ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ইতিহাসৰ ছাঁ-পোহৰত পুৰণি গুৱাহাটী

ইতিহাসৰ ছাঁ-পোহৰত পুৰণি গুৱাহাটী হৈছে অসমীয়া ভাষাত ৰচিত আৰু অসমৰ থলুৱা বা স্থানীয় ইতিহাসক আধাৰ কৰি লিখা এখনি ইতিহাস-নিৰ্ভৰ গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ লেখক হৈছে কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকা৷ প্ৰধানকৈ এই গ্ৰন্থখনে অসমৰ গুৱাহাটী চহৰৰ ইতিহাসক আলোকপাত কৰিছে৷ গ্ৰন্থখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল ২০০২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত৷ ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অসম পাব্লিচিং কোম্পানীয়ে গ্ৰন্থখনৰ মূল বিষয়বস্তু সাল-সলনি নকৰাকৈ নতুন ৰূপত প্ৰকাশ কৰে৷

লিখকৰ চমু পৰিচয়

লিখক কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ গুৱাহাটীত৷ তেখেতৰ বৃত্তি শিক্ষক৷ গুৱাহাটীৰ সোণাৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত দীৰ্ঘদিন শিক্ষকতা কৰি তেখেতে ১৯৯৫ চনত অধ্যক্ষ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকা অসম সাহিত্য সভা, অসম একাডেমী, অসম নাট্য সন্মিলন, ছেভ গুৱাহাটী, বিল্ড গুৱাহাটী আদি অনুষ্ঠানৰ লগত বিভিন্নধৰণে জড়িত৷ তেখেতৰ আন দুখন গ্ৰন্থ হৈছে মোৰ চিনাকী গুৱাহাটী কতজন কত কথা আৰু স্মৃতি বিচিত্ৰা৷
কিন্তু অসমৰ সাংবাদিক-সাহিত্যিক জগতৰ অগ্ৰণী ব্যক্তি কীৰ্তিনাথ হাজৰিকা, সতীশ চন্দ্ৰ কাকতি, তিলক হাজৰিকা, কবি হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, সাহিত্যিক-কবি-অধ্যাপক নৱকান্ত বৰুৱাই তেওঁক লিখা-মেলা কৰিবলৈ উদ্গনি যোগাবলৈ ধৰিলে৷ নৱকান্ত বৰুৱাই তেওঁৰ কিতাপখনৰ পাতনি লিখাৰ কথা আছিল যদিও কিতাপখন প্ৰকাশিত হোৱাৰ আগতেই কবিগৰাকীৰ দেহাৱসান হয়৷ মূল পাণ্ডুলিপিটো কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই তিনিবাৰ সংশধোন-পৰিমাৰ্জন কৰিছিল৷ তথ্য সংগ্ৰহৰ বাবে লেখকে গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ, বিভিন্ন চুবুৰীৰ, বহু ব্যক্তিক সাক্ষাৎ কৰিছিল৷ কিতাপৰ নামটো পোনপ্ৰথমে অতীতে ৰিঙিয়ায়:পুৰণি গুৱাহাটী দিয়া হৈছিল যদিও লেখকে ভাগিনজোঁৱাই তথা নগাঁও ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ বুৰঞ্জী বিভাগৰ মুৰব্বী প্ৰবক্তা ৰাজেন শইকীয়াৰ দিহামতে কিতাপৰ নামটো ইতিহাসৰ ছাঁ-পোহৰত পুৰণি গুৱাহাটীলৈ সলোৱা হয়৷

লেখকে এই গ্ৰন্থখনক গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ বুলি ক'ব খোজা নাই৷

গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা পুৰণি গুৱাহাটীৰ সীমা ১৯৭৩ চনলৈকে বৰ্তি আছিল৷ ১৯৭২ চনত শ্বিলঙৰ পৰা ৰাজধানী অসমৰ গুৱাহাটীলৈ লৈ অহা হয়৷ ১৯৭৩ চনত এক অধ্যাদেশযোগে গুৱাহাটী পৌৰ সভাক পৌৰ নিগমলৈ উন্নীত কৰা হয়৷ নতুন ঠাই কিছুমান গুৱাহাটীত অন্তৰ্ভুক্ত হ'ল৷ তাৰে ভিতৰত নৱগ্ৰহ, কামাখ্যা, গড়পাণ্ডু, বেলতলা, বশিষ্ঠ, গণেশগুৰি, দিশপুৰ, নুনমাটি, বামুণীমৈদাম আদি প্ৰধান৷ গুৱাহাটীৰ পৰিসীমা ২৫৭.৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰলৈ বৃদ্ধি পালে৷ অৱশ্যে ১৯৭২ চনৰ গুৱাহাটীৰ পৌৰসভাৰ সীমাই কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ পুৰণি গুৱাহাটীৰ সীমা৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
হনুমন্ত আৰু ৰাক্ষসৰ যুদ্ধ

২১ অধ্যায়

হনুমন্তৰ আৰু ৰাক্ষসৰ যুদ্ধ ।

ৰাজাৰ আদেশে অসংখ্যাত নিশাচৰ ।

কৰে ধৰি শকতি পৰশু মুদ্গৰ ॥১

চপকৰে সসৈন্য অশোকা বন পাইল ।

বানৰক দেখি কতো মাৰোঁ কৰি ধাইল ॥২

সেনাক দেখিয়া মহাবীৰ হনুমন্ত ।

অদভুত উচ্চল বৃক্ষত চড়িলন্ত ॥৩

নসহয় বৃক্ষ ভাগি পৰে তান ভৰে ।

মধুবন ছন্ন কৰিলন্ত নিৰন্তৰে ॥৪

শিখৰত চড়িয়া বাঢ়িল হনুমান ।

শৰীৰ দেখিয় যেন পৰ্ব্বত সমান ॥৫

তান পয়োভৰে ভাগি পৰয় শিখৰ ।

ৰণ্ড ভণ্ড ভৈগৈল ৰাজাৰ ধৌলিৱৰ ॥৬

জয়তি জয়তি ৰাম লক্ষ্মণ জয়তি ।

সুগ্ৰীৱ জয়তি বানৰৰ অধিপতি ॥৭

মই আসি ভৈলোঁ সীতা দেখিবাৰ হেতু ।

হনুমন্ত নামেসে লঙ্কাৰ ধুমকেতু ॥৮

চতুৰ্দ্দিশে বেঢ়িলে ৰাক্ষস মহাবলী ।

হনুমন্তে দেখিয়া হাসন্ত খল খলি ॥৯

লাঞ্জ গোট ফুৰাইলন্ত তোৰণত বসি ।

ৰাক্ষসৰ সেনা কতো মৰিল তৰসি ॥১০

চেতনক পায়া কতো কতো বোলে থাক ।

সবে মিলি দিলে দুৰ্ঘোৰ অস্ত্ৰজাক ॥১১

ৰাক্ষসৰ শৰে চতুৰ্দ্দিশক হাৰিল ।

মাৰুতিৰ আতাসত সবে উফৰিল ॥১২

সেনাৰ মাজত পশি কোবাৱন্ত বাৰি ॥১৩

কাৰো পেট হাত মুণ্ড কুম্ভস্থল ভাগি ।

ঘোৰ বনে গৈল যম সদনক লাগি ॥১৪

কতো কতো পলাই গৈল সুদীৰ্ঘ নিশ্বাসে ।

বাৰ্ত্তাক জনাইল গৈয়া ৰাৱণৰ পাশে ॥১৫

আদেশিয়ো গোসাঁই উদ্যান গৈল ক্ষয় ।

বানৰাৰ কাৰণে ৰাক্ষস নিজীৱয় ॥১৬

পুনৰপি ক্ৰোধে জ্বলি গৈল লঙ্কেশ্বৰ ।

সাজি পাৰি পঠাল অনেক নিশাচৰ ॥১৭

সাগৰ সদৃশ সেনা সবে যায়ো সাজি ।

বেঢ়ি গৈয়া বানৰাক বান্ধি আন আজি ॥১৮

ৰাজাৰ আদেশে সাজি গৈল নিশাচৰ ।

হাতে তুলি ধৰিয়া পৰশু মুদ্গৰ ॥১৯

অস্ত্ৰ শস্ত্ৰ ধৰিয়া অশোকাবন পাইল ।

বানৰক দেখি কাট মাৰ কৰি ধাইল ॥২০

ধৰ ধৰ মাৰ উথলিল বাক ।

সবে হন্তে বেঢ়িয়া দিলেক অস্ত্ৰ জাক ॥২১

ৰাসক্ষস শৰে গৈয়া চৌভিতি বেঢ়িল ।

মাৰুতিৰ আতাসত সবে উফৰিল ॥২২

সুবৰ্ণৰ তম্ভগোট লৈলন্ত উপাৰি ।

সেনাৰ মাজত পশি কোবাৱন্ত বাৰি ॥২৩

ৰাৱণে যুজক সেনা পঠাইল যতেক ।

একৈ একৈ কোবে মাৰে শতেক শতেক ॥২৪

ৰাক্ষসগণক সবে মাৰিলা বিগুটি ।

কাহাকো উভতা গোৰে মাখা গোট পুতি ॥২৫

কতে সেনাগণ সংহৰিল বৃক্ষ বাৰি ।

আতাসতে কাহাৰো পৰাণ গৈল ছাৰি ॥২৬

হতশেষ সেনা গৈয়া ৰাজাত জনাইল ।

শুনি লঙ্কেশ্বৰে অসন্তোষ বৰি পাইল ॥২৭
অনু আগৰৱাল

অনু আগৰৱাল (ইংৰাজী: Anu Aggarwal; জন্ম: ১১ জানুৱাৰী, ১৯৬৯) এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় মডেল আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ মূলত আচিকী, খল-নায়িকা, দা ক্লাউড ড'ৰ আৰু থিৰুদা থিৰুদা বোলছবিত কৰা কামৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি

অনুৰ জন্ম ১৯৬৯ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত দিল্লীত হৈছিল আৰু তেওঁ নতুন দিল্লীতে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। স্কুলীয়া দিনৰপৰাই তেওঁ অভিনয়ৰ সৈতে জড়িত আছিল। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ এটা একলব্য নাট কৰিবলৈ কঠিন প্ৰতিযোগিতাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। পৰৱৰ্তী বছৰত অষ্টম শ্ৰেণীত তেওঁ এটা থিয়েটাৰ গ্ৰুপ আৰম্ভ কৰে। নৱম শ্ৰেণীত তেওঁ এখন নাটকত অভিনয় কৰাৰ লগতে পৰিচালনাও কৰিছিল। দশম শ্ৰেণীত তেওঁ এটা চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, যদিও ব’ৰ্ড পৰীক্ষাৰ বাবে তেওঁ সকলো কাম-বন্ধ কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা সমাজবিজ্ঞানত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। মডেলিং আৰু ভিডিঅ' জকী (VJ) হিচাপে কিছুদিন কাম কৰাৰ লগতে দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিক ইচি বাহানে (১৯৮৮)-ত অভিনয় কৰাৰ পাছত তেওঁ মিউজিকেল ব্লকবাষ্টাৰ আচিকীৰ জৰিয়তে বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। এই ছবিখনৰ পিছতেই তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ পিছত ২০০১ চনত তেওঁ এগৰাকী সন্ন্যাসিনী হয়। তেওঁ মুম্বাইত বাস কৰে আৰু বৰ্তমান অবিবাহিতা। তেওঁ যোগাভ্যাস কৰে। তেওঁ এটা সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল: "নিজক শক্তিশালী অনুভৱ কৰা, মানুহৰ মাজত অপৰিসীম আত্ম-বিশ্বাস আৰু শ্ৰেষ্ঠত্বৰ অনুভূতিৰে খোজ কঢ়াটো ভুল নহয়। শাৰীৰিক শক্তিৰ এই শ্ৰেষ্ঠত্বৰ ভাব মানৱ জাতিৰ দীৰ্ঘ ইতিহাসৰ লোককথা, গীত আৰু কবিতাত শক্তিশালী মহিলাসকলক জনোৱা সন্মানৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ পায়।"

আগৰৱাল এগৰাকী টেড ফিচাৰ্ড মোটিভেচনেল স্পীকাৰ। তেওঁ মানসিক স্বাস্থ্য, পাৰিপাৰ্শ্বিক সুস্থতা, মানসিক চাপৰপৰা মুক্তি আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰত্যাহ্বানমূলক সময়ত আনন্দ বিচাৰি পোৱাৰ লক্ষ্যৰে 'অনু আগৰৱাল ফাউণ্ডেশ্যন' পৰিচালনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীত

ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীত হৈছে এক শ্ৰেণীৰ আখ্যানমূলক গীত। শঙ্কৰদেউ ৰজা কোনো কোনোৰ মতে শঙ্কৰদেউৰ পুত্ৰ মণিকোঁৱৰ আৰু মণিকোঁৱৰৰ পুত্ৰ ফুলকোঁৱৰক মূল চৰিত্ৰ হিচাপে লৈ আৰু মণিকোঁৱৰ আৰু ফুলকোঁৱৰৰ প্ৰেম কাহিনী দুটাক কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীত ৰচিত হৈছে। অসমীয়া লোক কবিতাসমূহৰ ভিতৰত ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীতৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে।

অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী প্ৰণেতাসকলে এই গীতক অসমীয়াৰ উমৈহতীয়া সম্পদ হিচাপে স্থান দিলেও অসমৰ অন্যতম জাতি গোষ্ঠী সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ সৈতে এই গীতৰ এৰাব নোৱৰা সম্পৰ্ক এটা দেখিবলৈ পোৱা যায়। গুণেশ্বৰ সোণোৱালে লিখিছে– ‘‘এই গীতবোৰ বৰ বিষাদৰ গীত। ফুলকোঁৱৰৰ গীত গালে বৰষুণ হয় বুলি সোণোৱালসকলে বিশ্বাস কৰে। খৰাং হ’লে এই গীত গাই বৰষুণ মতাৰ লোকবিশ্বাস এটা প্ৰচলিত আছে। মৰাণসকলৰ পৰম্পৰাগত ধৰ্ম হুঁচৰিত ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীত পৰিৱেশন কৰা হয়৷

বিষয়বস্তু

ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীতৰ প্ৰধান বিষয়বস্তু হৈছে প্ৰেম কাহিনী। ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীতৰ জনশ্ৰুতিমূলক কাহিনীটো এনেধৰণৰ– শংখদেউ ৰজা অপুত্ৰক আছিল বাবে ৰাণী ময়নামতীয়ে স্তুতি-মিনতিৰে জলকোঁৱৰক সন্তুষ্ট কৰাত সগৰ্ভা হৈ এটি পুত্ৰ সন্তান লাভ কৰে, যাৰ নাম মণিকোঁৱৰ। কিন্তু গণকৰ হিচাপে অনুসৰি মণিকোঁৱৰৰ আয়ুস মাথোঁন ষোল্ল বছৰ। মণিকোঁৱৰে ৰাজমন্ত্ৰীৰ কন্যা কাচন কুঁৱৰী]ঋক বিয়া কৰালে। কিন্তু ভৱিষ্যত বাণী অনুসৰি যথাসময়ত জলকুঁৱৰীয়ে মণিকোঁৱৰক হৰি নিলে। পাছত কাচন কুঁৱৰীৰ গৰ্ভত ফুলকোঁৱৰৰ জন্ম হ’ল। ডাঙৰ হৈ আহি ফুলকোঁৱৰে দেউতাকৰ পৰিচয় বিচাৰিবলৈ ল’লে আৰু দেউতাক হেৰুৱাৰ কাহিনী জানিব পাৰি ফুলকোঁৱৰে দেউতাকক বিচাৰি উলিওৱাৰ সংকল্প ল’লে। মাকক খাটনি ধৰি ধৰি অৱশেষত ফুলকোঁৱৰে ককাদেউতাকে বাঢ়ৈৰ হতুৱাই সাজি দিয়া কাঠৰ পখীঘোঁৰাত উঠি ফুলকোঁৱৰ দেউতাকৰ সন্ধানত উৰা মাৰিলে। বিজুলি সঞ্চাৰে ছমাহৰ বাট একেদিনাই গৈ ককাকে পাছলৈ উলটি নাচাবলৈ বুলি দিয়া হাক বচন পাহৰি ফুলকোঁৱৰে কিমাননো আহিলোঁ বুলি পাছলৈ ঘূৰি চালে আৰু লগে লগে কাঠৰ পখীঘোঁৰাৰ পাখি ছিগি বাৰে বছৰ কাল নুফুলাকৈ থকা দিজাই মালিনী বুঢ়ীৰ ফুলনিত পৰিলগৈ। ফুলকোঁৱৰে ফুলনিত নমাৰ লগে লগেই ফুলনি ফুলেৰে জাতিষ্কাৰ হৈ উঠিল। পাছত মালিনী বুঢ়ীৰ যোগেদি সেই ঠাইৰ ৰজাৰ কণ্যা পচতুলাৰ লগত ফুলকোঁৱৰৰ গোপন প্ৰণয় ঘটিল আৰু পচতুলা সন্তান সম্ভৱা হ’ল। পাছত সেই দেশৰ ৰজাই পচতুলাক ফুলকোঁৱৰলৈ বিয়া দিলে। অৰুণা-জগৰা তেওঁলোকৰে সন্তান।

ৰচনা কাল

ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীতৰ ৰচনাৰ সঠিক সময় নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি।

বৈশিষ্ট্য

ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীতৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ হৈছে–
অলৌকিকতাৰ প্ৰকাশ
ৰচনাৰীতিৰ সৰলতা
অসমীয়া গ্ৰাম্য জনজীৱনৰ চিত্ৰ প্ৰকাশ
স্বৰবৃত্ত ত্ৰিপদী ছন্দ বিশিষ্ট
ছন্দ বা সুৰৰ লয় ৰাখিবৰ বাবে স্থান বিশেষে মূল ভাবৰ লগত সংগতি থকা বা নথকা একোফাঁকি গৌণ পদৰ ব্যৱহাৰ আদি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
অভি-নীল হত্যাকাণ্ড

অভি-নীল হত্যাকাণ্ড ২০১৮ চনৰ ৮ জুনত কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডকমোকাত সংঘটিত হৈছিল। ডকমোকালৈ ফুৰিব যোৱা গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা অভিজিত নাথ আৰু নীলোৎপল দাসক সোপাধৰাৰ সন্দেহত গণপ্ৰহাৰৰ বলি হৈ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। চ'চিয়েল মিডিয়া যোগে বিয়পি পৰা এটা ভুৱা বাতৰিৰ প্ৰভাৱত এই হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হৈছিল।

ঘটনাক্ৰম

গুৱাহাটীৰ দুজন যুৱক অভিজিত নাথ আৰু নীলোৎপল দাসে বন্ধৰ দিন উপভোগ কৰিবলৈ ২০১৮ৰ ৮ জুনত দিনৰ দহবজাত গুৱাহাটীৰ পৰা এখন ক'লা ৰঙৰ মহিন্দ্ৰ চাফাৰী গাড়ীৰে কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডিফু মহকুমাৰ কাংথিলাংচো (Kangthilangso) জলপ্ৰপাতলৈ যাত্ৰা কৰিছিল। ২৯ বছৰীয়া নীলোৎপল দাস বৃত্তিত এজন চাউণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰ আছিল আৰু গোৱাৰ এটা ষ্টুডিঅ'ত কৰ্মৰত আছিল। মাত্ৰ কেইদিনমান আগতে তেওঁ গুৱাহাটীৰ নিজা ঘৰলৈ আহিছিল। নিশা আঠমান বজাত তেওঁলোক কাঞ্চি লাংচোৰ পৰা উভতি আহোঁতে বাটতে পোৱা পানীজুৰি গাঁওত সোপাধৰাৰ সন্দেহত স্থানীয় লোকে তেওঁলোকৰ গাড়ীখন ৰখায়। স্থানীয় লোকসকলৰ উগ্ৰমূৰ্তি দেখি তেওঁলোকে পলাবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও তেওঁলোকক আগচি ধৰি নিৰ্মমভাবে মাৰধৰ কৰিবলৈ লয়। পুলিচৰ তথ্যমতে ২৫০ মান স্থানীয় লোক ঘটনাস্থলীত আছিল। উপস্থিত লোকৰ কোনোবা এজনে মোবাইলত ৰেকৰ্ড কৰা আৰু চ'ছিয়েল মেডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰা এটা ভিডিঅ'ত দেখা গৈছিল যে নীলোৎপল দাসে, "মই আচল অসমীয়া হয়...অসমীয়া হয় মই....মই সঁচাকৈ অসমীয়া হয়। মোৰ দেউতাৰ নাম গোপাল চন্দ্ৰ দাস, মাৰ নাম ৰাধিকা দাস..." বুলি আক্ৰমণকাৰীসকলক জীৱনৰক্ষা কৰিবলৈ কাতৰ অনুৰোধ জনাইছিল যদিও আক্ৰমণকাৰীসকলে সেই কথা গ্ৰাহ্য কৰা নাছিল। ক'লা ৰঙৰ গাড়ী লৈ জলপ্ৰপাত চাবলৈ যোৱা যুৱকদ্বয়ক দেখি অঞ্চলটোৰ ৰাইজে তেওঁলোকক সোপাধৰা বুলি সন্দেহ কৰিছিল; বিশেষকৈ তেওঁলোকে ৰখা দীঘলকৈ চুলিয়ে এই সন্দেহ অধিক ঘনীভূত কৰিছিল। দুজন সন্দেহজনক যুৱক অঞ্চলটোত প্ৰৱেশ কৰা বুলি ওলোৱা খবৰ মুহূৰ্ত্ততে বিয়পি পৰিছিল আৰু এজন দুজনকৈ লোক গোট খাব ধৰিছিল। তাৰোপৰি তেওঁলোকে সেই গ্ৰামাঞ্চলৰ মাজেৰে বহু পলমকৈ উভতি আহিছিল। ধৰি ৪৭জন অভিযুক্তক পুলিচে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। পুলিচে ৮০০ পৃষ্ঠা জোৰা অভিযোগনামা ডিফু আদালতত দাখিল কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অপৰাধ
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম
২৭ ছেপ্টেম্বৰ

ঘটনাৱলী

১২৯০ - চীনত হোৱা প্ৰবল ভূমিকম্পৰ ফলত এক লাখ লোকৰ মৃত্যু হয়।
১৭৬০ - মীৰজাফৰক গাদীচ্যুত কৰি মীৰকাচিম বংগৰ নৱাব হয়।
১৮২৫ - ইংলেণ্ডৰ ষ্টকটন আৰু ডাৰলিংটন চহৰৰ মাজত ভাপচালিত ইঞ্জিনে টনা পৃথিৱীৰ প্ৰথম যাত্ৰীবাহী আৰু মালবাহী ৰে'লগাড়ীৰ চলাচল আৰম্ভ হয়।
১৯৫৮ - ভাৰতৰ মিহিৰ সেনে ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি অতিক্ৰম কৰে। ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা তেৱেই প্ৰথম ভাৰতীয়।
১৯৯৬ - তালিবানৰ দ্বাৰা কাবুল দখল হৈছিল।
২০০৩ - প্ৰথম বাৰৰ বাবে বিশ্বত বিজ্ঞানীসকলৰ দ্বাৰা নিগনিৰ ক্ল’ন সম্পন্ন হয়।

জন্ম

১৬০১ - লুই ত্ৰয়োদশ, ফ্ৰান্সৰ ৰজা।
১৭২২ - চেমুৱেল আডামছ, আমেৰিকাৰ বিপ্লৱী আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃ পুৰুষ সকল মাজৰ এজন।
১৭৮৩ - আগাষ্টিন দে ইটুৰবিডে বা মেক্সিকোৰ আগাষ্টিন, মেক্সিকোৰ সেনাপতি আৰু ৰাজনেতা। (মৃঃ ১৯ জুলাই, ১৮২৪)
১৮৬২ - লুইছ ব'থা (Louis Botha), দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী।
১৮৭০ - গ্ৰাছিয়া ডেলেড্ডা, ইটালীৰ গল্প লেখিকা আৰু ঔপন্যাসিকে। ১৯২৬ চনত তেওঁ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯০৭ - ভগৎ সিঙ, ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সংগ্ৰামী নেতা।
১৯২২ - বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ফুকন, অসমৰ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ।
১৯৩২ - য়শ চোপ্ৰা, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।
১৯৬৮ - ৰাহুল দেৱ, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা।
১৯৮১ - লক্ষ্মীপতি বালাজী, ভাৰতীয় জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন খেলুৱৈ।
১৯৮৪ - এভ্ৰিল লেভীন (Avril Lavigne), কানাডাৰ গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৮৩৩ - ৰাজা ৰামমোহন ৰায়, সমাজ সংস্কাৰক।
১৯১৭ - এডগাৰ ডেগাস (Edgar Degas), ফৰাচী চিত্ৰশিল্পী।
১৯৩৩ - কামিনী ৰায়, ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ৰ এগৰাকী শীৰ্ষ বঙালী সমাজকৰ্মী আৰু নাৰীবাদী কবি।
১৯৬৫ - ক্লাৰা বউ (Clara Bow), অবাক কথাছবিৰ আমেৰিকান অভিনেত্ৰী।
১৯৭২ - এছ আৰ ৰংগনাথন, ভাৰতৰ এগৰাকী গণিতজ্ঞ আৰু পুথিভঁৰালী।
১৯৭৩ - জেহিৰুদ্দিন আহমদ, অসমৰ শিক্ষা জগতৰ এজন কিংবদন্তি শিক্ষক আৰু সমাজ-সেৱক।
২০০৮ - মহেন্দ্ৰ কাপুৰ, হিন্দী কথাছবিৰ প্ৰখ্যাত গায়ক।

দিৱস

বিশ্ব পৰ্যটন দিৱস।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য সূত্ৰ
জ্যোতিপ্ৰসাদ এজ্‌ এ ফিল্ম মেকাৰ

জ্যোতিপ্ৰসাদ এছ এ ফিল্ম মেকাৰ গৌহাটী চাইন ক্লাবৰ সৌজন্যত প্ৰকাশিত অপূৰ্ব শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু আদি পাব্লিকেশ্যনছৰ ৰাজীৱ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এখন গ্ৰন্থ৷ এই গ্ৰন্থখনে ২০০৫ চনৰ ১৭ জুনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্মদিৱস, শিল্পী দিৱসৰ দিনাখনত মুক্তি পাইছিল৷ গ্ৰন্থখনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান সম্পৰ্কে ধাৰণা আৰু কৌশলৰ লগতে সেইসময়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয চলচ্চিত্ৰৰ ৰূপৰেখাৰো বিৱৰণ দিছে৷

লগতে চাওক

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
গৌহাটী চাইন ক্লাব

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমৰ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
অতুলানন্দ গোস্বামী

অতুলানন্দ গোস্বামী (জন্ম: ১৯৩৫; মৃত্যু: ২৭ জুলাই, ২০২২) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু অনুবাদক। 'চেনেহ জৰীৰ গাঁথি' শীৰ্ষক গল্প-সংকলনখনৰ বাবে ২০০৬ বৰ্ষত তেওঁক সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেখেতে ৰচনা কৰা 'নামঘৰীয়া' নামৰ এখন উপন্যাস গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰই ধাৰাবাহিক ৰূপে প্ৰচাৰ কৰিছিল। অনুবাদক হিচাপে প্ৰধানকৈ অসমীয়া ভাষাৰ পৰা ইংৰাজী, বঙালী, ওড়িয়া আৰু সেই ভাষাসমূহৰ পৰা অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেখেত কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ সম্পাদকৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। 'চেনেহ জৰীৰ গাঁথি' ৰ বাবে ২০০৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেখেতক ২০১৩ চনৰ অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
তেখেতৰ নামঘৰীয়া নামৰ উপন্যাসখন ’নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট’ৰ উদ্যোগত ১২টাতকৈ অধিক ভাষালৈ অনূদিত হৈছে৷ ইয়াৰে নেপালী ভাষাত অনূদিত কিতাপখনে সাহিত্য একাডেমীৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰে৷

দেহাৱসান

২০২২ চনৰ ২৭ জুলাই তাৰিখে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পতালত অতুলানন্দ গোস্বামীয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৮৭ বছৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

abour the author at Enajori.com
Negro Couple In Search Of Siva by Atulananda Goswami
Namagharaiya, by Atulananda Goswami
ATULANANDA GOSWAMIR SWA-NIRBACHITA GALPA-SANGRAH

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংস্কৃতি

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংস্কৃতি য়ে ইয়াৰ লোকসকলৰ বাক বা কথনশৈলী, সাহিত্য, সংগীত, দৃশ্য কলা, পৰিবেশন কলা, খাদ্য, ক্ৰীড়া, ধৰ্ম, আইন, প্ৰযুক্তিৰ লগতে অন্যান্য ৰীতি-নীতি, বিশ্বাস আৰু জ্ঞানৰ ৰূপকে ধৰি বিভিন্ন সামাজিক আচৰণ, প্ৰতিষ্ঠান আৰু নীতি-নিয়ম আদিক সামৰি লয়। আমেৰিকাৰ সংস্কৃতি আমেৰিকাৰ, ইয়াৰ ভৌগোলিক পৰিবেশ, বিভিন্ন অভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক শক্তি আৰু প্ৰব্ৰজনৰ দ্বাৰা গঢ় লৈ উঠিছে।

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংস্কৃতিৰ ভেটিসমূহ প্ৰথম অৱস্থাত পশ্চিমীয়া ভিত্তিক আছিল আৰু মূলতঃ ইংৰাজসকলৰ প্ৰভাৱত পৰিছিল। কিন্তু ফৰাচী, জাৰ্মান, গ্ৰীক, আইৰিছ, ইটালীয়, স্কটিছ, ৱেলছ, ইহুদী, পোলেণ্ড, স্ক্যাণ্ডিনেভিয়ান আৰু স্পেনিছ আঞ্চলিক প্ৰভাৱো আছিল। কিন্তু আফ্ৰিকাৰ আৰু খিলঞ্জীয়া সংস্কৃতিকে ধৰি অ-পশ্চিমীয়া প্ৰভাৱে আৰু শেহতীয়াকৈ এছিয়াৰ সংস্কৃতিয়েও আমেৰিকাৰ সংস্কৃতিতন্ত্ৰত বিশেষভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছে।

ইতিহাস

ৰীতিনীতি আৰু পৰম্পৰা

কলা

স্থাপত্যশিল্পৰ ক্ষেত্ৰত আমেৰিকাৰ স্থাপত্য আঞ্চলিকভাৱে বৈচিত্ৰময় আৰু বহুতো বাহ্যিক শক্তিৰ দ্বাৰা স্থাপত্যশিল্প গঢ় দিয়া হৈছে। সেয়েহে আমেৰিকাৰ স্থাপত্যক বৰ্ণিল বুলি ক’ব পাৰি। পৰম্পৰাগতভাৱে আমেৰিকাৰ স্থাপত্যৰ প্ৰভাৱ ইংৰাজসকলৰ স্থাপত্যৰ পৰা গ্ৰীক ৰোমান স্থাপত্যলৈকে প্ৰভাৱ পৰিছে।

সমাজ

যদিও একবিংশ শতিকাৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক আমেৰিকান লোকে নিজকে মধ্যবিত্ত শ্ৰেণী বুলি পৰিচয় দিয়ে, তথাপিও আমেৰিকাৰ সমাজত আয়ৰ বৈষম্য বৃদ্ধি পাইছে।

আন বেছিভাগ দেশৰ তুলনাৰ বিপৰীতে আমেৰিকাত আগ্নেয়াস্ত্ৰ আইন অনুমোদিত আৰু ব্যক্তিগত বন্দুকৰ মালিকীস্বত্ব সাধাৰণতে আমেৰিকাৰ প্ৰায় আধাসংখ্যক পৰিয়ালত অন্ততঃ এটা হলেও আগ্নেয়াস্ত্ৰ থকা দেখা যায়।

সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান

আঞ্চলিক বিভিন্নতা

সাংস্কৃতিক ভূগোলবিদ কলিন উডৱাৰ্ডৰ মতে আমেৰিকাৰ এঘাৰটামান সাংস্কৃতিক অঞ্চল আছে, যিবোৰ তেওঁলোকৰ বসতিৰ ইতিহাসৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে।

খেল-ধেমালি

১৮০০ চনৰ শেষৰ ফালে আমেৰিকাত ফুটবলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিবলৈ উৎসাহিত কৰা হয়। বিংশ শতিকাত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত শাৰীৰিক শিক্ষা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
আমেৰিকাৰ প্ৰধান দলীয় ক্ৰীড়াৰ ভিতৰত বেছবল হৈছে আটাইতকৈ পুৰণি। পেছাদাৰী বেছবল ১৮৬৯ চনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯৬০ চনলৈকে জনপ্ৰিয়তাৰ কোনো ঘনিষ্ঠ প্ৰতিদ্বন্দ্বী নাছিল। যদিও বেছবল এতিয়া আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় খেল নহয়। তথাপি এতিয়াও "ৰাষ্ট্ৰীয় খেল" হিচাপে ধৰা হয়।

আইচ হকী হৈছে চতুৰ্থ অগ্ৰণী পেছাদাৰী দলীয় ক্ৰীড়া। গ্ৰেট লেক আৰু নিউ ইংলেণ্ড-এলেকাৰ সংস্কৃতিৰ সদায় মূল ভেটি হিচাপে পৰিগণিত হোৱা এই খেলবিধে ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই আমেৰিকাৰ দক্ষিণৰ দৰে অঞ্চলত কম গুৰুত্ব লাভ কৰিছিল।

বিশেষকৈ যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত অংশগ্ৰহণৰ খেল হিচাপে ফুটবল অতি জনপ্ৰিয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় ক্ষেত্ৰত আমেৰিকাৰ জাতীয় দলসমূহ প্ৰতিযোগিতামূলক। ছয়কুৰিটা দলৰ (অহা কেইবছৰমানৰ ভিতৰত আৰু চাৰিটা দল যোগ হোৱাটো নিশ্চিত কৰা হৈছে) পেছাদাৰী লীগ মেজৰ লীগ ছকাৰে মাৰ্চৰ পৰা অক্টোবৰলৈকে খেলে, কিন্তু ইয়াৰ টেলিভিছন দৰ্শক আৰু সামগ্ৰিক জনপ্ৰিয়তা আমেৰিকাৰ অন্যান্য পেছাদাৰী ক্ৰীড়াতকৈ পিছ পৰি আছে।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰশ্ৰেণী:সংস্কৃতি
নীলম দেও

]]ত দেও
নীলম দেও ; ১৯৭৫ চনৰ ব্যাচৰ ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাৰ (আই এফ এছ) বিষয়া আছিল। তেওঁ ডেনমাৰ্ক আৰু ক’ট ডি আইভ’ৰত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। লগতে ছিয়েৰা লিয়ন, নাইজাৰ আৰু গিনিত সমান্তৰালভাৱে দ্বায়িত্ব পালন কৰিবলৈ স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

চাকৰি কৰি থকা সময়ছোৱাত তেওঁ দুবাৰকৈ আমেৰিকাত নিযুক্তি লাভ কৰিছিল – প্ৰথম বাৰ ৱাশ্বিংটন ডি চি (১৯৯২–১৯৯৫) আৰু দ্বিতীয় বাৰ নিউয়ৰ্কত (২০০৫–২০০৮)। নিউয়ৰ্কত কনছুল জেনেৰেল হিচাপে তেওঁ বিনিয়োগ প্ৰসাৰৰ কামত নিয়োজিত আছিল।

ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত ৩৩ বছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ পিছত ২০০৯ চনত গেটৱে হাউছ: ইণ্ডিয়ান কাউন্সিল অন গ্ল’বেল ৰিলেচনছৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাবে আছিল। তেওঁ চেণ্টাৰ ফৰ এয়াৰ পাৱাৰ ষ্টাডিজৰ বিশিষ্ট ফেলো, দ্য ক্লাইমেট গ্ৰুপৰ উপদেষ্টা – স্থিতিশীল উন্নয়নৰ বাবে পৰামৰ্শদাতা – আৰু মানৱ অধিকাৰ সংস্থা ব্ৰেকথ্ৰুৰ ব’ৰ্ডত পৰিচালনা পৰিষদৰ সদস্য পদত সেৱা আগ বঢ়াইছিল।

শিক্ষা

নীলম দেও দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল । ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত(আই এফ এছ)ত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ ১৯৭১-১৯৭৪ চনলৈকে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কমলা নেহৰু কলেজত অৰ্থনীতিৰ বিষয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল। নীলমৰ বিশেষকৈ আফ্ৰিকা, দক্ষিণ-পূব এছিয়া, ভাৰত-আমেৰিকাৰ বিভিন্ন বিষয়সমূহৰ ওপৰত বিস্তৃত জ্ঞান আৰু পৰিচয় আছিল। দ্বিপাক্ষিক সম্পৰ্ক, বাংলাদেশ আৰু অন্যান্য ছাৰ্কৰ প্ৰতিবেশী দেশসমূহৰ বিষয়ে গভীৰ জ্ঞান আৰু দীৰ্ঘদিনৰ অভিজ্ঞতা আছিল।

কূটনৈতিক কেৰিয়াৰ

নীলাম দেওয়ে ১৯৭৭-১৯৮০ চনৰ সময়ছোৱাত ইটালীত ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱা (IFS)ৰ সৈতে নিজৰ কূটনৈতিক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী পোষ্টিঙৰ ভিতৰত থাইলেণ্ডৰ ৰাজনৈতিক আৰু প্ৰেছ বিষয়া হিচাপে (১৯৮৪–১৯৮৭) চনৰ সময়ছোৱাত দায়িত্বত আছিল। বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ত নিযুক্তিৰ সময়ছোৱাত বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ আৰু মালদ্বীপৰ যুটীয়া সচিব আছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ডেনমাৰ্কৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে (১৯৯৬–৯৯), আৰু তাৰ পিছত কোট ডি আইভৰিৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে (১৯৯৯–২০০২) নিযুক্তি লাভ কৰে, ছিয়েৰা লিয়ন, নাইজাৰ আৰু গিনিত সমান্তৰালভাৱে স্বীকৃতি লাভ কৰে। তেওঁৰ শেষৰটো নিযুক্তি (২০০৫–০৮) আছিল নিউয়ৰ্কত কনছুল জেনেৰেল হিচাপে। কৌশলগত বিষয়ত আমেৰিকাৰ কংগ্ৰেছ, থিংক টেংক আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাটো তেওঁৰ বিশেষ দায়িত্বৰ ভিতৰত আছিল।

প্ৰকাশ আৰু উপস্থিতি

ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক উত্থান, diaspora প্ৰব্ৰজন আৰু বিশ্ব ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ওপৰত তেওঁ সঘনাই মন্তব্য প্ৰদান কৰি আহিছে। তেওঁৰ প্ৰবন্ধসমূহ বিভিন্ন প্ৰকাশনত প্ৰকাশ পাইছে –সেই বোৰ হ'ল গেটৱে হাউচ, নিউজৱিক, rediff.com, আৰু প্ৰগতি। সম্প্ৰচাৰিত মাধ্যমত বিশেষ কৈ BBC, CNN-IBN আদি টেলিভিছন চেনেলত বিভিন্ন আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। তাৰ উপৰি, তেওঁ বহুতো ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত বক্তৃতা দিবলৈ আমন্ত্ৰিত হৈছিল, য’ত তেওঁ গ্ল’বেল সম্পৰ্ক, ভূ-ৰাজনৈতিক বিষয়, আৰু ভাৰতৰ কূটনৈতিক নীতি সম্পৰ্কত আলোকপাত কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

নীলাম দেও প্ৰমোদ দেওৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁ এজন ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ (IAS) অধিকাৰী আছিল আৰু পূৰ্বে কেন্দ্ৰীয় বিদ্যুৎ নিয়ন্ত্ৰণ আয়োগ (Central Electricity Regulatory Commission)-ৰ অধ্যক্ষৰ পদত আছিল।

তেওঁলোকৰ নন্দিনী দেও নামৰ এগৰাকী কন্যা আছে, যি লেহাই বিশ্ববিদ্যালয় (Lehigh University), পেনসিলভেনিয়াত ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ সহ-প্ৰফেচৰ (Associate Professor) হিচাপে কৰ্মৰত।

তেওঁলোকৰ তিনিজন নাতি-নাতনি আছে। তেওঁলোক ক্ৰমে জ্ঞান, কবি আৰু আশা।

তথ্য সূত্ৰ
৩০ জুন

আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৮৫৫ - বৃটিছ বিৰোধী চাঁওতাল বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হৈছিল।
১৯৩৭ - বিশ্বৰ প্ৰথম জৰুৰীকালীন টেলিফোন নম্বৰ '৯৯৯' লণ্ডনত আৰম্ভ হৈছিল।

জন্ম

১৯২২ - অমূল্য বৰুৱা, অসমীয়া কবি।
১৯৩০ - চি এন আৰ ৰাও, ভাৰতীয় ৰসায়নবিজ্ঞানী।
১৯৪৩ - আহমদ ছফা, বাংলাদেশী ঔপন্যাসিক, কবি, প্ৰবন্ধকাৰ, চিন্তাবিদ।
১৯৬৬ - মাইক টাইছন, আমেৰিকান বক্সিং খেলুৱৈ।
১৯৬৯ - সনথ জয়সূৰ্য, শ্ৰীলংকাৰ ক্ৰিকেট খেলুৱৈ।
১৯৮৫ - মাইকেল ফেল্‌পচ, মাৰ্কিন সাঁতোৰবিদ আৰু অলিম্পিকত ২৩টা স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী।

মৃত্যু

১৯১৭ - দাদাভাই নৌৰজী, বৃটিছ সংসদৰ প্ৰথম ভাৰতীয় সদস্য। (জঃ ০৬/০৯/১৮২৫)
১৯৭১ - ভ্লাডিস্লাভ ভ'ল্ক'ভ, ৰুচ দেশৰ মহাকাশচাৰী।
১৯৯৯ -কেপ্টেইন জিণ্টু গগৈ, কাৰ্গিল যুদ্ধত শ্বহীদ হয়।

দিৱস

শিক্ষক দিৱস (ডমিনিকান গণতন্ত্ৰ)।
বিশ্ব সামাজিক মাধ্যম দিৱস।
সশস্ত্ৰ বাহিনী দিৱস (গুৱাটেমালা)।
নৌ সেনা দিৱস (ইজৰাইল)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
মণিৰাম দেৱানৰ গীত

মণিৰাম দেৱানৰ গীতটো বুৰঞ্জীমূলক মালিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। অসমত ১৮৫৭ চনত চিপাহী বিদ্ৰোহৰ গুৰি ধৰোঁতা মণিৰাম দেৱানক ইংৰাজে ১৮৫৮ চনত দোষী সাব্যস্ত কৰি ফাঁচীকাঠত ওলোমালে। তেখেতৰ মৃত্যু হোৱাত অসমৰ জনসাধাৰণ শোকত ম্ৰিয়মান হৈ পৰে। এই সামূহিক শোকানুভূতিয়েই 'মণিৰাম দেৱান' গীতটিৰ মূল বিষয়বস্তু।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ন'বেল বঁটা বিজয়ী (ৰসায়ন বিজ্ঞান)

ন'বেল বঁটা বছৰি প্ৰদান কৰা এটা অতি সন্মানীয় পুৰস্কাৰ। স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে। ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়। ১৯০১ চনত প্ৰথমে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ৰসায়ন বিজ্ঞান বিষয়ত ন'বেল লাভ কৰা ব্যক্তিৰ তালিকা ইয়াত ৰখা হৈছে।

বৰ্ষ
আলোকচিত্ৰ
বিজেতা
নাগৰিকত্ব
অৱদান

২০১২
|
ৰবাৰ্ট জে. লেফ্‌ক'ৱিজ (Robert J. Lefkowitz)

G-প্ৰ'টিন একত্ৰিত ৰিচেপ্টৰ সম্বন্ধীয় গৱেষণা ("for studies of G-protein-coupled receptors")
|
ব্ৰায়ান কে. ক'বিল্‌কা (Brian K. Kobilka)

২০১১
|
ডেন স্বেখ্‌টমেন (Dan Shechtman)

"অৰ্দ্ধস্ফটিকৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে" ("for the discovery of quasicrystals".)

২০১০
|
ৰিচাৰ্ড এফ. হেক (Richard F. Heck)

"জৈৱ সংশ্লেষণৰ বাবে পেলাডিয়াম অনুঘটকৰ দ্বাৰা প্ৰস্থীয় যুগ্মন" ("for palladium-catalyzed cross couplings in organic synthesis".)
|
আই-ইচি নেগিছি (Ei-ichi Negishi)
বাসস্থান:
|
আকিৰা ছুজুকি (Akira Suzuki)

অসমাপ্ত তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website of the Royal Swedish Academy of Sciences
Official website of the Nobel Foundation
Nobel Laureates and Universities at Nobelprize.org

~
জোনবিৰি (অলংকাৰ)

জোনবিৰি এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ। সাধাৰণতে কেঁচা সোণেৰে এই অলংকাৰ বিধ অসমৰ থলুৱা সোণাৰিয়ে তৈয়াৰ কৰে। ই দেখিবলৈ কাঁচি জোনটোৰ দৰে বা ক'ব পাৰি ইয়াৰ আকাৰ অৰ্ধ-চন্দ্ৰৰ দৰে। উৎসৱ-পাৰ্বন, বিয়া-সবাহ আৰু বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠানত অসমীয়া মহিলাই এই অলংকাৰ পৰিধান কৰে। ৰঙালী বিহুত বিহু নাচোতেও নাচনীয়ে ডিঙিত জোনবিৰি পিন্ধে।

অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতি

অসমীয়া গহনা তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতিটো দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা। বিভিন্ন সঁজুলি সমূহ যেনে:হাঁতুৰী, ভাটী, নিয়াৰি, ডাইচ, ফলি, কৰ্ষণী, কাঁটি, নোৱনি, লেপ, থিনা/ঠিনা, বাখৰ আদিৰ সহায়ত হাতেৰে এই গহনা বিশেষ তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে গহনাৰ জঁকাটো ৰূপ ধাতুৰ সহায়ত তৈয়াৰ কৰি তাৰ ওপৰত সোণৰ পাতল আৱৰণ দিয়া হয়। ইয়াৰ বাবে সোণ গলাই 'স্প্ৰে' যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা গহনাৰ ওপৰত এটা নিৰ্দিষ্ট অনুপাতত প্ৰলেপ দিয়া হয়। এই পদ্ধতিটোক সোণপানী চৰোৱা বুলিও কোৱা হয়। সাধাৰণতে অসমীয়া গহনাৰ আকাৰ-আকৃতি বা ৰূপাংকৰণ জৈৱিক বৈচিত্ৰ্য আৰু অসমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰৰ আকৃতিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। এই পদ্ধতিতে জোনবিৰিও প্ৰস্তুত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
মূৰৰ বিষ

মূৰৰ বিষ হৈছে মূৰ বা ডিঙি অঞ্চলৰ যিকোনো অংশত হোৱা যিকোনো ধৰণৰ বিষ বা বেদনা। ই মূৰ বা ডিঙিত দেখা দিয়া যিকোনো পৰিস্থিতিক লক্ষণ হ'ব পাৰে।

কাৰণ

প্ৰাৰম্ভিক পৰা গুৰুতৰ যিকোনো ধৰণৰ অসংখ্য কাৰকৰ বাবে মূৰৰ বিষ হ'ব পাৰে। মগজুৰ কলাত বেদনা সংগ্ৰাহী কোষ নাথাকে বাবে ই নিজে বিষৰ প্ৰতি সংবেদনশীল নহয়। গতিকে মগজুৰ চাৰিওকাষে থকা বেদনা সংবেদী গঠন ব্যতিব্যস্ত হোৱাৰ বাবেহে বিষৰ অনুভৱ হয়। মূৰ আৰু ডিঙিত এনে নটা বেদনা সংবেদী গঠন আছে, সেইকেইটা হৈছে ক্ৰেণিয়াম (লাওখোলাৰ পেৰিঅ'ষ্টিয়াম), মাংসপেশী, স্নায়ু, সিৰা আৰু ধমনী, ছাবকিউটেনিয়াছ টিছু, চকু, কাণ, ছাইনাছ আৰু মিউক'আছ আৱৰণ। মূৰৰ বিষৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীবিভাজন পদ্ধতি আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকে বহুল প্ৰচলিত জনপ্ৰিয় পদ্ধতি হৈছে International Headache Society। মূৰৰ বিষ এটা অবৈজ্ঞানিক লক্ষণ, অৰ্থাৎ অনিদ্ৰা, দূঃচিন্তা, চিকিৎসা আৰু দৰৱৰ প্ৰভাৱ, ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ আৰু সাধাৰণ পানীলগা, মূৰৰ আঘাত, সঘনাই অতি ঠাণ্ডা খাদ্য বা পানীয় গ্ৰহণ কৰা, দাঁত বা ছাইনাছৰ সমস্যা, আৰু অন্যান্য বহুতো কাৰককে ধৰি ইয়াৰ অসংখ্য সম্ভাৱনীয় কাৰক আছে।

প্ৰতিৰোধ আৰু চিকিৎসা

কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মূৰৰ বিষৰ চিকিৎসা কৰা হয়, কিন্তু সাধাৰণতে প্ৰায়েই বেদনানাশক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰোগৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণ