ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰমা পায়লট

ৰমা পায়লট ( ; জন্ম: ১২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৮) ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ দৌছাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ত্ৰয়োদশ লোকসভাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ৰাজস্থান বিধানসভাতো তেওঁ হিন্দোলীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৪৮ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীত উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদৰ শকালপুৰাত চৌধুৰী নৈন সিং আৰু তেওঁৰ পত্নী হৰচণ্ডী দেৱীৰ ঘৰত ৰাম পায়লটৰ জন্ম হয়। নতুন দিল্লীৰ শ্যাম লাল কলেজৰ পৰা তেওঁ এম এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে য'ত তেওঁ ছাত্ৰ সংঘৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু মীৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এলএলবি অৰ্জন কৰে।

কৰ্মজীৱন

ৰমা পাইলট যুৱ কংগ্ৰেছৰ সদস্য আছিল আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে তেওঁক সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটিৰ কাৰ্যবাহী সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰিছিল।

১৯৯৮ চনৰ ৰাজস্থান বিধানসভা নিৰ্বাচনত হিন্দোলীৰ পৰা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ পোখৰ লাল ছাইনীৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ ১৫,৫৩০ ব্যৱধানত জয়ী হৈছিল। তেওঁৰ স্বামী ৰাজেশ পাইলট লোকসভাৰ সদস্য আছিল। ২০০০ চনত গাড়ী দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱাৰ পিছত উপ-নিৰ্বাচনৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু কংগ্ৰেছে ৰমাকে প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰক্ষেপ কৰে। মুঠ ৬,৬৯,৯৮৪টা বৈধ ভোটৰ ভিতৰত পায়লটে ৩,৪৯,৪৩৯টা (৫২.১৬%) লাভ কৰে। বিজেপিৰ প্ৰাৰ্থী আৰ কে শৰ্মাই ২,৮৪,১৭৫ (৪২.৪১%) লাভ কৰি দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে। সাংসদ হিচাপে তেওঁ গ্ৰাম্য উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ কৃষি আৰু পৰামৰ্শদাতা সমিতি সমিতিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০৩ চনৰ ৰাজস্থান বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ সময়ত তেওঁ ৪৫,৩৮৫ টা (৩৬.৯২%) ভোট লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ৰাজেয়ে ৭২,৭৬০ টা (৫৯.২০%) ভোট লাভ কৰে। কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত আইএনচিয়ে তেওঁৰ পুত্ৰ শচীন পায়লটক চতুৰ্দশ লোকসভাৰ বাবে প্ৰক্ষেপ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৭৪ চনৰ ১২ মাৰ্চত ৰামে ৰাজেশ পাইলটৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁৰ এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়। ২০০০ চনৰ ১১ জুনত ভাণ্ডানাত ৰাজেশৰ গাড়ী দুৰ্ঘটনা হৈছিল। ততাতৈয়াকৈ তেওঁক ওচৰৰ ছাৱাই মান সিং হাস্পতাললৈ লৈ যোৱা হয় আৰু তাত তেওঁ আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ মৃত্যু হয়। তেওঁ স্বামীৰ হিন্দী ভাষাৰ জীৱনী লিখিছিল, যাৰ শীৰ্ষক আছিল ৰাজেশ পাইলট: এ বায়'গ্ৰাফী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
মায়ামৰা সম্প্ৰদায়

মায়ামৰা বা মোৱামৰীয়া সম্প্ৰদায় হৈছে অনিৰুদ্ধদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ঐতিহাসিক মায়ামৰা সত্ৰৰ শিষ্যসকল। এওঁলোক বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ যেনে মৰাণ, মটক, চুতীয়া, কছাৰী, আহোম, কৈৱৰ্ত্ত আদি। এই শিষ্যসকল অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত বিস্তৃত হৈ আছিল। মোৱামৰীয়া শিষ্যসকলৰ ভিতৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠ আছিল মৰাণসকল। বৰ্তমান মায়ামৰা নামেৰে কেৱল মটক আৰু মৰাণসকলকে বুজোৱা নহয়। আহোম ৰজাৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত হৈ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সূচনা কৰাৰ পৰা এওঁলোকক‌‌ মোৱামৰীয়া বুলিও‌ বহুতে ক'ব খোজে ।‌

নামৰ উৎস

কথিত আছে যে মোৱামৰীয়া বা মায়ামৰা শব্দটো উৎপত্তি হৈছিল মাজুলীৰ এখন বিলৰ পৰা। এই বিলৰ পাৰতে মায়ামৰা সম্প্ৰদায়ৰ গুৰু অনিৰুদ্ধদেৱে এখন সত্ৰ পাতিছিল। এই বিলত মোৱা মাছ উভৈনদী আছিল বাবে সত্ৰৰ শিষ্যসকলক মোৱামৰা বা মোৱামৰীয়া বুলি কোৱা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
জ্যোতিষ শিকদাৰ

জ্যোতিষ শিকদাৰ (জন্ম: ১০ নৱেম্বৰ ১৯৫৭) এগৰাকী বিশিষ্ট অসমীয়া গল্পকাৰ। আশীৰ দশকৰ পৰা প্ৰান্তিক আলোচনীৰ জৰিয়তে তেওঁ সাহিত্যক্ষেত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ গল্পসমূহত প্ৰেম, জীৱনৰ বিষাদ, সমাজচেতনা আদি বিষয়ৰ সুদক্ষ প্ৰতিফলন দেখা যায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

জ্যোতিষ শিকদাৰৰ জন্ম ১৯৫৭ চনৰ ১০ নৱেম্বৰত গুৱাহাটী নগৰত হয়। তেওঁ বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। আশীৰ দশকৰ পৰা তেওঁ প্ৰান্তিক আলোচনীত নিয়মিতভাৱে গল্প প্ৰকাশ কৰা আৰম্ভ কৰে।

সাহিত্যকৃতি

গল্পসংকলন

গান ভাল পোৱা ছোৱালীজনী (১৯৯২)
স্বপ্ন-বিষাদ-জীৱন (১৯৯৬)
সেউজীয়া পুখুৰী (১৯৯৮)
শৈশৱ (১৯৯৮)
ফুলবোৰ যেতিয়া সৰি পৰে
ভেনাচৰ প্ৰতিমূৰ্তি

উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ আৰু গল্প

মাৰ্গাৰেট আৰু এখন পিয়ানো
প্ৰেম যেতিয়া আহে (গল্প)

স্বীকৃতি আৰু বঁটা

২০২২ চনত ক্ৰান্তিকাল বঁটা প্ৰদান।
৮ নৱেম্বৰ ২০২৩ তাৰিখে গোলাঘাটত জগন্নাথ ঠাকুৰ সাহিত্য সন্মান প্ৰদান।

উৎস

কথা বৰেণ্য ১০০, সম্পাদক: শোণিত বিজয় দাস, মুনীন বায়ন, কথা প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০৬
অসমীয়া চুটি গল্পৰ অধ্যয়ন- ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা, প্ৰথম প্ৰকাশ ১৯৯৫, প্ৰকাশন- শ্ৰী প্ৰদ্যুৎ হাজৰিকা, বনলতা, ডিব্ৰুগড়, ISBN-81-7339-394-X
বছৰৰ গল্প ২০১০, সংকলন আৰু সম্পাদনা, সৌমিত্ৰ যোগী, ৰক্তিম ঠাকুৰীয়া, ISBN-9789380454214
অসমীয়া গল্প সংকলন (তৃতীয় খণ্ড), সম্পাদক-হোমেন বৰগোহাঞি, সহকাৰী সম্পাদক অৰিন্দম বৰকটকী, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, ডিচেম্বৰ ২০০৫

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ফাতিমা আল-ফিহৰী

ফাতিমা বিন্ত মহম্মদ আল-ফিহৰিয়া ( ইংৰাজী : Fatima Bint Muhammad Al-Fihri)আল-কুৰাছিয়া এগৰাকী আৰব মহিলা আছিল। যিয়ে ৮৫৭–৮৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দত মৰক্কোৰ ফেজত আল-কাৰাৱিয়িন মছজিদ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰে। উম্ম আল-বানিন নামেৰেও পৰিচিত। আল-ফিহৰিয়াৰ মৃত্যু হৈছিল প্ৰায় ৮৮০ খ্ৰীষ্টাব্দত। পৃথিৱীত প্ৰথম বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাপক বুলিও জনা যায়।

শ্ৰেণী:পোখালি (জীৱনী)
ৰজনীকান্ত

ৰজনীকান্ত এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা। ভাৰতৰ কেইবাটাও আঞ্চলিক ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও ৰজনীকান্তে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰকে ধৰি অন্য দেশৰো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ২০১৩ চনলৈকে তেওঁ ছবাৰ তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা জয় কৰিছে-চাৰিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা আৰু দুবাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বিশেষ বঁটা। তদুপৰি তেওঁক এবাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান প্ৰদান কৰা হৈছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

মই মোৰ শৰীৰ আৰু মনক সকলো প্ৰকাৰৰ উত্তেজনাৰ পৰা মুক্ত কৰি ৰাখোঁ আৰু ধ্যান কৰিবলৈ সময় উলিয়াই লওঁ। প্ৰত্যেকখন চলচ্চিত্ৰৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত মই হিমালয়লৈ যাওঁ। কাকো লগত নোলোৱাকৈ মই অকলেই যাওঁ। হিমালয়ৰ অভ্যন্তৰত থকা আৰু সহজে যাব নোৱাৰা গাঁওবোৰলৈ মই অকলেই যাওঁ। তেনেকুৱা গাঁওবোৰত দুদিনমান থাকিলেই ধ্যান কৰাৰ সকলো উপকাৰিতা পোৱা যেন অনুভূত হয়। মই হিমালয়লৈ যোৱা আৰম্ভ কৰিছিলোঁ ১৯৯৫ চনত। তাৰ পিছৰ পৰাই মই প্ৰশান্তিৰ সন্ধানত হিমালয়লৈ গৈয়ে আছোঁ।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:ভাৰতীয় অভিনেতা
Category:পদ্ম বিভূষণ বঁটা বিজয়ী
Category:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
Category:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
Category:জীৱিত ব্যক্তি
সিংহ-নেজীয়া বান্দৰ

সিংহ-নেজীয়া বান্দৰ , হৈছে দক্ষিণ ভাৰতৰ পশ্চিম ঘাটৰ এবিধ পুৰণি বান্দৰ প্ৰজাতিৰ জীৱ।

বৈশিষ্ট্যসমূহ

নেদাৰলেণ্ডৰ লেইডেনৰ নেচাৰেলিছ বায়’ডাইভাৰচিটি চেণ্টাৰত এই প্ৰজাতিৰ বান্দৰৰ এটা মূৰ সংৰক্ষিত হৈ আছে। এইটো ক'লা নোমেৰে আবৃত, আৰু মুখখন ধূসৰ বা ৰূপালী ৰঙৰ আকৰ্ষণীয় চুলিৰে আগুৰি আছে। এই বৈশিষ্ট্য সাধাৰণতে দুয়োটা লিংগতে পোৱা যায়। ইহঁতৰ মুখখন চুলিবিহীন আৰু ক’লা। এবছৰৰো কম বয়সৰ কেঁচুৱা অৱস্থাত অৱশ্যে গোলাপী ৰঙৰ হয়। এই বান্দৰৰ প্ৰজাতিটোক ইহঁতৰ চুলিৰ ধৰণৰ বাবে নহয়; দীঘল, পাতল আৰু উলংগ, দেখাত সিংহৰ দৰে ক’লা নেগুৰৰ গুৰিত একোঁ‌চা চুলি থকাৰ বাবেহে এইবুলি নামাকৰণ কৰা হৈছে। ইহঁতৰ নেগুৰৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২৫ চে.মি.(৯.৮ ইঞ্চি)। চকু দুটা হেজেলনাটৰ ছাঁৰ দৰে আৰু চকুৰ পতা ক’লাকৈ জিলিকা। আন বান্দৰৰৰ দৰে সিংহৰ নেগুৰযুক্ত বান্দৰৰো খাদ্য সংৰক্ষণৰ বাবে উপযোগীকৈ গালৰ দুয়োফালে গভীৰকৈ থোপা থাকে। মুখখনক আগুৰি থকা চুলিৰ বাবে এই বান্দৰবিধে জাৰ্মান নাম – "বিয়েৰ্ড এপে" পাইছে। মূৰৰ সৈতে শৰীৰৰ দৈৰ্ঘ্য ৪২–৬১ চে.মি. (১৭–২৪ ইঞ্চি) আৰু ওজন ২–১০ কিলোগ্ৰাম (৪.৪–২২.০ পাউণ্ড) ই সৰু আকাৰৰ মেকাক প্ৰজাতিৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিছে। নৱজাতকৰ মুখখন পাতল আৰু চুলি নাথাকে, জন্মৰ দুমাহৰ পিছত প্ৰাপ্তবয়স্ক চুলিবোৰ বাঢ়িবলৈ ধৰে।

তথ্যসূত্ৰ
গুৱাহাটী যুদ্ধ সমাধিস্থান

গুৱাহাটী যুদ্ধ সমাধিস্থান অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰত অৱস্থিত এক সমাধিক্ষেত্ৰ। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত মৃত্যুবৰণ কৰা কমন্‌ৱেল্‌থ সৈনিকৰ বাবে এই সমাধিস্থান আৰম্ভ কৰা হৈছিল। গুৱাহাটীৰ শিলপুখুৰী অঞ্চলৰ নৱগ্ৰহ পথত এই সমাধিস্থান আছে। ইয়াৰ পিছফালেই আছে নৱগ্ৰহ শ্মশান। এই পথেৰে গ'লে নৱগ্ৰহ মন্দিৰো পোৱা যায়।

ঐতিহাসিক তথ্য

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত এই অঞ্চলত থকা কেইবাখনো সেনা চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হোৱা সৈনিকৰ বাবে এই সমাধিক্ষেত্ৰ আৰম্ভ কৰা হৈছিল। পিছলৈ স্থায়ী চোৱা-চিতাৰ ব্যৱস্থা নথকা আমাৰি বাৰি সৈনিক সমাধিক্ষেত্ৰ, চিলেট সৈনিক সমাধিস্থান, মহাচাৰা সমাধস্থান, নগাঁও ৰাজহুৱা সমাধিক্ষেত্ৰ আৰু গুৱাহাটী ৰাজহুৱা সমাধিস্থানৰ পৰা বহু সমাধি ইয়ালৈ অনা হয়। একে কাৰণতে ১৯৫২ চনত লুচাই পাহাৰ, বদৰপুৰ, দাৰ্জিলিং, কোচ বিহাৰ, ধুবুৰী, ডিব্ৰুগড়, দিনজান, লামডিং, চিলং, শিলচৰ আদি ঠাই পৰাও ইয়ালৈ সমাধি অনা হয়। বৰ্তমান ইয়াত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত মৃত্যুবৰণ কৰা ৪৮৬ গৰাকী কমন্‌ৱেল্‌থ সৈনিকৰ সমাধি বা স্মাৰক আছে। ইয়াৰে ২৫টা সমাধিৰ পৰিচয় অজ্ঞাত। ইয়াৰ বাহিৰে ইয়াত চীনা সৈনিকৰো ২৪টা সমাধি আছে আৰু ২টা সমাধি যুদ্ধৰ নহয়।

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত মৃত্যু হোৱা ১১জন জাপানী সৈনিকৰ অৱশিষ্ট উদ্ধাৰৰ বাবে ২০১২ চনত ইয়াৰ খনন কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক
পৰিচয় (গ্ৰন্থ)

পৰিচয় (ইংৰাজী: Parichay) হৈছে অসমৰ সাহিত্যিক দণ্ডিনাথ কলিতাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন সামাজিক উপন্যাস৷ উপন্যাসখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৫০ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল৷

প্ৰণেতা

দণ্ডিনাথ কলিতা এজন অসমীয়া কবি, গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ তথা ব্যঙ্গ সাহিত্যিক। পঁচিশখনৰো অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে তেখেতে এলানি পাঠ্যপুথিও ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। 'সাধনা' উপন্যাসৰ বাবে তেখেতে ১৯২৮ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ উপন্যাস প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰিছিল।

উপন্যাসখনৰ চমু পৰিচিতি

পৰিচয় এখন সামাজিক উপন্যাস৷ গ্ৰন্থখন লেখকৰ প্ৰথমখন উপন্যাস ফুলৰৰ সময়তেই লিখা হৈছিল যদিও ১৯৫০ চনতহে প্ৰকাশ হয়৷ আৰম্ভণিতে ইয়াৰ নাম পদ্মাৱতী দিয়া হৈছিল৷ পাছত নাম সলোৱা হয়৷ গ্ৰন্থখনত লেখকে সংস্কাৰকামী চিন্তনত গুৰুত্ব দিছে৷

লগতে চাওক

দণ্ডিনাথ কলিতা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:উপন্যাস
শ্ৰেণী:দণ্ডিনাথ কলিতাৰ গ্ৰন্থ
জোহান চেবাষ্টিয়ান বাক

জোহান চেবাষ্টিয়ান বাখ (; ২১ মাৰ্চ, ১৬৮৫ – জুলাই ২৮, ১৭৫০) বাৰোক যুগৰ এজন জাৰ্মান ৰচয়িতা আছিল। তেওঁক পশ্চিমীয়া ইতিহাসৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ সংগীতজ্ঞ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বাকে মোজাৰ্ট, বিথোভেন আৰু ব্ৰহ্মৰ দৰে সংগীতজ্ঞসকলক প্ৰভাৱিত কৰিছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ সময়ৰ সংগীতক এক উচ্চ স্তৰৰ উৎকৰ্ষ আৰু নিখুঁততালৈ লৈ আহিছিল। বাখ পশ্চিমীয়া ইতিহাসৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ শিল্পীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম, আৰু তেওঁৰ সংগীত সমগ্ৰ বিশ্বতে পৰিৱেশন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
জানকী আম্মা

ন্যায়াধীশ পি জনাকী আম্মা ((১৯২০–২০০৫)), কেৰেলা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ আছিল। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশৰ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ ভাৰতৰ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা। ১৯৮২ চনৰ ২২ এপ্ৰিললৈকে ন্যায়াধীশ হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ পিছত ২০০৫ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন

কেৰালাৰ থ্ৰিছুৰ জিলাৰ এখন গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা জনাকী আম্মাই জীৱনৰ বেছিভাগ সময় আৰ্নাকুলামত কটায়। তেওঁ পঢ়া-শুনা সমাপ্ত কৰি কোচী প্ৰজা মণ্ডলমত যোগদান কৰে আৰু পিছলৈ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে। ১৯৪০ চনৰ পৰা ১৯৪৪ চনলৈ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল ৷ ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫৩ চনলৈকে তেওঁ আৰ্নালকুলাম পৌৰসভাৰ সদস্য আছিল।তেওঁ ট্ৰেভাংকুৰ-কোচিনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা পৌৰসভাৰ অধ্যক্ষও আছিল। ন্যায়িক সেৱাত যোগদান কৰিবলৈ তেওঁ সক্ৰিয় ৰাজনীতি এৰি থৈ যায়।

ন্যায়াধীশ হিচাপে

পানাম্পিলি গোবিন্দ মেননৰ কনিষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে তেওঁ আইনী কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পিছলৈ উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ উন্নীত হোৱাৰ পূৰ্বে কোজিকোড়ে, টেলিচেৰী আৰু মাঞ্জেৰীৰ জিলা দণ্ডাধীশ, জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

১৯৭৪ চনৰ ৩০ মে’ত কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰি তেওঁ সেই আসন দখল কৰা দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়। ১৯৮২ চনৰ ২২ এপ্ৰিলত কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

তদন্ত আৰু তদন্ত আয়োগ

উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছতো ন্যায়পালিকাৰ ক্ষেত্ৰখনত তেওঁ অতি সক্ৰিয় হৈ থাকিল। ১৯৮৩ চনত কেইবাজনো লোকৰ মৃত্যু হোৱা ভাইপিন সুৰা ট্ৰেজেডীৰ তদন্তৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰে তেওঁক নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত চৰকাৰে আবকাৰী আইনৰ ৫৭(ক) ধাৰা সংশোধন কৰে। এই শিতানত মানুহৰ জীৱন বিপন্ন কৰিব পৰা বা গুৰুতৰ আঘাতৰ সৃষ্টি কৰিব পৰা বিষাক্ত পদাৰ্থৰে সুৰাৰ মিশ্ৰণ প্ৰতিৰোধৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। এই ধাৰাত বলবৎকাৰী বিষয়াসকলে যদি সুৰাৰ লগত মাৰাত্মক পদাৰ্থৰ মিশ্ৰণ ৰোধৰ বাবে যুক্তিসংগত সাৱধানতা অৱলম্বন নকৰাৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত হয় তেন্তে সৰ্বোচ্চ যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড আৰু ৫০০০০ টকা পৰ্যন্ত জৰিমনা ভৰিব পাৰে।

কোচীত সেউজকৰণ

কোচিত সেউজকৰণৰ সৈতে জড়িত প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
ইৱাগ′ৰে (শ্ৰুতিকথা)

ইৱাগ′ৰে (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Εὐαγόρη, ইংৰাজী: Evagore, Euagora বা Evagora) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

ইৱাগ′ৰে গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত ইৱাগ′ৰেও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
নিষাদ (স্বৰ)

নিষাদ হৈছে হিন্দুস্থানী সংগীত আৰু কৰ্ণাটক সংগীতৰ সাতটা স্বৰৰ ভিতৰত সপ্তম আৰু শেষ স্বৰ। নিষাদ হৈছে नी (Ni) শব্দাংশৰ দীঘলীয়া ৰূপ।

বিশদ

নিম্নলিখিত হৈছে নিষাদ আৰু ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ইয়াৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে তথ্য:
নিষাদ হৈছে এটা অষ্টক বা সপ্তকৰ সপ্তম স্বৰ।
নিষাদ হৈছে ধৈৱত (ধা)ৰ তাৎক্ষণিক পৰৱৰ্তী স্বৰ।
নিষাদৰ স্বৰ হৈছে কোমল আৰু শুদ্ধ।
কোৱা হয় যে ষড়জ হৈছে সেই মৌলিক স্বৰ যাৰ পৰা অন্য ৬টা স্বৰৰ উৎপত্তি হয়। ষড়জ শব্দটো ভাঙিলে আমি পাওঁ, ষড় আৰু জ। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ষড় হৈছে ৬ আৰু জ হৈছে মাৰাঠীত 'জন্ম দিয়া'। সেয়েহে মূলতঃ অনুবাদ হৈছে:
ষড়্ - ৬, জ - জন্ম। সেয়েহে, ই সমষ্টিগতভাৱে অন্য ৬টা স্বৰৰ জন্ম দিয়াৰ অৰ্থ।
সেয়েহে নি স্বৰটো ষড়জৰ পৰা গঠিত হয়।
নিষাদৰ কম্পনাংক হৈছে ৪৫০ হাৰ্টজ। সাতটা স্বৰৰ কম্পনাংকও তলত দিয়া হৈছে: সা ২৪০ হাৰ্টজ, ৰে ২৭০ হাৰ্টজ, গা ৩০০ হাৰ্টজ, মা ৩২০ হাৰ্টজ, পা ৩৬০ হাৰ্টজ, ধা ৪০০ হাৰ্টজ, আৰু নি ৪৫০ হাৰ্টজ, সা ৪৮০ হাৰ্টজ (তাৰ সপ্তক) ........ (আৰু তেনেকৈয়ে চলি থাকে)।
ফলত, ৮০০ হাৰ্টজৰ ধাৰ (তাৰ সপ্তক) পিছত নিৰ কম্পনাংক হৈছে ৯০০ হাৰ্টজ, অৰ্থাৎ নিম্ন অষ্টকৰ নিৰ দ্বিগুণ।
নিষাদৰ ২টা শ্ৰুতি আছে। পূৰ্বতে মুখ্য শ্ৰুতি, কেৱল নিৰ বাবে নহয়, অন্য সকলো স্বৰৰ বাবেও, শেষ শ্ৰুতিত আছিল, কিন্তু এতিয়া ই প্ৰথম শ্ৰুতিত ধৰা হয়।
উদাহৰণস্বৰূপ, যদি এইবোৰ নিৰ ২টা শ্ৰুতি হয়, তেন্তে,
পূৰ্বতে এইটো আছিল নিৰ মুখ্য শ্ৰুতিৰ স্থান।
^
১ ২
^
কিন্তু এতিয়া এই স্থানটো নিৰ মুখ্য শ্ৰুতি হৈছে।
ষড়জ (সা) আৰু পঞ্চম (পা)ৰ বাহিৰে অন্য সকলো স্বৰ বা স্বৰ হ’ব পাৰে, কিন্তু সা আৰু পা সদায় শুদ্ধ স্বৰ। সেয়েহে সা আৰু পাক অচল স্বৰ বোলা হয়, কাৰণ এই স্বৰসমূহ নিজৰ মূল স্থানৰ পৰা স্থানান্তৰিত নহয়। ৰে, গা, মা, ধা, নি স্বৰসমূহক চল স্বৰ বোলা হয়, কাৰণ এই স্বৰসমূহ নিজৰ মূল স্থানৰ পৰা স্থানান্তৰিত হয়।

সা, ৰে, গা, মা, পা, ধা, নি - শুদ্ধ স্বৰ

ৰে, গা, ধা, নি -

মা -
খামাজ ঠাট, কাফী ঠাট, আশাৱৰী ঠাট আৰু ভৈৰৱী ঠাটৰ ৰাগসমূহত কোমল নিষাদ থাকে, বাকী ঠাটসমূহত শুদ্ধ নিষাদ থাকে।
যিবোৰ ৰাগত নি বাদী স্বৰ - ৰাগ জৌনপুৰী, ৰাগ তিলং, ইত্যাদি। যিবোৰ ৰাগত নি সমবাদী স্বৰ - ৰাগ পূৰ্বী, ৰাগ যমন, ইত্যাদি।
ধাৰণাগতভাৱে ক’বলৈ গ’লে, নিক নিৰাকাৰ ব্ৰহ্মা বুলি কোৱা হয়, নিৰাকাৰ ব্ৰহ্মা অৰ্থাৎ তিনিজন প্ৰধান দেৱতা, ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱ প্ৰথমে সৃষ্টি হৈছিল অৰ্থাৎ সাকাৰ ব্ৰহ্মা (সা) আৰু তাৰ পিছত এই তিনি দেৱতাই ঋষিমুনি অৰ্থাৎ ৰে সৃষ্টি কৰিছিল, তাৰ পিছত গন্ধৰ্বসকলক গীত গোৱাৰ বাবে সৃষ্টি কৰা হৈছিল, তাৰ পিছত দেৱৰাজ ইন্দ্ৰ বা ৰজা ইন্দ্ৰ অৰ্থাৎ মহীপাল সৃষ্টি কৰা হৈছিল, মহীপাল (ৰজা) বা ৰজা সৃষ্টি হোৱাৰ পিছত প্ৰজা বা সাধাৰণ নাগৰিক বা জনসাধাৰণ সৃষ্টি কৰা হৈছিল, আৰু জনসাধাৰণৰ নিজৰ ধৰ্ম বা কৰ্তব্য/ধৰ্ম থকাৰ বাবে ধৰ্ম সৃষ্টি কৰা হৈছিল, ধৰ্ম সৃষ্টি হোৱাৰ পিছত ব্ৰহ্মাৰ নিৰাকাৰ ৰূপ গঠিত হৈছিল অৰ্থাৎ ধৰ্মই ব্ৰহ্মাৰ নিৰাকাৰ ৰূপ (নি) সৃষ্টি কৰিছিল। নিৰ গুৰুত্ব প্ৰকাশ কৰিবলৈ নিক নিৰাকাৰ ব্ৰহ্মাৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ হিচাপে গঢ়া হৈছে। সেয়েহে ই সাকাৰ ব্ৰহ্মা (সা)ৰ পৰা আৰম্ভ হৈ নিৰাকাৰ ব্ৰহ্মা (নি)ত শেষ হয়।
নিষাদৰ উৎস হাতীৰ মাত বুলি কোৱা হয়।
নিষাদ শুক্ৰ গ্ৰহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
নিষাদ বহুৰঙীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।

অধিক জানক

হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ৰাগৰ তালিকা
স্বৰ
ষড়জ (সা)
ঋষভ (ৰে)
গান্ধাৰ (গা)
মধ্যম (মা)
পঞ্চম (পা)
ধৈৱত (ধা)

তথ্যসূত্ৰ

Category:Carnatic music
Category:Hindustani music terminology
Category:Carnatic music terminology
বৈদিক কাল

বৈদিক কাল হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ইতিহাসৰ এটি প্ৰাচীন যুগ, যাৰ সময়সীমা সাধাৰণতে প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০ লৈ বিস্তৃত বুলি ধৰা হয়। এই সময়ছোৱাত বেদসমূহ ৰচনা আৰু মৌখিকভাৱে সংৰক্ষণ কৰা হৈছিল, যি বৈদিক সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মীয় চিন্তাধাৰাৰ প্ৰধান উৎস হিচাপে বিবেচিত।

ঐতিহাসিক পটভূমি

বৈদিক কালৰ আৰম্ভণি সাধাৰণতে ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষাগোষ্ঠীৰ ভাৰত-আৰ্য্য পৰিব্ৰজনৰ সৈতে সংযোগ কৰা হয়। ভাষাতাত্ত্বিক আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক প্ৰমাণৰ আধাৰত ভাৰত-আৰ্য্য ভাষাভাষী জনগোষ্ঠী উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দত প্ৰৱেশ কৰিছিল বুলি ধৰা হয়। এই যুগটো সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাৰ পতনৰ পাছৰ আৰু ভাৰতৰ দ্বিতীয় নগৰায়নৰ আগৰ এক মধ্যৱৰ্তী কাল হিচাপে বিবেচিত।

কালভাগ

বৈদিক কালক সাধাৰণতে দুটা প্ৰধান ভাগত বিভক্ত কৰা হয়—

প্ৰাৰম্ভিক বৈদিক যুগ (প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০–১০০০): এই সময়ছোৱাত ঋগ্বেদৰ স্তোত্ৰসমূহ ৰচনা কৰা হৈছিল। সমাজৰ অৰ্থনীতি মূলতঃ পশুপালনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল আৰু বসতি তুলনামূলকভাৱে চলমান আছিল।

অন্তিম বৈদিক যুগ (প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০–৬০০): এই পৰ্যায়ত কৃষিৰ বিস্তাৰ ঘটে, স্থায়ী বসতি বৃদ্ধি পায় আৰু বৃহৎ ৰাজনৈতিক একক গঠন হয়।

সামাজিক গঠন

প্ৰাৰম্ভিক বৈদিক সমাজ গোট-ভিত্তিক আৰু আত্মীয়তামূলক আছিল। অন্তিম বৈদিক যুগত সমাজ অধিক স্তৰবিন্যাসযুক্ত হয় আৰু বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ স্পষ্ট বিকাশ দেখা যায়। এই ব্যৱস্থাত সমাজক ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য আৰু শূদ্ৰ — এই চাৰিটা বৰ্ণত বিভক্ত কৰা হয়।

ধৰ্মীয় ধাৰণা

বৈদিক কালৰ ধৰ্মীয় পৰম্পৰাক সাধাৰণতে ঐতিহাসিক বৈদিক ধৰ্ম বুলি জনা যায়। এই ধৰ্মীয় ব্যৱস্থাত যজ্ঞ, দেৱতা পূজা আৰু মন্ত্ৰোচ্চাৰণে কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইন্দ্ৰ, অগ্নি আৰু বৰুণ আদি দেৱতাই বৈদিক ধৰ্মত বিশেষ স্থান লাভ কৰিছিল।

সাহিত্য

বৈদিক সাহিত্য মূলতঃ চাৰিখন বেদৰ ওপৰত আধাৰিত— ঋগ্বেদ, যজুৰ্বেদ, সামবেদ আৰু অথৰ্ববেদ।

বেদসমূহ প্ৰাথমিকভাৱে মৌখিক পৰম্পৰাৰ জৰিয়তে সংৰক্ষণ কৰা হৈছিল আৰু কঠোৰ স্মৃতি-পদ্ধতিৰ সহায়ত প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।

ঐতিহাসিক গুৰুত্ব

বৈদিক কালে ভাৰতীয় ধৰ্মীয় আৰু দৰ্শনিক চিন্তাধাৰাৰ মৌলিক কাঠামো গঢ়ি তোলে। এই যুগৰ পৰম্পৰাৰ পৰৱৰ্তী বিকাশৰ পৰা উপনিষদ আৰু পাছলৈ হিন্দু ধৰ্মৰ বিভিন্ন ধাৰাৰ উদ্ভৱ ঘটে।

তথ্য সংগ্ৰহ
ব্ৰেট ৰছি

স্কটিন ৰছ (জন্ম: ২১ মে' ১৯৮৯), পেছাদাৰীভাৱে ব্ৰেট ৰছি আৰু পূৰ্বতে স্কটিন শ্বীন নামেৰে পৰিচিত এগৰাকী আমেৰিকান মডেল, নৃত্যশিল্পী আৰু প্ৰাক্তন পৰ্ণগ্ৰাফিক অভিনেত্ৰী।

কৰ্মজীৱন

২০১২ চনত ৰছিয়ে পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠান 'টুইষ্টিজ'ৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয় আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ 'পেণ্টহাউচ পেট' হিচাপে মনোনীত হয়।

উদ্যোগটোৰ পৰা কেইবছৰমান বিৰতি লোৱাৰ পিছত ৰছিয়ে 'ভিভিড ৰেডিঅ'ত পুনৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগলৈ উভতি অহাৰ কথা ঘোষণা কৰে আৰু ২০১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা নিজৰ প্ৰথম নৃত্য ভ্ৰমণ আৰম্ভ কৰিব বুলি জনায়। ২০১৬ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ঘোষণা কৰা হয় যে তেওঁ কেইডেন ক্ৰছ আৰু ষ্টোয়াৰ নতুন কোম্পানী 'ট্ৰেন্সকোট এক্স'ৰ মুখপত্ৰ হিচাপে চুক্তিবদ্ধ হৈছে। তেওঁ ১৭০খনতকৈও অধিক প্ৰাপ্তবয়স্ক ছবিত অভিনয় কৰিছে, যিবোৰৰ বেছিভাগেই লেচবিয়ান চলচ্চিত্ৰ আছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ 'গাৰ্ল ক্ৰাছড ২' নামৰ এখন প্ৰাপ্তবয়স্ক ছবি পৰিচালনা কৰিছে।

ৰছিয়ে বিভিন্ন সাক্ষাৎকাৰত পৰ্ণ তাৰকাসকলৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিজ্ঞতাৰ সন্দৰ্ভত তেওঁলোকৰ প্ৰতি কৰা ব্যৱহাৰক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি আহিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰৰ পৰা ২০১৪ চনৰ অক্টোবৰলৈকে তেওঁ অভিনেতা চাৰ্লি শ্বীনৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত আছিল। তেওঁলোকে ২০১৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত বাগদানৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল আৰু বছৰটোৰ শেষৰ ফালে বিবাহৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। অৱশ্যে অক্টোবৰ মাহত তেওঁলোকৰ বাগদান ভংগ হয়। এমাহৰ পিছত খবৰ ওলাইছিল যে অত্যাধিক ঔষধ সেৱনৰ বাবে ৰছিক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰা হৈছে। ২০১৫ চনত শ্বীন এইচ আই ভি পজিটিভ বুলি ঘোষণা কৰাৰ পিছত ৰছিয়ে শ্বীনৰ বিৰুদ্ধে আক্ৰমণ, মানসিক যন্ত্ৰণা আৰু অসাৱধানতাৰ দৰে বিভিন্ন অভিযোগত গোচৰ ৰুজু কৰে।
|

-
| এক্সবিআইজেড বঁটা (XBIZ Award)
|

| শ্ৰেষ্ঠ ছোৱালী-ছোৱালী যৌন দৃশ্য
|

-
| rowspan="3" | ২০১৪
| এভিএন বঁটা

|
| শ্ৰেষ্ঠ ছোৱালী-ছোৱালী যৌন দৃশ্য
|

-
| rowspan="2" | এক্সবিআইজেড বঁটা
|

| বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ছোৱালী-ছোৱালী প্ৰদৰ্শনকাৰী
|

-
|
| শ্ৰেষ্ঠ দৃশ্য - অল গাৰ্ল (ডেষ্টিনি ডিক্সনৰ সৈতে)
|

-
| এক্সবিআইজেড বঁটা
|

| বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শনকাৰী শ্ব'কেছ
|

-
| এভিএন বঁটা
|

| শ্ৰেষ্ঠ মুখমৈথুন দৃশ্য
|

-
| এভিএন বঁটা
|

| শ্ৰেষ্ঠ তাৰকা শ্ব'কেছ
|

-
| এভিএন বঁটা
|

| শ্ৰেষ্ঠ থ্ৰী-ৱে যৌন দৃশ্য - B/B/G
|

}

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

+ সংগীত ভিডিঅ'

বৰ্ষ শিৰোনাম চৰিত্ৰ টোকা
২০১৭ পুৰ চাম চুগাৰ অন মি নিনজা চেক্স পাৰ্টি

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
দোহাৰ

দোহাৰ ভাৰতৰ এটি লোকসঙ্গীতৰ দল; যাৰ মূলকেন্দ্ৰ কলকাতাত। কেৱল ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গতে‍ নহয়, বাংলাদেশতো এই দলটি অতি জনপ্ৰিয়।

নামকৰণ

এই গানৰ দলটোৰ নামকৰণ কৰে‍ দলটোৰ সদস্যসকলৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক অভিক মজুমদাৰে। যিহেতু দলৰ সদস্যসকলৰ সকলোৱে একেলগে গীত পৰ‍িৱেশন কৰে‍, আৰু তেওঁলোকৰ কোনোৱেই পৰম্পৰাগত লোকসঙ্গীতৰ শিল্পী নহয়, সেয়েহে তেওঁ দোহাৰ নামটোৱেই উপযুক্ত বুলি অনুভৱ কৰিছিল।

যাত্ৰাপথ

১৯৯৯ চনত এক সংগীতৰ অনুষ্ঠান আয়োজনৰ যোগেদি দোহাৰৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত সুপ্ৰভাত নামৰ এটি‍ গীতৰ অনুষ্ঠানৰ পৰা তেওঁলোকলৈ আমন্ত্ৰণ আহে‍। তাত গীত পৰিৱে‍শন কৰাৰ পিছতেই কেছেট কোম্পানীৰ পৰা আমন্ত্ৰণ আহে‍। হাছান ৰাজা, শ্বাহ আব্দুল কৰিম, শীতলাং শ্বাহকে ধৰি বিভিন্ন বাউলৰ মুঠ ৯টা গীতেৰে‍ ২০০১ চনত দোহাৰৰ প্ৰথম এলবাম "বন্ধুৰ দেশে" মুক্তি লাভ।
alt=Team DOHAR - a group of folk musicians|

দলৰ সদস্যসকল

কালিকাপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্য
ৰাজীৱ
মৃগনাভি‍
ঋত্বিক
নিৰঞ্জন
সত্যজিৎ
অমিত
সৌম্য

মুক্তিপ্ৰাপ্ত এলবাম

বন্ধুৰ দেশে (মুক্তি - ২০০১)
বাংলাৰ গান শিকড়েৰ টান (মুক্তি - ২০০২)
ৰূপসাগৰে‍ (মুক্তি - ২০০৪)
বাংলা (মুক্তি - ২০০৬)
লোকগান ২০০৭
মাটিশ্বৰ (মুক্তি - ২০০৯)
মাটিৰ কেল্লা - ভিডিঅ' এলবাম (মুক্তি - ২০১১)
সহস্ৰ দোতাৰা (মুক্তি - ২০১২) [বাংলাদেশৰ পৰা মুক্তি লাভ]।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

দোহাৰৰ নিজা ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:সংগীত
ধন্য নৰ তনু ভাল

ধন্য নৰ তনু ভাল হৈছে অসমৰ গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি বিশিষ্ট উপন্যাস। উপন্যাসখনত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জীৱন, আদৰ্শ আৰু কৰ্মৰাজী অংকিত কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনি ১৯৮৭ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল।

গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়

চৈয়দ আব্দুল মালিক (১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন বিশিষ্ট গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ "অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী" উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

উপন্যাসৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ

মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জীৱন-আধাৰিত উপন্যাসখনৰ আংগিকত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ পোনপটীয়া প্ৰতিফলন ঘটিছে বুলি কোৱা হয়। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ মানৱীয় দৃষ্টিভংগীক উপন্যাসখনিত বিশেষভাৱে ফুটাই তোলা হৈছে। ইয়াৰ লগতে তেখেতৰ মানৱতাবাদী দৰ্শনকো ঔপন্যাসিকে তুলি ধৰিছে। উপন্যাসখনত মহাপুৰুষজনাৰ শিল্পী সত্তাৰ মননশীল উপস্থাপন ঘটিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
গংগাদেৱী

গংগাদেৱী, যাক গংগাম্বিকা বুলিও কোৱা হয়, বৰ্তমান ভাৰতৰ বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ চতুৰ্দশ শতিকাৰ এগৰাকী ৰাজকুমাৰী আৰু সংস্কৃত কবি আছিল। তেওঁ বিজয়নগৰৰ ৰজা কুমাৰ কম্পনাৰ পত্নী আছিল। কুমাৰ আছিল প্ৰথম বুক্কা ৰায় (প্ৰায় ১৩৬০ - ১৩৭০)ৰ পুত্ৰ। তেওঁ ১৩৬১ খ্ৰীষ্টাব্দত শম্বুৱৰা আৰু মাদুৰাইৰ চুলতানক জয় কৰে, যাৰ ফলত সমগ্ৰ তামিল দেশখন ৰামেশ্বৰমলৈকে বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আনে।এই যুদ্ধৰ অন্তত গংগাদেৱীয়ে স্বামীৰ বিজয়ৰ বৰ্ণনা কৰি সংস্কৃতত এটা কবিতা লিখিছিল, যাৰ শীৰ্ষক আছিল মধুৰা বিজয়ম। গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে কবিসকলৰ প্ৰশংসা কৰি তেওঁ অগস্ত্য, গংগাধৰ আৰু বিশ্বনাথ আদি তেলেগুভাষী সংস্কৃত কবিসকলক যথেষ্ট প্ৰাধান্য প্ৰদান কৰিছে। তাৰ ভিতৰত শেষৰজন আছিল তেওঁৰ গুৰু। তেওঁৰ বিশেষ প্ৰশংসা আছিল কবি টিক্কায়াৰ বাবে, "যাৰ কবিতা জোনাকৰ পোহৰৰ দৰে, চৰাইৰ দৰে তৃষ্ণাতুৰ কবিসকল মুগ্ধতাত মতলীয়া।" এই টিক্কায়াই হৈছে তেলেগু মহাভাৰতৰ আঠাইশটা পৰ্বণৰ ভিতৰত পোন্ধৰটা ৰচনা কৰা বিখ্যাত টিক্কান সোমাজী। বিশ্বনাথৰ শিষ্য তথা টিক্কানা সোময়াজীৰ কবিতাৰ অনুৰাগী গংগাদেৱী যে এগৰাকী তেলেগু ৰাজকুমাৰী আছিল সেয়া স্পষ্ট। লেখাৰ উপৰিও তেওঁ স্বামীৰ সৈতে যুদ্ধলৈ যাত্ৰা কৰিছিল আৰু আন নাৰীক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

"মধুৰা বিজয়ম"ৰ আৰম্ভণিতে গংগাদেৱীয়ে তেলেগু -ভাষী অঞ্চলৰ কেইবাজনো সংস্কৃত কবিক প্ৰশংসা কৰে, আৰু বিশেষকৈ টিক্কায়াক প্ৰশংসা কৰে। এইজন আছিল "অন্ধ্ৰ মহাভাৰত" ৰ ৰচক টিক্কান। এয়া তেওঁৰ তেলেগু বংশৰ এক শক্তিশালী প্ৰমাণ বুলি গণ্য কৰা হয়।

সাহিত্যিক কৰ্মৰাজি

গংগাদেৱীয়ে মাদুৰাইৰ মুছলমানসকলৰ ওপৰত স্বামীৰ জয়ৰ কাহিনী কবিতাৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰিছিল। নটা অধ্যায়ৰে গঠিত এই কাব্যিক গ্ৰন্থখনৰ নাম আছিল মধুৰা বিজয়ম, যাৰ অৰ্থ হৈছে "মদুৰাইৰ বিজয়।" ইয়াক বীৰকম্পৰায় চৰিতম বুলিও কোৱা হয়। এয়া যুদ্ধত তেওঁৰ স্বামীৰ বীৰত্বপূৰ্ণ গাঁথাৰ আখ্যান।

মধুৰা বিজয়ম

মাধুৰা বিজয়ম এখন ঐতিহাসিক মহাকাব্য, য'ত তামিল দেশৰ কুমাৰ কম্পনাৰ বিজয়ৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিজয়নগৰৰ আদিম ইতিহাসৰ উৎস পুথি হিচাপে ইয়াক সহজে মূল্যায়ন কৰিব নোৱাৰি। গংগা দেৱীৰ কবি হিচাপে উচ্চ মৰ্যাদা আছে; সংস্কৃতক প্ৰকাশৰ মাধ্যম হিচাপে বাছি লোৱা দক্ষিণ ভাৰতীয় মহিলা লেখিকাসকলৰ ভিতৰত তেওঁ হয়তো সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ।

এই গ্ৰন্থখনৰ পাণ্ডুলিপি আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ পিছত শ্ৰীৰংগমৰ শ্ৰীকৃষ্ণমাচাৰ্য্যই ইয়াৰ তামিল সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে আৰু তাৰ পিছত অন্নমলাই বিশ্ববিদ্যালয়ে ১৯৫০ চনত ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:কন্নড় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি