ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বীণা টেণ্ডন

বীণা টেণ্ডন এগৰাকী ভাৰতীয় পৰজীৱী বিশেষজ্ঞ, শিক্ষাবিদ আৰু লক্ষ্ণৌৰ নাছিৰ বায়’টেক পাৰ্কৰ জ্যেষ্ঠ বিজ্ঞানী। তেওঁ নৰ্থ ইষ্টাৰ্ণ হিল ইউনিভাৰ্চিটিৰ প্ৰাক্তন প্ৰাণীবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ হেলমিন্থ পেৰাচাইট তথ্য ডাটাবেছৰ মুখ্য প্ৰৰোচক হিচাপে কাম কৰে। খাদ্য মূল্যৰ জীৱ-জন্তুক আক্ৰান্ত কৰা কৃমিৰ সংক্ৰমণৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে পৰিচিত আৰু পৰজীৱী বিজ্ঞানৰ ওপৰত দুখন কিতাপ আৰু কেইবাটাও প্ৰবন্ধৰ লেখিকা।

বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰলৈ‍ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে ২০১৬ চনত তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

জীৱনী

১৯৪৯ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ কাশীপুৰত বীণা টেণ্ডনৰ জন্ম হৈছিল। অৱসৰৰ পাছত তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ বায়’টেক পাৰ্কত যোগদান কৰি ভাৰতৰ নেশ্যনেল একাডেমী অৱ চাইন্সেছৰ প্লেটিনাম জয়ন্তী ফেল’শ্বিপত হেলমিন’লজিকেল গৱেষণা অব্যাহত ৰাখে আৰু প্ৰতিষ্ঠানটোৰ নাছিৰ জ্যেষ্ঠ বিজ্ঞানী। তেওঁ ডি আই টি - উত্তৰ-পূব পৰজীৱী তথ্য বিশ্লেষণ কেন্দ্ৰৰ প্ৰধান অনুসন্ধানকাৰী যিয়ে উত্তৰ-পূব ভাৰত হেলমিন্থ পৰজীৱীৰ তথ্যকোষ (NEIHPID) প্ৰস্তুত কৰাৰ কামত জড়িত। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দুখন গ্ৰন্থ লিখিছে, পিকটৰিয়েল গাইড টু ট্ৰেমেট'ডছ অৱ লাইভষ্টক এণ্ড প'ল্ট্ৰি ইন ইণ্ডিয়া আৰু বাঁহ ফুল আৰু ৰোডেণ্ট কণ্ট্ৰ'ল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ উত্তৰ-পূব ভাৰত হেলমিন্থ পৰজীৱী তথ্য তথ্যকোষ (NEIHPID): হেলমিন্থ পৰজীৱীৰ বাবে জ্ঞান ভিত্তি, অঞ্চলটোৰ পৰজীৱী জীৱ বৈচিত্ৰ্যৰ তথ্যকোষৰ সহ-লেখিকা, আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ বৈজ্ঞানিক পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ লগতে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিভাগৰ জৈৱ প্ৰযুক্তিৰ টাস্ক ফ'ৰ্চৰ সদস্য হিচাপেও কাম কৰি আহিছে।

বঁটা আৰু সন্মান

ভাৰতৰ নেচনেল একাডেমী অৱ চাইন্সেছে ১৯৯৮ চনত টেণ্ডনক ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে আৰু ২০০৫ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ান ছ'চাইটি ফৰ পেৰাচাইট'লজীৰ নিৰ্বাচিত ফেলো হয়। ভাৰতীয় জুলজিকেল ছ’চাইটি আৰু ভাৰতীয় হেলমিন্থ’লজিকেল ছ’চাইটিৰ ফেলো হিচাপেও তেওঁ ২০০৩–০৬ চনৰ ভিতৰত পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয়ৰ শ্ৰেণীবিভাজন - পশু বিজ্ঞানৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ভাৰত-আৰ্য ভাষা পৰিয়াল

ভাৰত-আৰ্য বা ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাসমূহ হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ মুখ্য ভাষা। ভাষাকেইটাই ভাৰত-ইৰানীয় ভাষাসমূহৰ ঠাল, যিটো বৃহত্তৰ ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষাপৰিয়াল ৰ অন্তৰ্গত। ভাৰত-আৰ্য ভাষা-ভাষীসকল মুঠ ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষা কওঁতাৰ প্ৰায় আধা অৰ্থাৎ মুঠ ভাৰত-ইউৰোপীয় কওঁতাৰ সংখ্যা ৩ বিলিয়নৰ হোৱাৰ বিপৰীতে ভাৰতীয় আৰ্যভাষী প্ৰায় ১.৫ বিলিয়ন। ভাষাসমূহ দক্ষিণ এছিয়াত প্ৰধানকৈ প্ৰচলিত হোৱাৰ বাহিৰেও ইউৰোপ আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যতো কোৱা হয়।
আটাইতকৈ বেছি ভাষী থকা ভাষাসমূহ হৈছে: হিন্দুস্তানী (হিন্দী-উৰ্দু, প্ৰায় ৩২৯ নিযুত), বঙালী (প্ৰায় ২৪২ নিযুত), পঞ্জাবী (প্ৰায় ১০০ নিযুত) আৰু বাকী ভাষাসমূহৰ ২০০৫ৰ হিচাপ অনুসৰি প্ৰায় ৯০০ নিযুত কওঁতা আছে।

ইতিহাস

আদি-ভাৰত-আৰ্য

আদি-ভাৰত-আৰ্য (বা আদি-ভাৰতীয়) হৈছে ভাৰত-আৰ্য ভাষাসমূহৰ পুনৰ্গঠন কৰা আদি-ভাষা। এই কাম আদি-ভাৰত-আৰ্যসকলৰ ভাষাৰ পুনৰ্গঠনৰ উদ্দেশ্যে কৰা হৈছে। আদি-ভাৰত-আৰ্য হৈছে পুৰণি ভাৰত-আৰ্যৰ (১৫০০-৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) পূৰ্বপুৰুষ, যিটো বেদীয় সংস্কৃত আৰু মিতান্নী-আৰ্য হিচাপে প্ৰত্যক্ষভাবে প্ৰত্যায়তি। বেদীয় অতি প্ৰাচীন তথাপিও আন ভাৰত-আৰ্য ভাষাসমূহে প্ৰাচীন লক্ষণসমূহৰ এটা সৰু অংশ সংৰক্ষিত কৰি ৰাখিছে, যোনখিনি বেদীয়ত হেৰাইছে।

ভাৰতীয় উপমহাদেশ

আদি-ভাৰত আৰ্য (পুনৰ্গঠন কৰা)
পুৰণি ভাৰত-আৰ্য (কা. ১৫০০–৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)
প্ৰাথমিক পুৰণি ভাৰত-আৰ্য: বেদীয় সংস্কৃত (১৫০০ৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)
পিছৰ পুৰণি ভাৰত-আৰ্য: এপিক সংস্কৃত, ক্লাছিকেল সংস্কৃত (৫০০-৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)
মধ্য ভাৰত-আৰ্য বা প্ৰকৃতসমূহ, পুৰণি উৰিয়া (কা. ৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা ১৫০০ CE) [চাওক]
প্ৰাথমিক আধুনিক ভাৰত-আৰ্য (পিছৰ মধ্যযুগীয় ভাৰত)
প্ৰাথমিক দক্ষিণী আৰু খড়ী বোলীৰ উদ্ভৱ

পুৰণি ভাৰত-আৰ্য

এই গোটটোৰ সৰ্বপ্ৰথম প্ৰমাণ বেদীয় আৰু মিতান্নী-আৰ্যৰ পৰা আহিছে। বৈদিক ভাষা ব্যৱহাৰ হৈছিল প্ৰাচীন সংৰক্ষিত ধাৰ্মিক স্তুতিত, যি হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ মূল ধৰ্মশাস্ত্ৰ যাক বেদ হিচাপে জনা যায়। মিতান্নী-আৰ্যৰ বয়স ঋগবেদৰ ভাষাৰ বয়সৰ অনুৰূপ, কিন্তু ইয়াৰ একমাত্ৰ প্ৰমাণ হৈছে কেইটামান নাম আৰু ঋণশব্দ। বেদৰ ভাষা – যাক আধুনিক পণ্ডিতসকলে "বৈদিক সংস্কৃত" বুলি কয় – হৈছে কেৱল সীমিতভাৱে আদি-ভাৰত আৰ্য (ভাৰত আৰ্য ভাষাসমূহৰ আদি ভাষা)ৰ পৰা বেলেগ।

বৈদিকৰ পৰা, "সংস্কৃত" (অৰ্থ হৈছে "সংস্কাৰ সাধন কৰা") সংস্কৃতি, বিজ্ঞান আৰু ধৰ্ম, তদুপৰি নাটকৰ আদিৰ এটি আদৰণীয় ভাষা হিচাপে উন্নীত হৈছিল।

লিপি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
পাপ্পা উমানাথ

পাপ্পা উমানাথ (; ৫ আগষ্ট ১৯৩১ – ১৭ ডিচেম্বৰ ২০১০) দক্ষিণৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ১৯৭৩ চনত সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী৷

ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ সদস্য হিচাপে ১৯৮৯ চনত তিৰুভেৰুম্বুৰ সমষ্টিৰ পৰা তামিলনাডু বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

জীৱন আৰু কৰ্ম

১৯৩১ চনৰ ৫ আগষ্টত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ কৰৈকালৰ সমীপৰ কোভিলপথুত (বৰ্তমান ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল পুডুচেৰীত) ধনলক্ষ্মী নামেৰে তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। মাতৃ লক্ষ্মী ওৰফে আলামেলু স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত তিৰুচিৰাপল্লীৰ গোল্ডেন ৰকলৈ তেওঁ গুচি যায়। লক্ষ্মীয়ে গোল্ডেন ৰক ৰেলৱে ৱৰ্কশ্বপৰ সমীপত ৰেল শ্ৰমিকৰ বাবে এটা কেণ্টিন আৰম্ভ কৰে। কেণ্টিনলৈ অহা ৰেলৱেৰ শ্ৰমিকসকলে ধনলক্ষ্মীক "পাপ্পা" (সৰু ছোৱালী) বুলি মাতিছিল, যিটো তেওঁৰ নামৰ উৎপত্তি হৈ পৰিছিল। কম বয়সতে পাপ্পাই মাক আৰু ৰেলৱেৰ শ্ৰমিকসকলৰ সৈতে কেইবাটাও আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰে।

ধনলক্ষ্মীয়ে ১৯৪৫ চনত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰি মাদ্ৰাজ (বৰ্তমানৰ চেন্নাই)লৈ গুচি যায়। ১৯৪৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে চি পি আই নিষিদ্ধ কৰি দলটোৰ সদস্যসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে, য’ত ধনলক্ষ্মী, তেওঁৰ মাতৃ, লগতে দলৰ কেইবাজনো নেতাও গ্ৰেপ্তাৰ হয়। কাৰাগাৰত যেতিয়া দলৰ সদস্যসকলে কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে উপবাসে লয়, তেতিয়া ২৩ দিন উপবাসে থকাৰ পিছত মাকৰ মৃত্যু হয়।

১৯৫২ চনত ধনলক্ষ্মীয়ে সহযোগী দলৰ সদস্য আৰ উমানাথক আত্মসন্মানী বিবাহত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁক পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়৷ ১৯৬৪ চনত তেওঁৰ দল দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ নতুনকৈ গঠিত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী) (চিপিআই(এম)ত যোগদান কৰে। ১৯৭৩ চনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থা সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয় আৰু ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা হয়। ১৯৮৯ চনত নিৰ্বাচনত জয়ী হয় যদিও ১৯৯১ চনত পুনৰ পৰাস্ত হয়।.

তেওঁৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছিল৷ তাৰে এগৰাকী আছিল চিপিআই(এম)ৰ ৰাজনীতিবিদা আছিল৷ ২০১০ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত ট্ৰিচিত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

References

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
অটিলি বাডাৰ

অটিলি বাডাৰ (৩০ মে' ১৮৪৭–২৪ জুলাই ১৯২৫) এগৰাকী জাৰ্মান মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু সমাজবাদী আছিল। ১৯০০ চনৰপৰা ১৯০৮ চনলৈ তেওঁ জাৰ্মানীৰ সমাজ গণতান্ত্ৰিক পাৰ্টিৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্বাসভাজন প্ৰতিনিধি (জেণ্ট্ৰালফেৰট্ৰাউএনছপাৰছোন) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। বাডাৰ জাৰ্মানীত মহিলাসকলৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠিত প্ৰথমটো শ্ৰমিক সংগঠনৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অটিলি বাডাৰৰ জন্ম ৩০ মে' ১৮৪৭ চনত ৰাকে (বৰ্তমান ৰাকোভ, পোলেণ্ড)ত হৈছিল। তেওঁ পৰিয়ালৰ চাৰিগৰাকী সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ কন্যা আছিল। ১৮৫৫ চনত মাতৃৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁ পিতৃৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ হৈছিল।

সক্ৰিয়তা

১৮৮৫ চনত অটিলি বাডাৰ "এছ'চিয়েছন অৱ বাৰ্লিন মাণ্টল চিউৱাৰ্ছ" নামৰ সংগঠনৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল, যি জাৰ্মানীত মহিলাসকলৰ প্ৰথমটো শ্ৰমিক সংঘটন আছিল। এই কাৰ্যকলাপৰ বাবে তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে কাৰাদণ্ড লাভ কৰিছিল যদিও ১৮৮৮ চনত ফ্ৰিডৰিখ তৃতীয়ই সিংহাসনত আৰোহণ কৰাৰ পাছত সাধাৰণ ক্ষমামুক্তি ঘোষণা কৰাত তেওঁ সেই শাস্তিৰপৰা মুক্তি পাইছিল।

১৮৯১ চনত বাডাৰ শ্ৰমিক শিক্ষা বিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা পৰিষদৰ সদস্য আছিল, যি উইলহেল্ম লিবখনেখ্টৰ উদ্যোগত আৰম্ভ হৈছিল। ১৯০০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত বাডাৰক জাৰ্মানীত মহিলা সহকৰ্মীসকলৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্বাসভাজন প্ৰতিনিধি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। তেওঁ প্ৰথম চাৰি বছৰ স্বেচ্ছাসেৱী হিচাপে এই দায়িত্ব পালন কৰিছিল আৰু পিছলৈ পাৰ্টিয়ে তেওঁক বেতন প্ৰদান কৰিছিল। কেন্দ্ৰীয় প্ৰতিনিধি হিচাপে তেওঁ স্থানীয় প্ৰতিনিধিসকলৰ ওপৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল।

১৯০৮ চনত মহিলাসকলক সমাজ গণতান্ত্ৰিক পাৰ্টিত যোগদানৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল আৰু মহিলা বিশ্বাসভাজন প্ৰতিনিধি ব্যৱস্থা অপ্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছিল। বাডাৰে পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে যোগদান কৰিছিল আৰু ১৯১৭ চনত ইয়াৰ বিলুপ্তি নহোৱালৈকে সমাজ গণতান্ত্ৰিক মহিলা কাৰ্যালয়ত কাৰ্যৰত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
মাধৱী লতা

মাধৱীলতা হৈছে Malpighiaceae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ লতা জাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ অনেক নাম আছে, যেনে মণ্ডপ, কামী, পুষ্পেন্দ্ৰ, অভীষ্টগন্ধক, অতিমুক্ত, বিমুক্ত, কামুক আৰু ভ্ৰমৰোৎসব। এসময়ত পুণ্ড্ৰক দেশ অৰ্থাৎ মৈমনসিংহত মাধৱী প্ৰচুৰভাৱে পোৱা গৈছিল। সেই বাবে ইয়াৰ অন্য এটা নাম পুণ্ড্ৰক। মাধৱী বৃক্ষাৰোহী লতা আৰু দীৰ্ঘজীৱী। ডাল সৰু সৰু আৰু জোপোহা হৈ যায়। এনেকা বহুবৰ্ষী হলে লাহে লাহে মূল লতাডাল বেছি শকত হৈ যায়। ডাল দুই তিন বছৰৰ মূৰে মূৰে কাটি থাকিব লাহে, তেতিয়া লতা যিমানে বাঢ়ি যায় তাতেই নতুন নতুন ডাল-পাত গজি ফুল বেছি ফুলে। ইয়াৰ শকত শকত ডালৰ ছাল মটিয়া ৰঙৰ। পাত বিপৰীতমুখী, আয়তাকাৰ, আগলৈ ক্ৰমশ সৰু, সাধাৰণত ৪ৰ পৰা ৬ ইঞ্চি দীঘল হয়। বাগিচাৰ শোভাৰ বাবে যত্ন কৰি মাধৱী লতা লগোৱা হয়। এই লতা গছ বৰ্তমান প্ৰায় দুষ্প্ৰাপ্য।

মাধৱীৰ ফুল গুচ্ছবদ্ধ আৰু বিন্যাস সুসংবদ্ধ। মুকুলবোৰো সূক্ষ্ম নোমেৰে ভৰা। ফুল বগা ৰঙৰ, পাঁচটি পাহি আৰু তাৰ মাজত পঞ্চম পাহিটোৰ গুৰিৰ ফালে কিছু হালধীয়া। ফুল দেখিবলৈ তিল ফুলৰ দৰে আৰু খুব সুগন্ধী। বসন্ত আৰু গ্ৰীষ্ম এই ফুলৰ ঋতু হলেও কেতিয়াবা কেতিয়াবা বৰ্ষা পৰ্যন্ত ফুলে। ফুলৰ পৰা ফল হয়, বীজ থাকে ২/৩টা।

মাধবী অযত্নেও বাঢ়ে, বীজৰ পৰা পুলি হয়, ডাল মাটিত পুঁতি থলেও পুলি পোৱা যায়। মাধৱীৰ পাত গৰু-ছাগলিয়ে খায়।

গুনাগুণ

পুৰণা বিষৰ বাবে মাধৱীলতাৰ পাতৰ ৰস উপকাৰী।
হাঁপানিৰ শ্বাসকষ্টৰ বাবে পাত আৰু ডালৰ ৰস উপকাৰী।
মাধৱীলতাৰ শুকান ছালৰ গুঁড়িয়ে বিষাক্ত ঘা ভাল কৰি তোলে।

লগতে চাওক

মধু মালতী
মাধৈ মালতী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লতা
পাণ্ডুৰাংগ বমন কানে

পাণ্ডুৰাংগ বমন কানে (১৮৭৫-১৯৫০) ভাৰত-ৰত্ন বঁটা বিজয়ী আছিল। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰাচীন ভূগোল লেখন আৰু সম্পাদনা কৰিছিল। ১৯৪২ চনত বোম্বাই চৰকাৰে তেওঁক পাণ্ডিত্যৰ শলাগ লৈ মহামহোপাধ্যায় উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা তেওঁক বিশিষ্ট সদস্য (ফেল) সন্মানেৰে সন্মানিত কৰিছিল। এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁলৈ ডক্টৰ অব লিটাৰেচাৰ উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।

জন্ম আৰু পৰিয়াল

পাণ্ডুৰং বমন কানেৰ ১৮৮০ চনৰ ৭ মে তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰত্নগিৰি জিলাৰ পৰশুৰাম গাঁৱত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতাকৰ নাম বমন ৰাৱ। কানে নামে তেওঁলোকৰ বংশ পৰিচিত।

শিক্ষা জীৱন

পাণ্ডুৰং বমন কানেয়ে মিছনাৰী স্কুল এখনৰ পৰা সৰুকালৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৮৯১ চনত তেওঁ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়, ১৯০১ চনত স্নাতক পাঠ্যক্ৰমৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু ১৯০৩ চনত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰপিছত তেওঁ উত্তীৰ্ণ হয় বি. এড আৰু আইনৰ সৰ্বোচ্চ ডিগ্ৰী আইন স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰীক্ষাত।

কৰ্মজীৱন

পাণ্ডুৰং বমন কানেয়ে ৰত্নগিৰিত শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱনত আৰম্ভ কৰিছিল। ৰত্নগিৰিৰ পিছত বোম্বাই এলফিনষ্টন স্কুলতো শিক্ষকতা কৰিছিল। পিছত তেওঁ শিক্ষকতা এৰি, বোম্বাই হাইকোৰ্টত ওকালতি কৰিছিল। তেওঁ চৰকাৰী আইন কলেজতো অধ্যাপনা কৰিছিল কিছুদিন। অকল আইননতে নহয়, সাহিত্য-ভূগোল আদি বিষয়তো তেওঁৰ অগাধ জ্ঞান আছিল। অলঙ্কাৰ সাহিত্যৰ ইতিহাস লিখি তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰাচীন ভূগোল লেখন কাৰ্যও তেওঁৰ দ্বাৰাই সম্পাদিত হৈছিল। কানেৰ জীৱনৰ উজ্জল স্বাক্ষৰ হল-ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ ইতিহাস। এই শাস্ত্ৰ পাঁচটা খণ্ডত সমাপ্ত হৈছিল। সংস্কৃত ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ এই বুৰঞ্জীখন ভাৰতবৰ্ষৰ এক গৌৰৱোজ্জল স্বাক্ষৰ আছিল। তেওঁৰ ১৯৪২ চনত বোম্বাই চৰাকৰে তেওঁক পাণ্ডিত্যৰ চিন স্বৰূপে তেওঁলৈ মহামহোপাধ্যায় উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ে ডক্টৰ অব লিটাৰেচাৰ, বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ে বিশিষ্ট সদস্য (ফেল) সন্মান যাঁচিছিল। ১৯৪৭ চনৰ পৰা ১৯৫১ চনলৈ তেওঁ বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৪৮ চনত পেৰিচত বহা প্ৰাচ্য বিদ্যাৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদ যোগদান কৰাৰ উপৰিও তেওঁ ইস্তাম্বুল আৰু কেম্ব্ৰিজত বহা এই পৰিষদত যোগদান কৰিছিল। ১৯৫৯ চনৰ পৰা ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰত-বিদ্যাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল। স্ত্ৰী শিক্ষা বিস্তাৰ, বিধৱা বিবাহ প্ৰচলন আৰু অস্পৃশ্যতা দূৰীকৰণৰ বাবে কানেয়ে আহোপুৰুষাৰ্থ চেষ্টা অব্যহত ৰাখিছিল। পণ্ঢৰপুৰৰ বিটঠল মন্দিৰত মূৰৰ চুলি খুৰোৱা, মহিলাক মন্দিৰত সোমাব নিদিছিল আৰু তাৰ গণপতি উৎসৱত ব্ৰাহ্মণ সভাই হৰিজনসকলক যোগ কৰিবলৈ নিদিছিল। কিন্তু কানেয়ে এই কামৰ তীব্ৰ বিৰোধীতা কৰি এনে নীতি খণ্ডন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত বঁটা

ভাৰত-ৰত্ন, (১৯৬৩)

মৃত্যু

পাণ্ডুৰং বমন কানেয়ে ১৯৭২ চনত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী

হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী হায়দৰাবাদৰ এক বিশেষ প্ৰকাৰ বিৰিয়ানী যি সমগ্ৰ ভাৰততে খাদ্যৰসিকসকলৰ প্ৰিয়৷ এই বিৰিয়ানী বাচমতী চাউল আৰু মাংসৰে ৰন্ধা হয়৷ এইবিধ খাদ্য হায়দৰাবাদৰ নিজামৰ ৰন্ধনশালৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা আৰু ইয়াত মোগলাই ৰন্ধন শৈলী আৰু হায়দৰাবাদৰ নিজা বৈশিষ্ট সোমাই আছে৷

উপকৰণ

হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী ৰান্ধিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা দ্ৰব্যসমূহ হ’ল; বাচমতী চাউল, ছাগলী বা মূৰ্গী বা গৰুৰ মাংস, দৈ, পিঁয়াজ, দালচেনি, লং, ইলাচী, তেজপাত, জাইফল, কালজিৰা, গোৱামুৰি, জাফৰাণ আৰু নেমু৷ খাদ্য সজাই পৰিৱেশন কৰাৰ সময়ত প্ৰয়োজন হয়, ধনীয়া পাত আৰু ভজা পিঁয়াজ৷ আজিকালি মিছামাছৰ সংযোগো কৰা হৈছে৷

ইতিহাস

হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী সাধাৰণতে মোগলাই আৰু ইৰানী খাদ্যৰ মিশ্ৰণ বুলি কোৱা হয় আৰু ই হায়দৰাবাদৰ নিজামৰ ৰন্ধনশালত তৈয়াৰী হৈছিল৷ বৰ্তমান ই ভাৰতীয় ৰন্ধনশৈলীৰ এক মূকখ্য উপাদান৷ স্থানীয় প্ৰচলিত বিশ্বাসমতে হায়দৰাবাদৰ এই বিৰিয়ানী প্ৰথম নিজাম “নিজাম-উল-মুলুক আছফ জা ১ম’’ৰ দিনত ১৮শ শতিকাত সৃষ্টি কৰা হৈছিল৷

প্ৰকাৰ

হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী দুই প্ৰকাৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়৷ তাত স্থানীয় ভাবে ইয়াক কাচ্চী বিৰিয়ানী আৰু পাক্কি বিৰিয়ানী বুলি কোৱা হয়৷

কাচ্চি বিৰিয়ানী

কেঁচা মাংসৰে তৈয়াৰী বিৰিয়ানীক কাচ্চি বিৰিয়ানী বোলে৷ ইয়াৰ বাবে গোটেই ৰাতি কেঁচা মাংস মছলা সানি মেৰিনেটকৰি থোৱা হয় আৰু ৰন্ধাৰ আগতে টেঙা দৈ সনা হয়৷ মাংসৰ টুকুৰাবোৰ সুগন্ধি বাচমতী চাউলৰ মাজত সাৱধানে ৰাখি ময়দাৰ লেপনেৰে মুখ বন্ধ কৰা ডেকচীৰ ভিতৰত দিয়া হয়৷ ডেকচীৰ মুখেৰে গৰম ভাপ বাহিৰ নহ’বলৈ ময়দা পানীৰে গুলি তাত কাপোৰ লেটিয়াই ডেকচীৰ মুখখনত মেৰিয়াই দিয়া হয়৷ জুই কম বা বেছি যাতে নহয়, তাৰ বাবে সতৰ্ক দৃষ্টি ৰখা হয় যাতে জুইৰ তাপত মাংস ভালদৰে সিদ্ধ হ’বলৈ পায়৷

পাক্কি বিৰিয়ানী

পাক্কি বিৰিয়ানীৰ বাবে মাংসখিনি কম সময়ৰ বাবে মেৰিনেট কৰা হয় আৰু চাউলৰ মাজত সুমুৱাই ৰন্ধন কৰাৰ আগতে চৌকাত বেলেগে উপকৰণসমূহ সিদ্ধ কৰি লোৱা হয়৷

পৰিৱেশন

বিৰিয়ানী সাধাৰণতে দৈৰ চাটনি আৰু জলকীয়া চচৰে সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়৷ তদুপৰি, চালাদ হিচাপে পিঁয়াজ, গাজৰ, টিয়ঁহ আৰু নেমুৰ গোলাকাৰ টুকুৰা দিয়া হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তেলংগানাৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী: খাদ্য
শ্ৰেণী:মাংস
বেণুধৰ ৰাজখোৱা

বেণুধৰ ৰাজখোৱা (১৮৭২-১৯৫৫) বিশিষ্ট সাহিত্যিক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ। বেণুধৰ ৰাজখুৱাই ইংৰাজ চৰকাৰৰ পৰা ৰায়চাহাব খিতাপ লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। ১৮৮৯ চনৰ পৰা নাটক ৰচনাৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ লগলাগি বিজুলী নামৰ আলোচনীখন প্ৰকাশত বিশেষ অৰিহণা যোগাইছিল। অসমীয়া সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বিশেষ বৰঙনিৰ বাবে বেণুধৰ ৰাজখোৱাক অসম সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ মুখ্য অনুষ্ঠান অসম সাহিত্য সভাই ১৯২৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ধুবুৰীত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল। পাছলৈ ৰাজখোৱা শিৱসাগৰৰ আধুনিক মঞ্চ আন্দোলনৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল। তেওঁ নিজা নাটক কেইখনিতে সমাজৰ সৰু-সুৰা দোষ হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ কৰি সমাজক শুধৰোৱাৰ সৰু আশা এটি মনতে পুহি ৰাখিছিল। ঠায়ে ঠায়ে সুন্দৰ প্ৰহসনমূলক পৰিস্থিতি সৃষ্টি কৰাত তেওঁ পটুতা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

উদ্ধৃতি

যেতিয়া অসমীয়া ভাষা মৃত্যু-শয্যাত পৰি আছিল। পাদুৰি চাহাব সকলে, মহৎ আৰু প্ৰেমপূৰ্ণ ভাবৰ দ্বাৰা উৎসাহিত হৈ আহি, তাক নতুন জীৱন দিলে। তেওঁবিলাকৰ এই মোল-নাইকিয়া কামৰ বাবে, আমি সদাই কৃতজ্ঞ থাকিব লাগে।
মিশ্যনাৰীবিলাকেই প্ৰথমে আমাৰ দুখীয়া অসমীয়া ভাষাক জীৱন দিয়ে৷ পৰোপকাৰেই তেওঁবিলাকৰ মূলমন্ত্ৰ। তেওঁবিলাকে অসমীয়াৰ যি মহৎ উপকাৰ কৰিলে, তাৰ ধাৰ শুজিব নোৱাৰি।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
উমৰাংছু

উমৰাংছু অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ এখন সৰু চহৰ। চহৰখন অসম আৰু মেঘালয়ৰ সীমাত অৱস্থিত, আৰু ডিমা হাচাও জিলাৰ সদৰঠাই হাফলঙৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব প্ৰায় ১১২ কিলোমিটাৰ।

উমৰাংছু চহৰখনে কেইবা দশকো ধৰি সন্ত্ৰাসবাদৰ সমস্যাৰ সৈতে যুঁজি আছে, বিভিন্ন গোষ্ঠীগত সংঘৰ্ষ আৰু সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামে জনজীৱন ব্যতিবস্ত কৰি আহিছে। ২০১১ চনৰ পৰা এই সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামী সকলে আত্মসমৰ্পণ তথা অস্ত্ৰ সম্বৰণ কৰি মূলসূঁতিলৈ ঘূৰি অহাৰ বাবে ইয়াত বৰ্তমান শান্তিৰ পৰিবেশ বিৰাজ কৰিছে। এই সংগঠন বিলাকে বৰ্তমান তেওঁলোকৰ দাবী সমূহ লৈ ভাৰত আৰু অসমৰ চৰকাৰৰ লগত আলোচনাত বহিছে।
.

মূল উদ্যোগসমূহ

উমৰাংছু অঞ্চলটোত বিভিন্ন প্ৰাকৃতিক সম্পদৰে ভৰি আছে। স্বাধীনতাৰ পাছৰে পৰা অঞ্চলটোত কেইবাটাও বৃহৎ উদ্যোগে গা কৰি উঠিছে।

নেপকো- কপিলী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প

নেপকো শক্তিখণ্ডত ভাৰত চৰকাৰৰ এক উপক্ৰম- উমৰাংছুস্থিত কপিলী জলবিদ্যুৎ সংযন্ত্ৰ নেপকোৰ প্ৰথম প্ৰকল্প। এই প্ৰকল্প অসম মেঘালয়ৰ সীমাত অৱস্থিত। এই অঞ্চলটোত আগতে এটা গৰমপানীৰ উঁহ আছিল, যি এতিয়া প্ৰকল্পৰ উমৰং জলাধাৰৰ তলত বুৰ গৈছে। এই প্ৰকল্পৰ মূল বান্ধটো কপিলী নদীত বন্ধা হৈছে।

১৯৭৬ চনত কামকাজ আৰম্ভ হোৱা এই প্ৰকল্পটোৱে ১৯৮৪ চনৰ পৰা বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰি আহিছে। এই প্ৰকল্পটোৰ বাবেই ড॰ ভূপেন হাজৰিকাই তেওৰ কালজয়ী কপিলী কপিলী ৰাংঢালী ছোৱালী গীতটোৰ সৃ্ষ্টি কৰিছিল।

খানদং আৰু কপিলী শক্তিগৃহ
এই প্ৰকল্পত দুটা নদী বান্ধ আছে, কপিলী নদীৰ ওপৰত মূল বান্ধ, সেই বান্ধৰ পানী ২×২৫ = ৫০ মেগাৱাট উৎপাদনক্ষমতাৰ খানদং শক্তিগৃহলৈ বোৱাই নিয়া হয়। এই শক্তিগৃহৰ পৰা নিৰ্গত পানী পূনৰ কপিলীৰ উপনদী উমৰঙত বান্ধ দি তৈয়াৰ কৰা উমৰং জলাধাৰলৈ বৈ যায়। এই উমৰং জলাধাৰৰ পানীৰে আকৌ ৪×৫০ =২০০ মেগাৱাট উৎপাদনক্ষমতাৰ কপিলী শক্তিগৃহ চলোৱা হয়। কপিলী শক্তিগৃহৰ পৰা ওলোৱা পানী পুনৰ কপিলী নদীত পৰেগৈ। খানদং শক্তিগৃহ ১৯৮৪ চনত আৰু কপিলী শক্তিগৃহ দুটা পৰ্যায়ত ক্ৰমে ১৯৮৮ আৰু ১৯৯৮ চনৰ পৰা কাৰ্যক্ষম হৈ আছে।
ষ্টেজ টু শক্তিগৃহ
২০০৩ চনত খানদং শক্তিগৃহৰ সমান্তৰালকৈ ২৫ মেগাৱাট শক্তিম্পন্ন আন এটা শক্তগৃহ স্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ পাছত প্ৰকল্পৰ মূঠ উৎপাদন ক্ষমতা ২৭৫ মেগাৱাট হয়গৈ।

চিমেণ্ট উদ্যোগ

উমৰাংছুৰ ওচৰে পাজৰে পোৱা বৃহৎ চূনশিলৰ ভাণ্ডাৰৰ বাবে ইয়াত কেইবাটাও চিমেণ্ট উদ্যোগ প্ৰতিষ্ঠা হৈছে। সেইকেইটা হ’ল
বিনয় চিমেণ্ট – বৰ্তমান ডালমিয়া চিমেণ্ট
NECEM চিমেণ্টচ লিমিটেড (বৰ্তমান বন্ধ)
উমৰাংছু চিমেণ্ট (বৰ্তমান বন্ধ)
অৱশ্যে স্থানীয় লোকসকলে এই চিমেণ্ট উদ্যোগ বিলাকে ইয়াৰ বাতাবৰণ দূষিত কৰি পেলাইছে বুলি অভিযোগ আনে।

জনসংখ্যা বিতৰণ

২০১১ চনৰ জৰীপ অনুসৰি, উমৰাংছুৰ জনসংখ্যা ১০,৩৭৬ জন। তাৰে ৫৫% পুৰুষ আৰু ৪৫% মহিলা। গড় সাক্ষৰতা ৭৪%, যি সৰ্বভাৰতীয় গড়তকৈ বেছি। মূট জনসংখ্যাৰ ১৪% ই ছবছৰৰ তলৰ। উমৰাংছুত বসবাস কৰা মূল জাতি উপজাতি বিলাক হ’ল- ডিমাছা, কাৰ্বি, বিয়েটে, জয়ন্তীয়া, খাছিয়া, নেপালী, খেলমা, গাৰো, বড়ো ইত্যাদি।

শিক্ষানুষ্ঠান

বিবেকানন্দ কেন্দ্ৰ বিদ্যালয়, উমৰাংছু গৰমপানী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, যমুনাদেৱী সৰস্বতী বিদ্যামন্দিৰ আদি উমৰাংছুৰ মূল শিক্ষানুষ্ঠান। শিলচৰৰ অসম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ জে বি হাগজেৰ মহাবিদ্যালয় হল উমৰাংছুৰ উচ্চ শিক্ষাৰ একমাত্ৰ প্ৰতিষ্ঠান। ইয়াৰ বাহিৰেও ইয়াত কেইবাখনো বেচৰকাৰী বিদ্যালয় আছে। প্ৰায় সকলো গাঁৱতে চৰকাৰী বুনিয়াদী বিদ্যালয়, অংগনবাড়ী কেন্দ্ৰ আদি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃ সংযোগ

NEEPCO
VKV Umrangso
Smt.Jamuna Devi Saraswati Vidya Mandir, Umrangso

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
কুনাল গোস্বামী

কুনাল গোস্বামী এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু ব্যৱসায়ী ব্যক্তিত্ব যিয়ে চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ তাৰকা তথা প্ৰযোজক-পৰিচালক মনোজ কুমাৰৰ পুত্ৰ৷

জীৱনী

১৯৮১ চনত পিতৃৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ক্ৰান্তি নামৰ ছবিত অভিনয়েৰে গোস্বামীয়ে বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৯৮৩ চনত ঘুংৰু আৰু কলাকাৰ নামৰ ছবি দুখনত তেওঁ প্ৰথম মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। কলাকাৰত অভিনেত্ৰী শ্ৰীদেৱী তেওঁৰ সহ অভিনেত্ৰী আছিল আৰু তেওঁৰ ওপৰত চিত্ৰিত হৈছিল হিট গীত নীলে নীলে অম্বৰ পাৰ। তেওঁ দো গুলাব (১৯৮৩), ৰিকি (১৯৮৬), আখৰী বাজী (১৯৮৯) আৰু পাপ কি কামাই (১৯৯০) আদিৰ দৰে আন কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯১ চনত নম্বৰী আদমী আৰু বিষকন্যাৰ মুক্তিৰ পিছত কেইবাবছৰ ধৰি অভিনয় জগতৰ পৰা আঁতৰি থাকে। ১৯৯৯ চনত তেওঁৰ পিতৃৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত জয় হিন্দ নামৰ ছবিখনত অভিনয়েৰে তেওঁ পুনৰবাৰ নিজৰ কেৰিয়াৰ পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ কোনো এখন ছবি সফল নহ’ল আৰু ১৯৯৯ চনৰ পিছত তেওঁ ছবিজগত ত্যাগ কৰে।[ উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন ]

২০০০ চনত গোস্বামীয়ে ডি ডি নেচনেলত প্ৰচাৰিত হোৱা টেলিভিছন ধাৰাবাহিক আলাগ আলাগতো অভিনয় কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁৰ বিশাল নামৰ এজন ককায়েক আছে। তেওঁৰ খুৰা ৰাজীৱ গোস্বামীও এগৰাকী অভিনেতা। ২০০৫ চনত তেওঁ ৰীতি গোস্বামীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ এতিয়া দিল্লীত কেটাৰিং ব্যৱসায় চলাই আছে৷

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
ভূমিকা
টোকাসমূহ
১৯৮১ চনত
ক্ৰান্তি
ভাৰত আৰু মীনাক্ষীৰ পুত্ৰ
আত্মপ্ৰকাশৰ ছবি
১৯৮৩ চনত
ঘুংৰু
যুৱৰাজ

১৯৮৩ চনত
কলাকাৰ
ৰবি কুমাৰ

১৯৮৩ চনত
ডু গুলাব
হীৰা

১৯৮৬ চনত
ৰিকি
ৰিকি

১৯৮৯ চনত
আখৰী বাজী
পৰিদৰ্শক লক্ষ্মণ

১৯৯০ চনত
পাপ কি কামাই

১৯৯১ চনত
নুম্ব্ৰি আদমী
ৰাজ প্ৰতাপ

১৯৯১ চনত
বিষ্ণ্য
পৰিদৰ্শক ৰাকেশ ভাৰ্মা

১৯৯৯ চনত
জয় হিন্দ
বিজয়

২০০৯ চনত
চুক্তি অনলাইন

চুটি ছবি

টেলিভিছন

বছৰ
প্ৰদৰ্শনী
ভূমিকা
চেনেল
২০০০ চনত
আলগ আলাগ

ডি ডি নেচনেল

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
বাহাই ধৰ্ম

বাহাই ধৰ্ম (ফাৰ্চী ভাষাত: بهائیت, আৰবী ভাষাত: بهائية) এটা একেশ্বৰবাদী ধৰ্ম যি সকলো মানুহৰ আধ্যাত্মিক ঐক্যত বিশ্বাস কৰে। বাহাই ধৰ্মৰ তিনি মূল নীতি হ'ল: ঈশ্বৰৰ ঐক্য- এজন ঈশ্বৰেই সকলো সৃষ্টিৰ মূল; ধৰ্মৰ ঐক্য- সকলো ধৰ্মৰ উৎস এক; মানুহৰ ঐক্য- সকলো মানুহ সমান, বিভিন্ন জাতি, সংস্কৃতিয়ে বৈচিত্ৰ্যৰ মাজত ঐক্য বুজায় আৰু ই সন্মানীয়। বাহাই শিক্ষাৰ মতে মানৱ জীৱনৰ লক্ষ্য ঈশ্বৰৰ মহত্ত্ব বুজি ঈশ্বৰৰ আৰাধনা কৰা, তেনে কৰিবলৈ মানুহে 'প্ৰাৰ্থনা', 'আত্মজ্ঞানৰ সন্ধান' আৰু 'মানৱ সেৱা' কৰিব লাগিব।

উদ্ধৃতি

আটাইতকৈ গ্ৰহণযোগ্য প্ৰাৰ্থনা হ’ল পৰম আধ্যাত্মিকতা আৰু উজ্জ্বলতাৰে আগবঢ়োৱা প্ৰাৰ্থনা; ইয়াৰ দীঘলীয়া হোৱাটো ঈশ্বৰৰ প্ৰিয় হোৱা নাই আৰু নহয়। প্ৰাৰ্থনা যিমানেই বিচ্ছিন্ন আৰু বিশুদ্ধ সিমানেই ঈশ্বৰৰ সান্নিধ্যত গ্ৰহণযোগ্য।
পাৰ্চীয়ান বায়ান, VII, পৃ.১৯

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ধৰ্ম
চৰাইৰ ডেউকাৰ পখিলা

চৰাইৰ ডেউকাৰ পখিলা (, বৈজ্ঞানিক নাম-Troides helena)এটা ডাঙৰ আকাৰৰ চাতকনেজীয়া পখিলা (Swallowtail butterfly)ৰ প্ৰজাতি৷ এই পখিলাবিধৰ কমেও সোতৰটা উপ-প্ৰজাতি আছে বুলি জনা যায়৷

বিৱৰণ

]] in Darjeeling district of West Bengal, India
মতা চৰাইৰ ডেউকাৰ পখিলাৰ আগফালৰ পাখিৰ বৰণ গাঢ় বেঙুনীয়া৷ পিছফালৰ পাখিৰ কাষবোৰ ক'লা আৰু বাকী অংশ হালধীয়া৷ .ইয়াৰ মূৰ, এন্টেনা আৰু থ'ৰাক্সৰ বৰণ ক'লা৷ পেট অংশ হালধীয়া৷ ইয়াৰ থ'ৰাক্স অংশত গাঢ় ৰঙা (crimson) বৰণীয়া এটা দীঘলীয়া দাগ থাকে৷

মাইকী চৰাইৰ ডেউকাৰ পখিলাৰ পাখিদুখন মতা পখিলাটোৰ সৈতে প্ৰায় একেই৷ কেৱল ইয়াৰ আগফালৰ পাখিৰ দাগবোৰ বহল আৰু বেছি স্পষ্ট হোৱা দেখা যায়৷ তদুপৰি ইয়াৰ পিছফালৰ পাখিৰ দুকাষে থকা ক'লা বৰণ বেছি বহল৷

ইয়াৰ মূৰ, এন্টেনা আৰু থ'ৰাক্স অংশ মতা পখিলাটোৰ সৈতে প্ৰায় একে৷ মাইকী পখিলাৰ পেট অংশ মুগা-ক'লা বৰণীয়া৷

টেক্স'নমি

চৰাইৰ ডেউকাৰ পখিলাৰ প্ৰধান উপ-প্ৰজাতিসমূহ হ'ল-
T. h. antileuca Rothschild, 1908
T. h. bunguranensis Ohya, 1982
T. h. cerberus (C. & R. Felder, 1865)
T. h. demeter Rumbucher & Schäffler, 2005
T. h. dempoensis Deslisle, 1993
T. h. euthycrates Fruhstorfer, 1913
T. h. ferrari Tytler, 1926
T. h. hahneli Rumbucher & Schäffler, 2005
T. h. heliconoides (Moore, 1877)
T. h. hephaestus (Felder, 1865)
T. h. hermes Hayami, 1991
T. h. hypnos Rumbucher & Schäffler, 2005
T. h. isara Rothschild, 1908
T. h. mopa Rothschild, 1908
T. h. mosychlus Fruhstorfer, 1913
T. h. neoris Rothschild, 1908
T. h. nereides Fruhstorfer, 1906
T. h. nereis (Doherty, 1891)
T. h. orientis Parrott, 1991
T. h. propinquus Rothschild, 1895
T. h. rayae Deslisle, 1991
T. h. sagittatus Fruhstorfer, 1896
T. h. spilotia Rothschild, 1908
T. h. sugimotoi Hanafusa, 1992
T. h. typhaon Rothschild, 1908
T. h. venus Hayami, 1991

বিতৰণ

সমগ্ৰ বিশ্বৰ নেপাল, ভাৰত, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ, ইন্দোনেছিয়া, লাওছ, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম, দক্ষিণ চীন আৰু হংকং আদি দেশত চৰাইৰ ডেউকাৰ পখিলা দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ভাৰতবৰ্ষত এই পখিলাবিধ মূলতঃ ছিক্কিমকে আদি কৰি উত্তৰ-পূব ভাৰত, পশ্চিমবংগ আৰু উৰিষ্যা আদি ৰাজ্যত বিস্তৃত হৈ আছে৷ তদুপৰি ইয়াক আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জতো দেখা যায়৷ .

বাসস্থান

এই পখিলাবিধ ভাৰতবৰ্ষত সতকাই দেখা পোৱা যায়৷ ই সাধাৰণতে বনাঞ্চল সমূহত বাস কৰে৷

পলুৰ খাদ্য

চৰাইৰ ডেউকাৰ পখিলাৰ পলুৱে সাধাৰণতে Aristolochia indica, Aristolochia tagala আৰু Bragantia wallichi. আদি উদ্ভিদৰ খাদ্য খাই জীয়াই থাকে৷

তথ্যসূত্ৰ

(1985) Threatened Swallowtail Butterflies of the World. IUCN. ISBN 2-88032-603-6
(1932) The Identification of Indian Butterflies. (2nd Ed), Bombay Natural History Society, Mumbai, India
Gay, T., Kehimkar, I. & J. C. Punetha.(1992) Common Butterflies of India. WWF-India and Oxford University Press, Mumbai, India.
Haribal, M. (1994) Butterflies of Sikkim Himalaya and their Natural History.
Kunte, K. (2005) Butterflies of Peninsular India. Universities Press.
Kurt Rumbucher and Oliver Schäffler, 2005 Part 21, Papilionidae XI. Troides IV. helena-group. in Erich Bauer and Thomas Frankenbach Eds. Butterflies of the World. Keltern : Goecke & Evers ISBN 978-3-937783-09-3
Wynter-Blyth, M. A.(1957) Butterflies of the Indian Region, Bombay Natural History Society, Mumbai, India.

বাহ্যিক সংযোগ

ButterflyCorner.net
Specimen images
ARKive Photos, Video and More Information

শ্ৰেণী:পখিলা
নিৰ্মলেন্দু গুণ

নিৰ্মলেন্দু গুণ (; জন্মঃ ২১ জুন ১৯৪৫ চন) এজন বাংলাদেশী কবি। তেওঁ সুগম কবিতাৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁক ২০০১ চনত একুশে পদক আৰু ২০১৬ চনত বাংলাদেশ চৰকাৰ দ্বাৰা স্বাধীনতা দিৱস বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৮২ চনত তেওঁক বাংলা অকাডেমী সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ পঁইত্ৰিছখন কবিতা সংকলন আৰু বিছখন গদ্য সংকলন প্ৰকাশিত হৈছে‍। ১৯৬০-ৰ দশকৰ কবি প্ৰজন্মৰ কবি‍ গুণৰ কবিতাত অত্যাধুনিক দৃষ্টান্তবাদিতা, তীব্ৰ সমালোচনা আৰু জনসাধাৰণৰ বিপৰীত ভাগ্যৰ এক স্পৰ্শকাতৰ বৰ্ণনা আছে। স্বাধীনতাৰ প্ৰেম আৰু মানৱীয় মনোভাৱৰ প্ৰতি বিশ্বাস তেওঁৰ বহু কবিতাত ব্যাপ্ত। এজন স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত মাৰ্ক্সবাদী গুণই ধনীসকলৰ বিৰুদ্ধে দুখীয়াৰ উত্থানৰ আহ্বান জনাই কবিতাও লিখিছে। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ, শ্বেখ মুজিবুৰ ৰহমান (হুলিয়া), লেনিন, শক্তি চট্টোপাধ্যায় আৰু অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্বৰ বিষয়ে‍ বহুকেইটা কবিতা ৰচনা কৰিছে‍।

গুণই তিনিখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। সেইবোৰ হ'ল আমাৰ ছেলেবেলা, আমাৰ কণ্ঠস্বৰ আৰু আত্মকথা ১৯৭১।

চিত্ৰকলা

২০০৯ চনৰ জুলাই মাহত ঢাকাৰ শ্বাহবাগত গুণৰ এখন একক চিত্ৰকলা প্ৰদৰ্শনী মুকলি কৰা হৈছিল।

নিৰ্বাচিত কাম

ব্যক্তিগত জীৱন

গুণৰ এগৰাকী কন্যা আছে। তেওঁৰ নাম মৰ্তিকা গুণ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী কবি