ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
আকবৰী দুৰ্গ আৰু সংগ্ৰহালয়

আকবৰী দুৰ্গ আৰু সংগ্ৰহালয় আজমেৰৰ এটা সংগ্ৰহালয়। ইয়াৰ নাম ৰাজপুতনা সংগ্ৰহালয় ৰখা হৈছে। এসময়ত এইটো সম্ৰাট আকবৰৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ চেলিমৰ বাসগৃহ আছিল আৰু বৰ্তমান ইয়াত মোগল আৰু ৰাজপুতৰ কৱচ আৰু ভাস্কৰ্য্যৰ সংগ্ৰহ আছে। ১৫৭০ চনত আকবৰে এই দুৰ্গটো নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল। এইখনেই সেই স্থান, য’ৰ পৰা চেলিমে সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ ৰূপত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক ভাৰতৰ সৈতে ব্যৱসায় কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া ফৰমানখন পঢ়িছিল।

সংগ্ৰহালয়

আজমেৰত ৰাজগৃহ, অভিজাত শ্ৰেণী, আৰু স্থানীয় মুখীয়ালসকলৰ উদাৰ অৱদানৰ বাবে ৰাজপুতনা সংগ্ৰহালয়ত প্ৰাচীন সামগ্ৰীৰ এক সমৃদ্ধ সংগ্ৰহ আছে। পিছলৈ অঞ্চলটোৰ পুৰাতাত্ত্বিক শিল্পকৰ্মই সংগ্ৰহটোৰ আকাৰ বৃদ্ধি কৰে।

ৰাজপুতনা ৰাজ্যৰ বাকী অংশৰ বিপৰীতে আজমেৰ-মেৰৱাদা অঞ্চল প্ৰত্যক্ষ ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনলৈ আহিছিল। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটিছে আজমেৰত ৰাজপুতনা অঞ্চলৰ বাবে আঞ্চলিক সংগ্ৰহালয় স্থাপন কৰাৰ চিন্তা কৰিছিল। সেই সময়ত ভাৰতৰ পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ সঞ্চালক প্ৰধান জন মাৰ্শ্বলে আজমেৰ সংগ্ৰহালয়ৰ বাবে এটা প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। ১৯ অক্টোবৰত ৰাজপুতনাৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেণ্ট ছিট ইলিয়ট কলভিনে সংগ্ৰহালয়টো উদ্বোধন কৰে।

আন বহুতো উল্লেখযোগ্য অৱদানকাৰীয়ে সংগ্ৰহালয়টোৰ বিকাশ ঘটায়। ইতিহাসবিদ গৌৰী শংকৰ হীৰাচান্দ ওঝাই এই সংগ্ৰহালয়ৰ প্ৰথম কিউৰেটৰ হিচাপে সংগ্ৰহালয়টোৰ বাবে বহুমূলীয়া সামগ্ৰী সংগ্ৰহৰ বাবে বহু ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছিল। ছাৰ আলেকজেণ্ডাৰ কানিংহাম, এ চি এল কাৰ্লিল, ডি আৰ ভাণ্ডাৰকাৰ আৰু আৰ ডি বেনাৰ্জীয়ে ভাৰতৰ পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপৰ পুৰাতত্ত্ববিদ হিচাপে এই সংগ্ৰহ নিৰ্মাণত ব্যাপক অৱদান আগবঢ়াইছিল। ওঝাৰ পিছত ইউ চি ভট্টাচাৰ্যই ১৯৩৬ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈ এই সংগ্ৰহালয়টোৰ কিউৰেটৰৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ প্ৰাচীন সামগ্ৰী সংগ্ৰহৰ প্ৰচেষ্টাই সংগ্ৰহটোক সমৃদ্ধ কৰাত সফল হয়।

ডি আৰ ভাণ্ডাৰকাৰে ১৯১৫-১৯১৬ চনত চিতোৰ অঞ্চলৰ নাগৰীত খনন কাম কৰিছিল। এই খননত প্ৰাচীন নগৰ মধ্যমিকাৰ অৱশিষ্ট উদ্ধাৰ হয় আৰু সংগ্ৰহালয়টোৱে বহুতো অনন্য সামগ্ৰী পাবলৈ সক্ষম হয়। প্ৰাচীন বানশ্বৰৰ সৰ্বানিয়াৰ পৰা প্ৰাপ্ত মুদ্ৰাৰ এটা ডাঙৰ ভঁৰাল, শিলালিপি, বস্ত্ৰৰ নমুনা, অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, স্থানীয় শিল্পকৰ্মও সংগ্ৰহালয়ৰ সংগ্ৰহৰ অংশ।

১৯৫৬ চনত আজমেৰ-মেৰৱাড়া অঞ্চলৰ একত্ৰীকৰণৰ লগে লগে ৰাজস্থানৰ সংহতি সম্পূৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত সংগ্ৰহালয়টো ৰাজস্থান চৰকাৰৰ পুৰাতত্ত্ব আৰু সংগ্ৰহালয় বিভাগৰ অধীনলৈ আহিল।

প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
Category:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
বিপন্ন বিস্ময় খেল (উপন্যাস)

বিপন্ন বিস্ময় খেল ৰঞ্জু হাজৰিকাৰ দ্বাৰা ৰচিত উপন্যাস । ২০১৯ চনৰ মে' মাহত জ্যোতি প্ৰকাশনে গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ কৰে । ২০২৪ চনত গ্ৰন্থখনে সাহিত্য অকাডেমিৰ শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

উৎস
আলিণ্ডি

আলিণ্ডি (Alindi), যাক ফুটা বেনাদিৰ বুলিও জনা যায়, এবিধ ছোমালি বস্ত্ৰ। সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰৰ অংশ হিচাপে পৰিধান কৰা এই কাপোৰবিধ ইয়াৰ বিভিন্ন ৰঙীন আঁচৰ দ্বাৰা চিনাক্ত কৰিব পৰা যায়। ইয়াৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰঙৰ আৰ্হিটো হৈছে মিদাব বোকোৰেড (ৰাজকীয় ৰং), যিটো মূলতঃ কিছুমান ছাগলীৰ নোমৰ ৰঙৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। এই বস্ত্ৰবিধ বহু শতিকা ধৰি ছোমালি ঐতিহ্যৰ প্ৰতীক হৈ আছে আৰু বিভিন্ন অনুষ্ঠান তথা উৎসৱত পৰিধান কৰা হয়।

ইতিহাস

ঐতিহাসিকভাৱে মোগাদিছু চহৰে এক বস্ত্ৰ উৎপাদন কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ভাৰত মহাসাগৰ, লোহিত সাগৰ আৰু পাৰস্যোপসাগৰৰ দেশসমূহলৈ কাপোৰ ৰপ্তানি কৰিছিল। ১৩৩০ চনত ইবন বটুতা চহৰখন ভ্ৰমণ কৰি ইয়াৰ বস্ত্ৰশিল্পক "অতুলনীয়" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল, যি ইজিপ্ত তথা অন্যান্য ঠাইলৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল। ১৯ শতিকাৰ ভিতৰত মোগাদিছুৰ প্ৰতি পাঁচজন বাসিন্দাৰ ভিতৰত এজন শিপিনী আছিল বুলি অনুমান কৰা হৈছিল।

অৱশেষত এই মৰ্যাদাপূৰ্ণ বস্ত্ৰ উদ্যোগটো বিদেশৰ পৰা, বিশেষকৈ আমেৰিকাৰ কলসমূহৰ পৰা বৃহৎ পৰিমাণে উৎপাদিত কপাহী কাপোৰৰ আমদানিৰ ফলত প্ৰতিযোগিতাৰ সন্মুখীন হয়।

১৯২০ চনৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি মোগাদিছুত কেইবাশ তাঁত চলি আছিল, য’ত প্ৰধানকৈ পুৰুষসকলে কাম কৰিছিল। বেনাদিৰ উপকূলৰ অন্যান্য চহৰ যেনে মাৰ্কাতো কাপোৰ উৎপাদন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ ৰপ্তানি মমবাসা তথা জাঞ্জিবাৰলৈ গৈছিল। ১৮৪০-ৰ দশকত ছোমালিয়াৰ পৰা পূব আফ্ৰিকালৈ বছৰি ৩,৬০,০০০ ৰ পৰা ৩,৮০,০০০ খন কপাহী কাপোৰ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হৈছে, যাৰ এক বৃহৎ অংশ ইথিঅ’পিয়াৰ ভিতৰুৱা অঞ্চললৈও বেপাৰ কৰা হৈছিল। কাৰুকাৰ্য খচিত টুপী আৰু চাদৰৰ দৰে সামগ্ৰীও ওচৰ-চুবুৰীয়া দেশলৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল।

কলত তৈয়াৰী সূতা অহাৰ পিছতো ছোমালি মহিলাসকলে সূতা কটা কাম অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু তেওঁলোক চাব-চাহাৰন আফ্ৰিকাৰ ভিতৰতে ক্ষুদ্ৰ হাত-চালিত যঁতৰৰ প্ৰযুক্তি গ্ৰহণ কৰা প্ৰথম আছিল। ১৯৫০-ৰ দশকলৈকে বেনাদিৰ উপকূলৰ হাজাৰোধিক পৰিয়ালে তাঁত শিল্পৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু থলুৱা বস্ত্ৰসমূহ বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে সংৰক্ষিত উচ্চ মৰ্যাদাৰ সামগ্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

উৎপাদন

বেনাদিৰ অঞ্চলৰ উপকূলীয় কাৰিকৰ টুননি সকলৰ লগতে স্থানীয় শিল্পীসকলে আলিণ্ডি বোৱা কামত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই কাপোৰক ভিতৰুৱা অঞ্চলত কাৰ গুৰী আৰু উপকূলীয় অঞ্চলত টুব বেনাদিৰী নামেৰে জনা গৈছিল। এইসমূহ কেৱল স্থানীয় ব্যৱহাৰৰ বাবে যোগান ধৰাই নহয়, বৰঞ্চ দক্ষিণ আৰৱ উপদ্বীপ আৰু ইজিপ্টলৈও ৰপ্তানি কৰা হৈছিল।

বিভিন্ন ৰং আৰু আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিবলৈ থলুৱাভাৱে উৎপাদিত উদ্ভিদৰ ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰং কৰা সূতাবোৰ একেলগে বান্ধি কাজলেৰে চিন দিয়া হয়। সূতাবোৰ শক্তিশালী কৰিবলৈ আটা আৰু পানীৰ মিশ্ৰণত ডুবাই ৰখাৰ পিছত দাৰিচি নামৰ এক প্ৰসাৰণ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াত দুডাল থিয় মাৰিৰ মাজত সূতাবোৰ টানি এখন L-আকৃতিৰ সজ্জা সৃষ্টি কৰা হয় আৰু শুকাবলৈ দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছত সূতাবোৰ ফুৰফুৰে নামৰ এখন কাঠৰ যঁতৰত মেৰিয়াই লোৱা হয়। তাৰ পিছত পুনৰ খুলি ব' (heddle) লুপৰ মাজেৰে সুমুৱাই দিয়া হয়। বাহঁৰ ব'ত থকা সূতাৰ ৰঙৰ আৰ্হি অনুসৰণ কৰি বোৱা কাম আগবঢ়াই নিয়া হয়।

শিপিনীজনে তাৰ পিছত ব'টো তাঁতত সুৰক্ষিত কৰে আৰু নতুন দীঘ-সূতাবোৰ প্ৰায় ৮ মিটাৰ দূৰত মাটিত পুতি থোৱা এটা লোৰ হাকোটালৈ টানি লৈ যায়। এই স্থানত সূতাবোৰ এটা ডাঙৰ গাঁঠি দি ৰছীৰে হাকোটাত লগাই দিয়া হয়। ৰছীডালৰ আনটো মূৰ শিপিনীজনৰ আসনলৈকে বিস্তৃত হৈ থাকে। কাপোৰ বোৱা কাৰ্য আগবঢ়াৰ লগে লগে দীঘ-সূতাবোৰ তাঁতৰ ফালে আগবাঢ়ি আহে আৰু প্ৰতিটো গাঁঠিৰ লগত ৰছীডালৰ নতুন অংশ হাকোটাৰ সৈতে লগাই যোৱা হয়।

চিত্ৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকা
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পোচাক
গোলাম (গ্ৰন্থ)

গোলাম সাহিত্যিক সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ এখনি গল্প সংকলন। গ্ৰন্থখন ১৯৭৪ চনত পোনপ্ৰথম প্ৰকাশিত হৈছিল। বিশেষ গ্ৰন্থখনৰ বাবে সৌৰভ কুমাৰ চলিহাই ১৯৭৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

মস্কিল হ'ল এয়ে যে পুৰণি মায়াবোৰ থাকি যায়, সেইবোৰ ভালুকৰ সাঙিৰদৰে গলত ওলমি থাকে, এৰিবও নোৱাৰি, লৈ ফুৰাবলৈও কষ্ট-মাৰ চিঠিবোৰো এৰিব নোৱাৰোঁ, দেউতাৰ কোটটোও এৰিব নোৱাৰোঁ, দীপালীৰ ছবিখনো এৰিব নোৱাৰোঁ, বাবলুৰ [দেৰাজৰপৰা এটা ফিডিং বটল হাতলৈ আহে] বস্তুবোৰো এৰিব নোৱাৰোঁ-দিনে-দিনে ঝামেলা বাঢ়ি যায়, সকলো শেষ হৈ যোৱা, খতম হৈ যোৱা বস্তু গলত বান্ধি লৈ ফুৰিব লাগে [এটা পুৰণি বাদ্য-যন্ত্ৰ, আঙুলিত লাগি টুংকৈ এটা শব্দ হয়]
য'তে বিচাৰোঁ পুৰণি দিনৰ কিবা এটা ভুতুংকৈ চকুৰ আগত জাঁপ মাৰি ওলাই আহে।
হেল? হয়, অশোক বৰঠাকুৰ। অ' মুক্তিয়াৰ বাবু? আঃ-ছৰী, এতিয়া সময় নাই-ঘৰত জুই দিছোঁ-নহয়, নহয়, ঘৰত জুই লগোৱা নাই, অতীতক পুৰি পেলাইছোঁ।
মোৰ জীৱনৰ আলম যদি কেমেৰাৰ সলনি কবিতা হ'লহেঁতেন, মই হয়তো ক'লোঁহেঁতেন, ইমান অপূৰ্ব এটা কবিতা, এটা অনুভূতি, সূক্ষ্ম, ক'লা ছোঁৱৰৰ তলত দুখিলা শেঁতা সোণৰ পাত, তাৰ মাজত দুটা স্বচ্ছ নীলাভ হ্ৰদ, দ. শান্ত, সীমাহীন য'ত যুগ-যুগ ধৰি আমালৈ আত্মহত্যাৰ আহ্বান, তাৰ মাজেৰে মোৰ বিস্ময়বিমুগ্ধ মুখৰ অকণমানি এখনি ছবি।
এনেকুৱা কৰিব নোৱাৰি নে, যে চাৰিওপিনৰ যত গোলমাল, যত অসংগীত নিস্তব্ধ হৈ পৰিব, মাথোঁ সংগীতৰ ধবনিহে শুনা যাব? এনেকুৱা এটা যন্ত্ৰ উলিয়াব নোৱাৰি নে? তাই মিচিকিয়াই হাঁহিছিল-তাইৰ স্বামীৰ মূৰত কত আইডিয়া, কত কল্পনা।
কিন্তু কিছুমান অসংগীত তেওঁলোকেও ভাল পায়। নিস্তব্ধ দুপৰীয়া নাৰিকলগছবোৰৰ পাত যেতিয়া কঁপে, তাই আচ্ছন্নৰ দৰে কাণ পাতি শুনে, ৰাস্তাৰে যেতিয়া গলত জুনুকা বন্ধা ঘোঁৰাৰ গাড়ী জুন-জুন্ কৰি ঘোঁৰাৰ ক্লক্লপ্ কদমেৰে পাৰ হৈ যায়, দুয়ো কথা বন্ধ কৰি ৰ লাগি শুনে, সেই শব্দ মিলি যোৱাৰ পাছত দুয়ো দুয়োৰে পিনে চাই এবাৰ মিচিকিয়াই হাঁহে। এইবোৰ অসংগীত, এইবোৰৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট পৰ্যাবৃত্তি বা 'পিৰিয় 'ডিচিটী' নাই (যিটোৱে বিজ্ঞানৰ মতে সংগীত আৰু গণ্ডগোলৰ পাৰ্থক্য কৰে বুলি তেওঁ আলোচনী এখনত পঢ়িছে: সংগীত বনাম সংগীত-শেষৰ শ্ৰোতাৰ হাতচাপৰি!)
কিন্তু তেওঁ তাইক বুজাবৰ চেষ্টা কৰে (এইটোও তেওঁ আলোচনীত পঢ়িছে) যে গণ্ডগোল আৰু সংগীতৰ পাৰ্থক্য মনোগত, মনস্তাত্ত্বিক। ঘড়ীৰ টিক্-টিক্ শব্দ পৰ্যাবৃত্ত, কিন্তু সেইটো সাধাৰণতে সংগীত নহয়, আৰু ৰাতি টোপনিৰ সময়ত খেয়াল-এনেকি সুললিত ঠুংৰী-শুনিব লাগিলে সেইটো গোলমাল, অসংগীত।
সি নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰিবৰ চেষ্টা কৰিছে, সি ভাবিবৰ চেষ্টা কৰিছে, কিয় তাৰ নিজৰে নিজৰ প্ৰতি কোনো সহানুভুতি নাহে, সি তাৰ পুৰণি ভুলৰপৰা শিক্ষা ল'বৰ প্ৰয়াস কৰিছে, সি বিশ্লেষণ কৰিবৰ চেষ্টা কৰিছে তাৰ কি নাই যি তাৰ বাল্যবন্ধুৰ আছে, তাৰ মামাৰ আছে, আইমনুৰ স্বামীৰ আছে, তাক ফালৰি কাটি তাৰ চাকৰি হস্তগত কৰা লহকৰৰ আছে, এই বীমা এজেন্টজনৰ আছে, সি বুজিবৰ চেষ্টা কৰিছে তাৰ কি হৈছে, তাক কি লাগে, তাক কি লাগে।
আজি যেনেকৈ আমি মৰাৰ কথা ভাবিব নোৱাৰোঁ, আৰু ক'ত কি যেন আমাৰ কৰিবলগীয়া আছে, জীয়াই থাকাৰ উদ্দাম বাসনা, খোৱা, প্ৰেম কৰা, ঘৰ কৰা, কত ৰকমৰ ইচ্ছা, কত পৰিকল্পনা-অ, চাৰিওপিনৰ এই হাল্লা-গুল্লাই হৰ-দিন যি কৈছে সেইটো এই নহয় যে মৰিব লাগে, মাৰিব লাগে, এই অশান্তিয়ে বাৰে বাৰে কৈছে, এতিয়াও যাবৰ হোৱা নাই, বহু ঘটনা ঘটিবলৈ আছে, বহু কাম বাকী আছে, এতিয়াও যাবৰ হোৱা নাই, জীয়াই থাকিব লাগিব, যেনেকৈ পাৰোঁ যিমানদিন পাৰোঁ জীয়াই থাকিব লাগিব, জীয়াই থাকিব লাগিব।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
সুন্দ আৰু উপসুন্দ

সুন্দ আৰু উপসুন্দ হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত উল্লেখ থকা দুই অসুৰ ভাতৃ। এওঁলোক নিকুম্ভৰ পুত্ৰ। তেওঁলোক হিৰণ্যকশিপুৰ বংশধৰ।

কিংবদন্তি

সুন্দ আৰু উপসুন্দ ভাতৃদ্বয়ে এবাৰ বিন্ধ্য পৰ্বতত কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল। শেষত ব্ৰহ্মাই ভাতৃদ্বয়ক বৰদান দিবলৈ সন্মত হ’ল আৰু তেওঁলোকে অমৰত্ব বিচাৰিলে। এই বৰ ব্ৰহ্মাই দিয়া নাছিল। যমজ ভাতৃদ্বয়ে কেৱল ইজনে সিজনক আঘাত নকৰালৈকে সম্পূৰ্ণ অক্ষম নোহোৱাৰ বৰ বাছি লৈছিল। বিন্ধ্য পৰ্বত ত্যাগ কৰি সুন্দ আৰু উপসুন্দই কেইবাজনো ব্ৰাহ্মণক বধ কৰিলে, আৰু ফলত বৈদিক ধৰ্মৰ স্থিতিৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিলে। ব্ৰহ্মাৰ পৰা ইয়াৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ উপায় বিচৰা হ’ল। তেওঁ বিশ্বকৰ্মাক নিৰ্দেশ দিলে যে, তেওঁৰ সন্মুখত এগৰাকী নিখুঁত সুন্দৰী নাৰী সৃষ্টি কৰিব লাগে, ফলত সুন্দৰ অপ্সৰা তিলোত্তম সৃষ্টি কৰিছিল।
এই সুন্দৰীক লৈ ভাতৃদ্বয়ৰ মাজত বিৰোধৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। তিলোত্তমাই সুন্দ আৰু উপসুন্দক সিহঁতৰ ৰাজ্যত সিহঁতৰ দলৰ সৈতে, মদ্যপান কৰি বিজয় উৎসৱ উদযাপন কৰিছিল। তিলোত্তমাক দেখি সিহঁতে তেওঁক পাবলৈ লগে লগে পৰস্পৰে যুঁজত পৰিল, আৰু শেষত ইজনে সিজনক হত্যা কৰিলে। তেনেকৈ পুনৰ এবাৰ শান্তি স্থাপন কৰা হ'ল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
পলাশবাৰী

পলাশবাৰী (Pron:ˌpəlæsˈbɑːrɪ) অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন ঠাই৷

ইতিহাস

ভৌগোলিক বিৱৰণ

ভৌগোলিকভাৱে পলাশবাৰী .ত অৱস্থিত৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ৪৬ মিটাৰ (১৫০ ফুট)

আন্ত:গাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পলাশবাৰীৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪৭৪১ জন৷ ইয়াৰে ৫১% পুৰুষ আৰু ৪৯% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ৯% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷

পলাশবাৰীৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮০%৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৮৫% আৰু ৭৫%৷

যাতায়ত ব্যৱস্থা

শিক্ষা

ৰাজনীতি

পলাশবাৰী গুৱাহাটী (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

উল্লেখযোগ্য স্থান

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
নাৰায়ণী সন্দিকৈ

নাৰায়ণী সন্দিকৈৰ জন্ম উত্তৰ লক্ষীমপুৰত। এখেতৰ পিতৃ ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱা আৰু মাতৃ লম্ভী দেৱী। পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ ভনীয়েক। ১৯২৯ চনত গোলাঘাটত বহা অসম মহিলা সমিতিৰ অধিবেশন, উত্তৰ লক্ষীমপুৰ মহিলা সভা, শিৱসাগৰ জয়মতী উৎসৱ আদিৰ সভাপতি আছিল। ১৮৯৭ চনত ৰাধাকান্ত সন্দিকৈৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ এখেতসকলৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। ১৯৩৮ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত এইগৰাকী বিশিষ্ট সমাজসেৱিকা নাৰায়ণী সন্দিকৈৰ জীৱনাসন ঘটে।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
খ’ন (থাইলেণ্ড)

খ’ন (থাই: โขน, উচ্চাৰণ [kʰǒːn]) থাইলেণ্ডৰ এক নৃত্য-নাটিকাৰ ধাৰা। আয়ুথায়া সাম্ৰাজ্যৰ সময়ৰ পৰাই খ’ন পৰিৱেশন কৰা হৈ আছে।
পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাজসভাত মুখা পৰিধান কৰি এককভাৱে পুৰুষে কথক আৰু পৰম্পৰাগত পিফাট (থাই শাস্ত্ৰীয় সাংগীতিক শিল্পীৰ দল) দলৰ সৈতে এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰিছিল। মহিলাসকলে পৰিৱেশন কৰা এই ধাৰাটোৰ এটা বেলেগ প্ৰকাৰক “খ’ন ফু ইং’’ বোলা হয়

ইতিহাস

খ’ন হ’ল থাইলেণ্ডৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য, যাৰ মাজত নৃত্য আৰু নাটকৰ দৰে বহুতো পৰিৱেশ্য কলাৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে। ইয়াৰ উৎপত্তিস্থল সম্বন্ধে কোনো সঠিক প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই যদিও থাই সাহিত্যৰ লিলিট ফ্ৰা লো (প্ৰায় ১৫২৯)ত ইয়াৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে৷ উক্ত পুথিখন ৰজা নৰাই মহাৰাজৰ যুগৰ আগতে লিখা হৈছিল।
ঐতিহাসিক তথ্যই প্ৰমাণ কৰিছে যে ইতিমধ্যেই থাইলেণ্ডৰ মঞ্চ নাটকৰ শিল্প ১৭ শতিকালৈকে যথেষ্ট বিকশিত হৈছিল। ১৬৮৭ চনত ফ্ৰান্সৰ চতুৰ্দশ লুইয়ে চিয়াম ৰাজ্যত দেখা সকলো কথা লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ এজন কূটনীতিবিদ চাইমন ডি লা লুবেৰক পঠিয়াইছিল। লা লুবেৰে তেওঁৰ বিখ্যাত বিৱৰণীত ডু ৰ'য়াম ডি চিয়ামত চিয়ামৰ এই ক্লাছিক থিয়েটাৰ সযতনে পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল, য’ত খ’নৰ অভিনয়ৰ এটা মহাকাব্যিক যুদ্ধৰ দৃশ্যও আছিল৷ তেওঁ তাত দেখা কথাবোৰ অতি বিশদভাৱে লিপিবদ্ধ কৰিছিল:
ছিয়ামৰ খ’ন নৃত্যশিল্পীসকলৰ সাজ-পোছাকৰ বিষয়ে লা লুবেৰে লিপিবদ্ধ কৰিছে যে, "ৰাবামত নৃত্য কৰা নৃত্যশিল্পীসকলে, জাপিসঁজীয়া মেণ্ডেৰিনসকলৰ অনুষ্ঠানৰ টুপিৰ দৰে ওখ আৰু জোঙা সোণালী কাগজৰ টুপী পিন্ধে, কিন্তু সেইবোৰ কাণত কাষত ওলমি থাকে। কাণৰ তলত নকল শিলেৰে সজা আৰু সোণপানী চৰোৱা কাঠৰ দুটা লকেট থাকে। ৰাক্ষস আৰু বান্দৰ চৰিত্ৰই মুখা পিন্ধিলেও, বেছিভাগ মানৱ চৰিত্ৰই মুখা নিপিন্ধা। কিয়নো থাই নাট্য আৰু সাহিত্য ভাৰতীয় কলা আৰু কিংবদন্তিৰ পৰা বহুতো প্ৰেৰণা লাভ কৰে। খ’ন ৰামাকিয়েন প্ৰথমে কেৱল পুৰুষেহে পৰিৱেশন কৰিব পাৰিছিল। মহিলাসকলে কেৱল অপেশ্বৰী আৰু দেৱী হিচাপেহে অভিনয় কৰিছিল। আজিকালি নাৰীয়ে বান্দৰ আৰু অসুৰ হিচাপেও অভিনয় পৰিৱেশন কৰে। আগতে খ’ন কেৱল ৰাজ পৰিয়ালেহে কৰিছিল, ৰজাৰ পুত্ৰসকলে বান্দৰ আৰু অসুৰ হিচাপে পৰিৱেশন কৰিছিল। থাই খ’নে বাস্তৱসন্মত নৃত্যৰ আংগিকৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, বিশেষকৈ বান্দৰৰ নৃত্যত সৌন্দৰ্য্য আৰু বান্দৰৰ দৰে মিহি নৃত্যৰ ভংগীমাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়। খ’ন নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ অতি কম বয়সতে আৰম্ভ কৰা হয়, যাতে পৰিৱেশকজন বান্দৰৰ দৰে ওলোটাকৈ জঁপিয়াব পৰাকৈ নমনীয় শৰীৰৰ হয়, বিশেষকৈ বান্দৰ চৰিত্ৰবোৰৰ বাবে৷

চিত্ৰ শালা

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:থাইলেণ্ড
নৱ বিহাৰ

নৱ বিহাৰ (পাৰ্চী: نوبهار; আক্ষৰিক অৰ্থ 'নতুন মঠ') আছিল উত্তৰ আফগানিস্তানৰ প্ৰাচীন বালখ চহৰৰ ওচৰত অৱস্থিত দুটা বৌদ্ধ মঠৰ এটা গোট। ঐতিহাসিক বিৱৰণীয়ে ইংগিত দিয়ে যে খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম আৰু একাদশ শতিকাৰ ভিতৰত এই বিহাৰটো বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ হিচাপে বিকশিত হৈ উঠিছিল। সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাত কুশন সম্ৰাট কনিষ্কৰ ৰাজত্বকালত বা তাৰ পিছত ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।

নৱ বিহাৰক "মধ্য এছিয়াৰ নালন্দা" বুলি কোৱা হৈছে।

প্ৰাধান্যলৈ উত্থান

ঐতিহাসিক বিৱৰণীয়ে ইংগিত দিয়ে যে খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম আৰু একাদশ শতিকাৰ ভিতৰত ই বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ হিচাপে ফুলি উঠিছিল। সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাত, কনিষ্কৰ ৰাজত্বকালত বা তাৰ পিছত ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। নামৰপৰা বৰমাকিদ বুলি জনা যায়।

আৰবৰ অধীনত ইতিহাস

পশ্চিম তুৰ্কীৰপৰা এই অঞ্চল দখল কৰা কাবুল শ্বাহীসকলৰপৰা ৬৬৩ চনত উমাইয়াদ খিলাফটে বালখ দখল কৰে।

৭০৮ চনত কাবুল শ্বাহী ৰাজকুমাৰ নাজাকতাৰ খানে তিব্বত সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰি উমাইয়াদসকলৰপৰা বক্ট্ৰিয়া পুনৰ দখল কৰি বৌদ্ধ শাসন অব্যাহত ৰাখিছিল। ৭১৫ চনত কুটাইবাই উমাইয়াদসকলৰ বাবে এই অঞ্চলটো পুনৰ দখল কৰে আৰু তিব্বতে কাবুল শ্বাহীসকলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰে। কুটাইবাই নভা বিহাৰাৰ যথেষ্ট ক্ষতিসাধন কৰে, যাৰ ফলত বহু সন্ন্যাসীয়ে খোটান আৰু কাশ্মীৰলৈ পলায়ন কৰে।

আব্বাছিদ খিলাফতৰ অধীনত মহান ক্ষমতালৈ উন্নীত হোৱা আৰু শক্তিশালী ৱজিয়াৰ হোৱা বৰমাকিদসকল নভা বিহাৰাৰ বংশগত প্ৰশাসকৰ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয় যিসকলে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।

আৰবৰ সাহিত্যিক উমৰ ইবনে আল-আজৰাক আল-কৰমানীয়ে অষ্টম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নাভা বিহাৰাৰ বিশদ বিৱৰণ লিখিছিল, যিটো ইবন আল-ফাকিহৰ দশম শতিকাৰ শেষৰফালে লিখা কিতাব আল-বুলদানত সংৰক্ষিৌত হৈ আছে। তেওঁ নভা বিহাৰাক ইছলামৰ আটাইতকৈ পৱিত্ৰ স্থান মক্কাৰ কাবাৰ সৈতে মিল থকা বুলি অভিহিত কৰে। তেওঁ নৱ বিহাৰক মূল মন্দিৰৰ মাজত শিলৰ ঘনক এটা মেৰিয়াই থোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ভক্তসকলে ইয়াৰ প্ৰদক্ষিণ কৰি কাবাৰ দৰে প্ৰণাম কৰিছিল। শিলৰ ঘনকটোৱে সেই মঞ্চক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল, য’ত এটা স্তুপ থিয় হৈ আছিল, যিটো বেক্টৰিয়ান মন্দিৰত প্ৰচলিত আছিল। ইয়াক ঢাকি ৰখা কাপোৰ পাৰ্চীসকলৰ শ্ৰদ্ধা প্ৰদৰ্শনৰ পৰম্পৰা অনুসৰি আছিল, যিটো বুদ্ধৰ মূৰ্তি আৰু স্তুপ দুয়োটাতে সমানে প্ৰযোজ্য আছিল।

কিছুমান আৰবী সূত্ৰই এই মঠটোক জৰদস্তিৰ অগ্নি মন্দিৰ বুলি ভুলকৈ বৰ্ণনা কৰিছে, সম্ভৱতঃ জৰদস্তৰৰ জন্মস্থান বালখৰ ওচৰত থকাৰ বাবে। আৰবী উৎসত মঠটোৰ নাম "নৌবাহাৰ" বুলি লিখা আছে। ভ্যান ব্লেডেলে (পৃষ্ঠা ৬৮) কৈছে যে এই নামটোৰ এই ৰূপটো বেক্টৰিয়ান উচ্চাৰণৰপৰাই অনুসন্ধান কৰিব পাৰি।

টাং চীনৰ তীৰ্থযাত্ৰী য়িজিং (義浄) ৬৮০ৰ দশকত নৱ বিহাৰ ভ্ৰমণ কৰি সৰ্বস্তিবাদ শিক্ষণৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে ই ফুলি উঠিছে বুলি ৰিপৰ্ট কৰিছিল।

গাজনাভিদ বংশৰ পাৰ্চী পণ্ডিত আৰু সাহিত্যিক আবু ৰায়হান আল-বিৰুনিয়ে ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে দশম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নাভা বিহাৰাকে ধৰি বেক্ট্ৰিয়াৰ মঠবোৰ এতিয়াও কাৰ্যক্ষম হৈ আছিল আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ফ্ৰেস্কোৰে সজ্জিত হৈ আছিল।

এই ভৱনৰ এক আমোদজনক উল্লেখ দশম শতিকাৰ আৰব ভ্ৰমণকাৰী আৰু ভূগোলবিদ ইবন হাউকালৰ লিখনিত পোৱা যায়।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Nava Vihāra at the Mapping Buddhist Monasteries website.

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
শ্ৰেণী:আফগানিস্তান
শ্ৰেণী:ধৰ্মীয় স্থান
ৱিকি ৰেবিট হোল

ৱিকি ৰেবিট হোল হৈছে এজন পাঠকে ইণ্টাৰনেটত ব্ৰাউজ কৰোঁতে ৱিকিপিডিয়া আৰু অন্যান্য ৱিকিলৈ এটা বিষয়ৰ পৰা আন এটা বিষয়লৈ ভ্ৰমণ কৰা শিক্ষণ পথ। ইয়াক 'ৱিকি ব্লেক হোল' বা 'ৱিকি হোল' হিচাপেও জনা যায়। এই 'হোল' বা অসমীয়াত গহ্বৰৰ ৰূপক 'এলিচছ্ এডভেন্সাৰ ইন ৱাণ্ডৰলণ্ড' নামৰ বিখ্যাত কিতাপ খনৰ পৰা আহিছে। ইয়াত এলিচে এটা বগা শহাপহু বা ইংৰাজীত 'ৰেবিট'ক অনুসৰণ কৰি তাৰ গহ্বৰ বা 'হোল'ৰ জৰিয়তে দুঃসাহসিক অভিযানৰ পাতনি মেলিছিল।

ৱিকিপিডিয়াৰ বাহিৰত ভিডিঅ' চাওঁতে বহু লোকে কি দেখিছিল সেই বিষয়ে অধিক তথ্য পাবলৈ ৱিকিলৈ যায় আৰু ৱিকি ৰেবিট হোলত সোমাই পৰে। এনেদৰে তেওঁলোকে আৰম্ভ কৰা স্থানৰ পৰা প্ৰগতিশীলভাৱে আঁতৰোৱা আন বিষয়লৈ আগবাঢ়ে। ঐতিহাসিক লোক বা ঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত চলচ্চিত্ৰবোৰে প্ৰায়ে ৱিকিপিডিয়া ৰেবিট হোল অন্বেষণ কৰিবলৈ আকৰ্ষণ কৰে।

ৱিকিপিডিয়া প্ৰবন্ধৰ মাজৰ সম্পৰ্ক দেখুওৱা তথ্য কল্পনাই পথপ্ৰদৰ্শন কৰা পাঠ্যয়ে পাঠকক এটা বিষয়ৰ পৰা আন বিষয়লৈ ভ্ৰমি ফুৰিবলৈ বাধ্য কৰায়। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচনে পাঠকসকল কেনেদৰে ৰেবিট হোলত প্ৰৱেশ কৰে তাৰ ওপৰত গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰে।

ৱিকিপিডিয়া ব্যৱহাৰকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ ৰেবিট হোল আচৰণৰ অভিজ্ঞতাবোৰ ৱিকিপিডিয়া উদযাপনৰ অংশ হিচাপে আৰু লগতে সামাজিক মাধ্যমত ভাগ-বতৰা কৰিছে। কিছুমান লোকে ৰেবিট হোল বিচৰাৰ মজাৰ বাবে ৱিকিপিডিয়ালৈ আহে। ৰেবিট হোলৰ অন্বেষণ ৱিকিৰেচিঙৰ অংশ হ'ব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়া
২৬ জুলাই

ঘটনাৱলী

১৮৫৬ - ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ উদ্যোগত ভাৰতত বিধবা বিবাহ আইন প্ৰচলন হয়।
১৯০৮ - ফেডাৰেল ব্যুৰো অৱ ইনভেষ্টিগেছন বা এফ বি আই (ইংঃ Federal Bureau of Investigation or FBI) গঠন হয়।
১৯৬৫ - মালদ্বীপে স্বাধীনতা লাভ কৰে।
১৯৯৯ - কৰ্গিল যুদ্ধৰ অৱসান ঘটে।
২০০১ - শ্বেৰ বাহাদুৰে নেপালৰ নতুন প্ৰধান মন্ত্ৰী ৰূপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
২০২৪ - বিশ্ব ঐহিত্যক্ষেত্ৰ হিচাপে চৰাইদেউ মৈদামত পৰিল ইউনেস্ক'ৰ ছীল-মোহৰ। দেশৰ ৪৩ সংখ্যক বিশ্ব ঐতিহ্যক্ষেত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হ'ল চৰাইদেউ মৈদাম।
২০২৪ - এশ বছৰ বিৰতিৰ অন্তত পেৰিছ চহৰত ৩৩ সংখ্যক অলিম্পিক খেল আৰম্ভ। এই অলিম্পিকত ২০৬খন দেশৰ ১০,৭১৪জন খেলুৱৈয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে। ৩২৯টা শাখাত ৩২বিধ খেল অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া এই অলিম্পিকত ভাৰতৰ ১১৭জন খেলুৱৈয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে।

জন্ম

১৮৫৬ - জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব, এগৰাকী বিখ্যাত আইৰিছ নাট্যকাৰ।
১৮৯৪ - আলডুছ হাক্সলী, প্ৰখ্যাত ইংৰাজ ঔপন্যাসিক।
১৯২৮ - ষ্টেনলি কুবৰিক, আমেৰিকান ছবি পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু প্ৰযোজক।
১৯৬৪ - ছান্দ্ৰা বুলক, হলিউডৰ অভিনেত্ৰী।
১৯৬৭ - জেছন ষ্টাথাম, হলিউডৰ অভিনেতা।

মৃত্যু

১৯৮৪ - জৰ্জ গেলাপ (ইংঃ George Gallup), পৰিসংখ্যাবিদ, গেলাপ পোলৰ (ইংঃ Gallup Poll) উদ্ভাৱক।
২০১৩ - অবেইদ ছিদ্দিকি, ৰাষ্ট্ৰীয় জীৱবিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষক অধ্যাপক।
২০২০ - কম্পিউটাৰ মাউছৰ সহ-উদ্ভাৱক ৱিলিয়াম কাৰ্ক ইংলিছ বা বিল ইংলিছ।
২০২৩ - উমাকান্ত বৈৰাগী, অসমীয়া টোকাৰী গীতৰ শিল্পী।

দিৱস

আন্তৰাষ্ট্ৰীয় মেংগ্ৰ'ভ পৰিস্থিতি তন্ত্ৰ সংৰক্ষণ দিৱস।
কাৰ্গিল বিজয় দিৱস (ভাৰত)।
মালদ্বীপৰ স্বাধীনতা দিৱস।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
আনান্সি

আনান্সিৰ গল্পৰ উৎপত্তিস্থল আফ্ৰিকা মহাদেশৰ পশ্চিমে, ঘানাত। ঘানাৰ প্ৰচলিত ভাষা ‘আকান’ অনুসৰি আনান্সি শব্দৰ অৰ্থ মকৰা। পিছে প্ৰচলিত কথাত এই ‘অ্যানান্সি’ শব্দটিৰ আৰু ভালে কেইটা উচ্চাৰণ আছে। ক'ৰবাত ক'ৰবাত ইয়াক কোৱা হয় ‘ আনান্সে’, ক'ৰবাত কোৱা হয় ‘কুয়াকু আনান্সে’, আকৌ কোনোৱে ‘কুয়েকু আনানসি’ও বুলি কয়। পিছে আটাইতকৈ বেছি প্ৰচলিত নামৰ উচ্চাৰণ হল ‘আনান্সি’।

ঘানাত উদ্ভূত, এই মকৰাৰ গল্পবোৰ ট্ৰান্সআটলাণ্টিক ক্ৰীতদাস বাণিজ্যৰ মাধ্যমেৰে কেৰিবিয়ানলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।

আনানসি তাৰ ধূৰ্ততা, সৃজনশীলতা আৰু বুদ্ধি ব্যৱহাৰৰ বাবে আৰু শক্তিশালী প্ৰতিপক্ষক চতুৰালিৰে জয় কৰাৰ ক্ষমতাৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিচিত।

ঘানাত আনান্সিৰ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত যিখন ছবি আছে, তাত আনান্সিক অঁকা হৈছে আঠ ঠেঙীয়া এক দেৱতা হিচাপেই। পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ এই মকৰা- সদৃশ দেৱতাৰ এটা পৰিয়ালো আছে, পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই দেখাত এই আনান্সিৰ দৰেই।আনান্সিৰ মাতৃৰ নাম ‘অ্যাসাসি ইয়া’। ঘানাৰ মানুহৰ বাবে এই ‘অ্যাসাসি ইয়া’ হ'ল পৃথিবৰ দেৱী। আনান্সিৰ পৰিয়ালত এই মাকৰ উপৰিও আছে এগৰাকী স্ত্ৰী আৰু তিনিজন সন্তান। তাৰ স্ত্ৰীৰ নাম ‘ওকোনোৰে ইয়া’ আৰু তিনি সন্তানৰ নাম যথাক্ৰমে- ‘তিকুমা’, ‘তিকেলেনকিলেন’ আৰু ‘ন্যানকোনৱা’। এওঁলোকৰ মাজৰ কুমাই নিজৰ দেউতাকক প্ৰচণ্ড ভয় কৰে বুলি পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ পুৰাণত উল্লেখ আছে।

কুয়াকু আনান্সিৰ স্বভাৱৰ বিষয়ে ঘানাৰ পুৰাণত কোৱা হৈছে, আনান্সি ভীষণ ধূৰ্ত। নিজৰ বুদ্ধিমত্তাৰে তেওঁ শক্তিশালী প্ৰতিপক্ষকো হৰুৱাই দিয়াৰ ক্ষমতা ৰাখে বুলি বিশ্বাস কৰে পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ মানুহে। আনকি আনান্সিৰ বুদ্ধিমত্তাক ঘানাৰ মানুহ ইমানেই পূজনীয় বুলি ভাবে যে ঘানাৰ ‘আকান’ ভাষাত আনান্সিৰ নামে এটা শব্দই আছে- ‘ 'আনান্সিসিম’। ইংৰাজীলৈ ৰূপান্তৰ কৰিলে শব্দটোৰ অৰ্থ হয় - ইমানেই অবিশ্বাস্য গল্প যে বিশ্বাস কৰিব‌নোৱাৰি। (a story too incredible to believe)। এনে কোনো গল্প য'ত ইমানেই বুদ্ধিমত্তাৰ নজিৰ আছে যে বিশ্বাস কৰাই টান--এনেকুৱা ঘটনা ব্যাখ্যা কৰিবলৈ 'আকান' ভাষাত এটা শব্দই যথেষ্ট -'আনান্সিসিম'।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ লোক গাথা
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেৱতা
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ পৌৰাণিক আখ্যান
অসুৰৰ আলিৰ সন্ধি

অসুৰৰ আলিৰ সন্ধি ১৬৩৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত মোগল সম্ৰাজ্যৰ ফৌজদাৰ আল্লাহ য়াৰ খান আৰু আহোম ৰাজ্যৰ মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাৰ মাজত স্বাক্ষৰিত হৈছিল। ১৬১৫ চনৰপৰা কেইবাবাৰো মোগলে আহোমক আক্ৰমণ কৰি অসম নিজৰ অধীনলৈ আনিবলৈ কৰা বিফল চেষ্টাৰ পিছত ১৬৩৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত দুইমুনিশিলা যুদ্ধত মোগল আহোমৰ হাতত বেয়াকৈ পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত এই সন্ধি অস্তিত্বলৈ আহিছিল। চামধৰা দুৰ্গত এই যুদ্ধ চলিছিল। এই যুদ্ধত আহোম দুৰ্গত অটল হৈ থাকে আৰু মোগল পিছুৱাই যায়। ইয়াৰ ফলত অসুৰৰ আলিৰ সন্ধি স্বাক্ষৰিত হয় আৰু মোগলে কামৰূপ লাভ কৰে।

পটভূমি

১৬০২ চনত ঢাকাৰ নবাবে পশ্চিম অসমৰ ধুবুৰীৰ কোচ হাজোৰ ৰজা পৰীক্ষিত নাৰায়ণক আক্ৰমণ কৰি নিজৰ দখললৈ আনে আৰু অসম ৰাজ্যলৈকে মোগল সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিবলৈ মোগল সকলৰ আগ্ৰহ জন্মে। পৰীক্ষিতৰ ভাতৃ বালি নাৰায়ণক আহোমে সুৰক্ষা দিছিল। সেয়ে, ১৬১৫ চনত আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহৰ ৰাজত্বকালত মোগলে অসম আক্ৰমণ কৰে। ১৬৩৯ চনত এই যুদ্ধৰ মীমাংসা ৰূপে আহোম-মোগলৰ মাজত অসুৰৰ আলিৰ সন্ধি হয়।

ফলাফল

এই সন্ধি অনুসৰি মোগল আৰু আহোমৰ সীমা স্থিৰ কৰা হৈছিল। সন্ধিমতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ উত্তৰপাৰ বা উত্তৰকুলে বৰনদী আৰু দক্ষিণপাৰ অৰ্থাৎ দক্ষিণকুলে অসুৰৰ আলি আহোম আৰু মোগলৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান অসুৰৰ আলি গুৱাহাটীৰ ৰাজগড় পথ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৬০ৰ দশকৰ লৈকে এই আলিৰ অৱস্থিতি আছিল। এই সন্ধি অনুসৰি আহোম স্বৰ্গদেউৱে গুৱাহাটীত মোগলৰ আধিপত্য মানি লৈছিল আৰু মোগল ফৌজদাৰে আহোম ৰাজ্যত কোনো বিধি-পথালি নিদিয়ে বুলি সন্মতি জনাইছিল। এই দুই অঞ্চলৰ মাজত বাণিজ্য-বেপাৰৰ বাবে আহোম ৰাজ্যৰ প্ৰতিনিধিদ্বয় কানু শৰ্মা আৰু সনাতন আৰু মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিনিধি শেখ মেদাৰ উপস্থিতিত অনুমতি দিয়া হৈছিল।

লগতে চাওক

আহোম-মোগলৰ সংঘৰ্ষ

নোট

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:চুক্তি
লাৰিছা পিং

লাৰিছা পিং লিউ (ইংৰাজী: Larissa Ping Liew; জন্ম: ১৮ মাৰ্চ ১৯৯৯) এগৰাকী মালয়েছিয়ান মডেল, ফেশ্বন ব্লগাৰ আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী, যিয়ে মিছ ৱৰ্ল্ড মালয়েছিয়া ২০১৮ ৰ মুকুট লাভ কৰিছিল। তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৮ প্ৰতিযোগিতাত মালয়েছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল, য’ত তেওঁ শীৰ্ষ ৩০ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

লাৰিছাৰ জন্ম আৰু শৈশৱ কুচিং, চাৰাৱাকত অতিবাহিত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন মালয়েছিয়ান চীনামূলীয় ব্যক্তি আৰু ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী চহৰৰ বাসিন্দা; আনহাতে তেওঁৰ মাতৃ মিৰিৰ এগৰাকী কেনিয়াহ জনগোষ্ঠীৰ মহিলা। এইটো এটা খিলঞ্জীয়া জনজাতি যি 'ওৰাং উলু' গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত। তেওঁ ইংৰাজীৰ লগতে মালয়েছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা (বিশেষকৈ চাৰাৱাকিয়ান উপভাষা) সাৱলীলভাৱে ক’ব পাৰে।

তেওঁ কুচিঙৰ চেইণ্ট যোচেফ প্ৰাইভেট স্কুলত মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু এছপিএম পৰীক্ষাত সকলো বিষয়তে 'এ' গ্ৰেড লাভ কৰিছিল। তেওঁ 'হেল্প ইউনিভাৰ্ছিটী'ৰপৰা কলা শাখাৰ ফাউণ্ডেশ্যন পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁক তেওঁৰ ফাউণ্ডেশ্যন প্ৰগ্ৰেমৰ বাবে ২০,০০০ মালয়েছিয়ান ৰিংগিটৰ ১০০% 'স্কুল এচিভাৰ স্কলাৰশ্বিপ এৱাৰ্ড' প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ ৮টা 'হাই ডিষ্টিংচন' আৰু ৫টা 'ডিষ্টিংচন'সহ এই পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

কেলিগিট ওৰাং উলু মিৰি ২০১৮

২০১৮ চনৰ মে' মাহত মিৰি ডিভিজনৰ বাবে অনুষ্ঠিত 'কেলিগিট ওৰাং উলু' প্ৰতিযোগিতাত লাৰিছা বিজয়ী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। গৱাই দায়াক উৎসৱৰ সৈতে সংগতি ৰাখি প্ৰতি বছৰে এই প্ৰতিযোগিতাখন অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

মিছ ৱৰ্ল্ড মালয়েছিয়া ২০১৮

২০১৮ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত চাৰাৱাকৰ 'বোৰ্নিঅ' কনভেনচন চেণ্টাৰ কুচিং'ত অনুষ্ঠিত প্ৰতিযোগিতাত লাৰিছাই মিছ ৱৰ্ল্ড মালয়েছিয়া ২০১৮ খিতাপ অৰ্জন কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ 'মিছ টেলেণ্ট' আৰু 'মিছ ফটোজেনিক' বঁটাও লাভ কৰে। তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড মালয়েছিয়া ২০১৬ শ্বেতা ছেখোনৰ উত্তৰাধিকাৰী হয়।

মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৮

এবছৰৰ বিৰতিৰ পিছত লাৰিছাই ২০১৮ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত চীনত অনুষ্ঠিত মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৮ প্ৰতিযোগিতাত মালয়েছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ প্ৰতিযোগিতাখনৰ শীৰ্ষ ৩০ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলিষ্ট হোৱাৰ উপৰি তেওঁ প্ৰতিযোগিতাৰ সপ্তাহত অনুষ্ঠিত হোৱা কেইবাটাও শিতানত স্থান লাভ কৰিছিল:

ৰাউণ্ড ১ আৰু ২ ত 'হেড টু হেড চেলেঞ্জ'ৰ বিজয়ী
'মিছ ৱৰ্ল্ড টেলেণ্ট'ত চতুৰ্থ ৰানাৰ্ছ-আপ
'শ্ৰেষ্ঠ ডিজাইনাৰ বঁটা'ত শীৰ্ষ ৫ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান
'বিউটি উইথ এ পাৰপাজ' শিতানত শীৰ্ষ ১২ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান
'মাল্টিমিডিয়া এৱাৰ্ড'ত শীৰ্ষ ১০ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান
ছুইমচুট মিউজিক ভিডিঅ'ত শীৰ্ষ ৩০ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান
'মিছ ৱৰ্ল্ড টপ মডেল'ত শীৰ্ষ ৩২ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী