ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ (নাট)

গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ (উদ্ধৱজান) নাটখন শংকৰোত্তৰ যুগৰ গোপাল আতাৰ এখনি উল্লেখযোগ্য অঙ্কীয়া নাট। গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ নাটৰ কাহিনীভাগ 'ভাগৱত'ৰ ১০ম স্কন্ধৰ পৰা লোৱা হৈছে যদিও নাট্যকাৰে নিজাববীয়াকৈ দুই এটা কথাও যোগ কৰিছে। নাটখনত মুঠ ২টা সংস্কৃত শ্লোক (নান্দী শ্লোকসহ) আছে আৰু আৰম্ভণিতে ভটিমা এটা আছে। নাটত সিন্ধুৰা একতালি, আশোৱাৰী, শ্ৰী, জৌতি, কানাৰা, পৰিতাল, কেদাৰ, মাহুৰ ধনশ্ৰী, ভূপালি, খৰমান, কামোদ, সুহাই, গৌৰী, বসন্ত, গৌৰী, কল্যাণ, মাধজৌতি, শ্ৰীগান্ধাৰ, অহিৰ, ভাটিআলি, মান চুটা আদি তাল আৰু ৰাগত ২৪টা মান গীত আছে। গীতবোৰ ধ্ৰুং আৰু পদত ভাগ কৰা। গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ নাটখন আদিৰ পৰা অন্তলৈকে বিপ্ৰলম্ভ শৃঙ্গাৰ ৰসাত্মক।

চমু কাহিনী

কংসবধৰ পাচত মথুৰাৰ সিংহাসনত উগ্ৰসেন বহিল। কৃষ্ণও তাতে আছে। নন্দ যশোদা গোপগণক সন্তোষ দিবৰ মনেৰে তেওঁ উদ্ধৱক বাৰ্তাবাহকৰূপে পঠিয়ালে, আৰু সেইমতে উদ্ধৱে পৰম সাদৰ সম্ভাষণ লভি আপ্যায়িত হ'ল।

চৰিত্ৰ

কৃষ্ণ
উদ্ধৱ
নন্দ
যশোদা

কংসক বধ কৰাৰ পাছত মথুৰাৰ ৰাজ সিংহাসনত উগ্ৰসেন বহিল। উগ্ৰসেনে শ্ৰীকৃষ্ণক যুৱৰাজ পাতি মথুৰাতে ৰাখিলে। কৃষ্ণৰ বিচ্ছেদত গোকুলত যশোদা আৰু গোপীসকলৰ শোক সন্তাপৰ পাৰ নোহোৱাত পৰিল। গোপীসকলে কৃষ্ণৰ বিৰহত থাকিব নোৱাৰি গোপীসকলে লগ হৈ এজন পথিকক কৃষ্ণৰ ওচৰলৈ পঠালে তেওঁলোকৰ দুখৰ কথা জনাবলৈ। ইফালে মথুৰাত কৃষ্ণৰ অৱস্থাও তদ্ৰুপ। পথিকে যেতিয়া গোপীসকলৰ দুখ দুৰ্দশাৰ কথা কৃষ্ণক জনালেগৈ তেতিয়া কৃষ্ণই পথিকক বহুপ্ৰকাৰে মান সৎকাৰ কৰিলে। নন্দ যশোদা আৰু গোপীসকলক সান্তনা দিবৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণই পত্ৰ লিখি উদ্ধৱক বাৰ্তাবাহকৰূপে গোকুলত পঠালে। কৃষ্ণই উদ্ধৱৰ হাতত পত্ৰ দিওঁতে গোপীবিৰহত কৃষ্ণৰ চকুপানী সৰ সৰকৈ ওলাইছিল। কৃষ্ণৰ কথামতে উদ্ধৱে সুৱৰ্ণৰ ৰথত উঠি উপস্থিত হ'ল। নন্দ যশোদা গোপগোপী সকলোৰে ভ্ৰম উপজিল। তেওঁলোকে ভাবিলে যে কৃষ্ণ উলটি আহিছে। কিন্তু তেওঁলোক নিৰাশ হ'ল তেতিয়া, যেতিয়া দেখিলে সেইজন কৃষ্ণ নহয়, উদ্ধৱহে। নন্দৰ ঘৰত উদ্ধৱে পৰম আথিত্য লাভ কৰিলে। উদ্ধৱক কাষতে পাই নন্দ যশোদাই কৃষ্ণৰ গুণ সুঁৱৰি বিলাপ কৰিলে। ৰাতিটো উদ্ধৱে নন্দৰ ঘৰতে কটালে। পিছদিনা উদ্ধৱে গোপীসকলৰ লগত সাক্ষাত কৰিলে। গোপীসকলে উদ্ধৱৰ আগত কৃষ্ণ অবিহনে তেওঁলোকৰ দিনবোৰ বহুত দুখেৰে পাৰ হৈ আছে তাক জনালে। উদ্ধৱে কেওঁলোকক সান্তনা দি মথুৰালৈ উভতি আহি কৃষ্ণক সবিশেষ জনাই হাতযোৰ কৰি বহি থাকিল আৰু কৃষ্ণয়ো দুখ মনেৰে তলমূৰ কৰি থাকিল।

গোপাল আতাৰ চমু পৰিচয়

শংকোৰত্তৰ যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট নাট্যকাৰ গোপাল আতা মাধৱদেৱৰ এজন শিষ্য। গোপাল আতা অকল নাট্যকাৰ আৰু ধৰ্মপ্ৰচাৰকে নাছিল, কবিও আছিল। মাধৱদেৱে পতা ১২জন ধৰ্মাচাৰ্যৰ ভিতৰত গোপালদেৱ অন্যতম। ১৫৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দত উজনিৰ গড়গাঁৱৰ ওচৰত তেখেতৰ জন্ম হয়। গোপাল আতাৰ পিতৃৰ নাম আছিল কামেশ্বৰ ভূঞা আৰু মাকৰ নাম আছিল ব্ৰজাঙ্গী। গোপাল আতা আছিল কাল সংহতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। এওঁক “কথাৰ সাগৰ” বুলিও জনা যায়। মাধৱদেৱৰ পিছত এওঁ নিজে ভৱানীপুৰত থাকি ধৰ্মৰ গুৰি বঠা ধৰে। গোপাল আতাই 'জন্মযাত্ৰা'ৰ উপৰিও 'উদ্ধৱযান' নাট ৰচনা কৰিছিল।

লগতে চাওক

জন্মযাত্ৰা (নাট)
গোপাল আতা

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
বন্দে ভাৰত এক্সপ্ৰেছ

বন্দে ভাৰত এক্সপ্ৰেছ, পূৰ্বতে ট্ৰেইন ১৮ বুলি জনাজাত, ভাৰতীয় ৰেলৱেৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন বৈদ্যুতিক বহু ইউনিটযুক্ত ৰেল। পৰীক্ষাৰ সময়ত ৰে’লখনে ঘণ্টাত ১৮৩ কিলোমিটাৰ (ঘণ্টাত ১১৪ মাইল) সৰ্বোচ্চ গতি লাভ কৰিছিল। ভাৰতীয় ৰেলপথৰ গতিবেগ ক্ষমতা আৰু যাতায়তৰ বাধাৰ বাবে দিল্লী-ভূপাল পথত ৰেলখনৰ চলাচলৰ গতি ১৬০ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা, আৰু অন্যান্য পথত ঘণ্টাত ১১০–১৩০ কিলোমিটাৰত সীমাবদ্ধ।

ইতিহাস

সুবিধাসমূহ

বন্দে ভাৰত এক্সপ্ৰেছত ১৬টা দবা আছে, যাৰে ২ টা এক্সিকিউটিভ ক্লাছ কোচ (EC) আৰু ১৪ টা চেয়াৰ কাৰ কোচ (CC)। ৰে’লখনত কেইবাটাও আধুনিক বৈশিষ্ট্য আছে। যেনে স্বয়ংক্ৰিয় দুৱাৰ, অনব’ৰ্ড ৱাই-ফাই, জিপিএছ ভিত্তিক যাত্ৰী তথ্য ব্যৱস্থা, বায়’-ভেকুয়াম টয়লেট, চিচিটিভি কেমেৰা ইত্যাদি। ৰে’লখনত এখন ৰান্ধনী দবা আছে, য’ত যাত্ৰীসকলক সদ্যহতে ৰন্ধা খাদ্য পৰিবেশন কৰা হয়।

নিৰিখ

প্ৰতিখন বন্দে ভাৰত এক্সপ্ৰেছ ৰেলত ২ টা এক্সিকিউটিভ ক্লাছ কোচ (EC) আৰু ১৪ টা চেয়াৰ কাৰ কোচ (CC) থাকে। দুয়োবিধেই শীততাপ নিয়ন্ত্ৰিত। দিল্লী-বাৰানসী যাত্ৰাৰ বাবে এক্সিকিউটিভ ক্লাছ (EC)ত ৩,৩১০টকা আৰু চেয়াৰ কাৰ (CC)ত ১,৭৬০টকা। বন্দে ভাৰত এক্সপ্ৰেছত কোনো ৰেহাইমূলক ভাড়া বা শিশুৰ ভাড়া প্ৰযোজ্য নহয়।

প্ৰস্তাৱিত বন্দে ভাৰত এক্সপ্ৰেছসমূহ

দিল্লী - বিকানেৰ
জবলপুৰ - ইন্দোৰ
জয়পুৰ - ইন্দোৰ
জয়পুৰ - আগ্ৰা - কানপুৰ
মেংগালুৰু - মহীশূৰ
ত্ৰিবেন্দ্ৰম - মেংগালুৰু
মুম্বাই - মদগাঁও
মুম্বাই - উদয়পুৰ
হাওৰা জংচন - পুৰী
হাওৰা জংচন - বোকাৰো ষ্টীল চিটি
হাওৰা জংচন - জমছেদপুৰ - ৰাঁচী জংচন
হাওৰা জংচন - পাটনা
হাওৰা জংচন - বাৰানসী
বিশাখাপট্টনম - শালিমাৰ
বিশাখাপট্টনম - ভুৱনেশ্বৰ
বিশাখাপট্টনম - তিৰুপতি
বিশাখাপট্টনম - নৰসপুৰম
গন্তুৰ - নৰসপুৰম
বেংগালুৰু - কইম্বাটুৰ
বেংগালুৰু - ধাৰৱাদ
বেংগালুৰু - বিজয়ৱাড়া
বেংগালুৰু - কুৰ্নুল
বেংগালুৰু - কন্যাকুমাৰী
বেংগালুৰু - চেকেন্দ্ৰাবাদ
পুনে - চেকেন্দ্ৰাবাদ
নগপুৰ - চেকেন্দ্ৰাবাদ
চেন্নাই চেণ্ট্ৰেল - চেকেন্দ্ৰাবাদ
চেন্নাই চেণ্ট্ৰেল - এৰ্নাকুলাম
চেন্নাই চেণ্ট্ৰেল - বিজয়াৱাদা
চেন্নাই এগম'ৰ - কন্যাকুমাৰী
চেন্নাই এগম'ৰ - মাদুৰাই
জম্মু - শ্ৰীনগৰ

চিত্ৰসমূহ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰেল পৰিবহণ
তানিয়া আহমেদ

তানিয়া আহমেদ (জন্ম: ৫ জুন ১৯৭২) এগৰাকী বাংলাদেশী অভিনেত্ৰী, মডেল, কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ আৰু পৰিচালক। ২০১৬ চনৰ ছবি কৃষ্ণপক্ষত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৯৯ চনৰ পৰা তেওঁ সংগীতশিল্পী এছ আই টুটুলৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ফৰিয়া হোছেইনৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত টেলি-ফিল্ম সম্পৰ্কৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। ২০০৪ চনত তেওঁ হুমায়ুন আহমেদৰ ছবি শ্যামল ছায়াত অভিনয় কৰে আৰু এই ছবিখনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বাচছাচ (Bachsas) চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

২০০৬–২০১০

তেওঁ মোস্তফা সৰোৱাৰ ফাৰুকীৰ মেড ইন বাংলাদেশ আৰু চুটি ছবি বিস্মৰণৰ নদীত অভিনয় কৰিছে।

২০১১–২০১৮

২০১১ চনত তেওঁ 'ভীট চেনেল আই টপ মডেল'ৰ বিচাৰক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ ইংলেণ্ডত এ টিম নামৰ এখন ধাৰাবাহিক পৰিচালনা কৰে, যিখন ২০১৩ চনত চেনেল আইত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। ২০১৪ চনত আহমেদে ভালবাসা এমনি হয় (গুড মৰ্নিং লণ্ডন) ছবিখনৰ জৰিয়তে পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে, যিখন ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰীত মুক্তি পাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
তেজপাত

তেজপাত (বৈজ্ঞানিক নাম:Cinnamomum tamala) এবিধ সুগন্ধি গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ পাত শুকুৱাই বা কেঁচাকৈ মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ডালচেনি গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত এই উদ্ভিদ মূলতঃ ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল, ভূটান আৰু চীন দেশত পোৱা যায়। ইয়াৰ পাত আৰু অন্যান্য অংশৰ এক সুকীয়া গোন্ধ আৰু জ্বলা জ্বলা সোৱাদ আছে। তেজপাত ঘাইকৈ খাদ্য সুগন্ধিকৰণত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও ইয়াৰ ঔষধি গুণো আছে। অতীজৰে পৰা বিভিন্ন পাৰম্পৰিক ঔষধত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা উল্লেখ পোৱা যায়। ই ভাৰতীয় খাদ্যৰ অন্যতম অপৰিহাৰ্য মছলা।

নাম

তেজপাতক ভিন ভিন ভাষাত ভিন ভিন নামেৰে জনা যায়। ইয়াক ইংৰাজীত 'ইণ্ডিয়ান বে লিফ' (Indian Bay Leaf) বোলে। সেইদৰে হিন্দীত 'তেজপাত্তা'(तेजपत्ता), মৈথিলী
আৰু নেপালীত 'তেজপাত' (तेजपात), বাংলাত 'তেজপাতা', মালয়ালমত (വഴനയില), সংস্কৃত আৰু মাৰাঠীত 'তমালপত্ৰ' (तमालपत्र), তেলেগুত 'বিৰিয়ানী আক্কু', ছিক্কিমত লেপচা সকলে 'চাৱৰ কুঙ' বোলে।

অসমীয়াত তেজপাত নামৰ উৎপত্তি সংস্কৃত ভাষাৰ 'তমালপত্ৰম' (तमालपत्त्रम्)ৰ পৰা হৈছে।

বিৱৰণ

তেজপাত এবিধ গুল্ম জাতীয় উদ্ভিদ। তেজপাত গছ ওখই প্ৰায় ৭-৮ ফুট মান হয়। ইয়াৰ পাত বোৰ দেখিবলৈ জামুক গছৰ লগত মিল থকা। তেজপাতৰ সিৰাবিন্যাস আন পাততকৈ বেলেগ। কুমলীয়া পাতৰ ৰং ৰঙা। পুৰঠ হলে পাতৰ ৰং পাতল সেউজীয়াৰ পৰা ডাঠ সেউজীয়া হয়।
তেজপাত গছৰ দাল কেঁচাই কাটি আনি সেই পাতবোৰ ৰদত শুকুৱাৰ পিছত মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শুকুৱাৰ পিছত পাতৰ বৰণ পাতল মুগা-সেউজীয়া হয়।

তেজপাতত থকা সুগন্ধিকাৰক জৈৱযৌগ সমূহ হ'ল:
বিটা কেৰিঅ'ফিলিন (Beta-caryophyllene)
লিনালুল (Linalool)

ব্যৱহাৰ

খাদ্য হিচাপে

তেজপাতৰ সুগন্ধি গুণৰ বাবে ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়াত তেজপাতক ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিশেষকৈ মাংসৰ আঞ্জা, পোলাও, তৰকাৰী ইত্যাদি আমিষ-নিৰামিষ দুয়ো প্ৰকাৰৰ খাদ্যত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেজপাত কেঁচা আৰু শুকানকৈ দুয়োধৰণেৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সেইদৰে বিভিন্ন মিষ্টান্ন যেনে পায়স, চুজি, আইচক্ৰীম, হাৰ্বেল টি, কাষ্টাৰ্ড আদিতো তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেজপাত মছলা চাহৰ অন্যতম উপাদান। তেজপাত কাচৰ পাত্ৰত থৈ দিলে বহুদিনলৈ ভালে থাকে।

সুগন্ধি দ্ৰৱ্য হিচাপে

তেজপাতৰ পৰা সুগন্ধি তেল নিষ্কাষণ কৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰুম ফ্ৰেছনাৰ, মাউথ ফ্ৰেছনাৰ ইত্যাদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ঔষধ হিচাপে

অতীজৰে পৰা পাৰম্পৰিক ঔষধ আৰু আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈ আহিছে। জয় বাংলা ৰোগত তেজপাত তিয়াই থোৱা পানীৰে চকু ধুলে ভাল হয়। ঘামত শৰীৰ গোন্ধালে আৰু ঘামচি, বিহ ফোঁহা আদি হলে তেজপাত পিহি লগালে ভাল হয়। কেঁচা তেজপাত চোবালে বা তেজপাতৰ পানীৰে কুল-কুলি কৰিলে মুখলৈ ৰুচি আহে। আধুনিক বিজ্ঞানৰ গৱেষণাত তেজপাতত মধুমেহ ৰোগৰ ঔষধ পোৱা গৈছে। তদুপৰি তেজপাত এণ্টিচেপটিক, এণ্টিঅক্সিডেণ্ট আৰু পাচক গুণসম্পন্ন। ইয়াত কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী উপাদান থাকে।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

গেৰনট কাতজাৰৰ মছলাৰ পৃষ্ঠাত তেজপাত

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:মছলা
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
মুবাৰক বেগম (তৱাইফ)

মুবাকৰ বেগম (ইংৰাজী: Mubarak Begum) এগৰাকী ভাৰতীয় তৱাইফ (নৃত্যশিল্পী) আৰু দিল্লীৰ মোগল দৰবাৰৰ প্ৰথম ব্ৰিটিছ ৰেছিডেণ্ট ডেভিদ অক্টাৰলোনীৰ ত্ৰয়োদশগৰাকী পত্নী আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

এটা দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা মুবাকৰ বেগমে পোনপ্ৰথমে পুনেত এগৰাকী নাচনী হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। বেগম এগৰাকী তৱাইফ হৈ পৰিছিল আৰু তেওঁ কেইবাটাও কবিতাৰ মজলিচৰ আয়োজন কৰিছিল। তেওঁৰ অতিথিৰ তালিকাত প্ৰখ্যাত কবি মিৰ্জা গালিবো আছিল। ছাৰ ডেভিদে আৰম্ভণিতে তেওঁক উপপত্নী হিচাপে ৰাখিছিল আৰু কেইবছৰমানৰ পিছত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। মুবাকৰ বেগমে তেওঁৰ স্বামীৰ দৰবাৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

অক্টাৰলোনীৰ প্ৰিয় পত্নী হিচাপে জনাজাত বেগমে তেওঁৰ কনিষ্ঠ সন্তানদ্বয়ৰ (দুয়ো গৰাকী কন্যা) মাতৃ আছিল। তেওঁক "জেনেৰেলী বেগম" নামেৰেও জনা গৈছিল আৰু সেইবাবেই ঘৰৰ বাকী সদস্যসকলৰ তুলনাত তেওঁ অধিক মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।

বেগমে এগৰাকী ধৰ্মপ্ৰাণ মুছলমান মহিলা আছিল আৰু এবাৰ হজ কৰিবলৈকো অনুমতি বিচাৰিছিল। তেওঁ নিজৰ ঘৰত সংগীতৰ মজলিচ আয়োজন কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় সংগীতৰ ‘মেহফিল’ৰ মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ সুগন্ধি দ্ৰব্য আৰু ‘আত্তৰ’ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰিছিল।

উৰ্দু আৰু পাৰ্চী কবিতাৰ প্ৰতি থকা অগাধ চখৰ বাবে তেওঁ দিল্লী কলেজৰ চোতালত অনুষ্ঠিত হোৱা ‘মুশ্বাইৰা’বোৰত নিয়মীয়াকৈ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

অক্টাৰলোনীতকৈ বহু কম বয়সীয়া হ’লেও তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কত বেগমৰে আধিপত্য বেছি আছিল। এজন পৰ্যবেক্ষকে মন্তব্য কৰিছিল যে "ছাৰ ডেভিদক দিল্লীৰ কমিচনাৰ কৰাটো আৰু জেনেৰেলী বেগমক কমিচনাৰ কৰাটো একেই কথা"। তেওঁৰ প্ৰভাৱৰ বাবেই অক্টাৰলোনীয়ে নিজৰ সন্তানক মুছলমান হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰাৰ কথা ভাবিছিল। বেগমৰ তত্বাৱধানত ডাঙৰ হোৱা এজনী ছোৱালীয়ে প্ৰখ্যাত উৰ্দু কবি মিৰ্জা গালিবৰ ভতিজাকৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।

বেগমে নিজৰ এক স্বতন্ত্ৰ ক্ষমতা গঢ়ি তুলিছিল আৰু এক স্বতন্ত্ৰ বৈদেশিক নীতিও অনুসৰণ কৰিছিল। ৰাজদূতসকলৰ সৈতে তেওঁৰ লেনদেন আৰু উপহাৰ আদান-প্ৰদানৰ বাতৰি সেই সময়ৰ দিল্লীৰ বাতৰি কাকতবোৰত প্ৰকাশ পাইছিল।

অৱশ্যে ইমান ক্ষমতা আৰু মৰ্যাদাৰ পিছতো বেগম ব্ৰিটিছ আৰু মোগল উভয়ৰে মাজত জনপ্ৰিয় নাছিল। নিজকে "লেডী অক্টাৰলোনী" বুলি মাতি তেওঁ ব্ৰিটিছসকলক অসন্তুষ্ট কৰিছিল আৰু একে সময়তে নিজকে "কুডচিয়া বেগম" (যিটো উপাধি আগতে কেৱল সম্ৰাটৰ মাকৰ বাবেহে সংৰক্ষিত আছিল) উপাধি দি মোগলসকলকো অপমান কৰিছিল। অক্টাৰলোনীৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ পুৰণি দিল্লীৰ উত্তৰ দিশত নিৰ্মাণ কৰা ‘মুবাকৰ বাগ’ৰ উত্তৰাধিকাৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ নাচনী পটভূমি আৰু অজনপ্ৰিয়তাৰ বাবে কোনো মোগল সম্ভ্ৰান্ত ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ নিৰ্মিত স্থাপত্য ব্যৱহাৰ কৰিব নিবিচাৰিছিল। আজিও পুৰণি চহৰৰ স্থানীয় বাসিন্দাসকলে তেওঁৰ মছজিদটোক "ৰাণ্ডী কি মছজিদ" বুলিহে কয়।

মছজিদ

ডেভিদ অক্টাৰলোনীয়ে তেওঁৰ সন্মানত এটা মছজিদ নিৰ্মাণ কৰিছিল, যাক অনানুষ্ঠানিকভাৱে ‘ৰাণ্ডী কি মছজিদ’ বুলি জনা যায়। ১৮৭৮ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত মছজিদটো ব্ৰিটিছ চৰকাৰে হস্তগত কৰে। এই মছজিদটো মধ্যযুগীয় ভাৰতত মহিলাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত তিনিটা মছজিদৰ ভিতৰত অন্যতম।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
মাৰ্বল পেলেচ, কলকাতা

মাৰ্বল পেলেচ উত্তৰ কলকাতাৰ ঊনবিংশ শতিকাৰ জমিদাৰী প্ৰাসাদ আৰু এইটো ৪৬ নং মুক্তৰাম বাবু ষ্ট্ৰীট, কলকাতাত অৱস্থিত। ই ঊনবিংশ শতিকাৰ কলিকতাৰ অন্যতম সৰ্বোত্তম সংৰক্ষিত আৰু সুদৃশ্য অট্টালিকা। মাৰ্বলৰ দেৱাল, মজিয়া, ভাস্কৰ্য্যৰ বাবে এই অট্টালিকাটো বিখ্যাত, যাৰ বাবে অট্টালিকাটোৰ নাম মাৰ্বল পেলেচ হৈছে।

সংগ্ৰহ

মাৰ্বল পেলেচত বহুতো পশ্চিমীয়া ভাস্কৰ্য্য, ভিক্টোৰিয়ান যুগৰ আচবাব, ইউৰোপীয় আৰু ভাৰতীয় শিল্পীৰ চিত্ৰ, আৰু অন্যান্য শিল্পকৰ্ম আছে। সজ্জাগত বস্তুৰ ভিতৰত ডাঙৰ ডাঙৰ ঝুমৰ, ঘড়ী, মজিয়াৰ পৰা চিলিংলৈকে দাপোন, কলহ, আৱক্ষ মূৰ্তি আদি। এই ঘৰটোত পিটাৰ পল ৰুবেন্সৰ দুখন ছবি আছে- দ্য মেৰিজ অফ চেণ্ট কেথেৰিন আৰু দ্য মাৰ্টিৰডম অফ চেণ্ট চেবাষ্টিয়ান। ইয়াৰ উপৰিও ছাৰ জোছুৱা ৰেনল্ডছৰ দুখন ছবি- দ্য ইনফেণ্ট হাৰকিউলিছ ষ্ট্ৰেংলিং দ্য চাৰ্পেণ্ট আৰু ভেনাছ এণ্ড কিউপিড আছে। সংগ্ৰহসমূহত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা আন শিল্পীসকলৰ ভিতৰত আছে টিটিয়ান, বাৰ্টল’মে এষ্টেবান মুৰিল’ আৰু জন অ’পী।

প্ৰবেশ

যিহেতু মাৰ্বল পেলেচ ব্যক্তিগত বাসগৃহ, সেয়েহে ইয়াত ফটোগ্ৰাফী নিষিদ্ধ। প্ৰৱেশ বিনামূলীয়া, কিন্তু কলকাতাৰ বি বি ডি বাগস্থিত পশ্চিম বংগ পৰ্যটন তথ্য ব্যুৰোৰ পৰা ২৪ ঘণ্টা আগতেই অনুমতি পত্ৰ ল’ব লাগিব। অট্টালিকাটোৰ ভিতৰত গাইড থাকে, যিয়ে দৰ্শনাৰ্থীক অট্টালিকাটো ভ্ৰমণ কৰায়। যদিও যিবোৰ অংশত এতিয়াও বসবাস আছে, তাত প্ৰবেশৰ সীমাবদ্ধতা আছে। সোমবাৰ আৰু বৃহস্পতিবাৰৰ বাহিৰে সকলো দিনতে মাৰ্বল পেলেচ পুৱা ১০ বজাৰ পৰা বিয়লি ৪ বজালৈ খোলা থাকে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Marble Palace of Kolkata - Secret World

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
হাবুং মৈদাম

হাবুং মৈদাম হৈছে আহোমসকলৰ পঞ্চমৰাজধানী হাবুংৰ টাইভেটিত অৱস্থিত দুটা প্ৰাচীন মৈদাম।

লগতে চাওক

আহোম জনগোষ্ঠী
বুৰঞ্জী
চুকাফা

তথ্য সংগ্ৰহ

উৎস প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
মস্তিষ্ক আৱৰণী

মস্তিষ্ক আৱৰণী বা meninges (, একক: meninx ( বা ), , বিশেষণ: meningeal ) বুলিলে মস্তিষ্ক আৰু স্নায়ুৰজ্জুক আবৃত কৰি ৰখা সংযোজী কলাৰ আৱৰণীসমূহক বুজায়। স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত এই আৱৰণীৰ তিনিটা স্তৰ থাকে: ডুৰা মেটাৰ, এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ আৰু পায়া মেটাৰ। এই মস্তিষ্ক আৱৰণী আৰু চেৰিব্ৰ'স্পাইনেল ৰসৰ মুখ্য কাম হৈছে কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা।

গঠন

ডুৰা মেটাৰ

ডুৰা মেটাৰ (dura mater) (মেনিংক্স ফাইব্ৰ'ছা বা পেকীমেনিংক্স) কৰোটিৰ হাড়ৰ কাষতে থকা এখন ডাঠ আৱৰণী। ইয়াৰ একেবাৰে বাহিৰৰ অংশ ইটোৰে-সিটোৰে লাগি থকা ফাইব্ৰ'ইলাষ্টিক কোষৰ সমষ্টি। কোষৰ বাহিৰত ক'লাজেন নাথাকে আৰু যথেষ্ট খালী ঠাই থাকে। বাকী অংশক দুটা স্তৰত ভগাব পাৰি: অধো অস্থীয় স্তৰ (endosteal layer) আৰু আৱৰণীস্তৰ (meningeal layer)। অধো-অস্থীয় স্তৰটোৱে কৰোটিৰ ভিতৰফালৰ তলখনত লাগি তাক আৱৰি ৰাখে। কৰোটইৰ অধোদেশত থকা মহাৰন্ধ্ৰইদি ই পাৰ নহয়। কিন্তু কৰোটিৰ আন আটাইবোৰ ছিদ্ৰইদি ই কৰোটিৰ বাহিৰলৈ ওলাই গৈ কৰোটিৰ বহিঃপৃষ্ঠাকো আৱৰি ৰাখে। আনহাতে আৱৰণী স্তৰটো ঘন আঁহেৰে গঠিত। ই সম্পূৰ্ণ মস্তিষ্কটো আৱৰি ৰাখে আৰু মহাৰন্ধ্ৰইদি সৰকি স্নয়ুৰজ্জুৰ ডুৰা মেটাৰ আৱৰণীৰো সৃষ্টি কৰে।

ডুৰাৰ চাৰিটা ভিতৰলৈ সুমোৱা ভাঁজ থাকে:
ফাক্স চেৰিব্ৰাই, যি চেৰিব্ৰেল অৰ্ধগোলক দুটাক পৃথক কৰে।
টেণ্ট'ৰিয়াম চেৰিবেলাই, যি নিম্ন পৃষ্ঠীয় পিণ্ড (occipital lobe)-ক চেৰিবেলামৰ (cerebellum) পৰা পৃথক কৰে।
ফাক্স চেৰিবেলাই, যি চেৰিবেলাৰ অৰ্ধগোলক দুটাক পৃথক কৰে।
ডায়েফ্ৰাগ্‌মা ছেলি, যি পিটুইটেৰী গ্ৰন্থি আৰু চেলা টাৰ্চিকাক ঢাকি ৰাখে।

এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ

মস্তিষ্ক আৱৰণীৰ মধ্যস্তৰটো এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ (arachnoid mater)। দেখাত মকৰা জালৰ দৰে হোৱা বাবে ইয়াক এই নাম দিয়া হৈছে। ই এখন কোমল, সোপোকা আৰু ভেদ্য আৱৰণ। এই আৱৰণো আঁহেৰে গঠিত আৰু পায়া মেটাৰৰ দৰে চেপেটা কোষেৰে আবৃত। এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ আৰু ডুৰা মেটাৰৰ মাজত কিছু ব্যৱধান থাকে। এই ঠাইখিনি পূৰ্ণ কৰি ৰখা তৰল দ্ৰব্যবিধক চেৰিব্ৰ'স্পাইনেল ৰস (cerebrospinal fluid) বোলে।
ছাব্‌এৰেক্‌নয়ড্‌ ৰক্তস্ৰাৱ এৰেক্‌নয়ডৰ তলত হোৱা ৰক্তস্ৰাৱ। কেতিয়াবা আপোনা-আপুনি বা আঘাটৰ ফলত এনে হ'ব পাৰে।
ছাব্‌ডুৰেল হিমাট'মা একপ্ৰকাৰৰ হিমাট'মা (তেজ জমা হোৱা)। এৰেক্‌নয়ড্‌ আৰু ডুৰাৰ মাজত এনে হয়। ডুৰা আৰু এৰেক্‌নয়ড্‌ সংযুক্ত কৰা সৰু সিৰাবোৰ আঘাটৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হ'লে এই অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়।
এপিডুৰেল হিমাট'মা আঘাট বা নিজে নিজে হ'ব পাৰে।

মস্তিষ্কৰ আৱৰণীত প্ৰভাৱ পেলোৱা আন কিছুমান ৰোগ হৈছে মেনিঞ্জাইটিছ (বেক্টেৰিয়া, ভাইৰাছ বা ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণৰ ফলত হোৱা আৱৰণীৰ প্ৰদাহ), আৰু কৰ্কট ৰোগৰ ফলত হোৱা মেনিঞ্জিঅ'মা (meningioma)।

আন প্ৰাণীত

মাছৰ ক্ষেত্ৰত এখনেই আৱৰণ থাকে (আদিম আৱৰণী/primitive meninx)। উভচৰ প্ৰাণী, সৰীসৃপ আৰু চৰাইৰ ক্ষেত্ৰত আৱৰণীৰ বাহিৰফালে এটা ডাঠ স্তৰ ডুৰা মেটাৰ আৰু ভিঅৰফালে পাতল দ্বিতীয় আৱৰণী থাকে (secondary meninx)। স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ ডুৰা মেটাৰ থাকে, লগতে দ্বিতীয় আৱৰণীখন এৰেক্‌নয়ড্‌ আৰু পায়া মেটাৰত বিভক্ত হৈ পৰে।

অতিৰিক্ত ছবি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শৰীৰস্থান
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
শ্ৰেণী:স্নায়ুতন্ত্ৰ
মীনা কন্দস্বামী

ইলাভেনিল মীনা কন্দস্বামী (জন্ম: ১২ অক্টোবৰ, ১৯৮৪) ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ চেন্নাইৰ এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, কল্পকাহিনী লেখক, অনুবাদক আৰু সমাজকৰ্মী।[1]

মীনাই দুখন কবিতা সংকলন প্ৰকাশ কৰে, টাচ (২০০৬) আৰু মিছেছ মিলিটেন্সি (২০১০)। ২০০১ চনৰপৰা ২০০২ চনলৈকে তেওঁ দলিত মিডিয়া নেটৱৰ্কৰ দুমহীয়া বিকল্প ইংৰাজী আলোচনী দ্য দলিত সম্পাদনা কৰে।[2]

তেওঁ আইঅ’ৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লেখা কাৰ্যসূচীত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু যুক্তৰাজ্যৰ কেণ্টাৰবেৰীৰ কেণ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চাৰ্লছ ৱালেছ ইণ্ডিয়া ট্ৰাষ্ট ফেলো আছিল। তেওঁ আউতলুক ইণ্ডিয়া[3] আৰু দ্য হিন্দুকে ধৰি প্লেটফৰ্মসমূহৰ বাবে স্তম্ভ লিখে।[4][5][6]

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৮৪ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তামিল পিতৃ-মাতৃ, দুয়োজন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা,[1][7][8] তেওঁ কবিতাৰ প্ৰতি আৰম্ভণিতে আগ্ৰহ গঢ়ি তুলিছিল আৰু পিছলৈ মীনা নাম গ্ৰহণ কৰে।[9] চেন্নাইৰ আন্না বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা সমাজ-ভাষাবিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।[1] ১৭ বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে[10] আৰু দলিত লেখক আৰু নেতাসকলৰ কিতাপ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।[11]

তথ্যসূত্ৰ
খীৰ ভৱানী মন্দিৰ

খীৰ ভৱানী মন্দিৰ ( খীৰ ভৱানী বা ৰাগনিয়া দেৱী মন্দিৰ হৈছে ভাৰতৰ জম্মু-কাশ্মীৰৰ শ্ৰীনগৰৰ উত্তৰ-পূবত ২৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত গান্দেৰবালৰ টুলমুলা গাঁৱত অৱস্থিত এটা হিন্দু মন্দিৰ। এই মন্দিৰটো এটা পৱিত্ৰ ঝৰ্ণাত নিৰ্মাণ কৰা হিন্দু দেৱী খীৰ ভৱানীৰ নামত উৎসৰ্গিত। হিন্দু দেৱ-দেৱীৰ বিভিন্ন নাম থকা প্ৰথাৰ দৰে এই দেৱীৰ বহুতো নাম আছে যাৰ ভিতৰত আছে ৰাগনিয়া বা ৰাজনা লগতে দেৱী, মাতা বা ভগৱতীৰ দৰে সন্মানীয় নামেৰে জনাজাত। ক্ষীৰ শব্দটোৱে গাখীৰ আৰু চাউলৰ পুডিং বুজায় যিটো দেৱীক প্ৰশংসা কৰিবলৈ আগবঢ়োৱা হয়। ক্ষীৰ ভৱানীক কেতিয়াবা 'গাখীৰ দেৱী' বুলি অনুবাদ কৰা হয়। ক্ষীৰ ভৱানীৰ উপাসনা হিন্দু কাশ্মীৰীসকলৰ মাজত সাৰ্বজনীন, তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই তেওঁক তেওঁলোকৰ সুৰক্ষামূলক পৃষ্ঠপোষক দেৱতা কুলাদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰে।

মন্দিৰৰ পৱিত্ৰ পানীধাৰাৰ নিজা সংলগ্ন বিশ্বাস আছে। ইয়াত বছৰি এখন মেলা অনুষ্ঠিত হয়। অমৰনাথ তীৰ্থযাত্ৰাৰ পিছত এই অঞ্চলত হিন্দুসকলৰ সৰ্ববৃহৎ সমাৱেশ হয়। জম্মু-কাশ্মীৰৰ মহাৰাজা প্ৰতাপ সিং আৰু মহাৰাজা হৰি সিঙে মন্দিৰটোৰ আন্ত:গাঠনি নিৰ্মাণ তথা পুনৰ নিৰ্মাণত অৰিহণা যোগাইছিল।
অঞ্চলটোত থকা আন এটা খীৰ ভৱানীৰ মন্দিৰ হ'ল কুপৱাৰাৰ টিক্কাৰত অৱস্থিত মাতা খীৰা ভৱানী মন্দিৰ।

মন্দিৰৰ বৰ্ণনা

মন্দিৰটো কাশ্মীৰৰ কাশ্মীৰী হিন্দুসকলৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ। আৱাসী দেৱতা,খীৰ ভৱানী এই অঞ্চলৰ প্ৰিয় মন্দিৰ। মন্দিৰত থকা পানীৰে মাজভাগত থকা ষড়ভুজা দেৱীৰ মূৰ্তিটো চাৰিওফালে আগুৰি আছে। পবিত্ৰ পানীধাৰা ৰঙা, গুলপীয়া, কমলা, সেউজীয়া, নীলা আৰু বগা ৰঙৰ সৈতে ইয়াৰ ৰং সলনি কৰে বুলি জনা যায়। পানীৰ ক'লা ৰং অশুভ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কাশ্মীৰী পণ্ডিত যাত্ৰাৰ সময়ত বসন্তৰ ৰং ক'লা হৈ পৰিছিল বুলি জনা গৈছিল। অৱশ্যে বেছিভাগ ৰঙৰ কোনো বিশেষ গুৰুত্ব নাই।

ইতিহাস

খীৰ ভৱানীৰ উল্লেখ কলহনৰ ৰাজতৰঙ্গিনীত পোৱা গৈছে। কালহনে লিখিছে যে তুলা মুলাৰ পৱিত্ৰ ব
কুণ্ড এটা জলাভূমিত অৱস্থিত। হাজাৰ হাজাৰ বছৰ আগতে বানপানীৰ ফলত কুণ্ড আৰু মন্দিৰ প্লাবিত হৈছিল। শ্ৰীনগৰৰ বহৰি কাদালৰ কাশ্মীৰৰ যোগী কৃষ্ণ পণ্ডিত তাপলুৱে এদিনাখন এটা সপোন দেখিছিল যে য'ত দেৱীয়ে তেওঁৰ ওচৰত উপস্থিত হৈছিল আৰু তেওঁক পবিত্ৰ কুণ্ডৰ স্থানলৈ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ নিৰ্দেশ দিছিল। এই বিষয়ে ভৃগু সংহিতাতো উল্লেখ আছে।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
প্ৰাণীৰ চলন

]]।

প্ৰাণীৰ চলন , হ'ল বিভিন্ন কাৰণত প্ৰাণী সমূহৰ স্থান সলনি প্ৰক্ৰিয়া। চলনৰ কিছুমান প্ৰধান কাৰণ হৈছে খাদ্য, সংগী বা উপযুক্ত বাসস্থানৰ সন্ধান বা প্ৰাণৰক্ষা। পানীৰ সোঁত বা বতাহৰ প্ৰভাৱত পৰোক্ষভাৱে হোৱা স্থানান্তৰণক চলন বুলিব নোৱাৰি। বেক্টেৰিয়া, প্ৰট’জ’ৱা আদিৰ দৰে সূক্ষ্ম জীৱবোৰৰ চলনৰ পৰিসৰ সীমিত, আনহাতে প্ৰাণীসমূহে বহু দূৰ পৰ্যন্ত গতি কৰিব পাৰে। প্ৰাণীবোৰ দৌৰিব, সাঁতুৰিব, জঁপিয়াব বা উৰিব পাৰে। প্ৰাণীৰ দৰে কিছুমান উদ্ভিদৰ চলন কৰাৰ ক্ষমতা আছে। বায়ু, পানী, বা মাটি আদি মাধ্যমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জীৱবোৰে চলনৰ বাবে বিভিন্ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰে।

বিভিন্ন মাধ্যমত জীৱৰ চলন

তৰল আৰু গেছীয় মাধ্যমত চলন

ক্ষুদ্ৰ জীৱৰ চলন: সাধাৰণতে ক্ষুদ্ৰ জীৱবোৰৰ চলনৰ মাধ্যম হ’ল পানী। এই জীৱ সমূহৰ চলনক সাঁতোৰ বুলি কোৱা হয় যদিও প্ৰাণীৰ সাঁতোৰৰ লগত এই চলনৰ যথেষ্ট পাৰ্থক্য আছে।
এমিবিয় চলন (কূটপদ): এমিবা, শ্লাইম মল্ডৰ দৰে ভেঁকুৰ আৰু অন্য কিছুমান প্ৰট’জ’ৱাই এমিবিয় চলনৰ দ্বাৰা গতি কৰে। প্ৰাণীৰ দেহত থকা শ্বেত ৰক্ত কণিকাবোৰেও এই চলনেৰেই চলাচল কৰে। এই চলন প্ৰক্ৰিয়াত জীৱটোৰ কোষৰ সন্মুখৰ অংশ বাঢ়ি আহি কূটপদৰ সৃষ্টি কৰে, আৰু জীৱটো আগবাঢ়ি যায়। এই চলনৰ সঠিক কাৰ্য পদ্ধতি এতিয়াও ঠাৱৰ কৰিব পৰা হোৱা নাই।
ফ্ৰেজেলাৰ দ্বাৰা চলন: কিছুমান প্ৰট’জ’ৱা ফ্ৰেজেলাৰ সহায়ত চলাচল কৰে। এনে জীৱবোৰৰ দেহত এডাল বা একাধিক চুলি সদৃশ ফ্ৰেজেলা থাকে। এই ফ্ৰেজেলাবোৰে তৰল আধাৰ মাধ্যমত তৰংগৰ দৰে ইফালে-সিফালে লৰচৰ কৰে, ইয়াৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা বলে জীৱটোক আগলৈ ঠেলি পঠিয়াই বা টানি নিয়ে। প্ৰাণীৰ শুক্ৰকীট বোৰেও এনে চলনৰ দ্বাৰাই চলাচল কৰে।
চিলিয়াৰ সহায়ত চলন: চিলিয়া হৈছে ফ্ৰেজেলাৰ দৰেই কিন্তু ফ্ৰেজেলাতকৈ চুটি চুলি সদৃশ চলন অংগ। চিলিয়াযুক্ত জীৱবোৰৰ দেহত সাধাৰণতে অসংখ্য চিলিয়া থাকে। অন্য প্ৰট’জ’ৱা আৰু বহু প্ৰাণীৰ পলুবোৰে চিলিয়াৰ সহায়ত চলাচল কৰে। ফ্ৰেজেলাৰ সহায়ত হোৱা চলনতকৈ এনে চলনৰ গতিবেগো বেছি হয়। এনে চলন দেখুওৱা জীৱৰ উদাহৰণ হ'ল পেৰামেছিয়াম। চেপেটা কৃমিৰ দৰে কিছুমান জীৱও চিলিয়াৰ সহায়ত চলাচল কৰে। ইহঁতে দেহৰ পৰা শ্লেষ্মা নিঃসৰণ কৰে আৰু তাৰ মাজেৰেই চিলিয়াৰ সহায়ত চলাচল কৰ। ইয়াক মিউকচিলিয়েৰি লকমশ্ব্যন বোলে।
বৃহৎ জীৱৰ চলন
সাঁতোৰ
উৰণ

অৱস্তৰ মাধ্যমত চলন

স্থলত
জলত

কঠিন মাধ্যমত চলন

কিছুমান প্ৰাণীয়ে নখ, দাঁত, পেৰিছটেলছিছ যেনে কেঁচু; আদিৰ দ্বাৰা বা অন্য পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি কঠিন মাধ্যম যেনে মাটি বা কাঠ আদি খান্দি তাৰ মাজেৰে চলাচল কৰে। গাঁত হল এটা ফুটা বা নলা যিটো যিকোনো কঠিন মাধ্যমত কোনো জীৱই বাসস্থান বা অন্য কামৰ বাবে খান্দে আৰু তাত চলাচল কৰে। কেঁচু, নিগনি, শহা, ভাটৌ আদি এনে জীৱৰ উদাহৰণ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাণীজগত
বেৰিল মিল্‌ছ

বেৰিল লূচী মিল্‌ছ (ইংৰাজী: Beryl Lucy Mills; জন্ম: ৩ জানুৱাৰী ১৯০৭ – ১৩ জুলাই ১৯৭৭) এগৰাকী বিজ্ঞাপন এজেণ্ট, পুথিভঁৰালী আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী আছিল। তেওঁ ১৯২৬ চনত মিছ অষ্ট্ৰেলিয়া প্ৰতিযোগিতাত জয়লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

বেৰিল লূচী মিল্‌ছৰ জন্ম ১৯০৭ চনৰ ৩ জানুৱাৰীত পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ৱাকৱেত হৈছিল। তেওঁ পিতৃ ফ্ৰেংক আৰ্নেষ্ট মিল্‌ছ আৰু মাতৃ কিটিৰ পঞ্চম সন্তান আছিল। ১৯২৪ চনত পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জলপানী লাভ কৰি ভাষা অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত তেওঁক ক্লেয়াৰমণ্ট ট্ৰেইনিং কলেজত ভৰ্তি কৰা হয়। মিছ ৱেষ্ট্ৰেলিয়া হিচাপে প্ৰাৰম্ভিক সফলতা লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯২৬ চনৰ জুন মাহত চিডনীত জয়লাভ কৰে। এই ভ্ৰমণত তেওঁৰ সৈতে তেওঁৰ মাতৃ আৰু ছাৰ ফ্ৰেংক পেকাৰ গৈছিল আৰু তেওঁ আটলাণ্টিক চিটীত অনুষ্ঠিত মিছ আমেৰিকা প্ৰতিযোগিতাৰ এগৰাকী অতিথি আছিল।

বিজ্ঞাপন এজেণ্ট

১৯২৮ চনত চিডনীত তেওঁ 'বেৰিল মিল্‌ছ এডভাৰ্টাইজিং চাৰ্ভিচ' প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ১৯৩০-ৰ দশকত মেলবৰ্ণলৈ যায়।

ব্যক্তিগত জীৱন

বেৰিল মিল্‌ছে ১৯২৮ চনৰ ১৯ মাৰ্চত চিডনীৰ ভক্লুজৰ চেইণ্ট মাইকেল এনগ্লিকান চাৰ্চত সাংবাদিক ফ্ৰাঞ্চিস কীথ ডেভিছনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকে মেলবৰ্ণলৈ যায় আৰু তাতেই ১৯৩৫ চনত তেওঁলোকৰ কন্যা জুডিথৰ জন্ম হয়।

১৯৪১ চনত মিল্‌ছ চিডনীত উপস্থিত হয় আৰু ফ্ৰেংক পেকাৰৰ কনচলিডেটেড প্ৰেছ লিমিটেডত পুথিভঁৰালী হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়। তেওঁ মেজৰ লেছলী গাৰলেণ্ড কেল্ডাৰক লগ পায় আৰু তেওঁলোক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গৈ ১৯৪৬ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত ভাৰ্জিনিয়াত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
নেফামিজ

নেফামিজ বা অৰুণামিজ ( বা Arunamese) ভাৰতবৰ্ষৰ পূব প্ৰান্তৰ ৮৩,৭৪৩ বৰ্গ কিঃমিঃ ব্যাপ্ত হৈ থকা ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশৰ মিশ্ৰিত (pidgin) ভাষা। পূৰ্বে এই প্ৰদেশখনক উত্তৰ-পূব সীমান্ত অঞ্চল যাক ইংৰাজীত North East Frontier Agency বা চমুকৈ NEFA বুলি জনা গৈছিল। ১৯৮৭ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত পৃথক ৰাজ্যৰূপে স্বীকৃতি পোৱা এই অৰুণাচল প্ৰদেশখন পূৰ্বতে অসমৰে এটা অংশ আছিল।

অৰুণাচল প্ৰদেশৰ বিভিন্ন ভাষিক জনগোষ্ঠীৰবিলাকৰ মাজত অসমীয়া ভাষাই বিকাশ লাভ কৰে যাক প্ৰথমে 'ভঙা অসমীয়া ভাষা' বুলি ক’লেও তাক পিছলৈ 'নেফামিজ' বুলিহে জনা গ’ল। সম্প্ৰতি প্ৰদেশখনৰ নাম অৰুণাচল হোৱাত ইয়াক 'অৰুণামিজ ভাষা' বুলিও কোৱা হয়।

লগতে চাওক

নাগামিজ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
চলচ্চিত্ৰ

]] স্প্ৰীং যুক্ত 'বলেক্স' "H16" প্ৰতিফলন কেমেৰা। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ আখৰা হিচাপে চলচ্চিত্ৰ শিক্ষা বিদ্যালয়ত জনপ্ৰিয় আহিলা।
চলচ্চিত্ৰ বা বোলছবি বা চমুকৈ অকল ছবি , মূলতঃ স্থিৰ চিত্ৰৰ এটা ক্ৰম, যাক এটা বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰে দৰ্শন কৰিলে গতিশীল ছবি দেখা যায়। বিশেষ সঁজুলিৰে (কেমেৰা) গতিশীল বস্তু এটাৰ গতিৰ ক্ৰমিক স্থিৰচিত্ৰ তুলি, বা এখন এখনকৈ ছবি আঁকিও চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ প্ৰথম বিধ প্ৰক্ৰিয়াৰে নিৰ্মাণ কৰা ছবিক 'জীৱন্ত গতি'ৰ ছবি (live action) আৰু দ্বিতীয় বিধ প্ৰক্ৰিয়াক এনিমেছন বোলা হয়। অৱশ্যে এনিমেছনত এখন এখনকৈ ছবি অঁকাৰ বাহিৰেও অন্যান্য প্ৰক্ৰিয়াৰেও স্থিৰচিত্ৰৰ ক্ৰমটো নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি। বৰ্তমান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ একেসময়তে এটা শিল্প আৰু উদ্যোগ।

উদ্ধৃতি

লগতে চাওক

মন যায়

উৎস