ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ইনচেপশ্যন

ইনচেপশ্যন ২০১০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তথা ক্ৰিষ্টোফাৰ ন'লানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন কল্পবিজ্ঞান বিষয়ক চলচ্চিত্ৰ।

সংলাপসমূহ

কব

এটা ধাৰণা ভাইৰাছৰ দৰে। স্থিতিস্থাপক। অত্যন্ত সংক্ৰামক। আৰু আনকি এটা ধাৰণাৰ আটাইতকৈ সৰু বীজটোও বৃদ্ধি হ'ব পাৰে। ই আপোনাক সংজ্ঞায়িত বা ধ্বংস কৰিবলৈ বৃদ্ধি হ'ব পাৰে।
সপোনবোৰ বাস্তৱ যেন অনুভৱ হয় যেতিয়া আমি তাত থাকোঁ। আমি যেতিয়া সাৰ পাওঁ তেতিয়াহে আমি বুজি পাওঁ যে আচলতে কিবা এটা অদ্ভুত আছিল।
মই জানিছিলোঁ যে ইনচেপশ্যন সম্ভৱ কিয়নো মই মোৰ পত্নীৰ লগত এয়া কৰিছিলোঁ।
মই ভাবো ইতিবাচক আৱেগে প্ৰতিবাৰেই নেতিবাচক আৱেগক জয় কৰে।
তোমাৰ সপোনৰ জৰিয়তে মই তোমাৰ মনটোলৈ প্ৰৱেশ কৰিব পাৰোঁ।
এৰিয়াড্‌নি, আমি ইয়ালৈ কেনেকৈ আহিছিলো মনত আছেনে? আমি সদায় সপোনৰ মাজত নিজকে বিচাৰি পাওঁ। আমাৰ বেছিভাগৰেই, আমাৰ সপোনবোৰ কেনেকৈ আৰম্ভ হৈছিল মনত নাই, ইয়াৰ বাবে বহু বছৰীয়া অভ্যাসৰ প্ৰয়োজন।
আপুনি মোৰ বিষয়ে কিবা এটা জনা উচিত। ইনচেপশ্যনৰ বিষয়ে।
স্মৃতিৰ পৰা কেতিয়াও ঠাই পুনৰ সৃষ্টি নকৰিবা, সদায় নতুন নতুন ঠাই কল্পনা কৰা। কেৱল বিতং তথ্য ব্যৱহাৰ কৰা। এটা ষ্ট্ৰীট লেম্প বা এটা ফোন বুথ। কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ অঞ্চল ব্যৱহাৰ নকৰিবা। স্মৃতিৰ পৰা সপোন গঢ়ি তোলাটোৱেই হৈছে বাস্তৱ আৰু সপোন কি সেই বিষয়ে নিজৰ ধাৰণা হেৰুৱাই পেলোৱাৰ আটাইতকৈ সহজ উপায়।

এৰিয়াড্‌নি

ৰ'বা, আমি ঠিক কাৰ অৱচেতন অৱস্থালৈ গৈ আছো?

মেল

তুমি ৰেল এখনৰ বাবে ৰৈ আছা। এনে এখন ৰেল যিয়ে তোমাক বহু দূৰলৈ লৈ যাব। এই ৰেলখনে আপোনাক ক'লৈ লৈ যাব বুলি আশা কৰিছে আপুনি জানে, কিন্তু নিশ্চিতভাৱে নাজানে। তথাপিও কোনো কথা নাই, কাৰণ আমি একেলগে থাকিম।

য়ুছুফ

সপোনৰ ভিতৰৰ বহুতো সপোন অতি অস্থিৰ হয়।

এমিছ

যদি আমি ইনচেপশ্যন পৰিৱেশন কৰিবলৈ যাওঁ তেন্তে আমাক কল্পনাৰ প্ৰয়োজন হ'ব।

কথোপকথন

এৰিয়াড্‌নি: সপোন দেখাটো কিয় ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ?
কব: কাৰণ, মোৰ সপোনত আমি একেলগে আছো।

টেগলাইন

আপোনাৰ মনটোৱেই হৈছে অপৰাধৰ দৃশ্যপট।
সপোনটো বাস্তৱ।

লগতে চাওক

ইণ্টাৰষ্টেলাৰ
টাইটানিক

উৎস

শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ
নাহৰলগুন

নাহৰলগুন (Naharlagun) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যত অৱস্থিত এখন নগৰ৷

ভৌগোলিক অৱস্থান

নাহৰলগুন সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত৷ নগৰখন চাৰিওদিশে পৰ্বতেৰে আগুৰা৷ নগৰখনৰ জলবায়ু অৰ্ধ-ক্ৰান্তীয় (sub-tropical)৷

জনসংখ্যা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নাহৰলগুনৰ জনসংখ্যা ৩৬,১৫৮ জন৷ ইয়াৰে ১৮,০৯০ জন পুৰুষ আৰু ১৮,০৬৮ গৰাকী মহিলা৷ নাহৰলগুনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭২.৮% (পুৰুষৰ ৭৭.৫% আৰু মহিলাৰ ৬৮.১%)৷

যাতায়ত

নাহৰলগুন অৰুণাচল প্ৰদেশৰ প্ৰথমটো ৰে’লৱে ষ্টেচন নাহৰলগুন ৰে’লৱে ষ্টেচনেৰে দেশৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ লগত সংযুক্ত৷ এই নগৰৰ পৰা ডিব্ৰুগড় আৰু গুৱাহাটীৰ বিমানবন্দৰলৈ পৱন হংস (Pawan Hans)-ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হেলিকপ্টাৰ সেৱাও আছে৷ ঘাইপথেৰে এই নগৰৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ দুৰত্ব ৩৮০ কিলোমিটাৰ৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
মাৰ্গাৰেট হেলেন জেমছ

মাৰ্গাৰেট হেলেন জেমছ (ইংৰাজী: Margaret Helen James; জন্ম: ১৮৫৯ – ৯ ডিচেম্বৰ ১৯৩৮) এগৰাকী ইংৰাজ আঞ্চলিক লোকসংস্কৃতিবিদ আৰু সূচীবদ্ধকাৰী আছিল। তেওঁ এম. এইচ. জেমছ নামেৰে ১৮৯১ চনত বগী টেলছ অৱ ইষ্ট আংলিয়া নামৰ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিছিল। ই আছিল ইষ্ট এংলিয়াৰ স্থানীয় লোকসংস্কৃতিৰ ওপৰত আধাৰিত প্ৰথমখন গ্ৰন্থ।

পৰিয়াল

১৮৫৯ চনত ছাফোকত জেমছৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল হেনৰী হটন জেমছ (১৮২৭–১৮৮৫), যিয়ে ৰয়েল ইণ্ডিয়ান নেভীত সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ মিনী জেমছ (১৮৬৫–১৯০৩) নামৰ এগৰাকী ভনীয়েক আছিল, যি লণ্ডনৰ ইষ্ট এণ্ডৰ মুখ্য গ্ৰন্থাগাৰিক হৈছিল।

হেনৰী হটন জেমছ গ্ৰেট লিভাৰমেৰৰ ৰেক্টৰ হাৰ্বাৰ্ট জেমছৰ (১৮২২–১৯০৯) কনিষ্ঠ ভাতৃ আছিল। হাৰ্বাৰ্ট জেমছ আছিল লেখক তথা পণ্ডিত মণ্টেগ ৰোডছ জেমছৰ (১৮৬২–১৯৩৬) পিতৃ। সেই সূত্ৰে মাৰ্গাৰেট হেলেন জেমছ আৰু মণ্টেগ ৰোডছ জেমছ সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনী আছিল। কিতাপখনত নৰফোকৰ লডনৰ ডাইনী মাদাৰ চেৰগ্ৰেভৰ কাহিনীও লিপিৱদ্ধ কৰা হৈছে, যিয়ে চয়তানৰ সৈতে চুক্তি কৰিছিল। তেওঁৰ দুটা কামুৰিব পৰা পোহনীয়া ভূত আছিল যাক তেওঁ এটা পুৰণি খোদিত কাঠৰ বাকচত ৰাখিছিল। কিতাপখনৰ আন এটা লোককথা আছিল স্পিক্সৱৰ্থ হলৰ প্ৰেতাত্মাৰ বিষয়ে। পবিত্ৰ পোছাক পিন্ধা এই আত্মা গৰাকীয়ে এডাল মমবাতি লৈ ফুৰিছিল আৰু এখন মৃতদেহ কঢ়িওৱা গাড়ীত উঠি ফুৰিছিল, যিটো ১৫ শতিকাৰ কাহিনী আছিল। জেমছে এই লোককথাসমূহৰ বেছিভাগেই গ্ৰাম্য মহিলাৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিছিল।

২০১৯ চনত ফ্ৰান্সিছ ইয়ঙৰ ১৫ পৃষ্ঠাৰ পাতনিৰ সৈতে বগী টেলছ অৱ ইষ্ট আংলিয়া পুনৰ প্ৰকাশ পায়। ২০১৭ চনলৈকে তেওঁৰ পৰিচয় নিশ্চিত হোৱা নাছিল। সেই বছৰ গৱেষক এণ্ড্ৰু লহৰাম আৰু ৰোজমেৰী পাৰ্ডোৱে ১৯৩৯ চনৰ তেওঁৰ এটা শোকসংবাদ উদ্ধাৰ কৰে। এই শোকসংবাদৰ পৰা গম পোৱা গৈছিল যে তেওঁ তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভায়েক মণ্টেগ ৰোডছ জেমছৰ বাবে এগৰাকী পেছাদাৰী সূচীবদ্ধকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। লোকপিয়লৰ তথ্যইও তেওঁৰ এই পেছাক সমৰ্থন কৰে। তেওঁ উইনষ্টন চাৰ্চিল, মিলচেণ্ট ফচেট আৰু আৰ্থাৰ ৰুপিনৰ দৰে ব্যক্তিৰ কৰ্মৰাজিও সূচীবদ্ধ কৰিছিল। তেওঁ গেৰেট ফচেটৰ আজীৱন বন্ধু আছিল।

মৃত্যু

১৯৩৮ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত ৭৯ বছৰ বয়সত নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ জেমছৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকসাহিত্যিক
ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষা

]], a pledge made by Indonesian youth on October 28, 1928, defining the identity of the Indonesian nation. On the last pledge, there was an affirmation of Indonesian language as a unifying language throughout the archipelago.

ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষা বা বাহাছা ইণ্ডোনেছিয়া ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা। ইণ্ডোনেছিয়ান হৈছে মালয় ভাষাৰ এটা মানক ৰূপ, যিটো ইণ্ডোনেছিয়ান দ্বীপপুঞ্জত যুগ যুগ ধৰি লিংগুয়া ফ্ৰাংকা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ১৯৪৫ চনত যেতিয়া ইণ্ডোনেছিয়াই নেদাৰলেণ্ডৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল তেতিয়া ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাক ৰাষ্ট্ৰ ভাষাৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল। মালয় আৰু ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাৰ ধ্বনিবিজ্ঞান, ব্যাকৰণ আৰু শব্দভাণ্ডাৰৰ ক্ষেত্ৰত বহু সাদৃশ্য আছে।

১৯৪৫ চনত যেতিয়া ইণ্ডোনেছিয়াই স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল তেতিয়া ইণ্ডোনেছিয়াৰ জনসংখ্যাৰ মাত্ৰ ৫% লোকেহে ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাক মাতৃভাষা হিচাপে কৈছিল, আনহাতে জাভানিজ ভাষা আছিল গৰিষ্ঠসংখ্যক (৪৫%) ইণ্ডোনেছিয়ান লোকৰ মাতৃভাষা। কিন্তু মালয় ভাষাৰ উপভাষা ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাক ৰাজ্যিক ভাষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয় কাৰণ মালয় ভাষাক শতিকাজুৰি লিংগুয়া ফ্ৰাংকা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আনহাতে যদি সংখ্যাগৰিষ্ঠ জাভানীজ ভাষাক ৰাজ্যিক ভাষা হিচাপে গঢ়ি তোলা হয় তেন্তে অন্য জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে বৈষম্যৰ সন্মুখীন হ’ব আৰু সংখ্যাগৰিষ্ঠ জাভানীসকলে আনতকৈ অধিক লাভৱান হ’ব।

ইণ্ডোনেছিয়াত প্ৰায় ডেৰ-দুই নিযুত লোকে ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাক মাতৃভাষা হিচাপে কয়। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰায় ১৪ কোটি লোকে ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাক দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে কয়। নেদাৰলেণ্ড, ফিলিপাইন দ্বীপপুঞ্জ, চৌদি আৰব আৰু আমেৰিকাতো ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষা কোৱা হয়।

ইণ্ডোনেছিয়াৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক লোকে (প্ৰায় ৪৫%) কোৱা ভাষা হৈছে জাভানিজ। বাকী ৫৫% লোকে প্ৰায় ৩০০ টা ভিন্ন ভাষা কয়।
ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাক কিমানজনে মাতৃভাষা হিচাপে কয় সেয়া সঠিকভাৱে নিৰ্ণয় কৰাটো কঠিন। বেছিভাগ ইণ্ডোনেছিয়ান দ্বিভাষিক। ঘৰতে নিজৰ দ্বীপৰ থলুৱা ভাষা শিকে আৰু স্কুলত ইণ্ডোনেছিয়ান শিকে। বৃহৎ নগৰ অঞ্চলত ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষা অধিক প্ৰচলিত। আনহাতে, সৰু চহৰ আৰু গ্ৰামাঞ্চলত স্থানীয় ভাষাৰ প্ৰচলন বেছি।

ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষা বৰ্তমান লেটিন লিপিত লিখা হয়৷ কিন্তু মালয়ৰ দৰেই আগতে এই ভাষা জাবি লিপিত লিখা হৈছিল৷

ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষা ইণ্ডোনেছিয়াৰ চৰকাৰী ভাষা। শিক্ষাৰ সকলো স্তৰতে ইয়াক মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দেশৰ সংবাদ মাধ্যমত এই ভাষাই আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছে। টিভিত সম্প্ৰচাৰিত প্ৰায় সকলো অনুষ্ঠানেই ইণ্ডোনেছিয়ান আৰু সকলো বিদেশী অনুষ্ঠান ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাত ডাব বা সম্প্ৰচাৰিত হয় উপশিৰোনামাৰ সৈতে। পপ সংগীত, কাৰ্টুন, কমিকছ, সাহিত্যত আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

অধিক অধ্যয়নৰ বাবে চাওক

ইণ্ডোনেছিয়াৰ ভাষাসমূহ

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়া
আত্মানুসন্ধান (গ্ৰন্থ)

আত্মানুসন্ধান অসমীয়া ভাষাত লিখা ড° হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন গ্ৰন্থ।

উদ্ধৃতিসমূহ

গৰ্ভৱতী তিৰোতাৰ যেতিয়া প্ৰসৱৰ সময় হয় তেতিয়া তেওঁ যন্ত্ৰণাৰ ভয়ত সন্তানৰ জন্মক বাধা দি ৰাখিব নোৱাৰে। সকলো লিখকৰে শ্ৰম-কষ্ট গৰ্ভিনীৰ জন্ম-যন্ত্ৰণাৰ লগতে তুলনীয়। কিন্তু এই সত্য প্ৰযোজ্য কেৱল সেইসকল লিখকৰ ক্ষেত্ৰতহে— যিসকলৰ প্ৰকৃত সৃষ্টিৰ শক্তি আছে।
যি মৃত্যুৱে জীৱনৰ সমষ্ট উদ্যম, সাধনা আৰু বাসনাৰ আচম্বিতে অন্ত পেলাই দি জীৱনটোক অৰ্থহীন কৰি তোলে, মানুহে সেই মৃত্যুৰ ৰহস্য কেতিয়াও উদ্‌ঘাটন কৰিব নোৱাৰিব।
যি সকল লোকে ভালপোৱাতকৈ শ্ৰদ্ধাক বেছি মূল্য দিয়ে তেওঁলোকেই সমাজৰ প্ৰকৃত মঙ্গল সাধন কৰে।
ডাঙৰ লাইব্ৰেৰী হ’ল একোটা বিৰাট মহিমামণ্ডিত প্ৰতীক। একোটা বিশাল মন্দিৰে, একোটা অত্যুন্নত গিৰিশৃঙ্গই বা এখন উৰ্মিমুখৰ সাগৰে আমাৰ মনত যি ধৰণৰ বিপুল আৱেগ সৃষ্টি কৰে, ঠিক একে ধৰণৰ আৱেগ সৃষ্টি কৰে একোটা বিশাল লাইব্ৰেৰীয়ে। যুগ যুগৰ সাধনাৰ দ্বাৰা মানুহে কেনেকৈ ধীৰ মন্থৰ কিন্তু অবিচল পদক্ষেপেৰে পৰোৎকৰ্ষৰ পথত আগবাঢ়িছে সেই কথাই আমাক মনত পেলাই দিয়ে লাইব্ৰেৰীত শাৰীবদ্ধ হৈ থকা নীৰৱ কিন্তু প্ৰাণৱন্ত কিতাপবোৰে। কিতাপ নপঢ়িলেও কিতাপবোৰৰ মাজত গৈ এবাৰ থিয় হ'লে মানৱ জীৱনৰ এক গভীৰ তাৎপৰ্য অনুভৱ কৰিব পাৰি।
যিসকল লেখকে গল্পকাৰ বা ঔপন্যাসিক হ’বলৈ বিচাৰে তেওঁলোকে খুব মনোযোগ দি পৃথিৱীৰ শ্ৰেষ্ঠ গল্প আৰু উপন্যাসবোৰ পঢ়িলেহে গল্প-উপন্যাস লেখাৰ উন্নত কৌশল কিছুদূৰ আয়ত্ত কৰিবলৈ আশা কৰিব পাৰে।
জীৱন মানে মই বুজোঁ কাম। যাৰ যি কাম। যি মানুহে কাম নকৰে তেনে মানুহৰ কোনো জীৱন থাকিব পাৰে বুলি মই বিশ্বাস নকৰোঁ। সেয়েহে মোৰ চকুত আটাইতকৈ ঘৃণনীয় জীৱন হ’ল নিষ্কৰ্মা সন্ন্যাসীৰ জীৱন। একমাত্ৰ কামেই মানুহৰ জীৱনটো নিত্য-নৱ-ৰূপত গঢ়ি থাকে। একমাত্ৰ কামৰ দ্বাৰাই মানুহে প্ৰাগৈতিহাসিক কালৰ সেই আদিম বৰ্বৰ অৱস্থাৰ পৰা ক্ৰমাৎ উন্নতি কৰি কৰি আজিৰ অৱস্থা পাইছেহি। কামেই হ'ল জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠতম উপাসনা।
মানুহে কেৱল মনতে ভাবি-গুণি বা দুশ্চিন্তা কৰি থাকি দুৰ্ভাগ্য বা বিপৰ্যয়ৰ পৰা নিস্তাৰ পাব নোৱাৰে। পৰিশ্ৰমেই হ’ল মানুহৰ একমাত্ৰ পৰিত্ৰাণ। যি মানুহে নিজে বাছি লোৱা কৰ্মক্ষেত্ৰত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব পাৰে,সেই মানুহৰ মনলৈ আত্মবিশ্বাস আপোনা-আপুনি আহে। নিষ্কৰ্মাৰ দুশ্চিন্তাই জীৱনৰ প্ৰতি নেতিবাচক মনোভাৱৰ জন্ম দিয়ে। তেনে মানুহ নিৰাশাবাদী আৰু পলায়নবাদী হয়। আনহাতে যি মানুহে পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ ভয় নকৰে তেনে মানুহৰ চকুত জীৱনটো বিশেষ অৰ্থপূৰ্ণ হৈ দেখা দিয়ে। তেনে মানুহ আশাবাদী হয়। দুশ্চিন্তা কৰি অলস জীৱন কটোৱা মানুহে মৰণাৰ গৰুৰ নিচিনাকৈ একেঠাইতে ঘূৰি ফুৰে; তেওঁৰ জীৱনৰ একো লক্ষ্য নাথাকে। আনহাতে কাম বা পৰিশ্ৰম কেতিয়াও লক্ষ্যহীন হ'ব নোৱাৰে। সেই কাৰণে পৰিশ্ৰমী মানুহৰ চকুৰ আগত সদায় জীৱনৰ লক্ষ্য থাকে। মই পৰিশ্ৰম কৰি ভাল পাওঁ। সেই কাৰণে মই সদায় আশাবাদী আৰু আত্মবিশ্বাসী।
এখন অৰণ্যৰ সৃষ্টি হ’বলৈ মাত্ৰ কেইজোপামান বিশাল বনস্পতিয়েই যথেষ্ট নহয়। সৰু-বৰ অসংখ্য বৃক্ষ, লতা-গুল্ম আৰু তৃণপুঞ্জ লৈ যি বিচিত্ৰ ৰহস্যময় অৰণ্য সৃষ্টি হয়, সিহে আমাৰ অন্তহীন আনন্দ আৰু বিস্ময়ৰ উৎস।

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:অসমীয়া আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ
যুক্তিবাদ

যুক্তিবাদ (ইংৰাজী: Rationalism) হৈছে জ্ঞানতত্ত্বৰ আন এক প্ৰধান দাৰ্শনিক মতবাদ। অভিজ্ঞতাবাদৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীতে, যুক্তিবাদে বিশ্বাস কৰে যে মানুহৰ জ্ঞানৰ প্ৰধান আৰু আটাইতকৈ নিৰ্ভৰযোগ্য উৎস হৈছে কেৱলমাত্ৰ যুক্তি আৰু বৌদ্ধিক চিন্তন, ইন্দ্ৰিয়ৰ অভিজ্ঞতা নহয়। আধুনিক যুগত মনোবিজ্ঞান, ভাষাবিজ্ঞান, নীতিশাস্ত্ৰ আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে যুক্তিবাদী চিন্তাৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। যুক্তিবাদীসকলে যুক্তি আগবঢ়াইছে মানুহৰ জন্মগত ভাৱেই মনত কিছুমান যুক্তিবাদী বা বৌদ্ধিক ধাৰণা নিহিত হৈ থাকে আৰু ইয়াৰ সহায়তহে মানুহৰ জ্ঞান লাভ কৰা সম্ভৱ হয়।

যুক্তিবাদৰ মূল নীতিসমূহ

যুক্তিবাদৰ ভেটি কেইটামান সুনিৰ্দিষ্ট আৰু যৌক্তিক ধাৰণাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত:

পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত জ্ঞান (A Priori Knowledge): যুক্তিবাদীসকলৰ মতে, কিছুমান সত্য ইমানেই সাৰ্বজনীন আৰু নিশ্চিত যে তাক প্ৰমাণ কৰিবলৈ কোনো বাহ্যিক অভিজ্ঞতা বা পৰীক্ষাৰ প্ৰয়োজন নাই (যেনে- গণিতৰ সূত্ৰসমূহ; ২+২=৪)। এই জ্ঞান অভিজ্ঞতাৰ পূৰ্বেই আমাৰ মনত নিহিত হৈ থাকে।
জন্মগত ধাৰণা (Innate Ideas): অভিজ্ঞতাবাদৰ 'খালী শ্লেট' ধাৰণাটোক প্ৰত্যাখ্যান কৰি যুক্তিবাদে কয় যে মানুহৰ মনটো জন্মতেই সম্পূৰ্ণ খালী নাথাকে। জন্মগতভাৱেই আমাৰ মনত কিছুমান মৌলিক ধাৰণা (যেনে- ঈশ্বৰ, কাৰ্য-কাৰণ, বা জ্যামিতিক ধাৰণা) সোমাই থাকে, যিবোৰ বিকশিত কৰিবলৈ কেৱল যুক্তিৰ প্ৰয়োজন।
ইন্দ্ৰিয়ৰ প্ৰতি অবিশ্বাস (Skepticism of the Senses): আমাৰ ইন্দ্ৰিয়সমূহে আমাক প্ৰায়ে বিভ্ৰান্ত কৰিব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, পানীত আধা ডুব গৈ থকা এডাল পোন লাঠী বেকা যেন লাগে, বা মৰুভূমিত মৰীচিকা দেখা যায়। সেয়েহে, চকুৰে দেখা বা কাণেৰে শুনা সকলো বস্তুৱেই প্ৰকৃত সত্য নহ'বও পাৰে। কেৱল যুক্তিৰ দ্বাৰাহে ভ্ৰমৰ পৰা মুক্ত হৈ প্ৰকৃত সত্যত উপনীত হ'ব পাৰি।
নিগমন পদ্ধতি (Deductive Reasoning): যুক্তিবাদে সাধাৰণ সত্যৰ পৰা নিৰ্দিষ্ট সত্যলৈ যোৱাৰ প্ৰণালীক গুৰুত্ব দিয়ে। এটা প্ৰমাণিত আৰু নিশ্চিত ধাৰণাৰ পৰা যুক্তিৰ সহায়ত ধাপে ধাপে আন সত্য আৱিষ্কাৰ কৰাই হৈছে যুক্তিবাদৰ পদ্ধতি।

প্ৰধান যুক্তিবাদী দাৰ্শনিকসকল

সপ্তদশ আৰু অষ্টাদশ শতিকাত ইউৰোপত যুক্তিবাদৰ সৰ্বাধিক প্ৰসাৰ ঘটিছিল। ইয়াৰ গুৰিয়াল আছিল প্ৰধানকৈ তিনিগৰাকী দাৰ্শনিক:

ৰেনে ডেকাৰ্ট (René Descartes): ফৰাচী দাৰ্শনিক ডেকাৰ্টক 'আধুনিক দৰ্শনৰ পিতৃ' বুলি কোৱা হয়। তেওঁ সকলো বস্তুকে সন্দেহ কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু শেষত এক চৰম সত্যত উপনীত হৈছিল— "Cogito, ergo sum" (মই চিন্তা কৰোঁ, সেয়েহে মই আছোঁ)। তেওঁ প্ৰমাণ কৰিছিল যে চিন্তা কৰাৰ ক্ষমতাই হৈছে মানুহৰ অস্তিত্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰমাণ।
বাৰুখ স্পিনোজা (Baruch Spinoza): ডাচ দাৰ্শনিক স্পিনোজাই জ্যামিতিৰ আধাৰত সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ এক যুক্তিসংগত ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ মতে, গোটেই ব্ৰহ্মাণ্ডখন এক পৰম শংখলা আৰু যৌক্তিক নিয়মত চলে, আৰু ইয়াত কোনো আকস্মিকতাৰ স্থান নাই।
গটফ্ৰাইড উইলহেম লাইবনিজ (Gottfried Wilhelm Leibniz): এইগৰাকী জাৰ্মান দাৰ্শনিকে বিশ্বাস কৰিছিল যে পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো বস্তু বা ঘটনাৰ আঁৰতেই এক যুক্তিসংগত কাৰণ আছে। ইয়াক তেওঁ 'পৰ্যাপ্ত কাৰণৰ নীতি' (Principle of Sufficient Reason) বুলি অভিহিত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশেষ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
পুণেৰী পাগুৰী

]]
পূণেৰী পাগুৰী মহাৰাষ্ট্ৰৰ পূণে নগৰীৰ গৌৰৱ আৰু সন্মানৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা এক প্ৰকাৰৰ পাগুৰী। দুই শতিকাৰ আগতে ইয়াৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হৈছিল। ১৯৭৩ চনৰ মাৰাঠী ভাষাৰ নাটক "ঘাচীৰাম কটৱাল"ৰ পৰা ই আৰু অধিক জনপ্ৰিয় হৈ পৰিল।

ব্যৱহাৰ

এই পাগুৰী সাধাৰণতে কিছুমান বিশেষ অনুষ্ঠান যেনে বিয়া-বাৰু আৰু বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ৰ পাৰম্পাৰিক দিৱসত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যুৱসকলে "গন্ধাল" কলা প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে এই পাগুৰী মাৰে। তদুপৰি ঐতিহাসিক বোলছবি আৰু থিয়েটাৰত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।সেইমতে পূণেৰী পাগুৰী বৌদ্ধিক সম্পদৰ অধিকাৰ লাভ কৰিলে আৰু পূণেৰ বাহিৰত পূণেৰী পাগুৰীৰ উৎপাদন তথা বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰা হ’ল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
বসুধৰা ৰায়

বসুধৰা ৰায় (ইংৰাজী: Basudhara Roy; জন্ম: ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ইংৰাজী ভাষাৰ কবি, সমালোচক আৰু কোলহান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত জামছেদপুৰৰ কৰিম চিটী কলেজৰ ইংৰাজী বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৮৬ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰায়ে বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে, য'ত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ইউজিচি জুনিয়ৰ ৰিচাৰ্চ ফেল'শ্বিপ (JRF) লাভ কৰে আৰু চাইবাছাৰ কোলহান বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডায়েছপোৰা মহিলাৰ লেখাৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

ৰায়ে এক দশকৰো অধিক সময় ধৰি কৰিম চিটী কলেজৰ ইংৰাজী বিভাগত অধ্যাপনা কৰি আছে। তেওঁৰ আগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে ডায়েছপোৰা সাহিত্য, সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন, লিংগ অধ্যয়ন, উত্তৰ-আধুনিক সমালোচনা আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক অধ্যয়ন।
ৰাইট টু মি: এসেজ অন ইণ্ডিয়ান পয়েট্ৰী ইন ইংলিছ (ব্লেক ঈগল বুকছ, ২০২৪)

কবিতা সংকলন

মুন ইন মাই টীকাপ (ৰাইটাৰ্ছ ৱৰ্কশ্বপ, ২০১৯)
ষ্টিচিং এ হোম (ৰেড ৰিভাৰ, ২০২১)
এ ব্লুৰ অৱ এ অ’মেন (ৰেড ৰিভাৰ, ২০২৪)

সম্পাদিত গ্ৰন্থ

চৌল স্পেচেচ: পয়েমছ অন চিটিজ, টাউনছ এণ্ড ভিলেজেছ (অথাৰ্ছপ্ৰেছ, ২০২২)

কবিতা আৰু সমালোচনা

ৰায়ৰ প্ৰথম সংকলন মুন ইন মাই টীকাপ-ক জয়দীপ সাৰঙ্গীয়ে 'দ্য ষ্টেটছমেন'ত ইয়াৰ "অপ্ৰতিৰোধ্য উৎসাহ", আন্তৰিকতা আৰু সামাজিক-পাৰিপাৰ্শ্বিক সজাগতাৰ মিশ্ৰণ আৰু "স্পষ্টতা তথা নম্ৰতাৰে চিহ্নিত" শৈলীৰ বাবে প্ৰশংসা কৰিছে। সমালোচকগৰাকীয়ে ইয়াক কমলা দাস আৰু মামাং দাইৰ কাব্যিক পৰম্পৰাৰ সৈতে তুলনা কৰিছে। লাহিড়ীৰ মতে, ৰায়ৰ "কবিতাবোৰে কেতিয়াও নৈতিক অস্পষ্টতা আৰু জীৱনৰ কঠিন প্ৰশ্নবোৰৰপৰা আঁতৰি নাযায়।" তেওঁৰ শেহতীয়া সংকলন এ ব্লুৰ অৱ এ অ’মেন-এ ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত চৰ্চা লাভ কৰিছে। 'দ্য হিন্দু'ৱে এই সংকলনটোৰ ওপৰত এক বিশেষ পৰ্যালোচনা প্ৰকাশ কৰিছে, যিটোৱে তেওঁৰ শেহতীয়া গ্ৰন্থখনৰ প্ৰতি মূলসুঁতিৰ সমালোচকৰ মনোযোগ চিহ্নিত কৰিছে।

ৰায়ে তেওঁৰ কবিতাত অন্তৰ্ভুক্তি, স্মৃতি, সম্পৰ্ক, পাৰিপাৰ্শ্বিক সজাগতা আৰু জীৱনৰ গভীৰতাক অনেষণ কৰে। তেওঁৰ কাব্যিক ভাষাই সূক্ষ্ম চিত্ৰকল্প, শান্ত শক্তি আৰু আৱেগিক অনুৰণনৰ মাজেৰে গতি কৰে আৰু এক প্ৰতিফলিত তথা শক্তিশালী কণ্ঠৰে ব্যক্তিগত আৰু সৰ্বজনীনতাৰ মাজত ভৰসাম্য ৰক্ষা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
যমুনা (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। যমুনা শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:

যমুনা নদী - ভাৰতৰ এক অন্যতম প্ৰধান নদী
যমুনা - এগৰাকী হিন্দু মাতৃ দেৱী
যমুনা বৰুৱা - ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
যমুনা বড়ো - ভাৰতীয় অপেছাদাৰী মহিলা বক্সাৰ
যমুনা কৃষ্ণণ - ভাৰতীয় অজৈৱ ৰসায়নবিজ্ঞানী৷

শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
ইদিয়াপ্পাম

ইদিয়াপ্পাম , যাক ইণ্ডিয়াপ্পা, নুলাপ্পাম, নুলপুট্টু, সন্থাগাই বা অট্টু শ্বেভিগে বুলিও কোৱা হয়, দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা ষ্ট্ৰিং হপাৰ খাদ্য। ই চাউলৰ গুৰিৰ পৰা তৈয়াৰী নুডলছৰ দৰেই। সাধাৰণতে ভাপত দি ভাজি লোৱা হয়। দক্ষিণ-পূব এছিয়াতো এই খাদ্য জনপ্ৰিয়। মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰত ইয়াক পুট্টু মায়াম আৰু ইণ্ডোনেছিয়াত ইয়াক পুট্টু মায়াং বুলি কোৱা হয়।

ইতিহাস

খাদ্য ইতিহাসবিদ কে.টি.আচাৰ্যৰ মতে, সংগম সাহিত্যত উল্লেখ কৰা অনুসৰি খ্ৰীষ্টীয় ১ম শতিকাৰ ভিতৰত প্ৰাচীন তামিল দেশত ইদিয়াপ্পাম, আপ্পাম, ইডলি, দোছা আৰু বাদা জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
কানাড়া ৰন্ধন গ্ৰন্থ লোকোপকাৰা (১০২৫ খ্ৰীষ্টাব্দ)তো শ্বেভিজ বনোৱাৰ ৰেচিপি আৰু ইয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ছাঁচ-প্ৰেচাৰৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।

বিতৰণ

ইদিয়াপ্পাম সমগ্ৰ ভাৰতৰ তামিলনাডু, কেৰালা, কৰ্ণাটক আৰু শ্ৰীলংকা দেশৰ ৰান্ধনীশালৰ বিশেষ খাদ্য। । ইদিয়াপ্পাম নামটো তামিল ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। তামিল শব্দ ‘ইদি’ একেলগে ইদিয়াপ্পাম নাম গঠন কৰে। এই খাদ্যক প্ৰায়ে নুলাপ্পাম বা নুলপুট্টু বুলিও কোৱা হয়, যিটো তামিল শব্দ নুলৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ডোঙা বা সূতা। কৰ্ণাটকত ইয়াক কানাড়া ভাষাত অট্টু শ্বাভিগে বুলি জনা যায় আৰু উডুপিৰ তুলু ভাষাত ইয়াক চেমিগে বা চেমে দা আদাই বুলিও কোৱা হয়। মহাৰাষ্ট্ৰত ইয়াক শিৰৱালে বুলি জনা যায়।

কৰ্ণাটকত বিভিন্ন ৰেচিপিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি অট্টু শ্বেভিজ (অনব্ৰকেন শ্বেভিজ) আৰু শ্বেভিজৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰা হয়। মঙ্গলোৰ আৰু উডুপিত ইয়াক তুলুভা কুকুৰা বা মাছৰ তৰকাৰী, আৰু ৰসায়ন নামৰ নাৰিকলৰ গাখীৰৰ খাদ্যৰ সৈতে খোৱা হয়। মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰতো ইয়াক ব্ৰেকফাষ্টৰ সাধাৰণ বস্তু আৰু ইণ্ডোনেছিয়াত ৰাতিৰ জলপান বুলি কোৱা হয় য'ত ইয়াক পুট্টু মায়াম বুলি কোৱা হয়, সাধাৰণতে ব্ৰাউন চুগাৰ আৰু সৰু সৰুকৈ কাটি লোৱা নাৰিকলৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

প্ৰস্তুতি

চাউলৰ গুৰি বা ইদিয়াপ্পামৰ আটা পানী বা নাৰিকলৰ গাখীৰৰ সৈতে মিহলাই, আৰু চালনীৰে পিঠাগুৰি টিপি ভাৰ্মিচেলিৰ দৰে নুডলছ তৈয়াৰ কৰা হয় তাৰ পিছত ভাপত দিয়া হয়, সাধাৰণতে সুগন্ধি পাণ্ডন পাতৰ (স্ক্ৰুপাইন)ৰ ৰস সোৱাদ হিচাপে যোগ কৰা হয়। নুডলছৰ লগত কুটি লোৱা নাৰিকল আৰু গুড় বা গুৰ (খেজুৰৰ চেনি) পৰিবেশন কৰা হয়। কিছুমান অঞ্চলত গুলা মেলাকা (নাৰিকলৰ চেনি) প্ৰিয় মিঠাই। পুটু পাইৰিং হৈছে পুটু মায়ামৰ এটা সংস্কৰণ য'ত চাউলৰ আটাৰ পিঠাগুৰি ব্যৱহাৰ কৰি নাৰিকল আৰু গুৰ বা গুৰ ভৰোৱাৰ চাৰিওফালে সৰু কেক তৈয়াৰ কৰা হয়।

পৰিবেশন

এই খাদ্যটো শাক-পাচলিৰ ষ্টু বা এভিয়াল, বা মাছৰ তৰকাৰী আদিৰ সৈতে ব্ৰেকফাষ্টৰ খাদ্য হিচাপে খাব পাৰি। মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰতো টেঙা খাদ্যৰ সৈতে মৃদু মিঠা পুটু মায়াম, পুটু পাইৰিং, বা চেণ্ডোল পৰিবেশনৰ একেধৰণৰ ধাৰা আছে। ইডিয়াপ্পাম কেৰেলা, শ্ৰীলংকা, কৰ্ণাটক, আৰু তামিলনাডুৰ বিশেষ খাদ্য। এই সকলোবোৰ খাদ্য তৈয়াৰ কৰাৰ "দ্ৰুত" উপায় হিচাপে অতি মিহিকৈ পিহি লোৱা বাণিজ্যিক ইডিয়াপাম আটা বিক্ৰী কৰা হয়।

মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰত পুটু মায়াম আৰু অনুৰূপ খাদ্য সাধাৰণতে বজাৰৰ ষ্টল বা গাড়ীত ৰাজপথৰ খাদ্য হিচাপে বিক্ৰী কৰাৰ লগতে ঘৰতে বনোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে ঠাণ্ডাকৈ পৰিবেশন কৰা হয়। ইণ্ডোনেছিয়াত পুটু মায়ামক পুটু মায়াং বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক তাল চেনিৰ লগত মিহলি কৰা নাৰিকল গাখীৰৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়।

চিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
ৰমা দেৱী

ৰমা দেৱী (জন্ম ১৯৪৮) হৈছে বিহাৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্যা। তেওঁ ২০১৯ চনৰ পৰা ১৭সংখ্যক লোকসভাৰ অধ্যক্ষৰ পেনেলত আছে।

জীৱন

১৯৪৮ চনৰ ৮ আগষ্টত বৈশালী জিলাৰ লালগঞ্জত ৰমা দেৱীৰ জন্ম হয়। তেওঁ আইন অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তেওঁ মুজাফ্ফৰপুৰত পুৰত বাস কৰে। ১৯৯৮-১৯৯৯ চনৰ ভিতৰত বিহাৰৰ পৰা দ্বাদশ লোকসভাৰ সদস্য আছিল৷ তেওঁ মতিহাৰীৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা দলৰ টিকট লাভ কৰিছিল।

২০০৯ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে শ্বেওহৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা তেওঁ বিজেপিৰ পৰা টিকট লাভ কৰি ১৫ নং লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১৪ চনত তেওঁ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে লোকসভালৈ (১৬ নং) নিৰ্বাচিত হৈছিল ৷ ২০১৯ চনত তৃতীয়বাৰৰ বাবে লোকসভালৈ (১৭ নং) নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৯ চনত সমাজবাদী পাৰ্টিৰ সাংসদ আজম খানে তেওঁৰ সন্দৰ্ভত কিছুমান যৌনতাবাদী মন্তব্য কৰি বিতৰ্কৰ আৱৰ্তলৈ আহে৷ যাৰ বাবে আজম খানে ক্ষমা খুজিবলৈ বাধ্য হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
অৰবিন্দ আদিগা

অৰবিন্দ আদিগা (; জন্ম ২৩ অক্টোবৰ, ১৯৭৪) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক আৰু সংবাদকৰ্মী। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস দ্য হোৱাইট টাইগাৰে ২০০৮ চনৰ মেন বুকাৰ বঁ‌টা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ বিটৱিন দ্য আচাছিনেচনছ ২০০৮ চনত প্ৰকাশিত হয় আৰু যুক্তৰাজ্য তথা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ই ২০০৯ চনত মুক্তিলাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

দ্য হোৱাইট টাইগাৰ
চাওক, দুখীয়াসকলে গোটেই জীৱন পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে খাদ্য লাভ কৰাৰ আৰু দেখাত চহকীসকলৰ দৰে হোৱাৰ সপোন দেখে। আৰু চহকীসকলে কি সপোন দেখে?? ওজন কমা আৰু দেখাত দুখীয়াৰ দৰে হোৱাৰ।
যি মুহূৰ্তত আপুনি এই পৃথিৱীত কি ধুনীয়া তাক চিনাক্ত কৰে, সেই মুহূৰ্ততে আপুনি দাস হোৱা বন্ধ কৰি দিয়ে।
আচৰিত কথা। যি মুহূৰ্তত আপুনি নগদ ধন দেখুৱাব, সেই মুহূৰ্তত সকলোৱে আপোনাৰ ভাষা জনা হয়।
পুৰণি দিল্লীলৈ যাওক,আৰু বজাৰত তেওঁলোকে কুকুৰা ৰখাৰ ধৰণটো চাওক। শ শ শেঁতা মাইকী কুকুৰা আৰু উজ্জ্বল ৰঙৰ মতা কুকুৰা, তাঁৰৰ জালৰ পিঞ্জৰাত টানকৈ ভৰাই থোৱা থাকে। সিহঁতে নিজৰ চাৰিওফালে পৰি থকা ভাতৃসকলৰ অংগবোৰ দেখে। সিহঁতে জানে যে ইয়াৰ পিছত সিহঁ‌তৰ পাল, তথাপিও সিহঁতে বিদ্ৰোহ কৰিব নোৱাৰে। গড়ালৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ চেষ্টা নকৰে। এই দেশত মানুহৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কাম কৰা হয়।
এজন দুখীয়াৰ জীৱনৰ কাহিনী তেওঁৰ দেহত, চোকা কলমেৰে লিখা যায়।
পুৰণি কিতাপৰ লগত বেছি সময় কটালে হৃদয়ত অদ্ভুত চিন্তাৰ উন্মেষ ঘটে।
সেৱকৰ বিশ্বাসযোগ্যতাই সমগ্ৰ ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ আধাৰ।
আপুনি যদি প্ৰতিজন দুখীয়া ল’ৰাক ছবি আঁকিবলৈ শিকালেহেঁ‌তেন, তেন্তে ভাৰতৰ ধনীসকলৰ তাতেই অন্ত হ’লহেঁতেন।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংবাদকৰ্মী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁ‌টা বিজয়ী সাহিত্যিক
জিৰানুন সাকুলটাংফাইছাল

লেডী ডা° জিৰানুন সাকুলটাংফাইছাল (থাই: จิรนันท์ สกุลตั้งไพศาล; আৰ টি জি এছ: Chiranun Sakultangpaisan (চিৰানুন সাকুলটাংপাইছান); জন্ম: ২২ ডিচেম্বৰ ১৯৬৫ চনত থাইলেণ্ডৰ ছাকন নাখোনত) এগৰাকী থাই নাৰীবাদী আৰু দানবীৰ, আৰু থাইলেণ্ডৰ ১০০ গৰাকী আগশাৰীৰ মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্থান লাভ কৰিছে। ২০১৫ চনত থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অসাধাৰণ মহিলা, আৰু ২০১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় আদৰ্শ মাতৃ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

বৰ্তমান তেওঁ থাইলেণ্ড চৰকাৰৰ আগশাৰীৰ ৰাজহুৱা-ব্যক্তিগত অংশীদাৰিত্ব প্ৰকল্প প্ৰচাৰাত কাৰ্যসূচীত কাৰ্যবাহী হিচাপে কাম কৰি আছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

জিৰানুনে বুনিয়াৰিত সকুলটাংফাইছালক বিয়া কৰাইছিল। দম্পতীহালৰ দুটা সন্তান আছে – সুপানীদা সকুলটাংফাইছাল (জন্ম ১৯৮৭) আৰু চিন্নাৱট সকুলটাংফাইছাল (জন্ম ১৯৯১)। দানশীলতাৰ সৈতে একেলগে জিৰানুনৰ থাই সাহিত্য, থাই সংস্কৃতি আৰু ৰান্ধনী শিল্পৰ প্ৰতিও গভীৰ আগ্ৰহ আছে।

সামাজিক কাম

লেডী ছাকুলটাংফাইছাল এগৰাকী দানবীৰ আৰু নাৰীবাদী। বৰ্তমান তেওঁ মহিলাৰ বাবে কেথলিক আয়োগৰ অধ্যক্ষ, বেংককৰ জোণ্টা ইণ্টাৰনেশ্যনেল ক্লাবৰ মহিলা প্ৰচাৰ বিভাগৰ মুৰব্বী আৰু নেশ্যনেল কেথলিক কমিছনছ ফৰ ছ’চিয়েল ডেভেলপমেণ্টৰ অধ্যক্ষ। এই এন জি অ’সমূহৰ সৈতে তেওঁৰ কামৰ লগত ছোৱালীৰ বস্তুবাদ আৰু পতিতাবৃত্তিৰ সৈতে জড়িত সমস্যাসমূহ হ্ৰাস কৰাটো জড়িত হৈ আছে।

বৰ্তমান জিৰানুনে চৰকাৰী সংস্থা আৰু ৰাজহুৱা খণ্ডৰ কেইবাটাও পদত অধিষ্ঠিত, ইয়াৰে অধিকাংশই সম্প্ৰদায় উন্নয়নৰ সৈতে জড়িত। বহু সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ সামাজিক সমস্যা আৰু দৰিদ্ৰতা হ্ৰাস কৰাত বহনক্ষম উন্নয়ন, শক্তিশালী পৰিয়াল আৰু সম্প্ৰদায়ৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

সামূহিক কামৰ উপৰি তেওঁ বেংকক অপেৰা (ৰাজকুমাৰী গলয়ানী বাধনাৰ ৰয়েল পেট্ৰনেজৰ অধীনত বেংকক অপেৰা ফাউণ্ডেশ্যন)ৰ পৰিচালনা সমিতিও। খোন কায়েন বিশ্ববিদ্যালয় কেম্পাছ কাউন্সিলত সংহত সমাজ বিজ্ঞান অনুষদৰ উপদেষ্টা হিচাপে বহি আছে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

১৯৯৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত লায়ন্স ক্লাব আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ৩১০ই কমিটীয়ে তেওঁক "আন আৰ্তজনক সহায় কৰাৰ বাবে তেওঁৰ অসাধাৰণ কাম"ৰ বাবে হাৰমনি বঁটা প্ৰদান কৰে।

২০০৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত জিৰানুনক থাইলেণ্ডৰ ১০০ গৰাকী আগশাৰীৰ মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়, য'ত তেওঁ থাইলেণ্ডৰ ৰাজকুমাৰী সোমছাৱলীৰপৰা সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰে, একে সময়তে তেতিয়াৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰী খুনিং কলায়া ছফনপানিচৰ সৈতে।

২০০৯ চনত জিৰানুনে থাইলেণ্ডত মহিলাৰ মৰ্যাদা উন্নত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে মহিলা উন্নয়ন বঁটা লাভ কৰে।

২০১৩ চনত জিৰানুনে ৰাজকুমাৰী ছিৰিণ্ডহৰ্ণৰপৰা থাই ৰেড ক্ৰছ ছ'চাইটিৰ বাবে কৰা সেৱাৰ বাবে ৰেড ক্ৰছ এৱাৰ্ডছ মেডেল লাভ কৰে।

২০১৫ চনত সামাজিক উন্নয়ন আৰু মানৱ সুৰক্ষা মন্ত্ৰ্যালয় আৰু থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা পৰিষদৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি ৰয়েল পৃষ্ঠপোষকতাত জিৰানুনে থাইলেণ্ডৰ ৰাণী ছিৰিকিটৰপৰা থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অসাধাৰণ মহিলা বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:থাইলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী