ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মধু ভাস্কৰন

মধু ভাস্কৰন এগৰাকী ভাৰতীয় অভিযন্তা আৰু আৰ এম আই টি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক। তেওঁ আৰ এম আই টি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফাংচনেল মেটেৰিয়েলছ এণ্ড মাইক্ৰ'চিষ্টেমছ ৰিচাৰ্চ গ্ৰুপৰ সহ-নেতৃত্ব কৰে। তেওঁ ২০১৮ চনত "ইলেক্ট্ৰনিক স্কীন"ৰ বিকাশৰ বাবে এপেক এছপায়াৰ বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

মধু ভাস্কৰণৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল ভাৰতৰ চেন্নাইত। . হাইস্কুলৰ পিছত তেওঁ ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে কইম্বাটুৰৰ পি এছ জি কলেজ অৱ টেকন'লজিত ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু কমিউনিকেচন ইঞ্জিনিয়াৰিং অধ্যয়ন কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁৰ সংগী শৰথ শ্ৰীৰামক লগ পায়। ভাস্কৰনৰ গৱেষণামূলক আগ্ৰহৰ ভিতৰত আছে কাৰ্য্যক্ষম অক্সাইড পাতল ফিল্ম, পৰিধানযোগ্য প্ৰযুক্তি আৰু ষ্ট্ৰেচেবল ইলেক্ট্ৰনিকছ যিবোৰ স্বাস্থ্য নিৰীক্ষণ আৰু যোগাযোগত প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি।

উচ্চ উষ্ণতাত প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰা কাৰ্য্যকৰী অক্সাইড পদাৰ্থক ইলাষ্টিক আৰু প্লাষ্টিক পদাৰ্থৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাৰ কাম ভাস্কৰনৰ কামৰ ফলত ষ্ট্ৰেচেবল ইলেক্ট্ৰনিকছ আৰু চেন্সৰৰ সৃষ্টি হৈছে, যিবোৰ ইলেক্ট্ৰনিক স্কীন হিচাপে পিন্ধিব পাৰি। ভাস্কৰন অষ্ট্ৰেলিয়ান নেন'টেকন'লজি নেটৱৰ্কৰ সদস্য আৰু তেওঁৰ দলটোৱে অৰ্ধপৰিবাহী আন্তঃপৃষ্ঠৰ বৈশিষ্ট্য নিৰ্ণয় (ধাতু-চিলিচাইড আৰু চিলিচাইড-চিলিকন), পাইজোইলেক্ট্ৰিক পাতল ফিল্মৰ বৈশিষ্ট্য নিৰ্ণয় আৰু মাইক্ৰ'-স্কেল অৰ্ধপৰিবাহী আৰু মাইক্ৰ'চিষ্টেম নিৰ্মাণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান

অধ্যাপিকা মধু ভাস্কৰনে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে তলত দিয়া সন্মান আৰু বঁটা লাভ কৰিছে:

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্নাতকোত্তৰ বৃত্তি ২০০৬-২০০৯
অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰিচাৰ্চ কাউন্সিল পোষ্টডক্টৰেল ফেল’শ্বিপ ২০১০-২০১৪
ৰিচাৰ্চ মিডিয়া ষ্টাৰ বঁটা ২০১১
ভিক্টোৰিয়া ফেল'শ্বিপ ভৌতিক বিজ্ঞান ২০১৫
অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰিচাৰ্চ কাউন্সিল DECRA ফেল’শ্বিপ ২০১৬–বৰ্তমান
এছিয়াৰ বাবে ৩৫ বছৰৰ তলৰ শীৰ্ষ ১০ উদ্ভাৱকৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে নিৰ্বাচিত, এম আই টি টেকন'লজি ৰিভিউ, ২০১৬
এমআইটিৰ শীৰ্ষ ১০জন '৩৫ বছৰৰ তলৰ উদ্ভাৱক' তালিকাত অষ্ট্ৰেলিয়ান উদ্ধাৱক
২০১৭ চনৰ অসাধাৰণ আৰম্ভণিৰ কেৰিয়াৰ গৱেষকৰ বাবে ইউৰেকা বঁটা

২০১৮ চনত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়ান একাডেমী অৱ টেকন'লজিকেল চাইন্সেছ এণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ বেটাৰহাম মেডেল আৰু ভিক্টোৰিয়ান কুইকফায়াৰ চেলেঞ্জ: ড্ৰাইভিং ডিভাইচ ইনোভেচন লাভ কৰে। অষ্ট্ৰেলিয়ান একাডেমী অৱ চাইন্সৰ দ্বাৰা মনোনীত ভাস্কৰনে উদ্ভাৱন, গৱেষণা আৰু শিক্ষাৰ বাবে এপেক বিজ্ঞান বঁটা (ASPIRE)ও লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ওৰাং মাৱাছ

ওৰাং মাৱাছ (ইংৰাজী: Orang Mawas) বা মাৱাছ (Mawas) মালয়েছিয়াৰ লোককথাত বৰ্ণনা কৰা এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ৷ ইয়াক ওৰাং ডালাম (Orang Dalam) বুলিও জনা যায়৷ এই জীৱবোৰ মালয়েছিয়াৰ জোহৰৰ জংঘলত বাস কৰা বুলি কোৱা হয়।

বিৱৰণ

ওৰাং মাৱাছ প্ৰায় ২.৪–৩ মিটাৰ (৭ ফুট ১০ ইঞ্চি – ৯ ফুট ১০ ইঞ্চি) ওখ, দ্বিপদী আৰু ক'লা নোমেৰে আবৃত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ই মাছ খাই আৰু ফলৰ বাগিচাত অভিযান চলাই বুলি কোৱা হৈছে।

মৌখিক সাক্ষ্য

স্থানীয় ওৰাং আছলি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে হাণ্টু জৰাং গিগি বুলি কোৱা এই জীৱটোক বহুবাৰ বহুলোকে দেখা পাইছে বুলি দাবী কৰে৷ স্থানীয় ভাষাত হাণ্টু জৰাং গিগি শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "উচলা-দাঁতৰ ভূত"। মাৱাছক দেখা পোৱাৰ লিপিবদ্ধ দাবী ১৮৭১ চনৰ পৰাই পোৱা যায়।

কিছুমানে অনুমান কৰে যে এই জীৱটো হয়তো জীয়াই থকা জিগানটপিথেকাছ (বা অন্ততঃ প্ৰাণীটোৰ লোক স্মৃতি) হ’ব পাৰে, আনহাতে বৈজ্ঞানিক সমাজে এই দৃশ্যবোৰক ভুল চিনাক্তকৰণ কৰা সূৰ্য ভালুক বুলি উলাই কৰিব বিচাৰে। দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ আন দেশসমূহতো একেধৰণৰ জীৱৰ তথ্য পোৱা যায়, যেনে ফিলিপাইনছৰ মুৱা (Muwa) বা দক্ষিণ থাইলেণ্ডৰ বুটনাক (Butnak, থাই: บุดนาก)।

সুমাত্ৰাত মাৱাছ (কেতিয়াবা মাইয়াছ) ওৰাঙোটাঙৰ এটা সাধাৰণ নাম।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
১৮ এপ্ৰিল

ঘটনাৱলী

১৬১২ - মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাট শ্বাহজাহানে মুমতাজৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
১৮৫৩ - এছিয়াত প্ৰথম ৰে'ল চলাচল আৰম্ভ হয়।
১৮৫৯ - তাঁতিয়া টোপিক ফাঁচী দিয়া হয়।
১৯০৬ - ছান ফ্ৰান্সিস্কোত হোৱা ভূমিকম্প আৰু অগ্নিকাণ্ডত প্ৰায় ৪০০০ লোকৰ মৃত্যু হয়।
১৯১৭ - মহাত্মা গান্ধীয়ে সত্যগ্ৰহৰ বাবে বিহাৰৰ চম্পাৰণক নিৰ্বাচন কৰে।
১৯২৩ - ব্ৰংক্সত য়েংকি ষ্টেডিয়াম মুকলি কৰা হয়।
১৯৩০ - সূৰ্য সেন ওৰফে মাষ্টাৰ দা আৰু ভাৰতীয় ৰিপাব্লিকান আৰ্মীৰ ৬২ জন লোকে চট্টগং শাস্ত্ৰগৰত অভিযান চলায়।
১৯৪৮ - নেদাৰলেণ্ডৰ হেগত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়ালয় স্থাপন কৰা হয়।
১৯৫০ - অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ (বৰ্তমান তেলেংগানা) পচাম্পল্লী গাঁৱৰ পৰা বিনোবা ভাৱেই ভূদান আন্দোলন আৰম্ভ কৰে।
১৯৫৫ - বাণ্ডুঙত আফ্ৰিকান-এছিয়ান সন্মিলনৰ আয়োজন কৰা হয়।
১৯৭১ – ভাৰতৰ প্ৰথমখন জাম্বো জেট বিমান ৭৪৭ “সম্ৰাট অশোক” নামেৰে মুম্বাইত অৱতৰণ কৰে।
১৯৯৪ - ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বেটছমেন ব্রায়ান লাৰাই ৩৭৫ ৰান সংগ্ৰহ কৰি টেষ্ট মেচৰ এটা ইনিংছত সৰ্বাধিক ৰানৰ বিশ্ব অভিলেখ গঢ়িছিল।
২০০১ - ভাৰতৰ সীমান্তত প্ৰৱেশ কৰা বাংলাদেশৰ সেনাৰ গুলীত ১৬ জন ভাৰতীয় জোৱান শ্বহীদ হয়।
২০০২ - ১৯৭৩ চনৰ পৰা ইটালীত বসবাস কৰা আফগানিস্তানৰ প্ৰাক্তন শাসক মহম্মদ জাহিৰ শ্বাহ কাবুললৈ উভতি আহে।
২০০৮ - পাকিস্তানে ভাৰতীয় বন্দী সৰাবজিৎ সিঙৰ ফাঁচীৰ সময় এমাহ পিছুৱাই দিয়ে।
২০০৮ - ভাৰত আৰু মেক্সিকোৱে অসামৰিক বিমান পৰিবহণ আৰু শক্তিৰ ক্ষেত্ৰত নতুন চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে।
২০০৮ - ইনফ’ছিছ টেকন’লজিছে আমেৰিকাৰ কনচেকোৰ সৈতে উন্নয়ন আৰু মেৰামতি সেৱা প্ৰদানৰ বাবে পাঁচ বছৰীয়া চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।
২০১৩ - ইৰাকৰ ৰাজধানী বাগদাদত হোৱা বোমা বিস্ফোৰণত ২৭ জন নিহত, ৬৫ জন আহত।
২০১৪ - মাউণ্ট এভাৰেষ্টত হোৱা হিমস্খলনত নেপালৰ ১২ জন পৰ্বতাৰোহীৰ মৃত্যু।

জন্ম

১৮৫৮ - ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে, ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, অধ্যাপক আৰু লেখক।
১৯০১ - চন্দেশ্বৰ প্ৰসাদ নাৰায়ণ সিং, ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। ১৯২৭ চনত বিহাৰৰ বিধান পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে নিযুক্তি আৰু ১৯৭৭ চনত পদ্ম বিভূষণ বঁটা লাভ কৰে।
১৯১৬ - ললিতা পাৱাৰ, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
১৯৪৯ - বেংগেট ৰবাৰ্ট হল্মষ্টৰ্ম, ফিনলেণ্ডৰ অৰ্থনীতিবিদ।
১৮৬০ - কালিচৰণ ব্ৰহ্ম, ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক।
১৯৬৪ - মাঞ্জাম্মা জগতী, ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী, কণ্ঠশিল্পী, থিয়েটাৰ অভিনেত্ৰী।
১৯৭৮ - প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকা, অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু লেখক।
১৯৯২ - লোকেশ ৰাহুল (KL Rahul), ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ।

মৃত্যু

১৮৬৯ - দামোদৰ হৰি চাপেকাৰ, ভাৰতৰ বিপ্লৱী শ্বহীদ।
১৯৫৫ - এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন, নোবেল পুৰস্কাৰ বিজয়ী মাৰ্কিন পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। (জন্ম: ১৪ মাৰ্চ, ১৮৭৯)
১৯৫৯ - বৰিন্দ্ৰ কুমাৰ ঘোষ, এজন ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সাংবাদিক। তেওঁক বৰিণ ঘোষ বুলিও জনা যায়।
১৯৯৯ - মিগিশ্বি ছেটছুকো, জাপানী যোগ চিত্ৰশিল্পী।
২০১৯ - হাছিবুল ইছলাম মিজান, বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।
২০০১ - খুৰশীদ বানো, পাকিস্তানী অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী।
২০০২ - টুৰ হেয়াৰ্ডাল, নৰ্ৱেয়ান ভ্ৰমণকাৰী, ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু পুৰাতত্ত্ববিদ।
২০২১ - ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মন, অসমৰ ৰাজনীতিবিদ তথা অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী।

দিৱস

বিশ্ব ঐতিহ্য দিৱস
উদ্ভাৱন দিৱস (জাপান)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
সোণৰূপা বিশাল

সোণৰূপা বিশাল (ইংৰাজী: Sonroopa Vishal; জন্ম: ৩০ অক্টোবৰ ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা, কবি আৰু সাহিত্যিক, যিয়ে হিন্দী ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰে। উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে তেওঁক ২০১৫ চনত ‘হৰিবংশ ৰায় বচ্চন নৱোদিত গীতিকাৰ বঁটা’ আৰু ২০১৯ চনত ‘জগদীশ গুপ্তা সৰ্জনা বঁটা’ প্ৰদান কৰে। তেওঁ প্ৰখ্যাত হিন্দী কবি ড° উৰ্মিলেশ শংখধৰৰ কন্যা। ২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত উত্তৰ প্ৰদেশ হিন্দী সংস্থানে তেওঁক আমেৰিকা ঔৰ ৪৫ দিন গ্ৰন্থখনৰ বাবে ‘জগদীশ গুপ্তা বঁটা’ৰে সন্মানিত কৰে।

তেওঁৰ তৃতীয়খন গ্ৰন্থ হ’ল ২০১৯ চনত প্ৰকাশিত কবিতা সংকলন পিছলে বৰচ কা গুলমোহৰ। তেওঁ ‘সৰস্বতী সুমন’ আলোচনীৰ ড° উৰ্মিলেশ শংখধৰ বিশেষ সংখ্যাৰ সম্পাদনা কৰিছিল।

সোণৰূপা বিশালে কেইবাখনো গ্ৰন্থ আৰু কাব্য সংকলনৰ সহ-ৰচনা কৰিছে, যাৰ ভিতৰত স্ত্ৰী হোকাৰ সাৱাল কৰতী হ্যায়, সমকালীন মহিলা গজলকাৰ, কবিতা অনৱৰত আৰু সৃজন কে সিতাৰে আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁ লালকিল্লাৰ কবি সন্মিলন, সাহিত্য অকাডেমি, আই আই টি খড়গপুৰৰ লগতে বিভিন্ন টিভি চেনেলত কবিতা পাঠ আৰু প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
২০১৮ চনত ৱাশ্বিংটনত থকা ভাৰতীয় কনছুলেট জেনেৰেলে তেওঁক ‘গীত-গজল শিৰোমণি বঁটা’ৰে সন্মানিত কৰে।
২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ইনষ্টিটিউট অৱ প্ৰফেচনেল ষ্টাডিজৰ বেনাৰত অনুষ্ঠিত ২৪সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোৎসৱত বিশালক ‘যুৱ ৰত্ন শিখৰ সন্মান’ প্ৰদান কৰা হয়।
২০১২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত মৰিচাছত আধাৰশিলা সংস্থানে আয়োজন কৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হিন্দী সন্মিলনত সোণৰূপা বিশালক ‘কলা শ্ৰী সন্মান’ প্ৰদান কৰা হয়।
২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজ্য কৰ্মচাৰী সাহিত্য সংস্থানে তেওঁক ‘সাহিত্য গৌৰৱ সন্মান’ প্ৰদান কৰে আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল ৰাম নাইকে তেওঁক এই বঁটা প্ৰদান কৰে।
২০১২ চনত চাব টিভিৰ (SAB TV) হাস্যৰসাত্মক কবিতা ধাৰাবাহিক ‘ৱাহ ৱাহ ক্যা বাত হ্যায়’ত তেওঁ ‘কবিতা কে ছুপে ৰুস্তম’ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website
Sonroopa Vishal at Kavitakosh.org

শ্ৰেণী:হিন্দী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
কাংগড়ী

কাংগড়ী (টাকৰী লিপিত: ) এটি পাহাড়ী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি উত্তৰ ভাৰতত কথিত। এই ভাষা মুখ্যতঃ হিমাচল প্ৰদেশৰ কাংগড়া, উনা আৰু হমীৰপুৰ তথা পাঞ্জাবৰ গুৰদাসপুৰ, ৰূপনগৰ আৰু হোশ্বিয়াৰপুৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষাৰ সৈতে কাংগড়া উপত্যকাৰ লোক জড়িত। ২০১১ চনত ১১ লাখ কাংগড়ী ভাষী লোক আছিল।

অন্যান্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰ দৰেই কাংগড়ী ভাষায়ো চুবুৰীয়া ভাষাসমূহৰ সৈতে এটি উপভাষাৰ নিৰন্তৰতা বৰ্তাই ৰাখে। এনেদৰে ই অন্য পাহাড়ী প্ৰকাৰ যেনে পূবত মণ্ডিয়ালী আৰু কুলূঈ, উত্তৰত চম্বয়ালী, গদী আৰু ভটিয়ালী আৰু দক্ষিণ-পূবত কহলূৰীৰ সৈতে সম্বন্ধিত। উত্তৰ-পশ্চিম দিশে ই জম্মু ডোগ্ৰী আৰু দক্ষিণ দিশে পাঞ্জাবীৰ সৈতে সম্বন্ধিত। বৰ্তমানে এই ভাষাক পশ্চিম পাহাড়ী ভাষা গোটত ৰখা হৈছে।

শ্ৰেণী: ভাষা

লিপি

এই ভাষা টাকৰী লিপিত ঐতিহাসিকভাৱে লিখা হৈ আহিছে। কিন্তু বৰ্তমানে কোনো কোনোৱে দেৱনাগৰী লিপিও ব্যৱহাৰ কৰে।
alt=|

সুৰ

চুবুৰীয়া পাঞ্জাবী আৰু ডোগ্ৰীৰ দৰেই কাংগড়ীও এটি সুৰীয়া ভাষা। কিন্তু কাংগড়ীত সুৰৰ ব্যৱহাৰ। ।

ব্যাকৰণ

উপনামসমূহ

প্ৰথম পুৰুষ একবচন : मैं /mæ̃/

প্ৰথম পুৰুষ বহুবচনl : असाँ, अहाँ /əsãː, əhãː/

দ্বিতীয় পুৰুষ একবচন : तू /tu/

দ্বিতীয় পুৰুষ বহুবচন : तुसाँ, त्वहाँ /t̪usãː, t̪vəhãː/

তৃতীয় পুৰুষ (একবচন আৰু বহুবচন) : सै /sæ/

স্থিতি

এই ভাষাক অনেকে পাহাড়ী বা হিমাচলীও আখ্যা দিয়ে। কোনো কোনো পাঞ্জাবী আৰু ডোগ্ৰী ভাষাবিদে কাংগড়ীক নিজ নিজ ভাষাৰ উপভাষা বুলিও দাবী কৰে। কিন্তু সেই ভাষাসমূহৰ সৈতে সামঞ্জস্য কেৱল সীমাৱৰ্তী উপভাষাসমূহতহে দেখা যায়, ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহে প্ৰদৰ্শন কৰা উপভাষাৰ নিৰন্তৰতাৰ বাবে। কাংগড়ী ভাষাৰ কবি আৰু লেখকসকলে পাহাড়ী ভাষাসমূহৰ সংৰক্ষণ আৰু উত্থানৰ বাবে অহৰহ চেষ্টা কৰি আহিছে, বিশেষকৈ হিমাচল প্ৰদেশ একাডেমী অৱ আৰ্টছ, কাল্সাৰ এণ্ড লেংগুৱেজেছৰ অধীনত। এই ভাষাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নাই। ইউনেস্ক'ৰ মতে এই ভাষা নিশ্চিতভাৱে বিলুপ্তপ্ৰায়, যাৰ অৰ্থ হ'ল কাংগড়ী শিশুসকলে মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকা হৈছে।

২০১০ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বিধান সভাত এই দাবী তুলি ধৰা হৈছিল যে ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত 'পশ্চিমীয়া পাহাড়ী' অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হওক, যিয়ে হিমাচল প্ৰদেশৰ বিভিন্ন ভাষাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব। তাৰ পাছত এই দিশত কোনো অগ্ৰগতি দেখা হোৱা নাই। ৰাজনৈতিক কাৰণত এই ভাষাক হিন্দীৰ উপভাষা হিচাপেহে নথিভুক্ত কৰা হয়, যদিও হিন্দীৰ সৈতে পৰস্পৰ বোধগম্যতা এই ভাষাৰ কম।

তথ্য সংগ্ৰহ

অধিক পঢ়ক

বাহ্যিক সংযোগ

Singh, Amitjit. "The Language Divide in Punjab." Sagar, Volume 4, Number 1, Spring 1997.
Goldsmith, Parvin. "Scripture in Kangri recordings (mp3s) " 2007.

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
আলী আজিমি

আলী আজিমি (ফাৰ্চী: علی عظیمی) লণ্ডনত বসবাস কৰা এগৰাকী ইৰানী গায়ক-গীতিকাৰ আৰু গীটাৰিষ্ট। তেওঁক ইৰানৰ অলটাৰনেটিভ সংগীত জগতৰ এজন অগ্ৰগামী শিল্পী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ২০১০ চনৰ আৰম্ভণিলৈকে তেওঁ 'ৰেডিঅ' তেহৰাণ' বেণ্ডৰ মুখ্য কণ্ঠশিল্পী আৰু গীতিকাৰ আছিল। এই বেণ্ডটোত তেওঁৰ সৈতে পেদ্ৰাম আফচিন (লীড গীটাৰ), হেসাম গাৰ্শাচবি (বেছ) আৰু প্লাম হাশেমী (ড্ৰামছ) আছিল।

'ৰেডিঅ' তেহৰাণ' ভংগ হোৱাৰ পিছত, আলীয়ে একক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০১৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথমটো এলবাম মিষ্টাৰ মীন মুকলি কৰে। ২০১৯ চনত আলীয়ে তেওঁৰ তৃতীয়টো এলবাম প্ৰকাশ কৰে।

অফ লাভ এণ্ড আডাৰ ইভিলছ

২০১৯ চনৰ ১ অক্টোবৰত আলীয়ে তেওঁৰ বহু প্ৰত্যাশিত তৃতীয়টো এলবাম মুকলি কৰে, যাৰ নাম আছিল অফ লাভ এণ্ড আডাৰ ইভিলছ। এলবামটো নতুনকৈ মুক্তি পোৱা সত্ত্বেও ইয়াৰ 'হেইহট' আৰু 'পানাহান্দে'ৰ দৰে গীতসমূহে পাৰ্চীসকলৰ মাজত ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। এলবামটো মুকলি কৰাৰ পাছতেই আলীয়ে সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি এটা সংগীত যাত্ৰা (ট্যুৰ) কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল; যাৰ আৰম্ভণি হৈছিল ২০১৯ চনৰ শৰৎকালত ইউৰোপৰপৰা।

এই সংগীত যাত্ৰা সফল হৈছিল আৰু ক’ভিডৰ বাবে ২০২০/২০২১ চনত কিছুসময় স্থগিত থকাৰ পিছৰেপৰা আলীয়ে নিয়মিতভাৱে ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত সংগীত পৰিৱেশন কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Ali Azimi's Official Website

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
উত্তৰ নাৰীবাদ

উত্তৰ-নাৰীবাদ (বিকল্পভাৱে উত্তৰ-নাৰীবাদ বুলিও অনুবাদ কৰা হয়) হৈছে গণমাধ্যমসমূহে ১৯৯০ চনৰ পৰা নাৰীবাদৰ সমৰ্থন হ্ৰাস পোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিবলৈ জনপ্ৰিয় কৰা এটা শব্দ। নাৰীবাদ, জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি আৰু নাৰীত্বৰ মাজত পৰিৱৰ্তিত সম্পৰ্ক বুজিবলৈ ইয়াক এক জটিল বিকল্প বুলি ধৰিব পাৰি। এই শব্দটোক কেতিয়াবা পৰৱৰ্তী নাৰীবাদ যেনে: চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ, উত্তৰ আধুনিক নাৰীবাদ, আৰু বিদেশী নাৰীবাদৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা হয়।

২০০০ চনত কেণ্ট ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিত কৰা গৱেষণাই উত্তৰ-নাৰীবাদক চাৰিটা মূল দাবীলৈ সংকুচিত কৰি পেলালে: (ক)নাৰীবাদৰ প্ৰতি হ্ৰাস পোৱা সমৰ্থন; (খ) নাৰীবাদ আৰু নাৰীবাদীৰ প্ৰতি মহিলাসকলৰ ঘৃণা; (গ)সমাজে ইতিমধ্যে সামাজিক সমতা লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত নাৰীবাদ পুৰণি হৈ পৰিছিল; আৰু (ঘ) নেতিবাচক কলংকৰ বাবে "নাৰীবাদী" পৰিভাষাটো অপছন্দ হৈ উঠিছিল।

শব্দটোৰ ইতিহাস

১৯১৯ চনত এখন আলোচনী মুকলি কৰা হয় য'ত "মহিলা সাহিত্যিক উগ্ৰপন্থীসকলে" কৈছিল "'আমি এতিয়া মানুহৰ প্ৰতি আগ্ৰহী—পুৰুষ-মহিলাৰ প্ৰতি নহয়'"৷ কোৱা হৈছিল যে "নৈতিক, সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক মানদণ্ডই 'হ'ব লাগে।" যৌনতাৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাথাকিব'"৷ লগতে কোৱা হৈছিল যে ই "পুৰুষ বিৰোধী নহৈ নাৰী পক্ষপাতী' হ'ব", আৰু "তেওঁলোকৰ স্থিতিক [কোৱা হয়] 'উত্তৰ-নাৰীবাদী'"।

এই শব্দটোৰ অন্যতম প্ৰাচীন আধুনিক ব্যৱহাৰ আছিল ১৯৮২ চনত চুজান বলোটিনৰ "Voices of the Post-Feminist Generation" নামৰ প্ৰবন্ধটোত, যিটো নিউয়ৰ্ক টাইমছ আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছিল। এই প্ৰবন্ধটো নাৰীবাদৰ লক্ষ্যৰ সৈতে বহুলাংশে একমত হোৱা মহিলাসকলৰ সৈতে কৰা কেইবাটাও সাক্ষাৎকাৰৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল, কিন্তু নাৰীবাদী বুলি পৰিচিত নাছিল।

১৯৯০ চনত এই শব্দটো শিক্ষা আৰু সংবাদ মাধ্যমত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু ইয়াক প্ৰশংসাসূচক আৰু অৱজ্ঞামূলক দুয়োটা ধৰণেৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।তেতিয়াৰ পৰাই "উত্তৰ নাৰীবাদ"ৰ প্ৰসংগত "উত্তৰ"ৰ উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত অৰ্থক লৈ বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে। "উত্তৰ"-এ এই ইতিহাসৰ অন্ত ঘোষণা কৰি নাৰীবাদক ইতিহাসত স্থান দিবলৈ আগবঢ়াইছে। তাৰ পিছত ই নাৰীবাদী ইতিহাসক অতীতৰ কথা হিচাপে নিশ্চিত কৰে। কিন্তু কিছুমানে দাবী কৰে যে নাৰীবাদক "উত্তৰ"ৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাটো অসম্ভৱ যেতিয়া ই কল্পনাতীত, কিয়নো ই বৰ্তমানৰ পৃথিৱীখনক উত্তৰ বৰ্ণবাদী, উত্তৰ-শ্ৰেণীবাদী আৰু উত্তৰ-লিংগবাদী সমাজ বুলি কোৱাৰ সৈতে একে হ'ব।নবৈৰ দশক আৰু ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিৰ বহুতো জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠানক উত্তৰ নাৰীবাদী ৰচনা বুলি গণ্য কৰা হয় কাৰণ ইয়াত আন মহিলাৰ জনপ্ৰিয় সাংস্কৃতিক উপস্থাপনৰ দ্বাৰা শক্তিশালী হোৱা মহিলাসকলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰৱণতা থাকে। ইয়াৰ বাবেই উত্তৰ-নাৰীবাদীসকলে দাবী কৰিছিল যে সংবাদ মাধ্যমত নাৰীৰ অতীতৰ প্ৰতিনিধিত্বতকৈ এনে সংবাদ মাধ্যম অধিক সুলভ আৰু সৰ্বাংগীন; কিন্তু কিছুমান নাৰীবাদীয়ে বিশ্বাস কৰে যে উত্তৰ-নাৰীবাদী ৰচনাসমূহে শ্বেত, মধ্যবিত্তীয় মহিলাসকলৰ ওপৰত অত্যধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

উত্তৰ-নাৰীবাদী সাহিত্যক (যাক চিক লিট (chick lit) বুলিও কোৱা হয়) নাৰীবাদীসকলে একে ধৰণৰ বিষয়বস্তু আৰু ধাৰণাৰে সমালোচনা কৰিছে। কিন্তু এই ধাৰাটোক আত্মবিশ্বাসী, হাস্যৰসময়ী আৰু জটিল, নাৰীবাদী বিষয়বস্তু অনা, নাৰীক কেন্দ্ৰ কৰি ভ্ৰমি থকা আৰু কল্পকাহিনীৰ মানদণ্ড পুনৰ উদ্ভাৱন কৰাৰ বাবেও প্ৰশংসা কৰা হয়। উদাহৰণ প্ৰিটি লিটল লিয়াৰ্ছতো পোৱা যায়। উত্তৰ নাৰীবাদৰ লগত মিল থকা লিংগ সমতা ধৰি লোৱা সমাজখনত ছোৱালীকালৰ জটিলতাক উপন্যাসসমূহে অন্বেষণ কৰে। প্ৰিটি লিটিল লিয়াৰ্ছৰ ছোৱালীসকলৰ বস্তুবাদ আৰু অভিনয়ে সমাজত সম্পূৰ্ণ লিংগ সমতা আছে বুলি ধাৰণাটোক সমালোচনা কৰে আৰু এইদৰে উত্তৰ নাৰীবাদৰ সমালোচনা আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
টি মানেম্মা

টাংগাটুৰি মানেম্মা (১৯৪২–২০১৮) আছিল অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ এগৰাকী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ অষ্টম আৰু নৱম লোকসভাৰ সদস্য আছিল।

আৰম্ভণি জীৱন

১৯৪২ চনৰ ২৯ এপ্ৰিলত হায়দৰাবাদত কে শংকৰ ৰেড্ডীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা মানেম্মাই চাদৰ ঘাটৰ মাৰৱাড়ী হিন্দী বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিক সম্পূৰ্ণ কৰে।

কৰ্মজীৱন

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (INC)ৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰাৰ্থী হিচাপে মানেম্মাই ১,৮২,৮৬১টা ভোট লাভ কৰে আৰু ১৯৮৬ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত অনুষ্ঠিত উপ-নিৰ্বাচনত জয়ী হয়। তেওঁ অষ্টম লোকসভাত ছেকেণ্ডৰাবাদক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু সদন সমিতিৰ সদস্য হোৱাৰ উপৰিও স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতিতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।. সংসদত দ্বিতীয়টো কাৰ্যকালত তেওঁ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সমান্তৰালভাৱে সদনৰ বৈঠকৰ পৰা সদস্যৰ অনুপস্থিতিৰ সমিতিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৬০ চনৰ মে' মাহত মানেম্মাই আইএনচিৰ ৰাজনীতিবিদ টাংগাতুৰি অঞ্জয়ক বিয়া কৰায় যি পিছলৈ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হয়।তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু চাৰিজনী কন্যা সন্তান আছে।
২০১৮ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত পুৱা ১১:৩০ বজাত জুবিলী হিলছৰ এপ’ল’ হাস্পতালত অসুস্থতাৰ বাবে মানেম্মাৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
হোডান ছাইড ইছে

হোডান ছাইড ইছে পুণ্টলেণ্ডৰ ইউএনএফপিএ (UNFPA Goodwill Ambassador)ৰ সদস্য। ২০২৪ চনৰ ৮ জানুৱাৰী–২০১৯ চনৰ ৮ জানুৱাৰীলৈকে পুণ্টলেণ্ডৰ প্ৰাক্তন ফাৰ্ষ্ট লেডী আৰু পুণ্টলেণ্ডৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি আব্দিৱেলি মহম্মদ আলীৰ পত্নী।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

হোডান ইছে, জন্ম ছোমালিয়াৰ হাৰগেইছাত। পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ভাৰ্জিনিয়াৰ জৰ্জ মেছন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ লগতে অহাইঅ’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এটা অৰ্থনীতিত, আনটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নত। শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁক বাফেলো স্কুল অৱ মেনেজমেণ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ক্লিনিকেল এচিষ্টেণ্ট প্ৰফেচাৰ এমেৰিটাছ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

হোডানে সক্ৰিয়ভাৱে দানশীল কামত জড়িত। তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ ভিত্তিক সোমালি মানসিক স্বাস্থ্য ফাউণ্ডেশ্যনৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু ব’ৰ্ডত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে, যিয়ে সোমালি সম্প্ৰদায়ৰ বাবে মানসিক স্বাস্থ্যৰ সমৰ্থন উন্নত কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ছোমালিয়াৰ কেন্দ্ৰীয় বেংকৰ পৰিচালনা সমিতিৰ পদত আছে, যিয়ে বিত্তীয় খণ্ডৰ সৈতে তেওঁ জড়িত হৈ থকাটো দেখুৱায়।

বঁটা আৰু সন্মান

২০২০ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সোমালি বঁটাৰ বাবে অসাধাৰণ শৈক্ষিক কৃতিত্ব বঁটাৰ বিজয়ী।

ছোমালিয়াৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী মহিলা।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ছোমালিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শিপ্ৰা খান্না

শিপ্ৰা খান্না
শিপ্ৰা খান্না এগৰাকী ভাৰতীয় চেলিব্ৰিটি চেফ, ৰেষ্টুৰেণ্টৰ মালিক, লেখিকা আৰু দূৰদৰ্শনৰ জনপ্ৰিয় ব্যক্তিত্ব। ২৯ বছৰ বয়সত ষ্টাৰ প্লাছত প্ৰচাৰিত ভাৰতীয় টেলিভিছন শ্ব' মাষ্টাৰচেফ ইণ্ডিয়া (২০১২)ৰ দ্বিতীয় ছিজনত জয়ী হোৱাৰ পাছৰ পৰাই তেওঁ পৰিচিত আৰু চৰ্চিত।

ব্যক্তিগত জীৱন

চিমলাত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা শিপ্ৰাই লৰেটো কনভেণ্টৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল। মাষ্টাৰচেফৰ দ্বিতীয় ছিজনত তেওঁ একক মাতৃ হিচাপে জয়ী হৈছিল।

জীৱিকা/পেচা

মাষ্টাৰচেফ ইণ্ডিয়া (ছিজন ২) জয়ী হোৱা পিছত শিপ্ৰাই ফুড ফুডত চেলিব্ৰিটি চেফ হিচাপে এটা টেলিভিছন শ্ব' কৰিছিল। তেওঁ ভাৰত আৰু বিদেশৰ বহুতো টেলিভিছন ৰন্ধন অনুষ্ঠানত ভূমুকি মাৰিছিল।

২০১৩ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত তেখেতে গুজৰাটৰ আহমেদাবাদত "হট - হাউছ অৱ টেষ্ট" নামেৰে প্ৰথমখন ৰেস্তোৰাঁ মুকলি কৰে।

২০১৭ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত শিপ্ৰাই ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত প্ৰথমখন ৰেস্তোৰাঁ খুলিছিল যাৰ নাম আছিল দ্যা দৰ্যি বাৰ এণ্ড কিটচেন।

চেফ শিপ্ৰা খান্নাই মাষ্টাৰচেফ ইণ্ডিয়া ছিজন ২ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। শিপ্ৰা খান্না লৰেটো কনভেণ্ট আৰু ছেইণ্ট বেডেৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ছাত্ৰী। তেওঁ ৫০খনতকৈও অধিক দেশ ভ্ৰমণ কৰি বিভিন্ন সম্ভাৰৰ অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ 'মাষ্টাৰচেফ ট্ৰেভেল'ৰ ব্ৰেণ্ড এম্বাছাদৰ। তেওঁক "গ্লেমাৰাছ চেফ" হিচাপে জনা যায়। তেওঁ নেপাল সীমান্তলৈকে খাদ্যৰ ৰুচি বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ফেমিনা ৱিমেন আৰু হিমাচলৰ ষ্টাৰলিং খিতাপ তেওঁ লাভ কৰিছে। তেওঁৰ উদ্যোগীকৰণৰ উদ্যোগসমূহে পুষ্টিহীনতা আৰু লিংগ সমতাৰ ওপৰত বিভিন্ন সামাজিক অভিযানক সামৰি লৈছে।

বঁটা আৰু সন্মান

শিপ্ৰাক ২০১৭ চনত ভাৰতত থকা স্পেইনৰ ৰাষ্ট্ৰদূতৰ দ্বাৰা ২০২২ চনত ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰদূত ' স্পেইনত ৰান্ধনীৰ ৰাষ্ট্ৰদূত' উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হয়।
ৰান্ধনীশালৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে 'উই ৱিমেন ৱাণ্ট শক্তি এৱাৰ্ডচ ২০২৩', 'চেফ অৱ দ্য ইয়েৰ' ২০২৩ বাই ইণ্ডাষ্ট্ৰী লাইভ আৰু এফ এইচ আৰ এ আই ৰে সন্মানিত কৰা হয়।

২০১৪ চনত টুৰিজিম অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু কক্স এণ্ড কিংছৰ বাবে 'কুলিনাৰী কন'ইজাৰ' উপাধিৰে সন্মানিত হয় ।
লে কৰ্ডন ব্লু, পেৰিছৰ দ্বাৰা সন্মানিত।
ছাৰ্ক চেম্বাৰ মহিলা উদ্যোগী পৰিষদৰ (এছ চি ডব্লিউ ই চি) ৰ দ্বাৰা "মহিলা চেফ টেকিং টেষ্ট বিয়ণ্ড বৰ্ডাৰ" খিতাপ লাভ।
২০১৭ চনৰ গৌৰমাণ্ড ৱৰ্ল্ড কুকবুক এৱাৰ্ডছৰ দ্বাৰা তেওঁ "বেষ্ট টেলিভিছন চেফ বুক আউটছাইড ইউৰোপ" লাভ কৰে।
২০২৩ চনৰ মে' মাহত চেলিব্ৰিটি চেফ শিপ্ৰা হৈছে 'কাঁ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত গ্লোবেল বঁটা' চেলিব্ৰিটী চেফ ইনফ্লুৱেন্সাৰ এৱাৰ্ড' ডব্লিউ আই বি এ(WIBA) লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় চেলিব্ৰিটি চেফ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা চেফ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা টেলিভিছন উপস্থাপক
কন্নড় ভাষা

কন্নড় (, কন্নড) ভাৰতৰ ২২টা চৰকাৰী ভাষাৰ এটা। এই ভাষা কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ভাষা আৰু এই ৰাজ্যৰ প্ৰায় চাৰে তিনি কোটি লোকে এই ভাষাত কথা পাতে। তদুপৰি ই অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, তামিলনাডু আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত প্ৰচলিত। মাতৃভাষী আৰু দ্বিতীয় ভাষাভাষীৰ সংখ্যা মিলাই কন্নড়-ভাষীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৫ কোটি।

ভৌগোলিক বিতৰণ

২০১১ চনৰ জনসংখ্যা গণনাৰ সময়ত ভাৰতত কন্নড় ভাষাৰ ৪৩.৭ নিযুত মাতৃভাষী বক্তা আছিল। ই কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ প্ৰধান ভাষা, য'ত প্ৰায় ৪.০৬ নিযুত লোকৰ মাতৃভাষা কন্নড়, অৰ্থাৎ ৰাজ্যখনৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ। কন্নড় ভাষা তামিলনাডু (১১.৪ লাখ), মহাৰাষ্ট্ৰ (৯.৯ লাখ), অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলেংগানা (৫.৩ লাখ), কেৰল (৭৮ হাজাৰ) আৰু গোৱাত (৬৭ হাজাৰ) পোৱা যায়। কৰ্ণাটকত প্ৰায় ১.২৯ নিযুত লোকে কন্নড়ক দ্বিতীয় বা তৃতীয় ভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।

তামিলনাডুৰ ভাষাগত গোটসমূহৰ ভিতৰত কন্নড়ভাষীসকল তৃতীয় বৃহত্তম গোট। তেওঁলোকৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ১২.৩ লাখ, যি তামিলনাডুৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২.২%।

লাক্ষাদ্বীপত ব্যৱহৃত মালায়ালম ভাষাত বহু কন্নড় শব্দ থাকে।

আমেৰিকাত, ২০০৬-২০০৮ সময়ছোৱাৰ ভিতৰত ৩৫,৯০০ কন্নড় ভাষী আছিল, যিটো ২০১৫ চনৰ লোকপিয়লৰ সময়ত ৪৮,৬০০ লৈ বৃদ্ধি পাইছিল। কানাডাত ৩,৯৭০ (২০১৬), অষ্ট্ৰেলিয়াত ৯,৭০০ (২০১৬), ছিংগাপুৰত ২২,০০০ (২০১৮), আৰু মালয়েছিয়াত ৫৯,০০০ (২০২১) কন্নড় ভাষী পোৱা গৈছে।

কন্নড় ভাষাৰ ব্যাকৰণ, ধ্বনিবিজ্ঞান, শব্দভঁৰালি আৰু পদ গঠন আদিত সংস্কৃত আৰু প্ৰাকৃত ভাষাৰ গভীৰ প্ৰভাৱ আছে। সাহিত্যিক কন্নড় ব্যাকৰণত পাণিনীৰ ব্যাকৰণ, কাতন্ত্ৰ আৰু সকটায়ন নামৰ অপাণিনীয় সংস্কৃত ব্যাকৰণ আৰু প্ৰাকৃত ব্যাকৰণৰ প্ৰভাৱ প্ৰধানকৈ দেখা যায়। প্ৰাচীন কালৰে পৰা কৰ্ণাটকত সাহিত্যিক প্ৰাকৃতৰ প্ৰচলন আছিল বুলি ধৰা হয়। প্ৰাকৃত ভাষা কোৱা লোকে কন্নড় ভাষাভাষীসকলৰ সৈতে সংস্পৰ্শত আহি ভাষাগত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

কন্নড় সংখ্যা

সংখ্যা নাম অসমীয়া
সূন্নে (ಸೊನ್ನೆ) ০
ওন্দু (ಒಂದು) ১
এৰিডু (ಎರಡು) ২
মূৰু (ಮೂರು) ৩
নাল্কু (ನಾಲ್ಕು) ৪
আইদু (ಐದು) ৫
আৰু (ಆರು) ৬
ইয়েএলু (ಏಳು) ৭
এণ্টু (ಎಂಟು) ৮
ওম্বাত্তু (ಒಂಬತ್ತು) ৯

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী ভাষা
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাষা)
হাওৰেইমা

হাওৰেইমা মণিপুৰৰ থলুৱা ধৰ্ম মেইটেই পৌৰাণিক কাহিনী আৰু সনামহী ধৰ্মৰ কৰুণ প্ৰেম আৰু বিচ্ছেদৰ দেৱী। কিছুমান কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁ আছিল পাহাৰৰ এগৰাকী মহিলা, যিয়ে প্ৰেমিকক লগ কৰিব নোৱাৰি মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু নিৰ্যাতিত আত্মালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। তেওঁক দেৱী পান্থোইবীৰ অৱতাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। দেৱী নংথাং লেইমাৰ সৈতেও তেওঁক চিনাক্ত কৰা হৈছে।

দেৱী পান্থোইবিৰ অৱতাৰ ইৰেইমা দেৱী হিচাপেও তেওঁক পূজা কৰা হয়। টাংখুল জনগোষ্ঠীৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা মেইতেই দেৱী সকলৰ ভিতৰত অন্যতম, তেওঁ দেৱী নহয় বৰঞ্চ ঐতিহাসিক ব্যক্তি, জনজাতীয় গাঁৱৰ মুখিয়ালৰ কন্যা। কৰুণ প্ৰেম আৰু বিচ্ছেদৰ দেৱী হোৱাৰ লগতে ৰোগ, আত্মা আৰু আত্মাৰ দেৱী হিচাপেও গণ্য কৰা হয়।

হাওৰেইমা আছিল চিংদৈ গাঁৱৰ টাংখুল মুখিয়াল খেলেম্বাৰ কন্যা। ইতিমধ্যে চিংছং গাঁৱৰ টাংখুল মুখিয়াল খামলাংবাৰ লগত তাইৰ বিয়া হৈছিল। খামলাংবাক বিয়া কৰাই থকাৰ পাছতো ৰজা মেইডিংগু টাবুংবাৰ সৈতে তেওঁৰ গোপন প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আছিল, যাক টাবুং চাফাবা (১৩৫৯-১৩৯৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) বুলিও জনা যায়। তাইৰ প্ৰেমিকৰ অকাল মৃত্যু হৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুত আঘাতপ্ৰাপ্ত হাওৰেইমা কাংগলেই পুংমায়ল (আধুনিক ইম্ফলত )লৈ যায়। পিছলৈ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁক দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়।

পৰিচয়

তেওঁক দেৱী ইৰেইমা হিচাপেও পূজা কৰা হয়, যি দেবী পান্থৈবীৰ এটা অৱতাৰ। তেওঁ এগৰাকী অতি পূজনীয় মেইতৈ দেৱী হিচাপে গণ্য, যদিও তাংখুল জনগোষ্ঠীৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল। তেওঁ মূলতে কোনো দেবী নহয়, বৰং এটা ঐতিহাসিক ব্যক্তিত্ব, যি এটা আদিবাসী গাঁৱৰ মুৰব্বীৰ জীয়াৰী আছিল। দুখজনক প্ৰেম আৰু বিচ্ছেদৰ দেবী হিচাপে তেওঁক পূজা কৰাৰ উপৰিও, তেওঁক ৰোগ, আত্মা আৰু ভূতৰ দেবী হিচাপেও গণ্য কৰা হয়।

দেৱীত্ব লাভ

হাওৰেইমা আছিল চিংদাই গাঁৱৰ তাংখুল মুৰব্বী খেলেম্বাৰ জীয়াৰী। তেওঁ ইতিমধ্যে চিংচং গাঁৱৰ তাংখুল মুৰব্বী খমলাংবাৰ সৈতে বিবাহিত হৈছিল। বিবাহিত হোৱাৰ পাছতো, তেওঁৰ গোপন প্ৰেমিক আছিল ৰজা মেইদিংগু তাবুংবা, যাক তাবুং সাফাবা (১৩৫৯-১৩৯৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) বুলি জনা যায়। তেওঁৰ প্ৰেমিকৰ অকাল মৃত্যু ঘটে। এই ঘটনাত মানসিকভাৱে বিপৰ্যস্ত হৈ, হাওৰেইমা গ’ল কাংলেই পুংময়োল (আধুনিক ইম্ফল)। পাছত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত, তেওঁক এজনী দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:দেৱী
শ্ৰেণী:মেইতেই দেৱী