ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
শ্বিমন ছাকাগুচি

শ্বিমন ছাকাগুচি (; জন্ম: ১৯ জানুৱাৰী, ১৯৫১) এজন ৰোগপ্ৰতিৰোধ বিজ্ঞানী আৰু ওছাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশিষ্ট অধ্যাপক। নিয়ন্ত্ৰক টি কোষৰ আৱিষ্কাৰ আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাত ইয়াৰ ভূমিকা বৰ্ণনা কৰাৰ বাবে তেওঁ অধিক পৰিচিত। এই আৱিষ্কাৰ কৰ্কট আৰু স্ব-প্ৰতিৰোধী ৰোগৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ২০২৫ চনত ছাকাগুচিক আন দুজন বিজ্ঞানী যথাক্ৰমে ফ্ৰেড ৰামছ্‌ডেল আৰু মেৰী ই ব্ৰুংকোৰ সৈতে পৰিধীয় প্ৰতিৰোধ সহিষ্ণুতাৰ ক্ষেত্ৰত কৰা আৱিষ্কাৰৰ বাবে শৰীৰবিজ্ঞান বা চিকিৎসা-বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

জীৱনী

জাপানৰ শ্বিগা প্ৰিফেকচাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছাকাগুচিয়ে কিয়'ট' বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।১৯৭৬ চনত তেওঁ এম.ডি. আৰু পি.এইচ.ডি. ১৯৮২ চনত তেওঁ জনছ হপকিন্স বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত লুচিল পি মাৰ্কি স্কোলাৰ হিচাপে পোষ্ট ডক্টৰেট অধ্যয়ন কৰে। তেওঁ স্ক্ৰিপছ ৰিচাৰ্চ ইনষ্টিটিউটৰ ইমিউন’লজী বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৯১ চনত জাপানলৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ টকিঅ’ মেট্ৰ’পলিটান ইনষ্টিটিউট অৱ জেৰ’ণ্ট’লজী, টকিঅ’ৰ ইমিউন’পেথ’লজী বিভাগৰ মুৰব্বী হয়। ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০১১ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ইনষ্টিটিউট ফৰ ফ্ৰন্টিয়াৰ মেডিকেল চাইন্সেছ কিয়’ট’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আৰু পিছলৈ সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১১ চনত তেওঁৰ লেবটো ওছাকা বিশ্ববিদ্যালয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ২০২৫ চনৰ ৬ অক্টোবৰত তেওঁ মেৰী ই ব্ৰুংক' আৰু ফ্ৰেড ৰেমছডেলৰ সৈতে "পেৰিফেৰেল ইমিউন টোলাৰেন্স সম্পৰ্কীয় আৱিষ্কাৰৰ বাবে" শৰীৰবিজ্ঞান বা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

২০০৪: উইলিয়াম বি কলি বঁটা
২০০৮: কেইঅ' চিকিৎসা বিজ্ঞান বঁটা
২০০৯: মেডেল অৱ অনাৰ (জাপান), পাৰ্পল ৰিবন
২০১১: আছাহি বঁটা
২০১২: নেচনেল একাডেমী অৱ চাইন্সেছৰ বিদেশী সহযোগী
২০১৫: চুনিচি সংস্কৃতি বঁটা
২০১৫: গেইৰ্ডনাৰ ফাউণ্ডেশ্যন আন্তৰ্জাতিক বঁটা।
২০১৬, ২০১৮, ২০২১: এছিয়ান বিজ্ঞানী ১০০, এছিয়ান বিজ্ঞানী
২০১৭: ক্ৰেফৰ্ড বঁটা
২০১৭: সাংস্কৃতিক যোগ্যতাৰ ব্যক্তি
২০১৭: মোমোফুকু এণ্ডো বঁটা
২০১৯: অৰ্ডাৰ অৱ কালচাৰ
২০২০: পল এহৰলিচ আৰু লুডৱিগ ডাৰ্মষ্টেডটাৰ বঁটা
২০২০: ৰবাৰ্ট কোচ বঁটা
২০২৫: শৰীৰবিজ্ঞান বা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ওছাকা বিশ্ববিদ্যালয় ইমিউন’লজি ফ্ৰণ্টিয়াৰ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ন’বেল বঁটা বিজয়ী
ধুবুৰী বিধান সভা সমষ্টি

ধুবুৰী বিধানসভা সমষ্টিটো অসম বিধানসভাৰ ১২৬টা সমষ্টিৰ ভিতৰত অন্যতম। এই সমষ্টিটো ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।

ধুবুৰী বিধানসভা সমষ্টি

তলত ধুবুৰী বিধান সভা সমষ্টিৰ সবিশেষ তথ্য দিয়া হ'ল:
দেশ: ভাৰত
ৰাজ্য: অসম
জিলা: ধুবুৰী জিলা
লোকসভা সমষ্টি: ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টি
অন্তৰ্ভুক্ত এলেকা: ধুবুৰী পৌৰসভা বৰ্ড, বীৰসিং জাৰুৱা উন্নয়ণ খণ্ড, গৌৰীপুৰ উন্নয়ণ খণ্ড, ৰূপশী উন্নয়ণ খণ্ড।

বিধানসভাৰ সদস্যসকল

তলত অসম বিধানসভাত ধুবুৰী বিধানসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বিগত সদস্যৰ তালিকা দিয়া হ'ল।
বছৰ
সদস্য
দল
১৯৫১
তমিজুদ্দিন প্ৰধানি

১৯৫৭
১৯৬২
মঃ উমৰুদ্দিন
১৯৬৭
এচ. এ. আলী
১৯৭২
মঃ উমৰুদ্দিন
১৯৭৮
১৯৮৩
১৯৮৫
মছিৰুদ্দিন সেখ
১৯৯১
ধ্ৰুৱ কুমাৰ সেন

১৯৯৬
নাজিবুল উমৰ

২০০১
২০০৬
ৰছুল হক

২০১১
জাহান উদ্দিন

২০১৬
নজৰুল হক
২০২১
২০২৬
বেবী বেগম

নিৰ্বাচন ফলাফল

২০২৬

২০২১

২০১১

লগতে চাওক

ধুবুৰী (লোকসভা সমষ্টি)
ধুবুৰী জিলা
অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা
অসমৰ ৰাজনীতি

তথ্যসমূহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি
বিভূ কুমাৰ দেৱী

বিভু কুমাৰী দেৱী (, জন্ম ২৮ জুন ১৯৪৪) হৈছে ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজপৰিয়ালৰ বৰ্তমানৰ মুৰব্বী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিবিদ আৰু দশম লোকসভাৰ প্ৰাক্তন সদস্য। তেওঁ ত্ৰিপুৰাৰ প্ৰথম মহিলা সংসদ সদস্য।

প্ৰাথমিক জীৱন

ৰাজা লাভ শ্বাহৰ কন্যা বিভু কুমাৰীৰ ১৯৪৪ চনৰ ২৮ জুনত মুছুৰীত জন্ম হৈছিল(তেতিয়াৰ সংযুক্ত প্ৰদেশত)। তেওঁ বীৰ বিক্ৰম কিশোৰ দেববৰ্মাৰ বোৱাৰী৷ বিভূ কুমাৰ দেৱীয়ে লক্ষ্ণৌৰ ইছাবেলা থ'বাৰ্ন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

দেৱীয়ে ত্ৰিপুৰাৰ শেষৰজন ৰজা কিৰিত বিক্ৰম কিশোৰ দেৱ বৰ্মনক বিয়া কৰায়৷ তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়। বৰ্তমান তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুৎ মাণিক্য দেৱ বৰমা টিপ্ৰা মোঠা পাৰ্টিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু অধ্যক্ষ। কন্যা কৃতি দেৱী দেৱবৰ্মন ত্ৰিপুৰা পূব লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সংসদ লোকসভাৰ সদস্য।

২০১৫ চনত ত্ৰিপুৰাৰ স্থানীয় আদালতে ৰাজ্য চৰকাৰক নীৰমহল ৰাজপ্ৰসাদ আৰু ৰুদ্ৰসাগৰ হ্ৰদ দেৱীক গতাই দিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
ইটা বাণ্ডা

ইটা এলিজাবেথ বাণ্ডা ২০০৯ চনৰপৰা ২০১১ চনলৈকে মালাউইৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ৰাজনীতিবিদ। ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ স্বাস্থ্য পেছাদাৰী আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰশাসক হিচাপে কাম কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

বাণ্ডাই মালাউইৰ নাৰ্চিং কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত কিছুদিন সেই বৃত্তিত কাম কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ অধিক অধ্যয়ন কৰে, প্ৰথমে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত আৰু তাৰ পিছত আমেৰিকাত, য'ত তেওঁ বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা কমিউনিটি হেল্থ নাৰ্চিঙত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ মেৰিলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত নাৰ্চিং প্ৰশাসন, শিক্ষা আৰু নীতিৰ ক্ষেত্ৰত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। মালাউইলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে বাণ্ডা মালাউই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংশ লিলংৱেৰ কামুজু কলেজ অৱ নাৰ্চিংৰ অধ্যাপকৰ সদস্য হয়। তেওঁৰ গৱেষণাই মালাউই আৰু বহল দক্ষিণ আফ্ৰিকা অঞ্চলৰ স্বাস্থ্য নীতি পৰিকল্পনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল আৰু তেওঁ আফ্ৰিকান জাৰ্নেল অৱ মিডৱাইফাৰীৰ সম্পাদকীয়মণ্ডলীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। অৱশেষত তেওঁ কলেজখনৰ ডীন নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু পিছলৈ ভাইচ-প্ৰিন্সিপাল আৰু প্ৰিন্সিপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

ৰাজনীতি

২০০৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত বাণ্ডাই মালাউইৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়, তেওঁ ঙাটা বে দক্ষিণ সমষ্টিত ডেম'ক্ৰেটিক প্ৰগ্ৰেছিভ পাৰ্টি (ডিপিপি)ৰ হৈ থিয় দিয়ে। ২০০৯ চনৰ জুন মাহত যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰপতি বিংগু ৱা মুথাৰিকাই তেওঁৰ নতুন মন্ত্ৰীসভা গঠন কৰে, তেতিয়া তেওঁক বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। লিলিয়ান পেটেল আৰু জয়ছ বাণ্ডাৰ পিছত তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তৃতীয়গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত বাণ্ডাই ৰাষ্ট্ৰপতি ৱা মুথাৰিকাক সমালোচনা কৰা কূটনৈতিক টেলিগ্ৰাম ফাদিল হোৱাৰ পিছত মালাউইত থকা যুক্তৰাজ্যৰ উচ্চায়ুক্ত ফাৰ্গাছ ক'ক্ৰেন-ডায়েটক দেশখনৰপৰা বহিষ্কাৰ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ জ্ঞাতসাৰে তেওঁৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যদিও তেওঁ তেওঁক পূৰ্বৰ অনুমোদন দিছিল যেতিয়া তেওঁ এই মন্তব্য কৰিছিল যে তেওঁৰ ৰাষ্ট্ৰপতিক শাস্তিমুক্তভাৱে অপমান কৰাতকৈ বৈদেশিক মন্ত্ৰী পদৰপৰা পদত্যাগ কৰাটোহে ভাল। কিন্তু ২০১১ চনৰ আগষ্ট মাহত ৰাষ্ট্ৰপতি ৱা মুথাৰিকাই নিজৰ সমগ্ৰ মন্ত্ৰীসভাক বৰ্খাস্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পিছৰ মাহত ২০১১ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত যেতিয়া ইয়াক পুনৰ গঠন কৰা হৈছিল, তেতিয়া বাণ্ডাক বাদ দিয়া হৈছিল। ২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰৰপৰা বাণ্ডাই বিদেশত ব্ৰিটেইনত বাস কৰে য'ত তেওঁ এটা শিক্ষামূলক দাতব্য সংস্থাৰ সৈতে জ্যেষ্ঠ ভূমিকা পালন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা কূটনীতিবিদ
জালুকনিবাৰী

জালুকনিবাৰী অঞ্চল যোৰহাট জিলাৰ দক্ষিণে প্ৰায় ১৪ কিঃমিঃ দূৰৈত ঐতিহাসিক ন-আলিৰ কাষত অৱস্থিত। গোহাঁই, বাঢ়ৈবাৰী, কুকুৰাচোৱা, কুন্দাৰ, আৱঁৰীয়া, গজপুৰীয়া, বালিজান, ন-চুঙী আৰু ঠেঙ্গাল গাঁও সমূহক জালুকনিবাৰী অঞ্চল গণ্য কৰা হয়। ১৯৪২ চনত অসম ভিত্তিত আহোম সভা, ১৯৬৬ চনত জালুকনিবাৰী হাইস্কুলৰ খেলপথাৰত ট্ৰাইবেল সংঘৰ অধিৱেশন, ১৯৬৭ চনত জিলা পৰ্যায়ৰ অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী সন্মিলন, ১৯৯০ চনত শংকৰ সংঘৰ জিলাৰ ৩৫২ তম বাৰ্ষিক অধিৱেশন আৰু ২০১১ চনৰ ২, ৩ জানুৱাৰীত যোৰহাট জিলা সাহিত্য সভাৰ চতুৰ্দশ দ্বি-বাৰ্ষিক অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল।

নামৰ উৎপত্তি

প্ৰবাদ আছে যে অঞ্চলটোত প্ৰচুৰ পৰিমাণে জালুক খেতি কৰিছিল। সেয়ে এই অঞ্চলটি জালুকনিবাৰী নামেৰে খ্যাত।

ইতিহাস

জালুকনিবাৰী অঞ্চলটো হাবি বননিৰে ভৰপূৰ আছিল। যাতায়তৰ বাবে বহুত অসুবিধা আছিল। বৰ্তমানৰ জালুকনিবাৰী চিকিৎসালয়ৰ চৌহদত চাংপাতি বাঘ চিকাৰ কৰিছিল। ৰাইজে টিং বজাই, ঢেকী দি বাঘ খেদিছিল। এই অঞ্চলত চৰকাৰী মীন পাম, গ্ৰেজিং মাটিত ভেষজ উদ্যান স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯৮৩ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত জালুকনিবাৰীৰ লখিমী গাঁৱলীয়া বেংক মুকলি কৰা হৈছিল। ১৯৫৮ চনত এই অঞ্চলত এখন ৰাজ্যিক চিকিৎসালয় স্থাপপন কৰা হৈছিল।

ঠেঙাল ভৱন
জালুকনিবাৰীত ৰায়বাহাদুৰ শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ বাসভৱন আছিল। তেখেতৰ বাসভৱনৰ পৰাই অসমৰ প্ৰথমখন দৈনিক বাতৰি কাকতখন প্ৰচাৰিত হৈছিল। বৰ্তমানৰ ঠেঙাল ভৱনে জালুকনিবাৰী অঞ্চলৰ নাম জিলিকাই ৰাখিছে।

শিক্ষা
জালুকনিবাৰীত প্ৰথমখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হয় ১৯০৯ চনত। ১৯৩৮ চনত জালুকনিবাৰী এম ই স্কুল স্থাপন কৰা হৈছিল। ঠেঙ্গাল গাঁৱৰ বামুণ পুখুৰীৰ পাৰত বিদ্যালয়ৰ গৃহ ৰাইজে অস্থায়ী ভাৱে সাজি লৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৪১ চনত জালুকনিবাৰী হাইস্কুল ৰাইজে স্থাপন কৰিছিল। বৰ্তমানৰ আৰক্ষীচকীৰ স্থানতে এই বিদ্যালয়ৰ গৃহ আছিল। ১৯৫৯ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত এখন ৰাজহুৱা সভা পাতি বৰ্তমানৰ জালুকনিবাৰী হাইস্কুলখন ১৯৬০ চনৰ পহিলা জানুৱাৰীৰ দিনা স্থাপন কৰা হয়। স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বাবে জালুকনিবাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বালিকা বিদ্যালয়খনি ১৯৮৭ চনত স্থাপিত হৈছিল।

অৰ্থনীতি

জালুকনিবাৰী অঞ্চলটো কৃষি প্ৰধান অঞ্চল। ৰবি আৰু খাৰিফ দুয়োবিধ শস্যই ইয়াত খেতি কৰা হয়। শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱা আৰু হেমেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৰুৱা হৈছে জালুকনিবাৰীৰ দুজন উল্লেখযোগ্য চাহ খেতিয়ক।

সাংস্কৃতিক

১৯৭৪ চনত বিশ্বজ্যোতি ৰঙ্গমঞ্চ নামৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান স্থাপন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানটোৱেই ১৯৭৪ চনৰ পৰা ৰাস উৎসৱ পালন কৰি আহিছে। ৰাসৰ উপৰিও বিভিন্ন অনুষ্ঠান ইয়াত অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। জালুকনিবাৰীত সদৌ অসম ঢুলীয়া শিল্পী সন্মিলনীৰ স্থায়ী কাৰ্যালয় আছে। চৰকাৰী অনুদানেৰে এই গৃহ স্থাপন কৰা হয়। ১৯৮১ চনত ইয়াতে অসম ঢুলীয়া শিল্পী সন্মিলনৰ ৰাজ্যিক বাৰ্ষিক অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই সভাৰ সভাপতি আছিল কবি বিনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱা।

ক্ৰীড়া

১৯৫৮ চনত জালুকনিবাৰী ক্ৰীড়া সন্থা গঠন কৰা হৈছিল। এই সন্থাৰে কেইবাজনো যুৱকে জিলা পৰ্যায়ৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০০৫ চনৰ ২৩ ছেপ্তেম্বৰত ৰাজ্যিক ভিত্তিত মহিলা ফুটবল অনু্ঠিত হৈছিল। জালুকনিবাৰী হাইস্কুলৰ খেলপথাৰত ব্লক পৰ্যায় আৰু জিলা পৰ্যায়ৰ গ্ৰাম ক্ৰীড়া অনুষ্ঠিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
কলমৌ

কলমৌ (বৈজ্ঞানিক নাম: Ipomoea aquatica) পুখুৰী, বিল আৰু দ পথাৰৰ পানীত জন্মা উদ্ভিদ। কলমৌৰ পাতৰ বৰণ সেউজীয়া আৰু গা গছৰ বৰণ গাঢ় বেঙুনীয়া। কলমৌ কাটিলে বা ছিঙিলে বগা আঠা ওলায়। উদ্ভিদজোপাই পাতল বেঙুনীয়া ফুল ধাৰণ কৰে।

ব্যৱহাৰ

কলমৌৰ কুমলীয়া আগ শাক হিচাপে খোৱাৰ উপযোগী। কলমৌ শাক নিয়মীয়াকৈ খালে ধাতু ৰোগ (Sexual Debility) ভাল হয় বুলি কোৱা হয়। তদুপৰি জণ্ডিছ ৰোগৰ ঔষধ হিচাপেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই ছাল আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ কাৰণেও উপকাৰী।

গুণাগুণ

কলমৌত শতকৰা হিচাপত ২.৯ ভাগ প্ৰ'টিন, ০.৪ ভাগ চৰ্বি, ৪.৩ ভাগ শৰ্কৰা আৰু ২.১ ভাগ লৱণ থাকে।

তথ্য সংগ্ৰহ

প্ৰান্তিক ১৬-৩১ মে, ২০১২, পৃষ্ঠা ২৬, "ভেষজ গুণসম্পন্ন কেইবিধমান জলজ উদ্ভিদ", লিখক সুনীল গগৈ।

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:শাক
শ্ৰেণী:জলজ উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
ভাৰতীয় দন্ত পৰিষদ

ভাৰতীয় দন্ত পৰিষদ (ইংৰাজীত: Dental Council of India) চমুকৈ DCI ভাৰতীয় সদনৰ এক্ট ১৯৪৮ (XVI অৱ ১৯৪৮) দ্বাৰা স্থাপন কৰা হয়।‌ DCI ভাৰতীয় স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰদ্বাৰা স্বীকিৃতিপ্ৰাপ্ত।

উদ্দেশ্য

দেশজুৰি দন্ত চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ সম শিক্ষা প্ৰদান কৰা।‌
দন্ত চিকিৎসক, ডেণ্টেল হাইজেনিষ্ট, ডেণ্টেল মেকানিকচ সকলৰ বাবে শিক্ষাৰ কাৰ্য্যসূচী তৈয়াৰ কৰা।‌
পৰীক্ষা আৰু যোগ্যতাৰ মানদণ্ড বজাই ৰখা।‌

ভৱিষ্যত

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
২৪ ছেপ্টেম্বৰ

ঘটনাৱলী

১৭২৬ - কলকাতা, চেন্নাই আৰু মুম্বাইত পৌৰ নিগম তথা আদালত স্থাপনৰ বাবে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ পৰা অনুমতি লাভ কৰে।
২০০১ - আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থকা বিন লাডেনৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰা হয়।
২০০২ - গুজৰাটৰ গান্ধীনগৰৰ অক্ষৰধাম মন্দিৰত উগ্ৰপন্থীৰ আক্ৰমণৰ ফলত দুজন উগ্ৰপন্থীসহ ২৬জন লোকৰ মৃত্যু হয়।
২০০৭ - প্ৰথম টুৱেণ্টী ২০ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটত পাকিস্তানক ৫ ৰানত পৰাজিত কৰি ভাৰত চেম্পিয়ন হয়।
২০১৩ - পাকিস্তানত সংঘটিত হয় এক ভয়াবহ ভূমিকম্পৰ। এই ভূমিকম্পৰ ফলত পাকিস্তানৰ বেলুচিস্তান প্ৰদেশৰ সাগৰ তীৰত থকা এটা সৰু দ্বীপ ‘যলযলা জাযীৰা’-ৰ সৃষ্টি হয়।
২০১৪ - ভাৰত মঙ্গলযানৰ দ্বাৰা মঙ্গল অভিযানৰ প্ৰথম প্ৰচেষ্টাতে সফল হোৱা বিশ্বৰ প্ৰথমখন দেশ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

জন্ম

১৭৯৩ - ৰাণী ৰাসমণি, ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এগৰাকী জমিদাৰ আৰু সমাজসেৱক।
১৮৬১ - ভিখাজী ৰুষ্টম কামা, ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অন্যতম সংগ্ৰামী।
১৮৯৫ - আন্দ্ৰে ফ্ৰেডেৰিক কৰনাদ, প্ৰখ্যাত ফৰাচী চিকিৎসক তথা শৰীৰবিদ।
১৯২২ - অসিত সেন, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী আৰু চিত্ৰনাট্য লেখক।
১৯২৪ - কৃষ্ণকুমাৰ শুক্লা, জাতীয়তাবাদী কংগ্ৰেছৰ বিশিষ্ট শ্ৰমিক নেতা।
১৯২৫ - অতাৰ সিং পেণ্টাল, ভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞানী।
১৯৪০ - আৰতি গুপ্তা সাহা, ভাৰতীয় দীৰ্ঘ-দূৰত্বৰ সাঁতোৰবিদ।
১৯৮২ - হিমাংশু প্ৰসাদ দাস, অসমৰ কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, নাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু পৰিচালক।

মৃত্যু

১৯০৪ - নীলছ ৰাইবাৰ্গ ফিনছেন, প্ৰসিদ্ধ চিকিৎসা বিজ্ঞানী। ফটোথেৰাপী আৱিষ্কাৰৰ বাবে তেওঁৰ নাম বিশেষভাৱে বিখ্যাত।
১৯৯৯ - পান্নালাল অছোৱাল, অসমৰ পৰা অপহৃত বিজেপি প্ৰাৰ্থী আছিল, আততায়ীৰ হাতত মৃত্যু হয়।
২০০২ - ড° পি আৰ পিশ্বাৰোটী, ভাৰতীয় মহাকাশ আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, ভাৰতীয় দূৰ সংবেদনৰ (remote sensing) পিতৃ পুৰুষ।
২০১৭ - আব্দুল মজিদ, অসমৰ এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, নাট্যকাৰ আৰু অভিনেতা।
২০১৭ - নন্দ কিশোৰ মহেশ্বৰী, অসমৰ বিশিষ্ট শিল্পী, সাংবাদিক, স্থপতিবিদ, নাট্যকাৰ আৰু সমাজকৰ্মী৷

দিৱস

সংবিধান দিৱস (কম্বোডিয়া)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য় সূত্ৰ
ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ

ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ (, ; ১৮২০ - ১৮৯১) ঊনৈশ শতিকাৰ বিশিষ্ট বঙালী শিক্ষাবিদ, সমাজ সংস্কাৰক আৰু গদ্যকাৰ আছিল। প্ৰকৃত নাম ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বন্দ্যোপাধ্যায়। সংস্কৃত ভাষা আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত অগাধ পাণ্ডিত্যৰ বাবে জীৱনৰ প্ৰথমচোৱাতে বিদ্যাসাগৰ উপাধি লাভ কৰে। সংস্কৃতৰ বাদেও বঙালী ভাষা আৰু ইংৰাজী ভাষাত তেখেতৰ বিশেষ ব্যুৎপত্তি আছিল। তেওঁ প্ৰথম বঙালী লিপি সংস্কাৰ কৰি ইয়াক যুক্তিবহ কৰি তোলে।

উদ্ধৃতি

বিদ্যা মানুহৰ সৰ্বকালৰ অলংকাৰ।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
তিতাফুল

তিতাফুল হৈছে এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদ। ইয়াৰ অন্য নাম বাহক (ৰঙা)। ওখ প্ৰায় ১০-১২ ফুট মান হয়। পাত ডাঙৰ আৰু আগবোৰ জোঙা, জানুৱাৰী-ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ফুল ফুলে। ফুলৰ সোৱাদ তিতা।

নাম

বাহকৰ সংস্কৃত নাম বাসক, আতাৰুষক, সিংহস্য, বাসিকা। হিন্দীত বগা বাসা, অভুছা, অৰুশি; গুজৰাটীত অডুসা; মাৰাঠীত অডুসা; পাঞ্জাৱীত বংস; তেলেগুত পেডিয়ামানু, আড্ডাচাশমু বোলে।

বৰ্ণনা :

তিতাফুল নামত আৰু সোৱাদতহে তিতা যদিও কামত পিছে মিঠা। ফুলত মৌ পিবলৈ অহা মৌপিয়াবোৰেও তাকেই কয়। তিতাফুল, ৰাম বাহক বা ৰঙা বাহক যি নামেৰেই মতা নহওক কিয় ফুলবোৰ কেৱল দেখিবলৈয়ে ধুনীয়া নহয়, গুণেৰেও ভৰপূৰ। নাম হওক তিতা; কামহে আচল কথা। ৰূপেনো কি কৰে, গুণেহে সংসাৰ তৰে। তিতাফুল চিৰসেউজ জোপোহা আকৃতিৰ উদ্ভিদ। পাত আৰু ফুলৰ সোৱাদ তিতা। সেইবাবেই চাগে' তিতাফুল। ডালবোৰৰ ছাল পাতল হালধীয়া বৰণৰ আৰু প্ৰশাখাযুক্ত। প্ৰশাখাৰ শীৰ্ষত ফুল ফুলে; ৰং ৰঙা বা ইটা বৰণীয়া।

ঔষধি গুণ :

বাৰীত তিতাফুল বেছিকৈ থাকিলে তেনে মানুহৰ ঘৰত উশাহ লোৱাত কষ্ট পোৱা অসুখ নহয়। মেলেৰিয়াও নহয় বুলি কোৱা হয়। তিতাফুলৰ পাতৰ বায়ু শোধন কৰিব পৰা ক্ষমতা অধিক হোৱা বাবেই চাগে' বাৰীত তিতাফুলৰ গছ বেছিকৈ থকা মানুহৰ ঘৰত শ্বাসজনিত ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে।

তিতাফুলৰ বিবিধ ঔষধি গুণ আছে। আগৰ দিনত কাহ হ'লে শুকুৱাই টেকেলিত ভৰাই ৰখা তিতাফুলৰ পাহি কেইটামান পানীত তিয়াই তুলসী পাত আৰু জালুক এটাৰ  সতে পটাত পিহি মৌৰ লগত খাবলৈ দিছিল। কাহ ভাল হৈছিল। যদি এই দৰৱে কাম নিদিছিল, তেন্তে কুমলীয়া পাত কেইটামান পাতত দি পিটিকি খাবলৈ দিছিল আৰু তেতিয়া কাহ পলাই ফাট মাৰিছিল। কেৱল কাহেই নহয় কৃমিও ভাল হয়। মেলেৰিয়া, কলাজ্বৰ আদিৰ উপৰি তিতাফুল বাতবিষত উপকাৰী আৰু জণ্ডিচত সুপথ্য তথা অৰুচিনাশক, স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধিকাৰক। মধুমেহ ৰোগীৰ বাবেও তিতাফুল উপকাৰী। ছালৰ ৰোগ আৰু গ্ৰহণীৰ ক্ষেত্ৰতো তিতাফুল উপকাৰী হিচাপে বিবেচিত হৈছে।

খাদ্য :

তিতাফুল চিঙি আনি ফুলবোৰ শুকুৱাই টেমাত ভৰাই সংৰক্ষণ কৰা হয়। এনদৰে ৰখা ফুলেৰে ৰান্ধনীয়ে মন গ'লেই মাটিমাহৰ সতে কলাখাৰ দি খাৰ ৰান্ধে। সৰু সৰু আলুৰ লগত শুকানকৈ ভাজে। খুদ চাউল, অমিতাৰ লগত খাৰ ৰান্ধে। হাঁহকণীৰ লগত মিহলাই ভাজে। মুঠতে তিতাফুলৰ এশ এবুৰি 'ৰেচিপি' আছে; এইবিষয়ে খাদ্যৰসিকসকলে ভালকৈ জানিব। তিতাফুলৰ বিষয়ে বিহুনামত এনেদৰে উল্লেখ আছে—

"বাৰীৰ মাজে মাজে গোলাপ ফুল ফুলিলে,

             তিতাফুল ফুলিলে ঢাপত;

তোমাৰে আমাৰে জোৰা নিমিলিলে

           কোনোবা জনমৰ পাপত।"

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
লালেহ ওচমানী

লালেহ ওচমানী (, জন্ম-১৯৯২) আফগানিস্তানৰ এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী৷ তেওঁ আফগানিস্তানত মহিলাৰ নাম ৰাজহুৱাভাৱে ব্যৱহাৰ নকৰা পৰম্পৰাটোৰ বিৰোধিতা কৰি ছ’চিয়েল মিডিয়া অভিযান #WhereIsMyNameৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ কামৰ বাবে ২০২০ চনত বিবিচিৰ ১০০ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত স্বীকৃতি লাভ কৰে।

জীৱনী

১৯৯২ চনত আফগানিস্তানত ওচমানীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ পিছলৈ তেওঁ হেৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ত ইছলামিক আইন অধ্যয়ন কৰে। ২০১৭ চনত তেওঁ তাহমিনেহ ৰছিকৰ সৈতে #WhereIsMyName ছ'চিয়েল মিডিয়া অভিযানৰ তেওঁ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে। আফগানিস্তানত পৰম্পৰাগতভাৱে মহিলাসকলৰ নাম ৰাজহুৱাভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাৰ কোনো অধিকাৰ নাছিল, তাৰ প্ৰতিবাদত এই অভিযান আৰম্ভ কৰা হৈছিল।এই প্ৰথাৰ অৰ্থ আছিল যে জন্ম বা মৃত্যুৰ প্ৰমাণ পত্ৰৰ দৰে চৰকাৰী নথি-পত্ৰত মহিলাৰ নাম নাথাকে, আনকি তেওঁৰ সমাধিশিলতো নাথাকে।

আফগানিস্তানৰ মহিলা নেটৱৰ্কৰ অধ্যক্ষ মেৰী আক্ৰামীয়ে আইনখনৰ পৰিৱৰ্তনৰ খবৰটোক “মহিলাৰ পৰিচয় প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ দিশত এক ইতিবাচক পদক্ষেপ” বুলি অভিহিত কৰিছে। ওচমানীৰ কামৰ আন সমৰ্থকসকলৰ ভিতৰত আছে ফাৰহাদ দৰিয়া, গায়ক-গীতিকাৰ আৰিয়ানা ছাইদ আৰু সাংসদ মৰিয়াম ছামা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
নুৰ বানো

নুৰ বানো (ইংৰাজী: Noor Bano; ১৯৪২ – ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৯) পাকিস্তানৰ সিন্ধৰ এগৰাকী লোক-গায়িকা। সিন্ধত বিশেষকৈ সিন্ধৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা আছিল।

জীৱনী

নুৰ বানোৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪২ চনত সিন্ধৰ বাদিন জিলাৰ সমীপৰ মিথু গোপাঙ গাঁৱত। পিছলৈ তেওঁ তালহাৰ সিন্ধলৈ গুচি যায়। তাইৰ দেউতাকৰ নাম আছিল চুলেমান গোপাং, এজন দুখীয়া খেতিয়ক আছিল। তেওঁ কোনো স্কুলত পঢ়া নাছিল আৰু ওচৰৰ গাঁওবোৰত বিয়াৰ গীত গাইছিল। হায়াত গোপাং আৰু উস্তাদ মিথু কাছিৰ পৰা তেওঁ সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।

তেওঁ প্ৰখ্যাত পণ্ডিত পীৰ আলী মহম্মদ শ্বাহ ৰছিদী আৰু পীৰ হাছামুদ্দিন শ্বাহ ৰছিদীৰ সিন্ধৰ সংগীত আৰু সংস্কৃতিৰ অনুৰাগী আছিল। এবাৰ তেওঁলোক তালহাৰৰ চৈয়দ ৱাদল শ্বাহ ৰছিদীৰ বাসগৃহত উপস্থিত হয়। তেওঁলোকৰ সন্মানত চৈয়দ ৱাদাল শ্বাহে সংগীত অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে। সেই অনুষ্ঠানত নুৰ বানোক গান গাবলৈ মাতি অনা হৈছিল। তেওঁৰ স্বাভাৱিক মধুৰ কণ্ঠত অতিথিসকলে অতিশয় আপ্লুত হৈ ৰেডিঅ’ পাকিস্তান হায়দৰাবাদত গান গাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। চৈয়দ ৱাদাল শ্বাহৰ পুত্ৰ পীৰ জামান শ্বাহ ৰছিদীয়ে ১৯৬০ চনৰ শেষৰ ফালে ৰেডিঅ' পাকিস্তানত তেওঁক চিনাকি কৰাই দিয়ে। ৰেডিঅ' পাকিস্তানত তেওঁৰ প্ৰথম গীত আছিল "মুনহাঁজয় মাৰুআৰঁ জুন বলিয়ুঁ সুজানাঁ" (منهنجي ماروئڙن جون ٻوليون سڃاڻان)।

ৰেডিঅ’ পাকিস্তানত তেওঁ একক গায়িকা হিচাপে বেছিভাগ গীত গাইছিল যদিও বিখ্যাত গায়ক মাষ্টাৰ মহম্মদ ইব্ৰাহিম, মিথু কাছি, জাৰিনা বালুচ আৰু আমিনাৰ সৈতেও গীত গাইছিল। "লাডা" বা চাহেৰা" নামৰ সিন্ধী বিবাহ গীতৰ বাবেও তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা আছিল। তেওঁৰ কিছুমান গীত ৰেডিঅ' পাকিস্তান হায়দৰাবাদৰ সংগীত পুথিভঁৰালত উপলভ্য।

১৯৯৯ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত তালহাৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু হাইদৰ শ্বাহ লাকয়াৰী কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ কণ্ঠশিল্পী
জমাৎ-উল-বিদা

জমাৎ-উল-বিদা ( বিদায়ৰ শুক্ৰবাৰ, বা al-Jumu'ah al-Yateemah বা the orphaned Friday উৰ্দু: বা অল-বিদা জুম্মা) হৈছে ঈদুল ফিতৰ পূৰ্বে ৰমজান (পঞ্জিকা মাহ) মাহৰ শেষ শুক্ৰবাৰ।

ব্যুৎপত্তি

উৰ্দু ভাষাৰ 'জুমা' বা 'জুম্মা' শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে শুক্ৰবাৰআৰু 'বিদা' মানে বিদায়।

ঐতিহ্য

শুক্ৰবাৰ (জুম্মাবাৰ )এনে এটি দিন, যিদিনা মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ পুৰুষ সকলে দিনটোৰ মধ্য ভাগত প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান মছজিদ নাইবা কোনো এক বিশেষ স্থানত একত্ৰিত হয়। মহিলা সকলেও এই প্ৰাৰ্থনাত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে কিন্তু তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত কোনো ধৰণৰ বাধ্যবাধকতা নাই।
পবিত্ৰ কোৰানত (পাঠ নং ৬২, অধ্যায় নং ৯ ত) স্পষ্টকৈ কৈছে যে- তোমালোক যিয়ে বিশ্বাস কৰা! যেতিয়া আল্লাহক স্মৰণ কৰি শুক্ৰবাৰৰ প্ৰাৰ্থনাৰ আহ্বান (আজান ) দিয়া হয়, সকলো কাম তথা ব্যৱসায় পেলায় ততাতৈয়াকৈ যোৱাহঁক, সেইটোৱেই হৈছে তোমালোকৰ অত্যোত্তম।

ইছলাম ধৰ্মত শুক্ৰবাৰ দিনক বিশেষ দিন বুলি ঘোষণা কৰা নাই যদিও ইছলাম ধৰ্মীয় লোক সকলে ৰমজান মাহৰ শুক্ৰবাৰক দ্বিতীয় পবিত্ৰতম দিন আৰু বছৰৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দিন হিচাপে বিবেচনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
হাৰুৱা কপৌ

হাৰুৱা কপৌ (, বৈজ্ঞানিক নাম: Streptopelia tranquebarica), কপৌ গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ থলুৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি।

বিৱৰণ

হাৰুৱা কপৌৰ দেহটো শকত, নেজ চুটি। মতা কপৌৰ ঠোঁট ক'লা, মূৰ মুগা বৰণৰ আৰু ডিঙিৰ পিছফালে কলাৰৰ দৰে এটা গাঢ় আঁচ থাকে। মাইকী হাৰুৱা কপৌৰ ৰঙ পাতল মটীয়া (dull brown) ধৰণৰ হয়।

বিতৰণ

হাৰুৱা কপৌ ঘাইকৈ ভাৰত উপমহাদেশ, টাইৱান আৰু ফিলিপাইনছ আদিত বিস্তৃত হৈ আছে।
tranquebarica (Hermann, 1804) – পঞ্জাব, বিহাৰ, পশ্চিমবংগৰ পৰা নেপাললৈকে বিস্তৃত।
humilis (Temminck, 1824) – উত্তৰ-পূব তীব্বত, ছিকিম, অসম, আন্দামান, থাইলেণ্ড, ইণ্ডোনেছিয়া, উত্তৰ চীন, টাইৱান তথা ফিলিপাইনছ ত দেখা যায়।

বসতিস্থান

হাৰুৱা কপৌ সাধাৰণতে সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা কম উচ্চতাৰ বনাঞ্চল, খেতি-পথাৰ আৰু মানুহৰ বসতিস্থানৰ ওচৰে পাজৰে দেখা যায়।

খাদ্য

হাৰুৱা কপৌৱে ঘাইকৈ বিভিন্ন গুটি খাই জীয়াই থাকে।

প্ৰজনন

এপ্ৰিলৰ পৰা জুলাই মাহৰ ভিতৰত হাৰুৱা কপৌৰ প্ৰজনন হয়। ইহঁতে গছৰ ডালত বাহ সাজে। এবাৰত সাধাৰণতে দুটাকৈ পোৱালি হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা

দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা হৈছে অসমৰ এগৰাকী কবি আৰু নাট্যকাৰ। আধুনিক অসমীয়া নাটৰ বুৰঞ্জী গঢ়োতা সকলৰ ভিতৰত এজন। বিংশ শতিকাৰ শেষ দশকত যি সকলে অসমীয়া নাট ৰচনা কৰিবলৈ সংকল্প গ্ৰহণ কৰে তেওঁ তাৰে ভিতৰত অন্যতম। তেখেতৰ নাট সমূহ ধেমেলীয়া আৰু গ্ৰাম্য হাস্য ৰসৰ প্ৰাধান্য দেখা যায়।

জন্ম

দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ ১৮৭০চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ বেতবাৰীৰ শুকানপুখুৰীত জন্ম হয়।

বংশ পৰিচয়

তেখেতৰ পিতৃৰ নাম নৰোত্তম মজিন্দাৰ বৰুৱা।

শিক্ষা

তেওঁ যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলত পঢ়িছিল।

সাহিত্যৰাজি

মৃত্যু

১৯২৮ চনত দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
অক্ষয়কুমাৰ

অক্ষয়কুমাৰ বা অক্ষকুমাৰ (, ) ৰাৱণৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ তথা মেঘনাদৰ ভাতৃ আছিল। তেওঁক অক্ষয় বা অক্ষ নামেৰেও জনা যায়৷ ৰামায়ণত হনুমানে সীতাৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰাৰ পিছত যেতিয়া অশোক বন ধ্বংস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে তেতিয়া ৰাৱণে অশোকবন ৰক্ষাৰ্থে অক্ষয়কুমাৰক ৰাক্ষস সেনাৰ মুৰব্বী হিচাপে তালৈ পঠিয়াইছিল। মাত্ৰ ষোল্ল বছৰ বয়সতে তেওঁৰ দেউতাক ৰাৱণৰ আদেশ মৰ্মে তেওঁ ৰথত উঠি যুদ্ধলৈ যায়। তেওঁ হনুমানক লক্ষ্যভেদ কৰি বিভিন্ন অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে যুদ্ধ কৰিছিল। হনুমানে যুৱ ৰাজকুমাৰৰ বীৰত্ব আৰু দক্ষতাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হ’লেও শেষত হনুমানে তেওঁক হত্যা কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Canto XLVII. The Death Of Aksha

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
খুৰশীদ বানো

খুৰশীদ বানো (; ১৪ এপ্ৰিল ১৯১৪-১৮ এপ্ৰিল ২০০১) এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী আছিল। ১৯৩১ চনত তেওঁ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলি একে বছৰৰ ভিতৰত সবাক চলচ্চিত্ৰত জড়িত হৈছিল। দুই দশক জুৰি চলচ্চিত্ৰত কৰ্মজীৱন অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত ১৯৪৮ চনত দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁ পাকিস্তানলৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ সময়লৈ তেওঁ ত্ৰিশখনমান ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম সবাক ছবি লাইলা মজনু (১৯৩১)। তেওঁক বিশেষভাবে জনা যায় কে.এল. চাইগলে অভিনয় কৰা তানসেন (১৯৪৩) ছবিৰ বাবে, য’ত খুৰশীদে অভিনয় কৰাৰ উপৰি তেওঁ কণ্ঠদান কৰা বহু কেইটা স্মৰণীয় গীতো চিত্ৰিত হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

খুৰশীদ বেগমৰ জন্ম হৈছিল লাহোৰৰ ওচৰৰ কচুৰ জিলাত আৰু সেই সময়ত তেওঁৰ নাম আছিল ইৰচাদ। সৰুকালত তেওঁ আল্লামা ইকবালৰ ঘৰৰ ওচৰত ভাট্টি গেট অঞ্চলত বাস কৰিছিল।

ৰঞ্জিত মোভীটোনৰ চলচ্চিত্ৰত কে.এল. চাইগল আৰু মোতীলালৰ সৈতে অভিনয় কৰিবলৈ বোম্বেলৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ কৰ্মজীৱনৰ শীৰ্ষ স্তৰ পাইছিল। চতুৰ্ভূজ দোশী পৰিচালিত ভক্ত সুৰদাসত (১৯৪৩) কে.এল. চাইগলৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰাৰ পিছত খুৰশীদৰ খ্যাতিয়ে শিখৰ চুইছিল। ইয়াৰ পিছতে মুক্তি পাইছিল তানসেন (১৯৪৩), যিখনক প্ৰথম সঙ্গীত তাৰকাৰ ছবি বুলি উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁ একেলগে কাম কৰা দুজন মুখ্য তাৰকা জয়ৰাজ আৰু ঈশ্বৰলাল।

তেওঁৰ অন্য কিছুমান ছবি হ’ল- মুমতাজ মহল (১৯৪০), চোটা মা (১৯৪৩), চাহেনচাহ বাবৰ (১৯৪৪), মুৰ্তি (১৯৪৫), মিট্টি (১৯৪৭), আৰু আপ বিটি (১৯৪৮)। পাকিস্তানত তেওঁৰ দুখন ছবিয়ে মুক্তি পাইছিল- মণ্ডী (১৯৫৬) আৰু ফনকাৰ (১৯৫৬)।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Rare Picture of Khursheed Bano
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
মুচুকুণ্ড

মুচুকুণ্ড (সংস্কৃত मुचुकुण्ड) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত সূৰ্যবংশ (সৌৰ বংশ)ৰ এজন ৰজা। তেওঁ ৰজা মান্ধাতাৰ পুত্ৰ, আৰু অম্বৰীশৰ ভাতৃ।

অসুৰৰ লগত যুদ্ধ

ভাগৱত পুৰাণৰ মতে এসময়ত দেৱতাসকল অসুৰৰ হাতত পৰাজিত হৈছিল। তেওঁলোকে মহাযোদ্ধা আৰু ধৰ্মপৰায়ণ বুলি বৰ্ণনা কৰা মুচুকুণ্ড নামৰ ৰজাৰ সহায় বিচাৰিছিল। শিৱৰ পুত্ৰ কাৰ্তিকৰ অধীনত দেৱতাসকলৰ সেনাবাহিনী একত্ৰিত নোহোৱালৈকে ৰজা মুচুকুণ্ডই দেৱতাসকলক নিৰাপত্তা দিছিল। তেওঁলোকৰ বিজয়ৰ পিছত তেওঁ পৃথিৱীত নিজৰ ৰাজ্য ত্যাগ কৰি তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিবলৈ স্বৰ্গলৈ যাত্ৰা কৰাৰ বাবে দেৱতা আৰু তেওঁলোকৰ ৰজা ইন্দ্ৰই ৰজাৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁলোকে তেওঁক জনালে যে পৃথিৱীত এটা সম্পূৰ্ণ যুগ পাৰ হৈ গৈছে, এতিয়া ত্ৰেতা যুগ দ্বাপৰ যুগলৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে। তেওঁলোকে তেওঁক জনাইছিল যে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সকলোৰে মৃত্যু হৈছে। তেওঁলোকে মুচুকুণ্ডক তেওঁৰ সেৱাৰ বাবে তেওঁৰ পছন্দৰ যিকোনো বৰদান আগবঢ়াইছিল, মোক্ষ (মুক্তি)ৰ বাহিৰে, কাৰণ সেয়া তেওঁলোকৰ সামৰ্থ্যৰ বাহিৰত আছিল। পৰিয়ালটো আৰু জীয়াই থকা নাই বুলি জানি দুখত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ, আৰু বহুদিনীয়া যুদ্ধৰ পিছত ক্লান্ত অনুভৱ কৰি তেওঁ দেৱতাসকলৰ পৰা নিৰৱচ্ছিন্ন নিদ্ৰাৰ বৰ বিচাৰিলে, এই ব্যৱস্থাৰে যে যিয়েই ইয়াক বিঘ্নিত কৰিবলৈ সাহস কৰিব তেওঁ লগে লগে ছাইলৈ পৰিণত হ’ব। এই বৰদান পোৱা গ'ল আৰু ৰজাই এটা গুহাত নিদ্ৰা আৰম্ভ কৰিলে।

কালযৱনৰ মৃত্যু

মহাভাৰতৰ মতে, মহাযৱন যোদ্ধা ৰজা কালযৱন বৰ্বৰোচিত যুদ্ধৰ বাবে অপৰাজিত আৰু অতুলনীয় আছিল। জৰাসন্ধৰ লগত মিত্ৰ হৈ তেওঁ কৃষ্ণৰ ৰাজ্য মথুৰা আক্ৰমণ কৰিবলৈ ৰাওনা হয়। যুদ্ধত দুয়ো সৈন্যৰ মুখামুখি হ’লে কৃষ্ণই ৰথৰ পৰা নামি পিছুৱাই গ’ল, তাৰ পিছত কালযৱন। বহুদিন খেদি খেদি কৃষ্ণৰ পিছে পিছে কালযৱনে এটা অন্ধকাৰ গুহাত প্ৰৱেশ কৰিলে। এইটোৱেই আছিল সেই গুহাটো, যাৰ ভিতৰত মুচুকুণ্ড নিদ্ৰাত মগ্ন আছিল। কালযৱনে ক্ৰোধৰ বশৱৰ্তী হৈ আন্ধাৰত একোকে নমনি মুচুকুণ্ডক কৃষ্ণ বুলি ভুল কৰি আক্ৰমণ কৰিলে। যেতিয়া মুচুকুণ্ডই চকু মেলিলে, তেতিয়া তেওঁৰ দৃষ্টি কালযৱনৰ ওপৰত পৰিল, যিজন লগে লগে জ্বলি ছাই হৈ পৰিল।

সম্বিৎ লাভ কৰাৰ পিছত কৃষ্ণক দেখি ৰজা আনন্দিত হ’ল। কৃষ্ণই তেওঁক তেওঁৰ সঞ্চিত পাপ শুদ্ধ কৰিবলৈ, মোক্ষ (মুক্তি) লাভ কৰিবলৈ তপস্যা কৰিবলৈ উপদেশ দিছিল। দেৱতাৰ লগত সাক্ষাৎ কৰি মুচুকুণ্ড গুহাৰ পৰা ওলাই আহিল। কাহিনীটোত কোৱা হৈছে যে গুহাটোত জিৰণি লৈ থকাৰ সময়ত সময়ৰ লগে লগে সকলো জীৱৰ আকাৰ সংকুচিত হোৱা দেখি তেওঁ আচৰিত হৈছিল, যিয়ে বহু যুগ পাৰ হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে। তাৰ পিছত মুচুকুণ্ডই তপস্যা কৰাৰ বাবে গন্ধমাদন পৰ্বতলৈ আৰু তাৰ পৰা বদৰিকাশ্ৰমলৈ যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ