

ছালৱাৰ বা শালৱাৰ হ’ল কঁকালৰ পৰা গোৰোহালৈকে পিন্ধা , দুয়োখন ভৰি পৃথকে পৃথকে ঢাকি ৰখা কাপোৰ। দক্ষিণ এছিয়াত বহুলভাৱে পৰিধান কৰা শালৱাৰ কামিজ চুটৰ তলৰ কাপোৰ। ইয়াৰ সজীৱ ৰং, চহকী কাপোৰ আৰু এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ বাবে জনাজাত। এই সাজ-পোছাক শতিকাজুৰি ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ পাঞ্জাবী পৰম্পৰাৰ অংশ। ইয়াৰ উপৰিও ই পাকিস্তানৰ জাতীয় সাজ-পোছাক, আৰু ১৯৬০ চনৰ শেষৰ ফালৰ পৰা পাকিস্তানৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত ছালৱাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ছালৱাৰক পাঞ্জাবী সুথানৰ পৰা পৃথক কৰিব পাৰি যিটো ছালৱাৰতকৈ চুটি।

প্ৰকাৰ

আফগানী শালৱাৰ – ঢিলা ছালৱাৰ ।
অনাৰকলি শালৱাৰ – গাত লাগি থকা ছালৱাৰ।
পেছাৱৰী শালৱাৰ – ভৰিৰ গোৰোহালৈকে অতি ঢিলা।
বলুচী শালৱাৰ – ডাঙৰ দৈৰ্ঘ্যৰ কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰা অতি বহল চালৱাৰ।
পাঞ্জাবী শালৱাৰ - পোন হয়
পাটিয়ালা শালৱাৰ – ওপৰত বহল যদিও ভৰিৰ ওচৰত খাপ খাই থাকে আৰু ভৰিৰ গোৰোহাত গোট খাই থাকে।
শৰাইকী শালৱাৰ – বহুত বহল আৰু বেগী আৰু বহুতো ডাঙৰ ভাঁজ থাকে।
সিন্ধী চালৱাৰ – কঁকালত কমকৈ গুজি থাকে।
সিন্ধী কাঞ্চ – গোৰোহাত দীঘল পঞ্চা (কফ) থাকে।

ইতিহাস

প্ৰাৰম্ভিক ইতিহাস

শালৱাৰ হৈছে বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ তলৰ কাপোৰ। শালৱাৰৰ আদিম ৰূপৰ উৎপত্তি মধ্য এছিয়াত হৈছিল আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ লগতে আৰব বিশ্ব, তুৰ্কী আৰু তুৰ্কী।দ্বাদশ শতিকাত তেওঁলোকৰ সাম্ৰাজ্যসমূহ য'তে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল তাতেই বিয়পি পৰিছিল ।
অট্টোমানসকলে ইয়াৰ সমগ্ৰ সাম্ৰাজ্যত ছালৱাৰৰ ব্যৱহাৰ বিয়পাইছিল। ত্ৰয়োদশ শতিকাত মুছলমানৰ আগমনৰ পিছত দক্ষিণ এছিয়াত ছালৱাৰক অনা হৈছিল। ইয়াক প্ৰথমে মোগল সম্ভ্ৰান্তৰ লোকে পিন্ধিছিল। পঞ্জাব অঞ্চলত ছালৱাৰৰ ব্যৱহাৰ মধ্যপ্ৰাচ্য, মধ্য এছিয়াৰ তুৰ্কী আৰু শেষত আফগানসকলৰ প্ৰভাৱৰ ফলত হৈছে।

পঞ্জাৱত ছালৱাৰৰ দৰেই কিন্তু পুৰণি সাজ-পোছাক আছে যাক সুথান বুলি জনা যায়। পাঞ্জাবী সুথান চুট যিটো মূৰৰ ৰুমাল, কুৰ্তা/কুৰ্তি আৰু পাঞ্জাবী সুথানেৰে গঠিত। জম্মুৰ সাজ-পোছাকটো আৰু চুৰিদাৰ আছে । ছালৱাৰ কামিজ শব্দটোৱে কাশ্মীৰী ফিৰাণ/সুথান সাজ-পোছাককো সামৰি লয়।

পঞ্জাৱ অঞ্চলত বহুত পৰিমাণৰ কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰি ছালৱাৰ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যদিও ইয়াৰ কোনো প্লিট বা ভাঁজ নাছিল। বহল চালৱাৰৰ পৰাই অৱশেষত পাঞ্জাবী চালৱাৰৰ জন্ম হয়।

পাঞ্জাবী চালৱাৰ

সাধাৰণ অৰ্থত চালৱাৰটো ভৰিৰ পৰা পোনে পোনে পিন্ধা ঢিলা আৰু ভৰিৰ গোৰোহাত ঢিলাকৈ জমা হোৱা পেণ্ট। মধ্য যুগত মুলতান আৰু চুবুৰীয়া সিন্ধত মানুহে ইৰাকী ধৰণ ছালৱাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।এই ধৰণৰ চালৱাৰ পৰম্পৰাগতভাৱে অতি বহল আৰু ভৰিৰ গোৰোহাত জমা হয়। এতিয়াও ইয়াক ইৰাকৰ কুৰ্দি সম্প্ৰদায়ে পিন্ধে। বহল চালৱাৰৰ উপস্থিতি আলবেৰুনিয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব একাদশ শতিকাত আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬ আৰু ১৮ শতিকাৰ ভিতৰত মুলতানত লক্ষ্য কৰিছিল ।

পাঞ্জাবী কামিজ

পাঞ্জাবী কামিজ হৈছে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ কিছু অংশ সামৰি লোৱা দক্ষিণ এছিয়াৰ পাঞ্জাব অঞ্চল পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে পিন্ধা পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক। ইয়াত দীঘল টিউনিক বা চাৰ্ট থাকে, সাধাৰণতে দীঘল হাতৰ আঁচল আৰু ঢিলা ফিটৰ সৈতে, ছালৱাৰ নামৰ ঢিলা ফিটিং পেণ্টৰ সৈতে যোৰ কৰা হয়। সাজ-পোছাকৰ লগত প্ৰায়ে স্কাৰ্ফ বা ষ্টোল থাকে, যাক ডুপাট্টা বুলি জনা যায়, যিটো মূৰ বা কান্ধৰ ওপৰত মেৰিয়াই লোৱা হয়। পাঞ্জাবী কামিজ ইয়াৰ স্পন্দনশীল ৰং, জটিল এম্ব্ৰয়ডাৰী, আৰু চহকী কাপোৰৰ বাবে জনাজাত, যিবোৰ অনুষ্ঠান আৰু পিন্ধাজনৰ সামাজিক মৰ্যাদাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হয়। দৈনিক আৰু আনুষ্ঠানিক দুয়োটা অনুষ্ঠানতে পিন্ধিব পৰা জনপ্ৰিয় আৰু বহুমুখী কাপোৰ, আৰু ইয়াৰ আৰাম আৰু শৈলীৰ বাবে বিশ্বজুৰি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
ভাৱাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

ভাৱাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হৈছে বাংলাদেশৰ এখন প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান।

ইতিহাস

১৯৭৪ চনত, উদ্যানখনৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ কাম-কাজ আৰম্ভ হৈছিল যদিও ১৯৮২ চনত, বাংলাদেশৰ বন্যপ্ৰাণী আইন (১৯৭৪) অনুসৰি ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। ভাৱাল ৰাজ্যৰ শাসনকালত ই মধুপুৰৰ এখন অৰণ্য আছিল। ই বাংলাদেশৰ ঢাকা বিভাগৰ গাজীপুৰ চহৰত অৱস্থিত। উদ্যানখন ঢাকা চহৰৰ পৰা উত্তৰ দিশত প্ৰায় ৪০ কিলোমিটাৰ, গাজীপুৰৰ পৰা ২০ কিলোমিটাৰ আৰু কাপাছিয়াৰ পৰা ২০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। উদ্যানখনৰ মূল ক্ষেত্ৰফল ৯৪০ হেক্টৰ (২,৩২২ একৰ) যদিও ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া বনাঞ্চলসমূহ ৫,০২২ হেক্টৰ (১২,৪০৯ একৰ) এলেকাজুৰি বিস্তৃত। উদ্যানখনৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে গুৰুত্বপূৰ্ণ আৱাসস্থলসমূহ সুৰক্ষিত কৰাৰ লগতে বিনোদনৰ সুযোগ প্ৰদান কৰা। সংৰক্ষিত ভূ-প্ৰকৃতি হিচাপে ইয়াক আই ইউ চি এন পৰিচালনা শ্ৰেণী V ৰ অধীনত ৰখা হৈছে। শাল গছৰ অৰণ্যবোৰেই হৈছে উদ্যানখনৰ অন্যতম সাধাৰণ উদ্ভিদকুল। ময়ূৰ, বাঘ, নাহৰফুটুকী বাঘ, ক’লা চিতাবাঘ, হাতী, ধূসৰ চিতাবাঘ আৰু শৰপহুৰ বাবে এই অঞ্চলটো বিখ্যাত আছিল। অৱশ্যে, এই বন্যপ্ৰাণীৰ বহুখিনি ইতিমধ্যে নোহোৱা হৈ গৈছে আৰু মাত্ৰ কেইটামান প্ৰজাতিহে বাকী আছে। ইয়াৰ উপৰিও, বেছিভাগ অৰণ্য ধ্বংস হ'ল আৰু এতিয়া বন কোম্পানী বা ভূমিহীন লোকে দখল কৰিলে।

পঞ্চাশ বছৰৰ আগতে, এই অঞ্চলৰ বেছিভাগেই অৰণ্যৰে আবৃত আছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰধান উদ্ভিদ প্ৰজাতিটো আছিল শাল (Shorea robusta)। অবৈধ বনাঞ্চল ধ্বংসৰ ফলত মূল বনাঞ্চলখনৰ মাত্ৰ ৬০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ ভূমিহে বাকী আছে। এতিয়া আকৌ বনাঞ্চলখনত নতুনকৈ বৃক্ষ ৰোপণ কৰা হৈছে।

পৰিস্থিতি বিজ্ঞান

উদ্যানখনত ৩৪৫টা উদ্ভিদ প্ৰজাতি আছে, যাৰ ভিতৰত আছে ১৫১টা ভিন্ন বৃক্ষৰ প্ৰজাতি, ৫৩টা গুল্ম, ১০৬টা বনৌষধি আৰু ৩৪টা আৰোহী-লতাৰ প্ৰজাতি। উদ্যানখনৰ বন্যপ্ৰাণীসমূহৰ ভিতৰত আছে ১৩টা প্ৰজাতিৰ স্তন্যপায়ী, ৯টা প্ৰজাতিৰ সৰীসৃপ, ৩৯টা প্ৰজাতিৰ চৰাই আৰু ১০টা প্ৰজাতিৰ উভচৰ প্ৰাণী। ইয়াৰ উপৰিও বন বিভাগে শেহতীয়াকৈ ময়ূৰ, হৰিণ, অজগৰ, মেচেকা আদি প্ৰাণী নতুনকৈ এৰি দিছে।

চিত্ৰ বীথিকা

লগতে চাওক

মধুপুৰ গড়
বাংলাদেশৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলসমূহৰ তালিকা

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

(PDF) Wildlife Biodiversity in Bhawal National Park
Reading tools - Indexing Metadata - Wildlife Biodiversity in Bhawal National Park
Nishorgo Biodiversity Program
Protected Areas in Bangladesh

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অৰণ্য
শৃংখল (চলচ্চিত্ৰ)

শৃংখল (The Quiver) হৈছে ২০১৪ চনৰ ১৭ অক্টোবৰ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ একে নামৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত বোলছবিখন পৰিচালনা কৰে প্ৰবীণ হাজৰিকাই। 'অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগম'ৰ সহযোগত 'ছিলভাৰ লাইন প্ৰডাক্‌চন'ৰ বেনাৰত বোলছবিখনৰ প্ৰযোজনা প্ৰীতি শইকীয়া, পাৰ্থ প্ৰতিম বৰা, শচীন্দ্ৰ কুমাৰ কাকতি আৰু সংগীতা শইকীয়াৰ। সংগীত পৰিচালনা মানস হাজৰিকাৰ।

কাহিনী

শৃংখলৰ কাহিনীভাগত সত্তৰ দশকৰ অসমীয়া সমাজৰ এগৰাকী দুখীয়া বিধৱা মহিলাই জীৱন সংগ্ৰামত ভোগ কৰা যন্ত্ৰণা আৰু নিৰাপত্তাহীনতাৰ ওপৰত চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী আধাৰিত।

নিৰ্মাণ

২০১২ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত শৃংখলৰ শুভ মহুৰত ছিপাঝাৰৰ গৰুখুটিত সম্পন্ন হয়। উক্ত চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱাৰ ক্ষেত্ৰত অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগমৰ তৰফৰ পৰা ষাঠি শতাংশ ধন আগবঢ়োৱাৰ বিপৰীতে বাকী চল্লিশ শতাংশ বিনিয়োগ কৰিছে ছিলভাৰ লাইন প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত প্ৰীতি শইকীয়া, পাৰ্থ প্ৰতিম বৰা, সংগীতা শইকীয়া আৰু শচীন্দ্ৰ কুমাৰ কাকতিয়ে।

চিত্ৰগ্ৰহণ

৩৫ এম এম কেমেৰাৰে শৃংখলৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হয়। চিত্ৰগ্ৰহণৰ দায়িত্বত আছিল সিদ্ধাৰ্থ বৰুৱা।

চিত্ৰনাট্য

কথাছবি খনৰ মূল চিত্ৰনাট্য মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰৰ। পৰিচালকে কৈছে যে চলচ্চিত্ৰ খাতিৰত ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ মূল কাহিনী কিছু পৰিমাণে সাল-সলনি কৰা হৈছে। কিন্তু মূল গল্পৰ কোনো ক্ষতি কৰা হোৱা নাই। ছবিখনৰ সংলাপ ৰচনা কৰিছে পৰিচালক প্ৰবীণ হাজৰিকাই।

কলা-কুশলী

চিত্ৰগ্ৰহণ : সিদ্ধাৰ্থ দুৱৰা
প্ৰডাক্‌চন ডিজাইনাৰ : ফটিক বৰুৱা
সহকাৰী পৰিচালক : গৌৰৱ বৰুৱা, উদয় ভাস্কৰ, বিদ্যজ্যোতি ডেকা, হিৰকজ্যোতি নাথ
সংগীত : মানস হাজৰিকা
শব্দগ্ৰহণ : যতীন শৰ্মা (ফিল্ম ক্ৰাফট্‌)
সম্পাদনা : নিৰঞ্জন গগৈ

অভিনয়ত

বহুদিন বাংলা ছবিজগতত ব্যস্ত থকাৰ পাছত প্ৰায় ১৪ বছৰৰ মূৰত জয়া শীল ঘোষে এইখন ছবিৰে অসমীয়া ছবিজগতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। ছবিখনৰ অভিনয় শিল্পীসকল হ'ল
জয়া শীল ঘোষ (চৰিত্ৰ- অম্বিকা)
আদিল হুছেইন
বাদল দাস (চৰিত্ৰ- দয়াৰাম)
সৌৰভ হাজৰিকা
প্ৰতিভা চৌধুৰী
ভানু ডেকা
নিৰ্মালী শৰ্মা
অসীম নাথ
ধীৰাজ দাস

চেন্সৰ আৰু মুক্তি

২০১৩ চনৰ ২৯ আগষ্টত গুৱাহাটীত সুকলমে শৃংখলৰ চেন্সৰ হৈ যায়। ছবিখনে U চাৰ্টিফিকেট লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত ছবিখনে অসমৰ মুঠ সাতটা চিত্ৰগৃহত মুক্তি লাভ কৰে।

বাহ্যিক সংযোগ

চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কৰ্কট ৰোগ

কৰ্কট ৰোগ বা কেঞ্চাৰ ৰোগৰ এটা শ্ৰেণী, চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মতে যাৰ নাম মেলিগনেণ্ট নিঅ'প্লাজম (Malignant neoplasm)। এই শ্ৰেণীৰ ৰোগৰ মূল পৰিঘটনা হৈছে কোষৰ সংখ্যাৰ অনিয়ন্ত্ৰিত বৃদ্ধি। এই ৰোগত মৃত্যুৰ হাৰ বহু বেছি। কাৰণ প্ৰাথমিক অৱস্থাত কৰ্কট ৰোগ সহজে ধৰা নপৰে। প্ৰাথমিক অৱস্থাত ৰোগীক চিকিৎসা কৰিলে ৰোগ নিৰাময় হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি হয়। বাস্তবিক অৰ্থত এতিয়াও কৰ্কট ৰোগৰ সম্পূৰ্ণ কাৰ্যকৰী চিকিৎসা সম্ভৱ হৈ উঠা নাই। কৰ্কট ৰোগৰ দুশতকৈয়ো অধিক প্ৰকাৰ আছে। প্ৰতিবিধৰে চিকিৎসা পদ্ধতি সুকীয়া সুকীয়া।

কৰ্কট ৰোগ মানে কি

মানুহ তথা সকলো প্ৰাণীৰ দেহ কোষেৰে তৈয়াৰী। এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মুৰে-মুৰে কোষবোৰ মৰি যায় আৰু তাৰ ঠাইত নতুন কোষৰ জন্ম হয়। সাধাৰণতে জীৱিত কোষবোৰ নিয়ন্ত্ৰিত হাৰত বিভাজিত হৈ নতুন কোষৰ জন্ম হয়। কিন্তু কেতিয়াবা কোনো কাৰণত কোষবোৰ অনিয়ন্ত্ৰিত হাৰত বাঢ়িবলৈ ধৰে আৰু টিউমাৰৰ সৃষ্টি কৰে। টিউমাৰ দুই প্ৰকাৰৰঃ বেনাইন (Benign) আৰু মেলিগনেণ্ট (Malignant)। এই মেলিগনেণ্ট টিউমাৰকে কেঞ্চাৰ বোলা হয়। বিস্তাৰিত ভাবে কবলৈ হ'লে, অনিয়ন্ত্ৰিতভাবে বৃদ্ধি পোৱা কোষবোৰক নিয়োপ্লাষ্টিক কোষ বোলা হয়। নিয়োপ্লাষ্টক কোষে আশে-পাশে থকা কলাক (tissue) ভেদ কৰিব নোৱাৰিলে তাক নিৰিহ বা বেনাইন টিউমাৰ বোলে আৰু ভেদ কৰিব পৰা ক্ষমতা থকা কোষবোৰক মেলিগনেণ্ট টিউমাৰ বোলে। বহু কৰ্কট ৰোগ প্ৰথমে বেনাইন হিচাপে আৰম্ভ হৈ পাছলৈ মেলিগনেণ্টলৈ পৰিৱৰ্তন হয়।

কৰ্কট ৰোগৰ সাধাৰণ লক্ষণ

স্তনকে ধৰি শৰীৰৰ কোনো ঠাইত টেমুনা উঠা
দেহত থকা তিলৰ (mole) অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তন
নিৰাময় নোহোৱা কাহ বা মাত ভগা
শৌচাচাৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন- অত্যধিক পনীয়া শৌচ হোৱা বা কোষ্ঠকাঠিন্যত ভোগা
চোবাবলৈ কষ্ট পোৱা আৰু খোৱা বস্তু হজম নোহোৱা
অস্বাভাৱিক ৰক্তক্ষৰণ, যেনে প্ৰস্ৰাৱত তেজ যোৱা, বমিত তেজ যোৱা, নাকেৰে তেজ ওলোৱা, যোনীৰ ৰক্তক্ষৰণ ইত্যাদি
নিৰাময় নোহোৱা ঘাঁ (sore or ulcer)
প্ৰস্ৰাৱত কষ্ট পোৱা
অস্বাভাৱিক ওজন হ্ৰাস
অসহ্য বিষ
সকলো সময়তে ভাগৰ অনুভৱ কৰা
ছালৰ অস্বাভাবিক পৰিৱৰ্তন

কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টি হোৱাৰ কাৰণ

ৰাসায়নিক পদাৰ্থ

খাদ্যাভাস আৰু ব্যায়াম

সংক্ৰমণ

তেজস্কিয়তা

বংশগত

হৰম'ন

অন্য

চিকিৎসা প্ৰণালী

ভাৰতবৰ্ষত কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰোগ
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগ
শকতায়ন

শকতায়ন (শাকতায়ন; ৮১৪–৭৬০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এজন সংস্কৃত ব্যাকৰণবিদ, ভাষাবিদ আৰু বৈদিক পণ্ডিত।
তেওঁৰ এই তত্ত্বৰ বাবে পৰিচিত যে, সকলো বিশেষ্যই এটা বাক্যমূলৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো ব্যাকৰণবিদ পাণিনিৰ বিপৰীত আছিল।
তেওঁ এইটোও ধাৰণা কৰিছিল যে, বিশেষ্য বা আন শব্দৰ লগত সংলগ্ন হ’লেহে বিভক্তিবোৰৰ অৰ্থ থাকে। তেওঁৰ তত্ত্বসমূহ তেওঁৰ শকতায়ন-শব্দানুশাসনত উপস্থাপন কৰা হৈছে, যিখন গ্ৰন্থ সম্পূৰ্ণৰূপে পোৱা নাযায় যদিও ইয়াৰ উল্লেখ ইয়াস্ক আৰু পাণিনিৰ দৰে আন পণ্ডিতসকলেও প্ৰকাশ কৰিছে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পটভূমি

তেওঁৰ বিষয়ে সবিশেষ তথ্য বিৰল যদিও তেওঁ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম বা ৮ম শতিকাৰ আশে-পাশে বাস কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যিটো ব্যাকৰণবিদ পাণিনিৰ সৈতে সমসাময়িক। তেওঁৰ পৰিচয় একে নামৰ আন পণ্ডিতসকলৰ সৈতে প্ৰায়ে ভুল কৰা হয় যদিও তেওঁৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ শকতায়ন-শব্দানুশাসনৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। উপলভ্য তথ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁ বৈদিক পণ্ডিত, ভাষাবিদ আৰু ব্যাকৰণবিদ হিচাপে পৰিচিত আছিল।

ভাষাবিজ্ঞানলৈ অৱদান

শকতায়নৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হৈছে তেওঁৰ তত্ত্ব, যে সকলো বিশেষ্যই এটা ক্ৰিয়ামূল (নিৰুক্ত)ৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো তত্ত্ব পাণিনিয়ে দাবী কৰা নাছিল। শকতায়নে এইটোও প্ৰস্তাৱ দিছিল যে, বিভক্তিৰ দৰে কাৰ্যকৰী ৰূপৰ নিজৰ কোনো অৰ্থ নাথাকে, কিন্তু বিশেষ্য বা অন্যান্য বিষয়-বস্তুৰ শব্দৰ সৈতে সংলগ্ন হ’লেহে অৰ্থত অৰিহণা যোগায়। তেওঁৰ গ্ৰন্থ শকতায়ন-শব্দানুশাসনত আৰু পৰৱৰ্তী সময়ৰ ইয়াস্কৰ দৰে পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ তত্ত্বসমূহৰ বৰ্ণনা আৰু পদ্ধতিগত কাঠামোত উপস্থাপন কৰা হৈছে।

বিমল কৃষ্ণ মতিলালে তেওঁৰ শব্দ আৰু জগত(The Word and the World) নিৰ্কুট বনাম ব্যাকৰণৰ বিতৰ্কক নৈৰুক্ত বা ব্যুৎপত্তিবিদ আৰু পণিনিয় বা ব্যাকৰণবিদসকলৰ মাজত হোৱা এক আকৰ্ষণীয় দাৰ্শনিক আলোচনা বুলি উল্লেখ কৰিছে-

তেওঁৰ এই তত্ত্ব প্ৰাচীন ভাৰতীয় ব্যাকৰণবিদসকলৰ মাজত বিতৰ্কৰ বিষয় আছিল, যেনে ইয়াস্ক আৰু পাণিনি। তেওঁৰ তত্ত্বসমূহৰ গ্ৰহণযোগ্যতা আৰু সমালোচনাই ভাৰতীয় বৌদ্ধিক পৰম্পৰাৰ গতিশীল স্বৰূপ প্ৰদৰ্শন কৰে; বিতৰ্ক আৰু বক্তৃতাক উৎসাহিত আৰু মূল্য দিয়া হৈছিল।

দাৰ্শনিক প্ৰভাৱ

শকতায়নৰ ধাৰণাসমূহক মীমাংসাৰ দাৰ্শনিক ধাৰাৰ সৈতে মিল থকা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে, যিয়ে শব্দৰ চিৰন্তন স্বৰূপ আৰু ইয়াৰ অৰ্থৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। শকতায়নৰ চিন্তাৰ সূত্ৰ ভাৰতৰ বাহিৰলৈকে বিস্তৃত, কিয়নো তেওঁৰ ধাৰণাসমূহ তুলনামূলক ভাষাবিজ্ঞান আৰু দৰ্শনৰ পণ্ডিতসকলে অধ্যয়ন কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
লৰেন এস্পোচিটো

লৰেন এস্পোচিটো কেলিফৰ্ণিয়া একাডেমী অৱ চাইন্সছৰ এৰাকন’লজী (মকৰা আৰু বিছা সম্পৰ্কীয় বিজ্ঞান) বিভাগৰ সহকাৰী কিউৰেটৰ আৰু শ্লিগাৰ চেয়াৰ। তেওঁ ‘৫০০ কুইয়াৰ চাইণ্টিষ্ট’ নামৰ নেটৱৰ্কটোৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

এস্পোচিটোৰ জন্ম আৰু লালন-পালন টেক্সাছৰ এল পাচোত হৈছিল। তেওঁ কণীৰ কাৰ্টনত পতংগ সংগ্ৰহ কৰি ৰাখিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ বিজ্ঞান প্ৰকল্পটোৱে পাৰৰ ৰঙৰ মেণ্ডেলিয়ান বংশগতি পৰীক্ষা কৰিছিল। আমেৰিকান মিউজিয়াম অৱ নেচাৰেল হিষ্ট্ৰীত নেচনেল চাইন্স ফাউণ্ডেচনৰ এটা নিযুক্তিৰ সময়ত তেওঁ বৃশ্চিক বা বিছাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰে। তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰ "ছিষ্টেম্যাটিক্স এণ্ড বায়’জিঅ’গ্ৰাফী অৱ দ্য নিউ ৱৰ্ল্ড স্কৰ্পিয়ন জিনাছ চেণ্ট্ৰুৰইডছ মাৰ্ক্স, ১৮৯০"-এ বুথিডে গোত্ৰৰ বিছাসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল।

গৱেষণা আৰু কৰ্মজীৱন

২০১১ চনত তেওঁ কেৰিবিয়ান বৃশ্চিক বা বিছাসমূহৰ ওপৰত কাম কৰা এজন পষ্টডক্টৰেল গৱেষক হিচাপে কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেত যোগদান কৰে। তেওঁ এৰাকনিডৰ (মকৰা আৰু বিছা জাতীয় প্ৰাণী) জীৱ-ভৌগোলিকতাৰ
বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ ২০১৫ চনত কেলিফৰ্ণিয়া একাডেমী অৱ চাইন্সছত যোগদান কৰে আৰু তেওঁ পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ মহিলা বৃশ্চিক বিশেষজ্ঞসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী। তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া একাডেমী অৱ চাইন্সছত বুথিডে বিছাসমূহৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখিছিল। তেওঁ সংগ্ৰহিত বৃশ্চিক প্ৰজাতিবোৰৰ ডিজিটাইজেচন কৰে আৰু আনুবংশিক তথ্য সংগ্ৰহ কৰে। তেওঁৰ বৰ্তমানৰ গৱেষণাত বিছাৰ বিষৰ ক্ৰমবিকাশ আৰু কেৰিবিয়ান দ্বীপপুঞ্জত ইহঁতৰ বিস্তৃতিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। ২০১৭ চনত তেওঁ তিনিটা নতুন প্ৰজাতি আৰু দুটা নতুন জিনাছৰ ‘ক্লাব-টেইলড’ বিছা আৱিষ্কাৰ কৰে। তেওঁ অতিবেঙুনীয়া পোহৰ ব্যৱহাৰ কৰি বিছাবোৰ ধৰা পেলাইছিল যিয়ে ইহঁতৰ দেহত থকা ফ্লুৰোচেণ্ট ৰঞ্জকক উত্তেজিত কৰে। এই নতুন প্ৰজাতিবোৰ Rhopalurus জিনাছৰ অন্তৰ্গত আছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ ধৰা পেলাইছিল যে Centruroidinae উপ-পৰিয়ালৰ বিছাবোৰে ফণিৰ দৰে গঠনৰ দ্বাৰা নিজৰ দেহ ঘঁহি এক প্ৰকাৰৰ শব্দ কৰে। তেওঁ শ্লেট মেগাজিনক কৈছিল যে বিছাৰ বিষয়ে তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় তথ্যটো হ’ল— ইহঁতে স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ দৰে আচৰণ কৰে আৰু পোৱালি জন্ম দিয়ে।

২০১৪ চনত এস্পোচিটোৱে 'আইলেণ্ডছ এণ্ড চিছ' (Islands & Seas) নামৰ এটা অলাভজনক সংস্থাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিয়ে মেক্সিকোৰ বাজা কেলিফৰ্ণিয়া চুৰত অৱস্থিত ইয়াৰ ফিল্ড ষ্টেচনত বৈজ্ঞানিক গৱেষণা আৰু শিক্ষাত সহায় কৰে। তেওঁ বাজা কেলিফৰ্ণিয়া আৰু কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত শৈক্ষিক কাৰ্যসূচীসমূহ পৰিচালনা কৰে। তেওঁ বিশ্বজুৰি সিঁচৰিত হৈ থকা LGBTQ+ বিজ্ঞানীসকলৰ এক নেটৱৰ্ক ‘৫০০ কুইয়াৰ চাইণ্টিষ্ট’ৰ সৃষ্টিকৰ্তা। আমেৰিকাৰ STEM কৰ্মীসকলৰ মাজত চলোৱা এক জৰীপত যেতিয়া দেখা গ’ল যে ৪০% তকৈও অধিক LGBTQ+ বিজ্ঞানীয়ে তেওঁলোকৰ সহকৰ্মীৰ ওচৰত নিজৰ পৰিচয় মুকলি কৰা নাই, তাৰ পিছতে তেওঁ ‘৫০০ কুইয়াৰ চাইণ্টিষ্ট’ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ‘চাইন্স ফ্ৰাইডে’ আৰু ‘পাব্লিক ৰেডিঅ’ ইন্টাৰনেচনেল’ত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০১৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁক ‘৫০০ কুইয়াৰ চাইণ্টিষ্ট’ পদক্ষেপৰ স্বীকৃতি স্বৰূপ ‘নেচনেল অৰ্গেনাইজেচন অৱ গে এণ্ড লেচবিয়ান চাইণ্টিষ্ট এণ্ড টেকনিকেল প্ৰফেচনেলছ’ (NOGLSTP) এ ৱাল্ট ৱেষ্টমেন বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। এয়া NOGLSTP-এ কোনো এজন সদস্যক তেওঁলোকৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতাৰ বাবে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেচবিয়ান বিজ্ঞানী
কালৰাত্ৰি

​
কালৰাত্ৰি হৈছে নৱদুৰ্গাৰ অন্যতম তথা দেৱী দুৰ্গাৰ সপ্তম ৰূপ। দেৱী দুৰ্গা বিষয়ক প্ৰাচীনতম সাহিত্য মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ দুৰ্গা সপ্তসতী অধ্যায়ত (৮১-৯৩) কালৰাত্ৰিৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে উল্লেখ পোৱা যায়। তেওঁক দেৱীৰ কালী, চামুণ্ডা আদি সংহাৰী ৰূপসমূহৰ অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কালী আৰু কালৰাত্ৰিক ভিন্ন হিচাপে গণ্য কৰা হয় যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত দুয়োকে একেগৰাকী দেৱী হিচাপেও অভিহিত কৰা হয়।

পৌৰাণিক সাহিত্যত উল্লেখ

মহাভাৰত

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩১৩৭-৩০৬৭-ৰ সময়ছোৱাত ৰচিত হিন্দু ধৰ্মৰ মহাকাব্য মহাভাৰতৰ সৌপ্তিকা পৰ্বত দেৱী কালৰাত্ৰিৰ উল্লেখ পোৱা যায়। এই আখ্যানমতে পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱসকলৰ যুদ্ধত দ্ৰোণাচাৰ্যক চল কৰি বধ কৰা হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ অশ্বত্থামাই ইয়াৰ পোতক তুলিবৰ বাবে যুদ্ধৰ নীতি ভংগ কৰি কুৰু শিবিৰত নিদ্ৰিত হৈ থকা বিজয়ী পাণ্ডৱসকল বুলি ভুল কৰি তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পাঁ‌চোজনৰ শিৰশ্ছেদ কৰে। এই হত্যাকাণ্ডৰ ঠাইতে এডোখৰ ৰক্তবৰ্ণৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি ৰঙা পৰা চকুৰে খড়্গহস্ত বিকট ৰূপত কালৰাত্ৰিৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। কালৰাত্ৰিৰ এই বৰ্ণনাই যুদ্ধৰ বীভিষিকাময় নগ্ন স্বৰূপটোকে মূৰ্তমান ৰূপত প্ৰতিফলিত কৰে বুলি কোৱা হয়।

মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ

দুৰ্গা সপ্তসতীৰ প্ৰথম অধ্যায়ৰ ৭৫ সংখ্যক শ্লোকত সকলো পুৰাণতে বৰ্ণিত কালৰাত্ৰিৰ সংহাৰী ৰূপৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

স্কন্দ পুৰাণ

স্কন্দ পুৰাণৰ আখ্যান অনুসৰি মহাদেৱে পাৰ্বতীক দুৰ্গমাসুৰক বধ কৰি দেৱতাসকলক পৰিত্ৰাণ দিবলৈ অনুৰোধ কৰে। এই কথাত সন্মৰি জনাই পাৰ্বতীয়ে এই কাৰ্যৰ বাবে কালৰাত্ৰিক প্ৰেৰণ কৰে।

দেৱী ভাগৱত পুৰাণ

দেৱী পাৰ্বতীৰ দেহৰ পৰা দেৱী অম্বিকা (কৌশিকি বা চণ্ডিকা) নিৰ্গত হোৱাৰ পিছত পাৰ্বতীৰ দেহ ক'লা মেঘৰ দৰে কৃষ্ণবৰ্ণ হৈ পৰে। সেয়ে পাৰ্বতীয়ে কালিকা আৰু কালৰাত্ৰি নাম পায়। তেওঁক দ্বিভূজা ৰূপত এখন হাতেৰে খড়্গ আৰু আনহাতে লাওখোলাৰ পাত্ৰ ধাৰণ কৰা অৱস্থাত বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁ অসুৰৰাজ শুম্ভৰ নিধন কৰে।

বৰাহ পুৰাণ

বৰাহ পুৰাণত দেৱী কালৰাত্ৰিক বুজাবলৈ ৰৌদ্ৰী নামটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ৯০-৯৬ সংখ্যক অধ্যায়ত ৰৌদ্ৰী অৰ্থাৎ কালৰাত্ৰিয়ে ৰূৰু নামৰ অসুৰ বধ কৰাৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।

বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণ

বিষ্ণুপুৰাণৰ পৰিশিষ্ট হিচাপে পৰিগণিত বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণৰ তৃতীয় খণ্ডৰ ৪৮ সংখ্যক অধ্যায়ত কালৰাত্ৰিৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ইয়াত তেওঁক মৃত্যুৰ দেৱতা যমৰ সহধৰ্মিণী দুমূৰ্ধনা হিচাপে বৰ্ণোৱা হৈছে।

লক্ষ্মী সহস্ৰনামা স্ত্ৰোতম আৰু ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ ললিতা সহস্ৰনামা স্ত্ৰোতমতো দেৱী কালৰাত্ৰিৰ উল্লেখ আছে।

মন্দিৰ

বাৰাণসী, বিহাৰৰ নয়াগাঁ‌ও, মিৰ্জাপুৰ, পঞ্জাৱৰ পাটিয়ালা আৰু চংৰুৰত দেৱী কালৰাত্ৰিৰ মন্দিৰ আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:দুৰ্গা পূজা
এছিয়ান উন্নয়ন বেংক

এছিয়ান উন্নয়ন বেংক বা এডিবি আঞ্চলিক উন্নয়ন বেংক হিচাপে ২২ আগষ্ট, ১৯৬৬ চনত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। এছিয়া আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দেশসমূহৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়নক দ্ৰুত, বেগৱান আৰু সহজ কৰায় এই বেংকৰ মূল উদ্দেশ্য।

ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এছিয়া আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক কমিচনৰ(UNSKEP) সদস্য আৰু অন্যান্য উন্নত দেশসমূহৰ সমন্বয়ত এই বেংক গঠন কৰা হয়।

প্ৰতিষ্ঠাকালীন সময়ত বেংকৰ সদস্যৰ সংখ্যা আছিল ৩১খন দেশ। বৰ্তমান সময়ত ইয়াৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰ সংখ্যা ৬৭ খন। তাৰে ভিতৰত ৪৮খন দেশ এছিয়া আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলৰ। বাকী ১৯খন দেশ আন অঞ্চলৰ।

২০১৪ চনৰ শেষৰ ফালে জাপান এই বেংকৰ আটাইতকৈ বেছি শ্বেৱাৰহোল্ডাৰ। এই বেংকৰ শ্বেৱাৰ জাপান ১৫.৭%, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ ১৫.৬%, চীন ৬.৫%, ভাৰত ৬.৪%, অষ্ট্ৰেলিয়া ৫.৮% আৰু বাকী থকাখিনি আন আন দেশৰ।
ভাৰত ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য ৰাষ্ট্ৰ।

ইতিহাস

এছিয়ান উন্নয়ন বেংক প্ৰতিষ্ঠা মূলতঃ কিছুসংখ্যক জাপানী সকলৰ আগ্ৰহৰ ফলশ্ৰুতিৰ ফলত গঠিত হল। তেওঁলোকে ১৯৬২ চনত বেংকৰ মাধ্যমত আঞ্চলিক উন্নয়নৰ লক্ষ্য আগত ৰাখি প্ৰাইভেট প্লেন বা বেচৰকাৰী পৰিকল্পনা আৰু চিন্তাধাৰা গ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী কালত জাপান চৰকাৰে ইয়াত প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত হৈ পৰে। জাপানীসকলে অনুভৱ কৰিছিল যে, বিশ্ববেংক এছিয়াৰ অৰ্থনীতিত অংশগ্ৰহণ নকৰিব। ফলত এছিয়াৰ কোনো উন্নয়ন নঘটিব। আৰু এক বেংক প্ৰতিষ্ঠানিকভাৱে গঠনৰ মাধ্যমত জাপান লাভৱান হব।

১৯৬৬ চনত এছিয়ান উন্নয়ন বেংক বা এডিবি প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছৰে পৰা জাপান বেংকখনৰ শীৰ্ষস্থানত অধিষ্ঠিত হয়। তেওঁলোকে ইয়াৰ সভাপতিৰ আসন দখল কৰে। তদুপৰি অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ সংৰক্ষিত পদো কৰায়ত্ত কৰে। তাৰে প্ৰশাসনিক বিভাগ অন্যতম।

জাপানৰ অৰ্থনৈতিক লাভৰ প্ৰেক্ষাপটত এডিবি কাম কাজ কৰে। ইয়াৰ অধিকাংশ ঋণ সহায়তা ঘাইকৈ ইণ্ডোনেছিয়া, থাইলেণ্ড, মালয়েছিয়া,দক্ষিণ কোৰিয়া ৰয় ফিলিপাইনক দেশক কৰে। জাপানৰ লগত এই দেশ সমূহৰ ব্যাপক বৈদেশিক লেনদেন পৰিচালিত হয়। ১৯৬৭-৭২ চন পৰ্যন্ত এই দেশ সমূহে এডিবিৰ মুঠ ঋণৰ ৭৮.৪৮% অৰ্থ লাভ কৰিছে।

গঠন

বিশ্ববেংকৰ প্ৰায় সমৰূপ সজ্জাত এছিয়ান উন্নয়ন বেংক প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে। সদস্যভূক্ত দেশসমূহৰ অৰ্থনৈতিক বুনিয়াদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভোট প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা আছে। বৰ্তমান জাপান ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ শ্বেয়াৰ হোল্ডাৰ। সেইদৰে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ দ্বিতীয়, চীন তৃতীয়, ভাৰত চতুৰ্থ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া পঞ্চম স্থানৰ শ্বেয়াৰ হোল্ডাৰ।

বেংকৰ সৰ্বোচ্চ নীতি-নিৰ্ধাৰক হিচাপে ১২ জন সদস্যৰ বৰ্ড অফ গভৰ্ণৰছ আছে। পৰ্যায়ক্ৰমে তেওঁলোকে পৰিচালক আৰু সহকাৰী পৰিচালক নিৰ্বাচিত কৰে। তাৰে ভিতৰত এছিয়া আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলৰ পৰা ৮ জন আৰু আন অঞ্চলৰ ৪ জন অন্তৰ্ভুক্ত হয়।

বেংকে খনৰ তিনটা পুঁজি ব্যৱস্থা আছে। সেইকেইটা হল-
এছিয়া উন্নয়ন পুঁজি;
বিভিন্ন উদ্দেশ্যৰ বিশেষ পুঁজি;
কাৰিকৰী সাহায্য পুঁজি।

তথ্য উৎস

বহিঃসংযোগ

বেংক তথ্য কেন্দ্ৰ
[ এছিয়ান উন্নয়ন বেংক]
এছিয়ান উন্নয়ন বেংক প্ৰতিষ্ঠান
Inequality Worsens across Asia article discussing recent reports from the ADB from Dollars & Sense magazine, November/December 2007

শ্ৰেণী:বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
আঞ্চলিক ৰন্ধনশৈলী

আঞ্চলিক ৰন্ধনশৈলী হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয়, ৰাজ্যিক বা স্থানীয় অঞ্চলৰ ওপৰত আধাৰিত এক বিশেষ ৰন্ধনশৈলী। কোনো এখন অঞ্চলৰ ভৌগোলিক অৱস্থান, জলবায়ু, কৃষি উৎপাদন, খাদ্য উপকৰণৰ উপলব্ধতা, বাণিজ্যিক যোগাযোগ, ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ প্ৰভাৱত আঞ্চলিক ৰন্ধনশৈলীৰ বিকাশ ঘটে। এইবোৰ কাৰকৰ বাবে বিভিন্ন অঞ্চলত খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ ধৰণ, ব্যৱহৃত উপকৰণ আৰু স্বাদত উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য দেখা যায়।

আঞ্চলিক ৰন্ধনশৈলী সাধাৰণতে স্থানীয় কৃষিজ উৎপাদন আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত। উদাহৰণস্বৰূপে, উপকূলীয় অঞ্চলসমূহত মাছ আৰু সামুদ্ৰিক খাদ্য অধিক ব্যৱহৃত হয়, আনহাতে পৰ্বতীয়া বা অন্তৰ্দেশীয় অঞ্চলত শাক-পাচলি, শস্য, দুগ্ধজাত খাদ্য আৰু মাংস অধিক প্ৰচলিত। ইয়াৰ উপৰিও ঐতিহাসিক বাণিজ্য পথ, উপনিবেশিক প্ৰভাৱ আৰু জনসমাজৰ স্থানান্তৰৰ ফলত বহু অঞ্চলত বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ খাদ্য প্ৰথা একেলগে মিলি নতুন আঞ্চলিক ৰন্ধনশৈলীৰ সৃষ্টি কৰিছে।

ইয়াৰ এটা উল্লেখযোগ্য সংজ্ঞা 'পৰম্পৰাগত ৰন্ধনশৈলী'ৰ ওপৰত আধাৰিত: "এক পৰম্পৰাগত ৰন্ধনশৈলী হৈছে খাদ্য প্ৰস্তুতকৰণৰ এক সুসংগত পৰম্পৰা যি কোনো দেশৰ এক নিৰ্দিষ্ট অঞ্চলৰ বা এক নিৰ্দিষ্ট দেশৰ লোকসকলৰ দৈনন্দিন জীৱন আৰু পাকঘৰৰ পৰা দীৰ্ঘ সময় ধৰি গঢ়ি উঠে আৰু ইয়াৰ স্থানীয়কৰণ হ’লে সমগ্ৰ দেশৰ ৰন্ধনশৈলীৰ তুলনাত ইয়াৰ উল্লেখনীয় পাৰ্থক্য দেখা যায়।" উদাহৰণস্বৰূপে, ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত নিজ নিজ আঞ্চলিক ৰন্ধনশৈলী দেখা যায়, যেনে অসমীয়া, পাঞ্জাবী, ৰাজস্থানী বা দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰন্ধনশৈলী, যিবোৰ স্থানীয় উপকৰণ, মসলা আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ ওপৰত আধাৰিত।

আঞ্চলিক ৰন্ধনশৈলীসমূহ প্ৰায়ে সেইবোৰৰ উৎপত্তি হোৱা ভৌগোলিক এলেকা বা অঞ্চলৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হয় আৰু ই অঞ্চলটোৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
আছাম টক্‌ছ

আছাম টক্‌ছ এটা অসমীয়া ভাষাৰ সংবাদভিত্তিক টিভি চেনেল, যাৰ মালিক ৰ'কলেণ্ড মিডিয়া এণ্ড কমিউনিকেশ্বন প্ৰাইভেট লিমিটেড।

ইতিহাস

আছাম টক্‌ছ চেনেলটো ২০১৫ চনৰ ২ মে'ৰ পৰা আৰম্ভ হয়।

অনুষ্ঠান সমূহ

প্ৰাইম ডেইলি
ৰেকৰ্ড কেৱল ৰেকৰ্ড
অফবিট
ৰেপিড ফায়াৰ ব্ৰেকফ্ৰি
শাৰ্প কাট উইথ ৰুবুল দাস

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:টেলিভিছন চেনেল
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
অনুভৱৰ প্ৰতিধ্বনি

অনুভৱৰ প্ৰতিধ্বনি হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ২০১১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক হৈছে আঁক-বাঁক। প্ৰথম প্ৰকাশৰ মূল্য এশ টকা। গ্ৰন্থখন পিতৃ-মাতৃলৈ উছৰ্গা কৰি লেখকে এনেদৰে লিখিছে,"জীৱনৰ বহু দুখ-যন্ত্ৰণা সাহস আৰু দৃঢ়তাৰে অতিক্ৰম কৰি মোক প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ বাবে যিয়ে অশেষ ত্যাগ আৰু কষ্ট স্বীকাৰ কৰিলে আৰু সেই সপোন বাস্তৱায়িত হোৱাৰ আগতেই আমাৰ মাজৰ পৰা অকালতে হেৰাই গ'ল, সেইগৰাকী মমতাময়ী নাৰী মোৰ মা প্ৰয়াত বনলতা বৰাৰ সোঁৱৰণত আৰু কিতাপৰ জগতখনৰ লগত সৰুতেই চিনাকি কৰি দিয়া মোৰ দেউতা ভাৰত চন্দ্ৰ বৰাৰ চৰণত এই গ্ৰন্থখন উছৰ্গা কৰিলোঁ।"

বিৱৰণ

গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিত লেখক ময়ূৰ বৰাই মনৰ কথা শিৰোনামেৰে একলম আগকথা লিখিছে। তাত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে হাইস্কুল আৰু কলেজত পঢ়া সময়ছোৱাত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা লেখকৰ প্ৰায় বিশ বছৰ লেখাৰ লগত সম্পৰ্ক নোহোৱাৰ দৰে হৈছিল যদিও হৃদয়ৰ তাগিদাত তেওঁ পুনৰ কলম তুলি লয়। তেওঁ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিবলৈ আগবঢ়াৰ কথা এনেদৰে লিখিছে, "হৃদয়ৰ অহৰহ তাগিদাত পুনৰ কলম উঠাই লৈ বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত লিখিবলৈ লোৱাৰ সময়তে সদাশয় পাঠক-পাঠিকাৰ মৰম আৰু আগ্ৰহে গভীৰভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰিলে। দুগুণে উৎসাহিত হ'লোঁ যেতিয়া মোৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ সুচিন্তিত পৰামৰ্শৰ দ্বাৰা বাধিত কৰিলে। ইংৰাজী আৰু অসমীয়া দুয়োটা ভাষাতে লিখিবলৈ লোৱাৰ বাবে হয়তো কম সময়ৰ ভিতৰতে বেছিসংখ্যক পঢ়ুৱৈৰ ওচৰ চাপিব পাৰিছিলোঁ। তেনে বহু পঢ়ুৱৈৰ মৰমৰ দাবীৰ বাবেই মৰসাহ কৰি মোৰ এই ৰচনাৰ সংকলনটো গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ কৰাৰ কথা ভাবিছিলোঁ।" এই গ্ৰন্থখনত সূচীপত্ৰখনত চাৰিভাগত ভাগ কৰি প্ৰবন্ধবোৰ সজোৱা হৈছে। ভাগসমূহ আৰু তাৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধহমূহ এনেধৰণৰ - তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

চিৰদিন অসমীয়া

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ