ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কৈৱৰ্ত জনগোষ্ঠী

কৈৱৰ্ত বা জালিয়া কৈৱৰ্ত সকল অসমৰ এটা প্ৰাচীনতম জনগোষ্ঠী। কৈৱৰ্তসকল মূলতে মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায় আছিল, পিছলৈ সংস্কৃতকৰণৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ বাণিজ্যিক সমৃদ্ধি আৰু বৈষ্ণৱীয় সংযোগৰ সহায়ত বৃহত্তৰ হিন্দুসম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত এক সন্মানীয় জাতিগত পৰিচয় লাভ কৰে। কৈৱৰ্তসকল মূলতঃ অসম, পশ্চিমবংগ, ওড়িশা আৰু পূব বিহাৰৰ লগতে বাংলাদেশ, নেপাল, আৰু ভূটানত বসবাস কৰা পৰম্পৰাগতভাৱে মাছ ধৰাৰ বৃত্তিত নিয়োজিত সম্প্ৰদায় আছিল। প্ৰথম অৱস্থাত কৈৱৰ্তসকলক হালিয়া আৰু জলিয়া কৈৱৰ্ত নামৰ দুটা গোটত বিভক্ত একক জনগোষ্ঠী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, আৰু হালিয়া কৈৱৰ্তসকলক উচ্চ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। অসমত অনুসূচিত জাতি হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা ১৬ টা অনুসূচিত জাতিৰ ভিতৰত কৈৱৰ্ত্ত, জলিয়া নামেৰে অন্তৰ্ভূক্ত ই হৈছে দ্বিতীয় বৃহত্তম জনগোষ্ঠী। গড়মুৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰৰ প্ৰভাৱত জালিয়া কৈৱৰ্তৰ বহুলোকে নিজৰ পৰম্পৰাগত মাছ ধৰা বৃত্তি পৰিত্যাগ কৰি নিজকে – মাছ মৰা আৰু মাছ ন-মৰা বুলি দুটা ভাগত ভাগ কৰি লৈছিল।

ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণৰ মতে এজন কায়স্থ পিতৃ আৰু এগৰাকী বৈশ্য মাতৃৰ পৰা কৈৱৰ্তসকলৰ জন্ম হৈছিল বুলি কোৱা হয়, আনহাতে আন কিছুমানে কৈৱৰ্তসকল হিন্দুধৰ্মী শব্দ কেৱত্তৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল বুলি গণ্য কৰে যিয়ে বৌদ্ধ জাতকত উল্লিখিত মাছমৰীয়াৰ এটা শ্ৰেণীক বুজায়। কৈৱৰ্তসকলৰ নিজা পুৰোহিত থকা বুলিও দাবী কৰা হৈছে।

৮ম-১৩শ শতিকামানত ৰচিত প্ৰথম অসমীয়া মূলতঃ বৌদ্ধ ধমৰ্ৰ সহজযানী পন্থাৰ ধৰ্ম সাধনাৰ গীত চৰ্যাপদসমূহ তিব্বতীয় ভাষাত লুই-পা নামেৰে জনাজাত এজন বৌদ্ধ পুৰোহিতে ৰচনা কৰিছিল। এওঁক কামৰূপৰ এক মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায়ৰ মৎসেন্দ্ৰ নাথ বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে আৰু এই সম্প্ৰদায়টোৱেই পিছলৈ কৈৱৰ্ত বুলি পৰিচয় লাভ কৰে।

মধ্যযুগৰ ওড়িয়া কবি আৰু বৈষ্ণৱ সাধু অচ্যুতানন্দ দাসে ৰচনা কৰা কৈৱৰ্ত গীতাত কৈৱৰ্তসকলৰ উৎপত্তি, বৃদ্ধি, কাৰ্য্য আৰু ভূমিকা সম্পৰ্কে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

১৮৯১ চনৰ মিদনাপুৰৰ লোকপিয়লৰ পৰা প্ৰমাণ পোৱা যায় যে কৈৱৰ্ত সকলে পূৰ্বতে দিল্লীৰ নিচেই ওচৰৰ সৰযু আৰু গংগা উপত্যকাৰ ওচৰৰ অঞ্চলত বাস কৰিছিল আৰু প্ৰায় ২ হাজাৰ বছৰৰ আগতেই অৰ্থাৎ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় শতিকাত গংগাৰ কাষৰ সৰয়ু নদীৰ পৰা বৰেন্দ্ৰী বিহাৰ হৈ প্ৰৱেশ কৰি অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। কৈৱৰ্ত ৰজা নাগশংকৰে শোনিতপুৰৰ প্ৰতাপড়ত ৰাজধানী পাতি লৌহিত্যপুৰ নামেৰে ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল কৰি শিৱ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰি পুখুৰী খান্দিছিল, যিটো বৰ্তমান নাগশংকৰ মন্দিৰ বুলি জনা যায়।

মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়লৈকে আঢ্যৱন্ত কৈৱৰ্ত্তৰ কথা পোৱা যায়। কিন্তু বিদ্ৰোহৰ পাছত কৈৱৰ্ত্ত সকলৰ শক্তি নিৰ্মূল কৰিবলৈ মাটি-বাৰী কাঢ়ি লোৱা হ'ল আৰু চুটীয়াসকলৰ দৰেই কৈৱৰ্ত্ত সকলক বিভিন্ন অঞ্চললৈ ভাগ ভাগ কৰি খেদি পঠিওৱা হ'ল।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিত্ব

মৎসেন্দ্ৰনাথ
ভূপেন হাজৰিকা
জয়ন্ত হাজৰিকা
ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া
হিমা দাস

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
কাশ্মিৰী হিন্দুৰ নিৰ্বাসন

target =
type =
perps =
fatalities = * ৩০-৮০ জন কাশ্মিৰী পণ্ডিতৰ হত্যা কৰা হৈছিল, যেতিয়া পলায়ন প্ৰায় শেষ হৈছিল
ভাৰতীয় গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ তথ্যত ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে চাৰি বছৰৰ ভিতৰত ২১৭ জন হিন্দু সাধাৰণ নাগৰিকৰ মৃত্যুৰ তথ্য লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে; আন এজন পণ্ডিতে ২২৮ জন পণ্ডিত অসামৰিক মৃত্যুৰ অনুমান কৰিছে। জম্মু-কাশ্মীৰ চৰকাৰে ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০০৪ চনৰ ভিতৰত ২১৯ জন পণ্ডিতৰ মৃত্যুৰ তথ্য লাভ কৰিছে।
কাশ্মীৰী হিন্দু বা কাশ্মিৰী পণ্ডিতৰ নিৰ্বাসন বা বৰ্হিগমন বা বিতাড়ন, হৈছে কুৰি শতিকাৰ শেষৰফালে বা ১৯৯০ দশকৰ কালছোৱাত কাশ্মীৰৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ মুছলমানৰ ক্ৰমবৰ্দ্ধমান বিদ্ৰোহে সৃষ্টি কৰা হিংসাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ কাশ্মীৰ ত্যাগ কৰা এক ঘটনাপ্ৰৱাহ। উল্লেখনীয় যে, মুঠ ১২০,০০০–১৪০,০০০ পণ্ডিতৰ জনসংখ্যাৰ ভিতৰত প্ৰায় ৯০,০০০–১০০,০০০ লোকে কাশ্মীৰ উপত্যকা এৰি আহে৷ অনেককে এৰি যাবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়৷ ভাৰতীয় গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ তথ্য মতে, ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে চাৰি বছৰৰ ভিতৰত ২১৭ জন হিন্দু সাধাৰণ নাগৰিকৰ মৃত্যুৰ তথ্য লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে৷ আন এজন পণ্ডিতে ২২৮ জন পণ্ডিত অসামৰিক মৃত্যুৰ অনুমান কৰিছে। জম্মু-কাশ্মীৰ চৰকাৰে ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০০৪ চনৰ ভিতৰত ২১৯ জন পণ্ডিতৰ মৃত্যুৰ তথ্য লাভ কৰিছে।

এই প্ৰব্ৰজনৰ কাৰণসমূহৰ বিষয়ে ভালেমান যুক্তি-তৰ্ক আৰু তথ্য আগবঢ়োৱা হৈছে৷ ১৯৮৯–১৯৯০ চনত কাশ্মীৰী মুছলমানসকলে ভাৰতৰ পৰা স্বাধীনতা বিচাৰি জনোৱা আহ্বানবোৰ বৃদ্ধি হয়৷ নবৈৰ দশকত কেইবাজনো পণ্ডিত বিষয়াৰ হত্যাকাণ্ডই হয়তো সম্প্ৰদায়টোৰ নিৰাপত্তাবোধক জোকাৰি গৈছিল; যদিও কিছুমান পণ্ডিতে পৰৱৰ্তী সময়ত ভাৰতীয় আদালতত দিয়া প্ৰমাণৰ জৰিয়তে ভবা হয় যে -তেওঁলোকৰে একাংশই ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰৰ এজেণ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল।জম্মু-কাশ্মীৰ লিবাৰেচন ফ্ৰণ্টে (জেকেএলএফ) লক্ষ্য কৰি হত্যা কৰা পণ্ডিতসকলৰ ভিতৰত কিছুমান উচ্চ পদস্থ পণ্ডিতো আছিল।মাজে মাজে মছজিদৰ পৰা লাউডস্পীকাৰত হিন্দু বিৰোধী সতৰ্কবাণী দিয়া হৈছিল, পণ্ডিতসকলক উপত্যকা এৰি যাবলৈ কোৱা হৈছিল।ভাবুকি দিয়া চিঠিয়ে ভয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷৷পিছৰ সাক্ষাৎকাৰত চিঠিৰ কথা কম হৈছিলমুছলমান আৰু পণ্ডিত দুয়োটা সম্প্ৰদায়ৰ বিৱৰণীৰ মাজত বৈষম্য আছিল।বহুতো কাশ্মীৰী পণ্ডিতে বিশ্বাস কৰিছিল যে তেওঁলোকক হয় পাকিস্তান আৰু ইয়াৰ সমৰ্থনত থকা উগ্ৰপন্থীয়ে নহয় কাশ্মীৰী মুছলমানসকলে এটা গোট হিচাপে উপত্যকাৰ পৰা বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। বহু মুছলমানে বিশ্বাস কৰিছিল যে তেতিয়াৰ ৰাজ্যপাল জগমোহনে পণ্ডিতসকলক যাবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল যাতে মুছলমানসকলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ লোৱাত সহজ হ'ব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতত ইছলাম
শ্ৰেণী:জম্মু আৰু কাশ্মীৰ
চম্পূ ৰামায়ণ

চম্পূ ৰামায়ণ হৈছে ৰজা ভোজৰ দ্বাৰা ৰচিত সংস্কৃত ভাষাৰ এখন কাব্যিক ৰামায়ণ, য'ত ‘‘চম্পূ’’ শৈলী অনুসৰি গদ্য আৰু পদ্যৰ সমন্বয়ে সাজি উঠিছিল। এই শৈলীসমূহৰ উল্লেখ প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্যত বিশেষ স্থান দখল কৰি আছে।

ৰচনাকাৰ আৰু সংকলন

চম্পূ ৰামায়ণৰ ৰচক আছিল পুৰণি ভাৰতৰ প্ৰসিদ্ধ ৰজা ভোজ, যি একাদশ শতিকাত মালৱাৰৰ শাসক আছিল। তেওঁ এই গ্ৰন্থখন ‘‘বালকাণ্ড’’ৰপৰা আৰম্ভ কৰি ‘‘কিষ্কিন্ধা কাণ্ড’’ পৰ্যন্ত সংকলন কৰিছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।

ভোজৰ মৃত্যু বা কাৰ্য অসমাপ্ত থকাৰ ফলত, কাব্যখিনিৰ বাকী অংশ অন্য দুজন কবিয়ে সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। প্ৰথমে, বিদ্বান পণ্ডিত লক্ষ্মণ সূৰিয়ে ‘‘যুদ্ধকাণ্ড’’ পৰ্যন্ত অংশ সংকলন কৰিছিল। লক্ষ্মণ সূৰিক লক্ষ্মণ ভট্ট বুলিও জনা যায়। পাছত, ‘‘উত্তৰকাণ্ড’’ সম্পূৰ্ণ কৰে কবি ভেঙ্কটৰাজে।

ইয়াৰ ফলৰূপে চম্পূ ৰামায়ণ একক লেখকৰ গ্ৰন্থ নহয়, বৰঞ্চ একাধিক পণ্ডিতৰ যুগ্ম অৱদানৰ ফলাফল।

ৰজা ভোজ

ভোজ মৃত্যুৰ আগলৈকে, ১০১০ চনৰ পৰা ১০৫৫ চনলৈ মালৱাৰ পৰমৰা ৰজা আছিল। তেওঁ ধৰা (বৰ্তমান ধৰ)ৰ পৰা শাসন কৰিছিল, আৰু নিজৰ ৰাজ্য বৃদ্ধিৰ প্ৰয়াসত প্ৰায় সকলো ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিছিল, বিভিন্ন মাত্ৰাত সফলতা লাভ কৰিছিল। শিখৰত উপনীত হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ সাম্ৰাজ্য উত্তৰে চিত্তৰৰ পৰা দক্ষিণে ওপৰৰ কোংকনলৈকে, আৰু পশ্চিমে সাবৰমতী নদীৰ পৰা পূবে বিদিশালৈকে বিস্তৃত আছিল।

পণ্ডিতসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবেই ভোজ ভাৰতীয় ইতিহাসৰ অন্যতম প্ৰখ্যাত ৰজা হিচাপে পৰিগণিত হয়। মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ কেইবাটাও কিংবদন্তিত এজন সৎ পণ্ডিত-ৰজা হিচাপে উল্লেখ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ চাৰিওফালে গোট খোৱা কিংবদন্তিৰ শৰীৰ সম্ৰাট বিক্ৰমাদিত্যৰ সৈতে তুলনাযোগ্য৷

কলা, সাহিত্য, বিজ্ঞানৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে ভোজ বেছিকৈ পৰিচিত।

চম্পূ শৈলী

‘‘চম্পূ’’ শৈলী হৈছে গদ্য আৰু পদ্য, এই দুয়োকে একেলগে মিশ্ৰণ কৰি সৃষ্ট সাহিত্যিক ধাৰা। চম্পূ ৰামায়ণত কাহিনীৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে গদ্যশৈলীত, আনহাতে আৱেগিক অংশ, বীৰগাথা, স্তোত্ৰ ইত্যাদি পদ্যশৈলীত লিখা হৈছে। এই শৈলীটোৱে গ্ৰন্থটোক সহজপাঠ্য আৰু কাব্যিক দৃষ্টিৰে সমৃদ্ধ কৰি তুলিছে।

বিষয়-বস্তু

চম্পূ ৰামায়ণ মূল ‘‘বাল্মীকি ৰামায়ণ’’ৰ কাহিনী ৰূপান্তৰ আৰু সংক্ষেপিত ৰূপ।
ইয়াত বালকাণ্ড, অযোধ্যা, অৰণ্য, সুন্দৰ আৰু কিষ্কিন্ধা কাণ্ডৰ বিভিন্ন অধ্যায় কাব্যিক ৰূপে সন্নিৱিষ্ট। যুদ্ধকাণ্ড আৰু উত্তৰকাণ্ড পৰৱৰ্তী কবিসকলৰদ্বাৰা গঠিত আৰু সম্পূৰ্ণ কৰা হয়।

ইয়াৰ ভাষা মধুৰ, ছন্দময় আৰু সাহিত্যিক সৌন্দৰ্যেৰে পৰিপূৰ্ণ হওয়াত ই কাব্যসাহিত্যত বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰিছে।

উপলব্ধ সংস্কৰণ

চম্পূ ৰামায়ণৰ আধুনিক বহু সংস্কৰণ উপলব্ধ। উল্লেখযোগ্য সংস্কৰণসমূহৰ ভিতৰত চৌখাম্ভা সংস্কৃত সংস্থানৰ সংস্কৰণ অন্যতম।

এছাৰ্ভ (Archive.org) তো বিভিন্ন পুৰণি সংস্কৰণৰ ডিজিটেল কপি সংৰক্ষিত আছে।

সাংস্কৃতিক মূল্য

চম্পূ ৰামায়ণ সংস্কৃত সাহিত্যত “চম্পূ-কাব্য” শৈলীৰ উৎকৃষ্ট উদাহৰণ। ই ৰামায়ণৰ মূল কাহিনী সহজ বোধগম্য শৈলীত উপস্থাপন কৰাৰ উপৰি, পদ্যশৈলীৰ মাধ্যমে সাহিত্যিক সৌন্দৰ্য আৰু অলংকাৰ দুয়ো সংৰক্ষণ কৰিছে।

আৰু চাওক

চম্পু কাব্য

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

চম্পূ ৰামায়ণ — ইণ্টাৰনেট আৰ্কাইভ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:ৰজা ভোজ ৰচিত গ্ৰন্থ
কোৰ্ৰাৱাই

কোৰ্ৰাৱাই (ইংৰাজী: Korravai) স্থানান্তৰত কোট্ৰাৱাই (Kotravai) বুলিও কোৱা হয়, তামিল পৰম্পৰাত যুদ্ধ আৰু বিজয়ৰ দেৱী৷ ইয়াৰ উপৰি তেওঁ মাতৃ দেৱী আৰু উৰ্বৰতা, কৃষি, চিকাৰীৰ দেৱী। তেওঁক কেতিয়াবা দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ তামিল পৰম্পৰাত আন নাম আৰু উপনামেৰেও উল্লেখ কৰা হয়, যেনে আথা (Atha), মাৰি (Mari), চুলি (Suli), আৰু নীলি (Neeli)। তেওঁক আদিম শাক্ত দেৱী পাৰ্বতীৰ এক অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

তামিল সংগম সাহিত্যৰ আদিম দেৱীসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম, আৰু পিছৰ তামিল সাহিত্যতো তেওঁৰ বিষয়ে পোৱা যায়। প্ৰাচীন তামিল কাব্য পৰিপাতালৰ বহুতো কবিতাত তেওঁৰ উল্লেখ আছে লগতে এই কাব্যৰ আৱিষ্কাৰ হোৱা কবিতাবোৰৰ ভিতৰত তেওঁৰ বাবে উৎসৰ্গিত কবিতাও পোৱা যায়। পট্টুপ্পাট্টু সংকলন – খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০ চনৰ পৰা ৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰৰ দীঘলীয়া তামিল কাব্য গ্ৰন্থসমূহতো তেওঁৰ উল্লেখ আছে, যেনে নেতুনালভাটাই (Neṭunalvāṭai), মাতুৰাইকাঞ্চি (Maturaikkanci), পোৰুণাৰাৰুপ্পাটাই (Poruṇarāṟṟuppaṭai), আৰু পট্টিনাপ্পালাই (Paṭṭiṉappālai) আদি। তামিল মহাকাব্য চিলাপ্পাদিকাৰম (Silappadikaram, প্ৰায় ২য় শতিকাত ৰচিত)ত তেওঁক পালাই অঞ্চলৰ দেৱী বুলি কোৱা হৈছে।

তেওঁৰ নামটো তামিল শব্দ কোৰৰামৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "বিজয়, সফলতা, সাহস"। প্ৰাচীন সংগম সাহিত্যৰ আদিতম গ্ৰন্থ বুলি গণ্য কৰা প্ৰাচীন তামিল ব্যাকৰণ টোল্কাপ্পিয়ামত (Tolkappiyam) তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক উল্লেখ পোৱা যায়।

তেওঁক মাতৃ দেৱী তথা কৃষিক্ষেত্ৰত উৰ্বৰতা আৰু সফলতাৰ প্ৰতীক হিচাপেও উপস্থাপন কৰা হয়। পৰম্পৰাগত গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়ে প্ৰথম শস্য চপাই তেওঁলৈ উৎসৰ্গা কৰে। ছিলাপ্পাদিকাৰম (Silappadikaram) আৰু অগনানুৰুৰ (Agananuru) দৰে কিছুমান গ্ৰন্থত তেওঁক ৰক্তপিপাসু যুদ্ধ দেৱী হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে, য’ত কোৱা হৈছে যে যোদ্ধা ভক্তসকলে উন্মাদ হৈ দেৱীলৈ নিজৰ মূণ্ড আগবঢ়াই দিয়ে। তেওঁক কেতিয়াবা সিংহত উঠি যোৱা অৱস্থাতো চিত্ৰিত কৰা হয়, যেনে তামিলনাডুৰ মহাবলীপুৰমত সপ্তম শতিকাৰ স্মৃতিসৌধত থকা মূৰ্তিত দেৱীৰ বাহন হিচাপে সিংহ দেখা যায়। মহাবলীপুৰমৰ ভাৰাহ মণ্ডপামত পোৱা শিলালিপিত সিংহ আৰু কৃষ্ণসাৰ দুয়োটাকে থিয় হৈ থকা কোৰাভাইৰ সৈতে দেখুওৱা হৈছে।

কেইবাখনো হাতত বিভিন্ন অস্ত্ৰ লৈ থকা দেৱী হিচাপে কোৰাবাইক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। পাৰ্বতীৰ অৱতাৰ হিচাপে এই দেৱী শিৱকে ধৰি তামিল হিন্দু দেৱতা মুৰুগান আৰু তেওঁৰ অন্য সন্তানসকলৰ প্ৰকৃত মাতৃ বুলি কোৱা হয়। জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ বলি আৰু নৃত্যৰ ৰীতি-নীতিৰে এই দেৱীৰ পূজাৰ অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
২৮ ফেব্ৰুৱাৰী

২৮ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৫৯তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩০৬টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩০৭টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -

ঘটনাৱলী

১৯২৮ - ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী চন্দ্ৰশেখৰ ভেঙ্কট ৰামনে ৰমন পৰিঘটনাৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
১৯৫৩ - জীৱবিজ্ঞানী ৱাটছন আৰু ক্ৰিকৰ দ্বাৰা "ডি.এন.এ."ৰ "দ্বৈত হেলিক্স" গাঠনিৰ আৱিষ্কাৰৰ কথা আনুষ্ঠানিক ঘোষণা।

জন্ম

১৯৪৪ - ৰবীন্দ্ৰ জৈন, ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক, গীতিকাৰ, নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী।
১৯৪৮ - বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম, অসমীয়া সাহিত্যিক তথা বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি।

মৃত্যু

১৯৩৬ - কমলা নেহৰু, ভাৰতৰ স্বাধীনতা যুঁজাৰু।
১৯৪৮ - ছেমছন ছিং ইংতি, ভাৰতীয় লেখক আৰু সমাজ সংস্কাৰক।
১৯৬৩ - ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ, সাৰ্বভৌম ভাৰত গণৰাজ্যৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি।
১৯৮৭ - আব্দুছ ছাত্তাৰ, অসমীয়া কবি, জীৱনীকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, সমালোচক, ভাষা-তত্ত্বৰ গৱেষক আৰু শিক্ষাবিদ।
১৯৯১ - চক্ৰেশ্বৰ শইকীয়া, অসমীয়া শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু সাহিত্যিক।

দিৱস

ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান দিৱস (ভাৰত)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ‌, এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
শ্বেতা ত্ৰিপাঠী

শ্বেতা ত্ৰিপাঠী (জন্ম-৭ জুলাই ১৯৮৫) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ প্ৰডাকচন সহকাৰী আৰু সহযোগী পৰিচালিকা হিচাপে তেখেতে ছবিজগতত নিজৰ কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলে৷ কিন্তু হিন্দী কথাছবি আৰু ৱেব চিৰিজত অভিনয়ৰ জৰিয়তেহে শ্বেতাই প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰে৷ তেখেতৰ উল্লেখনীয় কৰ্ম হৈছে মাছান (২০১৫) আৰু হাৰামখোৰ (২০১৭).

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৮৫ চনৰ ৬ জুলাইত শ্বেতা ত্ৰিপাঠীৰ জন্ম হৈছিল৷ জন্মৰ স্থান আছিল নতুন দিল্লী৷ তেখেতৰ পিতৃ ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ লগত জড়িত৷ মাতৃ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষয়িত্ৰী৷ পিতৃয়ে চাকৰিসূত্ৰে কেইবাখনো ঠাই সলাই থাকিবলগা হোৱা বাবে শ্বেতাই তেওঁৰ শৈশৱ আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ, আৰু মুম্বাইত কটাবলগীয়া হয়৷ উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ ত্ৰিপাঠী নতুন দিল্লীলৈ ঘূৰি আহে আৰু আৰকে পুৰমত থকা দিল্লী পাব্লিক স্কুলত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে৷ তাৰপিছত তেখেতে "নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ফেশ্যন টেকন'লজি"ত অধ্যয়ন কৰে আৰু ফেশন কমিউনিকেশণত ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ ২০১৮ চনৰ ২৯ জুনত অভিনেতা আৰু ৰেপাৰ চৈতন্য শৰ্মাৰ লগত তেখেতে বৈবাহিকজীৱনৰ পাতনি মেলে৷

অভিনয়-জীৱন

হিন্দী কথাছবি "মছান"ৰ জৰিয়তে শ্বেতা চৰ্চাৰ মাজলৈ আহে৷ ইয়াৰ পিছত শ্বেতাই ডিজনি ইণ্ডিয়াৰ ছিট কম "ক্য মষ্ট হ্যে লাইফ"ত এটি ল'ৰাসুলভ চৰিত্ৰ "জেনিয়া খান" ৰূপায়ণ কৰে৷ টাটা স্কাই, ভোডাফোন আৰু মেকডোনাল্ডছৰ দৰে ব্ৰেণ্ডৰ বিজ্ঞাপনতো শ্বেতাই অভিনয় কৰিছে৷ ফেমিনা ইণ্ডিয়াৰ আলোচনীত তেখেতে ফটো সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ "ক্যা মষ্ট হে লাইফ"ৰ লগত জড়িত হোৱাৰ আগেয়ে শ্বেতাই পিক্সিৱন ট্ৰেইলাৰ হাউছত কাম কৰিছিল৷ তদুপৰি তেখেতে "অল মাই টি প্ৰডাকছনচ" নামৰ থিয়েটাৰ কোম্পানী এটাও চলাইছিল৷

বিন্দাছত প্ৰচাৰিত "দ্য ট্ৰিপ"ত শ্বেতাই অংশ লৈছিল৷ সাৰাৱন ৰাজেন্দ্ৰন পৰিচালিত "মেহেন্দী চাৰ্কাছ" আছিল শ্বেতাৰ প্ৰথমখন তামিল ভাষাৰ ছবি৷ আইফোনযোগে দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা পূৰ্ণ দৈঘ্যৰ ভাৰতীয় ছবি "মুভি জু"ত শ্বেতাই কাম কৰিছিল৷পৰৱৰ্তী কালত শ্বেতাই "মিৰ্জাপুৰ" নামৰ ৱেব-চিৰিজটোত অভিনয় কৰে৷ শেহতীয়া ছবি গ'ন কেশ হৈছে শ্বেতাৰ উল্লেখনীয় কৰ্ম৷ ছবিখনত শ্বেতাই এলোপেছিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত যুৱতীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে-যিয়ে জীৱনত সংঘাত আৰু আত্মমৰ্যাদা প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ যুঁজ দিবলগীয়া হয়৷

টিভিএফৰ "ট্ৰিপলিঙ"ৰ দ্বিতীয়টো ছিজনত শ্বেতাই বেগম জেইনাবৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে৷

এমাজন প্ৰাইম ভিডিঅ'যোগে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা ৱেব-চিৰিজ "লাখো মে এক"ৰ দ্বিতীয়টো চিজনত শ্বেতাই এগৰাকী চিকিৎসক ডা০ শ্ৰেয়াৰ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰে৷ শ্বেতাৰ অভিনয়ৰ প্ৰশংসা কৰি ইণ্ডিয়া টুডেয়ে কয় যে-The star of the show is Shweta Tripathi (Masaan and Mirzapur), in her first leading turn in a web series.

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

ছবি

বৰ্ষ ছবি চৰিত্ৰ টোকা
২০১১ তৃষ্ণাশ্বেতা
২০১১সুজাতাতৰুণী সুজাতা চুটি ছবি

২০১৫ মাছান শ্বালু গুপ্তা জি চিনে বঁটা, সহযোগী চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী
২০১৬লাভ শ্বটছ চুটি ছবি
২০১৭হাৰামখোড় সন্ধ্যা
২০১৮ বিউটিফুল ৱৰ্ল্ড চুটি ছবি
২০১৯ গ'ন কেশ এনাক্ষী
২০১৯কাৰ্গো চুটি ছবি
২০১৯মেহেন্দী চাৰ্কাচ মেহেন্দী তামিল ছবি
২০১৯ দ্য ইলিগেল মাহী
২০২০টিকট টু বলিউড প্ৰাক্-প্ৰডাকচন
২০২০"ধনুষ ফিল্ম" তামিল ছবি

দূৰদৰ্শন

বৰ্ষ
শীৰ্ষক
চৰিত্ৰ
টোকা
২০০৯-১০ ক্যা মষ্ট হে লাইফ জেনিয়া খান ডিজনি ইণ্ডিয়াত সম্প্ৰচাৰিত
২০১৬-২০১৮ দ্য ট্ৰিপ অনন্যা
২০১৮ মিৰ্জাপুৰ গজগামিনী গলু গুপ্তা এমাজন প্ৰাইম ভিডিঅ'
২০১৯ মেইড ইন হেভেন প্ৰিয়ংকা মিশ্ৰখণ্ড: "দ্য প্ৰাইচ অৱ লাভ"
২০১৯ টিভিএফ ট্ৰিপলিং বেগম জৈনৱ খণ্ড: "কবুতৰ যা যা"
২০১৯ লাখৌ মে এক(দ্বিতীয় চিজন) ডা০ শ্ৰেয়া পাথাৰে এমাজন প্ৰাইম ভিডিঅ'

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
দেলিমা চিলালাহি

দেলিমা চিলালাহি উত্তৰ টাপানুলী, ইন্দোনেছিয়াৰ পৰিবেশ সংৰক্ষণ কৰ্মী। তেওঁ উত্তৰ সুমাত্ৰাত পৰম্পৰাগত অৰণ্য আৰু আদিবাসীৰ অধিকাৰ সংৰক্ষণৰ বাবে চেষ্টা চলাই আছে। কেলম্পক ষ্টাদি দেন পেঞ্জেমবংগন প্ৰকাৰ্শ মস্যৰকট ( Kelompok Studi dan Pengembangan Prakarsa Masyarakat, (KSPPM) নামৰ বে-চৰকাৰী অনুষ্ঠানৰ কাৰ্যবাহী পৰিচালক হিচাপে তেওঁ এটা মণ্ড আৰু কাগজ কোম্পানীয়ে দখল কৰা ১৭,০০০ একৰৰো অধিক বিষুৱীয় অৰণ্য পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ অভিযান চলাইছিল।

পৰিবেশ সংৰক্ষণমূলক কৰ্মৰ স্বীকৃতি হিচাপে, ২০২৩ চনত চিলালাহিয়ে গোল্ডমেন পৰিবেশ সংক্ৰান্তিয় বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ কাম-কাজে অৰণ্যৰ পৰিবেশতন্ত্ৰ, আদিবাসী পৰম্পৰা, আৰু স্থানীয় অৰ্থনীতিৰ মাজৰ গভীৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

কৰ্মজীৱন আৰু সক্ৰিয়তা

চিলালাহিৰ পৰিবেশ সংৰক্ষণমূলক সক্ৰিয়তা তেওঁৰ মহাবিদ্যালয়ৰ দিনতে আৰম্ভ হৈছিল। ২০১৩ চনৰ ইন্দোনেছিয়াৰ সংবিধানিক ন্যায়ালয়ে এটি ৰায়ত ঘোষণা কৰিছিল যে পৰম্পৰাগত অৰণ্য ৰাজ্যৰ মালিকাধীন অৰণ্যৰ পৰা পৃথক। এই ঘোষণাৰ পাছতে তেওঁৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধি পায়।

১৯৯৯ চনত, চিলালাহিয়েকেলম্পক ষ্টাদি দেন পেঞ্জেমবংগন প্ৰকাৰ্শ মস্যৰকট (Kelompok Studi dan Pengembangan Prakarsa Masyarakat, KSPPM) নামৰ এক মানৱাধিকাৰ আৰু অৰণ্য সংৰক্ষণ মূলক গোটত স্বেচ্ছাসেৱক হিচাপে যোগদান কৰিছিল। তাত তেওঁ ভূমি দখলীকৰণ আৰু আইনী দমন-নিপীড়নৰ সন্মুখীন হোৱা স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে কাম কৰিছিল।

২০১৮ চনত KSPPM-ৰ কাৰ্যবাহী পৰিচালক হোৱাৰ পিছত, চিলালাহিয়ে উত্তৰ সুমাত্ৰাৰ অৰণ্য ধ্বংসৰ বিৰুদ্ধে এটা বৃহৎ আন্দোলন সংগঠিত কৰিছিল। [1]

ট'বা পাল্প লেষ্টাৰি(Toba Pulp Lestari, চমুকৈ TPL)-ৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম

চিলালাহিয়ে উত্তৰ সুমাত্ৰাৰ অন্তিম বৰ্ষাৰণ্য সংৰক্ষণ আৰু আদিবাসী বাটাক টোবা (Batak Toba) সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ টিপিএল (TPL) নামৰ মণ্ড আৰু কাগজ কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিছিল। প্ৰক্টাৰ এণ্ড গেম্বলৰে সম্পৰ্কিত এই কোম্পানীটো ১৯৮০ চনৰ পৰাই অৰণ্য বিনাশৰ বাবে কুখ্যাত আছিল|

২০২৩ চনৰ মে' মাহত, চিলালাহিয়ে আমেৰিকাত প্ৰক্টাৰ এণ্ড গেম্বলৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত প্ৰতিবাদ সংগঠিত কৰিছিল। তেওঁ P&G-ক ৰয়েল গ'ল্ডেন ঈগল (Royal Golden Eagle, চমুকৈ RGE) নামৰ কোম্পানীৰ সৈতে সম্পৰ্ক বিচ্ছিন্ন কৰাৰ আহ্বান জনাইছিল, কাৰণ আৰ জি ই টবা পাল্প লেষ্টাৰি(TPL)-ৰ লগত জড়িত আছিল। টি পি এল ভূমি বেদখল আৰু স্থানীয় বটক জনগোষ্ঠীক ভয় দেখুওৱা কাৰ্যত জড়িত আছিল।

চিলালাহিৰ নেতৃত্বত পাৰগামানান- বিনটাং মাৰিয়া (Pargamanan-Bintang Maria ) সম্প্ৰদায়ৰ আদিবাসী আন্দোলন আৰু আমেৰিকাৰ অহিও-ৰ স্থানীয় সক্ৰিয়তাসমূহে টিপি এল-ৰ ৪০% ভূমি দখলৰ বিৰুদ্ধে জনসচেতনতা সৃষ্টি কৰিছিল। এই আন্দোলনে বন সংৰক্ষণৰ সৈতে বিশ্বজোৰা জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰে আৰু বংশানুক্ৰমে অৰণ্য ৰক্ষা কৰি অহা জনগোষ্ঠীবোৰৰ অধিকাৰক সন্মান কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

২০২৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা, চিলালাহিয় েপাৰগামানান- বিনটাং মাৰিয়া (Pargamanan-Bintang Maria) সম্প্ৰদায়ৰ বন অধিকাৰ প্ৰাপ্তিৰ বাবে তেওঁৰ সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰাখিছে।

২০২৩ চনত, চিলালাহিয়ে গোল্ডমেন পৰিবেশ সংক্ৰান্তিয় বঁটা লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
লঙ্কা মহাবিদ্যালয়

লঙ্কা মহাবিদ্যালয় হৈছে ১৯৭৯ চনত স্থাপিত অসমৰ হোজাই জিলাৰ লঙ্কাত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ স্নাতক মহলাৰ শিক্ষানুষ্ঠান। এই মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
ধূসৰতাত সংহত শ্ৰৱণ

ধূসৰতাত সংহত শ্ৰৱণ' (Dhusaratat Sanghata Shravan) হৈছে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন অসমীয়া বিজ্ঞানী তথা লেখক ৰুবুল মাউতৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন জনপ্ৰিয় গল্প সংকলন। এই গ্ৰন্থখন ২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰকাশিত হৈছে। সংকলনখনত মুঠ ১০টা গল্প সংকলিত কৰা হৈছে। গল্পপুথিখনৰ প্ৰকাশক পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন।

বিৱৰণ

গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট গল্পকেইটা হ’ল- বহিৰাগত, ধূসৰতাত এমিলি, শিখা জ্বলে যেতিয়া, সহৃদয়তা, কাকতালীয়, ধূসৰতাত সংহত শ্ৰৱণ, নিৰ্মলা পেহীৰ মৃত্যু, অনুগত, অপেক্ষাত আৰু নিজানত৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

পূৰ্বায়ন প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ ৱেবপৃষ্ঠাত ৰুবুল মাউতৰ সংক্ষিপ্ত জীৱন বৃত্তান্ত
গুগল স্কোলাৰ ৰুবুল মাউত

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
আৰোহী (১৯৬৪ চলচ্চিত্ৰ)

আৰোহী তপন সিনহা পৰিচালিত ১৯৬৪ চনত নিৰ্মিত বঙালী ভাষাৰ এখন ভাৰতীয় নাট্যধৰ্মী ছবি। বনফুলৰ অৰ্জুনকাকা নামৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল তপন সিনহাই। ইয়াত পৰাধীন ভাৰতৰ এজন প্ৰবাসী বঙালীৰ জীৱন কাহিনী চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ছবিখন অসীম পাল প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰিছে অসীম পালে। ইয়াত অভিনয় কৰিছে কালী বেনাৰ্জী, বিকাশ ৰায়, অজিতেশ বেনাৰ্জী আৰু ছায়া দেৱীয়ে। ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছে হেমন্ত মুখাৰ্জীয়ে।

১৯৬৪ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰত ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে। এইখনে দ্বাদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰূপৰ পদক আৰু আৰু ২৮তম বেংগল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ এচোছিয়েচন বঁটাত ২য় শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় ছবি আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহযোগাী অভিনেত্ৰীৰ (ছায়া দেৱী) বঁটা লাভ কৰে।

বঁটা

দ্বাদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৬৫)
বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰূপৰ পদক।
বেংগল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ এচোছিয়েচন বঁটা
২য় শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী (ছায়া দেৱী)

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৬৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:তপন সিনহা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
স্পিৰিচুৱেল (সংগীত)

স্পিৰিচুৱেল (বা নিগ্ৰো স্পিৰিচুৱেল) প্ৰায় আফ্ৰিকান আমেৰিকানসকলে সৃষ্টি কৰা খ্ৰীষ্টধৰ্মীয় গীত। স্পিৰিচুৱেল বা 'আধ্যাত্মিক' গীতসমূহ প্ৰথমে আছিল এক মৌখিক পৰম্পৰাৰ অংশ যিয়ে একেলগে খ্ৰীষ্টান মূল্যবোধ আৰু দাস প্ৰথাৰ বৰ্বৰতা ব্যক্ত কৰিছিল। যদিও প্ৰথমে স্পিৰিচুৱেল বাদ্যযন্ত্ৰ অবিহনে এক মাতেৰে গোৱা হৈছিল, বৰ্তমানে স্পিৰিচুৱেলক সুসংগঠিত দলত গোৱা গীত হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়। আমেৰিকান গীতৰ এই ঐতিহসিক গোটক বৰ্তমানে এক স্বকীয় সংগীতৰ শৈলী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

নাম আৰু উদ্ভৱ

"স্পিৰিচুৱেল" শব্দ কিং জেম্‌ছ বাইবেলৰ ইফিচিয়ান্স ৫ঃ১৯ৰ অনুবাদত থকা "স্পিৰিচুৱেল চংচ"ৰপৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছে। তাত কোৱা হৈছিল, "Speaking to yourselves in psalms and hymns and spiritual songs, singing and making melody in your heart to the Lord।" 'স্লেভ চংচ অৱ দ্য ইউনাইটেড ষ্টেট্‌ছ' ১৮৬৭ত প্ৰকাশ পোৱা প্ৰথম নিগ্ৰো স্পিৰিচুৱেলৰ প্ৰকাশন।

পাছলৈ সংজ্ঞাৰ প্ৰয়োগ

সংগীতশাস্ত্ৰী জৰ্জ পুলেন জেক্সনে 'স্পিৰিচুৱেল' শব্দটিক এক বহলতৰ অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, নিজৰ ১৯৩৮ৰ 'হুৱাইট স্পিৰিচুৱেল্‌চ ইন দ্য চাউদাৰ্ণ আপলেণ্ডছ'ত। এনে প্ৰয়োগ তাৰ পূৰ্বে বিশেষভাৱে কৰা হোৱা নাছিল। পাছলৈ শব্দটোৱে কেইবাটাও অন্য সংগীত শৈলীক সামৰি ল'লে যাৰ ধৰণগতভাৱে প্ৰকৃত আফ্ৰিকান আমেৰিকান স্পিৰিচুৱেল গীতসমূহৰ লগত সাদৃশ্য আছিল।

আফ্ৰিকান গীতৰ সৈতে সম্পৰ্ক

যদিও স্পিৰিচুৱেল গীতসমূহৰ অনেক তাল সম্পৰ্কীয় আৰু ধ্বনিগত দিশৰ সাদৃশ্য আৰু উৎস আফ্ৰিকা মহাদেশ, ই বাস্তৱতে আমেৰিকাত আফ্ৰিকান দাসসকলে অনুভৱ কৰা অনন্য ধাৰ্মিক অনুভৱৰহে ফল। ই আফ্ৰিকাৰ সংগীত আৰু ধৰ্মৰ সৈতে ইউৰোপৰ সংগীত আৰু ধৰ্মৰ সম্পৰ্কৰ ফল। তদুপৰি এই শৈলী কেৱল আমেৰিকাতহে বিশেষভাৱে বিকশিত হ'ল, লেটিন আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ানকে ধৰি অন্যান্য ঠাইত ধৰ্মান্তৰিত হৱা আফ্ৰিকানসকলে এই সংগীতৰ বিকাশত বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা নাই।

দাস সমাজত

দাসসকলে নিজৰ লগত আফ্ৰিকান সাংকৃতিক ঐতিহ্য লৈ আনিছিল আমেৰিকালৈ। কৰ্মৰপৰা পূজালৈ বিভিন্ন কৰ্মত সংগীত আৰু নৃত্যই আফ্ৰিকান জীৱনত বিশেষ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। পিচে ইউৰোপীয় মালিকে আফ্ৰিকামূলীয় আৰাধনাৰ কেইবাটাও ধৰণ নিষিদ্ধ কৰি পেলালে, ঢোল বাদন কৰাৰপৰা নৃত্য কৰালৈকে। দাসসকল গোপনে নিজৰ সংগীত পৰিবেশন কৰিবলৈ বাধ্য হৈ পৰিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত
নীলিমা দত্ত

নীলিমা দত্ত (১৯২৫–২০০২) এগৰাকী প্ৰখ্যাত অসমীয়া কবি, ঔপন্যাসিক, অনুবাদক, নিবন্ধকাৰ আৰু শিশু সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ সন্দিকৈ মহাবিদ্যালয় আৰু গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ত দৰ্শন বিষয়ৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।

জন্ম আৰু শিক্ষাজীৱন

নীলিমা দত্তৰ জন্ম ১৯২৫ চনত নগাঁৱৰ শিলঘাটৰ এক সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দৰ্শন বিষয়ত এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ প্ৰখ্যাত কবি, দাৰ্শনিক আৰু মাৰ্ক্সবাদী চিন্তাবিদ ভবানন্দ দত্তৰ সৈতে বিবাহিত হৈছিল। স্বামীৰ অকাল মৃত্যু হওয়াত তেওঁ বৈধৱ্যজীৱন যাপন কৰে।

কৰ্মজীৱন

নীলিমা দত্তই এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত সন্দিকৈ কলেজত আৰু পাছত গুৱাহাটী কলেজত দৰ্শন বিষয়ৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।

সাহিত্য জীৱন

কাব্যসংকলন

শেষ নাই (১৯৬৫)
অন্ধকূপ (১৯৭১)
প্ৰভাকৰ (১৯৭৭)
সুৰৰ ছবি আৰু প্ৰাণৰ সুৰ (১৯৮৮)
জোকাৰ (১৯৮৭)

উপন্যাস

আকাশবন্তি (১৯৬৭)
শৈল শিখৰ (১৯৬৯)
মই আৰু আমি (১৯৮৭)
প্ৰাণশিখা (১৯৮৭)
ধুমুহাৰ পিছত (১৯৯২)
সেউজীয়া সময় (১৯৯৪)
সম্পাদক (১৯৯৮)

জীৱনী আৰু অনুবাদ সাহিত্য

ৰতনপুৰৰ ৰত্ন ভবানন্দ দত্ত
উইল ডুৰাণ্টৰ The Story of Philosophy গ্ৰন্থৰ অনুবাদ – দৰ্শনৰ কাহিনী (১৯৯৫)

বঁটা

প্ৰবীণা শইকীয়া সাহিত্য বঁটা – ১৯৯৯ চন

মৃত্যু

২০০২ চনত নীলিমা দত্তৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য উৎস

কথা বৰেণ্য ১০০, সম্পাদক: শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন বায়ন, কথা প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০৬

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া অনুবাদক
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়

মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰণালয় ভাৰত চৰকাৰৰ অন্তৰ্গত এখন মন্ত্ৰণালয়। মহিলা আৰু শিশুৰ সৰ্বাংগীন উন্নয়নৰ বাবে ২০০৬ চনৰ ৩০ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে এই মন্ত্ৰণালয় গঠন কৰিছিল। ভাৰতত মহিলা আৰু শিশুৰ বিকাশৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা নীতি আৰু আইন সমূহ এই মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰস্তুত কৰে। বৰ্তমান মহিলা আৰু শিশুৰ বিকাশ মন্ত্ৰী হৈছে স্মৃতি ইৰানী। ২০১৪ চনৰ মে' মাহৰ পৰা তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে।

ইতিহাস

মহিলা আৰু শিশুৰ বিকাশৰ বাবে ১৯৮৫ চনত এই বিভাগটো সৃষ্টি কৰা হৈছিল। প্ৰথমে ই মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনত আছিল। পিছলৈ ২০০৬ চনৰ ৩০ জানুৱাৰী তাৰিখে এই বিভাগে সুকীয়া মন্ত্ৰণালয়ৰ মৰ্যদা লাভ কৰে। তেতিয়াৰে পৰা এই মন্ত্ৰণালয়ে মহিলা আৰু শিশুৰ বিকাশৰ বাবে বিভিন্ন কাৰ্যপন্থা হাতত লৈ আহিছে।

নীতিসমূহ

শিশু আৰু মহিলাৰ সৰ্বাংগীন বিকাশৰ বাবে মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰণালয়ে বিভিন্ন নীতি হাতত লয়। ই পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ সংযুক্ত শিশু বিকাশ সেৱাৰ কাৰ্যসূচী চলায়। ইয়াৰ লগত জড়িত বিষয়সমূহ হৈছে পৰিপুষ্টি, সম্পূৰ্ণ টীকাকৰণ, স্বাস্থ্য সেৱা, অংগনবাদী আৰু অনানুষ্ঠানিক শিক্ষা। ইয়াৰ লগতে মন্ত্ৰণালয়ে বহুতো ক্ষেত্ৰ ভিত্তিক প্ৰকল্পৰ কামকাজ চলায়। বেছিভাগ প্ৰকল্প আৰু আঁচনি বেচৰকাৰী সংগঠনৰ সহায়ত সম্পাদন কৰা হয়। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য নীতি সমূহ হ'ল সংযুক্ত শিশু বিকাশ সেৱা, কিশোৰী সকলৰ বাবে পৰিপুষ্টিৰ আঁচনি কিশোৰী শক্তি যোজনা, শিশু অধিকাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ আয়োগ গঠন কৰা আৰু মহিলাক ঘৰুৱা হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আইন প্ৰণয়ন।

১৯৯১ চনত পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। সেই বছৰৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস উপলক্ষে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে নতুন দিল্লীত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এই বঁটাৰ শুভাৰম্ভভণি কৰে। তেতিয়াৰে পৰা প্ৰতি বছৰে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। পূৰ্বতে এই বঁটাৰ নাম স্ত্ৰী শক্তি পুৰস্কাৰ আছিল। পিছলৈ ইয়াৰ নাম নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ কৰা হল। এই বঁটাৰ লগতে পূৰ্বতে ১ লাখ টকা আৰু এখনি প্ৰশস্তি পত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। বৰ্তমান ইয়াৰ অৰ্থমুল্য ৩ লাখ টকা কৰা হল।

মন্ত্ৰী সমূহৰ তালিকা

মেনকা গান্ধী, ২০১৪ চনৰ জুলাই মাহৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে
কৃষ্ণা ত্ৰিপাঠী, ২০০৯ চনৰ মে' মাহৰ পৰা ২০১৪ চনৰ মে' মাহলৈ

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰণালয়