কুৰৌ

কুৰৌ প'লেণ্ডৰ দক্ষিণ-পূব অঞ্চলৰ এখন গাঁও। ই পুলাৱে আৰু লুবলিন মাজত কুৰৌকা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। ই এখন পৃথক গ্লিমা-ৰ ৰাজধানী আৰু ইয়াত প্ৰায় ২৮১১ (২০০৫চনৰ সমীক্ষা) বাসিন্দা আছে।

ইতিহাস

কুৰৌক সম্ভৱতঃ প্ৰথমে গাল এনোনিমৰ গেষ্টা প্ৰিন্সিপাম প'ল'ন'ৰামত কাষ্ট্ৰাম গল্লি‍ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল, যাক কুৰ'ৱিৰ দুৰ্গ বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। কুৰৌৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন ঐতিহাসিক উল্লেখ ১১৮৫ চনত জাৰি কৰা এখন নথিত পোৱা গৈছে‍ য’ত চেণ্ট গিলছৰ বাবে উৎসৰ্গিত এটা গীৰ্জা সেই ঠাইত বিদ্যমান বুলি ইতিমধ্যে উল্লেখ কৰা হৈছে। ১৪৩১ চনৰ পৰা ১৪৪২ চনৰ মাজৰ কোনোবা এটা সময়ত মেগডেবাৰ্গ আইন অনুসৰি গাঁওখনক চহৰৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। ব্যক্তিগত চহৰ হিচাপে ই আছিল চাৰিওফালৰ অঞ্চলৰ খাদ্যৰ ব্যৱসায় কেন্দ্ৰ। ইয়াত কেইবাটাও পশম আৰু চামৰাৰ কাৰখানাও আছিল। ষোড়শ শতিকাত কুৰৌ কেলভিন ধৰ্মৰ অন্যতম কেন্দ্ৰ আছিল আৰু পোলেণ্ডৰ বহু ব্ৰেথ্ৰনে তাত বসতি স্থাপন কৰিছিল। ১৬৬০ চনৰ ভিতৰত অধিকাংশ বাসিন্দাই আৰিয়ান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। সেই সময়ত কুৰৌ আছিল পোলেণ্ডৰ লেজাৰ পোলেণ্ড প্ৰদেশৰ লুবলিন ভইভ’ডেশ্বিপৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ নগৰ কেন্দ্ৰ।

১৬৬০ চনৰ পিছত এই চহৰখনে নিজৰ ইতিহাস অঞ্চলটোৰ বাকী অংশৰ ভগাই ল'লে৷ ১৭৯৫ চনত পোলেণ্ডৰ তৃতীয় বিভাজনৰ পিছত কুৰৌক অষ্ট্ৰিয়াই নিজৰ অধীনলৈ আনে। ১৮০৯ চনৰ অষ্ট্ৰিয়া-পোলিছ যুদ্ধত পোলেণ্ডৰ বিজয়ৰ পিছত ই অলপ সময়ৰ বাবে‍ ডাচি অৱ ৱাৰ্ছৰ অংশ হৈ পৰে। ১৮১৫ চনত কুৰৌ ৰাছিয়া নিয়ন্ত্ৰিত কংগ্ৰেছ পোলেণ্ডৰ অংশ হৈ পৰে। ১৮৩১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত নৱেম্বৰ বিদ্ৰোহৰ সময়ত কুৰৌত সৰু যুদ্ধ এখন সংঘটিত হয় আৰু জেনেৰেল জ’জেফ ড্ৱেৰনিকিৰ অধীনত পোলেণ্ডৰ বাহিনীয়ে ৰাছিয়ান সেনাক পৰাস্ত কৰে। জানুৱাৰী বিদ্ৰোহৰ কেইবছৰমান পিছত ১৮৭০ চনত কুৰৌৱে চহৰৰ চনদ হেৰুৱাই পেলায়। ১৯১৮ চনৰ পৰা কুৰৌ পুনৰবাৰ পোলেণ্ডৰ অংশ হৈ পৰিছিল, প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত দেশখনে পুনৰ স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল। ধ্বংস কৰা লক্ষ্যসমূহৰ ভিতৰত আছিল এখন অসামৰিক চিকিৎসালয় (ৰেড ক্ৰছৰ দ্বাৰা চিহ্নিত), য’ত বহু ভুক্তভোগীৰ মৃত্যু হৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাৰ্মানীয়ে চহৰখনত দুটা দাস শ্ৰমিক শিৱি‍ৰ স্থাপন কৰিছিল।

১৯৩৯ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ আৰম্ভণিতে জাৰ্মানীয়ে পোলেণ্ড আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ত জাৰ্মান লুফ্টৱাফে চহৰখনত ভীষণ বোমাবৰ্ষণ কৰে। ১৯৪২ চনত এটা সৰু গেট্টো স্থাপন কৰা হয়। কিন্তু কুৰৌত বন্দী হৈ থকা পোলেণ্ডৰ অধিকাংশই পলায়ন কৰি ওচৰৰ অৰণ্যৰ পৰা কাম কৰা পোলেণ্ডৰ গৃহ সেনাবাহিনীৰ ইউনিটত যোগদান কৰে। জাৰ্মান দখলদাৰীয়ে কুৰৌত দুটা হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰে। ১৯৪২ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত এছ এছে ৩৬ জন ইহুদীক হত্যা কৰে,

কুৰৌত ইহুদীসকল

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত কুৰৌত প্ৰায় ২৬০০ ইহুদীয়ে‍ বাস কৰিছিল। ৱেৰমাখ্টৰ আক্ৰমণৰ পিছত জাতিগত শুদ্ধিকৰণৰ সময়ত কুৰৌত ইহুদীৰ জনসংখ্যা নাশ হৈছিল। ছিনাগগটোৰ যথেষ্ট ক্ষতিসাধন হয়। ১৯৪১ চনৰ জুন মাহত এটা গেট্টো গঠন কৰা হয় আৰু ইহুদীসকলক কুৰৌ এৰি যোৱাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয়। ১৯৪২ চনৰ এপ্ৰিল বা মে’ মাহত কুৰ’ভৰ বেছিভাগ ইহুদীকে দখলদাৰীসকলে কনস্কোৱালালৈ লৈ যায়, কিছুমানক বাটত হত্যা কৰা হয়, তাৰ পিছত পিছদিনা পুলাৱিৰ ওচৰৰ ৰে’ল ষ্টেচনলৈ লৈ যায় আৰু ৰে’লত উঠিবলৈ বাধ্য কৰে৷ তেওঁলোকক ছবিবৰলৈ লৈ যোৱা হ’ল। কুৰৌৰ ইহুদীসকলৰ কেইবাজনো সেই শিবিৰত প্ৰথম দিনটোৰ নিৰ্বাচনৰ পৰা ৰক্ষা পৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু সেই ইহুদীসকলে ছ'বিবৰত বিদ্ৰোহ সংগঠিত আৰু কাৰ্যকৰী কৰাত সহায় কৰিবলৈ সক্ষম হয় যাৰ ফলত জাৰ্মানসকলে নিজেই শিৱি‍ৰটো ধ্বংস কৰে। যদিও কিছুমান পোলেণ্ডৰ খ্ৰীষ্টানে ইহুদীসকলক জাৰ্মানসকলৰ সমুখত নিন্দা কৰিছিল, আন কিছুমানে কুৰৌৰ কেইবাজনো ইহুদীক আশ্ৰয় আৰু ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিছিল: মিচিছলাভ কুটনিক, এডাম টাৰ্চিক, ৱাকলাভ মাংকো, আৰু আন্দ্ৰেজ আৰু কাটাৰ্জিনা জাৰ্জিচ্কি; পিছৰসকলক যুদ্ধৰ পিছত ইয়াদ ভাচেমে জাতিৰ মাজত ধাৰ্মিক হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল। ইয়াৰ উপৰিও জাৰ্মানসকলে ১৯৪২ চনৰ জুলাইৰ পৰা নৱেম্বৰলৈকে ইহুদীসকলৰ বাবে বলপূৰ্বক শ্ৰম শিবিৰ চলাইছিল। যুদ্ধৰ পূৰ্বৰ ইহুদী জনসংখ্যাৰ ২৬০০ জনৰ কেইবাজনো ইহুদী যুদ্ধৰ পৰা ৰক্ষা পৰে।

য’তেই আশ্ৰয় ল’ব পাৰিছিল কুৰৌৰ বহু প্ৰাক্তন ইহুদী বাসিন্দা তালৈকে গৈছিল, দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পূৰ্বে বহু ইহুদী আমেৰিকা, ইজৰাইল, আৰ্জেণ্টিনা, ফ্ৰান্স আৰু অন্যান্য ঠাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল৷ নিউয়ৰ্কত এখন কুৰৌ সমাধি সমিতি আছিল।

গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাই

জুবিস্কি পৰিয়ালৰ কবৰ আৰু ছাণ্টি গুচিৰ ভাস্কৰ্য্যৰ সৈতে (১৫৮৭) লুবলিন ৰেনেছাঁ চেণ্ট মাইকেলছ চাৰ্চ (১৪৫২ চনত নিৰ্মিত, ১৬৯২ চনত নতুনকৈ সজাই তোলা)।
বেল টাৱাৰ (১৮ শতিকাত নিৰ্মিত)
ৰেক্টৰী (১৭৭৮–১৭৮২ চনত নিৰ্মিত)
গেট (১৯১১ চনত নিৰ্মিত)
ভাইকাৰৰ বিল্ডিং আৰু পেৰিছ স্কুল
কমিউন হল (১৯ শতিকাত নিৰ্মিত)
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ কবৰস্থান
ডাকঘৰ (১৮ শতিকাত নিৰ্মিত)
থাৰ্মেই (১৯ শতিকাত নিৰ্মিত)
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাৰ্মান দখলৰ বলি হোৱা লোকসকলৰ স্মৃতিসৌধ, ১৮ শতিকাৰ ৰাষ্ট্ৰনেতা আৰু স্থানীয় বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ইগনেচি পট'কি আৰু ১৮ শতিকাৰ শিক্ষাবিদ গ্ৰেজগৰ্জ পিৰামোভিচৰ খাচকাৰৰ সহ স্মাৰক আৰু স্মৃতিসৌধ।

পৰিবহন

২০১৩ চনৰ পৰা কুৰৌৰ উত্তৰ দিশৰ মাজেৰে এচ১২ আৰু এচ১৭ এক্সপ্ৰেছৱে আছে, যাৰ ফলত লুবলিন–ৱাৰ্ছৰ যাতায়তেৰে‍ গাঁওখন অতিক্ৰম কৰিব পাৰি।

ক্ৰীড়া ক্লাৱ

কে কে এছ গাৰবাৰ্নিয়া (ফুটবল, ই-স্পৰ্ট)
কেটিএছ টপস্পিন (টেবুল টেনিছ, পিং পং)
কুৰ-টিম (নৰ্ডিক খোজকঢ়া)
অ'এচপি‍ (অগ্নিনিৰ্বাপক ক্ৰীড়া)

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

ৱজচেচ জাৰুজেলস্কি – জেনেৰেল, পোলেণ্ডৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু কমিউনিষ্ট একনায়কত্ববাদী (জন্ম ১৯২৩ চনত কুৰৌত, মৃত্যু ২০১৪ চনত ৱাৰ্ছ)
চেছলাভ জাঞ্চাৰস্কি – কবি, শিশুৰ বাবে সাধুকথাৰ লেখক (জন্ম ১৯১১ চনত ক্ৰুছৱিকা, মৃত্যু ১৯৭১ চনত ৱাৰ্ছত)
ক্লেমেন্স কুৰ'স্কি – পোলেণ্ডৰ সম্ভ্ৰান্ত আৰু চিনেটৰ, কুৰৌৰ মালিক (জন্ম ১৩৪০ চনৰ আশে-পাশে, মৃত্যু ১৪০৫ চনৰ আগতে)
গ্ৰেজগৰ্জ পিৰামোভিচ – কুৰৌৰ পুৰোহিত, লেখক, দাৰ্শনিক (জন্ম ১৭৩৫ চনত Lwów ত, মৃত্যু ১৮০১ চনত মিডেজিৰজেক পোডলাস্কি)
ইগনেচি পট'কি – সম্ভ্ৰান্ত, কুৰৌৰ মালিক (জন্ম ১৭৫০, মৃত্যু ১৮০৯ চনত ভিয়েনা)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:পোলেণ্ড