ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হানা মাখমালবাফ

হানা মাখমালবাফ (ফাৰ্চী: حنا مخملباف; জন্ম ৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৮) হৈছে এগৰাকী ইৰানী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা ছমীৰা মাখমালবাফৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মহচেন মাখমালবাফ আৰু ফাতেমেহ মেশ্কিনীৰ কন্যা। তেওঁ মূলতঃ জয় অৱ মেডনেছ (২০০৩), বুদ্ধ কলাপ্সড আউট অৱ শ্বেম (২০০৭) আৰু গ্ৰীন ডেইজ (২০০৯) নামৰ চলচ্চিত্ৰসমূহৰ বাবে পৰিচিত। মাখমালবাফে ২০০৩ চনত ৱেনিছ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত জয় অৱ মেডনেছ (২০০৩) চলচ্চিত্ৰৰ বাবে লীনা মাংগিয়াকাপ্ৰে বঁটা লাভ কৰিছিল, যিখন ছবিয়ে টকিঅ’ ফিল্মেক্সত বিশেষ জুৰী বঁটাও আজৰি কৰিছিল। মাখমালবাফৰ বুদ্ধ কলাপ্সড আউট অৱ শ্বেম চলচ্চিত্ৰখনেও বিভিন্ন বঁটা লাভ কৰিছে, যাৰ ভিতৰত ৰোম চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত পাওলো উংগাৰী ইউনেস্কো বঁটা আৰু বাৰ্লিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শান্তি চলচ্চিত্ৰ বঁটা অন্যতম।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

মাখমালবাফৰ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ সৈতে সম্পৰ্ক অতি কম বয়সৰপৰাই আৰম্ভ হৈছিল। তিনি বছৰ বয়সতে তেওঁ কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত উপস্থিত আছিল। আঠ বছৰ বয়সত তেওঁৰ কামে প্ৰথমবাৰৰ বাবে চৰ্চা লাভ কৰে, যেতিয়া লোকাৰ্ণো চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত তেওঁৰ প্ৰথমটো চুটি ছবি দ্য ডে মাই আণ্ট ৱাজ ইল প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

মাখমালবাফে প্ৰথমতে এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী হোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল, কিন্তু এই কলাক্ষেত্ৰত থকা অকলশৰীয়া ভাবটোক তেওঁ পছন্দ কৰা নাছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় আৰু তেওঁ চলচ্চিত্ৰৰ ছেটৰ অভিজ্ঞতাক অতি আকৰ্ষণীয় বুলি অনুভৱ কৰে। এক সাক্ষাৎকাৰত মাখমালবাফে বুজাই দিছিল যে "লাইট, কেমেৰা, একচন" শব্দকেইটা শুনাটো আছিল অতি উত্তেজনাপূৰ্ণ আৰু ইয়াৰ এক "অদ্ভুত শক্তি" আছিল।

আঠ বছৰ বয়সতে মাখমালবাফে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে তেওঁ গতানুগতিক স্কুলীয়া শিক্ষা চলাই যাব নিবিচাৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজৰ গৃহ চহৰ তেহৰাণত অৱস্থিত তেওঁৰ পিতৃৰ চলচ্চিত্ৰ একাডেমী আৰু ষ্টুডিঅ’ মাখমালবাফ ফিল্ম হাউচলৈ নিজৰ শিক্ষা স্থানান্তৰ কৰে। মাখমালবাফ ফিল্ম হাউচত শিক্ষাৰ্থীসকলে চিত্ৰকলা, ফটোগ্ৰাফী আৰু চিনেমাৰ দৰে বিভিন্ন কলাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰিছিল। ফিল্ম একাডেমীত অধ্যয়ন কৰাৰ উপৰি মাখমালবাফে সমনীয়াসকলে পঢ়ি থকা বিষয়সমূহৰ সৈতেও নিজক মিলাই চলিবলগীয়া হৈছিল। ইয়াৰ মাজতে মাখমালবাফে নিজৰ পূৰ্বৰ স্কুলখন মিছ কৰিবলৈ ধৰে আৰু কেইসপ্তাহমানৰ বাবে তালৈ ঘূৰি যায়। কিন্তু আনুষ্ঠানিক শিক্ষা-ব্যৱস্থাৰ পুনৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ অতি সোনকালেই অনুভৱ কৰিলে যে তেওঁ স্কুলতকৈ মাখমালবাফ ফিল্ম হাউচতে থকাটো বেছি পছন্দ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
বাৰ্তোলোমিঅ' ক্ৰিষ্টফ'ৰি

বাৰ্তোলোমিঅ' ক্ৰিষ্টফ'ৰি ডি ফ্ৰানচেস্কো (৪ মে' ১৬৫৫- ২৭ জানুৱাৰী ১৭৩১)ইটালীৰ এজন বাদ্যযন্ত্ৰ নিৰ্মাতা আছিল যাক "ফৰ্তেপিয়ানো"ৰ উদ্ধাৱক হিচাপে সাধাৰণতে গণ্য কৰা হয় । (বিঃদ্ৰঃ-ফৰ্তেপিয়ানো হৈছে পিয়ানোৰ আদিম প্ৰকাৰ)

জীৱন

ক্ৰিষ্টফ'ৰিৰ পিয়ানো সমূহ

ক্ৰিষ্টফ'ৰিয়ে কেইখন পিয়ানো নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল সেই কথা সঠিক ভাৱে জনা নাযায় । তেওঁ ১৭২০ৰ দশকত নিৰ্মাণ কৰা মাত্ৰ তিনিখন পিয়ানোহে বৰ্তমান পোৱা যায় ।
প্ৰথমখন নিউ য়ৰ্ক চহৰত অৱস্থিত "মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম (সংগ্ৰহালয়)"ত পোৱা যায় । এইখন পিয়ানোৰ বহু অংশ পৰৱৰ্তী সময়ত সলনি কৰা হয় । সেয়ে বহুতে ইয়াৰ পৰা সেই পুৰণা প্ৰকাৰৰ শব্দ বা সুৰ নোলায় বুলি ভাৱে ।
দ্বিতীয়খন ৰোম চহৰৰ "মিউজিঅ' নেজিয়নেল ডেগলি ষ্ট্ৰোমেণ্টি মিউজিকেলি"ত সংৰক্ষিত হৈ আছে । বৰ্তমান ই বজাব পৰা অৱস্থাত নাই ।
তৃতীয়খন লেইপজিগ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাদ্যযন্ত্ৰ সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত হৈ আছে । বৰ্তমান ইয়ো বজাব পৰা অৱস্থাত নাই যদিও ইয়াৰ পূৰ্বৰ ৰেকৰ্ডিং সমূহ পোৱা যায় ।

উল্লেখযোগ্য যে তিনিওখন পিয়ানোত লেটিন ভাষাত লিখা আছে "BARTHOLOMAEVS DE CHRISTOPHORIS PATAVINUS INVENTOR FACIEBAT FLORENTIAE [date]" য'ত তাৰিখ লিখা আছিল ৰোমান নম্বৰত । কথাষাৰিৰ অৰ্থ হৈছে "পাদোৱাৰ বাৰ্তোলোমিঅ' ক্ৰিষ্টফ'ৰিৰ দ্বাৰা [date] তাৰিখে ফ্লোৰেন্সত নিৰ্মিত ।

ক্ৰিষ্টফ'ৰিৰ সোঁৱৰণত ওলোৱা গুগল দুদল

গুগলএ বাৰ্তোলোমিঅ' ক্ৰিষ্টফ'ৰিৰ ৩৬০ সংখ্যক জন্মদিনৰ উপলক্ষে এটি আকৰ্ষণীয় গুগল দুদল উলিয়াই ।

লগতে চাওক

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
আইছা চুলতান বেগম

আইছা চুলতান বেগম মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰথম মোগল সম্ৰাট সম্ৰাট বাবৰৰ প্ৰথম পত্নী হিচাপে ফেৰঘনা উপত্যকা আৰু সমৰকন্দৰ ৰাণী পত্নী আছিল।

আইছা স্বামীৰ প্ৰথম ভতিজা ভগ্নী আৰু জন্মৰপৰা টাইমুৰিড ৰাজকুমাৰী আছিল। বাবৰৰ পৈতৃক ককাক সমৰকন্দ আৰু বুখাৰাৰ ৰজা চুলতান আহমেদ মিৰ্জাৰ কন্যা।

পৰিয়াল আৰু বংশ

আইছা চুলতান বেগম জন্মতে টাইমুৰিদ ৰাজকুমাৰী আৰু চুলতান আহমেদ মিৰ্জা (সমৰকন্দ আৰু বুখাৰাৰ ৰজা) আৰু তেওঁৰ পত্নী কুতাক বেগমৰ তৃতীয় কন্যা। হজৰত মহম্মদৰ পত্নী ‘আইছা বিন্ত আবি বকৰৰ নামেৰে তেওঁৰ নাম ‘আইছা’ ৰখা হৈছিল।

তেওঁৰ পিতৃ চুলতান আহমেদ মিৰ্জা টাইমুৰিদ সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাট আবু ছাইদ মিৰ্জাৰ ডাঙৰ পুত্ৰ আৰু উত্তৰাধিকাৰী আছিল। আইছাৰ পৈতৃক খুৰাকসকলৰ ভিতৰত আছিল ফেৰঘনা উপত্যকাৰ শাসক উমৰ শ্বেখ মিৰ্জা, যি পিছলৈ তেওঁৰ শহুৰেকও হৈছিল। তেওঁৰ সন্তান বাবৰ (তাইৰ ভৱিষ্যত স্বামী) আৰু ডাঙৰ ভনীয়েক খানজাদা বেগম এইদৰেই আছিল, আইছাৰ প্ৰথম ভতিজা ভগ্নী।

বিবাহ

শৈশৱতে আইছাৰ বাগ্দান হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃ দুয়োফালৰ পৰা সম্পৰ্কিত ভায়েক বাবৰৰ সৈতে, যি উমৰ শ্বেখ মিৰ্জাৰ পুত্ৰ আৰু তেওঁৰ পেহীয়েক কুতলুগ নিগাৰ খানুমৰ পুত্ৰ। তেওঁলোকৰ পিতৃ ভাতৃ আৰু আহমেদৰ এগৰাকী পত্নী কুতলুগৰ ভগ্নী মিহৰ খানুম।
১৪৮৮ চনত উজবেকিস্তানৰ সমৰকণ্ডত বাবৰৰ বয়স মাত্ৰ পাঁচ বছৰ আছিল। ১৪৯৯ চনৰ আগষ্ট মাহত আইছাই বাবৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ সৈতে ফেৰঘনাত যোগদান কৰে, য’ত বাবৰে ফেৰঘনা উপত্যকাৰ শাসক হিচাপে পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত সফল হৈছিল।

যুৱতী ৰাণীয়ে স্বামীক লাজ লগা, যদিওবা অনিচ্ছুক প্ৰেমিক বুলি পাইছিল। বাবৰে সিহঁতৰ বিয়াৰ আৰম্ভণিতে তেওঁলৈ খুব লাজ কৰি থাকিল আৰু দহ-পোন্ধৰ দিনত এবাৰহে তেওঁক চাবলৈ গৈছিল। বাবৰে কোৱাৰ দৰে, "যদিও মই তাইৰ [আইছা]ৰ প্ৰতি বেয়া স্বভাৱ নাছিলোঁ, তথাপি, এইটো মোৰ প্ৰথম বিবাহ হোৱাৰ বাবে, বিনয় আৰু লাজৰ বাবে, মই তাইক দহ, পোন্ধৰ, বিছ দিনত এবাৰ দেখা পাইছিলোঁ।" তেওঁ অতি সোনকালেই এই কথাতো বিৰক্ত হৈ পৰিল আৰু তেওঁৰ ভ্ৰমণ একেবাৰে বন্ধ কৰি দিলে। ইয়াৰ পিছত আইছাৰ পেহী আৰু শাহুৱেক কুটলুগ নিগাৰ খানুমে তেওঁক অতি ক্ৰোধেৰে বকাবকি কৰিছিল (এনেট বেভেৰিজে অনুবাদ কৰা আত্মজীৱনীত কোৱাৰ দৰে "বহু ডানিং") আৰু কেইদিনমানৰ মূৰে মূৰে তেওঁক লগ ধৰিবলৈ পঠিয়াইছিল। বাবৰৰ এই সময়ত কেৱল তাইৰ প্ৰতি, বা বিয়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নাছিল। বিয়াৰ তিনিবছৰৰ অন্তত বাবৰৰ প্ৰথম সন্তান জন্ম দিলে আইছাই। এইগৰাকী আছিল এগৰাকী কন্যা ফখৰ-উন-নিছা, ১৫০১ চনত সমৰকন্দত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও এমাহ বা চল্লিছ দিনৰ পিছত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। তাইৰ মৃত্যুৱে বাবৰক আটাইতকৈ বেছি দুখ দিছিল কাৰণ তেওঁৰ কণমানি ছোৱালীজনীৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰিয় প্ৰেম বাঢ়ি আহিছিল।

বিবাহ বিচ্ছেদ

যদিও তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক এতিয়া বহুত ঘনিষ্ঠ আছিল, তথাপি এনে লাগে যেন আইছা আৰু বাবৰৰ কাজিয়া হৈছিল আৰু ১৫০৩ চনত তাছকেন্দক ওফৰাই দিয়াৰ আগতে তাই তেওঁক এৰি থৈ গৈছিল। বাবৰে কয় যে তেওঁৰ পত্নীক তেওঁৰ ডাঙৰ ভনীয়েক ৰবিয়া চুলতান বেগমৰ ষড়যন্ত্ৰত বিপথে পৰিচালিত কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ ঘৰৰপৰা ওলাই যাবলৈ প্ৰৰোচিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
ঝোলা

ঝোলা সাহিত্যিক কৃষ্ণ ধৰাবাসীৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত এখন নেপালী চলচ্চিত্ৰ। ইয়াত ১৯২০ দশকলৈকে নেপালী সমাজত প্ৰচলিত সতীদাহ প্ৰথাৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে য’ত পত্নীয়ে স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত সাধাৰণতে তেওঁৰ চিতাজুইত আত্মজাহ দিবলগীয়া হৈছিল। ছবিখনত অভিনয়ৰ বাবে গৰিমা পন্তই ২০১৪ চনত শ্ৰীলংকাত অনুষ্ঠিত হোৱা SARC চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। ৮৭তম একাডেমী বঁটাত এই ছবিখনক শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ ছবিৰ বাবে নেপালী প্ৰৱিস্থি ৰূপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল যদিও মনোনীত হোৱা নহ’ল।

সতীদাহ প্ৰথা

সতীদাহ প্ৰথা হৈছে মৃত স্বামীৰ চিতাজুইত বিধৱাগৰাকীক জ্বলাই দিয়াৰ এক প্ৰাচীন প্ৰথা। হিন্দু শাস্ত্ৰৰ মতে সতীদাহ প্ৰথা আছিল স্বেচ্ছামূলক, য'ত এগৰাকী মহিলাই স্বেচ্ছাই স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ সৈতে নিজৰ জীৱন শেষ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। কিন্তু পিছলৈ এই প্ৰথাৰ অপব্যৱহাৰ কৰি নাৰীক সতী যাবলৈ বাধ্য কৰোৱা হৈছিল বা আনকি বিধবাগৰাকীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে টানি আনি জ্বলি থকা জুইকুৰাত জাপি দিয়া হৈছিল। ঐতিহাসিক বিৱৰণীত দেখা গৈছে যে এই বন্য প্ৰথাৰ জৰিয়তে কেইবাগৰাকীও ৰাজকীয় আৰু সাধাৰণ নাৰীক জীৱিত অৱস্থাত জ্বলাই দিয়া হৈছিল। ১৯২০ চনত নেপালৰ পৰা সতীদাহ ব্যৱস্থা আনুষ্ঠানিকভাৱে বিলুপ্ত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
সম্ভাৱী চৌধুৰী

সম্ভাৱী চৌধুৰী ( ; জন্ম: ১৫ জুন ১৯৯৮) লোক জনশক্তি পাৰ্টি (ৰাম বিলাস)ৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ৷ তেওঁ বিহাৰত সমস্তীপুৰ (লোকসভা সমষ্টি)ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সংসদ সদস্য। তেওঁ ১৮ নং লোকসভাৰ অন্যতম কনিষ্ঠ সাংসদ।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

সম্ভাৱী বিহাৰ চৰকাৰৰ নীতিশ কুমাৰ নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ অট্টালিকা নিৰ্মাণ বিভাগৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী অশোক চৌধুৰীৰ কন্যা। ২০১৯ চনত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানত স্নাতক তেওঁ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু পিছলৈ ২০২২ চনত দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

সম্ভাৱীয়ে ২০২২ চনত আচাৰ্য কিশোৰ কুনালৰ পুত্ৰ সয়ন কুনালৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

ৰাজনৈতিক কৰ্মজীৱন

সম্ভাৱী সমস্তীপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সংসদ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছে।ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ছানী হাজাৰীক ১৮৭২৫১ টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে।

সামাজিক কাম-কাজ

চৌধুৰীয়ে পাটনাৰ মহিলা শিক্ষাক সক্ৰিয়ভাৱে সহায় কৰা বিদ্যালয় জ্ঞান নিকেতন বিদ্যালয়ৰ তদাৰক কৰে।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
চিত্ৰা সিং

চিত্ৰ সিং ; জন্ম নাম চিত্ৰা সোম এগৰাকী ভাৰতীয় গজল গায়িকা। স্বামী জগজিৎ সিঙৰ সৈতে তেওঁ গজলৰ ধাৰাটো জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। সন্মানসহকাৰে কোৱা "গজল জগতৰ ৰজা আৰু ৰাণী" হিচাপে পৰিচিত এই স্বামী-স্ত্ৰী যুটীয়ে ১৯৭০ আৰু ৮০ৰ দশকৰ কিছুমান সফল ভাৰতীয় সংগীতৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

চিত্ৰাই এটা বাঙালী পৰিয়ালত চিত্ৰা সোম নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পঢ়া-শুনা সমাপ্ত কৰাৰ পাছতে তেওঁ দেশৰ এটা আগশাৰীৰ বিজ্ঞাপন সংস্থাৰ কাৰ্যবাহী বিষয়া দেব প্ৰসাদ দত্তৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। বিয়াখন ১৯৫০ চনৰ মাজভাগত অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ বিয়াৰ পিছত ১৯৫৯ চনত তেওঁলোকৰ মনিকা নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়।

যেতিয়া দেৱ প্ৰসাদৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ টিকি আছিল, সেই সময়তে চিত্ৰাই এজন সংগ্ৰামী গায়ক জগজিৎ সিঙক লগ পায়। জগজিৎ সিং শিখ পৰম্পৰাৰ আছিল আৰু তেওঁ সুদূৰ ৰাজস্থানৰ শ্ৰীগংগানগৰৰ বাসিন্দা আছিল। ১৯৬৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে গীত ৰেকৰ্ডিং ষ্টুডিঅ’ত দুয়োৰে লগ হৈছিল৷ সেই সময়ত কোনো অজ্ঞাত কাৰণত চিত্ৰা আৰু দত্তৰ বৈবাহিক সম্পৰ্কৰ ওপৰত সংকট আহি পৰিছিল। চিত্ৰাই জগজিৎ সিঙৰ পৰা সান্ত্বনা লাভ কৰিছিল আৰু কয় যে, জগজিতৰ "কেয়াৰিং" ব্যক্তিত্বই তেওঁক বৰকৈ আকৰ্ষণ কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত চিত্ৰাই নিজৰ ৯ বছৰীয়া কন্যা সন্তানক লগত লৈ দেৱ প্ৰসাদক এৰি থৈ যায়। ১৯৬৯ চনত স্বামীৰ সৈতে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰি কন্যা মনিকা তত্ত্বাৱধান আইনমতে লাভ কৰি জগজিৎ সিঙৰ সৈতে চিত্ৰাই বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। চিত্ৰাৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক, বিবাহ বিচ্ছেদ আৰু জগজিতৰ সৈতে বিয়াখনত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল অসন্মত আছিল আৰু তাৰ ফলত পিছলৈ নতুন দম্পতীহালে আত্মীয়ৰ সৈতে কম যোগাযোগ ৰাখিব লাগিছিল। চিত্ৰা আৰু জগজিৎ বিবেক নামৰ এটি পুত্ৰ সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছিল। পেছাগতভাৱে দম্পতীহালে গজল গায়ক যুটী গঠন কৰে আৰু দম্পতীহালে যথেষ্ট সফলতা লাভ কৰে।

১৯৯০ চনৰ ২৭ জুলাইত এক পথ দুৰ্ঘটনাত বিবেকৰ মৃত্যু হয়। পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ দিনৰে পৰা চিত্ৰাই আৰু কেতিয়াও ৰাজহুৱা স্থানত সংগীত পৰিৱেশন কৰা নাই বা কোনো গীত ৰেকৰ্ডিং কৰা নাই। তেওঁৰ প্ৰথম বিবাহৰ ফালৰ পৰা হোৱা কন্যা মনিকাই প্ৰথম প্ৰেমত পৰিছিল বঁটা বিজয়ী চিনেমাট’গ্ৰাফাৰ জাহাংগীৰ চৌধাৰীক। ১৯৮৮ চনত দুয়ো বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ দুই পুত্ৰ সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হয়। ২০০৫ চনত মনিকাই চৌধাৰীৰ লগত বিবাহ বিচ্ছেদ কৰি মুম্বাইৰ ভিখৰোলিত থকা এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰিচালন সঞ্চালক ব্ৰিটিছ নাগৰিক মাৰ্ক হাউটন ৰজাৰ এটকিন্সৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ২০০৭ চনত মনিকাই এটকিন্সৰ বিৰুদ্ধে আদালতত হাৰাশাস্তিৰ গোচৰ ৰুজু কৰে। ২০০৮ চনত এজন দণ্ডাধীশে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে নন-বেইলেবল ৱাৰেণ্ট জাৰি কৰিছিল যদিও ইতিমধ্যে তেওঁ দেশ এৰি পলায়ন কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁৰ জীয়েক ৫০ বছৰীয়া মনিকাই আত্মহত্যা কৰি মৃত্যুবৰণ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ দুজন পুত্ৰ আৰ্মান আৰু উমেইৰক এৰি যায়৷ তেতিয়া আৰ্মানৰ ১৭ বছৰ আৰু উমেইৰৰ ১২ বছৰ আছিল৷ এই কাণ্ডৰ দুবছৰৰ পিছত ২০১১ চনত মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণৰ ফলত জগজিৎ সিঙৰ মৃত্যু হয়। চিত্ৰা তেতিয়াৰে পৰা তেওঁৰ দুজন নাতিৰ সৈতে জীয়াই আছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
য়ুন্নান

য়ুন্নান হৈছে দক্ষিণ-পশ্চিম চীনৰ এটা অভ্যন্তৰীণ প্ৰদেশ। প্ৰদেশটোৰ আয়তন প্ৰায় ৩৯৪,০০০ বৰ্গ কিমি (১৫২,০০০ বৰ্গ মাইল) আৰু ২০১৮ চনৰ হিচাপত জনসংখ্যা ৪৮.৩ মিলিয়ন। এই প্ৰদেশৰ ৰাজধানী হৈছে কুনমিং। এই প্ৰদেশটো চীনৰ গুইঝৌ, ছিচুয়ান, স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চলসমূহ গুয়াংঝি আৰু টিবেটৰ লগতে দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ দেশসমূহ ভিয়েটনাম, লাওছ আৰু ম্যানমাৰৰ সৈতে সীমান্ত ভাগ কৰিছে।

ভূগোল

প্ৰদেশখনৰ ভৌগোলিক আয়তন ৩,৯৪,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। এই ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আৰু সৰ্ববৃহৎ চহৰ খুনমিং। ইউনান প্ৰদেশৰ জনসংখ্যা ৪ কোটি ৬৭ লাখ। এই প্ৰদেশখনৰ দক্ষিণে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ তিনিখন দেশ ম্যানমাৰ, লাওছ আৰু ভিয়েটনামৰ সীমা আছে। ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ এই প্ৰদেশৰ পশ্চিম সীমাত অৱস্থিত।

পৰিবহণ ব্যৱস্থা

চীনৰ এই প্ৰদেশখন দেশৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলেৰে গঠিত বাবে প্ৰদেশখনত পৰিবহণ ব্যৱস্থা গঢ়ি তোলাটো কঠিন হৈ পৰিছে। কিন্তু চীনৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ লগে লগে ইউনান প্ৰদেশৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ উন্নতি হৈছে বৰ্তমান প্ৰাদেশিক ৰাজধানী, কুনমিং পৰিবহণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। এই চহৰখন প্ৰদেশখনৰ বিভিন্ন চহৰ আৰু দেশৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চহৰ বেইজিং,ছাংহাই,গুৱাংঝুৰ সৈতে পথ, ৰেল আৰু বিমানযোগে সংযুক্ত। তীব্ৰবেগী ৰেল বৰ্তমান কুন্মিংৰ পৰা ছাংঘাই লৈ চলি আছে। ইউনানৰ ৰাজধানী কুনমিংত অৱস্থিত কুনমিং বিমানবন্দৰত চীনৰ বিভিন্ন চহৰলৈ অহা-যোৱা কৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান সেৱা আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ
মুলতানী লিপি

মুলতানী লিপি মুলতানী হৈছে পঞ্জাৱৰ মুলতান অঞ্চল আৰু পাকিস্তানৰ উত্তৰ সিন্ধুঅঞ্চলত উদ্ভৱ হোৱা ব্ৰাহ্মী লিপি। ইয়াক চাৰাইকি লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যাক প্ৰায়ে লাহণ্ডা ভাষাৰ গোটৰ উপভাষা বুলি গণ্য কৰা হয়। মুলতানী লিপি নিয়মীয়া লিখন আৰু বাণিজ্যিক কাৰ্যকলাপৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মুলতানী লিপি হৈছে চাৰিটা লাণ্ডা লিপিৰ ভিতৰত এটা যাৰ ব্যৱহাৰ মাৰ্কেণ্টাইল ডমেইনৰ বাহিৰত সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছিল আৰু সাহিত্যিক কাৰ্যকলাপ আৰু মুদ্ৰণৰ বাবে আনুষ্ঠানিক কৰা হৈছিল; আনবোৰ হৈছে গুৰমুখী, খোজকী আৰু খুদাবাদী। যদিও মুলতানী এতিয়া অপ্ৰচলিত এই লিপি হৈছে এক ঐতিহাসিক লিপি য'ত লিখিত আৰু মুদ্ৰিত ৰেকৰ্ড বিদ্যমান আছে।ইয়াক কাৰিক্কি আৰু চৰাই বুলিও জনা গৈছিল।

পৃষ্ঠভূমি আৰু উৎপত্তি

মুলতানী লিপিৰ মূল শিপা ব্ৰাহ্মীৰ পৰা আহিছে। মুলতানী লিপি লাণ্ডা লিপিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল,যি সাৰদা লিপিৰ এক ডেৰিভেটিভ। মুলতানী লিপিৰ অন্যান্য লাণ্ডা লিপি যেনে খোজকি আৰু খুদাৱাড়ীৰ সৈতেও সাদৃশ্য দেখা যায়।

ব্যৱহাৰ

মুলতানী লিপি নিয়মীয়া লিখন আৰু বাণিজ্যিক কাৰ্যকলাপৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। উনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইয়াক সাহিত্যত ব্যৱহাৰৰ বাবে অভিযোজিত কৰা হৈছিল যেতিয়া বেপ্টিষ্ট মিছনেৰী প্ৰেছে খ্ৰীষ্টান সাহিত্য মুদ্ৰণ কৰাৰ বাবে লিপিৰ বাবে ধাতুৰ ফণ্ট প্ৰস্তুত কৰিছিল। মুলতানি লিপিত মুদ্ৰিত প্ৰথম কিতাপখন আছিল 'নতুন নিয়ম '(১৮১৯)। উনবিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে আৰবী লিপিক সিন্ধু ভাষাৰ মানদণ্ড হিচাপে প্ৰৱৰ্তন কৰে। যাৰ ফলত অঞ্চলটোৰ লাণ্ডা লিপিৰ মৃত্যু হয়। মুলতানী লিপি এতিয়া ব্যৱহাৰ কৰা নহয় আৰু পাঞ্জাৱী ভাষা এতিয়া পাকিস্তানত শ্বাহমুখী আৰু ভাৰতত গুৰমুখী ব্যৱহাৰ কৰি লিখে।

বৰ্ণসমূহ

উনবিংশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত দুটা পৃথক শৈলী দেখা যায়। পৰৱৰ্তী শৈলীয়ে মূল শৈলীৰ এক সৰলীকৃত সংস্কৰণ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মুলতানী লিপি এবুগিডাতকৈ এবজাদ হিচাপেও অধিক কাম কৰে। কিয়নো শব্দটো একবৰ্ণীয় নোহোৱালৈকে স্বৰবৰ্ণ চিহ্নিত নহয় আৰু যিহেতু কোনো নিৰ্ভৰশীল স্বৰবৰ্ণ চিহ্ন নাই। কেৱল স্বতন্ত্ৰ চিহ্ন যিবোৰ শব্দৰ আৰম্ভণিতে ওলাব পাৰে, আন ইণ্ডিক লিপিৰ দৰে। ইয়াত কোনো বিৰাম নাই আৰু ব্যঞ্জনবৰ্ণ গোটবোৰ স্বতন্ত্ৰ ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ সৈতে লিখা হয়। এটা শাখাচিহ্ন বিৰাম চিহ্ন আছে যাক চিনাক্ত কৰা হৈছে। স্বতন্ত্ৰ স্বৰবৰ্ণ যাৰ ভিতৰত মাত্ৰ চাৰিটা আছে, ফোনোলজিকেল তাৰতম্যৰ উপৰিও স্বতন্ত্ৰ স্বৰবৰ্ণৰ চুটি আৰু দীঘল দুয়োটা ৰূপ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু 'i' য়ে কেতিয়াবা 'ya' প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। অৱশেষত বহুতো ব্যঞ্জনবৰ্ণই একাধিক শব্দ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু সংখ্যাবোৰে মুখ্যতঃ গুৰমুখীত পোৱা শব্দবোৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ৬ আৰু ৭ ৰ বাহিৰে বাকী সংখ্যাবোৰ দেৱনাগৰীৰ সৈতে অধিক নিবিড়ভাৱে সাদৃশ্য থকা দেখা যায়।

ইউনিক'ড

২০১৫ ৰ জুনত সংস্কৰণ ৮.০ মুকলি কৰা হয় আৰু মুলতানি লিপি ইউনিকোড মানকত যোগ কৰা হৈছিল।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: লিপি
ঝপতাল

ঝপতাল (হিন্দী: झपताल) হৈছে হিন্দুস্তানী সংগীতত ব্যৱহৃত এটা তাল। ই তিনতালৰপৰা যথেষ্ট ভিন্ন ছন্দময় গঠন উপস্থাপন কৰে কাৰণ ই সমমিত নহয়। ইয়াক মধ্যলয় (মধ্যম-গতি) খেয়ালত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বিন্যাস

ঝপতাল হৈছে ৰাগ প্ৰকাশৰ বাবে ব্যৱহৃত ১০ বিটৰ এটা ধৰণ। ইয়াত ২-৩-২-৩ৰ চাৰিটা বিভাগ (বিভাগ) আছে, যাৰ তৃতীয়টো খালি, বা মুকলি বিভাগ। তাল অনুসৰণ কৰিবলৈ দৰ্শকে উপযুক্ত বিটত তালি দিয়ে, যি ঝপতালত ১, ৩ আৰু ৮ নম্বৰ বিট (প্ৰতিটো সম্পূৰ্ণ বিভাগৰ প্ৰথম বিট)। হাতৰ ইংগিতে ৬ নম্বৰ বিট, খালি বিভাগৰ প্ৰথম বিটক সূচায়।

তালি আৰু ইংগিতৰ ধাৰা:
তালি, ২, তালি, ২, ৩, ইংগিত, ২, তালি, ২, ৩

থেকা

ইয়াত ৪টা বিভাগ আছে:

ঝপতালৰ বিভাজন

২ / ৩ / ২ / ৩

থেকা

x ধী না | ২ ধী ধী না | ০ তী না | ৩ ধী ধী না |

দেৱনাগৰীত: ধী ना - ধी धी ना -- ती ना - धी धी ना .
ইয়াত বোলৰ এটা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ পেটাৰ্ণ (থেকা) আছে।
লক্ষ্য কৰক যে প্ৰতিটো বিভাগৰ প্ৰথম বিটৰ বাবে ব্যৱহৃত বোলসমূহ: ধী, প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু শেষ বিভাগৰ আৰম্ভণিত বজোৱা হয়; খালি বিভাগৰ বাবে, না - এটা সোঁ হাতৰ বোল - ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাতে সূচিত হয় যে বিভাগটো মুকলি।

তথ্যসূত্ৰ

- Tal – Kathak World, kathakworld.com, accessed 15 May 2025.

বাহ্যিক সংযোগ

- - ঝপতাল বজোৱাৰ শুনাৰ বাবে চাইট

শ্ৰেণী:সংগীত
তপন কুমাৰ শইকীয়া

তপন কুমাৰ শইকীয়া এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক তথা কৰ্কটৰোগবিদ। তেওঁ বিশেষকৈ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলত কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা, গৱেষণা আৰু জনসচেতনতা বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ মুম্বাইস্থিত টাটা মেম’ৰিয়েল হাস্পতাল, প্ৰিন্স আলী খান হস্পিটেল আৰু যশলোক হস্পিটেল আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ আদি চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰিছে।

২০২৩ চনত কৰ্কট ৰোগৰ যত্ন আৰু জনসেৱাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে অসম চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা অসম বৈভৱ বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ ডিব্ৰুগড়স্থিত অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু পাছত কৰ্কটৰোগৰ বিশেষজ্ঞতা লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৮১ চনত শইকীয়াই মুম্বাইৰ টাটা মেম’ৰিয়েল হাস্পতালত নিজৰ চিকিৎসা কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু তাত দুই দশকৰো অধিক সময় ধৰি কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা আৰু গৱেষণাত নিযুক্ত থাকে।

পিছলৈ তেওঁ যশলোক হাস্পতাল এণ্ড ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰত অংক’লজী বিভাগৰ সঞ্চালক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তাতো কৰ্কট ৰোগৰ উন্নত চিকিৎসা ব্যৱস্থাৰ বিকাশত অৱদান আগবঢ়ায়।

তপন কুমাৰ শইকীয়াই ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলত কৰ্কট ৰোগৰ সজাগতা আৰু আগতীয়াকৈ ধৰা পেলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। তেওঁ বিভিন্ন সজাগতা কাৰ্যসূচী, স্বাস্থ্য শিবিৰ আৰু পৰীক্ষা অভিযানৰ জৰিয়তে সাধাৰণ মানুহৰ মাজত সচেতনতা বৃদ্ধি কৰি আহিছে।

তেওঁ কৰ্কট ৰোগীৰ সহায় আৰু যত্নৰ সৈতে জড়িত দীপশিখা ফাউণ্ডেশ্যনৰ সৈতেও জড়িত।

বঁটা আৰু সন্মান

কৰ্কট ৰোগৰ যত্ন আৰু জনস্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তপন কুমাৰ শইকীয়াই কেইবাটাও সন্মান লাভ কৰিছে। ২০২৩ চনত তেওঁক অসম আৰু ভাৰতৰ বহল উত্তৰ-পূব অঞ্চলত কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা, সজাগতা আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ ক্ষেত্ৰত কৰা বিস্তৃত অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে অসম চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা অসম বৈভৱৰে সন্মানিত কৰা হয়। এই সন্মানে উত্তৰ-পূব ভাৰতত কৰ্কট সজাগতা বৃদ্ধি, আগতীয়াকৈ ৰোগ চিনাক্তকৰণ আৰু উন্নত চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়োৱাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ দশকজোৰা অৱদানক স্বীকৃতি দিয়ে। ২০২৫ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু কৰ্কট ৰোগৰ যত্নৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়য়ে ৩২ সংখ্যক সমাৱৰ্তনত তেওঁক সন্মানীয় ডি.লিট. ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

Category:অসমৰ ব্যক্তি
Category:ভাৰতীয় চিকিৎসক
Category:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম বৈভৱ বঁটা বিজয়ী
আৰ্মিনেহ কেলেণ্টচ

আৰ্মিনেহ কেলেন্টচ্ বা আৰ্মিনেহ গেলেন্টচ্, জন্ম নাম পাৰ'নিয়ান (১৮ আগষ্ট ১৯২০, ডামাস্কাছ – ২২ নৱেম্বৰ ২০০৭, ইয়েৰেভান) এগৰাকী আৰ্মেনিয়ান শিল্পী, ইউ এছ এছ আৰৰ সন্মানীয় শিল্পী (১৯৬৭) আছিল।

জীৱনী

১৯২০ চনৰ ১৮ আগষ্টত ছিৰিয়াৰ ডামাস্কাছত আৰ্মিনৱহ পাৰনিয়ানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃ টিগ্ৰানুহি আৰু চাৰ্গিছ পাৰ'নিয়ান্স মূলতঃ তুৰস্কৰ আডাপাজাৰৰ শিক্ষক আছিল।. এই পৰিয়ালটোৱে আৰ্মেনিয়াৰ গণহত্যাৰ পৰা পলায়ন কৰি অট্টোমান সাম্ৰাজ্যৰ পৰা পলায়ন কৰে। পৰোনিয়ানৰ দেউতাকৰ মৃত্যু হৈছিল তাইৰ সৰুতে, আৰু তাইৰ মাকে আৰ্মিনেহ আৰু তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েক আৰামৰ সৈতে পলায়ন কৰিবলগীয়া হৈছিল। ১৯২৬ চনত ছিৰিয়াৰ আলেপ্পোলৈ যোৱালৈকে তেওঁলোকে ছবছৰ ইস্তানবুলত বাস কৰিছিল। ১৯৩৮-১৯৩৯ চনত পাৰনিয়ানে এজন বিখ্যাত চিত্ৰশিল্পী হাৰুটিউন কেলেণ্টছৰ ষ্টুডিঅ'ত অধ্যয়ন কৰে। তেওঁ তেওঁৰ নিৰ্বাচিত কেনভাছসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ এটা হল-ষ্টুডিঅ' খুলিছিল আৰু জীৱনৰ শেষ দিনলৈকে এই ষ্টুডিঅ'ত কাম কৰিছিল। ১৯৯২ চনত লছ এঞ্জেলছৰ পেন-আৰ্মেনিয়ান নেচনেল চেণ্টাৰত একক প্ৰদৰ্শনী মুকলি কৰে।এই গ্ৰন্থখনত তেওঁ বিংশ শতিকাৰ মহান আৰ্মেনিয়ান শিল্পী হাৰৌটিউন কেলেণ্টছৰ বাস্তৱিক প্ৰতিকৃতি অংকন কৰিছে, য'ত তেওঁলোকৰ প্ৰেম আৰু কঠিন পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কৰ কাহিনী কোৱা হৈছে।

২০০০ চনত আৰ্মেনিয়াৰ আৰ্টিষ্ট ইউনিয়নত কেলেণ্টছৰ ৮০ বছৰীয়া জয়ন্তী উপলক্ষে এক পুৰ্বদৃষ্টিসম্পন্ন একক প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন কৰা হয়। ২০০৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আৰ্মেনিয়াৰ ষ্টেট একাডেমী অৱ ফাইন আৰ্টছৰ হল অৱ এলবাৰ্ট আৰু ট'ভে বয়জিয়ানছত তেওঁৰ শেষ প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।

২০০৭ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত ইয়েৰেভানত আৰ্মিনেহ কেলেণ্টচৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:আৰ্মেনিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
সন্ধ্যা (কামৰূপৰ ৰজা)

সন্ধ্যা (গৌড়েশ্বৰ নামেৰেও পৰিচিত) বৰ্তমান ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আছিল। ১২৫৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছৰ কোনোবা এটা সময়ত (নিৰ্দিষ্টকৈ জনা নাযায়) তেওঁ নিজৰ ৰাজধানী পশ্চিম দিশলৈ অৰ্থাৎ কমতাপুৰলৈ(বৰ্তমানৰ গোসাঁনিমাৰী) লৈ যোৱাৰ সময়ত কামতা ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ পূৰ্বৰ ৰজা পৃথুক হত্যা কৰা চুলতান নাছিৰুদ্দিন মহমুদ শ্বাহ ১২২৮ চনত কামৰূপৰ শাসক হয়, কিন্তু নাছিৰ-উদ্দিন মহমুদে কামৰূপৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পিছত সন্ধ্যাই কৰ দিয়া বন্ধ কৰি স্বাধীনতা গ্ৰহণ কৰে।

১২২৯ চনত নাছিৰুদ্দিনৰ মৃত্যুৰ পিছত সন্ধ্যাই মুছলমানসকলক নিজৰ ভূখণ্ডৰ পৰা খেদি পঠিয়াই কাৰাতোয়া নদীলৈকে ভূখণ্ড দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত পূৰ্বৰ পৰাজয়ৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ তেওঁ গৌড় (লখনৌতি)ৰ পশ্চিম সীমান্ত আক্ৰমণ কৰি কৰতোয়া নদীৰ সিপাৰে থকা অঞ্চলসমূহ নিজৰ ৰাজ্যত সংযুক্ত কৰে। ইয়াৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে দিল্লীৰ মামলুক শাসকসকলৰ বাবে গৌড়ৰ গৱৰ্ণৰ মালিক ইখতিয়াৰুদ্দিন যুঁজবাকে ১২৫৭ চনত সন্ধ্যাৰ ৰাজ্য আক্ৰমণৰ চেষ্টা কৰে। কিন্তু সন্ধ্যাই আক্ৰমণৰ প্ৰচেষ্টাক পৰাস্ত কৰি মালিক ইখতিয়াৰুদ্দিন যুঁজবাকক বন্দী কৰি হত্যা কৰে।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
আলু পিটিকা

আলু পিটিকা হৈছে সিজাই বা পুৰি কোমল কৰা আলুৰ সৈতে মিঠাতেল, পিয়াঁজ, জলকীয়া, নিমখ, ধনিয়া আদি মিহলাই পিটিকা কৰি তৈয়াৰ কৰা এবিধ খাদ্য। আলু পিটিকা অসমীয়া খাদ্যৰ অভিন্ন অংশ। সাধাৰণতে ইয়াক ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ হিচাপে ভাতৰ লগত খোৱা হয়। কম খৰচী আৰু প্ৰস্তুত কৰা সময় কম বাবে ই অসমীয়া মানুহৰ অন্যতম প্ৰিয় খাদ্য। বহুতে আলুৰ লগতে কণী, বেঙেনা, কাচকল, তিল আদি মিহলাই ইয়াক প্ৰস্তুত কৰে। আলু পিটিকা বিশ্বৰ ভিন ভিন অঞ্চলত ভিন ভিন ৰন্ধন প্ৰণালী আৰু সামগ্ৰীৰে বেলেগ বেলেগ নামেৰে জনাজাত।

নাম

সিজাই বা পুৰি লোৱা পাচলি বা পকা ফল হাতেৰে মোহাৰি মিহি কৰি প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যক পিটিকা বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে আলু সিজাই বা পুৰি পিটিকা কৰা হয়। আলু ইয়াৰ মুখ্য উপাদান হোৱা বাবে ইয়াক আলু পিটিকা বোলা হয়। অসমত ঠাই বিশেষে ইয়াক আলু ভৰ্তা, আলু ভট্টা বা আলু চাটনি বুলিও কোৱা হয়। পৃথিৱীৰ বেলেগ বেলেগ অঞ্চলত ইয়াক বেলেগ বেলেগ নামেৰে জনাজাত।

উপকৰণসমূহ

অসমীয়া শৈলীৰ আলু পিটিকাত ব্যৱহৃত উপকৰণসমূহ হ'ল:

ব্যক্তিগত ৰুচি অনুসৰি কিছুমানে আলুৰ লগতে সিজোৱা বা পুৰা বেঙেনা, কণী, কাচকল, গাজৰ আদি পাচলি মিহলাই পিটিকা তৈয়াৰ কৰে। সেইদৰে বিশেষ গোন্ধৰ বাবে মান ধনিয়া, পুৰা জলকীয়া, ভজা তিলৰ গুৰিও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বহুতে ভোট জলকীয়া আচাৰৰ তেলো ব্যৱহাৰ কৰে। মিঠাতেলৰ সলনি বহুতে ঘি ব্যৱহাৰ কৰে। কেঁচা পিয়াঁজৰ গোন্ধ ভাল নোপোৱা সকলে পিয়াঁজখিনি ভাজিও ব্যৱহাৰ কৰে।

ভাৰতৰ অন্যান্য ঠাইত আলু পিটিকাখিনি ভাজি লৈ পৰিবেশন কৰা হয়। তেতিয়া ইয়াক আলু চৌখা বুলি কোৱা হয়।

বিভিন্নতা

আলু পিটিকাত বিভিন্ন উপাদানৰ সমাহাৰে ইয়ালৈ বিভিন্নতা আনিছে। যেনে:
সিজোৱা আলু আৰু কণীৰ পিটিকা
সিজোৱা বা পোৰা আলু আৰু বেঙেনাৰ পিটিকা (ভজা তিলৰ গুৰিৰ সৈতে)
আলু আৰু কাচকলৰ পিটিকা
আলু আৰু গাজৰৰ পিটিকা ইত্যাদি

চিত্ৰমালা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
সত্যমেৱ জয়তে

সত্যমেৱ জয়তে (, 'Truth alone triumphs', ) হিন্দু মুণ্ডক উপনিষদৰ এটি মন্ত্ৰ। স্বাধীন ভাৰতৰ জাতীয় নীতি বাক্য হিচাপে ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে, ভাৰত গণৰাজ্য হোৱাত, এই মন্ত্ৰক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বাক্য অশোকৰ সিংহত দেৱনাগৰী লিপিত লিখা আছে। ই ভাৰতৰ জাতীয় প্ৰতীকৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ। এই প্ৰতীক আৰু "সত্যমেৱ জয়তে" বাক্যশাৰী ভাৰতৰ সকলো জাতীয় দস্তাৱেজ আৰু মুদ্ৰাত উপস্থিত।
শ্ৰেণী:Articles containing Sanskrit-language text

উৎপত্তি

এই বাক্যৰ উৎপত্তি মুণ্ডক উপনিষদৰ মন্ত্ৰ ৩.১.৬। মন্ত্ৰটি এনে ধৰণৰ:

দেৱনাগৰী লিপিত:
सत्यमेव जयते नानृतं सत्येन पन्था विततो देवयानः।

येनाक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामा यत्र तत् सत्यस्य परमं निधानम्॥

জনপ্ৰিয় সংকেত

অনেক জনপ্ৰিয় সংকেত এই বাক্যৰে প্ৰেৰিত। উদাহৰণস্বৰূপে, "কেৱল সত্য বৰ্তে, অসত্য নহয়", লেটিন "ভেৰিটাছ ভিঞ্চিট", তামিল ভায়মাইয়ে ভেল্লুম আদি।

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হিচাপে নিজৰ দ্বিতীয় কাৰ্যকালত পণ্ডিত মদন মোহন মালৱীয়ই এই মন্ত্ৰ আধুনিক জাতীয় শব্দাৱলীত পৰিচয় কৰি দিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
উদ্ধৱ ভৰালী

উদ্ধৱ ভৰালী হৈছে বিশ্বৰ এজন আগশাৰীৰ অসমীয়া উদ্ভাৱক, বিজ্ঞানী তথা অভিযন্তা। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৯ চনত পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

আচলতে ক’বলৈ গ’লে মোৰ ভবা-চিন্তা কৰা প্ৰক্ৰিয়াটো অতি সাধাৰণ। কিছুমান সৰু সৰু ক্ষেত্ৰত অভাৱ লক্ষ্য কৰিলেই মোৰ মনত মেচিন এটি নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা জাগ্ৰত হয়। মই যেতিয়া অলিয়ে-গলিয়ে, ৰাস্তাই-ঘাটে ঘূৰি ফুৰো, তেতিয়া অনবৰতেই মোৰ উদ্ভাৱনী সত্বা জাগ্ৰত হৈ থাকে।
আচলতে প্ৰেৰণা মানুহৰ ভিতৰৰ পৰা আহিব লাগে। তেতিয়া মানুহক কোনো পৰিস্থিতিয়ে টলাব নোৱাৰে।
প্ৰকৃতি অনুসৰণ কৰিয়েই বিজ্ঞান দুৰন্ত গতিত আগবাঢ়িছে।

উৎস

শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী