ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নেন্সি পেলোচি

নেন্সি পেট্ৰিচিয়া পেলোচি (; জন্ম ২৬ মাৰ্চ, ১৯৪০) এগৰাকী আমেৰিকান ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈকে আৰু পুনৰ ২০১৯ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈকে আমেৰিকাৰ প্ৰতিনিধি সদনৰ ৫২ সংখ্যক অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেখেতে ২০০৩ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈকে হাউছ ডেম'ক্ৰেট দলৰ নেতৃত্ব দিয়ে। হাউছ পাৰ্টিৰ নেতা হিচাপে তেওঁৰ ২০ বছৰ ছেম ৰেবাৰ্নৰ পিছত দ্বিতীয় দীঘলীয়া কাৰ্যকালৰ বাবে জো মাৰ্টিনৰ সৈতে সমতাত আছে।
১৯৮৭ চনৰ পৰা সদনত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি অহা পেলোছিয়ে ২০ সংখ্যক কাৰ্যকালত আছে, তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়াৰ ১১ সংখ্যক কংগ্ৰেছ জিলাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে, য’ত ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ বেছিভাগ অঞ্চল অন্তৰ্ভুক্ত। কেলিফৰ্ণিয়াৰ কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধি দলৰ ডীন।

প্ৰতিনিধি থমাছ ডি এলেছাণ্ড্ৰ’ জুনিয়ৰৰ কন্যা পেলোচিৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল বাল্টিমোৰত। ১৯৬২ চনত ৱাশ্বিংটনৰ ট্ৰিনিটি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা পেলোচিয়ে পিছৰ বছৰত ব্যৱসায়ী পল পেলোছিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ছান ফ্ৰান্সিস্কোত বসতি স্থাপন কৰাৰ আগতে তেওঁলোকে সন্তানৰ সৈতে নিউয়ৰ্ক চহৰলৈ গুচি যায়। পৰিয়ালটোক লালন-পালন কৰাত মনোনিৱেশ কৰি থকাৰ সময়তে পেলোচীয়ে ১৯৬০ চনত ডেম’ক্ৰেটিক পাৰ্টিৰ স্বেচ্ছাসেৱী হিচাপে ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে। বছৰ বছৰ ধৰি দলীয় কামৰ অন্তত ৰাজ্যিক দলৰ অধ্যক্ষ পদলৈ উন্নীত হোৱাৰ পিছত ১৯৮৭ চনৰ বিশেষ নিৰ্বাচনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে কংগ্ৰেছলৈ নিৰ্বাচিত হয়। পেলোচিয়ে হাউছ ডেম'ক্ৰেটিক ককাছৰ ৰেংকসমূহৰ মাজেৰে ক্ৰমাগতভাৱে উন্নীত হয় আৰু ২০০১ চনত হাউছ মাইনোৰিটি হুইপ নিৰ্বাচিত হয়, আৰু এবছৰৰ পিছত হাউছ মাইনোৰিটি লিডাৰলৈ পদোন্নতি পায়।

২০০৬ চনৰ মধ্যকালীন নিৰ্বাচনত পেলোচিয়ে ১২ বছৰৰ ভিতৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ডেম’ক্ৰেট দলক সদনত সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰে আৰু তাৰ পিছত অধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম মহিলা আছিল।
২০২১ চনলৈকে পেলোছি আছিল আমেৰিকাৰ ইতিহাসৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ উত্তৰাধিকাৰ শাৰীত সৰ্বোচ্চ পদবীধাৰী মহিলা। প্ৰথম বক্তাৰ পদৰ সময়ত পেলোচি ইৰাক যুদ্ধৰ লগতে বুছ প্ৰশাসনে সামাজিক সুৰক্ষাৰ আংশিক ব্যক্তিগতকৰণৰ প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰধান বিৰোধী আছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ অ'বামা প্ৰশাসনৰ ল্যাণ্ডমাৰ্ক বিলসমূহ গৃহীত কৰাত সহায় কৰে, য’ত আছিল এফ’ৰ্ডেবল কেয়াৰ এক্ট, ডড–ফ্ৰেংক ৱাল ষ্ট্ৰীট ৰিফৰ্ম এণ্ড কনজিউমাৰ প্ৰটেকচন এক্ট, ডন’ট আস্ক, ডনট টেল ৰিপিল এক্ট, ২০০৯ চনৰ আমেৰিকান ৰিকাভাৰী এণ্ড ৰিইনভেষ্টমেণ্ট এক্ট, আৰু ২০১০ চনৰ টেক্স ৰিলিফ এক্ট। ২০১০ চনৰ মধ্যকালীন নিৰ্বাচনত ৰিপাব্লিকান পাৰ্টিয়ে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা পুনৰ দখল কৰাৰ পিছত পেলোচীয়ে অধ্যক্ষ পদ হেৰুৱাইছিল যদিও হাউছ ডেম’ক্ৰেটৰ নেত্ৰী হিচাপে নিজৰ ভূমিকা অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
ৰুদ্ৰৰাম বড়দলৈ

ৰুদ্ৰৰাম বড়দলৈ (; ১৮৩৬-১৮৯৯) নগাঁৱৰ এগৰাকী অসমীয়া লেখক। ১৮৭১ চনত তেখেতে "বঙাল-বঙালনী" নামৰ এখন নাটক প্ৰকাশ কৰে। এইখনক আধুনিক অসমীয়া নাটকৰ ভিতৰত তৃতীয় বুলি গণ্য কৰা হয়। অসমলৈ অহা বহিৰাগত মানুহক বঙাল নাম দিয়া হৈছিল। নাটকখনত লেখকে ব্ৰিটিছৰ সময়ত অসমলৈ অহা বঙালে অসমৰ কিছুমান অসৎ তিৰোতাৰ লগত অবৈধ সম্পৰ্ক ৰাখি সামাজিক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰাৰ কথা চিত্ৰিত কৰিছে। কোনো কোনো ঠাইত শ্বেইক্সপীয়েৰৰ কৌশল ব্যৱহাৰ হ'লেও নাটকখনত সূত্ৰধাৰৰ উপস্থিতিও আছে। নাটকখনত অসমীয়াৰ লগতে বাংলা আৰু মাৰোৱাৰী ভাষাও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ১৮৮৫ চনত তেখেতৰ "ৰত্নমণি" নামৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হয়। ইয়াত হীৰা, পান্না, মুক্তা আদি নানা ৰত্নৰ গুণাৱলী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

উদ্ধৃতি

ৰত্নমণি
সচৰাচৰ দেখিবলৈ পোৱা যায় যে, “ৰত্ন” নামে যি এটী শব্দ আছে তাক সৰ্ব সাধাৰণে বড় প্ৰীতি আৰু আদৰেৰে সদায় ব্যৱহাৰ কৰে। অতিশয় প্ৰিয় বা মূল্যবান বস্তুৰ শলাগ লবৰ কি তাৰ গুণ কবৰ সময়ত উক্ত নামীয় বস্তুৰ (ৰত্নৰ) উপমা নিদিলে জগতত তেনে উত্তম আৰু আন কোন বস্তুৱেই নাই যে তাৰ তুলনাৰে সেই বস্তুৰ গুণ গৌৰৱাদিৰ পৰিচৰ দিব পাৰে। জগতৰ সকলো বিষয়তকৈ ৰত্নয়ে অতি প্ৰধান, এবং সৰ্ব্ব বিষয়ে ওখৰ (উচ্চৰ) শেষ সীমা। (পৃ.ভূমিকা)
“ৰত্ন” এইটী হিন্দুশাস্ত্ৰোক্ত হিন্দুজাতিৰ ব্যৱহাৰীয়নাম, ইয়াক আন আন জাতিয়ে যি নো বোলক, ইয়াৰ বিবৰণ আন আন জাতিয়ে যেনেকৈবা নকওক আৰ্য্য পণ্ডিত সকলে যি বস্তুক ৰত্ন বুলি চিনাই দি গৈছে, আৰু তাৰ আঁতি গুড়ি সিবিলাকে যেনেকৈ লিখি গৈছে তদনুসাৰেই এতিয়া তাৰ চিনাকি লোৱা উচিত হইছে। (পৃ.ভূমিকা)
ৰম্‌ অৰ্থাৎ ৰমন ধাতুৰ পৰা ৰত্ন নামৰ উৎপত্তি। ধনাৰ্থী মানুহ বিলাকে যি বস্তুত্‌ অতিশয় মন অৰ্থাৎ আহ্লাদ প্ৰকাশ কৰে শব্দ শাস্ত্ৰ বিশাৰদ পণ্ডিত সকলে তাকে ৰত্ন বোলে। (পৃ.২২)
মণি-ৰত্নৰে কোন কোন বিধ্‌। মন্‌-ই এই ধাতুৰ পৰা উক্ত নামৰ উৎপত্তি। অনেক স্থলত ৰত্ন মণিৰ অভেদ সংজ্ঞা; অৰ্থাৎ ৰত্নে মণি, — মণিয়ে ৰত্ন। কিন্তু স্থল বিশেষে ৰত্নৰ শ্ৰেষ্ঠ অংশকেই মণি বোলা যায়। (পৃ.২২)
ৰত্ন মণি অতিশয় মনোজ্ঞ বস্তু! ইয়াৰ গুণ স্থূলতঃ মধুৰ, শীতল, শুক্ৰাদিৰ প্ৰবৰ্ত্তক, ধাৰণত্‌ দেহাদিৰ শোভা বৰ্দ্ধক, গ্ৰহ দোষ শান্তিকাৰক, সৰ্পভয় নিবাৰক, এবং অশেষ মঙ্গলদায়ক। ইয়াৰ সেৱনত্‌ দৃষ্টিবৰ্দ্ধন আৰু বিষ দোষ নষ্ট হয়। কিন্তু কুলগ্নত আৰু অশুভ দিনত উৎপত্তি হোৱা ৰত্ন দোষযুক্ত, এবং গুণ হীন, সি ধাৰণ সেৱনৰ অযোগ্য। (পৃ.২৩)
আজি কালি চেইন, ইয়াৰিং ইত্যাদি নামেৰে বিবিধ প্ৰকাৰৰ যি বিলাক বিদেশী অলঙ্কাৰ ওলাইছে সি যদিও দেশীয় অলঙ্কাৰ হাৰ কুণ্ডলাদিৰ অনুৰূপ; তথাপি দেশীয় বেশৰ উপযোগী নহয়, যেই বা নহক লোকে তাকো ৰত্ন বোধে ব্যৱহাৰ কৰা যেন দেখা না যায়; তাৰ দ্বাৰা কেৱল বেশ্‌হে অলঙ্কৃত কৰে মাত্ৰ। (পৃ.২৬)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মিতভাষ

মিতভাষ হ’ল ড° নগেন শইকীয়াই অসমীয়া সাহিত্যত প্ৰৱৰ্তন কৰা এক নতুন আৰু অনন্য সৃষ্টিশীল লিখনশৈলী। এয়া কবিতা বা গদ্যৰ কোনো প্ৰথাসিদ্ধ ধাৰাত নপৰে, বৰঞ্চ চুটি আৰু মিতব্যয়ী শব্দৰ ব্যৱহাৰৰ মাজেৰে মানৱ মনোজগত, অনুভৱ আৰু জীৱনৰ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা এক সংযত প্ৰকাশভংগী। ১৯৯৫ চনত প্ৰকাশিত নগেন শইকীয়াৰ মিতভাষে আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যত বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিছে। অতি কম শব্দত গভীৰ ভাব প্ৰকাশ কৰা হয়।
দৃশ্য বা প্ৰতীকমূলক চিত্ৰকল্পৰ জৰিয়তে ভাৱানুভূতি ফুটাই তোলা হয়। ইয়াত মানুহৰ মনস্তত্ত্ব, অস্তিত্বৰ সংকট, স্বপ্নভংগ আৰু জীৱনৰ শূন্যতাৰ দৰে গম্ভীৰ বিষয়সমূহ ইয়াৰ মূল উপজীৱ্য। মিতভাষ গদ্য আৰু কবিতাৰ মাজৰ এক স্বকীয় ৰূপ, যি কথা-কবিতাৰপৰাও পৃথক।

মিতভাষৰ নমুনা

তেওঁ কোন মই নাজানো। তেওঁ কোন আছিল মই নাজানো। ক'ত দেখিছিলোঁ সেই কথাও পাহৰিলোঁ। কিন্তু তেওঁৰ মুখখনৰ ছবি মই কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ। তাৰ মাজত ফুটি উঠিছিল তেওঁৰ হৃদয়ৰ প্ৰতিচ্ছবি। কোমল। আহিনৰ দৰে কোমল শান্ত ৰূপ - সৰিপৰা শেৱালিৰ দুখেৰে সেমেকি থকা ৰূপ। মই বহুবাৰ যত্ন কৰিছোঁ এই ছবিখন আঁকি থ'বৰ কাৰণে। পৰা নাই। কাৰণ, তাৰ কোনো প্ৰতিৰূপ নাই। এনেকৈয়ে কিজানি সকলো মানুহে এখন আঁকিব নোৱৰা ছবি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে।
মই নাজানো কোনে কই থৈ গ'ল, মই নাজানো কোনে ৰুই থৈ গ'ল মোৰ বুকুৰ মাজত বিষাদ-বৃক্ষৰ এই পুলিটো। বতাহ লাগিলেই তাৰ বুকুৰ বিননি বিয়পি যায় আৰু বতাহ নাহিলে নিজৰ ভিতৰতে সি উচুপি থাকে।

মিতভাষ সম্পৰ্কে লেখকৰ অভিমত

'মিতভাষ' কি - এই প্ৰশ্নটো মোৰো, যদিও নামটো ময়ে দিছোঁ। মোৰ এই লেখাখিনিক পৰিচয় কৰাই দিবলৈ ইয়াতকৈ বেলেগ এটা শব্দ বিচাৰি পোৱা নাই। নিঃসীম শূন্যতাৰ পটভূমিত নিজৰ জীৱনক অনুভৱ কৰোঁতে মনৰ ভিতৰত সৃষ্টি হোৱা ৰাগ-অনুৰাগৰ ই বোধকৰোঁ অসহায় শব্দৰ প্ৰকাশ হৈ ধৰা দিছে। মিতভাষ সেয়ে কবিতা নহয়, কথা-কবিতা নহয়, গল্পৰ স্কেচ্ছ নহয় বা দাৰ্শনিক চিন্তাৰ প্ৰকাশো নহয়। অৱশ্যই তাৰ মাজত ইবিলাকৰ কিবা বীজ থাকিলেও থাকিব পাৰে।
"লিখিবৰ সময়ত মই কলমটো হৃদয়ত জুবুৰিয়াই লওঁ। সেইবাবেইতো মোৰ কলমৰ আগেদি টোপ টোপকৈ চকুপানী সৰে।”

মিতভাষ সম্পৰ্কে বিভিন্নজনৰ অভিমত

"ই নতুন বস্তু। কোনোটোহঁত কবিতাৰ ওচৰা-উচৰি। কোনোটোহঁত নিভাঁজ কবিতাই। কিছুমান টুকুৰা জিল্মিলাই থকা বাখৰৰ দৰে।" — কবি নীলমণি ফুকন
"মিতভাষ তোমাৰ অমিত অভিজ্ঞতাৰ নিৰ্যাস .......ই এটা নতুন ধাৰা।” — কবি নৱকান্ত বৰুৱা
‘‘আপোনাৰ কবিতাকেইটা বৰ মৰ্মস্পৰ্শী।” — প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰসিংহ ৰাও
"I found it highly sensitive and asking very basic questions of a deep philosophical nature." — Prof. M. G. K. Menon

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
মন্তি ফেষ্ট

]]ত কেথলিকসকলৰ মন্তি ফেষ্ট উদযাপন।
মন্তি ফেষ্ট হৈছে প্ৰতি বছৰে ৮ ছেপ্টেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা কেথলিক খ্ৰীষ্টান উৎসৱ, ভাৰতৰ কোংকণ অঞ্চলৰ কোংকণী জনগোষ্ঠীৰ লেটিন খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায় আৰু ভাৰতৰ কৰ্ণাটক কানাৰা উপ-অঞ্চলৰ কোংকণী খ্ৰীষ্টান প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে পালন কৰে। এই উৎসৱত পৱিত্ৰ কুমাৰী মেৰীৰ জন্মদিন উদ্‌যাপন কৰা হয়।

মাংগালোৰীয়ান খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে উৎসৱৰ দিনটোত নভেম (নতুন শস্য)ৰ আশীৰ্বাদ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, ইয়াক নভেম জেভান (নিৰামিষভোজী)দ্বাৰাও চিহ্নিত কৰা হয় আৰু ই মাংগালোৰীয়ান খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবেও শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ। কিছুমান গোৱা কেথলিক উপভাষাত এই উৎসৱৰ নাম "মোটি ফেষ্ট" বুলি বিকৃত কৰা হয়।

কোংকণী পণ্ডিত প্ৰতাপ নাইকৰ মতে, পুৰণি গোৱাৰ কেপেলা দে নোছা চেনহোৰা ডো মণ্টে (পৰ্তুগীজ ভাষাত "পৰ্বতৰ আৱাৰ লেডীৰ চেপেল")ৰপৰাই এই উৎসৱৰ নাম লোৱা হৈছে। ১৫১৯ চনত আৱাৰ লেডীৰ সন্মানত আফন্সো ডি আলবাকুৱেৰ্কৰ নিৰ্দেশত মাণ্ডোভি নদীৰ দৃশ্য আদেশ দিয়া এটা পাহাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ৮ ছেপ্টেম্বৰৰ এই উৎসৱ দিৱস, যাক মণ্টি চাইবিনিচেম ফেষ্ট (কোংকনী ভাষাত চেপেল অৱ আৱাৰ লেডী অৱ দ্য মাউণ্ট) বুলি কোৱা হয়, ষোড়শ শতিকাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু আজিও চলি আছে। ফুল আৰু মালা এই উদ্‌যাপনৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ, যাৰ ফলত কোংকণী উপনাম ফুলাঞ্চেম ফেষ্ট (ফুলৰ উৎসৱ)ৰ সৃষ্টি হয়।

নাইকে তলত দিয়া কথাবোৰ পালন কৰে: সেই সময়ৰ শৈৱী কোংকণী মানুহে গৌৰী হাব্বা আৰু গণেশ চতুৰ্থীৰ লগত জড়িত উৎসৱ পালন কৰিছিল। হিন্দু পঞ্জিকা অনুসৰি ভাদ্ৰপদ মাহ শ্ৰাৱণ মাহৰ পিছত আৰম্ভ হয়। ভাদ্ৰপদৰ চতুৰ্থ দিনা আহে গণেশ চতুৰ্থী।
এই ভোজৰ বাবে কোংকণী হিন্দু পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই একগোট হৈ ডেৰদিনৰপৰা দহ দিনলৈকে উদ্‌যাপন কৰে। এই উৎসৱৰ সময়ছোৱাত ঘৰত গণেশৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰি নিতৌ পুষ্প অৰ্পণ কৰা হয়। এই উৎসৱৰ সময়ছোৱাত এদিন নতুন কুঁহিয়াৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা হয়। গোৱাৰ খ্ৰীষ্টানীকৰণৰ ফলত হিন্দুসকলে ইলহাছ দে গোৱা (টিছৱাদী)ৰপৰা গণ ধৰ্মান্তৰিত হয়, জেচুইটসকলে ধৰ্মান্তৰিতসকলক ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে মণ্টি চাইবিন (পৰ্বতৰ ভদ্ৰমহিলা)ক সন্মান জনোৱাৰ বাবে ফুলৰ প্ৰতিজ্ঞামূলক প্ৰসাদ দিবলৈ শিকাইছিল। এইদৰে সমগ্ৰ বিশ্বৰ বেছিভাগ খ্ৰীষ্টানে ৮ ছেপ্টেম্বৰত পালন কৰা জন্মভোজটোক কোংকনী খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে মণ্টি চাইবিনিচেম ফেষ্ট (পৰ্বতৰ ভদ্ৰমহিলাৰ উৎসৱ) বুলি কোৱা হ’ল।

জোয়াচিম মিৰাণ্ডাই লোৱা পদক্ষেপৰ বাবেই ১৭৯৯ চনত মঙলদৈৰ ফাৰংগিপেটৰ মণ্টি মাৰিয়ানো চাৰ্চত মণ্টি ফেষ্ট উদ্‌যাপন নবীকৰণ কৰা হয়, চেৰিংগাপাটামত মঙলদৈ কেথলিকসকলৰ বন্দিত্বৰ বাবে ১৫বছৰীয়া বিৰতিৰ পিছত যিটো চেৰিংগাপাটাম ঘেৰাও (১৭৯৯)ৰ সৈতে শেষ হয়। মিৰাণ্ডা সেই সময়ত মঙলদৈত পোষ্ট কৰা গোৱালীয়া আছিল, আৰু গোৱাৰ উৎসৱ উদ্‌যাপনৰ সৈতে পৰিচিত হ’লহেঁতেন। এইদৰে গোৱাক মণ্টি ফেষ্টৰ মূল আয়োজক বুলি কোৱা হয়। বোম্বাই ইষ্ট ইণ্ডিয়ান কেথলিকসকলে উদ্‌যাপন কৰা বান্দ্ৰা ফেষ্টটোও একেধৰণৰ গ্ৰেণ্ড এফেয়াৰ আৰু বছৰি মণ্টি ফেষ্টৰ সৈতে মিল খায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
মামাং দাই

মামাং দাই ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ইটানগৰৰ নিবাসী এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, ঔপন্যাসিক তথা সাংবাদিক। ২০০৬ চনত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস দ্যা লেজেণ্ডচ অফ পেনচাম প্ৰকাশ কৰে, ইয়াৰ পিছত প্ৰকাশ পায় ষ্টুপিড কিউপিড (২০০৪) আৰু দ্যা ব্লেক হিল (২০১৪)। ৰিভাৰ পয়েমচ (২০০৪), দ্যা বাল্ম অফ টাইম (২০০৪), হেম্ব্ৰেলাইচ লুম (২০১৪) আৰু মিডচামাৰ চাৰভাইভেল লিৰিক্স (২০১৪) তেওঁৰ কবিতা সংগ্ৰহদ্যা বাল্ম অফ টাইম কিতাপখন অসমীয়ালৈ অনুদিত হৈছে। দ্যা স্কাই কুইন আৰু ৱাঞ্চ আপন এ মুনটাইম (২০০৩) তেওঁ দ্বাৰা ৰচিত লোককথাৰ চিত্ৰিত গ্ৰন্থ। তেওঁৰ অ-কাল্পনিক ৰচনাৱলীসমূহ হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশ: দ্যা হিডেন লেণ্ড (২০০৩) আৰু মাউণ্টেইন হাৰভেষ্ট: দ্যা ফুড অফ অৰুণাচল প্ৰদেশ (২০০৪)। তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস দ্যা ব্লেক হিল-ৰ বাবে ২০১৭ চনত ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

আমি নামি যাওঁ নিসংগতা আৰু অলৌকিকতাৰ পৰা।
সেউজীয়া ৰঙে তেওঁক সদায় শান্ত কৰিছিল। তেওঁৰ বাবে এই ৰং হেৰাই যোৱাৰ আৰু নিসংগতাৰ ৰং আছিল।
মনত ৰাখিব একোৱেই শেষ নহয়, সকলো মাথোঁ সলনি হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
স্বৰ্গ নৰক (চলচ্চিত্ৰ)

স্বৰ্গ নৰক ১৯৭৮ চনত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ নাট্যধৰ্মী ছবি। বিজয়া প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত ছবিখনৰ দাচাৰী নাৰায়ণ ৰাৱে পৰিচালনা আৰু ৰাজেশ ৰোশনে সংগীত ৰচনা কৰিছিল । এই ছবিখন একেজন পৰিচালকে নিৰ্মাণ কৰা তেলেগু ছবি “স্বৰ্গম নৰকম”ৰ (১৯৭৫) পুনৰ্নিৰ্মাণ। ছবিখনে ব্যৱসায়িকভাৱে সফলতা লাভ কৰিছিল।

প্লট

এয়া তিনিটা দম্পতীৰ কাহিনী। প্ৰথম দম্পতী ত্ৰিপাঠীৰ, যিয়ে সদায় আনৰ ভুল আৰু পদবীৰ সুযোগ লৈ টকা উপাৰ্জন কৰে। তেওঁৰ পত্নী মেৰী। দ্বিতীয়টো গীতা আৰু ৰোমিঅ’ বিনোদৰ। আনহাতে তৃতীয়টো দম্পত্তি ঈৰ্ষাপৰায়ণ শোভা আৰু বিকি কাপুৰৰ।

প্ৰথম দম্পতী সুখী বিবাহিত। দ্বিতীয় দম্পতী বিনোদৰ মাকৰ লগত থাকে। বিনোদে লীনাৰ লগত বহু সময় কটায় আৰু গভীৰ নিশাৰ পাৰ্টিত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বিপৰীতে গীতাই প্ৰতি নিশা ধৈৰ্য্যৰে স্বামীৰ বাবে অপেক্ষা কৰে। এবাৰ শোভাই ৰাধাৰ সৈতে ভিকিক দেখা পায়, তাই ধৰি লয় যে তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আছে আৰু এই বিষয়ে ভিকিক আমনি কৰে। যেতিয়া ভিকিয়ে অস্বীকাৰ কৰে তেতিয়া তাই তাক এৰি যায়। আনহাতে বিনোদে ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় যদিও ভাগ্যই নিজৰ ভূমিকা পালন কৰে। তেওঁ এটা দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হয় আৰু তেওঁৰ আৰোগ্যৰ সময়ছোৱাত গীতাই প্ৰমাণ কৰে যে তেওঁৰ বাবে তেওঁ কিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেওঁ অনুতাপ কৰি সম্পূৰ্ণৰূপে নতুন মৃদুভাষী আৰু ভাল মানুহলৈ সলনি হয়। আনহাতে শোভাই নিজৰ সম্পৰ্কটো এনে এটা পৰ্যায়লৈ নষ্ট কৰি পেলায় যে ৰাধাৰ কৰুণ মৃত্যুৰ পিছত বিকি নিজৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ বাধ্য হয়। এই সন্ধিক্ষণত ত্ৰিপাঠীয়ে দম্পতীহালক মেৰামতি কৰিবলৈ খোজ দিয়ে। ইয়াৰ পিছত হোৱা কিছুমান পৰিঘটনা হাস্যকৰ ক্ৰম। এই দম্পতীকেইটাক মেণ্ডিং কৰাত ত্ৰিপাঠী সফল হয় নে নহয় সেয়াই কাহিনীৰ বাকী অংশ গঠন কৰে।

অভিনয়

সঞ্জীৱ কুমাৰ
জীতেন্দ্ৰ
বিনোদ মেহৰা
মৌচুমী চেতাৰ্জী
শাবানা আজমী
তনুজা
শোভিনী সিং
মদন পুৰী
ৰাজ মেহৰা
এ কে হেংগল
ওম শিৱপুৰ
জগদীপ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
ভানুভক্ত ৰামায়ণ

ভানুভক্ত ৰামায়ণ ( বা भानुभक्तीय रामायण) হ'ল নেপালী কবি ভানু‌ভক্ত ‌আচাৰ্যৰ দ্বাৰা অনূদিত নেপালী ৰামায়ণ, যি বাল্মীকি ৰচিত সংস্কৃত ৰামায়ণৰ নেপালী অনুবাদ। এই গ্ৰন্থখন ভানুভক্ত আচাৰ্যৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৮৮৭ চনত সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰকাশিত হৈছিল। ইয়াক প্ৰথম নেপালী মহাকাব্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কাব্যখনৰ গদ্যশৈলী "ভানুভক্তীয় লয়" নামেৰে জনাজাত, যিটো নেপালী সাহিত্যত এক মৌলিক ৰূপ হিচাপে বিবেচিত। এই গ্ৰন্থৰ বাবে ভানুভক্তক নেপালী ভাষাৰ "আদিকবি" (প্ৰথম কবি) বুলি কোৱা হয়।

পটভূমি

এই মহাকাব্যখনে নেপালত হিন্দুধৰ্মক "লোকীয়কৰণ" কৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, কাৰণ ইয়াৰদ্বাৰা সাধাৰণ জনতাৰ বাবে ইতিহাসমূলক ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহ স্বভাষাত উপলব্ধ হ’ব পৰা হৈছিল। আনহাতে, কিছুমানে এই অনুবাদক "নেপালী ভাষা আৰু সাহিত্যৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰা এটা হাতিয়াৰ" বুলি সমালোচনা কৰিছে। ১৯৯০ দশকত ৰেডিঅ' নেপালে এই ৰামায়ণৰ অডিঅ' সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু মিউজিক নেপালেও অডিঅ' কেছেট ৰূপত মুক্তি দিছিল। কিছুমান উদ্ধৃতি স্বতন্ত্ৰ কবিতা হিচাপে পাঠ্যপুথিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালী ভাষা
শ্ৰেণী:নেপালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
দালাল পথ

দালাল পথ ( . )ক মুম্বাইৰ ৱাল ষ্ট্ৰীট বুলিও জনা যায়৷ইয়াক পাছলৈ ভাৰতৰ নিউয়ৰ্ক বুলি অভিহিত কৰা হয়৷ দালাল পথ হৈছে ভাৰতৰ বিত্তীয় বজাৰসমূহৰ metonym, সামগ্ৰিকভাৱে দেশৰ বিত্তীয় সেৱা উদ্যোগ। মুম্বাইৰ ফ’ৰ্টৰ বিত্তীয় জিলাত দালাল পথ অৱস্থিত৷ ই হৈছে বম্বে ষ্টক এক্সচেঞ্জ আৰু বিশ্বৰ আন কেইবাটাও প্ৰধান বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ ঠিকনা। মাৰাঠী শব্দ দালালৰ অৰ্থ হৈছে "দালাল" বা "এজন মধ্যভোগী"।

]]
২০০৮ চনত বোম্বাই ষ্টক এক্সচেঞ্জত ২৫ বছৰ ধৰি কাম কৰা দালাল নগৰমল ছাৰাফৰ নামেৰে এই ৰাস্তাটোৰ নামকৰণ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ উত্থাপিত হৈছিল।

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত

মুম্বাই-আধাৰিত ভিডিঅ’ গেম মুম্বাই গালিজৰ কাল্পনিক মানচিত্ৰত দলাল পথক দেখুওৱা হ'ব বুলি আশা কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পথ
ছফিয়া বুটেলা

ছফিয়া বুটেলা (জন্ম: ৩ এপ্ৰিল ১৯৮২) এগৰাকী আলজেৰিয়ান-ফৰাচী অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী আৰু মডেল।

উদ্ধৃতিসমূহ

মই সকলো কাম কৰা আৰু সেই আটাইবোৰতে মধ্যমীয়া হৈ থকাত বিশ্বাস নকৰোঁ। মই এটা কামত পাকৈত হোৱাতহে বিশ্বাস কৰোঁ।
"Sofia Boutella: মডোনাৰ পৰা কিঙছমেনত ছেমুৱেল এল জেকছনৰ সৈতে" (৩০ জানুৱাৰী, ২০১৫)
মই আচৰিত অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলৰ সৈতে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাবোৰ ভাল পাওঁ। আপুনি যিমানেই বেছি শিকে, সিমানেই আপুনি উপলব্ধি কৰে যে আপুনি আৰু কিমান বেছি শিকিবলৈ বাকী আছে। কিন্তু মই বৰ্তমান যি স্থানত আছোঁ, সেইটোক লৈ মই সুখী। মই যেন এতিয়া স্কুলতহে আছোঁ। এই পেচাটোত মই এনেকুৱাই অনুভৱ কৰোঁ: মই এতিয়া কিণ্ডাৰগাৰ্টেনত (প্ৰাক-প্ৰাথমিক) পঢ়ি আছোঁ।
"Sofia Boutella Is the Best New Action Star of 2017"। GQ। ৫ ডিচেম্বৰ ২০১৭।
মই এনেকুৱা নৃত্যগোষ্ঠীৰ অংশ হৈ ভাল পাইছিলোঁ যিবোৰ আছিল অজান আৰু গতানুগতিক ধাৰাৰ বাহিৰৰ; তাৰ পিছত মই মডোনাৰ সৈতে নৃত্য কৰিছিলোঁ, আপুনি বুজি পাইছে মই কি ক’ব বিচাৰিছোঁ? মোৰ পছন্দৰ মাজত ভিন্নতা থকাটো খুবেই জৰুৰী, আৰু এই সকলোবোৰ কাহিনীৰ ভিতৰৰ চৰিত্ৰ আৰু সম্পৰ্কৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠে।
"How Sofia Boutella Is Redefining Her Action Stardom"। The Hollywood Reporter। ৮ জুন ২০১৮।
অভিনয় সদায় মোৰ জীৱনৰ এক শক্তিশালী শক্তি হৈ আছিল, কিন্তু নিজৰ দিশ সলনি কৰাটো কঠিন আছিল। মই দুবছৰ ধৰি কোনো উপাৰ্জন কৰিব পৰা নাছিলোঁ।
"Introducing Sofia Boutella, Your Newest Mummy"। Vanity Fair। সংগৃহীত ২৭ নৱেম্বৰ ২০১৯।

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
আৰতি অংকলীকৰ-টিকেকৰ

আৰতি অংকলীকৰ-টিকেকৰ (, জন্ম: ২৭ জানুৱাৰী ১৯৬৩) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত ধাৰাৰ লগত জড়িত আৰতিয়ে বেছিভাগ মাৰাঠী, কোংকণী আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে জড়িত। সম্পূৰ্ণ কণ্ঠৰ গীত আৰু শৈলীৰ বাবে জনাজাত আৰতি আগ্ৰাৰ লগতে গোৱালিয়ৰ আৰু জয়পুৰ ঘৰাণাৰ পৰা আয়ত্ত কৰিছিল। তেওঁ দুটাকৈ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।

তেওঁ বহুতো অডিঅ' কেছেট আৰু চিডিত কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ শ্যাম বেনেগালৰ ছবি 'চৰ্দাৰী বেগম'ৰ মুখ্য নেপথ্য গায়িকা আছিল। তেওঁৰ এলবাম 'তেজোময় নাদব্ৰহ্ম', 'ৰাগ-ৰং', 'ভক্তিমালা ভজন' আৰু 'অন্তৰ্নাদ', 'ডে ঢাক্কা', 'চাৱলী', 'চৰ্দাৰী বেগম', 'ইক হাজাৰিচি নোট' ছবিৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা উদয় টিকেকৰৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ কন্যা স্বনন্দী টিকেকৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬৩ চনৰ ২৭ জানুৱাৰী তাৰিখে কৰ্ণাটকৰ বিজয়পুৰাত আৰতিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আগ্ৰা, গোৱালিয়ৰ আৰু জয়পুৰ-আত্ৰাউলী ঘৰাণাৰ পৰা সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক সংগীত শিক্ষা পণ্ডিত বসন্তৰাও কুলকাৰ্ণীৰ পৰা আৰু পিছত কিশোৰী আমোংকাৰৰ ওচৰত গ্ৰহণ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ কেইবাটাও মাৰাঠী, কোংকণী লগতে হিন্দী ছবিৰ বাবে মুখ্য নেপথ্য গায়িকা আছিল। তেওঁ কণ্ঠদান কৰে উল্লেখযোগ্য ছবি সমূহ হৈছে: 'চৰ্দাৰী বেগাম' (১৯৯৬), 'চাৱলী', 'ডে ঢাক্কা' (২০০৮), 'দিল দোষ্টি ইটিচি', 'ধুচাৰ' আৰু 'সংহিতা' (২০১৩)।

আৰতি অংকলীকৰ-টিকেকাৰে টেলিভিছন সাক্ষাৎকাৰ, ৰিয়েলিটি শ্ব'ত আৰু সংগীত অনুষ্ঠানত অতিথি বিচাৰক হিচাপে প্ৰায়ে দেখা যায়।

তেওঁ ২০১৯ চনত টৰণ্টোৰ টৰণ্টোৰ আগা খান সংগ্ৰহালয়কে ধৰি সন্মানীয় স্থানত গোটেই বিশ্বতে তেওঁৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছে।

বঁটা আৰু সন্মান

তেওঁ ১৯৭৫-১৯৮০ বৰ্ষৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিভা অনুসন্ধান বৃত্তি লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৮০-১৯৮২ বৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰদৰ্শন কলা কেন্দ্ৰ সুৰশ্ৰী কেশৰবাই কেৰকাৰ বৃত্তি লাভ কৰিছিল। তেওঁ আকাশবাণীৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত প্ৰতিযোগিতাৰ সকলো শ্ৰেণীত "স্বৰ্ণ পদক" লাভ কৰিছিল।

আৰতি অংকলীকৰ-টিকেকৰে ২০০৬ চনত বাবে এজন শাস্ত্ৰীয় গায়কৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত কোংকণী চিনেমা 'অন্তৰ্নাদ'ত কণ্ঠদানৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

তেওঁ মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ 'ডে ঢাক্কা'ৰ বাবে মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁক মাৰাঠী ছবি 'সংহিতা'ত কণ্ঠদানৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰে পুৰস্কৃত কৰা হয়।

সংগীত ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্টতাৰ বাবে তেওঁ কেইবাটাও ৰাজ্যিক বঁটা যেনে পণ্ডিত যশৰাজ বঁটা আৰু পণ্ডিত কুমাৰ গন্ধৰ্ব বঁটা লাভ কৰিছে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

চেণ্টাৰ ফৰ দি প্ৰফৰ্মং আৰ্টছ অফ ইণ্ডিয়াত প্ৰ'ফাইল (পিটছবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়)

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সুৰবাহাৰ

সুৰবাহাৰ (; ) কেতিয়াবা বেছ চেতাৰ নামে জনাজাত, হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ব্যৱহৃত এটা টানা তাঁৰৰ যন্ত্ৰ। ই চেতাৰৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে সম্পৰ্কিত, কিন্তু ইয়াৰ সুৰ নিম্ন। যন্ত্ৰৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি, ই সাধাৰণ চেতাৰতকৈ দুইৰ পৰা পাঁচটা পূৰ্ণ স্তৰ নিম্নত টিউন কৰা হয়।

সংক্ষিপ্ত বিবৰণ

সুৰবাহাৰৰ দৈৰ্ঘ্য ১৩০ চেণ্টিমিটাৰ (৫১ ইঞ্চি)ৰো অধিক। ইয়াত শুকান লাউ এটা ধ্বনি সংনাদক হিচাপে ব্যৱহৃত হয়, আৰু ইয়াৰ এটা অতি প্ৰশস্ত ফ্ৰেটৰ গলা থাকে, যি একে ফ্ৰেটত টানি এটা অষ্টকৰ গ্লিছাণ্ডো বা "মীণ্ড"ৰ সুবিধা দিয়ে। গলাটো টুনা বা মেহগনি কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াত ৩-৪টা তালৰ তাঁৰ (চিকাৰী), চাৰিটা বজোৱা তাঁৰ (আটাইতকৈ বহল ১ মিলিমিটাৰ), আৰু ১০ৰ পৰা ১১টা চিম্পেথেটিক তাঁৰ থাকে। ইয়াত দুটা সেতু থাকে; বজোৱা তাঁৰবোৰ ডাঙৰ সেতুৰ ওপৰেৰে পাৰ হয়, যি সৰু পাৰৰ সৈতে তবলীৰ সৈতে সংযুক্ত, যি আঠাৰে তবলীত লগোৱা হয়। চিম্পেথেটিক তাঁৰবোৰ সৰু সেতুৰ ওপৰেৰে পাৰ হয় যি প্ৰত্যক্ষভাৱে তবলীত (ধ্বনি ব’ৰ্ড) আঠাৰে লগোৱা হয়। সেতুবোৰৰ তাঁৰৰ সমান্তৰালভাৱে সামান্য বক্ৰ উপৰিভাগ থাকে যি কম্পনৰ সময়ত তাঁৰে স্পৰ্শ কৰে, ফলত জৱাৰী নামৰ এটা গুঞ্জন ধ্বনি উৎপন্ন হয়। যন্ত্ৰৰ শৰীৰ চেতাৰৰ দৰে, এটা ডাঙৰ শুকান লাউৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় যাৰ এফালে খোদিত কাঠৰ মুখ আৰু গলাৰ সৈতে খোদিত কাঠৰ যোক বা "গুলু"ৰ দ্বাৰা সংযোজিত। ইয়াৰ পাৰ্থক্য এইটোত যে সুৰবাহাৰৰ লাউ সাধাৰণতে অধিক ডাঙৰ আৰু ৯০ ডিগ্ৰী হেলনীয়া হয় যাতে লাউৰ তলৰ অংশ যন্ত্ৰৰ পিছফালে থাকে, নিম্ন ধ্বনিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বৃদ্ধিৰ বাবে এটা অগভীৰ আৰু গোলাকাৰ শৰীৰ সৃষ্টি কৰে।
বাদকে তাঁৰবোৰ এটা বেঁকা ষ্টীলৰ তাঁৰৰ প্লেকট্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰি বজায়, যাক মিজৰাব বোলা হয়, যি বাদকৰ সোঁহাতৰ তৰ্জনীত স্থিৰ কৰা হয়। তিনিটা প্লেকট্ৰাম প্ৰথম তিনিটা আঙুলিত ব্যৱহাৰ কৰা হয় সুৰবাহাৰত ধ্ৰুপদ শৈলীৰ আলাপ, জোৰ, আৰু ঝালা বজাবলৈ। ধ্ৰুপদ শৈলীত, চেতাৰখানী আৰু মাচিতখানী গতৰ পৰিৱৰ্তে, বাদকে লাহে লাহে ধ্ৰুপদ ৰচনা পখাৱাজৰ সংগতত বজায়।
কিছুমান গৱেষকে বিশ্বাস কৰে যে সুৰবাহাৰ প্ৰায় ১৮২৫ চনত উদ্ভাৱিত হৈছিল। সেই সময়ত, বীণা, যাক সৰস্বতী দেৱীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত পবিত্ৰ যন্ত্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, কেৱল বীণা বাদকৰ বংশধৰসকলক শিকোৱা হৈছিল। সুৰবাহাৰৰ বিকাশ আংশিকভাৱে বীণাৰ দৰে নিম্ন পৰিসৰত বজাবলৈ ইচ্ছাৰ বাবে হৈছিল।
সুৰবাহাৰৰ উদ্ভাৱক আছিল উমৰাও খান বীণকাৰ আৰু গোলাম মহম্মদ আছিল তেওঁৰ শিষ্য। উমৰাও খান বীণকাৰ আছিল ৱাজিৰ খানৰ ককা। উদ্ভাৱনটো ওস্তাদ ছাহেবদাদ খানৰ নামতো জড়িত। শেহতীয়া গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে লক্ষ্ণৌ-ভিত্তিক চেতাৰবাদক ওস্তাদ গোলাম মহম্মদো উদ্ভাৱক হ’ব পাৰে। সেই সময়ছোৱাত মহাকছপী বীণা নামৰ এটা একেধৰণৰ যন্ত্ৰৰ অস্তিত্বও আছিল।

উল্লেখযোগ্য বাদক

অন্নপূৰ্ণা দেৱী (১৯২৭ - ২০১৮)
ইমদাদ খান (১৮৪৮ - ১৯২০)
ৱাহিদ খান
এনায়ত খান (১৮৯৪ - ১৯৩৮)
ইমৰত খান (১৯৩৫ - ২০১৮)
মুস্তাক আলি খান (১৯১১ - ১৯৮৯)
পুষ্পৰাজ কোষ্টি (জন্ম ১৯৫০)
অশ্বিন এম. ডালৱি (জন্ম ১৯৭৭)
ইৰশাদ খান
বুধাদিত্য মুখাৰ্জী (জন্ম ১৯৫৫)
মণিলাল নাগ (জন্ম ১৯৩৯)
কুশল দাস (জন্ম ১৯৫৯)
ৰাজীৱ জনাৰ্দন (জন্ম ১৯৬৭)
সুবীৰ মিশ্ৰ
দেৱব্ৰত মিশ্ৰ (জন্ম ১৯৭৬)
বাবু খান
ৰামেশ্বৰ পাঠক (১৯৩৮ - ২০১০)

অধিক পঠন

হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত
অন্নপূৰ্ণা দেৱী
চেতাৰ

তথ্যসূত্ৰ

Category:সুৰবাহাৰ বাদক
Category:চেতাৰ
Category:গলাযুক্ত বাটি লিউট
Category:হিন্দুস্থানী সংগীতৰ যন্ত্ৰ
Category:লিউট পৰিয়ালৰ যন্ত্ৰ
বাসুদেৱ দাসগুপ্ত

বাসুদেৱ দাসগুপ্ত বাংলা ভাষাত হাংৰি আন্দোলনৰ ছুটি গল্পকাৰ আৰু উপন্যাসিক। ১৯৩৮ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত তেঁওৰ জন্ম হয়। মৃত্যু: ২০০৫ চনৰ ৩১ আগস্ট।

সাহিত্যকৃতি

উৎপাত (১৯৬২) উপন্যাস
ৰন্ধনশালা (১৯৬৫) ছুটি গল্প
খেলাধুলা (২০০৭) উপন্যাস
লেনি ব্ৰুস ও গোপাল ভাঁড়কে (২০০৯) ছুটি গল্প
ব্ৰেক ইয়ৰ চাইলেন্স (২০০৬) প্ৰবন্ধ
মৃত্যুগুহা থেকে প্ৰথম কিস্তি (১৯৮৭) উপন্যাস
বন্দী বাস্তবতা (১৯৮৬) বক্তৃতা সংকলন

তথ্য সংগ্ৰহ

কবিতীৰ্থ বাসুদেৱ দাসগুপ্ত সংখ্যা (২০০৬) - সম্পাদক উৎপল ভট্টাচাৰ্য।
হাংৰি শ্ৰুতি ও শাস্ত্ৰবিৰোধী আন্দোলন (১৯৮৬) - ড. উত্তম দাস। কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়।
ক্ষুধিত প্ৰজন্ম (১৯৯৫) - ড. উত্তম দাস।
একালেৰ গদ্য-পদ্য আন্দোলনেৰ দলিল (১৯৭০) - সত্য গুহ।

শ্ৰেণী:হাংৰি আন্দোলন
তেজস্বী প্ৰকাশ

তেজস্বী প্ৰকাশ ৱায়াংগকাৰ (জন্ম: ১০ জুন ১৯৯৩) — এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী টেলিভিছন শ্ব’ আৰু মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁ এখন ইণ্ডিয়ান টেলিভিছন একাডেমী বঁটা আৰু এখন ইণ্ডিয়ান টেলী বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ স্বৰাগিনী – জোড়িন ৰিস্তোঁ কে সুৰত ৰাগিনী গডোদিয়া আৰু নাগিন ৬ত প্ৰথা গুজৰালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৰিয়েলিটি শ্ব’ ফিয়েৰ ফেক্টৰ: খতৰো কে খিলাড়ী ১০ (২০২০) আৰু বিগ বছ ১৫ (২০২১)ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু শেষৰখনত বিজয়ী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁ মন কস্তুৰী ৰে (২০২২) ছবিৰ জৰিয়তে মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ মাৰাঠী শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৯৩ চনৰ ১০ জুনত চৌদি আৰৱৰ মক্কা প্ৰদেশৰ জেড্ডাত ভাৰতীয় পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত তেজস্বীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মুম্বাইৰ এটা মাৰাঠী পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

প্ৰকাশ শিক্ষাগতভাৱে এগৰাকী অভিযন্তা। তেওঁ মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ৰাজীৱ গান্ধী ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন’লজীৰপৰা ইলেক্ট্ৰনিক্স এণ্ড টেলিকমিউনিকেচন ইঞ্জিনীয়াৰিং বিষয়ত স্নাতক (বি.ই.) ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

মাধ্যমত

নাগিনৰ পিছত তেজস্বীয়ে ভাৰতীয় টেলিভিছনৰ অন্যতম অগ্ৰণী আৰু সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰী হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। বাটৰুৱা জন্তু আৰু প্ৰত্যাহ্বানজনক ব্যক্তিসকলৰ কল্যাণৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ফেমিনাই ইয়াৰ 'বিউটিফুল ইণ্ডিয়ানছ ২০২২'ৰ "চেলিব্ৰিটি ফৰ গুড" তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। তেওঁক এইচটি চিটি (HT City)ৰ ২০২২ চনৰ টেলিভিছন শাখাৰ '৩০ আণ্ডাৰ ৩০' (30 Under 30) তালিকাতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

ডুবাইত অনুষ্ঠিত ফিল্মফেয়াৰ মিডল ইষ্ট ২০২২ত তেওঁক 'ডিজিটেল চেন্সেশ্যন অৱ দ্য য়েৰ' বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ২০২২ চনত ইষ্টাৰ্ণ আইৰদ্বাৰা বিশ্বৰ শীৰ্ষ ৫০ গৰাকী এছিয়ান চেলিব্ৰিটিৰ ব্ৰিটেইনৰ তালিকাত তেওঁ অষ্টম স্থান দখল কৰিছিল আৰু ২০২৩ চনত ভাৰতীয় টেলিভিছনত কৰা কামৰ বাবে ১২তম স্থান লাভ কৰিছিল। ২০২৩ চনত তেওঁ টাইমছ নাওৰ "জনপ্ৰিয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী"ৰ তালিকাত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰিছিল। তেওঁ ইনষ্টাগ্ৰামত সৰ্বাধিক ফ’ল’ৱাৰ থকা টেলিভিছন অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী