নিৰ্মল বাৰ্মা

নিৰ্মল বাৰ্মা (জন্ম,৩ এপ্ৰিল ১৯২৯ –মৃত্যু, ২৫ অক্টোবৰ ২০০৫) এজন হিন্দী লেখক, ঔপন্যাসিক, কৰ্মী, অনুবাদক। তেখেতক হিন্দী সাহিত্যৰ 'নয়ী কাহানি' সাহিত্য আন্দোলনৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ প্ৰথম গল্প সংকলন 'পৰিন্দে'ক ইয়াৰ প্ৰথম উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

জীৱনী

১৯২৯ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত চিমলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা নিৰ্মল বাৰ্মাৰ পিতৃ ব্ৰিটিছ ভাৰত চৰকাৰৰ অসামৰিক আৰু সেৱা বিভাগৰ বিষয়া আছিল। আঠজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল সপ্তমজন। তেওঁৰ এজন ভাতৃ হৈছে ভাৰতৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ শিল্পী ৰাম কুমাৰ। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী গগান গিল নামৰ এগৰাকী লেখিকাক এৰি থৈ যায়।

১৯৫০ চনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ এখন ছাত্ৰ আলোচনীৰ বাবে প্ৰথম গল্প ৰচনা কৰিছিল। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দিল্লীত শিক্ষকতা কৰাৰ লগতে বিভিন্ন সাহিত্য আলোচনীত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

তেওঁৰ সক্ৰিয়তা তেওঁৰ ছাত্ৰ দিনৰ পৰাই স্পষ্ট হৈ পৰিছিল; ১৯৪৭-৪৮ চনত তেওঁ নিয়মিতভাৱে দিল্লীত মহাত্মা গান্ধীৰ পুৱাৰ প্ৰাৰ্থনা সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যদিও তেওঁ ১৯৫৬ চনত হাংগেৰীত ছোভিয়েট আক্ৰমণৰ পিছত পদত্যাগ কৰা ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কাৰ্ডধাৰী সদস্য আছিল।

১০ বছৰ প্ৰাগত বাস কৰিছিল, য'ত তেওঁক অৰিয়েণ্টেল ইনষ্টিটিউটে আমন্ত্ৰণ জনাইছিল যে কাৰেল চাপেক, মিলান কুণ্ডেৰা, বা বহুমিল হ্ৰাবালৰ দৰে আধুনিক চেক লেখকৰ ৰচনাসমূহ হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰাৰ কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিবলৈ। তেওঁ চেক ভাষাও শিকিছিল আৰু ১৯৬৮ চনত ৱাৰ্ছ চুক্তিৰ দ্বাৰা চেকোস্লোভাকিয়া আক্ৰমণৰ পিছত ঘৰলৈ উভতি অহাৰ আগতে তেওঁ ৯খন বিশ্ব ক্লাছিক গ্ৰন্থ হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰিছিল।

১৯৮০-৮৩ চনলৈ বৰ্মাই ভূপালৰ ভাৰত ভৱনত নিৰালা সৃষ্টিশীল লেখাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈকে তেওঁ শিমলাৰ যশপাল ক্ৰিয়েটিভ ৰাইটিং চেয়াৰৰ পৰিচালক আছিল।

তেওঁৰ জনপ্ৰিয় উপন্যাস এ টাৰ্ণ হেপিনেছত আগষ্ট ষ্ট্ৰিণ্ডবাৰ্গে কেইবাটাও চৰিত্ৰৰ আছে।

২০০৫ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত নতুন দিল্লীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

স্বীকৃতি আৰু সন্মান

জ্ঞানপীঠ বঁটা ১৯৯৯ চনত ভাৰতীয় সাহিত্যিকৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য বঁটা।
'কৱভে ঔৰ কলা পানী', সাতটা চুটিগল্পৰ সংকলন, ১৯৮৫ চনত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
পদ্মভূষণ ২০০২ চনত।
জ্ঞানপীঠ ট্ৰাষ্টৰ "মূৰ্তিদেৱী বঁটা" তেওঁৰ ৰচনা পুথি ভাৰত ঔৰ ইউৰোপ: প্ৰতিশ্ৰুতি কে ক্ষেত্ৰৰ বাবে।(১৯৯১)
জুৰীৰ সদস্য লেট্ৰে ইউলিছিছ বঁটা ৰিপ'ৰ্টেজ −২০০৩ৰ কলাৰ বাবে।
তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এছিয়ান অধ্যয়ন প্ৰতিষ্ঠানৰ ফেলো আছিল।
লাইব্ৰেৰী অৱ কংগ্ৰেছ ইয়াৰ সংগ্ৰহত নিৰ্মল বাৰ্মাৰ বেছিভাগ ৰচনাৰ তালিকাভুক্ত কৰে।
ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য বঁটা, আজীৱন সাফল্যৰ বাবে, ২০০৫ চনত সাহিত্য অকাডেমি ফেল'শ্বিপ।
১৯৮৮ চনত লণ্ডনৰ ৰিডাৰ্ছ ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ দ্বাৰা তেওঁৰ গ্ৰন্থ "দ্য ৱৰ্ল্ড এলচেৱেৰ" প্ৰকাশৰ লগে লগে বিবিচি চেনেল ফোৰ এ তেওঁৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰ ওপৰত এখন ছবি টেলিকাষ্ট কৰে।
চেভালিয়েৰ ডি ল'অৰ্ডে ডেছ আৰ্টছ এট ডেছ লেট্ৰেছ (ফ্ৰান্স) ২০০৫

"নায়ী কাহানি" আন্দোলন

নিৰ্মল বাৰ্মাই মোহন ৰাকেশ, ভীষ্ম সাহানী, কমলেশ্বৰ, অমৰকান্ত, ৰাজেন্দ্ৰ যাদৱ আদিৰ সৈতে মিলি হিন্দী সাহিত্যৰ 'নাই কাহানী' (নতুন চুটিগল্প)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।

নিৰ্মল বাৰ্মা তেওঁৰ চুটিগল্পৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত আৰু তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত গল্প 'পৰিন্দে' (চৰাই) (১৯৫৯) হিন্দী সাহিত্যৰ নাই কাহানী আন্দোলনৰ পথ প্ৰদৰ্শক বুলি ধৰা হয়। নিৰ্মল ভাৰ্মাৰ আন উল্লেখযোগ্য কাহিনীসমূহ হ’ল অন্ধেৰে মেইন, দেধ ইঞ্চি উপৰ, আৰু কাভৱে আৰু কলা পানী। নিৰ্মল ভাৰ্মাৰ শেষ গল্পটো "নয়া জ্ঞানোদয়" ২০০৫ চনৰ আগষ্ট সংখ্যাত প্ৰকাশ পাইছিল, যাৰ শিৰোনাম আছিল "আব কুচ নাহিন"।

নিৰ্মল বাৰ্মাই ৬০ আৰু ৭০ৰ দশকত হিন্দী চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তুৰ লগতে কৌশলৰ সৈতে সজীৱ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছিল।

ৰামকুমাৰ (সুপৰিচিত শিল্পী আৰু তেওঁৰ ভাতৃ)লৈ লিখা তেওঁৰ চিঠিৰ সংকলন ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছে "প্ৰিয়া ৰাম" (প্ৰিয় ৰাম)। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ ইউৰোপৰ কেইবাটাও ভাষা যেনে ইংৰাজী, ৰাছিয়ান, জাৰ্মান, আইচলেণ্ডিক, পোলিছ, ইটালীয় আৰু ফৰাচী ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।

মুখ্য কৰ্ম

Novels
Ve Din – His first novel, set in Prague, former Czechoslovakia (1964),
Antima Aranya (The Last Wilderness)
Ek Chithara Sukh (1979)
Lal Teen Ki Chhat (Red Tin Roof), (1974)
Raat ka Reporter (1989)

Story anthologies
'Parinde' (Birds) (1959)
Jalti Jhari (1965)
London ki raat
Pichli Garmiyon Mein (1968)
Akala tripathi
Dedh Inch Upar
Beech Bahas Mein (1973)
Meri Priya Kahaniyan (1973)
Pratinidhi Kahaniyan (1988)
Kavve aur Kala Pani (1983)
Sookha aur Anya Kahaniyan (1995).
Dhage (2003)

Reportage and travelogues
Cheeron Par Chandni (1962)
Har Barish Mein (1989)(In Every Rain)

Plays
Teen Ekant (1976)

Essays and literary criticism
Shabda aur Smriti (1976) – Literary essay
Kala Ka Jokhima (1981) – investigation of the Indic arts in the 20th century
Dhundha Se Uthati Dhun – written like a diary on issues related to Hindi literature. – Literary criticism
Dhalan se Utarate Huye – Literary criticism
Bharat Aur Europe: Pratishruti Ke Kshetra (1991) – Essay.

অধিক পঢ়ক

Encyclopaedia of Indian Literature, 1992, Sahitya Akademi, Page 4503-4.
The lost stream by Nirmal Verma (short story)
A Day's Guest by Nirmal Verma (short story)
Dhage (धागे) by Nirmal Verma
"The Truth of Maya"[Maya ka Marm]by Nirmal Verma (short story)

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

Nirmal Verma at Abhivyakti
An Interview with Nirmal Verma, 2002
Nirmal Verma at Library of Congress

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:হিন্দী গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি