ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰাষ্ট্ৰীয় ধান দিৱস

ৰাষ্ট্ৰীয় ধান দিৱস হʼল নেপালৰ এটি বাৰ্ষিক উৎসৱ। ই নেপালত ধান ৰোপণৰ বতৰৰ সূচনা কৰে। প্ৰতি বছৰে আহাৰ মাহৰ ১৫ তাৰিখে (২৯ জুন) এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। এই উৎসৱটোক ৰোপাইঁ দিৱস, ধান দিৱস, আৰু আষাঢ় পন্দ্ৰ নামেৰেও জনা যায়। কৃষকসকলে বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ খাদ্য-উপকৰণ যেনে ধান, দাইল, শাক-পাচলি ইত্যাদি উৎপাদন কৰে। তেওঁলোকৰ শ্ৰমক সন্মান জনোৱাৰ লক্ষ্যৰে এই উৎসৱ উদ্‌যাপন কৰা হয়।

সাধাৰণতে ধাননি পথাৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে মানুহে নিজৰ গাঁৱত কুচকাৱাজ কৰি এই উৎসৱৰ আৰম্ভণি কৰে। কিছুমান সম্প্ৰদায়ে আনুষংগিক সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচীৰ আয়োজন কৰে।

নেপাল ভ্ৰমণ কৰা পৰ্যটকসকলৰ মাজতো এই উৎসৱ জনপ্ৰিয়, আৰু সেয়েহে এই উৎসৱটো কৃষি পৰ্যটনৰো অংশ। ২০০৪ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নেপাল চৰকাৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৫ আহাৰক ৰাষ্ট্ৰীয় ধান দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰে। "স্বাৱলম্বিতা আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে ধানৰ উৎপাদন বৃদ্ধি" শীৰ্ষক বিষয়-বস্তুৰ অধীনত এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়।

কৰ্ণালী প্ৰদেশৰ প্ৰাদেশিক পৰিষদে জুম্লা জিলাৰ বাহিৰে কৰ্ণালী প্ৰদেশত ১৫ আহাৰক ৰাজহুৱা বন্ধৰ দিন হিচাপে ঘোষণা কৰিছে; ২৫ মাৰ্চৰপৰা জুম্লাত ধান ৰোপণ আৰম্ভ হয়।

নেপালৰ জিডিপি (মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন)ৰ প্ৰায় ৭ শতাংশত ধানৰ অৰিহণা আছে। ২০১৮ চনত অনুমান কৰা হৈছিল যে নেপালে প্ৰায় ২৫ বিলিয়ন টকাৰ চাউল আমদানি কৰে।

খাদ্য

]], চিৰা, আৰু ফল-মূল|237x237pxৰাষ্ট্ৰীয় ধান দিৱসত পৰম্পৰাগতভাৱে দৈ আৰু চিৰা খোৱা হয়। ইয়াৰ সৈতে ফল-মূলও পৰিৱেশন কৰা হয়।

মুখ্য ঘটনাৱলী

২০২০ চনত দ্য হিমালয়ান টাইমছৰ এক সমীক্ষাত প্ৰকাশ পাইছিল যে নেপালৰ বহু দুৰ্গম অঞ্চলত শিশুসকলে এই উৎসৱৰ বিষয়ে অৱগত নাছিল। ২০২০ চনত, ক’ভিড-১৯ মহামাৰী আৰু কাকতী-ফৰিঙৰ উপদ্ৰৱৰ আশংকাত উৎসৱৰ আনন্দ ম্লান হৈ পৰিছিল বুলি খবৰ ওলাইছিল।

লগতে চাওক

নেপালত কৃষি
নেপালৰ উৎসৱসমূহৰ তালিকা
ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা দিৱস (নেপাল)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নেপালৰ উৎসৱ
কেকাছ

কেকাছ (ইংৰাজী: Cacus, প্ৰাচীন গ্ৰীক: Κάκος, κακός শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে বেয়া) গ্ৰীক আৰু ৰোমান শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণিত এজন উশাহত জুই নিৰ্গত কৰিব পৰা দানৱ৷ কাহিনী মতে কেকাছ ভলকানৰ পুত্ৰ (প্লুটাৰ্কে তেওঁক হেফেইষ্টাচৰ পুত্ৰ বুলি কৈছে)। ৰোম প্ৰতিষ্ঠাৰ পূৰ্বে এভেণ্টাইন পাহাৰত আতংকৰ সৃষ্টি কৰা বাবে হাৰকিউলিছে তেওঁক হত্যা কৰিছিল।

শ্ৰুতিকথা

কেকাছে ইটালীৰ ভৱিষ্যত ৰোমত থকা এটা গুহাত বাস কৰিছিল। ওচৰৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবে কেকাছ আতংকৰ কাৰণ হৈ পৰিছিল কিয়নো ই মানুহৰ মাংস খাই জীয়াই আছিল আৰু নিজৰ গুহাৰ দুৱাৰত মানুহক মূৰবোৰ পেলাই দিছিল। অৱশেষত তেওঁক হাৰকিউলিছে হত্যা কৰে।

ছলিনাছৰ মতে কেকাছ চেলিনে নামৰ ঠাইত বাস কৰিছিল, যিটো পিছলৈ পৰ্টা ট্ৰাইজেমিনাৰ হিচাপে জনাজাত হৈছিল।

ইভাণ্ডাৰৰ মতে, হাৰকিউলিছে কেকাছৰ গুহাৰ ওচৰত গেৰিয়ানৰ পৰা চুৰি কৰা গৰু-ম’হবোৰ চৰাবলৈ ৰৈছিল। হাৰকিউলিছে শুই থাকোঁতে দানৱটোৱে গৰুবোৰক দেখি লোভ লাগিল আৰু তাৰে আঠটা – চাৰিটা ম’হ আৰু চাৰিটা গৰু – ঠেংত ধৰি টানি কৌশলেৰে চুৰি কৰি লৈ গ’ল। যেতিয়া হাৰকিউলিছে সাৰ পাই যাবলৈ ল’লে, তেতিয়া জন্তুবোৰে গুহাটোৰ ফালে চিঞৰিবলৈ ধৰিলে।

খঙত হাৰকিউলিছে গুহাটোৰ ফালে বিজুলি নিক্ষেপ কৰিলে। ভয়ংকৰ কেকাছে এটা বিশাল শিলৰে প্ৰৱেশদ্বাৰটো বন্ধ কৰি দিলে (যদিও কিছুমান কাহিনী মতে হাৰকিউলিছে নিজেই প্ৰৱেশদ্বাৰটো বন্ধ কৰি দিয়ে) যাৰ ফলত হাৰকিউলিছে ওপৰৰ পৰা পাহাৰৰ ওপৰত ফালি কেকাছৰ ওচৰত উপস্থিত হয়। কেকাছে জুই আৰু ধোঁৱা উলিয়াই হাৰকিউলিছক আক্ৰমণ কৰাৰ বিপৰীতে হাৰকিউলিছে গছৰ ডাল আৰু শিলেৰে প্ৰত্যাক্ৰমণ কৰে। অৱশেষত ধৈৰ্য্য হেৰুৱাই হাৰকিউলিছে আটাইতকৈ বেছি ধোঁৱা হৈ থকা ঠাইখিনিলৈ জপিয়াই পৰিল। হাৰকিউলিছে কেকাছক ধৰি ডিঙি চেপি হত্যা কৰিলে। আইনিডৰ অষ্টম কিতাপত ভাৰ্জিলৰ উল্লেখ কৰিছে যে হাৰকিউলিছে কেকাছক ইমানেই টানকৈ ধৰিলে যে কেকাছৰ চকু দুটা ওলাই আহিল আৰু ডিঙিত কোনো তেজ বাকী নাথাকিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
দেৱী ৰতি

দেৱী ৰতি, যাক চাং হিয়াং ৰাতিহ বা চাং হিয়াং ছেমাৰা ৰাতিহ বুলিও কোৱা হয় , জাভা আৰু বালিত পূজা কৰা হিন্দু চন্দ্ৰ দেৱী। তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু কৃপাৰ বাবে তেওঁ সুপৰিচিত, এইদৰে তেওঁক সৌন্দৰ্য্যৰ দেৱী হিচাপেও পৰিচিত হৈছিল। তাইৰ মিথটো চন্দ্ৰগ্ৰহণৰ সৈতে জড়িত৷

চন্দ্ৰগ্ৰহণ

দেৱী ৰতিহে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ বাবে কলা ৰাউৱে দৈত্যই বিষ্ণুলোকক আক্ৰমণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। যেতিয়া কলা ৰাউৱে দেৱতাৰ সেৱা কৰা এজন আগশাৰীৰ ৰাক্ষস কুৱেৰাৰ ৰূপত স্বৰ্গত উপনীত হ’ল, তেতিয়া ৰতিহে বিষ্ণুক সকীয়াই দিলে যে কুৱেৰা আচলতে ক'লা ৰাউ। বিষ্ণুৱে কলা ৰাউক অমৰ কৰি তুলিব পৰা দেৱতাৰ পানীয় তিৰ্তা আমেৰতা সেৱন কৰা বুলি গম নোপোৱাকৈয়ে মূৰ কাটি পেলালে। কাৰণ কেৱল তাৰ ডিঙিয়েই তিৰতা আমেৰতা স্পৰ্শ কৰিছিল, কলা ৰাউ ভাঁহি থকা মূৰটো লৈ বাচি থাকিল। চন্দ্ৰ আহিলে কলা ৰাউৱে দেৱীক খেদি ফুৰিছিল, আৰু দেৱী ৰাতিহক সম্পূৰ্ণকৈ গিলিছিল। কিন্তু তেওঁৰ শৰীৰ নথকাৰ বাবে দেৱী ৰতিহ অতি সোনকালে তেওঁৰ ডিঙিৰ পৰা ওলাই আহিব। বালি আৰু জাভাত এই কাহিনীয়েই চন্দ্ৰগ্ৰহণৰ উৎপত্তি বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

উপলক্ষ

বালিত প্ৰতি পূৰ্ণামা, বা পূৰ্ণিমাত চন্দ্ৰৰ সৌন্দৰ্য্য উদযাপনৰ বাবে এক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত চন্দ্ৰ, আন এজন চন্দ্ৰ দেৱতাকো সন্মান জনোৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী
নগা পাহাৰ

নগা পাহাৰৰ উচ্চতা প্ৰায় বিশেষকৈ ভাৰত আৰু ম্যানমাৰৰ সীমান্তত অৱস্থিত। ইয়াক এক জটিল পৰ্বত আৰু পৰ্বতমালাৰ অংশ বোলা হয়। পাহাৰখন ভাৰতবৰ্ষৰ ভূখণ্ডৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্য আৰু বাৰ্মাৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ(বাৰ্মিজ) অন্তৰ্গত। নগা স্ব-প্ৰশাসিত অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত ঠাইডোখৰক নগা পাহাৰ বুলি কোৱা হয়। নগা পাহাৰৰ সৰ্বোচ্চ বিন্দু হৈছে সাৰামতী পৰ্বত।

ব্যুৎপত্তি

"নগা" শব্দটোৱে নগা লোকসকলক বুজায়, যিসকলক বাৰ্মিজ ভাষাত "নাগা" বা "নাকা" বুলি কোৱা হৈছিল। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "কাণ বিন্ধা থকা মানুহ।"

ইতিহাস

ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰিটিছ শাসনকালত নগা পাহাৰৰ কিছু অংশ ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ আহিছিল যদিও নগা পাহাৰৰ বৃহত্তৰ এলেকাটো ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু অধীনলৈ নাহিল। ১৮৬৬ চনত নগা পাহাৰ জিলা ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ অধীনত থকা নগা পাহাৰৰ এটা অংশৰ সৈতে একত্ৰিত কৰি এখন পূৰ্ণাংগ জিলাত পৰিণত কৰা হয়।

নগা পাহাৰ জিলাৰ সীমা কেইবাটাও নগা জনগোষ্ঠীৰ ভূখণ্ড যেনে- আওনগা(আওছ) (১৮৮৯), সেমা নগা(সেমাছ)(১৯০৪), আৰু কন্যাক নাগা (১৯১০) সংযুক্ত কৰি ক্ৰমান্বয়ে সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল। ১৯১২ চনত জিলাখনক অসম প্ৰদেশৰ অংশ হিচাপে লোৱা হয়। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত ইয়াক টুনছাং জিলা(টুয়েছাং সংমণ্ডল)ৰ সৈতে একত্ৰিত কৰি ১৯৬৩ চনত এখন পূৰ্ণাংগ ৰাজ্য নাগালেণ্ড নামৰ ৰাজ্যখন গঠন কৰা হয়।

ভূতত্ত্ব: ৰাষ্ট্ৰীয় ভূতাত্ত্বিক স্মৃতিসৌধ

নাগালেণ্ডৰ কিফিৰ জিলাৰ পুংগ্ৰোৰ ওচৰৰ নাগাহিল অফিঅ'লাইট ছাইট (NHO)ক ভাৰত ভূতাত্ত্বিক জৰীপ(GSI) অৰ্থাৎ ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় ভূতাত্ত্বিক কীৰ্তিচিহ্নসমূহৰ তালিকাৰ দ্বাৰা ভূ-পৰ্যটনৰ সুৰক্ষা, ৰক্ষণাবেক্ষণ, প্ৰচাৰ আৰু বৃদ্ধিৰ বাবে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভূতাত্ত্বিক স্মৃতিসৌধ হিচাপে ঘোষণা কৰিছে॥নগা পাহাৰৰ সীমাৰ জটিলতা আৰু অৱস্থানৰ বাবে দুয়োখন দেশৰ মাজত এক স্বাভাৱিক বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে। নগা পাহাৰ আৰাকান পৰ্বত (ৰাখিনে ৰেঞ্জ)ৰ অংশ, যি উত্তৰ দিশত লৈ উঠি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পাহাৰসমূহ
শৰ্বানী মুখাৰ্জী

শৰ্বাণী মুখাৰ্জী (ইংৰাজী: Sharbani Mukherjee) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ আৰু কেইখনমান মালয়ালম ভাষাৰ ছবিত কাম কৰিছে। তেওঁ জনপ্ৰিয় হিন্দী ছবি বৰ্ডাৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

জীৱনী

তেওঁ ৰনো মুখাৰ্জীৰ কন্যা আৰু সেইসূত্ৰে তেওঁ বিখ্যাত মুখাৰ্জী-চমৰ্থ পৰিয়ালৰ এগৰাকী সদস্য। দেব মুখাৰ্জী, জয় মুখাৰ্জী আৰু সমু মুখাৰ্জী আছিল তেওঁৰ খুৰাক। তেওঁৰ ককাক শশধৰ মুখাৰ্জী এজন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আছিল। শশধৰ মুখাৰ্জীৰ পত্নী সতিৰাণী দেৱী আছিল অশোক কুমাৰ, অনুপ কুমাৰ আৰু কিশোৰ কুমাৰৰ ভগ্নী। অভিনেত্ৰী ৰাণী মুখাৰ্জী, কাজল আৰু তনীষা মুখাৰ্জী, পৰিচালক অয়ন মুখাৰ্জী আৰু প্ৰখ্যাত গণিতজ্ঞ দেবেশ মৌলিক তেওঁৰ দেইতাকৰ ফালৰ সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনী। তেওঁৰ ভাতৃ সম্ৰাট মুখাৰ্জীও এজন বলিউড আৰু বাংলা ছবিৰ অভিনেতা।

কৰ্মজীৱন

শৰ্বাণীয়ে জনপ্ৰিয় ছবি বৰ্ডাৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। চাজিয়া মনচুৰে গোৱা "ঘৰ আজা চোনিয়া" গীতটোত তেওঁক সমীৰ চনীৰ বিপৰীতে দেখা গৈছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ বিভিন্ন বিজ্ঞাপনতো অভিনয় কৰিছে। ২০০৮ চনৰ ভিতৰত তেওঁ মালয়ালম ছবি জগতলৈ মনোযোগ স্থানান্তৰ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম মালয়ালম ছবি আছিল প্ৰিয়দৰ্শনৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ৰহস্যধৰ্মী থ্ৰিলাৰ ৰাকিলিপাট্টু, য’ত জ্যোতিষ্মতী, তাবু আৰু ইশিতা অৰুণেও অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ চুফী পৰঞ্জ কথা নামৰ ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনক মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ 'নিউ ৱেভ' বা নতুন ঢৌৰ অন্যতম সংজ্ঞায়িত ছবি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পৰিস্থিতি বিজ্ঞান

পৰিস্থিতি বিজ্ঞান হৈছে কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট অঞ্চলৰ ভৌতিক পৰিৱেশৰ লগত সেই অঞ্চলৰ সকলো প্ৰকাৰৰ জীৱৰ আন্তঃক্ৰিয়াসমূহৰ বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন। জীৱবিজ্ঞান আৰু ভূবিজ্ঞানক সাঙুৰি ই এটা বহু শাখাযুক্ৰ ক্ষেত্ৰ। পৰিস্থিতি বিজ্ঞানে জীৱসমূহৰ পৰস্পৰৰ, অন্য জীৱ আৰু পৰিৱেশৰ অজৈৱ উপাদানৰ লগত কৰা আন্তঃক্ৰিয়াসমূহৰ অধ্যয়ন কৰে। কোনো এটা জীৱৰ বিচিত্ৰতা, বিস্তাৰ, পৰিমাণ (জৈৱভৰ), আৰু সংখ্যা (জনসংখ্যা); লগতে অন্য জীৱৰ সৈতে কৰা সহযোগিতা আৰু প্ৰতিযোগিতা, আদি পৰিস্থিতিবিদৰ বাবে আগ্ৰহৰ বিষয়।

পৰিস্থিতি বিজ্ঞান, পৰিৱেশ, পৰিৱেশতত্ত্ব, পৰিৱেশীয় ইতিবৃত্ত বা পৰিৱেশ বিজ্ঞানৰ সমাৰ্থক নহয়। ই বিৱৰ্তনীয় জীৱবিদ্যা, বংশগতিবিদ্যা, আৰু এথ'লজিৰ নিকট সম্বন্ধীয়। পৰিস্থিতি বিজ্ঞানীয়ে তলৰ বিষয়বোৰৰ বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা কৰে:

জীৱন প্ৰক্ৰিয়া, আন্তঃক্ৰিয়া আৰু অভিযোজন,
জীৱন মাজেৰে প্ৰৱাহিত পদাৰ্থ আৰু শক্তি,
পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ বিকাশ,
পৰিৱেশৰ ভিত্তিত জীৱৰ পৰিসৰ আৰু বিস্তাৰ আৰু জৈৱবিচিত্ৰতা।

পৰিস্থিতি বিজ্ঞান একপ্ৰকাৰৰ মানৱ বিজ্ঞান। সংৰক্ষণ জীৱবিদ্যা, জলাশয় পৰিচালনা, পাকৃতিক সম্পদ পৰিচালনা (কৃষিপৰিস্থিতি বিজ্ঞান, কৃষি, বনাঞ্চল, মীন পালন), নগৰ পৰিচালনা (নগৰ পৰিস্থিতি বিজ্ঞান), সামাজিক স্বাস্থ্য, অৰ্থনীতি, সাঘাৰণ বিজ্ঞান আৰু প্ৰায়োগিক বিজ্ঞান, আৰু মানুহৰ সামাজিক আন্তঃক্ৰিয়া (মানৱ পৰিস্থিতি বিজ্ঞান) আদি বিভিন্ন দিশত ইয়াৰ ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োগ দেখা পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Ecology (Stanford Encyclopedia of Philosophy)
The Nature Education Knowledge Project: Ecology
Ecology Journals List of ecological scientific journals
Ecology Dictionary - Explanation of Ecological Terms
Basic Terms of Ecology
Canadian Society for Ecology and Evolution
Ecological Society of America
Ecology Global Network
Ecological Society of Australia
British Ecological Society
Ecological Society of China
International Society for Ecological Economics
European Ecological Federation
UN Millennium Ecosystem Assessment
The Encyclopedia of EarthWilderness: Biology & Ecology
Ecology and Society - A journal of integrative science for resilience and sustainability
Science Aid: Ecology, U.K. High School (GCSE, Alevel) Ecology

শ্ৰেণী:পৰিৱেশ বিজ্ঞান
*
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান

ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান ( বা চমুকৈ ) ভাৰত চৰকাৰৰ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনস্থ আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা সাহায্যপ্ৰাপ্ত এক স্বয়ংশাসিত প্ৰতিষ্ঠান। ই পুনেৰ পূৰ্বৰ প্ৰভাত ফিল্ম কোম্পানীৰ পৰিসৰত অৱস্থিত। ১৯৬০ চনত আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত, এফ. টি. আই. আই. ভাৰতৰ আগশাৰীৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত পৰিণত হৈছে, য’ৰপৰা বহুতো কাৰিকৰী ব্যক্তি, অভিনেতা আৰু পৰিচালক ওলাই আহিছে।

এফ.টি.আই.আই. হৈছে আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান সমন্বয় কেন্দ্ৰৰ (CILECT) সদস্য।

কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ সম্ভাৱনীয়াতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অৰুণাচলতো এটা চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰা হ’ব বুলি কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যমন্ত্ৰী ড॰ জীতেন্দ্ৰ সিঙে ঘোষণা কৰিছে।

ইতিহাস

১৯৬০ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা শিক্ষানুষ্ঠানখনত ১৯৬১ চনৰ পৰা পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ হয়। নতুন দিল্লীত চলি থকা দূৰদৰ্শন প্ৰশিক্ষণ শাখাটো ১৯৭৪ চনত পুণেলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। তাৰপিছৰে পৰা ই তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ৰ পূৰ্ণ সাহায্যপ্ৰাপ্ত প্ৰতিষ্ঠানলৈ পৰিণত হয়। ২০১১ৰ জুলাইত তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰী অম্বিকা সোণীয়ে কয় যে এফ.টি.আই.আই.ক বিকাশ কৰাৰ বাবে সংসদত এখন বিল উত্থাপন কৰা হ’ব। ইয়াৰ ফলত প্ৰতিষ্ঠানটোৱে বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ শৈক্ষিক মৰ্যাদা আৰু সা-সুবিধা লাভ কৰিব।

পাঠ্যক্ৰম

প্ৰতিষ্ঠানটোৱে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা, সম্পাদনা আৰু চিত্ৰগ্ৰহণৰ তিনিবছৰীয়া স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম, অভিনয় আৰু কলা নিৰ্দেশনাৰ দুবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম, কম্পিউটাৰ গ্ৰাফিকচ এণ্ড এনিমেচনৰ দেৰবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম আৰু কাহিনী-ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লেখনৰ এবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। ইয়াৰোপৰি আছে এবছৰীয়া পৰিচালনাৰ চাৰ্টিফিকেট পাঠ্যক্ৰম, ইলেক্ট্ৰ’নিক চিনেমেট’গ্ৰাফী, ভিডিঅ’ সম্পাদনা, শব্দগ্ৰহণৰ পাঠ্যক্ৰম আদি।

পৰিচালন

সমিতি পঞ্জীয়ন অধিনিয়ম, ১৮৬০ৰ অধীনত প্ৰতিষ্ঠানখন পঞ্জীয়নভূক্ত কৰা হৈছে। সমিতিখনৰ নেতৃত্বত এজন সভাপতি থাকে, যিয়ে কাৰ্যবাহী পৰিষদ, শৈক্ষিক পৰিষদ আৰু স্থায়ী বিত্তীয় সমিতিৰো অধ্যক্ষতা কৰে। কাৰ্যবাহী পৰিষদখন সমিতিৰ সদস্যসকলৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত কৰি গঠন কৰা হয়। কাৰ্যবাহী পৰিষদখন প্ৰতিষ্ঠানখনৰ মুখ্য নীতি-নিৰ্দ্ধাৰণৰ দাযিত্ব পালন কৰা শীৰ্ষ সংস্থা। এই পৰিষদখনে শৈক্ষিক পৰিষদ আৰু স্থায়ী বিত্তীয় সমিতিৰ সদস্যসকলক নিযুক্তি দিয়ে, যি দুখন পৰিষদ ক্ৰমে শৈক্ষিক আৰু বিত্ত সম্বন্ধীয় নীতি বা সিদ্ধান্তৰ বাবে দায়বদ্ধ। এজন সঞ্চালক প্ৰতিষ্ঠানখনৰ প্ৰধান কাৰ্যবাহী, যিয়ে সকলো নীতি আৰু কাৰ্যসূচী কাৰ্যকৰী কৰে।

এফ.টি.আই.আই.ৰ প্ৰাক্তন অসমৰ শিক্ষাৰ্থী

জন্‌ছ মহলীয়া
জাংদাও বডোচা
জাহ্নু বৰুৱা
নিপন গোস্বামী
বিজয় চৌধুৰী
পীযুষ কান্তি ৰয়
মহেশ মল্ল বুজৰবৰুৱা
সাগৰ সংগম চৰকাৰ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
ফ্ৰান্সৰ নাৰী

]] পেৰিছত নাৰীসমাজৰ সমদল
ইতিহাসৰ পাতত ফ্ৰান্সৰ নাৰীৰ ভূমিকা পৰিৱৰ্তনশীল। ১৯৪৪ চনত ফৰাচী মহিলাই ভোটাধিকাৰ লাভ কৰিছিল। আন আন পশ্চিমীয়া দেশৰ দৰেই ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ চনত নাৰীৰ ভূমিকাত বহু সামাজিক আৰু আইনী পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল। ফৰাচী বিপ্লৱৰ পৰাই উৎপত্তি হোৱা ফৰাচী নাৰীবাদে বিমূৰ্ত মতাদৰ্শৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ ছিমন ডি ব’ভ’ৰৰ লেখাৰ জৰিয়তে সমসাময়িক ঘটনাপ্ৰৱাহত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছে।

ফৰাচী সমাজত মহিলাৰ পৰম্পৰাগত ভূমিকাত ঘৰুৱা কৰ্তব্য যেনেঃ গৃহ পৰিচালনা,প্ৰথাগতভাৱে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা, শিশু লালন-পালন, শস্য চপোৱা,খেতি কৰা,আৰু জীৱ-জন্তুৰ যত্ন লোৱা আদি কাম জড়িত হৈ থাকে। ফ্ৰান্সত ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ আৰম্ভণিৰ লগে লগে মহিলাসকলৰ ভূমিকা সলনি হৈ গ’ল আৰু তেওঁলোক ঘৰুৱা সহায়ক, কাৰখানাৰ শ্ৰমিক আৰু ধুবুনী হৈ পৰে। ইয়াত সাধাৰণতে "বুৰ্জোৱা" মৰ্যাদা থকা মহিলাসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল, কাৰণ এই মহিলাসকল প্ৰায়ে স্বামীৰ আৰ্থিক সহায়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিছিল। উচ্চ শ্ৰেণীৰ মৰ্যাদাসম্পন্ন মহিলাসকলৰো সন্তানক গাখীৰ এৰালৈকে ভিজা নাৰ্ছৰ ওচৰলৈ পঠোৱাৰ প্ৰৱণতা আছিল।

গীৰ্জা আৰু ৰাজ্যত তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যত প্ৰশাসক হিচাপে কাম কৰিবলৈ কাৰ্য্যকৰীসকলক যোগান ধৰাৰ ক্ষেত্ৰত শৈক্ষিক আকাংক্ষা বৃদ্ধি পাইছিল আৰু ক্ৰমান্বয়ে সেয়া প্ৰতিষ্ঠানিক হৈ পৰিছিল। ছোৱালীকো স্কুলীয়া শিক্ষা দিয়া হৈছিল। কিন্তু ৰাজনৈতিক দায়িত্ব ল’বলৈ তেওঁলোকক দিয়া হোৱা নাছিল। ছোৱালীক নেতৃত্বৰ পদৰ বাবে অযোগ্য আৰু সাধাৰণতে ভাতৃতকৈ বুদ্ধিমত্তাহীন বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। সম্ভ্ৰান্ত আৰু বুৰ্জোৱা অভিজাত শ্ৰেণীৰ পুত্ৰ-কন্যাক লিংগ নিৰ্দিষ্ট শিক্ষা দিয়া হৈছিল। ল’ৰাক উচ্চ বিদ্যালয়লৈ পঠিওৱা হৈছিল। কেতিয়াবা তেওঁলোকক বিশ্ববিদ্যালয়লৈও পঠিওৱা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ ভনীয়েকক সুযোগ-সুবিধা অথবা ভাগ্য মিলিলে তেন্তে কনভেণ্টত ব’ৰ্ডলৈ পঠিওৱা হৈছিল। বোধোদয়ৰ সময়ত এই আৰ্হিটোক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হৈছিল যদিও নাৰী শিক্ষাৰ বাবে কোনো প্ৰকৃত বিকল্পৰ উপস্থাপন সেইসময়ত কৰা হোৱা নাছিল। ঘৰত শিক্ষাৰ জৰিয়তেহে জ্ঞানী মহিলা বিকশিত হৈছিল।

ফ্ৰান্সত নাৰীবাদৰ উৎপত্তি ফৰাচী বিপ্লৱৰ পৰাই হৈছে। ১৯ শতিকাত লুইজ মিচেল, ৰাছিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা এলিজাবেথ ডিমিট্ৰিফ আৰু নাথালি লেমেলকে ধৰি কেইগৰাকীমান বিখ্যাত ব্যক্তি উল্লেখযোগ্য আছিল। ফৰাচী নাৰীবাদে ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈকে উদ্ভৱ হোৱা নাৰীবাদী তত্ত্ব আৰু দৰ্শনৰ এটা শাখাক সামৰি লৈছে। এংলোফোন নাৰীবাদৰ তুলনাত এই ফৰাচী নাৰীবাদী তত্ত্বটোক ব্যৱহাৰিক বিষয়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াতকৈ অধিক দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিক দৃষ্টিভংগীৰে পৃথক কৰা হৈছে।

ফৰাচী লেখিকা, বুদ্ধিজীৱী, অস্তিত্ববাদী দাৰ্শনিক, ৰাজনৈতিক কৰ্মী আৰু সামাজিক তত্ত্ববিদ ছিমন ডি ব’ভ’য়াৰ এগৰাকী বিশিষ্ট নাৰীবাদী ব্যক্তি। ১৯৪৯ চনত নাৰীৰ অত্যাচাৰৰ বিশদ বিশ্লেষণ আৰু সমসাময়িক নাৰীবাদৰ মূল গ্ৰন্থ দ্য ছেকেণ্ড চেক্স নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ফুঁকা

নৃতাত্ত্বিকসকলৰ মতে কাও ব্লৱিং , কুহব্লাচেন, ফুঁকা বা ডুম ডেভ হৈছে বহু দেশত গৰুৰ অধিক গাখীৰ উৎপাদন কৰিবলৈ ব্যৱহৃত এক প্ৰক্ৰিয়া। এই প্ৰক্ৰিয়াত গৰুৰ যোনিত (বা কেতিয়াবা মলদ্বাৰত) বলপূৰ্বক বায়ু ভৰাই দিয়া হয়। এইদৰে গৰুজনীক অধিক গাখীৰ উৎপাদন কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰা হয়।

মহাত্মা গান্ধীয়ে গৰুৰ গাখীৰ ত্যাগ কৰাৰ বিষয়ে কয় যে "যিহেতু মই গম পাইছিলোঁ যে গৰু আৰু ম'হ ফুঁকাৰ বলি হয়, গতিকে গাখীৰৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰবল বিতৃষ্ণাই বাহ লৈছিল।"

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

Laws relating to animal s (Indian Laws)

শ্ৰেণী:পশুপালন
আইছা আল-ডিবছ

আইছা আল-ডিবছ ছিৰিয়াৰ এগৰাকী নাগৰিক সমাজৰ কৰ্মী আৰু ছিৰিয়াৰ সংক্ৰমণকালীন চৰকাৰৰ ৰাজনৈতিক পৰিক্ৰমা প্ৰশাসনৰ মহিলা পৰিক্ৰমা কাৰ্যালয়ৰ মুৰব্বী৷ আছাদ শাসনৰ পতনৰ পিছত গঠন হোৱা নতুন ছিৰিয়া প্ৰশাসনত আনুষ্ঠানিক পদবী গ্ৰহণ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

কৰ্মজীৱন

আল-ডিবছে ছিৰিয়াত মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু নাগৰিক সমাজৰ পদক্ষেপক প্ৰসাৰিত কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় পুনৰ্নিৰ্মাণৰ পৰ্যায়ত ছিৰিয়াৰ মহিলাসকলক ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক নেতৃত্বত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বহল প্ৰচেষ্টাৰ অংশ হিচাপে আহমদ আল-শ্বাৰাৰ নেতৃত্বত ৰাজনৈতিক পৰিক্ৰমা প্ৰশাসনে তেওঁক নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰা মহিলা পৰিক্ৰমা কাৰ্যালয়ত নিযুক্তি দিয়াৰ কথা ঘোষণা কৰে।

ৰাজনৈতিক পৰিক্ৰমা প্ৰশাসনে ছিৰিয়াৰ মহিলাসকলৰ সৈতে জড়িত আইনী, সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত কাৰ্যালয়টোৱে গুৰুত্ব দিয়াৰ ওপৰত আলোকপাত কৰেআল-ডিবছে কয় যে তেওঁ "চৰকাৰৰ মতাদৰ্শগত অভিমুখিতাৰ বিৰোধিতা কৰা, বা চৰকাৰী আৰ্হিৰ সৈতে অসঙ্গতিপূৰ্ণ নাৰীবাদী সংগঠন বা আনৰ কোনো মতামত গ্ৰহণ নকৰে"।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ছিৰিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
ৰাধাৰমণ দত্ত

ৰাধাৰমণ দত্ত (; ১৮৩৪ – ১৯১৫) এগৰাকী প্ৰভাৱশালী বঙালী সংগীতজ্ঞ আৰু কবি আছিল। বাউলৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সদস্য, দত্তৰ কৰ্মৰাজিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁক "ধামাইল গীতৰ পিতৃ" হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ গীতসমূহ সমসাময়িক বঙালী সংগীতজ্ঞ আৰু গীতিকাৰসকলে বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত কৰিছে।

বংশাৱলী

৬৪০ চনত, ত্ৰিপুৰাৰ ৰজা ধৰ্ম ফা-ই অনুষ্ঠান এখনৰ পৰিকল্পনা কৰি ইটাৱা, মিথিলা আৰু কন্নৌজৰপৰা পাঁচজন ব্ৰাহ্মণক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। তেওঁলোকৰ দীঘলীয়া যাত্ৰাৰ ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ ৰজাই ব্ৰাহ্মণসকলক এনে এখন ঠাইত মাটি দিছিল যিখন ঠাই পিছলৈ পঞ্চখণ্ড (অৰ্থাৎ পাঁচ অংশ) নামেৰে জনাজাত হ’ল। পাঁচজন ব্ৰাহ্মণৰ ভিতৰত এজন আছিল মিথিলাৰ আনন্দ শাস্ত্ৰী নিধিপতি শাস্ত্ৰীৰ পূৰ্বপুৰুষ। ১১৯৫ চনত, ত্ৰিপুৰাৰ ৰজাই নিধিপতিক ইটাত কিছু মাটি প্ৰদান কৰিছিল। ইটা ত্ৰিপূৰা ৰাজ্য আৰু ইয়াৰ মনুকুল প্ৰদেশৰ অংশৰ প্ৰতি সামন্তীয় আছিল। নিধিপতি ইটা বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হয়; যিয়ে পিছলৈ তেওঁৰ বংশধৰ ভানু নাৰায়ণৰ জৰিয়তে ৰাজৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে। ভানু নাৰায়ণৰ পুত্ৰ ৰামচন্দ্ৰ ব্ৰহ্ম নাৰায়ণৰ প্ৰভাকৰ দত্ত নামৰ এজন পুত্ৰ আছিল। ১৬১২ চনত, খাজা উছমানে শেষৰজন ইটা ৰজা সুবিদ নাৰায়ণৰ বিৰুদ্ধে সফল যুদ্ধৰ পিছত ৰাজ পৰিয়ালটো চিলেট অঞ্চলৰ ওচৰৰ ৰাজ্যলৈ পলায়ন কৰে। জগন্নাথপুৰ ৰাজ্যত আশ্ৰয় লোৱাৰ পূৰ্বে প্ৰভাকৰে আলিছাৰকুল (শ্ৰীমংগলৰ এখন গাঁও)লৈ পলায়ন কৰে। জগন্নাথপুৰৰ ৰজা ৰাজা বিজয় সিঙে প্ৰভাকৰক কেশৱপুৰ গাঁৱত থাকিবলৈ অনুমতি দিছিল। পৰৱৰ্তীকালত প্ৰভাকৰৰ পুত্ৰ শম্ভু দাস দত্তক বিজয় সিঙৰ অধীনত মন্ত্ৰীৰ বাব দিয়া হয়। বানিয়াচং ৰাজা হাবিব খানৰ হাতত জগন্নাথপুৰ ৰাজ্য পৰাজিত হোৱাৰ পিছত দত্ত পৰিয়ালে নিজকে ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত ৰাজনীতিৰপৰা আঁতৰি থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়। শম্ভুৰ পুত্ৰ ৰাধা মাধব দত্তই সংস্কৃত আৰু বঙালী সাহিত্যত নিয়োজিত হৈছিল। তেওঁ জয়দেৱৰ গীত গোবিন্দক বঙালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ উপৰি বিখ্যাত গীত আৰু কবিতা ৰচনা আৰু ৰচনা কৰিছিল।

সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ

ৰাধাৰমণ দত্তই ২০০০ৰো অধিক গীত লিখিছিল আৰু সুৰাৰোপণ কৰিছিল। আৰু ভাৰতৰ পশ্চিমবংগত আধুনিক পেছাদাৰী সংগীতজ্ঞসকলে গায়।

ব্যক্তিগত জীৱন

১২৭৫ বঙ্গাব্দত (১৮৬৮-১৮৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দ) তেওঁ গুণময়ী দেৱীক বিয়া কৰাইছিল। গুণময়ী দেৱী চৈতন্য মহাপ্ৰভুৰ শিষ্য শিৱানন্দ সেনৰ বংশধৰ নন্দকুমাৰ সেন অধিকাৰীৰ কন্যা। তেওঁৰ গৃহ-গাঁও আছিল মৌলভিবজাৰৰ আমটাইলৰ বৰ্তমানৰ ৮ নং ৱাৰ্ডৰ আদপাছা। দত্তৰ মৃত্যুৰ সময়ত বিপিন বিহাৰী দত্ত তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ জীয়াই থকা সন্তান আছিল। তেওঁৰ আন তিনিটা সন্তান আৰু পত্নীৰ তেওঁৰ জীৱনকালতে মৃত্যু হৈছিল।

মৃত্যু আৰু উত্তৰাধিকাৰ

১৯১৫ চনৰ ১০ নৱেম্বৰ তাৰিখে, দত্তৰ নিজা বাসগৃহতে তেওঁৰ মৃত্যু হয় যিটো পিছলৈ তেওঁৰ সমাধিক্ষেত্ৰ হৈ পৰে। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ শিষ্যসকলে প্ৰতিদিনে মঠটোত মমবাতি জ্বলাইছিল। এই পৰম্পৰা আজিও বজাই ৰখা হৈছে।

ৰাধাৰমণৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য বিখ্যাত গীত

শ্যাম কালিয়া সোনা বন্ধু ৰে
ভ্ৰমৰ কইয়ো গিয়া
কাৰে দেখাবো মনেৰ দুখ গো
শ্যাম চিকন কালিয়া
বলো গো বলো গো সখী
মনে নাই মনে নাই
জলে যাইয়ো না গো ৰাই
ও বাঁশি ৰে
শাম না কি চোলি লা
জলে গিয়া ছিলাম সই
আমি ৰবো না ৰবো না গৃহে
কালায় প্ৰাণটি নিলো (বাঁশিটি বাজাইয়া)
আমাৰ বন্ধু দয়াময়
যুগল মিলন হইলো গো
পাপ আৰ পুণ্য, কৰি তাৰে মান্য
কে তোৰে শিখাইলো ৰাধাৰ নামটি ৰে
আমাৰ গলাৰ হাৰ খুলে নে ওগো ললিতে
আমাৰে আসিবাৰ কথা কইয়া
জলেৰ ঘাটে দেইখা আইলাম কি সুন্দৰ শ্যাম ৰাই

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কবি
ৰুবী ডি মেল

ৰুবী জেচমিন ডি মেল (জন্ম: ৪ ডিচেম্বৰ ১৯১৭ – মৃত্যু: ৮ নৱেম্বৰ ২০০৪) এগৰাকী শ্ৰীলংকান চলচ্চিত্ৰ, মঞ্চ আৰু দূৰদৰ্শনৰ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ মূলতঃ চিৰিয়ালথা, কাৱাট আন্দেৰে, আৰু নলংগনা আদি বোলছবিৰ লগতে জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক অম্বা য়াহালুৱোত আইতাকৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত। ২০০৪ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

ডি মেলৰ জন্ম হৈছিল মৰাটুৱাৰ কাল্ডেমুল্লা অঞ্চলৰ এটি ইংৰাজ সংস্কৃতিপ্ৰিয় সিংহলী পৰিয়ালত। তেওঁ ১২ জন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল জেমছ পেৰেৰা আৰু মাতৃ মেৰী লিয়োনোৰা। তেওঁ মৰাটুৱাৰ প্ৰিন্সেছ অফ ৱেলছ কলেজ আৰু নেগোম্বোৰ নিউষ্টেড গাৰ্লছ কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ ৰেডিঅ’ চিলনৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই এগৰাকী ঘোষিকা হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ১৭ বছৰ বয়সত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু ২৭ বছৰ বয়সত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়।

অভিনয় জীৱন

টি. বি. ইলংগাৰত্নেৰ নিৰ্দেশনাত নিৰ্মিত মঞ্চ নাটক হাণ্ডাহানাত এটা চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে ডি মেলে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। এই অভিনয়ে অগ্ৰণী নাট্যকাৰ তথা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা বি. এ. ডব্লিউ. জয়মান্নেৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে, যিয়ে তেওঁক ভাৰতত শ্বুটিং হ’বলগীয়া ছবি মথাবেদায়া (১৯৫৫)ত এটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ কয়। পৰিয়ালৰ পৰা অনুমতি নাপাব পাৰে বুলি বন্ধুৰ সৈতে ছুটি কটাবলৈ যোৱাৰ অজুহাত দেখুৱাই তেওঁ ভাৰতলৈ যায় আৰু 'বিনোদা ৰসাঞ্জলী' ছদ্মনাম ব্যৱহাৰ কৰি চিনেমা জগতত অভিষেক ঘটায়। অৱশ্যে প্ৰথম কেইখনমান ছবিৰ পিছত তেওঁ নিজৰ আচল নামলৈ উভতি আহে।

পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ পেৰাকাডোৰু বানা (১৯৫৫), দৈৱ বিপাকয়া (১৯৫৬), সূৰ্য, চিৰিয়ালথা, সূৰসেনা (১৯৫৭), কাৱাট আন্দেৰে, নলংগনা (১৯৬০), চাণ্ডালি (১৯৬৪), হাণ্ডাপানা (১৯৬৫), বমবৰু আৱিথ (১৯৭৮), আৰু অৱতাই প্ৰিয়ে আদৰে (১৯৮৭) আদি ছবিত অভিনয় কৰে। তেওঁ ১৯৮৪ চনৰ হলিউড ছবি ইণ্ডিয়ানা জোনছ এণ্ড দ্য টেম্পল অফ ডুমত গাঁওবাসীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা শ্ৰীলংকাৰ অভিনেতাসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল।

১৯৬৭ চনত ডি মেলে পিপেনে কুমুদু বোলছবিৰ জৰিয়তে পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৯৮০-ৰ দশকত তেওঁ পিনমাদা পুথুন, ৰংকাহাৱুনু আৰু অম্বা য়াহালুৱো আদি টেলিভিছন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰি দূৰদৰ্শন জগতত প্ৰৱেশ কৰে।

জীৱনৰ শেষৰ ফালে ডি মেলে মৰাটুৱাত থকা তেওঁৰ ঘৰটো বিশেষভাৱে সক্ষম শিশুৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে দান কৰে আৰু নিজে ৰাজাগিৰিয়াৰ বৃদ্ধাশ্ৰমলৈ গুচি যায়। ২০০৪ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Aristophanes on the Sinhala stage

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ অভিনেত্ৰী
ব্যক্তিগত আখ্যান

ব্যক্তিগত আখ্যান (ইংৰাজী: Personal narrative) হৈছে সাধাৰণতে প্ৰথম পুৰুষে (নিজে) কোৱা ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাক সম্পৰ্কীয় গদ্য আখ্যান; ইয়াৰ বিষয়বস্তু অগতানুগতিক। "ব্যক্তিগত" বুলিলে নিজৰ জীৱন বা অভিজ্ঞতাৰ কাহিনীক বুজোৱা হয়। "অগতানুগতিক" বুলিলে আখ্যানৰ সাধাৰণ মাপকাঠীৰ লগত খাপ নোখোৱা সাহিত্যক বুজোৱা হয়।

জীৱন কাহিনী

ব্যক্তিগত আখ্যানৰ সৈতে মিল থকা জীৱন কাহিনীৰ বিষয়ে চাৰ্লট লিণ্ডে লিখিছে: "জীৱন কাহিনী হৈছে এজন ব্যক্তিৰ নিজৰ জীৱনকালৰ সকলো কাহিনী বৰ্ণনা কৰা আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত ইতিহাস, ব্যাখ্যা আৰু সম্পৰ্ক আদি সম্পৰ্কে দিয়া বক্তৃতা আদিৰে গঠিত।" জীৱন কাহিনীত সন্নিৱিষ্ট কাহিনী আৰু সংশ্লিষ্ট বক্তৃতাসমূহত পৃথিৱীখনৰ অৱস্থাৰ সাধাৰণিকৰণ কৰাৰ সলনি বক্তাৰ কোনো এটা বিন্দুৰ প্ৰাথমিক মূল্যায়নহে সন্নিবিষ্ট হৈ থাকে। এই কাহিনী আৰু বক্তৃতাসমূহ হৈছে ব্যক্তিজনৰ জীৱনৰ প্ৰতিবেদনস্বৰূপ।"

লিণ্ডে জীৱন কাহিনী আৰু আত্মজীৱনীৰ সাদৃশ্য আৰু পাৰ্থক্য আছে বুলিও উল্লেখ কৰিছে: “জীৱন কাহিনী আৰু আত্মজীৱনীৰ পাৰ্থক্যৰ প্ৰাথমিক হৈছে, আত্মজীৱনী মৌখিক নহয়, ই লিখিত ৰূপ। অধিক নিৰ্দিষ্টভাৱে আত্মজীৱনীয়ে ইতিহাস, দাবী আৰু বজাৰৰ সৈতে জড়িত হৈ এক সাহিত্যৰ ধাৰা গঠন কৰে। ’ জেফ টড টিটনে ব্যক্তিগত আখ্যানক জীৱন কাহিনীৰ সৈতে অতি মিল থকা বুলিও উল্লেখ কৰিছে। “জীৱন কাহিনী হ’ল, সৰলভাৱে, এজন ব্যক্তিৰ নিজৰ জীৱনৰ কাহিনী বা তেওঁ যিটোক সেই জীৱনৰ এটা উল্লেখযোগ্য অংশ বুলি ভাবে।” টিটনে আৰু কয় যে ব্যক্তিগত আখ্যান কথা-বতৰাৰ পৰাই উদ্ভৱ হয়। লিণ্ডা ডেঘৰ মতে ব্যক্তিগত আখ্যানৰ উদাহৰণ হ’ব “জীৱন ইতিহাসৰ যিকোনো অংশ, য’ত পাৰিবাৰিক জীৱন, বৃত্তি, মনোৰঞ্জন, উদযাপন, ধৰ্ম, সংকট, অসুস্থতা আৰু ভ্ৰমণৰ গুৰুত্বহীন সবিশেষলৈ ডাঙৰ ডাঙৰ টাৰ্নিং পইণ্ট অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, এটা আখ্যানলৈ বিশদভাৱে প্ৰকাশৰ বাবে সামগ্ৰী প্ৰদান কৰিব পাৰে।”

জীৱন কাহিনীৰ দুটা সংহতি নীতিৰ দ্বাৰা ব্যক্তিগত আখ্যানক সংগঠিত কৰিব পাৰি: কাৰ্যকাৰণ আৰু ধাৰাবাহিকতা। কাৰণ আৰু ফলাফলৰ মাজৰ সম্পৰ্কক কাৰ্যকাৰণ বোলে। অৰ্থাৎ এটা কৰ্ম আন এটা কৰ্মৰ ফল। ধাৰাবাহিকতা হৈছে কিছু সময়ৰ ভিতৰত কিবা এটাৰ সামঞ্জস্যপূৰ্ণ অস্তিত্ব। লাবভে যুক্তি আগবঢ়ায় যে আখ্যানক বিমূৰ্ত, অভিমুখীতা, জটিলতা, সমাধান, মূল্যায়ন, আৰু সংকেত আদি উপশ্ৰেণীত বিভক্ত কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে কাহিনীএটাৰ আৰম্ভণিৰ সাৰাংশটোৱেই হৈছে বিমূৰ্ত।[6] লাবভে লক্ষ্য কৰিছে যে অভিমুখীতাই (পৰিচয়) শ্ৰোতাক ব্যক্তি, স্থান, সময় আৰু আচৰণৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি সন্মান জনাই অভিমুখী কৰাৰ কাম কৰে। অভিমুখীতাই কাহিনীটো কেনেকৈ আৰম্ভ হয় সেই কথা কয়। এটা উদাহৰণ হ’ব “মই ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ ভঁৰাললৈ গৈছিলো।” নতুন আৰু সংহত পদ্ধতি হিচাপে পৰিৱেশনে অধিক পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰ ফলত হোৱা পাঠ্য আৰু প্ৰসংগ বিভাজনক অতিক্ৰম কৰে। ব্যক্তিগত আখ্যানক কথোপকথনমূলক পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ হিচাপে ক’লে লেংগেলিয়াৰে ভাবে যে কাহিনীৰ পাঠ্য হিচাপে ব্যক্তিগত আখ্যান আৰু জীৱন কাহিনী কোৱাৰ মাজত যোগাযোগৰ এক সুকীয়া একক হিচাপে আখ্যানৰ ধাৰণা এটা ভাগ কৰা হয়। কথোপকথনমূলক পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ অৰ্থাৎ মুখামুখিকৈ মৌখিক বৰ্তালাপ বুজায় আৰু কাহিনীৰ পাঠে প্ৰকৃত লিখিত আখ্যানক বুজায়। সামাজিকভাষিক পদ্ধতিসমূহত বিভিন্ন কৌশল উদ্দেশ্য, তুলনা, সম্পৰ্ক, আৰু সামগ্ৰিক মূল্যায়ন আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এটা বিশেষ পৰিঘটনা বিকশিত কৰিবলৈ উদ্দেশ্যসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তুলনাই প্ৰকৃত পৰিঘটনাটোৰ পৰা আঁতৰি গৈ আৰু কি হ’ব পাৰিলেহেঁতেন সেই বিষয়ে বিবেচনা কৰে। সম্পৰ্কই দুটা পৰিঘটনাক এটা স্বতন্ত্ৰ বাক্যৰে যোগ কৰে। মূল্যায়নে সময়ৰ আগলৈ পিছলৈ যাবলৈ আখ্যানক বাধা দিয়ে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা