নাৰী মহাকাব্য

নাৰী মহাকাব্য (ইংৰাজী: Female epic) হৈছে সাহিত্য সমালোচনাৰ এক ধাৰণা যিয়ে মহিলা লেখিকাসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ বীৰত্বপূৰ্ণ দৃষ্টিভংগী প্ৰকাশ কৰিবলৈ পুৰুষসুলভ মহাকাব্যিক পৰম্পৰাক কেনেদৰে অভিযোজন কৰিছে, সেইটো চিনাক্ত কৰি ইয়াৰ পৰিসৰ সম্প্ৰসাৰিত কৰিব বিচাৰে।

ঐতিহাসিকভাৱে, মহাকাব্যিক সাহিত্যক এক বিশেষভাৱে পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হৈ আহিছে, আনকি "মহাকাব্য আৰু পুৰুষত্ব প্ৰায় সমাৰ্থক" বুলিও ধৰা হয়। হোমাৰৰ ইলিয়াডৰ পৰা জন মিল্টনৰ প্যৰাডাইজ লষ্টলৈকে, মহাকাব্যৰ ধাৰাটো পুৰুষৰ দ্বাৰা ৰচিত কৰ্মৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে আৰু মহাকাব্যৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ বিষয়বস্তু আৰু শব্দচয়নত পুৰুষত্বৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়।

অৱশ্যে শেহতীয়াকৈ, নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচকসকলে নাৰীৰ দ্বাৰা লিখিত কেতবোৰ পাঠ চিনাক্ত কৰিছে যিবোৰক তেওঁলোকে মহাকাব্য হিচাপে গণ্য কৰিব লাগে বুলি যুক্তি আগবঢ়ায়। কাৰণ এইবোৰত মহাকাব্যৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বহুতো গুণ আছে: বীৰত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব, ৰাষ্ট্ৰ গঠন, ধৰ্মীয় কৰ্তৃত্ব, এক শক্তিশালী সন্ধানৰ উদ্দেশ্য আৰু যথেষ্ট দৈৰ্ঘ্য। যিহেতু এই পাঠসমূহ মিল্টনৰ প্যৰাডাইজ লষ্টৰ পিছৰ কালৰ — যাক পশ্চিমীয়া পৰম্পৰাত শেষ প্ৰামাণিক মহাকাব্য বুলি গণ্য কৰা হয় — সেয়েহে এইবোৰ স্বাভাৱিকতে "আধুনিক মহাকাব্য"। অৱশ্যে এই সমালোচকসকলে যুক্তি দিয়ে যে এয়া কোনোমতেই এক বিৰোধ নহয়। মহাকাব্য এক প্ৰামাণিক আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ সাহিত্য ধাৰা হিচাপে আজিও বৰ্তি আছে আৰু য’ত নাৰীসকলে মূল্যবান অৱদান আগবঢ়াইছে।

নাৰীৰ দ্বাৰা ৰচিত মহাকাব্যিক কবিতা

ফাল্টোনিয়া বেটিচিয়া প্ৰবাৰ এ ভাৰ্জিলিয়ান চেণ্টো কনচাৰ্নিং দা গ্ল’ৰী অৱ ক্ৰাইষ্ট বা চেণ্টো চতুৰ্থ শতিকাত লিখা হৈছিল। এই মহাকাব্যিক কবিতাটোত ভাৰ্জিলৰ শ্লোকসমূহক এক পুনৰ্বিন্যাস ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰি যীচুৰ জীৱন বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

চিৰাত ধাট আল-হিম্মা, আৰবী মহাকাব্যিক কবিতাৰ এক ধ্ৰুপদী নিদৰ্শন। ইয়াত বাইজেণ্টাইন সীমান্তৰ এগৰাকী মুছলমান নাৰী যোদ্ধী ডেলহেম্মাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ডেলহেম্মাৰ কাহিনীটো তেওঁৰ ফৈদ বানু টাই আৰু তেওঁলোকৰ পুৰণি প্ৰতিদ্বন্দ্বী বানু চুলাইমৰ মাজৰ সংঘাতৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত; আৰু ই বাইজেণ্টাইন আৰু আৰৱসকলৰ মাজত হোৱা বৃহৎ সংঘাত তথা উমাইয়াদ আৰু আব্বাচীয়সকলৰ মাজৰ বিদ্ৰোহৰ পটভূমিত ৰচিত। কাহিনীটোৰ উৎপত্তি মধ্যযুগীয় যদিও ইয়াৰ সঠিক তাৰিখক লৈ মতভেদ আছে; ই অন্ততঃ ১২ শতিকাৰ মাজভাগৰ পুৰণি, কাৰণ ধৰ্মযুদ্ধৰ সময়ত মুছলমানসকলৰ মাজত ই জনপ্ৰিয় আছিল। বহু পণ্ডিতে বিশ্বাস কৰে যে ই ১০০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে চেলজুক সাম্ৰাজ্যৰ বিজয়ৰ সময়ত লিখা হৈছিল।

মেৰী টাইৰ চাইকী (১৮০৫) নামৰ কবিতাটোত এডমাণ্ড স্পেন্সাৰে তেওঁৰ এলিজাবেথীয় যুগৰ মহাকাব্য দা ফেয়াৰী কুইনত ব্যৱহাৰ কৰা স্পেন্সাৰীয় স্তৱকৰ শৈলী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। টাইৰ মহাকাব্যিক কবিতাটোত দেৱী ভেনাচ, চাইকীয়ে লাভ কৰা মনোযোগৰ প্ৰতি ঈৰ্ষান্বিত হৈ কিউপিডক নিৰ্দেশ দিয়ে যাতে চাইকী এজন দানৱৰ প্ৰেমত পৰে।

এইচ. ডি.-ৰ হেলেন অৱ ইজিপ্ত (১৯৬১) হৈছে এক আমেৰিকান মহাকাব্যিক কবিতা যিয়ে হেলেন অৱ ট্ৰয়, পেৰিচ, একিলিচ, থিচিয়াচ আৰু অন্যান্য প্ৰাচীন গ্ৰীক চৰিত্ৰসমূহৰ মিথসমূহক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে। ইয়াত কাহিনীভাগক মিচৰীয় ৰহস্যবাদৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হৈছে।

জিয়ানিনা ব্ৰাচীৰ এম্পায়াৰ অৱ ড্ৰিমছ (১৯৮৮) হৈছে এক উত্তৰ-আধুনিক মহাকাব্যিক কবিতা যিটো আমেৰিকান সংস্কৃতিৰ প্ৰান্তৰ পৰা কেন্দ্ৰলৈ এগৰাকী প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ যাত্ৰাৰ বিষয়ে। ইয়াৰ চৰম পৰ্যায়ৰ খণ্ডসমূহ এম্পায়াৰ ষ্টেট বিল্ডিং, মেচিচ আৰু চেইণ্ট পেট্ৰিক কেথেড্ৰেলৰ শীৰ্ষত সংঘটিত হয়।

ফ্ৰান্স-চেনেগালিজ লেখিকা ছিলভী কাণ্ডে তিনিটা অধ্যায়ত (canto) এটা মহাকাব্যিক কবিতা প্ৰকাশ কৰিছিল যিয়ে মালিৰ মানচা আবুবাকৰ দ্বিতীয়ৰ ভাগ্যৰ কথা কল্পনা কৰে। এটা দৃশ্যত কল্পনা কৰা হৈছে যে কলম্বাছৰ আগতেই মালিৰ এক সাম্ৰাজ্যবাদী অভিযানে আমেৰিকাত উপস্থিত হৈছিল।

এলিচ নটলীৰ দা ডিচেণ্ট অৱ এলেটে (১৯৯৬) হৈছে এক নাৰীবাদী মহাকাব্যিক কবিতা যিয়ে মহাকাব্যিক কবিতাটোৰেই সমালোচনা কৰে। ইয়াত এগৰাকী নায়িকাৰ (এলেটে) পাতালৰ মাজেৰে কৰা যাত্ৰা অন্বেষণ কৰা হৈছে, যিটো পাতাল এক ভূগৰ্ভস্থ চাবৱে ষ্টেচন হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

অধিক পঢ়ক

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সাহিত্য
শ্ৰেণী:মহাকাব্য