ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মৌপিয়া

মৌপিয়া (, বৈজ্ঞানিক নাম-Aethopyga siparaja) এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই ঘাইকৈ ফুলৰ ৰস খায় বাবে ইয়াক মৌপিয়া বুলি কোৱা হয়৷ অৱশ্যে প্ৰজনন কালত ই পোক-পতংগও খোৱা দেখা যায়৷ ই চিংগাপুৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চৰাই৷

বিৱৰণ

মৌপিয়া সাধাৰণতে ফুলনিবাৰী, শাকনিবাৰী এই জোপোহা গছ-বিৰিখৰ ডালে-পাতে বগাই ফুৰা এবিধ নিচেই সৰু চৰাই। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ প্ৰায় ১০ ছেঃমিঃ। এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷মতা চৰাইৰ পাখিৰ ৰং ঘাইকৈ ৰঙচুৱা আৰু সেন্দুৰীয়া। কিন্তু মাইকীজনীৰ আৰু অপৈণত চৰাইৰ ক্ষেত্ৰত এই বৌশিষ্ট দেখা পোৱা নাযায়। ইয়াৰ ঠোঁটৰ আকৃতি তললৈ সামান্যভাৱে ভাঁজ খোৱা।

মৌপিয়া চৰায়ে চিক চিক চিককৈ একপ্ৰকাৰৰ মাত মাতে। ফুলি থকা ফুলৰ কাষত উৰি থাকি মৌৰস শুহি খায়।ফুলৰ ৰস খায় বাবে ইয়াক মৌপিয়া বুলি কোৱা হয়৷ জোপোহা গছৰ ডালৰ ফেৰেঙণিত খেৰ, শুকান ঘাঁহ আদি সামগ্ৰীৰে বাহ সাজি কণি পাৰে আৰু উমনি দি পোৱালি জগায়। অৱশ্যে প্ৰজনন কালত ই পোক-পতংগও খোৱা দেখা যায়৷

মৌপিয়া চৰাইৰ কেইবাটাও আকৃতিৰ পোৱা যায়— সেইবোৰৰ ভিতৰত (১) সেন্দুৰীয়া মৌপিয়া, (২) সৰু মকৰা খোৱা মৌপিয়া (৩)তেজৰঙা মৌপিয়া (৪) অসমৰ কলাডিঙীয়া মৌপিয়া (৫) সেউজীয়ানেজী মৌপিয়া (৬)জাব্ৰিৰ মৌপিয়া (৭) শ্ৰীমতী গৌল্ডৰ মৌপিয়া (৮) বহিনেজীয়া মৌপিয়া।

ইয়াৰ ভিতৰত সেন্দূৰীপিঠীয়া মৌপিয়া আৰু অসমৰ ক’লডিঙীয়া মৌপিয়া অসমত সাধাৰণতে দেখা যায়।

সেন্দূৰীপিঠীয়া মৌপিয়াঃ ইয়াৰ ইংৰাজী নাম : Purple Rumped Sunbird বৈজ্ঞানিক নাম : Nectarinia গোত্ৰ : Nectarinidae এইবিধ চৰাই দৈৰ্ঘ — ১০ ছেঃ মিঃ মান। অসমত ইয়াক দেখা পোৱা যায় যদিও ই বিৰল প্ৰজাতিৰ চৰাই। কেতিয়াবাহে দুই-চাৰিটা দেখা পোৱা যায়। সাধাৰণত জাতৰ মৌপিয়াৰ সৈতে একেলগে বিচৰণ কৰিলে ইয়াক পৃথক কৰিবলৈ যথেষ্ট টান হৈ পৰে। সচৰাচৰ শ্ৰীলংকা, মধ্য আৰু দক্ষিণ ভাৰত, বাংলাদেশ আদিতহে দেখিবলৈ পোৱা যায়।

অসমৰ ক’লাডিঙীয়া মৌপিয়াঃ ইংৰাজী নাম ঃ Assam Black Thorated Sunbird বৈজ্ঞানিক নাম ঃ Aethopyga Saturata assamenisi গোত্ৰ ঃ Nectarinide। এই চৰাই বিধৰ দৈৰ্ঘ প্ৰায় ১১ ছেঃ মিঃ মান হ’ব। আন আন মৌপিয়া চৰাইৰ দৰে ইয়াৰ ডিঙি আৰু পিঠিত ক’লা বৰণৰ পাখি আছে। চাৰিত্ৰিক বিষয়তো আন আন মৌপিয়াৰ সৈতে একে। চিক চিক কৈ মাতে। এইবিধ চৰায়ো জোপোহানিৰ মাজত বাহ সাজি কণী পাৰে আৰু উমনি দি পোৱালি যোগায়। ফুলৰ মৌ খায়। বিশেষকৈ অসম আৰু পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যান্য ৰাজ্যত এই বিধ মৌপিয়া চৰাই দেখিবলৈ পোৱা যায়।

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

Birds of India by Grimmett, Inskipp and Inskipp, ISBN 0-691-04910-6
শ্ৰেণী:শালিকা
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
বিনীতা বৰগোহাঁই

বিনীতা বৰগোহাঁই অসমৰ এগৰাকী অভিনয় শিল্পী। তেওঁ মূলতঃ ১৯৭৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা আব্দুল মজিদ পৰিচালিত চামেলি মেমচা'ব চলচ্চিত্ৰৰ নাম-ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ বাবে পৰিচিত। ইয়াৰোপৰি তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু নাটকৰো অনুশীলন কৰিছিল। এই ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰৰ লগতে এই ছবিখনত কৰা সংগীত পৰিচালনাৰ বাবে ড° ভূপেন হাজৰিকাই শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

বিনীতা বৰগোহাঁই চামেলি মেমচাব চলচ্চিত্ৰৰ ছাউণ্ড ৰেকৰ্ডিষ্ট প্ৰবীৰ মিত্ৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এক পুত্ৰ সন্তান আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
দেহ বিচাৰ গীত

দেহ বিচাৰ গীত বা দেহবিচাৰৰ গীত অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত আধ্যাত্মিক ভাবযুক্ত তত্ত্বগধুৰ লোকগীতৰ শ্ৰেণী। সাধাৰণতে বৃদ্ধ, ভকত, বৈৰাগী, সন্ন্যাসী, মগনীয়া আদিয়ে দেহ বিচাৰ গীত গায়। সংসাৰৰ মায়া-মোহ, জ্বালা-যন্ত্ৰণা, বেদনা আদিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ অথবা মুক্তি পাবলৈ সাধকসকলৰ মনৰ বৈৰাগ্য ভাব এই শ্ৰেণী গীতত প্ৰকাশ পায়।

ইতিহাস

দেহ বিচাৰৰ গীত একপ্ৰকাৰৰ লোকসংগীত। সেয়ে ইয়াৰ ৰচনাৰ সঠিক সময় নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা নাযায়। দেহবিচাৰৰ গীতসমূহক চৰ্যাগীত আৰু বৰগীতৰ মাজৰ সংযোগ সেঁতু বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি। কিন্তু অষ্টম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ ভিতৰত ৰচিত চৰ্যাপদৰ মাজত ইয়াৰ এতিহাসিক উৎস বিচাৰি পোৱা যায়। এই সময়চোৱাত বৌদ্ধ সহযীয়া পন্থাৰ প্ৰভাৱ জনমানসত ক্ৰমান্বয়ে স্তিমিত হৈ আহিছিল। এচাম চহা কবিয়ে চৰ্যাগীতৰ কথাবস্তুৰ আলম লৈ এই শ্ৰেণীৰ গীতবোৰ ৰচনা কৰিছিল।

বৰ্ণনা

ভাৰতীয় ধৰ্ম দৰ্শনৰ মূল তত্ত্ব দেহবিচাৰৰ
গীতসমূহত পৰিলক্ষিত হয়। ক্ৰমান্বয়ে নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱো ইয়াত পৰা দেখা যায়। দেহবিচাৰৰ গীতবোৰে কোনো এক নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মৰ মত বহন নকৰে যদিও গীতবোৰ তত্ত্বমূলক।

দেহবিচাৰৰ গীতবোৰ সাধাৰণতে সাংকেতিক বা প্ৰতীকধৰ্মী। গীতিকাৰসকলে গীতৰ তত্ত্ব প্ৰকাশৰ কাৰণে বিবিধ উপমা, ৰূপক, চিত্ৰৰ সহায় লয়। এই গীত সমূহৰ ৰাগ-সুৰো সুকীয়া ধৰণৰ। ইয়াৰ বেছিভাগ গীতৰ সুৰত বৈৰাগ্য ভাব প্ৰকাশ
পায়। গীতৰ প্ৰতীক, উপমা, ৰূপক আদিৰ সহায়েৰে সংসাৰৰ সংযমৰ অনিত্যতা, মায়া-মোহ, আত্মা-পৰমাত্মা, ইইকাল-পৰকাল আদিৰ জটিল তত্ত্বসমূহ সহজ-সৰলভাৱে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।

দেহ বিচাৰৰ গীতবোৰ সহজ-সৰল ভাৱ, ভাষা আৰু জতুৱা ঠাঁচযুক্ত, সুৰবিশিষ্ট।

দেহবিচাৰ গীতৰ উদাহৰণ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
এল্লে

এল্লে হৈছে শ্ৰীলংকাৰ জনপ্ৰিয় বেট-এণ্ড-বল খেল যিটো লেহেমীয়া পিটচ চফ্টবলৰ স্থানীয় নাম হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই খেলখন প্ৰায়ে গ্ৰাম্য গাঁও আৰু চহৰ অঞ্চলত খেলা হয়। আধুনিক বিশ্বত জনপ্ৰিয় ক্ৰীড়াসমূহৰ ভিতৰত এল্লে খেলৰ সৈতে চফ্টবলৰ সাদৃশ্য আটাইতকৈ বেছি দেখা যায়।

নিয়মসমূহ

এই খেলখন দুটা দলৰ মাজত খেলা হয় আৰু খেলত এজন হিটাৰ, এজন পিটচাৰ আৰু কেইজনমান ফিল্ডাৰ জড়িত থাকে। হিটাৰক তেওঁৰ ওপৰত পিট কৰা বলটো মাৰিবলৈ তিনিটা সুযোগ দিয়া হয়। এবাৰ হিটাৰে বেটৰ সহায়ত বলটো মাৰিলে—সাধাৰণতে এটা মজবুত বাঁহৰ লাঠি—তেওঁ এটা ৰাউণ্ড বা দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগে, য’ত ব্যৱধানত চাৰিটা সম্ভাৱ্য “ষ্টপিং” থাকে।

যদি হিটাৰৰ বল ফিল্ডিং পক্ষই ধৰে বা দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ সময়ত ফিল্ডিং পক্ষই বলটো হিটাৰৰ গাত লগাবলৈ সক্ষম হয়, তেন্তে ষ্ট্ৰাইকআউট ধৰা হয়। হিটাৰে ৰাউণ্ডৰ তিনিটা ষ্টপিঙৰ যিকোনো এটাত ৰ’ব পাৰে, যাৰ ফলত তেওঁৰ দলৰ আন এজন সদস্য আহি হিটাৰ হ’ব পাৰে। যি দলটোৱে সৰ্বাধিক সম্পূৰ্ণ ৰান লাভ কৰে, সেই দলটোৱে মেচখনত জয় লাভ কৰে।

১৯১১ চনৰ “হেণ্ডালা গ্ৰেহাউণ্ডছ” নামৰ এটা এল্লে দলৰ এখন ফটো প্ৰকাশ পাইছে, য’ত খেলৰ পিছত দলীয় সদস্যসকলক দেখুওৱা হৈছে। ইয়াৰ পৰা অনুমান কৰা হয় যে এই খেলখন বিভিন্ন অঞ্চলত সংগঠিতভাৱে খেলা হৈছিল। সেই সময়ত খেলুৱৈসকলে ইউৰোপীয় সাজ-পোছাক পৰিধান কৰিছিল, যাৰ পৰা মধ্যবিত্ত সমাজতো এই খেলৰ জনপ্ৰিয়তা অনুমান কৰিব পাৰি। বিশেষকৈ খ্ৰীষ্টান অধ্যুষিত অঞ্চলত গীৰ্জাৰ উৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি দেওবাৰে এল্লে খেলৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।

আগতে ব্যৱহৃত সঁজুলি

প্ৰথম অৱস্থাত বেট হিচাপে সৰল অথচ মজবুত লাঠি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বল হিচাপে কেতিয়াবা ‘ৱেল কাডুৰু’ (Cerbera manghas) গছৰ শুকান ফল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ধান চপোৱাৰ পিছত কৃষকসকলে উন্মুক্ত পথাৰত পৰিয়ালৰ সৈতে একেলগে এল্লে খেলি আনন্দ উপভোগ কৰিছিল।

অতীতৰ এল্লে সংস্কৃতি

গ্ৰাম্য শ্ৰীলংকাত এল্লে আছিল এক সামূহিক কাৰ্যকলাপ। বয়স বা লিংগৰ ভেদাভেদ নকৰাকৈ গাঁওবাসীয়ে এই খেল উপভোগ কৰিছিল। কেতিয়াবা কাষৰীয়া গাঁও বা চহৰৰ মাজতো প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ধীৰে ধীৰে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়লৈ বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল।

খেলা

এটা দলত সৰ্বাধিক ষোল্লজন আৰু নূন্যতম বাৰজন খেলুৱৈ থাকিব পাৰে। কম খেলুৱৈ থকা দলটোৱে সাধাৰণতে বিপক্ষ দলৰ অতিৰিক্ত খেলুৱৈ আঁতৰাবলৈ নকয়। প্ৰয়োজনে তৃতীয় ইনিংছৰ আগতে অতিৰিক্ত খেলুৱৈক লাইন-আপত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি। ষ্ট্ৰাইকিং বা ফিল্ডিং নিৰ্ধাৰণ মুদ্ৰা নিক্ষেপ (টছ)ৰ দ্বাৰা কৰা হয়।

এলে মাটি

খেলপথাৰখনত বিশেষকৈ দৌৰা ঠাইত কোনো বাধা থাকিব নালাগে। সন্মুখ আৰু দুয়োফালে সমদূৰত্ব থাকিব লাগে। ৩ চেণ্টিমিটাৰ বহল ৰেখাৰে খেলপথাৰ চিহ্নিত কৰিব লাগে আৰু ষ্ট্ৰাইকিং স্থানৰ পিছফালে কমেও পাঁচ মিটাৰ ঠাই থাকিব লাগে।

স্কুলীয়া খেলত বেছৰ মাজৰ দূৰত্ব ১১ মিটাৰ, আনহাতে ক্ৰীড়া সংঘ পৰ্যায়ত ১২ মিটাৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।

সামগ্ৰী

বাঁহ গছৰ দৰে ১০ মিটাৰ উচ্চতাৰ দুটা খুঁটা।
২ চেণ্টিমিটাৰ বহল আৰু ১ মিটাৰ উচ্চতাৰ ছটা খুঁটা।
খুঁটাৰ মূৰত বান্ধিবলৈ আঠখন পতাকা।
ভালদৰে শুকান বাঁহৰ পৰা নিৰ্মিত এলে বেট।
সাধাৰণতে টেনিছ বল ব্যৱহাৰ কৰা হয় (নোম আঁতৰাব পাৰি কিন্তু ৰবৰ দৃশ্যমান কৰিব নালাগে)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকা
শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
পূবৰ ক'লা জঁ-যুক্ত হলৌ বান্দৰ

পূবৰ ক'লা জঁ-যুক্ত হলৌ বান্দৰ বা ইষ্টাৰ্ণ ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন (; বৈ‍জ্ঞানিক নামঃ Nomascus nasutus)ক কাও-ভিট ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন বা কাও-ভিট ক্ৰেষ্টেড গিবন বুলিও কোৱা হয়। ই হৈছে দক্ষিণ-পূব চীন আৰু উত্তৰ ভিয়েটনামৰ এক ঘোৰ সংকটাপন্ন প্ৰজাতিৰ হলৌ বান্দৰ। "কাও-ভিট" শব্দটো এইবিধ হলৌ বান্দৰৰ মাত বা গীতৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা; ভিয়েটনামৰ কাও বাং প্ৰদেশৰ ট্ৰুং খান জিলাৰ নগ'চ খে, ফঙ নাম আৰু নগ'চ কন কমিউনৰ গাওঁবাসীয়ে এইবিধ হলৌ বান্দৰৰ নাম ৰাখিবলৈ সিহঁতৰ মাত বা গীতৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা শব্দকে ব্যৱহাৰ কৰ‍িছে‍।

বিশেষজ্ঞসকলে এইবিধ হলৌ বান্দৰ পুনৰ আৱিষ্কাৰৰ পিছৰে পৰাই এই নামটো আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছলি‍। ১৯৬০ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে‍ ইষ্টাৰ্ণ ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন বা পূবৰ ক'লা জঁযুক্ত হলৌ বান্দৰ কোনোৱেই নিশ্চিতভাৱে‍ দেখা পোৱা নাছিল আৰু ইয়াক সম্ভৱতঃ বিলুপ্ত বুলি ভবা হৈছিল। ২০০২ চনত উত্তৰ-পূব ভিয়েটনামৰ কাও বাং প্ৰদেশৰ ট্ৰুং খান জিলাৰ কাৰ্ষ্ট অৰণ্যত দুজন এফ. এফ. আই.ৰ জীৱবিজ্ঞানীয়ে কেইটামান এই প্ৰজাতিৰ হলৌ পুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ২০০৬ চনলৈকে এই প্ৰজাতিটো ভিয়েটনামৰ স্থানীয় প্ৰাণী আছিল, কিন্তু ইহঁতক চীনৰ গুৱাংছি প্ৰদেশৰ এখন সৰু অৰণ্যতো পোৱা গৈছে, যিখন ট্ৰুং খান অৰণ্যৰ সমীপতে‍ আছে। ২০০৫ চনত ভিয়েটনামৰ ফালে ইয়াৰ সংখ্যা প্ৰায় ৩৫-৩৭টা মান বুলি অনুমান কৰা হৈছিল।

ইষ্টাৰ্ণ ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন বা পূবৰ ক'লা জঁ-যুক্ত হলৌ বান্দৰ হৈছে বিশ্বৰ আটাইতকৈ বিৰল আৰু আটাইতকৈ গুৰুতৰভাৱে বিপন্ন প্ৰাইমেট বা বান্দৰ প্ৰজাতি। ইয়াৰ এই অৱস্থা ইয়াৰ বাসস্থান থকা বনাঞ্চল ধ্বংস, বেদখল, চোৰাং চিকাৰৰ ফলত হৈছে।

আণৱিক তথ্য, নোমৰ ৰং, আৰু যোগাযোগত ব্যৱহাৰ কৰা কণ্ঠস্বৰৰ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইষ্টাৰ্ণ ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন বা পূবৰ ক'লা জঁ-যুক্ত হলৌ বান্দৰক অন্যান্য ক্ৰেষ্টেড গিবনৰ পৰা পৃথক হিচাপে শ্ৰেণীৱদ্ধ কৰা হয়। পূৰ্বতে ইয়াক হাইনান ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন সৈতে বা ব্লেক ক্ৰিষ্টেড গিবণৰ উপ-প্ৰজাতি হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছিল। মাইট'কণ্ড্ৰিয়েল চাইট'ক্ৰ'ম বি জিনৰ ক্ৰমবিন্যাসৰ আগলৈকে হাইনান ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবনক ইষ্টাৰ্ণ ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন বা পূবৰ ক'লা জঁ-যুক্ত হলৌ বান্দৰৰ এটা উপ-প্ৰজাতি নোমাস্কাছ নাছুটছ হাইনাছ বুলি ভবা হৈছিল। গৱেষকসকলে প্ৰস্তাৱ আগ বঢ়াইছে‍ যে জিনীয় পৃথকীকৰণে ইয়াক এক সুকীয়া প্ৰজাতি বুলি দেখুৱাইছে।

নৃত্য

গৱেষকসকলৰ মতে‍ মাইকী ইষ্টাৰ্ণ ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন বা পূবৰ ক'লা জঁ-যুক্ত হলৌ বান্দৰবোৰে ছন্দময় নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা দেখা যায়। এইবোৰক মাইকী ইষ্টাৰ্ণ ব্লেক ক্ৰেষ্টেড গিবন বা পূবৰ ক'লা জঁ-যুক্ত হলৌ বান্দৰবোৰৰ মাজৰ এক প্ৰকাৰৰ অ-আক্ৰমণাত্মক প্ৰতিযোগিতা বুলি কোৱা হৈছে। প্ৰজননকাৰী মতাটোৰ সৈতে দুৰ্বল সম্পৰ্ক থকা মাইকীবোৰে এই নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ কম্পাঙ্ক বৃদ্ধি কৰি ইহঁতৰ লগত সামাজিক আৰু যৌন সম্পৰ্ক বৃদ্ধি কৰে‍। গৱেষকসকলে এনে ছন্দময় প্ৰদৰ্শনে "মানৱ নৃত্য আৰু ভাষাৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে আমাৰ বোধগম্যতাক নতুন অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰদান কৰিব পাৰে" বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ ঘোৰ সংকটজনক প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:বন্যপ্ৰাণী
শ্ৰেণী:বিপন্ন প্ৰজাতি
কেওঁট জনগোষ্ঠী

কেওঁট বা কৈৱৰ্ত জনগোষ্ঠী সংস্কৃত শব্দ ‘কৈৱৰ্ত’ৰপৰা কিৱত আৰু‘কেওঁট’ শব্দৰ সৃষ্টি হৈছিল। অনাৰ্য্য আৰু অষ্ট্ৰিক-মংগোলীয় প্ৰজাতিৰ লোক। এওঁলোক অসমৰ অন্যতম পুৰণি জনগোষ্ঠী। এই জাতিৰ লোকসকল হিন্দুধৰ্মীয়‌ ।এই কেওঁটসকল কৰ্ম অনুযায়ী পিছলৈ ‘জালোৱা কেওট’ আৰু ‘হালোৱা কেওট’ আদি উপগোটত বিভক্ত হৈছিল। উদাহৰণ স্বৰূপে,খেতি-বাতি কাম কৰা বা খেতি-বাতিৰ বাবে সঁজুলি বনোৱা লোকসকল হালৈ কেওঁট হ'ল আৰু পুৰণি কালত জীৱিকাৰ বাবে মাছ ধৰা কামৰ বাবে যিসকলে জাল, খালৈ আদি বনাই নিজৰ জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিছিল তেওঁলোক হ'ল জাল কেওঁট। ‘হুজুৰী’ উপাধীৰ এই লোকসকল ‘জালোৱা কেওট’ সম্প্ৰদায়ৰ লোক হয় বুলি বহুতো তথ্যৰদ্বাৰা প্ৰমাণ পোৱা যায়। পুৰণি কালত এই লোকসকল নামনি অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা আৰু আন নদীৰ আশে-পাশে বাস কৰিছিল। নলবাৰী জিলা, কামৰূপ জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইত এই লোক বেছিকৈ পোৱা গৈছিল। কিন্তু বানপানীৰ কাৰণে তেওঁলোক পিছলৈ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ নিজৰ বাসস্থান সলালে। নামনি অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ বাইহাটা চাৰিআলিৰ ওচৰত,মিৰ্জা, ডিমৌ, নলবাৰী জিলাৰ বৰগাছা, কমাৰকুছি, দৰংজিলাৰ মংগলদৈ, বাগছা জিলাৰ খাগ্ৰাবাৰী, তামোলপুৰ, বৰপেটা জিলা আদিকে ধৰি অসমৰ প্ৰায় সকলো ঠাইত পাটোৱাৰী, কেওঁট,হুজুৰী আদি উপাধিৰ লোকসকলৰ বসতি দেখা যায়। প্ৰধানত'কেওট', "পাটোৱাৰী 'হুজুৰী', 'হাজৰীকা', 'পাঠক' আৰু 'দাস' আ‌দি উপাধীৰ লোকসকল এই জাতিৰ অন্তৰ্গত। উপগোট বা উপজাতি হিচাপে হুজুৰীসকল জাল কেওঁট সম্প্ৰদায়ৰ হিন্দু জনগোষ্ঠীৰ খিলঞ্জীয়া অসমীয়া লোক।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
ডিভ (পৌৰাণিক কথা)

ডিভ বা ডেৱ (ধ্ৰুপদী পাৰ্চী: دیو dēw; ইৰাণী পাৰ্চী: دیو dīv) (দানৱ বা দানৱৰ দৰে) মধ্যপ্ৰাচ্যৰ লোক-কাহিনিৰ ভিতৰৰ দানৱীয় প্ৰাণী, আৰু সম্ভৱতঃ পাৰ্চী উৎপত্তি। তেওঁলোকৰ বেছিভাগ চিত্ৰণ পাৰ্চী পৌৰাণিক কাহিনীৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, ইছলামৰ সৈতে সংযুক্ত আৰু তাৰ পৰা আৰ্মেনিয়া, তুৰ্কী দেশ আৰু আলবেনিয়াকে ধৰি চাৰিওফালৰ সংস্কৃতিলৈ বিয়পি পৰিছে। পাৰ্চী উৎপত্তিৰ সত্ত্বেও ইহঁতক পৰলোকীয় সত্তাৰ ইছলামিক ধাৰণাসমূহৰ বিশ্বাস অনুসৰি অভিযোজিত কৰা হৈছে। যদিও কেন’নিক ইছলামিক শাস্ত্ৰৰ ভিতৰত ইহঁতৰ বিষয়ে স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰা হোৱা নাই, তথাপিও ইয়াৰ অস্তিত্ব অন্যান্য অলৌকিক জীৱৰ দৰেই বেছিভাগ মুছলমানে ভালদৰে গ্ৰহণ কৰিছিল। দক্ষিণ আৰু মধ্য এছিয়াৰ দানৱ-বিশ্বাসৰ ভিতৰত জিন, পৰী আৰু চয়তানৰ সৈতে ইহঁতৰ অস্তিত্ব আছে।

মানুহৰ দৰে শৰীৰ, মাত্ৰ বিশাল আকাৰৰ, মূৰত দুটা শিং আৰু গাহৰিৰ দাঁতৰ দৰে দাঁত থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শক্তিশালী, নিষ্ঠুৰ আৰু ঠাণ্ডা হৃদয়ৰ মানুহৰ মাংসৰ সোৱাদৰ প্ৰতি ইহঁতৰ বিশেষ ৰুচি থাকে। কিছুমানে কেৱল আদিম অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰে, যেনে শিল: আন কিছুমানে, অধিক অত্যাধুনিক, যোদ্ধাৰ দৰে সজ্জিত, কৱচ পিন্ধি আৰু ধাতুৰ অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰে। অশুভ চেহেৰাৰ সত্ত্বেও – আৰু তেওঁলোকৰ বৃহৎ শাৰীৰিক শক্তিৰ উপৰিও – বহুতেই যাদুকৰী কামতো নিপুণ, যাদুৰ দ্বাৰা শত্ৰুক পৰাস্ত কৰি দুঃস্বপ্নেৰে আক্ৰান্ত কৰিবলৈ সক্ষম।

ইহঁতৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বিতৰ্কিত যদিও ই বৈদিক দেৱতা (দেৱ)সকলৰ মাজত নিহিত হৈ থাকিব পাৰে যিসকলক পিছলৈ পাৰ্চী ধৰ্মত দানৱীকৰণ কৰা হৈছিল। ফাৰ্দৌছিৰ দশম শতিকাৰ শ্বাহনামেহত ইতিমধ্যে তেওঁলোক পৰৱৰ্তী লোককথাৰ পৰা পৰিচিত মোটামুটি মানৱ আকৃতি আৰু অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তিৰে সমৃদ্ধ দুষ্ট সত্তা, য’ত ডিভসকলক অলৌকিক শক্তি আৰু শক্তিৰ কুৎসিত দানৱ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিসকলক, তথাপিও কেতিয়াবা বশ কৰা হ’ব পাৰে আৰু কোনো যাদুকৰৰ নিৰ্দেশ মানিবলৈ বাধ্য হ’ব পাৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
আজান (চৰাই)

আজান বা হালখেদা (Grey Heron Ardea cinerea ) কণামুচৰি‍ পৰিয়ালৰ এবিধ ডাঙৰ প্ৰজাতিৰ কণামুচৰি‍। ইহঁত আকাৰত ময়ূৰতকৈ ডাঙৰ হয়। ইহঁত চাৰিটা প্ৰজাতিৰ আৰু ইউৰোপ, এছিয়া, আফ্ৰিকাৰ কিছু অংশত ইহঁতক দেখিবলৈ‍ পোৱা যায়। ইহঁতৰ বেছিভাগেই নাতিশীতোষ্ণ অঞ্চলত বিচৰণ কৰে। ইহঁত সাধাৰণত ভাৰতৰ স্থায়ী বাসিন্দা আৰু কিছু ক্ষেত্ৰত পৰিভ্ৰমী চৰাই। ইহঁতৰ বেছিভাগেই সপৰিয়ালে বসবাস কৰে‍।

বিৱৰণ

আজান বা হালখেদাৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ৯০ৰ পৰা ৯৮ চে.মি. আৰু ডেউকা ১৫৫ৰ পৰা ১৯৫ চে.মি. হয়। ইহঁতৰ শৰীৰৰ ওজন ১.০২ কেজিৰ পৰা ২.০৮ কেজিলৈকে‍ হ'ব পাৰে। ইহঁতক চিনাক্তকৰণৰ উপায় হ'ল, ইহঁতৰ পিঠি ধূসৰ ছাইৰঙী আৰু পেটৰ ৰঙ ধূসৰ বগা, ডেউকাৰ তলৰ ফালৰ পৰা তলপেটলৈকে ক’লা বৰণৰ। প্ৰাপ্তবয়স্কবোৰৰ মূৰ আৰু ডিঙি বগা, চকুৰ ওপৰৰ পৰা ভ্ৰূৰ ক’লা দাগ মূৰৰ পিছফাললৈকে ব্যাপ্ত আৰু যিটোৰ মূৰত টিকনিৰ দৰে পাখি থাকে। ডিঙিৰ আগফালে নীলা আভাযুক্ত ক’লা দাগ এটা দেখা যায়। অপ্ৰাপ্তবয়স্কবোৰৰ মূৰৰ ক’লা দাগটো অস্পষ্ট আৰু ইহঁত প্ৰাপ্তবয়স্কবোৰতকৈ‍ বহুখিনি‍ শেঁতা হয়, মূৰ আৰু ডিঙি ধূসৰ হয়, টিকনিৰ নিচিনা পাখিকেইডাল চুটি আৰু গাঢ় ধূসৰ ৰঙৰ হয়। ইহঁতৰ ঠোঁট দীঘল, পোন, শক্তিশালী আৰু ৰং গোলাপী হালধীয়া; ঠেং দুখন অতি দীঘল আৰু বাদামী ৰঙৰ।

আচৰণ আৰু বাসস্থান

উৰণৰ সময়ত ইহঁতে জোৰ জোৰকৈ‍ আৰু কৰ্কশভাৱে‍ ফ্ৰা-এংক শব্দ কৰি মাত মাতে‍। লাহে লাহে উৰি থকাৰ সময়ত ইহঁতে‍ ইহঁতৰ দীঘল ডিঙিটো ভাঁজ কৰি ৰাখে। প্ৰজননৰ সময়ত ইহঁতে বিভিন্ন ধৰণৰ শব্দ কৰে। ইহঁতৰ বিচৰণ‍েক্ষত্ৰৰ ভিতৰত নিৰ্মল পানী আৰু নিমখীয়া জলাশয়, খাল, বৃহৎ হ্ৰদ আৰু শিলেৰে পৰিপূৰ্ণ দ্বীপ আদি অন্তৰ্ভুক্ত। ইহঁত মাংসভোজী, সেয়ে ইহঁতে অগভীৰ পানীত মাছ, বেং, সৰু স্তন্যপায়ী প্ৰাণী, শামুক জাতীয় প্ৰাণী আৰু সৰু সৰু পোক-পৰুৱা খায়। ইহঁতে আনকি চৰাইৰ পোৱালিও খায়। ইউৰোপ, এছিয়া, আফ্ৰিকা মহাদেশ ইহঁতৰ আৱাসভূমি‍। স্পেইন, ফ্ৰান্স, মধ্য ইটালী, বাল্কন, ইৰাক, ইৰাণ, মালদ্বীপ আৰু ম্যানমাৰ, চাহাৰা মৰুভূমি, কেনেৰী দ্বীপপুঞ্জ, মৰক্কো, আলজেৰিয়া, টিউনিছিয়া আৰু ভূমধ্যসাগৰীয় দ্বীপপুঞ্জ, পূব চাইবেৰিয়া, মংগোলিয়া, পূব চীন, জাপান, মাদাগাস্কাৰ আৰু সমগ্ৰ ভাৰতৰ ইহঁত স্থায়ী বাসিন্দা।

আজান বা হালখেদাই সাধাৰণতে বসন্ত কালত গছৰ ওখ ডালত প্ৰজননৰ বাবে বাহ সাজে‍। এবাৰত ৩ৰ পৰা ৫টালৈকে‍ নীলাভ সেউজীয়া ৰঙৰ কণী পাৰে। পিতৃ-মাতৃ দুয়োৱে মিলি‍ ২৩ৰ পৰা ২৫ দিনৰ ভিতৰত কণীবোৰৰ পৰা পোৱালি‍ জগায়। ৭ৰ পৰা ৮ সপ্তাহৰ ভিতৰত পোৱালিবোৰ উৰিব পৰা হয়।

চিত্ৰশালা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ ন্যূনতম উদ্বেগজনক প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:চৰাই
পৰ্তুগীজ ৱিকিপিডিয়া

পৰ্তুগীজ ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ পৰ্তুগীজ সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত পৰ্তুগীজ ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

পৰ্তুগীজ ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
মনোৰঞ্জন লাহৰী

মনোৰঞ্জন লাহৰী (১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৩৬-) অসমৰ বড়ো ভাষাৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যিক৷ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে তেওঁক মৰণোত্তৰভাৱে ২০০৯ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷

চমূ জীৱনী

১৯৩৬ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত গোসাঁইগাওঁ মহকুমাৰ বামুণকুৰা গাঁৱত মনোৰঞ্জন লাহৰীৰ জন্ম হয়৷ ১৯৫৩ চনত তেওঁ মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ তেওঁ কটন মহাবিদ্যালয় আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰি ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৬২ চনত তেওঁ কোকৰাঝাৰ মহাবিদ্যালয়ত ইংৰাজী বিষয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে৷

সাহিত্যিক অৱদান

মনোৰঞ্জন লাহৰীয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ উপযোগীকৈ বড়ো ভাষাত তিনিখন দ্ৰুত পাঠ্যপুথি ৰচনা কৰিছিল৷ অসমীয়া ভাষাতো তেওঁৰ ভালেমান প্ৰবন্ধ আলোচনী, স্মৃতিগ্ৰন্থ আদিত প্ৰকাশ পাইছে৷ তাৰোপৰি তেওঁ ইংৰাজী ভাষাত ’My Verses' নামৰ কবিতা সংকলন আৰু ’হিছট’ৰি অৱ বড়ো লিটাৰটিউৰ (১৯৯১) নামৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে৷ ১৯৭৪ চনৰ পৰা গুৱাহাটীৰপৰা প্ৰকাশিত ’অসমৰ জনজাতি’ নামৰ অসমীয়া আলোচনীখন লাহৰীয়ে তিনিবছৰ ধৰি সম্পাদনা কৰিছিল৷ তেওঁৰ সৰ্বমুঠ আঠখন উপন্যাস, দুখন চুটি গল্পৰ সংকলন, ছখনএকাংকিকা নাট, তিনিখন পূৰ্ণাংগ নাটক, পাঁচখন কবিতা পুথি আৰু তিনিখন সাধুকথাৰ পুথি প্ৰকাশ পাইছে৷

১৯৮৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা বড়ো ৰাইটাৰ্ছ একাডেমিৰ সংগঠনতো লাহৰীয়ে অৱদান আগবঢ়াই গৈছে৷

বঁটা আৰু সন্মান

নিখিল বড়ো সাহিত্য সভাৰ বঁটা, ধুবুৰী অধিবেশন
কোকৰাঝাৰ প্ৰাথমিক বড়ো সাহিত্য সভাৰ বঁটা (১৯৯৫)
ৰাষ্ট্ৰীয় লোকভাষা সন্মান (২০০২), গান্ধী হিন্দুস্তানী সভা, নতুন দিল্ললী
বড়ো ৰাইটাৰ্ছ একাডেমী বঁটা (২০০২)
প্ৰমোদ চন্দ্ৰ ব্ৰহ্ম সাহিত্য বঁটা (২০০৮), ব্ৰিটিছ চৰকাৰ
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (২০০৯)

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
থেৰবাদ

link= ত্ৰিপিটক
থেৰবাদ (; পালি: ථේරවාද, সংস্কৃত: স্থিৰবাদ) বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আটাইতকৈ পুৰণি সম্প্ৰদায়। থেৰবাদৰ অৰ্থ "জ্যেষ্ঠসকলৰ তত্ত্ব।" এই সম্প্ৰদায়ৰ বৌদ্ধসকলক থেৰবাদিন বোলা হয়। তেওঁলোকে এহাজাৰ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি পালি ধৰ্মানুশাসনত গৌতম বুদ্ধৰ বাণীৰ থেৰবাদী সংস্কৰণ সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।

বিকাশ

পালি ধৰ্মানুশাসন যিকোনো ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় ভাষাত (পালি ভাষাত) অস্তিত্বত থকা আটাইতকৈ সম্পূৰ্ণ বৌদ্ধ লেখৰ সংকলন। পালি থেৰবাদৰ পৱিত্ৰ ভাষা আৰু সাধাৰণ সংযোগী ভাষা। মহাযান আৰু বজ্ৰযানৰ তুলনাত থেৰবাদ তত্ত্ব (পৰিযত্তি) আৰু অনুশাসনক (বিনয়) লৈ অধিক সংৰক্ষণশীল। উদাহৰণ স্বৰূপে, থেৰবাদত মহাযান সূত্ৰক মান্যতা প্ৰদান কৰা নহয় (সকলো মহাযান সূত্ৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ৰ পাছৰ)।

আধুনিক থেৰবাদৰ উৎস মহাবিহাৰ ক্ৰম। মহাবিহাৰ ক্ৰম শ্ৰীলংকাৰ বিভাজ্জবাদৰ পৰা অহা, যি ভাৰতৰ স্থবিৰ নিকায়ৰ পৰা অহা। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০ৰ পৰা শ্ৰী লংকাত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিলে। শ্ৰী লংকাতেই পালি ধৰ্মানুশাসন প্ৰথমবাৰৰ বাবে লিখিত ৰূপত তৈয়াৰ কৰা হ'ল আৰু তাৰ সমীক্ষা-সম্বন্ধীয় সাহিত্যৰ বিকাশ হ'ল।

বিশ্বাসী

শ্ৰীলংকাৰ পৰা থেৰবাদ পাছলৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়ালৈ বিয়পিল। কম্বোডিয়া, লাওচ, ম্যানমাৰ, শ্ৰী লংকা আৰু থাইলেণ্ডত থেৰবাদিনৰ সংখ্যাগড়িষ্ঠতা আছে। ভাৰত, বাংলাদেশ, চীন, নেপাল আৰু ভিয়েটনামত ই এক সংখ্যালঘু ধৰ্ম। তদুপৰি, আন আন ঠাইতো থেৰবাদলৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱা লোক আছে।

আধুনিক কালত বৌদ্ধ আধুনিকতাবাদ, বিপশ্যনা আন্দোলন আদিয়ে থেৰবাদী ধ্যানক অধিক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছে। থাই বন পৰম্পৰাই ভাৰত, নেপাল, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থেৰবাদক বিয়পোৱাত সহায় কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Access to Insight – Readings in Theravāda Buddhism
The Bodhisattva Ideal in Theravāda Theory and Practice by Jeffrey Samuels
What are the teachings of Theravada Buddhism? on Tricycle's Buddhism for Beginners Series

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
পয় পি মাও

পয় পি মাও হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু অসমত বসবাস কৰা টাই খামটিসকলে উদযাপন কৰা নৱবৰ্ষ উৎসৱ। টাই খামটি চন্দ্ৰ বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত দিনত প্ৰতি বছৰে তিনিদিনীয়াকৈ এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। গ্ৰেগৰিয়ান দিনপঞ্জী মতে এই উৎসৱৰ দিন নৱেম্বৰ আৰু/বা ডিচেম্বৰ মাহত পৰে। টাই জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ মাজৰ ঐক্য আৰু বাৰেৰহণীয়া সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ উদযাপনক পয় পি মাও উৎসৱৰ তাৎপৰ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

উদযাপন

অৰুণাচল প্ৰদেশ
টাই খামটি বা বিশ্বৰ অন্যান্য টাই সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ মাজত পয় পি মাওৰ বৰ্দ্ধিত গুৰুত্বলৈ লক্ষ্য ৰাখি ধাৰণাটো অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নামছাইৰ টাই খামটি উন্নয়ন সমাজ চমুকৈ টিকেডিএছে প্ৰাচীন টাই দিনপঞ্জী অনুসৰি নৱবৰ্ষ দিৱস উৎসৱ উদযাপন কৰাৰ ধাৰণাক কাৰ্যকৰী ৰূপ দিয়ে। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে বিদেশৰ পৰ্যটকসকলক ৰাজ্যখনৰ সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰাই এই উদযাপনৰ মূল উদ্দেশ্য।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
হৰিহৰণ

হৰিহৰণ অনন্ত সুব্ৰমণি (জন্ম ৩ এপ্ৰিল ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় প্লেবেক, ভজন আৰু গজল গায়ক যিয়ে প্ৰধানকৈ তামিল, হিন্দী আৰু তেলেগু ভাষাত গায়।

হৰিহৰণ সম্পৰ্কে মন্তব্য

তেওঁ সুৰটো লৈ আলাপ কৰে। তেওঁ আচৰিত ধৰণৰ আলাপ গায়। সাধাৰণতে তেওঁৰ এঘণ্টাৰ গায়কী ৰেকৰ্ডিং কৰি তাৰ পিছত সম্পাদনা কৰে। মাত্ৰ তেওঁৰ আলাপ কল্পনাতীত।(এ আৰ ৰহমান)

উৎস

শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংগীতজ্ঞ
কুন্নিকল অজিতা

কুন্নিকল অজিতা (, জন্ম: ১৯৫০) এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় নক্সালবাদী যিয়ে ১৯৬০ চনত কেৰালাত নক্সালবাদী আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশ লৈছিল যেতিয়া এই গোটটোৱে থালাছেৰী আৰু পুলপালী থানাত সশস্ত্ৰ অভিযান চলাই দুজন আৰক্ষীক হত্যা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত অজিতাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি বিচাৰ আৰু ৯ বছৰৰ কাৰাদণ্ড বিহা হয়।

কাৰাদণ্ডৰ পিছত অজিতাই সশস্ত্ৰ সংগ্ৰাম আন্দোলনৰ পৰা বিচ্ছেদ ঘটায় আৰু বৰ্তমান কেৰেলাৰ সামাজিক পৰিৱেশত সক্ৰিয় উপস্থিতি থকা এগৰাকী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু সমাজ সংস্কাৰক। ১৯৯৩ চনত তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা বেচৰকাৰী সংস্থা আনৱেছীয়ে এতিয়া কেৰেলা ত্ৰী বেধি (কেৰালা মহিলা মঞ্চ)ৰ গঠনকাৰী, নেচনেল মিছন ফৰ এম্পাৱাৰমেণ্ট অৱ উইমেনৰ সৈতে সমন্বয়ত মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে কাম কৰে।

অজিতাৰ প্ৰাক্তন সহকৰ্মী ইয়াকুবৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু এই দম্পতীৰ ক্লিণ্ট নামৰ এজন পুত্ৰ আৰু গাৰ্গী নামৰ এগৰাকী কন্যা আছে।তেওঁ এগৰাকী গোড়া নাস্তিক।

প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰ

১৯৫০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ভাৰতৰ কেৰেলাৰ কোঝিকোডত নক্সালবাদী আন্দোলনৰ সক্ৰিয় সমৰ্থক কুনিকল নাৰায়ণন আৰু মন্দাকিনীৰ ঘৰত কে অজিতাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা কোজিকোড়ত হৈছিল। অজিতাই কলেজ পোৱাৰ সময়লৈকে সমাজৰ প্ৰতি মোহভংগ হৈ নক্সাল আন্দোলনৰ লগত জড়িত হ'বলৈ ধৰিলে। প্ৰি-ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম কৰি থাকোঁতে কলেজ এৰি তেওঁ এগৰাকী সক্ৰিয় নক্সালবাদী হৈ পৰিছিল।

১৯৬৮ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত অজিতাৰ পিতৃ কুন্নিকল নাৰায়ণৰ নেতৃত্বত প্ৰায় ৩০০ জনীয়া সশস্ত্ৰ গেৰিলাৰ এটা দলে অস্ত্ৰ চুৰিৰ লক্ষ্যৰে থালাছেৰী আৰক্ষী থানা পৰৱৰ্তী সময়ৰ বিচাৰৰ পিছত অজিতাক ৯ বছৰৰ একাকী কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়।

তেওঁ কাৰ্যকালৰ প্ৰথমাৰ্ধ ত্ৰিবেন্দ্ৰমৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত আৰু পিছৰ অৰ্ধেক সময় কানান’ৰ কাৰাগাৰত কটায় য’ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃও কাৰাগাৰত আছিল। অজিতাই কাৰাগাৰত থকা সময়খিনি কেৰালাৰ মহিলাসকলে বিশেষকৈ যৌনকৰ্মীসকলে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাৰ বিষয়ে জানিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল।

আইচক্ৰীম পাৰ্লাৰৰ কেচ

আইচক্ৰীম পাৰ্লাৰৰ গোচৰ (১৯৯৭)ত কোজিকোড়ৰ স্থানীয় আইচক্ৰীম পাৰ্লাৰত নাবালক ছোৱালীক যৌন শোষণ কৰা হৈছিল যিয়ে পিছলৈ যৌন শোষণ কৰিবলৈ শান্তকাৰী ঔষধৰ সৈতে যোগ কৰা আইচক্ৰীমৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। এই কেলেংকাৰীৰ সূত্ৰপাত ঘটে যেতিয়া পাঁচগৰাকী নাবালিকা ছোৱালীয়ে অজিতাৰ কাষ চাপে যিয়ে৷ তেওঁলোকে আনৱেশীৰ তত্বাৱধানত ব্যক্তিগত তদন্ত চলাই আৰক্ষীক এই বিষয়ে অৱগত কৰে। তেওঁলোকে মহানগৰীৰ ৰে’লপথত উদ্ধাৰ হোৱা দুগৰাকী কিশোৰীৰ মৃতদেহ গোচৰৰ সৈতে ইয়াৰ দৃঢ় সম্পৰ্ক আছে বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰে। সেই সময়ৰ কেৰেলাৰ উদ্যোগ মন্ত্ৰী আৰু ইণ্ডিয়ান ইউনিয়ন মুছলিম লীগৰ (আই ইউ এম এল) নেতা পি কে কুনহালিকুট্টীৰ নাম, চি পি এম নেতা টি পি দাসন আৰু কিছুমান কাষ্টম বিষয়াৰ দৰে বহুতো পৰিচিত নাম অভিযুক্তৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

বিচাৰৰ সময়ত ভুক্তভোগী পাঁচজনৰ ভিতৰত দুজনে নিজৰ বক্তব্য প্ৰত্যাহাৰ কৰে। ২০০৫ চনত কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ে এই আবেদন খাৰিজ কৰে আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ২০০৬ চনত প্ৰমাণৰ অভাৱৰ কথা উল্লেখ কৰি গোচৰ খাৰিজ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
অন্তহীন প্ৰেৰণা

অন্তহীন প্ৰেৰণা হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। সংকলনখনত মুঠ ১৬ জন ব্যক্তিৰ জীৱনক লৈ ১৬ টা প্ৰবন্ধ আছে। বনলতা প্ৰকাশনে ২০০৬ চনত প্ৰকাশ কৰা এই সংকলনটি লেখক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেখেতৰ ভগ্নীসম শ্ৰীমতী বিচিত্ৰা দলেলৈ উছৰ্গা কৰিছে।

বিৱৰণ

কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, এৰিষ্টটল চক্ৰেটিছ ওনাচিছ;হো চি মিন;মাও জে দং; মহেন্দ্ৰ মৈহেংদাং ডেকাফুকন; জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ; মাইকেল এঞ্জেলো; টমাছ মান; লিওনাৰ্ডো ডা ভিন্সি; আৰ্নল্ড টয়ন্‌বী; কঠিন প্ৰহৰ; আঁদ্ৰে মাল্‌ৰো; গিবন; হেনৰি ডেভিদ থৰো; বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা; সত্যনাথ বৰা আৰু অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

আত্ম দীপো ভৱ
প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা
উচ্চাকাংক্ষা
মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি