ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সাত বইনী পাহাৰ

|

গোৱালপাৰা জিলাৰ ৰংচাই-চাতাবাৰী অঞ্চলত এটি সৰু টিলা পাহাৰ আছে। এই পাহাৰটিৰ নাম "সাত বইনী পাহাৰ।"

বইনী

বইনী বুলিলে বঙালী ভাষাত বোন, কামৰূপী ভাষাত ব’নি আৰু আধুনিক অসমীয়া ভাষাত ভনী। সেই বাবে- সাত বইনী/সাত ব’নি/সাত ভনী। তাহানিতে উত্তৰ ভাৰত বিশেষকৈ উত্তৰ বঙ্গত বইনী বোলা শব্দই সংযোগী ভাষা হিচাবে প্ৰচলিত আছিল বাবে "বইনী" বুলি ক’লে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত সকলো সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বুজি পায় আৰু সেই দিনত আই গোঁসানীক- বাৰ বইনী, ন বইনী, সাত বইনী নামকৰণ কৰি আজিও পূজা অৰ্চনা কৰে।

ভনী

ব্ৰিটিছ-ইণ্ডিয়াৰ অসম প্ৰভিন্স (১৯১২) কালক্ৰমত সাত খণ্ড হোৱাটো এটা ঐতিহাসিক সত্য। একালৰ "বৰ অসম" বিদীৰ্ণ বক্ষত ক্ৰম অনুসাৰে সৃষ্টি হৈছিল- নগালেণ্ড, মনিপুৰ, ত্ৰিপুৰা, মেঘালয়, মিজোৰাম আৰু অৰুণাচল। অসমকে ধৰি মুঠতে সাতখন পূৰ্ণাঙ্গ ৰাজ্য। এয়াই সাত ভনী। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্ত স্পৰ্শ কৰি থকা ভাৰতৰ এক নিৰ্দ্দিষ্ট ভূখণ্ড, নাম যাৰ "উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল।"

আই বাৰ গৰাকী

শীতলা আই,
তিলেনী আই,
পানীমলা,
ৰংমলা,
বাঁহামুৰী,
লাভামুৰী,
পানীচমেৰী,
ধনমালা,
মৰুৱা,
কাহুৰী,
কেটেৰী,
হাগুৰী।

আই সাত গৰাকী

শীতলা,
বসন্ত আই,
লুতি আই,
বাসুৱা আই,
মাজু আই,
চেমেৰী আই,
কেতেৰী আই।

আই নাম

বসন্ত ওলালে উক্তৰোগৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী জনসমাজত বিশ্বাস কৰা সাত গৰাকী আই বা দেৱীক সন্তুষ্ট কৰাৰ উদ্দেশ্যে "আইনাম" গোৱা হয়। কোনো কোনো ঠাইত "শীতলা নাম" বুলিও জনাজাত। তদুপৰি- উল্লিখিত সাত গৰাকী আই বা দেৱী হ’ল যথাক্ৰমে-

বৰ আই,
সৰু আই,
আই ঠাকুৰিণী,
অম্বিকা,
চণ্ডিকা,
ভৱানী আৰু
কালিকা।

পাংবা (ঝাকুৱা)

ৰাভা সকলৰ পৌৰাণিক গীতত উল্লেখ আছে-
ন বইনী নাৰানি জগৰ বায়নি কাকয়নি-
হোগো ৰে হোগো হোগো॥
চিতলি না কাতলি কানকায় চাকায়নি-
বিচুৱালি ৰুপৱালি চেং খাপাক চাকায়নি-
হোগো ৰে হোগো হোগো॥

এই গীতটোৱেই "ন বইনী" গোঁসানী পূজাৰ গীত। ইয়াক ৰাভা সকলে পাংবা গোঁসানী পূজাৰ গীত বুলি কয়। অসমবাসী কবিৰাজ সকলে এই গোঁসানীক "ঝাকুৱা দেও" বুলি কয়।

সাত বইনী খাল

গোৱালপাৰা জিলাৰ ছোটমাকৰী গাঁওখনৰ উত্তৰত পানীৰ উহ (নলা)ৰ খাল আছে। আজিও ই সাক্ষী হৈ আছে। ৰাভা সকলৰ ৰজা "দ’দান"ৰ সাতজনী ভাগিনীয়েক-

চাম্পায়,
তামায়,
নাকাতি,
দাদুৰি (দাদ্ৰি)
ৰংমাৰি,
ৰংবুদি আৰু
আইমাৰি।

এই সাতগৰাকী ভাগিনীক লৌকিক গুণৰ বাবে পূজা কৰে। সিহঁত সাত গৰাকী বাবে "সাতবইনী।" অৱশ্যে অঞ্চলবাসী ৰাইজে চাংকাতি, মালতি,ভানজি, হুৰপি, কেওতি,মায়তি আৰু মায়মতিৰ নাম ধৰি পূজা কৰে। ই পাহাৰ নহয়। শিৰোনাম- "সাতবইনী"; স্থানৰ নাম- "সাতবইনী খাল।" গোৱালপাৰাত অৱস্থিত।

সহায়ক গ্ৰন্থ

নতুন সংস্কৰণ হেমকোষ
অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিত পূজা-পাতল -অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া
কোচ ৰাজবংশী সকলৰ পূজা-পাতলৰ আচাৰ-নীতি।
পাংবা নৃত্যৰ গীত।
৺ৰেমন ৰাভা। গাঁবুঢ়া,ৰাংচি।
গ্ৰন্থ-বৃহত্তৰ পঞ্চৰত্ন অঞ্চলৰ ইতিবৃত্ত। প্ৰথম প্ৰকাশ; পৃষ্ঠা-২৩; লেখক-ৰামেশ্বৰ ৰাভা। প্ৰকাশক-ৰাজকুমাৰ ৰাভা,প্ৰধান সম্পাদক-বেবাক ৰাভা ক্ৰৌৰাং ৰুনচুম্। আহৰণ কৰা হৈছে ২৪মে/২০২০।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলা
কায়ৰা দত্ত

কায়ৰা দত্ত (ইংৰাজী: Kyra Dutt) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল যিয়ে মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ ২০১৩ চনৰ বিখ্যাত কিংফিচাৰ কেলেণ্ডাৰৰ এগৰাকী মডেল আছিল। তেওঁ দেৱী দত্ত নামেৰেও পৰিচিত।

তেওঁ ৰকেট সিং: চেলছমেন অৱ দ্য ইয়াৰ (২০০৯) ছবিত ৰণবীৰ কাপুৰৰ বিপৰীতে এটা সৰু চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু মেৰে ব্ৰাদাৰ কি দুলহান (২০১১) নামৰ ছবিখনৰ এটা বিশেষ গীতত অভিনয় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ কেলেণ্ডাৰ গাৰ্লছ (২০১৫) ছবিত মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰে।

ৰেচ গুৰম নামৰ ছবিখনৰ "বুচাডে বুচাডে" গীতটোৰ বাবে তেওঁ তেলুগু দৰ্শকৰ মাজত যথেষ্ট জনপ্ৰিয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কায়ৰা দত্তৰ জন্ম হৈছিল কলকাতাত। তেওঁ লা মাৰ্টিনিয়াৰ কলকাতাৰপৰা বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ (২০০৯-বৰ্তমান)

কায়ৰাই কিংফিচাৰ, মাৰ্চিডিজ, থামছ আপ, ক্লজ-আপ, এইচচিএল লেপটপ, ৱাইল্ড ষ্টোন ডিঅ’ আদি ব্ৰেণ্ডৰ বিজ্ঞাপনত কাম কৰিছে।

২০০৯ চনত ৰকেট সিং: চেলছমেন অৱ দ্য ইয়াৰ ছবিত ৰণবীৰ কাপুৰৰ বিপৰীতে এটা সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পাছত তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবিত কেইবাটাও বিশেষ গীতত (item song) অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কেলেণ্ডাৰ গাৰ্লছ (২০১৫) ছবিত মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ বালাজী টেলিফিল্মছৰ সৈতে এখন চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে, যাৰ অধীনত তেওঁ ৱেব চিৰিজ এক্সএক্সএক্স (XXX)-ত অভিনয় কৰে।

২০১৬ চনত তেওঁ টি-চিৰিজৰ "পাৰ্টি এনিমেলছ" নামৰ এটা একক গীতত অভিনয় কৰে, যিটো যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল।

২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত এক্সএক্সএক্স ছবিখন মুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত বিলম্ব হোৱাৰ বাবে তেওঁ বালাজী টেলিফিল্মছৰ সৈতে থকা চুক্তি সমাপ্ত কৰে। পিছলৈ তেওঁ লোনলী গাৰ্ল (Lonely Girl) নামৰ এখন চুটি ছবিত অভিনয় কৰে, যিখন ২০১৭ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত পোনে পোনে ইউটিউবত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ২০১৭ চনৰ জুন মাহৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ পুৰী জগন্নাথৰ তেলুগু ছবি পইচা বছুলত এটা বিশেষ গীতত অভিনয় কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হয়, কিন্তু অৱশেষত তেওঁ ইয়াত এচিপি কিৰণময়ীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে যিয়ে ছদ্মবেশত এগৰাকী বাৰ ডান্সাৰ হিচাপে কাম কৰে।

২০১৮ চনত তেওঁ FFACE ফেশ্বন কেলেণ্ডাৰৰ কভাৰ হিচাপে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
তুলা আৰু তেজা (চলচ্চিত্ৰ)

তুলা আৰু তেজা হৈছে ২০১২ চনৰ ১৩ এপ্ৰিল তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। নিৰি প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত জয়ন্ত খাউণ্ডে প্ৰযোজনা কৰা বোলছবিখন পৰিচালনা কৰে জোনমণি দেৱী খাউণ্ডে। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ "তুলা আৰু তেজা" নামৰ সাধুৰ আধাৰত এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হয়। বেজবৰুৱাৰ সাধুৰ আধাৰত নিৰ্মিত এইখন তৃতীয় অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ, আগৰ দুখন আছিল তেজীমলা (১৯৬৩) আৰু সৰবজান (১৯৮৫)। চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে জিতুল সোণোৱালে।

কাহিনী

এজন খেতিয়কৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল - "লাগী" আৰু "এলাগী"। এলাগীৰ এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা - কানাই আৰু তেজা, আনহাতে লাগীৰ একমাত্ৰ কন্যা - তুলা। লাগীয়ে স্বামীৰপৰা মৰম আৰু আদৰ পাইছিল, আনহাতে এলাগী এই সকলোবিলাকৰপৰা বঞ্চিত হৈছিল। তথাপি লাগীয়ে এলাগীক সদায় ঈৰ্ষা কৰিছিল। এদিনাখন লাগীয়ে এলাগীক যাদু কৰি এটা কাছলৈ ৰূপান্তৰ কৰে। তেজা আৰু কানায়ে গোটেই গাঁৱতে মাকক বিচাৰি ফুৰে আৰু অৱশেষত এটা পুখুৰীত মাকক বিচাৰি পায়। তাৰ পাছত সদায় সিহঁতে মাকক মনে মনে পুখুৰীৰ পাৰত লগ ধৰে। কিন্তু এদিন লাগীয়ে এই কথা গম পায় আৰু কাছটো ধৰি তাৰ মাংসৰে গাঁৱৰ মানুহক ভোজ খুওৱাৰ পৰিকল্পনা কৰে।

ঘটনাক্ৰমে এলাগী এজোপা জবাফুল আৰু এজোপা জৰাটেঙাৰ গছলৈ ৰূপান্তৰ হয়। তেজা আৰু কানায়ে গছ দুজোপাৰ যত্ন লৈ ডাঙৰ কৰে। এদিন সেইফালেদি ৰজা গৈ থাকোঁতে, ৰজাই তেজা আৰু কানাইক অলপ জবা ফুল আৰু জৰা টেঙা বিচাৰে। কানায়ে ফুল আৰু টেঙা দিবলৈ সন্মত হয়, কিন্তু তাৰ বিনিময়ত ৰজাই তেজাক বিয়া কৰিব লাগিব বুলি চৰ্ত আগবঢ়ায়। ৰজাই এই চৰ্ত মানি লয় আৰু এনেদৰে তেজা ৰাণী হৈ ৰজাৰ লগত গুচি যায়। এদিনাখন তেজা মাকৰ ঘৰলৈ আহোঁতে, মাহীমাক লাগীয়ে তাইক যাদুৰে এটা মইনা চৰাইলৈ ৰূপান্তৰ কৰে আৰু নিজৰ জী তুলাক ভুৱা ৰাণী সজাই ৰজাৰ কাৰেঙলৈ পঠিয়াই দিয়ে। কিন্তু শেষত ৰজাই সকলো কথা গম পায়। ৰজাই মইনা চৰাইটোক স্পৰ্শ কৰি পুনৰ তেজালৈ ৰূপান্তৰ কৰে। তুলাক ৰজাই মৃত্যুদণ্ড দিয়ে আৰু তাইৰ শৰীৰৰ মাংস মাক লাগীলৈ পঠিয়াই দিয়ে।

অভিনয় শিল্পী

বিদ্যা ৰাও
অৰুণ নাথ
বৰ্ণালী পূজাৰী
গীতাৱলী ৰাজকুমাৰী
মণিতা কাকতি
ভ্ৰান্তি মেধি
সৌৰভ হাজৰিকা
জোনাক

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:২০১২ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বুঢ়ী আইৰ সাধু
ৰণগৌৰা নাৰ্জাৰী

ৰণগৌৰা নাৰ্জাৰী বিজেপি মিত্ৰজোঁটৰ পৰা ভাৰতৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত এগৰাকী সাংসদ।২০২০ চনৰ পৰা তেওঁ ইউনাইটেড পিপলছ পাৰ্টি লিবাৰেল(ইউপিপিএল)ৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। লগতে তেওঁ কাজলগাওঁ পৌৰসভাৰ পৌৰপতিৰ পদটো আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
তুলা আৰু তেজা

তুলা আৰু তেজা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা ৰচিত বুঢ়ী আইৰ সাধু গ্ৰন্থৰ অন্তৰ্গত একে নামৰ সাধুটোৰ দুটা মুখ্য নাৰী চৰিত্ৰ। দুয়ো সম্পৰ্কত বৈমাত্ৰেয় বাই-ভনী।

গ্ৰন্থখনৰ বহুকেইটা নাৰীপ্ৰধান সাধুৰ অন্যতম 'তুলা আৰু তেজা'। প্ৰাচীন অসমীয়া সমাজখনত সম্পদশালী পুৰুষসকলে বহুবিবাহ কৰাটো এক স্বাভাৱিক বিষয় আছিল। 'তুলা আৰু তেজা'ত বহুবিবাহৰ অৱধাৰিত ফল- সতিনী বিদ্বেষে কেনেকৈ এখন ঘৰৰ সুখ-শান্তি বিঘ্নিত কৰিব পাৰে বা মাহীমাকে সতিনীৰ সন্তানহঁতৰ জীৱন কেনেকৈ যন্ত্ৰণাময় কৰি তুলিব পাৰে, তাৰে এখন বাস্তৱ চিত্ৰ অঙ্কিত কৰা হৈছে।

সাধুৰ সাৰাংশ

চহকী খেতিয়ক এজনৰ দুজনী ঘৈণীয়েক লাগী আৰু এলাগী। লাগীৰ জীয়েক তুলা আৰু এলাগীৰ জীয়েক তেজা। লাগীয়ে নিমাখিত সতিনীয়েকক আৰু তাইৰ জীয়েক তেজা আৰু পুতেক কানাইক সমুলি দেখিব নোৱাৰে। সেয়েহে এদিন মাছ মৰাৰ চলেৰে মাতি নি লাগীয়ে সতিনীয়েকক পুখুৰীত গতিয়াই মাৰি পেলালে। এলাগীয়ে তাতে বৰকাছ হৈ থাকিল।

লাগীয়ে নিজৰ জীয়েকক একো কাম-বন কৰিব নিদিয়ে; কিন্তু তেজা আৰু কানাইক গৰু চৰাবলৈ পঠায়। খাব ববও ভালকৈ নিদিয়ে। ইফালে তেজা আৰু কানায়ে গৰু চৰাবলৈ যাওঁতে বৰকাছৰূপী এলাগীয়ে পুখুৰীৰ পৰা উঠি আহি সুস্বাদু বস্তু খাবলৈ দিয়ে। ঘটনাক্ৰমে লাগীয়ে এলাগীৰ নতুন ৰূপৰ সম্ভেদ পোৱাত বৰভোজ পতাৰ চলেৰে বৰকাছজনীকো মৰালে। তেজা আৰু কানায়ে কাছজনীৰ আগঠেং দুটা পুখুৰীৰ পাৰত পুতি থলে। তাতে জন্ম হ'ল এজোপা জৰা টেঙাৰ গছ।

বাটেৰে গৈ থাকোঁতে সেই জৰা টেঙা এদিন ৰজাই খালে আৰু তেজাক বিয়া কৰাই অন্তেষপুৰলৈ লৈ গ'ল।

তেজাৰ এনে সুখ দেখি লাগী ঈৰ্ষাত ৰ'ব নোৱাৰা হ'ল। এদিন সতিয়া জীয়েকক লাগীয়ে বুদ্ধিৰে মাতি আনি মন্ত্ৰপুতঃ শলা মূৰত গুছি তেজাক শালিকালৈ ৰূপান্তৰ কৰিলে আৰু নিজৰ জীয়েক তুলাক তেজাৰ সাজেৰে ৰজাৰ হাউলিলৈ পঠিয়াই দিলে। শালিকাজনীও উৰি গৈ ৰজাৰ হাউলি পালে। দুয়োজনী ছোৱালীৰ চেহেৰাৰ মিল থকা গুণে ৰজাই তুলাক তেজা বুলিয়ে ভাবি ল'লে।

শালিকাজনীৰ হাব-ভাব দেখি সেয়া যে কোনোবা আপোনজনহে, তাত ৰজা পতিয়ন গ'ল। চৰাইজনী মৰম কৰি থাকোঁতে মন্ত্ৰপুতঃ শলাডাল হাত লগাত উলিয়াই আনোঁতে তেজাই পুনৰ আগৰ ৰূপ পালে।

ৰজাই মাহীয়েকৰ এনে নীচ চক্ৰান্ত দেখি খঙত একোনাই হৈ তুলাক বধ কৰি টোমত ভৰাই পহুৰ মঙহ বুলি লাগীলৈ দি পঠিয়ালে আৰু তেজাৰ লগত সুখে-সন্তোষে সংসাৰ কৰি থাকিল।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত তুলা আৰু তেজা

তুলা আৰু তেজা সাধুটোৰ আধাৰত ২০১২ চনত একে নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ এখন মুক্তি পায়। জয়ন্ত খাউণ্ডে প্ৰযোজনা কৰা আৰু জোনমণি দেৱী খাউণ্ডে পৰিচালনা কৰা ছবিখনত বিদ্যা ৰাও, অৰুণ নাথ, গীতাৱলী ৰাজকুমাৰী, বৰ্ণালী পূজাৰী আদিয়ে অভিনয় কৰিছিল। প্ৰায় ৭৫ লাখ বাজেটেৰে নিৰ্মাণ কৰা ছবিখনে কিন্তু দৰ্শকৰ পৰা উপযুক্ত সঁহাৰি লাভ নকৰিলে। কেইটামান দৰ্শনী চলাৰ পিছত চিত্ৰগৃহৰ পৰা ছবিখনে বিদায় লৈছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:বুঢ়ী আইৰ সাধু
ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ

ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ (সংস্কৃত: ब्रह्मास्त्र) হৈছে এক ঐশ্বৰিক অস্ত্ৰ যাক সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰিছিল আৰু ইয়াৰ অধিক শক্তিশালী ৰূপটো হৈছে ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ। এইটো হিন্দু ধৰ্মত বৰ্ণিত আটাইতকৈ বিধ্বংসী, শক্তিশালী আৰু অপ্ৰতিৰোধ্য অস্ত্ৰ হিচাপে বিবেচিত।

অতি কম সংখ্যক দেৱতা আৰু বীৰ-যোদ্ধাই এই অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰৰ জ্ঞান ৰাখিছিল; তেওঁলোক হল পৰশুৰাম, ৰাম, মেঘনাদ, ভীষ্ম, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, অশ্বত্থামা, অৰ্জুন, আৰু লক্ষ্মণ।

বিৱৰণ

এই অস্ত্ৰ জ্বলন্ত অগ্নিগোলক হিচাপে বৰ্ণিত, যি ভয়ংকৰ শিখাৰে জ্বলি উঠে আৰু বিস্ফোৰণৰ সৈতে গৰ্জন কৰে। ইয়াৰ প্ৰভাৱে গছপুল, সাগৰ, আৰু জন্তু-জানোৱৰ কঁপনি লগে; গগণ অগ্নিৰে আৱৃত হয়, হিমবাহ গলি যায় আৰু পৰ্বতসমূহ বিশাল শব্দেৰে ভগ্ন হয়।

এই অস্ত্ৰ বেক্তি-কেন্দ্ৰিক আৰু এক শক্তিশালী শত্ৰুক ধ্বংস কৰিব পাৰে যদি শত্ৰুৰ বিপৰীতে কোনো বিকল্প অস্ত্ৰ নথকে। যদি ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ হয়, তেন্তে ইয়াৰ প্ৰভাৱে অঞ্চলটোৰ সকলো উপযোগী সম্পদ ধ্বংস হয় আৰু সেই স্থানত পুনৰ ঘাঁহো নুউগে। এই অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত ১২ ব্ৰহ্মাৰ বছৰ (অৰ্থাৎ ৩৭.৩২ ট্ৰিলিয়ন মানুহৰ বছৰ) পৰ্যন্ত বৰষুণ নহয় আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিস্থিতি অধিক বেয়া হয়।

অশ্বত্থামায়ে অৰ্জুনৰ বিৰুদ্ধে ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰাৰ পাছত, অৰ্জুনেও সমান্তৰাল অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰে। বিস্তৃত ধ্বংস ৰোধ কৰিবলৈ নাৰদ আৰু ব্যাসই দুইজনক অস্ত্ৰ উঠাই ল’বলৈ কয়। অৰ্জুনে নৈতিকতাৰ বাবে অস্ত্ৰ উঠাই লয়, কিন্তু অশ্বত্থামাই ক্ৰোধত ভৰি অস্ত্ৰ উঠাব নোখোজে আৰু অস্ত্ৰটো উত্তৰাৰ গৰ্ভত থকা পৰীক্ষিতক হত্যা কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে। কৃষ্ণই হস্তক্ষেপ কৰি শিশুটোক ৰক্ষা কৰে। অশ্বত্থামাক তেখেতৰ কপালৰ ৰত্ন ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হয় আৰু কৃষ্ণই তেখেতক অভিশাপ দিয়ে যে তেওঁ চিৰদিন জংঘলত যন্ত্ৰণাত ভুগি থাকিব, কৃত্ৰিম পচা-গাঁজেৰে ভৰা আঘাতৰে, কিন্তু মৃত্যুক কেতিয়াও পোৱা নহ’ব।

ৰূপভেদ

ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ

ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ বা ব্ৰহ্মশিৰ্ষ অস্ত্ৰ (ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মূৰৰ অস্ত্ৰ) – ইয়াত ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মূৰ থাকে আৰু এইটো সাধাৰণ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰতকৈ চাৰিগুণ শক্তিশালী। অৰ্জুন, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, অশ্বত্থামা, আৰু ভীষ্মই মহাভাৰতত এই অস্ত্ৰৰ জ্ঞান পোৱা ব্যক্তি। এই অস্ত্ৰই কোনো বেক্তিৰ অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ অস্তিত্ব মচি পেলাব পাৰে, যাৰ ফলত সেই বেক্তিৰ অস্তিত্ব কল্পনাও কৰিব নোৱাৰি।

ব্ৰহ্ম দণ্ড

ব্ৰহ্ম দণ্ড (ব্ৰহ্মাৰ দণ্ড) হৈছে আত্ম-ৰক্ষাৰ অস্ত্ৰ, যি ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰিছিল। এইটো কেবল সংযমী ঋষিসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়। এই অস্ত্ৰৰ শক্তি ইয়াৰ ধৰ্মীয় মালিকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। বিশ্বামিত্ৰয়ে বশিষ্ঠৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰাৰ সময়ত বসিষ্ঠই তেওঁৰ ব্ৰহ্ম দণ্ডৰ সহায়ত সেই অস্ত্ৰ নিঃশেষ কৰে।

সাহিত্যত উল্লেখ

ব্ৰহ্মাস্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ বা ব্যৱহাৰৰ আশংকা বহুসংখ্যক সংস্কৃত ধৰ্মীয় গ্ৰন্থত পোৱা যায়:

বিশ্বামিত্ৰয়ে বশিষ্ঠৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কিন্তু সেইটো বশিষ্ঠৰ ব্ৰহ্ম দণ্ডত বিলীন হৈছিল।
ইন্দ্ৰজিতে হনুমানৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কিন্তু ব্ৰহ্মাই দিয়া আশীৰ্বাদৰ বাবে হনুমানে বাচি যায়।
ৰামায়ণত ৰামে এই অস্ত্ৰ কেইবাবাৰো ব্যৱহাৰ কৰে – জয়ন্তৰ ওপৰত (সীতাক আঘাত কৰা বাবে), মাৰীচৰ ওপৰত আৰু ৰাৱণৰ সৈতে শেষ যুঁজত। ৰামে এই অস্ত্ৰ বৰুণৰ ওপৰতো লক্ষ্য কৰিছিল, যাৰ ফলত বৰুণে দেখা দিয়ে আৰু সমুদ্ৰ পাৰ হোৱাৰ পথ দিয়ে। এই ঘটনাটো যুদ্ধ কাণ্ড, ২২ শৰ্গ, শ্লোক ৩১ত উল্লেখ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অস্ত্ৰ
হোমি জাহাঙ্গীৰ ভাভা

হোমি জাহাঙ্গীৰ ভাভা, এফ আৰ এছ (; জন্ম :৩০ অক্টোবৰ ১৯০৯ – মৃত্যু: ২৪ জানুৱাৰী ১৯৬৬) এজন ভাৰতীয় পাৰমাণৱিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু ভাৰতীয় পাৰমাণৱিক শক্তি কাৰ্যসূচীৰ মুখ্য স্থপতি আছিল। তেওঁ দুটা বিখ্যাত গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান স্থাপনৰ দায়িত্বও লৈছিল— টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ফাণ্ডামেণ্টেল ৰিচাৰ্চ (টিআইএফআৰ) আৰু ট্ৰম্বেত এটমিক এনাৰ্জি এষ্টাব্লিছমেণ্ট; ভাভাৰ মৃত্যুৰ পিছত এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ নাম ভাভা পাৰমাণৱিক গৱেষণা কেন্দ্ৰ (BARC) ৰখা হয়। এজন বিজ্ঞানী হিচাপে তেওঁক ইলেক্ট্ৰনৰ দ্বাৰা পজিট্ৰনৰ বিকিৰণৰ সম্ভাৱনাৰ বাবে এটা সঠিক অভিব্যক্তি উলিয়াবলৈ স্মৰণ কৰা হয়— যিটো প্ৰক্ৰিয়াক বৰ্তমান ‘ভাভা বিকিৰণ’ বুলি জনা যায়।

উদ্ধৃতি

মই যথেষ্ট স্পষ্টকৈ জানো যে মই মোৰ জীৱনৰ পৰা কি বিচাৰো। জীৱন আৰু মোৰ আৱেগ দুটাহে মই সম্পূৰ্ণৰূপে সচেতন। জীৱনৰ এই সচেতনতাক মই ভাল পাওঁ, আৰু ইয়াৰ যিমান পাৰো সিমানখিনি পাব বিচাৰো। অৱশ্যে যিকোনো মানুহৰ আয়ুস সীমিত। মৃত্যুৰ পিছত কি হয় কোনেও নাজানে। নতুবা মই একো গুৰুত্ব নিদিওঁ। গতিকে, ইয়াৰ সময়সীমা বৃদ্ধি কৰি মই জীৱনৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিব নোৱাৰো যদিও ইয়াৰ তীব্ৰতা বৃদ্ধি কৰি মই ইয়াক বৃদ্ধি কৰিম। শিল্প, সংগীত, কবিতা, আৰু সকলো... মোৰ এটাই উদ্দেশ্য— জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ সচেতনতাৰ তীব্ৰতা বৃদ্ধি কৰা।
- "Homi Jehangir Bhabha" profile at the Vigyan Prasar Science Portal ত উদ্ধৃত কৰা অনুসৰি।

মোৰ সফলতা ক বা খ মোৰ বিষয়ে কি ভাবে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে। মোৰ সফলতা হ’ব মোৰ কামৰ জৰিয়তে যি সৃষ্টি কৰিম।
- ৬০ জন শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয়ৰ উদ্ধৃতি। ধীৰুভাই আম্বানী তথ্য আৰু যোগাযোগ প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান।

মই অনুভৱ কৰোঁ যে আমি ভাৰতত এই বিশ্বাস কৰিবলৈ উপযুক্ত যে চৰকাৰী আদেশ বা আদেশৰ দ্বাৰা ভাল বৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিব পাৰি। লেবৰেটৰী হওক বা একাডেমী হওক, বৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠান এটাক গছৰ দৰে অতি যত্নৰে ডাঙৰ কৰিব লাগিব। গুণগত মান আৰু কৃতিত্বৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ বৃদ্ধি অতি সীমিত পৰিমাণেহে ত্বৰান্বিত কৰিব পাৰি। এইটো এনেকুৱা এটা ক্ষেত্ৰ য’ত বৃহৎ সংখ্যক মধ্যমীয়া বা দ্বিতীয় ৰেটৰ শ্ৰমিকে কেইজনমান অসাধাৰণ শ্ৰমিকৰ ক্ষতিপূৰণ দিব নোৱাৰে, আৰু কেইজনমান অসাধাৰণ শ্ৰমিকৰ বৃদ্ধি হ’বলৈ সদায় কমেও ১০-১৫ বছৰ সময় লাগে।
- গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান সৃষ্টিৰ ওপৰত, ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ আগত দিয়া ভাষণত (১৯৬৩), বিজ্ঞান প্ৰসাৰ বিজ্ঞান পৰ্টেলৰ "হোমি জেহাংগীৰ ভাভা" প্ৰফাইলত "Homi Jehangir Bhabha" profile at the Vigyan Prasar Science Portal উদ্ধৃত

উৎস

শ্ৰেণী: ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী: বিজ্ঞানী
আৰ. ভি. এছ. পেৰি শাস্ত্ৰী

আৰ. ভি. এছ. পেৰি শাস্ত্ৰী সম্পূৰ্ণ নাম ৰুদ্ৰবতলা ভেংকটা সূৰ্য্য পেৰি শাস্ত্ৰী ভাৰতৰ প্ৰাক্তন মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত আছিল আৰু ১৯৮৬ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱালৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন তেওঁৰ কাৰ্যকালত অনুষ্ঠিত হৈছিল।

১৯২৯ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ভীমিলিপট্টনমত জন্মগ্ৰহণ কৰা পেৰি শাস্ত্ৰীয়ে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত মাদ্ৰাজ খ্ৰীষ্টান কলেজৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইন অনুষদত বিচিএল ডিগ্ৰী লাভৰ বাবে নামভৰ্তি কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ পূৰ্বৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ অনন্তপুৰ, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু ৰায়পুৰত অধ্যাপনা কৰে। দিল্লীৰ পৰা বিচিএল আৰু এল.এল.এম. ১৯৫৬-৫৭ চনত তেওঁ ভাৰতীয় আইন আয়োগত কনিষ্ঠ আইন বিষয়া হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তাৰ পিছত ভাৰত চৰকাৰৰ আইন মন্ত্ৰালয়লৈ গুচি যায়। আইন মন্ত্ৰালয়ত বিভিন্ন পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, আৰু ১৯৭৮ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ সচিব পদলৈ উন্নীত হৈছিল। পেৰি শাস্ত্ৰী কেইবাবছৰ ধৰি ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰধান বিধানসভাৰ খচৰাকাৰ আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ সংবিধানৰ কেইবাটাও সংশোধনী আৰু ১৯৫০ চনৰ ভাৰতীয় পথ নিগম আইন, চেনি উন্নয়ন পুঁজি আইন, ১৯৮২ আৰু দিল্লী বিক্ৰী কৰ আইন, ১৯৭৫কে ধৰি বহুতো যুগীয় বিধেয়কৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰে।

পেৰি শাস্ত্ৰীৰ মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্তৰ কাৰ্যকালত ভাৰত চৰকাৰে ১৯৮৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ প্ৰাকক্ষণত দুজন নিৰ্বাচন আয়ুক্ত নিযুক্তি দি আয়োগক বহুসদস্যপূৰ্ণ সংস্থালৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ প্ৰথম প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। এই পদক্ষেপক বহুলভাৱে অভিহিত কৰা হৈছিল যে, ই আছিল পেৰি শাস্ত্ৰীৰ ক্ষমতা হ্ৰাস কৰাৰ প্ৰয়াস, যিয়ে নিৰ্বাচনৰ সময় বা পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ধমক খাবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, যিটো প্ৰাক্তন নিয়ন্ত্ৰক আৰু মহানিৰীক্ষক চি জি ছমিয়াই কেৱল তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য হনেষ্ট অলৱেজ ষ্টেণ্ডত বৰ্ণনা কৰিছে। বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিঙৰ চৰকাৰত আইন মন্ত্ৰী হিচাপে দীনেশ গোস্বামীৰ কাৰ্যকালত পেৰি শাস্ত্ৰীয়ে ব্যাপক নিৰ্বাচনী সংস্কাৰৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্তৰ কাৰ্যকালত ভোটদানৰ বয়স ১৮ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰা হয়। লগতে তেওঁৰ কাৰ্যকালত ইলেক্ট্ৰনিক ভোটিং মেচিন ব্যৱহাৰৰ দিশত প্ৰথম পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

List of former C.E.C.s of India

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসামৰিক সেৱা
শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত
পঃৰাগ

পঃৰাগ মিচিং জনগোষ্ঠী লোকসকলৰ এটা উল্লেখযোগ্য কৃষিভিত্তিক উৎসৱ, এই উৎসৱ ৫ দিন জুৰি উদ‍যাপন কৰা হয়। সাধাৰণতে খেতি চপোৱাৰ পিচত এই উৎসৱ পতা হয়। সৃষ্টিকৰ্তা, মাতৃ পৃথিৱী তথা পূৰ্বপুৰুষসকলক তুষ্ট কৰিবৰ উদ্দেশ্য এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। এই উৎসৱ গাঁৱৰ ডেকা-গাভৰুসকলৰ নেতৃত্বত অনুষ্ঠিত হয় কাৰণে ৰং-আনন্দৰ মাজেদি পতা হয়। আলি আঃয়ে লৃগাঙৰ দৰে এই উৎসৱতো প্ৰচুৰ গীত-মাত, নৃত্য আদিৰ আয়োজন হয়। এই উত্‍সৱৰ আন এটা নাম হৈছে নৰাছিগা বিহু। ধান কাটি চপোৱাৰ অন্তত, অৰ্থাৎ, ধানৰ নৰা ছিগাৰ সময়ত অনুষ্ঠিত হোৱা বাবেই এই উৎসৱৰ নাম নৰাছিগা বিহু।

বিৱৰণ

প্ৰথম দিনাৰ সকলো আয়োজন শেষ কৰাৰ পিচত ৰাতিলৈ 'মিবু'ৰ আদৰণিৰে 'মিবু-দাগনাম'অনুষ্ঠান পতা হয়। এই অনুষ্ঠানত মিবুৰে সৈতে সকলো ডেকা-গাভৰু শাৰী-শাৰীকৈ নৃত্য কৰে। এই নৃত্যত 'আঃবাঃ' গীত গোৱা হয়। এই গীতবোৰৰ জৰিয়তেমানৱ সৃষ্টিকৰ্তা 'চেদীবাঃবু' আৰু 'মেঃলং-নাঃনী'ক স্মৰণ কৰা হয়। এনে মাঃগলিক অনুষ্ঠানবোৰত মিবুৰ সৈতে গাঁৱৰ বয়োবৃদ্ধসকলে বধ কৰা গাহৰিৰ আগমঙহত 'আচিন-তাগিৰ' বা মংগল চায়। দ্বিতীয়দিনা নিমন্ত্ৰিত অতিথি 'মিনম'সকলক আদৰ শুশ্ৰ্ষা কৰা হয়। পঃৰাগ উৎসৱত চুবুৰীয়া গাঁৱৰ উপৰি দূৰ-দূৰণিৰ গাঁৱকো নিমন্ত্ৰণ কৰা হয়। পঃৰাগ উৎসৱত গাঁৱৰ মুৰংঘৰ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। মুৰংঘৰ গাঁৱৰ সোঁমাজত নাইবা যিকোনো এমুৰত মুকলি ঠাইত পূবা-পশ্চিমাকৈ বনোৱা হয়। ইয়াক বাঁহ, কাঠ,আৰু খেৰেৰে নিৰ্মাণ কৰা হয়। মুৰংঘৰত বেৰ নাথাকে; ই এটা মুকুলি চাংঘৰ। ইয়াৰ দুয়োমূৰে চাঙত উঠা-নমা কৰিবলৈ জখলা লগাোৱা থাকে। পঃৰাগৰ কেউনিশা গাঁৱৰ ডেক-গাভৰু আৰু মিনমসকলে এক লগে মুৰংঘৰত শোৱে। এয়া মিচিংসকলৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি। পঃৰাগ উৎসৱৰ অন্যতম অনুষ্ঠান হ'ল- 'পঃবৰ্-কাতনাম্' আৰু 'এঃগ-মাননাম'। 'পঃবৰ' বাঁহ-বেতেৰ সজোৱা চুপি আকৃতিৰ এক সাজ, ইয়াক আপাং চাকিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 'এঃগ-মাননাম' বা গাহৰি বধ কৰা অনুষ্ঠান। এইদৰে তিনি দিন, তিনি নিশা ৰং-আনন্দ, ভোজভাত আৰু পূজা-অৰ্চনাৰ পাচত পঃৰাগ উৎসৱৰ সামৰণি মৰা হয়।

ঘাইকৈ গাঁৱৰ ডেকা-গাভৰুৰ উদ্যোগত এই উৎসৱ উদযাপিত হয় যদিও গাঁৱৰ আন সকলোৱে ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই উৎসৱ পালন কৰিবৰ বাবে গাঁৱৰ মূৰত নাইবা আহল-বহল ঠাইত মুৰং ঘৰ নামৰ এটা ঘৰ সাজি লয়। নৰাছিগা বিহুত মুৰং ঘৰ অপৰিহাৰ্য। এই উৎসৱ পতাৰ আগতে উৎসৱ পৰিচালনাৰ বাবে কেইজনমান বিষয়ববীয়া নিয়োগ কৰা হয়। এই বিষয়ববীয়াসকলৰ ভিতৰত মিগম বৰা, বৰ পুৱাৰী, সোধৰ বৰা, ডেকা বৰা আদি উল্লেখযোগ্য। নৰাছিগা বিহুত অংশগ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে কাষৰীয়া চাৰি-পাঁচখন গাঁৱৰ ৰাইজক অতিথি হিচাপে আমন্ত্ৰণ কৰি অনাটো মিচিংসকলৰ এক পৰম্পৰা। সাধাৰণতে তিনিদিন ধৰি পালন কৰা উৎসৱত বিবিধ লোকাচাৰ পালন কৰাৰ উপৰিও মিচিং ডেকা-গাভৰুৱে ইয়াত প্ৰাণঢালি নাচে।।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ

শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠী
ফুলটোকা চৰাই

ফুলটোকা চৰাই (, বৈজ্ঞানিক নাম-Dicaeum cruentatum) পেচ্চেৰিফৰমিছ বৰ্গৰ আৰু 'Dicaeidae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি। এই চৰাইবিধৰ মতা আৰু মাইকী চৰাই দুটা দেখাত বেলেগ হয়। এই চৰাইবিধ দক্ষিণ আৰু পূব এছীয়াৰ বনাঞ্চল তথা উদ্যান সমূহত দেখিবলৈ পোৱা যায়।

বিৱৰণ

ফুলটোকা চৰাইৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৯ ছে:মি: হোৱা দেখা যায়। ছুটি নেজেৰে সৈতে ই এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাই। এই চৰাইবিধৰ মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখাত বেলেগ বেলগ হয়। . মতা ফুলটোকা চৰাই চৰাইৰ পিঠি অংশ নীলা আৰু ইয়াৰ মাজেৰে এডাল উজ্জ্বল ৰঙা আঁচ মূৰৰ পৰা নেজলৈকে বৈ গৈছে। মাইকী আৰু পোৱালি ফুলটোকা চৰাইৰ দেহৰ বৰণ সাধাৰণতে জলফাই সেউজীয়া বৰণৰ হয়। ইয়াৰ নেজ ক'লা আৰু নেজ অংশ ৰঙা বৰণীয়া হোৱা দেখা যায়। মতা-মাইকী উভয়ৰে পেট অংশ বগা বৰণীয়া, চকু ক'লা আৰু ঠোঁট গাঢ় মুগা হয়। পোৱালি ফুলটোকা চৰাইৰ দেহৰ বাহ্যিক গঠন মাইকীজনীৰদৰেই হয়, কেৱল ইয়াৰ ঠোঁট কমলা বৰণীয়া হোৱা দেখা যায়।

বিতৰণ

এই চৰাইবিধ বংলাদেশ, ভূটান, ব্ৰণেই, কম্বোডিয়া, চীণ, ভাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া, লাওছ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, নেপাল, ছিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড আৰু ভিয়েটনাম আদি দেশত বিস্তৃত হৈ আছে।

আচৰণ

খাদ্য

এই চৰাইবিধে প্ৰধানকৈ Ficus ﬁstulosa , F. grossularoides ,Syzygium jambos আদি গছৰ গুটি খোৱা দেখা যায়।

প্ৰজনন

ফুলটোকা চৰায়ে গছৰ ডালৰ পৰা ওলমি থকা মোনাৰ দৰে বাহ সাজে। বাহটোৰ একাষে সোমোৱা বাট থাকে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শালিকা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
লিয়নাৰ্ডো ডিকাপ্ৰিঅ’

লিয়নাৰ্ডো উইলহেম ডিকাপ্ৰিঅ’ (জন্ম: ১১ নৱেম্বৰ, ১৯৭৪) এজন একাডেমী বঁটা বিজয়ী আমেৰিকান অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁ জাৰ্মান, ইটালী আৰু ৰাছিয়ান বংশোদ্ভূত।

উদ্ধৃতিসমূহ

পৃথিৱীত এনে কোনো শিল্পকলা নাই যিয়ে মোক অভিনয়তকৈ বেছি প্ৰভাৱিত কৰে।
অভিনয়ৰ সন্দৰ্ভত (২২ জানুৱাৰী ২০০৭)

মই মোৰ নামটো ভাল পাওঁ। মোৰ মাক-দেউতাকে উফিজী গেলেৰীত লিঅ'নাৰ্ড' দা ভিন্সিৰ এখন ছবি চাই থাকোঁতেই মোৰ মাৰ পেটত মই লৰচৰ কৰি উঠিছিলোঁ।
পপমংক ডট কমত লিয়নাৰ্ডোৰ উদ্ধৃতি

আপুনি কিছু সময়ৰ পিছত বুজি পাব যে নিজৰ মুখখন চিনি পোৱাটোৱেই ডাঙৰ কথা নহয়। আচল কথাটো হ’ল আপোনাৰ চিনেমাখন মানুহৰ মনত থকাটো।
পপমংক ডট কমত লিয়নাৰ্ডোৰ উদ্ধৃতি

কেৱল এক বস্তু হিচাপে গণ্য হোৱাটো মোৰ বাবে বৰ নিৰাশাজনক আছিল। মই কিছু সময়ৰ বাবে অভিনয় এৰি দিব বিচাৰিছিলোঁ।
টাইটানিক (১৯৯৭) সন্দৰ্ভত; উৎস: পপমংক

মই লাজকুৰীয়া, কিন্তু যেতিয়া বন্য হোৱাৰ সময় আহে, মই আমোদপ্ৰিয়, দুঃসাহসী আৰু ৰহস্যময়।
ফ্লিক্সটাৰ ডট কমত লিয়নাৰ্ডোৰ উদ্ধৃতি (২০০৫)

মই সম্পূৰ্ণ পৰিষ্কাৰ। মই কেতিয়াও কোনো নিচাজাতীয় বস্তু চেষ্টা কৰি চোৱা নাই। এয়া মিছা কথা নহয়!

মই এনেকুৱা মানুহ নহয় যিয়ে সদায় 'কুল' বা ট্ৰেণ্ডি হৈ থাকিবলৈ চেষ্টা কৰে। মই নিশ্চিতভাৱে এজন স্বতন্ত্ৰ ব্যক্তি।

মই বহুতো বস্তুৰ প্ৰতি আবেগিক নহওঁ। মই খুব কমেইহে খং কৰোঁ, খুব কমেইহে কান্দোঁ। মই হয়তো বহু সময়ত উত্তেজিত হওঁ, কিন্তু মই অতিশয় দুখী বা অতিশয় সুখী নহওঁ।

মই বৃহৎ দৰ্শকৰ সন্মুখত কথা ক’বলৈ বেয়া পাওঁ। মই নাজানো এই ভয় ক’ৰ পৰা আহিল... কিন্তু কিবা ভুল কৰি দিম বুলি মোৰ মনত এটা গভীৰ শংকা থাকে।

মই সদায় মই কোন সেই কথাটো মনত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ আৰু কাৰো প্ৰতি কেতিয়াও নিষ্ঠুৰ বা অহংকাৰী নহওঁ। কাৰণ দিনৰ শেষত, এইটোৱে আপোনাক ব্যৱসায়ত টিকি থকাত সহায় নকৰে, আৰু কোনে তেনে এজন মানুহৰ ওচৰত থাকিব বিচাৰিব? মই ‘সেইজন মানুহ’ হ’ব নিবিচাৰোঁ।

যদি আপুনি আপোনাৰ শ্ৰেষ্ঠখিনি কৰিব পাৰে আৰু সুখী হ’ব পাৰে, তেন্তে আপুনি জীৱনত বেছিভাগ মানুহতকৈ আগুৱাই গৈছে।

মোৰ বাবে এতিয়া আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল মোৰ পৰিয়াল আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে জীৱন কটোৱা। তেওঁলোকে মোক 'লিঅ বুলি ব্যৱহাৰ কৰে, 'লিয়নাৰ্ডো, মহান অভিনেতা' বুলি নহয়। মোৰ মানসিক স্থিৰতাৰ বাবে ইয়াৰেই প্ৰয়োজন।

এটা মুহূৰ্তৰ বাবেও নাভাবিব যে মই অভিনয় কৰা চৰিত্ৰবোৰৰ দৰে। সেইকাৰণে ইয়াক অভিনয় বুলি কোৱা হয়।

কেৱল এক বস্তু হিচাপে গণ্য হোৱাটো মোৰ বাবে বৰ নিৰাশাজনক আছিল। মই কিছু সময়ৰ বাবে অভিনয় এৰি দিব বিচাৰিছিলোঁ। কিন্তু ই মোৰ জীৱন বহু দিশত সলনি কৰিলে আৰু একে সময়তে মোক বহুতো সুযোগ দিলে। ই মোক প্ৰথমবাৰৰ বাবে মোৰ কেৰিয়াৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ ক্ষমতা দিলে।
টাইটানিক (১৯৯৭) সন্দৰ্ভত

বাহ্যিক সংযোগ

লিয়নাৰ্ডো ডিকাপ্ৰিঅ’ৰ উদ্ধৃতিসমূহ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেতা
জেনোভেফা ফ্ৰাঞ্চিনি

জেনোভেফা ফ্ৰাঞ্চিনি এগৰাকী ইটালীয়-আমেৰিকান ৰক্ত বিশেষজ্ঞ আৰু ৰেট্ৰ’ভাইৰ’লজিষ্ট। ভেকচিন শাখাৰ জ্যেষ্ঠ অনুসন্ধানকাৰী আৰু নেশ্যনেল কেন্সাৰ ইনষ্টিটিউটৰ এনিমেল মডেল আৰু ৰেট্ৰ’ভাইৰেল ভেকচিন বিভাগৰ মুৰব্বী। ফ্ৰাঞ্চিনিয়ে অংকোজিন আৰু মানৱ ৰেট্ৰ’ভাইৰাছৰ ওপৰত গৱেষণাৰ পথ-প্ৰদৰ্শক। এইচ আই ভি ভেকচিন প্ৰস্তুত আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ অনুবাদ পদ্ধতিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ইটালীত কিশোৰ অৱস্থাত ফ্ৰাঞ্চিনিয়ে মিছনেৰী নন হিচাপে সেৱাৰ কাম চলোৱাৰ উদ্দেশ্য লৈছিল। পিছলৈ তেওঁৰ মনোযোগ ৰোগীক সহায় কৰাৰ উপায় হিচাপে জীৱবিজ্ঞান আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানলৈ স্থানান্তৰিত হয়। ১৯৭৭ চনত তেওঁ মডেনা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ৰেজিঅ' এমিলিয়াত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৭ চনৰপৰা ১৯৭৯ চনলৈকে ৰক্তবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ আলমা মেটাৰত পোষ্ট ডক্টৰেট ফেলো আছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৯০ চনত ফ্ৰাঞ্চিনি আমেৰিকান ছ’চাইটি ফৰ ক্লিনিকেল ইনভেষ্টিগেশ্যনলৈ নিৰ্বাচিত হয়। ২০০৭ চনত তেওঁ এছ'চিয়েচন অৱ আমেৰিকান ফিজিচিয়ানছলৈ নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৯ চনত পোলেণ্ডৰ বিয়ালিষ্টক মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা তেওঁক সন্মানীয় বিজ্ঞানৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
মিনু ঠাকুৰ

মিনু ঠাকুৰ (, জন্ম: ১ জুলাই, ১৯৭২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পী। তেখেতে 'সুৰম্যা' নামেৰে এখনি শিক্ষানুষ্ঠানৰ জৰিয়তে নতুন প্ৰজন্মৰ শিল্পীক কুচিপুড়ি নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। এই শিক্ষানুষ্ঠানখনি নতুন দিল্লীত অৱস্থিত। ভাৰতীয় লোকনৃত্যটিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেখেতে 'উত্তৰ প্ৰদেশ সংগীত নাটক একাডেমী' বঁটা লাভ কৰিছে।

পৰিয়াল

মিনু ঠাকুৰৰ পিতৃৰ নাম হৈছে হৰস্বৰূপ ঠাকুৰ আৰু মাতৃ হৈছে শকুন্তলা। পিতৃৰ পেছা হৈছে অধিবক্তা আৰু মাতৃ হৈছে গৃহিনী। মিনু ঠাকুৰৰ জন্ম উত্তৰ প্ৰদেশ জিলাৰ চাহাৰণপুৰত।

কুচিপুড়িৰ নৃত্যৰে এটি প্ৰকাৰ সিংহনন্দিনী প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা মিনু হৈছে অন্যতম এগৰাকী শিল্পী। এইবিধ প্ৰকাৰত শিল্পীয়ে ভৰিৰে দুৰ্গাৰ সিংহবাহনটো অংকন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী