কিংবদন্তি

]]ৰ লেডী গডিভাৰ এই ছবিখনত প্ৰামাণিক ঐতিহাসিক ব্যক্তিজন সম্পূৰ্ণৰূপে কিংবদন্তিটোত সোমাই গৈছে, যিটোক এক কালজয়ী উচ্চ মধ্যযুগীয় পৰিৱেশত উপস্থাপন কৰা হৈছে

কিংবদন্তি হৈছে লোককথাৰ এনে এক ধাৰা যিটো মানৱ ইতিহাসত সংঘটিত হোৱা বুলি কথক বা শ্ৰোতা উভয়ে বিশ্বাস কৰা বা অনুভৱ কৰা মানুহৰ কাৰ্য্যক চিত্ৰিত কৰা আখ্যানৰে গঠিত। এই ধাৰাটোৰ আখ্যানে মানৱীয় মূল্যবোধ প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে, আৰু কিছুমান গুণৰ অধিকাৰী হ'ব পাৰে যিয়ে কাহিনীটোক সত্যতা প্ৰদান কৰে। কিংবদন্তি, ইয়াৰ সক্ৰিয় আৰু নিষ্ক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ বাবে অলৌকিকতাও অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। সময়ৰ লগে লগে কিংবদন্তিবোৰ সতেজ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰি ৰাখিবলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ব পাৰে।

বহুতো কিংবদন্তি অনিশ্চয়তাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰতে কাম কৰে, অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে কেতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে বিশ্বাস নকৰে, কিন্তু কেতিয়াও দৃঢ়ভাৱে সন্দেহ কৰা নহয়। কিংবদন্তিবোৰক কেতিয়াবা মিথৰ পৰা পৃথক কৰা হয় কাৰণ ইয়াত দেৱতাৰ পৰিৱৰ্তে মানুহক মূল চৰিত্ৰ হিচাপেহে চিন্তা কৰা হয় আৰু কেতিয়াবা ইয়াৰ কোনো ধৰণৰ ঐতিহাসিক ভিত্তি থাকে আনহাতে মিথৰ সাধাৰণতে নহয়। ব্ৰাদাৰ্ছ গ্ৰীমে কিংবদন্তিক "লোককথা ঐতিহাসিকভাৱে ভিত্তি কৰি" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছিল। "মানুহৰ প্ৰতি উদ্বেগ"ৰ এটা উপ-উৎপাদন হৈছে কিংবদন্তি জীৱৰ দীঘলীয়া তালিকা, যাৰ ফলত কিংবদন্তিসমূহ "ঐতিহাসিকভাৱে ভিত্তি কৰি" বুলি কোনো "দৃঢ় সন্দেহ" নাথাকে।

এজন আধুনিক লোককথাবিদৰ কিংবদন্তিৰ পেছাদাৰী সংজ্ঞা ১৯৯০ চনত টিমোথি আৰ টাংহেৰলিনিয়ে প্ৰস্তাৱ কৰিছিল:

কিংবদন্তি, সাধাৰণতে, এটা চুটি (এক-) এপিচ'ডিক, পৰম্পৰাগত, অতি ইক'টাইপিফাইড ঐতিহাসিক আখ্যান যিটো কথোপকথন পদ্ধতিত পৰিবেশন কৰা হয়, যিয়ে মানসিক পৰ্যায়ত লোকবিশ্বাস আৰু সামূহিক অভিজ্ঞতাৰ প্ৰতীকী উপস্থাপন প্ৰতিফলিত কৰে আৰু সাধাৰণতে ৰখাৰ পুনৰ দৃঢ়তা হিচাপে কাম কৰে যিটো গোটৰ পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত সেই গোটৰ মূল্যবোধ।

ব্যুৎপত্তি আৰু উৎপত্তি

]], এটা কিংবদন্তি চৰিত্ৰ
লিজেণ্ড হৈছে পুৰণি ফৰাচী ভাষাৰ পৰা এটা ঋণ শব্দ যিয়ে ইংৰাজী ব্যৱহাৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল প্ৰায় ১৩৪০ চনত। ইংৰাজী ভাষাৰ আৰম্ভণিৰ ব্যৱহাৰত এই শব্দটোৱে কোনো এটা পৰিঘটনাৰ আখ্যানৰ ইংগিত দিছিল। কিংবদন্তি শব্দটো প্ৰথমে এটা বিশেষ্য (১৫১০ চনত প্ৰৱৰ্তিত) অৰ্থাৎ কিংবদন্তিৰ সংকলন বা কৰ্পাছ আছিল। এই শব্দটো কিংবদন্তিলৈ সলনি হৈছিল, আৰু কিংবদন্তিমূলক ৰূপটো হৈ পৰিছিল।

১৬১৩ চনলৈকে ইংৰাজী ভাষা কোৱা প্ৰটেষ্টেণ্টসকলে এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে যেতিয়া তেওঁলোকে ইংগিত দিব বিচাৰিলে যে এটা পৰিঘটনা (বিশেষকৈ জন ফক্সৰ অভিনয় আৰু কীৰ্তিচিহ্নত স্বীকৃতি নোপোৱা কোনো সাধুৰ কাহিনী) কাল্পনিক আছিল। এইদৰে কিংবদনীয়ে "অন-অনুষ্ঠান কৰা" আৰু "স্পিৰিয়েছ"ৰ আধুনিক অৰ্থবোধ লাভ কৰে, যিয়ে ইয়াক ক্ৰনিকলৰ অৰ্থৰ পৰা পৃথক কৰে।

১৮৬৬ চনত জেকব গ্ৰিমে সাধুকথাটোক "কাব্যিক, কিংবদন্তি ঐতিহাসিক" বুলি অভিহিত কৰে। আদিম পণ্ডিত যেনে কাৰ্ল ৱেহৰহান [de] ফ্ৰেড্ৰিখ ৰেংকে আৰু উইল ইৰিখ পিউকাৰ্ট-এ গ্ৰিমৰ উদাহৰণ অনুসৰণ কৰিছিল। সাহিত্যিক আখ্যানৰ ওপৰত, বিশেষকৈ ১৯৬০ চনৰ পিছত সমৃদ্ধ কৰা এটা পদ্ধতি, পৰিৱেশনৰ প্ৰশ্ন আৰু কিংবদন্তিসমূহৰ সামাজিক প্ৰেক্ষাপট বিবেচনাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰদান কৰা নৃতত্ত্ববিদ্যাৰ আৰু মানসিক অন্তৰ্দৃষ্টিৰ বিষয়ে সম্বোধন কৰি। কিংবদন্তিসমূহক শ্ৰেণীভুক্ত কৰাৰ প্ৰশ্নসমূহ, AARNE–Thompson Folktale Index ৰ লাইনত থকা এটা বিষয়বস্তুভিত্তিক শ্ৰেণীৰ শৃংখলা সংকলন কৰাৰ আশাত, বহল নতুন সংশ্লেষণৰ সন্ধান উত্তেজিত কৰি তুলিছিল। 1925 চনত ফ্ৰেড্ৰিখ ৰেংকে [de] লোকক কিংবদন্তিক "বস্তুনিষ্ঠভাৱে অসত্য কল্পনাৰ সৈতে এটা জনপ্ৰিয় আখ্যান" বুলি অভিহিত কৰা ফ্ৰেড্ৰিখ ৰেংকে [de], যিটো এটা অৱজ্ঞাসূচক অৱস্থান, যিটো পৰৱৰ্তী সময়ত বহুলাংশে পৰিত্যক্ত হৈ পৰিছিল। .

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা