ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মণিলাল গান্ধী

মণিলাল মোহনদাস গান্ধী (; ২৮ অক্টোবৰ ১৮৯২ – ৫ এপ্ৰিল ১৯৫৬) আছিল এজন ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তথা ইণ্ডিয়ান অপিনিয়নৰ সম্পাদক। তেওঁ আছিল মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী আৰু কস্তুৰবা গান্ধীৰ দ্বিতীয় সন্তান। তেওঁৰ তিনিজন ককায়েক ভায়েক আছিল- হৰিলাল গান্ধী, ৰামদাস গান্ধী আৰু দেৱদাস গান্ধী।

জীৱনৰ সময়ছোৱা

ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ৰাজকোটত মণিলালৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰ ৰাজকোটত অতিক্ৰম কৰিছিল, আৰু ১৮৯৭ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকা ভ্ৰমণ কৰিছিল। পৰিয়ালটো এসময়ত দুৰ্বান আৰু জহান্সবাৰ্গত বাস কৰিছিল ১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯১৪ চনৰ ভিতৰত তেওঁ তেওঁৰ পিতৃৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা দুয়োটা বসতি ৰখা হয়। বিবাহ কৰে আৰু তেওঁৰ দুগৰাকী কন্যা আছিল, সীতা (বি ১৯২৮) আৰু ইলা (বি ১৯৪০); আৰু এটা সন্তান, অৰুণ (বি ১৯৩৪)।

তেওঁৰ পিতৃৰ দৰে, মণিলালক বহুবাৰ আইনৰ বিৰোধিতাৰ অপৰাধত বহুবাৰ কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৩০ চনৰ ছল্ট মাৰ্চত গান্ধীৰ সৈতে যোৱা প্ৰাৰম্ভিক ৭৯জন মাৰ্চাৰসকলৰ ভিতৰৰ এজন আছিল, যাৰ বাবে তেওঁ বন্দী হৈছিল। ষ্ট্ৰ'ক হোৱাৰ পিছত চেৰিব্ৰেল থ্ৰমবোচিছৰ ফলত মণিলালৰ মৃত্যু হয়।

পূৰ্বৱৰ্তী

মণিলালৰ সন্তান অৰুণ আৰু ইলাও সামাজিক-ৰাজনৈতিক কৰ্মী। শেহতীয়াকৈ সীতাৰ কন্যা উমা ডি মেষ্টৰীই অলপতে মণিলালৰ ওপৰত জীৱনী প্ৰকাশ কৰিছে।

টোকা

Mesthrie, Uma Dhupelia. Gandhi’s Prirghsoner? The Life of Gandhi’s Son Manilal. Permanent Black: Cape Town, South Africa, 2003.
Dhupelia-Mesthrie, Uma, "Writing the Life of Manilal Mohandas Gandhi," Journal of Natal and Zulu History 24 & 25 (2006-2007): 188-213.

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Interview of Ela Gandhi
The African Activist Archive Project website has an Interview with Manilal Gandhi conducted in South Africa in September 1954 by George M. Houser. At the time he was editor of newspaper Indian Opinion and ran the Phoenix Settlement, both established by his father. There is also a 1947 photograph of Manilal Gandhi at the Community Church of New York, a September 1954 photograph of Mr. and Mrs. Manilal Gandhi at Phoenix Settlement and a 1954 photograph of Chief Albert Luthuli and Manilal Gandhi. Four issues of the newsletter Bulletin: Americans for South African Resistance has information about him: September 1952 issue, the 14 January 1953 issue, the 27 February 1953 issue, and the 1 March 1954 issue.

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
হেলেনা ক্ৰীষ্টেনচেন

হেলেনা ক্ৰীষ্টেনচেন (ইংৰাজী: Helena Christensen; জন্ম: ২৫ ডিচেম্বৰ ১৯৬৮) এগৰাকী ডেনিছ ফেশ্বন মডেল। তেওঁ পূৰ্বৰ ভিক্টোৰিয়াছ ছিক্ৰেট এঞ্জেল, নাইলন আলোচনীৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক তথা মূল সৃষ্টিশীল পৰিচালক আছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ স্তন কেন্সাৰ প্ৰতিষ্ঠান আৰু অন্যান্য জনহিতকৰ দাতব্য সংস্থাসমূহৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহৰ এগৰাকী সমৰ্থক।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬৮ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত ডেনমাৰ্কৰ ক’পেনহেগেনত ক্ৰীষ্টেনচেনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ফ্লেমিং এজন ডেনিছ আৰু মাতৃ এলছা এগৰাকী পেৰুৰ মহিলা। তেওঁ দুই কন্যাৰ ভিতৰত ডাঙৰ আছিল। ক্ৰীষ্টেনচেন ডেনিছ, ইংৰাজী, ফৰাচী আৰু জাৰ্মান ভাষাত সাৱলীল। ১৯৮৬ চনত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ডেনমাৰ্কৰ খিতাপ জয় কৰি তেওঁ পানামাত অনুষ্ঠিত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ১৯৮৬ প্ৰতিযোগিতাত ডেনমাৰ্কক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। পৰৱৰ্তী বছৰত ক্ৰীষ্টেনচেনে 'লুক অৱ দি য়েৰ ১৯৮৭' প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি ফাইনেলিষ্ট নিৰ্বাচিত হয়। ইয়াৰ কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁ মডেলিংৰ কামত পেৰিছলৈ যায়।

ব্যক্তিগত জীৱন

ক্ৰীষ্টেনচেনে ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে পাঁচ বছৰ ধৰি ফ্ৰান্স আৰু ডেনমাৰ্কত আই.এন.এক্স.এচ. (INXS) বেণ্ডৰ মুখ্য গায়ক মাইকেল হাটচেন্সৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল আৰু একেলগে বসবাস কৰিছিল। অভিনেতা নৰ্মান ৰিডাছৰ সৈতেও তেওঁৰ পাঁচবছৰীয়া এক সম্পৰ্ক আছিল; তেওঁলোকৰ মিংগাছ (জন্ম অক্টোবৰ ১৯৯৯) নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে। ২০০৩ চনত তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ২০১১ চনৰপৰা ২০১৫ চনলৈকে ইণ্টাৰপ’ল বেণ্ডৰ গায়ক পল বেংকছৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল। ক্ৰীষ্টেনচেন ফুটবল খেলুৱৈ অলিভাৰ চনেৰ পেহীয়েক। ফুটবলৰ উপৰি চনেয়ে তেওঁৰ পেহীয়েকৰ দৰেই এগৰাকী ফেশ্বন মডেল হিচাপেও কাম কৰিছিল।

ক্ৰীষ্টেনচেনৰ ক’পেনহেগেনত এটা এপাৰ্টমেণ্ট আৰু নিউয়ৰ্কৰ কেটস্কিলত এটা ঘৰ আছে। তেওঁ মেনহাটানত বাস কৰে, য’ত তেওঁ এখন মৰিছ মাইনৰ (Morris Minor) গাড়ী চলায়। ২০০৭ চনত তেওঁ মোনাকোত বসবাস কৰি থকা বুলি জনাইছিল।

২০২৫ চনৰ আগষ্ট মাহত মেনহাটানৰ চেলছি অঞ্চলত এগৰাকী মহিলাক আক্ৰমণ কৰাৰ অভিযোগত নিউয়ৰ্ক চহৰত তেওঁৰ পুত্ৰ মিংগাছক গ্ৰপ্তাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০২২ চনতো এগৰাকী মহিলাক আক্ৰমণ কৰাৰ গোচৰত মিংগাছে নিজৰ দোষ স্বীকাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ অৱদানসমূহ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কংগ্ৰেছেও স্বীকৃতি দিছে আৰু অধিকাৰিকভাৱে কংগ্ৰেছৰ ৰেকৰ্ডত লিপিবদ্ধ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Helena Christensen at EBA Artist Listings
Helena Christensen: "Journey in fashion, from being Victoria's Secret Angel to working behind the lens" Interview with MEAWW

শ্ৰেণী:ডেনমাৰ্কৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:ফটোগ্ৰাফাৰ
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
সোণাৰু

সোণাৰু ভাৰত উপমহাদেশ আৰু দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ স্থানীয় মাহজাতীয় আলংকাৰিক উদ্ভিদ। সোণাৰু পূবলৈ ভাৰতৰ পৰা ম্যানমাৰ আৰু থাইলেণ্ডলৈ আৰু দক্ষিণত শ্ৰীলংকাৰ পৰা দক্ষিণ পশ্চিমত পাকিস্তানলৈ পোৱা যায়। হালধীয়া সোণালী ফুলৰ বাবে সোণাৰু আলংকাৰিক গছ হিচাপে বিখ্যাত। ইয়াক আয়ুৰ্বেদিক ঔষধতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সোণাৰু থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গছ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ফুল। ইয়াৰ লগতে ই ভাৰতৰ ৰাজ্য কেৰালাৰ ৰাজ্যিক ফুল।

বৰ্ণনা

সোণাৰু এবিধ মধ্যমীয়া আকাৰৰ উদ্ভিদ। ই প্ৰায়
উচ্চতালৈ বৃদ্ধি হয়। পৰ্ণপাতী সোণাৰুৰ পাত ১৫ ৰ পৰা ৬০ ছে‍ঃমিঃ দীঘল। প্ৰতিটো পাতত ৩টাৰ পৰা ৮টালৈ ৭-২১ ছে‍ঃমিঃ বহল উপপত্ৰ থাকে। ফুলবোৰ পাণ্ডুলামৰ দৰে ওলমি থাকে। পুষ্পবিন্যাস ২০-৪০ ছে‍ঃমিঃ দীঘল আৰু প্ৰতিটো ফুল ৪ ৰ পৰা ৭ ছে‍ঃমিঃ ব্যাসৰ। ফুলবোৰৰ পাঁচটা হালধীয়া সমান জোখৰ পাহি থাকে। ফলবোৰ মাহজাতীয় ৩০-৬০ ছে‍ঃমিঃ দীঘল আৰু ১.৫-২.৫ ছে‍ঃমিঃ বহল। গা-গছ কঠিন আৰু দীৰ্ঘজীৱী আৰু সাধাৰণতে ইয়াৰ কাঠ বিভিন্ন স্থানত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ব্যৱহাৰ

ক্ৰান্তীয় আৰু উপ-ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত সোণাৰু ঘাইকৈ আলংকাৰিক গছ হিচাপে সৌন্দৰ্য বৰ্ধনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বসন্ত ঋতুৰ শেষৰ ফালে সোণাৰু ফুল ফুলিবলৈ ধৰে আৰু গোটেই গছজোপা হালধীয়া ফুলেৰে ভৰি পৰে। শুকান জলবায়ুতো ই জীয়াই থাকিব পাৰে। সোণাৰু গছৰ বাবে ৰ'দ পৰা পানী ওলাই যাব পৰা ঠাইত ভাল হয়। ই খৰাং আৰু লৱণ প্ৰতিৰোধী।

খাদ্য

ভাৰতৰ কিছু কিছু ঠাইত সোণাৰুৰ ফুল খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। তদুপৰি সোণাৰুৰ পাত গৰু-ছাগলী আদি জীৱ-জন্তুক ইয়াৰ পাত খাদ্য হিচাপে দিয়া হয়।

ঔষধি গুণ

আয়ুৰ্বেদত সোণাৰুক "অৰ্গধৱ" বুলি উল্লেখ আছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ৰোগ বিনাশক। ইয়াৰ ফল কৌষ্ঠ-কাঠিন্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আয়ুৰ্বেদিক ঔষধত সোণাৰু বহু বছৰ আগৰ পৰা ব্যৱহৃত হয় আহিছে যদিও ইয়াৰ বিষয়ে গৱেষণাৰ থল আছে। বৰ্তমান সময়ত কিছুমান শৌচ খোলোচা কৰা ঔষধত সোণাৰু ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বিভিন্ন ভাষাত নাম

অসমীয়া: সোণাৰু
বাংলা: সোনালু
মাৰাঠী: বহাৱা (बहावा)
হিন্দী, পঞ্জাবী: অমলতাস (अमलतास/ਅਮਲਤਾਸ)
গুজৰাটী: গৰমালো (ગરમાળો)
নেপালী, মৈথিলী: ৰাজবৃক্ষ (राजवृक्ष)
কোংকণী: বায়ো (बायो)
সংস্কৃত: অৰগ্বদ (अरग्वद)

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
আন্না মাৰিয়া আৰ্ডুইনো

আন্না মাৰিয়া আৰ্ডুইনো (১৬৭২–১৭০০) ইটালীৰ এজন ৰিজেণ্ট, সমাজসেৱক, চিত্ৰশিল্পী আৰু লেখক আছিল। ১৬৯৯–১৭০০ চনত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ দ্বিতীয় নিকোলো লুডোভিছৰ সংখ্যালঘু হোৱাৰ সময়ত তেওঁ পিওম্বিনো প্ৰিন্সিপালিটিৰ ৰিজেণ্ট আছিল।

জীৱনী

১৬৭২ চনত ইটালীৰ মেচিনাত জিওভানা ফুৰ্নাৰী আৰু পলিজিৰ ৰাজকুমাৰ আৰু ফ্ল'ৰেষ্টাৰ মাৰ্কিছ পাওলো আৰ্ডুইনোৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। চিচিলিয়ান আভিজাত্যৰ এটা অভিজাত পৰিয়াল নোটাৰবাৰ্টোলো পৰিয়ালৰ বংশধৰ আছিল। লেখাৰ লেখা লিখিছিল আৰু গেটিল্ড ফাৰেচিয়া ছদ্মনামেৰে স্কুলত পঢ়িছিল।

১৬৯৭ চনত পিওম্বিনোৰ ৰাজকুমাৰ জিওভান বাটিষ্টা লুডোভিচি (১৬৪৭– ২৪ আগষ্ট ১৬৯৯)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু দুয়োৰে একেলগে দ্বিতীয় নিকোলো লুডোভিচি (প্ৰায় ১৬৯৮–১৬৯৯) নামৰ সন্তান জন্ম হয় আৰু ৰোমত বাস কৰে।
১৬৯৭ চনত তেওঁ আৰ্কাডিয়াৰ পন্টিফিকেল একাডেমী (একাডেমিয়া ডেল'আৰ্কেডিয়া)ত অধ্যয়ন কৰে।

তেখেতে লেটিন আৰু ইটালীয় ভাষাত গেটিল্ড ফাৰেচিয়া ছদ্মনামেৰে কবিতা আৰু ছনেট লিখিছিল।

১৬৯৯ চনত তেওঁৰ পত্নীৰ মৃত্যু হয় আৰু প্ৰিন্সিপালিটিৰ উত্তৰাধিকাৰ কেইমাহমানৰ বাবে দ্বিতীয় নিকোলো লুডোভিছৰ হাতত পৰে, তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত আৰু আন্না মাৰিয়া আৰ্ডুইনোৱে তেওঁৰ সহায়হীন সময়ছোৱাত ৰিজেণ্ট হিচাপে কাম কৰে।

সেই বছৰতে ১৬৯৯ চনত তেওঁৰ কণমানি পুত্ৰৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ কিছু সময়ৰ পিছতে ১৭০০ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত ইটালীৰ নেপলছত ২৮ বছৰ বয়সত আৰ্ডুইনোৰ মৃত্যু হয়। ছান ডিয়েগো অল'অস্পেডেলেট' গীৰ্জাত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হৈছে, তেওঁৰ কবৰ তেওঁৰ পুত্ৰৰ সৈতে ভাগ কৰা হৈছে আৰু কবৰবোৰত পুত্ৰ আৰু মাতৃৰ আধা দৈৰ্ঘ্যৰ চিত্ৰ অংকন কৰা দুটা মাৰ্বলৰ বেছ-ৰিলিফেৰে চিহ্নিত কৰা হৈছে, ১৭০৩ আৰু ১৭০৪ চনৰ ভিতৰত জিয়াকোমো কলম্বোৱে ভাস্কৰ্য্য শিল্প কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
সোনিতা আলিজেদাহ

সোনিতা আলিজেদাহ (,জন্ম-১৯৯৬)এগৰাকী আফগান ৰেপাৰ আৰু সমাজকৰ্মী যি বলপূৰ্বক বিবাহৰ বিৰুদ্ধে কণ্ঠস্বৰ প্ৰকাশ কৰি আহিছে। আলিজেদাহে প্ৰথমে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ "ব্ৰাইডছ ফৰ চেল" নামৰ ভিডিঅ'টো মুকলি কৰিছিল, য'ত তেওঁ কন্যাক পৰিয়ালে বিয়াত বিক্ৰী কৰাৰ বিষয়েত ৰেপ সংগীত কৰিছিল। আলিজেদাহে নিজৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ বাবে পৰিকল্পনা কৰা বিবাহৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ ভিডিঅ'টো চিত্ৰগ্ৰহণ কৰে, যদিও সেই সময়ত তেওঁ বাস কৰা ইৰাণত মহিলাসকলে এককভাৱে গান গোৱাটো বেআইনী বুলি কোৱা হৈছিল। ইউটিউবত ভিডিঅ'টো মুকলি কৰাৰ পিছত আলিজাদেৰ সৈতে ষ্ট্ৰংহাৰ্ট গ্ৰুপে যোগাযোগ কৰে, যিয়ে তেওঁক আমেৰিকালৈ আহি পঢ়িবলৈ শিক্ষাৰ্থী ভিছা আৰু আৰ্থিক সহায় আগবঢ়ায়৷ তাৰপিছত তেওঁ স্থানান্তৰিত হয় আৰু আমেৰিকাত তেতিয়াৰ পৰাই বাস কৰে। ২০১৫ চনত তেওঁক বিবিচিৰ ১০০ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হয়।

বৰ্তমান আলিজেদাহ নিউয়ৰ্কত থাকে আৰু বাৰ্ড কলেজত পঢ়ে। ক্লাছত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ উপৰিও তেওঁ গীতৰ ৰচনা অব্যাহত ৰাখিছে। তেওঁৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত সোণিতা নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰ ২০১৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তথ্যচিত্ৰ মহোৎসৱত আমষ্টাৰডামত প্ৰিমিয়াৰ হয়। ২০২২ চনত তেওঁ ৰোডছ বৃত্তি লাভ কৰে।

তেওঁৰ ছবিখনে ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে। ছবিখনে চাণ্ডেন্স চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰৱেশ কৰে আৰু এখন তথ্যচিত্ৰৰ বাবে বিশ্ব চিনেমা গ্ৰেণ্ড জুৰী বঁটা লাভ কৰে। ২০১৬ চনত ছিয়াটল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো এই ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু ছিয়াটলৰ অল্ট-সপ্তাহিক কাকত দ্য ষ্ট্ৰেঞ্জাৰে ইয়াক "ডণ্ট মিছ" বৈশিষ্ট্য বুলি অভিহিত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব

কোনো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালী (Inertial of Reference) সাপেক্ষে সংঘটিত কোনো ঘটনাৰ স্থান, কাল ইত্যাদি জোখমাখৰ বাবে মহান বিজ্ঞানী এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে ১৯০৫ চনত তেখেতৰ বিখ্যাত গৱেষণা পত্ৰ “On the Electrodynamics of Moving Bodies” ত প্ৰস্তাৱ কৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সূত্ৰকে আপেক্ষিকতাবাদৰ বিশেষ সূত্ৰ বা বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ বুলি জনা যায়।

স্বীকাৰ্যসমূহ

আপেক্ষিকতাবাদৰ বিশেষ সূত্ৰ দুটা মূল স্বীকাৰ্যৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। এ‌ই স্বীকাৰ্য দুটা হ'ল-

(১) সকলো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ কাৰণে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সূত্ৰবোৰ একে‌ই হয়। সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ কাৰণে এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ অস্তিত্ব নথকাৰ ভিত্তিত এ‌ই স্বীকাৰ্যটো প্ৰতিষ্ঠিত।

(২) সকলো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ কাৰণে শূন্য মাধ্যমত পোহৰৰ বেগ সদায় ধ্ৰুৱক হয়। এ‌ই বেগৰ মান হ’ল ২.৯৯৮x১০৮ মিটাৰ/ছেকেণ্ড। কোনো গতিশীল বস্তুৰ বেগ এ‌ই বেগৰ মানতকৈ সদায় কম হয়।

ভৰ-শক্তিৰ সমতুল্যতা

ভৰ-শক্তিৰ সমতুল্যতাক বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ এক ফলশ্ৰুতি বুলিও ক’ব পাৰি। ইটো সিটোৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত।
সহজ ভাষাত ক'বলৈ গ'লে এই সূত্ৰক এনে ধৰণে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি: ভৰ আৰু শক্তি একেই, মাথোঁন এটা আনটোৰ আন এক ৰূপহে। গাণিতিকভাবে ইয়াক এনেদৰে লিখা হয়

E = mc2

ইয়াত E হ'ল শক্তি, m ভৰ আৰু c পোহৰৰ বেগ।

স্থানাংকসমূহ

গেলিলিওৰ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বত স্থানাংক অৰ্থাৎ পৰিসৰ তিনিটাহে। দীঘ (x), প্ৰস্থ (y) আৰু উচ্চতা (z)। কিন্তু বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বত স্থানাংক চাৰিটা - চতুৰ্থ স্থানাংকটো হ'ল সময় (t)। গতিকে কোনো এটা কণাৰ অৱস্থান বুজাবলৈ এই চাৰিওটা স্থানাংকৰেই প্ৰয়োজন আৰু চাৰিওটা ইটো সিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। গেলিলিওৰ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বত সময়ক এটা স্থানাংক বুলি ধৰা হোৱা নাছিল – ইয়াক এক ধ্ৰুৱক বুলিহে ধৰা হৈছিল।

দৈৰ্ঘ্য, সময় আৰু ভৰৰ পাৰস্পৰিক নিৰ্ভৰশীলতা:

যদিহে এটা স্থিত প্ৰসংগ প্ৰণালীত স্থানাংকসূহ x, y, z, t আৰু গতিশীল প্ৰসংগ প্ৰণালীত x', y', z', t' হয় তেন্তে

য’ত

হ'ল 'লৰেঞ্জ ৰাশি' আৰু c পোহৰৰ বেগ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আপেক্ষিকতাবাদ
মাৰ্বলৰ সিংহাসন

মাৰ্বলৰ সিংহাসন ইৰাণৰ তেহৰাণৰ গোলেস্তান প্ৰাসাদত থকা কাজাৰ যুগৰ সিংহাসন। মাৰ্বলৰ সিংহাসন বা পাৰ্চী ভাষাত জনাজাত তাখ্ত-ই মাৰ্মাৰ তেহৰাণৰ গোলেষ্টান প্ৰাসাদৰ অন্যতম আকৰ্ষণীয় অংশ।

ইতিহাস

১৮০৫ চনত (১২২১ হিজৰী) ফাথ-আলী শ্বাহ কাজাৰে এই সিংহাসন নিৰ্মাণৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। ইয়াৰ ডিজাইন কৰিছিল মিৰ্জা বাবা শ্বিৰাজী (নাক্কাছ বাছি) আৰু ৰাজকীয় শিল খোদিতকাৰী ব্যক্তি মহম্মদ ইব্ৰাহিম ইছফাহানীয়ে। ইয়াক য়াজদৰ এটা শিলৰ কুৱেৰীৰপৰা সংগ্ৰহ কৰা ৬৫ টুকুৰা মাৰ্বলৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছে। সিংহাসনৰ সমৰ্থন বা ভৰি মানুহ, নাৰী, পৰী, দানৱৰ আকৃতিত খোদিত কৰা হয়।

১৮৪০ চনত পাস্কেল কচেটৰ এখন ছবিত দেখাৰ দৰে মাৰ্বলৰ সিংহাসন।

দ্য হিষ্ট্ৰী অৱ বিল্ডিংছ ইন দ্য ৰয়েল চিটাডেল অৱ তেহৰান নামৰ গ্ৰন্থখনত ইয়াহ্যা জোকাই এই সিংহাসন নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয়ে এইদৰে বৰ্ণনা কৰিছে:

"যিহেতু 'টাউছ' (ময়ূৰৰ সিংহাসন) আৰু 'নাদেৰি' সিংহাসন এটা ঠাইৰপৰা আন এটা ঠাইলৈ কঢ়িয়াই নিয়াটো অসম্ভৱ আছিল, গতিকে এই সিংহাসন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াক হজৰত চুলেইমান (আঃ)ৰ সিংহাসনৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল; যি ইহুদীসকলৰ ৰজা আছিল আৰু তেওঁৰ ক্ষমতা আছিল। [সেয়েহে], যিহেতু ফাথ-আলী শ্বাহক হজৰত চুলেইমানৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল এই সিংহাসনৰ নাম আছিল 'তাখত-ই-ছোলেমান' (তাখত-ই-ছোলেমান) মূলতঃ হজৰত চুলেইমানৰ মূল সিংহাসনৰ নামেৰে—যিটোক জিন আৰু পৰীসকলে বতাহলৈ লৈ গৈছিল আৰু চুলেইমানৰ ই ইচ্ছামতে মাটিত নামিছিল বুলি কোৱা হয় আৰুচোতালখনৰ নাম ৰখা হৈছিল 'তাখত-ই মাৰ্মাৰ'।"

ঐতিহ্যৰ প্ৰতি ভাবুকি

২০২৬ চনত ইউনেস্কৰ বিশ্ব ঐতিহক্ষেত্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ইৰানৰ গোলেস্তানৰ ৰাজপ্ৰসাদটো ইজৰাইল-আমেৰিকাৰ বিমান আক্ৰমনত ক্ষ্তিগস্ত হোৱা দেখা যায়।

চিত্ৰসমূহ

তথ্যৰ উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ANE Today - Current News About the Ancient Past

The Marble Throne - Heritage & Conserve - WordPress.com

শ্ৰেণী:ইৰান
শ্ৰেণী:ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন
ধৰাসন সত্যাগ্ৰহ

]]। গান্ধীক ধৰাসন সত্যাগ্ৰহৰ অভিপ্ৰায় ঘোষণা কৰাৰ পিছত ৪ মে’ত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। গান্ধী আৰু অন্যান্য কংগ্ৰেছ নেতাসকল গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা বাবে, অভিযানটো সৰোজিনী নাইডু আৰু মৌলানা আবুল কালাম আজাদে নেতৃত্ব দিছিল।

ধৰাসন সত্যাগ্ৰহ হ’ল, ব্ৰিটিছ চৰকাৰে আৰম্ভ কৰা নিমখ কৰৰ বিৰুদ্ধে ১৯৩০ চনৰ মে’ মাহত ভাৰত উপমহাদেশত হোৱা এক প্ৰতিবাদী আন্দোলন। লোণ আইন অমান্য আন্দোলনৰ অংশ ৰূপে দাণ্ডিলৈ হোৱা পদযাত্ৰা সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত, ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে পৰৱৰ্তী প্ৰতিবাদ ৰূপে মহাত্মা গান্ধীয়ে গুজৰাটত ধৰাসন নিমখ আন্দোলনৰ ৰূপত এক অহিংস প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰে। ধৰাশন সত্যাগ্ৰহত শ শ সত্যাগ্ৰহীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাক ব্ৰিটিছ কমাণ্ডৰ অধীনত সৈন্যৰ দ্বাৰা মাৰ-পিত কৰি অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল। এই প্ৰচাৰে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰতি বিশ্বৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰে আৰু ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বৈধতা সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়। আন্তৰ্জাতিক মনোযোগৰ লগতে, ধৰাসনত ব্ৰিটিছ বিষয়াসকলৰ হিংসাত্মক আচৰণৰ বাবে ঔপনিৱেশিক চৰকাৰৰ প্ৰতি সাধাৰণ ঘৃণাৰ সৈতে, ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনে ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ পৰাও ব্যাপক সমৰ্থন লাভ কৰিছিল।

পৃষ্ঠভূমি

গান্ধী আৰু জৱাহৰলাল নেহৰুৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ৰাজহুৱাভাৱে স্বাধীনতা ঘোষণা বা পূৰ্ণ স্বৰাজ জাৰি কৰে। ১৯৩০ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত গান্ধীয়ে দাণ্ডিলৈ কৰা লোণ মাৰ্চৰ লগে লগে ব্ৰিটিছ লোণ কৰৰ বিৰুদ্ধে দেশজোৰা প্ৰতিবাদ আৰম্ভ হয়। ১৯৩০ চনৰ ৪ মে’ত গান্ধীয়ে ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড ইৰউইনলৈ পত্ৰ লিখি ধৰাসন লোণ কাৰখানাত অভিযান চলোৱাৰ উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে বুজাই দিয়ে। লগে লগে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে প্ৰস্তাৱিত কাৰ্য পৰিকল্পনাক অব্যাহত ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পৰিকল্পিত দিনটোৰ আগতেই নেহৰু আৰু চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলকে ধৰি বহু কংগ্ৰেছ নেতাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় ৷

ধৰাসন মাৰ্চ

পৰিকল্পনা অনুসৰি এই পদযাত্ৰা আগবাঢ়িল, ৭৬ বছৰীয়া অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশ আব্বাছ ত্যবজীয়ে গান্ধীৰ পত্নী কস্তুৰবাক কাষত লৈ পদযাত্ৰাৰ নেতৃত্ব দিয়ে। ধৰাসন পোৱাৰ পূৰ্বে দুয়োকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি তিনি মাহৰ কাৰাদণ্ড বিহা হয়। গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছতো সৰোজিনী নাইডু আৰু মৌলানা আবুল কালাম আজাদৰ নেতৃত্বত শান্তিপূৰ্ণ আন্দোলন অব্যাহত থাকে ৷ এই পদযাত্ৰাৰ নেতৃত্ব দিবলৈ গান্ধীয়ে এগৰাকী মহিলাক পদোন্নতি দিয়াৰ কথাত একাংশ কংগ্ৰেছ নেতাৰ মতানৈক্য প্ৰকাশ পায়। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শতাধিক স্বেচ্ছাসেৱকে ধৰাসন লোণ কৰ্মস্থলীৰ দিশে পদযাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। কেইবাবাৰো নাইডু আৰু সত্যাগ্ৰহীসকলে নিমখৰ কামৰ কাষ চাপিছিল, তাৰ পিছত আৰক্ষীয়ে তেওঁলোকক ঘূৰাই পঠিয়াইছিল। এটা সময়ত তেওঁলোকে বহি লৈ আঠাইশ ঘণ্টা অপেক্ষা কৰিলে। এই আন্দোলনত শ শ লোকক গ্ৰেপ্তাৰ হৈছিল।

নোটসমূহ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আন্দোলন
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
অঘাসুৰ

অঘাসুৰ হিন্দু সাহিত্যত, বিশেষকৈ ভাগৱত পুৰাণত প্ৰদৰ্শিত এক অসুৰ। তেওঁ কংসৰ অন্যতম সেনাপতি, আৰু অসুৰী পুতনা আৰু বকাসুৰৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ আছিল।

অঘাক কংসৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰা জনগোষ্ঠীসমূহৰ ভিতৰত এটা বুলি কোৱা হৈছে। কৃষ্ণই অঘাসুৰক বধ কৰাৰ বিষয়ে শুক ঋষিয়ে ভাগৱত পুৰাণত ৰজা পৰীক্ষিতক বৰ্ণনা কৰিছে।

কিংবদন্তি

ৰজা কংসই কৃষ্ণৰ জীৱন নাশৰ বহু প্ৰচেষ্টা চলাইছিল, সকলোবোৰ বিফল হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ অঘাসুৰক কৃষ্ণক বধ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল, যিটো কাম অঘাসুৰে স্বেচ্ছাই কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কাৰণ তেওঁৰ সৰু ভাই-ভনী পুতনা আৰু বকাসুৰক কৃষ্ণই হত্যা কৰা বুলি জানিছিল। তেওঁ ৮ মাইল দীঘল সাপৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিলে, মুকলি মুখখন পাহাৰৰ ওপৰত পাৰি ছদ্মবেশ ধৰি পৰি থাকিল। সকলো গোপালকৰ ল'ৰাই গুহা বুলি ভুল কৰি দানৱটোৰ মুখত প্ৰৱেশ কৰিলে। সাপে মুখ বন্ধ কৰিলে সাধাৰণতে গিলি পেলোৱাসকলৰ শ্বাসৰুদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে।

কৃষ্ণই তেওঁৰ সাপৰ পেটত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে নিজৰ শৰীৰৰ আকাৰ বৃদ্ধি কৰে। ইয়াৰ উত্তৰত দানৱে নিজৰ শৰীৰৰ আকাৰো বঢ়াই দিলে, কিন্তু কৃষ্ণই তেওঁতকৈ বেছি বেগেৰে প্ৰসাৰিত কৰাৰ বাবে সাপৰ শ্বাসৰুদ্ধ হ'বলৈ ধৰিলে, যাৰ ফলত তেওঁৰ চকু দুটা ওলাই আহিল। অসুৰৰ প্ৰাণশক্তি অৱশ্যে কোনো সুৰুঙাৰ মাজেৰে পাৰ হ'ব নোৱাৰিলে, আৰু সেয়েহে অঘাসুৰৰ মূৰৰ ওপৰেৰে ফুটা এটাৰ মাজেৰে ফাটি ওলাই আহি কৃষ্ণৰ হাতত তেওঁৰ প্ৰাণটো পৰিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:কৃষ্ণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্যক্তি
ৰেশমা পাঠান

ৰেশমা পাঠান এগৰাকী ভাৰতৰ ষ্টাণ্ট-শিল্পী। শ্বোলে ছবিত হেমা মালিনীৰ ষ্টাণ্ট কৰাৰ বাবে তেওঁক শ্বোলে গাৰ্ল হিচাপেও জনা যায়। ‘দ্য শ্বোলে গাৰ্ল’ তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা এখন হিন্দী ছবি। তেৱেঁ প্ৰথম মহিলা ষ্টাণ্ট শিল্পী, যিয়ে ম’ভী ষ্টাণ্ট আৰ্টিষ্ট এছোচিয়েচনৰ সদস্য হৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ৪০০খন ছবিত ১০০০তকৈ অধিক ষ্টাণ্ট দৃশ্যত ভাগ লৈছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰেশমাই ঘৰখনক আৰ্থিক সকাহ দিবলৈ ষ্টাণ্টৰ জগতত প্ৰবেশ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃতি ‘টমবয়’ৰ দৰে আছিল। ফাইট ডিৰেক্টৰ এচ. আজিমে সেয়েহে তেওঁক ষ্টাণ্ট কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। তেওঁ ৱাহীদা ৰহমান, ৰেখা, হেমা মালিনী, শ্ৰীদেৱী, ডিম্পল কাপাডিয়া, মীনাক্ষী শেষাদ্ৰী আদি বহুতো বলীউডৰ নায়িকাৰ বাবে ষ্টাণ্ট দৃশ্যত অংশ লৈছে। বহুতো ভোজপুৰী আৰু দক্ষিণৰ ছবিৰ উপৰিও ‘গান্ধী’, ‘মঙ্গল পাণ্ডে’, ‘দ্য ৱাৰিয়ৰ’ আদি দ্বিভাষিক ছবিতো তেওঁ কাম কৰিছে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ক্ৰিটিক চয়েচ ফিল্ম এৱাৰ্ড (CCFA) আগবঢ়োৱা হয়। তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত ‘দ্য শ্বোলে গাৰ্ল’ নামৰ এখন চিনেমাও নিৰ্মিত হৈছে। এটা সাক্ষাৎকাৰত কৈছে যে তেওঁ কোনো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰা নাই। আনকি ছবি এখনৰ নিৰ্মাণ সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত সাধাৰণতে প্ৰযোজকে যি উপহাৰ আদি দিয়ে, তেওঁ তেনে উপহাৰো পোৱা নাই। সেয়েহে CCFA বঁটা পাই তেওঁ কৃতজ্ঞ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ষ্টাণ্ট শিল্পী
বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য

বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য (; ১৪ অক্টোবৰ, ১৯২৪ – ৬ আগষ্ট, ১৯৯৭) এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, কবি, নিবন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক। ভাৰতৰ সৰ্ব্বোচ সাহিত্য সন্মান জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া লেখক আছিল। বিয়াল্লিচৰ গণ-আন্দোলনৰ ভিত্তিত ৰচিত 'মৃত্যুঞ্জয়' উপন্যাসৰ বাবে, ১৯৭৯ চনত, তেওঁ এই বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৬১ চনত, তেওঁৰ 'ঈয়াৰুইঙ্গম' উপন্যাসে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। Love in the Time of Insurgency নামেৰে এই গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদ ২০০৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। ভট্টাচাৰ্য ১৯৮৩ চনত বঙাইগাঁৱত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ সোণালী জয়ন্তী অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগৰ ৰীডাৰ আছিল। জব্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ে ভট্টাচাৰ্যক সন্মানীয় ডি লিট উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।
ধৰ্ম এটা কোট চোলা৷ মই ইচ্ছা কৰিলে পিন্ধিবও পাৰোঁ, খুলি থবও পাৰোঁ৷
সৰুসুৰা জাতিবোৰে নিজৰ অস্তিত্ব ৰক্ষা কৰিবলৈ হ’লে সেই জাতিটোৰ প্ৰতিজনেই নিজ নিজ ক্ষেত্ৰত যোগ্য ব্যক্তি হ’ব লাগিব৷ নিজৰ কৰ্তব্য আৰু দায়িত্ব নিয়াৰিকৈ পালন কৰিব লাগিব৷
গাওঁ নেদেখিলে দেশ দৰ্শন নহয়৷ গাঁৱৰ ওপৰত আমাৰ সকলো সাধনা প্ৰতিষ্ঠিত নহ’লে দেশ নিৰ্মাণ, দেশ ৰক্ষা, সাংস্কৃতিক নৱ-জাগৰণ আদি সকলো পণ্ড হ’ব৷
ভাৰতৰ ক্ষেত্ৰত বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্ট আৰু সাম্প্ৰদায়িক নেতৃবৰ্গৰ উভয়েই বিশ্বাস কৰিছিল সংঘৰ্ষত, বিভেদত আৰু গণতান্ত্ৰিক বিৰোধিতাত। এই বিশ্বাসৰ ফলতে ভাৰতৰ জনতাৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক উন্নতি হোৱা নাই। বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টে আন্তৰ্জাতিক আৰু ভাৰতীয় গণশক্তিৰ হেঁচাত ভাৰতক স্বাধীনতা দিলে হয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ পালিত পুত্ৰ সাম্প্ৰদায়িক দৈত্যটোৰো ক্ষমতাৰ খক পূৰণ হ’ল। ভাৰতৰ সমন্বয় আৰু ঐক্যৰ শক্তিধাৰা সাময়িকভাৱে পিছহুঁহকি আহিব লগা হ’ল।
ভাৰতেই বোলক বা পাকিস্তানেই বোলাক, কোনো দেশতেই অৰ্থনৈতিক স্বাধীনতা অহা নাই। এনে সময় আহিব সিদিনা অৰ্থনৈতিক সংগ্ৰামৰ যোগেদি ভাৰত-পাকিস্তানৰ গণশক্তিৰ মিলন হ’ব আৰু দেশৰ ভূগোল, বুৰঞ্জী সংস্কৃতিৰ আহ্বান মানি যুক্তৰাষ্ট্ৰীয়তাৰ ভেটিত নতুন উন্নতিৰ পথ মুকলি হ’ব।
সংবাদ-পত্ৰ আৰু আলোচনীয়ে জনসাধাৰণৰ ভুল, অন্ধবিশ্বাস আৰু দুৰ্বলতাবোৰ আঙুলিয়াই দিব লাগিব৷ কিন্তু সমাজৰ পৰিচালক আৰু অধিপতিসকলৰ ত্ৰুটি-বিচ্যুতি আৰু শোষণ-শাসনৰ দুৰ্বলতাবোৰৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিব লাগিব৷ ব্যক্তিপূজা নিন্দনীয় আৰু প্ৰকাশৰ স্বাধীনতাৰ অপব্যৱহাৰ৷

অন্যান্য

ড° ভট্টাচাৰ্যৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ পিছপিনে যি শক্তি আছে- সেয়া তেখেতৰ সহধৰ্মিনী শ্ৰীমতী বিনীতা ভট্টাচাৰ্য। সহধৰ্মিনীৰ বেশত সহ সৈনিকৰ ধৰ্ম পালন কৰি দুৰ্যোগৰ মাজতো সাংসাৰিক জীৱনৰ পাৰস্পৰিক বুজাবুজিৰ মাধ্যমত নিজৰ স্বামীক বীৰ বেশত প্ৰতিষ্ঠা কৰাত শ্ৰীমতী ভট্টাচাৰ্য কৃতকাৰ্য হ'ব পাৰিছে। তেখেতৰ ত্যাগ আৰু প্ৰেৰণা ড° ভট্টাচাৰ্যৰ যেন ৰণস্থলীৰ কবচ-কুণ্ডল। - মুনীন বৰকটকী

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
Category:অসমীয়া গল্পকাৰ
Category:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
Category:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
Category:অসমৰ সাংবাদিক
Category:জ্ঞানপীঠ বঁ‌টা বিজয়ী সাহিত্যিক
Category:মৃত ব্যক্তি
Category:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী
হানিফা মালিকোভা

হানিফা মালিকোভা (Hənifə Məlikova, ৫ মে’ ১৮৫৬ – ২ মে’ ১৯২৯) ককেচাছ অঞ্চলত ধৰ্মনিৰপেক্ষ শিক্ষা লাভ কৰা প্ৰথম মুছলমান নাৰীসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল। তেওঁ বাকুৰ ৰুছ-মুছলমান ছোৱালীৰ বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল আৰু পিছলৈ Empress Alexandra Russian Muslim Boarding School for Girls-ৰ প্ৰথম অধ্যক্ষা হয়।

জীৱনী

হানিফা আবায়েভাৰ জন্ম ১৮৫৬ চনৰ ৫ মে’ত উত্তৰ ককেচাছৰ নালচিক চহৰত হৈছিল। তেওঁ বালকাৰ জনগোষ্ঠীৰ আছিল আৰু তেওঁ আছিল সাম্ৰাজ্যবাদী সেনাৰ বিষয়া আসলানবেগ আবায়েভাৰ কন্যা।

১৮৬২ চনৰ পৰা ১৮৭২ চনলৈ তেওঁ ছেন্ট নিনা বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। সেই সময়ত খ্ৰীষ্টান শাসিত দেশত মুছলমান ছোৱালীয়ে শিক্ষা লাভ কৰাটো অতি দুৰ্লভ ঘটনা আছিল।

১৮৭২ চনত “কাফকাজ” বাতৰি কাকতে ছেন্ট নিনা বিদ্যালয়ৰ স্নাতক ছাত্ৰীসকলৰ তালিকা প্ৰকাশ কৰে আৰু তাত হানিফা আবায়েভাৰ নামো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। এই তালিকাত এজনী মুছলমান মহিলাৰ নাম দেখি আজাৰবাইজানী সাংবাদিক আৰু বৌদ্ধিক ব্যক্তি হাসান বেই জাৰদাবি তেওঁক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ তিবিলিছিলৈ যায়। প্ৰথম সাক্ষাতে হানিফাই তেওঁক গভীৰ প্ৰভাৱিত কৰে। পিছলৈ তেওঁলোকে তিবিলিছিত বিবাহ সম্পন্ন কৰি বাকুলৈ স্থানান্তৰিত হয়।

১৮৮১ চনত হানিফা মালিকোভা আৰু হাসান বেই জাৰদাবিয়ে জাৰদাবত নিজৰ ঘৰত এখন বিনামূলীয়া বিদ্যালয় স্থাপন কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁলোক স্থানীয় ধৰ্মীয় কৰ্তৃপক্ষ আৰু আৰ্মেনীয় ব্যৱসায়ীসকলৰ দ্বাৰা নিৰন্তৰ হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হয়। ১৬ বছৰ ধৰি তেওঁলোক আৰক্ষীৰ নজৰত আছিল।

হানিফা মালিকোভাৰ মৃত্যু ১৯২৯ চনৰ ২ মে’ত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰমণ

শ্ৰমণ (সংস্কৃত: śramaṇa, পালি: samaṇa) হৈছে ভাৰতীয় ধৰ্ম আৰু দৰ্শনত এক ধৰণৰ ত্যাগী, ভিক্ষু বা তপস্বী ব্যক্তি, যাক “উচ্চ বা ধৰ্মীয় লক্ষ্যৰ বাবে পৰিশ্ৰম/তপস্যা কৰা ব্যক্তি” অথবা “সাধনা-নিবিষ্ট অনুসন্ধানী” হিচাপে ব্যাখ্যা কৰা হয়। ঐতিহাসিকভাৱে এই শব্দটি বৈদিক সাহিত্যত ঋষিসকলৰ আচাৰগত পৰিশ্ৰমৰ অৰ্থত উপাধিৰ দৰে ব্যৱহৃত হৈছিল; পাছলৈ ই বৈদিক শাস্ত্ৰ-প্ৰমাণ্যক নাকচ কৰা অথবা শাস্ত্ৰীয় ক্ৰমৰ বাহিৰত ঘূৰি-ফুৰা ত্যাগী পৰম্পৰাসমূহৰ এক বৃহৎ শ্ৰেণীক সূচাবলৈ ব্যৱহৃত হয়, যেনে বৌদ্ধ বা জৈন ভিক্ষু।

ব্যুৎপত্তি

‘শ্ৰমণ’ শব্দটো সাধাৰণতে সংস্কৃত ভাষাৰ "শ্ৰম্‌" ধাতুৰ পৰা উদ্ভূত বুলি ধৰা হয়, যাৰ অৰ্থ “পৰিশ্ৰম কৰা”, “তপস্যা কৰা” বা “আত্মসংযমেৰে সাধনা কৰা”। কিছুমান বৈদিক অৱস্থাত শ্ৰমণ ধাৰণাটোক ব্ৰাহ্মণীয় সাহিত্যৰ ভিতৰতেই এক বিশেষ জীৱনাচৰণৰ বিশেষণ-ৰূপে দেখা যায়, য’ত ই অনিবাৰ্যভাৱে ব্ৰাহ্মণ বা গৃহস্থ-জীৱনৰ “বিৰোধী” অৰ্থ বহন নকৰে।

ইতিহাস আৰু শ্ৰমণ পৰম্পৰা

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ মধ্যভাগত শ্ৰমণ পৰম্পৰা গঢ় লৈ উঠে বুলি বহু গবেষণাত উল্লেখ কৰা হয়, আৰু ই মূলতঃ ভিক্ষু আৰু ত্যাগী সমাজত জনপ্ৰিয় হয়। শ্ৰমণ পৰম্পৰাত জৈনধৰ্ম, বৌদ্ধধৰ্ম আৰু আজীৱিক আদি মতবাদ অন্তৰ্ভুক্ত হয় বুলি বহু বিৱৰণত পোৱা যায়। বৌদ্ধ পালি শাস্ত্ৰত বুদ্ধৰ যুগত একাধিক শ্ৰমণ নেতা আৰু সংঘ-সংগঠনৰ অস্তিত্ব থকা বুলি উল্লেখ আছে।

বৈদিক পৰম্পৰাৰ সৈতে সম্পৰ্ক

শ্ৰমণক বৈদিক ধৰ্মৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক এক “বাহিৰা” পৰম্পৰা বুলি ব্যাখ্যা কৰা ধাৰণা কিছু পৰিমাণে বিতৰ্কিত। কিছুমান বিশ্লেষণে শ্ৰমণ ধাৰণাটোক বৈদিক সাহিত্যৰ ভিতৰতেই প্ৰথমে দেখা যায় বুলি তৰ্ক দাঙি ধৰে, আৰু পাছত বৌদ্ধ আৰু জৈন পৰম্পৰাত ই বিশেষ সংজ্ঞা লাভ কৰে বুলি যুক্তি দিয়ে।

মূল ধাৰণা আৰু বৈচিত্ৰ্য

শ্ৰমণ পৰম্পৰাসমূহৰ মাজত বিশ্বাসগত বৈচিত্ৰ্য ভালেমান আছে: কোনো পৰম্পৰাই আত্মৰ অস্তিত্ব মানে, কোনো পৰম্পৰাই নাকচ কৰে; কিছুমানে কঠোৰ তপস্যা, অহিংসা আৰু কঠোৰ ভোজ-সংযমক গুৰুত্ব দিয়ে, আন কিছুমানে ভিন্ন নৈতিক বা জ্ঞানতাত্ত্বিক অৱস্থান গ্ৰহণ কৰে। ত্যাগী পৰম্পৰাৰ বিকাশৰ সৈতে সংসাৰ (পুনৰ্জন্ম-চক্ৰ) আৰু মোক্ষ/নিৰ্বাণ-ধাৰণাসমূহ বহু ভাৰতীয় ধৰ্মত কেন্দ্ৰীয় বিষয়ে পৰিণত হয় বুলি একাধিক অধ্যয়নে আলোচনা কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ