ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ছনিকা সিং চৌহান

ছনিকা চিমোন সিং চৌহান (ইংৰাজী: Sonika Simone Singh Chauhan; ১২ জুলাই ১৯৮৯ – ২৯ এপ্ৰিল ২০১৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, টেলিভিছন সূত্ৰধাৰ, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপ বিজয়ী আছিল। তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া আৰু মিছ দিভা - ২০১৩ৰ এগৰাকী প্ৰতিযোগী আছিল।

২০১৭ চনত বিক্ৰম চেটাৰ্জীয়ে চলাই থকা এখন গাড়ী দুৰ্ঘটনাত পতিত হোৱাৰ ফলত তেওঁ গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। এই ঘটনাই বিক্ৰম চেটাৰ্জীৰ গ্ৰেপ্তাৰলৈকে পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

জীৱনী

১৯৮৯ চনৰ ১২ জুলাইত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ খ্ৰীষ্টান মাতৃ শ্বাৰন সিং চৌহান আৰু হিন্দু ৰাজপুত পিতৃ বিজয় সিং চৌহানৰ একমাত্ৰ সন্তান আছিল। তেওঁ কলকাতাৰ লা মাৰ্টিনিয়াৰত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বাংগালুৰুৰ মাউণ্ট কাৰমেল কলেজৰপৰা উচ্চ শিক্ষা সমাপ্ত কৰিছিল।

মৃত্যু

২০১৭ চনৰ ২৯ এপ্ৰিলৰ পুৱতি নিশা এখন মটৰ দুৰ্ঘটনাত ছনিকাই মূৰত মাৰাত্মক আঘাত পাইছিল। দুৰ্ঘটনাটোৰ সময়ত গাড়ীখন বিক্ৰম চেটাৰ্জীয়ে চলাই আছিল। বিক্ৰমে ছনিকাক ৰুবী হাস্পতাললৈ লৈ যায়, য’ত আঘাতৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। বিক্ৰমে প্ৰথমতে এক সংবাদ-মেলত তেওঁ তীব্ৰ বেগত গাড়ী চলোৱা বা মদ্যপান কৰাৰ কথা অস্বীকাৰ কৰিছিল, কিন্তু ফৰেনছিক প্ৰতিৱেদনত নিশ্চিত কৰা হৈছে যে কলকাতাৰ ৰাসবিহাৰী এভিনিউত এখন গহনাৰ দোকান আৰু এটা ফ্লেগ প’ষ্টত খুন্দা মৰাৰ কেইছেকেণ্ডমান আগতে তেওঁ ১০০–১১০ কিমি/ঘণ্টা বেগত গাড়ী চলাই আছিল।

প্ৰথমতে বিক্ৰমৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩০৪-এ ধাৰাৰ (অৱহেলাৰ বাবে মৃত্যু) অধীনতহে গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছিল। কিন্তু ব্যাপক জনৰোষৰ পিছত আৰক্ষীয়ে ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ জামিন অযোগ্য ৩০৪ ধাৰা (অপৰাধমূলক নৰহত্যা) আৰু মটৰ বাহন আইনৰ অধীনত মদ্যপান কৰি গাড়ী চলোৱাৰ অভিযোগো যোগ কৰে। কিছুদিন ধৰি পলাতক হৈ থকাৰ পিছত ২০১৭ চনৰ ৭ জুলাইত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু ২০১৭ চনৰ ২৬ জুলাইত জামিনত মুক্তি দিয়া হয়।

উত্তৰাধিকাৰ

২০১৭ চনৰ ১২ জুলাইত ছনিকা চৌহানৰ জন্মদিনৰ উপহাৰ আৰু অৱদান হিচাপে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে টলিগঞ্জ ক্লাবত 'ছনিকা চৌহান ২৭ ফাউণ্ডেশ্যন' মুকলি কৰে। এই ফাউণ্ডেশ্যনে জাতি, বৰ্ণ বা ধৰ্মৰ কোনো বৈষম্য নোহোৱাকৈ যুৱ প্ৰজন্মৰ জীৱন স্পৰ্শ কৰি ছনিকা চিমোন সিং চৌহানৰ উত্তৰাধিকাৰ আগুৱাই লৈ যাব।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
নক্সাবন্দী তৰিকা

নক্সাবন্দী ছিলছিলা (আৰবী: الطريقة النقشبندية, ৰোমানীকৃত: aṭ-Ṭarīqat an-Naqshbandiyya) হৈছে চুন্নী ইছলামৰ এটা চুফী ক্ৰম যাৰ নাম বাহা আল-দিন নক্সাবন্দৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। তেওঁলোকে নিজৰ ছিলছিলা (উত্তৰাধিকাৰৰ শৃংখল) হজৰত মহম্মদৰ পৰা চতুৰ্থ খলিফা হজৰত আলী আলাইহিছালাম (ৰাঃ ৬৩২–৬৩৪জা’ফৰ আল-ছাদিকৰ দ্বাৰা)ৰ জৰিয়তে অনুসন্ধান কৰে আহমেদ ছিৰহিন্দী আৰু শ্বাহ ৱালিউল্লাহ দেহলাউই হিচাপে।

ইতিহাস

জাফাৰ আল-ছাদিকৰ চুফী আদেশক দুটা মহাসাগৰৰ অভিসৰণ বুলিও কোৱা হয়। দ্বাদশ শতিকাৰ ইউছুফ হামাদানী আৰু আব্দুল খালিক গিজদুৱানীৰ বহু অন্তৰ্দৃষ্টিৰ ঋণী নক্সাবন্দী আদেশ। যাৰ পিছৰজনক প্ৰথাসমূহৰ সংগঠক হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু আল্লাহৰ বিশুদ্ধ নিৰৱ স্মৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবে দায়বদ্ধ।পিছলৈ ইয়াক চতুৰ্দশ শতিকাত বাহা আল-দিন শ্বাহ নক্সাবন্দীৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছিল। সেয়েহে এই আদেশৰ নাম। প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছৰে পৰা নকশবন্দী ক্ৰমটো উত্তৰাধিকাৰৰ শৃংখলৰ ভিতৰত কেইবাজনো বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা একাধিক উপ-ক্ৰমত বিভক্ত হৈছে। উবৈদুল্লাহ আহৰাৰে নকচবন্দীয়া আহৰাৰিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। আহমদ ছিৰহিন্দীয়ে নকশবন্দীয়া মুজাদ্দিদিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; ছামছুদ্দিন মাজহাৰে নকশবন্দীয়া মজহৰিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু মৌলানা খালিদে খালিদিয়া নক্সাবন্দীয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

দক্ষিণ এছিয়া

পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ ছায়িদ মিৰ জান নক্সাবন্দী ভাৰতীয় মুছলমান জীৱনৰ এক প্ৰভাৱশালী কাৰক হৈ পৰিছিল নক্সাবন্দী শৃংখলা আৰু দুশতিকা ধৰি ই ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ চুফী শৃংখল আছিল। কাবুলত জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰু কাবুল আৰু সমৰকণ্ডত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা আৰু শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা খোৱাজা বাকী বিলাহক ষোড়শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ভাৰতলৈ এই শৃংখলা অনাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। এই আদেশৰ বিষয়ে তেওঁৰ জ্ঞান বিয়পাই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও তিনি বছৰৰ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ শিষ্য আহমদ ছিৰহিন্দীয়ে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত দায়িত্ব লয় আৰু তেওঁৰ যোগেদিয়েই কম সময়ৰ ভিতৰতে এই অৰ্ডাৰটোৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। শ্বাহ ৱালিউল্লাহ দেহলাউই আছিল ১৮ শতিকাৰ এই অৰ্ডাৰৰ সদস্য।

ছিৰিয়া

১৭ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মুৰাদ আলী আল-বুখাৰীয়ে ছিৰিয়াত নক্পসাবন্দী ৱৰ্তন কৰিছিল। যিয়ে ডামাস্কাছত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু সমগ্ৰ আৰব ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ এই শাখাটো মুৰাদিয়া নামেৰে পৰিচিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলে নেতৃত্ব দিছিল। ১৮২০ চনত খালিদ শ্বাহৰাজুৰীয়ে অট্টোমান বিশ্বৰ এজন বিশিষ্ট নক্সাবন্দী নেতা হিচাপে উত্থান ঘটায় আৰু তেওঁৰ শৃংখলা খালিদিয়া নামেৰে জনাজাত হয় যি কমেও দুটা দশক ধৰি বিয়পি পৰে। ছিৰিয়া আৰু লেবাননত প্ৰতিটো সক্ৰিয় নক্গোসাবন্দীয়া টৰ নেতাসকলে ইয়াৰ আধ্যাত্মিক বংশক স্বীকাৰ কৰিছিল। পিছলৈ খালিদৰ খলিফাসকলৰ মাজত হোৱা কাজিয়াৰ ফলত শৃংখলাটো বিঘ্নিত হয় আৰু ই বিভাজন হয়। নিৰৱ আৰু কণ্ঠস্বৰ আমন্ত্ৰণ চলোৱা ফাৰ্মাদিয়া শাখাটো এতিয়াও লেবাননত উপস্থিত আৰু ইয়াৰ নাম আলী-ফাৰমাদিৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। ১৯৭৩ চনত ৰাজনৈতিক নেতা মুছা বুখাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত বৃহত্তৰ ছিৰিয়াৰ নাকছবন্দীয়াৰ মুজাদ্দিদিৰ পূৰ্বৰ লাইনৰ অন্ত পৰিল। শেহতীয়ালৈকে জীয়াই থকা একমাত্ৰ শাখাটো হ’ল জেৰুজালেমৰ খানকা আল-উজবাকিয়াত ভিত্তি কৰি থকা শাখাটো।

তথ্য উৎস

বহিঃ সংযোগ
জানকীলাল ভাণ্ড

জানকীলাল ভাণ্ড (জন্ম ১৯৪৩), “মংকী মেন’’ (অসমীয়াৰ নৰ-বানৰ বুলিব পৰা যায়) আৰু বিৰূপ বাবা নামেৰেও জনাজাত, ৰাজস্থানৰ এজন ভাৰতীয় ছাং শিল্পী আৰু বেহৰুপিয়া শিল্পী। ছদ্মৱেশ আৰু অনুকৰণৰ পৰম্পৰাগত কলা দক্ষতাৰ বাবে বিখ্যাত, আৰু এই লোক পৰম্পৰাক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। কলাক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০২৪ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৪৩ চনৰ ১ জানুৱাৰীত তেতিয়াৰ মেৱাৰ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত চিত্তোৰগড়ত ভাণ্ডৰ জন্ম হৈছিল এটা ভাৰতীয় সমাজত পৰম্পৰাগতভাৱে পৰিৱেশন আৰু ব্যংগৰ সৈতে জড়িত ভাণ্ড সম্প্ৰদায়ত। তেওঁ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰা নাছিল।

১৯৬৩ চনত তেওঁ ভীলৱাৰালৈ গুচি যায় আৰু তাতেই তেওঁ প্ৰথমে বস্ত্ৰ কলত শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰে। কিন্তু তেওঁৰ অভিনয়ৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণে তেওঁক পূৰ্ণকালীনভাৱে বেহৰুপিয়া শিল্পকলা অৰ্জন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।

কেৰিয়াৰ

ছয় দশকৰো অধিক সময় ধৰি অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি অহা ভাণ্ডে পৌৰাণিক, ঐতিহাসিক আৰু সামাজিক চৰিত্ৰসমূহক সঠিক আৰু দক্ষতাৰে বৰ্ণনা কৰাৰ বাবে পৰিচিত। বিশেষকৈ যি সময়ত ই ৰাজহুৱা স্মৃতিৰপৰা ম্লান হৈ পৰিছিল, সেই সময়ত বেহৰুপিয়া পৰম্পৰাক জীয়াই ৰখাৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয়।

তেওঁ আমেৰিকা, যুক্তৰাজ্য, জাৰ্মানীকে ধৰি ১০খনতকৈও অধিক দেশত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে, য’ত তেওঁ পশুৰ অনুকৰণৰ বাবে "মাংকী মেন" হিচাপে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। ভাৰতত তেওঁক মৰমেৰে “बहरूपिया बाबा’’ বুলি জনা যায়।

তেওঁৰ অভিনয় কেৱল মনোৰঞ্জনৰ ক্ষেত্ৰতে সীমাবদ্ধ নহয় কিন্তু প্ৰায়ে পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, শিক্ষা, জাতি-সমতা আৰু জাতীয় সংহতিৰ বিষয়ে শক্তিশালী সামাজিক বাৰ্তা বহন কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ভাণ্ড ৰাজস্থানৰ অনুসূচিত জাতি সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত। তেওঁৰ পৰিয়াল তিনিটা প্ৰজন্ম ধৰি বেহৰুপিয়া অভিনয়ৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। তেওঁৰ এজন পুত্ৰ “লাডু লাল ভাণ্ড’’ এই শিল্পৰ ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয়।

তেওঁ পৰম্পৰাগত লোককলা বিশেষকৈ বেহৰুপিয়াৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক সমৰ্থনৰ পোষকতা অব্যাহত ৰাখিছে আৰু নৱ প্ৰজন্মক এই আভূষণ গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লোকশিল্পী
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
লুঅ' চিলান

লুঅ' চিলান (ইংৰাজী: Luo Qilan; চীনা: 駱綺蘭; ১৭৫৫-১৮২০), যাক তেওঁৰ সৌজন্য নাম পেইচিয়াং আৰু শিল্প নাম চিউটিং নামেৰেও জনা যায়, আছিল চীনৰ চিং ৰাজবংশৰ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী আৰু কবি।

লুঅ' চিলানৰ জন্ম হৈছিল ১৭৫৫ চনত বৰ্তমানৰ জুৰং জিয়াংচুৰ জুচু গাঁৱত। তেওঁ গং চিঝিক বিবাহ কৰাইছিল। দম্পতীহালে পিছলৈ নানজিঙলৈ গুচি যায়, য’ত ১৮ শতিকাত এক সমৃদ্ধিশালী শৈল্পিক পৰিৱেশ আছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে অধিক শান্ত জীৱন পছন্দ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁলোকে ডাণ্টু, ঝেঞ্জিয়াঙলৈ স্থানান্তৰিত হয়। লুঅ' চিলানৰ ৪০ বছৰ বয়স হোৱাৰ আগতেই গং চিঝিৰ মৃত্যু হয়। বিধৱা অৱস্থা আৰ্থিকভাৱে অনিশ্চিত হ’ব পাৰিলেহেঁতেন যদিও লুঅ' চিলানে এজনী ছোৱালী তোলনীয়া হিচাপে লয় আৰু এটা স্বতন্ত্ৰ তথা সজীৱ শৈল্পিক জীৱন গঢ়ি তোলে। তেওঁ তিনিজন বিশিষ্ট শিক্ষকৰ অধীনত চিত্ৰকলা আৰু কবিতা অধ্যয়ন কৰিছিল: ৱাং ৱেনঝি, ইউয়ান মেই আৰু জেং ইউ।

তেওঁৰ শৈল্পিক জীৱনৰ এটা মূল অংশ আছিল টিহুয়াচি, যিবোৰ চিত্ৰৰ বিষয়ে লিখা কবিতা আছিল আৰু আনকি চিত্ৰবোৰৰ ওপৰতো খোদিত কৰা হৈছিল। তেওঁ আন কবিসকলৰ সৈতে এইবোৰ আদান-প্ৰদান কৰিছিল আৰু তেওঁৰ তিনিটা সংকলনত এইবোৰৰ বহুতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন আছিল তেওঁৰ নিজৰ কৰ্মৰ সংগ্ৰহ, টিংচিউচুয়ান চিজি (১৭৯৫)। নব্বৈৰো অধিক পুৰুষ কবিৰ কবিতাৰ তেওঁৰ সংকলন, টিংচিউচুয়ান জেংয়ান (১৭৯৬)-ত তেওঁৰ প্ৰতি কৰা প্ৰশংসামূলক কৰ্মসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল, যিবোৰৰ ভিতৰত উ ইউন, ঝালিয়ান, চিংলিন, উ চিকি আৰু তেওঁৰ শিক্ষকসকলৰ দৰে বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ সৃষ্টি আছিল। তেওঁৰ মহিলাৰ কবিতা সংকলন, টিংচিউচুয়ান গুইঝং টংৰেন জি (১৭৯৭)-এ কম পৰিচিত লেখিকাৰ কামসমূহ প্ৰসাৰ কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পাতনিখনত লুঅ' চিলানে মহিলা শিল্পীসকলে সন্মুখীন হোৱা অসুবিধাৰ বিষয়ে স্পষ্টকৈ আলোচনা কৰিছিল।

তেওঁৰ এতিয়া হেৰাই যোৱা এখন চিত্ৰ, শাৰদীয় চাকিৰ পোহৰত মোৰ কন্যাক শিক্ষাদান, সত্তৰটাতকৈও অধিক টিহুয়াচিৰ বিষয়বস্তু আছিল। লুঅ' চিলানৰ বুলি নিশ্চিতভাৱে চিনাক্ত কৰা চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত মাত্ৰ পাঁচখন ব্যক্তিগত চিত্ৰ (সকলো উদ্ভিদৰ) আৰু আঠটা পাতৰ এটা এলবামহে বৰ্তি আছে। এলবামটো আৰু তেওঁৰ ওলোমাই ৰখা স্ক্ৰলসমূহ — প্লাম ব্লচমচ (১৭৯৯), থ্ৰী-ব্লচম ফ্লাৱাৰ, হাৰবেচিয়াচ পিয়নি (১৭৯৫), আৰু কেমেলিয়া, প্লাম এণ্ড নাৰ্চিচাছ (১৭৯৫) বেইজিঙৰ প্ৰসাদ সংগ্ৰহালয়ত আছে। ইয়াৰ উপৰিও ইউয়ান শ্বৌপিং অনুসৰি অংকিত এখন অনুৰাগী চিত্ৰ অৰ্কিড চেং চুন টাং সংগ্ৰহত আছে। লুঅ' চিলানক নিজৰ জীৱনকালতে অন্ততঃ দুখন ছবিত চিত্ৰিত কৰা হৈছিল: ডিং ইচেঙৰ স্প্ৰিংটাইমত মাউণ্ট পিং দৰ্শন আৰু মাষ্টাৰ চুইৰ লুঅ' চিলান, চিয়ান লিন আৰু কাও চিচিংৰ গোট প্ৰতিকৃতি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনা মহিলা কবি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
ঙ (বঙালী)

ঙ (বঙালী লিপিত ঙ, আই-পি-এ:/ŋɔ/) বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণমালাৰ ৫ম আখৰ। ই এটি ব্যঞ্জনবৰ্ণ, অৰ্থাৎ ঙ উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত ক'ৰবাত নহয় ক'ৰবাত বাধিত হৈছে।

স্বৰববৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে

আ-- ঙা

ই-- ঙি

ঈ-- ঙী

উ-- ঙু

ঊ-- ঙূ

ঋ-- ঙৃ

এ-- ঙে

ঐ-- ঙৈ

ও-- ঙো

ঔ-- ঙৌ

ঙৰে আৰম্ভ শব্দ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণ
জিয়'ভানি পিয়েৰলুইগি দা পেলেষ্ট্ৰিনা

জিয়'ভানি পিয়েৰলুইগি দা পেলেষ্ট্ৰিনা (ইটালীয়: Giovanni Pierluigi da Palestrina; জন্ম: চ. ১৫২৫ – মৃত্যু: ২ নৱেম্বৰ ১৫৯৪) এজন প্ৰখ্যাত ইটালীয় সংগীতজ্ঞ আছিল। তেওঁক ৰেনেছাঁ যুগৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ পলিফ'নিক (polyphonic) সংগীত ৰচয়িতা বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ মূলত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীয় সংগীত — বিশেষকৈ মিছা (Mass) আৰু মোটেট (Motet) — ৰচনাত বিখ্যাত। পেলেষ্ট্ৰিনাৰ সংগীতক সাধাৰণতে “পবিত্ৰ পলিফ’নি”ৰ (sacred polyphony) আদৰ্শ ৰূপ ধৰা হয়।

জীৱন

তেওঁৰ জন্ম ইটালীৰ পেলেষ্ট্ৰিনা নামৰ এখন সৰু চহৰত চ. ১৫২৫ চনত হৈছিল। এই চহৰটোৰ নামৰ লগতেই তেওঁৰ পৰিচয় জোৰা হৈ গৈছে। তেওঁৰ শৈক্ষিক আৰু সংগীতজীৱন ৰোম চহৰৰ বিভিন্ন গীৰ্জা আৰু সংগীতকেন্দ্ৰৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেওঁ Capella Giulia (চেণ্ট পিটাৰ্‌স বেছিলিকাৰ সংগীতগোষ্ঠী)ৰ সংগীত-নিৰ্দেশক আছিল।

সংগীত শৈলী

পেলেষ্ট্ৰিনাৰ সংগীতৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্য হ'লঃ
পলিফ’নি (Polyphony): বহু স্বৰ-সাধনৰ একত্ৰ সংগতি;
বেৰ নলগোৱা মেলোডি: ই সাধাৰণ গীতৰ তুলনাত অধিক ধ্যানময়;
লিটাৰ্জিকেল (Liturgical) ধৰণ: মিছা আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰচিত;
টেক্সটৰ স্পষ্টতা: শব্দ বুজাব পৰা যায় — Council of Trent-ৰ নিয়ম পালনৰ বাবে।

গুৰুত্বপূৰ্ণ সৃষ্টি

চালাই প্ৰায় ১০০টা মিছা, ৩০০ৰো অধিক মোটেট, আৰু বহু সাধু সংগীতৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

তেওঁৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য কৃতি হ'ল:
Missa Papae Marcelli — তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় মিছা।
Sicut cervus — এটা পৰম সুন্দৰ মোটেট।
Stabat Mater, Tu es Petrus, Assumpta est Maria — ধৰ্মীয় সংগীতৰ অপূৰ্ব দৃষ্টান্ত।

Counter-Reformation আৰু Council of Trent

Catholic Church-ৰ সংস্কাৰৰ সময়ত Council of Trent (১৫৪৫–৬৩) নামৰ ধাৰ্মিক সভাই গীৰ্জাৰ সংগীত অধিক নৈতিক, স্পষ্ট আৰু বুজাব পৰা যেন হয় বুলি নিৰ্দেশ দিয়ে। কোৱা হয় যে পেলেষ্ট্ৰিনাৰ Missa Papae Marcelli এই সভাৰ আদৰ্শ পূৰণ কৰিছিল — যদিও এই কথা আংশিক কিংবদন্তি, ইতিহাসভিত্তিক নহয়।

প্ৰভাৱ

পেলেষ্ট্ৰিনাৰ সংগীত শৈলী ৰোমান ক্যাথলিক গীৰ্জাত বহু শতাব্দী ধৰি মানদণ্ড ৰূপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
J.S. Bach, Mozart, Brahms, Bruckner আদিয়ে তেওঁৰ পলিফ’নিক কৌশল অধ্যয়ন কৰিছিল।
সংগীত বিদ্যালয় আৰু কনজাৰ্ভেটৰীৰ “Counterpoint” শিক্ষাৰ আধাৰ হিচাপে তেওঁৰ সংগীত ব্যৱহাৰ হয়।

মৃত্যু

তেওঁ ১৫৯৪ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰোমত মৃত্যু বৰণ কৰে। তেওঁক "সংগীতৰ সাধু" বুলি অনেকজনে আখ্যা দিয়ে।

উৎস

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
ডি এইচ লৰেন্স

ডেভিড হাৰ্বাৰ্ট লৰেন্স (১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৮৫ – ২ মাৰ্চ ১৯৩০) আছিল এগৰাকী ইংৰাজ লেখক, ঔপন্যাসিক, কবি আৰু ৰচনাকাৰ। তেওঁৰ ৰচনাসমূহত আধুনিকতা, উদ্যোগীকৰণ, যৌনতা, আৱেগিক স্বাস্থ্য, সজীৱতা, স্বতঃস্ফূৰ্ততা আৰু প্ৰবৃত্তিৰ ওপৰত প্ৰতিফলন ঘটিছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

প্ৰেম হৈছে এনে এক জীৱনপুষ্প, যি প্ৰস্ফুটিক হয় অভাৱনীয়-অপৰিকল্পিতভাৱে, কোনোৱে নজনাকৈয়ে, প্ৰকৃতিৰ নিয়ম উলংঘা কৰি৷
ট্ৰেজেডী সঁচাকৈয়ে দুৰ্দশাৰ ওপৰত এটা ডাঙৰ কিক হোৱা উচিত।
মৰা সকলৰ মৃত্যু নহয়। তেওঁলোকে চাই থাকে আৰু সহায় কৰে।
শিল্পীক কেতিয়াও বিশ্বাস নকৰিব। কাহিনীটোক বিশ্বাস কৰক। সমালোচকৰ সঠিক কাম হ’ল কাহিনীটো সৃষ্টি কৰা শিল্পীজনৰ পৰা ৰক্ষা কৰা.
পুৰুষে স্বাধীনতাৰ বাবে যুঁজ দিয়ে, আৰু কঠিনতাৰ মাজেৰে তাক জয় কৰে। সহজে ডাঙৰ-দীঘল কৰা সিহঁতৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক আকৌ পিছলি যাবলৈ দিয়া, দুখীয়া মূৰ্খ সিহঁত। আৰু চোৱা, তেওঁলোকৰ নাতি-নাতিনীবোৰ আকৌ এবাৰ দাস হৈ পৰিছে৷
পৰ্ণগ্ৰাফী হৈছে যৌনতাক অপমান কৰাৰ প্ৰয়াসৰ লগতে তাক লেতেৰা কৰাৰ প্ৰয়াস।
মই সূৰ্য্যৰ অংশ যিদৰে মোৰ চকু, মোৰ অংশ। মই যে পৃথিৱীৰ অংশ, মোৰ ভৰি দুখনে নিখুঁতভাৱে জানে, আৰু মোৰ তেজ সাগৰৰ অংশ। মোৰ আত্মাই জানে যে মই মানৱ জাতিৰ অংশ, মোৰ আত্মা মহান মানৱ আত্মাৰ এক জৈৱিক অংশ, যিদৰে মোৰ আত্মা মোৰ জাতিৰ অংশ। নিজৰ মাজতে মই মোৰ পৰিয়ালৰ অংশ। মোৰ মনটোৰ বাহিৰে অকলশৰীয়া আৰু নিৰপেক্ষ মোৰ একোৱেই নাই, আৰু আমি দেখিম যে মনটোৰো নিজৰ কোনো অস্তিত্ব নাই, ই কেৱল পানীৰ ওপৰত সূৰ্য্যৰ জিলিকনি।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইংৰাজী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইংলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইংৰাজী কবি
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
লীলা ৰায় ঘোষ

লীলা ৰায় ঘোষ ( ; ১৯৪৭ বা ১৯৪৮ – ১১ মে' ২০১২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে কণ্ঠ ডাবিঙৰ পাৰদৰ্শী আছিল। তেওঁ হিন্দী, বাংলা, ইংৰাজী, মাৰাঠী আৰু উৰ্দু ভাষাত ডাবিং কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী ডাবিং পৰিচালকও আছিল। তেওঁৰ কন্যা মোনা ঘোষ শ্বেট্টি এগৰাকী কণ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা।

কৰ্মজীৱন

ঘোষে হয়তো মুম্বাই চহৰৰ আন্ধেৰীত অৱস্থিত ডাবিং ষ্টুডিঅ’ ছাউণ্ড এণ্ড ভিজন ইণ্ডিয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু অধ্যক্ষ হিচাপে পৰিচিত আছিল। তেওঁৰ ছোৱালী মোনাই তেওঁক সহায় কৰিছিল আৰু ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা লীলাৰ মৃত্যুলৈকে তেওঁলোকে একেলগে কোম্পানীটোৰ বাবে ব্যৱসায় কৰিছিল। কোম্পানীটোৱে হলিউডৰ প্ৰডাকচন হাউছ যেনে পেৰামাউণ্ট পিকচাৰ্ছ, ইউনিভাৰ্চেল ষ্টুডিঅ’ আৰু চ’নী পিকচাৰ্ছ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে নিৰ্মাণ কৰা চিনেমাৰ বাবে ভাৰতীয় ভইচ-ডাব (বেছিভাগেই হিন্দী) চম্ভালে। ২০১৩ চনলৈকে ডাবিং ষ্টুডিঅ'টোৱে ৩০০ৰো অধিক বিদেশী ছবি আৰু হাজাৰৰো অধিক বিদেশী টিভি অনুষ্ঠান ডাবিং কৰিছে।

মৃত্যু

২০১২ চনৰ ১১ মে'ত ৬৪ বছৰ বয়সত যকৃত প্ৰতিস্থাপন অস্ত্ৰোপচাৰৰ জটিলতাৰ বাবে ঘোষৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
এৰিকা ফাৰ্নাণ্ডেছ

এৰিকা জেনিফাৰ ফাৰ্নাণ্ডেছ (ইংৰাজী: Erica Jennifer Fernandes; জন্ম: ৭ মে' ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰাক্তন মডেল, যিয়ে বিশেষকৈ টেলিভিছনৰ কামৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ তামিল, হিন্দী, তেলুগু আৰু কন্নড় ছবিত অভিনয় কৰিছে। ফাৰ্নাণ্ডেছে তামিল ছবি আইন্ধু আইন্ধু আইন্ধুৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ টেলিভিছনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে কুছ ৰং প্যাৰ কে এইচে ভী ধাৰাবাহিকত ড° সোনাক্ষী বসুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কন্নড় ছবি নিনিন্দলে আৰু গালিিপাটমকে ধৰি বহুকেইখন তামিল ছবিত অভিনয় কৰিছে। ফাৰ্নাণ্ডেছক কচৌটী জিন্দগী কে ধাৰাবাহিকত প্ৰেৰণা শৰ্মাৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও জনা যায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

এৰিকা জেনিফাৰ ফাৰ্নাণ্ডেছৰ জন্ম ১৯৯৩ চনৰ ৭ মে’ত মুম্বাইৰ এটা মাংগালোৰিয়ান কেথলিক কোংকণী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰালফ ফাৰ্নাণ্ডেছ আৰু মাতৃৰ নাম লেভিনা ফাৰ্নাণ্ডেছ। তেওঁ কুৰ্লাৰ হোলী ক্ৰছ হাইস্কুলৰপৰা স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে আৰু ছনৰ এছ.আই.ই.এছ. কলেজ অৱ আৰ্টছ, চায়েঞ্চ এণ্ড কমাৰ্চৰপৰা প্ৰাক-স্নাতক পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ বান্দ্ৰাৰ চেইণ্ট এণ্ড্ৰিউজ কলেজত স্নাতক ডিগ্ৰীৰ বাবে নাম ভৰ্তি কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মডেলিং কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ পঢ়া-শুনা আধাতে এৰি দিছিল।

মাধ্যম

২০১৭ চনত ফাৰ্নাণ্ডেছে দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ ভাৰতীয় টেলিভিছনৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় মহিলাৰ তালিকাত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰিছিল।

২০১৮ চনৰ দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ ভাৰতীয় টেলিভিছনৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় মহিলাৰ তালিকাত তেওঁ তৃতীয় স্থানত আছিল। একে বছৰতে দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াই তেওঁক টেলিভিছনৰ ‘শীৰ্ষ ১০ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী’ৰ তালিকাত অষ্টম স্থান দিছিল।

২০১৯ চনৰ ইষ্টাৰ্ণ আইৰ ৫০ গৰাকী যৌন আবেদনময়ী এছিয়ান মহিলাৰ তালিকাত ফাৰ্নাণ্ডেছে ত্ৰয়োদশ স্থান আৰু দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ ২০১৯ চনৰ টেলিভিছনৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় মহিলাৰ তালিকাত চতুৰ্থ স্থান দখল কৰিছিল।

২০২০ চনত দ্য টাইমছৰ টেলিভিছনৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় মহিলাৰ তালিকাত ফাৰ্নাণ্ডেছে প্ৰথম স্থান লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
নিৰুপমা বৰগোহাঞি

নিৰুপমা বৰগোহাঞি একাধাৰে গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু ফ্ৰীলান্স সাংবাদিকৰূপে প্ৰসিদ্ধ। নিৰুপমা তামুলীয়ে (বিবাহ পূৰ্ব উপাধি) ছাত্ৰী অৱস্থাৰ পৰাই সাহিত্য চৰ্চ্চা কৰিবলৈ লয় যদিও "ৰামধেনু"ত প্ৰকাশিত "এনথ্ৰ’প’ল’জিৰ সপোনৰ পিছত" নামৰ গল্পটোৰেই পাঠকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। "অভিযাত্ৰী" গ্ৰন্থৰ বাবে তেখেতক ১৯৯৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ২০০৩ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

জীৱনী

জন্ম

নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ জন্ম হয় ১৯৩২ চনত গুৱাহাটীৰ অৱস্থিত উজান বজাৰৰ জোৰপুখুৰীপাৰত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম যাদৱ তামূলী আৰু মাতৃৰ নাম কাশীশ্বৰী তামূলী়। পিতৃ যাদৱ তামূলী অসম চৰকাৰৰ অধীনস্থ আয়কৰ বিভাগৰ এজন কৰ্মচাৰী আছিল আৰু মাতৃ এগৰাকী গৃহিনী আছিল। পৰৱৰ্তীকালত তেখেতে "পানবজাৰ কন্যা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়"ত ৩ বছৰ কাল পঢ়ি পুনৰ উজান বজাৰৰ তাৰিণীচৰণ বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্ত্তি কৰে।।
পুৱাৰ পূৰবী সন্ধ্যাৰ বিভাস (হোমেন বৰগোহাঞিৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে লিখিত)
অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা (২০০৩)
প্ৰবীণা শ‍ইকীয়া বঁটা (২০০০)
শাস্বতী বঁটা (১৯৮৭)
বাসন্তী দেৱী বৰদলৈ বঁটা
হেম বৰুৱা বঁটা (১৯৯৪)

তথ্য  সংগ্ৰহ

বাহ্যিক  সংযোগ

The Address নিৰুপমা বৰগোহাঞি ৰচিত এটা চুটি গল্প (ইংৰাজীত)
Death of an Elephant নিৰুপমা বৰগোহাঞি ৰচিত এটা চুটি গল্প (ইংৰাজীত)
নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ সৈতে এটা সাক্ষাৎকাৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
মচৌৰা

মচৌৰা হৈছে কিম্বন কৰি সূৰ্যৰ তাপত শুকুৱাই তৈয়াৰ কৰা খাদ্যবস্তু, যি কলা দালিৰ লগত বিভিন্নধৰণৰ সেউজীয়া শাক-পাচলি মিহলাই তৈয়াৰ কৰা হয়। এই খাদ্যৰ উৎপত্তি হৈছে নেপালত আৰু বিভিন্ন দেশত থকা নেপালী সমাজে ইয়াক প্ৰস্তুত কৰে। ইয়াৰ প্ৰস্তুতিত সাধাৰণতে পিঙালু (এক প্ৰকাৰৰ কচু), তৰুল (এক প্ৰকাৰৰ আৰু) আৰু কৰ্কল (এক প্ৰকাৰৰ কচু) পাত আদি সেউজীয়া শাক-পাচলি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

প্ৰাচীন সময়ত বছৰত সকলো ঋতুত, বিশেষকৈ শীত কালত, সতেজ সেউজীয়া শাক-পাচলি পোৱা কঠিন হৈছিল; সেই সময়ত সতেজ সেউজীয়া শাক-পাচলিৰ অভাৱৰ সময়ত বিকল্প পুষ্টিকৰ খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল মচৌৰা। ইয়াক তেলত ভাজি আন সেউজীয়া শাক-পাচলিৰ লগত মিহলাই ৰন্ধা হয়।

ব্যুৎপত্তি আৰু ইতিহাস

ঠিক লিখিত কোনো প্ৰমাণ নাই যদিও স্থানীয় লোকসকলে ‘‘মচৌৰা’’ শব্দটো ‘‘মাচ’’ (মাহ দালি (একপ্ৰকাৰৰ কলা দালি)) শব্দৰপৰা আহিছে বুলি বিশ্বাস কৰে। ‘‘মাচ’’ দালি হ'ল মচৌৰা বনাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰধান উপাদান।

মচৌৰা প্ৰথমে কোনে বা কেতিয়া আবিষ্কাৰ কৰিছিল সেইটো নিশ্চিত কৰা হোৱা নাই, কিন্তু এইটো সম্ভৱতঃ নেপালৰ এটা পৰম্পৰাগত সংৰক্ষিত খাদ্যবস্তু।

চিত্ৰ গেলাৰী

এইটোও চাওক

গুন্দ্ৰুক
চিঙ্কি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:খাদ্য
আলিজা গুৰ

আলিজা গুৰ (ইংৰাজী: Aliza Gur; জন্ম: আলিজিয়া গ্ৰছ; ১ এপ্ৰিল ১৯৪০) এগৰাকী ইজৰাইলী অভিনেত্ৰী আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। তেওঁ ১৯৬০ চনৰ মিছ ইজৰাইল হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু মিয়ামি বীচত অনুষ্ঠিত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ১৯৬০ প্ৰতিযোগিতাত ছেমি ফাইনেলিষ্ট আছিল। তেওঁ ১৯৬৩ চনৰ জেমছ বণ্ড চলচ্চিত্ৰ ফ্ৰম ৰাছিয়া উইথ লাভত ভিদা নামৰ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৪০ চনৰ ১ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ মেণ্ডেট অৱ পেলেষ্টাইনৰ (বৰ্তমান ইজৰাইল) ৰামাত গানত এটি আশ্বকেনাজী ইহুদী বংশোদ্ভৱ পৰিয়ালত আলিজিয়া গ্ৰছৰ জন্ম হৈছিল। হিটলাৰৰ একনায়কত্ববাদৰ সময়ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে নাজী জাৰ্মানীৰপৰা পলাই আহি ৰামাত গান চহৰত বসতি স্থাপন কৰিছিল, য’ত তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভাতৃৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ হাইফা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল, য’ত তেওঁ টিউচন ফী পৰিশোধ কৰাত সহায়ক হোৱাকৈ পোছাক ডিজাইন কৰিছিল আৰু প্ৰস্তুত কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমটো সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ জয় আছিল মিছ হাইফা হিচাপে।

তেওঁ ইজৰাইল প্ৰতিৰক্ষা বাহিনীত এগৰাকী সৈনিক হিচাপে যোগদান কৰিছিল। গুৰে তেল আভিভত এজন সুপৰিচিত পৰিচালক পিটাৰ ফ্ৰাইৰ অধীনত অভিনয়ো শিকিছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত সফলতা লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়াত থিতাপি লয়, য’ত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃও আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল আৰু কিছুকালৰ বাবে ওহিঅ’ৰ ক্লিভলেণ্ডত বাস কৰিছিল; ১৯৭০-ৰ দশকত তেওঁলোকৰ মৃত্যু হয়। ১৯৬০ চনত ইজৰাইলী বণ্ড ক্ৰয়ত সহায় কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰিছিল।

অভিনয় জীৱন

১৯৬৫ চনত তেওঁ প্ৰেৰী মেছনৰ "দ্য কেছ অফ দ্য বেফলিং বাগ" খণ্ডত ড° নিনা ৰিভেলিৰ চৰিত্ৰত অতিথি শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যান্য টেলিভিছন কামৰ ভিতৰত দ্য বিগ ভেলী, ডেনিয়েল বুন, গেট স্মাৰ্ট, দ্য ৱাইল্ড ৱাইল্ড ৱেষ্ট আৰু এডভেন্সাৰ্ছ ইন পেৰাডাইজ উল্লেখযোগ্য। তেওঁ অভিনয় কৰা চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে এক্সোডাছ (১৯৬০), এ প্লেচ টু গো (১৯৬২), ফ্ৰম ৰাছিয়া উইথ লাভ (১৯৬৩), নাইট ট্ৰেইন টু পেৰিছ (১৯৬৪), এজেণ্ট ফৰ এইচ.এ.আৰ.এম. (১৯৬৬), কিল এ ড্ৰেগন (১৯৬৭), দ্য হেণ্ড অফ নাইট (১৯৬৮), আৰু তেওঁৰ অন্তিমখন ছবি টাৰজান এণ্ড দ্য জাংগল বয় (১৯৬৮)।

তেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত চৰিত্ৰটো আছিল ১৯৬৩ চনৰ জেমছ বণ্ড চলচ্চিত্ৰ ফ্ৰম ৰাছিয়া উইথ লাভৰ ভিদা। এই ছবিখনত তেওঁ দুজনী যুঁজাৰু জিপচীৰ এগৰাকী হিচাপে মিছ জামাইকাৰ মাৰ্টিন বেচউইকৰ সৈতে যুঁজ দিছিল। এই ছবিখনৰ মুখ্য অভিনেত্ৰী ডেনিয়েলা বিয়ানচি ১৯৬০ চনৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত গুৰৰ ৰূমমেট আছিল। প্ৰথম বিবাহৰ ফলত তেওঁৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে। তেওঁৰ দুয়োখন বিবাহেই বিবাহ বিচ্ছেদত পৰিণত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
জৰ্জ অৰৱেল

জৰ্জ অৰৱেল (জন্ম,২৫ জুন ১৯০৩ – মৃত্যু, ২১ জানুৱাৰী ১৯৫০) আছিল ব্ৰিটিছ ঔপন্যাসিক, ৰচনাকাৰ আৰু সাংবাদিক এৰিক আৰ্থাৰ ব্লেয়াৰৰ ছদ্মনাম; তেওঁৰ লেখাসমূহৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে স্পষ্ট গদ্য শৈলী, সামাজিক অন্যায়ৰ প্ৰতি সচেতনতা, সৰ্বাত্মকতাবাদৰ বিৰোধিতা আৰু গণতান্ত্ৰিক সমাজবাদৰ প্ৰতি প্ৰবল সমৰ্থন।

উদ্ধৃতি

বিশেষকৈ এজন দুখীয়া, নিঃস্ব বা দুৰ্বল ব্যক্তিৰ বাবে লণ্ডনত বাহিৰত ৰাতিটো কটাটো ভাল ধাৰণা নহয়। তদুপৰি লণ্ডনৰ এটা ৰাস্তাতহে মুকলি ঠাইত শুবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছে। যদি কোনো আৰক্ষীয়ে আপোনাক শুই থকা অৱস্থাত পায় তেন্তে তেওঁ আপোনাক জগাই তোলাটো বাধ্যতামূলক। কাৰণ এইটো লক্ষ্য কৰা হৈছে যে সাৰ পোৱা মানুহতকৈ শুই থকা মানুহৰ ঠাণ্ডাত অধিক সহজে মৃত্যু হয়, আৰু ইংলেণ্ডে নিজৰ এজন পুত্ৰক ৰাস্তাত মৰিবলৈ দিয়াৰ সামৰ্থ্য নাই। গতিকে ৰাতিটো টোপনি নোহোৱা হ'লে ৰাতিটো ৰাস্তাত কটাবলৈ স্বাধীন। কিন্তু এটা ৰাস্তা আছে য’ত গৃহহীন লোকক শুবলৈ দিয়া হয়। আচৰিত কথাটো হ’ল সংসদৰ সদনৰ পৰা অলপ দূৰৈত টেমছ মথাউৰি৷ আমাৰ সমৃদ্ধিৰ সিটো পাৰে চাব বিচৰা ইংলেণ্ডলৈ অহা সকলো দৰ্শনাৰ্থীকে আমি পৰামৰ্শ দিওঁ যে যিসকলে অভ্যাসত লেতেৰা, ফটা কাপোৰ পিন্ধি মথাউৰিৰ ওপৰত শুই থাকে, শৰীৰটো ৰোগত দুৰ্বল হৈ পৰে, যাৰ ছাঁত শুই থাকে সেই সংসদৰ ওপৰত এক জীয়া অভিশাপ।
বিশ্বাস হেৰুৱাই পেলোৱাটো এটা ৰহস্যময় কথা—বিশ্বাসৰ দৰেই ৰহস্যময়। বিশ্বাসৰ দৰেই ইও শেষত যুক্তিত শিপাই থকা নাই; ই হৈছে মনৰ পৰিৱেশৰ পৰিৱৰ্তন।
হয়তো এজন মানুহৰ সঁচাকৈয়ে মৃত্যু হয় যেতিয়া তেওঁৰ মগজুটো বন্ধ হৈ যায়, যেতিয়া তেওঁ নতুন ধাৰণা এটা গ্ৰহণ কৰাৰ শক্তি হেৰুৱাই পেলায়।
বিদেশী দেশৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ তেতিয়াহে হয় যেতিয়া ধনী শ্ৰেণীয়ে ইয়াৰ পৰা লাভৱান হ'ব বুলি ভাবে।
যিখন দেশত শাসন ব্যৱস্থাৰ বিৰোধীসকল মাজনিশা নোহোৱা হৈ যায় আৰু আৰু কেতিয়াও শুনা নাযায়, সেইখন দেশত গান্ধীৰ পদ্ধতি কেনেকৈ প্ৰয়োগ কৰিব পৰা যাব সেয়া বুজিবলৈ টান। মুক্ত প্ৰেছ আৰু সমাৱেশৰ অধিকাৰ অবিহনে কেৱল বাহিৰৰ মতামতক আকৰ্ষণ কৰাই নহয়, গণ আন্দোলন সৃষ্টি কৰাটোও অসম্ভৱ, আনকি নিজৰ উদ্দেশ্য বিৰোধীক জনোৱাটোও অসম্ভৱ।
নাকৰ সন্মুখত কি আছে চাবলৈ অহৰহ সংগ্ৰামৰ প্ৰয়োজন।
সামাজিক বিফলতা, কলাত্মক বিফলতা, যৌন বিফলতা - এই সকলোবোৰ একেই। আৰু টকাৰ অভাৱ এই সকলোবোৰৰ তলত।
লিখাৰ ক্ষেত্ৰত টকা উপাৰ্জনৰ এটাই উপায়, সেয়া হ’ল প্ৰকাশকৰ ছোৱালীক বিয়া কৰি লোৱা।

উৎস

শ্ৰেণী:ইংৰাজী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্বেৰণ শ্ৱেলজবাৰ্গ

শ্বেৰণ শ্ৱেলজবাৰ্গ যাৰ জন্ম: ৫ আগষ্ট, ১৯৫২ চন, পাশ্চাত্যৰ বৌদ্ধ ধ্যান পদ্ধতিৰ এগৰাকী লেখিকা আৰু শিক্ষয়িত্ৰী। ১৯৭৪ চনত তেওঁ জেক কৰ্ণফিল্ড আৰু জোচেফ গোল্ডষ্টেইনৰ সৈতে মেছাচুচেটছৰ বাৰেত ইনচাইট মেডিটেচন ছ’চাইটিৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। তেওঁৰ গুৰুত্ব বিপসনা (অন্তৰ্দৃষ্টি) আৰু মেটা (প্ৰেম-দয়া) পদ্ধতিৰ ওপৰত, আৰু তিনি দশকৰো অধিক সময় ধৰি বিশ্বজুৰি ধ্যান প্ৰশিক্ষণৰ তেওঁ নেতৃত্ব দি আহিছে। এই সকলোবোৰ পদ্ধতিৰ উৎপত্তি থেৰাভাদা বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ পৰাই হৈছে। তেওঁ এগৰাকী লেখিকাও৷ ধ্যান পদ্ধতি আৰু বুদ্ধ দৰ্শনৰ ওপৰত তেওঁ কেইবাখনো গ্ৰন্থ লিখিছে৷ তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে লাভিংকাইণ্ডনেছ: দ্য ৰিভল্যুচনেৰী আৰ্ট অৱ হেপিনেছ (১৯৯৫), এ হাৰ্ট এজ ৱাইড এজ দ্য ৱৰ্ল্ড (১৯৯৯), ৰিয়েল হেপিনেছ - দ্য পাৱাৰ অৱ মেডিটেচন: এ ২৮-ডে প্ৰগ্ৰেম (২০১০), যিখন গ্ৰন্থ দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ ২০১১ চনত বিক্ৰীৰ তালিকাত শ্ৰেষ্ঠ আছিল; আৰু ফ’ল’ আপ ৰিয়েল হেপিনেছ এট ৱৰ্ক (২০১৩)। তেওঁ মেটা আৱাৰ প'ডকাষ্ট নামে এটা সাক্ষাৎকাৰৰ অনুষ্ঠান চলায়, আৰু মাহেকীয়া অন বিং কাকতৰ এটা স্তম্ভত কলমেৰে অৰিহণা যোগায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নিউয়ৰ্ক চহৰত ইহুদী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা শ্বেলজবাৰ্গৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনটো বৰ অশান্তিপূৰ্ণ আছিল, কাৰণ তেওঁৰ চাৰি বছৰ বয়সত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃয়ে পৰিয়ালটো পৰিত্যাগ কৰি আঁতৰি গৈছিল। ন বছৰ বয়সত শ্বেৰণৰ মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁ পিতৃৰ ঘৰলৈ গৈ থাকিবলৈ লয়।

কেৰিয়াৰ

শ্বেলজবাৰ্গ দীপা মা, অনাগৰীকা মুনিন্দ্ৰ, ছায়াদেও ইউ পণ্ডিত ১৯৮৯ চনত তেওঁ আৰু গোল্ডষ্টেইনে বাৰে চেণ্টাৰ ফৰ বৌদ্ধ ষ্টাডীজ আৰু ৯ বছৰৰ পিছত তেওঁ দীৰ্ঘম্যাদী ধ্যান প্ৰশিক্ষণ চেণ্টাৰ দ্য ফৰেষ্ট ৰিফিউজীচৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। আজিকালিৰ বিপসনা আন্দোলনৰ তেওঁ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য শিক্ষয়িত্ৰী।

লেন’ৰ ফ্ৰাইডমেনৰ শ্বেলজবাৰ্গৰ সৈতে হোৱা এক গভীৰ সাক্ষাৎকাৰ তেওঁৰ মিটিংছ উইথ ৰিমাৰ্কেবল উইমেন: বৌদ্ধ টিচাৰ্ছ ইন আমেৰিকা নামৰ কিতাপখনত প্ৰকাশ পাইছে। (বষ্টন:শম্ভলা, সংশোধিত আৰু আপডেট কৰা সংস্কৰণ, ২০০০। ISBN 1-57062-474-7)

তথ্য সূত্ৰ