ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গুৱাহাটী স্থাপত্যবিদ্যা মহাবিদ্যালয়

গুৱাহাটী স্থাপত্যবিদ্যা মহাবিদ্যালয় অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত স্থাপত্যবিদ্যাৰ শিক্ষাৰ বাবে ২০০৬ চনত এই মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।

মহাবিদ্যালয় খনে গুজৰাটৰ আহেমদাবাদৰ কেন্দ্ৰীয় পৰিবেশ পৰিকল্পনা আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষকৰ আদান প্ৰদানৰ বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিছে। মহাবিদ্যালয় খনে পিডিলাইট উৎকৃষ্ট বঁটাৰ বাবেও অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

শিক্ষা

মহাবিদ্যালয়খনে স্থাপত্যবিদ্যাৰ দুটা পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায় :
স্থাপত্যবিদ্যাৰ স্নাতক (Bachelor of Architecture) – ৫ বছৰ
স্থাপত্যবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ (Master of Architecture) – ২ বছৰ

চৌহদ

গুৱাহাটী স্থাপত্যবিদ্যা মহাবিদ্যালয় পশ্চিম গুৱাহাটীৰ জু ৰোডত অৱস্থিত। মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদত এটা পুথিভঁৰাল, এটা ৫৫০খন এখন যুক্ত প্ৰেক্ষাগৃহ, দুটা কৰ্মশালা, ক্ৰীড়াৰ সা-সুবিধা আৰু কম্পিউটাৰ কেন্দ্ৰ আছে। গোটেই মহাবিদ্যালয় চৌহদত ৱাই-ফাই ইণ্টাৰনেটৰ সুবিধা আছে। ইয়াৰ শ্ৰেণীকক্ষ সমূহত আধুনিক প্ৰযুক্তি যেনে ডিজিটেল অংকন ষ্টুডিঅ আদিৰ সুবিধা আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বহিঃসংযোগ

মহাবিদ্যালয় খনৰ ৱেবছাইট
মহাবিদ্যালয় খনৰ ফেচবুক পৃষ্ঠা
Official মহাবিদ্যালয় খনৰ ইউটিউব পৃষ্ঠা

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
কালীকৃষ্ণ মিত্ৰ

কালীকৃষ্ণ মিত্ৰ (; ১৮২২ – ২ আগষ্ট ১৮৯১) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজহিতৈষী, শিক্ষাবিদ আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথমখন বেচৰকাৰী বালিকা বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এইখনেই আছিল অভিজাত হিন্দু পৰিয়ালৰ ছোৱালীৰ বাবে কোনো ভাৰতীয়ই প্ৰতিষ্ঠা কৰা প্ৰথমখন বিদ্যালয়। প্ৰথম অৱস্থাত মাত্ৰ দুগৰাকী ছোৱালীৰ সৈতে বিদ্যালয়খন আৰম্ভ কৰা হৈছিল। তাৰে ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী আছিল নবীনকৃষ্ণৰ কন্যা কুন্তীবালা। যদিও তাহানিৰ হিন্দু জমিদাৰ আৰু ৰক্ষণশীল সমাজে এনে কাৰ্যকলাপৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰিছিল কিন্তু ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ আৰুজন ইলিয়ট ড্ৰিংকৱাটাৰ বেথুনে বংগত নাৰী শিক্ষাৰ বাবে মিত্ৰৰ এই প্ৰচেষ্টাক প্ৰচুৰ সমৰ্থন কৰিছিল। পিছলৈ বিদ্যালয়খনৰ নাম সলনি কৰি কালীকৃষ্ণ বালিকা হাইস্কুল ৰখা হয়। আনকি বেথুনেও ১৮৪৯ চনত, বেথুন স্কুল স্থাপনৰ প্ৰেৰণা পাইছিল, যেতিয়া তেওঁ শিক্ষা পৰিষদৰ সভাপতি হিচাপে পৰিদৰ্শনৰ বাবে তালৈ গৈছিল। মিত্ৰই বাৰাসতত বৈজ্ঞানিক কৃষি, বৃক্ষৰোপণ আৰু গৱেষণাৰ বাবে ১৫০ বিঘাৰ এটি কৃষি প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তুলিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ইংলেণ্ডৰ পৰা আধুনিক সা-সৰঞ্জাম আনিছিল। তেওঁ হোমিঅ’পেথি ঔষধৰ প্ৰসাৰতো অৰিহণা যোগাইছিল।

সাহিত্যিক ৰচনা

ইংৰাজী সাহিত্য, দৰ্শন, যোগ, ইতিহাস আৰু বিজ্ঞান সম্পৰ্কে মিত্ৰৰ জ্ঞান আছিল। তেওঁ বাংলা আৰু ইংৰাজী আলোচনীত বিভিন্ন প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল। মিত্ৰই ৰচনা কৰা গ্ৰন্থসমূহ হʼল:

বামা চিকিৎসা
গাৰ্হস্থ্যব্যবস্থা ও শিশু চিকিৎসা
পশু চিকিৎসা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:সমাজহিতৈষী
শ্ৰেণী:ভাষাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
মাইক পাণ্ডে

মাইক এইচ পাণ্ডে হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা৷ তেওঁ বন্যপ্ৰাণী আৰু পৰিৱেশ সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণত বিশেষজ্ঞ। জৈৱ বৈচিত্ৰ্য আৰু প্ৰজাতি সংৰক্ষণৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰাৰ বাবে কৰা কামৰ বাবে তেওঁ তিনিশতকৈও অধিক বঁটা লাভ কৰিছে৷ সেই বঁটাসমূহৰ ভিতৰত আছে তিমি চাৰ্ক, হাতী, বাঘ, শগুন আৰু ঘোঁৰাৰ নালৰ ন‍িচিনা কেঁকোৰাৰ দৰে প্ৰজাতিৰ সংৰক্ষণ আৰু সুৰক্ষাত সহায় কৰা।

জীৱনী

কেনিয়াৰ নাইৰোবিত জন্মগ্ৰহণ কৰা পাণ্ডেৰ ঘৰৰ পিছফালে থকা নাইৰোবি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনে মাইক আৰু তেওঁৰ ভাতৃ ঈশ্বৰ দুয়োৰে বাবে এক চহকী প্ৰেৰণাৰ উৎস বুলি প্ৰমাণিত হৈছিল। কেমেৰাৰ সৈতে মাইকৰ দুঃসাহসিক অভিযান আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ সাত বছৰ আছিল আৰু তেওঁৰ জন্মদিনত তেওঁৰ ককাকে তেওঁক কোডাক ব্ৰাউনিং বক্স কেমেৰা এটা উপহাৰ দিছিল। এতিয়াও সেইটো তেওঁৰ এই উত্তৰাধিকাৰী বস্তু। ব্ৰিটেইন আৰু আমেৰিকাত প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত আৰু শিক্ষিত ভাতৃদ্বয়ৰ অভিজ্ঞতা আমেৰিকাৰ হলিউডত ইন্টাৰ্ণ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভাৰতৰ ৰাজিয়া চুলতান, বেতাব, গাজাব আদি ছবিৰ বিশেষ প্ৰভাৱ আৰু যুদ্ধৰ দৃশ্যৰ পৰিচালকলৈকে বহল আৰু বৈচিত্ৰ্যময়। অৱশ্যে মাইকৰ আবেগ আৰু প্ৰাকৃতিক জগতৰ প্ৰতি থকা মৰমে‍ তেওঁক ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰতি পুনৰ টানি আনিলে। ১৯৭৩ চনত মাইকে নতুন দিল্লীত ৰিভাৰবেংক ষ্টুডিঅ’ নামৰ এটা চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ’ স্থাপন কৰে, য’ত সংৰক্ষণ আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ ওপৰত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়।

১৯৯৪ চনত তেওঁ দ্য লাষ্ট মাইগ্ৰেচন - ছুৰগুজাত ৱাইল্ড এলিফেণ্ট কেপচাৰ ছবিৰ বাবে ৱাইল্ডস্ক্ৰীণ পাণ্ডা বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমজন এছিয়ান প্ৰযোজক / পৰিচালক হিচাপে পৰিগণিত হয়, যাক গ্ৰীণ অস্কাৰ বুলিও কোৱা হয়। ২০০০ চনত তেওঁৰ ছবি শ্ব’ৰছ অৱ চাইলেন্স: ৱেল শ্বাৰ্কছ ইন ইণ্ডিয়া, দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে গ্ৰীণ অস্কাৰ লাভ কৰে। ছবিখনৰ বাবেই ভাৰতৰ সাগৰ তীৰত তিমি হত্যাৰ ক্ষেত্ৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয়। এই ছবিখনে ২০০৫ চনত "এক্সপ্ল'ৰেচন এণ্ড এডভেঞ্চাৰ" শিতানত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাও লাভ কৰিছে। ২০০৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁৰ ছবি ভেনিছিং জায়েন্টছৰ বাবে তৃতীয়বাৰৰ বাবে গ্ৰীণ অস্কাৰ লাভ কৰি ভাৰতক পুনৰ গৌৰৱান্বিত কৰিছিল – ই হাতীৰ সৈতে তেওঁৰ আৱেগ আৰু ব্যক্তিগতভাৱে জড়িত হোৱাৰ কাহিনী। এই ছবিখনৰ ফলত ভাৰতত হাতী ধৰাৰ নিষ্ঠুৰ আৰু আওপুৰণি কৌশল নিষিদ্ধ কৰা হয়। গ্লোবেল কনজাৰ্ভেচনত অসাধাৰণ কৃতিত্বৰ বাবে চিএমএছ – ইউএনইপি বঁটা, পৃথিৱী ৰতন বা ২০০৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত চিএমএছ বাতাৱৰণ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মাইকক প্ৰদান কৰা হৈছিল সজাগতা সৃষ্টিৰ দিশত তেওঁৰ অসাধাৰণ অৱদানৰ বাবে, যিয়ে এটা বিশ্বব্যাপী ঐতিহ্য - তিমি সংৰক্ষণৰ সূচনা কৰিছিল। মাইকক মুম্বাইত পশ্চিম ভাৰতৰ চিনেমাট’গ্ৰাফাৰ এছ’চিয়েশ্যনে ২০০৫ চনত চিনেমেটিক এক্সেলেন্সৰ বঁটাও প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ওৰণি

]]
ওৰণি হৈছে এক কাপোৰৰ আৱৰণ, যি মূৰ বা মুখৰ কিছু অংশ ঢাকিবলৈ ব্যৱহাৰ হয়। ইউৰোপ, এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰ সমাজত এই আৱৰণৰ এক দীঘলীয়া ইতিহাস আছে। ওৰণিৰ স্থায়ী ধৰ্মীয় গুৰুত্বৰ উপৰিও, বিবাহৰ ৰীতি-নীতিৰ দৰে কিছুমান আধুনিক ধৰ্মনিৰপেক্ষ প্ৰসংগতো ইয়াৰ এক বিশেষ ভূমিকা আছে। ওৰণি লোৱাৰ অনুশীলন বিশেষকৈ মহিলা আৰু পৱিত্ৰ বস্তুৰ সৈতে জড়িত, যদিও কিছুমান সংস্কৃতিত পুৰুষ সকলেও ওৰণি লোৱা দেখা যায়।
বিভিন্ন ধৰ্মত কইনাৰ পোছাকত ওৰণি দেখা যায়। প্ৰাচীনকালৰ পৰাই "অশুভ আত্মাৰ পৰা" কইনাক লুকুৱাবলৈ গ্ৰীক আৰু ৰোমানসকলৰ মাজত কইনাৰ পোছাকত ওৰণি এক অপৰিহাৰ্য অংশ আছিল।

প্ৰাচীন কালৰ পৰা ওৰণিৰে কইনাৰ মুখখন দৰাৰ পৰা লুকুৱাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, কিয়নো অন্ধবিশ্বাস আছিল যে বিবাহ অনুষ্ঠানৰ আগতে কইনাক দেখা পোৱাটো দৰাৰ বাবে দুৰ্ভাগ্যৰ চিহ্ন।

ইতিহাস

প্ৰাচীন মেছোপটেমিয়া, গ্ৰীক আৰু পাৰ্চী সাম্ৰাজ্যত অভিজাত মহিলাসকলে সন্মানপূৰ্ব আৰু উচ্চ স্থিতিৰ চিহ্ন হিচাপে ওৰণি পিন্ধিছিল। ওৰণিৰ প্ৰাচীনতম প্ৰমাণ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪০০ৰ পৰা ১১০০ৰ মাজত মধ্য অচিৰিয়া সাম্ৰাজ্যৰ আইন কোডত পোৱা যায়। অচিৰিয়াৰ আইনত উল্লেখ কৰা আছিল যে, মহিলাসকলে সমাজত মহিলাৰ শ্ৰেণী, পদ আৰু বৃত্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আৱৰণ ৰাখিব লাগিব। মহিলা দাস আৰু পতিতাবৃত্তিত নিয়োজিত মহিলাৰ ওপৰত ওৰণি নিষেধ কৰা হৈছিল আৰু যদি তেওঁলোকে এনে কৰে তেন্তে কঠোৰ জৰিমনাৰ সম্মুখীন হৈছিল।

এনেদৰে ওৰণি কেৱল আভিজাত্যৰ চিহ্নই নহয়,"সন্মানীয়' মহিলা আৰু "সাধাৰণ মহিলাৰ" মাজত পাৰ্থক্য ৰাখিবলৈও পিন্ধা হৈছিল।

ৰোমান মহিলাসকলৰ মাজত তেওঁলোকৰ নিজৰ ওপৰত স্বামীৰ কৰ্তৃত্বৰ প্ৰতীক হিচাপে ওৰণি পিন্ধাৰ প্ৰচলন আছিল। ওৰণি নিপিন্ধা বিবাহিত মহিলাক বিবাহৰ পৰা নিজকে আঁতৰাবলৈ কৰা প্ৰয়াস বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। অবিবাহিত ছোৱালীসকলে সাধাৰণতে ওৰণি নিপিন্ধিছিল, কিন্তু বিবাহিত মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ শালীনতা আৰু সতীত্বৰ চিহ্ন হিচাপে এনে আৱৰণ পৰিধান কৰিছিল। লোকবিশ্বাস আছিল যে ওৰণিয়ে মহিলাসকলক দুষ্ট চকুৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিছিল।

১৭ আৰু ১৮ শতিকাত ওৰণিৰ প্ৰচলন কমি গৈছিল আৰু ব্ৰিটেইন আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত এই অনুশীলনটো পুৰণি ফেশ্বন বা শৈলী বুলি ধৰা হৈছিল। কইনাসকলে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে আন বহুতো বিকল্পৰ বাছনি কৰে। অৱশ্যে, ৰাণী ভিক্টোৰিয়াই ১৮৪০ চনত প্ৰিন্স এলবাৰ্টৰ সৈতে বিবাহত ওৰণি পিন্ধিৰ পিছত কইনাৰ ওৰণি জনপ্ৰিয়তা পুনৰ ঘূৰি আহিছিল।

বিভিন্ন ধৰ্মত ওৰণিৰ অনুশীলন

]]" অনুষ্ঠানত ওৰণিৰে অসমীয়া কইনা

ইহুদী, খ্ৰীষ্টান, ইছলাম, আৰু হিন্দু ধৰ্মত বিভিন্ন ৰূপত এই প্ৰথা চলি আহিছে। ভাৰতীয় উপমহাদেশত, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম শতিকাৰ পৰাই হিন্দু সমাজত বিবাহিত মহিলাৰ মাজত ওৰণি ব্যৱহাৰৰ প্ৰচলন দেখা যায়। খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাত এই বৰ্ধিত অনুশীলনৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোকসকলে চেষ্টা কৰিছিল। বৌদ্ধসকলৰ যুক্তিসঙ্গত বিৰোধৰ ফলত বহু শতাব্দী ধৰি এই প্ৰণালীৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস হৈছিল। এই বিষয়ে ভগত কবীৰে কৰা সমালোচনাৰ উদ্ধৃতিও পোৱা যায়। মধ্যযুগৰ শেষৰ ফালে কিছুমান শ্ৰেণীৰ মাজত ওৰণিৰ প্ৰচলন হ্ৰাস পোৱা দেখা গৈছিল।

মুছলমান মহিলাসকলে বোৰ্খা পৰিধান কৰি শৰীৰ আৰু মুখ আৱৰি ৰাখিছিল আৰু পিন্ধিথকাজনক চাবলৈ অনুমতি দিবলৈ চকুৰ ওপৰত গ্ৰিল বা নেট ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইছলামৰ উত্থানৰ আগতে আৰৱ জনজাতিৰ মাজত বোৰ্খা পিন্ধাৰ প্ৰথা নাছিল। বাজেণ্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ পৰাই এই প্ৰথা বিস্তাৰিত হয়, আৰু তাৰ পিছত প্ৰসাৰিত হৈ যায়।

পুৰুষৰ ওৰণি

পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ তুয়াৰেগ, চংহাই, হউচা আৰু ফুলানি জাতিৰ মহিলাসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে ওৰণি নলয়; কেৱল পুৰুষসকলেহে সচৰাচৰ লয়। তৱাৰেগ ল'ৰাবোৰে বয়ঃসন্ধিৰ আৰম্ভণিতে ওৰণি ল’বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু এই আৱৰ্তনক পুৰুষত্বৰ চিহ্ন হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
১৫ নৱেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৯৪৯ - মহাত্মা গান্ধীৰ হত্যাৰ অভিযোগত নাথুৰাম গডছে আৰু নাৰায়ণ দত্তাত্ৰেয় আপ্তেক আম্বালা জেলত ফাঁচি দিয়া হয়।
১৯৮৩ - চাইপ্ৰাছে স্বাধীনতা লাভ কৰে।
২০০০ - অসমৰ সত্ৰীয়া নৃত্যক সংগীত নাটক একাডেমীয়ে ভাৰতৰ অন্যতম শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰে।
২০০০ - ঝাৰখণ্ডক ভাৰতৰ ২৮ সংখ্যক ৰাজ্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
২০০৭ - বাংলাদেশত হোৱা ঘূৰ্ণী বতাহত প্ৰায় ৭০০০ মানুহৰ মৃত্যু হয়।

জন্ম

১৮৬৬ - কৰ্ণেলিয়া সৰাবজী, ভাৰতীয় বিদুষী মহিলা।
১৮৭৫ - বীৰচা মুণ্ডা, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।
১৮৯৪ - বাণীকান্ত কাকতি, অসমীয়া ভাষাবিদ, গৱেষক তথা সাহিত্যিক।
১৯২৩ - ড° গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী, অসমৰ ভাষাত্ত্ববিদ, গৱেষক।
১৯৭০ - বিদিতা অশোক বৈদ্য, ভাৰতীয় স্নায়ুবিজ্ঞানী।
১৯৮৬ - ছানিয়া মিৰ্জা, আন্তৰ্জাতিক ভাৰতীয় মহিলা টেনিচ খেলুৱৈ।

মৃত্যু

১৬৩০ - জহান্স কেপলাৰ, জাৰ্মান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞনী।
১৯১৭ - ইমিল ডাৰখাইম, ফৰাচী সমাজতত্ত্ববিদ।
১৯৮২ - বিনোৱা ভাৱে, ভূ-দান আন্দোলনৰ নেতা।
১৯৮৭ - শ্যামল মিত্ৰ, ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী।
২০১৫ - ছৈয়দ জাফৰি, ভাৰতীয় অভিনেতা।

দিৱস

জনজাতীয় গৌৰৱ দিৱস (ভাৰত)।
ৰাষ্ট্ৰীয় বৃক্ষৰোপণ দিৱস (শ্ৰীলংকা‌)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
ভিডা চামাদজাই

ভিডা চামাদজাই (ইংৰাজী: Vida Samadzai; জন্ম: ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৮) এগৰাকী আফগান-আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী, যিয়ে মিছ আফগানিস্তান ২০০৩ ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৭৪ চনৰ পিছত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথমগৰাকী আফগান মহিলা হিচাপে মিছ আৰ্থ ২০০৩ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ ৰঙা বিকিনি পৰিহিত উপস্থিতিয়ে নিজ দেশত বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ২০১১ চনত জনপ্ৰিয় ৰিয়েলিটী শ্ব’ বিগ বছৰ এগৰাকী প্ৰতিযোগী আছিল।

জীৱনী

চামাদজাইৰ জন্ম আফগানিস্তানৰ কাবুলত হৈছিল আৰু তেওঁ তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ১৯৯৬ চনত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গুচি যায়। তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়াৰ ফুলাৰটনত থকা কেলিফৰ্ণিয়া ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু আমেৰিকাৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে। চামাদজায়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অৱস্থিত এটা মহিলা দাতব্য সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল, যিয়ে আফগানিস্তানত মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু শিক্ষাৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধিৰ কাম কৰে।

২০০২ চনত চুচান জেচকেৰ প্ৰথম মিছ আমেৰিকা ইণ্টাৰনেশ্যনেল প্ৰতিযোগিতাত তৃতীয় ৰানাৰ-আপ হোৱাৰ পিছত, তেওঁ ২০০৩ চনৰ নতুন মিছ আৰ্থ প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে আৱেদন কৰে। আফগানিস্তানত কোনো সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত নোহোৱাৰ বাবে তেওঁক বিদেশৰপৰা আফগানিস্তানৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। যদিও তেওঁৰ হাতত "মিছ আফগানিস্তান" খিতাপ নাছিল, তথাপি ১৯৭৪ চনত জোহৰা দাউদ মিছ আফগানিস্তান হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছত তেৱেঁই আছিল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথমগৰাকী আফগান মহিলা। মিছ আৰ্থ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ অংশগ্ৰহণক আফগানিস্তানৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে গৰিহণা দি কৈছিল যে এগৰাকী মহিলাৰ শৰীৰৰ এনে প্ৰদৰ্শনে ইছলামিক আইন আৰু আফগান সংস্কৃতিৰ বিৰোধিতা কৰে। বিশেষকৈ, প্ৰতিযোগিতাৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সমুখত তেওঁৰ ৰঙা বিকিনি পৰিহিত উপস্থিতিক পৰম্পৰাবাদীসকলে তীব্ৰ আপত্তি দৰ্শাইছিল। সেই বছৰৰ মিছ আৰ্থ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁক এক বিশেষ "বিউটি ফৰ এ কজ" (Beauty for a Cause) বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

পিছৰ বছৰত চামাদজাই প্ৰতিযোগিতাখনলৈ উভতি আহে আৰু মিছ আৰ্থ ২০০৪ বিজয়ী প্ৰিচিলা মেইৰেল্লেচক নিৰ্বাচন কৰা ১১ জনীয়া বিচাৰকমণ্ডলীৰ অন্যতম সদস্য হিচাপে কাম কৰে। সেই অনুষ্ঠানৰ নিশা মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী গৰাকীয়ে এটা গাউন পৰিধান কৰিছিল আৰু কৈছিল: "মই নাজানো এইবাৰ তেওঁলোকৰ কিবা সমস্যা হ'ব নেকি কাৰণ মই কোনো চুইমছুট পিন্ধা নাই বা শৰীৰ প্ৰদৰ্শন কৰা নাই।" ২০০৫ চনৰ ১ মে'ত ভিডা চামাদজায়ে চুচান জেচকেৰ মিছ আমেৰিকা ২০০৫-০৬ প্ৰতিযোগিতাত জয়লাভ কৰে।

টেলিভিছন

বছৰ নাম ভূমিকা চেনেল টোকা সূত্ৰ

২০১১ বিগ বছ ৫ প্ৰতিযোগী কলৰ্ছ টিভি প্ৰথম দিনা প্ৰৱেশ, ৪৯ দিনত বিদায়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফগানিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
ৰঞ্জনা দেশাই

ৰঞ্জনা প্ৰকাশ দেশাই (,জন্ম-৩০ অক্টোবৰ ১৯৪৯) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ আৰু ভাৰতীয় সীমা আয়োগৰ মুৰব্বী। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ পাব্লিক প্ৰচিকিউটৰ হিচাপে কাম কৰিছিল৷ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নিযুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত দেশাই বিদ্যুতৰ বাবে ভাৰতীয় আপীল ন্যায়াধিকৰণৰ অধ্যক্ষ আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

দেশাইৰ পিতৃ আছিল অপৰাধমূলক অধিবক্তা এছ জি সামন্ত। দেশাইয়ে ১৯৭০ চনত এলফিনষ্টন কলেজৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক আৰু ১৯৭৩ চনত বম্বেৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

দেশাই ১৯৭৩ চনৰ ৩০ জুলাইত অধিবক্তা হিচাপে নামভৰ্তি কৰি আইন চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। বোম্বাই উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ আগতে তেওঁ এছ চি প্ৰতাপৰ চেম্বাৰত কাম কৰাৰ লগতে অপৰাধমূলক আইন চৰ্চা কৰা পিতৃ এছ জি সামন্তৰ সৈতেও কাম কৰিছিল। ১৯৮৬ চনত দেশাইক প্ৰতিৰোধমূলক আটকৰ সৈতে জড়িত গোচৰত মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ বিশেষ ৰাজহুৱা অভিযুক্ত হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱা তেওঁ পঞ্চমগৰাকী মহিলা।

বিদ্যুৎ আপীল ন্যায়াধিকৰণ

দেশায়ে ২০১৪ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত নতুন দিল্লীত বিদ্যুতৰ আপীল ন্যায়াধিকৰণৰ অধ্যক্ষ হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০১৯ চনৰ ২৯ অক্টোবৰলৈকে সেই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থাকে।

অগ্ৰিম শাসকীয় কৰ্তৃপক্ষ [আয়কৰ]

দেশায়ে ২০১৮ চনত অগ্ৰিম শাসক কৰ্তৃপক্ষ [আয়কৰ]ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ২০১৯ চনৰ ২৯ অক্টোবৰলৈকে এই পদত অধিষ্ঠিত হয়। কমিটীয়ে ২০২০ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত নিৰ্বাচন সমিতিক নিজৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
সৌমাৰ নন্দিনী (গ্ৰন্থ)

সৌমাৰ নন্দিনী জুৰি শইকীয়াই ৰচনা কৰা এখন বুৰঞ্জীমূলক অসমীয়া উপন্যাস। ২০১৫ চনত উপন্যাসখনে বনলতা প্ৰকাশনৰ বেনাৰত মুদ্ৰিত ৰূপ লাভ কৰে। ২০১৭ চনত উপন্যাসখন দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে প্ৰকাশ পায়।

উপন্যাসখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হৈছে চুতীয়াসকলৰ ৰাণী সাধনী।

প্ৰথম অৱস্থাত লেখিকাই বুৰঞ্জীত পোৱা সমল আৰু ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ণৰ শেষত 'বীৰাংগনা সাধনী আৰু সূৰ্য উঠা দেশ' নামৰ এক বুৰঞ্জীমূলক প্ৰবন্ধ সংকলন প্ৰস্তুত কৰি বনলতাৰ স্বত্বাধিকাৰৰ কাষ চাপে। কিন্তু তেওঁ ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে এখন উপন্যাস লিখাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। এইদৰেই সৌমাৰ নন্দিনীৰ ৰচনাৰ সূত্ৰপাত ঘটে।

উদ্ধৃতি

মাঘ মাহ ডাঙৰ মাহ। মাঘত ভঁৰাল চুব নাপায়। আগতে মাৰি থোৱা শালি, আহু, বাও, বৰা, চকোৱা ধানেৰে মাঘ মাহটো যাব লাগিব। বিহুৰ চিৰা, পিঠা, সান্দহ খুন্দিব লাগিব। এইকেইদিন কাৰো আহৰি নাই। মুনিহ-তিৰোতা, ল'ৰা-ছোৱালী আটায়ে ধানৰ কামত ব্যস্ত। ফাগুন মাহত ভঁৰালত পিঠা দিয়া নিয়ম এটা কৰিহে ভঁৰাল চুব পাৰিব। এই পিঠা দিয়াৰো নিয়ম আছে। যেনে-তেনে দিলে নহ'ব। পিঠাগুড়ি খুন্দি মাটিৰ মলা এটাত দোণমনীয়াকৈ শুকান পিঠা-গুড়ি থাপি-থুপি লৈ সন্ধ্যা চাকি শলিতা জ্বলাই তামোল তিনিখনেৰে সৈতে আগলি কলপাত এযোৰৰ ওপৰত পিঠাগুড়িৰ মলাটো বহুৱাই ভঁৰালৰ গাধৈত বা চটিত লখিমী আইলৈ বুলি আগবঢ়াই দিয়ে। পিছদিনা পুৱাই পিঠাৰ মলাটো ভিতৰলৈ আনি আন এটা মাটিৰ মলাত সেই পিঠাগুড়িখিনি ভাপত দি চেৱা দিয়া পিঠা কৰে। চেৱা দিয়া মাটিৰ মলাটোৰ তলফালে সৰু ফুটা এটা কৰি লৈ সেই ফুটাটোৱেদি পিঠা বা চাউল সৰকি নপৰিবৰ কাৰণে চাৰি আঙুলমান দীঘল, দুই আঙুলমান বহল দুচিটা কলপটুৱাৰ পিঠি অংশ লোৱা হয়। পাতল পিঠিটো মলাটোৰ ফুটাটোত এচিটাৰ ওপৰত আনচিটা পথালিকৈ দি তাৰ ওপৰত পিঠাগুড়ি বা বৰা চাউল ঢালি দিয়া হয়। তাৰ পাছত ঘটি বা সৰু লোটা বা টেকেলী এটাত আন্দাজমতে পানী ভৰাই উধানত তুলি দি তাৰ কান্ধত পাতলীয়া কপাহী কাপোৰ এখনেৰে পাতলকৈ মেৰিয়াই চেৱা দিবলৈ লোৱা মলাটো মুখত বহুৱাই দিয়ে। উধানৰ তলত জুই দিয়া হয়। উতলা পানীৰ ভাপ মলাটোৰ তলৰ ফুটাটোৱেদি গৈ চাউলখিনি বা পিঠাখিনি সিজাই পেলায়। এনেদৰে চেৱা দিয়া বৰা ভাত আৰু চেৱা দিয়া পিঠা কৰি খায়। ভঁৰালত দিয়া পিঠাগুড়ি ভাজি অন্য পিঠা কৰি খালে ঘৰত হেনো আই লখিমীয়ে বাস নকৰে। চেৱা দিয়া পিঠা আৰু চেৱা দিয়া বৰা ভাত চুতীয়াসকলৰ বৰ প্ৰিয় খাদ্য।

উৎস

Category:অসমীয়া উপন্যাস
Category:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বিদ্যাৱতী

বিদ্যাৱতী হ'ল ভাৰতৰ তেলেংগানাৰ ৱাৰংগলৰ কাকতীয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য আৰু ১৯৩৯ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰত গৌড় সম্প্ৰদায়ত তেওঁৰ জন্ম। তেওঁ ভাৰতীয় চাইক'লজিকেল ছ'চাইটিৰ সভানেত্ৰী। ২০১৭ চনৰ ৮ মাৰ্চত "আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱস" উদযাপন উপলক্ষে তেলেংগানা ৰাজ্য চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা তেওঁক বিশিষ্ট মহিলা হিচাপে সন্মানিত কৰা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

তেওঁ হায়দৰাবাদৰ বেগম বজাৰৰ বংশীলাল বালিকা বিদ্যালয় (চৰকাৰী হাইস্কুল) অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৯৫৫ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত হায়দৰাবাদৰ কোটি মহিলা মহাবিদ্যালয়ত ইণ্টাৰমিডিয়েট শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫৯ চনত একেখন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ভিদ বিজ্ঞানক মূল হিচাপে লৈ‍ প্ৰাণীবিজ্ঞান আৰু ৰসায়ন বিজ্ঞানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী (বি.এছচি.) লাভ কৰে‍। তেওঁ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ভিদ বিজ্ঞানক মূল হিচাপে লৈ‍ হাইড্ৰ’বায়’লজীসহ এম.এছচি. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

১৯৬৭ চনত অধ্যাপক জাফৰ নিজাম আৰু অধ্যাপক এম. আৰ. ছাক্সেনাৰ তত্ত্বাৱধানত ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা 'পৰীক্ষামূলক আৰু চাইট'লজিকেল স্টাডিজ অন চেৰটেন ডেস্মিডছ' বিষয়ত কৰা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁক পিএইচ.ডি. প্ৰদান কৰা হৈছিল। যিহেতু সাহিত্যৰ বেছিভাগেই জাৰ্মান ভাষাত আছিল, সেয়েহে ১৯৬৩ - ৬৫ চনত ৩ বছৰৰ বাবে ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আৰ্টছ কলেজত জাৰ্মান ভাষাত জুনিয়ৰ আৰু চিনিয়ৰ ডিপ্লমা লয়। তেওঁৰ বিশেষজ্ঞতাৰ ক্ষেত্ৰ হৈছে হাইড্ৰ’বায়’লজি, ফিক’লজী, চাইট’লজী আৰু আল্ট্ৰাষ্ট্ৰাকচাৰ ইক’লজী।

কেৰিয়াৰ

১৯৬৬ চনত তেওঁক হায়দৰাবাদৰ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অস্থায়ী অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
১৯৬৮ চনত তেওঁক স্থায়ী অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ৱাৰাংগলৰ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পি. জি. কেন্দ্ৰত নিযুক্তি দিয়া হয়, যি পাছলৈ ১৯৭৪ চনত কাকতীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰিণত হয়।
ইয়াৰ উপৰিও, একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ত সেৱা আগবঢ়াই, তেওঁ উদ্ভিদবিজ্ঞান বিভাগৰ ৰিডাৰ, প্ৰাধ্যাপক আৰু মুৰব্বী হৈছিল (১৯৯০) ।
১৯৯৮ চনৰ ৬ মে'ত তিনি বছৰৰ বাবে তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্য হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসু ষ্টেডিয়াম

নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসু ষ্টেডিয়াম ( হৈছে অসমৰ হাইলাকান্দিত থকা এখন বহুমুখী ষ্টেডিয়াম৷ ইয়াৰ বিশেষকৈ ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত হয়৷

ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ জনপ্ৰিয় নেতা নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ নামেৰে এইখনি ষ্টেডিয়াম নামকৰণ কৰা হৈছে৷ প্ৰধানকৈ ফুটবল খেলৰ বাবে ষ্টেডিয়ামখন ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাত ইয়াত বিজয় মাৰ্চেণ্ট ট্ৰফীৰ তিনিখনকৈ ক্ৰিকেট খেলো অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ তাৰে প্ৰথমখন খেল ২০০৮ চনত আৰু বাকী দুখন ২০১৩ চনত অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ আনহাতে ২০০৫ চনত ষ্টেডিয়ামখনত চি.কে. নাইডু ট্ৰফীৰো এখন খেল অনুষ্ঠিত হৈছিল৷

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম
শ্ৰেণী:হাইলাকান্দি জিলা
নিৰুতা সিং

নিৰুতা সিং হৈছে এগৰাকী অভিনেত্ৰী, যাক নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ বাবে জনা যায়। তেওঁ ৯০ৰ দশক আৰু ২০০০ৰ দশকত শীৰ্ষ অভিনেত্ৰী হৈ পৰিছিল। ২০০১ চনৰ দৰ্পণ ছায়া ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয়ে বিশেষ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল, যিখন তেতিয়ালৈকে নেপালী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ আটাইতকৈ উচ্চ উপাৰ্জন কৰা ছবি হৈছিল।

জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন

নিৰুতা সিঙৰ জন্ম দাৰ্জিলিং, ভাৰতত হৈছিল। তেওঁ অভিনয় আৰম্ভ কৰাৰ পিছত কাঠমাণ্ডুলৈ গুচি গৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল পৰিচালক তুলসী ঘিমিৰৰ বন্ধু আৰু তেৱেঁই ১৯৯৩ চনৰ দক্ষিণা ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত অনাইছিল। দৰ্পণ ছায়া (২০০১) ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয়ে নেপালী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত এক বৃহৎ সফলতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী গায়িকাও বুলিও জনা যায়, যিয়ে দ্বীফশিখা নামৰ এটা সংগীত এলবামত গীত ৰেকৰ্ড কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, তেওঁ মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল আৰু ২০১৯ চনৰ ডাল ভাত তৰকাৰী ছবিৰ জৰিয়তে পুনৰ অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰ

মন মন্দিৰ
দৰ্পণ ছায়া
বন্ধকী
দুই কিনাৰা
দুখ
কাহান ভেটিয়েলা
আমাকো কাখা
আতঙ্কবাদী
আফনতা
চাদনী
দুই পল
মাইতি
মৈলি
সন্তান থৰী থৰী কা
সন্তান
খান্দান
আমাকো আশীৰ্বাদ
দক্ষিণ
চমৎকাৰ
আফনো মাঞ্ছে
আফনো পান
চিতকাৰ
হামি সাথী ভাই
ফৰ্কি আউ
আফনো ঘৰ আফনো মাঞ্ছে
কো আফনো কো বিৰানো
হিৰো
দ্য গেম
পিঞ্জৰা
দুনীয়া
লাহানা
লড়াই
উপকাৰ
উপহাৰ
অজাম্বৰী মায়া
অজাম্বৰী নাতা
কাহান ভেটিয়েলা
সিউদো কো সিন্দুৰ
ৰাহৰ
দোধৰ
ডৰ
জীৱনদান
নাতা ৰক্তকো
আগো
থুলদাই
ৰাম লক্ষ্মণ
কৰ্তব্য
লৱ-কুশ
তিমি মেৰী হৌ
য়ো কাস্তো প্ৰেম
জান লেৱা
ডাল ভাত তৰকাৰী
নাই নবন্নু লা ৫
কেপ্টেইন

উল্লেখযোগ্য

২০২৩ চনত নেপালৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক প্ৰবল জনসেৱা শ্ৰী পদকেৰে সন্মানিত কৰে।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নেপালী অভিনেত্ৰী
জ্ঞান সৌন্দৰী (চিটাডেল সংস্কৰণ)

জ্ঞান সৌন্দৰী ১৯৪৮ চনৰ এখন ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ ছবি, যিখন এফ নাগুৰ আৰু জোচেফ থালিয়াথ জুনিয়ৰে যুটীয়াভাবে ৰচনা, প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে। এই ছবিখনত টি আৰ মহালিংগম, এম ভি ৰাজম্মাই মুখ্য চৰিত্ৰত আৰু ডি বালাসুব্ৰমণিয়াম, শিৱভাগ্যম, ললিতা আৰু পদুমীয়ে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ কাহিনী ৰজা ধৰ্মৰৰ কন্যা জ্ঞান সৌন্দৰীক (সুন্দৰী) কেন্দ্ৰ কৰি ঘূৰিছে। সতীয়া মাক লেনালে তেওঁক দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰে আৰু তেওঁৰ পৰা নিস্কৃতি পাবলৈ লেনালে তেওঁক অৰণ্যলৈ পঠিয়াই দিয়ে। এই প্ৰক্ৰিয়াত সৌন্দৰীয়ে দুয়োখন হাত হেৰুৱাই পেলায় আৰু ৰাজকুমাৰ পিলেন্থিৰনে তেওঁক ৰক্ষা কৰে।

ছবিখন নবাব ৰাজমনিকমে পৰিচালনা কৰা এখন মঞ্চ নাটকৰ পৰা অভিযোজিত কৰা কৰা। আনহাতে স্বয়ং এই নাটকখন এটা খ্ৰীষ্টান লোককথাৰ পৰা অভিযোজিত। ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল নঞ্জিল নাডু টি এন ৰাজাপ্পাই। ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল এছ ভি ভেংকটৰমণে। জ্ঞান সৌন্দৰীৰ চিত্ৰগ্ৰহণ ক্ৰমে জিতিন বেনাৰ্জী আৰু চেলভাৰাজে কৰিছিল। সম্পাদনা কৰিছিল ভি বি নাগৰাজে। চূড়ান্ত ফিল্ম ৰিলৰ দৈৰ্ঘ্য আছিল ৫,২৬৪ মিটাৰ (১৭,২৭০ ফুট) আৰু আনুমানিক ৩০,০০০ ₹ বাজেটেৰে জ্ঞান সৌন্দৰী নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। চিটাডেল পিকচাৰ্ছে ছবিখনৰ অভিযোজন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছৰ পৰা ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ কুৰুংকাৰাং কৰা হৈছিল। সেই সময়ত এছ এছ বসনেও একেখন নাটকৰ অভিযোজন, আন এটা সংস্কৰণ পৰিচালনা কৰি আছিল। ১৯৪৮ চনৰ ২১ মে'ত ছবিখন মুক্তি লাভ কৰে আৰু চিটাডেল পিকচাৰ্ছৰ সংস্কৰণটো সফল হোৱাৰ বিপৰীতে বসনৰ সংস্কৰণটো বিফল হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

- A song sung by T. R. Mahalingam included in the original film but not available in the You Tube video copy.
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
লিওনা লিচয়

লিওনা লিচয় (ইংৰাজী: Leona Lishoy; জন্ম: ২৬ এপ্ৰিল ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল যিয়ে প্ৰধানকৈ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁ মালয়ালম অভিনেতা লিচয়ৰ কন্যা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

লিওনাৰ জন্ম ১৯৯১ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত কেৰালাৰ ত্ৰিচুৰত হৈছিল। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেতা লিচয়ৰ কন্যা। তেওঁ ত্ৰিচুৰৰ হৰি শ্ৰী বিদ্যা নিধি স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বেংগালুৰুৰ ক্ৰাইষ্ট ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু বেংগালুৰুৰ চিম্বায়’ছিছ ইনষ্টিটিউট অৱ বিজনেছ মেনেজমেণ্টৰপৰা এম.বি.এ. ডিপ্লমা গ্ৰহণ কৰে।

কৰ্মজীৱন

লিওনাই বিভিন্ন বিজ্ঞাপনৰ মডেল হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ২০১২ চনত কালকালম ছবিত সাৰদাৰ কন্যাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হয়। তেওঁৰ প্ৰথমটো উল্লেখযোগ্য চৰিত্ৰ আছিল ২০১২ চনৰ মম্মুটী আৰু মমতা মোহনদাস অভিনীত জৱান অফ ভেল্লীমালা, য’ত তেওঁ আসিফ আলীৰ প্ৰেমিকাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।

২০১৩ চনত তেওঁ কল্পবিজ্ঞান ভিত্তিক ছবি ৰেড ৰেইনত মুখ্য মহিলা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, য’ত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আৰু কলা-কুশলী আছিল।

ফাহাদ ফাছিল অভিনীত নৰ্থ ২৪ কাথাম আৰু হাৰাম ছবি দুখনতো তেওঁক বিশেষ চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল। লিওনাই ২০১৬ চনত অন্নমৰিয়া কালিপ্পিলানু ছবিত চাৰা অৰ্জুনৰ মাতৃ ডা° ট্ৰিছাৰ এটা গম্ভীৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।

লিওনাই ২০১৭ চনৰ ছবি হাদিয়াত এটা মুছলমান অনাথ আশ্ৰমৰ এগৰাকী অনাথ কিশোৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সন্মত হৈছিল।

তেওঁ বিশ্বাসপূৰ্বম মনছুৰ (২০১৭), মাৰাডোনা (২০১৮), কুুইন (২০১৮) আৰু অতিৰান (২০১৯) ছবিত কৰা অভিনয়ৰ জৰিয়তে নিজৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰে।

মায়ানদী ছবিত এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী সমীৰা হিচাপে তেওঁৰ অভিনয় ব্যাপকভাৱে সমাদৃত হৈছিল। এন শীতল আৰু শ্বেন নিগম অভিনীত থ্ৰিলাৰ-ড্ৰামা ইস্কত লিওনাই মাৰিয়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

প্ৰশোভ বিজয়নৰ অন্বেষণম (২০২০)ত লিওনাই জয়সূৰ্য আৰু শ্ৰুতি ৰামচন্দ্ৰনৰ সৈতে অভিনয় কৰে। এগৰাকী আৰক্ষী বিষয়াৰ চৰিত্ৰত কৰা সূক্ষ্ম অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সৰ্বত্ৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী