ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভাৰতীয় উগ্ৰপন্থী সংগঠনসমূহৰ তালিকা

নিষিদ্ধ সন্ত্ৰাসবাদী/বিদ্ৰোহী সংগঠন

নেছ'নেল ডেম'ক্ৰেটিক ফৰ্ণ্ট অৱ বড়োলেণ্ড (এন ডি এফ বি)
নেছ'নেল ডেম'ক্ৰেটিক ফৰ্ণ্ট অৱ বড়োলেণ্ড (এন ডি এফ বি (এছ))
অসম সংযুক্ত মুক্তি বাহিনী (আলফা)

সক্ৰিয় সন্ত্ৰাসবাদী/বিদ্ৰোহী সংগঠন

নেছ'নেল ছ'চিঅলিষ্ট কাউনছিল অফ নগালেণ্ড-ইচাক মুইভা (এন এছ চি এন-আই এম)
নগা নেছ'নেল কাউনছিল-ফেডাৰেল (এন এন চি এফ)
নেছ'নেল কাউনছিল অফ নগালেণ্ড-খাপলং
পিপুলচ লেবৰেছন আৰ্মি
কাংলেই য়াৱোল কান্না লুপ (কে ৱাই কে এল)
জোমি লিভ'লুশ্বনেৰি ফ'ৰ্ণ্ট
পিপ'লছ ৰিভ'লুছ'নেৰী পাৰ্টি অব কাংলেইপাক (প্ৰিপাক)
আদিবাসি ক'ব্ৰা ফৰ্চ (এ এফ চি)
ডিমা হালিম ডাওগাহ (ডি এইচ ডি)
হামাৰ পিপোল'চ কনভেনশ্বন-ডেম্ৰ'ক্ৰেচি (এইচ পি চি-ডি)
কমতাপুৰ লেবাৰশ্বন অ'ৰগনাইজেশ্বন (কে এল অ')
ইউনাইটেত পিপোল'চ ডেম্ৰ'ক্ৰেটিক চ'লিডাৰ্টি (ইউ পি ডি এচ)

অসক্ৰিয় সন্ত্ৰাসবাদী/বিদ্ৰোহী সংগঠন

আদম সেনা (এ এচ)
আদিভাষি চিক'ৰিটি ফৰ্চ (এ এচ এফ)
সদৌ অসম আদিভাষি সুৰক্ষা সমিতি (এ এ এ এচ এচ)
বৰাক উপত্যকা যুৱ মুক্তি বাহিনী (বি ভি ৱাই এল এফ)
বড়ো লেবাৰেছন টাইগাৰ (বি এল টি)
গোৰ্খা টাইগাৰ ফৰ্চ (জি টি এফ)
হাৰকুট-উল-জেহাদ
হাৰকুট-উল-মুজাহিডীড
ইছলামিক লেবাৰেশ্বন অৰ্মি অৱ আসাম (আই এল এ এ)
ইছলামিক সেৱক সংঙ্ঘ (আই এছ এছ)
ইছলামিক ইউনাইটেড ৰিফ'ৰমেশ্বন প্ৰ'টেষ্ট অৱ ইণ্ডিয়া (আই ইউ আৰ পি আই)
কাৰ্বি নেশ্বনেল ভ'লেণ্টৰি (কে এন ভি)
কাৰ্বি পিপ'লছ ফণ্ট (কে পি এফ)
কোচ-ৰাজবংশী মুক্তি সংগঠন (কে আৰ এল অ')
মুছলিম লেবাৰেশ্বন আৰ্মি (এম এল এ)
মুছলিম চিক'ৰিটি কাউনছিল অৱ আসাম (এম এছ চি এ)
মুছলিম চিক'ৰিটি ফৰ্চ (এম এছ এফ)
মুছলিম টাইগাৰ ফৰ্চ (এম টি এফ)
মুছলিম ইউনাইটেড লেবাৰেশ্বন ফৰ্ণ্ট অৱ আসাম (মালফা)
মুছলিম ভ'লেণ্টেৰি ফৰ্চ (এম ভি এফ)
পিপ'ল'ছ ইউনাইটেড লেবাৰেশ্বন ফৰ্ণ্ট (পি ইউ এল এফ)
ৰাভা নেশ্বনেল ছিক'ৰিটি ফৰ্চ (আৰ এন এছ এফ)
ৰিভোলেশ্বনেৰী মুছ্লিম কামাণ্ড' (আৰ এম চি)
তিৱা নেশ্বনেল ৰিভোলেশ্বনেৰী ফৰ্চ (টি এন আৰ এফ)
ইউনাইটেড লেবাৰেশ্বন ফৰ্ণ্ট অৱ বৰাক ভেলি
ইউনাইটেড লেবাৰেশ্বন মিলিটাই অৱ আসাম (ইউ এল এম এ)
ইউনাইটেড মুছলিম লেবাৰেশ্বন ফৰ্ণ্ট অৱ আসাম (ইউ এম এল এফ এ)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাৰত
শ্ৰেণী:ভাৰত সম্পৰ্কীয় তালিকা
শ্ৰেণী:সন্ত্ৰাসবাদ
মোচি (ইহুদী ধৰ্মগুৰু)

মোচি বা মোজেছ (Moses) (১৪শ–১৩শ শতিকাৰ খ্ৰীঃপূৰ্ব) আছিল হিব্ৰু ভাববাদী যিয়ে মিচৰৰ পৰা পলায়নৰ সময়ত ইজৰাইলীসকলক দাসত্বৰ পৰা মুক্ত কৰিছিল৷ তেওঁক ইহুদী আৰু চমৰীয়া ধৰ্মৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ নবী হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু খ্ৰীষ্টান, ইছলাম, বাহাই বিশ্বাস আৰু অন্যান্য অব্ৰাহাম ধৰ্মৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাববাদী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বাইবেল আৰু কোৰআন দুয়োখন গ্ৰন্থ অনুসৰি ঈশ্বৰে মোচিক মোচিৰ বিধান নিৰ্দেশ দিছিল, যিটো তেওঁ তওৰাতৰ পাঁচখন কিতাপত লিখিছিল। মোচিয়ে Ten Commandments গ্ৰহণ কৰি Mosaic Law প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ইজৰাইলৰ ধৰ্মীয়, সামাজিক আৰু ন্যায়িক ভিত্তি স্থাপন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
ভাৰতৰ সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনা

ভাৰতৰ সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনা বুলিলে সংবিধানখনৰ চমু ভূমিকা অংশক বুজায় য'ত এই নথিৰ লক্ষ্য আৰু নীতিৰ কথা আছে। সংবিধানৰ ক্ষমতাৰ উৎস হিচাপে ইয়ত জণগণৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। ভাৰতীয় জনতাৰ আশা আৰু দেশৰ আদৰ্শৰ কথাও প্ৰস্তাৱনাত স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰা আছে। ভাৰতৰ গণপৰিষদে ১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত এই সংবিধানত সন্মতি জনায় আৰু ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ই গৃহীত হয়।

প্ৰস্তাৱনাৰ পাঠ্য

তথ্য সংগ্ৰহ

আৰু চাওক

ভাৰতৰ সংবিধান

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংবিধান
শকুন্তলা নৰসিংহন

শকুন্তলা নৰসিংহন এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক, গ্ৰাহক অধিকাৰ কৰ্মী। আৰু হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ৰামপুৰ-সাহাছৱান ঘৰাণৰ পৰা শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পীতেওঁ হাফিজ আহমেদ খানৰ শিষ্য আছিল আৰু দূৰদৰ্শন আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰদ্বাৰা আয়োজিত ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত কাৰ্যসূচীত কৰ্ণাটক আৰু হিন্দুস্তানী দুয়োটা শৈলীতে কণ্ঠদান কৰা ভাৰতৰ একমাত্ৰ কণ্ঠশিল্পী। কৰ্ণাটক শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল কণ্ঠশিল্পী মুছিৰি সুব্ৰমণিয়া আয়েৰ আৰু থাঞ্জাভুৰ বৃন্দাই। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ একমাত্ৰ শিল্পী যিয়ে দুয়োটা শৈলীক পাৰ্শ্বৱৰ্তী কৰি “আত্ম-জুগালবন্দী” কৰিছে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

সকুন্তলাই অৰ্থনীতিত এম এ ডিগ্ৰী আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তেওঁৰ দুটা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী আছে – এটা মহিলা অধ্যয়নত আৰু আনখন সংগীত বিজ্ঞানত। ১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ সময়ত, ভাৰত বিভাজনৰ সময়ৰ আশে-পাশে দিল্লীত বাস কৰিছিল, তাৰ পিছত মুম্বাইলৈ গুচি যায় আৰু বৰ্তমান বেংগালুৰুত থাকে। সংগীত বিজ্ঞানৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ থিছিছ আছিল কৰ্ণাটক আৰু হিন্দুস্তানী শৈলীৰ তুলনামূলক অধ্যয়নৰ ওপৰত। সৰুৰেপৰাই অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত কণ্ঠদান আৰম্ভ কৰা সকুন্তলাই SPIC MACAY আৰু আন কেইবাজনো আয়োজকৰ বাবে বিগত ৬০ বছৰ ধৰি পৰিৱেশন শিল্পী হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

কেৰিয়াৰ

সাংবাদিক হিচাপে সকুন্তলাই মুম্বাইত দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া গোটৰ সৈতে ৭ বছৰ কাম কৰিছিল। চীনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ ওপৰত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ল’বেল কনফাৰেন্সৰ বিষয়ে, ১৯৯৫ চনত ডেকান হেৰাল্ডৰ বাবে আৰু ২০০০ চনত নিউয়ৰ্কত অনুষ্ঠিত হোৱা ২৩সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ অধিৱেশনৰ বিষয়ে তেওঁ প্ৰতিৱেদন দিছিল। ২০০২ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত অনুষ্ঠিত হোৱা বহনক্ষম উন্নয়নৰ বিশ্ব সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ আৰু লিখিবলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা চাৰিগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিকৰ ভিতৰতো তেওঁ অন্যতম আছিল। ২০০৯ চনলৈকে তেওঁৰ স্তম্ভসমূহ ডেকান হেৰাল্ডত ২৭ বছৰ ধৰি চলিছিল আৰু বৰ্তমান তেওঁ দ্য ৱায়াৰৰ বাবে লিখে, চিটিজেন মেটাৰ্ছ, আৰু মানিলাইফ।

বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ত সংগীতৰ অধ্যাপনা কৰা সকুন্তলাই বঙাইগাঁও বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ত সাংবাদিকতা, মহিলা অধ্যয়ন, অৰ্থনীতি বিষয়ত অধ্যাপনা কৰি আহিছে। ফুলব্ৰাইটৰ ফেল’শ্বিপত আমেৰিকাতো শিক্ষকতা কৰিছে। আমেৰিকা, ব্ৰিটেইন, নৰৱে, পাকিস্তান, কেনিয়া, উগাণ্ডা, ফিলিপাইনছ, ইণ্ডোনেছিয়া, জাপান, থাইলেণ্ড, আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত সংবাদ মাধ্যম, সংগীত আৰু নাৰীবাদী অধ্যয়নৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনত গৱেষণা পত্ৰ উপস্থাপন কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
গোবিন্দৰাজন পদ্মনাভন

গোবিন্দৰাজন পদ্মনাভন( জন্ম ২০ মাৰ্চ ১৯৩৮, মাদ্ৰাজ) এগৰাকী ভাৰতীয় জৈৱ ৰসায়নবিদ আৰু জৈৱ প্ৰযুক্তিবিদ তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক আছিল আৰু বৰ্তমান আইআইএছচি-ৰ জৈৱ ৰসায়ন বিভাগৰ সন্মানীয় অধ্যাপক আৰু তামিলনাডুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

পদ্মনাভন এটা অভিযন্তা পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ তামিলনাডু তাঞ্জোৰ জিলাৰ বাসিন্দা যদিও বাংগালোৰত স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ লয়। বাংগালোৰত স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ এখন অভিযান্ত্ৰিক কলেজত যোগদান কৰিছিল। অৱশ্যে, তেওঁ অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নাছিল, আৰু তেওঁ ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত যোগদান কৰিছিল। তেওঁ নতুন দিল্লী ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত মাটি ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ১৯৬৬ চনত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান (আইআইএছচি) বাংগালোৰ জৈৱ ৰসায়নবিজ্ঞানত পিএইচডি সম্পূৰ্ণ কৰে।

গৱেষণা

গৱেষণাৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত তেওঁ প্ৰাথমিকভাৱে যকৃতত ইউকেৰিয়টিক জিনৰ প্ৰতিলিপি নিয়ন্ত্ৰণত কাম কৰিছিল। তেওঁ কোষীয় প্ৰক্ৰিয়াত হেমৰ বহুমুখী ভূমিকা স্পষ্ট কৰিবলৈ আগ্ৰহী আছিল। তেওঁৰ দলটোৱে মেলেৰিয়াৰ পৰজীৱীৰ হেম-জৈৱ সংশ্লেষিত পথ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু ইয়াক ঔষধৰ লক্ষ্য হিচাপে দেখুৱাইছিল। তেওঁ প্ৰতিষেধকৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰতো আগ্ৰহী। তেওঁৰ দলটোৱে ২০০৪ চনত কাৰ্কুমিনৰ এণ্টিমেলাৰিয়েল বৈশিষ্ট্য আৰু সংমিশ্ৰণ থেৰাপীত ইয়াৰ কাৰ্য্যকৰীতা দেখুৱাবলৈ সফল হৈছিল।

পুৰস্কাৰ

বিজ্ঞান ৰত্ন বঁটা‎ (২০২৪)
বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ
শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা (১৯৮৩)
পদ্মশ্ৰী (১৯৯১)
পদ্মবিভূষণ (২০০৩)

তথ্যসূত্ৰ
তীজ

তীজ হৈছে ভাৰতৰ বহুতো প্ৰান্তত (মুখ্যতঃ উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতত) আৰু নেপালত বিবাহিতা মহিলাসকলে উদযাপন কৰা হিন্দু উৎসৱ। তীজ শ্ৰাৱণ মাহৰ (জুলাই-আগষ্ট) তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ দিন উদযাপন কৰা হয়। তীজ মহিলাসকলৰ বাবে দেৱী পাৰ্বতীৰ উপাসনা কৰাৰ দিন। মহিলাসকলে প্ৰায়ে তীজ উদযাপনত উপবাস কৰে। এই দিনটোতে দেৱী পাৰ্বতীৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিচ্ছেদৰ পিছত তেওঁৰ স্বামী ভগৱান শিৱৰ সৈতে পুনৰমিলন হৈছিল। এই সময়ত সেউজীয়া গছ আৰু পাতৰ প্ৰাচুৰ্যৰ বাবে ইয়াক সেউজীয়া তীজ বুলি কোৱা হয়।
হৰিতালিকা তীজ হৰিয়েলী তীজৰ এমাহ পিছত আহে আৰু বেছিভাগ গণেশ চতুৰ্থীৰ এদিন আগতে উদযাপন কৰা হয়। এই ওউৎসৱটোও কেৱল বিশেষভাৱে মহিলাসকলে উদযাপন কৰে। হৰতালিকা হৈছে হিন্দী শব্দ "হৰিত" আৰু "আলিকাৰ" এক সংমিশ্ৰণ যাৰ অৰ্থ হৈছে ক্ৰমান্বয়ে "অপহৰণ" আৰু "মহিলা বন্ধু"। হৰিতালিকা তীজৰ কিংবদন্তি অনুসৰি পাৰ্বতীয়ে শৈলপুত্ৰী হিচাপে আবিৰ্ভাব হৈছিল।
কাজৰী তীজ ভাদ মাহৰ শুক্লপক্ৰ তৃতীয় দিনা উদযাপন কৰা এক তীজ উৎসৱ। কজাৰী শব্দটোৱে লোকগীত সূচিত কৰে, যিবোৰ সাধাৰণতে বেছিভাগ ভাৰতৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত শ্ৰাৱণ আৰু ভদ্ৰ মাহত গোৱা হয়। মহিলাসকলে শিৱ, পাৰ্বতী, গণেশ আৰু কৃষ্ণক কাজৰী গান গাই প্ৰাৰ্থনা কৰি উৎসৱটো উদযাপন কৰে। অন্যান্য তীজ উৎসৱৰ দিনৰ দৰে, মহিলাসকলে এই দিনটোত তেওঁলোকৰ স্বামীসকলৰ দীৰ্ঘ জীৱন আৰু সুখকামনা কৰি উপবাস কৰে।
]] তীজ|alt=
তীজক পঞ্জাবত তীয়া বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক মৌচুমীৰ আৰম্ভণিতে উদযাপন কৰা এক ঋতুগত উৎসৱ হিচাপে দেখা যায়। বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত মেলাৰ আয়োজন কৰা হয় য'ত নৃত্য আদিৰ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।

ব্যুৎপত্তি আৰু উৎস

পাপ্ত তথ্য মতে তীজ শব্দটোৱে সাধাৰণতে প্ৰতি মাহৰ অমাবস্যাৰ পিছত তৃতীয় দিন আৰু পূৰ্ণিমাৰ পিছত তৃতীয় দিনক বোজায়। মৌচুমী ঋতুত, এই উৎসৱ হিন্দু শ্ৰাৱণ মাহত চন্দ্ৰ হ্ৰাস হোৱাৰ তৃতীয় দিনা, আৰু হিন্দু ভাদ্ৰপদ মাহত চন্দ্ৰ হ্ৰাস হোৱাৰ তৃতীয় দিনা উদযাপন কৰা হয়। আন এক তথ্য মতে তীজৰ অৰ্থ হৈছে নৃত্য, গান, কাহিনী কোৱা, নতুন কাপোৰ পিন্ধা, আৰু উৎসৱৰ খাদ্য ৰন্ধা।

ইতিহাস

হিন্দু শাস্ত্ৰ অনুসৰি, দেৱী পাৰ্বতী হৈছে ভগৱান শিৱৰ প্ৰথম পত্নী সতিৰ অৱতাৰ। দেৱী পাৰ্বতীৰ দেউতাকে শিৱক অস্বীকাৰ কৰাৰ প্ৰতিবাদত দেৱীয়ে নিজৰ দেহ বলিদান কৰিছিল। সেয়েহে ভগৱান শিৱ শোকত মৰ্মাহত হৈ ধ্যানমগ্ন হৈছিল। শিৱক তেওঁৰ ধ্যানাৱস্থাৰ পৰা বাহিৰলৈ আনিবলৈ আৰু দেৱীক পুনৰ পত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ দেৱী পাৰ্বতীয়ে ১০৮টা জন্ম লৈছিল। দেৱীৰ ১০৮তম জন্মত শিৱই তেওঁক পুনৰ পত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। পৌৰাণীক কাহিনী অনুসৰি, দেৱী পাৰ্বতীয়ে এই দিনটো পবিত্ৰ বুলি ঘোষণা কৰিছিল আৰু লগতে ঘোষণা কৰিছিল যে যিসকলে এই দিনত তেওঁক আৱাহন কৰিব তেওঁৰ সকলো মনৰ আশা পুৰন হʼব।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

তীজ ইতিহাস আৰু পৰম্পৰা
ভাৰতৰ তীজ উৎসৱ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:নেপালৰ সংস্কৃতি
মামা কুচা

মামা কুচা বা মামা কোচা (আক্ষৰিক অৰ্থ: "মাতৃ সাগৰ", "মাতৃ হ্ৰদ", বা কেৱল "সাগৰ") হৈছে প্ৰাচীন ইনকান সাগৰ আৰু মাছৰ দেৱী, নাৱিক আৰু মাছমৰীয়াৰ ৰক্ষক, ইংটি আৰু মামা কুইলাৰ মাতৃ বীৰাকুচাৰ পত্নী। সাধাৰণতে ৰুক্ষ পানী শান্ত কৰিবলৈ আৰু ভাল মাছ ধৰাৰ বাবে তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁক চাৰিগৰাকী মৌলিক মাতৃৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হৈছিল (বাকীসকল আছিল পাচামামা, মামা নীনা আৰু মামা ৱাইৰা)। মামা কুচাত মামা শব্দটো কেছুৱা ভাষাৰ পৰা আহিছে, য'ত ইয়াৰ অৰ্থ "মা"; এই ব্যৱহাৰ স্পেনিছ সংস্পৰ্শৰ পূৰ্বৰ আৰু এণ্ডিয়ান দেৱতা যেনে পাচামামা আৰু মামা কুইলাৰ নামত বহুলভাৱে দেখা যায়। মামা কুইলা (চন্দ্ৰ) আৰু পাচামামাৰ সৈতে তেওঁ ইনকান চন্দ্ৰ ত্ৰিত্ব গঠন কৰিছিল। সাম্ৰাজ্যৰ কিছুমান অঞ্চলত মানুহে তেওঁক হ্ৰদ, নদী, আনকি মানৱসৃষ্ট পানীৰ উৎসকে ধৰি সকলো জলভাগৰ দেৱী বুলি বিশ্বাস কৰিছিল। সাগৰৰ ওচৰত আৰু নিৰ্ভৰশীলতাৰ বাবে উপকূলীয় অঞ্চলৰ কাষত বাস কৰা লোকসকলৰ বাবে মামা কুচা অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। মামা কুচা আৰু অন্যান্য জলদেৱতাৰ ওপৰত ইনকাসকলৰ বিশ্বাসে ইংগিত দিয়ে যে তেতিয়াৰ মানুহে জলচক্ৰৰ মূল কথাবোৰ বুজি পাইছিল। তেওঁলোকে জানিছিল যে সাগৰৰ পানীয়ে বৰষুণ পুনৰ ভৰাই তুলিছে, যিটো তাৰ পিছত মাটিৰ ওপৰেৰে পৰিল।

পৰম দেৱতা উইৰাকুচাৰ পত্নী আৰু ইংতি আৰু মামা কুইলাৰ মাতৃ, তাইক প্ৰায়ে পৃথিৱীক সাৰ দিবলৈ সৰি পৰা বৰষুণৰ পানীৰে সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছিল।

আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ'ল মামা কুচাই "ওপৰৰ জগত" অৰ্থাৎ হানান পাচাত বাস কৰিছিল। ইনকা সাম্ৰাজ্যত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক ইটোৱে সিটোৰ পৰিপূৰক তিনিটা দিশ বা সমতলৰে গঠিত বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল: উকু পাচা (তলৰ জগত), কায় পাচা (বৰ্তমানৰ জগত) আৰু হানান পাচা (ওপৰৰ জগত)। মামা কুচাই শেষৰটোত ধাৰ্মিক লোক আৰু অন্যান্য ইনকা দেৱতা যেনে: উইৰাকুচা, ইংটি আৰু মামা কুইলা আদিৰ সৈতে একেলগে বাস কৰিছিল।

এটা প্ৰাচীন ইনকা কিংবদন্তিত কোৱা হৈছে যে মামা কুচা আছিল সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰৰ কন্যা। "ইংকা" (সূৰ্য্যৰ পুত্ৰ)ৰ ভগ্নীও আছিল আৰু শাৰীৰিকভাৱে তেওঁক এগৰাকী শেঁতা আৰু ধুনীয়া যুৱতী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল, তেওঁক ককায়েকৰ সৈতে স্বৰ্গৰ পৰা পঠিওৱা হৈছিল যাতে মানুহক শান্তি আৰু মৰমেৰে জীয়াই থাকিবলৈ আৰু কাম কৰিবলৈ শিকাব পাৰি। মানুহবোৰে তেওঁক লগ পোৱাৰ লগে লগে তেওঁক তেওঁলোকৰ সুৰক্ষামূলক মাতৃ হিচাপে চিনি পালে আৰু মামা কুচা আৰু ইনকাৰ নিৰ্দেশনাত ঘৰ আৰু পথ, মন্দিৰ আৰু দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিলে। এইদৰে তেওঁলোকে মাটিত খেতি কৰিলে, যি খেতিয়ে অতি সোনকালেই ফচল দিলে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
গেটৱে একাডেমী জুনিয়ৰ কলেজ, বাইহাটা চাৰিআলি

গে'টৱে একাডেমী জুনিয়ৰ কলেজ বা গে'টৱে একাডেমী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ বাইহাটা চাৰিআলিত অৱস্থিত এখন উচ্চতৰ-মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ কলেজ। অঞ্চলটোৰ কেইগৰাকীমান আগৰণুৱা শিক্ষাবিদৰ উদ্যোগত ২০০৪ চনত কলা আৰু বাণিজ্য শাখাৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰে এই কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ২০১৭ বৰ্ষৰ পৰা মহাবিদ্যালয়খনত বিজ্ঞান শাখাৰো আৰম্ভণি কৰা হয়। অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অধীনস্থ এই মহাবিদ্যালয়খনে বিভিন্ন দিশত সুনাম অৰ্জন কৰি বৃহত্তৰ বাইহাটা চাৰিআলি অঞ্চলটিৰ ভিতৰতে এখন আগশাৰীৰ কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় ৰূপে পৰিগণিত হৈছে।

অৱস্থান আৰু পৰিবহণ

বাইহাটা চালিআলিৰ উত্তৰ দিশৰ গোৰেশ্বৰ সংযোগী পথটোত অৱস্থিত কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়খনলৈ গুৱাহাটীৰ জালুকবাৰীৰ পৰা দুৰত্ব প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ। চাৰিওদিশৰ বেজেৰা, দেউদুৱাৰ, গোপেশ্বৰ, কমলপুৰ, ৰঙিয়া, বিহদিয়া, মুক্তাপুৰ আদি নিকটৱৰ্তী ঠাইসমূহৰ পৰা মহাবিদ্যালয়লৈ টেম্প', মেজিক আদি সৰু বাহনসমূহ নিয়মীয়াকৈ চলে।

শিক্ষা

উচ্চতৰ মাধ্যমিক

বিজ্ঞান শাখা ( বিষয়সমূহ : পদাৰ্থবিজ্ঞান, ৰসায়নবিজ্ঞান, গণিত, জীৱবিজ্ঞান, কম্পিউটাৰবিজ্ঞান , অসমীয়া, ইংৰাজী , বৈকল্পিক ইংৰাজী )
কলা শাখা (বিষয়সমূহ : অৰ্থনীতি, ৰাজনীতিবিজ্ঞান, দৰ্শন আৰু যুক্তিশিক্ষা, নৃতত্ত্ব, অসমীয়া, ইংৰাজী , বৈকল্পিক ইংৰাজী )
বাণিজ্য শাখা (বিষয়সমূহ : হিচাপবিদ্যা, ব্যৱসায় অধ্যয়ন, বেংকিং, অৰ্থনীতি, অসমীয়া, ইংৰাজী , বৈকল্পিক ইংৰাজী )

মুখপত্ৰ

মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বাৰ্ষিক ভিত্তিত প্ৰকাশ হয় এখনি ই-মুখপত্ৰ গেটওৱিয়ান। ২০১৮ বৰ্ষৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা এইখনেই অসমৰ ভিতৰত কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্বতন্ত্ৰভাৱে প্ৰকাশিত প্ৰথমখন ই-মুখপত্ৰ।

এই মুখপত্ৰখনিৰ প্ৰথমটো সংখ্যাৰ সম্পাদক আছিল প্ৰিয়ম প্ৰীতম। এই মুখপত্ৰখনিৰ লিংকটো হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
অনন্যা নাগাল্লা

অনন্যা নাগাল্লা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে তেলুগু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ মাল্লেশম (২০১৯) ছবিৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত পদাৰ্পণ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পিছত প্লে বেক (২০২১) আৰু ৱাকিল চাব (২০২১) আদি ছবিত অভিনয় কৰিছে। ২০২৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত পোট্টেল নামৰ ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ গদৰ তেলেংগানা ফিল্ম এৱাৰ্ডছ লাভ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নাগাল্লাৰ জন্ম হৈছিল তেলেংগানাৰ (তেতিয়াৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ) খম্মম জিলাৰ চাথুপল্লীৰ এটা তেলুগু পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ভেংকটেশ্বৰ ৰাও আৰু মাতৃৰ নাম বিষ্ণু প্ৰিয়া। তেওঁৰ পিতৃ এজন ব্যৱসায়ী। অনন্যাৰ পঢ়া-শুনাৰ বাবে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো হায়দৰাবাদলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল। তেওঁ ইব্ৰাহিমপট্টনমৰ ৰাজা মহেন্দ্ৰ কলেজ অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিংৰপৰা বি.টেক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে ইনফোচিছত কাম কৰিছিল। চৰিত্ৰটোৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাবলৈ নাগাল্লাই তেওঁৰ কামৰপৰা বিৰতি লৈছিল। ছবিখনৰ পৰ্যালোচনা কৰি দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ সমালোচক মুৰলী কৃষ্ণ চি.এইচে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰি কয় যে, "মাল্লেশমৰ পত্নী পদ্মাৰ চৰিত্ৰত অনন্যা নাগাল্লা জিলিকি উঠিছে। তেওঁৰ সহজাত সৰলতা তেওঁৰ অভিনয়ত ফুটি উঠিছে।" দ্য নিউজ মিনিটৰ এজন পৰ্যালোচকে কৈছিল: "অনন্যাৰ অভিনয় মৰমলগা আৰু তেওঁ আৱেগ প্ৰকাশৰ বাবে যথেষ্ট সুযোগ পাইছে।" দ্য হিন্দুৰ সংগীতা দেৱী দুন্দুৱেও অনুৰূপ মন্তব্য কৰি লিখিছিল: "অনন্যায় তেওঁৰ অংশটোৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নিৰ্দোষতা কঢ়িয়াই আনিছে আৰু এক আশাব্যঞ্জক অভিষেক ঘটাইছে।"

২০২১ চনত নাগাল্লাক বিজ্ঞানভিত্তিক কল্পকাহিনীমূলক ছবি প্লে বেকত দেখা গৈছিল। জি চিনেমাৰ এজন পৰ্যালোচকে অনুভৱ কৰিছিল যে অভিনেতাসকলৰ ভিতৰত নাগাল্লাৰ অভিনয়েই আছিল আটাইতকৈ উন্নত। তেওঁলোকে লগতে কয়, "অনন্যাৰ অভিনয় শালীন আছিল যদিও আন কোনো অভিনেতাই নিজৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰতি ন্যায় কৰিব নোৱাৰিলে।" একে বছৰতে তেওঁ পৱন কল্যাণৰ অভিনীত ৱাকিল চাবতো অভিনয় কৰিছিল, যিখন হিন্দী ছবি পিংকৰ ৰিমেক। পৰিচালক বেণু শ্ৰীৰামে মাল্লেশমত তেওঁৰ চৰিত্ৰটো চাই তেওঁক এই ছবিখনৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰিছিল। সংগীতা দেৱীয়ে তেওঁৰ পৰ্যালোচনাত তেওঁৰ অভিনয়ৰ শলাগ লৈ কয়: "মহিলাসকল — নিভেথা, অঞ্জলি আৰু অনন্যা — আটাইকেইগৰাকীয়েই উল্লেখযোগ্য। বিশেষকৈ নিভেথা আৰু অনন্যায় সাহস, ভয় আৰু হতাশাৰ মিশ্ৰিত অনুভূতি ফলপ্ৰসূভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে।" ডেক্কান ক্ৰনিকলৰ এজন সমালোচকে লিখিছিল: "নিভেথা থমাছ, অঞ্জলি আৰু অনন্যায় নিজ নিজ অংশত উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু ছবিখনত তেওঁলোকৰ উপস্থিতিক সম্পূৰ্ণ ন্যায় কৰিছে।"

২০২৪ চনত নাগাল্লাই তন্ত্ৰ নামৰ ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয়ৰ কথা উল্লেখ কৰি টাইমছ নাওৰ এজন পৰ্যালোচকে লিখিছে, "অনন্যা নাগাল্লা মুখ্য চৰিত্ৰত জিলিকি উঠিছে আৰু তেওঁৰ আকৰ্ষণীয় স্ক্ৰীণ প্ৰেজেঞ্চৰ জৰিয়তে চৰিত্ৰটোৰ যাত্ৰা অনায়াসে ফুটাই তুলিছে।"

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
খাময়াং ভাষা

খাময়াং ভাষা অসমৰ এক সংকটজনক টাই ভাষা, যিটো খাময়াং জনগোষ্ঠীয়ে কয় ৷ প্ৰায় পঞ্চাশজন লোকে এই ভাষা কয়; তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটাৰ পৰা সাত মাইল দূৰৈত অৱস্থিত পোৱাইমুখ গাঁৱত তেওঁলোকে বাস কৰে।

ইতিহাস

১৯৮১ চনত মুহি চন্দ্ৰ শ্যাম পাঞ্জোকে খাময়াংসকলৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। পাঞ্জোকৰ বিৱৰণী অনুসৰি এটা টাইৰ দলক টাই ৰজা চুখানফাই অসমলৈ পঠিয়াই দিয়ে। তেওঁলোকৰ লক্ষ্য আছিল ১২২৮ চনত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত আহোম ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰজাৰ ভাতৃ চুকাফাক বিচাৰি উলিওৱা। চুকাফাক বিচাৰি পাই ৰজা চুখানফালৈ উভতি অহাৰ পিছত খাময়াংসকলে নাৱং ইয়াং হ্ৰদত বসতি স্থাপন কৰি প্ৰায় ৫০০ বছৰ তাতেই বাস কৰে। লিচে টিৰাপ নদীৰ দক্ষিণে থকা হ্ৰদটোক "খাময়াং" নাম দিয়ে। ১৭৮০ চনত খাময়াংসকলে অসমত পুনৰ বসতি স্থাপন কৰি আহোম ৰাজ্যৰ অন্তিম বছৰবোৰৰ বিপদত বিভাজিত হৈ আহোমৰ "সহ আৰু বিপক্ষে" যুদ্ধ কৰে।

বিভক্ত গোটবোৰৰ আন এটা দলে ডিব্ৰুগড় জিলাত বসতি স্থাপন কৰে, তাৰ পিছত ১৯২২ চনত পাৱৈমুখ গাঁৱত বসতি স্থাপন কৰে। পাঞ্জোকৰ বিৱৰণীৰ শেষৰ অংশটো ১৯২০ চনৰ আশে-পাশে জন্মগ্ৰহণ কৰা চাউ ছা ম্যাত চৌলিকে নিশ্চিত কৰিছিল আৰু মৰেক তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰা গাঁওখনলৈ অনাৰ কাহিনী কয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দক্ষিণ-পশ্চিম টাই ভাষা শ্ৰেণী:ভাষা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
এণ্ডিছ

এণ্ডিজ (Andes) বিশ্বৰ আটাইতকৈ সৰ্বোচ্চ দৈৰ্ঘ্যৰ পৰ্বতমালা। এই পৰ্বতমালা দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পশ্চিমে ৭০০০ কিলোমিটাৰ জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। এই পৰ্বতমালাৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা গড় উচ্চতা প্ৰায় ৪০০০ মিটাৰ। এণ্ডিজ পৰ্বতমালা সাতখন দেশ জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। এইকেইখন হৈছে -ভেনিজুৱেলা, কলম্বিয়া, ইকুৱেডৰ, পেৰু , ব’লিভিয়া, চিলি আৰু আৰ্জেণ্টিনা। .

এণ্ডিজ পৰ্বতমালা প্ৰাকৃতিক ডিপ্ৰেশ্যনৰ দ্বাৰা কেইবাটাও অঞ্চলত বিভক্ত। এণ্ডিজত কেইবাটাও বৃহৎ মালভূমি আছে আৰু ইয়াত অৱস্থিত মুখ্য মহানগৰসমূহ হৈছে- Quito, Bogotá, Arequipa, Medellín, Sucre, Mérida, আৰু La Paz। ইয়াৰ আল্টিপ্লেন’ মালভূমি (Altiplano plateau) তীব্বত মালভূমি (Tibetan plateau) ৰ পিছতে বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ উচ্চতাৰ মালভূমি। এই অঞ্চলসমূহক জলবায়ুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তিনিটা ভাগত বিভক্ত কৰা হয়- ক্ৰান্তীয় এণ্ডিজ (Tropical Andes ), শুষ্ক এণ্ডিজ (Dry Andes) আৰু সেমেকা এণ্ডিজ (Wet Andes)।

এণ্ডিজ এছিয়াৰ বাহিৰে পৃথিৱীৰ ভিতৰতে সৰ্বোচ্চ পৰ্বতমালা। ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগটো হৈছে ’Aconcagua’ আৰু ইয়াৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা । ইকুৱেডৰৰ এণ্ডিজত অৱস্থিত Chimborazo শৃংগটো পৃথিৱীৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা সৰ্বোচ্চ উচ্চতাত থকা স্থান। এণ্ডিজ পৰ্বতমালাত বিশ্বৰ আটাইতকৈ সক্ৰিয় আগ্নেয়গিৰিসমূহো অৱস্থিত। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে, চিলি-আৰ্জেণ্টিনা সীমান্তৰ Ojos del Salado নামৰ আগ্নেয়গিৰিৰ সাগৰৰ পৰা উচ্চতা ৬,৮৯৩ মিটাৰ (২২,৬১৫ ফুট)।

]]" in the Puna de Atacama, Salta (Argentina).

নামকৰণ

এণ্ডিজৰ নামকৰণ সম্পৰ্কে কেইবাটাও ধাৰণা উপলব্ধ। বহুল প্ৰচাৰিত এক ধাৰণা অনুসৰি এই নাম ’Quechua’ ভাষাৰ শব্দ ’anti’ ৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ ’পূব (east)’।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

এণ্ডিজ পৰ্বতমালাক মূলত: তিনিটা ভাগত ভগোৱা হয়-
দক্ষিণ এণ্ডিজ, চিলি আৰু আৰ্জেণ্টিনা
কেন্দ্ৰীয় এণ্ডিজ, ইকুৱেডৰ, পেৰু আৰু বলিভিয়া
উত্তৰ এণ্ডিজ, ভেনিজুৱালা আৰু কলম্বিয়া

এণ্ডিজ ৰেঞ্জত বহুতো সক্ৰিয় আগ্নেয়গিৰি আছে যিবোৰ নিষ্ক্ৰিয় অঞ্চলৰ দ্বাৰা পৃথক চাৰিটা আগ্নেয়গিৰি অঞ্চলত বিস্তৃত হৈ আছে।

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক

Oncken, O. et al. (2006). The Andes. Active Subduction Orogeny. Springer: Berlin. DOI: 10.1007/978-3-540-48684-8
Biggar, J. (2005). The Andes: A Guide For Climbers. 3rd. edition. Andes: Kirkcudbshire. ISBN 0-9536087-2-7
de Roy, T. (2005). The Andes: As the Condor Flies. Firefly books: Richmond Hill. ISBN 1-55407-070-8
Fjeldså, J. & N. Krabbe (1990). The Birds of the High Andes. Zoological Museum, University of Copenhagen: Copenhagen. ISBN 87-88757-16-1
Fjeldså, J. & M. Kessler (1996). Conserving the biological diversity of Polylepis woodlands of the highlands on Peru and Bolivia, a contribution to sustainable natural resource management in the Andes. NORDECO: Copenhagen. ISBN 9788798616801

বাহ্যিক সংযোগ

University of Arizona: Andes geology
Blueplanetbiomes.org: Climate and animal life of the Andes
Discover-peru.org: Regions and Microclimates in the Andes
Peaklist.org: Complete list of mountains in South America with an elevation at/above

শ্ৰেণী:পৰ্বতমালা
মাৰ্কণ্ডেয় কাট্জু

মাৰ্কণ্ডেয় কাট্জু (জন্ম: ২০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৬) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এজন প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ। তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰেছ কাউন্সিলৰ অধ্যক্ষও আছিল।

উদ্ধৃতি

“সংস্কৃত’’ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে “প্ৰস্তুত, বিশুদ্ধ, পৰিশোধিত বা নিখুঁত’’। ইয়াৰ ব্যৱহাৰকৰ্তা কোনো নাছিল বুলি ইয়াক "দেৱবাণী" (দেৱতাসকলৰ ভাষা) বুলি কোৱা হৈছিল এনে নহয়। আমাৰ সংস্কৃতিত ইয়াৰ এক উল্লেখযোগ্য স্থান আছে আৰু সঁচাকৈয়ে সমগ্ৰ বিশ্বই ইয়াক বিৰল উচ্চতাৰ ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল। সংস্কৃত আমাৰ দাৰ্শনিক, আমাৰ বিজ্ঞানী, আমাৰ গণিতজ্ঞ, আমাৰ কবি-নাট্যকাৰ, আমাৰ ব্যাকৰণবিদ, আমাৰ ন্যায়িক আদিৰ ভাষা আছিল। ব্যাকৰণত পাণিনি আৰু পতঞ্জলি (অষ্টধ্যায়ী আৰু মহাভাষ্যৰ লেখক)ৰ পৃথিৱীত কোনো সমকক্ষ নাই; জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু গণিতত আৰ্যভট্ট, ব্ৰহ্মগুপ্ত আৰু ভাস্কৰৰ ৰচনাই মানৱ জাতিৰ বাবে নতুন সীমা মুকলি কৰি দিলে, তেনেদৰে চিকিৎসা বিজ্ঞানত চৰক আৰু সুশ্ৰুতৰ ৰচনায়ো।

বহু টি.ভি চেনেলত জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ আলোচনা দেখা যায়। জ্যোতিষ শাস্ত্ৰক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ লগত বিভ্ৰান্ত কৰিব নালাগে। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান এক বিজ্ঞান, জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ হৈছে বিশুদ্ধ অন্ধবিশ্বাস আৰু ঠগবাজী। নিচেই সাধাৰণ জ্ঞানেও আমাক ক’ব পাৰে যে তৰা আৰু গ্ৰহৰ গতিবিধিৰ মাজত আৰু এজন ব্যক্তিৰ ৫০ বছৰ বা ৮০ বছৰ বয়সত মৃত্যু হ’ব নেকি, বা তেওঁ চিকিৎসক বা অভিযন্তা বা উকীল হ’ব নেকি তাৰ কোনো যুক্তিসংগত সম্পৰ্ক নাই।

নিঃসন্দেহে সংবাদ মাধ্যমে জনসাধাৰণক কিছু মনোৰঞ্জনো প্ৰদান কৰা উচিত, কিন্তু যদি ইয়াৰ ৯০% কভাৰেজ কেৱল মনোৰঞ্জনৰ বাবে নিয়োজিত হয়, আৰু মাত্ৰ ১০% সকলো আৰ্থ-সামাজিক বিষয় একেলগে ৰাখে, তেন্তে সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ভাৱটো এক ঘাঁহনিৰ দৰে হৈ পৰে।

যেতিয়া মই কৈছিলোঁ যে ৯০ শতাংশ ভাৰতীয়ই মূৰ্খ, মই এটা অপ্ৰীতিকৰ সত্য কৈছিলোঁ। প্ৰকৃত সত্যটো হ’ল ৯০ শতাংশ ভাৰতীয়ৰ মন জাতিবাদ, সাম্প্ৰদায়িকতা, অন্ধবিশ্বাসেৰে ভৰপূৰ।

হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ আগতে যেতিয়া ইউৰোপৰ বেছিভাগ মানুহেই (গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ বাহিৰে) অৰণ্যত বাস কৰিছিল, বিজ্ঞানৰ সহায়ত আমি শক্তিশালী সভ্যতা গঢ়ি তুলিছিলোঁ। আমি অসাধাৰণ বৈজ্ঞানিক আৱিষ্কাৰ কৰিছিলোঁ যেনে- গণিতত দশমিক ব্যৱস্থা, চিকিৎসা বিজ্ঞানত প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী আদি। কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত আমি অবৈজ্ঞানিক অন্ধবিশ্বাস আৰু শূন্য আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ পথত আগবাঢ়িলোঁ, যাৰ ফলত আমি দুৰ্যোগৰ সম্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছে। বৰ্তমানৰ পিতনিৰ পৰা ওলাই অহাৰ বাটটো হ’ল আমাৰ বৈজ্ঞানিক পূৰ্বপুৰুষসকলে দেখুওৱা পথ, আৰ্যভট্ট আৰু ব্ৰহ্মগুপ্ত, সুশ্ৰুত আৰু চৰক, পাণিনি আৰু পতঞ্জলি, ৰামানুজন আৰু ৰমনৰ পথলৈ পুনৰ উভতি যোৱা।

এই অপৰাধক মই তীব্ৰ গৰিহণা দিছোঁ, আৰু আদালতে দোষী সাব্যস্ত কৰাসকলক কঠোৰ শাস্তি দিয়া উচিত বুলি মোৰ মতামত আছে। একে সময়তে মই জানিব বিচাৰিছোঁ যে এই বিষয়ে সংবাদ মাধ্যম আৰু সংসদত যি আনন্দ আৰু চকুলো উত্থাপন হৈছে, ভাৰতৰ আন কোনোবা ঠাইত বিশেষকৈ ভাৰতৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত এই কাণ্ড সংঘটিত হ’লে উত্থাপন হ’লহেঁতেন নে? মই নিশ্চিত যে নহ’ব। কিন্তু নিশ্চয় দিল্লী সমগ্ৰ ভাৰত নহয়।

মই হিন্দু আৰু মই গো-মাংস খাইছোঁ, আৰু আকৌ খাম। গো-মাংস খোৱাত কোনো দোষ নাই। পৃথিৱীৰ ৯০% লোকে গো-মাংস খায়। তেওঁলোক সকলোৱে পাপী নেকি? আৰু গৰুক পৱিত্ৰ বা আমাৰ মাতা বুলি বিশ্বাস কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰোঁ। এটা জন্তু কেনেকৈ মানুহৰ মাতৃ হ’ব পাৰে? সেইবাবেই মই কওঁ ৯০% ভাৰতীয়ই মূৰ্খ, এই মুৰ্খতাত আব্বাছ নকৱী ডাঙৰীয়াও অন্তৰ্ভুক্ত।

সমগ্ৰ বিশ্বতে গো-মাংস খোৱা সেই সকলো মানুহ বেয়া আৰু কেৱল আমি (দেশত) যিসকলে নাখাওঁ, আমি সন্ত আৰু আধ্যাত্মিক, গো-মাংস খালে ইয়াত মানুহৰ কি ক্ষতি হয়, ময়ো খাওঁ আৰু খাই থাকিম।

উৎস

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
বড়ো-কছাৰী

বড়ো-কছাৰী হৈছে অসমৰ চীনা-তিব্বতীয় ভাষা পৰিয়ালৰ বড়ো-গাৰো ভাষা কোৱা কেইবাটাও খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীক সামগ্ৰিকভাৱে বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা নাম। পূৰ্বতে এই জনগোষ্ঠী সমূহৰ মাজত যথেষ্ট ভাষিক পাৰ্থক্য আছিল যদিও বৰ্তমান তেওঁলোকৰ মাজত অসমীয়া ভাষা আৰু বড়ো ভাষা কোৱা লোকৰ সংখ্যাই অধিক।

উৎপত্তি

'বড়ো' নামটো অসমৰ মেচ তথা কছাৰী ভাষিক গোষ্ঠীটোক সামগ্ৰিকভাৱে বুজাবলৈ পোন প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰিছিল B H Hodgson-এ। অসমৰ পশ্চিমে বাস কৰা মেচ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলক ব'ৰ' নামেৰে জনা গৈছিল। কালক্ৰমত অসমলৈ আহি থিতাপি লোৱা এই মেচ সকলকে তেওঁ বড়ো (Bodo) নামেৰে অভিহিত কৰে। জনশ্ৰুতি অনুসৰি, ব্ৰহ্ম বা বাৰ্মী জনগোষ্ঠীৰ ঠাল এটা তিব্বতত সোমাই তাত তিষ্ঠিব নোৱাৰি দাৰ্জিলিঙৰ ঘন অৰণ্যত সোমাইহি আৰু তাতে কিছুদিন থাকি দুটা গোটত বিভক্ত হৈ এটা নামনিৰ মেচি নদীৰ পাৰত থাকিবলৈ লয় আৰু আনটো ওপৰলৈ পাহাৰৰ ফালে গুছি যায়। মেচি নদীৰ পাৰত বাস কৰা সকল পিছত মেচ নামেৰে আৰু নেপালৰ ফালে গুছি যোৱা গোটটো লিম্বু নামেৰে জনাজাত হয়। এই মেচ সকলেই লাহে লাহে বিস্তাৰ হৈ অসম, ত্ৰিপুৰা, উত্তৰ-বংগ আৰু বাংলাদেশৰ অঞ্চলবিশেষে বিয়পি পৰে আৰু অসমত তেওঁলোক বড়ো নামে জনাজাত হৈ পৰে। অসমৰ পূব অঞ্চলৰ হিন্দু অধিবাসী সকলে এই ব'ৰ' তথা মেচ সকলক কছাৰী নাম দিয়ে। Grierson-এ উল্লেখ কৰা মতে, কছাৰী নামটো প্ৰথমতে উত্তৰ কাছাৰত বসবাস কৰা ডিমাচা সকলৰ মাজতে আৱদ্ধ আছিল। কালৰ সোঁতত এই নামে আন আন ঠাইত থকা একে মূলৰ ব'ৰ' তথা মেচ সকলক সাঙুৰি লোৱাত বড়ো-কছাৰী নামটো জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। মেচ তথা ব'ৰ' সকলৰ ভাষাৰ লগতে ৰাভা, লালুং, ডিমাচা, গাৰো, তিপুৰা আৰু চুতীয়া এই তিব্বত-বাৰ্মী ভাষাত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠা গোষ্ঠীটোকে Hodgson-এ ১৮৪৭ চনত বড়ো নামেৰে নামাংকিত কৰে।

শ্ৰেণীকৰণ

১৮৮১ চনৰ পিয়ল অনুসৰি, বড়ো-মেচ, দেউৰী, ডিমাচা, ঢিমাল, গাৰো, হাজং, কোচ, লালুং(তিৱা), মেচ, মৰান, মটক, ফুলগৰিয়া, চুতীয়া, ৰাভা, সোনোৱাল, শৰণীয়া, সোলেমিয়া ঠেঙ্গাল আৰু তিপ্ৰাচা- এই সকলো জনগোষ্ঠীকে কছাৰী বুলি শ্ৰেণীভূক্ত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:কছাৰী জনগোষ্ঠী