ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
অৰেলিয়া (চিজাৰৰ মাতৃ)

অৰেলিয়া ; আনুমানিক সময় ১২০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – ৩১ জুলাই, ৫৪ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব, ৰোমান সেনাপতি আৰু ৰাষ্ট্ৰনেতা জুলিয়াছ ছিজাৰৰ মাতৃ আছিল।

পৰিয়াল

অৰেলিয়া, ৰুটিলিয়া আৰু লুচিয়াছ অৰেলিয়াছ কট্টা বা তেওঁৰ ভাতৃ মাৰ্কাছ অৰেলিয়াছ কট্টাৰ কন্যা আছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১১৯ চনত তেওঁৰ পিতৃ কনছুল আৰু একে নামৰ দেউতাকৰ ফালৰ ককাক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪৪ চনত কনছুল আছিল। ৰোমান ৰিপাব্লিকান যুগত অৰেলি কট্টাৰ পৰিয়ালটো এটা বিশিষ্ট পৰিয়াল আছিল। তেওঁৰ মাক ৰুটিলিয়া, ৰুটিলিয়া জেনছৰ সদস্য আছিল। তেওঁলোক কনছুলাৰ পদবীৰ আছিল। পাব্লিয়াছ ৰুটিলিয়াছ ৰুফাছ আছিল তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা ককাক।

তেওঁৰ তিনিজন ভাতৃও কনছুল আছিল: খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৫ চনত গাইয়াছ অৰেলিয়াছ কট্টা, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৪ চনত মাৰ্কাছ অৰেলিয়াছ কট্টা আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৫ চনত লুচিয়াছ অৰেলিয়াছ কট্টা।

অৰেলিয়াই এজন প্ৰেটৰ গাইয়াছ জুলিয়াছ চিজাৰক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮৫ – ৮৪ চনত। তেওঁলোকৰ সন্তান আছিল: জুলিয়া মেজৰ,- লুচিয়াছ পিনাৰিয়াছ আৰু কুইণ্টাছ পেডিয়াছৰ আইতাক,
জুলিয়া মাইনৰ (? – খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫১)- মাৰ্কাছ এটিউছ বালবাছৰ পত্নী আৰু সম্ৰাট অগাষ্টাছৰ আইতাক আৰু গাইয়াছ জুলিয়াছ চিজাৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ – ৪৪), চিৰস্থায়ী একনায়কত্ববাদী।

চৰিত্ৰ

ইতিহাসবিদ টেচিটাছে তেওঁক আদৰ্শ ৰোমান মেট্ৰন বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতি উচ্চ ভাৱ পোষণ কৰিছিল, কাৰণ তেওঁ নিজৰ সন্তানক শিক্ষাৰ উত্তম সুযোগ দিছিল। প্লুটাৰ্কে তেওঁক বিবেচনাসম্পন্ন মহিলা বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। অতি বুদ্ধিমান, স্বাধীন আৰু সৌন্দৰ্য্য আৰু সাধাৰণ জ্ঞানৰ বাবে বিখ্যাত অৰেলিয়াক সমগ্ৰ ৰোমত অতিশয় সন্মান কৰা হৈছিল।

পুত্ৰৰ লালন-পালন আৰু নিৰাপত্তাৰ ক্ষেত্ৰত অৰেলিয়া আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটো অতিশয় প্ৰভাৱশালী আছিল। তেওঁৰ স্বামী জ্যেষ্ঠ্য গাইয়াছ ছিজাৰ প্ৰায়ে আঁতৰত আছিল, গতিকে তেওঁলোকৰ পুত্ৰক ডাঙৰ-দীঘল কৰাৰ কামটো বেছিভাগেই অৰেলিয়াৰ কান্ধত পৰিছিল। যেতিয়া কনিষ্ঠ ছিজাৰৰ বয়স প্ৰায় ১৮ বছৰ আছিল, তেতিয়া ৰোমৰ একনায়কত্ববাদী লুচিয়াছ কৰ্ণেলিয়াছ চুলাই তেওঁক তেওঁৰ কণমানি পত্নী কৰ্ণেলিয়া চিনাক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল, যিগৰাকীয়ে ছুলাৰ প্ৰধান শত্ৰু মাৰিয়াছক সমৰ্থন কৰিছিল। ডেকা ছিজাৰে দৃঢ়তাৰে নাকচ কৰিলে, যাৰ ফলত চুলাৰ পৰা নিজকে বহুত বিপদত পৰিল। অৰেলিয়াই নিজৰ ভাতৃ গাইয়াছ কট্টাৰ সৈতে পুত্ৰক ৰক্ষা কৰি পুত্ৰক বচাবলৈ কৰা আবেদনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে।

প্ৰসৱৰ সময়ত কৰ্ণেলিয়াৰ মৃত্যুৰ পিছত অৰেলিয়াই নিজৰ কণমানি নাতিনীয়েক জুলিয়াক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল আৰু পুত্ৰৰ ঘৰ-বাৰী পৰিচালনা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ছিজাৰে চুলাৰ নাতিনী পম্পেয়া চুলাক বিয়া কৰায়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬২ চনত ছিজাৰৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত হোৱা বোনা ডেয়া উৎসৱৰ সময়ত অৰেলিয়াৰ এগৰাকী দাসীয়ে আৱিষ্কাৰ কৰে যে পাব্লিয়াছ ক্লডিয়াছে মহিলাৰ বেশত ঘৰটোত অনুপ্ৰৱেশ কৰিছিল, যাতে তেওঁৰ দ্বিতীয় বোৱাৰী পম্পেয়াৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আৰম্ভ বা অব্যাহত ৰাখিব পাৰে। এই কাণ্ডক লৈ ছিজাৰে পম্পেয়া চুলাক ক্লডিয়াছৰ লগত ব্যভিচাৰ কৰাৰ কোনো প্ৰকৃত প্ৰমাণ নোহোৱাকৈয়ে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে। ছিজাৰৰ বিবাহ বিচ্ছেদৰ কাৰণ আছিল যে "চিজাৰৰ পত্নীও চিজাৰ পৰিয়ালৰ অন্যসকলৰ দৰে নিশ্চয় সন্দেহৰ বাহিৰত নহয়।"

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰোমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ঐতিহাসিক ব্যক্তিত্ব
কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী (জ্যোতিষপুথি ৰচক)

কৱিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী (১৭ শতিকা) 'ডাক সৰস্বতী'ৰ পুত্ৰ। ১৬৪৬ চনত 'দিনকিৰণাৱলী' নাম দি জ্যোতিষৰ এখন পুথি ৰচনা কৰিছিল। সংস্কৃত জ্যোতিষ পুথি 'ভাস্বতী'ৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰে 'ভাস্বতী শাস্ত্ৰৰ কথা' নাম দি।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
চশমা-চকুৱা বান্দৰ

চশমা-চকুৱা বান্দৰ দক্ষিণ এছিয়াত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ বান্দৰৰ প্ৰজাতি৷ এই প্ৰাণীবিধ সম্পৰ্কে বৈজ্ঞানিক তথ্য এতিয়াও সীমিত৷ এই প্ৰজাতিটোৰ চকুৰ চাৰিওদিশে থকা বগা আঁকটো চশমাৰ দৰে দেখা যায় বাবে ইয়াক চশমা-চকুৱা বান্দৰ বুলি অভিহিত কৰা হয়৷ চোৰাংচিকাৰ আৰু বনাঞ্চল ধ্বংসৰ বাবে এই আপুৰুগীয়া প্ৰাণীবিধৰ সংখ্যা দিনে দিনে হ্ৰাস পাই আহিছে৷

দৈহিক গঠন

চশমা-চকুৱা বান্দৰৰ দেহৰ বৰণ ডাঠ নীলা-মটীয়া, পৃষঠ দিশত বগা। স্থানভেদে ইহঁতৰ বৰণৰ উজ্জ্বলতা বা গাঢ়তাৰ পৰিৱৰ্তন হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ মূৰ আৰু নেজৰ শেষৰ অংশ দেহৰ বাকীবোৰ অংশতকৈ তুলনামূলকভাৱে ডাঠ৷ বাহু, ঠেং আৰু নেজত ৰূপালী-মটীয়া বৰণ আছে৷ ওঁঠ আৰু চকুৰ চাৰিওফালে থকা অঞ্চল বগা হোৱা দেখা যায়৷ পোৱালীবোৰ জন্মতে কমলা বৰণৰ হয় আৰু তিনি বছৰ বয়সৰ পৰা ইহঁতৰ ৰং সলনি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। মতা প্ৰাণীৰ দেহৰ ওজন প্ৰায় ৭.৩ কি: গ্ৰা: আৰু মাইকীৰ প্ৰায় ৬.২ কি: গ্ৰা:।

বিতৰণ

চশমা-চকুৱা বান্দৰ বাংলাদেশ, বাৰ্মা, চীন, ভাৰতবৰ্ষ, থাইলেণ্ড আৰু ভিয়েটনামত বিস্তৃত হৈ আছে। ভাৰতত এই প্ৰাণীবিধ ত্ৰিপুৰা, মিজোৰাম আৰু অসমত পোৱা যায়। অসমৰ কাছাৰ, হাইলাকান্দি আৰু কৰিমগঞ্জ অঞ্চল এই প্ৰাণীৰ প্ৰধান বসতিস্থল। চশমা-চকুৱা বান্দৰ প্ৰধানত: চিৰসেউজীয়া অৰণ্যত পোৱা যায়। অসমত এই প্ৰাণীবিধ চিৰসেউজীয়া অৰণ্যৰ বাঁহনিত থকা দেখা যায় ।

এই প্ৰজাতিৰ তিনিটা উপ-প্ৰজাতি পোৱা যায়৷
Trachypithecus phayrei phayrei :
এই উপ-প্ৰজাতিটো পেগুৰ পৰা ত্ৰিপুৰা, দক্ষিণ অসম আৰু বাংলাদেশ পৰ্য্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে৷
Trachypithecus phayrei crepusculus :
ইয়াক মূলত: বাংলাদেশ, দক্ষিণ চীন, লাওছ, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম আদি দেশত পোৱা যায়৷ বাংলাদেশত ই Trachypithecus phayrei phayrei ৰ পৰা দক্ষিণত বিস্তৃত হৈ আছে৷ (Groves, 2001)
Trachypithecus phayrei shanicus :

এই উপ-প্ৰজাতিটো উত্তৰ বাৰ্মাৰ পৰা দক্ষিণে চীনলৈকে বিস্তৃত।

আচৰণ

চশমা-চকুৱা বান্দৰ মূলত: পত্ৰভোজী প্ৰাণী। , ই মূলত: গছৰ পাত খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। অসমৰ অৰণ্যত ইহঁতক প্ৰধানকৈ বাঁহৰ গাঁজ খোৱা দেখা যায়। চশমা-চকুৱা বান্দৰে সাধাৰণতে ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি খাদ্য বেছিকৈ খায়। কেতিয়াবা উপ-গোটত ভাগ হৈ খাদ্যৰ সন্ধান কৰে ৷ শীতকালত (৩৬.৯%), গ্ৰীষ্মকালত (৩৩.৬%) আৰু বাৰিষাকালত (৩১.১%) তকৈ অধিক সময় খোৱা-বোৱাত ব্যয় কৰে।

ইহঁতে দল বান্ধি বাস কৰে ৷ একোটা দলত ৩-৩০ টা পৰ্য্যন্ত সদস্য থাকে ৷ শীতকালত ইহঁতে টুপীমূৰীয়া বান্দৰৰ দৰে ৰ’দ লয়।

চশমা-চকুৱা বান্দৰে এবাৰত এটাকৈ পোৱালি দিয়ে।

স্থিতি তথা সংৰক্ষণ

আই. ইউ. চি. এন. (IUCN) ৰ তালিকাত এই প্ৰাণীবিধক বিলুপ্তপ্ৰায় বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে৷ এই বান্দৰ প্ৰজাতিটো ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আইনৰ দ্বাৰা কঠোৰভাৱে সংৰক্ষিত৷ এই আইন অনুসৰি এই প্ৰাণীবিধ ধৰা, মৰা বা কিনা-বেচা কৰা আৰু ঘৰত আৱদ্ধ কৰি ৰখা আইন মতে দণ্ডনীয় অপৰাধ৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বান্দৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্তন্যপায়ী বন্যজন্তু
পৰঞ্জা (বস্ত্ৰ)

পৰঞ্জা মধ্য এছিয়াৰ মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পিন্ধা এটা পৰম্পৰাগত চোলা, যিয়ে মূৰ আৰু শৰীৰ ঢাকি ৰাখে। আৰবী ভাষাত ইয়াক "বুৰ্খা" বুলিও জনা যায়। ইয়াৰ মৌলিক শৈলী আৰু কাৰ্য্য অন্যান্য আঞ্চলিক শৈলী যেনে আফগান চাদাৰীৰ সৈতে একে। মুখখন ঢাকি ৰখা অংশ, যাক চাচভান বা চাচম্বাণ্ড বুলি জনা যায়, সেই অংশটো ওজনত গধুৰ আৰু ঘোঁৰাৰ চুলিৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বিশেষকৈ নগৰীয়া উজবেক আৰু তাজিকসকলৰ মাজত ই প্ৰচলিত আছিল, কিন্তু তাজিকিস্তানৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ লোকে ইয়াক সাধাৰণতে পিন্ধা নাছিল। শ্বেবানিদসকলৰ শাসনৰ সময়তো ইয়াক পৰিধান কৰা হৈছিল (আনুমানিক ১৫১০-১৬০০)।

১৮০০ চনত তাজিক আৰু উজবেকিস্তান মুছলমান মহিলাসকলে ঘৰৰ বাহিৰত থাকিলে পৰঞ্জা পিন্ধিব লাগিছিল। ১৯১৭ চনৰ ভিতৰত দক্ষিণ নদী অৱবাহিকাৰ নগৰীয়া উজবেকিস্তান মহিলাসকলৰ মাজত পৰঞ্জি আৰু চাচভন সাধাৰণ হৈ পৰিছিল। এইটো গ্ৰাম্য অঞ্চলত কমকৈ পিন্ধা হৈছিল আৰু যাযাবৰী অৱস্থাত একেবাৰেই পিন্ধা নাছিল।

পৰঞ্জাৰ এটা ঐতিহাসিক বিৱৰণ ১৮৮৬ চনত বুখাৰালৈ যোৱা লৰ্ড কাৰ্জনৰ পৰা পোৱা গৈছে। তাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ কেতিয়াও ১০ৰ পৰা ৫০ বছৰৰ ভিতৰৰ কোনো মহিলা দেখা নাছিল, কাৰণ তেওঁলোক সকলোকে লুকুৱাই ৰখা হৈছিল। গধুৰ ক'লা ঘোঁৰাৰ চুলিৰ ওৰণিবোৰ "এজন চেইভৰ বাবে অতি বেয়া আৰু মোটা" আছিল, খালী হাতৰ আঁচল পিন মাৰি ঢিলাকৈ মেৰিয়াই থোৱা নীলা গাউন পিন্ধি খোজ কাঢ়ি যোৱা মহিলাসকলক "এযোৰ বস্ত্ৰ ঘূৰি ফুৰা বুলি ভুল হ'ব পাৰিলেহেঁতেন", আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ চামৰাৰ বুটে তেওঁলোকৰ ভৰি ঢাকি ৰাখিছিল। কাৰ্জনে লক্ষ্য কৰিছিল যে "ৰেংক আৰু ভাল চৰিত্ৰৰ মহিলাসকলে কেতিয়াও কোনো ৰাজহুৱা স্থান বা বজাৰত নিজকে দেখুৱাবলৈ সাহস নকৰে।" তেওঁ ইয়াক এক প্ৰকাৰৰ অত্যাচাৰ বুলি গৰিহণা দিছিল, যিটো নৈতিকতাৰ এক অতিৰঞ্জিত আৰু ভুল ধাৰণা পূবৰ সকলো ঠাইতে পোৱা যায়, কিন্তু বুখাৰাৰ দৰে ক'তো ইমান আকৰ্ষণীয় নহয়।

লেনিনৰ নেতৃত্বত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ আৰম্ভণিতে ৰাছিয়াৰ অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ পিছত যিয়ে ৰাষ্ট্ৰ নাস্তিকতা আনিছিল, ছোভিয়েট বিষয়াসকলে আবৃত মহিলাসকলক গ্ৰহণ কৰিছিল কাৰণ মুছলমানসকলক পুৰণি শাসন ব্যৱস্থা আৰু ৰাছিয়াৰ অৰ্থডক্স গীৰ্জাৰ বিৰুদ্ধে ৰাছিয়াৰ আদিম কমিউনিষ্টসকলৰ সৈতে মিত্ৰ হিচাপে দেখা গৈছিল। পিছলৈ ষ্টেলিনৰ অধীনত অৱশ্যে ছোভিয়েটসকলে ওৰণি আৰু পৰঞ্জাক নিৰুৎসাহিত বা নিষিদ্ধ কৰিব বিচাৰিছিল। ছোভিয়েটসকলে এই উন্মোচনক উজবেকিস্তান ছোভিয়েট সমাজবাদী গণৰাজ্য (SSR)ত হুজুম বুলি কোৱা হৈছিল। ছোভিয়েট কমিউনিষ্টসকলে মধ্য এছিয়াৰ ওপৰত নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণ নিশ্চিত কৰাৰ লগে লগে চাচভান আৰু পৰঞ্জা পৰিধান নিষিদ্ধ কৰা হয়। মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদী নাস্তিকতাবাদৰ মতবাদক সমৰ্থন কৰা কমিউনিষ্টসকলৰ নিৰ্দেশত পৰঞ্জাসমূহ জ্বলাই দিয়া হৈছিল। ১৯২০ চনত চৰকাৰে "মধ্য এছিয়ালৈ উগ্ৰপন্থী যুৱ নাস্তিকৰ দল আনিছিল, যিয়ে মহিলাক শাৰীৰিকভাৱে আক্ৰমণ কৰিছিল, প্ৰায়ে তাছকেন্দ, সমৰকন্দ আৰু অন্যান্য চহৰৰ ৰাজপথত তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা ওৰণি ফালি পেলাইছিল।" কিন্তু কিছুমান ওৰণি পিন্ধা মুছলমান মহিলাই ইয়াৰ উত্তৰত ওৰণি খুলিবলৈ পঠোৱা মহিলাসকলক হত্যা কৰিছিল। কিছুমান উজবেকে ছোভিয়েট ইউনিয়নে আৰম্ভ কৰা পৰঞ্জা বিৰোধী, বাল্য বিবাহ বিৰোধী আৰু বহুবিবাহ বিৰোধী অভিযানৰ হিংসাত্মক বিৰোধিতা কৰিছিল।

ছোভিয়েট ইউনিয়ন ভংগ হোৱাৰ পিছৰে পৰা তাজিকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ইমোমালিয়ে দাবী কৰিছিল যে ওৰণি তাজিক সংস্কৃতিৰ অংশ নাছিল। কিৰ্গিজ ৰাষ্ট্ৰপতি আলমাজবেক আটাম্বায়েভৰ চৰকাৰে এই ওৰণিখনৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলায়। মধ্য এছিয়াত এতিয়া এইবোৰ খুব কমেইহে পিন্ধা হয় আনহাতে বেছিভাগ ধৰ্মীয় মুছলমান মহিলাই হিজাব বা মূৰত গামোচা পছন্দ কৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
এডেল ডেভিছ

ডেচি এডেল ডেভিছ (২৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯০৪, লেইটন, ইণ্ডিয়ানা, আমেৰিকা – ৩১ মে', ১৯৭৪, পাল'ছ ভাৰ্ডেছ এষ্টেটছ, কেলিফৰ্ণিয়া, আমেৰিকা) এগৰাকী আমেৰিকান পুষ্টিবিদ আৰু লেখিকা আছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

প্ৰতিদিনেই তুমি দুটা কামৰ যি কোনো এটা কৰি থাকাঃ হয় তুমি স্বাস্থ্য গঢ়া, অথবা তুমি শৰীৰৰ মাজত ৰোগ সৃষ্টি কৰি থাকা।

উৎস

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
ঔৰ্ব

ঔৰ্ব হিন্দু ধৰ্মৰ এজন উগ্ৰ ঋষি, ভাৰ্গৱ গোত্ৰৰ সদস্য। ক্ষত্ৰিয় আৰু ভৃগু বা ভাৰ্গৱ বংশৰ মাজত হোৱা ৰক্তাক্ত কাজিয়াৰ সময়ত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ বৎসৰো ককাক, যাৰ নামেৰে শ্ৰীবৎস গোত্ৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে।

বিষ্ণুৰ ষষ্ঠ অৱতাৰ পৰশুৰামৰ ককাদেউতাক ঋষিক তেওঁৰ পুত্ৰ আছিল।

কিংবদন্তি

জন্ম

মহাভাৰতৰ মতে, ভৃগু বংশৰ পুৰোহিতসকলৰ প্ৰতি অতি উদাৰ কৃতবীৰ নামৰ এজন হাইহায়া ৰজা আছিল। সেই হিচাপে তেওঁৰ উদাৰতাৰ বাবে তেওঁলোক অতি প্ৰখ্যাত হৈ পৰিছিল। ৰজাৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ বংশধৰসকল দৰিদ্ৰতাত পৰিল। তেওঁলোকে সেই সময়ত অতি ধনী ভৃগুসকলৰপৰা সহায় বিচাৰিছিল; কিন্তু ভৃগুসকলে ৰজাসকলক সহায় কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি ক’লে, যি ধন এবাৰ ব্ৰাহ্মণক দিয়া হয়, সেই ধন ঘূৰাই ল’ব নোৱাৰি। নিজৰ ধন-সম্পত্তি ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁলোকে নিজৰ ধন-সোণ গোপন ঠাইত পুতি থৈছিল। এই কথা জানি ক্ষত্ৰিয় ৰজাসকলে ভৃগুসকলৰ আশ্ৰম আক্ৰমণ কৰি সকলো ভৃগুক হত্যা কৰিলে, আনকি মাকৰ গৰ্ভত গজি উঠা শিশুকো ৰেহাই নিদিলে। যদিও ভৃগুসকলো যোদ্ধা শ্ৰেণীৰ বংশধৰ আছিল, তথাপি ৰজাই তেওঁলোকক বধ কৰাত বাধা দিব পৰা নাছিল। আৰুষী নামৰ এগৰাকী মহিলাই গৰ্ভস্থ সন্তানক বধৰপৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ নিজৰ ভ্ৰুণক উৰুত লুকুৱাই ৰাখিছিল। এই কথা জানিব পাৰি ক্ষত্ৰিয়সকলে কেঁচুৱাটোক হত্যা কৰিবলৈ ভদ্ৰমহিলাগৰাকীৰফালে লৰালৰিকৈ গ’ল। কেঁচুৱাটো তেওঁৰ বাওঁ উৰুৰপৰা ইমান উজ্জ্বলতাৰে ওলাই আহিল যে সকলো অত্যাচাৰীৰ চকু চাট্ মাৰি ধৰাত নিমিষতে অন্ধ হৈ পৰিল। যিহেতু সন্তানটো এগৰাকী মহিলাৰ উৰুৰপৰা উৎপন্ন হৈছিল, গতিকে তেওঁক ঔৰ্ব বুলি কোৱা হৈছিল।

তপস্যা

ডাঙৰ হৈ পৰিয়ালৰ বধৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক ধ্বংস কৰাৰ উদ্দেশ্য লৈছিল। গতিকে, তেওঁ কঠোৰ তপস্যা কৰিলে।
পৃথিৱীখন শেষ হ’বলৈ ওলাইছে বুলি দেখি পিতৃসকলে তেওঁৰ ওচৰলৈ নামি আহিল। মন সলনি কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। তেওঁলোকে ক’লে যে ক্ষত্ৰিয়ৰ হাতত মৃত্যু হোৱাটো তেওঁলোকৰ নিজৰ সিদ্ধান্ত, কাৰণ তেওঁলোকৰ দীঘলীয়া আয়ুসত বিৰক্ত হৈছে। কিন্তু তেওঁলোকে আত্মহত্যাৰ আশ্ৰয় ল’ব নোৱাৰিলে, কাৰণ আত্মহত্যাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে স্বৰ্গলাভ নহয়, নৰকত উপনীত হ’ব আৰু সেয়েহে তেওঁলোকে যোদ্ধাসকলক ক্ষুব্ধ কৰিবলৈ মাটিৰ তলত নিজৰ সকলো ধন লুকুৱাই ৰাখিছিল। মৃত্যুৰ পিছত তেওঁলোকে স্বৰ্গ লাভ কৰিছিল। এই কথা শুনি ঔৰ্বই ব্ৰহ্মাণ্ডখন ধ্বংস নকৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। পৰামৰ্শ দিয়াৰ দৰে তেওঁ নিজৰ তপস্যাৰ অগ্নিসম শক্তি সাগৰত পেলাই দিলে, যিয়ে ঘোঁৰাৰ ৰূপ ধৰি মুখেৰে পানী খাই পেলায়, যাৰ নাম বদ্ৱমুখ, যাৰ ফলত বদৱাগ্নি, সাগৰীয় অগ্নিৰ জন্ম হয়।

আশ্ৰম

হাইহায়াসকলে অযোধ্যা দখল কৰাৰ পিছত সুবাহু নামৰ এজন ইক্ষ্বাকু ৰজা আৰু তেওঁৰ ৰাণী যাদৱীয়ে অযোধ্যাৰ পৰা পলায়ন কৰি ঔৰ্বৰ আশ্ৰমত আশ্ৰয় লয়। সুবাহুৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পত্নীয়ে পৰম্পৰা অনুসৰি স্বামীৰ চিতাত সতী যাবলৈ সিদ্ধান্ত লয় যদিও ঔৰ্বই তেওঁক গৰ্ভৱতী বুলি জনাই তেনে কৰাৰ পৰা বিৰত কৰে। কেইমাহমানৰ পিছত তেওঁৰ এজন পুত্ৰৰ জন্ম হয়, যাক ঔৰ্বই সাগৰ নাম দিছিল, আক্ষৰিক অৰ্থত 'বিষাক্তজন', কাৰণ যাদৱী গৰ্ভৱতী অৱস্থাত বিষাক্ত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
সৰল ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া

সৰল ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ইংৰাজী সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত সৰল ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

সৰল ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষা
শক্তি (ঋষি)

হিন্দু ধৰ্মত শক্তি আছিল এজন ঋষি (মুনি) আৰু বশিষ্ঠ আৰু অৰুন্ধতীৰ পুত্ৰ। মহাভাৰত মহাকাব্যত উল্লেখ থকা পৰাশৰৰ পিতৃ।

শক্তি সম্পৰ্কে মহাভাৰতত পোৱা যায় এক কিংবদন্তি। এসময়ত ৰজা কল্মাশপাদে চিকাৰ কৰিবলৈ গৈ বহুতো জীৱ-জন্তু হত্যা কৰিছিল। ভাগৰুৱা আৰু ভোক আৰু পিয়াহত ভোগা ৰজাই হাবিৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি গৈ আছিল। বাটত একেটা পথতে, বিপৰীত দিশৰ পৰা শক্তি আহিল। ৰজাই তেওঁক বাটৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ আদেশ দিলে। ঋষিয়ে ৰজাক মধুৰভাৱে সম্বোধন কৰি ক'লে "হে ৰজা, এইটো মোৰ পথ"। কৰ্তব্য আৰু পৰম্পৰা অনুসৰি এজন ৰজাই সদায় ব্ৰাহ্মণৰ বাবে বাট মুকলি কৰিব লাগে। ৰজাই ৰাক্ষস (অসুৰ)ৰ দৰে কামত অটল আছিল। ঋষিয়ে ৰজাক এইদৰে অভিশাপ দিলে: "হে আটাইতকৈ নীচ ৰজা, যিহেতু তুমি ৰাক্ষসৰ দৰে তপস্বীক অত্যাচাৰ কৰিছা, আজিৰ পৰাই তুমি নৰমাংসৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা ৰাক্ষস হৈ পৰিবা! এতিয়াৰ পৰা হে আটাইতকৈ নীচ ৰজা! তুমি পৃথিৱীৰ ওপৰেৰে বিচৰণ কৰি মানৱ ৰূপত প্ৰভাৱ পেলাবা!"।

তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতৰ ৰচক ব্যাসৰ ককাক আছিল।

মৃত্যু

এইদৰে ঋষি শক্তিৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হৈ ৰাক্ষসে প্ৰথমে নিজেই শক্তিক বধ কৰি গিলি পেলালে। ইয়াৰ পিছত কল্মশপাদে মহৰ্ষি বশিষ্ঠৰ ১০০ জন পুত্ৰক ক্ৰমাগতভাৱে খাই পেলালে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
গুণাভিৰাম বৰুৱা

গুণাভিৰাম বৰুৱা (১৮৩৪-১৮৯৪) এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, বুৰঞ্জীবিদ আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেখেতক ঊনবিংশ শতিকাৰ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী পথ-প্ৰদৰ্শক ৰূপে গণ্য কৰা হয়। অসমীয়া নাটকৰ আধুনিক ধাৰা প্ৰকৃততে তেওঁৰ "ৰাম নৱমী" (১৮৫৭)ৰ পৰাই আৰম্ভ হয়।

শিক্ষা আৰু কৰ্ম জীৱন

১৮৩৭ চনত, যোৰহাটত গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ জন্ম হয়। দেউতাক ৰণৰাম বৰুৱা।সৰুতে পিতৃ বিয়োগ হোৱাত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ তত্বাৱধানতাত কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত দ্বিতীয় বাৰ্ষিকলৈ পঢ়ি আইনৰ পাঠ্যক্ৰমত নাম লিখায়। গুণাভিৰাম বৰুৱা, কালিৰাম বৰুৱা আৰু আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন মূলতঃ একেটা পৰিয়ালৰ মানুহ। ১৮৮০ চনত গুণাভিৰাম বৰুৱাই আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত লিখি প্ৰকাশ কৰে।। ব্ৰাহ্মণ হোৱা সত্ত্বেও হিন্দু ধৰ্মৰ গোড়ামি দেখি তেওঁ ব্ৰাহ্মধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি। নাৰী শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো গুণাভিৰাম বৰুৱাই বৰঙণি আগবঢ়াইছিল আৰু নগাঁৱত চাকৰি কৰি থাকোঁতে নিজৰ জীয়েক স্বৰ্ণলতা দেৱীক কলিকতালৈ শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে পঠাইছিল।

সাহিত্যিক জীৱন

অসমীয়া আলোচনী "অৰুণোদই"ৰ পাতত গুণাভিৰাম বৰুৱাই সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলে। তাত তেওঁ নাৰী শিক্ষা আৰু বিবাহ সংস্কাৰৰ ওপৰত কিছু প্ৰবন্ধ লিখিছিল। ১৮৫৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথম নাটক "ৰাম-নৱমী"ৰ পৰাই আধুনিক অসমীয়া নাট্য সাহিত্যৰ ধাৰা আৰম্ভ হয়। "ৰামচন্দ্ৰ" আৰু "নৱমী" নামৰ দুটা মুখ্য চৰিত্ৰ লৈ লিখা এই নাটৰ মূল বিষয়বস্তু আছিল বিধবা বিবাহ। বিবাহ সংস্কাৰৰ সপক্ষে চলা আন্দোলনক ই যথেষ্ট ইন্ধন যোগায় আৰু ১৮৫৬ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে বিধবা বিবাহৰ সপক্ষে আইনী ৰায় দিয়ে। ১৮৮৬ চনত লিখা তেওঁৰ আন এখন সামাজিক নাটক আছিল "বিবাহ ৰহস্য" য'ত কানি-আসক্ত অসমীয়া মানুহৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। কিন্তু এইখন নাট সম্পূৰ্ণ নহ'ল।

১৮৮৫-৮৬ চনত গুণাভিৰাম বৰুৱাই "আসাম বন্ধু" নামৰ এখন আলোচনী প্ৰকাশ আৰু সম্পাদনা কৰে। ইয়াতো তেওঁৰ আৰু আন প্ৰবন্ধকাৰৰ বহু ৰচনা প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ প্ৰথম অসমীয়া জীৱনী "আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন-চৰিত্ৰ" ১৮৮০ চনত লিখি উলিয়ায়। তেখেতৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আছিল ১৮৮৪ চনত লিখা আসাম বুৰঞ্জী য'ত প্ৰাচীন কালৰ পৰা অসমত ব্ৰিটিছ শাসনৰ আৰম্ভণিলৈকে ঘটনাৱলী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মৃত্যুৰ পিছত ১৯১২ চনত প্ৰকাশ পোৱা "কঠিন শব্দৰ ৰহস্য ব্যাখ্যা" এখন হাস্যৰসাত্মক পুথি। তদুপৰি তেওঁ "জোনাকী" আলোচনীত "সৌমাৰ ভ্ৰমণ", "অলিখিত বুৰঞ্জী" আদি প্ৰবন্ধ সহজ-সৰল ভাষাৰে লিখি গৈছে। গুৰুদত্ত ছদ্মনাম লৈ তেওঁ বিজুলী কাকতত কেইবাটাও সৰল কবিতা লিখিছিল।

গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ পত্নী আৰু সন্তানো তেওঁৰ আদৰ্শৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। জী স্বৰ্ণলতাই "ল'ৰাৰ বন্ধু" আলোচনীলৈ বৰঙনি আগবঢ়াইছিল। ১৮৮৪ চনত তেওঁৰ পত্নী বিষ্ণুপ্ৰিয়াই "নীতি কথা" নামৰ এখন নৈতিক সাধু কথাৰ পুথি লিখে। পুত্ৰ কৰুণাভিৰাম বৰুৱাই ১৮৮৮ চনত প্ৰথম অসমীয়া শিশু আলোচনী "ল'ৰাৰ বন্ধু" আলোচনী সম্পাদনা কৰিছিল আৰু জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা পিছলৈ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল।

মৃত্যু

১৮৯৪ চন ২৫ মাৰ্চত গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ মৃত্যু ঘটে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
কামিল আৰু কেনাৰ্লি

কামিল কাৰি আৰু কেনাৰ্লি কেই কিট (জন্ম: ১৯৮৯) হৈছে আমেৰিকাৰ বীণাবাদক যি The Harp Twins নামেৰে পৰিচিত। কিট সহোদৰীদ্বয়ে ১০০তকৈ অধিক একক সংগীত অনলাইনত মুক্তি দিছে, লগতে কাভাৰ আৰু মূল গীতসহ নটা শাৰীৰিক এলবাম মুক্তি দিছে। তেওঁলোকে বহুতো চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে। কেমিল আৰু কেনাৰ্লি কিট নৰৱেজিয়ান, ছুইডিছ আৰু ফিনিছ বংশৰ।

সংগীত জীৱন

কামিল আৰু কেনাৰ্লিয়ে 'দ্য হাৰ্প টুইনছ' হিচাপে পৰিচিত, যি ৰক আৰু চেলটিক হাৰ্প দুয়েট হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁলোকে আইৰণ মেইডেন, দ্য ৰ'লিং ষ্ট'নছ, মেটালিকা, লেডী গাগা, পিংক ফ্লয়েড, এৰ'ছমিথ, ৰিহান্না, গান্ছ এন' ৰ'জেছ, ক'ল্ডপ্লে, এনিয়া আৰু জাৰ্নীৰ দৰে শিল্পীৰ গানৰ দুয়েট ব্যৱস্থাপনা কৰি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। লগতে, ভিডিঅ' গেম, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অনুষ্ঠানৰ সংগীতৰ ব্যৱস্থাপনা কৰে।

অভিনয়

কেমিল আৰু কেনাৰ্লিয়ে উইলিয়াম ডিয়াৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত পলিটিক্স অৱ লাভ ছবিত "দ্য মেৰী খ্ৰীষ্টানছ" আৰু এলিজাবেথ এভেলানৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত ডাৰ্ক টিন কমেডী ব্লেকটিনোত "দ্য মাৰ্চেলি টুইনছ"ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ব্লেকটিনোৰ ট্ৰেইলাৰত কেমিল আৰু কেনাৰলীক দেখা যাব। ইয়াৰ উপৰিও হাৰ্প টুইনছৰ ডেলিভাৰী মেনত সৰু সৰু ভূমিকা আছিল, য'ত ভিন্স ভনে অভিনয় কৰিছিল আৰু দ্য ৱাকিং ডেডৰ ছিজন ছয়ৰ চূড়ান্ত খণ্ডত অভিনয় কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰ

কামিল আৰু কেনাৰ্লীয়ে কেইটামান দীঘল আৰু চুটি চলচ্চিত্ৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছে।

ডেলিভাৰী মেন (২০১৩)
পলিটিকচ অৱ লাভ (২০১১)
ব্লেকটিনো (২০১১)
টি ইজ্‌ ফৰ টোৱাইন (২০১১)
ছুপাৰ ফৰ্চ ৫ (২০১০)
এলিফেণ্ট মেডিচিন (২০১০)
ইনছাইড আমেৰিকা (২০০৯)
দ্য এণ্ড অৱ লস্ট বিগিনিংছ (২০০৯)
লস্ট এলং দ্য ৱে (২০০৮)

বাহ্যিক সংযোগ

Camille and Kennerly's Official Harp Website
Camille and Kennerly's Official YouTube Channel

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:যমজ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
বৰ্খা সিং

বৰ্খা সিং (; জন্ম: ৩ আগষ্ট ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যি মূলতঃ হিন্দী ছবি আৰু ৱেব শ্ব'ত কাম কৰে। শিশু শিল্পী হিচাপে তেওঁ মুঝছে দস্তী কৰোগেৰ দৰে ছবিত কাম কৰিছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সময়: ৱেন টাইম ষ্ট্ৰাইকছ (২০০৩) তো শিশুশিল্পী হিচাপে কাম কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভাগ্যলক্ষ্মী (২০১৫) আৰু গাৰ্লছ অন টপ (২০১৬)কে ধৰি টেলিভিছন শ্ব'ত কাম কৰে।

ৱেব শ্ব' ইঞ্জিনিয়াৰিং গাৰ্লছ আৰু প্লিজ ফাইণ্ড এটেচড আৰু ছবি, ৩৬ ফাৰ্মহাউচ এণ্ড মাজা মা (২০২২)ত অভিনয় কৰি পৰিচিত লাভ কৰে৷

কৰ্মজীৱন

বৰ্খা সিঙে শিশু শিল্পী হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। মুঝছে দস্তী কৰোগেত তেওঁ টিনাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল যিটো আছিল কনিষ্ঠ কৰিণা কাপুৰৰ চৰিত্ৰ। এমটিভি ইণ্ডিয়াত সম্প্ৰচাৰিত গাৰ্লছ অন টপ শ্ব'ত গিয়া সেনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে বৰ্খা সিং সুপৰিচিত। এমটিভি ফানাহ নামৰ ধাৰাবাহিকখনতো বেদিকাৰ ৰূপত কেমিঅ’ চৰিত্ৰত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। য়েহ হায় আশিকি আৰু লাভ বাই চান্স নামৰ ধাৰাবাহিকখনৰ চৰিত্ৰটোৰ লগতে &TV ৰ ভাগ্যলক্ষ্মী ছ’প অপেৰাত সুৰভি বৰুণ শুক্লাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে বৰ্খা পৰিচিত।

২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ নিজাকৈ ইউটিউব পেজ আৰম্ভ কৰিছিল,য'ত তেওঁ কেইবাটাও ভ্ৰমণ আৰু ফেশ্বন ব্লগ পোষ্ট কৰিছিল। প্লিজ ফাইণ্ড এটেচড, ৱৰ্ক লাইফ বেলেন্স, ইঞ্জিনিয়াৰিং গাৰ্লছ, মাৰ্ডাৰ মেৰী জান, আৰু নেটফ্লিক্সৰ মাছাবা মাছাবা (S2)ৰ দৰে কেইবাটাও জনপ্ৰিয় ৱেব শ্ব' কৰি তেওঁ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে। শেহতীয়াকৈ মুক্তি পোৱা তেওঁৰ ৱেব ছিৰিজ আছিল অভিষেক বেনাৰ্জীৰ বিপৰীতে দ্য গ্ৰেট ৱেডিং অৱ মুনেছ। ২০২১ চনত তেওঁক চাইলেন্স... কেন ইউ হিয়াৰ ইট চিনেমাত দেখা গৈছিল; য'ত মনোজ বাজপেয়ীয়ে অভিনয় কৰিছিল৷ ২০২২ চনত তেওঁক ৩৬ ফাৰ্মহাউছ আৰু মাজা মা দুখন চিনেমাত নেতৃত্ব দিয়া দেখা গৈছিল। আশীষ চাঞ্চলনীৰ কিছুমান ইউটিউব ভিডিঅ’তো তেওঁ অভিনয় কৰিছে।

মিডিয়াত

সিং আমাজন, কেডবেৰী, কোকাকোলা আৰু ক্লিনিক প্লাছৰ দৰে ব্ৰেণ্ডৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। একাধিক টেলিভিছন বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰা বৰ্খা এগৰাকী পশুঅধিকাৰ কৰ্মীও। অভিনয়ৰ উপৰি তেওঁ অনলাইন গেম শ্ব’ আয়োজন কৰিছে

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী টেলিভিছনৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
তেহমিনা দুৰানী

তেহমিনা দুৰানী (; জন্ম: ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫৩) এগৰাকী পাকিস্তানী লেখিকা যি তেওঁৰ বেষ্টচেলাৰ গ্ৰন্থ মাই ফিউডেল লৰ্ডৰ বাবে পৰিচিত৷ তেওঁ এগৰাকী শিল্পী, আৰু এগৰাকী মহিলা আৰু শিশু অধিকাৰ কৰ্মী। ২০২৪ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্বেহবাজ শ্বৰীফৰ তেওঁ পত্নী।

জীৱন

পাকিস্তানৰ কৰাচীত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা পৈতৃক পষ্টুন আৰু মাতৃৰ ফালৰ পৰা মিশ্ৰিত পাঞ্জাবী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেহমিনা দুৰানী ষ্টেট বেংক অৱ পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন গৱৰ্ণৰ তথা পাকিস্তান ইণ্টাৰনেশ্যনেল এয়াৰলাইন্সৰ পৰিচালন সঞ্চালক শ্বাহকুৰ উল্লা ডুৰানীৰ কন্যা আছিল। তেহমিনা দুৰানীৰ পৈতৃক পিতৃৰ নাম আছিল মেজৰ মহম্মদ জামান দুৰানী।তেহমিনাৰ মাতৃ সমীনা দুৰানী পূৰ্বৰ ৰাজকীয় ৰাজ্য পাটিয়ালাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নবাব ছাৰ লিয়াকত হায়াত খানৰ কন্যা। ছাৰ লিয়াকত হায়াত খানৰ ভাতৃ ছাৰ চিকন্দৰ হায়াত খান ১৯৪৭ চনৰ পূৰ্বৰ পঞ্জাৱ প্ৰধানমন্ত্ৰী, ৰাষ্ট্ৰনেতা আৰু নেতা আছিল।

সোতৰ বছৰ বয়সত তেওঁ আনীছ খানক বিয়া কৰাইছিল আৰু দুয়োৰে এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হৈছিল। ১৯৭৬ চনত দুৰানী আৰু খানৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত দুৰানীয়ে পঞ্জাৱৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা ৰাজ্যপাল গোলাম মুস্তাফা খাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। খাৰৰ ইতিমধ্যে পাঁচবাৰ বিয়া হৈছিল। দুৰানী আৰু খাৰৰ চাৰিটা সন্তান আছিল। কেইবাবছৰ ধৰি খাৰৰ নিৰ্যাতনৰ সহি তেওঁ চৈধ্য বছৰৰ পাছত খাৰৰ লগত বিবাহবিবাহ কৰে।

১৯৯১ চনত দুৰানীয়ে খাৰৰ দ্বাৰা সন্মুখীন হোৱা নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি মাই ফিউডেল লৰ্ড শীৰ্ষক এখন আত্মজীৱনী লিখিছিল। তেখেতে কিতাপখনত যুক্তি দিছিল যে খাৰৰ দৰে সামন্তীয় মালিকৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা ইছলামৰ বিকৃত সংস্কৰণৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে যাক নাৰী আৰু সামগ্ৰিকভাৱে সমাজৰ মৌনতাই সমৰ্থন কৰে।

খাৰৰ চৰিত্ৰ উন্মোচনকাৰী এই কিতাপখনৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে পিতৃ আৰু মাতৃ দুয়োটা ফালৰ পৰিয়ালে তেওঁক আৰু তেওঁৰ পাঁচটা সন্তানক তেৰ বছৰ ধৰি অস্বীকাৰ কৰিছিল।

দ্বিতীয় স্বামী খাৰক এৰি যোৱাৰ পৰৱৰ্তী বছৰসমূহত এটা বিশিষ্ট পৰিঘটনা আছিল ১৯৯৩ চনত চৰকাৰী দুৰ্নীতি আৰু নতুনকৈ উদ্ভাৱন হোৱা শব্দ ‘জবাবদিহিতা’ৰ (accountability)ৰ বিৰুদ্ধে দুৰানীৰ অনশন৷ সাত দিনৰ পিছত তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰা হয়৷ যেতিয়া পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মইন কুৰাইছি তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ উপবাস ভংগ কৰে তেতিয়াহে তেওঁৰ প্ৰতিবাদৰ অন্ত হয়৷

তেহমিনা দুৰানী সংস্থা

২০১৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা তেহমিনা দুৰানি ফাউণ্ডেচনে (www.tehminadurranifoundation.org) ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত আনুষ্ঠানিকভাৱে নিজৰ কাৰ্যকলাপ আৰম্ভ কৰে। তেহমিনা দুৰানীয়ে বুজাইছে, "আমি এধিৰ মিছন বাছি লৈছো, য'লৈ তেওঁ গুচি গৈছিল। তেওঁৰ কৰ্তব্য আছিল জাতি আৰু ধৰ্মৰ পাৰ্থক্য নোহোৱাকৈ মানৱতাৰ সেৱা কৰা – আৰু আমাৰো উদ্দেশ্য তেনেকুৱাই।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:নাৰী
পুত্ৰী টাংগুক

পুত্ৰী টাংগুক ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাম্বি লোককথাৰ এটা চৰিত্ৰ। কাহিনী অনুসৰি, পুত্ৰী টাংগুক নামৰ এগৰাকী মাতৃ আছিল। তেওঁৰ সাতটা সন্তান আছিল আৰু তেওঁ স্বামীৰ সৈতে বাস কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামী আৰু তেওঁ দুয়োজনেই কৃষক আছিল। যদিও তেওঁলোকে নিজৰ সন্তানৰ যত্ন ল'বলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে, পুত্ৰী টাংগুকে উপলব্ধি কৰে যে, তেওঁৰ ক্লান্তিকৰ কামৰ বাবে তেওঁ তেওঁলোকৰ সন্তানৰ বাবে বেছি সময় দিব পৰা নাই। এদিন পুত্ৰী টাংগুকে স্বামীক তেওঁ মনেৰে গঠন কৰা পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে কয়। পৰিকল্পনাটো আছিল, তেওঁলোকৰ গুদামটো চাউল আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীৰে এবাৰতে ইমানকৈ ভৰাই দিয়ে যাতে তেওঁলোকে তাৰ পিছত বহু দিনলৈ কাম কৰিব নালাগে। তেওঁলোকে এই কাম কৰে আৰু বৰষুণৰ দিনত পুত্ৰী টাংগুকে আকাশ পৰিষ্কাৰ হোৱাৰ পিছত পৰিয়ালৰ সৈতে ধাননি পথাৰলৈ খোজ কাঢ়ি যায়। হঠাতে তেওঁ তিতা মাটিত পিছলি পৰে। তাৰ বাবে তেওঁ ৰাস্তাটোক খং কৰি গালি পাৰে। তথাপিও তেওঁলোকে ধাননি পথাৰলৈ আগবাঢ়ি যায়। ঘৰলৈ উভতি আহোঁতে একেটা পথেই খোজ কাঢ়ি উভতি আহে। পুত্ৰী টাংগুকে সেই ৰাস্তাটোত ধান মুঠি মুঠি সিঁচি দিয়ে যাতে ই আৰু কেতিয়াও পিছল নহয়। কিন্তু ধানৰ মহত্ত্ব গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি গম পোৱাৰ পিছত তেওঁ এই কাৰ্যৰ বাবে সোনকালে অনুশোচনা কৰে। কাহিনীটোৰ নীতিশিক্ষা হ'ল, নিজৰ যি আছে তাৰ বাবে কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকগাথা