ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গুণেশ্বৰী দেৱী

গুণেশ্বৰী দেৱী ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী বিপ্লৱী৷ তেওঁ অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ ভিতৰত কাৰাবৰণ কৰা প্ৰথম মহিলা৷ গুণেশ্বৰী দেৱীৰ স্বামী জখলাবন্ধাৰ গণেশ বৰঠাকুৰ, যি নিজেও এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷ তেওঁ তেওঁৰ দোকান তুলি দি সেই ঘৰটো “ভলণ্টিয়াৰ’’ কেম্প কৰিবলৈ সংগ্ৰামীসকলক এৰি দিছিল৷ ১৯২১ চনৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ পৰাই উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত বৃটিছ বিৰোধী সংগ্ৰাম প্ৰবলৰূপে গঢ়ি উঠে৷ এই সময়ছোৱাৰ পৰাই অসমীয়া মহিলা স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে৷ ইয়াৰ কাৰণ আছিল, গান্ধীজীৰ অসম ভ্ৰমণ৷ মহাত্মা গান্ধীয়ে অসম ভ্ৰমণ কালত অসমৰ নানা ঠাইত ঘূৰি অসমীয়া মহিলাক দেশৰ হকে জাগ্ৰত কৰিছিল৷ পৰৱৰ্তীকালত চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানী, গুণেশ্বৰী দেৱী আদি মহিলাসকলে অসমৰ মহিলাসকলক নেতৃত্ব দিছিল৷ গুণেশ্বৰী দেৱীয়ে তেজপুৰত হোৱা “বিদেশী বস্ত্ৰ ধ্বংস’’ কাৰ্যসূচীত স্বামীৰ সহযোগী হৈ গৈ ভাষণ প্ৰদান কৰি সেই সময়ৰ পৰাই আন্দোলনত জপিয়াই পৰে৷ তাৰপিছত চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীৰ আহ্বানত ঘৰে প্ৰতি এজনকৈ হ’লেও স্বেচ্ছাসেৱক যোগ দিয়াৰ আহ্বানত গুণেশ্বৰী দেৱীয়ে নিজৰ নাম স্বেচ্ছাসেৱকৰ তালিকাত অন্তৰ্ভূক্ত কৰে৷ আন্দোলনত স্বামী-স্ত্ৰী দুয়োজনেই জেল খাটিবলগীয়া হয়৷ সেইসময়ত অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ কংগ্ৰেছ নেতাসকলৰ কৰ্মভূমি আছিল কলিয়াবৰ৷ আইন অমান্য আন্দোলনে কলিয়াবৰতো তীব্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল৷ ইয়াৰ কাৰণ আছিল মহিলাসকলৰ স্বতঃস্ফুৰ্ত অংশগ্ৰহণ৷ গুজৰাটৰ মহিলাসকলৰ দৰে কলিয়াবৰতো দলে দলে মহিলাসকলে মানুহৰ ঘৰে ঘৰে গৈ কংগ্ৰেছৰ সংগঠন কৰি স্বাধীনতা আন্দোলন তীব্ৰতৰ কৰি তুলিছিল৷ গুণেশ্বৰী দেৱীৰ লগত গুণেশ্বৰী বৰদলৈ, মোহিনী গোহাঁই, পদুমী বৰা ভূঞা, মনেশ্বৰী নেওগ, সৰুমাই বৰুৱাবিলাতী বৰুৱা, ৰূপহী ভূঞা, অকণি কোচ আদি মহিলাসকলে গাঁৱে গাঁৱে ঘূৰি বিদেশী বস্ত্ৰ ত্যাগ কৰি খদ্দৰ প্ৰচলনৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাইছিল৷ তেওঁলোকে গাঁৱে গাঁৱে যঁতৰত সূতা কটা, কাপোৰ বোৱা আদি প্ৰশিক্ষণ দি ফুৰিছিল৷ ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত পূৰ্ণ স্বাধীনতাৰ দিন পালন কৰিবলৈ নগাঁৱৰ “জুবিলী পথাৰ’’ত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গুণেশ্বৰী দেৱীৰ নেতৃত্বত এটি শোভাযাত্ৰা কলিয়াবৰৰ জখলাবন্ধাৰ পৰা নগাঁৱলৈ খোজকাঢ়ি গৈছিল৷ এই আন্দোলনত তেখেতে তিনিমাহ কাৰবৰণ কৰিবলগীয়া হয়৷ পিছৰ ৪২’ৰ গণবিপ্লৱত গুণেশ্বৰী দেৱীয়ে এবছৰ জেল খাটে৷ গুণেশ্বৰী দেৱীৰ স্বামী গণেশ বৰঠাকুৰেও আন্দোলনৰ বাবে জেল খাটিবলগীয়া হৈছিল৷ গুণেশ্বৰী দেৱীয়ে পিছত চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীৰ লগত লগ হৈ অসমৰ আন আন ঠাইলৈও গৈ আন্দোলনত যোগ দিবলৈ মানুহক উৎসাহিত কৰিছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ৰথ যাত্ৰা

ৰথ যাত্ৰা, বা ৰথ উৎসৱ, হৈছে ৰথত যিকোনো ৰাজহুৱা শোভাযাত্ৰা। ভাৰত, নেপাল আৰু শ্ৰীলংকাত বছৰি উৎসৱৰ সময়ত এইবোৰ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। এই শব্দটোৱে পুৰীৰ জনপ্ৰিয় বাৰ্ষিক ৰাথযাত্ৰাকো বুজায়। য'ত জগন্নাথ (বিষ্ণু অৱতাৰ), বলাভদ্ৰ (তেওঁৰ ভাতৃ), সুভদ্ৰা (তেওঁৰ ভগ্নী) আৰু সুদৰ্শন চক্ৰ (তেওঁৰ অস্ত্ৰ) দেৱতাৰ সৈতে কাঠৰ দেউল আকৃতিৰ ৰথত ৰাজহুৱা শোভাযাত্ৰা কৰা হয়।

সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত হিন্দু ধৰ্মত বিষ্ণু সম্পৰ্কীয় (জগন্নাথ, ৰাম, কৃষ্ণ) পৰম্পৰাত, শিৱ সম্পৰ্কীয় পৰম্পৰাত, নেপালত সন্ত-দেৱীসকল, জৈন ধৰ্মত তীৰ্থংকাৰৰ সৈতে ৰাথযাত্ৰা শোভাযাত্ৰা ঐতিহাসিকভাৱে প্ৰচলিত হৈ আহিছে, ভাৰতৰ উল্লেখযোগ্য ৰাথযাত্ৰাসমূহৰ ভিতৰত পুৰীৰ ৰথযাত্ৰা, বাংলাদেশৰ ধমৰাই ৰাথযাত্ৰা আৰু মহেশৰ ৰথযাত্ৰা আদি উল্লেখযোগ্য।লগতে ভাৰতৰ পূব ৰাজ্যসমূহত পোৱা জনজাতীয় লোকধৰ্মসমূহতো ৰথ যাত্ৰা উল্লেখনীয় । ভাৰতৰ বাহিৰৰ যেনে ছিংগাপুৰত জগন্নাথ, কৃষ্ণ, শিৱ আৰু মৰিয়াম্মানৰ সৈতে জড়িত হিন্দু সম্প্ৰদায়সমূহে ৰাথ যাত্ৰা উদযাপন কৰে। ক্নুট জেকবচেনৰ মতে, ৰাথ যাত্ৰাৰ ধৰ্মীয় উৎপত্তি আৰু অৰ্থ আছে যদিও অনুষ্ঠানসমূহৰ এক প্ৰধান সামূহিক ঐতিহ্য, সামাজিক ভাগ-বতৰা আৰু আয়োজক আৰু অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ বাবে সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্য আছে।
পুৰীৰ জগন্নাথ ৰথযাত্ৰাক অনবদ্য শক্তিৰ প্ৰদৰ্শন হিচাপে পাশ্চাত্যৰ ইংৰাজী শব্দ juggernaut ৰ উৎপত্তি হয়।

ব্যুৎপত্তি

ৰথ যাত্ৰা সংস্কৃত দুটা শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, ৰথ, যাৰ অৰ্থ ৰথ বা গাড়ী আৰু যাত্ৰা যাৰ অৰ্থ যাত্ৰা বা তীৰ্থযাত্ৰা। আন ভাৰতীয় ভাষা যেনে ওডিয়াত ধ্বনিগত সমতুল্য শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে জাত্ৰা।

বিৱৰণ

ৰথ যাত্ৰা হৈছে জনসাধাৰণৰ সৈতে ৰথত যাত্ৰা। ই সাধাৰণতে দেৱতা বা দেৱতাৰ দৰে সাজ-পোছাক পিন্ধা লোক বা কেৱল ধৰ্মীয় সন্ত আৰু ৰাজনৈতিক নেতাৰ শোভাযাত্ৰা (যাত্ৰা)ক বুজায়। ভাৰতৰ মধ্যযুগীয় গ্ৰন্থ পুৰাণত সূৰ্য্য (সূৰ্য্য দেৱতা), দেৱী (মাতৃ দেৱী) আৰু বিষ্ণুৰ ৰথযাত্ৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। এই ৰথ যাত্ৰাত অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ সহকাৰে উদযাপন কৰা হয় য’ত ব্যক্তি বা দেৱতাসকলে কোনো মন্দিৰৰ পৰা ওলাই আহি ৰাজহুৱাভাৱে তেওঁলোকৰ সৈতে ক্ষেত্ৰ (অঞ্চল, ৰাস্তা)ৰ মাজেৰে আন এটা মন্দিৰলৈ বা নদী বা সাগৰলৈ যাত্ৰা কৰে। কেতিয়াবা উৎসৱৰ সময়ত মন্দিৰৰ চেক্ৰ'চেংকটামলৈ ঘূৰি অহাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

স্থানসমূহ

জগন্নাথ ৰাথ যাত্ৰা, পুৰী

জগন্নাথ ৰথ যাত্ৰাৰ সময়ত সাধাৰণতে পুৰীৰ মন্দিৰৰ তিনিওজন দেৱতাক পূজা কৰা হয় যদিও আছাধ মাহত (উড়িশাৰ বাৰিষা ঋতু, সাধাৰণতে জুন বা জুলাই মাহত পৰে) এবাৰ বাহিৰলৈ উলিয়াই অনা হয়। দণ্ডাত (পুৰিৰ মূল ৰাস্তা) বিশাল ৰথ শ্ৰী গুণ্ডিচা মন্দিৰলৈ যাত্ৰা কৰি জনসাধাৰণে দৰ্শন (পবিত্ৰ দৃশ্য) পাব পাৰে। এই উৎসৱ ৰথ যাত্ৰা অৰ্থাৎ ৰথৰ যাত্ৰা নামেৰে জনাজাত। ৰথাবোৰ হৈছে বিশাল চকাযুক্ত কাঠৰ গঠন, যিবোৰ প্ৰতি বছৰে নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয় আৰু ভক্তসকলে টানি আনে। জগন্নাথৰ বাবে ৰথৰ উচ্চতা প্ৰায় ৪৫ ফুট আৰু বৰ্গফুট ৩৫ ফুট। পুৰীৰ শিল্পী আৰু চিত্ৰশিল্পীসকলে ৰথ সজাই চকাত ফুলৰ পাহি আৰু অন্যান্য ডিজাইন, কাঠত খোদিত ৰথী আৰু ঘোঁৰা আৰু সিংহাসনৰ পিছফালে থকা বেৰত ওলোটা পদুমবোৰ আঁকে। ৰথ যাত্ৰাক ‘শ্ৰী গুণ্ডিচা যাত্ৰা’ বুলিও অভিহিত কৰা হয়।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জগন্নাথ ৰাথা যাত্ৰা

১৯৬৮ চনৰ পৰা হৰে কৃষ্ণ আন্দোলনৰ জৰিয়তে বিশ্বৰ প্ৰায়বোৰ ডাঙৰ চহৰতে ৰথযাত্ৰা উৎসৱ এক সাধাৰণ দৃশ্য হৈ পৰিছে। স্থানীয় অধ্যায়সমূহে বছৰি বিশ্বৰ এশখনতকৈও অধিক চহৰত এই উৎসৱৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
বাহক

বাহক হৈছে ভাৰত উপমহাদেশত পোৱা একপ্ৰকাৰৰ ভেষজ উদ্ভিদ। এই উদ্ভিদ সাধাৰণতে দুই প্ৰকাৰৰ। বগা বাহক আৰু ৰঙা বাহক বা তিতাফুল। ভাৰত উপমহাদেশৰ প্ৰায় সৰ্বত্ৰ এই উদ্ভিদ জন্মে। হিন্দীত ইয়াক কোৱা হয় ‘আডুছা’, ‘বানছা’ অথবা ‘ভাছিকা’। সংস্কৃত নাম ‘বাসক’ৰ ভিত্তিত ইয়াৰ ব্যৱসায়িক নাম “বাহক”। আৰ্দ্ৰ, সমতলভূমিত ই বেছিকৈ জন্মে। জনাঞ্চলৰ কাষত বেছিকৈ গজে।

বৰ্ণনা

পাতল সেউজীয়া আৰু হালধীয়া ৰঙৰ ডাল-পাতযুক্ত ১ৰ পৰা ২ মি. ওখ গছ, ই চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদ। বল্লমাকাৰৰ পাত পাত ডাঙৰ আৰু আগবোৰ জোঙা, ফুল ঘন।

ঔষধী গুণ

সেউজীয়া নাইবা শুকান পাত ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। বাহকেৰ পাতত "ভাছিছিন" নামৰ ক্ষাৰকীয় পদাৰ্থ আৰু তেল থাকে। শ্বাসনলীৰ লালতী গ্ৰন্থিক সক্ৰিয় কৰে বাবে বাহক শ্লেষ্মানাশক হিচাবে প্ৰসিদ্ধ। কফ নিঃসাৰক, হাপানি নিবাৰক, মূত্ৰ নিঃসাৰক, শোথহাৰক, কৃমি নাশক, কুষ্ঠ নিবাৰক, কাহ, শ্বসাৰোগ, আমবাত(গাত চকলা উঠা), জ্বৰ, ক্ষয়ৰোগ আদি ৰোগত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বহিঃসংযোগ

Use of Vaska according to Ayurveda and its medicinal values
Malabar nut medicinal use in Malaysia

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:ঔষধ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
অপৰ্ণা বসু

অপৰ্ণা বসু (; ৩১ অক্টোবৰ ১৯৩১ – ৩ ডিচেম্বৰ ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ইতিহাসবিদ, লেখিকা, সমাজকৰ্মী আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ সমৰ্থক আছিল। আধুনিক ভাৰতীয় ইতিহাসৰ অধ্যাপিকা আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস বিভাগৰ তেওঁ মুৰব্বী আছিল। পিছৰ কৰ্মজীৱনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ সভানেত্ৰী আৰু নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গান্ধী সংগ্ৰহালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

বসুৰ জন্ম হৈছিল আহমেদাবাদ, গুজৰাটত৷ তেওঁৰ মাতৃ সৌদামিনী (জন্ম নীলকান্ত) আৰু পিতৃ গগনবিহাৰী লল্লুভাই মেহতা। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰথম ভাৰতৰ পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য আছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ আমেৰিকাত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কৰ্মৰত হয়

কেৰিয়াৰ

বসুৱে কলিকতাৰ এম আইটি চেণ্টাৰ, লেডি শ্ৰীৰাম কলেজ, দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়, এলফিনষ্টন কলেজ, আৰু যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কাম কৰিছিল। ১৯৭০ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস বিভাগত ৰিডাৰ হিচাপে তেওঁ যোগদান কৰে, আৰু পিছলৈ আধুনিক ইতিহাসৰ অধ্যাপিকা হৈ বিভাগটোৰ মুৰব্বী হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।, লগতে মহিলাৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কত বক্তব্য ৰাখিছিল। ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৮ চনত মৃত্যুৰ সময়লৈকে তেওঁ নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গান্ধী সংগ্ৰহালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ অল ইণ্ডিয়া এছ'চিয়েচন ফৰ দ্য এৰেডিকেচন অৱৰ অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ মহিলাসকলক কাৰ্য্যকৰী সাক্ষৰতা প্ৰদানৰ বাবে ভাৰতৰ কেইবাটাও স্থানত মহিলাৰ নিৰক্ষৰতা দূৰীকৰণৰ দিশত আগভাগ লৈছিল।

ভাৰতৰ শিক্ষাৰ ইতিহাস আৰু নাৰী ইতিহাসৰ দিশত কৰা কামৰ বাবে বসুৱে পৰিচিতি লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
২ ফেব্ৰুৱাৰী

২ ফেব্ৰুৱাৰী গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৩৩তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৩৪টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৩৫টা দিন) বাকী থাকে।

ঘটনাৱলী

১৮১৪ - কলকাতাত ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় (ইণ্ডিয়ান মিউজিয়াম) প্ৰতিষ্ঠিত হয়।
১৮১৭ - শিক্ষা আৰু খ্ৰিষ্টধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে মিছনেৰী চোচাইটিৰ প্ৰথম শাখা কলকাতাত স্থাপিত হয়।
১৯৮৯ - সত্যজিৎ ৰায়ক ফ্ৰান্সৰ সৰ্ব্বোচ্চ সন্মান "লিজিয়ন অফ অনাৰ" প্ৰদান কৰা হয়।
১৯৩৫ - আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ আদালতত প্ৰথম সাক্ষী আৰু প্ৰমাণ হিচাপে আলোকচিত্ৰ অনুমোদিত হয়।
১৯১৩ - নিউয়ৰ্ক চহৰৰ 'গ্ৰেণ্ড চেণ্ট্ৰেল টাৰ্মিনেল' মুকলি কৰা হয়।
১৯৪৩ - দ্বিতীয় ষ্টেলিন গ্ৰাডৰ যুদ্ধ সমাপ্ত হয়। জাৰ্মান সেনাই ছোভিয়েটৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে।
১৯৫৭ - ইস্কান্দৰ মিৰ্জাই গুড্ডু বেৰেজৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে।
১৯২২ - জেমছ জয়েছৰ "ইউলিচিছ" প্ৰকাশিত হয়।
১৯৫৯ - শিশিৰ কুমাৰ ভাদুৰীয়ে ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা "পদ্মভূষণ" বঁটা নাকচ কৰে।

জন্ম

১৮৮৯ - ৰাজকুমাৰী অমৃত কৌৰ, ভাৰতৰ প্ৰথম গৰাকী স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী।
১৯১৫ - খুছৱন্ত সিং, ভাৰতীয় সাহিত্যিক, উপন্যাসিক, স্তম্ভ লেখক, সাংবাদিক আৰু ইতিহাসবিদ।
১৯৩৩ - লক্ষহীৰা দাস, অসমীয়া কবি, গীতিকাৰ, গায়িকা আৰু শিক্ষাবিদ।
১৯৩৬ - সুমিতা দেৱী, বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰ শিল্পী আৰু টেলিভিচন অভিনেত্ৰী।
১৯৭৭ - ছাকিৰা, কলম্বিয়ান গায়িকা।
১৯৮৯ - অনুৰাধা থোকচোম, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ফিল্ড হকী দলৰ সদস্য।

মৃত্যু

১৯৭০ - বাৰ্ট্ৰেণ্ড ৰাছেল, ব্ৰিটিছ দাৰ্শনিক, গণিতজ্ঞ আৰু ন’বেল বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক।
১৯৮৮ - ত্ৰৈলোক্য নাথ গোস্বামী, অসমীয়া সাহিত্যিক সমালোচক, গল্পকাৰ, নন্দন তাত্ত্বিক, সুবক্তা আৰু শিক্ষাবিদ।
২০১৪ - ইনামুল হক, অসমৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানী।

দিৱস

বিশ্ব জলাশয় দিৱস
সংবিধান দিৱস (ফিলিপাইনছ)।
জাতীয় জনসংখ্যা দিৱস (বাংলাদেশ)।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ঘুগুৰা

ঘুগুৰা জৰীৰে গাঁথি ল’ৰা বা তিৰোতাক পিন্ধোৱা সৰু জুনুকাৰ মালা। বহুতো সৰু সৰু ধাতৱীয় ঘণ্টাৰে ঘুগুৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ নৃত্যশিল্পীসকলে ভৰিত ঘুগুৰা বান্ধি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। ঘুগুৰাৰ দ্বাৰা উৎপাদিত শব্দ সিহঁতৰ ধাতৱ গঠন আৰু আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যথেষ্ট পৃথক হয়। ই নৃত্যৰ বদ্ধ দিশবোৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ আৰু জটিল পদচালনা দৰ্শকৰ দ্বাৰা শুনিবলৈ সহায় কৰে। ঘুগুৰা ভৰিৰ পতা আৰু বাকী অংশৰ মাজৰ জোৰা অংশৰ ঠিক ওপৰত পিন্ধা হয়। ঘুগুৰা সমূহ এডাল ৰছী বা সৰু কাপোৰত একেলগে গাঁঠি থকা ৫০ৰ পৰা ২০০টা বা ততোধিক সৰু ঘণ্টা থাকে। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ভিতৰত ভাৰতনাট্যম, কথক, কুচিপুড়ি, মোহিনীঅট্টম, ওডিছী আৰু অন্যান্য নৃত্য যেনে লাৱনীত ঘুগুৰা পিন্ধা হয়।

নাম

অসমীয়াত ঘুগুৰাক টোৰড়, ঘৰ্ঘৰিকা, ঘাঘৰ, কিঙ্কিশী, ঘাগৰ আদি নামেৰে জনা যায়। উত্তৰ ভাৰত ইযাক ঘুংগুৰু বুলি কোৱা হয়। সেইদৰে তামিল ভাষা চিলানগাই আৰু মালায়ালম ভাষাত চিলানকা বোলে। নেপালৰ লোক-নৃত্যশিল্পীসকলেও ব্যৱহাৰ কৰা ঘুগুৰাক চেপ বোলে। ইয়াক ৯ৰ পৰা ২৭টা সৰু ব্ৰঞ্জৰ ঘণ্টা থাকে আৰু এইবোৰ প্ৰায় ২৩ চেমি দীঘল ৭.৫ চেমি বহল কাপোৰত চিলাই কৰা হয়। ইয়াক গোৰোহাৰ চাৰিওফালে অলংকাৰ হিচাপে বান্ধি ৰখা হয়।

ই ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পীসকলৰ মুখ্য অলংকাৰ হোৱাৰ উপৰিও তেওঁলোকে নৃত্য কৰোঁতে পিন্ধা সভ্যতাৰ সৈতেও জড়িত আছিল। সেয়েহে সামাজিক সীমাবদ্ধতাৰ বাবে সাধাৰণ মহিলাৰ দ্বাৰা ঘুগুৰা ব্যৱহাৰ বাধাগ্ৰস্ত হৈছিল। সময়ৰ লগে লগে ঘুগুৰা নৃত্যশিল্পীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা অলংকাৰ হিচাপে চিত্ৰিত কবিতা, সাহিত্য আৰু চিনেমাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ অস্তিত্ব অৰ্জন কৰিছে।

ঘুংগুৰু বাদন

ঘুংগুৰু বাদন হৈছে এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কথক নৃত্য প্ৰদৰ্শক ভি অনুৰাধা সিঙৰ দ্বাৰা বিকশিত এক সংগীত শৈলী। তেওঁ এটা মুখ্য বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ইয়াক বিকশিত কৰিছিল আৰু বহুতো বিশুদ্ধ সংগীত উৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ঘুংগুৰু বাদনে কেৱল আনন্ধ কলা হিচাপে ভৰিৰ চলাচলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
সৎসংগ

সৎসংগ হৈছে শ্ৰী শ্ৰী ঠাকুৰ অনুকূলচন্দ্ৰই প্ৰতিষ্ঠা কৰা এটা দাতব্য সংস্থা। এয়া ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান আধ্যাত্মিক আৰু সাংস্কৃতিক আন্দোলন। সৎসংগক প্ৰথমে ১৯২৫ চনত পাবনা (ব্ৰিটিছ ভাৰত)ত ৰাজহুৱা দাতব্য প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল। কিন্তু ভাৰতৰ স্বাধীনতা আৰু বিভাজনৰ পিছত ১৯৫১ চনত পুনৰ ভাৰতীয় সংঘত ১৮৬০ চনৰ সমাজ পঞ্জীয়ন আইন অনুসৰি পঞ্জীয়ন কৰা হয়।

১৯৪৬ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত ঠাকুৰ অনুকূলচন্দ্ৰই পূব বংগৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশ) পবনা জিলাৰ জন্মস্থানৰ পৰা দেওঘৰলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ পিছত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ঝাৰখণ্ডৰ দেওঘৰত (তেতিয়াৰ বিহাৰ) সৎসংগ আশ্ৰম হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। অনুকূল চন্দ্ৰৰ জন্ম হয় ১৮৮৮ চনৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে। তেওঁ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বঙ্গ প্ৰদেশৰ পাবনা জিলা (বৰ্তমান বাংলাদেশ)-ৰ হিমায়তপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ দেউতাক আছিল শিৱচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী আৰু মাতৃ মনমোহিনী দেৱী।

মূলতঃ স্বাবলম্বন তথা পৰনিৰ্ভৰশীলতা ত্যাগৰ দীক্ষাই অনুকূলচন্দ্ৰৰ সৎসঙ্গ আশ্ৰমৰ আদৰ্শ। তেওঁৰ ভক্তসকলৰ সহযোগিতাত তপোবন বিদ্যালয়, দাতব্য চিকিৎসা কেন্দ্ৰ, ইঞ্জিনিয়াৰিং ৱৰ্কচপ, মূদ্ৰণ প্ৰতিষ্ঠান ইত্যাদি স্থাপন কৰে। ঠাকুৰ অনুকূলচন্দ্ৰই দৈনন্দিন জীবনত চলাৰ পথ আৰু উদযাপনৰ বহুকেইটা পথ দেখুৱাই থৈ গৈছে। তেওঁ ধৰ্ম, অৰ্থ,কৰ্ম, পৰমাৰ্থ, অধ্যাত্ন, ৰাজনীতি, সমাজনীতি, অৰ্থনীতি, বিজ্ঞান, শিক্ষা, বিবাহ, কৃষি, শিল্পকলা, বাণিজ্য, বৃত্তি, সত্তা, ব্যষ্টি, সমষ্টি, অতীত ও বৰ্তমান ভবিষ্যৎ আদি সকলোবোৰক সমন্বয়ৰ দোলৰে বান্ধিছে। তেওঁ অমৃতনিষ্যন্দী বাণীসমূহৰ দ্বাৰা এটা পূৰ্ণাংগ জীৱনৰ প্ৰকাশ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ
লিয়াং জুন

লিয়াং জুন (জন্ম-১৯৪৫) চীনত মহিলাৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ বাবে প্ৰচাৰ চলোৱাৰ লগতে হেনান কমিউনিটি এডুকেশ্যন ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰ আৰু চীনৰ প্ৰথম মহিলা ইতিহাস সংগ্ৰহালয় হেনান উইমেন এণ্ড চিলড্ৰেন এক্টিভিটি চেণ্টাৰ দুয়োটাৰে সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

জীৱনী

১৯৪৫ চনত হেনানৰ ইয়াং কাউণ্টিত লিয়াঙ জুনৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৬৮ চনত বেইজিং নৰ্মেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস বিভাগৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। শিক্ষক হিচাপে থকা সময়ছোৱাত তেওঁ গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়লৈ গৈ মহিলাসকলৰ সৈতে কথা পাতিছিল, আৰু মহিলা কাৰিকৰী শ্ৰমিক সংস্থা, মহিলা কেডাৰ সংস্থা, মহিলা শিক্ষক সংস্থা আৰু মহিলা চিকিৎসা কৰ্মী সংস্থা আদি পেছাদাৰী সংস্থাসমূহক বক্তৃতা দিছিল।

১৯৮০ চনৰ পৰা চীনত মহিলাৰ অধিকাৰ, আৰু বিশেষকৈ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ পোষকতা কৰা লিয়াঙে ১৯৯৮ চনত হেনান কমিউনিটি এডুকেচন ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। এই কেন্দ্ৰটোৱে গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ মহিলাসকলক সমবায় স্থাপনৰ বাবে সহায় কৰাৰ লগতে ঘৰুৱা হিংসা আৰু অন্যান্য বিষয়ৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Henan Women and Children Activity
Henan Community for Education and Research
শ্ৰেণী:চীন দেশৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
থাৰা ৰঙ্গস্বামী স্বামী

থাৰা ৰঙ্গস্বামী স্বামী ( ; জন্ম: ২৫ মে' ১৯৫৩) ভাৰতৰ এগৰাকী মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ, ভাৰতৰ চেন্নাইত অৱস্থিত SCARF (Schizophrenia Research Foundation) নামৰ এন জি অ' এটাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক। স্কিজ’ফ্ৰেনিয়া আৰু সম্প্ৰদায়ৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ গৱেষক। ২০২০ চনত ইটালীৰ ফ্ল’ৰেন্সত স্কিজ’ফ্ৰেনিয়াৰ ওপৰত কাম কৰাৰ বাবে এটা শীৰ্ষ সংস্থা SIRS (Schizophrenia International Research Society)ৰ SIRS Outstanding Clinical and Community Research Award লাভ কৰে।

শিক্ষা

ৰঙ্গস্বামীয়ে কিলপৌক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত স্নাতক চিকিৎসা শাখা আৰু মাদ্ৰাজ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা মনোৰোগ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৫ চনত মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্কিজ'ফ্ৰেনিয়াত অক্ষমতাৰ ওপৰত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ব্ৰিটেইনৰ ৰয়েল কলেজ অৱ চাইকিয়াট্ৰিষ্টৰ পৰা মনোৰোগ চিকিৎসাত সন্মানীয় ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে। মনোৰোগ চিকিৎসাৰ কিতাপত ১০ টাতকৈও অধিক অধ্যায় লিখিছে আৰু দুখন গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে।

ডব্লিউ এইচ অ’ৰ ক্ষেত্ৰ পৰীক্ষাকে ধৰি ২৮টা গৱেষণা প্ৰকল্পৰ প্ৰধান তদন্তকাৰী হিচাপে কাম কৰি আহিছে। দহটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকল্পই তেওঁক চিঅ’-পিআই হিচাপে নিযুক্তি দিছে। কিছুমান সুপৰিচিত অধ্যয়ন হ’ল COPSI, INTREPID আৰু কুইন্সলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে হোৱা জেনেটিক অধ্যয়ন।

স্কিজ’ফ্ৰেনিয়া বুলেটিন আৰু ছ’চিয়েল চাইকিয়াট্ৰি এণ্ড চাইকিয়াট্ৰিক এপিডেমিঅ’লজিকে ধৰি কেইবাখনো আলোচনীৰ সম্পাদকীয় সমিতিৰ সদস্য।

বঁটা আৰু সন্মান

৮ মাৰ্চ ২০২২ তাৰিখে ৰঙাস্বামীলৈ "মানসিক বিকাৰৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি"ৰ বাবে নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ।
২০২০ চনত ইটালীৰ ফ্ল'ৰেন্সত স্কিজ'ফ্ৰেনিয়াৰ ওপৰত কামৰ বাবে এটা শীৰ্ষ সংস্থা SIRS (Schizophrenia International Research Society)ৰ SIRS আউটষ্টেণ্ডিং ক্লিনিকেল এণ্ড *কমিউনিটি ৰিচাৰ্চ এৱাৰ্ড।
অশোক পাই স্মৃতিসৌধ মনছা মানসিক স্বাস্থ্য, ২০১৯ৰ অৱদানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা।[citation needed]
স্বাস্থ্যসেৱাৰ ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্টতাৰ বাবে হিন্দু বঁটা] ডাঃ কিৰণ বেদীৰ পৰা, ২০১৮
এছ'চিয়েচন অৱ ব্লেক চাইকিয়াট্ৰিষ্টছ অৱ আমেৰিকাৰ পৰা মনোৰোগ চিকিৎসালৈ অসাধাৰণ অৱদানৰ বাবে আন্দ্ৰেয়া ডেলগাডো বঁটা, নৱেম্বৰ.২০১৭[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]
ৰয়েল কলেজ অৱ চাইকিয়াট্ৰিৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্বৰ্ণ পদক, ২০১০ আৰু মাননীয় ড. ৰয়েল কলেজ অৱ চাইকিয়াট্ৰিষ্ট, ব্ৰিটেইনৰ ফেল'শ্বিপ, ২০১৪

তথ্যসূত্ৰ
ছালাফ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ইছলামিক উপাধি
ছালাফ' বুলিলে ইছলাম ধৰ্মানুসৰি সাধাৰণতে নবী মুহাম্মাদ (ছাঃ) আৰু তেওঁৰ পৰৱৰ্তী তিনি প্ৰজন্মক বুজোৱা হয়।

দ্বিতীয় প্ৰজন্ম

তাবিঈন, ছাহাবাসকলৰ উত্তৰসূৰী।

উমৰ ইবনে আব্দুল আজিজ
উয়াইঠ কৰণি
তাৰিক বিন জিয়াদ
মুছা বিন নুছাইৰ
হাছান বছৰি

তৃতীয় প্ৰজন্ম

তাবা তাবিঈন, তাবিঈনসকলৰ উত্তৰসূৰী।

আবু হানিফা
আহমদ বিন হাম্বল
ইমাম শ্বাফি
জাফৰ আল-ছাদিক
মালিক ইবনে আনাছ
মুহাম্মদ বিন কাছিম

লগতে চাওক

ছালাফি মতবাদ
মোল্লা
ইমাম
খলিফা
খলিফাসকলৰ তালিকা
ওলামা
শ্বাইখ
হাফিজ
মৌলৱী
হজৰত
আল্লামা
আহলে হাদিছ
ওৱাহাবি মতবাদ

তথ্যসূত্ৰ
ঘৰ বতাহী

ঘৰ বতাহী (, বৈজ্ঞানিক নাম-Apus nipalensis) 'Apodidae' পৰিয়ালৰ এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি।

বিৱৰণ

বিতৰণ

এই চৰাইবিধ ঘাইকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিস্তৃত হৈ আছে।

বাসস্থান

ঘৰ বতাহী চৰায়ে সাধাৰণতে মুকলি অঞ্চলত চৰিবলৈ পছন্দ কৰে।

আচৰণ

এই চৰাইবিধে জাকপাতি খাদ্যৰ সন্ধান কৰে আৰু হুলস্থূলীয়াও হোৱা দেখা যায়। ঘৰ বতাহী চৰায়ে সৰহভাগ সময় আকাশত উৰিয়ে কটায়। কেৱল নিশাৰ ভাগতহে জিৰণী ল'বলৈ তললৈ নামি আহে। আনকি উৰন্ত অৱস্থাতে ইহঁতে চিকাৰো কৰে আৰু পানীও খাব পাৰে।

খাদ্য

ঘৰ বতাহী চৰায়ে উৰি ফুৰা পোক-পতংগ চিকাৰ কৰে। বিশেষকৈ উৰিব পৰা পোক যেনে উঁই পোক, মাখি আদি খাই ইহঁত জীয়াই থাকে।

প্ৰজনন

এই চৰাইবিধে জাকপাতি বাস কৰে আৰু ওচৰা-ওচৰিকৈ বাহ সাজে। সাধৰণতে থিয় গঁড়াত এই চৱাইবিধে বাহ সাঁজে। এবাৰত প্ৰায় ২-৩ টাকৈ কণী পাৰি পোৱালি জগায়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

BirdLife Species Factsheet.

শ্ৰেণী:বতাহী
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
আৰ্মান (অভিনেতা)

আৰামাইছ ৱাৰ্দানী হোভেচপিয়ান (আৰ্মেনিয়ান: Արամայիս Վարդանի Հովսեփյան), যি মূলতঃ আৰ্মান হোভেচপিয়ান (آرمان هوسپیان; জন্ম: ২১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২১ – মৃত্যু: ৮ আগষ্ট ১৯৮০) নামেৰে জনাজাত, এগৰাকী ইৰানী-আৰ্মেনিয়ান অভিনেতা আছিল।

জীৱনী

১৯২১ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত তাব্ৰিজত আৰামাইছ ৱাৰ্দান হোভেচপিয়ান (Արամայիս Վարդան Յովսէփեան; آرامائیس وارطان هُوسپیان) হিচাপে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৪০ চনত নামুছ নাটকত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ স্কুলীয়া থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু অনা-পেছাদাৰী থিয়েটাৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৫৪ চনত তেহৰাণলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু 'আৰাৰাত ক্লাৱ'ৰ থিয়েটাৰ গোটত যোগদান কৰে। তাত তেওঁ জোচেফ ভেজিয়ান, চামুৱেল খাচিকিয়ান আৰু আৰামাইছ আঘামালিয়ানৰ দৰে বিখ্যাত ব্যক্তিসকলৰ সৈতে কাম কৰিছিল।

তেওঁ খাচিকিয়ানৰ প্ৰথম ছবি দ্য ৰিটাৰ্ন (১৯৫৩)ৰ জৰিয়তে প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু মূলতঃ তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবিসমূহ যেনে এ গাৰ্ল ফ্ৰম চিৰাজ, ক্ৰছৰোডছ অৱ ইনচিডেণ্টছ, ব্লাড এণ্ড গ্ৰেচ, ষ্টৰ্ম ইন আৱাৰ টাউন, এ ক্ৰাই এট মিডনাইট আৰু এপ্ৰিহেনচন-ত অভিনয় কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। আৰ্মান ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ চনৰ ইৰাণী চিনেমাৰ অন্যতম স্বকীয় অভিনেতা আছিল। তেওঁ চিত্ৰিত কৰা চৰিত্ৰসমূহ বেছিভাগেই আছিল দেউলিয়া হোৱা বা গুৰুতৰ সমস্যাৰ মুখা-মুখি হোৱা ধনী মানুহৰ। তেওঁ ১৯৬৫ চনত ব্ৰাইড অৱ দ্য চি চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে ছবি পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনাত হাত দিছিল আৰু নিজৰ প্ৰযোজনা পাঁচখনলৈ বৃদ্ধি কৰিছিল। দ্য টেনাণ্ট (১৯৭২) আছিল তেওঁ পৰিচালনা, প্ৰযোজনা আৰু অভিনয় কৰা আন এখন চলচ্চিত্ৰ। তেওঁ মহম্মদ দেলজৌ আৰু আমিৰ মোজাহেদে নিৰ্মাণ কৰা দুখন ছবি ক্ৰনিজ (১৯৭৪) আৰু দ্য নাইট অৱ দ্য লোনাৰ্ছ (১৯৭৫)ৰ অভিনেতা আৰু প্ৰযোজকও আছিল। ১৯৮০ চনৰ ৮ আগষ্টত ৫৯ বছৰ বয়সত বাৰ্চিলোনাত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু তেহৰাণৰ খ্ৰীষ্টান আৰ্মেনিয়ান বুৰাস্তান কবৰস্থানত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
বিঞ্জামুৰী অনুসুয়া দেৱী

বিঞ্জামুৰি অনসূয়া দেৱী (জন্ম:মে ১২,১৯২০ – মৃত্যু:মাৰ্চ ২৩,২০১৯) এগৰাকী তেলেগু গায়িকা, হাৰমনিয়াম বাদক, গীতিকাৰ আৰু লেখিকা আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়ালৰ পটভূমি

তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল বিঞ্জামুৰী ভেঙ্কটা লক্ষ্মী নৰসিংহ ৰাও। তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেতা, তেলেগু-সংস্কৃত পণ্ডিত আৰু লেখক আছিল। বিঞ্জামুৰী সীতা দেৱী তেওঁৰ ভগ্নী আছিল। ভগ্নীও এগৰাকী তেলেগু গায়িকা ভগ্নী আছিল। একেলগে তেওঁলোকক বিঞ্জামুৰী ভগ্নী বুলি কোৱা হয়।

তাইৰ ডাঙৰ ছোৱালী ৰত্ন পাপা এগৰাকী কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পী আছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয় কন্যা সীতা ৰত্নাকৰ চেন্নাইৰ দুৰদৰ্শনৰ টেলিভিছনৰ প্ৰাক্তন প্ৰযোজক আছিল। ২০১৯ চনৰ ২৩ মাৰ্চত হিউষ্টনত তেওঁৰ ৯৯ তম বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

সংগীত আৰু ৰচনাসমূহ

ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ত তেওঁ মহাত্মা গান্ধী, জৱাহৰলাল নেহৰু, সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ আৰু সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ উপস্থিতিত সংগীতানুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।স্বাধীনতা আৰু গণতন্ত্ৰ দিৱস উদযাপনৰ সময়ত তেলেগু দেশপ্ৰেমমূলক গীতবোৰ ' যেনে - জয়া জয়া প্ৰিয়া ভাৰত জনায়িত্ৰী," তেওঁৰ খুৰাক আৰু লেখিকা দেৱুলাপল্লী কৃষ্ণ শাস্ত্ৰীয়ে লিখিছিল আৰু দেশপ্ৰেমমূলক সংগীতটো বিঞ্জামুৰি অনাচুয়া দেৱীয়ে ৰচনা কৰিছিল। ১৯৩৬ চনত তেওঁৰ ভগ্নী বিঞ্জামুৰি সীতাৰ সৈতে এক সহযোগিতামূলক সংগীত ৰচনা - কেৱল দেশপ্ৰেমৰ সুৰৰ মাজত এক প্ৰিয় স্থান সুৰক্ষিত কৰাই নহয়, লগতে প্ৰতিষ্ঠিত "জন গণ মন"ৰ কাষত থিয় হৈ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত হোৱাৰ বাবেও নিজকে বিবাদত পেলাইছিল।
অনাচুয়াই পাঁচ বছৰ বয়সত তাইৰ শাস্ত্ৰীয় প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ লোক পৰম্পৰাৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল যেতিয়া কৰ্ণাটকী সংগীত এক সচেতন প্ৰচেষ্টা কৰি বিশিষ্ট আছিল। অনাসুয়াই আৱেগিকভাৱে হাৰমনিয়াম বজাই আছিল যেতিয়া বাদ্যযন্ত্ৰটো ৰেকৰ্ডিঙৰ বাবে নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল তেতিয়া তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ত চাকৰি এৰি দিছিল। তেওঁৰ ছোৱালী ৰত্নাই কৈছিল যে "হাৰমনিয়ামৰ প্ৰতি মাতৃ (আনসুয়াৰ) আসক্তি ইমানেই শক্তিশালী আছিল যে মোৰ মায়ে মৃত্যুৰ সময়ত নিজৰ হাৰমনিয়ামটো তেওঁৰ মূৰৰ ওচৰত ৰাখিব বিচাৰিছিল।"

লিখিত কৰ্মৰাজি

তেওঁ নিজৰ গীতৰ বিশাল সংগ্ৰহৰ ৰূপত এটা অমূল্য উত্তৰাধিকাৰ ৭টা খণ্ডত প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল আৰু সেইবোৰ গীত আৰু সংগীতৰ স্বৰলিপিৰ সৈতে প্ৰকাশ কৰিছিল।

অনাসুয়াৰ দুখন কিতাপ 'বাভা গীতালু' আৰু 'লোকগীতৰ সংকলন' কেইবছৰমানৰ আগতে চেন্নাইত মুকলি কৰা হৈছিল। তেওঁক ১৯৭৭ চনত অন্ধ্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। তেওঁক আমেৰিকাৰ পৰা জীৱনজোৰা কৃতিত্ব বঁটা আৰু পেৰিছৰ পৰা কুইন অফ ফ'ক বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: ভাৰতীয় ব্যক্তিশ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তিশ্ৰেণী: লোকশিল্পীশ্ৰেণী: গায়িকা
গ্ৰেট মোগল ডায়মণ্ড

গ্ৰেট মোগল আছিল এটা বৃহৎ হীৰা, যিটো সম্ভৱতঃ ১৬৫০ চনৰ আশে-পাশে দক্ষিণ ভাৰতৰ গোলকোণ্ডা অঞ্চলৰ কোল্লুৰ খনিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। জাঁ-বেপ্টিষ্ট টাভাৰ্নিয়াৰে হীৰাটিৰ বৰ্ণনা এইদৰে দিছিল: "শিলটোৰ আকৃতি এনেকুৱা যেন কোনোবাই এটা কণী মাজভাগত কাটি থৈছে"। ইয়াৰ ওজন ২৮০ কেৰেট (৫৬ গ্ৰাম)।

ইতিহাস

৭৮৭ কেৰাট ওজনৰ এই কেঁচা হীৰাটি আমিৰ জেমলাই পঞ্চম মোগল সম্ৰাট ছাহজাহানক দুই পৰিয়ালৰ মাজত কূটনৈতিক সম্পৰ্কৰ অংশ হিচাপে উপহাৰ দিছিল। জেমলাই ইয়াক "সেই বিখ্যাত হীৰা বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল যিটো সাধাৰণতে আকাৰ আৰু সৌন্দৰ্যত অতুলনীয় বুলি গণ্য কৰা হয়।"

অৰ্টেন্সিঅ’ বৰ্গিঅ’ নামৰ এজন ভেনিচিয়ান শিল্পীৰ ওপৰত হীৰাটি কটাৰ দায়িত্ব ন্যস্ত কৰা হৈছিল। হীৰাটিৰ ভিতৰত কিছুমান ত্ৰুটি থকাৰ বাবে বৰ্গিঅ’ই সেইবোৰ নোহোৱা নকৰালৈকে হীৰাটি ঘঁহি থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়। কিন্তু এই কামৰ ফলত হীৰাটিৰ ওজন বহুখিনি কমি যায় আৰু ফলাফল অত্যন্ত বেয়া হয়। সম্ৰাট শাহজাহানে খঙতে বৰ্গিঅ’ক ১০,০০০ টকা জৰিমনা বিহে। পূৰ্বতে এই কাহিনীটো কোহিনুৰ হীৰাৰ বুলি ভবা হৈছিল, কিন্তু শেহতীয়া গৱেষণাত ই গ্ৰেট মোগল হীৰাৰ বুলি প্ৰমাণিত হৈছে।

১৬৬৫ চনৰ আশে-পাশে ছাহজাহানৰ পুত্ৰ ঔৰংজেৱে এই হীৰাটি বিখ্যাত জহৰী তথা পৰিব্ৰাজক জাঁ বেপ্টিষ্ট টাভাৰ্নিয়াৰক দেখুৱাইছিল। টাভাৰ্নিয়াৰে লিখিছিল যে হীৰাটি আছিল ৰোজ-কাট আৰু ইয়াৰ এফালে এটা সৰু ফাঁট আছিল। সেই সময়ত ইয়াৰ ওজন আছিল ২৮০ কেৰাট।

আধুনিক পণ্ডিতসকলৰ মতে, গ্ৰেট মোগল আচলতে অৰ্লভ হীৰা, যিটো বৰ্তমান ৰাছিয়াৰ ক্ৰেমলিনৰ ইম্পেৰিয়েল চেপ্টাৰৰ অংশ।

কল্পকাহিনীত গ্ৰেট মোগল

চাৰ আৰ্থাৰ কোনান ডয়েলৰ উপন্যাস চাইন অৱ দ্য ফোৰত গ্ৰেট মোগল হীৰাৰ কথা উল্লেখ আছে।
১৮৯৮ চনৰ বিজ্ঞানভিত্তিক উপন্যাস এডিছনছ কনকুৱেষ্ট অৱ মাৰ্চত চিয়ামৰ ৰজাই মঙল গ্ৰহ আক্ৰমণৰ বাবে গ্ৰেট মোগল হীৰাটি আগবঢ়ায়।
বাংলাদেশী লেখক কাজী আনোৱাৰ হোছেইনে তেওঁৰ মাসুদ ৰানা শৃংখলাৰ আই লাভ ইউ, মেন নামৰ কিতাপখনত এই হীৰাটি ব্যৱহাৰ কৰিছে।

আৰু চাওক

অৰ্লভ হীৰা
কহিনুৰ
দৰিয়া-ই-নুৰ
বিখ্যাত হীৰাৰ তালিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
শ্ৰেণী:অলংকাৰ