ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মনত পৰেনে (গ্ৰন্থ)

মনত পৰেনে হৈছে মাইনী মহন্তৰ দ্বাৰা ৰচিত গল্প সংকলন৷ তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত অন্য প্ৰকাশিত সংকলনবোৰ হ’ল- “পৃথিৱীৰ শেষ ষ্টেচন আৰু অন্য এখন ছবি”, “নৈঃশব্দত তেওঁ আৰু জয়া”, “শেতেলী পৰৰ সাধু” (শিশু সাহিত্য), “প্ৰথমজাক বৰষুণ”, “ভালপোৱা”, “প্ৰিয় বন্ধু তোমালৈ”, “স্পৰ্শ” আদি৷

উদ্ধৃতিসমূহ

যুৱশক্তিয়েই এতিয়া ভাৰতৰ প্ৰকৃত শক্তি। টুৱেণ্টি-২০ৰ টিম ইণ্ডিয়া। আশা কৰো এই যুৱচামে এদিন দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ৰাজনীতিকসকলক ভোটেৰে আঁতৰাই ভাৰতৰ অৰ্থনীতি বিশ্বৰ ভিতৰতে শক্তিশালী কৰি তুলিব।
সকলোৰে দৃষ্টিত সৌন্দৰ্যৰ পৰিভাষাই বেলেগ ৰূপত ধৰা দিয়ে৷ তুমি এটা কথা অনুভৱ কৰানে যে প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ মুখত ফুটি ওলোৱা মনৰ সৌন্দৰ্যই নাক-চকু, চুলি-ৰঙৰ জোখ-মাখ প্ৰকাশ নকৰে৷ আৰু মই ভাবো সেয়াই হৈছে প্ৰকৃত সৌন্দৰ্য৷
মই মোৰ ভনীক নিৰ্যাতনৰ প্ৰতিশোধ ল'ব বিচাৰো। মই জানো ৰামচন্দ্ৰ হৈছে ভাবিব নোৱাৰাধৰণে আত্ম-অহংকাৰী ব্যক্তি। তেওঁক আঘাত কৰাৰ একমাত্ৰ অস্ত্ৰ হৈছে তেওঁৰ আত্মাভিমানক আঘাত কৰা। তোমাক অপহৰণ কৰাৰ পিচত তোমাৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ বাবে নহয়, কেৱল আত্মাভিমানৰ কাৰণে ৰাম মোৰ সন্মুখীন হ'ব। নিজৰ অপহৃত পত্নীক ঘূৰাই আনিব নোৱাৰিলে কেনেকৈ নখহাকৈ থাকিব তেওঁৰ অহংকাৰৰ ওখ দৌল? হয়, কেৱল সেইকাৰণেই ৰামে মোৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰিব। আৰু মোৰ পৰা অবাঞ্ছিত উৎকোচ দাবী কৰি অহা দেৱতাশ্ৰেণীয়ে ৰামক এই যুদ্ধত সহায় কৰিব।
পৃথিৱীত কোনোবা এজন ব্যক্তিৰ বাবে মোৰ প্ৰয়োজন আছে। সেই অনুভৱে নিশ্চয় মানুহৰ মনত শূন্যতাৰ মাজতো জীয়াই থকাৰ হেঁপাহ বঢ়াই তোলে। মানুহ সুখী হয়।
যুক্তিতকৈ বহুক্ষেত্ৰত আৱেগেহে মানুহৰ সম্পৰ্কক গভীৰ ৰূপ দিব পাৰে৷

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্প সংকলন
কণামুছৰি

কণামুছৰি (, বৈজ্ঞানিক নাম:Ardeola grayii) এবিধ হেৰন (Heron) গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত সৰু আকাৰৰ চৰাই৷ ই দক্ষিণ ইৰাণ, ভাৰত, বাৰ্মা, বাংলাদেশ আৰু শ্ৰী লংকাত প্ৰজনন কৰা বুলি জনা যায় ৷ কণামুছৰি বহুলভাৱে বিস্তৃত আৰু প্ৰায় সকলো জলাশয়তে ইয়াক দেখা যায়৷ উৰন্ত সময়ত উজ্জ্বল বগা ডেউকাৰে ইয়াক সহজে চকুত পৰে, কিন্তু অন্য সময়ত অৰ্থাৎ খাদ্যৰ সন্ধানত চৰি থকা অৱস্থাত চাৰিওকাষৰ পৰিৱেশৰ সৈতে এনেদৰে মিলি থাকে (camouflage)। একেবাৰে কাষ পালেও ইয়াক সহজে দেখা নাযায়৷ এইবাবেই জনমানসত এই প্ৰজাতিৰ চৰাইক কণা বুলি ধাৰণা কৰি ইয়াৰ নাম কণামুছৰি দিয়া হয়

বিৱৰণ

]]ত প্ৰজননৰ সময়ত হোৱা ৰঙা বৰণৰ ঠেঙৰে কণামুছৰি চৰাই
কণামুছৰিক চুটি ডিঙি আৰু শকত ঠোঁটেৰে সৈতে গাঠলু (stocky) যেন দেখা যায়৷ বাৰিষা কালত পূৰ্ণবয়স্ক কণামুছৰি চৰাইৰ ডিঙিৰ পাখি দীঘল হয়৷ অন্য সময়ত ইয়াক শেঁতা বৰণৰ দেখা যায় যদিও উৰন্ত অৱস্থাত ডেউকাৰ বগা বৰণে ইয়াক উজ্জল কৰি তোলে৷

প্ৰজননৰ সময়ত পূৰ্ণবয়স্ক কণামুছৰিৰ ঠেং ৰঙা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ এনে পৰিঘটনা খুব কমসংখ্যক কণামুছৰিৰ ক্ষেত্ৰতহে দেখা পোৱাৰ বাবে ইয়াক স্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তনৰ সলনি জিনগত পৰিৱৰ্তন (genetic variants) বুলিও ধাৰণা কৰাহয়৷

ইহঁত সাধাৰণতে নীৰৱে থাকে যদিও খেদা খালে বা বাহৰ ওচৰে পাজৰে থাকিলে তীক্ষ্ণ মাত (harsh croak) উলিয়ায়৷

কণামুছৰিৰ পোনপ্ৰথম বৰ্ণনা কৰিছিল কলনেল উইলিয়াম হেনৰি শ্বাইকিজ (William Henry Sykes) এ ১৮৩২ চনত। জন এডৱাৰ্ড গ্ৰে'ৰ (John Edward Gray) সন্মানাৰ্থে ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম Ardeola grayii ৰখা হয়৷

আচৰণ

কণামুছৰি ভাৰতবৰ্ষত বহুলভাৱে বিস্তৃত৷ সাধাৰণতে ইহঁত অকলশৰে থাকে যদিও খৰালি কালত জলাশয়ত উভৈনদীভাৱে খাদ্য থাকে বাবে ই ওচৰা ওচৰিকৈ থাকি চৰে৷

খাদ্য

কণামুছৰিয়ে খাদ্যৰ বাবে জলাশয় সমূহত বাস কৰে৷ ইহঁতে জলাশয়ৰ বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদ যেনে মেটেকা (Water hyacinth) আদিৰ সহায়ত দ পানীতো খাদ্যৰ সন্ধান কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ কেতিয়াবা ইহঁতে পানীৰ পৰা জঁপিয়াইও খাদ্য চিকাৰ কৰে৷
কণামুছৰিয়ে পানীৰ পৰা ভেকুলী, মাছ আদি পাৰৰ ফালে খেদাইও চিকাৰ কৰে৷

কণামুছৰিৰ প্ৰধান খাদ্য বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ কেকোঁৰা, জলজ পোক-পতংগ, মাছ, ভেকুলী আৰু মাজে সময়ে জোক (Herpobdelloides sp.). জলাশয়ৰ বাহিৰত ইহঁতে অন্যান্য পোক-পতংগ যেনে ফৰিং (crickets), জিঞা (dragonflies), মাখি) আৰু বিভিন্ন উভচৰ প্ৰাণী (amphibian) আদি ধৰি খায়৷

প্ৰজনন

বাৰিষাৰ আগে আগে কণামুছৰিৰ প্ৰজনন হয়৷ ইহঁতে সৰু সৰু জাকত বাহ সাজে৷ সাধাৰণতে গছৰ সৰু-সুৰা ডালেৰে বাহটো সাজে৷ প্ৰায়ভাগ বাহ পাতেৰে আৱৰা প্ৰকাণ্ড গছত ৯-১০ মিটাৰ উচ্চতাত সাজে৷ বাহ সজাৰ সামগ্ৰী মতা চৰায়ে সংগ্ৰহ কৰি আনে আৰু মাইকী কণামুছৰি চৰায়ে বাহটো সাজি উলিয়ায়৷ এবাৰত ৩-৫ টাকৈ কণী দিয়ে৷ ১৮-২৪ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটি পোৱালী জগায়৷ মাক-দেউতাক দুয়োয়ে পোৱালিক খাদ্য খুৱায়৷ পোৱালীয়ে প্ৰধানকৈ মাছ খায়৷ ক্ষতি বা কোনোধৰণৰ অসুবিধা নথকা বাহ বছৰৰ পিছৰ বছৰো ব্যৱহৃত হয়৷

আলোকচিত্ৰ

তথ্যসূত্ৰ

অন্যান্য উৎস

Lamba, B.S. (1963) Nidification of some Indian birds. No.6. The Indian Pond Heron or Paddy bird Ardeola grayii (Sykes). Pavo 1(1): 35-43.
de Boer LEM, van Brink JM (1982) Cytotaxonomy of the Ciconiiformes (Aves), with karyotypes of eight species new to cytology. Cytogenet Cell Genet 34:19-34
Parasharya,BM; Bhat,HR (1987) Unusual feeding strategies of the Little Egret and Pond Heron. Pavo 25(1&2), 13-16.

বাহ্যিক সংযোগ

ইণ্টাৰনেটত পক্ষী সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বক
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
টিৰুক্কুৰাল

তিৰুক্কুৰাল হৈছে ধ্ৰুপদী তামিল ভাষাৰ এখন গ্ৰন্থ য'ত সাতটা শব্দৰে গঠিত ১,৩৩০টা চুটি কুৰাল আছে। গ্ৰন্থখন ক্ৰমে গুণ(আৰাম), ধন (পৰুল) আৰু প্ৰেম (ইনবাম)ৰ ওপৰত আফোৰিষ্টিক শিক্ষাৰে তিনিখন গ্ৰন্থত ভাগ কৰা হৈছে। এইখনক নৈতিকতাৰ ওপৰত লিখা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ সাৰ্বজনীনতা আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষ প্ৰকৃতিৰ বাবে ইয়াক বহুলভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হয়। ইয়াৰ লেখক পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াৰ লেখক হিচাপে ভেলুভাৰক স্বীকৃতি দিয়া হয় , যাক সম্পূৰ্ণৰূপে থিৰুভাল্লুভাৰ বুলিও জনা যায়। এই গ্ৰন্থখনৰ ৰচনাকাল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০ শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫ম শতিকালৈকে বিভিন্ন ধৰণেৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। পৰম্পৰাগত বিৱৰণীত ইয়াক তৃতীয় সংগমৰ শেষ গ্ৰন্থ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে যদিও ভাষিক বিশ্লেষণে ইয়াৰ পিছৰ ৪৫০ৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দ আৰু সংগম যুগৰ পিছত ৰচনা কৰা বুলি প্ৰকাশ কৰে।

উদ্ধৃতি সমূহ

এজন বিশ্বাসী বন্ধু হৈছে জীৱনৰ মহৌষধ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
মেহমুদা আলী শ্বাহ

মেহমুদা আহমেদ আলী শ্বাহ (; ১৯২০–২০১৪), মিছ মেহমুদা নামেৰেও পৰিচিত, এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, সমাজ কৰ্মী আৰু শ্ৰীনগৰৰ এম.এ. ৰোডত অৱস্থিত মহিলা চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ। ইন্দিৰা গান্ধীৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আছিল আৰু কাশ্মীৰৰ মহিলাসকলৰ মাজত শিক্ষাৰ গুৰুত্ব আৰু তেওঁলোকৰ সামাজিক সবলীকৰণৰ বাবে সজাগতা সৃষ্টিৰ কাম কৰিছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতীয় শিক্ষালৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০৬ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

জীৱনী

১৯২০ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ৰাজকীয় ৰাজ্য কাশ্মীৰৰ শ্ৰীনগৰত দুলহান বেগম আৰু বন বিষয়া চৈয়দ আহমেদ আলী শ্বাহৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেহমুদা আলী শ্বাহে স্থানীয় মিছনেৰী গাৰ্লছ স্কুলত (বৰ্তমানৰ মেলিনছন গাৰ্লছ স্কুল) স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে য’ৰ পৰা দশম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ছোৱালী হয়। আলী শ্বাহ দম্পতীৰ তেওঁ একমাত্ৰ কন্যা সন্তান আছিল, তেওঁৰ তিনিজন ভাতৃ পাছলৈ উচ্চ পদস্থ বিষয়া হৈছিল; নাছিৰ আহমেদ চিকিৎসা শিক্ষাবিদ আৰু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ, চৈয়দ আহমদ শ্বাহ আৰক্ষী উপ-মহাপৰিদৰ্শক আৰু তৃতীয়জন জমিৰ আহমেদ চেছন ন্যায়াধীশ৷ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে লাহোৰলৈ গুচি আহি লাহোৰৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী ((বি.এ.) লাভ কৰি তাতেই শিক্ষা বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী (বি.এড.) আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ (এম.এ.) ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ লাহোৰৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিচিত। ১৯৭৫ চনত তেওঁ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা পদত্যাগ কৰে আৰু ইন্দিৰা গান্ধীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যকলাপৰ সৈতে জড়িত হ'বলৈ দিল্লীলৈ যায়। তেওঁ দলটোৰ সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল যদিও ১৯৮৪ চনত ইন্দিৰা গান্ধীৰ মৃত্যুৰ পিছত শ্ৰীনগৰলৈ উভতি আহিছিল যদিও তেওঁ এআইচিচিৰ সদস্য হৈ আছিল।

ভাৰত চৰকাৰে ২০০৬ চনত পদ্মশ্ৰীৰ অসামৰিক সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ পঢি় অহা মেলিনছন গাৰ্লছ স্কুলে তেওঁক "শতিকাৰ আটাইতকৈ অসাধাৰণ ছাত্ৰী" হিচাপে সন্মানিত কৰে। পছন্দ অনুসৰি গোটেই জীৱন এগৰাকী স্পিনষ্টাৰ মেহমুদাৰ ২০১৪ চনৰ ১১ মাৰ্চত ৯৪ বছৰ বয়সত শ্ৰীনগৰৰ নিজা বাসগৃহত মৃত্যু হয়। মালটেঙৰ স্থানীয় কবৰস্থানত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:কাশ্মীৰী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ৰাজমা

alt=Kidney Beans or Rajma simmered in a gravy of onions and tomatoes on rice|
ৰাজমা [raːdʒmaː] (হিন্দী: राजमा, নেপালী: राजमा, উৰ্দু: راجমা), যাক ৰাজমাহ, ৰাজমা বা লাল লোবিয়া বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা নিৰামিষ খাদ্য, বহু ভাৰতীয় গোটা মছলাৰ সৈতে ডাঠ গ্ৰেভিত ৰঙা কিডনী বীনৰে গঠিত আৰু সাধাৰণতে ভাতৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। উত্তৰ ভাৰত, নেপাল আৰু পাকিস্তানৰ পঞ্জাব প্ৰদেশৰ ই নিয়মীয়া খাদ্যৰ অংশ। ৰাজমা চাৱল হৈছে গৰম ভাতৰ লগত পৰিবেশন কৰা কিডনী বিন।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
চাইৰা ওৱাচিম

চাইৰা ওৱাচিম সাম্প্ৰতিক সময়ৰ পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ এগৰাকী শিল্পী। বৰ্তমান তেওঁ আমেৰিকাত বসবাস কৰিছে। ওৱাচিমে পাৰ্চীসকলে দক্ষিণ এছিয়াত ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা অগ্ৰণী কিন্তু ক্ষুদ্ৰ শৈলীৰ চিত্ৰকলা ব্যৱহাৰ কৰি মূলতঃ ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক শিল্প নিৰ্মাণ কৰে। ওৱাচিমৰ শিল্পকৰ্ম হুইটনী মিউজিয়াম অৱ আমেৰিকান আৰ্ট, ব্ৰুকলিন মিউজিয়াম অৱ আৰ্ট, এছিয়ান আৰ্ট মিউজিয়ামকে ধৰি কেইবাটাও সংগ্ৰহালয়ত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।

জীৱনী

ওৱাচিমে নেচনেল কলেজ অৱ আৰ্টছ (লাহোৰত)লৈ পঢ়িবলৈ যায়, তাৰ পৰা ১৯৯৯ চনত ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকলাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি ফাইন আৰ্টছত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সূক্ষ্ম কলা সমালোচক আলী আদিল খানে তেওঁক মুহাম্মাদ ইমৰাণ কুৰেশ্বি, তাজিন কায়ুম, আইছা খালিদ, তালহা ৰাথোৰ, নুছৰা লতিফ কুৰেছি, আৰু ৰীতা ছাইদৰ লগতে "মহৎ সাত"ৰ অংশ হিচাপে চাইৰা ওৱাচিমক বৰ্ণনা কৰিছে - যিয়ে সূক্ষ্ম আৰু ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকলাৰ পৰম্পৰা ঘূৰাই আনিছিল।

কলাত্মক দৃষ্টিভংগী

ওৱাচিমে বিধ্বংসী ৰাজনৈতিক মন্তব্য কৰিবলৈ পাৰ্চী মিনিয়েচাৰ ছবি আঁকে।

ৱাছিমে কয়: “মোৰ কামে সমসাময়িক ক্ষুদ্ৰ ৰূপটো ব্যৱহাৰ কৰি আধুনিক পৃথিৱীখনক বিভাজিত কৰা সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়সমূহ অন্বেষণ কৰে। এই ধাৰাবাহিকখন, বেটল ফৰ হাৰ্টছ এণ্ড মাইণ্ডছ, পশ্চিমৰ সাম্ৰাজ্যবাদ আৰু পূবৰ মৌলবাদৰ মাজৰ সংঘৰ্ষৰ চিত্ৰণ কৰিছে, আৰু এই সংঘাতক চলি থকা অন্তৰ্নিহিত প্ৰেৰণা আৰু অস্বস্তিকৰ মিত্ৰতাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। মোৰ কামে এই অজ্ঞানতা আৰু পক্ষপাতিত্বৰ বিৰুদ্ধে এক কণ্ঠ আগবঢ়াইছে। ই সামাজিক ন্যায়ৰ বাবে অনুৰোধ জনাইছে। ব্যংগ আৰু ব্যংগৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা সন্মান আৰু সহনশীলতা।’’

নিউয়ৰ্ক টাইমছে তেওঁৰ এই কামক "উইলিয়াম হোগাৰ্থক মনত পেলোৱা আৰু কেতিয়াবা নৰ্মান ৰকৱেলৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ ধাৰ লোৱা সুন্দৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্টুন" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

বাহ্যিক সংযোগ

Official website
BBC article on Saira Wasim and Hasnat Mehmood
Tribune India newspaper article on Saira Wasim
Short biography - Australian National University
Profile on Saira Wasim's Art
NY Times article on Saira Wasim
Review of Karkhana exhibition by NY Times
Interview with Saira Wasim detailing early years, family, influences

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
সৰ্বানন্দ সিংহ

সৰ্বানন্দ সিংহ

সৰ্বানন্দ সিংহই মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ অচিলাত স্বাধীন মটক ৰাজ্য ঘোষণা কৰিছিল। জন্মৰ নাম মেজেৰা। তেওঁ বুৰুক চুতীয়া বংশৰ লোক আছিল। ১৭৯১ চনত বেংমৰা (বৰ্তমানৰ তিনিচুকীয়া)ত ৰাজধানী পাতি নিজকে স্বাধীন ৰজা ঘোষণা কৰি সৰ্বানন্দ সিংহ নাম লয়। তেওঁ ৰংপুৰৰ সাময়িক বিদ্ৰোহী ৰজা ভৰত সিংহৰ ফলীয়া আছিল। ভৰতক সহায় কৰিবলৈ নিজৰ বিষয়া গোধা বৰবৰুৱাক ৰংপুৰলৈ পঠিয়াইছিল। বুধিয়ক আহোম ৰাজমন্ত্ৰী পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহাইয়ে বিদ্ৰোহ শামকটাবৰ বাবে সৰ্বানন্দক 'বৰ সেনাপতি' উপাধি দি আহোম ৰাজ্যৰ বহতীয়া ৰজা পাতে। তেওঁৰ ৰাজ্য আছিল বুঢ়ীদিহিং আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মাজৰ অঞ্চল। মাটিবৰ ওৰফে সৰ্বানন্দ‌ই নিজৰ ৰাজধানী ডিব্ৰু নৈৰ পাৰৰ ৰঙাগড়াত নিজৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাতে। ৰঙাগড়াত নিজৰ ৰাজ্য খনৰ ৰাজধানী অস্থায়ী ভাৱে পাতিছিল । পিছলৈ ৰাজধানী বেংমৰা বা বৰ্তমানৰ তিনিচুকীয়ালৈ স্থানান্তৰিত কৰে । সৰ্বানন্দ সিংহই ৰাজকাৰেং, চৰাঘৰৰ,মেলাঘৰ আদি নিৰ্মাণ কৰাৰ উপৰিও ৰাজধানী খনক বচাবলৈ গড় বন্ধাইছিল আৰু জনসাধাৰণৰ সুবিধাৰ বাবে অসংখ্য পুখুৰী খান্দিছিল। তিনিচুকীয়াৰ তিনিকোণীয়া পুখুৰী,ন পুখুৰী, দেৱী পুখুৰী আদি। সৰ্বানন্দ সিংহৰ পিতৃৰ নাম হ'ল মৰুৎনন্দন। তিনিচুকীয়াত থকা মৰুৎনন্দন কানন খন সৰ্বানন্দ সিংহৰ পিতৃ নামত থোৱা হৈছে। সৰ্বানন্দ সিংহই গোৱা গোপীনাথক প্ৰধান মন্ত্ৰী নিযুক্ত কৰি ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। ৰজাই নিজ নামত "শ্ৰীশ্ৰীস্বৰ্গদেৱ সৰ্বানন্দ সিংহ নৰেন্দ্ৰস্য" বুলি আঠচুকীয়া মুদ্ৰা প্ৰচলন কৰিছিল।১৮২৬ চনত ইয়াণ্ডাবুৰ সন্ধি মতে অসম কোম্পানীৰ হাতলৈ যায় যদিও সৰ্বানন্দই চুক্তি কৰি নিজৰ স্বতন্ত্ৰতা বাহাল ৰাখিছিল। অৱশ্যে নিজৰ পাইকৰ দুই তৃতীয়াংশ কোম্পানীৰ হাতলৈ যায়।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
দেৱানন্দ কোঁৱৰ

দেৱানন্দ কোঁৱৰ (; জন্ম: ১৯৩২, মৃত্যু: ২৫ এপ্ৰিল ২০২০) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া ৰাজনীতিবিদ। ১৯৫৫ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ বিহাৰৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ইয়াৰোপৰি ত্ৰিপুৰা আৰু পশ্চিমবঙ্গতো (অতিৰিক্ত দায়িত্ব) তেখেতে ৰাজ্যপাল হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়। তেখেত হিতেশ্বৰ শইকীয়া আৰু তৰুণ গগৈ নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছ চৰকাৰ দুখনৰ অধীনত কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ বিভাগৰ মন্ত্ৰিত্ব লাভ কৰিছিল। ২০১৫ চনত তেখেতে এআইইউডিএফ দলত যোগদান কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, ৰাজনীতিক্ষেত্ৰলৈ অহাৰ আগতে তেখেতে গুৱাহাটী কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ হিচাপে কিছুদিন কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এটা তেল-কোম্পানীত তেখেতে সাতটা বছৰ কাম কৰিছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়তো তেওঁ কিছুদিন ওকালতি কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

দেৱানন্দ কোঁৱৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩২ চনত, শিৱসাগৰ জিলাৰ নিতাইপুখুৰী মৌজাৰ নিতাই কোঁৱৰ গাঁৱত। পিতৃৰ নাম আছিল পদ্মকান্ত কোঁৱৰ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল কুসুম কোঁৱৰ। পিতৃয়ে চাকৰিসূত্ৰে বিভিন্ন ঠাইত বদলি হৈ আছিল। সেয়েহে শিশু দেৱানন্দও বিভিন্ন চাহ-বাগিচাৰ মাজতেই শৈশৱ পাৰ কৰিছিল। নিতাইপুখুৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ কৰি তেখেতে একাধিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। খোৱাং হাইস্কুলৰ পৰা তেখেতে প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত নামভৰ্তি কৰে। সেইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ স্নাতকোত্তৰ অৰ্জন কৰে। তদুপৰি গুৱাহাটী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰাও তেখেতে এল.এল.বি. ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। বিপণন পৰিচালক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তাত সাতটা বছৰ কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৬৮-৬৯ চনত কিছুদিনৰ বাবে তেখেতে গুৱাহাটী কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে। ১৯৬৯ চনত তেখেতে ওকালতি আৰম্ভ কৰে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে উচ্চতম ন্যায়ালয়তো কিছুদিন ওকালতি কৰে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

ছাত্ৰাৱস্থাতেই দেৱানন্দ কোঁৱৰে ১৯৫৫ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে। ১৯৮২-৯০ লৈকে তেখেতে অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ সমিতিৰ সাধাৰণ সম্পাদক আৰু সভাপতিৰ দায়িত্ব পালন কৰে। ১৯৮৩ চনৰ নিৰ্বাচনত শিৱসাগৰ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বিতা কৰি তেখেত অসম বিধানসভালৈ মনোনীত হয়। ১৯৯১ চনত হিতেশ্বৰ শইকীয়া চৰকাৰৰ অধীনত তেখেতে শক্তি, আইন আৰু পৌৰ প্ৰশাসন মন্ত্ৰীৰ বাব পায়। ১৯৯৬ চনত তেখেত থাওৰা সমষ্টিৰপৰা বিধায়ক হয়। ২০০১ চনত তৰুণ গগৈ নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ অধীনত তেখেতে বিত্ত আৰু শক্তি বিভাগৰ দায়িত্ব লাভ কৰে। ২০০৪ চনত তেখেতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ত্ৰিপুৰা, মণিপুৰ, নাগালেণ্ড, মিজোৰাম, আৰু মেঘালয় ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক পৰ্যবেক্ষক হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়।

২০০৯ চনত তেখেত বিহাৰৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০০৯ চনৰ ২৪ জুলাইৰ পৰা ২০১৩ চনৰ ৮ মাৰ্চ পৰ্যন্ত তেখেত সেই আসনত অধিষ্ঠিত হৈ থাকে। সমান্তৰালভাৱে তেখেত পশ্চিমবঙ্গৰ ৰাজ্যপাল (অতিৰিক্ত দায়িত্ব) হিচাপে কিছুদিন দায়িত্ব পালন কৰে। ২০০৯ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০১০ চনৰ জানুৱাৰীলৈকে তেখেত সেই দায়িত্বত থাকে। ২০১৩ চনত ২৫ মাৰ্চৰ পৰা ২০১৪ চনৰ ২৯ জুনলৈকে তেখেত ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। ৰাজনৈতিক জীৱনৰ বিয়লি ভাগত ২০১৫ চনত তেখেতে বদৰুদ্দিন আজমল নেতৃত্বাধীন এ.আই.ইউ.ডি.এফ.ত যোগদান কৰে আৰু দলৰ উপ-সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

মৃত্যু

২০২০ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলত ৩ বাজি ৫০ মিনিটত গুৱাহাটীৰ ৰুক্মিনীগাঁৱৰ নিজা বাসভৱনত বৰ্ষীয়ান ৰাজনীতিবিদগৰাকীৰ দেহাৱসান ঘটে। তেখেত মধুমেহ আৰু শ্বাসপ্ৰশ্বাসজনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ বয়স আছিল ৮৮ বছৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
হলেশ্বৰ দেৱালয়

হলেশ্বৰ দেৱালয় শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত অসমৰ অন্যতম এক শিৱ উপাসনাৰ থলী। তেজপুৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১০ কিল’মিটাৰ উত্তৰে গৰৈমাৰীৰ সমীপত ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিতে হলেশ্বৰ দেৱালয় অৱস্থিত। মন্দিৰটোৰ নামেৰেই ঠাইখনৰ নামো ‘নিজ হলেশ্বৰ’ হৈছে। মূল শিৱ মন্দিৰৰ লগতে আটকধুনীয়া মণিকূটেৰে এক নামঘৰো আছে। তাৰ উপৰিও মন্দিৰ চৌহদতে এটি গণেশ মন্দিৰ, এটি হনুমান মন্দিৰ, এটি বিশ্বকৰ্মা মন্দিৰ আৰু এটি শনি মনিৰো আছে। যাতায়তৰ সুবিধাৰ বাবে দৈনিক যথেষ্ট সংখ্যক ভক্ত আহি মন্দিৰত পূজা অৰ্চনা কৰেহি। দৈনিক যথাৰীতি পূজা বিধি পালন কৰাৰ পিছত যাত্ৰীসকলক ভোগ বিলোৱা হয়। তদুপৰি শিৱৰাত্ৰি উৎসৱ মহা ধুমধামেৰে মন্দিৰ প্ৰাঙ্গনত উদযাপন কৰা হয়। শিৱ ৰাত্ৰিৰ দিনা হলেশ্বৰ মন্দিৰত বিশাল মেলা বহে।

মন্দিৰ বিজড়িত প্ৰবাদ

প্ৰবাদ অনুসৰি এই অঞ্চলৰ এজন খেতিয়কে হাল বায় থাকোতে শিৱ লিঙ্গটি উদ্ধাৰ কৰে আৰু তাৰ পিছতে শিৱলিঙ্গটিত ঐশ্বৰিক গুণ দেখা পাই গাঁৱৰ ৰাইজে মন্দিৰ স্থাপন কৰি পূজা-অৰ্চনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। হল (বা নাঙল)ৰ সীৰলুত উদ্ধাৰ হোৱা হেতুকে মন্দিৰটোৰ নামো হলেশ্বৰ ৰখা হয়। মূল মন্দিৰৰ গৰ্ভগৃহত শিৱ লিঙ্গটি স্থাপন কৰা হৈছে। মন্দিৰৰ দুৱাৰ মুখত আছে নন্দীৰূপী বলধৰ মূৰ্তি। সংলগ্ন অইন চাৰিটা মন্দিৰটো গনেশ দেৱতা, হনুমান, বিশ্বকৰ্মা আৰু শনি দেৱতাৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। নামঘৰৰ বেৰত অংকিত কৰা হৈছে শ্ৰী কৃষ্ণৰ শৈশৱ কালৰ লীলাৰ খণ্ডচিত্ৰ। মন্দিৰ চৌহদত থকা পুখুৰীৰ মাজমজিয়াত সু-উচ্চ মহাদেৱৰ মূৰ্তি এটিও আছে। পূজা-অৰ্চনাৰ লগতে বিবাহ আদি মাঙ্গলিক বিধি-বিধান অনুষ্ঠিত কৰিবলৈও মন্দিৰ চৌহদত সু-ব্যৱস্থা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
ভাৰতী লিপি

ভাৰতী লিপি (; ISO: Bhārati) হৈছে ভি. শ্ৰীনিবাস চক্ৰৱৰ্তীৰ নেতৃত্বাধীন গৱেষক দল এটিয়ে আই আই টি মাদ্ৰাজত সৃষ্টি কৰা এটি নিৰ্মিত লিপি। ইয়াক ভাৰতীয় ভাষাৰ বাবে সাধাৰণ বা সংযোগী লিপি হিচাপে কাম কৰিব পৰাকৈ সাজি উলিওৱা হৈছে। এই Abugida লিপি বাওঁফালৰ পৰা সোঁফাললৈ পঢ়া হয়। ইয়াৰ স্বৰবৰ্ণৰ চিহ্নসমূহ প্ৰাৰম্ভিক আখৰৰ তলত, ওপৰত বা সোঁফালে ৰাখিব পাৰি। গুজৰাটী লিপিৰ দৰে ইয়াত বৰ্ণৰ ওপৰত চলন্ত আনুভূমিক ৰেখা বা মাত্ৰা দেখা নাযায়, যিটো দেৱনাগৰী আৰু অসমীয়া–বঙালী লিপিৰ এটা বৈশিষ্ট্য।

বিকাশ

যিদৰে লেটিন লিপিয়ে বহু ইউৰোপীয় ভাষাৰ বাবে সাধাৰণ লিপি হিচাপে কাম কৰে, তেনেদৰে ভাৰতী লিপিক ভাৰতীয় ভাষাৰ সাধাৰণ লিপি বা সংযোগকাৰী লিপি ৰূপে প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে, য’ত ভাৰত-আৰ্য ভাষা পৰিয়াল আৰু দ্ৰাবিড় ভাষা পৰিয়াল দুয়োটাকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

ইয়াৰ উপৰিও নিজস্ব লিখন পদ্ধতিৰ ব্যৱস্থা নথকা জনজাতীয় ভাষাসমূহৰ বাবেও ই লেখাৰ এক মাধ্যম ৰূপে কাম কৰিব।

ভি শ্ৰীনিবাস চক্ৰবৰ্তীয়ে আই আই টি মাদ্ৰাজত এই প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁৰ অধীনত এটি গৱেষক দলে এই লিপি বিকাশ কৰে।

লগতে চাওক

ব্ৰাহ্মী লিপি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিপি
শ্ৰেণী:এছীয় লিপি
মণ্ডি (১৯৮৩ চলচ্চিত্ৰ)

মণ্ডি (ইংৰাজী: মাৰ্কেট প্লেচ) ১৯৮৩ চনত শ্যাম বেনেগালৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন হিন্দী ভাষাৰ ছবি। লেখক গোলাম আব্বাছ ৰ এটি‍ উৎকৃষ্ট উৰ্দু চুটি গল্প আনন্দী ৰ আধাৰত আধাৰিত এই চলচ্চিত্ৰখনে এখন চহৰৰ মাজভাগত অৱস্থিত এখন পতিতালয়ৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে, যিটো অঞ্চলক কিছুমান ৰাজনীতিবিদে‍ ইয়াৰ মুখ্য স্থানৰ বাবে বিচাৰে। চলচ্চিত্ৰখন ৰাজনীতি আৰু পতিতাবৃত্তিৰ বিষয়ে‍ এক বিদ্ৰূপাত্মক কৌতুক আৰু ইয়াত শ্বাবানা আজমী, স্মিতা পাটিল আৰু নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ অভিনয় কৰিছে।

এই ছবিখনে ১৯৮৪ চনত নীতিশ ৰায়ৰ বাবেই শ্ৰেষ্ঠ কলা পৰিচালনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৪ চনত বম্বেৰ ফিল্মোষ্টাভত অনুষ্ঠিত হোৱা ইণ্ডিয়ান পেনোৰামাত ইয়াক নিৰ্বাচিত কৰা হয় আৰু লছ এঞ্জেলছ এক্সপ'জিচন (ফিল্মএক্স), ১৯৮৪ চনৰ হংকং আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু ১৯৮৩ চনৰ লণ্ডন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়।

মণ্ডি হৈছে সৰ্বাধিক সংখ্যক ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী (১২) অভিনেতা-অভিনেত্ৰী (স্মিতা পাটিল, শাবানা আজমী, নীনা গুপ্তা, নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ, ওম পুৰী, ছাইদ জাফৰী, অন্নু কাপুৰ, সতীশ কৌশিক, পংকজ কাপুৰ, অমৰীশ পুৰী, ইলা অৰুণ আৰু কে. কে. ৰাইনা) অভিনীত বোলছবি‍। ইয়াৰ উপৰিও চলচ্চিত্ৰখনত (৪) ফিল্মফেয়াৰৰ বাবে মনোনীত অভিনেতা-অভিনেত্ৰী (কুলভূষণ খাৰবন্দ, অনিতা কানৱাৰ, ৰত্না পাঠক শ্বাহ আৰু চনী ৰাজদান) অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

ছাউণ্ডট্ৰেক

ছবিখনৰ গীতৰ কথা মিৰ তাকি মিৰ, বাহাদুৰ শ্বাহ জাফৰ, ইনশা, মখদুম মহিউদ্দিন আৰু সৰৱাৰ দাণ্ডাৰ আৰু সংগীত বনৰাজ ভাটিয়াৰ।

আশা ভোছলেই স্মিতা পাটিলৰ বাবে আৰু প্ৰীতি সাগৰে নীনা গুপ্তাৰ বাবে কণ্ঠদান কৰে।
গান।
গায়ক
"চুভতি হে"
আশা ভোছলে
"ইশ্ক কে শ্বোলে"
আশা ভোছলে
"জাবানে বাদালতি হে"
আশা ভোছলে
"ছামশ্বীৰ বৰাহানা"
প্ৰীতি সাগৰ

বঁটা আৰু মনোনয়ন

বছৰ
বঁটা
শ্ৰেণী
মনোনীত ব্যক্তি (s)
ফলাফল
১৯৮৩
ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ কলা পৰিচালনা
নীতিশ ৰায়
বিজয়ী
১৯৮৪
ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী
শাবানা আজমী
নিৰ্বাচিত
শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰী
স্মিতা পাটিল
নিৰ্বাচিত
শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতা
নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ
নিৰ্বাচিত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উৰ্দু ভাষাৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অমৰ চিত্ৰ কথা

অমৰ চিত্ৰ কথা ( ভাৰতৰ মুম্বাইত অৱস্থিত ভাৰতীয় কমিক বুক প্ৰকাশন গোষ্ঠী। ১৯৬৭ চনত অনন্ত পাইয়ে এই কোম্পানীটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইয়াৰ অধিকাংশ কমিক ধৰ্মীয় কিংবদন্তি আৰু মহাকাব্য, ঐতিহাসিক ব্যক্তি আৰু জীৱনী, লোককথা আৰু সাংস্কৃতিক কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত।

সৃষ্টি আৰু প্ৰভাৱ

ভাৰতীয় শিশুসকলক তেওঁলোকৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ বিষয়ে শিকোৱাৰ প্ৰয়াসত অনন্ত পাইয়ে কমিক ছিৰিজখন আৰম্ভ কৰিছিল । ভাৰতীয় ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে গ্ৰীক আৰু ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পাৰে, কিন্তু নিজৰ ইতিহাস, পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথাৰ বিষয়ে অজ্ঞাত বুলি জানি তেওঁ স্তম্ভিত হৈ পৰিছিল। ১৯৬৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত দূৰদৰ্শনত এখন কুইজ প্ৰতিযোগিতা প্ৰচাৰিত হয়, য'ত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীৰ সৈতে জড়িত প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সহজেই দিব পাৰিছিল, কিন্তু "ৰামায়ণত ৰামৰ মাতৃ কোন আছিল?"-সেয়া নাজানিছিল৷

ইন্দ্ৰজাল কমিক্স ত্যাগ কৰাৰ পিছত অনন্ত পাইয়ে ৰেড ৰাইডিং হুড, স্নো হোৱাইট আৰু চেভেন ড্ৱাৰ্ফছ, জেক এণ্ড দ্য বিনষ্টাক আৰু পিনোকিঅ’ আদি ১০ খন আমেৰিকান সাধুকথাৰ অধিকাৰ ক্ৰয় কৰি অমৰ চিত্ৰ কথা (এ চি কে) আৰম্ভ কৰে। এ চি কেত দ্বাৰা মুক্তি পোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় কমিক আছিল কৃষ্ণ (ক্ৰমিক নম্বৰ #১১)

ওপৰৰ কাহিনীটো হৈছে ACK য়ে নিজে আগবঢ়োৱা সংস্কৰণ। কিন্তু আউটলুক আলোচনীয়ে এক পৰস্পৰ বিৰোধী মতামত দাঙি ধৰিছে যে অমৰ চিত্ৰ কথাৰ ধাৰণা আৰু প্ৰস্তাৱ জি কে অনন্ত্ৰম নামৰ বাংগালুৰুৰ গ্ৰন্থ বিক্ৰেতাই দিছিল যাৰ ফলত ১৯৬৫ চনত প্ৰথম অমৰ চিত্ৰ কথা কমিক্স কন্নড় ভাষাত প্ৰস্তুত হৈছিল— ইংৰাজী ভাষাত নহয়।অনন্ত্ৰামে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে ইংৰাজীত প্ৰকাশিত এচিকেৰ শিৰোনামবোৰ এঘাৰ নম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হয় কাৰণ প্ৰথম দহটা কানাড়া ভাষাত আছিল। অনন্ত্ৰামৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ১৯৬৫ চনৰ কানাড়া এ চি কে উদ্যোগটোৱে ব্যৱসায়িকভাৱে এক বৃহৎ সফলতা লাভ কৰিছিল যাৰ ফলত মুম্বাইৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত মিৰচান্দনীয়ে ইংৰাজী ভাষাত অমৰ চিত্ৰ কথাৰ ধাৰণাটো অনুসৰণ কৰিছিল। "তেওঁলোকে অনন্ত পাইক আনিলে"-অনন্ত্ৰামে এইদৰে কয়। তেওঁ কয়-"...আৰু (অনন্ত পায়ে) তেওঁ এটা শক্তিশালী দল আৰু এটা ডাঙৰ ব্ৰেণ্ড গঢ়ি তুলিছিল।"

১৯৭০ চনৰ শেষৰ ফালে এচিকেয়ে বছৰি ৫০ লাখ কপি বিক্ৰী হৈছিল আৰু মাহে প্ৰায় ৭ লাখ কপি বিক্ৰী হৈছিল। ইণ্ডিয়া বুক হাউছে ১৯৭৫ চনৰ ভিতৰত মাহত কমেও এখন কমিক বুক উলিয়াই আনিবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু কেতিয়াবা তাৰ সংখ্যা তিনিখনলৈ বাঢ়ে৷ প্ৰথম অৱস্থাত পাইয়ে কেইটামান গল্প নিজেই লিখিছিল যদিও অতি সোনকালেই তেওঁ লেখক আৰু সম্পাদকৰ এটা মূল দল নিয়োগ কৰিছিল, য'ত চুব্বা ৰাও, লুইছ ফাৰ্নাণ্ডেছ আৰু কমলা চন্দ্ৰকান্ত আছিল, যিসকলে কমিক বুকত ইতিহাসৰ প্ৰামাণ্যতা আৰু সুষম চিত্ৰণৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল৷ তেওঁলোক অমৰ চিত্ৰ কথাৰ চিনাকি হৈ পৰিছিল। মাৰ্গী শাস্ত্ৰী, দেবৰাণী মিত্ৰ আৰু চি.আৰ শৰ্মাৰ দৰে লেখকেও অমৰ চিত্ৰ কথাৰ সৃষ্টিশীল দলত যোগদান কৰে, অনন্ত পাইয়ে বেছিভাগ সময়তে সম্পাদক আৰু সহ-লেখকৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। উল্লেখযোগ্য চিত্ৰকৰসকল আছিল ৰাম ৱায়েৰকাৰ, যিয়ে অমৰ চিত্ৰ কথাৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ চিত্ৰ অংকন কৰিছিল৷ ইয়াৰোপৰি দিলীপ কদম, চি এম ভিটাংকৰ, সঞ্জীৱ ৱায়েৰকাৰ, সৌৰেন ৰয়, চি.ডি ৰানে, অশোক ডংগ্ৰে, ভি.বি. হালবে, জেফ্ৰি ফাউলাৰ, প্ৰতাপ মুলিক আৰু ইউছুফ লিয়েন ওৰফে ইউছুফ বেংগালুৰুৱালা আদি অমৰ চিত্ৰ কথাৰ মুখ্য কৰ্মীদলত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰকাশক
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু আলোচনী
মা (ৰুছ উপন্যাস)

মা বা মাডাৰ হ'ল ৰুছ ভাষাত ৰচিত এখন উপন্যাস। এই উপন্যাস মেক্সিম গৰ্কীৰ দ্বাৰা ৰচিত। মা উপন্যাসৰ বিষয় মূলতঃ আন্দোলনকাৰী কলঘৰ কৰ্মীৰ বিষয়ে। এই উপন্যাস পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে, আৰু কিছু চলচ্চিত্ৰও এই উপন্যাসৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত।

প্ৰভাৱিত ছবি

চেভলড পুডভকিনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মাডাৰ(মা)(১৯২৬)
মাৰ্ক ডনস্কইৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মাডাৰ(মা)(১৯৫৬)
গ্লেব পানফিলভৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মাডাৰ(মা)(১৯৯০)

প্ৰভাৱিত নাটক

জাৰ্মানীৰ বাৰ্টল্ট ব্ৰেচটৰ ১৯৩২ৰ নাটক ডা মাডাৰ(মা জনী) এই উপন্যাসৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত।

চৰিত্ৰ সমূহ

মা উপন্যাসত বিভিন্ন চৰিত্ৰ আছে। উপন্যাসখনৰ নায়ক হ'ল পাভেল। অন্য চৰিত্ৰ হ'ল পেলাগুএয়া ভ্লাচ'ভা-- পাভেলৰ মাক, আন্ড্ৰে', নাতাচা, চাচেংকা, ভ্যেচ'ভ্স্কিন'ভ, ৰেৱবিন, নিক'লায় ইভাহ্ন'ৱিচ, চ'ফ্যা আদি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উপন্যাস
আলু পৰঠা

আলু পৰঠা (শব্দগত অৰ্থ: 'আলু পৰাঠা') হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ এক পৰম্পৰাগত খাদ্য, যিটো আলু ভৰাই চেপেতা কৰি ঘূৰণীয়াকৈ বেলি লৈ তৈয়াৰ কৰা হয়।পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক পুৱাবেলাৰ আহাৰ হিচাপে খোৱা হয়।

ইয়াত ময়দা বা আটাগুৰি লোৱা হয়। আলু পিটিকা ৰ লগত, মছলাৰ মিশ্ৰণ (আমচুৰ, গৰম মছলা) ভালদৰে মিহলাই,ঘূৰণীয়া লাডুৰ ভিতৰত সাবধানে ভৰাই লোৱা হয়। এতিয়া বেলনীৰে বেলি তৈয়াৰ কৰা পৰঠা মাখন বা ঘিঁউৰ সৈতে গৰম তাৱাত ভাজি ৰন্ধা হয়। আলু পৰঠা সাধাৰণতে মাখন, চাটনি, দৈ বা ভাৰতীয় আচাৰৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

পৰঠাৰ গুণগত মানদণ্ড বেচি; আলু ভৰাই ভজা হ'লে ইয়াৰ কেলৰি (২৯০-৩৬০ কেলৰি) সাধাৰণ ৰ'টি (৬০ কেলৰি)তকৈ বেছি হয়।

যোধপুৰী জয়ফলী আলু পলক পৰঠা

ৰাজস্থানত যোধপুৰ জয়ফল (জাইফল) আৰু পালক (পালেং)ৰে ৰন্ধা আলুৰ বিশেষ ভৰ্তিৰে ভৰাই থোৱা আলু পৰঠাৰ বাবে জনাজাত।

তেলেগু পল্লেম অব্বাট্টু বা আলুগদ্দা কাৰা অব্বাট্টু

তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত পল্লেম অব্বাট্টু বা আলুগদ্দা কাৰা অব্বাট্টু আটাগুড়িৰ লগত টেঙা আলুৰ মিশ্ৰণ ভৰাই প্ৰস্তুত কৰা হয়। যিটো তাৰ পিছত অলপ তেল ব্যৱহাৰ কৰি গৰম তাৱাত ভজা হয়।[13] ইয়াক সকলো সময়ত সকলে উদ্দেশ্যত পৰিবেশন কৰাহয়।

লগতে চাওক

ৰুটিৰ বাচনৰ তালিকা
পাকিস্তানী খাদ্য
ভাৰতীয় খাদ্য

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী