ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰুমাল

ৰুমাল(ইংৰাজীত :en:Handkerchief), হৈছে মূৰ, মুখ বা ডিঙিত বান্ধি থোৱা ত্ৰিকোণীয় বা বৰ্গ আকৃতিৰ কাপোৰৰ টুকুৰা। এই ৰুমাল সুৰক্ষামূলক বা সজ্জাৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ হয়। সংস্কৃতি বা ধৰ্ম অনুসৰি মূৰৰ ৰুমালৰ জনপ্ৰিয়তা ভিন্ন হ'ব পাৰে, প্ৰায়ে এনাবেপ্টিষ্ট, ইষ্টাৰ্ণ অৰ্থডক্স আৰু প্লাইমাউথ ব্ৰেথ্ৰেন ধৰ্মগোষ্ঠীৰ মহিলাসকলে লগতে কিছুমান অৰ্থডক্স ইহুদী আৰু মুছলমান মহিলা তথা খ্ৰীষ্টান মহিলাই মূৰৰ আৱৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।

ডিঙিৰ ৰুমাল আৰু হাতৰ ৰুমালখন ইয়াৰে সম্পৰ্কীয় বস্ত্ৰ।

প্ৰকাৰ

বন্ধনা

বন্ধনা হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এক প্ৰকাৰৰ বৃহৎ, সাধাৰণতে ৰঙীন ৰুমাল, এই ৰুমাল প্ৰায়ে ব্যক্তিৰ মূৰত বা ডিঙিত পিন্ধা হয়। ইয়াক কিছুমানে টুপী বুলি গণ্য কৰে। বন্ধনা শব্দটো সংস্কৃত মূলৰ বন্ধন শব্দৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হৈছে বন্ধা। এনে বন্ধনাবোৰ সাধাৰণতে পেইজলি আৰ্হিত ছপা কৰা হয় আৰু ফেশ্বনেবল মূৰৰ আনুষংগিক বস্তু হিচাপে বা ব্যৱহাৰিক উদ্দেশ্যত চুলি পিছলৈ ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰ’দে পোৰাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ ডিঙিত বান্ধা হয়, ইয়াৰোপৰি উশাহত ধূলি আদি নাকত নোসোমাবলৈ বা পিন্ধাজনৰ পৰিচয় লুকুৱাবলৈ মুখ আৰু নাকৰ চাৰিওফালে বান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ভাৰতত বন্ধনাৰ উৎপত্তি হৈছিল ৰেচম আৰু কপাহৰ উজ্জ্বল ৰঙৰ ৰুমাল হিচাপে মূলতঃ ৰঙা আৰু নীলা ৰঙৰ বন্ধনী। ৰেচমৰ শৈলীবোৰ উন্নতমানৰ সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, আৰু জনপ্ৰিয় আছিল। কাপোৰৰ বাবে বান্ধনা প্ৰিণ্ট প্ৰথমে গ্লাছগোত কপাহী সূতাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই শব্দটোৰ অৰ্থ সাধাৰণতে ছপা শৈলীৰ কাপোৰ, সেয়া ৰেচম আৰু কপাহ বা অন্য পদাৰ্থৰো হ'ব পাৰে।

ওৰামাল

মধ্য এছিয়া আৰু ককেছাছত ব্যৱহৃত পৰম্পৰাগত ওৰামাল (Oramal) হৈছে ৰুমালৰে এক প্ৰকাৰ। সাধাৰণতে ইয়াক এনেকৈ বন্ধা হয় যাতে ইয়াৰ দ্বাৰা ডিঙিটো ঢাকখাই নাথাকে)। উজবেকিস্তানৰ দৰে কিছুমান দেশত পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক কেৱল ঘৰতেহে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আনহাতে ৰাজহুৱা স্থানত পাৰাঞ্জা অধিক জনপ্ৰিয় আছিল। কাজাখাস্তানৰ দৰে আন দেশত ইয়াক ৰাজহুৱা স্থানত সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কিৰ্গিস্তানত বগা ৰঙৰ ব্যৱহাৰে মহিলা এগৰাকী বিবাহিত হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে।

লগতে ইয়াক গৰমৰ দিনত ঘোঁৰা চলোৱাত পুৰুষে টুপী পিন্ধাৰ পৰিৱৰ্তে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

অষ্ট্ৰনেচিয়ান হেডস্কাৰ্ফ

সামুদ্ৰিক দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ অষ্ট্ৰ’নেছিয়ান সংস্কৃতিয়েও মূৰৰ পোছাক হিচাপে ৰুমাল পিন্ধে। মালয় পুৰুষৰ মাজত ইয়াক টেংকোলক বুলি জনা যায় আৰু পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠান যেনে বিয়া আদিত পিন্ধা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
আছিয়েহ আমিনি

আছিয়েহ আমিনি (; জন্ম: ১৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৭৩) এগৰাকী ইৰাণী কবি আৰু সাংবাদিক৷ তেওঁ বৰ্তমান নৰৱেৰ ট্ৰণ্ডহাইমত বাস কৰে। ইৰাণত সাধাৰণতে মৃত্যুদণ্ডৰ বিৰুদ্ধে আৰু বিশেষভাৱে মহিলা আৰু নাবালকক শিলগুটিৰে আঘাত কৰাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া তেওঁ এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আমিনি উত্তৰ ইৰাণৰ মাজান্দৰান প্ৰদেশত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। চাৰিগৰাকী ভগ্নীৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল তৃতীয়। তেওঁৰ দেউতাক শিক্ষক আছিল৷ তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভনীয়েকহঁতে বহু সময় পঢ়া-শুনা, লিখা আৰু ছবি অঁকা কৰি কটায়। স্থানীয় পুথিভঁৰাল এটাত দুপৰীয়াৰ কবিতা চক্ৰ এটা চাবলৈ তেওঁ আৰম্ভ কৰিলে। আছিয়েহ চিত্ৰশিল্পী বা লেখক হ'ব বিচাৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
ৱাজিদ খান

ৱাজিদ খান বুলিলে তলৰ পৃষ্ঠাসমূহ বুজাব পাৰে:
ৱাজিদ খান (শিল্পী), ভাৰতীয় চিত্ৰকৰ তথা ভাস্কৰ্য-শিল্পী
ৱাজিদ খান, ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক যুটী ছাজিদ-ৱাজিদৰ এজন

শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
আৰ্যা পল্লম

আৰ্যা পল্লম কেৰালাৰ এগৰাকী সমাজ সংস্কাৰক, কমিউনিষ্ট আৰু নাৰীবাদী আছিল। তেওঁ উচ্চবৰ্ণ (বিশেষকৈ ব্ৰাহ্মণ) মহিলাসকলৰ ওপৰত চলি থকা নিপীড়নৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰিছিল।

সংস্কাৰমূলক কাৰ্যকলাপ

আৰ্যা পল্লমে কানজুৰ গৌৰী অন্তৰ্জনম আৰু কানজুৰ কালী অন্তৰ্জনমৰ সৈতে একেলগে ভি. টি. ভট্টাথিৰিপাদৰ নেতৃত্বত চলা যাচনাযাত্ৰা (ভিক্ষা অভিযান)ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই আন্দোলনে ব্ৰাহ্মণ মহিলাসকলক ঘোষা (ঘোঁঘাট) ত্যাগ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

যোগক্ষেম সভাৰ এখন বৈঠকত—যি সভাটো ব্ৰাহ্মণ আৰু সৱৰ্ণ মহিলাসকলৰ উন্নয়নৰ বাবে ভি. টি. ভট্টাথিৰিপাদে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল—আৰ্যা পল্লম আৰু পাৰ্বতী নেনমেনীমঙ্গলমৰ নেতৃত্বত মাৰাক্কুডা (খেজুৰ পাতৰ ছাতি) ত্যাগ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত হয়। এই ছাতিখন ব্ৰাহ্মণ সমাজত সতীত্বৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। তেওঁলোকে ছাতি নোলোৱাকৈ শোভাযাত্ৰা কৰে।

এই আন্দোলনটো পিছলৈ গৈ তালিপৰম্বা অধিৱেশনতো পুনৰাবৃত্তি হয়, য’ত পাৰ্বতী নেনমেনীমঙ্গলম, আৰ্যা পল্লম আৰু দেবকী নাৰিক্কাট্টাৰি তেওঁলোকৰ ঘোষা ত্যাগ কৰে আৰু ঘোষণা কৰে যে সতীত্বৰ অৰ্থ মাৰাক্কুডাৰ সৈতে জড়িত নহয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকে অন্যান্য ভাৰতীয় মহিলাৰ দৰে শাড়ী পৰিধান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

যোগক্ষেম সভাৰ পাঝুৰ অধিৱেশনত—যাৰ সভাপতি আছিল কে. এন. কুট্টন নাম্বূদিৰি—আৰ্যা পল্লমে Anthapura Mardananeesanam নামৰ এক প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ঘৰৰ ভিতৰত চলি থকা নিপীড়ন বন্ধ কৰা।

তেওঁ পি. প্ৰিয়দত্তা, ই. এছ. সৰস্বতী, আই. চি. প্ৰিয়দত্তা, ৰেমা ঠামপুৰাট্টি আৰু ইন্ধিৰা ঠামপুৰাট্টিৰ সৈতে একেলগে পালিয়ম সত্যাগ্ৰহ (১৯৪৭–৪৮)ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।

আৰ্যা পল্লম মলবাৰ জিলা পৰিষদৰ নিৰ্বাচিত সদস্য আছিল। তেওঁ কাথুমুৰি আন্দোলনৰ এগৰাকী নেত্ৰীও আছিল।

কেৰালাৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু সৱৰ্ণ মহিলা সমাজত সংঘটিত প্ৰথম বিধৱা পুনৰ বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰাত আৰ্যা পল্লমে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। এম. আৰ. ভট্টাথিৰিপাদ আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে বিবাহৰ পাছত কিছুদিন পল্লম পৰিয়ালৰ সৈতে বাস কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

আৰ্যা পল্লমৰ বিবাহ কৃষ্ণন নাম্বূদিৰিৰ সৈতে হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী সম্পূৰ্ণকালীন কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কৰ্মী আছিল। তেওঁলোকৰ চাৰি সন্তান আছিল—তিনিগৰাকী কন্যা আৰু এজন পুত্ৰ। পুত্ৰজন শিশুকালতে মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
বিশেষ এৰাতি

বিশেষ এৰাতি ১৯৭৯ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ভৌতিক চলচ্চিত্ৰ। ভৌতিক শৈলীৰ এইখন প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল বহু কেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত সংগীত পৰিচালক তথা বহু জনপ্ৰিয় গীতৰ স্ৰষ্টা উপেন কাকতি। সংগীত পৰিচালনাও উপেন কাকতিৰে। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বিজু ফুকনে। লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ একে নামৰ গল্পৰ আধাৰত ছবিৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা হৈছিল। ছবিৰ উপযোগীকৈ বৰাই কাহিনীটো নতুনকৈ সজাই দিছিল।

সংগীত

ছবিৰ সংগীত পৰিচালনা, গীত ৰচনা আৰু সুৰ উপেন কাকতিৰ। কণ্ঠদান কৰিছে ভূপেন হাজৰিকা, কুল বৰুৱা, অনিমা ভট্টাচাৰ্য আৰু ৰীণা শৰ্মাই।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

গীতসংকলন-ডট-কমত 'বিশেষ এৰাতি'ৰ গীত

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
ইন্দিৰা দেৱী (কোচবিহাৰৰ মহাৰাণী)

ইন্দিৰা দেৱী জন্মগত নাম ইন্দিৰা ৰাজে। (জন্ম, ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৯২ –মৃত্যু, ৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৮) বৃটিছ ভাৰতৰ ৰাজকীয় ৰাজ্য কোচবিহাৰৰ ৰাণী আছিল। বৰোডাৰ ৰাজকুমাৰী আছিল। মহাৰাজ ছায়াজিৰাও তৃতীয় গায়েকৱাদ আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী চিমনাবাই দ্বিতীয়ৰ কন্যা।

জিতেন্দ্ৰ নাৰায়ণক বিয়া কৰাবলৈ আয়োজিত বিবাহ নিৰ্ধাৰণ ভংগ কৰি সুনীতি দেৱীৰ বোৱাৰী হৈ পৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁৰ বিবাহ গোৱালিয়ৰৰ মহাৰাজ মাধো ৰাও সিন্ধিয়াৰ সৈতে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।

স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ ১৯২২-১৯৩৬ চনত ডাঙৰ পুত্ৰ জগদ্দিপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ সৰু হৈ থকাৰ বাবে কোচবিহাৰৰ শাসনভাৰ চম্ভাবলগীয়া হয়। এই ৰাজকীয় সংযোগৰ বাবেই হয়তো পঞ্চম জৰ্জে ভাৰত কাৰ্যালয়ৰ জৰিয়তে এক ৰহস্যজনক বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিছিল, কাৰ্যতঃ তেওঁক ইউৰোপ এৰি কোচবিহাৰলৈ উভতি যাবলৈ কোৱা হৈছিল।

সন্তান

ইন্দিৰা আছিল তিনিগৰাকী কন্যা আৰু দুজন পুত্ৰ সন্তানৰ মাতৃ।

ইন্দিৰাৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা ইলা ত্ৰিপুৰাৰ এজন ৰাজকুমাৰ ৰমেন্দ্ৰ কিশোৰ দেৱ বৰ্মাক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ ভাৰত দেৱ বৰ্মাই অভিনেত্ৰী মুন মুন সেনক পত্নী হিচাপে লৈছিল; তেওঁলোক ভাৰতীয় অভিনেতা ৰাইমা আৰু ৰিয়াৰ পিতৃ-মাতৃ।
তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ জগদ্দিপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ পিতৃৰ পিছত কোচবিহাৰৰ মহাৰাজ হিচাপে ৰাজত্ব কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ বংশৰ শেষ শাসক ৰাজকুমাৰ আছিল; কোচবিহাৰ তেওঁৰ ৰাজত্বকালত (ডমিনিয়ন অৱ ইণ্ডিয়া) (পৰৱৰ্তী সময়ত ভাৰত প্ৰজাতন্ত্ৰ)ৰ লগত একত্ৰিত হৈছিল। তেওঁৰ কোনো বৈধ সন্তান নাছিল, আৰু তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ ভতিজা বিৰাজেন্দ্ৰই ৰাজপাটত বহে।
দ্বিতীয় পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিতেন্দ্ৰই বৰ্তমানৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বাগিছা মহাৰাজৰ এগৰাকী কন্যাক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল বিৰাজেন্দ্ৰ আৰু লগতে ৰাজস্থানৰ কোটা, ৰাজস্থানৰ মহাৰাণী উত্তৰ দেৱীৰ পিতৃ-মাতৃ।
ইন্দিৰাৰ দ্বিতীয় কন্যা গায়ত্ৰী জয়পুৰ মহাৰাজৰ তৃতীয় পত্নী হৈছিল, আৰু নিজাভাৱে এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চেলিব্ৰিটি আছিল।
ইন্দিৰাৰ কনিষ্ঠ কন্যা মেনকাই মধ্য ভাৰতৰ দেৱাস জুনিয়ৰ মহাৰাজক বিয়া কৰাইছিল।

পাছৰ জীৱন

১৯৩৬ চনত ইন্দিৰাৰ ডাঙৰ পুত্ৰই কুচবিহাৰৰ শাসক হিচাপে পূৰ্ণ ক্ষমতা দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত ইন্দিৰাই বেছিভাগ সময় ইউৰোপত কটায়। ইন্দিৰা দেৱীয়ে জীৱনত বহু কষ্টৰ সন্মুখীন হৈছিল। ইন্দিৰা দেৱীয়ে তেওঁৰ দুটা সন্তান হেৰুৱাইছিল: অতি কম বয়সতে মৃত্যু হোৱা ৰাজকুমাৰী ইলা দেৱী আৰু আকস্মিক অগ্নিকাণ্ডত মৃত্যু হোৱা ৰাজকুমাৰ ইন্দ্ৰজিৎ নাৰায়ণ ভূপে পত্নী পিথাপুৰমৰ ৰাজকুমাৰী কমলাক এৰি থৈ যায়। মহাৰাণী ইন্দিৰা দেৱীয়ে জীৱনৰ শেষ বছৰবোৰ মুম্বাইত কটায় আৰু ১৯৬৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তাতেই মৃত্যুবৰণ কৰে।

চিত্ৰসমূহ

তথ্যৰ উৎস

গ্ৰন্থতালিকা

Moore, Lucy (2004) Maharanis: the lives and times of three generations of Indian princesses. London: Viking

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:কোচ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ইতিহাস
কলাগুৰু বিষ্ণুৰাভা (গ্ৰন্থ)

কলাগুৰু বিষ্ণুৰাভা গ্ৰন্থখন বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰণেতা তিলক দাস। ১৯৮৮ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক বনলতা, পানবজাৰ, গুৱাহাটী। ইয়াত মুঠতে একৈশটা অধ্যায় আছে।

অধ্যায় সমূহ

নৱগুণ্ঠিতা ফুল্ল শিখৰিণী
এন্ধাৰৰ বক্ষ ফালি
জ্যোতিষী শিল্পীৰ গণনাৰে
অসমৰ প্ৰাণৰ স্পন্দন
বাহিৰত বৰ চুৰীয়াৰ ফেৰ
নামতীৰ নামৰ মহিমাৰে
সুহাই একতাল
কালা কানু নাচে চৰণ চলাই
শিল্পীৰ ন ন ভাৱেৰে
ৰজকিনী প্ৰেম বিকশিত হেম
সাত সূৰুযৰ দৰে
আৰু দুজনী জয়মতী
বিপ্লৱৰ বুৰঞ্জীত বিৰল
অজ্ঞাত বাসৰ ন-জ্ঞাত কথা
মৰমৰ ময়না পুখুৰী
চেনেহী চিকুণী দেৱী! অসমী জননী
সপ্তসুৰৰ কত মিঠা মাত
আই মোৰ ভাৰতী জননী
ভৱ ভয় ভঞ্জন দুৰ্জ্জন শোষণ
তেজ ৰাঙলী শোণিতপুৰী
জনতাৰে ভৰপূৰ মুকুতিৰ দ'ল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:পোখালি (সাহিত্য)
কনকলতা মহিলা বেংক

কনকলতা মহিলা আৰবান কো-অ’পাৰেটিভ বেংক লিমিটেড বা চমুকৈ কনকলতা মহিলা বেংক অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম মহিলা বেংক। ১৯৯৮ চনত যোৰহাটত এই বেংকটো স্থাপিত হৈছিল। সমবায় খণ্ডত স্থাপন কৰা এই বেংকটোৰ সকলো কৰ্মচাৰী আৰু বেছি অংশ গ্ৰাহকেই মহিলা। তেওঁলোকে বিভিন্ন জমা আঁচনি প্ৰচলন কৰাৰ উপৰিও মহিলাসকলৰ স্বাৱলম্বিতাৰ লক্ষ্যৰে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন সাপেক্ষে বিভিন্ন ঋণৰ আঁচনি আগবঢ়ায়।

ইতিহাস

লখিমী বৰুৱাই ১৯৯৮ চনত অসমৰ যোৰহাটত কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ মূলতঃ বিশেষ সা-সুবিধা নোপোৱা, পিছপৰা মহিলাসকলৰ সহায় হোৱাকৈ তথা তেওঁলোকক অৰ্থনৈতিকভাবে স্বাৱলম্বী আৰু সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল।

বেংক সেৱাৰ বিষয়ে বিশেষ জ্ঞান নোহোৱাকৈয়ে বৰুৱাই ১৯৯০ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকত মহিলাসকলৰ বাবে সমবায় খণ্ডত এটা বেংক স্থাপনৰ বাবে আবেদন কৰিছিল। ১৯৯৮ চনত তেওঁ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন লাভ কৰে। তাৰ দুবছৰ পিছত, ১৯৯০ চনত যোৰহাটত ৫২জন প্ৰমোটাৰ সদস্য, মহিলা সৱলীকৰণৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁলৈ সমাজসেৱা ক্ষেত্ৰত পদ্মশ্ৰী সন্মান আগবঢ়ায়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বেংক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
নিশিতা গোস্বামী

নিশিতা গোস্বামী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী। ১৯৮২ চনৰ ১৯ অক্টোবৰত অসমৰ গুৱাহাটীত তেখেতৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ মাতৃৰ নাম মলয়া গোস্বামী আৰু পিতৃৰ নাম প্ৰদীপ গোস্বামী। মাতৃ মলয়া গোস্বামীয়ো এগৰাকী জনপ্ৰিয় অসমীয়া অভিনেত্ৰী আৰু তেখেতৰ পৰাই নিশিতাই চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা সুবিধা পায়৷ অসমৰ বিভিন্ন ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰটো তেখেতে অভিনয় কৰি আহিছে। তেখেতে প্ৰায় ৬ বছৰ বয়সতে ৰাতি ফুলা ফুল ছবিৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত খোজ দিয়ে। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুতো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ অসমৰ বিভিন্ন আলোচনী আদিৰ বেটুপাতত তেখেতৰ চিত্ৰই স্থান লাভ কৰিছে।

অভিনীত চলচ্চিত্ৰ

মন
কাদম্বৰী
চুৰেণ চোৰৰ পুতেক
অধিনায়ক
মন যায়
ৰং
দীনবন্ধু
অস্তৰাগ
ধন কুবেৰৰ ধন
ৰামধেনু
ৰিচাং
মনে মোৰ কইনা বিচাৰে
জিলমিল জোনাক
ৰত্নাকৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

নিশিতা গোস্বামীৰ বিষয়ে

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
নাথিং লাষ্টছ ফৰেভাৰ (১৯৯৪ উপন্যাস)

নাথিং লাষ্টছ ফৰেভাৰ ১৯৯৪ চনত ছিডনী শ্বেলডন ৰচিত এখন থ্ৰিলাৰ উপন্যাস। পুৰুষ নিয়ন্ত্ৰিত এক বৃত্তিত তিনিগৰাকী মহিলা চিকিত্সকে নিজকে প্ৰমাণ কৰাৰ এক কাহিনী ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে। তেওঁলোক তিনিওৰে এক নিজস্ব কাহিনী আছে। কিন্তু হঠাত্ সকলো ওলট-পালট হৈ যায় ; এগৰাকীৰ মৃত্যু হয়,এগৰাকীৰ কাৰণে হস্পিতাল খন বন্ধ হোৱাৰ উপক্ৰম হয় আৰু আন গৰাকী হত্যাৰ অভিযোগত অভিযুক্ত হয়। এক শ্বেলডনধৰ্মী আওঁপকীয়া সামৰণিৰে কাহিনীৰ সমাপ্তি ঘটে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

তিনিগৰাকী কমবয়সীয়া মহিলা চিকিত্সকে ছান-ফ্ৰান্সিছকোৰ এম্বাৰ্কেডাৰো কাউন্টী হস্পিতালত পাঁচ বছৰীয়া প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। তিনিও খুব সোনকালে বন্ধু হৈ পৰে আৰু এটা ঘৰতে থাকিবলৈ লয়। পুৰুষ নিয়ন্ত্ৰিত সেই পৰিবেশত নিজৰ এক চিনাকি ডাঙি ধৰিবলৈ তিনিও বদ্ধপৰিকৰ হয়।

ডা° পেইজ টেইলৰ : যন্ত্ৰণাত ভূগি থকা এজন কোটিপতিক টেইলৰে তেওঁৰ ইচ্ছাতেই মৃত্যুবৰণত সহায় কৰে আৰু তেওঁৰ সকলো সম্পত্তিৰ গৰাকী হৈ পৰে। কিন্তু ইয়াৰ কোনো প্ৰমাণ নথকাত ডা° টেইলৰ হত্যাৰ অভিযোগত অভিযুক্ত হয়। বিচাৰৰ শেষ মুহুৰ্তলৈকে হতাশাগ্ৰস্ত হৈ থকা টেইলৰে তেতিয়াহে সকাহ পায় যেতিয়া তাই শত্ৰু জ্ঞান কৰি অহা জ্যেষ্ঠ চিকিত্সক এজনে তাইৰ সপক্ষে মিছা সাক্ষী দি তাইক ৰক্ষাকৰে।

ডা° কেট হাণ্টাৰ : এক দুখগ্ৰস্ত শৈশৱৰ ফলশ্ৰুতিত “কেতিয়াও কোনো পুৰুষক কাষ চাপিব নিদিওঁ” বুলি কেটে শপত খায়। কিন্তু এক প্ৰাণঘাতী বাজীৰ পৰিণতিত কেটে প্ৰাণ হেৰুৱাব লগা হয় আৰু অসম্ভৱক সম্ভৱ কৰি পেইজ টেইলৰে হত্যাকাৰীক কৰায়ত্ত কৰাত সহায় কৰে।

ডা° হানী টাফ্ট : চিকিত্সা বিজ্ঞানক বৃত্তি হিচাপে ল’বলৈ মগজৰ দৰকাৰ। এয়া হানীয়ে জানে। কিন্তু হানীয়ে এয়াও জানে যে কেৱল মগজতকৈ তাইক ভগৱানে বহুত কিবাকিবি দিছে আৰু এগৰাকী চিকিত্সক হোৱাৰ সপোন পূৰণ কৰিবলৈ তাই নিজৰ সকলো ব্যৱহাৰ কৰে।

মতামত

গুডৰীডছ ডট কমে ইয়াক পাঁচটাৰ ভিতৰত ৩.৭টা তৰা দিয়ে আৰু কয় যে “জীৱন-মৰণৰ সংগ্ৰাম জৰিত অস্ত্ৰোপচাৰ কক্ষৰ পৰা মানসিক-দুঃচিন্তা জৰ্জৰিত হত্যাকাণ্ডৰ বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়ালৈকে,ছিডনী শ্বেলডনৰ নাথিং লাষ্টছ ফৰেভাৰে ৰক্ষক আৰু ভক্ষক,প্ৰেমিক আৰু প্ৰতাৰকৰ লক্ষ্য আৰু ভয়সমুহক নগ্নভাৱে প্ৰতিফলিত কৰিছে।” গুগলবুকছে ইয়াক তিনিটা তৰা আৰু বাৰ্ণছ এণ্ড নোবলছে ইয়াক ৪.৫ টা তৰা দিয়ে। অলৰীডাৰ্ছৰ এলেক্সিছ ফষ্টাৰে কয় “ৰহস্যৰ চাকনৈয়া আৰু আওঁপকীয়া কাহিনীৰ এই সংমিশ্ৰণেৰে শ্বেলডনে আকৌ এবাৰ মোৰ সন্মতি পালে। এইখন কিতাপ সকলোৱে পঢ়া উচিত।“ কিৰকাছে কয় “শ্বেলডনৰ অনুৰাগী সকলৰ ওপৰত এই কৌশল চলিব কিন্তু ই কোনো পৰিৱৰ্তন আনিব নোৱাৰে”।

লগতে চাওক

ছিডনী শ্বেলডন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান উপন্যাস
ড্ৰাইম′ (শ্ৰুতিকথা)

ড্ৰাইম′ (ইংৰাজী: Drymo বা Drimo) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

ড্ৰাইম′ গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত ড্ৰাইম′ও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
বি ৰাধাবাই আনন্দ ৰাও

বি ৰাধাবাই আনন্দ ৰাও (, ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩০ – ১৭ এপ্ৰিল ১৯৯১) ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আছিল৷ তেওঁ ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈকে সংসদৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্যা আছিল৷

জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন

অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ খম্মাম জিলাৰ ভেংকটাপুৰম গাঁৱত ১৯৩০ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা বি ৰাধাবাই আনন্দ ৰাৱে ৰাজহমুন্দ্ৰী টিউটৰিয়েল কলেজ আৰু ৰাজহমুন্দ্ৰী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

১৯৬৭ চনত চতুৰ্থ লোকসভাৰ বাবে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে ভদ্ৰচালামৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ পৰা নিৰ্বাচিত হোৱা ৰাও ১৯৮৫ চনলৈকে একেৰাহে চাৰিবাৰকৈ নিৰ্বাচিত হয়।

১৯৫২ চনৰ ৬ জুনত বি কে আনন্দ ৰাওৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়৷ তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা আছিল। ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনৰ ভিতৰত ছিংগাৰেনী কলিয়াৰীত পৰিয়াল পৰিকল্পনা প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰা ৰাওৱে ১৯৬২–৬৪ চনত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰেড ইউনিয়ন কংগ্ৰেছৰ সদস্য আৰু ১৯৫৭ চনত কোঠাগুডেমৰ পঞ্চায়ত সমিতিৰ সদস্য হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে৷ তেওঁ কলিৰী আৰু অন্যান্য জনজাতীয় অঞ্চলত আৰু লগতে জনজাতীয় লোকৰ কল্যাণৰ বাবেও কাম কৰিছিল।

ৰাও চৰকাৰী নিশ্চয়তা সমিতিৰ সদস্য আছিল আৰু সংসদীয় প্ৰতিনিধি দলত বিদেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল৷

১৯৯১ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত, ৬১ বছৰ বয়সত বি ৰাধাবাই আনন্দ ৰাওৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
জয়ন্তী নটৰাজন

জয়ন্তী নটৰাজন (; জন্ম: ৭ জুন ১৯৫৪) এগৰাকী ভাৰতীয় উকীল আৰু ৰাজনীতিবিদ। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ তিনিবাৰকৈ ৰাজ্যসভাত তামিলনাডু ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সংসদ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছে। ২০১১ চনৰ জুলাইৰ পৰা ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁ বন আৰু পৰিৱেশ মন্ত্ৰী (স্বাধীন দায়িত্বত) আছিল। ২০১৩ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত তেওঁ পৰিৱেশ আৰু বন মন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে। ২০১৫ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত চেন্নাইত অনুষ্ঠিত এখন সংবাদমেলত তেওঁ ঘোষণা কৰে যে তেওঁ কংগ্ৰেছ পাৰ্টিৰ পৰা পদত্যাগ কৰিব। তেওঁ আৰোপ লগাইছিল যে ৰাহুল গান্ধীৰ "নিৰ্দিষ্ট অনুৰোধ"ৰ ভিত্তিত তেওঁৰ মন্ত্ৰালয়ে ঔদ্যোগিক প্ৰকল্পসমূহক অনুমোদন দিছিল আৰু তেওঁ (গান্ধী) ২০১৪ চনৰ নিৰ্বাচনলৈ চকু ৰাখি পৰিৱেশ বান্ধৱৰ পৰা কৰ্পৰেট-বান্ধৱৰ স্থিতি লৈছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

জয়ন্তী নটৰাজনৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ মাদ্ৰাচত। ড° চি আৰ সুন্দৰৰাজন আৰু ৰুক্মিণী সুন্দৰৰাজন তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল। জয়ন্তী উল্লেখনীয় সমাজকৰ্মী সৰোজিনী বৰদপ্পনৰ ভতিজী আছিল। তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা ককাক এম বখটাবৎসলম এজন বিশিষ্ট কংগ্ৰেছী ৰাজনীতিবিদ আৰু ১৯৬৩ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈ তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল। জয়ন্তীয়ে আইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে ইথিৰাজ কলেজ ফৰ ৱ’মেনত অধ্যয়ন কৰি মাদ্ৰাচত প্ৰেকটিচিং এডভোকেট হৈছিল। ব্যৱসায়িক অনুশীলনৰ উপৰিও সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলন, আৰু আইনী সাহায্য ব’ৰ্ডকে ধৰি কেইবাটাও সামাজিক সংগঠনৰ বাবেও বিনা পাৰিশ্ৰমিকত কাম কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ মাদ্ৰাচ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাতৰি পঢ়ুৱৈ হিচাপেও কিছু কালৰ বাবে কাম কৰিছিল।

প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
অসমী (শিশু আলোচনী)

অসমী অসমীয়া ভাষাৰ তিনিমহীয়া এখন শিশু আলোচনী৷ ১৯৮০ চনত শিৱসাগৰৰ চেপনৰ পৰা প্ৰকাশ পাইছিল৷ আলোচনীখনৰ সম্পাদক আছিল মৃদুল কুমাৰ বৰা৷

অসমী নামৰ আন এখন সাহিত্য-সংস্কৃতিমূলক অসমীয়া ভাষাৰ মাহেকীয়া আলোচনী ১৯৬৯ চনত গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশ পায়৷ সম্পাদক আছিল, ৰিজু হাজৰিকা৷ পত্ৰিকাখন দেৱকুমাৰ ভূঞা, অৰুণ কুমাৰ, প্ৰতাপ চন্দ্ৰ বড়ো, মনমোহন কলিতা আৰু গজেন্দ্ৰনাথ ডেকাৰ হৈ মথুৰামোহন শৰ্মাৰ দ্বাৰা মুদ্ৰিত আৰু প্ৰকাশিত৷ নতুন লেখকৰ সৃষ্টিত গুৰুত্ব দিয়া আলোচনীখনৰ বিষয় সূচীৰ আৰম্ভণিতেই “নতুন আলোচনী’’ শীৰ্ষক আলোচনাত লিখা হৈছিল, “নতুন নতুন একোখন আলোচনীৰ জন্ম হৈ একো একোদল লিখক আৰু চিন্তাশীল লোকক সমবেত কৰিব পৰাটোত আশা আৰু আনন্দ দুয়োটাই থাকে৷ সম্পাদকীয় শিতানত অসমীয়া আলোচনীৰ সমস্যাৰ কথা আলোচনা কৰা হৈছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু আলোচনী
একনংশা

একনংশা হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁক মূলতঃ বিষ্ণুৰ মায়াময় শক্তি যোগমায়াৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়।

এই দেৱীক বৃষ্ণী সকলে পূজা কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। মথুৰা অঞ্চলত বাসুদেৱ কৃষ্ণ, বলোৰাম আৰু তেওঁলোকৰ ভগ্নী একনংশাক চিত্ৰিত কৰা বহুতো "আত্মীয়তাৰ ত্ৰিপুৰা" পোৱা গৈছে, যিবোৰ শৈলীগতভাৱে সাধাৰণ যুগৰ আৰম্ভণিৰ শতিকাৰ। বাসুদেৱ আৰু ৰোহিনীৰ কন্যা সুভদ্ৰা দেৱী হিচাপেও তেওঁৰ পুনৰ্জন্ম হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

সংস্কৃত ভাষাত একনংশাৰ অৰ্থ হৈছে "একক, অংশহীন", আৰু ই অমাৱস্যাৰ নাম। তেওঁৰ নামৰ আন এটা ব্যাখ্যা হ’ল যে যোগমায়া দেৱী বিষ্ণুৰ এটা অংশ (অংশ)ৰ পৰা জন্ম লোৱাৰ বাবে একনংশা নামেৰে পৰিচিত হ’ল।

জন্ম

এটা ভৱিষ্যদ্বাণীত কংসক কোৱা হৈছিল যে দৈৱকীৰ অষ্টম সন্তানে তেওঁক হত্যা কৰিব। সেই কথা শুনি তেওঁ দৈৱকীক হত্যা কৰিব বিচাৰিছিল, কিন্তু কংসক বাসুদেৱে নিজেই তেওঁলোকৰ সকলো সন্তানক কংসৰ হাতত তুলি দিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দি দৈৱকীৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কংসই সেই প্ৰতিশ্ৰুতি মানি লৈ দেৱকীক ৰেহাই দিছিল। কাৰাগাৰৰ পৰিসীমাত দৈৱকীয়ে বাৰে বাৰে গৰ্ভধাৰণ কৰে আৰু কংসই প্ৰথম ছটা সন্তানক নিষ্ঠুৰভাৱে হত্যা কৰে।

সপ্তম সন্তান জন্ম হোৱাৰ ঠিক আগতেই বিষ্ণুৱে দেৱী মোহমায়াক দৈৱকীৰ সপ্তম সন্তানক ৰোহিনীৰ গৰ্ভত স্থাপন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। এইদৰে শেষনাগৰ অৱতৰণ বা অৱতাৰৰ সুবিধা কৰি সপ্তম সন্তান বলোৰামক প্ৰতিনিধি মাতৃ ৰোহিণীয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ভগৱান বিষ্ণু নিজেই, অতি সোনকালে দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰ হিচাপে উপস্থিত হয়, তেওঁ যোগমায়ক যশোদাৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্ম ল'বলৈ আদেশ দিলে।

সাহিত্য

হৰিবংস

আধুনিক পণ্ডিত এছ চি মুখাৰ্জীৰ মতে হৰিবংসত একনংশাক কংসৰ পৰা শিশু কৃষ্ণক ৰক্ষা কৰিবলৈ নন্দৰ কন্যা হিচাপে অৱতাৰ লাভ কৰা একাদশীৰ দেৱী হিচাপে বিষ্ণুৰ শক্তি হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। হৰিবংসত তেওঁক বিষ্ণুৰ ভগ্নী হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে, যাৰ বাবে তেওঁক বিমলা দেৱী আৰু যোগমায়া উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছে।

বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণ

বিষ্ণুধৰ্মোত্তাৰ পুৰাণত দেৱতাক গন্ধৰী (বিষ্ণু সম্পৰ্কীয় মায়াৰ শক্তি) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু এই গন্ধৰীয়ে ধৃতি, কীৰ্তি, পুস্তি, শ্ৰাদ্ধ, সৰস্বতী, গায়ত্ৰী, আৰু কালৰাত্ৰী দেৱতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ

ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ মতে একনংশা আছিল নন্দ আৰু যশোদৰ কন্যা, যাক বাসুদেৱে লৈ গৈছিল। কংসই যেতিয়া তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ যোগমায়া দেৱীলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল, যাক দুৰ্গা উপনামেৰেও জনা যায়। যদিও আন সংস্কৰণত কেঁচুৱা ছোৱালীজনীক বিন্ধ্য পৰ্বতলৈ লৈ যোৱা হয় বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, অৱশ্যে এই গ্ৰন্থত তেওঁববাসুদেৱ আৰু দৈৱকীৰ লগতে থাকে বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। পিছলৈ যেতিয়া কৃষ্ণই তেওঁৰ মুখ্য পত্নী ৰুক্মিণীক বিয়া কৰায়, তেতিয়া তেওঁক দুৰ্বাসাৰ সৈতে ৰক্ষা আৰু সহায় কৰিবলৈ পঠিওৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বিনয় মজুমদাৰ

বিনয় মজুমদাৰ বঙালী ভাষাত হাংৰি আন্দোলনৰ প্ৰখ্যাত কবি। তেওঁৰ জন্ম ১৯৩৪ চনৰ ১৭ ছেপ্তেম্বৰ। মৃত্যু ২০০৬ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰত। ২০০৫ চনৰ বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

সাহিত্যকৃতি

কাব্যগ্ৰন্থ

ফিৰে এসো চাকা
নক্ষত্ৰেৰ আলোয়
অধিকন্তু
অঘ্ৰাণেৰ অনুভূতিমালা
বাল্মিকীৰ কবিতা
বিনয় মজুমদাৰেৰ শ্ৰেষ্ঠ কবিতা
কবিতা বুঝিনি আমি
হাসপাতালে লেখা কবিতাগুচ্ছ (অকাদেমি পুৰস্কাৰ)
শিমুলপুৰে লেখা কবিতা
পৃথিবীৰ মানচিত্ৰ

ছুটিগল্প

বিনয় মজুমদাৰেৰ ছোটগল্প

প্ৰবন্ধগ্ৰন্থ

ধূসৰ জীবনানন্দ
ছোটোছোটো গদ্য ও পদ্য

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী: হাংৰি আন্দোলন
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী কবি
কেথাৰিণা চভেনচন

কেথাৰিণা ব্ৰিং (ইংৰাজী: Catharina Brink; জন্ম: ২৭ নৱেম্বৰ ১৯৭৯) এগৰাকী ডেনিছ অধিবক্তা, অশ্বাৰোহী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপ বিজয়ী। তেওঁ বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী মিছ আৰ্থ (২০০১) হিচাপে পৰিচিত।

প্ৰাথমিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

চভেনচন মূলতঃ ডেনমাৰ্কৰ ক’পেনহেগেনৰ বাসিন্দা। পিতৃ-মাতৃৰ সূত্ৰে তেওঁ চুইডিছ আৰু ডেনিছ— এই দুয়োখন দেশৰে নাগৰিকত্ব লাভ কৰিছে। মিছ আৰ্থ হিচাপে কাৰ্যকাল শেষ কৰাৰ পাছত তেওঁ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত এগৰাকী অধিবক্তা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়।

২০০৭ চনৰ ৬ অক্টোবৰত চভেনচনে অলিম্পিয়ান তথা সাতবাৰৰ চুইডিছ ড্ৰেছেজ চেম্পিয়ন জান ব্ৰিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ট্ৰলেনাছ দুৰ্গত বিবাহ সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত তেওঁ ব্ৰিঙৰ সৈতে চুইডেনলৈ গুচি যায়। ২০০৫ চনত তেওঁলোকৰ প্ৰথম সাক্ষাৎ হৈছিল আৰু ২০০৬ চনৰ নৱবৰ্ষৰ সন্ধিয়া চুইজাৰলেণ্ডৰ ভাৰ্বিয়াৰত জান ব্ৰিঙে চভেনচনক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। ২০১০ চনৰ ২২ মাৰ্চত তেওঁলোকৰ প্ৰথম সন্তান এঞ্জেলিনা ব্ৰিঙৰ জন্ম হয়।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

২০০১ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত চভেনচনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা 'মিছ আৰ্থ'ৰ খিতাপ জয় কৰে। সেই সময়ত ১৯বছৰীয়া চভেনচন আইন বিষয়ৰ তৃতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰী হোৱাৰ লগতে এগৰাকী অংশকালীন মডেল আছিল। এইখনেই আছিল তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথমটো সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা।

২০০৫ চনত তেওঁ পুনৰ ফিলিপাইনলৈ যায় আৰু মিছ আৰ্থ ২০০৫ ত বিচাৰক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে। ২০১৫ চনত অষ্ট্ৰিয়াৰ ভিয়েনাত অনুষ্ঠিত মিছ আৰ্থৰ চূড়ান্ত প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ সন্মানীয় অতিথি আৰু অফিচিয়েল বিচাৰক হিচাপে উপস্থিত আছিল। সেইদিনা তেওঁ পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিবলৈ আহ্বান জনাইছিল।

২০১৬ চনৰ মে' মাহত তেওঁ মিছ আৰ্থ ২০০৯ লাৰিছা ৰামোছৰ সৈতে 'ফেচ অফ ডেনমাৰ্ক' প্ৰতিযোগিতাত বিচাৰক হিচাপে অংশ লৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মিছ আৰ্থৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী