ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰাধিকা মোহন ভাগৱতী

ৰাধিকামোহন ভাগৱতী (, ১৯৩৩-২০১৭) অসমৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ সাংবাদিক, সম্পাদক, সাহিত্যিক তথা সমালোচক। ১৯৩৩ চনৰ ১৯ জানুৱাৰীত শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাটত তেখেতৰ জন্ম হয়। ড॰ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ পিছত তেখেত ৰামধেনু আলোচনীৰ সম্পাদক নিযুক্ত হৈছিল। পৰ্যায়ক্ৰমে তেখেত 'আজিৰ দৈনিক বাতৰি', 'আজিৰ অসম'আদি কাকতৰ সম্পাদক আছিল। সম্পাদকৰূপে তেখেত আছিল আপোচবিহীন আৰু লেখক আৰু সংবাদদাতাক তেখেতে এখন গণতান্ত্ৰিক মঞ্চ প্ৰদান কৰিছিল। অসমৰ সাংবাদিকতাৰ জগতখনত তেখেতৰ এক সুকীয়া নাম আছিল। তেখেতে বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৯১ চনত ‘সাহিত্য অকাডেমি’ৰ অনুবাদ বঁটাৰে তেখেতক সন্মানিত কৰা হৈছিল। ভাগৱতীয়ে মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত হোৱা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত ভাগ লৈছিল। ‘ৰামধেনু’ৰ পাতত তেখেতে প্ৰথম বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাক কলাগুৰু আখ্যা দিছিল। কেৱল সংবাদিকেই নহয়, ভাগৱতী আছিল এগৰাকী কবি, গল্পকাৰ, অনুবাদক তথা মঞ্চ অভিনেতা।

উদ্ধৃতি

সংবাদপত্ৰৰ সম্পাদনাৰ লগত যোৱা ৪৫টা বছৰে জড়িত থাকি কেইবাখনো কাকত সম্পাদনা কৰি আজিও বুকুত হাত দি ক'ব নোৱাৰোঁ যে সম্পাদনাত মই সম্পূৰ্ণ সফল হৈছোঁ। প্ৰতিদিনেই সম্পাদনাৰ ক্ষেত্ৰত পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলি থাকে, কাকতখন তাৰেই প্ৰতিফলন মাথো বছৰত যদি ১২খন মনোমত কাকত ৰাইজৰ হাতত তুলি দিব পাৰোঁ কেনেবাকৈ, তেতিয়াই সন্তুষ্টি লাভ কৰোঁ। তেনে অৱস্থা বৰ সঘনে নাহে। পোৱা নাই সহজে।
আমি এনে এখন কাকত উলিয়াব পৰা নাই- যিখন কাকত পঢ়িলে আমাৰ সুদূৰ গাঁও অঞ্চলত সোমাই থকা পঢ়ুৱৈয়ে আন দ্বিতীয় এখন নপঢ়িলেও স্থানীয় তথা বিশ্বৰ সকলো ধৰণৰ বা- বাতৰি অনায়াসে মাতৃভাষাত হাততে পাব পাৰে।
সংবাদপত্ৰৰ ভাষাৰ বিষয়ে সমালোচনাৰ শেষ নাই। সেই সমালোচনাবিলাকৰ মানসিক হেতু নাই। এই কথা মই নকওঁ। আমি যিমানেই জাতীয় মূলৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিছোঁ, সিমানেই আমাৰ ভাষাৰ লগত থকা সম্বন্ধতো কেণা লাগিছে। ঐতিহ্যৰ লগত ভাষাৰ কালিকা জড়িত হৈ থাকে। ভাষা ব্যৱহাৰৰ সীমাবদ্ধতাই জগতৰ সীমাবদ্ধতা বুজায়। কিন্তু সেই কালিকা বুজিবৰ বাবে আমি আজি কিমানদূৰ প্ৰস্তুত? মাতৃভাষাক 'মাতৃদুগ্ধ' বুলি কোৱা হয়। কিন্তু এনে মাতৃদুগ্ধ পিয়াসী নহৈ বিজতৰীয়া হোৱাৰ বাবেই দুৰ্ভাগ্যজনক বিষয় নিশ্চয়।
সাংবাদিকতাত সাফল্য বৰ সহজে নহয়- এই বিষয়ত মই সদায় ছিৰিয়াছ আৰু একেধৰণৰ ট্ৰলাইবেলিজিম একুৰীয়া' অভ্যাস গঢ়ি তুলিবলৈ প্ৰয়াসী হৈ আহিছোঁ। পদে পদে অনুভৱ কৰিছোঁ- সকলোেপিনে বেঙা মেলি লাভ নাই। সাংবাদিকতাত সৃজনীশীল কলা আৰুবিজ্ঞান ইয়াত হাত পকাবলৈ যি পৰিশ্ৰম একক নিষ্ঠাৰ প্ৰয়োজন, তাক গোটাবলৈ অহৰহ প্ৰয়াস পাই আহিছোঁ যোৱা ৪৫ বছৰে।
সাংবাদিকতাও সাহিত্য, কিন্তু ই লৰালৰিৰ সাহিত্য Literature in hurry- আনহাতে, সকলো সাহিত্যও News, কিন্তু এইবিলাক মানৱ লয়ৰ সংবাদ, প্ৰভাৱশালী হৈ ৰয় চিৰন্তন।
সাহিত্য সমাজৰ দাপোণ, সংবাদপত্ৰও Rough Draft of History- সাংবাদিক আৰু সাহিত্যৰ মাজত প্ৰভেদ আছে। দুয়ো সমাজক নিৰ্ভৰ কৰি বৰ্তি থাকে। এইখিনিতে দুয়োৰে মিল। সাংবাদিক হ'ল সংবাদ পৰিবাহক। তেওঁলোেক আধুনিক কালৰ সমাজখনৰ ভাট কিম্বা চাৰণ। সাহিত্যকসকল সমাজৰ দ্ৰষ্টা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা বিজয়ী
ভাস্বতী মুখাৰ্জী

|
ভাস্বতী মুখাৰ্জী (/bʰɑːsvət̪iː/) এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিষয়ত এগৰাকী সক্ৰিয় মন্তব্যকাৰী।

প্ৰাথমিক জীৱন

মুখাৰ্জীয়ে মিৰাণ্ডা কলেজৰ পৰা ইতিহাসত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাসত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পেৰিছৰ ছৰবন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ফৰাচী ভাষা আৰু সভ্যতাৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

১৯৭৬ চনত মুখাৰ্জীয়ে ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত যোগদান কৰে। ইউৰোপীয় সংঘৰ বিষয়ত বিশেষজ্ঞ ভাৰতীয় বৈদেশিক মন্ত্ৰালয়ৰ বিভাগৰ নেতৃত্ব দিছিল। সেই সময়চোৱাতে তেওঁ (১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে) বাৰ্ষিক ভাৰত-ইউৰোপীয় ইউনিয়নৰ শীৰ্ষ সন্মিলনৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠানিক পদক্ষেপৰ পাইলট হিচাপে কাম কৰিছিল। ইউৰোপীয় সংঘৰ উন্নয়নৰ সম্পৰ্কে তেওঁ লিখা-লিখি আৰু বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ ভাৰত আৰু ইউৰোপীয় ইউনিয়ন - এণ ইনচাইডাৰৰ মতামত ("India and EU - An Insider's View") শীৰ্ষক গ্ৰন্থ প্রকাশ কৰিছিল।

মুখাৰ্জী ২০১০ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে নেদাৰলেণ্ডত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আছিল। ২০০৪ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈকে ইউনেস্কোৰ ভাৰতৰ স্থায়ী প্ৰতিনিধি আছিল মুখাৰ্জী। সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য আৰু শিক্ষাৰ ওপৰত তেওঁ মন্তব্য অব্যাহত ৰাখিছিল।

১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰসংঘত ভাৰতৰ স্থায়ী মিছনত আৰু ৬ বছৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ অধিকাৰ আয়ুক্তৰ মুখ্য কৰ্মচাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল (১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈ)।

তেখেতে কেইবাখনো কিতাপ সফলতাৰে প্ৰকাশ কৰিছে, সেই বোৰ হ’ল, ‘ভাৰত আৰু ইউৰোপীয় ইউনিয়ন: এজন অন্তৰ্দৃষ্টিৰ দৃষ্টিভংগী’, ‘বংগ আৰু ইয়াৰ পৰিত্ৰাণ: এটা অকথিত কাহিনী’, আৰু শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশিত ‘দ্য ইনডেনচাৰড এণ্ড ডেয়াৰ ৰোট’।

ভাৰতৰ পাহৰি যোৱা সন্তান অৰ্থাৎ ইনডেনচাৰড লেবাৰৰ দুৰ্দশাৰ ওপৰত পোহৰ অনাৰ দিশত মুখাৰ্জীয়ে কাম কৰি আহিছে। ২০২৩ চনত তেওঁ প্ৰায় ৩ দশকৰ ভিতৰত ভাৰতৰ আৱাস কেন্দ্ৰৰ সভানেত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলাও হয়।

মুখাৰ্জীয়ে বৈদেশিক সেৱা প্ৰতিষ্ঠানত আৰু ভাৰত আৰু বহিঃৰাজ্যৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ত - বৈদেশিক নীতি, নিৰস্ত্ৰকৰণ আৰু কৌশলগত বিষয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আন বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত বক্তৃতা প্ৰদান কৰি আহিছে।

তথ্য সূত্ৰ
এয়াৰটেল

ভাৰতী এয়াৰটেল লিমিটেড চমুকৈ এয়াৰটেল (ইংৰাজী: Airtel) হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ এটা বহুজাতিক ম'বাইল নেটৱৰ্ক পৰিচালন প্ৰতিষ্ঠান। ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত মুখ্য কাৰ্যালয় অৱস্থিত এই প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ৱায়াৰলেছ ভয়্চ, বাৰ্তা সৰবৰাহ আৰু তথ্য সৰবৰাহৰ সেৱা আগবঢ়ায়। ই সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰ ১৮খন দেশৰ লগতে চেনেল দ্বীপপুঞ্জত কাম কৰে। ই ভাৰতৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম মোবাইল নেটৱৰ্ক অপাৰেটৰ আৰু বিশ্বৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম মোবাইল নেটৱৰ্ক অপাৰেটৰ।
জটায়ু

জটায়ু হৈছে মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণিত শগুণ বা ঈগলৰূপী এক অৰ্ধদেৱতা। তেওঁ অৰুণ আৰু শ্যেনীৰ কনিষ্ঠ সন্তান আৰু সম্পাতিৰ ভ্ৰাতৃ। জটায়ু ৰামৰ পিতৃ দশৰথৰ পুৰণি বন্ধু।

ৰামায়ণৰ বৰ্ণনা

ৰাৱণে যেতিয়া দেৱী সীতাক লংকালৈ অপহৰণ কৰি নি আছিল যেতিয়া জটায়ুৱে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। জটায়ুৱে ৰাৱণৰ সৈতে সাহসিকতাৰে যুঁজ দিয়ে কিন্তু বৃদ্ধাৱস্থাৰ বাবে জটায়ুক ৰাৱণে সহজতে পৰাজিত কৰি তেওঁৰ ডেউকা খণ্ডিত কৰে। তেতিয়া জটায়ু চাদয়ামঙ্গলমৰ শিলৰ ওপৰত পতিত হয়। সীতাৰ সন্ধানত ভ্ৰমি ফুৰা ৰাম আৰু লক্ষ্মণ পীড়িত আৰু মৃত্যুমুখত পৰা জটায়ুৰ কাষ পায় আৰু তেওঁ দশৰথ পুত্ৰদ্বয়ক জানিবলৈ দিয়ে যে ৰাৱণ দক্ষিণৰ দিশে আগবাঢ়িছে। ইয়াৰ পিছতে জটায়ুৱে মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু ৰামে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
গোপালদেৱ

গোপালদেৱ (১৫৪০-১৬১১) বৈষ্ণৱ যুগৰ এগৰাকী কবি, নাট্যকাৰ আৰু উজনি অসমত ভক্তি আন্দোলনৰ অন্যতম গুৰি ধৰোঁতা আছিল। তেওঁক মাধৱদেৱৰ উত্তৰসুৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ভৱানীপুৰৰ হোৱা বাবে তেওঁক ভৱানীপুৰীয়া গোপালদেৱ বোলা হয়। এওঁ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অন্যতম শাখা ‘কাল-সংহতি’ৰ প্ৰৱৰ্তক৷

জীৱনী

১৫৪০ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ খোখোৰাগ্ৰামৰ নাচনী ঘাট, বৰ্তমানৰ গড়গাঁৱৰ সমীপৰ বালিঘাটৰ বৰদুৱাৰমুখত গোপাল দেৱৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কামেশ্বৰ আৰু মাতৃৰ নাম বজ্ৰাঙ্গী। পিছলৈ তেওঁলোকৰ পৰিয়াল নাজিৰাৰ পৰা কামৰূপ জিলাৰ ভৱানীপুৰলৈ উঠি যায়। তেওঁ পোন প্ৰথমে এজন ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। গোপালদেৱৰ দুজন পুত্ৰ আৰু আৰু এগৰাকী কন্যা আছিল। দুই পুত্ৰৰ নাম কমললোচন আৰু দামোদৰ। দুহিতা গৰাকীৰ নাম পদ্মপ্ৰিয়া। আই পদ্মপ্ৰিয়া ১৬শ শতিকাৰ প্ৰথম অসমীয়া মহিলা কবি।

সাহিত্যকৰ্ম

গোপালদেৱ নৱ বৈষ্ণৱ যুগৰ কবি। তেওঁ ব্ৰজাৱলী ভাষাত সাহিত্যচৰ্চা কৰিছিল। তেওঁ বহুতো ঘোষা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল। গোপালদেৱৰ মুঠ গীত ৬৭ ভাগ। তেওঁ ‘ভাগৱত বাৰতত্ত্ব’ৰ এটি গীত, ভাগৱত পৰিচয়ৰ তিনিটি গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে ১৯ চৰণ ঘোষা ৰচনা কৰিছিল। মহাপুুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ আৰ্হিত গোপালদেৱে ৰচনা কৰা গীতসমূূহক "বৰগীত" আখ্যা নিদিলেও তেৰাৰ কালঝৰীয়া সত্ৰ তথা সমাজত বৰগীতৰ লগতে স্থান দিয়া হয়। প্ৰসঙ্গ কৰোঁতে গোপালদেৱৰ গীত বৰগীতৰ দৰে গোৱা এটি পৰম্পৰা প্ৰতিখন কালসংহতিৰ অন্তৰ্গত সত্ৰতে আছে। গোপালদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান নাট হ'ল:
জন্মযাত্ৰা
নন্দোত্‍সৱ
উদ্ধৱজান বা গোপী উদ্ধৱ সংবাদ
সীতাৰ পাতাল প্ৰৱেশ

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী
কে চিন্নাম্মা

কে চিন্নাম্মা ভাৰতৰ কেৰালাৰ এগৰাকী নাৰীবাদী, সমাজকৰ্মী আৰু মহিলা কৰ্মী আছিল। ১৯১৮ চনত তেওঁ ৰাজা শ্ৰীমূলম থিৰুনাল শাস্ত্যব্দা পুৰ্থী স্মাৰকা হিন্দু মহিলা মন্দিৰম (বৰ্তমান এছ এম এছ এছ হিন্দু মহিলা মন্দিৰাম) প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যি কেৰালা ৰাজ্যৰ প্ৰথম নিঃস্ব মহিলাৰ আশ্ৰয়গৃহ আছিল। ধৰ্ম বা জাতি নিৰ্বিশেষে সামাজিকভাৱে পিছপৰা পটভূমিৰ ছোৱালীবোৰক শিক্ষা, ক্ষমতায়ন আৰু পুনৰ সংস্থাপনৰ লক্ষ্যৰে এই প্ৰতিষ্ঠানটো গঢ়ি তোলা হৈছিল।

জীৱনী

কে চিন্নাম্মাৰ জন্ম ১৮৮৩ চনত ট্ৰেভাংকোৰৰ তিৰুবনন্তপুৰম জিলাৰ আটিংগলৰ এটা সাধাৰণ কৃষক পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ আছিল আটিংগল এডাৱামাডাম গৃহৰ কল্যাণী আম্মা আৰু পিতৃ ভেলায়ুধন পিল্লাই। শৈশৱৰ পৰা দুৰ্বল অৱস্থাত থকা মহিলাসকলৰ দৰিদ্ৰতা, অত্যাচাৰ আৰু অসহায় অৱস্থাই তেওঁক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তিৰুবনন্তপুৰমৰ সেনানা মিছন গাৰ্লছ স্কুলত প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত তেওঁ তিৰুবনন্তপুৰম মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা এফ.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯১১ চনত এখন মহিলা সন্মিলনত সভাপতিত্ব কৰাৰ সময়ত তেওঁ তীৰ্থপাদ পৰমহংসাৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে আৰু তেওঁৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি সমাজসেৱাত মনোনিৱেশ কৰে। ১৯১৬ চনত তদানীন্তন ট্ৰেভাংকোৰৰ ৰজা শ্ৰীমূলম থিৰুনালৰ ৬০ বছৰীয়া জন্মজয়ন্তী উপলক্ষে অনুষ্ঠিত এখন মহিলা সন্মিলনত চিন্নাম্মাই নিজৰ এই পৰিকল্পনাৰ কথা উত্থাপন কৰে, যদিও কোনোবাই ইয়াক সমৰ্থন কৰা নাছিল। এই প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ তেওঁ বহু ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছিল। তিৰুবনন্তপুৰমস্থিত চিন্নাম্মা স্মাৰক গাৰ্লছ হাই স্কুল তেওঁৰ নামত নামকৰণ কৰা হৈছে।

২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰত ভাৰতীয় ডাক বিভাগে এছ এম এছ এছ হিন্দু মহিলা মন্দিৰামৰ শতবৰ্ষ উপলক্ষে বিশেষ স্মাৰক খাম প্ৰকাশ কৰে, য’ত কে চিন্নাম্মাৰ ছবি সংবলিত বিশেষ ডাকটিকট সংযোজিত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
টু লীভচ এণ্ড এ বাড (উপন্যাস)

টু লিভছ এণ্ড এ বাড হ'ল মুলুকৰাজ আনন্দৰ এখন উপন্যাস। উপন্যাসখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৩৭ চনত। তেওঁৰ আন উপন্যাসৰ দৰেই ইয়াতো দুখীয়াৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ইয়াত এজন কৃষকে নিজৰ কন্যাক ব্ৰিটিছ সৈনিকৰপৰা বচাবলৈ চেষ্টা কৰা কাহিনী। কাহিনীটো অসমৰ চাহবাগিছাৰ পটভূমিত লিখা। পিছলৈ এই গ্ৰন্থখনক দেৱ আনন্দৰ ৰাহি নামৰ হিন্দী ছবিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় আৰু একেলগে ইংৰাজী ভাষাত দ্য ৱেইফেয়াৰ নামেৰে মুক্তি দিয়া হয়। গ্ৰন্থখনত স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ ভাৰতত ধনী আৰু দৰিদ্ৰৰ ধাৰণা আৰু ইটোৱে সিটোৰ শোষণৰ বিষয়ে বিতংভাৱে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

ই এক নাটকীয় উপন্যাস যাৰ শেষত "স্বাৰ্থ আৰু ভাগ্যৰ এক কৰুণ সংঘৰ্ষ।"

উপন্যাসৰ সাৰাংশ

পত্নী সাজনী, কন্যা লাইলা আৰু পুত্ৰ বুধুৰ সৈতে হোছিয়াৰপুৰত বাস কৰা আদবয়সীয়া কৃষক গংগু। বাকী থকা ঋণৰ বাবে তেওঁ নিজৰ মাটি হেৰুৱাইছিল আৰু ফলস্বৰূপে ভাল দৰমহা পোৱা বাগিছাৰ চাকৰি এটা লৈ নিজৰ মাটিৰ মালিক হ’বলৈ অসমলৈ যাবলৈ আনন্দৰে সন্মত হৈছিল। কিন্তু তাত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে গাংগুৱে উপলব্ধি কৰিলে যে এই সকলোবোৰ এটা নকল আৰু কামটো আচলতে দাস শ্ৰম। তেওঁলোকৰ মজুৰি খাদ্য কিনিবলৈও যথেষ্ট নাছিল আৰু বহু ব্যৱসায়ীয়ে তেওঁলোকক ইমান বেছি সুতৰ হাৰত ঋণ দিছিল যে ঋণ পৰিশোধ কৰাটো অসম্ভৱ হৈ পৰিছিল। গংগু আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে চৰম দৰিদ্ৰতাত জীয়াই থাকিবলৈ বাধ্য হৈছিল আৰু সকলো ধৰণৰ নিৰ্যাতন আৰু অপমান সহ্য কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। ইয়াৰ ওপৰত সাজনী আৰু লাইলাক ধৰ্ষণ আৰু অন্যান্য যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হৈছিল।

এই সাধাৰণ দুৰ্ব্যৱহাৰ আৰু জীৱন-যাপনৰ পৰিস্থিতিয়ে বাগিছাৰ চিকিৎসক জন ডি লা হাৰ্ভক চিন্তিত কৰি তুলিছিল, বিশেষকৈ যেতিয়া বাগিছাখনৰ ওপৰত কলেৰাৰ ভাবুকিৰ সৃষ্টি হৈছিল। তেওঁ বাগিছাৰ মালিক ক্ৰফ্ট-কুকক শ্ৰমিকসকলৰ অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিছিল (যাক কুলি বুলি কোৱা হয়), কিন্তু কোনো লাভ নহ’ল, কিয়নো ক্ৰফ্ট-কুকে বিশ্বাস কৰিছিল যে কুলি মানুহ নহয় আৰু ই মানুহৰ সামান্যতম বিবেচনাৰ যোগ্য নহয়। ইয়াৰ ফলত বাৰীত কলেৰা বিয়পি পৰে আৰু এই ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ সাজনীৰ মৃত্যু হয়। যিহেতু তেওঁ অতি দুখীয়া আছিল আৰু প্ৰয়োজনীয় অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা নাছিল, গতিকে গাংগুৱে ক্ৰফ্ট-কুকৰপৰা ধন ধাৰলৈ ল’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁক কলেৰাৰ বাহক বুলি ভবা হোৱাৰ বাবে তেওঁক ঘূৰাই দিয়া হৈছিল।

ৰেগি হাণ্ট নামৰ এজন ব্ৰিটিছ বিষয়াই লাইলাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ ধৰ্ষণৰ উদ্দেশ্যেৰে খেদি খেদি যোৱাৰ লগে লগে কথাবোৰ বেয়ালৈ গতি কৰিলে। গাংগুৱে তেওঁক ৰখাবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও তাৰ পৰিৱৰ্তে হাণ্টে তেওঁক গুলীয়াই হত্যা কৰে। বিষয়াগৰাকীৰ বিৰুদ্ধে গাংগুৰ হত্যাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰা হৈছিল যদিও মূলতঃ ইংৰাজ লোকেৰে গঠিত বিচাৰত তেওঁক দোষমুক্ত কৰা হৈছিল।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ উপন্যাস
শ্ৰেণী:উপন্যাস
ডিমাছা ভাষা

ডিমাছা ভাষা‌ ভাৰতৰ অসম বিভিন্ন ঠাইত যেনে, নগাঁও, কাৰ্বি আংলং, ডিমা হাচাও আৰু নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ ডিমাছা জনগোষ্ঠী সকলৰ
মাতৃভাষা। ডিমাছাসকল ঘাইকৈ ডিমা হাচাও (পূৰ্বৰ উত্তৰ কাছাৰ) জিলাত বাস কৰে৷ ডিমাছাসকল অসমৰ আদিম অধিবাসীসকলৰ অন্যতম৷ ডিমাছাসকল তিব্বত-বৰ্মী শাখাৰ বড়োসকলৰ সৈতে প্ৰায় একেধৰণৰ ফৈদ। 'ডিমাছা' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'ডি : পানী, মা : বৃহৎ, ছা : সন্তান' অৰ্থাৎ ডাঙৰ নৈৰ সন্তান। আদিতে ডিমাছাসকল দিখৌ আৰু ধনশিৰি নৈৰ মাজত বাস কৰিছিল। পাছত ৰাজনৈতিক কাৰণত তেওঁলোক তাৰ পৰা উঠি গৈ উত্তৰ কাছাৰ জিলাত বসবাস কৰিবলৈ লয়।

ডিমাছা ভাষাৰ বৈশিষ্ট্য

ডিমাছাসকলে কোৱা ডিমাছা ভাষাৰ নিজা লিপি নাই। ডিমাছা ভাষা তিব্বত-বৰ্মী ভাষা ফৈদৰ৷ তিব্বত বৰ্মী ভাষাসমূহৰ কিছুমান উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্য দেখা যায়৷
জনজাতিসকলে তেওঁলোকৰ ভাষা নিজৰ জাতিৰ মানুহৰ মাজতে আৱদ্ধ ৰাখে৷
জনজাতিসমূহৰ ভাষা প্ৰায়ক্ষেত্ৰতে দূৰ্বোধ্য৷
ভাষাসমূহ সুৰপ্ৰধান৷
স্বৰবৰ্ণৰ হ্ৰস্ব-দীৰ্ঘৰ ৰূপ সুকীয়া সুকীয়া৷
এই ভাষাবোৰৰ নিজা লিপি নাই৷ কিছুমানে দেৱনাগৰী লিপি আৰু কিছুমানে ৰোমান লিপিৰে নিজৰ ভাষা বৰ্তাই ৰখাৰ চেষ্টা কৰিছে৷

আন্তঃভাষিক সম্পৰ্ক

ডিমাছাসকলৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে উজনি অসমত ৰাজত্ব কৰিছিল৷ তাৰ প্ৰমাণ স্বৰূপে “ডি’’ আখৰযুক্ত নামবোৰে প্ৰমাণ৷ নৈ আৰু ঠাইৰ নামবোৰৰ প্ৰায়বোৰেই ডি-যুক্ত; যেনে: ডিখৌ, ডিমৌ, ডিব্ৰু, ডিবাং আদি অনেক শব্দ আছে৷ কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ আটাইবোৰ ঠালৰ ভিতৰত ডিমাছা ভাষা সুচল৷ ডিমাছা ভাষাই অইন জনজাতীয় ভাষাৰ সহায় নোলোৱাকৈ ভাব প্ৰকাশ কৰিব পাৰে৷ অসমীয়া ভাষাত ডিমাছা ভাষাৰ বহুতো শব্দ-সম্ভাৰ কিছুমান পৰিবৰ্তিত ৰূপত আৰু কিছুমান অবিকল ৰূপত সোমাই আছে৷

অসমীয়া আৰু ডিমাছা ভাষা

অসমীয়া ভাষা বিভিন্ন ভাষাৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়ি উঠা ভাষা৷ একেই ভৌগলিক ভূখণ্ডত থকা কাৰণে ডিমাছা ভাষাৰো বহু শব্দ সম্ভাৰ অসমীয়া ভাষাত সোমাইছে আৰু বহু অসমীয়া শব্দও ডিমাছা ভাষাৰ মাজত নিগাজী হৈ পৰিছে৷ ডিমাছা ভাষাৰ লিপি সম্পৰ্কে এতিয়াও মতদ্বৈধতা আঁতৰা নাই৷ কোনোৱে বাংলা লিপি, কোনোৱে অসমীয়া লিপি, কোনোৱে দেৱনাগৰী আৰু আন কিছুমানে ৰোমান লিপি গ্ৰহণ কৰাৰ সপক্ষে থকা বাবে স্থিৰ সিদ্ধান্তত এতিয়াও আহিব পৰা নাই৷ অৱশ্যে নিৰূপমা হাগজেৰে ডিমাছা ভাষাৰ লিপি আদিতে অসমীয়াই আছিল বুলি বিভিন্ন তথ্য দাঙি ধৰিছে৷ মাইবঙত কছাৰী ৰজা মেঘনাৰায়ণৰ ৰাজত্বৰ কালৰ প্ৰস্তৰ লিপিত থকা “ৰ’’ আখৰ অসমীয়া “ৰ’’ৰ সৈতে একেই৷ মহাৰাজ কৃষ্ণচন্দ্ৰ নাৰায়ণ আৰু গোবিন্দ চন্দ্ৰ নাৰায়ণে লিখা পুথিতো “ৰ’’ ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ সাহিত্যিক নিৰূপমা হাগজেৰে শেষলৈ অসমীয়া লিপিকে তেওঁ লিখাৰ মাধ্যম কৰি লৈ কেইবাখনো কিতাপ লিখে৷ ডিমাছা ভাষাত অসমীয়া বৰ্ণৰ উচ্চাৰণো প্ৰায় একেই৷ মাত্ৰ শ, ষ, আৰু স ধ্বনি চ আৰু ভ ধ্বনি ব উচ্চাৰণ কৰা হয়৷ যেনে, সিংহ>চিং, সুখ>চুখ, ভাদ>বাদাও, ভাটৌ> বাথৌ আদি৷

ডিমাছা ভাষাৰ অভিধান

কাছাৰ জিলাৰ পুলিছ চুপাৰিণ্টেণ্ডেণ্ট W.C.M. Dundasএ ১৯০৮ চনত Outline Grammar And Dictionary নামেৰে এখনি অভিধান লিখে৷ তাৰপিছত, মণিচৰণ বৰ্মনে “হৈড়ম্ব ভাষা প্ৰৱেশ’’ নামৰ বাংলা ভাষাত লিখা ডিমাছা শব্দকোষ লিখে৷ ১৯৯২ চনত গড়কাপ্তানী বিভাগৰ ইঞ্জিনিয়াৰ শ্ৰী নগেন্দ্ৰনাথ বৰুৱাই “ ডিমাছা ভাষাৰ ভঁৰাল’’ নামে এখনি অভিধান লিখে আৰু ২০০৫ চনত প্ৰকাশ পায়, নিৰূপমা হাগজেৰে লিখা “ডিমাছা গ্ৰাউৰেণ’’ নামৰ অভিধানখন অসমীয়া ভাষাত লিখা আৰু ডিমাছা ভাষাৰ অসমীয়া অৰ্থ দিয়া হৈছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
জ্যোতি নিবাস কলেজ

জ্যোতি নিবাস কলেজ (স্বায়ত্তশাসিত) ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰুত অৱস্থিত কেথলিক মহিলা উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান। ১৯৬৬ চনত চিষ্টাৰছ অৱ ছেইণ্ট জোচেফৰদ্বাৰা স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়খনে কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য আৰু পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ আৰু বৃত্তিমূলক কাৰ্যসূচী আগবঢ়ায়।

২০০৪ চনত বেংগালুৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্বায়ত্তশাসিত মৰ্যাদা লাভ কৰা এই প্ৰতিষ্ঠানটো বৰ্তমান বেংগালুৰু চহৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত। ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যায়ন আৰু স্বীকৃতি পৰিষদে (NAAC) এ+ গ্ৰেড (CGPA 3.43)-ৰে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে আৰু শৈক্ষিক প্ৰদৰ্শন, গৱেষণাৰ ফলাফল আৰু গুণগত পদক্ষেপৰ বাবে ২০১৪ চনত বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে (UGC) কলেজ অৱ এক্সেলেন্স হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

ৰাষ্ট্ৰীয় সমীক্ষা আৰু শিক্ষাৰ ৰেংকিঙত বাংগালুৰুৰ আগশাৰীৰ মহিলা স্বায়ত্তশাসিত মহাবিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত জ্যোতি নিবাস কলেজ সঘনাই তালিকাভুক্ত হয়।

ইতিহাস

১৮৮২ চনত বেংগালুৰুত উপস্থিত হৈ টাৰ্বেছৰ চেণ্ট জোচেফৰ ভগ্নীসকলে ব’ৰিং হাস্পতালত কাম কৰিছিল। মহিলা শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা পৰ্যবেক্ষণ কৰি তেওঁলোকে ১৯৬৬ চনত জ্যোতি নিবাস কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

শৈক্ষিক দিশ

জ্যোতি নিবাস কলেজৰ শৈক্ষিক গাঁথনি কেইবাখনো বিদ্যালয়ত সংগঠিত হৈ আছে যিয়ে বিভিন্ন ধৰণৰ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ কাৰ্যসূচী আগবঢ়ায়।

নামভৰ্তি

জ্যোতি নিবাস কলেজ স্বায়ত্তশাসিত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ কাৰ্যসূচীত নামভৰ্তি মেধা আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক নামভৰ্তিৰ নিৰ্দেশনাৰ ভিত্তিত বেংগালুৰু চহৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিয়ম অনুসৰি কৰা হয়।

কলেজখনে কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য, পৰিচালনা, আৰু বৃত্তিমূলক অধ্যয়নৰ কাৰ্যসূচীৰ বাবে স্বচ্ছ নামভৰ্তি প্ৰক্ৰিয়া অনুসৰণ কৰে।

ৰেংকিং আৰু সুনাম

জ্যোতি নিবাস কলেজৰ কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আঞ্চলিক উচ্চ শিক্ষাৰ সমীক্ষাত স্থান পোৱা যায়।

ভাৰতৰ উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিগত স্বায়ত্তশাসিত মহাবিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত EducationWorld-ৰ দ্বাৰা তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।
কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য আৰু পৰিচালনা শিতানত ভাৰত আজিৰ শ্ৰেষ্ঠ কলেজ জৰীপত বৈশিষ্ট্যযুক্ত।
Collegedunia আৰু Careers360-ৰ দ্বাৰা ৰেংক আৰু পৰ্যালোচনা কৰা হৈছে।

কেম্পাছ

কেম্পাছত স্মাৰ্ট শ্ৰেণীকোঠা, বিজ্ঞান পৰীক্ষাগাৰ, এটা মিডিয়া ষ্টুডিঅ’, পুথিভঁৰাল, প্ৰেক্ষাগৃহ, ক্ৰীড়াৰ সুবিধা আৰু হোষ্টেল আছে। ইয়াৰ উপৰি ইয়াত সাংস্কৃতিক উৎসৱ, শৈক্ষিক সন্মিলন আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নেতৃত্বত অনুষ্ঠিত হয়।

উল্লেখযোগ্য ছাত্ৰীসকল

ঐশানি শেট্টী, কন্নড় অভিনেত্ৰী
আন্দলিব ৱাজিদ, ঔপন্যাসিকা, লেখিকা
আশিকা ৰংগনাথ, কন্নড় অভিনেত্ৰী
নীতু শেট্টী, কন্নড় অভিনেত্ৰী
ৰিশ্মা নানাইয়া, কন্নড় অভিনেত্ৰী
ৰম্যা বৰ্ণা, কন্নড় অভিনেত্ৰী
ৰাজশ্ৰী পন্নপ্পা, কন্নড় অভিনেত্ৰী
সোণাঝৰীয়া মিনজ, গণিতজ্ঞ, কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী, গৱেষক কৰ্মী
ছাৰা হামিদ আহমেদ, পাইলট
কৃত্তিকা নাদিগ, ভাৰতীয় দবা খেলুৱৈ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কৰ্ণাটক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:জ্যোতি নিবাস কলেজ
বিক্ৰম বেধা (২০২২ চলচ্চিত্ৰ)

বিক্ৰম বেধা হৈছে নীৰজ পাণ্ডেৰ চিত্ৰনাট্যৰ পৰা পুষ্কৰ-গায়ত্ৰীয়ে লিখা আৰু পৰিচালিত ২০২২ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ নব্য নোৱাৰ একচন থ্ৰিলাৰ চলচ্চিত্ৰ। এই চলচ্চিত্ৰখন ২০১৭ চনৰ একে নামৰ তামিল ছবিখনৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। ইয়াক টি-ছিৰিজৰ সহযোগত ইউন’ট ষ্টুডিঅ’, প্লেন চি ষ্টুডিঅ’ আৰু ৰিলায়েন্স এণ্টাৰটেইনমেণ্টে প্ৰযোজনা কৰিছে। এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছে ছৈফ আলী খান, হৃতিক ৰোশন, ৰোহিত সৰাফ, ৰাধিকা আপ্তে, যোগিতা বিহানী আদিয়ে।

২০২১ চনৰ অক্টোবৰৰ পৰা নিৰ্মাণ আৰম্ভ হোৱা এই চলচ্চিত্ৰখনৰ কাম ২০২২ চনৰ জুন মাহত শেষ হয়। ২০২২ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত বিশ্বজুৰি থিয়েটাৰত মুক্তি পোৱা বিক্ৰম বেধাই সমালোচক আৰু দৰ্শকৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল, পৰিচালনা, চিনেমাট’গ্ৰাফী, চিত্ৰনাট্য, পটভূমিৰ স্ক’ৰ আৰু অভিনয় (বিশেষকৈ খান আৰু ৰোশন)ৰ প্ৰতি প্ৰশংসাৰে নিৰ্দেশিত হৈছিল, কিন্তু বক্স অফিচত ইয়াৰ প্ৰদৰ্শন কম। ৬৮ সংখ্যক ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত ই শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা (হৃত্বিক ৰোশন)কে ধৰি আঠটা মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ একচনৰ সন্মান লাভ কৰে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

বিক্ৰম এজন আত্মবিশ্বাসী আৰক্ষী পৰিদৰ্শক যিয়ে বেধা বেতাল নামৰ এজন ভয়ংকৰ গেংষ্টাৰক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। বিক্ৰমৰ ভাল বেয়াৰ ধাৰণা সলনি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে যেতিয়া বেধাই আত্মসমৰ্পণ কৰে, আৰু যেতিয়া বেধাই তেওঁক তিনিটা কাহিনী কয়।

অভিনেতা-অভিনেত্ৰী

বিক্ৰমৰ চৰিত্ৰত ছৈফ আলী খান
বেধ বেতালৰ চৰিত্ৰত হৃতিক ৰোশন
প্ৰিয়াৰ চৰিত্ৰত ৰাধিকা আপ্তে
কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰত ৰোহিত সৰাফ
চন্দাৰ চৰিত্ৰত যোগিতা বিহানী
বাবলুৰ চৰিত্ৰত শ্বৰীব হাছমী
এছ এছ পি আব্বাছৰ চৰিত্ৰত সত্যদীপ মিশ্ৰ
কনিষ্টবল ডুবেৰ চৰিত্ৰত মনুজ শৰ্মা
আই জিৰ চৰিত্ৰত সুধনৱ দেশপাণ্ডে
পৰশুৰাম পাণ্ডেৰ চৰিত্ৰত গোবিন্দ পাণ্ডে
উপ পৰিদৰ্শক গিৰিৰ চৰিত্ৰত ভূপেন্দ্ৰ নেগী
পৰিদৰ্শক প্ৰভাকৰৰ চৰিত্ৰত দেৱ চৌহান
হেড কনিষ্টবল যশৱন্তৰ চৰিত্ৰত কপিল শৰ্মা
উপ পৰিদৰ্শক ৰঞ্জনৰ চৰিত্ৰত বিজয় সনাপ
উপ পৰিদৰ্শক আনছাৰীৰ চৰিত্ৰত সৌৰভ শৰ্মা
শিৱপ্ৰসাদৰ চৰিত্ৰত ড° ৰাতি শংকৰ ত্ৰিপাঠী
ৰবিৰ চৰিত্ৰত ভূষণ বিকাশ
ছাংকেৰ চৰিত্ৰত সাহিদুৰ ৰহমান

মুক্তি

থিয়েটাৰ মুক্তি

বিক্ৰম বেতাল ৩০ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২ তাৰিখে বিশ্বব্যাপী থিয়েটাৰত মুক্তি লাভ কৰিছিল, যি নৱৰাত্ৰি, গান্ধী জয়ন্তী আৰু দশহৰাৰ পূৰ্বৰ সময়ত পৰিছিল। মুক্তিৰ পূৰ্বে, ৰিলায়েন্স এণ্টাৰটেইনমেণ্টে মাদ্ৰাছ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পৰা চলচ্চিত্ৰটোৰ কপিৰাইট সুৰক্ষাৰ বাবে এটি ব্যাপক নিষেধাজ্ঞা লাভ কৰিছিল। ন্যায়ালয়ে ভাৰতীয় ইণ্টাৰনেট সেৱা প্ৰদানকাৰীক চলচ্চিত্ৰটো অবৈধভাৱে আপলোড হোৱাৰ সম্ভাৱনা থকা ১৩,০০০তকৈ অধিক ৱেবছাইট আগতীয়াকৈ ব্লক কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।

গৃহ-মাধ্যম মুক্তি

চলচ্চিত্ৰটো ১২ মে' ২০২৩ তাৰিখে জিঅ' চিনেমাত মুক্তি লাভ কৰিছিল। ই হিন্দী, বঙালি, আৰু মৰাঠী ভাষাত উপলব্ধ।

প্ৰাপ্তি

+
অনুষ্ঠান
শ্ৰেণী
প্ৰাপক(সকল)
ফলাফল

৬৮তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা
হৃত্বিক ৰোশন

শ্ৰেষ্ঠ সংলাপ
মনোজ মুনতাশিৰ, বি. এ. ফিদা

শ্ৰেষ্ঠ পৃষ্ঠভূমি সংগীত
ছাম চি. এছ.

শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণ
পি. এছ. বিনোদ

শ্ৰেষ্ঠ শিল্প পৰিকল্পনা
দুৰ্গা প্ৰসাদ মহাপাত্ৰ

শ্ৰেষ্ঠ শব্দ পৰিকল্পনা
লেচলী ফাৰ্নাণ্ডেছ

শ্ৰেষ্ঠ কাৰ্য্যধাৰা
পাৰভেজ ছেইখ

শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিকল্পনা
গণেশ হেগ্দে

২৩তম আইআইএফএ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা
হৃত্বিক ৰোশন

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
অসমীয়া হাবি বেং

হাইলাৰানা লেপ্ট’গ্ল’ছা (ইংৰাজী: long-tongued frog) যাক সাধাৰণতে অসমীয়া হাবি বেং বুলি জনা যায়, হাইলানা গণৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ ভেকুলীৰ প্ৰজাতি। এইবিধ ভেকুলী বাংলাদেশ, উত্তৰ-পূব ভাৰত, ম্যানমাৰ আৰু পশ্চিম থাইলেণ্ডৰ থলুৱা প্ৰজাতি। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াক ক’পছ ফ্ৰগ, ফেইলব্ৰাউন স্মল ফ্ৰগ আদি নামেৰেও জনা যায়। শেহতীয়াকৈ ভূটানতো ইয়াৰ উপস্থিতিৰ তথ্য পোৱা গৈছে।

অসমীয়া হাবি বেং সাধাৰণতে চিৰসেউজ অৰণ্যৰ জান-জুইৰিৰ কাষত বাস কৰে। এইবোৰ সাধাৰণতে মধ্যমীয়া উচ্চতাত পোৱা যায়— ভাৰতত ৫০০ মিটাৰৰ তলত আৰু থাইলেণ্ডত ৬০০-৭০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ ভিতৰত। বনাঞ্চল ধ্বংস, বনজুই আৰু কৃষিভূমিৰ সম্প্ৰসাৰণে এই প্ৰজাতিটোৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাণীজগত
দাওধৰা

দাওধৰা ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ বাক্সা জিলাৰ শালবাৰী মহকুমাৰ অন্তৰ্গত দাওধৰা এখন ৰাজহ গাঁও। এই গাঁওখন ৰাজধানী চহৰ গুৱাহাটীৰপৰা প্ৰায় ১২৯ কিলোমিটাৰ দূৰত আৰু জিলা সদৰ মুছলপুৰৰ পৰা প্ৰায় ২০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দাওধৰাৰ স্থান ক'ড বা গাঁৱৰ কোড ৩০৪২৭২। গাঁওখনৰ মুঠ ভৌগোলিক আয়তন ২৬৮.১৯ হেক্টৰ আৰু স্থানীয় পিনকোড ৭৮১৩৩০।

জনসংখ্যা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দাওধৰা গাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যা প্ৰায় ১৫৩৩ জন। য'ত প্ৰায় ৭৪৪ জন পুৰুষ আৰু ৭৮৯ জনী মহিলা আছে। জনসংখা অনুপাত হিচাপে প্ৰতি ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে ১০৬০ জনী মহিলা আছে। দাওধৰা গাঁৱত ০–৬ বছৰ বয়সৰ প্ৰায় ১৬৭ জন শিশু আছে। যিয়ে গাঁওখনৰ যুৱ জনসংখ্যাক প্ৰতিফলিত কৰে। দাওধৰা গাঁৱত অনুসূচিত জাতি (এছ চি), অনুসূচিত জনজাতি (এছ টি) আৰু আন আন শ্ৰেণীৰ লোক বাস কৰে। দাওধৰা গাঁৱৰ সাক্ষৰতা হাৰ প্ৰায় ৫৪.৯৯% । যত পুৰুষৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৬৪.৯২% আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৪৫.৬৩%।

সংযোগ

দাওধৰাৰ দৰে গাঁৱৰ প্ৰৱেশ, সুযোগ, আৰু সামগ্ৰিক উন্নয়ন উন্নত কৰাত সংযোগে মুখ্য ভূমিকা পালন কৰে। ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি দাওধৰাত ৰাজহুৱা বাছ সেৱা, ব্যক্তিগত বাহন সেৱা আৰু ৰেলৱে ষ্টেচনৰ সৈতে যোগাযোগৰ সুবিধা আছে।

শৈক্ষিক অনুষ্ঠান

অঞ্চলটোৰ উল্লেখযোগ্য শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ-
দাওধৰা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
দাওধৰা উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
কমাৰদৈচা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
কমাৰদৈচা উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়

নিকটৱৰ্তী গাঁওসমূহ

দাওধৰাৰ গাঁৱৰ নিকটৱৰ্তী গাঁওসমূহ-
লাওখাটা
ভলমানুহৰভিতা
১ নং ককলাবাৰী
কমাৰদৈচা
থেবাৰমুৰ
বৰঘাগ্ৰা
গৰুমাৰা
কৰণকতা
বৰগাঁও
২ নং ককলাবাৰী
কৰহানা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
হা-টোমাৰ

হা-টোমাৰ (ইংৰাজী: Ha-Tomer; হিব্ৰু: התומר; অৰ্থ: দ্য টোমাৰ) হ’ল এটা কলা সমবায় যি ১৯২০ চনত তেল আভিভ-জাফাত সক্ৰিয় আছিল। ইয়াৰ সদস্যসকল ইজৰাইলত আধুনিকতাবাদী শিল্পৰ সমৰ্থন আৰু ৰূপায়ণ কৰা প্ৰথমসকলৰ ভিতৰত আছিল। হা-টোমাৰে অঞ্চলটোৰ প্ৰথমটো আৰ্ট গেলেৰী হিচাপেও কাম কৰিছিল।

ইতিহাস

সংগ্ৰাহক জেকব পেৰেমেনে এই গোটটো এটা শিল্প সমবায় হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াত শিল্পী ইজাক ফ্ৰেনকেল, ভাস্কৰ লিভ হালপাৰিন, মিৰিয়াম হাড গাদিয়া, জুডিথ আৰু যোচেফ কনষ্টাণ্টিনোভস্কি (পিছলৈ কনষ্টাণ্ট) অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। হা-টোমাৰক জাফাৰ "হাপোৱেল হাতজাইৰৰ চাকৰি মন্ত্ৰ্যালয়"য়ে সমৰ্থন কৰিছিল। সমবায়ৰ সদস্যসকলে অট্টালিকা সজাই আৰু শিল্পকৰ্ম বিক্ৰী কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিবলগীয়া হৈছিল, কিন্তু কমসংখ্যক অৰ্ডাৰৰ বাবে তেওঁলোকে মূলতঃ চিৰামিক পাত্ৰ, কিতাপ, পষ্টাৰ, পাম্ফলেট, নিজৰা আদি সজোৱাৰ লগতে জাফাত এখন শিল্প বিদ্যালয় স্থাপনত নিয়োজিত হৈছিল।

শিল্পী সমবায়টোৱে নেভে চালোম চুবুৰিত এটা ফ্লেট ভাড়া কৰিছিল, যিটো শিল্পী আৰু শিল্পপ্ৰেমীসকলৰ বাবে এটা ক্লাবত পৰিণত হৈছিল। ফ্লেটটোৰ ভাড়া শিল্পীসকলে কৰা আলংকাৰিক কামৰদ্বাৰা পৰিশোধ কৰা হৈছিল। সমবায়টোৰ দুজন শিল্পী: ফ্ৰেনকেল আৰু কনষ্টাণ্টে হাৰ্জলিয়া হিব্ৰু জিমনেছিয়াম স্কুলত কলা শিক্ষা দিছিল।

এই শিল্প সমবায়টোৱে ইৰেটজ ইজৰাইলত "প্ৰথম কলা প্ৰদৰ্শনী"ৰ আয়োজন কৰিছিল। পেৰেমেন আৰু কনষ্টাণ্টৰদ্বাৰা আয়োজিত এই প্ৰদৰ্শনীত শিল্পীসকলৰ কিছুমান কৃতি হাৰ্জলিয়া হিব্ৰু জিমনেছিয়ামত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। সেই সময়ত আৰম্ভ হোৱা ১৯২০ চনৰ হত্যাকাণ্ডৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত প্ৰদৰ্শনীখন বন্ধ কৰাৰ পূৰ্বে মাত্ৰ এসপ্তাহৰ বাবে প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। আনকি তেল আভিভৰ মেৰ মেয়াৰ ডিজেনগফেও কাৰোবাক শিল্পকৰ্ম কিনিবলৈ সৈমান কৰিব পৰা নাছিল।

আৰ্থিক নাটনি আৰু তেওঁলোকৰ আধুনিকতাবাদী শিল্পৰ প্ৰতি সন্মানৰ অভাৱৰ বাবে ১৯২০ চনত যোচেফ আৰু জুডিথ কনষ্টাণ্ট মিচৰলৈ গুচি যায় আৰু ইজাক ফ্ৰেনকেলো তেওঁলোকৰ সৈতে যোগ দি পিছলৈ পেৰিছলৈ যায়। ফ্ৰেনকেল ১৯২৫ চনতহে পুনৰ উভতি আহে। যদিও জেকব পেৰেমেনে সমবায়ৰ কামসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰি আছিল, ইয়াৰ প্ৰধান সদস্যসকল গুচি যোৱাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে সমবায়টোৰ কাম-কাজ বন্ধ হৈ যায়। এনেদৰেই যিশুভৰ প্ৰথমটো আধুনিক শিল্প গোটৰ অন্ত পৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংস্কৃতিক সংগঠন