ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হেমন্ত দত্ত

হেমন্ত দত্ত এগৰাকী অসমীয়া নাট্যকাৰ, গীতিকাৰ, অভিনেতা আৰু পৰিচালক। ১৯৪১ চনত দৰং জিলাৰ খাৰুপেটীয়াত জন্ম লাভ কৰা দত্তই এশৰো অধিক নাট আৰু পাঁচশৰো অধিক গীত ৰচনা কৰিছে। অসংখ্য নাট পৰিচালনা কৰাৰ উপৰি তেওঁ উপপথ (১৯৮০) নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছিল।

চমু জীৱনী

১৯৪১ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত দৰং জিলাৰ খাৰুপেটীয়াত হেমন্ত দত্তৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম হলিৰাম দত্ত আৰু মাতৃ বিৰজা বালা দত্ত। তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ চতুৰ্থ সন্তান আছিল। স্কুলীয়া শিক্ষা মঙলদৈত লাভ কৰা দত্তই ডিব্ৰুগড়ৰ কানৈ মহাবিদ্যালয়ত কলেজীয়া শিক্ষা লাভ কৰে।

অভিনয়

মঙলদৈত থাকোঁতে অগ্ৰজসকলৰ নাট্যাভিনয় দেখি তেওঁ অভিনয়ৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়। মঙলদৈত পঢ়ি থকা কালত অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে তেওঁ ৰচনা কৰা নাট এখনত অভিনয় কৰিবলগীয়া অভিনেতাজনৰ বেমাৰ হোৱাত তেঁৱেই নায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলগীয়া হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ শেৱালি, অনিৰ্বাণ, মন-মন্দিৰ, বাৰুদ ইত্যাদি ছবিত অভিনয় কৰে। ভ্ৰাম্যমাণৰ নাটক টাইটানিকত তেওঁ কেপ্টইনৰ চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰে।

গীতিকাৰ জীৱন

কানৈ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ চৈয়দ চাদুল্লা, ৰাজেন গোহাঁই, হীৰেন গোহাঁই, ভবেশ গোস্বামী, প্ৰিন্স আদি বন্ধুবৰ্গৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। এই সময়ছোৱাত তেওঁলোকে 'কুইভাৰ্ছ বেণ্ড' নামৰ এক সাংস্কৃতিক গোষ্ঠী গঠন কৰে। তেওঁ লিখা প্ৰথম গীতটি ব্ৰজেন দাসে ডিব্ৰুগড়ৰ 'ইণ্ডিয়া ক্লাব'ত পৰিবেশন কৰে। ১৯৭৭ চনত নতুন আশা চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁ পেচাগত ভাবে গীত ৰচনা কৰিবলৈ ধৰে। প্ৰায় পাঁচশতকৈও অধিক গীত ৰচনা কৰা দত্তৰ মই যি বাটেৰে ওলালো আজি, এই আকাশ বৰ বিশাল, তুমি আহিছিলা চেনাই আদি গীত বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় হয়। জয়ন্ত হাজৰিকা, জুবিন গাৰ্গ, চাৰু গোহাঁই, মালবিকা বৰা, ৰাজেন গোহাঁই, ডলী ঘোষ, শান্তা উজীৰ, সমৰ হাজৰিকা আদি কণ্ঠশিল্পীয়ে তেওঁ ৰচনা কৰা গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ সাদৰী, সোণমইনা, জীৱন সুৰভি, বহাগৰ দুপৰীয়া, শেৱালি, ইমান মৰম কিয় লাগে, এই মৰম তোমাৰ বাবে, হিয়া দিয়া নিয়া, নায়ক আদি চলচ্চিত্ৰৰ বাবে গীত ৰচনা কৰে। পিতা-পুত্ৰ ছবিখনত তেওঁ লিখা ১১৬ শাৰীৰ বন্ধ কৰিব হাত, বন্ধ কৰিব মাত গীতটি সকলোতকৈ দীঘল অসমীয়া গীত বুলি কোৱা হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

ভবেন বৰুৱা বঁটা (২০১৭)
ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া বঁটা (২০১৮-১৯)
মুন লাইট মিডিয়া বঁটা
অসম নাট্য সন্মিলনী বঁটা
অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা বঁটা
নাট্য সিন্ধু বঁটা
গুৰুজী আদ্য শৰ্মা বঁটা (২০১৮)
অসম সৌৰভ বঁটা ( ২০২৪)

উল্লেখযোগ্য নাট

এটা নষ্ট ল'ৰাৰ গল্প
পথ
টাইটানিক
সেন্দূৰ
আকাশৰ দৰে মন
মুক্তি
চক্ৰবেহু
জেতুকা পাতৰ ৰং

উল্লেখযোগ্য গীত

গীত
গায়ক
টোকা
মই যি বাটেৰে ওলালো আজি
জয়ন্ত হাজৰিকা
জয়ন্ত হাজৰিকাৰ বাবে লিখা প্ৰথম গীত
সময় গতিশীল
জয়ন্ত হাজৰিকা
-
তুমি আহিছিলা চেনাই
চাৰু গোহাঁই
-
বুকু দুৰু দুৰু
জুবিন গাৰ্গ
যৌৱনে আমনি কৰে ছবিৰ গীত, জুবিন গাৰ্গে বোলছবিত গোৱা প্ৰথম গীত
নহ'লে পৰিচয় হিয়াৰে
জুবিন গাৰ্গ
হিয়া দিয়া নিয়া বোলছবিৰ গীত
হিয়াৰ মৰম মুকুতা হৈ
ৰিদিপ দত্ত
-
এই আকাশ বৰ বিশাল
জয়ন্ত হাজৰিকা
-
গছে বনে সেউজীয়া
ঋতুপৰ্ণ শৰ্মা

নায়ক হ'ব খুজি
জুবিন গাৰ্গ
নায়ক বোলছবিৰ গীত

মৃত্যু

২০২৫ চনৰ ১১ আগষ্ট তাৰিখে হেমন্ত দত্তৰ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয়ত দেহাৱসান ঘটে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ভাৰতৰ ইচ্ছামৃত্যু আৰু হৰি ৰাণা গোচৰ

হৰিশ ৰাণা গোচৰ ভাৰতৰ আইনী বুৰঞ্জীত মৰ্যাদাৰে মৃত্যুৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মাইলৰ খুঁটি। এই গোচৰৰ জৰিয়তে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এজন ৰোগীৰ সুস্থ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাথাকিলে তেওঁক যন্ত্ৰণাদায়ক কৃত্ৰিম জীৱনৰ পৰা মুক্তি দিয়াৰ দিশত এক মানৱীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে।

পটভূমি

হৰিশ ৰাণা এজন যুৱক আছিল যিয়ে ২০১৩ চনত এটা বহুতল ভৱনৰ পৰা পৰি মগজুত গভীৰ আঘাত পাইছিল। এই দুৰ্ঘটনাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ প্ৰায় ১৩ বছৰ ধৰি 'পাৰচিষ্টেণ্ট ভেজিটেটিভ ষ্টেট' (Persistent Vegetative State) বা সম্পূৰ্ণ সচেতনতাহীন অৱস্থাত আছিল। তেওঁৰ শৰীৰটো কেৱল ৰিফ্লেক্স ক্ৰিয়া আৰু কৃত্ৰিম পুষ্টিৰ সহায়ত জীয়াই আছিল।

আইনী ইতিহাস আৰু প্ৰসংগ

আদালতে এই গোচৰটো বিবেচনা কৰোঁতে তলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ আইনী নিদৰ্শনসমূহৰ সহায় লয়:

অৰুণা ৰামচন্দ্ৰ শ্বানবাগ বনাম ভাৰত চৰকাৰ (২০১১): এই গোচৰতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতত 'পেচিভ ইউথেনেছিয়া'ৰ বাবে কঠোৰ নীতি-নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছিল।
কমন কজ বনাম ভাৰত চৰকাৰ (২০১৮): পাঁচজনীয়া বিচাৰপীঠে ৰায় দিছিল যে সংবিধানৰ ২১ নং অনুচ্ছেদে প্ৰদান কৰা 'জীৱনৰ অধিকাৰ'ৰ ভিতৰত 'মৰ্যাদাৰে মৃত্যুৰ অধিকাৰো' এক অবিচ্ছেদ্য অংগ।

২০২৬ চনৰ ৰায়দান

বিশেষজ্ঞ মেডিকেল বোৰ্ডৰ প্ৰতিবেদনৰ ভিত্তিত আদালতে ২০২৬ চনৰ ১১ মাৰ্চত হৰিশ ৰাণাৰ ক্ষেত্ৰত পেচিভ ইউথেনেছিয়া প্ৰয়োগৰ অনুমতি দিয়ে। আদালতৰ মতে, যেতিয়া এজন ব্যক্তিৰ সুস্থ হোৱাৰ কোনো ক্লিনিকেল সম্ভাৱনা নাথাকে, তেতিয়া তেওঁক জোৰকৈ কৃত্ৰিম সহায়ত জীয়াই ৰখাটো তেওঁৰ মৰ্যাদাৰ অধিকাৰৰ উলংঘন।

গুৰুত্ব

এই গোচৰটোৱে ভাৰতত 'লিভিং উইল' (Living Will) বা এজন ব্যক্তিয়ে আগতীয়াকৈ নিজৰ মৃত্যুৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাৰ আইনী প্ৰক্ৰিয়াটোক অধিক সৰল কৰাত সহায় কৰে। ই চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নৈতিকতা (Medical Ethics) আৰু আইনী সুৰক্ষাৰ মাজত এক ভাৰসাম্য স্থাপন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আইন
গোৱাৰীয়া ভাষা

গোৱাৰীয়া এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজাস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা প্ৰায় ২৫০০০ লোকে কয়, মুখ্যতঃ পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰান্তত। তেওঁলোক মুখ্যতঃ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী।

তথ্য সংগ্ৰহ
য়ানুং জামোহ লেগো

য়ানুং জামোহ লেগো (; জন্ম: ৯ জুলাই ১৯৬৩) ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এজন বনৌষধি বিশেষজ্ঞ। তেওঁ ডায়েবেটিছ, কেন্সাৰ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপৰ দৰে জীৱন সংকটজনক অৱস্থাৰ পৰা ১০,০০০ৰো অধিক লোকক সুস্থ কৰাৰ বাবে পৰিচিত। লগতে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আদি জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত লোক নিৰাময় পদ্ধতিক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ ভূমিকাৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিত।

২০২৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে কৃষি আৰু বনৌষধিৰ ক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰমী অৱদানৰ বাবে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে। ২০২৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত অনুষ্ঠিত এক অসামৰিক বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানৰ সময়ত ৰাষ্ট্ৰপতি দ্ৰৌপদী মুৰ্মুৱে এই সন্মান প্ৰদান কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

য়ানুংৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পূব ছিয়াং জিলাৰ ছিকা টোডকে গাঁৱত আদি জনজাতীয় পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল।‌ তেওঁৰ পিতৃ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এজন প্ৰখ্যাত লোকচিকিৎসক আছিল। য়ানুং যোৰহাটৰ অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কৃষি বিষয়ত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

লেগোৱে ১৯৮৮ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈকে অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ কৃষি বিভাগত কাম কৰিছিল। ১৯৯৫ চনত তেওঁ বনৌষধি বিশেষজ্ঞ হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰি পিতৃৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰা আদি সম্প্ৰদায়ৰ পৰম্পৰাগত চিকিৎসা পদ্ধতি পুনৰুজ্জীৱিত কৰে।

প্ৰশিক্ষণ আৰু চিকিৎসা কাৰ্য্যকলাপ
এগৰাকী সুপৰিচিত লোক চিকিৎসকৰ কন্যা হিচাপে লেগোৱে ১৯৮১ চনত পিতৃৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বনৌষধি চিকিৎসাৰ ১৫ বছৰীয়া এপ্ৰেণ্টিছশ্বিপ আৰম্ভ কৰে। ১৯৯৫ চনত তেওঁ নিজাকৈ চিকিৎসা কেন্দ্ৰ বা ক্লিনিক খুলি ডেংগু, হাঁপানী আৰু স্ত্ৰীৰোগ ৰোগৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কেন্সাৰ, মৃগী আৰু কুষ্ঠ ৰোগৰ চিকিৎসা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ প্ৰায় ত্ৰিশ বছৰৰ ভিতৰত ৩ লাখতকৈ অধিক ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰা বুলি কোৱা হয়।

থলুৱা বনৌষধি ঐতিহ্য
২০০৯ চনত লেগোৱে ঔষধি বনৌষধিৰ খেতিৰ প্ৰসাৰৰ বাবে ‘থলুৱা বনৌষধি ঐতিহ্য’ স্থাপন কৰিছিল। প্ৰতি বছৰে এক লাখতকৈ অধিক লোকক বনৌষধি আৰু উদ্ভিদৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে জ্ঞান দিয়া হয় আৰু প্ৰায় ৫ হাজাৰ ঔষধৰ নমুনাৰ পৰিচয় দিয়া হয়।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

সৃষ্টি সন্মান (২০০৭)
পাৰম্পৰিক বৈদ্য ৰত্ন (২০১৩)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মনোবিশ্লেষণ

মনোবিশ্লেষণ বা মনঃসমীক্ষণ হৈছে মনোবিজ্ঞানৰ এক তত্ত্ব। এই তত্ত্বৰ প্ৰভাৱতেই চিকিৎসাবিজ্ঞানত সংযোজিত হৈছিল এক নতুন শাখা; সেয়া হ'ল চিকিৎসা মনোবিজ্ঞান বা মনোৰোগ বিজ্ঞান। মনোবিজ্ঞানৰ পিতৃ আছিল অষ্ট্ৰীয়াৰ ভিয়েনা চহৰৰ শৰীৰবিজ্ঞানী চিগ্‌মণ্ড ফ্ৰয়েড। ফ্ৰয়েডৰ ওপৰিও মনোবিশ্লষণৰ জগতলৈ অৱদান আগবঢ়াই যোৱা কেইজনমান জগতবিখ্যাত মনোবিদৰ ভিতৰত কাৰ্ল গুষ্টাভ য়ুং, আলফ্ৰেড এডলাৰ, এৰিক এৰিকছন উল্লেখযোগ্য। এই তত্ত্বই কেৱল মনোবিজ্ঞানৰ জগতেই প্ৰভাৱ কৰি ক্ষান্ত থকা নাছিল, ই মানুহৰ মন,সমাজ,সাহিত্য,জীৱনাদৰ্শৰ ওপৰতো গভীৰভাৱে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। মানুহ নামৰ প্ৰাণীতোৰ সম্পৰ্কে এই তত্ত্বই মানুহক নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। এই তত্ত্বই আমাক নতুনকৈ শিকালে যে মানুহ অমৃতৰ সন্তান নহয়, আনকি আগৰ দিনৰ পণ্ডিতসকলে ভাৱি থকাৰ দৰে মানুহ যুক্তিবাদী প্ৰাণীও নহয়। মানুহক প্ৰকৃততে কিছুমান জৈৱিক প্ৰবৃত্তি আৰু আবেগৰ দ্বাৰাহে পৰিচালিত হয়। আৰু আটাতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ'ল মানুহ দূৰ-দূৰণিৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰ চাব জানিলেও মানুহ কিন্তু নিজৰ বেছিভাগ বিষয়তেই অন্ধ হৈ থাকে। মনোবিশ্লেষণে মানুহৰ মনোজগতৰ বহুতো গোপন ৰহস্য আমাৰ আগত দাঙি ধৰিছিল। মানুহৰ মন সম্পৰ্কে আৱিষ্কৃত এই অপ্ৰিয় কিন্তু সত্য যেন লগা কথাবোৰক সেই সময়ৰ বহুতো লোকে মানি লবলৈ টান পাইছিল যদিও এনেবোৰ কথাই জীৱন সম্পৰ্কে উৎসুক নৱপ্ৰজন্মক উল্লাসিতও কৰিছিল। যদিও মনোবিশ্লেষণবাদ প্ৰয়োগিক ক্ষেত্ৰত সফল আৰু সৰ্বগ্ৰহণযোগ্য, তথাপিও ইয়াক বিজ্ঞান বুলি প্ৰমাণ কৰাত বহুতো যৌক্তিক সীমাবদ্ধতা আহি পৰে। এক কথাত কবলৈ গলে মনোবিশ্লেষণ বা ফ্ৰৰেডীয় মনোবিজ্ঞান মানুহৰ অৱচেতন মনৰ এক দাৰ্শনিক অনুমানভিত্তিক অধ্যয়ন। মানসিক ৰোগ নিৰাময়,মনৰ অস্বাভাৱিক ভাৱ-অনুভূতিৰ বিশ্লষণ,সপোন বিশ্লষণ,নাৰী আৰু শিশু মনৰ বিশ্লষণৰ ক্ষেত্ৰত ফ্ৰয়েডীয় মনোবিশ্লষণ আজিও প্ৰভাবশালী আৰু অপ্ৰতিদ্বন্দী।

বাহ্যিক সংযোগ

বিকাশপেডিয়াত মনোবিশ্লেষণ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
প্ৰীথা ৰেড্ডী

প্ৰীথা ৰেড্ডী ;ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ স্বাস্থ্যসেৱা সংঘবদ্ধ সংস্থা এপ’ল’ হস্পিতালছৰ উপ-অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০১২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ মেডট্ৰনিক নামৰ এখন চিকিৎসা-প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানৰ স্বতন্ত্ৰ সঞ্চালিকা হিচাপে ব’ৰ্ডলৈ নিৰ্বাচিত হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ৰেড্ডী ডাঙৰ হোৱাৰ পাছত প্ৰায়েই দেউতাকৰ চিকিৎসালয়লৈ গৈ তেওঁৰ কাম-কাজ বোৰ নিৰীক্ষণ কৰিছিল। চিকিৎসালয়ৰ পৰিবেশ, ৰোগীসকলৰ চিকিৎসা আৰু পৰিচৰ্যাৰ প্ৰক্ৰিয়াই তেওঁক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁ মাদ্ৰাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়নশাস্ত্ৰত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু আনন্দমলাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা লোকপ্ৰশাসনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।শিক্ষা জীৱনৰ মাজতেই তেওঁ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। বিবাহৰ পিছত, তেওঁৰ দেউতাকে তেওঁক এপোলো হাস্পতালত যোগদান কৰিবলৈ আহ্বান জনায়, বিশেষকৈ তাৰ পাছতে যেতিয়া তেওঁৰ ভনীয়েক শোভনা হায়দৰাবাদলৈ স্থানান্তৰিত হয়। পিতৃৰ পথ অনুসৰণ কৰি, তেওঁ স্বাস্থ্যসেৱা ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়িবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।

তেওঁৰ তিনিগৰাকী ভগ্নী আছে, তেওঁলোক যথাক্ৰমে সুনীতা ৰেড্ডী, সংগীতা ৰেড্ডী, আৰু শ্বোবানা কামিনেনী, এওঁলোক সকলোৱে এপ’ল’ হাস্পতালত সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰি আছে। তেওঁলোকৰ পিতৃ প্ৰথাপে ১৯৮৩ চনত এপ'ল'হস্পিতালছ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু এতিয়াও পৰিয়ালটোৰ মালিকানাধীন কোম্পানীটোৰ ৩৪ শতাংশ।

কৰ্ম জীৱন

১৯৮৯ চনত ৰেডীয়ে এপ’ল’ হাস্পতালত যৌথ পৰিচালন সঞ্চালক হিচাপে যোগদান কৰে, তাৰ পিছত পৰিচালন সঞ্চালক পদলৈ পদোন্নতি লাভ কৰে। তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত চিকিৎসালয়খনে বিচনাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিছিল আৰু এপ'ল' চিকিৎসালয়ক ইয়াৰ গুণগত প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰাত সহায় কৰিছিল। দুবছৰৰ পিছত ৰেড্ডীয়ে পিতৃৰ পিছত এপ'ল' হাস্পতালৰ কাৰ্যবাহী উপাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

ইটি এৱাৰ্ডছৰ বছৰৰ ব্যৱসায়িক মহিলা
বছৰৰ স্বাস্থ্যসেৱা ব্যক্তিত্বৰ বঁটা

তথ্য সূত্ৰ
সাৱনী ৰবীন্দ্ৰ

সাৱনী ৰবীন্দ্ৰ ঘাংগুৰ্দে ধন্দে চমুকৈ সাৱনী ৰবীন্দ্ৰ (, জন্ম ২২ জুলাই ১৯৮৯), এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ঘাইকৈ মাৰাঠী সংগীত উদ্যোগৰ লগত জড়িত। মাৰাঠীৰ লগতে তেওঁ কোংকণী আৰু তামিল ভাষাৰ গীততো কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ ২০১১ চনৰ আইদিয়া চাৰেগমাৰ শীৰ্ষ পাঁচ গৰাকী চূড়ান্ত প্ৰতিযোগীৰ অন্যতম আছিল। ২০২১ চনত ঘোষণা কৰা ভাৰতৰ ৬৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮৯ চনৰ ২২ জুলাই তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰত্নাগিৰীত সাৱনী ৰবীন্দ্ৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ড° ৰবীন্দ্ৰ ঘাংগুৰ্দে এজন শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী আৰু অভিনেতা আৰু মাতৃ মাৰাঠী সংগীত নাটকৰ কণ্ঠশিল্পী তথা অভিনেত্ৰী ড° বন্দনা ঘাংগুৰ্দে। পিতৃ-মাতৃৰ পৰাই সাৱনীয়ে সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক পাঠ লাভ কৰিছিল। পিতৃ ৰবীন্দ্ৰ ঘাংগুৰ্দেৰ পৰা বিভিন্ন ৰাগৰ সৈতে চিনাকি হোৱাৰ পিছত তেওঁ নাট্যসংগীত আৰু সুগম সংগীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ৮ বছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ মাৰাঠী সুগম সংগীতৰ প্ৰসিদ্ধ সংগীতজ্ঞ পণ্ডিত যশৱন্ত দেৱৰ পৰা সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত অৱস্থিত ফাৰ্গাচনৰ মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ চাভাইন ৰবি দাতেজীৰ পৰা গজলৰ আৰু পণ্ডিত পাধাৰীনাথ কোলহাপুৰজীৰ পৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল। সাৱনীয়ে সংস্কৃত ভাষাৰ স্নাতক আৰু মাৰাঠী ভাষাৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তেওঁ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগীতৰ স্নাতকোত্তৰ উপাধিও লাভ কৰিছে।

কৰ্মজীৱন

পণ্ডিত হৃদয়নাথ মংগেশকাৰৰ সৈতে সাৱনীয়ে প্ৰখ্যাত গায়ক সুৰেশ ৱাডকাৰ, অৰুণ তাৰিখ, ৰবীন্দ্ৰ সাথে, ৰবীন্দ্ৰ জৈন, উত্তৰা কেলকাৰ আৰু শ্ৰীধৰ ফাদকেৰ সৈতেও পৰিৱেশন কৰিছিল। তেওঁ "আছায়ে", "কেনভাছ" আৰু "অজুনহী(মাৰাঠী)" তেওঁ সংগীত অনুষ্ঠান 'ব্লেক এণ্ড হোৱাইট', 'গজল কা চফৰ' আৰু 'গুলজাৰ বাত পশমিনে কি'ৰ দৰে এলবামত গীত গাইছে। তেওঁ 'অজব লাগনাচি গজাব গোষ্ট' আৰু 'কুনি ঘৰ দেতা কা ঘৰ'ৰ দৰে চলচ্চিত্ৰত গান গাইছে। তেওঁৰ এটা মাৰাঠী গীত, "তু মালা মি তুলা গুণুণু লাগ্লো- হোনাৰ চান মি হায়া ঘৰচি -জি মাৰাঠী", কণ্ঠশিল্পী মংগেশ বৰগাওঁকাৰৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠৰ গীত যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ শ্ৰীৰং ভাৱেৰ সৈতে ই-টিভি মাৰাঠীত প্ৰচাৰিত জনপ্ৰিয় টেলিভিছন ধাৰাবাহিক 'কমলা'ৰ শীৰ্ষক গীত গাইছে। মাৰাঠী চিনেমা 'সইৰাত'ত গোৱা গানবোৰৰ বাবে তেওঁ এজন সমৰ্থক কণ্ঠশিল্পী আছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

সাৱনীক অসংখ্য পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে বালকলাকাৰক প্ৰদান কৰা শ্বাহু মোডক বঁটা, মৰিয়া ফাউণ্ডেচন তৰ্ফে মৰিয়া গোচাৱী বঁটা আৰু ৰতিলাল ভাৱচাৰ বঁটা, অজিতদাদা পাৱাৰ ফাউণ্ডেচন বঁটা। ২০২১ চনত ঘোষণা কৰা ভাৰতৰ ৬৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ 'বাৰ্ড নামৰ মাৰাঠী ছবিত "ৰাণ পেটেলা" গীতৰ বাবে 'শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
পেপচি ফলৰ ৰসৰ প্লাৱন

পেপচি ফলৰ ৰসৰ প্লাৱন হৈছে পেপচিকোৰ এটা গুদাম ভাঙি পৰাৰ ফলত ৰাছিয়াত হোৱা এক কৃত্ৰিম বানপানী। এই দুৰ্ঘটনাত ১ লাখ ৭৬ হাজাৰ বেৰেল (২৮ নিযুত লিটাৰ; ৭৪ লাখ মাৰ্কিন গেলন) ফলমূল আৰু শাক-পাচলিৰ ৰস প্ৰবাহিত হয় আৰু ইয়াৰ ফলত ৰাছিয়াৰ লেবেডিয়ানৰ ৰাজপথ আৰু ডন নদীত বানপানী হয়।

ইতিহাস

২০১৭ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলত পেপচিকোৰ এটা গুদামৰ মূধচ অভাৱনীয়ভাৱে ভাঙি পৰে। ৰাছিয়াত পেপচিৰ পৰিচালনা কেন্দ্ৰ লেবেডিয়ানত এই গুদামটো অৱস্থিত আছিল আৰু ইয়াক পেপচিকোৰ সহযোগী কোম্পানী লেবেডিয়ানস্কিয়ে পৰিচালনা কৰিছিল। গুদামটোত বিভিন্ন ধৰণৰ ফলমূল আৰু শাক-পাচলিৰ ৰস আছিল। মূধচ ভাঙি পৰাৰ ফলত দুজন লোকে সামান্য আঘাত পায়। ইয়াৰ উপৰিও গুদামত থকা ২৮ নিযুত লিটাৰ ৰস লেবেডিয়ানৰ ৰাজপথ আৰু ডন নদীলৈ বৈ আহে। অৱশ্যে এই ঘটনাৰ ফলত কোনো লোকৰ মৃত্যু হোৱা নাছিল।

বৈ পৰা ৰসৰ বাবে ডন নদীৰ জলজ পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে বুলি কিছু উদ্বেগ প্ৰকাশ পায়। অৱশ্যে পানীৰ নমুনা পৰীক্ষা কৰি ইয়াৰ ফলত পৰিৱেশৰ ক্ষতি হোৱাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নগ’ল।

পেপচিকোৰ বিষয়াসকলে এই ঘটনাৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰে আৰু সকলোধৰণৰ ক্ষতিপূৰণ আগবঢ়ায়। তেওঁলোকে গুদামটো ভাঙি পৰাৰ কাৰণ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ স্থানীয় বিষয়াসকলৰ সৈতে কাম কৰি থকা বুলি উল্লেখ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বানপানী
শ্ৰেণী:মানৱ-সৃষ্ট দুৰ্যোগ
দৈজিং উৎসৱ

দৈজিং উৎসৱ বা আই নদী উৎসৱ হৈছে চিৰাং জিলাৰ আই নদীৰ পাৰত হাগ্ৰামা দলঙৰ কাষত অনুষ্ঠিত এক বাৰ্ষিক নদী উৎসৱ। উৎসৱটো প্ৰতিবছৰে ১২ দিন ধৰি (২৭ ডিচেম্বৰৰ পৰা ৭ জানুৱাৰীলৈকে) উদ্‌যাপন কৰা হয়।

শব্দৰ উৎস

“দৈজিং” শব্দটো বড়ো ভাষাৰপৰা আহিছে, য’ত দৈ মানে “পানী” আৰু জিং মানে “নদীৰপাৰ”।

ইতিহাস

দৈজিং উৎসৱৰ আৰম্ভণি অসম পৰ্যটন বিভাগ, অসম পৰ্যটন বিকাশ নিগম আৰু বড়োলেণ্ড টুৰিজমৰ যৌথ উদ্যোগত ২০১৬ চনত হৈছিল। উৎসৱৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল নদী পৰ্যটনক উৎসাহিত কৰা আৰু বড়োলেণ্ডৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাক বিশ্বৰ আগত দাঙি ধৰা । বলিউডৰ বহুজন খ্যাতনামা শিল্পীয়ে ইয়াত পৰিৱেশন কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:চিৰাং জিলা
গুৱাহাটীস্থিত হিন্দু মন্দিৰৰ তালিকা

গুৱাহাটী চহৰখনত হিন্দু ধৰ্মৰ বহুতো মন্দিৰ আছে, তাৰ ভিতৰত প্ৰসিদ্ধ মন্দিৰসমূহ হ'ল:–

নাম
অৱস্থান
প্ৰতিষ্ঠিত দেৱতা
ছবি
বশিষ্ঠাশ্ৰম দেৱালয়
বশিষ্ঠ
শিৱ

দীৰ্ঘেশ্বৰী দেৱালয়
আমিনগাঁও
দুৰ্গা

দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ
ৰাজদুৱাৰ
কৃষ্ণ

কামাখ্যা মন্দিৰ
কামাখ্যা
দেৱী কামাখ্যা

লংকেশ্বৰ দেৱালয়
লংকেশ্বৰ
শিৱ

ৰুদ্ৰেশ্বৰ দেৱালয়
মণি কৰ্ণেশ্বৰ
শিৱ

শুক্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ
পাণবজাৰ
শিৱ

উগ্ৰতাৰা দেৱালয়
লতাশিল
দেৱী তাৰা

উমানন্দ দেৱালয়
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ মাজত থকা উমানন্দ দ্বীপ
শিৱ

শ্ৰী শ্যাম মন্দিৰ, গুৱাহাটী
এ. টি. ৰোড, ছত্ৰিবাৰী
খাটুশ্যাম

নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, গুৱাহাটী
চিত্ৰশাল পাহাৰ, শিলপুখুৰী
নৱগ্ৰহ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা

শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা আছিল ভাৰতবৰ্ষত বাৰ্ষিকভাৱে বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়োৱা বিজ্ঞানীক বৈজ্ঞানিক তথা উদ্যোগিক অনুসন্ধান পৰিষদ (Council of Scientific and Industrial Research, CSIR)-এ প্ৰদান কৰি এক সন্মানীয় বঁটা। আন্তঃবিভাগীয় বিজ্ঞান (Interdisciplinarity science)-ত অৱদানৰ বাবে ভাৰতত আগবঢ়োৱা বঁটাসমূহৰ ভিতৰত এই বঁটাই আটাইতকৈ মৰ্য্যদাপূৰ্ণ বঁটা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। এই বঁটা বৈজ্ঞানিক তথা উদ্যোগিক অনুসন্ধান পৰিষদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ (Shanti Swaroop Bhatnagar)-ৰ স্মৃতিত প্ৰতিবছৰে প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বঁটা পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৫৮ চনত প্ৰদান কৰা হৈছিল। আৰু অন্তিমবাৰ প্ৰদান কৰা হয় ২০২২ বৰ্ষৰ বাবে।

বঁটাসমূহ

এই বঁটা বিজ্ঞানৰ মুলতঃ সাতটা বিষয়ত দিয়া হৈছিল আৰু প্ৰতিবাৰে প্ৰতিটো বিষয়ত সৰ্বাধিক দুজনক বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল-

জীৱবিজ্ঞান (Biological Sciences)
ৰসায়ন বিজ্ঞান (Chemical Sciences)
ভূ, বায়ুমণ্ডল, মহাসাগৰ আৰু গ্ৰহগতি বিজ্ঞান (Earth, Atmosphere, Ocean and Planetary Sciences)
অভিযান্ত্ৰিক বিজ্ঞান (Engineering Sciences)
গণিত (Mathematical Sciences)
চিকিৎসা বিজ্ঞান (Medical Sciences)
পদাৰ্থ বিজ্ঞান (Physical Sciences)

বঁটা বিতৰণ

পৰম্পৰাগতভাৱে এই বঁটা প্ৰাপকসকলৰ নাম প্ৰতিবছৰে CSIR প্ৰতিষ্ঠা দিৱস ২৬ ছেপ্টেম্বৰত ঘোষণা কৰা হয়। এই বঁটা ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে প্ৰদান কৰে। অন্তিমবাৰৰ বাবে ২০২২ বৰ্ষৰ বাবে বঁটা ঘোষণা প্ৰায় এবছৰ পলম হৈ যোৱাত সেই তাৰিখটোৰ পৰম্পৰা ৰক্ষা হোৱা নাছিল।

বঁটা লাভ কৰা অসমীয়া বিজ্ঞানী

নাম
বৰ্ষ
বিভাগ
কৰ্মস্থান
মিহিৰ কান্তি চৌধুৰী‎
১৯৮৯
ৰসায়ন বিজ্ঞান
উপাচাৰ্য, তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়,অসম
জিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী
১৯৯৪
ভূ, বায়ুমণ্ডল, মহাসাগৰ আৰু গ্ৰহগতি বিজ্ঞান
Physical Research Laboratory, আহমেদাবাদ
ভূপেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী
১৯৯৫
ভূ, বায়ুমণ্ডল, মহাসাগৰ আৰু গ্ৰহগতি বিজ্ঞান
ইণ্ডিয়ান ইন্সিটিউট অব ট্ৰপিকেল মেটিয়োৰলজি, পুনে
প্ৰশান্ত গোস্বামী
২০০১
ভূ, বায়ুমণ্ডল, মহাসাগৰ আৰু গ্ৰহগতি বিজ্ঞান
CSIR-Fourth Paradigm Institute (CSIR-Centre for Mathematical Modelling & Computer Simulation), বেংগালুৰু
বিনয় কুমাৰ শইকীয়া
২০২১
ভূ, বায়ুমণ্ডল, মহাসাগৰ আৰু গ্ৰহগতি বিজ্ঞান
উত্তৰ-পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান, যোৰহাট

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Awardees for the period 1958 − 1998
Awardees for 2000
Awardees for 2002
Awardees for 2003
Awardees for 2004 and 2005
Awardees for 2006
Awardees for 2007 and 2008
Awardees for 2009 and 2010
Awardees for 2011
Awardees for 2012
Awardees for 2013
Awardees for 2014

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বঁটাসমূহ
ডেগেই

ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনীত সাপ হিচাপে সন্নিৱিষ্ট ডেগেই ফিজিৰ পৰম দেৱতা। তেওঁ (ফিজিৰ) জগত, ফল আৰু মানুহৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু ফিজিৰ ৰাকিৰাকি জিলাৰ সৈতে বিশেষভাৱে জড়িত। তেওঁ নতুনকৈ মৃত আত্মাবোৰক দুটা গুহাৰ ভিতৰত এটা গুহাৰ মাজেৰে পাৰ হোৱাৰ পিছত বিচাৰ কৰে: চিবাচিবা বা ড্ৰাকুলু। দুই এজনক তেওঁ বুৰোটু স্বৰ্গলৈ পঠিয়াই দিয়ে। আন বেছিভাগকে হ্ৰদত পেলোৱা হয়, য'ত শেষত ইহঁত তললৈ ডুব যাব (মুৰিমুৰিয়া) যাতে উপযুক্ত পুৰস্কাৰ বা শাস্তি পায়।

কোৱা হয় যে তেওঁ প্ৰথমে মুক্তভাৱে ঘূৰি ফুৰিছিল, কিন্তু তাৰ পিছত তেওঁ সাপৰ ৰূপ লয় আৰু আঙঠিযুক্ত শৰীৰেৰে পৃথিৱীত বাঢ়ি আহিছিল।
তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ ভূমিকম্প, ধুমুহা আৰু ঋতুৰ দেৱতা হৈ পৰিছে। যেতিয়াই ডেগেইয়ে নিজকে জোকাৰিব তেতিয়াই সাৰ বৰষুণ পৰিব, গছত সুস্বাদু ফল ওলমি থাকে, আৰু ৰঙালাওৰ পথাৰত উৎকৃষ্ট শস্য পোৱা যায়।

ডেগেইও এজন ক্ৰোধৰ দেৱতা যিয়ে নিজকে ভয়ংকৰ ধৰণে ঘোষণা কৰে। তেওঁ নিজৰ লোকসকলক শস্য ধ্বংস কৰি বা বানপানীৰ দ্বাৰা শাস্তি আৰু শাস্তি দিয়ে; তেওঁ সঁচাকৈয়ে পৃথিৱীৰ পৰা মানৱজাতিক সহজেই নিঃশেষ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, কাৰণ যিহেতু তেওঁ পৃথিৱীৰ অন্ত্ৰত বাস কৰি আহিছে তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ ইমানেই অতৃপ্ত ভোকত যন্ত্ৰণাত ভুগিছে যে তেওঁ সমগ্ৰ পৃথিৱীখনকে গ্ৰহণ কৰি গিলি পেলাব বিচাৰিব।

ৰোকোলা দেগেইৰ পুত্ৰৰ নাম।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:ফিজিৰ শ্ৰুতিকথা
অসমৰ চূণ

চূণ সাধাৰণতে এবিধ খনিজাত দ্ৰব্য৷ ই কেলচিয়ামযুক্ত অজৈৱ পদাৰ্থ৷ কিন্তু অসমত প্ৰাচীন কালত এবিধ বিশেষ প্ৰকাৰৰ চূণ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যাক গৃহ নিৰ্মাণৰ পৰা তামোল-পাণৰ লগত খোৱালৈ বিভিন্ন কামত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ অসমত এই চূণ উৎপাদনৰ লগত এক শ্ৰেণীৰ মানুহ জড়িত হৈ থাকি এক সম্প্ৰদায়ৰো সৃষ্টি হৈছিল৷

ব্যৱহাৰ

আহোম যুগত দ’ল-দেৱালয়, মৈদাম আদি সাজিবলৈ স্থানীয়ভাৱে কৰাল তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু এই কৰালত চূণ অপৰিহাৰ্য আছিল৷ খনিজাত চূণতকৈ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰী শামুকৰ চূণ ব্যৱহাৰ কৰিলে কৰাল অধিক মিহি হৈছিল আৰু ইয়াৰে নিৰ্মিত স্থাপত্য নিমজ হৈছিল৷ চূণ খাদ্য হিচাপে তামোল-পাণৰ লগত খোৱা হয়৷ চূণত কেলচিয়াম আৰু ভিটামিন বি পোৱা যায়৷ ইয়াৰ ঔষধি গুণো থকা বুলি বিশ্বাস৷ সেয়ে কঁকালৰ বিষ, গাঁঠিৰ বিষ, পেটৰ অসুখ আদিত চূণেৰে মালিচ কৰে আৰু খাবলৈ দিয়া হয়৷

চূণ উৎপাদন পদ্ধতি

অসমৰ পৰম্পৰাগতভাৱে উৎপাদিত চূণ হ’ল শামুকৰ পেটত উৎপাদন কৰা চূণ৷ ইয়াৰ বাবে এক বিশেষ পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰা হয়৷ চূণ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ শামুকবোৰৰ পেটৰ মঙহাল অংশ উলিয়াই পেলাই ৰ’দত শুকুৱাই লোৱা হয়৷ তাৰপিছত আলতীয়া মাটিৰে ঘূৰণীয়াকৈ সজা ভাটিত খোলাবোৰ পোৰা হয়৷ ভাটিটো জাপি জাপি শামুকৰ খোলাবোৰ থৈ তলত জুই দি খোলাবোৰ ভালদৰে পুৰি যোৱাৰ পিছত জুই নুমুৱাই ছাইখিনি ঠাণ্ডা হ’বলৈ দিব লাগে৷ তাৰপিছত চালনীৰে চালি আৱৰ্জনা আৰু এঙাৰবোৰ আঁতৰাই তাত জোখমতে পানী ঢালিব লাগে৷ তেতিয়া ছাইখিনি থপথপীয়া হয় আৰু খোৱাৰ উপযুক্ত হৈ পৰে৷ এই চূণৰ শিলৰ পৰা পোৱা চূণতকৈ চোক বেছি৷ চূণ উৎপাদনৰ লগত জড়িত লোকসকলক চুনেৰীও বোলা হৈছিল৷ মুখী আৰু চুনেৰীসকলৰ মাজত এটা পাৰ্থক্য আছিল যে, মুখীসকলে শামুক পুৰি ছাই উলিওৱা কামটো মুকলিকৈ কৰিছিল আৰু চুনেৰীসকলে এই কাম বন্ধ ভাটিত কৰিছিল৷ মুকলিত চূণ পুৰিলে বেয়া গোন্ধ ওলাইছিল আৰু ই অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশত হৈছিল বাবে মুখী সম্প্ৰদায়টোক চুনেৰীতকৈ মানুহে হীন চকুৰে চাইছিল৷

তথ্য সূত্ৰ
অপ্পম

অপ্পম বা হপাৰ্ছ (Hoppers) হৈছে দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ এক প্ৰকাৰৰ পাতল পেনকেক। ই সাধাৰণতে চাউলৰ গুড়ি কৰা মিশ্ৰণ আৰু নাৰিকল দুগ্ধৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয়। অপ্পম পৰম্পৰাগতভাৱে আপ্পাচট্টি নামেৰ গভীৰ পেনত ৰন্ধা হয়, যিয়ে আকাৰত ৱকৰ দৰে। ই তামিলনাডু আৰু কেৰালাৰ খাদ্যৰ অংশ, তদুপৰি শ্ৰীলংকাতো প্ৰচলিত। অপ্পম সাধাৰণতে ৰাতিপুৱা বা নিশাৰ আহাৰত পৰিবেশন কৰা হয়, আৰু কেতিয়াবা ইয়াৰ ওপৰত কণী দিয়া হয়। অপ্পম শব্দটো উৎপত্তি হৈছে সংস্কৃত ভাষাৰ অপূপ (अपूप) শব্দৰ পৰা।

প্ৰকাৰসমূহ

ইডিয়াপ্পম

ইডিয়াপ্পম সাধাৰণতে মাছ বা কুকুৰাৰ মাংস, দালি, বা মচলা আৰু চাটনিৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। এছিয়াৰ বিভিন্ন অঞ্চলত ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ আছে, যেনে ইডিয়াপ্পম বিৰিয়ানি, য'ত কণী বা শাক-পাচলি মিশ্ৰিত হয়।

আচ্ছাপ্পম

আচ্ছাপ্পম খ্ৰীষ্টান খাদ্য সংস্কৃতিৰ অংশ।

কুঝলাপ্পম

কুঝলাপ্পম এক প্ৰকাৰৰ ভজা খাদ্য।

নেয়্যাপ্পম

নেয়্যাপ্পম কেৰালাত উৎপত্তি হোৱা এক পৰম্পৰাগত খাদ্য যি সাধাৰণতে হিন্দু মন্দিৰসমূহত দানৰ ৰূপত দিয়া হয়। ইয়াক চাউলৰ গুড়ি, গুড় আৰু ঘিঁউৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয়। এক ভিন্ন ৰূপ "উন্নি অপ্পম", য'ত পকা কল মিশ্ৰিত কৰা হয়।

কল্লাপ্পম

কল্লাপ্পম কেৰালাৰ এক ঐতিহ্যবাহী খাদ্য।

পেছাহা অপ্পম

পেছাহা অপ্পম সাধাৰণতে চেনিৰ ৰসত ডুবাই খোৱা হয়।

ভাট্টায়াপ্পম

ভাট্টায়াপ্পম এক প্ৰকাৰৰ বাষ্পত ৰন্ধা মিঠাই যি চাউলৰ গুড়ি, চেনি, আৰু নাৰিকলৰ মিশ্ৰণেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়।

বৰ্মীজ "আপোন"

বৰ্মাত অপ্পমক "আপোন" বুলি জনা যায়। ই বিশেষকৈ দক্ষিণ ম্যানমাৰ, ডাৱেই আৰু মেইকত জনপ্ৰিয়।

কুয়ে আপেম

ইণ্ডোনেছিয়াত অপ্পমক "কুয়ে আপেম" বা "কুয়ে আপাম" বোলা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে চাউলৰ গুড়ি, নাৰিকল দুগ্ধ, গুড় আদিৰে তৈয়াৰ কৰি পৰিবেশন কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:দক্ষিণ ভাৰতৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
ৰাষ্ট্ৰীয় ডাক টিকট সংগ্ৰহালয়, নতুন দিল্লী

ভাৰতৰ নতুন দিল্লীৰ ডাক ভৱনত থকা ৰাষ্ট্ৰীয় ডাক টিকট সংগ্ৰহালয়টো ডাক বিভাগৰ দ্বাৰা পৰিচালিত। সংগ্ৰহালয়টো "দিল্লী ঐতিহ্য গৱেষণা আৰু ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান"ৰ ড° আনন্দ বৰ্ধনে ৰূপাঙ্কণ কৰিছিল, তেওঁ "ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সংস্থা"ৰ সচিবও। সংগ্ৰহালয়টোত কেইবাটাও ফ্ৰেম প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে য'ত স্বাধীনতাৰ পিছৰ যুগৰ ডাক টিকটৰ প্ৰদৰ্শনে যিকোনো দৰ্শনাৰ্থীক ইয়াৰ আকৰ্ষণেৰে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে। ফ্ৰেমবোৰ বিভিন্ন শাখাত সুন্দৰভাৱে সজ্জিত কৰা হৈছে যেনে শ্বীটলেটৰ বাবে শাখা, বিভিন্ন থীমৰ বাবে শাখা, বিভিন্ন দেশৰ ষ্টাম্পৰ বাবে শাখা।

সংগ্ৰহালয়টোৱে বিভিন্ন বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ সৈতে নিয়মীয়াকৈ ডাক টিকট সংগ্ৰহৰ কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰে। সংগ্ৰহালয়টোত এখন স্মাৰক দোকানো আছে য'ত বিভিন্ন ধৰণৰ ডাক টিকটৰ সামগ্ৰী যেনে ষ্টেম্প, ইয়েৰ পেক, ষ্টাম্প এলবাম, পিকচাৰ পোষ্টকাৰ্ড, "ৰাষ্ট্ৰীয় ডাক টিকট সংগ্ৰহালয়"ৰ নিষ্ক্ৰিয় চিত্ৰ, আৰু উপহাৰ সামগ্ৰী আদি প্ৰদান কৰা হয়।

সংগ্ৰহালয়টো নতুন দিল্লীৰ "সংসদ মাৰ্গ"ৰ ওচৰৰ (কনাট্‌ প্লেচত অৱস্থিত, আৰু কোনো মাচুল অবিহনে দৰ্শনাৰ্থীসকলৰ বাবে সপ্তাহত গোটেই দিনত ৰাতিপুৱা ১০:০০ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ০৫:০০ বজালৈ মুকলি ৰখা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ডাক সেৱা
গ্ৰন্থচিহ্ন

গ্ৰন্থচিহ্ন বা বুকমাৰ্ক হৈছে গ্ৰন্থ এখনৰ পৃষ্ঠা চিহ্নিত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা চামৰা, কাৰ্ড বা আন সামগ্ৰীৰ পটি। পঢ়ুৱৈৰ পঢ়ন-প্ৰগতিৰ হিচাপ ৰাখিবৰ বাবে আৰু এৰি থৈ যোৱা পৃষ্ঠাটো কম সময়ৰ ভিতৰতে বিচাৰি চাবৰ বাবে গ্ৰন্থচিহ্ন ব্যৱহৃত হয়। কেতিয়াবা গ্ৰন্থচিহ্ন হিচাপে কাগজ, ধাতৱ সঁজুলি, কাপোৰ, ৰেচম, ৰচীও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিছুমান ছপা কিতাপৰ বাইণ্ডিঙতে ফিটা বা ৰিবনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত একাধিক গ্ৰন্থচিহ্ন থাকিব পাৰে।

চিত্ৰবিথিকা

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
ৰামায়ণ (ধাৰাবাহিক)

ৰামায়ণ হৈছে এখন পৌৰাণিক ধাৰাবাহিক, যিখন ১৯৮৭ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে দূৰদৰ্শনত (ডিডি নেছ'নেল) সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। ধাৰাবাহিকখনৰ নিৰ্মাতা, লেখক আৰু পৰিচালক আছিল ৰামানন্দ সাগৰ। ভাৰতীয় মহাকাব্য ৰামায়ণৰ আধাৰত এই ধাৰাবাহিকখন নিৰ্মাণ হৈছিল আৰু কাহিনীটোৰ মূল ভিত্তি আছিল বাল্মিকীৰ "ৰামায়ণ" আৰু তুলসীদাসৰ "ৰামচৰিত মানস"।
ধাৰাবাহিখনৰ ভিউৱাৰশ্বিপ আছিল ৮২%, যিটো যিকোনো ভাৰতীয় ধাৰাবাহিকৰ বাবেই অভিলেখসৃষ্টিকাৰী। ৰামায়ণৰ প্ৰতিটো খণ্ডৰ বাবে ডিডি নেছ'নেল ৪০ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰিছিল।

২০২০ চনৰ ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ সময়ত ৰামায়ণ পুনৰ সম্প্ৰচাৰিত হয় আৰু গোলকীয় প্ৰেক্ষাপটত কেইবাটাও নতুন অভিলেখ গঢ়িবলৈ সক্ষম হয়। পুনৰসম্প্ৰচাৰিত ৰামায়ণে পৃথিৱীৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক দৰ্শনপ্ৰাপ্ত ধাৰাবাহিকৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন ধাৰাবাহিক
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা