ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গামখাৰু

গামখাৰু হৈছে অসমীয়া পুৰুষ-মহিলা উভয়ে সৌন্দৰ্য বৰ্ধনৰ বাবে হাতত পিন্ধা খাৰু বিশেষ। গামখাৰু অসমীয়া গহনাৰ এবিধ পুৰণি অলংকাৰ। পুৰণি দিনত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সাধাৰণ আছিল যদিও বৰ্তমান বিহুৰ সময়তহে নাচনীৰ হাতত গাম খাৰু দেখা যায়। অসমীয়া পুৰুষ-মহিলা উভয়ে হাতত পৰিধান কৰা বিভিন্ন অলংকাৰৰ ভিতৰত আঙঠি আৰু খাৰুৱে প্ৰধান। সেই সমূহৰ ভিতৰত উকা সোণৰ গামখাৰু, উকা ৰূপৰ গামখাৰু, বাখৰুৱা গামখাৰু, সোণৰ চাৰিপতীয়া গামখাৰু, গেজেৰাখাৰু, বাখৰ পতা খাৰু, কংকণ সোণৰ চাৰি পতীয়া ডলা, সোণৰ পেচন্দাৰ, কলক, বাজু আদি লগতে আঙঠিৰ ক্ষেত্ৰত- উকা আঙঠি, হীৰাপতি আঙঠি, বাবৰি ফুলীয়া আঙঠি, পদুম ফুলীয়া আঙঠি, ভাটৌ ঠোঁটীয়া আঙঠি, বাখৰামি আঙঠি, ম’ৰানেজীয়া আঙঠি আদিয়ে প্ৰধান।

ইতিহাস

গামখাৰু পুৰণি কালত অসমৰ জনজাতীয় মুখিয়াল সকলে পিন্ধিছিল। বুৰঞ্জীত অসমৰ মিচিং, চুতীয়া (নৰাই গাম), ডফলা (কাবাকৰা গাম), চিংফৌ (বিচা গাম), মিচিমি, ইত্যাদি জনগোষ্ঠীৰ মুখিয়াল/গাঁও-বুঢ়া সকলক "গাম" (গ্ৰাম শব্দৰ অপভ্ৰংশ) বুলি কোৱা হৈছে। গামে পিন্ধা খাৰু বাবে ইয়াৰ নাম গামখাৰু হয়। টুঙখুঙীয়া বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে যে গামখাৰু পুৰুষৰ খাৰু আছিল। পূৰ্বতে পুৰুষে পিন্ধা এই খাৰু বিশেষ বৰ্তমান সময়ত মহিলা সকলেহে পৰিধান কৰা দেখা যায়।

ৰূপাংকৰণ আৰু পদ্ধতি

গামখাৰুৰ লগতে অন্যান্য অসমীয়া গহনা তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতিটো দক্ষিণ-পূৱ এচিয়াৰ পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা। বিভিন্ন সঁজুলি সমূহ যেনে:হাঁতুৰী, ভাটী, নিয়াৰি, ডাইচ, ফলি, কৰ্ষণী, কাঁটি, নোৱনি, লেপ, থিনা/ঠিনা, বাখৰ আদিৰ সহায়ত হাতেৰে এই গহনা বিশেষ তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে গহনাৰ জঁকাটো ৰূপ ধাতুৰ সহায়ত তৈয়াৰ কৰি তাৰ ওপৰত সোণৰ পাতল আৱৰণ দিয়া হয়। ইয়াৰ বাবে সোণ গলাই 'স্প্ৰে' যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা গহনাৰ ওপৰত এটা নিৰ্দিষ্ট অনুপাতত প্ৰলেপ দিয়া হয়। এই পদ্ধতিটোক সোণপানী চৰোৱা বুলিও কোৱা হয়। সাধাৰণতে অসমীয়া গহনাৰ আকাৰ-আকৃতি বা ৰূপাংকৰণ জৈৱিক বৈচিত্ৰ্য আৰু অসমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰৰ আকৃতিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। প্ৰধানকৈ কেৰু, জাংফাই আৰু গামখাৰু জনজাতীয় পাৰম্পৰিক আৰ্হিত তৈয়াৰ কৰা হয়।

বৈশিষ্ট্য

]]।
গামখাৰু তৈয়াৰ কৰিবলৈ প্ৰধানত সোণ আৰু ৰূপ ধাতুৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অৱশ্যে দুয়োবিধ ধাতুৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও ৰূপৰ গামখাৰুৰ প্ৰচলনহে অধিক। গামখাৰু তিনিসৰীয়া আৰু মাজতে এডাল শলা থাকে খাৰু পাত খুলিবৰ সময়ত প্ৰথমে শলাডাল খুলি লব লাগে। শলাডালে খাৰুপাত হাতৰ পৰা খহি নোযোৱাকৈ ৰাখে। গামখাৰুত লতা, ফুল আদি খোদিত থাকাৰ লগতে কিছুমান সোণৰ গামখাৰুত বাখৰ পতোৱা হয়।

প্ৰকাৰ

গাম খাৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছে। সেইসমূহ হ’ল:
উকা সোণৰ গাম খাৰু
উকা ৰূপৰ গাম খাৰু
বাখৰুৱা গামখাৰু
সোণৰ চাৰি পতীয়া গামখাৰু ইত্যাদি।

সৰু আকাৰৰ গামখাৰুক উজনি অসমৰ লোকে মুঠি খাৰু বুলি কয়। কিন্তু নামনি অসমত মুঠি খাৰুবিধ বেলেগ। গামখাৰু পাতলকৈ আৰু ভিতৰ ফালে ৰূপৰ প্ৰলেপ এটা দি দুই ধৰণে বনোৱা হয়। পাতলকৈ বনালে কম খৰচী। বৰপেটাত তৈয়াৰ কৰা ৰূপত সোণ পানী চৰোৱা গামখাৰুৰ দৰ আৰু সুলভতাৰ বাবে গোটেই অসমত এনেবিধ গামখাৰুৰ প্ৰচলন বেছি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
অনুশ্ৰী

অনুশ্ৰী এজনী ভাৰতীয় টেলিভিছন উপস্থাপক আৰু অভিনেত্ৰী যিয়ে প্ৰধানকৈ কন্নড় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে।

জীৱনৰ আৰম্ভণি

অনুশ্ৰীয়ে কৰ্ণাটকৰ সুৰথকাল, ম্যাঙ্গালোৰত সম্পথ আৰু শশিকলা নামৰ তুলু-ভাষী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ এজন সৰু ভায়েক আছে, যাৰ নাম অভিজিৎ। ছোৱালী কালতেই তেওঁৰ মাতৃ-পিতৃয়ে পৃথক হৈ যায়, আৰু তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁলোকক এৰি থৈ আকৌ যোগাযোগ নকৰে।

কেৰিয়াৰ

অনুশ্ৰীয়ে তেওঁৰ কেৰিয়াৰ টেলিভিছনত নাম্মা টিভি চেনেলৰ 'টেলে অণ্ট্যাক্সাৰি' অনুষ্ঠানৰ উপস্থাপক হিচাপে আৰম্ভ কৰে। পিছত তেওঁ ইটিভি কন্নড়ৰ 'ডিমাণ্ডাপ্পো ডিমাণ্ডু' অনুষ্ঠানত উপস্থাপক হিচাপে যোগদান কৰে, যাৰ জৰিয়তে তেওঁ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।
তেওঁ বিগ বছ কন্নড় ১-ত প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ৮০ দিন থাকি আছিল। এছাৰো, তেওঁ সুৱৰ্ণ চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, TV9 চলচ্চিত্ৰ বঁটা, SIIMA বঁটা আদি অনুষ্ঠানত উপস্থাপনা কৰিছে।
তেওঁ অভিনয় জগতত বেন্কিপাটনা চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে প্ৰৱেশ কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ 'NAK মিডিয়া এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড' লাভ কৰে। ২০১১ চনত মুৰালি মীটছ মীৰা চলচ্চিত্ৰৰ বাবে 'কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা' লাভ কৰে।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

+ অনুশ্ৰীৰ অভিনীত চলচ্চিত্ৰ
বছৰ শিৰোনাম ভূমিকাৰ নাম মন্তব্য
২০১১ ভূমিতাই গৌৰী
২০১১ মুৰালি মীটছ মীৰা মীৰা কণ্ঠদান
২০১৫ বেন্কিপাটনা পাৱনী
২০১৭ উপ্পু হুলি খাৰা জানভি

বঁটা

২০১১: কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা – 'সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ডাবিং শিল্পী (মহিলা)' – মুৰালি মীটছ মীৰা
২০১৫: NAK মিডিয়া এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড – 'সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আৰম্ভণি অভিনেত্ৰী' – বেন্কিপাটনা
২০১৮: কেম্পেগৌড়া বঁটা
২০১৫-২০২২: জি কুটুম্ব বঁটা – 'শ্ৰেষ্ঠ উপস্থাপক'

টেলিভিছন কেৰিয়াৰ

বছৰ অনুষ্ঠান ভূমিকা চেনেল
২০০৫ টেলে অণ্ট্যাক্সাৰি উপস্থাপক নাম্মা টিভি
২০১৩ বিগ বস কন্নড় ১ প্ৰতিযোগী কালাৰ্ছ কন্নড়
২০১৫-২০২২ চা ৰে গা মা পা (বিভিন্ন চিজন) উপস্থাপক জি কন্নড়

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কন্নড় ব্যক্তি
নাছিৰা আখতাৰ

নাছিৰা আখতাৰ ( ; জন্ম: ১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭২) জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ কুলগামৰ এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্ভাৱক। স্কুল এৰি বনৌষধিৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰে। ২০০৮ চনত তেওঁ এটা অপ্ৰকাশিত বনৌষধি ব্যৱহাৰ কৰি এটা সমাধান বিচাৰি পাইছিল। বনৌষধিটোক পেষ্ট তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইয়াক পলিথিনত জুই লগোৱাৰ আগতে প্ৰয়োগ কৰা হয়। পলিথিন কোনো ধৰণৰ প্ৰদূষণৰ ৰিপৰ্ট নোহোৱাকৈয়ে নিষ্কাশন কৰা হয়। তেওঁৰ এই কৃতিত্বৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ ২০২২ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ পৰা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
নূৰী জাম তামাচী

নূৰী জাম তামাচি ১৫ শতিকাৰ সিন্ধী লোককথাৰ এক লোককথা।

শ্বাহ জো ৰিছালোত প্ৰকাশ পোৱা এই কাহিনীটো পাকিস্তানৰ সিন্ধৰ সাতটা জনপ্ৰিয় ট্ৰেজিক ৰোমাঞ্চৰ অংশ। আন ছয়খন কাহিনী হ’ল উমৰ মাৰভি, ছাছুই পুন্নহুন, চোনী মহিৱাল, লিলান চানেছাৰ, সোৰথ ৰায় দিয়াচ আৰু মোমল ৰাণো। এই সাতখন কৰুণ ৰোমাঞ্চক সাধাৰণতে সিন্ধৰ সাত ৰাণী বা শ্বাহ আব্দুল লতিফ ভিত্তাইৰ সাতগৰাকী নায়িকা বুলি জনা যায়।

নুৰী জাম তামাচি হৈছে ৰাজকুমাৰ জাম তামাচিয়ে মনোমোহা মাছমৰীয়া নুৰীৰ প্ৰেমত পৰাৰ বিখ্যাত কাহিনী। নুৰীয়ে নিজৰ সম্পূৰ্ণ বশৱৰ্তী আৰু আজ্ঞাকাৰীতাৰে জামক সন্তুষ্ট কৰে যিয়ে তেওঁক আন সকলো ৰাণীৰ ওপৰত উন্নীত কৰে। ই কেৱল নিখুঁত প্ৰেম আৰু সুখৰ কাহিনী, জ্বলন্ত প্ৰেম আৰু অসহায় অনুসন্ধানৰ নহয়।

সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ

জাম তামাচি আছিল সিন্ধৰ শাসক, এজন সাম্মা ৰাজকুমাৰ। ঝেৰুক আৰু থাট্টাৰ মাজত কীঝাৰ, চোলমাৰী আৰু সোণাহাৰী নামৰ তিনিটা বিল আছে। এখন পুৰণি মাছমৰীয়া গাঁৱৰ স্থান চিহ্নিত কৰি কীনঝাৰৰ পাৰত এতিয়াও ভঙা দেৱাল দেখা গৈছে। এই শ্ৰেণীৰ এগৰাকী ছোৱালী নুৰীয়ে জাম তামাচিৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে, যিয়ে তাইৰ প্ৰতি উন্মাদ প্ৰেমত পৰে আৰু তাইক ৰাজকীয় তেজৰ মহিলাৰ ওপৰত উন্নীত কৰে। তেওঁক গণ্ডাৰী বুলিও কোৱা হৈছিল, যিটো তেওঁৰ শুদ্ধ নাম আছিল।

এই কিংবদন্তিটো অগণন বাৰ পুনৰাবৃত্তি হৈছে আৰু চুফীসকলে ইয়াক প্ৰায়ে ঐশ্বৰিক প্ৰেমৰ উপমা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ পৰিবেশন শ্বাহ আব্দুল লতিফ ভিতাইৰ কবিতা সংকলন শ্বাহ জো ৰিছালোত পোৱা যায়। এই উপাখ্যানেৰে শ্বাহে দেখুৱাইছে যে নম্ৰতা এটা উচ্চ বস্তু আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে সৃষ্টিকৰ্তাৰ পক্ষত উঠি অহা।

নূৰীৰ কবৰ

কিংবদন্তি অনুসৰি পাকিস্তানৰ কীঝাৰ হ্ৰদৰ মাজত নূৰীক সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। দৈনিক শ শ পৰ্যটক তেওঁৰ অন্তিম বিশ্ৰামস্থলী ভ্ৰমণ কৰে।

লগতে চাওক

উমৰ মাৰভি
ছাছুই পুন্নহুন
চোনী মহিৱাল
লিলান চানেছাৰ
সোৰথ ৰায় দিয়াচ
মোমল ৰাণো

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
ভাৰতত ডাইনী হত্যা

ভাৰতত ডাইনী হত্যা একবিংশ শতিকাতো অব্যাহত আছে।
সাধাৰণতে ডাইনী হিচাপে চিহ্নিত কৰা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত প্ৰধানকৈ বয়স্ক বা অবিবাহিত মহিলাৰ প্ৰাধান্য দেখা যায়। তেওঁলোকে কু-উদ্দেশ্যত অতি প্ৰাকৃতিক শক্তিৰ ব্যৱহাৰ কৰে বুলি অভিযোগ তোলা হয়। ডাইনী হত্যাৰ ঘটনা মূলত: গ্ৰাম্য, দৰিদ্ৰ অঞ্চলসমূহত ঘটে, য'ত সাধাৰণতে জনজাতি সম্প্ৰদায়ৰ ঘনত্ব অধিক।

মৌলিক সমস্যাবোৰ:

ডাইনী হত্যাৰ গভীৰ কাৰণবোৰ হৈছে—
শিক্ষাৰ অভাৱ,
সমাজৰ প্ৰাথমিক সুৰক্ষা তথা স্বাস্থ্য সেৱাৰ অভাৱ।
এই সংখ্যা প্ৰকৃততে অধিক হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে কিয়নো বহু সংখ্যক ঘটনা পোহৰলৈ নহাকৈ থাকে।

ডাইনী অভিযোগৰ বলি হোৱা মহিলাসকল শাৰীৰিক আৰু মানসিক নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হয়। তীব্ৰ হিংসাত্মক ঘটনাৰ ভিতৰত থাকে--

ধৰ্ষণ,
প্ৰহাৰ,
চাবুকেৰে পিঠিত কোবোৱা,
অঙ্গচ্ছেদন।
ইয়াৰ উপৰিও মানসিক তথা সামাজিকভাবে নিম্ন উল্লিখিত নিৰ্যাতনবোৰ তেওঁলোকে ভুগিব লগীয়া হয় --

সমাজৰ পৰা বিচ্ছিন্নকৰণ,
তাড়না,
নিৰ্বাসন,
জনসমাজত লঘু লাঞ্ছনা।

ডাইনী হত্যাৰ ইতিবৃত্ত

ভাৰতত ডাইনী হত্যাৰ এক প্ৰাচীন পৰম্পৰা বিদ্যমান। বহু শতাব্দীৰপৰা ইয়াৰ প্ৰচলন চলি আহিছে আৰু 'ডায়ন' (ডাইনী)ৰ উল্লেখ কেইবাখনো প্ৰাচীন সংস্কৃত গ্ৰন্থত পোৱা যায়। ইউৰোপ আৰু ঔপনিৱেশিক আমেৰিকাত ৰাষ্ট্ৰীয় আদালতসমূহৰ দ্বাৰা ডাইনী অভিযোগৰ বিচাৰ কৰা হৈছিল আৰু লিখিত নথি সংৰক্ষিত আছিল। কিন্তু ভাৰতত ডাইনী হত্যাৰ ক্ষেত্ৰত তেনে সঠিক নথিপত্ৰ লাভ কৰা কঠিন। ভাৰতত অধিকাংশ ডাইনী হত্যাৰ ঘটনা সাধাৰণ জনতাই জুম বান্ধি নিজাববীয়াকৈ বিচাৰ কৰিছিল। সেই বাবে প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক যুগৰ ডাইনী হত্যাৰ তথ্য-পাতি বা সাক্ষ্য পাবলৈ নাই। ১৭৯২ চনৰ চাওঁতাল ডাইনী বিচাৰৰ সময়ৰ পৰাহে পৰিসংখ্যা উপলভ্য। ডাইনী চিকাৰৰ অধিকাংশ নথি ঔপনিৱেশিক যুগৰ তথ্যৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।

ঔপনিৱেশিক ভাৰতত ডাইনী হত্যা

১৯শ শতিকাৰ ঘটনা:

১৯শ শতাব্দীৰ ঔপনিৱেশিক ভাৰতত বহু ডাইনী হত্যাৰ ঘটনা নথিভুক্ত হৈছিল। সেই সময়ছোৱাত ভাৰতৰ কেৱল কেন্দ্ৰীয় অঞ্চলতে ডাইনী অভিযোগত ১০০০ৰো অধিক মহিলাক হত্যা কৰা হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। ডাইনী অভিযোগত মৃত্যু হোৱা মহিলাৰ সংখ্যা সতীদাহ প্ৰথাত মৃত্যু হোৱা মহিলাতকৈ বেছি আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।

তাণ্ডৱমূলক পদ্ধতি:

পশ্চিম ভাৰতত প্ৰচলিত এক জনপ্ৰিয় সাধাৰণ পদ্ধতি আছিল 'ডাইনী-দোলন'। এই পদ্ধতিত—

অভিযুক্ত ডাইনীৰ চকুত কেঁচা জলকীয়া ঘঁহি দিয়া হৈছিল,
তেওঁক গছত ওলোটাকৈ বান্ধি থোৱা হৈছিল,
অপৰাধ স্বীকাৰ নকৰালৈকে জুইৰ ওপৰত দোলোৱা হৈছিল।

আধুনিক ভাৰতত ডাইনী হত্যা

আধুনিক ভাৰতত, বিশেষকৈ উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতৰ দুৰ্দশাগ্ৰস্ত অঞ্চলসমূহত ডাইনী হত্যা আজিও প্ৰচলিত। ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যত ডাইনী হত্যাৰ সৰ্বাধিক সংখ্যা নথিভুক্ত হৈছে। ২০০১ ৰ পৰা ২০২১ চনৰ ভিতৰত ৫৯৩গৰাকী মহিলাক ডাইনী সন্দেহত হত্যা কৰা হৈছিল(ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ তথ্য দপ্তৰ )। অসমৰ লগতে বিহাৰ, ছত্তীশগড়, মধ্যপ্ৰদেশ আৰু ওডিশাতো বহু ডাইনী চিহ্নিতকৰণৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছে।
-
2001 | 126
-
2002 | 151
-
2003 | 138
-
2004 | 111
-
2005 | 197
-
2006 | 186
-
2007 | 177
-
2008 | 175
-
2009 | 175
-
2010 | 178
-
2011 | 240
-
2012 | 119
-
2013 | 160
-
2014 | 156
-
2015 | 135
-
2016 | 134
-
2017 | 73
-
2018 | 62
-
2019 | 102
-
2020 | 88
-
2021 | 68
-
Total | 3077
}

এই তথ্যসমূহে আধুনিক ভাৰতত ডাইনী হত্যাৰ স্থিতি আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ প্ৰকাশ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অন্ধবিশ্বাস
শ্ৰেণী:ডাইনী হত্যা
এ কে ৰামানুজন

আত্তিপেট কৃষ্ণস্বামী ৰামানুজন (জন্ম, ১৬ মাৰ্চ ১৯২৯ – মৃত্যু,১৩ জুলাই ১৯৯৩) এজন ভাৰতীয় কবি আৰু ভাৰতীয় সাহিত্য আৰু ভাষাবিজ্ঞানৰ পণ্ডিত আছিল ৰামানুজন চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভাষাবিজ্ঞানৰ অধ্যাপকও আছিল।
ৰামানুজন আছিল এজন কবি, পণ্ডিত, ভাষাবিদ, লোককথাবিদ, অনুবাদক আৰু নাট্যকাৰ। তেওঁৰ শৈক্ষিক গৱেষণাই পাঁচটা ভাষাক সামৰি লৈছিল: ইংৰাজী, তামিল, কানাড়া, তেলেগু, আৰু সংস্কৃত। এই সাহিত্যসমূহৰ ধ্ৰুপদী আৰু আধুনিক দুয়োটা ৰূপৰ ওপৰত তেওঁ ৰচনা প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু স্থানীয়, অমান্য উপভাষাৰ সঠিক কাৰণৰ বাবে তীব্ৰ যুক্তি আগবঢ়াইছিল। যদিও তেওঁ ব্যাপক আৰু বহু শৈলীত ৰচনা কৰিছিল, তথাপি ৰামানুজনৰ কবিতাবোৰ আচৰিত ধৰণৰ মৌলিকতা, কৌশল, আৰু মাৰ্মান্তিক শিল্পকলাৰ গভীৰ ৰচনা হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়। মৰণোত্তৰভাৱে ১৯৯৯ চনত তেওঁৰ সংকলিত কবিতাৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ৰামানুজনৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৯ চনৰ ১৬ মাৰ্চত মহীশূৰ চহৰত (বৰ্তমান কৰ্ণাটকত)। তেওঁৰ পিতৃ অত্তিপত অসুৰি কৃষ্ণস্বামী ইংৰাজী, কানাড়া, সংস্কৃতৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল আৰু মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ্যোতিষী আৰু গণিতৰ অধ্যাপক আছিল। মাক আছিল এগৰাকী গৃহিণী।

ৰামানুজনে মহীশূৰৰ মৰিমল্লাপ্পা হাইস্কুল আৰু মহীশূৰৰ মহাৰাজ কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। কলেজত থাকোঁতে ৰামানুজনে প্ৰথম বৰ্ষত বিজ্ঞান বিষয়ত মেজৰ কৰিছিল যদিও দেউতাকে বিজ্ঞানৰপৰা ইংৰাজীলৈ মেজৰ সলনি কৰিবলৈ কৈছিল। পিছলৈ ৰামানুজন ১৯৫৮–৫৯ চনত পুনেৰ ডেকান কলেজৰ ফেলো আৰু ১৯৫৯–৬২ চনত ইণ্ডিয়ানা ইউনিভাৰ্চিটি ব্লুমিংটনৰ ফুলব্ৰাইট স্কলাৰ হয়।

কৰ্মজীৱন

ৰামানুজনে কুইলন আৰু বেলগামত ইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰিছিল; পিছলৈ তেওঁ বৰোদাৰ মহাৰাজ ছায়াজিৰাও বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰায় আঠ বছৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯৬২ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। গোটেই জীৱনত তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকিল, বিভিন্ন বিভাগত অধ্যাপনা কৰি থাকিল। হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, উইচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়, মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, কাৰ্লেটন কলেজ আদি আমেৰিকাৰ অন্যান্য বিশ্ববিদ্যালয়তো তেওঁ অধ্যাপনা কৰিছিল। চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰামানুজনে দক্ষিণ এছিয়ান অধ্যয়ন কাৰ্যসূচী গঢ় দিয়াত মূল ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ দক্ষিণ এছিয়াৰ ভাষা আৰু সভ্যতা, ভাষাবিজ্ঞান আৰু সামাজিক চিন্তা সমিতিৰ বিভাগত কাম কৰিছিল। ১৯৭৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে। ১৯৮৩ চনত তেওঁক মেকআৰ্থাৰ বঁটা ফেল'শ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ভাষাবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
অৰ্জুন দৈৱজ্ঞ

অৰ্জুন দৈৱজ্ঞ ১৭ শতিকাৰ অসমৰ এগৰাকী জ্যোতিষী আছিল। গদাধৰ সিংহ ৰজা হোৱাৰ আগতে পলাই ফুৰা কালচোৱাত এখেতেই ভৱিষ্যতে গদাধৰ সিংহ ৰজা হ'ব বুলি ভৱিষ্যতবাণী কৰিছিল। এই ভৱিষ্যত বাণী সঁচা হোৱাৰ পাছত গদাধৰ সিংহই এখেতক ৰাজজ্যোতিষী পাতিছিল।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ৱেইলি ৱু

ৱেইলি (লিলি) ৱু হৈছে এজনী চীনা-আমেৰিকান কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী। তেওঁ ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ টেক্সাছ এট ডেলাছত ডাটা কমিউনিকেচন আৰু ডাটা মেনেজমেণ্ট লেবৰেটৰীৰ সঞ্চালক আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা। তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয়সমূহৰ ভিতৰত বেতাঁৰ চেন্সৰ নেটৱৰ্ক, সামাজিক নেটৱৰ্কত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ আৰু গুজৱ বিস্তাৰ, আৰু ভৌগোলিক তথ্যৰ বিশ্লেষণ অন্তৰ্ভুক্ত।

শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ

ৱেইলি ৱু লিয়াওনিং টেকনিকেল ইউনিভাৰ্ছিটিত অধ্যয়ন কৰিছিল, য’ত তেওঁ ১৯৮৯ চনত যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত ১৯৮৯ চনৰপৰা ১৯৯৩ চনলৈকে তেওঁ চীনা একাডেমী অৱ মাইন বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ অধীনত চায়না কয়ল ৰিচাৰ্চ একাডেমীত গৱেষক হিচাপে কাম কৰে।

পিছলৈ তেওঁ যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গুচি যায় আৰু ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ উইচকনচিনত স্নাতকোত্তৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে। তাত তেওঁ অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ মিনেছোটাত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৭ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০২ চনত তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁৰ পি এইচ ডি গৱেষণাপত্ৰৰ শীৰ্ষক আছিল ডাটা মাইনিঙৰ বাবে স্থানিক নিৰ্ভৰশীলতাৰ মডেলিং, যাৰ তত্ত্বাৱধান কৰিছিল শশী শেখাৰে।

২০০২ চনত ৱেইলি ৱু ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ টেক্সাছ এট ডেলাছত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা হিচাপে যোগদান কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁ সহযোগী অধ্যাপিকা হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে আৰু ২০১৩ চনত পূৰ্ণ অধ্যাপিকা হয়।

স্বীকৃতি

২০২৫ চনত ৱেইলি ৱুক বেতাঁৰ চেন্সৰ নেটৱৰ্কত ডাটা কমিউনিকেচন আৰু তথ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ ওপৰত অৱদানৰ বাবে আইইইই ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৱেইলি ৱু ডিং-ঝু ডুৰ সৈতে বিবাহিত, যিজনো ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ টেক্সাছ এট ডেলাছৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক। দুয়ো ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ মিনেছোটাত চিনাকি হৈছিল, সেই সময়ত ৱু তাত ছাত্ৰী আছিল আৰু ডু অধ্যাপক আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Home page

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
এবি স্কট বেকাৰ

এবি পিয়ৰ্চ স্কট বেকাৰ (; ২৪ জুলাই, ১৮৭১ – ১৩ মে', ১৯৪৪) এগৰাকী আমেৰিকান ভোটাধিকাৰী আৰু মহিলা অধিকাৰৰ সমৰ্থক আছিল।তেওঁ নেচনেল ৱমেনছ পাৰ্টিৰ ৰাজনৈতিক অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু আমেৰিকাৰ সংবিধানৰ ঊনবিংশ সংশোধনী অনুমোদনৰ আগৰ মাহকেইটাত এন ডব্লিউ পিক সংবাদ মাধ্যমৰ চৰ্চালৈ অনাত মূল ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেখেতে মহিলা ভোটাধিকাৰৰ বাবে কংগ্ৰেছী সংঘতো সক্ৰিয় আছিল। এন ডব্লিউ পিৰ প্ৰতি গভীৰ শত্ৰুতা প্ৰকাশ কৰা উড্ৰ’ উইলছনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এন ডব্লিউ পিক আলোচনাত জড়িত কৰিবলৈ অধিক ইচ্ছুক বুলি গণ্য কৰা হাৰ্ডিঙলৈকে প্ৰশাসনসমূহৰ মাজত ব্যৱধান দূৰ কৰাত বেকাৰক সহায়ক হিচাপে দেখা গৈছিল আৰু দলীয় ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণক ৰাজহুৱা বক্তৃতাত অধিক গ্ৰহণযোগ্য স্থানলৈ লৈ গৈছিল।

জীৱনী

১৮৭১ চনৰ ২৪ জুলাইত কেন্টাকিৰ লুইছভিলত এবি পিয়ৰ্চ স্কট নামেৰে ৰবাৰ্ট নিকোলছন স্কট (১৮৩৮–১৮৮৭) আৰু এলিজাবেথ গুডেল কেছি (১৮৪৪–১৯১২)ৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ আৰু ককাক সেনা বিষয়া আছিল।

নৰ্উড ইনষ্টিটিউটত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

১৮৯৩ চনৰ ২৪ মে’ত ৱাশ্বিংটন ডি চিৰ চাৰ্চ অৱ দ্য কভেনেণ্টত ৰবাৰ্ট ৱাকাৰ বেকাৰ (১৮৬৩–১৯৫৬)ৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়।

তেওঁ ১৯১৬ চনৰ এপ্ৰিল–মে’ মাহত কংগ্ৰেছী সংঘৰ “সফ্ৰেজ স্পেচিয়েল” ৰে’ল ভ্ৰমণৰ অংশ হিচাপে পশ্চিমীয়া ৰাজ্যসমূহ ভ্ৰমণ কৰিছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে ইতিমধ্যে মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা ৰাজ্যসমূহৰ মহিলাসকলৰ পৰা সমৰ্থন লাভ কৰাত সহায় কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
কেলগেৰী

কেলগাৰী কানাডাৰ আলবাৰ্টা প্ৰদেশৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ চহৰ। ২০২১ চনৰ হিচাপত এই চহৰখনৰ জনসংখ্যা ১,৩০৬,৭৮৪ আৰু মহানগৰীৰ জনসংখ্যা ১,৪৮১,৮০৬, যাৰ ফলত কেলগাৰী কানাডাৰ তৃতীয় বৃহত্তম চহৰ আৰু পঞ্চম বৃহত্তম মহানগৰ।

আলবাৰ্টাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশত ৰকি মাউণ্টেন ফুটহিলছ আৰু কানাডাৰ প্ৰেৰিজৰ মাজৰ পৰিৱৰ্তনশীল অঞ্চলত কেলগাৰী ব' আৰু এলব' নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত। ই কানাডাৰ ৰকিৰ সন্মুখৰ ৰেঞ্জৰ পৰা প্ৰায় ৮০ কিলোমিটাৰ (৫০ মাইল) পূবে, প্ৰাদেশিক ৰাজধানী এডমন্টনৰ পৰা ২৮০ কিলোমিটাৰ (১৭০ মাইল) দক্ষিণে, মেডিচিন হেটৰ পৰা ২৯৫ কিলোমিটাৰ (১৮৩ মাইল) উত্তৰ-পশ্চিমে আৰু কানাডা-আমেৰিকা সীমান্তৰ পৰা প্ৰায় ২৪০ কিলোমিটাৰ (১৫০ মাইল) উত্তৰত অৱস্থিত।

কেলগাৰীৰ অৰ্থনীতিত বহু খণ্ডত কাৰ্যকলাপ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে: শক্তি, বিত্তীয় সেৱা, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন, পৰিবহণ আৰু লজিষ্টিক, প্ৰযুক্তি, উৎপাদন, মহাকাশ, স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতা, খুচুৰা আৰু পৰ্যটন। গ্ৰেটাৰ কেলগাৰীত দেশৰ ৮০০টা বৃহৎ নিগমৰ ভিতৰত কানাডাৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম সংখ্যক কৰ্পৰেট মুখ্য কাৰ্যালয় আছে আৰু পশ্চিম কানাডাৰ আন যিকোনো পৌৰসভাতকৈ ডাউনটাউন কেলগাৰীত অধিক আকাশচুম্বী ঘৰ আছে। ২০১৫ চনত কানাডাৰ যিকোনো ডাঙৰ চহৰৰ ভিতৰত কেলগাৰীত জনমূৰি কোটিপতিৰ সংখ্যা আছিল সৰ্বাধিক। ২০২২ চনত কেলগাৰীয়ে জুৰিখৰ সমান্তৰালভাৱে বিশ্বৰ তৃতীয় সৰ্বাধিক বসবাসযোগ্য চহৰ হিচাপে স্থান লাভ কৰে, কানাডা আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। ১৯৮৮ চনত স্কটিয়াবেংক চেডেলডম, অলিম্পিক অভাল, মেকমেহন ষ্টেডিয়াম আৰু অন্যান্য স্থানত অলিম্পিক শীতকালীন গেমছ আয়োজন কৰা কানাডাৰ প্ৰথমখন চহৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

নামৰ উৎপত্তি

স্কটলেণ্ডৰ আইল অৱ মুলত থকা কেলগাৰী দুৰ্গৰ (স্কটিছ গেলিক ভাষাত, Caisteal Chalgairidh) নামেৰে কেলগাৰীৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল। নৰ্থ-ৱেষ্ট মাউণ্টেড পুলিচৰ আয়ুক্ত কৰ্ণেল জেমছ মেকলিয়ড তাত সঘনাই গ্ৰীষ্মকালীন অতিথি হিচাপে উপস্থিত আছিল। ১৮৭৬ চনত কানাডালৈ উভতি অহাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁ ইয়াৰ নাম "ফ'ৰ্ট কেলগাৰী" বুলি কোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।

৭ নং চুক্তি বা দক্ষিণ আলবাৰ্টা খিলঞ্জীয়া লোকসকলে কেলগাৰী অঞ্চলক এলব'(কিলাকটি) বুলি কয়। কিছুমানৰ মতে নদীৰ পাৰত গজা ধনু আকৃতিৰ নলবোৰৰ নামেৰে এই অঞ্চলৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল। ব্লেকফুট ভাষাত (Siksiká) এই অঞ্চলটোক Mohkínstsis akápiyoyis বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে "কিলাকুটিৰ ঘৰ", যিয়ে ইয়াক বসতিপ্ৰধান ঠাই হিচাপে জনা যায়। ব্লেকফুট নামৰ চুটি ৰূপ মহকিনষ্টিছ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "কিলাকুটি" কেলগেৰী অঞ্চলৰ বাবে জনপ্ৰিয় খিলঞ্জীয়া শব্দ। নাকোডা বা ষ্টোনী ভাষাত এই অঞ্চলটোক Wîchîspa Oyade বা Wenchi Ispase বুলি জনা যায়, দুয়োটাৰে অৰ্থ "কিলাকটি"। ক্ৰী ভাষাত এই অঞ্চলটোক otôskwanihk (ᐅᑑᐢᑿᓂᕽ) অৰ্থাৎ "কিলাকটিত" বা otôskwunee অৰ্থাৎ "কিলাকটি" বুলি জনা যায়। Tsuutʼina ভাষাত (Sarcee) এই অঞ্চলটোক Guts’ists’i (পুৰণি অৰ্থগ্ৰাফী, Kootsisáw) বুলি জনা যায় যাৰ অৰ্থ হৈছে "কিলাকটি"। কুটেনাই ভাষাত এই চহৰখনক ʔaknuqtapȼik’ বুলি কোৱা হয়। স্লেভী ভাষাত এই অঞ্চলটোক ক্লিঞ্চো-টিনাই-ইণ্ডিহায় বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে "বহু ঘোঁৰাৰ চহৰ", ই কেলগাৰী ষ্টেম্পেড আৰু চহৰখনৰ বসতিপ্ৰধান লোকৰ ঐতিহ্যক বুজায়।

কেলগেৰীৰ খিলঞ্জীয়া নামৰ প্ৰচাৰৰ বাবে কেইবাবাৰো চেষ্টা কৰা হৈছে। কানাডাৰ 'সত্য আৰু মিলন আয়োগ'ৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে স্থানীয় মাধ্যমিকৰ পিছৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহে চহৰখনৰ ব্লেকফুট নাম মহকিনষ্টিছ ব্যৱহাৰ কৰি খিলঞ্জীয়া ভূখণ্ডৰ "অফিচিয়েল স্বীকৃতি" দিয়া হয়। ২০১৭ চনত ষ্ট'নী নাকোডাই আলবাৰ্টা চৰকাৰলৈ কেলগাৰীৰ নাম সলনি কৰি উইচ্চা অয়াডে "এলব' চহৰ" নাম দিয়াৰ বাবে আবেদন কৰে। কিন্তু ইয়াক পিকানি ব্লেকফুটে প্ৰত্যাহ্বান জনায়।

তথ্যসূত্ৰ
আকাশ বন্তি

কাতি বিহুৰ সন্ধিয়া পথাৰত খেতিয়কে আকাশ বন্তি জ্বলায়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি, আকাশ বন্তিৰ পোহৰত উপৰিপুৰুষৰ আত্মা সৰগলৈ যাত্ৰা কৰে। সুখ আৰু শান্তিত আত্মাই দিন কটায়। অসমৰ স্থানবিশেষে আকাশ বন্তি পদূলিমুৰতো লগোৱা হয়। ইকৰা, নল, বা কুমলীয়া বাঁহৰ সৰু পাবেৰে আকাশ বন্তি সাজিব পাৰি। ছটুকুৰা সৰু ইকৰা বা নলৰ পাব লৈ ৰছীৰে সিঁ এটা পিৰামিড আকৃতিৰ গঠন সাজি লোৱা হয়। এই গঠনৰ তলৰফালে ওলোটা পিৰামিড আকৃতিৰ আন এক গঠন সজা হয়। ঔটেঙাৰ বখল বা মাটি চাকি দুয়োটা পিৰামিডৰ মাজৰ সমতল অংশত বা তলৰ ওলোটা পিৰামিডৰ শংকু অঞ্চলত ৰাখিব পাৰি। সাধাৰণতে এইদৰেই এই আকাশবন্তি সজা হয় আৰু ইয়াক পদূলিমূৰত ওখকৈ আঁৰি দিয়া হয়। মাজুলীৰ আউনীআটী সত্ৰত কাতিমাহত সমগ্ৰ মাহ ধৰি আকাশ বন্তি প্ৰজ্বলন কৰা হয়।

আকাশ বন্তি আৰু কৃষি উপযোগিতা

অসমৰ উৎসৱসমূহ বিশেষকৈ বিহু কৃষি ভিত্তিক উৎসৱ। তিনিটি বিহুৰ এটা বিহু কাতি বিহু বা কঙালী বিহু। কঙালী বিহুৰ লগৰ জড়িত এটা প্ৰথা আকাশ বন্তি জ্বলোৱা। এই আকাশ বন্তি জ্বলোৱা এটা কাৰণ খেতি পথাৰৰ পোক-পতংগ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা। আকাশ বন্তি খেতি পথাৰ বা পদূলি মুখত এডাল ওখ বাঁহৰ ওপৰত চাকি জ্বলোৱা হয়। কাতি মাহত সাধাৰণতে পথাৰত পোক-পতংগৰ সংখ্যা কিছু বৃদ্ধি হয় আৰু কৃষকৰ পথাৰত ধান বা অন্য খেতি সমূহত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পোক-পতংগ আহি পৰে আৰু সেই পোক-পতংগবোৰে ওপৰত জ্বলি থকা সৰিয়হ তেলৰ চাকিৰ পোহৰত আকৰ্ষিত হৈ আহে আৰু জুইত পৰি মৰে আগৰ দিনত পোক-পতংগ নিমন্ত্ৰণ বাবে কোনো ধৰণৰ ৰাসায়নিক কীটনাশক দ্ৰব্য পোৱা নগৈছিল বাবে এনেকৈ কিছু পোক-পতংগ কৃষক সকলে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।

আলোকচিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিহু
তাৰাবাই শিন্দে

তাৰাবাই শিন্দে (, ১৮৫০-১৯১০) এগৰাকী ভাৰতীয় নাৰীবাদী, নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আৰু লেখিকা। তেওঁ ঊনবিংশ শতিকাৰ ভাৰতত পিতৃতান্ত্ৰিকতা আৰু জাতিবাদৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল। ১৮৮২ চনত মাৰাঠী ভাষাত প্ৰকাশিত তেওঁৰ ৰচনা 'স্ত্ৰী পুৰুষ তুলনা'ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। এই পত্ৰিকাখনত উচ্চ-বৰ্ণৰ পিতৃতান্ত্ৰিকতাৰ সমালোচনা কৰা হৈছে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে প্ৰথম আধুনিক ভাৰতীয় নাৰীবাদী লিখনিৰ নিদৰ্শন বুলি গণ্য কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

১৮৫০ চনত বৰ্তমানৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বেড়াৰ প্ৰদেশৰ বুলধানাৰ এক মাৰাঠী পৰিয়ালত বাপুজী হৰি শিন্দেৰ ঘৰত তাৰাবাইৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পুনেৰ সত্যশোধক সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। তেওঁৰ দেউতাক ৰাজহ উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ত মুখ্য কেৰাণী আছিল। তেওঁৰ দেউতাক এগৰাকী গোড়া হিন্দু আছিল আৰু ১৮৭১ চনত তেওঁ "শিক্ষিত স্থানীয়লোকসকললৈ ইঙ্গিত" শীৰ্ষক এখন কিতাপও প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ অঞ্চলটোত কোনো ছোৱালীৰ বাবে বিদ্যালয় নাছিল। তাৰাবাই পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ কন্যা আছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাকে ঘৰতে মাৰাঠী, সংস্কৃত আৰু ইংৰাজী শিকাইছিল। তেওঁৰ চাৰিজন ভায়েকও আছিল। তাৰাবাইয়ে সেই সময়ত প্ৰচলিত সামাজিক ৰীতি অনুসৰি অতি কম বয়সতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কিন্তু তেওঁৰ স্বামীয়ে সেই সময়ৰ বেছিভাগ মাৰাঠী পত্নীতকৈ ঘৰখনত অধিক স্বাধীনতা প্ৰদান কৰিছিল। পুনৰ বিবাহ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা উচ্চ বৰ্ণৰ বিধৱাসকলৰ সৈতে কাম কৰাৰ পিছত শিন্দেয়ে বিধৱাসকলক আত্মীয়ৰ দ্বাৰা গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ ঘটনাৰ বিষয়ে ভালদৰে অৱগত আছিল। কিতাপখনে "ভাল মহিলা" আৰু "পতিতা"ৰ মাজত মহিলাসকলে আগবাঢ়িব লাগিব বুলি বিশ্লেষণ কৰিছিল। কিতাপখন ১৮৮২ চনত পুনেৰ শ্ৰী শিৱাজী প্ৰেছত ৫০০টা প্ৰতিলিপি মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল যাৰ প্ৰতি কপিৰ মূল্য আছিল ন আনা। কিন্তু সমসাময়িক সমাজ আৰু ছপা মাধ্যমৰ পৰা প্ৰতিকূল ব্যৱহাৰ আৰু বিৰোধৰ বাবে ইয়াৰ পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল। অৱশ্যে [[জ্যোতিৰাও ফুলে] নামৰ এজন বিশিষ্ট মাৰাঠী সমাজ সংস্কাৰক তেওঁৰ এই কামৰ প্ৰশংসা কৰে যিয়ে তাৰাবাইক চিৰঞ্জীৱনী (মৰমৰ কন্যা) বুলি উল্লেখ কৰে আৰু সহকৰ্মীসকলক তেওঁৰ পত্ৰিকা পঢ়িবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। ১৮৮৫ চনত জ্যোতিবা ফুলেয়ে আৰম্ভ কৰা সত্যশোধক সমাজৰ আলোচনী 'সৎচাৰ'ৰ দ্বিতীয় সংখ্যাত তেওঁৰ এই কামৰ উল্লেখ পোৱা যায়। অৱশ্যে তাৰ পিছত ১৯৭৫ চনলৈকে এই গ্ৰন্থখন বহুপৰিমাণে অজ্ঞাত আছিল। ১৯৭৫ চনত ইয়াক পুনৰ আৱিষ্কাৰ আৰু পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হয়।

উৎস

শিন্দে, তাৰাবাই. ১৮৮২. স্ত্ৰী পুৰুষ তুলনা (মায়া পণ্ডিতৰ দ্বাৰা অনুবাদ কৰা). এছ. থাৰু আৰু কে. ললিতা (সম্পাদনা)ত "ভাৰতৰ লেখিকা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬০০ ৰ পৰা বৰ্তমানলৈ, প্ৰথম খণ্ড: খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬০০ ৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে।" দ্য চিটি ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নিউয়ৰ্ক চিটি : দ্য ফেমিনিষ্ট প্ৰেছ।
গেইল ওমভেড্ট, ১৯৯৫, দলিত দৃষ্টি, অৰিয়েণ্ট লংমেন
চক্ৰৱৰ্তী, উমা আৰু গিল, প্ৰীতি (সম্পাদনা)। ছাঁ জীৱন: বিধৱাত্বৰ ওপৰত লিখনি। কালি ফৰ ৱমেন, দিল্লী।
ও'হানলন, ৰোজালিণ্ড, ২০. মহিলা আৰু পুৰুষৰ মাজত তুলনা: তাৰাবাই শিন্দে আৰু ঔপনিৱেশিক ভাৰতত লিংগ সম্পৰ্কৰ সমালোচনা। দিল্লী, অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ, ২০০০, ১৪৪ পৃ.
ও'হানলন, ৰোজালিণ্ড, ১৯৯১, বিধৱাত্বৰ বিষয়সমূহ: ঔপনিৱেশিক পশ্চিম ভাৰতত লিংগ আৰু প্ৰতিৰোধ, ডগলাছ হেইনছ আৰু জ্ঞান প্ৰকাশ (সম্পাদনা) "প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা শক্তি: দক্ষিণ এছিয়াত প্ৰতিৰোধ আৰু দৈনন্দিন সামাজিক সম্পৰ্ক", অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ, নতুন দিল্লী।
ও'হানলন, ৰোজালিণ্ড, ১৯৯৪, মোৰ ভগ্নী দেশৰ মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে: তাৰাবাই শিন্দে এণ্ড দ্য ক্ৰিটিক অৱ জেণ্ডাৰ ৰিলেচনছ ইন কলোনিয়াল ইণ্ডিয়া, অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছ, অক্সফৰ্ড।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
লখিমী বিবাহ

লখিমী বিবাহ সাধাৰণতে উজনি অসমৰ গাঁও বিশেষতে সীমাবদ্ধ। বৰষুণৰ কামনাৰে জেঠ-আহাৰ মাহত লখিমী সবাহৰ সৈতে জড়িত বিশ্বাস অনুসৰি, শস্যৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী লক্ষ্মী বা লখিমী ধান চপোৱাৰ পাছত পথাৰৰ পৰা অন্তৰ্ধান হয় আৰু ওখ পৰ্বতত স্থিতি লয়গৈ। মানুহৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হ’লে তেওঁ বাৰিষা বৰষুণৰ ৰূপত পুনৰ পথাৰলৈ নামি আহে। লখিমী সবাহৰ মাধ্যমেৰে দেৱী লখিমীক আদৰণি জনোৱা হয়। লখিমী সবাহ সাধাৰণতে গাঁৱৰ নামঘৰত ৰাইজসহ শোভাযাত্ৰা কৰি এজনী এঁৱা ছোৱালী বা এগৰাকী আয়তীয়ে কলৰ থুৰি, আমপাত আদি ভৰোৱা নতুন মাটিৰ টেকেলি লৈ নদীত পানী তুলিবলৈ যায়। আন দুগৰাকী তিৰোতাই ক্ৰমে এখন জাকৈ, এটা চাউল ভৰ্তি দুণৰি নিয়াৰ লগতে এজন কিশোৰে কলপটুৱাৰ দোলা এখন কঢ়িয়াই লৈ যায়। নদীত পানী তুলি টেকেলিত ভৰাই অনা হয়। আন এগৰাকী মহিলাই নদীত তিনিবাৰ জাকৈৰে চবিয়ায় আৰু চবিয়াওঁতে পোৱা বন-বোকা দোলাখনত থয়। জাকৈৰে চবিয়াওঁতে মাছ উঠি অহাটো শুভ লক্ষণ বুলি ভৱা হয়। পানী তুলি আহি ৰাইজে তিনিবাৰ নামঘৰ প্ৰদক্ষিণ কৰি পানীখিনি মণিকূটৰ ওচৰত থয়। নাম-প্ৰসংগ আদি কৰাৰ উপস্থিত লোকসকলৰ গাত সেই পানী ছটিয়াই দিয়াৰ লগতে জাকৈত তুলি অনা জাবৰ-জোঁথৰখিনি আৰু দুণৰিত থকা চাউলখিনি সকলোৰে মাজত বিতৰণ কৰি দিয়া হয়। গাঁওবাসীয়ে সেই দ্ৰব্যখিনি সভক্তিৰে ভঁৰালত থৈ দিয়ে। এনে কৰিলে গৃহলৈ লখিমীৰ আগমন ঘটে বুলি বিশ্বাস আছে।

তাই আহোমসকলে কিছু পৃথক ধৰণে লখিমী সবাহৰ আয়োজন কৰে। তেওঁলোকে ব্যক্তিগতভাৱে হ’লেও ভঁৰালৰ সন্মুখত আৰু ৰাজহুৱাকৈ আয়োজন কৰিলে মুকলি ঠাইত এই অনুষ্ঠান পাতে। এই উৎসৱত তেওঁলোকে ‘লাওখাইমী’ (লখিমী) দেৱীৰ লগতে তেওঁৰ পিতৃ হুচুংখোড়াকো পূজা কৰে। এই অনুষ্ঠানত এবিধ নৈবেদ্য আগবঢ়োৱা হয়। নাৰীসকলে দোলা, দুণৰি বা দোণ, আঁহত বা বৰগছৰ পাত ভৰোৱা টেকেলি আদি লৈ পানী তুলি বলৈ যায় আৰু পানী তোলোঁতে উঠি অহা বস্তুবিলাক সকলোৱে ভাগ-বিতৰণ কৰি ঘৰলৈ লৈ যায় আৰু ভক্তি ভাবেৰে সংৰক্ষণ কৰি থয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ