ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
উম্মাহ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
উম্মাহ এটা আৰবী শব্দ আৰু ইছলামি পৰিভাষা, যিটোৰ দ্বাৰা মুছলিম জাতি বা সম্প্ৰদায় বুজোৱা হয়। কিন্তু ইয়াৰ সৈতে নৃতাত্ত্বিক বা ভৌগলিক বৈশিষ্ট্যৰ দ্বাৰা নিৰ্ণীত জাতিৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। ইয়াৰ দ্বাৰা অনুৰূপ বহুসংখ্যক জাতিৰ সমন্বয়ত গঠিত সামগ্ৰিক মুছলিম জনগোষ্ঠীক বুজায়। ইছলাম অনুযায়ী যিকোনো নৃতাত্ত্বিক, ভৌগলিক বা ভাষাভাষীৰ মুছলিম ব্যক্তি উম্মাহৰ সদস্য হিচাপে গণ্য হয়।
চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন

চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন হৈছে অসম সাহিত্য সভাৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। এই ভৱনটো যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত। অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ভাষাসমূহৰ উন্নতিৰ কাম-কাজৰ লগত এই ভৱনটো জড়িত হৈ আছে। ১৯২৬ চনত ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে তেওঁৰ পুত্ৰ চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈৰ স্মৃতিত এই ভৱনটো নিৰ্মাণৰ বাবে বৰঙণি আগবঢ়াইছিল। লগতে অসম চৰকাৰে এই ভৱনটোক চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ঐতিহ্য ভৱন বুলি নামকৰণ কৰে। তৰুণ গগৈয়ে লগতে কয় যে, ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে সেই সময়তে অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু সাহিত্যৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা বুজিছিল। সেয়েহে, ১৯২৬ চনতে ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে অসম সাহিত্য সভাক এই ভৱনটো দান দিছিল।
nail|

লগতে চাওক

অসম সাহিত্য সভা
ঠেঙাল ভৱন

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱনৰ কিছু ছবি'

শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভা
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শমচুৰ ৰহমান ফাৰুকী

শমচুৰ ৰহমান ফাৰুকী (; ৩০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৫ – ২৫ ডিচেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় উৰ্দু ভাষাৰ কবি, লেখক, সমালোচক আৰু তাত্ত্বিক আছিল। তেওঁ আধুনিক উৰ্দু সাহিত্যৰ ধ্বজাবাহক। সাহিত্য সমালোচনাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ নতুন আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল; যি সাহিত্য সমালোচনাৰ পাশ্চাত্য নীতিসমূহ একত্ৰিত কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত আৰবী, পাৰ্চী আৰু উৰ্দুৰ স্থানীয় সাহিত্যিক নান্দনিকতাক সম্বোধন কৰাৰ পিছত সেইবোৰ উৰ্দু সাহিত্যত প্ৰয়োগ কৰিছিল। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহ হ’ল; শ্বেৰ-এ-শৌৰ-অংগেজ (১৯৯৬), ক’ই চান্দ থে চাৰ-এ আছমান (২০০৬), দ্য মিৰ’ৰ অৱ বিউটি (২০১৩), আৰু দ্য চান ডেট ৰ’জ ফ্ৰম দা আৰ্থ (২০১৪)। তেওঁ উৰ্দু সাহিত্য আলোচনী শবখুনৰ সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক আছিল।

ফাৰুকীয়ে ২০০৯ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯৬ চনত শ্বেৰ-এ-শৌৰ এংগেজ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ বাবে ভাৰতীয় সাহিত্য বঁটা সৰস্বতী সন্মান আৰু ১৯৮৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৩৫ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত, বৰ্তমান উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰতাপগড়ত ফাৰুকীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আজমগড় আৰু গোৰখপুৰত। তেওঁ আজমগড়ৰ ৱেলেছলী হাইস্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু ১৯৪৯ চনত গোৰখপুৰৰ চৰকাৰী জয়ন্তী উচ্চ বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিকুলেচন পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈছিল। ১৯৫১ চনত তেওঁ গোৰখপুৰৰ মিয়া জৰ্জ ইছলামিয়া ইণ্টাৰ কলেজৰপৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। ভাৰতীয় ডাক বিভাগৰ মুখ্য ডাক বিষয়া ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ আগলৈকে ফাৰুকী ভাৰতীয় ডাক সেৱাৰ চাকৰিয়াল ৰূপে নিযুক্ত আছিল আৰু ১৯৯৪ চনলৈকে ডাক সেৱা ব’ৰ্ডৰ সদস্য আছিল। ফাৰুকীৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ৰচনা হৈছে; তফীম-এ-গালিব ( উৰ্দু কবি মিৰ্জা গালিবৰ ওপৰত এক ধাৰাভাষ্য), শ্বেৰ-এ-শৌৰ অংগেজ আৰু চাৰিটা খণ্ডত কৰা অষ্টাদশ শতিকাৰ কবি মীৰ তকী মীৰ আৰু ক’ই চান্দ থাই চাৰ-এ-আছমান বিষয়ক অধ্যয়ন।

ফাৰুকীয়ে তেওঁৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁৰ ২০১৩ চনত প্ৰকাশিত উপন্যাস দ্য মিৰ’ৰ অৱ বিউটি, তেওঁৰ ২০০৬ চনৰ উৰ্দু উপন্যাস ক’ই চান্দ থে চাৰ-এ আছমানৰ ইংৰাজী অনুবাদ আছিল। কিতাপখন উনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ ভাৰতীয় উৰ্দু কবি নৱাব মীৰ্জা খান দাগৰ মাতৃ ৱাজিৰ খানমৰ জীৱনভিত্তিক ৰচনা আৰু ইয়াত সেই সময়ৰ দিল্লী চহৰখন উপস্থাপন কৰা হৈছে। দক্ষিণ এছিয়াৰ সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা ডি এছ চি পুৰস্কাৰৰ বাবে কিতাপখন তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল।

দাস্তানগ’ই

উৰ্দু সাহিত্যলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ উপৰিও, ফাৰুকীক ষোড়শ শতিকাৰ উৰ্দু মৌখিক কাহিনী কোৱাৰ কলা দাস্তানগ’ইৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। ২০০৪ চনত আৰম্ভ কৰি ফাৰুকী আৰু তেওঁৰ গোটে ভাৰত, পাকিস্তান আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত দাস্তানগ’ই প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

স্বীকৃতি

১৯৮৬ চনত ফাৰুকীক সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

এলাহাবাদত ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকাৰ সময়ত ফাৰুকীয়ে তেওঁৰ পত্নী জামিলা হাচ্‌মিক লগ পাইছিল। পিছত জামিলাই দুখন ছোৱালী বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে দুৰ্বল প্ৰান্তীয় লোকসকলক আগবঢ়াই আনিছিল। তেওঁলোকৰ আফশান আৰু বাৰন ফাৰুকী নামেৰে দুগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল, আৰু দুয়োগৰাকীয়ে পিছলৈ শিক্ষাবিদ ৰূপে নাম কৰিছিল। ২০০৭ চনত কঁকালৰ এটি জটিল অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছত জামিলাৰ মৃত্যু হয়। ফাৰুকীৰ সৃষ্টিশীল জীৱনত তেওঁৰ পত্নী জামিলাৰ যথেষ্ট অৰিহণা আছিল আৰু এই কথা ফাৰুকীয়ে নিজেও স্বীকাৰ কৰিছিল। তেওঁক এলাহাবাদৰ অশোক নগৰ সমাধিক্ষেত্ৰত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:উৰ্দু ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
তই যুক্তি যুদ্ধ কৰ

শ্ৰেণী:উমেশ বৈশ্যৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:কাব্য গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংকলন
শ্ৰেণী:১৯৮০ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনজ্যোতি সঙ্গীতাশ্ৰমৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
জিয়া (চলচ্চিত্ৰ)

জিয়া (ইংৰাজী: Jiya) হৈছে ২০২৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা কেনি বসুমতাৰীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন সামাজিক-ড্ৰামা প্ৰকাৰৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। কাহিনীকাৰ-প্ৰযোজক শৰ্মিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তীকে প্ৰমুখ্য কৰি ঈপ্সিতা হাজৰিকা, ৰিকি শৰ্মা, কৌশিক ভৰদ্বাজ, মনোজ বৰকটকী, উদয়ন দুৱৰা, শিশুশিল্পী আৰাধ্যা মহন্ত আদিয়ে ছবিখনত অভিনয় কৰিছে৷ অনাকাংক্ষিত মানসিক পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈ বৈবাহিক জীৱন ত্যাগ কৰা 'জিয়া' নামৰ মাতৃগৰাকীৰ জীৱন আৰু সংগ্ৰামৰ বিষয়ত আলোকপাত কৰা ছবিখনে প্ৰাগ চিনে বঁটা ২০২৪ত ৫ টাকৈ মনোনয়ন আৰু ৪টা শাখাত বিজয় সাব্যস্ত কৰে৷ ইয়াৰ ভিতৰত 'শ্ৰেষ্ঠ ছবি'ৰ বঁটাটোও আছে৷

কাহিনী

ছবিখনত জীয়া (শৰ্মিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তী) নামৰ এগৰাকী যুৱতীৰ কাহিনী কোৱা হৈছে, যিয়ে নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হোৱা যুগ্ম জীৱনৰ পৰা আঁতৰি আহে আৰু একক মাতৃত্বৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহ প্ৰতিহত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে৷ জিয়াৰ সংগ্ৰামত সহায় কৰে তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ বান্ধৱী পল্লৱীয়ে (ইপ্সিতা হাজৰিকা)৷ শৰ্মিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তীয়ে কয় যে "জিয়া" কেৱল জিয়াৰ কাহিনী নহয় বৰঞ্চ প্ৰতিগৰাকী নাৰী আৰু মাতৃৰ প্ৰতি এক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি৷ ছবিখন তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন সংগ্ৰাম আৰু শক্তিৰ চিত্ৰণ৷

সংগীত

ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আৰু সুৰকাৰ হৈছে অম্বৰ দাস৷ ছবিখনৰ গীতসমূহত কণ্ঠ নিগৰাইছে অংগৰাগ মহন্ত, শংকুৰাজ কোঁৱৰ, মৈত্ৰেয়ী পাটৰ, শৰ্মিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তী আৰু ঈপ্সিতা হাজৰিকাই৷ ছবিখনৰ

বঁটা-সন্মান

ছবিখনে প্ৰাগ চিনে বঁটা ২০২৩ত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি বিজয়ীৰ সন্মান লাভ কৰে৷ ইয়াৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ শিতানত কেনি বসুমতাৰী আৰু শৰ্মিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তীয়ে, শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী (পুৰুষ) শিতানত অংগৰাগ মহন্ত আৰু শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য সংগীতৰ শিতানত অম্বৰ দাসে প্ৰাগ চিনে বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

জিয়াৰ আনুষ্ঠানিক ট্ৰেইলাৰ

শ্ৰেণী:২০২৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
ছাট'কো ইছিমিন

ছাট'কো ইছিমিন (ইংৰাজী: Satoko Ishimine; জন্ম: ৩ অক্টোবৰ ১৯৭৫) এগৰাকী জাপানী গায়িকা আৰু গীতিকাৰ৷ তেওঁ ১৯৯২ চনত কেৱল ১৬ বছৰ বয়সতে ১৬ সংখ্যক বাৰ্ষিক নাগাছাকি সংগীত মহোৎসৱৰ (16th annual Nagasaki Singing Festival) গ্ৰেণ্ড প্ৰিক্স লাভ কৰি খ্যাতি লাভ কৰে৷ ইয়াৰ ফলত তেওঁ টোছিবা ইএমআইৰ (Toshiba EMI) সৈতে গীত বাণীবদ্ধ কৰাৰ চুক্তি লাভ কৰে।

হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ইছিমিনে গীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু নৃত্যৰ পাঠ ল’বলৈ কেলিফৰ্ণিয়াৰ লছ এঞ্জেলছলৈ যায়। ১৯৯৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ প্ৰথমটো একক গীত ডয়'বি টু পেন টু উডেড'কেই (Doyōbi to Pen to Udedokei, শনিবাৰ, পেন আৰু হাতঘড়ী) মুকলি কৰে।

১৯৯৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত “৫ম এন.এইছ.কে নৱাগত গায়ন প্ৰতিযোগিতা”ত (5th NHK's Newcomer Singing Contest) ইছিমিনে প্ৰথম পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। মে’ মাহত তেওঁ ছবি হিমেয়ুৰি নো টো (হিমেয়ুৰিৰ টাৱাৰ)ৰ বাবে প্ৰথমে শ্বৌকিচি কিনাই বাণীবদ্ধ কৰা বিখ্যাত গীত হানাৰ কভাৰ সংস্কৰণ মুকলি কৰে। এয়া তেওঁৰ তৃতীয়টো একক গীত আছিল আৰু গীতটোৰ প্ৰায় ৫ লাখতকৈ অধিক প্ৰতিলিপি বিক্ৰী হয়। বছৰৰ শেষৰ ফালে এই গীতটোৰ বাবে তেওঁ “৪৬ সংখ্যক বাৰ্ষিক এন এইচ কে কোহাকু উটা গাচেন”ত (46th annual NHK Kōhaku Uta Gassen) অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

জাপানৰ অকিনাৱা প্ৰিফেকচাৰৰ নাহা চহৰত তিনিগৰাকী ভগ্নীৰ আটাইতকৈ সৰু ভগ্নী হিচাপে ছাট'কো ইছিমিনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালে দ্য কাৰ্পেণ্টাৰছ আৰু দ্য বিটলছৰ দৰে কিংবদন্তি বিদেশী সংগীতজ্ঞৰ গীত শুনি ভাল পাইছিল। দহ বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ এগৰাকী পেছাদাৰী গায়িকা হোৱাৰ সপোন দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সৰুৰে পৰা ইছিমিনে গীত গাইছিল আৰু তেওঁৰ গীত সকলোৱে প্ৰশংসা কৰিছিল৷ সংগীত পৰিচালক আয়ামি মাটছুওৰ সহযোগত তেওঁ আই টিউনছত তিনিটা গীত মুকলি কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জাপানৰ কণ্ঠশিল্পী
বিৰাট কোহলি

বিৰাট কোহলি (;জন্ম ৫ নৱেম্বৰ ১৯৮৮) এজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ। টপ অৰ্ডাৰত খেলা সোঁহতীয়া বেট্‌ছমেনজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক। ২০০৮ চনত মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত ১৯-অনুৰ্দ্ধ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাত জয়লাভ কৰা ভাৰতীয় দলৰ তেওঁ অধিনায়ক আছিল। ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত তেওঁ দিল্লী দলৰ হৈ খেলে আৰু ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগত ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগালোৰ দলৰ তেওঁ প্ৰাক্তন অধিনায়ক।

উদ্ধৃতি

বাহিৰৰ কোনোবাই কি কয় মই চিন্তা নকৰো, কাৰণ সেইটোৱেই তেওঁলোকৰ মতামত।
উৎস: টাইমছ অফ ইণ্ডিয়া
মোৰ নায়কৰ শতকৰ সমকক্ষ শতক কৰি গৌৰৱান্বিত৷ মই জানো, মানুহে বিভিন্ন তুলনা কৰিব কিন্তু তেণ্ডুলকাৰৰ সমকক্ষ কেতিয়াও মই হ’ব নোৱাৰোঁ৷
অসমীয়া খবৰ, দিনটোৰ উক্তি, ৬ নৱেম্বৰ, ২০২৩৷

মন্তব্য

মই ভাবোঁ যে, যোৱা এবছৰমানৰ ভিতৰতে বিৰাট কোহলীৰ যুগ এটা দেখিবলৈ পাইছোঁ। টেষ্টৰ অধিনায়কত্ব লোৱাৰ পিছৰে পৰা ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়া তেওঁ সম্পূৰ্ণ বেলেগ ধাৰা সৃষ্টি কৰিবলৈ ওলাইছে। মই ভাবোঁ ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ এই যুগটো এটা অতি মনোৰঞ্জনমূলক যুগ হ’বলৈ গৈ আছে। (সুনীল গাভাস্কাৰ)
অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে বিৰাটে ১০০ শতাংশতকৈ অধিক ৰান দি ভাৰতক ছেমিফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰোৱায়। বিৰাট কোহলীৰ দৰে সংকটৰ মাজত থাকিও দৃঢ় হৈ থকা কাকো দেখা নাই। তেওঁ কল্পনাৰ বাহিৰত। সীমিত অভাৰৰ এজন শ্ৰেষ্ঠ বেটছমেন।(সুনীল গাভাস্কাৰ)

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ
পৰাণ নিগৰে

পৰাণ নিগৰে হ’ল অসমৰ নৱপ্ৰজন্মৰ সাহিত্যিক শৰ্মিষ্ঠা প্ৰীতমৰ এখন উপন্যাস। নিভাঁজ গাঁৱলীয়া পৰিৱেশৰ বৰ্ণনা সম্বলিত উপন্যাসখন বনফুল প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশিত। ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত উপন্যাসখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছে। মুঠ ২১৬ পৃষ্ঠাৰ উপন্যাসখনৰ মূল্য ২২৫ টকা।

বিৱৰণ

গ্ৰাম্য জীৱনৰ ভিত্তিত ৰচিত পৰাণ নিগৰে উপন্যাসখনত মূলতঃ সৰু নামৰ শিশুচৰিত্ৰটিক লৈয়ে কাহিনী আগবাঢ়িছে। উপন্যাসখনত গ্ৰাম্য-প্ৰকৃতিক কাব্যময় বিৱৰণত পোৱা যায়। সৰুৰে পৰা সাহিত্যত ৰাপ থকা শৰ্মিষ্ঠাৰ নানা প্ৰবন্ধ অসমৰ কেইবাখনো বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ হৈছে। তেওঁৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ আছিল "ডাৱৰীয়া আকাশৰ বেলি" নামৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন।

লগতে চাওক

শৰ্মিষ্ঠা প্ৰীতম

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ফেন ৱাং

ফেন ৱাং এগৰাকী স্নায়ুবিজ্ঞানী আৰু মেছাচুচেটছ প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানৰ মগজু আৰু জ্ঞানমূলক বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁ মেকগভাৰ্ণ ইনষ্টিটিউট ফৰ ব্ৰেইন ৰিচাৰ্চৰ এগৰাকী তদন্তকাৰী।
২০২০ — আমেৰিকান একাডেমি অৱ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সেছৰ নিৰ্বাচিত সদস্য

শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
বিশ্ব চিলেট সন্মিলন

বিশ্ব চিলেট সন্মিলন হৈছে আমেৰিকা, কানাডা, যুক্তৰাজ্য, জাপান, ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু অন্যান্য ঠাইত বাস কৰা চিলেটিসকলৰ বাৰ্ষিক সাংস্কৃতিক সংবহন। এই সন্মিলনত অঞ্চলটোৰ খাদ্য, পৰম্পৰা, ভাষা, নৃত্য, সংগীত, প্ৰতিভা আৰু সফলতাৰ কাহিনীৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি চিলেটৰ সংস্কৃতিৰ এক আলোচনা চক্ৰ। বাংলাদেশৰ উন্নয়নত চিলেটৰ অৱদানৰ বিষয়েও উপস্থাপন কৰা হয়। এই সন্মিলনৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰা অহা চিলেটিছক একত্ৰিত কৰা আৰু তেওঁলোকক প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ সংযোগ কৰা। মূল অনুষ্ঠানটোত পৰম্পৰাগত ধমাইল নৃত্য, মণিপুৰী নৃত্য, নাটক, বিভিন্ন বিষয়ত বীষাণ ইত্যাদি বহুতো অনুষ্ঠানত বিভক্ত কৰা হয়। সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু বীজৰ উপৰিও চিলেটৰ খাদ্য আৰু চিলেটৰ পৰম্পৰাগত মণিপুৰী বয়নকে ধৰি বিভিন্ন সাজ-পোছাকৰ সামগ্ৰীও প্ৰদৰ্শিত হয়।

ইতিহাস

ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ বাবে ১৯৪৭ চনত ভাৰত-পাকিস্তানৰ বিভাজনলৈকে চিলেটী জনসাধাৰণে ‘‘চিলেট কনভেনচন’’ নামৰ সামাজিক উন্নয়নৰ কাৰ্যসূচী আৰু সন্মিলনৰ আয়োজন কৰি আহিছিল। ইয়াৰ শিপা অনুসৰণ কৰি দক্ষিণ কলকাতা চিলেট এছ’চিয়েশ্যনে ২০১০ চনত কলকাতাত চিলেট ফেষ্টিভেল নামৰ এক কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰে। বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত বসবাস কৰা চিলেট অঞ্চলৰ বাসিন্দাসকলৰ মাজত সম্পৰ্ক সুদৃঢ় কৰাৰ উদ্দেশ্যে ২০১৪ চনত জালালাবাদ এছ’চিয়েশ্যন, ঢাকাত প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক চিলেট মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰিছিল। ২০১৭ চনত জালালাবাদ এছ’চিয়েশ্যন ঢাকাৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হোৱা এক বৃহৎ মঞ্চত ঢাকা আৰু চিলেটত বিশ্ব চিলেট সন্মিলন অনুষ্ঠিত হৈছিল। ধাৰাবাহিকভাৱে অহা বছৰ নিউয়ৰ্ক চহৰত জালালাবাদ এছ’চিয়েশ্যন অৱ আমেৰিকাৰ দ্বাৰা বিশ্ব চিলেট অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হয়। নিউয়ৰ্ক আৰু টৰণ্টোৰ অধিৱেশনৰ ধাৰাবাহিকতাত ২০১৯ চনত কলকাতাত তিনিদিনীয়া বিশ্ব চিলেট মহোৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়।
২০১৭: বিশ্ব চিলেট সন্মিলন- নিউয়ৰ্ক চহৰ, দ্য জালালাবাদ এছ’চিয়েশ্যন অৱ আমেৰিকাৰ উদ্যোগত।
২০১৬: জালালাবাদ এছ’চিয়েশ্যনৰ উদ্যোগত ঢাকা আৰু চিলেটত আন্তৰ্জাতিক চিলেট মহোৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়।
২০১৪: আন্তৰ্জাতিক চিলেট মহোৎসৱ- কলকাতা, ২০১৬।

লগতে চাওক

বাংলাদেশী কানাডিয়ান
বাংলাদেশী আমেৰিকান
উত্তৰ আমেৰিকাৰ বঙালী সন্মিলন

উদ্ধৃতিসমূহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিশ্ব চিলেট অধিৱেশন - ২০১৮ ফটো গ্যালাৰী

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শ্ৰেণী:ছিলেটী
বাঁহী (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

বাঁহী নামে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:

বাঁহী, ফুঁ দি বজোৱা এক বাদ্যযন্ত্ৰ।
বাঁহী (আলোচনী), ১৯০৯ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত এখন অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনী।

শ্ৰেণী : দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
কণ্ঠভূষণ দ্বিজ

কণ্ঠভূষণ দ্বিজ (১৬-১৭ শতিকা) কোচৰজা নৰনাৰায়ণ আৰু ৰঘূৰায়ৰ পাৰিবাৰিক পুৰোহিত আছিল। হাজোৰ মাজগুৰি গাঁৱত এখেতৰ জন্ম হৈছিল। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সৈতে বাদ-ত জিকিব নোৱাৰি তেওঁ বাৰানসীলৈ যায় ব্ৰহ্মানন্দ পণ্ডিতৰ ওচৰত জ্ঞান অৰ্জন কৰিবলৈ। কণ্ঠভূষণৰ মূখে শংকৰদেৱৰ কধা শুনি ব্ৰহ্মানন্দই বিষ্ণুপুৰী সন্যাসীৰ 'ভক্তি ৰত্নাৱলী' পুথিখন দি পঠিয়াই শংকৰদেৱক দিবলৈ। কণ্ঠভূষণে পাটবাউসীত পুথিখন শংকৰদেৱৰ হাতত দিয়ে। শংকৰদেৱৰ মাহাত্মাও স্বীকাৰ কৰি লয়। পাছত শংকৰদেৱৰ নিৰ্দেশত মাধৱদেৱে পুথিখনৰ ভাঙনি কৰে।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
হিন্দী বিৰোধী আন্দোলন

হিন্দী বিৰোধী আন্দোলন বুলিলে ২০ শতিকাৰ মাজভাগত ভাৰতৰ কিছুমান বিশেষ অঞ্চলত উদ্ভৱ হোৱা এক উল্লেখযোগ্য সামাজিক-ৰাজনৈতিক আন্দোলনক বুজায়। এই প্ৰতিবাদৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল ভাৰতৰ একমাত্ৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে হিন্দী জাপি দিয়াৰ পৰা প্ৰতিহত কৰা। এই আন্দোলনে বিভিন্ন ভাষিক সম্প্ৰদায়ৰ পৰা ব্যাপক সমৰ্থন লাভ কৰাৰ লগতে ভাৰতৰ ভাষা নীতি গঢ় দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

মূলতঃ জোৰ-জবৰদস্থিকৈ হিন্দী ভাষা চপোৱাৰ বিৰুদ্ধে অ-হিন্দীভাষীলোকসকলে আন্দোলন সংগঠিত কৰি আহিছে।

পৃষ্ঠভূমি

১৯৪৭ চনত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ পৰা ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছত নৱগঠিত ভাৰত চৰকাৰে এক ঐক্যবদ্ধ ভাষিক নীতি প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰিছিল। ১৯৫০ চনত গৃহীত ভাৰতৰ সংবিধানে হিন্দীক চৰকাৰী ভাষা আৰু ইংৰাজীক সহযোগী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল। ইয়াৰ মূল লক্ষ্য আছিল ইংৰাজীৰ ঠাইত হিন্দীক একমাত্ৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰত প্ৰাধান্য দিয়া। কিন্তু, এই পদক্ষেপে অহিন্দীভাষী অঞ্চলসমূহৰ মাজত উদ্বেগ আৰু আশংকাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, যাৰ ফলত হিন্দী বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ সৃষ্টি হৈছিল।

পৰিঘটনা আৰু আন্দোলন

মাদ্ৰাজ হিন্দী বিৰোধী আন্দোলন (১৯৬৫)

এই প্ৰতিবাদ হিন্দী বিৰোধী আন্দোলনৰ ইতিহাসৰ এক বৃহৎ পৰিঘটনা আছিল। তামিলনাডু ৰাজ্য (তেতিয়া মাদ্ৰাজ নামেৰে জনাজাত)ত সংঘটিত হৈছিল আৰু ইয়াত ব্যাপক বিক্ষোভ আৰু নাগৰিকৰ অশান্তি দেখা গৈছিল। ভাৰত চৰকাৰে হিন্দীক যোগাযোগৰ প্ৰাথমিক ভাষা হিচাপে জাপি দিয়াৰ প্ৰচেষ্টাত এই আন্দোলনৰ সূচনা হয়। বিশিষ্ট সমাজ সংস্কাৰক তথা ৰাজনৈতিক নেতা পেৰিয়াৰ ই.ভি. ৰামাছামীৰ আত্মদহনৰ ফলত এই আন্দোলনে গতি লাভ কৰিছিল। প্ৰতিবাদৰ ফলত অৱশেষত ভাষা নীতি পুনৰীক্ষণ কৰা হয়, যাৰ ফলত তামিলনাডুত চৰকাৰী কামত ইংৰাজী ভাষাৰ ব্যৱহাৰ অব্যাহত ৰখাটো নিশ্চিত হয়।

কেইবাটাও আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল আৰু নেতাই হিন্দীক একমাত্ৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে জাপি দিয়াৰ সক্ৰিয় বিৰোধিতা কৰিছিল। তামিলনাডুৰ দ্ৰাবিড় মুনেত্ৰা কাজাগাম (ডি.এম.কে)ৰ নেতৃত্বত চি.এন. আন্নাদুৰাইয়ে, মাদ্ৰাজ হিন্দী বিৰোধী আন্দোলনত বিশিষ্ট ভূমিকা পালন কৰিছিল।

বাংলা ভাষা আন্দোলন

হিন্দী বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক নাথাকিলেও ভাৰতৰ ভাষা ৰাজনীতি গঢ় দিয়াত বাংলা ভাষা আন্দোলনে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইয়াৰ সংঘটিত হৈছিল তেতিয়াৰ অবিভক্ত বংগদেশ আৰু বৰ্তমানৰ বাংলাদেশত। এই আন্দোলনে বাংলা ভাষাক স্বীকৃতি আৰু প্ৰচাৰৰ পোষকতা কৰিছিল। ১৯৫২ চনত সংঘটিত হোৱা বাংলাদেশৰ ভাষা আন্দোলন এই আন্দোলনৰ সময়ত এক উল্লেখযোগ্য পৰিঘটনা আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বাংলা ভাষাক পূব পাকিস্তানৰ (পাছলৈ বাংলাদেশ) অন্যতম চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াত ই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

প্ৰভাৱ আৰু ফলাফল

হিন্দী বিৰোধী প্ৰতিবাদে ভাৰতৰ ভাষা নীতিত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ ভাষিক বৈচিত্ৰ্যক স্বীকাৰ কৰি ১৯৬৭ চনত চৰকাৰী ভাষা আইন সংশোধন কৰি চৰকাৰী উদ্দেশ্যত ইংৰাজীৰ ব্যৱহাৰ অব্যাহত ৰখাটো নিশ্চিত কৰাৰ লগতে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ যোগাযোগৰ বাবে আঞ্চলিক ভাষাসমূহক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। এই সিদ্ধান্তই ভাষিক বহুত্ববাদ ৰক্ষা কৰাত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষিক সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সৰ্বাংগীনতা আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ ভাৱ গঢ়ি তুলিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আন্দোলন
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষা
ৰামচন্দ্ৰক যুৱৰাজ পতাৰ প্ৰস্তাৱ

২ অধ্যায়

ৰামচন্দ্ৰক যুবৰাজ পতাৰ প্ৰস্তাৱ

প্ৰজা সবে বোলয় হৰিষ কৰে মন।

ৰাম যুবৰাজ ভৈলে সাফল জীৱন॥১

ধন্য উতপতি তেবে নেত্ৰৰ সাফল।

জীয়ন্ততে স্বৰ্গ মহা মিলিবে মঙ্গল॥২

মন্ত্ৰী পুৰোহিত যত ৰামত ভকত।

বশিষ্ঠ প্ৰমুখ্যে নৃপতিত অনুগত॥৩

মুখ্য মুখ্য পাত্ৰে মিলি সমত কৰিল।

দশৰথ ওৱাৰিত সবহি মিলিল॥৪

সিংহাসনে বসিয়া আছন্ত দশৰথ।

প্ৰতীহাৰে কৈলা গৈয়া বৃত্তান্ত সমস্ত॥৫

যত মুখ্য মুখ্য জন তোমাত ভকত।

হৰিষে মিলিল আসি সিংহ দুৱাৰত॥৬

নয়ন কটাক্ষে ৰাজা কৰিলা আদেশ।

দ্বাৰী জনে আনি সবে কৰাইলা প্ৰবেশ॥৭

বশিষ্ঠক দেখি ৰাজা চালিলন্ত গাৱ।

যেন ইন্দ্ৰে নমিলা গুৰুৰ দুই পাৱ॥৮

বশিষ্ঠ বসিলা তথা আনন্দ বদনে।

দশৰথ বসিলন্ত ৰত্ন সিংহাসনে॥৯

ৰাজাক প্ৰণামি ভক্তি কৰে সৰ্ব্বজনে।

ইন্দ্ৰক যেহেন তুতি কৰে দেৱগণে॥১০

সমস্তৰে ভক্তি দেখি দশৰথ ৰাই।

বুলিলা বচন পাচে সমস্তকে চাই॥১১

তোমাসাৰ দেখোঁ আজি প্ৰসন্ন বদন।

কিলো বাক্য বুলিতে সবাৰো আছে মন॥১২

অনন্তৰে পাত্ৰলোকে কৃতাঞ্জলি ধৰি।

ৰাজাক মাতিলা পাচে নমস্কাৰ কৰি॥১৩

শুনিয়ো গোসাঁই নিজ পৃথিবী পালক।

ৰাজ ৰাজেশ্বৰ ৰঘুবংশৰ তিলক॥১৪

তোমাৰ তনয় ৰাম সাফল জীৱন।

নিজগুণে ৰঞ্জিলন্ত নগৰীৰ জন॥১৫

দেৱৰ আগত আমি নোবোলোঁহো মিছা।

ৰাম যুবৰাজ হৈবে সমস্তৰে ইচ্ছা॥১৬

ঘৰ্ম্মদুঃখে আতিশয় পীড়া পায়া জন।

মেঘ জল বৃষ্টিক যেহেন কৰে মন॥১৭

ৰাম যুবৰাজ ভৈলে মিলে কৌতূহল।

হোৱয় আমাৰ তেবে জীৱন সাফল॥১৮

হেন বাক্য শুনি ৰাজা সহৰিষ মন।

ধন্য ধন্য প্ৰজা ৰাজা বুলিলা বচন॥১৯

অনুগ্ৰহ আছে মোক জানিলোহোঁ কাজ।

অবিলম্বে ৰামক কৰিবোঁ যুবৰাজ॥২০
দেৱদাস (১৯৫৫ চলচ্চিত্ৰ)

দেৱদাস বিমল ৰয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন হিন্দী ভাষী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। ১৯৫৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰখন শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ দেৱদাস নামৰ উপন্যাসখনৰ ওপৰত আধাৰিত। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে দিলীপ কুমাৰ, বৈজয়ন্তীমালা আৰু সুচিত্ৰা সেনে। ইয়াৰোপৰি সহকাৰী অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত আছিল মতিলাল, নাজিৰ হুচেইন, মুৰাদ, প্ৰতিমা দেৱী, ইফটেখাৰ, শিৱৰাজ, প্ৰাণ আৰু জনি ৱাকাৰ। ২০০৫ চনত ইণ্ডিয়া টাইমছে যুগুত কৰা Top 25 Must See Bollywood Films তালিকাখনত দেৱদাসে শীৰ্ষৰ স্থান দখল কৰে।

অভিনয় শিল্পী

দিলীপ কুমাৰ (দেৱদাস মুখাৰ্জী)
বৈজয়ন্তীমালা (চন্দ্ৰমুখী)
সুচিত্ৰা সেন (পাৰ্বতী 'পাৰো' চক্ৰৱৰ্তী)
মতিলাল (চুন্নি বাবু)
নাজিৰ হুছেইন (ধৰমদাস)
মুৰাদ (নাৰায়ণ মুখাৰ্জী, দেৱদাসৰ পিতৃ)
প্ৰতিমা দেৱী (হৰিমতি, দেৱদাসৰ মাতৃ)
শিৱৰাজ (নীলকণ্ঠ চক্ৰৱৰ্তী, পাৰ্বতীৰ পিতৃ)
ইফটেখাৰ (দ্বিজদাস, দেৱদাসৰ ডাঙৰ ভায়েক)
কানহাইয়ালাল (শিক্ষক)
সৰিতা দেৱী (পাৰোৰ আইতাক)
মণি চেটাৰ্জী (ভুৱন চৌধুৰী, পাৰ্বতীৰ গিৰিয়েক)
নানা পালছিকাৰ (বাটৰুৱা গায়ক)
দুলাড়ী (বাটৰুৱা গায়িকা)
পাৰবীন পাল (দেৱদাসৰ বৌৱেক)
প্ৰাণ (চন্দ্ৰমুখীৰ স্থায়ী গ্ৰাহক)
জনি ৱাকাৰ (চন্দ্ৰমুখীৰ স্থায়ী গ্ৰাহক)
অসীম কুমাৰ
ৰাম কুমাৰ
বিক্ৰম কাপুৰ
অমন শৰ্মা
বেদ
কুমাৰী নাজ (বাল্যকালৰ পাৰ্বতী)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সতী সাবিত্ৰী (চি. পুল্ল্যায়াৰ চলচ্চিত্ৰ)

সতী সাবিত্ৰী ১৯৩৩ চনত আৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীৰ ভিত্তিত নিৰ্মাণ কৰা এখন তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ৷ ছবিখন চি. পুল্ল্যায়ে পৰিচালনা কৰিছিল। এই ছবিখন মহাভাৰতৰ অৰণ্য পৰ্বৰ সাবিত্ৰী আৰু সত্যবানৰ কিংবদন্তি কাহিনীক কেন্দ্ৰ কৰি মাল্যাৱৰম বালা ভাৰতী সমাজমৰ এখন জনপ্ৰিয় মঞ্চ নাটকৰ অভিযোজন আছিল। যম চৰিত্ৰত মঞ্চ অভিনেতা ভেমুৰি গগ্গ্যায়া আৰু সাবিত্ৰীৰ চৰিত্ৰত দশাৰী ৰামাথিলকমে অভিনয় কৰিছিল।

কলিকতাত ৭৫,০০০ টকাৰ বিলাসী বাজেটত নিৰ্মিত সতী সাবিত্ৰী ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানীৰ প্ৰথমখন ছবি। গগ্গ্যায়ে যমক চিত্ৰিত কৰাটোৱে ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ এজন প্ৰধান তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল। ছবিখনে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতি লাভ কৰে আৰু দ্বিতীয় ভেনিচ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সন্মানীয় ডিপ্লমা লাভ কৰে।

অভিনয় শিল্পী

সাবিত্ৰী – ৰামতিলকম
সত্যবান – নিদুমুক্কলা চুব্বা ৰাও
অশ্বপতি – গোবিন্দৰাজু ভেংকটা ৰামায়্য
দ্যুমৎসেনা – ধৰ্মপুৰী বুচিৰাজু
সাৰদ্বত – চিৰাৱুৰি দীক্ষিতুলু
নাৰদ – পৰুপল্লী সত্যনাৰায়ণ
যম – ভেমুৰি গগ্গ্যায়া
মালৱী – পাৰ্বতী বাই
ছাইবি – পদ্মৱতী বাই
বসন্তিকা – ললিতা

বক্স অফিচ

বক্স অফিচত ইণ্ডাষ্ট্ৰী হিট হোৱা ছবিখনে বক্স অফিচত ৩ লাখ টকাৰ উপাৰ্জন কৰি বিতৰক শ্বেয়াৰত ২ লাখতকৈ অধিক ধন সংগ্ৰহ কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ
কাৰ এণ্ড বাইক

কাৰ এণ্ড বাইক (Carandbike.com) হৈছে ২০১৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ভাৰতীয় অটোমোটিভ নিউজ প'ৰ্টেল আৰু ব্যৱহৃত গাড়ীৰ অনলাইন বজাৰ। ই অটোমোবাইল উদ্যোগৰ বিষয়ে বাতৰি সামৰি লয় আৰু বৰ্তমান ই এনডিটিভিৰপৰা অধিগ্ৰহণ কৰা মহিন্দ্ৰা গ্ৰুপৰ মালিকানাধীন ৱেবছাইট। এই প্লেটফৰ্মটোক এনডিটিভি অটো বুলিও কোৱা হয় আৰু ই নতুন আৰু ব্যৱহৃত গাড়ী দুয়োটাৰে বজাৰ হিচাপে কাম কৰে, লগতে অটোমোটিভ খণ্ডৰ বিষয়েও পৰ্যালোচনা প্ৰকাশ কৰে।

ইতিহাস

কাৰ এণ্ড বাইক ২০১৫ চনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু ই ফিফথ গিয়াৰ ভেঞ্চাৰছৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল। ই এনডিটিভি]ৰ অংশ আছিল, যিটো পিছত মহিন্দ্ৰা ফাৰ্ষ্ট চয়ছ হুইলছ লিমিটেডৰ জৰিয়তে মাহিন্দ্ৰা এণ্ড মাহিন্দ্ৰা গ্ৰুপে অধিগ্ৰহণ কৰে।

২০১৬ চনত এনডিটিভি লিমিটেডে কোম্পানীটোৰ ৩৯.৫৭ শতাংশ শ্বেয়াৰ ধৰি আছিল, যেতিয়া এনডিটিভি কনভাৰ্জেঞ্চ লিমিটেডৰ ওচৰত ৩৯.৫৮ শতাংশ শ্বেয়াৰ আছিল।

জানুৱাৰী ২০১৬ চনত, কাৰ এণ্ড বাইকে মাহিন্দ্ৰা গ্ৰুপৰ সৈতে মিলি মাহিন্দ্ৰা কেভিইউ ১০০ (KUV100) লঞ্চ কৰিছিল। জানুৱাৰী ২০১৮ চনত, টাটা মটৰ্ছে টাটা টিয়াগো গাড়ীৰ অনলাইন বুকিঙৰ বাবে কাৰ এণ্ড বাইকৰ সৈতে অংশীদাৰী কৰিছিল।

কাৰ এণ্ড বাইক বঁটা

অটোমোবাইল উদ্যোগৰ শ্ৰেষ্ঠসকলক স্বীকৃতি দিবলৈ কোম্পানীটোৱে কাৰ এণ্ড বাইক বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:প্ৰচাৰ মাধ্যম
নেচাৰেল হিষ্ট্ৰি

নেচাৰেল হিষ্ট্ৰি (লেটিন: Naturalis Historia) হৈছে প্লিনি দ্য এল্ডাৰৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন লেটিন ভাষাৰ গ্ৰন্থ। ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ পৰা আধুনিক যুগলৈকে বৰ্তি থকা আটাইতকৈ ডাঙৰ একক গ্ৰন্থ৷ এই গ্ৰন্থখনত বিভিন্ন প্ৰাচীন লেখকৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা তথ্য সংকলন কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ শিৰোনাম প্ৰাকৃতিক ইতিহাস যদিও ইয়াৰ বিষয়বস্তু আজিৰ প্ৰাকৃতিক ইতিহাসৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়; প্লিনিয়ে নিজেই তেওঁৰ পৰিসৰক "প্ৰাকৃতিক জগত বা জীৱন" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছে। ইয়াৰ পৰিসৰ বিশ্বকোষীয় যদিও ইয়াৰ গঠন আধুনিক বিশ্বকোষৰ দৰে নহয়। এইখনেই হৈছে প্লিনিৰ একমাত্ৰ গ্ৰন্থ যিখন তেওঁ প্ৰকাশ কৰা শেষ গ্ৰন্থ আৰু যিখনৰ এতিয়াও অস্তিত্ব আছে। তেওঁ ৭৭ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰথম ১০খন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও ৭৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ভেছুভিয়াছৰ বিস্ফোৰণৰ তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়লৈকে বাকী থকা গ্ৰন্থসমূহৰ চূড়ান্ত পুনৰীক্ষণ কৰা নাছিল। বাকীখিনি মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল প্লিনিৰ ভতিজা প্লিনি দ্য ইয়ংগাৰে।

১০ খণ্ডত সংগঠিত এই গ্ৰন্থখন ৩৭খন গ্ৰন্থত বিভক্ত। এইবোৰে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, গণিত, ভূগোল, নৃতাত্ত্বিক, নৃতত্ত্ব, মানৱ শৰীৰবিজ্ঞান, প্ৰাণীবিজ্ঞান, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, কৃষি, উদ্যান শস্য, ঔষধ বিজ্ঞান, খনি, খনিজ বিজ্ঞান, ভাস্কৰ্য্য, শিল্প, আৰু বহুমূলীয়া শিলকে ধৰি বিভিন্ন বিষয়সমূহ সামৰি লয়।

ইয়াৰ বিষয়বস্তুৰ বিস্তৃতি, মূল লেখকৰ উল্লেখ আৰু সূচকাংকৰ ফলত প্লিনিৰ প্ৰাকৃতিক ইতিহাস পৰৱৰ্তী বিশ্বকোষ আৰু বিদ্বান গ্ৰন্থৰ বাবে আৰ্হিত পৰিণত হৈছে।

অনুবাদ

১৬০১ চনত ফিলেমন হলণ্ডে এই গ্ৰন্থখনৰ বহুখিনি ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। জন বষ্টক আৰু এইচ টি ৰাইলে ১৮৫৫ চনত গ্ৰন্থখনৰ সম্পূৰ্ণ অনুবাদ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:ৰোমান শ্ৰুতিকথা
কোৱাই কোৰা কপাহী শাড়ী

কোৱাই কোৰা কপাহী বা কোভাই কোৰা কপাহী শাড়ী ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ কইম্বাটুৰ অঞ্চলত নিৰ্মিত একপ্ৰকাৰৰ কপাহী শাড়ী। ২০১৪–১৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে ইয়াক ভৌগোলিক ইংগিত হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।

বিৱৰণ

কোৱাই কোৰা কপাহ ৰেচম আৰু কপাহৰ মিশ্ৰণৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। উচ্চমানৰ কপাহী সূতা পৰম্পৰাগত ৰেচমৰ সৈতে মিহলাই কোৰা কপাহ উৎপাদন কৰা হয়। শাড়ীবোৰৰ পাৰিৰ ডিজাইন উজ্জ্বল ৰঙৰ আৰু মাজে মাজে গুণাৰ জৰী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰতিখন শাড়ী বোৱাৰ বাবে তিনিদিন সময় লাগে আৰু বয়নকাৰীসকলক প্ৰতিখন শাৰীত ৪৫০ টকা (৫.৩০ মাৰ্কিন ডলাৰ)ৰপৰা ৮৫০ টকা (১০ মাৰ্কিন ডলাৰ)লৈকে দৰমহা দিয়া হয়।

প্ৰতিযোগিতা

পৰম্পৰাগত হাতৰ তাঁতশালৰপৰা বোৱা কোৰা কপাহী শাড়ীসমূহে পাৱাৰ-তাঁতশালৰ জৰিয়তে বোৱা সস্তা কপাহী শাড়ীৰপৰা প্ৰতিযোগিতাৰ সন্মুখীন হয়। পাৱাৰ-লুমৰ জৰিয়তে উৎপাদিত কপাহী শাড়ীৰ দাম ৪০০ টকা (৪.৭০ মাৰ্কিন ডলাৰ)ৰপৰা ৬০০ টকা (৭.১০ মাৰ্কিন ডলাৰ)ৰ তুলনাত প্ৰতিখন শাড়ীত ৯০০ টকা (১১ মাৰ্কিন ডলাৰ)ৰপৰা ১২০০ টকা (১৪ মাৰ্কিন ডলাৰ)ৰ ভিতৰত খৰচ হয়। ভাৰত চৰকাৰে ২০১৪-১৫ চনৰপৰা ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে ভৌগোলিক ইংগিত হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্যাগ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি