ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
প্ৰীতিমা কৌশিক বৰুৱা

প্ৰীতিমা কৌশিক বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শদাতা, লেখিকা, তথা সঞ্জীৱন প্ৰকাশনৰ স্বত্বাধিকাৰ।
কেৰিয়াৰ সম্পৰ্কীয় পৰামৰ্শদানৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰায় ২৮ বছৰ ধৰি জড়িত হৈ থকা প্ৰীতিমা কৌশিক বৰুৱা পূৰ্ণাংগ কেৰিয়াৰ বিষয়ক একমাত্ৰ অসমীয়া আলোচনী 'মাহেকীয়া কেৰিয়াৰ গাইড'ৰ সম্পাদক-প্ৰকাশক। ২০০৪ চনৰ পৰা এই আলোচনীখন প্ৰকাশ হৈ আহিছে। তেওঁৰ কেইখনমান গ্ৰন্থ হৈছে, বিজ্ঞানৰ বিচিত্ৰ বতৰা, কেৰিয়াৰ গাইড, সফলতাৰ সোপান আদি।

উদ্ধৃতিসমূহ

বিজ্ঞানৰ বিচিত্ৰ বতৰা

মানৱ সভ্যতাৰ আৰম্ভণিৰে পৰা মানুহে বিভিন্ন স্তৰত, বিভিন্ন পৰিৱেশত বিজ্ঞানৰ লগত জ্ঞাতে-অজ্ঞাতে পৰিচিত হৈ আহিছে; লগে লগে মানুহে আৱিষ্কাৰ কৰিছে ন ন সত্য, ন ন বিস্ময়।
সত্যৰ সন্ধানত ব্ৰতী মানুহে বিভিন্ন প্ৰয়োজন আৰু পৰিস্থিতিৰ তাগিদাত যিদৰে আধুনিক বিজ্ঞান সমৃদ্ধ কৰি তুলিছে, তেনেদৰে জ্ঞানান্বেষী মানুহে উদ্ধাৰ কৰিছে বৈচিত্ৰ্যময় প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন বিচিত্ৰ সংবাদ। সৌৰজগত, জীৱজগত, মানৱ শৰীৰ আৰু আধুনিক বিজ্ঞান, এই সকলোতেই মানুহে বিবিধ বিচিত্ৰ বাতৰি উদ্ধাৰ আৰু আৱিষ্কাৰ কৰিয়েই আছে।
বিজ্ঞানৰ কাৰিকৰী দিশটোৱেই হৈছে প্ৰযুক্তিবিদ্যা। চকাৰ আৱিষ্কাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আধুনিক ছুপাৰ কম্পিউটাৰলৈকে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ইতিহাস নানান চাঞ্চল্যকৰ তথ্যৰে ভৰপূৰ।
বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল সকলোৰে বাবে উন্নত আৰ্থ-সামাজিক বুনিয়াদ গঢ়ি তোলা।
সাম্প্ৰতিক কালত মানুহৰ থকা-খোৱা, পিন্ধা-উৰা আদি প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাই অভূতপূৰ্ব পৰিৱৰ্তন আনি দিছে, আন কথাত মানৱ সমাজৰ দৈনন্দিন জীৱন-যাত্ৰা আজি বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছে।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া কেৰিয়াৰ গাইড
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাৰী
দিল্লীৰ নৰ-বানৰ

দিল্লীৰ নৰ-বানৰ , যাক ফেচ স্ক্ৰেচাৰ বা ক’লা বান্দৰ বুলিও কোৱা হয়, ২০০১ চনৰ মাজভাগত দিল্লীত ঘূৰি ফুৰাৰ খবৰ পোৱা এটা অজ্ঞাত বিজুতি। সমগ্ৰ ঘটনাটোক ভাৰতত গণ হিষ্টেৰিয়াৰ উদাহৰণ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

ইতিহাস

২০০১ চনৰ মে’ মাহত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত ৰাতি মানুহক আক্ৰমণ কৰা বান্দৰৰ দৰে জীৱ এটাৰ বিষয়ে বাতৰি প্ৰচাৰ হৈছিল।
প্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ বিৱৰণী প্ৰায়ে অসামঞ্জস্যপূৰ্ণ আছিল, কিন্তু সাধাৰণতে এই জীৱটোক প্ৰায় চাৰি ফুট (১২০ চে.মি.) ওখ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল, ডাঠ ক'লা চুলিৰে আবৃত, ধাতুৰ হেলমেট, ধাতুৰ নখ, জিলিকি থকা ৰঙা চকু আৰু বুকুত তিনিটা বুটাম। আন কিছুমানে অৱশ্যে বান্দৰ-মানুহজনক অধিক ভলপাইন থুঁতৰি থকা, আৰু আঠ ফুট পৰ্যন্ত ওখ, আৰু পেশীবহুল বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল; এটা অট্টালিকাৰ পৰা আন এটা অট্টালিকালৈ জঁপিয়াই যাব পাৰে।

নৰ-বানৰজনক ৩৫০ জনতকৈও অধিক লোকে দেখা পোৱাৰ লগতে প্ৰায় ৬০ টাকৈ আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ খবৰ পোৱা গৈছে। আৰক্ষীয়ে জীৱটোক বন্দী কৰাৰ প্ৰয়াসত প্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ বিৱৰণীৰ শিল্পীৰ স্কেচ মুকলি কৰে।
খবৰ অনুসৰি, আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হোৱা বুলি ভাবি আতংকিত হৈ অট্টালিকাৰ ওপৰৰ পৰা বা চিৰিৰ তললৈ পৰি দুজন (কিছুমান প্ৰতিবেদন অনুসৰি তিনিজন) লোকৰ মৃত্যু হয়।

সংগীত

নৰ-বানৰৰ উল্লেখ "মিষ্টেৰিয়াছ মেন-মংকি"ত দিয়া হৈছে, যিটো আমেৰিকাৰ চেলো ৰক বেণ্ড ৰাছপুটিনাৰ ২০১১ চনৰ এলবাম গ্ৰেট আমেৰিকান জিঞ্জাৰব্ৰেড: ৰাস্পুটিনা ৰেৰিটিজ এণ্ড নেগলেক্টেড আইটেমছৰ ১২ নং ট্ৰেক।

প্ৰিণ্ট মাধ্যম

তেৰে বিন লাডেনৰ পৰিচালক অভিষেক শৰ্মাৰ ২০১১ চনৰ গ্ৰাফিক উপন্যাস মাংকিমেনত এই জীৱটোক ভুল বুজাবুজিৰ ছুপাৰহিৰো বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে যি ভুল হোৱা বিজ্ঞান পৰীক্ষাৰ ফল আছিল। প্ৰথম সংস্কৰণ, মুংকিমেন ভল ১ ত দিল্লীত জীৱবোৰৰ চমু আবিৰ্ভাৱৰ বুৰঞ্জী লিখা হৈছিল আৰু দ্বিতীয় সংস্কৰণত ২০০২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰকাশ পোৱা কাণ্ডৰ ভিত্তিত কানপুৰত এই জীৱটোৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হ'ব।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Sanal Edamaruku's first hand report on Monkey man

Strangemag story
year=2003; volume=57; issue=8; spage=355; epage=60; aulast=Verma Verma SK, Srivastava DK. A study on mass hysteria (monkey men?) victims in East Delhi. Indian J Med Sci 2003; 57:355-60

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অন্ধবিশ্বাস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথা
কেশৱ বলিৰাম হেডগেৱাৰ

ডা° কেশৱ বলিৰাম হেডগেৱাৰ আছিল এজন দেশভক্ত। কেশৱে বাল্য কালতে সীতা মঢ়ী দুৰ্গাৰ পৰা ইংৰাজৰ পতাকা নমাবৰ কাৰণে সুৰংগ খন্দাৰ দৰে দুঃসাহসিক কামৰ জৰিয়তে প্ৰখৰ দেশভক্তিৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছিল। ১৯২১ চনত অসহযোগ আন্দোলনৰ সময়ত উত্তেজিত ভাষণ দিয়া বাবে ইংৰাজ চৰকাৰে তেওঁক কাৰাবাস দিছিল।

জম্ম আৰু বংশ পৰিচয়

ডা° কেশৱ বলিৰাম হেডগেৱাৰ ৰ জন্ম হয় ১৮৮৯ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে নাগপুৰত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম পণ্ডিত বলিৰাম হেডগেৱাৰ আৰু মাতৃৰ নাম ৰেৱতী বাঈ।

কৰ্ম

কেশৱ বলিৰাম হেডগেৱাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ স্থাপনাৰে সম্পূৰ্ণ হিন্দু সমাজক সুসংগঠিত সংস্কাৰিত কৰি সম্পূৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰীয় জাগৰণৰ দৰে অদ্বিতীয় কাম কৰিছিল। ১৯২৫ চনৰ বিজয় দশমীৰ দিনা নাগপুৰুষৰ মোহিতৰ বাড়া নামৰ স্থানত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ স্থাপন কৰে।

মৃত্যু

১৯৪০ চনৰ ২১ জুনৰ পুৱা ৯ বাজি ২৭ মিনিটত হেডগেৱাৰ দেৱে অমৰধামলৈ গতি কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
তাঁতশাল

]] মহিলা
]]।
কপাহ বা কপাহী সূতাৰ পৰা কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যন্ত্ৰক তাঁতশাল বোলে। আধুনিক বস্ত্ৰ কাৰখানাত স্বয়ংক্ৰিয় তাঁতশাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে তাঁতশাল নামৰ যন্ত্ৰটোত সূতাটো কুণ্ডলীৰ ৰূপত সুমুৱাই দিয়া হয়। তাঁতশালৰ আকৃতি আৰু ইয়াত ব্যৱহাৰ কৰা কৌশল বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। "বোৱা কাপোৰ" শব্দটো "তন্তু বায়ন"ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। তাঁতশাল অসমীয়া মানুহৰ জাতীয় শিল্পস্বৰূপ। অসমীয়া লোকশিল্পৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। অতীজ অসমত অসমীয়া মহিলাই তাঁত বোৱা নজনাটো এটা লাজৰ কাৰণ আছিল। অসমৰ তাঁতৰ কাপোৰৰ সুখ্যাতি অতি প্ৰাচীন। অসম আক্ৰমণকাৰী মোগলৰ সৈতে বহু মোগল ঐতিহাসিক অসমলৈ আহিছিল। তেওঁলোকে অসমত তৈয়াৰ হোৱা বিবিধ পাটৰ কাপোৰ অতি উচ্চ মানবিশিষ্ট আৰু চীনৰ পাটকাপোৰৰ সমকক্ষ বুলি উল্লেখ কৰিছিল। আহোম ৰাজত্বকালতো আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত অসমৰ বয়ন শিল্পৰ অভূতপূৰ্ব বিকাশ হৈছিল। পুৰণি অসমত অসমীয়া মহিলাই তাঁতশালত একেনিশাই স্বামীৰ বাবে কবচ কাপোৰ বৈ দিয়াৰ কথা বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। মহাত্মা গান্ধীয়েও অসমীয়া মহিলাই তাঁত শালত সপোন ৰঙে বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল। কোঁচৰজা মহাৰাজ নৰনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আৰু মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ প্ৰচেষ্টাত তাঁতীকুছিত বোৱা বৃন্দাবনী বস্ত্ৰৰ কথাও উল্লেখ কৰিব পাৰি।

অসমীয়া বিহুগীত আৰু অন্যান্য লোকগীতত তাঁতশাল আৰু তাঁতশালৰ বিবিধ সঁজুলিৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
নয়নজোত লাহিড়ী

নয়নজোত লাহিড়ী প্ৰাচীন ভাৰতৰ ইতিহাসবিদ আৰু পুৰাতত্ত্ববিদ আৰু অশোক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাসৰ অধ্যাপক। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে আছিল।

তেওঁ পুৰাতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত কৰা কামৰ বাবে মানৱিকীবিদ্যাত ২০১৩ চনৰ ইনফ'ছিছ বঁটা বিজয়ী আৰু তেওঁৰ গ্ৰন্থ অশোক ইন এন্সিয়েণ্ট ইণ্ডিয়াই ২০১৬ চনৰ বাবে‍ জন এফ ৰিচাৰ্ডছ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০১৭ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈকে ইনফ'চিছ বঁটাৰ বাবে মানৱিকী বিচাৰক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

কাম

তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে দ্য আৰ্কিঅ’লজি অৱ ইণ্ডিয়ান ট্ৰেড ৰুটছ (১৯৯২), ফাইণ্ডিং ফৰ্গটেন চিটিজ (২০০৫) আৰু অশোকা ইন এন্সিয়েণ্ট ইণ্ডিয়া (২০১৫)। তেওঁ দ্য ডিক্লাইন এণ্ড ফ'ল অৱ দ্য ইণ্ডাছ চিভিলাইজেচন (২০০০) আৰু 'দ্য আৰ্কিঅ'লজি অৱ হিন্দুইজম' (২০০৪) শীৰ্ষক বিশ্ব প্ৰত্নতাত্ত্বিকৰ এটা সংখ্যা সম্পাদনা কৰিছে।

গ্ৰন্থপঞ্জি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
আয়েশা খান (ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী)

আয়েশা খান (; জন্ম: ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ প্ৰধানকৈ তেলুগু চলচ্চিত্ৰ আৰু হিন্দী টেলিভিছনত কাম কৰে। তেওঁ বিগ বছ ছিজন ১৭-ত অভিনয় কৰাৰ বাবে সুপৰিচিত। বালবীৰ ৰিটাৰ্নছ (২০১৯) নামৰ টিভি ধাৰাবাহিকখনত অভিনয়েৰে তেওঁ টেলিভিছন জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। পিছলৈ আয়েশাই তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ মুখাচিত্ৰম (২০২২)ত অভিনয়েৰে চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটায় আৰু পৰৱৰ্তীকালত ওম ভীম বুছ নামৰ আন এখন ছবিত অভিনয় কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

২০০২ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে মুম্বাইত আয়েশাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ শ্বাহাব খানৰ জন্ম হৈছিল বিহাৰৰ পাকৰিবাৰৱন নগৰত আৰু পিছত তেওঁ মুম্বাইত বসতি স্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ ভাতৃ শ্বাহবাজ খান ভাৰতীয় নৌসেনাৰ এগৰাকী বিষয়া।

কৰ্মজীৱন

২০২০ চনত, একতা কাপুৰৰ টিভি ধাৰাবাহিক কচৌটি জিন্দেগী কেত কনিষ্ঠ শিল্পী হিচাপে অভিনয়েৰে টেলিভিছন জগতত অভিষেক ঘটাই আয়েশাই নিজৰ কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। ২০২০ চনত, টেলিভিছন শ্বʼ বালবীৰ ৰিটাৰ্নছত, তেওঁক বীৰ্বাৰ চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল।

অভিনয় জগতত অভিষেক ঘটাৰ পিছত ২০২৩ চনত, আয়েশা বিগ বছৰ ১৭তম ছিজনৰ এগৰাকী প্ৰতিযোগী আছিল। শ্ব’টোত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ উল্লেখযোগ্য স্বীকৃতি লাভ কৰে।

তেলুগু ছবি গেংছ অৱ গোদাৱৰীৰ মোথা গীতৰ মিউজিক ভিডিঅʼতো তেওঁ অতিথি চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

গোপীচন্দ মালিনিনীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু ছানী দেউল অভিনীত, বলীউডৰ ছবি জাটত তেওঁ এগৰাকী কনিষ্টবলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০২৪ চনৰ ২০ অক্টোবৰ তাৰিখে ছবিখনৰ ফাৰ্ষ্ট লুক পোষ্টাৰখন প্ৰকাশ পাইছিল।

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

বৰ্ষ
শিৰোনাম
ভূমিকা
ভাষা
টোকা
২০২২
মুখাচিত্ৰম
মায়া ফাৰ্নাণ্ডেজ
তেলুগু

২০২৪
ওম ভীম বুছ
ৰাত্তালু

গেংছ অফ গোদাবৰী
নিজেই
"মোথা" শীৰ্ষক গীতটিত বিশেষ উপস্থিতি।
মানামে
স্মিতা

২০২৫
জাট
কনিষ্টবল আয়েশা খান
হিন্দী

টেলিভিছন

বৰ্ষ
শিৰোনাম
ভূমিকা
ভাষা
টোকা

কসৌটি জিন্দেগী কে

হিন্দী

২০২০
বালবীৰ ৰিটাৰ্ণছ
বীৰ্বা

২০২৩–২০২৪
বিগ বছ ১৭
প্ৰতিযোগী
৮ম স্থান
২০২৪–২০২৫
দিল কো ৰাফু কৰ লেই
নিকি

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মুম্বাইৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
অনু ইমানুৱেল

অনু ইমানুৱেল (ইংৰাজী: Anu Emmanuel; জন্ম: ২৮ মাৰ্চ ১৯৯৭) এগৰাকী আমেৰিকান মূলৰ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ লগতে তামিল আৰু মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। ইমানুৱেল এগৰাকী প্ৰযোজক গিল্ড ফিল্ম বঁটা বিজয়ী।

স্বপ্ন সঞ্চাৰী (২০১১) ছবিত শিশু শিল্পী হিচাপে কাম কৰাৰ পাছত, ইমানুৱেলে মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ অেকচন হিৰো বিজু (২০১৬)ৰ জৰিয়তে ছবিজগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইমানুৱেলে মজনু (২০১৬) ছবিৰ জৰিয়তে তেলুগু চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ সাইমা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল। তেওঁ থুপ্পাৰিৱালন (২০১৭) ছবিৰ জৰিয়তে তামিল চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু ব্যাৱসায়িকভাৱে সফল ছবি নাম্মা বিতু পিল্লাইত (২০১৯) অভিনয় কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অনু ইমানুৱেলৰ জন্ম ১৯৯৭ চনৰ ২৮ মাৰ্চত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত হৈছিল। তেওঁ কেৰালাৰ কোটায়মৰ মালয়ালী পিতৃ-মাতৃৰ সন্তান আৰু টেক্সাছৰ গাৰলেণ্ডত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ ২০১৫ চনত গাৰলেণ্ডৰ লেকভিউ চেণ্টেনিয়েল হাইস্কুলৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ মনোবিজ্ঞান বিষয়ত ডিগ্ৰী ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যদিও এবছৰৰ পাছত পঢ়া এৰি অভিনয় জীৱন গঢ়িবলৈ ভাৰতলৈ গুচি আহে।

কেৰিয়াৰ

ইমানুৱেলে জয়ৰাম অভিনীত স্বপ্ন সঞ্চাৰীত শিশু শিল্পী হিচাপে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু তাৰ পিছত আব্ৰিড শ্বাইনৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত নিভিন পলী অভিনীত অ্যাকচন হিৰো বিজুত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই দুয়োখন ছবি তেওঁৰ পিতৃয়ে প্ৰযোজনা কৰিছিল। তেওঁ নানীৰ বিপৰীতে মজনু (২০১৬) ছবিৰ জৰিয়তে তেলুগু চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ছবিখন বক্স অফিচত সফল হিচাপে পৰিগণিত হয়। সেই সময়তে তেওঁ অভিনেতা গোপীচান্দৰ সৈতে অক্সিজেন (২০১৭) ছবিৰ মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৭ চনত তেওঁ বিশালৰ বিপৰীতে থুপ্পাৰিৱালনৰ জৰিয়তে তামিলত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০১৮ চনত তেওঁ ক্ৰমে অজ্ঞাতবাসীত পৱন কল্যাণৰ বিপৰীতে আৰু না পেৰু সূৰ্যত অল্লু অৰ্জুনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ নাগা চৈতন্য আৰু ৰম্যা কৃষ্ণৰ সৈতে শৈলজা ৰেড্ডী আল্লুডুত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ গীতা গোবিন্দমত এটি বিশেষ চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন তামিল ছবি নাম্মা বিতু পিল্লাইত শিৱকাৰ্তিকেনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল, যিখন বক্স অফিচত সফল হৈছিল।

২০২১ চনত তেওঁ বেল্লামকোণ্ডা শ্ৰীনিবাসৰ সৈতে আল্লুডু আধুৰ্ছ আৰু সৰ্বানন্দৰ সৈতে মহা সমুদ্ৰমত অভিনয় কৰে। ২০২২ চনত অনুৱে অল্লু শিৰীষৰ বিপৰীতে উৰ্বশিবো ৰাক্ষশিবোত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁক ৰবি টেজাৰ বিপৰীতে ৰাৱণাসুৰত দেখা গৈছিল। ২০২৩ চনত তেওঁ কাৰ্তিকৰ বিপৰীতে জাপানত অভিনয় কৰি পুনৰ তামিল চিনেমা জগতলৈ উভতি আহে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বুদ্ধপ্ৰসাদ চেতিয়া

বুদ্ধপ্ৰসাদ চেতিয়া হৈছে অসমৰ এজন গণিতৰ অধ্যাপক, লেখক। তেওঁ অসম গণিত শিক্ষায়তনৰ সহপ্ৰতিষ্ঠাতা।

উদ্ধৃতিসমূহ

প্ৰকৃততে এজন গৱেষকৰ মূল্যায়ন তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গৱেষণা-পত্ৰৰ সংখ্যাৰ ওপৰত নহয়, তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গৱেষণা-পত্ৰৰ মানৰ ওপৰতহে কৰা হয়।
দৰাচলতে যুক্তিৰ প্ৰয়োগ মানৱ সভ্যতাৰ অগ্ৰগতিৰ ক্ষেত্ৰতে এক বলিষ্ঠ পদক্ষেপ।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰ

]]
পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰ আছিল এজন ফৰাচী গণিতজ্ঞ আৰু সঁজুলি উদ্ভাৱক। জোখমাখৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ভাৰ্ণিয়াৰ স্কেল তেখেতেই আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁৰ নামেৰেই স্কেলডালৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।

জীৱনী

১৫৮০ চনৰ ১৯ আগষ্টত ফ্ৰান্সৰ অ'ৰনান্সত পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতে নিজৰ পিতৃৰ পৰা বিজ্ঞান শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পাছলৈ তেওঁ স্পেইনৰ ৰজাৰ বাবে অ'ৰনান্সৰ অধিপতি আৰু দুৰ্গৰ দুৰ্গাধিপতি হয়।

১৬৩১ চনত ব্ৰুছেলছত তেখেতে তেওঁৰ গ্ৰন্থ "La construction, l'usage, et les propriétés du quadrant nouveau de mathématique" প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু শিশুসকলক উৎসৰ্গা কৰিছিল। এই গ্ৰন্থখনত তেখেতে ভাৰ্ণিয়াৰ স্কেলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

link=|  Linehan, Paul Henry (1912). "Pierre Vernier". In Herbermann, Charles. Catholic Encyclopedia. 15. New York: Robert Appleton Company. 

বহিঃসংযোগ

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
সংকলন

সংকলন হৈছে গ্ৰন্থ প্ৰকাশনত সংকলনকাৰীয়ে নিৰ্বাচন কৰা সাহিত্যিক ৰচনাৰ সংগ্ৰহ বা একত্ৰীকৰণ। ই বিভিন্ন লেখকৰ নাটক, কবিতা, চুটিগল্প, গীত বা উদ্ধৃতিৰ সংকলন বা সংগ্ৰহ হ'ব পাৰে।

কল্পকাহিনীৰ প্ৰকাৰত সংকলন শব্দটোৱে সাধাৰণতে বিভিন্ন লেখকৰ চুটি ৰচনা, যেনেঃ চুটিগল্প আৰু চুটি উপন্যাসৰ সংকলনক শ্ৰেণীভুক্ত কৰে, প্ৰত্যেকতে চৰিত্ৰ আৰু পৰিৱেশৰ অসংলগ্ন চৰিত্ৰ থাকে আৰু সাধাৰণতে প্ৰকাশৰ বাবে এটা খণ্ডত সংগ্ৰহ কৰা হয়। নতুবা ই এজন লেখকৰ নিৰ্বাচিত লেখা (চুটিগল্প, কবিতা আদি)ৰ সংকলনো হ'ব পাৰে।

সম্পূৰ্ণ ৰচনাৰ সংগ্ৰহক প্ৰায়ে "সম্পূৰ্ণ ৰচনা" বা "অপেৰা অমনিয়া" (লেটিন সমতুল্য) বুলি কোৱা হয়।

পৰম্পৰাগত

পূব এছিয়াৰ পৰম্পৰাত, সংকলন আছিল এটা নিৰ্দিষ্ট কাব্যিক ৰূপ সংগ্ৰহৰ এক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ৰূপ। ইয়াক এটা চক্ৰীয় বিকাশৰ ৰূপত ধাৰণা কৰা হৈছিল। যিকোনো বিশেষ ৰূপ, যেনেঃ জাপান ত টাংকাক ইতিহাসৰ এটা সময়ত প্ৰৱৰ্তন কৰা হ'ব, আৰু গুৰুসকলে ইয়াৰ অন্বেষণ কৰিব, যথা তাৰ পিছৰ সময়ছোৱাত, ই জনপ্ৰিয়তাৰ পৰশ পাব। সেই সময়ছোৱাতে ই ব্যাপক স্বীকৃতি লাভ কৰিব। চীনা পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এই আৰ্হিটোত এটা সংকলন সংগ্ৰহ কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল এটা ৰূপৰ উত্তমখিনি সংৰক্ষণ কৰা, আৰু বাকীবোৰক বাতিল কৰা।

বিংশ শতিকা

বিংশ শতিকাত কেইবাটাও কাৰণত সংকলনসমূহ কবিতা প্ৰকাশৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ পৰিছিল। ইংৰাজী কবিতাৰ বাবে জৰ্জিয়ান কবিতা শৃংখলাআছিল অভূতপূৰ্ব। ই এটা ‘প্ৰজন্ম’ হিচাপে চিহ্নিত কৰা কনিষ্ঠ কবিৰ এটা চিনাক্তকৰণযোগ্য গোট প্ৰকাশৰ সম্ভাৱ্য সফলতা দেখুৱাইছিল। ইয়াৰ পিছত কোনোবা সাহিত্যিক সম্পাদকৰ ‘স্থিতিশীল’ৰ পৰা অসংখ্য সংগ্ৰহ, বা কোনো নিৰ্দিষ্ট প্ৰকাশনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা, বা কোনো ধৰণে ‘বছৰৰ কবিতা’ বুলি লেবেল লগোৱা হৈছিল। একাডেমিক প্ৰকাশনেও ইয়াৰ অনুসৰণ কৰিছিল, কুইলাৰ-কাউচৰ ‘অক্সফৰ্ড বুক অৱ ইংৰাজী ভাৰ্চ’ৰ সফলতাই আধুনিক কবিতাতে সীমাবদ্ধ নহয় অন্যান্য সংকলনসমূহক উৎসাহিত কৰিছিল।'আধুনিক পদ্য'ৰ ধাৰণাটোক মাইকেল ৰবাৰ্টছৰ "ফেবাৰ এণ্ড ফেবাৰ" সংকলন, আৰু উইলিয়াম বাটলাৰ ইয়েটছ অক্সফৰ্ড বুক অৱ মডাৰ্ণ ভাৰ্ছৰ দৰে শিৰোনামত বাক্যাংশটোৰ দ্বাৰা লালন-পালন কৰা হৈছিল।

যিহেতু প্ৰকাশকসকলে সাধাৰণতে এজন কবিৰ ৰচনাৰ সংগ্ৰহতকৈ সংকলনৰ প্ৰকাশকক অধিক নমনীয় মাধ্যম বুলি বিবেচনা কৰিছিল, আৰু প্ৰকৃততে কবিতাৰ বিপণনৰ উপায় হিচাপে ধাৰণাটোৰ ওপৰত অসংখ্য পৰিৱৰ্তন ঘটাইছিল, সেয়েহে সংকলিত গ্ৰন্থত (সঠিক কোম্পানীত) প্ৰকাশ কৰাটো কেতিয়াবা অতি জৰুৰী হৈছিল- বিশেষভাৱে কবিৰ বাবে স্বীকৃতিৰ ৰূপৰ পিছত। কবিতাৰ সৈতে জড়িত নহ’লেও প্ৰকাশকসকলে কেইবাজনো লেখকৰ পৰা সামূহিক কল্পকাহিনী ৰচনা প্ৰস্তুত কৰি গ্ৰন্থখনৰ সামূহিক প্ৰকৃতি বৰ্ণনা কৰিবলৈ সংকলন শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছে। এইবোৰ কেইবাটাও বিষয়ত আছে, য'ত আছে মিট্জি চেৰেটো সম্পাদনা কৰা ইৰ'টিকা আৰু জয়ছ কেৰল অ'টছে সম্পাদনা কৰা আমেৰিকান গথিক টেলছ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
চুফক্‌ফা

চুফক্‌ফা বা চ্যু-ফক-ফা ( ১৪২২ চনৰ পৰা ১৪৩৯ চনলৈ আহোম ৰাজ্য শাসন কৰা স্বৰ্গদেউ। তেওঁ ৰজা চুজান্‌ফাৰ পুত্ৰ আছিল। চুজান্‌ফাৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৪২২ চনত ৰাজপাটত উঠি তেওঁ ১৭ বছৰ ৰাজ্য শাসন কৰে। তেওঁৰ ৰাজত্বকালৰ একো উল্লেখনীয় ঘটনা বুৰঞ্জীত পাবলৈ নাই। ১৪৩৯ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত পুতেক চুচেনফা ৰজা হয়।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:টাই-আহোম শাসক
আৰ্য সমাজ

আৰ্য সমাজ হৈছে এটা একেশ্বৰবাদী ভাৰতীয় হিন্দু সংস্কাৰমুখী আন্দোলন। যিটো সংগঠনে বেদৰ অখণ্ডনীয় কৰ্তৃত্বৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখি নিজৰ মূল্যবোধসমূহ প্ৰচাৰ কৰিছিল। সমাজখনৰ সংগঠক আছিল মহাঋষি দয়ানন্দ সৰস্বতী। তাৰিখটো আছিল ১৮৭৫ চনৰ ১০ এপ্ৰিল।
আৰ্য সমাজৰ সদস্যসকলে মূৰ্তিপূজাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিছিল।

হিন্দু ধৰ্মত ধৰ্মান্তৰকৰণৰ আৰম্ভ কৰা আৰ্য সমাজ আছিল প্ৰথমটো হিন্দু সংগঠন।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
পৈশাচী (ভাষা)

পৈশাচী হৈছে প্ৰাচীন কালৰ প্ৰাকৃত আৰু সংস্কৃত ব্যাকৰণত উল্লেখ কৰা ভাৰতৰ মধ্যৱৰ্তী ৰাজ্যসমূহৰ লিপিবদ্ধ ৰূপত বহুলাংশে উপলব্ধ নোহোৱা এক সাহিত্যিক ভাষা। ইয়াক সাধাৰণতে প্ৰাকৃতসমূহৰ সৈতে একগোট কৰা হয়। প্ৰাকৃতৰ লগত ইয়াৰ কিছু ভাষিক সাদৃশ্য আছে যদিও ব্যাকৰণবিদসকলে কেৱল সাহিত্যিক ভাষা হোৱাৰ লগতে ইয়াৰ প্ৰাচীনতাবাদৰ বাবে এই ভাষাক এতিয়াও কথিত প্ৰাকৃত বুলি গণ্য কৰা নাই।

পৰিচয়

নামটোৰ ব্যুৎপত্তিৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে এই ভাষা পিশাচে কোৱা ভাষা। দণ্ডিনৰ কাব্যাদৰ্শৰ দৰে সংস্কৃত কাব্যৰ গ্ৰন্থসমূহত ইয়াক ভূতভাষা নামেৰেও জনা যায়। ভূতভাষা নামটোক দুই ধৰণে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। প্ৰথমটো হ'ল ই এটা "মৃত ভাষা" (অৰ্থাৎ কোনো জীৱিত বক্তা নথকা) আৰু দ্বিতীয়টো হৈছে "মৃতকসকলে কোৱা ভাষা" (অৰ্থাৎ ভূতৰ ভাষা)। ইয়াৰে প্ৰথম ব্যাখ্যাটো অধিক বাস্তৱিক আৰু দ্বিতীয়টো অধিক কল্পনাপ্ৰসূত। প্ৰথম ব্যাখ্যাটো সমৰ্থন কৰাৰ প্ৰমাণ হৈছে যে পৈশাচীৰ সাহিত্য খণ্ডিত আৰু অতিশয় বিৰল। অৱশ্যে ই হয়তো এসময়ত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত ভাষা আছিল।

আচাৰ্য্য হেমচন্দ্ৰাচাৰ্য্যৰ দ্বাৰা ৰচিত ব্যাকৰণৰ গ্ৰন্থখনত ছটা ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে: সংস্কৃত, "মান্য" প্ৰাকৃত (প্ৰায় মহাৰাষ্ট্ৰী প্ৰাকৃত), সৌৰসেনী, মাগধী, পৈশাচী বা কালিকাপৈশাচী আৰু অপভ্ৰংশ (সাংস্কৃতিকভাৱে সেই সময়ত গুজৰাট আৰু ৰাজস্থান অঞ্চলত প্ৰচলিত আৰু গুজৰাটী ভাষাৰ পূৰ্বসূৰী)।

ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ তিব্বতী ইতিহাসবিদ বুটন ৰিঞ্চেন ড্ৰুবে লিখিছিল যে আদিকালৰ বৌদ্ধ শিক্ষাক্ষেত্ৰসমূহ পবিত্ৰ ভাষা বাছনিৰ দ্বাৰা ইটো সিটোৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল। মহাসাংঘিকসকলে প্ৰাকৃত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, সৰ্বাষ্টিবাদিনসকলে সংস্কৃত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, স্থবীৰাবাদিনসকলে পৈশাচী ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু সম্মিতীয়সকলে অপভ্ৰংশ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

সাহিত্য

লুপ্ত হৈ গ'লেও পৈশাচী ভাষাত ৰচিত আটাইতকৈ অধিক পৰিচিত গ্ৰন্থখন হৈছে গুণাধ্যৰ বৃহৎকথা

বৰৰুচিৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি খ্যাত প্ৰাকৃত ভাষাৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ প্ৰাকৃত প্ৰকাশত পৈশাচী প্ৰাকৃত সন্দৰ্ভত এটা অধ্যায় আছে।

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
যক্ষিণী

]], মথুৰা, খ্ৰীষ্টিয় ২য় শতিকা।

যক্ষিণী বা যক্ষি হৈছে হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ পৌৰাণিক আখ্যানসমূহত উল্লেখ থকা এক শ্ৰেণীৰ জীৱ। যক্ষিণীসকল যক্ষসকলৰ সহচৰী। তেওঁলোক দেৱতা), অসুৰ, ৰাক্ষস, আৰু গন্ধৰ্ব বা অপ্সৰাসকলতকৈ ভিন্ন। যক্ষিনী আৰু যক্ষ ভাৰতৰ শতিকাজুৰি পুৰণি পৱিত্ৰ বনাঞ্চলসমূহৰ সৈতে জড়িত বহুতো আতিভৌতিক জীৱসমূহত ভিতৰত অন্যতম।

দেৱতাসকলৰ কোষাধ্যক্ষ, আৰু হিমালয়ৰ অলকা ৰাজ্যশাসন কৰা ধনৰ হিন্দু দেৱতা কুবেৰ যক্ষ তথা যক্ষিণীসকলৰ নেতা। ভাল যক্ষিণীৰ দৰে ক্ষতিকাৰক আৰু দুষ্ট যক্ষিণীও আছে, যি ভাৰতীয় লোককথা অনুসৰি মানুহক নগুৰ-নাকটি কৰাৰ লগতে অভিশাপ দিব পাৰে।

অশোক গছ যক্ষিণীসকলৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। গছৰ তলত থকা কমবয়সীয়া ছোৱালী ভাৰতীয় সংস্কৃতিত উৰ্বৰতাক সূচোৱা এক প্ৰাচীন আৰ্হি।

প্ৰাৰম্ভিক কালৰ বৌদ্ধ স্মাৰকসমূহত যক্ষিণীসকল এটা আলংকাৰিক উপাদান হিচাপে গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। বহুতো প্ৰাচীন বৌদ্ধ পুৰাতাত্ত্বিক স্থানত এওঁ‌লোকৰ চিত্ৰায়ন দেখা পোৱা যায়। সময় বাগৰাৰ লগে লগে তেওঁলোক ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য আৰু ভাৰতীয় মন্দিৰ স্থাপত্য দুয়োটাৰ এক মানক আলংকাৰিক উপাদান শালভাঞ্জিকালৈ (শাল গছৰ কুমাৰী) ৰূপান্তৰিত হয়।

শালভাঞ্জিকাৰ অৱস্থান শাক্যৰ ৰাণী মায়াৰ অৱস্থানৰ সৈতেও জড়িত হৈ আছে। যেতিয়া তেওঁ লুম্বিনীৰ এখন বাগিচাত এজোপা আশোক গছৰ তলত গৌতম বুদ্ধৰ জন্ম দিছিল তেতিয়া তেওঁ ইয়াৰ এটা ডাল হাতেৰে ধৰি আছিল। প্ৰত্যেককে বৰ্তমানৰ তীৰ্থংকৰ শ্ৰী সিংহন্ধৰ স্বামী আৰু চৌব্বিশজন জৈন তীৰ্থংকৰৰ ৰক্ষক দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তিলোয়াপান্নাট্টি (বা প্ৰতিষ্ঠাসাৰসংগ্ৰহ) আৰু অভিধানচিন্তমণিত এই যক্ষিণীসকলৰ নামসমূহ উল্লেখ কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
কামৰূপী লোকগীত

কামৰূপী লোকগীত বুলিলে প্ৰাচীন কামৰূপক কেন্দ্ৰ কৰি অসমত যিবোৰ লোক-সংগীত প্ৰচলিত হৈছিল বা বৰ্তমানত চৰ্চা চলিছে সেইবোৰ লোকগীতকে মূলতঃ কামৰূপী লোক-গীতৰ আধাৰত ধৰা হয়৷ তাৰে ভিতৰত ধৰ্মীয় দিশ আৰু সাধাৰণ গ্ৰাম্য জনগণৰ স্বাভাৱিক জীৱনতো প্ৰকাশ পোৱাকৈ কিছুমান বিষয়বস্তু নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। কামৰূপী লোকগীত হৈছে কামৰূপী লোকসকলৰ চিন্তা আৰু আৱেগ প্ৰকাশ কৰা লোকসংগীতৰ জনপ্ৰিয় ৰূপ। এই গীতসমূহ প্ৰাচীন কামৰূপৰ সময়ত উদ্ভৱ হোৱা। কামৰূপী লোকগীতৰ ভাষা আদি অসমীয়া, কামৰূপী উপভাষা আৰু মানক অসমীয়াকে ধৰি বিভিন্ন উপভাষা আৰু অসমীয়াৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ৰূপ।

ইতিহাস

এই গীতসমূহ কামৰূপ অঞ্চলৰ জনগোষ্ঠীসমূহে অনাদি কালৰ পৰাই গাই আহিছে। ইয়াৰ কাষতে দৈনন্দিন কাম-কাজবোৰক সংযোগ কৰা গীতৰ ৰূপবোৰো জনপ্ৰিয়, যেনে বিয়া নাম, নাওখেলৰ গীত খেলাৰ, মহা খেদা গীত, শিশু নাটকৰ গীত, মাছ ধৰা গীত, নিচুকনি গীত আৰু শস্য চপোৱা উৎসৱৰ গীত। সাহিত্য আৰু সংগীত উভয়ৰে উচ্চতম কৌশল আৰু পৰিশোধনৰ বৈষ্ণৱ গীতৰ এটা শ্ৰেণীৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত কামৰূপী লোকগীত যদিও নম্ৰ দোলাৰা আৰু দগাৰ (বা খঞ্জৰী)ত গোৱা হয়, তথাপিও ইয়াৰ জটিলতা অধিক। এই গীতসমূহ সংগীতৰ ধৰণৰ সমৃদ্ধিৰ বাবে জনাজাত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
শ্ৰেণী:অসমৰ লোকগীত
বেজৰ দৌল

বেজৰ দৌল বা বেজ দৌল ডিব্ৰুগড় জিলাৰ জিলাৰ ধেমেচী অঞ্চলৰ বেজপথাৰত অৱস্থিত ঐতিহাসিক দৌল। ই শিৱসাগৰ জিলাৰ ডিমৌৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত। বেজৰ দৌল আচলতে এটা বিষ্ণু দৌল আৰু অষ্টভূজাকৃতি গৰ্ভগৃহ আৰু এটা ঠেক অন্তৰালৰ সৈতে নিৰ্মিত। ই উত্তৰ মধ্যযুগৰ ইটাৰে নিৰ্মিত আহোম ৰাজত্বকালৰ মন্দিৰ-স্থাপত্য নিদৰ্শন। আহোম যুগত পৰম্পৰাগতভাৱে ঔষধৰ চৰ্চা কৰা 'চাং খেল'ৰ এজন বেজে নিজৰ কৰ্মপটুতাৰ বাবে বেজবৰুৱা পদবী লাভ কৰিছিল। তেখেতক বৰ্তমানৰ বেজৰপথাৰ অঞ্চলত আহোম ৰজাই বিশাল ভূ-সম্পত্তি প্ৰদান কৰিছিল। সেইজনা বেজবৰুৱাই নিজৰ স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহই এই দৌল নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল।

দেখাত সৰুফুটীয়া এই দৌলটোৰ বেৰবোৰ যথেষ্ট ডাঠ। দৌলৰ বেৰত পূৰ্বে নানান ফুল-জালী আছিল যদিও বৰ্তমানে সেইবোৰ নাই। এই দৌলত কোনো বিগ্ৰহ নাই যদিও বৰ্তমাননেও ইয়াত বিষ্ণুৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। অসম চৰকাৰৰ পুৰাতত্ত্ব বিভাগে বেজৰ দৌলক ৰাজ্যিক সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে।

অৱস্থান

ডিব্ৰুগড় জিলাৰ ধেমেচী অঞ্চলৰ বেজপথাৰত বেজ দৌল বা বেজৰ দৌল অবস্থিত। ই শিৱসাগৰ জিলাৰ ডিমৌৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত থকা আহোম যুগৰ প্ৰাচীন কীৰ্তিচিহ্ন বিশেষ।

ইতিহাস

আহোম যুগত পৰম্পৰাগতভাবে ঔষধ চৰ্চা কৰা চাং খেলৰ এজন বেজে নিজৰ কৰ্মপটুতাৰ বাবে বেজবৰুৱা পদবী লাভ কৰিছিল। তেখেতক বৰ্তমান বেজৰ পথাৰ অঞ্চলত বিশাল ভূ-সম্পত্তি আহোম স্বৰ্গদেউ সকলে প্ৰদান কৰিছিল। স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহই সেইজনা বেজবৰুৱাৰ স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে এই বেজৰ দৌল নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল। কিছুমানৰ মতে বেজবৰুৱা গৰাকীয়ে নিজেই এই দৌল নিৰ্মাণ কৰাইছিল। পৰৱৰ্তী কালত এই দৌল বেজ দৌল বা বেজৰ দৌল হিচাপে জনাজাত হয়।

স্থাপত্য

বৰ্তমান বেজৰ দৌলটো আৰু তাৰ চৌপাশৰ বৃহৎ পৰিমাণৰ এলেকা চাৰিওফালে পকী বেৰেৰে সংৰক্ষিত কৰি থোৱা হৈছে। দৌলটো দেখাত অত্যন্ত মনোমোহা আৰু ইয়াৰ বেৰবোৰ যথেষ্ট ডাঠ। এই দৌলটো এটা সৰু দৌল। ইয়াৰ শিখৰৰ ওপৰলৈ লক্ষ্য কৰি বিষ্ণু দৌল বুলি ঠাৱৰ কৰিব পৰা যায়। দৌলৰ ভিতৰত কোনো বিগ্ৰহ নাথাকিলেও বৰ্তমানেও ইয়াত বিষ্ণুৰ পূজা কৰা হয়। বেজৰ দৌলটো অষ্টভুজাকৃতিব গৰ্ভগৃহ আক এটা ঠেক অন্তৰালৰ সৈতে নিৰ্মিত। শেষ মধ্যযুগৰ ইটাৰে নিৰ্মিত আহোম ৰাজত্বকালৰ কৃৰ্তিচিহ্ন।

বেজৰ দৌলৰ জগমোহনৰ প্ৰৱেশ-পথ পশ্চিম দিশে আছে। জগমোহনৰ চালি ধেনুভিৰীয়া, চালিৰ মধ্যস্থান টুপীয়া সীবলুযুক্ত, টুপ মাজুবন্ধনীৰ গঢ়ৰ আৰু সীবলু জংঘালৈকে দুই চালি সংযুক্ত। অন্তৰাল জগমোহনৰ ভিতৰতে জগমোহনৰ পৰা পৃথকভাবে সংলগ্ন হৈ আছে। অন্তৰাল ইউ বৰ্ণৰ ওলোটা আকৃতিৰ প্ৰৱেশ-পথেবে নিৰ্মিত। দৌলৰ বেৰ যথেষ্ট ডাঠ আৰু বেৰত এখন গবাক্ষ আৰু গবাক্ষৰ ওপৰত ১টা কুন্দ্ৰাক্ষ আছে। গবাক্ষ আৰু কুন্দ্ৰাক্ষৰ বিৱবণ দ্বিতীয় বেবৰ সৈতে একেই। ভিতৰৰৰ গণ্ডীৱ শংকু আকৃতিৰ আৰু ইয়াৰ গাঁথনি উন্নত মানৰ। ইয়াত কোনো ভাস্কৰ্য নাই।

দৌলটোত পূৰ্বতে তলৰ পৰা ওপৰলৈ লতাফুল আৰু পাতেৰে অলংকৃত কৰা আছিল। কালব সোঁতত সেই খোদাই কৰা শিল্প-কৰ্মসমূহ দৌলৰ গাৰ পৰা মচ খাই গ'ল। জংঘাৰ মাজৰ অংশটো বাহিবৰ ফালৰ পৰা দেখাত ঢোল এটাৰ দবে সামান্য ফুলি থকা আকৃতিত নিৰ্মিত।

দৌলৰ গণ্ডী অংশটো কলডিলীয়া আৰ্হিৰ আৰু ইয়াৰ উত্তৰ দিশে সামান্য উঠঙা। শিখৰত অৱস্থিত কলচী পদুম ফুলব কলিৰ নিচিনা। কলচীৰ ওপৰত আয়ুধ হিচাপে শ্ৰীচক্ৰ স্থাপন কৰা হৈছে।

যাতায়াত

বেজৰ দৌল ডিমৌ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিঃমিঃ নিলগত ডিমৌ-খোৱাং পথৰ দাঁতিত অৱস্থিত। মৰাণহাট, ডিমৌ চহৰৰ পৰা ইয়ালৈ যাতায়াতৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। ইয়াৰ পৰা মৰাণহাট ৰেল ষ্টেচন প্ৰায় ২১ কিঃমিঃ আৰু ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ প্ৰায় ৬০ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত।

তথা উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
স্পেমিং

স্পেমিং হৈছে বাণিজ্যিক বিজ্ঞাপন, অবাণিজ্যিক ধৰ্মান্তৰকৰণ, বা যিকোনো নিষিদ্ধ উদ্দেশ্য (বিশেষকৈ ফিছিং )ৰ উদ্দেশ্যে বৃহৎ সংখ্যক প্ৰাপকলৈ একাধিক অনাকাংক্ষিত বাৰ্তা ( স্পেম ) প্ৰেৰণ কৰিবলৈ বাৰ্তা প্ৰেৰণ ব্যৱস্থাৰ ব্যৱহাৰ, বা কেৱল একেটা বাৰ্তা বাৰে বাৰে একেজন ব্যৱহাৰকাৰীলৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া। যদিও স্পেমৰ আটাইতকৈ বেছি স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ৰূপটো হৈছে ইমেইল স্পেম, এই শব্দটো অন্য মাধ্যমত অনুৰূপ অপব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হয় যেনে: তৎক্ষণাত বাৰ্তা প্ৰেৰণ স্পেম, ইউজেনেট নিউজগ্ৰুপ স্পেম, ৱেব চাৰ্চ ইঞ্জিন স্পেম, ব্লগত স্পেম, ৱিকি স্পেম, অনলাইন ক্লাছিফাইড এডছ স্পেম, মোবাইল ফোন মেছেজিং স্পেম, ইণ্টাৰনেট ফ'ৰাম স্পেম, জাংক ফেক্স ট্ৰেন্সমিছন, সামাজিক স্পেম, স্পেম মোবাইল এপছ, টেলিভিছন বিজ্ঞাপন আৰু ফাইল শ্বেয়াৰিং স্পেম। এই শব্দটো Spam, Monty Python-ৰ এটা স্কেচত দেখা পোৱা এবিধ দুপৰীয়া আহাৰত খোৱা মাংসৰ পৰা আহিছে, য'ত দেখা যায় যে এখন ৰেষ্টুৰেন্টৰ প্ৰায় প্ৰতিটো খাদ্যতে Spam ব্যৱহাৰ কৰা আছে আৰু তাতেই কেইজনমান ভাইকিংছে বাৰে বাৰে "Spam" বুলি গাই থাকে।

স্পেমিং অৰ্থনৈতিক দিশৰ পৰা অতি সুবিধাজনক কাৰণ বিজ্ঞাপনদাতাসকলৰ বাবে ই -মেইলিঙৰ লগত জড়িত উপাদানবোৰৰ বাদে অন্য বিশেষ খৰচ নাই, আৰু প্ৰেৰকসকলক জবাবদিহি কৰাটো কঠিন হৈ পৰে। উৎপাদনশীলতা হ্ৰাস আৰু জালিয়াতিৰ দৰে খৰচসমূহ জনসাধাৰণ আৰু ইণ্টাৰনেট সেৱা প্ৰদানকাৰীয়ে বহন কৰিবলগীয়া হয়, যিয়ে স্পেমিঙক আৰু অধিক কাৰ্য্যক্ষম কৰি তোলে। বৰ্তমান সময়ত স্পেমিঙৰ লগত জড়িত বহুতো আইন প্ৰণয়ন হৈছে।

স্পেম সৃষ্টি কৰা ব্যক্তিক স্পেমাৰ বোলা হয়।