ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ইস্মত চুগতাই

ইস্মত চুগতাই (; ২১ আগষ্ট ১৯১৫ – ২৪ অক্টোবৰ ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় উৰ্দু ঔপন্যাসিক, চুটিগল্প লেখক আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আছিল। ১৯৩০-ৰ পৰা তেওঁ যৌনতা আৰু নাৰীত্ব, মধ্য শ্ৰেণীৰ সৌজন্য, আৰু জাতিগত শ্ৰেণী সংঘাতকে আদি কৰি বিভিন্ন সংবেদনশীল বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰায়ে মাৰ্ক্সীয় আদৰ্শৰ দ্বাৰা প্ৰভাবিত দৃষ্টিকোণৰ ভিত্তিত সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল। চুগতাইয়ে সাহিত্যিক বাস্তবতাৰ বৈশিষ্ট্যযুক্ত এটি বিশিষ্ট সাহিত্যলেখন শৈলীৰ সৈতে উৰ্দু সাহিত্যজগতত নিজকে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বৌদ্ধিক কণ্ঠ-স্বৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰি ১৯৭৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

জীৱনী

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি (১৯১৫–৪১)

ইস্মত চুগতাইৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৫ চনৰ ২১ আগষ্টত উত্তৰ প্ৰদেশৰ বদায়ুঁ নামৰ সৰু চহৰখনত নুছৰত খানম আৰু মিৰ্জা কাচিম বেইগ চুগতাইৰ ঘৰত; তেওঁ দহটা সন্তানৰ ভিতৰত নৱম সন্তান আছিল—ছজন ককায়েক আৰু চাৰিগৰাকী বায়েক। চুগতাইৰ পিতৃ অসামৰিক সেৱাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ কাৰণেই চাকৰীৰ সংক্ৰান্তত পৰিয়ালটোয়ে সঘনাই স্থানান্তৰিত হ'ব লগা হৈছিল; তেওঁ তেওঁৰ শৈশৱৰ সময়ছোৱা যোধপুৰ, আগ্ৰা আৰু আলিগড়কে ধৰি কেইবাখনো চহৰত কটাইছিল। চুগতাই অতি সৰু হৈ থাকোঁতেই তেওঁৰ ককায়েকহঁতৰ লগতে তেওঁৰ বায়েককেইগৰাকীৰো বিয়া হৈ গৈছিল। চুগতাই তেওঁৰ ককায়েককেইজনৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰক হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল, যি তেওঁৰ সাহিত্যৰ সৃষ্টিমূলক বছৰবোৰত তেওঁৰ ব্যক্তিত্বক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ দ্বিতীয় ডাঙৰ ভাতৃ মিৰ্জা আজিম বেইগ চুগতাক (এজন উপন্যাসিক) সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পৰামৰ্শদাতা হিচাপে স্বীকাৰ কৰিছিল। চুগতাইৰ পিতৃয়ে ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত অবশেষত পৰিয়ালটোয়ে আগ্ৰা চহৰত বসতি স্থাপন কৰে।

চুগতাই আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহিলা কলেজত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু ইজাবেলা থ'বাৰ্ণ কলেজৰ পৰা ১৯৪০ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সক্ৰিয় প্ৰতিৰোধ সত্ত্বেও, তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰত আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। চুগতাইয়ে একে সময়তে ব্যক্তিগতভাৱে লিখিবলৈও আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু বহুদিন পৰ্যন্ত তেওঁৰ কামৰ বাবে কোনো প্ৰকাশক বিচৰা নাছিল।

চুগতাইয়ে ১৯৩৯ চনত উৰ্দু আলোচনী সাকিৰ বাবে ফসাদি (বিদ্ৰোহী) বুলি এখন নাটক লিখিছিল, যিখন আছিল তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত সাহিত্যিক ৰচনা। নাটকখনৰ প্ৰকাশনৰ পিছত, পাঠকে ইয়াক চুগতাইৰ ভাতৃ আজিম বেইগৰ দ্বাৰা বিৰচিত এক নাটক হিচাপে গ্ৰহণ কৰে, যিখন এটা ছদ্মনাম ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হৈছে। তাৰ পিছত, তেওঁ অন্যান্য প্ৰকাশন আৰু বাতৰি কাকতৰ বাবে লিখিবলৈও আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ কিছুমান প্ৰাৰম্ভিক কৰ্মৰ ভিতৰত আছিল বচপন (শিশুকাল/ল'ৰালিকাল), আত্মজীৱনৰ কিছু কথা/অংশ, কাফিৰ (নাস্তিক) তেওঁৰ প্ৰথম চুটিগল্প, আৰু ধীট (জেদী) তেওঁৰ একমাত্ৰ স্বগতোক্তি/আত্মভাষণ, অন্য ৰচনাৰ ভিতৰত আছিল। তেওঁ এখন আলোচনীৰ বাবে লিখা এটা কাহিনীৰ উত্তৰত, চুগতাইক কোৱা হৈছিল যে তেওঁৰ লেখন শৈলীটো ধৰ্ম নিৰপেক্ষ, নিন্দনীয় আৰু কোৰাণক কৰা অপমান স্বৰূপ। তথাপিও তেওঁ "সমাজত থাকি শুনা, প্ৰচলিত কথা আৰু সংঘৰ্ষৰ" সম্পৰ্কে লিখি গৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ইস্মত চুগতাই (১৯১৫–১৯৯১), সমল পৃষ্ঠা কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়
জীৱনী আৰু গ্ৰন্থাৱলী
ইস্মত চুগতাই চুটিগল্প
Ismat Chughtai's account of the Lihaaf Trial Journal of Urdu Studies

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ কাহিনীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
বাঁহৰ বন্দুক

|

বাঁহৰ বন্দুক হৈছে পৰম্পৰাগত খেলৰ সামগ্ৰী। ই হৈছে বাঁহৰ নলাকাৰ টুকুৰা আৰু চিৰিঞ্জ প্লাঞ্জাৰ হিচাপে কাম কৰা পিষ্টনেৰে তৈয়াৰী পপ গান। বাঁহৰ চুঙা এটাৰ মূৰত শুকান কাগজৰ দৰে কঠিন সৰু "গুলী" এটা সুমুৱাই দিয়া হয় আৰু আনটো মূৰত পিষ্টনটো দ্ৰুতগতিত ভিতৰলৈ ঠেলি দিয়া হয়। ইয়াৰ ফলত ভিতৰত বায়ু সংকোচিত হয় আৰু তাৰ আগতে ই "গুলি"টোক পপৰ সৈতে বাহিৰলৈ ঠেলি দিয়ে। আজিকালি এনেধৰণৰ বন্দুকৰ নলীৰ সামগ্ৰী বাঁহৰ পৰা মিশ্ৰণলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰা হয়।

ইণ্ডোনেছিয়াত

ইণ্ডোনেছিয়াত বাঁহৰ বন্দুকক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। বিশেষকৈ পশ্চিম জাভা, বেণ্টেন আৰু জাকাৰ্টাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বন্দুক, য'ত চুণ্ডানীজত ইয়াক বেবেলেট'কান বুলি জনা যায়। আনহাতে বেটাৱীত ইয়াক প্লেটোকান বা পেলেটোকান বুলি জনা যায়। আন অঞ্চলতো ইয়াক পোৱা যায়। দক্ষিণ সুমাত্ৰাত ইয়াক ড'ৰ-ড'ৰান বুলি জনা যায়, মাডুৰেজ লোকে ইয়াক টৰ-চেট'ৰান বুলি কয়, আনহাতে মধ্য জাভাত ইয়াক টুলুপ বা বেধিল-বেধিলান বুলি জনা যায়।

ফিলিপাইনছত

বাঁহৰ বন্দুক ফিলিপাইনছৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ শিশুসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয়। আঞ্চলিক নামসমূহৰ ভিতৰত আছে সুম্পক, চুলপাক, ছালপট, পালছুওট, পালটক আৰু লুথাং।

লুথাং নামটো মূলতঃ চেবুয়ানো, যাৰ অৰ্থ হৈছে এটা সৰু নৌসেনাৰ কামান। এই শব্দটো অন্ততঃ ১৭১১ চনৰ পৰাই ভিছায়ান ভাষাৰ স্পেনিছ অভিধানত লিপিবদ্ধ হৈ আহিছে, য'ত ইয়াৰ অৰ্থ বিকশিত হৈ মাস্কেট, আৰ্কবাছ আৰু শ্বটগান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। শব্দটো এতিয়াও চেবুয়ানো ভাষাত "বন্দুকেৰে গুলীয়াই হত্যা কৰা" ক্ৰিয়া হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়; আৰু হিলিগাননত পিষ্টোলা (বন্দুক বা পিষ্টল)ৰ প্ৰাচীন প্ৰতিশব্দ হিচাপে।

ভিয়েটনামত

১৯৯০ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে ভিয়েটনামত বাঁহৰ বন্দুক বন্যভাৱে জনপ্ৰিয় খেলৰ সামগ্ৰী আছিল আৰু ইয়াৰ বহু নাম আছিল, যেনে súng phóc , ống phóc , ống thụt ইত্যাদি।

ভাৰতত

নব্বৈৰ দশকত এনেধৰণৰ খেলৰ বন্দুক ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত খেলৰ সামগ্ৰী হিচাপে বাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। অসমতো এনেধৰণৰ বন্দুক দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল
এলিছা এছ আমোৰে

এলিছা এছ আমোৰে , ১৩ এপ্ৰিল, ১৯৮৪ চনত জন্ম লাভ কৰা এগৰাকী ইটালীৰ ঔপন্যাসিক। হেভেন এণ্ড হেলৰ বিষয়ে লিখা অতিপ্ৰাকৃতিক ৰোমাঞ্চ কাহিনী "টাচড" ছিৰিজৰ তেওঁ লেখিকা। তেওঁৰ ধাৰাবাহিকখন আন্তৰ্জাতিক সফলতা যিটো প্ৰথমে ইটালীৰ প্ৰধান প্ৰকাশক এডিট্ৰাইচ নৰ্ডে ইটালীয় ভাষাত প্ৰকাশ কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

২০১৬ চনত তেওঁৰ কিতাপসমূহ ইংৰাজীত অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। টাচড ছাগা আছিল তেওঁৰ প্ৰধান সৃষ্টি যি ২ লাখতকৈও অধিক কপি বিক্ৰী হৈছিল।

ইয়াৰ প্ৰথম খণ্ড টাচড: দ্য কেৰেছ অৱ ফেট, যিটো হৈছে এজন এঞ্জেল অৱ ডেথৰ কাহিনী, সমালোচকসকলে “মিট জো ব্লেক আৰু চিটি অৱ এঞ্জেলছৰ এটা যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্ক সংস্কৰণ” বুলি প্ৰশংসা কৰিছে। ২০১৭ চনত আমোৰে লছ এঞ্জেলছলৈ উৰা মাৰিছিল টাচড উইথ হলিউডৰ তাৰকা মেট লেণ্টাৰৰ অডিঅ' সংস্কৰণৰ কাম কৰিবলৈ।

২০১৩ চনৰ লুকা কমিক্স এণ্ড গেমছত তেওঁ সন্মানীয় অতিথি আছিল, আৰু ভেনিটি ফেয়াৰ, গ্লেমাৰ, মেৰীক্লেয়াৰ ইটালী আৰু ৱায়াৰ্ডত অভিনয় কৰিছে। ফেণ্টাচিমেগাজিনে তেওঁক ‘ৰোমাণ্টিক ফেণ্টাচিৰ নিৰ্বিবাদ ৰাণী’ বুলি অভিহিত কৰিছিল।

২০১৮ চনৰ মাজভাগত তেওঁ ডাৰ্ক টুৰ্ণামেণ্ট প্ৰকাশ কৰে, যিখন টাচড কাহিনীৰ সৈতে একেখন জগততে প্ৰতিষ্ঠা কৰা নতুন স্পিন-অফ ট্ৰাইলজীৰ প্ৰথমখন কিতাপ।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
অৰ্ধনাৰীশ্বৰ

অৰ্ধনাৰীশ্বৰ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱতা শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীৰ মিশ্ৰিত শাৰিৰীক অবয়ব। অৰ্ধনাৰীশ্বৰক এটাই মানৱ শৰীৰৰ আধা অংশ পুৰুষ আৰু অংশ নাৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। সাধাৰণতে অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ সোঁফালৰ আধা অংশ পুৰুষ আৰু বাওঁফালৰ আধা অংশ নাৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়।

নাম

অৰ্ধনাৰীশ্বৰ মানে হৈছে যিজন ভগৱানৰ শৰীৰৰ অৰ্ধাংশ নাৰী। অৰ্ধনাৰীশ্বৰক অৰ্ধনৰনাৰী, অৰ্ধনাৰীশা, অৰ্ধনাৰীনটেশ্বৰ (ভগৱান যিয়ে অৰ্ধ নাৰী হিচাপে নৃত্য কৰে), পৰাণগাডা, আম্মিআপ্পান (তামিল ভাষাত মাক আৰু দেউতাক), অৰ্ধয়ুৱতীশ্বৰ (অসমীয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা অনুসৰি যাৰ আধা অংশ গাভৰু মহিলা বা ছোৱালী)। গুপ্ত যুগৰ লিখক পুষ্পদন্তই তেখেতৰ গ্ৰন্থ মহিমম্নস্তৱত এই ৰূপটোক দেহাৰ্দ্ধঘটনা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে। বৃহৎ সংহিতাৰ ওপৰত মন্তব্য দি উৎপলাই এই ৰূপটোক অৰ্ধগৌৰীশ্বৰ বুলি অভিহিত কৰিছে। বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণত এই ৰূপটোক সাধাৰণভাৱে গৌৰীশ্বৰ বোলা হৈছে।

উৎপত্তি

বৈদিক সাহিত্যৰ সংযুক্ত ব্যক্তিত্ত্ব যম-যমীৰ পৰা অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা অহা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। প্ৰাৰম্ভিক সৃষ্টিকৰ্ত্তা বিশ্বৰূপ বা প্ৰজাপতি আৰু অগ্নিক একেলগে বলধ যি হৈছে এজনী গাই বুলি বৈদিক সাহিত্যত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত আত্মাক পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সংযুক্ত ব্যক্তিত্ত্ব পুৰুষৰ দ্বাৰা বুজোৱা হৈছে। শ্বেতাশ্বেতৰ উপনিষদত পৌৰাণিক অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ বীজ সিঁচা হৈছে। তাত শিৱৰ আন এটা ৰূপ ৰুদ্ৰক সকলোৰে সৃষ্টিকৰ্ত্তা আৰু পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি দুয়োৰে আধাৰ বুলি কোৱা হৈছে।

অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা কুষাণ আৰু গ্ৰীক সভ্যতাৰ সমসাময়িক বুলি কব পাৰি। কুষাণ সভ্যতাৰ (৩০-৩৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) সময়ৰো প্ৰতিমা উদ্ধাৰ হৈছে যদিও গুপ্ত যুগৰ প্ৰতিমাসমূহ (৩২০-৬০০খ্ৰীষ্টাব্দ)-ত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা বেছিকৈ প্ৰতিফলিত। প্ৰথম শতাব্দীৰ মাজভাগৰ কুষাণ যুগৰ এটা আধা নাৰী আৰু আধা পুৰুষ চিত্ৰিত কৰা শিলামূৰ্তি মথুৰা সংগ্ৰহালয়ত ৰখা হৈছে, তাৰ লগতে বিষ্ণু, গজলক্ষ্মী আৰু কুবেৰৰ মূৰ্তিও আছে। এইটো হৈছে সাৰ্বজনীনভাৱে গৃহীত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি ৰূপ। বৈশালীত উদ্ধাৰ হোৱা এটা টেৰাকোটাত আধা নাৰী আৰু আধা পুৰুষ চিহ্নিত কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:পোখালি (ধৰ্ম)
নৈষধ চৰিত

নৈষধ চৰিত এখন সংস্কৃত ভাষাত লিখা কবিতা পুথি যিখন সংস্কৃতত লিখা পাঁচখন মহাকাব্যৰ এখন বুলি স্বীকৃত৷ কাব্যখনিত নিষাদ ৰজা নলৰ জীৱনী বৰ্ণনা কৰা আছে৷ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল জয়চন্দ্ৰৰ ৰাজসভাৰ কবি শ্ৰীহৰ্ষই৷ শ্ৰীহৰ্ষ ১২শ শতিকাৰ ভাৰতৰ সংস্কৃত কবি আছিল৷ নৈষধ চৰিত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈয়ে প্ৰথম ১৯৩৪ চনত ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে৷

বিষয় বস্তু

’নৈষধ চৰিত’ত নলৰ জীৱনৰ কাহিনী উপস্থাপন কৰা হৈছে; দময়ন্তীৰ প্ৰেমত পৰা, তেওঁলোকৰ বিবাহ আৰু মধুচন্দ্ৰিকাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
এই মহাকাব্যখনি দুটা ভাগত বিভক্ত – পূৰ্ব আৰু উত্তৰ৷ প্ৰত্যেকতে এঘাৰটা কাণ্ড বা বিভাজন আছে। ইয়াৰ কাহিনী বিদৰ্ভৰ ৰজা ভীমকৰ কন্যা দময়ন্তী আৰু নিষাদ ৰাজ নলৰ। এই কাহিনীটো প্ৰথমে মহাভাৰতৰ বনপৰ্বৰ ৩য় খণ্ডত বৰ্ণনা কৰা হৈছে, কিছু বেলেগ দৃষ্টিকোণেৰে। নৈষধ চৰিতৰ ভাষা অতি ব্যঞ্জনাময় আৰু পৰিশীলিত। মাঘৰ শিশুপাল বধ আৰু শ্ৰীহৰ্ষৰ নৈষধ চৰিতক পণ্ডিতসকলৰ বাবে এক পৰীক্ষা বুলি গণ্য কৰা হয়;

প্লট

প্ৰথম কাণ্ডটোৰ আৰম্ভণিতে নলৰ বিশদ বৰ্ণনা, তেওঁৰ শাৰীৰিক সৌন্দৰ্য, শৌৰ্য আৰু অন্যান্য গুণৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। নলৰ দৰবাৰ ভ্ৰমণ কৰা অমাত্যসকলে ৰজা ভীমনৰ কন্যা দময়ন্তীৰ খবৰ আনে, এগৰাকী নিপুণ আৰু মনোমোহা ৰাজকুমাৰী হিচাপে। সেই ৰাজকুমাৰীৰ প্ৰতি নলৰ মনত প্ৰেম উঠলি উঠিল। সেই অনুভৱ সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁ নিজৰ ৰাজপ্ৰসাদৰ এখন বাগিচালৈ গ’ল য’ত তেওঁ এটা ধুনীয়া হাঁহ দেখা পালে আৰু সেইটো বন্দী কৰিলে। হাঁহটোৱে ভয়তে কান্দিছিল আৰু দয়ালু ৰাজকুমাৰে তাক এৰি দিছিল। ই ভীমক ৰজাৰ ৰাজধানী কুণ্ডিনাপুৰালৈ গৈ তাতে এখন বাৰীত দময়ন্তীক বিচাৰি পাবলৈ সক্ষম হ’ল। হাঁহটোৱে তাইক নলৰ বিষয়ে ভাল বৰ্ণনা দি তাই আৰু নলৰ মাজত পাৰস্পৰিক মৰম গঢ়ি তোলাত সেৱাৰ আশ্বাস দিলে। ই নলৰ ওচৰলৈ উৰি গৈ দময়ন্তীৰ ঈৰ্ষণীয় সৌহাৰ্দ্যৰ বিষয়ে অৱগত কৰিলে। দময়ন্তীৰ নিৰীহ আৰু অনভিজ্ঞ সংগীসকলৰ পৰা ৰজা ভীমকে তেওঁৰ কন্যাৰ অসুস্থতাৰ বিষয়ে অৱগত হৈছিল, যিটো কাৰ্যতঃ প্ৰেম-ৰোগ আছিল৷ তাৰ পিছত ভীমে নিজৰ কন্যাৰ স্বয়ম্বৰ (প্ৰাচীন ভাৰতীয় প্ৰথা, য'ত ছোৱালীয়ে প্ৰেমিকৰ তালিকাৰ পৰা স্বামী বাছি লয়)ৰ ব্যৱস্থা কৰিলে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃৃত সাহিত্য
শালস্তম্ভ

শালস্তম্ভ আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ প্ৰথম জন ৰজা৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকাল ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৬৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷ কামৰূপত ভাস্কৰ বৰ্মনৰ মৃত্যুৰ পিছত ম্লেছসকলে বিদ্ৰোহ আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ দলপতি শালস্তম্ভই ৰাজসিংহাসন দখল কৰে৷

উল্লেখযোগ্য কাম

শালস্তম্ভই নালন্দাকে ধৰি উত্তৰ বংগৰ পৰা পশ্চিমলৈ মগধলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকালত কামৰূপৰ পশ্চিম সীমান্তৰ সম্প্ৰসাৰণৰ প্ৰচেষ্টা লৈছিল বুলি জনা যায়৷

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
সাঁচী

সাঁচী ( হ'ল মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী ভূপালপৰা ৪৫ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত এখন নগৰ। এই স্থান বৌদ্ধ স্থাপত্যৰ বাবে বিখ্যাত। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় আৰু প্ৰথম শতাব্দীত এইসমূহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। কোনো কোনোৰ মতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দীত সম্ৰাট অশোকৰ ৰাজত্বকালত এই স্মাৰকসমৃহ গঢ় লৈ উঠিছিল। এই স্মাৰকস্থলৰ প্ৰধান দ্ৰষ্টব্য স্তুপ ১ গঢ় লৈ উঠিছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় আৰু প্ৰথম শতাব্দীৰ মধ্যৱৰ্তী সময়ত। খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতাব্দী পৰ্যন্ত এইসমূহ আছিল সক্ৰিয় বৌদ্ধ মঠ। এই মঠপ্ৰাঙ্গনত অনেক মনোলিথিক স্তম্ভ, প্ৰসাদ, মন্দিৰ আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ মঠ দেখা যায়। ১৯৮৯ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত ই ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্যদা লাভ কৰে। ১৮১৮ চনত পৰিত্যক্ত অৱস্থাত এই স্মাৰকসমূহ আৱিষ্কৃত হয়। তাৰ পাছৰেপৰা পুৰাতাত্বিক খননকাৰ্যত বৰ্তমানে ৫০টি অনন্য স্থাপনাৰ সন্ধান পোৱা গৈছে।

আলোকচিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

"Sanchi (Madhya Pradesh)", Jacques-Edouard Berger Foundation, World Art Treasures
Monuments at Sanchi (UNESCO World Heritage)
Photos of Sanchi

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ‎
কনকেশ্বৰ বৰুৱা

জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয়

কনকেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৯১৫ চনত৷ মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীচকী গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম কমলেশ্বৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আলতী বৰুৱা৷

সামাজিক জীৱন

কনকেশ্বৰ বৰুৱা আছিল একেধাৰে অভিনেতা, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক, চিত্ৰকৰ আদি৷ ব্ৰজনাথ শৰ্মা, ফণী শৰ্মা, চন্দ্ৰ চৌধুৰী আদি বিখ্যাত ব্যক্তিৰ সৈতে তেওঁ কলা-কৃষ্টিৰ চৰ্চা কৰিছিল৷ পিছলৈ নটৰাজ, পূৰ্বজ্যোতি আদি ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যগোষ্ঠীসমূহতো তেওঁ যোগ দিছিল৷ তেওঁ নিজৰ গাঁৱত চিত্ৰলেখা নাট্য সমিতি গঠন কৰিছিল৷

মৃত্যু

তেখেতৰ মৃত্যু হয় ১৯৭১ চনত৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰ

]], পৰ্যবেক্ষকৰ ফালে x-অক্ষ আছে

ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰ (ইংৰাজী: Three-dimensional space) আমাৰ ব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ এটা তিনিটা চলকেৰে (সময় চলকক বাদ দি) বৰ্ণোৱা প্ৰণালী। এই তিনিটা চলক বা মাত্ৰাক সাধাৰণতে দীঘ, প্ৰস্থ, ঊচ্চতা(বা গভীৰতা) বোলা হয়, এই তিনিটা চলক কেতিয়াও একেখন সমতলত (জ্যামিতিক) থাকিব নোৱাৰে।

পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিতত "n"টা স্বাভাবিক সংখ্যাৰ এটা ইউক্লীডীয় ভেক্টৰক এখন "n" মাত্ৰাৰ ক্ষেত্ৰৰ কোনো এক স্থান বুলি বুজিব পাৰি। যেতিয়া "n"=৩ হয়, তেনে সকলোবোৰ স্থানৰ সংহতিক "ত্ৰিমাত্ৰিক ইউক্লীডীয় ক্ষেত্ৰ" বোলা হয়। সাধাৰণভাবে ৰে, ইয়াক চিহ্নিত কৰা হয়, অৱশ্যে এই ক্ষেত্ৰখন বহুবোৰ ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰৰ এটা উদাহৰণহে।

ব্যাখ্যা

গণিতত, বিশ্লেষণাত্মক জ্যামিতি বা এনালাইটিকেল জ্যামিতিত (কাৰ্টেচীয় জ্যামিতিও বোলা হয়) ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰ এখনক তিনিটা স্থানাংকৰে প্ৰকাশ কৰা হয়। এই প্ৰণালীত তিনিডাল অক্ষ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, এই তিনিডাল অক্ষৰ প্ৰত্যেকডালেই আন দুডালৰ ওপৰত লম্ব,আৰু তিনিওডালে পৰষ্পৰক ছেদ কৰা স্থানত এই প্ৰণালীৰ কেন্দ্ৰ অৱস্থিত। অক্ষ তিনিডালক সাধাৰণতে "x","y","z"ৰে বুজোৱা হয়। এই তিনিডাল অক্ষ সাপেক্ষে কোনো বিন্দুৰ অৱস্থান তিনিটা স্বাভাবিক সংখ্যাৰে প্ৰকাশ কৰা হয়। প্ৰতিটো সংখ্যাই কেন্দ্ৰৰ পৰা নিৰ্দিষ্ট অক্ষৰ দিশত বিন্দুটোৰ দূৰত্ব বুজাই, সেই দূৰত্ব আন দুডাল অক্ষ‍ই গঠন কৰা তল খনৰ পৰা বিন্দুটোৰ দূৰত্বৰ সমান।

ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰত এটা বিন্দুৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা আন আন প্ৰণালীবোৰ হৈছে চুঙাকৃতিৰ স্থানাক আৰু গোলকীয় স্থানাংক, অৱশ্যে আমি এনে অসীম সংখ্যক প্ৰণালী পাব পাৰো।

ৰৈখিক বীজগণিতেৰে ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰ এখন বুজাবলৈ আন এটা গণিতীয় উপায় আছে, য’ত চলক এটাৰ স্বনিৰ্ভৰশীলতাৰ ধাৰণা বৰ প্ৰয়োজনীয়। কোনো স্থানৰ তিনিটা মাত্ৰা থাকে কিয়নো ঘণক আকৃতিৰ বাকচ এটাৰ দৈৰ্ঘ্য ইয়াৰ প্ৰস্থ বা ঊচ্চতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয় আৰু ই এক স্বাধীন মাত্ৰা। ৰৈখিক বীজগণিতৰ ভাষাত কোনো এক ঠাই ত্ৰিমাত্ৰীয় কিয়নো কোনো স্থান(স্পেচ)ৰ এটা বিন্দুক আমি তিনিটা স্বাধীন স্থানাংক ভেক্টৰৰ ৰৈখিক মিলন বুলি দেখুৱাব পাৰো। এই দৃষ্টিৰে আমি "স্থান-কাল"ক চতুৰ্মাত্ৰীয় বুলিব পাৰো, কিয়নো কোনো সময় আন তিনিটা মাত্ৰাৰ ওপৰত অনিৰ্ভৰশীল স্বাধীন মাত্ৰা।

পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰখনক চতুৰ্মাত্ৰীয় ক্ষেত্ৰৰ ওচৰ সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰ (আচলতে চতুৰ্মাত্ৰীয় ক্ষেত্ৰৰ এক উপ সংহতি) বুলি ধৰা হয়। চতুৰ্মাত্ৰীয় ক্ষেত্ৰ খনক মিনকোৱস্কি ক্ষেত্ৰ বোলা হয় (বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ চাওক)।

ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰৰ আন কিছুমান ধৰ্ম আছে যি ইয়াক আন মাত্ৰাৰ ক্ষেত্ৰৰ পৰা পৃথক বুলি প্ৰমাণ কৰে, ঊদাহৰণ স্বৰূপে এডাল সূতাত গাঁঠি এটা বান্ধিবলৈ আমাক কমেও তিনিটা মাত্ৰাৰ প্ৰয়োজন, পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বহুতো সূত্ৰ যেনে প্ৰতিলোম বৰ্গৰ সূত্ৰ (Inverse Square Law) আদি তিনিটা মাত্ৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ্শীল।

জ্যামিতি

বহুফলকী

ত্ৰিমাত্ৰাত আমি নটা সাধাৰণ বহুভুজ পাব পাৰো, ইয়াৰে পাচঁটা উত্তল আৰু চাৰিটা উত্তল নহয়।

অধিগোলক

]]
ত্ৰিমাত্ৰিক ক্ষেত্ৰত অধিগোলক ("২-গোলক" বুলিও কোৱা হয়, কাৰণ ইয়াৰ উপৰিভাগ দ্বি-মাত্ৰিক) হৈছে তিনিখন ক্ষেত্ৰত(৩-স্পেচত) মূল বিন্দু Pৰ পৰা স্থিৰ দূৰত্ব "r" ত থকা সকলোবোৰ বিন্দুৰ সংহতি। ইয়াৰ পৃষ্ঠ‍ই আৱৰি থকা ঘণফল হৈছে:

আন এক অধিগোলক হৈছে, "৩-গোলক" ই ত্ৰিমাত্ৰিক: ইউক্লীডীয় স্পেচ ৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা সম্মদূৰৱৰ্তী বিন্দুবোৰ একক দূৰত্বত থাকে। যদি এ কোনো স্থানাংক সুচিত কৰে, তেন্তে এ ৩-গোলকৰ এটা বিন্দু বুজাব।

লম্বকৌণিকতা

স্থানাংক প্ৰণালী

লগতে চাওক

ত্ৰিমাত্ৰিক লেখ
মাত্ৰিক বিশ্লেষণ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইউক্লীডীয় জ্যামিতি
সৰোজিনী বৰাদপ্পান

সৰোজিনী বৰাদপ্পান (২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২১ − ১৭ অক্টোবৰ ২০১৩) তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী। মাদ্ৰাজৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী এম ভকতবৎসলামৰ কন্যা।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯২১ চনৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰত মাদ্ৰাজত ভক্তবৎসলম আৰু জ্ঞানসুন্দৰম্বলৰ ঘৰত সৰোজনীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ ভক্তবৎসলম জন্মৰ সময়ত মাদ্ৰাজ আইন মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিল। লেডী শিৱস্বামী বালিকা বিদ্যালয়ত নৱম শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ শিক্ষা বন্ধ হৈ গৈছিল। ব্যক্তিগত ঘৰুৱা টিউচনৰ জৰিয়তে হিন্দী অধ্যয়ন কৰি বিশাৰদ সম্পূৰ্ণ কৰে। দুবছৰ কাৰাবাসৰ পিছত ১৯৪৪ চনত তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হয়। তেওঁৰ ভতিজী শ্ৰীমতী জয়ন্তী নটৰাজন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাৰ মন্ত্ৰী আছিল। ২০১৩ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত ৯২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

সংগীত

সৰোজনীয়ে পাৰুৰ সুন্দৰম আয়েৰৰ পৰা সংগীত শিকিছিল আৰু কংগ্ৰেছৰ সভাত প্ৰাৰ্থনা গীত গাইছিল। মাইলাপুৰ গৌৰী আম্মাৰ পৰা ক্ষেত্ৰগ্ন পদ্ম আৰু তামিল পদম, ই কৃষ্ণ আয়াৰৰ পৰা ভাৰতীয় গীত আৰু বীণা বিশালাক্ষীৰ পৰা হিন্দী ভজন শিকিছিল। ১৯৮৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে চৰকাৰক উপযুক্ত পৰামৰ্শ দিবলৈ নাৰ্চিং কৰ্মীৰ ভূমিকা, কাৰ্য্য, মৰ্যাদা, প্ৰস্তুতি, নাৰ্চিং সেৱা আৰু নাৰ্চিং পেছাৰ বিকাশৰ সৈতে জড়িত অন্যান্য বিষয়সমূহ পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ নাৰ্চিং আৰু নাৰ্চিং পেছাৰ উচ্চ শক্তি সমিতিৰ অধ্যক্ষ হিচাপে সৰোজিনী বৰাদপ্পানক নিযুক্তি দিয়ে। ১৯৮৯ চনত এই সমিতিখনে প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে।

সন্মান

১৯৭৩ চনত সৰোজিনীক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। সেই বছৰতে তেওঁ জামনালাল বাজাজ ফাউণ্ডেচনৰ পৰা জামনালাল বাজাজ বঁটা লাভ কৰে। ২০০৯ চনত সৰোজিনীক ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্ম ভূষণ বঁটা সমাজসেৱাৰ বাবে প্ৰদান কৰা হয়। ২০০৯ চনৰ ৫ মাৰ্চত চেন্নাইত অনুষ্ঠিত হোৱা এক অনুষ্ঠানত তেওঁক সন্মান জনোৱা হয়। ১৯৮৩ চনৰ বাবে তেওঁক মাদ্ৰাজৰ শ্বেৰিফ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ভক্তি ৰত্নাকৰ

ভক্তি ৰত্নাকৰ হৈছে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে সংস্কৃত ভাষাত ৰচনা কৰা এখনি ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ। ভক্তি-ৰত্নাকৰৰ প্ৰায়বোৰ শ্লোক শ্ৰীমদ্ভাগৱতৰ পৰা উদ্ধৃত। শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতা, পাণ্ডৱী গীতা, বিষ্ণু পুৰাণ, পদ্ম পুৰাণকে ধৰি কুৰিখনৰো অধিক অন্যান্য গ্ৰন্থৰ সাৰভাগ আনি তেওঁ এই গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। মুঠ ৩৮টা অধ্যায়ত বিভক্ত গ্ৰন্থখনিত “গুৰু দেৱ নাম ভকত’’ৰ যোগেৰে জীৱৰ তৰণৰ উপায়সমূহ ব্যাখ্যা কৰা আছে। গ্ৰন্থখনিত ভাগৱত পুৰাণৰ নৱধা-ভক্তি আৰু গীতাৰ এক-শৰণ তত্ত্বক আন আন ধৰ্মীয়গ্ৰন্থৰ ভক্তিমূলক শ্লোকৰ সহিতে আলোচনা কৰা হৈছে। ভক্তি ৰত্নাকৰত শ্ৰীধৰ স্বামীৰ ভাৱাৰ্থ দীপিকাৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ অধ্যায় ৩৮টা অধ্যায় আছে, যাক মাহাত্ম্য বুলি কোৱা যায়। মুঠ শ্লোকৰ সংখ্যা ৫৭১টা৷ ইয়াৰে ৪৫৬টা ভাগৱত পুৰাণৰ আৰু তিনিটা শংকৰদেৱৰ স্বৰচিত৷ এইখনি গ্ৰন্থক পৰৰ্ৱতীকালত মাধৱদেৱৰ ভাগিনীয়েক ৰামচৰণ ঠাকুৰে অসমীয়া পদলৈ আৰু চলহা বাৰেঘৰ সত্ৰৰ পঞ্চমজনা সত্ৰাধিকাৰ পূৰ্ণকামদেৱে অসমীয়া গদ্যলৈ ভাঙনি কৰে। তদুপৰি গোপালচৰণ দ্বিজেও অসমীয়া গদ্যলৈ ভক্তি ৰত্নাকৰ গ্ৰন্থখনিৰ ভাঙনি কৰিছিল। গ্ৰন্থখন এখন সংকলন গ্ৰন্থ৷ ভাগৱত পুৰাণ, ভাগৱত ভাৱাৰ্থ দীপিকা, বৃহন্নাৰদীয় পুৰাণ, বৈষ্ণৱানন্দলহৰী, শ্ৰীমদ্ভাগৱদ্গীতা, পদ্মপুৰাণ, শ্ৰীধৰ স্বামীৰ সুবোধিনী টীকা, বিষ্ণু পুৰাণ, নৰসিংহ পুৰাণ, যোগসাৰ, মৎস্য পুৰাণ, পাণ্ডৱী গীতা, ভূজঙ্গ-প্ৰয়াত স্তোত্ৰ, শান্তি-শতক, শ্ৰীধৰ স্বামী, প্ৰবোধ চন্দ্ৰোদয়, কুৰ্ম পুৰাণ, বিষ্ণ ধৰ্মোত্তৰ, ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ, গড়ুৰ পুৰাণ, বামণ পুৰাণ, অজ্ঞাত উৎস আদিৰ লগতে শংকৰদৱৰ স্বৰচিত শ্লোক অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হৈছে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:শংকৰদেৱ
শ্ৰেণী:শংকৰদেৱৰ সাহিত্য
ঝিলী

ঝিলী এবিধ হেমিপটেৰা বৰ্গৰ আউশনোৰহাইনছা উপবৰ্গৰ পতংগ। ঝিলী ছিকাডোইডিয়া মহাশ্ৰেণীৰ অন্তঃৰ্গত। চকুৰে সহজে দেখা পোৱা সীৰাৰে সৈতে, ইয়াৰ পাখিহাল ভালদৰে বিকশিত। কিছুমান প্ৰজাতিৰ আকৌ পাখিৰ আৱৰণ স্বচ্ছ হোৱাও দেখা যায়। জীৱবিজ্ঞানীসকলে প্ৰায় ২,৫০০ বিধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ ঝিলীৰ বৰ্ণনা কৰি উলিয়াইছে, যদিও আৰু বহুত প্ৰজাতিৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ এতিয়াও বাকী আছে। কোনো কোনোৱে ইংৰাজীত ঝিলীক ভুলকৈ কাকতী ফৰিং বুলিও ভুলকৈ কোৱা দেখা যায়। আচলতে এই দুবিধ কীট সম্পূৰ্ণৰূপে ভিন্ন জাতিৰহে।

সাধাৰণ অবস্থাত ঝিলীয়ে মানুহক নাকামোৰে নাইবা অন্য একো অনিষ্টও নকৰে কিন্তু কেতিয়াবা ইহতে মানুহৰ দেহৰ হাত ভৰি আদি অংগক কোনো গা-গছ বা গছৰ ডাল আদি বুলি ভুল কৰি খাবলৈ বুলি কামোৰ মাৰাও দেখা যায়।

পৃথিবীৰ বহুঠাইত ঝিলীক মানুহে খাদ্যৰূপে ব্যৱহাৰ কৰে। প্ৰাচীনকালত গ্ৰীছ, আৰু আধুনিক যুগৰ চীনদেশ, মালয়চীয়া, বাৰ্মা, কোংগো অথবা লেটিন আমেৰিকা আদি অঞ্চলত ঝিলীক খাদ্যৰূপে পৰিবেশন কৰা হয় বুলি জনা যায়। মতা ঝিলীতকৈ মাইকী ঝিলীক খাদ্যহিচাপে বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয়, কিয়নো মাইকী ঝিলী মতাটোতকৈ শকত হয়। ঝিলীৰ খোলাটোক চীনদেশীয় পাৰম্পৰিক চিকিৎসাৰ কামতো ব্যবহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পতংগ
পি. কে. মেদিনী

পি. কে. মেদিনী (ইংৰাজী: P. K. Medini) এগৰাকী বিপ্লৱী গায়ক, সংগীতজ্ঞ, মঞ্চ শিল্পী, ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী৷ তেওঁ ঐতিহাসিক পুন্নাপ্ৰা-ভায়ালাৰ বিদ্ৰোহৰ এজন অংশগ্ৰহণকাৰী, ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট দলৰ নেতা আৰু কেৰেলাৰ এজন প্ৰখ্যাত সমাজকৰ্মী।

১৯৯৯ চনত মেডিনি কেৰেলা সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

পুন্নাপ্ৰা-ভায়ালাৰ বিদ্ৰোহ

১৯৪৬ চনৰ অক্টোবৰ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ দেশীয় ৰাজ্য ট্ৰিভানকোৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী চি. পি. ৰামাস্বামী আয়েৰ আৰু ৰাজ্যখনৰ বিৰুদ্ধে এক উগ্ৰপন্থী কমিউনিষ্ট আন্দোলন সংঘটিত হৈছিল। পুন্নপ্ৰাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এই বিদ্ৰোহ বায়ালাৰত শেষ হয় আৰু বিদ্ৰোহ সংঘটিত হোৱা ঠাই দুখনৰ নামেৰে এই বিদ্ৰোহৰ নামকৰণ পুন্নাপ্ৰা-ভায়ালাৰ বিদ্ৰোহ কৰা হয়।

অধ্যাপক শ্ৰীধৰ মেননৰ দৰে ইতিহাসবিদৰ মতে তেতিয়াৰ ট্ৰিভানকোৰে ‘স্বাধীন ট্ৰিভাংকুৰ’ ঘোষণা কৰাৰ বিৰুদ্ধে এইটো এটা সঠিক সংগ্ৰাম আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
নিৰ্মলা দেৱী

ড০ নিৰ্মলা দেৱী হৈছে অসমৰ এগৰাকী লেখিকা, ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা।

জন্ম পৰিচয়

শিক্ষা জীৱন আৰু গৱেষণা জীৱন

শৈশৱত সাহিত্যৰ প্ৰতি ৰাপৱ আছিল। জিঞ্জিয়া মহাবীৰ বিদ্যালয়ৰ গণিতৰ শিক্ষক ৰমাকান্ত হালৈৰ দ্বাৰা তেওঁৰ গণিতৰ প্ৰতি ৰাপ হয়। বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী হৈ থাকোতে কিশোৰী নিৰ্মলাই প্ৰকৃতিৰ লগত উমলি ভাল পাইছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নিমগছৰ গুণাগুণৰ প্ৰতি তেওঁৰ বিশেষ আগ্ৰহ জন্মিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানত পি এইচ ডি অৰ্জন কৰা নিৰ্মলা দেৱী ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত থকা কেন্দ্ৰীয় পেট্ৰকেমিকেলজ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত। আই আই টি গুৱাহাটীৰ পৰা তেওঁ পষ্ট ডক্টৰেট কৰে।
বৰ্তমানলৈকে ৰিচাৰ্ছগেটত তেওঁৰ ৬১৪ খন চাইটেচন আছে।

বৈবাহিক জীৱন

গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক ড° জয়ন্ত কৃষ্ণ শৰ্মাৰ সৈতে বিবাহ হয়। তেওঁলোকৰ এটি কন্যাসন্তান আছে। নাগালেণ্ডৰ এন আই টিতো কৰ্মৰত আছিল।

বঁটা সন্মান

পেট্ৰকেমিকেল আৰু ডাউনষ্ট্ৰীম প্লাষ্টিক প্ৰ'চেছিঙৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১২ চনত নিৰ্মলা দেৱীলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ ৰসায়ন আৰু সাৰ মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰৱৰ্তন কৰা প্ৰযুক্তি উদ্ভাৱনী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আগবঢ়ায়। এই বঁটাত আছে দুই লাখ টকা, প্ৰশস্তি ফলক,অংগবস্ত্ৰ ইত্যাদি। ২৬ এপ্ৰিলত নতুন দিল্লীৰ অশোকা হলত নিৰ্মলা দেৱীয়ে এই বঁটা গ্ৰহণ কৰে।এই বঁটা পোৱা গৱেষণা পত্ৰখন হ'ল- Developmemnt of Neem Seed Oil Microencapsulated Natural Polymeric Controlled Release Pesticide ।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী
বাটৰাজ সাপ

বাটৰাজ সাপ (, বৈজ্ঞানিক নাম-Rhabdophis subminiatus)'Colubridae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ সাপৰ প্ৰজাতি৷ ঠাইভেদে ইয়াক বাকৰাজ, বাটচুপা, ৰঙা মূৰীয়া সাপ, ৰঙা ডিঙিৰ গোম, ৰঙামূৰীয়া ফেটী, ৰঙা গোম, নিগনিখোৱা, শালিকাজঁপিয়া আদি নামেৰেও জনা যায়।

বিৱৰণ

এই সাপবিধৰ দেহৰ বৰণ সেউজীয়া আৰু মূৰৰ অংশত ৰঙা আৰু হালধীয়া দাগ থাকে৷ ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৭০-৯০ ছে:মি: হয়৷

বিতৰণ

ইণ্ডোনেছিয়া, ভাৰত, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম, কম্বোডিয়া, লাওছ, ম্যানমাৰ, ভূটান, বাংলাদেশ, নেপাল, চীন, মালয়েছিয়া আদিদেশত এই সাপবিধ বিস্তৃত হৈ আছে৷

বাসস্থান

এই সাপবিধ সাধাৰণতে পুখুৰীত থাকে৷

আচৰণ

বাটৰাজ সাপক পূৰ্বতে বিষহীণ গণ্য কৰা হৈছিল, পিচে, সম্প্ৰতি কিছুমান ঘটনাৰ পৰা দেখা গৈছে এইবিধ সাপে সাধাৰণতে দংশনৰ সময়ত বিষ এৰি নিদিয়াকৈও থাকিব পাৰে। মুখৰ পাছফালে বিষদাঁত থকা (Rear Fanged) বাবে এই সাপে একেৰাহে বহুসময় ধৰি কামোৰ মাৰি ধৰি থকাৰ পাচতহে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ বিষ নিৰ্গত কৰিব পাৰে।

খাদ্য

বাটৰাজ সাপে পানীৰ ভেকুলী আৰু মাছ আদি খাই জীয়াই থাকে৷

চিত্ৰ সম্ভাৰ

তথ্যসূত্ৰ

Boulenger, G.A. 1893 Catalogue of the snakes in the British Museum (Nat. Hist.) I. London (Taylor & Francis), 448 pp.
Bulian,J. 1999 Über die Schlangenfauna eines Gartens in Südthailand. Elaphe 7 (4): 61-67
Schlegel, H. 1837 Essai sur la physionomie des serpens. Partie Généralxxviii +251 S. + Partie Descriptiv606 S. + xvi. La Haye (J. Kips, J. HZ. et W. P. van Stockum)

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সাপ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
১৯৪০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা

বৰ্ষ
ছবি
পৰিচালক
প্ৰযোজক
মুক্তিৰ তাৰিখ
১৯৪১ মনোমতী ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱা কমল নাৰায়ণ চৌধুৰী
১৯৪১ ৰূপহী পাৰ্বতি প্ৰসাদ বৰুৱা পাৰ্বতি প্ৰসাদ বৰুৱা ৬ চেপ্টেম্বৰ ১৫ এপ্ৰিল
১৯৪৮ ছিৰাজ ফণী শৰ্মা চিত্ৰাৱলী পিকচাৰ্চ লিমিটেড ১৬ জানুৱাৰী
১৯৪৯ পাৰঘাট প্ৰবীন ফুকন গন্ধৰ্ব ৫ আগষ্ট

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
শ্ৰেণী:১৯৪০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:মুক্তিৰ দশক অনুসৰি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা