শ্বেত বিপ্লৱ

nail| |আমূলৰ ত্ৰিমূৰ্তি যথাক্ৰমে: ভাৰ্গিজ কুৰিয়েন, শ্ৰী ত্ৰিভুৱনদাস কিশিভাই পাটেল, আৰু হৰিশ্চন্দ্ৰ মেঘা দালায়া
১৯৭০ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীত আৰম্ভ হোৱা শ্বেত বিপ্লৱ বা অপাৰেচন ফ্লাড আছিল বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ দুগ্ধ উন্নয়ন কাৰ্যসূচী আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন পৰিষদৰ (এনডিডিবি) এক প্ৰভাৱশালী প্ৰকল্প। এই প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে ভাৰত গাখীৰৰ অভাৱগ্ৰস্ত দেশৰ পৰা বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ গাখীৰ উৎপাদক দেশলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, আৰু ১৯৯৮ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰক অতিক্ৰম কৰি ২০১৮ চনত বিশ্বৰ উৎপাদনৰ প্ৰায় ২২.২৯ শতাংশ লাভ কৰে৷। ৩০ বছৰৰ ভিতৰতে এই কাৰ্যসূচীয়ে ভাৰতত প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে উপলব্ধ গাখীৰৰ পৰিমাণ দুগুণ কৰি তোলে আৰু দুগ্ধ পালনৰ দিশত ভাৰতক সৰ্ববৃহৎ স্ব-বহনক্ষম গ্ৰাম্য নিয়োগকৰ্তাৰ শাৰীলৈ লৈ যায়৷

কৃষকসকলক উন্নয়ন নিৰ্দেশনা দিয়াত সহায় কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকে সৃষ্টি কৰা সম্পদৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আনিবলৈ এই কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰা হৈছিল। পৰিকল্পনাৰ ৰূপায়ণ জনসাধাৰণৰ উৎপাদনৰ দ্বাৰা সম্ভৱ হৈছিল; আৰু পৰৱৰ্তী কালত এই সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক শ্বেত বিপ্লৱ বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ সংগঠিত দুগ্ধ উদ্যোগত যদি এটা প্ৰযুক্তিগত অগ্ৰগতি আহিছিল, তেন্তে সেয়া আছিল ম’হৰ গাখীৰৰ পৰা স্কিম মিল্ক পাউদাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ জৰিয়তে। ইয়াক সম্ভৱ কৰি তোলা মানুহজন আছিল হৰিচন্দ মেঘা দলায়া। এই কাৰ্যসূচীৰ সফলতাৰ আঁৰৰ ইঞ্জিন আছিল দুগ্ধ সমবায় আমূলত অনুষ্ঠিত হোৱা আনন্দ পেটাৰ্ণ সম্পৰীক্ষা। আমূলৰ অধ্যক্ষ তথা প্ৰতিষ্ঠাপক ড০ ভাৰ্গিজ কুৰিয়েনক প্ৰধানমন্ত্ৰী লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰীয়ে এনডিডিবিৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। কুৰিয়েনে এই কাৰ্যসূচীক সফলতাৰ শিখৰলৈ লৈ যায় আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ ভাৰতীয় দুগ্ধ উদ্যোগৰ স্থপতিবিদ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰি আহিছে।

পৰিচয় আৰু উদ্দেশ্য

nail| | ৱেলছৰ ৰাজকুমাৰ ৰাজকুমাৰ চাৰ্লছে ১৯৮০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত হৰিচন্দ মেঘা দলয়াৰ সৈতে ভাৰত আৰু আমূল ভ্ৰমণ কৰে
অপাৰেচন ফ্লাড হৈছে এটা বিশেষ কাৰ্যসূচী যিয়ে "শ্বেত বিপ্লৱ"ৰ সূচনা কৰিছিল। ই সমগ্ৰ ভাৰতৰ উৎপাদকসকলক ৭০০ৰো অধিক চহৰ আৰু নগৰৰ গ্ৰাহকৰ সৈতে সংযোগ কৰে আৰু ঋতুভিত্তিক তথা আঞ্চলিক মূল্যৰ তাৰতম্য হ্ৰাস কৰাৰ লগতে মধ্যভোগীসকলক নিৰ্মূল কৰি উৎপাদকসকলে লাভৰ এটা ডাঙৰ অংশ লাভ কৰাটো নিশ্চিত কৰে৷ পৰ্যায়ক্ৰমে এক ৰাষ্ট্ৰীয় গাখীৰ গ্ৰীডৰো সৃষ্টি হয়। অপাৰেচন ফ্লাডৰ মূলাধাৰ হৈছে গাঁৱৰ গাখীৰ উৎপাদক সমবায় সমাজবোৰ, যিয়ে গাখীৰ ক্ৰয় কৰে আৰু আনুষংগিক সেৱাসমূহ প্ৰদান কৰে৷ ইয়াৰ ফলত সকলো সদস্যৰ বাবে আধুনিক ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তি উপলব্ধ হয়।

অপাৰেচন ফ্লাডৰ উদ্দেশ্যসমূহৰ ভিতৰত আছিল:-

গাখীৰৰ উৎপাদন বৃদ্ধি
গ্ৰাম্য আয় বৃদ্ধি কৰা
গ্ৰাহকৰ বাবে উচিত মূল্য
অংশগ্ৰহণকাৰী কৃষকসকলৰ মাজত আয় বৃদ্ধি আৰু দৰিদ্ৰতা হ্ৰাস কৰাৰ লগতে বিনিময়ত গাখীৰৰ অবিৰত যোগান নিশ্চিত কৰা

প্ৰথম পৰ্যায় (১৯৭০-১৯৮০)

প্ৰথম পৰ্যায়ৰ কালছোৱা আছিল ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৮০ লৈকে৷ ইউৰোপীয় অৰ্থনৈতিক সম্প্ৰদায় (European Economic Community,EEC)য়ে বিশ্ব খাদ্য কাৰ্যসূচী (WFP)ৰ জৰিয়তে দান কৰা স্কিমড মিল্ক পাউদাৰ আৰু মাখনৰ তেল বিক্ৰীৰ দ্বাৰা বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰা হৈছিল। এনডিডিবিয়ে এই কাৰ্যসূচীৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল আৰু ইইচিৰ সহায়ত সবিশেষ আলোচনা কৰিছিল। এই পৰ্যায়ত অপাৰেচন ফ্লাডে ভাৰতৰ ১৮টা প্ৰধান দুগ্ধশালাক ভাৰতৰ প্ৰধান মহানগৰ দিল্লী, মুম্বাই, কলকাতা আৰু চেন্নাইৰ গ্ৰাহকৰ সৈতে সংযোগ কৰি চাৰিখন মেট্ৰ'ত মাতৃ দুগ্ধ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে। :

বিপণনৰ জৰিয়তে মহানগৰ মুম্বাই (তেতিয়াৰ বোম্বাই), কলকাতা (তেতিয়াৰ কলিকতা), চেন্নাই (তেতিয়াৰ মাদ্ৰাজ), দিল্লীত সংগঠিত দুগ্ধ খণ্ডৰ উন্নতি সাধন কৰা,
গাখীৰৰ বজাৰত উৎপাদকৰ অংশীদাৰিত্ব বৃদ্ধি,
উৎপাদন আৰু ক্ৰয় দুয়োটা বৃদ্ধিৰ বাবে গ্ৰামাঞ্চলত দুগ্ধজাত পশুৰ বিকাশ ক্ষিপ্ৰ কৰি তোলা

দ্বিতীয় পৰ্যায় (১৯৮১-১৯৮৫)

অপাৰেচন ফ্লাডৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত (১৯৮১–১৯৮৫) দুগ্ধশালাৰ সংখ্যা ১৮ৰ পৰা ১৩৬টালৈ বৃদ্ধি কৰা হয়৷ ১৯৮৫ চনৰ শেষলৈকে ৪,২৫০,০০০ গাখীৰ উৎপাদনকাৰী থকা ৪৩,০০০ খন গাঁৱক সমবায়ৰ আত্মনিৰ্ভৰশীল ব্যৱস্থাৰ সৈতে সামৰি লোৱা হয়। প্ৰকল্পৰ পূৰ্বে বৰ্ষত ঘৰুৱা পাউদাৰ গাখীৰৰ উৎপাদন ২২,০০০ টনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে ১ লাখ ৪০ হাজাৰ টনলৈ বৃদ্ধি পায়৷ আৰু এই সকলোবোৰ বৃদ্ধি অপাৰেচন ফ্লাডৰ অধীনত স্থাপন কৰা দুগ্ধ উদ্যোগৰ পৰা আহিছে। এইদৰে ইইচিৰ পৃষ্ঠপোষকতা আৰু বিশ্ব বেংকৰ ঋণে আত্মনিৰ্ভৰশীলতাক প্ৰসাৰিত কৰাত সহায় কৰিছিল। উৎপাদনকাৰী সমবায়সমূহে গাখীৰৰ প্ৰত্যক্ষ বিপণন দিনটোত কেইবা নিযুত লিটাৰ বৃদ্ধি কৰাইছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিপ্লৱ
শ্ৰেণী:ভাৰত