ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
প্ৰথম আফিং যুদ্ধ

প্ৰথম আফিং যুদ্ধ (ইংৰাজী: First Opium War) আছিল গ্ৰেট ব্ৰিটেইন আৰু চীনৰ ছিং ৰাজবংশৰ মাজত সংঘটিত হোৱা এখন ঐতিহাসিক আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধ। এই যুদ্ধ ১৮৩৯ চনৰ পৰা ১৮৪২ চনৰ ভিতৰত সংঘটিত হৈছিল। এই যুদ্ধখন ঘাইকৈ চীনত ব্ৰিটিছৰ বাণিজ্যিক স্বাৰ্থ, বিশেষকৈ আফিঙৰ চোৰাং ব্যৱসায় আৰু চীন চৰকাৰে ইয়াক বন্ধ কৰিবলৈ লোৱা কঠোৰ পদক্ষেপৰ ফলস্বৰূপে সংঘটিত হৈছিল। এই যুদ্ধত চীনৰ পৰাজয় হৈছিল আৰু ব্ৰিটেইনৰ লগত এখন অসম চুক্তি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। আধুনিক চীনৰ ইতিহাসত এই যুদ্ধই এক গভীৰ আৰু সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

যুদ্ধৰ প্ৰধান কাৰণসমূহ

বাণিজ্যিক ভাৰসাম্যহীনতা: ওঠৰ আৰু ঊনবিংশ শতিকাত ব্ৰিটেইনক চীনৰ চাহ, ৰেচম আৰু চীনা মাটিৰ বাচন-বৰ্তনৰ যথেষ্ট প্ৰয়োজন আছিল। কিন্তু চীনক ব্ৰিটিছ সামগ্ৰীৰ কোনো প্ৰয়োজন নাছিল। ইয়াৰ ফলত ব্ৰিটেইনে চীনক বৃহৎ পৰিমাণৰ ৰূপ দি সামগ্ৰীসমূহ কিনিবলগীয়া হৈছিল, যিয়ে ব্ৰিটেইনৰ অৰ্থনীতিত এক বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
আফিঙৰ সৰবৰাহ: এই বাণিজ্যিক ঘাটি পূৰণ কৰিবলৈ ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ভাৰতত উৎপাদিত আফিং গোপনে চীনলৈ ৰপ্তানি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ ফলত চীনত লাখ লাখ লোক আফিঙৰ নিচাত আসক্ত হৈ পৰে আৰু চীনৰ পৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন ব্ৰিটেইনলৈ ওলাই যাবলৈ ধৰে।
চীনৰ কঠোৰ পদক্ষেপ: আফিঙৰ ভয়াবহতা উপলব্ধি কৰি চীনৰ সম্ৰাট ডাওগুৱাঙে (Daoguang) লিন জেছু (Lin Zexu) নামৰ এজন নিপুণ বিষয়াক এই ব্যৱসায় নিৰ্মূল কৰিবলৈ নিয়োগ কৰে। ১৮৩৯ চনত লিনে গুৱাংঝৌত (Guangzhou) ব্ৰিটিছ ব্যৱসায়ীসকলৰ পৰা প্ৰায় ২০,০০০ বাকচ আফিং জব্দ কৰি ধ্বংস কৰে আৰু বিদেশী ব্যৱসায়ীসকলৰ ওপৰত কঠোৰ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে।

যুদ্ধৰ গতিধাৰা

আফিং ধ্বংসৰ খবৰ পাই ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ক্ষুব্ধ হৈ চীনৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে। ১৮৪০ চনত ব্ৰিটিছ নৌসেনাৰ এটা বৃহৎ দল চীনৰ উপকূলত উপস্থিত হয়। ব্ৰিটিছ সামৰিক বাহিনী আধুনিক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ আৰু ভাপ-ইঞ্জিনৰ জাহাজেৰে সুসজ্জিত আছিল। আনহাতে, চীনৰ সামৰিক বাহিনী আছিল পুৰণি, দুৰ্বল আৰু আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ পৰা বঞ্চিত। ব্ৰিটিছ সেনাই অতি সহজেই চীনা নৌসেনাক পৰাস্ত কৰি চীনৰ কেইবাখনো গুৰুত্বপূৰ্ণ বন্দৰ আৰু চহৰ দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

ফলাফল আৰু নানকিঙৰ সন্ধি

১৮৪২ চনত চীনৰ পৰাজয়ৰ জৰিয়তে এই যুদ্ধৰ অন্ত পৰে আৰু দুয়োপক্ষৰ মাজত ঐতিহাসিক 'নানকিঙৰ সন্ধি' (Treaty of Nanjing) স্বাক্ষৰিত হয়। এই চুক্তিৰ প্ৰধান চৰ্তসমূহ আছিল:

হংকং হস্তান্তৰ: চীনে ব্ৰিটেইনক হংকং দ্বীপটো চিৰদিনৰ বাবে অৰ্পণ কৰিবলগীয়া হয়।
বন্দৰ মুকলি: ব্ৰিটিছ ব্যৱসায়ীসকলৰ বাবে গুৱাংঝৌ, ছাংহাই, নিংবো, ফুজো আৰু জিয়ামেন আদিকে ধৰি পাঁচখন প্ৰধান বন্দৰ মুকলি কৰি দিয়া হয়।
ক্ষতিপূৰণ: চীনে ব্ৰিটেইনক যুদ্ধৰ ক্ষতিপূৰণ আৰু ধ্বংস কৰা আফিঙৰ মূল্য হিচাপে বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন (প্ৰায় ২.১ কোটি ৰূপৰ মুদ্ৰা) প্ৰদান কৰিবলৈ বাধ্য হয়।
একচেটিয়া অধিকাৰ খৰ্ব: চীনত থকা ব্ৰিটিছ নাগৰিকসকলৰ ওপৰত চীনা আইন প্ৰযোজ্য নহ'ব বুলি স্থিৰ কৰা হয়।

প্ৰথম আফিং যুদ্ধই চীনৰ ছিং ৰাজবংশৰ দুৰ্বলতা সমগ্ৰ বিশ্বৰ আগত উন্মোচিত কৰিলে। নানকিঙৰ সন্ধিক চীনৰ ইতিহাসত প্ৰথমখন "অসম চুক্তি" বুলি গণ্য কৰা হয়, কিয়নো ই চীনৰ সাৰ্বভৌমত্বৰ ওপৰত এক বৃহৎ আঘাত হানিছিল। এই যুদ্ধৰ পৰাই চীনত ব্ৰিটিছকে ধৰি অন্যান্য বিদেশী শক্তিৰ প্ৰভাৱ আৰু শোষণ বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে, যিয়ে চীনৰ ইতিহাসত "অপমানৰ শতিকা"ৰ সূচনা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশেষ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
ডিএনপি লিমিটেড

ডিএনপি লিমিটেড অসম চৰকাৰৰ এক ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ। অসম গেছ কোম্পানী লিমিটেড, নুমলীগড় তেল শোধনাগাৰ আৰু অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডৰ মুখ্য অংশীদাৰীত্বৰে গঠিত ডিএনপি লিমিটেড ২০০৭ চনৰ ১৫ জুন তাৰিখে স্থাপন কৰা হৈছিল। যুটীয়া উদ্যোগ হিচাপে ডিএনপি লিমিটেড ১৯৫৬ চনৰ কোম্পানী আইনৰ অধীনত পঞ্জীভুক্ত। দুলীয়াজান নুমলীগড় পাইপলাইনৰ ইংৰাজী নামৰ প্ৰতিটো শব্দৰ প্ৰথম বৰ্ণৰে কোম্পানীটোৰ নাম ডিএনপি লিমিটেড ৰখা হৈছে।

ইতিহাস

অসম গেছ কোম্পানীয়ে ২০০৪ চনত নুমলীগড় তেল শোধনাগাৰৰ বাবে দুলিয়াজানৰ পৰা নুমলীগড়লৈ প্ৰাকৃতিক গেছ পৰিবহণৰ প্ৰকল্পৰ ধাৰণা কৰিছিল। সেই মৰ্মে অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড আৰু নুমলীগড় তেল শোধনাগাৰে ২০০৫ চনৰ ১৭ মাৰ্চত দুলীয়াজানৰ মধুবনৰ পৰা নুমলীগড়লৈ প্ৰাকৃতিক গেছ যোগানৰ বাবে এক চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে।

কোম্পানীটোৱে ২০১১ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত দুলীয়াজানৰ পৰা নুমলীগড় শোধনাগাৰলৈ ১৯২ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ নিৰ্দিষ্ট পাইপলাইন স্থাপন কৰি প্ৰাকৃতিক গেছ যোগানৰ প্ৰথম প্ৰকল্প সম্পূৰ্ণ কৰে। এই পাইপলাইন অসমৰ ডিব্ৰুগড়, চৰাইদেউ, শিৱসাগৰ, যোৰহাট আৰু গোলাঘাট জিলাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে। দুলীয়াজানৰ মধুবনৰ ডিচপেচ টাৰ্মিনেল আৰু এন আৰ এলত ৰিচিভিং টাৰ্মিনেলকে ধৰি ৫ নং ছেকচনেলাইজিং ভালভ (এছ ভি) ষ্টেচন আৰু ২ নং ইণ্টাৰমিডিয়েট পিগিং (আই পি) ষ্টেচনৰ সৈতে এই প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্যোগ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
দুঃশাসন

দুঃশাসন (সংস্কৃত: दुःशासन) অন্ধৰাজ ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু ৰাণী গান্ধাৰীৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ। তেখেত মহাভাৰত মহাকাব্যৰ দুৰ্যোধনৰ সৰু ভায়েক।

জন্ম

গান্ধৰীয়ে ব্যাসদেৱৰ সেৱা কৰাৰ বাবে ব্যাসদেৱ গান্ধাৰীক শত পুত্ৰৰ মাতৃ হ’বলৈ বৰ দিছিল। যথাসময়ত গান্ধাৰী গৰ্ভৱতী হ’ল যদিও বিশ মাহৰ পাছত তাই সন্তান জন্ম নিদিলে। ইফালে কুন্তীৰ পুত্ৰৰ খবৰ পাই গান্ধাৰীয়ে গভীৰ শোকত ভাগি পৰে আৰু ধৃতৰাষ্ট্ৰক খবৰ নিদিয়াকৈয়ে লোহাৰ দণ্ডেৰে গৰ্ভপাত কৰে। ফলত তাইৰ গৰ্ভৰ পৰা লোহাৰ দৰে কঠিন মাংসৰ গোট এটা ওলাই আহিল। গান্ধৰীয়ে দাসীবিলাকক তাক ধ্বংস কৰিবলৈ আদেশ দিবলৈ ওলোৱাৰ সময়তে ব্যাসদেৱ আহি তেওঁক নিষেধ কৰিলে। ভ্ৰুণটোক ঠাণ্ডা পানীত তিয়াই শ ভাগত ভাগ কৰি কাঁচৰ টেমা এটাত থৈ দিলে। এবছৰ দুৰ্যোধনৰ পাছত আৰু এবছৰ এমাহৰ ভিতৰতে দুশাসন, দুষাহা, বিকৰ্ণা আদি শতাপুত্ৰ আৰু দুষ্লা নামৰ এগৰাকী কন্যাৰ জন্ম হয়। দুশাসন ডাঙৰ ভাতৃ দুৰ্যোধনৰ প্ৰতি আনুগত্যশীল আছিল আৰু দুৰ্যোধনৰ সকলো কুকৰ্মৰ সহযোগী আছিল। দুৰ্যোধন আৰু মামা শকুণীয়ে পাণ্ডৱক হত্যাৰ বিভিন্ন ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হৈছিল।

কুৰুসভাত দ্ৰৌপদীৰ নিগ্ৰহ

শকুনিৰ লগত পাশা খেলাত যুধিষ্ঠিৰ সৰ্বস্বান্ত হোৱাৰ পিছত নিজৰ ভাই সকলক আৰু নিজকে পণ কৰি পৰাজিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ সিহঁতৰ ধৰ্মপত্নী দ্ৰৌপদীক পণ কৰিও পৰাস্ত হয়। দুঃশাসনে দ্ৰৌপদীক তাৰ অন্তঃপুৰৰ পৰা চুলিত ধৰি সভালৈ টানি আনে আৰু কৰ্ণৰ আদেশত তাক বিবস্ত্ৰা কৰাৰ চেষ্টা কৰে। এইসময়ত দ্ৰৌপদীয়ে শ্ৰীকৃষ্ণক আহ্বান কৰি থাকে। কৃষ্ণই ধৰ্মৰ অৱতাৰলৈ বস্ত্ৰৰূপে দ্ৰৌপদীক আবৃত কৰি থাকে। এনেদৰে স্ত্ৰীক অপমানিত হোৱা দেখি ভীমে প্ৰতিজ্ঞা কৰে যে যুদ্ধভূমিতে তেওঁ দুঃশাসনৰ বক্ষ বিদাৰণ কৰি তাৰ ৰক্তপান কৰিব।

মৃত্যু

কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সপ্তদশ দিনা ভীমে দুঃশাসনৰ বক্ষ খড়্গৰে বিদীৰ্ণ কৰে আৰু তাৰ তেজ পান কৰে। দুঃশাসনৰ তেজেৰে তেওঁ দ্ৰৌপদীক চুলি ধোৱাত সাহায্য কৰে, কিয়নো দ্ৰৌপদীয়ে দুঃশাসনৰ তেজেৰে চুলি ধুব নোৱাৰালৈকে চুলি মেলা ৰখাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
মালা সেন

মালা সেন (, ৩ জুন ১৯৪৭ – ২১ মে' ২০১১) এগৰাকী বঙালী-ভাৰতীয়-ব্ৰিটিছ সাহিত্যিক আৰু মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। এগৰাকী কৰ্মী হিচাপে তেওঁ ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ চনৰ সময়ছোৱাত লণ্ডনত নাগৰিক অধিকাৰ সক্ৰিয়তা আৰু জাতি সম্পৰ্কৰ দিশত কৰা কামৰ বাবে পৰিচিত আছিল৷ এয়া তেওঁৰ ব্ৰিটিছ এছিয়ান আৰু ব্ৰিটিছ ব্লেক পেন্থাৰ আন্দোলনৰ অংশ আছিল। পিছলৈ তেওঁ ভাৰতত নাৰী অধিকাৰৰ দিশত সক্ৰিয় হৈ পৰে। লেখিকা হিচাপে তেওঁ ১৯৯৪ চনত নিৰ্মিত প্ৰশংসিত ছবি বেণ্ডিত কুইনৰ আধাৰ গ্ৰন্থ ‘ইণ্ডিয়াছ বেণ্ডিট কুইন: দ্য ট্ৰু ষ্ট’ৰী অৱ ফুলন দেৱী’ৰ বাবে পৰিচিত আছিল। ভাৰতৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ নাৰীৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰৰ দিশত গৱেষণা কৰাৰ পিছত তেওঁ ২০০২ চনত ডেথ বাই ফায়াৰ (Death by Fire) গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে।

১৯৪৭ চনৰ ৩ জুনত উত্তৰাখণ্ডৰ মুছুৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা মালা সেনৰ ঘৰ লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল লিয়নেল প্ৰতীপ সেন আৰু কল্যাণী গুপ্তাৰ কন্যা। ১৯৫৩ চনত পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছত তেওঁক পিতৃয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰে। ডেৰাডুনৰ ৱেলহাম গাৰ্লছ স্কুলত পঢ়াৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইৰ নিৰ্মলা নিকেতন কলেজত গৃহ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে। ১৯৬৫ চনত কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ বৃত্তি লাভ কৰা ধোণ্ডীৰ সৈতে ইংলেণ্ডলৈ পলায়ন কৰে। ১৯৬৮ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয় আৰু ১৯৭৬ চনত বিবাহ বিচ্ছেদ হয় যদিও তেওঁলোকৰ মাজত বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক অব্যাহত থাকে।ৰেচ টুডে কালেকটিভৰ প্ৰাৰম্ভিক সদস্য আছিল। তেওঁৰ লেখাসমূহ পল ফিল্ড, ৰবিন বান্স, লেইলা হাছান আৰু মাৰ্গাৰেট পিককে সম্পাদনা কৰা 'হিয়াৰ টু ষ্টে, ইয়াৰ টু ফাইট' – এ ৰেচ টুডে এন্থলজীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, য'ত ১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনৰ ভিতৰত জাৰ্নেলখনলৈ অৱদানৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
সংঘপালী অৰুণা

সংঘপালী অৰুণা, সংঘপালী অৰুণা লোহিতাক্ষী নামেৰেও পৰিচিত ভাৰতৰ এগৰাকী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী, দলিত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত কৰা কামৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। প্ৰজেক্ট মুক্তিৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা।

জীৱনী

১৯৭৯ চনৰ ১৯ অক্টোবৰত ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বিশাখাপট্টনমত দলিত সম্প্ৰদায়ত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল অৰুণাই। তেওঁ নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত ভাষাবিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ বীৰছা আম্বেদকাৰ ফুলে ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল।

২০১৪ চনত অৰুণা জাতিভিত্তিক হিংসাৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে ভাৰত ভ্ৰমণ কৰা দলিত মহিলা স্বাভিমান যাত্ৰা (দলিত মহিলাৰ আত্মসন্মান ভ্ৰমণ)ৰ অংশ আছিল, আৰু ২০১৫ চনত দলিত মহিলা যুদ্ধ অভিযানৰ অংশ আছিল। হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ত দলিত ছাত্ৰ ৰোহিত ভেমুলাৰ মৃত্যুক লৈও তেওঁ সক্ৰিয়তাৰে জড়িত আছিল। তেওঁ দলিত ইতিহাস মাহৰ আয়োজক আছিল।

২০১৮ চনৰ পৰা অৰুণা প্ৰজেক্ট মুক্তিৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক, যিয়ে নিজকে "এগৰাকী দলিত বহুজন আদিবাসী মহিলা, লিংগ অসংগত, আৰু ট্ৰেন্স নেতৃত্বাধীন ষ্টাৰ্ট-আপ যিয়ে মুকলি আৰু অংশগ্ৰহণমূলক উদ্ভাৱনৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ জৰিয়তে দক্ষিণ এছিয়াত জাতি বৰ্ণবৈষম্যৰ অন্ত পেলাবলৈ কাম কৰি আছে" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ মতে অৰুণাই দলিত, বহুজন, আদিবাসী আৰু মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মাজত ডিজিটেল সাক্ষৰতাৰ কাম কৰে।

তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ বৰ্ণনা কৰি অৰুণাই লিখিছে:
সতনাম মাহমুদ

সতনাম মাহমুদ (; ১৬ অক্টোবৰ ১৯২১ – অক্টোবৰ ১৯৯৫), যাক সতনাম মাহমুদ কৌৰ আৰু নমা বুলিও কোৱা হয়, এগৰাকী পাকিস্তানী ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰক, ৰাজহুৱা প্ৰশাসক, মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু শিক্ষাবিদ আছিল।

জীৱনী

১৯২১ চনত লাহোৰ চহৰত ঔপন্যাসিক আৰু সাংবাদিক চৰণ সিং আৰু ছাকিনা সিঙৰ ঘৰত সতনাম কৌৰৰ জন্ম হয়।

১৯৪১ চনত মাহমুদে ৰেডিঅ’ সম্প্ৰচাৰক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁ লাহোৰৰ অল-ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ ষ্টুডিঅ’ত কাম কৰে। পাঞ্জাবী ভাষাত সম্প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত হৈছিল। সম্প্ৰচাৰক হিচাপে তেওঁক "নামা" ডাকনামেৰে উল্লেখ কৰা হৈছিল। তেওঁ চৰকাৰৰ বাবেও কাম কৰিছিল, মহিলা শিক্ষাৰ সৈতে জড়িত ক্ষেত্ৰত। ৰাজহুৱা প্ৰশাসনৰ ওপৰত একাধিক গ্ৰন্থ লিখিছিল। তেখেতে প্ৰশাসনিক কৰ্মচাৰী কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল, আৰু আন ঠাইতো বক্তৃতা দিছিল। স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত মাহমুদে সম্প্ৰচাৰৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল, আৰু মহিলা অধিকাৰ সক্ৰিয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। "মহিলা কাৰ্য্য মঞ্চ" নামৰ এটা সংস্থা গঠনত তেওঁৰ ভূমিকা উল্লেখনীয় আছিল। ১৯৯৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ইছলামবাদত হৃদযন্ত্ৰৰ বিকল হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
গজৰা

গজৰা হৈছে দক্ষিণ এচিয়াৰ মহিলাসকলে উৎসৱ, অনুষ্ঠান, বিয়া বা দৈনন্দিন পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ সৈতে পিন্ধা চুলিৰ সজ্জা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা ফুলৰ মালা। এই গজৰা সাধাৰণতে বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ খৰিকাজাই ফুলেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও আজিকালি গজৰাত গোলাপ, ক্ৰছেণ্ড্ৰা আৰু বাৰ্লেৰিয়া দৰে ফুলৰ ব্যৱহাৰো বহুলভাৱে কৰা হয়। ইয়াক খোপা বা বেণী দুয়োটাৰে সৈতে পিন্ধিব পাৰি। ভাৰতৰ মহিলাসকলে সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ লগতে কেশসজ্জাৰ বাবে গজৰা পৰিধান কৰে। ইয়াক প্ৰধানকৈ উৎসৱৰ সময়ত আৰু কিছুমান বিশেষ অনুষ্ঠানত হাতৰ মণিবন্ধত পৰিধান কৰা হয়।

গজৰা হৈছে একপ্ৰকাৰৰ চুলিৰ সজ্জা আৰু ই কোনো ধৰণে চুলি বান্ধি ৰখাত সহায় নকৰে। ভাৰতত গহনাবোৰৰ ওপৰত এক প্ৰকাৰৰ মুকুতাৰ শিল্পকলাকো গজৰা বোলে।

উৎপত্তিৰ ইতিহাস

হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি নৱবিবাহিত বা বিবাহিত মহিলাই পিন্ধা পৰম্পৰাগত ‘শোলা শৃংগাৰ’ বা ষোল্ল প্ৰকাৰৰ অলংকাৰৰ ভিতৰত গজৰা আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আনুষংগিক বস্তু। হিন্দু বিয়াৰ প্ৰথা অনুসৰি কইনাক ষোল্ল প্ৰকাৰৰ অলংকাৰেৰে শোভা বঢ়োৱাৰ প্ৰথা আছে, ইয়াৰে গজৰা হৈছে মূৰৰ অলংকাৰৰ অন্যতম। প্ৰথমে কইনাৰ চুলি টান বেণী বা বানত বান্ধি লোৱা হয়, আৰু ইয়াৰ লগত এডাল বা অধিক গজৰা সংলগ্ন কৰা হয়।

প্ৰাচীন আৰু আধুনিক যুগত গজৰা

প্ৰাচীন কালত মহিলাসকলে প্ৰধানকৈ সকলো ধৰ্মীয় আৰু উৎসৱৰ বাবে গজৰা পিন্ধিছিল। সেই সময়ত গজৰা তৈয়াৰ কৰিবলৈ সাধাৰণতে খৰিকাজাই ফুলেই ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল কাৰণ এই ফুলক শুভ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰবল সুগন্ধি দিনটোলৈ বৰ্তি থাকিছিল। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি ফুলৰ অৰ্থ অতি গভীৰ। এইবোৰ কেৱল সৌন্দৰ্য্যৰ বাবেই নহয়। মহিলাসকলে চুলিত লগোৱা ফুল প্ৰেম, শুভকামনা, সুখ, সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক। বিশ্বাস কৰা হয় যে বেছিভাগ মহিলাই কেৱল নিজৰ ঠাইত ইতিবাচক বাতাৱৰণ সৃষ্টি কৰিবলৈকে চুলিত গজৰা পৰিধান কৰে।
যদিও সময়ৰ লগে লগে গজৰাৰ প্ৰস্তুত আৰু প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত নানা পৰিৱৰ্তন ঘটিছে, তথাপিও গজৰা তৈয়াৰ কৰাত খৰিকাজাই ফুলৰ বহুল ব্যৱহাৰ বৰ্তমানো অব্যাহত আছে।

আজিকালি সাধাৰণতে কইনাসকলে বিয়াৰ দিনা বা ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পীয়ে নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত গজৰা পিন্ধে। এইবোৰৰ বাহিৰেও দক্ষিণ ভাৰতৰ বেছিভাগ মহিলাই ধৰ্মীয় আৰু উৎসৱৰ সময়ত গজৰা পৰিধান কৰে।

গজৰাৰ ৰং প্ৰথম অৱস্থাত বগা আৰু সামগ্ৰিক ৰূপত অত্যন্ত সহজ আছিল। কিন্তু সময়ৰ লগে লগে ভাৰতীয় সমাজৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ মহিলাৰ মাজত হালধীয়া আৰু কমলা ৰঙৰ গজৰায়েও অপৰিসীম জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় চিনেমাৰ কেইবাটাও গীত আৰু নৃত্যৰ ক্ৰমৰ মূল বিষয়বস্তু হিচাপে গজৰা ব্যৱহাৰ হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ঐশ্বৰ্য ৰায়, [শিল্পা শেট্টী]], ৰেখাৰ দৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰীসকলে ৰেড কাৰ্পেটত গজৰা পৰিধানেৰে ৰেচম শাৰীসমূহক পৰিপূৰক কৰি প্ৰকাশ কাৰিছে। সুপৰিচিত ইণ্ডি-পপ গায়িকা আৰু জাজ সংগীতজ্ঞ ঊষা উথুপ তেওঁ পৰিধান কৰা গজৰাৰ বাবেও সুপৰিচিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শোভাবৰ্ধক শিল্পকলা
এম. দি. বালছাম্মা

মানাতুৰ দেৱাশিয়া বালছাম্মা (ইংৰাজী: Manathoor Devasia Valsamma; জন্ম: ২১ অক্টোবৰ ১৯৬০) এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় খেলুৱৈ। তেওঁ এছিয়ান গেমছত ব্যক্তিগত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা দ্বিতীয়গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আৰু ভাৰতীয় ভূমিত এই পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।

জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

১৯৬০ চনৰ ২১ অক্টোবৰত কেৰালাৰ কন্নুৰ জিলাৰ অট্টাথাইত বালছাম্মাৰ জন্ম হৈছিল। স্কুলীয়া দিনতে তেওঁ এথলেটিকছ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল যদিও অধিক অধ্যয়নৰ বাবে মাৰ্চি কলেজ পলাক্কাডলৈ যোৱাৰ পিছতহে খেলক অধিক গুৰুত্বসহকাৰে লয়। ১৯৭৯ চনত পুনেত অনুষ্ঠিত আন্তঃবিশ্ববিদ্যালয় চেম্পিয়নশ্বিপত ১০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছ আৰু পেণ্টাথলনত কেৰালাৰ হৈ তেওঁৰ প্ৰথম পদক লাভ কৰে।

তেওঁ ভাৰতীয় ৰেলৰ দক্ষিণ সংমণ্ডলত যোগদান কৰে আৰু এ. কে. কুট্টিৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লয়৷ ১৯৮১ চনত বাংগালুৰুত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাজ্যিক সভাত ৪০০ মিটাৰ ফ্লেট আৰু ৪০০ মিটাৰ আৰু ১০০ মিটাৰ ৰিলেৰ উপৰিও ৫টা সোণৰ পদক, ১০০ আৰু ৪০০ মিটাৰৰ ওপৰৰ হাৰ্ডলছত জয়লাভ কৰি এক বৃহৎ সাফল্য লাভ কৰিছিল। সেই প্ৰদৰ্শনে তেওঁক ৰেলৱে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় দলত কেৰিয়াৰত অনুঘটকৰ দৰে কাম কৰে আৰু ১৯৮২ চনত তেওঁ নতুন অভিলেখৰে ৪০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হয়, তেওঁৰ সেই প্ৰদৰ্শন এছিয়াৰ অভিলেখতকৈও ভাল আছিল।

১৯৮২ চনৰ জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত তেওঁ ঘৰুৱা দৰ্শকৰ সন্মুখত ৫৮.৪৭ ছেকেণ্ডত ৪০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰি ভাৰতীয় আৰু এছিয়াৰ অভিলেখ সৃষ্টি কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
ওলাদেৱী

ওলাদেৱী বা ওলাইচণ্ডী হৈছে কলেৰাৰ দেৱী, যাক বাংলা অঞ্চলৰ (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ আৰু পশ্চিমবংগ) লগতে মাৰৱাৰ, ৰাজস্থানৰ লোকসকলে পূজা কৰে। দেৱীগৰাকীক ওলাইচণ্ডী, ওলাবিবি আৰু বিবিমা নামেও জনা যায়। তেওঁ বিশেষকৈ বঙালী হিন্দুসকলৰদ্বাৰা পূজিত।

ৰাজস্থানত তেওঁক আই শীতলাৰ ৰূপতো পূজা কৰা হয়, যিয়ে কলেৰা, জণ্ডিছ, ডায়েৰীয়া আৰু আন পেটৰ ৰোগৰপৰা ভক্তসকলক ৰক্ষা কৰে। তেওঁক “অৰি মাতাঃ” বুলিও কোৱা হয়। মাৰোৱাৰী পৰম্পৰাত তেওঁৰ স্থায়ী ৰূপ নাই, কিন্তু সাধাৰণতে তেওঁক শীতলাৰ দৰে প্ৰতিমূৰ্তিত দৰ্শোৱা হয়।

ওলাদেৱী বাংলাৰ লোকধাৰাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, যাক বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিৰ মানুহে সন্মান কৰে।

দেৱী

জনবিশ্বাস অনুসৰি, ওলাদেৱী ময়াসুৰৰ পত্নী, যি অসুৰ, দানৱ আৰু দৈত্যসকলৰ ৰজা আৰু স্থপতি হিচাপে পৰিচিত। তেওঁৰ পূজা ধৰ্মীয় আৰু জাতিগত সীমা অতিক্ৰম কৰি সমাজৰ সকলো স্তৰত বিস্তৃত আছিল। কিন্তু চিকিৎসা আৰু পৰিচ্ছন্নতাৰ উন্নতিৰ লগে লগে কলেৰা ৰোগ প্ৰায় নিঃশেষ হোৱাৰ ফলত আধুনিক যুগত তেওঁৰ পূজাৰ গুৰুত্ব কমি গৈছে।

আৰু চাওক

চণ্ডী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শ্ৰেণী:বঙালী সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ভগভদ্ৰ

ভগভদ্ৰ আছিল এজন শুংগ সম্ৰাট, যিয়ে উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতত প্ৰায় ১১৪ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰপৰা ৮৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল। যদিও শুংগসকলৰ ৰাজধানী পাটলিপুত্ৰত আছিল, তথাপি তেওঁ বিদিশাত আদালত অনুষ্ঠিত কৰা বুলি জনা গৈছিল। পুৰাণিক লিপিত থকা শুংগসকলৰ ৰাজত্বকালীন তালিকাতো ভগভদ্ৰ নামটো আছে বুলি ভবা হয়, শুংগসকলৰ পঞ্চম শাসক ভদ্ৰক নামেৰে।

হেলিঅ'ডৰাছৰ শিলালিপি

মধ্য ভাৰতৰ বিদেশৰ স্থানত থকা হেলিঅ’ডৰাছ স্তম্ভলিপিৰ পৰা তেওঁৰ বিষয়ে বেছিকৈ জনা যায়, য'ত ভাৰত-গ্ৰীক ৰজা এন্টিআলচিডাছৰ পৰা তক্ষশীলাৰ দূতাবাসৰ সৈতে যোগাযোগৰ কথা লিখা হৈছে আৰু য'ত তেওঁৰ নাম বেনাৰসৰ ৰাজকুমাৰীৰ পুত্ৰ ত্ৰাণকৰ্তা কাশীপুত্ৰ ভগভদ্ৰ বুলি উল্লেখ আছে:

এই শিলালিপিখন গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা শুংগসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ চনৰ আশে-পাশে বিদিশা অঞ্চলত শাসন কৰিছিল বুলি বৈধতা প্ৰদান কৰাৰ কথা কোৱা হয়। ওচৰৰ সাঁচি স্তুপটোৰ ওপৰত কিছু কলাত্মক উপলব্ধিয়েও এই কথাৰ সমৰ্থন কৰে, যিটো শুংগৰ যুগৰ বুলি ভবা হয়। মুঠতে এই অঞ্চলত তিনিটা শংগ স্তম্ভও উদ্ধাৰ হৈছে ৷ হেলিঅ’ড’ৰছে স্থাপন কৰা গৰুড় স্তম্ভ আৰু এই স্তম্ভত লিখা শিলালিপি ভাৰতৰ ভাগৱতবাদৰ আদিম বস্তুগত প্ৰমাণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শাসক
শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
মহাশয় ধৰমপাল গুলাটি

মহাশয় ধৰমপাল গুলাটি (, ২৭ মাৰ্চ ১৯২৩ – ৩ ডিচেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী। তেওঁ ভাৰতীয় জনপ্ৰিয় মছলা কোম্পানী এমডিএইছৰ (মহাশাইন ডি হাত্তি প্ৰাইভেট লিমিটেড, MDH) প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আছিল। উদ্যোগ ক্ষেত্ৰলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে। ২০২০ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ৯৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

জীৱনী

১৯২৩ চনৰ ২৭ মাৰ্চত বৰ্তমানৰ পাকিস্তানৰ ছিয়ালকোটত ধৰ্মপাল গুলতিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এমডিএইছ মছলা কোম্পানীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মহাশয় চুন্নী লাল গুলাটি। উদ্যোগ ক্ষেত্ৰলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।

মৃত্যু

মহাশয় ধৰমপাল গুলাটি তিনি সপ্তাহ ধৰি দিল্লীৰ মাতা চানন দেৱী চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন আছিল। ২০২০ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰৰ ৰাতিপুৱা তেওঁ হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈছিল। ২০২০ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে পুৱা ৫ বাজি ৩৮ মিনিটত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

পদবীসমূহ

ব্যৱস্থাপক নিৰ্দেশক: চুপাৰ ডেলিকেচিছ প্ৰাইভেট লিমিটেড
সঞ্চালক: মহাশাইন ডি হাত্তি প্ৰাইভেট লিমিটেড

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
কুকু

কুকু বা কুক (পাৰ্চী ভাষাত: کوکو ) কণীৰ লগত বিভিন্ন উপাদান মিহলাই তৈয়াৰ কৰা ইৰানৰ ব্যঞ্জন। এই ব্যঞ্জণ ইটালীৰ ফ্ৰিটাটা, ফৰাচী কুইচ বা মুকলি মুখৰ অমলেটৰ দৰেই, কিন্তু ইয়াত সাধাৰণতে ফ্ৰিটাটাতকৈ কম কণী থাকে আৰু কম জুইত কম সময়ৰ বাবে সিজোৱা হয়, তাৰ পিছত ওপৰৰ স্তৰটো লুটিয়াই লৈ সজাই পৰিৱেশণ কৰা হয় বা কম সময়ৰ বাবে গ্ৰীল কৰা হয়। ইয়াক গৰম বা ঠাণ্ডা ষ্টাৰ্টাৰ, চাইড ডিচ বা মেইন কোৰ্চ হিচাপে পৰিৱেশন কৰা হয় আৰু ব্ৰেড আৰু দৈ বা চালাডৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়।

ইতিহাস

ব্ৰেকফাষ্ট: এ হিষ্ট্ৰী গ্ৰন্থত উল্লেশ থকা মতে অমলেটৰ আদিম ৰূপ উৎপত্তি প্ৰাচীন পাৰস্যত হৈছিল। আৰু এয়া কুকু সৈতে বহুত মিল আছিল।

পাৰস্য (ইৰাণ)ৰ ছাফাৱী আৰু কাজাৰ যুগৰ ৰন্ধন পুথিত কুকু বিষয়ে উল্লেখ আছে। কাজাৰ যুগৰ নথি-পত্ৰত ইয়াক অতিৰিক্ত ব্যঞ্জন হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

বনৌষধি কুকু (কুকু ছাবজি) হৈছে আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় প্ৰকাৰ ই নতুন আৰম্ভণিৰ প্ৰতীক আৰু ইষ্টাৰৰদিনাও ইয়াক পৰিৱেশন কৰা হয়, যিটো ইৰাণী আৰ্মেনিয়ান আৰু ইৰাণী জৰ্জিয়ানসকলে উদ্‌যাপন কৰে।

ৰন্ধণ পদ্ধতি

কুকু বনোৱাৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতি হ'ল কম জুইত তেলত ভাজি লোৱা আৰু তাৰ পিছত বন্ধ ৰন্ধন পাত্ৰত ভাপত দিয়া। বেকিংও এটা জনপ্ৰিয় প্ৰস্তুতি পদ্ধতি। ইয়াক অতিৰিক্ত ডাঠ কৰিবলৈ চেনি যোগ কৰা হয়। চূড়ান্ত ৰূপটো হৈছে কেকৰ দৰে অমলেট যিটো সাধাৰণতে ৰুটিৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়, কিন্তু ভাতৰ সৈতেও পৰিৱেশন কৰিব পাৰি – বিশেষকৈ উত্তৰ ইৰাণৰ গিলান প্ৰদেশত, য'ত পৰম্পৰাগতভাৱে ৰুটিতকৈ ভাত পছন্দ কৰা হয়।

বনৌষধি কুকু

বনৌষধি কুকু (পাৰ্চী ভাষাত কুকু, আক্ষৰিক অৰ্থত 'কোকিল শাক'; আজাৰবাইজানী ভাষাত আক্ষৰিক অৰ্থত 'সেউজীয়া কুকু') হৈছে আটাইতকৈ সাধাৰণ ধৰণৰ কুকু।

আন এটা ভিন্নতা হ'ল আখৰোট আৰু বনৌষধি কুকু (পাৰ্চী:গেৰ্দু কুকু; আজাৰবাইজানী:ক'জলু কুকু ); বাদাম যোগ কৰিলে খাদ্যৰ সোৱাদ সলনি হয়।

বন্ধাকবি কুকু

ফুলকবি কুকু (কুকু-য়ে গোল-ই-কালাম) বিদামীকৈ ভজা পিঁয়াজ আৰু ফুলকবিৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। এই খাদ্যৰ এটা সংস্কৰণ নাজমেহ বাটমাংগলিজৰ প্ৰথম ইংৰাজী ভাষাৰ পাৰ্চী ৰন্ধন গ্ৰন্থ *ফুড অৱ লাইফ* (১৯৮৬)ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। কণী, আলু, কেশৰ আৰু হালধি আদি মচলা আৰু অন্যান্য উপাদানৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। আলুৰ কুকু ক স্পেনিছ অমলেট (এবিধ আলুৰ টৰ্টিলা) আৰু লেটকেৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।

বেঙেনা কুকু

বেঙেনা কুকু, পাৰ্চী ভাষাত কুকু-য়ে বাডেঞ্জান নামেৰে জনাজাত বেঙেনা আৰু কণী পিটিকা আৰু অন্যান্য উপাদান যেনে পাৰ্চলি, আখৰোট, পিঁয়াজ,টেঙা ৰঙা বাৰবেৰী ফলৰ সৈতে তৈয়াৰ কৰা হয়।

ৰৌ কুকু

ৰৌ কুকু, যাক গিলাকী ভাষাত এছবাল কুকি বা এছবাল কুকি বুলি জনা যায়,

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Baratzadeh, Emily. "Kuku Sabzi - No Dairy Frittata with Fresh Herbs" Kitchen Starts.

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ইৰান
জঁ‌টাসুৰ

জঁটাসুৰ (সংস্কৃত: जटासुर) হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ এক ৰাক্ষস। তেওঁ ব্ৰাহ্মণৰ বেশ ধৰি পাণ্ডৱ ভাতৃৰ তিনিজন যুধিষ্ঠিৰ, সহদেৱ আৰু নকুল আৰু তেওঁলোকৰ পত্নী দ্ৰৌপদীক অপহৰণ কৰাৰ চেষ্টা কৰে। তেওঁক ভীমে বধ কৰে।

কিম্বদন্তি

মহাভাৰতৰ মতে পাণ্ডৱৰ আগত জঁটাসুৰ ব্ৰাহ্মণৰ বেশত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল তেওঁলোকৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ জব্দ কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ আত্মবিশ্বাস লাভ কৰা, আৰু তেওঁলোকৰ পত্নী দ্ৰৌপদীক অপহৰণ কৰা। এদিন ভীম আঁতৰত থাকোঁতে জঁটাসুৰে দানৱীয় ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। তেওঁ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ জব্দ কৰাৰ লগতে যুধিষ্ঠিৰ, সহদেৱ, নকুল, দ্ৰৌপদীকো অপহৰণ কৰে। সহদেৱে কোনোমতে তেওঁৰ হাতৰ পৰা পলায়ন কৰিলে, আৰু ভীমৰ সহায় বিচাৰি লৰালৰিকৈ গ’ল। যুধিষ্ঠিৰে জঁটাসুৰৰ বুদ্ধিমত্তাৰ অভাৱ লক্ষ্য কৰি নীতি-নৈতিকতাৰ বিভিন্ন কথাৰে বিভ্ৰান্ত কৰি ৰাখিছিল। ভীম ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈ নকুল আৰু সহদেৱৰ সহায় নোলোৱাকৈ নিজাববীয়াকৈ ৰাক্ষসৰ সৈতে মল্লযুঁজ কৰিবলৈ সাজু হ’ল। পাণ্ডৱ আৰু ৰাক্ষসে বাহু যুদ্ধৰ লগতে বিশাল গছ, ডাঙৰ ডাঙৰ শিল লৈ যুদ্ধ কৰিছিল। শেষত ভীমে প্ৰতিপক্ষৰ ডিঙিত মৃত্যুসম আঘাত দিবলৈ সক্ষম হয়। যেতিয়া জঁটাসুৰ অজ্ঞান হৈ পৰিল, ভীমে তেওঁক ওপৰলৈ তুলি জোৰেৰে মাটিত ঠেকেচি দি অংগ-প্ৰত্যংগবোৰ ছিন্নভিন্ন কৰি পেলালে। গদাৰে আঘাত কৰি ভীমে ৰাক্ষসৰ মূৰ গুড়ি কৰি পেলালে। জটাসুৰক বধ কৰি ভীমে যুধিষ্ঠিৰৰ আগত উপস্থিত হৈ তেওঁৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ ৰাক্ষস
নায়াব আলী

নায়াব আলী হৈছে পাকিস্তানৰ কিন্নৰ সম্প্ৰদায়ৰ মানৱ অধিকাৰৰ পোষকতা কৰা আৰু অধিকাৰ-ৰক্ষাৰ দহ বছৰতকৈও অধিক অভিজ্ঞতা থকা এজন পাকিস্তানী কিন্নৰ কৰ্মী। তেওঁৰ কামে লিংগ বৈষম্যৰ দৰে বিষয়সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে আৰু কিন্নৰ ব্যক্তিসকলৰ অৰ্থনৈতিকভাৱে সবলীকৰণ আৰু জীৱিকাৰ উন্নতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ২০২০ চনত কিন্নৰ অধিকাৰৰ প্ৰসাৰৰ বাবে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁ ফ্ৰান্স-জাৰ্মান বঁটা লাভ কৰে।২০১৮ চনৰ পাকিস্তান নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱা তেৰজন কিন্নৰ প্ৰাৰ্থীৰ ভিতৰত আলীও আছিল প্ৰথম। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ GALA বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী পাকিস্তানী আৰু ইভিএডব্লিউ/জি এলায়েন্সৰ সহ-অধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী কিন্নৰ।২০২০ চনত পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীয়ে তেওঁক লিংগ সমতাৰ অধিবক্তা হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে।

ব্যক্তিগত জীৱন

পাকিস্তানৰ ওকাৰাত নায়াব আলীৰ জন্ম হৈছিল৷ অষ্টম শ্ৰেণীত কিন্নৰ হিচাপে পৰিচয় দিয়াৰ পিছত পৰিয়ালে তেওঁক অস্বীকাৰ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ পঢ়া-শুনা অব্যাহত ৰাখি এজন গুৰুৰ লগত থাকিবলগীয়া হয়। আলীয়ে পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ভিদ বিজ্ঞানত বিজ্ঞানত স্নাতক (বি এছ চি) আৰু ইছলামবাগৰ প্ৰেষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্কত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। স্কুলীয়া জীৱনত তেওঁ মানসিক হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ এচিড আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা পৰে।.আলীয়ে তেওঁৰ পোষকতাৰ উপৰিও ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সৈতে স্বতন্ত্ৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাপেও কাম কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
লাইলা হাভিলিঅ’

লাইলা হাভিলিঅ’ চিলিৰ চেণ্টিয়াগোৰ এগৰাকী ভাস্কৰ্য শিল্পী।

তেওঁ কাঠ, শিল, ব্ৰঞ্জ, চিমেণ্ট, চিৰামিক আদিৰ ওপৰত কাম কৰা চিলিৰ এগৰাকী ভাস্কৰ্য্যশিল্পী। ১৯৬০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত চিলিৰ ৰেকোলেটাত জন্মগ্ৰহণ কৰা লাইলাই ১০ বছৰ বয়সত বুয়েনছ আয়াৰ্ছ আৰ্জেণ্টিনালৈ গুচি যায়।
১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে তেওঁ ভাস্কৰ্য শিল্পী ইংগেবৰ্গ ৰিংগাৰৰ ওচৰত চিৰামিক শিল্প অধ্যয়ন কৰে। ১৯৯৩ চনত ভাস্কৰ্য্য শিল্পী ভিভিয়ান চেভেৰনৰ অধীনত উচ্চ উষ্ণতাৰ মৃৎশিল্পৰ ভাস্কৰ্য্য শিল্পৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিবলৈ ফ্ৰান্সৰ পেৰিছলৈ গুচি যায়। ১৯৯৫ চনত তেওঁ চিলিলৈ উভতি যায় আৰু তাত তেওঁ চিলিৰ পণ্টিফিকেল কেথলিক বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি কাঠ আৰু শিলকে ধৰি অন্যান্য মাধ্যমত কাম কৰা শিকে। একে সময়তে তেওঁ "লা ওব্ৰা" নামৰ প্ৰতিষ্ঠিত ধাতুৰ ভাস্কৰ্য্য ফাউণ্ড্ৰিত এপ্ৰেণ্টিছ হৈছিল। তাতেই তেওঁ লষ্ট-ৱাক্স কাষ্টিং পদ্ধতি শিকি ব্ৰঞ্জ আৰু অন্যান্য ধাতুৰে ভাস্কৰ্য্য নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০০১ চনত হাভিলিঅ’ই চিলিৰ গেলেৰিয়া দে আৰ্টে ছান ফ্ৰান্সিস্কোত প্ৰদৰ্শনী প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু এইদৰ তেওঁ নিজৰ নাম উজলাইছিল। দুবছৰৰ পাছত ২০০৩ চনত ৱাশ্বিংটন ডি চিৰ আন্তঃআমেৰিকান ডেভেলপমেণ্ট বেংক, (আই ডি বি)য়ে তেওঁলোকৰ শিল্প সংগ্ৰহত চিলিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ হাভিলিঅ’ক নিৰ্বাচিত কৰে। ইফালে শিল্পীজনৰ অন্যান্য ভাস্কৰ্য্যসমূহ ৱাশ্বিংটন ডি চিৰ চিলিৰ দূতাবাসত প্ৰদৰ্শিত হয়। তেতিয়াৰ পৰাই হাভিলিঅ’ই চিলিৰ বাতৰি কাকত, টেলিভিছন আৰু ৰেডিঅ’ত তেওঁৰ কামৰ বিষয়ে সঘনাই প্ৰকাশ পাই আছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিলিৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্যশিল্পী