ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰীমা সাথে

ৰীমা সাথে ( ; জন্ম ৫ ছেপ্টেম্বৰ) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ কৰ্মী আৰু উদ্যোগী। তেওঁ এটা খাদ্য কোম্পানী গঢ়ি তুলিছিল আৰু তাৰ পৰা হোৱা লাভাংশ নিজৰ ক্ষুদ্ৰ কৃষকৰ সৈতে অধিক ন্যায্যভাৱে ভাগ কৰি দিয়ে। ২০১৭ চনত কৰা কামৰ বাবে নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা লাভ কৰা তেখেতে ২০১৮ চনত ফৰ্বছ আলোচনী আৰু ২০১৯ চনত বিশ্ব বেংক গ্ৰুপ আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ দ্বাৰা উল্লেখিত হৈছে।

জীৱন

সাথে ৰাসায়নিক অভিযন্তা হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।

খাদ্য আৰু পানীয় উদ্যোগত সাত বছৰ কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ সামাজিক উদ্যোগ "হেপি ৰুটছ" আৰম্ভ কৰে। সাথে "কৃষি ষ্টাৰ" নামৰ এটা নতুন কোম্পানীত বিপণনৰ জেনেৰেল মেনেজাৰ হিচাপে কাম কৰি থকাৰ সময়তে ক্ষুদ্ৰ আৰু প্ৰান্তীয় কৃষক, বিশেষকৈ মহিলাসকলৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ বাবে গভীৰভাৱে আপ্লুত হৈছিল। তেওঁৰ সামগ্ৰীৰ ভিতৰত ঘেঁহু, বুটমাহ, অমৰনাথৰ গুটি, শণৰ বীজ আৰু যৱৰ পৰা তৈয়াৰী ক্ৰেকাৰ আৰু কুকিজ অন্তভুক্ত।

সাথে ২০২০ চনৰ জুলাই মাহত "চেৰেন মিড'ছ"ত সৰু সৰু পৰিৱৰ্তনৰ শক্তিৰ ওপৰত TEDx বক্তৃতা দিছিল।

বঁটা

২০১৭ চনত সাথে "বিজনেছ টুডে"ৰ "সৰ্বাধিক শক্তিশালী মহিলা" বঁটা লাভ কৰে। ২৭ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল যিসকলক স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল আৰু পাঁচটা সংগঠনকো সন্মানিত কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ
চুপিম্‌ফা

চুপিম্‌ফা বা চাওফা চ্যু-পিম-ফা ১৪৯৩ চনৰ পৰা ১৪৯৭ চনলৈ আহোম ৰাজ্য শাসন কৰা স্বৰ্গদেউ আছিল। পিতৃ চুহেনফাৰ হত্যাকাৰীৰ প্ৰতিশোধ ল'বলৈ তেওঁ উচ্চ আৰু নিম্ন বৰ্গৰ লোকৰ ওপৰত সন্ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সাধাৰণ ভুলৰ বাবে তেওঁ নিজৰ এগৰাকী গৰ্ভৱতী পত্নীক নগা পাহাৰলৈ নিৰ্বাসন দিছিল। ৰাণীয়ে কন্‌ছেং নামৰ পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম দিয়ে যি পাছত আহোম ৰাজ্যৰ প্ৰথম বৰপাত্ৰগোহাঁই হিচাপে বিচক্ষণতাৰ পৰিচয় দিছিল।

সিংহাৰোহণ

চুপিম্‌ফা ৰজা চুহেনফাৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ আছিল। ১৪৯৩ চনত পিতাকৰ মৃত্যুৰ পাছত চুপিম্‌ফা স্বৰ্গদেউ হিচাপে শিঙৰি ঘৰত উঠে।

ৰাজত্বকাল

চুহেনফাৰ হত্যাকাৰীৰ শাস্তি

শাসনভাৰ লৈয়েই চুপিম্‌ফাই পিতাক চুহেনফাৰ হত্যাকাৰীক বিচাৰিবলৈ মানুহ লগায়। লন্তৰুবন আৰু তেওঁৰ দুজন পুত্ৰ টাওফ্ৰং আৰু খুন্তাওক ধৰি মৃত্যুদণ্ড বিহা হয়। আন ষড়যন্ত্ৰকাৰীসকলকো শাস্তি দিয়া হয়। খুংলুং বুঢ়াগোহাঁইক চুহেনফাৰ হত্যাত সন্দেহ কৰা হৈছিল। ৰজাৰ শাস্তিত ভয়ত বুঢ়াগোহাঁই পলাই যায়। চুপিম্‌ফাই লগে লগে লুংলুং খাম্‌পেঙক নতুন বুঢ়াগোহাঁই পাতে। পাছত খুংলুং বুঢ়াগোহাঁই ধৰা পৰে যদিও আন বিষয়াসকলৰ অনুৰোধত তেওঁ মৃত্যুদণ্ডৰ পৰা সাৰে। তেওঁৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰি তেওঁক গাঁৱৰ ঘৰলৈ নিৰ্বাসন দিয়া হয়।

ৰাণীৰ নিৰ্বাসন আৰু কন্‌ছেঙৰ জন্ম

চুহেনফাৰ দিনৰে পৰা নগাসকলে আহোম ৰাজ্যৰ লগত মিত্ৰতা বজাই ৰাখিছিল। প্ৰতি বছৰে তেওঁলোক আহোম ৰাজধানীলৈ আহি উপঢৌকন দিছিল। এজন নগা দলপতিয়ে চুপিম্‌ফাৰ পত্নী এগৰাকীৰ দেখা পাই ৰজাৰ সন্মুখতে তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰে। ৰজাই খঙতে নগাজনৰ গাঁৱলৈ পত্নীক নিৰ্বাসন দিয়ে। ৰাণী সেই সময়ত গৰ্ভৱতী আছিল আৰু কিছু দিন পাছত এটি পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম দিয়ে। তেওঁ কন্‌ছেং নামেৰে জনাজাত হয়। চুপিম্‌ফাৰ উত্তৰসূৰী চুহুন্মুঙে কন্‌ছেঙৰ কথা জানিব পাৰি তেওঁক অনাই বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোঁহাই সমপৰ্যায়ৰ বৰপাত্ৰগোহাঁই পদ সৃষ্টি কৰি নিয়োগ কৰে। কন্‌ছেং বৰপাত্ৰগোহাঁয়ে চুহুন্মুঙৰ বাবে কেইবাখনো যুঁজত অংশ লয় আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত আহোম সেনাই পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমা কৰতোৱালৈকে যায়।

মৃত্যু

চমু ৰাজত্বকালত চুপিম্‌ফাই তেওঁৰ পিতাকৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধৰ বাবে বহু লোকক পৰিয়ালৰ লগতে শাস্তি আৰু মৃত্যুদণ্ড বিহে। বিষয়াসকল এই কামত সন্ত্ৰস্ত হৈ পৰিছিল। এনে অভিযান চলি থাকোঁতেই হঠাতে ১৪৯৭ চনত ৰজাৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ কাৰণ কিছুমান বুৰঞ্জীয়ে প্ৰাকৃতিক আৰু কিছুমানে হত্যা বুলি ক'ব খোজে। অসমীয়া ইতিহাসবিদ আৰু লেখক গুণাভিৰাম বৰুৱা মতে চুহেনফাৰ মৃত্যুৱে জনতাৰ মাজত উত্তেজনা আৰু ভয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সেইবাবে বিষয়াসকলে চুপিম্‌ফাক হত্যা কৰি প্ৰকৃত কথা লুকুৱাই ৰাখে আৰু ৰজাৰ মৃত্যু প্ৰাকৃতিকভাৱে হোৱা বুলি প্ৰচাৰ কৰে। চুপিম্‌ফাৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ চুহুন্মুং ৰাজপাটত উঠে।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:টাই-আহোম শাসক
আৰোহী (২০১৫ চলচ্চিত্ৰ)

আৰোহী হৈছে ২০১৫ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। অৰ্কিড এন্টাৰপ্ৰাইজেজৰ বেনাৰত মামণি খাখলাৰীয়ে প্ৰযোজনা কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালনা অৰূপ মান্নাৰ। বোলছবিখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে শিশুশিল্পী শ্ববনম বৰগয়াৰী, ৰাগ ঐনিতম আৰু চন্দনা শৰ্মাই। সংগীত পৰিচালনা মানস হাজৰিকাৰ৷

কাহিনী

আৰোহী (শ্ববনম বৰগয়াৰী) এজনী সৰু ছোৱালী। বৰ্তমান যুগৰ শিক্ষাব্যৱস্থা আৰু অভিভাৱকৰ তাইক লৈ থকা উচ্চাকাংক্ষাৰ সৈতে খোজ মিলাই যাবলৈ তাইৰ কষ্ট হয়। তাইৰ মাক-দেউতাকে নিজৰ জীৱনৰ আধৰুৱা সপোনবিলাক তাইৰ জড়িয়তে পূৰণ কৰাৰ সপোন দেখে। বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে ভাবে তাই যন্ত্ৰৰ নিচিনাকৈ যিকোনো প্ৰকাৰে সকলোতে ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিবই লাগিব। সকলোফালৰপৰা অহা মানসিক চাপে তাইক তাইৰ শৈশৱৰ আনন্দ বিলাকৰ পৰা বঞ্চিত কৰে। পুতলাৰ সৈতে খেলা কৰা বয়সত তাইক কম্পিউটাৰ শিকিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়। তাইৰ মন বুজিব পৰা মানুহ কোনো নাই। এনে এক পৰিস্থিতিত বন্দী এক শিশু আৰোহীৰ কাহিনীৰে চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মিত।

সংগীত

আৰোহীৰ সংগীত পৰিচালনা মানস হাজৰিকাৰ। শীৰ্ষ গীতটিত কণ্ঠদান কৰে অভিনন্দা মান্না আৰু ৰবছন বৰুৱাই।

সন্মান

তৃতীয় দিল্লী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত, ২০১৪

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ইউটিউবত চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ
চলচ্চিত্ৰখনৰ ফেচবুক পে'জ

শ্ৰেণী:২০১৫ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সংগীত নাটক

সংগীত নাটক হ’ল সংগীতপ্ৰধান নাটক। এনে নাটকত গদ্যৰ সমান্তৰালকৈ গীতৰ ৰূপত থকা কবিতাৰ দ্বাৰাও কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হয়। সংগীত-নাটকে মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ বিকাশত আৰু তেনেকৈ মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ বা বহল অৰ্থত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ বিকাশক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছে। সংগীত-নাটক নটৰাজ বন্দনা, বিশেষকৈ 'সংগীত শকুন্তল' নাটকৰ 'পঞ্চতুণ্ড নৰৰুন্দমলধৰ'ৰে আৰম্ভ হয়। নটৰাজ বন্দনাক নন্দী বা মঙ্গলাচৰণ বা সূচকপদ বুলি কোৱা হয়। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে সংগীত নাটকবোৰ জনপ্ৰিয়। মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু কাষৰীয়া অঞ্চলবোৰত নাট্য সংগীতৰ জনপ্ৰিয়তা দেখা যায়।

ইতিহাস

আৰম্ভণি

বিষ্ণুদাস ভাবেক মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ প্ৰৱৰ্তক বুলি গণ্য কৰা হয়। ১৮৪৩ চনত তেওঁৰ দলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মাৰাঠী নাটক 'সীতা সয়ম্বৰ'ৰ প্ৰথম ৰাজহুৱাকৈ প্ৰদৰ্শন কৰে। নাটকৰ সৈতে সংগীতৰ একত্ৰীকৰণ বহু পলমকৈ ১৮৭৯ চনতহে সংঘটিত হয়; যেতিয়া লেখক, প্ৰযোজক ত্ৰিলোকেকৰে তেওঁৰ সংগীতপ্ৰধান 'নল দময়ন্তী' নাটৰ মঞ্চায়ন হয়। এইখনে আছিল মাৰাঠী নাট্যমঞ্চত মঞ্চায়িত প্ৰথম সংগীতপ্ৰধান নাটক। কিন্তু বলৱণ্ত পাণ্ডুৰং কিৰ্লোস্কাৰে,যাৰ জনপ্ৰিয় নাম আন্নাচাহেব কিৰ্লোস্কাৰ, ৩১ অক্টোৱৰ ১৮৪৩ তাৰিখে যেতিয়া পুণেত কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলমৰ আধাৰত ৰচনা কৰা সংগীতপ্ৰধান নাট 'শকুন্তল' মঞ্চস্থ কৰিলে দৰাচলতে তেতিয়াৰ পৰাই সংগীত-নাটকৰ ধাৰা আৰম্ভ হ’ল। 'শকুন্তল'ৰ পাঁচটা খণ্ডত মুঠতে ২০৯টা সংগীতৰ টুকুৰা আছিল। ইয়াৰ সংগীতত আছিল হিন্দুঃস্থানী, কৰ্ণাটকী আৰু সুগম সংগীতৰ উপাদান। প্ৰাৰম্ভিক কালচোৱাত সংগীত-নাটকৰ নাটসমূহৰ বিষয়বস্তু ধৰ্মীয় আছিল। এখন জনপ্ৰিয় নাট 'সংগীত সুভদ্ৰা'ৰ কাহিনী মহাভাৰতৰ পৰা আহৰণ কৰা। কিন্তু এই প্ৰৱণতা সলনি হ’ল- ক্ৰুষ্ণজী প্ৰভাকৰ খাদিলকৰ ৰচিত 'সংগীত মনপমন'ৰ পৰা, য’ত নায়ক ধেৰ্যধৰ আৰু নায়িকা ভামিনীৰ সাহসিকতাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

সোণালী যুগ

সংগীত-নাটকৰ ধাৰাই কম সময়ৰ ভিতৰতে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিলে। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত সংগীত-নাটকক 'অপেৰা'ৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ পৰা স্থানীয় মাৰাঠীসকলে একে ধৰণৰে মনোৰঞ্জন পাইছিল। প্ৰাৰম্ভিক যুগত নাটৰ কাহিনী পৌৰাণিক গ্ৰন্থ ৰামায়ণ, মহাভাৰতভিত্তিক আছিল এই কাহিনীবোৰে সাধাৰণ জনতাক সহজে আকৰ্ষণ কৰিছিল। নাট্যকাৰসকলে সমগ্ৰ গ্ৰন্থখনকে সামৰি লোৱাৰ সলনি ইয়াৰ একো একোটা সৰু কাহিনীহে লৈছিল। জনপ্ৰিয়তা আৰু সফলতাই পৌৰাণিক কাহিনীৰ সলনি পৰীক্ষামূলকভাবে সামাজিক বিষয়ক লৈ নাট ৰচনা কৰাৰ প্ৰৱণতাৰ জন্ম দিলে। উদাহৰণ স্বৰূপে 'সংগীত সাৰদা'ত এজন সত্তৰ বছৰীয়া বিপত্নীক পুৰুষলৈ বিয়া দিয়া এজনী কিশোৰী ছোৱালীৰ অনুভৱক চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিয়ে এক সামাজিক বাৰ্তা কঢ়িয়াই নিছে। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে বিষোদ্গাৰ কৰা বাবে 'কিচক বধ' নাটখনত নিষেধাজ্ঞা লগোৱা হৈছিল। নাটখনত মহাভাৰতৰ এটা খলনায়কৰ চৰিত্ৰ কীচকক ব্ৰিটিছ শাসকৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল। কীচকে শ্লীলতা হানি কৰিব বিচৰা দ্ৰৌপদী আছিল সাধাৰণ ভাৰতীয় ৰাইজৰ সমাৰ্থক।

১৯৬০ৰ দশকত জীতেন্দ্ৰ অভিষেকীৰ আগমণৰ লগেলগে সংগীত-নাটকত আৰু এটা পৰিবৰ্তন আহিছিল। সংগীত-নাটকৰ জটিল গাঁথনিত সৰলতা অনাৰ ক্ষেত্ৰত অভিষেকীক কৃতিত্ব দিয়া হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Kamat.com - Marathi Natya Sangeet

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰ
ডেকা চাং

ডেকা চাং কিছুমান জনজাতিৰ বিয়া নকৰা ডেকাবিলাক থকা চাং-ঘৰ। পাহাৰীয়া আৰু বানপানীৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ থকা অঞ্চলৰ জনজাতি সকলে সাধাৰণতে মাটিৰ পৰা ওখকৈ চাং ঘৰত বাস কৰে। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ জনজাতীয় গাওঁসমূহত ডেকা চাং দেখা যায়। ডেকা-গাভৰুসকলে গাঁৱৰ আকস্মিক দুৰ্ঘটনা, শত্ৰুৰ বিপক্ষে হ’ব পৰা যুদ্ধ, বনৰীয়া হিংস্ৰ জন্তুৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰা আদি কামৰ বাবে প্ৰতিমুহূৰ্ততে সাজু হ’ব পৰাকৈ নিজৰ ঘৰত নাথাকি এটা উমৈহতীয়া ঘৰত থাকে৷ ডেকা চাং সমূহত গাঁৱৰ ডেকা সকলে পহৰা দিয়ে। ডেকা চাং বা গাভৰু চাংবোৰ আমোদ-প্ৰমোদ আৰু সামাজিক শিক্ষালাভৰ কেন্দ্ৰ৷ জনজাতিসকলৰ ডেকা চাঙে আধুনিক যুগৰ ক্লাৱঘৰৰ আংশিক কাম সম্পন্ন কৰে৷ ডেকা চাঙত পুৰণি চামে নতুন চামক জীৱন ধাৰণ সম্পৰ্কীয় শিক্ষা প্ৰদান কৰে। ডেকা চাং জীৱন যাপনত প্ৰয়োজনীয় সা-সামগ্ৰী নিৰ্মাণ, বিভিন্ন কৌশলৰ শিক্ষা ইত্যাদিৰ লগতে সাহিত্য-সংগীত চৰ্চাৰ ঠাই। ডেকা চাং যিদৰে ডেকাসকলৰ বাবে সাংসাৰিক শিক্ষাৰ আখৰাথলী ঠিক তেনেদৰে গাভৰু চাং গাভৰুসকলৰ বাবে শিক্ষা-দীক্ষা, হস্তশিল্প আৰু সাংসাৰিক জ্ঞানৰ পঢ়াশালিস্বৰূপ। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতি সকলৰ বাবে ডেকা চাং অতি পৱিত্ৰ অনুষ্ঠান।

নাম

]]ৰ মিচিং সম্প্ৰদায়ৰ এটি চাং ঘৰ
অসমীয়া ভাষাৰ ডেকা চাং শব্দটো ডেকা আৰু চাং দুয়োটা শব্দ লগ হৈ হৈছে। উঠি অহা ল'ৰা সমূহক ডেকা বোলা হয়। সেইদৰে কাঠ বাঁহেৰে মাটিৰ পৰা ওখকৈ সজা সমতল পৃষ্ঠক চাং বোলে। জনজাতীয় লোকসকলৰ মাজত চাং ঘৰৰ প্ৰচলন থকা বাবে জনজাতীয় ডেকা চাং সমূহো চাং ঘৰ। ইয়াত সাধৰণতে উঠি অহা শিশুৰ পৰা কিশোৰ সকলে জীৱনৰ পাঠ শিকে। পৃথিৱীৰ ভিন ভিন ঠাইত ডেকা চাং ভিন ভিন নামেৰে জনাজাত। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতি সমূহৰ মাজতো ডেকা চাং নাম আছে। যেনে মিচিং সকলৰ 'মৰংঘৰ’ বা 'মুৰংঘৰ', ডিমাছা সকলৰ 'নড্ৰেং', নক্টে নগা সকলৰ 'মৰাং', মিজোসকলৰ 'জালবুক', গাৰোসকলৰ 'নোকপান্থে', কন্যাক নগাসকলৰ ‘আৰিজু’, লোঠাসকলৰ ‘চ্যাংলা’, অৰুণাচলৰ আওসকলৰ ‘য়েনচি’ বা ‘আজুঘু’, আদি সকলৰ 'মুচুপ', কাৰ্বিসকলৰ ‘ফাৰ্লা’ আদি উল্লেখযোগ্য ডেকা চাং। টাংচাসকলৰ ’লুপপং’, আদি বা আবৰসকলৰ ’মচুপ’, টাংখুল নগাসকলৰ ’লংনাই’, মণিপুৰীসকলৰ ’পাখানলা’, আটংসকলৰ ’লোকফাণ্ডে’ আদি বিভিন্ন ডেকা চাঙৰ নাম৷ মধ্যভাৰতৰ জনজাতিসকলৰ ডেকা চাংবোৰক ’ঘৌটাল’ বোলা হয়৷

বিৱৰণ

ডেকাচাং সমূহ গাঁৱৰ মাজত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ডেকাচাঙৰ ডেকাসকলে গাঁৱৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব পালন কৰে। সাধাৰণতে ৬ বছৰৰ পৰা ১৬ বছৰ মান বয়সলৈকে শিশুৰ পৰা কিশোৰসকল ডেকা চাঙত থাকে। ইয়াত তেওঁলোকে দৈনন্দিন জীৱনৰ আহিলা-পাতি নিৰ্মাণৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। এই প্ৰশিক্ষণ ডেকাচাঙৰ বয়সিয়াল ডেকাসকলে তদাৰক কৰে। ইয়াৰ লগতে ডেকা চাঙত সংগীত, জনজাতীয় সাহিত্য আৰু বাদ্যযন্ত্ৰৰো প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। পূজা আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানৰ নীতি-ৰীতি সমূহো ইয়াতেই শিকোৱা হয়। তদুপৰি ডেকা চাঙৰ ডেকা সকলে গাঁৱৰ ৰাজহুৱা কাম-কাজত সহায় কৰে। যেনে ঘৰসজা, খেতিৰ বাবে ঝুমতলি তৈয়াৰ কৰা, ধানদোৱা, মৰণামৰা আদি কামবোৰত ডেকা চাঙৰ ডেকা সকলে আগভাগ লয়।

কাৰ্বি সকলৰ ‘ফাৰ্লা’ৰ ডেকাসকলে সমবায় নিচিনা এটা অনুষ্ঠান আছে। তেওঁলোকে সমূহীয়াকৈ কাম কৰি ভঁৰালত ধান সাঁচি থয়। কাৰোবাৰ যদি ধানৰ নাটনি হয় তেতিয়া এই সমবায়ৰ পৰা ধান নিব পাৰে। কিন্তু যিজনে ধান ধাৰলৈ নিয়ে তেওঁ মূলৰ লগত শতকৰা পঞ্চাশ ভাগ ধান ঘূৰাই দিব লাগে।

তদুপৰি ডেকা চাং সমূহত জনজাতি সমাজত ডেকাসকলক যৌন শিক্ষাও দিয়া হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
অহিলাৱতী

অহিলাৱতী (সংস্কৃত: अहिलावती, ইংৰাজী: Ahilawati) হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত বৰ্ণনা কৰা এগৰাকী নাৰি চৰিত্ৰ৷ অহিলাৱতীক মৌৰৱী আৰু কামকান্তিকা বুলিও কোৱা হয়৷ কিংবদন্তি অনুসৰি অহিলাৱতী ঘটোৎকচৰ পত্নী আছিল।

কিংবদন্তী

অহিলাৱতী বা মৌৰৱী আছিল প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ ৰজা নৰকাসুৰৰ সেনাপতি মুৰাৰ কন্যা। এবাৰ ভগৱান কৃষ্ণই পত্নী সত্যভামাৰ সৈতে নৰকাসুৰক পৰাস্ত কৰিবলৈ ৰাওনা হ’ল। প্ৰথমে মৌৰৱীয়ে সত্যভামাৰ লগত যুদ্ধ কৰিলে। কৃষ্ণই নৰকাসুৰক বধ কৰাৰ পাছত মৌৰৱীৰ পিতৃ মুৰাক বধ কৰে। মৌৰৱীয়ে পিতৃৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। অৱশ্যে কৃষ্ণৰ দেৱত্ব উপলব্ধি কৰাৰ পিছত তেওঁ কৃষ্ণৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰিলে। কৃষ্ণই তেওঁক অতি সোনকালে বিয়া হ’ব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দি তেওঁক সান্ত্বনা দিলে। ইয়াৰ পিছত হিড়িম্বাপুৰৰ (বৰ্তমানৰ ডিমাপুৰ) ৰজা ঘটোৎকচৰ সৈতে অহিলাৱতীৰ বিবাহ হৈছিল৷ ঘটোৎকচৰ পিতৃ আছিল ভীম আৰু মাতৃৰ নাম আছিল হিড়িম্বী। এওঁকেই অসমৰ কছাৰীসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকৰ অঞ্জনাপৰ্ৱ, বৰবৰিক আৰু মেঘৱৰ্ণ নামৰ তিনিজন পুত্ৰৰ জন্ম হৈছিল।

লোককথা

লোককথা অনুসৰি অহিলাৱতী এগৰাকী নাগ কন্যা (সৰ্প-কুমাৰী) আছিল। তেওঁ শিৱৰ পবিত্ৰ সৰ্প বাসুকীৰ কন্যা আছিল। কাহিনী অনুসৰি অহিলাৱতীয়ে শিৱক বাহি বা অপবিত্ৰ ফুল আগবঢ়োৱাৰ বাবে শিৱৰ পত্নী পাৰ্বতীয়ে তেওঁক অভিশাপ দিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
চট্টগ্ৰাম বন্দৰ

চট্টগ্ৰাম বন্দৰ হৈছে বাংলাদেশৰ প্ৰধান সাগৰীয় বন্দৰ। বাংলাদেশৰ বন্দৰ চহৰ বুলি খ্যাত চট্টগ্ৰাম চহৰ আৰু কৰ্ণাফুলি নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই বন্দৰটোৱে বাংলাদেশৰ ৰপ্তানি-আমদানিৰ ৯০ শতাংশতকৈ অধিক ব্যৱসায় পৰিচালনা কৰে। বাংলাদেশৰ উপৰি ভাৰত, নেপাল আৰু ভূটানে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। এই বন্দৰটো বিশ্বৰ অন্যতম পুৰণি বন্দৰ, ইয়াৰ ইতিহাস প্ৰাচীন ৰোমান বিৱৰণীতে লিপিবদ্ধ হৈ আছে। ই বংগোপসাগৰৰ আটাইতকৈ ব্যস্ত সাগৰীয় বন্দৰ।

ইতিহাস

ইংৰাজ শাসনৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ত ইংৰাজ আৰু দেশীয় ব্যৱসায়ীসকলে বাৰ্ষিক এক টকা চালামিৰ বিনিময়ত নিজ ব্যয়েৰে কৰ্ণফুলি নদীত কাঠৰ জেটি নিৰ্মাণ কৰিছিল। পাছত ১৮৬০ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰথম দুটা অস্থায়ী জেটি নিৰ্মাণ কৰা হয়। ১৮৭৭ খ্ৰীষ্টাব্দত চট্টগ্ৰাম পোৰ্ট কমিশনাৰ গঠিত হয়। ১৮৮৮ খ্ৰীষ্টাব্দত চট্টগ্ৰাম বন্দৰত দুটা মুৰিং জেটি নিৰ্মিত হয়। ১৮৮৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২৫ এপ্ৰিলত চট্টগ্ৰাম পোৰ্ট কমিশনাৰ কাৰ্যকৰী হয়। ১৮৯৯-১৯১০ চনৰ ভিতৰতে চট্টগ্ৰাম পোৰ্ট কমিছনাৰ আৰু অসম বেঙ্গল ৰে'লৱেই যুক্তভাবে চাৰিটা স্থায়ী জেটি নিৰ্মাণ কৰে। ১৯১০ চনত চট্টগ্ৰাম বন্দৰৰ সৈতে ৰে'লৱে সংযোগ সাধন কৰা হয়। ১৯২৬ চনত চট্টগ্ৰাম বন্দৰক প্ৰমুখ্য বন্দৰ বুলি ঘোষণা কৰা হয়। পাকিস্তানৰ শাসনাধীন সময় অৰ্থাৎ ১৯৬০ চনৰ জুলাই মাহত চট্টগ্ৰাম পোৰ্ট কমিছনাৰক চট্টগ্ৰাম পোৰ্ট ট্ৰাষ্ট লৈ পৰিণত কৰা হয়, বাংলাদেশৰ স্বাধীন হোৱাৰ পাছত ১৯৭৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত চট্টগ্ৰাম পোৰ্ট ট্ৰাষ্টক, চট্টগ্ৰাম পোৰ্ট অথৰিটিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। এইটো এটা স্বায়ত্তশাসিত চৰকাৰী সংস্থা।

সুৰক্ষা

বাংলাদেশৰ উপকূলৰক্ষী বাহিনীয়ে বন্দৰৰ সমীপত নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব লয়।

নৌসেনা আৰু বিমান ঘাটি

বাংলাদেশৰ নৌসেনাৰ সৰ্ববৃহৎ নৌসেনাৰ ঘাটি বিএনএছ ইছা খান আৰু বাংলাদেশ নৌসেনা একাডেমী, এই চট্টগ্ৰাম বন্দৰতে অৱস্থিত। এই বন্দৰটোৱেই হৈছে বাংলাদেশৰ নৌসেনাৰ গৃহ ঘাটি। চট্টগ্ৰাম নৌসেনা এলেকাত প্ৰায়ে আন আন দেশৰ নৌসেনাৰ সৈতে যৌথ অনুশীলনৰ আয়োজন কৰা হয়, লগতে বিদেশী নৌসেনাৰ জাহাজ ভ্ৰমণ কৰা হয়। বন্দৰটোৰ ওচৰতে এটা মিছাইল লঞ্চ পেড আছে।

দুৰ্যোগ

২০২২ চনৰ ৪ জুন তাৰিখে নিশা ডাচ-বাংলাদেশৰ যৌথ উদ্যোগ বিএম ইনলেণ্ডৰ কণ্টেইনাৰ ডিপোত ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰে ভৰা পাত্ৰত বিস্ফোৰণ ঘটে। এই জুই নিমিষতে বিয়পি পৰাৰ লগতে বিস্ফোৰণে কাষৰ অট্টালিকাসমূহৰ খিৰিকী ভাঙি পেলায়। এই বিস্ফোৰণৰ প্ৰভাৱ ৪ কিলোমিটাৰ (২.৫ মাইল) দূৰলৈকে অনুভৱ কৰা হৈছিল। প্ৰাথমিক অৱস্থাত বাংলাদেশৰ অগ্নিনিৰ্বাপক বাহিনীৰ আৰু অসামৰিক প্ৰতিৰক্ষাৰ কমেও ৯জন অগ্নিনিৰ্বাপক বাহিনীৰ লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ খবৰ পোৱা গৈছিল আৰু দেওবাৰ সন্ধিয়ালৈকে মৃত্যুৰ সংখ্যা ৪৯ জনলৈ বৃদ্ধি পাইছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বন্দৰ
ৰাধিকা বালাকৃষ্ণন

ৰাধিকা বালকৃষ্ণন ৰাটগাৰ্ছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চেণ্টাৰ ফৰ ৱমেনছ গ্ল'বেল লিডাৰশ্বিপৰ ফেকাল্টী ডাইৰেক্টৰ। বৰ্তমান তেওঁ আমেৰিকাৰ মানৱ অধিকাৰ নেটৱৰ্কৰ ব'ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ আৰু চেণ্টাৰ ফৰ কনষ্টিটিউচনেল ৰাইটছৰ ব'ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ, নিউয়ৰ্ক চহৰৰ বাবে লিংগ সমতা আয়োগৰ আয়ুক্ত, আৰু ২০২০-২০২১ চনৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক নাৰীবাদী অৰ্থনীতি সংস্থাৰ (IAFFE) সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

জীৱনী

ৰাধিকা বালকৃষ্ণন ভাৰতৰ তামিলনাডুত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল৷ তেওঁ ১৩ বছৰ বয়সত ইলিনয়ৰ চিকাগোলৈ গুচি যায়। প্ৰথম অৱস্থাত অভিযান্ত্ৰিক অধ্যয়নৰ বাবে আৰ্বানা–চেম্পেইনৰ ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িছিল যদিও মেজৰ সলনি কৰি ১৯৮০ চনত অৰ্থনীতিত কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে নাৰী আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈছিল আৰু যিয়ে তেওঁক অৰ্থনীতি অধ্যয়ন কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৫ চনলৈকে ৰাধিকা বালকৃষ্ণনে ফৰ্ড ফাউণ্ডেশ্যনত এছিয়ান আঞ্চলিক কাৰ্যসূচীত প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে তেওঁ মেৰীমাউণ্ট মানহাটান কলেজৰ অধ্যাপিকা আছিল য'ত তেওঁ অৰ্থনীতি আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যয়নৰ অধ্যাপনা কৰিছিল ২০০৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ ৰাটগাৰ্ছ বিশ্ববিদ্যালয়ত মহিলা আৰু লিংগ অধ্যয়নৰ অধ্যাপিকা আৰু চেণ্টাৰ ফৰ উইমেনছ গ্ল'বেল লিডাৰশ্বিপৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা হিচাপে যোগদান কৰে, য'ত তেওঁ নাৰীবাদী দৃষ্টিকোণৰ পৰা অৰ্থনীতি আৰু সামাজিক ন্যায়ৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে৷ ইয়াৰ সৈতে সামষ্টিক অৰ্থনৈতিক নীতিৰ সম্পৰ্ক আছে, বিশেষকৈ স্বাস্থ্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠ

বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠ আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ-সংস্কাৰক, শিক্ষাবিদ আৰু লেখিকা। গুজৰাটৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী ছাত্ৰীৰ ভিতৰত তেখেত অন্তৰ্ভুক্ত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৮৭৬ চনৰ ১ জুন তাৰিখে গুজৰাটৰ আহমেদাবাদত জন্মলাভ কৰা বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠৰ পিতৃ আছিল এগৰাকী আইনী বিষয়া। পিতৃৰ নাম আছিল গোপীলাল মণিলাল ধ্ৰুৱ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল বালাবেন। বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠৰ
আজোককাক ভোলানাথ দিবেটিয়া আছিল এগৰাকী সমাজ-সংস্কাৰক আৰু কবি। বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠই ৰায়বাহাদুৰ মগনভাই ছোৱালী হাইস্কুলৰ পৰা অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেখেতে মহালক্ষ্মী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ত এংলো-মাতৃভাষাত পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে ৰমনভাই নীলকণ্ঠৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু দুয়োগৰাকীয়ে যুটীয়াভাৱে ভালেমান প্ৰবন্ধ-নিবন্ধ, গ্ৰন্থ লিখে। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে জ্ঞানসূধা নামৰ এখনি আলোচনীও সম্পাদনা কৰে।

স্বামীৰ সহযোগিতাত বিদ্যাগৌৰীয়ে ১৮৯১ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত গুজৰাটীত প্ৰথমস্থানসহ মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হয় আৰু উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

সামাজিক কৰ্ম

বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠই কম বয়সতেই সামাজিক কৰ্মৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল। নাৰীৰ সৱলীকৰণ আৰু উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে তেখেতে নিজৰ জীৱন উছৰ্গা কৰিছিল বুলি ক'ব পাৰি।ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় সংস্থাৰ সহযোগিতাত তেখেতে দৰিদ্ৰ মুছলিম নাৰীক চিলাইৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। তেখেতে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবেও শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰিছিল আৰু প্ৰথমখন বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়ত আশ্ৰয় শিবিৰকে ধৰি অন্যান্য কামত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল। এই সেৱাৰ বাবে তেখেতে ব্ৰিটিছৰ পৰা অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। তেখেতে আহমেদাবাদত সৰ্বভাৰতীয় নাৰী সন্মিলনীৰ শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ লক্ষ্ণৌৰ অধিৱেশনত সভানেত্ৰীৰ আসন অলংকৃত কৰিছিল। সেইসময়ৰ একাধিক শিক্ষানুষ্ঠানৰ লগত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ তেখেতে বিদ্যালয় পৰিত্যাগ কৰা বিধৱা আৰু বিবাহিত ছাত্ৰীৰ বাবে শিক্ষাৰ দিহা কৰিছিল।

বিদ্যাগৌৰীয়ে লালশংকৰ উমিয়া শংকৰ মহিলা পাঠশালাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পাছলৈ এইখন শিক্ষানুষ্ঠান এছ.এন.ডি.টি. মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা অনুমোদিত হয়। এইখন মহাবিদ্যালয়ত তেখেতে ইংৰাজী, মনোবিজ্ঞান আৰু দৰ্শনৰ পাঠ প্ৰদান কৰে।

সাহিত্যিক জীৱন

গুণসুন্দৰী, স্ত্ৰীবোধ আৰু সাৰদাৰ লেখীয়া মহিলা আলোচনীত বিদ্যাগৌৰীয়ে লিখা-মেলা কৰিছিল। গুজৰাটী সাহিত্য পৰিষদৰ পঞ্চদশ অধিৱেশনত তেখেত সভাপতিৰ আসনত বহিছিল।

তেখেতৰ কেইখনমান প্ৰবন্ধ-সংকলন হৈছে: গৃহদীপিকা (১৯৩১), নাৰীকুঞ্জ (১৯৫৬), আৰু জ্ঞানসুধা (১৯৫৭)

ভগ্নী সাৰদা মেহতাৰ সৈতে তেখেতে ৰমেশ সুন্দৰ দত্তৰ দ্য লেক অৱ পামছ (১৯০২)কে ধৰি আন দুখনমান গ্ৰন্থ অনুবাদ কৰিছিল।

বঁটা

১৯২৬ চনত বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠক "কেঈশ্বৰী-ই-হিন্দ" পদক প্ৰদান কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ঘিলাখেল

ঘিলা খেল অসমৰ অতি প্ৰাচীন আৰু জনপ্ৰিয় খেল৷ মধ্যযুগৰ অসমৰ বহু পুথিত আৰু লোকগীতি সাহিত্যত ঘিলা খেলৰ বিৱৰণ পোৱা যায়৷ ফুলকোঁৱৰ আৰু মণিকোঁৱৰৰ গীতত ঘিলা খেলিবলৈ যোৱা আৰু ঘিলা খেলৰ অন্তত নৈত গা ধোৱাৰ উল্লেখ পোৱা যায়৷ শ্ৰীকৃষ্ণৰ শিশুকালৰ ক্ৰীড়া বৰ্ণনাতো ঘিলা খেলৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা আছে৷ অসমৰ জনজাতীয় লোকসকলৰ মাজতো ঘিলাখেল অতি জনপ্ৰিয়৷ ডিমা হাচাও জিলাৰ ডিমাছা, কুকি লোকসকলৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত ঘিলাখেলৰ প্ৰচলন আছে৷ কুকিসকলৰ মাজত ইয়াক পৰম্পৰাগতভাবে খেলা হয়৷ তেওঁলোকে ঘিলাৰ দ্বাৰা তৈয়াৰী টাকুৰীত সূতা মেৰিয়াই মাটিলৈ দলিয়াই ’লাটুম’ খেল খেলে৷

ঘিলা কি

ঘিলা খেলৰ ঘিলাটো প্ৰকৃততে এটা গছৰ গুটি৷ এই গছ অসমৰ হাবিত পোৱা যায়৷ ঘিলাগছ দুবিধ৷ এবিধ কাঁইটীয়া লতাজাতীয় আৰু আনবিধ বৃক্ষ৷ লতাজাতীয় ঘিলাৰ নাম লতাঘিলা বা মাকৰি ঘিলা৷ লতাজাতীয় ঘিলাৰ বৈজ্ঞানিক নাম, Entada pursaetha. এইবিধ হোলোং গছত বগায়৷ ঘিলাগছ সাধাৰণতে পাহাৰীয়া ঠাইত হয় আৰু ইয়াৰ ফল হিচাপে ডালত দীঘল ছেঁই হয়৷ ছেঁইত পাঁছ-ছটামানকৈ গুটি থাকে৷ ছেঁইবোৰ পুৰঠ হ’লে গুটিবোৰ টান হয় ডাঠ মটীয়া বা ৰঙা-ক’লা ৰঙৰ হয় আৰু ছিৰা ফাটি পৰা গুটিবোৰ সংগ্ৰহ কৰি ঘিলা খেলা হয়৷ ঘিলাগছৰ গুটিৰে খেলা হয় বাবে এই খেলৰ নাম ঘিলাখেল৷

খেলৰ বিধি

ঘিলা গছৰ গুটিৰ পৰা পোৱা ঘিলাগুটিৰে বিভিন্ন ধৰণে খেল খেলা হয়৷ প্ৰায় সকলোবোৰ খেলতে খেলুৱৈসকল দুটা ফৈদত ভাগ হয়৷ এবিধ খেলত এটা দলে ঘিলাগুটিবোৰ মাটিত আঁচ টানি শাৰী শাৰীকৈ পাতি দিয়ে আৰু প্ৰতিপক্ষই কিছু আঁতৰত নিৰ্দিষ্ট কৰি থোৱা ঠাইৰ পৰা আন এটা ঘিলা দলিয়াই শাৰী পাতি থোৱা ঘিলাবোৰ ওফৰাবলৈ যত্ন কৰে৷ তেনেদৰে শাৰীত পাতি থোৱা ঘিলা ওফৰাব পাৰিলে প্ৰতিপক্ষ জিকে৷ আন এটা খেলত, পৰৱৰ্তীকালৰ মাৰ্বল গুটি খেলৰ দৰে এটা গাঁত কৰি লোৱা হয় আৰু নিৰ্দিষ্ট দুৰত্বৰ পৰা খেলুৱৈয়ে ঘিলাগটি দলিয়াই গাঁতটিত পেলাবলৈ যত্ন কৰে৷ এনেদৰে দলিয়াওঁতে ঘিলা গাঁতত পৰিলে সংখ্যা হিচাপ কৰি পিছত হৰা-জিকা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়৷

ঘিলাখেলৰ খেলুৱৈ

ঘিলাগছ যিহেতু অসমৰ হাবিতেই প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা গৈছিল, এই খেলৰ প্ৰচলনো অসমতেই আছিল বুলি ধৰিব পাৰি৷ সাধাৰণতে পথাৰত গৰু চাৰিবলৈ যোৱা গৰখীয়া ল’ৰাবোৰৰ মাজতেই ঘিলাখেল বেছিকৈ জনপ্ৰিয় আছিল৷ সেয়ে এই খেলক গৰখীয়া ল’ৰাৰে খেল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি৷ হ’লেও ঘিলাখেল ঘৰুৱাভাৱেও ল’ৰা-ছোৱালী উভয়ে খেলে৷ ঘিলাগুটিৰ নিমজ আৰু আকৰ্ষণীয় আকাৰে গুটিটোৰ প্ৰতি এক সন্মোহন আনি দিয়ে, যাৰ ফলত অকল ল’ৰা-ছোৱালীয়ে নহয়, জিয়ৰী-বোৱাৰী আনকি প্ৰাপ্তবয়স্ক পুৰুষেও এই খেল নেখেলাকৈ থাকিব নোৱাৰে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
কনকলাল বৰুৱা

কনকলাল বৰুৱা সাহিত্যিক আৰু বুৰঞ্জীবিদ৷ ১৮৭২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত জন্ম৷ ১৯২৯ চনত বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ মন্ত্ৰীত্ব পদ লাভ কৰে৷ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ৰায়বাহাদুৰ উপাধি লাভ কৰিছিল৷ কিছুকাল জোনাকী আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল৷ জাৰ্ণেল অব দা আছাম ৰিছাৰ্চ ছ'চাইটিৰ প্ৰকাশক আৰু সম্পাদক আছিল৷ ১৯২৪ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়৷ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ: আৰ্লি হিষ্টৰী অব কামৰূপ৷ ১৯৪০ চনৰ ১৮ জানুৱাৰীত তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
বাজিন

বাজিন (Bazin, বিকল্পভাৱে Bazeen লিখা হয় আৰু লিবিয়ান তামাঝাইট ভাষাত উচু বুলি কোৱা হয়) হৈছে লিবিয়াৰ খাদ্যৰ অন্তৰ্গত একপ্ৰকাৰ ৰুটি; যি বাৰ্লি, পানী আৰু নিমখেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যঞ্জন
শ্ৰেণী:ৰুটি
ভেলেৰী হুবেৰ

ভেলেৰী ফ্লোৰিন হুবেৰ (ইংৰাজী: Valerie Florine Huber; জন্ম: ৪ জানুৱাৰী ১৯৯৬) এগৰাকী অষ্ট্ৰিয়ান অভিনেত্ৰী আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপ বিজয়ী। তেওঁৰ শেহতীয়া চৰিত্ৰটো হৈছে আইন শ্ৰীট জুম আবগ্ৰুণ্ড (ডক্টৰ ফষ্টাৰৰ জাৰ্মান সংস্কৰণ) নামৰ ধাৰাবাহিকখনৰ ল'ৰা।

জীৱনী

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি

ভেলেৰীৰ শৈশৱৰ অভিজ্ঞতা বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ আছিল কাৰণ তেওঁলোক বিভিন্ন ঠাইত থাকিবলগীয়া হৈছিল। মিছ আৰ্থৰ ৱেবছাইটত প্ৰকাশিত তথ্য অনুসৰি, ভেলেৰীৰ জন্ম অষ্ট্ৰিয়াৰ ভিয়েনাত হৈছিল যদিও মাত্ৰ ৬ মাহ বয়সতে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো আফ্ৰিকালৈ স্থানান্তৰিত হয়। তেওঁ প্ৰথম তিনি বছৰ আইভৰী ক’ষ্টৰ আবিদজানত আৰু চাৰি বছৰ উগাণ্ডাৰ কাম্পালাত অতিবাহিত কৰিছিল, য’ত তেওঁৰ পিতৃয়ে এটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহায্য সংস্থাৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ বয়স সাত বছৰ হওঁতে তেওঁলোক পুনৰ ভিয়েনালৈ উভতি আহে। ভিয়েনাত থকাৰ সময়ত তেওঁ এখন দ্বিভাষিক প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু এখন অষ্ট্ৰিয়ান টিভি ধাৰাবাহিকত এজন মুখ্য শিল্পী হিচাপে অংশ লৈছিল। পাঁচ বছৰৰ পাছত তেওঁ আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল ৱাশ্বিংটন ডি.চি.লৈ যায় আৰু তাত তেওঁ জাৰ্মান ইণ্টাৰনেশ্যনেল স্কুলত ভৰ্তি হয়। চাৰি বছৰৰ পাছত তেওঁ ভিয়েনাত এখন দ্বিভাষিক জিমনেছিয়ামত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁ 'শ্বাউচপিলশ্বুলে ক্ৰাউছ'ত নাট্য প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰে আৰু ২০১৭ চনত ইয়াৰ সামৰণি মাৰে।

শৈশৱৰ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ অভিজ্ঞতাই তেওঁক জীৱনৰ বহু পাঠ শিকাইছিল। তেওঁৰ মতে, "মুঠৰ ওপৰত মই ক’ব নোৱাৰোঁ যে মই এগৰাকী সাধাৰণ অষ্ট্ৰিয়ান মহিলা। নহয়, মই এগৰাকী পৃথিৱীৰ কন্যা। অষ্ট্ৰিয়ান, আফ্ৰিকান আৰু আমেৰিকান সংস্কৃতিৰ এক মিশ্ৰণ।"

২০২১ চনৰ নেটফ্লিক্স ধাৰাবাহিক কিটজত তেওঁ ইনষ্টাগ্ৰাম মডেল ভানেছা ভন হোহেনফেল্ডৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

২০২২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ পল পিজ্জেৰাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হ’বলৈ থিৰাং কৰে।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

মিছ আৰ্থ অষ্ট্ৰিয়া

ভেলেৰীয়ে ২০১৪ চনৰ মিছ আৰ্থ অষ্ট্ৰিয়া প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ শীৰ্ষ ছয়গৰাকী চূড়ান্ত প্ৰতিযোগীৰ মাজত স্থান লাভ কৰিছিল। তেওঁ আন পাঁচগৰাকী প্ৰতিযোগীক পৰাস্ত কৰি ২০১৪ চনৰ খিতাপ জয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁ কাটিয়া ৱেগনাৰৰ উত্তৰাধিকাৰী হয়।

মিছ আৰ্থ ২০১৪

মিছ আৰ্থ অষ্ট্ৰিয়া জয় কৰাৰ পাছত ভেলেৰীয়ে নৱেম্বৰ মাহত ফিলিপাইনছলৈ গৈ প্ৰায় ১০০ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ সৈতে এলিছ হেনৰিকৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে মিছ আৰ্থ খিতাপৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।

প্ৰতিযোগিতাৰ শেষত তেওঁ ছেমি ফাইনেল ৰাউণ্ডত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল। মিছ আৰ্থ ২০১৪ খিতাপ ফিলিপাইনছৰ জেমি হেৰেল জয় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মিছ আৰ্থৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইটত ভেলেৰী
মিছ আৰ্থৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইট
মিছ আৰ্থ অষ্ট্ৰিয়াৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল