ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শাল গছ

শাল (, বৈজ্ঞানিক নাম:Shorea robusta) হৈছে ডিপ্টেৰুকাৰ্পাছিয়া গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত এবিধ পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ।
ই এবিধ পাতল, টান কাঠৰ গছ। শাল গছৰ অন্যনাম অশ্বকৰ্ণ। ইয়াক সাধাৰণতে হাবি বা অৰণ্যত পোৱা যায়। ঘৰুৱা ভাৱেও শাল গছৰ বাগান পাতিব পাৰি।

বিৱৰণ

শাল এবিধ দ্বি-বীজপত্ৰি উদ্ভিদ। ই গুচ্ছমূল জাতীয়। শালৰ পাত জাল শিৰাবিন্যাস যুক্ত। শালৰ বৃদ্ধি লেহেমীয়াৰ পৰা মধ্যমীয়া। এই গছ ২০-৫০ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়।
ফাগুন মাহত এই গছৰ পাত সৰি যায়। বসন্ত ঋতুৰ সময়ত শাল গছৰ ফুল ফুলে। শাল কাঠ অত্যন্ত কঠিন, সেয়ে ই এবিধ মূল্যবান কাঠ। ইয়াক সহজে পোকে নষ্ট কৰিব নোৱাৰে।

উপযুক্ত জলবায়ু

আদ্ৰ তথা ভিজা গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলৰ নিম্ন এলেকাত যি সমূহৰ উচ্চতা ২০০০ মিটাৰৰ ভিতৰত থাকে, য'ত তাপমাত্ৰা ২৮-৩৪° চেলচিয়াছ তেনে অঞ্চলত শাল গছৰ সৰ্বাধিক বৃদ্ধি লক্ষ কৰা যায়। অৱশ্যে এই উদ্ভিদ বিধে ৭-৪৭° লৈ উষ্ণতা সহ্য কৰিব পাৰে। ১৫০০-৩৫০০ মিমি গড় বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত শাল গছৰ বাবে উপযুক্ত যদিও ১০০০-৭৩০০০ মিমি বৃষ্টিপাতলৈ সহ্যৰ ভিতৰত। উৰ্বৰ, বালি অহিয়া মাটি উপযুক্ত, য'ত Phৰ মাত্ৰা ৫-৬.৭। সমতল, মালভূমি তথা পাহাৰীয়া এলেকাতো শাল গছ পোৱা যায়।বনৰ মাজত ই এবিধ অত্যন্ত প্ৰভাৱশালী গছ। নেপালত, এই গছ বিধ তৰাই অঞ্চলৰ পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ পোৱা যায়। , শাল গছ মধ্য প্ৰদেশ, উৰিষ্যা আৰু এবং ঝাড়খণ্ড সহ উত্তৰ ভাৰতত শখোৱা নামে পৰিচিত। শাল, ছত্তিছগড় আৰু ঝাড়খণ্ডৰ ৰাজ্যিক গছ।

ধৰ্মীয় বিশ্বাস

হিন্দু সংস্কৃতিত শাল গছ ভগবান বিষ্ণুৰ বৰদান বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শাল শব্দটো সংস্কৃতৰ পৰা অহা, যাৰ অৰ্থ হৈছে বাসস্থান। এই অৰ্থই নিৰ্দেশ কৰে যে, শাল হৈছেগৃহ নিৰ্মাণৰ কাঠ।

বঙালী সমাজৰ কোনো কোনো লোকে স্বৰ্ণ বুঢ়ী বুলি এগৰাকী দেৱীক অৰ্চনা কৰে। এই গৰাকী দেৱী পবিত্ৰ শাল গছৰ সৈতে জড়িত।

ব্যৱহাৰ

শাল এবিধ বহুল ব্যৱহাৰ যোগ্য গছ। ই ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান বাণিজ্যিক কাঠ যাক স্থানীয় ব্যৱহাৰ তথা ৰপ্তানিৰ বাবে বনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়। শাল গছৰ পৰা এবিধ আঠা পোৱা যায়, ইয়াক 'ভাৰতীয় দাম্মাৰ' বুলি কোৱা হয়। ইয়াক আঠা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰিও ঔষধ, খাদ্য আদিৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। জুই জ্বলাবলৈ ইন্ধন হিচাপেও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়। ইয়াৰ যথেষ্ট বাণিজ্যিক উপযোগিতা আছে। বাণিজ্যিক ভাৱে ইয়াক চিয়াঁহী, অইল পেইণ্ট, বাৰ্নিছ প্ৰস্তুত কৰণ আৰু খাদ্য সামগ্ৰী উজ্জ্বলকৰণ উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শাল গছৰ পৰা এক বিশেষ তেল প্ৰস্তুত কৰা হয়, এই তেল বহুল পৰিমাণে ৰপ্তানি কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি শাল গছৰ বীজ খাবৰ উপযুক্ত। ইয়াত ১০.৮% পানী, ৮% প্ৰটিন, ৬২.৭% শৰ্কৰা, ১৪.৮% স্নেহ পদাৰ্থ, ১.৪% আহ আছে। ইয়াৰ পাতৰ পৰা পাত্ৰ আদি প্ৰস্তুত কৰাৰ উপৰিও ঔষধ হিচাপেও এই গছৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। হাগনি, গনেৰিয়া, দাঁতৰ বিষৰ লগতে চালৰ বেমাৰৰ চিকিৎসাৰ বাবেও শাল গছ উপকাৰী। কাঠ সমূহ বিভিন্ন ঘৰুৱা সামগ্ৰী আদি প্ৰস্তুত কৰাৰ উপযোগী। লগতে স্থানীয় ভাৱে জুই জ্বলাবলৈ ইয়াক ইন্ধন হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

চিত্ৰ সম্ভাৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
ৱানইণ্ডিয়া

ৱানইণ্ডিয়া (OneIndia.com) হৈছে এটা ভাৰতীয় অনলাইন সংবাদ প'ৰ্টেল, যি ২০০৬ চনৰ জানুৱাৰীত বি. জি. মহেশৰ দ্বাৰা স্থাপিত হৈছিল।

ৱানইণ্ডিয়া ৱেবছাইটটো ইংৰাজী, হিন্দী, কন্নড়, তেলুগু, তামিল, মালয়ালম, বাংলা আৰু গুজৰাটী ভাষাত উপলব্ধ।

ইতিহাস

ৱানইণ্ডিয়া ৱেবছাইটটো ২০০৬ চনৰ জানুৱাৰীত স্থাপিত হৈছিল। ৱানইণ্ডিয়া গ্ৰেইনিয়াম ইনফৰ্মেচন টেকন’লজিজ্‌ প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ অধীনত চলি আছে, যাৰ মুখ্য কাৰ্যালয় বেঙ্গালুৰুত অৱস্থিত। ২০১৬ চনত ডেইলীহাণ্টে এই প'ৰ্টেলৰ ১৫% শ্বেয়াৰ অধিগ্ৰহণ কৰিছিল।

বৈশিষ্ট্য

ৱানইণ্ডিয়াই বিভিন্ন শাখাত সংবাদ প্ৰদান কৰে:
ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰিৰ আপডেট
ক্ৰীড়া, চলচ্চিত্ৰ, ভ্ৰমণ, জীৱনশৈলী আৰু বাণিজ্য সংক্ৰান্ত তথ্য
ভিডিঅ', ৰাজনৈতিক ভাষ্য, আৰু অপ-এড (op-ed) বিষয়বস্তু
স্থানীয় ভাষাৰ সংবাদ প্লেটফৰ্মসমূহ

ভাষা অনুসৰি প'ৰ্টেল

OneIndia-ৰ প্ৰতিখন ভাষাৰ বাবে স্বতন্ত্ৰ প'ৰ্টেল আছে:

কন্নড
হিন্দী
তেলুগু
তামিল
মলয়ালম
বঙালী
গুজৰাটী
ইংৰাজী

সমালোচনা আৰু প্ৰভাৱ

ৱানইণ্ডিয়া কেৱল সংবাদ প'ৰ্টেল হিচাপে নহয়, ই ডিজিটেল মিডিয়া প্লেটফৰ্ম হিচাপেও সুপ্ৰসিদ্ধ। যদিও একাংশ সময়ত ক্লিকবেইট শিৰোনাম ব্যৱহাৰৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছিল, তথাপিও ই বহু লোকৰ বাবে স্থানীয় ভাষাত সংবাদৰ সহজ উৎস হৈ পৰিছে। ২০২১ চনত ইয়াৰ এলেক্সা ৰেংকিং ভাৰতত ১৩৪ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
সঞ্জনা সাংঘী

সঞ্জনা সাংঘী (; জন্ম: ২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৬) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ ২০১১ চনৰ ৰকষ্টাৰ ছবিত এগৰাকী শিশু শিল্পী হিচাপে অভিনয়েৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ দিয়ে। পিছলৈ কেইটামান পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত ৰোমাণ্টিক নাট্যধৰ্মী ছবি দিল বেচাৰা (২০২০)ত অভিনয়েৰে তেওঁ সাফল্য অৰ্জন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত সাংঘীয়ে ৰাষ্ট্ৰ কৱচ ওম (২০২২), ধক ধক (২০২৩) আৰু কড়ক সিং (২০২৩) আদিৰ দৰে ছবিসমূহত অভিনয় কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৯৬ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে, ভাৰতৰ দিল্লী চহৰত ব্যৱসায়ী সন্দীপ সাংঘী আৰু গৃহিণী শ্বগুনৰ গৃহত সঞ্জনা সাংঘীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ ভায়েকৰ নাম সুমেৰ। দিল্লীৰ মডাৰ্ণ স্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ ২০১৭ চনত দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা সাংবাদিকতা আৰু গণসংযোগ বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

প্ৰাৰম্ভিক কাম (২০১১–২০১৭)

২০১১ চনত ইমতিয়াজ আলীৰ ৰোমাণ্টিক নাট্যধৰ্মী ছবি ৰকষ্টাৰত অভিনয়েৰে সাংঘীয়ে ছবিজগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। স্কুলৰ মঞ্চত অভিনয় কৰা দেখি মুকেশ ছাব্ৰাই তেওঁক অভিনয়ৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰিছিল। তেওঁ ২০১৬ চনত বাৰ বাৰ দেখো নামৰ ছবিখনত জয়ৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ এগৰাকী স্কুলীয়া ছাত্ৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ২০১৭ চনত ফুক্ৰে ৰিটাৰ্ণছ নামৰ ছবিখনত কেটীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ সেই বছৰৰে হিন্দী মিডিয়াম নামৰ ছবিখনত ছাবা কমৰৰ সৰুকালৰ চৰিত্ৰটিত অভিনয় কৰিছিল।

মুখ্য ভূমিকা (২০১৮–বৰ্তমান)

২০১৮ চনত, তেওঁ দিল বেচাৰা নামৰ ছবিখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যʼত তেওঁ অভিনেতা সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। ছবিখন আমেৰিকীয় উপন্যাস দ্য ফল্ট ইন আৱাৰ ষ্টাৰ্ছৰ আধাৰত নিৰ্মিত হৈছিল। ২০২০ চনত ডিজনী+ হটষ্টাৰত ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল।

ইয়াৰ পিছত সাংঘীয়ে কপিল ভাৰ্মা পৰিচালিত একচন নাট্যধৰ্মী ছবি ৰাষ্ট্ৰ কৱচ ওমত আদিত্য ৰায় কাপুৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ২০২২ চনৰ জুলাই মাহত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে। ২০২৩ চনত তেওঁ ধক ধক আৰু কড়ক সিং শীৰ্ষক দুখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে।

অন্যান্য কাম

তনিষ্ক, কেডবেৰী, এয়াৰচে'ল, কোকাকোলা, মিন্ত্ৰা আৰু ডাবৰৰ দৰে কোম্পানীসমূহৰ বিজ্ঞাপনতো তেওঁক দেখা গৈছে।

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

এই চিনে এতিয়াও মুক্তি নোপোৱা ছবিসমূহক বুজাইছে

বৰ্ষ
শিৰোনাম
ভূমিকা
টোকা
তথ্যসূত্ৰ
২০১১
ৰকষ্টাৰ
মেণ্ডী কৌল

২০১৬
বাৰ বাৰ দেখো
এগৰাকী স্কুলীয়া ছাত্ৰী
কেমিঅʼ উপস্থিতি

২০১৭
হিন্দী মিডিয়াম
সৰুকালৰ মীতা

ফুক্ৰে ৰিটাৰ্ণছ
কেটী

২০২০
দিল বেচাৰা
কিজি বসু

২০২২
উলঝে হুয়ে
ৰচিকা
চুটি চলচ্চিত্ৰ

ৰাষ্ট্ৰ কৱচ ওম
কাব্যা শৰ্মা

২০২৩
ধক ধক
মঞ্জৰী

কড়ক সিং
সাক্ষী শ্ৰীবাস্তৱ

২০২৪
ৱো ভী দিন থে
মালাইকা "মিল্কি"

সংগীত ভিডিঅʼ

বৰ্ষ
শিৰোনাম
কণ্ঠশিল্পী
তথ্যসূত্ৰ
২০২০
নেভাৰ চে গুডবাই
এ. আৰ. আমিন

২০২১
মেহেন্দি ৱালে হাথ
গুৰু ৰন্ধাৱা

বঁটা আৰু মনোনয়ন

বৰ্ষ
পুৰস্কাৰ
শিতান
চলচ্চিত্ৰ
ফলাফল
তথ্যসূত্ৰ
২০২৩
আইকনিক গোল্ড এৱাৰ্ডছ
মিলেনিয়াল ষ্টাৰ অন ৰাইজ
ৰাষ্ট্ৰ কৱচ ওম

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দিল্লীৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
ৰামচৰণ ঠাকুৰ

ৰামচৰণ ঠাকুৰ এগৰাকী বৈষ্ণৱ সাহিত্যিক, চৰিতকাৰ, নাট্যকাৰ, অনুবাদক আছিল। আনুমানিক ১৫২১ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ জন্মলাভ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল ৰামদাস আৰু মাধৱদেৱৰ ভনীয়েক উৰ্বশী। শিশু অৱস্থাৰে পৰা ৰামচৰণ ঠাকুৰে মাধৱদেৱৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিছিল। "কংস-বধ" নাটক আৰু শংকৰদেৱৰ সংস্কৃত ৰচনা ভক্তি ৰত্নাকৰ অসমীয়ালৈ ভাঙনি "পদ-ভক্তি ৰত্নাকৰ" তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনা। কোনো কোনোৱে "টীকাভাষ্য" আৰু "গুৰু চৰিত" পুথি দুখনো ৰামচৰণ ঠাকুৰ ৰচিত বুলি ক'ব খোজে।

জীৱন কথা

মাজুলীৰ হোকোৰাকুছিৰ গয়পাণি কায়স্থই মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰি ৰামদাস নাম পায়। এওঁ মাধৱদেৱৰ ভনীয়েক উৰ্বশীক বিয়া কৰাইছিল। কথা-গুৰু-চৰিতৰ তথ্য মতে উৰ্বশীৰ নটা সন্তান উপজি নষ্ট হোৱাৰ পিছত ৰামচৰণৰ জন্ম হয়। ৰামচৰণৰ এমাহ হোৱাৰ পিছতে ভগ্নী উৰ্বশীয়ে ৰামচৰণক মাধৱদেৱৰ আগত আনি দিয়ে। ইয়াৰ কাৰণ ৰামদাসৰ উপৰিপুৰুষ হেকোৰাকুছিৰ ব্ৰাহ্মণৰ বৰুৱা বাবত আছিল। তেতিয়াই কিবা কথাত লাগি কোনো বাহ্মণে গোত্ৰসহ সাতপুৰুষলৈ বংশচ্ছেদ হওক বুলি শপিছিল। আগতে যি হ'ল তাক পাহৰি বৰ্তমানত ওপজা শিশুটিৰ মংগল চিন্তি মাধৱৰ আগত দিয়ে। মাধৱপুৰুষে নিজৰ গোত্ৰ ভাগিনিয়েকক দি ভনীয়েকক সুন্দৰীদিয়াত বাস কৰিবলৈ দিয়ে আৰু ৰামদাস তেতিয়াৰেপৰা পাটবাউসীত বাস কৰিবলৈ লয়। এওঁক মাধৱদেৱে লালন-পালন কৰা দেখি সকলোৱে “ঠাকুৰ' বুলি সম্বোধন কৰিবলৈ ধৰে।

ৰচনাৱলী

ৰামচৰণ ঠাকুৰে ৰচনা কৰা পুথিৰ ভিতৰত "কংস-বধ" নাটক আৰু শংকৰদেৱৰ সংস্কৃত ৰচনা ভক্তিৰত্নাকৰৰ অসমীয়ালৈ ভাঙনি <"পদ-ভক্তি ৰত্নাকৰ" কৰে। "শঙ্কৰ-মাধৱ-সংবাদ ৰূপে ভক্তি-ৰত্ন অথবা টীকাভাষ্য" নামৰ সৰু পুথি এখনো ৰামচৰণৰ নামত প্ৰচলিত আছে যদিও সমালোচকসকলে এয়া ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ ৰচনা হয় নে নহয় সেই লৈ একমত নহয়।

‘গুৰু-চৰিত’ পুথিখন সাতটা খণ্ডত বিভক্ত। চৰিতখনিত প্ৰথম খণ্ডত ৩০৫, দ্বিতীয় খণ্ডত ১০০৯, তৃতীয় খণ্ডত ৮৪৬, চতুৰ্থ খণ্ডত ৫০৮, পঞ্চম খণ্ডত ৭৮০, ৬ষ্ঠ খণ্ডত ৩০৪ আৰু সপ্তম খণ্ডত ৩৪৬টা পদ, মুঠতে চৰিতখনিত ৪০৯৮টা পদ আছে। ইয়াৰে অধিকসংখ্যক পদেই দ্বিপদী ছন্দ; কম সংখ্যকহে ত্ৰিপদী দুলড়ী, ছবি আৰু লেছাৰী ছন্দৰ। চৰিতখনে শংকৰদেৱৰ উপৰিপুৰুষসকলৰ বেহাৰ, কামৰূপ ৰাজ্য হৈ প্ৰবেশৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, শ্ৰীমাধৱদেৱৰ সুন্দৰীদিয়া গমন, শংকৰদেৱৰ পৰিয়ালক বনগাগিৰিৰ উৎপীড়নলৈ সমস্ত ঘটনা প্ৰবাহ
সামৰি লৈছে। চৰিতখনিৰ ভাষা সহজ, সৰল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
হৰে কাঁচ কি চুড়ীয়াঁ

হৰে কাঁচ কি চুড়ীয়াঁ ১৯৬৭ চনৰ এখন হিন্দী, সামাজিক, পাৰিবাৰিক নাট্যধৰ্মী ছবি। পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে কিশোৰ সাহুৱে। কিশোৰ সাহু কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ ৰচনাও কিশোৰ সাহুৰ। কিশোৰ সাহু শংকৰ জয়কিষাণে সংগীত ৰচনা কৰাৰ বিপৰীতে গীতৰ কথা লিখিছিল হছৰৎ জয়পুৰী আৰু শৈলেন্দ্ৰই। কিশোৰ সাহু সাহুৱে তেওঁৰ কন্যা নাইনা সাহুক মূল নায়িকাৰ চৰিত্ৰ হিচাপে উপস্থাপন কৰে আৰু এইখন ছবিৰ যোগেদি নাইনাই চলচ্চিত্ৰ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। কিশোৰ সাহু অন্য মুখ্য চৰিত্ৰত আছিল বিশ্বজীত, শিৱ কুমাৰ, নাজিৰ হুছেইন, ৰাজেন্দ্ৰনাথ, হেলেন আৰু ললিতা পাৱাৰ।

কাহিনীটো এগৰাকী যুৱতী চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰী মোহিনীক (নেইনা সাহু) লৈ আৱৰ্তিত, যি অবিবাহিত অৱস্থাত গৰ্ভৱতী হয় আৰু জীৱন আমূলভাৱে সলনি হৈ যায়। এগৰাকী অবিবাহিত মাতৃ হিচাপে সমাজ আৰু বন্ধু-বান্ধৱীয়ে পৰিহাৰ কৰাৰ পিছতো তেওঁ দৃঢ়ভাবে সমাজৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সংকল্পৰ লয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সত্যব্ৰত শাস্ত্ৰী

সত্যব্ৰত শাস্ত্ৰী ( ; জন্ম: ২৯ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩০) হ'ল ভাৰতৰ এজন সংস্কৃত পণ্ডিত, লেখক, ব্যাকৰণবিদ আৰু কবি। তেওঁ সংস্কৃত ভাষাত তিনিখন মহাকাব্য, তিনিখন খণ্ডকাব্য, এখন প্ৰৱন্ধকাব্য, এখন পত্ৰকাব্য আৰু পাঁচখন আলোচনাত্মক কিতাপ লিখিছে। তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কামসমূহৰ ভিতৰত ৰামকৃতিমহাকাব্যম, বৈদিক ব্যাকৰণ, ব্ৰহত্তৰম ভাৰতম, শ্ৰীবোধিসত্ত্বচৰিতম, সাতটা সংস্কৰণত উপলব্ধ ডিস্ক'ভাৰি অৱ সংস্কৃত ট্ৰেজাৰচ্‌ উল্লেখযোগ্য।

তেওঁ বৰ্তমান নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃত অধ্যয়নৰ বিশেষ কেন্দ্ৰৰ সন্মানিত অধ্যাপক। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃত বিভাগৰ মুৰব্বী আৰু 'ফেকাল্টি অৱ আৰ্টচ'ৰ ডীন আছিল।

তেওঁ তেওঁৰ জীৱনকালত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (সংস্কৃত ভাষাত) আৰু ১৯৬৮ চনত প্ৰদান কৰা 'ইণ্ডিয়াজ নেচনেল একাদেমী অৱ লেটাৰচ্‌'কে ধৰি অলেখ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছে। ২০০৬ চনত তেওঁ সংস্কৃত ভাষাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰদান কৰা জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংস্কৃত ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
অবন্তী সিঁথি

অবন্তী সিঁথি (জন্ম ২৩ নভেম্বৰ ১৯৯২) এগৰাকী বংলাদেশী গায়িকা। তেওঁ তেওঁৰ গীত ৰূপকথা জগতৰ বাবে ৱেব ফিল্ম নেটৱৰ্কাৰ বাইৰে (২০২১)ত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মহিলা গায়িকা হিচাপে মেৰিল–প্ৰথম আলো বঁটা লাভ কৰিছিল।

তেওঁ বিশেষ ধৰণৰ ছন্দ সৃষ্টি কৰিবলৈ প্লাষ্টিক কাপ, ফয়েল কাগজ, আৰু ধাতব মুদ্ৰা ব্যৱহাৰ কৰে। লগতে, তেওঁ কাপ গানৰ সৈতে ছন্দ মিলাই হুইচেলিং কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষভাবে দক্ষ। ইয়াৰ বাবে সা ৰে গা মা পাত বিচাৰকে তেওঁক "হুইচেল কুইন" (Shispriya)ৰ খিতাপ প্ৰদান কৰিছিল।

অবন্তী সিঁথিৰ শিল্পী জীৱন শৈশৱৰ পৰা সঙ্গীতৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেমেৰে পূৰ্ণ। তেওঁ গীত, হুইচেলিং আৰু বাদ্যযন্ত্ৰত দক্ষতা অৰ্জন কৰিছে। তেওঁৰ অভিনৱ ছন্দ, কাপ ছং আৰু হুইচেলিঙৰ সংমিশ্ৰণে শ্ৰোতাসকলক মুগ্ধ কৰে। এই পৰিচয়ই তেওঁক "হুইচেল কুইন"ৰ খিতাপ দিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছে। সঙ্গীতৰ জগতত তেওঁ বহু প্ৰতিযোগিতা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাত বিজয়ী হৈছে। তেওঁৰ শিল্পী কৰ্মই নতুন প্ৰজন্মৰ সৃষ্টিশীলতাক অনুপ্ৰাণিত কৰে আৰু বংলাদেশী সংগীতৰ বিকাশত বিশেষ অৱদান ৰক্ষা কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

অবন্তী সিঁথিৰ পিতৃ অদিত কুমাৰ দেব আৰু মাতৃ দিপ্তি ৰাণী দেব। তেওঁৰ এগৰাকী ডাঙৰ ভনী, সেতু, আৰু এগৰাকী সৰু ভনী, স্মৃতি আছে।

তেওঁ জামালপুৰ চৰকাৰী ছাত্ৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল আৰু একে প্ৰতিষ্ঠানৰপৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পাছত জাহাঙ্গীৰনগৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

১৫ নৱেম্বৰ ২০২৩ তাৰিখে তেওঁ অমিত দেৰ সৈতে বিবাহবন্ধনত আবদ্ধ হৈছিল।

কৰ্মজীৱন

শৈশৱৰেপৰা অবন্তী সিঁথিৰ সংগীতৰ প্ৰতি গভীৰ আগ্ৰহ আছিল। পিতৃ-মাতৃৰ উদ্যোগত তেওঁ সুশান্ত দেব কণুৰপৰা সংগীত শিক্ষা ল’লে।

কণমানি কালতে তেওঁ গিটাৰ আৰু হাৰমোনিয়াম বজাব শিকিছিল। কলেজ সময়ছোৱাত, তেওঁ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত সঙ্গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।

২০০৩ আৰু ২০০৪ চনত তেওঁ লোকগীত আৰু নজৰুল সংগীতৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৫ চনত ক্লাসিক আৰু লোকগীতৰ বাবে উস্তাদ আলাউদ্দিন খান স্বৰ্ণপদক লাভ কৰে।

২০১২ চনত তেওঁ ক্ল’জআপ ১ত প্ৰতিযোগিতা কৰি শীৰ্ষ ১০ স্থান অৰ্জন কৰিছিল।

তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু গঙ্গাৰ দুই বাংলাত প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল সা ৰে গা মা পাৰ ৯ম ছিজনত অতিথি শিল্পী হিচাপে।

ডিস্কগ্ৰাফি

বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
গীত শিৰোনাম
চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক
Ref
২০২১
নেটৱৰ্কেৰ বাইৰে
ৰূপকথা জগত
মিজানুৰ ৰহমান আৰিয়ান

বঁটাসমূহ

প্ৰাপ্তিৰ তাৰিখ
বঁটাৰ নাম
শ্ৰেণী
চলচ্চিত্ৰ
ফলাফল
২০২১
Blender's Choice—The Daily Star OTT & Digital Content Awards
সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গায়িকা
নেটৱৰ্কাৰ বাইৰে

২৭ মে ২০২২
২৩তম মেৰিল–প্ৰথম আলো বঁটা
সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মহিলা গায়িকা
নেটৱৰ্কাৰ বাইৰে (ৰূপকথা জগত)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

অবন্তী সিঁথি on Spotify

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশী হিন্দু
নোমল চন্দ্ৰ বৰা

নোমল চন্দ্ৰ বৰা অসমৰ এজন প্ৰতিষ্ঠিত উদ্যমী আৰু স্নায়ৰোগ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ GNRC Hospitalsৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।GNRC Hospitals উত্তৰ পূব ভাৰতৰ প্ৰথমখন তৃতীয় পৰ্য্যায়ৰ স্বাস্থ্যসেৱা ব্যৱস্থাৰ চিকিৎসালয়। বৰাই ১৯৮৪ চনত গুৱাহাটীৰ মালিগাঁৱত ভেলোৰৰ স্নায়ৰোগ বিশেষজ্ঞ ডাঃ কে ভি মাথাইৰ মাৰ্গদৰ্শন আৰু সহযোগিতাত Guwahati Neurological Research Centre (GNRC) নামেৰে চিকিৎসালয় আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ১৯৮৪ চনত ই এক বৃহৎ প্ৰতিষ্ঠানলৈ ৰূপান্তৰিত হয় আৰু ১৯৮৭ চনত আনুষ্ঠানিকভাৱে GNRC Ltd. গঢ় লৈ উঠে।

জন্ম

১৯৫০ চনৰ ১৫ আগষ্টত এটা কৃষক পৰিয়ালত নোমল চন্দ্ৰ বৰাৰ জন্ম হয়।তেওঁৰ জন্মস্থান অবিভক্ত শোণিতপুৰ জিলাৰ গহপুৰৰ ডুবিয়াত।

শৈক্ষিক জীৱন

বৰাই গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়ত নামভৰ্তি কৰি অসম চৰকাৰৰ পৰা লাভ কৰা শৈক্ষিক ঋণ আৰু বৃত্তিৰ সহায়ত ১৯৭৫ চনত এম বি বি এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰতে সৰ্ব্বোচ্চ শতাংশ লাভ কৰি উত্তীৰ্ণ হয়। পৰৱৰ্তী পৰ্য্যায়ত দিল্লীৰ অল ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ মেডিকেল ছায়েন্স(এইমছ)ত জ্যেষ্ঠ আৱাসী(Senior Resident) হিচাপে যোগদান কৰি তেওঁ স্নায়ুবিজ্ঞানৰ তিনি বছৰীয়া প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰি ডি.এম. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৪ চনত উত্তৰ-পূব ভাৰতত গুণগত স্বাস্থ্যসেৱাৰ অপৰ্যাপ্ত উপলব্ধতাৰ সমাধানৰ বাবে ডাঃ বৰাই অসমলৈ উভতি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চিকিৎসক
ব্ৰিটিছ ৰাজ

ব্ৰিটিছ ৰাজ (; rāj, সংস্কৃত আৰু হিন্দুস্তানী ভাষাত "শাসন") বুলিলে ১৮৫৮ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশত ব্ৰিটিছৰ ঔপনিবেশিক শাসনক বুজায়। ব্ৰিটিছৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকা অঞ্চলটোক প্ৰচলিত ভাষাত ইণ্ডিয়া বা ভাৰত বোলা হৈছিল। ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়া বুলি কোৱা প্ৰত্যক্ষভাৱে যুক্তৰাজ্যৰ শাসনত থকা অঞ্চল আৰু স্থানীয় শাসকে শাসন কৰা ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া ৰাজ্যবোৰ ইয়াৰ অন্তৰ্গত আছিল। গোটেই অঞ্চলটোক আনুষ্ঠানিকভাৱে ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্য বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। . ভাৰত নামেৰে ই লীগ অৱ নেচন্‌ছ আৰু United Nationsৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। এই নামেৰেই ই ১৯০০, ১৯২০, ১৯২৮, ১৯৩২ আৰু ১৯৩৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পাছত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসন ৰানী ভিক্টোৰিয়াৰ হাতলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ পাছত শাসনৰ এই পদ্ধতি ১৮৫৮ চনৰ ২৮ জুনৰ পৰা আৰম্ভ হয়। ৰাণিক ১৮৭৬ চনত ভাৰতৰ সম্ৰাজ্ঞী ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ বিভাজন হৈ ভাৰতীয় অধিৰাজ্য (পাছলৈ ভাৰতীয় গণৰাজ্য) আৰু পাকিস্তান অধিৰাজ্য (পাছলৈ পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশ) নামৰ দুখন দেশ গঠন হওঁতে এই শাসনৰ অন্ত পৰে। ১৮৫৮ চনত নামনি বাৰ্মা ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতৰ অংশ আছিলেই, ১৮৮৬ চনত উজনি অংশকো সামৰি লোৱা হয়। ১৯৩৭ চনলৈকে এই মিলিত অঞ্চল ম্যানমাৰক স্বয়ংশাসিত অঞ্চল হিচাপে ৰখা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত ম্যানমাৰেও স্বাধীনতা লাভ কৰে।

ভৌগোলিক বিস্তৃতি

আন ইউৰোপীয় দেশে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা গোৱা আৰু পুডুছেৰীৰ দৰে সৰু অঞ্চলবোৰৰ বাদে ব্ৰিটিছ ৰাজে বৰ্তমানৰ প্ৰায় গোটেই ভাৰত, পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশক সামৰি লৈছিল। এই সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ পৰিবেশ ভিন ভিন আছিল- এফালে হিমালয়ৰ পৰ্বতমালা, বানপ্ৰবল উৰ্বৰভূমি, আনফালে গংগাৰ সমতল, দীঘলীয়া সাগৰতীৰ আৰু থৰ মৰুভূমি। ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন সময়ত ইয়াত এডেন প্ৰদেশ (১৮৫৮ৰ পৰা ১৯৩৭), নামনি ব্ৰহ্মদেশ (১৮৫৮-১৯৩৭), উজনি ব্ৰহ্মদেশ (১৮৮৬-১৯৩৭), ব্ৰিটিছ চোমালিলেণ্ড (১৮৮৪-১৮৯৮), আৰু ছিংগাপোৰ (১৮৫৮-১৮৬৭)। পাৰস্য উপসাগৰৰ চুক্তিবদ্ধ ৰাষ্ট্ৰসমূহ আৰু পাৰস্য উপসাগৰীয় আবাসৰ দেশবোৰ কাগজে-পত্ৰ‌ই দেশীয় ৰাজ্য আছিল। ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰেচিডেন্সি আৰু প্ৰদেশসমূহও ১৯৪৭ চনলৈকে ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অংগ আছিল।

এই অঞ্চলৰ আন দেশবোৰৰ ভিতৰত ১৮০২ চনত এমিয়েন্‌ছ সন্ধিৰ যোগেদি চেয়লন (এতিয়াৰ শ্ৰী লংকা)ক ব্ৰিটিছৰ হাতত গতাই দিয়া হৈছিল। ১৭৯৩ চনৰ পৰা ১৭৯৮ চনলৈকে ই মাৰ্দাছ প্ৰেচিডেন্সিৰ অংশ আছিল। নেপাল আৰু ভূটানে ব্ৰিটিছৰ লগত যুদ্ধ কৰাৰ পাছত সন্ধি কৰি ব্ৰিটিছে তেওঁলোকক স্বাধীন ৰাজ্য বুলি মানি লয়। ১৮৬১ চনত এংলো-চিক্কিমিজ সন্ধিৰ পাছত চিক্কিম ৰাজ্যক দেশীয় ৰাজ্যৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল; কিন্তু সাৰ্বভৌমত্বৰ কথা স্পষ্ট কৰা নাছিল। ১৮৮৭ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনলৈকে মালদিভ দ্বীপপুঞ্জ ব্ৰিটিছৰ সুৰক্ষিত অঞ্চলহে আছিল, কিন্তু ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অংশ নাছিল।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
শ্ৰেণী:ভূতপূৰ্ব দেশ‎
শ্ৰেণী:ঔপনিবেশিক ভাৰত
পি. ভানুমতী

পি ভানুমতী ৰামকৃষ্ণ (;৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৫ – ২৪ ডিচেম্বৰ ২০০৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, কণ্ঠশিল্পী, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, সংগীত পৰিচালক আৰু ঔপন্যাসিক। তেওঁক তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা ছুপাৰ ষ্টাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা পৰিচালক হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। ভানুমতীয়ে মূলতঃ তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ ১০০ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০১ চনত তেওঁলৈ পদ্মভূষণ আগবঢ়োৱা হয়। ভাৰতৰ ৩০ সংখ্যক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ৱুমেন ইন চিনেমা সন্মানেৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৫ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ অংগোলৰ সমীপৱৰ্তী প্ৰকাশম জিলাৰ দোদ্দাভৰম গাঁৱত ভানুমতীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ সৰস্বতম্মা আৰু বম্মাৰাজু ভেংকটা চুব্বাইয়াৰ তৃতীয় সন্তান। বিভিন্ন মঞ্চ অনুষ্ঠানত দেউতাকৰ অভিনয় চাই ডাঙৰ হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক ভেংকটা চুব্বাইয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰেমিক আছিল আৰু সৰুৰে পৰাই ভানুমতীক সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল।

কৰ্মজীৱন

চলচ্চিত্ৰ জীৱন

১৯৩৯ চনত চি পুল্ল্যায়া পৰিচালিত তেলেগু ভাষাৰ বৰ বিক্ৰয়ম ছবিত কালিন্দী চৰিত্ৰৰ অভিনয়ৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ পেলায়। তেওঁ মালাথি মাধৱম, ধৰ্মপত্নী আৰু ভক্তিমালা ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম জনপ্ৰিয় ছবি আছিল কৃষ্ণ প্ৰেম। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী জনপ্ৰিয় ছবি আছিল স্বৰ্গসীমা, যিখন আছিল তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ এক মাইলৰ খুঁটি। স্বৰ্গসীমাত তেওঁ ঋণাত্মক ছাঁ থকা এগৰাকী নাট্যশিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিয়ে নিজৰ ব্যক্তিগত সুবিধাৰ বাবে এজন বিবাহিত ব্যক্তিৰ পিছ লয়। স্বৰ্গসীমাৰ ভানুমতীয়ে নিজে কণ্ঠ ‘ওহো পভুৰামা’ গীতটো অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল, যাৰবাবে তেওঁ অসংখ্য প্ৰস্তাব লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত চক্ৰপাণি, লাইলা মজনু, বিপ্ৰনাৰায়ণ, মল্লীশ্বৰী, বতাছাৰী, অন্থাস্তুলু আদি বহু স্মৰণীয় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তামিল ভাষাত সেই সময়ৰ বিখ্যাত নায়ক পি.ইউ. ছিন্নাপ্পাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল ৰত্নকুমাৰ (১৯৪৯)। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল কৃষ্ণন–পাঞ্জুৱে। ১৯৫৩ চনত তামিল, তেলেগু আৰু হিন্দী ভাষাত একেলগে নিৰ্মিত চান্দীৰাণী ছবিৰে ভানুমতীয়ে পৰিচালনাত হাত দিয়ে।

সাহিত্যিক জীৱন

ভানুমতী এগৰাকী প্ৰতিভাৱান লেখকও আছিল আৰু তেওঁৰ কেইবাটাও চুটিগল্প লিখিছে। তেওঁৰ আত্মজীৱনী নলো নেনু তেলেগু ভাষাত প্ৰকাশ পায় আৰু পিছলৈ ইংৰাজীত Musings নামেৰে অনুবাদ কৰা হয়। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ সাহিত্য একাডেমীয়ে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় চুটিগল্প আট্টাগৰি কথালুৰ বাবে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ চুটিগল্প লেখক হিচাপে সন্মানিত কৰে। তেওঁ ৫ বছৰ ললিত কলা একাডেমীৰ সদস্য, আৰু ১০ বছৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ সাহিত্য একাডেমীৰ সদস্য আছিল। তেওঁ তামিলনাডু চৰকাৰী সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ সঞ্চালক আৰু অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

কৃষ্ণ প্ৰেম (১৯৪৩) ছবিখনৰ শ্বুটিঙৰ সময়ত তেওঁ সেই ছবিখনৰ সহকাৰী পৰিচালক পি. ৰামকৃষ্ণ ৰাওক লগ পায়। ৰাও তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু সম্পাদক আছিল। ১৯৪৩ চনৰ ৮ আগষ্টত দুয়োৰ বিবাহ হয় আৰু তেওঁলোকৰ ভাৰানি নামৰ এজন পুত্ৰ জন্ম পায়। পিছলৈ তেওঁলোকে পুত্ৰৰ নামত ভাৰানি পিকচাৰ্ছ নামৰ এটা জনপ্ৰিয় প্ৰডাকচন কোম্পানী আৰম্ভ কৰে। ৮০ বছৰ বয়সত চেন্নাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

সন্মান আৰু বঁটা-বাহন

পদ্মভূষণ (২০০১)
পদ্মশ্ৰী (১৯৬৬)

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:তেলুগু ব্যক্তি
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
ৰিচাৰ্ড উইলিয়াম টিম

ড॰ ৰিচাৰ্ড উইলিয়াম টিম (; ২ মাৰ্চ ১৯২৩ – ১১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী আমেৰিকান জীৱবিজ্ঞানী, খ্ৰীষ্টান যাজক, শিক্ষাবিদ, গৱেষক আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। তেওঁ নটৰ ডেম কলেজৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তদুপৰি ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৭১ চনলৈ কলেজৰ অধ্যক্ষৰ আসন শুৱনি কৰিছিল। তেওঁ ২৫০ৰো অধিক জীৱ প্ৰজাতি আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৩ চনৰ ২ মাৰ্চ তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ইণ্ডিয়ানা ৰাজ্যৰ ছাউথ বেণ্ডত ৰিচাৰ্ড উইলিয়াম টিমৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ জোছেফ আৰু মাতৃ জোছেফিন অটেন। তেওঁ চাৰজন সন্তানৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সন্তান আছিল। তেওঁৰ বড় ভাই বব দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত মৃত্যুবৰণ কৰে। টিমৰ পিতৃ জোছেফ পুলম্যান কোম্পানীৰ এজন পে-মাষ্টাৰ আছিল।

শিক্ষা জীৱন

টিম ছেইণ্ট মে'ৰিজ গ্ৰেড স্কুলত শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ হলি ক্ৰছ সন্ন্যাস সংঘ পৰিচালিত ছেইণ্ট মে'ৰিজ হাই স্কুলত নাম ভৰ্তি কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

টিম তেওঁৰ কৰ্মৰ বাবে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হল:
ৰমন মেগছেছে বঁটা (শান্তি আৰু আন্তৰ্জাতিক বুজাপৰা)– ১৯৮৭

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ৰমন মেগছেছে বঁটা ফাউণ্ডেচনৰ ৱেবচাইটত ৰিচাৰ্ড উইলিয়াম টিমৰ জীবনী
নেমপ্লেক্সৰ ৱেবচাইটত ৰিচাৰ্ড টিমৰ জীবনী

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
জয়ন্তীয়া ভাষা

জয়ন্তীয়া বা প্নাৰ (ইংৰাজী: Pnar / Ka Ktien Pnar) হ'ল ভাৰত আৰু বাংলাদেশত প্ৰচলিত এটা অষ্ট্ৰ-এছিয়াটিক ভাষা। এই ভাষা মূলতঃ ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ জয়ন্তীয়া পাহাৰ অঞ্চলত কোৱা হয়। জয়ন্তীয়া ভাষাত ৩০টা ধ্বনি আছে: ৭টা স্বৰবৰ্ণ আৰু ২৩টা ব্যঞ্জনবৰ্ণ। এটা ব্যাকৰণগত লিংগ ব্যৱস্থা আছে, আৰু ইয়াৰ অবিকল্পিত শব্দৰ ক্ৰম হৈছে ক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণি, ইয়াৰ পৰিয়াল আৰু ইয়াক কোৱা অঞ্চল দুয়োটাৰে বাবে অস্বাভাৱিক।

ভৌগোলিক বিস্তৃতি

খাচী ভাষাসমূহৰ অন্তৰ্গত ভাষা হিচাপে, প্নাৰ এটা জটিল উপভাষা ধাৰাবাহিকতাৰ অংশ, য’ত মিশ্ৰিত বৈচিত্ৰ্যসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত আছে যাৰ সঠিক সম্পৰ্ক ভাষাতত্ত্ববিদৰ মাজত এতিয়াও বিতৰ্কৰ বিষয়। মেঘালয়ৰ বাবে আনা ডালাডিয়েৰদ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা ভাষা মানচিত্ৰই দেখুৱাইছে দুটা মুখ্য প্নাৰ ভাষাভাষী অঞ্চল, যিবোৰক খাচী আৰু ৱাৰ ভাষাভাষী অঞ্চলৰ এটা পাতলীয়া শ্ৰেণীৰে পৃথক কৰা হৈছে। মিলিতভাবে, এই দুটা প্নাৰ অঞ্চলেই প্ৰায় সমগ্ৰ পূব জয়ন্তীয়া পৰ্বত, পশ্চিম জয়ন্তীয়া পৰ্বত আৰু পশ্চিম খাচী পৰ্বত জিলাসমূহ আৱৰি আছে।

একাধিক সাম্প্ৰতিক মানচিত্ৰ, যি হিৰাম ৰিঙে পল ছিডৱেলৰ খাচী ভাষা হেণ্ডবুকৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰিছিল, বিভিন্ন শ্ৰেণীবিভাজনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। তাত, কেৱল পূৰ্বৰ দুটা জিলা প্নাৰ হিচাপে নামিত, যেতিয়া পশ্চিম খাচী হিলছত যিসকল বৈচিত্ৰ্য ভাষা কথিত হয়, সেইবোৰ মাহাৰাম ভাষাৰ অন্তৰ্ভুক্ত, যি সম্পৰ্কিত যদিও স্বতন্ত্ৰ ভাষা। দুয়ো মানচিত্ৰে চুবুৰীয়া অসম ৰাজ্যৰ ক্ষুদ্ৰ প্নাৰ ভাষাভাষী অঞ্চলসমূহো দেখুৱাইছে। পূৰ্বৰ মানচিত্ৰত, এই অঞ্চল সীমিত হৈছিল মেঘালয়ৰ সান্নিধ্যলৈ, আৰু পাছৰ মানচিত্ৰত হাফলঙৰ চাৰিওফালে থকা প্নাৰ ভাষাভাষী গাঁৱসমূহো দেখুৱোৱা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
ফাগুন

ফাগুন অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ একাদশ মাহ। ই অসমীয়া পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহ, ক্ৰমে ব'হাগ, জেঠ, আহাৰ, শাওন, ভাদ, আহিন, কাতি, আঘোণ, পুহ, মাঘ, ফাগুন আৰু চ'তৰ অন্যতম। ফাগুনত ৩০ দিন থাকে। ১ ফাগুন হ'ল এই মাহৰ প্ৰথম দিন।

অন্য পঞ্জিকাত ফাগুনৰ সমসাময়িক মাহ

অসমীয়া পঞ্জিকাত ফাগুন মাহ চলি থাকোঁতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত ফেব্ৰুৱাৰী আৰু মাৰ্চ হয়। ফাগুন ১৪ বা ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত আৰম্ভ হয় আৰু মাৰ্চৰ মধ্যলৈকে থাকে। ব'হাগ মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত মাঘা মাহ চলি থাকে ভাৰতীয় অন্যান্য প্ৰান্তত ফাগুন মাহক দ্বাদশ মাহ বুলি ধৰা হয়। আনহাতে গুজৰাটত কাতি মাহক বছৰৰ প্ৰথম মাহ বুলি ধৰা হয় বাবে ফাগুন পঞ্চম মাহ। মাগুন মাহৰ উৎসৱ সমূহৰ ভিতৰত মহা শিৱৰাত্ৰি আৰু ফাকুৱা উল্লেখযোগ্য। ফাকুৱা সাধাৰণতে ফাগুন মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনা পালন কৰা হয়। বৈষ্ণৱ কেলেণ্ডাৰৰ মতে ফাগুন মাহটো গোবিন্দৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। ভাৰতৰ কোনো কোনো প্ৰান্তৰ লোকে এই মাহত গৌড় পূৰ্ণিমা উদযাপন কৰে। গোৱাৰ লোক সকলে এই মাহত শিগমো উৎসৱ পালন কৰে।

উৎসৱ পাৰ্বন

(ইংৰাজী ২০২০ বৰ্ষৰ মতে)
৫ ফাগুন : কাৰ্বি দাহাল কাচিৰ দম
৬ ফাগুন : আলি-আই-লৃগাং
৮ফাগুন : মহা শিৱৰাত্ৰি
১১ফাগুন : বাথৌ পূজা
১২ফাগুন : ৰামকৃষ্ণ দেৱৰ জন্মদিন
১৫ ফাগুন : ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান দিৱস
১৯ ফাগুন : বিশ্ব বন্যপ্ৰাণী দিৱস
২২ ফাগুন : দামোদৰ দেৱৰ তিথি
২৪ফাগুন : আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস
২৫ ফাগুন : দৌলযাত্ৰা
২৬ ফাগুন : ফাকুৱা
৩০ ফাগুন: পঞ্চমদোল

প্ৰাকৃতিক পৰিৱৰ্তন

ফাগুন মাহৰ সময়ত বতৰৰ উষ্ণতা ভাৰসাম্য অৱস্থাত থাকে। এই সময়ত বৰষুণ প্ৰায় নোহোৱাৰ বাবে বতৰ শুকান আৰু ধূলিময় হয়। এই সময়ত অসমৰ হাবিত মদাৰ, শিমলু আৰু পলাশ ফুল ফুলা দেখা যায় আৰু হেটুলুকা চৰাইৰ মাত সঘনাই শুনিবলৈ পোৱা যায়। এই সময়ত নদ-নদী, পুখুৰী ইত্যাদিৰ পানী শুকাবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই সময়ত দ-মাটিৰ বাবে বাওঁ ধান সিঁচা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ