ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
থিয়নাম

থিয়নাম বা বীৰনাম অসমৰ একশৰণ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ বিবিধ সংস্কৃতিৰ ভিতৰৰে এক পৰিৱেশ্য কলা৷ থিয়নামেৰে আনন্দময় পৰিৱেশত হৰিৰ কীৰ্তন কৰা হয়৷ অৰ্থাৎ ই একপ্ৰকাৰ কীৰ্তন৷

কীৰ্তনৰ প্ৰকাৰ

একশৰণ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মত কেইবাপ্ৰকাৰৰ কীৰ্তনেৰে হৰিক আৰাধনা কৰা হয়; যেনে, বীৰ, নিবিড়, উপাংগ, মানস আৰু বিৰল৷ প্ৰত্যেক প্ৰকাৰ কীৰ্তনৰ পৰিৱেশন শৈলী বেলেগ বেলেগ৷ থিয় হৈ উদাত্তভাৱে নাগাৰা, তাল, টকা আৰু চাপৰিৰ সহায়ত যি কীৰ্তন কৰা হয় সি বীৰ কীৰ্তন, কেৱল ভোৰতাল বজাই একান্তমনে থাপনাৰ সম্মুখত বহি কৰা কীৰ্তন নিবিড় কীৰ্তন, কেৱল নৃত্যাদিৰ সহায়ত কৰা কীৰ্তন উপাংগ কীৰ্তন, মনত হৰিক চিন্তি মনে মনে কৰা কীৰ্তন মানস কীৰ্তন আৰু গোপনভাৱে কৰা কীৰ্তন হ’ল বিৰল কীৰ্তন৷

থিয়নামৰ ইতিহাস

সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ পৰিৱেশ্য কলা থিয়নামৰ প্ৰকৃতি অনুধাৱন কৰি দেখা যায় ইয়াৰ ইতিহাস যথেষ্ট পুৰণি৷ কীৰ্তনত এই নামৰ উল্লেখ আছে৷ বলিছলনত তিনিপদ ভূমি দান কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিত বিষ্ণুৰ দ্বাৰা সুতলপুৰীলৈ যোৱা দৈত্যৰাজ বলিয়ে দৈত্যগণক লৈ হৰিকীৰ্তন কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে৷
“উঠি কতো কীৰ্ত্তন কৰন্ত তাল ধৰি৷
দৈত্যগণে বেঢ়ি বাৱৈ চৌপাশে চাপৰি’’৷

থিয়নাম সম্পৰ্কে গুৰুচৰিততো একাধিক উল্লেখ আছে৷ আহোম ৰজা চুহুংমুঙে হাতীয়ে পালভাঙি যোৱা বাবে শংকৰদেৱক ধৰিবলৈ মানুহ পঠিয়াইছিল৷ ৰজাৰ চাউদাঙে শংকৰদেৱক নাপাই মাধৱদেৱ আৰু জোৱায়েক হৰিক ধৰি নিছিল৷ দুয়োৰে মংগলৰ বাবে শংকৰদেৱে তিনিদিন ধৰি (লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সম্পাদনা কৰা গুৰুচৰিতমতে মতে সাতদিন) পালনাম পাতে আৰু নামৰ অন্তত মাধৱদেৱ উভতি অহাৰ লগে লগে আনন্দত থিয় হৈ নাম গাবলৈ ধৰে আৰু ভক্তগণে বেৰি ধৰি নাম গাই সংগত কৰে৷
চৰিতপুথিৰ আন এক তথ্যমতে সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ পূবদিশত থকা এটা বিলৰ পৰা যক্ষ খেদিবলৈ মাধবদেৱে পালনাম আৰম্ভ কৰি ভকতসকলে নাম গাই গাই গৈ বিলৰ পাৰৰ এডোখৰ ঠাইত থিয় হৈ নাম গাবলৈ ধৰিছিল৷ তাল নাগাৰাৰ শব্দত যক্ষ পলাই গৈছিল৷ সেই ঠাইডোখৰ এতিয়াও “যক্ষখেদা ভিঠি’’ নামে জনাজাত৷ তেতিয়াৰ পৰাই থিয়নামৰ প্ৰচলন হয়৷ থিয়নাম প্ৰথমে উজনিৰ ধুঞাহাটাত আৰু তাৰপিছত সুন্দৰীদিয়া, বাৰাদি আদি সত্ৰত প্ৰচলন হয়৷ বদুলা আতা বা পদ্ম আতাই প্ৰায় এবছৰ কাল বৰপেটাত থাকি মথুৰাদাস বুঢ়া আতাৰ পৰা থিয়নামকে ধৰি সকলো সত্ৰীয়া কলা-সংস্কৃতি আয়ত্ত কৰি উজনিত থিয়নামৰ প্ৰচলন কৰে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
অনুপমা পৰমেশ্বৰন

অনুপমা পৰমেশ্বৰন (, জন্ম: ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৯৬) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী যিয়ে তেলেগু, মালয়ালম আৰু তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি আহিছে। তেওঁৰ মালয়ালম ভাষাৰ প্ৰথম অভিনিত চলচ্চিত্ৰ প্ৰেমম (২০১৫) -ত মেৰী জৰ্জৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ অধিক পৰিচিত, তেওঁ সতমানম ভৱতী (২০১৭), ভোনাধি ওকাতে জিন্দেগী (২০১৭), নতাসৰ্বভোমা (২০১৯), ৰক্ষাসুদু (২০১৯) আদি চলচ্চিত্ৰত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে৷

শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কেৰালাৰ ত্ৰিচুৰ জিলাৰ ইৰিঞ্জালাকুডাত ১৯৯৬ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অনুপমা পৰমেশ্বৰনৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম পৰমেশ্বৰন এৰেককাথ আৰু সুনীতা পৰমেশ্বৰন। তেওঁৰ সৰু ভায়েকৰ নাম অক্ষয়। তেওঁ কেৰালাৰ চিএমএছ মহাবিদ্যালয় কোট্টায়ামত কমিউনিকেটিভ ইংৰাজীত মেজৰ লৈছিল আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সাং নহওঁতেও তেওঁ অভিনয় অব্যাহত ৰাখিছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা

ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা (; ২১ মে' ১৮৮৫ - ৮ জানুৱাৰী ১৯৫৫) অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী। স্বাধীনতাৰ আগত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অসম প্ৰদেশৰ তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী (তেতিয়া প্ৰধানমন্ত্ৰী বোলা হৈছিল) আছিল। তেওঁ ১৯৩৭ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৯৩৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈ আৰু ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈ মুছলিম লীগৰ কেবিনেটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল।

১৯১৯ চনৰ গুৱাহাটী পৌৰসভাৰ তেওঁ সভাপতি আছিল। ১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯৩৪ চনলৈ তেওঁ অসমৰ শিক্ষা আৰু কৃষি বিভাগৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মন্ত্ৰী আছিল আৰু ১৯৩৭ চনত তেওঁ অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁক ১৯৪৬ চনত নাইট উপাধিৰে বিভূষিত কৰে। এই সন্মান ১৯২৮ জন্মদিন সন্মান ৰূপে তেওঁক অৰ্ডাৰ অফ ইণ্ডিয়ান আম্পায়াৰ নাইট কমাণ্ডাৰ হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা ১৮৮৫ চনৰ ২১ মে তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এখন গোড়া মুছলিম পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।

তেওঁ চৈয়দ মহম্মদ তৈবুল্লাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ আছিল। ১৮৭৮ চনত চৈয়দ মহম্মদ তৈবুল্লা গোলাঘাটৰ কাছাৰীঘাট নামৰ সৰু গাওঁ এখনৰ পৰা আহি গুৱাহাটীত বসবাস কৰিছিল।

ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা গুৱাহাটীৰ কটন কলেজ আৰু কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আদিবাসী

আদিবাসী হ'ল ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ জনজাতি -সকলৰ সম্মিলিত শব্দ, যিসকলক ভাৰতৰ থলুৱা লোক হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়। পিছে ভাৰতে আনুষ্ঠানিক ভাবে জনজাতিসকলক খিলঞ্জীয়া লোক হিচাপে বিবেচনা নকৰে। আদিবাসী লোকসকল কোনো এক অঞ্চলত স্থায়ীভাবে বসবাস কৰে নতুবা যাযাবৰ জীৱন-যাপন কৰে। এই শব্দটো আন দেশৰ জাতিগত সংখ্যালঘু, যেনে বাংলাদেশৰ চাকমা, নেপালৰ খচ জনগোষ্ঠী তথা পাকিস্তানৰ ভিল আদিৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আদিবাসীসকল ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ৮.৬% বা প্ৰায় ১০.৪ কোটি। আদিবাসী সমাজ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, ছত্তিশগড়, গুজৰাট, ঝাড়খণ্ড, মধ্যপ্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, ওড়িশা, পশ্চিমবঙ্গ, উত্তৰ পূব ভাৰত আৰু আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত বিশেষভাবে দেখা যায়।

যদিও আদিবাসীসকলক ভাৰতৰ আদি বাসিন্দা হিচাবে বিবেচিত কৰা হয়, তথাপিও বৰ্তমানৰ আদিবাসীসকল সিন্ধু সভ্যতাৰ পতনৰ পাছতহে গঠিত হৈছিল, যিসকল প্ৰাচীন চিকাৰী, সিন্ধু সভ্যতাৰ লোক, ইণ্ডো-আৰ্য আৰু অষ্ট্ৰোএচিয়াটিক তথা তিব্বতীয়-বৰ্মণ ভাষীক লোকৰ বিভিন্ন স্তৰৰ বংশধৰ। আদিবাসী ভাষাসমূহ পাঁচটা ভাষাতাত্ত্বিক গোষ্ঠীত শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা যায়: আন্দামানিজ, অষ্ট্ৰোএচিয়াটিক, দ্ৰাবিড়, ইণ্ডো-আৰ্য, চীনা-তিব্বতীয় আৰু ক্ৰা-ডাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
হাউছা সংগীত

নাইজেৰিয়া, নাইজাৰ, ঘানা, চুদান, কেমেৰুণ আৰু পশ্চিম আৰু মধ্য আফ্ৰিকাৰ আন বহু দেশৰ অন্যতম বৃহৎ জনগোষ্ঠী হাউছা। তেওঁলোকৰ লোকসংগীতে নাইজেৰিয়ান সংগীতৰ বিকাশত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে আৰু গ'জে, এক ডোঙাযুক্ত ফিডলৰ দৰে উপাদানসমূহৰ অৱদান আগবঢ়াইছে। পৰম্পৰাগত হাউছা সংগীতৰ দুটা বহল শ্ৰেণী আছে: গ্ৰাম্য লোকসংগীত আৰু নগৰীয়া দৰবাৰী সংগীত। তেওঁলোকে আফ্ৰিকান পপ সংস্কৃতিৰ ধাৰাটোৰ পৰিচয় দিছিল যিটো আজিও জনপ্ৰিয়।

আনুষ্ঠানিক সংগীত এটা মৰ্যাদাৰ প্ৰতীক হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয় আৰু সংগীতজ্ঞসকলক সাধাৰণতে সংগীতৰ বিপৰীতে ৰাজনৈতিক কাৰণত নিৰ্বাচিত কৰা হয়। প্ৰতি বৃহস্পতিবাৰে সন্ধিয়া অনুষ্ঠিত হোৱা আমিৰৰ কৰ্তৃত্বৰ বিবৃতি সাপ্তাহিক ছাৰাত আনুষ্ঠানিক সংগীত শুনা যায়।

বিখ্যাত ইব্ৰাহিম নৰম্বদাৰ দৰে দৰবাৰী প্ৰশংসা-গায়কসকলে এজন পৃষ্ঠপোষক, যেনে চুলতান বা আমিৰৰ গুণ গোৱাত নিষ্ঠাৱান। প্ৰশংসা গীতৰ লগত কেটলিড্ৰাম আৰু কালাংগু কথা কোৱা ঢোলৰ লগতে কাকাকিও থাকে, যিটো ছংহাই অশ্বাৰোহীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা ট্ৰুম্পেটৰ পৰা আহৰণ কৰা এক প্ৰকাৰৰ দীঘল ট্ৰুম্পেট৷

গ্ৰাম্য লোকসংগীতত কণমানি ছোৱালীৰ আসাউৱাৰ নৃত্য আৰু ব'ৰি বা বৰি ধৰ্ম দুয়োটা সংগীতৰ বাবে সুপৰিচিত শৈলী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ইয়াক চাহাৰা অতিক্ৰম কৰা বাণিজ্যৰ দ্বাৰা লিবিয়াৰ ট্ৰিপলিলৈকে উত্তৰ দিশলৈ অনা হৈছে। bòòríí কাল্ট ট্ৰেন্স সংগীত বৈশিষ্ট্য, calabash, lute বা fiddle দ্বাৰা বজায়। অনুষ্ঠানৰ সময়ত মহিলা আৰু অন্যান্য প্ৰান্তীয় গোটসমূহে ট্ৰেন্সত পৰি অদ্ভুত আচৰণ কৰে, যেনে গাহৰিৰ অনুকৰণ বা যৌন আচৰণ। এই ব্যক্তিসকলৰ ওপৰত এটা চৰিত্ৰ আছে বুলি কোৱা হয়, প্ৰত্যেকৰে নিজস্ব লিটানি (kírààrì) থাকে। নাইজাৰ ডেল্টা অঞ্চলতো একেধৰণৰ ট্ৰেন্স কাল্ট (তথাকথিত "মাৰ্মেইড কাল্ট") পোৱা যায়।

হাউছাৰ জনপ্ৰিয় সংগীত শিল্পীসকলৰ ভিতৰত আছে ঢোলবাদকৰ সৈতে গান গোৱা মুহামমান শ্বাটা, কুন্টিকি নামৰ এক ডোঙাযুক্ত লুট বজোৱা ডেন মাৰায়া, গ'জে বজোৱা অ'ডো ইয়াৰন গ'জে আৰু কুক্কুমা নামৰ সৰু ফিডল বজোৱা ইব্ৰাহিম না হাবু।

তথ্যসূত্ৰ
এলচি এন ৱাৰ্ড

এলচি এন ৱাৰ্ড (৮ আগষ্ট, ১৯১১-২ এপ্ৰিল, ১৯৯৭) এগৰাকী অণুজীৱবিজ্ঞানী আছিল যিয়ে পিটচবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ'নাছ ছালকৰ ভাইৰাছ গৱেষণা পৰীক্ষাগাৰত কৰা কামৰ জৰিয়তে পলিঅ'ৰ ভেকচিন প্ৰস্তুত কৰাত অৰিহণা যোগাইছিল। ৱাৰ্ডৰ ভূমিকা আছিল বান্দৰৰ কলাত পলিঅ’ ভাইৰাছ বৃদ্ধি কৰা।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯১১ চনৰ ৮ আগষ্টত পেনচিলভেনিয়াৰ বেলভিউত জোচেফ ডব্লিউ ৱাৰ্ড আৰু এলচি নেছৰ ঘৰত ৱাৰ্ডৰ জন্ম হয়। ৱাৰ্ডে এ.বি লাভ কৰে। ১৯৩৩ চনত মাউণ্ট হলিয়ক কলেজৰপৰা সন্মান লাভ কৰে। ১৯৩৫ চনত মাউণ্ট হলিয়কৰপৰা এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। আৰু বান্দৰৰ হৃদপিণ্ডৰ কোষ কালচাৰ কৰা কামৰ বাবে পৰিচিত হৈছিল, যিবোৰ তাৰ পিছত পলিঅ' ভাইৰাছ বৃদ্ধিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা গৈছিল। ১৯৫২ চনৰ এটা পৰীক্ষাত ৱাৰ্ডে জীৱিত পলিঅ’ ভাইৰাছ আৰু টিকাকৃত ব্যক্তিৰ তেজ মিহলি কৰা বান্দৰৰ কোষ থকা পৰীক্ষা নলীবোৰৰ যত্ন লয় আৰু মূল্যায়ন কৰে। ভেকচিনৰ সফলতা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নলীত এচিড সংবেদনশীল ৰঙা ৰং যোগ কৰা হৈছে। ৰঙাৰপৰা হালধীয়ালৈ ৰঙৰ পৰিৱৰ্তনে পৰীক্ষা নলীত সুস্থ কোষৰ উপস্থিতিৰ ইংগিত দিছিল, আৰু এইদৰে ভেকচিনে পৰ্যাপ্ত, সুৰক্ষামূলক পৰিমাণত এণ্টিব’ডি উৎপন্ন কৰিছিল। ১৯৫২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ মাজভাগত এদিন-ৰাতিপুৱাই লেবত প্ৰৱেশ কৰি তেওঁৰ ষ্টেচনত থকা নলীবোৰৰ ভিতৰত হালধীয়া ৰং দেখা পাই ৱাৰ্ডে এই পৰীক্ষা সফল হোৱা বুলি আৱিষ্কাৰ কৰে।

ছাল্কৰ লেবে ফলাফলসমূহ পুনৰুৎপাদন কৰিবলৈ আগবাঢ়ি যায় আৰু ১৯৫৫ চনত থমাছ ফ্ৰান্সিছে মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞানী আৰু সাংবাদিকসকলৰ আগত ঘোষণা কৰে যে লেবটোৱে পলিঅ’ৰ নিৰাপদ আৰু ফলপ্ৰসূ ভেকচিন প্ৰস্তুত কৰিছে। এলচি ৱাৰ্ডে অংশগ্ৰহণ কৰা সেই ঘোষণাত ছাল্কে কিছুমান ব্যক্তিক ধন্যবাদ জনাইছিল যদিও ভাইৰাছ গৱেষণা পৰীক্ষাগাৰৰ তেওঁৰ দলৰ কোনো সদস্যক ধন্যবাদ জনাইছিল। পিছৰ এক সাক্ষাৎকাৰত ছাল্কে লেবৰ আন চাৰিজন বিজ্ঞানীৰ সৈতে ৱাৰ্ডক তেওঁলোকৰ কামৰ বাবে কৃতিত্ব দিছিল। ৱাৰ্ড আছিল একমাত্ৰ মহিলা যিয়ে তেওঁ স্বীকাৰ কৰিছিল, যদিও বহু মহিলাই লেবৰ বাবে কাম কৰিছিল বা অৰিহণা যোগাইছিল, য'ত ৱাৰ্ডৰ সহায়ক এথেল বেইলী আৰু লুইজ বচেলাও আছিল।

পিছলৈ ছাল্ক আৰু ৱাৰ্ডৰ গৱেষণাত কোষত এণ্টিব'ডিৰ মাত্ৰা পৰিমাণীকৰণৰ বাবে এটা পৰীক্ষা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী
প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটি

প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটি ৰ আন দুটা নাম হৈছে সংযুক্তি পক্ষপাতিতা (correspondence bias) আৰু আৰোপন প্ৰভাৱ (attribution effect)৷ সামাজিক মনোবিজ্ঞানত প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিক একধৰণৰ প্ৰৱণতাৰ জৰিয়তে চিহ্নিত কৰা হয়৷ যাৰ জৰিয়তে মানুহে কোনো ব্যক্তিবিশেষৰ আচৰণৰ ক্ষেত্ৰত দৃষ্টিগোচৰ হোৱা পৰিস্থিতিসৃষ্ট ব্যাখ্যাৰ নিম্নমূল্যায়ন কৰে আৰু স্বভাৱজাত, ব্যক্তিত্ব-জনিত ব্যাখ্যাৰ উচ্চমূল্যাংকন কৰে৷ এই বিশেষ প্ৰৱণতাটোৱে মানুহৰ দ্বাৰা সম্পাদিত হোৱা কামটোৱেই তেওঁলোকৰ প্ৰতিফলন হিচাপে মানি লোৱাৰ প্ৰৱণতাক বুজায় ৷ অৰ্থাৎ, আচৰণবোৰৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ ব্যক্তিত্বৰ অতিআৰোপণ আৰু পৰিৱেশ অথবা প্ৰসংগটোৰ প্ৰতি নিম্নআৰোপণ৷

উৎপত্তিস্থল

পৰিভাষাটোৰ জন্ম দিছিল লি ৰছে৷ এই পৰিভাষাটো তেখেতে আগবঢ়াইছিল এডৱাৰ্ড এ. জনছ্ আৰু ভিক্টৰ হেৰিছে ১৯৬৭ চনত সম্পাদন কৰা এটা ধ্ৰুপদী সম্পৰীক্ষাৰ কেইবছৰৰ পাছত৷ এখন বিখ্যাত কাকতত ৰছে যুক্তি দৰ্শাইছিল যে, প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে সামাজিক মনোবিজ্ঞান ক্ষেত্ৰখনৰ ধাৰণাটো গঢ় দিয়ে৷ এডৱাৰ্ড জনছে লিখিছিল যে, তেখেতে ৰজৰ পৰিভাষাটোক "অতি উত্তেজিত আৰু কিছুপৰিমাণে বিভ্ৰান্তিকৰ" হিচাপে দেখা পাইছে৷ ইয়াৰ লগতে তেখেতে এইবুলিও কৌতুক কৰিছিল যে: "তদুপৰি, মোৰ খঙো উঠিছে যে, ইয়াৰ বিষয়ে মই প্ৰথমতে ভবা নাছিলোঁ৷ ডেনিয়েল গিলবাৰ্টৰ দৰে এচাম মনোবিজ্ঞানীয়ে "correspondence bias" নামৰ পৰিভাষাটোহে প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিৰ পৰিৱৰ্তে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে৷

প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে বুজাব খোজা এটা আচৰণৰ সৰল উদাহৰণৰ বিষয়ে ক'বলৈ গ'লে এলিছ নামৰ গাড়ীচালকৰ কথা মনলৈ আনিব পাৰি৷ এনে এটা পৰিস্থিতিৰ কল্পনা কৰক, য'ত বব নামৰ মানুহজনে এলিচক যান-জঁটৰ সময়ত অতিক্ৰম কৰি গ'ল৷ তেতিয়া এলিচে ববৰ আচৰণক তেওঁৰ মৌলিক ব্যক্তিত্বৰ লগত সংযোগ কৰিব৷ যেনে-ববে কেৱল নিজৰহে কথা ভাবে, তেওঁ এজন উন্মাদ, তেওঁ এজন অদক্ষ চালক৷ এলিচে সেইটো মুহূৰ্তত ববৰ পৰিস্থিতিগত প্ৰসংগটোৰ বিষয়ে নাভাবে৷ যেনে-ববে বিমানযাত্ৰা হেৰুৱাৰ উপক্ৰম হৈছে, ববৰ পত্নীয়ে চিকিৎসাকেন্দ্ৰত এটি কেঁচুৱাৰ জন্ম দিছে, নাইবা ববৰ জীয়েকজনীয়ে বিদ্যালয়ত অসুবিধাৰ সমুখীন হৈছে৷ কিন্তু এলিছে নিজৰ বেলিকা সদায়েই পৰিস্থিতিগত কাৰণকেই দোষাৰোপ কৰিব আৰু নিজকে ক্ষমাদান কৰিব৷ যেনে-মই মোৰ সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে পলম হৈছোঁ, মোৰ পুত্ৰক দন্ত চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ লৈ যাব লাগে৷ তেনে এক প্ৰেক্ষাপটত এলিছে নিজকে উন্মাদ অথবা 'অইন মানুহক বিব্ৰত কৰি তুলিছোঁ', বা 'মই গাড়ীচালনাত অদক্ষ' ইত্যাদি স্বভাৱগত ত্ৰুটিৰ বিষয়ে নাভাবে৷

১৯৬৭ চনৰ জনছ আৰু হেৰিছৰ অধ্যয়ন

সংবাদদাতা অনুমান তত্ত্ব (correspondent inference theory)ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি জনছ আৰু হেৰিছে ধাৰণা কৰিছিল যে, মানুহে মুক্তভাৱে বাছনিকৃত আচৰণক অভ্যাসৰ লগত আৰু সুযোগ-নিৰ্দেশিত আচৰণক পৰিস্থিতিৰ লগত আৰোপ কৰিব৷ এই ধাৰণাটোক প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে বিভ্ৰান্ত কৰে৷

লগতে চাওক

লঙ্গৰকৰণ
বেণ্ডৱাগন প্ৰভাৱ
ইডিপাছ কমপ্লেক্স

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বোধগত পক্ষপাতিতা
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
দল-হৰিণা

দল-হৰিণা ভাৰতবৰ্ষ, দক্ষিণ-পশ্চিম নেপাল তথা পাকিস্তানৰ কিছু অংশত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ পহুৰ প্ৰজাতি৷ পূৰ্বতে বাংলাদেশ তো পোৱা গৈছিল যদিও ই ভাৰত উপ-মহাদেশৰ পহুৰ বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতি সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম৷

বিৱৰণ

দল-হৰিণা মধ্যমীয়া আকাৰৰ পহুৰ প্ৰজাতি ৷ ইয়াৰ দেহৰ উচ্চতা প্ৰায় ১৩০ ছে: মি: আৰু ওজন প্ৰায় ১৮০ কি:গ্ৰা: হয় ৷ দেহৰ বৰণ মটীয়া ৷ প্ৰজননৰ সময়ত দেহৰ বৰণ গাঢ় হৈ পৰে ৷ মতা দল-হৰিণাৰ দীঘল শিং থাকে ৷

বিতৰণ তথা বসতিস্থল

]]ত দলহৰিণা
এসময়ত দল-হৰিণা ভাৰত-বৰ্ষৰ প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতে দেখা পোৱা গৈছিল ৷ কিন্তু বৰ্তমান নানা কাৰণত ইয়াক কেৱল উত্তৰ-প্ৰদেশ, অসম আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত দেখা যায়৷ উত্তৰ-পূব ভাৰতত এই প্ৰাণীবিধ প্ৰধানকৈ অসমত দেখা পোৱা যায়৷ অসমৰ কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান এই প্ৰজাতিৰ মূখ্য বসতিস্হল৷অৰুণাচল প্ৰদেশত ইয়াক ইতিমধ্যে লুপ্তপ্ৰায় বুলি গণ্য কৰা হয়৷

দল-হৰিণাই প্ৰধানতঃ নৈ বা জলাহ অঞ্চলৰ কাষৰ ওখ ঘাঁহনিত চৰিবলৈ ভাল পায়৷

আচৰণ

দল-হৰিণাই সাধাৰণতে দল বান্ধি বাস কৰে ৷ একোটা দলত ৮-২০ টাকৈ প্ৰাণী থাকে ৷ প্ৰজননৰ সময় সাধাৰণতে ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল পৰ্য্যন্ত ৷ ২৪০-২৫০ দিন ধৰি গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ পিছত পোৱালিৰ জন্ম দিয়ে৷

দল-হৰিণা সাধাৰণতে তৃণভোজী৷ মূলত: গছৰ পাত আৰু ঘাঁহ খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে৷বনাঞ্চল ধ্বংস, জলাহ ভূমিৰ খেতিৰ বাবে ৰূপান্তৰণ আদিৰ বাবে এই প্ৰাণী বিধৰ প্ৰাকৃতিক বসতিস্হল ক্ৰমান্বয়ে লোপ পাই আহিবলৈ ধৰিছে৷ তাৰোপৰি দল-হৰিণাক ইয়াৰ শিঙৰ বাবেও চিকাৰ কৰা হয় বুলি জনা যায়৷

তথ্যসূত্ৰ

অতিৰিক্ত পঠন

M. Acharya, M. Barad, S.Bhalani, P. Bilgi, M.Panchal, V.Shrimali, W. Solanki, D.M. er. Kanha Chronicle, Centre for Environment Education, Ahmedabad in collaboration with the United tates National Park Service.

বহি:সংযোগ

Animal Info: Barasingha.

শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
শ্ৰেণী:তৃণভোজী প্ৰাণী
শ্ৰেণী:পহু
শ্ৰেণী:অসমৰ স্তন্যপায়ী বন্যজন্তু
অল্গা বজনানস্কা

অল্গা বজনানস্কা কুৰি শতিকাৰ পোলেণ্ডৰ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী। পোলেণ্ড আৰু ইউৰোপৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চিত্ৰশিল্পী আছিল আৰু শৈলীগতভাৱে ফৰাচী ইম্প্ৰেছনিজমৰ সৈতে জড়িত আছিল যদিও তেওঁ এই পৰিচয় নাকচ কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

পোলেণ্ডৰ বিদেশী বিভাজনৰ সময়ত ক্ৰাকোভত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল বজনানস্কাই। তেওঁ এডাম ন'ভিনা বজনানস্কি(পোলেণ্ডৰ এটা সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ কিন্তু ধনাত্মবাদৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ ৰে'লৱে অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰিবলৈ) আৰু মূলতঃ ফ্ৰান্সৰ ভেলেন্সৰ পৰা অহা ইউজেনী, জন্মৰ নাম মণ্ডানৰ কন্যা।

শিক্ষা আৰু কলাত্মক প্ৰশিক্ষণ

ব’জনানস্কাই প্ৰথমে মাকৰ পৰা ছবি অঁকা শিকিছিল, যি ক্ৰাকোভৰ ওচৰৰ ইম্ব্ৰামোভিচৰ প্ৰিমনষ্ট্ৰেটেন্সিয়ানসকলৰ কনভেণ্ট স্কুলত শিক্ষয়িত্ৰী আছিল, তাৰ পিছত ১৮৮৩-৬ চনৰ ভিতৰত জোজেফ ছিডলেকি, কাজিমিৰজ প'চৱালস্কি আৰু এণ্টনি পিঅ'ট্ৰ'স্কিৰ সৈতে। তাৰ পিছত তেওঁ এড্ৰিয়ান বাৰানিয়েচ্কি স্কুল ফৰ উইমেনত অধ্যয়ন কৰে। আৰু পোলিছ ছ'চাইটি অৱ লিটাৰেচাৰ এণ্ড আৰ্ট (Polskie Towarzystwo Literacko-Artystyczne)ত যোগদান কৰে। ১৯১২ চনত ব'জনাস্কাই ফৰাচী লিজিয়ন অৱ অনাৰ, ১৯৩৬ চনত পোলিছ একাডেমী অৱ লিটাৰেচাৰৰ গোল্ডেন লৰেল, ১৯৩৭ চনত এক্সপ'জিচন ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডেছ আৰ্টছ এট টেকনিকছ লা ভি মডাৰ্ণত গ্ৰেণ্ড প্ৰিক্স তেওঁৰ চিত্ৰসমূহ ৱ্ৰক্লা, ক্ৰাকো, প'জনান আৰু ৱাৰ্ছৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ লগতে পেৰিছৰ মিউজিয়াম ডি অৰ্চে আৰু ভেনিচৰ কা' পেছাৰো – আন্তৰ্জাতিক আধুনিক কলাৰ গেলেৰীত পোৱা যায়।

৭৫ বছৰ বয়সত পেৰিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

চিত্ৰ-ভাণ্ডাৰ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পোলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গৱাৰ-বাতী ভাষা

গৱাৰ-বাতী বা নৰ্ছাতী এটি দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি পাকিস্তানৰ উত্তৰী অংশ আৰু সীমাৰ পাৰৰ আফগানিস্তানৰ চুবুৰীয়া অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষাক চিত্ৰলত অৰণ্ডুয়িৱাৰ নামেৰেও জনা যায় কাৰণ ই মুখ্যতঃ অৰণ্ডুত কোৱা হয়, যি নামনি চিত্ৰলৰ অন্তিম গাওঁ। ইও সীমা পাৰ হৈ আফগানিস্তানৰ বেৰকোটত আছে। "গৱাৰ-বাতী" নামৰ অৰ্থ হ'ল "গৱাৰসকলৰ কথোপকথন", যি গোষ্ঠীৰ বিষয়ে কেকোপাৰ্ডোছে নিজৰ হিন্দু-কুশ অঞ্চলৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাত উল্লেখ কৰিছে।

গৱেষণা আৰু বৰ্গীকৰণ

গৱাৰ-বাতী ভাষাৰ ওপৰত ভাষাবিদসকলে বিশেষ কোনো বিস্তৃত অধ্যয়ন কৰা নাই। ই মাথো জৰ্জ মোৰ্গেনষ্টিয়াৰ্ণৰ ১৯২৬ৰ গৱেষণা আৰু কেণ্ডাল ডেকাৰৰ ১৯৯২ৰ গৱেষণাত উল্লিখিত।

এই ভাষাক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত জ্ঞান কৰা হয়। তাৰ ভিতৰতো ই দাৰ্দিক গোটৰ অন্তৰ্গত। পিচে এই দাৰ্দিক গোট ভাষিক নহয়, অঞ্চল-ভিত্তিকহে।

ধ্বনিতত্ত্ব

তলত গৱাৰ-বাতী ভাষাত ব্যৱহৃত ধ্বনিসমূহ দিয়া হৈছে:

স্বৰধ্বনি

Front
Central
Back
Close

Mid

Open

/e/ আৰু /o/ৰ স্থিতি অস্পষ্ট।

ব্যঞ্জনধ্বনি

/bʱ dʱ gʱ/, ধ্বনিসমূহ কিছু সময় আগলৈকে বয়সস্থ গৱাৰ-বাতী ভাষী লোকৰ মাজত শোনা গৈছিল— সম্ভৱতঃ বৰ্তমানেও ই শোনা যায়।

Labial
Coronal
Retroflex
Palatal
Velar
Glottal
Nasal

Stop
voiceless

voiced

aspirated

Affricate
voiceless

voiced

aspirated

Fricative
voiceless

voiced

Approximant

Lateral
plain

Fricative

Rhotic

লিখনি

এই ভাষা খুব কমহে লিখা যায়। তলত পাকিস্তানত এই ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহৃত আখৰসমূহ দিয়া হৈছে:
Letter
ا
ب
پ
ت
ٹ
ث
ج
چ
ح
خ
ڄ
ݮ
څ
ځ
د
ڈ
ذ
ر
ڑ
ز
ژ
ݫ
س
Transliteration
ā, Ø
b
p
t
ṭ
s
ǰ
č
h
x
c̣
j̣
c
j
d
ḍ
z
r
ṛ
z
ẓ
ž
s
IPA
[aː], Ø
[b]
[p]
[t]
[ʈ]
[s]
[d͡ʒ]
[t͡ʃ]
[h]
[x]
[ʈ͡ʂ]
[ɖ͡ʐ]
[t͡s]
[d͡z]
[d]
[ɖ]
[z]
[r~ɾ]
[ɽ]
[z]
[ʐ]
[ʒ]
[s]
Letter
ش
ݭ
ص
ض
ط
ظ
ع
غ
ف
ق
ک
گ
ل
ݪ
م
ن
ݨ
ں
ه
ء
و
ی
ے
Transliteration
š
ṣ
s
z
t
z
ʔ
ǧ
f
q
k
g
l
ł
m
n
ṇ
˜
h
ʔ
w, ū, o
y, ī
e
IPA
[ʃ]
[ʂ]
[s]
[z]
[t]
[z]
[ʔ]
[ɣ]
[f]
[q]
[k]
[ɡ]
[l]
[ɬ~l]
[m]
[n]
[ɳ]
[˜]
[h]
[ʔ]
[w], [uː], [oː]
[j], [iː]
[eː]
Letter
تھ
پھ
ٹھ
چھ
ڄھ
څھ
کھ
َ
ِ
ُ
Transliteration
th
ph
ṭh
čh
c̣h
ch
kh
a
i
u
IPA
[tʰ]
[pʰ]
[ʈʰ]
[t͡ʃʰ]
[ʈ͡ʂʰ]
[t͡sʰ]
[kʰ]
[a]
[i]
[u]

টোকা আৰু উদ্ধৃতি

আৰু পঢ়ক

Decker, Kendall D. (1992) Languages of Chitral Islamabad, Pakistan: National Institute of Pakistan Studies, Quaid-i-Azam University,
Morgenstierne, Georg (1926) Report on a Linguistic Mission to Afghanistan Instituttet for Sammenlignende Kulturforskning, Serie C I-2. Oslo.

বাহ্যিক সংযোগ

Georg Morgenstierne multimedia database
Gawar-Bati online keyboard

শ্ৰেণী: ভাষা
এছ.পি.এছ.এছ.

এছ.পি.এছ.এছ. পৰিসংখ্যা হৈছে ডাটা ব্যৱস্থাপনা আৰু উন্নত বিশ্লেষণৰ বাবে আই.বি.এম.ৰ দ্বাৰা বিকশিত এক পৰিসাংখ্যিক ছফ্টৱেৰ চুইট। এছ.পি.এছ.এছ. ইনক. ২০০৯ চনত আই.বি.এম.এ অধিগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ পৰা মুকলি কৰা ছফ্টৱেৰৰ সংস্কৰণবোৰত আইবিএম এছপিএছএছ পৰিসংখ্যা ব্ৰেণ্ড নাম দিয়া হয়। এই ছফ্টৱেৰৰ নামটো মূলতে “ষ্টেটিষ্টিকেল পেকেজ ফৰ দা চ’চিয়েল চাইন্স’’(SPSS) আছিল যদিও পিছলৈ "ষ্টেটিষ্টিকেল প্ৰডাক্ট এণ্ড চাৰভিছ চলিউচন"লৈ সলনি হয়। নৰমান এইচ. নি, ডেল এইচ. বেণ্ট, আৰু চি. হাডলাই হালৰ দ্বাৰা বিকশিত হোৱা ১৯৬৮ চনত “ষ্টেটিষ্টিকেল পেকেজ ফৰ দা চ’চিয়েল চাইন্স’’ হিচাপে এছ.পি.এছ.এছ.ৰ প্ৰথম সংস্কৰণ মুকলি কৰা হৈছিল। এছ.পি.এছ.এছ. পৰিসংখ্যাৰ প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৰণবোৰ ফৰট্ৰান কম্পিউটাৰ ভাষাত লিখা হৈছিল আৰু মেইনফ্ৰেমত বেচ প্ৰচেছিঙৰ বাবে সজা হৈছিল।

অৱলোকন

এছ.পি.এছ.এছ. হৈছে সামাজিক বিজ্ঞানত পৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ বাবে এক বহুলভাৱে ব্যৱহৃত ছফ্টৱেৰ প্ৰগ্ৰাম। ইয়াক বজাৰ গৱেষক, স্বাস্থ্য গৱেষক, জৰীপ কোম্পানী, চৰকাৰ, শিক্ষা গৱেষক, বিপণন সংগঠন, ডাটা মাইনাৰ, আৰু অন্যান্যসকলেও ব্যৱহাৰ কৰে। গৱেষকসকলক তেওঁলোকৰ নিজা পৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণ কৰিবলৈ সহায়িকা হিচাপে মূল এছ.পি.এছ.এছ. মেনুৱেলক (নি, বেণ্ট আৰু হাল, ১৯৭০) "সমাজ বিজ্ঞানৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী" কিতাপ বা মেনুৱেল বুলি বিবেচনা কৰা হয়। পৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ উপৰিও, ডাটা ব্যৱস্থাপনা (কেছ বাছনি, ফাইল পুনৰ আকাৰ দিয়া আৰু প্ৰাপ্ত তথ্য সৃষ্টি কৰা) আৰু ডাটা ডকুমেণ্টেচন (মেটাডাটা অভিধান ডাটা ফাইলত সংৰক্ষণ কৰা) হৈছে এই ছফ্টৱেৰৰ বিশেষত্ব।
এছ.পি.এছ.এছ. পৰিসংখ্যাৰ বৈশিষ্টসমূহ পুল-ডাউন মেনুৰ জৰিয়তে উপলব্ধ বা এক স্বত্বাধিকাৰী ৪জিএল কমাণ্ড চিনটেক্স (আদেশ বাক্যবিন্যাস) ভাষাৰে প্ৰগ্ৰাম কৰিব পাৰি। কমাণ্ড চিনটেক্স প্ৰ’গ্ৰামিঙৰ সুবিধা হৈছে পুনৰুত্পাদনযোগ্য আউটপুট, পুনৰাবৃত্তিমূলক কামবোৰ সৰল কৰা, আৰু জটিল ডাটা মেনিপুলেচন আৰু বিশ্লেষণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা। ইয়াৰ উপৰিও, কিছুমান জটিল এপ্লিকেচন কেৱল কমাণ্ড চিনটেক্সতহে প্ৰগ্ৰাম কৰিব পাৰি, মেনু গাঁথনিৰ জৰিয়তে সকলোখিনি উপলব্ধ নহয়। পুল-ডাউন মেনু ইণ্টাৰফেচে কমাণ্ড চিনটেক্সো সৃষ্টি কৰে: ইয়াক আউটপুটত প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰি, অৱশ্যে ব্যৱহাৰকাৰীৰ বাবে চিনটেক্স দৃশ্যমান কৰিবলৈ ডিফল্ট ছেটিংছ সলনি কৰিব লাগিব। প্ৰতিটো মেনুত থকা "পেষ্ট" বুটাম ব্যৱহাৰ কৰি সেইবোৰ কন্টেক্স ফাইল এটাত পেষ্ট কৰিব পাৰি।

সংস্কৰণ আৰু মালিকীস্বত্বৰ ইতিহাস

এছ.পি.এছ.এছ. ১ - ১৯৬৮
এছ.পি.এছ.এছ. ২ - ১৯৮৩
এছ.পি.এছ.এছ. ৫ - ১৯৯৩
এছ.পি.এছ.এছ. ৬.১ - ১৯৯৫
এছ.পি.এছ.এছ. ৭.৫ - ১৯৯৭
এছ.পি.এছ.এছ. ৮ - ১৯৯৮
এছ.পি.এছ.এছ. ৯ - ১৯৯৯
এছ.পি.এছ.এছ. ১০ - ১৯৯৯
এছ.পি.এছ.এছ. ১১ - ২০০২
এছ.পি.এছ.এছ. ১২ - ২০০৪
এছ.পি.এছ.এছ. ১৩ - ২০০৫
এছ.পি.এছ.এছ. ১৪ - ২০০৬
এছ.পি.এছ.এছ. ১৫ - ২০০৬
এছ.পি.এছ.এছ. ১৬ - ২০০৭
এছ.পি.এছ.এছ. ১৭ - ২০০৮
পিএএচডব্লিউ ১৭ - ২০০৯
পিএএচডব্লিউ ১৮ - ২০০৯
এছ.পি.এছ.এছ. ১৯ - ২০১০
এছ.পি.এছ.এছ. ২০ - ২০১১
এছ.পি.এছ.এছ. ২১ - ২০১২
এছ.পি.এছ.এছ. ২২ - ২০১৩
এছ.পি.এছ.এছ. ২৩ - ২০১৫
এছ.পি.এছ.এছ. ২৪ - ২০১৬, মাৰ্চ
এছ.পি.এছ.এছ. ২৫ - ২০১৭, জুলাই
এছ.পি.এছ.এছ. ২৬ - ২০১৮
এছ.পি.এছ.এছ. ২৭ - ২০১৯, জুন (আৰু নৱেম্বৰ, ২০২০ ত ২৭.০.১)
এছ.পি.এছ.এছ. ২৮ - ২০২১, মে
এছ.পি.এছ.এছ. ২৯ - ২০২২, ছেপ্টেম্বৰ

লগতে চাওক

পৰিসাংখ্যিক পেকেজৰ তুলনা
জে এ এছ পি আৰু জামোভি, মুক্ত-উৎস আৰু বিনামূলীয়া দুয়োটা বিকল্প, সঘনাই আৰু বেয়িচিয়ান মডেল প্ৰদান কৰে
পি এচ পি পি, জি এন ইউ প্ৰকল্পৰ পৰা এটা বিনামূলীয়া এছ পি এছ এছ প্ৰতিস্থাপন।
এছ.পি.এছ.এছ. মডেলাৰ

উৎস
আমেচেমি

আমেচেমি এগৰাকী কুছিৰ সুৰক্ষামূলক দেৱী আৰু সিংহ দেৱতা আপেডেমাকৰ পত্নী। তেওঁ শেন চৰাইৰ আকৃতিৰ মুকুট পিন্ধি বা মূৰত অৰ্ধচন্দ্ৰ লৈ থকা দেখা গৈছিল, যাৰ ওপৰত শেন থিয় হৈ আছিল। আমেচেমিক যি কাপোৰ পিন্ধা দেখা যায়, সেয়া কাপোৰৰ পৰা তৈয়াৰী চোলা আৰু ৰছীৰে অন্তৰ্বাসৰ ওপৰত পিন্ধা। ডাঙৰ ডাঙৰ গুটি থকা চুটি নেকেলেচ পিন্ধি থকা প্ৰায়েই দেখা যায়। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন হাতত আন এটা চেট ধৰি থকাও চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

নাকাৰ সিংহ মন্দিৰৰ উত্তৰ সন্মুখৰ ৰিলিফত তেওঁ আইছিছ, মুট, হাথৰ আৰু ছাটেটৰ সৈতে একেলগে দেখা যায়। প্ৰাচীন মিচৰৰ মূলৰ দেৱীসকলৰ তুলনাত আমেচেমি বহুত বেছি ক্ষীণ যেন লাগে, যিটো মেৰ'ত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ বাবে সাধাৰণ। নাকাৰ আমুনৰ মন্দিৰৰ ষ্টেলাত তেওঁক কাণ্ডকে আমনিশাখেটোৰ সৈতে একেলগে দেখুওৱা হৈছে।

আমেচেমিৰ উল্লেখ থকা ক্ষেত্ৰসমূহ

মুছাৱাৰত এছ চুফ্ৰা

আমেচেমিৰ আটাইতকৈ পুৰণি উল্লেখ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ মুছাৱাৰাট এছ চুফ্ৰাৰ পৰা আহিছে। মুছাৱাৰাত এছ চুফ্ৰাত, য'ত তেওঁৰ নাম সিংহ মন্দিৰত ছবাৰকৈ পোৱা গৈছে।এই ছবিবোৰত তেওঁ স্বামী এপেডেমাকৰ কাষত আছে। বাহিৰৰ উত্তৰ দেৱালত তেওঁক পিছৰ চিত্ৰৰ পৰা পৃথক পোছাক পিন্ধা দেখা যায় কাৰণ তেওঁৰ চেহেৰা তেতিয়াও মান্যতা পোৱা নাছিল। লগত দিয়া শিলালিপিখনত লিখা আছে "'Jmsm – Amesemi।" আমেচেমিক গ্ৰেট এনক্ল'জাৰত পোৱা যায়, স্বামীৰ কান্ধ স্পৰ্শ কৰি থকা অৱস্থাত।

নাকাৰ মন্দিৰ

২০০ নং আমুন নাকা মন্দিৰত আমেচেমী "বাহ্যিক পশ্চিম দেৱালত ত্ৰিভুজ গোটত থাকে।

নগা নামেৰেও জনাজাত প্ৰাচীন চহৰ নাকাত থকা মন্দিৰ এফত নগা ভাষাত আমেছমীৰ প্ৰাচীন চিত্ৰণ কৰা হৈছে। এই চিত্ৰসমূহ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৭০ৰ পৰা ১৫০ চনৰ ভিতৰত কৰা হৈছিল। তাইক অভ্যন্তৰীণ দক্ষিণ-পূব দেৱালৰ দক্ষিণ মূৰত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তাই সিংহাসনত বহি থকা এপেডেমাকৰ পিছফালে থিয় হৈ তাৰ মূৰটো চুই আছে।

নগাৰ সিংহ মন্দিৰত তেওঁক কমেও দুবাৰকৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু বাহিৰৰ উত্তৰ দেৱালত তেওঁৰ এখন ছবি আছে য'ত এটা শিলালিপি আছে যাৰ অনুবাদ হৈছে "অ' আমেচেমি, যি [.]মামি[.]ত আছে, তেওঁ তেওঁলোকক জীৱন দিয়ক, অ' আমেচেমি।"

মহান আমুন মন্দিৰ নগাত এই দেৱীক হাইপষ্টাইলত পোৱা যায়। এই প্ৰতিমূৰ্তিত অমানিতোৰে দেৱীক আৰাধনা কৰা দেখা গৈছে। নগাৰ মহান আমুন মন্দিৰত আমেচেমিৰ আন কোনো চিত্ৰ নাই যদিও এই মন্দিৰ ব্যৱহাৰৰ সময়ত দেৱীৰ চিত্ৰ অংকন হোৱাটো সম্ভৱ।

আমুনৰ সৰু মন্দিৰত আমেচেমিক বাহিৰৰ পশ্চিম দেৱালত স্বামীৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তাই ইয়াত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে দেখা দিয়ে, কিন্তু এইবাৰ তাইৰ লগত আছে যিজনক আমুন-আপেডেমাক বুলি ধৰা হয়। এই স্থানৰ আন কেইটামান ঠাইত আমেচেমি দেখা যায় য'ত বহুতো ভিন্ন ষ্টেলা পোৱা যায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা

প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা (; ১৯১১-১৯৩৮ চন) হৈছে অসমীয়া আধুনিকতাৰ উন্মেষ ঘটোৱা এজন চিত্ৰশিল্পী।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

তেওঁ ১৯১১ চনত নগাঁৱৰ হাতীচোঙত জন্ম লাভ কৰে। প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ পিতৃ আছিল ৰমাকান্ত বৰুৱা। সৰুতে পিতৃ বিয়োগ ঘটাত তেজপুৰৰ মোমায়েক গোলাপচন্দ্ৰ দাসৰ ঘৰত থাকি বৰুৱাই পঢ়া-শুনা কৰিছিল।

শিক্ষা

মেট্ৰিক পৰীক্ষাত পাছ কৰাৰ পাছতে মোমায়েকে বৰুৱাক কলিকতাত আৰ্ট স্কুলত পঢ়িবলৈ পঠাইছিল আৰু ১৯৩৪ চনত বৰুৱা চিনেমেট'গ্ৰাফী শিকিবলৈ লাহোৰলৈ যায়।

কৰ্মজীৱন

প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা লাহোৰৰ মেয়ো আট স্কুলৰৰ উপাধ্যক্ষ অছিল ডিব্ৰুগড়ৰ প্ৰখ্যাত চিত্ৰকৰ ভৱেশ সান্যাল। তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জয়মতী চিনেমাৰ কামটো কৰ্ম নিয়োগ কৰিছিল।

শিল্পকৃতি

প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা কেইবাখনো চিত্ৰ আৱাহনত ছপা হৈছিল।
তেওঁ পানীৰঙৰে সন্ন্যসী আৰু শিপিনীৰ স্থানীয় চেতনাৰ প্ৰভাৱত চিত্ৰ অংকন কৰিছিল।

মৃত্যু

প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা লাহোৰত থাকোঁতেই যক্ষ্মাৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ১৯৩৮ চনত তেজপুৰত মৃত্যু বৰণ কৰে।

সহায়ক গন্থ

কথা বৰেণ্য ১০০, শোণিত বিজয় দাস অৰু মুনিন বায়ন, প্ৰথম সংস্কৰন:২০০৬, পৃষ্ঠা নং:১৩৬-১৩৭

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী