ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
৫ মাৰ্চ

ঘটনাৱলী

১৯১৮ - মস্কোক ৰাছিয়াৰ ৰাজধানী কৰা হয়।

জন্ম

১৯০৫ - প্ৰভাৱতী দেৱী সৰস্বতী, ভাৰতীয় সাহিত্যিক।
১৯১১ - সুব্ৰত মুখোপাধ্যায়, ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ জনক।
১৯১২ - পূৰ্ণানন্দ দত্ত, অসমীয়া মুক্তি যুঁজাৰু, সমাজ সেৱক, শিক্ষা সংগঠক আৰু গান্ধীবাদী কৰ্মী।
১৯১৩ - গংগুবাঈ হংগল, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ।
১৯৩৪ - ডেনিয়েল কাহনেমেন, ইজৰাইলী-আমেৰিকীয় মনোবিজ্ঞানী আৰু অৰ্থনীতিবিদ।
১৯৯০ - মনপ্ৰীত কৌৰ, ভাৰতীয় শ্বট-পুটাৰ।

মৃত্যু

১৮২৭ - আলেছেন্দ্ৰো ভল্টা, ইটালীয়ান পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, ৰসায়ন বিজ্ঞানী।
১৯৪৫ - বুদ্ধিন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য, অসমৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী-অসমীয়া অভিধান প্ৰণেতা।
১৯৫৩ - জোছেফ ষ্টেলিন, ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ নেতা আৰু হিটলাৰ বধৰ নায়ক।
২০১২ - শোভা ব্ৰহ্ম, অসমীয়া চিত্ৰ-শিল্পী আৰু ভাস্কৰ।
২০১৬ - ৰেই টম্‌লিনছন, আমেৰিকান কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰামাৰ।

দিৱস

শাৰীৰিক সংস্কৃতি আৰু ক্ৰীড়া দিৱস (আজেৰবাইজান)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
উইলিয়াম ৰবিনছন

উইলিয়াম ৰবিনছন (? - ১৮৬৩) গুৱাহাটীৰ শ্ৰীৰামপুৰ খৃষ্টান মিছনৰ সদস্য আছিল। অসমৰ প্ৰথম হাইস্কুল 'গুৱাহাটী চেমিনাৰী'ত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগ দিয়ে। ১৮৪৪ চনত এখেত অসমৰ স্কুল পৰিদৰ্শক নিযুক্ত হয়। ৱিলিয়াম ৰবিনছনে প্ৰথম অসমীয়া ব্যাকৰণ পুথি A "Grammar of the Assamese Language" ৰচনা কৰিছিল ১৮৩৯ চনত। এই ব্যাকৰণত অসমীয়া ভাষাক বাংলা ব্যাকৰণৰ আৰ্হিত লিখা হৈছিল। ৰবিনছন অসমত বাংলা ভাষা প্ৰচলনৰ পক্ষপাতী আছিল। "A Descriptive Account of Assam" (১৮৪১) ৰবিনছনৰ প্ৰণীত অসম সম্পৰ্কীয় অন্য এখন গ্ৰন্থ। নাজিৰাত এখেতৰ মৃত্যু হৈছিল।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী
মংগল প্ৰভাত

মংগল প্ৰভাত মহাত্মা গান্ধীয়ে লিখা এখন গ্ৰন্থ। দত্তাত্ৰেয় বালকৃষ্ণ কলেলকাৰৰ দ্বাৰা লিখা প্ৰস্তাৱনাৰে ১৯৫৮ চনত ই মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশ পায়।

উৎপত্তি আৰু প্ৰকাশৰ ইতিহাস

গান্ধীয়ে প্ৰতি মঙলবাৰে প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত আশ্ৰমৰ ব্ৰত ওপৰত ভাষণ দিছিল। এই ভাষণসমূহ পিছলৈ নৰন্দাস গান্ধীয়ে সংকলন কৰে আৰু ১৯৫৮ চনত মংগল প্ৰভাত গ্ৰন্থ হিচাপে প্ৰকাশ পায়।

সাৰাংশ

মংগল প্ৰভাতে গান্ধীয়ে গ্ৰহণ কৰা এঘাৰটা ব্ৰতৰ বিষয়ে বিতংভাৱে আলোচনা কৰিছে।

অনুবাদ

এই গ্ৰন্থখন হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰিছিল অমৃতলাল ঠাকুৰদাস নানাৱতীয়ে। ইয়াক মাৰাঠী ভাষাত পদ্যলৈও অভিযোজিত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ শিৰোনামা আছিল আভং ব্ৰতেন।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
দেৱকান্ত সন্দিকৈ

দেৱকান্ত সন্দিকৈ (; জন্ম: ১৯৫০) এগৰাকী গদ্য লেখক। আশীৰ দশকৰ পৰা অসমীয়া গদ্য সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি ৰখা দেৱকান্ত সন্দিকৈয়ে সৰ্বমুঠ ১৩খন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে। অসমীয়া ভাষাত মূলতঃ মৌলিক আত্ম-উৎকৰ্ষমূলক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰা দেৱকান্ত সন্দিকৈ ১৯৭৩ চনৰপৰা অসম স্থিত বতৰ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটীৰ শাখাত চাকৰি জীৱনৰ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০০৫ চনৰপৰা ২০১০ চনলৈকে সেই প্ৰতিষ্ঠানৰ ডাইৰেক্টৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। বৰ্তমানেও সাহিত্য জগতৰ লগত জড়িত হৈ আছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

মই সদায় এখন ঈশ্বৰহীন, ধৰ্মহীন পৃথিৱীৰ সপোন দেখি থাকোঁ। এনে এখন পৃথিৱী অসম্ভৱ বা অবাস্তৱ ধাৰণাও নহয়।
শ্ৰদ্ধাযোগ্য সকলো মানুহক শ্ৰদ্ধা কৰিবা, কিন্তু কোনো মানুহকে ঈশ্বৰৰ প্ৰতিনিধি, ঈশ্বৰৰ অৱতাৰ বা "প্ৰভু ঈশ্বৰ" ৰূপে বিশেষভাৱে শ্ৰদ্ধা নকৰিবা৷
শাস্তিৰ ভয় দেখুৱাই মানুহক ভাল কথা শুনিবলৈ বাৰণ কৰাটো যেনেকৈ মহা অপৰাধ, তেনেকৈ যিমান ভাল কথাই নহওঁক, মানুহক ভীতি প্ৰদৰ্শন কৰি গ্ৰহণ কৰিবলৈ খোজাটোও নীতিবিৰুদ্ধ৷
জাগতিক ক্লেশ যন্ত্ৰণাৰ মাজে মাজে শীতৰ পুৱাৰ ৰ’দৰ দৰে হঠাতে পোৱা যেনেকুৱা কেইটামান সুখৰ মুহূৰ্তৰ বাবে মই এই পৃথিৱীত এহেজাৰ কৌটি বছৰ জীয়াই থাকিব খোজোঁ বা যেনেকুৱা কেইটামান সুখৰ মুহূৰ্তৰ বাবে সম্ভৱ হ’লে এই পৃথিৱীত মই অমৰ হ’ব খোজোঁ, সেইকেইটা সুখ মুহূৰ্তৰ নাম হ’ল-- প্ৰেম৷
পূৰ্বতকৈ ভাল হৈ, পৰিশীলিত হৈ সংস্কৃত হৈ গৈ থকা মানুহৰ সামগ্ৰিক জীৱন আচৰণ খিনিৰ নামেই সংস্কৃতি৷
জনপ্ৰিয় হ'লেই যদি কলা সংস্কৃতি বেয়া হয়, বজৰুৱা হয়, তেনেহ'লে ভাল হৈ থাকিবলৈ কলা সংস্কৃতি দেখোন কোনো কালেই জনপ্ৰিয় হ'ব নোৱাৰিব৷
মানুহে 'কি কৰিছে' সেইটো যদি সভ্যতা, 'মানুহে কেনেকৈ কিমান ভালকৈ কৰিছে' সেইটো হ'ব সংস্কৃতি৷
'পুৰণি' নে 'নতুন' নহয়, সদায় প্ৰশ্ন হ'ব লাগে-ভাল নে বেয়া৷ ভাল হ'লে পুৰণিও গ্ৰহণীয়, বেয়া হ'লে নতুনো বৰ্জনীয়৷
দৰিদ্ৰতা সভ্যতাৰ কলংক হ'ব পাৰে কিন্তু গতিৰোধক নহয়৷
মানৱ মনস্তত্ত্বৰ আটাইতকৈ দুৰ্বল ক্ষেত্ৰ হ'ল মানৱ জীৱনৰ সুখ-শান্তি হৰি নিয়া ধৰণৰ বেমাৰ-আজাৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগৰ পৰা পোৱা জীৱন যন্ত্ৰণা৷
মাখিয়ে যেনেকৈ বেমাৰৰ বীজাণু বিয়পায়, জ্যোতিষ আলোচনীবিলাকেও তেনেকৈ সমাজত অন্ধবিশ্বাস, কু-সংস্কাৰ বিয়পায়৷

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখক
প্ৰদীপ সৰকাৰ

প্ৰদীপ চৰকাৰ এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ২০২১ চনত অসম গণ পৰিষদৰ প্ৰাৰ্থী পূৰ্ণেন্দু বাণীক্যক পৰাস্ত কৰি অভয়াপুৰী (দক্ষিণ) বিধান সভা সমষ্টিৰপৰা অসম বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এজন সক্ৰিয় সদস্য।তেওঁৰ প্ৰয়াত পিতৃ চন্দন কুমাৰ সৰকাৰ অসম চৰকাৰৰ বিধায়ক তথা মন্ত্ৰী আছিল আৰু মাতৃ স্বপ্না ৰাণী সৰকাৰ অভয়াপুৰী টাউন কমিটিৰ অধ্যক্ষ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
এগেভ (শ্ৰুতিকথা)

এগেভ (/əˈɡeɪviː/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἀγαύη, ইংৰাজী: Agave, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'যশস্বী, সম্ভ্ৰান্ত' বা 'উচ্চ বৰ্ণত জন্ম') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি তলত উল্লেখ কৰা চৰিত্ৰ সমূহক বুজায়:

এগেভ: গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত এগেভো আছিল।

এগেভ: লিবিয়া আৰু ইউৰোপাৰ ৰজা ডানাউছৰ কন্যা ডানাইডসকলৰ অন্যতম৷ তেওঁ এগৰাকী ৰাণী আছিল তেওঁ এজিপ্টাছ আৰু আৰ্জিফিয়াৰ পুত্ৰ লাইকাছক বিয়া কৰায়।

এগেভ: কেডমাছৰ কন্যা আৰু পেন্থিউছৰ মাতৃ।

এগেভ: এগৰাকী আমাজন।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
সঞ্জয় মালহোত্ৰা

সঞ্জয় মালহোত্ৰা (, জন্ম ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৮) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱা বিষয়া আৰু বৰ্তমান ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ২৬তম গভৰ্নৰ। ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পদবীত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ আগতে তেওঁ বিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ সচিব (ৰাজহ) পদত অধিষ্ঠিত আছিল। ১৯৯০ চনৰ ৰাজস্থান কেডাৰৰ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া সঞ্জয় মালহোত্ৰাই পূৰ্বতে ভাৰত চৰকাৰৰ বিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত বিত্তীয় সেৱা বিভাগত সচিব পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ গ্ৰাম্য বিদ্যুৎ নিগমৰ অধ্যক্ষ আৰু পৰিচালন সঞ্চালক আৰু শক্তি মন্ত্ৰালয়ৰ অতিৰিক্ত সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। এই কাৰ্যকালৰ পূৰ্বে তেওঁ ৰাজস্থান চৰকাৰৰ বিভিন্ন পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০২৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁক ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ২৬তম গভৰ্নৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬৮ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰাজস্থানৰ বিকানেৰত সঞ্জয় মালহোত্ৰাই জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ কানপুৰৰ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত প্ৰযুক্তিবিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজহুৱা নীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ গভৰ্ণৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সীতা দেৱী (অভিনেত্ৰী)

সীতা দেৱী (ইংৰাজী: Seeta Devi; জন্ম: ৰেনে স্মিথ; ১৯১২ – ১৯৮৩) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নীৰৱ চলচ্চিত্ৰ যুগৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত তাৰকা আছিল।

সীতা দেৱীক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ উজ্জ্বলতম তৰা বুলি জনা গৈছিল। এৰমেলিন, ৰুবী মায়াৰ্ছ, সবিতা দেৱী আৰু পেচেন্স কুপাৰৰ সৈতে তেওঁকো ১৯২০ আৰু ১৯৩০ চনৰ এগৰাকী "আগশাৰীৰ তাৰকা" হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়, যাৰ জনপ্ৰিয়তা সেই সময়ৰ পুৰুষ অভিনেতা সকলতকৈ অধিক আছিল।

তেওঁক মহতাব, বিব্বো, দুৰ্গা খোটে, গোহৰ, দেৱিকা ৰাণী, ফিৰোজা বেগম আৰু ইন্দিৰা দেৱীৰ সৈতে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ "আদি যুগ"ৰ অন্যতম "বিশিষ্ট" নায়িকা হিচাপে অভিহিত কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯১২ চনত এটা এংলো-ইণ্ডিয়ান পৰিয়ালত ৰেনে স্মিথ নামেৰে দেৱীৰ জন্ম হৈছিল।

মৃত্যু

১৯৮৩ চনত ৭১ বছৰ বয়সত ভাৰতত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Bengali article from abasar.net

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
নাঙেলি

নাঙেলিৰ কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁ ১৯ শতিকাৰ দেশীয় ৰাজ্য ট্ৰেভেংকৰৰ (বৰ্তমান ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্য) চাৰ্থালাৰ এগৰাকী মহিলা আছিল আৰু জাতি-ভিত্তিক "স্তন কৰ"ৰ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ নিজৰ স্তন কাটি পেলাইছিল।

এই কাহিনীক ভাৰতৰ ইতিহাসত আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া নাই আৰু ইয়াৰ ঐতিহাসিক সত্যতাক লৈ মতবিৰোধ আছে।

পাৰ্শ্ব ঘটনাৱলী

বহু ইতিহাসবিদে লিপিবদ্ধ কৰিছে যে নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাসকলে স্তন উন্মুক্ত কৰি ৰখাটো উচ্চ জাতিৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন বুলি ট্ৰেভেংকৰত এক পৰম্পৰা আছিল। জাতিৰ শ্ৰেণীবিভাজনক অমান্য নকৰিবলৈ চৰকাৰে স্তন ঢাকি নৰখাৰ নিয়ম বান্ধি দিছিল। মূলতঃ এই কাৰণে নিম্ন বৰ্ণৰ লোকসকলে একাধিকবাৰ বিদ্ৰোহ কৰিছিল।

অভিযোগমতে তেতিয়াৰ ব্ৰাহ্মণ শাসকে নিম্ন বৰ্ণৰ হিন্দু মহিলাৰ ওপৰত স্তন কৰ বা মুলাক্কৰম জাপি দিছিল। এই নিয়ম অনুসৰি ৰাজহুৱা স্থানত স্তন ঢাকি ৰাখিবলৈ তেওঁলোকে কৰ পৰিশোধ কৰিবলগীয়া হৈছিল আৰু স্তনৰ আকাৰমতে কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।

কাহিনী

এই কাহিনী অনুসৰি ১৯ শতিকাৰ আগভাগত ট্ৰেভেংকৰৰ চাৰ্থালা গাঁৱত ইঝাভা জাতিৰ নাঙেলি আৰু গিৰিয়েক চিৰুকন্দনে বাস কৰিছিল। তেওঁলোক নিঃসন্তান আছিল। এদিন ট্ৰেভেংকৰৰ প্ৰৱথিয়াৰ (গাঁৱৰ বিষয়া)জন স্তনৰ জৰীপ কৰি কৰ সংগ্ৰহৰ বাবে নাঙেলিৰ ঘৰলৈ আহে। ইয়াৰ পাছতে ট্ৰেভেংকৰত স্তন কৰৰ নিয়ম বাতিল কৰা হ'ল। নাঙেলি বাস কৰা ঠাইডোখৰ মুলাচিপৰম্বু (স্তন থকা মহিলাৰ ঠাই) বুলি জনাজাত হ'ল। নাঙেলিৰ বিষয়ে এক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তাৱো দিয়া হৈছে।

আৰু চাওক

স্তন কৰ
চান্নাৰ বিদ্ৰোহ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
মেৰী কুৰী

মেৰী কুৰী (; ৭ নৱেম্বৰ, ১৮৬৭ - ৪ জুলাই, ১৯৩৪) পোলেণ্ডৰ এগৰাকী পদাৰ্থবিদ তথা ৰসায়নবিদ। জীৱনৰ বেছিভাগ সময়েই ফ্ৰান্সতে কৰ্মৰত এইগৰাকী মহিলা তেজস্ক্ৰিয়তা বিষয়ক অগ্ৰগামী গৱেষণাৰ বাবে বিখ্যাত। এখেত ন'বেল বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা, লগতে দুবাৰকৈ ন'বেল বঁটা লাভ কৰা একমাত্ৰ মহিলা, বিজ্ঞানৰ দুটা ভিন্ন বিষয়ত ন'বেল লাভ কৰা এখেতেই একমাত্ৰ ব্যক্তি। পেৰিছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰো প্ৰথম মহিলা অধ্যাপিকা আছিল মেৰী কুৰী। স্বকীয় কৰ্মৰ গৰিমাত পেৰিছৰ পেন্থিয়নত সমাধি লাভ কৰাও এখেত প্ৰথম মহিলা। তেওঁৰ জীৱনসঙ্গী পিয়েৰ কুৰীও এজন ন'বেল বঁটা বিজয়ী বিজ্ঞানী।

উদ্ধৃতিসমূহ

জীৱনত ভয় কৰিবলগীয়া একো নাই, জীৱনক কেৱল বুজিব লাগিব। এতিয়া জীৱনক অধিক বুজাৰ সময়, যাতে আমি ভয় কমকৈ কৰোঁ।
কি কৰা হৈছে সেয়া কেতিয়াও কোনেও লক্ষ্য নকৰে; কি কৰিবলগীয়া আছে সেয়াহে লক্ষ্য কৰে।
আমি পাহৰিব নালাগে যে যেতিয়া ৰেডিয়াম আৱিষ্কাৰ হৈছিল তেতিয়া কোনেও নাজানিছিল যে ই চিকিৎসালয়ত উপযোগী বুলি প্ৰমাণিত হ’ব। কামটো আছিল বিশুদ্ধ বিজ্ঞানৰ। আৰু এইটোৱেই প্ৰমাণ যে বৈজ্ঞানিক কামক প্ৰত্যক্ষ উপযোগিতাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা বিবেচনা কৰিব নালাগে। ইয়াক নিজৰ বাবে, বিজ্ঞানৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে কৰিব লাগিব, তাৰ পিছত বৈজ্ঞানিক আৱিষ্কাৰ এটা ৰেডিয়ামৰ দৰে মানৱতাৰ বাবে উপকাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা সদায় থাকে।
মানুহক উন্নত নকৰাকৈ এখন উন্নত পৃথিৱী গঢ়ি তোলাৰ আশা কৰিব নোৱাৰি। তাৰ বাবে আমাৰ প্ৰত্যেকেই নিজৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰিব লাগিব, আৰু একে সময়তে সকলো মানৱতাৰ বাবে সাধাৰণ দায়িত্ব ভাগ কৰিব লাগিব, আমাৰ বিশেষ কৰ্তব্য হ'ল, আমি যিসকলৰ বাবে আমি আটাইতকৈ উপযোগী হ'ব পাৰোঁ বুলি ভাবোঁ তেওঁলোকক সহায় কৰা।
মই বিশ্বাস কৰোঁ যে, বহু প্ৰচেষ্টা আৰু লগতে প্ৰকৃত ত্যাগৰ মনোভাৱৰ বিনিময়ত দক্ষ ব্যক্তিৰ অধীনত কৰাতো অপৰিহাৰ্য যদিও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাম এটা গধুৰ কাম: যিমানেই অসম্পূৰ্ণ নহওক কিয়, জেনেভাৰ কামৰ এটা মহত্ব আছে, ই আমাৰ সমৰ্থনৰ যোগ্য।
আমাৰ কোনো এজনৰ বাবে জীৱনটো সহজ নহয়। কিন্তু তাৰ কথা কি ক’ব? আমি অধ্যৱসায় আৰু সৰ্বোপৰি নিজৰ ওপৰত আস্থা ৰাখিব লাগিব। আমি বিশ্বাস কৰিব লাগিব যে আমি কিবা নহয় কিবা কামত পটু আৰু যিকোনো উপায়ে সেয়া লাভ কৰিব লাগিব।
বিজ্ঞানত আমি ব্যক্তিৰ প্ৰতি নহয়, তেওঁলোকৰ ধাৰণাৰ প্ৰতি বেছি আগ্ৰহী হ’ব লাগিব।
মোৰ সমগ্ৰ জীৱন প্ৰকৃতিৰ নতুন নতুন দৃশ্যই মোক শিশুৰ দৰে আনন্দিত কৰি আহিছে।

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

Category:পোলেণ্ডৰ ব্যক্তি
Category:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
Category:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
Category:ৰসায়নবিদ
Category:মহিলা বিজ্ঞানী
Category:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
Category:ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
Category:মৃত ব্যক্তি
লালু প্ৰসাদ যাদৱ

লালু প্ৰসাদ যাদৱ , এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা দল (RJD)ৰ সভাপতি। তেওঁ বিহাৰৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী (১৯৯০-১৯৯৭), ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰেল মন্ত্ৰী (২০০৪-২০০৯), তাৰোপৰি লোকসভাৰ প্ৰাক্তন সংসদ সদস্য (এম পি)ও আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

পিতৃ-মাতৃৰ ছয় পুত্ৰৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সন্তান লালু প্ৰসাদ যাদৱৰ জন্ম বিহাৰৰ গোপালগঞ্জ জিলাৰ ফুলৱাৰিয়া গাঁৱত কুন্দন ৰায় আৰু মাৰাচিয়া দেৱীৰ ঘৰত হৈছিল। স্থানীয় মজলীয়া বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ পিছত তেওঁ ডাঙৰ ভাইটিৰ সৈতে পাটনালৈ গৈ পঢ়িবলৈ লয়।

পাটনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ বি এন কলেজৰ পৰা আইন শাখাত স্নাতক‌ আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত এম.এ. কৰে। তেওঁ পাটনাৰ বিহাৰ পশু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত কেৰাণী হিচাপে কাম কৰিছিল য'ত তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃও পিয়ন আছিল। লালু প্ৰসাদ যাদৱ কৃষি জাতিৰ। ২০০৪ চনত তেওঁক পাটনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

লালু প্ৰসাদ যাদৱে ১৯৭৩ চনৰ ১ জুনত ৰাবৰি দেৱীক বিয়া কৰায়, আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আৰু সাতজনী কন্যা সন্তান জন্ম হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
পনীৰ টিক্কা

পানীৰ টিক্কা বা পনীৰ ছুলা বা চানা ছুলা মছলাত মেৰিনেট কৰি তণ্ডুৰত গ্ৰীল কৰা পনীৰ/চানাৰ টুকুৰাৰ পৰা তৈয়াৰী ভাৰতীয় খাদ্য। ই চিকেন টিক্কা আৰু অন্যান্য মাংসৰ খাদ্যৰ নিৰামিষ বিকল্প। ভাৰত আৰু ভাৰতীয় প্ৰব্ৰজনকাৰী দেশসমূহত ই এক জনপ্ৰিয় খাদ্য।

ৰন্ধন-প্ৰকৰণ

সতেজ পনীৰৰ একোটা নিৰ্দিষ্ট আকাৰৰ পনীৰ টুকুৰাবোৰ মছলাত মেৰিনেট কৰি তাৰ পিছত কেপচিকাম (বেল পেপাৰ), পিঁয়াজ আৰু বিলাহীৰ সৈতে লাঠি এটাত সজাই থোৱা হয়। এই লাঠিবোৰ তণ্ডুৰত গ্ৰীল কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত খাদ্যটো গৰমে গৰমে পৰিবেশন কৰা হয়, নেমুৰ ৰস আৰু চাট মছলাৰ সৈতে জুতি লোৱা হয়। ইয়াৰ লগত কেতিয়াবা চালাড বা পদিনা চাটনিও দিয়া হয়। টিক্কা খাদ্য পৰম্পৰাগতভাৱে পদিনা চাটনিৰ সৈতে ভালদৰে মিলি যায়। পনীৰ যদিও কোমল, পৃষ্ঠত এটা ক্ৰিস্প চিংগ থাকে।

পাৰ্থক্য

যেতিয়া পনীৰ টিক্কা চচৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়, তেতিয়া ইয়াক পনীৰ টিক্কা মছলা বোলা হয়। ইয়াক ৰেপত, পনীৰ টিক্কা ৰোল হিচাপেও পৰিবেশন কৰা হয়, য'ত পনীৰ টিক্কা ভাৰতীয় ফ্লেটব্ৰেডত মেৰিয়াই পৰিবেশন কৰা হয়। কাবাব হিচাপেও পনীৰ টিক্কাৰ এটা ভিন্নতা তৈয়াৰ কৰা হয়।

বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি কেইবাটাও ভিন্নতা দেখা গৈছে, যেনে কাশ্মীৰী পানীৰ টিক্কা, য'ত পনীৰত কটা আলমণ্ড ভৰাই গ্ৰীল কৰা হয়, বিভিন্ন ধৰণৰ চীনা খাদ্য, পনীৰ টিক্কা মছলা চাও মিন, আৰু পনীৰ টিক্কা ভৰোৱা ডোছা।

ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফাষ্ট ফুড চেইনসমূহেও নিজৰ মেনুত পানীৰ টিক্কা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, পিজ্জা হাট আৰু ডমিনোজে তেওঁলোকৰ পিজ্জাত পনীৰ টিকা টপিং আগবঢ়ায়, আনহাতে ছাবৱেই পনীৰ টিকা চেণ্ডুইচ প্ৰদান কৰে আৰু মেকড'নাল্ডছৰ মেনুত পনীৰ টিক্কা ৰেপ থাকে। আইটিচিৰ বিংগো ব্ৰেণ্ডৰ আলুৰ চিপছে চিপছৰ পনীৰ টিক্কা সোৱাদৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছে। ইয়াৰ আগতে ২০০৩ চনত নেচলেৰ মেগীয়ে ৰেডি টু কুক জাতৰ পনীৰ টিক্কাৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছিল। আন কোম্পানীসমূহেও মছলাৰ মিশ্ৰণ আৰু পনীৰ টিক্কাৰ ৰেডি-টু-ইট ভিন্নতা আগবঢ়ায়।

চিত্ৰভাণ্ডাৰ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নিৰামিষ আহাৰ
খাম্বা থোইবি জাগোই

খাম্বা থোইবি জাগোই হ'ল এটা পৰম্পৰাগত মণিপুৰী অনুষ্ঠান আৰু নাট্য নৃত্যৰ ধৰণ। সাধাৰণতে লয় হাৰাওবা উৎসৱৰ অংশ হিচাপে পালন কৰা হয় আৰু ই প্ৰাচীন মৈৰাং ৰাজ্যৰ প্ৰধান দেৱতা ভগৱান থাংচিং (পুৰণি মণিপুৰীত ‘থাংজিং’)ৰ সন্মানত পালন কৰা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা মণিপুৰী ৰাসলীলা শাস্ত্ৰীয় নৃত্য নাটকক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সাংস্কৃতিক উপাদান হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ প্ৰেৰণা যোগাইছিল।

এই নৃত্য শৈলী প্ৰথমে খুমান খাম্বা আৰু মইৰাং থোইবিয়ে দেৱতাৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

খাম্বা থোইবি নৃত্যৰ উপৰিও মেইতেই (মণিপুৰী) সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কৃতিত্ব হৈছে খাম্বা আৰু থোইবিৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত খাম্বা থোইবি শ্বেৰেং মহাকাব্য। এই ধ্ৰুপদী মেইটেই ভাষাৰ মহাকাব্যখন ভাৰতীয় মহাকাব্যসমূহৰ ভিতৰত মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণৰ পিছতে তৃতীয় দীঘলীয়া মহাকাব্য, য'ত ৩৯,০০০টা পংক্তি আছে। ই মণিপুৰীসকলৰ জাতীয় মহাকাব্য হিচাপে স্বীকৃতি আৰু শ্ৰদ্ধা লাভ কৰে। এই মহাকাব্যৰ উৎপত্তি হৈছে পৰম্পৰাগত বেলাডৰ পৰা। এই বেলাড penna (সংগীত বাদ্যযন্ত্ৰ) বজোৱা minstrels বা bards দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়।

উৎপত্তি

প্ৰাচীন কালত মইৰাঙৰ ৰজা খুমান খাম্বা আৰু তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী কাংগিয়াম্বাক পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ পৰা বিৰল অৰ্কিড ফুল সংগ্ৰহ কৰি থাংচিং (থাংজিং) দেৱতাৰ সন্মানত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক লাই হাৰাওবা উৎসৱ পালন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। বহু কষ্টৰে দেৱতাৰ কৃপাত খাম্বাই অৰণ্যৰ পৰা উত্তম ফুল সংগ্ৰহ কৰে। আনহাতে, কংগিয়াম্বাই যদিও সহজে কিছুমান ফুল গোটাইছিল, তথাপিও সকলোবোৰ সিঁচৰতি হৈ পৰিছিল। কংগিয়ম্বাই প্ৰথমে ৰজাক ফুল উপহাৰ দিছিল আৰু তাৰ পিছত আনক ফুল উপহাৰ দিছিল। কিন্তু খাম্বাই এজন মহাপুৰোহিতৰ উপদেশত বিনম্ৰভাৱে প্ৰথমে থাংচি দেৱতাক ফুল আগবঢ়াইছিল আৰু তাৰ পিছত ৰাজ্যৰ ৰজা, ৰাণী আৰু উচ্চ পদস্থ বিষয়াসকলক উপহাৰ দিছিল। খাম্বাৰ সৌজন্য আৰু শিষ্টাচাৰত মুগ্ধ হৈ ৰাজপৰিয়াল আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে তেওঁক বিৰল উপহাৰ দিছিল, যিবোৰ কাংগিয়াম্বাই লাভ কৰা উপহাৰতকৈ বহু বেছি আছিল। পিছলৈ কংগিয়াম্বা আৰু তেওঁৰ পত্নীসকলে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পিছত খাম্বা আৰু তেওঁৰ প্ৰেমিক থোইবিয়ে থাংচি দেৱতাৰ সন্মুখত নাচিবলৈ আৰু গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন দুৰ্দান্ত আছিল। মানুহবোৰে একেলগে ঘূৰি ঘূৰি আনন্দত চিঞৰি নাচি থাকে আৰু শেষত ঈশ্বৰক সন্মুখত আঁঠু লৈ প্ৰণাম কৰে।

খাম্বা থোইবি নৃত্য নাটক

১৯৬০ চনত শ্ৰীমতী বিমলা ৰাইনাই খাম্বা আৰু থোইবিৰ ঐতিহ্যক ভিত্তি কৰি এখন নতুন নৃত্য নাটক বা বেলাড ৰচনা কৰে, যাৰ নাম আছিল "খাম্বা থোইবি নৃত্যনাট্য।" প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৬০ চনৰ ১ জানুৱাৰীত ভাৰত চৰকাৰৰ তদানীন্তন কেন্দ্ৰীয় বৈজ্ঞানিক গৱেষণা আৰু সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী হুমায়ুন কবীৰৰ উপস্থিতিত এটি অনুষ্ঠানত ইয়াক প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। পিছলৈ ১৯৬১ চনৰ ৬ আৰু ৭ নৱেম্বৰত দিল্লীত পুনৰ পৰিবেশন কৰা হয়, আৰু টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াই প্ৰশংসা কৰে। পিছলৈ ১৯৬২ চনৰ ২ মে'ত ভাৰতত নিযুক্ত তেতিয়াৰ আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰদূতজন কেনেথ গালব্ৰেইথ আৰু শ্ৰীমতী জে কে গালব্ৰেইথে এই শিল্পকৰ্ম প্ৰত্যক্ষ কৰে। পিছলৈ নৃত্য নাটক খাম্বা থোইবি বহুবাৰ অসংখ্য স্থানত মঞ্চস্থ কৰা হয় আৰু বাৰে বাৰে প্ৰশংসিত হয়।

চিত্ৰকলাত চিত্ৰণ

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মণিপুৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
ৰাণী

ৰাণী বা ৰাজকুমাৰী পত্নী সাধাৰণতে সাৰ্বভৌম ৰাজকুমাৰৰ পত্নীক দিয়া চৰকাৰী উপাধি বা অনানুষ্ঠানিক উপাধি।
ৰাণীৰ অধিক সাধাৰণ আন পদবী ব্যৱহাৰ নকৰিলে ৰজাৰ পত্নীৰ বাবে এই উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।

অধিক অনানুষ্ঠানিকভাৱে ইয়াক যিকোনো মহিলাৰ পাৰিবাৰিক অৱস্থাৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। যিয়ে ৰজাঘৰীয়াক অ-মৰ্গেনেটিকভাৱে বিয়া কৰায়, যদিহে সেই বিবাহৰপৰা তাই যি পদবী লাভ কৰে সেয়া অন্ততঃ ৰাজকুমাৰীৰ হয়, (যেনে, বিবাহৰ সময়ত গ্ৰেচ কেলি ৰাজকুমাৰী পত্নী আছিল, আনহাতে লিলিয়ান বেইলছ আৰু কাউণ্টেছ জুলিয়ানা ভন হাউকক সাধাৰণতে এনেদৰে বৰ্ণনা কৰা নহয়)।

ৰাজকুমাৰী পত্নীৰ কথা কওঁতে বা লিখিলে "পত্নী" অংশটো প্ৰায়ে বাদ দিয়া হয় আৰু এই শব্দটো কেৱল তেতিয়াহে ডাঙৰ আখৰেৰে লিখা হয় যেতিয়া উপাধিটো আনুষ্ঠানিকভাৱে বহন কৰা হয়। বৰ্তমান তিনিগৰাকী ৰাজকুমাৰী পত্নী আছে, ইয়াৰে এগৰাকী ৰাজত্ব কৰা সাৰ্বভৌম ৰাজকুমাৰৰ পত্নী, বাকী দুগৰাকী ৰাজত্ব কৰা সাৰ্বভৌম ৰজাৰ পত্নী।

বেলজিয়াম

মেৰী লিলিয়ান বেইলছ বেলজিয়ামৰ ৰজাৰ পত্নী আছিল যদিও ৰাণীৰ পৰিৱৰ্তে ৰাজকুমাৰী উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

যুক্তৰাজ্য

২০০৫ চনত চাৰ্লছ, প্ৰিন্স অৱ ৱেলছ আৰু কেমিলা পাৰ্কাৰ বাউলছৰ বিবাহৰ পূৰ্বে ক্লেৰেন্স হাউছে ঘোষণা কৰে যে তেওঁৰ স্বামীয়ে যুক্তৰাজ্যৰ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ সময়ত কেমিলাই ৰাণী পত্নীৰ আইনী উপাধি ব্যৱহাৰ নকৰে। তেওঁৰ স্বামী এজন সাৰ্বভৌম ৰাজকুমাৰ নহয় বৰঞ্চ সাৰ্বভৌম ৰজা হ'লেও তেওঁ "ৰাজকুমাৰী পত্নী" শৈলী ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল। এনে উপাধিৰ কোনো ঐতিহাসিক নজিৰ নাই; ইংৰাজী সাধাৰণ আইন অনুসৰি ৰজাৰ পত্নীসকল স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে ৰাণী হৈ পৰে। ব্ৰিটিছ ৰজাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা আন সকলো মহিলাৰ ক্ষেত্ৰতো এনেকুৱাই হৈছিল—ৰাণীসকলে স্বামীৰ সৈতে সহ-ৰাজত্ব চলাইছিল। ২০১৮ চনত ক্লেৰেন্স হাউছে নিজৰ ৱেবছাইটৰপৰা এই বিবৃতিটো আঁতৰাই পেলায়, য'ত কোৱা হয় যে কেমিলাক তেওঁৰ স্বামীৰ ৰাজপাটত বহাৰ পিছত ৰাণী পত্নী হিচাপে কোৱা কৰা হ'ব। কিন্তু ২০২০ চনত ক্লেৰেন্স হাউছে আন এটা বিবৃতি প্ৰকাশ কৰি ঘোষণা কৰে যে বিবাহৰ সময়ত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ দৰে ৱেলছৰ ৰাজকুমাৰৰ ৰাজপাটত বহাৰ লগে লগে কেমিলাই এইচ আৰ এইচ শৈলীৰ সৈতে "ৰাজকুমাৰী পত্নী" উপাধি গ্ৰহণ কৰিব। ২০২২ চনৰ ৰাজত্বকালৰ ৭০বছৰীয়া জয়ন্তী উপলক্ষ্যে প্ৰকাশিত তেওঁৰ ৰাজত্বৰ দিৱসৰ বাৰ্তাত দ্বিতীয় এলিজাবেথে কয় যে চাৰ্লছৰ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ লগে লগে কেমিলাক ৰাণী পত্নী হিচাপে পৰিচিত হোৱাটো তেওঁৰ "আন্তৰিক ইচ্ছা।" ২০২২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত চাৰ্লছৰ সিংহাসনত বহাৰ লগে লগে কেমিলাই ৰাণী পত্নীৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।

টোকা

বৰ্তমানৰ ৰাজকুমাৰী পত্নী

ছবি নাম দেশ ৰাণী হৈছিল স্বামী
সেবিকা ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০২ হামাদ,বাহৰেইনৰ ৰজা
চাৰ্লিন ১ জুলাই ২০১১ এলবাৰ্ট ২য়, মনাকোৰ ৰাজকুমাৰ
ফাহদা ২৩ জানুৱাৰী ২০১৫ চৌডি আৰবিয়াৰ ৰজা চলমান

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উপাধি
পশ্চিম মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ

পশ্চিম অঞ্চল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ (উদয়পুৰ, ৰাজস্থান) ভাৰত চৰকাৰে স্থাপন কৰা সাতটা সাংস্কৃতিক অঞ্চলৰ ভিতৰত এটা, যাৰ উদ্দেশ্য হৈছে ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰ কৰা। এই কেন্দ্ৰই আঞ্চলিক সাংস্কৃতিক সম্পদসমূহ সংৰক্ষণ আৰু বিকাশ কৰিবলৈ কাম কৰে, য'ত পৰম্পৰাগত আৰু জনজাতি কলাসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত। এই কেন্দ্ৰক ভাৰত চৰকাৰে প্ৰশাসনিক আৰু গঠনগত সহায় প্ৰদান কৰে।

সাধাৰণ বিৱৰণ

পশ্চিম অঞ্চল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ (WZCC) হৈছে ভাৰতৰ সাতটা আঞ্চলিক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ অন্যতম। এই কেন্দ্ৰটো ১৯৮৬-৮৭ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়ৰ প্ৰত্যক্ষ উদ্যোগত স্থাপন কৰা হয়। পশ্চিম অঞ্চল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় বাগোৰ-কী-হৱেলিত অৱস্থিত।

ভাৰতৰ অন্যান্য আঞ্চলিক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰসমূহ

পূব মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, কলকাতা
উত্তৰ মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, পটিয়ালা, পঞ্জাব
উত্তৰ-পূব মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, চুমৌকেদিমা, নাগালেণ্ড
উত্তৰ-মধ্য মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, প্ৰয়াগৰাজ
দক্ষিণ মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, থাঞ্জাৱুৰ
দক্ষিণ-মধ্য মণ্ডল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, নাগপুৰ

বাহ্যিক সংযোগ

পশ্চিম অঞ্চল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ অধিকাৰিক ৱেবচাইট
পশ্চিম অঞ্চল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ আৰু শিল্পগ্ৰাম সম্পৰ্কীয় তথ্য

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষা
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
মহম্মদ ৰেজা হোনাৰমাণ্ড

মহম্মদ ৰেজা হোনাৰমাণ্ড (ফাৰ্চী: محمدرضا هنرمند; জন্ম ১৯৫৫) এজন ইৰানী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু প্ৰযোজক।

চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা

হোনাৰমাণ্ডে বিভিন্ন ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছে। দোজ্দ-ই আৰোচাক-হা চলচ্চিত্ৰখনৰ জৰিয়তে তেওঁ শিশুৰ বাবে এক আকৰ্ষণীয় সমল থকা চিনেমাৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল।

১৯৯৪ চনত তেওঁ দিদাৰ নামৰ এখন যুদ্ধভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে। ইৰানৰ অন্যতম বিখ্যাত কমেডী পৰিচালক মেহৰান মোদিৰীয়ে ইয়াত তেওঁৰ প্ৰথম চিনেমা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তাৰ পিছৰেপৰা হোনাৰমাণ্ডে কমেডী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ দিশে ঢাপলি মেলে। মৰ্দ-ই আৱাজী আৰু মুমিয়ায়ী ৩ হৈছে তেওঁৰদ্বাৰা পৰিচালিত দুখন কমেডী চলচ্চিত্ৰ।

পাৰভিজ পাৰাস্তুই অভিনীত মৰ্দ-ই আৱাজী চলচ্চিত্ৰখনে সেই সময়ত ইৰানৰ জনসাধাৰণৰ মাজত অভূতপূৰ্ব সফলতা লাভ কৰিছিল।

দূৰদৰ্শনৰ কাৰ্যকলাপ

মহম্মদ ৰেজা হোনাৰমাণ্ড দূৰদৰ্শন (টিভি) জগততো সক্ৰিয়। তেওঁৰ ধেমেলীয়া-ৰাজনৈতিক (কমেডী-পলিটিকেল) টিভি ধাৰাবাহিক কেকটাছ ইৰানী সমালোচকসকলৰদ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল।

জিৰ-ই টিগ হ’ল হোনাৰমাণ্ডৰ শেষৰখন জনপ্ৰিয় কাম। এই মহোৎসৱত মহম্মদ ৰেজা হোনাৰমাণ্ডে জিৰ-ই টিগ ধাৰাবাহিকখনৰ বাবে দূৰদৰ্শন কাৰ্যসূচীৰ শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

চলচ্চিত্ৰ

১৯৮২: মাৰ্গ-ই দিগাৰী
১৯৮৪: গৌৰকান
১৯৮৫: জাং-হা
১৯৮৭: ৰাদ্দ-ই পা-য়ি বৰ শেন
১৯৮৯: দোজ্দ-ই আৰোচাক-হা
১৯৯৪: দিদাৰ
১৯৯৯: মৰ্দ-ই আৱাজী
২০০০: মুমিয়ায়ী ৩
২০০২: আজিজাম মন কুক নিস্তাম
২০১৯: চিম্ফনী নং ৯

দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক

কেকটাছ ১, ২ আৰু ৩
২০০৭: জিৰ-ই টিগ
২০০৯: আশপাজবাশী

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Mohammad Reza Honarmand in Iranactor (in Persian)

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
সাঁজ পানী

সাজ পানী বা সাঁজ পানী অসমত প্ৰচলিত চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা এবিধ পৰম্পৰাগত কিণ্বিত পানীয়ৰ নাম। কিছু গৱেষকৰ মতে "সাজ" শব্দটো দেউৰী-চুতীয়া ভাষাৰ পৰম্পৰাগত মদ্য
"চুজে"ৰ অপভ্ৰংশ ৰূপ।

শব্দৰ উৎপত্তি

দেউৰী-চুতীয়া ভাষাত একে বিধ দ্ৰব্যৰ বাবে “চুজে” শব্দ ব্যৱহাৰ হয়। এই ৰূপৰ পৰা অসমীয়াত “চুজে > সুজে > সাজে > সাজ” ধৰণৰ অপভ্ৰংশ বা ধ্বনিগত ৰূপান্তৰ সম্ভৱ। ইয়াৰ বাবে কিছুমান দেউৰী-অসমীয়া ধ্বনিগত সাদৃশ্য মন কৰিবলগীয়া—

Jiku → Jika : ও > আ
Urukua → Uruka : ও > আ
Lopa → Lapha : ও > আ
Teku → Teke-li : ও > এ
Amoto → Amothu: অ>>ও
Lakia → Lekhia : আ > এ
Ubiriba → Uburi : ই > ও
Botar → Batar : ও > আ

"চ" ৰ পৰা "স/হ" হোৱাৰ উদাহৰণ:

Sil →শিল
Shant→শান্ত
Sagar→ সাগৰ
Risa→ ৰিহা

লগতে চাওক

দেউৰী জনগোষ্ঠী
‌ চুতীয়া জনগোষ্ঠী
এইচ জি ওৱেলছ

হাৰ্বাৰ্ট জৰ্জ ওৱেলছ (; জন্ম: ২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৬৬ – মৃত্যু: ১৩ আগষ্ট ১৯৪৬) এজন ব্ৰিটিছ লেখক আছিল যিয়ে তেওঁৰ কল্পবিজ্ঞান উপন্যাস যেনে দ্য ৱাৰ অৱ দ্য ৱৰ্ল্ডছ, দ্য ইনভিজিবল মেন আৰু দ্য টাইম মেচিনৰ বাবে আটাইতকৈ বিখ্যাত আছিল; কিপছ, দ্য হিষ্ট্ৰী অৱ মিষ্টাৰ পলি আৰু অন্যান্য সামাজিক ব্যংগ গ্ৰন্থৰ বাবেও।

উদ্ধৃতি

আচলতে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল যে আপোনাৰ যি আছে, সেইখিনিৰে আপুনি কি কৰে?

কালি যদি আপুনি তললৈ পৰি গৈছিল, তেন্তে আজি থিয় হওক।

পৃথিৱীখনে যদি আপোনাক সন্তুষ্ট নকৰে তেন্তে আপুনি ইয়াক সলনি কৰিব পাৰে।

উৎস

শ্ৰেণী:লেখক
নীল কলমৌ

নীল কলমৌ ইপমিয়া মৰ্ণিং গ্লৰিৰ এটা প্ৰজাতি। ই নাতিহিতোষ্ণ অঞ্চলৰ থলুৱা উদ্ভিদ। ই প্ৰায় সমগ্ৰ বিশ্বতে বিস্তৃত হৈ থকা এটা প্ৰজাতি। ইয়াৰ অন্য সাধাৰণ নামবোৰ হৈছে, পিকটি মৰ্ণিং গ্লৰি (picotee morning glory), আইভি মৰ্ণিং গ্লৰি (ivy morning glory), আৰু জাপানীজ মৰ্ণিং গ্লৰি (Japanese morning glory)।

কৃষি

পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত আলংকাৰিক বৃক্ষ হিচাপে নীল কলমৌৰ খেতি কৰা হয়। ই এবিধ লতাজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ পাতবোৰ ৩-৮ চেমি দীঘল, তিনিকোণীয়া। নীলা, গুলপীয়া, বগা আদি ভিন্ন ৰঙৰ ফুল ফুলা দেখা যায়। ইয়াৰ কিছুমান কাল্টিভাৰ হৈছে 'Scarlet O'Hara', 'Early Call', and 'Rose Silk' আদি।

ইয়াৰ হাইব্ৰিড প্ৰজাতিও আছে, যেনে I. x imperialis (ইম্পেৰিয়েল জাপানীজ মৰ্ণিং গ্লৰি), Ipomoea nil x imperialis আদি।

চিত্ৰসম্ভাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ