ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
এছিয়ান আমেৰিকান মহাকাশচাৰীসকলৰ তালিকা

ক্ৰমিক নং
ফটো
নামজন্ম তাৰিখ
বংশাৱলীৰ দেশ
জন্মৰ দেশ
মন্তব্য
অভিযানসমূহ
১

এলিছন অ'নিযুকাজুন ২৪, ১৯৪৬

মহাকাশত প্ৰথম জাপানীজ আমেৰিকান। স্পেছ চাটল্ চেলেঞ্জাৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু।
STS-51-C (জানুৱাৰী ২৪, ১৯৮৫)STS-51-L (জানুৱাৰী ২৮, ১৯৮৬)
২

টেইলৰ গুন-জিং ৱাংজুন ১৬, ১৯৪০

মহাকাশত প্ৰথম চাইনীজ আমেৰিকান মহাকাশচাৰী।
STS-51-B (এপ্ৰিল ২৯, ১৯৮৫)
৩

ফ্ৰেংকলিন চাং-ডিয়াজএপ্ৰিল ৫, ১৯৫০

STS-61-C (জানুৱাৰী ১২, ১৯৮৬)STS-34 (অক্টোবৰ ১৮, ১৯৮৯)STS-46 (জুলাই ৩১, ১৯৯২)STS-60 (ফেব্ৰুৱাৰী ৩, ১৯৯৪)STS-75 (ফেব্ৰুৱাৰী ২২, ১৯৯৬)STS-91 (জুন ২, ১৯৯৮)STS-111 (জুন ৫, ২০০২)
৪

ইউজিন ট্ৰিনাহছেপ্তেম্বৰ ১৪, ১৯৫০

মহাকাশত প্ৰথম ভিয়েটনামীজ আমেৰিকান মহাকাশচাৰী।
STS-50 (জুন ২৫, ১৯৯২)
৫

লেৰয় চিয়াওআগষ্ট ২৮, ১৯৬০

ISS অভিযান ১০ত কাম কৰিছিল।
STS-65 (জুলাই ৮, ১৯৯৪)STS-72 (জানুৱাৰী ১১, ১৯৯৬)STS-92 (অক্টোবৰ ১১, ২০০০)Soyuz TMA-5 (অক্টোবৰ ১৪, ২০০৪)
৬

এড্ লুজুলাই ১, ১৯৬৩

ISS অভিযান ৭ত কাম কৰিছিল।
STS-84 (মে ১৫, ১৯৯৭)STS-106 (ছেপ্তেম্বৰ ৮, ২০০০)Soyuz TMA-2 (এপ্ৰিল ৬, ২০০৩)
৭

কল্পনা চাওলামাৰ্চ ১৭, ১৯৬২

মহাকাশত প্ৰথম ভাৰতীয় আমেৰিকান মহাকাশচাৰী। স্পেছ চাটল্ ক'লম্বিয়া দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু।
STS-87 (নৱেম্বৰ ১৯, ১৯৯৭)STS-107 (জানুৱাৰী ১৬, ২০০৩)
৮

মাৰ্ক এল. পোলানস্কিজুন ২, ১৯৫৬

মহাকাশত প্ৰথম কোৰিয়ান আমেৰিকান মহাকাশচাৰী।
STS-98 (ফেব্ৰুৱাৰী ৭, ২০০১)STS-116 (ডিচেম্বৰ ৯, ২০০৬)STS-127 (জুলাই ১৫, ২০০৯)
৯

ডেনিয়েল এম. টানিফেব্ৰুৱাৰী ১, ১৯৬১

ISS অভিযান ১৬ত কাম কৰিছিল।
STS-108 (ডিচেম্বৰ ৫,২০০১)STS-120 (অক্টোবৰ ২৩, ২০০৭)STS-122 (ফেব্ৰুৱাৰী ৭, ২০০৮)
১০

সুনীতা পাণ্ড্যা উইলিয়ামছছেপ্তেম্বৰ ১৯, ১৯৬৫

ISS অভিযান ১৪/১৫ আৰু অভিযান ৩২/৩৩ত কাম কৰিছিল। ISSৰ দ্বিতীয় মহিলা কমাণ্ডাৰ।
STS-116/117 (ডিচেম্বৰ ৯, ২০০৬)
১১

জেল এল. লিণ্ডগ্ৰেনজানুৱাৰী ২৩, ১৯৭৩

২০০৯ চনত নাছা মহাকাশ গোট ২০লৈ নিৰ্বাচিত। ২০১৫ চনৰ জুন মাহত Soyuz TMA-17Mৰ সৈতে অভিযান ৪৪ৰ অংশ হিচাপে ISSলৈ তেঁওক লঞ্চ কৰা হৈছিল।

শ্ৰেণী:মহাকাশচাৰী
*
বিপাক ক্ৰিয়া

]]) গঠন
বিপাক হৈছে কোনো জীৱৰ দেহত সংঘটিত সমষ্ট ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া।

বিপাক ২ প্ৰকাৰ। বিশ্লেষণ বা কেটাবলিক, যি বৃহৎ জৈৱ পদাৰ্থক ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অংশলৈ বিভক্ত কৰে আৰু সংশ্লেষণ বা এনাবলিক, যি অসংখ্য ক্ষুদ্ৰ অংশ সংযুক্ত কৰি বৃহৎ পদাৰ্থৰ গঠন কৰে, যেনে প্ৰ'টিন আৰু নিউক্লিক এচিড।

বিপাকত সংঘটিত ক্ৰিয়া-বিক্ৰিয়াই বিপাকীয় পথ অনুসৰণ কৰে, য'ত এটা ৰসায়ন উৎসেচকৰ সহায়ত বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ মাধ্যমেদি অন্য এটা ৰসায়নলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। বিপাকৰ বাবে উৎসেচকৰ আবশ্যক।

কোনো উপাদান জীৱৰ বাবে পুষ্টিকৰ নে বিষাক্ত সেইটো বিপাকীয় পথে নিৰ্ধাৰণ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে­, কিছুমান প্ৰকোষকেন্দ্ৰী জীৱই হাইড্ৰ'জেন ছালফাইডক পুষ্টি হিচাপে ব্যবহাৰ কৰে, যদিও এই গেছ প্ৰাণীৰ বাবে ক্ষতিকৰ। বিপাকৰ গতি, হাৰে এটা জীৱক কিমান খাদ্যৰ প্ৰয়োজন তাক নিৰ্ধাৰণ কৰে।

বিপাকৰ এটা আকৰ্ষণীয় বৈশিষ্ট্য হ'ল বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ মাজত মৌলিক বিপাকীয় পথ আৰু উপাদান একে হয়। উদাহৰণস্বৰূপে­ চাইট্ৰিক এচিড চক্ৰৰ intermediates নামে পৰিচিত কাৰ্বক্সিলিক এচিড যি ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ Escherichia Coliৰ দৰে এককোষী জীৱৰ পৰা হাতীৰ দৰে বৃহৎ জীৱৰ মাজতো পোৱা যায়। এই আকৰ্ষণীয় মিলৰ কাৰণেই বিৱৰ্তনৰ ইতিহাসত ইয়াৰ প্ৰাচীন পদাৰ্পণ।

প্ৰধান জৈবৰসায়নিক

thu­mb|ট্ৰাই আচাইলগ্লিচাৰল লিপিডৰ গঠন।

প্ৰাণী, উদ্ভিদৰ গঠনৰ অধিকাংশই এমিন' এচিড, কাৰ্ব'হাইড্ৰেট আৰু লিপিডৰ অণুৰ দ্বাৰা গঠিত। এই ৰসায়নবোৰ জীৱনৰ বিপাকীয় ক্ৰিয়া-বিক্ৰিয়াৰ বাবে অত্যাৱশকীয়, সংশ্লেষণৰ মাধ্যমত কোষ আৰু কলাৰ তৈয়াৰ কৰে বা বিশ্লেষণৰ মাধ্যমত শক্তিৰ উৎস হিচাপে ব্যবহাৰ কৰে। এই উপাদানবোৰ একত্ৰিত হৈয়ে প্ৰ'টিনৰ দৰে বহুযোগী তৈয়াৰ কৰে।
অনুৰ প্ৰকাৰ
একযোগী গঠনৰ নাম
বহুযোগী গঠনৰ নাম
বহুযোগীৰ উদাহৰণ
এমিন' এচিড
এমিন' এচিড
প্ৰ'টিন (বা বহুপেপ্টাইড)
আঁহযুক্ত প্ৰ'টিন আৰু গোলাকাৰ প্ৰ'টিন
শৰ্কৰা
এক শৰ্কৰা
বহু শৰ্কৰা
স্বেতসাৰ, গ্লাইক'জেন আৰু চেলুল'জ
নিউক্লিক এচিড
নিউক্লিঅ'টাইড
বহুনিউক্লিঅ'টাইড
ডি এন এ আৰু আৰ এন এ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
স্ব-সেৱা পক্ষপাতিতা

স্ব-সেৱা পক্ষপাতিতা হৈছে এনে একধৰণৰ বোধগত পক্ষপাতিতা যি আত্ম-মৰ্যাদা বৰ্তাই ৰখা আৰু প্ৰোজ্জ্বল কৰাৰ প্ৰৱণতাটোৰ দ্বাৰা কক্ষচ্যুত হয়৷ এইয়া এনে এটা প্ৰৱণতা য'ত মানুহে নিজকে অধিক অনুকূলভাৱে সজাবলৈ যত্নৱান হয়৷ তেওঁলোকে সাফল্যবোৰক নিজৰ সামৰ্থ আৰু প্ৰচেষ্টাৰ লগত সংযুক্ত কৰে আৰু বিফলতাবোৰক বাহ্যিক কাৰক একোটালৈ ঠেলি দিয়ে৷ যেতিয়া ব্যক্তিসকলে নেতিবাচক সঁহাৰিৰ বৈধতাক নাকচ কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ শক্তি-সামৰ্থ আৰু প্ৰাপ্তিসমূহত মনোযোগ দিয়ে; কিন্তু ত্ৰুটি অথবা পৰাজয়বোৰক অৱমাননা কৰে৷ দলগত সাফল্যৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে গোটৰ অইনসকল সদস্যতকৈ নিজে অধিক মাত্ৰাত কৃতিত্ব ল'ব বিচাৰে৷ নিজৰ ইগ'ক তেওঁলোকে আশংকা আৰু আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে৷ এনেধৰণৰ বোধগত আৰু দৃষ্টিগত প্ৰৱণতাই বিভ্ৰম আৰু ত্ৰুটিৰ জন্ম দিয়ে; কিন্তু তেওঁলোকে আত্ম-মৰ্যাদাক নায্যতা দিবলৈ নিজৰ প্ৰতি এক সেৱামূলক মনোভংগীৰ প্ৰদৰ্শন কৰে৷

উদাহৰণস্বৰূপে, এগৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে পৰীক্ষাত লাভ কৰা ভাল নম্বৰটোক নিজৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু অনুশীলনৰ লগত সংযোগ কৰে, কিন্তু পৰীক্ষাত নিম্নমানৰ প্ৰদৰ্শন দেখুৱালে তেওঁ কেতিয়াবা শিক্ষকৰ দুৰ্বল শিকনশৈলী আৰু পক্ষপাতদুষ্ট প্ৰশ্নকাকতৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি স্ব-সেৱা পক্ষপাতিতাৰ নিদৰ্শন দেখুৱায়৷ অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে, বিভিন্ন পৰিস্থিতিত একেধৰণৰ আৰোপনৰ সহায় লোৱা হয়৷ উদাহৰণস্বৰূপে, কৰ্মক্ষেত্ৰ আন্তঃব্যক্তিগত সম্বন্ধ, ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰ, আৰু উপভোক্তাৰ সিদ্ধান্তসমূহ৷

ইতিহাস

স্ব-সেৱা পক্ষপাতিতাৰ তত্ত্বটো '৭০ৰ শেষৰফালে আৰু '৮০ৰ আগভাগত চৰ্চালৈ আহিছিল৷ দিনকদিনে এইটো বিষয়ত আলোচনা বাঢ়ি গ'ল আৰু একাংশ মানুহৰ মাজত এই প্ৰসংগটোৱে গুৰুত্ব বিচাৰি পালে৷১৯৭১ চনত এটা আশংকাই গা কৰি উঠিছিল যে, এইটো ধাৰণা ভুল হিচাপে প্ৰমাণিত হ'ব; যিটোৰ ডিক্সনৰ বোধগম্য প্ৰতিৰক্ষা অনুমানৰ (perceptual defense hypothesis) সৈতে সাদৃশ্য আছে৷ অৱশ্যে, এতিয়া এই তত্ত্বটো দৃঢ়ভাৱে সংস্থাপিত হ'ল৷ আৰোপন পক্ষপাতিতাৰ গৱেষণাৰ সময়ত এই তত্ত্বটো বিকাশ চলি আছিল৷ ফ্ৰিটয হেইডাৰে অনুধাৱন কৰিছিল যে, অনিৰ্ধাৰিত পৰিস্থিতিত মানুহে নিজৰ প্ৰয়োজন অনুসাৰে নিজা আৰোপন গঢ়ি তোলে৷ ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে নিজৰ দৃষ্টিভংগী আৰু আত্ম-মৰ্যাদাক বৰ্তাই ৰখাৰ প্ৰয়াস এটা কৰে৷ উক্ত বিশেষ প্ৰৱণতাটোৱে আমি আজি চিনি পোৱা স্ব-সেৱা পক্ষপাতিতা হিচাপে জনাজাত হৈছে৷ ১৯৭৫ চনত মিলাৰ আৰু ৰছে এটা পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল৷ এই পৰীক্ষাটোৱে কেৱল স্ব-সেৱা পক্ষপাতিতাৰেই নহয়, সাফল্য আৰু বিফলতাৰ ক্ষেত্ৰত উত্থাপন কৰা আৰোপনসমূহকো সাঙুৰি লৈছিল৷ তেওঁলোকে যুক্তি দৰ্শাইছিল যে, মানুহে তৈয়াৰ কৰি লোৱা স্ব-সেৱা পক্ষপাতিতা যুক্তিসন্মত আৰু এজন ব্যক্তিৰ আত্ম-মৰ্যাদাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত ই নিৰ্ভৰশীল নহয়৷ ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে-যদিহে এটা বিশেষ ঘটনাৰ ফলাফল ব্যক্তিজনে ভবাধৰণে একেজাতীয় হৈ থাকে, তেতিয়া তেওঁলোকে স্বভাৱগত (আভ্যন্তৰীণ) কাৰকসমূহৰ ফালে আঙুলিয়াব৷ আনহাতে ফলাফল যদি ব্যক্তিজনে ভবাধৰণে নহয়, তেতিয়া তেওঁলোকে পৰিৱেশসৃষ্ট উপাদান আৰু চৌপাশৰ বাহ্যিক কাৰকবোৰক দোষাৰোপ কৰিব৷

লগতে চাওক

ডেনিয়েল কাহনেমেন
বোধগত পক্ষপাতিতা
নিশ্চিতকৰণ পক্ষপাতিতা
প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:বোধগত পক্ষপাতিতা
লোকনাথ গোস্বামী

লোকনাথ গোস্বামী অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কণ্ঠশিল্পী, সংগীত ব্যৱস্থাপক আৰু সমাজকৰ্মী। মঘাই বোলে ঢোলৰ মাত, আমোলমোল শেৱালিৰ গোন্ধ আদিৰ দৰে চিৰসেউজ গীতসমূহৰ জৰিয়তে তেওঁ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। তেওঁ আকাশবাণী ডিব্ৰুগড়ৰ এগৰাকী অনাতাঁৰ শিল্পী আছিল। ২০১৯ চনৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেখেতক অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদে মঘাই ওজা বঁটা প্ৰদান কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

হাস্যৰসৰ বা হাস্য-ব্যংগ সাহিত্যৰ সাধাৰণ মানুহৰ মাজত যিটো প্ৰভাৱ সেইটো অতি সুদূৰপ্ৰসাৰীৰ আৰু সাংঘাতিক বুলি মই ভাবোঁ। মই জীৱনত যেতিয়া লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু পঢ়িছোঁ, তেতিয়া দেখিছোঁ যে সেই সাধুসমূহৰ মাজেদিয়েই হওক বা সেই সময়ৰ গীত-মাতবোৰৰ মাজেদিয়েই হওক বা কৃপাবৰ বৰবৰুৱাৰ কাৰ্টুন ছবিবোৰৰ মাজেদিয়েই হওক সেইবোৰ হাস্য-ব্যংগৰ উৎকৃষ্ট সমল আছিল।
অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ভেটিটো হ’ল গ্ৰাম্য সংস্কৃতি।
ভাওনাৰ যিবোৰ শিশু চৰিত্ৰ হয় একলব্য হওক, ভক্ত প্ৰহ্লাদ হওক তাৰ পাছতে অন্ধ মুনিৰ অভিশাপ তাত সিন্ধু মুনি, হৰিশ্চন্দ্ৰ উপাখ্যান এইবোৰৰ কাহিনীবোৰ বৰ মূল্যবোধৰ কাহিনী। সেইবোৰৰ পৰা কিবা এটা সততা, মানুহক ভালপোৱা আৰু জীৱনৰ মূল্যবোধৰ শিক্ষা এটা পাইছিলোঁ।
মোৰ জীৱনৰ টাৰ্নিং পইণ্ট আচলতে নামৰূপলৈ চাকৰি কৰিবলৈ যোৱাটো। নামৰূপত গৈ মই এটা বেলেগ পৰিবেশ পালোঁ। তালৈ গৈ মই এখন কচমপলিটান চচাইটি দেখিলোঁ। আচলতে বৰঅসমখনক জানিব খুজিলে আপুনি কোকোৰাঝাৰলৈও যাব লাগিব কাকপথাৰলৈও যাব লাগিব। গৌৰীপুৰলৈও যাব লাগিব গোগামুখলৈও যাব লাগিব। হাফলংলৈও যাব লাগিব ডিফুলৈও যাব লাগিব, ওদালগুৰিলৈও যাব লাগিব আৰু বৰপেটা, বটদ্ৰবা সত্ৰলৈও যাব লাগিব।
মই মোৰ গানত কৈছোঁ যে “ৰংপী ৰাভা বসুমতাৰী নহয় ভিন পৰ” এই গীতটো মোৰ একেবাৰে হৃদয়ৰ পৰা ওলাই অহা গীত। কাগজত কেৱল কেচেট কৰিবলৈ লিখা গান নহয়।
সাংস্কৃতিক জগতখনত নতুন নতুন কাম কৰি থাকিবলৈ এপ্ৰিচিয়েচনৰ খুব দৰকাৰ। উৎসাহ উদ্দীপনাৰ খুব দৰকাৰ। বহু ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ অভাৱে মানুহক অলপ হতাশো কৰে।
বিহুটো এতিয়া মধ্যবিত্তৰ পৰিচয়সূচক। অসমীয়া মধ্যবিত্ত যিফালে গৈছে বিহু সেইফালে গৈছে। মধ্যবিত্তৰ যদি পাখি গজিছে বিহুৰো পাখি গজিছে। মধ্যবিত্তই যদি উনৈশত বা বলাইছে বিহুৱেও উনৈশত বা বলাইছে। সেইবাবে, এই যে বিহুত কোনে মঞ্চত কি গাইছে নাগাইছে এইটো সমালোচনা কৰিবলৈ যোৱা হয়, এইবোৰ খুব উপৰুৱা কথা।মধ্যবিত্তৰ চৰিত্ৰ নুবুজিলে বিহু সম্পৰ্কীয় আলোচনা সমালোচনা বৃথা।
মই ভাবোঁ প্ৰগতি জাতীয় কথাবোৰ মুখৰ কথাত নহয়। ন্যায় নিষ্ঠা, আদৰ্শ এইবোৰ নাথাকিলে কেৱল মুখৰ কথাত প্ৰগতি নহয়।
যিটো জাতিৰ নতুন সৃষ্টি নাই সেই জাতি মৰি গ’লেও বেয়া পাই লাভ নাই। মই বেয়া নাপাওঁ।
মানুহ মূলতঃ অনুভৱী।দুখত দুখ, সুখত সুখ। হাঁহিলে হাঁহে, কান্দিলে কান্দে। গতিকে এনেকুৱা নহয় যে কিছুমান শিল্পীয়ে অকল সংগ্ৰামৰ গীতেই গায়। হৃদয়ত প্ৰেম-পিৰীতিৰ অনুভূতিও থাকে তাৰো বহিঃপ্ৰকাশ কেতিয়াবা নিজৰ নিজৰ সৃষ্টিৰ যোগেদি হয়।

উৎস
সাৰদা দেৱী

সাৰদা দেৱী (; ২২ ডিচেম্বৰ ১৮৫৩- ২০ জুলাই ১৯২০) আছিল ঊনৈশ শতিকাৰ বিশিষ্ট বঙালী ধৰ্মগুৰু ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ পত্নী, সাধনসঙ্গিনী আৰু ৰামকৃষ্ণ মঠ আৰু মিছনৰ সংঘজননী। ভক্তসকলে তেওঁক শ্ৰীশ্ৰী মা নামেৰে সম্বোধন কৰে। ৰামকৃষ্ণ আন্দোলনৰ বিকাশ আৰু প্ৰসাৰত তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে৷

বেঙ্গল প্ৰেচিডেঞ্চিৰ জয়ৰামবাটী গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। বিবাহৰ পূৰ্বে তেওঁৰ নাম আছিল সাৰদামণি মুখোপাধ্যায়। মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে তেওঁৰ ৰামকৃষ্ণৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। অৱশ্যে কৈশোৰ কাল নোপোৱালৈকে তেওঁ স্বামীৰ সৈতে দেখা কৰাৰ সুযোগ পোৱা নাছিল। তেওঁৰ জীৱনীকাৰসকলৰ মতে গাৰ্হস্থ আৰু সন্ন্যাস জীৱনৰ আদৰ্শ স্থাপন কৰাৰ বাবে তেওঁলোকে অবিচ্ছিন্ন ব্ৰহ্মচৰ্যৰ অনুশীলন কৰিছিল। শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ মৃত্যুৰ পিছত সাৰদা দেৱীয়ে অৱশিষ্ট জীৱন জয়ৰামবাটী আৰু কলকাতাৰ ‘উদ্বোধন ভৱন’ত কটাইছিল। তেওঁৰ সমগ্ৰ জীৱন স্বামী, ভাতৃ আৰু পৰিয়ালবৰ্গ আৰু তেওঁৰ আধ্যাত্মিক সন্তানসকলৰ প্ৰতি সেৱা আৰু আত্মত্যাগত উৎসৰ্গিত আছিল। গুৰুৰ প্ৰয়ানৰ পিছত ভক্তসকল উপদেশ আৰু উৎসাহ লাভৰ আশাত তেওঁৰ কাষলৈ ধাপলি মেলিছিল। তেওঁ নিজৰ জীৱনকালত তথা মৃত্যুৰ পিছত ভক্তসকলৰ দ্বাৰা মহাশক্তিৰ অৱতাৰ ৰূপে পূজিত হৈছিল। পশ্চিবঙ্গৰ বাঁকুড়া জিলাৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁও জয়ৰামবাটীত এটা দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। দেউতাক ৰামচন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায় আৰু মাক শ্যামাসুন্দৰী দেৱী অন্যন্ত ধৰ্মপৰায়ণ ব্যক্তি আছিল। তেওঁৰ পিতৃকূল মুখোপাধ্যায় বংশ পুৰুষানুক্ৰমে ৰামৰ উপাসক আছিল। সাৰদা দেৱী মাক-দেউতাকৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা। জন্মৰ পিছত তেওঁৰ নাম প্ৰথমে ‘ক্ষেমঙ্কৰী’ ৰখা হৈছিল। ৰাশি অনুসৰি তেওঁৰ নাম ৰাখিছিল ‘ঠাকুৰমণি’। পিছত ক্ষেমেঙ্কৰী নামটো আঁতৰাই সাৰদামণি ৰখা হয়। ৰামকৃষ্ণ মুখোপাধ্যায়ে কৃষিকৰ্ম আৰু পুৰোহিতালী কৰি জীৱন-নিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু তিনিজন ভায়েকক প্ৰতিপালন কৰিছিল। দৰিদ্ৰ হ’লেও ৰামচন্দ্ৰ আছিল পৰোপকাৰী আৰু দানশীল ব্যক্তি। সাৰদা দেৱীৰ জন্মৰ পিছত কাদম্বিনী নামেৰে এজনী জীয়ৰী আৰু প্ৰসন্নকুমাৰ, উমেশচন্দ্ৰ, কালীকুমাৰ, বৰদাপ্ৰসাদ আৰু অভয়চৰণ নামে পাঁচজন পুত্ৰসন্তান উপজিছিল।

বিবাহ

১৮৫৯ চনৰ মে’ মাহত সেই সময়ৰ গ্ৰাম্যপ্ৰথা অনুসৰি মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে তেওঁৰ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ সৈতে বিবাহ হয়। ৰামকৃষ্ণৰ বয়স তেতিয়া তেইছ বছৰ। বিয়াৰ পিছত সাৰদা মাক-দেউতাৰ তত্ত্বাৱধানতে ৰ’ল। ৰামকৃষ্ণ দক্ষিণেশ্বৰলৈ উভতি যায়। ওঠৰ বছৰ বয়সত তেওঁ শুনে যে তেওঁৰ স্বামী এজন মহান সন্তলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। তেতিয়া তেওঁ স্বামীক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ দক্ষিণেশ্বৰলৈ অহাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

এই সময়ত ৰামকৃষ্ণই সাৰদা দেৱী আৰু দিব্য মাতৃকাক অভিন্ন জ্ঞান কৰি ষোড়শী পূজাৰ আয়োজন কৰে। কালীৰ আসনত বহুৱাই পুষ্প আৰু উপাচাৰৰে শ্ৰীৰামকৃষ্ণই পূজা কৰে। তেওঁলোকৰ বৈবাহিক জীৱন আছিল এক শুদ্ধ আধ্যাত্মিক সংগত।

মৃত্যু

১৯২০ চনৰ ২০ জুলাইত ৰাতি দেৰ বজাত কলকাতাৰ উদ্বোধন ভৱনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। বেলুড় মঠত গংগাৰ তীৰত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Official Website of Sri Sarada Math
Sarada maa stotra written by Swami Abhedananda
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
পাৰ্ৱতিপ্ৰসাদ বৰুৱা

পাৰ্ৱতিপ্ৰসাদ বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী কবি-সাহিত্যিক, গীতিকাৰ, চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাতা আৰু নাট্যকাৰ। তেওঁ গীতিকবি ৰূপে পৰিচিত আছিল। তেওঁ ১৯৪০ চনত ৰূপহী নামৰ কথাছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। ছাত্ৰাৱস্থাতেই তেওঁ “থুপিতৰা’’ নামেৰে এখন হাতেলিখা আলোচনী উলিয়াইছিল।পাৰ্ৱতিপ্ৰসাদ বৰুৱাই ১৯৬১ চনত গোৱালপাৰাত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ সংগীত সন্মিলনৰ সভাপতিৰ আছিল।

উদ্ধৃতি

পূজোঁ আহা আই মাতৃৰ চৰণ কমলউঠক বাজি জয়ধ্বনি পৰম মংগল।পূজাৰ দ’লৰ চন্দন চ’ৰাবন্তি জ্বলাই উজ্জ্বল কৰাসুপৱিত্ৰ কৰা ঢালি শান্তিয়নী জল।
নোবোলোঁ তোক সোণৰ অসমমাটিৰ অসম আই।সোণতকৈয়ো যে চ’ৰা এই মাটিএয়ে মোৰ ওপজা ঠাই।

মন্তব্য

অসমীয়া সাহিত্য-ভঁৰালত পাৰ্ৱতিপ্ৰসাদৰ অৰিহণা লেখত বিছি নহ’লেও জোখত গধুৰ আৰু মূল্যবান-অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা।
চাহ-বাগিচাকেইখনৰ কাৰণে অসমীয়া ৰাইজে বৰুৱাক স্মৰণ নকৰে, স্মৰণ কৰিব আমাৰ সাহিত্য পুঁজিলৈ মানুহজনে যি বৰঙণি যোগাই গ’ল, তাৰ বাবেহে। স্মৰণ কৰিব সাহিত্য ভঁৰাললৈ আগবঢ়োৱা সোণৰ সোলেঙৰ বাবে, সোণৰ হৰিণাৰ স্বপ্নেৰে মানুহৰ মন জাতিষ্কাৰ কৰা বাবে। আমাৰ এই ক্ষুদ্ৰ পৃথিৱীৰ আন্ধাৰ বুকুত যিকণ জোনাকৰ পোহৰ ছটিয়াই গ’ল তাৰ বাবে।- হেম বৰুৱা
পাৰ্ৱতিপ্ৰসাদ গীতিকাৰ। গীতৰ মূল ধৰ্ম সুৰ আৰু আবেগ-সঞ্চাৰি ভাব। আকাশ বিহাৰী চৰাইৰ পাখিৰ দৰে গীতৰ শব্দভাৰ পাতল, আকৌ প্ৰতিটো শব্দ ভাবৰ পৰশ-পাথৰত শোধিত হৈ উজ্জ্বল আৰু দীপ্তিমান। শব্দব্ৰহ্ম এই কথা বঢ়িয়াকৈ গীতত প্ৰযোজ্য। -বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা
“মায়াৰ কুঁৱলীত আবৃত মহাজীৱনৰ বন্তিক হাতত তুলি ধৰাৰ মানুহৰ যি স্বপ্ন, তাৰ প্ৰতীক হ’ল এই সোণৰ সোলেং।- সোণৰ সোলেং নৃট্য-নাটিকা সম্পৰ্কে ড°মহেশ্বৰ নেওগ

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
চুম্বক

]]ত লোৰ গুড়ি আকৰ্ষিত হোৱা দেখা গৈছে।

চুম্বক (গ্ৰীকৰ পৰা , "মেগনেছিয়া শিল") হৈছে এবিধ পদাৰ্থ যি চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ ক্ষেত্ৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। এই চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ অদৃশ্য যদিও চুম্বকৰ এটা তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বৈশিষ্টৰ বাবে দায়বদ্ধ, এই শক্তিৰ বাবে চুম্বকে অন্য পদাৰ্থ যেনে লো, নিকেল,ক'বাল্ট ইত্যাদি আকৰ্ষণ আৰু অন্য চুম্বকক বিকৰ্ষণ কৰিব পাৰে।

ইতিহাস

অতীজৰ মানুহসকলে চুম্বকীয় শক্তিৰ বিষয়ে চুম্বকশিলা(lodestone)ৰপৰা শিকিছিল। চুম্বকশিলা হৈছে লোৰ আকৰ। ই প্ৰাকৃতিক ভাৱে উৎপন্ন হোৱা চুম্বক, যি লোৰ টুকুৰা আকৰ্ষণ কৰে। গ্ৰীক ভাষাত "চুম্বক"ৰ অৰ্থ হৈছে "মেগনেছিয়াৰ পৰা পোৱা শিল", পুৰণি গ্ৰীচৰ এটি ভাগ য'ত চুম্বকশিলা পোৱা গৈছিল। চুম্বকশিলা বিলাক ওলোমাই ৰাখি চুম্বকীয় কম্পাচৰ উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল। প্ৰায় ২৫০০ বছৰ মানৰ আগতেই গ্ৰীচ, চীন আৰু ভাৰতবৰ্ষত চুম্বকৰ ব্যৱহাৰৰ চিন পোৱা গৈছে।

১২শৰপৰা ১৩শ শতিকাৰ ভিতৰত চীন, ইউৰোপ আৰু অন্য ঠাইত জাহাজৰ গতিপথ নিৰ্দেশন কৰিবলৈ চুম্বকীয় কম্পাচৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল।

চুম্বকৰ মেৰু

আমাৰ সুবিধা অনুসৰি চুম্বকৰ দুটা মেৰু আছে বুলি ধৰা হয়: উত্তৰ মেৰু আৰু দক্ষিণ মেৰু। এই মেৰু দুটাৰ সহায়ত চুম্বকৰ দুয়োটা বিপৰীত কাষকহে বুজোৱা হয়। যদি এটুকুৰা চুম্বক ভাঙি উত্তৰ মেৰু আৰু দক্ষিণ মেৰুক পৃথক কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়, তেতিয়া আমি পুনৰ দুটুকুৰা চুম্বকহে পাম। এই দুটুকুৰা চুম্বকত দুয়োটা মেৰু থাকিব।

ব্যৱহাৰ

]]য়ে এটি পাতল চুম্বকৰ প্ৰলেপত ইয়াৰ তথ্যসমূহ সাঁচি ৰাখে
বৈদ্যুতিক মটৰ আৰু জেনেৰেটৰ: বৈদ্যুতিক মটৰে বিদ্যুত শক্তিক যান্ত্ৰিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। জেনেৰেটৰ হৈছে ইয়াৰ বিপৰীত: ই যান্ত্ৰিক শক্তিক বিদ্যুত শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।

চিকিৎসা বিজ্ঞান: চিকিৎসালয় সমূহত "চুম্বকীয় অনুনাদ"ৰ সহায়ত আলোকছবিৰ সৃষ্টি (magnetic resonance imaging) কৰাত চুম্বকৰ ব্যৱহাৰ হয়।

ৰেকৰ্ডিঙ মিডিয়া: সাধাৰণ অডিঅ' কেছেট সমূহো চুম্বকৰ ফিতাৰে নিৰ্মিত। কম্পিউটাৰৰ ফ্লপি ডিস্ক(Floppy Disk) আৰু হাৰ্ড ডিস্ক(Hard Disk) সমূহে এটি পাতল চুম্বকৰ প্ৰলেপত ইয়াৰ তথ্যসমূহ সাঁচি ৰাখে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

HyperPhysics E/M
Detailed Theory on Designing a Solenoid
Video: The physicist Richard Feynman answers the question, Why do bar magnets attract or repel each other?
Articles, tutorials and other educational information about magnets
Answers to several questions from curious kids about magnets
Magnetic units discussed
EU requires warning on toys containing magnets
Information on Permanent Magnets
About Magnets
International Magnetics Association
Online magnetic pull force calculator
Magnet (How Products Are Made Volume 2)

শ্ৰেণী:পোখালি (পদাৰ্থ বিজ্ঞান)
শ্ৰেণী:চুম্বকত্ব‎
বুদ্ধভদ্ৰ

ধ্যান গুৰু বুদ্ধভদ্ৰ বা বাটুও শ্বাওলিন মঠৰ প্ৰথম সন্যাসী ভিক্ষু। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঐতিহ্য ৰেচম পথৰ মাজেৰে ইৰাণী বংশৰ পৰা আহিছিল।

প্ৰাক্তন পণ্ডিতসকলে মাউণ্ট শ্বুয়াং-ফেং ষ্টুপত গোট খায় আৰু প্ৰত্যেকেই ডাৰ্ক প্ৰিন্সিপলৰ কথা কয়ত তেওঁৰ বিষয়ে তলত দিয়া উল্লেখ আছে: "ধ্যান গুৰু বুদ্ধই কৈছে: "চৰম নীতি শব্দহীন। ঋষি মনটো বাধাহীন।"

ডেং ফেং কাউন্টি ৰেকৰ্ডিঙৰ মতে, বুদ্ধভদ্ৰ (চীনৰ নাম:বাটুও)ই ৪৬৪ চনত চীনলৈ আহি ত্ৰিশ বছৰ ধৰি প্ৰচাৰ কৰিছিল, নিকায় বৌদ্ধ ধৰ্ম যিয়ে নিজৰ ধৰ্মীয় অধিকাৰৰ বাবে তাওবাদী আৰু স্থানীয় লোকধৰ্মৰ ধাৰণাসমূহৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছিল। ইয়াৰ একত্ৰিশ বছৰৰ পিছত ৪৯৫ চনত বাটুওৰ প্ৰচাৰৰ বাবে উত্তৰ ৱেইৰ সম্ৰাট জিয়াওৱেনৰ আদেশত শ্বাওলিন মঠ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

বাটুওৰ শিষ্য চেংচৌ আৰু হুইগুয়াং বাটুওৰ সৈতে হোৱা সময় আৰু অধ্যয়নৰ জৰিয়তে যুদ্ধৰ কৰ্মচাৰীৰ দক্ষতাৰ বাবে সুপৰিচিত হৈ পৰিছিল আৰু শেষত চীনৰ বৌদ্ধ ধৰ্মত উল্লেখ কৰা হৈছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ভিক্ষুু
যমাই দেৱী

alt=Beautiful view of temple|

যমাই দেৱী মন্দিৰ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ সতৰা জিলাৰ আউন্ধ চহৰৰ এটা পাহাৰীয়া কমপ্লেক্সত অৱস্থিত।

কোৱা হয় যে মহালক্ষ্মী দেৱতা, কোলহাপুৰৰ দেৱ জ্যোতিবা আৰু শ্ৰীৰাম(ভগৱান বিষ্ণু)দেৱে তেওঁক "Ye Mai" (মাৰাঠী ভাষাত) বুলি মাতিছিল যাৰ অৰ্থ অসমীয়াত “হে মা, আহা’’। সেয়েহে তেওঁক যমাই দেৱী বুলি জনা যায়। যমাই দেৱীক তুলজা ভৱানীৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী বুলিও গণ্য কৰা হয়। সেয়ে বহু ভক্তই তুলজাপুৰৰ তুলজা ভৱানী দৰ্শন কৰি আজিও মূলপীঠ যমাই দেৱী মন্দিৰ ভ্ৰমণৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰে। ভক্তসকলে শুদ্ধ হৃদয়েৰে দেৱী যমাইৰ যিকোনো এটা মন্দিৰলৈ আহি তেওঁৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰে।

মন্দিৰৰ বৈশিষ্ট্য

এটা সৰু পাহাৰৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে যমাই মন্দিৰ। তালৈ হয় পাহাৰৰ তলৰ পৰা খোজ কাঢ়ি ওপৰলৈ যাব পাৰি, নহয় গাড়ীৰে।
ওপৰত পাৰ্কিঙৰ ব্যৱস্থা আছে। মন্দিৰ কমপ্লেক্সত ৰাক্ষস আউন্ধাসুৰৰ এটা মূৰ, এটা নন্দীৰ ভাস্কৰ্য আৰু এটা শিৱলিংগ আছে।
ক’লা শিলৰ দেৱী যমাইৰ মূৰ্তি প্ৰায় দুইমিটাৰ ওখ আৰু পদ্মাসন কৰি বহি থকাৰ অৱস্থাত আছে। এই মন্দিৰটো বৃহৎ সংখ্যক মাৰাঠী পৰিয়ালৰ বাবে পৰিয়ালৰ মন্দিৰ (কুল-দেৱতা)। মন্দিৰৰ ওপৰত বিভিন্ন হিন্দু দেৱতাৰ চিত্ৰ আৰু প্ৰতিমূৰ্তি আছে। এই চহৰ আৰু মন্দিৰ বহু শতিকাৰ পৰা পন্ত প্ৰতিনিধি পৰিয়ালৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। পূৰ্বৰ এই শাসক পৰিয়ালটোৰ বৰ্তমানৰ মুৰব্বী গায়ত্ৰীদেৱী। পন্তপ্ৰতিনিধিয়ে পাহাৰৰ যমাই মন্দিৰৰ শিখৰত ৭ কিলোগ্ৰাম (১৫ পাউণ্ড) ওজনৰ কঠিন সোণৰ কলাশ বা মুকুট স্থাপন কৰিছে। চহৰখনত পাহাৰৰ ওপৰত থকাটোৰ বাহিৰে দেৱী যমাইৰ আন এটা মন্দিৰ অৱস্থিত। মন্দিৰত পঞ্চাশ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি ধৰ্মীয় শোভাযাত্ৰা আৰু অনুষ্ঠানৰ বাবে এটা হাতী আছিল। স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ বাবে ২০১৭ চনত ইয়াক হাতী অভয়াৰণ্যলৈ লৈ যোৱা হৈছিল।

শ্ৰী ভৱনী সংগ্ৰহালয়

মন্দিৰ কমপ্লেক্সত আউন্ধৰ মহাৰাজৰ ব্যক্তিগত সংগ্ৰহৰ পৰা প্ৰতিষ্ঠিত শ্ৰী ভৱনী সংগ্ৰহালয়ো আছে। মন্দিৰৰ পাহাৰৰ মাজৰ অংশত সংগ্ৰহালয় ভৱনটো অৱস্থিত। দৰ্শকে খোজকাঢ়ি আৰু গাড়ী দুয়োটাৰে সংগ্ৰহালয়টো পাব পাৰে। সংগ্ৰহালয়টোত ১৯ আৰু ২০ শতিকাৰ বিখ্যাত ভাৰতীয় শিল্পী যেনে এম ভি ধুৰন্ধৰ, বাবুৰাও চিত্ৰকৰ, মাধৱ সাতৱালেকাৰ আৰু ৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ চিত্ৰৰ লগতে ব্ৰিটিছ শিল্পী হেনৰী মুৰৰ বিখ্যাত মাদাৰ এণ্ড চিল্ড শিলৰ গঠন আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:ভাৰত
পিছল পেৰি

পিছল পেৰি বা পিছাল পেয়াৰী (পাঞ্জাবী: ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀ, হিন্দী: पिछल पेৰী, উৰ্দু: پچھل پيری "উলোটা ভৰি থকা") হ'ল উত্তৰ-পশ্চিম দক্ষিণ এছিয়া আৰু মধ্য এছিয়াৰ প্ৰেতনী, এনে নামকৰণ কাৰণ ইহঁতৰ সাধাৰণ চেহেৰা হৈছে এগৰাকী মহিলা হিচাপে দীঘল চুলিৰে মুখ আৱৰি থকা আৰু ভৰি পিছফালে আঙুলিয়াই থকা।

পটভূমি

পিছল পেৰি ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ পাহাৰত ঘূৰি ফুৰে বুলি কোৱা হয়। ইহঁত হিমালয়ত পোৱা যায় বুলি কোৱা হয় যদিও ই মাজে মাজে ভাৰতৰ কিছুমান গাঁৱত প্ৰৱেশ কৰে। পাকিস্তানত সাধাৰণতে খাইবাৰ পাখতুনখোৱা প্ৰদেশৰ গ্ৰাম্য পাহাৰীয়া অঞ্চলত দেখা পোৱা যায় যদিও পঞ্জাব প্ৰদেশতো মাজে মাজে দেখা পোৱা যায়। এই প্ৰতিৱেদন দাবী কৰা লোকসকল সাধাৰণতে গাঁৱৰ বয়োজ্যেষ্ঠ যিসকলক অন্ধবিশ্বাসী বুলি জনা যায়, সম্ভৱ পঞ্জাৱৰ মানুহে নিজৰ উত্তৰ চুবুৰীয়াৰ পৰা প্ৰেৰণা লৈ কিংবদন্তিটোৰ নিজস্ব সংস্কৰণ বনাইছে। অঞ্চল অনুসৰি পিছল পেৰিৰ বৈশিষ্ট্য ভিন্ন হয়।

কিছুমান সংস্কৰণত পিছল পেৰিছ ৰাতি হাবিত দেখা দিয়ে আৰু অকলশৰীয়া পুৰুষক লক্ষ্য কৰি লয়। বেছিভাগ কাহিনীতে ভুক্তভোগীয়ে পলায়ন কৰাৰ কৰাৰ কথা কয় আৰু সাধাৰণতে নিজকে প্ৰত্যক্ষ সাক্ষী বুলি দাবী কৰে৷ পিছল পেৰিছৰ দুটা ৰূপ আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। বেছিভাগ কাহিনীতে পুৰুষক প্ৰলোভিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ধুনীয়া নাৰী হিচাপে দেখা দিয়ে আৰু কেৱল পিছফালে মুখ কৰি থকা ভৰিৰ বাবেই চিনাক্ত কৰিব পাৰি‍। কিছুমান ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যক্ষদৰ্শীয়ে দাবী কৰে যে তেওঁলোকে নাৰী ৰূপটোক ওখ আসুৰিক জীৱলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা দেখিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অন্ধবিশ্বাস
দক্ষিণ বিজনী মহাবিদ্যালয়(জ্যেষ্ঠ মাধ্যমিক)

দক্ষিণ বিজনী মহাবিদ্যালয়(জ্যেষ্ঠ মাধ্যমিক) এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। শিক্ষানুষ্ঠানখণ অসমৰ বাক্সা জিলাৰ আনন্দবজাৰ নামৰ ঠাইখন অৱস্থিত। ১৯৯১ চনত স্থাপিত মহাবিদ্যালয়খন অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ আছে ।

ইতিহাস

১৯৯১ চনত বাক্সা জিলাৰ আনন্দ বজাব অঞ্চলক শিক্ষাৰ জ্যোতিৰে আলোকিত কৰিবলৈ দক্ষিণ বিজনী মহাবিদ্যালয় (জ্যেষ্ঠ মাধ্যমিক) প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ভৌগোলিকভাৱে অন্য অঞ্চলৰপৰা পৃথক আৰু সেই অঞ্চলৰ লোকৰ শিক্ষাৰ অনগ্ৰসৰতাৰ বাবে এখন উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান জৰুৰী হৈ পৰিছিল। বৰ্তমান সময়ত মূলসূঁতিৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আগবাঢ়ি যোৱাটো এক প্ৰত্যাহ্বান স্বৰূপ হৈ পৰিছিল। সেয়েহে এচাম সচেতন লোক আৰু সমাজ সেৱকসকল উপলব্ধি কৰিছিল যে কেৱল শিক্ষাৰদ্বাৰাহে সেই প্ৰত্যাহ্বানক নিৰ্মূল কৰা সম্ভৱ।

পাঠ্যক্ৰম

মহাবিদ্যালয়খনে উচ্চতৰ মাধ্যমিক(কলা) পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়া় হয়। তদুপৰি সময়ে সময়ে কেৰিয়াৰ কাউন্সেলিং, আলোচনাচক্ৰ,অনুপ্ৰেৰণামূলক আলোচনা আয়োজন কৰে আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলক কেৰিয়াৰ গঢ়াত সহায় কৰাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছে।

পুথিভঁৰাল

মহাবিদ্যালয়খনে বিভিন্ন পদ্ধতিৰ শিক্ষাদানৰ লগতে পুথিভঁৰালৰ সুবিধাও আগবঢ়ায়।

মহাবিদ্যালয় পত্ৰিকা

মহাবিদ্যালয়খনে প্ৰতিবছৰে এখনকৈ মহাবিদ্যালয় পত্ৰিকা প্ৰকাশ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
পাঁচমাইল উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

পাঁচমাইল উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় পাঁচমাইল অঞ্চলৰ উচ্চ শিক্ষাৰ এক কেন্দ্ৰস্থল। এইখন অসমৰ তেজপুৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত।

ইতিহাস

বিদ্যালয়খন ১৯৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দত স্থাপিত কৰা হৈছিল। পাঁচমাইলৰ শিক্ষা প্ৰেমী ৰাইজৰ সহযোগিতাত এই বিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়।

পথ নিৰ্দেশনা

তেজপুৰ চহৰ অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ পৰা বাচেৰে প্ৰায় চাৰি ঘণ্টা আৰু বায়ুপথেৰে প্ৰায় ৩৫ মিনিটৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। তেজপুৰলৈ অসমৰ যিকোনো স্থানৰ পৰা বাচ আৰু অন্যান্য বাহনৰ সূচল যোগাযোগ ব্যৱস্থাও আছে। স্থানীয়ভাৱে ইয়াত অট'ৰিক্সা আৰু ৰিক্সাৰ সহায়ত কম খৰচতে ভ্ৰমণ কৰিব পাৰি।

পাঠ্যক্ৰম

পাঁচমাইল উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠ্যক্ৰমৰ আছে।

বিদ্যালয়ৰ সুবিধাসমূহ

বিদ্যালয়টোৰ নিজস্ব চৰকাৰী ভবন আছে।
পাঠদানৰ বাবে ১৩খন শ্ৰেণীকক্ষ আছে।
অলাভজনক ক্ৰিয়াকলাপৰ বাবে ২খন আন কক্ষ আছে।
মুখ্য শিক্ষক/শিক্ষয়িত্ৰীৰ বাবে এক পৃথক কোঠা আছে।
বিদ্যালয়টোৰ বাউণ্ডাৰী বল্লী কাঁইটৰ বেড়াৰে সংলগ্ন।
বিদ্যুৎ সংযোগ আছে।
পানীয়ৰ বাবে বিদ্যালয়ত হেণ্ড পাম্প আছে আৰু ই সুকৰ্যক্ষম।
বিদ্যালয়ত ১টা ছাত্ৰ শৌচাগাৰ আৰু ১টা ছাত্ৰী শৌচাগাৰ আছে আৰু দুয়োটা সুকৰ্যক্ষম।
বিদ্যালয়টোৰ খেলপথাৰ আছে।
বিদ্যালয়টোৰ পুথিভঁৰালত ৪৫৫টা পুথি আছে।
বিদ্যালয়টোত শাৰীৰিক অক্ষম ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে ৰেম্পৰ আৱশ্যক নাই।
বিদ্যালয়টোৰ শিকন-শিকুওৱা কাৰ্যৰ বাবে ১০টা কম্পিউটাৰ আছে আৰু সকলো সুকৰ্যক্ষম।
বিদ্যালয়টোত কম্পিউটাৰ সাহায্যৰ শিক্ষা প্ৰযুক্তি লেব নথকা।

শিক্ষাৰ তথ্য

শিক্ষা স্তৰ: উচ্চ প্ৰাথমিকৰ সৈতে উচ্চতৰ মাধ্যমিক (৬-১২)
শিক্ষাৰ মাধ্যম: অসমীয়া
পুৰুষ শিক্ষক: ১৫ জন
মহিলা শিক্ষক: ৮ জন
মুঠ শিক্ষক: ২৩ জন
মুখ্য শিক্ষক: ১জন (মুখ্য শিক্ষক: আব্দুল গনি)
চুক্তিভিত্তিক শিক্ষক: ০ জন
প্ৰাথমিক শাখা উপলব্ধ: নাই
১০ম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাৰ পৰ্ষদ: ৰাজ্যিক পৰ্ষদ
১০+২ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাৰ পৰ্ষদ: ৰাজ্যিক পৰ্ষদ
বিদ্যালয়ৰ ধৰণ: সহশিক্ষামূলক
বিদ্যালয় আৱাসিক: নহয়
আৱাসিক ধৰণ: প্ৰযোজ্য নহয়
বিদ্যালয় নতুন স্থানলৈ স্থানান্তৰ: নহয়
বিদ্যালয়ত মধ্যাহ্ন ভোজনৰ যোগান: বিদ্যালয়ৰ চৌহদত প্ৰস্তুত আৰু যোগান দিয়া হয়

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
```