ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
খাও ৰুম

খাও ৰুম বা হু-ৰুম হল আহোমসকলৰ একপ্ৰকাৰৰ পৰম্পৰাগত জলপান। ইয়াৰ নাম টাই আহোম ভাষাৰ পৰা আহিছে। নামৰ অৰ্থ হল ঢকা ধান অৰ্থাৎ খাও মানে ধান আৰু ৰুম মানে ঢাকি থোৱা। খাও ৰুমক কিছু লোকে হু ৰুম বুলিও কয় যি খাও ৰুমৰ অপভ্ৰংশ।

খাও ৰুম প্ৰস্তুত কৰিবলৈ তিতাকচি বৰা ধানৰ প্ৰয়োজন হয়। অন্য যিকোনো বৰা ধানৰ পৰাই বনাব পৰা যায় যদিও তিতাকচি বৰা ধানৰ পৰা ই বেছি সুস্বাদু হয়। প্ৰথমে ধানখিনি ৫০ ৰ পৰা ৬০ ঘণ্টা পৰ্যন্ত তিয়াই থব লাগে। তাৰ পিছত সেই পানীখিনি আঁতৰাই পৰিষ্কাৰ কৰি পুনৰ নতুন পানী দি গৰম দিনত ৩ দিন আৰু ঠাণ্ডা দিনত ৭ দিন পৰ্যন্ত তিয়াই থৈ দিয়া হয়। আৰু তাৰ পিছত খাও ৰুম প্ৰস্তুত কৰা হয়। খাও ৰুম সাধাৰণতে গাখীৰ বা ঘিঁউ সৈতেও খোৱা হয়। ই বৰ্তমান সময়ত আহোমৰ উপৰিও অইন খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ মাজতো প্ৰচলিত হৈছেম তথাপি অইন অসমৰ পৰম্পৰাগত জলপানত যেনে চিৰা, মুড়ি আদিতকৈ খাও ৰুম কম প্ৰচলিত।

লগতে চাওক

জলপান
পিঠা

তথ্য সংগ্ৰহ

উৎস প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
জৰ্জ ফেড্ৰিক হাণ্ডেল

জৰ্জ ফেড্ৰিক হাণ্ডেল (; ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৬৮৫ – ১৪ এপ্ৰিল ১৭৫৯) আছিল এগৰাকী জাৰ্মান-আংলিক গীতিকাৰ, যিয়ে মূলত বাৰোক যুগত অপেৰা, অৰাট’ৰিয়’, আৰু অৰ্গেন সংগীতত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰিটেইনৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু লণ্ডনত তেওঁৰ সংগীতিক জীৱনৰ বৃহৎ অংশ অতিবাহিত কৰিছিল।

শৈশৱ আৰু শিক্ষা

হাণ্ডেলৰ জন্ম Halle (Saale) নামৰ জাৰ্মান চহৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ George Händel এজন চৰকাৰী চিকিৎসক আছিল। যদিও পিতৃয়ে সংগীতৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, হাণ্ডেল গোপনে অৰ্গেন বজাব শিকিছিল। পিছত তেওঁ University of Halleত সংগীত অধ্যয়ন কৰে।

সংগীতিক জীৱন

হাণ্ডেল প্ৰথমে জাৰ্মানী আৰু ইটালিত সংগীত কাৰ্যকলাপ আৰম্ভ কৰিছিল। ইটালীত থাকোঁতে তেওঁ অপেৰাৰ জগতত বিখ্যাত হয়। ১৭১২ চনত তেওঁ Londonলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাৰপৰ ব্ৰিটিছ ৰাজসভাৰ সৈতে জড়িত হয়।

ৰচনাসমূহ

হাণ্ডেলৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত ৰচনাসমূহ হৈছে:
Messiah (১৭৪১) — অৰাট’ৰিয়’
Water Music (১৭১৭) — অৰ্গেন আৰু অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ বাবে
Music for the Royal Fireworks (১৭৪৯)
বহু অপেৰা — Rinaldo, Giulio Cesare, Alcina ইত্যাদি

তেওঁ ৪০ৰো অধিক অপেৰা আৰু ২৫ ৰো অধিক অৰাট’ৰিয়’ ৰচনা কৰিছিল। হাণ্ডেলৰ সংগীতত গাম্ভীৰ্য, নাটকীয়তা আৰু ধাৰ্মিকতা একেলগে উপস্থিত।

সংগীতশৈলী আৰু প্ৰভাৱ

হাণ্ডেলৰ সংগীত বাৰোক যুগৰ সংগীতৰ শ্ৰেষ্ঠ উদাহৰণ। তেওঁ Johann Sebastian Bachৰ সৈতে একে সময়ত জীৱিত আছিল, যদিও দুয়োৰে সংগীতিক শৈলী পৃথক। তেওঁৰ ৰচনাসমূহে ইংলেণ্ডৰ ধৰ্মীয় আৰু ৰাজকীয় অনুষ্ঠানবোৰত আজিও ব্যৱহৃত হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

হাণ্ডেল জীৱনভৰতে অবিবাহিত আছিল। তেওঁৰ সংগীতৰ বাহিৰে ব্যক্তিগত জীৱনৰ বিষয়ে সীমিত তথ্য উপলব্ধ। ১৭৫২ চনত তেওঁৰ চকু অন্ধ হৈ যায়, কিন্তু সংগীতত কাম কৰা নেৰা নকৰিলে।

মৃত্যু আৰু উত্তৰাধিকাৰ

১৪ এপ্ৰিল ১৭৫৯ চনত হাণ্ডেলৰ মৃত্যু হয়। তেওঁক লণ্ডনৰ Westminster Abbeyত সমাধি দিয়া হয়।

তেওঁৰ Messiah ৰচনাটো ইংৰাজী ধৰ্মীয় সংগীতৰ অমৰ কীৰ্তি বুলি গণ্য। বৰ্তমানো এইটো বিশ্বজুৰি প্ৰদৰ্শিত হৈ থাকে, বিশেষকৈ Christmas আৰু Easter-ৰ সময়ত।

উৎস

শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
গীতা পাৰিখ

গীতা সূৰ্যাকান্ত পাৰিখ (ইংৰাজী: Geeta Sooryakant Parikh; জন্ম: ১১ আগষ্ট ১৯২৯ – ৭ এপ্ৰিল ২০১২) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আছিল যিয়ে গুজৰাটী ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। দৰ্শনশাস্ত্ৰত শিক্ষা লাভ কৰা পাৰিখৰ দুখন কাব্য সংকলন আৰু এটা জীৱনী সংকলন প্ৰকাশ পাইছে।

জীৱনী

১৯২৯ চনৰ ১১ আগষ্টত ভাৱনগৰৰ এটা জৈন পৰিয়ালত গীতা পাৰিখৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ পৰমানন্দ কাপাড়িয়া এজন সমাজকৰ্মী তথা ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল। তেওঁ বোম্বেৰ (বৰ্তমানৰ মুম্বাই) ফেল’শ্বিপ স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰি ১৯৪৫ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৪৯ চনত তেওঁ উইলচন কলেজৰ পৰা দৰ্শনশাস্ত্ৰত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ১৯৫২ চনত একেটা বিষয়তে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৮ চনত তেওঁ ধীৰু পাৰিখৰ তত্ত্বাৱধানত অৰ্বাচীন গুজৰাটী কবয়িত্ৰীও (আধুনিক গুজৰাটী মহিলা কবি) শীৰ্ষক গৱেষণা পত্ৰৰ বাবে পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ অলপ দিনৰ বাবে এখন মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনাও কৰিছিল।

১৯৫৩ চনত তেওঁ ভূদান আন্দোলনৰ সক্ৰিয় কৰ্মী তথা গান্ধীবাদী আদৰ্শৰ সূৰ্যাকান্ত পাৰিখৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু স্বামীৰ বিভিন্ন কাম-কাজত সহায় কৰে। সন্তান জন্মৰ পিছত তেওঁ পৰিয়ালৰ প্ৰতি অধিক মনোযোগ দিছিল।

সাহিত্যিক জীৱন

১৯৫০ চনত পাৰিখ ৰামনাৰায়ণ ভি পাঠকৰ ওচৰত ছন্দৰ শিক্ষা লয় আৰু ৰাজেন্দ্ৰ শ্বাহৰ দ্বাৰা পথ নিৰ্দেশনা লাভ কৰে। তেওঁ লাহে লাহে কবিতাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰে আৰু ১৯৫১ চনত কুমাৰ আলোচনীত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা "মাৰু লগ্ন" প্ৰকাশ পায়।

পাৰিখ সত্তৰ গুজৰাটী কবয়িত্ৰীও (১৯৮৫) নামৰ এটা সংক্ষিপ্ত জীৱনী সংকলনো সম্পাদনা কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰৰ পৰা জীৱনীসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। কাব্যস্পন্দিতা (১৯৮৮) তেওঁৰ এখন সমালোচনা সংকলন। তেওঁ পিতৃৰ প্ৰবন্ধ সংকলন চিন্তনযাত্ৰা (১৯৭৪) সহ-সম্পাদনা কৰিছিল আৰু বিমলা ঠাকুৰৰ কবিতাসমূহ নৱো পালটো (১৯৬৩) নামেৰে অনুবাদ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুজৰাটী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
মাটিৰ হিচাপ

মাটিৰ হিচাপ হৈছে মাটিৰ জোখ-মাখ লোৱা আৰু সেই জোখ অনুসৰি দৰ নিৰ্ণয়ৰ এক প্ৰক্ৰিয়া। সোণৰ দাম উঠা নমা হৈ থাকাৰ বিপৰীতে মাটিৰ দাম সদায় বাঢ়ি গৈ থাকে। কোনোদিন নকমে।

পুৰণি বা ব্ৰিটিছ পদ্ধতি

চৰকাৰীভাৱে এইটো পদ্ধতি অচল। এই পদ্ধতিটো বৰ্তমানো সাধাৰণ মানুহৰ মাজত জনপ্ৰিয়। এই নিয়মমতে-

১২ ফুট = ১ নল

১৪৪ বৰ্গফুট = এক লেচা মাটি =১ নল × ১ নল (অৰ্থাৎ ১২ ফুট × ১২ ফুট   বা ৬ ফুট × ২৪ ফুট ইত্যাদি)

২০ লেচা = ১ কঠা = ২০ × ১৪৪ = ২৮৮০ বৰ্গফুট,

১০০ লেচা = ৫ কঠা = ১ বিঘা = ১০০ × ১৪৪ = ১৪৪০০ বৰ্গফুট,

গতিকে, ১ বিঘা = ১৪৪০০ বৰ্গফুট,

আকৌ ৪ বিঘা = ১ পুৰা = ৪ × ১৪৪০০ = ৫৭৬০০ বৰ্গফুট,

এক একৰ = ৩ বিঘা ২.৫ লেচা,

এক হেক্টৰ = ১০৭৬৩৯.১০৪২ বৰ্গফুট।

হিচাপবোৰ ফুটৰ পৰা কৰা বৰ্গমিটাৰলৈ নিব পাৰি । য'ত এক ফুট = ০.৩০৪৮ মিটাৰ। গতিকে এক বিঘা মাটিত হ'ব ১৩৩৭.৮০ বৰ্গমিটাৰ। বা ১৩৩৭.৮০ বৰ্গমিটাৰ (৩৭.৫৭৬ মিটাৰ × ৩৬.৫৭৬ মিটাৰ) বা এক বিঘা।

উদাহৰণঃ যদি এডোখৰ মাটিৰ পূবদিশৰ দৈৰ্ঘ্য ৬০ ফুট,উত্তৰ দিশৰ দৈৰ্ঘ্য ২০ ফুট, পশ্চিম দিশৰ দৈৰ্ঘ্য ৫০ ফুট আৰু দক্ষিণ দিশৰ দৈৰ্ঘ্য ৪০ ফুট। মাটি কিমান আছে আমি উলিয়াব পাৰো এনেকৈ-

পূব আৰু পশ্চিমৰ দৈৰ্ঘ্যৰ গড় =(৬০+৫০)÷২ = ৫৫ ফুট

তেনেকৈ উত্তৰ আৰু দক্ষিণৰ দৈৰ্ঘ্যৰ গড়= ৩০ ফুট

এতিয়া, মাটিখিনিৰ কালি= ৫৫×৩০ = ১৬৫০ বৰ্গফুট

আমি যদি লেচালৈ নিব লাগে ১৪৪ ৰে হৰণ কৰিব লাগিব। গতিকে মুঠ মাটি হব = ১৬৫০÷১৪৪ = ১১.৪৫ লেচা

গতিকে মুঠ মাটি হ'ল= ১১ লেচা ৬৫ বৰ্গফুট (যিহেতু, ০.৪৫×১৪৪ = ৬৫)।

এটা কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে মাটিখিনিৰ আকৃতি কেনেকুৱা-বৰ্গাকৃতিৰ হ'লে বাহু×বাহু, আয়তাকাৰ হ'লে-দীঘ×প্ৰস্থ, ত্ৰিকোন আকৃতিৰ হলে আকৌ বেলেগ হ'ব ইত্যাদি।

আন এটা প্ৰশ্নঃ দুই বিঘা, এক কঠা আৰু দুই লেচা মাটি তিনিজনৰ মাজত ভগালে এজনৰ ভাগত কিমানকৈ মাটি পৰিব?
উত্তৰঃ আমি জানো যে, ২ লেচা=২×১৪৪=২৮৮ বৰ্গফুট
এক কঠা=২০ লেচা=১৪৪×২০=২৮৮০ বৰ্গফুট
তেনেদৰে, দুই বিঘা=২×১৪৪×১০০=২৮৮৮০ বৰ্গফুট
গতিকে,
মুঠ মাটি=২৮৮+২৮৮০+২৮৮৮০=৩১৯৬৮ বৰ্গফুট
সেয়েহে
এজনৰ ভাগত পৰিব=৩১৯৬৮÷৩=১০৬৫৬ বৰ্গফুটকৈ

চৰকাৰী পদ্ধতি বা মেট্ৰিক পদ্ধতি

চৰকাৰীভাৱে প্ৰয়োগ হোৱা পদ্ধতিটোক মেট্ৰিক পদ্ধতি বোলে। এই পদ্ধতিমতে-

১০০ বৰ্গ মিটাৰ = ১ আৰ্ = ১০০ চেন্টিআৰ্

এক পুৰা মাটি চৰকাৰী হিচাপলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবৰ বাবে প্ৰথমই ১ পুৰাক বৰ্গফুটলৈ নিব লাগিব ৷ তাৰ পিছত সিমান বৰ্গফুটক বৰ্গ মিটাৰত কিমান হ’ব হিচাপ কৰিব লাগিব ৷

এই পদ্ধতিতঃ

এক লেচা মাটি = ০.১৩৪ আৰ্

দহ লেচা   = ১.৩৪ আৰ্

পোন্ধৰ লেচা   = ২.০১ আৰ্

এক  কঠা   = ২.৬৮  আৰ্

এক  বিঘা   = ১৩.৪  আৰ্ ।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জোখ-মাখ
দময়ন্তী যোশী

দময়ন্তী যোশী (; ৫ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯২৮ – ১৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০০৪) হ'ল কথক নৃত্য শৈলীৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী।১৯৩০ চনত তেওঁ মাডাম মেনকাৰ দলত নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰে, দলটোৱে বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। জয়পুৰ ঘৰানাৰ সীতাৰাম প্ৰসাদৰপৰা তেওঁ কথক শিকিছিল আৰু খুব কম বয়সতে এগৰাকী দক্ষ নৃত্যশিল্পী ৰূপে নিজৰ পৰিচয় দিছিল। পিছত তেওঁ লক্ষ্ণৌ ঘৰানাৰ শম্ভু মহাৰাজ, লচ্চু মহাৰাজ আৰু অচ্চন মহাৰাজৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লয়, এইদৰে দুয়ো ঘৰানাৰে সূক্ষ্ম কথাবোৰ তেওঁ আহৰণ কৰিছিল। ১৯৫০ চনৰপৰা তেওঁ স্বাধীনভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৬০ চনত তেওঁ মুম্বাইত এখন নৃত্য বিদ্যালয় স্থাপন কৰি নাচ শিকাবলৈ লয়, কিন্তু তাৰ আগেয়েই প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পীৰূপে তেওঁ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল।

১৯৭০ চনত তেওঁ পদ্মশ্ৰী বঁটা আৰু ১৯৬৮ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ লক্ষ্ণৌত থকা ইউ পি কথক কেন্দ্ৰৰ অধ্যক্ষ আছিল। আৰু তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল জেনেৰেল ড॰ চাহিব সিং চোখে আৰু তেওঁৰ পত্নী লীলা চোখেৰ ঘৰত, যি 'মেডাম মেনকা' নামেৰে পৰিচিত আছিল।মেনকাই নিজৰ সন্তানক হেৰুৱাইছিল আৰু দময়ন্তীক তুলি লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। যোশীৰ মাক ৱট্‌সলা যোশীয়ে জীয়েকক এৰি দিবলৈ অমান্তি হৈছিল; সেয়ে দুয়ো সহমত হৈ দময়ন্তীৰ অভিভাৱক হৈছিল।তেওঁৰ সমসাময়িকসকলৰ ভিতৰত মেডাম মেনকাৰ দলত 'চিৰিণ ৱাজিফদাৰ' আছিল, যি পাৰ্চী সম্প্ৰদায়ৰ এগৰাকী অগ্ৰণী ধ্ৰুপদী নৃত্য পটিয়সী আছিল।

মুম্বাইৰ 'শ্ৰী ৰাজৰাজেশ্বৰী ভাৰত নাট্য কলা মন্দিৰ'ৰ তেওঁ প্ৰথম ছাত্ৰ আছিল, য'ত তেওঁ গুৰু টি কে মহালিংগম পিল্লাইৰপৰা ভাৰত নাট্যম শিকিছিল।

কেৰিয়াৰ

লক্ষ্ণৌ ঘৰানাৰ পণ্ডিত অচ্চন মহাৰাজ, লচ্চু মহাৰাজ, শম্ভু মহাৰাজ আৰু জয়পুৰ ঘৰানাৰ গুৰু হীৰালালৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লৈ ১৯৫০ চনৰ মধ্যভাগত দময়ন্তীয়ে নিজকে সফল একক কথক নৃত্য শিল্পী ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। দিল্লীৰ কথক কেন্দ্ৰত তেওঁ শম্ভু মহাৰাজৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। কথক নৃত্যত শাড়ীক পোচাক ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী শিল্পী।

ইন্দিৰা কলা বিশ্ববিদ্যালয়, খৈৰাগড় আৰু লক্ষ্ণৌৰ কথক কেন্দ্ৰত তেওঁ কথক শিকাইছিল। তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী (১৯৬৮) আৰু পদ্মশ্ৰী (১৯৭০) সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ বীৰেশ্বৰ গৌতমৰো গুৰু আছিল।

ভাৰত চৰকাৰৰ চলচ্চিত্ৰ বিভাগে কথকৰ ওপৰত ১৯৭১ চনত নিৰ্মাণ কৰা এখন তথ্যচিত্ৰত তেওঁক দেখুওৱা হৈছিল। ১৯৭৩ চনত 'দময়ন্তী যোশী' নামৰ এখন চিনেমা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, যিখন হুকুমত চৰিণে পৰিচালনা কৰিছিল।

এটা 'ষ্ট্ৰক' হোৱাৰ এবছৰৰ পাছত ২০০৪ চনৰ ১৯ ছেপ্টেম্বৰত মুম্বাইৰ দাদৰৰ নিজা ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

কৰ্মৰাজি

'মেডাম মেনকা', দময়ন্তী যোশী, সংগীত নাটক একাডেমী, ১৯৮৯
'ৰিডিচকভাৰিং ইণ্ডিয়া, ইণ্ডিয়ান ফিল'চফি লাইব্ৰেৰী: কথক ডান্স থ্ৰু এইজেজ', প্ৰজেশ বেনাৰ্জী, দময়ন্তী যোশী, কচমো পাব্লিকেচন,১৯৯০

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
লক্ষীপুৰ

লক্ষীপুৰ (IPA: ˈlækɪˌpʊə) অসমৰ কাছাৰ জিলাত অৱস্থিত এখন ঠাই।

ইতিহাস

লক্ষীপুৰ নামটোৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে প্ৰধানকৈ দুটা ধাৰণা প্ৰচলিত। প্ৰথমটোৰ মতে এই নামটো হিন্দুসকলৰ ঐশ্বৰ্যৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ পৰা আহিছে। দ্বিতীয়টো ধাৰণা অনুসৰি ইয়াত ৰাজত্ব কৰা প্ৰখ্যাত ডিমাছা ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ পৰা ঠাইখনৰ নামটো লক্ষীপুৰ হ'ল।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

ভৌগোলিকভাৱে লক্ষীপুৰ . ত অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ২২ মিটাৰ (৭২ফুট)

আন্তঃগাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি লক্ষীপুৰৰ মুঠ জনসংখ্যা ৯৭০৮ জন। ইয়াৰে ৪৯৭৬ জন পুৰুষ আৰু ৪৭৩২ গৰাকী মহিলা। মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৬% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধ্বৰ।

লক্ষীপুৰৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬০%। ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৬৭% আৰু ৫২%।

যাতায়ত ব্যৱস্থা

আলিপথ-
Fulertal – Lakhipur – Sapormoina Road.
Pailapool- Kumacherra Road.
Joypur Sibasthan Road.
Banskandi-Sonai Road
Binnakandi-Singerband

ৰে'লপথ: শিলচৰৰ পৰা লক্ষীপুৰ হৈ মণিপুৰলৈ এটা মিটাৰ গজ লাইন পাৰ হৈ গৈছে।

শিক্ষা

মহাবিদ্যালয়ৰ সংখ্যা- ৩
উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়- ৪খন
হাই মাদ্ৰাছা- ৬
উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়- ৫
প্ৰাথমিক বিদ্যালয়- ৩৩৫

ৰাজনীতি

লক্ষীপুৰ শিলচৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

শিৰোনাম পাঠ্য

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

উল্লেখযোগ্য স্থান

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:কাছাৰ জিলা
ভাস্কৰাব্দ

ভাস্কৰাব্দ ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যত প্ৰচলিত এক প্ৰকাৰৰ সৌৰ বৰ্ষপঞ্জী। শকাব্দ, বিক্ৰম সংবৎ আদিৰ লগত মিল থাকিলেও ভাৰতৰ বাঙালী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰচলিত আৰু বাংলাদেশৰ জাতীয় বৰ্ষপঞ্জী বংগাব্দৰ লগত ভাস্কৰাব্দৰ বিশেষ সাদৃশ্য আছে। প্ৰাচীন কামৰূপৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ ৰাজ অভিষেকৰ পৰা এই বছৰ গণনা হয়। খ্ৰীষ্টান বছৰৰ তুলনাত ই ৫৯৩ বছৰ পাছ পৰা। অৰ্থাৎ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৫৯৩ বছৰ বিয়োগ কৰিলে চলিত ভাস্কৰাব্দটো পোৱা যায়।

ভাস্কৰাব্দ পহিলা ব'হাগৰ পৰা আৰম্ভ হয়। গ্ৰেগৰীয়ান বৰ্ষপঞ্জী মতে এপ্ৰিল মাহৰ মাজ ভাগত অৰ্থাৎ ১৫/১৬ এপ্ৰিলত ব'হাগ মাহ আৰম্ভ হয়।
ভাস্কৰাব্দ অসমৰ প্ৰথম প্ৰচলিত বৰ্ষপঞ্জী। পিছলৈ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্মৰপৰা শংকৰাব্দ নামেৰে আন এক বৰ্ষপঞ্জীৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হয়।

কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা

কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা কামৰূপ ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰা বৰ্মণ ৰাজবংশৰ ৰজাসকলৰ মাজত প্ৰসিদ্ধ আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ সুপ্ৰতিষ্ঠ বৰ্মাৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজসিংহাসনত বহে। ভাস্কৰ বৰ্মা চিৰকুমাৰ আছিল। তেওঁৰ কোনো উত্তৰাধিকাৰী নথকাৰ বাবেই তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত শালস্তম্ভই কামৰূপ ৰাজ্যত শালস্তম্ভ বা ম্লেচ্ছৰাজ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
উত্তৰ ভাৰতৰ ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধন বা শীলাদিত্য, কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ সমসাময়িক আছিল। ভাস্কৰ বৰ্মাই হংসবেগ নামৰ কটকী এজন পঠিয়াই হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল।

ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধনেও ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মনক যথেষ্ট সন্মান কৰিছিল। এবাৰ চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙৰ সন্মানৰ অৰ্থে হৰ্ষবৰ্দ্ধনে প্ৰয়াগত এখন ডাঙৰ সভাৰ আয়োজন কৰিছিল। তালৈ ভাৰতৰ বিখ্যাত ৰজাসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। সেই উপলক্ষে তেওঁলোকে এটা ডাঙৰ শোভাযাত্ৰা কৰি দুভাগ হৈ গঙ্গাৰ দুই পাৰেদি যাত্ৰা কৰিছিল। সেই শোভাযাত্ৰাৰ এভাগৰ আগত হৰ্ষবৰ্দ্ধন আৰু আনটো ভাগত ভাস্কৰ বৰ্মা গৈছিল।

তেওঁৰ সিংহাসন আৰোহণৰ পৰায়ে অসমত ভাস্কৰাব্দৰ প্ৰচলন হয়।

মাহসমূহ

সৌৰ কেন্দ্ৰিত ভাস্কৰাব্দৰ মাহ গণনা বহুক্ষেত্ৰত শকাব্দৰ সৈতে একে। কেৱল শকাব্দ চ'ত বা চৈত্ৰ মাহত আৰম্ভ হয় আৰু গ্ৰেগৰীয়ান কেলেণ্ডাৰ মতে ২১ বা ২২ মাৰ্চত নৱবৰ্ষ পৰে। কিন্তু ভাস্কৰাব্দৰ মাহ বংগাব্দৰ দৰে বহাগ বা বৈশাখত আৰম্ভ হয়। গ্ৰেগৰীয়ান মতে নৱবৰ্ষ এপ্ৰিল মাহৰ মাজে ভাগত পৰে। মাহ বোৰৰ দৈৰ্ঘ্য তলত দিয়া হ'ল:
ক্ৰম
অসমীয়া নাম
সৰ্বভাৰতীয় নাম
দিনৰ সংখ্যা
১
বহাগ
বৈশাখ
৩০/ ৩১
২
জেঠ
জ্যৈষ্ঠ
৩১ / ৩২
৩
আহাৰ
আষাঢ়
৩১ / ৩২
৪
শাওন
শ্ৰাৱণ
৩১ / ৩২
৫
ভাদ
ভাদ্ৰ
৩১ / ৩২
৬
আহিন
আশ্বিন
৩০ / ৩১
৭
কাতি
কাৰ্তিক
২৯ / ৩০
৮
আঘোণ
অগ্ৰহায়ণ
২৯ / ৩০
৯
পুহ
পৌষ
২৯ / ৩০
১০
মাঘ
মাঘ
২৯ / ৩০
১১
ফাগুন
ফাল্গুন
২৯ / ৩০
১২
চ’ত

চৈত্ৰ
৩০ / ৩১

অসমীয়া উৎসৱ পাৰ্বন, বিয়া-বাৰু, বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠান ভাস্কৰাব্দৰ ভিত্তিত পালন কৰা হয়। ভাস্কৰাব্দৰ প্ৰথম দিন অসমত নৱবৰ্ষ হিচাপে মানুহ বিহু পালন কৰা হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বৰ্ষপঞ্জী
পঞ্জাবৰ লোক-নৃত্য

alt=|

পঞ্জাবী নৃত্য (ইংৰাজী: Punjabi dances) হৈছে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ সীমান্তৰ বিস্তৃত পঞ্জাব অঞ্চলৰ খিলঞ্জীয়া পঞ্জাবী জনগোষ্ঠীৰ লোক আৰু ধৰ্মীয় নৃত্যৰ এক শৃংখল। পঞ্জাবী নৃত্যৰ শৈলী অতি উচ্চ গতিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি লেহেমীয়া গতিৰ হোৱা দেখা যায়। পঞ্জাবী নৃত্যত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট শৈলী থাকে।

প্ৰকাৰ

পঞ্জাবত প্ৰচলিত বিভিন্ন লোক-নৃত্যসমূহ হৈছে -

ভাংৰা নৃত্য : পঞ্জাৱৰ এক প্ৰকাৰৰ পৰম্পৰাগত লোক নৃত্য। এই নৃত্যৰ উৎপত্তি পঞ্জাৱৰ ছিয়ালকোট অঞ্চলত হৈছিল। ভাংৰা নৃত্য শস্য চপোৱাৰ বতৰত কৰা হয়। ভাংৰা নৃত্য বিশেষকৈ বসন্তকালীন বৈশাখী উৎসৱৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। ভাংৰাৰ এক সাধাৰণ প্ৰদৰ্শনত কেইবাজনো নৃত্যশিল্পীয়ে শৰীৰৰ জোৰদাৰ পদচালনা কৰে, জাঁপ মাৰে আৰু শৰীৰ বেঁকা কৰে। ইয়াৰ লগতে প্ৰায়ে ওপৰলৈ উঠা বাহু বা কান্ধৰ চলাচলৰ সৈতে এক সুকীয়া নৃত্যভংগীমাৰে নৃত্য কৰে। ভাংৰা নৃত্য বলিয়ান নামৰ চুটি গীতৰ সৈতে আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে ঢোলৰ তালে তালে নৃত্য কৰা হয়। ভাংৰাৰ সৈতে জড়িত ঢোলৰ এটা মূৰত জোৰেৰে আঘাত কৰে আৰু আনটো মূৰত লাহেকৈ আঘাত কৰি এক বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ সংগীতক তালৰ ছন্দময় ধ্বনি প্ৰস্তুত কৰা হয়।

গিদ্ধা নৃত্য : পঞ্জাব অঞ্চলত প্ৰচলিত মহিলাসকলৰ এক জনপ্ৰিয় লোক নৃত্য। গিদ্ধা নৃত্য প্ৰাচীন ৰিং নৃত্যৰ উত্তৰাধিকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। ই ভাংৰাৰ দৰেই উত্তেজনাপূৰ্ণ আৰু একে সময়তে ই সৃজনশীলভাৱে নাৰীসূলভ কৰুণা, সৌন্দৰ্য আৰু নমনীয়তা প্ৰদৰ্শন কৰে। এইটো অতি ৰঙীন নৃত্যৰ প্ৰকাৰ। এতিয়া দেশৰ সকলো অঞ্চলতে গিদ্ধা নৃত্যৰ প্ৰচলন দেখা যায়। মহিলাসকলে মুখ্যতঃ উৎসৱ বা সামাজিক অনুষ্ঠানত এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। নৃত্যৰ লগত ছন্দ তুলি হাততালি বজোৱা হয় আৰু নেপথ্যত বয়স্ক মহিলাসকলে সাধাৰণ পৰম্পৰাগত লোকগীত গায়।

মালৱাই গিদ্ধা : মালৱাই গিদ্ধা পঞ্জাৱৰ মালৱা অঞ্চলৰ পুৰুষ সকলৰ লোকনৃত্য। প্ৰথমে বৃদ্ধ পুৰুষে এই নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল। পঞ্জাৱ অঞ্চলৰ মালৱা অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এই নৃত্য মুক্তসৰ, বাথিণ্ডা, ফৰিদকোট, সাংগুৰুৰ, ফিৰোজপুৰ, মানছা আৰু পাটিয়ালা জিলাৰ সৈতে জড়িত।

ঝুমৰ নৃত্য : পাকিস্তানৰ পৰম্পৰাগত ঝাং সংস্কৃতিৰ অন্তৰ্গত এক প্ৰকাৰৰ লোক-নৃত্য। পঞ্জাবৰ চন্দলবাৰ অঞ্চলৰো ই এটা জনপ্ৰিয় নৃত্য, এই অঞ্চলত ইয়াক ঘুমবৰ বুলিও কোৱা হয়। ই এটা ধীৰ গতিৰ আৰু অধিক ছন্দময় ৰূপৰ নৃত্য। "ঝুমৰ" শব্দটো ‘ਝੂਮ’ (ঝুম) শব্দৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে দোলায়িত। সাধাৰণতে বিয়াৰ অনুষ্ঠানত ঝুমৰ পৰিৱেশন কৰা হয়। এই নৃত্যৰ শিল্পীসকলে বৃত্তাকাৰে, আৱেগিক গীতৰ সুৰত নৃত্য কৰে। ই লাঠি-যুদ্ধৰ এক শৈলী, কাঠৰ লাঠিৰে তৰোৱালৰ অনুকৰণ কৰা হয়। পাঞ্জাবী নাম, গটকা, ব্যৱহৃত কাঠৰ লাঠিডালক বুজায় আৰু এই শব্দটোৰ উৎপত্তি হয়তো সংস্কৃত শব্দ "গদা"ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰূপ হিচাপে হ'ব পাৰে।

ছাম্মি : পঞ্জাৱৰ জনজাতীয় অঞ্চল বিশেষকৈ পাকিস্তানী পঞ্জাবৰ চন্দলবৰ অঞ্চল আৰু পোথোহাৰ অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এক পৰম্পৰাগত নৃত্য শৈলী। সাধাৰণতে প্ৰচলিত পঞ্জাবী উদযাপনৰ সময়ত পুৰুষে ছাম্মি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। ইয়াৰ উপৰিও মহিলাসকলেও উজ্জ্বল ৰঙীন কুৰ্তা আৰু লেহেংগা পিন্ধি এই নৃত্য পৰিবেশন কৰে।

লুড্ডি : লুড্ডী নৃত্য পঞ্জাবৰ পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে আঙুলিত টুকৰ মাৰি কৰি হাত চাপৰি বজাই, জপিয়াই আৰু বৃত্তৰ দৰে ঘূৰি ঘূৰি পৰিৱেশন কৰে। ইয়াক প্ৰধানকৈ বিয়া আৰু খেলৰ বিজয় উদযাপনৰ বাবে পৰিবেশন কৰা হয়। ইয়াক যোৰকৈ বা গোটত ঢোল আৰু শ্বেনয়ীৰ সুৰত পৰিবেশন কৰা হয়। 'লুড্ডি হায় জামালো' আছিল ১৯৮০ চনত নূৰ জেহানে গোৱা আৰু প্ৰায়ে বিয়াত মহিলাসকলে গোৱা এটা বিখ্যাত গীত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
নামচাঙৰ অন্তেষপুৰ (গ্ৰন্থ)

নামচাঙৰ অন্তেষপুৰ হৈছে লেখক সৌম্যদ্বীপ দত্তৰ এখন প্ৰকৃতি বিষয়ক কিতাপ য'ত দিহিং পাটকাই বৰ্ষাৰণ্য সুৰক্ষাৰ আন্দোলনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা আগবঢ়োৱা হৈছে।

লেখকৰ পৰিচয়

লেখক সৌম্যদ্বীপ দত্ত হৈছে প্ৰকৃতিপ্ৰেমী সংগঠন 'নেচাৰ্চ বেকন'ৰ সঞ্চালক। ইয়াৰোপৰি দত্তই প্ৰকৃতি সজাগতামূলক সাহিত্য ৰচনা কৰে। প্ৰকৃতি সুৰক্ষাৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০২৩ চনত অসম চৰকাৰে তেঁওক অসম গৌৰৱ বঁটা প্ৰদান কৰে। সৌম্যদ্বীপ দত্তই পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ ধাৰণাক আন্দোলনৰ পৰ্যায়লৈ আগুৱাই নিয়ে। সৌম্যদ্বীপ দত্তৰ সাহিত্য ৰচনাৰ অন্য এটা দিশ হ'ল নেচাৰ্চ বেকনৰ সাংগঠনিক প্ৰয়োজনত কিতাপ ৰচনা, কাৰণ সংগঠন কৰ্মী বা প্ৰশিক্ষাৰ্থীৰ প্ৰয়োজন পূৰণৰ বাবে কিতাপৰ অভাৱ। আনহাতে সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰাই তেওঁৰ কলমৰ মূল উদ্দেশ্য। সৌম্যদ্বীপ দত্তৰ কিতাপ ৰচনাৰ দিশটো হৈছে পৰিৱেশ আন্দোলনৰ লগত জড়িত। সাংগঠনিক প্ৰয়োজনতো দত্তই গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।

গ্ৰন্থখনৰ মূল কথা

অৰণ্যক নি:স্বাৰ্থ ভাৱে ভাল পোৱাৰ এক প্ৰামাণ্য দলিল হ'ল 'নামচাঙৰ অন্তেষপুৰ'। য'ত লেখক সৌম্যদ্বীপ দত্তই বৰ্ণনা কৰিছে কেইবা বছৰ জোৰা সংগ্ৰামী পৰিক্ৰমাৰ। যিয়ে শেষত "দিহিং পাটকাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান" হিচাপে পৃথিৱীৰ মানচিত্ৰত স্বীকৃতি পাবলৈ সক্ষম হৈছে। উজনি অসমত যুগ-যুগ ধৰি সমৃদ্ধ হৈ থকা বৰ্ষাৰণ্য ধ্বংসৰ মুখৰপৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চলোৱা সংগ্ৰামৰ কথা কেৱল অসমবাসীয়েই নহয়, সমগ্ৰ দেশৰ প্ৰতিজন পৰিবেশ সচেতন ব্যক্তিৰ জ্ঞাত। জয়পুৰ, আপাৰ দিহিং, ডিৰক এই তিনিখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চলক একত্ৰিত ভাৰে অভয়াৰণ্য ঘোষণা কৰিবলৈ সৌম্যদ্বীপ দত্তৰ নেতৃত্বত নেচাৰ্চ বেকনে ব্যাপক আন্দোলন সূচনা কৰিছিল। বৰ্ষাৰণ্যখনক অভয়াৰণ্যৰ মৰ্যাদা দিবলৈ চৰকাৰক হেঁচা প্ৰদান কৰাৰ লগতে অসমৰ লোক সকলক সচেতন কৰি তুলিবলৈ নেচাৰ্চ বেকনে ব্যাপক সংগ্ৰাম চলাইছিল। এই সংগ্ৰাম কিন্তু সুস্থ ৰূপত আগবঢ়া নাছিল। পদে পদে বাধা বিঘিনি, বৃহৎ মাফিয়াৰ প্ৰলোভন, আমোলা বিষয়াৰ অনেক ষড়যন্ত্ৰ, অপপ্ৰচাৰ, আনকি প্ৰাণৰ অনিশ্চয়তাৰ মাজত চলিছিল বৰ্ষাৰণ্য সংৰক্ষণৰ বাবে সংগ্ৰাম। এই সংগ্ৰামৰ ফলস্বৰূপেই ১১১.১৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অৰণ্যক চৰকাৰে অভয়াৰণ্যৰ মৰ্যাদা দিবলৈ বাধ্য হয় ২০০৪ চনত, বহুবছৰ জোৰা প্ৰচেষ্টাৰ অন্তত। নামচাঙৰ অন্তেষপুৰ গ্ৰন্থত এই আন্দোলনৰ সমগ্ৰ বৰ্ণনা কৰিছে লেখকে।

আলোচনা আৰু মন্তব্য

"নামচেঙৰ অন্তেষপূৰ গ্ৰন্থখন সৌম্যদ্বীপ দত্তৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। দিহিং পাটকাই বৰ্ষাৰণ্য সুৰক্ষাৰ আন্দোলনৰ দলিলস্বৰূপ "নামচেঙৰ অন্তেষপুৰ।" সকলো দিশৰ পৰাই উন্নত আৰু সুখপাঠ্য গ্ৰন্থখনে পাঠকৰ হৃদয়ত যে সাঁচ বহুৱাই গৈছে তাত কোনো সন্দেহ নাই।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বিয়েৰ

বিয়েৰ হৈছে একপ্ৰকাৰৰ নিচাযুক্ত পানীয়। শ্বেতসাৰ নামৰ এবিধ শৰ্কৰাৰ বিদ্যুৎ বিশ্লেষণ কৰি পোৱা চেনীজাতীয় পদাৰ্থৰ কিন্বনৰ যোগেদি বিয়েৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। শৰ্কৰা বিশ্লেষণৰ উৎসেচকসমূহ ঘাইকৈ শুষ্ক অৱস্থাত থকা খাদ্যশস্য যেনে বাৰ্লি আৰু ঘেঁহুৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়। প্ৰায়ভাগ বিয়েৰতে হ’পচ নামৰ এবিধ উদ্ভিদৰ উপকৰণ যোগ কৰা হয়। ই পানীয়বিধ তিতা সোৱাদযুক্ত কৰি তোলাৰ লগতে প্ৰাকৃতিক সংৰক্ষকৰ কাম কৰে। অন্যান্য উদ্ভিদ বা ফলো বিয়েৰৰ উপকৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব পাৰে।

বিয়েৰ হৈছে বিশ্বত সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত নিচাযুক্ত পানীয় আৰু পানী আৰু চাহৰ পিছতেই বিশ্বত সৰ্বাধিক পৰিমাণে ব্যৱহৃত পানীয়ৰ তালিকাত বিয়েৰৰ স্থান তৃতীয়। কিছু লোকৰ মতে বিয়েৰ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ পুৰণি কিন্বনৰ যোগেদি আহৰণ কৰা পানীয়। এই পানীয়বিধ সাধাৰণতে বটল আৰু কেনত পোৱা যায়। পাব আৰু বাৰসমূহত বিয়েৰ খোলাকৈয়ো উপলব্ধ।

মানৱ সভ্যতাৰ আদিমতম লেখনিসমূহৰ কিছুসংখ্যকত বিয়েৰৰ উৎপাদন আৰু বিতৰণৰ উল্লেখ পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ক’ড অফ হামুৰাবিত বিয়েৰ আৰু বিয়েৰ পাৰ্লাৰ বা বিয়েৰৰ দোকানসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আইনো সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। মেচ’পটেমিয়ানসকলৰ সুৰাৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত নিনকাচি শ্লোকসমূহক অশিক্ষিত লোকসকলে দেৱীৰ স্তুতিৰ লগতে বিয়েৰ তৈয়াৰ কৰাৰ পদ্ধতি মনত ৰাখিবৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বৰ্তমান সময়ত বিয়েৰ তৈয়াৰ কৰা উদ্যোগটোৱে সমগ্ৰ বিশ্বতে বিশাল ৰূপ ধাৰণ কৰিছে।

সাধাৰণতে বিয়েৰত ৪%-৬% এলক'হল থাকে। অৱশ্যে এই পৰিমাণ ০.৫%-২০%লৈকে হ’ব পাৰে। কিছুসংখ্যক উৎপাদনস্থলীত ৪০% বা ততোধিক পৰিমাণৰ এলক'হল থকা বিয়েৰো প্ৰস্তুত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সুৰা
আমানোল্লাহ জাহানবানী

সৰু আখৰ

আমানোল্লাহ জাহানবাণী ; জন্ম, ১৮৯১ – ১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৪) ইৰাণৰ কাজাৰ বংশৰ সদস্য আৰু ৰেজা শ্বাহ পাহলৱীৰ জ্যেষ্ঠ জেনেৰেল আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৮৯৫ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা জাহানবাণী আছিল জেনেৰেল আমানুল্লাহ মিৰ্জা জাহানবাণীৰ পুত্ৰ আৰু তেওঁৰ জৰিয়তে ফাথ-আলী শ্বাহ কাজাৰৰ প্ৰপৌত্ৰ। ১০ বছৰ বয়সত তেওঁক স্কুলীয়া শিক্ষাৰ বাবে চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গলৈ পঠিওৱা হয়, য'ত তেওঁ মিহাইলভস্কি আৰ্টিলাৰী কলেজ আৰু নিকোলায়েভস্কি ৱাৰ একাডেমীত অধ্যয়ন কৰে।

জাহানবানীৰ পাঠ্যক্ৰমত ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যবাদী ব্যৱস্থাৰ অধীনত ব্যৱহাৰিক আৰু তাত্ত্বিক সামৰিক নিৰ্দেশনাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছিল, য'ত আৰ্টিলাৰী কৌশল, ঘোঁৰা চলোৱা আৰু আদেশৰ নীতিও আছিল, যিয়ে কাজাৰ ৰাছিয়াৰ ক্ষেত্ৰৰ মাজত ৰাছিয়াৰ প্ৰভাৱৰ জৰিয়তে পাৰ্চী বিষয়াসকলক আধুনিকীকৰণৰ ওপৰত যুগৰ মনোযোগ প্ৰতিফলিত কৰিছিল। প্ৰায় ছবছৰীয়া অধ্যয়নৰ অন্তত ১৯০৭ চনৰ আশে-পাশে তেওঁ আৰ্টিলাৰীৰ দ্বিতীয় লেফটেনেণ্ট পদবী লাভ কৰে, যাৰ ফলত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পূৰ্বে ইৰাণলৈ উভতি অহাৰ পিছত পাৰ্চী কছাক ব্ৰিগেডত অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯২১ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত ৰেজা শ্বাহে কছাক বিভাগসমূহ বিলুপ্ত কৰাৰ পাছত জাহানবাণীক জেণ্ডাৰমেৰী মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ সেনাপতি নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯২০ চনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁক ব্ৰিগেডিয়াৰ জেনেৰেল পদবীৰে মুখ্য কৰ্মচাৰী নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯২৫ চনলৈকে তেওঁ সামৰিক একাডেমীৰ মুৰব্বী আছিল। ১৯২৮ চনত তেওঁ সেনাবাহিনীৰ নেতৃত্বত বেলুচিস্তান আক্ৰমণ কৰি প্ৰতিৰোধ দমন কৰে। ১৯৩৮ চনলৈকে তেওঁৰ সফলতা অব্যাহত থাকে আৰু ৰেজা শ্বাহৰ অনুকূলতা নোহোৱা হৈ কাছৰ কাৰাগাৰত পেলোৱা হয়। কিন্তু ১৯৪১ চনত তেওঁক স্বৰাজ মন্ত্ৰী নিযুক্তি দিয়া হয়।

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত যেতিয়া ৰেজা শ্বাহে পদত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল, তেতিয়া মহম্মদ ৰেজা শ্বাহ পাহলৱীৰ দিনত তেওঁক চেনেটত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল, য’ত তেওঁ একেৰাহে পাঁচটা কাৰ্যকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু

জাহানবাণীয়ে দুবাৰ বিয়া কৰাইছিল॥ তেওঁৰ নটা সন্তান আছিল; তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী হেলেন কাছমিনস্কিৰ চাৰিটা সন্তান আছিল— নাডেৰ, পাৰভিজ, খোছৰ' আৰু মেহৰ মনীৰ। নাদেৰ জাহানবানি ইম্পেৰিয়েল ইৰাণী বায়ুসেনাৰ উপ-মুখ্য হয়; পাৰভিজ আছিল ইম্পেৰিয়েল ইৰাণী মেৰিনৰ এজন বিষয়া; আৰু খোছৰো আছিল ৰাজকুমাৰী শ্বাহনাজ পাহলৱীৰ দ্বিতীয় স্বামী। আমানুল্লাহ জাহানবাণী আছিল কেপ্তেইন নছৰল্লাহ আমানপুৰৰ শহুৰেক আৰু চিএনএনৰ সাংবাদিক ক্ৰিষ্টিয়ান আমানপুৰৰ খুড়াক।

১৯৭৪ চনত, ৮৩ বছৰ বয়সত জাহানবাণীৰ মৃত্যু হয়।

তেওঁৰ পুত্ৰ পাৰভিজ জাহানবাণীৰ সহায়ত ২০০১ চনত প্ৰকাশিত "ইৰানিয়ান চলজাৰ: মিনিং অৱ ৱাটাৰ এণ্ড গ্ৰাউণ্ড" নামৰ এখন আত্মজীৱনী লিখিছিল।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

'Alí Rizā Awsatí (عليرضا اوسطى), Iran in the Past Three Centuries (Irān dar Se Qarn-e Goz̲ashteh - ايران در سه قرن گذشته), Volumes 1 and 2 (Paktāb Publishing - انتشارات پاکتاب, Tehran, Iran, 2003). (Vol. 1), (Vol. 2).

শ্ৰেণী:সেনা বিষয়া
শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
নিনা হচ

নিনা হচ (জাৰ্মান: Nina Hoss; জন্ম: ৭ জুলাই ১৯৭৫) এগৰাকী জাৰ্মান মঞ্চ, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী। পৰিচালক ক্ৰীষ্টিয়ান পেটজোল্ডৰ সৈতে তেওঁৰ সহযোগিতা তথা তেওঁলোকৰ ছবি 'বাৰ্বৰা' (২০১২) আৰু 'ফিনিক্স' (২০১৪) আদিৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে পৰিচিত। তেওঁ অভিনয় কৰা অন্যান্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত 'দ্য হোৱাইট মাচাই' (২০০৫), 'পেলিকান ব্লাড' (২০২০), 'টাৰ' (২০২২), আৰু 'হেড্ডা' (২০২৫) অন্যতম। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ আমেৰিকান টেলিভিছন ধাৰাবাহিক 'হোমলেণ্ড' (২০১৪–২০১৭), 'দ্য ডিফিটেড' (২০২০), আৰু 'জ্যাক ৰায়ান'ত (২০২২) অভিনয় কৰিছে।

২০১৩ চনত জাৰ্মানীৰ চৰকাৰে তেওঁক 'অৰ্ডাৰ অৱ মেৰিট অৱ দ্য ফেডাৰেল ৰিপাব্লিক অৱ জাৰ্মানী' সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে আৰু ২০১৫ চনত তেওঁক ফ্ৰান্সৰ 'অৰ্ডাৰ ডেচ আৰ্টছ এট ডেচ লেটাৰছ' উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৭৫ চনত পশ্চিম জাৰ্মানীৰ ষ্টুটগাৰ্টত নিনা হচৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ উইলি হচ এজন জাৰ্মান ট্ৰেড ইউনিয়ন কৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল (তেওঁ 'এলায়েন্স ৯০/দ্য গ্ৰীণছ'ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু বুণ্ডেষ্টাগৰ সদস্য আছিল)। তেওঁৰ মাতৃ হাইডেমৰী ৰোহৱেডাৰ ষ্টুটগাৰ্ট নেশ্যনেল থিয়েটাৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল আৰু পিছলৈ এছলিংগেন স্থিত ভুৰ্টেমবাৰ্গ ষ্টেট প্লেহাউচৰ পৰিচালিকা হৈছিল।

হচে সাত বছৰ বয়সৰপৰাই অনাতাঁৰ নাটকত অভিনয় কৰিছিল আৰু ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে মঞ্চত অভিনয় কৰে।

১৯৯৭ চনত হচে বাৰ্লিনৰ আৰ্নষ্ট বাছ একাডেমী অৱ ড্ৰামেটিক আৰ্টছৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাত তেওঁ লাৰ্চ আইডিংগাৰ, ফ্ৰিটজি হেবাৰলেণ্ড, ডেভিড ষ্ট্ৰীচো আৰু মাৰ্ক ৱাচকেৰ সৈতে অধ্যয়ন কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

নিনা হচে ১২ বছৰ ধৰি ব্ৰিটিছ সংগীত প্ৰযোজক এলেক্স চিলভাৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত থকাৰ পিছত ২০১৫ চনত তেওঁৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Ensemble Schaubühne Berlin

শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী