ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হাৰিয়ানা

হাৰিয়ানা (, ) ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য। এই ৰাজ্যৰ উত্তৰে পঞ্জাব আৰু হিমাচল প্ৰদেশ আৰু পশ্চিমে আৰু দক্ষিণে ৰাজস্থান অৱস্থিত। পূবে যমুনা নদী, উত্তৰাখণ্ড আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ। দিল্লী উত্তৰ, পশ্চিম আৰু দক্ষিণ – এই তিনি দিশৰ পৰা হাৰিয়ানাক আৱৰি আছে। এই কাৰণে হাৰিয়ানাৰ ৰাজ্যৰ বৃহৎ অংশ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত। হাৰিয়ানাৰ ৰাজধানী চণ্ডীগড় এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আৰু পঞ্জাব ৰাজ্যৰো ৰাজধানী। সংস্কৃত ভাষাত হাৰিয়ানা শব্দৰ অৰ্থ “ঈশ্বৰৰ নিবাস“; এই শব্দটোৰ বুৎপত্তি সংস্কৃত “হৰি” (বিষ্ণুৰ আন এটা নাম) আৰু “অয়ন” (নিবাস) শব্দ দুটিৰ পৰা। আন এক মতবাদৰ মতে, সংস্কৃত “হৰিৎ” (সেউজীয়া) শব্দৰ পৰা এই নামৰ উৎপত্তি হৈছে; হাৰিয়ানা নাম এই ৰাজ্যৰ বৃহৎ হৰিৎ তৃণক্ষেত্ৰৰ পৰা আহিছে।

ইতিহাস

সুদূৰ অতীতত বৰ্তমান হাৰিয়ানা ভূখণ্ড উত্তৰ ভাৰতৰ কুৰু ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল। খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতাব্দীত অপভ্ৰংশ লেখক বিবুধ শ্ৰীধৰৰ ৰচনাত হাৰিয়ানা নামৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
প্ৰাচীন কালত এই ৰাজ্য অধুনালুপ্ত সৰস্বতী নদীৰ পাৰত বিকশিত সিন্ধু সভ্যতা আৰু বৈদিক সভ্যতাৰ এটি অংশ আছিল। ভাৰতৰ ইতিহাসৰ অনেক দিশ নিৰ্ণায়ক যুদ্ধ এই অঞ্চলতে সংঘটিত হৈছে। ইয়াৰে ভিতৰত বিশেষভাবে উল্লেখনীয় মহাভাৰতত উল্লিখিত কুৰুক্ষেত্ৰৰ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ আৰু পানিপথৰ তিনিখন যুদ্ধ। ব্ৰিটিছৰ আমোলত হাৰিয়ানা ব্ৰিটিছ পঞ্জাব প্ৰদেশৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৯৬৬ চনত ভাষাৰ ভিত্তিত ভাৰতৰ সপ্তদশ ৰাজ্য হিচিপে হাৰিয়ানাৰ আবিৰ্ভাৱ ঘটে। বৰ্তমান এই ৰাজ্য দেশৰ অন্যতম প্ৰধান খাদ্যশস্য আৰু দুগ্ধ উৎপাদক ৰাজ্য। ১৯৬০ দশকৰ ভাৰতৰ সেউজ বিপ্লৱৰ মাধ্যমত খাদ্য শস্য উৎপাদনত স্বনিৰ্ভৰশীলতা অনাৰ প্ৰয়াসৰ ক্ষেত্ৰত হাৰিয়ানা ৰাজ্যেৰ নাম বিশেষ ভাবে উল্লেখযোগ্য।

অৰ্থনীতি

হাৰিয়ানা ভাৰতৰ অন্যতম ধনী ৰাজ্য। এই ৰাজ্যৰ জনমুৰি আয় ৬৭,৮৯১ টকা; যি ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বাধিক। তদুপৰি দেশৰ সৰ্বাধিক সংখ্যক গ্ৰামবাসী কোটিপতি এই ৰাজ্যত বাস কৰে। ১৯৭০ৰ দশকৰ পৰা এই ৰাজ্য কৃষি আৰু শিল্প বিশেষত উন্নতিসাধনৰ সূত্ৰপাত ঘটে। বৰ্তমান হাৰিয়ানা কেৱল ভাৰতেই নহয়, সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ অন্যতম সম্পদশালী অঞ্চল হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ভাৰতত যাত্ৰীবাহী গাড়ী, দ্বিচক্ৰযান আৰু ট্ৰেক্টৰৰ বৃহত্তম উৎপাদক হল হাৰিয়ানা। ২০০০ চনৰ পৰা এই ৰাজ্যেৰ জনমুৰি বিনিয়োগ দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক। গুৰুগ্ৰাম চহৰ বৰ্তমানে তথ্য প্ৰযুক্তি আৰু অট'মোবাইল শিল্পকেন্দ্ৰ হিচাপে সুনাম অৰ্জন কৰিছে। ভাৰতৰ বৃহত্তম অট'মোবাইল উৎপাদক মাৰুতি উদ্যোগ আৰু বিশ্বৰ বৃহত্তম দ্বিচক্ৰযান উৎপাদক হিৰ' হণ্ডাৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ গুৰুগ্ৰামত অৱস্থিত। পাণিপথ, পঞ্চকুলা আৰু ফৰিদাবাদো ৰাজ্যৰ অন্যতম শিল্পকেন্দ্ৰ। পাণিপথ তেল শোধনাগাৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম শোধনাগাৰ। তদুপৰি এই ৰাজ্য পুৰণি কিছু ইস্পাত আৰু বস্ত্ৰশিল্প কেন্দ্ৰ বিদ্যমান।

জনগাঁথনি

হাৰিয়ানাৰ অধিবাসী প্ৰধান জাতিগোষ্ঠী হ'ল জাট। হাৰিয়ানাৰ ৰাজনীতি জাট জাতিৰ দ্বাৰাই মূলত পৰিচালিত হয়। এই ৰাজ্যৰ প্ৰধান ৰাজনৈতিক দলসমূহ হ'ল ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় লোক দল, হাৰিয়ানা জনহিত কংগ্ৰেছ, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী, বহুজন সমাজ পাৰ্টী। ৰাজ্যৰ অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য আহীৰ, পঞ্জাবী, গুজ্জৰ, আগৰৱাল, ৰোৰ, ব্ৰাহ্মণ, ৰাজপুত আৰু চাইনি। হাৰিয়ানাৰ জনসংখ্যাৰ ৯০ শতাংশ হিন্দু, ৬.২ শতাংশ শিখ, ৪.০৫ শতাংশ মুছলমান আৰু ০.১ শতাংশ খ্ৰীষ্টান।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য
*
ফতোয়া

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
ফতোয়া বা ফাতওয়া (একবচনত "ফাতাওয়া" আৰবী: فتوى‎) আৰু বহুবচনত “ফাতাবী” (আৰবী:ﻓﺘﺎﻭﻯ) হ'ল বিধান আৰু সমাধান, যিটো কোনো ঘটনা বা অৱস্থাৰ প্ৰক্ষিতত ইছলামী শ্বৰীয়তৰ প্ৰমাণৰ আলোকত মুফতিয়ে বা ইছলামী আইন-বিশেষজ্ঞই প্ৰদান কৰি থাক। যেতিয়া কোনো ব্যক্তি পোনপটীয়াকৈ কোৰআন আৰু হাদিছ কিংবা ফিকহৰ আলোকত উদ্ভূত সমস্যাৰ সমাধান বাহিৰ কৰিবলৈ অপাৰগ হয় তেতিয়া তেখেতে মুফতীৰ ওচৰলৈ গৈ এই বিষয়ৰ সমাধান বিচাৰে। এইটোক ইছলামৰ পৰিভাষাত ইছতিফতা (আৰবীত:اِسْتِفْتَاء) বোলে। মুফতিয়ে ইছলামী শ্বৰীয়তৰ আলোকত সমস্যাৰ সমাধান জনাই দিয়ে। এই সমাধান প্ৰদান কৰাক ইছলামৰ পৰিভাষাত ইফতা (আৰবীত:إِفْتَاء ) বোলে আৰু প্ৰদত্ত সমাধান বা বিধানটোক ফতোয়া বোলে।

পাৰিভাষিক অৰ্থ

ইমাম আবু ৰাগিব ইছফাহানী (ৰহঃ)য়ে কৈছে, জটিল বিষয়ত সুস্থ সমাধান হ'ল ফতোয়া।

মুফতী আমিমুল ইহছান কৈছে, ফতোয়া
হ'ল শ্বৰীয়তৰ বিধান।

আধুনিক পণ্ডিতসকলে কয়, ফতোয়া হ'ল ইছলামী আইনে বিশেষজ্ঞ কৰ্তৃক আনুষ্ঠানিক আইনগত মতামত প্ৰদান।

তাফছীৰ কাৰক সকলে কয়, কোনো ব্যক্তিৰ জিজ্ঞাসাৰ জবাবত দলীল-প্ৰমাণৰ ভিত্তিত শ্বৰীয়তৰ বিধান স্পষ্টভাবে বৰ্ণনা কৰা হ'ল ফতোয়া।

আল-কোৰআনত ফতোয়াঃ

বহু হাদিছত ফতোয়াৰ ব্যৱহাৰ আছে

শ্বৰীয়তৰ দৃষ্টিত ফতোয়াৰ মৰ্যাদাঃ

ফতোয়া প্ৰদানত পূৰ্ববৰ্তী আলিম সকলৰ সতৰ্কতা

ফতোয়াৰ ইতিহাসঃ

তাবিঈসকলৰ যুগত ফতোয়াঃ

ফতোয়াৰ ভিত্তিঃ

ফতোয়া প্ৰদানৰ যোগ্যতাঃ

ফতোয়াদানৰ ক্ষেত্ৰত চৰ্তাৱলীঃ

ফতোয়া লিখাৰ নিয়মাৱলীঃ

তথ্য সূত্ৰ
ৰজনীকান্ত দত্ত

ৰজনীকান্ত দত্ত হৈছে অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ, বক্তা আৰু শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ প্ৰাক্তন পদাধিকাৰ। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ জোলাগাঁওত; ১৯৩৪ চনৰ ১৩ এপ্ৰিলত৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হাওবড়া দত্ত আৰু মাতৃৰ নাম গোলাপী দত্ত ৷ ২০১১ চনত কাৰ্বি আংলঙৰ বকলীয়াঘাটৰ "জয়হৰি ক্ষেত্ৰ"ত অনুষ্ঠিত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ অধিৱেশনৰ তেঁও সভাপতি আছিল।

শিক্ষা

ৰজনীকান্ত দত্তদেৱে প্ৰাথমিক শিক্ষা নিতাইপুখুৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত লাভ কৰাৰ অন্তত তেখেতে ১৯৫৪ চনত নিতাইপুখুৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিক, ১৯৫৬ বৰ্ষত শিৱসাগৰ মহাবিদ্যালয়ৰ, জয়সাগৰৰ পৰা ইণ্টাৰমিডিয়েট, ১৯৫৮ বৰ্ষত সেই কলেজৰ পৰাই স্নাতক আৰু ১৯৭০ বৰ্ষত অসম স্নাতকোত্তৰ প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়, যোৰহাটৰ পৰা সুখ্যাতিৰে বি. টি. উত্তীৰ্ণ হয় ৷

শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘলৈ অৱদান

শিক্ষকতাৰ বৃত্তিৰে কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলা দত্তই নিতাইপুখুৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যক্ষ পদত থাকোঁতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে নিতাইপুখুৰীত কৰ্মৰত অৱস্থাতেই শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ লগত নিবিড়ভাৱে আত্মনিয়োগ কৰি এজন সুবক্তা আৰু সংগঠক ৰূপে জনমানসত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। ১৯৮৮ বৰ্ষত ৰূপহী পথাৰত অনুষ্ঠিত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ ৫৭তম মূল অধিৱেশনৰ আদৰণী সমিতিৰ সম্পাদক আছিল। ১৯৯০ চনৰে পৰা তেঁও সংঘৰ মূল কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ সদস্য হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰাৰ ওপৰিও শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ উপ-পদাধিকাৰ, শিক্ষা শাখা সমিতিৰ সভাপতি, শিক্ষা আৰু আৰ্থ-সামাজিক উন্নয়ন ন্যাসৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ২০১১ চনত তেঁও শ্ৰীমন্তশঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ পদাধিকাৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেখেতৰ কাৰ্যকালতেই সঙ্ঘৰ ভালেসংখ্যক আঁচনি কাৰ্যকৰী আৰু শুভাৰম্ভ কৰা হৈছিল; তাৰ ভিতৰত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিস্থা উল্লেখযোগ্য।

ভাষা আন্দোলন

১৯৬০ চনৰ ভাষা আন্দোলনত ৰজনীকান্ত দত্তদেৱে সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰি এসপ্তাহৰ বাবে কাৰাবৰণ কৰিছিল। সেইদৰে ১৯৭২ চনৰ ভাষা মাধ্যম আন্দোলনতো তেখেতে সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ আন্দোলনত কৰ্মচাৰী পৰিষদৰ কৰ্মী হিচাপে যোগদান কৰিছিল।

সাহিত্য কৰ্ম

ৰজনীকান্ত দত্তদেৱৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ হৈছে,-
মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম,
নাম-ঘোষা: এটি আলোক,
এই যাত্ৰা নিৰবধি।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
অপৰাজিতা

অপৰাজিতা (বৈজ্ঞানিক নাম: Clitoria ternatea) (সংস্কৃত: श्वेतां, विष्णूक्रांता, शंखपुष्पी)হৈছে Fabaceae প্ৰজাতিৰ এবিধ ফুল। গাঢ় নীলা ৰঙৰ ফুল, কিন্তু তলৰ ফালে (আৰু ভিতৰত) বগা, কেতিয়াবা কিছু হালধীয়া আভা যুক্ত হয়। বগা ৰঙৰ অপৰাজিতা ফুলো আছে।

প্ৰচলিত নাম

বিভিন্ন ভাষাত অপৰাজিতাৰ নামবোৰ হৈছে:

বাংলা ভাষা: অপৰাজিতা (অপব়াজিতা)

মালয় ভাষা: বুঙ্গা তেলাংগ (Bunga telang)
মালয়ালম ভাষা: সঙ্খপুস্পম (ശംഖുപുഷ്പം)
মাৰাঠী ভাষা: গোকৰ্ণী (गोकर्णी)
দিভেহি ভাষা: কুলহাধিৰিমা (Kulhadhirimaa)

সংস্কৃত ভাষা: শংখপুষ্পী (शंखपुष्पी), অপৰাজিতা (अपराजिता), সুকৰ্ণিকা, অৰ্ধকৰ্ণী, গিৰিকৰ্ণিকা (गिरिकर्णिका), সুপুষ্পী (सुपुष्पी), মোহনাশিনী (मोह्नाशिनी), বিশদোষঘ্নী (विषदोषघ्नी), স্বেতনামা (श्वेतनामा)., বিষ্ণুক্ৰান্তা (विष्णुक्रांता), অশ্বখুৰা (अश्वखुरा)}
তামিল ভাষা: সাঙ্গু পু (Sangu pu)

বিৱৰণ

অপৰাজিতা এবিধ বহুবৰ্ষজীৱী তৃণজাতীয় উদ্ভিদ, ইয়াৰ পাতবোৰ উপবৃত্তাকাৰ আৰু অস্পষ্ট। ই লতা হিচাপে গজে, আৰ্দ্ৰ, নিৰপেক্ষ মাটিত ইয়াৰ বৃদ্ধি ভাল হয়। ইয়াৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় বৈশিষ্ট্য হ’ল ইয়াৰ ফুলৰ ৰং, গভীৰ নীলা; অকলশৰীয়া, পাতল হালধীয়া ৰঙৰ চিন যুক্ত। প্ৰায় ৪ চে:মি: দীঘল আৰু ৩ চে:মি: বহল। কিছুমান জাতৰ ফুল বগা আৰু গোলাপী ৰঙৰো হয়। ইয়াৰ গুটিবোৰ ৫–৭ চে.মি. কোমল হ’লে খাব পৰা হয়।

ইয়াক অলংকাৰিক উদ্ভিদ হিচাপে আৰু পুনৰ বনানীকৰণ উদ্ভিদ প্ৰজাতি হিচাপে (যেনে, অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কয়লা খনিত) খেতি কৰা হয়, খেতি কৰাৰ সময়ত ইয়াৰ বেছি যত্নৰ প্ৰয়োজন নহয়। মাহজাতীয় শস্য হিচাপে ইয়াৰ শিপাবোৰত ৰাইজ’বিয়াম নামেৰে জনাজাত এবিধ মাটিৰ বেক্টেৰিয়াৰ সৈতে সহজীৱী সম্পৰ্ক গঠন কৰে, যিয়ে বায়ুমণ্ডলীয় নাইট্ৰ’জেনক উদ্ভিদৰ ব্যৱহাৰযোগ্য ৰূপলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে (এটা প্ৰক্ৰিয়াক নাইট্ৰজেন স্থায়ীকৰণ বুলি কোৱা হয়), সেয়েহে এই উদ্ভিদবিধক নাইট্ৰজেন সমৃদ্ধ উদ্ভিদ পদাৰ্থৰ পচনৰ জৰিয়তে মাটিৰ গুণাগুণ উন্নত কৰাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ৰসায়ন বিদ্যা

অপৰাজিতাৰ পৰা বিভিন্ন ট্ৰাইটাৰ্পেন'ইড, ফ্লেভনল গ্লাইকোচাইড, এন্থ'চাইনিন আৰু ষ্টেৰইড আদি ৰাসায়নিক যৌগ পৃথক কৰা হয়। ক্লিঅ'টাইড নামেৰে জনাজাত চক্ৰীয় পেপটাইডো ইয়াৰ পৰা নিষ্কাশন কৰা হৈছে। অপৰাজিতাৰ নীলা ৰং বিভিন্ন এন্থ'চাইনিনৰ বাবে সৃষ্টি হয় বিশেষকৈ ডেলফিনিডিন 3,3', 5'-ট্ৰাইগ্লুক'চাইড (Da-T)ৰ পলিএচিলেটেড ডেৰাইভেটিভ টাৰ্নেটিনৰ বাবে।

ব্যুৎপত্তি

ক্লিট'ৰিয়া (Clitoria) গণৰ নামটো "ক্লিট'ৰিছ" (clitoris)ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, কাৰণ এই গণৰ অন্তৰ্গত ফুলবোৰৰ আকৃতি মানুহৰ ভগাংকুৰৰ আকৃতিৰ সৈতে সাদৃশ্য দেখা পোৱা যায়। ১৬৭৮ চনত পোলেণ্ডৰ এজন প্ৰকৃতিবিদ জেকব ব্ৰেইনে এই প্ৰজাতিটোৰ বিষয়ে প্ৰথম উল্লেখ কৰিছিল৷ তেওঁ ইয়াক Flos clitoridis ternatensibus অৰ্থাৎ 'ক্লিট'ৰিছৰ টেৰ্নেটিয়ান ফুল' বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। উদ্ভিদবিদ কাৰ্ল লিনিয়াছে নমুনা আহৰণ কৰা দ্বীপটোৰ নামেৰে এই প্ৰজাতিৰ নামকৰণ কৰিছিল: মালুকু দ্বীপপুঞ্জৰ উত্তৰ অংশত অৱস্থিত টাৰ্নেট দ্বীপ (Ternate Island)।

বিতৰণ

নয়নতৰা দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াকে ধৰি বিষুৱীয় এছিয়াৰ স্থানীয় উদ্ভিদ যদিও আফ্ৰিকা, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু আমেৰিকাতো পোৱা যায়।

কৃষি

নয়নতৰা কোনো ধৰণৰ গুৰুতৰ কীট-পতংগ বা ৰোগৰ আক্ৰান্ত নহয় বাবে সহজে খেতি কৰিব পাৰি।

কীট-পতংগ

পলু, আৰু মকৰা দ্বাৰা খুব কমেইহে এই উদ্ভিদ আক্ৰান্ত হয়।

ৰোগসমূহ

এন্থ্ৰেকন'জ আৰু বেক্টেৰিয়াৰ এই উদ্ভিদৰ পচন ৰোগ সৃষ্টি কৰে। ভেঁকুৰৰ দ্বাৰা শিপাৰ পচনত খুব কমেইহে আক্ৰান্ত হয়।

ব্যৱহাৰ

এই ফুল প্ৰাকৃতিক আঁহৰ ৰঞ্জক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু এছিয়াৰ পৰম্পৰাগত সমাজে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰে।

চিত্ৰসম্ভাৰ

বহিঃসংযোগ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
বেদ

বেদ, হিন্দুধৰ্মৰ প্ৰধান ধর্মগ্রন্থ। আনুমানিক ৪,০০০ - ৭,০০০ খ্ৰিষ্টপূৰ্ব নতুবা তাতকৈ প্ৰাচীন এই গ্ৰন্থ। সেয়েহ, ইয়াক প্ৰাচীনতম ধৰ্মগ্ৰন্থ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

ঋকবেদ

ॐ भूर्भुवः स्वः तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गोदेवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात्॥
অনুবাদ: আহক আমি সেই ঐশ্বৰিক সূৰ্য্যৰ আধিপত্যক আৰাধনা কৰোঁ, যি ঈশ্বৰৰ শক্তিয়ে সকলোকে আলোকিত কৰে। যিয়ে সকলোকে পুনৰ সৃষ্টি কৰে, যাৰ পৰা সকলোৱে আগবাঢ়ি যায়, যাৰ ওচৰলৈ সকলোৱে ঘূৰি আহিব লাগিব, যাক আমি তেওঁৰ পবিত্ৰ আসনৰ ফালে আমাৰ অগ্ৰগতিৰ সময়ত আমাৰ বুজাবুজিক সঠিকভাৱে নিৰ্দেশিত কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰো।
ঋকবেদ ৩.৬২.১০

সামবেদ

যজুৰ্বেদ

অথৰ্ববেদ

উদ্ধৃতি

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ধৰ্মগ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ
কুৰাইশ্ব

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম

কুৰাইশ্ব বংশ কুৰাঈশ্ব বা কোৰায়েশ্ব (কুৰেশ্বি হিচাপেও পৰিচিত) আছিল আৰবৰ এক শক্তিশালী বণিক বংশ। এই বংশই মক্কাৰ অধিকাংশ অংশ আৰু কাবা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। ইছলাম ধৰ্মৰ নবী মুহাম্মাদ কুৰাইশ্ব বংশৰ বনু হাছিম গোত্ৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

কুৰাইশ্বৰ বংশগছ

তথ্য সংগ্ৰহ
জিগমে খেচাৰ নামগৱেল ৱাংচুক

জিগমে খেচাৰ নামগৱেল ৱাংচুক (Jigme Khesar Namgyel Wangchuck, (འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་, জন্ম: ২১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৮০) ভূটানৰ পঞ্চম আৰু বৰ্তমান "ড্ৰোক গ্যাল্প" বা "ড্ৰেগন ৰজা"। তেওঁৰ পিতৃ ৰজা জিগমে শিংয়ে ৱাংচুকৰ পিছত ৯ ডিচেম্বৰ ২০০৬ তাৰিখে তেওঁ ভূটানৰ ৰজা হিচাপে ৰাজপাটত বহে। তেওঁৰ ৰাজাভিষেকৰ ৰাজহুৱা সমাৰোহ আনুষ্ঠানিক ভাৱে ২০০৮ চনৰ ১ নৱেম্বৰত পালন কৰা হয়। এই দিনা ভূটান ৰাজতন্ত্ৰৰ ১০০ বছৰ সম্পূৰ্ণ হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

খেচাৰ ভূটানৰ চতুৰ্থ "ড্ৰেগন ৰজা" জিগমে শিংয়ে ৱাংচুক তেওঁৰ তৃতীয় পত্নী ৰাণী টছেৰিং য়াংডনৰ জেষ্ঠ পুত্ৰ। তেওঁক এগৰাকী সৰু ভগ্নী, ৰাজকুমাৰী ডেচেন য়াংডন, এজন ভাতৃ ৰাজকুমাৰ জিগমে দৰ্জি আৰু চাৰি গৰাকী অৰ্ধভগ্নী আৰু তিনিজন অৰ্ধভাতৃ আছে।

য়াংচেনফুগ হাই স্কুলৰ পৰা শিক্ষা শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁ উচ্চশিক্ষাৰ বাবে বিদেশলৈ যায়। তেওঁ আমেৰিকাৰ ফিলিপছ একাডেমী, কোচিং একাডেমী আৰু হুৱেটন একাডেমীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মাগদালেন কলেজৰ পৰা বৈদেশিক সেৱা আৰু আন্তৰ্জাতিক সম্বন্ধৰ শিক্ষা লাভ কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ মুছৌৰীত অৱস্থিত লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰশাসনিক একাডেমীতো শিক্ষা লাভ কৰিছিল।

সিংহাসন আৰোহণ

২০০৫ চনত ৰজা জিগমে শিংয়ে ৱাংচুকে তেওঁৰ কাৰ্যকাল সোনকালে সমাপ্ত কৰি নিজ পুতেকক ৰজা পতাৰ ইচ্ছা প্ৰকট কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁ নিজৰ দায়িত্বভাৰ পুতেক গোটাই দিয়ে। ২০০৬ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে পূৰ্বৰ ৰজায়ে এক ৰাজকীয় ঘোষণা কৰি ৰাজপাট ত্যাগ কৰে আৰু জিগমে খেচাৰ নামগৱেল ৱাংচুকক ৰজা ঘোষণা কৰে। ৬ নৱেম্বৰ ২০০৮ চনত চৰকাৰীভাবে তেওঁৰ ৰাজাভিষেক পোনাখাত কৰা হয়।এই উদ্দেশ্যে থিম্ফুৰ তাছিছ'সদজং আৰু চাংলিমিঠেংত ধাৰ্মিক আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান আয়োজন কৰা হৈছিল। ৰাজমুকুট গ্ৰহণ অনুষ্ঠান প্ৰাচীন ধৰ্মীয় ৰীতি নীতিৰ মাজেৰে অন্যান্য বিদেশী বিষয়াৰ উপস্থিতিত সংঘটিত হৈছিল। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰতিভা পাটিলেও এই অনুষ্ঠানত ভাগ লৈছিল।

ৰজা খেচাৰৰ সন্মানাৰ্থে স্বাগতম জনোৱাৰ উদ্দেশ্যৰে ভূটানী সকলে ৰাজপথত ৰং কৰিছিল, উৎসৱৰ বেনাৰ লগাইছিল তথা ট্ৰেফিক চক্ৰত সতেজ ফুলেৰে সঁজাইছিল।

জন সম্পৰ্ক আৰু খ্যাতি

"জনতাৰ ৰজা",তেওঁৰ পিতাকৰ দৰেই, ভাৰতৰ সৈতে মধুৰ সম্পৰেক ৰক্ষা কৰি আহিছে। তেওঁক ভাৰতৰ বিভিন্ন কাৰ্যক্ৰমলৈ আমন্ত্ৰন জনোৱা হয়, আৰু ২০১৩ চনৰ ভাৰতৰ ৬৪ তম গণতন্ত্ৰ দিৱসত তেওঁক মুখ্য অতিথি হিচাপে নিমন্ত্ৰন কৰা হৈছিল।

২০০৬ চনত যুৱৰাজ হিচাপে থাইলেণ্ড ভ্ৰমণৰ পিছতেই, থাইলেণ্ডত তেওঁৰ জনপ্ৰয়তা লাভ কৰে। তাৰ পিছতেই থাইলেণ্ডৰ পৰা ভূটানলৈ পৰ্যটকৰ আগমন বহু পৰিমানে বৃদ্ধি পায়।

২০১১ চনৰ নৱেম্বৰত ৰাণী জেৎচুন পেমাৰ সৈতে ৰজাই জাপান ভ্ৰমণ কৰিছিল; ২০১১ চনৰ ভূমিকম্পৰ পিছত তেওঁলোকেই আছিল জাপানলৈ যোৱা প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় অতিথি।

২০১৫ চনৰ মাৰ্চত ৰজা আৰু ৰাণীয়ে চিংগাপুৰৰ প্ৰাক্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী লি খুন ৱেওৰ অন্তিম সংস্কাৰতো উপস্থিত আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ফেচবুক পৃষ্ঠা

শ্ৰেণী:ভূটানৰ ব্যক্তি
আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস

আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস প্ৰতি বছৰে ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পালন কৰা হয়। ২০১৫ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভায়ে গৃহীত কৰা প্ৰস্তাৱ অনুসৰি এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়। এই দিৱসৰ জৰিয়তে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পালন কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়। আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস ইউনেস্কো আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘ মহিলাৰ দ্বাৰা আন্তঃচৰকাৰী সংস্থা আৰু প্ৰতিষ্ঠানৰ লগতে অসামৰিক সমাজৰ অংশীদাৰসকলৰ সহযোগত ৰূপায়ণ কৰা হয়। এই দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলক প্ৰচাৰ কৰা। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিজ্ঞানত অংশগ্ৰহণৰ সম্পূৰ্ণ আৰু সমান প্ৰৱেশাধিকাৰ বৃদ্ধি কৰা।

ইতিহাস

চৈধ্যখন দেশত চলোৱা ক্ষেত্ৰভিত্তিক সমীক্ষা অনুসৰি বিজ্ঞানত স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা কন্যাৰ সম্ভাৱিতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ১৮%, ৮%,আৰু ২% (ল’ৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই হাৰ ক্ৰমে ৩৭%, ১৮%, আৰু ৬%)। এই বিষয়টোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, অধিক সংখ্যক কন্যাক বিজ্ঞান তথা আনুসঙ্গিক বিষয়সমূহৰ লগত জড়িত হৈ আগুৱাই আহিবলৈ উৎসাহ দিয়াৰ মানসেৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ বৈঠকত এক সংকল্প গ্ৰহণ কৰি ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই ইয়াৰ বাবে ২০১৫ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে এ/আৰইএছ/৭০/২১২ নামৰ এক প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰিছিল। পিছত অসামৰিক সমাজৰ অংশীদাৰ, ইউনেস্কো আৰু অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাসকলে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। তেতিয়াৰে পৰা প্ৰতিবছৰে এই দিৱস পালন কৰি অহা হৈছে।

তাৎপৰ্য

ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই ২০১৫ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পালন কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক চিনাক্ত কৰিবলৈ বাৰ্ষিক পালনৰ প্ৰয়োজন। তেতিয়াৰ পৰা, এই দিনটো "মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিজ্ঞানত সম্পূৰ্ণ আৰু সমান প্ৰৱেশ আৰু অংশগ্ৰহণ" প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

উদযাপন

আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সকলো সদস্য ৰাষ্ট্ৰয়ে উদযাপন কৰে। এই দিৱসৰ উপলক্ষে স্থানীয়, আঞ্চলিক, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু গোলকীয় পৰ্যায়ত বিভিন্ন অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়। বিশেষকৈ সভা-সমিতি, আলোচনা চক্ৰ আদি মহিলা আৰু কন্যা সকলৰ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত অৱদানক মূল বিষয় হিচাপে অনুষ্ঠিত কৰা হয়। বিদ্যালয়সমূহত সজাগতা সভা আৰু কুইজ, চিত্ৰাংকন প্ৰতিযোগিতা আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘয়ে প্ৰতি বছৰে ইয়াৰ বাবে থিম নিৰ্ণয় কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
ঙ

ঙ অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৫ম আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক’ৰবাত অকণমান হ’লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ’বও পাৰে বা নহ’বও পাৰে। 'ঙ'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ঙ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়। ব্ৰেইল্ত 'ঙ'-ক এনেদৰে লিখা যায়।

স্বৰবৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে

স্বৰবৰ্ণ 'ঙ'ৰ লগত যোগ হ'লে
অঙ
আঙা
ইঙি
ঈঙী
উঙু
ঊঙূ
ঋঙৃ
এঙে
ঐঙৈ
ওঙো
ঔঙৌ

যুক্তবৰ্ণ (ঙ যোগ)

ঙ + ক = ঙ্ক = অঙ্ক, শঙ্কৰদেৱ
ঙ + খ = ঙ্খ = শঙ্খ
ঙ + গ = ঙ্গ = গঙ্গা
ঙ + ঘ = ঙ্ঘ = সঙ্ঘ
ঙ + ম = ঙ্ম = বাঙ্ময়

'ঙ'যুক্ত শব্দৰ উদাহৰণ

নাঙল
মঙহ
কঙাল
গঙা-চিলনী
চুঙা
খঙাল
বঙাল
মঙল
বঙহ

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
ভেনিজুৱেলাৰ নাৰী

ভেনিজুৱেলাৰ নাৰীসকল হৈছে দক্ষিণ আমেৰিকাৰ মহিলা যি ভেনিজুৱেলাত বাস কৰে বা ভেনিজুৱেলাৰ পৰা আহিছে।

হিংসা

২০০৭ চনত দেশখনে লে অৰ্গেনিকা ছ'ব্ৰে এল ডেৰচো দে লাছ মুজেৰেছ এ উনা ভিডা লিব্ৰে ডি ভায়লেন্সিয়া (মহিলাৰ হিংসামুক্ত জীৱনৰ অধিকাৰৰ ওপৰত জৈৱিক আইন) প্ৰণয়ন কৰে।

নিকোলাছ মাদুৰোৰ চৰকাৰৰ অধীনত ভেনিজুৱেলাৰ সংকটৰ সময়ত আটলাণ্টিক কাউন্সিলৰ মতে দুৰ্বল প্ৰতিষ্ঠান আৰু আৰ্থ-সামাজিক অসুবিধাৰ ফলত ভেনিজুৱেলাৰ মহিলাসকল যৌন হিংসাৰ প্ৰতি অধিক দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। এই সংকটৰ ফলত ভেনিজুৱেলাৰ মহিলাসকল যৌন সৰবৰাহ আৰু বেশ্যাবৃত্তিৰ জৰিয়তে শোষণৰ সন্মুখীন হৈছে।

ৰাজনীতি

২০ শতিকা

ভেনিজুৱেলাত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ প্ৰথমে ১৯৪৭ চনৰ সংবিধানৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হৈছিল, যিটোক পূৰ্বৰ সংবিধানৰ তুলনাত ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিকভাৱে আটাইতকৈ উদাৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।১৯৩০ আৰু ১৯৪০ চনৰ আশে-পাশে একনায়কত্ববাদী জুয়ান ভিচেণ্টে গোমেজৰ মৃত্যুৰ লগে লগে মহিলাসকলে সংগঠিত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু ১৯৫০ চনতহে সকলো সামাজিক শ্ৰেণীৰ মহিলাসকল জড়িত হৈ পৰে।১৯৬০ চনৰ সময়ছোৱাত মহিলাসকলেও গেৰিলা সংগ্ৰামত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, কিন্তু এই যুঁজাৰু গোটসমূহৰ পুৰুষ প্ৰধান সাংগঠনিক চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁলোকে নেতৃত্বৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা নাছিল। ১৯৭০ চনত তথাকথিত জনপ্ৰিয় মহিলা মহল (Círculos Femeninos Populares)ৰ জৰিয়তে মহিলাসকলে স্বায়ত্তশাসিতভাৱে সংগঠিত হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল, দৰিদ্ৰ মহিলাসকলৰ সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিছিল আৰু স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু নিয়োগৰ পদক্ষেপত তেওঁলোকক সহায় কৰিছিল। কিন্তু বাহিৰৰ পুঁজিৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ নিৰ্ভৰশীলতা আৰু পুৰুষ শাসিত বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ সমৰ্থনে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ লক্ষ্যত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। চাভিছমো আন্দোলনে ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ পুনৰুত্থান ঘটায় এই সামাজিক কাৰ্যসূচীসমূহৰ লক্ষ্য আছিল নিম্ন শ্ৰেণীৰ জনসাধাৰণক সাক্ষৰতা, নিয়োগ প্ৰশিক্ষণ, স্বাস্থ্যসেৱা, হাইস্কুল আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডিগ্ৰী লাভৰ বাবে সহায় আৰু অতি বঞ্চিত চুবুৰীসমূহতো দৈনিক খাদ্যৰ ব্যৱস্থা কৰা। যদিও মহিলাসকল এই কাৰ্যসূচীসমূহৰ মূল অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল, এই কাৰ্যসূচী কেৱল মহিলাসকলৰ প্ৰতিহে নিৰ্দেশিত নাছিল, বৰঞ্চ সমগ্ৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰতিহে নিৰ্দেশিত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা (; ১৯০৩ - ১৯৫১) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ, লেখক আৰু বোলছবি নিৰ্মাতা। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ কবিতা, নাটক, প্ৰবন্ধ, সমালোচনা, শিশুসাহিত্য আদি সকলা দিশতে তেখেতে বৰঙণি আগবঢ়াই গৈছে। অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ অনবদ্য অৱদানৰ বাবে তেখেতক "ৰূপকোঁৱৰ" বুলি কোৱা হয়। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা অসমীয়া গীতত আধুনিকতাৰ প্ৰৱৰ্তক। ১৯৩৫ চনত তেখেতে প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জয়মতী নিৰ্মাণ কৰে। তেখেতৰ মৃত্যু তিথি ১৭ জানুৱাৰীক "শিল্পী দিৱস" ৰূপে পালন কৰা হয়।

উদ্ধৃতিসমূহ

যি অৰ্থনীতিৰ দ্বাৰা জনতাই সংস্কৃতি গঢ়িবলৈ সুবিধা নাপায় সেই অৰ্থনীতি অনুপযোগী, সংস্কৃতিক অৰ্থনীতি নহয়, যি দুষ্কৃতিমূলক অৰ্থনীতি৷
মানুহ হৈছে সপোনক দিঠকলৈ পৰিণত কৰা শিল্পী৷ পৃথিৱীখন শিল্পীৰ ঘৰ৷ শিল্পীৰ কাৰখানা আৰু শিল্পীৰ সাংস্কৃতিক সম্পদৰ প্ৰদৰ্শনী৷ ইয়াকে শিল্পীয়ে- আজি নিখিল পৃথিৱীৰ শিল্পীয়ে- মানুহক উপলব্ধি কৰাব লাগিব৷
মানুহৰ পাশৱিক প্ৰবৃত্তি তথা বৰ্বৰতাই মাতি অনা দুৰ্যোগৰ কালতো দেশৰ কিছুসংখ্যাই কৃষ্টি আৰু সভ্যতাৰ চাকিবোৰ নুনুমুৱাকৈ জ্বলাই ৰাখিব লাগে।
মৰিলে বেমাৰতে মৰিম, তথাপি বিদেশী চৰকাৰৰ ওচৰত দয়া-ভিক্ষা নকৰোঁ।
ৰূপান্তৰেহে মাথোঁ জগত ধুনীয়া কৰে।
সুন্দৰে যে ফুলাৰ মন্ত্ৰঅহোৰাত্ৰি মাতেসেয়েহে আজি ইমান ফুলপ্ৰভাতে প্ৰভাতে।।
কলমেই মুক্তিৰ কাৰণ।
কামৰূপা মােৰ সুৱদী সুৰীয়াঅসমীয়া ভাষা জগৎ-সভালৈ যাবউজ্জ্বল সুজ্জ্বল কহিনুৰ পিন্ধি হাঁহি জ্যোতিৰূপা হব।
সংস্কৃতি যদি এটা ত্ৰিভুজ হয়, তেনেহ’লে সি যিমান ওপৰলৈ উঠিব, সিমানে তাৰ গুৰিটো বহলাব লাগিব, তেতিয়াহে সি শক্তিশালী গাঁথনি হিচাপে টিকিব পাৰিব৷
চিৰ সুন্দৰৰ চিৰ আৰাধনা মানুহৰ বুকুলৈ মানুহৰ মনলৈ মানুহৰ সৃষ্টিলৈ চিৰ সুন্দৰ নমাওঁ।
আন্ধাৰক শাওপাত দিবৰ বাবে আমি ইয়ালৈ অহা নাই৷ সেই আন্ধাৰৰ মাজেদি নিৰাপদে এক সুস্থ ভৱিষ্যতৰ ফালে বাট দেখুৱাই নিব পৰা চাকি এগছি জ্বলাবৰ বাবেহে আহিছোঁ৷
সংস্কৃতিৰ লগত সংস্কৃতিৰ কেতিয়াও সংঘৰ্ষ নহয়, সংঘৰ্ষ হয় দুস্কৃতিৰ সৈতেহে। সংস্কৃতিৰ সৈতে সংস্কৃতিৰ মাথো সমন্বয়হে হয়।
আজীৱন ৰূপতীৰ্থৰ যাত্ৰী’ আজীৱন ৰূপতীৰ্থৰ সাধক, আমৰণ ঝঞ্জাবিজয়ী আত্মাৰ গৰাকী, নৱ-নৱোন্মেষশালিনী আৰু বহু প্ৰতিভাৰে উদ্ভাসিত শিল্পী।
বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা
কঠোৰ ব্ৰতৰ ধৰ্ম পিন্ধি লক্ষ্যৰ বাবে শত বিঘিনি উপেক্ষা কৰি, ত্যাগৰ অগ্নিত নিজকে পুৰি সাধনাৰ বন্তি হাতত লৈ জগতখনকে সম্বোধিবলৈ জ্যোতিপ্ৰসাদ প্ৰস্তুত হৈছে৷
ইমৰান শ্বাহ
তেওঁৰ দৃষ্টিত স্বাধীনতাৰ অৰ্থ– দেশৰ শোষিত, নিষ্পেষিত জনগণৰ মুক্তি৷ ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত স্বদেশী সুবিধাবাদী, ঠগ, প্ৰৱঞ্চকবোৰৰ শোষণ-শাসনৰ নিত্য নতুন কৌশলে তেওঁক অত্যন্ত বিৰক্ত আৰু ব্যথিত কৰি তুলিছিল৷
খগেশ সেন ডেকা

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
প্ৰতিমা (কাব্য গ্ৰন্থ)

প্ৰতিমা হৈছে অসমৰ কবি, সাহিত্যিক আৰু অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ এখন কাব্য গ্ৰন্থ। সংকলনটি ১৯১৩ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। সংকলনটিত সন্নিৱিষ্ট হোৱা প্ৰায়বোৰ কবিতাই জোনাকী আলোচনীত পূৰ্বতে প্ৰকাশিত হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবিতাপুথি
কইম্বাটুৰ ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ

কইম্বাটুৰ ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰক তামিলনাডুৰ কইম্বাটুৰত নিৰ্মিত তিতা খাদ্য বটা যন্ত্ৰক বুজায়। ২০০৫–০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে ইয়াক ভৌগোলিক ইংগিত হিচাপে স্বীকৃতি দিছে। ২০১৫ চনৰ হিচাপত কইম্বাটুৰত ৭০০ৰো অধিক ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ নিৰ্মাতা আছে আৰু ভাৰতত প্ৰতি এক লাখ উৎপাদনৰ বিপৰীতে ইয়াৰ মাহেকীয়া উৎপাদন ৭৫,০০০ ইউনিট।

ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা সঁজুলি যিটো খাদ্য শস্য পিহি মণ্ড তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্যত মণ্ড ব্যৱহাৰ কৰা হয় জনপ্ৰিয় খাদ্য যেনে, ডোছা, ইডলি, ভড়া, আপ্পাম আৰু পানীয়াৰাম আদি প্ৰস্তুতৰ বাবে। ইয়াত গ্ৰেনাইটৰ শিল থাকে যিবোৰ বৈদ্যুতিক মটৰৰ সহায়ত ধাতুৰ ড্ৰামৰ ভিতৰত ঘূৰি থাকে আৰু খাদ্যৰ দানাবোৰ শিল আৰু ড্ৰামৰ মাজত থেতেলিয়াই পেলোৱা হয়।

ইতিহাস

পি ছাবাপাথীয়ে ১৯৫৫ চনত কইম্বাটুৰত ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ প্ৰস্তুত কৰিছিল। ছাবাপাথীয়ে চেন্নাই আৰু মাদুৰাইৰ দৰে অন্যান্য চহৰত এই গ্ৰাইণ্ডাৰৰ প্ৰচলন কৰে। ১৯৭৫ চনত আৰ ডৰাইস্বামীয়ে হেলনীয়া ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ উদ্ভাৱন কৰে। এল জি বাৰাদাৰাজে টেবুলৰ ওপৰত থব পৰা ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল যিয়ে মাটিত ৰাখিব লগা গ্ৰাইণ্ডাৰৰ ঠাইত লয়।

উদ্যোগ

যিহেতু এই সামগ্ৰীটো চহৰখনত উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল, সেয়েহে কইম্বাটুৰে স্বাভাৱিকতে ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ নিৰ্মাণৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। গ্ৰেনাইট শিল, বৈদ্যুতিক মটৰ নিৰ্মাণ ইউনিট আৰু উৎপাদনত ব্যৱহৃত প্ৰয়োজনীয় গধুৰ সঁজুলি যেনে লেথ, ড্ৰিলিং আৰু মিলিং মেচিনৰ আকাৰত কেঁচামালৰ উপলব্ধতাই উদ্যোগটোৰ বিকাশত সহায় কৰিছিল। তামিলনাডু চৰকাৰে গ্ৰীণ ফেমিলি কাৰ্ড ধাৰীসকলক বিনামূলীয়াকৈ বিতৰণৰ বাবে প্ৰায় ২.২৫ মিলিয়ন ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ ক্ৰয় কৰাৰ বাবে যোৱা কেইবছৰমানৰ ভিতৰত এই উদ্যোগটো দহগুণতকৈও অধিক বৃদ্ধি পাইছে। ২০১৫ চনত পুডুচেৰী চৰকাৰে ৩.৩৭ লাখ পৰিয়ালক বিনামূলীয়াকৈ ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ বিতৰণ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে যাৰ বাবে ই ১২০ কোটি ₹ (১৪ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) ব্যয় কৰি ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ ক্ৰয় কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰ মূলতঃ খুচুৰা চেনেলৰ জৰিয়তে বিক্ৰী কৰা হয় আৰু প্ৰস্তুতকাৰীয়ে মধ্যস্থতাকাৰীৰ জৰিয়তে বিতৰণ কৰে। ২০১৪ চনৰ পৰা ই-কমাৰ্চ চেনেলৰ জৰিয়তে বিক্ৰী যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে যিয়ে বৃহৎ বিক্ৰী আৰু ব্ৰেণ্ড নিৰ্মাণত সহায় কৰিছে।

ভৌগোলিক ইংগিত

২০০৫ চনত তামিলনাডু চৰকাৰে কইম্বাটুৰ ৱেট গ্ৰাইণ্ডাৰৰ বাবে ভৌগোলিক ইংগিতৰ বাবে আবেদন জনায়। ভাৰত চৰকাৰে ২০০৫-০৬ চনৰ পৰা ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে ভৌগোলিক ইংগিতৰ দিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শক্তিকান্ত দাস

শক্তিকান্ত দাস (জন্ম ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫৭) এজন অৱসৰ প্ৰাপ্ত তামিলনাডু কেডাৰৰ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া তথা ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ২৫তম গভৰ্ণৰ। পূৰ্বে তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ পদবী যেনে বিভিন্ন বিভাগৰ সচিব, পঞ্চদশ বিত্তীয় আয়োগৰ সদস্য আৰু জি২০লৈ ভাৰতৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

প্ৰশাসনিক বিষয়া হিচাপে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰ আৰু তামিলনাডু চৰকাৰৰ বিভিন্ন পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা দাসে ২০১৮ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতৰ ২৫তম ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ গভৰ্ণৰ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৫৭ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ওড়িশাৰ ৰাজধানী ভুৱনেশ্বৰত শক্তিকান্ত দাসৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ভুৱনেশ্বৰৰ ডেম'ষ্ট্ৰেচন মাল্টিপাৰপজ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত ছেন্ট ষ্টিফেন কলেজৰ পৰা ইতিহাসত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ গভৰ্ণৰ