ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নৰকৰ দুৱাৰ

নৰকৰ দুৱাৰ হ'ল তুৰ্কমেনিস্তানৰ দৰৱাজা চহৰৰ এটি‍ প্ৰাকৃতিক গেছৰ ক্ষেত্ৰ। দীৰ্ঘদিন ধৰি এই প্ৰাকৃতিক গেছৰ ক্ষেত্ৰত জুই অবিৰতভাৱে জ্বলি থকাৰ বাবে ইয়াক নৰকৰ দুৱাৰ বুলি কোৱা হয়। কাৰাকুম মৰুভূমিত অৱস্থিত এই গহ্বৰৰ ব্যাস ৬৯ মিটাৰ (২২৬ ফুট) আৰু গভীৰতা ৩০ মিটাৰ (৯৮ ফুট)। ভূতত্ত্ববিদসকলে মিথেন গেছ বিয়পি পৰাত বাধা দিবলৈ ইয়াত জুই লগাই দিয়ে আৰু ১৯৭১ চনৰ পৰা ই অবিৰতভাৱে জ্বলি আছে।

এই অগ্নিমুখ চাবলৈকে প্ৰতি বছৰে দৰৱাজা চহৰলৈ পৰ্যটক আহে। ২০০৯ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে ৫০ হাজাৰ পৰ্যটকে এই স্থান পৰিদৰ্শন কৰিছে। ৫,৩৫০ বৰ্গমিটাৰ অঞ্চল সামৰি লোৱা এই গেছ ক্ষেত্ৰখনৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলটো বন্য মৰুভূমিৰ কেম্পিঙৰ বাবেও বিখ্যাত।

ইতিহাস

এইটো কোনো প্ৰাকৃতিক গাঁত নহয়। ১৯৭১ চনত তেতিয়াৰ ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ প্ৰাকৃতিক গেছ সমৃদ্ধ দাৰুইজি অঞ্চলত গেছ অন্বেষণৰ সময়ত এই ক্ষেত্ৰখন আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। প্ৰথমতে তেওঁলোকে ইয়াক তৈলক্ষেত্ৰ বুলি ভাবি তাত ড্ৰিলিং মেচিনৰ সহায়ত তেল উলিয়াবলৈ শিবিৰ পাতে। কিন্তু পিছত তেওঁলোকে দেখিলে যে ইয়াৰ পৰা বিষাক্ত গেছ ওলাইছে।

গেছ বিচাৰি ফুৰাৰ সময়ত অন্বেষকসকলে ভুলবশতঃ গেছ সমৃদ্ধ গুহাত মাটি স্পৰ্শ কৰাৰ ফলত সমগ্ৰ ড্ৰিলিং ৰিগটো ভাঙি পৰে। অৱশ্যে এই দুৰ্ঘটনাত কোনো লোক আহত নহ'ল। প্ৰাৰম্ভিক গৱেষণাত বিষাক্ত মিথেন গেছৰ উপস্থিতি নিশ্চিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ভূতত্ত্ববিদসকলে যাতে বিষাক্ত গেছ পৰিৱেশত যাতে প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে গেছ উদ্গিৰণ হোৱা মুখখন জ্বলাই দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকে ইয়াত সীমিত পৰিমাণৰ গেছ থাকিব পাৰে বুলি ভাবিছিল। কিন্তু তেওঁলোকৰ ধাৰণা ভুল প্ৰমাণ কৰি ১৯৭১ চনৰ পৰাই ই অবিৰতভাৱে জ্বলি আছে।

ভৱিষ্যৎ গেছ নিষ্কাশনৰ ওপৰত প্ৰভাৱ

২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তুৰ্কমেনিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে গেছক্ষেত্ৰখন পৰিদৰ্শন কৰি ইয়াক বন্ধ কৰাৰ আহ্বান জনায়। অন্যথা অঞ্চলটোৰ অন্যান্য প্ৰাকৃতিক গেছ নিষ্কাশনত ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে বুলিও তেওঁ কয়। বৰ্তমান তুৰ্কমেনিস্তানে প্ৰাকৃতিক গেছ নিষ্কাশন বৃদ্ধি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। বৰ্তমান ৭৫ মিলিয়ন ঘনমিটাৰ গেছ নিষ্কাশন কৰে আৰু অহা ২০ বছৰত ভাৰত, ৰাছিয়া, চীন, ইৰাণ আৰু পশ্চিম ইউৰোপলৈ গেছ ৰপ্তানি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তুৰ্কমেনিস্তান
লুডু

লুডু হৈছে দুজনৰ পৰা চাৰিজন খেলুৱৈৰ দ্বাৰা খেলিব পৰা এটা কৌশল যুক্ত ব'ৰ্ড গেম, য'ত খেলুৱৈসকলে এটা ডাই বা লুডু গুটিৰ ফলাফল অনুসৰি খেলৰ নিয়মমতে আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে নিজৰ ভাগৰ চাৰিটা একেৰঙৰ গুটিৰ চলাচল কৰাই। অন্যান্য ক্ৰছ আৰু চাৰ্কল খেলৰ দৰে লুডু ভাৰতীয় খেল পাশাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই খেল আৰু ইয়াৰ ভিন্নতা বহু দেশত আৰু বিভিন্ন নামেৰে জনপ্ৰিয়।

ইতিহাস

মহাভাৰত

খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকাত ভাৰতত পাশা খেলৰ সৃষ্টি হৈছিল। ভাৰতত এই খেলৰ বিৱৰ্তনৰ আদিম প্ৰমাণ অজন্তা-ইলোৰাৰ গুহাত বৰ্ডৰ চিত্ৰণত পোৱা যায়। মূল সংস্কৰণটো ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰততো বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সেইঅনুসৰি শকুনীয়ে পাণ্ডৱক পৰাস্ত কৰিবলৈ অভিশপ্ত পাশা ব্যৱহাৰ কৰে আৰু অৱশেষত সকলো হেৰুৱাই যুধিষ্ঠিৰে পত্নী দ্ৰৌপদীক বাজিত পেলাই তেওঁকো হেৰুৱাই। পাণ্ডৱসকলে যদিও তেওঁলোকৰ সকলো বস্তু ঘূৰাই পায়, কিন্তু দ্ৰৌপদীয়ে সমগ্ৰ কুৰু বংশক তিৰস্কাৰ কৰাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰে যদিও গান্ধাৰীৰ হস্তক্ষেপত ৰৈ যায়, আৰু দ্ৰৌপদীৰ ক্ৰোধক শান্ত কৰাৰ সুযোগ দেখি কুৰু ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰই পাণ্ডৱসকলক তেওঁলোকৰ সকলোখিনি ঘূৰাই দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে খেলখনত পৰাস্ত হয়।

প্ৰাচীন কালত ইয়াক চৌপাৰ নামেৰেও জনা গৈছিল। চৌপাৰ সমসাময়িক সংস্কৰণটো ভাৰতৰ মোগল সম্ৰাটসকলে খেলিছিল বুলি জনা যায় আৰু আকবৰৰ দিনৰ এয়া এক উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ।

পাশাক পিছলৈ হাতৰ পৰিবৰ্তে এটা চুঙা আকৰৰ কাপত এটা ঘনক আকাৰৰ ডাই বা গুটি ব্যৱহাৰলৈ সংশোধন কৰা হয় আৰু ১৮৯৬ চনত ইংলেণ্ডত "লুডু" নামেৰে নিৰ্দিষ্ট মোহৰ মৰা হয়।
গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্ন

গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্ন (PAC) হৈছে গৰ্ভপাতৰ পিছত মহিলাসকললৈ দিয়া চিকিৎসা আৰু পৰামৰ্শ। ইয়াৰ ভিতৰত নিৰাময়মূলক যত্ন, যেনে গৰ্ভপাতৰ জটিলতাৰ চিকিৎসা, লগতে প্ৰতিৰোধমূলক যত্ন, যেনে ভৱিষ্যতে অবাঞ্চিত গৰ্ভধাৰণ ৰোধ কৰিবলৈ জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

প্ৰাদুৰ্ভাৱ

প্ৰায় ৭৫ মিলিয়ন মহিলাক বছৰি প্ৰৰোচিত আৰু স্বতঃস্ফূৰ্ত গৰ্ভপাত (গৰ্ভপাত)ৰ পিছত গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্নৰ প্ৰয়োজন হয়। সকলো দেশেই গৰ্ভপাতৰ পিছৰ জটিলতাৰ চিকিৎসা প্ৰদান কৰি গৰ্ভপাতৰ ফলত হোৱা মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে, গৰ্ভপাত অবৈধভাৱে কৰা হৈছিল নে নাই সেইটো লক্ষ্য নকৰাকৈয়ে। কিন্তু দহখন দেশ(বাংলাদেশ, হাইটি, কেনিয়া, মালাউই, নামিবিয়া, নেপাল, ৰুৱাণ্ডা, চেনেগাল, তাঞ্জানিয়া, আৰু উগাণ্ডা)ৰ বিশ্লেষণত দেখা গৈছে যে, দহখনৰ ভিতৰত সাতখন দেশে ১০%তকৈও কম প্ৰাথমিক চিকিৎসা সুবিধাই গৰ্ভপাতৰ পিছৰ মৌলিক যত্ন ল’ব পাৰে। নামিবিয়াত কোনো প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যসেৱাৰ সুবিধাই গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্ন প্ৰদান কৰা নাছিল; সৰ্বাধিক প্ৰাদুৰ্ভাৱ থকা মালাউইয়ে ২৯% প্ৰাথমিক সুবিধাত গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্ন আগবঢ়াইছিল। ১৯৯৩ চনত ইপাছে ঝপিগো(Jhpiego), এনজেণ্ডাৰহেল্থ(EngenderHealth), পাথফাইণ্ডাৰ ইণ্টাৰনেশ্যনেল(Pathfinder International), আৰু ইণ্টাৰনেশ্যনেল প্লেণ্ড পেৰেণ্টহুড ফেডাৰেচন(International Planned Parenthood Federation)ৰ সৈতে যোগ দি গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্নৰ বাবে সংস্থা গঠন কৰে।

১৯৯৪ চনত গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্ন কনচৰ্টিয়ামৰ দ্বাৰা গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্নৰ বাবে এটা মডেল প্ৰস্তুত কৰিছিল, য'ত তিনিটা মূল উপাদান আছিল, (১)কোনো এখন দেশত গৰ্ভপাতৰ বৈধতা থাককেই বা নাথাককেই, গৰ্ভপাত সম্পৰ্কীয় জটিলতাৰ জৰুৰীকালীন চিকিৎসা; (২) গৰ্ভপাতৰ পিছত পৰিয়াল পৰিকল্পনাৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা আৰু সেৱা; আৰু (৩) জৰুৰীকালীন যত্ন আৰু অন্যান্য প্ৰজনন স্বাস্থ্য সেৱাৰ মাজত সংযোগ, যেনে যৌন সংক্ৰামক ৰোগ নিৰ্মূলৰ ব্যৱস্থাপনা। ১৯৯৪ চনত ইউনাইটেড ষ্টেটছ এজেন্সী ফৰ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডেভেলপমেণ্ট (ইউএছএআইডি)-এ পিএচি মডেল গ্ৰহণ কৰে। ২০০৭ চনত ইউ এছ এ আই ডিয়ে “গৰ্ভপাতৰ পিছৰ যত্ন’’ৰ ওপৰত প্ৰথম গৱেষণা সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল, হোৱাট ৱৰ্কছ, এ পলিচি এণ্ড প্ৰগ্ৰেম গাইড টু দ্য এভিডেন্স অন প’ষ্টএবৰ্চন কেয়াৰ নামেৰে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলাৰ স্বাস্থ্যবিধি
পূৰ্বী ঠাট

পূৰ্বী বা পুৰ্বী হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুঃস্থানী সংগীতৰ এঘাৰটা মৌলিক ঠাটৰ ভিতৰত এটা। ইয়াক এই ঠাটৰ ভিতৰত এটা ৰাগৰ নাম হিচাপেও জনা যায়।

বিৱৰণ

পূৰ্বী ঠাট মাৰৱা ঠাটত কোমল ধৈৱত যোগ কৰি পোৱা যায়। এই ঠাটৰ ৰাগসমূহত সাধাৰণতে কোমল ঋষভ, শুদ্ধ গান্ধাৰ আৰু শুদ্ধ নিষাদৰ লগতে তীব্ৰ মধ্যম থাকে, যি নোটে সন্ধিয়াৰ ৰাগসমূহক প্ৰভাতৰ ৰাগসমূহৰপৰা (সূৰ্যোদয় আৰু সূৰ্যাস্ত) পৃথক কৰে। পূৰ্বী ঠাটৰ ৰাগ পূৰ্বী অত্যন্ত গম্ভীৰ, শান্ত আৰু ৰহস্যমজ় স্বৰূপৰ আৰু ইয়াক সূৰ্যাস্তৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰা হয়। প্ৰাচীন গ্ৰন্থত চিত্ৰময় বৰ্ণনাত পূৰ্বীৰ সৌষ্ঠৱ, মাৰ্জিত ভঙ্গিমা আৰু আকৰ্ষণৰ কথা প্ৰায়ে উল্লেখ কৰা হয়।

ৰাগসমূহ

পূৰ্বী ঠাটৰ অন্তৰ্গত ৰাগসমূহৰ ভিতৰত আছে:
ৰাগ পূৰ্বী
ৰাগ পুৰিয়া ধনশ্ৰী
ৰাগ গৌৰী
ৰাগ শ্ৰী (হিন্দুঃস্থানী)
ৰাগ পৰজ
ৰাগ বসন্ত
ৰাগ ললিত

উল্লেখ

শ্ৰেণী:সংগীত
সুমিত্ৰা দেৱী

সুমিত্ৰা দেৱী (; ২২ জুলাই ১৯২৩ – ২৮ আগষ্ট ১৯৯০)
এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল, যি ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ দশকৰ ভিতৰত হিন্দীৰ লগতে বাংলা চলচ্চিত্ৰৰ কামৰ বাবে পৰিচিত। ] তেওঁৰ সময়ৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে বহুলভাবে গণ্য কৰা অভিনেত্ৰীগৰাকী ১৯৫২ চনত দাদা গুঞ্জালৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত হিন্দী ছবি মমতাত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অধিক স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁ দুবাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বি এফ জে এ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ সময়ৰ অন্যতম সুন্দৰী আছিল আৰু যাক প্ৰদীপ কুমাৰ, উত্তম কুমাৰৰ দৰে দিগগজ অভিনেতাই ধুনীয়া মহিলা হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল।

১৯৪৩ চনত তেওঁক নিউ থিয়েটাৰৰ কাৰ্যালয়ত সাক্ষাৎকাৰ আৰু লুক টেষ্টৰ বাবে মাতি অনা হৈছিল আৰু অৱশেষত হেমচন্দৰ চন্দৰৰ মেৰী বেহেনত (১৯৪৪) কে. এল. চাইগলৰ সৈতে কাষ্ট কৰা হৈছিল। এই ছবিখন নিৰ্মাণৰ সময়ত তেওঁক অপূৰ্ব মিত্ৰৰ বাংলা ছবি সন্ধিত (১৯৪৪) মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল আৰু এইখনে আছিল তেওঁৰ প্ৰথম ছবি। ছবিখনে বিপুল সফলতা লাভ কৰে আৰু ১৯৪৫ চনত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বি এফ জে এ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৪০ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ বলীউডৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু বছিয়তনামা (১৯৪৫), ভাই দুজ (১৯৪৭), উঁছ নীচ (১৯৪৮) আৰু বিজয় যাত্ৰা (১৯৪৮) আদি ছবিত অভিনয় কৰে। গুঞ্জলৰ মমতা (১৯৫২) ছবিখনত অকলশৰীয়া মাতৃ হিচাপে অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁক প্ৰশংসা কৰা হৈছিল। ফিল্মজেকে লিখিছে, "তেওঁ নিজৰ ভূমিকাক সজীৱ কৰি তুলিবলৈ তেওঁৰ সকলো বিশেষতাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে; তেওঁৰ শান্তি, তেওঁৰ কোমলতা, বেদনা আৰু যন্ত্ৰণা সকলোবোৰ সমাহিত হৈ পৰিছে।" দীৱানা (১৯৫২), ঘুংগৰু (১৯৫২), ময়ূৰপংখ (১৯৫৪), চোৰ বজাৰ (১৯৫৪) ৰাজযোগী ভাৰতৰী (১৯৫৪), জাগতে ৰহো (১৯৫৬) আদি ছবিত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে আৰু অধিক প্ৰশংসিত হৈছিল (১৯৫৪)।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Sumitra Devi on Facebook
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্বাহমাৰান

শ্বাহমাৰান ভাৰত-ইৰাণ আৰু তুৰ্কী লোককথাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা পৌৰাণিক জীৱ, যাৰ শৰীৰৰ আধা নাৰী আৰু আধা সাপৰ।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

শ্বাহমাৰান নামটো পাৰ্চী শব্দ শ্বাহ (ৰজা), আৰু মাৰান (মাৰান; অনুবাদ 'সাপ')ৰ পৰা আহিছে। সেয়েহে শ্বাহমাৰান নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'সাপৰ ৰজা'।

বিৱৰণ

শ্বাহমাৰান হৈছে আধা সাপ আৰু আধা নাৰ শৰীৰৰ, পৌৰাণিক জীৱ, প্ৰতিটো মূৰত মুকুট থকা দ্বৈত মূৰৰ জীৱ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যাৰ এটা মূৰত মাইকী মানুহৰ মূৰ আৰু আনটো মূৰত সাপৰ মূৰ থাকে, সম্ভৱতঃ ই এটা ফেলিক আকৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মানুহৰ অংশটো এডাল ডাঙৰ হাৰেৰে সজাই দিয়া থাকে।

পৌৰাণিক বিৱৰণী

মধ্যপ্ৰাচ্যৰ সাহিত্যত শ্বাহমাৰানৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে, যেনে ১০০১ চনৰ এহেজাৰ এনিশা (লোকগাথা)ৰ "দ্য ষ্ট'ৰী অৱ য়েমলিহা: এন আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড কুইন" কাহিনীত আৰু কামাছব-নামত। তেওঁৰ কাহিনী আনাতোলিয়ান উপদ্বীপৰ পূব অংশত, বা দক্ষিণ-পূব আৰু পূব তুৰস্কত (কুৰ্দ, আৰব, অচূৰিয়ান আৰু তুৰ্কী সম্প্ৰদায়ৰ অঞ্চলসমূহ সামৰি লোৱা) প্ৰচলিত থকা যেন লাগে।

জামাস্প-নাম

ইয়াৰ প্ৰাচীনতাৰ বাবে একেটা কাহিনীৰ বহুতো ভিন্নতা দেখা যায়।

এটা সংস্কৰণত প্ৰথম মানৱ শ্বাহমাৰানৰ সন্মুখীন হয় জামাছ্প (পাৰ্চী: জামাস্প জাماস্প) নামৰ এজন যুৱক, যাক যাদ জামছাব (অন্য বানানসমূহ হ'ল জাম্বছ, কামাছব আৰু জামিছাভ) দ্বাৰাও জনা যায়। কেইজনমান বন্ধুৰ সৈতে মৌ চুৰি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ পিছত জামাস্পে গুহাত আবদ্ধ হৈ পৰে, বন্ধুসকলে তেওঁক গুহাটোত অকলে এৰি দিয়ে। এইখিনিতে শ্বাহমাৰন আৰু জামাস্পে প্ৰেমত পৰে আৰু গুহাৰ কোঠাত থাকে আৰু শ্বাহমাৰনে তেওঁক ঔষধ আৰু ঔষধি বনৌষধিৰ বিষয়ে শিকাই দিয়ে।

দ্য আৰবিয়ান নাইটছত

একেধৰণৰ আখ্যান ৱান থাউজেণ্ড এণ্ড ৱান নাইটছ কৰ্পাছত প্ৰমাণিত হৈছে, যাৰ শিৰোনাম আছে দ্য কুইন অৱ দ্য চাৰ্পেণ্টছ: ডেনিয়েল নামৰ এজন গ্ৰীক দাৰ্শনিকৰ হাচিব কৰিম আল-ডিন নামৰ এজন পুত্ৰ আছে। কাহিনীটোৰ এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত হাছিব এটা কুঁৱাত পৰে, কিন্তু পলায়ন কৰি সাপৰ গুহাত উপনীত হয় আৰু তেওঁলোকৰ মানৱমুখী নেতাক লগ পায়, যিয়ে নিজকে ইয়ামলিখা, "সাপৰ ৰাণী" বুলি পৰিচয় দিয়ে। কিছু সময়ৰ পাছত হাচিবে উচ্চ জগতলৈ উভতি যাব বিচাৰে, কিন্তু সাপৰ ৰাণীয়ে তেওঁক সকীয়াই দিয়ে যে তেওঁ এটা গা ধোৱা ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব। তাইৰ ভয়ানক ভৱিষ্যদ্বাণীৰ পিছতো হাছিবে কেতিয়াও গা ধোৱা ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু এৰি দিয়া হয়। কিন্তু সৰ্প ৰাণীয়ে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা ধৰণে হাছিবে এটা গা ধোৱা ঘৰত প্ৰৱেশ কৰে, যিয়ে এক শৃংখলাবদ্ধ পৰিঘটনাৰ সূচনা কৰে যাৰ ফলত এজন দুষ্ট ৱজিয়ে কুঁৱাৰ পৰা ৰাণীক মাতি আনে। নিজৰ ভাগ্যৰ ওচৰত পদত্যাগ কৰি ৰাণীয়ে হাছিবক নিৰ্দেশ দিয়ে: তাইক কাটিব লাগে আৰু তাইৰ মাংস সিজাব লাগে আৰু জোলটো তিনিটা ফিলত ভৰাই দিব লাগে; প্ৰথম ফিলটো ৱজিৰক দিব লাগে, কিন্তু হাচিবে দ্বিতীয়টোৰ পৰা পানী খাব লাগে। এইদৰেই ঘটে: দুষ্ট ৱজিৰে প্ৰথম ফিয়ালৰ পৰা পান কৰি মৃত্যুবৰণ কৰে, আনহাতে হাছিবে দ্বিতীয়ৰ পৰা পান কৰি বিজ্ঞানৰ বিষয়ে সৰ্বজনীন জ্ঞান লাভ কৰে। পণ্ডিত উলৰিচ মাৰ্জলফ [ডি] আৰু ৰিচাৰ্ড ভান লিৱেনৰ মতে নায়কৰ নাম "হাচিব" পাৰ্চী নাম "জামাস্প"ৰ আৰবী অনুবাদ।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
মংগোলীয় সন্ন্যাসী

মংগোলীয় সন্ন্যাসীসকল মংগোলিয়াত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মঠীয়া অনুশীলনকাৰী। মংগোলীয় সন্ন্যাসীসকলে সমগ্ৰ মংগোলিয়া আৰু অন্যান্য দেশৰ বৌদ্ধ মঠ আৰু মন্দিৰত কাম কৰে আৰু বাস কৰে।

ইতিহাস

বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰথমে হিমালয় আৰু তিব্বত হৈ মংগোলিয়াত উপস্থিত হৈছিল। তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্ম কুবলাই খানৰ নেতৃত্বত ইউয়ান বংশৰ চৰকাৰী ধৰ্মত পৰিণত হয়। ১৩৬৮ চনত ইউয়ান বংশৰ পতনৰ পিছত ষোড়শ শতিকালৈকে পূব ইউৰেছিয়াৰ মেঠনি অঞ্চলত টেংগ্ৰিজম প্ৰধান ধৰ্মত পৰিণত হয়। কিং বংশৰ সময়ত বৌদ্ধ ধৰ্ম পুনৰবাৰ মূল ধৰ্মত পৰিণত হয়, বাহিৰৰ মংগোলিয়া আৰু ভিতৰৰ মংগোলিয়া দুয়োটাতে।

অত্যাচাৰ

২০ শতিকাত মংগোলীয় গণৰাজ্যই মংগোলীয় সন্ন্যাসী আৰু অন্যান্য বৌদ্ধসকলক অত্যাচাৰ চলাইছিল।

সন্দৰ্ভ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
হুদুৰ দুৰ্গা

মহিষাসুৰৰ সন্তলী ব্যাখ্যা, নাম হুদুৰ দুৰ্গা হৈছে খেৰৱাল সন্তল জনগোষ্ঠীৰ দেৱতা, যাক হিন্দু ধৰ্মত মহিষাসুৰ বুলি কোৱা হয়। সন্তলসকলে হিন্দু দেৱী দুৰ্গাক খলনায়ক বুলি গণ্য কৰে আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁলোকে মহিষাসুৰ পূজা কৰে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

হুদুৰ শব্দৰ অৰ্থ বিজুলী। আৰু দুৰ্গা শব্দৰ অৰ্থ ৰক্ষক। শব্দটোৰ সংযুক্ত অৰ্থ হৈছে বিজুলীৰ দৰে কঠিন ৰক্ষক।

কিংবদন্তী

ঝাৰখণ্ড, ভাৰতৰ খেৰৱাল সন্তল আৰু অসুৰ জনগোষ্ঠীৰ মতে হুদুৰ দুৰ্গা তেওঁলোকৰ সহস্ৰাব্দৰ পূৰ্বপুৰুষ, চয়চাম্পা নামৰ এখন গাঁৱৰ ৰজা আছিল। তেওঁ আছিল অতি শক্তিশালী আৰু শক্তিশালী ৰজা। আৰ্য্যসকলে ভাৰতলৈ অহাৰ পিছতো তেওঁক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণেৰে ৰজাক হত্যা কৰাৰ উপায় চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোকে গম পালে যে ৰজা অতি নাৰীসুলভ আৰু তেওঁলোকৰ সমাজত নাৰীক উচ্চ সন্মান দিয়া হয়। সেয়ে আৰ্যসকলে ৰজাক হত্যা কৰিবলৈ চোৰাংচোৱা হিচাপে এগৰাকী সজ্জা ৰঙৰ ধুনীয়া মহিলাক পঠিয়াইছিল, কিছুমান ক্ষেত্ৰত মহিলাগৰাকী দেহ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত আছিল। আৰ্যসকলে ৰজাৰ ওচৰত বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিলে আৰু ৰজাই মহিলাগৰাকীৰ ৰূপত আপ্লুত হৈ মহিলাগৰাকীক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হ’ল। বিয়াৰ পিছত সাত দিন ৰজাই মহিলাগৰাকীৰ লগত ৰাতি কটালে আৰু সপ্তম দিনা মহিলাগৰাকীয়ে ৰজাক বধ কৰিলে। ৰজাৰ মৃত্যুৰ খবৰ শুনি আৰ্যসকলে ৰাজ্য দখল কৰিবলৈ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে আৰু ৰাজ্যৰ পুৰুষসকলে গুৰুৰ পৰামৰ্শ মতে নদীত সৰস্বতী গা ধুই মহিলাৰ বেশ ধৰি পলায়ন কৰে ৰাজ্যত দছাই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ। সন্তলসকলে দাবী কৰে যে আৰ্যসকলে তেওঁলোকৰ শাস্ত্ৰত মহিলাগৰাকীক দেৱী দুৰ্গা আৰু ৰজাক মহিষাসুৰ বুলি অতিৰঞ্জিত কৰিছিল, আৰু আৰু দাবী কৰে যে তেওঁলোকৰ ৰজা হুদুৰ দুৰ্গাৰ নাম নাৰীগৰাকীৰ নাম হিচাপে ভুলকৈ উল্লেখ কৰা হৈছিল। দুৰ্গা পূজাৰ সময়ত তেওঁলোকে দুৰ্গা পূজা নকৰে বৰঞ্চ মহিষাসুৰক পূজা কৰে আৰু বাটত দসাই নাচি নাৰীক শোক কৰে। আৰু বহু দাবী অনুসৰি মহিলাগৰাকী এগৰাকী কৰ্টেছান হোৱাৰ বাবে হিন্দুসকলে বেশ্যালয়ৰ মাটি (চাৰিটা জি: গোমুত্ৰ, গোবৰ, গংগাজল বা গণিকালয় (বেশ্যালয়)ৰ মাটি)ৰ লগতে গৰুৰ প্ৰস্ৰাৱ, গংগা পানী, গৰুৰ গোবৰ ব্যৱহাৰ কৰে। দুৰ্গা পূজাত দুৰ্গাৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দুৰ্গা
শ্ৰেণী:সাওতাল
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱ-দেৱী
যোৰহাট জিমখানা ক্লাব

যোৰহাট জিমখানা ক্লাব হৈছে যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত এটা ক্লাব। ১৮৭৬ চনত চেকনীধৰা গাঁৱত এই ক্লাবটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। স্থাপন হোৱা বছৰৰ পৰাই ইয়াত নিয়মীয়াকৈ ঘোঁৰা দৌৰ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। ইয়াত থকা নাইন হ'ল গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ আৰু বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পুৰণি। যোৰহাট নগৰৰ পৰা ক্লাবলৈ যোৱা পথটো ব্ৰিটিছৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত যোৰহাটৰ প্ৰথমটো পকী পথ। বৰ্তমান, যোৰহাট জিমখানা ক্লাবত ল'ন টেনিছ গ্ৰাছ ক'ৰ্ট, চুইমিং পুল, বিলিয়াৰ্ডছ্‌, প'ল' খেলাৰ সুবিধা আছে। ইয়াত ক্ৰিকেটৰ বাবে যোৰহাট জিমখানা খেলপথাৰ আছে। ইয়াত ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ লগতে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জুনিয়ৰ আৰু মহিলা ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ খেলো অনুষ্ঠিত হৈছে।

গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ
যোৰহাট জিমখানা ক্লাবত নটা গাঁত থকা গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ আছে। এই গ'ল্ফ ক'ৰ্ছটো হৈছে এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ আৰু বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পুৰণি।

লগতে চাওক

যোৰহাট
ঠেঙাল ভৱন
ঢেঁকীয়াখোৱা বৰ নামঘৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

যোৰহাট জিমখানা ক্লাবৰ বিষয়ে বিতংকৈ পঢ়ক
Jorhat Races, 2013

শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:যোৰহাট
শ্ৰেণী:ক্লাব
গুৱাহাটীৰ পৰ্যটনস্থলসমূহৰ তালিকা

|

গুৱাহাটী অসমৰ এখন মহানগৰ। ইয়াক প্ৰাচীন কালত "প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ" নামেৰে জনা গৈছিল। ই উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বৃহত্তম মেট্ৰ'প'লিটান এলেকা আৰু কলকাতা, পাটনাৰ পিছত পূব ভাৰতৰ তৃতীয় বৃহৎ নগৰ। ইয়াক উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ 'প্ৰৱেশদ্বাৰ' বুলিও কোৱা হয়। প্ৰাচীন প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আছিল কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী। বৰ্তমানেও ইয়াত বহুতো পুৰণি মঠ-মন্দিৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়। কামাখ্যা মন্দিৰ, উমানন্দ মন্দিৰ, নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, শুক্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ, বশিষ্ঠ মন্দিৰ, দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ আদি এইবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম।

ধৰ্মীয় স্থান

কামাখ্যা মন্দিৰ

কামাখ্যা মন্দিৰ হিন্দু ধৰ্মৰ এক প্ৰাচীন মন্দিৰ। গোটেই ভাৰততে ব্যাপ্ত হৈ থকা মুঠ ৫১ খন দেৱীপীঠৰ মাজৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ পীঠ এই কামাখ্যা মন্দিৰ। নীলাচল পাহাৰত অৱস্থিত কামাখ্যা দেৱীৰ এই মন্দিৰকেই অসমৰ সবাতোকৈ প্ৰসিদ্ধ আৰু প্ৰভাৱশালী মন্দিৰ বুলি ভবা হয়। অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰাই অসমৰ ইতিহাসৰ ৰাজনৈতিক আৰু ধাৰ্মিক দুয়ো দিশতে শক্তি উপাসনাৰ কেন্দ্ৰস্থল কামাখ্যাই অতিশয় গুৰুত্বপুৰ্ণ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰি আহিছে।

বশিষ্ঠ আশ্ৰম
শুক্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ
উমানন্দ মন্দিৰ
নৱগ্ৰহ মন্দিৰ
দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ

প্ৰাকৃতিক

দীপৰ বিল

গুৱাহাটী মহানগৰীৰ দক্ষিণ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত এক বিস্তৃত জলাহভূমি। ই পৌৰাণিক কামপীঠৰ অন্তৰ্গত আছিল। ২০০২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত দীপৰ বিলক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ ৰামচৰ অঞ্চল বুলি ঘোষণা কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও, বাৰ্ড লাইফ ইণ্টাৰনেচনেল (Bird Life International)-এ দীপৰ বিলক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰাই সংৰক্ষিত এলেকা (Important Bired Area) বুলি চিহ্নিত কৰিছে।

দীঘলীপুখুৰী

অন্যান্য

শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ

গুৱাহাটীৰ পাঞ্জাবাৰীত অৱস্থিত এক সাংস্কৃতিক ভৱন। এইটো পৰ্যটকসকলৰ বাবে এক মূল আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। এই ভৱনৰ নাম পণ্ডিত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। প্ৰায় ১৪ একৰ মাটিকালি জুৰি থকা এই সাংস্কৃতিক ভৱন ১৯৮৮ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। অসমীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰতীকসমূহৰ ই এক অন্যতম কেন্দ্ৰস্থল। অসমৰ সংগীত জগতৰ অন্যতম প্ৰসিদ্ধ আৰু পুৰোধ্য ব্যক্তি ভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ এক সংগ্ৰহালয়ো ইয়াত স্থাপন কৰা হৈছে।

জ্যোতি চিত্ৰবন

জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিশ্যন প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ একমাত্ৰ চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ'। পূৰ্বতে এই প্ৰতিষ্ঠানটো জ্যোতি চিত্ৰবন বুলি জনা গৈছিল। গুৱাহাটীৰ কাহিলীপাৰাত অৱস্থিত এই ষ্টুডিঅ'ৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ স্মৃতিত। ১৯৬৮ চনত জ্যোতি চিত্ৰবন ফিল্ম ষ্টুডিঅ' নামেৰে এই ষ্টুডিঅ'ৰ স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯৯৯ চনত জ্যোতি চিত্ৰবনক আনুষ্ঠানিক ভাৱে 'জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিশ্যন প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান' বুলি অভিহিত কৰি চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনৰ সংশ্লিষ্ট বিষয়ৰ শিক্ষা প্ৰদানৰ অনুষ্ঠান হিচাপে গঢ় দিয়া হৈছে। অসম আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত এইখন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন বিষয়ক প্ৰশিক্ষণৰ একমাত্ৰ শিক্ষানুষ্ঠান।

একোলেণ্ড
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ
গুৱাহাটী চিৰিয়াখানা
অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
ফাৰ্ণ মেৰী ব্ৰেডী

ফাৰ্ণ মেৰী ব্ৰেডী এগৰাকী স্কটিছ কমেডিয়ান, প'ডকাষ্টাৰ আৰু লেখিকা। এডিনবাৰ্গ ফ্ৰিঞ্জ ফেষ্টিভেলৰ দৰে প্ৰতিযোগিতাত ষ্টেণ্ড আপ কমেডিয়ান হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁক এইট আউট অৱ টেন কেটছৰ দৰে পেনেল শ্ব’লৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। ২০২০ চনত তেওঁ প’ডকাষ্ট হুইল অৱ মিছফৰ্চুন সহ-সৃষ্টি কৰে।

২০২১ চনত ব্ৰেডীক অটিজিম স্পেকট্ৰমত থকা বুলি ধৰা পৰিছিল। ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ কথা গম পোৱাৰ পৰাই অটিজিম শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰতে সক্ৰিয় হৈ আছে। ২০২৩ চনত লিখা স্মৃতিগ্ৰন্থ ষ্ট্ৰং ফিমাল কেৰেক্টাৰ(Strong Female Character)ত এগৰাকী অটিষ্টিক ব্যক্তি হিচাপে জীৱনৰ বিষয়ে লিখিছে।

প্ৰাথমিক জীৱন

ব্ৰেডীৰ জন্ম হৈছিল পশ্চিম লোথিয়ানৰ বাথগেটত আৰু তাতেই তেওঁ ডাঙৰ হৈছিল। পশ্চিম লথিয়ানৰ ব্লেকবাৰ্নৰ ছেইণ্ট কেণ্টিগাৰ্ন একাডেমীত স্কুললৈ গৈছিল। আইৰিছ বংশৰ, কাউণ্টি ডনেগালত পাৰিবাৰিক শিপা আৰু স্কটলেণ্ডৰ কেথলিক গীৰ্জাৰ ভিতৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। পিতৃ পল ব্ৰেডীয়ে ট্ৰাক কোম্পানী স্কেনিয়াত মেনেজমেণ্টৰ কাম কৰিছিল আৰু মাকে টেস্কোত কাম কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছে।

কেৰিয়াৰ

এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত থকাৰ সময়ত ব্ৰেডী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে প্ৰস্তুত কৰা সাপ্তাহিক কাকত দ্য ষ্টুডেণ্টৰ সম্পাদক আছিল। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যয়নৰ বাবে তেওঁ ষ্ট্ৰিপাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পিছত ব্ৰেডীয়ে প্ৰথমে সাংবাদিক হোৱাৰ প্ৰশিক্ষণ লয় যদিও ২০০৬ চনৰ পৰাই তেওঁ ষ্টেণ্ড-আপ কমেডিয়ান হোৱাৰ কথা ভাবিছিল। ২০০৯ চনত এডিনবাৰ্গ উৎসৱৰ বাতৰি পৰিৱেশন কৰা বিনামূলীয়া আলোচনী ফেষ্ট মেগাজিনত ইন্টাৰ্ণ আছিল। তাত তেওঁৰ এটা কাম আছিল ষ্টেণ্ড আপৰ চেষ্টা কৰা এজন কমেডী সমালোচকৰ বিষয়ে এটা প্ৰবন্ধ লিখা। ব্ৰেডিয়ে অভিজ্ঞতাটোক "মই উপলব্ধি কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় ঠেলাটো মই যি কৰিব বিচাৰিছিলো" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

২০২০ চনত ব্ৰেডী আৰু সহযোগী কমেডিয়ান এলিছন স্পিটলে বিবিচিৰ বাবে হুইল অৱ মিছফৰ্চুন নামৰ এটা প’ডকাষ্ট আৰম্ভ কৰে।

২০২১ চনৰ শেষৰ ফালে ব্ৰেডিয়ে সহযোগী কমেডিয়ান ইভ' গ্ৰেহাম আৰু ডেৰেন হেৰিয়েটৰ সৈতে ডেভ ভ্ৰমণ কাহিনী ব্ৰিটিছ ফ'ক হিচাপে সহযোগীভাৱে উপস্থাপন কৰে। ২০২২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ব্ৰেডীয়ে তেওঁৰ নতুন অনুষ্ঠান অটিষ্টিক বিকিনি কুইনৰ ২৫ তাৰিখৰ ভ্ৰমণ আৰম্ভ কৰে।[9] ২০২২ চনৰ জুন মাহত ব্ৰেডীক ২০২২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা প্ৰচাৰ আৰম্ভ হোৱা টাস্কমাষ্টাৰৰ ১৪ সংখ্যক ছিৰিজৰ প্ৰতিযোগী হিচাপে নিশ্চিত কৰা হয়। ব্ৰেডিয়ে এই বছৰক টাস্কমাষ্টাৰৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত "[তেওঁৰ] জীৱনৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া ..." আৰু শ্ব'টোক "আকস্মিকভাৱে ... অটিষ্টিক লোকৰ বাবে সঁচাকৈয়ে ভাল ফৰ্মেট" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল কাৰণ পেনেল শ্ব'ৰ দৰে নহয়, টাস্কমাষ্টাৰক "অতি স্পষ্টভাৱে ৰখা হৈছে। প্ৰতিদিনে, আপুনি নটা কাম কৰিবলৈ গৈ আছে আৰু আপুনি মাত্ৰ আন এজন ব্যক্তিৰ সৈতে মত বিনিময় কৰি আছে"। কমেডিয়ানগৰাকীয়ে টাস্কমাষ্টাৰত তেওঁৰ সময়খিনি অটিজিমৰ ওপৰত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাতকৈ অধিক মূল্যৱান বুলি ভাবে কাৰণ ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে তেওঁ অধিক অটিষ্টিক লোকৰ ওচৰলৈ যাব পাৰিব আৰু "মানুহে স্নায়ুবৈচিত্ৰ্যৰ সুখী ইতিবাচক চিত্ৰণ [দেখিব]"। এই অনুষ্ঠানটোৱে তাইক নিজকে অটিষ্টিক ব্যক্তি হিচাপে অধিক গ্ৰহণযোগ্য হোৱাতো সহায় কৰিছিল।

২০২৩ চনত তেওঁৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ ষ্ট্ৰং ফিমেল কেৰেক্টাৰ ব্ৰেজেনে প্ৰকাশ কৰে। ব্ৰেডিয়ে ২০২৩ চনৰ বুকছ আৰ মাই বেগ ৰিডাৰ্ছ বঁটাৰ অকল্পনীয় শিতান, আৰু উদ্বোধনী নীৰো বুক এৱাৰ্ডৰ বাবে অকল্পনীয়ভাৱে জয়ী হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লেখিকা
হুছেইনী ব্ৰাহ্মণ

হুছেইনী ব্ৰাহ্মণ পঞ্জাৱ অঞ্চলৰ মহীয়াল ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত এটা সম্প্ৰদায়।

মহীয়াল সম্প্ৰদায়ত বালি, ভীমৱাল, ছিব্বৰ, দত্ত, লাউ, মোহন আৰু বৈদ নামৰ সাতটা উপগোত্ৰ আছে। কিন্তু তেওঁলোকৰ হিন্দু পৰম্পৰাৰ লগত সামঞ্জস্যপূৰ্ণভাবে তেওঁলোকে অ-ভাৰতীয় পৰম্পৰা গ্ৰহণ কৰিছে। ইয়াৰ ফলত মহীয়াল সম্প্ৰদায়ৰ এটা সৰু উপগোটে ইছলামৰ প্ৰতি বিশেষকৈ তৃতীয় ইমাম হুছেইনক শ্ৰদ্ধা জনাইছে।

ভি উপাধ্যায়ৰ মতে তেওঁলোক চিষ্টি চুফীসকলৰদ্বাৰা প্ৰভাবিত হৈছিল। যজ্ঞোপৱীত আৰু তিলক পিন্ধি থকাৰ সময়ত তেওঁলোকে কেৱল মুছলমানৰপৰাই দান-বৰঙনি লয়, হিন্দুৰপৰা নহয়। ইয়াৰে কিছুমান আজমেৰৰ পুছাকাৰত পোৱা যায়, য’ত মুইন আল-দিন চিষ্টিক সমাধিস্থ কৰা হৈছে। আন এক পৰম্পৰা অনুসৰি ইয়াজিদৰ সৈন্যই ইমাম হুছেইনৰ মূৰটো শিয়ালকোটত থকা পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰলৈ লৈ আহিছিল। মূৰৰ বিনিময়ত পূৰ্বপুৰুষে নিজৰ পুত্ৰৰ মূৰ বিনিময় কৰিছিল। বিখ্যাত হুছেইনী ব্ৰাহ্মণসকলৰ ভিতৰত অভিনেতা সুনীল দত্ত, উৰ্দু লেখক কাশ্মীৰী লাল জাকিৰ, ছাবিৰ দত্ত, আৰু নন্দ কিশোৰ বিক্ৰম আদি অন্যতম।

এওলোকক ইৰাকৰ কিছু অংশত এতিয়াও কমকৈ পোৱা যায় যদিও হুছেইনী ব্ৰাহ্মণৰ বেছিভাগ পৰিয়ালেই বৰ্তমান পুনে, দিল্লী, চণ্ডীগড়, পঞ্জাব, হিমাচল প্ৰদেশ আৰু ভাৰতৰ জম্মু অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰিছে। পাকিস্তানৰ সিন্ধ, চাকৱাল আৰু লাহোৰ আৰু আফগানিস্তানৰ কাবুল আৰু দক্ষিণ আফগানিস্তানত আছে। ইয়াৰে কিছুমানে প্ৰতি বছৰে মহৰমও পালন কৰে।

ইতিহাস

মহীয়ালৰ মৌখিক ইতিহাস অনুসৰি দত্ত বংশৰ এজন মহীয়াল ব্ৰাহ্মণে কাৰবালাৰ যুদ্ধ ত (৬৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ) ইমাম আল-হুছেইনৰ হৈ যুদ্ধ কৰিছিল, বিশেষকৈ কুফাৰ ধুমুহাত—এই প্ৰক্ৰিয়াত নিজৰ সাতজন পুত্ৰক বলি দিছিল। কিংবদন্তি অনুসৰি ৰাহাব সিদ্ধ দত্ত (কিছুমান সংস্কৰণত ৰাহিব সিদ্ধ বা সিদ্ধ বিয়োগ দত্ত বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে) কাৰবালাৰ যুদ্ধৰ সময়ৰ আশে-পাশে বাগদাদৰ ওচৰত বাস কৰা কেৰিয়াৰ-সৈনিকৰ এটা সৰু দলৰ নেতা আছিল। কিংবদন্তিটোত তেওঁ থকা ঠাইখন দাইৰ-আল-হিন্দিয়া অৰ্থাৎ "ভাৰতীয় কোৱাৰ্টাৰ" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, যিটো বৰ্তমানৰ আল-হিন্দিয়াৰ সৈতে মিল খায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়