ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চুতীয়া জনগোষ্ঠী

চুতীয়া অসমৰ এটা বড়ো-কছাৰী মূলৰ আদিম জনগোষ্ঠী। বৰ্তমান অসমৰ প্ৰধানকৈ লখিমপুৰ, ধেমাজি, যোৰহাট, গোলাঘাট, তিনিচুকীয়া, ডিব্ৰুগড়, শিৱসাগৰ জিলাত চুতীয়াসকলৰ বসতি দেখিবলৈ পোৱা যায়।
ইয়াৰ বাহিৰেও নগাঁও, কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ, মৰিগাওঁ, কাৰ্বি আংলং, কামৰূপ আৰু দৰং জিলাতো কিছু সংখ্যক চুতীয়াই বাস কৰে। ১৮৮১-১৯২১ চনত কৰা লোক পিয়লত(census) গোৱালপাৰা জিলাতো কিছু সংখ্যক(আজিৰ‌‌ দিনত আনুমানিক ৪০-৫০‌ হাজাৰ) চুতীয়া আছিল বুলি উল্লেখ আছে যদিও আজিৰ দিনত দেখা পোৱা নাযায়। হয়তো বিভিন্ন কাৰণত এই সকল লোক কোচ বা‌ শৰনীয়া জনগোষ্ঠীত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

ইতিহাস

চুতীয়া সকল প্ৰাগ-ঐতিহাসিক কালৰ বড়ো-কছাৰী মূলীয় ভূমিপুত্ৰ জনগোষ্ঠীৰ লোক। ১২ শতিকাত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে দিকাৰাই আৰু দক্ষিণ পাৰে দিচাং নৈৰ পূবে থকা প্ৰায় সমগ্ৰ ভূ-খণ্ড চুতীয়া ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল। আহোমে চুতীয়া ৰাজ্য দখল কৰি চুতীয়াসকলৰ কিছুমানক ৰাজবিষয়া কৰি লয় আৰু কিছুমানৰ সৈতে বৈবাহিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে।

শ্ৰেণী বিভাজন

বুৰুক চুতীয়া, বৰাহী চুতীয়া, বিহিয়া চুতীয়া, লফাই চুতীয়া, বেবেজিয়া চুতীয়া, ইত্যাদি চুতীয়া সকলৰ বংশৰ নাম। ধাৰ্মিক আৰু বৈবাহিক সম্পৰ্ক পতাৰ ফলত চুতীয়াসকলৰ পৰাই হিন্দু চুতীয়া, আহোম চুতীয়া, মিৰি চুতীয়া আৰু দেউৰী- এই চাৰিটা প্ৰধান ভাগত ভগোৱা হয়। বৰ্তমান মিৰি চুতীয়া মিচিং জনগোষ্ঠীত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে আৰু দেউৰী সকলে পৃথক জনগোষ্ঠী হিচাপে পৰিচয় দিয়ে।

ধৰ্ম-বিশ্বাস

আজিৰ দিনত চুতীয়া সকল পকা-পন্থি আৰু কেচা-পন্থি দুটা গোটত বিভক্ত হৈ আছে। পকা-পন্থি(৪০% লোক) সকলে প্ৰাচীন কালৰ জনজাতীয় তান্ত্ৰিক পদ্ধতিৰ ধৰ্ম বিশ্বাস আৰু ৰীতি-নীতি জীয়াই ৰাখিছে আৰু কেঁচা সকলে কিছু পৰিমাণে নববৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত পৰিছে। আদিতে চুতীয়াসকলে কেঁচাইখাইতী গোসাঁনীক মহা মাতৃৰূপে পূজা কৰিছিল। এসময়ত এই পূজাত নৰবলিৰ প্ৰথাও প্ৰচলন আছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও চুতীয়া সকলে শিৱ, বিষ্ণু, লক্ষ্মী, ইত্যাদি সকলক পূজা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
নেটফ্লিক্স

নেটফ্লিক্স হৈছে এটি আমেৰিকান কনটেণ্ট সেৱা আৰু প্ৰযোজনা উদ্যোগ। প্ৰতিষ্ঠানটিৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কেলিফৰ্ণিয়াৰ লছ গেটোছত অৱস্থিত। ১৯৯৭ চনত ৰিড হেষ্টিংগছ আৰু মাৰ্ক ৰেণ্ডোলফৰ দ্বাৰা নেটফ্লিক্স কেলিফৰ্ণিয়াৰ স্কটচ ভেলিত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। উদ্যোগটিৰ মুখ্য ব্যৱসায় হৈছে একধৰণৰ ছাবস্ক্ৰিপছন-নিৰ্ভৰ ভিডিঅ' ষ্ট্ৰিমিং সেৱা। তেওঁলোকে ছবি আৰু ছিৰিজ অনলাইনযোগে সম্প্ৰচাৰিত কৰে। তাৰে কিছুমান তেওঁলোকে নিজাকৈও প্ৰযোজনা কৰে। ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী পৰ্যন্ত নেটফ্লিক্সৰ গ্ৰাহক-সংখ্যা হৈছেগৈ প্ৰায় ২০ কোটি ৭০ লাখ (২০৩.৭ মিলিয়ন)। ইয়াৰে ৭ কোটি ৩০ লাখ সদস্য আমেৰিকাৰ। ২০২১ চনৰ এপ্ৰিলত, নেটফ্লিক্সৰ সদস্য সংখ্যাই ২০ কোটি ৮০ লাখ স্পৰ্শ কৰে আৰু আমেৰিকাৰ সদস্য সংখ্যাই ৭ কোটি ৪০ লাখৰ ঘৰ চুৱে। নেটফ্লিক্সৰ সেৱা সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি উপলব্ধ। কেৱল চীন দেশ (স্থানীয় নিষিদ্ধকৰণৰ বাবে), ছিৰিয়া, উত্তৰ কোৰিয়া আৰু ক্ৰামিয়াতহে (আমেৰিকাৰ নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে) এই সেৱা অনুপলব্ধ। ২০২০ চনৰ তথ্য মতে, নেটফ্লিক্সৰ আয় হৈছে ১.২ বিলিয়ন ডলাৰ (প্ৰায় ১২০ কোটি ডলাৰ) উদ্যোগটোৰ কাৰ্যালয় ফ্ৰান্স, ব্ৰাজিল, ভাৰত, নেডাৰলেণ্ডছ, দক্ষিণ কোৰিয়া, জাপান, আৰু যুক্তৰাজ্যত আছে। নেটফ্লিক্স মশ্যন পিকছাৰ্ছ এছ'ছিয়েছন (MPA)-ৰ সদস্য, যিয়ে গোলকীয় পৰ্যায়ত কনটেণ্টৰ প্ৰযোজনা আৰু বিতৰণ কৰিব পাৰে।

নেটফ্লিক্সৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ হয় ডিভিডি বিক্ৰীৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে মেইলযোগেও ডিভিডি বিক্ৰী কৰিবলৈ লয়। কিন্তু সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা হেষ্টিংগছে ডিভিডি বিক্ৰী এবছৰৰ পাছতেই বন্ধ কৰি দিয়ে। ২০০৭ চনত নেটফ্লিক্সে ষ্ট্ৰিমিং সেৱাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়েও ব্যাপ্তি লাভ কৰে। তেওঁলোকে ডিভিডি আৰু ব্লু-ৰেৰ ব্যৱসায়ো চলাই থাকে। ২০১০ চনত নেটফ্লিক্সে আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত কানাডাত ষ্ট্ৰিমিং সেৱা উপলব্ধ কৰোৱায়।পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ সেৱাই লেটিন আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ানক সামৰি লয়। ২০১৩ চনত নেটফ্লিক্সে কনটেণ্ট-প্ৰযোজনা উদ্যোগ হিচাপে যাত্ৰাৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰথমখন ছিৰিজ হাউছ অৱ কাৰ্ডছ এইটো বৰ্ষতে মুকলি হয়।

২০১২ চনৰ পৰা, নেটফ্লিক্সে প্ৰযোজক আৰু বিতৰক হিচাপে অধিক সক্ৰিয় হৈ পৰে। তেওঁলোকে ছবি আৰু টেলিভিছন ছিৰিজৰ ক্ষেত্ৰত দৃঢ়তাৰে প্ৰৱেশ কৰে। পৰিণতিস্বৰূপে তেওঁলোকৰ অনলাইন লাইব্ৰেৰীত নেটফ্লিক্স অৰিজিনেলৰ তালিকা দৃশ্যমান হয়। ২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী পৰ্যন্ত, নেটফ্লিক্সৰ সেৱা ১৯০খনতকৈও অধিক দেশলৈ প্ৰসাৰিত হয়। নেটফ্লিক্সে ২০১৬ চনত ১২৬খন অৰিজিনেল ছিৰিজ আৰু ছবি মুকলি কৰে। এই সংখ্যাটো যিকোনো নেটৱৰ্ক আৰু কেবল চেনেলতকৈ অধিক।

বাহ্যিক সংযোগ

আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কোম্পানী
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
দ্বিজেন গগৈ

দ্বিজেন গগৈ অসমৰ এজন লোকশিল্পী আৰু লোকবাদ্য নিৰ্মাতা। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা কালৰ পৰাই ‌ঢোল, পেঁপা আদি বাদ্যবযন্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা গগৈয়ে নিজৰ প্ৰচেষ্টাৰে এইপৰ্যন্ত অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ পয়ষষ্ঠিবিধ লোকবাদ্য বাণিজ্যিকভাৱে তৈয়াৰ কৰি উলিয়াইছে। শিৱসাগৰ নগৰৰ ওচৰত লোকবাদ‌্য নিৰ্মাণ, প্ৰদৰ্শন আৰু বিক্ৰীৰ বাবে তেখেতে "গগৈ বাদ্য ভাণ্ড" নামৰ এখন প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তুলিছে। বৰ্তমান তেওঁ শি‌ৱসাগৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় চাৰি কিলোমিটাৰ নিলগত লক্ষ্মীনগৰ-নিমাইজান সংযোগী পথৰ দৰিকা বৰপাত্ৰ নগৰৰ স্থায়ী বাসিন্দা। তেওঁৰ বাসগৃহৰ চৌহদতে লোকবাদ‌্যৰ বিপনী, "গগৈ বাদ‌্য ভাণ্ড" নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোও অ‌ৱস্থিত। তেখেতৰ চাৰিগৰাকী কণ্যাসন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠগৰাকীয়ে সম্প্ৰতি তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আহৰণ কৰিছে। লোকবাদ্য আৰু লোকসংগীতৰ উপৰিও অভিনয়ৰ জগতখনৰ লগতো এইজন ব্যক্তি কিছু পৰিমাণে জড়িত। জোনবাই, মাজনী, ধনমইনা আদি ভি.চি.ডি. কথাছবি আৰু ৰং নামৰ টি.ভি. চেনেলত প্ৰচাৰিত ধাৰাবাহিক এখনতো তেওঁ পাৰ্শ্ব অভিনয় কৰিছে।

লোকবাদ্য নিৰ্মাণ

দ্বিজেন গগৈয়ে পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা সময়ৰ পৰাই বাঁহী বজাবলৈ আৰু নিৰ্মাণ কৰিবলৈ শিকে আৰু অতি সোনকালেই বিহুৰ লগত জড়িত প্ৰতিটো বাদ্যযন্ত্ৰৰেই নিৰ্মাণ আৰু ব্যৱহাৰৰ পৰম্পৰাগত জ্ঞানো আহৰণ কৰি পেলায়। ১৯৮৩ চনত কৰ্মসূত্ৰে শি‌ৱসাগৰ চহৰৰ পৰা কিছু আতৰৰ চেৰেকাপাৰ অঞ্চলত বস‌বাস কৰিবলৈ লৈ তেখেত কেইবাটাও বিহুদলৰ লগত জড়িত হৈ পৰে আৰু বাঁহীৰ লগতে পৰ্যায়ক্ৰমে অন্যান্য বাদ্যযন্ত্ৰও নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰে জেংটং, ধোৎটং, বীণ, কৰতাল, ৰামতাল, আনন্দ লহৰী, বাদুলি চুঙা আদি কেইবাবিধো বাদ্য-যন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ একেবাৰে সীমিত অথবা লুপ্তপ্ৰা‌য়। ইয়াৰ উপৰি, তেওঁ পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰসমূহত তেওঁৰ নিজস্ব সৃষ্টিশীলতা আৰু কল্পনাশক্তি প্ৰয়োগ কৰি মাজে মাজে ন-ৰূপ দি পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি চায়। তেখেতে উদ্ভা‌ৱন কৰি উলিওৱাব পৰম্পৰাগত সুৰ তুলিব পৰা বাঁহৰ সুতুলি আৰু বাঁহৰ পেঁপাই বহুতো লোকৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। পিছলৈ তেখেতে লোকবাদ্যৰ নিৰ্মাণ আৰু বিক্ৰীৰ বাবে নিজা বাসগৃহৰ চৌহদত "গগৈ বাদ্য ভাণ্ড" নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটো গঢ়ি তোলে। "গগৈ বাদ‌্যভাণ্ড"ক ইতিমধ‌্যে চৰকাৰীভাৱে পঞ্জীকৰণ কৰা হৈছে।

বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ নিৰ্মাণ কৰিবৰ বাবে প্ৰয়োজন হো‌ৱা কেঁচামালসমূহ তেখেতে ঘাইকৈ অসম আৰু নাগালেণ্ডৰ কিছুমান ভিতৰু‌ৱা গাঁওৰ পৰাও সংগ্ৰহ কৰে। বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ ক্ৰমবৰ্ধমান চাহিদা পূৰাবলৈ তেওঁৰ দ্বাৰাই প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত আঠজন যু‌ৱকক বৰ্তমান প্ৰতিষ্ঠানটোত নিয়োগ কৰা হৈছে। অসমৰ উপৰিও থাইলেণ্ড, জাপান, জাৰ্মানী, ইংলেণ্ড আদিত বস‌বাস কৰা প্ৰবাসী অসমী‌য়া অথবা বিদেশী গ‌ৱেষক আৰু পৰ্যটকেও লোকবাদ্যসমূহ বিচাৰি তেখেতৰ ওচৰলৈ আহে। নিজৰ প্ৰতিষ্ঠানত প্ৰশিক্ষণ আগবঢ়ো‌ৱাৰ উপৰি অসমৰ বিভিন্ন স্থানত আয়োজন কৰা বিহু বা লোকবাদ্য সম্পৰ্কীয় কৰ্মশালাবিলাকতো তেওঁ সমল ব্য‌ক্তি হিচাবে যোগদান কৰিছে। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত এইবিষয়ত জ্ঞান আৰু আগ্ৰহ বঢ়াবলৈ বছেৰেকত দুবাৰকৈ তেওঁক আমন্ত্ৰণ কৰি নিয়ে। সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থা আৰু কেইবাটাও স্থানীয় গোটেও অসমীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰতি তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে কেইবাবাৰো সম্বৰ্ধনা জনাইছে। শেহতীয়াকৈ কেইবাখনো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বাতৰি কাকতৰ বিভিন্ন শিতানত আৰু টেহেলকা নামৰ ‌ৱেবচাইটতো এটা প্ৰবন্ধত তেওৰ সৃষ্টিকৰ্মৰ বিষয়ে বিস্তাৰিতভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Keeping the music alive

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
এলিছ এক্কা

এলিছ এক্কা (হিন্দী: एलिस एक्का, ইংৰাজী : Alice Ekka ; ৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৯১৭ – ৫ জুলাই ১৯৭৮) এগৰাকী ভাৰতীয় আদিবাসী লেখিকা আছিল। তেওঁ জনজাতীয় পটভূমিৰ প্ৰথম মহিলা গল্পকাৰ হিচাপে পৰিচিত।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

এক্কাৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৭ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত ৰাঁচীৰ এটা মুণ্ডা সম্প্ৰদায়ৰ পৰিয়ালত।

তেওঁক "ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা জনজাতীয় গল্পকাৰ" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে, আৰু তেওঁৰ গৃহ চহৰ ৰাঁচীত দুদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হোৱা "অল ইণ্ডিয়া ট্ৰাইবেল মহিলা লেখিকা মিট" সন্মিলনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ জন্ম শতবাৰ্ষিকী উদযাপন কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আদিবাসী মহিলা
শ্ৰেণী:আদিবাসী মহিলা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য
তনুজা

তনুজা সমৰ্থ (, জন্ম: ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৩)ৰ জনপ্ৰিয় নাম হৈছে তনুজা। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰিচিত ব্যক্তিত্ব তনুজাই সৰ্বাধিক কাম কৰিছে হিন্দী ভাষাৰ ছবিত। তেখেত অভিনেত্ৰী শোভনা সমৰ্থ আৰু ছবি প্ৰযোজক কুমাৰসেন সমৰ্থৰ জীয়েক। আনহাতে তনুজাৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছে ছবি-নিৰ্মাতা শমু মুখাৰ্জীৰ সৈতে। তেওঁলোকৰ দুয়োগৰাকী জীয়েক কাজল আৰু তনিষা মুখাৰ্জী অভিনেত্ৰী। দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা তনুজাক 'মেমডিডি' (১৯৬১), 'ছান্দ অঔৰ সুৰজ' (১৯৬৫), 'বাহাৰেন ফিৰ ভি আয়েংগি' (১৯৬৬), 'জুৱেল থিফ' (১৯৬৭), 'হাথী মেৰে সাথী (১৯৭১), আৰু 'মেৰে জীৱন সাথী' (১৯৭২)-ৰ দৰে ছবিত আগবঢ়োৱা অনবদ্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে স্মৰণ কৰা হয়। ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ৰ দশকত তনুজাই বলিউদৰ প্ৰসিদ্ধ তাৰকা সঞ্জীৱ কুমাৰ, ৰাজেশ খান্না আৰু ধৰ্মেন্দ্ৰৰ লগত যুটি বান্ধিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

তনুজাৰ জন্ম হৈছিল এটি মাৰাঠী পৰিয়ালত। পিতৃ আছিল ছবি-নিৰ্মাতা কুমাৰছেন সমৰ্থ আৰু মাতৃ আছিল অভিনেত্ৰী শোভনা সমৰ্থ। তনুজাৰ বাই-ভনী আছিল তিনিগৰাকী। তাৰে ভিতৰত অভিনেত্ৰী নূতনো আছিল। তনুজাৰ আইতাক আছিল ৰত্তন বাই আৰু খুৰীয়েক আছিল নলিনী জয়ৱন্ত। তেওঁলোকো অভিনেত্ৰী আছিল। শোভনাই তনুজাৰ বাবে প্ৰথম ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। তনুজাই ১৯৭৩ চনত ছবি-নিৰ্মাতা শমু মুখাৰ্জীৰ লগত বৈবাহিক জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। তেওঁলোকৰ দুটি কন্যা সন্তান কাজল আৰু তনিষা মুখাৰ্জীও অভিনেত্ৰী। ২০০৮ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত স্বামী শমু মুখাৰ্জীৰ হৃদৰোগৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্য হয়।

কৰ্মজীৱন

জ্যেষ্ঠ ভগ্নী নূতনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি 'হামাৰী বেটী' (১৯৫০)ত 'বেবি তনুজা' শীৰ্ষক চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰি তনুজাই ছবি-জগতত পদাৰ্পণ কৰে। ১৯৬০ চনত 'চাবিলি' নামৰ ছবিখন আছিল কিশোৰী তনুজাৰ প্ৰথমখন ছবি। এইখন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল তনুজাৰ মাতৃয়ে আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল নূতনে। তাৰ পিছৰটো বছৰতে তনুজাই জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য ছবিখনত অভিনয় কৰে। সেইখন ছবি আছিল 'হামাৰী য়াদ আয়েগী'। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল কিদাৰ শৰ্মা। এইগৰাকী পৰিচালকেই ইয়াৰ পূৰ্বে ৰাজ কাপুৰ, মধুবালা আৰু গীতা বালীৰ প্ৰতিভাক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত তনুজাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। সেইখন ছবিৰ নাম আছিল 'পেইছা য়া প্যাৰ'। সত্তৰৰ দশকৰ মধ্যভাগতে তনুজাই বঙালী ভাষাৰ ছবিতো অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তাৰে দুখনমান ছবি হৈছে 'দেয়া নেয়া' (১৯৬৩), 'ৰাজকুমাৰী' (১৯৭০)। 'দেয়া নেয়া'ত তনুজাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল উত্তম কুমাৰে। ১৯৭১ চনৰ ছুপাৰহিট ছবি 'হাথী মেৰে ছাথী'ত অভিনয় কৰি উঠি তনুজাই 'দূৰ কা ৰাহী', 'মেৰে জীৱন সাথী' (১৯৭২)ৰ দৰে ছবিত অভিনয় কৰে। ২০০৩ চনত তনুজাই 'খাকী' নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৬৪: 'বেনাজিৰ'ৰ বাবে বেংগল ছবি সংগঠনৰ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা
১৯৬৮ - 'জিৱেল থিফ'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন
১৯৭০ - 'পেয়ছা য়া প্যাৰ'ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা
২০১৩ - মাৰাঠী ভাষাৰ ছবি 'পিটুৰ ৰুন'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা, বিংশতম লাইফ অকে স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডত
২০১৪ - অপছৰা ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন প্ৰডিউছাৰত গিল্ড এৱাৰ্ডত জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা
২০১৪ - ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ভিয়েটনামৰ নাৰী

ভিয়েটনামৰ ইতিহাস ত ভিয়েটনামৰ নাৰী'ৰ ভূমিকাৰ বহু পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল। ভিয়েটনামৰ নাৰীয়ে সমাজত যোদ্ধা, নাৰ্ছ, মাতৃ, পত্নীকে ধৰি বিভিন্ন ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে। ভিয়েটনামত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত বহু অগ্ৰগতি হৈছে, যেনে চৰকাৰী খণ্ডত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব বৃদ্ধিৰ লগতে ১৯৩০ চনত ভিয়েটনাম মহিলা সংঘৰ সৃষ্টি হৈছে ।
২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভিয়েটনামত জাতীয়তাবাদী আৱেগ উত্থাপন হয় যিয়ে অৱশেষত ১৯৫৪ চনত ফৰাচী শাসনৰ অন্ত পেলায় আৰু ভিয়েটনামক সোতৰতম সমান্তৰালৰ কাষেৰে দুটা ভাগত বিভক্ত কৰে।

২০ শতিকাজুৰি যুদ্ধক্ষেত্ৰ আৰু ঘৰৰ বাহিৰত নাৰীৰ ভূমিকা বৃদ্ধি পালে, বিশেষকৈ ইণ্ডোচাইনা যুদ্ধৰ সময়ত। ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ সময়ত আৰু তাৰ পিছত শাসকীয় ভিয়েটনামৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি এ মহিলাৰ অধিকাৰ, সমতা আৰু চৰকাৰত প্ৰতিনিধিত্ব বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল ১৯৬০ চনৰ সময়ছোৱাত চাকৰিৰ কোটা সৃষ্টি কৰা, যাৰ বাবে বিভিন্ন খণ্ডত মহিলাসকলে এটা নিৰ্দিষ্ট শতাংশ চাকৰি দখল কৰিব লাগিব।

সমসাময়িক ভিয়েটনামত মহিলাৰ অধিকাৰৰ বৃদ্ধি অব্যাহত আছে, আৰু মহিলাসকলে ক্ৰমান্বয়ে নেতৃত্বৰ পদবীত অধিষ্ঠিত হৈ আহিছে। ভিয়েটনাম বিশ্বৰ ভিতৰতে মহিলা শ্ৰমিক-শক্তিৰ অংশগ্ৰহণৰ হাৰ সৰ্বাধিক দেশসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু এছিয়াৰ দেশসমূহৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ ব্যৱস্থাপনাত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক মহিলাৰ স্থান লাভ কৰে।
ট্ৰান দাই কোৱাং ৰ মৃত্যুৰ পিছত,২১ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৮ – ২৩ অক্টোবৰ ২০১৮ লৈকে ডাং থী ঙোক থিনহ ভিয়েটনামৰ প্ৰথমগৰাকী ভাৰপ্ৰাপ্ত মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও ২০১৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত ভিয়েটনামৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় নুইং থংগান, প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ টং থ ফোনৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এগৰাকী মহিলাই এই পদত অধিষ্ঠিত হয়। ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত নুয়েন থি ফুওং থাও হৈছে ভিয়েটনামৰ প্ৰথমগৰাকী স্বনিৰ্মিত মহিলা বিলিয়নাৰ। কিন্তু আজিও ভিয়েটনামত লিংগ ভূমিকা আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱৰ প্ৰভাৱ আছে, যিটো ঘৰৰ ভিতৰতৰ লগতে আৰ্থ-সামাজিক ক্ষেত্ৰতো বাহিৰত স্থায়ী হৈ আছে।

ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ আগৰ ইতিহাস

আদিম ইতিহাস আৰু চীনা শাসন

উইলিয়াম এছ টাৰ্লিৰ মতে, "পৰম্পৰাগত ভিয়েটনামী সংস্কৃতিত নাৰীৰ ভূমিকা আংশিকভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল, মাতৃতন্ত্ৰৰ লেখ-জোখ বহন কৰা থলুৱা ৰীতি-নীতিৰ দ্বাৰা", যিয়ে "বিভিন্ন সামাজিক শ্ৰেণী"ক ying ডিগ্ৰীলৈকে প্ৰভাৱিত কৰিছিল"। চিৰিকোষ্টাৰ মতে,ঔ ক' (Âu Cơ) ৰ কিংবদন্তিটোক "উত্তৰ ভিয়েটনামত এটা মূল 'মাত্ৰিয়াতন্ত্ৰ'ৰ উপস্থিতিৰ প্ৰমাণ বুলি কোৱা হয় আৰু ই দ্বৈত আত্মীয়তা ব্যৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, যিটো তাত বিকশিত হৈছিল আৰু যিয়ে পৰিয়ালৰ গঠনৰ মাতৃবংশীয় আৰু পিতৃবংশীয় আৰ্হিক একত্ৰিত কৰিছিল আৰু দুয়োটা শাৰীকে সমান গুৰুত্ব দিছিল।"

১১১ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত চীনাসকলে নাম ভিয়েট নামৰ ভূখণ্ডটো দাবী কৰি হান সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে একত্ৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত কনফুচিয়াছবাদ আছিল চৰকাৰী মতাদৰ্শ, চীনা ভাষা আছিল অসাধাৰণ অসাধাৰণ, আৰু চীনা দখলে সাহিত্য আৰু শিল্প সৃষ্টিৰ ওপৰত বিপুল প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

ইউৰোপীয় শাসন

ফ্ৰান্সে ভিয়েটনামত বাণিজ্যিক স্বাধীনতা বিচাৰিছিল। তেওঁলোকেও দেশলৈ আৰু অধিক মিছনেৰী আনিব বিচাৰিছিল। নুয়েন বংশই ভিয়েটনামত ফৰাচী জড়িত হোৱাটো অপছন্দ কৰিছিল, আৰু কেইবাজনো মিছনেৰী আৰু ভিয়েটনামী গোপনে থকা লোকক মৃত্যুদণ্ড দিছিল। ইয়াৰ ফলত ফৰাচী সম্ৰাট তৃতীয় নেপোলিয়নে ভিয়েটনাম আক্ৰমণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল আৰু আদালতক "ফ্ৰান্সৰ ৰক্ষিত" উপাধি গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। ফৰাচীসকলে প্ৰতিৰোধৰ সন্মুখীন হোৱাৰ পিছতো সফল হয় আৰু ১৮৮০ চনৰ ভিতৰত ভিয়েটনাম আনুষ্ঠানিকভাৱে ফৰাচী ৰক্ষিত অঞ্চল হৈ পৰে।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
সাহিত্য ডট অৰ্গ

সাহিত্য ডট অৰ্গ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত এখন মাহেকীয়া ই-আলোচনী। ২০১১ চনৰ জুলাই মাহত এই আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যাটি প্ৰকাশ হয়। প্ৰতি অসমীয়া মাহৰ ১ তাৰিখে আলোচনীখন প্ৰকাশ পায়। ফেচবুকৰ ‘অসমীয়াত কথা-বতৰা’ নামৰ গোটটোত প্ৰকাশিত লেখাসমূহ শৃংখলাবদ্ধভাৱে সজোৱাৰ তথা উদীয়মান লেখক-লেখিকাসকলক সাহিত্য চৰ্চাৰ এখন মঞ্চ দিয়াৰ উদ্দ্যশে এই ৱেবছাইটটো মুকলি কৰা হয়।

কৰ্তৃত্ব আৰু পৰিচালনা

অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ চৰ্চাৰ লগতে অসমীয়া ভাষাক বিশ্বমুখী কৰাৰ এক প্ৰচেষ্টা হিচাপে ফেচবুকৰ ‘অসমীয়াত কথা-বতৰা’ গোটত প্ৰকাশিত লেখাসমূহৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত লেখাৰ উপৰি ইণ্টাৰনেটৰ বাহিৰৰ পৰাও অসমীয়া ভাষাৰ লেখা ইয়াত প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। প্ৰাৰম্ভিকভাৱে এক স্বতন্ত্ৰ অনুষ্ঠান/ৱেবছাইট হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা 'সাহিত্য ডট্ অৰ্গ'ক পাছলৈ 'ভাষা সাহিত্য সন্মিলনী,অসম' নামৰ সংস্থাটোৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু ইয়াক সংস্থাটোৰ মাহেকীয়া মুখপত্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। প্ৰতিমাহে ‘অসমীয়াত কথা-বতৰা’ গোটৰ সক্ৰিয় সদস্যসকলৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত এজনে সম্পাদক হিচাপে গোটটোত প্ৰকাশিত লিখনিসমূহৰ মাজৰ পৰা যোগ্যসমূহ নিৰ্বাচন কৰি আলোচনীখনত প্ৰকাশৰ দিহা কৰে। বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত থকা কেইবাজনো অসমীয়াই আলোচনীখনৰ বিভিন্ন দিশসমূহৰ তত্ত্বাৱধান লয়।

উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য

নতুন লেখকক উৎসাহিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে আলোচনীখনত প্ৰকাশিত কিছুমান বিশেষ লিখনি অসমৰ কেইবাখনো কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা আছে।

‘সাহিত্য ডট অৰ্গ’ৰ বিভিন্ন শিতানসমূহ

সাহিত্য ডট অৰ্গৰ বিভিন্ন শিতানসমূহ হৈছে চুটিগল্প, দৈনন্দিন, ভিন্নস্বাদ, কবিতা, প্ৰবন্ধ, ৰহঘৰা, দেশে-বিদেশে, অনুবাদ সাহিত্য, শিল্প-ভাস্কৰ্য্য, ধাৰাবাহিক, স্বাস্থ্য আৰু মন, সৰিয়হ ফুল, গ্ৰন্থ-আলোচনা, বোলছবি আদি।২০১৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা সাহিত্যত অসমৰ বিশিষ্ট কবি তথা অসমীয়া সাহিত্যৰ মহীৰুহ নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্যৰ আত্মজীৱনী ‘মৌ-সনা সোঁৱৰণি’ প্ৰকাশ হৈ আছে। উল্লেখযোগ্য যে এয়া অসমীয়া ভাষাত ইণ্টাৰনেটত প্ৰকাশিত প্ৰথম অসমীয়া আত্মজীৱনী।

‘সাহিত্য ডট অৰ্গ’ৰ অন্যান্য আঁচনি

অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ সৃষ্টিৰাজিক ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰণ ইয়াৰ অন্যতম আঁচনি। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিৰচিত কীৰ্তন-ঘোষা আৰু মাধৱদেৱ বিৰচিত নামঘোষাৰ ইউনিক'ড ৰূপান্তৰণেৰে ইয়াৰ সাহিত্য সংগ্ৰহালয়টি ইতিমধ্যে সমৃদ্ধ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:অনলাইন আলোচনী
দ্য পেৰিছ ৰিভিউ

দ্য পেৰিছ ৰিভিউ (ইংৰাজী:The Paris Review) হ’ল ইংৰাজী ভাষাৰ এখন তিনিমহীয়া সাহিত্য আলোচনী৷ আলোচনীখন ১৯৫৩ চনত পেৰিছত হেৰল্ড এল. হিউমছ, পিটাৰ মেথিয়েছেন আৰু জৰ্জ প্লিম্পটনে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷ প্ৰথম পাঁচোটা বছৰত দ্য পেৰিছ ৰিভিউ-এ জেক কেৰোৱাক, ফিলিপ লাৰকিন, ভি. এছ. নাইপল, ফিলিপ ৰথ, টেৰী ছাউডাৰ্ন, ইটালো কেলভিনো, ছেমুৱেল বেকেট, নডাইন গৰ্ডিমাৰ, জ্যঁ জেনেট আৰু ৰবাৰ্ট ব্লাইৰ নতুন সৃষ্টি প্ৰকাশ কৰিছিল৷

ৰিভিউ-ৰ ‘কৰ্মব্যস্ত লেখক’ (ৰাইটাৰ্ছ এট ৱৰ্ক) শীৰ্ষক কথোপকথনলানিত এজৰা পাউণ্ড, আৰ্নেষ্ট হেমিংৱে, টি. এছ. এলিয়ট, হৰ্হে লুই বৰ্হেছ, ৰাল্ফ এলিছন, ৱিলিয়াম ফকনাৰ, ৰবাৰ্ট ফ্ৰষ্ট, পাবলো নেৰুডা, ৱিলিয়াম কাৰ্লোছ ৱিলিয়ামছ, ভ্লাডিমিৰ নবোকভৰ দৰে প্ৰখ্যাত লেখকৰ সৈতে হোৱা কথোপকথন অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে৷

১৯৭৩ চনত দ্য পেৰিছ ৰিভিউৰ মুখ্য কাৰ্যালয় পেৰিছৰ পৰা নিউ য়ৰ্ক চিটিলৈ স্থানান্তৰিত হয়৷ জৰ্জ প্লিম্পটন প্ৰতিষ্ঠাকালৰপৰা ২੦੦৩ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়লৈকে আলোচনীখন সম্পাদনা কৰিছিল৷ আলোচনীখনৰ বৰ্তমানৰ সম্পাদক হ’ল এমিলি ষ্ট’কছ৷

ইতিহাস

দ্য পেৰিছ ৰিভিউৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদকসকল হ’ল হেৰল্ড এল. হিউমছ, পিটাৰ মেথিয়েছেন, জৰ্জ প্লিম্পটন, ৱিলিয়াম পেনে ডু বইছ, থমাছ গুইনবাৰ্গ আৰু জন পি. চি. ট্ৰেইন৷ প্ৰথম প্ৰকাশক আছিল ৰাজকুমাৰ ছদ্ৰুদ্দিন আগা খান৷

প্ৰথমগৰাকী কলা সম্পাদক ডু বইছে পেৰিছ ৰিভিউৰ প্ৰতীক ঈগলটো অংকন কৰিছিল৷ প্ৰতীকটোত ফ্ৰান্স আৰু আমেৰিকা দুয়োখন দেশৰে বৈশিষ্ট্য ধৰা ৰখা হৈছিল৷ এটা আমেৰিকান ঈগলে ভৰিৰে কলম এটা ধৰি আছে৷ ঈগলটোৰ মূৰত ফ্ৰিজিয়ান টুপী৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
ইন্দিৰা গান্ধী

ইন্দিৰা গান্ধী (; ১৯১৭–১৯৮৪) ভাৰত প্ৰথম মহিলা প্ৰধানমন্ত্ৰী, জৱাহৰলাল নেহৰুৰ কন্যা আছিল। তেওঁ লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী মন্ত্ৰী সভাৰ তথ্য আৰু অনাতাঁৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল। মহাত্মা গান্ধীৰ আঁচনি ক্ৰমে চৰ্খা সংঘ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল আৰু চৈধ্য বছৰ বয়সত বানৰ সেনা সংগঠন কৰে। কংগ্ৰেছত ভৰ্তি হৈ ২১ বছৰ বয়সৰ পৰাই ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰিছিল আৰু ১৩ মাহ কাল কাৰাবাস খাটিছিল। ১৯১৬ চনত জব্বলপুৰত হিন্দু-মুছলিম বিৰোধ, পূব আফ্ৰিকাত থকা ভাৰতীয় সংখ্যালঘু নিৰাপত্তাৰ শংকা আৰু ইন্দো-আমেৰিকানৰ সম্পৰ্কৰ সমন্বয় গঢ়িছিল। তেওঁৰ ব্যক্তিত্ব আৰ কৃতিত্বৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৭১ চনত ভাৰত ৰত্ন উপাধিৰে তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে সন্মানিত কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

ভাই-ভনীসকল, ৰাষ্ট্ৰপতি মহোদয়ে জৰুৰী অৱস্থাৰ ঘোষণা কৰিছে। ইয়াৰ বাবে আতংকিত হোৱাৰ কোনো কাৰণ নাই।
ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থা ঘোষণা সংক্ৰান্তত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ অনাতাঁৰ ভাষণৰ কিয়দংশ, তাৰিখ ১২ জুন ১৯৭৫
আনকি মই ৰাষ্ট্ৰৰ সেৱাত মৃত্যুবৰণ কৰিলেও মই ইয়াৰ বাবে গৌৰৱান্বিত হ'ম। মোৰ তেজৰ প্ৰতিটো টোপালে এই ৰাষ্ট্ৰৰ বিকাশত অৰিহণা যোগাব আৰু ইয়াক শক্তিশালী আৰু গতিশীল কৰি তুলিব।
স্বাধীনতাৰ সময়ত মাথো এটা দলেই আছিল- কংগ্ৰেছ দল, যেতিয়া সময় আছিল বলিদানৰ আৰু কষ্ট সহ্য কৰাৰ। কিছুমান মানুহ আজি পথাৰত আছে, যাৰ পাৰ্টীয়ে স্বাধীনতাৰ বিৰোধ কৰিছিল। কিন্তু যেতিয়া আমি স্বাধীন হলো; পাৰ্লিয়ামেণ্ট, বিধানসভা ইত্যাদি গঠন হ’ল, কিবা লোৱাৰ সুবিধা আহিল, তেতিয়া বহুতো মানুহ পথাৰত নামিল।
কৰ্ণাটকত প্ৰদান কৰা নিৰ্বাচনী ভাষণ, ১৯৮২ চন
নেতাৰ ভুলৰ বাবে দেশ ধ্বংস হয়৷
আজিৰ পৃথিৱীত জাতিসমূহে নিজৰ জাতীয় স্বাৰ্থক সংজ্ঞায়িত কৰা ইমানেই প্ৰয়োজন হৈছে যে, ইয়াৰ দ্বাৰা বিশ্বত অধিক সমন্বয়, অধিক সমতা আৰু ন্যায় আৰু অধিক স্থিতিশীলতা সৃষ্টি হয়।
১৯৮০ জেনকিন্স ৰয়
শেষত এটা জাতিৰ শক্তি নিজাববীয়াকৈ কি কৰিব পাৰে তাতেই নিহিত হৈ থাকে, আনৰ পৰা কি ধাৰলৈ ল’ব পাৰে তাত নহয়।
"Preface, 4th Five Year Plan", ভাৰতৰ পৰিকল্পনা আয়োগ(১৮ জুলাই,১৯৭০)
ভাৰতে যিকোনো মূল্যতে যুদ্ধ এৰাই চলিব বিচাৰে, কিন্তু ই একপক্ষীয় বিষয় নহয়, মুঠি চেপি ধৰি হাত মিলাব নোৱাৰি।
নতুন দিল্লীৰ প্ৰেছ কনফাৰেন্স(১৯ অক্টোবৰ, ১৯৭১), “সীমান্তত ভাৰত পাকিস্তানৰ সৈন্যৰ মুখা-মুখী’’ শিৰোনামা, লেখক Sydney H. Schanberg, নিউ ইয়ৰ্ক টাইমচ (২০অক্টোবৰ, ১৯৭১ ), পৃ:৬
দীৰ্ঘজীৱনৰ প্ৰতি মোৰ আগ্ৰহ নাই। এইবোৰলৈ মোৰ ভয় নাই। মোৰ জীৱন এই জাতিৰ সেৱাত গ'লে মোৰ আপত্তি নাই। আজি মই মৰিলে মোৰ তেজৰ প্ৰতিটো টোপালেই জাতিটোক সজীৱ কৰি তুলিব।
আজি মই ইয়াত আছোঁ, কাইলৈ নাথাকিবও পাৰোঁ। কিন্তু জাতীয় স্বাৰ্থ চোৱা-চিতাৰ দায়িত্ব ভাৰতৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ কান্ধত। এই কথা মই আগতেও প্ৰায়ে উল্লেখ কৰিছোঁ। মোক গুলীয়াবলৈ কিমান চেষ্টা কৰা হৈছে কোনেও নাজানে, মোক মাৰিবলৈ লাঠি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। খোদ ভুৱনেশ্বৰত ইটাৰ টুকুৰা এটাই মোক খুন্দা মাৰিলে। মোক সকলো প্ৰকাৰে আক্ৰমণ কৰিছে। মই জীয়াই থাকিম নে মৰিম, মোৰ ওচৰত তাৰ কোনো গুৰুত্ব নাই। মই দীৰ্ঘজীৱন কটালোঁ আৰু মই গৌৰৱান্বিত যে মই মোৰ গোটেই জীৱনটো মোৰ জনসাধাৰণৰ সেৱাত কটালোঁ। মই কেৱল এই কথাত গৌৰৱ কৰোঁ আৰু আন একো নহয়। শেষ নিশ্বাসলৈকে সেৱা কৰি যাম আৰু মৰিলে ক’ব পাৰিম যে মোৰ তেজৰ প্ৰতিটো টোপালে ভাৰতক সজীৱ কৰি তুলিব আৰু ইয়াক শক্তিশালী কৰিব।

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
এ পি জে আব্দুল কালাম

এ পি জে আব্দুল কালাম হৈছে এজন ভাৰতীয় বিজ্ঞানী, ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি।

উদ্ধৃতিসমূহ

আনৰ লগত নহয়, সদায় নিজৰ লগত যুঁজক। আপুনি সফলতা লাভ কৰিব নোৱাৰিব পাৰে, কিন্তু জীৱনৰ প্ৰতিটো আঘাতেই একোটা শিক্ষা দিয়ে আৰু সেই শিক্ষাই আপোনাক সফলতা দিব।
মই নতুন প্ৰজন্মৰ লগত থাকি বেছি ভাল পাওঁ, বি‍শেষকৈ স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগত। এতিয়াৰ পৰা মই তেওঁলোকৰ লগত মোৰ অভিজ্ঞতা বিনিময় কৰিম, তেওঁলোকৰ কল্পনা শক্তিক জাগ্ৰত কৰিবৰ চেষ্টা কৰিম, আৰু তেওঁলোকক এখন উন্নত ভাৰতবৰ্ষৰ বাবে কাম কৰিবলৈ সাজু কৰি তুলিম, যাৰ বাবে পথচিত্ৰ ইতিমধ্যে তৈয়াৰ কৰা হৈছে।
মোৰ বাবে যিকোনো সময়েই শুভ৷
নিজৰ মনক নিয়ন্ত্ৰিত কৰিব পাৰিলে আপুনি সমগ্ৰ পৃথিৱী শাসন কৰিব পাৰিব৷ ক’বলৈ গ’লে সূৰ্যই যেতিয়া নিজক নিয়ন্ত্ৰিত কৰে তেতিয়াহে ই উজ্জ্বল পোহৰৰ শক্তিশালী উৎস হৈছিল৷ শস্যলৈ ৰূপান্তৰ বা বিৱৰ্তন হোৱাৰ অনুশাসন লাভ কৰাৰ পিছতহে উদ্ভিদে আহাৰ যোগোৱা আৰম্ভ কৰিছিল৷ আমাৰ দেৱদূত আছে, জন্তু জানোৱাৰ আছে, আৰু আছে এক নিযুত দুৰ্বিনীত, সংগ্ৰামী মানৱ সন্তান৷ এই মানুহখিনিয়ে যেতিয়া দৰিদ্ৰতাৰ ওচৰত হাৰ নামানি নিজৰ অস্তিত্বক সন্মান কৰিবলৈ ধৰিব, তেতিয়া আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষই সকলোকে অতিক্ৰমি যাব৷
তোমাৰ যিকণ প্ৰতিভা আছে তাকেই কামত লগাবা৷ আটাইতকৈ ভাল গান গাব পৰা চৰাইকেইজনীৰ বাহিৰে আনবোৰ চৰায়ে যদি গান নাগায়, তেন্তে অৰণ্যখন সদায় নীৰৱ হৈ থাকিব৷
প্ৰকৃত শিক্ষাই মানুহৰ মৰ্য্যদা বঢ়ায়, তদুপৰি ই আত্ম সন্মানো বৃদ্ধি কৰে।
“সপোন সেইটো নহয় যিটো তুমি শুই থাকোঁতে দেখা; সপোন সেইটো যিয়ে তোমাক শুব নিদিয়ে।”
“যদি তুমি সূৰ্য্যৰ দৰে উজ্বল হব বিচৰা, প্ৰথমে সূৰ্য্যৰ দৰে জ্বলিব লাগিব।”
“সফলতাৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰম, অধ্যৱসায় আৰু বিশ্বাস অতি প্ৰয়োজন।”
“জীৱনত সমস্যাবোৰ প্ৰয়োজনীয়, কাৰণ সেইবোৰে সফলতাৰ স্বাদ বুজিবলৈ সহায় কৰে।”

মন্তব্য

ভাৰতৰ মহাকাশ, পাৰমাণৱিক, আৰু ক্ষেপণাস্ত্ৰ অভিযানত কালামে অপৰিসীম অৰিহণা যোগাইছিল আৰু দেশে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতিৰ আসনত অধিষ্ঠিত কৰি আৰু অজস্ৰ মৰম- চেনেহেৰে তেওঁক ইয়াৰ প্ৰতিদান দিছিল। ৰাষ্ট্ৰপতি কালামৰ সৰলতা আৰু নম্ৰতাই মোক আটাইতকৈ বেছি মুগ্ধ কৰিছিল। মই লগ পোৱা মানুহৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল আটাইতকৈ সহজ-সৰল। চৰকাৰী ভোজতো প্ৰায়ে তেওঁ নিজৰ অতিথিসকলক প্লেট আৰু খাদ্য আগবঢ়াইছিল।(এছ এম খান, কালামৰ জীৱনী লিখোঁতা)
যি নিজকে চিনি পায় তেওঁ ভগৱানকো চিনি পায়

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্ম বিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ধাতু

ধাতু হৈছে খুব দ্ৰুত গতিত আয়ন সৃষ্টি কৰিব পৰা কিছুমান মৌলিক পদাৰ্থ। ধাতুৰ ৰাসায়নিক বন্ধনক ধাতব বন্ধন বোলে।

সংকৰ ধাতু

সংকৰ ধাতু হ’ল দুই বা ততোধিক উপাদানৰ মিশ্ৰণ, যাৰ মূল উপাদান হ’ল ধাতু। বেছিভাগ বিশুদ্ধ ধাতু কোমল, ভংগুৰ বা ব্যৱহাৰিক কাৰ্যৰ বাবে ৰাসায়নিকভাৱে প্ৰতিক্ৰিয়াশীল। সংকৰ ধাতু গঠনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হ’ল ধাতুটিক কম ভঙ্গুৰ আৰু কঠিন আৰু ক্ষয় প্ৰতিৰোধক, বা আৰু ৰঙীণ বা উজ্জ্বল কৰি তোলা। বৰ্তমান ব্যৱহৃত সকলো সংকৰ ধাতুৰ ভিতৰত লোৰ সংকৰৰ (তীখা, নিস্কলংক তীখা, সংকৰ তীখা) পৰিমাণ আৰু বাণিজ্যিক মান উভয় দিশৰ পৰা বেছি।

শ্ৰেণী

মৌলিক ধাতু

ৰসায়ন বিজ্ঞানত মৌলিক ধাতু বুলিলে সেইবোৰ ধাতুক বুজায় যিবোৰ সহজে জাৰিত বা ভাঙিব পৰা যায় আৰু হাইড্ৰোক্ল'ৰিক এচিডৰ সৈতে বিক্ৰিয়া ঘটি ধাতৱ ক্ল'ৰাইড আৰু হাইড্ৰ'জেন গঠন কৰিব পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে - লো, নিকেল, তাম আৰু দস্তা আদি।

মূল্যবান ধাতু

মূল্যবান ধাতু হ’ল বিৰল ধাতৱ ৰাসায়নিক উপাদান, যাৰ উচ্চ আৰ্থিক মূল্য আছে।

গধুৰ ধাতু

গধুৰ ধাতু হ’ল তুলনামূলকভাৱে গাঢ় ধাতু।ধাতুৰ ইয়াতকৈও অধিক সুনিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞাৰ প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছিল, কিন্তু কোনোটোৱেই সৰ্বজনীনভাৱে গৃহীত হোৱা নাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

বহিঃসংযোগ

শ্ৰেণী:ধাতু
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান