ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শ্ৰাবণী বাসু

শ্ৰাবণী বাসু এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক আৰু ইতিহাসবিদ৷ তেওঁ স্পাই প্ৰিন্সেছ:দ্য লাইফ অৱ নুৰ ইনায়ত খান (২০০৬) আৰু ভিক্টোৰিয়া এণ্ড আব্দুল (২০১০)ৰ বাবে অধিক পৰিচিত। পিছলৈ তেওঁ প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ইউৰোপলৈ প্ৰেৰণ কৰা ভাৰতীয় পুৰুষৰ কাহিনী For King and Another Country (২০১৫) সংকলন কৰে। তেওঁ দ্য মিষ্ট্ৰী অৱ দ্য পাৰ্চি ল’য়াৰ (২০২১)ত ইংলেণ্ডৰ মিডলেণ্ডছৰ বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতীয় উকীল জৰ্জ এডালজীৰ নিৰ্দোষিতাক আৰ্থাৰ কনন ডয়েলে কেনেকৈ প্ৰমাণ কৰিছিল- সেয়া দেখুৱাইছিল।

বাসুৰ কৰ্মৰ আধাৰত ভিক্টোৰিয়া এণ্ড আব্দুল (২০১৭) ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, আৰু ইয়াৰ পৰিণতিস্বৰূপে নূৰ ইনায়ত খান মেম’ৰিয়েল ট্ৰাষ্ট আৰু লণ্ডনৰ গৰ্ডন স্কোৱাৰত স্থাপন কৰা খানৰ স্মৃতিসৌধ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। ২০২০ চনত টাভিটন ষ্ট্ৰীটত খানৰ ঘৰৰ বাহিৰত এখন ব্লু প্লেক উন্মোচন কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শ্ৰাবণী বসুৱে চিত্ত ৰঞ্জন বসুৰ ঘৰত কলিকতাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল । তেওঁৰ দুগৰাকী ভগ্নী আছে। তেওঁ ঢাকা, কাঠমাণ্ডু আৰু দিল্লীত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেন কলেজত তেওঁ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰি দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৮৩ চনত বাসুৰ সাংবাদিকতাৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হয়, যেতিয়া তেওঁ মুম্বাইত দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ প্ৰশিক্ষাৰ্থী সাংবাদিক হয়। ১৯৮৭ চনত তেওঁ লণ্ডনলৈ গুচি যায় আৰু কলিকতাস্থিত আনন্দবজাৰ পত্ৰিকা আৰু দ্য টেলিগ্ৰাফ কাকতত কাম কৰে।

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

১)
২)
৩)
৪)
৫)
৬)

চিত্ৰভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা আয়োগ
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা সাংবাদিক
সাবিত্ৰী (১৯৩৭ চলচ্চিত্ৰ)

সাবিত্ৰী' হৈছে ১৯৩৭ চনৰ ফ্ৰেঞ্জ অষ্টিনৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ পৌৰাণিক ছবি। নিৰঞ্জন পালৰ দ্বাৰা অভিযোজিত মহাভাৰতৰ এটা কাহিনীৰ আধাৰত ছবিখনৰ সংলাপ জোচেফ উইৰ্চিঙে লিখে। সংগীত ৰচনা সৰস্বতী দেৱীৰ। গাৰ্গৰ মতে সাবিত্ৰী আছিল হিমাংশু ৰায়ে "গ্ৰাম্যবাদী সংস্কাৰধৰ্মী ড্ৰামা" নিৰ্মাণৰ বাবে পৰিচিত বম্বে টকীৰ বাবে প্ৰযোজনা কৰা "একমাত্ৰ পৌৰাণিক" ছবি আছিল। অশোক কুমাৰ আৰু দেৱীকা ৰাণীয়ে মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল; সহযোগী চৰিত্ৰত আছিল মায়া দেৱী, সৰোজ বৰকাৰ, মুমতাজ আলী আৰু সুনীতা দেৱী।

কাহিনী

ৰাজ্যহাৰা অন্ধৰজা দুমতসেনৰ পুত্ৰ সত্যৱানৰ লগত সাবিত্ৰীৰ বিবাহ হয়। নাৰদ ঋষিয়ে অৱশ্যে বিবাহৰ পূৰ্বে সাবিত্ৰীক সকিয়াই দিছিল যে বিবাহৰ এবছৰ পিছতে সত্যৱানৰ মৃত্যু হ’ব। এবছৰ পাছত যেতিয়া সত্যবানৰ আত্মা যমে কাঢ়ি নিব ওলোৱাত সাবিত্ৰীয়ে যমক কাকুতি মিনতি কৰে। তেওঁৰ সাধনাত যম সন্তুষ্ট হৈ স্বামীৰ জীৱনদানৰ সলনি তিনিটা বৰ বিচাৰিব কলে। সেই মতে তেওঁ শহুৰেকক দৃষ্টিশক্তি দান, হেৰুওৱা ৰাজ্য পুনৰুদ্ধাৰ আৰু এশ পুত্ৰ দান- এই তিনিটা বৰ বিচাৰিলে। যমে তিনিওটা বৰ দিলে। কিন্তু যম নিজেই নিজৰ কথাত বান্ধ খাই পৰিল। স্বামী অবিহনে সাবিত্ৰীয়ে এশ পুত্ৰ জন্ম দিব কেনেকৈ? অৱশেষত যমে সত্যৱানৰ আত্মা ওভতাই দিবলৈ বাধ্য হ’ল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দু পৌৰাণিক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৩৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সৰণ প্ৰৱাহ

সৰণ প্ৰৱাহ হৈছে পৰিৱৰ্তনীয় বিদ্যুত ক্ষেত্ৰৰ বাবে ফলত উৎপন্ন হোৱা প্ৰৱাহ, যিটো ৰাশি মেক্সৱেল সমীকৰণত পোৱা যায়। সৰণ প্ৰৱাহৰ একক বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহ ঘনত্বৰ ৰাশিৰ সৈতে একেই আৰু বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ লগত এখন চুম্বক ক্ষেত্ৰ জড়িত থকাৰ দৰে সৰণ প্ৰৱাহৰ লগতো এখন চুম্বক ক্ষেত্ৰ জড়িত থাকে। বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহ ইলেক্ট্ৰণৰ গতিৰ বাবে হোৱাৰ বিপৰীতে সৰণ প্ৰৱাহৰ সৃষ্টি হয় বিদ্যুত ক্ষেত্ৰৰ সময়ৰ সৈতে হোৱা সালসলনিৰ বাবে।

১৮৬১ চনত জেমছ ক্লাৰ্ক মেক্সৱেলয়ে তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰ On Physical Lines of Force, Part III খনত বৈদ্যুতিক প্ৰৱেশ্য মাধ্যমত বৈদ্যুতিক কণাসমূহৰ সৰণৰ উল্লেখ কৰিবলৈ গৈ সৰণ প্ৰৱাহৰ ধাৰণাটি আগবঢ়ায়। মেক্সৱেলে এম্পিয়াৰৰ বৰ্তনী বিধিৰ বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ ৰাশিটোৰ লগত সৰণ প্ৰৱাহৰ ৰাশিটো সংযোগ কৰে। ১৮৬৫ চনত তেওঁ আগবঢ়োৱা A Dynamical Theory of the Electromagnetic Field শীৰ্ষক পত্ৰখনিত মেক্সৱেলে বিদ্যুৎ চুম্বকীয় তৰংগ সমীকৰণ ৰাশি উৎপন্ন কৰিবলৈ সৰণ প্ৰৱাহৰ সহায় লয়। এই ৰাশি ব্যুৎপন্ন হোৱাৰ পাছতে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ ইতিহাসত এক মাইলৰ খুঁটি হিচাপে পৰিগণিত হয় কাৰণ এই ৰাশিয়ে বিদ্যুৎ, চুম্বকত্ব আৰু পোহৰ বিজ্ঞানত একত্ৰিত কৰে।

ব্যাখ্যা

বৈদ্যুতিক সৰণ ক্ষেত্ৰক তলত দিয়াধৰনে সংজ্ঞবদ্ধ কৰা হয়-

য’ত
ε0 হৈছে শূন্য মাধ্যমৰ বৈদ্যুতিক প্ৰৱেশ্যতা
E হৈছে বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ প্ৰাৱল্য
P হৈছে মাধ্যমটোৰ মেৰুকৰণ

সমীকৰণটোৰ সময় সাপেক্ষে অৱকলজ ল’লে সৰণ প্ৰৱাহ ঘনত্ব পোৱা যায়, যি পৰাবিদ্যুতত দুটা ৰাশিৰ দ্বাৰা গঠিত হৈছে-

সমীকৰণৰ সোঁহাতে থকা প্ৰথম ৰাশিটোকে বহুতে সৰণ প্ৰৱাহ বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে, যিহেতু ৰাশিটোৰ সৃষ্টি কোনো আধানৰ গতিৰ দ্বাৰা নহয় কিন্তু ইয়াৰ লগত এখন বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ জড়িত হৈ থাকে।
দ্বিতীয় ৰাশিটো পৰাবিদ্যুত গঠিত হোৱা মৌলসমূহৰ মাজত হোৱা মেৰুকৰণৰ সলনি হোৱাৰ বাবে সৃষ্টি হয়।

মেক্সৱেলৰ গৱেষণা পত্ৰ

On Faraday's Lines of Force (১৮৫৫ চনৰ মেক্সৱেলৰ গৱেষণা পত্ৰ)
On Physical Lines of Force (১৮৬১ চনৰ মেক্সৱেলৰ গৱেষণা পত্ৰ)
A Dynamical Theory of the Electromagnetic Field (১৮৬৪ চনৰ মেক্সৱেলৰ গৱেষণা পত্ৰ)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞান
চেঙেলীয়াকৰণ

চেঙেলীয়াকৰণ বা নিয়টেনি (ইংৰাজী: neoteny) হৈছে জীৱৰ (সাধাৰণতে প্ৰাণীৰ) শৰীৰতাত্ত্বিক (বা চ’মেটিক) বিকাশ দেৰি বা লেহেমীয়া কৰা। আধুনিক মানুহত চেঙেলীয়াকৰণ পোৱা যায়। প্ৰজেনেছিছত যৌনবিকাশ ত্বৰিত।

চেঙেলীয়াকৰণ আৰু প্ৰজেনেছিছ দুয়োটাৰে ফলত পেড’মৰ্ফিজম হয় যি এক ধৰণৰ হেটেৰ’ক্ৰনি। কিছুমান লেখকে পেড’মৰ্ফিজমক পেলীয়া গুণ বজাই ৰখা বোলে, যিটো মাগুৰীয়া ভেকুলীত দেখা যায়।

চেঙেলীয়াকৰণ আৰু প্ৰজেনেছিছ দুয়োটাই আগতে অকল সৰু বয়সীয়া জীৱত দেখা গুণবিলাক ডাঙৰ বয়সীয়া জীৱত বজাই ৰাখে। এনেকুৱা বজাই ৰাখন বিৱৰ্তনগত জীৱবিজ্ঞান, ঘৰচীয়াকৰণ আৰু বিৱৰ্তনগত বিকাশৰ জীৱবিজ্ঞানত জৰুৰী।

মানুহৰ ক্ষেত্ৰত

মানুহৰ ক্ষেত্ৰত চেঙেলীয়াকৰণ হৈছে বাকী প্ৰেয়মেটৰ তুলনাত মানুহত গাৰ বিকাশ লেহেমীয়াকৈ বা দেৰিকৈ হোৱা, যাৰ ফলত ডাঙৰ মূৰ, চেপেটা মুখমণ্ডল আৰু চুটি বাহু আৰু হাত দেখা যায়।
চেঙেলীয়াকৰণৰ এই সালসলনিবিলাক হয়তো মানুহৰ বিৱৰ্তনত যৌন বাচনিয়ে আনিছে। এইখিনিয়ে হয়তো মানুহৰ কিছুমান ক্ষমতা যেনে হুগীয়া যোগাযোগৰ বিকাশ ঘটাব দিছে। যদিও মানুহৰ কিছুমান পেৰামৰ্ফিক (চেঙেলীয়াকৰণ হোৱা নহয়) গুণো আছে যেনে দীঘল ভৰি আৰু ডাঙৰ নাক। কিছুমান বিৱৰ্তন-জীৱবিজ্ঞানীয়ে চেঙেলীয়াকৰণক মানুহৰ বিৱৰ্তনৰ এটা মূল বস্তু বুলি প্ৰস্তাৱ দিছে। গৌল্ডে কৈছিল আমি "সৰুকালৰ লক্ষণবোৰ ডাঙৰকাললৈ বজাই ৰখাটো" মানুহৰ "বিৱৰ্তনৰ কাহিনী"। জেবিএছ হাল্ডেনে "মানুহত বিৱৰ্তনৰ এটা ডাঙৰ ধাৰা" "সৰুকাল বেছিকৈ দীঘল হোৱা আৰু পুৰঠ হোৱা মন্থৰ হোৱা" বুলি গৌল্ডৰ উপকল্পনাটো দেখুৱাইছিল।" যদিও কিছুমানে চেঙেলীয়াকৰণক বৰ্ণবভেদক সমৰ্থন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে গৌল্ডেও ক’লে যে "কোনো মানুহৰ চেঙেলীয়াকৰণ কিমান হৈছে তাৰ ওপৰত মানুহক উচ-নীচ কৰাটো উচিত নহয়" (গৌল্ড, ১৯৯৬, ১৫০নং পাত)। ডৌগ জন্সে কৈছিল মানুহৰ বিৱৰ্তনৰ চেঙেলীয়াকৰণৰ পিনে ধাৰাটো হয়তো মাইকী মানুহৰ মুখত চেঙেলীয়া গুণ বিচাৰি মতা মানুহে মানুহৰ বিৱৰ্তনত যৌন বাচনি ঘটাইছিল আৰু মতা মানুহৰ মুখৰ চেঙেলীয়াকৰণ মাইকী মানুহৰ মুখৰ চেঙেলীয়াকৰণত হোৱা যৌন বাচনিৰ "উপজাত-সামগ্ৰী"।

তথ্যসূত্ৰ
নম্ৰতা শ্ৰেষ্ঠ

নম্ৰতা শ্ৰেষ্ঠ (জুন ১৪, ১৯৮৫) এগৰাকী নেপালী অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। তেওঁ ২০০৮ চনত আলোক নেম্বাং পৰিচালিত 'সানো সংসাৰ' চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতত প্ৰৱেশ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নম্ৰতা শ্ৰেষ্ঠৰ জন্ম ১৯৮৫ চনৰ ১৪ জুন তাৰিখে নেপালৰ ধৰণ চহৰত হৈছিল।

কেৰিয়াৰ

২০০৮ চনত, শ্ৰেষ্ঠাই ৰোমাণ্টিক কমেডী চলচ্চিত্ৰ "সানো সংসাৰ"ত কৰ্মাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল, য’ত তেওঁ ঋতু নামৰ চৰিত্ৰখনত অভিনয় কৰিছিল। অভিনয় ক্ষেত্ৰত নতুন হোৱা সত্ত্বেও, অভিজ্ঞতাৰ অভাৱ থকা অৱস্থাতেই শ্ৰেষ্ঠাক এই চৰিত্ৰৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল।

তাৰ পাছত, ২০০৯ চনত, শ্ৰেষ্ঠাই "মেৰো এউটা সাথী ছ" নামৰ ৰোমাণ্টিক কমেডী চলচ্চিত্ৰত চিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

২০১০ চনত, শ্ৰেষ্ঠাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে থিয়েটাৰ "জালপৰী"ৰ জৰিয়তে মঞ্চ অভিনয় আৰম্ভ কৰে।

তেতিয়াৰ পৰাই, শ্ৰেষ্ঠাই এখনৰ পাছত এখন উচ্চ প্ৰচাৰিত চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে, যেনে নিগম শ্ৰেষ্ঠাৰ পৰিচালনাৰ "ছাড়কে", য’ত সৌগত মাল্লা, দয়াহাং ৰাই আৰু ৰবিন তামাংৰ সৈতে অভিনয় কৰে; আৰু "মাউন" (২০১৩) নামৰ চলচ্চিত্ৰত এক মূক মহিলাৰ চৰিত্ৰত।

২০১৫ চনত শ্ৰেষ্ঠাই "চোল চিষ্টাৰ" নামৰ চলচ্চিত্ৰত দুটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই চলচ্চিত্ৰটোৱে তেওঁৰ গায়িকা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশো কৰাই দিয়ে, য’ত তেওঁ 'বিস্তাৰাই বিস্তাৰাই' গানটো গায়। ২০১৬ চনত তেওঁ আৰ্যন সিগ্দেলৰ সৈতে "ক্লাছিক" নামৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ অভিনয়ে তেওঁক Dcine বঁটা (সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী) আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী) প্ৰদান কৰে।

তাৰ পাছত, শ্ৰেষ্ঠাই ২০১৮ চনৰ "প্ৰসাদ" নামৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে আৰু সমালোচকসকলৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। এই চলচ্চিত্ৰত নাৰায়ণী নামৰ চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁ পুনৰ Dcine বঁটা (সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী) লাভ কৰে।

২০১৯ চনত, শ্ৰেষ্ঠাই "জিৰা" নামৰ এক একশন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে, য’ত তেওঁ নিজৰ সকলো ষ্টণ্ট নিজেই সম্পাদন কৰে আৰু নিজৰ চুলি খুৰায়। যদিও, এই চলচ্চিত্ৰখনে যথেষ্ট সঁহাৰি লাভ নকৰে। "দ্য কাঠমাণ্ডু পোষ্ট"ত এই চলচ্চিত্ৰটোক লৈ উল্লেখ কৰা হৈছিল, “জিৰা চলচ্চিত্ৰই আপোনাক জিৰা চৰিত্ৰটোলৈ আচৰিত হ’ব দিয়া নাযায়।”

অভিনয়

চলচ্চিত্ৰ

নম্ৰতা শ্ৰেষ্ঠাই ২০০৮ চনত 'সানো সংসাৰ' চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তাৰ পাছত তেওঁ বহুতো জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে, যেনে 'মেৰো এউটা সাথী ছ' (২০০৯), 'চাদকে' (২০১৩), 'মাউন' (২০১৩), 'ক্লাছিক' (২০১৬) আৰু 'প্ৰসাদ' (২০১৮)।

মঞ্চ অভিনয়

২০১০ চনত 'জলপৰী' নাটকৰ জৰিয়তে মঞ্চত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। পিছত 'ওলিয়ানা' (২০১১), 'ইয়াৰ্মা' (২০১৪) আৰু 'গ'ল্ডেন বয়' (২০১৭) নাটকত অভিনয় কৰে।

চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা

বছৰ
চলচ্চিত্ৰ
চৰিত্ৰ
টোকা
২০০৮
সানো সংসাৰ
ৰীটু

২০০৯
মেৰো এউটা সাথী ছ
চিকা

২০১০
ফাৰ্ষ্ট লভ
অতিথি উপস্থিতি

২০১০
এইচআইভি এইড্‌ছ সজাগতা

চুটি চলচ্চিত্ৰ
২০১২
মিছ ইউ
জেছমিন

২০১৩
ছাদকে
চোলী

২০১৩
মৌন
বৰ্ষা

২০১৪
মেঘা
মেঘা

২০১৪
নভেম্বৰ ৰেইন
চীতল

২০১৪
তাণ্ডৱ
মায়া

২০১৫
চৌল চিষ্টাৰ
মায়া

২০১৫
অধকাটি
নম্ৰতা
"হেই নম্ৰতা" গীতত বিশেষ উপস্থিতি
২০১৬
ক্লাছিক
দৃষ্টি

২০১৬
হোমৱাৰ্ক
অংশু ৰায়মাঝি

২০১৬
সম্বোধন
পাৰোল

২০১৭
পৰ্ব
ৰীটু

২০১৮
প্ৰসাদ
নাৰায়ণী

২০১৯
জিৰা
জিৰা

পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান

বছৰ পুৰস্কাৰ শ্ৰেণী কৰ্ম
২০১৬ ডিচাইন এৱাৰ্ড শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী ক্লাছিক
২০১৬ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী ক্লাছিক
২০১৯ ডিচাইন এৱাৰ্ড শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী প্ৰসাদ

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালী অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
তুলসী বিবাহ

তুলসী বিবাহ হৈছে হিন্দুসকলৰ এক পৰম্পৰাগত উৎসৱ য'ত তুলসী পুলিটোক ঈশ্বৰৰ অংশ বুলি ভবা হয়। এই উৎসৱত তুলসীৰ সৈতে শালেগ্ৰাম বা বিষ্ণু বা তেওঁৰ অৱতাৰ কৃষ্ণৰ বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। তুলসী বিবাহে হিন্দু ধৰ্ম্মত বৰ্ষাৰ অন্ত আৰু বিবাহৰ ঋতুৰ আগমণ সূচায়।

আনুষ্ঠানিক উৎসৱটি প্ৰবোধিনী একাদশী আৰু কাৰ্ত্তিক পূৰ্ণিমাৰ মাজৰ কোনোবা এটা দিনত পতা হয়। ঠাইবিশেষে দিন-বাৰ সলনি হয়।

ধৰ্মীয় বিশ্বাস

তুলসীক হিন্দু ধৰ্মত এক দেৱীৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে আৰু কেতিয়াবা তেওঁক 'বিষ্ণুপ্ৰিয়া' বা 'বিষ্ণুৰ প্ৰিয়' নামেৰে বিষ্ণুৰ পত্নী ৰূপে মনা হয়। তুলসী বিবাহ আৰু ইয়াৰ পৰম্পৰা ভিত্তিক কথাবোৰ পদ্ম পুৰাণত বৰ্ণিত আছে।

হিন্দু শাস্ত্ৰ মতে তুলসী পুলিটো হৈছে বৃন্দা নামে এগৰাকী মহিলাৰ যাৰ জলন্ধৰ নামৰ অসুৰেৰে সৈতে বিবাহ হৈছিল। জলন্ধৰে বিষ্ণুৰপৰা অজেয় হোৱাৰ বৰদান পাইছিল আৰু সেইসূত্ৰে দেৱতাসকলে তেওঁক যুদ্ধত হৰুৱাব নোৱাৰি বিষ্ণুৰ শৰণাপন্ন হৈছিল। বৃন্দাই যুদ্ধৰত স্বামীৰ মংগলাৰ্থে ব্ৰত ৰাখিছিল। কিন্তু বিষ্ণুৱে জলন্ধৰৰ ৰূপ ধৰি বৃন্দাৰ কাষলৈ অহাত বৃন্দাই স্বামী বুলি ভাবি ব্ৰত এৰি বিষ্ণুক সেৱা কৰে। লগে লগে যুদ্ধক্ষেত্ৰত জলন্ধৰৰ শক্তি হ্ৰাস পায় আৰু তেওঁক শিৱই শিৰশ্ছেদ কৰে। শিৰটো উৰি আহি ঘৰৰ মজিয়াত পৰাত বৃন্দাই নিজৰ ভুল বুজি পায় আৰু বিষ্ণুক শালেগ্ৰাম হৈ থাকিবলৈ আৰু পত্নীৰ সৈতে বিচ্ছেদ ঘটিবলৈ শাও দিয়ে। সেই মৰ্মে বিষ্ণু শালেগ্ৰামলৈ ৰূপান্তৰ হয় আৰু ৰাম অৱতাৰত পত্নী সীতাৰে সৈতে বিচ্ছেদ ঘটে। ইয়াৰ পাছত বৃন্দাই সাগৰত ডুব দি আত্মজাহ যায় আৰু দেৱতাসকলে তেওঁৰ আত্মাটো আনি এটি তুলসী পুলিত সংস্থাপিত কৰে।

বিষ্ণুৱে তেওঁৰ পিছৰ জন্মত বৃন্দাক তেওঁৰে সৈতে বিয়া হোৱাৰ আশীৰ্বাদ দিয়ে। সেয়ে প্ৰবোধিনী একাদশীত শালেগ্ৰামৰে সৈতে তুলসীৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানটি তুলসী বিবাহ নামেৰে উদযাপিত হয়।বিয়াখন মানুহৰ ঘৰত বা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়। ঘৰৰ প্ৰাঙ্গনত এটি তুলসী পুলি ৰুই ইয়াৰ আশে-পাশে মণ্ডপ তৈয়াৰ কৰা হয়। ইটাৰে ঢিপ তৈয়াৰ কৰি তুলসী পুলিটো ৰোৱা ঠাইডোখৰক তুলসী বৃন্দাবন বুলি কোৱা হয়। বৃন্দাৰ আত্মা ৰাতিটো পুলিটোত থাকে আৰু ৰাতিপুৱা গুচি যায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তুলসীক শাড়ী আৰু অলংকাৰ পিন্ধাই সজাই ফোঁট আৰু নাকফুলি পিন্ধাই কাগজেৰে তৈয়াৰ কৰা এখন মানুহৰ মুখ তুলসী পুলিটোত আঁৰি দিয়া হয়। দৰা ৰূপে বিষ্ণু বা কৃষ্ণ বা কেতিয়াবা বলোৰামৰ পিতলৰ মূৰ্তি বা এখন ছবি বা শালেগ্ৰাম ৰখা হয় - এয়া বিষ্ণুৰ প্ৰতীক। এই প্ৰতিমাক ধুতি পিন্ধাই, বিষ্ণু আৰু তুলসী দুয়োকে গা ধুৱাই ফুল আৰু মালাৰে সজোৱা হয়। অনুষ্ঠানটিত যোৰাটিক এডাল কপাহী ৰছীৰে বান্ধি সংযোগ কৰা হয়।

ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত তুলসী বিবাহ এটি ধৰ্মীয় উৎসৱ ৰূপে প্ৰতিবছৰে উদযাপিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
দিৱোদাস

দিৱোদাস বাধ্ৰ্যশ্ব, এজন ভাৰত-আৰ্য্যমূলৰ বা মধ্য ঋগ্বেদ যুগত ভাৰতৰ ৰজা (তেওঁৰ উদাৰতাৰ বাবে উদযাপিত আৰু ঋগ্বেদত ইন্দ্ৰ আৰু অশ্বিনসকলে সুৰক্ষিত, ঋ:বে: ১.১১২.১৪; ১.১১৬.১৮), বাধ্ৰ্যশ্বৰ পুত্ৰ ঋ:বে: ৬.৬১.৫।
তদুপৰি ঋগবেদৰ ৯ নং মণ্ডলত দিৱোদাসৰ কথা এইদৰে উল্লেখ কৰা হৈছে: "[ইন্দ্ৰ]ই ধৰ্মপৰায়ণ দিৱোদাসৰ কাৰণে দ্ৰুতগতিত দুৰ্গ, আৰু সম্বৰ, তাৰ পিছত যদু আৰু সেই তুৰ্বাসক আঘাত কৰিলে।" ঋ:বে: ৯.৬১.২।

৪ নং মণ্ডলৰ পৰা সম্বৰৰ সৈতে একেটা সংঘাতৰ বিষয়ে আন এটা কথনত তেওঁৰ নাম অতিথিগ্ৱ উপনামেৰে দিয়া হৈছে, যিদৰে দেখুওৱা হৈছে: "মই [ইন্দ্ৰ] মোৰ উল্লাসত সম্বৰৰ নিৰানব্বৈটা দুৰ্গ একেলগে ভাঙি পেলালোঁ, আৰু শতমটো, তেওঁৰ বাসস্থান, সেইটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ, যেতিয়া মই দিবোদাস অতিথিগক সহায় কৰিলোঁ।" ঋ:বে: ৪.২৬.৩।

তেওঁ বিখ্যাত ৰজা সুদাসৰ (ঋ:বে: ৭.১৮.২৫) (দশ ৰজাৰ যুদ্ধৰ) পিতৃ। ঋগ্বেদৰ মতে পিজাৱন হৈছে দিৱোদাসৰ আনটো নাম।[2] তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰতাৰ্দনাৰ কথা কৌশিতকী উপনিষদত উল্লেখ আছে।

অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথে কৰা অশ্বমেধ যজ্ঞত তেওঁক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। ৰাণী সুমিত্ৰাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আৰু দশৰথৰ ভায়েক আছিল। তেওঁ ভীমৰথ ৰজাৰ পুত্ৰও আছিল আৰু ভগৱান ধন্বন্তৰিৰ প্ৰপৌত্ৰ আছিল।

উত্তৰ-বৈদিক বংশাৱলী

ব্ৰহ্মা
অত্ৰি
চন্দ্ৰ
বুধ
পুৰুৰৱা
আয়ুষ
আনেনাছ
প্ৰতিক্ষাত্ৰ
সৃঞ্জয়
জয়
বিজয়
কৃতি
হাৰিয়াশ্ব
সহদেৱ
নাদিনা
জয়ৎসেন
সংকৃতি
ক্ষত্ৰধৰ্মা
সুহোত্ৰা
শাল
আৰ্ষষেণ
কাশ
দীৰ্ঘতপস
ধন্বন্তৰি
কেতুমন
ভীমৰথ
দিৱোদাস

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গোত্ৰ
কেইজেন বিশ্ববিদ্যালয়

কেইজেন বিশ্ববিদ্যালয় হৈছে জাপানৰ টকিঅ’ৰ টামাত ১৯৮৮ চনত স্থাপিত এখন ব্যক্তিগত মহিলা মহাবিদ্যালয়। ১৯২৯ চনত জাপানৰ ইয়ং উইমেন খ্ৰীষ্টান এছ’চিয়েশ্যনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক মিচি কাৱায়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা কেইজেন স্কুল ফৰ ইয়ং উইমেনৰ সৈতে এই বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ সম্পৰ্ক আছে। ২০২৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত বিশ্ববিদ্যালয়ে ঘোষণা কৰে যে ২০২৩ চনত নামভৰ্তি কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ইয়াক বন্ধ কৰা হ'ব। ঘোষণা মতে বিশ্ববিদ্যালয়খনে ২০২৪ শিক্ষাবৰ্ষত নতুন নামভৰ্তি বিচাৰিব নোৱাৰিব।

দৰ্শন

কেইজেন বিশ্ববিদ্যালয়ে তলত দিয়া তিনিটা মূল্যবোধৰ গোটৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি শৈক্ষিক দৰ্শন অনুসৰণ কৰে:

খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম: মানুহৰ ব্যক্তিত্বৰ প্ৰতি সন্মান আৰু জাতি আৰু শ্ৰেণীৰ বৈষম্য নোহোৱাকৈ আন ব্যক্তিৰ প্ৰতি মনোযোগ।
আন্তৰ্জাতিক শান্তি অধ্যয়ন: জাপানী মহিলাৰ পৃথিৱীৰ জ্ঞান বৃদ্ধি কৰক, পক্ষপাতিত্বৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰক আৰু সমস্যাৰ সন্মুখীন হওক।
উদ্যান শস্য: প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি প্ৰেম, সকলো জীৱৰ প্ৰতি সন্মান আৰু মৌলিক নৈতিকতা শিক্ষণ।

অনুষদ আৰু বিভাগ

মানৱ বিজ্ঞান অনুষদ

জাপানী ভাষা আৰু সংস্কৃতি বিভাগ
ইংৰাজী যোগাযোগ বিভাগ

মানৱ আৰু সমাজ অধ্যয়ন অনুষদ

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমাজ অধ্যয়ন বিভাগ
মনোবিজ্ঞান আৰু উদ্যান শস্য বিভাগ

স্নাতক বিদ্যালয়

গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ হিউমেনিটিজ-সাংস্কৃতিক সহাৱস্থান বিভাগ

এই বিভাগৰ মূল গুৰুত্ব হৈছে জাপানী-ভাষা শিক্ষা আৰু বহুসংস্কৃতিৰ সহাৱস্থান অধ্যয়ন। অধ্যয়ন কাৰ্যসূচীসমূহৰ ভিতৰত জাপানী ভাষাৰ পাঠদান আৰু শিক্ষা, লিংগ আৰু সংস্কৃতি অধ্যয়ন, সংখ্যালঘু আৰু সংস্কৃতিৰ অধ্যয়ন আৰু বহুসংস্কৃতিৰ যোগাযোগ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

মানৱ আৰু সমাজ অধ্যয়নৰ স্নাতক বিদ্যালয়-শান্তি অধ্যয়ন বিভাগ

সুবিধাসমূহ

চেপেল

চেপেলত নিয়মীয়া সেৱা আগবঢ়োৱা হয়, লগতে পাইপ অৰ্গেনৰ সংগীত। চেপেলৰ তলত এটা খ্ৰীষ্টান কেন্দ্ৰ আছে। কেতিয়াবা, তেওঁলোকে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু স্থানীয় সমাজৰ বাবে কিছুমান চেপেল কনচাৰ্ট কৰে।

উদ্যান শস্যৰ বাবে শিক্ষামূলক পাম

শিক্ষামূলক পাম
"শিক্ষাৰ বাবে খেতি" নামৰ এখন বৃহৎ খেতিপথাৰত বিভিন্ন শাক-পাচলি আৰু ফুলৰ খেতি কৰা হয়। প্ৰথম বৰ্ষৰ সকলো "ফ্ৰেছমেন" ছাত্ৰই বাধ্যতামূলক উদ্যান শস্যৰ ক্লাছ লয়, য'ত তেওঁলোকে শাক-পাচলি আৰু ফুল খেতি কৰিবলৈ শিকে।
বনৌষধি বাগিচা
বিভিন্ন ধৰণৰ বনৌষধি। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বনৌষধি ছিঙিব পাৰে আৰু কেতিয়াবা বনৌষধি চাহ খাব পাৰে। বনৌষধি বাগিচাখন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব পৰাকৈয়ো জনপ্ৰিয় স্থান।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্ত্ৰী শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান
এছিড (উপন্যাস)

এছিড ভাৰতীয় ছাইকেডেলিক ধাৰাৰ উপন্যাস, যি সঙ্গীতা শ্ৰীনিবাসনে লিখিছে। মূলতঃ মালয়ালম ভাষাত ৰচিত এই গ্ৰন্থখন লেখিকাই নিজেই ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। এইখন তেওঁৰ তৃতীয় উপন্যাস।

কাহিনী

এছিড উপন্যাসখন কমলা আৰু শ্যালী নামৰ দুগৰাকী লেচবিয়ান মহিলাৰ জীৱন আৰু কামলাৰ যমজ পুত্ৰ আদি আৰু শিৱাক কেন্দ্ৰ কৰি আগবাঢ়ে। কমলা বাংগালোৰত নিজৰ সমলিংগী সংগী শ্যালীৰ সৈতে বসবাস কৰে। তেওঁলোকৰ মাজত গভীৰ মানসিক আৰু ৰোমাণ্টিক সম্পৰ্ক আছে। তেওঁলোকৰ জীৱন অস্থিৰ আৰু বিশেষকৈ এল এছ ডি মাদক ব্যৱহাৰৰ প্ৰভাৱত প্ৰভাবিত, যাৰ বাবে কাহিনীটো কেতিয়াবা বিভ্ৰমমূলক সপোনৰ দৰে অনুভৱ হয়। আদি পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত আৰু শিৱাই নিজৰ জীৱনটো আদিৰ যত্ন ল’বলৈ উৎসৰ্গা কৰিছে। মূল চৰিত্ৰসমূহৰ উপৰি কমলাৰ স্বামী মাধৱন, কমলাৰ গৃহকৰ্মী জানু আৰু শ্যালীৰ মাতৃ আদি চৰিত্ৰও কাহিনীত আছে। হিন্দুস্তান টাইমছৰ সোণালী মজুমদাৰে এছিডক এক উত্তাল, বিভ্ৰমমূলক আৰু বিষণ্ণতাৰে পূৰ্ণ ভ্ৰমণ বুলি অভিহিত কৰিছে। কে. আৰ. মীৰাই দ্য হিন্দুত প্ৰকাশিত সমালোচনাত লিখিছে যে গ্ৰন্থখন দুগৰাকী মহিলাৰ মাজৰ সমলিংগী সম্পৰ্কক নিৰ্ভীকভাৱে গভীৰতাৰে উপস্থাপন কৰা প্ৰথম গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত এটা হ’ব পাৰে। দ্য টেলিগ্ৰাফ ইণ্ডিয়াত প্ৰকাশিত সমালোচনাত এছ. ডি. চৌধুৰীয়ে উপন্যাসখনক জীৱনৰ জটিলতা অস্বীকাৰ নকৰা গ্ৰন্থ বুলি মন্তব্য কৰে। স্ক্ৰল ডট ইনৰ অপূৰ্বা শ্ৰীপথিয়ে এছিডক পৰিয়াল আৰু মাতৃত্ব সম্পৰ্কীয় পৰম্পৰাগত ধাৰণাক উলটাই দিয়া বিভ্ৰমমূলক উপন্যাস বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁ লিখিছে যে এই টেগলাইনে কেৱল লেচবিয়ান কেন্দ্ৰিক উপন্যাস বিচাৰি অহা পাঠকক হতাশ কৰিব পাৰে, কিয়নো দুগৰাকী নাৰীৰ মাজৰ প্ৰেম উপন্যাসখনৰ বহুতো বিষয়ৰ ভিতৰত মাত্ৰ এটা বিষয়। সম্পূৰ্ণ উপন্যাসখন পঢ়াৰ পিছতো মনত স্থায়ীভাৱে ৰৈ যায় লেচবিয়ান প্ৰেম নহয়; বৰঞ্চ আধুনিক নগৰকেন্দ্ৰিক যুগৰ জীৱন-সংকট, বিবাহজনিত সম্পৰ্কসহ বঢ়ি অহা অবিশ্বস্ততা, নৈতিক আৰু সামাজিক বিধি-নিষেধ ভাঙিবলৈ উদ্‌গ্ৰীৱ মানুহৰ মনোভাৱ, আৰু জীৱনত মাদকাসক্তিৰ কৰুণ পৰিণতি।

বঁটা

উপন্যাসখনৰ মালয়ালম সংস্কৰণে ২০১৭ চনত থোপ্পিল ৰবি বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:উপন্যাস
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
আৰিথোছা (শ্ৰুতিকথা)

আৰিথোছা (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἀρέθουσα, ইংৰাজী: Arethusa) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

আৰিথোছা গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত আৰিথোছাও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
প্ৰেমলা চাৱন

প্ৰেমলাবাই আৰু প্ৰেমালাকাকী নামেৰেও পৰিচিত প্ৰেমলা চাভান (, ২ জুলাই ১৯১৮ – ৮ জুলাই ২০০৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ৷ তেওঁ লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাৰ সদস্য আছিল। তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট সন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক-সভানেত্ৰী আছিল৷তেওঁ ভাৰতীয় সমাজত মহিলাৰ কল্যাণৰ বাবে অৰিহণা যোগোৱা আন বিভিন্ন কামৰ সৈতে জড়িত আছিল। লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাত সৰ্বাধিক সংখ্যক প্ৰতিনিধিত্ব (চাৰিবাৰ)ৰ অভিলেখ ৰখাৰ বাবে চাৱন উল্লেখযোগ্য৷ তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী মহিলা সাংসদ।

ব্যক্তিগত জীৱন

গুজৰাটৰ বৰোদা জিলাত এম এন ৰাও জগদলেৰ ঘৰত প্ৰেমলা চাৱনৰ জন্ম হৈছিল । তেওঁ ইন্দোৰত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজ,বম্বেলৈ যায় আৰু মণ্টেছৰী শিক্ষাত ডিপ্লমা লাভ কৰে।.

ৰাজনৈতিক জীৱন

লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভা

১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬০ চনলৈ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কৃষক আৰু মজদুৰ দলৰ তেওঁ সদস্য আছিল। পিছলৈ পঞ্চম লোকসভা (১৯৭১–৭৭), ষষ্ঠ লোকসভা (১৯৭৭–৭৯), অষ্টম লোকসভা (১৯৮৪–৮৯), আৰু ৰাজ্যসভা (১৯৮০–৮৪)ত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলক তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৯৭৩ চনত উপ-নিৰ্বাচনত বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে তেওঁ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।পৰৱৰ্তী তিনিটা কাৰ্যকালৰ বাবে কাৰাড সমষ্টিৰ পৰা পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। কংগ্ৰেছৰ জৰুৰীকালীন বিভাজনৰ পিছত যেতিয়া ৰাজ্যখনৰ বহু দলৰ প্ৰবীণ সৈনিকে দেৱৰাজ উৰ্ছৰ নেতৃত্বত কংগ্ৰেছৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল, তেতিয়া চাৱনে ইন্দিৰা গান্ধীৰ সৈতে থাকিবলৈ বাছি লৈছিল আৰু সেই সময়ত কংগ্ৰেছ(আই)ৰ ৰাজ্যিক সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৮০ চনত যেতিয়া ইন্দিৰা গান্ধী ক্ষমতালৈ ঘূৰি আহে তেতিয়া ১৯৮১ চনত তেওঁ চাৱনক ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত কৰে। ১৯৮৯ চনত চাৱনে কাৰাডৰ পৰা পুনৰ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৯১ চনত ৰাজীৱ গান্ধীয়ে তেওঁৰ পুত্ৰক সংসদত পৰিয়ালটোৰ ৰাজনৈতিক উত্তৰাধিকাৰ অব্যাহত ৰাখিবলৈ কোৱাত চাৱনে ৰাজনীতিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

কমিটীৰ অভিজ্ঞতা

১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈকে চাৱন অধীনস্থ আইন সমিতি, চৰকাৰী ভাষা সমিতি আৰু ব্যৱসায়িক পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য আছিল৷ তেওঁ ১৯৮৭ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে নিয়ম সমিতিৰ সদস্য; ১৯৯০ চনত পৰামৰ্শদাতা সমিতি, পাৰমাণৱিক শক্তি, মহাকাশ, ইলেক্ট্ৰনিক্স, মহাসাগৰ উন্নয়ন বিভাগ আৰু বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয়ৰ সদস্য আছিল।

সামাজিক কাম-কাজ

কাৰাডৰ পলিটেকনিক ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক চাৱনে ১৯৫১ চনত কাৰাডত প্ৰথম মণ্টেছৰী স্কুল আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি ১৯৫০ চনত কাৰাডত মহিলা মণ্ডল আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ ১৯৭৩ চনত তেওঁ নিখিল ভাৰত মহিলা ক্ৰিকেট সন্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

মৃত্যু

২০০৩ চনৰ ৮ জুলাইত চাৱনৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
খাপতাদ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

খাপতাদ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান নেপালৰ সুদূৰ পশ্চিম অঞ্চলত ১৯৮৪ চনত স্থাপিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। বাঝাং, বাজুৰা, আছাম আৰু ডোটিৰ চাৰিখন জিলাত বিস্তৃত এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ আয়তন ২২৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৮৭ বৰ্গমাইল) আৰু ইয়াৰ উচ্চতা ১,৪০০ৰপৰা ৩,৩০০ মিটাৰ (৪,৬০০ৰপৰা ১০,৮০০ ফুট)।

ইতিহাস

খাপতাদ বাবাৰ পৰামৰ্শ মতে ১৯৮৪ চনত খাপতাদ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়; ২০০৬ চনত ২১৬ বৰ্গ কিলোমিটাৰ বাফাৰ জ'ন ঘোষণা কৰা হয়।

প্ৰাণী

খাপতাদ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত ভাৰতীয় নাহৰফুটুকী, হিমালয়ৰ ক’লা ভালুক, ৰাং কুকুৰ আৰু আলপাইন কস্তুৰী হৰিণকে ধৰি ২৩বিধ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী আছে; ২৮৭বিধ চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ ভিতৰত ইম্পেয়ান ফেজেণ্ট, পেৰেগ্ৰিন ফেলকন আৰু পাতি শগুন অন্যতম; ২৩বিধ উভচৰ আৰু সৰীসৃপও নথিভুক্ত হৈ‍ছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:নেপাল
সবুজ পত্ৰ

সবুজ পত্ৰ হ'ল কুৰি‍ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰকাশ হোৱা বাংলা ভাষাৰ অন্যতম প্ৰধান সাময়িকী। সাহিত্যিক প্ৰমথ চৌধুৰীৰ সম্পাদনাত এইখন প্ৰকাশ পাইছিল। সবুজ পত্ৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল বাংলা ১৩২১ চনত (ইংৰাজী: ১৯১৪ খ্ৰীষ্টাব্দ)। সবুজ পত্ৰত কোনো বিজ্ঞাপন আৰু ছবি কেতিয়াও প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল। প্ৰমথ চৌধুৰীয়ে সাময়িকীখনক ব্যাৱসায়িকভাৱে আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিবলৈ কোনো প্ৰচেষ্টা কৰা নাছিল। অৱশ্য‍ে ইয়াৰ মান আৰু আদৰ্শ বৰ্তাই ৰখাৰ বিষয়ত সদা-সতৰ্ক আছিল। সাধাৰণ পাঠক আৰু লেখকৰ মাজত সবুজ পত্ৰ জনপ্ৰিয় হ’ব নোৱাৰিলে। প্ৰথম পৰ্যায়ত ১৩২৯ বঙ্গাব্দ (১৯২২ চন)লৈকে প্ৰকাশ পাইছিল। দ্বিতীয় পৰ্যায়ত ১৩৩২ বঙ্গাব্দ (১৯২৫ চন) পৰা সবুজ পত্ৰৰ প্ৰকাশ আৰম্ভ হয়। অৱশেষত ১৩৩৪ বঙ্গাব্দ (১৯২৭ চন)ত সাময়িকীখন বন্ধ হৈ পৰে।

সাধাৰণ বিৱৰণ

এইখন মূলতঃ: এখন মাহেকীয়া সাময়িকী/আলোচনী। ইয়াৰ প্ৰথম প্ৰকাশ ১৩২১ বঙ্গাব্দৰ ব'হাগ মাহ (১৯১৪ খ্ৰীষ্টাব্দ)ত। কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল প্ৰমথ চৌধুৰী। আলোচনীখন কলকাতাৰ ৩ নং হেষ্টিংছ ষ্ট্ৰীটৰপৰা প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ বাৰ্ষিক মূল্য আছিল দুটকা ছয় অনা।

বাংলা সাহিত্যত প্ৰভাৱ

বাংলা সাহিত্যৰ ইতিহাসত ‘সবুজ পত্ৰ’ই এক বিশেষ স্থান দখল কৰিছে। বাংলা সাহিত্যৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ উত্থানত ইয়াৰ অপৰিসীম অৱদান চিৰস্মৰণীয়; উদাহৰণ স্বৰূপে বুদ্ধদেৱ বসুৱে সাহিত্যপত্ৰত কোৱা কথাখিনি উদ্ধৃত কৰিব পাৰে-

"ইয়াৰ প্ৰথম দান আছিল প্ৰমথ চৌধুৰী বা বীৰবল। দ্বিতীয়টো দান হৈছে চলিত ভাষাৰ প্ৰতিষ্ঠা। তৃতীয় - আৰু হয়তো আটাইতকৈ ডাঙৰ দান, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ। প্ৰমথ চৌধুৰী আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ, দুয়োকে আটাইতকৈ বেছি প্ৰয়োজন আছিল সবুজ পত্ৰৰ। প্ৰথমজনৰ আত্মপ্ৰকাশৰ বাবে, দ্বিতীয়জন নতুন হোৱাৰ বাবে।"

বাংলা সাহিত্যৰ ইতিহাসত সবুজ পত্ৰ কেৱল বাংলা ভাষাক সাধু ভাষাৰ প্ৰভাৱৰপৰা মুক্ত কৰি কথিত ভাষাক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াৰ বাবেই স্মৰণীয় হৈ থাকিব।

লেখকসকল

সবুজ পত্ৰৰ প্ৰথম সংখ্যাত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, সত্যেন্দ্ৰনাথ দত্ত আৰু সম্পাদকৰ নিজৰ লেখা সন্নিৱিষ্ট হৈছিল। ধূৰ্জটিপ্ৰসাদ মুখোপাধ্যায়, অতুলচন্দ্ৰ গুপ্ত, বৰদাচৰণ গুপ্ত, সুনীতিকুমাৰ চট্টোপাধ্যায়, হাৰীতকৃষ্ণ দেৱ, কিৰণশঙ্কৰ ৰায় আদিয়ে সবুজ পত্ৰত লি‍খিছিল। কান্তিচন্দ্ৰ ঘোষ, অমিয় চক্ৰৱৰ্তী আৰু সুৰেশ চক্ৰৱৰ্তী আদি‍য়ে কবিতা লিখিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লিটল মেগাজিন
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:বাংলা আলোচনী
এদ্ৰিছ আলান

এড্ৰিছ ইলেইন বা লেডী এলান (; ১৯ এপ্ৰিল ১৯০৯ – ১৬ মে' ১৯৯৫) আছিল এগৰাকী জামাইকান সম্প্ৰদায়ৰ কৰ্মী, ৰাজনৈতিক ব্যক্তি আৰু মহিলা অধিকাৰৰ সমৰ্থক৷ সৰুৰে পৰাই তেওঁ সমাজ সেৱা আগবঢ়াইছিল আৰু বিয়াৰ পূৰ্বে কেইবাটাও সৰু-সুৰা প্ৰতিষ্ঠানত কেৰাণী হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ জামাইকা অল আইলেণ্ড টেলিফোন চাৰ্ভিচৰ প্ৰথম টেলিফোন অপাৰেটৰ আছিল। ব্ৰিটিছে আফ্ৰিকান বংশৰ জামাইকানক প্ৰদান কৰা প্ৰথম নাইটৰ পদৰে সন্মানিত ছাৰ হেৰল্ড এলানৰ পত্নী হিচাপে তেওঁ তৎক্ষণাত এগৰাকী চেলিব্ৰিটি হৈ পৰিছিল৷ তেওঁ স্বামীৰ সৈতে প্ৰায়ে ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল। জামাইকা ফেডাৰেচন অৱ ৱমেন (জে এফ ডব্লিউ)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হিচাপে তেওঁ ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈকে আৰু পুনৰ ১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৭৬ চনলৈকে অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ তাৰ পিছত ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৯৫ চনত মৃত্যুৰ আগলৈকে সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাকে ধৰি বহু কাৰ্যালয়ত তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯০৯ চনৰ ১৯ ​​এপ্ৰিলত জামাইকাৰ ব্ৰিটিছ মুকুট উপনিবেশৰ চেণ্ট কেথেৰিন পেৰিছৰ লিনষ্টেডত এলিছ (জন্ম ফেউৰ্টেডো) আৰু ৰবাৰ্ট হেনৰী ট্ৰটমেনৰ ঘৰত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ডাঙৰ হৈ লিনষ্টেডত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পিছত কিংষ্টনলৈ গুচি যায় আৰু তাৰ পৰাই শুকান সামগ্ৰীৰ দোকান শ্বাৰলক এণ্ড স্মিথত কেৰাণী হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। অতি সোনকালেই তেওঁ আন এখন শুকান সামগ্ৰীৰ দোকান নাথান এণ্ড কোম্পানী লিমিটেডত বিভাগীয় তত্বাৱধায়ক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তাতেই তেওঁ দহ বছৰ থাকে। খুচুৰা ব্যৱসায়ৰ অভিজ্ঞতাই তেওঁক বিভিন্ন সামাজিক শ্ৰেণীৰ লোকৰ সৈতে কাম কৰাৰ আত্মবিশ্বাস আৰু দক্ষতা প্ৰদান কৰাৰ বাবে কৃতিত্ব দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জামাইকাৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী