ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মৃগয়া

link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons//7/7a/Valltorta_%28escena_de_caza%29.png/-Valltorta_%28escena_de_caza%29.png|]] চিত্ৰ
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons//4/4e/Bardo_Diane_chasseresse.jpg/-Bardo_Diane_chasseresse.jpg|

মৃগয়া বা মৃগ চিকাৰ (পহু চিকাৰ) হ'ল মাংস আৰু ক্ৰীড়াৰ বাবে কৰা হৰিণ বা মৃগৰ চিকাৰ। ই এনে এক কাৰ্য্য যি দহ হাজাৰ বছৰ পুৰণি। ভেনিছন অৰ্থাৎ হৰিণৰ মাংস হ'ল প্ৰাণী প্ৰ'টিনৰ এক পুষ্টিকৰ আৰু প্ৰাকৃতিক খাদ্য উৎস আৰু ইয়াক মৃগয়াৰ দ্বাৰা লাভ কৰিব পৰা যায়। বিশ্বত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মৃগ আছে যিবোৰ মাংসৰ বাবে চিকাৰ কৰা হয়। ক্ৰীড়াৰ বাবে প্ৰায়ে চিকাৰীয়ে সৰ্ববৃহৎ আৰু সৰ্বাধিক শিংৰ হৰিণক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। শিঙৰ দুটা ভিন্ন শ্ৰেণী আছে: সাধাৰণ আৰু অস্বাভাৱিক। তেওঁলোকে শিঙৰ দৈৰ্ঘ্য, ভৰ আদি জোখে। তেওঁলোকে নম্বৰ লাভৰ বাবে এই সকলোবোৰ মান যোগ কৰে। এই নম্বৰটো হ'ল কৰ্তনৰ অবিহনে লাভ কৰা নম্বৰ (score without deductions)। যেতিয়া এটা শিঙৰ দৈৰ্ঘ্য বিপৰীত শিঙৰ সমান নহয়, তেতিয়া নম্বৰ হ্ৰাস কৰা হয়। এই নম্বৰটো হ'ল কৰ্তনৰ পিছত নম্বৰ (deducted score)।

হৰিণৰ চিকাৰ হৈছে বহুতো অঞ্চলত এক নিয়ন্ত্ৰিত কাৰ্যকলাপ। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মৎস্য আৰু বন্যপ্ৰাণী বিভাগ (DFW) বা প্ৰাকৃতিক সম্পদ বিভাগ (DNR) ৰ দৰে ৰাজ্যিক চৰকাৰী সংস্থাসমূহে এই নিয়মাৱলীসমূহ পৰ্যবেক্ষণ কৰে। ব্ৰিটেইনত চিকাৰ কৰিবলৈ .243 কেলিবাৰতকৈ (6mm) সৰু ব'ৰৰ ব'ৰ্ড বা ৰাইফল ব্যৱহাৰ কৰাটো অবৈধ।

নিউজিলেণ্ড

নিউজিলেণ্ডত ১০ প্ৰজাতিৰ মৃগ স্থাপন কৰা হৈছে। ১৮৫০ৰ দশকৰ পৰা, ৰঙা মৃগ, তাৰ পিছত ফাল্ল', শৰপহু, ৱপিটি, ছিকা, ৰুছা, আৰু হোৱাইটটেল প্ৰজাতিৰ পহু মুকলি কৰা হয়। অৱশ্যে এক্সিছ আৰু মুছ প্ৰজাতিয়ে বৃদ্ধি লাভ কৰাত ব্যৰ্থ হয় আৰু বিলুপ্ত হৈ যায়। পহুৰ জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ প্ৰাকৃতিক চিকাৰীৰ অভাৱত থলুৱা উদ্ভিদত পৰা ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ বাবে ইহঁতক একপ্ৰকাৰ প্ৰদূষক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। ১৯৫০ৰ দশকৰ পৰা, চৰকাৰে পহুৰ জনসংখ্যা হ্ৰাস কৰিবলৈ পেছাদাৰী চিকাৰী নিয়োগ কৰিছিল। নিউজিলেণ্ডৰ Deerstalkers' Association-এ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত কৰা আয়োজন আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে মৃগয়া বা পহু চিকাৰ এতিয়া এক মনোৰঞ্জনমূলক কাৰ্য্য।

অষ্ট্ৰেলিয়া

অষ্ট্ৰেলিয়াত ছয় প্ৰজাতিৰ পহু চিকাৰৰ বাবে উপলব্ধ। এইসমূহ হ'ল ফাল্ল', ৰঙা পহু, শৰপহু, ৰুছা, চিতাল আৰু হগ ডিয়াৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:চিকাৰ
জুহি চাওলা

জুহি চাওলা (; জন্ম: ১৩ নৱেম্বৰ, ১৯৬৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, ছবি প্ৰযোজক আৰু উদ্যোগী৷ ১৯৮৪ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ খিতাপ দখল কৰি জুহি চাওলাই আশীৰ দশকৰ শেষৰফালে হিন্দী ছবিজগতৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত তাৰকা হিচাপে স্ব-প্ৰতিষ্ঠিত হয়৷ কমিক-টাইমিং আৰু প্ৰাণোচ্চল চিনেমেটিক উপস্থিতিৰ বাবে জনাজাত জুহি চাওলাই এঘাৰটা ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছে আৰু দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ জয় কৰিছে৷

১৯৮৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হিন্দী ছবি "ছুলটানত"ৰ জৰিয়তে চাওলাই হিন্দী ছবিৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰে৷ তাৰ ঠিক দুবছৰৰ পাছতেই জুহী চাওলাই অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য ছবি কয়ামট সে কয়ামট টক মুক্তি হয়৷ এইখন ছবি জুহি চাওলাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ টাৰ্ণি পইণ্ট হিচাপে বিবেচিত হয়৷ ছবিখনৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ সন্মান লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত জুহিয়ে লুটেৰে (১৯৯৩), আইনা (১৯৯৩), ডৰ (১৯৯৩), হাম হ্যেয় ৰাহী প্যাৰ কে (১৯৯৩) আদিৰ দৰে জনপ্ৰিয় ছবিত অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ পৰা প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ হাম হ্যে ৰাহী প্যাৰ কেৰ জৰিয়তে জুহিয়ে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷ ইয়েছ বছ, মিষ্টাৰ এণ্ড মিছেছ খিলাড়ী, ইশ্বক জুহি চাওলাই অভিনয় কৰা আন দুখনমান উল্লেখনীয় ছবি৷

২০০৫ চনত জুহি চাওলাই স্বতন্ত্ৰভাৱে নিৰ্মাণ কৰা কলাত্মক ছবিৰ অভিনয়ত গুৰুত্ব দিয়ে৷ ঝংকাৰ বিটছ (২০০৩), তিন দিৱাৰে (২০০৩), মাই ব্ৰাডাৰ নিখিল (২০০৫), গোলাব গেং (২০১৪) তাৰে মাজৰ কেইখনমান৷ ইয়াৰ উপৰি জুহিয়ে পাঞ্জাৱী ভাষাৰ একাধিক ছবিতো অভিনয় কৰে৷ তাৰে ভিতৰত শ্বহীদ উধাম সিং (২০০০) নামৰ আত্মজীৱনীমূলক ছবিখন অন্যতম৷

স্বামী জয় মেহতা, আৰু তাৰকা অভিনেতা শ্বাহৰুখ খানৰ লগত লগ হৈ জুহিয়ে ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ নামৰ দলটোৰ স্বত্বাধিকাৰী হয়৷ খানৰ লগত তেখেতে "ড্ৰিমছ আনলিমিটেড" নামৰ প্ৰযোজনা গোষ্ঠীটোও আৰম্ভণি কৰিছে৷ তেওঁলোকে এতিয়ালৈকে তিনিখন ছবি প্ৰযোজনা কৰিছে৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬৭ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত হাৰিয়ানাৰ আম্বালাৰ জুহি চাওলাৰ জন্ম হয়৷ তেখেতৰ পিতৃ ভাৰতীয় ৰাজহ সেৱাৰ বিষয়া আছিল৷ মু্ম্বাইস্থিত ফৰ্ট কনভেণ্ট স্কুলৰ পৰা জুহি চাওলাই স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে মুম্বাইৰ ছাইডেনহাম কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লয়৷ ১৯৮৪ চনত, জুহি চাওলা ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ বিজয়ী হিচাপে ঘোষিত হয়৷ সেই বছৰতে অনুষ্ঠিত হোৱা ব্ৰহ্মাণ্ডসুন্দৰীৰ প্ৰতিযোগিতাতো জুহিয়ে শ্ৰেষ্ঠ সাজসজ্জাৰ বাবে বঁটা লাভ কৰে৷

কেৰিয়াৰ

বলীউডত চাওলাৰ প্ৰথম চৰিত্ৰটো আছিল ১৯৮৬ চনৰ চুলতানত ছবিখনৰ সৰু অংশ। ১৯৮৮ চনত আমিৰ খানৰ সৈতে অভিনয় কৰা ‘কায়ামত সে কায়ামত টক’ ছবিত প্ৰথমটো ডাঙৰ চৰিত্ৰ লাভ কৰিছিল। শ্বেক্সপীয়েৰৰ ৰোমিঅ' আৰু জুলিয়েটৰ আধুনিক যুগৰ অভিযোজন কৰা ছবিখনে সমালোচনা আৰু ব্যৱসায়িক দুয়োটা দিশতে এক ডাঙৰ সফলতা লাভ কৰিছিল, খান আৰু চাওলা "ৰাতিটোৰ ভিতৰতে তাৰকা" হৈ পৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ছামিনা ৰাজা

ছামিনা ৰাজা (জন্ম: ১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬১; মৃত্যু: ৩০ অক্টোবৰ ২০১২) এগৰাকী পাকিস্তানী উৰ্দু কবি, লেখিকা, সম্পাদিকা, অনুবাদক, শিক্ষাবিদ আৰু সম্প্ৰচাৰক। তেওঁ পাকিস্তানৰ ইছলামাবাদত বাস কৰিছিল আৰু নেচনেল লেংগুৱেজ অথৰিটি আৰু নেচনেল বুক ফাউণ্ডেচনত বিষয় বিশেষজ্ঞ হিচাপে কাম কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰাজাৰ জন্ম হৈছিল পাকিস্তানৰ বাহাৱালপুৰত। তেওঁ লাহোৰৰ পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উৰ্দু সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৩ চনত কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা ৰাজাৰ এই পৰ্যন্ত বাৰখন কবিতা পুথি, দুখন কুলিয়াট আৰু এখন নিৰ্বাচিত ৰোমান্টিক কবিতা প্ৰকাশ হৈছে। তেওঁ উৰ্দু গদ্যত কিছুমান গ্ৰন্থ লিখিছিল আৰু ইংৰাজীৰ পৰা উৰ্দুলৈ কিছুমান মূল্যৱান গদ্য গ্ৰন্থ সম্পাদনা আৰু অনুবাদ কৰিছিল।

১৯৯৮ চনত নেচনেল বুক ফাউণ্ডেশ্যনত পৰামৰ্শদাতা হিচাপে আৰু মাহেকীয়া কিতাবৰ সম্পাদক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৮ চনত তেওঁ মাহেকীয়া আছাৰত সম্পাদক হিচাপেও যোগদান কৰে।

১৯৯৫ চনৰ পৰা পাকিস্তান টেলিভিছন (পিটিভি)ত অল পাকিস্তান মুছাইৰা পৰিচালনা কৰিছিল। পিটিভিত সাহিত্য অনুষ্ঠান উৰ্দু আদাব মেই ঔৰত কা কিৰদাৰ ("উৰ্দু সাহিত্যত নাৰীৰ ভূমিকা") নামৰ অনুষ্ঠান উপস্থাপন কৰিছিল।

ৰাজাই ইছলামাবাদৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা কৰ্তৃপক্ষৰ বিষয় বিশেষজ্ঞ হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু খোৱাবগাৰ(সপোন নিৰ্মাতা) নামৰ এখন নতুন সাহিত্য আলোচনীও প্ৰকাশ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল৷ ছামিনা ৰাজাক দুটা বঁটা দিয়া হৈছিল – প্ৰধানমন্ত্ৰী বঁটা আৰু ৰাইটাৰ্ছ বঁটা – কিন্তু তেওঁৰ লগতে অযোগ্য লোকৰ মনোনয়নৰ উদাহৰণ দি তেওঁ সেইবোৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। বহু সময়ত তেওঁ সাহিত্যিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল য’ত মুখ্য অতিথি আছিল সাহিত্যৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নথকা লোকসকল।’ ছামিনা ৰাজাই বহুতো অনন্য কৌশল (আইডিয়া)ৰ দ্বাৰা লিখাৰ কাম প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ এটা (উচ্চাকাংক্ষা) আছিল কোৰআনক উৰ্দু ভাষাত অনুবাদ কৰি উৰ্দু অনুবাদক কবিতালৈ ৰূপান্তৰ কৰা, যিটো পৃথিৱীৰ কোনোৱে কেতিয়াও কৰা নাছিল। এইটোৱেই তেওঁৰ জীৱনৰ শেষ প্ৰজেক্ট হ'ব বুলি নাজানিছিল আৰু তেওঁ নিজৰ প্ৰজেক্টটো আৰম্ভ কৰিছিল, অসুস্থ হোৱাৰ ঠিক আগতেই তেওঁ "ছুৰা ই বাকাৰাহ"ৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু আগবাঢ়ি গৈছিল, তেওঁ এই কাম সম্পূৰ্ণ কৰি প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছিল যদিও শেষ কৰিব নোৱাৰিলে।

২০১২ চনৰ ৩১ অক্টোবৰত ইছলামাবাদত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৰাজাৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ তিনিজন পুত্ৰক এৰি থৈ যায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
সুমণি ঝোদিয়া

সুমণি ঝোদিয়া ; ওড়িশাৰ ৰায়গাডা জিলাৰ পৰা অহা এগৰাকী ভাৰতীয় জনজাতীয় কৰ্মী যি জনজাতীয় অঞ্চলত সুৰা বিক্ৰীৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলোৱা, সৰু সৰু বনজ উৎপাদনৰ ওপৰত জনজাতীয় অধিকাৰৰ পোষকতা কৰা আৰু ঔদ্যোগিক প্ৰকল্পৰ বাবে জনজাতীয় ভূমি ব্যক্তিগত কোম্পানীক লিজত দিয়া চৰকাৰী নীতিৰ বিৰোধিতা কৰাৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। ১৯৯৫ চনত তেতিয়াৰ ওড়িশাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিজু পাটনাইকে তেওঁক বহনক্ষম উন্নয়ন, সাক্ষৰতা আৰু দৰিদ্ৰতা নিৰাময় কাৰ্যসূচীৰ অন্যতম বেচৰকাৰী উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। ২০০৩ চনত ভাৰত চৰকাৰে সুমণিক ৰাণী গাইডিনলিউ জেইলিয়াং স্ত্ৰী শক্তি বঁটা (নাৰী ​​শক্তিৰ পূৰ্বসূৰী)ৰে সন্মানিত কৰে ।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন ও শিক্ষা

ওড়িশাৰ ৰায়গাডাৰ ছিৰিগুডা গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল সুমণি ঝোডিয়াৰ। বিশেষকৈ ৰায়গড়া জিলাৰ কাশীপুৰ ব্লকত ৮৫খন ভাৰতীয় গাঁৱত বাস কৰা ৫০ হাজাৰ জনসংখ্যাৰ জনজাতীয় সম্প্ৰদায় ঝোদিয়া পৰাওজাৰ অংশ তেওঁৰ পৰিয়াল। মূলতঃ বনবাসী সম্প্ৰদায়, ঝোদিয়াসকলে বনজ সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰি, পডু চাছা (বা স্থানান্তৰিত খেতি) আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ দৈনন্দিন মজুৰিৰ শ্ৰম কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰে।

কাৰ্যকলাপ

১৯৯১ চনত বিজু পাটনাইকে ওড়িশাৰ কালাহাণ্ডী আৰু ৰায়গাডা জিলা ভ্ৰমণৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল যদিও পৰিকল্পনাৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে তাৰ পৰিৱৰ্তে কালাহাণ্ডী জিলাৰ তহচিলদাৰক ৰায়গাডালৈ পঠিয়াইছিল। ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে জনজাতীয় অঞ্চলৰ দোকানসমূহক সুৰাৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদানৰ বাবে চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলাই অহা ৰায়গদাৰ ছিৰিগুদা গাঁৱৰ ৰাইজে তহচিলদাৰৰ জৰিয়তে মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ ১০ দফীয়া দাবীৰ চনদ প্ৰেৰণ কৰে। এই দাবীসমূহ ১০খন জিলাৰ ৪৫০ গৰাকী মহিলাই অংশগ্ৰহণ কৰা এখন বৈঠকৰ ফল। এই দাবী পোৱাৰ লগে লগে পাটনায়কে কালাহাণ্ডী আৰু ৰায়গড়া জিলাৰ ২০-২৫ গৰাকী মহিলাক ভুৱনেশ্বৰৰ ৰাজ্যিক বিধানসভালৈ মাতি আনি আলোচনা কৰে। পাঁচ ঘণ্টীয়া দীঘলীয়া বৈঠকত সুমনীয়ে আন্দাৰি মাঝি আৰু ছাবাই মাঝিৰ দৰে আন বিশিষ্ট জনজাতীয় নেতাৰ উপস্থিতিত জনজাতীয় পৰিয়ালসমূহৰ ওপৰত মদ্যপানে কেনেদৰে ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছে সেই বিষয়ে কয়- “দশক দশক ধৰি জনজাতি বেল্টৰ জনসাধাৰণে দেশীয় সুৰাৰ প্ৰতি পুৰুষসকলৰ আসক্তিৰ পৰিণতি ভোগ কৰি আহিছে। আনকি বহুতে অনাহাৰত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল আৰু পৰিয়ালবোৰ ছিন্নভিন্ন হৈ পৰিছিল, তেতিয়াও অঞ্চলটোত অবৈধ সুৰাৰ দোকানবোৰ ব্যাপক ভাবে চলি আছিল। পুৰুষসকলে সুৰা পাণ কৰা অভ্যাসটোক লাথি মাৰিব পৰা নাছিল ফলত ই সম্প্ৰদায়সমূহত বিধ্বংসী ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল।” ঘৰুৱা হিংসা আৰু অন্যান্য সামাজিক ৰোগৰ প্ৰকোপ বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে জনজাতীয় পৰিয়ালসমূহে মদ্যপায়ী পুৰুষৰ হাতত নিজৰ সোণ, মাটি আৰু অন্যান্য সামগ্ৰী হেৰুৱাই পেলোৱাৰ কথা আলোকপাত কৰে।

পাটনাইকে অবৈধ সুৰা নিৰ্মাণ আৰু বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰিবলৈ সন্মত হয় আৰু ৰাজ্যখনৰ জনজাতীয় উন্নয়ন আৰু সুৰা বিৰোধী আন্দোলনৰ বাবে সুমণিকে ধৰি আঠগৰাকী জনজাতীয় মহিলাক তেওঁৰ বেচৰকাৰী উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। উপদেষ্টাসকলক আৰক্ষীৰ ইউনিফৰ্ম প্ৰদান কৰি জিলা উপায়ুক্ত আৰু অধীক্ষকৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিয়া হয় আৰু জীপ এখনো সজ্জিত কৰা হয় যিখন পিছত এম্বুলেন্স হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ চিকিৎসালয় এখনক গতাই দিয়া হয়। সুমণিৰ নেতৃত্বত জনজাতীয় মহিলাসকলে অনুজ্ঞাপত্ৰ অবিহনে চলি থকা সুৰা ব্ৰুৱেৰীৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত হয়।

তথ্য সূত্ৰ
ভাৰতৰ ৰাজ্যিক ফুলসমূহৰ তালিকা

এই তালিকাখন ভাৰতৰ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয়শাসিত অঞ্চলসমূহৰ ৰাজ্যিক ফুলসমূহৰ বিষয়ে:

ৰাজ্য
নাম
বৈজ্ঞানিক নাম
চিত্ৰ
অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ
ভেট পদুম বা

অৰুণাচল প্ৰদেশ

Cypripedioideae

অসম
কপৌফুল
Rhynchostylis gigantea

বিহাৰ

Bauhinia acuminata

ছত্তীচগড়

গোৱা

গুজৰাট
নাৰ্জী ফুল
Tagetes erecta

হাৰিয়ানা
পদুম ফুল
Nelumbo nucifera

হিমাচল প্ৰদেশ

Rhododendron ponticum

জম্মু আৰু কাশ্মীৰ

Rhododendron ponticum

ঝাৰখণ্ড

Butea monosperma

কৰ্ণাটক
পদুম
Nelumbo nucifera

কেৰালা
সোনাৰু
Cassia fistula

লাক্ষাদ্বীপ

মেঘালয়

Cypripedioideae

মধ্য প্ৰদেশ
পলাশ
Butea monosperma

মহাৰাষ্ট্ৰ

Lagerstroemia speciosa

মণিপুৰ

Lilium mackliniae

মিজোৰাম

নাগালেণ্ড

Rhododendron ponticum

উৰিষ্যা
অশোক ফুল
Saraca asoca

পণ্ডিছেৰী
's Flower
Couroupita guianensis

পঞ্জাব

ৰাজস্থান

Tecomella undulata

ছিক্কিম

Cymbidium goeringii

তামিল নাডু

Gloriosa superba

ত্ৰিপুৰা

Mesua ferrea

উত্তৰাখণ্ড

Saussurea obvallata

উত্তৰ প্ৰদেশ
পলাশ ফুল
Butea monosperma

পশ্চিম বংগ
শেৱালি
Nyctanthes arbor-tristis

লগতে চাওক

ভাৰতৰ ৰাজ্যিক গছ
ভাৰতৰ ৰাজ্যিক পক্ষী
ভাৰতৰ ৰাজ্যিক জন্ত

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official flora and fauna of various states in India On Biodiversity of India wiki
Complete Reference for Indian flower collection
Complete Indian flower collection
Indian state flowers

শ্ৰেণী:ভাৰত সম্পৰ্কীয় তালিকা
নোনা গাপ্ৰিন্দাশভিলি

নোনা গাপ্ৰিন্দাশভিলি (জৰ্জিয়ান: ნონა გაფრინდაშვილი; জন্ম: ৩ মে ১৯৪১) এগৰাকী জৰ্জিয়ান দবা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ। তেওঁ আক্ৰমণাত্মক খেলৰ বাবে পৰিচিত আৰু ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৭৮ চনলৈকে মহিলা বিশ্ব দবা চেম্পিয়ন আছিল। ১৯৭৮ চনত তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে ফিদেৰ পৰা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ উপাধি লাভ কৰে। ২০১৩ চনত, তেওঁক বিশ্ব দবা হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, আৰু ২০১৫ চনত জৰ্জিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ উৎকৃষ্টতা সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নোনা গাপ্ৰিন্দাশভিলি ১৯৪১ চনৰ ৩ মে তাৰিখে জৰ্জিয়াৰ জুগদিদি চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ছয় ভাতৃ-ভগ্নীৰ ভিতৰত সৰ্বকনিষ্ঠ আৰু একমাত্ৰ ছোৱালী আছিল। তেওঁৰ পৰিয়াল খেলাধূলাত অতি সক্ৰিয় আছিল আৰু পৰিয়ালৰ ঘৰত টেবুল টেনিছ, বিলিয়াৰ্ডছ আৰু ফুটবল খেলাৰ ব্যৱস্থা আছিল। তেওঁৰ ভায়েকৰ পৰা দবা খেল শিকি পাঁচ বছৰ বয়সতে দবা খেল আৰম্ভ কৰে। এই সফলতাৰ বাবে, ১৯৭৮ চনত তেওঁক ফিদেৰ পৰা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ উপাধি প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ এই উপাধি লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

পাছৰ জীৱন

গাপ্ৰিন্দাশভিলিয়ে ১৯৬৩ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনলৈকে বিভিন্ন দবা অলিম্পিয়াডত অংশগ্ৰহণ কৰে, য'ত তেওঁ ২৫টা পদক লাভ কৰে, ইয়াৰ ভিতৰত ১১টা দলীয় সোণৰ পদক আৰু ৯টা ব্যক্তিগত সোণৰ পদক। পাছলৈ, তেওঁ মহিলা বিশ্ব জ্যেষ্ঠ চেম্পিয়নশ্বিপত নিয়মিতভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে, আৰু ২০২২ চন পৰ্যন্ত আঠবাৰ এই খিতাপ জয় কৰে।

দবাৰ বাহিৰেও, গাপ্ৰিন্দাশভিলি জৰ্জিয়াৰ ৰাজনীতিত সক্ৰিয় আছিল। তেওঁ জৰ্জিয়াৰ চোভিয়েট সংসদৰ সদস্য, জৰ্জিয়ান ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কমিটিৰ সভাপতি, আৰু ২০১১ চনৰ জৰ্জিয়াৰ প্ৰতিবাদসমূহ সংগঠিত কৰা পিপলছ এছেম্বলীৰ সদস্য আছিল।

২০২১ চনত, গাপ্ৰিন্দাশভিলিয়ে নেটফ্লিক্সৰ বিৰুদ্ধে মানহানিৰ গোচৰ দাখিল কৰে, কাৰণ "দ্য কুইনছ গেম্বিট" শৃংখলত তেওঁক পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে কেতিয়াও খেল নকৰা বুলি ভুলভাৱে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল; নেটফ্লিক্সে ২০২২ চনত এই গোচৰৰ সমাধান কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ডিচেম্বৰ ১৯৬৯ চনত, গাপ্ৰিন্দাশভিলিয়ে আনজৰ চিচিনাদজেৰ সৈতে তিব্লিছিত বিবাহ সম্পন্ন কৰে।

খেলৰ ধৰণ আৰু দৰ্শন

গাপ্ৰিন্দাশভিলি তেওঁৰ প্ৰতিযোগিতামূলক মনোভাৱ আৰু আক্ৰমণাত্মক খেলৰ ধৰণৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁৰ জয়ৰ পিছত, বহুতো যুৱ মহিলা দবা খেলুৱৈয়ে তেওঁৰ আক্ৰমণাত্মক আৰু প্ৰযুক্তিগত খেলৰ ধৰণ অনুসৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

সন্মান আৰু বঁটা

২০১৫ চনত, জৰ্জিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জিয়ৰ্গি মাৰ্গভেলাশভিলিয়ে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতিৰ উৎকৃষ্টতা সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে, "দেশ আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি তেওঁৰ অসামান্য অৱদান"ৰ বাবে। ২০১৩ চনত, তেওঁক বিশ্ব দবা হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশ্বৰ মহিলা দবা খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ
শ্ৰেণী:বিশ্বৰ দবা খেলুৱৈ
চাৰ অধ্যায়

চাৰ অধ্যায় (ইংৰাজী: Four Chapters) হৈছে ১৯৯৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, কুমাৰ শ্বাহানীৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু পৰিচালিত এখনি ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ৷ চলচ্চিত্ৰখনি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ অন্তিম উপন্যাসৰ ওপৰত আধাৰিত৷উপন্যাসখন লিখা হৈছিল ১৯৩৪ চনত৷

১৯৩০আৰু ১৯৪০ৰ দশকৰ বাংলা ৰেনেছাঁৰ অন্তিমছোৱা সময়ৰ পটভূমিত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ ইয়াৰ লগতে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ লোৱা এচাম উদীয়ামান ডেকা বিপ্লৱীৰ কৰ্মকাণ্ড ছবিখনত সন্নিৱিষ্ট হৈছিল৷

ছবিখনত অভিনয় কৰা অধিকাংশ অভিনেতাই আছিল অপেছাদাৰী শিল্পী৷ নন্দিনী ঘোষাল আছিল কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ অধীনত শিক্ষা লোৱা এগৰাকী ওডিছি নৃত্যশিল্পী৷ আনহাতে কৌশিক গোপাল আছিল ছাইক'এনেলিষ্ট৷ সুমন্ত ছট্টোপাধ্যায়ে বিজ্ঞাপনৰ কাম চোৱাৰ লগতে থিয়েটাৰ গোষ্ঠীত অভিনয় কৰিছিল৷

অভিনয়-শিল্পী

সুমন্ত ছট্টোপাধ্যায় (অতীন্দ্ৰ)
নন্দিনী ঘোষাল (ইলা)
কৌশিক গোপাল (ইন্দ্ৰনাথ)
শিৱপ্ৰসাদ মূখাৰ্জী
শ্ৰুতি ইউছিফী
ৰজত কাপুৰ
ৰামচন্দ্ৰ পৰিহাৰ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
অসমৰ লোকস্থপতি

অসমৰ লোকস্থপতি বা লোকস্থাপত্য বুলিলে সাধাৰণতে বাঁহ, বেত, ইকৰা, খেৰ আৰু কাঠেৰে সজা ঘৰ-দুৱাৰবোৰকে বুজায়। এইসমূহ ব্যক্তিগত আৰু ৰাজহুৱা দুয়ো প্ৰকাৰৰ হ'ব পাৰে। লোকজীৱন সাধাৰণতে কৃষিৰ সৈতে জড়িত হোৱা হেতুকে থকা ঘৰৰ উপৰি ভঁৰালঘৰ, গোহালিঘৰ, ঢেঁকীশাল আদি ভালেমান ঘৰ জনসাধাৰণে নিৰ্মাণ কৰি লয়। এই ঘৰ-দুৱাৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয় জ্ঞান সাধাৰণতে পৰম্পৰাগতভাৱে শিকা কথা, বুঢ়া-মেথাৰ বচন, ডাকপুৰুষৰ বাণী আদিৰ জৰিয়তে পোৱা যায়। এই জ্ঞানৰ ভেটিতেই ঘৰ-দুৱাৰবোৰ সাজি উলিয়ায়। ঘৰ-দুৱাৰবোৰত বিশেষ কাৰুকাৰ্য সংযোগ কৰা নহয়। ওপৰত দুখন চাল, চাৰিওফালে চাৰিখন মাটিৰে লিপা বেৰ, এখন দাং লগোৱা দুৱাৰেই সাধাৰণ ঘৰবোৰৰ চানেকি। বিবিধ প্ৰয়োজনত সজা এই ঘৰবোৰৰ ভিতৰত আছে চ'ৰাঘৰ, বৰঘৰ, সৰুঘৰ, মাৰলঘৰ, শোৱনিঘৰ, পাকঘৰ, ঢেঁকীঘৰ, তাঁতশাল, গোহালিঘৰ, ভঁৰালঘৰ, বাটচ'ৰা বা বাটঘৰ, নামঘৰ, গোঁসাইঘৰ আদি।

বিধি

ঘৰ-দুৱাৰবোৰ সাঁজিবলৈ বিবিধ থলুৱা সঁজুলি ব্যৱহাৰৰ কৰা হয়। ঘৰবন্ধা ভেটিৰ নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰটো বিভিন্ন নীতি-নিয়ম মানি চলা হয়। সাধাৰণতে নদীৰ কাষত বা দ ঠাইত ঘৰ সাজিলে সততে বানপানীৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰা হয়। নৈপৰীয়া মিচিংসকলে সেয়ে চাংঘৰ সাজে। চাংঘৰবোৰৰ তলত গৰু, ছাগলী, গাহৰি আদি ৰখা হয়।

আহোম স্বৰ্গদেউসকলে ৰাজ অভিষেকৰ কাৰণে পাটঘৰ, হোলোংঘৰ, শিঙৰি ঘৰ আদি সজাইছিল। এওঁলোকে পোৰামাটিৰ পকীঘৰো সজাইছিল। সাধাৰণ লোকক এই জাতীয় ঘৰ সজাবলৈ দিয়া নহৈছিল। আনকি টুপদিয়া ঘৰো সৰ্বসাধাৰণক সাজিব দিয়া হোৱা নাছিল। কেৱল ৰজাঘৰেহে দুয়োমুৰ টুপ লগোৱা ঘৰ সজাব পাৰিছিল। ঘৰ-দুৱাৰ সাজোঁতে প্ৰথমে জ্যোতিষীৰ হতুৱাই চোৱা-মেলা কৰা হয়। সাধাৰণতে ঘাইখুঁটা বা বৰখুটা পুতিবৰ দিনা পূজা-পাঠ কৰা নিয়ম। বৰঘৰ বা থকা ঘৰ সচৰাচৰ পুৱা পশ্চিমাকৈ সজা হয়। ডাকৰ বচনত পোৱা যায়-

“পূবা পশ্চিমাকৈ সাজিবা ঘৰ। অকাল মৃত্যুক নাহিকে ডৰ॥”

চ’ৰাঘৰ, আলহী ঘৰটো দুচলীয়াকৈ পথালিভাৱে সজা হয়। চ'ৰাঘৰত সোমাবলৈ সাধাৰণতে বাহিৰৰ চোতালৰ পৰা দুৱাৰ দিয়া হয়। বাকীবোৰ ঘৰতো ওলোৱা-সোমোৱা কৰিবলৈ দুৱাৰ দিয়া থাকে। ঘৰবোৰত সাধাৰণতে খিৰিকী দিয়া নহয় যদিও পোহৰ সোমাবৰ কাৰণে জলঙা ৰখা হয়। কিছুমানত আকৌ বেৰৰ ওপৰফালে তাঁতী দিয়া ব্যৱস্থা আছে। ৰান্ধনি ঘৰ বা পাক ঘৰটো থকা ঘৰৰ পৰা কিছু আঁতৰত সজা হয়। একেদৰে গোহালি ঘৰটোও আঁতৰত সজা নিয়ম। ইয়াৰ পিছফালে বেৰ থাকে, বাকী দিশত বেৰ দিয়া নহয়। গৰু-ম'হৰ বাবে গোহালি ঘৰ সজাৰ উপৰি ছাগলীৰ কাৰণে ওখ চাংঘৰ বা গোহালিৰ ভিতৰতে চাং সাজি দিয়া হয়।

ব্যৱহাৰ হোৱা সামগ্ৰী

ঘৰ-দুৱাৰবোৰ সাধাৰণতে থলুৱা সামগ্ৰীৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ঘৰৰ বেৰবোৰ সাধাৰণতে ইকৰা, খাগৰি আৰু বাঁহ-বেতেৰে সজা হয় আৰু চালবোৰ উলূ, শৰণ-খেৰ আদিৰে ছোৱা দেখা যায়। খেৰৰ অভাৱত অৱশ্যে ধানৰ নৰাৰেও ছোৱা হয়। আজিকালি অৱশ্যে কাঠৰ ঘৰৰ লগতে বাঁহৰ ঘৰবোৰতো টিনপাট বন্ধা দেখা যায়। ঘৰৰ ভেটিটোত মাটিৰে ওখকৈ পিৰালি দিয়াৰ নিয়ম। ঘৰৰ বেৰ লেচিবলৈ গাঁত এটাত গোবৰ, মাটি আৰু পানী দি কিছুদিন ৰখা হয়। পাছত কোমল হ'লে এই মিশ্ৰণৰ সহায়ত বেৰ লেচা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্থাপত্য
ৰিধিমা পাণ্ডে

ৰিধিমা পাণ্ডে (জন্ম ২০০৯) এগৰাকী ভাৰতীয় পৰিৱেশ কৰ্মী যি জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ পদক্ষেপ লোৱাৰ পোষকতা কৰে। তেওঁক গ্ৰেটা থুন্‌বাৰিৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে।  তেওঁ ন বছৰ বয়সত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত পদক্ষেপ নোলোৱাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰিছিল। জলবায়ু সংকটৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ বিভিন্ন দেশৰ পদক্ষেপ লোৱাত ব্যৰ্থহোৱাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ কেইবাজনো যুৱ জলবায়ু কৰ্মীৰ সৈতে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বাদীসকলৰ মাজৰ এজন আছিল।

পৃষ্ঠভূমি

ৰিধিমা পাণ্ডে ভাৰতৰ উত্তৰ অংশৰ উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যত বাস কৰে। তেওঁৰ দেউতাক দিনেশ পাণ্ডেও এজন জলবায়ু কৰ্মী যি উত্তৰাখণ্ডত ১৬ বছৰ ধৰি এই বিষয়ত কাম কৰিছে। অঞ্চলটোৰ পৰা প্ৰায় ১,০০,০০০ লোকক স্থানান্তৰ কৰিব লগা হৈছিল। বিশ্ব বেংকৰ মতে, জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ফলত ভাৰতলৈ পানী যোগানৰ ওপৰত চাপ বৃদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।

বঁটা

ৰিধিমা পাণ্ডে ২০২০ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত ঘোষণা কৰা বিবিচিৰ ১০০ গৰাকী মহিলাৰ তালিকাত আছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
ফাবাদা আষ্টুৰিয়ানা

ফাবাদা আষ্টুৰিয়ানা, প্ৰায়ে কেৱল ফাবাদা নামেৰে জনাজাত, এটা চহকী আষ্টুৰিয়ান বীন ষ্টু, যি স্পেইনৰ আষ্টুৰিয়াছ প্ৰিন্সিপালিটিৰ স্বায়ত্তশাসিত সম্প্ৰদায়ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ইয়াক সমগ্ৰ স্পেইন জুৰি আৰু বিশ্বজুৰি স্পেনিছ ৰেষ্টুৰেণ্টসমূহত ব্যাপকভাৱে পোৱা যায়। দেশখনৰ বেছিভাগ চুপাৰমাৰ্কেটত টিনপাতৰ ফাবাদা বিক্ৰী কৰা হয়।

ফাবাদা গৰম আৰু গধুৰ খাদ্য, সেয়েহে ইয়াক সাধাৰণতে শীতকালত খোৱা হয় আৰু দিনটোৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আহাৰ হিচাপে দুপৰীয়াত পৰিবেশন কৰা হয়। সাধাৰণতে ইয়াক ষ্টাৰ্টাৰ হিচাপে দিয়া হয় যদিও ই মূল খাদ্য হিচাপেও পৰিবেশন কৰা হয়। সাধাৰণতে ইয়াৰ সৈতে আষ্টুৰিয়ান চাইডাৰ বা ৰঙা ৱাইন দিয়া হয়।

সামগ্ৰী

ফাবাদা সাধাৰণতে ফাবেছ দে লা গ্ৰাঞ্জা (স্পেইনৰ এক প্ৰকাৰৰ ডাঙৰ বগা বীন) ব্যৱহাৰৰ আগতে ৰাতিটো তিয়াই থৈ প্ৰস্তুত কৰা হয়; লাকোন (গাহৰিৰ কান্ধৰ মাংস); পাঞ্চেটা বা বেকন (তচিনো); মৰচিলা (স্পেইনৰ এক প্ৰকাৰৰ তেজৰ চচ্চেজ); চ’ৰিজো, অলিভ তেল, মিঠা পেপৰিকা, হালধি আৰু নিমখ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ইতিহাস

আষ্টুৰিয়াছত ষোড়শ শতিকালৈকে ফাবেছৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়, য’ত নিশ্চিতভাৱে জনা যায় যে ইয়াক সেই অঞ্চলত ৰোপণ কৰি খোৱা হৈছিল। ফাবাদাত ব্যৱহৃত জাতটোক দে লা গ্ৰাঞ্জা বোলা হয়, যি মসৃণ আৰু মাখনৰ দৰে গুণবিশিষ্ট আৰু এই খাদ্যৰ বাবে উপযুক্ত। এই জাতৰ খেতিয়ে আষ্টুৰিয়াছত প্ৰায় ২৫০০ হেক্টৰ মাটি আৱৰি ৰাখিছে।

ফাবাদাৰ উপাদানসমূহে ইয়াৰ নম্ৰ উৎপত্তিৰ কথা সূচায়। পণ্ডিতসকলে অনুমান কৰে যে ইয়াৰ জন্ম সম্ভৱতঃ ১৮ শতিকাত হৈছিল, যদিও ইয়াৰ সমৰ্থনত স্পষ্ট প্ৰমাণ নাই। ফাবেছ গ্ৰাম্য উপাদান হ’লেও ফাবাদা চহৰত জন্ম হৈছিল বুলি এক বিশ্বাস আছে। সেই সময়ৰ সাহিত্যিক ৰচনাসমূহত ফাবেছৰ লিখিত উল্লেখ পোৱা নাযায়। অঞ্চলটোৰ ৰীতি-নীতিৰ বিস্তৃত বৰ্ণনা কৰিও কিছুমান প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যিক ৰচনাত ইয়াৰ উল্লেখ নাছিল। আন কিছুমান লেখকে ইয়াৰ সাদৃশ্য ফৰাচী কেছ’লেটৰ সৈতে তুলনা কৰিছে, যি মধ্যযুগত কেমিনো দে চান্তিয়াগোৰ ফৰাচী পথৰ জৰিয়তে স্পেইনলৈ আহিব পাৰে বুলি অনুমান কৰা হয়।

১৮৮৪ চনত গিজোনৰ এখন আষ্টুৰিয়ান বাতৰি কাকতত ফাবাদাৰ প্ৰথম লিখিত উল্লেখ পোৱা যায়, যদিও তাত সম্পূৰ্ণ ৰেচিপি দিয়া হোৱা নাছিল। পিছলৈ আষ্টুৰিয়ান ৰান্ধনী সাহিত্যত এই খাদ্যৰ উল্লেখ বাঢ়ি যায়। বিভিন্ন বিশেষজ্ঞৰ গৱেষণা অনুসৰি ফাবাদাৰ উদ্ভৱ ১৯ আৰু ২০ শতিকাৰ মাজৰ কোনো এটা সময়ত হৈছিল। আজি ই কেৱল আষ্টুৰিয়াছতে নহয়, সমগ্ৰ স্পেইন জুৰি এক জনপ্ৰিয় খাদ্য।

বিশ্বজুৰি আষ্টুৰিয়ান প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে আন দেশসমূহতো এই খাদ্য প্ৰচাৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, আমেৰিকাৰ টাম্পা চহৰৰ ওচৰৰ কিছুমান অঞ্চলত ইয়াৰ ভিন্ন ৰূপ দেখা যায়।

কলম্বিয়াত ‘‘পাইছা ট্ৰে’’ ফাবাদাৰ এক ক্ৰিয়েল ৰূপ, য’ত ফাবেছৰ ঠাইত ৰঙা বল বীন (১৬ ঘণ্টা তিয়াই থোৱা) ব্যৱহাৰ কৰি গাহৰিৰ ভৰি, হালধি, পিঁয়াজ আৰু নিমখৰ সৈতে ৰন্ধা হয়, আৰু ইয়াৰ সৈতে চ’ৰিজো, গাহৰিৰ ছাল, সিজোৱা পিহি লোৱা মাংস, ভজা কণী, কটা এভোকাডো আৰু বগা ভাত পৰিবেশন কৰা হয়।

তাৰতম্য

আষ্টুৰিয়াছৰ বাহিৰত স্পেনিছ ওল্লা পোধ্ৰিদা, দক্ষিণ ফৰাচী কেছ’লেট আৰু পৰ্তুগীজ তথা ব্ৰাজিলৰ ফেইজোআদা ফাবাদা আষ্টুৰিয়ানাৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা খাদ্য।

চিত্ৰ

তথ্যসূত্ৰ

References in Spanish Wikipedia
Aris, Pepita. Spanish: Over 150 Mouthwatering Step-By-Step Recipes. London: Anness Publishing Ltd, 2003. p 203.
Chandler, Jenny. The Food of Northern Spain. London: Pavilion Books, 2005. p 95.
Klöcker, Harald. Culinaria Spain. Cologne: Könemann Verlagsgesellschaft mbH, 1998. p 208.

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবত নাৰী

গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব শিখসকলৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ। গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব অনুসৰি শিখসকলৰ সমাজত নাৰীৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ কেইবাটাও গীত আৰু কবিতা শিখ সমাজত নাৰীৰ ভূমিকাক সম্বোধন কৰি গোৱা হয়।

গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ পৰা ছাবাদ

নাৰীৰ পৰা পুৰুষৰ জন্ম হয়

আৰম্ভণিতে এটা বাক্য়ত ধৰ্মগুৰুৱে শিখসকলৰ সমাজত নাৰীৰ গুৰুত্ব প্ৰকাশ কৰিছে। "নাৰীৰ পৰা পুৰুষৰ জন্ম হয়" এই শাৰীটোৰে সকলো পুৰুষ-মহিলা এগৰাকী নাৰীৰ পৰাই আহিছে বা জন্ম হোৱা বুলি কোৱা হৈছে। এই বিষয়বস্তুটো তাৰ পিছত গুৰুজনাই জীৱনৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত আলোকপাত কৰি কৈছে যে নাৰীৰ – "নাৰীৰ ভিতৰতে পুৰুষৰ উৎপত্তি হয়," আৰু ইয়াৰ পাছত, " তেওঁ এগৰাকী নাৰীৰ সৈতে সৈতে বিবাহপাসত আবদ্ধ হয়। যি তেওঁৰ বন্ধু, সংগী, আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ উৎস হৈ পৰে। এই ছাবাদে দেখুৱাইছে যে, পুৰুষৰ গোটেই জীৱনত তেওঁ প্ৰতিটো জটিল পৰ্যায়তে নাৰীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।

ছাবাদে আৰু কয়, "যেতিয়া তেওঁৰ মহিলা মৰি যায়, তেতিয়া তেওঁ আন এগৰাকী নাৰী বিচাৰে" – গতিকে যদি তেওঁৰ পত্নীৰ মৃত্যু হয়, তেন্তে এজন পুৰুষে এতিয়াও আন এগৰাকী নাৰীক বিচাৰি উলিওৱাৰ বাধ্যবাধকতা অনুভৱ কৰে। শেষৰ শাৰীবোৰত গুৰুৱে সুধিছে: "তেন্তে তাইক বেয়া বুলি কিয় ক'ব?" – যেতিয়া আনকি আন নাৰীৰ দৰেই ৰজাও নাৰী মাতৃৰ পৰা জন্ম লয়। তাৰ পিছত গুৰুৱে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে "নাৰীৰ অবিহনে – কোনোৱেই একেবাৰেই নাথাকিলহেঁতেন"। ইয়াৰ দ্বাৰা গুৰুজনাৰ বাবে কোনো সন্দেহ নাথাকে যে পুৰুষৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো দিশতে নাৰী লিংগই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে, কোনোবা এজন যি গোটেই জীৱন এটা আকৃতি বা ৰূপত তাত থাকে আৰু লগতে মানৱ জাতিৰ অস্তিত্ব আৰু আৰম্ভণিৰ পৰাই মানুহৰ অস্তিত্বৰ বাবেও গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই শব্দত গুৰুৱে নাৰীৰ গুৰুত্ব, পৰিসৰ আৰু মূল্যৰ বিষয়ে অতি সহজ ভাষাত ৰূপৰেখা দাঙি ধৰিছে আৰু প্ৰজাতিটোৰ বংশবৃদ্ধিৰ লগতে আন একাধিক ভূমিকাও দেখুৱাইছে। এই শ্বাবাদ মূলতঃ সেই সময়ৰ সংস্কৃতিক লক্ষ্য কৰি লোৱা হৈছে যিয়ে নাৰীক ধাৰাবাহিকভাৱে পুৰুষৰ তলত ৰাখিছিল, সেইবাবেই এই ধৰণৰ চিন্তাধাৰা আছিল সেই সময়ৰ পুৰুষসকলক নাৰীক অধিক সমানে চাবলৈ উৎসাহিত কৰা। কিন্তু বহু সংস্কৃতিত নাৰীৰ বশ হোৱাৰ বাবে এই গীতটো আজিও প্ৰাসংগিক হৈয়েই আছে।

ভাই গুৰদাস ভাৰন শিখসকলকো গুৰুসকলে পৰামৰ্শ দিয়ে। এই বাৰণসমূহৰ কিছুমান অংশ তলত দিয়া ধৰণে কয়:

"জন্মৰ লগে লগে এগৰাকী শিখ ছোৱালী মাক আৰু দেউতাকৰ ওচৰত লগে লগে “আমাৰ প্ৰিয়” হৈ পৰে। পিছলৈ তাই ভাই-ভনীয়েকৰ প্ৰশংসিত আৰু আত্মীয়ৰ অনুকূল হৈ পৰে। “যৌৱনৰ ফুলনি” লাভ কৰাৰ লগে লগে তাই বিবাহিত হয়, ব্যয়বহুল উপহাৰ আৰু উপহাৰৰ সৈতে। এতিয়া স্বামীৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা সন্মানিত, আৰু নতুন ঘৰখনত ভাগ্যৱান বুলি গণ্য কৰা হয়।" গুৰু-প্ৰেৰিত, আৰু ধন্য, বিশ্বাসী শিখ মহিলাৰ মৌখিক প্ৰতিকৃতি তেনেকুৱাই হয়।

সতীৰ বিৰুদ্ধে ছাবাদ

মৃত স্বামীৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ জুইকুৰাত নাৰীক ইচ্ছাকৃতভাৱে বা সমাজৰ প্ৰৰোচনা আৰু বাধ্যবাধকতাৰে জ্বলাই দিয়াৰ ভাৰতীয় প্ৰথা হৈছে সতী। গুৰু নানক এই প্ৰথাৰ বিষয়ে তলত দিয়া কথাখিনি কৈছে:

স্বামীৰ মৃতদেহৰ সৈতে নিজকে জ্বলাই দিয়া সকলক ‘সতী’ বুলি নক’ব।
হে নানক, বিচ্ছেদৰ দুখত নিজক শেষ কৰি দিয়াসকলক ‘সতী’ বুলি জনা যায়। (১)
...কিছুমানে নিজৰ মৃত স্বামীৰ সৈতে নিজকে জ্বলাই দিয়ে: [কিন্তু তেওঁলোকৰ এনে কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই] ।তেওঁলোকে সঁচাকৈয়ে যদি স্বামীক ভাল পায় তেন্তে তেওঁলোকে জীয়াই থাকি দুখ সহ্য কৰিব।

— শ্ৰী গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব পৃষ্ঠা ৭৮৭

তথ্য সংগ্ৰহ