ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চেনাইট ফিচেহা

চেনাইট ফিচেহা এগৰাকী ইথিঅ'পিয়ান-আমেৰিকীয় চিকিৎসক, অধিবক্তা আৰু প্ৰসূতি-স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত এণ্ডক্ৰাইন'লজীত বিশেষজ্ঞতা লাভ কৰে আৰু চাউদাৰ্ণ ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জুৰিছ ডাক্তৰ লাভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ চুজান থম্পছন বাফেট ফাউণ্ডেশ্যনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যসূচীৰ উপ-সভানেত্ৰী। কভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত আফ্ৰিকান নেতা আৰু প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ সৈতে কাম কৰি তেওঁ বিশ্বব্যাপী সমতাৰ সমৰ্থক হৈ পৰিছিল।ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ২০১৬-১৭ চনত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ প্ৰথম আফ্ৰিকান সঞ্চালক প্ৰধান টেড্ৰ'ছ আধানমৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ আৰু পৰিৱৰ্তনৰ অধ্যক্ষতা কৰে।

শিক্ষা

ইথিঅ'পিয়াৰ আদিছ আবাবাত ফিছেহাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতে টিকুৰ আনবেছা (ব্লেক লায়ন মেডিকেল স্কুল)ত কিছু সময়ৰ বাবে অধ্যয়ন কৰে আৰু তাৰ পিছত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ৰোজাৰী কলেজ (বৰ্তমান ডমিনিকান বিশ্ববিদ্যালয়)লৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ চেনাইটে দক্ষিণ ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ত যৌথ জুৰিছ ডাক্তৰ (জে.ডি.)/ডক্টৰ অৱ মেডিচিন (এম.ডি.) কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰে য'ত তেওঁ সন্মানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু আলফা ওমেগা আলফা অনাৰ ছ'চাইটিত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।

কৰ্মজীৱন

ফিচেহাই ২০১৪ চনত মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত চেণ্টাৰ ফৰ ইণ্টাৰনেশ্যনেল প্ৰজনন স্বাস্থ্য প্ৰশিক্ষণ (CIRHT) স্থাপন কৰে আৰু ২০১৫ চনলৈকে তেওঁ ইয়াৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা হৈ থাকে। ইউনিভাৰ্চিটি অৱ মিচিগান অধ্যাপক আৰু উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যাপকসকলৰ বাবে সহযোগিতামূলক মঞ্চ হিচাপে কাম কৰিবলৈ চিআইআৰএইচটি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল য'ত ৰিপ'ৰ্ট কৰা মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ অধিক। ফিচেহাৰ নিষ্ঠাই মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস পোৱাত অৰিহণা যোগাইছে। তদুপৰি ইথিঅ'পিয়াত মিচু নামৰ এটা উদ্ভাৱনীমূলক আৰু প্ৰগতিশীল পৰিয়াল পৰিকল্পনা আৰু প্ৰজনন স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰাত তেওঁ যথেষ্ট সহায় কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:ইথিঅ'পিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইথিঅ’পিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
আন্না কাৰেনিনা

আন্না কাৰেনিনা ৰুচ লেখক লিঅ’ টলষ্টয়ৰ প্ৰখ্যাত উপন্যাস। দ্য ৰাচিয়ান মেচেঞ্জাৰত ১৮৭৩ চনৰ পৰা ১৮৭৭ চনলৈ এইখন ধাৰাবাহিক ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল। গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ পায় ১৮৭৮ চনত। বহু লেখকে এই উপন্যাসখনক এতিয়ালৈকে লিখিত শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যকৰ্মবোৰৰ অন্যতম বুলি গণ্য কৰে আৰু টলষ্টয়ে নিজেও এইখনক তেওঁৰ প্ৰথম সঁচা উপন্যাস বুলি আখ্যায়িত কৰিছিল।

অনুবাদ আৰু প্ৰকাশকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আন্না কাৰেনিনা ৮০০ পৃষ্টাতকৈও অধিক বিস্তৃত এখন বৃহৎ উপন্যাস আৰু সাধাৰণতে দুটা খণ্ডত প্ৰকাশ পায়। এডজনতকৈও অধিক প্ৰধান চৰিত্ৰ থকা, আঠটা অধ্যায়ৰ ই এখন জটিল উপন্যাস। ই বিশ্বাসঘাতকতা, আস্থা, পৰিয়াল, বিবাহ, ইম্পেৰিয়েল ৰাছিয়ান সমাজ, আকাংক্ষা আৰু গ্ৰাম্য বনাম চহৰজীৱন আদি বিষয়বস্তুৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। আন্না আৰু তজবজীয়া, আকৰ্ষণীয় অশ্বাৰোহী বিষয়া কাউন্ট এলেক্সি কিৰিলোভিচ ব্ৰ’নস্কিৰ মাজত বিবাহ বহিৰ্ভূত সম্পৰ্কৰ ওপৰত উপন্যাসখনৰ কাহিনী কেন্দ্ৰীভূত হৈছে যি ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গৰ সমাজখনক কলুষিত কৰে আৰু যুৱ প্ৰেমিকদ্বয়ে সুখৰ সন্ধানত ইটালীলৈ পলাই যাবলৈ বাধ্য হয়; কিন্তু তেওঁলোক ৰাছিয়ালৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁলোকৰ জীৱনৰ পাকবোৰ উন্মোচিত হবলৈ ধৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

সকলো সুখী পৰিয়াল একে; প্ৰতিটো অসুখী পৰিয়াল নিজৰ ধৰণে অসন্তুষ্ট।
যদি আপুনি পৰিপূৰ্ণতাৰ সন্ধান কৰে, আপুনি কেতিয়াও সন্তুষ্ট নহ'ব।
মই ভাবো… যিমান মূৰ আছে, সিমানে যদি মন আছে, তেন্তে যিমানে হৃদয় আছে, সিমান প্ৰকাৰৰ প্ৰেমো আছে।
তাইৰ ফালে বেছি সময় নোচোৱাৰ চেষ্টা কৰি সি তললৈ নামি গ’ল; যেন তাই সূৰ্যহে। তথাপিও সি তাইক সূৰ্যৰ দৰেই দেখিছিল, যদিও সি তাইলৈ উভতি চোৱা নাছিল।
সেই খালী ঠাইখিনি পূৰাবলৈয়ে সন্মানৰ উদ্ভাৱন হৈছিল, য’ত আচলতে প্ৰেম থাকিব লাগিছিল।
এজনে কি অনুভৱ কৰে আন কাৰোবাক কোৱাটো সঁচাকৈয়ে সম্ভৱ নেকি?
অসতৰ্কভাবে আমাৰ আত্মাত বিচৰণ কৰি ফুৰা এনে বস্তু আমি প্ৰায়ে খান্দি উলিয়াওঁ, যিটো তাত কাহানিও দৃষ্টিগোচৰ নোহোৱাকৈ থাকিব লাগিছিল।

উৎস

শ্ৰেণী:উপন্যাস
৬ জুন

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৫২৩ - গুস্তাভ এৰিক্সন ভাছা, যাক প্ৰথম গুস্তাভ বুলিও কোৱা হয়, ষ্ট্ৰাংনাছত ছুইডেনৰ ৰজা নিৰ্বাচিত হয়।
১৬৭৪ - ৰায়গড় দুৰ্গত শিৱাজী মহাৰাজৰ মুকুট পিন্ধা আৰু সমান্তৰালভাৱে তেওঁ ছত্ৰপতি উপাধি গ্ৰহণ কৰে।
১৮০৮ - নেপোলিয়নৰ ভাতৃ জোচেফক স্পেইনৰ ৰজা নিযুক্তি দিয়া হয়।
১৮৩১ - আমেৰিকাৰ ফিলাডেলফিয়াত দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় কৃষ্ণাংগ সন্মিলন অনুষ্ঠিত হয়।
১৯১৬ - আমেৰিকাৰ ইষ্ট ক্লিভলেণ্ডত মহিলাক ভোটাধিকাৰ দিয়া হয়।
১৯১৮ - প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বেল’ উডৰ যুদ্ধত আমেৰিকাই প্ৰথম বিজয় লাভ কৰে।
১৯১৯ - ৰিপাব্লিক অৱ প্ৰিকমাৰ্গ হাংগেৰীৰ সেনাই আক্ৰমণ কৰে।
১৯৯৩ - চাইবেৰিয়াৰ ৪৬০জন শৰণাৰ্থীক গণহত্যা, তাৰে ভিতৰত অধিকাংশই নাৰী আৰু শিশু।
১৯৯৪ - কলম্বিয়াত ভয়াবহ ভূমিকম্পত ১ হাজাৰ মানুহ নিহত।

জন্ম

১৭৯৯ - আলেকজেণ্ডাৰ পুছকিন, এজন ৰাছিয়ান কবি, নাট্যকাৰ, আৰু ৰোমান্টিক যুগৰ ঔপন্যাসিক।
১৮৫০ - জাৰ্মান বৈদ্যুতিক অভিযন্তা, উদ্ভাৱক, পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু নোবেল বঁটা বিজয়ী কাৰ্ল ফাৰ্ডিনাণ্ড ব্ৰাউনৰ জন্ম হয়।
১৮৫১ - এঞ্জেলো মৰিঅণ্ডো, ইটালীৰ উদ্ভাৱক।
১৮৭৪ - থমাছ মান, জাৰ্মানী কথাশিল্পী।
১৮৮১ - গিৰিধৰ শৰ্মা নৱৰত্ন, হিন্দী সাহিত্যৰ সাহিত্যিক আৰু দেশপ্ৰেমিক ।
১৮৯০ - লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ, অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী তথা ভাৰতৰত্ন বঁটা প্ৰাপ্ত ব্যক্তি।
১৮৯১ - মস্তি ভেংকটেশ আয়েংগাৰ, কানাড়া ভাষাৰ এগৰাকী সুপৰিচিত সাহিত্যিক ।
১৯১৮ - আমেৰিকান জৈৱ ৰসায়নবিদ আৰু নোবেল বঁটা বিজয়ী এডউইন জি ক্ৰেবছ ।
১৯২৯ - সুনীল দত্ত, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা, প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু ৰাজনীতিবিদ।
১৯৩৬ - ডগ্গুবাটি ৰামনাইডু, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা তথা তেলেগু চিনেমাত কামৰ বাবে পৰিচিত সুৰেশ প্ৰডাকচনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
১৯৪০ - ৰমেন বৰুৱা, অসমীয়া সঙ্গীত পৰিচালক আৰু কণ্ঠশিল্পী।
১৯৬৮ - ষ্টিভেন জনছন, আমেৰিকান বিজ্ঞান লেখক।
১৯৭৯ - ভিতালী দাস, অসমীয়া সঙ্গীত শিল্পী।
১৯৮৮ - নেহা কক্কৰ, বলিউডৰ গায়িকা।

মৃত্যু

১৮৩২ - জেৰেমি বেন্থাম, ইংৰাজ দাৰ্শনিক, আইনবিদ আৰু সমাজ সংস্কাৰক। (জন্মঃ ১৭৪৮)
১৯৯৯ - ৰাজেন ৰাভা, অসমীয়া শিক্ষক, সাহিত্যিক, সমাজ সেৱক।
২০১৬ - ভিক্টৰ কৰ্চনই, চোভিয়েট ইউনিয়নৰ বিখ্যাত গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ দবা খেলুৱৈ আৰু লেখক আছিলে। (জন্মঃ ১৯৩১)
২০১৮ - কিৰা মুৰাট'ভা, ইউক্ৰেনীয়ান চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।

দিৱস

অভিযন্তা দিৱস (টাইৱান)
ৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস (ছুইডেন)

বাহ্যিক সংযোগ
মাৰ্গাৰেট চেপেলস্মিথ

মাৰ্গাৰেট চেপেলস্মিথ (১৮০৬–১৮৮৩) এগৰাকী সমাজবাদী প্ৰবক্তা আছিল৷ তেওঁ ১৯ শতিকাত লণ্ডন, ইংলেণ্ড আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সক্ৰিয় আছিল।

ওৱেনাইট সমাজ সংস্কাৰ আন্দোলনৰ শীৰ্ষ বছৰবোৰত চেপেলস্মিথৰ বক্তৃতাসমূহক কালক্ৰমিকভাৱে তলত দিয়া ধৰণে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি৷ (১) লেমবেথ সামাজিক প্ৰতিষ্ঠানত পাঁচটা বক্তৃতা; (২) লণ্ডনৰ বাহিৰে আন চহৰত বক্তৃতা; (৩) লণ্ডনত বা তাৰ সমীপৱৰ্তী অঞ্চলত দিয়া বক্তৃতা। তেওঁ বিবাহ, ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ প্ৰভাৱ, চৰিত্ৰ গঠন আৰু সংস্কাৰ, প্ৰটেষ্টেণ্ট সংস্কাৰ, অৰ্থনৈতিক বিষয় আৰু নাৰীৰ অধিকাৰ আৰু কৰ্তব্যৰ বিষয়ে কয়।

১৮৩৪ চনত ৰবাৰ্ট ওৱেনে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আলোচনী নিউ মৰেল ৱৰ্ল্ডত তেওঁৰ বহু ওৱেনাইট বক্তৃতাৰ আটাইতকৈ বিশদ বিৱৰণ পোৱা যায়। ১৮৩৮ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰত লিখা এখন পত্ৰত মিছ ৰেইনল্ডছে বিবাহ বিষয়ত মিষ্টাৰ ওৱেনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল৷ লণ্ডন উইকলি ডিস্পেচে চিঠিখন নাকচ কৰাৰ পিছত নিউ ম'ৰেল ৱৰ্ল্ডৰ সম্পাদকে "ইয়াক সন্নিৱিষ্ট কৰি বহুত আনন্দিত হৈছিল," এই আশাত যে "লেখিকাগৰাকীৰ ভৱিষ্যতৰ যিকোনো যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত অনুকূল হ'ব।" নিউ ম’ৰেল ৱৰ্ল্ডত মিছ ৰেইনল্ডৰ বহু লেখাৰ ভিতৰত এই চিঠিখন আটাইতকৈ প্ৰাচীন যেন লাগে। ১৮৩৯ চনৰ ২৭ আগষ্টত তেওঁ জন চেপেলস্মিথ (জন্ম জন চেপেল স্মিথ)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁৰ চিঠি আৰু তেওঁৰ বক্তৃতাৰ বিষয়ে প্ৰতিবেদনসমূহ ১৮৪৩ চনৰ ১ জুলাইলৈকে তেওঁৰ বিবাহিত নামেৰে নিউ মৰেল ৱৰ্ল্ডত প্ৰকাশ পাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
উত্তৰ-পূব উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়

উত্তৰ-পূব উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয় ভাৰত চৰকাৰৰ অন্তৰ্গত এখন মন্ত্ৰণালয়। ভাৰত চৰকাৰে ২০০১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ দ্ৰুত উন্নয়নৰ বাবে এই মন্ত্ৰণালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ আঠখন ৰাজ্য ক্ৰমে অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মণিপুৰ, মেঘালয়, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড, ত্ৰিপুৰা আৰু ছিক্কিমৰ আৰ্থসামাজিক উন্নয়নৰ বাবে এই মন্ত্ৰণালয়ে কাম কৰে। ই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু মন্ত্ৰণালয়সমূহৰ লগত উত্তৰ পূবৰ ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ সমন্বয়ক ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ আন্তঃগাঁথনিৰ উন্নয়ন, ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিনিয়োগৰ বাবে উপযুক্ত পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা আৰু দীৰ্ঘস্থায়ী শান্তি আৰু সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰা ইয়াৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।

বৰ্তমান উত্তৰ-পূব উন্নয়ন মন্ত্ৰী ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ জিতেন্দ্ৰ সিং। তেওঁ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী।

দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য

উত্তৰ-পূব উন্নয়ন বিভাগ ২০০১ চনত সৃষ্টি কৰা হৈছিল যদিও ২০০৪ চনত ই পূৰ্ণপৰ্যায়ৰ মন্ত্ৰণালয়ৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। ইয়াৰ মুখ্য কাম হল উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ উন্নয়নৰ বাবে আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণ কৰা।

উত্তৰ-পূব উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়ৰ মুখ্য কাৰ্য সমূহ হল,
অসমাপক কেন্দ্ৰীয় পুঁজিৰ যোগান (Non Lapsible Central Pool of Resources)
উত্তৰ পূব পৰিষদ
কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু মন্ত্ৰণালয়সমূহৰ লগত উত্তৰ পূবৰ ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ সমন্বয়ক ভূমিকা পালন কৰা
সামৰ্থ্য নিৰ্মাণ
অধিবক্তা আৰু প্ৰচাৰ
আন্তৰ্জাতিক সহযোগ
বিভাগৰ উদ্যমীতা

সংস্থাসমূহ

উত্তৰ পূব উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়ৰ অন্তৰ্গত সংস্থাসমূহ হ'ল,
উত্তৰ পূব পৰিষদ
উত্তৰ পূব উন্নয়ন আৰু বিত্তীয় নিগম (নেডফি)
উত্তৰ পূব আঞ্চলিক কৃষি বিপনন নিগম
ছিক্কিম খনি নিগম
উত্তৰ পূব হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্প উন্নয়ন নিগম

ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী (স্বতন্ত্ৰ)

জিতেন্দ্ৰ সিং : নৱেম্বৰ ২০১৪ – বৰ্তমানলৈকে
বিজয় কুমাৰ সিং : মে ২০১৪ - নৱেম্বৰ ২০১৪
পৱন সিং ঘাটোৱাৰ : জুলাই ২০১১ - মে ২০১৪

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

উত্তৰ-পূব উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়ৰ চৰকাৰী ৱেবচাইট
উত্তৰ পূব পৰিষদৰ ২০১৭ বৰ্ষৰ পৰিকল্পনা

শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰণালয়
শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত
ভাৰতীয় পেনোৰামা

|]] প্ৰদৰ্শনীৰ আগমুহূৰ্তত ছবিখনৰ পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাৰ বক্তব্য, ২০১২ চনত গোৱাৰ পানাজীত অনুষ্ঠিত ৪৩তম ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱস্থলীত (IFFI-2012)
ভাৰতীয় পেনোৰামা হৈছে ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (আইএফএফআই)ৰ এক মূল উপাদান; যাৰ উদ্যোগত শ্ৰেষ্ঠ হিচাপে বিবেচিত ভাৰতীয় ছবিসমূহক ছবিকলাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।

সংক্ষিপ্ত ইতিহাস

ভাৰতীয় পেনোৰামাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৮ চনত। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ এক অংশ হিচাপেই পেনোৰামাক পৰিচয় কৰোৱা হৈছিল। ভাৰতীয় ছবি আৰু ভাৰতৰ সমৃদ্ধিশালী সংস্কৃতি তথা ঐতিহ্যক ছবিসমূহৰ মাধ্যমেৰে প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ কৰাটোৱেই আছিল পেনোৰামাৰ মূল উদ্দেশ্য। তেতিয়াৰ পৰাই পেনোৰামাই বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় ছবিসমূহ প্ৰদৰ্শনৰ দিহা কৰি আহিছে।

বাছনি প্ৰক্ৰিয়া

ভাৰতীয় পেনোৰামাৰ সংগঠক হৈছে ভাৰতৰ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনস্থ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ দপ্তৰ। তেওঁলোকৰ উদ্যোগত ভাৰতীয় পেনোৰামাই প্ৰত্যেক বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিসমূহক কাহিনী আৰু অ-কাহিনী শাখা দুটাত শ্ৰেণীভুক্ত কৰে। এই ছবিসমূহত চলচ্চিত্ৰীয়, বিষয়বস্তুগত আৰু নান্দনিক উৎকৃষ্টতা থাকিব লাগিব। ছবিসমূহৰ প্ৰদৰ্শনী অ-লাভজনক অৰ্থাৎ Non-profit Screening। শেহতীয়া নিয়ম অনুসৰি, কাহিনীমূলক শাখাত ২৬খন ছবি আৰু অ-কাহিনীমূলক শাখাত সৰ্বমুঠ ২১খন ছবি বাছনি হয়। কাহিনী আৰু অকাহিনীমূলক দুয়োটা শাখাত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাপ্ৰাপ্ত শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় ছবিখনো সন্নিৱিষ্ট হৈ থাকে। বাছনি হোৱা এই ছবিসমূহ পেনোৰামাই তাৰপিছত ভাৰত আৰু অন্য দেশত অনুষ্ঠিত হোৱা ছবি মহোৎসৱবোৰত প্ৰদৰ্শন কৰে।

প্ৰদৰ্শনী

ছবিসমূহ নিম্নোক্ত স্থলীসমূহত প্ৰদৰ্শিত হ'ব পাৰে-
ভাৰতৰ বাহিৰে-ভিতৰে অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত,
দ্বি-পাক্ষিক সংস্কৃতি-বিনিময় কাৰ্যসূচীৰ অধীনস্থ ভাৰতীয় ছবি সপ্তাহত,
সাংস্কৃতিক বিনিময় প্ৰট'কলৰ বাহিৰত অনুষ্ঠিত বিশেষ ভাৰতীয় ছবি মহোৎসৱত,
ভাৰতত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশেষ ভাৰতীয় পেনোৰামা মহোৎসৱত।

বাহ্যিক সংযোগ

ভাৰতীয় ছবি অধিদপ্তৰত ভাৰতীয় পেনোৰামা
ভাৰতীয় পেনোৰামা আৰ্কাইভ বা সংগ্ৰাহালয়
ছবি ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
১০২ (এম্বুলেন্স সেৱা)

১০২ বিনামূলীয়া এম্বুলেন্স সেৱা হ'ল ভাৰতৰ এটা জৰুৰীকালীন চিকিৎসা পৰিবহণ সেৱা। ইয়াক নেচনেল এম্বুলেন্স চাৰ্ভিচ (NAS) নামেৰেও জনা যায়। এই সেৱাৰ অধীনত সকলো এম্বুলেন্সত সহায়ক জিপিএছ ব্যৱস্থা আৰু প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসা-সঁজুলি সংযুক্ত কৰা থাকে।

এই জৰুৰীকালীন সেৱাই জননী সুৰক্ষাযোজনা আৰু জননী শিশু সুৰক্ষা কাৰ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্ভুক্ত গৰ্ভৱতী মহিলা, নৱজাত শিশুসকল আৰু মাতৃসকলক ২৪×৭ বিনামূলীয়া পৰিবহণ সুবিধা প্ৰদান কৰে।

এম্বুলেন্স সেৱাই ৰোগীক প্ৰাথমিক চিকিৎসা আগবঢ়াই ওচৰৰ সামূহিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ বা চৰকাৰী চিকিৎসালয়লৈ লৈ যায়। জাতীয় স্বাস্থ্য অভিযানৰ তথ্য অনুসৰি ১০,০১৭খন এম্বুলেন্স ১০২ ৰোগী পৰিবহণ হিচাপে সক্ৰিয় হৈ আছে। কিছুমান ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰত ৫,৪৮৪খন এম্পেনেলযুক্ত যান-বাহনো গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু শিশুক পৰিবহণৰ বাবে ১০২ এম্বুলেন্স হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ইতিহাস

১০২ ৰাষ্ট্ৰীয় এম্বুলেন্স সেৱা ১৭ জানুৱাৰী ২০১৪ তাৰিখে উত্তৰ প্ৰদেশত আৰম্ভ কৰা হৈছিল।

উত্তৰ প্ৰদেশৰ সকলো জিলাত প্ৰায় ২,২৭২খন এম্বুলেন্স সক্ৰিয়। গড়ে প্ৰতিদিনে ৬৫,০০০টা কল লাভ হয় আৰু ২৫,০০০টা যাত্ৰা সম্পন্ন হয়। এতিয়ালৈকে প্ৰায় ১ কোটিৰো অধিক মহিলা আৰু নৱজাতক এই সেৱাৰদ্বাৰা উপকৃত হৈছে।

এই সেৱা প্ৰদান কৰে ব্যক্তিগত সেৱা প্ৰদানকাৰী GVK-EMRI (Ganapati Venkata Krishnanreddy Emergency Management & Research Institute) এ, যিয়ে ভাৰতৰ ১৭খন ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত বিনামূলীয়া এম্বুলেন্স সেৱা পৰিচালনা কৰে।

সঞ্চালন

১০২ সেৱাত এটা কেন্দ্ৰীভূত জৰুৰীকালীন সঁহাৰি কেন্দ্ৰ (ERC) থাকে। লক্ষ্ণৌৰ আছিয়ানাত অৱস্থিত GVK-JSSৰ কল চেণ্টাৰত কাম কৰে জৰুৰীকালীন সঁহাৰি বিষয়া (ERO)সকল।

চহৰত গড়ে ২০ মিনিটত আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলত প্ৰায় ৩০ মিনিটত এম্বুলেন্স ঘটনাস্থললৈ পোহৰ পায়।

কিছুমান ৰাজ্যত এম্পেনেলযুক্ত যান-বাহনো ১০২ নামেৰে চলোৱা হয় —
মধ্য প্ৰদেশ / ওড়িশা: জননী এক্সপ্ৰেছ
ঝাৰখণ্ড: মমতা বাহন
পশ্চিম বংগ: নিশ্চয় যান প্ৰকল্প
উত্তৰাখণ্ড খুশিয়োঁ কী সৱাৰী

সকলোৱে NAS নিৰ্দেশিকা মানি চলে।

হিতাধিকাৰী

GVK-EMRIৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ COO সঞ্জয় খোছলাৰ মতে, ২০১৩ চনৰপৰা ১০২ আৰু ১০৮ এ মিলি প্ৰায় ১.৫৭ কোটি লোক উপকৃত হৈছে; তাৰ ভিতৰত প্ৰায় ৯০ লাখ মহিলা কেৱল ১০২ সেৱাত উপকৃত হৈছে।

Ziqitza Healthcare অনুসৰি, এই সেৱাই ১৭,৫৪,০১৯ গৰাকী গৰ্ভৱতী মহিলাক পৰিবহণ কৰিছে আৰু ১০,০০০+ শিশুৰ প্ৰসৱত সহায় কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসালয়
শ্ৰেণী:ভাৰত
শ্ৰেণী:চৰকাৰী যোজনা
তাহেৰেহ ছাফৰ্জাদেহ

তাহেৰেহ ছাফৰ্জাদেহ (জন্ম, ১৯৩৬ ইৰাণৰ কেৰমান প্ৰদেশৰ চিৰজানত – মৃত্যু,ইৰাণৰ তেহৰাণত ২৫ অক্টোবৰ, ২০০৮) এগৰাকী ইৰাণী কবি, লেখক, অনুবাদিকা আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা আছিল।

শিক্ষা

তেৰ বছৰ বয়সত ছাফাৰজাদাহে তেওঁৰ স্কুলৰ দেৱাল আলোচনীত বাবে “বীনাভা ৱা জিমিস্তান” (নিঃস্ব আৰু শীতকাল) শীৰ্ষক কবিতা এটা ৰচনা কৰিছিল। এই কৃতিত্বই তাইক হাইস্কুলৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত সাহিত্যক মেজৰ হিচাপে বাছি ল’বলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত শ্বিৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন, পাৰ্চী সাহিত্য আৰু ইংৰাজী সাহিত্য নামৰ তিনিটা সম্ভাৱ্য ক্ষেত্ৰৰপৰা ইংৰাজী ভাষা আৰু সাহিত্য নিৰ্বাচন কৰে।

১৯৬০ চনত ইংৰাজী ভাষা আৰু সাহিত্যত বি এ লাভ কৰে। কিছু বছৰৰ পাছত ইৰাণ এৰি ইংলেণ্ড আৰু তাৰ পিছত আমেৰিকালৈ যায়। আন্তৰ্জাতিক লেখা কাৰ্যসূচীৰ সদস্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ত ব্যাৱহাৰিক কৰ্মশালা আৰু তাত্ত্বিক পাঠ্যক্ৰমৰ জৰিয়তে লেখিকা, কবি, চিত্ৰশিল্পী আদিয়ে নিজ নিজ ক্ষেত্ৰত শিক্ষকতা কৰিব পৰাকৈ প্ৰস্তুত কৰা এম এফ এ কাৰ্যসূচীতো নামভৰ্তি কৰে। ডিগ্ৰীৰ বাবে ব্যাৱহাৰিক সাহিত্য সমালোচনা আৰু অনুবাদ কৰ্মশালাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দি সমসাময়িক বিশ্বৰ প্ৰধান সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল।

কৰ্ম

ছাফৰ্জাদেহৰ চৈধ্যটা খণ্ডৰ কবিতা পুথি প্ৰকাশ পাইছে। সাহিত্যিক, বৈজ্ঞানিক, কোৰান গ্ৰন্থৰ অনুবাদৰ নীতিৰ ওপৰত দহখন গ্ৰন্থৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে।

অনুবাদ বিজ্ঞানৰ ফলপ্ৰসূতাৰ সন্দৰ্ভত চফ্ফৰ্জাদেই কেইবাটাও তত্ত্ব উপস্থাপন কৰিছে, ইয়াৰে "অনুবাদৰ জৰিয়তে বৈজ্ঞানিক অগ্ৰগতি" তত্ত্বক আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। "অনুবাদ: পৱিত্ৰ কোৰানৰ মৌলিক অৰ্থ" (১৯৯৯) পৱিত্ৰ কোৰানৰ ইংৰাজী আৰু পাৰ্চী অনুবাদৰ ওপৰত কৰা তথ্যচিত্ৰ অধ্যয়নত—তেওঁ যিবোৰ মূল ভুল আৰু বিচ্যুতি আছিল সেইবোৰ চিনাক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। আৰু সেই ভুলবোৰ বিতংভাৱে উজ্জ্বল কৰি তাই কোৰআনৰ অনুবাদত প্ৰতিশব্দ বা অৰ্থ নিৰ্ণয়ৰ এক নতুন পদ্ধতিৰ দুৱাৰ মুকলি কৰি দিলে; যাৰ ফলত এই অসাধাৰণ অৰ্থগত অনুবাদৰ উন্মেষ ঘটে। এইখন পৱিত্ৰ কোৰানৰ প্ৰথম দ্বিভাষিক অনুবাদ আৰু এগৰাকী মহিলাই ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা পৱিত্ৰ কোৰানৰ প্ৰথম সংস্কৰণ।

পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান

২০০৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত ছাফৰ্জাদেহে ২০০৫ চনৰ ইছলামিক ৱৰ্ল্ডৰ মহিলা পণ্ডিত উপাধি লাভ কৰে, যিটো ইজিপ্তৰ আফ্ৰিকান-এছিয়ান লেখক সংস্থাই প্ৰতি বছৰে নিৰ্বাচিত কৰে।

মৃত্যু

২৭ ছেপ্টেম্বৰত মগজুৰ টিউমাৰ আঁতৰাবলৈ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা হৈছিল যদিও ১৩ অক্টোবৰত তেওঁ ক’মালৈ গৈছিল। সেই সময়ত তেওঁ ইমাম আলী (আঃ)ৰ নিৰ্বাচিত নাহজ-উল-বালাঘাক পাৰ্চী আৰু ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰাত তেওঁ ব্যস্ত আছিল।
২০০৮ চনত মগজুৰ কেন্সাৰত আক্ৰান্ত হৈ ৭২ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

Sources

বাহ্যিক সংযোগ

Official website

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:অনুবাদক
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মহাৰথী (উপন্যাস)

মহাৰথী হ’ল অসমীয়া সাহিত্যিক চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়াদেৱৰদ্বাৰা ৰচিত এখন উপন্যাস। মহাৰথীক চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়াৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য-কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়। ‘মহাৰথী’ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে মহান যোদ্ধা।

লেখকৰ পৰিচয়

চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়া (জন্ম: ১৯২৭ – মৃত্যু: ২০০৬) হৈছে এজন অসমীয়া গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিষয়ত এম.এ. শ‍ইকীয়াই সাংবাদিকতাক বৃত্তি হিছাপে গ্ৰহণ কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। এখন অসমীয়া তিনিদিনীয়া আৰু এখন দৈনিক কাকতৰ প্ৰতিষ্ঠাপক-সম্পাদক চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়াই অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সচিব হিছাপে সফলতাৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। এই উপন্যাসৰ বাবে তেখেতে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ২০০২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল। অসমীয়া সাহিত্যৰ ধাৰাবাহিক প্ৰবাহ ৰক্ষা কৰি চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়াই "অসমীয়া", "প্ৰকাশ" আৰু "গৰীয়সী" কাকতৰ সম্পাদনাৰে মৃত্যু পৰ্যন্ত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰি গৈছিল। তেখেতে ১৯৯৯ আৰু ২০০০ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ পদো অলংকৃত কৰিছিল।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

মহাৰথীৰ কাহিনী ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতৰ ওপৰত আধাৰিত। ইয়াৰ মুখ্য চৰিত্ৰ হৈছে মহাবীৰ কৰ্ণ। কৰ্ণ আছিল সূৰ্য্য আৰু কুন্তীৰ সন্তান। এজন নিপুণ যোদ্ধা হোৱাৰ উপৰিও দয়ালু আৰু দানশীল স্বভাৱৰ বাবেও কৰ্ণ জনাজাত আছিল। প্ৰকৃত পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয় গোপন হৈ থকাৰ বাবে ‘সূত-পুত্ৰ’ বুলি জীৱনকালত কৰ্ণ পদে পদে লাঞ্ছনাৰ সম্মুখীন হৈছিল। মহাভাৰতৰ যুদ্ধত কৌৰৱৰ হৈ যুঁজ দিয়া কৰ্ণৰ নিজৰেই অৰ্দ্ধ-ভ্ৰাতৃ অৰ্জুনৰ হাতত শোকাবহ মৃত্যু ঘটিছিল।

গ্ৰন্থ পৰ্যালোচনা

কৰ্ণৰ মানৱীয়তা আৰু মৰ্মন্তদ জীৱনৰ কাহিনী চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়াদেৱে মহাৰথীত কুশলী ভাষাৰে হৃদয়স্পৰ্শীভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে। এক নতুন আংগিকৰ উপন্যাস হিচাপে ই অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত ব্যৱসায়িক দিশতো সফল আছিল।

বঁটা

১৯৯৫ চনত এই উপন্যাসৰ বাবে চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়াই সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

অভিযোজন

ইতিমধ্যে এই উপন্যাসখন বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে আৰু ইয়াৰ নাট্যৰূপো দিয়া হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
যাদু বাস্তৱবাদ

যাদু বাস্তৱবাদ হৈছে সাহিত্যিক কল্পকাহিনী আৰু শিল্পৰ এক শৈলী। ই পৃথিৱীৰ বাস্তৱিক দৃষ্টিভংগী চিত্ৰিত কৰাৰ লগতে যাদুকৰী উপাদানসমূহো যোগ কৰে। ই প্ৰায়ে কল্পনা আৰু বাস্তৱৰ মাজৰ ৰেখাডাল অস্পষ্ট কৰি তোলে। বোধহয়, যাদুকৰী বাস্তৱবাদে একেবাৰে সৰল ভাষাত সাহিত্যকে বুজায়, য'ত যাদুকৰী বা অতিপ্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাসমূহ বাস্তৱ-জগতৰ বা লৌকিক পৰিৱেশত উপস্থাপন কৰা হয়, যিবোৰ সাধাৰণতে উপন্যাস আৰু নাটকীয় অভিনয়ত পোৱা যায়। কিছুমানক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা সত্ত্বেও এইবোৰ যাদুকৰী উপাদান। ইয়াক সাধাৰণতে কল্পনাৰ পৰা পৃথক ধাৰা বুলি গণ্য কৰা হয়; কাৰণ যাদুকৰী বাস্তৱবাদে যথেষ্ট পৰিমাণৰ বাস্তৱিক বিৱৰণ ব্যৱহাৰ কৰে। লগতে বাস্তৱৰ বিষয়ে এটা কথা ক'বলৈ এক বা একাধিক যাদুকৰী উপাদান ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে কল্পনা কাহিনীবোৰো প্ৰায়ে বাস্তৱৰ পৰা পৃথক কৰা হয়। যাদুকৰী বাস্তৱবাদক প্ৰায়ে বাস্তৱ আৰু যাদুকৰী উপাদানৰ সংমিশ্ৰণ হিচাপে দেখা যায় যিয়ে সাহিত্যিক বাস্তৱবাদ বা কল্পনাতকৈ অধিক অন্তৰ্ভুক্ত লেখাৰ ৰূপ উৎপন্ন কৰে। এই শব্দটো আৰু ইয়াৰ বহল সংজ্ঞা প্ৰায়ে বিভ্ৰান্ত হ’ব পাৰে, কিয়নো বহু লেখকক যাদুকৰী বাস্তৱবাদী হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়। এই শব্দটো ১৯২০ চনৰ জাৰ্মান আৰু ইটালীয় চিত্ৰশৈলীৰ প্ৰভাৱত পৰিছিল যিবোৰক একে নাম দিয়া হৈছিল।যাদু বাস্তৱবাদক সচৰাচৰ লেটিন-আমেৰিকীয় সাহিত্যৰ লগত সম্পৰ্কিত কৰা হয়। যাদু বাস্তৱবাদৰ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলৰ ভিতৰতঃ লেখক গেব্ৰিয়েল গাৰ্চিয়া মাৰ্কেজ, ইছাবেল এলেণ্ডে, জৰ্জ লুইছ বৰ্গেছ, জুয়ান ৰুলফো, মিগেল এঞ্জেল আষ্টুৰিয়াছ, এলেনা গাৰো, মিৰেয়া ৰ'বেলছ, ৰোমুলো গালেগোছ আৰু আৰ্টুৰো উছলাৰ পিয়েট্ৰি। ইংৰাজী সাহিত্যত ইয়াৰ মুখ্য প্ৰতিনিধিসকলৰ ভিতৰত আছে নীল গেইমেন, ছালমান ৰুছডি, এলিছ হফমেন, নিক জোৱাকিন, নিকোলা বাৰ্কাৰ। বাংলা সাহিত্যত যাদু বাস্তৱবাদৰ বিশিষ্ট সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত নবাৰুন ভট্টাচাৰ্য, আখতেৰুজ্জামান ইলিয়াছ, শ্বাহিদুল জাহিৰ, জিবাননন্দ দাস আৰু চৈয়দ ৱালিউল্লাহ আদি উল্লেখযোগ্য। জাপানী সাহিত্যত এই ধাৰাটোৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ লেখক হ’ল হাৰুকি মুৰাকামি। কন্নড় সাহিত্যত সাহিত্যিক শিৱৰাম কৰণ্থ আৰু দেৱানুৰ মহাদেৱে তেওঁলোকৰ অতি বিশিষ্ট গ্ৰন্থসমূহত যাদুকৰী বাস্তৱবাদৰ সঞ্চাৰ কৰিছে। পোলেণ্ডৰ সাহিত্যত যাদু বাস্তৱবাদক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে ২০১৮ চনৰ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা বিজয়ী অলগা টোকাৰচুকে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা
শ্ৰেণী:সাহিত্য
পেড়া

পেডা বা পেৰা ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ম উদ্ভাৱন হোৱা এবিধ মিঠাই। অথুৰা চহৰত ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে ঘূৰণীয়া গল্ক এটা হাতৰ তলুৱা বা আঙুলিৰে হেঁ‌চা মাৰি দিলে যি ৰূপ লয় সেই হিচাপে প্ৰস্তুত কৰা হয়। ইয়াৰ মূল উপাদানসমূহ হ’ল খোয়া, চেনি আৰু ইলাচিৰ গুটিকে ধৰি পৰম্পৰাগত সোৱাদ যেনে শুকান ফল। ইয়াৰ ৰং বাদামী। ইয়াকপেধা, পেণ্ডা ( গুজৰাটী ভাষাত) আৰু পেৰা বুলিও জনা যায়। অসমৰ বোকাখাটৰ পেড়া অতি জনপ্ৰিয়। পূজাত দেৱতালৈয়ো প্ৰসাদ হিচাপে পেড়া আগবঢ়োৱা হয়।

ইতিহাস আৰু ব্যুৎপত্তি

পেডাৰ পিদা শব্দটো সংস্কৃত শব্দ পিণ্ডা বা পিণ্ডক ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। শব্দটোৱে গাখীৰ আৰু আটা ভিত্তিক মিঠাইক এটা গোট হিচাপে ভাগ কৰে। ভাৰতীয় প্ৰাচীন চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰক সংহিতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পাকশাস্ত্ৰ ভোজনকুটুহললৈকে আয়ুৰ্বেদিক আৰু পাকাশাস্ত্ৰ গ্ৰন্থসমূহত পিণ্ডকক মিঠা আৱিষ্কাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। চৰক সংহিতাইত আটা ভিত্তিক ভাৰতীয় মিঠাইৰ তালিকাত পিণ্ডকক স্থান দিয়া হৈছে। ভোজনকুতুহল নামৰ পুথিত ইলাচি, নিমাখ আৰু জলকীয়া আদি মছলা আৰু গাখীৰ আৰু চেনি ব্যৱহাৰ কৰি মিঠাই প্ৰস্তুত কৰাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

সংস্কৃত সাহিত্যত গাখীৰৰ পেডাক দুগ্ধ পিণ্ডক আৰু ক্ষীৰাৱটিকা আদি নামেৰে উল্লেখ কৰা হৈছে। আচাৰ্য সুষেনৰ আয়ুৰ্বেদ মহোদাধিত কৃতন্ন্ন বৰ্গত ইয়াৰ প্ৰস্তুতিৰ কথা উল্লেখ আছে। আন এখন আয়ুৰ্বেদিক গ্ৰন্থ ন্বৃহদোগ্যতৰংগিনীত ক্ষীৰাৱতী নামৰ এবিধ মিঠাইৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে যি বৰ্তমান দুধ পেডা বুলি জনাজাত।

বৰ্তমানৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মথুৰা চহৰত আধুনিক পেডাৰ উৎপত্তি হৈছিল। মথুৰা পেডা চহৰৰ বৈশিষ্ট্য। উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা এই পেডা ভাৰত উপমহাদেশৰ বহু ঠাইলৈ বিয়পি পৰে। ১৮৫০ চনত বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকতলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা লক্ষ্ণৌৰ ঠাকুৰ ৰাম ৰতন সিঙে তাত পেডাৰ প্ৰচলন কৰে। পেড়াৰ এই প্ৰকাৰবিধ বৰ্তমান ধৰৱাদ পেধা নামেৰে বিখ্যাত ৷ মহাৰাষ্ট্ৰৰ সতৰাৰ কান্দি পেডেল আৰু কৰ্ণাটকৰ ডুড পেডাও দুই জনপ্ৰিয় প্ৰকাৰ।

অসমৰ বোকাখাটৰ গাখীৰৰ পেড়া বিখ্যাত। বোকাখাটত অতীজৰে পৰা প্ৰচুৰ পৰিমাণে গাখীৰ উৎপাদন হয়। মিঠাই নিৰ্মাতা আৰু বিক্ৰেতাসকলে এই বিশুদ্ধ গাখীৰ পানী নিমিহলোৱাকৈ পেড়া বনায়। এই পেড়াত কোনো বাহ্যিক সোৱাদৰ সমল নাথাকে। এই পেড়া সাধাৰণতে পাতল বা৯ গাঢ় বাদামী ৰঙৰ হয়। সম্পূৰ্ণ গাখীৰেৰে তৈয়াৰী এই এই পেড়া সমগ্ৰ অসমতে জনপ্ৰিয়। অসমত বিহুৰ সময়ত পিঠাৰ সৈতে পেড়াও বনায়।

পুষ্টি

পেডাৰ কেলৰিৰ পৰিমাণ ইয়াৰ আকাৰ, উপাদান আৰু প্ৰস্তুত কৰাৰ পদ্ধতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ই ভিন্ন হ'ব পাৰে যদিও গড়ে এটা পেডাত প্ৰায় ৪০ৰ পৰা ৯০ কেলৰি থকাটো সম্ভৱ। ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ প্ৰটিন, চৰ্বি, চুক্ৰ’জ আৰু লেক্ট’জ থাকে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্বেল্ফ লাইফ আৰু ষ্ট’ৰেজ

আন কম গাখীৰ ভিত্তিক মিঠাই যেনে ৰসগোল্লা বা কালাকান্দৰ (ফ্ৰীজত ৰখাৰ সময়ত ২ দিনতকৈ কম সময়ৰ বাবে) তুলনাত পেডাৰ শ্বেল্ফ-লাইফ বেছি। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল ইয়াত থকা চেনিৰ উচ্চ ওঅৰিমাণ আৰু কম আৰ্দ্ৰতা। সাধাৰণতে শীতলিকৰণ যন্ত্ৰত নৰখাকৈ ই ৩ দিন ভালে থাকে।
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:খাদ্য
ৱমেন'ছ এৰা

ৱমেন'ছ এৰা হৈছে ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশিত এখন ভাৰতীয় মহিলা পষেকীয়া আলোচনী। ১৯৭৩ চনত বিশ্বনাথে তেওঁৰ প্ৰকাশন সংস্থা দিল্লী প্ৰেছৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰকাশ আৰম্ভ কৰিছিল। আলোচনীখন দিল্লী প্ৰেছৰ মালিকানাধীন।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা আলোচনী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
শ্ৰেণী:ভাৰতত প্ৰকাশিত আলোচনী
দোৰোণ

দোৰোণ এবিধ লেমিয়াছি (Lamiaceae ) গোত্ৰৰ 'লেউকাছ" (Leucas) জাতিৰ অন্তৰ্গত তৃণজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াক ঠাইবিশেষে অনেক নামেৰে জনা যায়, যদিও অসমত ই দোৰোণ শাক বুলিয়ে জনাজাত। ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো অ‌ঞ্চলতে উপলব্ধ এইবিধ তৃণ বিভিন্ন ধৰণৰ বনৌষধি আৰু কৃষিকাৰ্য্যৰ সহায়ক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:শাক
১৭ মে'

ঘটনাৱলী

১৫৪০ - শ্বেৰশ্বাহে কনৌজৰ যুদ্ধত হুমায়ুনক পৰাজিত কৰে।
১৯৯৬ - সাংবাদিক তথা মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী পৰাগ কুমাৰ দাসক ৩৫ বছৰ বয়সত গুৱাহাটীৰ ৰাজপথত অচিনাক্ত দুৰ্বৃত্তই গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল।
২০০১ - তৰুণ গগৈয়ে অসমৰ ত্ৰয়োদশ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।

জন্ম

১৭৪৯ - এডৱাৰ্ড জেনাৰ, ইংৰাজ চিকিৎসক আৰু বিজ্ঞানী, বৰআই ছিটা আৱিষ্কাৰৰ বাটকটীয়া। (মৃত্যু: ২৬/০১/১৮২৩)
১৯৩০ - কুমুদিনী লাখিয়া, ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য নিৰ্দেশক।
১৯৪০ - এলেন কে, আমেৰিকান কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী।
১৯৫৪ - বি. এছ. চন্দ্ৰশেখৰ, ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ।
১৯৬৯ - মহাদেৱ ডেকা, অসমীয়া শৰীৰচৰ্চাবিদ।
১৯৮৫ - নুশ্ৰট ভাৰুচ্চা, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৮৭০ - ৰাধানাথ শিকদাৰ, ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ , মাউন্ট এভাৰেষ্টৰ প্ৰথম উচ্চতা নিৰূপণকাৰী আৰু আৱিষ্কাৰক।(জন্মঃ ১৮১৩)
১৯৯৬ - পৰাগ কুমাৰ দাস, অসমীয়া সাংবাদিক, মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী।
২০২১- ৰাণা গোস্বামী, প্ৰাক্তন বিধায়ক, ছয়গাঁও সমষ্টি
২০২৪ - থানেশ্বৰ বড়ো, অগপৰ প্ৰথম কাৰ্যকালত ৰাজহ মন্ত্ৰী আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত শিক্ষামন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ। হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ দেহাৱসান।

দিৱস

বিশ্ব উচ্চ ৰক্তচাপ দিৱস
শিশু দিৱস (নৰৱে)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত