ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মিৰেল কুদ্দুছ

মিৰেল কুদ্দুছ সত্তৰ, আশী আৰু নব্বৈৰ দশকৰ এজন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা। কৌতুক অভিনেতা ৰূপে তেওঁ যথেষ্ঠ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

তেওঁৰ জন্ম হৈছিল গুৱাহাটীৰ মাছখোৱাত। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ জীৱ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ আইনো পঢ়িছিল। সাংস্কৃতিক দিশটোৰ প্ৰতি ৰাপ থকা বাবে তেওঁ শিক্ষা সাং কৰি চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি হৃদয়ৰ প্ৰয়োজন। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ আদালত, জীৱন সুৰভি, মা, হৃদয়ৰ আঁৰে আঁৰে, দেৱতা আদি অনেক ছবিত অভিনয় কৰিছে।

কুদ্দুছৰ মঞ্চাভিনয়ৰ সৈতেও সম্পৰ্ক আছিল। দুলাল ৰয়ে পৰিচালনা কৰা শুনা জন্মজয়, মাছৰ তেলেৰে মাছ, চৰকাৰী ইন্সপেক্তৰ আৰু অন্ধযুগ নাটকত তেওঁ অভিনয় কৰে। তেওঁ শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰে পৰিচালনা কৰা টেলিফিল্ম মুক্তবন্দী আৰু হাতীৰ উপৰিও পথৰুঘাটে ৰিঙিয়ায়, ঘৰত কোন আছে আৰু বহাগতে শীত শীৰ্ষক দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিকতো অভিনয় কৰে।

পিছলৈ কুদ্দুছে অভিনয় জীৱন ত্যাগ কৰি ধৰ্মীয় কাজ-কৰ্মৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

হৃদয়ৰ প্ৰয়োজন (১৯৭২)
উত্তৰণ (১৯৭৩)
আদালত (১৯৭৬)
পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত (১৯৭৭)
আশ্ৰয় (১৯৭৯)
পোনাকণ (১৯৮১)
সাদৰী (১৯৮২)
সেন্দুৰ (১৯৮৪)
জীৱন সুৰভি (১৯৮৪)
সোণ মইনা(১৯৮৪)
বহাগৰ দুপৰীয়া (১৯৮৫)
মন মন্দিৰ (১৯৮৫)
পূজা (১৯৮৫)
অংগীকাৰ (১৯৮৫)
ময়ূৰী (১৯৮৬)
মধুছন্দা (১৯৮৬)
মা (১৯৮৬)
এই দেশ মোৰ দেশ (১৯৮৬)
প্ৰতিমা (১৯৮৭)
প্ৰতিদান(১৯৮৭)
প্ৰতিশোধ (১৯৮৭)
সূত্ৰপাত (১৯৮৭)
পিতা-পুত্ৰ (১৯৮৮)
ধ্ৰুৱতৰা (১৯৯০)
ৰঙা নদী (১৯৯০)
প্ৰভাতী পখীৰ গান (১৯৯২)
প্ৰিয়জন (১৯৯৩)
শ্ৰী মান মাইমন (১৯৯৩)
হৃদয়ৰ আঁৰে আঁৰে (১৯৯৪)
উৰ্বশী (১৯৯৫)
সাগৰলৈ বহুদূৰ (১৯৮৫)
সপোন (১৯৯৭)
দেৱতা (১৯৯৮)

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
লেইলা পহ্লৱী

লেইলা পহ্লৱী (ইংৰাজী: Leila Pahlavi; ফাৰ্চী ভাষা: لیلا پهلوی; ২৭ মাৰ্চ ১৯৭০ – ১০ জুন ২০০১) আছিল ইৰানৰ এগৰাকী ৰাজকুমাৰী। তেওঁ মহম্মদ ৰেজা শ্বাহ আৰু তেওঁৰ তৃতীয়া পত্নী শ্বাহবানু ফাৰাহ পহ্লৱীৰ কনিষ্ঠ কন্যা আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

লেইলা পহ্লৱীৰ জন্ম ১৯৭০ চনৰ ২৭ মাৰ্চত ইৰানৰ তেহৰানত হৈছিল। তেওঁ ৰেজা আৰু ফাৰাহ পহ্লৱীৰ চতুৰ্থ তথা আটাইতকৈ কনিষ্ঠ সন্তান আছিল। তেওঁৰ দুজন ককায়েক, এগৰাকী বায়েক আৰু এগৰাকী সতীয়া বায়েক আছিল। তেওঁ সাৱলীলভাৱে ফাৰ্চী, ইংৰাজী আৰু ফৰাচী ভাষা ক’ব পাৰিছিল আৰু ইয়াৰ লগতে অলপ স্পেনিছ আৰু ইটালিয়ান ভাষাও জানিছিল। আৰু ক্ৰনিক ফেটিগ চিনড্ৰম (দীৰ্ঘদিনীয়া ভাগৰুৱা অনুভৱ হোৱা ৰোগ)ত ভুগিছিল।

মৃত্যু

২০০১ চনৰ ১০ জুন, দেওবাৰে ব্ৰিটিছ গ্ৰীষ্মকালীন সময় অনুসৰি আবেলি প্ৰায় ৭:৩০ বজাত লণ্ডনৰ লিয়নাৰ্ড হোটেলৰ নিজৰ কোঠাত লেইলাক তেওঁৰ চিকিৎসকে মৃত অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰে। তেওঁৰ শৰীৰত অনিদ্ৰা ৰোগৰ চিকিৎসাত ব্যৱহৃত বাৰ্বিচুৰেট জাতীয় ঔষধ 'চেকনেল'ৰ মাত্ৰা মাৰাত্মক পৰিমাণতকৈ পাঁচ গুণতকেও অধিক পোৱা গৈছিল। ইয়াৰ লগতে কম পৰিমাণৰ ককেইনো পোৱা গৈছিল আৰু স্পষ্টকৈ এয়া এক আত্মহত্যা আছিল। বিছনাত পৰি থকা অৱস্থাত তেওঁৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। বহু বছৰ ধৰি এনৰেক্সিয়া, বুলিমিয়া (অত্যধিক খোৱা আৰু পিছত বমি কৰাৰ মানসিক ৰোগ) আৰু খাদ্যৰ প্ৰতি থকা এলাৰ্জীজনিত সমস্যাৰ বাবে তেওঁৰ শৰীৰটো অত্যন্ত ক্ষীণ হৈ পৰিছিল। ৱেষ্টমিনষ্টাৰ কৰোনাৰ ক’ৰ্টৰ মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, তেওঁ চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যাওঁতে তেওঁৰ টেবুলৰ পৰা চেকনেল ঔষধখিনি চুৰি কৰিছিল। তেওঁ এই ঔষধৰ প্ৰতি আসক্ত আছিল আৰু চিকিৎসকে দুটা টেবলেট খাবলৈ কোৱাৰ বিপৰীতে তেওঁ একেলগে ৪০টা টেবলেট পৰ্যন্ত খাইছিল।

২০১১ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত তেওঁৰ ককায়েক আলি ৰেজা পহ্লৱীকো মাছাচুচেটছৰ বষ্টনত থকা নিজ গৃহত মৃত অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা হয়। প্ৰাথমিক তদন্তত তেওঁ আত্মহত্যা কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Leila's Memorial site by her mother
Iranian.com editorial about Pahlavi's death
Guardian article about results of Pahlavi death inquest

শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
তৰণ আদৰ্শ

তৰণ আদৰ্শ ( ; জন্ম ১৩ জুন ১৯৬৫) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সমালোচক, সাংবাদিক, সম্পাদক আৰু চলচ্চিত্ৰ বাণিজ্য বিশ্লেষক। তেওঁ বি কে আদৰ্শৰ পুত্ৰ। তেওঁ টুইটাৰত চিনেমা সম্পৰ্কীয় খবৰ আৰু বক্স অফিচৰ শেহতীয়া তথ্য প্ৰদানৰ বাবে সুপৰিচিত।

কৰ্মজীৱন

১৫ বছৰ বয়সত ট্ৰেড গাইডৰ সম্পাদক হিচাপে তৰণ আদৰ্শে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে।১ ১৯৯৪ চনত তৰণ আদৰ্শে শ্বেহজাদ খান আৰু কাশ্মীৰা শ্বাহ অভিনীত বলীউড ছবিৰ আধাৰত নিৰ্মিত টিভি ধাৰাবাহিক হেলো বলীউড প্ৰযোজনা কৰে। তেতিয়াও তেওঁ ট্ৰেড গাইডৰ সৈতে জড়িত আছিল। বৰ্তমান তেওঁ বলীউড সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট বলীউড হাংগামাৰ সৈতে জড়িত।

চলচ্চিত্ৰ

হেল্ল' বলীউড (১৯৯৪) - পৰিচালক, প্ৰযোজক আৰু লেখক।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: ব্যক্তি
শ্ৰেণী: চলচ্চিত্ৰ
ভূদেৱী

ভূদেৱী বা ভূমি হৈছে পৃথিৱী মাতৃক (ধৰিত্ৰী) প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰৰ পত্নী আৰু নৰকাসুৰ আৰু মংগলৰ মাতৃ আছিল। ৰামৰ পত্নী সীতাৰ জন্মও পৃথিৱীৰ পৰাই হৈছিল, এনেদৰে সীতাও ভূমিৰ আধ্যাত্মিক সন্তান আছিল।

ব্যুৎপত্তি

"ভূমি" নামটো সংস্কৃত শব্দ 'পুহুমী'ৰ পৰা আহিছে (যিটো দেৱীৰ মূল নাম)৷ ভূদেৱীক ভুৱতী, ভূৱানী, ভুৱনেশ্বৰী, অৱনী, পৃথ্বী, বৰাহী, ধৰিত্ৰী, ধৰণী, বসুধা, বসুন্ধৰা, বৈষ্ণৱী, কাশ্যপী, উৰ্ভি, ইৰা, মহী, ভূ, বসুমতী, মেদিনী, ভূমি, ক্ষিতি, ৰত্নগৰ্ভা, হেমা, হিৰন্মায়াৰ আদি নামৰে জনা যায়।

সংগী আৰু সন্তান

ভূদেৱী হৈছে বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰৰ সংগী। সত্য যুগত, হিৰণ্যকশিপুৰ ভাতৃ হিৰণ্যাক্ষই পৃথিৱীখনক অপহৰণ কৰি মহাজাগতিক মহাসমুদ্ৰৰ তলত লুকুৱাই ৰাখিছিল। দেৱ-দেৱীসকলে হিৰণ্যক্ষৰ অত্যাচাৰ ৰোধ কৰিবলৈ আৰু পৃথিৱী (ধৰিত্ৰীদেৱী)খনক ৰক্ষা কৰিবলৈ বিষ্ণুক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল আৰু বিষ্ণুৱে মানৱ-বৰাহ (বৰাহ) অৱতাৰ লৈ হিৰণ্যক্ষক বধ কৰি ধৰিত্ৰীদেৱীক উদ্ধাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁ ধৰিত্ৰীদেৱীক (ভূদেৱী) বিয়া কৰাইছিল। শ্ৰীবিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰ আৰু ভূদেৱীৰ সন্তান আছিল মংগলা।

ভূদেৱী আৰু বৰাহ অৱতাৰৰ প্ৰথম সন্তান আছিল নৰকাসুৰ। নৰকাসুৰৰ জন্ম বিষয়ক দুটা কাহিনী পোৱা যায়। প্ৰথমটোত কোৱা হৈছে- তেওঁ ভূদেৱী আৰু বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰৰ প্ৰথম সন্তান আছিল। ভূমিয়ে বৰাহক যেতিয়া এটা সন্তানৰ বাবে অনুৰোধ কৰে তেতিয়াই তেওঁৰ জন্ম হৈছিল বুলি কোৱা হয়। নৰকাসুৰক যেন কেৱল তেওঁৰ মাতৃয়েহে হত্যা কৰিব পাৰে, সেই উদ্দেশ্যেৰে ভূদেৱীৰ পুত্ৰ নৰকাসুৰে এটা বৰদান লাভ কৰিবলৈ কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল। দ্বিতীয়টোত কোৱা হৈছে, নৰকাসুৰৰ পিতৃ হিৰণ্যাক্ষই ভূমিক স্পৰ্শ কৰোঁতে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।

সীতা দেৱী পৃথিৱীৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল, এনেদৰে ভূদেৱী সীতাৰ আধ্যাত্মিক মাতৃ আছিল। এবাৰ, দেৱী সীতাৰ নগৰাঞ্চল মিথিলাত খৰাং হৈছিল আৰু সীতাৰ পিতৃ জনকে সেই মাটিত হাল বাই আছিল। তেওঁৰ হালৰ তলত, তেওঁ এটা কেঁচুৱা (সীতা) পায়। প্ৰবাদ আছে যে, সন্তানটো পোৱাৰ পিছতে মিথিলাত বৰষুণ হৈছিল। জনক আৰু তেওঁৰ পত্নী সুনয়নাই ছোৱালীজনীক গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু যিহেতু পৃথিৱীৰ পৰা সীতাৰ জন্ম হৈছিল, সেয়ে তেওঁক ভূমিজা বুলিও জনা যায়।
সত্যভামা অৱতাৰ

ভূদেৱীৰ পুত্ৰ নৰকাসুৰে বৰ প্ৰাপ্তিৰ পিছত, তেওঁৰ শক্তিৰ বাবে অহংকাৰী আৰু গৌৰৱান্বিত হৈ পৰিছিল। তেওঁ মহিলাসকলক ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক জোৰ কৰি তেওঁৰ পত্নী কৰি লৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ১৬ হাজাৰ মহিলাক বন্দী কৰিছিল। তেওঁ স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰকো পৰাস্ত কৰিছিল আৰু স্বৰ্গখনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ লৈছিল। প্ৰাপ্ত কৰা বৰৰ বাবে কোনেও তেওঁক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। নৰকাসুৰে আনকি ইন্দ্ৰৰ মাক অদিতিৰ কাণৰ ফুলিযোৰো চুৰ কৰি আনিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ ভূদেৱীলৈ বুলি দিছিল। ইন্দ্ৰই তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ কৃষ্ণক অনুৰোধ কৰিছিল। কেৱল মাকৰ হাতেৰেহে মৃত্যু হ'ব বুলি নৰকে বৰ লাভ কৰিছিল। নৰকক হত্যাৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণ অৱতাৰৰ সময়ত ভূদেৱীয়ে সত্ৰাজিৎৰ কন্যা সত্যভামা হিচাপে অৱতাৰ লৈছিল। সত্যভামাৰ কৃষ্ণৰ সৈতে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকে পিছত নৰকাসুৰক হত্যা কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিণী
মাৰিছা চাৰ্তিকা মালাদেৱী

মাৰিছা চাৰ্তিকা মালাদেৱী (ইংৰাজী: Marisa Sartika Maladewi; জন্ম: ২৮ জুন ১৯৯৩) এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী, যিয়ে পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়া লিংকুংগান ২০১৩-ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ২০১৩ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত ইণ্ডোনেছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু শেষত "মিছ বিউটি উইথ ভইচ" আৰু "বেষ্ট নেচনেল কচটিউম" বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়া ২০১৩-ত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি নিজৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়া লিংকুংগান ২০১৩-ৰ খিতাপ জয় কৰিছিল।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়া ২০১৩

২০ বছৰ বয়সত মাৰিছাই দক্ষিণ সুমাত্ৰা প্ৰদেশৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়া সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৩৯ গৰাকী প্ৰতিনিধিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাৰ শেষত, ১ ফেব্ৰুৱাৰীত জেকাৰ্টা কনভেনচন চেণ্টাৰত অনুষ্ঠিত গ্ৰেণ্ড ফিনালেত তেওঁক পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়া লিংকুংগান ২০১৩-ৰ খিতাপ প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁক পূৰ্বৰ খিতাপধাৰী পূব জাভাৰ লিজা ইলি পূৰ্ণমাচাৰীয়ে মুকুট পিন্ধাইছিল।

মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ২০১৩

পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়া লিংকুংগান হিচাপে মাৰিছাই জাপানৰ টকিঅ'ৰ বুনকিঅ'ৰ টকিঅ' ডম চিটি হলত অনুষ্ঠিত মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ২০১৩-ৰ ৫৩ তম সংস্কৰণত ইণ্ডোনেছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ফিনালেখন ২০১৩ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল, য'ত তেওঁ "মিছ বিউটি উইথ ভইচ" আৰু "বেষ্ট নেচনেল কচটিউম" বঁটা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

পুত্ৰী ইণ্ডোনেছিয়াৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট
মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
গঙ্গা পূজা

গঙ্গা পূজা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ এখন ৰাজ্য ত্ৰিপুৰাত পালন কৰা এক ধৰ্মীয় উৎসৱ। ত্ৰিপুৰী জনজাতিৰ লোকসকলে নদীৰ দেৱীক পূজা কৰে আৰু মহামাৰীৰ পৰা যাতে বচাই ৰাখে তথা গৰ্ভৱতী মহিলাসকলৰ কুশল-মঙ্গলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে। নদী বা জানৰ মাজত বাঁহেৰে মন্দিৰ সাজি এই পূজা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। গঙ্গা নদীৰ মূৰ্তিস্বৰূপ গঙ্গা দেৱী এই অঞ্চলৰ পূজিত চৈধ্যজনা মুখ্য দেৱ-দেৱীৰ অন্যতম। মাৰ্চ,এপ্ৰিল বা মে’ মাহত, জেঠ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ দশমী তিথিত এই পূজা অনুষ্ঠিত হয়। হিন্দু চান্দ্ৰ-সৌৰ কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি নিৰ্দ্ধাৰিত তাৰিখত ৰাজ্যখনৰ ঠায়েঠায়ে জাক-জমকতাৰে এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ২০১৮ চনত পূজা ২৪ মে’ত। আৰু ২০১৬ত ১৫ মাৰ্চত অনুষ্ঠিত হৈছিল।

প্ৰথা

গঙ্গা পূজা ধান চপোৱাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নৱান্ন উৎসৱৰ (অসমৰ ন-খোৱাৰ সমপৰ্যায়ৰ) পিছত উদযাপন কৰা হয়। এই পূজা জেঠ মাহৰ শুক্ল দশমী তিথিত আযোজন কৰা হয়। এই পূজাত গঙ্গা দেৱীৰ উপসনা কৰা হয়। গঙ্গা দেৱী ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত উপাসনা কৰা চৈধ্যজনা মুখ্য দেৱ-দেৱীৰ অন্যতম। এই উপলক্ষে ত্ৰিপুৰী জনজাতিৰ লোকসকলে নৈৰ পাৰত গোট খায় আৰু নৈৰ মাজভাগত বাহেৰে্ অস্থায়ী এটা মন্দিৰ সাজে আৰু তাত পূজা কৰে। পূজাত হাঁহ, ছাগলী, ম’হ আদি বলি দিয়া হয়, যাতে দেৱীয়ে তেওঁলোকক মহামাৰীৰ কবলৰ পৰা বচাই ৰাখে আৰু গৰ্ভৱতী মহিলাসকলক কুশল-মঙ্গলে ৰাখে। ত্ৰিপুৰীসকলৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য পৰিবেশনো উৎসৱৰ এক অঙ্গ।

সম্পৰ্কিত ঘটনাক্ৰম

ব্ৰিটিছৰ শাসনকালত ত্ৰিপুৰা এখন দেশীয় ৰাজ্য আছিল। ১৯৪৭ত ভাৰতৰ বিভাজন হোৱাত ত্ৰিপুৰাৰ এটা অংশ পূব পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। ত্ৰিপুৰাৰ আনটো অংশৰ শাসক- ৰাণী কাঞ্চন প্ৰভা দেৱীয়ে ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে চামিল হবলৈ মন কৰা নাছিল। ৰাজকীয় শাসনৰ সলনি ত্ৰিপুৰাত গণতান্ত্ৰিক শাসন ব্যৱস্থা প্ৰচলন কৰিবলৈ মুক্তি পৰিষদে এক সংগঠিত বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিছিল। মুক্তি পৰিষদৰ নেতা দশৰথ দেৱবাৰ্মাই ১৯৪৮ চনত গঙ্গা পূজাৰ উপলক্ষত, মুক্তি পৰিষদৰ পূঁজি গঠন কৰিবলৈ প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ পৰা ১টকাকৈ বৰঙনি তুলিছিল। ১৯৪৯ত ত্ৰিপুৰা ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে চামিল হৈছিল। ১৯৫০ত দেৱবাৰ্মাৰ মুক্তি পৰিষদ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ লগত একত্ৰীকৰণ হৈছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰী সংস্কৃতি]
ডেল কাৰ্নেগী

ডেল হাৰ্বিছন কাৰ্নেগী (, ২৪ নৱেম্বৰ, ১৮৮৮ – ১ নৱেম্বৰ, ১৯৫৫) এগৰাকী আমেৰিকান লেখক আৰু প্ৰবক্তা আছিল। আত্ম-উন্নয়ন, বিক্ৰীকৰ্মীৰ দক্ষতা, কৰ্পৰেট প্ৰশিক্ষণ, ৰাজহুৱা বক্তৃতা আৰু আন্তঃব্যক্তিগত দক্ষতা সম্পৰ্কীয় বিখ্যাত পাঠ্যক্ৰমসমূহৰ প্ৰস্তুতকৰ্তা হিচাপেও তেওঁক জনা গৈছিল। মিছৌৰীৰ এখন ফাৰ্মত দৰিদ্ৰতাৰ মাজত জন্মগ্ৰহণ কৰা কাৰ্নেগীৰ প্ৰথমখন কিতাপ "হাউ টু উইন ফ্ৰেণ্ডছ এণ্ড ইনফ্লুৱেন্স পিপল" ১৯৩৬ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। বেষ্টচেলাৰ হিচাপে পৰিগণিত হোৱা এই গ্ৰন্থখনৰ আজিৰ দিনতো জনপ্ৰিয়তা কমা নাই। তদুপৰি তেওঁ আব্ৰাহাম লিংকনৰ জীৱনী "লিংকন দ্য আনন’ন"ৰ লগতে আন কেইবাখনো গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

মানুহে নিজে কৰি থকা কামটো উপভোগ নকৰালৈকে কাচিৎহে সুখী হোৱা দেখা যায়।
পৃথিৱীৰ বেছিভাগ গুৰুত্বপূৰ্ণ কামেই এনেকুৱা মানুহে সম্পন্ন কৰিছে, যিসকলে কোনোধৰণৰ আশাই নথকা যেন লগাৰ পাছতো চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছিল।
যেতিয়া আমি আমাৰ শত্ৰুক ঘৃণা কৰোঁ, আমি তেওঁলোকক আমাৰ ওপৰত কৰ্তৃত্ব চলোৱাৰ ক্ষমতা অৰ্পণ কৰোঁ: এই কৰ্তৃত্ব বা নিয়ন্ত্ৰণ আমাৰ টোপনি, আমাৰ ভোক, আমাৰ ৰক্তচাপ, আমাৰ স্বাস্থ্য আৰু আমাৰ সুখৰ ওপৰত অৰ্পণ কৰা কৰ্তৃত্ব।
মনত ৰাখিব, আজিৰ দিনটোৱেই সেই কাইলৈ আছিল, যাক লৈ আপুনি কালি উদ্বিগ্ন হৈ আছিল।
সকলো শিল্পৰ সাৰমৰ্ম হ’ল আনক সুখ বিলাই সুখ আহৰণ কৰা।
মনত ৰাখিব, সুখ আপুনি কোন বা আপোনাৰ কি আছে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে; ই কেৱল আপুনি কি চিন্তা কৰে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
এটোপাল মৌৱে এক গেলন তিতাতকৈ অধিক মাখি ধৰি ৰাখিব পাৰে।
নতুনত্বহীনতা (monotony) হৈছে দৰিদ্ৰতাৰ স্বাক্ষৰ, সেয়া বাক্যতেই হওক বা জীৱনতেই হওক।
আপুনি যদি শ্ৰোতাসকলক আপোনাৰ বক্তব্যৰ সমভাগী কৰি ল’বলৈ সমৰ্থ হয়, তেনেহ’লে ধৰি ল’ব পাৰিব যে আপোনাৰ আধা উদ্দেশ্যই হাচিল হৈ গ’ল৷
ইচ্ছা কৰিলে পৃথিৱীৰ যিকোনো মানুহেই ভয়ক জয় কৰিব পাৰে৷
জীৱনত মাথো সেইসকল মানুহেহে সাফল্য লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে, যিসকলে মনৰ পৰা নেতিবাচক চিন্তাবোৰ সমূলঞ্চে বিসৰ্জন দিব পাৰিছে৷ এটা প্ৰবল আশাবাদী মন গঢ়ি তোলক৷ নিজৰ উদ্দেশ্যক ধিয়াই কাম কৰি চিন্তাৰে আগুৱাই যাওক, আপুনি সফল হ’বই হ’ব৷
আপুনি জনসংযোগৰ সময়ত আপোনাৰ বক্তব্যত আনুপাতিক হাৰত উত্তেজনা আৰু আৱেগৰ সংমিশ্ৰণ কৰিব লাগিব৷ এইটোও এটা কলা৷ ইয়াক আপুনি সযত্নে পালন কৰিব লাগিব৷
উদ্দীপনা বহুখিনি সঞ্জীৱনীৰ দৰে৷ যি মানুহৰ ভিতৰত উদ্দীপনাৰ বীজ সুপ্ত হৈ থাকে, সেই মানুহে কামত উদ্দীপনাবোধ কৰিলে দুৰ্দমনীয় হৈ উঠে, কামটো সমাধা কৰিবৰ বাবে তেওঁৰ আৱেগে বাধা নমনা হয়৷
উচ্চাকাংক্ষা থাকিলেও উদ্দীপনাৰ প্ৰয়োজন৷ যি মানুহৰ মাজত এই গুণটো স্বাভাৱিক পৰিমাণে থাকে, তেওঁ যি কাম সম্পন্ন কৰিবলৈ আগবাঢ়িব, সেই কাম সিমানেই কঠিন আৰু কষ্টসাধ্য নহওক কিয়, তেওঁৰ মানত সেই কাম আনুষংগিক কামৰ দৰেই সহজ যেন হ’ব৷

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অংকুশ হাজৰা

অংকুশ হাজৰা (জন্ম: ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, নৃত্যশিল্পী আৰু দূৰদৰ্শনৰ আঁতধৰোঁতা যি মূলতঃ বাংলা চিনেমাৰ সৈতে জড়িত। সামাজিক নীতি-নিয়মৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া পুৰুষৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে পৰিচিত। নিজৰ কেৰিয়াৰত ২৬ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰা অংকুশে পশ্চিমবংগ চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা 'মহানায়ক সন্মান' (২০২৩) আদিকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে।

উদ্ধৃতি

আমি এতিয়াও সেই পুৰণি জীৱনটোৰ সৈতে ইমানেই অভ্যস্ত যে মোৰ দেউতাই আজিও কেইটামান টকাৰ বাবে দৰদাম কৰে। ময়ো কৰোঁ। আমি আমাৰ ইচ্ছা আৰু আকাংক্ষাবোৰ পূৰণ কৰিছোঁ সঁচা, কিন্তু আমাৰ মানসিকতা এতিয়াও তাতেই আৱদ্ধ হৈ আছে।
অংকুশ হাজৰাৰ বিশেষ সাক্ষাৎকাৰ

চাওক, সকলোৱে ভাল কাম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিন্তু যদি কোনোবাই ভাল অভিনয় কৰে, তেন্তে ক’ব পৰা যায় যে অমুক মানুহজনে ভাল কাম কৰিছে। সেইবাবেই এজন অভিনেতা উদ্যোগটোত টিকি থাকে। যদি এখন ছবি হিট হয় কিন্তু অভিনেতাগৰাকীৰ প্ৰতিভা নাথাকে, তেন্তে সেই অভিনেতাগৰাকী বেছি দিন টিকি থাকিব নোৱাৰিব।
অংকুশ হাজৰাই ছবি আৰু সম্পৰ্কৰ বিষয়ে নিজৰ অভিজ্ঞতা ব্যক্ত কৰিছে

বাংলা চলচ্চিত্ৰৰ তাৰকা আৰু নিৰ্মাতাসকলে আন ভাষাৰ ছবিৰ সৈতে যুঁজ দিছে যাতে তেওঁলোকে পাবলগীয়া সন্মানখিনি পায়। কিন্তু দক্ষিণত দৰ্শকে নিৰ্মাতাসকলৰ হৈ সেই যুঁজখন দিয়ে।
অংকুশে বাংলা চলচ্চিত্ৰক সমৰ্থন কৰি দক্ষিণৰ উদ্যোগৰ সৈতে তুলনা কৰিছে

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
দয়ানন্দ সৰস্বতী

দয়ানন্দ সৰস্বতী (, ১২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮২৪ – ৩০ অক্টোবৰ ১৮৮৩) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, সামাজিক নেতা আৰু সংস্কাৰমুখী আন্দোলন আৰ্য সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। ১৮৭৬ চনত লোকমান্য বাল গঙ্গাধৰ তিলকৰ নেতৃত্বত হোৱা "ভাৰতীয়ৰ বাবে ভাৰত" শীৰ্ষক আহ্বান জনোৱা তেখেত আছিল প্ৰথম ভাৰতীয়। মূৰ্তিপূজা আৰু পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি পৰিহাৰ কৰি দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে বৈদিক বিচাৰধাৰা পুনৰুত্থান কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল। ভাৰতৰ দাৰ্শনিক, ৰাষ্ট্ৰপতি সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে শ্ৰী অৰবিন্দৰ দৰে তেখেতকো "ভাৰতৰ এগৰাকী নিৰ্মাতা" আখ্যা দিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

প্ৰতিটো ধৰ্মৰে অনুগামীসকলৰ মাজত তৰ্কাতীতভাৱে অনেক শিক্ষিত লোক আছে। তেওঁলোকে প্ৰচলিত বিশ্বাসৰ পৰা নিজকে পৃথক কৰিব লাগে আৰু সৰ্বজনীন সত্যক আঁকোৱালি ল'ব লাগে। যিবোৰ সত্য সকলো ধৰ্মতে বিদ্যমান আৰু যিবোৰ সত্যৰ সৰ্বজনীন প্ৰয়োগ সম্ভৱ। ধৰ্মৰ মাজত বৈসাদৃশ্য থকা বস্তুবোৰ ত্যাগ কৰিব লাগে আৰু পাৰস্পৰিক সৌহাদ্য বৰ্তাই ৰাখিব লাগিব। পৃথিৱীৰ বাবেই সেইটোৱেই সুবিধাজনক কথা হ'ব।
নিজৰ উন্নতি নিজেই কৰা, অন্য কাৰো ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰিবা।
সংস্কৃতিয়েই মানুহৰ প্ৰকৃত পৰিচয়।
মনোযোগ সহকাৰে শুনি যদি কোনো কথাত অসত্যৰ আভাস পোৱা, অবশ্যেই সেই কথা খণ্ডন কৰিবা, আৰু যি সত্য তাক প্ৰসন্নভাবে স্বীকাৰ কৰিবা।
যিবোৰ মানুহে এই সংসাৰত নিঃস্বাৰ্থ ভালপোৱা, ধৰ্ম, বিদ্যা, সৎসঙ্গ, বিবেক, বৈৰীভাবহীনতা, জিতেন্দ্ৰিয়তা আৰু প্ৰত্যক্ষবোধ আদি বিষয়ৰ দ্বাৰা পৰমাত্মাক আশ্ৰয় কৰে তেওঁলোকেই অত্যন্ত ভাগ্যবান। কাৰণ যথাৰ্থ জ্ঞানলাভৰ দ্বাৰা তেওঁলোকেই সকলো দুখৰ পৰা সম্পূৰ্ণ নিষ্কৃতি পায় আৰু ভৱসাগৰ অতিক্ৰম কৰি পৰমাত্মাৰ আনন্দস্বৰূপ মোক্ষসুখ লাভ কৰে। কিন্তু যিসকলৰ ভোগ্য বিষয় আৰু ইন্দ্ৰিয়ত আসক্তি, যিসকল বিবেচনাহীন, অসৎ, অধাৰ্মিক, ছল, কপট, অভিমানী, দুৰাগ্ৰহী তথা সৎসঙ্গ বৰ্জিত তেওঁলোক কেতিয়াও মোক্ষসুখ পাব নোৱাৰে, কাৰণ তেওঁলোক (সত্যস্বৰূপ) ঈশ্বৰবিমুখ।
মনুষ্যৰ ইতৰ প্ৰজাতিসমূহ বলবান প্ৰাণী, দুৰ্বলক ভয় দেখুৱাই পীড়ন কৰে, স্বাৰ্থৰ বাবে প্ৰাণ পৰ্যন্ত হৰণ কৰে। যি মানুহ এনেকুৱা পশুবৎ আচৰণ কৰে, সি মনুষ্যৰ ইতৰ জাতিৰ মাজত গণ্য কৰা হয়। কিন্তু যি দুৰ্বলৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল আৰু উপকাৰপ্ৰৱণ, যি পীড়নকাৰীক ভয় নকৰি তেওঁৰ হাতৰ পৰা দুৰ্বলক ৰক্ষা কৰে, তেঁৱেই প্ৰকৃত ‘মানুহ’।

উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কালনেমি

কালনেমি হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এক অসুৰ। তেওঁ বিৰোচনৰ পুত্ৰ, আৰু প্ৰহ্লাদৰ নাতি। তাৰকাময় যুদ্ধত বিষ্ণুৱে তেওঁক হত্যা কৰে, য'ত তেওঁক সেনাপতি বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ এটা পুনৰ্জন্মত বিভিন্ন পৰম্পৰাত তেওঁ উগ্ৰসেনৰ পুত্ৰ কংস হিচাপে জন্ম লৈ মথুৰাৰ ৰজা হয়। তেওঁৰ ভাগিন বিষ্ণুৰ অৱতাৰ কৃষ্ণই তেওঁৰ অত্যাচাৰৰ বাবে তেওঁক বধ কৰে। কালনেমিৰ কন্যা বৃন্দা হয় জলন্ধৰৰ পত্নী....

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

কালনেমি হৈছে 'কাল', যাৰ অৰ্থ "সময়", আৰু 'নেমি', যাৰ অৰ্থ "এটা চকা বা এটা চকাৰ ঘেৰ"ৰ দ্বাৰা গঠিত যৌগিক শব্দ।
ই সময়ৰ চকাৰ সময়ৰ অংশটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যিয়ে "সূৰ্যাস্তৰ দিশত যোৱা দিনৰ সময়"ক বুজায়।
'কাল'ৰ অৰ্থ "ক'লা"ও, ইয়াক অসুৰ কালনেমী বুলি ধৰা হয়, যিয়ে "দিন ৰাতিৰ ফালে গতি কৰাৰ লগে লগে আৰু দ্বাপৰযুগৰ পৰা কলিযুগৰ দিশে গতি কৰাৰ লগে লগে বৃদ্ধি পোৱা আন্ধাৰৰ সময়ছোৱাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।"

তাৰকাময় যুদ্ধ

মূল প্ৰবন্ধ: তাৰকাময় যুদ্ধ
পদ্মপুৰাণত কালনেমীয়ে তাৰকাময় যুদ্ধত সোমৰ পক্ষে আৰু বাকী দৈত্যবোৰে দেৱতাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিছিল। তেওঁ অপৰিসীম অনুপাতত দেৱতাসকলৰ ওপৰত পাহাৰৰ বৰষুণ পেলাবলৈ ধৰাত দেৱতাসকল আতংকিত হৈ পৰিল। তেওঁ মুখেৰে নিশাহত জুইৰ শিখা বাহিৰ কৰি শত্ৰুৰ ওপৰত কেইবাটাও শত্ৰুৰ ওপৰত নিক্ষেপ কৰিছিল। বিষ্ণুৱে গৰুড়ৰ পিঠিত উঠি যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ আগবাঢ়ি গ’ল।।
তেওঁৰ অধীনৰ দেৱতাক উল্লাসেৰে শব্দ কৰি চিঞৰিছিল আৰু হাঁহি হাঁহি নিজৰ আগতীয়া প্ৰলয়ৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। ক্ৰোধিত হৈ কালনেমীয়ে এশ বাহুৰ পৰা বিষ্ণুৰ বুকুত অসংখ্য অস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰিলে। যেতিয়া অসুৰে গৰুড়ৰ মূৰটো গদাৰে ভাঙি পেলালে, তেতিয়া বিষ্ণুৱে প্ৰতিশোধ ল'লে, কালনেমিৰ সকলো বাহু কাটিবলৈ সুদৰ্শন চক্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে আৰু পৃথিৱীখন ধ্বংস হোৱাৰ আগতে তেওঁক নিৰ্জীৱ কৰি পেলালে।

পুত্ৰ

কালনেমিৰ ছয় পুত্ৰ আছিল: হংস, সুবিক্ৰম, ক্ৰথা, দমন, ৰিপুমৰ্দন আৰু ক্ৰোধহন্ত, যিসকল পূৰ্বৰ জন্মত ব্ৰহ্মাৰ মানসপুত্ৰ মাৰিচিৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁলোকে ব্ৰহ্মাৰ ওচৰত তপস্যা কৰাৰ বাবেই তেওঁলোকৰ ককাক হিৰণ্যকশিপুৱে প্ৰথমে তেওঁলোকক পাতালত দীৰ্ঘদিন নিদ্ৰা যাবলৈ অভিশাপ দিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ অভিশাপ সলনি কৰি দৈৱকীৰ প্ৰথম ছয়জন পুত্ৰ হিচাপে পৃথিৱীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ পিতৃ কালনেমি উগ্ৰসেনৰ পুত্ৰ কংস হিচাপে পুনৰ জন্ম ল'ব আৰু তেওঁলোকৰ মোমায়েক হ'ব আৰু জন্মৰ লগে লগে তেওঁলোক সকলোকে হত্যা কৰিব।

সমুদ্ৰ মন্থন

স্কন্দ পুৰাণৰ মতে ক্ষীৰ সাগৰ মন্থন হোৱাৰ পাছত বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপত দৈত্য আৰু দানৱৰ ওচৰত অমৃত বিলাওঁতে, অসুৰসকলক অমৃত দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত অসুৰ জাতি আৰু দেৱতাৰ মাজত যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। দেৱতাক স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰই নেতৃত্ব দিছিল আৰু অসুৰৰ নেতৃত্বত বিৰোচনৰ পুত্ৰসকলে প্ৰথমে অসুৰৰ প্ৰধান বালি আৰু পিছলৈ কালনেমিৰ নেতৃত্ব দিছিল। ইন্দ্ৰই বজ্ৰপাতেৰে বালিক বধ কৰাৰ পিছত বৃষপৰ্ব নামৰ আন এজন দৈত্য ৰজাই ইন্দ্ৰক আক্ৰমণ কৰে, আৰু তেৱোঁ নিহত হয়। কালনেমীয়ে সিংহত উঠি নিজৰ পৰ্বত হিচাপে ইন্দ্ৰ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলক তীব্ৰ আক্ৰমণ চলাইছিল, যিয়ে দেৱতাসকলক অস্থিৰ কৰি তুলিছিল। তেতিয়া তেওঁলোকক বিষ্ণুৰ সহায় ল’বলৈ নাৰদে পৰামৰ্শ দিছিল, কিয়নো তেওঁহে ধ্যানৰ দ্বাৰা আহৰণ কৰা অপৰিসীম শক্তি থকা কালনেমীক হত্যা কৰিব পাৰিব। দেৱতাসকলে কৰা অনুৰোধত বিষ্ণুৱে গৰুড়ত উঠি কালনেমীক আক্ৰমণ কৰি অচেতন কৰি পেলালে। চেতনা ঘূৰাই পোৱাৰ লগে লগে কালনেমীয়ে উপলব্ধি কৰিলে যে তেওঁ বিষ্ণুৰ সৈতে মুখামুখি হৈছে আৰু তেওঁৰ পৰাজয় মানি লৈ বিষ্ণুক অনুৰোধ কৰিলে যে তেওঁক কোনো ঐশ্বৰিক সত্তাৰ দ্বাৰা পৰাস্ত কৰা হৈছে বুলি প্ৰশংসা কৰে। এইদৰে বিষ্ণুৱে কালনেমি-নিহা উপনাম লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মত অসুৰ
ববী শৰ্মা বৰুৱা

ববী শৰ্মা বৰুৱা এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, প্ৰযোজক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁ চলচ্চিত্ৰৰ মাধ্যমেৰে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক বিষয়সমূহ দাঙি ধৰে। তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি হৈছে অদম্য। এইখন ছবিয়ে বাংলাদেশৰ ঢাকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত আধ্যাত্মিক শাখাত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। এই ছবি গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ শিল্পী প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত। চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৪ চনৰ ঢাকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত Spritual film শাখাত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ সন্মান লাভ কৰে। তেওঁৰ দ্বিতীয় ছবি সোণাৰ বৰণ পাখি গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ শিল্পী প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ ওপৰত আধাৰিত ২০১৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া ছবি। তেওঁৰ তৃতীয়খন ছবি হৈছে সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত য়েছে দৰজে ঠংচিৰ ‘মিচিং’ নামৰ উপন্যাসখনৰ আধাৰত নিৰ্মিত "মিচিং(দ্য এপাৰেশ্যন)"। তেওঁৰ আটাইকেইখন ছবি বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।

বঁটা আৰু সন্মান

অদম্য: ত্ৰয়োদশ ঢাকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ - শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ (Spiritual film শাখা), ২০১৪
সোণাৰ বৰণ পাখি: শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ গ্ৰেণ্ড জুৰী বঁটা, ইণ্ডিয়ান ফিল্ম ফেষ্টিভেল লছ এঞ্জেলেচ, ২০১৭
সোণাৰ বৰণ পাখি: শ্ৰেষ্ঠ দৰ্শক বঁটা, পঞ্চদশ ঢাকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৭
মিচিং(দ্য এপাৰেশ্যন): শ্ৰেষ্ঠ শ্বেৰদুকপেন ভাষাৰ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ২০১৯

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ৰাজতন্ত্ৰ

ৰাজতন্ত্ৰ হৈছে একপ্ৰকাৰ শাসন ব্যৱস্থা, য'ত এজন ব্যক্তি, অৰ্থাৎ ৰজা বা ৰাণীয়ে নিজৰ জীৱনকালৰ শেষলৈকে, বা পদত্যাগ নকৰা পৰ্যন্ত, ৰাষ্ট্ৰপ্ৰমুখ হিচাপে শাসন কৰে। ৰাজতন্ত্ৰৰ ক্ষমতাৰ পৰিসৰ সীমিত আৰু প্ৰায় প্ৰতীকী (সংবিধানিক ৰাজতন্ত্ৰ) হ'ব পাৰে, বা সম্পূৰ্ণৰূপে স্বৈৰাচাৰী (নিৰপেক্ষ ৰাজতন্ত্ৰ) হ'ব পাৰে, আৰু এই ক্ষমতাত প্ৰতিনিধিত্বমূলক, কাৰ্যনিৰ্বাহী, বিধানমূলক আৰু বিচাৰকৰ ভূমিকাও থাকিব পাৰে।

ৰাজতন্ত্ৰত উত্তৰাধিকাৰ সাধাৰণতে বংশগত ৰূপে চলি আহিছে, যাৰ ফলত "বংশ" (dynasty) গঢ় লৈ উঠে; যদিও কেতিয়াবা ৰজা-ৰাণীসকল নিৰ্বাচিত ৰাজতন্ত্ৰৰ জৰিয়তে নিৰ্বাচিত হ’ব পাৰে বা নিজকে স্ব-ঘোষিত ৰাজা হিচাপেও প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰে। আৰিষ্ট’ক্ৰেটসকল, যদিও সকলো ৰাজতন্ত্ৰত বাধ্যতামূলক নহয়, তেওঁলোকেই সাধাৰণতে ৰাজাৰ নিৰ্বাচন বা ৰাজ্যিক সংগঠনৰ বিভিন্ন পদ পূৰণৰ উৎস হৈ থাকে (যেনে সভা বা দৰবৰ)। ৰাজতন্ত্ৰৰ ৰাজনৈতিক বৈধতা সাধাৰণতে মানুহ বা ভূমিৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ দাবিত আধাৰিত থাকে, যি সম্পৰ্ক কুটুম্বতা বা ঈশ্বৰৰ অধিকাৰ বা অন্য কোনো উপাৰ্জিত অৱস্থানৰ জৰিয়তে বিবৃত কৰা হয়।

ৰাজতন্ত্ৰত বহুবিধ উপাধি থাকিব পাৰে, যেনে যদি, বাদশাহ, সম্ৰাট, সম্ৰাজ্ঞী, নবাব, ৰজা, ৰাণী আদি। ৰাজতন্ত্ৰসমূহে সংঘ, ব্যক্তিগত মিল, আৰু ৰাজ্য গঠন কৰিব পাৰে, য'ত ৰাজতন্ত্ৰৰ ব্যক্তিগত সম্পৰ্কৰ জৰিয়তে উপৰাজ্য থাকে। এই সম্পৰ্কৰ ফলত বহু ৰাজতন্ত্ৰই একাধিক উপাধি গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। কিছুমান দেশত “ৰাজ্য” (kingdom) শব্দটো ৰক্ষা কৰি ৰখা হৈছে যদিও তাত কাৰ্যকৰী ৰাজতন্ত্ৰ নাই (যেন ফ্ৰাংক’ইষ্ট স্পেইন, ১৯৪৭–১৯৭৫), বা দীৰ্ঘকালীন ৰিজেঞ্চি (regency) ব্যৱস্থা চলি আছিল (যেন হৰ্থী যুগৰ হাংগেৰী, ১৯২০–১৯৪৪)।

বিংশ শতিকালৈকে ৰাজতন্ত্ৰই বিশ্বৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ শাসন ব্যৱস্থা আছিল, কিন্তু প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ শেষৰ ফালে গণতন্ত্ৰই বহু ৰাজতন্ত্ৰক অপসাৰণ কৰে। , বিশ্বৰ ৪৩খন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত মাত্ৰ এখনত ৰাজতন্ত্ৰ আছে, যাৰ ভিতৰত ১৫খন কমনৱেলথ দেশত ৰজা চাৰ্লছ তৃতীয়ই ৰাষ্ট্ৰপ্ৰমুখ হিচাপে কাম কৰি আছে। ইয়াৰ উপৰিও বহু উপ-ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজতান্ত্ৰিক এককো বিদ্যমান। অধিকাংশ আধুনিক ৰাজতন্ত্ৰ হৈছে সংবিধানিক ৰাজতন্ত্ৰ, য'ত ৰাজতন্ত্ৰৰ কাৰ্যনিৰ্বাহী ক্ষমতা সীমিত বা নাথাকে, আৰু তেওঁসকলে সংবিধানৰ অধীনত কেবল আইনগত আৰু আনুষ্ঠানিক ভূমিকাত থাকে (যেন সংসদীয় গণতন্ত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপ্ৰমুখ)।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

ইংৰাজী "মনাৰ্ক" শব্দটো (লেটিন: monarchia) আহিছে প্ৰাচীন গ্ৰীক শব্দ μονάρχης (monárkhēs)-ৰ পৰা, যিটো μόνος (mónos, অৰ্থাৎ "এজন, একক") আৰু ἄρχω (árkhō, অৰ্থাৎ "শাসন কৰা")-ৰ পৰা উদ্ভূত হৈছে।

বৰ্তমান ব্যৱহাৰত, "ৰাজতন্ত্ৰ" শব্দই সাধাৰণতে বংশগত শাসনৰ এটা পৰম্পৰাগত ব্যৱস্থাক বুজায়, কিয়নো ঐচ্ছিক ৰাজতন্ত্ৰ যথেষ্ট বিৰল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:ৰাজনীতি
২৬ এপ্ৰিল

ঘটনাৱলী

১৫৬৪ - ইংৰাজ কবি আৰু নাট্যকাৰ উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰক দীক্ষিতকৰণ কৰা হৈছিল।

জন্ম

১৯২১ - নিবাৰণ বৰা, ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ তথা লেখক।
১৯৩২ - মাইকেল স্মিথ, এজন ব্ৰিটিছ বংশোদ্ভৱ কানাডিয়ান জৈৱ ৰসায়নবিদ আৰু ব্যৱসায়ী।
১৯৩৭ - ষ্টেন স্বামী, ভাৰতীয় ৰোমান কেথলিক ধৰ্মযাজক।
১৯৭০ - সাৰন্য পোনভান্নন, দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
১৯৮৮ - ৰুটজাৰ ব্ৰেগমেন, নেডাৰলেণ্ডৰ ইতিহাসবিদ আৰু লেখক।

মৃত্যু

১৫৮৯ - তানসেন, ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ।
১৯২০ - শ্ৰীনিবাস ৰামানুজন, ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ। (জন্ম: ১৮৮৭)
২০২১ - পাৰুল দেৱী দাস, অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা আই এ এছ বিষয়া।

দিৱস

বিশ্ব বৌদ্ধিক সম্পত্তি দিৱস
বিশ্ব মেধা সম্পদ দিৱস
একতা দিৱস (টাঞ্জানিয়া)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত