ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হিন্দ স্বৰাজ

হিন্দ স্বৰাজ মহাত্মা গান্ধীৰ দ্বাৰা লিখিত এখন গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থ ১৯০৯ত লিখা হৈছিল। তেওঁ এই গ্ৰন্থত নিজৰ স্বৰাজ, আধুনিক সভ্যতা আৰু যান্ত্ৰিকীকৰণৰ বিষয়ে মত দাঙি ধৰিছে।

পটভূমি

গান্ধীয়ে এই গ্ৰন্থ নিজৰ মাতৃভাষা গুজৰাটীত লিখিছিল ১৩ নৱেম্বৰৰপৰা ২২ নৱেম্বৰলৈ এছএছ কিল্‌ডনান কেচেলত লণ্ডনৰপৰা দক্ষিণ আফ্ৰিকা যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত। এই গ্ৰন্থত গান্ধীয়ে আধুনিক বিশ্বৰ সমস্যা, সেই সমস্যাসমূহৰ কাৰণ আৰু তেওঁৰ বিচাৰত সমাধানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে। কিতাপখনৰ গুজৰাটী সংস্কৰণ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰিছিল। তাৰ পাছত গ্ৰন্থখন ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হ'ল। এই ইংৰাজী অনুবাদ নিষিদ্ধ কৰা নহ'ল কাৰণ প্ৰশাসনৰ মতে এই গ্ৰন্থই ব্ৰিটিছ বিচাৰধাৰা ইতিমধ্যেই গ্ৰহণ কৰা ইংৰাজী জনা ভাৰতীয়ৰ ওপৰত বিশেষ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম নহ'ব। পাছলৈ এই গ্ৰন্থ ফৰাচী ভাষালৈও অনুবাদ কৰা হ'ল।

মুখ্য যুক্তি

এই গ্ৰন্থ দুই চৰিত্ৰৰ কথোপকথন ৰূপে প্ৰকাশিত- পাঠক (সেই সময়ৰ গাঁৱলীয়া ভাৰতীয়) আৰু সম্পাদক (গান্ধী)। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বিষয়ে সেই সময়ত সাধাৰণতে প্ৰচলিত বিচাৰধাৰাসমূহৰ বিষয়ে এই গ্ৰন্থত আলোচনা কৰা হৈছে।

চাৰি ধৰণৰ যুক্তি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে:
প্ৰথমে গান্ধীয়ে যুক্তি দিছিল যে "গৃহ ৰাজ হ'ল "স্বৰাজ"। তেওঁৰ মতে কোনো কোনোৱে ইংৰাজ লোকবিহীন ইংৰাজ শাসন বিচাৰিছিল- ভাৰতীয় লোকেই শাসন কৰিব কিন্তু ব্ৰিটিছ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰি। তেওঁ তেনে শাসনক সমৰ্থন কৰা নাছিল।
তেওঁ যুক্তি দাঙি ধৰিছিল যে অহিংস পথেৰেহে ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰিব পাৰিব। তেওঁ হিংসাক কেৱল লাভহীন জ্ঞান কৰা নাছিল, তেওঁ ভাবিছিল যে ই ক্ষতিকাৰক। "প্ৰেম আৰু দয়াৰ বল অস্ত্ৰৰ বলতকৈ গণনাবিহীন গুণে অধিক"। এই যুক্তি সমগ্ৰ গ্ৰন্থতেই গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে বিদ্যমান।
অহিংস প্ৰতিবাদ ৰূপে গান্ধীয়ে ভাৰতীয়ক আত্ম-নিৰ্ভৰ হ'বলৈ কৈছিল। তেওঁ ব্ৰিটিছৰ সৈতে বাণিজ্য নকৰিবলৈ কৈছিল। তেওঁ ব্ৰিটিছক উদ্দেশ্যি লিখিছিল "যদি আপুনি আমাৰ দাবী নামানে, আমি আবেদনকাৰী হৈ নাথাকো। আপুনি আমাক তেতিয়াহে শাসন কৰিব পাৰে যেতিয়া আমি শাসিত হৈ থাকোঁ; আমি আপোনাৰ লগত আৰু কোনো কাৰোবাৰ নকৰো। " গান্ধীয়ে এক আশ্চৰ্যকৰ যুক্তি আগবঢ়াইছে, যদি ব্ৰিটিছে ভাৰতৰ সৈতে বাণিজ্য বিচাৰে, সমীকৰণৰপৰা বাণিজ্য আঁতৰাওক।
গান্ধীয়ে তৰ্ক আগবঢ়াইছিল যে ভাৰতে পশ্চিমীয়া সভ্যতাক নাকচ কৰিহে স্বাধীনতা লাভ কৰিব পাৰিব। তেওঁ পশ্চিমীয়া সভ্যতাক বিশেষভাৱে সমালোচনা কৰিছিল- এই সভ্যতা কেৱল ভাৰতৰ বাবে অস্বাস্থ্যকৰ নহয়, এনেই অস্বাস্থ্যকৰ। মাথোঁ ধৈৰ্য ৰখাৰ প্ৰয়োজন, আৰু পশ্চিমীয়া সভ্যতা নিজে নিজেই ধ্বংস হৈ পৰিব।

আলোচনা

দ্য আৰ্য়ান পাথত হিন্দ স্বৰাজ সম্পৰ্কীয় লেখা ১৯৩৮ত প্ৰকাশ হ'ল। ফ্ৰিড্ৰিখ চডি, ক্লড হাফটন, জি ডি এইচ ক'ল, চি ডেলিজল বাৰ্ণ্‌ছ, জন মিডলটন মাৰি, জে ডি বিয়েৰ্ছফ'ৰ্ড, হাফ ফচেট, জেৰাল্ড হাৰ্ড আদিয়ে বৰঙণি আগবঢ়াইছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গুজৰাটী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
পৰেশ বৰুৱা

পৰেশ বৰুৱা, পৰেশ অসম বা কামৰুজ জামান খান হৈছে এজন অসমীয়া বিদ্ৰোহী যোদ্ধা। তেওঁ ভাৰতীয় সংঘৰ পৰা অসমৰ বাবে স্বাধীনতা বিচৰা অলফাৰ সেনা প্ৰধান। তেওঁ ইউনাইটেড্ লিবাৰেচন ফ্ৰণ্ট অৱ আসাম – ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট (আলফা – আই)ৰ উপাধ্যক্ষ আৰু মুখ্য সেনাধ্যক্ষ। তেওঁলোকৰ সংগঠনটো চীনৰ ইউনানত থাকি এম এছ এছৰ পৰা ধন আৰু পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰে। তেওঁৰমতে হান চীনাসকল অসমীয়াৰ বন্ধু আৰু তেওঁলোকক স্বাধীন হোৱাত সহায় কৰিব বিচাৰে। বৰ্তমান তেওঁৰ প্ৰভাৱ বহু পৰিমাণে কমি গৈছে বুলি জনা গৈছে।

শেহতীয়াকৈ তেওঁ ম্যানমাৰ-চীন সীমান্তৰ ওচৰৰ চীনৰ নিৰাপদ আশ্ৰয়স্থলত থকাৰ তথ্য পোৱা যায়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

১৯৫৬ চনত অসমৰ বীৰপাৰা (কেম্পো)ৰ এটা মটক পৰিয়ালত পৰেশ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল।

২০১০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ভাৰত-এছিয়ান নিউজ চাৰ্ভিচক ই-মেইল যোগে এক বাৰ্তা দি তেওঁ লিখিছিল যে- "তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ওপৰত মানসিক চাপ প্ৰয়োগ কৰি তেওঁক আত্মসমৰ্পণৰ বাবে বাধ্য কৰাবলৈ" তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰ (১৯)ক বাংলাদেশত অপহৰণ কৰা হৈছে। পিছলৈ তেওঁ কয় যে তেওঁৰ পুত্ৰক অপহৰণকাৰীয়ে যথেষ্ট প্ৰহাৰ কৰিছিল "পিতৃৰ অৱস্থান, আয়ৰ উৎস আৰু ব্যৱসায়ৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছিল", অৱশ্যে এক কষ্টকৰ জেৰাৰ অন্তত তেওঁক যাবলৈ দিয়া হৈছিল। সংগঠনটোৱে লগতে দাবী কৰে যে বৰুৱাৰ পুত্ৰই তেওঁৰ অপহৰণৰ বিষয়টো গোপনে ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত আতংকিত হৈছিল। ই-মেইলত বৰুৱাই লগতে লিখিছে:
অসমলৈ মুছলমান সকলৰ প্ৰবজন

#অসমলৈ_মুছলমানৰ_প্ৰব্ৰজনৰ_কিছু_ইতিহাস :-

১) খ্ৰীষ্ট্ৰিয় সপ্তম শতিকাত তুৰ্কি সম্ৰাট সেষ্টিৰ হাছানৰ চীন অভিযান শেষ হোৱাত অসমৰ মাজেদি উভতি আহোতে কিছুসংখ্যক সেনা অসমত ৰৈ যায় (তথ্য: স্বাধীন অসম আৰু ঐতিহাসিক পটভুমি ,ৰবিউল হুছেইন বৰুৱা)।

(২)১৪ শতিকাত বঙ্গৰ নবাব হুছেইন শ্বাহে কমতা ৰাজ্য জয় কৰি 15-16 বছৰ ৰাজত্ব কৰে সেই সময়ত বহু মুছলিম সমাজ গঢ়ি উঠে তাৰ প্ৰমাণ হাজোৰ পোৱা মক্কা,ৰঙা মাটিৰ পকী মছজিদ ।

(৩)আহোম যুগত আজান ফকিৰ আদি পীৰৰ হাতত শ শ স্থানীয় লোকে ইছলাম গ্ৰহণ কৰে ।

(৪)১৮২৬ খ্ৰী:ত অসম ব্ৰিটিছৰ হাতত যোৱাত ব্ৰিটিছে হাবি জংগল চাফা কৰিবৰ বাবে বহু হিন্দু, মুছলিমক বংগৰ পৰা অসমত আনে বহুতক ৫ টকীয়া ফেমেলী টিকট দিও অসমত আনিছিল ।

(৬)" ৰিছালাতুছ ছোহাদা" নামৰ ফাৰ্ছি গ্ৰন্থত (1459-74) বংগৰ নবাব ইছমাইল গাজাৰ সৈতে কামৰূপৰ ৰজা কামেশ্বৰৰ যুদ্ধ হৈছিল । যুদ্ধৰ পিছত কামেশ্বৰে ইছমাইল গাজীৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল । তেওঁৰ ৰাজত্ব কালত বহুতে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল ।(অসমৰ চৰ চাপৰিৰ জন জীৱনৰ ইতিবৃতি,মনছুৰ ৰহমান খান)

(৭) চুহুমুং দিহিংগীয়া ৰজাৰ সময়ত তুৰ্বকৰ নেতৃত্বত অহা সামৰিক অভিযান পতনৰ পিছত আহোম ৰজাই যুদ্ধ বন্দীসকলক দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত সংস্থাপন দিছিল ।

শ্ৰেণী:অসমত ইছলাম ধৰ্ম
টু ব্ৰোক গাৰ্লচ্

টু ব্ৰোক গাৰ্লচ্ (ইংৰাজী:2 Broke Girls) হৈছে এখন আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ইংৰাজী ভাষাৰ চিটুৱেচন কমেডি ধাৰাবাহিক।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
সুভদ্ৰা দেৱী

সুভদ্ৰা দেৱী এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী, তেওঁ পেপাৰমেকিং শিল্পৰ সৈতে জড়িত। বিহাৰৰ দৰভংগাৰ মানিগাছিতত থকা পৈতৃক ঘৰত পৰিয়ালৰ ডাঙৰবোৰক পেপাৰমেকিঙৰ কাম কৰা দেখি সুভদ্ৰাই এই কাম কৰিবলৈ শিকে আৰু সময়ত এই কলাৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত শিল্পী হৈ উঠে। পেপাৰমেকিং শিল্পলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে সুভদ্ৰা দেৱীক ২০২৩ বৰ্ষত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

জীৱনী

বিহাৰৰ দৰভংগা জিলাৰ মানিগাছিত সুভদ্ৰা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। ঐতিহাসিকভাৱে, তেওঁৰ মামাকে ইয়াত পেপাৰমেকিঙৰ কাম কৰিছিল। ঘৰৰ ডাঙৰসকলক অনুসৰণ কৰি শৈশৱতে সুভদ্ৰাই চৌকা, খেলৰ পুতলা আৰু আন বিভিন্ন বস্তু তৈয়াৰ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁ ডৰ্ড ময়দা গছৰ বাকলি উলিয়াই শুকুৱাই ইয়াক গুৰি কৰি পাউডাৰ বনাইছিল। তাৰ পিছত সেই পাউডাৰৰ পৰা শিল্পসমূহ প্ৰস্তুত কৰিছিল। পিছত তেওঁ অতিৰিক্তভাৱে মেথিৰ পৰা শিল্পকলা নিৰ্মাণ কৰিছিল। আজিকালি, কাগজ বা কাৰ্ডবোৰ্ডৰ সৰু সৰু টুকুৰা পানীত তিয়াই ৰাখি সেইবোৰৰ মণ্ড প্ৰস্তুত কৰা হয়। তাৰ পিছত ফেভিকল, গাম আৰু মুলতানি মাটি ইয়াত একত্ৰিত কৰা হয় আৰু ময়দাৰ দৰে মেলি দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছত ইয়াক ৰ’দত শুকুৱাই ৰং কৰা হয়। দৰভংগাৰ পৰা বিয়া হৈ চালেমপুৰলৈ অহাৰ পিছতো সুভদ্ৰাই এই কাম কৰিবলৈ নেৰিলে আৰু পেপাৰমেকিং শিল্পৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকিল। পদ্মশ্ৰী বঁটা ঘোষণা কৰাৰ সময়ত সুভদ্ৰাৰ বয়স প্ৰায় নব্বৈ বছৰ। এতিয়া তেওঁ দিল্লীত পুত্ৰ আৰু বোৱাৰীৰ সৈতে বাস কৰে।

শৈলী

ই এটি ঐতিহ্যমণ্ডিত মৌলিক শিল্প। এই শিলকৰ্মত কাগজ পানীত গলাই ইয়াৰ মণ্ড তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু কপাৰ চালফেট আৰু আঠাৰে এই মণ্ডৰ পেষ্ট তৈয়াৰ কৰি ইয়াৰ পৰা ভিন্ন ভিন্ন কলা কৃতি নিৰ্মাণ কৰা হয়।

বঁটা আৰু সন্মান

ৰাজ্যিক পুৰস্কাৰ, ১৯৮০
ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ, ১৯৯১
পদ্মশ্ৰী বঁটা, ২০২৩

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ক্ৰিষ্টিন ক্ৰুক

ক্ৰিষ্টিন ক্ৰুক (জন্ম: ৩০ ডিচেম্বৰ, ১৯৮২) এগৰাকী কানাডিয়ান অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। ডাচ আৰু ইণ্ডোনেছিয়ান চীনা মূলৰ এই অভিনেত্ৰীগৰাকী কানাডিয়ান টেলিভিছন ধাৰাবাহিক এজমেণ্ট আৰু আমেৰিকান ধাৰাবাহিক স্মলভিলত কৰা অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত।

উদ্ধৃতিসমূহ

কেৱল মই বেয়া কাম নকৰোঁ বাবেই মোৰ মনলৈ বেয়া চিন্তা নাহে বুলি কোনো কথা নাই।
আই.এম.ডি.বি-ত জীৱনী

কেতিয়াবা মই অভিনয় ভাল পাওঁ কিন্তু কেতিয়াবা ভাবোঁ যে এইটো মোৰ বাবে অতিৰিক্ত হৈ গৈছে। আৰু মই নাজানো যে এইটো এনেকুৱা কিবা কাম নেকি যিটো মই গোটেই জীৱন ধৰি কৰি থাকিব পাৰিম।
আই.এম.ডি.বি-ত জীৱনী

মই কেতিয়াও অভিনেত্ৰী হোৱাৰ সপোন দেখা নাছিলোঁ, কিন্তু মই ইয়াক ক্ৰমান্বয়ে ভাল পাবলৈ ধৰিছোঁ কাৰণ মই নিজক প্ৰত্যাহ্বান জনাই ভাল পাওঁ। যেতিয়া মোৰ অনুভৱ হ’ব যে মই ইয়াৰ পৰা একো শিকা নাই বা আনন্দ পোৱা নাই, তেতিয়া মই অভিনয় এৰি দিম।
Teen People-ৰ "২৫ বছৰৰ তলৰ ২৫ গৰাকী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় তাৰকা", ২০০২

যেতিয়া মই পাইলট খণ্ডটোৰ শ্বুটিং কৰিছিলোঁ, মই ভাবিছিলোঁ যে এইখন এদল ভাল অভিনেতা থকা এটা উন্নত মানৰ শ্ব’, কিন্তু মোৰ কোনো আশা নাছিল। মই কেৱল বিচাৰিছিলোঁ যাতে মানুহে ইয়াৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিব পাৰে কাৰণ ইয়াৰ কাহিনীত আন্তৰিকতা আছিল।
Teen People-ৰ ২০০২ চনৰ প্ৰতিবেদন

মই উৰিলোঁহেঁতেন। মই বহি চৰাইবোৰ উৰি যোৱা চাই থাকোঁ আৰু কওঁ যে মইও যদি তেনেকৈ কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন।
Teen People-ৰ ২০০২ চনৰ প্ৰতিবেদন

সৰুৰে পৰা মই সকলোকে বৰ্ষাৰণ্য আৰু ই কেনেকৈ ধ্বংস হৈ আছে সেই বিষয়ে কৈ আহিছোঁ।
Teen People-ৰ ২০০২ চনৰ প্ৰতিবেদন

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
সংবহন তন্ত্ৰ

সংবহন তন্ত্ৰ হৈছে একপ্ৰকাৰৰ অংগ তন্ত্ৰ। এই তন্ত্ৰৰ প্ৰধান কাম হৈছে তেজৰ সহায়ত শৰীৰৰ বিভিন্ন দেহ কোষৰ মাজত পুষ্টি দ্ৰব্য (যেনে এমিন' এছিড আৰু শৰ্কৰা), অক্সিজেন, কাৰ্বন ডাই-অক্সাইড, হৰমন, আৰু ৰক্ত কোষৰ আদান-প্ৰদান কৰা তথা অলাগতীয়াল দ্ৰব্য সমুহ কোষৰ পৰা ঘূৰাই অনা। ইয়াৰ ফলত শৰীৰে পুষ্টি লাভ কৰে, ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে আৰু দেহৰ উষ্ণতা তথা pHৰ মান নিয়ন্ত্ৰিত হৈ থাকে।

সংবহন তন্ত্ৰত প্ৰায়ে ৰক্ত পৰিবহণ তন্ত্ৰ আৰু লসিকা তন্ত্ৰ নামৰ দুটা পৃথক তন্ত্ৰ দেখা পোৱা যায়। ৰক্ত পৰিবহণ তন্ত্ৰত তেজ আৰু লসিকা তন্ত্ৰত লসিকা চলাচল কৰে।

ৰক্ত পৰিবহণ তন্ত্ৰ

ৰক্ত পৰিবহণ তন্ত্ৰত তেজে দেহ কোষক প্ৰযোজনীয় পুষ্টিকাৰক দ্ৰব্য, লৱণ, হ'ৰমন আদিৰ যোগান ধৰে আৰু দেহ কোষত সৃষ্টি হোৱা বৰ্জনীয় পদাৰ্থসমূহ বৃক্কলৈ পৰিবহণ কৰে।

অংগসমূহ

ৰক্ত পৰিবহণ তন্ত্ৰৰ প্ৰধান অংগসমূহ হৈছে হৃদযন্ত্ৰ, তেজ আৰু ৰক্তবাহিকা।

তেজ

এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক মানুহৰ শৰীৰত প্ৰায় ৪.৭ লিটাৰৰ পৰা ৫.৭ লিটাৰ পৰ্যন্ত তেজ থাকে। সাধাৰণতে মানুহৰ শৰীৰৰ মুঠ ওজনৰ শতকৰা প্ৰায় ৭ শতাংশই তেজ। তেজ প্লাজমা নামৰ এবিধ তৰল আধাৰ, লোহিত ৰক্ত কণিকা, শ্বেত ৰক্ত কণিকা আৰু অনুচক্ৰিকাৰে গঠিত হয়। এই তেজতেই বিভিন্ন পুষ্টিকাৰক দ্ৰব্য, লৱণ, হৰমন আদি দ্ৰৱীভূত হৈ থাকে। হৃদযন্ত্ৰই হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিলেহে তেজৰ চলাচল হয়।

ৰক্তবাহিকা

ৰক্তবাহিকাবোৰৰ মাজেৰেই তেজ চলাচল কৰে। ৰক্তবাহিকা তিনি প্ৰকাৰৰ সিৰা, ধমনী আৰু ৰক্তকেশিকা। সাধাৰণতে সিৰাই কাৰ্বন ডাই-অক্সাইডযুক্ত বা দূষিত তেজ আৰু ধমনীয়ে অক্সিজেনযুক্ত বা বিশুদ্ধ তেজ কঢ়িয়াই, কিন্তু হৃদযন্ত্ৰৰ পৰা হাঁওফাঁওলৈ তেজৰ যোগান ধৰা ক্লোম ধমনীয়ে দূষিত তেজ আৰু হাঁওফাঁওৰ পৰা হৃদযন্ত্ৰলৈ তেজ কঢ়িয়াই অনা ক্লোম সিৰাই বিশুদ্ধ তেজ পৰিবহণ কৰে। কেপিলাৰীবোৰে সিৰা আৰু ধমনীৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰে।

হৃদযন্ত্ৰ

হৃদযন্ত্ৰ অলিন্দ আৰু নিলয় নামৰ দুটা ভাগ থাকে। মহাসিৰা (পূৰ্ৱ আৰু পশ্চ) আৰু ক্লোম সিৰাইদি তেজ অলিন্দত প্ৰৱেশ কৰে, অলিন্দৰ পৰা নিলয়ত আৰু শেষত মহাধমনী আৰু ক্লোম ধমনীয়েদি নিলয়ৰ পৰা ওলায় যায়। হৃদযন্ত্ৰ সোঁঅলিন্দ আৰু সোঁনিলয়ৰ মাজত বাইস্কাপিড ভালভ, সোঁনিলয় আৰু ক্লোমধমনীৰ মাজত পালমনেৰি ভালভ, বাঁওঅলিন্দ আৰু বাঁওনিলয়ৰ মাজত মিট্ৰেল ভালভ আৰু বাঁওনিলয় আৰু মহাধমনীৰ মাজত থকা এঅ'ৰ্টিক ভালভে তেজক বিপৰীত দিশত চলাচল কৰাত বাধা প্ৰদান কৰে।

কাৰ্যপ্ৰণালী

ৰক্ত সংবহন তন্ত্ৰ একপ্ৰকাৰৰ আৱদ্ধ তন্ত্ৰ। এই প্ৰক্ৰিয়া দুটা চক্ৰত সম্পন্ন হয়। ১) ক্লোমীয় চক্ৰ আৰু ২) তন্ত্ৰীয় চক্ৰ।
ক্লোমীয় চক্ৰ: এই চক্ৰত দেহৰ দূষিত তেজ হাঁওফাঁওত পৰিশোধন হয়। সোঁঅলিন্দৰ কাৰ্বন ডাই-অক্সাইডযুক্ত তেজ সোঁনিলয়লৈ আৰু তাৰ পৰা ক্লোম ধমনীয়েদি হাঁওফাঁওলৈ যায় আৰু তাত অক্সিজেন সমৃদ্ধহৈ ক্লোম সিৰাইদি বাঁওঅলিন্দত প্ৰৱেশ কৰে।
তন্ত্ৰীয় চক্ৰ: এই চক্ৰত তেজে দেহকোষক অক্সিজেন সমৃদ্ধ কৰোৱাই আৰু বিপাক ক্ৰিয়াত উৎপন্ন কাৰ্বন ডাই-অক্সাইড হৃদযন্ত্লৈ পৰিবহণ কৰে। বাঁওঅলিন্দৰ অক্সিজেন সমৃদ্ধ তেজ বাঁওনিলয়লৈ যায়। বাঁওনিলয়ৰ পৰা এই তেজ মহাধমনীয়েদি দেহৰ বিভিন্ন অংগলৈ যায় আৰু তাত থকা কাৰ্বন ডাই-অক্সাইডযুক্ত তেজ দুডাল মহাসিৰাইদি সোঁঅলিন্দত প্ৰৱেশ কৰে।

লসিকা তন্ত্ৰ

অসংখ্য লসিকা নলীৰে লসিকা তন্ত্ৰ গঠন হয়। এই লসিকা নলীবোৰে লসিকা নামৰ এবিধ বৰণহীন তৰল হৃদযন্ত্ৰৰ দিশে প্ৰৱাহিত কৰে। লসিকা তন্ত্ৰ একপ্ৰকাৰৰ মুক্ত তন্ত্ৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ
জোৰোণ

জোৰোণ হৈছে বিয়াৰ এদিন বা দুদিনৰ আগতে দৰাঘৰৰ মানুহে কইনা ঘৰলৈ গৈ কইনাক সেন্দূৰ, আ-অলঙ্কাৰ, কাপোৰ-কানি আদি প্ৰদান আৰু পৰিধান কৰোৱাৰ মাংগলিক অনুষ্ঠান। নামনি অসমত জোৰোণক 'তেল ভাৰ' দিয়া বুলিও কোৱা হয়। জোৰোণৰ সম্ভাৰত কাপোৰ-কানিৰ উপৰি আইনা, ফণী, তামোল-পাণ, দুটা মাটিৰ ঘট (ঘটৰ ভিতৰত আৰৈ চাউল, তামোল-পাণ আদি থাকে। ঘটৰ মুখত থাকে আমডালি আৰু বাহিৰত থাকে এঁৱা সূতাৰ মেৰণ আৰু সেন্দূৰৰ মেৰণ আৰু সেন্দূৰৰ ফোঁট), পাটী এটা, মাহ-হালধি, গাঁঠীয়নৰ টোপোলা, দুশৰাই তামোল (নামনিত এটা তামোলৰ থোক), এটা মাছ, দুযোৰ তামোল-কটাৰী আদি থাকে।

দৰাঘৰে জোৰোন দিবলৈ আহি কইনা ঘৰৰ পদূলি মুখ পোৱাৰ লগে লগে কইনাৰ মাকৰ সৈতে কইনা ঘৰৰ আয়তীসকলে উৰুলি-জোকাৰেৰে দৰাঘৰক আদৰিবলৈ ওলাই আহে। পদূলিমুখৰ কলতলত দৰাৰ মাক (মাকৰ আৱৰ্তমানত দৰাৰ কোনো নিকটাত্মীয় মহিলাই জোৰোণ দিবলৈ যায়) আৰু কইনাৰ মাক, দুই-বিয়নীয়ে, তামোল-পাণৰ শৰাই তিনিবাৰকৈ সলনা-সলনি কৰে। কইনাৰ মাকে দৰাৰ মাকক তিনিবাৰ বিচনীৰে বিচি সাৱতী ধৰি ৰভাতলীলৈ লৈ যায়। ৰভাতলীৰ মৰলৰ (বিয়াৰ ঘট স্থাপন কৰিবলৈ পিঠাগুৰি আদিৰে মাটিত অঁকা চক্ৰাকাৰ নক্সা) সোঁফালে দৰাঘৰীয়াৰ বাবে আছুতীয়াকৈ থোৱা দলিচাত আটায়ে বহে। দৰাঘৰে অনা ঘট দুটাত মৰলত থয় আৰু ঘটৰ ভিতৰৰ চাউল উলিয়াই পাটীৰ ওপৰত চতিয়াই দিয়ে। ইয়াৰ পাছত কইনাঘৰৰ আয়তীসকলে ওৰণি-বাৰণি দি কইনাক ৰভাতললৈ উলিয়াই আনে। দৰাঘৰে আনা পাটীত বহুৱাই লৈ দৰাৰ মাকে কইনাক কাপোৰ-কানি, অলংকাৰ আদি উলিয়াই দিয়ে। এইখিনিতে আয়তীসকলে প্ৰসঙ্গ বিয়ানাম, জোৰানাম আদি গাই ৰং-ৰহইচ কৰে। দৰাৰ মাকে কইনাৰ মূৰত আঙঠি (সাধাৰণতে সোণৰ) এটা ধৰি গোন্ধ তেল বাকে আৰু ফণি এখন পাতি তিনিবাৰকৈ কইনাৰ শিৰত তলৰ পৰা ওপৰলৈ সেন্দূৰ দিয়ে। তাৰ পাছত আ-অলংকাৰ আদি পিন্ধায়। জোৰোণ পিন্ধোৱাৰ অন্তত কইনাই দৰাঘৰৰ বয়োজেষ্ঠ্যসকলৰ আঁঠু লৈ সেৱা কৰি মান ধৰে। দৰাপক্ষই লৈ যোৱা মাহ-হালধি, গাঁঠিয়নৰ টোপোলা, ধৰম ঘট আৰু দৈৰ সৰু ঘট এটা কইনাক চোৱাই দৰাঘৰলৈ ঘূৰাই অনাৰ নিয়ম। কইনাঘৰে দৰাৰ বাবে জোৰোণৰ দিনাই কাপোৰ এসাঁজ দিয়াৰ পৰম্পৰা আছে। সাধাৰণতে জোৰোণ আগবেলাই যোৱাৰ নিয়ম যদিও আজিকালি ঠাইবিশেষে জোৰোণ পাছবেলাও যায়।

দৰা-ঘৰীয়া সকলে কন্যাঘৰলৈ জোৰণ আৰু তেলভাৰ লৈ কন্যাঘৰলৈ যায়। কোনো কোনোৱে টেকেলি দিয়া তেল ভাৰো বোলে। জোৰণত থাকে কন্যাৰ সাজপাৰ, আ-অলংকাৰ, আৰু খাদ্য সামগ্ৰী; যেনে:- দৈ, জলপান, গুড় আৰু গাখীৰ লগতে চাউল, তেল, নিমখ আদি নিয়া হয়। এটা টেকেলিত ভৰ্ত্তিকৈ পানী আৰু তামোল পাণৰ শৰাই। জোৰণ দিবলৈ দেউতাক, দদায়েক আদি যায়। জোৰণৰ দল গৈ কন্যা ঘৰৰ পদূলিৰ তোৰণৰ মুখত উপস্হিত হোৱাৰ লগে লগে কন্যাঘৰে আদৰিবলৈ আহে- এখন তামোল পাণৰ শৰাই লৈ। লগতে এখন কাপোৰেৰে ঢাকি বিচনা পাৰি দিয়ে। দৰা ঘৰে শৰাই আগবঢ়ায়। দৰা ঘৰৰ শৰাই খন আৰু কন্যাঘৰৰ শৰাই খন তিনিবাৰ সলনা-সলনি কৰি আদৰি লৈ গৈ ৰভাৰ তলত দৰা ঘৰৰ বাবে আছুতিয়াকৈ ৰখা ঠাইত বহুৱায়। দৰাঘৰে ভৰা চাউল থকা দুটা মাটিৰ ঘট বা টেকেলি উলিয়াই পাতি থৈ দিয়া মৰলৰ ভিতৰতে থয়। উৰুলি দি চাউল ছটিয়াই পাটী পাৰি দিয়াৰ পাছত পাটীত ভিতৰৰ পৰা কইনাক উলিয়াই আনি বহুৱায়। জোৰণৰ সামগ্ৰী দৰা ঘৰে উলিয়াই দিয়ে। লগতে দৰা ঘৰৰ নিয়া দুযোৰ তামোল কটাৰী, গাঁঠিয়ন আৰু মাহ- হালধিও উলিয়াই দিয়ে। পানী ছটিয়াবৰ বাবে নিয়া সৰু টেকেলি দুটাৰ এটা কন্যাক চোৱাই ওভোটাই নিয়ে। দৰাঘৰৰ মাটিৰ চাকিগছ দৰাঘৰৰ তেলেৰেই জ্বলাই দিয়ে। ঘটৰ চাউলেৰেই দোলনি সজায়। আৰু তাৰ পাছত কইনাক দৰা ঘৰে দি পঠোৱা জোৰণৰ কাপোৰ-কানি, আ-অলংকাৰ পিন্ধায়। আকৌ কন্যাঘৰৰ পৰা দৰাঘৰলৈ সাজ-কাপাৰ, নোৱনী কাপোৰ - চাদৰ, গামোচা, চুৰিয়া আদিও দিয়ে। তাৰ পাছত জা- জলপান খোৱাই জোৰণ দিবলৈ যোৱা দলটিক বিদায় দিয়ে। পদূলি মুখলৈকে আগবঢ়ায় দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
মৃণাল দলে

মৃণাল দলে মিচিং জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় গায়ক। তেওঁৰ সুমধুৰ কণ্ঠ আৰু গীতসমূহে মিচিং সমাজৰ লগতে সমগ্ৰ অসমৰ সংগীত সমাজত এক সুকীয়া স্থান দখল কৰি আছে। তেওঁ 'Jomíd kai' হিচাপেও পৰিচিতি লাভ কৰিছিল।

জন্ম

জনপ্ৰিয় গীত

তেওঁৰ কণ্ঠদান কৰা বহুতো মিচিং গীত ছুপাৰহিট হৈছিল আৰু এতিয়াও জনপ্ৰিয় হৈ আছে। এনে কিছুমান গীত হ'ল―
Siyépé Siyépé,
No No Sekon,
Kangkanoi Nokke Amin Okkone,
Airupe No Kangkandag,
Jongki Me Luyisuyok
Ngo médung nok léga:pé
Volume dém édliktéi
Helena আদি অন্যতম।

মৃত্যু

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশেষ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
কুঞ্জাং চোডেন

কুঞ্জাং চোডেন (জন্মঃ ১৯৫২) হৈছে এগৰাকী ভূটানৰ লেখক। ইংৰাজী ভাষাত উপন্যাস লিখা তেওঁ হ'ল ভূটানৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

জন্ম আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

ভূটানৰ বুমথাং জিলাত চোডেনৰ জন্ম। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল সামন্তবাদী জমিদাৰ। ন বছৰ বয়সত পিতৃয়ে তেওঁক ভাৰতৰ বিদ্যালয়লৈ শি‍ক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে পঠিয়াইছিল আৰু তাতেই তেওঁ ইংৰাজী শিকিছিল। তেওঁ দিল্লীৰ ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা মনোবিজ্ঞানত অনাৰ্ছসহ বি. এ. আৰু নেব্ৰাস্কা-লিংকন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমাজতত্ত্ব বিষয়ত বি. এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ বাবে তেওঁ ভূটানত কাম কৰিছে। তেওঁ আৰু তেওঁৰ ছুইছ স্বামী বৰ্তমান থিম্পুত বসবাস কৰে।

সাহিত্য কৰ্ম

জুবান পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰাইভেট লিমিটেডে ২০০৫ চনত প্ৰকাশ কৰা দ্য চাৰ্কল অৱ কৰ্মা নামৰ উপন্যাসখন হৈছে‍ তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস। ১৯৫০-ৰ দশকত ভূটানত সম্ৰাট নিয়ন্ত্ৰিত আধুনিকীকৰণৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱাত ঘটনাৰে উপন্যাসৰ কাহিনী সংঘটিত হৈছে‍। উপন্যাসৰ মুখ্য চৰিত্ৰ হ'ল এগৰাকী ভূটানী মহিলা আৰু এজন পেছাত পথ নিৰ্মাতা; প্ৰাক্-আধুনিক ভূটানৰ পৰম্পৰাগত নিয়ন্ত্ৰয়ণমূলক লিংগ ভূমিকা আৰু পুৰুষসকলে অৰ্থনৈতিক স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ লগে লগে বিকশিত হোৱা নতুন ধৰণৰ যৌনবাদ - এই দুয়োটাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ বাধ্য হয়। উপন্যাসখনৰ বেছিভাগ অংশ উত্তৰ ভাৰতৰ পটভূমিত ৰচিত।

চোডেন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে ২০১২ চনত থিম্পুত ৰিয়াং বুকছ নামেৰে এটি‍ প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

অন্যান্য কৰ্ম

২০২০ চনত ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত চোডেনৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা কন্যা ডেচেন ৰডাৰে‍ তেওঁৰ মাকে‍ গল্প পঢ়ি থকাৰ ভিডিঅ' ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল আৰু সেইবোৰ লকডাউনৰ সময়ত ঘৰত আৱদ্ধ হৈ থকা শিশুসকলৰ বাবে ইউটিউবত পোষ্ট কৰিছিল।

প্ৰায় ২০০০ চনৰ পৰা কুঞ্জাং চোডেন আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে পৰিয়ালৰ আন সদস্যসকলৰ সৈতে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰ অ'গিয়েন চোলিঙত এটি‍ ৰাজভৱন আৰু এক ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ বাবে কাম কৰিছিল। ভূটানৰ পঞ্জীয়নভুক্ত অসামৰিক সামাজিক সংস্থা ওগেন চোলিং ফাউণ্ডেশ্যনৰ তত্ত্বাৱধানত ইয়াৰ কাষৰ মন্দিৰ আৰু তাত থকা সকলো শিল্পকলা আৰু সম্পদৰ সৈতে ৰাজভৱনটিক এক সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে। আজি, অ'গিয়েন চোলিং অতীত ভূটানৰ পৰম্পৰাগত জীৱনৰ এক দৃষ্টান্তমূলক সংগ্ৰহালয়। ইয়াৰ চৌহদ ভালদৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা হয় আৰু দৰ্শনাৰ্থীসকলে আধুনিক সা-সুবিধাৰ সৈতে অতি আৰামদায়ক অতিথিশালাত থাকিব পাৰে, লগতে অ'গিয়েন চোলিঙৰ নৈসৰ্গিক সৌন্দৰ্য আৰু সাংস্কৃতিক ইতিহাস উপভোগ কৰিব পাৰে। অ'গিয়েন চোলিং ফাউণ্ডেচনেও ডে-কেয়াৰ চেণ্টাৰ, স্থানীয় বিদ্যালয়সমূহত শৈক্ষিক পুৰস্কাৰ আৰু হস্তশিল্পৰ প্ৰচাৰৰ দৰে সামূহিক প্ৰকল্পসমূহ চলায়।

গ্ৰন্থপঞ্জি

ফ’কটেল অৱ ভূটান (Folktales of Bhutan-১৯৯৪)
ভূটানীআ টেলচ্ অৱ দা য়েটি (Bhutanese Tales of the Yeti-১৯৯৭)
দাৱা: দা ষ্ট’ৰী অৱ ষ্ট্ৰে ডগ ইন ভূটান (Dawa: The Story of a Stray Dog in Bhutan (2004)
The Circle of Karma (2005)
Chilli and Cheese- Food and Society in Bhutan (2008)
Tales in Colour and other stories (2009)
Membar Tsho - The Flaming Lake (2012)

তথ্যসূত্ৰ

চৌবে, অজয় কে, আৰু অন্যান্য। দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰবাসী মহিলা লেখকসকল। জয়পুৰঃ ৰাৱত, ২০২০
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভূটানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
ভূঞ্জিয়া

ভূঞ্জিয়াসকল হ’ল ভাৰতত বসবাস কৰা এক নৃতাত্ত্বিক গোট যিসকল মূলতঃ ওড়িশা আৰু ছত্তীছগঢ়ৰ সুনবেড়া মালভূমিত বাস কৰে। তেওঁলোকক বেছিভাগেই নুৱাপাডা জিলাত পোৱা যায়, যি প্ৰায় ২২° ৫৫′ উত্তৰ আৰু ২১° ৩০′ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৮২° ৩৫′ পূব দ্ৰাঘিমাংশৰ ভিতৰত অৱস্থিত। ই খৰিয়াৰ জমিদাৰীৰ অংশ আছিল, যিয়ে ১৯৩৬ চনৰ ১ এপ্ৰিললৈকে চেণ্ট্ৰেল প্ৰভিন্সৰ ছত্তীছগঢ় ডিভিজনৰ ৰায়পুৰ জিলাৰ পূব আৰু দক্ষিণ-পূব অঞ্চল গঠন কৰিছিল। ওড়িশা গঠন হোৱাৰ সময়ত ইয়াক হস্তান্তৰ কৰা হয়। বৰ্তমান ই ওড়িশাৰ নুৱাপাডা জিলাৰ কোমন ব্লকত অৱস্থিত। ছত্তীছগঢ়ত তেওঁলোকক ৰায়পুৰ জিলাত পোৱা যায়।

সংস্কৃতি

ভূঞ্জিয়াসকলক দুটা মূল ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে, যথা— চিণ্ডা ভূঞ্জিয়া আৰু চৌখুটিয়া ভূঞ্জিয়া। চৌখুটিয়া ভূঞ্জিয়াসকল কেৱল সুনবেড়া মালভূমিৰ পাহাৰীয়া আৰু পৰিৱেশগতভাৱে নিৰ্জন অঞ্চলত সীমাবদ্ধ, যাৰ বাবে তেওঁলোকে বাহিৰৰ লোকৰ পৰা দূৰত্ব বজাই ৰাখে। কিন্তু চিণ্ডা ভূঞ্জিয়াসকল সাধাৰণতে সমতল ভূমিত বাস কৰে আৰু জনজাতীয় তথা অ-জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ঘনিষ্ঠ যোগাযোগ থাকে। ভূঞ্জিয়াসকলৰ ধৰ্মীয় জীৱন অতি সৰল। তেওঁলোকে বহু দেৱ-দেৱীক বিশ্বাস কৰে আৰু বিভিন্ন মাহত বিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত তেওঁলোকৰ পূজা কৰে।

তেওঁলোকৰ প্ৰধান উৎসৱসমূহ হ’ল দশেৰা, চাৱল ধোনা আৰু নয়া খানা।
তেওঁলোকে একবিবাহ প্ৰথা পালন কৰে। বিবাহৰ আটাইতকৈ প্ৰচলিত পদ্ধতিসমূহৰ ভিতৰত বিনিময় আৰু পলুৱাই নিয়া প্ৰথা অন্যতম। তেওঁলোকৰ মাজত লেভিৰেট (দেৱৰেক বিয়া কৰোৱা) আৰু চৰ’ৰেট (খুলশালীক বিয়া কৰোৱা) প্ৰকাৰৰ বিবাহো প্ৰচলিত। তেওঁলোকৰ মাজত কন্যাৰ মূল্য (bride price) দিয়াৰ প্ৰথা প্ৰচলিত নহয়।

ভাষা

ভূঞ্জিয়া ভাষীসকল ইণ্ডো-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত। তেওঁলোকে হাল্বিক ভাষাসমূহৰ অংশ ভূঞ্জিয়া ভাষাত কথা কয়, যিটোক ওড়িয়া, মাৰাঠী আৰু ছত্তীছগঢ়ী ভাষাৰ মিশ্ৰণ বুলি গণ্য কৰা হয়। অৱশ্যে এছ চি ডুবেই ছত্তীছগঢ়ৰ মিথ আৰু মৌখিক পৰম্পৰা বিশ্লেষণ কৰি ভূঞ্জিয়াসকলক বস্তাৰৰ হালবাসকলৰ এটা শাখা বুলি গণ্য কৰে, যিসকলে ধাকাৰসকলৰ সৈতে হোৱা বিবাদৰ বাবে বস্তাৰৰ পৰা পলাই আহিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
দিলাৰা জামান

দিলাৰা জামান (; জন্ম: ১৯ জুন ১৯৪৩) এগৰাকী বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী। তেওঁ ১৯৯৩ চনত একুশে পদক আৰু ২০০৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ পাৰ্শ্ব অভিনেত্ৰীৰ বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪৩ চনৰ ১৯ জুনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বৰ্ধমান জিলাত ৰফিকুদ্দিন আহমেদ আৰু সিতাৰা বেগমৰ ঘৰত দিলাৰা জামানৰ জন্ম হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

জামানে ১৯৬৬ চনত ফখৰুজ্জামান চৌধুৰীৰ সৈতে পলাই গৈ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ তানিৰা আৰু জুবেৰা নামৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তান আছে।

কৰ্মজীৱন

জামানে ১৯৬২ চনত থিয়েটাৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল। ৪০ বছৰ ধৰি তেওঁ অসংখ্য বঙালী কথাছবি আৰু নাটকত অভিনয় কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
কাল (অসমীয়া ব্যাকৰণ)

কাল (Tense) শব্দৰ অৰ্থ হৈছে — কোনো ক্ৰিয়া, ঘটনা বা অৱস্থা যি সময়ত সংঘটিত হয়, হৈছিল বা হ'ব — সেই সময়ক নিৰ্দেশ কৰা ব্যাকৰণিক উপাদান।
অসমীয়া ভাষাত কাল মূলত তিনিধৰণৰ — বৰ্তমান, অতীত আৰু ভৱিষ্যত।

বৰ্তমান কাল

যি ক্ৰিয়াই বৰ্তমান সময়ত সংঘটিত হৈছে বা চলি আছে, তাক বৰ্তমান কাল (Present Tense) বুলি কোৱা হয়।

বৰ্তমান কালৰ দুটা উপভাগ দেখা যায় —
নিত্য বৰ্তমান কাল (Habitual / Indefinite Present): নিয়মিত বা স্বাভাৱিকভাৱে হোৱা ক্ৰিয়া বুজায়।
উদাহৰণ: “সূৰ্য পূৱপিনে উদয় হয়।”

চলন্ত বৰ্তমান কাল (Present Continuous): বৰ্তমান সময়ত চলি থকা ক্ৰিয়া।
উদাহৰণ: “অংকিতাই কিতাপ পঢ়ি আছে।”

অতীত কাল

যি ক্ৰিয়া অতীতে সংঘটিত বা সম্পন্ন হৈছিল তাক অতীত কাল (Past Tense) বুলি কোৱা হয়।

অতীত কাল সাধাৰণতে তিনিধৰণৰ হয় —
স্বৰূপ ভূত কাল (Simple Past): ক্ৰিয়া অতীতে সম্পন্ন হৈছিল।
উদাহৰণ: “তাই ভাত খাইছিল।”

অপূৰ্ণ ভূত কাল (Past Continuous): ক্ৰিয়া অতীতে চলি আছিল।
উদাহৰণ: “আমি স্কুললৈ যোৱা সময়ত সি দৌৰিছিল।”

সম্ভাৱ্য ভূত কাল (Conditional Past): অতীতে ক্ৰিয়া সংঘটিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছিল কিন্তু নহ’ল।
উদাহৰণ: “তাই অহাহেঁতেন, মই দেখিলোহেঁতেন।”

ভৱিষ্যত কাল

যি ক্ৰিয়া আগলৈ সংঘটিত হ’ব, তাক ভৱিষ্যত কাল (Future Tense) বুলি কোৱা হয়।

ভৱিষ্যত ক্ৰিয়াৰ ধৰণসমূহ —
নিৰ্দেশক (Indicative Future): “আমি দিল্লীলৈ যাম।”
অনুজ্ঞা (Imperative Future): “তুমি বিদ্যালয়লৈ যাবা।”
চলন্ত ভৱিষ্যত (Future Continuous): “আমি লিখি থাকিম।”

সংযোজিত বা যৌগিক কাল

কেতিয়াবা ক্ৰিয়াৰ মূল ৰূপৰ লগত সহায়ক ধাতু (যেনে — “আছে”, “আছিল”, “হ’ব”) যোগে যৌগিক কাল (Compound / Periphrastic Tenses) গঠন হয়।
উদাহৰণ: “মই আহি থাকিম” — ভৱিষ্যত চলন্ত কাল।

কালসমূহৰ তুলনামূলক উদাহৰণ

কাল সময়ৰ ধৰণ উদাহৰণ
বৰ্তমান কাল বৰ্তমান সময়ত হোৱা ক্ৰিয়া “মই ভাত খাওঁ।”
অতীত কাল ইতিমধ্যে হোৱা ক্ৰিয়া “মই ভাত খাইছিলোঁ।”
ভৱিষ্যত কাল আগলৈ হ'ব লগা ক্ৰিয়া “মই ভাত খাম।”

অতিৰিক্ত

ক্ৰিয়াৰ কাল নিৰ্ধাৰণত বাক্যৰ প্ৰসংগ (context) গুৰুত্বপূৰ্ণ।
অসম্পূৰ্ণ ধাতু (defective verbs)ৰ ক্ষেত্ৰত সকলো কাল গঠন নহয়।
সংযোজিত কাল সহায়ক ধাতুৰ যোগে অধিক সূক্ষ্ম সময় বুজায়।

আৰু চাওক

কাল (ইংৰাজী ব্যাকৰণ)
ব্যাকৰণ
অসমীয়া ব্যাকৰণ

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
কুশলা ৰাজেন্দ্ৰন

কুশলা ৰাজেন্দ্ৰন এগৰাকী ভাৰতীয় ভূমিকম্পবিজ্ঞানী আৰু বৰ্তমান ভাৰতৰ বেংগালুৰুস্থিত ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ চাইন্সৰ চেণ্টাৰ ফৰ আৰ্থ ছায়েন্সৰ অধ্যাপক। তেওঁ নিজকে পৃথিৱী বিজ্ঞানী বুলি ক’বলৈ বেছি পছন্দ কৰে। তেওঁ মূলতঃ ভূমিকম্প আৰু ইয়াৰ উৎস ব্যৱস্থাৰ ওপৰত কাম কৰি আহিছে। ভাৰতৰ ভূমিকম্পৰ আৰ্হিৰ ওপৰত বহুলভাৱে কাম কৰা তেখেতে এই ক্ষেত্ৰত অন্যতম অগ্ৰণী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

গৱেষণা ক্ষেত্ৰসমূহ

ৰাজেন্দ্ৰনে তলত উল্লেখ কৰা ক্ষেত্ৰসমূহত কাম কৰি আহিছেঃ

চিজমোটেক্টনিক্স, ক্ৰাষ্টাল প্ৰক্ৰিয়া
ত্ৰুটি প্ৰক্ৰিয়াত পানীৰ ভূমিকা
পেলিঅ'ছিচম'লজী, ভূমিকম্পৰ পুনৰাবৃত্তি আৰু সক্ৰিয় টেকটনিকছ
ছুনামিৰ পুনৰাবৃত্তি আৰু বিপদাশংকা মূল্যায়ন

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন

ৰাজেন্দ্ৰনে ১৯৭৯ চনত ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন’লজি, ৰুৰকিৰ পৰা এপ্লাইড জিঅ’ফিজিক্সৰ ক্ষেত্ৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। ১৯৯২ চনত আমেৰিকাৰ দক্ষিণ কেৰ’লিনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভূমিকম্প বিজ্ঞানত দৰ্শনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সেই সময়ত সুযোগ্য ভূমিকম্পবিজ্ঞানীৰ চাহিদা বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰি ভাৰতলৈ উভতি আহে। ইয়াৰ উপৰিও, তেওঁৰ পুত্ৰ তেতিয়া যথেষ্ট বয়সীয়া হোৱাৰ বাবে, তেওঁ অধিক সহজে ভূমিকম্প অধ্যয়ন কৰি সমগ্ৰ বিশ্ব ভ্ৰমণ কৰিব পাৰিছিল। তেওঁ গুজৰাট, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু হিমালয় ব্যাপকভাৱে কাম কৰিছে। তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে হিমালয় বিশ্বৰ অন্যতম সক্ৰিয় প্লেট সংঘৰ্ষৰ সীমা হিচাপে বিবেচিত হোৱাৰ বাবে ভাৰত হৈছে এক বৃহৎ সম্ভাৱ্য ভূ-বিজ্ঞান গন্তব্যস্থান। তেওঁ বিগত বছৰবোৰত তেওঁৰ স্বামী তথা এজন প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় ভূতত্ত্ববিদ চি. পি. ৰাজেন্দ্ৰনৰ সহযোগিতাত প্ৰায় চল্লিশখন গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ প্ৰধান অনুসন্ধানকাৰী হিচাপে কেইবাটাও প্ৰকল্পৰ নেতৃত্ব দিছে। তেওঁৰ বেছিভাগ প্ৰকল্পক ভূ-বিজ্ঞান মন্ত্ৰালয়ৰ ভূমিকম্প প্ৰকল্প (MoES) বা ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মহাসাগৰ তথ্য সেৱা কেন্দ্ৰৰ (INCOIS) দ্বাৰা পুঁজি যোগান ধৰা হয়।

ৰাজেন্দ্ৰনে ২০০৭ চনৰ পৰা ভাৰতৰ আই আই এছ চি বেংগালুৰুৰ চেণ্টাৰ ফৰ আৰ্থ চাইন্সেছৰ অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰি আহিছে। স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰীৰ বাবে ভূ-পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নিৰ্ধাৰিত পাঠ্যপুথি প্ৰায়েই নাথাকে বাবে তেওঁ নিজাকৈ পাঠদান দৰ্শন আৰু পদ্ধতি গঢ়ি তোলে। তেওঁ ভূমিকম্পৰ পুনৰাবৃত্তি, ছুনামিৰ পুনৰাবৃত্তি আৰু বিপদাশংকা মূল্যায়নৰ ওপৰতো কাম কৰে। তেওঁৰ কৰ্মই পৰীক্ষাগাৰত বিকশিত ক্ষেত্ৰ পৰ্যবেক্ষণ আৰু আৰ্হিৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়। ক্ষেত্ৰ ভ্ৰমণৰ বাবে তেওঁ সাধাৰণতে দলৱদ্ধভাৱে ভূমিকম্প প্ৰৱণ অঞ্চল আৰু শেহতীয়াকৈ ভূমিকম্পৰ সন্মুখীন হোৱা স্থানলৈ ভ্ৰমণ কৰে। কুশলাই ভাৰতীয় ভূতত্ত্ববিদ চি. পি. ৰাজেন্দ্ৰন সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাহুল পাৱানন তামিল অভিনেত্ৰী অভিৰামী সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী