মধুৰিআম

]])
মধুৰিআম হৈছে বহুতো ক্ৰান্তীয় আৰু উপক্ৰান্তীয় অঞ্চলত উৎপাদিত এবিধ ক্ৰান্তীয় ফল। সাধাৰণ মধুৰিআম ছাইডিয়াম গুৱাজাভা (নেমু মধুৰিআম, আপেল মধুৰিআম) হৈছে মৰ্টেল পৰিয়ালৰ (মাইৰ্টেচিয়া) অন্তৰ্গত এটি সৰু বৃক্ষ। ই মেক্সিকো, মধ্য আমেৰিকা, কেৰিবিয়ান আৰু উত্তৰ দক্ষিণ আমেৰিকাৰ এটি স্থানীয় উদ্ভিদ। এই নামটো টাইনো ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো আৰাৱাকসকলৰ এটা ভাষা যিটোক মধুৰিআম গছৰ বাবে গুয়াবো হিচাপে স্পেনিছ ভাষাত গুৱায়াবা বুলি কোৱা হয়। পেৰুৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থানসমূহত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৫০০ চনৰ পৰাই মধুৰিআম খেতি কৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছিল।

কেইবাখনো গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় আৰু উপক্ৰান্তীয় দেশত মধুৰিআম খেতি কৰা হয়।

উপক্ৰান্তীয় অঞ্চলৰ ঘৰুৱা খেতিয়কসকলৰ বাবে মধুৰিআম খেতি অতি আগ্ৰহৰ বিষয় কাৰণ গছজোপাত ফল ধৰালৈকে ইয়াক ঘৰৰ ভিতৰত পাত্ৰতে বৃদ্ধি ঘটাব পাৰি। এনে বৈশিষ্ট্যযুক্ত গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় ফলসমূহৰ ভিতৰত ই অন্যতম। বীজৰ পৰা খেতি কৰিলে মধুৰিআম গছ এজোপাই মাত্ৰ দুবছৰৰ ভিতৰতে ফল দিব পাৰে আৰু চল্লিশ বছৰলৈকে তেনেকৈয়ে ফল দি থাকিব পাৰে।

পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ

ছাইডিয়াম প্ৰজাতি কিছুমান লেপিডপ্টেৰাৰ কেটাৰপিলাৰে খায়, মূলতঃ এলো স্ফিংক্স (এৰিনিছ এলো), ইউপছিউড’ছ’মা এবাৰেন্স, ই. ইনভ’লুটাম আৰু হাইপাৰকম্পে ইকাছিয়াৰ দৰে মথবোৰে। প্ৰনেমেটাছ প্ৰুনি আৰু টাইডিয়াছ মুনষ্টেৰিৰ দৰে মাইট আপেল মধুৰিআম (পি. গুৱাজাভা) আৰু হয়তো আন প্ৰজাতিৰ শস্যৰ কীট বুলি জনা যায়।

মানুহে এই ফলটোৰ খেতি কৰে আৰু চৰাইৰ দৰে আন বহুতো প্ৰাণীয়ে ইয়াক খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰি বীজবোৰ সহজেই মল-মূত্ৰৰ জৰিয়তে বিয়পাই দিয়ে। হাৱাইত ষ্ট্ৰবেৰী মধুৰিআম (পি. লিটৰেল) এটা আক্ৰমণাত্মক প্ৰজাতিত পৰিণত হৈছে যাৰ ফলত আন ১০০ৰো অধিক উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ বাবে বিলুপ্তিৰ ভাবুকি আহিছে। ইয়াৰ বিপৰীতে বাসস্থান ধ্বংসৰ বাবে মধুৰিআমৰ কেইবাটাও প্ৰজাতি বিৰল হৈ পৰিছে আৰু এটা (জামাইকান মধুৰিআম, পি. ডুমেটোৰাম), ইতিমধ্যে বিলুপ্ত হৈ গৈছে।

হাৱাইত মাংস ৰান্ধিবৰ বাবে মধুৰিআম গছৰ কাঠ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু সমগ্ৰ আমেৰিকাত বাৰ্বিকিউ প্ৰতিযোগিতাত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিউবা আৰু মেক্সিকোত ইয়াৰ পাত বাৰ্বিকিউত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ফল

মধুৰিআম, সাধাৰণতে ৪ৰ পৰা ১২ চেণ্টিমিটাৰ (১+১⁄২ৰ পৰা ৪+১⁄২ ইঞ্চি) দীঘল, প্ৰজাতিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ঘূৰণীয়া বা ডিম্বাকৃতিৰ হয়।
}

২০১৯ চনত বিশ্বত মধুৰিআম উৎপাদন ৫.৫ কোটি টন আছিল, মুঠ উৎপাদনৰ ৪৫% ভাৰতৰ (তালিকা চাওক)। অন্যান্য প্ৰধান উৎপাদনকাৰী দেশসমূহৰ ভিতৰত আছিল চীন আৰু থাইলেণ্ড।

বহু দেশত মধুৰিআম কেঁচাকৈ খোৱা হয়, সাধাৰণতে চাৰফালকৈ কাটি বা আপেলৰ দৰে খোৱা হয়; ইয়াক এচিকুট নিমখ আৰু জলকীয়া, কেয়ন পাউদাৰ বা মছলাৰ মিশ্ৰণৰ সৈতেও খাব পাৰি। ফিলিপাইনছত চিনিগাং ৰন্ধাত পকা মধুৰিআম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিউবাত পেষ্টেলিটছ ডি গুৱায়াবা হিচাপে গুৱাভা এটা জলপান; আৰু টাইৱানত গৰমৰ সময়ত বহুতো ৰাস্তাৰ চুক আৰু নৈশ বজাৰত বিক্ৰী কৰা হয়, লগতে ডুবাই থোৱাৰ বাবে চেনি আৰু নিমখৰ সৈতে মিহলি কৰা শুকান প্লাম পাউদাৰৰ পেকেট দিয়া হয়। পূব এছিয়াত মধুৰিআম সাধাৰণতে মিঠা আৰু টেঙা শুকান প্লাম পাউদাৰৰ মিশ্ৰণৰ সৈতে খোৱা হয়। বহু দেশত মধুৰিআমৰ ৰস সেৱন কৰা হয়। ফলৰ চালাডতো প্ৰায়ে এই ফল অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

পেক্টিনৰ মাত্ৰা অধিক হোৱাৰ বাবে মধুৰিআমক মিঠাই, সংৰক্ষিত, জেলী, জাম, আৰু মাৰ্মেলেড (যেনে ব্ৰাজিলৰ গ'ইয়াবাডা আৰু কলম্বিয়ান আৰু ভেনিজুৱেলাৰ বোকাডিলো) তৈয়াৰ কৰিবলৈ আৰু টোষ্টত পৰিবেশন কৰা মাৰ্মেলেড জাম হিচাপে ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যিহেতু এই ফাইটোকেমিকেলবোৰৰ কিছুমানে ফলৰ ছাল আৰু মঙহৰ ৰং উৎপন্ন কৰে, সেয়েহে ৰঙা-কমলা ৰঙৰ মধুৰিআমবোৰত হালধীয়া-সেউজীয়া ৰঙৰ মধুৰিআমতকৈ পলিফিনল আৰু কেৰটিনয়ডৰ পৰিমাণ বেছি হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে।

বীজৰ তেল

ৰন্ধন বা প্ৰসাধন সামগ্ৰীৰ বাবে মধুৰিআমৰ বীজৰ তেল ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে লিনোলিক এচিড থাকে।

লোক চিকিৎসা

১৯৫০ চনৰ পৰা মধুৰিআম – বিশেষকৈ পাত – লোকচিকিৎসাত ইয়াৰ উপাদান, সম্ভাৱ্য জৈৱিক ধৰ্ম আৰু ইতিহাসৰ বাবে অধ্যয়ন কৰা হৈছে।

পৰজীৱী

মধুৰিআম হৈছে এ. ছাচপেন্সাৰ দৰে ফলৰ মাখিৰ অন্যতম সাধাৰণ গৃহস্থ উদ্ভিদ, যিয়ে অতি পকা বা নষ্ট মধুৰিআমত কণী পাৰে। তাৰ পিছত এই মাখিবোৰৰ পলুৱে পূপা পৰ্যায়লৈ আগবাঢ়িব নোৱাৰালৈকে ফলবোৰ গ্ৰহণ কৰে। এই পৰজীৱীতাই মধ্য আমেৰিকাৰ জাতিসমূহৰ বাবে লাখ লাখ অৰ্থনৈতিক লোকচানৰ সৃষ্টি কৰিছে।

ভেঁকুৰৰ ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীৱাণু, নিওপেষ্টালটিঅ’পচিছ আৰু পেষ্টাল’টিঅ’পচিছ প্ৰজাতি কলম্বিয়াত মধুৰিআমত খহুৰ চোকোৰা সৃষ্টিকাৰী কাৰ্যকাৰক এজেণ্ট।

চিত্ৰমালা

লগতে চাওক

মাইৰ্টিয়া

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:ফল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ