ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মুছাৰাট শ্বাহীন

মুছাৰাট শ্বাহীন হৈছে খাইবাৰ পখতুনখোৱাৰ এগৰাকী পাকিস্তানী অভিনেত্ৰী-ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ পাকিস্তান তেহৰিক-ই-মাছাৱতৰ অধ্যক্ষা। ৰাজনীতিৰ বাহিৰেও তেওঁ পশতু চিনেমাৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ পাকিস্তানৰ পশতু ভাষাৰ চিনেমাৰ প্ৰথম নায়িকা হিচাপে পৰিচিত।

তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ছবিসমূহৰ ভিতৰত হাছিনা এটম বম, ব্লেক কেট, ভৰুছা, দুলহান এক ৰাত কি, আম্বাৰ, জান কি বাজী, শিকাৰী আৰু এক্সিডেণ্ট উল্লেখযোগ্য। ১৯৭৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত দুলহান এক ৰাত কি ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পশতু চিনেমাৰ আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী আৰু সামগ্ৰিকভাৱে ললিউডৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।

পশতু চিনেমাত তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় যোৰা আছিল বদৰ মুনীৰৰ সৈতে। ১৯৭০, ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকত তেওঁলোকে অসংখ্য ছবিত একেলগে অভিনয় কৰে।

কেৰিয়াৰ

মুছাৰাটে প্ৰথমে আজ কি বাত নামৰ পাঞ্জাবী ছবিত অভিনয় কৰে যদিও বিশেষ স্বীকৃতি লাভ কৰা নাছিল। পিছত দুলহান এক ৰাত কি ছবিত সহযোগী অভিনেত্ৰী হিচাপে এজন বাৰ নৃত্যশিল্পীৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। মুখ্য চৰিত্ৰ নহ’লেও তেওঁৰ অভিনয় আৰু বিশেষকৈ নৃত্য দক্ষতাৰ বাবে তেওঁ সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে।

এই ছবিখনৰ পিছতে তেওঁ ৰাতিটোৰ ভিতৰতে তাৰকা হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু একেৰাহে বহুতো ছবিৰ প্ৰস্তাৱ লাভ কৰে। তেওঁ কমেও ৪০০খন পশতু ছবিত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও বহুতো উৰ্দু ছবি, নাটক আৰু অন্যান্য প্ৰকল্পতো কাম কৰিছে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত হাছিনা এটম বম, আৱাৰা আৰু ধমকি।

২০০০ চনত তেওঁ নিজাকৈ ৰাজনৈতিক দল পাকিস্তান তেহৰিক-ই-মাছাৱত (PTM) গঠন কৰে। ৰাজনীতিত বিশেষ সফলতা লাভ নকৰিলেও প্ৰায় প্ৰতিটো নিৰ্বাচনতে ফজল-উৰ-ৰেহমানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পশতু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ধ্ৰুৱজ্যোতি ঘোষ

ধ্ৰুৱজ্যোতি ঘোষ (; ১৯৪৭ – ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৮) ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ গ্ল’বেল ৫০০ বঁটা বিজয়ী, কৃষি পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ বিশেষ উপদেষ্টা, পৰিৱেশ তন্ত্ৰ ব্যৱস্থাপনা আয়োগৰ অংশ, আৰু আই ইউ চি এনৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ আঞ্চলিক অধ্যক্ষ আছিল। পূব কলকাতা জলাশয়ৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ বাবে নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰা, ইয়াৰ নামকৰণ, আৰু বিশ্বৰ একমাত্ৰ সম্পূৰ্ণ কাৰ্যক্ষম জৈৱিক নলা-নৰ্দমা ব্যৱস্থাপনা ব্যৱস্থা সৃষ্টি কৰাৰ বাবে তেওঁক আটাইতকৈ বেছি কৃতিত্ব দিয়া হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি ইক’লজীত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ হ'ল বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ প্ৰথমজন অভিযন্তা। তাৰ পাছত তেওঁ পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ অনাময় অভিযন্তা হৈছিল, যিয়ে কলকাতা জলাশয়ৰ সমস্যাবোৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ কঢি়য়াই আনি‍ছিল। ড০ ঘোষৰ জীৱন আৰু কামে দেখুৱাইছিল যে আমি কল্পনা কৰাতকৈ সমাধান সস্তা আৰু গোটেই জীৱন তেওঁ প্ৰকৃতিৰ শক্তিক প্ৰকৃতিভিত্তিক সমাধানৰ জৰিয়তে সমৰ্থন কৰিছিল। সাধাৰণ মানুহৰ মাজত থকা সমাধান হ'ল তেওঁলোকক জীৱিকাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা সমাধান আৰু সমাজ আৰু দেশলৈ পৰিৱৰ্তন আনিব পৰা সমাধান।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
নীলা দেৱী

নীলা দেৱী , এগৰাকী আঞ্চলিক হিন্দু দেৱী আৰু শ্ৰীদেৱী আৰু ভূদেৱীৰ সৈতে বিষ্ণুৰ তৃতীয় গৰাকী সহধৰ্মিনী। কৃষ্ণৰ ৰূপত বিষ্ণুৰ অৱতাৰৰ সময়ত তেওঁ বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিনী হয়। এই গৰাকী দেৱী দক্ষিণ ভাৰতত জনপ্ৰিয়, বিশেষকৈ তামিল সংস্কৃতিত বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিনী হিচাপে তেওঁ পৰিচিত।

নীলা দেৱীয়ে কৃষ্ণৰ পত্নী নগ্নাজিতিৰ অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁক নপ্পিনাই (তামিল পৰম্পৰাত কৃষ্ণৰ প্ৰিয় গোপী পিন্নাই) বুলিও কোৱা হয়। নীলাদেৱীক তেওঁৰ দুই সহ-পত্নীৰ সৈতে বিষ্ণুৰ পিছফালে থিয় হৈ থকাও দেখুওৱা হয়।

নপ্পিনাই

নপ্পিনাই – কৃষ্ণ ধৰ্ম মুখ্যতঃ তামিল ভাষীৰ মাজত সীমাবদ্ধ। নপ্পিনাই নামটো আলভাৰ আৰু চিলাপ্পাডিকাৰামৰ দিব্য প্ৰবন্ধত পোৱা যায়। অণ্ডলে (আলভাৰসকলৰ এজন) তেওঁৰ কৃষ্ণৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচাৰিছিল যেনেকৈ গোপিকাসকলে দ্বাপৰ যুগত কৰিছিল। শ্ৰীবৈষ্ণৱ ধৰ্ম অনুসৰি, ভগৱানৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণ তেওঁৰ সহধৰ্মিনী সকলেহে কৰিব পাৰে আৰু বিশেষকৈ কৃষ্ণৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াক নপ্পিনাইৰ জৰিয়তে সম্পন্ন কৰা হৈছিল।

নীলা দেৱীয়ে কুম্বাগান(যশোদাৰ ভাতৃ)ৰ জীয়ৰী নগ্নাজিতিৰ ৰূপত অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু কৃষ্ণই তেওঁক তেওঁৰ দেউতাকৰ সাতটা হিংস্ৰ ষাঁড় পৰাজিত কৰি লাভ কৰিছিল। নপ্পিনাইৰ ভায়েক হৈছে সুদামা।

বিষদ্বৈত দৰ্শনৰ প্ৰবক্তা ভেলুকুডি স্বামীয়ে কয় যে অণ্ডলে পেৰিয়ালভাৰৰ কন্যা হিচাপে ৰুক্মিণীৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। কিন্তু থিৰুপ্পাৱইত গোপিকা হিচাপে গান গাই তেওঁ কেৱল নেপ্পিনাইৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। আলভাৰে পোন মংগী (শ্ৰী দেৱী), নীলা মংগী (ভূদেৱী) আৰু পুলা মংগী (নীলা দেৱী)ক ইন্দ্ৰিয়ৰ সহধৰ্মিনী বুলি উল্লেখ কৰিছে। নীলা দেৱীয়েই ঈশ্বৰক তেওঁৰ ভোগমৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে। বেদন্ত দেশিকাই দয়া সতকমত কয়- "নিচাময়তু মম নিলা য়াত ভোগা পাটালাই: দ্ৰুৱম।" কৃষ্ণ জন্মগতভাৱে যাদৱ ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণৰ আছিল, তেওঁ ৰুক্মিণীক সেই অনুসৰি বিয়া কৰাইছিল। আনহাতে তেওঁ যাদৱ হিচাপে বৈশ্য বৰ্ণত পালিত আৰু সেই হিচাপে সেয়েহে তেওঁ নেপ্পিনাইক বিয়া কৰাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিণী
এৰাগনি ৱিকিপিডিয়া

এৰাগনি ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ এৰাগনি সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত এৰাগনি ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

এৰাগনি ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
লক্ষীগঞ্জ

লক্ষ্মীগঞ্জ এখন গাঁও, এখন সৰু বজাৰ (বজাৰ), এটা ডাকঘৰ আৰু এখন গাঁও পঞ্চায়ত, অসমৰ ধুবুৰী জিলাত, বিলাসীপাৰাৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ উত্তৰে, (মহকুমা সদৰ)। ই বিলাসীপাৰা-কোকৰাঝাৰ ৰাজ্যিক ঘাইপথত কোকৰাঝাৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১২ কিলোমিটাৰ আৰু ফকিৰাগ্ৰাম ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা ৯ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। বজাৰখনত সোমবাৰ আৰু শুক্ৰবাৰে সাপ্তাহিক বজাৰ অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ এখন সৰু চহৰ আছে য'ত বিভিন্ন পটভূমিৰ লোক আছে আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে এক মিশ্ৰিত সংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এই বজাৰ অঞ্চলৰ মানুহে মূলতঃ গোৱালপৰীয়া, অসমীয়া কথা কয়, যদিও মাৰোৱাৰী, বিহাৰী আৰু বঙালীও আছে। জনসাধাৰণ মূলতঃ ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কিন্তু আচৰিত কথাটো হ'ল যে এইখন সেই ঠাই য'ত ১৯০৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মোটাৰাম সুৰজমল ডুগৰে এটা সৰু প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছিল আৰু এতিয়া ই এটা ডাঙৰ ব্যৱসায়িক ঘৰ, যাৰ নাম "এম এছ ডুগাৰ কোম্পানীসমূহৰ গোট" সমগ্ৰ ভাৰততে চলি আছে।

লক্ষ্মীগঞ্জৰ পিন/জিপ কোড ৭৮৩ ৩৫১ থকা ডাকঘৰ আৰু গাঁও পঞ্চায়তৰ কাৰ্যালয় আছে, যাক লক্ষ্মীগঞ্জ গাঁও পঞ্চায়ত বুলি কোৱা হয়। মূল শিক্ষানুষ্ঠানখন হৈছে লক্ষ্মীগঞ্জ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (১৯৫২ চনত স্থাপিত) আৰু অন্যান্য বিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত (Lakhiganj J. B. School (১৮৬৬ চনত স্থাপিত), লক্ষ্মীগঞ্জ মধ্য ইংৰাজী মাদ্ৰাছা (১৯২৮ চনত স্থাপিত), লক্ষ্মীগঞ্জ মকতাব প্ৰাথমিক স্কুল (১৯২৮ চনত স্থাপিত), লক্ষ্মীগঞ্জ এম ভি স্কুল, লক্ষ্মীগঞ্জ বালিকা হাইস্কুল (চোকাপাৰা) আৰু নৱোদয় জাতীয় বিদ্যালয়। তিনিজন চিকিৎসকৰ এখন ৰাজ্যিক চিকিৎসালয়ে স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ যত্ন লয় আৰু এটা পুলিচ আউট পোষ্টে অঞ্চলটোৰ আইন-শৃংখলাৰ সমস্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।

ভাৰতীয় পাট নিগম (JCI) ৰ এটা আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ে ইয়াৰ পৰা ক্ৰয়, সংৰক্ষণ আৰু পৰিচালনা কৰে। এম এছ ডুগাৰ গোটৰ কোম্পানীয়ে জে চি আইক গুদামৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে। লক্ষ্মীগঞ্জ পি জি বেংক (বৰ্তমান অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক), গ্ৰাম্য জনসাধাৰণৰ আৰ্থিক প্ৰয়োজন পূৰণৰ বাবে এটা গ্ৰাম্য বেংক হিচাপে কাম কৰে। লক্ষ্মীগঞ্জ জামা মছজিদ সহ হাফেজিয়া মাদ্ৰাছা, এটা কালী মন্দিৰ আৰু এটা দুৰ্গা মন্দিৰ এই স্থানীয় অঞ্চলৰ মূল ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰ। লক্ষ্মীগঞ্জ উজ্জ্বল ক্লাব স্থানীয় যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে এক জনপ্ৰিয় বিনোদন কেন্দ্ৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
শাওলি মিত্ৰ

শাওলি মিত্ৰ এগৰাকী ভাৰতীয় বঙালী থিয়েটাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী, পৰিচালক, নাট্যকাৰ আছিল। তেখেত সোম্ভু মিত্ৰ আৰু তৃপ্তি মিত্ৰৰ কন্যা, যিসকল নাট্য ব্যক্তিত্বও আছিল।

কৰ্মজীৱন

মিত্ৰই শৈশৱৰ পৰাই পিতৃ-মাতৃ সোম্ভু মিত্ৰ আৰু তৃপ্তি মিত্ৰৰ নিৰ্দেশনাত নাটকৰ লগত জড়িত হৈ আছিল। ২০১১ চনত তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ শৰ্ধোশাতো জন্মবৰ্ষ উদজাপন সমিতিৰ অধ্যক্ষ হয়। বহুৰূপী প্ৰডাকচনৰ সৈতে কাম কৰিছিল। তেখেতে নাৰী মুক্তিৰ ওপৰত বহুলভাৱে প্ৰশংসিত নাট নিৰ্মাণৰ পথ প্ৰদৰ্শক "পাঞ্চম বৈদিক" নাট্যগোট প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

চলচ্চিত্ৰ

জুক্তি টাক্কো আৰ গাপ্পো (চৰিত্ৰৰ নাম বংগোবালা)

পুৰস্কাৰ

বাংলা থিয়েটাৰত অভিনয়ৰ বাবে ২০০৩ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা
ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত আজীৱন সাফল্যৰ বাবে ২০১২ চনত বংগ বিভূষণ।
পদ্মশ্ৰী ২০০৯ চনত কলা শাখাত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
আবৰ পাহাৰ

আবৰ পাহাৰ হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ৰাজ্য তথা চীনৰ সীমান্তৰ ওচৰত থকা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এটা অঞ্চল। এই পাহাৰৰ সীমাত মিচিমি পাহাৰ আৰু মিৰি পাহাৰ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনৈ দিবাং নদীৰ পানী অপবাহিত হয়।

ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত এই পাহাৰবোৰে এটা অশান্তিপূৰ্ণ অঞ্চল হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল আৰু ১৮৯০ চনত এই অঞ্চলৰ বাসিন্দাসকলৰ বিৰুদ্ধে সামৰিক অভিযান পঠিওৱা হৈছিল। ১৯৪৮ চনৰপৰা এই অঞ্চলটো আবৰ পাহাৰ জিলা হিচাপে পৰিচালিত হৈছিল। মুখ্য কাৰ্যালয় পাছিঘাটত আছিল যদিও পিছলৈ পুনৰ সংগঠিত হৈ নিম্ন দিবাং উপত্যকা আৰু লোহিত জিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

ঔপনিৱেশিক ইতিহাস

আবৰ পাহাৰ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব সীমান্তৰ এনে এটা অঞ্চল য'ত এটা স্বতন্ত্ৰ জনগোষ্ঠী আদি জনগোষ্ঠীয়ে দখল কৰে। পূৰ্বতে আবৰ নামেৰে জনাজাত আছিল আদি জনগোষ্ঠীক। ই পূব বংগ আৰু অসম প্ৰদেশৰ লখিমপুৰ জিলাৰ উত্তৰে অৱস্থিত, আৰু ইয়াৰ পূবে মিচিমি পাহাৰ আৰু পশ্চিমে মিৰি পাহাৰ। জনজাতিটোৰ গাঁওবোৰ দিবাং নদীলৈকে বিস্তৃত আছিল। আবৰ শব্দটো অসমীয়া শব্দ যাৰ অৰ্থ "মুক্ত" বা "স্বাধীন" আৰু অসমীয়া মানুহে ইয়াক সাধাৰণভাৱে কেইবাটাও সীমান্ত জনজাতিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ সীমিত অৰ্থত ই বিশেষভাৱে এই অঞ্চলটোক বুজায় কাৰণ আদিসকলক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো কঠিন আৰু কেন্দ্ৰীভূত কৰ্তৃত্বৰ প্ৰতিৰোধী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। পূৰ্বৰ কালত তেওঁলোকে সঘনাই অসমৰ ভৈয়ামত অভিযান চলাইছিল। ইয়াৰ পিছত বৰ আবৰে বোমজিৰ আউটপোষ্টত আক্ৰমণ চলাই ৪২ জন ব্ৰিটিছ সৈনিকৰ মৃত্যু হয়। ফলত কৰ্ণেল জে এফ নিধামৰ নেতৃত্বত ২০০০ সৈনিক আৰু ১০০০ পৰ্টাৰৰ বাহিনী সেই অঞ্চললৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়। এই সেনাই আবৰ অঞ্চলত অনুপ্ৰৱেশ কৰি হত্যাকাণ্ডৰ লগত জড়িত গাঁওসমূহৰ লগতে এই অভিযানক প্ৰতিহত কৰা আন গাঁওসমূহো ধ্বংস কৰি পেলায়। এই যুদ্ধত বহু লোকৰ প্ৰাণ হেৰুওৱা আৰু বৰ আবৰৰ ডামৰোহ গাঁৱক পৰাস্ত কৰাৰ উদ্দেশ্য সাধন নহ’লেও এই অভিযান আংশিকভাৱে সফল হয়। সেয়েহে ১৮৯৪ চনৰপৰা ১৯০০ চনলৈকে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে অৱৰোধ আৰোপ কৰা হয়।

মিৰি, ডফলা আৰু আকাছৰ দৰে সম্পৰ্কীয় জনগোষ্ঠীৰ সৈতে আবৰসকলক তিব্বতী বংশৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পাহাৰসমূহ
অপুত্ৰক দশৰথৰ চিন্তা

১৭ অধ্যায়

অপুত্ৰক দশৰথৰ চিন্তা

সাত শত ভাৰ্য্যা বিহা কৰিলা নৃপতি ।

নভৈল কাহাতো হন্তে পুত্ৰ উতপতি ॥১

মহা মন দুখে বসি গুণে মহাশয় ।

নভৈল সন্তত্ কৰোঁ কিমত উপায় ॥২

নেৰাইলোঁহো মই পিতৃ দেৱতাৰ ঋণ ।

নৰহিল বংশ মোৰ ভৈলোঁ ধৰ্ম্মহীন ॥৩

এহিমতে নৃপতি চিন্তন্ত দিনে ৰাতি ।

পাচে বশিষ্ঠক ৰাজা অনাইলন্ত মাতি ॥৪

আনো মুনি সমস্তক মাতিয়া আনিল ।

সবাহাতে আপোনাৰ দুখ নিবেদিল ॥৫

নভৈল আমাৰ পুত্ৰ শুনা মুনিগণ ।

মিছা ৰাজ্যভোগ মোৰ নিষ্ফল জীৱন ॥৬

শ্ৰাদ্ধ তৰ্পণ যজ্ঞ কৰোঁ অপৰ্য্যন্ত ।

অপুত্ৰক দেখি দেৱ পিতৃ নলৱন্ত ॥৭

যত যজ্ঞ পিতৃকৰ্ম্ম কৰোঁ নিতে নিত ।

বিষ্ঠাত অধিক বুলি নলৱে কিঞ্চিচ ॥৮

পুত্ৰৰ নিমিত্তে যজ্ঞ কৰিলো বিস্তৰ ।

নাহি পুত্ৰ সিও ব্যৰ্থ ভৈল নিৰন্তৰ ॥৯

বহুকালে মোক অন্ধ মুনি শাপ দিল ।

সিও শাপ মোত এতকালে নফলিল ॥১০

মুনিৰো বচন ব্যৰ্থ ভৈল মোৰ ঠাই ।

আছোক পুত্ৰৰ শোক দৰশন নাই ॥১১

হেন শুনি নৃপতিকত পুছিলা বশিষ্ঠ ।

কেন বুলিলন্ত মুনি কহাঁ মোত নিষ্ঠ ॥১২

ৰাজাই বোলন্ত মুনি শুনা কহোঁ সাৰ ।

গৈলোঁ ঘোৰ অৰণ্যক মৃগ মাৰিবাৰ ॥১৩

মুনিপুত্ৰে জল ভৰে তাহাক নাজানি ।

প্ৰহাৰিলোঁ শৰ হস্তী হেন মনে মানি ॥১৪

সেহি শৰে সিন্ধু মুনি তেজিলন্ত প্ৰাণ ।

দেখি গৈয়া ভৈলোঁ মই মৃতক সমান ॥১৫

অন্ধকৰ পাশে পাচে গৈলোঁ শৱ লৈয়া ।

সকল বৃত্তান্ত তান্ত নিবেদিলোঁ গৈয়া ॥১৬

পুত্ৰৰ সন্তাপে মুনি শপিলন্ত মোক ।

মৰিবি নৃপতি তই পায়া পুত্ৰ শোক ॥১৭

পুছিলোঁ হৰিষে মই তান শাপ শুনি ।

কেমনে হৈবেক পুত্ৰ কৈয়ো মহামুনি ॥১৮

ঋষ্যশৃঙ্গে যজ্ঞ আসি কৰাইবে তোমাক ।

তেবে পুত্ৰ হৈব মুনি বুলিলন্ত বাক ॥১৯

অন্ধকৰ কথা যত কহিলোঁ বশিষ্ঠ ।

কোথা আছে ঋষ্যশৃঙ্গ নাজানোহো নিষ্ঠ ॥২০

আৰু এক কথা কহোঁ শুনিয়ো সম্প্ৰতি ।

দুৰ্ব্বসা ঋষিক পাই কৰিলোঁ ভকতি ॥২১

পুছিলোঁহো কৃতাঞ্জলি তাহাৰ আগত ।

জানা মহামুনি তুমি ভূত ভবিষ্যত ॥২২

হৈবেক আমাৰ কিবা পুত্ৰ উতপতি ।

বুলিলন্ত মুনি চিন্তা নকৰাঁ নৃপতি ॥২৩

মহামুনি ঋষ্যশৃঙ্গ বিভাণ্ড তনয় ।

তাঙ্ক আনি যজ্ঞ কৰিয়োক মহাশয় ॥২৪

তেবে আসিবন্ত হৰি চাৰি ৰূপ ধৰি ।

তোমাৰ গৃহত উপজিব নিষ্ঠ কৰি ॥২৫

হেন শুনি ভৈল মোৰ হৰিষ মনত ।

কহিলোঁ সকলো কথা তোমাৰ আগত ॥২৬

বশিষ্ঠে বোলন্ত শুনা নৃপতি প্ৰস্তুত ।

নৃত্যগীত প্ৰিয় সিটো বিভাণ্ডৰ সুত ॥২৭

মোদকৰ নামে যেন মৰিয়া জীৱন্ত ।

গীত শুনি মুনি যেন অমৃত পিৱন্ত ॥২৮

দেখিতে ছৱাল মুনি বিষ্ণু অৱতাৰ ।

চাৰি বেদ শাস্ত্ৰ তান কণ্ঠত প্ৰচাৰ ॥২৯

প্ৰহৰেক মাত্ৰ কৰে সন্ধ্যাক বন্দন ।

ছৱালৰ থানে ক্ৰীড়া কৰে সৰ্ব্বক্ষণ ॥৩০

আনাহা গায়ক যাৰ সুৰ সুললিত ।

সুস্বাদ সন্দেশ লাড়ু লৌক যথোচিত ॥৩১

সুস্বৰে পঞ্চম কন্যাগণে গাওক গীত ।

শুনি বিমোহিত আতি হৈব তান চিত্ত ॥৩২

মোদক সন্দেশ দিবা সেহি সময়ত ।

দেখাইবেক ৰতি ৰস তাহান আগত ॥৩৩

শিশু মুনি গীত সন্দেশৰ স্বাদ পাই ।

আসিব আমাৰ স্থানে এৰি নিজ ঠাই ॥৩৪

এহিমত উপায়ে মুনিক আনিয়োক ।

ৰচিলা মাধৱে হৰি হৰি বুলিয়োক ॥৩৫
এলিজা মাইৰি

এলিজা মাইৰি (, জন্ম: ১৯৮১) এগৰাকী দৃশ্যমান শিল্পী। তেওঁ বৰ্তমান চিকাগো চহৰত বাস কৰে।
তেওঁ বিভিন্ন দৃশ্যমান কলা যেনে ভাস্কৰ্য, অংশগ্ৰহণকাৰী স্থাপনা কলা, ৰাজহুৱা কলা আৰু ছপা কলা আদিৰ লগত জড়িত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

মাইৰিৰ পিতৃ এগৰাকী শিলৰ মিস্ত্ৰী। মাইৰিয়ে নৰ্থওৱেষ্টাৰ্ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এফ.এ ডিগ্ৰী আৰু উলিয়ামছ্ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বি.এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ স্ক'হেগেন স্কুল আৰু হোৱাইটনী স্বতন্ত্ৰ শিক্ষা আঁচনিৰো শিক্ষাৰ্থী আছিল। ২০১৬ চনত মাইৰিক মেকডৱেল ফেল'শ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়। ২০১৭-১৮ চনত তেওঁ চাণ্টা ফে আৰ্ট প্ৰতিষ্ঠানৰ সমন্যায় আৱাসিক ফেল'শ্বিপ লাভ লাভ কৰে।

শিক্ষা

মাইৰিয়ে স্কুল অফ আৰ্ট ইনষ্টিটিউট অফ চিকাগো আৰু উইলিয়ামছ্ মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছে।
হেড পাৰ্ক আৰ্টচ চেণ্টাৰ, চিকাগো (২০১০)
নিউ মিউজিয়াম অফ কনটেম্পোৰাৰি আৰ্ট, নিউয়ৰ্ক (২০১১)
মিউজিয়াম অফ কনটেম্পোৰাৰি আৰ্ট চিকাগো, চিকাগো (২০১২)
মূল আৰু সংস্কৃতি, চিকাগো (২০১৪)।
ছেন কেম্পবেল, চিকাগো (২০১৬)
ভক্স প'পুলি, ফিলাডেলফিয়া (২০১৬)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
কমৰ ৰহমান

কমৰ ৰহমান এজন ভাৰতীয় বিজ্ঞানী যিয়ে যোৱা ৪০ বছৰত নেনোকণাৰ শাৰীৰিক প্ৰভাৱ বুজিবলৈ ব্যাপকভাৱে কাম কৰি আহিছে। এছবেষ্টছিছ, স্লেটৰ ধূলি আৰু অন্যান্য ঘৰুৱা আৰু পৰিৱেশৰ কণা প্ৰদূষণৰ প্ৰভাৱ আৰু বৃত্তিগত স্বাস্থ্য উন্নত কৰাৰ উপায়ৰ বাবে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত পৰিচিত।

বৰ্তমান ভাৰতৰ লক্ষ্ণৌৰ এমিটি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষণা বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ডীন।

জাৰ্মানীৰ ৰষ্টক বিশ্ববিদ্যালয়ে ২০০৯ চনত তেওঁক সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। ৬০০ বছৰীয়া এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এই সন্মান লাভ কৰা প্ৰথমজন ভাৰতীয় ৰহমান। এছবেষ্টছৰ লগতে‍ অন্যান্য বহুতো প্ৰদূষকৰ বিষাক্ততাৰ বিষয়ে তেওঁ ব্যাপকভাৱে অধ্যয়ন কৰিছে। কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাসকলে বিষাক্ত ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা বিষয়ক লৈও তেওঁ এখন ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে।

গুগল স্কলাৰৰ মতে তেওঁৰ আটাইতকৈ উদ্ধৃত গৱেষণা পত্ৰখন ৪৫০ বাৰ উদ্ধৃত কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
গোপীনাথ পাঠক

গোপীনাথ পাঠক ৰামসৰস্বতীৰ পুতেক আছিল। মহাভাৰত অনুবাদ কাৰ্যত এওঁ পিতাকক বিশেষভাবে সহায় কৰিছিল। দ্ৰোণপৰ্বত শুক্ৰধ্বজৰ পাঠক ৰাম-সৰস্বতীৰ পুতেক বুলি গোপীনাথে আত্মপৰিচয় দিছে। সম্ভৱতঃ পিতাকৰ ৰজাঘৰীয়া পাঠক বাবটো গোপীনাথেও লাভ কৰিছিল। গোপীনাথে দ্ৰোণ-পৰ্ব, সভা-পৰ্ব, আৰু স্বৰ্গ-ৰোহণ-পৰ্ব, ৰচনা কৰে। গোপীনাথে দৰঙৰাজ ধৰ্মনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠাপোষকতা লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
টাইগাৰ শ্ৰফ

জয় হেমন্ত শ্ৰফ (জন্ম: ২ মাৰ্চ ১৯৯০), পেছাগতভাৱে টাইগাৰ শ্ৰফ নামেৰে পৰিচিত, মূলতঃ হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। তেওঁ একচন ৰোমাঞ্চধৰ্মী ছবি হেৰোপন্তী (২০১৪)ত অভিনয়েৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ দিয়ে। ছবিখনৰ বাবে তেওঁ "বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ নবাগত তাৰকা অভিনেতাৰ বিভাগত আইফা বঁটা" লাভ কৰে। তাৰ পিছত শ্ৰফে ব্যৱসায়িকভাৱে সফল একচনধৰ্মী ছবি বাঘী (২০১৬), বাঘী ২ (২০১৮), আৰু ৱাৰ (২০১৯)ত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে তেওঁৰ অভিনীত হিৰোপন্তী ২ (২০২১), গণপথ (২০২৩) আৰু বড়ে মিয়াঁ ছোটে মিয়াঁ (২০২৪) আদি বিগ বাজেটৰ একচনধৰ্মী ছবিবোৰ ধাৰাবাহিকভাৱে বক্স অফিচত অসফল হয়।

২০১৯ চনত প্ৰতিষ্ঠিত, মিক্সড মাৰ্শ্বেল আৰ্টছ সংস্থা "মেট্ৰিক্স ফাইট নাইট" (এমএফএন)ৰ তেওঁ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক। ২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত তেওঁ ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াৰ "চেলিব্ৰিটি ১০০" তালিকাখনত স্থান লাভ কৰিছিল। অভিনেতা হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পীও। তেওঁ ইতিমধ্যেই কেইবাটাও একক গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি

১৯৯০ চনৰ ২ মাৰ্চ তাৰিখে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা জেকী শ্ৰফ আৰু তেওঁৰ পত্নী আয়েশ্বা শ্ৰফৰ গৃহত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ সৰু ভনীয়েকৰ নাম কৃষ্ণা শ্ৰফ। হোৱাৰ বিপৰীতে মাতৃৰ ফালৰ পৰা তেওঁ বাঙালী আৰু বেলজিয়াম বংশৰ। তেওঁৰ ককাক আছিল বীৰ চক্ৰ বঁটা বিজয়ী এয়াৰ ভাইচ মাৰ্শ্বাল ৰঞ্জন দত্ত।

শ্ৰফ ভগৱান শিৱৰ এগৰাকী ধৰ্মপ্ৰাণ ভক্ত আৰু তেওঁৰ শাৰীৰিক সুস্থতাৰ কৃতিত্ব ভগৱান শিৱক দিছে। প্ৰতি সোমবাৰে আৰু প্ৰতি বছৰ মহা শিৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ সময়ত তেওঁ উপবাসে থাকে। তেওঁ আমেৰিকান স্কুল অৱ বম্বেত অধ্যয়ন কৰিছিল।

যুদ্ধ কলাৰ অভিজ্ঞতা থকাৰ বাবে তেওঁ সঘনাই আন অভিনেতাসকলক ছবিৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। ২০১৪ চনত তেওঁ টাইকোৱাণ্ডোত সন্মানীয় পঞ্চম ডিগ্ৰীৰ ব্লেক বেল্ট লাভ কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মুম্বাইৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় হিন্দু
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ষ্টাণ্ট শিল্পী
শ্ৰেণী:জী চিনে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ একাডেমী বঁটা বিজয়ী
চিত্ৰকূট

চিত্ৰকূট হ'ল মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ভাৰতৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন তীৰ্থস্থানসমূহৰ ভিতৰত এখন। উত্তৰ প্ৰদেশত ৩৮.২ কিঃমিঃ ক্ষেত্ৰত অৱস্থিত শান্ত আৰু সুন্দৰ চিত্ৰকূট হৈছে প্ৰকৃতি আৰু ভগৱানৰেই অনুপম দান। চাৰিওফালে বিয়পি থকা বিন্ধ্য পৰ্বতমালা আৰু বনেৰে আৱৰা চিত্ৰকূটক অনেক আশ্চৰ্য্যৰ পাহাৰ বুলি কোৱা হয়। কোৱা হয় যে ভগৱান ৰামে সীতা আৰু লক্ষ্মণৰ সৈতে বনবাসৰ চৈধ্য বৰ্ষৰ এঘাৰ বৰ্ষ চিত্ৰকুটতেই কটাইছিল। এই স্থানতেই ঋষি অত্ৰি আৰু সতী অনসূয়াই ধ্যান কৰিছিল। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু মহেশ্বৰে চিত্ৰকূটতেই সতী অনসূয়াৰ ঘৰত জন্ম লৈছিল।

মুখ্য আকৰ্ষণ

কামদগিৰি

এই পবিত্ৰ পৰ্বতৰ প্ৰায় ধাৰ্মিক মহত্ব আছে। শ্ৰদ্ধালুসকলে কামদগিৰি পৰ্বতৰ ৫ কিঃমিঃৰ পৰিক্ৰমা কৰি নিজৰ মনোকামনাবোৰ পূৰ্ণ হোৱাৰ কামনা কৰে। জংঘলেৰে পৰিপূৰ্ণ এই পৰ্বতৰ তলত অধিক মঠ-মন্দিৰ বনোৱা আছে। চিত্ৰকূটৰ লোকপ্ৰিয় কামতানাথ আৰু ভৰত মিলাপ মন্দিৰো ইয়াতেই আছে।

ৰামঘাট

ৰামঘাট হ'ল সেইটো ঘাট য'ত প্ৰভু ৰামে সদায় স্নান কৰিছিল। এই ঘাটতেই ৰাম ভৰত মিলাপ মন্দিৰ আছে আৰু এই ঘাটতেই গোস্বামী তুলসীদাসৰ প্ৰতিমাও আছে। মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত নিৰ্মিত ৰামঘাটত অনেক ধাৰ্মিক কাৰ্যকলাপ চলিয়ে থাকে। ঘাটত গেৰুৱা বস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা সাধু-সন্তসকলে ভজন-কীৰ্তন কৰি থকা পৰিলক্ষিত হয়।

জানকী কুণ্ড

ৰামঘাটৰ পৰা ২ কিঃমিঃ দূৰত মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত জানকী কুণ্ড অৱস্থিত। জনকৰ পুত্ৰী হোৱা কাৰণে সীতাক জানকী বুলি কোৱা হয়। কোৱা হয় যে জানকীয়ে ইয়াত স্নান কৰিছিল। জানকী কুণ্ডৰ সমীপত ৰাম জানকী ৰঘুবীৰ মন্দিৰ আৰু সংকটমোচন মন্দিৰ আছে।

স্ফটিক শিলা

জানকী কুণ্ডৰ পৰা কিছু দূৰত মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত স্ফটিক শিলা অৱস্থিত। কোৱা হয় যে এই শিলাতেই সীতাৰ ভৰিৰ চিন মুদ্ৰিত আছে। এই শিলাত ৰাম আৰু সীতাই বহি চিত্ৰকূটৰ সুন্দৰতা উপভোগ কৰিছিল। 

অনসূয়া অত্ৰি আশ্ৰম

স্ফটিক শিলাৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিঃমিঃ দূৰত ঘন বনেৰে আৱৰা অনসূয়া অত্ৰি আশ্ৰম অৱস্থিত। এই আশ্ৰমতেই অত্ৰি মুনি, অনসূয়া, দত্তাত্ৰেয় আৰু দুৰ্বাশা মুনিৰ প্ৰতিমা স্থাপিত আছে।

গুপ্ত গোদাৱৰী

নগৰৰ পৰা ১৮ কিঃমিঃ দূৰত গুপ্ত গোদাৱৰী অৱস্থিত। ইয়াত দুটা গুহা আছে। এটা গুহা বহল তথা ওখ। প্ৰৱেশদ্বাৰ সংকীৰ্ণ হোৱা হেতু ইয়াত সহজতে প্ৰৱেশ কৰাৰ অসুবিধা হয়। গুহাৰ অন্তত এটা সৰু নদী আছে যাক গোদাবৰী নদী বুলি কোৱা হয়। দ্বিতীয় গুহাটো দীঘল আৰু সংকীৰ্ণ যাৰ ফলত সদায় পানী প্ৰবাহিত হৈ থাকে। কোৱা হয় যে এই গুহাৰ শেষত ৰাম আৰু লক্ষ্মণে সভা পাতিছিল।

হনুমান ধাৰা

পাহাৰৰ শীৰ্ষত অৱস্থিত হনুমান ধাৰাত হনুমানৰ এটা বিশাল মূৰ্তি আছে। মূৰ্তিৰ সন্মূখৰ পুখুৰীত নিজৰাৰ পৰা পানী পৰি থাকে। কোৱা হয় যে এই ধাৰা শ্ৰীৰামে লংকা দহন কৰি অহা হনুমানৰ আৰামৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰিছিল। পাহাৰৰ শীৰ্ষত "সীতা পাকঘৰ" আছে। ইয়াৰ পৰা চিত্ৰকূটৰ সুন্দৰ দৃশ্য উপভোগ কৰিব পাৰি।

ভৰতকূপ

কোৱা হয় যে ভগৱান ৰামৰ ৰাজ্য অভিষেকৰ কাৰণে ভৰতে ভাৰতৰ গোটেই নদীসমূহৰ পানী একত্ৰিত কৰি ইয়াত ৰাখিছিল। অত্ৰি মুনিৰ পৰামৰ্শমতে ভৰতে পানী এটা কূপত ৰাখিছিল। এই কূপেই ভৰত কূপ নামেৰে জনাজাত।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Chitrakoot on Bundelkhand Darshan
चित्रकूट धाम
जीवन्त बुन्देलखण्ड
सामाजिक नव रचना की कर्मभूमि: चित्रकूट (भारतीय पक्ष)
धार्मिक ही नहीं पयर्टन स्थल भी है चित्रकूट (प्रभासाक्षी)

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:তীৰ্থস্থান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
বিন্নী য়াংগা

বিন্নী য়াংগা (, ৭ জুলাই ১৯৫৮ - ৩ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ কৰ্মী আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য আছিল আৰু ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচন অৰুণাচল প্ৰদেশত অৱস্থিত এক বেচৰকাৰী সংগঠন আৰু ই সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ কল্যাণৰ বাবে কাম কৰি আহিছে। বাল্য বিবাহ, জোৰকৈ বিবাহ কৰোৱা আৰু যৌতুকৰ দৰে সামাজিক ব্যাধিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলোৱাৰ লগতো এই সংগঠন জড়িত। ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৫৮ চনৰ ৭ জুলাইত ভাৰতীয় ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশত বিন্নী য়াংগাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ নামনি সোৱণশিৰী জিলাৰ প্ৰাক্তন ৰাজনৈতিক সহায়ক স্বৰ্গীয় বিনি জাইপু আৰু মাতৃ পৰম্পৰাগত হস্ততাঁত পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে জনাজাত বিনি য়াংয়া। বিন্নী তেওঁলোকৰ দুই কন্যাৰ জ্যেষ্ঠ আছিল সৰু গৰাকী অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ গুমৰি ৰিংগু। তেওঁ ৰাজস্থানৰ বনস্থলী বিদ্যাপীঠত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ছাত্ৰকালত তেওঁ এক ছোৱালীৰ মঞ্চ গঠন কৰিছিল। সোৱণশিৰী জিলা ছোৱালী কল্যাণ সংস্থা নামৰ মঞ্চখনে বিভিন্ন কল্যাণমূলক কাৰ্যসূচীৰ লগত জড়িত আছিল। এই কেন্দ্ৰটোৱে ২০০জন শ্ৰমিকক নিয়োগ কৰা এটা সৰু উদ্যোগ।

ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচন আৰু সামাজিক জীৱন

বিন্নী য়াংগাই ১৯৭৯ চনত আৰম্ভ কৰা প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষা আৰু নাৰ্চাৰী কেন্দ্ৰটো ১৯৮৮ চনত ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচন (ওডব্লিউএ) নামত চ'ছাইটি হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰিছিল। আৰু য়ুপিয়া জিলা গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছনৰ সদস্য আছিল। তেওঁ হিমগিৰী বহুমুখী সমবায় সমাজৰ সম্পাদক আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মুস্কান চচাইটি, পাপুম পাৰে জুভেনাইল জাষ্টিছ বোৰ্ড, ইটানগৰৰ ৰাম কৃষ্ণ মিছন হস্পিটেল আৰু কাণ্ট্ৰি ৱমেন এছচিয়েছন অফ ইণ্ডিয়াৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ইটানগৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মধ্যমিক শিক্ষ অভিযানৰ কাৰ্যবাহী সমিতিৰো অংশ আছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

২০০০ চনত বিন্নী য়াংগাই ড॰ দুৰ্গা বাই দেশমুখ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ২০০৯-১০ চনত চেম্বাৰ অফ স্মল ইণ্ডাষ্ট্ৰি এছোচিয়চনৰ পৰা চিঅএছআইএ উদ্যোগী বঁটা লাভ কৰিছিল। সমবায় উৎকৰ্ষৰ এনচিডিচি বঁটাৰ প্ৰাপক বিন্নীয়ে ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় জনজাতীয় বঁটা আৰু ইফকো সহকৰিতা ৰত্ন বঁটা লাভ কৰে। একে বছৰে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০১৩ চনত তেওঁক ইষ্টাৰ্ণ পেনোৰামা আলোচনীয়ে ২০১৩ চনৰ এচিভাৰ বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
অনন্ত (হিন্দু ধৰ্ম)

অনন্ত ( ; অন্ত নোহোৱা) হৈছে এটা সংস্কৃত শব্দ। ই মূলতঃ বিষ্ণুৰ এটা উপনাম।

বৈষ্ণৱ ধৰ্ম

বিষ্ণুৰ বহুকেইটা নামৰ ভিতৰত ই অন্যতম। শেষনাগৰ নামো অনন্ত, যাৰ ওপৰত বিষ্ণুৱে ক্ষীৰ সাগৰত শয়ন কৰি থাকে।

মহাভাৰতত অনন্ত বা শেষনাগ কাশ্যপৰ পুত্ৰ আৰু প্ৰজাপতিসকলৰ ভিতৰত এজন। তেওঁ কদ্ৰুৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। কদ্ৰুৱে নিজৰ পুত্ৰসকলক উচ্ছৈশ্ৰৱাৰ দেহত ওলমি থাকিবলৈ কৈছিল আৰু যিসকলে তেনে কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, তেওঁলোকক জন্মেজয়ৰ সৰ্পযজ্ঞত মৃত্যু হ'বলৈ বুলি অভিশাপ দিছিল। অনন্তক ব্ৰহ্মাই ৰক্ষা কৰিছিল আৰু পাতাললৈ গৈ নিজৰ ফণাত ব্ৰহ্মাণ্ডখন ধাৰণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। এইদৰেই তেওঁ পাতালত নাগসকলৰ ৰজা হৈছিল। অনন্তৰ কৃপাত গৰ্গই জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু কাৰণ বিজ্ঞান (causation) আয়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

আখ্যান অনুসৰি কল্পৰ শেষত ৰুদ্ৰ অনন্তৰ মুখৰ পৰা নিৰ্গত হৈ ত্ৰিলোকক গ্ৰাস কৰিব।

অনন্ত ব্ৰহ্মা, শিৱ, স্কন্দ, কৃষ্ণ, বলৰাম আৰু পৃথিৱীৰ এক উপনাম।

বেদান্ত

বেদান্তৰ মতে অনাদি (আৰম্ভণিহীন) অনন্ত (অন্তহীন) অখণ্ড (অখণ্ড) সচিদানন্দ (সত্তা-চেতনা-আনন্দ) বাক্যাংশত ব্যৱহৃত অনন্ত শব্দটোৱে অন্তহীন, একক অদ্বিতীয় বাস্তৱতাক বুজায়।

ই ব্ৰহ্মক বুজায় যি হৈছে মহাশূন্যত সাকাৰ হৈ পৰা ছয় বৈশিষ্ট্যৰ (বাকীকেইটা হ'ল প্ৰজ্ঞা, প্ৰিয়ম, সত্যম, অনন্ত, আনন্দ আৰু স্থিতি) অন্যতম।

ব্ৰহ্মৰ কোনো প্ৰাৰম্ভিক কাৰণ নাই আৰু ইয়াক অনাদিকাৰণ বুলি জনা যায়। অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মৰ কোনো বস্তুগত কাৰণ নাই আৰু ই কোনো বস্তুৰ বস্তুগত কাৰণ নহয়। অনন্ত হৈছে অসীম স্থান আৰু এই অসীম স্থানেই ব্ৰহ্ম।

যোগ

যোগৰ মতে অনন্ত হৈছে অসীমৰ সৰ্প যি শিৱই পাৰ্বতীক প্ৰদান কৰা গোপন শিক্ষা শ্ৰৱণ কৰিছিল। সেই গোপন শিক্ষা আছিল যোগ। ধৰা পৰাৰ লগে লগে অনন্তক শিৱই সেই শিক্ষা মানুহক প্ৰদান কৰিবলৈ শাস্তি দিয়ে যাৰ বাবে অনন্তই মানৱ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু তেওঁক পতঞ্জলি বুলি কোৱা হয়। যোগসূত্ৰত পতঞ্জলিয়ে উশাহ-নিশাহৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছ। উশাহ-নিশাহৰ প্ৰচেষ্টাক ২.৪৭ নং সূত্ৰত অনন্ত শব্দটোৱে আলোকপাত কৰিছে।

জৈন ধৰ্ম

২৪গৰাকী জৈন তীৰ্থংকৰৰ ভিতৰত চতুৰ্দশগৰাকী অনন্ত বা অনন্ত নাথ নামেৰে জনাজাত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ অৱতাৰ
ঢেঁকী-কবি

আমাৰ দেশৰ বিখ্যাত ন ঢেঁকী-কবি এজনৰ ধান বনা ঢেঁকীটো এদিন ভাগি থাকিল, সেই উপলক্ষে মাজ নিশা তিনি চাকি তেল পুৰি, ভাবি চিন্তি তালু আধাআধি ফুটাই তেওঁ এই হৃদয়বিদাৰক স্বৰ্গীয় ডাঙৰ ভাবৰ ’পয়দা’ হোৱা কবিতাটি লিখি বৰবৰুৱাৰ ”ফটা চৰণ কমলেষু’ বুলি উত্সাৰ্গ কৰিছ| ই কাকতৰ টোপোলাত ঠাই পাবৰ উপযুক্ত; সেইদেখি তাকে কৰা গ’ল:-

Category: কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কাকতৰ টোপোলা