ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
প্ৰিয়ংকা ইংলে

প্ৰিয়ংকা হনুমন্ত ইংলে (ইংৰাজী: Priyanka Hanumant Ingle; জন্ম: ৩ অক্টোবৰ ২০০০) মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় খো খো খেলুৱৈ। তেওঁ ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খো খো দলৰ এগৰাকী অলৰাউণ্ডাৰ হিচাপে খেলে। তেওঁ ২০২৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত দিল্লীত অনুষ্ঠিত উদ্বোধনী খো খো বিশ্বকাপত বিজয়ী হোৱা ভাৰতীয় মহিলা দলৰ অধিনায়কত্ব কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

ইংলে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেৰ বাসিন্দা। তেওঁৰ পিতৃ হনুমন্ত ইংলে বীড জিলাৰ কাইজ তালুকৰ এজন কৃষক। তেওঁ পুনেৰ ওচৰৰ পিম্পৰী-চিঞ্চৱাদৰ ৱাদমুখৱাড়ীত অৱস্থিত শ্ৰী সয়াজিনাথ মহাৰাজ বিদ্যালয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ বিদ্যালয়ত পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকাৰপৰাই খো খো খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰশিক্ষক অবিনাশ কৰৱাণ্ডেৰপৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰে। তেওঁ এম.কম সম্পূৰ্ণ কৰি বৰ্তমান পুনেৰ আয়কৰ বিভাগত কৰ্মৰত হৈ আছে। ভাৰতীয় দলটোৱে গ্ৰুপ পৰ্যায়ত দক্ষিণ কোৰিয়া, ইৰান আৰু মালয়েছিয়াক, কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত বাংলাদেশক আৰু ছেমি ফাইনেলত দক্ষিণ আফ্ৰিকাক পৰাস্ত কৰি ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰিছিল। তেওঁলোকে ফাইনেলত নেপালক ৭৮-৪০ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে। তেওঁক প্ৰতিযোগিতাখনৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১৬ চনত এছিয়ান খো খো চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক জয় কৰা ভাৰতীয় দলটোৰো তেওঁ অংশ আছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

২০২২ চনত তেওঁক জ্যেষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে প্ৰদান কৰা ৰাণী লক্ষ্মীবাঈ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

২০২৫ চনৰ ২২ জুনত নাগপুৰত কেন্দ্ৰীয় পথ পৰিবহণ আৰু ঘাইপথ মন্ত্ৰী নিতিন গাডকাৰীয়ে তেওঁৰ অসাধাৰণ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁক ফেমাছ এৱাৰ্ডছ ২০২৫ প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
বৰ্ষাৰণ্য গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, যোৰহাট

বৰ্ষাৰণ্য গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, যোৰহাট হৈছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বনপালন বিদ্যাৰ গৱেষণা কেন্দ্ৰ। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় অসমৰ যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত। পূৰ্বতে ইয়াৰ নাম ইনষ্টিটিউট অফ ৰেইন এণ্ড মইষ্ট ডেচিডিউয়াচ ফৰেষ্ট ৰিচাৰ্চ (Institute of Rain and Moist Deciduous Forest Research, IRMDER) আছিল। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বনাঞ্চল বিভাগৰ উন্নয়নৰ বাবে ১৯৮৮ চনত ইয়াক স্থাপন কৰা হৈছিল। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশ, অসম, মিজোৰাম, মণিপুৰ, মেঘালয়, নাগালেণ্ড আৰু ত্ৰিপুৰাৰ বনাঞ্চলসমূহ ইয়াৰ অন্তৰ্গত। বৰ্তমান ছিক্কিমৰ বনাঞ্চলো ইয়াৰ অন্তৰ্গত। ২০০৪ চনত বাঁহ গছৰ গৱেষণাৰ বাবে ইয়াৰ আন এটা শাখা মিজোৰামৰ আইজলত স্থাপন কৰা হৈছে। উৎকৃষ্ট মানদণ্ডৰ বাঁহৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে ইয়াত কেইবাটাও যন্ত্ৰ স্থাপন কৰা হৈছে। এই কেন্দ্ৰৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে যে বাঁহৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত স্থানীয় নিবনুৱা যুৱকক প্ৰশিক্ষণ দিয়া। ইয়াৰ উপৰিও এই বিভাগটোৱে বাঁহৰ সদ্ব্যৱহাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়ে। ইয়াত স্থাপিত হোৱা কেইটামান যন্ত্ৰৰ নাম হৈছে:
Cross Cutting Machine
Splitting Machine
Sliver Making Machine
Squire Stick Making Machine
Round Stick Making Machine
Polishing Machine
Bamboo Tray and Mat Broad Making Hot Press
Resin Kettle
Industrial Oven

RFRI BAMBUSETUM

২০০২ চনত এই বিভাগটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ইয়াৰ অধীনত ১ হেক্টৰ মাটিত ৩৯ বিধ প্ৰজাতিৰ বাঁহ গছৰ খেতি আৰম্ভ কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ভাৰত-উপমহাদেশৰ বিভিন্ন বিলুপ্তিপ্ৰায়, দুৰ্লভ প্ৰজাতিৰ বাঁহ গছ ও আছে।
বাঁহ গছৰ প্ৰজাতিবোৰ হৈছে:

Bambusa affinis
B. assamica
B. balcooa
B. bambos
B. glauscens
B. khasina
B. multiplex
B. nutans
B. pallida
B. polymorpha
B. pseudopallida.
B. tulda.
B. tulda (var.nal)

B. vulgaris
B. wamin
Dendrocalamus asper
D. giganteous
D. hamiltonii
D. longispathus
D. sp (var .mota kako)
D. sikkmensis
D. strictus
Gigantochloa macrostachya
Guadua angustifolia
Melocanna baccifera
Ochlandra travoncorica

Oxytenanthera albociliata
Phyllostachys mannii
P. pubescens
Pseodosasa japonica
Schizostachyum fuchsianum ( poisonous)
S. polymorphum
S. pergracile
Sessa fortunii
Teinostachyum dullooa
Thyrostachys oliveri
T. regia

লগতে চাওক

আঞ্চলিক কৃষি গৱেষণা কেন্দ্ৰ, তিতাবৰ
অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়

তথ্য সংযোগ

বাহ্যিক সংযোগ

বৰ্ষা বন অনুসন্ধান সংস্থান, যোৰহাটৰ ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান‎
পানীতোলা সবাহ

পানীতোলা সবাহ উজনি অসমৰ গাঁও বিশেষত পালন কৰি অহা এক লোকাচাৰ। খেতিৰ বাবে পৰ্যাপ্ত বৰষুণ কামনা কৰি প্ৰতিবছৰে জেঠ-আহাৰ মাহত পানীতোলা সবাহৰ আয়োজন কৰা হয়। তিনিদিনীয়াকৈ গাঁৱৰ নামঘৰত সমূহীয়াভাৱে পালন কৰা এই সবাহত অংগ খুঁত নথকা, পিতৃ-মাতৃ জীৱিত থকা তিনিজনী অপুষ্পিতা ছোৱালীয়ে গাঁৱৰ ৰাইজ, গায়ন-বায়নসহ শোভাযাত্ৰা কৰি গৈ নদীৰ তিনিটা ঘাটৰ পৰা তিনিটা এঁৱা কলহত পানী তুলি আনে। পানী তুলি আনি নামঘৰৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰে। তৃতীয় দিনা পুৱাৰ পৰা মূল সবাহ আৰম্ভ হয়। সেইদিনা পানী তোলাৰ অন্তত নামঘৰত নাম-কীৰ্তন, নেগেৰা নাম, থিয় নাম, দিহা নাম আদি পৰিৱেশন কৰাৰ উপৰি ৰাতিলৈ ভাওনাৰ আয়োজন কৰা হয়। জনগোষ্ঠী ভেদে পানীতোলা সবাহ পালনৰ নিয়ম কিছু ভিন্ন হোৱা দেখা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে ঠেঙাল কছাৰী সকলে পানীতোলা সবাহ পতাৰ দিনা কলপটুৱাৰ ভূৰ সাজি চাকি শলিতা জ্বলাই মাহ-প্ৰসাদ আগবঢ়াই ভূৰখন নৈত উটুৱাই দিয়ে। পানীতোলা সবাহ পালন কৰিলে বৰষুণ হয়, পথাৰ শস্যেৰে ভৰি পৰে আৰু গাঁৱত মাৰি-মৰক নহয় বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত হৈ আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শেহনাজ গিল

শেহনাজ কৌৰ গিল (ইংৰাজী: Shehnaaz Kaur Gill; জন্ম: ২৭ জানুৱাৰী ১৯৯৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু গায়িকা। তেওঁ টেলিভিছন আৰু চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁ ২০১৫ চনৰ সংগীত ভিডিঅ' ‘শিৱ দি কিতাপ’ৰ জৰিয়তে নিজৰ মডেলিং কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ পঞ্জাবী ছবি ‘সত শ্ৰী আকাল ইংলেণ্ড’ৰ জৰিয়তে অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁ ৰিয়েলিটি শ্ব' ‘বিগ বছ ১৩’ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত তেওঁ দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ-আপ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি

শেহনাজ কৌৰ গিলৰ জন্ম হৈছিল ১৯৯৪ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত আৰু তেওঁ ভাৰতৰ পঞ্জাবত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

তেওঁ ডালহৌছি হিলটপ স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু ফাগৱাৰাৰ লাভলী প্ৰফেচনেল ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

২০১৫ চনত ‘শিৱ দি কিতাপ’ত অভিনয় কৰি তেওঁ নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। গিলে ২০১৬ চনত ‘মাঝে দি জট্টি’ আৰু ‘পিণ্ডা দিয়া কুড়িয়া’ত অভিনয় কৰিছিল। গেৰী সান্ধুৰ সৈতে গিলৰ আন এটা সংগীত ভিডিঅ' ‘য়ে বেবী ৰিফিক্স’ মুক্তি লাভ কৰে। গিলে ২০১৭ চনত ‘সত শ্ৰী আকাল ইংলেণ্ড’, ২০১৯ চনত ‘কালা শ্বাহ কালা’ আৰু ‘ডাকা’ৰ দৰে কিছুমান পঞ্জাবী ছবিতো অভিনয় কৰিছিল।

‘বিগ বছ ১৩’ আৰু পৰৱৰ্তী পদক্ষেপসমূহ

২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত গিলে ‘বিগ বছ ১৩’ত এগৰাকী চেলিব্ৰিটি প্ৰতিযোগী হিচাপে প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁ বিগ বছৰ ঘৰত থকাৰ সময়তে তেওঁৰ প্ৰথমটো একক গীত ‘ভেহম’ মুক্তি পায়, যাৰ পিছত ‘ছাইডৱাক’, ‘ৰেঞ্জ’ আৰু ‘ৰোণ্ডা আলী পেটী’কে ধৰি আন কিছুমান একক গীত মুক্তি পায়। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত এই ছিজনৰ সমাপ্তি ঘটে, য’ত গিল দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ-আপ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। শ্ব’টোৰ জৰিয়তে তেওঁ ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ ‘মুঝছে শ্বাদী কৰোগে’ত অংশ লৈছিল যদিও ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে এমাহৰ ভিতৰতে ই বন্ধ হৈ যায়।

ইয়াৰ পিছত গিলে ‘ভুলা দুঙ্গা’, ‘কেহ গয়ী চৰী’, ‘কুৰ্তা পাজামা’কে ধৰি বহুতো সংগীত ভিডিঅ'ত অভিনয় কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গায়িকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
বাক-সংহতি

কম কথাৰে বহু অৰ্থ প্ৰকাশ কৰিবলৈ মানুহে যত্ন কৰে আৰু তেনে প্ৰক্ৰিয়াকে বাক-সংহতি বুলি অভিহিত কৰা হয়। অসমীয়া ব্যাকৰণৰ এটা বিষয় হ’ল বাক-সংহতি। বাক-সংহতিৰ দ্বাৰা ভাষা শুনিবলৈ শুৱলা হয় আৰু মূলতঃ বাক্যাংশৰ প্ৰতি শব্দৰে বা সমাসৰ দ্বাৰা এনে বাক-সংহতি কৰা হয়৷

বাক-সংহতিৰ উদাহৰণ

বহুপদৰ পৰা একপদ

যাৰ পুুত্ৰ নাই: অপুুত্ৰক
এটি সন্তান হোৱা তিৰোতা: একুতী
পুৰণি হৈ ভেঁকুৰা চাউল: মলঙা
কষ্টেৰে যাক পাব পাৰি: দুৰ্লভ
আনৰ উন্নতি দেখিব নোৱাৰা: পৰশ্ৰীকাতৰ,চকুচৰহা
আদিৰ পৰা অন্তলৈকে: আদ্যোপান্ত
যাৰ পূৰ্বজন্মৰ কথা মনত আছে: জাতিস্মৰ
কাৰো নাম নধৰাকৈ পৰা গালি: গুৱাল গালি
তিনি কালৰ কথা যি জনে জানে: ত্ৰিকালজ্ঞ
যাক সহজে পাব পাৰি: সুুুলভ
শিং নথকা গৰু: লাওমূৰা
বৰষুণ নোহোৱা যি বতৰ: খৰাং
সোণৰ দৰে বৰণ যাৰ: সোণালী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
খোবা-খুবী

খোবা-খুবী নামৰ এবিধ অপশক্তি অসমীয়া জনসমাজত বিবাহৰ লগত জড়িত এক লোকবিশ্বাস৷ এই লোকবিশ্বাস অষ্ট্ৰিক নৃগোষ্ঠীৰ ফালৰ পৰা অহা৷ বিশেষকৈ অসমৰ উজনি খণ্ডত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বেছি৷ কোৱা হয় যে বিয়াৰ বিবাহ বন্ধনত আবদ্ধ হোৱা দৰা-কইনাৰ গাত এই অপশক্তি লম্ভে আৰু তাৰপৰা নিস্তাৰ পাবলৈ বিয়াৰ তৃতীয় দিনা “খোবা-খুবী পুথি’’ পাঠ কৰিলে অপশক্তিৰ প্ৰভাৱ নোহোৱা হয়৷ সেয়ে, অসমৰ ঠাইবিশেষে বিয়াৰ তৃতীয় দিনা “খোবা-খুবী’’ অনুষ্ঠান পাতি পুথি পাঠ কৰা হয়৷ আলষণী নামৰ এবিধ ভূতে লম্ভিলেও “খোবা-খুবী’’ৰ কাহিনী মন্ত্ৰৰ দৰে পঢ়ি জাৰি দিয়া পানী খালে আলষণীৰ কু-প্ৰভাৱ গুচেবুলি লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত৷ এই “খোবা-খুবী’’ৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে অসমত এটা কাহিনী প্ৰচলিত আছে৷

কাহিনী

মধ্যযুগৰ শেষৰ ফালে ৰচিত নান্দীপুৰাণমতে, শিৱই কৃষি কৰিবলৈ গৈ ঘৰ-সংসাৰ সকলো পাহৰাত, পাৰ্বতীৰ খং উঠিল আৰু খেতি পথাৰতে থকা আপোনভোলা শিৱক ঘূৰাই আনিবলৈ মহ, ডাঁহ, পো-পৰুৱা আদি সৃষ্টি কৰি শিৱৰ খেতি নাশ কৰিবলৈ পঠিয়ালে৷ তথাপি শিৱক ঘূৰাই আনিব নোৱাৰি পাৰ্বতীয়ে ক্ষোভত শব্দ কৰি নিজেই খেতিপথাৰ নষ্ট কৰিবলৈ গ’ল৷ পাৰ্বতীৰ মুখৰ পৰা ক্ষোভত ওলোৱা শব্দৰ পৰাই দুটা ক্ষোভা আৰু ক্ষোভী নামৰ দুটা অসুৰৰ জন্ম হ’ল৷ সিহঁতে শিৱৰ খেতি পথাৰ এফালৰ পৰা জ্বলাই যাব ধৰিলে৷ তাকে দেখি শিৱই সিহঁতক মাৰিব খোজাত দুয়ো স্তুতি কৰাত শিৱ সন্তুষ্ট হ’ল আৰু দুয়োকে নিলগৰ এটা পৰ্বতত বাস কৰিবলৈ দিলে৷ বহুকাল পিছত হনুমানে লংকালৈ যোৱা সাগৰ বান্ধিবলৈ পৰ্বতখন ডাঙি আনোতে ক্ষোভা-ক্ষোভীও তাৰ লগতে আহিল আৰু ৰামক লগ পাই সিহঁতৰ মুক্তিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে৷ ৰামে সিহঁতক নতুন দৰা-কইনাৰ গাত লম্ভিবলৈ আদেশ দিলে আৰু বিয়াৰ তৃতীয়দিনা সিহঁতৰ কাহিনী শুনালে দৰা-কইনাৰ গাত সিহঁত থাকিব নোৱাৰিব আৰু মুক্ত হ’ব বুলি কৈ পৃথিবীলৈ পঠিয়ালে৷ এই ক্ষোভা-ক্ষোভীয়েই অসমীয়া লোকমুখত পৰি খোবা-খুবী হ’ল৷ ৰামৰ আশীষ পাই সিহঁত তেতিয়াৰে পৰা নৱবিবাহিত দম্পতী বিচাৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে৷ দ্বাপৰ যুগত কৃষ্ণই কুণ্ডিলৰ ৰজা ভীষ্মকৰ কন্য ৰুক্মিণীক বিবাহ কৰি দ্বাৰকালৈ উভতি যাওঁতে তেওঁলোকে গাতে খোব-খুবী দুয়ো লম্ভিছিল৷ কিন্তু লগত গৰ্গমুনি থকাত তেওঁ ধ্যানত সকলো গম পাই খোবা-খুবীক সন্তুষ্ট কৰি বিদায় দিয়ে৷ তেতিয়াৰে পৰা অসমীয়া সমজৰ বিয়াত খোবা-খুবী অনুষ্ঠান পাতি খোবা-খুবী পুথি পাঠ কৰি দৰা-কইনাৰ লগতে আন আন মানুহক শুনোৱা হয়৷ বিবাহৰ এই অনুষ্ঠানত পাঠ কৰা হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
ৰুছ ভাষা

ৰুছ ভাষা (ৰুছ ভাষাত: русский язык) এটা স্লাভিক ভাষা যাক প্ৰধানকৈ ৰাছিয়া , বেলাৰুছ, ইউক্ৰেইন, কাজাখস্তান আৰু কিৰগীস্তানত কোৱা হয় আৰু বহুল ভাৱে ব্যৱহৃত। ইয়াৰোপৰি বিনা চৰকাৰী অনুমতিত লাটভিয়া, এষ্ট'নিয়া আৰু বহুতো প্ৰাক্তন ছোভিয়েট দেশত ইয়াক কোৱা হয়।

ৰাছিয়ান ভাষাৰ কোৱা লোকৰ সংখ্যা বিশ্বজুৰি ২৫৮ মিলিয়নতকৈ অধিক। ই ইউৰোপৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি কথিত স্লাভিক ভাষা আৰু ইউৰোপৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি কথিত থলুৱা ভাষাৰ লগতে ইউৰেছিয়াৰ ভৌগোলিকভাৱে আটাইতকৈ বেছি বিস্তৃত ভাষা। স্থানীয় ভাষা কোৱা লোকৰ সংখ্যা অনুসৰি ই বিশ্বৰ সপ্তম সৰ্বাধিক কথিত ভাষা আৰু মুঠ ভাষী লোকৰ সংখ্যা অনুসৰি ই বিশ্বৰ অষ্টম সৰ্বাধিক কথিত ভাষা। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ কেন্দ্ৰত থকা দুটা চৰকাৰী ভাষাৰ ভিতৰত ৰাছিয়ান ভাষা অন্যতম। তদুপৰি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ছটা চৰকাৰী ভাষাৰ ভিতৰত ৰাছিয়ান ভাষাও আছে।
ৰুছ ভাষাটো চিৰিলিক লিপিৰ ৰাছিয়ান বৰ্ণমালা ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হয়; ই তথাকথিত "কোমল" আৰু "কঠিন" ধ্বনিৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰেি। প্ৰায় প্ৰতিটো ব্যঞ্জনৰ এটা কঠিন বা কোমল সমকক্ষ থাকে আৰু প্ৰভেদটো ভাষাটোৰ এটা বৈশিষ্ট্য। আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ’ল জোৰবিহীন স্বৰবৰ্ণৰ হ্ৰাস।

শ্ৰেণীবিভাজন

ৰুছ ভাষা হৈছে ভাৰত-ইউৰোপীয় পৰিয়ালৰ এটা পূব স্লাভিক ভাষা। ই পুৰণি পূব স্লাভিকৰ কিয়ভান ৰুছ’ত ব্যৱহৃত ভাষা, যিটো নৱম শতিকাৰ শেষৰ পৰা ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে পূব স্লাভিক জনগোষ্ঠীৰ এটা শিথিল গোট আছিল। কথিত ভাষাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ইয়াৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ ভাষা হৈছে ইউক্ৰেইন, বেলাৰুছ আৰু ৰুচিন, পূব স্লাভিক শাখাৰ আন তিনিটা ভাষা। পূব আৰু দক্ষিণ ইউক্ৰেইনৰ বহু ঠাইত আৰু সমগ্ৰ বেলাৰুছত এই ভাষাসমূহ বিনিময়মূলকভাৱে কোৱা হয় আৰু কিছুমান অঞ্চলত পৰম্পৰাগত দ্বিভাষিকতাৰ ফলত পূব ইউক্ৰেইনৰ ছুৰঝিক আৰু বেলাৰুছৰ ট্ৰাছিয়ানকা আদি ভাষাৰ মিশ্ৰণৰ সৃষ্টি হয়। পূব স্লাভিক এটা পুৰণি উপভাষা আছিল নভগ'ৰড। যদিও ই ১৫ বা ১৬ শতিকাৰ সময়ছোৱাত বিলুপ্ত হৈছিল তথাপিও ইয়াক কেতিয়াবা আধুনিক ৰাছিয়ান ভাষাৰ গঠনত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰা বুলি ধৰা হয়। তদুপৰি, ৰাছিয়ান ভাষাৰ বুলগেৰিয়ান ভাষাৰ সৈতে উল্লেখযোগ্য আভিধানিক সাদৃশ্য আছে কাৰণ দুয়োটা ভাষাৰ ওপৰত একেধৰণৰ গীৰ্জা স্লাভনিক প্ৰভাৱ আছে, কিন্তু ১৯ আৰু ২০ শতিকাত পৰৱৰ্তী সময়ত হোৱা পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ বাবে বুলগেৰিয়ান ব্যাকৰণ ৰাছিয়ান ভাষাৰ পৰা লক্ষণীয়ভাৱে পৃথক হৈ পৰে।[37] ১৯ শতিকাত (ৰাছিয়াত ১৯১৭ চনলৈকে) ভাষাটোক বেলাৰুছিয়ান, তেতিয়াৰ "শ্বেত ৰাছিয়ান" আৰু ইউক্ৰেইনীয়, তেতিয়া "লিটল ৰাছিয়ান" বুলি কোৱাৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ প্ৰায়ে "গ্ৰেট ৰাছিয়ান" বুলি কোৱা হৈছিল।

শব্দভাণ্ডাৰ (মূলতঃ বিমূৰ্ত আৰু সাহিত্যিক শব্দ), শব্দ গঠনৰ নীতি, আৰু কিছু পৰিমাণে ৰাছিয়ান ভাষাৰ বিভক্তি আৰু সাহিত্যিক শৈলীও ব্যৱহৃত দক্ষিণ স্লাভিক পুৰণি গীৰ্জাৰ স্লাভনিক ভাষাৰ এটা বিকশিত আৰু আংশিকভাৱে ৰাছিফাইড ৰূপ চাৰ্চ স্লাভনিকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে ৰাছিয়ান অৰ্থডক্স গীৰ্জাৰ দ্বাৰা। কিন্তু পূব স্লাভিক ৰূপসমূহ একান্তভাৱে দ্ৰুত অৱনতিৰ সন্মুখীন হোৱা বিভিন্ন উপভাষাতহে ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰৱণতা দেখা গৈছে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত পূব স্লাভিক আৰু গীৰ্জা স্লাভনিক দুয়োটা ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাৰ বহুতো ভিন্ন অৰ্থ আছে। বিতংভাৱে জানিবলৈ ৰাছিয়ান ধ্বনিবিজ্ঞান আৰু ৰাছিয়ান ভাষাৰ ইতিহাস চাওক।

যুগ যুগ ধৰি ৰাছিয়ান ভাষাৰ শব্দভাণ্ডাৰ আৰু সাহিত্য শৈলীৰ ওপৰতো পশ্চিম আৰু মধ্য ইউৰোপীয় ভাষা যেনে গ্ৰীক, লেটিন, পোলিছ, ডাচ, জাৰ্মান, ফৰাচী, ইটালীয়, ইংৰাজী আদিৰ প্ৰভাৱ পৰিছে আৰু কম পৰিমাণে দক্ষিণ আৰু পূবৰ ভাষাসমূহ: ইউৰেলিক, তুৰ্কী, পাৰ্চী,আৰবী আৰু হিব্ৰু।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাষা)
শাৰংগ

শাৰংগক শৰংগ বা সাৰংগ বুলিও লিখা হয়, ই হিন্দু ভগৱান বিষ্ণুৰ স্বৰ্গীয় ধনু, মূলতঃ এই ধনু ৰাম অৱতাৰৰ সৈতে জড়িত। দক্ষিণ ভাৰতত শাৰংগক সৰলভাৱে কোডাণ্ডা বুলিও কোৱা হয়, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে ধনু। ৰামক প্ৰায়ে কোডাণ্ডাপাণি বুলি প্ৰশংসা কৰা হয়। বিষ্ণু সহস্ৰানামত ধনুৰ বৈশিষ্ট্যৰ কথাও উল্লেখ আছে।

কিম্বদন্তি

বিষ্ণুৰ দশাৱতাৰৰ অন্যতম পৰশুৰাম, ৰাম আৰু কৃষ্ণৰ দ্বাৰা নিয়োগ কৰাৰ বাবে শাৰংগ উল্লেখযোগ্য। মহাকাব্যত ৰামে তেওঁৰ জীৱনত ধনু কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে আৰু পদ্ম পুৰাণতো ধনু বহন কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। বিষ্ণুৰ পূৰ্বৰ অৱতাৰ পৰশুৰামে তেওঁক এই ধনু অৰ্পণ কৰে। ৰামায়ণত ক্ষত্ৰিয়হন্তা হিচাপে বিখ্যাত ব্ৰাহ্মণ যোদ্ধা পৰশুৰামে ধনুৰ কাহিনীক আমোদ দিছে। বিষ্ণু আৰু শিৱ দেৱতাৰ শ্ৰেষ্ঠত্বৰ প্ৰশ্নটো নিষ্পত্তি কৰিবলৈ বিশ্বকৰ্মাই পিনাক আৰু শাৰংগৰ ধনু সৃষ্টি কৰে। বিষ্ণু বিজয়ী হয়, আৰু শিৱই মিথিলাৰ ৰজাৰ ওচৰত নিজৰ ধনু উপহাৰ দিয়ে। বিষ্ণুৰ ধনুখন ৰিচিকাৰ হাতলৈ যায়, যিয়ে পৰশুৰামৰ পিতৃ জমদগ্নিক উপহাৰ দিয়ে, জমদগ্নিয়ে পিতৃ হত্যাৰ পিছত দাবী কৰে। পৰশুৰামে ৰামক প্ৰত্যাহ্বান জনায় যে যদিহে ৰামে ধনুখন বান্ধিবলৈ সক্ষম হয় তেন্তে তেওঁৰ লগত যুঁজিব। যেতিয়া ৰাজকুমাৰে ধনুত টংকাৰ মাৰে, তেতিয়া যোদ্ধাজনে পৰাজয় স্বীকাৰ কৰে আৰু নিজৰ বাসস্থানলৈ উভতি যায়।

পদ্ম পুৰাণতো উল্লেখ কৰা এটা কিংবদন্তিত কেইবাজনো মহান ঋষিয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰণামৰ আটাইতকৈ যোগ্য দেৱতাক সম্পৰ্কে বিতৰ্ক কৰে। ভৃগুক প্ৰথমে শিৱ, তাৰ পিছত ব্ৰহ্ম আৰু শেষত বিষ্ণুৰ বাসস্থানলৈ প্ৰেৰণ কৰে। ভৃগুৱে বিচাৰি পায় যে শিৱ পাৰ্বতীৰ লগত খেলা-ধূলাত ব্যস্ত, ব্ৰহ্ম ৰাজৰ দিশেৰে ভৰি আছে আৰু বিষ্ণুৱে শেষ নাগৰ ওপৰত শুই আছে, তেওঁৰ পত্নী লক্ষ্মীয়ে ভৰি ঘঁহিছে।
ক্ৰোধিত ভৃগুৱে যেতিয়া বিষ্ণুক বুকুত লাথি মাৰে, তেতিয়া পিছৰজনে ঋষিক উষ্ণতাৰে সম্ভাষণ জনায় আৰু তেওঁৰ ভৰিৰ স্পৰ্শত নিজকে ধন্য বুলি গণ্য কৰে। ভৃগুৱে বিষ্ণুক তেওঁৰ প্ৰশংসা গাই শাৰংগৰ ধাৰী বুলি প্ৰশংসা কৰে।

নৰকাসুৰৰ সৈতে কৃষ্ণৰ যুদ্ধৰ কিছুমান সংস্কৰণত তেওঁৰ দ্বিতীয় ৰাণী পত্নী সত্যভামাই অসুৰক বধ কৰিবলৈ ধনু লৈছে।

সাহিত্যত

]]ৰ শ্ৰীবালাজী মন্দিৰ, টি.নগৰত শৰংগ (কোডাণ্ডা) ধনু ধৰি থকা ৰামৰ মূৰ্তি।
মহাভাৰতত যুধিষ্ঠিৰে কৃষ্ণক ধনু শৰণীয়া বুলি প্ৰশংসা কৰিছে। বিষ্ণু পুৰাণত কৃষ্ণই জৰাসন্ধক পৰাস্ত কৰিবলৈ ধনু ব্যৱহাৰ কৰে। শাৰংগ, কৌমুদকী গদা আৰু অসীম কাঁড় থকা দুটা টূণ আকাশৰ পৰা কৃষ্ণক সহায় কৰিবলৈ আবিৰ্ভাৱ হয়; একেদৰে কৃষ্ণৰ ভাতৃ বলোৰামৰ বাবে নাঙল আৰু গদা সৌনন্দ গদাৰ আবিৰ্ভাৱ হয়। একেলগে ভাতৃদ্বয়ে জৰাসন্ধক পৰাস্ত কৰে। পদ্ম পুৰাণত বিষ্ণুৱে জলন্ধৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ ধনু ব্যৱহাৰ কৰিছে। একেটা শাস্ত্ৰতে কৃষ্ণই নিজৰ প্ৰধান পত্নী ৰুক্মিণীৰ সৈতে পলায়নৰ সময়ত শাৰংগৰ পৰা কাঁড় চলাইছিল বুলি কোৱা হৈছে; তেওঁ ৰুক্মিণীৰ ভায়েক ৰুক্মবীৰক পৰাস্ত কৰি শত্ৰুৰ ৰথ আৰু ধ্বজা কাঁড়েৰে ছিঙি পেলায়। পিছত কৃষ্ণইও ৰুক্মিৰ তৰোৱালখন কাঁড়েৰে ধ্বংস কৰি পেলালে। কৃষ্ণই ৰুক্মিক বান্ধি আৰু মূৰ ঘটালি দি অপমান কৰে।

চাওক

গাণ্ডীৱ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
সংঘমিত্ৰা

সংঘমিত্ৰা (; ) সংঘামিত্ৰা সম্ৰাট অশোক (৩০৪ খ্ৰীঃপূঃ- ২৩২ খ্ৰীঃপূঃ) আৰু দেৱীৰ জ্যেষ্ঠা কন্যা। ভাতৃ মহেন্দ্ৰৰ সৈতে তেওঁ বৌদ্ধ ভিক্ষুত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। সম্ৰাট অশোকৰ সমসাময়িক ৰজা দেৱনামপ্ৰিয় তিস্যৰ (২৫০ খ্ৰীঃপূঃ- ২১০ খ্ৰীঃপূঃ) অনুৰোধত এই দুই ভাই-ভনীয়ে সিংহল দ্বীপলৈ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বাণী প্ৰচাৰৰ গৈছিল। অশোকে প্ৰথমে নিজৰ জীয়ৰীক বিদেশলৈ পঠাবলৈ অনিচ্ছুক আছিল, কিন্তু সংঘামিত্ৰাৰ আগ্ৰহত তেওঁ অৱশেষত মান্তি হৈছিল। ৰাণী অনুলা আৰু অনুৰাধাপুৰৰ দৰবাৰৰ মহিলাসকলক মহিন্দ্ৰই বৌদ্ধ ধৰ্মত দিক্ষিত কৰাৰ পাছত তেওঁলোকে ভিক্ষুণী হোৱাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰাত ৰজা তিস্যৰ অনুৰোধত সংঘামিত্ৰাক অন্যান্য ভিক্ষুণীসকলৰ সৈতে একেলগে সিংহল দ্বীপলৈ পঠিওৱা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সংঘমিত্তৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল সম্ৰাট অশোক আৰু তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী দেৱী। ২৮২ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। প্ৰকাশিত জনপ্ৰিয় ৰচনাসমূহৰ মতে তেওঁ সম্ৰাট অশোকৰ দ্বিতীয় সন্তান আৰু মহিন্দ্ৰ তেওঁৰ ককায়েক। তেওঁৰ জন্ম উজ্জেনীত হৈছিল (বৰ্তমান মধ্য প্ৰদেশৰ উজ্জয়িনীত)। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ অশোকৰ ভতিজাক অগ্ৰিব্ৰাহ্মীৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল। অগ্ৰিব্ৰাহ্মী এজন অৰ্হৎ আছিল। তেওঁলোকৰ পুত্ৰ সামনেৰ সুমনও পিছলৈ এজন অৰ্হৎ হৈছিল আৰু মোমায়েক মহিন্দ্ৰৰ সৈতে বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ সিংহললৈ গৈছিল। ১৮ বছৰ বয়সত তেওঁ গুৰু ধৰ্মপালৰ নিৰ্দেশত থেৰাবাদী বুদ্ধধৰ্মত শৰণ লৈছিল। একে সময়তে মহিন্দ্ৰয়ো শৰণ লৈছিল। ‘ধম্ম’ৰ প্ৰতি সমৰ্পিত তেওঁৰ অধ্যাৱসায়ৰ বাবে তেওঁ অৰ্হৎ থেৰীলৈ উত্তৰণ হৈছিল আৰু পাতালিপুত্ৰত (বৰ্তমানৰ পাটনা) বাস কৰিবলৈ লৈছিল।

শেষ জীৱন

২০৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰজা উত্তিয়ৰ শাসনৰ নৱম বৰ্ষত অনুৰাধাপুৰত সংঘমিত্তৰ ৭৯ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়। ৰজা উত্তিয়ই তেওঁৰ শেষকৃত সমাপন কৰিছিল। তেওঁৰ সন্মানত সিংহলত এসপ্তাহ জুৰি অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। তেওঁক চিত্তশালাৰ ওচৰত থুপাৰামত, বোধিবৃক্ষৰ সন্মুখত সৎকাৰ কৰা হৈছিল। এই স্থান মৃত্যুৰ পূৰ্বে সংঘমিত্তই নিজে বাচনি কৰিছিল। থেৰীগৰাকীৰ চিতাভস্মৰ ওপৰত ৰজা উত্তিয়ই এটা স্তুপ নিৰ্মাণ কৰাই দিছিল।

প্ৰতি বছৰে শ্ৰীলংকাত ডিচেম্বৰ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনা ভিক্ষুণী সংঘ প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সংঘমিত্তই শ্ৰীলংকালৈ অহা আৰু বোধগয়াৰ বোধিবৃক্ষৰ ডাল এটা অনুৰাধাপুৰত ৰোপন কৰা দিনটোক স্মৰণ কৰিবলৈ দেশখনত 'উন্দুভাপ পোয়া' উৎসৱ পালন কৰা হয়। এই উৎসৱক ‘সংঘমিত্ত দিৱস’ হিচাপে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰা হৈছে। ১৯০৩ চনত শ্ৰীলংকাৰ মহাবোধি সমিতিৰ পৰামৰ্শত পুনৰ্জীৱিত কৰা এই অনুষ্ঠানটো প্ৰতি বছৰে দহগৰাকী নিৰ্দিষ্ট ভিক্ষুণীয়ে অনুষ্ঠান উদযাপন আৰম্ভ কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Sanghmitra Theri, A liberated woman
Arahat Theri Sanghmitra
She is celebrated @ Fullmoon in December
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ভিক্ষুণী
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:অশোকৰ সন্তান
কবিৰত্ন দ্বিজ

কবিৰত্ন দ্বিজ (আনু. ১৬ শতিকা) গণিতৰ প্ৰসিদ্ধ সংস্কৃত পুথি 'লীলাৱতী'ৰ অসমীয়া অনুবাদক।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
জুবেইদা

জুবেইদা বেগম ধনৰাজগীৰ (, ১৯১১-১৯৮৮) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম সবাক ছবি আলম আৰাৰ নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। দেৱদাস (১৯৩৭), সাগৰ মোভীটোনৰ প্ৰথম সবাক ছবি 'মেৰী জান' তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবি।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

গুজৰাটৰ সুৰাতত জুবেইদাৰ জন্ম হয়। কোৱা হয় যে আজিৰ গুজৰাটৰ অন্তৰ্গত শচীন ষ্টেটৰ নবাব ইব্ৰাহিম মহম্মদ য়াকুত খান (তৃতীয়) তেওঁৰ দেউতাক আছিল। মাক আছিল ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰথম মহিলা পৰিচালক বুলি বিবেচিত ফাটিমা বেগম। তেওঁৰ দুজনী ভনীয়েক আছিল- চুলতানা আৰু চাহজাদী। তেওঁলোকেও জুবেইদাৰ দৰে চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ এনেকুৱা সময়ত চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰিছিল, যি সময়ত চলচ্চিত্ৰাভিনয়ক সামাজিকবাবে ভাল চকুৰে চোৱা হোৱা নাছিল।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

আলম আৰা (১৯৩১)
জৰিনা (১৯৩২)
ৰসিক-ই-লেইলা (১৯৩৪)
দেৱদাস (১৯৩৭)
নিৰ্দোষ অবলা (১৯৪৯)
আৱাৰা (১৯৫১): য়ং ৰীতা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

India Heritage:Performing Arts:Cinema In India:Personalities:Silent Screen Stars.
Zubeida profile 1911–1988) was an Indian film actress. She starred in the first Indian talkie movie Alam Ara (1931). Her credits include early hits Devdas (1937), and Sagar Movietone's first talkie, Meri Jaan

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
দাদা ঠাকুৰ

দাদা ঠাকুৰ ১৯৬২ চনৰ এখন জীৱনীভিত্তিক বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালক সুধীৰ মুখাৰ্জী। এই ছবিখন জনপ্ৰিয়ভাবে দাদা ঠাকুৰ নামেৰে জনাজাত প্ৰকাশক, সম্পাদক আৰু ব্যংগ লেখক শৰৎ চন্দ্ৰ পণ্ডিতৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। পণ্ডিতৰ জীৱিত অৱস্থাতে ছবিখন নিৰ্মিত হৈছিল আৰু মুক্তি পাইছিল। নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰে ছবি বিশ্বাসে। ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ১০ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

বাস্তৱ জীৱনৰ দাদা ঠাকুৰ নামেৰে প্ৰখ্যাত শৰৎ চন্দ্ৰ পণ্ডিতৰ জীৱনৰ ওপৰত নিবিড়ভাৱে আধাৰিত এই ছবিখন তেওঁৰ জীৱনকালতে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। দাদা ঠাকুৰে হাতেৰে চলোৱা ছপাযন্ত্ৰৰ জৰিয়তে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। পত্নী আছিল তেওঁৰ সহায়ক। পিছত তেওঁৰ লগত যোগ দিয়ে আত্মগোপনকাৰী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী নলিনী কান্ত সৰকাৰে। দাদা ঠাকুৰে জংগীপুৰ সংবাদ নামেৰে কাকত এখন উলিয়াইছিল। সামাজিক অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলাই তেওঁ শাসকগোষ্ঠীৰ ৰোষত পৰে। স্থানীয় জমিদাৰৰ বংশধৰ দৰ্পনাৰায়ণৰ অবাঞ্চিত কামনাৰ বহ্নিৰ পৰা তেওঁ লতা নামৰ ছোৱালী এজনীক ৰক্ষা কৰে। লতাই স্বাধীনতা সংগ্ৰামত যোগদান কৰে। পিছলৈ দৰ্পনাৰায়ণৰো সংশোধন হয় আৰু দাদা ঠাকুৰৰ প্ৰবল অনুগামী হৈ ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰামত অংশ লয়।দাদা ঠাকুৰে এজন সাধাৰণ মানুহ, এজন ক্ষুদ্ৰ দোকানীক জংগীপুৰৰ পৌৰ আয়ুক্ত হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাত সহায় কৰে।

পিছত দাদা ঠাকুৰে জংগীপুৰ সংবাদ বন্ধ কৰিবলগীয়া হয় যদিও অতি সোনকালে আন এখন আলোচনী বিদুষক আৰম্ভ কৰে। কলকাতাৰ ৰাজপথত আলোচনীখন বিক্ৰি কৰি থাকোঁতে ব্ৰিটিছ আৰক্ষীয়ে তেওঁক অভিযুক্ত কৰে। অৱশ্যে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰে তেতিয়াৰ কলকাতাৰ মেয়ৰ সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৱে।

বৃটিছে দৰ্পনাৰায়ণক হত্যা কৰে, যি মৰ্মান্তিক ঘটনাৰ সাক্ষী আছিল দাদা ঠাকুৰ আৰু ইয়াৰ লগেলগে ছবিখনৰ সামৰণি পৰে। দৰ্পনাৰায়ণৰ মৃত্যুত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দাদা ঠাকুৰে চকুলো টোকে। যন্ত্ৰনাকাতৰ দাদা ঠাকুৰে প্ৰাৰ্থনা কৰে যাতে বংগভূমিত আৰু অধিক এনে নিষ্ঠাবান যুৱ সংগ্ৰামীৰ জন্ম হয়, যাৰ প্ৰচেষ্টাত চূড়ান্ত বিজয় সাধন হ’ব। ছবিখন মুক্তিৰ আগেআগে এক পথ দুৰ্ঘটনাত ছবি বিশ্বাসৰ মৃত্যু হয় আৰু নিঃসন্দেহে এই বিষয়টোৱে ছবিখনৰ ব্যৱসায়িক সফলতাত প্ৰভাৱ পেলায়। দশম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত অধিক জনাজাত সত্যজিৎ ৰায়ৰ অভিয়ান আৰু গুৰু দত্ত প্ৰযোজিত চাহিব বিবি ঔৰ গুলামক চেৰাই শীৰ্ষ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।

বঁটা

১৯৬২- ১০ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ স্বৰ্ণপদক

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৬২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
তুষাৰ

]]ৰ তুষাৰপাতৰ ফলত গছৰ ওপৰত পৰা তুষাৰৰ স্তৰ।
মৰুভূমি

হল বৰষুণৰ কঠিন ৰূপ যি পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলত ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ স্ফটিক আকাৰে বিৰাজ কৰে। ই প্ৰকৃতপক্ষে পানীৰ কঠিন ৰূপ বা বৰফ। শীতকালত যেতিয়া তাপমাত্ৰা শূন্য ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছৰ তললৈ নামি যায় তেতিয়া মেঘৰ পৰা তুষাৰ পতিত হয়, ইয়াকে তুষাৰপাত বোলে। মেঘৰ পৰা নিঃসৰিত পানী বায়ুমণ্ডলৰ উপৰৰ স্তৰৰ নিম্ন তাপমাত্ৰাত গোট মাৰি বৰফত পৰিণত হয় আৰু প়থিৱীপৃষ্ঠলৈ তুষাৰ হিচাপে নামি আহে।

প্ৰধান তুষাৰ পতিত অঞ্চলসমূহ হৈছে মেৰু অঞ্চল, উত্তৰ গোলাৰ্ধৰ উচ্চ অৰ্ধাংশ আৰু পৰ্যাপ্ত আৰ্দ্ৰতা আৰু নিম্ন উষ্ণতা বিশিষ্ট পৃথিৱীৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলসমূহ। এণ্টাৰ্কটিকাৰ পৰা সুদুৰত অৱস্থিত দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ কেৱল পাৰ্বত্য অঞ্চলতহে প্ৰাথমিকভাৱে তুষাৰপাত দেখা পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভূগোল
অঞ্জলি মেণ্ডেছ

অঞ্জলি মেণ্ডেছ (জন্ম: ফিলিছ মেণ্ডেছ; ২৯ জানুৱাৰী, ১৯৪৬ – ১৭ জুন, ২০১০) আছিল এক ভাৰতীয় মডেল, যি মুম্বাইৰ পৰা আছিল আৰু ফ্ৰান্সত থকাৰ পূৰ্বে ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ সময়ছোৱাত পিয়েৰ কাৰ্ডিনৰ সেল'নৰ সৈতে যুক্ত আছিল। আন মডেলৰ পৰা যিসকল ডিজাইনৰ বাবে তেওঁ মডেলিং কৰিছিল তাত আছে: এমানুয়েল উনগাৰো, এলছা স্কিয়াপাৰেল্লি আৰু গিভেঞ্চী। ১৯৮০ চনত মডেলিংৰ পৰা অবসৰ গ্ৰহণৰ পিছত, তেওঁ ১৮ বছৰৰ পৰিসৰে কাৰ্ডিনৰ ভাৰতীয় কাৰ্যবাহী পৰিচালনা কৰিছিল। ২০১০ চনত, তেওঁ ফ্ৰান্সৰ প্ৰভেন্সত নিজৰ ঘৰতে অসুস্থ হৈ পৰাৰ পৃথিৱীৰ পৰা বিদায় লৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অঞ্জলি মেণ্ডেছৰ জন্ম মুম্বাই, ভাৰতত ১৯৪৬ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত হৈছিল। তেওঁ সৰু পৰাই মডেলিংৰ প্ৰতি আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু পৰবৰ্তীত পিয়াৰ কাৰ্ডিনৰ সৈতে ফ্ৰান্সত মডেলিংৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

অঞ্জলি মেণ্ডেছ মডেলিংৰ জগতত এক অতি প্ৰশংসিত আৰু বহুল পৰিচিত নাম আছিল। তেওঁ পিয়েৰ কাৰ্ডিনৰ সেল'নৰ সৈতে ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ সময়ছোৱাত যুক্ত আছিল আৰু ফ্ৰান্সত মডেলিংৰ দিশত উল্লেখযোগ্য স্থান অৰ্জন কৰিছিল। মডেলিংৰ লগতে, তেওঁ অন্যান্য বিশ্বপ্ৰসিদ্ধ ডিজাইনৰ বাবে মডেলিং কৰিছিল, যেনে: এমানুয়েল উনগাৰো, এলছা স্কিয়াপাৰেল্লি আৰু গিভেঞ্চী।

মৃত্যু

অঞ্জলি মেণ্ডেছ ১৭ জুন, ২০১০ তাৰিখে ফ্ৰান্সৰ প্ৰভেন্সত মৃত্যুমুখৰ পৰা বিদায় লৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যু তৎকালীন সময়ত এক আশ্চৰ্যজনক ঘটনা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

অঞ্জলি মেণ্ডেছৰ ইন্সটাগ্ৰাম
IMDb

আৰু চাওক

The Times of India – Anjali Mendes passes away
This Day – How Anjali Mendes Revolutionised the Modelling Industry
Anjali Mendes: a model life – Times of India
Hindustan Times – Cardin’s Indian muse dies

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল