ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মঞ্জুলা অনাগনি

মঞ্জুলা অনাগনি এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰসূতি আৰু স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

তিনিজন ভাই-ভনীৰ সৈতে দ্বিতীয় সন্তান হিচাপে ভাৰতৰ তেলেংগানাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মঞ্জুলা অনাগনিৰ। ইঞ্জিনিয়াৰিং এগ্ৰিকালচাৰেল এণ্ড মেডিকেল কমন এণ্ট্ৰেন্স টেষ্টত ৫৮ নম্বৰ স্থান লাভ কৰি পিছলৈ গান্ধী মেডিকেল কলেজত যোগদান কৰে। দশম শ্ৰেণীত শৈক্ষিক উৎকৰ্ষৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বৃত্তি লাভ কৰিছিল। হায়দৰাবাদৰ ওছমানিয়া মেডিকেল কলেজৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

পিছলৈ প্ৰসৱৰ পূৰ্বে জিনীয় মূল্যায়ন, বন্ধ্যাত্ব, আল্ট্ৰাছ’নোগ্ৰাফী আৰু হিষ্টেৰ’স্কপি আৰু লেপাৰ’স্কপিৰ দৰে ন্যূনতম আক্ৰমণাত্মক পদ্ধতিৰ উচ্চ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে

কেৰিয়াৰ

দ্য হিন্দুৰ মতে, অনাগনীয়ে নতুন লেপাৰ’স্কপিক কৌশলৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰিছে আৰু প্ৰাথমিক এমেন’ৰিয়া, এণ্ডোমেট্ৰিয়েল পুনৰুৎপাদনৰ বাবে ষ্টেম চেল পদ্ধতি, আৰু নিওভেজিনা সৃষ্টিৰ কৌশলৰ ওপৰত কামত অৰিহণা যোগাইছে।

২০১৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। ২০১৬ চনত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ ইণ্ডিয়া লিডাৰশ্বিপ কনক্লেভতো অনাগণীয়ে ভাৰতীয় পৰিক্ৰমাৰ বছৰৰ ভাৰতীয় বঁটা লাভ কৰে। সেই বছৰতে তেওঁক গিনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছৰ দ্বাৰা স্বীকৃতি দিয়া হয় যে তেওঁ একেটা অপাৰেচনতে সৰ্বাধিক সংখ্যক জৰায়ুৰ ফাইব্ৰইড আঁতৰাই পেলাইছিল। তেওঁ আৰু তেওঁৰ দলটোৱে মুঠ ৪ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ ৮৪টা ফাইব্ৰইড আঁতৰাই উলিয়াইছিল, যাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰটোৰ ওজন আছিল ১.০৭ কিলোগ্ৰাম, যিটোৱে ন্যূনতম-আক্ৰমণাত্মক নিম্ন ট্ৰান্সভাৰ্চ মিনি-লেপাৰোটমী ছিদ্ৰৰ জৰিয়তে কাম কৰিছিল। 

মহিলাৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাবলৈ প্ৰত্যুষা নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাও সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে অনাগনীয়ে।তেওঁ মহিলা সবলীকৰণৰ বাবে বহু কাম কৰি আছে, ২০২০ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ অতিথি বক্তা আছিল আৰু শ্বেই ছেফ ৱাক, কুডোছত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, তেওঁৰ দীক্ষাৰ বাবে তেওঁ বাকী বিশ্বৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

অনাগনীয়ে ক'লি সুৰেশৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ঊনিশে এপ্ৰিল

ঊনিশে এপ্ৰিল , অনু. ঊনৈশ এপ্ৰিল) ১৯৯৪ চনত মুক্তি পোৱা ঋতুপৰ্ণ ঘোষ পৰিচালিত এখন বঙালী নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। স্পন্দন ফিল্মছৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে ৰেণু ৰায়ে। ইয়াত অপৰ্ণা সেন আৰু দেৱশ্ৰী ৰায়ে মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে প্ৰসেনজিৎ চেটাৰ্জী আৰু দীপাংকৰ দেই সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ সংগীতৰ ৰচনা জ্যোতিষ্ক দাসগুপ্তৰ।

হীৰেৰ আঙঠিৰ (১৯৯২)ৰ পিছত এইখন আছিল ঘোষৰ দ্বিতীয় পৰিচালনা। ইঙ্গমাৰ বাৰ্গমেনৰ ছবি অটাম ছ'নাটাৰ (১৯৭৮)প্ৰভাৱ পৰা ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য আৰু বিশেষকৈ সেন আৰু ৰায়ৰ অভিনয়ে ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰে।[3] দেৱশ্ৰী ৰায়ে লাভ কৰে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা। ঘোষে ছবিখনৰ পৰিচালনাৰ উপৰিও চিত্ৰনাট্যও লিখিছিল আৰু চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছিল সুনিৰ্মল মজুমদাৰে।

ছবিখনৰ কাহিনীটো পিতৃ-মাতৃ আৰু কন্যাৰ মাজৰ উত্তেজনাপূৰ্ণ সম্পৰ্কক লৈ আৱৰ্তিত হৈ থাকে। তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত বিষয়বোৰে জীৱনৰ এটা তিক্ত দিশ কেনেকৈ উদঙাই দিয়ে, তাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। নিজৰ সময়তকৈ বহু আগবাঢ়ি থকা বুলি বিবেচিত ছবিখনৰ বিপুল সফলতাই বঙালী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ একচন ছবিৰ যুগৰ অন্ত পেলোৱাত আৰু কলাত্মক ছবিৰ ধাৰাটোক সজীৱ কৰি তোলাত সহায় কৰিছিল। দেৱশ্ৰী ৰায়ৰ অভিনয়ে ‘বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অবিসম্বাদী ৰাণী’ হিচাপে তেওঁৰ স্থিতি আৰু অধিক সুদৃঢ় কৰি তুলিছিল। ঊনিশে এপ্ৰিলেই শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটালাভ কৰে আৰু ১৯৯৬ চনৰ বুছান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত নিউ কাৰেণ্টছ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়।

অভিনয় শিল্পী

অপৰ্ণা সেন (সৰোজিনী গুপ্তা)

কাহিনীৰ সাৰাংশ

সৰোজিনী এগৰাকী প্ৰখ্যাত নৃত্যশিল্পী, যাৰ কলাৰ প্ৰতি সমৰ্পিত প্ৰাণ। সন্মান আৰু প্ৰশংসাৰে বুৰাই পেলোৱা সৰোজিনী কিন্তু ঘৰুৱা জীৱনত বিফল। এফালে তেওঁৰ বৰ্ধিত জনপ্ৰিয়তা, আনফালে স্বামী মণিষৰ ক্ৰমবৰ্দ্ধমান অসন্তুষ্টি। মণিষে তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ সন্তান, জীয়েক অদিতিৰ লালন-পালনৰ দায়িত্ব লয়। সৰোজিনীয়ে নৃত্যৰ জৰিয়তে তেওঁৰ বৈবাহিক জীৱনৰ শূন্যতা পুৰাব বিচাৰে। মণিষৰ আকস্মিক মৃত্যুৰ বাবে সৰোজিনীয়ে জীয়েকক হোষ্টেলত ৰাখিবলৈ বাধ্য হয়। কিন্তু অদিতি আৰু তাইৰ দেউতাকক সময় দিবলৈ অক্ষম হোৱা মাকৰ স্মৃতি জাজ্বল্যমান হৈ থকাত তাইৰ মাকৰ প্ৰতি তিক্ততা ওপজে।

বঁটা

১৯৯৫- ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ স্বৰ্ণকমল
১৯৯৫- ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: দেৱশ্ৰী ৰায়লৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰজতকমল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৯৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
চন্দ্ৰঘণ্টা

চন্দ্ৰঘণ্টা হৈছে দেৱী পাৰ্বতীৰ (দুৰ্গা) তৃতীয় ৰূপ। চন্দ্ৰঘণ্টাৰ অৰ্থ হৈছে "যাৰ অৰ্ধ চন্দ্ৰ আকৃতিৰ ঘণ্টা আছে।" দেৱীৰ তৃতীয় নয়ন সদায় মুক্ত অৱস্থাত থাকে আৰু তেওঁ সদায় ৰাক্ষসৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ বাবে সাজু থাকে। তেওঁক চন্দ্ৰখণ্ড, চণ্ডিকা বা ৰণচণ্ডী বুলিও জনা যায়। তেওঁৰ উপাসনা নৱৰাত্ৰিৰ তৃতীয় দিনা (নৱদুৰ্গাৰ প্ৰতি উচৰ্গিত ছটা নিশা) অনুষ্ঠিত হয়। তেওঁ ভক্তসকলক নিজৰ অনুগ্ৰহ, সাহসেৰে পুৰস্কৃত কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ অনুগ্ৰহ লাভৰ দ্বাৰা ভক্তসকলৰ সকলো পাপ, দুখ, শাৰীৰিক কষ্ট, মানসিক ক্লেশ আৰু ভৌতিক বাধাসমূহ নিৰ্মূল হয়। ই দেৱীৰ বিবাহিত ৰূপটোকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

স্বৰূপ বৰ্ণন

শিৱ মহা পুৰাণৰ মতে, চন্দ্ৰঘণ্টা হৈছে চন্দ্ৰশেখৰৰ ৰূপত ভগৱান শিৱৰ শক্তি। শিৱৰ প্ৰতিটো ৰূপ শক্তিৰ সৈতে জড়িত। সেয়েহে তেওঁলোক হৈছে অৰ্ধনাৰীশ্বৰ।

চন্দ্ৰঘণ্টাক দশভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। তেওঁ হাতত ত্ৰিশূল, গদা, ধনু-কাঁ‌ড়, খড়্গ (তৰোৱাল), পদুম ফুল, ঘণ্টা আৰু কমণ্ডলু ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ এখন হাত বৰদা মুদ্ৰা অৰ্থাৎ আশীৰ্বাদৰ ভঙ্গী বা অভয়মুদ্ৰাত থাকে। তেওঁ বাঘ বা সিংহৰ ওপৰত আৰোহণ কৰে। তেওঁৰ বাহনে সাহসিকতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ কপালত ঘণ্টাৰ ৰূপত অৰ্ধচন্দ্ৰ পৰিধাণ কৰে আৰু তেওঁ ত্ৰিনেত্ৰ ধাৰণ কৰে।

দুৰ্গাৰ এই ৰূপটো আগৰ ৰূপবোৰতকৈ সম্পূৰ্ণ ভিন্ন নহয়। দেৱীৰ এই ৰূপটোৱে সূচায় যে প্ৰৰোচিত কৰিলে তেওঁ উন্মত্ত বা অশুভ হৈ উঠিব পাৰে। তেওঁৰ অশুভ ৰূপটোক চণ্ডী বা চামুণ্ডা দেৱী বুলি কোৱা হয়। অন্য সময়ত তেওঁ শান্তিৰ প্ৰতিমূৰ্তি। চন্দ্ৰঘণ্টাক আদৰ আৰু উপাসনা কৰা ভক্তসকলে সহজে জীৱনত সফলতা অৰ্জন কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। চন্দ্ৰঘণ্টা দুষ্টক নাশ কৰিবলৈ সদায়েই সাজু, কিন্তু তেওঁৰ ভক্তসকলৰ বাবে তেওঁ এগৰাকী দয়ালু আৰু সহানুভূতিশীল মাতৃ যি শান্তি আৰু সমৃদ্ধিৰ বৰ্ষণ কৰে। ৰাক্ষসৰ সৈতে হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত দেৱীৰ ঘণ্টাৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা ভয়ংকৰ শব্দই হাজাৰ হাজাৰ দুষ্ট ৰাক্ষসক মৃত্যুলোকলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। তেওঁ কেতিয়াবা যুদ্ধংদেহি ৰূপত ভক্তসকলৰ শত্ৰুক নাশ কৰিবলৈ উদ্যত হৈ থাকে যাতে তেওঁলোকে শান্তি আৰু সমৃদ্ধিত জীয়াই থাকিব পাৰে। তেওঁৰ অনুগ্ৰহত ভক্তই দৈৱদৃষ্টি লাভ কৰে। যদি এজন ভক্তই দৈৱিক সুগন্ধি লাভ কৰে আৰু বিভিন্ন ধ্বনি শুনিবলৈ পায় তেন্তে তেওঁক দেৱী মাতৃয়ে আশীৰ্বাদ কৰে বুলি কোৱা হয়। দেৱীৰ বসতি মণিপুৰ চক্ৰত।

প্ৰাৰ্থনা

মন্ত্ৰ

ॐ देवी चंद्रघण्टायै नम:

ওঁ দেৱী চন্দ্ৰঘণ্টায়ে নমঃ

ধ্যান মন্ত্ৰ

पिण्डज प्रवरारूढ़ा चण्डकोपास्त्रकैर्युता। प्रसीदम तनुते महयं चन्द्रघण्टेति विश्रुता॥

"পিণ্ডজ প্ৰবৰাৰুঢ়া চণ্ডকোপাস্ত্ৰকৈৰ্যুতা। প্ৰসীদম তনুতে মহয়ং চন্দ্ৰঘণ্টেতি বিশ্ৰুতা॥"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী
সাধুকথা

সাধুকথা পৃথিৱীৰ লোকসাহিত্যৰ এটি ভাগ৷ লোকসাহিত্যৰ অন্যান্য বিভাগৰ দৰে সাধুকথাৰো সৃষ্টি কেতিয়াৰ পৰা হ’ল ঠাৱৰ কৰা অসম্ভৱ৷ তথাপি অনুমান কৰা হয় সাধুকথা প্ৰাগৈতিহাসিক দিনৰ পৰাই মানুহৰ মুখে মুখে চলি আহিছে আৰু ই জনসমাজত যুগ যুগ ধৰি বৰ্তি আছে৷ লোকমুখত পৰি পৃথিৱীৰ একোটা সাধুৱে ভাৱ-ভাষা আৰু বৰ্ণনাত কিছু নতুনত্ব লৈ আন একোটা সাধুুৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ সেয়ে পৃথিৱীৰ সকলো সাধুৰে একোটা মিল দেখা যায়৷ সাধুকথাবোৰে প্ৰাগৈতিহাসিক যুগৰ সমাজ জীৱন অধ্যয়নৰ সমল দিয়ে৷ মানুহৰ বুৰঞ্জী জানিবৰ বাবে “ফাইল’লজী’’ আৰু ভাষাতত্ব জানিবলৈ যিদৰে “মাইথ’লজী’’ জনাৰ প্ৰয়োজন; সেইদৰে, সাধুকথাও জনা দৰকাৰ৷ কাৰণ, সাধুকথাত একোটা জাতিৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি, চিন্তা-চৰ্চা আদিৰ সুন্দৰ প্ৰতিফলন ঘটে৷

সাধুকথাৰ গুৰুত্ব

আধুনিক সাহিত্যত মনস্তত্ত্বৰ বিষয়টো যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ এই মনস্তত্ত্বৰ ধাৰণাটো সাধুকথাত প্ৰথম উন্মেষ হৈছিল৷ হয়তোবা সাধুত সন্নিৱিষ্ট মনস্তাত্ত্বিক ধাৰণাবোৰেই আধুনিক মনস্তসত্ত্বিক ধাৰণাক জন্ম দিছে৷ সাধুত ৰাজতন্ত্ৰ, সমাজতন্ত্ৰ, মানুহৰ স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তি আদিৰ চিত্ৰণ থাকে৷ এইবোৰে জনসমাজৰ মনত চেতনা জাগ্ৰত কৰে৷ সাধু হয়তো শিশুৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবেই আদিতে জন্ম হৈছিল; কিন্তু ইবোৰৰ মাজত অংকিত চৰিত্ৰ, সামাজিক চিত্ৰণ আদিয়ে পৰৱৰ্তীকালত মানুহক জীৱন সম্বন্ধে অধিক সচেতন কৰি তুলিলে৷ মানুহে পৰিস্থিতি সাপেক্ষে সাধুকথাৰ চৰিত্ৰসমূহ বিশ্লেষণ কৰি নিজক জীৱন যুঁজৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰিব পৰা হ’ল৷ মানৱশিশুৰ সাহিত্যৰ প্ৰথম স্তৰ সাধুকথা৷ কিন্তু সাধুকথা তেওলোকে শুনেহে৷ শুনি মনেৰে কল্পনা কৰি শিশু আকাশতো উৰে, পানীত বুৰ যায়৷ গতিকে সাধুকথা গুণমানবিশিষ্ট হ’ব লাগে যাতে ই শিশুৰ মন আকৰ্ষিত কৰিব পাৰে৷

সাধুকথাৰ সংজ্ঞা

সাধুকথা কি বা ইয়াৰ সংজ্ঞা কি সেই সম্বন্ধে বিভিন্নজনে বিভিন্ন মন্তব্য সময়ে সময়ে দি আহিছে৷ সাধুকথা লোককথাৰ বৃহত্তৰ শ্ৰেণীৰ ভিতৰত এটা সুকীয়া ধাৰা, তথাপিও কোনো ৰচনাক সাধুকথা হিচাপে চিহ্নিত কৰা সংজ্ঞাটো যথেষ্ট বিতৰ্কৰ উৎস। সাধুকথা শব্দটো নিজেই মেডাম ডি'অলনয়ৰ কন্টে ডি ফেইছৰ অনুবাদৰ পৰা আহিছে, যিটো প্ৰথম ব্যৱহৃত হৈছিল ১৬৯৭ চনত তেওঁৰ সংগ্ৰহত ব্যৱহাৰ হৈছিল। সাধাৰণ ভাষাত সাধুকথাক পশু উপকথা আৰু অন্যান্য লোককথাৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়, আৰু পণ্ডিতসকলে এই দুয়োটা মাত্ৰাৰ ওপৰত পাৰ্থক্য নিৰূপণ কৰিছে পৰী আৰু একেধৰণৰ পৌৰাণিক সত্তা (যেনে- দৈত্য, বিশাল দানৱ, বা জলপৰী) এটা পাৰ্থক্য হিচাপে ল'ব লাগে। ভ্লাদিমিৰ প্ৰপএ তেওঁৰ মৰ্ফ'লজী অৱ দ্য ফ'কটেলত "সাধুকথা" আৰু "জীৱ-জন্তুৰ কাহিনী"ৰ মাজৰ সাধাৰণ পাৰ্থক্যক সমালোচনা কৰিছিল এই ভিত্তিত যে বহু কাহিনীত ফেণ্টাষ্টিক উপাদান আৰু প্ৰাণী দুয়োটা থাকে৷তথাপি তেওঁৰ বিশ্লেষণৰ বাবে ৰচনা নিৰ্বাচন কৰিবলৈ প্ৰপে লোককথা হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত সকলো লোককথা ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তেওঁৰ নিজৰ বিশ্লেষণে সাধুকথাক ইয়াৰ কাহিনীভাগৰ উপাদানৰ দ্বাৰা চিনাক্ত কৰিছিল, কিন্তু সেইটো নিজৰ বাবেই সমালোচনা কৰা হৈছে, কিয়নো বিশ্লেষণটোৱে এনে কাহিনীক সহজে ধাৰলৈ নিদিয়ে যিবোৰত কোনো অন্বেষণ জড়িত নহয়, আৰু তদুপৰি, একেবোৰ কাহিনীৰ উপাদান অসাধুকথাৰ ৰচনাতো পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
লীলা নেওগনী

লীলা নেওগনী ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল৷ তেওঁৰ ঘৰ লক্ষীমপুৰত৷ লক্ষীমপুৰত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচীত অংশ গ্ৰহণ কৰি ১৯৪২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত এক কাৰ্যসূচীত পুলিচৰ লাঠীচালনাত আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় আৰু তাৰ দুমাহৰ পিছতে সেই আঘাতৰ ফলতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
চে গোৱেৰা

আৰ্নেষ্ট' "চে" গোৱেৰা (; ১৪ জুন ১৯২৮ – ৯ অক্টোবৰ ১৯৬৭) আছিল আৰ্জেণ্টিনাৰ এগৰাকী মাৰ্ক্সবাদী, বিপ্লৱী, চিকিৎসক, গ্ৰন্থকাৰ, গেৰিলা নেতা, কূটনীতিজ্ঞ, আৰু সামৰিক তত্ত্ববিদ। তেওঁ কিউবাৰ বিপ্লৱৰ এক অগ্ৰণী নেতা আছিল। ১৯৬৫ চনত যেতিয়া কিউবাৰ অৰ্থনীতি বিপন্ন হয়, তেতিয়া তেওঁ বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত নিজৰ বৈপ্লৱিক আদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে। তেওঁ প্ৰথমতে কংগোলৈ যায় আৰু তাত গৈ গেৰিলা যুদ্ধশৈলীৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়ে আৰু বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু সেই প্ৰচেষ্টা ব্যৰ্থ হোৱাত তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰ কংগো ত্যাগ কৰে। ১৯৬৬ চনত গোৱেৰা কিছু বিদ্ৰোহীৰে সৈতে বলিভিয়ালৈ যায়। সেই যাত্ৰাৰো উদ্দেশ্য আছিল বিপ্লৱৰ সূচনা কৰা। কিন্তু তেওঁক বলিভিয়ান আৰ্মীয়ে আটক কৰে আৰু ১৯৬৭ চনত বলিভিয়াৰ লা হিগোৱেৰা গাঁৱত তেওঁক প্ৰাণদণ্ড দিয়া হয়।

উদ্ধৃতি

মই জানিছিলোঁ যে যি মুহূৰ্তত মহান শাসকীয় মনোভাৱে সমগ্ৰ মানৱতাক মাত্ৰ দুটা বিৰোধী ফৈদত বিভক্ত কৰাৰ বাবে আঘাত কৰিব, সেই মুহূৰ্তত মই সাধাৰণ জনতাৰ পক্ষত থাকিম।
কাৰ্লোছ "কেলিকা" ফেৰেৰৰ বিকমিং চে : গোৱেৰাজ ছেকেণ্ড এণ্ড ফাইনেল ট্ৰিপ থ্ৰু লেটিন আমেৰিকাত (২০০৫) সন্নিৱিষ্ট উদ্ধৃতি, চাৰা এল স্মিথে কৰা অনুবাদ (২০০৬), পৃষ্ঠা ১৭০।
বিপ্লৱ পকিলে সৰি পৰা আপেল নহয়। ইয়াক সৰাব লাগিব।
ইন্টাৰকন্টিনেণ্টেল প্ৰেছ (খণ্ড ৩ জানুৱাৰী-এপ্ৰিল ১৯৬৫); চে গোৱেৰা স্পীকছ: ছিলেক্টেড স্পীচেছ এণ্ড ৰাইটিংছ (১৯৬৭)
বিপ্লৱত এজন লোক জয়ী হয় বা তেওঁৰ মৃত্যু হয়, যদিহে সেয়া প্ৰকৃত বিপ্লৱ হয়।
ফেয়াৰৱেল লেটাৰ টু ফিডেল কাষ্ট্ৰ' মূল স্পেনিছ (১৯৬৫ চনৰ ১ এপ্ৰিলত প্ৰকাশিত)
শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ দেৱাল তললৈ নামিব লাগিব। শিক্ষা বিশেষ সুবিধা হ’ব নালাগে, যে টকা থকাসকলৰ সন্তানেহে পঢ়া-শুনা কৰিব পাৰে।
লাছ ৱিলাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰদান কৰা ভাষণ (২৮ ডিচেম্বৰ ১৯৫৯)
মই কোনো মুক্তিদাতা নহয়। মুক্তিদাতাসকলৰ অস্তিত্ব নাই। মানুহে যেতিয়া নিজকে মুক্ত কৰে তেতিয়া ইয়াৰ অস্তিত্ব থাকে।
ষ্টেটমেণ্ট ইন মেক্সিকো (১৯৫৮); কেপলানৰ কৰ্মচাৰীসকলে সম্পাদনা কৰা কেপলান এ পি ৱৰ্ল্ড হিষ্ট্ৰী ২০০৫-ত (২০০৪) কৰা উদ্ধৃতি অনুসৰি, পৃ. ২৪০
মই যীশু বা কোনো দানবীৰ নহয়, বুঢ়ী আই, মই সকলো যীশুৰ বিপৰীত.... মই বিশ্বাস কৰা বস্তুবোৰৰ বাবে যুঁজিছো, মোৰ হাতত থকা সকলো অস্ত্ৰ লৈ আৰু আনজন মানুহক মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ যাতে মই... ক্ৰুচ বা আন কোনো ঠাইত বিদ্ধ নহওঁ।
জন লি এণ্ডাৰছনৰ চে গোৱেৰা: এ ৰিভল্যুচনেৰী লাইফত (১৯৯৭; ISBN 0802116000) উদ্ধৃত কৰা অনুসৰি তেওঁৰ মাকলৈ লিখা পত্ৰ (১৫ জুলাই, ১৯৫৬)।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আৰ্জেণ্টিনাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
চাপাৰন বেকাকাক

চাপাৰন বেকাকাক (Saparan Bekakak) হ’ল শ্লেমানৰ গাম্পিংৰ আম্বাৰকেটাৱাংত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা উৎসৱ। এই অনুষ্ঠানটো গাম্পিং পৰ্বতৰ ৰক্ষকসকলৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক বলিদান, কিয়াই ৱিৰাচুতাক স্মৰণ কৰা এক উদযাপন আৰু চুলতান হামেংকুবুৱোনো প্ৰথমৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰদৰ্শন হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল। চাপাৰন বেকাকাকত গাম্পিং পৰ্বতৰ ৰক্ষকসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ ওগোহ-ওগোহ নামৰ মূৰ্তি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

পটভূমি

চাপাৰন বেকাকাক আম্বাৰকেটাৱাংত অনুষ্ঠিত হয়। 'বেকাকাক' শব্দটো পশু বা মানুহৰ বলিৰ বলি হোৱা ব্যক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যিটো চাপাৰন বেকাকাকত চাউলৰ গুড়িৰে নিৰ্মিত দৰা-কইনাৰ পুতলাৰ জৰিয়তে অনুশীলন কৰা হয়। চাপাৰন বেকাকাক কেইবাটাও পৰ্যায়ত বিভক্ত এক অনুষ্ঠান, যিটো মিডোডোৰেনি পৰ্যায়ৰ পৰা আৰম্ভ হৈ সুগেনগান আগেনত সমাপ্ত হয়।

অনুষ্ঠানৰ পিছত দুটা বেকাকাক দৰা-কইনা আৰু গাম্পিং পৰ্বতৰ চাৰিওফালে নৈবেদ্য লৈ এক সমদল উলিওৱা হয়। ইয়াৰ পিছত বেকাকাক দৰা-কইনাক গাম্পিং পৰ্বতৰ নামনিলৈ লৈ যোৱা হয় আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকক বলি দিয়া হয়। এই ঘটনাসমূহৰ পিছত সুগেনগান আগেন বা শ্লেমেটান পৰ্যায় আৰম্ভ হয়, যিয়ে চুলতান হামেংকুবুৱোনো প্ৰথমৰ প্ৰতি আনুগত্যৰ প্ৰতিশ্ৰুতি হিচাপে কাম কৰে। ইয়াত ওগোহ-ওগোহ নামৰ এটা ডাঙৰ মূৰ্তিও প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, যিয়ে গাম্পিং পৰ্বতৰ ৰক্ষকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ভাইৰেল হোৱাৰ চেষ্টাই কিছুমানক নীতি-বিৰুদ্ধ কাম কৰিবলৈ পৰিচালিত কৰিছে, যেনে কামুক ধৰণে নৃত্য কৰা। সম্প্ৰদায়ৰ নীতি উলংঘা কৰা বুলি বিবেচিত ব্যক্তিসকলক জৰিমনা বিহা হয় বা পৰৱৰ্তী বছৰৰ চাপাৰন বেকাকাকত অংশগ্ৰহণ কৰাত বাধা দিয়া হয়।

ইতিহাস

চাপাৰন বেকাকাক গাম্পিং পৰ্বতৰ ৰক্ষকসকলক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ এক বলিদান হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল, যিসকল অঞ্চলটোত খনন কাৰ্যৰ বাবে খঙাল হৈ পৰিছিল। ১৮৯৪ চনত চাপাৰন বেকাকাকৰ শোভাযাত্ৰাৰ সৈতে এটা দুৰ্ঘটনা ঘটিছিল। এই দুৰ্ঘটনাৰ বাবে দায়বদ্ধ ব্যক্তিজনৰ মৃত্যুৰ পিছত গাঁওবাসীয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে গাম্পিং পৰ্বতৰ ৰক্ষকসকল খঙাল হৈছে কাৰণ ১৮৯৪ চনৰ চাপাৰন বেকাকাক আগৰ দৰে ডাঙৰ হোৱা নাছিল। পৰৱৰ্তী বছৰৰ চাপাৰন বেকাকাক গাম্পিং পৰ্বতৰ ৰক্ষকসকলৰ পৰা খননৰ অনুমতি বিচৰাৰ লগতে তেওঁলোকক শান্ত কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। বিশ্বাস কৰা হয় যে ৱিৰাচুতাৰ আত্মা গাম্পিং পৰ্বতত আছে। চাপাৰন বেকাকাক ৱিৰাচুতাৰ এক উদযাপন আৰু চুলতান হামেংকুবুৱোনো প্ৰথমৰ প্ৰতি আনুগত্যৰ এক প্ৰদৰ্শনত পৰিণত হয়। চাপাৰন বেকাকাক পিছলৈ শ্লেমেটান হৈ পৰে। কিৰাব চাপাৰন বেকাকাক ২০২৫ আয়োজক সমিতিৰ অধ্যক্ষ ৱাহ্যু চাক্টিয়াজীৰ মতে, চাপাৰন বেকাকাক ১৭৫৬ চনত আৰম্ভ হৈছিল। ২০১৫ চনত ইণ্ডোনেছিয়াৰ শিক্ষা আৰু সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয়ে চাপাৰন বেকাকাকক "অস্পৰ্শনীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য"ৰ এক অংশ হিচাপে নামকৰণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:উৎসৱ
মিডনাইটছ চিলড্ৰেন

মিডনাইটছ চিলড্ৰেন হৈছে লেখক চলমান ৰুশ্বদিৰ ১৯৮১ চনৰ এখন উপন্যাস। উপন্যাসখনত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ পৰা স্বাধীনতালৈকে ভাৰতৰ পৰিৱৰ্তন আৰু ভাৰতৰ বিভাজনৰ চিত্ৰায়ন কৰা হৈছে। ইয়াক উত্তৰ ঔপনিৱেশিক, উত্তৰ-আধুনিক আৰু যাদুকৰী বাস্তৱবাদী সাহিত্যৰ এক উদাহৰণ বুলি গণ্য কৰা হয়। উপন্যাসখনৰ মুখ্য নায়ক ছালিম চিনাইৰ দ্বাৰা কাহিনীটো কোৱা হৈছে আৰু ইয়াক প্ৰকৃত ঐতিহাসিক ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

উদ্ধৃতি

মাত্ৰ এটা জীৱন বুজিবলৈ পৃথিৱীখন গিলিব লাগিব ... তেন্তে আপুনি ভাবিছেনে যে মই এজন ওজনশীল শিশু আছিলোঁ?
আমি সকলোৱে মৃত্যুৰ প্ৰতি এটা জীৱনৰ ঋণী।
বাস্তৱ আৰু সত্য একে হ’বই লাগিব বুলি ক’ব নোৱাৰি।
আমাৰ জীৱনত যিবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ, তাৰ বেছিভাগেই আমাৰ অনুপস্থিতিত সংঘটিত হয়।
যিসকল লোকৰ ‘কালি’ বুজোৱা শব্দৰ সৈতে ‘কাইলৈ’ বুজোৱা শব্দ একে, তেনে লোকৰ সময়ৰ ওপৰত দৃঢ় দখল আছে বুলি ক’ব নোৱাৰি৷
শিশু হৈছে সেই পাত্ৰ, য’ত প্ৰাপ্তবয়স্কসকলে নিজৰ বিষ ঢালি দিয়ে।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
অজিতা কেশকাম্বালি

অজিতা কেশকাম্বালী খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ এগৰাকী প্ৰাচীন ভাৰতীয় দাৰ্শনিক। তেওঁক ভাৰতীয় বস্তুবাদৰ প্ৰথম পৰিচিত সমৰ্থক, আৰু চাৰ্বাক দৰ্শনৰ পূৰ্বসূৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ হয়তো বুদ্ধ আৰু মহাবীৰৰ সমসাময়িক আছিল। সঘনাই লক্ষ্য কৰা হৈছে যে লোকায়ত দৰ্শনৰ মতবাদসমূহ অজিতাৰ শিক্ষাৰপৰা যথেষ্ট পৰিমাণে আহৰণ কৰা হৈছিল।

দৰ্শন

লোকায়তীসকলৰ দৰে অজিতাৰ লিপিত দিয়া শিক্ষাৰ পৰা কোনো কথাই প্ৰাপ্ত নহয়, মাথোঁ তেওঁৰ বিৰোধীসকলে খণ্ডনৰ স্বাৰ্থত কৰা কিছুমান বিক্ষিপ্ত উল্লেখৰ বাহিৰে। এইদৰে এই উল্লেখসমূহৰ প্ৰকৃতিৰ বাবে তেওঁৰ লগত জড়িত অস্পষ্ট কিংবদন্তিসমূহ পৰীক্ষা বা শোধন কৰি তেওঁৰ দৰ্শনৰ মূল কাঠামোটো উলিয়াব লগা হয়।

বৌদ্ধ উৎসৰ পৰা

বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কিংবদন্তি অনুসৰি অজিতাই মানুহৰ চুলিৰে তৈয়াৰী কম্বল উৰিছিল (সংস্কৃতত কেশাকাম্বলীৰ অৰ্থ "চুলিৰ কম্বলৰ সৈতে"), "যাক আটাইতকৈ দুৰ্ভগীয়া বস্ত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।" ঠাণ্ডা বতৰত ঠাণ্ডা আছিল, আৰু গৰমত গৰম, দুৰ্গন্ধ আৰু অশুভ আছিল।" অজিতাৰ অৰ্থ হৈছে "অ-জিত", যাৰ অৰ্থ হ'ল তেওঁ অতি যুক্তিবাদী আছিল।

প্ৰাথমিক বৌদ্ধ সূত্ৰ অনুসৰি অজিতা কেশকাম্বালিয়ে যুক্তি দিছিল যে:

ব্ৰহ্মজল সুত্তৰ মতে অজিতাই উচ্ছেদবাদ (মৃত্যুৰ পিছত বিনাশৰ মতবাদ) আৰু তাম-জীৱম-তাম-সাৰিৰাম-বাদ (আত্মা আৰু শৰীৰৰ পৰিচয়ৰ মতবাদ)ৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল, যিয়ে চিৰন্তন আত্মাৰ পৃথক অস্তিত্বক অস্বীকাৰ কৰিছিল। বুলি কোৱা ডি ডি কোছাম্বিয়ে লক্ষ্য কৰিছে যে তেওঁ "এটা সম্যক বস্তুবাদী মতবাদৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল: ভাল কাম আৰু দান-বৰঙনিৰদ্বাৰা এজন মানুহে শেষত একো লাভ কৰা নাছিল।"
মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ শৰীৰটো প্ৰাথমিক উপাদানত দ্ৰৱীভূত হৈ পৰিছিল, যিয়েই নকৰক কিয়।
একো বাকী নাথাকিল। ভাল আৰু বেয়া, দান আৰু মমতা এই সকলোবোৰ মানুহৰ ভাগ্যৰ লগত অপ্ৰাসংগিক আছিল।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন মাহ

ৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন দিৱস, আন্তৰ্জাতিক হস্তমৈথুন দিৱস হৈছে "হস্তমৈথুন কৰাৰ অধিকাৰ"ক সুৰক্ষিত আৰু উদযাপনৰ বাবে অনুষ্ঠিত হোৱা এক বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান। ১৯৯৪ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি বিল ক্লিণ্টনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে যৌন শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অংশ হিচাপে বিষয়টোক গ্ৰহণ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ বাবে চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা চাৰ্জন জেনেৰেল জয়চেলিন এলডাৰছৰ সন্মানত চেক্স টয়জ আৰু অন্যান্য কামোদ্দীপক সামগ্ৰীৰ খুচুৰা বিক্ৰেতা প্ৰতিষ্ঠান গুড ভাইব্ৰেচনে এই দিনটো ঘোষণা কৰাৰ পিছত ১৯৯৫ চনৰ ৯ মে’ত প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন দিৱস পালন কৰা হৈছিল।

ইয়াৰ পিছত আন্তৰ্জাতিক হস্তমৈথুন দিৱসক সম্প্ৰসাৰিত কৰি সমগ্ৰ মে' মাহটোক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন মাহ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

হস্তমৈথুন

হস্তমৈথুন হৈছে নিজৰ যৌনাংগক যৌন উত্তেজনা বা অন্যান্য যৌন আনন্দৰ বাবে কৰা যৌন উদ্দীপনা, সাধাৰণতে ৰাগমোচনৰ পৰ্যায়লৈকে ই সীমিত। এই উদ্দীপনাত হাত, আঙুলি, দৈনন্দিন ব্যৱহৃত বস্তু, চেক্স টয়জ যেনে ভাইব্ৰেটৰ বা এইবোৰৰ সংমিশ্ৰণৰ সামগ্ৰী জড়িত থাকিব পাৰে। পাৰস্পৰিক হস্তমৈথুন হৈছে যৌন সঙ্গীৰ সৈতে একেলগে কৰা হস্তমৈথুন, আৰু ইয়াৰ ভিতৰত সংগীৰ যৌনাংগক হাতৰ সহায়ত উদ্দীপিত কৰা কাৰ্য আদিও অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে, বা ইয়াক অভেদ্য যৌন সম্পৰ্ক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শ্ৰেণী:মানৱ যৌনতা
ইশা তলৱাৰ

ইশা তলৱাৰ (জন্ম: ২২ ডিচেম্বৰ ১৯৮৭) এজনী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মুখ্যতঃ মালয়ালম আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তলৱাৰে মডেল হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০১২ চনত মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ থাট্টাথিন মৰায়াথুৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত অভিষেক কৰে। এই ছবিখনৰ বাবে তেওঁ এছআইআইএমএ শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰী – মালয়ালম বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ গুণ্ডে জাৰি গাল্লন্থায়্যিন্দে (২০১৩), বেংগালোৰ ডেইজ (২০১৪), মেইনে প্যাৰ কিয়া (২০১৪) আৰু আৰ্টিকল ১৫ (২০১৯) আদি চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। তলৱাৰে ধাৰাবাহিক মিৰ্জাপুৰ (২০২০–বৰ্তমান), সাস, বহূ ঔৰ ফ্লেমিংগো (২০২৩) আৰু ইণ্ডিয়ান পুলিচ ফ’ৰ্চ (২০২৪)তো গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি

ইশা তলৱাৰৰ জন্ম ২২ ডিচেম্বৰ ১৯৮৭ চনত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্দেশক বিনোদ তলৱাৰ আৰু সুমনৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁ মুম্বাইত জন্ম গ্ৰহণ কৰি তাতেই ডাঙৰ হৈছিল আৰু ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজ, মুম্বাইৰপৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

২০০৪ চনত তেওঁ কোৰিঅ’গ্ৰাফাৰ টেৰেন্স লুইছৰ নৃত্য বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে, য’ত তেওঁ বেলে, জাজ, হিপ-হপ আৰু চালচা আদি নৃত্যশৈলী শিকে আৰু পাছলৈ একে বিদ্যালয়তে প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰে। তেওঁ কৈছিল যে টেৰেন্স লুইছেই তেওঁৰ জীৱন সম্পূৰ্ণভাৱে সলনি কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি ঋত্বিক ৰোশনৰে সৈতে জাষ্ট ডান্স প্ৰতিযোগিতাৰ এটা সংগীত ভিডিঅ’তো অংশগ্ৰহণ কৰে। যদিও তেওঁ ২০০০ চনত বলিউড চলচ্চিত্ৰ হামাৰা দিল আপকে পাস হ্যায়ত শিশুশিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল, তেওঁৰ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ অভিষেক হৈছিল মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ থাট্টাথিন মৰায়াথুৰ জৰিয়তে। এই ছবিখনৰ বাবে তেওঁ চাৰি মাহ ধৰি কণ্ঠ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল, ভাষা শিকাৰ এটা পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিছিল, সমালোচকসকলে উল্লেখ কৰিছিল যে তেওঁ “অতি সুন্দৰ দেখা গৈছিল”, কিন্তু ছবিখনত তেওঁৰ কৰিবলৈ বিশেষ কিবা নাছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয় চলচ্চিত্ৰ আই লাভ মি (নিৰ্দেশনা: বি. উন্নিকৃষ্ণন)ত তেওঁ আছিফ আলী আৰু উন্নি মুখুন্দনৰ সৈতে মুখ্য অভিনেত্ৰীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। তেওঁ কৈছিল যে এই ছবিখনত তেওঁৰ সামান্থা নামৰ চৰিত্ৰটোত “ধূসৰ ছাঁ” আছিল।

২০১৩ চনত তেওঁৰ দুটা মুক্তি পোৱা ছবি আছিল — তেলুগু অভিষেক গুণ্ডে জাৰি গাল্লন্থায়্যিন্দে, যিখনে ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰিছিল, আৰু তামিল অভিষেক থিল্লু মুল্লু, যি ১৯৮১ চনৰ একে নামৰ তামিল কমেডী চলচ্চিত্ৰৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ আছিল আৰু বাণিজ্যিকভাৱে সফল হৈছিল। ২০১৪ চনত তেওঁ বাল্যকালসাখী, উৎসাহা কমিটি, গড্‌ছ ওন কাণ্ট্ৰী আৰু অঞ্জলি মেননৰ বেংগালোৰ ডেইজ আদি মালায়ালম চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ সিদ্ধিকৰ ভাস্কৰ দ্য ৰাস্কেল চলচ্চিত্ৰত এটা বিস্তৃত বিশেষ উপস্থিতিৰ দৃশ্য চিত্ৰগ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ থাট্টাথিন মৰায়াথুৰ তামিল পুনৰ্নিৰ্মাণতো নিজৰ একে চৰিত্ৰ পুনৰভিনয় কৰে। তেওঁ ছলমান খানৰ সৈতে হিন্দী চলচ্চিত্ৰ টিউবলাইটৰ জৰিয়তে বলিউডত অভিষেক কৰে। পাছলৈ তেওঁ ছৈফ আলী খানৰ সৈতে কালাকাণ্ডিত অভিনয় কৰে। ২০২০ চনত তেওঁ আমাজন প্ৰাইমৰ ৱেব ধাৰাবাহিক মিৰ্জাপুৰত দেখা যায়। ২০২৩ চনত তেওঁ হটষ্টাৰৰ ৱেব ধাৰাবাহিক সাস, বহূ ঔৰ ফ্লেমিংগোত কাম কৰে।

মিডিয়া ভাবমূৰ্তি

তলৱাৰক ২০১৪ চনত ‘কোচি টাইমছ মোষ্ট ডিজায়াৰেবল ৱুমেন’ হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।

বঁটা

২০১৩: অমৃতা টিভি চলচ্চিত্ৰ বঁটা – শ্ৰেষ্ঠ জুটি – থাট্টাথিন মৰায়াথু
২০১৩: এছিয়াভিজন বঁটা – অভিনয়ত নতুন চাঞ্চল্য – থাট্টাথিন মৰায়াথু
২০১৩: ইণ্ডিয়ান মুভি এৱাৰ্ড, কাতাৰ – শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰী – থাট্টাথিন মৰায়াথু

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
মনোযোগ অৰ্থনীতি

মনোযোগ অৰ্থনীতি হৈছে তথ্য পৰিচালনাৰ এক পদ্ধতি যিয়ে মানৱ মনোযোগক এক দুৰ্লভ পণ্য হিচাপে গণ্য কৰে আৰু বিভিন্ন তথ্য ব্যৱস্থাপনা সমস্যা সমাধানৰ বাবে অৰ্থনৈতিক তত্ত্ব প্ৰয়োগ কৰে। মেথিউ ক্ৰফৰ্ডৰ মতে, "মনোযোগ এক সম্পদ—এজন ব্যক্তিৰ হাতত ইয়াৰ ইমানখিনিহে থাকে।" (Attention is a resource—a person has only so much of it.)

এই দৃষ্টিভংগীৰে থমাছ এইচ ডেভেনপৰ্ট আৰুজন চি বেকেমনোযোগৰ ধাৰণাটোৰ সংজ্ঞা দিছে:

বিষয়বস্তু ক্ৰমান্বয়ে প্ৰচুৰ পৰিমাণে আৰু তৎক্ষণাত উপলব্ধ হোৱাৰ লগে লগে মনোযোগ তথ্যৰ ব্যৱহাৰৰ সীমিত কাৰক হৈ পৰে।এই প্ৰভাৱৰ এটা শক্তিশালী উদ্দীপক হ’ল যে, ই মানুহৰ মানসিক ক্ষমতা সীমিত কৰি ৰাখে আৰু তথ্য গ্ৰহণযোগ্যতাও সীমিত হৈ পৰে। মনোযোগে তথ্যসমূহ এনেদৰে চেকনীকৃত কৰাৰ অনুমতি দিয়ে যাতে পৰিৱেশৰ পৰা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্যসমূহ উলিয়াব পৰা যায়, আনহাতে অপ্ৰাসংগিক বিৱৰণসমূহ বাদ দিব পাৰি।

চফ্টৱেৰ এপ্লিকেচনসমূহে স্পষ্টভাৱে বা অন্তৰ্নিহিতভাৱে তেওঁলোকৰ ব্যৱহাৰকাৰী আন্তঃপৃষ্ঠ ডিজাইনত মনোযোগ অৰ্থনীতিৰ কথা বিবেচনা কৰে এই উপলব্ধিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি যে যদি ব্যৱহাৰকাৰীক কিবা এটা বিচাৰি উলিয়াবলৈ বহুত সময় লাগে, তেওঁলোকে ইয়াক অন্য এপ্লিকেচনৰ জৰিয়তে বিচাৰি পাব। উদাহৰণস্বৰূপে; দৰ্শকসকলক অতি প্ৰাসংগিক, আগ্ৰহৰ আৰু অতীতৰ ৱেব-সন্ধান ইতিহাসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ব্যক্তিগতকৃত তথ্য উপস্থাপন কৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ ফিল্টাৰ সৃষ্টি কৰি এইটো কৰা হয়।

তত্ত্ব

মনোবিজ্ঞান, বোধগত বিজ্ঞান, স্নায়ুবিজ্ঞান, আৰু অৰ্থনীতিকে ধৰি বহুতো শাখাৰ গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰে যে মানুহৰ জ্ঞানমূলক সম্পদ সীমিত যিবোৰ যিকোনো সময়তে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ যেতিয়া এটা কামলৈ সম্পদ আৱণ্টন কৰা হয়, অন্য কামৰ বাবে উপলব্ধ সম্পদ সীমিত হ’ব। এইটো লক্ষ্য কৰিলে মনোযোগ এটা জ্ঞানমূলক প্ৰক্ৰিয়া য'ত কোনো এটা তথ্যৰ বস্তুৰ ওপৰত সম্পদৰ নিৰ্বাচিত কেন্দ্ৰীভূতকৰণ জড়িত হৈ থাকে৷ অন্যান্য অনুভূত তথ্য বাদ দি, মনোযোগক সীমিত প্ৰক্ৰিয়াকৰণ সম্পদৰ ক্ষেত্ৰত বিবেচনা কৰিব পাৰি।

মনোবিজ্ঞানী আৰু অৰ্থনীতিবিদ হাৰ্বাৰ্ট এ চাইমনে তথ্যসমৃদ্ধ পৃথিৱীত মনোযোগৰ অভাৱৰ বিষয়ে লিখি মনোযোগ অৰ্থনীতিৰ ধাৰণাটো প্ৰথমে তত্ত্ব আগবঢ়াইছিল:
তাৰা সুতাৰিয়া

তাৰা সুতাৰিয়া (ইংৰাজী: Tara Sutaria; জন্ম: ১৯ নৱেম্বৰ ১৯৯৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা যিয়ে মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁৰ পিতৃ হিমাংশু সুতাৰিয়া এজন হিন্দু আৰু মাতৃ টিনা সুতাৰিয়া পাৰ্চী সম্প্ৰদায়ৰ এগৰাকী জৰদস্তীয়ান। সংস্কৃত ভাষাত তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ হ’ল "তৰা।" তেওঁৰ পিয়া নামৰ এগৰাকী যমজ ভগ্নী আছে। তেওঁলোকে যুক্তৰাজ্যৰ ৰয়েল একাডেমী অৱ ডান্স আৰু ইম্পেৰিয়েল ছ’চাইটি ফৰ টিচাৰ্ছ অৱ ডান্সিংৰ অধীনৰ স্কুল অৱ ক্লাছিকেল বেলেট এণ্ড ৱেষ্টাৰ্ণ ডান্সত ক্লাছিকেল বেলেট, মডাৰ্ণ ডান্স আৰু লেটিন আমেৰিকান নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। সাত বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁ এগৰাকী পেছাদাৰী গায়িকা হিচাপে কাম কৰি আহিছে আৰু তেতিয়াৰপৰাই বিভিন্ন অপেৰা আৰু প্ৰতিযোগিতাত গীত গাইছে। তেওঁ ছেইণ্ট এণ্ড্ৰিউজ কলেজ অৱ আৰ্টছ, চায়েঞ্চ এণ্ড কমাৰ্চৰপৰা মাছ মিডিয়া বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

সংবাদ মাধ্যমৰ ভাবমূৰ্তি

২০১৯ চনত সুতাৰিয়া ভাৰতত গুগলত অষ্টম সৰ্বাধিক ট্ৰেণ্ডিং ব্যক্তিত্ব হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। দি টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ "টাইমছ ৫০ গৰাকী আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় মহিলা"ৰ তালিকাত সুতাৰিয়া ২০১৯ চনত ১৩সংখ্যক আৰু ২০২০ চনত ১২সংখ্যক স্থানত আছিল।

সুতাৰিয়াই পশু কল্যাণ আৰু নাৰীবাদৰ দৰে কেইবাটাও সামাজিক কাৰ্যক সমৰ্থন কৰে। তেওঁ লেকমে ফেশ্বন উইকত ৰেম্প ৱাক কৰাৰ লগতে বিভিন্ন আলোচনীৰ কভাৰ মডেল হিচাপেও কাম কৰিছে। সুতাৰিয়া ববি ব্ৰাউন কচমেটিকছ, হাজুৰীলাল লিগেচি জুৱেলাৰ্ছ আৰু নেচাৰ ৪ নেচাৰকে ধৰি কেইবাটাও ব্ৰেণ্ড আৰু সামগ্ৰীৰ চেলিব্ৰিটি এণ্ডোৰ্চাৰ। শেষৰটোৰ বিজ্ঞাপনত তেওঁক ঈশান খট্টৰৰ সৈতে দেখা গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গায়িকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী