ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শোভা দে

শোভা ৰাজাধ্যাক্সা বা শোভা দে (জন্ম ৭ জানুৱাৰী ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰবন্ধকাৰ৷ তেওঁক প্ৰধানকৈ তেওঁৰ কাহিনীসমূহত অংকণ কৰা সমাজৰ ৰূপ আৰু যৌনতাৰ বাবে জনা যায়৷ সাহিত্যিক কৰ্মৰাজিত প্ৰাধান্য পোৱা এই মূল বিষয়-বস্তুৰ বাবে তেওঁক ’ভাৰতৰ জেকি কলিনছ (Jackie Collins of India) বুলিও অভিহিত কৰা হয়৷

শৈশৱ

শোভা দেৰ জন্ম হয় ১৯৪৮ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত মহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰত৷ তেওঁ শৈশৱৰ বেছিভাগ সময় মুম্বাইৰ গিৰগাওঁ (Girgaon)-ত অতিবাহিত কৰিছিল৷ তেওঁ এগৰাকী মডেল ৰূপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷

কৰ্মজীৱন

মডেল ৰূপে সফলতা লাভ কৰাৰ পিছত শোভা দেই ১৯৭০ চনত সাংবাদিকৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে৷ এইসময়ত তেওঁ ষ্টাৰদাষ্ট, চ’ছাইটি আৰু চেলিব্ৰিটি নামেৰে তিনিখন জনপ্ৰিয় আলোচনীৰ সম্পাদকৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে৷ ১৯৮০ ৰ দশকত তেওঁ The Times of India কাকতৰ দেওবৰীয়া আলোচনীতো নিয়মীয়াকৈ অৱদান আগবঢ়ায়৷ বৰ্তমান তেওঁ ভালেসংখ্যক কাকত আৰু আলোচনীত নিয়মীয়া লেখিকা৷

গ্ৰন্থ

Small Betrayals (Forthcoming book) − হে হাউছ, নতুন দিল্লী, ২০১৪
Shobhaa: Never a Dull De − হে হাউছ, নতুন দিল্লী, ২০১৩
Shethji −২০১২
Shobhaa at Sixty −হে হাউছ, নতুন দিল্লী, ২০১০
Sandhya`s secret −২০০৯
Superstar India – From Incredible to Unstoppable
Strange Obsession
Snapshots
Spouse: The truth about marriage
Speedpost – পেংগুইন, নতুন দিল্লী, ১৯৯৯
Surviving Men – পেংগুইন, নতুন দিল্লী, ১৯৯৮
Selective Memory – পেংগুইন, নতুন দিল্লী, ১৯৯৮
Second Thoughts – পেংগুইন, নতুন দিল্লী, ১৯৯৬
Small betrayals – ইউ বি এছ পাব্লিছাৰ্ছ, নতুন দিল্লী ১৯৯৫
Shooting from the hip – ইউ বি এছ পাব্লিছাৰ্ছ, নতুন দিল্লী ১৯৯৪
Sultry Days – পেংগুইন, নতুন দিল্লী,১৯৯৪
Sisters – পেংগুইন, নতুন দিল্লী,১৯৯২
Starry Nights – পেংগুইন, নতুন দিল্লী,১৯৮৯
Socialite Evenings – পেংগুইন, নতুন দিল্লী, ১৯৮৯

তথ্যউৎস

External links

Shobhaade blogspot
Book Review of Shobhaa De's new book titled Sethji
Interview with Shobhaa De
Times of India Blog

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
অসম দিৱস

অসম দিৱস বা চ্যু-কা-ফা দিৱস হ'ল অসমৰ আহোম ৰাজবংশৰ প্ৰথম স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাৰ স্মৃতিত প্ৰতিবছৰে অসমত পালন কৰা এটা দিৱস। ১২২৮ চনৰ এই দিনটোতে তেখেতৰ লগতে আহোমসকল সৌমাৰত উপস্থিত হৈ আহোম ৰাজ্য বা মু'ঙ দ'ন চ'ন খাম স্থাপন কৰিছিল। সমগ্ৰ অসমবাসীয়ে ১৯৮৭ চনৰ পৰা ‘‘অসম দিৱস’’ হিচাপে পালন কৰি আহিছে। ১২২৮ চনৰ ২ ডিচেম্বৰ (১৬ আঘোণ) তাৰিখে চাওলুং চ্যুকাফাই পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ সৌমাৰ খণ্ডত ভৰি থোৱা ঐতিহাসিক দিনটোক চিৰস্মৰণীয় কৰি ৰখাৰ মানসেৰে ছৈখোৱা অঞ্চলৰ ভীমকান্ত বুঢ়াগোহাঁই নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ১৯৭২ চনত আৰম্ভ কৰা এক প্ৰচেষ্টাৰ ফলত এই দিৱসৰ আৰম্ভণি ঘটে।

অসম দিৱসৰ উৎপত্তি

১৯৭২ চনত ছৈখোৱা অঞ্চলৰ সমাজকৰ্মী ভীমকান্ত বুঢ়াগোহাঁইয়ে ২ ডিচেম্বৰ দিনটো চ্যুকাফা দিৱস হিচাপে উৎযাপন কৰাৰ উদ্দেশ্যে বিষয়টো শদিয়াৰ মৌজাদাৰ আৰু শদিয়া আঞ্চলিক ছাত্ৰসন্থাৰ লগত আলোচনা কৰে আৰু সকলোৰে সহমতত শদিয়াৰ পাটিদৈ নগাঁৱৰ ৰাজগড় প্ৰথমিক বিদ্যালয়ত এই দিৱস উৎযাপন কৰা হয়। ১৯৭৩ চনত একে ঠাইতে অনুষ্টুপীয়াকৈ চ্যুকাফা দিৱস পতা হয় যদিও সেই একে ঠাইতে ১৯৭৪ চনত এই দিৱস অতি ধুমধামেৰে পতা হয়। ভীমকান্ত বুঢ়াগোহাঁই, শদিয়াৰ তেতিয়াৰ মৌজাদাৰ আৰু বৰঞ্জীবিদ ভবানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ উদ্যোগত পতা সভাখনত শদিয়াৰ সকলো চৰকাৰী-বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানে সহযোগ কৰে। সভাখনৰ উদ্বোধক আছিল অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি মহেন্দ্ৰ বৰা। নিৰ্দিষ্ট বক্তা আছিল ড॰ নগেন শইকীয়া আৰু সভাখনৰ সভাপতি আছিল ড॰ লীলা গগৈ। বক্তৃতা প্ৰসংগত ড॰ লীলা গগৈয়ে ২ ডিচেম্বৰ দিনটো চ্যুকাফা দিৱস হিচাপে চৰকাৰী বন্ধ ঘোষণা কৰিবলৈ দাবী জনাব লাগে বুলি প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।

১৯৮১ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ চৰাইদেউত চ্যুকাফা দিৱস পতা হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰা কেইবাটাও জাতীয় সংগঠনে সেই দিনটো ‘চ্যুকাফা দিৱস’ হিচাপে স্বীকৃতি দিবৰ বাবে দাবী জনায়।

১৯৮৭ চনত ড॰ লীলা গগৈ, পদ্ম বৰকটকী আৰু ড॰ ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাই ১ মাৰ্চৰ ‘আজিৰ সময়’ কাকতত চ্যুকাফাৰ বিষয়ে বিভিন্ন লেখা লিখি সেই সংখ্যাটো চ্যুকাফা সংখ্যা হিচাপে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। সেই বছৰেই ২ ডিচেম্বৰত চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত জজ খেল পথাৰত চ্যুকাফা দিৱস আয়োজন কৰা হয় আৰু তাতেই মুখ্য অতিথি হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰা তেতিয়াৰ মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই চ্যুকাফা দিৱসক ‘অসম দিৱস’ হিচাপে চৰকাৰী স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। আৰু প্ৰায় ১৩ বছৰ পাটকাইৰ আশে-পাশে অনাই-বনাই থকাৰ পাছত ১২২৮ চনত সৌমাৰ খণ্ডত প্ৰৱেশ কৰে। যুদ্ধ-বিগ্ৰহ এৰাই চলি অতি বিচক্ষণতাৰে চ্যুকাফাই ব্ৰহ্মপুত্ৰ দুয়োপাৰে থকা সৰু সৰু জনগোষ্ঠীয় ৰাজ্যসমূহৰ একত্ৰিত কৰি ‘‘অসম’’ আৰু ‘‘অসমীয়া জাতি’’ গঢ়ি তুলিছিল। সকলোৰে মাজত মিত্ৰতা বজাই ৰাখিবলৈ নিজৰ ভাষা টাই আৰু নিজৰ তাও ধৰ্ম ত্যাগ কৰি সকলো জনগোষ্ঠীৰ সৈতে মিলি এক নতুন ভাষা সৃষ্টিত অৰিহনা যোগাইছিল। তেখেতৰে মহৎ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰি আহোমসকলে ছশ বছৰ শাসন কৰিছিল। চ্যুকাফাই অসমত বুৰঞ্জী চৰ্চাৰ পৰম্পৰাও আৰম্ভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শৰাগুৰি চাপৰি

ছাহ মিলন বা হজৰত আজান পীৰৰ দৰগাহ শৰাগুৰি চাপৰিত। য'ত তেখেতৰ মাজাৰ চৰিফ বা সমাধিস্থল আছে। চাপৰিটো দিখৌ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ নৈয়ে প্ৰায় তিনি ফালে বেৰি আছে। সেইফালে আজান ফকীৰৰ সমাধিস্থল টোৰ পৰা কেইবা মাইলমান দূৰত এখন কৈৱৰ্ত গাঁও আৰু কেইঘৰমান কুমাৰ আছে।

এসময়ত এই অঞ্চলত থকা এজোপা শৰা গছৰ তলত আজান পীৰে তেওঁৰ সংগীসকলৰ লগত জিকিৰ ৰচনা আৰু চৰ্চা কৰিছিল বুলি এক জনশ্ৰুতি আছে আৰু এই শৰা গছৰ পৰাই এই ঠাইৰ নাম শৰাগুৰি চাপৰি হয় বুলি কোৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ
লালুকসোলা বৰফুকন

লালুকসোলা বৰফুকন (পদবীত থকা সময়ঃ ১৬৭২–৮০ চন) আহোম সাম্ৰাজ্যৰ এজন বৰফুকন আছিল। তেওঁ নিজে ৰজা হোৱাৰ আকাংক্ষাত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত অসমে জয় কৰা গুৱাহাটী পৰিত্যাগ কৰিছিল।
১৬৭২ চনত কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ লাচিত বৰফুকনৰ দেহাৱসানৰ পিছত স্বৰ্গদেৱ চুন্যৎফা ওৰফে উদয়াদিত্য সিংহই লালুকসোলাক বৰফুকন হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। ১৬৮০ চনত ফুকন আৰু বৰুৱাসকলৰ দ্বাৰা তেওঁক হত্যা কৰা হয়।

মোগলৰ সৈতে সন্ধি

১৬৭৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ পুত্ৰ আজম শ্বাহে গুৱাহাটীকে ধৰি নামনি অসম মোগলৰ হাতত এৰি দিবলৈ কৈ লালুকসোলা বৰফুকনলৈ কটকী পঠায় আৰু অস্বীকাৰ কৰিলে ভয়াৱহ পৰিণতি হ'ব বুলি সকীয়াই দিয়ে। ইফালে আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ বিপক্ষে নিজৰ শক্তি বঢ়াবৰ বাবে লালুকসোলাই মোগলৰ সহায় বিচাৰিবলৈ থিৰাং কৰে। তেওঁ চুতাম্লাৰ ৰাজত্বকালত মোগলৰ লগ হোৱাৰ বাবে পলাই গৈ মোগল ৰাজ্যত থিতাপি লৈ থকা বাদুলী ডেকাফুকন(দদায়েক বাদুলী ফুকনৰ পুতেক)লৈ কটকী পঠিয়ায়। চিঠিত তেওঁ লিখে যে যদিহে বৰফুকনক অসমৰ ৰজা পতা যায় তেন্তে তেওঁ গুৱাহাটীৰ গড় মোগলক এৰি দিবলৈ ইচ্ছুক। আজম শ্বাহ এই প্ৰস্তাৱত মান্তি হয় আৰু গুৱাহাটী মোগলক গতাই দিলে অতিৰিক্ত চাৰি লাখ টকা দিবলৈকো ৰাজী হয়। সেইমতে চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত মনচুৰ খান আৰু বাদুলী ডেকাফুকনে গুৱাহাটীৰ দুৰ্গ চমজি লয়।

ক্ষমতা লাভ

পৰৱৰ্ত্তী সময়ত লালুকসোলা বৰফুকনে আগৰ ৰজা চুদৈফাক আঁতৰাই চুলিক্‌ফাক ৰজা পাতে আৰু আহোম ৰাজবংশৰ কোঁ‌ৱৰসকলৰ অংগক্ষত কৰোৱাই তেওঁ‌লোকক ৰজা হোৱাৰ অনুপযুক্ত কৰি তোলে। অচিৰেই তেওঁ‌ ৰাজমন্ত্ৰী ফুকন হিচাপে নতুন বিষয়বাব লাভ কৰি সৰ্বোচ্চ ক্ষমতা লাভ কৰে।

মৃত্যু

১৬৮০ চনৰ (১৬০২ শক) ২৪ নৱেম্বৰত বুঢ়াগোহাঁ‌ই আৰু অন্যান্য বিষয়াৰ সহযোগত ভোটাই ডেকা, মাধৱ তামূলী আৰু আঘোণা কছাৰীয়ে ৰাতি শুই থাকোঁ‌তেই লালুকসোলা বৰফুকনক হত্যা কৰে। তেওঁ‌ৰ তিনিজন পুত্ৰৰো প্ৰাণনাশ কৰাৰ লগতে ভায়েক মৰঙ্গী বৰবৰুৱাক হাতীশালত বন্দী কৰি থোৱা হয়।

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

Bhuyan S. K. ATAN BURAGOHAN AND HIS TIMES, first edition 1957 Lawyers Book Stall, Guwahati
Bhuyan Dr. S.K. Tunkhungia Buranji or A History of Assam (1681-1826) second edition 1968 Department of HISTORICAL AND ANTIQUARIAN STUDIES IN ASSAM Guwahati
Hiteswar Barbaruah, Ahomar-Din or A History of Assam under the Ahoms, 1981

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
অনৰণ্য

অনৰণ্য (২) (সংস্কৃত: अनारण्य) হিন্দু সাহিত্যত প্ৰদৰ্শিত সূৰ্যবংশৰ এজন ৰজা। তেওঁৰ কিম্বদন্তি হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁক ৰাৱণে হত্যা কৰিছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ পৃশদশ্বই নতুন ৰজা হ’ল।

কিম্বদন্তি

অনৰণ্য ইক্ষ্বাকুৰ বংশধৰ, আৰু অযোধ্যাৰ ৰজা। ৰামায়ণৰ মতে, ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণে শিৱৰ পৰা পশুপাত অস্ত্ৰ লাভ কৰাৰ পিছত, তেওঁ মানুহৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে, আৰু অনৰণ্যৰ সৈতে যুদ্ধ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকৰ বাহিনীৰ মাজত তীব্ৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। ৰাক্ষসসকলে ব্যৱহাৰ কৰা যাদুৰ বাবে অনৰণ্য সৈন্যৰ সৈতে পৰাজিত হয়। ৰাৱণৰ গদাৰ খুন্দাত তেওঁক ৰথৰ পৰা পেলাই দিয়া হৈছিল।
আনকি ৰাক্ষসে ৰজা আৰু তেওঁৰ বংশক উপহাস কৰাৰ সময়তো অনৰণ্যই এক অভিশাপ দিছিল যে ৰাৱণে একেটা বংশৰ এজন বংশধৰেৰ যোগেৰে তেওঁৰ অন্তিম যাত্ৰাৰ সন্ধান পাব। এই অভিশাপ তেতিয়াই সত্য হয় যেতিয়া ৰামে ৰাৱণক পৰাস্ত কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
ৰাগবী ফুটবল

ৰাগবী ফুটবল হৈছে এটি উচ্চ সংস্পৰ্শধৰ দলগত ক্ৰীড়া, যি মূলতে বলক আগবঢ়াই প্ৰতিপক্ষৰ গ'ললাইন পাৰ কৰাই পইণ্ট সংগ্ৰহ কৰাৰ উদ্দেশ্যে খেল হয়। ই মূলতঃ দুটা শাখাত বিভক্ত — ৰাগবী ইউনিয়ন (প্ৰতিটো দলত ১৫জনকৈ খেলুৱৈ) আৰু ৰাগবি লীগ (প্ৰতিটো দলত ১৩জনকৈ খেলুৱৈ)। এই খেল * নিউজিলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, ইংলেণ্ড, ফ্ৰান্স, ফিজি আদি দেশত জনপ্ৰিয়।

ইতিহাস

ৰাগবি ফুটবল ১৯শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইংলেণ্ডৰ ৰাগবি স্কুলত উদ্ভৱ হৈছিল। কাহিনী মতে, ১৮২৩ চনত উইলিয়াম ৱেব এলিছ নামৰ এজন ছাত্ৰে ফুটবল খেলি থাকোঁতে বলটো হাতে ধৰি দৌৰিছিল—এই ঘটনাই ৰাগবিৰ সূচনা কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:বিনোদন
শ্ৰেণী:খেল
টিকা (গায়িকা)

কাৰ্তিকা জাহজা (ইংৰাজী: Kartika Jahja; জন্ম: ১৯ ডিচেম্বৰ ১৯৮০), টিকা নামেৰে বেছি পৰিচিত, টিকা আৰু দ্য ডিছিডেণ্টছ বেণ্ডৰ এগৰাকী স্বতন্ত্ৰ গায়িকা আৰু গীতিকাৰ। তেওঁ লিংগ আৰু যৌনতাৰ বিষয়ৰ লেখিকা, অভিনেত্ৰী, উদ্যোগী, সমাজকৰ্মী। ২০১৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ " BBC 100 Women " তালিকাত স্থান লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮০ চনৰ ১৯ ​​ডিচেম্বৰত জাকাৰ্টা, ইণ্ডোনেছিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা জাহজাই আৰ্ট ইনষ্টিটিউট অৱ ছিয়াটলৰ পৰা ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

সক্ৰিয়তা

তেওঁৰ গীতবোৰ সদায় ৰাজনৈতিক বিষয়বস্তুৰ সৈতে জড়িত আছিল, কিন্তু ২০১৩ চনত জাহ্‌যাৰ সক্ৰিয়তা মূলত লৈঙ্গিক আৰু যৌনতা সম্পৰ্কীয় সমস্যা কেন্দ্ৰিক হৈ পৰে। তেওঁ আৰু কিছু সক্ৰিয় সমাজকৰ্মীয়ে মিলি বিশ্বব্যাপী আন্দোলন One Billion Rising-ৰ ইণ্ডোনেছিয়ান শাখাটো সংগঠিত কৰিছিল। সেই একেই বছৰত, তেওঁ নিজকে যৌন হিংসাৰ এজন নিৰ্যাতিত বুলি ঘোষণা কৰে, যাৰ ফলত বহুতো মহিলা তেওঁৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ নিজৰ অভিজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰে। ২০১৩-২০১৫ চনৰ ভিতৰত তেওঁ সংগীতৰ পৰা বিশ্ৰাম লৈ লৈঙ্গিক হিংসাৰ শিকাৰসকলৰ যত্নৰ বাবে সমাজকৰ্মী হিচাপে কাম কৰে।

আগষ্ট ২০১৫ চনত, তেওঁ আৰু ড॰ ৰেবেকা মুৰে মিলি Yayasan Bersama Project নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে, যাৰ লক্ষ্য সংগীত, কলা, আৰু জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ জৰিয়তে লৈঙ্গিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা কৰা। টিকা Kolektif Betina আৰু Mari Jeung Rebut Kembali নামৰ মহিলা সংগঠনৰো সক্ৰিয় সদস্য।

অন্যান্য কেৰিয়াৰ

জাহ্‌যা এগৰাকী উদ্যমী লেখিকা আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ KEDAI নামৰ এটা কেফেৰ মালিক, যি পুনৰব্যৱহৃত বস্তুৰে সাজি উঠা। এই কেফেটো ইণ্ডোনেছিয়াৰ স্থানীয় কফিক প্ৰসাৰ কৰাত সহায় কৰে, আৰু একাধিক প্ৰকাশন, যেনে CNN-ত প্ৰকাশ পাইছে।

তেওঁ এগৰাকী স্বাধীন লেখিকা হিচাপে বিভিন্ন ইণ্ডোনেছিয়ান আৰু আন্তৰ্জাতিক সংবাদ মাধ্যমত লেখা প্ৰকাশ কৰিছে। ২০০৯-২০১১ চনৰ ভিতৰত তেওঁ The Jakarta Post-ত Street Smart নামৰ এটা সাপ্তাহিক কলাম লিখিছিল।

জাহ্‌যাই Paul Agusta আৰু Joko Anwar পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰিছে, লগতে SUBVERSIF নামৰ এটা নাটকত অভিনয় কৰিছে, যি Henrik Ibsen-ৰ Enemy of The State-ৰ অভিযোজন আছিল।

সংগীতৰ তালিকা

এলবাম

Frozen Love Songs (2005)
Defrosted Love Songs (2006)
The Headless Songstress (2009)
MERAH (2016)

সংকলন

Thank You and Good Night Mother – "Saddest Farewell" (Original Soundtrack – Green Studio, 2005)
9 Naga – "Asa" (Original Soundtrack – Warner Music Indonesia, 2005)
Berbagi Suami – "Bengawan Solo" (Original Soundtrack – Aksara Records, 2006)
Mesin Waktu: Teman-Teman Menyanyikan Lagu Naif – "Dia Adalah Pusaka Seluruh Umat Manusia Yang Ada di Seluruh Dunia" (A Tribute Compilation – Aksara Records, 2007)
Seruan Indonesia – "Mayday" (Indonesian artists in support of Make Trade Fair, 2007)
Dead Time: Kala – "Manderlay" (Original Soundtrack – Black Morse Records, 2007)
Pintu Terlarang – "Home Safe" (Original Soundtrack – Lifelike Records, 2009)

সহযোগিতা

Dawai Damai – Agrikulture- "New Day" (Aquarius Musikindo, 2007)

চলচ্চিত্ৰ

Anniversary Gift (2008)
Pintu Terlarang (2009)
At the Very Bottom of Everything (2009)
SUBVERSIF (2014)

বাহ্যিক সংযোগ

একে নামৰ অন্য ব্যক্তি

টিকা ছাম্পটাৰ, আমেৰিকান অভিনেত্ৰী।
টিকা ব্ৰাভানি, ইণ্ডোনেছিয়ান অভিনেত্ৰী আৰু মডেল।
টিকা ভাণ্ডাৰী, নেপালী গায়িকা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়ান নাৰীবাদী
ৰশ্মি বনচল

ৰশ্মি বনচল ( এগৰাকী ভাৰতীয় অ-কল্পকাহিনী লেখক আৰু উদ্যোগী। ২০১৯ চন পৰ্যন্ত উদ্যোগবৃত্তি বা শিল্পোদ্যোগৰ ওপৰত তেওঁ নখন কিতাপ লিখিছে। তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ ষ্টে হাংৰি ষ্টে ফুলিচ্‌ (২০০৮) ২৫ জন উদ্যোগীৰ অভিজ্ঞতা সমূহ সামৰি লিখি উলিওৱা হৈছিল আৰু আৰু কিতাপখনৰ অভিলেখ সংখ্যক পাঁচ লাখ কপি বিক্ৰী হৈছিল। বনচল, উদ্যোগৰ ওপৰত পাঁচখন সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কিতাপৰ লেখক, তেওঁৰ কিতাপবোৰৰ সাত লাখতকৈও অধিক প্ৰতিলিপি বিক্ৰী হোৱাৰ লগতে আঠটা ভাৰতীয় ভাষালৈ কিতাপসমূহ অনুবাদ কৰা হৈছে। তেওঁ ভাৰতৰ অতি জনপ্ৰিয় অনুপ্ৰেৰণামূলক বক্তাসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

বনচল দক্ষিণ মুম্বাইৰ ‘টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান’ত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল য’ত তেওঁৰ দেউতাক এজন জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আছিল। কোলাবাৰ ‘ছেইণ্ট জোচেফ হাইস্কুল’ত পঢ়াৰ পিছত, তেওঁ চফিয়া মহিলা মহাবিদ্যালয়(ছফিয়া কলেজ ফ’ৰ ৱুমেন)ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু এই মহাবিদ্যালয়ৰপৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৯৩ চনত তেওঁ ‘ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ মেনেজমেণ্ট, আহমেদাবাদ’ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী লয়। ‘জেম’ ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় যুৱ আলোচনী। বনচলে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ব্ল’গ য়ুথকাৰীত তৰুণ চামৰ বাবে কেৰিয়াৰ উপযোগী আৰু উদ্যোগ বিষয়ক প্ৰবন্ধ লিখে।

লেখক ৰূপে

তেওঁ আই আই এম, আহমেদাবাদৰ এজন অধ্যাপকৰ দ্বাৰা ষ্টে হাংৰি ষ্টে ফুলিচ্‌ (২০০৮) গ্ৰন্থ লিখিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল; যি তেওঁক বিদ্যালয়ৰ ২৫ জন উদ্যোগীৰ অভিজ্ঞতা সমূহ সামৰি লোৱাৰ পৰামৰ্শ দিছিল। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী কিতাপ কনেক্ট দ্য ডটচ্‌ (২০১০)ত এম.বি.এ. ডিগ্ৰী নথকা উদ্যোগীসকলৰ উৎকৰ্ষৰ অন্বেষণ কৰা হৈছে। বনচলৰ কিতাপ আই হেভ আ ড্ৰীম (২০১১) সামাজিক উদ্যোগীসকলৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত আছিল। টেক মি হ’ম আৰু এৰাইজ, আৱেক। (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১৭)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
পংকজ মল্লিক

পংকজ কুমাৰ মল্লিক ( ; ১০ মে' ১৯০৫ – ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৮) এজন ভাৰতীয় সুৰকাৰ, নেপথ্য তথা ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ কণ্ঠশিল্পী আৰু অভিনেতা ।

১৯৭০ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৭২ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ সমগ্ৰ জীৱন জুৰি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে লাভ কৰে দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কলকাতাৰ মণিমোহন আৰু মনোমোহিনী মল্লিকৰ ঘৰত পংকজ কুমাৰ মল্লিকে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ মণিমোহনৰ পৰম্পৰাগত বাংলা সংগীতৰ প্ৰতি গভীৰ আগ্ৰহ আছিল। পংকজ মল্লিকে দুৰ্গাদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ তত্ত্বাৱধানত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰশিক্ষণ লয়। উচ্চশিক্ষা কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ স্কটিছ চাৰ্চ কলেজত। পঢ়া-শুনা শেষ কৰাৰ পিছত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নাতি-ভতিজা দীনেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ পিছত তেওঁৰ জীৱনৰ সুঁতি পৰিবৰ্তন হয়। ইয়াৰ ফলত মল্লিকৰ ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ প্ৰতি চিৰস্থায়ী আগ্ৰহ জন্মে আৰু অতি সোনকালেই তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ গীতৰ অন্যতম আগশাৰীৰ প্ৰতিষ্ঠাতা হিচাপে পৰিচিত হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯২৬ চনত কলকাতাৰ ভিডিঅ’ফোন কোম্পানীত একৈশ বছৰ বয়সত একবিংশ বছৰ বয়সত মল্লিকৰ প্ৰথম বাণিজ্যিক ৰেকৰ্ডিং ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ গীত নেমেচ্চে আজ প্ৰথম বাদল। অসংখ্য এলবামৰ ভিতৰত এইটোৱেই আছিল প্ৰথম, যিয়ে তেওঁক ৰবীন্দ্ৰ সংগীতত ঘৰুৱা নামলৈ পৰিবৰ্তন কৰিছিল।

১৯২৭ চনত কলকাতাত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ পূৰ্বসূৰী ইণ্ডিয়ান ব্ৰডকাষ্টিং কৰ্পোৰেচনত সুৰকাৰ আৰ চি বৰালৰ সৈতে তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয়, য’ত তেওঁ এজন সংগীত পৰিচালক আৰু কণ্ঠশিল্পী ৰূপে প্ৰায় পঞ্চাছ বছৰ সেৱা আগবঢ়াইছিল। চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতৰ উপৰিও মহিষাসুৰমৰ্দ্দিনী নামৰ অনুষ্ঠানটোৰো সংগীত ৰচনা কৰিছিল। ইয়াত বীৰেন্দ্ৰ কৃষ্ণ ভদ্ৰই চণ্ডীপাঠ আৰু বহু কেইজন প্ৰথিতযশা শিল্পীয়ে গীতত কণ্ঠ দিছিল। দুৰ্গাদেৱীৰ মহিষাসুৰৰ ওপৰত বিজয়সাব্যস্তৰ আধাৰত ৰচিত এই অনুষ্ঠানটো ইমানেই জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল যে এতিয়াও মহালয়াৰ দিনা পুৱা ৪ বজাত আকাশবাণীয়ে অনুষ্ঠানটোৰ বাণীবদ্ধ সংস্কৰণ সম্প্ৰচাৰ কৰে।

১৯৩১ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৩৮ বছৰ ধৰি তেওঁ বাংলা, হিন্দী, উৰ্দু আৰু তামিল ভাষাৰ ছবিত বিভিন্ন ধৰণে অৱদান আগবঢ়াইছিল। তেওঁ কে.এল. ছাইগল, শচীন দেৱবৰ্মণ, হেমন্ত মুখাৰ্জী, গীতা দত্ত, আশা ভোছলে, প্ৰমথেশ বৰুৱা, কানন দেৱী আদিৰ প্ৰখ্যাত সংগীত পৰিচালক, কণ্ঠশিল্পী বা অভিনয় শিল্পীৰ সৈতে তেওঁ কাম কৰিছে। নীতিন বসু আৰু তেওঁৰ ভায়েক, বিখ্যাত শব্দ অভিযন্তা মুকুল বসুৰ সৈতে মল্লিকে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত নেপথ্য গায়নশৈলী প্ৰৱৰ্তন কৰে।

ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰীয় ইতিহাসৰ আৰম্ভণিৰ পৰ্যায়ৰ ফিল্ম ষ্টুডিঅ’ কলকাতাৰ নিউ থিয়েটাৰত মল্লিক ২৫ বছৰ ধৰি কৰ্মৰত হৈ আছিল।

কৰ্ম

আমাৰ যুগ আমাৰ গান (বঙালী ভাষাত), ফিৰ্মা কে.এল.এম প্ৰাইভেট লিমিটেড, কলকাতা, ১৯৮০।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

: A comprehensive resource centre for research and documentation of Pankaj Mullick songs & related memorabilia

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:বঙালী কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
সূত্ৰপাত

সূত্ৰপাত ১৯৮৭ত মুক্তি পোৱা, আই.পি. প্ৰডাকচন্সৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু মৃদুল গুপ্তা পৰিচালিত এখন ৰঙীন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ ৰ পৰিবেশ চিত্ৰিত হৈছে, যদিও ই বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলন বিষয়ক ছবি নহয়। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে তপন দাসে। ছবিখনৰ এক বিশেষ চৰিত্ৰ কেমেৰামেন চোপ্ৰাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে বলীউডৰ অভিনেতা চৈয়দ আখতাৰ মিৰ্জাই।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

১৯৮২ চন। বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলন তেতিয়া তুঙ্গত। সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনত এক থমথমীয়া পৰিবেশ। তেনে প্ৰতিকুলতাকো নেওচি দিগন্তহঁতে ‘চিৰাজ’ নাটখন মঞ্চস্থ কৰাৰ সিদ্ধান্ত কৰিলে আৰু নাটকৰ আখৰাত ব্যস্ত হৈ পৰিল। তেনেতে ঘোষণা কৰা হ’ল বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন। চৌপাশে অশান্তিৰ জুই জ্বলি উঠিল। ঠায়েঠায়ে চলিল সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ।

চলচ্চিত্ৰ মাধ্যমটোৰ সামাজিক প্ৰভাৱৰ কথা বিবেচনা কৰি দিগন্তহঁতে সাম্প্ৰদায়িক সংহতিমূলক চুটিছবি এখন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিলে। হতাশাগ্ৰস্থতাত ভুগা অভিজ্ঞ কেমেৰামেন চোপ্ৰাই চুটিছবিখনত কাম কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। প্ৰকৃততে কেমেৰামেন চোপ্ৰাৰ বাবেই দিগন্ত চলচ্চিত্ৰ মাধ্যমটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰিছিল। আনোৱাৰ আৰু কিছুকিছু বন্ধুৰ সহযোগত কৰি ছবিৰ কাম শেষ হ’ল।

কিন্তু ছবি নিৰ্মাণৰ আৰম্ভণিৰ উচ্ছাস নাইকিয়া হৈ গ’ল, যেতিয়া পৰিবেশন আৰু ধাৰ-ঋণৰ সমস্যাই সিহঁতক আগুৰি ধৰিলে। চৰকাৰৰ দপ্তৰে দপ্তৰে সিহঁতে ঘূৰি ফুৰিলে। কিন্তু কাৰোপৰা সঁহাৰি নাপালে। লাহেলাহে দিগন্তৰ বন্ধু-বান্ধৱ এজন এজনকৈ আঁতৰি গ’ল। দিগন্তই ভালপোৱা মালবিকায়ো এদিন তাক অপদস্থ কৰিলে।

তথাপি দিগন্তই আশা এৰি দিব নুখুজি এবাৰ মন্ত্ৰীক লগ ধৰিলে। কিন্তু কোনো লাভ নহ’ল। সি ওলাই আহিল। কান্ধত ফিল্মৰ কেন। হঠাৎ চিটিবাছৰ পৰা মাত দিলে মালবিকাই। দিগন্তৰ বুকুলৈ ঘূৰি আহিল আস্থা। সন্ধিয়াৰ ৰাজপথৰ, হেজাৰজনৰ লগত সি ক্ৰমশঃ মিলি গ’ল।

অভিনয় শিল্পী

তপন দাস
গৌতম চহৰীয়া
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী
জয়ন্ত দাস
আদিল হুছেইন
নিকুমণি শইকীয়া
ববিতা শৰ্মা
চৈয়দ আখতাৰ মিৰ্জা
নিকুমণি বৰুৱা
সান্তনা বৰদলৈ
মিৰেল কুদ্দুছ
বিমলজ্যোতি চৌধুৰী আদি।

সঙ্গীত

ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা বিভূৰঞ্জন চৌধুৰীৰ। গীত ৰচনা কেশৱ মহন্তৰ।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
এলাহাবাদ সংগ্ৰহালয়

এলাহাবাদ সংগ্ৰহালয় উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰয়াগৰাজত অৱস্থিত আৰু ১৯৩১ চনত স্থাপিত এটা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সংগ্ৰহালয়।

সমৃদ্ধ শিল্প সংগ্ৰহ বাবে জনাজাত এই সংগ্ৰহালয়ক সংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ে পুঁজি যোগান ধৰি সহায় কৰে। তদুপৰি ই পুৰাতত্ত্ববিদ, ইতিহাসবিদ আৰু শিক্ষাবিদসকলৰ বাবে এক প্ৰধান গৱেষণা কেন্দ্ৰ আৰু ই পুৰাতত্ত্ব, শিল্প আৰু সাহিত্যৰ বিস্তৃত গৱেষণামূলক কাৰ্য্যকলাপ আৰু প্ৰকাশনসমূহ ই সম্পন্ন কৰে। ইয়াৰ ৰক আৰ্ট গেলেৰীত ভাৰতত প্ৰদৰ্শিত প্ৰাগঐতিহাসিক চিত্ৰৰ সৰ্ববৃহৎ সংগ্ৰহ আছে, যিটো খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪,০০০ চনৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০০ লৈকে বিস্তৃত। সৌৰশক্তি ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰা এই সংগ্ৰহালয়টো দেশৰ প্ৰথমটো সংগ্ৰহালয় হিচাপে পৰিগণিত হৈছে আৰু বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত আত্মনিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিছে। মহানগৰীৰ চিভিল লাইনছ অঞ্চলৰ চন্দ্ৰশেখৰ আজাদ পাৰ্কৰ কোম্পানী বাগ নামে জনাজাত এখন সেউজীয়া বাগিচাত সংগ্ৰহালয়টো অৱস্থিত। ই এলাহাবাদ ৰেলৱে জংচনৰ পৰা প্ৰায় ৩ কিলোমিটাৰ দূৰত আৰু প্ৰয়াগ, ৰামবাগ আৰু প্ৰয়াগৰাজ জংচনৰ দৰে তিনিটা ভিন্ন ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা প্ৰায় সমদূৰত্বত অৱস্থিত। প্ৰয়াগৰাজ বিমানবন্দৰৰ পৰা ইয়ালৈ প্ৰায় ১২ কিলোমিটাৰ দূৰ।

সংগ্ৰহ

সংগ্ৰহালয়টোত মহাত্মা গান্ধী আৰু জৱাহৰলাল নেহৰুৰ প্ৰতি সমৰ্পিত দুটা গেলেৰী আছে। গান্ধী গেলেৰীত গান্ধীৰ শৈশৱৰ পৰা মৃত্যুৰ আগলৈকে বিৰল ছবি প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ বিপৰীতে নেহৰু গেলেৰীত নেহৰুৰ ‘ইন এণ্ড আউট অৱ প্ৰিজন’ নামৰ মূল পাণ্ডুলিপিসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। এই পাণ্ডুলিপিবোৰ যিবোৰ পিছলৈ তেওঁৰ আত্মজীৱনী দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়া হিচাপে প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁৰ আন সংগ্ৰহৰ ভিতৰত আছে নথি-পত্ৰ, উপহাৰ, বিয়াৰ কাৰ্ড আৰু চিঠি, য’ত আছে। সংগ্ৰহালয়টোৰ আন এটা মূল্যৱান সম্পত্তি হৈছে গান্ধী স্মৃতি বাহন, ৪৭ মডেল ভি-৮ ফৰ্ড ট্ৰাক এখন। এই ট্ৰাকত উঠাই ১৯৪৮ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীত গান্ধীৰ চিতাভস্ম ত্ৰিবেণী সংগমত বিসৰ্জন দিয়া হৈছিল।

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

Allahabad Museum, website

শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ সংগ্ৰহালয়
Category:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
উপকথা

উপকথা হৈছে এক সাহিত্যিক ধাৰা: এটা সংক্ষিপ্ত কাল্পনিক কাহিনী, গদ্য বা পদ্যত প্ৰাণী, কিংবদন্তি জীৱ, উদ্ভিদ, নিৰ্জীৱ বস্তু বা প্ৰকৃতিৰ শক্তি যিবোৰ নৃৰূপীত কৰা হয়। এইসমূহে এটা বিশেষ নৈতিক পাঠৰ চিত্ৰণ কৰে বা সেই দিশলৈ লৈ যায়, আৰু শেষত এটা সংক্ষিপ্ত উচ্চতম উক্তি হিচাপে স্পষ্টভাৱে যোগ কৰিব পাৰি।

উপকথা দৃষ্টান্ত সমূহৰ পৰা পৃথক, কাৰণ দৃষ্টান্ত সমূহে জীৱ-জন্তু, উদ্ভিদ, নিৰ্জীৱ বস্তু আৰু প্ৰকৃতিৰ শক্তিক বাক বা মানৱ জাতিৰ অন্যান্য শক্তিসমূহ আহৰণ কৰি অভিনেতা হিচাপে চিত্ৰণ কৰা নহয়।
ব্যৱহাৰ সদায় ইমান স্পষ্টভাৱে পৃথক কৰা হোৱা নাই। নতুন নিয়মৰ কিং জেমছ সংস্কৰণত "μῦθος" ("mythos")ক অনুবাদকসকলে তীমথিয়লৈ লিখা প্ৰথম পত্ৰ, তীমথিয়লৈ লিখা দ্বিতীয় পত্ৰ, তীতলৈ লিখা পত্ৰ আৰু প্ৰথম পত্ৰক "উপকথা" হিচাপে অনুবাদ কৰিছিল।

উপকথা লিখা ব্যক্তি এজন উপকথাবিদ বুলি জনা যায়।

ইতিহাস

উপকথাসমূহ লোকসাহিত্যৰ অন্যতম স্থায়ী ৰূপ বুলি আধুনিক গৱেষকসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে। এইবিধ সাহিত্য সংকলনৰ বিপৰীতে মৌখিক সাহিত্যি হিচাপে মুখে-মুখে প্ৰচলিত হৈ আহিছে। প্ৰায় প্ৰতিখন দেশৰ সাহিত্যত উপকথা পোৱা যায়।

ভাৰতীয় উপকথাৰ ইতিহাস

ভাৰতত উপকথাৰ এক সমৃদ্ধ পৰম্পৰা আছে। বহুতো পৰম্পৰাগত কাহিনীৰ পৰা এইসমূহ উদ্ভৱ হৈছে আৰু স্থানীয় প্ৰাকৃতিক উপাদানৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। ভাৰতীয় উপকথাবোৰত প্ৰায়ে এটা বিশেষ নৈতিক জ্ঞান দিয়াৰ চেষ্টা কৰা হয়। কিছুমান কাহিনীত দেৱতাসকলৰ এক পশু স্বৰূপ থাকে, আন কিছুমানত চৰিত্ৰবোৰ আন সংস্কৃতিত পোৱাৰ দৰেই আৰ্কিটাইপাল কথা কোৱা প্ৰাণী। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ সময়ছোৱাত প্ৰাচীন ভাৰতত শ শ উপকথা ৰচনা কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় উপকথাবোৰত মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ মিশ্ৰিত চৰিত্ৰ আছে। সংলাপবোৰ প্ৰায়ে ইচপৰ উপকথাতকৈ দীঘলীয়া আৰু প্ৰায়ে হাস্যৰসময়ী হয় কাৰণ জীৱ-জন্তুবোৰে কৌশল আৰু প্ৰতাৰণাৰে ইজনে সিজনক পৰাস্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। ভাৰতীয় উপকথাত মানৱতাক প্ৰাণীতকৈ উচ্চ বুলি উপস্থাপন কৰা হোৱা নাই, ভাৰতত উপকথাৰ প্ৰধান উদাহৰণ হ’ল পঞ্চতন্ত্ৰ আৰু জাতকৰ সাধু। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল বিষ্ণু শৰ্মাৰ পঞ্চতন্ত্ৰ, হিতোপদেশ, বিক্ৰম আৰু বেতাল, চিনতিপাছৰ চেভেন ৱাইজ মাষ্টাৰ্ছ আদি উপকথাৰ সংকলন যিবোৰ পৰৱৰ্তী সময়ত সমগ্ৰ পৃথিৱীত প্ৰভাৱশালী হৈ পৰিছিল। বেন ই পেৰীয়ে বিতৰ্কিতভাৱে যুক্তি দিছে যে পঞ্চতন্ত্ৰৰ কিছুমান বৌদ্ধ জাটক কাহিনী আৰু কিছুমান উপকথাৰ ওপৰত একেধৰণৰ গ্ৰীক আৰু নিকট-পূবৰ উপকথাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱাৰ লক্ষণ দেখা যায়। পূৰ্বৰ ভাৰতীয় মহাকাব্য যেনে ব্যাসৰ মহাভাৰত আৰু বাল্মিকীৰ ৰামায়ণতো প্ৰায়ে পাৰ্শ্ব কাহিনী বা বেক-ষ্ট’ৰী হিচাপে মূল কাহিনীৰ ভিতৰত কিছুমান উপকথা আছিল। নিকট পূবৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত লোকগল্প আছিল আৰব্য ৰজনী।

পঞ্চতন্ত্ৰ হৈছে এক প্ৰাচীন ভাৰতীয় উপকথাৰ বিভাজন। বিষ্ণু শৰ্মাৰ ৰচিত বুলি আখ্যা দিয়া আটাইতকৈ প্ৰাচীন উপকথাৰ লিপিবদ্ধ গ্ৰন্থখন প্ৰায় ৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ। কিতাপখন সংকলনৰ আগতে মৌখিকভাৱে প্ৰচাৰ কৰা হোৱাৰ বাবে কাহিনীবোৰ সংকলনতকৈ বহু পুৰণি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। “পঞ্চতন্ত্ৰ” শব্দটো "পঞ্চ" মানে "পাঁচ" আৰু "তন্ত্ৰ"ৰ অৰ্থ হৈছে "বোৱা" শব্দ দুটাৰ মিশ্ৰণত গঠিত হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে আখ্যান আৰু নৈতিক পাঠৰ একাধিক সূতা একেলগে বৈ গঠন কৰা এখন কিতাপ।

উপকথাবিদ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ

নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ (জন্ম:১৮৭৫ – মৃত্যু:১৯৩৬) হৈছে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ নেতা, সমাজসেৱক আৰু এগৰাকী দক্ষ অধিবক্তা। অসমৰ প্ৰতি তেখেতৰ কৰ্ম আৰু অৱদানৰ চিনস্বৰূপে তেখেতক কৰ্মবীৰ উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। 'গৃহলক্ষ্মী' আৰু 'কৃষ্ণলীলা' তেওঁৰ মৌলিক নাট্য ৰচনা।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৮৭৫ চনৰ ৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে উত্তৰ গুৱাহাটীত নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈৰ জন্ম হৈছিল। ঘৰুৱা নাম আছিল নানু। পিতৃ সূৰ্য বিপ্ৰ কুলৰ ৰুদ্ৰখড়ি বৰদলৈৰ বংশৰ মাধৱচন্দ্ৰ বৰদলৈ আৰু মাতৃ সোমেশ্বৰী দেৱী। পিতৃ ৰায়বাহাদুৰ মাধৱচন্দ্ৰ বৰদলৈ ১৮৯৭ চনত বৰপেটাৰ মহকুমাধিপতি আছিল। ১৮৯২ চনত তেজপুৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছনি পৰীক্ষাত বৃত্তি সহকাৰে উত্তীৰ্ণ হয়। ১৮৯৪ চনত কলিকতাৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজৰপৰা এফ.এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়; আৰু ১৮৯৬ চনত প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰপৰা বি.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৮৯৯ চনত ৰিপন কলেজৰপৰা আইনৰ বি.এল. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

'সংস্কাৰ আঁচনি'ৰ অধীনত অসমক 'গভৰ্নৰ শাসিত ৰাজ্য'ৰ (Governor's Provice) মৰ্য্যাদা দিবলৈ 'অসম সভা'ই প্ৰস্তাৱ দিয়ে। এই প্ৰস্তাৱৰ হকে ইংলেণ্ডৰ হাউছ অৱ লৰ্ড্‌ছ্‌ৰ (House of Lords) 'লৰ্ড ছেলবোৰ্ণ সমিতি'ৰ (Lord Selbourne Committee) আগত বক্তব্য ৰাখিবলৈ নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈক মনোনীত কৰা হয়। নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে সাফল্য সহকাৰে এই কাম সম্পন্ন কৰে।

অন্যান্য অৱদান

ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অসমক নেতৃত্ব দিয়াৰ উপৰিও নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে গুৱাহাটীৰ মংগলৰ বাবে কেবাটাও প্ৰকল্পত সক্ৰিয় ভাৱে হাত উজান দিছিল। ১৯০১ চনত কটন কলেজ আৰু ১৯১৪ চনত আৰ্ল ল কলেজ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে তেওঁ মাত মাতিছিল আৰু বহু বছৰ জুৰি কটন কলেজৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্য আছিল।

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী