ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বৰ্ণিতা বাগচী

বৰ্ণিতা বাগচী (ইংৰাজী: Barita Bagchi; জন্ম: ১২ জুন ১৯৭৩) এগৰাকী বাংলাভাষী ভাৰতীয় নাৰীবাদী উকীল, ইতিহাসবিদ আৰু সাহিত্যিক। আমষ্টাৰডাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু ইয়াৰ পূৰ্বে উট্ৰেখ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাহিত্য অধ্যয়ন অনুষদৰ সদস্য আৰু তাৰ আগতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উন্নয়ন অধ্যয়ন প্ৰতিষ্ঠানৰ সদস্য আছিল। তেওঁ কলিকতাৰ জাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় , অক্সফৰ্ডৰ ছেইণ্ট হিল্ডা কলেজ আৰু কেম্ব্ৰিজৰ ট্ৰিনিটি কলেজত অধ্যয়ন কৰে।

বৰ্ণিতা বাগচী এগৰাকী নাৰীবাদী ইতিহাসবিদ, লেখিকা তথা ছোৱালী আৰু মহিলা শিক্ষাৰ গৱেষক। বাংলা আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ নাৰীবাদী বেগম ৰকেয়া সাখাৱত হোছেইনৰ অনুবাদক হিচাপেও তেওঁ সুপৰিচিত৷

বৰ্ণিতা বাগচী অৰ্থনীতিবিদ অমিয়া কুমাৰ বাগচী আৰু নাৰীবাদী সমালোচক আৰু কৰ্মী যশোধৰা বাগচীৰ কন্যা৷

নিৰ্বাচিত ৰচনা

নমনীয় ছাত্ৰ আৰু পৰ্যাপ্ত স্ব-পৰিচালক: মহিলা শিক্ষাৰ পাঁচখন ব্ৰিটিছ মহিলা লেখিকাৰ বিৱৰণ, ১৭৭৮-১৮১৪ (২০০৪)
ইতিহাসৰ ৱেব: আৰম্ভণিৰ পৰা উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক ভাৰতলৈ তথ্য, যোগাযোগ আৰু প্ৰযুক্তি (অমিয়া কুমাৰ বাগচি আৰু দিপাংকৰ সিনহাৰ সৈতে সহ-সম্পাদক, ২০০৫)
চুলতানৰ সপোন আৰু পদ্মৰাগ: দুটা নাৰীবাদী ইউটোপিয়া, ৰকেয়া সখাৱত হোছেইনৰ লেখাৰ আংশিক অনুবাদ আৰু বৰিতা বাগচিৰ পৰিচয়। (২০০৫)
'In Tarini Bhavan: Rokeya Sakhawat Hossains Padmarag und der Reichtum des südasiatischen Feminismus in der Förderung nicht konfessionsgebundener, den Geschlechtern gerecht werdender menschlicher Entwicklung', in Wie schamlos doch die Mädchen geworden sind! Bildnis von Rokeya Sakhawat Hossain ed. G.A. Zakaria (Berlin: IKO—Verlag fur Interkulturelle Kommunikation, 2006)

বাহ্যিক সংযোগ

Gender Page of Uttorshuri, website of Bangladeshi feminists and social thinkers, anthologizing Bagchi's writing on Rokeya and women's education in South Asia
Awaaz-South Asia website (public interest group working for secularism in South Asia from the UK) anthologizing Bagchi's writing on Indian multiculturalism
The Independent, London, 2 December 2005 chooses Bagchi's introduction and translation of Padmarag as a book of the year
'Girls' Education in Murshidabad: Tales from the Field,' 2003
'Engendering ICT and Social Capital', 2005
'Multiculturalism Alive in India', article, 2003
'Rokeya Sakhawat Hossain' article, 2003
'Inside Tarini Bhavan: Rokeya Sakhawat Hossain's Padmarag and the Richness of South Asian Feminism in Furthering Unsectarian, Gender-Just Human Development', article, 2003
'Bengali Folklore and Children’s Literature', article, 2006
Translation, Santosh Kumar Ghose's short story 'Hoina', 2002
'Instruction a Torment?: Jane Austen’s Early Writing and Conflicting Versions of Female Education in Romantic-Era ‘Conservative’ British Women’s Novels’, 2005

ৰিভিউ
Review by Sachidananda Mohanty of Bagchi's book Pliable Pupils and Sufficient Self-Directors, in Economic and Political Weekly
'The Heroines of Dignified Struggle', review article, 2006
Review of 'Storylines', 2003
'Not This, Not This', review article, 2007
'Securing Gender Justice', review article, 2007
'Violence and the Work of Time', review article, 2007
'The Ultimate Site of Social Coercion,' review article, 2007
'Feminist Economics', review article, 2006
'Feminist History', review article, 2006

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শ্ৰেণী:ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
গ্ৰাম্য মহিলা

]]ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে -- যেতিয়া অৰ্থনৈতিক প্ৰৱেশ আৰু সুযোগ দিয়া হয়, তেতিয়া তেওঁলোকে আন্তঃগাঁথনি আৰু সম্প্ৰদায়ৰ মংগলত বিনিয়োগ কৰি নিজৰ সম্প্ৰদায়ক ৰূপান্তৰিত কৰে।

বিশ্বৰ গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়সমূহে যত্ন প্ৰদান কৰা আৰু জীৱিকাৰ বাবে খেতি, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আৰু কৃষিৰ বাহিৰৰ কামৰ দৰে সংখ্যক অৰ্থনৈতিক কামৰ সৈতে জড়িত হোৱাত গ্ৰাম্য মহিলাসকলে মৌলিক ভূমিকা পালন কৰে। পৃথিৱীৰ বেছিভাগ ঠাইতে গ্ৰাম্য মহিলাসকলে অতি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে যদিও তেওঁলোকৰ উপাৰ্জন অতি কম।

পুৰুষৰ দৰে মাটিৰ মালিকীস্বত্ব থাকিবলৈ নিদিয়াৰ বাবে মহিলাসকলে প্ৰায়ে বৈষম্যৰ সন্মুখীন হয়। তেওঁলোকে যি উপাৰ্জন কৰে তাৰ বেছিভাগেই প্ৰত্যক্ষভাৱে তেওঁলোকৰ নিয়ন্ত্ৰণত নাথাকে, কাৰণ হৈছে অসমান লিংগ ভূমিকা বা বৈষম্য।

গ্ৰাম্য মহিলাসকলক সবলীকৰণে কেৱল ব্যক্তিগত মহিলা আৰু পৰিয়ালৰ দৰিদ্ৰতা দূৰ কৰাতেই নহয়, সমগ্ৰ সমাজখনক সবলীকৰণতো সহায় কৰিব পাৰে৷ শিক্ষা, নিয়োগ আৰু গ্ৰাম্য উন্নয়নৰ অন্যান্য সুবিধাসমূহৰ সুবিধা সলনি কৰাত গ্ৰাম্য মহিলাৰ সৱলীকৰণে ইন্ধন যোগায়। ইয়াক স্বীকাৰ কৰিবলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰদায়ে প্ৰায়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰে যিয়ে বিনিয়োগ আৰু গ্ৰাম্য মহিলাৰ জীৱনত প্ৰভাৱৰ তথ্য লাভ কৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য মহিলা দিৱসৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰে।

গ্ৰাম্য মহিলাসকল বিশেষভাৱে আৰ্থিক দিশত বঞ্চিত। গ্ৰাম্য আৰু চহৰ উভয় অঞ্চলৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ পুৰুষ সমকক্ষসকলতকৈ অধিক দৰিদ্ৰতাৰ আশংকা আৰু অধিক সীমিত অৰ্থনৈতিক সুযোগৰ সন্মুখীন হয়। যোৱা বিশ বছৰত অতি দৰিদ্ৰতাত জীৱন কটোৱা গ্ৰাম্য মহিলাৰ সংখ্যা প্ৰায় ৫০ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে। ২০০৯ চনৰ বিশ্ব সমীক্ষাত কোৱা হৈছে যে "মহিলাসকলে কৃষি আৰু গ্ৰাম্য জীৱিকাত বিনা বেতনে পাৰিবাৰিক শ্ৰম, স্বতন্ত্ৰ কৃষক আৰু মজুৰি শ্ৰমিক হিচাপে সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰে, প্ৰায়ে মাটি, ঋণ আৰু অন্যান্য উৎপাদনশীল সম্পত্তিৰ সুবিধা নাপায়।" যদিও কিছুমান দেশত সাংস্কৃতিক আৰু সমাজৰ নীতি-নিয়মে মহিলাসকলক ঘৰৰ বাহিৰত কাম কৰাত বাধা দিয়ে, আন দেশত বিশেষকৈ আফ্ৰিকাৰ গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়ত মহিলাসকলে প্ৰধান খাদ্য উৎপাদক হিচাপে কাম কৰে, যাৰ ফলত ঘৰুৱা খাদ্য আৰু আয়ৰ সুৰক্ষা উন্নত হয়। অতি দৰিদ্ৰতাত থকা পৰিয়ালসমূহ সম ঘৰৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত মহিলাৰ কামৰ ওপৰত অধিক নিৰ্ভৰশীল, যাৰ ফলত মহিলাসকলে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া হয়৷ দৰিদ্ৰতাৰ নাৰীকৰণ এটা ধাৰণা যিটো চহৰ আৰু গ্ৰাম্য উভয় পৰিৱেশতে প্ৰযোজ্য।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
আন্তৰ্জাতিক শিক্ষাৰ্থী দিৱস

"আন্তৰ্জাতিক শিক্ষাৰ্থী দিৱস" প্ৰত্যেক বছৰৰ ১৭ নৱেম্বৰত পালন কৰা হয়। এই দিনটোৰ পৰাই পাৰাগুৱেৰ হাজাৰ হাজাৰ শিক্ষাৰ্থীয়ে সাহসিকতাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় গৌৰৱ আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ বাবে যুঁজিছিল। ১৯৩৯ চনত নাজী বাহিনীয়ে এই শিক্ষাৰ্থী প্ৰতিবাদকাৰীসকলৰ বিচাৰ নোহোৱাকৈ নজন প্ৰতিবাদকাৰীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি মৃত্যুদণ্ড প্ৰদান কৰে আৰু ১,২০০ ৰো অধিক শিক্ষাৰ্থীক কনচেণ্ট্ৰেচন কেম্পলৈ প্ৰেৰণ কৰে। তাৰে বহুত শিক্ষাৰ্থীক অত্যাচাৰ কৰি হত্যা কৰে। আন্তৰ্জাতিক শিক্ষাৰ্থী দিৱসত তেওঁলোকৰ ত্যাগক স্মৰণ কৰা হয় আৰু আন্তৰ্জাতিক শিক্ষাৰ্থীসকলে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাসমূহ নিৰ্মূল কৰিবৰ বাবে সজাগতা বৃদ্ধি কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ
গৰু বিহু

বিহু অসমৰ জাতীয় উৎসৱ। ব'হাগ বিহু অথবা ৰঙালী বিহুৰ প্ৰথমটো দিন গৰু বিহু হিচাপে পালন কৰা হয়। চ'ত আৰু ব'হাগ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা গৰু বিহু পালন কৰা হয়। অসমৰ গ্ৰাম্য সমাজৰ অন্যতম উৎসৱ এই গৰু বিহু। গৰু বিহুত গাঁৱৰ কৃষকসকলে ঘৰৰ গৰুকেইটাক ওচৰৰ নৈ অথবা জান-জুৰিৰ ঘাটলৈ লৈ গৈ নোৱায়-ধুৱায়। দীঘলতি, মাখিয়তি পাতেৰে গৰুৰ গাত কোবাই, লাও-বেঙেনা খুৱাই ঘৰৰ গৰুকেইটাৰ দীৰ্ঘায়ু আৰু নশক্তি কামনা কৰে। অসমৰ কৃষিপ্ৰধান সমাজত গৰুৱে পালন কৰি অহা উল্লেখনীয় ভূমিকাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনাই অসমীয়া সমাজে গৰু বিহু পালন কৰি আহিছে।

গৰু বিহুৰ মূল বৈশিষ্ট্য

গৰু বিহুৰ দিনাৰ মূল বৈশিষ্ট্য হ’ল- ঘৰৰ গোহালিৰ গৰুকেইটাৰ মংগল তথা সু-স্বাস্থ্য কামনা কৰা আৰু তাৰ অৰ্থে ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা জনোৱা।

এই চাক আৰু দীঘলতি, মাখিয়তী অন্য এঘৰৰ লগত সলনি কৰি আনি পুনৰ গোহালিত সাঁচি থোৱা হয়। তদুপৰি পুৰণা পঘা এডালো গৰুৰ ঠেঙৰ তলেদি সৰকাই সেইডালো অন্য এঘৰৰ গৰুৰ পঘাৰ লগত সলনি কৰি গোহালিত সাঁচি থোৱাৰ পৰম্পৰা প্ৰচলিত আছে। তেনেকৈ থ’লে গোহালিৰ গৰুৰ বছৰটোৰ বাবে কোনো বেমাৰ-আজাৰ বছৰটোৰ বাবে দেখা নিদিয়ে বুলি লোকে বিশ্বাস কৰে। চাকত ব্যৱহৃত বাঁহচটি আগমৰা হ’ব নালাগিব। আগমৰা বাঁহেৰে চাক সাজিলে গোহালিত গৰু নাবাঢ়ে বুলি বিশ্বাস আছে।

গৰু বিহুৰ দিনাই সন্ধিয়া নহৰু বটা পানী ঘৰৰ চাৰিওকাষে ছটিয়ালে বছৰটোলৈ সৰ্পভয় নিবাৰণ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

সেইদৰে গৰু বিহুৰ দিনা এশ এবিধ শাক খোৱাৰ পৰম্পৰাও অসমীয়া সমাজত আছে। লগতে গৰুৰ চাকত দিয়া লাও, বেঙেনা, হালধি, থেকেৰা আদিও খোৱা হয়। পুৰণি বিশ্বাস অনুসৰি এই এশ এবিধ শাক খালে বহু ৰোগ-ব্যাধিৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰি। সেইদিনাই নাহৰৰ পাতত
‘দেৱ দেৱ মহাদেৱ, নীলগ্ৰীৱ জটাধৰ
বাত বৃষ্টি হৰংদেৱ মহাদেৱ নমস্তুতে’
-এই মন্ত্ৰটো লিখি ঘাইঘৰ কেইটাৰ চালত আৰু গোহালি ঘৰৰ চালত খুচি থোৱাৰ প্ৰথা অসমীয়া সমাজত আছে। লগতে টিকনি বৰুৱাৰ লতা এডালো মূল দুৱাৰৰ ওপৰত লগোৱা হয়। এনে কৰিলে ধুমুহা, ঢেৰেকণি, বজ্ৰপাত পৰাৰ পৰা ৰক্ষা পৰে বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত আছে।

গৰু বিহুৰ দিনাই জেতুকা পিহি ঘৰৰ সকলোৱে লগায়। লগতে কেঁচা জেতুকাৰ ৰস অকন খোৱাৰো নিয়ম। এনে কৰিলে বছৰটোৰ বিভিন্ন ৰোগৰপৰা মুক্তি পায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

আবেলি গৰু উভতিবৰ সময়ত তুঁহগুড়ি, বিহলঙনি, জেটুলীপকা ধানখেৰ আদিৰে পদূলি মূৰত, চোতালত আৰু গোহালিৰ মুখত একোটাকৈ জাগ জ্বলোৱা হয়। মাখিয়তীৰে গৰুৰ গাত লাহে লাহে কোবোৱা হয় যাতে গৰুকেইটা মহ, দাঁহ, মাখি আদিৰপৰা বছৰটোলৈ ৰক্ষা পৰে। মাঘ বিহুৰ দিনা মাহ-কৰাই খোৱাৰ দৰে ব’হাগ বিহুৰ দিনাও আমৰ কলি, কঁঠালৰ মুচি, মচুৰ মাহ খালে বছৰটোলৈ বেমাৰ আজাৰ নহয় বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত আছে। বিহুৰ দিনা পুৱাবেলা কণীযুঁজ, কড়ি খেলৰ যি পৰম্পৰা অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত আছে তাক উৰ্বৰতা বিশ্বাসৰ ভেটিতেই গঢ় লৈ উঠিছে বুলি ক’ব পাৰি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিহু
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:উৎসৱ
অনুৰাধা (১৯৬০ চলচ্চিত্ৰ)

অনুৰাধা (; ) হৃষিকেশ মুখাৰ্জীয়ে প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰা ১৯৬০ চনৰ এখন হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত অসিত সেন আৰু মুক্ৰীৰ সৈতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বলৰাজ সাহনী আৰু লীলা নাইডুৱে। এই ছবিখন মিছ ইণ্ডিয়া নাইডুৰ প্ৰথম ছবি হিচাপে বিখ্যাত।

ছবিখনৰ সংগীতৰ ৰচনা কৰিছিল পণ্ডিত ৰবি শংকৰে। এয়া আছিল হিন্দী চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ অন্যতম বিৰল উপস্থিতি। শচীন ভৌমিকৰ এটা চুটিগল্পৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছিল, যিটো চুটিগল্প প্ৰথম বঙালী মাহেকীয়া আলোচনী দেশত প্ৰথম প্ৰকাশিত হৈছিল। ভৌমিকে তেওঁৰ আত্মজীৱনীত উল্লেখ কৰিছে যে ১৮৫৭ চনৰ গুস্তাভ ফ্ল’বাৰ্টৰ উপন্যাস মেডাম ব’ভাৰীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ এই গল্পটো সৃষ্টি কৰিছিল।

অনুৰাধাই শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু ১৯৬১ চনত বাৰ্লিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত গোল্ডেন বিয়াৰৰ বাবে মনোনীত হয়।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

এগৰাকী বিখ্যাত ৰেডিঅ' গায়িকা, নৃত্যশিল্পী আৰু এজন ধনী মানুহৰ কন্যা অনুৰাধা ৰায়ে এজন আদৰ্শবাদী চিকিৎসক ডাঃ নিৰ্মল চৌধুৰীৰ প্ৰেমত পৰে। দেউতাকৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে তাই নিৰ্মলৰ সৈতে বিয়াত বহিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। চিকিৎসাৰ অভাৱত মাকৰ মৃত্যু হোৱা নিৰ্মলে দূৰণিৰ নন্দগাঁও নামৰ এখন গাঁৱত দুখীয়াৰ সেৱা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ অনুৰাধাক এক কষ্টকৰ জীৱন আঁকোৱালী নলৈ দেউতাকৰ কথামতে চলিবলৈ উপদেশ দিয়ে। দেউতাকে তাইক লণ্ডনফেৰৎ দীপকৰ সৈতে বিয়া দিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।

বিয়া আৰু এটি কন্যা সন্তান জন্মৰ পিছত ঘৰ, পৰিয়ালৰ সকলো কামবন কৰি আজৰি নোপোৱা অনুৰাধাই গানৰ চৰ্চা কৰাটো এৰি দিয়ে। অথচ গান তাইৰ বাবে এসময়ত প্ৰাণ আছিল। এদিন অনুৰাধাৰ দেউতাক জীয়েকৰ ঘৰলৈ গৈ সিহঁতৰ দৈন্যদশা দেখি চহৰলৈ অহাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে যদিও নিৰ্মলে সেই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰে আৰু কয় যে সময় আহিলে তেওঁ নিশ্চয় উভতি যাবগৈ।

এদিন দীপক আৰু তেওঁৰ প্ৰেমিকা এক দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ চিকিৎসাৰ বাবে নিৰ্মলৰ ওচৰলৈ আহিবলগীয়া হয়। দীপকে নিৰ্মলক এৰি হ’লেও চহৰলৈ গৈ অনুৰাধাৰ গানৰ সাধনা অব্যাহত ৰাখিবলৈ কয়। নিৰ্মলেও চহৰলৈ ঘৈণীয়েকৰ ইচ্ছাক স্বীকাৰ কৰে। কিন্তু অৱশেষত অনুৰাধাই গিৰিয়েকক এৰি চহৰলৈ গ'লনে?

অভিনয়শিল্পী

বলৰাজ সাহনী (ডাঃ নিৰ্মল চৌধুৰী)
লীলা নাইডু (অনুৰাধা ৰায়)
ৰাণু
অভি ভট্টাচাৰ্য (দীপক)
নাজিৰ হুছেইন
ডেভিদ আব্ৰাহাম
হৰি শিৱদাসানী (ব্ৰিজেশ্বৰ প্ৰসাদ ৰায়)
অসিত সেন (জমিদাৰ)
মুক্ৰি (আত্মাৰাম)

গীত

ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল প্ৰখ্যাত চেতাৰবাদক ৰবি শংকৰ আৰু গীতিকাৰ আছিল শৈলেন্দ্ৰ; যাক এক বিৰল সংযোগ বুলি গণ্য কৰা হয়।

বঁটা

ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
১৯৬০- ৮ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্বৰ্ণপদক

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
বিভাণ্ডক

বিভাণ্ডক হিন্দু ধৰ্মৰ এজন ঋষি। তেওঁ ঋষি কাশ্যপৰ বংশৰ অন্তৰ্গত। ৰামায়ণত বৰ্ণিত ঋষ্যশৃংগ আছিল, তেওঁৰ পুত্ৰ।

মহাভাৰতত এটা কাহিনী বৰ্ণিত আছে যে, ঋষি বিভাণ্ডকে এবাৰ অপ্সৰীসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ধুনীয়া উৰ্বশীক দেখা পোৱাৰ সুযোগ পাইছিল। তেওঁক লক্ষ্য কৰি থকাৰ সময়ত তেওঁ ইমানেই উত্তেজিত হৈ পৰিছিল যে, তেওঁৰ বীৰ্যৰ স্খলন ঘটি তাৰ কিছু পানীত পৰিছিল। সেই পানীখিনি এজনী হৰিণীয়ে পান কৰাৰ ফলত হৰিণীজনী গৰ্ভৱতী হৈছিল আৰু এটা পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিছিল, যাক ঋষি ঋষ্যশৃংগ নামেৰে জানো, কাৰণ ঋষিক তেওঁৰ জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ মূৰত থকা শিংযোৰৰ বাবে তেনেকৈ নামকৰণ কৰিছিল।

অদ্বৈত বেদান্তৰ মতে, আদি শংকৰে চাৰিটা মঠ স্থাপন কৰিছিল যাৰ মুখ্য কাৰ্যালয় পশ্চিমত দ্বাৰকা, পূবত জগন্নাথ পুৰী, দক্ষিণে শৃংগেৰী আৰু উত্তৰত বদৰিকাশ্ৰমআছিল। প্ৰতিটো মঠৰ নেতৃত্ব দিছিল তেওঁৰ চাৰিজন মুখ্য শিষ্যৰ এজনকৈ, যি প্ৰত্যেকেই বেদান্ত সম্প্ৰদায় অব্যাহত ৰাখিছিল।

পাণ্ডেৰ মতে, এই মঠবোৰ শংকৰে নিজে প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাছিল, প্ৰকৃততে ই বিভাণ্ডক আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ঋষ্যশৃংগৰদ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা হোৱা আশ্ৰম আছিল। শংকৰে দ্বাৰকা আৰু শৃংগেৰীত থকা আশ্ৰমসমূহ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে লাভ কৰিছিল, আৰু শ্ৰঙ্গবেৰপুৰত থকা আশ্ৰমক বদৰিকাশ্ৰমলৈ, আৰু অংগদেশত থকা আশ্ৰমক জগন্নাথ পুৰীলৈ স্থানান্তৰিত কৰিছিল। 

তথ্যসূত্ৰ

উৎস

শ্ৰেণী:ঋষি
পেৰেণ্টেলিয়া

পেৰেণ্টেলিয়া (অৰ্থাৎ "পূৰ্বপুৰুষৰ দিন") প্ৰাচীন ৰোমত পৰিয়ালৰ পূৰ্বপুৰুষৰ সন্মানত অনুষ্ঠিত হোৱা ন দিনীয়া উৎসৱ। এই উৎসৱ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰপৰা আৰম্ভ হয়।

যদিও পেৰেণ্টেলিয়া ৰোমান ধৰ্মীয় পঞ্জিকাত বন্ধৰ দিন আছিল, ইয়াৰ উদ্‌যাপন প্ৰধানকৈ ঘৰুৱা আৰু পাৰিবাৰিকধৰণে উদযাপিত আছিল; ৰোমান ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি পৰিয়ালৰ গুৰুত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি মুকলিৰ দিনা, ফেব্ৰুৱাৰীত আইডেছত ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰদ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল, যেতিয়া এজন ভেষ্টালে টাৰ্পেইয়াৰ সমাধিস্থলত ৰোমৰ সামূহিক পিতৃ-মাতৃৰ বাবে এক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰিছিল।

অভাৰভিউ

অভিদে ৰোমৰ পৱিত্ৰ সীমা (প'মেৰিয়াম)ৰ বাহিৰত অৱস্থিত পৰিয়ালৰ সমাধিস্থলত "মৃতকৰ ছাঁ" (মানেছ বা ডি মেনেছ)লৈ ফুলৰ মালা, ঘেঁহু, নিমখ, মদত তিয়াই থোৱা ৰুটি আৰু ভায়োলেটৰ পৱিত্ৰ প্ৰসাদ উছৰ্গাৰ বৰ্ণনা কৰিছে। এই পালনসমূহৰ উদ্দেশ্য আছিল জীৱিত আৰু মৃতকৰ মাজত পাৰস্পৰিক বাধ্যবাধকতা আৰু সুৰক্ষামূলক সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰা আৰু ই আছিল পেটাৰফেমিলিয়া (পৰিয়ালৰ মুৰব্বী)ৰ বৈধ কৰ্তব্য। ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত ফেৰালিয়াৰ মাজনিশাৰ অনুষ্ঠানত পেৰেণ্টেলিয়াৰ সামৰণি পৰে, যেতিয়া পেটাৰফেমিলিয়াই তেওঁৰ মানেছৰ কু-অভিপ্ৰায়, ধ্বংসাত্মক দিশসমূহক সম্বোধন কৰে।

ফেৰালিয়া আছিল এটা প্লেকেচন আৰু ভূত-প্ৰেত নিৰ্বাসন: অভিদে ইয়াক পেৰেণ্টেলিয়াতকৈ অধিক গাঁৱলীয়া, আদিম আৰু প্ৰাচীন বিষয় বুলি ভাবিছিল। পাছদিনা পৰিয়ালটোৱে নিজৰ আৰু তেওঁলোকৰ উপকাৰী পূৰ্বপুৰুষৰ (লাৰেছ) মাজৰ মৰমৰ বন্ধন উদ্‌যাপন কৰিবলৈ অনানুষ্ঠানিক ভোজ অনুষ্ঠিত কৰাৰ সময়ত ই কেৰিষ্টিয়াৰ বাবে শুদ্ধিকৰণৰ অনুষ্ঠান হিচাপে কাম কৰা যেন লাগে। মানেছ আৰু আৰম্ভণিৰ ডাই পেৰেণ্টেছৰ বাবে সামূহিক কাল্টৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াটোৱে তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ পিছৰ জীৱনক অস্পষ্ট আৰু ব্যক্তিত্বৰ অভাৱ বুলি বুজায়। পিছৰ কাল্টত তেওঁলোকক ব্যক্তিগত গুণৰদ্বাৰা নিহিত কৰা হয় আৰু ইম্পেৰিয়েল কাল্টত তেওঁলোকে ঐশ্বৰিক সংখ্যা আহৰণ কৰি ঐশ্বৰিক, ঐশ্বৰিক সত্ত্বা হৈ পৰে।

পেৰেণ্টেলিয়াৰপৰা কেৰিষ্টিয়ালৈকে সকলো মন্দিৰ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল, বিবাহ নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল আৰু "দণ্ডাধীশসকলে তেওঁলোকৰ চিহ্ন নোহোৱাকৈ হাজিৰ হৈছিল," যিটোৱে কোনো চৰকাৰী ব্যৱসায় চলোৱাৰ ইংগিত দিয়ে। উইলিয়াম ৱাৰ্ড ফাউলাৰে পেৰেণ্টেলিয়াক "কাৰ্যতঃ সমাধিস্থ কৰাৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ বছৰেকীয়া নবীকৰণ" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

ব্যক্তিসকলক তেওঁলোকৰ জন্মদিনতো স্মৰণ কৰা হ’ব পাৰে (dies natalis)। কিছুমানক বছৰটোৰ ভিতৰতে মাহৰ নিৰ্দিষ্ট দিনত স্মৰণ কৰা হ'ব, যেনে কেলেণ্ড, ন'নেছ বা আইডেছ, যেতিয়া সমাধিস্থলত বন্তি জ্বলোৱা কাৰ্যৰে হয়। ৯, ১১ আৰু ১৩ মে'ত লেমুৰিয়াৰ লক্ষ্য আছিল মৃতকৰ "আত্মহীন আৰু ভোকাতুৰ" আত্মাক শান্ত কৰা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ৰোমান শ্ৰুতিকথা
কেশৱ মহন্ত

কেশৱ মহন্ত (২০ জানুৱাৰী ১৯২৬ – ৩১ মাৰ্চ ২০০৬) অসমৰ এজন কবি, গীতিকাৰ আৰু শিক্ষাবিদ। জীৱনকালত তেখেতে প্ৰকৃতি আৰু মানৱতাক লৈ শতাধিক গীত ৰচনা কৰি যায়। বিভিন্ন বঁটা আৰু সন্মানৰ উপৰি সাহিত্যৰাজীৰ বাবে তেখেতে ২০০১ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা সাহিত্যিক পেঞ্চনো লাভ কৰিছিল।

জন্ম আৰু শিক্ষা

২০ জানুৱাৰী, ১৯২৬ চনত শোণিতপুৰ জিলাৰ মিজিকাজান চাহ বাগিচাত কেশৱ মহন্ত‍ই জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ আছিল থানেশ্বৰ মহন্ত। মাগুৰ মৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰি তেখেতে ১৯৩৭ চনত চতিয়া মজলীয়া চৰকাৰী বিদ্যালয়ত নাম লগায়। ১৯৪৪ চনত মেট্ৰিকুলেচন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ১৯৪৬ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই. এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তেখেতে ১৯৫৬ চনত বি. এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

কেশৱ মহন্ত‍ই ১৯৫২ চনত জামুগুৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিছাপে যোগদান কৰে। তাৰ পিছত ১৯৫৬ চনত গুৱাহাটী ডনবস্ক’ত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৫৯ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰকাশক-অনুবাদক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৬০-১৯৬৩ লৈ কলিকতাত ছোভিয়েট দেশ কাৰ্যালয়ত "ছোভিয়েট দেশ" আলোচনীখনত মুখ্য সম্পাদক হিছাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৯৭২-১৯৭৭ চনত বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অংশকালীন প্ৰৱক্তা হিচাপে কাম কৰে আৰু ১৯৮৪ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰকাশন বিষয়া হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ উপৰি "লুইত", "প্ৰৱাহ", "মিলন", "মুখপত্ৰ", "নতুন সাহিত্য" আদি আলোচনীৰো সম্পাদক ৰূপে তেখেতে কাম কৰিছিল।

২০০৬ চনৰ ৩১ মাৰ্চত গুৱাহাটীৰ নিগাজী পাম বাসগৃহত তেখেতে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

কেশৱ মহন্তৰ পত্নীৰ নাম নিকুঞ্জলতা মহন্ত । কণ্ঠশিল্পী মনজ্যোৎস্না মহন্ত তেওঁৰ জীয়ৰী।

সাহিত্য সম্ভাৰ

গীতৰ পুথি

ৰ’দ জিকিমিকি
বুকুত এজাক ধুমুহা
কুঁৱলী আঁতৰি যা
মোৰ যে কিমান হেঁপাহ
দিশ ধৱলীবৰণ তেওঁৰ আদি।

কবিতা পুথি

মোৰ শুকান কলিজাত কুঁহিপাত
আগন্তুক
আমাৰ পৃথিৱী
তোমাৰ তেজ
বুকুত এজাক ধুমুহা
দিশ ধৱলী বৰণ
কুঁৱলী আঁতৰি যা
ৰ'দ জিকিমিকি

অনুবাদ সাহিত্য

মানৱ জাতিৰ শত্ৰু
যোগাযোগ
সজ আচৰণ
ঘঁৰিয়ালৰ মুখত বেলি
হিউৱেন চাঙৰ ভাৰত যাত্ৰা
এটা ধুনীয়া মাছ
পক্ষীৰাজ ঘোঁৰা
কিনো গুৱালৰ গালি
ৰক্তকৰবী আদি।

শিশু সাহিত্য

বেলি ওলোৱাৰ হাঁহি
মা আমি শদিয়ালৈ যামেই
ইমান যে কি হিঃ হিঃ আৰু অন্যান্য বহুতো।

গীত ৰচনা কৰা কেইখনমান চলচ্চিত্ৰ

স্মৃতিৰ পৰশ
ভক্ত প্ৰহ্লাদ
আমাৰ ঘৰ
মাক আৰু মৰম
আজলী নবৌ
ওপজা সোণৰ মাটি
ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী
অভিমান
অৰণ্য
এণ্টনী মোৰ নাম

বঁটা আৰু সন্মান

কেশৱ মহন্তদেৱে ১৯৮৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ পৰা "তোমাৰ তেজ" কবিতা পুথিৰ বাবে ৰঘুনাথ চৌধাৰী বঁটা লাভ কৰে। ১৯৯৩ চনত "মোৰ যে কিমান হেঁপাহ" গীতৰ পুথিৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। ২০০০ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা বিষ্ণু ৰাভা বঁটা লাভ কৰে। ২০০১ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰাৰ তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ ১৯৭৫ চনৰ কবি সন্মিলনীৰ সভাপতি পদো অলংকৃত কৰিছিল। ২০০১ চনত অসম চৰকাৰে তেখেতক সাহিত্যিক পেঞ্চন প্ৰদান কৰে।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্বেয়াৰ মাৰ্কেট

ষ্টক মাৰ্কেট বা শ্বেয়াৰ মাৰ্কেট ( হ’ল এখন বজাৰ, য’ত শ্বেয়াৰ জাৰি কৰা বা ব্যৱসায় কৰা হয়। ষ্টক মাৰ্কেট আৰু শ্বেয়াৰ মাৰ্কেট দুয়োটাৰ মাজত প্ৰধান পাৰ্থক্যটো হ’ল ষ্টক মাৰ্কেটে এজন ব্যক্তিক বণ্ড, মিউচুৱেল ফাণ্ড, ডেৰাইভেটিভ, কোম্পানী এটাৰ শ্বেয়াৰ আদিৰ ব্যৱসায় কৰিবলৈ দিয়ে। আনহাতে শ্বেয়াৰ এটা বজাৰে কেৱল শ্বেয়াৰৰ ব্যৱসায়ৰ অনুমতি দিয়ে।

বজাৰৰ আকাৰ

বিশ্বজুৰি ৰাজহুৱাভাৱে ব্যৱসায় কৰা সকলো ষ্টকৰ মুঠ বজাৰ মূলধন ১৯৮০ চনত ২.৫ ট্ৰিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰৰ পৰা ২০২০ চনৰ শেষত ৯৩.৭ ট্ৰিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰলৈ বৃদ্ধি পায়।

২০১৬ চনলৈকে বিশ্বত ৬০টা ষ্টক এক্সচেঞ্জ আছিল। ইয়াৰে ১৬টা এক্সচেঞ্জৰ বজাৰ মূলধন ১ ট্ৰিলিয়ন ডলাৰ বা তাতকৈ অধিক, আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা বিশ্বৰ বজাৰ মূলধনলৈ বৰঙণি ৮৭%। অষ্ট্ৰেলিয়ান ছিকিউৰিটিজ এক্সচেঞ্জৰ বাহিৰেও এই ১৬টা এক্সচেঞ্জ উত্তৰ আমেৰিকা, ইউৰোপ আৰু এছিয়াত আছে।

দেশ অনুসৰি ২০২২ চনৰ জানুৱাৰী মাহলৈকে বিশ্বৰ বৃহত্তম ষ্টক মাৰ্কেটৰ অধিকাৰি দেশ কেইখন হৈছে- আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ (প্ৰায় ৫৯.৯%), তাৰ পিছতে আছে জাপান (প্ৰায় ৬.২%) আৰু যুক্তৰাজ্য (প্ৰায় ৩.৯%)।

তথ্যসূত্ৰ
বৃষভানু

বৃষভানু (; IAST: ), (বানানভেদে ব্ৰুষভানু বুলিও লিখা হয়) হʼল হিন্দু শাস্ত্ৰত উল্লেখ কৰা এগৰাকী প্ৰধান বা মুখিয়াল। তেওঁক ভগৱান কৃষ্ণৰ প্ৰধান সহধৰ্মিণী আৰু দ্বাপৰ যুগৰ লক্ষ্মী দেৱীৰ অৱতাৰ হিচাপে গণ্য কৰা ৰাধা দেৱীৰ পিতৃ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।

পদ্ম পুৰাণৰ মতে, বৃষভানু বৰসনাৰ মুখিয়াল আছিল, আৰু ১০ লাখ গৰুৰ মালিক আছিল। পূৰ্বতে ৰজা সুচন্দ্ৰ হিচাপে বৃষভানুৱে দ্বাপৰ যুগত দেৱী লক্ষ্মীৰ পিতৃ হোৱাৰ বাবে ব্ৰহ্মাৰ পৰা ঐশ্বৰিক বৰ লাভ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

গৰ্গ সংহিতাৰ শ্ৰী ৰাধিকা বিবাহ বৰ্ণন মতে “তেওঁ, ৰজা বৃষভানুৰ কন্যা লক্ষ্মী দেৱী।” - পাঠ ২৩, অধ্যায় ১৬।

কিংবদন্তি

বৰ

পূৰ্বৰ জন্মত বৃষভানুৰ নাম সুচন্দ্ৰ আৰু দক্ষ প্ৰজাপতিৰ নাতিনী কালৱতীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দীৰ্ঘদিন ধৰি কালাৱতীৰ সৈতে দৈহিক সম্পৰ্ক উপভোগ কৰি সুচন্দ্ৰই পাৰিবাৰিক জীৱনৰপৰা অৱসৰ লৈ অগস্ত্য ঋষিৰ আশ্ৰমলৈ যায়। স্বামীৰদ্বাৰা পৰিত্যক্ত হোৱাৰ বাবে যেতিয়া কালৱতীয়ে কান্দিবলৈ ধৰিলে, তেতিয়া ব্ৰহ্মাই তাইক এক বৰদান দিলে যে তাই পৰৱৰ্তী জীৱনত স্বামীৰ সৈতে পুনৰ জন্ম ল’ব, আৰু দুয়োৰে কন্যা হিচাপে দেৱী লক্ষ্মী (ৰাধা) লাভ কৰিব।

ৰাধাৰ পিতৃ

ব্ৰহ্মাৰ বৰমতে ৰজা সুচন্দ্ৰই দ্বাপৰ যুগত ব্ৰজভূমিত ৰজা বৃষভানু হিচাপে পুনৰ জন্ম লাভ কৰিছিল। তেওঁ কীৰ্তিদা (কলাৱতীৰ পুনৰ্জন্ম)ক বিয়া কৰায়, আৰু দেৱী লক্ষ্মী (ৰাধা) তেওঁলোকৰ কন্যা হিচাপে জন্ম হয়।

এক বেলেগ কিংবদন্তি অনুসৰি ৰাধাৰ জন্ম কাহিনী সীতাৰ সৈতে মিল আছে। তেৱোঁ লক্ষ্মী দেৱীৰ অৱতাৰ আছিল। এবাৰ ৰজা বৃষভানুৱে পুখুৰীত গা ধুবলৈ যাওঁতে পুখুৰীত পদুম ফুলৰ ওপৰত এটি কন্যা শিশু দেখি, নিজৰ ঘৰলৈ লৈ আহিল। কেঁচুৱা ছোৱালীজনীৰ নাম ৰখা হয় ৰাধা। তেওঁকেই বৃষভানু আৰু কীৰ্তিদাই কন্যা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল।

লগতে চাওক

ভীষ্মক
জনক
নন্দ (হিন্দু ধৰ্ম)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
কেৰোলিন ফাৰ্ণকম্ব

কেৰোলিন ফাৰ্ণকম্ব এগৰাকী কানাডিয়ান পেইণ্টাৰ। তেওঁৰ জন্ম ১২ জানুৱাৰী, ১৮৫৯ আৰু মৃত্যু ১৩ নৱেম্বৰ ১৯৫১ চন। তেওঁ অণ্টাৰিঅ'ৰ লণ্ডনত বাস কৰিছিল য'ত তেওঁ মহিলা কলা সংস্থাৰ সম্পাদিকা আছিল আৰু এখন আৰ্ট গেলেৰী আৰম্ভ কৰিবলৈ শ্ৰম দান কৰিছিল, যিটো এতিয়া লণ্ডন মিউজিয়াম হৈ আছে।

কেৰিয়াৰ

কেৰোলিনৰ জন্ম হয় পশ্চিম কানাডাৰ নিউকেষ্টল চহৰৰ ওচৰত

পশ্চিমীয়া কলা মেলা সমূহত তেওঁ তেওঁৰ চিত্ৰসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল; কানাডাৰ মহিলা কলা সংস্থা; লণ্ডনৰ মহিলা কলা ক্লাব; মণ্ট্ৰিয়েলৰ আৰ্ট এছ'চিয়েচন (১৯০০-১৯০৯)ৰ সৈতে: ৰয়েল কানাডিয়ান একাডেমী অৱ আৰ্টছ (১৮৯৯-১৯০৮); আৰু অণ্টাৰিঅ' ছ'চাইটি অৱ আৰ্টিষ্ট (১৮৯৯-১৯০৯) অন্যান্য প্ৰদৰ্শনী সমিতি আৰু স্থানৰ লগতে ১৯০৮ চনত তেওঁ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯০৮ চনত তেওঁ টৰণ্টোৰ ডব্লিউ স্কট এণ্ড সন্স গেলেৰীত গ্ৰুপ শ্ব'ত নিজৰ কামৰ প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়। ১৯৩২ চনলৈকে তেওঁ বিভিন্ন স্থানীয় স্থানত নিজৰ কামৰ প্ৰদৰ্শন কৰি আছিল। Mcintosh Gallery, পশ্চিম বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু মিউজিয়াম লণ্ডন সংৰক্ষণ কৰা আছে।

চিত্ৰভাণ্ডাৰ

কেৰোলিনে অঁকা এখন চিত্ৰ:

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
পামেলা চোপ্ৰা

পামেলা চোপ্ৰা ( ; জন্ম: সিং; ২৯ জুলাই ১৯৪৮ – ২০ এপ্ৰিল ২০২৩) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁ বলীউডৰ প্ৰবীণ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক যশ চোপ্ৰাৰ পত্নী, আৰু নিজস্ব অধিকাৰত এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ লেখিকা আৰু প্ৰযোজক আছিল।

চোপ্ৰাই ছবিৰ সৈতে কেইবাটাও জড়িত আছিল। কভি কভি (১৯৭৬) আৰু মুঝছে দোস্তী কৰোগেকে (২০০২) ধৰি কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত তেওঁ গীত গাইছিল। স্বামীয়ে নিৰ্মাণ কৰা কিছুমান বিশেষ ছবিৰ ক্ৰেডিটত ‘প্ৰযোজক’ হিচাপেও তেওঁৰ নাম প্ৰকাশ পাইছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৭০ চনত পামেলা চোপ্ৰাই ছবি নিৰ্মাতা যশ চোপ্ৰাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় পদ্ধতিৰে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে এই বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা ৰমেশ শৰ্মাৰ (হাম ছবিৰ প্ৰযোজক) মাতৃ দুয়োটা পৰিয়ালৰ এজন উমৈহতীয়া বন্ধু আছিল। শৰ্মাৰ মাতৃয়ে বি আৰ চোপ্ৰাৰ পত্নীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰি পামেলা সিং বি আৰ চোপ্ৰাৰ ভায়েক যশ চোপ্ৰাৰ বাবে 'আদৰ্শ কইনা' হ'ব বুলি পৰামৰ্শ দিয়ে।

তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আছিল আদিত্য (জন্ম ১৯৭১) আৰু উদয় (জন্ম ১৯৭৩)। আদিত্য এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক। অভিনেত্ৰী ৰাণী মুখাৰ্জীৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। উদয় এজন অভিনেতা আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক।

মৃত্যু

২০২৩ চনৰ ২০ এপ্ৰিলত, ৭৫ বছৰ বয়সত মুম্বাইৰ লীলাৱতী চিকিৎসালয়ত নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ পামেলা চোপ্ৰাৰ মৃত্যু হয়। ‘বয়স সম্পৰ্কীয় সমস্যা’ৰ বাবে তেওঁ চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হৈ আছিল। তেওঁৰ অৱস্থা দ্ৰুতগতিত অৱনতি ঘটিছিল, মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁক ভেণ্টিলেটৰত ৰখা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
কোটক মহিন্দ্ৰা বেংক

কোটক মহিন্দ্ৰা বেংক লিমিটেড হৈছে মুম্বাইত মুখ্য কাৰ্যালয় থকা ভাৰতীয় বেংকিং আৰু বিত্তীয় সেৱা কোম্পানী। ই ব্যক্তিগত বিত্ত, বিনিয়োগ বেংকিং, জীৱন বীমা, আৰু সম্পদ ব্যৱস্থাপনাৰ ক্ষেত্ৰত কৰ্পৰেট আৰু খুচুৰা গ্ৰাহকৰ বাবে বেংকিং সামগ্ৰী আৰু বিত্তীয় সেৱা আগবঢ়ায়। এইচডিএফচি বেংক আৰু আইচিআইচিআই বেংকৰ পিছতে বজাৰ মূলধনৰ হিচাপত ই ভাৰতৰ তৃতীয় বৃহত্তম ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বেংক। ২০২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহলৈকে বেংকটোৰ মুঠ ১৬০০ টা শাখা আৰু ২৫১৯ টা এটিএম আছে।

ইতিহাস

১৯৮৫ চনত উদয় কোটাকে পৰিয়াল আৰু বন্ধু-বান্ধৱীৰ পৰা ৩০ লাখ টকাৰ ঋণ লৈ কোটাক কেপিটেল মেনেজমেণ্ট ফাইনেন্স নামেৰে বিনিয়োগ আৰু বিত্তীয় সেৱা কোম্পানী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৮৬ চনত আনন্দ মহিন্দ্ৰা আৰু তেওঁৰ পিতৃ হৰিশ মহিন্দ্ৰাই কোম্পানীটোত ১ লাখ টকা বিনিয়োগ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ নাম সলনি কৰি কোটাক মহিন্দ্ৰা ফাইনেন্স ৰখা হয়। কোম্পানীটোৱে প্ৰথমতে বিল ৰেহাই দিয়াৰ লগতে লিজ আৰু ভাড়া ক্ৰয়ৰ কামত নিয়োজিত আছিল।

২০০৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কোটক মহিন্দ্ৰা ফাইনেন্সে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পৰা বেংকিং কাৰ্য্য কৰিবলৈ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। ইয়াৰ লগে লগে ই ভাৰতৰ ভিতৰতে বেংকলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা প্ৰথমটো নন-বেংকিং ফাইনেন্স কোম্পানী হিচাপে পৰিগণিত হয়। তাৰ পিছত কোটক মহিন্দ্ৰা ফাইনেন্সৰ নাম সলনি কৰি কোটক মহিন্দ্ৰা বেংক ৰখা হয়। সেই সময়ত উদয় কোটকৰ কোম্পানীটোত ৫৬% অংশীদাৰিত্ব থকাৰ বিপৰীতে আনন্দ মহিন্দ্ৰাৰ ৫% অংশীদাৰিত্ব আছিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ