হুছেইন ইবন আলী

হুছেইন ইবনে আলী ইবনে আবিতালিব ( ইংৰাজী: Husayn Ibn Ali , আৰবী : حسين بن علی بن أعلم تعلیب), প্ৰয়াত ইছলামিক নবী মুহাম্মদ (ছঃ) ৰ নাতিনী, মুহাম্মদ (ছঃ)ৰ কন্যা ফাতিমা বিন্ত মহম্মদ আৰু চতুৰ্থ খলিফা আলী বিন আবিতৱালিবৰ পুত্ৰ। তেওঁক ইমাম হুছেইন বুলিও জনা যায়।

আল-হুছেইন ইবনে আলী ইবনে আবি তালিবৰ মৃত্যুৰ আগতে হাছান-মুআৱিয়া সন্ধিৰ বিপৰীতে উমাইয়াদ শাসক মুয়াৱিয়া পুত্ৰ ইয়াজিদক তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। ৬৮০ চনত মোৱাৱিয়াৰ মৃত্যুৰ সময়ত ইয়াজিদে হুছেইনক তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ কয়। হুছেইনে ইয়াজিদৰ প্ৰতি আনুগত্যশীল হৈ থাকিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল যদিও সেয়া তেওঁৰ জীৱন বলিদানৰ সমান হ’ব। ফলস্বৰূপে তেওঁ ৬০ হিজৰীত নিজৰ জন্মভূমি মদীনা এৰি মক্কাত আশ্ৰয় লয়। তাত কুফাবাসীয়ে তেওঁক সহায় বিচাৰি চিঠি পঠিয়াইছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্যৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। গতিকে তেওঁ কিছু অনুকূল ইংগিত পোৱাৰ পিছত আত্মীয় আৰু অনুগামীৰ সৰু কাৰাভান এটাৰ সৈতে কুফালৈ যাত্ৰা কৰে। কিন্তু ইয়াজিদৰ সেনাই কাৰ্বালাৰ ওচৰত তেওঁৰ কাৰাভানটোক বাধা দিয়ে। ৬৮০ চনৰ ১০ অক্টোবৰত (১০ মুহাৰাম ৬১ হিজৰী) কাৰবালা যুদ্ধত ছমহীয়া পুত্ৰ আলী আল আছঘৰকে ধৰি তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্য আৰু সংগীসকলৰ সৈতে এজিদে তেওঁক হত্যা কৰি মূৰ কাটি পেলায়। গোটটোৰ বাকী মহিলা আৰু শিশুসকলক বন্দী হিচাপে লৈ যোৱা হয়।

শৈশৱ কাল

]]
গৰিষ্ঠসংখ্যক বৰ্ণনা অনুসৰি হুছেইনৰ জন্ম ৪ হিজৰী (১১ জানুৱাৰী ৬২৬ খ্ৰীষ্টাব্দ)ত মদীনাত জন্ম হৈছিল আৰু তেওঁৰ নানা মুহাম্মদৰ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ শিশু আছিল। তেওঁ মহম্মদৰ খুলশালীয়েক আলী আৰু মহম্মদৰ কন্যা ফাতিমাৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ আছিল, দুয়োজনেই কোৰেইচ জনগোষ্ঠীৰ বানু হাছিম বংশৰ। হাছান আৰু হুছেইন দুয়োৰে নাম মহম্মদে ৰাখিছিল যদিও আলীৰ মনত "হৰ্ব"ৰ দৰে আন নাম আছিল। হুছেইনৰ জন্মৰ উদযাপনৰ বাবে মহম্মদে এটা ভেড়া বলি দিলে, আৰু ফাতিমাই তেওঁৰ মূৰটো চুলি কাটিছিল আৰু তেওঁৰ চুলিৰ সমান ওজন ৰূপত দান কৰিছিল।ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি হুছেইনক তওৰাতত "শ্বুবাইৰ" আৰু শুভবাৰ্তাত "তাব" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে । মোচিৰ ভায়েক হাৰোণে আলীৰ সন্তানসকলৰ বাবে ঈশ্বৰে বাছি লোৱা নামবোৰ জানি নিজৰ পুত্ৰসকলকো একে নামেই দিছিল। হুছেইনক প্ৰথমে মুহাম্মদৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।আলি আৰু ফাতিমাৰ বিবাহৰ পৰা গঠিত পৰিয়ালটোক মহম্মদে বহুবাৰ প্ৰশংসা কৰিছিল। মুবাহালা আৰু আহলে কিছাৰ হাদীছৰ দৰে ঘটনাত মহম্মদে এই পৰিয়ালটোক আহলে বায়ত বুলি উল্লেখ কৰিছে। কোৰআনত বহু ক্ষেত্ৰত যেনে শুদ্ধিকৰণৰ আয়াতত আহলে বায়তৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে। মাডেলুঙৰ মতে, হাছান আৰু হুছেইনৰ প্ৰতি মহম্মদৰ প্ৰেম দেখুওৱা অসংখ্য বৰ্ণনা আছে, যেনে- কান্ধত তুলি লোৱা, বা বুকুত থৈ পেটত চুমা খোৱা। মাডেলুঙে বিশ্বাস কৰে যে এই প্ৰতিবেদনসমূহৰ কিছুমানে হয়তো হুছেইনতকৈ হাছানক মহম্মদে অলপ পছন্দ কৰাটো বুজাব পাৰে, বা হাছানক তেওঁৰ দাদাৰ সৈতে অধিক মিল থকা বুলি আঙুলিয়াই দিব পাৰে। এই ধৰণৰ আন হাদীছসমূহ হ'ল: "যিজনে তেওঁলোকক ভাল পায় তেওঁ মোক ভাল পায় আৰু যিয়ে তেওঁলোকক ঘৃণা কৰে তেওঁ মোক ঘৃণা কৰে", আৰু "আল-হাছান আৰু আল-হুছেইন হৈছে জান্নাতৰ যুৱক-যুৱতীসকলৰ ছায়িদ [মাষ্টৰ]"। শেহতীয়াটো শ্বিয়াসকলে মহম্মদৰ বংশধৰসকলৰ বাবে ইমামতৰ অধিকাৰ প্ৰমাণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। ছায়িদ শ্বাবাব আল-জন্না, হৈছে ছিয়াসকলে মহম্মদৰ প্ৰতিজন নাতিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা উপনাম। ইয়াৰ উপৰিও বৰ্ণিত হৈছে যে মহম্মদে আলী, ফাতিমা, হাছান আৰু হুছেইনক নিজৰ পোছাকৰ তলত লৈ তেওঁলোকক আহলে বায়ত বুলি কয় আৰু তেওঁলোক কোনো ধৰণৰ পাপ আৰু প্ৰদূষণৰ পৰা মুক্ত বুলি উল্লেখ কৰিছিল। মহম্মদে কেইবাবাৰো কাৰবালাৰ কাণ্ডৰ খবৰ দিছিল।উদাহৰণ স্বৰূপে তেওঁ উম্ম চালামাক মাটিৰ সৰু বটল এটা দি হুছেইনক হত্যা কৰাৰ পিছত বটলৰ ভিতৰৰ মাটি তেজলৈ পৰিণত হ’ব বুলি ক’লে।

মুবাহালা

]] দুটা হাদীছৰ সুলেখা, সম্ভৱতঃ ইৰাণ বা মধ্য এছিয়াৰ
হিজৰাৰ নৱম বছৰত নাজৰানৰ পৰা অহা আৰব খ্ৰীষ্টান পুৰোহিতসকলে নবীৰ সৈতে বিতৰ্কত লিপ্ত হয় আৰু তেওঁৰ নবীত্বক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে। মুহাম্মদ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ জোঁৱাই আলী বিন আবিতৱালিব আৰু তেওঁৰ কন্যা ফাতিমা আৰু তেওঁলোকৰ পুত্ৰ হাছান ইবনে আলী আৰু হুছেইনক পুৰোহিতৰ সন্মুখত আনি সকলোকে কম্বলৰে ঢাকি ৰাখি পুৰোহিতসকলক মুবাহাললৈ মাতিলে (মিছলীয়াৰ ধ্বংসৰ বাবে অভিশপ্ত প্ৰাৰ্থনা)। ) কৈ "এইটো মোৰ পৰিয়াল - আহলু বায়ত "। ভয় খোৱা পুৰোহিতসকল পিছুৱাই গ’ল।

কাৰবালাৰ যুদ্ধ

কাৰবাৰ যুদ্ধ, ১০ অক্টোবৰৰ পুৱাৰ নামাজৰ অন্তত দুয়োপক্ষই যুদ্ধৰ স্থান দখল কৰে। হুছেইনে নিজৰ সৈন্যবাহিনীৰ সোঁফালৰ কমাণ্ডৰ বাবে জুহাইৰ ইবনে কায়নক, বাওঁফালৰ কমাণ্ডৰ বাবে হাবিব ইবনে মুজাহিৰক আৰু তেওঁৰ আঢ়ৈ বছৰীয়া ভাতৃ আব্বাছক পঞ্জিকা বাহক হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। হুছেইনৰ সংগীসকলৰ সংখ্যা আছিল, বেছিভাগ বিৱৰণী অনুসৰি, বত্ৰিশজন অশ্বাৰোহী আৰু চল্লিশজন পদাতিক সৈন্য। ইবনে ছাদৰ সেনাবাহিনী মুঠ ৪ হাজাৰ আছিল। কাঠ থকা খাদটো জ্বলাই দিয়া হয়।তাৰ পিছত হুছেইনে বিৰোধীসকলক ভাষণ দি মুহাম্মদৰ নাতি হিচাপে নিজৰ মৰ্যাদা সোঁৱৰাই দিয়ে আৰু মুহাম্মদক আমন্ত্ৰণ জনোৱা আৰু তাৰ পিছত পৰিত্যাগ কৰাৰ বাবে তেওঁলোকক তিৰস্কাৰ কৰে। তেওঁ যাবলৈ অনুমতি বিচাৰিলে। তেওঁক কোৱা হৈছিল যে প্ৰথমে তেওঁ ইয়াজিদৰ কৰ্তৃত্বৰ অধীনত থাকিব লাগিব, যিটো তেওঁ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।হুছেইনৰ ভাষণে হুৰক নিজৰ পক্ষলৈ পলায়ন কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল।

তথ্য উৎস

লিখি থকা হৈছে

শ্ৰেণী:ইছলামী নেতা