বেলেট-চেৰী

বেলেট-চেৰী আছিল মেছ’পটেমিয়াৰ এগৰাকী দেৱী যিয়ে পাতালৰ দেৱী এৰেচকিগালৰ দৰবাৰত লিখক হিচাপে কাম কৰিছিল। বেলেট-চেৰীক চুমেৰিয়ান গেষ্টিনানাৰ আক্কাডিয়ান সমকক্ষ হিচাপে গণ্য কৰিব পাৰি, কিন্তু এই নামটোৱে আমুৰুৰ পত্নী আশ্ৰতমৰ উপাধি হিচাপে বা সম্পূৰ্ণ স্বাধীন দেৱতা হিচাপেও কাম কৰিব পাৰে।

চৰিত্ৰ

বেলেট-চেৰী নামৰ অৰ্থ হ'ল "ষ্টেপৰ মিষ্ট্ৰেছ।" আক্কাদিয়ান শব্দ ṣēru, ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থৰ উপৰিও, পাতাল জগতকো বুজাব পাৰে। উডুগ-হুলৰ দৰে পুৰণি বেবিলনীয় মন্ত্ৰই প্ৰমাণ কৰে যে বেলেট-চেৰীক পাতালৰ লিখক (ṭupšarrat arallê) হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছিল। প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে যে তেওঁক এৰেচকিগালৰ পাতালৰ দৰবাৰত ৰাজকীয় লিখক (টুপছাৰ এক্লি)ৰ দাপোন হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ উদ্দেশ্য আছিল। তেওঁৰ হাতত মৃতকৰ নাম থকা এখন তালিকা থকাৰ সম্ভাৱনা বেছি বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল, যাৰ ভিত্তিত তেওঁলোকক পাতালত ভৰ্তি কৰা হৈছিল। গিলগামেছৰ মহাকাব্যত তেওঁৰ ভূমিকা বৰ্ণনা কৰা হৈছে যেতিয়া এনকিডুয়ে সপোনত পাতালৰ দৰ্শন কৰে। মাকলু, ছুৰ্পু আৰু বিত মেচেৰী নামৰ মন্ত্ৰ ধাৰাবাহিকখনত তেওঁক দানৱ আৰু ডাইনীক বান্ধি পাতাল জগত এৰি যোৱাত বাধা দিবলৈ কোৱা হয়।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দৰ এটা অনিৰ্দিষ্ট সময়ত বেলেট-চেৰীয়ে দেৱী গুলাৰ সৈতে আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ দ্বাৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ সৈতে সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল।

জুলিয়া ক্ৰুলে প্ৰস্তাৱ দিছে যে হেলেনিষ্টিক উৰুকত বেলেট-চেৰীক এৰেচকিগালৰ ৱিজিয়াৰ (চুক্কাল) হিচাপে দেখা গৈছিল আৰু হয়তো এওঁ অনু, কাৰণ তেওঁ পাপছুকালৰ সৈতে প্ৰসাদ লাভ কৰা ভূমিকাত ভালদৰে প্ৰমাণিত হৈছিল। তেওঁ ইয়াৰ উপৰিও ধাৰণা দিয়ে যে তেওঁক নিংগিছজিদাৰ সৈতে জড়িত হ'ব পাৰে, যাৰ পূজা এই চহৰত এতিয়াও থকাৰ কথা শেহতীয়া উৎসত পোৱা যায়।

অন্য দেৱীৰ সৈতে পৰিচয়

বেলেট-চেৰীয়ে সাধাৰণতে গেষ্টিনন্নাৰ আক্কাদিয়ান নাম হিচাপে কাম কৰিছিল যদিও ইয়াক আমুৰুৰ পত্নী আস্ৰাটুম আৰু তেওঁৰ চুমেৰিয়ান সমকক্ষ গুবাৰাৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। কিন্তু প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে যে পিছৰ ক্ষেত্ৰত এই শব্দটোক মৃতকৰ দেশৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ইউফেমিজম নহয়, সাধাৰণ ষ্টেপৰ উল্লেখ হিচাপে বুজিব পাৰি। বেলেট-চেৰীয়ে স্বতন্ত্ৰ দেৱতা হিচাপেও কাম কৰিব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপে নব্য-অচূৰৰ প্যান্থেয়নত। তদুপৰি গেষ্টিনন্নাৰ সৈতে সংযুক্ত নিংগিছজিদাৰ পত্নী আজিমুৱাকো পাতালৰ লিখক বুলি ক'ব পাৰি।

উপাসনা

বেলেট-চেৰী নিপ্পুৰত আৰু আছুৰত গুলাৰ মন্দিৰত পূজা কৰা হৈছিল। বেবিলন আৰু চিপাৰৰ মাজত অৱস্থিত ডুন্নু-চাইদিৰ সৈতেও তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছিল। আছুৰত গুলাৰ মন্দিৰত তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল।

কিছুমান নব্য-অচূৰীয় চুক্তিৰ লগত দিয়া শপতৰ সূত্ৰত বেলেট-চেৰীয়ে আদাদ-মিলকি নামৰ এজন দেৱতাৰ সৈতে দেখা দিয়ে, যিয়ে আপাত দৃষ্টিত তেওঁৰ পত্নী হিচাপে কাম কৰিছিল।

উৰুকৰ পৰা পলমকৈ পোৱা উৎসসমূহত তেওঁ আটাইতকৈ প্ৰখ্যাত দেৱতাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৮৪ চনৰ পিছত পাৰ্চী ৰজা জাৰ্জেছৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে বেবিলনৰ ব্যৰ্থ বিদ্ৰোহৰ পিছত ইয়ানা মন্দিৰ ভাঙি পৰাৰ বাবে এই চহৰৰ প্যান্থেয়ন পুনৰ গঠন কৰা হয়। এই সময়ছোৱাতহে তেওঁৰ কাল্টৰ প্ৰচলন তাত হৈছিল। জোয়ান গুডনিক ৱেষ্টেনহলজে প্ৰস্তাৱ দিছিল যে তেওঁ আৰু উৰুকৰ পৰা পূৰ্বৰ উৎসসমূহৰ পৰাও প্ৰমাণিত নোহোৱা ছাৰাহিতুই স্থানীয় প্যান্থেয়নত উৰ্কাইতু আৰু উছুৰ-আমাছুৰ ঠাইত ল'ব।
বেলেট-চেৰীৰ নিজা মন্দিৰ আছিল, যিটো আপাত দৃষ্টিত ফলৰ বাগিচাৰে আগুৰি আছিল। চেলুচিড যুগৰ নথি অনুসৰি ইয়াৰ নাম é.gal edin, "ষ্টেপৰ ৰাজপ্ৰসাদ" আছিল।

বিভিন্ন দেৱতাই মাংসৰ প্ৰকাৰৰ বিষয়ে লিখা এটা গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে চৰাইক বেলেট-চেৰীৰ বাবে অনুপযুক্ত প্ৰসাদ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

বেলেট-চেৰীক আমন্ত্ৰণ কৰা থিয়ফ'ৰিক নামসমূহ হেলেনিষ্টিক উৰুকৰ নথিপত্ৰৰ পৰা জনা যায়। ইয়াক বহন কৰা বেছিভাগ ব্যক্তিয়েই আছিল নিম্ন সামাজিক স্থানৰ লোক, য'ত দাস, প্ৰাক্তন দাস আৰু মুক্ত নিম্ন শ্ৰমিক আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী