ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰাজেশ্বৰী সচদেৱ

ৰাজেশ্বৰী সচদেৱ (; জন্ম: ১৪ এপ্ৰিল ১৯৭৪) শ্যাম বেনেগালৰ ছবি চৰ্দাৰী বেগমত (১৯৯৬) অভিনয় কৰি পৰিচিত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাৰ বাবে তেওঁ ১৯৯৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

সচদেৱে ১৯৯৪ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ অনু কাপুৰৰ সৈতে জি টিভিৰ মিউজিকেল শ্ব’ অন্তাক্ষৰীৰ সহ-আয়োজক আছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ স্বামী বৰুণ বদোলাৰ সৈতে ৰিয়েলিটি টিভিৰ নৃত্য প্ৰতিযোগিতামূলক অনুষ্ঠান নাচ ৱালিয়েত অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ক্ৰাইম টিভি ধাৰাবাহিক ৰিহাইতো কাম কৰিছিল, য'ত তেওঁ এগৰাকী সমাজকৰ্মীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰাজেশ্বৰীয়ে ১৯৭৪ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত মুম্বাইত এগৰাকী পাঞ্জাবী পিতৃ আৰু এগৰাকী তামিল মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

মুম্বাইৰ গুৰু নানক খালছা কলেজৰ (কিংছ চাৰ্কল) পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় গণনাট্য় সংঘৰ সৈতে জড়িত হয় আৰু নাট্যাভিনয়ৰে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। ২০০৪ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত সচদেৱে বৰুণ বদোলাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে, যাৰ জন্ম হৈছিল ২০১০ চনৰ ১০ মে'ত। বদোলাৰ জন্ম ঠাই উত্তৰাখণ্ডৰ কোটদ্বাৰৰ ভাভেৰ নামৰ ঠাইত এখন ফাৰ্ম হাউচ আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
১৫ অক্টোবৰ

আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল-

ঘটনাৱলী

১৯৬৪ - চীনে প্ৰথম বাৰৰ বাবে পাৰমাণৱিক বোমা পৰীক্ষণ কৰে।

জন্ম

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭০ - ভাৰ্জিল, ৰোমৰ মহাকবি।
১৫৪১ - ইভানজেলিষ্টা টৰচেলি, ইটালীৰ পদাৰ্থবিদ, বেৰোমিটাৰৰ আৱিষ্কাৰক।
১৮৭৪ - সাহিত্যৰত্ন চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা, অসমীয়া সাহিত্যিক।
১৯০০ - হেমৰাম বৰা, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সেনানী।
১৯৩১ - ড° এ পি জে আব্দুল কালাম, ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি, মিছাইল মেন।
১৯৩৪ - প্ৰভাত চন্দ্ৰ হাজং, হাজং সম্প্ৰদায়ৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি। তেওঁ আছিল হাজং উন্নয়ন সমিতি, পাৰ্বত্য জনজাতি পৰিষদ আৰু অসম হাজং জাতীয় পৰিষদ মুখ্য উপদেষ্টা আছিল।
১৯৫১ - অপূৰ্ব বেজবৰুৱা, অসমৰ কণ্ঠশিল্পী, কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক।
১৯৫৭ - মীৰা নায়াৰ, ভাৰতীয় আমেৰিকান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা।

মৃত্যু

১৯১৭ - মাতাহাৰী, মহিলা গুপ্তচৰ। ফৰাচী সেনাৰ গুলীত নিহত হয়। নিপুণ নৰ্তকী মাতাহাৰীয়ে প্ৰথম মহাসমৰত জাৰ্মানীৰ চোৰাংচোৱা ৰূপে বিশেষ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল।
১৯৭৭ - জয়ন্ত হাজৰিকা, অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী, সুৰকাৰ।
২০০০ - ৰসেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়ন, সত্ৰীয়া নৃত্যশিল্পী।
২০০৪ - হেম বৰগোহাঞি, বিশিষ্ট সাহিত্যিক।
২০২০ - অক্কিতম অচ্যুতম নম্বুথিৰী, ভাৰতীয় কবি আৰু গদ্যকাৰ।
২০২০ - ভানু আথাইয়া, ভাৰতীয় কষ্টিউম ডিজাইনাৰ।

দিৱস

অপসাৰণ দিৱস (টুনিছিয়া)।

বাহ্যিক সংযোগ

BBC: On This Day

On This Day in Canada
সাবিত্ৰী আৰু সত্যবান

হিন্দু ধৰ্মত সাবিত্ৰী আৰু সত্যবান ( আৰু ) এযোৰ কিংবদন্তীমূলক পতি-পত্নী। ইজনে সিজনৰ প্ৰতি প্ৰেম আৰু শ্ৰদ্ধাৰ বাবে তেওঁলোকৰ কাহিনী প্ৰখ্যাত। ৰাজকুমাৰী সাবিত্ৰীয়ে নিৰ্বাসিত ৰাজকুমাৰ সত্যবানক বিয়া কৰাইছিল। সত্যবানৰ সোনকালে মৃত্যু হ'ব বুলি ভৱিষ্যতবাণী থকা সত্বেও সাবিত্ৰীৰ অনুৰাগ আৰু বুদ্ধিয়ে গিৰিয়েকক মৃত্যুৰ দেৱতা যমৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।

সাবিত্ৰী আৰু সত্যবানৰ কাহিনীৰ সকলোতকৈ পুৰণি জ্ঞাত সংস্কৰণ মহাভাৰতৰ বাণ পৰ্বত পোৱা যায়। যেতিয়া যুধিষ্ঠিৰে মাৰ্কণ্ডেয়ক সোধে যে দ্ৰৌপদীৰ দৰে নিষ্ঠাবান নাৰী কেতিয়াবা আছিল নে, তেতিয়া মাৰ্কণ্ডেয়ই উত্তৰ দিবলৈ গৈ এই কাহিনীটোৰ উল্লেখ কৰে।

কাহিনী

মদ্ৰ ৰাজ্যৰ ৰজা অশ্বপতি আৰু ৰাণী মালবিকাৰ কোনো সন্তান নাছিল। তেওঁলোকে সূৰ্য দেৱতা সাবিত্ৰক বহু আহুতি দিছিল। তেওঁলোকৰ প্ৰাথনাত সন্তুষ্ট হৈ সাবিত্ৰ প্ৰকট হয় আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ বৰ দিয়ে।

সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ

বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, আৰু ওড়িশাত বিবাহিতা মহিলাই প্ৰতি বছৰে জেঠৰ অমাৱস্যাত সাবিত্ৰী ব্ৰত পালন কৰে। তেওঁলোকৰ পতিসকলৰ সুস্থ আৰু দীৰ্ঘ জীৱনৰ বাবে এই ব্ৰত পালন কৰা হয়। ওড়িয়া ভাষাৰ সাবিত্ৰী ব্ৰত কথা নামৰ পুথিখন পূজাৰ সময়ত মহিলাসকলে পাঠ কৰে। পশ্চিম ভাৰতত এই দিনটো পূৰ্ণিমাৰ দিনা পালন কৰা হয়।

বিশ্বাস কৰা হয় যে তামিল মাহ পংগুনিৰ প্ৰথম দিনাই সাবিত্ৰীয়ে সত্যবানক ঘূৰাই পাইছিল। গতিকে এই দিনটো তামিলনাডুত কৰাদয়ান নম্বু নামেৰে পালন কৰা হয়। সেই দিনা বিবাহিত মহিলা আৰু কমবয়সীয়া ছোৱালীয়ে হালধীয়া বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি তেওঁলোকৰ পুৰুষৰ দীৰ্ঘজীৱনৰ বাবে হিন্দু দেৱীসকলক প্ৰাথনা কৰে।

১৯৫০ আৰু ১৯৫১ চনত শ্ৰী অৰবিন্দই তেওঁৰ অমিত্ৰা‌‌অৰ ছন্দত লিখা বিখ্যাত কবিতা "Savitri: A Legend and a Symbol" প্ৰকাশ কৰে।

ইংলেণ্ডত গুষ্টাভ হষ্টে ১৯১৬ চনত এই কাহিনীৰ আধাৰত একাংকীয় চেম্বাৰ অ'পেৰা Savitri]] ৰচনা কৰে।

চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিচন

সাবিত্ৰী/সত্যবান কাহিনীৰ এতিয়ালৈকে প্ৰায় চৌত্ৰিছটা চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণ ভাৰতত চিত্ৰায়ণ হৈছে। এইবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম পুৰণি হৈছে দাদাচাহেব ফাল্কেই পৰিচালনা কৰা নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ সত্যবান সাবিত্ৰী (১৯১৪)।

তথ্যসূত্ৰ

অতিৰিক্ত পঠন

The Mahabharata vol. 2, tr. J.A.B. van Buitenen (Chicago: University of Chicago Press, 1975)
The Savitri Brata Katha in Oriya

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ঢেকীয়াজুলি

ঢেকীয়াজুলি (IPA:ˈdeɪkɪəˌdʒʊəlɪ)অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এটা অঞ্চল।

ইতিহাস

শ্বহীদ নগৰী,

১৯৪২ চনৰ ২০ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে ইয়াতেই ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত ১৩ গৰাকী শ্বহীদে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ বন্দুকৰ গুলীত আত্ম বলিদান দিছিল।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

ঢেকীয়াজুলি ভৌগোলিকভাৱে ত অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ সাগৰৰ পৰা গড় উচ্চতা ১০০ মিটাৰ (৩২৮ ফুট)। এই অঞ্চলটোৰ এশে পাশে ভালেসংখ্যক চাহ বাগিচা আছে। তদুপৰি এই অঞ্চলটো ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ সমীপৱৰ্ত্তী।

আন্তঃগাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, ঢেকীয়াজুলিৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৯,৭৪৩ জন। ইয়াৰে ৫৩% পুৰুষ আৰু ৪৭% মহিলা। ঢেকীয়াজুলিৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৪%। ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথকভাৱে গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ হ'ল ৫৯.৫% আৰু ৬৯%। ঢেকীয়াজুলিৰ জনসংখ্যাৰ ১০% ছয় বছৰ বয়সৰ অনুৰ্ধৰ।

যাতায়ত ব্যৱস্থা

ঢেকীয়াজুলি অঞ্চলটো ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দুয়োপাৰে অৱস্থিত হোৱা বাবে অঞ্চলটোলৈ যাতায়তৰ ব্যৱস্থা অতি সুচল। ইয়াত অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ অন্তৰ্গত এটা বাছ আস্থান হোৱাৰ উপৰিও এটা বেচৰকাৰী বাছ আস্থান আছে। ইয়াৰ লগতে ৰেলপথেৰেও এই অঞ্চলতোলৈ যাতায়তৰ ব্যৱস্থা সুগম।

ঢেকীয়াজুলিত ভালসংখ্যক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আছে। ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল-

বিদ্যালয়-
ঢেকীয়াজুলি উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
শংকৰদেব শিশু/বিদ্যা নিকেতন।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাব্লিক বিদ্যালয়।
শোণিতপুৰ একাডেমী,২নং চাৰিআলি।
নাৰেংকাতি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়।
চিৰাজুলি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়।
কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় ::

লক্ষীণাথ বেজবৰুৱা একাদেমি।

মহাবিদ্যালয়-
লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস মহাবিদ্যালয়
অন্যান্য-

•

ৰাজনীতি

ঢেকীয়াজুলি তেজপুৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

উল্লেখযোগ্য ঠাই
ইস্কন মন্দিৰ
গুপ্তেশ্বৰ বা শিঙৰি শিৱ মন্দিৰ

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস
পুষ্পলতা দাস, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
অশোক সিংহল, বিধায়ক আৰু অসম চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
নাৰায়ণ বৰা, সভাপতি, ঢেকিয়াজুলি নাগৰিক মঞ্চ
ৰমেশ চন্দ্ৰ বৰা, অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক , বিশিষ্ট সাংবাদিক
ললিত বৰুৱা, সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ, শোণিতপুৰ জিলা সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি
প্ৰদীপ কুমাৰ নাথ, শোণিতপুৰ জিলা সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি
ধ্ৰুৱ ভূষণ মহন্ত, সভাপতি, ঢেকিয়াজুলি শাখা সাহিত্য সভা
ড° হৰি প্ৰসাদ বৰুৱা, সম্পাদক,ঢেকিয়াজুলি শাখা সাহিত্য সভা
কাজল বৰা, সমাজ সেৱক
মহেন্দ্ৰ কুমাৰ মহেশ্বৰী, বিশিষ্ট ব্যৱসায়ী
মহাবীৰ চেঠীয়া, সম্পাদক, মাৰোৱাৰী পঞ্চায়ত
ৰাতুল কুমাৰ নাথ, ৰাজনীতিক
দেৱীচৰণ নেওগ, সমাজসেৱক
পংকজ কুমাৰ নাথ, বিশিষ্ট সাংবাদিক
ছাহজাহান আলী, সমাজ সেৱক, সম্পাদক(ৰাক্ষসমাৰি আঞ্চলিক আমছু)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
নিকাৰাগুয়াত লিংগ সমতা

লেটিন আমেৰিকাত লিংগ সমতাৰ কথা আহিলে অঞ্চলটোৰ আন দেশসমূহৰ ভিতৰত নিকাৰাগুয়াৰ স্থান উচ্চ।লিংগ সমতাৰ সন্দৰ্ভত বিশ্বৰ ৰেংকিঙৰ কথা আহিলে বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চই ২০১৫ চনত নিকাৰাগুয়াক বাৰ নম্বৰ স্থানত ৰাখিছিল, আনহাতে ২০১৬ চনত ই দশম স্থানত আছিল আৰু ২০১৭ চনত দেশখন ষষ্ঠ স্থানত আছিল।

মানৱ উন্নয়ন প্ৰতিবেদনে ২০১৭ চনত লিংগ বৈষম্য সূচকাংকত ১৬০খন দেশৰ ভিতৰত ১০৬ নং স্থানত নিকাৰাগুয়াক স্থান দিছে।

নিকাৰাগুয়াই এতিয়াও সামগ্ৰিকভাৱে লিংগ সমতা লাভ কৰিব পৰা নাই। নিকাৰাগুয়াৰ মহিলাসকলে পুৰুষতকৈ দৰিদ্ৰতাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি

নিকাৰাগুয়াই ১৯৮১ চনৰ ২৭ অক্টোবৰত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য নিৰ্মূলৰ সন্ধি অনুমোদন কৰে।

বিশ্ব বেংকৰ জেণ্ডাৰ ডাটা পৰ্টেল অনুসৰি পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত শ্ৰমিক শক্তিত অংশগ্ৰহণৰ পাৰ্থক্য আছে।২০১৬ চনৰ বাবে কম আয়ৰ দিশত মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ৬৫ শতাংশ, পুৰুষৰ সংখ্যা আছিল ৮০ শতাংশ। ২০১৬ চনত ৮.৫ শতাংশ মহিলাই কৃষি কৰ্মত নিয়োজিত হোৱাৰ বিপৰীতে ৪২.৯ শতাংশ পুৰুষহে নিয়োজিত হৈছিল।

ইতিহাসৰ পাতত নিকাৰাগুয়াত নাৰীৰ ভূমিকা গভীৰভাৱে পৰম্পৰাগত আৰু সেয়েহে গভীৰভাৱে অসমান। পুৰুষ আৰু মহিলাই সঁচাকৈয়ে বেলেগ বেলেগ সামাজিক ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু সাধাৰণ কু-সংস্কাৰ মানি চলাৰ কথা আছিল৷ অৰ্থাৎ শ্ৰমিক পুৰুষ আৰু ঘৰখনৰ বাবে দায়বদ্ধ মহিলা। ইয়াৰ মূল কাৰণ আছিল লেটিন আমেৰিকাৰ সাংস্কৃতিক আচৰণৰ দুটা প্ৰচলিত ৰূপ মাৰিয়ানিজম আৰু মেচিজম ধাৰণা। মাৰিয়ানিজমো আৰু মাচিজমোৰ মতে, শ্ৰেণী নিৰ্বিশেষে মহিলাৰ পুৰুষৰ দৰে আইনী অধিকাৰ নাই। ইয়াৰ উপৰিও মহিলাসকল পিতৃ আৰু স্বামীৰ অধীনস্থ, নিজৰ সিদ্ধান্ত নিজে ল’বলৈ দিয়া নহয়। একে সময়তে মহিলাসকলে পৰিয়ালৰ নৈতিকতা বজাই ৰাখিব লাগে আৰু ইয়াৰ আধ্যাত্মিক বিকাশ আৰু মংগলৰ বাবেও দায়বদ্ধ।

সেই পৰিস্থিতিৰ ভিতৰত মহিলা নেতৃত্বাধীন পৰিয়ালৰ হাৰ আজিৰ তুলনাত কেইবাগুণো বেছি আছিল।

সামগ্ৰিকভাৱে মহিলাসকল কম শিক্ষিত আছিল, আৰ্থিক সম্পদ কম আছিল, কম দক্ষ, কম দৰমহাৰ চাকৰিত নিয়োজিত হৈছিল আৰু পুৰুষতকৈ নাগৰিক আৰু আইনী অধিকাৰ কম আছিল।পুৰুষসকলক সেই কৰ্তব্যৰ পৰা ৰেহাই দিয়া হৈছিল আৰু শিশুক স্বীকাৰ আৰু সহায় কৰিবলৈ বা পৰিয়ালক আৰ্থিকভাৱে পোহপাল দিবলৈ আইনগতভাৱে বাধ্য নাছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লৈংগিক সমতা
ভদ্ৰা

হিন্দু ধৰ্মত ভদ্ৰা শব্দটোৱে বহু কেইগৰাকী দেৱ-দেৱীক বুজায়- কুবেৰৰ পত্নী, চন্দ্ৰৰ জীয়ৰী, শ্ৰীকৃষ্ণৰ পত্নী, এটি পৰ্বত আৰু দেৱী দুৰ্গাৰ এক সংগী।

কুবেৰৰ পত্নী

ভদ্ৰা বা যক্ষী, শ্ববি, ৰিদ্ধি আৰু কুবেৰী হৈছে শুভ বিষয়ক দেৱী, তেওঁক উপদেৱতা কুবেৰৰ পত্নী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁ মুৰা নামৰ এটা অসুৰৰ জীয়েক আছিল। ভদ্ৰা আৰু কুবেৰৰ তিনিটা পুত্ৰ সন্তান ক্ৰমে নলকুৱেৰ, মণিগ্ৰভ, আৰু ময়ূৰজা আৰু এগৰাকী জীয়ৰী মিনাক্ষী আছিল। পিছলৈ যেতিয়া লংকা ৰাজ্য ৰাৱণে অধিগ্ৰহণ কৰে তেওঁ স্বামীৰ সৈতে অলকাপুৰীলৈ স্থানান্তৰিত হয়।

চন্দ্ৰৰ জীয়ৰী

অন্য এক ব্যাখ্যা অনুসৰি ভদ্ৰা চন্দ্ৰৰ জীয়ৰী আৰু তেওঁৰ বিবাহ উতথ্য নামৰ এটি ঋষিৰ সৈতে হয়। ভগৱান বৰুণ, যি প্ৰথমৰ পৰায়েই ভদ্ৰাৰ প্ৰতি প্ৰেম আসক্ত আছিল তেওঁ উতথ্যক ধৰ্মগুৰুৰ স্থানৰ পৰা অপসাৰণ কৰে আনকি ভদ্ৰাক আনিবলৈ পঠিওৱা নাৰদকো ঘূৰাই পঠিয়াই। এই কথাতে খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ ঋষি উতথ্যই গোটেই সমুদ্ৰৰ পানী পাণ কৰি শেষ কৰে, তথাপিও বৰুণ দেৱতাই ভদ্ৰাক যাবলৈ নিদিয়ে। উতথ্যৰ ইচ্ছাত অৱশেষত বৰুণ হ্ৰদ শুকাই যায় আৰু সাগৰ বৈ যায়। ঋষিয়ে লগতে দেশ আৰু নদী সমূহক সম্বোধন কৰে। লগে লগে সৰস্বতী মৰুভূমিত লুকাই যায় ফলত দেশবোৰ নিৰ্জন আৰু ইয়াৰ মাটি অশুদ্ধ হৈ পৰে। এইদৰে দেশবোৰত সুখ সম্পদ নোহোৱা হৈ পৰাত বৰুণ দেৱতা উপায়ন্তৰ হৈ তেওঁ নিজকে ঋষিৰ ওচৰত সমৰ্পন কৰে আৰু ভদ্ৰাক গতাই দিয়ে। ভদ্ৰাক ঘূৰাই পায় ঋষিয়ে দেশ সমূহৰ লগতে বৰুণ দেৱতাকো কষ্টৰ পৰা মুক্ত কৰি দিয়ে।

শ্ৰীকৃষ্ণৰ পত্নী

শাস্ত্ৰ ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি ভদ্ৰা, হিন্দু সকলৰ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ আঠ গৰাকী মুখ্য ৰাণীৰ ভিতৰত এগৰাকী। অৰ্থাৎ অষ্টভাৰ্যাৰ এগৰাকী। বিষ্ণুপুৰাণ আৰু হৰিবংশত ভদ্ৰা, ধৃষ্টকেতুৰ জীয়ৰী আৰু কৈকেয়াৰ ৰাজকুমাৰী বুলি উল্লেখ আছে। ভাগৱত পুৰাণে তেওঁক কৈকেয়ী, কৈকেয়া ৰাজ্যৰ ৰাজকুমাৰী বুলি পৰিচয় প্ৰদান কৰিছে। তেওঁ ৰজা ধৃষ্টকেতু আৰু তেওঁৰ পত্নী শ্ৰুতকীৰ্তিৰ কন্যা আছিল। শ্ৰুতকীৰ্তি আছিল কৃষ্ণৰ দেউতাক বাসুদেৱৰ ভনীয়েক। সেই অনুসৰি ভদ্ৰা আছিল শ্ৰীকৃষ্ণৰ পেহীয়েকৰ জীয়েক। ভদ্ৰাৰ পাঁচজন ককায়েকৰ আটাইতকৈ ডাঙৰজন অৰ্থাৎ কুমাৰ সন্তৰ্দনে ভদ্ৰাক শ্ৰীকৃষ্ণলৈ বিয়া দিয়ে। অন্য এক বিৱৰণ মতে শ্ৰীকৃষ্ণই ভদ্ৰাক এক সয়ম্বৰ যোগে লাভ কৰে। এবাৰ শ্ৰীকৃষ্ণ তেওঁৰ ৰাণী সহিত কুন্তীৰ সন্তান সকল অৰ্থাৎ পাণ্ডৱ আৰু তেওঁলোকৰ সামূহিক পত্নী দ্ৰৌপদীক লগ কৰিবলৈ হস্তিনাপুৰলৈ গৈছিল। কুন্তীৰ নিৰ্দেশত দ্ৰৌপদীয়ে শ্ৰীকৃষ্ণ, ভদ্ৰা আৰু অন্য ৰাণী সকলৰ আলপৈচান ধৰাৰ লগতে উপহাৰ ভেদ কৰিছিল। ভদ্ৰাই দ্ৰৌপদীক শ্ৰীকৃষ্ণই কেনেকৈ তেওঁক পত্নী হিচাপে লাভ কৰিছিল সেই বিষয়ে বৰ্ণাইছিল।

ভাগৱত পুৰাণৰ মতে ভদ্ৰাৰ দহটা পুত্ৰ সন্তান আছিল। তেওঁলোক আছিল- সংগ্ৰামজিৎ, বৃহৎসেনা, সুৰ, প্ৰহৰণ, অৰ্জিৎ, জয়, শুভদ্ৰ, ভম, আয়ুৰ আৰু সাত্যক। মহাভাৰত আৰু ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি ভদ্ৰাই আন আন ৰাণী সহিত শ্ৰীকৃষ্ণৰ মৃত্যুত নিজ ইচ্ছাৰে চিতাজুইত আত্মজাহ দিয়ে। ভাগৱত পুৰাণত যদিওবা প্ৰতিগৰাকী ৰাণীয়েই আত্মজাহ দিছিল বুলি উল্লেখ আছে, মহাভাৰতৰ মতে কিন্তু ভদ্ৰাৰ সৈতে আৰু আন তিনিগৰাকী ৰাণীয়েহে সতীদাহ পালন কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বল্লী

বল্লী (; ; আক্ষৰিক অৰ্থ: লতা, মিঠাআলুৰ গছ) হিন্দু সহানুভূতিৰ দেৱী আৰু দেৱতা মুৰুগানৰ দ্বিতীয় পত্নী; বিষ্ণুৰ কন্যা সুন্দৰৱল্লী দেৱীৰ অৱতাৰ। বল্লীৰ জন্ম পৃথিৱীত চিকাৰীৰ জীৱন যাপন কৰা এজন চৰ্দাৰৰ কন্যা হিচাপে হৈছিল। তামিল লোককথা অনুসৰি যুদ্ধৰ দেৱতা মুৰুগানে অৱশেষত তেওঁক প্ৰলোভিত কৰি বিয়া কৰায়। তেওঁৰ সৈতে জড়িত দুটা কিংবদন্তিৰ উৎপত্তি পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ পৰা হৈছে, যাক তামিলাকমত কুৰুঞ্জী নামেৰেও জনাজাত। তেওঁৰ ভগ্নী অমৃতাৱল্লীও (দেৱসেনা) ইন্দ্ৰৰ দত্তক কন্যা হিচাপে মুৰুগানক বিয়া কৰায়

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

Pongi.org web site of Vallimalai Tiruppukazh Ashram, home of Pongi a.k.a. Valli Amma

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়

ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয় অসমৰ ডিব্ৰুগড় চহৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত এখনি বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়। ১৯৬০ চনত স্থাপিত হোৱা এইখন মহাবিদ্যালয় উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণাংগ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়। মহাবিদ্যালয়খনে বাণিজ্য বিভাগৰ দুবছৰীয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু তিনিবছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। ইয়াৰ উচ্চতম মাধ্যমিক পাঠ্যক্ৰম অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ আৰু স্নাতক পাঠ্যক্ৰম ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

ইতিহাস

ইয়াত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণী পোনপ্ৰথমে ১৯৪৫ চনত ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ৰ সন্ধিয়াৰ শ্ৰেণীত আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াৰ মূল চৌহদৰ আধাৰশিলা তেতিয়াৰ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোৰাৰজী দেশাই ডাঙৰীয়ায়ে স্থাপন কৰিছিল। ডিব্ৰুগড় চহৰত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন হোৱাৰ প্ৰাৰম্ভিক কালছোৱাত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণীসমূহ ১৯৬৮ চনলৈ ইয়াতেই অনুষ্ঠিত হৈছিল। এইখন উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণাংগ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়।

অৱস্থান

মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড়ৰ কদমনিৰ কেশৱ চন্দ্ৰ গগৈ পথত অৱস্থিত। ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ মহাবিদ্যালয় খনৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছে। ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন আৰু ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ মহাবিদ্যালয় খনৰ পৰা ক্ৰমে ৫ আৰু ১৬ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। ইয়াৰ কাষতে ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ মহাবিদ্যালয় আৰু মনোহৰী দেৱী কানৈ মহিলা মহাবিদ্যালয় অৱস্থিত।

শিক্ষা

মহাবিদ্যালয়খনে বাণিজ্য শাখাত দুবছৰীয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু তিনি বছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। উচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ্যক্ৰম অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ আৰু স্নাতক পাঠ্যক্ৰম ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত।

তথ্য উৎস

বহিঃ সংযোগ

কানৈ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
প্ৰবীণা শ‍ইকীয়া বঁটা

যশস্বী লেখিকা প্ৰবীণা শইকীয়াৰ স্মৃতিত অসম লেখিকা সন্থাৰ উদ্যোগত আৰু প্ৰবীণা শইকীয়াৰ স্বামী চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়াৰ সহযোগত মহিলা সাহিত্যিকক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল৷ ১৯৯৯ চনৰ পৰা প্ৰদান কৰি অহা এই বঁটাত নগদ ১০,০০০ টকা, এখন প্ৰশস্তিপত্ৰ আৰু এটা ফলক আগবঢ়োৱা হয়৷

প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা বিজয়ীসকল

ক্ৰমিক নং বৰ্ষ বঁটাবিজয়ী
১ ১৯৯৯ নীলিমা দত্ত
২ ২০০০ নিৰুপমা বৰগোহাঞি
৩ ২০০১ নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
৪ ২০০২ শুচিব্ৰতা ৰায়চৌধুৰী
৫ ২০০৩ চিত্ৰলতা ফুকন
৬ ২০০৪ অণিমা দত্ত
৭ ২০০৫ প্ৰীতি বৰুৱা
৮ ২০০৬ পূৰবী বৰমুদৈ
৯ ২০০৭ স্বৰ্ণ বৰা
১০ ২০০৮ কেশদা মহন্ত
১১ ২০০৯ লক্ষহীৰা দাস
১২ ২০১০ গীতা উপাধ্যায়
১৩ ২০১১ ড: মিনতি হাজৰিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য পুৰস্কাৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ভিডা মুংৱিৰা

ভিডা ভিক্টোৰিয়া মুংৱিৰা (জন্ম প্ৰায় ১৯৩৫) ৰোডেছিয়া আৰু নিয়াছালেণ্ডৰ ফেডাৰেচনৰপৰা চিকিৎসক হোৱা প্ৰথমগৰাকী আফ্ৰিকান মহিলা। ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত ন্যাছালেণ্ড নামেৰে জনাজাত ভূ-খণ্ডত, আজিৰ মালাউই আৰু জিম্বাবুৱেত চিকিৎসা কৰিবলৈ আফ্ৰিকালৈ উভতি অহাৰ পূৰ্বে মুংৱিৰাই যুক্তৰাজ্যত চিকিৎসক হিচাপে প্ৰমাণ-পত্ৰ লাভ কৰে।

জীৱনী

ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল মুংৱিৰা। মুংৱিৰাৰ পৰিয়ালটো নিয়াছালেণ্ড নামেৰে জনাজাত এখন জিলাৰ আছিল, যিখন জিলা তেতিয়াৰ ফেডাৰেচন অৱ ৰোডেছিয়া এণ্ড নিয়াছালেণ্ডৰ অংশ আছিল। মুংৱিৰা চেৱা ভাষাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু বাণ্টু জনগোষ্ঠীৰ সদস্য আছিল।

জিম্বাবুৱেৰ মাছোনালেণ্ড কেন্দ্ৰীয় প্ৰদেশৰ আজিৰ মাজোৱে জিলাৰ এখন গাঁও গ্লেণ্ডেল চহৰৰ চেলভেচন আৰ্মী মিছনে পৰিচালনা কৰা হাৱাৰ্ড ইনষ্টিটিউটত মুংৱিৰাৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ ইনান্দা চেমিনাৰী স্কুলত মাধ্যমিক অধ্যয়ন গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পিছত ফ'ৰ্ট হেৰে বিশ্ববিদ্যালয়ত ১৯৫৪ চনত বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সেই সময়ত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বৰ্ণবৈষম্য ব্যৱস্থাৰ বাবে ফ'ৰ্ট হেৰে বিশ্ববিদ্যালয় আছিল কেৱল কৃষ্ণাংগ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সেৱা আগবঢ়োৱা এটা প্ৰতিষ্ঠান।

১৯৫৫ চনত মুংৱিৰাই ব্ৰিষ্টল বিশ্ববিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধ্যয়নৰ বাবে যুক্তৰাজ্যলৈ যাত্ৰা কৰে। ১৯৬১ চনৰ জুলাই মাহত ২৬ বছৰ বয়সত ডিগ্ৰী লাভ কৰে। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ লগে লগে মুংৱিৰা ৰোডেছিয়া আৰু নিয়াছালেণ্ডৰ ভূ-খণ্ডৰপৰা চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথমগৰাকী আফ্ৰিকান মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ এবছৰৰ বাবে বাধ্যতামূলক ব্যাৱহাৰিক প্ৰশিক্ষণৰ বাবে যুক্তৰাজ্যত থাকে। চিকিৎসক হিচাপে তাইৰ পিছৰ জীৱনৰ বিষয়ে বহুত কমেইহে জনা যায়। উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হোৱা গৃহ প্ৰদেশ ন্যাছালেণ্ডৰ এখন গ্ৰাম্য চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা চৰ্চা কৰিবলৈ পছন্দ কৰে।

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা চিকিৎসক
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক

ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক ভাৰতবৰ্ষৰ একপ্ৰকাৰৰ বেংক ব্যৱস্থা। ১৯৭৬ চনৰ ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক আইনৰ অধীনত ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক বা আঞ্চলিক গাঁৱলীয়া বেঙ্ক স্থাপনৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়। এখন বা একাধীক প্ৰশাসনীক জিলা এলেকাৰ, সামগ্ৰীক ভাবে একেধৰণৰ অৰ্থনৈতিক বাতাবৰণৰ অঞ্চল একোটাক লৈ একো একোটা ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক বা আঞ্চলিক গাঁৱলীয়া বেঙ্ক স্থাপন কৰা হয়। অঞ্চলটোৰ অগ্ৰণী বেংক (Lead Bank) ৰ পোষকতাত স্থাপন কৰা ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক বা আঞ্চলিক গাঁৱলীয়া বেঙ্কবিলাকৰ মূলধন গঠনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ ৫০%, ৰাজ্য চৰকাৰৰ ১৫% আৰু পোষক বেঙ্কৰ ৩৫% অংশ থাকে। প্ৰাথমিক ভাবে প্ৰসাশনীয় দিশতো পোষক বেঙ্কটোৱে পৰিচালনা কৰিছিল যদিও পাচলৈ স্বায়ত্ত্বশাসিত হয়।

ইতিহাস

১৯৬৯ চনত ভাৰতবৰ্ষত বেঙ্ক শিল্প ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ হয়। পূৰ্বতে সকলো বেঙ্ক বেচৰকাৰী তথা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ আছিল। ব্যৱসায়িক দিশৰ অগ্ৰাধীকাৰৰ দৃষ্টিভংগীও লাভকেন্দ্ৰীক আছিল। দেশৰ সমগ্ৰ অৰ্থনীতিয়েই গ্ৰাম্য তথা কৃষিভিত্তিক হোৱাৰ স্বৰ্ত্তেও, গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰখন অসংগঠিত হোৱাৰ বাবে বিপদ সংকুল তথা অনিশ্চিত। ফলত সদ্য ৰাষ্টায়ত্ত বেঙ্ক সমূহ গ্ৰাম্যক্ষেত্ৰলৈ, ফলপ্ৰসূ ভাবে যাবলৈ মানসিকভাবে বৰ আগ্ৰহী নাছিল। ইফালে চৰকাৰ হাতত ব্যাপক গ্ৰাম্য উণ্ণয়ণ আঁচনি। এনে পৰিপেক্ষিতত কেৱল গাৱঁকেই কাৰ্যক্ষেত্ৰ হিচাবে লৈ ১৯৭৬ চনৰ ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক আইনৰ অধীনত ক্ষেত্ৰীয় গ্ৰামীণ বেংক বা আঞ্চলিক গাঁৱলীয়া বেঙ্ক স্থাপনৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বেংকিং
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
তৃতীয়ত্বৰ গল্প

তৃতীয়ত্বৰ গল্প অসমীয়া গল্পকাৰ, কলা সমালোচক, অধ্যাপিকা তথা গৱেষিকা আৰু মুনীন বৰকটকী বঁ‌টা বিজয়ী মৌচুমী কন্দলীৰ এখন অসমীয়া গল্প সংকলন। সংকলনখন ২০০৭ চনত লয়াৰ্ছ বুক ষ্টলে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত নামৰ প্ৰথমখন গল্প সংকলনৰ বাবে কন্দলীয়ে ২০০০ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ গল্প ইংৰাজীৰ লগতে জাৰ্মান, হিন্দী, বাংলা, নেপালী, উড়িয়া, কাচী আদি ভাষালৈ অনুদিত হৈছে। ২০২২ চনত The Black Magic Women নামেৰে তেওঁৰ গল্পৰ ইংৰাজী অনুবাদ পেংগুইনৰ বেনাৰত প্ৰকাশিত হয়।

গল্পসমূহ

গল্প সংকলনটিত সন্নিৱিষ্ট আঠটা গল্প ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনৰ ভিতৰত গৰিয়সী, আজিৰ অসম, সাদিন শাৰদী, কথা গুৱাহাটী আদি বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত। গল্পসমূহ হৈছে:

সেই চকুটো
দলঙৰ ওপৰৰ কথোপকথন
ৰাৱণ_১০২০@ফেণ্টাছীডটকম
ব্ৰহ্মদৈত্য-ব্ৰহ্মজল
স্নেহ-স্নেহ-স্নেহ
এটা শৈল্পিক অথবা গাজাখুৰি গল্প
নীলমোহন উঠা
তৃতীয়ত্বৰ গল্প

বিষয়বস্তু

সংকলনখনিৰ আঠোটা গল্পতে সামাজিক চেতনা আৰু জীৱন-দৰ্শনৰ ভাব দেখা যায়। সেই চকুটো নামৰ প্ৰথমটো গল্পত লেখিকাই সাম্প্ৰতিক সমাজত প্ৰচাৰ মাধ্যমসমূহে কৰা আবেগ-অনুভূতিৰ বাণিজ্যিকৰণৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। ৰিয়েলিটী শ্ব', নিউজ চেনেল আদিৰ টিআৰপিকেন্দ্ৰীক বাতৰি আৰু প্ৰদৰ্শনে স্বাভাৱিক মানৱীয় অনুভূতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটাই মানুহক কিদৰে দৰ্শনকামী কৰি তুলিছে সেয়াই ইয়াৰ মূলভাৱ। 'দলঙৰ ওপৰৰ কথোপকথন' নামৰ দ্বিতীয় গল্পটো এগৰাকী সন্তানসম্ভৱা নাৰীৰ মনোজগতত হোৱা আগন্তক সন্তানক লৈ চিন্তা-দুশ্চিন্তাৰ এক প্ৰতিফলন। নাৰীগৰাকীয়ে নিজৰ অভিজ্ঞতাৰে দেখা অন্যায়, জিঘাংসা আৰু ঘৃণাৰে ভৰা পৃথিৱীত নিজ সন্তানক জন্ম দিবলৈ শংকাবোধ কৰিছে। তেওঁ গৰ্ভস্থ সন্তানৰ সৈতে আলাপ কৰি আশা কৰিছে যে তেওঁৰ সন্তানে ভৱিষ্যতে অবাটে বাট ল'লেও তেওঁৰ সৈতে হোৱা বৰ্তমানৰ কথোপকথনে সন্তানটিক সঠিক পথলৈ ঘূৰাই আনিব।

মন্তব্য আৰু সমালোচনা

সংকলনখনিৰ 'দলঙৰ ওপৰৰ কথোপকথন' নামৰ গলটোৰ সন্দৰ্ভত ড° ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাই মন্তব্য কৰিছে যে,

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
তাম্ৰেশ্বৰ দেৱালয়

তাম্ৰেশ্বৰ দেৱালয় হৈছে অসমৰ ওদালগুৰি জিলাৰ খৈৰাবাৰী অঞ্চলৰ এক অন্যতম পৌৰাণিক স্থান। প্ৰত্নতত্ত্ব বিভাগৰ গৱেষণা মতে তাম্ৰেশ্বৰ দেৱালয় আনুমানিক ১১-১২ শতিকাৰ ভিতৰত ওদালগুৰি জিলাৰ খৈৰাবাৰীত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। জনশ্ৰুতি অনুসৰি এই প্ৰাচীন শৈৱপীঠ সপ্তম- নৱম শতিকাৰ ভিতৰত নিৰ্মাণ কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। প্ৰকৃতিৰ নান্দনিক পৰিৱেশৰ মাজত অৱস্থিত উক্ত দেৱালয়ত তামৰ ফলি,পুৰণি দেৱালয়ৰ ভগ্নাৱশেষ, শিৱ -পাৰ্বতীৰ মূৰ্তি আৰু এটি প্ৰাচীন পুখুৰী আছে। ঐতিহাসিক গুৰুত্ব থকা দেৱালয়খনত ঈশ্বৰিক শক্তি বিৰাজিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তাম্ৰেশ্বৰ দেৱালয় অসমৰ ঐতিহাসিক পৰিচয় বহনকাৰী এক সম্পদ হিচাপে পৰিগণিত।

তথ্য সংগ্ৰহ: দৈনন্দিন বাৰ্তা কাকতৰ ডিজিটেল সংস্কৰণ ইন্টাৰনেট পেজত প্ৰচাৰিত বাতৰিৰ পৰা-
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
বহুবিশাৰদ

]]' আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ আগশাৰীৰ এগৰাকী বহুবিশাৰদ।ফ্ৰেংকলিন আছিল একধাৰে লেখক, বিজ্ঞানী, আৱিষ্কাৰক, ৰাজনীতিজ্ঞ, কূটনীতিবিদ, প্ৰকাশক, আৰু ৰাজনীতিৰ দাৰ্শনিক। তেওঁক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ জনকসকলৰ এজন বোলা হয়।

বহুবিশাৰদ or polyhistor এনে এগৰাকী ব্যক্তি যাৰ বহুতো বিষয়ৰ জ্ঞান থকাৰ লগতে, সেই জ্ঞানৰ প্ৰয়োগ কৰি নিৰ্দিষ্ট কোনো সমস্যা সমাধান কৰিব পাৰে। বহুবিশাৰদসকলে প্ৰায়েই এটা বিশেষ প্ৰসংগ পছন্দ কৰে যাৰ যোগেদি তেওঁলোকে নিজৰ জ্ঞানৰ প্ৰকাশ কৰে, আনহাতে কিছুমানে বিমূৰ্তভাৱে বা সৃষ্টিমূলক কৰ্মেৰে নিজৰ জ্ঞানৰ প্ৰকাশ কৰে।

নৱজাগৰণ-ৰ মানৱকেন্দ্ৰিক ধাৰণা অনুসৰি মানুহৰ নিজৰ বিকাশ কৰাৰ ক্ষমতা সীমাহীন। এই ধাৰণাৰ মতে মানুহে সকলো জ্ঞান আহৰণ কৰিব লাগে আৰু নিজৰ ক্ষমতা যিমানলৈ পাৰি বিকাশ কৰিব লাগে। এই ধাৰণাকে নৱজাগৰণ মানৱ (Renaissance man) বুলি কোৱা হয়, আৰু নৱজাগৰণৰ সময়ৰ কেবাগৰাকী প্ৰতিভাশালী ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেওঁলোকে বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চা, কলা, সমাজতত্ব, পদাৰ্থবিদ্যা, আৰু আধ্যাত্মিকতা আদি বহুতো বিষয়ত ব্যুৎপত্তি লাভ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল।

টোকা

প্ৰসংগ-সমল
অমনিগ্ল'ত

অমনিগ্ল'ত হৈছে এখন অনলাইন বিশ্বকোষ, য'ত বিভিন্ন ভাষা আৰু লিখন পদ্ধতি সামৰি লোৱা হৈছে। অমনিগ্ল'ত শব্দটো লেটিন উপসৰ্গ অমনি (সমস্ত) আৰু গ্ৰীক শব্দ গ্ল'ত (জিভা) যোগ হৈ উৎপত্তি হৈছে।

ইতিহাস

প্ৰথমে ৱেব ডিজাইন আৰু অনুবাদ সেৱা হিচাপে লোৱাৰ উদ্দেশ্যে ১৯৯৮ চনত ব্ৰিটিছ লেখক চাইমন এগাৰে এই ৱেবছাইটটো আৰম্ভ কৰে। এগাৰে ভাষা আৰু বিভিন্ন লেখা ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে অধিক তথ্য সংগ্ৰহ আৰু যোগ কৰাৰ লগে লগে প্ৰকল্পটোৱে এক বিশ্বকোষলৈ পৰিণত হয়।

ইয়াত বিভিন্ন ভাষাত ব্যৱহৃত প্ৰায় ৩০০ খন লিখিত লিপি, ১০০০ৰো অধিক নিৰ্মিত, অভিযোজিত আৰু কাল্পনিক লিপি আৰু ভাষা শিকাৰ বাবে সামগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়।

ইয়াৰ উপৰিও অসংখ্য ভাষাত ৰেফাৰেন্স সামগ্ৰী আছে।

ইয়াৰ সামগ্ৰীয়েই আছিল কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ বিকাশৰ বাবে ব্যৱহৃত চৰিত্ৰৰ সংকলন অমনিগ্ল'ত চেলেঞ্জৰ উৎস। অমনিগ্ল'ত সংকলন প্ৰথম মুক্তি পোৱাৰ পৰাই ইয়াক বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

২০২৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহলৈকে চাইটটোত বিতংভাৱে উল্লেখ কৰা ভাষাৰ সংখ্যা ২,১০০ৰো অধিক।

ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰভাৱ

অমনিগ্ল'তক ভাষা অধ্যয়ন, অনুবাদ, আৰু ভাষাগত গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অনলাইন উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বিভিন্ন শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান, ভাষাবিদ, শিক্ষাৰ্থী আৰু অনুবাদক সকলে ইয়াৰ সহায়ত নতুন ভাষা শিকাত আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াৰ সামগ্ৰীবোৰ ইংৰাজী ভাষাত উপলব্ধ হৈ থাকিলেও, বহুতো ভাষাৰ পাঠ, শব্দভাণ্ডাৰ, ব্যাকৰণ আৰু অডিঅ' প্ৰকৃত সহায়ক হিচাপে বিবেচিত হৈছে।

সমালোচনা আৰু সীমাবদ্ধতা

অমনিগ্ল'তৰ তথ্যসমূহ সাধাৰণতে ছাইমন এগাৰৰ ব্যক্তিগত গৱেষণা আৰু সংগ্ৰহৰ ওপৰত আধাৰিত। ফলস্বৰূপে, কিছুমান লিপি বা ভাষাৰ তথ্য সম্পূৰ্ণ বা বৈজ্ঞানিকভাৱে নিৰ্ভৰযোগ্য নোহোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। তদুপৰি, অডিঅ' ক্লিপ বা উচ্চাৰণৰ ক্ষেত্ৰতও কিছু প্ৰযুক্তিগত সীমাবদ্ধতা পৰিলক্ষিত হৈছে। তথাপি, ই সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে এক সহজগম্য আৰু অনন্য উৎস হিচাপে নিজৰ স্থান ৰক্ষা কৰি আহিছে।

প্ৰতিষ্ঠাপক: ছাইমন আগাৰ

ছাইমন আগাৰ (Simon Ager) এজন ব্ৰিটিছ ভাষাপ্ৰেমী, অনুবাদক, আৰু ৱেব ডিজাইনেৰ। তেওঁ অমনিগ্ল'ত সৃষ্টি কৰাৰ আগতে বিভিন্ন ভাষাত অনুবাদৰ কাম কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ভাষাত্মক আগ্ৰহেই ১৯৯৮ চনত এই ৱেবছাইট আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা দিছিল। আগাৰে স্ব-অধ্যয়ন আৰু অনুশীলনৰ জৰিয়তে বহুতো ভাষা শিকিছে আৰু অমনিগ্ল'তৰ বাবে নিজে হাতেই লিপি, শব্দভাণ্ডাৰ, ব্যাকৰণ, আৰু অডিঅ' সামগ্ৰী সংকলন কৰিছে। তেওঁৰ দৃষ্টিভংগীয়ে ভাষা সংৰক্ষণ আৰু ভাষা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ আগবঢ়াইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:ইণ্টাৰনেট
শ্ৰেণী:বিশ্বকোষ
বৈষ্ণো দেৱী

বৈষ্ণো দেৱী কিছু বিশ্বাস মতে হিন্দু মাতৃ দেৱী দুৰ্গাৰ ৰূপ আৰু আন কিছু বিশ্বাসত তেওঁ লক্ষ্মী দেৱীৰ ৰূপ। তেওঁক মাতা ৰাণী, ত্ৰিকুতা, অম্বে আৰু বৈষ্ণৱী বুলিও জনা যায়। বৈষ্ণো দেৱীক মহাকালি, মহালক্ষ্মী আৰু মহাসৰস্বতী দেৱীৰ সংযুক্ত অৱতাৰ হিচাপে পূজা কৰা হয়।

কিংবদন্তী

অধ্যাপক তথা লেখক মনোহৰ সাজনানীয়ে কৈছে, হিন্দু বিশ্বাস অনুসৰি বৈষ্ণো দেৱীৰ আদি বাসস্থান আছিল অৰ্ধ কুঁৱৰী, যি কটৰা চহৰ আৰু গুহাৰ মাজৰ বাটত থকা অৱস্থিত। শিশুৱে ৯ মাহ মাকৰ গৰ্ভত যেনেকৈ স্থিত হয়, ঠিক তেনেকৈয়ে তেওঁ গুহাটোত ৯ মাহ ধ্যান কৰিছিল। কোৱা হয় যে ভৈৰৱ নাথে বৈষ্ণো দেৱীক কৰায়ত্ব কৰিবলৈ পিছে পিছে দৌৰিছিল। দেৱীয়ে পাহাৰৰ এটা গুহাৰ ওচৰ পালে, তেওঁ হনুমানক মাতি আনি ক'লে, "মই এই গুহাত ন মাহ তপস্যা কৰিম, তেতিয়ালৈকে ভৈৰৱ নাথক গুহাত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ নিদিবা।" হনুমানে মাতৃৰ আদেশ পালন কৰে। ভৈৰৱনাথক হনুমানে গুহাৰ ভিতৰত প্ৰবেশ কৰিব দিয়া নাছিল আৰু আজি এই পবিত্ৰ গুহাটোক 'অৰ্ধ কুঁৱৰী' নামেৰে জনা যায়।

লগতে চাওক

বৈষ্ণো দেৱী মন্দিৰ

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

Maa Vaishno Devi Shrine Board

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী