ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিবি ৰাজিন্দৰ কৌৰ

বিবি ৰাজিন্দৰ কৌৰ (১৭৩৯–১৭৯১), যাক ৰাজিন্দন বা ৰাজিন্দ্ৰন বুলিও কোৱা হয়, পাটিয়ালাৰ এগৰাকী শিখ ৰাজকুমাৰী আছিল।কৌৰ আছিল পাটিয়ালাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰথম ৰজা আলা সিঙৰ নাতিনী আৰু পাটিয়ালাৰ ৰাজা-ই-ৰাজগান আৰু দ্বিতীয় শাসক অমৰ সিঙৰ প্ৰথম ভতিজাক।

জীৱনী

ভূমি সিংহৰ কন্যা ৰাজিন্দৰ কৌৰৰ জন্ম হৈছিল ১৭৩৯ চনত। শিণ্ডেৰ সৈতে কৌৰৰ বন্দোবস্ততাই আন এজন মাৰাঠা নেতা ৰানে খানৰ উদ্দেশ্যকো সফলতাৰে বিফল কৰি পেলায়, যিয়ে পাটিয়ালা আৰু আন শিখ নেতাসকলৰ ক্ষমতা হ্ৰাস কৰাত ব্যৰ্থ হয় আৰু তেওঁলোকৰপৰা স্থায়ী শ্ৰদ্ধাঞ্জলি উলিয়াব নোৱাৰিলে।
১৭৯০ চনত মাৰাঠা সেনাপতি ৰাণী খানে পাটিয়ালাক ছয় লাখ টকাৰ ধন পৰিশোধ কৰি আন শিখ মুখিয়ালসকলৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰাত সহায় কৰে। পাটিয়ালাৰ দিৱান আছিল দিৱান নানু মালে এই ধন দিবলৈ সন্মত হৈছিল যদিও পিছলৈ তেওঁ ধন ত্যাগ কৰিছিল। এইদৰে ৰাণী খানৰ সৈন্যই পাটিয়ালাক আক্ৰমণ কৰে যদিও ৰাজিন্দ্ৰনে মাৰাঠা জেনেৰেলক আশ্বস্তু কৰে যে দিৱানে দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰাটো নিশ্চিত কৰিব। কিন্তু ৰাজিন্দ্ৰনে নানু মালক পে-আপ কৰিবলৈ পতিয়ন নিয়াব নোৱাৰিলে, এইদৰে ৰাণী খানে নানু মাল, ৰাজিন্দ্ৰন, দেৱী দিত্তা (নানু মালৰ পুত্ৰ), আৰু ৰায় আহমদক জাগ্ৰাওণৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰি পানীপটলৈ যাত্ৰা কৰিবলৈ বাধ্য কৰে। কিন্তু ৰায় আহমদে পানীপাটত ষড়যন্ত্ৰৰ জৰিয়তে পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু ধন লাভৰ উদ্দেশ্যে নানু মালক মুকলি কৰি দিয়া হয়। কিন্তু ৰাজিন্দ্ৰন আৰু দেৱী দিত্তক মুক্তিপণ হিচাপে মথুৰাত কাৰাগাৰত বন্দী কৰি ৰখা হৈছিল যদিও অৱশেষত যেতিয়া নানু মালে প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া ধন পৰিশোধ কৰিলে তেতিয়া তেওঁলোকক মুকলি কৰি দিয়া হয়।

১৭৯১ চনত গোপাল ৰাও মাৰাঠাই পানীপাট দখল কৰে আৰু ধনৰ প্ৰয়োজনত পটিয়ালাৰপৰা ধন দাবী কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ৰাণী ৰাজিন্দৰ কৌৰ আৰু ননু মালে মাৰাঠাক আঠ লাখ টকা দিবলৈ সন্মত হয় কিন্তু যেতিয়া নানু মালে প্ৰয়োজনীয় ধন লাভ কৰিবলৈ পাটিয়ালালৈ যাবলৈ চেষ্টা কৰে, তেতিয়া সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যে তেওঁ অত্যন্ত অবিশ্বাস্য আৰু সেয়েহে তেওঁক ৰাজিন্দৰ কৌৰৰ সৈতে কাৰাগাৰত ভৰোৱা হয়। গোপাল ৰাৱে শেষত ৰাভলোজী সিন্ধিয়া আৰু জীৱ দাদাৰ অধীনত ১০,০০০ সৈনিকৰ সৈন্যবাহিনী শিখসকলক আক্ৰমণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে আৰু মাৰাঠাসকলক সহায় কৰিবলৈ অউধৰ নবাবে সৈন্যও পঠিয়াই দিয়ে। কিন্তু ৰাজিন্দৰ কৌৰে ইংৰাজৰ জৰিয়তে তেওঁ আৰু নানু মালৰ মুক্তিৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হ'বলৈ সক্ষম হয়। পিছলৈ জেনেৰেল পিয়েৰ কুইলিয়াৰ-পেৰনে পাটিয়ালাক আক্ৰমণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। সেনাপতিজনে কৰ্ণাল পোৱাৰ পিছত তেওঁ পাটিয়ালাৰ ৰাজা চাহিব সিংহ, জিন্দৰ ৰাজা ভাগ সিংহ, থানেছৰৰ ভংগা সিংহ আৰু কাইথালৰ লাল সিঙক তেওঁক কৰ আনিবলৈ দাবী জনায়, অৱশ্যে তেওঁলোকে সকলোৱে তেওঁক নাকচ কৰিলে গতিকে তেওঁ শিখ মুখিয়ালসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ বাবে সাজু হ'ল। যুদ্ধৰ বাবে সাজু হোৱাৰ অংশ হিচাপে পেৰনে শিখ ৰাজ্য থানেছাৰ আক্ৰমণ কৰিবলৈ কুঞ্জৰ গুলশ্বাৰ খানে ১০,০০০ মুছলমান অশ্বাৰোহীক যোগান ধৰিছিল। থানেছৰৰ ভংগা সিঙে পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু পাটিয়ালাত আশ্ৰয় লয়। পেৰন আৰু চিছ-ছাটলেজ শিখসকলৰ মাজৰ উত্তেজনা ৰাণী ৰাজিন্দৰ কৌৰৰ কূটনৈতিক প্ৰচেষ্টাত নিস্তব্ধ হৈ পৰে।

পাটিয়ালাৰ চাহিব সিঙে ভাল নাপালে যে ৰাজিন্দৰ কৌৰে পেৰনৰ সৈতে পৰিস্থিতি কেনেকৈ নিস্তব্ধ কৰি পেলাইছিল আৰু তেওঁক লগ ধৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত ৰাণী ৰাজিন্দৰ কৌৰ দুখ লাগিল আৰু ১৭৯১ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিখ মহিলা যোদ্ধা
আৰানমুলা কান্নাড়ি

আৰানমুলা কান্নাড়ি (, মানে Aranmula mirror বা আৰানমুলা দাপোন) হল এক প্ৰকাৰৰ হস্তজাত ধাতৱ দাপোন। এই দাপোন কেৱল ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ আৰানমুলা গাৱত তৈয়াৰ কৰা হয়।

বিৱৰণ

এই দাপোনৰ সন্মুখৰ তল স্বচ্ছ আৰু পিছফালৰ তলত ধাতুৰে নিৰ্মিত আৰু এখন দাপোন থাকে। এই দাপোন প্ৰস্তুত কৰা শিল্পীসকলক বিশ্বকৰ্মা বোলে। আৰানমুলা কান্নাড়িৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্যত ব্যৱহাৰ হোৱা উপাদানসমূহৰ বিষয়ে কেৱল বিশ্বকৰ্মাসকলে জানে। কাৰণ ইয়াৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালী পাৰিবাৰিক গোপনীয়তা হিচাপে পৰিয়ালত চলি আহিছে। ধাতুবিজ্ঞানৰ বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে এই দাপোনত টিন আৰু তাম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। টিন আৰু তামৰ সঠিক মিশ্ৰণৰ মাধ্যমত এই আয়না তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত যেতিয়ালৈকে দাপোনত স্বচ্ছ প্ৰতিবিম্ব গঠন নহয় তেতিয়ালৈকে আৰানমুলা কান্নাড়িক পলিচ কৰা হয়।

ব্যৱহাৰ

সাধাৰণ দাপোন হিচাপে আৰানমুলা কান্নাড়িক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কইনাৰ বিদায় সময়ত বিভিন্ন উপকৰণৰ লগত এই দাপোনো দিয়া হয়। কেৰালাৰ এই ধাতৱ দাপোন ঐতিহ্যৰ ইতিহাস বহন কৰিছে আৰু এই আয়নাক সৌভাগ্যৰ প্ৰতীক হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়

বাহ্যিক সংযোগ

aranmulakannadi.org
aranmulamirror.com
Explore Rural India

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:সঁজুলি
শ্বাফিকা কুৰেইছি

শ্বাফিকা কুৰেইছি এগৰাকী আফগান মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী।২০১০ চনৰ পৰা তেওঁ এগৰাকী আৰক্ষী কৰ্ণেল আৰু আফগানিস্তানৰ স্বৰাজ মন্ত্ৰালয়ৰ ভিতৰত লিংগ, মানৱ আৰু শিশু অধিকাৰৰ সঞ্চালিকা। তেওঁ আফগান ৰাষ্ট্ৰীয় লিংগ নিযুক্তি কৌশলৰ ওপৰত এটা কৰ্মগোট প্ৰতিষ্ঠা আৰু নেতৃত্ব দিয়ে, যাৰ লক্ষ্য আছিল ৫,০০০ মহিলাক স্বৰাজ মন্ত্ৰালয়ত কাম কৰোৱা আৰু স্বৰাজ মন্ত্ৰালয়ক আফগানিস্তানৰ মহিলাসকলৰ বাবে সেৱা আগবঢ়োৱাত সহায় কৰা।তেখেতে কৰ্মৰত মহিলাসকলৰ বাবে অধিক সুবিধা যেনে-শিশুৰ যত্ন, স্বাস্থ্যসেৱা, প্ৰসূতিৰ যত্ন, নিৰাপত্তা আৰু দক্ষতা প্ৰশিক্ষণৰ বাবেও কাম কৰিছিল। বছৰ বছৰ ধৰি অন্যায়ৰ সন্মুখীন হোৱা আফগান ৰাষ্ট্ৰীয় আৰক্ষীত কৰ্মৰত মহিলাসকলক তেওঁ পদোন্নতি প্ৰদান কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০১১ চনৰ হিচাপত তেওঁ আফগানিস্তানৰ আটাইতকৈ জ্যেষ্ঠ আৰক্ষী মহিলা আছিল।

আফগানিস্তানত তালিবান শাসনৰ সময়ত ১৯৯০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা ২০০১ চনলৈকে কুৰেইছিয়ে তেওঁৰ কামত বাধা লাভ কৰিছিল৷

২০১০ চনত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সাহস বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:আফগানিস্তানৰ ব্যক্তি
বোম্বাইলা দেৱী লাইশ্ৰাম

বোম্বাইলা দেৱী লাইশ্ৰাম (; জন্ম: ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৫)
এগৰাকী খ্যাতনামা ভাৰতীয় মহিলা আৰ্চাৰী খেলুৱৈ। তেওঁ ২০০৭ চনৰ পৰা বিভিন্ন আন্তঃজাৰ্তিক প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে। মণিপুৰৰ পশ্চিম ইম্ফলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা বোম্বাইলায়ে ১৯৯৭ চনত জাতীয় স্তৰত প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

বোম্বাইলা দেৱী ২০০৮ বেইজিং অলিম্পিকত মহিলাৰ ব্যাক্তিগত আৰু দলগত বিভাগত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। দলগত বিভাগত যোগ্যতা অৰ্জন কাৰী ৰাউণ্ডত তেওঁ দোলা বেনাৰ্জী আৰু প্ৰণিঠা ওয়াধিনেনীৰ লগত ষষ্ঠ স্থান অৰ্জন কৰে। ৰাউণ্ড অফ চিক্সটিনত তেওঁলোক জয়ী হয়। কিন্তু কুৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত চীনৰ বিৰুদ্ধে ২০৬-২১১ পইণ্টত পৰাস্ত হয়। বেইজিং অলিম্পিকত ব্যাক্তিগত বিভাগত যোগ্যতা অৰ্জন কাৰী ৰাউণ্ডত তেওঁ ২২ তম স্থানত শেষ কৰে। কিন্তু ৰাউণ্ড অফ চিক্সটিনত ফৰত পোলেণ্ডৰ ইয়োনা আমেৰিকানকিউজেকৰ বিৰুদ্ধে ১০১-১০৩ পইণ্টত হাৰ মানে।
২০১২ চনৰ ৩০ জুলাইত লণ্ডন অলিম্পিকত মহিলাৰ ব্যাক্তিগত ৰিকাৰ্ভ বিভাগত মেক্সিকোৰ এইডা ৰোমানৰ ওচৰত ২-৬ পইণ্টত হাৰি বোম্বাইলা দেৱী লাইশ্ৰাম দ্বিতীয় ৰাউণ্ডৰ পৰা বাহিৰ হয়। দলগত বিভাগত ভাৰতীয় মহিলাদল প্ৰথম ৰাউণ্ডত ডেনমাৰ্কৰ ওচৰত ২১০-২১১ পইণ্টত হাৰি প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা বাহিৰ হয়।

তেওঁ ২০১৬ ৰিঅ' অলিম্পিকৰ যোগ্যতা অৰ্জনকাৰী ভাৰতীয় দলৰ সদস্যা। ৰিঅ'ত লক্ষ্মীৰাণী মাঝি, বোম্বাইলা দেবী আৰু দীপিকা কুমাৰীকলৈ গঠিত ভাৰতীয় মহিলা ৰিকাৰ্ভ দলে স্থান নিৰ্ণায়ক ৰাউণ্ডত সপ্তম স্থান দখল কৰে। তেওঁলোকে ৰাউণ্ড অফ চিক্সটিন মেচত কলম্বিয়াক হৰুৱাই অন্তিম আঠত স্থান লাভ কৰে যদিও কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত ৰাছিয়াৰ হাতত পৰাস্তহৈ অলিম্পিকৰ পৰা বিদায় লয়।

২০১৬ ৰিঅ' অলিম্পিকত মহিলাৰ ব্যাক্তিগত বিভাগত বোম্বাইলা দেৱী অষ্ট্ৰিয়াৰ লৰেন্স বলডিফৰ মুখোমুখি হয় আৰু ৬-২ পইণ্টত মেচ জিকি পৰৱৰ্তী ৰাউণ্ডত প্ৰৱেশ কৰে। ৰাউণ্ড অফ থাৰ্টি টুত চাইনীজ তাইপেইৰ ছিই-চিয়া লিনক ৬-২ পইণ্টত হেৰুৱাই ৰাউণ্ড অফ চিক্সটিনত প্ৰৱেশ কৰে। পৰৱৰ্তী কালত তেওঁ ৰাউণ্ড অফ চিক্সটিনত মেক্সিকোৰ আলেকজেড্ৰিয়া ভালেন্সিয়াৰ বিৰুদ্ধে ২-৬ পইণ্টত পৰাজিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধনুৰ্বিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী‎
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
হৰেকলা হাজাব্বা

হৰেকলা হাজাব্বা কৰ্ণাটকৰ মাংগালোৰ নিবাসী এজন ভাৰতীয় কমলা বেপাৰী, যি তেওঁৰ সৰু ব্যৱসায়টোত উপাৰ্জিত টকাৰে নিজৰ গাঁৱত এখন স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ এই প্ৰশংসনীয় প্ৰচেষ্টাৰ বাবে, ২০২০ চনত, তেওঁক ভাৰতৰ চৰকাৰে চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ

হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ, সুকুমাৰ বৰকাইথে ৰচনা কৰা এখন হাতীৰ বিষয়ক পুথি। ইয়াৰ মূল সংস্কৃত গজেন্দ্ৰ চিন্তামণি। আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহ (১৭১৩-১৭৪৫) আৰু বৰৰজা ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ ৰাজ অনুগ্ৰহত হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ ৰচনা কৰা হৈছিল। ইয়াত হাতীৰ ব্যৱস্থাপনা, ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু চিকিৎসাৰ বিষয়ে বিস্তৃত সচিত্ৰ বৰ্ণনা আছে। ইয়াৰ চিত্ৰ সমূহৰ বাবে হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ বিশেষভাৱে জনাজাত।

হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ গভীৰভাৱে অধ্যয়ন, পৰ্যবেক্ষণ আৰু পাৰম্পৰিক সমলৰ সহায়ত ৰচনা কৰা হৈছিল। হাতী ৰজাৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱ আছিল। যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ বাদেও ক্ষমতাৰ প্ৰতীক হিচাপেও হাতীৰ মহত্ব আছিল। পশু চিকিৎসা বিষয়ক এইখন অমূল্য গ্ৰন্থ।

১৭৩৪ চনত সুকুমাৰ বৰকাইথে অনুবাদ কৰা ‘হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ-সাৰসংগ্ৰহ’ পুথিখন পাছত প্ৰায় অবিকৃত ৰূপত পোৱা গৈছে। তাত থকা ব্যাখ্যামূলক চিত্ৰসমূহো বৰ যত্নসহকাৰে অংকন কৰা হৈছিল। এই কিতাপখন অসম প্ৰকাশন পৰিষদে ১৯৭৬ চনত প্ৰতাপচন্দ্ৰ চৌধুৰীৰ সম্পাদনাত একেই ৰূপত পুনৰ প্ৰকাশ কৰে।

বিষয়বস্তু

আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহ আৰু ৰাণী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ অনুৰোধত সুকুমাৰ বৰকাইথে হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ ৰচনা কৰিছিল। ৰাজ অনুগ্ৰহত ৰচনা কৰা বাবে ইয়াৰ বিষয়বস্তু মূলতঃ ৰাজ্যৰ স্থিতিৰ দৃষ্টিভংগীৰে লিখা হৈছিল। ৰাজ্যৰ বাবে কোনবোৰ হাতী উপযুক্ত, কেনেকৈ হাতীক সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ বাবে আৰু যুদ্ধ বিগ্ৰহৰ বাবে প্ৰশিক্ষিত কৰিব পাৰি ইত্যাদি ইয়াৰ মূল বিষয়। ইয়াৰ লগতে হাতীৰ লগত ব্যৱহৃত ৰছী, হাতীত উঠিবলৈ নিৰ্দেশনা, অংকুশৰ বিষয়ে, হাতীৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, চিকিৎসা আৰু ব্যৱস্থাপনাৰ বিষয়ে ইয়াত চৰ্চা কৰা হৈছে।

হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱত হাতীৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰ সমূহৰ বিষয়ে প্ৰণালীবদ্ধভাবে আলোচনা কৰা হৈছে। ৰজাৰ বাবে হাতীৰ বিষয়ে জ্ঞান থকা অনিবাৰ্য আছিল। কেৱল জ্ঞানী ৰজায়ে হাতীৰ বিশেষ জাত চিনিব পাৰে বুলি ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে।

হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱক আটাইতকৈ পুৰণি অসমীয়া বিজ্ঞান বিষয়ক গ্ৰন্থ হিচাপেও অভিহিত কৰা হয়।

শিল্পী সকল

হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱৰ অলংকৰণৰ বাবে ৰজায়ে ৰাজস্থানৰ পৰা দুগৰাকী চিত্ৰশিল্পী ক্ৰমে দিলবৰ আৰু দোছাইক আনিছিল। তেওঁলোক খুব সম্ভৱ অসমৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ দৃশ্যৰ লগত চিনাকী নাছিল। ছবি সমূহৰ বাবে বিখ্যাত হলেও ইয়াত অসমৰ দৃশ্য সমূহ উচ্চ পৰ্যায়ৰ নহয়। মোগল শৈলীৰ লগত স্থানীয় অসমীয়া শৈলীৰ চিত্ৰৰ ইয়াত সংমিশ্ৰণ দেখা যায়। অগৰু গছৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা সাঁচিপাতত হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ লিখা হৈছিল। হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱক অসমৰ আটাইতকৈ বেছি অলংকৃত গ্ৰন্থ হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।

বৰ্তমান অৱস্থান

বৰ্তমান হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ পাণ্ডুলিপি অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত ইতিহাস আৰু পুৰাতত্ব সঞ্চালকালয়ত সংৰক্ষিত অৱস্থাত আছে। ১৯শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ৰচনা কৰা মাজুলীৰ আউনীআতি সত্ৰৰ হাতী-পুথি আৰু হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ বেলেগ বেলেগ গ্ৰন্থ।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মাছৰ পেটুৰ ব্যঞ্জন

মাছৰ পেটুৰ ব্যঞ্জন অসমীয়া লোকৰ এক জনপ্ৰিয় খাদ্য। প্ৰধানতঃ থলুৱা মাছৰ পেটু খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। ইয়াক ভাজি বা পাতত দি প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু ভাতৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়। সৰু মাছ যেনে পুঠি, কাৱৈ, খলিহনা আদি আৰু ডাঙৰ জাতৰ মাছ যেনে ৰৌ, বাহু বা ভকুৱা, বৰালি আদি মাছৰ পেটুৰে ব্যঞ্জনসমূহ প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই অসমীয়া খাদ্যাভ্যাসৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ।

মাছৰ পেটুৰ সোৱাদ ঘনীভূত আৰু শক্তিশালী আৰু সুগন্ধি বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। মাছৰ পেটুৰ ছিদ্ৰযুক্ত গঠনে ইয়াক লগৰ উপকৰণসমূহৰ সোৱাদ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে, যাৰ ফলত খাদ্যৰ সামগ্ৰিক সোৱাদ বৃদ্ধি পায়। মাছৰ পেটুৱে কেনেকৈ প্ৰস্তুত কৰা হয় তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এক অমসৃণ বিপৰীতমুখীতা দিব পাৰে।

ভিন্নতা

সাধাৰণতে মাছৰ পেটুৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণৰ বাবে সৰু, ডাঙৰ দুয়োবিধ মাছৰ পেটু ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আমদানিকৃত মাছৰ সলনি পৰাপক্ষত থলুৱা মাছ এইক্ষেত্ৰত বাছনি কৰা হয়। মাছৰ পেটুৰ ব্যঞ্জন প্ৰস্তুত কৰিবসলৈ প্ৰথমে মাছৰ পেটুখিনি নিমখ আৰু পানীৰে ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰি লোৱা হয়। বহুক্ষেত্ৰত মাছৰ তেল অংশ আৰু কণীও ইয়াত যোগ দিয়া হ'ব পাৰে। মাছৰ পেটু অসমত সাধাৰণতে তিনিধৰণে ৰন্ধা হয়: ভাতৰ সৈতে পেটু ভজা, বেঙেনাৰ সৈতে পেটু ভজা আৰু পিঠাগুড়িৰ সৈতে পাতত দিয়া।

ভাতৰ সৈতে ভজা

মাছৰ পেটুৰ এক জনপ্ৰিয় ৰন্ধন প্ৰণালী হ'ল ভাতৰ লগত ভজা। ইয়াক ভাতৰ লগত বা সুদাকৈয়ো খাব পাৰি। ইয়াৰ বাবে মূল উপকৰণ হ'ল মাছৰ পেটু আৰু ৰন্ধা ভাত। সাধাৰণতে আগদিনা ৰৈ যোৱা ভাত ইয়াত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ সৈতে নিমখ, হালধি, জলকীয়া, পিয়াজ আদি দি প্ৰথমে পেটুখিনি তেলত ভজা হয়। পেটুখিনি সিজাৰ পিছত ইয়াত ৰান্ধি থোৱা ভাত মিহলাই আকৌ কিছু সময় ভজা হয়। ইয়াৰ পিছত এই ব্যঞ্জন পৰিবেশনৰ বাবে প্ৰস্তুত হৈ উঠে।

অন্যান্য প্ৰকৰণ

এই তিনিবিধ প্ৰকৰণৰ উপৰিও মাছৰ পেটুৰ আন কিছুমান ৰেচিপিও পোৱা যায়। ইয়াৰে এটা হৈছে পচলাৰ সৈতে মাছৰ মূৰ আৰু পেটুৰ জ্বলা ভাজি। এই প্ৰকৰণত মাছৰ মূৰ, তল আৰু পেটু অংশ কলৰ পচলাৰ সৈতে প্ৰচুৰ পৰিমাণে জলকীয়া দি ভাজি খোৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
ৰিহা

ৰিহা অসমীয়া গোপিনী-বোৱাৰীয়ে পিন্ধা এবিধ পৰম্পৰাগত সাজ। ই এবিধ উত্তৰীয় বস্ত্ৰ। ইয়াক কাঁচলি বুলিও জনা যায়। পুৰণি অসমীয়া সমাজত মহিলাই মেখেলাৰ ওপৰত ৰিহা পিন্ধিছিল। বক্ষস্থল আগুৰিবৰ বাবে চোলাতকৈ ৰিহাৰ ব্যৱহাৰ বেছি আছিল। ৰিহাখনে কঞ্চুলিকা বা স্তনাভৰণৰ লগতে পিঠিভাগো আবৃত কৰি ৰাখিছিল। তাৰ ওপৰত চাদৰ এখন মেৰিয়াই লৈছিল। মাংগলিক কাৰ্য কৰোঁতে বিশেষকৈ সকাম-নিকাম, বিয়া-বাৰুত অসমীয়া মহিলাই ৰিহা পিন্ধাটো অপৰিহাৰ্য। অসমীয়া শিপিনীয়ে তাঁতশালত বোৱা ৰিহা দীঘলে আঠ হাত আৰু পুতলে দেৰ হাত। অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত কইনাই হোমৰ গুৰিত ৰিহা পিন্ধাৰ নিয়ম আছে। ৰিহা এৰী, কপাহী অথবা মুগা সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ৰিহা পাট, মুগা, এড়ী আৰু কপাহী সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল৷ পাট আৰু মুগাৰে বোৱা ৰিহা সম্ভ্ৰান্ত মহিলাই আৰু কপাহী আৰু এড়ি সূতাৰ ৰিহা সাধাৰণতে সাধাৰণ মহিলাই পৰিধান কৰিছিল৷ ৰিহা কেইবাবিধৰো আছে৷ যেনে, দহিঅলীয়া, গঁৰিয়লী, গুণাকটা, কেছ বছা, আঁচু অলীয়া, বৰৈ লগা, আঁচলে-পাৰিয়ে গুণাকটা আদি৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
বিষ্ণুপুৰ জিলা

বিষ্ণুপুৰ জিলা (Pron:/ˌbɪʃnʊˈpʊə/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ এখন জিলা। এই জিলাখনৰ নাম লামাংডং (Lamangdong) নামৰ ঠাইত থকা বিষ্ণু মন্দিৰটোৰ বাবে বিষ্ণুপুৰ হয়।

ভৌগোলিক অৱস্থান

বিষ্ণুপুৰ টাউন জিলাখনৰ মূল সদৰ ঠাই। এই জিলাৰ উল্লেখযোগ্য নগৰবোৰ হৈছে Nambol, Moirang, Ningthoukhong আৰু Kumbi আৰু গাওঁসমূহ হৈছে Nachou, Ngaikhong Khullen, Toubul, আৰু Khoijuman Khullen।

জনসংখ্যা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বিষ্ণুপুৰৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ২৪০,৩৬৩ জন। ভাৰতত মুঠ ৬৪০জন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা এই জিলাৰ স্থান ৫৮৩।। চাইন’-তীব্বেতীয় মূলৰ অন্যান্য প্ৰচলিত ভাষাসমূহ হৈছে:
উত্তৰৰ কুকী-চীন ভাষা (Kuki-Chin languages)
কম (Kom language)
চিৰু (Chiru language)
আইম’ল (Aimol language)
চ’থ (Chothe language)
জেমি (Zeme languages)
জেমি ভাষা

জৈৱবৈচিত্ৰ্য

১৯৭৭ চনত বিষ্ণুপুৰৰ জোৰা অঞ্চলটোক কেইবুল লাঞ্জাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰূপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

মহকুমা

জিলাখন তিনিটা মহকুমাৰে গঠিত:
বিষ্ণুপুৰ (Bishnupur)
নামব’ল (Nambol)
মইৰাং (Moirang)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ জিলা
ভাৰতীয় মানক ব্যুৰো

ভাৰতীয় মানক ব্যুৰো (Bureau of Indian Standards) হ’ল ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মানক নিৰ্ধাৰণ কৰা সংস্থা। ইয়াৰ প্ৰথমে নাম আছিল ভাৰতীয় মানক স্ংস্থান (ISI), যাক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল ১৯৪৬ চনত। ভাৰতীয় মানক ব্যুৰোক বি আই এছ অধিনিয়মৰ ২০১৬ যোগেদি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।

কৰ্পোৰেট সংস্থা হিচাপে সংস্থানটো আৰম্ভ কৰা সময়ত ইয়াত ২৫জন সদস্য আছিল। সদস্যসকলক কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক চৰকাৰবোৰৰ পৰা, উদ্যোগসমূহৰ পৰা, বৈজ্ঞানিক আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ আৰু উপভোক্তা সংগঠনসমূহৰ পৰা নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় নতুন দিল্লী ত অৱস্থিত। কলকাতা(পূৱৰ), চেন্নাই(দক্ষিণা), মুম্বাই(পশ্চিমা),দিল্লী (কেন্দ্ৰীয়) আৰু ছণ্ডীগড়(উত্তৰা) ত ইয়াৰ ক্ষেত্ৰিয় কাৰ্য্যালয় আছে। ইয়াৰ কেইবাটাও শাখা কাৰ্যালয় আছে; আহ্‌মেদাবাদ, বাঙ্গালোৰ, ভূৱেনেশ্বৰ, ভূপাল, কৈম্বাত'ৰে, দেৰাডুন, ফৰিদাবাদ, গাজিয়াবাদ, গুৱাহাটী, হায়দৰাবাদ, জয়পুৰ, কোচি, লক্ষ্ণৌ, নাগপুৰ, পাৰৱানো, পাটনা, পুনে, ৰাজকোট, দুৰ্গাপুৰ, জামছেদপুৰ আৰু বিশাখাপট্‌তনম।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা‎
লিলিয়ান প্ৰেষ্ট ফাৰ্গুচন

লিলিয়ান প্ৰেষ্ট ফাৰ্গুচন কানাডাত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী আছিল।

জীৱনী

লিলিয়ান পাৰ্ষ্ট ফাৰ্গুচনৰ জন্ম হৈছিল ১৮৬৭ চনৰ ১৮ আগষ্টত অণ্টাৰিঅ'ৰ উইণ্ডচৰত। তেওঁৰ পিতৃ থমাছ প্ৰেষ্ট আছিল বেংক আৰু ৰিয়েল এষ্টেটৰ দালাল আৰু মাতৃ চাৰা স্মিথ অণ্টাৰিঅ'ৰ প্ৰথম মেয়ৰ গুৱেলফৰ কন্যা। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে পৰিয়ালটোক উত্তৰ-পশ্চিমলৈ লৈ যায় আৰু মেনিটোবাৰ ছেইণ্ট বনিফেচৰ এটা কনভেণ্টত স্কুললৈ পঠিওৱা হয় আৰু য'ত তেওঁ প্ৰথমে শিল্প প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। তেওঁলোকৰ একেলগে তিনিটা সন্তান জন্ম হয়: ড'ৰথী, ৱাৰেন আৰু হেৰল্ড। লছ এঞ্জেলছলৈ যোৱাৰ আগতে তেওঁ কেইবাবছৰ ধৰি ৰিভাৰডেলত বাস কৰিছিল।

প্ৰতিকৃতিৰ উপৰিও ফাৰ্গুচন কেলিফৰ্ণিয়া আৰ্হিৰ ফুল আৰু মিছনৰ চিত্ৰকলাৰ লগতে মৃৎশিল্পৰ কামৰ বাবেও পৰিচিত আছিল। লাগুনা বিচ আৰ্ট এছ'চিয়েচনৰ চাৰ্টাৰ মেম্বাৰ আছিল আৰু পশ্চিমৰ ৱমেন পেইণ্টাৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। ফাৰ্গুচনে লাগুনা বিচত প্ৰথম মৃৎশিল্পৰ ভঁৰালৰ ভিতৰত এটাও চলাইছিল। লাগুনা বিচৰ শিল্প সম্প্ৰদায়ত তেওঁৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে ছান বাৰ্নাৰ্ডিনো কাউণ্টি ছানে ১৯২৮ চনত তেওঁক "এগৰাকী প্ৰতিভাৱান চিত্ৰশিল্পী আৰু অতি দক্ষতাসম্পন্ন শিল্পী বুলি উল্লেখ কৰিছিল যিয়ে তেতিয়াৰ নিস্তব্ধ স্থানত কলনী আৰু গেলেৰীৰ কথা ভবা হোৱাৰ বহু আগতেই লাগুনা বিচৰ ঠাইবোৰ ভাল পাইছিল আৰু অংকন কৰিছিল।"

মৃত্যু

১৯৫৫ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ফাৰ্গুচনৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁক কেলিফৰ্ণিয়াৰ গ্লেণ্ডেলৰ ফৰেষ্ট লন মেম’ৰিয়েল পাৰ্কত সমাধিস্থ কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আই এম জীজা

আই এম জীজা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা স্বাতী চক্ৰৱৰ্তীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ, যিয়ে মস্তিষ্কৰ পক্ষাঘাত ৰোগত আক্ৰান্ত ভাৰতীয় প্ৰতিবন্ধী অধিকাৰ কৰ্মী জীজা ঘোষৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে। এই ছবিৰ জৰিয়তে স্বাতীয়ে বিশেষভাৱে সক্ষম ব্যক্তিসকলৰ জীৱন আৰু যুদ্ধ দেখুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু শীৰ্ষ বঁটাকে ধৰি বহুতো বঁটা লাভ কৰে।

সাৰাংশ

জন্মতে মস্তিষ্কৰ পক্ষাঘাত ৰোগত আক্ৰান্ত জীজা ঘোষ নামৰ যুৱতীগৰাকীক লৈ নিৰ্মিত ২৮ মিনিটৰ তথ্যচিত্ৰ আই এম জীজা। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা জীজাই লীডছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সৰুৰে পৰা পৰিয়ালে তেওঁৰ সপোন সাকাৰ কৰাৰ বাবে সহায় কৰিছিল।

ছবিখনে তেওঁৰ লগত সংঘটিত হোৱা এটা হৃদয় বিচলিত কৰিব পৰা ঘটনাকো সামৰি লৈছে, যিটো ঘটনাই বাতৰিৰ শিৰোনাম দখল কৰিছিল। ২০১২ চনত বিমানেৰে কলকাতাৰ পৰা গোৱালৈ যাওঁতে তেওঁক নামিবলৈ কোৱা হৈছিল। বিমানখনত থকা কৰ্মীবৃন্দই বিশ্বাস কৰিছিল যে তেওঁৰ অৱস্থাই আন যাত্ৰীসকলৰ বাবে ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিব পাৰে।

চাৰি বছৰৰ পাছত ২০১৬ চনত বিমান সংস্থাটোৱে ১০ লাখ টকাৰ ক্ষতিপূৰণ দিবলগীয়া হৈছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কয় যে "এই কাণ্ডটো তেওঁৰ বিৰুদ্ধে অযুক্তিকৰ বৈষম্য আছিল।"

মুক্তি

এই তথ্যচিত্ৰখন ২০১৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত মুম্বাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ছবিখনে ৬৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত নন-ফিচাৰ ফিল্ম শিতানত সামাজিক বিষয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ সন্মান লাভ কৰে।

আই এম জীজাই উই কেয়াৰ ফিল্ম ফেষ্টিভেলৰ শীৰ্ষ বঁটাও লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (ভাৰত) বিজয়ী
ঢোলক

ঢোলক হৈছে দীঘলীয়া আকৃতিৰ হাতৰে বজোৱা এবিধ তালাশ্ৰয়ী লোক বাদ্য। ঢোলক সাধাৰণতে ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, নেপাল আৰু শ্ৰীলংকাত দৰে দেশত সচৰাচৰ দেখা পোৱা যদিও গায়ানা, চুৰিনাম, ফিজি, ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগো, দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু মৰিচাছৰ দৰে দেশলৈ ভাৰতীয় প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজতো ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। ঢোলকটে প্ৰায় ১৬ ইঞ্চিৰ পৰা ২৪ ইঞ্চি পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে। ইয়াক কাৱালী, কীৰ্তন, ভজন, ভাংৰা, চাটনি, বৈঠক গান, বলীউড চলচ্চিত্ৰৰ গীত, লোকগীত আৰু বিভিন্ন ধ্ৰুপদী শৈলী যেনে হিন্দুস্তানী, কৰ্ণাটিক আৰু ত্ৰিনিদাদৰ স্থানীয় শাস্ত্ৰীয় / গিয়ানীজ তানত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ঢোলকৰ দুটা বেলেগ বেলেগ আকাৰৰ মূৰ থাকে। ৫.৫ ইঞ্চিৰ পৰা ৮ ইঞ্চি ব্যাসৰ সৰু মূৰটো তীক্ষ্ণ শব্দৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হয় আনহাতে ৭.৫ ইঞ্চিক পৰা ১০ ইঞ্চি ব্যাসৰ ডাঙৰ মূৰটো কম তীক্ষ্ণতাৰ শব্দ সৃষ্টিৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হয়। এই দুয়োটা মূৰৰ পৰা সৃষ্ট ছন্দময় উচ্চ আৰু নিম্ন সুৰৰ সৈতে বেছ আৰু ট্ৰেবলৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়। ঢোলকৰ দেহ বা খোলাটো শিশু বা আম গছৰ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ ডাঙৰ মূৰটোত আলকাতৰা, মাটি আৰু বালিৰ মিশ্ৰিত “মছলা”ৰ এটা প্ৰলেপ দিয়া হয়, ইয়াৰ ফলত নিম্ন সুৰৰ শব্দ উৎপন্ন হয়। ঢোলকৰ সৰু মূৰটোৰ ফালে ব্যক্তিজনৰ প্ৰধান হাতখনেৰে বজোৱা হয়, আনহাতে ডাঙৰ মূৰটোৰ ফালে দুৰ্বল হাতখনে বজায়। ঢোলকত হোৱা শব্দৰ তীক্ষ্ণতা মিলাবলৈ বল্ট, ৰছী আৰু তীখাৰ আঙঠি লগোৱা থাকে। সাধাৰণতে ভাৰতীয় উপমহাদেশত ঢোলকৰ কেৱল সৰু আগটোৰ ফালে এই আঙঠি থাকে, আনহাতে কেৰিবিয়ানত (ট্ৰিনিদাদ, গায়ানা আৰু চুৰিনাম) ঢোলকৰ দুয়ো ফালে এনে আঙঠি ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। সাধাৰণতে ঢোলক কোলাত লৈ, থিয় হৈ, বা মজিয়াত বহি এটা আঁঠুৰে ঢোলকটো তললৈ হেঁচি ধৰি বজোৱা হয়।

নিৰ্মাণ পদ্ধতি

ঢোলকৰ সৰু মুখৰ পৃষ্ঠভাগ ছাগলীৰ ছালৰ আৰু ডাঙৰ ফালটো ম'হৰ ছালৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।

ঢোলকৰ খোলাটো শিশু গছৰ (Dalbergia sissoo) কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও সস্তীয়া ঢোলক আমলখি আদি যিকোনো গছৰ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। শ্ৰীলংকালৈ ভাৰতৰ পৰা ঢোলক আমদানি কৰা হয় আৰু তাত শেহতীয়াকৈহে ঢোলকৰ কিছু জনপ্ৰিয়তা দেখা গৈছে৷

ব্যৱহাৰ

কাৱালী, কীৰ্তন, লাৱনী আৰু ভাংৰাত ঢোলক ব্যৱহাৰ হয়। পূৰ্বতে শাস্ত্ৰীয় নৃত্যত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বিয়াৰ আগৰ উৎসৱৰ সময়ত ভাৰতীয় ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ঢোলক বজাই গান গায় আৰু নৃত্য কৰে। ইয়াক প্ৰায়ে চলচ্চিত্ৰ সংগীত (ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীত), চাটনি সংগীত, চাটনি-ছোকা, বৈঠক গান, টান গায়ন, ভজন, আৰু জামাইকা, চুৰিনাম, গায়ানা, কেৰিবিয়ান, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, মৰিছাছ, আৰু ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ লোক সংগীতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ফিজি দ্বীপপুঞ্জত ভাৰতীয় লোকসংগীত, ভজন আৰু কীৰ্তনৰ বাবে ঢোলক বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

প্ৰকাৰভেদ

ঢোলকী হৈছে ঢোলকৰ দৰেই আন এবিধ ভাৰতীয় লোক বাদ্য। ইয়াৰ ব্যাস ঢোলকতকৈ অলপ সৰু আৰু ইয়াৰ মুখৰ ছালত তবলা শৈলীৰ চিয়াহী মছলা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই বাদ্যক নাল বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ সৰু মুখৰ ছালখনত পূব এছিয়াৰ জাংগু বা শ্বিমে-ডাইকো ঢোলৰ দৰেই লোহাৰ আঙঠিত চিলাই কৰা হয়। বহল মুখখনৰ গঠন সাধাৰণ ঢোলকৰ দৰে প্ৰায় একে, বাঁহৰ আঙঠি লগোৱা হয়, কিন্তু কেতিয়াবা অতিৰিক্ত টান সহ্য কৰিবলৈ তবলাত দেখাৰ দৰে কিনাৰ আৰু প্লেটযুক্ত গজৰা লগোৱা থাকে।

পশ্চিম এছিয়াৰ আন কিছুমান অঞ্চলটো একে নামৰ আৰু একে ধৰণৰ ঢোল পোৱা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
আবুল কাছিম

মৌলৱী মহম্মদ আবুল কাছিম পাকিস্তানৰ তৃতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য আছিল, পূব পাকিস্তানৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

জীৱনী

১৯১৩ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অসম প্ৰদেশৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ মানকাচৰ থানাৰ সদুৰটিলা গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা কাছেমৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৩৮ চনত কটন কলেজৰ পৰা দৰ্শনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫০ চনত তেওঁ ভাৰত এৰি থৈ যায়। দুবছৰৰ পাছত তেওঁ পাকিস্তান সংবিধান সভাৰ সদস্য হয়। ১৯৫৬ চনত তেওঁ কৰাচী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইন বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ চাৰি বছৰৰ পিছত একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁক পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ উপ-সভাপতি নিযুক্তি দিয়া হয়। তেওঁ কাউন্সিল মুছলিম লীগৰ তেওঁক পূব পাকিস্তানৰ বিত্তমন্ত্ৰী নিযুক্তি দিয়া হয়। বাংলাদেশৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ১৯৭১ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত যুদ্ধৰ সময়ত পাকিস্তানৰ সৈতে সহযোগিতা কৰাৰ বাবে বাংলাদেশ চৰকাৰে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। ১৯৭৩ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত বাংলাদেশ চৰকাৰে বন্দী মন্ত্ৰীসভাৰ সদস্যৰ বাবে সাধাৰণ ক্ষমা ঘোষণা কৰাৰ পিছত তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হয়। কাছিমৰ মৃত্যু হয় আশীৰ দশক বা তাৰ আগতে।

সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম বিধানসভাৰ সদস্য
ৰবীন বণীক্য

ৰবীন বণীক্য (ইংৰাজী: Rabin Banikya, মৃত্যু: ১১ নৱেম্বৰ, ২০২২) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, যিয়ে অসম গণ পৰিষদৰ হৈ প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯৬ আৰু ২০০৬ চনত অভয়াপুৰী দক্ষিণ সমষ্টিৰ বাবে অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
মৌচুমী চেটাৰ্জী

মৌচুমী চেটাৰ্জী বা (; জন্ম ইন্দিৰা চট্টোপাধ্যায়) এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। তেওঁ বলিউডৰ ছবিৰ উপৰিও বঙালী ভাষাৰ ছবিতো কাম কৰিছে।তেওঁ ৰাজেশ খান্না, শশী কাপুৰ, জীতেন্দ্ৰ, সঞ্জীৱ কুমাৰ, বিনোদ মেহৰা আৰু অমিতাভ বচ্চনৰ দৰে অভিনেতাৰ সৈতে কাম কৰিছে। ১৯৭০ৰ দশকত তেওঁ হিন্দী ছবিৰ ষষ্ঠ সৰ্বোচ্চ পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰী আছিল। অভিনয়ৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ফিল্মফেয়াৰকে আদি কৰি বহুতো বটা লাভ কৰিছে।

কৰ্মজীৱন

তৰুণ মজুমদাৰ পৰিচালিত হিট বঙালী ছবি বালিকা বধুৰে (১৯৬৭) তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ পোন্ধৰ বছৰ। নায়িকা হিচাপে তেওঁৰ অভিষেক ঘটে হিন্দী ছবি অনুৰাগৰ (১৯৭২) মাধ্যমেৰে। ব্লকবাষ্টাৰ এই ছবিৰ পৰিচালক আছিল শক্তি সামন্ত। এই ছবিখনত তেওঁ এগৰাকী অন্ধ নাৰীৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰিছে, যি অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। লগতে ছবিখনেও শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পায়। তেওঁ শশী কাপুৰৰ সৈতে নেইনা, বিনোদ মেহৰাৰ সৈতে উচপাৰৰ দৰে হিট ছবিত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ তেতিয়াৰ আত্মপ্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে সংগ্ৰামৰত অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে খ্ৰিলাৰ ছবি বেনাম (১৯৭৪) আৰু ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে হমচকলত (১৯৭৪) কাম কৰে। কিন্তু ১৯৭৪ চনৰ এই দুয়োখন ছবিয়ে সফল নহ’ল। কিন্তু একেটা বছৰতে মুক্তি পোৱা তেওঁৰ ৰোটি কপড়া ঔৰ মকানখন (১৯৭৪) এখন সফল ছবি আছিল। মনোজ কুমাৰৰ এই ছবিখনত তেওঁ এগৰাকী ধৰ্ষিতা সংগ্ৰামী নাৰী চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰিছিল। তেওঁৰ ধৰ্ষণৰ দৃশ্যটো এতিয়াও হিন্দী ছবিৰ অন্যতম বিব্ৰতকাৰী দৃশ্য ৰূপে বিবেচনা কৰা হয়। ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পায়। তেওঁ বাসু চেটাৰ্জীৰ মঞ্জিল ছবিত অভিনয় কৰে। ছবিখনে বক্স অফিচত সফলতা অৰ্জন কৰিব নোৱাৰিলেও চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। উত্তম কুমাৰৰ সৈতে তেওঁৰ ওগো বধু সুন্দৰী মুক্তি পায় ১৯৮১ চনত। ১৯৮২ চনত তেওঁ এখন মাৰাঠী ছবি ভন্নত ভানুৰ এটি গীতৰ দৃশ্যতো ভূমুকি মাৰে। ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে অভিনয় কৰা তেওঁৰ ছবিবোৰ হ’ল- ভোলাভালা, প্ৰেম বন্ধন, ঘৰ পৰিৱাৰ। তেওঁ সঞ্জীৱ কুমাৰৰ সৈতে অঙ্গুৰ, দাসী, ইতনি সী বাতত একেলগে কাম কৰিছে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

mid-day
“If Toonpur does well, we might go for the sequel too” – Ajay Devgn : Bollywood News - Bollywood Hungama
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ