ইউক্ৰেইনৰ নৃত্য

'ইউক্ৰেইনীয় নৃত্য বুলিলে পৰম্পৰাগত লোক নৃত্যক বুজায় আৰু ই ইউক্ৰেইনীয় ইউক্ৰেইনৰ ভিতৰৰ একাধিক জনগোষ্ঠীৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা নৃত্যকো বুজাব পাৰে।
ঘৰুৱা লোকনৃত্য হৈছে কোনো বিশেষ ভূখণ্ডত কৰা লোকনৃত্য আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে বিয়া বা উৎসৱৰ দৰে সাধাৰণ পৰিস্থিতিত, বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ গতি, ছন্দ, সাজ-পোছাক আদিৰে কৰা লোকনৃত্য।

লোক-মঞ্চ নৃত্য, মঞ্চত পৰিবেশনৰ বাবে পেছাদাৰী বা অপেশাদাৰী গোটৰ এজন নৃত্য পৰিচালকৰ দ্বাৰা মঞ্চস্থ কৰা নৃত্যক বুজায়,কিন্তু এতিয়া ই দৈনন্দিন লোকনৃত্য নহয়।

ইউক্ৰেইনীয় লোকনৃত্যৰ মূল নৃত্য ধাৰাসমূহ হ'ল গোল নৃত্য, লোকনৃত্য শিল্পৰ অন্যতম পুৰণি প্ৰকাৰ হিচাপে, সকলো স্লাভিক নৃত্যৰ বাবে অতি সাধাৰণ, যাৰ পৰিবেশন বছৰেকীয়া -অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত, আৰু দৈনন্দিন নৃত্য , য'ত মেটেলিটছা, হোপাক, কোজাচোক, হুতচুলকা, কলোম্যিকা অন্তৰ্ভুক্ত, বৰ্গ নৃত্য, আৰু পলকানৃত্য পৰিবেশন কৰা হয়।

প্ৰাক-আধুনিক ইতিহাস

ট্ৰাইপিলিয়ান মাটিৰ পাত্ৰৰ চিত্ৰসমূহৰ পৰা বিচাৰ কৰিলে,ইউক্ৰেইনৰ লোক নৃত্য বৰ্তমানৰ ইউক্ৰেইনৰ দেশসমূহত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় সহস্ৰাব্দৰ পৰাই পৰিবেশন কৰা হৈছে। ধাৰণা কৰা হৈছে যে ৯৮৮ চনত কিয়ভান ৰাছত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তনলৈকে বৰ্তমানৰ ইউক্ৰেইনৰ দেশসমূহত নৃত্যই এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ কাম কৰিছিল। প্ৰাক-খ্ৰীষ্টান আচাৰ-ব্যৱহাৰত নৃত্যৰ সৈতে সংগীত, কবিতা আৰু গীতৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছিল। এই আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ নৃত্যসমূহৰ এটা অৱশিষ্ট, যিবোৰ আজিও সীমিত ৰূপত জীয়াই আছে বসন্ত নৃত্য বা ভেছনিয়ানকি, যাক হাহিল্কি, হাইইলকি, হাইভকি, ইয়াহিলকি, বা ৰ'হালকি বুলিও কোৱা হয়। নৃত্যৰ আন এটা ঋতুভিত্তিক অনুষ্ঠান আছিল বছৰেকীয়া প্ৰি-চপোৱা কুপালোৰ উৎসৱ, যিটো আজিও ইউক্ৰেইনৰ কোৰিঅ'গ্ৰাফাৰৰ বাবে প্ৰিয় বিষয়বস্তু হৈয়ে আছে।

এই ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ নৃত্যবোৰ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পূৰ্বে জনসাধাৰণৰ সংস্কৃতিত ইমানেই প্ৰবলভাৱে শিপাই থকা বুলি প্ৰমাণিত হৈছিল যে ইয়াক নিৰ্মূল কৰাৰ প্ৰয়াস কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ বিয়পি পৰিব।
ইউক্ৰেইনৰ কোজাক বিদ্ৰোহৰ প্ৰায় সময়ত বৰ্তমানৰ ইউক্ৰেইনৰ ভূমিৰ স্থানীয় লোকসকলৰ মাজত সামাজিক নৃত্য অধিক জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। ইউক্ৰেইনীয় সামাজিক নৃত্য (Pobutovi tantsi)ক পূৰ্বৰ ইউক্ৰেইনীয় আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ নৃত্যৰ পৰা দুটা বৈশিষ্ট্যৰ দ্বাৰা পৃথক কৰিব পাৰি: সংগীতৰ সংগীতৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ গীত অবিহনে, আৰু ইম্প্ৰভাইজেচনৰ বৰ্ধিত উপস্থিতি। প্ৰাথমিক হোপাক আৰু কোজাচোক নদী ডনিপাৰৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলত সামাজিক নৃত্য হিচাপে বিকশিত হৈছিল, আনহাতে হুটছুলকা আৰু কলোমিজকা কাৰ্পেথিয়ান পৰ্বতমালাত গজি উঠিছিল পশ্চিমে। অৱশেষত বিদেশী নিষ্কাশনৰ সামাজিক নৃত্য যেনে পলকা আৰু কুৱাড্ৰিল আদিয়েও জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, ইম্প্ৰভাইজেচনত মেধাৱী থলুৱা নৃত্যশিল্পী আৰু সংগীতজ্ঞসকলে পৰিবেশন কৰাৰ পিছত সুকীয়া ভিন্নতা বিকশিত হয়।

আধুনিক যুগৰ আগতে বিকশিত হোৱা ইউক্ৰেইনৰ লোকনৃত্যৰ তৃতীয় প্ৰধান প্ৰকাৰ আছিল বিষয়ভিত্তিক বা কাহিনী নৃত্য। কাহিনী নৃত্যসমূহত পেণ্টোমাইম আৰু গতিবিধিৰ এক কলাত্মকভাৱে অত্যাধুনিক স্তৰ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছিল যিয়ে দৰ্শকক মনোৰঞ্জন দিছিল। বিষয়ভিত্তিক কাহিনী নৃত্যই তেওঁলোকৰ কামৰ অনুকৰণ কৰা আন্দোলনৰ জৰিয়তে এটা বিশেষ গোটৰ মানুহৰ কাহিনী কয়; এনে নৃত্যৰ ভিতৰত আছিল শ্বেভচিকি ("দৰ্জীসকল"), কোভালি ("লোহাৰ মিস্ত্ৰীসকল"), আৰু কোছাৰী ("চপোৱা লোকসকল")।
অষ্টাদশ শতিকাৰ প্ৰান্তিকলৈ এই পৰম্পৰাগত নৃত্যবোৰৰ বহুকেইটাক এটা ফুলি উঠা নাট্য ব্যৱসায়ৰ দ্বাৰা পৰিবেশন কৰিবলৈ বা বিষয়ভিত্তিকভাৱে উল্লেখ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা হ’ল। কৃষক বা চাৰ্ফ থিয়েটাৰসকলে বৰ্তমানৰ ইউক্ৰেইনৰ বশ থলুৱা জনগোষ্ঠীসমূহক মনোৰঞ্জন দিছিল, যিসকলে নিজৰ গৃহভূমিত নিম্ন সামাজিক শ্ৰেণীলৈ অৱনমিত হৈয়েই আছিল, আনহাতে তেওঁলোকৰ বিদেশী শাসকসকলে তুলনামূলকভাৱে প্ৰায়ে বিলাসীভাৱে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল, বিদেশী মনোৰঞ্জক আৰু তেওঁলোকৰ নৃত্য আমদানি কৰা। এই প্ৰেক্ষাপটৰ ভিতৰতে কৃষিবাদী সমাজৰ আদৰ্শক চিত্ৰিত কৰা ইউক্ৰেইনৰ লোকনৃত্যৰ মঞ্চায়নে থলুৱা জনসাধাৰণৰ মাজত আৰু অধিক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল, যিয়ে থিয়েটাৰখনক আৰু অধিক বিকশিত কৰিছিল এক সমৃদ্ধিশালী বৃত্তিলৈ।

আধুনিক ইতিহাস

nail|ওডেছা অপেৰা আৰু বেলে থিয়েটাৰ
ইউক্ৰেইনৰ লোক-মঞ্চ নৃত্যই প্ৰথম আৰু প্ৰধানকৈ Vasyl Verkhovynets (জন্ম ১৮৮০, মূল উপাধি Kostiv), এজন অভিনেতা, কোৱাৰমাষ্টাৰ আৰু অপেশাদাৰী সংগীতবিদৰ কৰ্মৰ জৰিয়তে ইয়াৰ বৰ্তমানৰ অৱতাৰলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ পথ আৰম্ভ কৰিছিল। ভাৰখোভিনেটছে মাইকোলা ছাড’ভস্কিৰ নাট্যদলৰ অংশ হিচাপে কলাৰ পেছাদাৰী পৰ্যায়ৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল, যিয়ে নিজেই ইউক্ৰেইনৰ লোক বিষয়বস্তুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নাটক নিৰ্মাণত লোকনৃত্যৰ এক বিশিষ্ট স্তৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। নাট্যদলৰ সৈতে মধ্য ইউক্ৰেইন ভ্ৰমণ কৰি থাকোঁতে ভাৰখোভিনেটছে যেতিয়াই পাৰে উৰা মাৰিছিল আৰু তেওঁ অভিনয় কৰা চহৰবোৰৰ চাৰিওফালে থকা গাঁওবোৰলৈ গৈছিল, যাতে গাঁওবোৰৰ পৰম্পৰাগত নৃত্যৰ বিষয়ে জানিব পাৰে আৰু ৰেকৰ্ড কৰিব পাৰে। এই গৱেষণাৰ আধাৰত তেওঁৰ ল্যাণ্ডমাৰ্ক গ্ৰন্থ ইউক্ৰেইনীয় লোক নৃত্যৰ তত্ত্ব (Teopiя Українського Hapoднoго Taнкa) (১৯১৯), প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইউক্ৰেইনীয় নৃত্যৰ সকলো সমসাময়িক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে স্বীকৃতি দিয়া বিভিন্ন পদক্ষেপ আৰু পৰিভাষাক একত্ৰিত কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও ই ইউক্ৰেইনৰ লোকনৃত্যৰ প্ৰকৃতি মৌলিকভাৱে সলনি কৰি stage (দৰ্শকক সন্মুখত বহি, দুটা ডেউকা, আৰু এটা পটভূমিত) স্থাপন কৰি, আৰু লোকনৃত্যৰ লিপিবদ্ধ কৰাৰ পদ্ধতি ৰচনা কৰিছিল, যিটো পিছলৈ সমগ্ৰ ছোভিয়েট ইউনিয়নত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত এই গ্ৰন্থখন পাঁচবাৰ পুনৰ ছপা কৰা হৈছে (শেষবাৰৰ বাবে ১৯৯০ চনত) আৰু ইউক্ৰেইনৰ নৃত্যৰ মৌলিক নিৰ্দেশনামূলক গ্ৰন্থ হৈয়েই আছে।
ইউক্ৰেইনৰ নৃত্যৰ ইতিহাস ভেচিল ভাৰখোভিনেটছৰ কেৰিয়াৰৰ এই পৰ্যায়ত বিচ্ছিন্ন হৈ পৰে। ৰাছিয়ান বিপ্লৱৰ পিছৰ পৰিণতিৰ বাবে ইয়াৰ সমসাময়িকভাৱে ইউক্ৰেইনৰ লগতে লোহাৰ পৰ্দাৰ বাহিৰতো ৪০ বছৰতকৈ অধিক সময় ধৰি বিকশিত হ'ব। ইউক্ৰেইনত ভাৰখোভিনেটছ পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ নৃত্যশিল্পীৰ প্ৰশিক্ষণৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকিল, আনহাতে ইউক্ৰেইনৰ বাহিৰত ভাচিল আভ্ৰামেংকো ভাৰখোভিনেটছৰ কামৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰি ইউক্ৰেইনৰ প্ৰব্ৰজনকাৰী শিল্পৰূপটো বিকশিত কৰিব।

ইউক্ৰেইনৰ উন্নয়ন

ইউক্ৰেইনৰ ধ্ৰুপদী নৃত্য পৰিচালকসকলে তেওঁলোকৰ কৰ্মত ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় হৈ অহা লোকমটিফসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ বিশেষজ্ঞতাৰ বাবে ভাচিল ভাৰখোভিনেটছৰ ওচৰলৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভি লিটভিনেংকো আৰু লিঅ'নিড জুকোভৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠিত নামৰ উপৰিও পাভলো ভিৰ্স্কি, মাইকোলা ব'ল'টভ, হালিনা বেৰিঅ'জোভাৰ দৰে কনিষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকে লোক পদক্ষেপ আৰু ৰূপৰ সৈতে নৃত্য পৰিচালনা কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত (বিশ্বযুদ্ধৰ মাজত) তিনিখণ্ডীয়া হোপাক ভাৰখোভিনেটসকলে বিকশিত কৰিছিল।

নৃত্যৰ আঞ্চলিক শৈলী

ইউক্ৰেইনৰ লোকনৃত্যক মঞ্চত পৰিবেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে মৌলিকভাৱে পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল, কাৰণ ইয়াক এক নতুন কলালৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছিল: ইউক্ৰেইনৰ লোক-মঞ্চ নৃত্য। ভাৰখোভিনেটছ আৰু আভ্ৰামেংকোৰ দৰে নৃত্যৰ মাষ্টাৰসকলে এবাৰ নৃত্যৰ ৰেপাৰ্টৰী গোটাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু তেওঁলোকৰ দলৰ সৈতে ইউক্ৰেইনৰ ভূমি ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যোৱাৰ লগে লগে গাঁৱে-ভূঞে কৰ্মশালাত পাঠদান কৰিলে, প্ৰাক-আধুনিক ইউক্ৰেইনীয় লোকনৃত্যৰ ইম্প্ৰভাইজেচনেল প্ৰকৃতিৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা অন্তৰ্নিহিত আঞ্চলিক ভিন্নতাবোৰ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে লাহে লাহে ম্লান হৈ পৰে। দেশৰ এটা অংশত দেখা পোৱা ধৰণৰ নৃত্য দেশৰ আন অঞ্চলত পৰিবেশন হ'বলৈ ধৰিলে আৰু "ইউক্ৰেইনৰ নৃত্য" অধিক সমজাতীয় গোটত পৰিণত হ'ল।

ইউক্ৰেইনত বহুতো নৃগোষ্ঠীয় সাংস্কৃতিক অঞ্চল আছে, বহুতৰে নিজস্ব সংগীত, উপভাষা, সাজ-পোছাকৰ ৰূপ আৰু নৃত্যৰ খোজ আছে। ভাৰখোভিনেটছ আৰু আভ্ৰামেংকোৰ বৃত্তি অৱশ্যে বেছিভাগেই মধ্য ইউক্ৰেইনৰ গাঁওবোৰত সীমাবদ্ধ আছিল। লাহে লাহে আনসকলে এই গৱেষণাৰ ব্যৱধান পূৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, পশ্চিম ইউক্ৰেইনৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ নৃত্যৰ ৰূপৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি, এই বৃত্তি প্ৰকাশ কৰি, আৰু আঞ্চলিক নৃত্য দল প্ৰতিষ্ঠা কৰি। এই গৱেষণাৰ বেছিভাগেই অৱশ্যে ভাৰখোভিনেটছ আৰু আভ্ৰামেংকোৱে ইতিমধ্যে ইউক্ৰেইন ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত সংঘটিত হৈছিল, যিয়ে "পৰম্পৰাগত নৃত্য" জ্ঞানৰ উপলব্ধ উৎসসমূহ বিচ্ছিন্ন গাঁওসমূহ বা ভাৰখোভিনেটছ আৰু আভ্ৰামেনকোৱে ভ্ৰমণ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে নিজৰ জন্মভূমি এৰি যোৱা অনুপ্ৰৱেশকাৰী সম্প্ৰদায়সমূহত সীমাবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:ইউক্ৰেইনৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি