ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
দ্ৰৌপদী ৰথ

দ্ৰৌপদী ৰথ ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ কাঞ্চীপুৰম জিলাৰ বংগ উপসাগৰৰ কৰ’মেণ্ডেল উপকূলৰ মহাবলীপুৰম, পূৰ্বতে মমল্লপুৰম নামেৰে জনাজাত পঞ্চৰাথাছ কমপ্লেক্সত থকা এটা কীৰ্তিচিহ্ন । ই একক শিলৰ পৰা নিৰ্মিত ভাৰতীয় শিল কটা স্থাপত্যৰ উদাহৰণ।
সপ্তম শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ পৰা পল্লৱ ৰাজ্যৰ ৰজা প্ৰথম মহেন্দ্ৰবৰ্মান আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰথম নৰসিংহবৰ্মান (৬৩০–৬৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ; ইয়াক মামলন বা "মহাযোদ্ধা" বুলিও কোৱা হয়) ৰাজত্বকালৰ বুলি কোৱা হয়। সমগ্ৰ কমপ্লেক্সটো ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপ (ASI)ৰ তত্বাৱধানত আছে, আৰু ১৯৮৪ চনৰ পৰা ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰা মহাবলীপুৰমৰ স্মৃতিসৌধৰ গোটৰ ভিতৰত অন্যতম।

ৰথৰ দৰে ইয়াক গ্ৰেনাইটৰ এটা দীঘল শিলৰ পৰা খোদিত কৰা হৈছে। যদিও কেতিয়াবা ভুলতে মন্দিৰ বুলিও কোৱা হয়, তথাপিও প্ৰথম নৰসিংহবৰ্মানৰ মৃত্যুৰ বাবে সম্পূৰ্ণ নোহোৱাৰ বাবে এই গঠনটো পবিত্ৰ কৰা হোৱা নাছিল। এই গঠনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে পঞ্চপাণ্ডৱৰ পত্নী দ্ৰৌপদীৰ নামেৰে, যি মহাকাব্য মহাভাৰত খ্যাতি আছিল,
যদিও নামকৰণ ইতিহাসৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত নহয়।

ভূগোল

কাঞ্চীপুৰম জিলাৰ ভাৰত মহাসাগৰৰ বংগ উপসাগৰৰ কৰ’মেণ্ডেল উপকূলৰ মহাবলীপুৰম (পূৰ্বতে মমল্লপুৰম নামেৰে জনাজাত)ত অৱস্থিত এই স্থান। ই ৰাজধানী চহৰ চেন্নাই (পূৰ্বতে মাদ্ৰাজ নামেৰে জনাজাত)ৰ পৰা প্ৰায় ৩৫ মাইল (৫৬ কিলোমিটাৰ) দক্ষিণে, আনহাতে চেংগলপট্টু প্ৰায় ২০ মাইল (৩২ কিলোমিটাৰ) দূৰত।

দ্ৰৌপদী ৰথ পঞ্চৰথৰ আটাইতকৈ উত্তৰ দিশত, যি দীঘলীয়া শিলাস্তৰত, যাৰ ওপৰত ইহঁত খোদিত কৰা হৈছে। মাটিৰ ঢাল উত্তৰ মূৰৰ পৰা দক্ষিণ দিশলৈ উঠি যায়।
যদিও ইয়াক একক মন্দিৰ বুলি গণ্য কৰা হয়, পাঁচটা ৰথ কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ হোৱা নাছিল বুলি ধৰি ল'লে "মন্দিৰ" এটা ভুল নাম, যাৰ প্ৰমাণ শিখৰত খোদিত নোহোৱা শিলৰ দ্বাৰা পোৱা যায়। সেয়েহে ৰথবোৰ পবিত্ৰ কৰা হোৱা নাছিল আৰু পূজাও কৰা হোৱা নাছিল। পাঁচোটা ৰথৰ অসম্পূৰ্ণ মৰ্যাদা প্ৰথম নৰসিংহবৰ্মান ৰজাৰ ৬৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দত মৃত্যুৰ কাৰণ বুলি কোৱা হয়।
আনকি পাণ্ডৱসকলোৰ পত্নী দ্ৰৌপদীৰ মহাকাব্যিক নামটোও ইতিহাসে সমৰ্থন নকৰে। আন কেইবাটাও স্মৃতিসৌধৰ লগতে এই ৰথক ১৯৮৪ চনত "মহাবলীপুৰমত কীৰ্তিচিহ্ন গোট"ৰ অংশ হিচাপে ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়। এই মন্দিৰটো দুৰ্গা দেৱীৰ নামত উৎসৰ্গিত যদিও এই দেৱতাটো পৰৱৰ্তী সময়ৰ বুলি কোৱা হয়।

স্থাপত্য

সকলো পঞ্চৰথই উত্তৰ-দক্ষিণ দিশত একাকাৰ হৈ আছে আৰু এক উমৈহতীয়া মঞ্চৰ অংশীদাৰ। ভাৰতীয় স্থাপত্যত ইহঁতৰ কোনো সমান্তৰালতা নাই আৰু দক্ষিণ ভাৰতীয় দ্ৰাবিড় মন্দিৰ স্থাপত্যৰ পৰম্পৰাত বৃহৎ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বাবে "টেমপ্লেট" হিচাপে প্ৰমাণিত হয়। যদিও একক শিলৰ পৰা কাটি লোৱা হয়, তথাপিও ইয়াক নিয়মীয়াকৈ নিৰ্মাণৰ ৰূপত গাঁথনিগত মন্দিৰ হিচাপে খোদিত কৰা হয় আৰু সেয়েহে ইয়াক "অৰ্ধ-শিলিক মন্দিৰৰ ৰূপ" বুলি কোৱা হয়।

লগতে চাওক

মহাবলীপুৰম স্মাৰকসমূহ
পঞ্চৰথ

তথ্য সংগ্ৰহ
তগৰ

তগৰ (বৈজ্ঞানিক নাম: ) অসমত খুবেই পৰিচিত এক ফুল। এই ফুলৰ মুল বাসস্থান হল এছিয়া। বহু বছৰ পূৰ্বৰ পৰায়ে চীন দেশত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। ১৮ শতিকাৰ পৰাহে এই ফুল ইংৰাজ সকলৰ বাগিচাত স্থান পায়। শুভ্ৰ ফুল আৰু উজ্জ্বল সেউজীয়া পাতেৰে ই এবিধ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। তগৰ ফুলৰ মুখ্য আকৰ্ষণ হৈছে ইয়াৰ সুন্দৰ গোন্ধ। সেয়ে ইয়াৰ আন এটি নাম হ'ল গন্ধৰাজ। ইংৰাজী ভাষাত ইয়াক , , , সুন্দৰ ফুল আৰু উজ্জ্বল পাতৰ উপৰিও মন মতলীয়া কৰা গোন্ধৰ বাবে তগৰক আলংকাৰিক গছ হিচাপে ফুলনি বা পদূলিত ৰুপন কৰা হয়। ফুলবোৰ সাধাৰণতে বসন্ত কালত ফুলে আৰু কেইবাদিনলৈ সতেজ হৈ থাকে।

ব্যৱহাৰ

গৃহসজ্জা আৰু পুষ্পসজ্জাৰ বাবে ঘাইকৈ তগৰ ফুল ব্যৱহাৰ হয়। পূজা-পাৰ্বনতো ইয়াৰ ফুল ব্যৱহাৰ হয়। বিহুত অসমীয়া যুৱতীয়ে তগৰ ফুল খোপাত মাৰে।

তগৰ ফুলৰ পৰা বিভিন্ন সুগন্ধি দ্ৰব্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। তদুপৰি ইয়াৰ পৰা এক হালধীয়া ৰঙৰ ৰঞ্জক পদাৰ্থ প্ৰস্তুত কৰা হয়, যি কাপোৰ আৰু খাদ্যত ৰং দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

পৰম্পৰাগত চীনা চিকিৎসা পদ্ধতিত ইয়াৰ গুটি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

World Checklist of Rubiaceae
Intoxicating Fragrance: Jasmine as Valium Substitute

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
অসমলৈ মুছলমানৰ আগমন

ধৰ্মীয় জনসংখ্যাৰ আধাৰ তথ্য মতে বঙ্গীয় মুছলমানসকলৰ নিৰানব্বৈ শতাংশ আছিল ধৰ্মান্তৰিত মুছলমান । আনহাতে অসমৰ অধিকাংশ মুছলমান প্ৰকৃত ভাৰতীয় তথা বংগীয়মূলৰ ।

অসম(পূৰ্বৰ কামৰূপ)ৰ ৰজা কামেশ্বৰৰ হৈতে বংগৰ নবাব ইছমাইল গাজীৰ যুদ্ধ হৈছিল । কাৰূপৰ ৰজা কামেশ্বৰে ইছমাইলৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল । তেতিয়া বহু মানুহ মুছলমান হৈছিল । (1459-74)

(তথ্য : কোচ বিহাৰেৰ ইতিহাস)

অসমত মুছলমানৰ প্ৰথম প্ৰৱেশ ঘটে খৃষ্টীয় সপ্তম শতিকাত সম্ৰাট সেষ্ট্ৰিৰ হাছানৰ দিনত ।

(তথ্য-স্বাধীন অসম আৰু ঐতিহাসিক পাঠভূমি-ৰকিউল হুছেইন বৰা)
মুখাগ্নি

মুখাগ্নি হৈছে এগৰাকী হিন্দুৰ মৃতদেহ সৎকাৰ কৰা সময়ত পোন প্ৰথম অগ্নি সংযোগ কৰা এক নিয়ম। প্ৰাচীন কালৰে পৰা হিন্দু সমাজত এই ৰীতি প্ৰচলন হৈ আহিছে। যথাবিহিত নিয়মেৰে মৃতদেহ শ্মশানলৈ নিয়াৰ পিছত চিতাত তোলা হয়। তাৰ পিছত মৃতকৰ পুত্ৰ অথবা নিকট আত্মীয়ই হাতত জ্বলন্ত জোৰ লৈ পুৰোহিতৰ নিৰ্দেশ আৰু মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ অনুসাৰে মৃতদেহটোৰ মুখত প্ৰথম অগ্নি সংযোগ কৰি চিতাৰ চৌকাষে ঘূৰাৰ নিয়ম। এই মুখাগ্নি কৰোঁতাজনেই অশৌচৰ কালচোৱাত কঠোৰ নিয়ম-নীতি পালন কৰিব লাগে। যিহেতু শৰীৰৰ এক মুখ্য অংগ হ'ল মুখ। সেয়ে পোন প্ৰথম মুখত অগ্নি সংযোগ কৰি মৃতদেহ সৎকাৰ কৰাৰ নিয়ম প্ৰাচীন কালৰে পৰা অধুনাপৰ্যন্ত চলি আহিছে।

সহায়ক গ্ৰন্থ

অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা"
সম্পাদক -ড° নাৰায়ণ দাস আৰু ড° পৰমানন্দ ৰাজবংশী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
জৌ

জৌ অসমৰ বড়ো জনগোষ্ঠীয়ে পৰম্পৰাগতভাৱে ভাতৰ কিণ্বন প্ৰক্ৰিয়াৰে প্ৰস্তুত কৰা এবিধ পানীয়। এই এলকহলীয়া পানীয় বড়োসকলৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। অতিথি অপ্যায়ন, বিয়া-সবাহ, শ্ৰাদ্ধ আদি প্ৰায়বোৰ সামাজিক অনুষ্ঠানত জৌ পৰিবেশন কৰা হয়।

প্ৰকাৰ

জৌ তিনিপ্ৰকাৰৰ হ’ব পাৰে-

জৌ বিদউই (jou-bidwi): সতেজ (fresh) অৰ্থাৎ কিণ্বনৰ তিনি চাৰিদিনৰ ভিতৰতে প্ৰস্তুত হয়।
জৌ ফিনাই (jou finai): সঞ্চিত (stored); ৩-১৫ মাহ পৰ্য্যন্ত কিণ্বন প্ৰক্ৰিয়া চলাৰ পিছত সংগ্ৰহীত।
জৌ গব্ৰান (jou gwran) বিশুদ্ধ (distilled)
জৌ বিদউইতকৈ জৌ ফিনাইৰ ইথানলৰ মাত্ৰা অধিক। জৌ গব্ৰানত ইথানলৰ মাত্ৰা সৰ্বাধিক।

প্ৰস্তুত প্ৰক্ৰিয়া

জৌ প্ৰধানকৈ আঠাজাতীয় চাউল (ভাত)ৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। ভাতৰ কিণ্বন ঘটাই জৌ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বড়োসকলে ‘আমাও’ নামৰ এবিধ ঘৰুৱাভাৱে তৈয়াৰী ভেঁকুৰ ব্যৱহাৰ কৰে। এই ভেঁকুৰ বিভিন্ন ঔষধি গছৰ পাত, ডাল, শিপা আদিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়।

এই প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰথমে গৰম ভাত বাঁহৰ চালনী এখনত মেলি দিয়া হয়। ভাতৰ উষ্ণতা কমিলে আমাও নামৰ ভেঁকুৰবিধ ভাতত মিহলাই দিয়া হয়। ২০-২৪ ঘণ্টাৰ পিছত এই মিশ্ৰণ এটা এলুমিনিয়ামৰ পাত্ৰত থৈ বিশুদ্ধ খোৱা পানী যোগ দিয়া হয়। এইদৰে সীমিত অক্সিজেনৰ পৰিৱেশত মিশ্ৰণটো তিনি বা চাৰিদিন ৰাখিলে কিণ্বন ঘটি জৌ প্ৰস্তুত হয়।

ৰাসায়নিক উপাদান

পৰীক্ষামূলক অধ্যয়নৰ পৰা জৌত বিভিন্ন ৰসায়নক উপাদান যেনে কাৰ্ব’হাইড্ৰেট, প্ৰ’টিন, ফ্লেভানয়েড, ছ’ডিয়াম, পটাছিয়াম, মেংগানিজ আৰু পলিফিনল আদি পোৱা গৈছে। সময়ৰ লগে লগে জৌত পলিফিনলৰ মাত্ৰা বাঢ়ি যায় বাবে জৌ ফিনাইৰ বৰণ গাঢ় মুগা হয়। জৌ ফিনাইত জৌ বিদউইতকৈ অধিক মাত্ৰাত ফ্লেভানয়ড থাকে। সেয়ে ইয়াৰ এণ্টি অক্সিডেণ্ট ক্ষমতাও অধিক হয় বুলি জনা যায়।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সুৰা
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী
ইৱোনা স্মিলেভ’স্কা

ইৱোনা স্মিলেভ’স্কা এগৰাকী পোলেণ্ডৰ লেখিকা আৰু চিত্ৰকৰ, যিয়ে মূলতঃ শিশুৰ বাবে প্ৰকাশ কৰে যদিও প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবেও সৃষ্টি প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ বহু ৰচনা দক্ষিণ কোৰিয়াত প্ৰকাশ পাইছে, য’ত তেওঁ যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। তেওঁ উত্তৰ পোলেণ্ডৰ টৰুনত থাকে আৰু কাম কৰে আৰু তাত তেওঁ নিকোলাছ কপাৰনিকাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সূক্ষ্ম কলা অনুষদত অধ্যাপনা কৰে।

জীৱনী

১৯৬০ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত পেবিয়ানিছত জন্মগ্ৰহণ কৰা স্মিলেভ’স্কাই টৰুনৰ নিকোলাছ কপাৰনিকাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত গ্ৰাফিক ডিজাইনৰ পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৯০ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে দক্ষিণ কোৰিয়াত তেওঁৰ কৰ্ম প্ৰকাশ কৰে আৰু এতিয়া তেওঁৰ ২০খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে, ইয়াৰে বহুকেইখন অন্য ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।

স্মিলেভ’স্কাই ব'ল'গনা শিশু গ্ৰন্থমেলাৰ পৰা ব'ল'গনা ৰাগাজী (২০১১ আৰু ২০১৩) আৰু ব্ৰাটিছলাভাত অনুষ্ঠিত হোৱা চিত্ৰকল্পৰ দ্বিবাৰ্ষিকীত গোল্ডেন এপল (২০০৭)কে ধৰি ডাঙৰ বঁটা লাভ কৰিছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
মাহশ্বহৰ হত্যাকাণ্ড

মাহশ্বহৰ হত্যাকাণ্ড হৈছে ২০১৯–২০২০ চনৰ ইৰাণৰ প্ৰতিবাদৰ সময়ত ২০১৯ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰৰপৰা ২০ নৱেম্বৰৰ ভিতৰত ইৰাণৰ মাহশ্বহৰ চহৰত প্ৰতিবাদকাৰীক কৰা গণহত্যাক মাহশ্বহৰ হত্যাকাণ্ড বুলি কোৱা হয়।

১৬ নৱেম্বৰত চৰকাৰে দেশৰ ভিতৰত ইণ্টাৰনেট সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ কৰি দিয়ে, যাৰ ফলত সবিশেষৰ প্ৰতিৱেদন দিয়াটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰে।

গণহত্যা

"নৱেম্বৰৰ মাজভাগত মাহশ্বহৰত প্ৰথম কেইদিনমানৰ বিক্ষোভৰ সময়ত প্ৰতিবাদকাৰীয়ে চহৰখনৰ এটা বৃহৎ অংশ নিয়ন্ত্ৰণ তথা দখল কৰে।

ৰিভল্যুচনেৰী গাৰ্ডে তৎক্ষণাত প্ৰতিবাদকাৰীসকলক জলাশয়ত ঘেৰি ধৰি মেচিনগান আৰু টহলদাৰী দলত লগোৱা ডি এছ এইচ কেৰে গুলীচালনা কৰে আৰু ১০০ জন লোকৰ মৃত্যু হয়। এই কাণ্ডৰ দুসপ্তাহৰ পিছত প্ৰকাশিত নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ এক প্ৰতিৱেদনত কোৱা হৈছে যে মাহশ্বহৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত ৪০ৰপৰা ১০০ জন প্ৰতিবাদকাৰী নিহত হৈছে। ২০১৯ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত খোজেস্তান প্ৰদেশৰ এজন নাম প্ৰকাশ নকৰা বিষয়াই ইৰাণৱায়াৰক জনাইছিল যে মাহশ্বহৰত ৫ দিনীয়া প্ৰতিবাদৰ সময়ছোৱাত মুঠ ১৪৮ জন প্ৰতিবাদকাৰীৰ মৃত্যু হৈছে।

পাছৰ পৰিণতি

২৫ নৱেম্বৰত ইৰাণৰ সংসদত মাহশ্বহৰৰ প্ৰতিনিধি মহম্মদ গোলমৰ্ডায়ে ৰাজ্যিক টেলিভিছনত সম্প্ৰচাৰিত ভাষণত এই হত্যাকাণ্ডক লৈ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছিল। দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ মতে তেওঁ "চিঞৰিছিল," "আপুনি কি কৰিলে যিটো লজ্জাজনক শ্বাহে কৰা নাছিল?"

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ইৰান
ইণ্ডিয়া প্ৰাইড প্ৰজেক্ট

ইণ্ডিয়া প্ৰাইড প্ৰজেক্ট (IPP, ভাৰত স্বাভিমান পৰিযোজনা) হৈছে শিল্প অনুৰাগীসকলৰ এটা তৃণমূল পৰ্যায়ৰ গোট যিয়ে ভাৰতৰ মন্দিৰৰ পৰা চুৰি হোৱা ধৰ্মীয় সামগ্ৰী চিনাক্তকৰণৰ বাবে মুক্ত উৎসৰ চোৰাংচোৱাগিৰি ব্যৱহাৰ কৰে যাতে তেওঁলোকৰ উভতি অহাৰ সুবিধা হয়। ২০১৪ চনত ছিংগাপুৰৰ দুজন শিল্প অনুৰাগী এছ বিজয় কুমাৰ আৰু অনুৰাগ ছাক্সেনাৰ সহযোগত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই প্ৰতিষ্ঠানটোত এতিয়া বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ কৰ্মী স্বেচ্ছাসেৱক আছে।

পুনৰুদ্ধাৰৰ প্ৰচেষ্টা

IPP-ৰ কামৰ জৰিয়তে প্ৰায় ৬০ বছৰ পূৰ্বে ভাৰতৰ বিহাৰৰ নালন্দাত থকা ASI ছাইট মিউজিয়ামৰ পৰা চুৰি হোৱা দ্বাদশ শতিকাৰ ব্ৰঞ্জৰ বুদ্ধ প্ৰতিমূৰ্তি এটা ইউৰোপীয় বজাৰত প্ৰচলিত হৈ চিনাক্ত হৈছিল আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱসৰ লগত সংগতি ৰাখি লণ্ডনৰ মেট্ৰ’পলিটান পুলিচৰ জৰিয়তে ভাৰতলৈ সফলতাৰে ঘূৰাই পঠিওৱা হৈছিল।

স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলটোৱে সন্দেহজনক উৎপত্তিৰ বস্তুৰ অন্যান্য সফল পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবেও গুৰুত্বপূৰ্ণ গৱেষণাত অৰিহণা যোগাইছে, যেনে ১৯৬১ চনত বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা চুৰি হোৱা দ্বাদশ শতিকাৰ বুদ্ধ আৰু ২০০৬ চনত তামিলনাডুৰ শ্ৰীপুৰান্থনৰ বৃহদীশ্বৰ মন্দিৰৰ পৰা লোৱা ৯০০ বছৰীয়া নটৰাজনৰ মূৰ্তি।

IPP-এ গৱেষণাৰ অৰিহণা যোগাইছিল যাৰ ফলত শেষত আঠটা মূৰ্তি (দ্বাদশ শতিকাৰ নৃত্য কৰা শিশু-সাধু সাম্বন্দৰৰ চোলা ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তিকে ধৰি) আৰু ছখন ছবি অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নেচনেল গেলেৰীয়ে ভাৰত চৰকাৰক ঘূৰাই দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। এই উদ্যোগে ভাৰতৰ লুপ্তপ্ৰায় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণ আৰু স্বদেশলৈ উভতি অনাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
চকোৱা চাউল

চকোৱা চাউল বা চকোৱা ধান অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত উৎপাদিত এবিধ থলুৱা জাতৰ শালিধান। এই চাউলবিধত এমিলুজ উপাদান (শৰ্কৰা অণু) তুলনামূলকভাৱে কম পৰিমাণে পোৱা যায়। আন চাউলসমূহত এমিলুজ উপাদান ২০-২৭% হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে চকোৱা চাউলত এই পৰিমাণ ১২-১৭% হয়। চকোৱা চাউল কিছু পৰিমাণে আঠাজাতীয় হয়। উইলিয়াম উইলছন হাণ্টাৰে ১৮৭৯ চনত প্ৰকাশ পোৱা তেওঁৰ গ্ৰন্থ এ ষ্টেটিষ্টিকেল একাউণ্ট অফ আছামত অসমত পোৱা ৮৭ বিধ চাউলৰ কথা উল্লেখ কৰিছে আৰু ইয়াৰ ভিতৰত চকোৱা চাউল অন্যতম। চকোৱা চাউল ইমানেই কোমল যে অসমৰ লোকে ইয়াক নিসিজোৱাকৈ কেৱল পানীত তিয়াই ৰাখিয়েই কোমল চাউল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। বুৰঞ্জীবিদ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই হিষ্ট্ৰি অফ আছাম (১৯৬৫) শীৰ্ষক গ্ৰন্থত আহোম সৈন্যবাহিনীয়ে চকোৱা চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা কোমল চাউল খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।

বিৱৰণ

চকোৱা চাউলৰ গা-গছজোপা প্ৰায় ১৫৮ চেঃমিঃ ওখ হয়। এটা গোছাত গড়ে ৯ ডালকৈ নল থাকে আৰু ইয়াত গড়ে ১৫৮ টা পূৰ্ণ বীজ থকাৰ বিপৰীতে পতান থাকে ১৫ টা। ২০১৯ চনৰ ২৪ অক্টোবৰত প্ৰকাশ পোৱা ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি পঞ্জীয়ন বিভাগৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা পত্ৰিকা ১২৪ সংখ্যক সংস্কৰণত চকোৱা চাউলক ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শস্য
শ্ৰেণী:অসমৰ কৃষি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
আফ্ৰিকান চুলিৰ থ্ৰেডিং

]]আফ্ৰিকান চুলিৰ থ্ৰেডিং (হেয়াৰ থ্ৰেডিং/ থ্ৰেডিং বুলিও কোৱা হয়) হৈছে আফ্ৰিকান সংস্কৃতিত গভীৰভাৱে শিপাই থকা এটা পৰম্পৰাগত কেশ বিন্যাসৰ কৌশল। বহুমুখিতা , সৌন্দৰ্য আৰু সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্যৰ বাবে ইয়াক প্ৰতিপালন কৰা হয়। এই যুগ যুগ ধৰি চলি অহা পদ্ধতিত প্ৰাকৃতিক চুলিবোৰ সূতাৰে জটিলভাৱে মেৰিয়াই বা ব্ৰেইড কৰা হয়, যিবোৰ প্ৰায়ে উল, কপাহ বা নাইলনৰ সূতাৰে নিৰ্মিত আৰু আকৰ্ষণীয় আৰু বিশৃংখল আৰ্হিৰ সৃষ্টি কৰা হয়। চুলিৰ থ্ৰেডিং হৈছে এক নিখুঁত কলা, যিটো প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্ম ধৰি চলি আহিছে, যিয়ে বিভিন্ন আফ্ৰিকান সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত আফ্ৰিকান কেশ বিন্যাসৰ শিল্পকলাৰ সমৃদ্ধি প্ৰদৰ্শন কৰে।

ব্যুৎপত্তি আৰু নাম

আফ্ৰিকান চুলিৰ থ্ৰেডিঙৰ সমগ্ৰ আফ্ৰিকাত পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ দেশ নাইজেৰিয়াত একাধিক নাম আছে; উদাহৰণস্বৰূপে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে আফ্ৰিকান চুলিৰ থ্ৰেডিঙক নিজৰ থলুৱা নামেৰে জানে। ইগবো ভাষাৰ থলুৱা নামটো হৈছে ইচি অ'উ বা অউ ইছি। ইয়োৰুবা ভাষাত ইয়াক ইৰুণ কিকো বা ইৰুণ ওউ বুলি জনা যায়। ঘানাত গা ভাষাত ইয়াক আকৱেলে ৱাবি, পূব আফ্ৰিকাত ইয়াক শ্বাহিলি ভাষাত নাইৱেলে বুলি জনা যায়।

উৎপত্তি

চুলিৰ থ্ৰেডিং বহু উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকান সমাজৰ ভিতৰত এক প্ৰচলিত আৰু লালন-পালন কৰা পৰম্পৰাগত চুলিৰ ধৰণ হৈয়েই আছে, বিশেষকৈ পশ্চিম আৰু মধ্য আফ্ৰিকাৰ সংস্কৃতিত প্ৰচলিত। আফ্ৰিকান চুলিত থ্ৰেডিং প্ৰয়োগৰ এই যুগ যুগ ধৰি চলি অহা প্ৰথাৰ শিপা বিভিন্ন আফ্ৰিকান সম্প্ৰদায়ৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যত আছে, ইয়াৰ উৎপত্তি শতিকাজুৰি আগৰ। ইয়াৰ চিৰস্থায়ী উপস্থিতি ১৫ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰপৰাই হ'ব পাৰে, ই এটা সময়ৰ সন্মানীয় পদ্ধতি হিচাপে কাম কৰে যিয়ে দৈৰ্ঘ্য ধৰি ৰখাত সহায় কৰে আৰু প্ৰাকৃতিক চুলিৰ স্বাস্থ্যক লালন-পালন কৰে।

প্ৰক্ৰিয়া

এই প্ৰক্ৰিয়াটো আৰম্ভ হয় চুলিখিনি ভাগ ভাগ কৰি, তাৰ পিছত প্ৰতিটো অংশ সূতাৰে মেৰিয়াই চুলিখিনি ঠাইত টানকৈ সুৰক্ষিত কৰি ৰাখে। এই কৌশলে কেৱল সুৰক্ষামূলক শৈলী হিচাপে কাম কৰাই নহয়, চুলি নষ্ট হৈ যোৱাৰপৰা ৰক্ষা কৰে আৰু সুস্থ বৃদ্ধিৰ প্ৰসাৰ ঘটায়, ইয়াৰদ্বাৰা সৃষ্টিশীলতা আৰু প্ৰকাশভংগীৰ সুবিধাও পোৱা যায়, সাংস্কৃতিক প্ৰতীক, ব্যক্তিগত পৰিচয় বা উদ্‌যাপনৰ অনুষ্ঠান প্ৰতিফলিত কৰা বৈচিত্ৰ্যময় আৰ্হি আৰু ডিজাইনৰ সৈতে।

আফ্ৰিকান চুলিৰ থ্ৰেডিঙে সম্প্ৰদায় আৰু পৰম্পৰাৰ এক শক্তিশালী অনুভূতি গঢ়ি তোলে, জটিল থ্ৰেডিং প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত মহিলাসকলে প্ৰায়ে ভাগ-বতৰা কৰা অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত এক বন্ধন গঢ়ি তোলে, যিয়ে এটা প্ৰজন্মৰপৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য প্ৰেৰণ কৰে। তদুপৰি, ইয়াৰ নান্দনিক আকৰ্ষণৰ বাহিৰেও, চুলিৰ থ্ৰেডিঙে সাংস্কৃতিক চিহ্নিতকাৰী হিচাপে কাম কৰে, ঐতিহ্য, গৌৰৱ আৰু আফ্ৰিকান পৰিচয়ৰ উদ্‌যাপনক মূৰ্ত কৰি তোলে।

ভিন্নতা আৰু শৈলী

]] মহিলা।
আফ্ৰিকান চুলিৰ থ্ৰেডিঙৰ প্ৰকাৰ আৰু আৰ্হিৰ লগতে চুলিৰ অংশৰ আকৃতি, আকাৰ আৰু দিশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বহুতো ভিন্নতা আৰু শৈলী আছে।

কিছুমান সাধাৰণ শৈলী হ'ল-

কৰ্কস্ক্ৰু: এই শৈলীত চুলিৰ চাৰিওফালে সূতা সৰ্পিল গতিৰে মেৰিয়াই দীঘল, বসন্তৰ দৰে অংশ সৃষ্টি কৰা হয় যিবোৰ কৰ্কস্ক্ৰুৰ দৰে হয়।

সমতল টুইষ্ট

বিভিন্ন ৰঙৰ সূতাৰ ব্যৱহাৰ কনট্ৰাষ্ট সৃষ্টি কৰিবলৈ বা চুলিৰ সূতাৰ আৰ্হি উজ্জ্বল কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কেশবিন্যাস
ৰেবা ফুকন

ৰেবা ফুকন (ইংৰাজী: Reba Phukan) অসমৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, নাটক আৰু ছুটি ছবি তথা ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে ৷ ইয়াৰ উপৰিও অসমৰ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰসমূহত তেখেতে বহু নাটকত অভিনয় কৰিছে ৷ অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ কঁহৰা গাঁৱত ২৩ জুন তাৰিখে তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হৰেণ ফুকন আৰু মাতৃৰ নাম অৰুণি ফুকন ৷ অসমৰ এজন উদীয়মান অভিনেতা পল ফুকন তেখেতৰেই সন্তান ৷

অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত ৰেবা ফুকন

এণ্টনী মোৰ নাম
ধোৱা
দেৱতা
প্ৰিয়া অ’ প্ৰিয়া
ৰেলৰ আলিৰ দুবৰিবন
ত্যাগ
জখম
প্ৰিয়া মিলন
ৰেলৰ আলিৰ দুবৰিবন
জীৱন নদীৰ দুটি পাৰ
এয়াই জোনাক বিহীন জীৱন
কণিকাৰ ৰামধেনু
মাঘত মামণিৰ বিয়া
মা তুমি অনন্যা
প্ৰিয়া মিলন
উজনিৰ দুজনী গাভৰু
সোণৰ খাৰু নালাগে মোক আদি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বৃহদ্ৰথ

প্ৰথম বৃহদ্ৰথ (সংস্কৃত- बृहद्रথ) হিন্দু সাহিত্যত প্ৰদৰ্শিত মগধৰ প্ৰাচীন কিম্বদন্তি শাসক বংশ বৃহদ্ৰথ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেওঁ গংগা নদীৰ পাৰত ক্ষমতাৰ কেন্দ্ৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য চেদীৰ পৰা নতুনকৈ বসতি স্থাপন কৰা মগধলৈ স্থানান্তৰ কৰি মগধ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁৰ আৰু পুত্ৰ জৰাসন্ধৰ ৰাজত্বকালত মগধ দেশখনৰ এক প্ৰধান শক্তি হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ শশীৰেখা নামৰ কন্যা সন্তান আছিল যি ধৃষ্টদ্যুম্নৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল।

বৃহদ্ৰথ চেদিৰ কুৰু ৰজা আৰু তেওঁৰ ৰাণী গিৰিকা বসুৰ (উপৰিচৰা বসু বুলিও জনাজাত) পাঁচজন পুত্ৰৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ পিতৃ চেদীৰ শাসক আছিল আৰু বৃহদ্ৰথে চেদী ৰাজ্যৰ সীমাত মগধ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। মহাকাব্য মহাভাৰত আৰু পুৰাণত তেওঁৰ উল্লেখ আছে। বৃহদ্ৰথৰ নাম ঋগবেদতো পোৱা যায় (১.৩৬.১৮, দশম.৪৯.৬)।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

এই নামটোৰ বৃহৎ শব্দাংশৰ অৰ্থ ‘মহান’ বা ‘বিশাল’, আৰু ৰথৰ অৰ্থ ‘ঘোঁৰাই টনা ৰথ’ৰ সংমিশ্ৰণ। গতিকে বৃহদ্ৰথ (সংস্কৃত- बृहद्रথ) নামটোৰ অৰ্থ "মহা/বিশাল ৰথ থকা কোনোবা" বুলি ধৰিব পাৰি।

সাহিত্য

বৃহদ্ৰথে মগধত নিজৰ বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ৰিপুঞ্জয় তেওঁৰ বংশৰ শেষৰজন আছিল, যিজনক তেওঁৰ মন্ত্ৰীয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৮২ চনত হত্যা কৰিছিল।

সকলো পুৰাণতে তেওঁৰ ভগ্নী আমনাক তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। কুশাগ্ৰৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ বৃষভে (বা ঋষৱ) ৰাজত্ব কৰে। পুষ্পৱন্ত (বা পূষ্যৱন্ত বা পুণ্যৱন্ত) আছিল বৃষভৰ পুত্ৰ। পুষ্পৱন্তৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সত্যহিতাই (বা সত্যধৃত) ৰাজত্ব কৰে। সত্যহিতাৰ পুত্ৰ আছিল সুধনবন (বা সুধৰ্মণ, ধৰ্মত্মা, বা ধনুষ)। ধনুষৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সৰ্ব (বা উৰ্জা বা জাতু বা জাহু বা জান্টু) ৰাজত্ব কৰে। সৰ্বৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সম্ভৱ ৰাজপাটত বহে। অগ্নি পুৰাণৰ মতে সম্ভৱৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ জৰাসন্ধ, মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা বিখ্যাত যোদ্ধা ৰজা ৰাজপাটত বহে। কিন্তু আন সকলো পুৰাণ বংশাৱলী তালিকাত জান্টু আৰু জৰাসন্ধ বা সম্ভৱ আৰু জৰাসন্ধৰ মাজত পুনৰ বৃহদ্ৰথৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে। জৰাসন্ধৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সহদেৱ (মগধৰ ৰজা) কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত নিহত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
মাহছা আমিনিৰ মৃত্যু

২০২২ চনৰ ১৬ ছেপ্টেম্বৰত ২২বছৰীয়া কুৰ্দি-ইৰাণী মহিলা মাহছা আমিনি,[a] যাক জিনা আমিনি বুলিও জনা যায়,ডেন্স পেট্ৰ’লে চৰকাৰী মানদণ্ড অনুসৰি হিজাব পৰিধান নকৰাৰ অভিযোগত আমিনীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। ইৰাণৰ ইছলামিক ৰিপাব্লিকৰ আইন প্ৰয়োগকাৰী কমাণ্ডে কয় যে তেওঁৰ থানাত হাৰ্ট এটেক হৈছিল, ভাঙি পৰিছিল আৰু চিকিৎসালয়লৈ বদলি কৰাৰ আগতে ক’মাত সোমাই পৰিছিল। কিন্তু আমিনিৰ সৈতে আটক কৰা মহিলাকে ধৰি প্ৰত্যক্ষদৰ্শীসকলৰ মতে তেওঁক গুৰুতৰভাৱে প্ৰহাৰ কৰা হৈছিল আৰু আৰক্ষীৰ বৰ্বৰতাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি জনাইছিল, যিটো ইৰাণী কৰ্তৃপক্ষই অস্বীকাৰ কৰিছিল। আৰক্ষীৰ নিষ্ঠুৰতাৰ দাবীৰ উপৰি চিকিৎসালয়ত কৰা স্কেন বাহিৰ হোৱাত কিছুমান পৰ্যবেক্ষকে বিশ্বাস কৰিছিল যে আমিনীক গ্ৰেপ্তাৰৰ পিছত মূৰত হোৱা আঘাতৰ বাবে মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণ বা ষ্ট্ৰোক হৈছিল।

আমিনিৰ মৃত্যুৰ ফলত চিএনএনে ২০০৯, ২০১৭ আৰু ২০১৯ চনৰ প্ৰতিবাদতকৈ অধিক ব্যাপক বুলি বৰ্ণনা কৰে, আৰু দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছে কমেও ২০০৯ চনৰ পিছত ইৰাণৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰতিবাদ বুলি বৰ্ণনা কৰে। ইৰাণ হিউমেন ৰাইটছে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ২০২২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে সমগ্ৰ দেশতে প্ৰতিবাদত আক্ৰমণ চলাই নিৰাপত্তা বাহিনীয়ে কমেও ৪৭৬ জন লোক নিহত হৈছে। এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ইৰাণৰ নিৰাপত্তা বাহিনীয়ে সজীৱ গোলাবাৰুদেৰে গোটসমূহৰ ওপৰত গুলীচালনা কৰিছিল আৰু প্ৰতিবাদকাৰীসকলক লাঠিৰে প্ৰহাৰ কৰি হত্যা কৰিছিল। আমিনিৰ মৃত্যুৱে তেওঁৰ কুৰ্দি পটভূমিত শিপাই থকা বিশ্বব্যাপী নাৰী, জীৱন, স্বাধীনতা আন্দোলনত জ্বলি উঠে, যিয়ে ইৰাণত বাধ্যতামূলক হিজাব আইন আৰু অন্যান্য ধৰণৰ বৈষম্য আৰু অত্যাচাৰৰ অন্ত পেলোৱাৰ দাবী কৰে। তাৰ পিছৰ অনুষ্ঠানসমূহৰ সময়ত কিছুমান মহিলা বিক্ষোভকাৰীয়ে প্ৰতিবাদৰ কাৰ্য্য হিচাপে নিজৰ হিজাব দলিয়াই পেলাইছিল আৰু ৰাজহুৱাভাৱে নিজৰ চুলি কাটিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনা

নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনা হৈছে নাৰীবাদী তত্ত্ব তথা নাৰীবাদী ৰাজনীতিৰ দ্বাৰা গঠিত সাহিত্য সমালোচনা। ই সাহিত্যৰ ভাষাক সমালোচনা কৰিবলৈ নাৰীবাদৰ নীতি আৰু আদৰ্শ ব্যৱহাৰ কৰে। এই ধাৰাই সাহিত্যৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত অৰ্থনৈতিক, সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু মানসিক শক্তিবোৰ অন্বেষণ কৰি সাহিত্যই পুৰুষৰ আধিপত্যৰ বৰ্ণনা কেনেদৰে চিত্ৰিত কৰে, তাক বিশ্লেষণ আৰু বৰ্ণনা কৰিব বিচাৰে। এই ধৰণৰ চিন্তা আৰু সমালোচনাৰ কাৰ্যই সাহিত্যিক গ্ৰন্থসমূহক চোৱা আৰু অধ্যয়ন কৰাৰ পদ্ধতি সলনি কৰাৰ লগতে, প্ৰচলিত পাশ্চাত্য সাহিত্যক সলনি আৰু সম্প্ৰসাৰিত কৰিছে বুলি ক’ব পাৰি। ইয়াক গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

পৰম্পৰাগতভাৱে, নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনাই সাহিত্যিক সিদ্ধান্তৰ ভিতৰত পুৰণি গ্ৰন্থবোৰ এক নতুন দৃষ্টিভংগীৰে পৰীক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। নাৰীবাদী সমালোচনাৰ নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্যবোৰৰ ভিতৰত আছে; মহিলা লেখক পৰম্পৰাৰ বিকাশ আৰু অনুসন্ধান, পুৰণি গ্ৰন্থৰ পুনৰ আৱিষ্কাৰ, লগতে মহিলাৰ লেখনিৰ প্ৰতীকবাদ ব্যাখ্যা কৰা - যাতে ইয়াক পুৰুষৰ দৃষ্টিকোণৰপৰা উপেক্ষা কৰা নহয় আৰু ই হেৰাই নাযায়। মূলসুঁতিৰ সাহিত্যত অন্তৰ্নিহিত লিংগবাদক প্ৰতিৰোধ কৰাও নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনাৰ লক্ষ্য। ১৯৮০ৰ দশকত লিজা টাটলে এই লক্ষ্যসমূহ বিকশিত কৰাত অৰিহণা যোগাইছিল; য’ত মহিলা লেখক আৰু তেওঁলোকৰ লেখনিসমূহ মহিলাৰ দৃষ্টিকোণৰপৰা বিশ্লেষণ কৰাৰ উদ্দেশ্যৰ সৈতে ভাষা আৰু শৈলীৰ লিংগবাদী ৰাজনীতি বিষয়ক সজাগতা বৃদ্ধি কৰাৰ উদ্দেশ্য নিহিত হৈ আছিল। ঠিক তেতিয়াৰেপৰা ইয়াক বেছিভাগ নাৰীবাদী সমালোচকৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছে।

ঊনবিংশ শতিকাৰ মহিলা লেখক জৰ্জ ইলিয়ট আৰু মাৰ্গাৰেট ফুলাৰৰ কালজয়ী ৰচনাৰপৰা তৃতীয়-ঢৌৰ লেখকে কৰা মহিলা অধ্যয়ন (ৱুমেনচ্‌ ষ্টাডিজ) তথা লিংগ ভিত্তিক অধ্যয়ন (জেণ্ডাৰ ষ্টাডিজ)ৰ অত্যাধুনিক তাত্ত্বিক কামলৈকে নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনাৰ ইতিহাস বিস্তৃত। ১৯৭০ৰ দশকৰ আগলৈকে, নাৰীবাদৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ঢৌত, নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনা- বিশেষকৈ কাল্পনিক নাৰী চৰিত্ৰৰ চিত্ৰণ নাৰীৰ লেখন প্ৰতিভা আৰু সাহিত্যত নাৰীৰ অৱস্থানৰ সৈতে জড়িত আছিল। ইয়াৰ উপৰিও নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনা সাহিত্যিৰ গণ্ডীৰপৰা মহিলাসকলক বাদ দিয়াক লৈ সচেতন। লইছ টাইছনৰ দৰে তাত্ত্বিকসকলৰ মতে, মহিলা লেখকসকলৰ মতামতক সাৰ্বজনীন বুলি গণ্য নকৰাটোৱেই হৈছে ইয়াৰ মূল কাৰণ।

ইয়াৰ উপৰিও, নাৰীবাদী সমালোচনা কুইৰ অধ্যয়নৰ জন্ম আৰু বিকাশৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আছে। আধুনিক নাৰীবাদী সাহিত্য তত্ত্বই কুইৰ সম্প্ৰদায়ৰ সাহিত্যিক চিত্ৰায়ন কৰাই নহয়, সাহিত্যত এওঁলোকৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ ক্ষেত্ৰতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰে; যি নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনাৰ ভিতৰত বিভিন্ন পৰিচয় আৰু বিশ্লেষণৰ ভূমিকা সম্প্ৰসাৰিত কৰে।

১৯৯০ৰ দশকত পুৰুষপ্ৰধান লিংগবিষয়ক ৰাজনীতিক পোনপটীয়াকৈ প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে নৈতিকতা বৰ্জিত নাৰীবাদী সাহিত্যৰ উত্থান ঘটিছিল। মহিলাসকলে লিখা সাহিত্যৰ ঐতিহাসিক চেঞ্চৰশ্বিপৰ প্ৰতিবাদত মহিলাসকলে পিতৃসত্বা বিৰোধী বিষয়বস্তু ব্যৱহাৰ কৰি লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ৰীতা ফেলস্কি আৰু জুডিথ বেনেটৰ দৰে ব্যক্তিসকলৰ দ্বাৰা বিস্তৃত স্তৰত মহিলাৰ যৌন অন্বেষণক নিয়োগ কৰি অথবা সমকামী আৰু কুইৰ পৰিচয় ব্যৱহাৰ কৰি মহিলাসকলে সাহিত্যত নাৰীবাদী বিষয়বোৰৰ বিষয়ে পঢ়ুৱৈ তথা অনুৰাগীৰ অধিক মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

লিংগ, বিষয়নিষ্ঠতা আৰু তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ অধিক জটিল ধাৰণা বিকাশৰ পিছৰেপৰা নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনাই বিভিন্ন নতুন পথ লৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা
অৰুণমণি চৌধুৰী

অৰুণমণি চৌধুৰী হৈছে বিজ্ঞানৰ উচ্চ শিক্ষাৰে শিক্ষিত অসমৰ এগৰাকী মেধাৱী মহিলা। তেখেত ১৯৫৪ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপিকা হিচাপে আছিল।

শিক্ষা

বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা চৌধুৰীয়ে ইংলেণ্ডৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা পত্ৰিকাত চৌধুৰীয়ে নিজৰ গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল।

কৰ্ম জীৱন

অৰুণমণি চৌধুৰীয়ে ১৯৫৪ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ প্ৰবক্তা পদত নিযুক্তি লাভ কৰে। কেইবাগৰাকীও গৱেষক ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ তত্বাৱধায়ক হিচাপে আছিল অৰুণমণি চৌধুৰী। তেখেত বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হয়।১৯৮৮ চনত চৌধুৰীয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপিকা হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী
টমাছ হৰ্ডাৰ

টমাছ জিভছ হৰ্ডাৰ, ১ম বেৰন হৰ্ডাৰ, জিচিভিঅ' (; ৭ জানুৱাৰী ১৮৭১ – ১৩ আগষ্ট ১৯৫৫) এজন ব্ৰিটিছ চিকিৎসক আছিল। তেওঁ সপ্তম এডৱাৰ্ড, পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ জৰ্জৰ সাধাৰণ চিকিৎসক আৰু দ্বিতীয় ৰাণী এলিজাবেথৰ অতিৰিক্ত চিকিৎসক হিচাপে নিযুক্তিৰ বাবে অধিক পৰিচিত আছিল। তেওঁ তিনিজন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিৰ্বাচিত চিকিৎসকো আছিল। ১৯১৮ চনত নাইট উপাধি লাভ কৰে, ১৯২৩ চনত বেৰনেট হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ১৯৩৩ চনত পিৰেজলৈ উন্নীত হয়।

উদ্ধৃতিসমূহ

বহুতো ইংৰাজ এশ বছৰ আগতে সুস্বাস্থ্যৰ নিচাত মতলীয়া হৈ আছিল। কিন্তু তেওঁলোকে ভিটামিনৰ নামেই শুনা নাছিল।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইংলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসক
শোণিতপুৰ জিলা ন্যায়পালিকা

শোণিতপুৰ জিলা ন্যায়পালিকা ( ইংৰাজী : Sonitpur District Judiciary ) হ'ল গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অধীনস্থ শোণিতপুৰ জিলাৰ আদালত । ১৪ আগষ্ট ১৯৬৭ চনত অবিভক্ত দৰং জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ আদালতৰ শুভাৰম্ভ কৰে । গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ তেতিয়াৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ মাননীয় ন এছ কে দত্ত ডাঙৰীয়া । শ্ৰী উপেন্দ্ৰ নাথ ৰাজখোৱাক দৰং জিলাৰ প্ৰথম জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ৩১ চেপ্তেম্বৰ ১৯৮৫ তাৰিখে দৰং জিলা দুটা ভাগত বিভক্ত হয়। এখন শোণিতপুৰ জিলা আৰু আনখন দৰং জিলা। শোণিতপুৰ জিলাৰ জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশৰ সন্মানৰ প্ৰথম ভূমিকা আছিল শ্ৰী উপেন্দ্ৰ নাথ ৰাজখোৱা । কাৰ্যালয়ৰ সৈতে মুখ্য ন্যায়িক দণ্ডাধীশৰ আদালত ১৯৭৪ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু আৰ আহমেদ প্ৰথম মুখ্য ন্যায়িক দণ্ডাধীশ আছিল।

ইতিহাস

শোণিতপুৰ জিলা ন্যায়পালিকা ১৯৬৭ চনৰে পৰা স্থিত। পিছলৈ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অধীনত জিলা ভিত্তি আদালত ৰায় পায়।

তথ্য সংগ্ৰহ