ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
খনা

খনা (যাক ডাক বা লীলাৱতী বুলিও জনা যায়) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, দাৰ্শনিক আৰু কিংবদন্তি জ্যোতিষী আছিল, যিয়ে নৱমৰপৰা দ্বাদশ শতিকাৰ ভিতৰত মধ্যযুগীয় বাংলা ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমানৰ পশ্চিমবঙ্গৰ উত্তৰ ২৪ পৰগণা জিলাৰ বাৰাসাতৰ দেউলীয়া গাঁৱৰ (বেৰাচাম্পাৰ ওচৰৰ চন্দ্ৰকেতুগড়) সৈতে জড়িত।

তেওঁৰ দাৰ্শনিক কবিতাসমূহ খনাৰ বচন নামেৰে জনাজাত, যিবোৰ বাংলা সাহিত্যৰ প্ৰাচীনতম ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু ইয়াৰ কৃষিভিত্তিক দৰ্শনৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁৰ চুটি দ্বিপদী বা চতুৰ্পদী পদসমূহত গভীৰ সাধাৰণ জ্ঞান প্ৰতিফলিত হয়, যেনে উদ্যোগৰ প্ৰতি থকা এই পদটো:
থাকতে বলদ না কৰে চাষ
তাৰ দুখ বাৰো মাস
"যাৰ বলদ থকা সত্ত্বেও হাল নাবায়, বছৰৰ বাৰ মাহেই তেওঁৰ দুখৰ অন্ত নাথাকে।"

কিংবদন্তি

খনাৰ (আন ঠাইত লীলাৱতী বুলিও নাম পোৱা যায়) কিংবদন্তিটো দক্ষিণ বংগৰ চন্দ্ৰকেতুগড়ৰ সৈতে জড়িত, য’ত ধ্বংসাৱশেষৰ মাজত খনা আৰু মিহিৰৰ নাম জড়িত এটা ঢিপি আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছে। ইয়াৰপৰাই সম্ভৱতঃ এই কিংবদন্তিৰ জন্ম হৈছে যে তেওঁ বিখ্যাত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু গণিতজ্ঞ বৰাহমিহিৰৰ পত্নী বা বোৱাৰী আছিল। অৱশ্যে তেওঁ কেইবা শতিকা আগতে (প্ৰায় ৫০৫ – ৫৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দ) জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰু উজ্জয়িনীত বাস কৰা বৰাহমিহিৰৰ পত্নী হোৱাৰ কোনো ঐতিহাসিক ভিত্তি নাই। তথাপি খনা নিজে এগৰাকী জ্যোতিষী আছিল।

সকলো সম্ভাৱনা অনুসৰি খনাই বংগত জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰি বহুতো কিংবদন্তি গঢ়ি উঠিছে। এটা কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁৰ জন্ম শ্ৰীলংকাত হৈছিল আৰু তেওঁ গণিতজ্ঞ-জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী বৰাহমিহিৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল অথবা তেওঁৰ বোৱাৰী আছিল। অৱশ্যে ভৱিষ্যদ্বাণীৰ নিখুঁততাত তেওঁ বৰাহমিহিৰক অতিক্ৰম কৰিছিল আৰু তেওঁৰ এই অসাধাৰণ প্ৰতিভাক স্তব্ধ কৰিবলৈ কোনো এক সময়ত তেওঁৰ জিভা কাটি পেলোৱা হৈছিল। এইটো এটা বিষয় যি আধুনিক বাংলা নাৰীবাদত প্ৰতিধ্বনিত হয়, যেনে মল্লিকা সেনগুপ্তৰ কবিতা খনাৰ গানত:
শুনা হে শুনা :
খনাৰ এই কাহিনী শুনা

মধ্যযুগৰ বংগত
খনা নামৰ এগৰাকী নাৰী আছিল, মই তেওঁৰ জীৱনৰ গীত গাওঁ
প্ৰথম বাংলা মহিলা কবি
যাৰ জিভা তেওঁলোকে কটাৰীৰে কাটি পেলাইছিল
  - মল্লিকা সেনগুপ্ত, আমৰা লাস্য আমৰা লৰাই

শ্ৰী প্ৰভাত ৰঞ্জন চৰকাৰে তেওঁৰ বিষয়ে লিখিছে: "মহাজাগতিক সংস্থাসমূহৰ সৰ্বব্যাপী প্ৰভাৱৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দৈনন্দিন জীৱনত জ্ঞানৰ এক শাখাৰ সৃষ্টি হৈছিল। আৰু জ্ঞানৰ এই শাখাটি ইয়াৰ সকলো ফুল, পাত আৰু ডাল-পাতেৰে বাঁকুড়া বা সেনভূমৰ ৰাঢ়ীয় বৈদ্য জাতিৰ সন্তান, ৰাঢ়ৰ প্ৰিয় দুহিতা খনাই ধুনীয়াকৈ লালন-পালন কৰিছিল।"

শতিকাজুৰি খনাৰ পৰামৰ্শসমূহে গ্ৰাম্য বংগত (বৰ্তমানৰ পশ্চিমবঙ্গ, বাংলাদেশ আৰু বিহাৰৰ একাংশ) আকাশবাণীৰ দৰে মৰ্যাদা লাভ কৰিছে। ইয়াৰ প্ৰাচীন অসমীয়া আৰু ওড়িয়া সংস্কৰণো বিদ্যমান। "অলপ নিমখ, অলপ তিতা, আৰু পেট ভৰাৰ আগতেই সদায় খোৱা বন্ধ কৰিবা"ৰ দৰে পৰামৰ্শসমূহ কালজয়ী বুলি গণ্য কৰা হয়।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

২০০৯ চনৰ ১৫ জুনত ভাৰতীয় বাংলা টেলিভিছন চেনেল জী বাংলায়ে খনাৰ জীৱনৰ আধাৰত খনা নামৰ এখন ধাৰাবাহিক সম্প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই ধাৰাবাহিকখনত তেওঁৰ জন্ম 'সিংহল'ত (শ্ৰীলংকা) হোৱা কিংবদন্তিটো অনুসৰণ কৰা হৈছিল।

২০১৯ চনত কালাৰ্ছ বাংলা চেনেলে খনাৰ বচন আৰু তেওঁৰ শহুৰেক বৰাহৰ সৈতে হোৱা সংঘাতৰ আধাৰত খনাৰ বচন নামৰ এখন নতুন ধাৰাবাহিক আৰম্ভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দু কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:বঙালী কবি
শ্ৰেণী:জ্যোতিষী
শ্ৰেণী:লেখিকা
ইউলিয়া পলিয়াচিখিনা

ইউলিয়া চাৰ্গেয়েভনা পলিয়াচিখিনা (ইংৰাজী: Yulia Sergeyevna Polyachikhina; জন্ম: ৬ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০০) এগৰাকী ৰাছিয়ান মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী যিয়ে মিছ ৰাছিয়া ২০১৮-ৰ মুকুট লাভ কৰিছিল। তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১৮ ত ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল যদিও কোনো স্থান লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ নহ’ল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৰাছিয়ান পিতৃ চাৰ্গেই পলিয়াচিখিন আৰু চুভাশ মাতৃ ওলগা পলিয়াচিখিনাৰ ঘৰত চেবোকচাৰীত পলিয়াচিখিনাৰ জন্ম হৈছিল। মিছ ৰাছিয়া হোৱাৰ পূৰ্বে পলিয়াচিখিনাই চুভাশ ষ্টেট ইউনিভাৰ্ছিটীত সাংবাদিকতা অধ্যয়ন কৰি আছিল। তেওঁ পেৰিছ আৰু ওছাকাত এগৰাকী পেছাদাৰী মডেল হিচাপে কাম কৰিছে।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

পলিয়াচিখিনাই ২০১৫ চনৰ মিছ চুভাশিয়া প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি প্ৰথম ৰানাৰ্ছ-আপ হৈ নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। পিছৰ বছৰত তেওঁ জয়ী হয় আৰু মিছ চুভাশিয়া ২০১৬ ৰ মুকুট পিন্ধিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ মিছ গ্ল’ব ২০১৬ ত ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি শীৰ্ষ দহগৰাকীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে। বেলগোৰোডৰ ভায়োলেটা টিউৰ্কিনা আৰু য়াকুটিয়াৰ নাটালিয়া ষ্ট্ৰোয়েভা ক্ৰমে ৰানাৰ্ছ-আপ হয়। পুৰস্কাৰ হিচাপে তেওঁ এখন নতুন গাড়ী আৰু ৩ নিযুত ৰাছিয়ান ৰুবল লাভ কৰে। মিছ ৰাছিয়া হিচাপে তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০১৮ ত ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল যদিও কোনো স্থান লাভ কৰিব নোৱাৰিলে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মিছ ৰাছিয়াৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
ৰাজপুণ্যাহ

ৰাজপুণ্যাহ হৈছে এটা পৰম্পৰাগত উৎসৱ য’ত বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰাম অঞ্চলৰ জনগণে নিজৰ গ্ৰাম্য ৰাজা বা উপজাতীয় ৰাজাৰ ওচৰত কৰ আদায়ৰ বাবে একত্ৰিত হয়। এই উৎসৱটো সাধাৰণতে প্ৰতি পাঁচ বছৰে বা ছয় বছৰে অনুষ্ঠিত হয়, যদিও পূৰ্বতে প্ৰতিবছৰেই কৰা হৈছিল। এই অনুষ্ঠানৰ পাছত এটা লোকমেলা আৰম্ভ হয় যি তিনিদিন চলি থাকে। উক্ত অঞ্চলৰ জনগণৰ বাবে ৰাজপুণ্যাহ বৰ্তমান অন্যতম সৰ্ববৃহৎ উৎসৱ। প্ৰতিবছৰে হাজাৰ হাজাৰ দেশীয় আৰু বিদেশী পৰ্যটকে এই উৎসৱৰ সময়ত বান্দৰবন ভ্ৰমণ কৰে।

ইতিহাস

ৰাজপুণ্যাহ উৎসৱ প্ৰথমবাৰ ব্ৰিটিছ শাসনকালত আৰম্ভ হৈছিল। বোমাং চক্ৰৰ ৰাজাসকলে ১৮৭৫ চনত ঝুমকৰ আদায়ৰ বাবে এই উৎসৱৰ আৰম্ভণি কৰে। নৱম বোমাং ৰাজাই ১৮৭৫ চনত আনুষ্ঠানিকভাৱে কৰ সংগ্ৰহ আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু চৌদশ বোমাং ৰাজা মানছাইপ্ৰু চৌধুৰীৰ ১৯৯০ দশকত মৃত্যু হোৱাৰ পিছত দুবছৰ এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত হোৱা নাছিল।

উৎসৱ

ৰাজপুণ্যাহ বিভিন্ন উপজাতীয় সমাজৰ মাজত পইংজৰা পোৱায়ে নামেও জনা যায়। চাকমা চক্ৰ ৰাঙামাটিত এই উৎসৱ পালন কৰে, আৰু বোমাং চক্ৰই বান্দৰবনত অনুষ্ঠানটো আয়োজন কৰে। পৰম্পৰাগতভাৱে, ৰাজাই বছৰৰ আৰম্ভণিতে মেলা আয়োজন কৰি জনগণৰপৰা কৰ সংগ্ৰহ কৰে। এই অনুষ্ঠানত মৌজাৰ গাঁওবুঢ়াসকলে ৰাজাৰ ওচৰত কৰ আদায় কৰে আৰু নিজৰ আনুগত্য প্ৰকাশ কৰে। তাৰ পিছত ৰাজাই জনতাক সম্বোধন কৰে আৰু বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান ৰখা উপজাতীয়সকলক বঁটা প্ৰদান কৰে।

উৎসৱৰ দিনত ৰাজাই হাজাৰ হাজাৰ ফুলৰ মালাৰে শোভিত ৰাজ আসনলৈ উঠি আহে। তাৰ পিছত তেওঁ জনগণৰপৰা এজন এজনকৈ কৰ আৰু উপহাৰ গ্ৰহণ কৰে। প্ৰতিবছৰে বান্দৰবনত ৰাজপুণ্যাহৰ সময়ত ৰাজপ্ৰাসাদৰ আঙণ উপজাতীয় আৰু বঙালীসকলৰ এক অনন্য মিলনৰ ক্ষেত্ৰ হৈ উঠে। এই মেলাত চাৰ্কাছ, নৃত্য-গীত, পুতলা নাচ, আদিবাসী বাদ্যযন্ত্ৰ সংগীত, নাটক আৰু ঘূৰণীয়াৰ খেল থাকে। লগতে ব্যৱসায়ীয়ে শতাধিক দোকানত বিভিন্ন সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰে।

আৰু চাওক

বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
চট্টগ্ৰাম

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
লোপামুদ্ৰা ৰাউত

লোপামুদ্ৰা ৰাউত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, অভিযন্তা আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী যিয়ে মিছ ইউনাইটেড মহাদেশত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু ইকুৱেডৰ (দক্ষিণ আমেৰিকা)ত আন ৪৫খন দেশৰ মাজত এই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হৈছিল।ভাৰতৰ আটাইতকৈ বাঞ্ছনীয় মহিলাৰ তালিকাতো শীৰ্ষস্থান দখল কৰে লোপামুদ্ৰা ৰাউটে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৯১ চনৰ ৭ অক্টোবৰত নাগপুৰত জীৱন ৰাউত আৰু ৰাগিনী ৰাউতৰ ঘৰত লোপামুদ্ৰাৰ ৰাউতৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ এগৰাকী ভগ্নী হ'ল ভাগ্যশ্ৰী ৰাউত। এগৰাকী ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰ। জি এইচ ৰাইচনী কলেজ অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিং নাগপুৰৰ পৰা ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙত বি.ই৷

কেৰিয়াৰ

মডেলিং আৰু পেজেণ্ট্ৰী

ৰাউতে ২০১৩ চনত ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া গোৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল য’ত তেওঁ ১ম ৰানাৰ্ছ আপ হিচাপে অন্ত পেলাইছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁক ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৩ত অংশগ্ৰহণৰ বাবে প্ৰত্যক্ষ প্ৰৱেশ প্ৰদান কৰা হৈছিল, য’ত তেওঁ চূড়ান্ত প্ৰতিযোগী আছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৪ত অংশগ্ৰহণ কৰে য’ত তেওঁ ‘মিছ বডি বিউটিফুল’ৰ উপশিৰোনামা লাভ কৰি শীৰ্ষ ৫ ৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে। সেই বছৰতে মিছ ডিভা ২০১৪ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি চূড়ান্ত প্ৰতিযোগী হিচাপে শীৰ্ষ ৭ স্থানত স্থান লাভ কৰে। ২০১৬ চনত ফেমিনাৰ আয়োজকে তেওঁক মিছ ইউনাইটেড কন্টিনেণ্টছ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰে। ২০১৭ চনত ৰাউতে ফিয়েৰ ফেক্টৰ : খাট্ৰ কে খিলাড়ী ৮-ত অংশগ্ৰহণ কৰি ছেমি ফাইনেলিষ্ট হিচাপে অন্ত পেলায়।

ৰাউতে চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটিব ব্লাড ষ্ট’ৰী নামৰ মনোবৈজ্ঞানিক থ্ৰিলাৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে।

সংবাদ মাধ্যমত

টাইমছ অফ ইণ্ডিয়াৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ আটাইতকৈ বাঞ্ছনীয় মহিলা তালিকাত ৰাউতে ৫ম স্থান লাভ কৰে।

ইয়াৰ উপৰিও টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ ২০১৭ চনৰ ৫০ গৰাকী আটাইতকৈ বাঞ্ছনীয় মহিলাৰ তালিকাত তেওঁ স্থান লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
থেলিয়া (মিউজ)

থেলিয়া (/θəˈlaɪə/ বা /ˈθeɪliə/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Θάλεια; ইংৰাজী: Thalia বা Thaleia; "আনন্দময়, সমৃদ্ধিশালী") গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণিত হাস্যৰস আৰু আইডিলিক কবিতাৰ অধিষ্ঠাতী দেৱী৷ তেওঁ ন গৰাকী মিউজৰ ভিতৰত অন্যতম। এই প্ৰসংগত তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে "সমৃদ্ধিশালী", কাৰণ তেওঁৰ গীতসমূহ সময়ৰ লগে লগে সমৃদ্ধিশালী হৈ উঠে।

ৰূপ

থেলিয়াক আনন্দৰ বতাহ বলা, আইভীৰ মুকুট পিন্ধা, বুট পিন্ধা আৰু হাতত কমিক মাস্ক লৈ থকা এগৰাকী যুৱতী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ বহুতো মূৰ্তিত তেওঁৰ হাতত বাগল (bugle, এবিধ পেঁপাৰ দৰে বাদ্য) আৰু ট্ৰুম্পেট (trumpet, এবিধ পেঁপাৰ দৰে বাদ্য) বা কেতিয়াবা ভেড়াৰখীয়াৰ লাখুটি বা আইভীৰ মালাও থাকে।

পৰিয়াল

থেলিয়া আছিল জ্যুছ আৰু নিমোছিনিৰ ন গৰাকী মিউজৰ ভিতৰত অষ্টম গৰাকী কন্যা। এপ'ল'ড'ৰাছৰ মতে তেওঁ আৰু এপ'ল' ক'ৰিবেণ্টিছৰ মাতৃ আছিল। মেক্ৰ’বিয়াছৰ চেটাৰ্নেলছত উল্লেখ কৰা অনুসৰি গ্ৰীক দেৱতাৰ ৰজা জ্যুছৰ এগৰাকী প্ৰেমিকাৰ নামো থেলিয়া৷ তেওঁ পালিচিসকলৰ মাতৃ আছিল৷

লগতে চাওক

থেলিয়া (গ্ৰেচ)
থেলিয়া (নিম্ফ)
থেলিয়া (নেৰেইড)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
পূমাৰুতন থেইয়াম

পূমাৰুতন থেইয়াম (Poomaruthan Theyyam) ভাৰতৰ কেৰালাৰ উত্তৰ মালাবাৰ অঞ্চলত জনপ্ৰিয় এজন হিন্দু দেৱতা। আঞ্চলিক হিন্দু দেৱী পূমালা ভগৱতীৰ মন্দিৰসমূহত এই থেইয়াম প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। পূমালা আৰু পূমাৰুতনক মূলতঃ থীয়া সম্প্ৰদায়ে পূজা কৰে। এই থেইয়াম প্ৰদৰ্শন কৰা মূল মন্দিৰসমূহ কান্নুৰ আৰু কাছাৰগোড জিলাত সিঁচৰিত হৈ আছে।

কিংবদন্তি

কিংবদন্তি অনুসৰি, পূমালা দেৱীয়ে তেওঁৰ সখীসকলৰ সৈতে স্বৰ্গীয় উদ্যানত সময় অতিবাহিত কৰিছিল। তেওঁ ফুল তুলিব বিচাৰিছিল, কিন্তু উদ্যানখনৰ ঐশ্বৰিক পহৰাদাৰসকলে বাধা দিছিল। পূমালা এজন পহৰাদাৰৰ সহায় বিচাৰিছিল, যি শিৱৰ পৰা উৎপন্ন হৈছিল আৰু বতাহৰ ৰূপত এটা ফুলি থকা ফুলৰ ভিতৰত জিৰণি লৈ আছিল। দেৱীয়ে তেওঁক 'পূমাৰুথা' নামেৰে মাতিছিল (মালায়ালম ভাষাত 'পূ' মানে ফুল আৰু 'মাৰুতন' মানে বতাহ)। সেয়েহে কুৰুভানথাতা আৰু ৰামনথালিক কেৰালাৰ প্ৰথম পূমালা আৰু পূমাৰুতন মন্দিৰ বুলিও গণ্য কৰা হয়। পূমালা মন্দিৰত পূমাৰুতনক থেইয়াম হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

থেইয়াম পৰিৱেশন কৰাৰ সময়ত ভল্যাকৰসকলক (মন্দিৰৰ সৈতে জড়িত ধৰ্মীয় সহায়ক) আৰু আনকি দৰ্শসকলকো ঢালেৰে খুন্দা মাৰে। ভল্যাকৰসকলে থেইয়ামৰ পৰা কোব খাবলৈ আৰু থেইয়ামক উৎসাহিত কৰিবলৈ চিঞৰ-বাখৰ কৰি চাৰিওফালে জমা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
পাভৈ অভয়াৰণ্য

পাভৈ অভয়াৰণ্য লক্ষীমপুৰ জিলাত অবস্থিত এখন অভয়াৰণ্য। ইয়াৰ মাটিকালি ৪৯ বৰ্গ কি.মি.। ই ঘাঁহনি, দলনি, পিতনি, বেতনি আৰু মিশ্ৰ চিৰসেউজ অৰণ্যশ্ৰেণীৰ দ্বাৰা গঠিত। বনৰীয়া ম'হ, হলৌ‌ বান্দৰ‌
আৰু হাতীৰ বাবে এই অভয়াৰণ্য বিখ্যাত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
ষড়জ (স্বৰ)

ষড়জ হৈছে হিন্দুঃস্থানী আৰু কৰ্ণাটক সংগীতত সাতটা স্বৰৰ ভিতৰত প্ৰথমটো। ষড়জ হৈছে সা (Sā) শব্দাংশৰ দীঘলীয়া ৰূপ।

বিৱৰণ

নিম্নলিখিত হৈছে ষড়জ আৰু ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ইয়াৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে তথ্য:
ষড়জ হৈছে এটা অষ্টক বা সপ্তকৰ প্ৰথম স্বৰ।
ষড়জ সাধাৰণতে এটা ৰাগৰ মুখ্য স্বৰ।
গায়কৰ বাবে তানপুৰাত বজোৱা স্বৰ হৈছে ষড়জ। ইয়াক বজোৱা হয় যাতে জানিব পৰা যায় যে গায়ন সঠিক সুৰ আৰু অষ্টকত হৈছে।
ষড়জ হৈছে ভিত্তি বা মৌলিক স্বৰ। ই শাস্ত্ৰীয় সংগীতত অতি মৌলিক স্বৰ।
পৰিৱেশনৰ সময়ত সুৰৰ কাঠামো বজাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত ষড়জৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। এটা ৰাগৰপৰা আন এটা ৰাগলৈ পৰিৱৰ্তনৰ আগতে, বিশেষকৈ যেতিয়া ৰাগসমূহৰ একে স্বৰৰ গোট থাকে কিন্তু চলন (গতি বা প্ৰগতি) ভিন্ন হয়, তেতিয়া "সা" স্বৰটো প্ৰায়ে বজোৱা হয়। এই পদ্ধতিয়ে স্পষ্টতা নিশ্চিত কৰে আৰু বিভ্ৰান্তি ৰোধ কৰে, যাৰ ফলত পৰৱৰ্তী ৰাগ সুকীয়াভাৱে আৰম্ভ হ’ব পাৰে।
ষড়জৰ স্বৰ কেতিয়াও বা নহয়, যিকোনো ৰাগত ই সদায় শুদ্ধ।
কোৱা হয় যে ষড়জ হৈছে সেই মৌলিক স্বৰ যাৰপৰা অন্য ৬টা স্বৰৰ উৎপত্তি হয়। যেতিয়া আমি ষড়জ শব্দটো ভাঙো, তেতিয়া আমি পাওঁ, ষড় আৰু জ। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ষড় হৈছে ৬ আৰু জ হৈছে মাৰাঠীত 'জন্ম দিয়া'। সেয়েহে মূলতঃ অনুবাদ হৈছে:
ষড়্ - ৬, জ - জন্ম।
সেয়েহে, ই সমষ্টিগতভাৱে অন্য ৬টা স্বtoxic0x/sa/ষড়জ স্বৰৰ জন্ম দিয়াৰ অৰ্থ।
ষড়জ আৰু সম্পৰ্কিত স্বৰৰ কম্পনাংক পৰিৱেশকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপ, যদি ষড়জ ২৪০ হাৰ্টজ হয়, তেন্তে সাতটা স্বৰৰ কম্পনাংক হৈছে: সা ২৪০ হাৰ্টজ, ৰে ২৭০ হাৰ্টজ, গা ৩০০ হাৰ্টজ, মা ৩২০ হাৰ্টজ, পা ৩৬০ হাৰ্টজ, ধা ৪০০ হাৰ্টজ, আৰু নি ৪৫০ হাৰ্টজ, সা ৪৮০ হাৰ্টজ (তাৰ সপ্তক) ........ (আৰু তেনেকৈয়ে চলি থাকে)।
ফলত, ৪৫০ হাৰ্টজৰ নিৰ পিছত সাৰ কম্পনাংক হৈছে ৪৮০ হাৰ্টজ, অৰ্থাৎ নিম্ন অষ্টকৰ সাৰ দ্বিগুণ।
ষড়জৰ চাৰিটা শ্ৰুতি আছে। পূৰ্বতে সাৰ মুখ্য শ্ৰুতিৰ স্থান আছিল শেষ শ্ৰুতিত, কিন্তু এতিয়া ই প্ৰথম শ্ৰুতিত ধৰা হয়।
উদাহৰণস্বৰূপ, যদি এইবোৰ সাৰ চাৰিটা শ্ৰুতি হয়, তেন্তে,
পূৰ্বতে এইটো আছিল সাৰ মুখ্য শ্ৰুতিৰ স্থান।
^
১ ২ ৩ ৪
^
কিন্তু এতিয়া এই স্থানটো সাৰ মুখ্য শ্ৰুতি হৈছে।
ষড়জ (সা) আৰু পঞ্চম (পা)ৰ বাহিৰে অন্য সকলো স্বৰ বা হ’ব পাৰে, কিন্তু সা আৰু পা সদায় শুদ্ধ স্বৰ। সেয়েহে সা আৰু পাক অচল স্বৰ বোলা হয়, কাৰণ এই স্বৰসমূহ নিজৰ মূল স্থানৰপৰা স্থানান্তৰিত নহয়। ৰে, গা, মা, ধা, নি স্বৰসমূহক চল স্বৰ বোলা হয়, কাৰণ এই স্বৰসমূহ নিজৰ মূল স্থানৰপৰা স্থানান্তৰিত হয়।

সা, ৰে, গা, মা, পা, ধা, নি - শুদ্ধ স্বৰ

ৰে, গা, ধা, নি -

মা -
ষড়জৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত এক অনন্য আৰু অপৰিহাৰ্য স্থান আছে। ই একমাত্ৰ স্বৰ যাক কোনো ৰাগত বাদ দিব নোৱাৰি (বৰ্জিত), যাৰ ফলত ই সপ্তক (স্কেল) আৰু প্ৰতিটো ৰাগৰ গঠনৰ বাবে অপৰিহাৰ্য।
কিছুমান ৰাগত য’ত সা হৈছে বাদী বা সংবাদী স্বৰ, সা বাৰে বাৰে বজোৱা হয়। কিন্তু যিবোৰ ৰাগত সা বাদী বা সংবাদী স্বৰ নহয়, তাতো ই বাৰে বাৰে বজোৱা হয় কাৰণ ই মুখ্য স্বৰ।
যিবোৰ ৰাগত সা বাদী স্বৰ - ৰাগ মল্কৌঁচ, ইত্যাদি। যিবোৰ ৰাগত সা সংবাদী স্বৰ - ৰাগ কেদাৰ।
ধাৰণাগতভাৱে ক’বলৈ গ’লে, ষড়জক সাকাৰ ব্ৰহ্ম বোলা হয়, সাকাৰ ব্ৰহ্ম অৰ্থাৎ তিনিজন প্ৰধান দেৱতা, ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱ। সাৰ গুৰুত্ব প্ৰকাশ কৰিবলৈ সাকাৰৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ হিচাপে সা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ষড়জৰ উৎস হৈছে ময়ূৰৰ ক্ৰন্দন বুলি কোৱা হয়।
ষড়জ বুধ গ্ৰহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
ষড়জ সেউজীয়া ৰঙৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।

অধিক জানক

হিন্দুঃস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ৰাগৰ তালিকা
স্বৰ
ঋষভ (ৰে)
গান্ধাৰ (গা)
মধ্যম (মা)
পঞ্চম (পা)
ধৈৱত (ধা)
নিষাদ (নি)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত
চুলি শিপা

চুলি শিপা বা শোষক শিপা হৈছে এপিডাৰ্মাল কোষৰ পৰা ওলোৱা, উদ্ভিদৰ শিপাৰ আগত থকা বিশেষ কোষ। ইহঁত এটা কোষৰ পাৰ্শ্বীয় সম্প্ৰসাৰণ আৰু শাখা-প্ৰশাখা খুব কমেইহে থাকে। পৰিপক্ক শিপাৰ অঞ্চলত পোৱা যায়। চুলি শিপাৰ কোষে শিপাৰ পৃষ্ঠৰ ক্ষেত্ৰফল আৰু আয়তনৰ অনুপাত বৃদ্ধি কৰি উদ্ভিদৰ পানী শোষণ উন্নত কৰে যাৰ ফলত চুলি শিপাৰ কোষে অধিক পানী গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।
শিপাৰ চুলিৰ কোষৰ ভিতৰৰ বৃহৎ ভেকুৱালে এই গ্ৰহণ বহুত বেছি কাৰ্যক্ষম কৰি তোলে। শিপাৰ চুলি শিপাবোৰ পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ গ্ৰহণৰ বাবেও গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ ই উদ্ভিদ আৰু মাইক’ৰাইজাল ভেঁকুৰৰ মাজৰ মূল সংযোগস্থল।

কাৰ্য

সকলো চুলি শিপাৰ কাম হ’ল সমগ্ৰ উদ্ভিদলৈ প্ৰেৰণ কৰিবলৈ মাটিৰ পৰা পানী আৰু খনিজ পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ সংগ্ৰহ কৰা। শিপাত বেছিভাগ পানী শোষণ চুলি শিপাৰ জৰিয়তে হয়। চুলি শিপাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ বাবে ইহঁতে মাটিৰ কণিকাৰ মাজত সোমাই যাব পাৰে আৰু ক্ষতিকাৰক বেক্টেৰিয়াক জাইলেম আধাৰৰ জৰিয়তে উদ্ভিদত প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দিয়ে। এই চুলি শিপাবোৰৰ পৃষ্ঠভাগ বৃদ্ধি কৰিলে উদ্ভিদে পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ শোষণ আৰু অণুজীৱৰ সৈতে ক্ৰিয়া কৰাত অধিক কাৰ্যক্ষম হয়। যিহেতু চুলি শিপাৰ কোষবোৰে সালোক সংশ্লেষণ নকৰে, সেয়েহে ইয়াত ক্ল’ৰ’প্লাষ্ট নাথাকে।

গুৰুত্ব

চুলি শিপাই গছজোপাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পানী আৰু পুষ্টিকৰ উপাদানৰ বেছিভাগেই শোষণ কৰিব লাগে বাবে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৃষ্ঠ গঠন কৰাৰ প্ৰয়োজন হয়। মাহজাতীয় গছত শিপাৰ নোডুল গঠনৰ লগতো ইহঁত প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত। চুলি শিপাবোৰ বেক্টেৰিয়াৰ চাৰিওফালে কুটিল হৈ পৰে, যাৰ ফলত বিভাজিত কৰ্টিকেল কোষবোৰত সংক্ৰমণৰ সূতাৰ দৰে গঠন হৈ নোডুল গঠন হয়।

বৃহৎ পৃষ্ঠভাগৰ বাবে চুলি শিপাৰ জৰিয়তে পানী আৰু খনিজ পদাৰ্থৰ সক্ৰিয় গ্ৰহণ অতি কাৰ্যক্ষম। চুলি শিপাৰ কোষবোৰে এচিড (যেনে, মেলিক আৰু চাইট্ৰিক এচিড)ও নিঃসৰণ কৰে, যিয়ে খনিজ পদাৰ্থৰ অক্সিডেচন অৱস্থা সলনি কৰি দ্ৰৱীভূত কৰে, যাৰ ফলত আয়নবোৰ সহজে শোষণ হয়।

গঠন

চুলি শিপাৰ কোষবোৰৰ ব্যাস ১৫ৰ পৰা ১৭ মাইক্ৰ’মিটাৰ আৰু দৈৰ্ঘ্য ৮০ৰ পৰা ১৫০০ মাইক্ৰ’মিটাৰৰ ভিতৰত হয়। চুলি শিপা কেৱল শিপাৰ পৈণত অঞ্চলতহে পোৱা যায়। ইহঁত দীঘলীয়া অঞ্চলত পোৱা নাযায়, কাৰণ সম্ভৱতঃ শিপা দীঘলীয়া হৈ মাটিৰ মাজেৰে যোৱাৰ লগে লগে পুৰণি চুলি শিপাবোৰ কাটি পেলোৱা হয়। চুলি শিপাবোৰ দ্ৰুতভাৱে বৃদ্ধি পায়, অন্ততঃ ১ মাইক্ৰ’মিটাৰ/মিনিট, যাৰ ফলত ইহঁত কোষ প্ৰসাৰণৰ ওপৰত গৱেষণাৰ বাবে বিশেষভাৱে উপযোগী।

ভেঁকুৰৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া

বিশেষকৈ সহজীৱী ভেঁকুৰৰ সৈতে হোৱা পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে উদ্ভিদৰ সুস্থ পুষ্টিৰ বাবে শিপাৰ চুলি অতি প্ৰয়োজনীয়। সহজীৱী ভেঁকুৰ আৰু চুলি শিপাই মাইক’ৰাইজাল সহজীৱী সৃষ্টি কৰে যেনে এ এম ভেঁকুৰৰ দ্বাৰা গঠিত আৰ্বাস্কুলাৰ মাইক’ৰাইজা আৰু ই এম ভেঁকুৰৰ দ্বাৰা গঠিত এক্ট'মাইক'ৰাইজা। এইবোৰ অতি সাধাৰণ, ৯০% স্থলজ উদ্ভিদ প্ৰজাতিত দেখা যায়, কাৰণ ই ভেঁকুৰ আৰু উদ্ভিদ উভয়ৰে বাবে কঢ়িয়াই অনা উপকাৰ।

ই এম ভেঁকুৰৰ বাবে এই সম্পৰ্ক গঠন আৰম্ভ হয় চুলি শিপাৰ বিস্তাৰৰ পৰা। এই প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয় যেতিয়া ই এম ভেঁকুৰ মাটিৰ পৰা চুলি শিপাৰ লগত লাগি থাকে। তাৰ পিছত ভেঁকুৰে বিস্তাৰযোগ্য কাৰক নিঃসৰণ কৰে, যাৰ প্ৰতি চুলি শিপাবোৰ অতি সংবেদনশীল, যাৰ ফলত হাইফেবোৰ এপিডাৰ্মাল কোষত প্ৰৱেশ কৰি শিপাৰ কৰ্টেক্সৰ প্ৰথম স্তৰত হাৰ্টিগ জালৰ সৃষ্টি কৰে। এই প্ৰক্ৰিয়াটো এ এম ভেঁকুৰে চুলি শিপাত উপনিবেশ স্থাপন কৰাৰ দৰেই, কিন্তু বিস্তাৰযোগ্য কাৰকৰ পৰিৱৰ্তে ইহঁতে হাইড্ৰ’লেজ নিঃসৰণ কৰি কোষবেৰ শিথিল কৰে, যাৰ ফলত হাইফে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে আৰু ইয়াত কোনো হাৰ্টিগ জাল নাথাকে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদৰ গঠন
শ্ৰেণী:উদ্ভিদবিজ্ঞান
ৰঘুনাথ চৌধাৰী

ৰঘুনাথ চৌধাৰী (; ১৮৭৯–১৯৬৭) অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰোমাণ্টিক যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট কবি আছিল। মূলতঃ প্ৰকৃতিক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই অসংখ্য কবিতা ৰচনা কৰা বাবে তেখেত বিহগী কবি নামেৰে জনাজাত হয়। ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ জন্ম বিখ্যাত কলিতা চৌধাৰী বংশত ১৮৭৯ চনত অসমৰ অবিভক্ত কামৰূপ জিলা (বৰ্তমান নলবাৰী)ৰ লাউপাৰা গাঁৱত হৈছিল। ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ প্ৰথম কবিতা পুথি সাদৰী ১৯১০ চনত প্ৰকাশ পায়। ১৯১৮ চনত তেখেতৰ দ্বিতীয় কবিতা পুথি কেতেকী প্ৰকাশ পায়। ১৯২৩ চনত কবিতা পুথি কাৰবালা আৰু ১৯৩১ চনত দহিকতৰা প্ৰকাশ পায়। গদ্য পুথি নৱমল্লিকা ১৯৫৮ চনত প্ৰকাশ পায়। নৱমল্লিকাক কথা কবিতা বুলি কোৱা হয়। তেখেতে কৰণি নামে এখন অপ্ৰকাশিত গল্প পুথি ৰচনা কৰিছিল। তেখেতৰ সৰহভাগ ৰচনা ‘জোনাকী’, ‘আলোচনী’, ‘বাঁহী’ আদিত প্ৰকাশ হৈছিল। সত্যনাথ বৰা সম্পাদিত দ্বিতীয় খণ্ড ‘জোনাকী’ত তেখেত সহকাৰী সম্পাদক আছিল। ১৯২৩ চনত তেখেতে শিশু আলোচনী ‘মইনা’, ১৯৩৭ চনত ‘জয়ন্তী’ আৰু ১৯৮০ চনত ‘সুৰভি’ সম্পাদনা কৰে। ১৯৩৬ চনত এপ্ৰিলত তেজপুৰত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ ষোড়শ অধিবেশনৰ ৰঘুনাথ চৌধাৰী সভাপতি আছিল।

ড° সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ মতে,"চৌধাৰীৰ কবি প্ৰতিভাৰ বিকাশত ইংৰাজী কবিতাৰ পোনপটীয়া প্ৰভাৱ নাই। প্ৰাচীন সংস্কৃত সাহিত্যৰ দ্বাৰা ইহে তেওঁ অধিক প্ৰভাৱশালী। শব্দ চয়ন, উপমাদি অলংকাৰৰ প্ৰয়োগ আৰু চিত্ৰ ৰচনা ত সংস্কৃত সাহিত্যৰ পৰা তেওঁ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছে।"

উদ্ধৃতিসমূহ

জীৱনৰ কোনো কথাতে গৌৰৱ নকৰিবা, যদি তুমি সঁচাই উপযুক্ত; তেন্তে তোমাৰ জ্ঞান-বুদ্ধিমত্তাক লৈ এদিন সমাজেই গৌৰৱ কৰিব।
হাতীক যিদৰে হাতেৰে বগৰাই দিব নোৱাৰি, অসমীয়া জাতিও সেইদৰে বাৰিষাৰ ধলত জাঁজীত উটি যাব নোৱাৰে।
নিজৰ ভাষাত উন্নত ধৰণৰ সাহিত্য নাথাকিলে আন ভাষাৰ সাহিত্যই মানুহে পঢ়িব, কাৰণ জ্ঞানোপাৰ্জনৰ আকাঙ্খা মানুহ মাত্ৰৰে এটা শ্বাশ্বত গুণ৷

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

Category:অসমৰ ব্যক্তি
Category:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
Category:অসমীয়া গল্পকাৰ
Category:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
ৰেখা ৰদ্বিতিয়া

ৰেখা ৰদ্ৱিতিয়া বৰোদা স্কুলৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী সমসাময়িক ভাৰতীয় শিল্পী। অতিবাস্তৱবাদ আৰু যাদুকৰী বাস্তৱবাদৰ শৈলীৰ জৰিয়তে চিত্ৰিত ৰূপক আৰু ৰূপক আখ্যানমূলক চিত্ৰৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। স্বামী আৰু শিল্পী সুৰেন্দ্ৰন নাইৰৰ সৈতে যৌথভাৱে বদোদৰাত দ্য কালেকটিভ ষ্টুডিঅ’ নামৰ এটা আৰ্ট ষ্টুডিঅ’ পৰিচালনা কৰে।

জীৱনী

১৯৫৮ চনৰ ৩১ অক্টোবৰত কৰ্ণাটকৰ বাংগালুৰু চহৰত ৰেখাৰ জন্ম হৈছিল। ৰেখা দুগৰাকী ভগ্নীৰ ভিতৰত সৰু আছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দক্ষিণ ভাৰতৰ আছিল আনহাতে তেওঁক বেছিভাগেই মাকে চোৱা-চিতা কৰিছিল কাৰণ তেওঁৰ পিতৃ ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ পাইলট আছিল।

১৯৭৬ চনত বৰোদা মহাৰাজ ছায়াজিৰাও বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সূক্ষ্ম কলা একাডেমীত যোগদান কৰে, সেই সময়তে হিপষ্টাৰ সংস্কৃতিৰ উত্থান আৰু ভূপেন খাখৰ, গুলাম মহম্মদ শ্বেখ আৰু জ্যোতি ভাটৰ দৰে কেইবাজনো বিশিষ্ট সমসাময়িক শিল্পীৰ উত্থানৰ সাক্ষী হৈ পৰে। গৰ্ভৱতী অৱস্থাত তেওঁ বিবাহ বিচ্ছেদ হয় যাৰ ফলত কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়তে তেওঁ অকলশৰীয়া মাতৃ হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ পুত্ৰৰ যত্ন ল'বলৈ আৰম্ভ কৰে যাৰ ফলত তেওঁ শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিব পাৰে।

ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে ৰদ্বিতিয়াই বৰোদাৰ এম এছ বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰ নিযুক্তি লাভ কৰে যদিও বিতৰ্কিত বুলি গণ্য কৰা তেওঁৰ স্পষ্টবাদী নাৰীবাদী মতামতৰ বাবে ইয়াৰ নবীকৰণ নহ’ল। এই সময়তে তেওঁ শিল্পী সুৰেন্দ্ৰন নাইৰকো লগ পায়, যি তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু হৈ পৰে আৰু শেষত ১৯৮৫ চনত তেওঁক বিয়া কৰায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
চন্দ্ৰ শেখৰ ঘোষ

চন্দ্ৰ শেখৰ ঘোষ (; জন্ম: ৮ আগষ্ট ১৯৬০) বন্ধন বেংকৰ প্ৰতিষ্ঠাতা, প্ৰাক্তন এমডি আৰু চিইঅ'। তেওঁ ভাৰতৰ আৰ্থিক অন্তৰ্ভুক্তিৰ অন্যতম প্ৰধান প্ৰবক্তা আছিল। ক্ষুদ্ৰ ঋণ আৰু উন্নয়ন খণ্ডত তেওঁৰ ৩০ বছৰতকৈ অধিক অভিজ্ঞতা আছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৬০ চনৰ ৮ আগষ্ট তাৰিখে, ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰাৰ বিশালগড়ত ঘোষে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ত্ৰিপুৰাত তেওঁৰ পিতৃ প্ৰয়াত হৰিপদ ঘোষৰ এখন মিঠাইৰ দোকান আছিল। ছাত্ৰাৱস্থাতেই তেওঁ দোকানত দেউতাকক সহায় কৰিছিল। শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ বাংলাদেশৰ সৰ্ববৃহৎ বেচৰকাৰী সংস্থা (NGO) ব্ৰেক (BRAC)ত যোগদান কৰে। ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ পিছত, ঘোষে কেইবাটাও বেচৰকাৰী সংস্থাৰ সৈতে কাম কৰিছিল, তাৰ আগতে ভিলেজ ৱেলফেয়াৰ ছ’চাইটিত তেওঁৰ শেষ চাকৰিটো এৰি দিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ পশ্চিমবংগৰ বন্ধন-কোন্নগৰ নামৰ এটা অলাভজনক সংস্থা স্থাপন কৰে, যাৰ লক্ষ্য আছিল প্ৰান্তীয় লোকসকলক ক্ষুদ্ৰ ঋণ প্ৰদান কৰা, যাৰ ফলত বিত্তীয় অন্তৰ্ভুক্তি বৃদ্ধি পায়।

ঘোষে পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

২০০১ চনত ঘোষে বন্ধন-কোন্নগৰ আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰান্তীয় মহিলাসকলক উদ্যোগী হোৱাত সহায় কৰিবলৈ এনজিঅ’টোৱে ক্ষুদ্ৰ ঋণ প্ৰদান কৰে। ২০০৯ চনত এনজিঅ'টোৰ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় পৰ্টফলিঅʼ এনবিএফচিলৈ হস্তান্তৰ কৰা হয়, যিটো বন্ধনে ২০০৬ চনত অধিগ্ৰহণ কৰে। লাহে লাহে সংস্থাটোৱে দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যলৈ নিজৰ কাম-কাজ সম্প্ৰসাৰিত কৰিলে। ২০১০ চনত বন্ধন ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে পৰিগণিত হয়।

২০১৪ চনত বন্ধনে ইউনিভাৰ্চেল বেংক স্থাপনৰ বাবে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পৰা নীতিগত অনুমোদন লাভ কৰে আৰু ২০১৫ চনৰ জুন মাহত চূড়ান্ত অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। ঘোষক এমডি আৰু চিইঅ' হিচাপে লৈ ২০১৫ চনৰ ২৩ আগষ্টত বন্ধন বেংকে কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ২০২৪ চনৰ ৯ জুলাইলৈকে ঘোষে এই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ভাৰতীয় ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান এটি ইউনিভাৰ্চেল বেংকলৈ পৰিণত হোৱাৰ এইটোৱেই প্ৰথম দৃষ্টান্ত। প্ৰসংগক্ৰমে বন্ধন বেংকেই হʼল স্বাধীনতাৰ পিছত পূব ভাৰতত স্থাপন হোৱা প্ৰথমটো বেংক।

চন্দ্ৰ শেখৰ ঘোষ, পূৰ্বাঞ্চলৰ দ্য কনফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়ান ইণ্ডাষ্ট্ৰী (চিআইআই)ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ আৰু বেংগল চেম্বাৰ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰী (বিচিচি এণ্ড আই)ৰ প্ৰাক্তন সভাপতি। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ আন বিভিন্ন উদ্যোগ সংস্থাৰ সৈতেও জড়িত।

বঁটা-বাহন

'চিনিয়ৰ অশোকা ফেলো' – সামাজিক উদ্যোগীকৰণ বঁটা – অশোকা ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা, ২০০৭ চনত
'সামাজিক প্ৰভাৱৰ উদ্যোগী' ফৰ্বছ ইণ্ডিয়া নেতৃত্ব বঁটাৰ দ্বাৰা, ২০১৪ চনত
'বছৰৰ উদ্যোগী' দ্য ইকনমিক টাইমছৰ দ্বাৰা, ২০১৪ চনত
চিএনএন-আইবিএন 'বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয়' ব্যৱসায়িক শিতানত, ২০১৬ চনত
'বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ বেংকাৰ' বিজনেছ ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ দ্বাৰা, ২০১৮-১৯ বৰ্ষৰ বাবে

ব্যক্তিগত জীৱন

চন্দ্ৰ শেখৰ ঘোষৰ পত্নী নীলিমা ঘোষ এগৰাকী উদ্যোগী। তেওঁৰ পুত্ৰ অংশুমান (বৰ্তমান ইংলেণ্ডত অধ্যয়নৰত) ব্যৱস্থাপনা বিষয়ৰ এগৰাকী ছাত্ৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
জোনাছ মাছেট্টি‌

জোনাছ মাছেট্টি‌ যাক পৰম্পৰাগত নাম 'বিশ্বনাথ’ বুলিও জনা যায়। তেওঁ ব্ৰাজিলৰ অদ্বৈত বেদান্ত, সংস্কৃত আৰু যোগৰ শিক্ষক। ৰিঅ' ডি জেনেইৰ'ৰ পেট্ৰ'পলিছত অৱস্থিত ইনষ্টিটিউট বিশ্ব বিদ্যাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ প্ৰত্যক্ষ শিষ্য।

ভাৰতৰ কইম্বাটুৰৰ আৰ্ষ বিদ্যা গুৰুকুলামত স্বামী দয়ানন্দৰ সৈতে বহু বছৰীয়া আৱাসিক পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰি মাছেট্টিয়ে শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে।

২০২০ চনত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে তেওঁৰ ৰেডিঅ' অনুষ্ঠান 'মন কি বাত'ত তেওঁক "বৈদিক সংস্কৃতিৰ ৰাষ্ট্ৰদূত" বুলি প্ৰশংসা কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

ৰিঅ’ ডি জেনেইৰ’ত মাছেট্টিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালটোক ইটালীয় ঐতিহ্য আৰু ব্ৰাজিলৰ খিলঞ্জীয়া বংশৰ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে, যাৰ উৎপত্তি মিনাছ গেৰাইছ অঞ্চলত।

শিক্ষা আৰু আৰম্ভণিৰ কৰ্মজীৱন

ৰিঅ' ডি জেনেইৰ'ৰ ইনষ্টিটিউট মিলিটাৰ ডি এংগেনহাৰিয়া (আইএমই)ৰ পৰা মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁক সেনাবাহিনীত লেফটেনেণ্ট হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

বেদান্তৰ অধ্যয়ন

২০০৪ চনত ব্ৰাজিলত বাস কৰা ভাৰতীয় শিক্ষক সন্তোষ ভল্লুৰীৰ ওচৰত মাছেট্টিয়ে বেদান্ত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে। ব্ৰাজিলৰ বেদান্ত আৰু সংস্কৃত পাঠদানৰ পথ প্ৰদৰ্শক গ্ল'ৰিয়া এৰিইৰাৰ নেতৃত্বত তেওঁ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু ২০২০ চনত গ্ল'ৰিয়া এৰিইৰাক পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

পদ্মশ্ৰী (২০২৫)
২০২৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভাৰত চৰকাৰে ব্ৰাজিল আৰু বহল পশ্চিমীয়া বিশ্বত বেদান্ত আৰু বৈদিক সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰত কৰা কামৰ বাবে, সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত মাছেট্টিক পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে।

বিশ্ব বিদ্যা সংস্থা

২০১৪ চনত ৰিঅ' ডি জেনেইৰ'ৰ পেট্ৰ'পলিছত স্থাপিত হোৱা ইনষ্টিটিউট বিশ্ব বিদ্যাই বেদান্ত, ধ্যান, সংস্কৃত, মন্ত্ৰ আৰু বৈদিক পৰম্পৰাৰ ওপৰত ৰিট্ৰিট আৰু অনলাইন পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। স্বামী দয়ানন্দই বাছি লোৱা এই প্ৰতিষ্ঠানৰ নাম সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে "সাৰ্বজনীন জ্ঞান"।

২০২০ চনত প্ৰতিষ্ঠানটোৱে পেট্ৰ'পলিছত এটা গুৰুকুলৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰে। তাত আৱাসী শিক্ষকৰ বাসগৃহৰ লগতে দৰ্শনাৰ্থীসকলক বৈদিক সংস্কৃতিৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়াৰ উদ্দেশ্যেৰে এটা পৃথক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্ৰাজিলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ভৱকৃষ্ণ গোস্বামী

ভৱকৃষ্ণ গোস্বামী অসমৰ সত্ৰীয়া গীত-নৃত্যৰ বিশিষ্ট শিল্পী। শ্ৰীশ্ৰীবৰএলেঙী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ গোস্বামীয়ে সৰুৰে পৰা সত্ৰীয়া পৰিৱেশত ডাঙৰ হৈ তেতিয়াৰ পৰা মৃত্যু পৰ্যন্ত সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ চৰ্চাত জড়িত হৈ আছিল। অসমৰ বিশিষ্ট শিল্পী বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ সান্যিধ্য লাভ কৰা ভৱকৃষ্ণ গোস্বামীয়ে ৰাভাৰ পৰা শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ শিক্ষা লৈছিল। তেখেতে নকছাৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল।

শৈশৱ আৰু কৰ্মজীৱন

ভৱকৃষ্ণ গোস্বামী জন্ম হয় অসমৰ লখিমপুৰ জিলাত। লক্ষীমপুৰত শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰি তেওঁ যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পিছলৈ তেওঁ যোৰহাট জিলাৰ মৰিয়নিৰ অন্তৰ্গত নকছাৰিৰ ভেলেউগুৰিত শ্ৰীশ্ৰীবৰএলেঙী সত্ৰত মৃত্যু পৰ্যন্ত আছিল।

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী