ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
অমৃতা অৰোৰা

অমৃতা অৰোৰা লাডাখ (পূৰ্বৰ উপাধি: অৰোৰা; জন্ম: ৩১ জানুৱাৰী ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, মডেল, দূৰদৰ্শন উপস্থাপিকা আৰু ভিডিঅ' জকী, যিয়ে মূলতঃ হিন্দী ভাষাৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত অৰোৰাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ অনিল অৰোৰা এজন পঞ্জাবী হিন্দু আৰু মাতৃ জয়েচ পলিকৰ্প এগৰাকী মালয়ালী। অমৃতাক এগৰাকী ৰোমান কেথলিক হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰা হৈছিল। তেওঁ মালাইকা অৰোৰাৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী।

তেওঁ চেম্বুৰৰ স্বামী বিবেকানন্দ স্কুলত মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে।

২০০০ চনৰ আৰম্ভণিৰপৰা মাজভাগলৈকে তেওঁ ব্ৰিটিছ-পাকিস্তানী ক্ৰিকেটাৰ উচমান আফজালৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল।

২০০৯ চনত তেওঁ নিৰ্মাণ উদ্যোগৰ এজন ব্যৱসায়ী শাকিল লাডাখৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ বিবাহ অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত ২০০৯ চনৰ ৪ মাৰ্চত খ্ৰীষ্টান ৰীতিৰে বিবাহ সম্পন্ন হয়, ইয়াৰ পিছত ৫ মাৰ্চত মেহেন্দি আৰু ৬ মাৰ্চত মুছলমান নিকাহ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। তেওঁলোকৰ দুটা পুত্ৰ সন্তান আছে।

কৰ্মজীৱন

অৰোৰাই এমটিভি ইণ্ডিয়াৰ ভিজে হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০২ চনত ফাৰদিন খানৰ বিপৰীতে কিতনে দূৰ কিতনে পাছ ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, যিখন বক্স অফিচত সফল হোৱা নাছিল। তেওঁৰ প্ৰথম সফল ছবি আছিল একচন কমেডী আৱাৰা পাগল দিৱানা। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ ধাৰাবাহিকভাৱে কেইখনমান ছবি অসফল হয়, যাৰ ভিতৰত আছিল ২০০৪ চনৰ সমকামী সম্পৰ্কৰ ওপৰত আধাৰিত ছবি গাৰ্লফ্ৰেণ্ড, য’ত তেওঁ ইশা কপ্পিকাৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল।

২০০৭ চনত তেওঁ ফাৰাহ খানৰ ছবি ওম শান্তি ওমত এক বিশেষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, য’ত তেওঁ নিজৰ ভগ্নী আৰু প্ৰাক্তন ভিনিহিয়েক আৰবাজ খানৰ সৈতে "দেৱানগী দেৱানগী" গীতটোত অংশ লৈছিল। একে বছৰতে তেওঁ আফতাব শিৱদাসানী আৰু চেলিনা জেটলীৰ সৈতে স্পীড আৰু ৰেড° দ্য ডাৰ্ক চাইডতো অভিনয় কৰিছিল।

২০০৯ চনত তেওঁৰ দেহা আৰু টিম দ্য ফৰ্চ নামৰ ছবি দুখন মুক্তি লাভ কৰে। সেই একে বছৰতে তেওঁ সাজিদ নাদিয়াদৱালাৰদ্বাৰা প্ৰযোজিত কমবখত ইশ্কত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
কবিশেখৰ ভট্টাচাৰ্য

কৱিশেখৰ ভট্টাচাৰ্য' (১৮ শতিকা) এগৰাকী কবি। চাৰু সিংহ আৰু প্ৰেমদাসুন্দৰীৰ আজ্ঞাক্ৰমে 'হৰি বংশৰ পদ' অনুবাদ কৰে। এই অনুবাদত কবিয়ে নিজা কল্পনাও সংমিশ্ৰণ কৰিছে।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বিচিত্ৰবীৰ্য

কুৰুৰাজ শান্তনুৰ পত্নী সত্যৱতীৰ গৰ্ভত বিচিত্ৰবীৰ্য (, )-ৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ ভাতৃ আছিল চিত্ৰাঙ্গদ।

ৰাজসিংহাসন

কনিষ্ঠপুত্ৰ বিচিত্ৰবীৰ্য যৌৱনকাল নৌপাওঁতেই কুৰুৰাজ শান্তনুৰ মৃত্যু হয়। ভীষ্ম ৰাজসিংহাসন গ্ৰহণ নকৰোঁ বুলি ভীষ্ম প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল বাবে তেওঁ ৰাজসিংহাসনত নবহে। সেয়ে তেওঁ মাতৃ সত্যৱতীৰ অনুমতি লৈ চিত্ৰাঙ্গদক কুৰুবংশৰ ৰাজসিংহাসনত বহুৱায়।

চিত্ৰাঙ্গদ আছিল এজন বীৰ যোদ্ধা। তেওঁ বহুতো শক্তিশালী বীৰ শত্ৰু তথা অসুৰবোৰক মাৰিছিল।

এদিন গন্ধৰ্বৰাজে চিত্ৰাঙ্গদক তেওঁৰ সৈতে দ্বন্দ্বযুদ্ধৰ কাৰণে আহ্বান কৰে। কুৰুক্ষেত্ৰৰ হিৰণ্যৱতী নদীৰ পাৰত দুই যোদ্ধা গন্ধৰ্বৰাজৰ আৰু চিত্ৰাঙ্গদৰ মাজত প্ৰচণ্ড যুদ্ধ হয়। তিনিবছৰ অব্যাহত থকাৰ পিছত, অৱশেষত চিত্ৰাঙ্গদৰ মৃত্যু হয় আৰু সেই দ্বন্দ্ব যুদ্ধত গন্ধৰ্বৰাজ বিজয়ী হয়। চিত্ৰাঙ্গদৰ মৃত্যুৰ পিছত গংগাপুত্ৰ ভীষ্মই বিচিত্ৰবীৰ্যক ৰাজসিংহাসনত বহুৱায়।

বংশধৰ

বিচিত্ৰবীৰ্যৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল কুৰুৰাজ শান্তনু আৰু সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধা। তেওঁ আছিল চিত্ৰাঙ্গদৰ সৰু ভাই। ভাতৃ ভীষ্ম আছিল তেওঁৰ মাহীমাক গংগাৰ পুত্ৰ। মাতৃ সত্যৱতীৰ আৰু পৰাশৰ মুনিৰ পুত্ৰ আছিল বেদব্যাস। পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয়। শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে।

বংশলতা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
অসমিয়া লৰাৰ মিত্ৰ (গ্ৰন্থ)

অসমীয়া লৰাৰ মিত্ৰ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ দ্বাৰা অসমীয়া ভাষাত ৰচিত এখন গ্ৰন্থ। আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে মুঠ তিনিটা ভাগত অসমীয়া লৰাৰ মিত্ৰ ৰচনা কৰা বুলিলে পোৱা যায় যদিও দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় ভাগ দুটাহে উপলব্ধ। দ্বিতীয় ভাগৰ নাম বালকোপদেশ আৰু তৃতীয় ভাগৰ নাম ভূগোল পৰিচয়। এই দুয়োখন গ্ৰন্থ ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ আৰু বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমচোৱাত তলৰ শ্ৰেণীৰ পাঠ্যপুথি ৰূপে প্ৰচলিত আছিল। ইয়াত অসমৰ যুৱচামক উদ্দ্যেশ্যি নীতি, ধৰ্ম আৰু
নানা বিদ্যা বিষয়ক উপদেশ দিয়া হৈছে। গ্ৰন্থদুখনৰ ৰচনা কাল ১৮৪৬ যদিও প্ৰকাশ পায় ১৮৪৯ চনত।

উদ্ধৃতিসমূহ

বিদ্যা সকলো সদ্গুণৰে মূল, তাৰ পৰা মনুষ্যৰ ইহ কালত আৰু পৰ কালতো অসীম উপকাৰ হয়, বিদ্যাৱন্ত মানুহ নিৰ্ধনী হলেও তেঁওক সকলোৱে মান সৎকাৰ কৰে, কিন্তু ধনৱন্ত মূৰ্খে জ্ঞানিৰ সমাজলৈ গলে তাক কেৱে নুসুধি পণ্ডিত -কহে আদৰ কৰিব। বিদ্যাৰ দ্বাৰা মনুষ্যৰ মন পোহৰ হয়, কিয়নো নানা শাস্ত্ৰ পঢ়িলে নানা কথা জনা জায়, বিদ্যা জানিলে এই পৃথিবী কেনে ইয়াত কিং আচে আৰু আকাশ নক্ষত্ৰ প্ৰভৃতি নৌ কেনে এই সকল সুন্দৰে জানি, কিন্তু যাৰ বিদ্যা নাই সি এই সকল একোকে নেজানে আৰু তাৰ মন গোটেই এন্ধাৰ হৈ থাকে। বিদ্যা জানিলে সময় ব্যয় কৰি বলৈ সুন্দৰ উপায় ওলায়, আৰু পণ্ডিতে সময় দিঘল হবলৈ অভিলাষ কৰে, কিন্তু মূৰ্খে সময় চুটি হয় মানে ভাল পায়; কিয়নো সি সময় যাপন কৰিবলৈ একো উপায় নাপায়। বিদ্যাৰ পৰা অৰ্থ লাভ, যশস্যা ইত্যাদি হয়, বিদ্যাক ভগন কৰিলে বাঢ়ে, আৰু একোৰে গুচাব নোৱাৰে; কিন্তু এই সকল গুণত কৈও বঢ়া গুণ আছে।
এই পৃথিবীত জিয়াই থাকি আমি যি কৰ্ম কৰোঁ তাৰ ফল মৰিলে পাম, অৰ্থাৎ সুকৰ্ম কৰিলে পৰ কালত পুৰস্কাৰ পাম, কিন্তু অকৰ্ম কৰিলে দণ্ডনীয় হম।
হে ল'ৰা বিলাক, তোমোলাক যদি অতি ধনৱন্তেই হোৱা তেও বিদ্যাক হেলা নকৰিবা, ধনৱন্ত হৈ বিদ্যাৱন্ত হব পাৰিলে অধিক সুখৰ হে কথা, কিন্তু ধন থাকি বিদ্যা না থাকিলে তাৰ সমান বিষম পাব লগা কথা আৰু নাই।
আনৰ গুণক বিচাৰিবা, কিন্তু আপোনাৰ দোষ বিচাৰিবা।
অহংকাৰী নহ'বা কিয়নো অহংকাৰক মনুষ্য আৰু ঈশ্বৰেও ঘৃণা কৰে৷
তোমাৰ সময় সৎকৰ্মত ব্যয় কৰিবা। সময় এতিয়া আছে কিন্তু বতাহৰ নিচিনা উৰি শীঘ্ৰে জাবগৈ। সময় যদি এবেলি গল সি আকৌ উভতি নাহে আৰু এক তিলাৰ্দ্ধ সময়ো সোনৰ ভঁৰাল উবুৰিয়াই দিও কিনিব নোৱাৰি।
ধনৱন্ত মানুহৰ ঐশ্বয্য দেখি অসন্তোষ নকৰিবা আৰু তোমাৰো তাৰ নিচিনা ধন নোহোৱাত চিন্তা নকৰিবা কিয়নো সকলো ধনৱন্ত, মানুহেই, সুখী নহয় আৰু সুন্দৰ বস্তুৰ পৰা শৰীৰৰ আৰোগ্যতা আৰু শান্তি পোৱা নেজাই।
তোমাৰ পিতৃ মাতৃক মান্য কৰা। তোমালৈ জি ভাল তাক তেঁওবিলাকে তোমাতৈক অধিক জানে আৰু সিবিলাকে সদাই তুমি জ্ঞানী আৰু সুখি হবৰ বাঞ্ছা কৰে। (পৃ.৪৯)
গোলাপ ফুলৰ পৰা নিয়ৰৰ টোপ মাটিত পৰিলে যেনে দেখিবলৈ সুন্দৰ মৰমিয়াল মানুহৰ চকুৰ পানি তাতকৈও সুন্দৰ।(পৃ.৮০)
যি মানুহে আনক দয়া কৰে তাকো আনে দয়া কৰিব, কিন্তু যাৰ দয়া নাই তাক কোনোৱে দয়া নকৰে। (পৃ.৮০)
কটুভাষীক কেৱে আদৰ নকৰে মিষ্টভাষীক সকলোৱে ভাল পায়।(পৃ.৩২)

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মেচিডনীয় ৱিকিপিডিয়া

মেচিডনীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ মেচিডনীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত মেচিডনীয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

মেচিডনীয় ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
নূতন

নূতন সামৰ্থ (, ৪ জুন ১৯৩৬- ২১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যি নূতন নামেৰে বহুলভাৱে জনা যায়। প্ৰায় চাৰি দশকৰ কৰ্মময় জীৱনত তেওঁ ৭০তকৈও অধিক হিন্দী চলচ্চিত্ৰত মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অতি দক্ষ অভিনেত্ৰী বুলি তেওঁক গণ্য কৰা হয়। নূতনে ৫বাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰাৰ ৰেকৰ্ড কৰিছে। ১৯৭৪ত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

এটা মাৰঠী হিন্দু পৰিয়ালত ১৯৩৬ৰ ৪ জুনত নূতনৰ জন্ম হৈছিল। পৰিচালক-কবি কুমাৰসেন সামৰ্থ আৰু অভিনেত্ৰী শোভনাৰ চাৰিটা সন্তানৰ ভিতৰত নূতন জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ দুজনী ভনীয়েক আছিল- তনুজা আৰু চতুৰা। এজন ভায়েক আছিল, নামটো আছিল জয়দ্বীপ। জয়দ্বীপৰ জন্মৰ আগতেই মাক-দেউতাকৰ বিচ্ছেদ হৈছিল। পঞ্চগনীৰ চেইণ্ট যোচেফ কনভেণ্ট স্কুলত নূতনে পঢ়া-শুনা কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰৰ অভিনয়ত বিশেষ দক্ষতা দেখুৱাব নোৱাৰাত মাকে তেওঁক উচ্চশিক্ষাৰ বাবে ১৯৫৩ চনত চুইজাৰলেণ্ডলৈ পঠাই দিয়ে। চুইজাৰলেণ্ডত কটোৱা এবছৰ তেওঁৰ জীৱন আটাইতকৈ সুখৰ দিন বুলি নূতনে উল্লেখ কৰিছে।

অভিনয় জীৱন

নূতনে ১৪ বছৰ বয়সতে ‘হামাৰী বেটী’ (১৯৫০) ছবিৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিয়ে। ছবিখন মাক শোভানাই প্ৰযোজনা কৰিছিল। ‘সীমা’ (১৯৫৫) ছবিখন তেওঁৰ জীৱনৰ মাইল খুঁটি স্বৰূপ, যিখন ছবিৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। দেৱ আনন্দৰ সৈতে কৰা ‘পেয়িং গেষ্ট’তো তেওঁৰ সফলতা অক্ষুণ্ন আছিল। ১৯৫৯ত তেওঁ দুখন হিট ছবিত অভিনয় কৰে- ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে ‘আনাৰী’ আৰু সুনীল দত্তৰ সৈতে বিমল ৰায় পৰিচালিত ‘সুজাতা’। ১৯৬০ চনত তেওঁ পুনৰ মনমোহন দেশাইৰ ‘চেইলা’ত ৰাজ কাপুৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পায়।

দেৱ আনন্দৰ সৈতে তেওঁৰ যুঁটিটো জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু দুয়োজনে একেলগে চাৰিখন ছবি কৰিছিল- 'পেয়িং গেষ্ট' (১৯৫৭), 'বাৰিশ' (১৯৫৭), 'মঞ্জিল' (১৯৬০) আৰু 'তেৰে ঘৰ কে সামনে' (১৯৬৩)।

ব্যক্তিগত জীৱন

নূতনে ১৯৫৯ৰ ১১ অক্টোবৰত ভাৰতীয় নৌসেনাৰ লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল ৰাজনীশ বেহলক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ মনিশ বেহলৰ জন্ম ১৯৬১ চনত হয়। মনিশ পিছলৈ টিভি আৰু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা হয়। মনিশৰ জীয়ৰী প্ৰনূতনো এগৰাকী বলীউডী অভিনেত্ৰী। নূতনে চিকাৰ কৰি ভাল পাইছিল। ১৯৯০ চনত নূতনৰ স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰে। ১৯৯১ৰ ফেব্ৰুৱাৰীত গা বেয়া কৰাত তেওঁক মুম্বাইৰ ব্ৰীচকেণ্ডি হাস্পাতালত ভৰ্তি কৰা হয়। ২১ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা তেওঁৰ মৃত্যু হয়। সেই সময়চোৱাত তেওঁ ‘গৰজনা’ আৰু ‘ইনচানিয়ত’ (১৯৯৪) ছবিত অভিনয় কৰি আছিল। তেওঁৰ স্বামীৰ এক অগ্নি-দুৰ্ঘটনাত ২০০৪ চনত মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কেনেৰী দ্বীপপুঞ্জ

কেনেৰী দ্বীপপুঞ্জ, যাক অনানুষ্ঠানিকভাৱে কেনাৰীজ বুলিও কোৱা হয়, স্পেনিছ স্বায়ত্তশাসিত সম্প্ৰদায় আৰু আটলাণ্টিক মহাসাগৰৰ মেকাৰোনেছিয়াৰ দ্বীপপুঞ্জ হয়| আফ্ৰিকাৰ মূল ভূখণ্ডৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ স্থানত, ইহঁত মৰক্কোৰ পৰা ১০০ কিলোমিটাৰ (৬২ মাইল) পশ্চিমে অৱস্থিত। স্পেইনৰ স্বায়ত্তশাসিত সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দক্ষিণত অৱস্থিত। এই দ্বীপসমূহৰ জনসংখ্যা ২২ লাখ আৰু ইউৰোপীয় সংঘৰ আটাইতকৈ জনবহুল বিশেষ ভূখণ্ড।

(ক্ষেত্ৰফলত আটাইতকৈ ডাঙৰৰ পৰা সৰুলৈকে)মূল সাতটা দ্বীপ হ'ল  টেনেৰিফ, ফুৱেৰটেভেন্টুৰা, গ্ৰেন কেনাৰিয়া, লেনজাৰ'ট, লা পালমা, লা গোমেৰা, আৰু এল হিয়েৰ'। এই দ্বীপপুঞ্জত বহুতো সৰু সৰু  দ্বীপ আছে, য'ত আছে লা গ্ৰেচিঅ'ছা, আলেগ্ৰাঞ্জা, আইছলা ডি ল'ব'ছ, মন্টানা ক্লোৰা, ৰ'ক ডেল অষ্টে, আৰু ৰ'ক ডেল এষ্টে। ইয়াৰ উপৰিও গাৰাচিকো আৰু আনাগাকে ধৰি কেইবাটাও শিল অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। প্ৰাচীন কালত এই দ্বীপ শৃংখলটোক প্ৰায়ে "ভাগ্যৱান দ্বীপপুঞ্জ" বুলি কোৱা হৈছিল।কেনেৰী দ্বীপপুঞ্জ স্পেইনৰ আটাইতকৈ দক্ষিণ অঞ্চল, আৰু মেকাৰোনেছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু জনবহুল দ্বীপপুঞ্জ।অৱস্থানৰ বাবে কেনেৰী দ্বীপপুঞ্জক ঐতিহাসিকভাৱে আফ্ৰিকা, উত্তৰ আমেৰিকা, দক্ষিণ আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ চাৰিখন মহাদেশৰ মাজৰ সংযোগস্থল হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তি

ইছলাছ কেনেৰিয়াছ নামটো সম্ভৱতঃ লেটিন নাম কেনেৰিয়া ইনচুলেৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "কুকুৰৰ দ্বীপ", যিটো নাম স্পষ্টভাৱে এই দ্বীপসমূহৰ এটাৰ প্ৰাচীন নাম কেনাৰিয়াৰ পৰা সাধাৰণীকৰণ কৰা হৈছিল – অনুমানিকভাৱে গ্ৰেন কেনাৰিয়া। ইতিহাসবিদ প্লিনি দ্য এলডাৰৰ মতে, কেনাৰিয়া দ্বীপত "অতি বৃহৎ আকাৰৰ কুকুৰৰ বিপুল সংখ্যা" আছিল।

আন আন তত্ত্বসমূহে অনুমান কৰে যে এই নামটো মৰক্কোৰ এটলাছত বাস কৰা নুক্কাৰি বাৰ্বাৰ জনগোষ্ঠীৰ পৰা আহিছে, ৰোমান উৎসত কেনাৰী বুলি নামকৰণ কৰা হৈছে, যদিও প্লিনিয়ে পুনৰ এই শব্দটোৰ কুকুৰৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। দ্বীপসমূহৰ জাতীয় পতাকাত কুকুৰৰ চিত্ৰণত কুকুৰৰ সৈতে থকা সংযোগ বজাই ৰখা হৈছে। গ্ৰেন কেনেৰিয়াৰ আদিবাসী লোকসকলে নিজকে "কেনেৰিয়াছ" বুলি কয়  বা ভবা হয়। সম্ভৱ যে জয় কৰাৰ পিছত এই নামটো স্পেনিছ ভাষাত বহুবচনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, অৰ্থাৎ সকলো দ্বীপকে কেনেৰী-এছ বুলি কোৱাৰ দৰে।

দ্বীপসমূহৰ নাম কেনাৰী চৰাইৰ পৰা লোৱা হোৱা নাই; বৰঞ্চ চৰাইবোৰৰ নাম দ্বীপবোৰৰ নামেৰে ৰখা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পোখালি
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ
অমলপ্ৰভা দাস

অমলপ্ৰভা দাসৰ জন্ম হৈছিল ১৯২১ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত ডিব্ৰুগড়ৰ নতুন আমোলাপট্টিত। সেই সময়ত ডিব্ৰুগড়ৰ বেৰি হোৱাইট মেডিকেল স্কুলৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ অধ্যাপক ডাঃ হৰিকৃষ্ণ দাস আৰু অসমৰ প্ৰথম স্ত্ৰী শিক্ষাৰ পথ প্ৰদৰ্শক হেমপ্ৰভা দাসৰ দ্বিতীয় সন্তান আছিল অমলপ্ৰভা দাস। অসমৰ প্ৰথম এম এছ চি পাছ কৰা মহিলা আছিল অমলপ্ৰভা দাস।
বহুতৰে চকুৰ আঁৰত লুকাই থকা হীৰা এটুকুৰাক আচাৰ্য্য বিনোবাজীয়ে তুলি ধৰি জগতক জনালে।(পুষ্পলতা দাস)
ব্ৰহ্মসংগীত বাইদেউৰ প্ৰাণস্বৰূপ আছিল। বাইদেৱে নিজেও কৈছিল, "গানেই মোৰ প্ৰাণ।” মৃত্যুৰ কিছুদিন আগলৈকে স্মৃতিৰ পৰা সহজভাৱে ওলোৱা ব্ৰহ্মসংগীতবিলাক এটি এটিকে গাই গৈছিল। বাইদেৱে পিছলৈ স্মৃতিশক্তি হেৰুৱাইছিল যদিও অজস্ৰ ব্ৰহ্মসংগীত কণ্ঠস্থ আছিল আৰু এই সংগীতৰ ভাবনাৰ লগত যে একাকাৰ হৈ গৈছিল। (শকুন্তলা চৌধুৰী)
অতুলনীয় মাতৃত্বৰ প্ৰতিমূৰ্তি বাইদেউৰ নামটোৱেই কেৱল অমল নহয়, প্ৰকৃতাৰ্থত 'অমল'। অসমৰ মানুহে তেওঁক হয়তো ভালদৰে চিনি পোৱা নাই কিন্তু অসমৰ বাহিৰৰ সৰ্বভাৰতীয় নেতা আৰু কৰ্মীয়ে তেওঁক যিদৰে শ্ৰদ্ধা আৰু মাৰ্গদৰ্শন বিচাৰে সঁচাকৈয়ে অসমৰ বাবে এয়া অতি গৌৰৱৰ কথা। (সমীৰণ দাস)
বাইদেউ যেন এখন অমূল্য গ্ৰন্থহে, পঢ়িব পৰা হ'লে কতনা বস্তু আয়ত্ত কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন। ব্যৱহাৰিক জীৱনৰ দ্বাৰাই আমাক প্ৰতিটো কথা শিকাই আছিল। (স্বৰ্ণ দেৱী)
ত্যাগৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ মূৰ্ত প্ৰতীক, অসীম ত্যাগ আৰু বিনয়ৰ প্ৰতিমূৰ্তি পৰম শ্ৰদ্ধেয়া অমলপ্ৰভা বাইদেউ বিশ্বৰ নাৰী সমাজৰ কেৱল উজ্জ্বল আদৰ্শই নহয়, এটি মহান অনুষ্ঠান। (কমলকুমাৰী বৰুৱা)

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাৰী
বাছকা ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় বাগানপাৰা

বাছকা ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় এখন সাধাৰণ ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয়। এই মহাবিদ্যালয়খন বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত। ১৯৮৭ চনত স্থাপিত মহাবিদ্যালয়খন অসমৰ বাক্সা জিলাৰ বাগানপাৰাত স্থাপন কৰা হৈছে।

বিভাগসমূহ

কলা

অসমীয়া
বড়ো
ইংৰাজী
হিন্দী
অৰ্থনীতি
শিক্ষা
নৃতত্ত্ব
ৰাজনীতি বিজ্ঞান
ভূগোল

তথ্যসূত্ৰ
সুহাস ললিনাকেৰী য়াথিৰাজ

সুহাস ললিনাকেৰী য়াথিৰাজ (; জন্ম: ২ জুলাই ১৯৮৩) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰসাশনিক বিষয়া তথা পেছাদাৰী পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ। সুহাসে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰি উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিভিন্ন জিলাৰ উপায়ুক্ত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। ২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত বাৰাণসীত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পেৰা-বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপত পুৰুষৰ একক শাখাত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰি তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হয়। ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ একক এছএল৪ বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাৰ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

সুহাস য়াথিৰাজৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ হাছানত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম য়াথিৰাজ এল কে আৰু মাতৃৰ নাম জয়শ্ৰী চি এছ। তেওঁৰ পিতৃ এজন চৰকাৰী বিষয়া হোৱা সূত্ৰে তেওঁৰ বিভিন্ন ঠাইত নিযুক্তিৰ সময়ত তেওঁলোক সপৰিয়ালে সেই ঠাইসমূহলৈ স্থানান্তৰ হ'ব লগা হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক স্কুলীয়া শিক্ষা হাছান জিলাৰ ওচৰৰ ডুডাত হৈছিল। তেওঁ তেওঁৰ মাধ্যমিক শিক্ষা কৰ্ণাটকৰ শিৱমোগাৰ ডিভিএছ স্বতন্ত্ৰ মহাবিদ্যালয় কৰিছিল। তেওঁ ২০০৪ চনত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক শাখাত স্নাতক পাঠ্যক্ৰম কৰ্ণাটকৰ সুৰথকালৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সম্পন্ন কৰে।

কেৰিয়াৰ

চীনৰ বেইজিংত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ এছিয়ান পেৰা বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপত সুহাসে ইণ্ডোনেছিয়াৰ হেৰী চুচানটোক পৰাস্ত কৰি স্বৰ্ণ পদক জয় কৰে। সেইসময়ত তেওঁ আজমগড়ৰ জিলাৰ উপায়ুক্তৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। তেওঁ পেছাদাৰী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় আমোলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

২০২১ চনত জাপানত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ একক এছএল৪ বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। প্ৰতিযোগিতাখনৰ ফাইনেলত তেওঁ বিশ্বৰ ১ নম্বৰ খেলুৱৈ ফ্ৰান্সৰ লুকাচ মাজুৰৰ হাতত ১–২ (২১–১৫, ১৭–২১, ১৫–২১) ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। ২০১৬ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিবন্ধী ব্যক্তি দিৱসৰ দিনা তেওঁ পেৰা ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰ আগবঢ়োৱা অবদানৰ বাবে উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰা বঁটা লাভ কৰে। প্ৰসাশনিক ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা সেৱাৰ বাবে তেওঁ কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে। উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁক প্ৰধানমন্ত্ৰীজন ধন বঁটাৰ বাবে মনোনীতও কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
খেউন ৰৌণ মাই ক্ব

খেউন ৰৌণ মাই ক্ব' বা চিঙ্গাড়ীঘৰুথা হ'ল মধ্যযুগীয় অসমত ৰাজত্বকাৰী আহোম ৰাজ্যৰ চাওফাৰ ঐতিহাসিক ৰাজ্যভিষেক অনুষ্ঠান। আহোম শাসনৰ সময়ত এই অনুষ্ঠানে বিশেষ ৰাজকীয় মৰ্য্যাদা লাভ কৰিছিল সেইসময়ত আহোম ৰাজকুমাৰে এই অনুষ্ঠান অবিহনে ৰাজকীয়ভাবে মৰ্যাদা লাভ নকৰিছিল সেয়ে প্ৰতিজন চাওফাই এই প্ৰথাটোৰ মাজেৰেহে শাসন ভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। কিন্তু অনুষ্ঠানটি বহুত ব্যয়বহুল আছিল আৰু সেইবাবে এই অনুষ্ঠান কৰাত যথেষ্ট সময়ৰ প্ৰয়োজন হৈছিল আৰু দেশত আৰ্থিক সংকটত এই অনুষ্ঠান আনকি স্থগিত ৰাখিব লগাও হৈছিল।

উৎস

"খেউন ৰৌণ মাই ক্ব" অনুষ্ঠানটি প্ৰথমে আহোম চাওফা চুদাংফা দ্বাৰা অনুষ্ঠিত কৰা হয়,। চুদাংফা 1397 খ্ৰীষ্টাব্দত চাওফা হয়। তেওঁ ৰাজধানী চৰাইদেউৰ পৰা চৰগুবালৈ সলাই। নতুন ৰাজধানীত চাওফা চুদাংফাই উৎসব অনুষ্ঠিত কৰিছিল এই প্ৰথা আহোমসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ দেবতা ফুৰা লেংডনৰ আদেশ মতে পালন কৰি অহা হয়। আৰু সেইসময়ৰ পৰাই প্ৰতিজন চাওফাই এই অনুষ্ঠানটো পালন কৰি আহিছে। এই অনুষ্ঠানটি ত চাওফাসকলে চিঙ্গাড়ী গছৰ কাঠাম তৈয়াৰ কৰি তাতে অনুষ্ঠিত কৰিছিল সেয়ে ইয়াক চিঙ্গাড়ীঘৰুথা বুলা হয়। প্ৰায়বোৰ আহোম চাওফাই চৰাইদেউত এই অনুষ্ঠান ভাগ কৰিছিল কাৰণ চাওলুং জনাই স্থায়ী ৰাজধানী তাতে পাতিছিল।

পদ্ধতি

এই অনুষ্ঠান ভাগি আহোমসকলৰ পৰম্পৰাগত আহোম ধৰ্মৰ পূজাৰী সকলে আগ ধৰে আৰু উপযুক্ত দিন বাৰ মঙল চায়। অনুষ্ঠান ভাগি অনুষ্ঠিত কৰা দিনা এটা মতা হাতীত চোমফাক পিন্ধি চাওঁফাই উঠিলৈ জ্যেষ্ঠ ৰাণী আই কুঁৱৰীক মাইকী হাতী এজনীত উঠাই চৰাইদেও অভিমুখে ৰাওনা হয়। তাৰ পাছত ৰাজ দম্পতী হাল পাটঘৰত উপস্থিত হৈ মলুঙ সকলৰ দ্বাৰা ঙি পুলকৰ পবিত্ৰ পানী ছটিয়াই। কিছু আহোম পুথিৰ মতে সেই মলুঙ দুজন একে বংশৰে যাক এই কামৰ বাবে ৰাখি থোৱা হৈছিল। পানীখিনি ছটিওৱা পাছত মলুঙ কেইজনক সোণ ৰূপৰ বহু দামী উপহাৰ দিয়া হৈছিল। তাৰ পিছত কিছু সময় ৰাজধানীৰ পৰা আঁতৰি আছিল যাতে কোনো অসূয়া অমংগল বোৰ তাতে থাকি যায়।

লগতে চাওক

আহোম

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
জেমছ প্ৰেস্কট জুল

জেমছ প্ৰেস্কট জুল (James Prescott Joule; /dʒuːl/; ২৪ ডিচেম্বৰ ১৮১৮ – ১১ অক্টোবৰ ১৮৮৯) এজন ইংৰাজ পদাৰ্থবিজ্ঞানী আছিল। তেওঁ তাপৰ প্ৰকৃতি অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু যান্ত্ৰিক কামৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। এই কামৰ ফলস্বৰূপে শক্তি সংৰক্ষণৰ নিয়ম (law of conservation of energy) প্ৰতিষ্ঠিত হয়, যিয়ে পাছলৈ তাপগতিবিদ্যাৰ প্ৰথম নিয়মৰ (first law of thermodynamics) বিকাশ ঘটায়। শক্তিৰ SI একক "জুল" (Joule, সংকেত: J) তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।

তেওঁ লৰ্ড কেলভিনৰ সৈতে একেলগে কাম কৰি এটা নিৰপেক্ষ তাপ স্কেল প্ৰস্তুত কৰিছিল, যাক আজিকালি কেলভিন স্কেল (Kelvin scale) বুলি জনা যায়। জুলে মেগনেটোষ্ট্ৰিকচনৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল আৰু এটা ৰেজিষ্টৰৰ মাজেৰে বৈদ্যুতিক প্ৰবাহ গ’লে উৎপন্ন হোৱা তাপৰ পৰিমাণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত সূত্ৰ আবিষ্কাৰ কৰিছিল, যাক আজিকালি "জুলৰ প্ৰথম নিয়ম" (Joule's First Law) বোলা হয়। শক্তি ৰূপান্তৰ সম্পৰ্কীয় তেওঁৰ বিখ্যাত পৰীক্ষাসমূহ প্ৰথম ১৮৪৩ চনত প্ৰকাশ পাইছিল।

আৰু চাওক

সংবেদনশীল তাপ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
গৰু (চলচ্চিত্ৰ)

গৰু ২০২১ত মুক্তি পোৱা, ক্ৰেয়ন ট্ৰী প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু হিমাংশু প্ৰসাদ দাস পৰিচালিত এখন ৰাজনৈতিক ব্যঙ্গাত্মক শৈলীৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজনা গীতা পাঠকৰ। সঙ্গীত পৰিচালক পলাশ সূৰ্য গগৈ। হুচেইন মহম্মদ ছাহজাহানৰ চুটিগল্প ‘গৰু’ৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য লিখিছে গল্পকাৰ ছাহজাহান, পৰিচালক হিমাংশু প্ৰসাদ দাস আৰু উদয় ভাস্কৰ পাটৰে।

মুক্তি

ছবিখনৰ মুক্তিৰ তাৰিখ প্ৰথমে ২৪ জানুৱাৰী ২০২০ নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছিল যদিও পিছত সেই বছৰৰ ১ মে'তহে মুক্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। কিন্তু মাৰ্চ ২০২০ৰ পৰা কৰ'না ৰোগৰ বাবে লকডাউন আৰম্ভ হোৱাত সেই বছৰ 'গৰু' মুক্তি দিব পৰা নগ'ল। পিছলৈ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজনা কৰ্তৃপক্ষই ছবিখন চিত্ৰগৃহৰ সলনি ৰাজহুৱা আৰু অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহত মুক্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। সেই অনুসৰি ২০২১ৰ ২২ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰত ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়। পিছদিনা ২৩ জানুৱাৰীৰ পৰা অসমৰ অন্যান্য ঠাইৰ ৰাজহুৱা আৰু অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহত ছবিখনৰ প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২১ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কৰমচান্দ উত্তমচান্দ গান্ধী

কৰমচান্দ উত্তমচান্দ গান্ধী (১৮২২ - ১৬ নৱেম্বৰ ১৮৮৫) বা কাবা গান্ধী আছিল পোৰবন্দৰ ৰাজ্যৰ এগৰাকী ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি। তেওঁ পোৰবন্দৰ, ৰাজকোট, আৰু ৱাংকানেৰ অঞ্চলৰ দেৱান আছিল। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ দেউতাক আছিল।

কৰ্ম জীৱন

সেই সময়ৰ জুনাগড় ৰাজ্যৰ কুতিয়ানা গাঁৱৰ পৰা গান্ধী পৰিয়ালটোৰ বিকাশ হৈছিল। ১৭শ বা ১৮শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে লালজী গান্ধী পোৰবন্দৰলৈ গুচি আহে আৰু ইয়াৰ শাসক ৰানাৰ সেৱাত প্ৰবিষ্ট হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে পিছৰ প্ৰজন্মই আগৰে পৰাই ৰাজ্য প্ৰশাসনৰ অসামৰিক কৰ্মচাৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছিল। কৰমচান্দৰ পিতৃ, উত্তমচান্দ ১৯শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে শাসক ৰানাৰ অধীনত পোৰবন্দৰৰ দেৱান হৈ পৰে। তেওঁ পিতৃৰ কাম চাই চাই আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান সমূহতত উপস্থিত থাকি অভিজ্ঞতাৰ পৰা শিকিছিল। অৱশ্যে, কিছুমান বিশেষ ক্ষেত্ৰত তেওঁ কেতিয়াও বিশেষ জ্ঞান আহৰণ কৰিব পৰা নাছিল, যাৰ ভিতৰত আছে ভূগোল আৰু ইতিহাস। গতিকে, কৰমচান্দে পোৰন্দৰত মুখ্য মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
কৰমচান্দে চাকৰি জীৱনত সফলতা লাভকৰা স্বত্বেও, তেওঁ বিশেষ ধন জমা কৰিব পৰা নাছিল। খোৱাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট খাবলৈ আছিল, এক সন্মানীয় সংখ্যক ঘৰুৱা বনুৱা আছিল আৰু ভাল ঘৰুৱা আচবাব কিছুমান আছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ ধন-ধান উভৈনদী নাছিল। কৰমচান্দে উপাৰ্জন কৰা অৰ্থৰে ঘৰুৱা খৰচবোৰ কৰিব পৰাহে হৈছিল।

বৈবাহিক জীৱন

কৰম চান্দে চাৰিবাৰ বিবাহ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম তিনিওখন বিবাহ তেওঁৰ স্ত্ৰী-ৰ মৃত্যুৰ সৈতে সমাপ্ত হৈছিল; যাৰ ভিতৰত দুগৰাকীৰ দুটি কন্যা সন্তান জন্মৰ লগে লগে মৃত্যু হয়। তাৰ পিছত তেওঁ ১৮৫৯ চনত পুতুলিবাই গান্ধীক (১৮৪৪ - ১৫ জুন ১৮৯১) বিয়া কৰাই আৰু তেওঁলোকৰ বিবাহ ১৮৮৫ চনলৈ কৰমচান্দৰ মৃত্যুপৰ্যন্ত সফলতাৰে আগবাঢ়ে। এই বিবাহৰ পৰিণতিত তেওঁলোকৰ চাৰিটাকৈ সন্তানৰ জন্ম হৈছিল - তিনিজন পুত্ৰসন্তানৰ ভিতৰত আছে লক্ষ্মীদাস গান্ধী (১৮৬০ - ৯ মাৰ্চ ১৯১৪), কৰ্ষণদাস গান্ধী (১৮৬৬ - ২২ জুন ১৯১৩) আৰু মহাত্মা গান্ধী (২ অক্টোবৰ ১৮৬৯ - ৩০ জানুৱাৰী ১৯৪৮) আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান ৰালিয়টবেহন (১৮৬২ - ডিচেম্বৰ ১৯৬০)। মহাত্মা গান্ধী আছিল তেওঁৰ কনিষ্ঠ সন্তান। তেওঁৰ সকলো সন্তানৰে তেওঁৰ জীৱিত কালত বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল।

মৃত্যু

১৮৮৫ চনত কৰমচান্দ ভগন্দৰ (Fistula) ৰোগত আক্ৰান্ত হয়। বিভিন্ন চিকিৎসাৰ পিছতো তেওঁ এই ৰোগৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব নোৱাৰিলে। অৱশেষত ১৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে ৬৩ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
মেট'পে (শ্ৰুতিকথা)

মেট'পে (/mɪˈtoʊpiː/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Μετώπη, ইংৰাজী: Metope) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি মেট'পে নামৰ বহুকেইটা চৰিত্ৰ পোৱা যায়৷ তলত চৰিত্ৰ কেইটাৰ চমু বিৱৰণ দিয়া হৈছে৷

নাইয়াড

মেট'পে নদী দেৱতা লাডন আৰু ষ্টিম্ফালিছৰ আৰ্কাডিয়ান নাইয়াড কন্যা৷ তেওঁৰ ভগ্নীৰ নাম ডাফ্‌নে। তেওঁ পেলোপনেছাছৰ ষ্টিম্ফালাছ চহৰৰ ওচৰত বাস কৰিছিল। তেওঁ নদী দেৱতা এছ'পাছক বিয়া কৰায়৷ তেওঁলোকৰ কেইবাগৰাকীও (১২ বা ২০ গৰাকী) কন্যা সন্তান জন্ম হয়৷ তেওঁলোকৰ ভিতৰত ইছমেনাছ, কৰ্চাইৰা, ছালেমিছ, এজিনা, পেইৰেন, ক্লিওনে, থেবে, টানাগ্ৰা, থেস্পিয়া, এছ'পিছ, চাইন′পে, অৰ্নিয়া তেওঁ বৰ্তমান কৰ্ফু নামেৰে পৰিচিত প্ৰাচীন গ্ৰীক চহৰ আৰু > আৰু হাৰ্পিনা উল্লেখযোগ্য। তেওঁলোকৰ পুত্ৰ আছিল পেলাগন (পেলাগাছ) আৰু ইছমেনাছ। আছ’পাছৰ এই সন্তানসকলৰ সঠিক পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয় অতি অস্পষ্ট। কিছুমান উৎসত মেট'পেক এছ'পাছৰ কন্যা বুলিও কোৱা হৈছে৷

ছাংগাৰিয়াছৰ পত্নী

মেট’পে নদী দেৱতা ছাংগাৰিয়াছৰ পত্নী। তেওঁলোক হেকুবাৰ সম্ভাৱ্য পিতৃ-মাতৃ আছিল। ওপৰৰ মেট’পে আৰু তেওঁ একে গৰাকীয়ে নাইবা বেলেগ হ’ব পাৰে।

এপিৰোটিয়ান ৰাজকুমাৰী

মেট’পে ৰজা ইচেটাছৰ কন্যা এপিৰোটিয়ান ৰাজকুমাৰী। তেওঁ গোপনে এজন প্ৰেমিকৰ লগত সম্পৰ্ক আছিল আৰু শাস্তি হিচাপে তেওঁৰ পিতৃয়ে প্ৰেমিক জনৰ অংগচ্ছেদ কৰিলে আৰু মেট’পেক ব্ৰঞ্জৰ বেজীৰে চকু দুটা বিন্ধি অন্ধ কৰি পেলালে। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক এটা টাৱাৰত বন্দী কৰি ব্ৰঞ্জৰ শস্যৰ দানা কিছুমান দিলে, এই শস্যবোৰ পিহি শেষ কৰিলে তেওঁৰ দৃষ্টিশক্তি ঘূৰি আহিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। ইউষ্টেথিয়াছৰ মতে এই কন্যা গৰাকী আৰু তেওঁৰ প্ৰেমিকজনৰ নাম ক্ৰমে এম্ফিছা আৰু ইকমোডিকাছ বুলি কয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি