ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গীতা ধৰ্মৰাজন

গীতা ধৰ্মৰাজন (; জন্ম ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৮) এগৰাকী লেখিকা, সম্পাদিকা, শিক্ষাবিদ আৰু ১৯৮৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা অলাভজনক সংস্থা কাহিনীৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা।

কথা হৈছে ১৯৮৯ চনত দিল্লীত অৱস্থিত এটা পঞ্জীয়নভুক্ত অলাভজনক আৰু বেচৰকাৰী সংস্থা। কথাই শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ, শিশু শিক্ষা আৰু সাহিত্যৰ কাম কৰে। কথাই সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ অভাৱগ্ৰস্ত অঞ্চলত কাম কৰে। তেওঁ উদ্ভাৱন কৰা এটা পাঠদান/শিক্ষণ সঁজুলি "গল্প শিক্ষাবিজ্ঞান" ২০০১ চনৰ পৰা কাথাৰ শিক্ষণ কেন্দ্ৰসমূহত ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।

ধৰ্মৰাজনৰ পেছাদাৰী সম্পাদকীয় অভিজ্ঞতা যিটো শিশু আলোচনী টাৰ্গেটৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বঁটা বিজয়ী প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আলোচনী দ্য পেনচিলভেনিয়া গেজেটৰ পৰাও চলিছিল। গীতাৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে ৩০খনতকৈও অধিক শিশুৰ কিতাপ আৰু ভাৰত আৰু বিদেশৰ আলোচনী আৰু বাতৰি কাকতত ৪৫০খনতকৈও অধিক ব্যক্তিগত খণ্ড। ভাৰত চৰকাৰে ২০১২ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰ অসামৰিক সন্মান প্ৰদান কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৪৮ চনত ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ চেন্নাইত জন্মগ্ৰহণ কৰা গীতা ধৰ্মৰাজনৰ পিতৃ এন কৃষ্ণস্বামী চিকিৎসক আৰু এলাৰ্জি বিশেষজ্ঞৰ কামৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ বৈচিত্ৰ্যৰ সৈতে আৰম্ভণিতে পৰিচয় হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ আছিল কল্যাণী কৃষ্ণস্বামী,এগৰাকী কবি আৰু ধ্ৰুপদী কৰ্ণাটক পদমৰ সুৰকাৰ।
সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই ধ্ৰুপদী ভাৰতনাট্যম আৰু কৰ্ণাটক সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। হলি এঞ্জেলছ হাইস্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা গীতায়ে নৃত্য আৰু নেটবলত বিদ্যালয়খনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। বিদ্যালয়খনৰ মুৰব্বী ছোৱালী নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগতে অন্তিম বৰ্ষত দক্ষিণ ভাৰতীয় দলটোক ভাৰত গাৰ্ল গাইডছ জাম্বৰীলৈ নেতৃত্ব দিয়ে। ষ্টেলা মাৰিছ কলেজৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰে।

কথা কিতাপ

গীতা কথাৰ তালিকাৰ মুখ্য সম্পাদক য'ত কাহিনী বঁটাৰ কাহিনীসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
ভাৰতৰ ৩০০ৰো অধিক শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য প্ৰতিভাৰ গল্প সম্পাদনা কৰি ২১টা ভাৰতীয় ভাষাত লিখিছে। কাহিনী বুকছ হৈছে প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশুৰ বাবে সমসাময়িক ভাৰতীয় কল্পকাহিনীৰ প্ৰদৰ্শনী।
কথাই ভাৰতৰ বহুতো মৌখিক আৰু লিখিত পৰম্পৰাৰ পৰা ০–১৭ বছৰ বয়সৰ শিশুসকলৰ মাজত লেখাৰ এক শৃংখলৰ পৰিচয় দিছিল। উন্নতমানৰ প্ৰডাকচন, শিশুৰ অনুকূল বিন্যাস আৰু চিত্ৰকল্পসমূহ উৎকৃষ্ট লেখাৰ সৈতে মিলি যায়।
আৰু সাহিত্যক জনসাধাৰণৰ মাজলৈ লৈ যোৱা কথা উৎসৱ আৰু উৎসৱৰ কিউৰেট কৰা আদি। এইবোৰে লেখক, অনুবাদক, পণ্ডিত, সমালোচক, গল্পকাৰ আৰু সমসাময়িক শিল্পী আৰু সম্প্ৰদায়ৰ কৰ্মীসকলৰ বাবে মিলনৰ স্থান সৃষ্টি কৰে।
গীতাই কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা ব'ৰ্ডৰ বাবে লেখক কৰ্মশালাৰ পদক্ষেপৰ নেতৃত্ব দিছিল, ভাৰতৰ ৫০০খন বিদ্যালয়ত অংশীদাৰিত্ব স্থাপন কৰিছিল।

কথা বিদ্যালয়

১৯৯০ চনত পাঁচটা সন্তানৰ সৈতে আৰম্ভ হোৱা কাথা লেব স্কুল। আজি... ই অৱস্থিত বস্তি ক্লাষ্টাৰৰ বাবে সৃষ্টিশীলতাৰ কেন্দ্ৰ, প্ৰতি বছৰে এনে পেছাদাৰী উৎপাদন কৰা হয় যিসকল উদ্যোগী হৈ পৰে যিয়ে নিজৰ পৰিয়াল পোহপাল দিয়ে, বা উচ্চ শিক্ষালৈ যায়। কঠাৰ ৮০% তকৈ অধিক ল'ৰা-ছোৱালী কলেজলৈ যায়। শেহতীয়াকৈ ইয়াক ভ্ৰমণ কৰিছিল The প্ৰিন্স অৱ ৱেলছ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
আজিজা ছিদ্দিকী

আজিজা ছিদ্দিকী (জন্ম-প্ৰায় ১৯৮৩) এগৰাকী আফগান মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ আফগান বেচৰকাৰী সংগঠন একচন এইডৰ সৈতে মহিলা অধিকাৰ সমন্বয়ক আছিল৷ য'ত তেওঁ গ্ৰাম্য আফগান মহিলাসকলৰ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ বিষয়ে জ্ঞান দিছিল৷ ইয়াৰ লগতে তেওঁৰ কামৰ বাবে ব্যক্তিগতভাৱে ভাবুকি পোৱাৰ পিছতো সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ প্ৰশিক্ষণৰ আয়োজন কৰিছিল।

আফগানিস্তানত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছিদ্দিকীয়ে যুদ্ধৰ বাবে আঠ বছৰ বয়সত পাকিস্তানলৈ গুচি যায় যদিও ২০০৩ চনত মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে কাম কৰিবলৈ আফগানিস্তানলৈ উভতি আহে। ২০০৭ চনত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সাহস বঁটা লাভ কৰে। কিন্তু সুপৰিচিত হোৱাৰ বাবে তেওঁ ইয়াৰ পিছত আফগানিস্তানলৈ নিৰাপদে উভতি যাব নোৱাৰিলে আৰু সেয়েহে তেওঁ আমেৰিকাত আশ্ৰয় লয়।

২০০৮ চনত তেওঁ BIAS, Bi-lingual International Assistant Services ৰ বাবে কেছ ৱৰ্কাৰ হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যিয়ে বৃদ্ধ আৰু অক্ষম অনুপ্ৰৱেশকাৰী, আশ্ৰয়প্ৰাপ্ত আৰু শৰণাৰ্থীসকলক সহায় কৰে। ২০০৯ চনত ছিদ্দিকীয়ে গীতানা প্ৰডাকচনৰ পৰা "বছৰৰ অসাধাৰণ ব্যক্তি" বঁটা লাভ কৰে, যিয়ে কলা আৰু কলা শিক্ষাৰ জৰিয়তে বৈচিত্ৰ্যক প্ৰসাৰিত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
মধুমতী গোস্বামী

মধুমতী গোস্বামী অসমৰ এগৰাকী অনাতাঁৰ কণ্ঠশিল্পী। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ পৰা তেওঁৰ গীতসমূহ প্ৰচাৰ হৈছিল। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰপৰা ১৯৭৮ চনত স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ পাছৰে পৰা তেওঁ নিয়মীয়াকৈ আকাশবাণীত গীত পৰিবেশন কৰি আহিছিল আৰু শ্ৰোতাৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।

তেওঁ ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।

মধুমতী গোস্বামীৰ কণ্ঠৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহ-

অ জুৰ মলয়া কোন দেশলৈ বাতৰি নিয়া (কথা-সুৰঃ প্ৰদীপ দহোটীয়া)

ৰূপালী নদী ( কথা- সুৰঃ প্ৰদীপ দহোটীয়া)

জোনে সন্ধিয়া আনে ( কথা-সুৰঃ প্ৰদীপ দহোটীয়া) প্ৰদীপ দহোটীয়াৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠ।

কাৰ পৰশত বিজন বনত ফুলিল হিয়াৰ ফুলবোৰ ( কথাঃ নলিনীৱালা দেৱী)প্ৰদীপ দহোটীয়াৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত।

মোক অলপ অশ্ৰু দিয়া।

আহিনে আনিলে মোৰ মনলৈ হেৰুৱা দিনৰ স্মৃতি...আদি।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
হেমলতা কালা

হেমলতা কালা এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰাক্তন ক্ৰিকেট অল-ৰাউণ্ডাৰ। তেওঁ সোঁহতীয়া বেটছমেন আৰু সোঁহতীয়া মধ্যম বলাৰ হিচাপে খেলিছিল। ১৯৯৯ চনৰপৰা ২০০৮ চনৰ ভিতৰত ভাৰতৰ হৈ ৭খন টেষ্ট মেচ, ৭৮খন ৱান ডে ইণ্টাৰনেশ্যনেল আৰু এখন টি-২০ ইণ্টাৰনেশ্যনেলত অংশগ্ৰহণ কৰে। উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু ৰেলৱেৰ হৈ ঘৰুৱা ক্ৰিকেট খেলিছিল।

টেষ্ট ক্ৰিকেটত শতক

ৰান
খেল
প্ৰতিপক্ষ
নগৰ
স্থান
বছৰ
১১০
২

লক্ষ্ণৌ, ভাৰত
কে. ডি. সিং বাবু ষ্টেডিয়াম
২০০২
১১০
৫

ৱাপি, ভাৰত
বিলাখিয়া ষ্টেডিয়াম
২০০৩

Source: CricInfo

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটাৰ
আয়কৰ

আয়কৰ হৈছে এগৰাকী ব্যক্তি বা এক সত্তাৰ (কৰদাতা) ওপৰত তেওঁলোকৰ দ্বাৰা উপাৰ্জন কৰা আয় বা লাভৰ (কৰযোগ্য আয়, ) ক্ষেত্ৰত আৰোপ কৰা কৰ। আয়কৰ সাধাৰণতে কৰযোগ্য আয়ৰ কৰ হাৰৰ গুণফল হিচাপে গণনা কৰা হয়। কৰদাতাৰ প্ৰকাৰ বা বৈশিষ্ট্য আৰু আয়ৰ প্ৰকাৰ অনুসৰি আয়কৰৰ হাৰ ভিন্ন হ’ব পাৰে। কৰযোগ্য আয় বৃদ্ধিৰ লগে লগে কৰৰ হাৰ বৃদ্ধি হ’ব পাৰে আৰু এনেদৰে বৃদ্ধি হোৱা হাৰক বৰ্ধিত বা প্ৰগতিশীল কৰৰ হাৰ বুলি কোৱা হয়। কোম্পানীসমূহৰ ওপৰত আৰোপ কৰা কৰ সাধাৰণতে কৰ্পৰেট কৰ বুলি জনা যায় আৰু ইয়াক সাধাৰণতে এক নিৰ্দিষ্ট হাৰত আৰোপ কৰা হয়। ব্যক্তিগত আয়ৰ ওপৰত প্ৰায়ে প্ৰগতিশীল হাৰত কৰ আৰোপ কৰা হয় আৰু এইক্ষেত্ৰত আয়ৰ প্ৰতিটো অতিৰিক্ত এককৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা কৰ হাৰ বৃদ্ধি পায়; যেনে আয়ৰ প্ৰথম ১০,০০০ টকাত ০% কৰ আৰোপ কৰা হয়, পৰৱৰ্তী ১০,০০০ টকাত ১% কৰ আৰোপ কৰা হয় ইত্যাদি। ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰসমূহৰ অধিকাংশই স্থানীয় দাতব্য সংস্থাসমূহক কৰ ৰেহাই দিয়ে। বিনিয়োগৰ পৰা পোৱা আয়ৰ ওপৰত অন্য ধৰণৰ আয়তকৈ ভিন্ন (সাধাৰণতে কম) হাৰত কৰ আৰোপ কৰিব পাৰি। কৰ হ্ৰাস কৰা বিভিন্ন ধৰণৰ উপায়ৰ অনুমতিও দিয়া হ'ব পাৰে।

আয়কৰৰ ব্যৱস্থা সৰ্বপ্ৰথমে সাধাৰণতে ইজিপ্তঅতেই আৰম্ভ হৈছিল বুলি গণ্য কৰা হয়। ৰোমান গণৰাজ্যৰম্প্ৰাৰম্ভিক কালত ৰাজহুৱা কৰ মালিকানাধীন সম্পত্তিৰ ওপৰত মূল্যায়ন কৰা হৈছিল। সাধাৰণ পৰিস্থিতিত কৰৰ হাৰ আছিল ১% আৰু যুদ্ধৰ দৰে পৰিস্থিতিত কেতিয়াবা ৩% পৰ্যন্ত বৃদ্ধি পাইছিল। মাটি, ঘৰ আৰু অন্যান্য ৰিয়েল এষ্টেট, দাস, জীৱ-জন্তু, ব্যক্তিগত সামগ্ৰী আৰু আৰ্থিক সম্পদৰ ওপৰত এই কৰ আৰোপ কৰা হৈছিল। এজন ব্যক্তিৰ সম্পত্তি যিমানেই বেছি আছিল তেওঁ সিমানেই বেছি কৰ দিবলগীয়া হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা (২০১৫-১৬)

#
থিয়েটাৰ (প্ৰযোজক)
নাটক
নাট্যকাৰ
অভিনয়ত

১
ইতিহাস থিয়েটাৰ (সুভাষ চন্দ্ৰ দাস, অখিল কলিতা)
ৰিক্সাৱালা
অভিজিত ভট্টাচাৰ্য
ভৱেশ বৰুৱা, জেফ্ৰি, মৈত্ৰেয়ী গোস্বামী, মুনমী কলিতা, ফ্ৰেংকী বৰুৱা, তাৰক দাস নিৰ্মল দত্ত, নাজিমূল ইছলাম, জিতু বৰা, জয়ন্ত আৰ্য, ভাৰতী কলিতা আদি
তেজাল ঘোঁৰা
অভিজিত ভট্টাচাৰ্য
প্ৰজাপতি
হিল্লোল কুমাৰ পাঠক
অবুজ মায়া
ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা

২
হেঙুল থিয়েটাৰ
বলিয়া কৃষ্ণ
ৰাজদ্বীপ
প্ৰসেনজিত, শ্যমন্তিকা
যুঁজ
বিনয় শইকীয়া

৩
আৱাহন থিয়েটাৰ (কৃষ্ণ ৰয়)
ৰক্তপান
অভিজিত ভট্টাচাৰ্য
প্ৰাণজিৎ দাস, অৰূপ বৈশ্য, যোগেশ কাশ্যপ, সংগীতা ডেকা, অৰুণ বৰা, বিকাশ ভৰদ্বাজ, চিমি, মুকিব আহমেদ, ঋতুৰাজ মহন্ত, ৰুবুল শইকীয়া, নৱজিৎ ৰায়, হিমাংশু দাস, অৰ্চনা পূজাৰী ইত্যাদি (..মজুমদাৰ)
মহাপাপ
চম্পক শৰ্মা
চম্পক শৰ্মা, হৰেণ মালাকৰ, সুৰভি কটকী অৰুণ বৰা, মুহী বৰা, প্ৰমোদ চুতীয়া গুঞ্জন চৌধুৰী, পঞ্চী বৰা, প্ৰিয়া কাশ্যপ ইত্যাদি (যোগানন্দ লাহন)
এয়ে মোৰ শেষ গান
অৱতাৰ সিং
যুগল কিশোৰ শইকীয়া, জিতু গগৈ, মাধুৰ্য শইকীয়া, প্ৰাঞ্জল নেওগ, ৰত্ন গগৈ, ৰাজদ্বীপ শইকীয়া, অজন্ত পূজাৰী, মানসী তামূলী, বিনীতা দাস আৰু প্ৰণামী দত্ত
ত্যাগ - প্ৰেমৰ এক অন্য নাম
অজন্ত পূজাৰী
জীৱন মদাহীৰ ছোৱালী
ভৱেন বৰুৱা

৮
প্ৰাৰ্থনা থিয়েটাৰ (ৰতন লহকৰ)
ডি এছ পি দূৰ্গা
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
মৈত্ৰেয়ী প্ৰিয়দৰ্শিনী, দিব্যজ্যোতি কাশ্যপ, মহেশ বৰা, ৰাজশ্ৰী বৰা, বিনীতা ৰাজখোৱা আদি
চক্ৰবেহু
হেমন্ত দত্ত
গুপুতে গুপুতে
ভাস্কৰ বৰ্মন

১২
ৰাজতিলক থিয়েটাৰ
মিৰি জীয়ৰী
হেমন্ত দত্ত
আশা বৰদলৈ, ৰবি শৰ্মা ইত্যাদি
দেৱদাসী
অভিজিত ভট্টাচাৰ্য
লংকাবিহীন ৰাৱণ
মৃদুল চুতিয়া

১৫
বৃন্দাবন থিয়েটাৰ
ৰামলীলা
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
মৃদুল ভূঞা ,পৰাগ শৰ্মা, মুনমী ফুকন
টাইটানিক

মুক্তিযোদ্ধাৰ প্ৰেয়সী

১৬
বৰদৈচিলা থিয়েটাৰ
তাণ্ডৱ নাচ
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য

নসাজেৰে সজাম তোমাক
সতীস দাস
ঠিকনাবিহীন ঠিকনা
শ্যামসুন্দৰ জালান

১৭
শৰাইঘাট থিয়েটাৰ
সূৰ্যগ্ৰহণ

পৰেশ গোস্বামী, পৱিত্ৰপ্ৰাণ বৰা, ননী দেৱী আদি
মহানায়ক

ৰণশিঙা

(অসমাপ্ত)

লগতে চাওক

২০১১ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা
২০১২ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা
২০১৩-১৪ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা
২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
গংগামোহন মিলি

গংগামোহন মিলি (ইংৰাজী:Gongamohan Mili) একবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া কাব্য সাহিত্যৰ এগৰাকী অন্যতম বিশিষ্ট আৰু প্ৰতিভাশালী কবি। তেওঁ মূলত নিজৰ সুকীয়া কাব্যশৈলী আৰু সমাজ সচেতনতামূলক লিখনীৰ বাবে পৰিচিত।

জন্ম

১৯৬৮ চনত শিৱসাগৰ জিলাত তেখেতৰ জন্ম হয়।

অৱদান

গংগামোহন মিলিয়ে তেখেতৰ কবিতাসমূহত একান্তভাৱে নৈপৰীয়া আৰু আধুনিক মধ্যবিত্ত ব্যক্তিসত্ত্বাৰ নাগৰিক চেতনা, চেতনাবোধ, হতাশা-হুনিয়াহ, বিষাদ-বিছিন্নতা, নিসংগতা আৰু মাটি-মানুহৰ অন্তৰ্লীন সুৰবোৰক জীৱন-অভিজ্ঞতাৰ স্পৰ্শত তুলি ধৰিছে। 'দিচাংমুখৰ এবাতি আপং' কবিতাটিৰ বাবে তেখেতে খ্যাতি লাভ কৰিছে।

স্বীকৃতি

স্বৰ্ণলিপি আলোচনীয়ে তেখেতক ২০২০ চনত 'স্বৰ্ণলিপি কাব্য বঁটা' প্ৰদান কৰে। 'দিচাংমুখৰ এবাটি আপং' কার্বি ভাষালৈকো অনুদিত হৈছে আৰু তেওঁ ইতিমধ্যে ৰাম গগৈ সোঁৱৰণী বঁটা আৰু মুনীন বৰকটকী বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
প্ৰিয়ংকা গোস্বামী

প্ৰিয়ংকা গোস্বামী (; জন্ম: ১০ মাৰ্চ ১৯৯৬) এগৰাকী ভাৰতীয় খেলুৱৈ। তেওঁ ২০ কিলোমিটাৰ ৰেচ ৱাকত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০২২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত তেওঁ ১০০০০ মিটাৰ খোজকাঢ়ি ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১০,০০০ মিটাৰ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰি ৰেচ ৱাকত পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

জীৱন পৰিক্ৰমা

গোস্বামীয়ে এথলেটিকছলৈ অহাৰ পূৰ্বে কেইমাহমানৰ বাবে স্কুলত জিমনাষ্টিক অনুশীলন কৰিছিল। সফল প্ৰতিযোগীসকলৰ বাবে আগবঢ়োৱা পুৰস্কাৰৰ বাবেই তেওঁ দৌৰাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল।

২০২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ ২০ কিলোমিটাৰ দৌৰত ভাৰতীয় ৰেচৱাকিং চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰি ১:২৮.৪৫ ৰ নতুন ভাৰতীয় অভিলেখ গঢ়ি ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১৭ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ান ৰেচৱাকিং চেম্পিয়নশ্বিপ খিতাপ লাভ কৰিছিল।

তেওঁ ভাৰতীয় ৰে'লৱেৰ অ' এছ হিচাপে কৰ্মৰত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
পিটচেন

পিটচেন চাইবেৰিয়ান টাটাৰসকলৰ মাজত প্ৰচলিত পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা বনপ্ৰাণী।

পিটচেনৰ ভূমিকা পৰস্পৰ বিৰোধী। ই ভাগ্য কঢ়িয়াই আনিব পাৰে, কিন্তু বিপদো আনিব পাৰে, মানুহক বন্য জন্তুলৈ সলনি কৰাব পাৰে।

পিটচেনৰ বাবে আকৃতি সলনি কৰাটো সাধাৰণ কথা: তেওঁক ষ্টাফ আৰু নেপচেক থকা এজন বয়োজ্যেষ্ঠৰ দৰে দেখা যাব পাৰে, কিন্তু বিভিন্ন প্ৰাণীৰ দৰেও দেখা যায়, যেনে বান্দৰৰ দৰে। পিটচেনে পৰিত্যক্ত ঘৰত থাকিবলৈ ভাল পায়। তেওঁ ঘোঁৰাত উঠিও ভাল পায় আৰু কেশৰত আলকাতৰাৰ তেল সানি ভাল পায়।

পিটচেনে ছোৱালীলৈ ৰূপান্তৰিত হ’লে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব পাৰে বা মানুহক বিয়া কৰাব পাৰে। এটা কিংবদন্তি অনুসৰি এজন চিকাৰীয়ে এখন অৰণ্যত ধুনীয়া ছোৱালীৰ লগত ভেটাভেটি হৈছিল আৰু তাইক বিয়া কৰাইছিল। অলপ পিছতে তেওঁলোক ধনী হৈ পৰে। এবাৰ সি আগতেই ঘৰলৈ আহি দেখিলে যে এটা টাস্কি দানৱে এটা জেঠী খাই আছে। তেওঁ ভয় খাই কান্দিলে আৰু সেই মুহূৰ্ততে তেওঁৰ পত্নী আৰু তেওঁৰ ধন-সম্পত্তি নোহোৱা হৈ গ’ল। যাত্ৰীক কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে আৰু জোৰকৈ বিয়া কৰাই দিয়ে। ৰাতি য়িছ-কেশ্বেৰ আত্মা কাষলতিত ডেউকা লগাই উৰি যায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
উষা মীনা

উষা মীনা ( ; জন্ম: ১ জুলাই ১৯৪৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ সাৱাই মাধোপুৰ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হোৱা সংসদ সদস্য।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

তেওঁ ১৯৪৯ চনৰ ১ জুলাইত ৰাজস্থানৰ আলৱাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰয়াত কেপ্তেইন চুত্তন লাল মীনা, যি প্ৰাক্তন সংসদ সদস্য (কংগ্ৰেছ) আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ ধৰ্ম সিং মীনা (আই এ এছ)ক বিয়া কৰাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা আছে।

কৰ্ম জীৱন

উষাই জয়পুৰৰ ৰাজস্থান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে একাদশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা উষা মীনাই ১৯৯৭ চনলৈকে বহুকেইটা পদত কাৰ্য্য নিৰ্বাহ কৰিছিলঃ

সদস্য, উদ্যোগ সমিতি
সদস্য, পৰামৰ্শদাতা সমিতি, জলসম্পদ মন্ত্ৰালয়

১৯৯৮ চনত পুনৰ দ্বাদশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু নিম্ন লিখিত পদত কাৰ্য্য নিৰ্বাহ কৰেঃ

সদস্য, কৃষি সমিতি
সদস্য, পৰামৰ্শদাতা সমিতি, জলসম্পদ মন্ত্ৰালয়

১৯৯৮–৯৯ চনৰ ভিতৰত হিন্দী শিক্ষা সমিতিৰ সদস্যও আছিল।

তথ্য সূত্ৰ
ফৰ্মুদ আলি

ফৰ্মুদ আলি ১৮৫৭ চনত হোৱা ভাৰতৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত অসমৰ মণিৰাম দেৱানৰ লগত লগ হৈ দেশৰ মুক্তিৰ বাবে কৰা কাম-কাজৰ বাবে বৃটিছৰ হাতত বন্দী হৈ কাৰাবাস খাটিছিল৷ এওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল পদো মোল্লা৷ ফৰ্মুদ আলিৰ জন্মস্থান যোৰহাট৷

এওঁ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ আৰু বেহেলাবাদক আছিল৷ আহোম ৰজা কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহৰ দিনত তেওঁ ৰাজহাউলীত কুঁৱৰীসকলক সংগীতৰ তালিম দিছিল৷ ফৰ্মুদ আলি চিলাই কৰা আৰু গুণাৰ কাৰচিপি কামতো পাকৈত আছিল৷

১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত মণিৰাম দেৱানে ফৰ্মুদ আলি, বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া, কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আদিৰ সহযোগত অসমৰ পৰা ব্ৰিটিছ শাসন ওফৰাবলৈ যো-জা কৰিছিল। বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়াক মুছলমানসকলৰ সমৰ্থন গোটোৱাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। বাহাদুৰ আৰু ফৰ্মুদ আলীয়ে নুৰ মহম্মদ নামৰ এজন সেনা বিষয়াক কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহৰ ওচৰলৈ বিদ্ৰোহৰ আলোচনাৰ বাবে লৈ গৈছিল। ১৮৫৮ চনত ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰৰ অপৰাধত মণিৰাম দেৱান, পিয়লী বৰুৱা আদিক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়। তেওঁলোকক যোৰহাট জেলৰ প্ৰাংগণত ফাঁচী দিয়া হয় আৰু আন সহযোগী বিদ্ৰোহীসকলৰ লগতে ফৰ্মুদ আলীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি তেওঁৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰি কলিয়াপানীলৈ (আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ চেলুলাৰ জে'ল) নিৰ্বাসন দিয়া হয়। পিছলৈ সাধাৰণ ক্ষমাদান কৰি বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া, দুতি বৰুৱাৰ লগতে ফৰ্মুদ আলিকো শাস্তি ৰেহাই দি অসমলৈ উভতি আহিবলৈ দিয়া হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
গায়ত্ৰী

গায়ত্ৰী (সংস্কৃত: गायत्री) হৈছে বৈদিক গ্ৰন্থৰ এটা জনপ্ৰিয় স্তুতিগীত “গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ”ৰ এক ব্যক্তিকৃত ৰূপ। তেওঁক সাবিত্ৰী আৰু বেদমাতা (বেদৰ মাতৃ) বুলিও কোৱা হয়। গায়ত্ৰীক প্ৰায়ে বেদৰ সৌৰ দেৱতা সাবিত্ৰৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত কৰা হয়। স্কন্দ পুৰাণৰ দৰে কিছুমান গ্ৰন্থৰ মতে, গায়ত্ৰী হৈছে সৰস্বতী বা তেওঁৰ ৰূপৰেই অন্য এক নাম আৰু ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ সহধৰ্মিনী। আনহাতে, শৈৱ শাস্ত্ৰসমূহৰ মতে পাঁচটা মূৰ আৰু দহখন হাতৰ সৈতে সৰ্বোচ্চ ৰূপ ধাৰণ কৰা মহাগায়ত্ৰী হৈছে শিৱৰ সহধৰ্মিনী।

গায়ত্ৰী দেৱীৰ সাধনাৰ বাবে গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰটো তলত দিয়া ধৰণৰ:

ॐ भूर्भुवः स्वः।
(ঔম ভূৰ্ভুবঃ স্বঃ। )
तत्सवितुर्वरेण्यम्।
(তৎসৱিতুৰ্বৰেণ্যম। )
भर्गो देवस्य धीमही।
(ভৰ্গো দেৱস্য ধীমহী। )
धियो योनः प्रचोदयात्।
(ধিয়ো য়োনঃ প্ৰসোদয়াত্। )

বিকাশ

গায়ত্ৰী শব্দটো প্ৰথম ২৪টা শব্দাংশৰে গঠিত ঋগ বেদৰ এটা শ্লোকত প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। গায়ত্ৰী শব্দই বিশেষকৈ, গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ আৰু সেই মন্ত্ৰৰ ব্যক্তিকৃত ৰূপ গায়ত্ৰী দেৱীক বুজায়। পণ্ডিতসকলে গায়ত্ৰীক বৈদিক সৌৰ দেৱতা সাবিত্ৰী আৰু সাবিত্ৰৰ সমাৰ্থক হিচাপে গায়ত্ৰাৰ স্ত্ৰীলিংগ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। অৱশ্যে, এই গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ কেতিয়া এগৰাকী দেৱী হিচাপে ব্যক্তিৰূপলৈ ৰূপান্তৰ হৈছিল সেয়া এতিয়াও জ্ঞাত নহয়।

পুৰাণৰ মতে গায়ত্ৰী এগৰাকী অভিৰা জাতিৰ ছোৱালী আছিল। তেওঁ পুষ্কৰত অনুষ্ঠিত কৰা যজ্ঞত ব্ৰহ্মাক সহায় কৰিছিল। যুগ যুগ ধৰি বিভিন্ন অঞ্চলৰ বিভিন্ন উৎসত গায়ত্ৰী দেৱীৰ ব্যক্তিৰূপ বিকাশ সম্পৰ্কে ভিন্ন ভিন্ন বৰ্ণনা পোৱা গৈছে।

বিৱৰণ

কৃষ্ণ যজুৰ্বেদৰ মহানাৰায়ণ উপনিষদত বৰ্ণনা কৰা মতে, গায়ত্ৰী বগা বৰ্ণৰ (সংস্কৃত: श्वेतवर्णा), বিশ্বামিত্ৰ ঋষিৰ গোত্ৰৰ (সংস্কৃত: सान्ख्यायनस गोत्रा), ২৪টা আখৰেৰে গঠিত (সংস্কৃত: चतुर्विंशत्यक्षरा), তিনিটা ভৰিৰ (সংস্কৃত: त्रिपदा), ছয় উদৰবিশিষ্ট (সংস্কৃত: षट्कुक्षिः), পাঁচটা মূৰথকা (সংস্কৃত: पञ्चशीर्षः) আৰু দ্বিজৰ উপনয়নত ব্যৱহাৰ কৰা হয় (সংস্কৃত: সংস্কৃত: उपनयने विनियोगः)।

“তৈত্তিৰিয়া সন্ধ্যা ভাষ্যম (Taittiriya Sandhya Bhashyam)”ত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, গায়ত্ৰীৰ তিনি পদে বেদৰ প্ৰথম তিনিখন ঋক, যজু আৰু সামবেদক বুজাই। ছয়টা উদৰে উৰ্দ্ধ আৰু অধঃৰ লগতে ৪টা মুখ্য দিশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। পাঁচটা মুৰে বেদাঙ্গ বা উপনিষদৰ ভিতৰত ৫খন বেদাঙ্গ ক্ৰমে ব্যাকৰণ, শিক্ষা, কল্প, নিৰুক্ত আৰু জ্যোতিষক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

উৎসৱ

গায়ত্ৰী জয়ন্তী

এবাৰ মা আদিশক্তিয়ে ভেত্ৰাসুৰক হত্যা কৰিবলৈ গায়ত্ৰীৰ ৰূপ লৈছিল। সেই ঘটনাটোৰ সোঁৱৰণতেই গায়ত্ৰী জয়ন্তী উদ্‌যাপন কৰা হয়। ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত দুটা ভিন্ন তাৰিখত গায়ত্ৰী জয়ন্তী পালন কৰা হয়। ইয়াৰে এটা শাওণ মাহৰ পূৰ্ণিমাত আৰু আনটো জেঠ চন্দ্ৰ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ একাদশীত আৰু সাধাৰণতে গংগা দশেৰাৰ পিছদিনা পালন কৰা হয়।

নৱৰাত্ৰি

নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত গায়ত্ৰীৰ পূজা কৰা হয়। নৱৰাত্ৰিত মা আদিশক্তিৰ সকলোবোৰ ৰূপৰ পূজা কৰা হয়। যিহেতু গায়ত্ৰীক মা আদিশক্তিৰে এটা ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়, সেয়ে নৱৰাত্ৰীত গায়ত্ৰীৰো পূজা কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী
মোহিনী

মোহিনী এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ হিন্দু দেৱতা, ত্ৰিমূৰ্তিৰ অন্যতম বিষ্ণুৰ একমাত্ৰ নাৰী অৱতাৰ। তেওঁক ফেম ফেটাল (ছলনাময়ী নাৰী) হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যি নিজৰ কমনীয়তাৰে প্ৰেমিকসকলক উন্মত্ত কৰে আৰু কেতিয়াবা তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ ধ্বংসৰ গৰাহলৈ লৈ যায়। ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতৰ জৰিয়তে হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যানলৈ মোহিনীৰ আগমণ ঘটে। ইয়াত তেওঁক বিষ্ণুৰ এক অৱতাৰ হিচাপে দেখা যায় যি অসুৰসকলৰ (ৰাক্ষস) পৰা অমৃতৰ পাত্ৰ হস্তগত কৰি দেৱতাসকলক ঘূৰাই দিয়ে আৰু তেওঁলোকক নিজৰ অমৰত্ব বজাই ৰখাত সহায় কৰে।

বিভিন্ন আখ্যানত মোহিনীৰ বিভিন্ন কাৰ্য্যকলাপ আৰু বিবাহৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে শিৱৰ সৈতে মিলন। এই আখানসমূহ অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে শাস্তা দেৱতাৰ জন্ম আৰু ভস্মাসুৰৰ ধ্বংসৰ বিষয়ে সম্পৰ্কিত। মোহিনীৰ মুখ্য কাৰ্যই হ'ল তেওঁৰ মুখামুখি হোৱা লোকসকলক প্ৰতাৰণা কৰা বা প্ৰৱঞ্চনা কৰা। তেওঁক সমগ্ৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতিত, মুলতঃ পশ্চিম ভাৰতত উপাসনা কৰা হয়। পশ্চিম ভাৰতত মোহিনীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত মন্দিৰ আছে। ইয়াত মোহিনীক শিৱৰ এক আঞ্চলিক অৱতাৰ খাণ্ডোবাৰ সহধৰ্মিনী মহালাচা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়।

নামৰ উৎপত্তি

মোহিনী নামটো ক্ৰিয়া মূল মোহাৰ পৰা আহিছে আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "মোহিত কৰা, বিভ্ৰান্ত কৰা, বা মোহভঙ্গ কৰা।" আক্ষৰিক অৰ্থত মোহাৰ অৰ্থ হৈছে "ভ্ৰমি ৰখা।" মধ্য ভাৰতৰ বাইগা সংস্কৃতিত মোহিনী শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে "কামোদ্দীপক যাদু বা মন্ত্ৰ।" এই নামটোত "নাৰীৰ সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰলোভনৰ সাৰাংশ"ৰ এক অন্তৰ্নিহিত অৰ্থ আছে। এই আখ্যান অনুসৰি ক্ষীৰ সাগৰৰ মন্থনৰ দ্বাৰা অমৃত উৎপন্ন হয়। দেৱতা আৰু অসুৰসকলে ইয়াৰ অধিকাৰক লৈ যুদ্ধত লিপ্ত হয়। অসুৰসকলে অমৃতক নিজৰ বাবে হস্তগত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে আৰু ইয়াৰ ফলত দেৱতাসকল ক্ৰোধান্বিত হয়। বিষ্ণুয়ে তেওঁলোকৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি, এক মনোমোহা যুৱতীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। তেওঁ অসুৰাসকলক প্ৰৱঞ্চনা কৰি তাইক অমৃতৰ পাত্ৰটো হাত কৰে আৰু ইয়াক দেৱতাসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰে। স্বৰভানু নামৰ এজন অসুৰে দেৱতাৰ ছদ্মবেশ ধৰে আৰু নিজে অমৃত পান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰই এই কথা ততালিকে বিষ্ণুক অৱগত কৰে, আৰু তেওঁ সুদৰ্শন চক্ৰৰে স্বৰভানুৰ শিৰশ্ছেদ কৰে। কিন্তু অমৃত গলাধকৰণ কৰাৰ ফলত স্বৰভানুৰ দ্বিখণ্ডিত শৰীৰটো অমৰ হৈ পৰে।

নৃত্য আৰু নাট্যকলাত মোহিনী

যক্ষগণ আৰু কথাকলিৰ দৰে দক্ষিণ ভাৰতীয় নাট্যশিল্পত মোহিনীৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথা নাটকীয় ভূমিকা আছে। কেৰালাত মোহিনীৰ পুত্ৰ আয়াপ্পা জনপ্ৰিয় আৰু মোহিনীঅট্টমক ("মোহিনীৰ নৃত্য") এক স্বতন্ত্ৰ নৃত্যৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। এই নৃত্যক মোহিনীৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে। ই হৈছে এনে এক নৃত্য যি কেৱল মহিলাসকলৰ বাবেহে আৰু ই "কামুক ৰূপৰ এক আদৰ্শ উদাহৰণ।" মোহিনীঅট্টমৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে জ্ঞাত নহয় যদিও ইয়াক ১৮৫০ৰ দশকত জনপ্ৰিয় কৰা হৈছিল। কিন্তু গ্ৰাহকসকলক আকৰ্ষিত কৰিবলৈ ইয়াক "চৰিত্ৰহীনা নাৰী"ৰ দ্বাৰা ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভিযোগত পিছত ইয়াক নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। ১৯৫০ চনত এই নিষেধাজ্ঞা উঠাই লোৱা হয় আৰু ইয়াৰ পিছত মোহিনীঅট্টমৰ নৱীকৰণ হোৱা দেখা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়

দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয় বা ডিচিবি গাৰ্লছ কলেজ যোৰহাটৰ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ পথত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়। ১৯৫৫ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়খন উজনি অসমৰ প্ৰথমখন মহিলা মহাবিদ্যালয়। ২০১১ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ চমুকৈ নাকে (NAAC) মহাবিদ্যালয়খনক A গ্ৰেডেৰে মূল্যাংকন কৰে আৰু ইয়াৰ লগে লগে মহাবিদ্যালয়খন নাকে A গ্ৰেড প্ৰদান কৰা ৰাজ্যৰ প্ৰথমখন মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ মৰ্যদা লাভ কৰে।

ইতিহাস

১৯৫৫ চনত ৰায়বাহাদুৰ দেৱীচৰণ বৰুৱাৰ চাৰি পুত্ৰ ক্ৰমে হেৰম্ব প্ৰসাদ বৰুৱা, উমাচৰণ বৰুৱা, দেৱপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ অনুদানেৰে যোৰহাটত দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয়। প্ৰথমাৱস্থাত ৫৬ গৰাকী ছাত্ৰী আৰু ১২ গৰাকী অধ্যাপকেৰে মহাবিদ্যালয়খনত কলা শাখাৰ পাঠদান আৰম্ভ হয়। ১৯৮১ চনত কলেজখনত বিজ্ঞান শাখাৰো শুভাৰম্ভ কৰা হয়।

বিভাগসমূহ

কলা শাখা
অসমীয়া
অৰ্থনীতি
ইংৰাজী
ইতিহাস
দৰ্শন
ৰাজনীতি বিজ্ঞান
শিক্ষা
ভূগোল
বাংলা

বিজ্ঞান শাখা
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
ৰসায়ন বিজ্ঞান
প্ৰাণীবিজ্ঞান
উদ্ভিদবিজ্ঞান
গণিত

পাঠ্যক্ৰমসমূহ

সাধাৰণ পাঠ্যক্ৰম
কলা আৰু বিজ্ঞানৰ দুবছৰীয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ্যক্ৰম
কলা আৰু বিজ্ঞানৰ তিনিবছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম

স্নাতক শিক্ষান্ত বৰ্ষৰ ছাত্ৰীৰ বাবে কাৰিকৰী পাঠ্যক্ৰম
পৰ্যটন ব্যৱস্থাপনা
ছাল আৰু চুলিৰ যতন
পাৰ্ফৰ্মিং আৰ্ট
তথ্য প্ৰযুক্তি
ফেশ্বন ডিজাইনিঙ
প্ৰাক-প্ৰাথমিক শিক্ষা

সাহিত্য-সংস্কৃতি

আলোচনী

ডিচিবিয়ান মহাবিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক আলোচনী।
ইনটিউয়িট হৈছে মহাবিদ্যালয়খনৰ আভ্যন্তৰীণ মানদণ্ড নিশ্চিতকৰণ কোষৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত বাৰ্ষিক আন্তৰ্জাতিক গৱেষণা পত্ৰিকা। এই পত্ৰিকাৰ অনলাইন সংস্কৰণো উপলব্ধ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:যোৰহাট
কেণ্টনি ৱিকিপিডিয়া

কেণ্টনি ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ কেণ্টনি সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত কেণ্টনি ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

কেণ্টনি ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
ৰেচেল ব্লডগেট এডামছ

ৰেচেল ব্লডগেট এডামছ (জন্ম:১৩ অক্টোবৰ, ১৮৯৪–মৃত্যু:২২ জানুৱাৰী, ১৯৮২) এগৰাকী অগ্ৰণী আমেৰিকান গণিতজ্ঞ আৰু ১৯২১ চনত ৰেডক্লিফ কলেজত গণিতত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম মহিলাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।

জীৱনী

ৰেচেল ব্লডগেটৰ জন্ম হৈছিল মেছাচুচেটছৰ ৱবাৰ্নত, পিতৃ-মাতৃ মেবেল এডিথ ওৱেন আৰু উইলিয়াম এডৱাৰ্ড ব্লডগেটৰ তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আটাইতকৈ ডাঙৰ আছিল।

১৯১২ চনত ৱবাৰ্ন হাইস্কুলৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ ৱেলছলি কলেজত ভৰ্তি হয় আৰু গণিত আৰু লেটিন বিষয়ত মেজৰ কৰে। পঢ়া-শুনাৰ উপৰি স্কুলৰ শ্বেক্সপীয়েৰ ছ’চাইটিত যোগদান কৰি চিম্ফনী অৰ্কেষ্ট্ৰাত কৰ্নেট পৰিৱেশন কৰে। শৈক্ষিকভাৱে তেওঁ মেধাৱী আছিল আৰু ১৯১৪ চনত ৱেলছলিৰ পণ্ডিত আৰু ১৯১৫ চনত ডুৰাণ্টৰ পণ্ডিত হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
তাৰ পিছৰ পতনৰ টাৰ্মত ড° ব্লডগেটে ৱেলছলিত শিক্ষকৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।

১৯২২ চনৰ ১৭ আগষ্টত ৰোড আইলেণ্ডৰ প্ৰভিডেন্সৰ ইডেন পাৰ্কত হাৰ্ভাৰ্ডৰ প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত গণিতজ্ঞ ক্লেৰেন্স ৰেমণ্ড এডামছ (১৮৯৮–১৯৬৫)ৰ সৈতে ৰেচেল ব্লডগটে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। (তেওঁক বহুলভাৱে "চি.আৰ. এডামছ" নামেৰে জনা গৈছিল। )সেই সময়ত চি আৰ এডামছ হাৰ্ভাৰ্ডৰ পৰা শ্বেলডনৰ ভ্ৰমণকাৰী সহযোগী আছিল, যাৰ ফলত নৱবিবাহিত দম্পতীহালে জাৰ্মানীৰ ৰোম আৰু গটিংগেনত ষ্টপ কৰি বহিঃৰাজ্যলৈ ব্যাপক ভ্ৰমণ কৰিব পাৰিছিল। ১৯২৩ চনত আমেৰিকালৈ উভতি অহাৰ পাছত দুয়োজন গণিতজ্ঞই ৰোড আইলেণ্ডৰ প্ৰভিডেন্সত বসতি স্থাপন কৰে আৰু চি আৰয়ে ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ত নিজৰ কেৰিয়াৰ স্থাপন কৰে আৰু শেষত তাত গণিত বিভাগৰ মুৰব্বী হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
কোইনিয়েগ

কোইনিয়েগ স্কটিছ লোককথাৰ এটা নাৰী আত্মা আৰু হাইলেণ্ডৰ এটা প্ৰকাৰৰ ভূত, যাৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে “কান্দুৰী’’। তাই সাধাৰণতে অদৃশ্য আৰু ৰাতি জলপ্ৰপাত, নৈ বা খালত বা মুকলি পথাৰ বা পাহাৰৰ ঢালত বিলাপ কৰি নিজৰ বংশৰ মৃত্যুৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰে। বিন নিঘে নামেৰে জনাজাত মৃত্যুৰ ভূতৰ লক্ষণৰ দৰে নহয়, কোইনিয়েগ ওচৰলৈ যাব নোৱাৰি, প্ৰশ্ন কৰিব বা ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰি।

স্কটিছ লোককথাবিদ আলেকজেণ্ডাৰ কাৰ্মাইকেলে কাৰ্মিনা গাডেলিকাত উল্লেখ কৰিছে যে, তেওঁ যুদ্ধত নিহতসকলৰ মৃত্যুৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছে, আৰু তেওঁৰ শোক আৰু কান্দোনে যিসকল পিতৃ-মাতৃৰ পুত্ৰ যুদ্ধত আছে, তেওঁলোকৰ বাবে বহুত উদ্বিগ্নতাৰ সৃষ্টি কৰে। গ্লেনকোৰ হত্যাকাণ্ডৰ আগতে ক্লান মেকড'নাল্ডৰ কোইনিয়েগসকলে ৰাতিৰ পিছত ৰাতি কান্দি থকা শুনা গৈছিল। আৰু হাইল্টনৰ ক'ল্ড লেডৰ পৰম্পৰাৰ দৰেই তেওঁক কৰুণা কৰি নিজকে ঢাকিবলৈ কাপোৰ উপহাৰ দিয়াৰ পিছত চৌহদৰ পৰা খেদি পঠিওৱা হৈছিল। তাইক কেতিয়াবা নিৰ্জন নৈবোৰক খেদি ফুৰা আৰু মৃত্যুমুখত পৰাসকলৰ কাপোৰ ধুই থকা বিন নিঘে (অশৰীৰী আত্মা)ৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়, কিন্তু এই প্ৰসংগত কেওইনটিচ অধিক ভয়ংকৰ। যদি তাইক বাধা দিয়া হয় তেন্তে তাই ভিজা লিনেনেৰে এজন ব্যক্তিৰ ভৰিত আঘাত কৰিব আৰু ভুক্তভোগীয়ে ভৰি দুখনৰ শক্তি হেৰুৱায়।

এডৱাৰ্ড ড্ৱেলীয়ে স্কটিছ গেলিক অভিধানত দিয়া বানান বিকল্পও হৈছে কাওইনটেচ, য'ত তেওঁক "মহিলা পৰী বা জল-পৰী" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা