ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ছিনি সদানন্দ শ্বেট্টী

ছিনি সদানন্দ শ্বেট্টী এগৰাকী ভাৰতীয় সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী মহিলা, যিয়ে ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ৱৰ্ল্ড ২০২২ৰ মুকুট পিন্ধিছিল।তেওঁ ২০২৩ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ডত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ছিনি শ্বেট্টীৰ জন্ম হৈছিল মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত মূলতঃ কৰ্ণাটকৰ পৰিয়ালত। মুম্বাইৰ ঘাটকোপাৰৰ ছেইণ্ট ডমিনিক ছাভিঅ’ বিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ পিছত মুম্বাইৰ এছ কে ছমাইয়া কলেজ অৱ আৰ্টছ, ছায়েন্স এণ্ড কমাৰ্চত পঢ়ি একাউণ্টিং আৰু ফাইনেন্সত ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেত এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত ভৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী।

প্ৰদৰ্শন

মূল প্ৰবন্ধ: ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া
২০২২ চনত শ্বেট্টীয়ে ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া খিতাপ লাভ কৰিছিল, লগতে টাইমছ মিছ বডি বিউটিফুল আৰু এনআইএফডি মিছ টেলেণ্টৰ উপ-খিতাপৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানটো ২০২২ চনৰ ৩ জুলাইত মুম্বাইৰ জিঅ' ৱৰ্ল্ড কনভেনচন চেণ্টাৰত অনুষ্ঠিত হয়।[citation needed] ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ৱৰ্ল্ড ২০২২ৰ বিজয়ী হিচাপে শ্বেট্টীয়ে ২০২৪ চনৰ ৯ মাৰ্চত ভাৰতৰ মুম্বাইৰ জিঅ' ৱৰ্ল্ড কনভেনচন চেণ্টাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ৱৰ্ল্ড ২০২৩ ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, শীৰ্ষ ৮ গৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে,লগতে এছিয়াৰ আৰু ওচেনিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ ডিজাইনাৰ বঁটা লাভ কৰি ইতিহাসত এটা গুৰুত্বপূর্ণ স্থান অধিকাৰ কৰে।।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]।

তথ্য সূত্ৰ
২৬ মাৰ্চ

ঘটনাৱলী

১৯৭৪ - উত্তৰ প্ৰদেশত স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে চিপকো আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল।

জন্ম

১৮৭৪ - ৰবাৰ্ট ফ্ৰ'ষ্ট, আমেৰিকাৰ কবি। (মৃত্যু: ২৯ জানুৱাৰী, ১৯৬৩)
১৯০৭ - মহাদেৱী বৰ্মা, হিন্দী ভাষাৰ বিখ্যাত মহিলা কবি। (মৃত্যু: ১১ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৮৭)
১৯১২ - বিমলা প্ৰসাদ চলিহা, অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। (মৃত্যু: ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৭১)
১৯২২ - চৈয়দ আলী আহছান, বাংলাদেশৰ সাহিত্যিক। (মৃত্যু: ২৫ জুন, ২০০২)
১৯৩০ - গ্ৰেগৰী ক'ৰ্ছ', আমেৰিকান কবি। (মৃত্যু: ১৭ জানুৱাৰী, ২০০১)
১৯৩২ - অনিমা গুহ, অসমীয়া সাহিত্যিক। (মৃত্যু: ২৯ জুলাই, ২০২১)
১৯৪১ - ৰিচাৰ্ড ড'কিনছ্, ইংৰাজ প্ৰাণীবিজ্ঞানী।
১৯৬৫ - প্ৰকাশ ৰাজ, ভাৰতীয় অভিনেতা।
১৯৮৪ - শ্বাহিৰ শ্বেখ, ভাৰতীয় অভিনেতা।

মৃত্যু

১৮২৭ - লুটৱিস ফান বিটহ'ফন, জাৰ্মান সুৰকাৰ। (জন্ম: ২২ অক্টোবৰ, ১৮৪৪)
১৮৯২ - ৱাল্ট হুইটমেন, আমেৰিকান কবি, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক। (জন্ম: ৩১ মে', ১৮১৯)
১৯২৩ - ছাৰা বাৰ্নহাৰ্ট, ফৰাচী অভিনেত্ৰী। (জন্ম: ২২ অক্টোবৰ, ১৮৪৪)
১৯৩৮ - লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, অসমীয়া সাহিত্যিক, তেখেত সাহিত্যৰথী আৰু ৰসৰাজ হিচাপে প্ৰসিদ্ধ। (জন্ম: ১৪ অক্টোবৰ, ১৮৬৪)
১৯৮৩ - মিত্ৰদেৱ মহন্ত, অসমীয়া সাহিত্যিক তথা অভিনেতা। (জন্ম: ১৩ জুন, ১৮৯৪)
২০১১ - মিতালী চৌধুৰী, অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী। (জন্ম: ১০ জানুৱাৰী, ১৯৬০)
২০১৮ - কেশদা মহন্ত, অসমীয়া লেখিকা, গৱেষক আৰু সমালোচক। (জন্ম: ১৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৯)

দিৱস

স্বাধীনতা আৰু জাতীয় দিৱস (বাংলাদেশ)

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা

অসমীয়া বোলছবি

তাৰিখ
বোলছবি
পৰিচালনা
অভিনয় শিল্পী
জানুৱাৰী
৩
অজেয়
জাহ্নু বৰুৱা
জুপিতৰা ভূঞা, কপিল বৰা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, মুনমী কলিতা, ৰিম্পী দাস
১৭
চিঞৰ
কংকন ৰাজখোৱা
-
অনিশ্চিত
ৰ’দৰ চিঠি
বাহাৰুল ইছলাম
আদিল হুছেইন, অংগৰাগ মহন্ত, জুবিন গাৰ্গ
ফে ব্ৰুৱা ৰী
৭
ৰাগ – The Rhythm of Love
ৰজনী বসুমতাৰী
আদিল হুছেইন, জেৰিফা ৱাহিদ, কপিল বৰা
-
-
-
-
মাৰ্চ
-
-
-
-
-
-
-
-
এপ্ৰিল
১৮
অনুৰাধা
-
দিগন্ত হাজৰিকা, মেঘৰঞ্জনী
-
-
-
-
অনি শ্চিত
-
জিলমিল জোনাক
শিৱানন বৰুৱা
যতীন বৰা, নিশিতা গোস্বামী, আকাশদ্বীপ, জুপিতৰা ভূঞা, ৰাগ ঐনিতম, শ্যামন্তিকা শৰ্মা
-
শৃংখল
প্ৰবীণ হাজৰীকা
-
-
কথানদী – The River of Fables
ভাস্কৰ হাজৰিকা
সীমা বিশ্বাস, জেৰিফা ৱাহিদ, কপিল বৰা
-
-
-
-

*
মইনা গোস্বামী

মইনা গোস্বামী (; জন্ম: ) হৈছে অসমৰ এজন বিশিষ্ট চিন্তাবিদ, লেখক আৰু নাট্যকাৰ। সুলেখক মইনা গোস্বামী দীৰ্ঘদিন ধৰি শিক্ষকতাৰ লগত জড়িত। শিক্ষকতাৰ কালছোৱাত তেখেতে অৰ্জন কৰিছিল বিচিত্ৰ-বৰ্ণিল অভিজ্ঞতা আৰু উপলব্ধি। তেওঁ সচেতন সতীৰ্থ আৰু কঠীয়া আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ সৈতে জড়িত। কেইবাখনো নাটক, শিশুগ্ৰন্থকে ধৰি তেওঁৰ মুঠ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ চৈধ্যখন। সংস্কৃতি মানুহৰ সংগ্ৰামৰ অস্ত্ৰ, গণবোধ সৃষ্টিৰ অমোঘ মন্ত্ৰ, মোক বন্ধু কৰি লোৱা, সূৰ্য এদিন সকলোৰে বাবে উদয় হ'ব আদি তেওঁৰ কেইখনমান গ্ৰন্থ।

জন্ম আৰু শিক্ষা

কৰ্মজীৱন

সাহিত্যিক-সামাজিক জীৱন

ব্যক্তিগত জীৱন

সাহিত্যকৰ্ম

মই ভাল শিক্ষক হ'ব নোৱাৰিলোঁ
মই ভাল দেউতা হ'ব নোৱাৰিলোঁ
সংস্কৃতি মানুহৰ সংগ্ৰামৰ অস্ত্ৰ
গণবোধ সৃষ্টিৰ অমোঘ মন্ত্ৰ
মোক বন্ধু কৰি লোৱা
সূৰ্য এদিন সকলোৰে বাবে উদয় হ'ব

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
জন আডামছ

জন আডামছ (; ৩০ অক্টোবৰ, ১৭৩৫ – ৪ জুলাই, ১৮২৬) এজন আমেৰিকান উকীল, লেখক, ৰাষ্ট্ৰনেতা আৰু কূটনীতিবিদ আছিল। তেওঁ আমেৰিকাৰ দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি (১৭৯৭–১৮০১), প্ৰথম উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি (১৭৮৯–১৭৯৭) আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃ হিচাপে ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ পৰা আমেৰিকাৰ স্বাধীনতাৰ নেতা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। আডামছ আলোকজ্জ্বল যুগৰ ৰাজনৈতিক চিন্তাবিদ আছিল, তেওঁ গণতন্ত্ৰবাদ আৰু শক্তিশালী কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ধাৰণাক প্ৰচাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ উদ্ভাৱনী ধাৰণা সঘনাই প্ৰকাশ পাইছিল। নিয়মীয়া ডায়েৰী ৰখা আৰু চিঠি-পত্ৰ লিখাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ অত্যন্ত নিষ্ঠাবান আছিল—বিশেষকৈ তেওঁৰ পত্নী আৰু মূল উপদেষ্টা এবিগেলৰ সৈতে। তেওঁৰ পিতৃ আছিল জন কুইন্সি এডামছ।

উদ্ধৃতিসমূহ

• এই পৃথিৱীত এনেকুৱা মানুহ কমেই আছে যাৰ লগত মই কথা পাতিব পাৰো।
- উইলিয়াম এ ডিগ্ৰেগ’ৰিয়াৰ কম্প্লিট বুক অৱ ইউ.এছ.প্ৰেচিডেণ্টছ (১৯৮৪)ত উদ্ধৃত কৰা অনুসৰি, পৃষ্ঠা ১৯–২০
• মই সকলোকে শালীনতা আৰু সভ্যতাৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো, আৰু প্ৰয়োজন হ’লে তেওঁলোকৰ সৈতে ব্যৱসায়িক বিষয়ত কথা পাতিব পাৰো। কিন্তু তেওঁলোকৰ সংগত মই কেতিয়াও সুখী নহয়।
- উইলিয়াম এ ডিগ্ৰেগ’ৰিয়াৰ কম্প্লিট বুক অৱ ইউ.এছ.প্ৰেচিডেণ্টছ (১৯৮৪)ত উদ্ধৃত কৰা অনুসৰি, পৃষ্ঠা ১৯–২০
• আমাৰ মাজত বিদ্যুৎ বা চুম্বকৰ শক্তিৰ সৈতে মিল থকা এটা ভৌতিক গুণ আছিল, যাৰ দ্বাৰা যেতিয়া এযোৰ আকৰ্ষণীয় দূৰত্বৰ ভিতৰত ওচৰ চাপি আহিছিল তেতিয়া সিহঁতে বেজীৰ দৰে মেৰুলৈ বা বৈদ্যুতিক পৰীক্ষাত দুটা বস্তুৰ দৰে একেলগে উৰি গৈছিল।
- উইলিয়াম এ ডিগ্ৰেগ’ৰিয়াৰ কম্প্লিট বুক অৱ ইউ.এছ.প্ৰেচিডেণ্টছ (১৯৮৪)ত উদ্ধৃত কৰা অনুসৰি, পৃষ্ঠা ১৯–২০

শ্ৰেণী: আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী: আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
শ্ৰেণী:লেখক
নাছিম জাইদী

চৈয়দ নাছিম আহমদ জাইদী ভাৰতৰ ২০ সংখ্যক মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ বেট্চৰ উত্তৰ প্ৰদেশ মুজাফৰনগৰৰ কেডাৰৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত আই.এ.এছ. বিষয়া।

শিক্ষা

হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেনেডি স্কুল অৱ গভৰ্ণমেণ্টৰ পৰা পাব্লিক এডমিনিষ্ট্ৰেচনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা জাইদীয়ে হাৰ্ভাৰ্ড ইনষ্টিটিউট ফৰ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডেভেলপমেণ্টৰ পাব্লিক পলিচিৰ মেছন ফেলো হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

ড° জাইদীয়ে ২০০৫ চনৰ নৱেম্বৰৰ পৰা ২০০৮ চনৰ অক্টোবৰলৈকে আইচিএঅ’ পৰিষদত ভাৰতৰ স্থায়ী প্ৰতিনিধি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। তেওঁ অসামৰিক বিমান পৰিবহণৰ সঞ্চালক প্ৰধান হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। ২০১২ চনৰ ৩১ জুলাইত তেওঁ অসামৰিক বিমান পৰিবহণ মন্ত্ৰালয়ৰ ভাৰত চৰকাৰৰ সচিব হিচাপে আই এ এছৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ কাৰ্যকালৰ প্ৰথম নিৰ্বাচন আছিল ২০১৫ চনৰ বিহাৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত
শ্ৰেণী:অসামৰিক সেৱা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
হাড়ৌতী ভাষা

Category:ISO language articles citing sources other than Ethnologue

হাড়ৌটী বা হাড়োটী এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ হাড়োটী অঞ্চলত ঘাইকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা ভাষী লোক ঘাইকৈ কোটা, বৰণ, বুণ্ডী আৰু ঝলাৱৰ জিলাত থাকে। তদুপৰী চুবুৰীয়া মধ্য প্ৰদেশৰ কোনো কোনো অঞ্চলতো এই ভাষা কোৱা হয়।

ব্যাকৰণ

এই ভাষাত নামবাচক এটি চিহ্ন আছে: /nɛ/ (নে), যি অন্য ৰাজস্থানী ভাষাসমূহত অনুপস্থিত।

হাড়ৌটীত অন্য ভাৰতীত-আৰ্য ভাষাসমূহৰ দৰেই বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষাৰ এটি বৈশিষ্ট্য হ'ল, যে হিন্দীৰ বিপৰীতে, ইয়াত এটি কৰ্তা চিহ্ন নিখুঁট ৰূপত থাকিব বা নাথাকিব পাৰে এই কথাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যে এক্যুজেটিভ চিহ্নৰ প্ৰকৃতি কি।

ভাষাটোৰ বাক্যৰ উদাহৰণ

+
মানক ৰাজস্থানী
হাড়ৌটী
অসমীয়াত অৰ্থ
अठै (অঠৈ))
अठी (অঠী)
ইয়াত
वठै/ उठै (ৱঠৈ/ উঠৈ)
वठी/ उठी (ৱঠী/ উঠী)
তাত
कोनी (কোনী)
कोइने/ कोने (কোইনে/ কোনে)
নহয়
आवैलो/ आवैली (আৱৈলো/ আৱৈলী)
आवगो/ आवगी (আৱগো/ আৱগীi)
আহিম

তথ্য সংগ্ৰহ

অধিক পঢ়ক

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
বাল

বাল আছিল উত্তৰ-পশ্চিম চেমিটিক ভাষাত প্ৰাচীন কালত লেভেণ্টত কোৱা এটা উপাধি আৰু সন্মানীয় অৰ্থ 'মালিক' বা 'প্ৰভু'। মানুহৰ মাজত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ পৰাই ইয়াক দেৱতাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ হ’বলৈ ধৰিলে। পণ্ডিতসকলে পূৰ্বে এই থিয়নিমটোক সৌৰ পূজাৰ সৈতে আৰু বিভিন্ন অসম্পৰ্কীয় পৃষ্ঠপোষক দেৱতাৰ সৈতে জড়িত কৰিছিল যদিও শিলালিপিসমূহে দেখুৱাইছে যে বাল নামটো বিশেষভাৱে ধুমুহা আৰু উৰ্বৰতা দেৱতা হাদাদ আৰু তেওঁৰ স্থানীয় প্ৰকাশৰ সৈতে জড়িত আছিল।

শব্দৰ উৎপত্তি আৰু অৰ্থ

'বাল' শব্দটো উগাৰিটিক আৰু ফিনিচিয়ান ভাষাৰ '𐤁𐤏𐤋' (baʿal) শব্দৰ পৰা আহৰণ কৰা, যাৰ অৰ্থ 'পতি', 'মালিক' বা 'দেৱতা'। এই শব্দটো মাত্ৰ নাম নহয়, বিশেষণে ব্যৱহাৰ হৈছিল বহু দেৱতাৰ ক্ষেত্ৰত।

ধৰ্মীয় পৰিপ্ৰেক্ষিত

বাল প্ৰাচীন কানানী ধৰ্মত কৃষিৰ, বজ্ৰপাতৰ, আকাশৰ, আৰু যুদ্ধৰ দেবতা আছিল। তেওঁক আষ্টাৰটে নামৰ এগৰাকী দেৱীৰ পতিত্ত্ব হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

উগাৰিটিক পাঠসমূহত বাল

উগাৰিটত পোৱা বাল চক্ৰৰ (Baal Cycle) গল্প অনুসৰি, বালে ইয়াম (সমুদ্ৰৰ দেৱতা) আৰু মোত (মৃত্যুৰ দেৱতা)ৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিছিল। ইয়াত বালে প্ৰকৃতিৰ পুনৰুজ্জীৱন, বৰ্ষা আৰু কৃষি ফলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

ইজৰাইলী ধাৰণাত বাল

হিব্ৰু বাইবেলত বালৰ নাম বহু স্থানত উদ্ধৃত আছে, য’ত তেওঁক ‘বহিৰাগত দেৱতা’ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইলিয়াহ নবীয়ে বালৰ নবীৰ বিপক্ষে যুদ্ধ কৰিছিল বুলি বাইবেলত উল্লেখ আছে (1 Kings 18)।

সংস্কৃতি আৰু পুৰাতত্ত্ব

বালৰ পূজা লেবানন, সিৰিয়া, ইজৰায়েল, আৰু ফিলিস্তিন অঞ্চলত বিস্তৃত আছিল। বহু বাল মন্দিৰ আৰু মূৰ্তি পুৰাতত্ত্বত পোৱা গৈছে।

আধুনিক দৃষ্টিভংগী

সমসাময়িক ধৰ্মীয় অধ্যয়নত বালক এক প্ৰাক-মোনথেইজম যুগৰ দেৱতা হিচাপে বিশ্লেষণ কৰা হয়। তেওঁৰ পূজাৰূপ আৰু কাহিনীবোৰ আধুনিক পুৰাতত্ত্ব, ধৰ্মবিজ্ঞান আৰু তুলনামূলক ধৰ্মতত্ত্বৰ অধ্যয়নত গুৰুত্বপূৰ্ণ।

বাহ্যিক সংযোগ

Jewish Encyclopedia (1901–1906) "Ba'al", "Ba'al and Ba'al Worship", "Baal-Berith", "Baal-Peor", "Baalim", "Astarte Worship among the Hebrews", &c., Jewish Encyclopedia, New York: Funk & Wagnalls

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি অনুসাৰে দেৱতাসকল
কেশৰবাই ক্ষীৰসাগৰ

কেশৰবাই ক্ষীৰসাগৰ ((১৯৩০-২০০৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিক আছিল৷ তেওঁ লোকসভালৈ তিনিবাৰ নিৰ্বাচিত হৈছিল৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৭ চনৰ ২৯ মাৰ্চত পুনেৰ নিমগাওঁ হালুংগী গাঁৱত কেশৰবাইৰ জন্ম হয়।.

কৰ্মজীৱন

সামাজিক কামৰ বাবে পৰিচিত ক্ষীৰসাগৰ ১৯৬২ চনত ৰাজুৰী গাঁৱৰ (বীদ) সৰপঞ্চ আৰু ১৯৬৭ চনত পঞ্চায়ত সমিতিৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭২ চনত চৌছালাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিবিদ হিচাপে মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভাত যোগদান কৰে আৰু ইয়াৰ কমিটি অন পাব্লিক অণ্ডাৰটেকিংছত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

১৯৮০ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ সময়ত আই এন চি (I)-এ বীড় সমষ্টিৰ পৰা ক্ষীৰসাগৰক আনুষ্ঠানিক প্ৰাৰ্থী হিচাপে লোৱা হৈছিল। ৬৭,৫০৩ ভোটৰ ব্যৱধানত নিকটতম প্ৰতিদ্বন্দ্বীক পৰাস্ত কৰি তেওঁ এই আসনখন লাভ কৰে আৰু সপ্তম লোকসভাৰ সদস্য হয় (১৯৮০–৮৪)। তেওঁ ১৯৮৪ আৰু ১৯৯১ চনত পুনৰ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। এগৰাকী সাংসদ হিচাপে তেওঁ চৰকাৰী ভাষাৰ সমিতিকে ধৰি বিভিন্ন সংসদীয় সমিতিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৫ বছৰ বয়সত কেশৰবাইৰ সোণাজিৰাও ক্ষীৰসাগৰৰ সৈতে বিবাহ সম্পন্ন হয়৷ তেওঁক মৰমেৰে কেশ্বাৰকাকু বুলি কোৱা হৈছিল আৰু ২০০৬ চনৰ ৪ অক্টোবৰত মুম্বাইৰ এখন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
বঙ্গদৰ্শন

বঙ্গদৰ্শন হ'ল ১৮৭২ চনত বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন বাংলা সাহিত্য আলোচনী। এইখন ১৯০১ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সম্পাদনাত পুনৰ প্ৰকাশিত হৈছিল। এই আলোচনীখনে বাঙালীৰ পৰিচয় গঢ়িবলৈ আৰু বঙ্গত ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদক উৎসাহিত কৰিবলৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

বঙ্কিমৰ বহুতো উপন্যাস এই আলোচনীখনত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু ইয়াত সংস্কৃত পণ্ডিত হৰপ্ৰসাদ শাস্ত্ৰী, সাহিত্য সমালোচক অক্ষয়চন্দ্ৰ সৰকাৰ আৰু আন বহুতো বুদ্ধিজীৱীৰ ৰচনা প্ৰকাশিত হৈছিল। আলোচনীখনে পুৰাণ, বেদ আৰু বেদান্তৰ ওপৰত বহুতো প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল, যি বাঙালী বুদ্ধিজীৱী সমাজত আধুনিকতাৰ নামত অহা নতুন ধাৰণাবোৰৰ লগত মিলাই আৰু সেয়া গ্ৰহণ কৰি জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰাৰ এটা প্ৰচেষ্টা আছিল।

আলোচনীখন কেৱল জ্ঞান বিতৰণৰ মাধ্যমৰ বাবে নহয়, ইয়াত থকা আকৰ্ষণীয় কাহিনীবোৰ পঢ়িবলৈ পাঠকে অধীৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিছিল, বিশেষকৈ বঙ্কিমৰ উপন্যাসৰ পৰৱৰ্তী খণ্ডৰ বাবে। বাঙালী বুদ্ধিজীৱী পাঠকৰ উপৰি বাংলা পঢ়িব পৰা বহুতো মহিলা পাঠকৰ মাজতো আলোচনীখন জনপ্ৰিয় আছিল।

এই আলোচনীখনত প্ৰথম ধাৰাবাহিক উপন্যাস হিচাপে ১৮৭৩ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল চমকপ্ৰদ বিষবৃক্ষ। ইয়াৰ পিছত সেই বছৰতেই প্ৰকাশিত হৈছিল ইন্দিৰা আৰু ১৮৭৪ চনত যুগলাঙ্গুৰীয়। পৰৱৰ্তী সময়ত বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ প্ৰায় সকলো উপন্যাস এই আলোচনীখনত প্ৰকাশিত হৈছিল।

১৮৭৬ চনত ৰাধাৰাণী আৰু চন্দ্ৰশেখৰ প্ৰকাশিত হোৱাৰ পিছত আলোচনীখনে এক বিৰতিৰ সন্মুখীন হৈছিল। কিন্তু কিছুদিনৰ ভিতৰতে বঙ্কিমৰ ভায়েক সঞ্জীৱচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ে ইয়াক পুনৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু বঙ্কিমো মুখ্য লেখক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৮৭৭ৰপৰা ১৮৮১ৰ ভিতৰত ইয়াত প্ৰকাশিত উপন্যাসসমূহত আছিল ৰজনী, কৃষ্ণকান্তৰ উইল আৰু ৰাজপুত বিষয়ক উপন্যাস ৰাজসিংহ। বিশেষকৈ ১৮৮২ চনত প্ৰকাশিত আনন্দমঠ উপন্যাসখনে সন্ন্যাসী যোদ্ধাৰ বিদ্ৰোহৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছিল। যদিও যুদ্ধটো মুছলিম বাহিনীৰ বিৰুদ্ধে, কিন্তু পটভূমিত ইংৰাজ চৰকাৰৰ উপস্থিতি দেখুওৱা হৈছে।
এই উপন্যাসতেই বন্দে মাতৰম গীতটো অন্তৰ্ভুক্ত।

ঊনবিংশ শতিকাৰ বঙ্গদেশত এই আলোচনীখনৰ প্ৰভাৱৰ গভীৰতা ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ শৈশৱৰ স্মৃতিৰে অনুমান কৰা যায় — আলোচনীখন আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১১ বছৰ।

১৮৮০ দশকৰ অন্তত আলোচনীখনৰ প্ৰকাশ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ যায়।

নতুন বঙ্গদৰ্শন

১৯০১ চনত শৈলেশচন্দ্ৰ মজুমদাৰৰ উদ্যোগত নতুন বঙ্গদৰ্শন প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ সম্পাদক আছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ। ঠাকুৰে ১৯০৫ চনলৈকে আলোচনীখনৰ সম্পাদনা কৰিছিল। এই আলোচনীখনত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ বহু লেখা প্ৰকাশিত হৈছিল; তাৰ আগলৈকে তেওঁ মূলতঃ চুটিগল্প লিখিছিল, কিন্তু আলোচনীখনৰ দায়িত্বই তেওঁৰ মনত উপন্যাস লিখাৰ প্ৰেৰণা জাগ্ৰত কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ উপন্যাস চোখেৰ বালি এই আলোচনীখনত ধাৰাবাহিক ৰূপে প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু এইখন উপন্যাসে বাংলা সাহিত্যৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় মনস্তাত্ত্বিক উপন্যাস হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। আলোচনীখন মাহেকীয়া হিচাপে প্ৰকাশিত হৈছিল।

আলোচনীখনৰ দৰ্শন আগৰ বঙ্গদৰ্শনৰ দৰেই আছিল, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল উন্মেষমান ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী মনোভাবক দাঙি ধৰা। প্ৰকাশকৰ কাৰ্যালয়, যাক "মজুমদাৰ লাইব্ৰেৰী" বোলা হৈছিল, বহুতো বুদ্ধিজীৱী আৰু সাহিত্যপ্ৰেমীৰ মিলনৰ ঠাই হৈ পৰিছিল।
বঙ্গভঙ্গ আন্দোলনৰ সময়ত আলোচনীখনে প্ৰতিবাদৰ এক জ্বালামুখী ৰূপ লৈছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গীতাঞ্জলি যুগৰ (আৰু তাৰ আগৰ) বহুতো কবিতা ইয়াত প্ৰকাশিত হৈছিল; ইয়াৰ ভিতৰত আছিল আমাৰ সোনাৰ বাংলা, যি আজি বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:বাংলা আলোচনী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুুপ্ত আলোচনী
পাকস্থলী

পাকস্থলীটো খাদ্যনলীৰ আটাইতকৈ বহল অংশ আৰু ই মধ্যচ্ছদাৰ ঠিক তলতে বাওঁফালে অৱস্থিত। পাকস্থলীটো পেশীযুক্ত আৰু আকৃতিত ইংৰাজী J আখৰটোৰ দৰে। পূৰ্ণবয়স্ক মানুহৰ পাকস্থলীৰ আয়তন প্ৰায় 1500 মি. লি.। ই ওপৰৰ পিনে ইছ’ফেগাছৰ লগত আৰু তলৰ পিনে ডুৱ’ডেনামৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে। ইছ’ফেগাছ আৰু পাকস্থলীৰ সংযোগস্থলৰ ৰন্ধ্ৰটোক হৃদৰন্ধ্ৰ (Cardiac orifice) আৰু এই অঞ্চলত থকা পেশীবলয়ক হৃদবলয় (Cardiac sphincter) বোলে। আকৌ পাকস্থলী আৰু ডুৱ’ডেনামৰ সংযোগ ৰন্ধ্ৰটোক নিৰ্গম ৰন্ধ্ৰ (Pyloric orifice) আৰু ইয়াত থকা পেশীবলয়ক নিৰ্গমবলয় (Pyloric sphincter) বোলে। পাকস্থলীটোৰ ওপৰ ফালে কম বক্ৰতা (Curvature) আৰু তলফালে অধিক বক্ৰতা থাকে।

পাকস্থলীটোৰ 4 টা অংশ থাকে, যেনে – হৃদপ্ৰান্ত (Cardiac end), ফাণ্ডাছ (Fundus), দেহাংশ (Body) আৰু জঠৰ নিৰ্গম (Pyloric end)।  

1. হৃদপ্ৰান্তীয় অংশ (Cardiac end): পাকস্থলীৰ এই অংশটো হৃদপিণ্ডৰ ওচৰতে থাকে বাবে ইয়াক হৃদপ্ৰান্ত বোলা হয়। পাকস্থলীৰ এই অংশটোত অন্ননলীডাল (Oesophagus) মুক্ত হৈছে। পাকস্থলীৰ হৃদপ্ৰান্তত মুক্ত হোৱা অন্ননলীৰ ছিদ্ৰটো এখন পেশীয় অৱৰোধিনীৰ (Sphincter) দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়। ইয়াক জঠৰান্ননলী অৱৰোধিনী (Gastroesophageal sphincter) বোলা হয়।

            2. ফাণ্ডাচ বা ঘূৰণীয়া অংশ (Fundus): পাকস্থলীৰ হৃদপ্ৰান্তৰ ঠিক পাছৰ অংশখিনি ঘূৰণীয়া। ইয়াকে ফাণ্ডাচ বা ঘূৰণীয়া অংশ বোলে। সাধাৰণতে এই অংশখিনিত বায়ু বা গেছ জমা হৈ থাকে।

            3. দেহাংশ (Body): পাকস্থলীৰ মাজৰ মুখ্য অংশখিনিকে দেহ (Body) বুলি কোৱা হয়।

            4. জঠৰ নিৰ্গম (Pyloric end or Pylorus): পাকস্থলীৰ তলফালৰ অংশটোক জঠৰ নিৰ্গম বোলা হয়। ইয়াক আকৌ দুটা ভাগত ভগোৱা হৈছে, যেনে – জঠৰ নিৰ্গম কোটৰ (Pyloric antrum) আৰু জঠৰ নিৰ্গম নলী (Pyloric canal)। জঠৰ নিৰ্গন নলীডাল ডুৱ’ডেনামত মুক্ত হৈছে। জঠৰ নিৰ্গম নলী আৰু ডুৱডেনামৰ সংযোগ অঞ্চলত থকা অৱৰোধিনী এখনে পাকস্থলীত আংশিক ভাবে পাচিত হোৱা খাদ্য  নিয়ন্ত্ৰিত ভাবে ডুৱডেনামত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়ে।

            পাকস্থলীৰ কাৰ্য (Functions of the stomach): পাকস্থলীত প্ৰৱেশ কৰা খাদ্য বস্তুবোৰ সাময়িক ভাবে জমা হৈ থাকে। পাকস্থলীত খাদ্য বস্তুবোৰ মন্থিত হৈ জঠৰ ৰসৰ (Gastrict juice) লগত মিহলি হয়। ইয়াত প্ৰ’টিন আৰু স্নেহ পদাৰ্থবোৰৰ আংশিক ভাবে পাচন হয়। ইয়াতে কাষ্টলৰ আভ্যন্তৰিক কাৰক (Castle’s intrinsic factor) নামৰ এবিধ গ্লাইক’প্ৰটিনৰ উৎপত্তি হয়। ক্ষুদ্ৰান্তৰ পৰা ভিটামিন B12 অৱশোষণৰ বাবে এই কাৰকৰ প্ৰয়োজন হয়। ইয়াৰ পৰা পেপ্‌চিনোজেন আৰু প্ৰ’ৰেনিন নামৰ প্ৰ’এনযাইম উপৰিও জঠৰ লাইপেজ আৰু জঠৰ এমাইলেজ নামৰ এনযাইম ক্ষৰণ হয়। পাকস্থলৰ বেৰৰ পৰা ক্ষৰণ হোৱা HCl য়ে খাদ্যৰ লগত গৃহীত বেক্টেৰিয়া, বীজাণু আদি ধ্বংস কৰে। পাকস্থলীৰ পৰা গেষ্ট্ৰিন (Gastrin) নামৰ এবিধ হৰমনো নিঃসৰণ হয়। ইয়াৰ উপৰিও পাকস্থলীৰ বেৰখনে এলকহ’ল, এচ্‌পিৰিণ, কিছুমান স্নেহ পদাৰ্থত দ্ৰবণীয় ঔষধ, পানী, গ্লুক’জ আদি শোষণ কৰে।

শ্ৰেণী:অংগ
শ্ৰেণী:পাচন তন্ত্ৰ
অসমীয়া ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ

ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তি প্ৰধানকৈ শব্দসম্ভাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যি ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ চহকী সেই ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তিও বেছি। অসমীয়া ভাষা সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বাবে ইয়াত প্ৰয়োগ হোৱা অধিকাংশ শব্দ‌ই সংস্কৃতমূলীয়।

অসমীয়া শব্দমালাৰ ভাগ

তৎসম
অৰ্ধতৎসম
তদ্ভৱ
দেশী
বিদেশী

তৎসম শব্দ

সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা অবিকৃত ৰূপত অসমীয়া ভাষালৈ অহা শব্দবোৰকে তৎসম শব্দ বোলে।
যেনে-সূৰ্য, ধৰ্ম, কৰ্ম, বৰ্ষা, দৰ্শন, প্ৰীতি, ঈশ্বৰ, বন্ধু, সৌন্দৰ্য, মাধুৰ্য, প্ৰাচুৰ্য, গাম্ভীৰ্য আদি।

অৰ্ধতৎসম শব্দ

সংস্কৃতৰ পৰা শব্দসমূহ অসমীয়া ভাষাত প্ৰৱেশ কৰোঁতে বিভিন্ন পৰ্যায় অতিক্ৰম কৰি আহিছে। তৎসম শব্দৰ বাহিৰেও সংস্কৃতমূলীয় বহুটো শব্দ আছে যিবোৰে উচ্চাৰণৰ তাৰতম্যৰ বাবে কিছু অপভ্ৰংশ ৰূপ লাভ কৰে। ফলত শব্দবোৰে সংস্কৃতো নহয় অসমীয়াও নহয় এনে এটা ৰূপ লাভ কৰে। এনেবোৰ শব্দকে অৰ্ধতৎসম শব্দ বোলে।
যেনে-কৰম, ধৰম, চেনেহ, শ‍ইচ, ভকতি, যতন, পীৰিতি, দৰশন, ৰতন আদি।

তদ্ভৱ শব্দ

অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহৃত অধিকাংশ শব্দ‍ই সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা অহা। এই শব্দবোৰে ধ্বনি পৰিৱৰ্তনৰ নিয়ম মানি প্ৰাকৃতৰ মাজেদি পৰিৱৰ্তন লাভ কৰি অসমীয়া ৰূপ লৈছেহি। এনে শব্দবোৰেকেই তদ্ভৱ শব্দ বোলা হয়।
যেনে-হাত, কাণ, সাপ, দাঁত, পদুম, আধা, ভাই, কাম, হাতী, সঁচা, মিছা, খায়, কয়, পঢ়ে, মাছ, কাছ, ভাল,‌ নাক, ঘৰ আদি।

দেশী শব্দ

অসমীয়া শব্দমালাত সংস্কৃতমূলীয় শব্দসমূহৰ বাহিৰেও অসমত বসবাস কৰা আৰ্যভিন্ন নৃগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত প্ৰচলিত (ঘাইকৈ বড়ো,খাচি,কোল,আহোম)বিভিন্ন ভাষাৰ পৰা অহা শব্দৰ প্ৰচলন দেখিবলৈ পোৱা যায়। সেইবোৰ শব্দক দেশী শব্দ বোলা হয়।
যেনে-কাবৌ, খং, জঞ্জাল, জহা, বোকা, চিকৰা, গোহাৰি আদি।

বিদেশী শব্দ

অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহাৰ হোৱা বহুতো শব্দ ভাৰতৰ বাহিৰ পৰা আহিছে। সেইবোৰক বিদেশী শব্দ বোলা হয়।
বিদেশী শব্দৰ উৎস দুটা। এটা ফাৰ্চী-আৰবী আৰু আনটো ইউৰোপীয় ভাষা।
মুছলমান আক্ৰমণ আৰু মুছলমান বসতিৰ ফলত আৰবী-ফাৰ্চী শব্দ আমাৰ ভাষাত জীণ গৈছে।
যেনে-কিতাপ, দোৱাত, আইন, আদালত, খাজনা ইত্যাদি।
ইউৰোপীয় শব্দাৱলীৰ ভিতৰত ইংৰাজী শব্দৰ সংখ্যাই বেছি। তাৰ বাহিৰে,ফ্ৰেন্স, ওলন্দাজ, পৰ্টুগীজ আদিৰ দুই চাৰিটা শব্দও প্ৰবেশ কৰিছে।
যেনে- কাৰ্তিজ, কুপন, চাবন, হৰ্তন, ৰোহিতন, ইস্কাপন, বুটাম, ৰিক্সা আদি।

তথ্যসূত্ৰ

গ্ৰন্থপঞ্জী

ৰাজখোৱা, অৰবিন্দ [সম্পা.], যোগাযোগমূলক অসমীয়া, নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজ প্ৰকাশন, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০১৯
শৰ্মা, সত্যেন্দ্ৰনাথ, অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সৌমাৰ প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, দশম সংস্কৰণ, ২০১৮

শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষা
এইচ এল মেনকেন

হেনৰী লুই মেনকেন (; ১২ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮৮০ – ২৯ জানুৱাৰী, ১৯৫৬) আছিল এজন আমেৰিকান সাংবাদিক, ৰচনাকাৰ, ব্যংগকাৰ, সাংস্কৃতিক সমালোচক আৰু আমেৰিকান ইংৰাজীৰ পণ্ডিত। তেওঁ সামাজিক দৃশ্যপট, সাহিত্য, সংগীত, বিশিষ্ট ৰাজনীতিবিদ, সমসাময়িক আন্দোলনসমূহৰ ওপৰত ব্যাপক ৰূপত মন্তব্য কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

বিশ্বাস কৰা প্ৰৱণতাই মানুহক সভ্য নকৰে, মানুহক সভ্য কৰে তেওঁৰ সন্দেহ কৰাৰ প্ৰৱণতাই।
মই অমৰত্বত বিশ্বাস নকৰোঁ৷ অমৰত্বৰ প্ৰতি মোৰ কোনো বাসনাও নাই৷ অমৰত্বত বিশ্বাসৰ উৎপত্তিস্থল হ’ল হীন মনোবৃত্তিৰ মানুহৰ শিশুসুলভ অহংবোধ৷ খ্ৰীষ্টীয় ৰূপত ই হ’ল এনে এটা হীন কৌশল যাৰ দ্বাৰা পাৰ্থিৱ জীৱনটো অপেক্ষাকৃতভাৱে বেছিকৈ ভোগ কৰা মানুহবোৰৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ ল’ব পাৰি৷
পৃথিৱীৰ মহান কলাকাৰসকল কেতিয়াও গোড়া নীতিনিষ্ঠ মানুহ নহয়, আৰু সাধাৰণ অৰ্থত তেওঁলোক সন্মানৰ যোগ্য মানুহো নহয়৷ এই সত্যটো সকলোৱে জানে৷ ইয়ংমেন খ্ৰীষ্টীয়ান এছোচিয়েচনে যিসকল মানুহক সৎ আৰু ধৰ্মিষ্ঠ মানুহ বুলি চিনাক্ত কৰে, তেনেকুৱা কোনো মানুহেই আজিলৈকে এনে এখন ছবি অঁকা নাই, যিখন চাবৰ যোগ্য৷ এনেকুৱা এখন কিতাপ লেখা নাই, যিখন পঢ়িবৰ যোগ্য৷ পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত যিটো কোৱা হ’ল, সেই একেই কথা নাৰীৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য৷
বিশ্বাসৰ অযোগ্য কথাবোৰ বিশ্বাস কৰিব পৰাটোৱে হ’ল মানুহৰ প্ৰধান অভিশাপ, আৰু তেওঁৰ বেছিভাগ দুখ-কষ্টৰ মূল কাৰণ৷
জীৱনৰ অৰ্থ কি হ’ব পাৰে সেই কথা মই নাজানো, কিন্তু মই সন্দেহ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছোঁ যে জীৱনৰ কোনো অৰ্থ নাই৷
প্ৰেম হৈছে বুদ্ধিমত্তাক হৰুৱাই কল্পনাৰ বিজয়।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:সামাজিক সমালোচক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
দিগন্ত ভাৰতী

দিগন্ত ভাৰতী (ইংৰাজী: Diganta Bharati) অসমীয়া সংগীত জগতৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পী। অসমীয়া সংগীত ক্ষেত্ৰখন সমৃদ্ধ কৰা ক্ষেত্ৰত তেওঁ এক বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। তেওঁৰ মূল নাম দিগন্ত কলিতা। পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত ২০০৩ চনত তেওঁ মাতৃৰ নাম ভাৰতী নিজৰ নামৰ লগত সংযোজন কৰি দিগন্ত ভাৰতী নাম গ্ৰহণ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

দিগন্ত ভাৰতীৰ জন্ম হৈছিল নলবাৰীত।

বাহ্যিক সংযোগ

দিগন্ত ভাৰতীৰ অফিচিয়েল ফেচবুক পেজ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সুৰকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলাৰ লোক
অমীষা পেটেল

অমীষা পেটেল (ইংৰাজী: Ameesha Patel; জন্ম: ৯ জুন, ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে ঘাইকৈ হিন্দী আৰু তেলুগু ছবিত অভিনয় কৰে। পেটেলে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু জি চিনে বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে।

পেটেলে ২০০০ চনত ৰোমাণ্টিক থ্ৰিলাৰ ছবি কহো না... প্যাৰ হ্যায়ৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। এই ছবিখন এক বৃহৎ ব্যাৱসায়িক সফল ছবি আছিল আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ জি চিনে বঁটা লাভ কৰিছিল। এই সফলতা তেলুগু একচন ছবি বদৰী (২০০০) আৰু সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী পিৰিয়ড ড্ৰামা ছবি গদৰ: এক প্ৰেম কথাৰ (২০০১) জৰিয়তে অব্যাহত থাকে। গদৰৰ বাবে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ স্পেচিয়েল পাৰফৰমেন্স বঁটা লাভ কৰিছিল। হমৰাজ আৰু ক্যা য়েহী প্যাৰ হ্যায় (দুয়োখন ২০০২) ছবিত অভিনয় কৰাৰ পাছত পেটেলৰ কেৰিয়াৰৰ অধোগতি আৰম্ভ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ হানিমুন ট্ৰেভেলছ প্ৰাইভেট লিমিটেড (২০০৭), ভুল ভুলাইয়া (২০০৭) আৰু ৰেচ ২ (২০১৩) ছবিত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

কেৰিয়াৰৰ বহু উঠা-নমাৰ পিছত পেটেলে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সফল ছবিৰ ছিকুয়েল গদৰ ২ত (২০২৩) পুনৰ অভিনয় কৰি এক শক্তিশালী প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। এই ছবিখন তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। অভিনয় জীৱনৰ উপৰি পেটেল এগৰাকী মানৱতাবাদী কৰ্মী আৰু তেওঁ কেইবাটাও জনহিতকৰ কামৰ সৈতে জড়িত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি

১৯৭৫ চনৰ ৯ জুনত এজন গুজৰাটী পিতৃ অমিত পেটেল আৰু এগৰাকী সিন্ধী তথা পাঞ্জাবী প্ৰবাসী ভাৰতীয় মাতৃ আশাৰ কোলাত পেটেলৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ অস্মিত পেটেলৰ ভগ্নী আৰু অধিবক্তা তথা ৰাজনীতিবিদ বেৰিষ্টাৰ ৰজনী পেটেলৰ নাতিনী, যি মুম্বাইৰ কংগ্ৰেছ প্ৰদেশ কমিটিৰ সভাপতি আছিল। মুম্বাইৰ ব্ৰীচ কেণ্ডী হাস্পতালত জন্মগ্ৰহণ কৰা অমীষা পাঁচ বছৰ বয়সৰপৰাই এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী। তেওঁৰ নামটো পিতৃ অমিতৰ নামৰ প্ৰথম তিনিটা আখৰ আৰু মাতৃ আশাৰ নামৰ শেষৰ তিনিটা আখৰৰ সংমিশ্ৰণত ৰখা হৈছে।

পেটেলে মুম্বাইৰ কেথেড্ৰেল এণ্ড জন কনন স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৯৯২-৯৩ শিক্ষাবৰ্ষত তেওঁ বিদ্যালয়খনৰ হেড গাৰ্ল আছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বষ্টনৰ টাফ্টছ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ বায়’-জেনেটিক ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ যায়। দুবছৰ পঢ়াৰ পিছত তেওঁ অৰ্থনীতি বিষয়লৈ নিজৰ মেজৰ সলনি কৰে।

একে সময়তে তেওঁ মডেলিং জগততো খোজ পেলায় আৰু কেইবাটাও বিজ্ঞাপন অভিযানত অংশ লয়। পেটেলে বাজাজ, গ্ল’ এণ্ড লাভলী, কেডবেৰীছ, ফেম, লাক্স আদিকে ধৰি বহুতো জনাজাত ভাৰতীয় ব্ৰেণ্ডৰ বাবে মডেলিং কৰিছে।

তেওঁৰ ককাক ৰজনী পেটেল এজন অধিবক্তা আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিবিদ আছিল। ১৯৮৬ চনত মুম্বাইৰ এখন ৰাস্তাৰ নাম তেওঁৰ সন্মানত 'বেৰিষ্টাৰ ৰজনী পেটেল মাৰ্গ' ৰখা হৈছিল।

সংবাদ মাধ্যমত

২০০২ চনৰপৰা ২০০৫ চনৰ ভিতৰত পেটেলে ৰেণ্ডিভ্যু উইথ চিমি গাৰেৱাল আৰু দ্য মনীষ মালহোত্ৰা শ্ব' -ৰ দৰে কেইবাটাও টক শ্ব'ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০০৬ চনত পেটেলে গীতৰ প্ৰতিভা সন্ধানী প্ৰতিযোগিতা ইণ্ডিয়ান আইডল ২-ৰ ভেলেণ্টাইন ডে-ৰ বিশেষ খণ্ডত এগৰাকী অতিথি বিচাৰক হিচাপে উপস্থিত আছিল।

পেটেলক সঘনাই বলীউডৰ অন্যতম আবেদনময়ী অভিনেত্ৰী হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। ৰিডিফ-এ পেটেলক বলীউডৰ অন্যতম আবেদনময়ী অভিনেত্ৰী তেওঁ ৰিডিফৰ ২০০৮ চনৰ আটাইতকৈ আবেদনময়ী অভিনেত্ৰীৰ তালিকাত দশম স্থান লাভ কৰিছিল। তেওঁ তিনিবাৰকৈ মেক্সিম ইণ্ডিয়া-ৰ বেটুপাতত স্থান পোৱাৰ লগতে পুৰুষৰ অন্যান্য আলোচনী যেনে দ্য মেন, এফ এইচ এম আৰু মেন্স ৱৰ্ল্ড-ৰ বেটুপাততো স্থান লাভ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী