ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ডাপি

ডাপি আফ্ৰিকান মূলৰ এটা শব্দ যিটো বাহামা, বাৰ্বাডোছ আৰু জামাইকাকে ধৰি বিভিন্ন কেৰিবিয়ান দ্বীপপুঞ্জত সাধাৰণতে ব্যৱহৃত শব্দ, যাৰ অৰ্থ ভূত বা আত্মা। শব্দটোৰ বানান কেতিয়াবা ডাফীও কৰা হয়।

ই একবচন আৰু বহুবচন দুয়োটা। কেৰিবিয়ান লোককথাৰ বেছিভাগেই ডাপিৰ আশে-পাশে ঘূৰি থাকে। ডাপিক সাধাৰণতে কু-অভিপ্ৰায় বুলি গণ্য কৰা হয় যিয়ে তেওঁলোকে লোৱা লোকসকলৰ ওপৰত দুৰ্ভাগ্য আৰু দুখ কঢ়িয়াই আনে। "তিনি ভৰিৰ ঘোঁৰা", আৰু "অল' হিগে" অধিক দুৰ্নীতিপৰায়ণ আত্মাৰ উদাহৰণ।

লেছাৰ এন্টিলিছৰ বহু দ্বীপত ডাপিক জাম্বি বুলি জনা যায়। বাৰ্বাডোছেও ডাপি শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে আৰু ইয়াৰ অৰ্থ জামাইকাৰ দৰেই। ইয়াক বহুসংস্কৃতিৰ লণ্ডন ইংৰাজীতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, অৰ্থাৎ কাৰোবাক/কিবা এটাক "হত্যা" কৰা।

উৎপত্তি

মধ্য আফ্ৰিকাৰ উৎপত্তি হোৱা এই ডাপি বান্টু লোককথাৰ অংশ। ডাপি হয় মৃত ব্যক্তিৰ আত্মাৰ প্ৰকাশ (মানুহ বা প্ৰাণী ৰূপত) হ'ব পাৰে, নহয় কোনো কু-অভিপ্ৰায়ক অতিপ্ৰাকৃতিক সত্তাৰ।
কিন্তু ডাপি শব্দটো গা ভাষাৰ পৰাই উৎপত্তি হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি কাৰণ জামাইকাৰ আফ্ৰিকান লোককথা আৰু সংস্কৃতিৰ বেছিভাগেই আশান্তি জনগোষ্ঠীৰ পৰা আহিছে (ঘানাৰ পৰাও একেধৰণৰ কোৱাভাষী লোক)। ঘানাৰ গা ভাষাত এডোপৰ আক্ষৰিক অৰ্থ বামন, কিন্তু ঘানাৰ লোককথাত আত্মা বামন। ইয়াৰ উৎপত্তি বিশেষ আকান দিন দাপাৰ পৰাও হ’ব পাৰে, যিটো আকান মাহৰ Fwodwo ৰ প্ৰথম সোমবাৰৰ ৯ দিনৰ পিছত হয়। অৱশ্যে জামাইকাত কাৰোবাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁলোকে এই ৯ দিনীয়া পৰম্পৰা উদযাপন কৰে। ইয়াক "৯ ৰাতি" বুলি কোৱা হয় য'ত তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে আত্মাটো পূৰ্বপুৰুষৰ ভূমিলৈ ঘূৰি আহিবলৈ ৯ দিন লাগে। ডাপাৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰা হয় যে পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মাবোৰ নিজৰ গৃহভূমিলৈ উভতি যায়, যিটো জামাইকাৰ সৈতে এক ভাগ কৰা বিশ্বাস। ডাপা শব্দটোৱে হয়তো স্বৰবৰ্ণৰ পৰিৱৰ্তন ঘটাই বৰ্তমানৰ ডাপিলৈ পৰিণত হৈছে, যাৰ অৰ্থ পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মা।
ওবিয়াত এজন ব্যক্তিৰ দুটা আত্মা আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়—এটা ভাল আত্মা আৰু এটা পাৰ্থিৱ আত্মা। মৃত্যুৰ সময়ত ভাল আত্মাই ঈশ্বৰৰ বিচাৰ কৰিবলৈ স্বৰ্গলৈ যায়, আনহাতে পাৰ্থিৱ আত্মা শৰীৰৰ সৈতে কফিনত তিনিদিন থাকে, য'ত উপযুক্ত সাৱধানতা অৱলম্বন নকৰিলে আৰু ডাপি হিচাপে দেখা দিলে ই পলায়ন কৰিব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
ফানুজা নাদৰ্শিনা

ফানুজা নাদৰ্শিনা (Fanuza Nadrshina; Фәнүзә Нәҙершина; জন্ম: ৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৩৬) এগৰাকী বাছকিৰ লোককথাবিদ, শিক্ষাবিদ আৰু অধ্যাপিকা।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ফানুজা নাদৰ্শিনাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৬ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে বাছকোৰ্টষ্টানৰ অ'ৰগাজিনস্কি জিলাৰ ষ্টাৰ'-মুৰাডিমোভ' গাঁৱত।

১৯৫৯ চনত ষ্টেৰলিটামাক চহৰৰ পেডাগজিকেল একাডেমীৰ ফিল’লজী অনুষদৰ পৰা (উফা বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ২০২২ চনৰ ষ্টেৰলিটামাক শাখাৰ পৰা) স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

১৯৬২ চনৰ পৰা ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ বিজ্ঞান একাডেমীৰ বাছকিৰ শাখাৰ ইতিহাস, ভাষা আৰু সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠানত গৱেষক হিচাপে কাম কৰি আহিছে। ২০০৫ চনৰ পৰা তেওঁ ৰাছিয়ান একাডেমী অৱ চাইন্সৰ উৰালছ চেণ্টাৰৰ ভাষাবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ লোকবিজ্ঞান বিভাগৰ চেফ বৈজ্ঞানিক বিষয়া হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

১৯৬০–১৯৮৯ চনত তেওঁ বাছকৰ্টষ্টান অঞ্চললৈ লোককথা অভিযানত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু প্ৰাচীন কালৰে পৰা বাছকিৰৰ গৃহভূমিলৈ কুৰ্গান, অৰেনবাৰ্গ, পাৰ্ম, শ্বেৰ্ডলভস্ক আৰু চেলিয়াবিন্সকলৈ (১৯৭৭, ১৯৮৮, ১৯৮৯ চনত নেতা হিচাপে) যায়।

১৯৭১ চনত নাদৃশিনাই তেওঁৰ থিছিছ "বছকিৰ লোককথাৰ এফোৰিষ্টিক ধাৰা: প্ৰবাদ, উক্তি, সাঁথৰ" উপস্থাপন কৰে।

তেওঁ অন্যান্য বিজ্ঞানী (এ আই খাৰিছভ, এন টি জাৰিপভ, এল জি বাৰাগ, এম এম সগিটভ, আৰু এ এম চুলেইমানভ)ৰ সৈতে লোককথাৰ কিতাপ শৃংখলা "বাছকিৰ লোক কলা" (Башҡорт халыҡ ижады, "বাছকোৰ্ট হালিক ইজহাদি") প্ৰকাশৰ প্ৰস্তুতিত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

নাদৰ্শিনা বাছকৰ্ট লোককথা আৰু বিশ্বকোষ "ছালাভাত ইউলায়েভ"ৰ ওপৰত ৩০খন গ্ৰন্থকে ধৰি ২০০ৰো অধিক বৈজ্ঞানিক গৱেষণা পত্ৰৰ লেখিকা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকসাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
ভেৰোনা পুথ

ভেৰোনা পুথ (ইংৰাজী: Verona Pooth; জন্ম: ৩০ এপ্ৰিল ১৯৬৮) এগৰাকী জাৰ্মান অভিনেত্ৰী, টেলিভিছন সূত্ৰধাৰ, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপ বিজয়ী। তেওঁ ১৯৯৩ চনৰ মিছ জাৰ্মানী আৰু মিছ ইণ্টাৰকণ্টিনেণ্টেলৰ খিতাপ জয় কৰিছিল আৰু মিছ ইউনিভাৰ্ছ ১৯৯৩ প্ৰতিযোগিতাত জাৰ্মানীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

পুথৰ জন্ম বলিভিয়াৰ লা পাজত ভেৰোনা ফেল্ডবাচ নামেৰে হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন জাৰ্মান অভিযন্তা আৰ্নষ্ট ফেল্ডবাচ আৰু মাতৃ বলিভিয়ান কেশসজ্জাশিল্পী লুইচা ফেল্ডবাচ (১৯৩৫–২০১৫)। ১৯৭৮ চনত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। পুথ তেওঁৰ মাতৃৰ সৈতে পিতৃৰ জন্ম চহৰ হামবাৰ্গত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

কেৰিয়াৰ

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

পুথে নব্বৈৰ দশকত কেইবাখনো সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ নিম্নলিখিত সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ চূড়ান্ত পৰ্যায়ত বিজয়ী হৈছিল: মিছ হামবাৰ্গ (১৯৯২), মিছ জাৰ্মানী (১৯৯৩), মিছ ইণ্টাৰকণ্টিনেণ্টেল (১৯৯৩), আৰু মিছ আমেৰিকান ড্ৰিম (১৯৯৫)।

চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন

পুথে ১৯৯৬ চনৰপৰা ১৯৯৯ চনলৈ কামোদ্দীপক টিভি অনুষ্ঠান পিপ পৰিচালনা কৰিছিল আৰু ১৯৯৮ চনৰপৰা ২০০০ চনলৈ তেওঁৰ নিজাকৈ লেট-নাইট কমেডী টকশ্ব’ ভেৰোনাছ ৱৰ্ল্ড চলাইছিল। ১৯৯৮ চনত তেওঁ আমেৰিকান ধাৰাবাহিক কোনান দ্য এডভেন্সাৰৰ এটা খণ্ডত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত অন দ্য উইংছ অফ লাভ ছবিৰ জৰিয়তে পুথে চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ পেলায় আৰু নব্বৈ তথা ২০০০ৰ দশকত আন কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰে। ২০০৫ চনৰপৰা তেওঁ কিছুমান কাৰ্টুন চৰিত্ৰৰ বাবে কণ্ঠদান কৰিছে, যাৰ আৰম্ভণি হৈছিল চিকেন লিটল ছবিৰ জৰিয়তে।

পুথে স্ক্ৰিপ্টেড ৰিয়েলিটী টিভি শ্ব’ দ্য স্বান – এনডলিচ স্কন! (২০০৪) আৰু এঞ্জেল ইম ইনছাটজ – মিট ভেৰোনা পুথ (২০০৮) উপস্থাপন কৰিছিল। তেওঁ টিভি শ্ব’ পুল চেম্পিয়নছ – প্ৰমিছ এণ্টাৰ ৱাছাৰৰ (২০১৩) বিচাৰকৰ আসনত আছিল আৰু ৬ মাটাৰ (২০১৭) অনুষ্ঠানত নিজৰ পৰিয়ালৰ জীৱন আৰু শিক্ষাৰ বিষয়ে ব্যক্তিগত ধাৰণা আগবঢ়াইছিল।

পুথে ২০০৪ আৰু ২০০৬ চনত জাৰ্মান বাম্বি বঁটা লাভ কৰিছিল।

অন্যান্য প্ৰচেষ্টা

১৯৯০ চনত পুথক সংগীত গোষ্ঠী চকলেটত যোগদান কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল আৰু তেওঁ "ৰিটোম ডি লা নোচে" শীৰ্ষক একক গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।

তেওঁ টেলিভিছনৰ কেইবাটাও বিজ্ঞাপন অভিযানৰ মুখপাত্ৰ হিচাপে কাম কৰিছে, যেনে— টেলিগেট, ইগলো, এক্সপো ২০০০ আৰু কিকৰ বাবে।

পুথে ১৯৯০ চনত হামবাৰ্গত ইমাৰচোন লেবেলৰ অধীনত নিজাকৈ ফেশ্বন সংগ্ৰহ প্ৰস্তুত কৰিছিল। ২০০২ চনৰপৰা ২০০৪ চনলৈ তেওঁ ভেৰোনাছ ড্ৰিমছ লেবেলৰ অধীনত অলংকাৰ আৰু অন্তৰ্বাসৰ ব্যৱসায় কৰিছিল। ২০০৭ চনৰপৰা তেওঁ ছো... পাৰফেক্ট নামৰ এক প্ৰসাধন সামগ্ৰী ব্ৰেণ্ডৰ স্বত্বাধিকাৰী।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৯৬ চনৰ আগষ্ট মাহত পুথে জাৰ্মান মনোৰঞ্জনকাৰী তথা সংগীতজ্ঞ ডিটৰ বোহলেনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৯৭ চনৰ মে' মাহত এই বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। ২০০৪ চনত তেওঁ জাৰ্মান উদ্যোগী ফ্ৰাঞ্জো পুথৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ ছান ডিয়েগো আৰু ৰক্কো আৰ্নষ্টো নামৰ দুটা পুত্ৰ সন্তান আছে।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

বছৰ
নাম
চৰিত্ৰ
পৰিচালক
১৯৯৯

অন দ্য উইংছ অফ লাভ
ৰিকাৰ্ডা
গেব্ৰিয়েল বাৰিলি

১৯৯৯
হেইৰাট মি!

মালগৰ্জাটা কাৱালেৰোৱিকজ
ডগলাছ ৱল্ফচপাৰ্জাৰ

২০০০
২০০১: এ স্পেচ ট্ৰেভেষ্টি
য়েটা পুচেল

এলান এ গোল্ডষ্টেইন
২০০১

ড্ৰাইভেন
নিল
ৰেনী হাৰ্লিন

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
মানৱ অধিকাৰ দিৱস

মানৱ অধিকাৰ দিৱস সমগ্ৰ বিশ্বত প্ৰতিবছৰে ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে পালন কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৯৪৮ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত, মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণা (ইউডিএইচআৰ), মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰথম বিশ্বব্যাপী ঘোষণা আৰু নতুন ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰথমটো মুখ্য সফলতাৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি এই তাৰিখটো মানৱ অধিকাৰ দিৱস হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল। মানৱ অধিকাৰ দিৱসৰ আনুষ্ঠানিক স্থাপন ১৯৫৯ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত সাধাৰণ সভাৰ ৩১৭তম সম্পূৰ্ণ সভাত হৈছিল। সাধাৰণ সভাই আৱেদন ৪২৩(ভি) ঘোষণা কৰি সকলো সদস্য ৰাজ্য আৰু আন যিকোনো আগ্ৰহী সংগঠনক উপযুক্ত দেখিলে দিনটো উদযাপন কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।

তাৰিখৰ ভিন্নতা

১৯৪৮ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখটো যথাযোগ্য মৰ্যাদা ও গুৰুত্বৰ সৈতে বিশ্বব্যাপী মানৱ অধিকাৰ দিৱস হিচাপে পালিত হয়। দিৱসটো জাতিসংঘ কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা স্বীকৃত আৰু বিশ্বৰ সৰ্বতে পালিত হয়।   কিন্তু, দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ সাৰ্পেভিল গণহত্যাক স্মৰণ কৰি ২১ মাৰ্চৰ দিনটো দক্ষিণ আফ্ৰিকাত মানৱ অধিকাৰ দিৱস হিচাপে পালিত হৈ আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
চোৰাঠী নৃত্য

চোৰাঠী নৃত্য (ইংৰাজী: Sorathi Nritya) হ’ল নেপাল আৰু ছিকিমৰ মগৰ সম্প্ৰদায়ৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। ই চোৰাঠী লোকসংস্কৃতিৰ এক অংশ হিচাপে পৰিৱেশন কৰা হয়, য’ত গীত, সংগীত আৰু কাহিনী কথনৰ সংমিশ্ৰণ ঘটে। এই নৃত্য প্ৰাক-ঐতিহাসিক বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু ই মগৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত।

নৃত্য পৰম্পৰা

alt=Sorathi|

মগৰসকলে তিহাৰ উৎসৱৰ লক্ষ্মী পূজাৰপৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰায় দুই সপ্তাহ ধৰি চোৰাঠী নৃত্য পৰিৱেশন কৰে আৰু ই সাধাৰণতে নৱেম্বৰ মাহৰ ঠুলি একাদশীলৈকে চলি থাকে। এই নৃত্য মুকলি চোতালত, প্ৰায়ে গাঁওপ্ৰধানৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত হয়, য’ত সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলে উপভোগ আৰু অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সমবেত হয়।

এই প্ৰদৰ্শনে ৰাণী চোৰাঠীৰ কাহিনী অনুসৰণ কৰে আৰু ইয়াত পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ, ছন্দময় ঢোলৰ শব্দ আৰু গীত সংগত কৰা হয় যিবোৰে প্ৰতিটো দৃশ্যৰ বাবে এক পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। নৃত্যশিল্পীসকলে ৰঙীন মগৰ সাজ-পাৰ আৰু অলংকাৰ পৰিধান কৰে আৰু সুন্দৰ অথচ শক্তিশালী শৈলীৰে খোজ দিয়ে যিয়ে আৱেগ, কাহিনী কথন আৰু ভক্তি প্ৰতিফলিত কৰে। নৃত্য, সংগীত আৰু গীতৰ সমন্বয়ে কাহিনীটোক জীৱন্ত কৰি তোলে আৰু উদ্‌যাপনৰ সৈতে সাংস্কৃতিক স্মৃতিৰ মিলন ঘটায়।

যদিও চোৰাঠীৰ উৎপত্তি মগৰসকলৰ মাজত হৈছিল, তথাপি ই গুৰুং, থাৰু, দৰাই আৰু কুমালৰ দৰে অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ মাজতো জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। বিভিন্ন অঞ্চলত এই নৃত্য নাচনিয়া, কাৰাং নৃত্য, মাৰুনী, নাচাৰী আৰু পাংডুৰে আদি বিভিন্ন নামেৰে জনাজাত। প্ৰতিটো সংস্কৰণতে ছন্দ, সঞ্চালন আৰু শৈলীৰ সামান্য পাৰ্থক্য থাকে।

ইতিহাস আৰু পৌৰাণিক কাহিনী

বহুকাল পূৰ্বে জয়সিংহে নামৰ এজন দয়ালু ৰজা আছিল। তেওঁ এজন ধাৰ্মিক আৰু ন্যায়পৰায়ণ শাসক আছিল যদিও তেওঁৰ কোনো সন্তান নাছিল। চৈধ্যগৰাকী ৰাণীক বিবাহ কৰাৰ পাছতো ৪০ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ নিঃসন্তান হৈ আছিল। ৰজাই বহুতো ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আৰু বলিদান দিছিল যদিও কোনোৱেই তেওঁক সন্তান সুখ দিব পৰা নাছিল। অত্যন্ত দুখী হৈ তেওঁ অৱশেষত নিজৰ সিংহাসন ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।

তেওঁৰ জ্ঞানী মন্ত্ৰী সুজনে তেওঁক বৈডামেৰ ৰাজকুমাৰী হেমাইটিক বিবাহ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। তেওঁ ৰজাৰ পঞ্চদশগৰাকী ৰাণী হয় আৰু সোনকালেই তেওঁলোকৰ এটি কন্যা সন্তান জন্ম হয়। ৰজা আনন্দিত হৈ জয়সী নামৰ এজন জ্যোতিষীক মাতি আনি শিশুটিৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰিবলৈ ক’লে। কিন্তু আন ঈৰ্ষাগ্ৰহণকাৰী ৰাণীসকলৰপৰা ভেটি লোৱা জয়সীয়ে ঘোষণা কৰিলে যে এই শিশুটিয়ে ৰজা আৰু ৰাজ্যলৈ দুৰ্ভাগ্য কঢ়িয়াই আনিব। বিপদৰ আশংকাত ৰজাক নবজাতকটিক পৰিত্যাগ কৰিবলৈ সৈমান কৰোৱা হ’ল। তেওঁ এজন সোণাৰীক এটা সোণৰ বাকচ সাজিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে আৰু শিশুটিক তাৰ ভিতৰত ভৰাই নদীত উটুৱাই দিলে।

নদীৰ নামনিত মাছ ধৰি থকা অৱস্থাত মালাৰে আৰু কুমালে নামৰ দুজন গাঁৱলীয়া লোকে সোণৰ বাকচটো বিচাৰি পালে। তাৰ ভিতৰত আছিল ধুনীয়া কেঁচুৱা ছোৱালীজনী। তেওঁলোকে নিজৰ মাজত ভাগ-বতৰা কৰিলে— মালাৰে বাকচটো ল’লে আৰু কুমালে কেঁচুৱাটো ল’লে। নিঃসন্তান আৰু দয়ালু কুমালে আৰু তেওঁৰ পত্নীয় অতি মৰমেৰে তাইক ডাঙৰ-দীঘল কৰিলে আৰু তাইৰ নাম দিলে ‘সুৰূপা’, যাৰ অৰ্থ হ’ল ‘সোণালী মুখী’।

ষোল্ল বছৰৰ পাছত চিকাৰলৈ যোৱাৰ সময়ত ৰজা জয়সিংহে পূৰ্ণবয়স্ক সুৰূপাক লগ পালে আৰু তাইৰ সৌন্দৰ্যত মোহিত হ’ল। তাই যে নিজৰ কন্যা সেই কথা ৰজাই জনা নাছিল। যেতিয়া তেওঁ সুৰূপাক বিবাহ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে, সুৰূপাই তেওঁক বাধা দিলে আৰু সত্যটো ফাদিল কৰিলে। ৰজা স্তম্ভিত হ’ল আৰু নিজৰ ভুল বুজিব পাৰি হেৰুৱা কন্যাক আনন্দৰে পুনৰ ৰাজপ্ৰাসাদলৈ আদৰি আনিলে, যি এতিয়া ৰাণী চোৰাঠী নামেৰে পৰিচিত। প্ৰতাৰক জ্যোতিষীজনক শাস্তি বিহি ৰাজ্যৰপৰা বহিষ্কাৰ কৰা হ’ল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:নেপালৰ সংস্কৃতি
হেলিকপ্টাৰ এলা

হেলিকপ্টাৰ এলা ২০১৮ চনৰ প্ৰদীপ সৰকাৰ পৰিচালিত, ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ এখন কমেডী-নাট্যধৰ্মী ছবি। ইয়াত কাজলে এগৰাকী উচ্চাকাংক্ষী গায়িকা আৰু একক মাতৃ হেলিকপ্টাৰ অভিভাৱক হিচাপে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ৰচনা মিতেশ শ্বাহ আৰু আনন্দ গান্ধীৰ। এইখন আনন্দ গান্ধীয়ে ৰচনা কৰা গুজৰাটী নাট বেটা কাগডোৰ আধাৰত নিৰ্মিত।

ছবিখনৰ প্ৰি-প্ৰডাকচন ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা আৰু মূল চিত্ৰগ্ৰহণ ২০১৮ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীৰ পৰা আৰম্ভ হয়।

সংগীত

ছবিখনৰ আৱহ সংগীত আৰু দুটা গীতৰ সংগীত ৰচনা কৰিছে ডেনিয়েল বি.জৰ্জে আৰু অন্যান্য গীতৰ সুৰ কৰিছে অমিত ত্ৰিবেদী আৰু ৰাঘৱ সাচাৰে। গীতৰ কথা লিখিছে স্বানন্দ কিৰকিৰে, আছমা নবিল আৰু শ্যাম অনুৰাগীয়ে। প্ৰথম গীত "মুম্মা কি পাৰচাই" ২০১৮ চনৰ ১৩ আগষ্টত মুক্তি পায়। দ্বিতীয়টো গীত "য়াদোঁ কি আলমাৰী" ২০১৮ চনৰ ২০ আগষ্টত মুক্তি পায়। ১৯৯৪ চনৰ প্ৰথমে আলিছা চিনাইয়ে গোৱা আৰু অনু মালিকে সুৰ কৰা বিজয়পথ ছবিখনৰ "ৰুক ৰুক ৰুক আৰে বাবা ৰুক" গীতটো এই ছবিখনৰ বাবে ৰাঘৱ সাচাৰে পালমী ঘোষৰ কণ্ঠত পুনৰ সৃষ্টি কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মহাদেৱ দেশাই

মহাদেৱ দেশাই (১ জানুৱাৰী ১৮৯২ – ১৫ আগষ্ট ১৯৪২) ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কাৰ্যকৰ্তা তথা ৰাষ্ট্ৰবাদী লেখক আছিল। তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধি এইকাৰণেই বেছি যে তেওঁ বহু সময়লৈ (প্ৰায় ২৫ বছৰ) জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীৰ ব্যক্তিগত সচিব আছিল।

জীৱন পৰিচয়

১৮৯২ চনৰ ১ জানুৱাৰীত চুৰাটৰ সৰস নামৰ এখন সৰু গাঁৱত মহাদেৱ দেশাইৰ জন্ম হৈছিল। ১৯১৭ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত গোধৰা নামে ঠাইত মহাত্মা গান্ধীৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম সাক্ষাত্ হৈছিল। ইয়াৰ পৰাই মহাদেৱ দেশাই বাপু আৰু তেওঁৰ আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে আৰু জীৱন পৰ্যন্ত ৰাষ্ট্ৰসেৱা কৰি ১৯৪২ চনৰ ১৫ আগষ্টত আগা খান পেলেচত নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে। মহাদেৱ দেশাইয়ে বাপুৰ ব্যক্তিগত সচিব হিচাবে কাম কৰি নিজৰ ডায়েৰীত ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ যি জীৱন্ত বৰ্ণন কৰিছে, সেইয়া অদ্ভুত। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সৈনিক আছিল। হসীদে এদীবৰ 'ইনচাইড ইণ্ডিয়া' নামৰ কিতাপখনৰ 'ৰঘুবৰ তুমকো মেৰী লাজ' নামৰ চতুৰ্থ অধ্যায়ত মহাদেৱ দেশাইৰ সুন্দৰ বৰ্ণন পোৱা যায়। বাপুৰ সৈতে ভাৰত ভ্ৰমণ তথা জেল যাত্ৰাৰ উপৰিও গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ মহাৰজাৰ নিমন্ত্ৰণত মহাত্মা গান্ধীৰ সৈতে মহাদেৱ দেশাইয়ে বাকিংঘম পেলেচ, ইংলেণ্ডলৈও যায়। মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁক নিজপুত্ৰ মানিছিল।

সেৱাগ্ৰাম

মহাদেৱ দেশাইয়ে সেৱাগ্ৰামত বাস কৰিছিল।

সাংবাদিকতা আৰু লিখন কাৰ্য

দ্যা ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট

১৯২১ চনত মহাদেৱ দেশাইয়ে এলাহাবাদৰ পৰা প্ৰকাশিত দ্যা ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট নামৰ বাতৰিকাকতখনৰ সৈতে জড়িত হয়। মতিলাল আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু জেললৈ যাৱলগীয়া হোৱাত মহাদেৱ দেশাইয়ে এই কাকতখনৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। মহাদেৱ দেশাই গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পাছত মহাত্মা গান্ধীৰ পুত্ৰ দেৱদাস গান্ধীয়ে এই কাকতখন প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয় আৰু দেশাইৰ পত্নী দুৰ্গাবেনে সক্ৰিয় সংযোগ দিয়ে।
মহাদেৱ দেশাই হৰিজন নামৰ আন এখন বাতৰিকাকতৰো সম্পাদক আছিল আৰু ১৯২৪ চনত নৱজীৱনৰ সম্পাদক আছিল।

লিখন কাৰ্য

খান আব্দুল গফ্ফৰ খানৰ ওপৰত কিতাপ ৰচনা
নৱজীৱনৰ বাবে ডায়েৰী লিখন
লৰ্ড মাৰ্লীৰ ৰচনাৰাজি গুজৰাটী ভাষালৈ অনুবাদ
২০টা খণ্ডত ৰচিত মহাদেৱ দেশাইৰ ডায়েৰী
গুজৰাটী ভাষাত লিখা মহাত্মা গান্ধীৰ আত্মকথা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ
জৱাহৰলাল নেহৰু ৰ আত্মকথা গুজৰাটীলৈ অনুবাদ

মৃত্যু

১৯৪২ চনৰ ৮ আগষ্টত মুম্বাইৰ গোৱালিয়ৰ টেকৰ পথাৰত নিজৰ ঐতিহাসিক ভাষণত মহাত্মা গান্ধীয়ে "ভাৰত এৰা - কৰা নহলে মৰা" শ্লোগান দিছিল। ৯ আগষ্টত পুৱাই মহাত্মা গান্ধী, সৰোজিনী নাইডু আৰু মহাদেৱ দেশাইক ইংৰাজে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আগা খান পেলেচত বন্দী কৰি থয়। অৱশেষত ১৫ আগষ্টত মহাদেৱ দেশাইৰ এই কাৰাগাৰতেই মৃত্যু হয়।

মহাদেৱ দেশাইৰ সমাধি

]] আৰু মহাদেৱ দেশাইৰ সমাধি
মহাদেৱ দেশাইৰ মৃত্যুৰ পাছত মহাত্মা গান্ধীৰ ইচ্ছানুসৰি আগা খান পেলেচত তেওঁৰ সমাধি নিৰ্মাণ কৰা হয়। এই সমাধিত ওম আৰু ক্ৰছ চিহ্ন অংকন কৰা হৈছে। মহাদেৱ দেশাইৰ মৃত্যুৰ এবছৰ পাছত মহাত্মা গান্ধীৰ পত্নী কস্তুৰবা গান্ধীৰ স্বৰ্গবাস হয় আৰু কস্তুৰবা গান্ধীৰ সমাধিয়ো মহাদেৱ দেশাইৰ সমাধিৰ কাষতেই নিৰ্মাণ কৰা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
চন্দ্ৰক নমাই অনা

চন্দ্ৰক নমাই অনা (ইংৰাজী: Drawing down the Moon), যাক 'দেৱীক নমাই অনা' বুলিও জনা যায়, হৈছে বহুতো সমসাময়িক ৱিকা (Wicca) পৰম্পৰাৰ এক কেন্দ্ৰীয় ধৰ্মীয় ৰীতি। এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত এদল উপাসকৰ উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকী এক সন্মোহিত অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰে আৰু চন্দ্ৰৰদ্বাৰা প্ৰতীকিত দেৱী বা ত্ৰি-দেৱীক তেওঁৰ দেহত প্ৰৱেশ কৰি তেওঁৰ মুখেৰে কথা ক’বলৈ অনুৰোধ জনায়। উচ্চ পুৰোহিতজনে দেৱীৰ আত্মাক আহ্বান জনাই উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকীক সহায় কৰিব পাৰে। তেওঁৰ সন্মোহিত অৱস্থাৰ সময়ত দেৱীয়ে উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকীৰ জৰিয়তে কথা কয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

ইতিহাস

এই নামটো সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ এক প্ৰাচীন গ্ৰীক ফুলদানীৰ চিত্ৰৰপৰা আহিছে, য’ত দুজনী মহিলা আৰু চন্দ্ৰক দেখুওৱা হৈছে।

ই ক্লডিয়ানৰ ফাৰ্ষ্ট বুক এগেইনষ্ট ৰুফিনাচৰ ১৪৫ নম্বৰ শাৰীৰপৰাও আহিব পাৰে। মেগেৰা নামৰ এগৰাকী এৰিনিজে এজন বৃদ্ধৰ বেশত ৰুফিনাচক কৈছিল:

প্ৰাচীন কালত থিচেলীৰ গ্ৰীক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী এগ্লাউনিচ আৰু থিচেলিয়ান ডাইনীসকলে চন্দ্ৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। এটা বৰ্ণনা অনুসৰি: "যদি মই চন্দ্ৰক আদেশ দিওঁ, তেন্তে ই নামি আহিব; আৰু যদি মই দিনটো ধৰি ৰাখিব বিচাৰোঁ, তেন্তে নিশা মোৰ মূৰৰ ওপৰত ৰৈ যাব..."

আধুনিক ৱিকা পৰম্পৰাত এই অভ্যাসটো গাৰ্ডনেৰিয়ান আৰু ককৰেনিয়ান ধৰ্মীয় ৰীতিৰ অংশ। যদিও কেইবাটাও ৱিকা পৰম্পৰাই এই ৰীতিটোৰ বিভিন্ন ৰূপ অনুশীলন কৰিব পাৰে, ইয়াৰ আধুনিক ৰূপটো সম্ভৱতঃ 'গাৰ্ডনেৰিয়ান ৱিকা'ৰপৰা আৰম্ভ হৈছিল। আধুনিক অনুষ্ঠানৰ সময়ত উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকীয়ে 'চাৰ্জ অফ দ্য গড্ছ' নামৰ পাঠ এটা পাঠ কৰিব পাৰে।

মেল ডি ফেবাৰে এই ৰীতিটোক মনোবিশ্লেষণমূলক দৃষ্টিভংগীৰে সুৰক্ষামূলক-মাতৃ আৰ্হিৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হোৱাৰ প্ৰয়াস বুলি ব্যাখ্যা কৰিছে।

বৰ্তমান সময়ত কিছুমান একক ৱিকা উপাসকেও এই ৰীতিটো পালন কৰে। তেওঁলোকে সাধাৰণতে পূৰ্ণিমাৰ পোহৰত 'দেৱী ভংগিমা'ত (দুয়োখন হাত ওপৰলৈ তুলি 'Y' আকৃতি কৰি) থিয় হৈ মন্ত্ৰ পাঠ কৰে।

ছপা মাধ্যমত এই ৰীতি

"ড্ৰয়িং ডাউন দ্য মুন" (Drawing Down the Moon) হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজহুৱা অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ (NPR) সাংবাদিক মাৰ্গট এডলাৰৰ এখন কিতাপৰোঁ শিৰোনাম, যিখন ১৯৭৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। এডলাৰে লিখিছে:

...এই ৰীতিটোত পুৰোহিতে পুৰোহিতানীগৰাকীৰ দেহত দেৱী বা ত্ৰি-দেৱীক আহ্বান কৰে, যাক চন্দ্ৰৰ বিভিন্ন অৱস্থাৰদ্বাৰা প্ৰতীকিত কৰা হয়। তেওঁ হাজাৰ নামেৰে পৰিচিত... কিছুমান ৰীতিত পুৰোহিতানীগৰাকী সন্মোহিত অৱস্থাত থাকে আৰু কথা কয়; আন কিছুমানত এইটো এটা আনুষ্ঠানিক নাটকীয় কথোপকথনৰ দৰে হয় য’ত পুৰোহিতানীগৰাকীয়ে দেৱীৰ ভূমিকা লৈ কথা কয়। দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে পুৰোহিতানীগৰাকীয়ে দেৱীৰ মানৱীয় ৰূপ হিচাপে কাম কৰে।

লগতে চাওক

এডৰ্চিজম (Adorcism)

তথ্যসূত্ৰ

অধিক পঢ়ক

Margot Adler Drawing Down the Moon, Viking Press, 1997, ISBN 0-14-019536-X
Starhawk, The Spiral Dance, 20th Anniversary Edition, Harper, San Francisco, 1999, ISBN 0-06-251632-9

বাহ্যিক সংযোগ

চন্দ্ৰক নমাই অনা (গাৰ্ডনেৰিয়ান বুক অৱ শ্বেডোজৰ পৰা)

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:চন্দ্ৰ সম্পৰ্কীয় মিথ
ৰাজিনী গাবাৰা পূজা

ৰাজিনী গাবাৰা পূজা ডিমাছাসকলৰ এক লোক উৎসৱ। এইগৰাকী দেৱীৰ জনপ্ৰিয় নাম ৰণচণ্ডী দেৱী। ৰণচণ্ডী এখন দৈৱপ্ৰাপ্ত তৰোৱাল। এইখন তৰোৱাল এটি সাপৰ পৰা সৃষ্টি হৈছে বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে। তৰোৱালখনৰ সৈতে এটি জনশ্ৰুতি বিজড়িত হৈ আছে। "দিকপতি"য়ে সপোনত প্ৰাপ্ত তৰোৱালখন ৰণচণ্ডী মন্দিৰত স্থাপন কৰে বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে।

"দিকপতি"ৰ বিষয়ে "তিৱা সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা" দ্বিতীয় খণ্ডত উল্লেখ কৰা আছে। উল্লিখিত দিকপতি ত্ৰিলোচন ৰজাৰ পুত্ৰ আৰু ত্ৰিলোচনৰ পিতাকৰ নাম ত্ৰিপুৰ। এওঁ ত্ৰিবেগ ৰাজ্যৰ পঞ্চদশজন ৰজা। এই পূজাত কুলৰ দেৱতাৰ পূজা'কুনাঙে'(গাওঁবুঢ়া)কৰিব লাগে। ৰাইজে তেওঁকহে এই পূজা কৰিবলৈ মনোনীত কৰে।

প্ৰতি বছৰে নতুন খেতি কৰাৰ আগতে ৰাজিনী গাবাৰা আৰু হৰণী গাবাৰা পূজা পালন কৰে।পূজাৰ দোকমোকালিতে গা-পা ধুুই পৱিত্ৰ মনে ন বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি গাঁৱৰ প্ৰৱেশ পথ বন্ধ কৰি দিয়ে। কুনাঙে দুডাল বাঁহ গছ ক্ৰছ কৰি অৰ্ধবৃত্তাকাৰত মাাটিত পোতে। তেওঁ কণী এটি ভাঙি তাত ছটিয়াই দিয়ে। বলিকটা দাৰে সাতটি ঘাপ মাৰে। ডুলুুৱে গাাঁৱৰ এটা মূৰৰ পৰা আন এটি মূৰলৈ 'গেনা' পালন কৰিবলৈ জাননী প্ৰেৰণ কৰে। 'গেনা' শব্দটো আদিভাষাৰ। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল উৎসৱৰ কেইদিন কোনেও কৃষিকৰ্ম, ধান খুন্দা আদি কৰিব নোৱাৰে। পথৰ সন্মুখত এটা বাঁহৰ খুটা পুতি গাঁৱলৈ অহাৰ পথ বন্ধৰ জাননী দিয়ে। ওলোমাই ৰখা জাননী দেখিও যদি কোনো মানুহ গাঁৱত প্ৰৱেশ কৰে,তেওঁক সমুচিত দণ্ড বিহাৰ ব্যৱস্থা আছে। এই পূজাৰ পদ্ধতি অন্যান্য পূজাৰ  দৰেই। মূল পূজা দিনৰ বেলা হয়। গঞা ৰাইজে ভোজ ভাত খাই শেষ কৰাৰ পাছত ৰাতি পূজাৰ বাবে আয়োজন কৰে। ফুটুকলানিৰ মাজত এই পূজাৰ বাবে স্থান নিৰ্বাচিত কৰি লয়। কোনো মহিলাই বা কিশোৰীয়েও এই পূজা কাৰ্য চাব নেপায়। ৰাজিনী গাবাৰা পূজাৰ সময়ত কোনো মানুহে ভুলতো গাঁৱত প্ৰৱেশ কৰিব নাপায়। এনে ৰীতি ভঙ্গকাৰীক সেই গাঁৱত আগন্তুক কৃষ্ণ পক্ষলৈকে নজৰ বন্দী কৰি ৰখা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
ৱানজিৰু কিহোৰো

ৱানজিৰু কিহোৰো (; ৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৩ – ১২ অক্টোবৰ ২০০৬) কেনিয়াৰ এগৰাকী অৰ্থনীতিবিদ, লেখিকা আৰু নাৰীবাদী কৰ্মী আছিল৷ ডেনিয়েল আৰাপ মইৰ শাসনকালত কেনিয়াবাসীক কাৰাগাৰত বন্দী কৰাৰ প্ৰতিবাদত তেওঁ প্যান-আফ্ৰিকান মহিলা সংগঠন আকিনা মামা ৱা আফ্ৰিকা (AMwA) আৰু কেনিয়াত ৰাজনৈতিক বন্দীসকলক মুক্তিৰ বাবে (CRPPK)ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

কিহোৰোৱে নিউয়ৰ্কৰ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে কৰ্মজীৱনত লিডছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উন্নয়ন অধ্যয়নত এম এ আৰু পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০০২ চনত নতুন কিবাকি চৰকাৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ সময়ত তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে কেনিয়ালৈ উভতি যায়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ স্বামী আৰু চাৰিটা সন্তান: ৱাংগুই, পাম্বানা, আমাণ্ডলা আৰু ৱাইৰিমুক এৰি থৈ যায়।

তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়ত দ্য গাৰ্ডিয়ানে মন্তব্য কৰিছিল যে "ৱানজিৰু কিহোৰোৰ দৰে পৰিচিত আফ্ৰিকান মহিলা কমেইহে আছে"।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কেনিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
নশ্যা শ্বেখ

নশ্যা শ্বেখ ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যৰ উত্তৰ প্ৰান্তত পোৱা এটা মুছলমান সম্প্ৰদায়। উত্তৰ বাংলাদেশ আৰু অসমৰ গোৱালপাৰা দুয়োখন ঠাইৰে লোকৰ লগত সাংস্কৃতিক আৰু ভাষিক দিশত তেওঁলোকৰ মিল আছে। এই সম্প্ৰদায়ৰ সামান্যসংখ্যক চুবুৰীয়া ৰাজ্য বিহাৰতো দেখা যায়, য’ত তেওঁলোকক বাঙালী শ্বেখ বুলি জনা যায়। এই গোটটো আদিবাসীসকলৰ বংশধৰ যিসকলক সামূহিকভাৱে কোচ বুলি কোৱা হৈছিল, যিসকলে হিন্দু সমাজত অনুকূল স্থান লাভ কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ৰাজবংশী মুছলমান নামেৰে পৰিচিত হৈছিল। এওঁলোক কোচ জনগোষ্ঠীৰ সৈতে সমজাতীয় আৰু দ্বিভাষিক, বাংলা আৰু সূৰ্যপুৰী দুয়োটা ভাষা কয়।

উৎপত্তি

নশ্যাসকলৰ উৎপত্তি উত্তৰ পশ্চিম বংগৰ কোচ লোকসকলৰ খিলঞ্জীয়া সম্প্ৰদায়ৰপৰাই হোৱা বুলি পোৱা যায় যদিও ইয়াৰে কিছুমান মেচ সম্প্ৰদায়ৰ লোকো আছে। দুইৰপৰা তিনি শতিকাতকৈও অধিক সময় ধৰি তেওঁলোক ইছলামলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল বুলি কোৱা হয় আৰু নশ্যাসকলে এতিয়াও তেওঁলোকৰ প্ৰাক-ইছলামিক অতীতৰ বহু সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য ধৰি ৰাখিছে। উদাহৰণস্বৰূপে তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰা পীৰসকল তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ বিশ্বাসৰ ধাৰাবাহিকতাৰ অংশ আছিল। বিশ্বায়নৰ বাবে নতুন প্ৰজন্মৰ বহু ইছলামিক হৈ উঠিছে যদিও সম্প্ৰদায়টোৰ বেছিভাগ মানুহেই মুছলমান সংস্কৃতি অনুশীলন নকৰে। ঐতিহাসিক প্ৰমাণৰপৰা দেখা যায় যে উত্তৰ বংগৰ জনসংখ্যাৰ এটা অংশই এই অঞ্চলটো বখতিয়াৰ খিলজীৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকাৰ সময়ৰপৰাই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰথম ধৰ্মান্তৰিত হোৱা কিছুমান আছিল মুখিয়াল আলী মেচ আৰু কালা পাহাৰ। পৰম্পৰা অনুসৰি ধৰ্মান্তৰিত কেইবাটাও বংশৰ চুফী সন্ত যেনে টৰছা পীৰ, পাগলা পীৰ, শ্বাহ ফকিৰ চাহাব আৰু শ্বাহ গাৰী চাহাব আদি বুলি কোৱা হয়।

ৰাজনৈতিকভাৱে সম্প্ৰদায়টোৱে প্ৰতিষ্ঠানটোক সমৰ্থন কৰিয়েই আছে - সেয়া কোচবেহাৰৰ ৰজা হওক, বিভাজনৰ সময়ত কংগ্ৰেছ হওক, বা বাওঁ মৰ্চা আৰু তৃণমূল কংগ্ৰেছেই হওক ক্ষমতাৰ সময়ছোৱাত হওক।

নশ্যাসকল এসময়ত যথেষ্ট পৰিমাণৰ মাটিৰ মালিক আছিল, সাধাৰণতে জোটেদাৰ বুলি জনাজাত। এই শ্ৰেণীৰ তলত মজলীয়া আকাৰৰ কৃষকৰ যথেষ্ট স্তৰ আছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ লগে লগে বৃহৎ বাগিছাসমূহ বিভক্ত হ’ল। উত্তৰ পশ্চিম বংগৰ কৃষিক্ষেত্ৰত এই সম্প্ৰদায়ৰ অৱদান যথেষ্ট, নশ্যায় পাট, ধঁপাত আৰু ধান খেতি কৰে।

এটা সম্প্ৰদায় হিচাপে নশ্যাসকল এসময়ত কঠোৰভাৱে অন্তৰ্বিবাহী আছিল যদিও মূলসুঁতিৰ বঙালী মুছলমানৰ সৈতে তেওঁলোকৰ বিবাহে তেওঁলোকক বঙালী সংস্কৃতিৰ অধিক ওচৰলৈ লৈ গৈছিল। তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক ৰূপ ৰাজবংশী মানুহতকৈ বঙালীৰ লগত বেছি মিল থকা যেন লাগে। বেপাৰী, প্ৰমাণিক, সৰকাৰ আৰু শ্বেখ আদি বংশত বিভক্ত। এই বংশৰ প্ৰতিটো গোটে আন্তঃবিবাহ কৰে। এই সম্প্ৰদায়টোৱে মূলতঃ চুন্নী ইছলামৰ হানাফি স্কুল অনুসৰণ কৰে। কোচবেহাৰ, জলপাইগুৰি, দাৰ্জিলিং, আৰু দিনাজপুৰ (উত্তৰ আৰু দক্ষিণ) জিলাত কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে। চুবুৰীয়া বেহাৰৰ পূৰ্ণিয়া সংমণ্ডলতো ইহঁতক বাঙালী শ্বেখ বুলি জনা যায়।

জনগোষ্ঠীটোৱে নিজাকৈ ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক সংগঠন উত্তৰ বংগো অংগ্ৰসৰ মুছলিম সংগ্ৰাম সমিতি গঠন কৰি সমাজৰ বাবে হেঁচা গোট হিচাপে কাম কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়