ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ডঁৰিক

ডঁৰিক (, বৈ‍জ্ঞানিক নামঃ Lophura leucomelanos) বিশেষকৈ হিমালয়ৰ পাদদেশ, পাকিস্তান নেপালৰ পৰা পশ্চিম থাইলেণ্ডলৈকে বিস্তৃত অৰণ্য আৰু ঘাঁহনিত পোৱা এবিধ চৰাই৷ উপপ্ৰজাতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মতাবোৰ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তনশীল, কিন্তু সকলোৰে অন্ততঃ আংশিকভাৱে চিকচিকিয়া নীলা-ক'লা পাখি থাকে, আনহাতে মাইকীবোৰ সামগ্ৰিকভাৱে বাদামী ৰঙৰ। উভয় লিংগৰ মুখখন উদং ৰঙা আৰু ভৰি ধূসৰ ৰঙৰ (পিছৰটোৱে ইয়াক ৰঙা ভৰিৰ ৰূপালী ডঁৰিকৰ পৰা পৃথক কৰে)। ইয়াৰ পূব উপপ্ৰজাতিসমূহৰ তিনিটা (L. l. oatesi, L. l. lineata, আৰু L. l. crawfurdi) বিপন্ন আৰু L. l. moffitti কাৰ্যতঃ বনাঞ্চলত অজ্ঞাত। যদিও তেওঁৰ ইণ্ডিয়ান স্প'ৰ্টিং বাৰ্ডছত উল্লেখ নাই। ১৯৬২ চনত এই প্ৰজাতিটোক হাৱাইলৈ ২০২১ চনৰ ২১ অক্টোবৰত জম্মু-কাশ্মীৰ চৰকাৰে ডঁৰিকক জম্মু-কাশ্মীৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ চৰাই হিচাপে ঘোষণা কৰে।

শ্ৰেণীবিভাজন

ডঁৰিক ৰূপালী ডঁৰিকৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আৰু দুয়োটাৰে সংকৰকৰণ হোৱা বুলি জনা যায়। ট্যাক্সাসমূহৰ স্থান এল.আই. লিনেএটা আৰু এল.আই. ক্ৰ'ফুৰ্ডি বিতৰ্কৰ বিষয় হৈ পৰিছে, কিছুমানে ইয়াক ডঁৰিকৰ উপপ্ৰজাতি হিচাপে গণ্য কৰিছে ডঁৰিকৰ দৰে ইহঁতৰ ঠেং ধূসৰ ৰঙৰ যদিও ইহঁতৰ গাৰ ৰং ৰূপালী ডঁৰিকৰ কিছুমান উপপ্ৰজাতিৰ নিচিনা৷

বিৱৰণ

]]
মতা ডঁৰিকৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য ৬৩ৰ পৰা ৭৪ চে.মি. (২৫ৰ পৰা ২৯ ইঞ্চি) আৰু মাইকী ডঁৰিকৰ দৈৰ্ঘ্য ৫০ৰ পৰা ৬০ চে.মি.৷ মাইকী ডঁৰিক বাদামী ৰঙৰ। কিছুমান উপপ্ৰজাতিৰ তলৰ অংশবোৰ বগা আৰু ক'লা ৰঙেৰে স্পষ্টভাৱে চিহ্নিত, আনহাতে আন কিছুমানত বেছিভাগ পাখি শেঁতা খোলাৰ দৰে দেখা যায়।

জম্মু-কাশ্মীৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ চৰাই

২০২১ চনৰ ২১ অক্টোবৰত জম্মু-কাশ্মীৰ চৰকাৰে ডঁৰিকক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল জম্মু-কাশ্মীৰৰ চৰাই হিচাপে ঘোষণা কৰে।

ডঁৰিকক কাশ্মীৰী ভাষাত ৱান কোকুৰ, ৱান কোকুড বা বান কোকুৰ বুলি জনা যায়, যাক বনৰীয়া কুকুৰা বুলি অনুবাদ কৰিব পাৰি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চৰাই
ব্লেক এনিছ

ব্লেক এনিছ (ব্লেক এগনেছ বা ব্লেক আন্না বুলিও জনা যায়) ইংৰাজী লোককথাৰ এগৰাকী পিশাচ নাৰী। তাইক লোহাৰ নখ থকা নীলা মুখৰ ডাইনী আৰু মানুহৰ মাংসৰ (বিশেষকৈ শিশু)ৰ প্ৰতি ৰুচি থকা বুলি কল্পনা কৰা হয়। তাই ডেন পাহাৰৰ এটা গুহাত বাস কৰে আৰু গুহাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত এডাল ডাঙৰ ওক গছ থাকে।

কোৱা হয় যে তাই ৰাতি মুকলিকৈ ফুৰা শিশু আৰু ভেৰা পোৱালি খাবলৈ বিচাৰি ওলাই যায়, তাৰ পিছত সিহঁতৰ ছাল কঁকালত মেৰিয়াই লোৱাৰ আগতে গছত ওলোমাই ছাল টানি ছিঙি লয়। মানুহ থপিয়াই নিবলৈ তাই মানুহৰ ঘৰৰ ভিতৰলৈ হাত আগবঢ়ায়। কিংবদন্তি অনুসৰি তাই নিজৰ লোহাৰ নখ ব্যৱহাৰ কৰি বেলেগ বেলেগ শিলৰ কাষৰপৰা নিজৰ গুহাটো খান্দি উলিয়াইছিল, তাত নিজকে এটা ঘৰ কৰি তুলিছিল যিটো ব্লেক এনিছৰ বাৱাৰ ক্ল’জ নামেৰে জনাজাত। এই কিংবদন্তিটোৰ ফলত পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানক সকীয়াই দিছিল যে, যদি তেওঁলোকে সৎ আচৰণ নকৰে তেন্তে ব্লেক এনিছে তেওঁলোকক পাব।

আন আন পৰম্পৰাত কোৱা হৈছিল যে, যেতিয়া তাই দাঁতবোৰ মাটিত লগায়, তেতিয়া মানুহে তাইৰ কথা শুনিব পাৰে, যাৰ ফলত তেওঁলোকে দুৱাৰত খিলি লগাবলৈ আৰু খিৰিকীৰপৰা আঁতৰি থাকিবলৈ সময় পায়। কোৱা হয় যে লেষ্টাৰশ্বাৰৰ কটেজবোৰ ইচ্ছাকৃতভাৱে সৰু সৰু খিৰিকীৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যাতে ব্লেক এনিছে মাত্ৰ এটা বাহুহে ভিতৰলৈ সোমাব পাৰে। যেতিয়া তাই হাউৰি মাৰি উঠে, তেতিয়া তাইৰ মাত ৫ মাইল (৮.০ কিলোমিটাৰ) দূৰলৈ শুনা যায়, তাৰ পিছত কটেজাৰৰ মানুহে খিৰিকীৰ সিপাৰে ছাল বান্ধি লয় আৰু নিজকে সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ তাৰ ওপৰত সুৰক্ষামূলক বনৌষধি ৰাখে। কেথাৰিন ব্ৰিগছৰ মতে, এই ড্ৰেগ হাণ্টটো ইষ্টাৰ সোমবাৰে (ব্লেক মণ্ডে বুলিও জনা যায়) অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু এনিছৰ বাৱাৰৰপৰা লেষ্টাৰৰ মেয়ৰৰ ঘৰলৈ লৈ গৈছিল। টানি অনা লোভনীয় সামগ্ৰীটো আছিল এনাইচিডত তিতি থকা মৰা মেকুৰী এটা। ১৮ শতিকাৰ শেষৰফালে এই প্ৰথাৰ মৃত্যু হয়।

আন এটা পৰম্পৰাত কোৱা হৈছিল যে ব্লেক এনিছ (কেট আন্না ৰূপত) লেষ্টাৰ দুৰ্গৰ তলৰ কোঠাবোৰত বাস কৰিছিল আৰু চেলাৰবোৰৰপৰা ডেন পাহাৰলৈকে মাটিৰ তলৰ পথ এটা আছিল যাৰ মাজেৰে তাই দৌৰিছিল।

১৮৩৭ চনত লেইচেষ্টাৰ থিয়েটাৰত ব্লেক আন্নাছ বাৱাৰ বা মেনিয়াক অৱ দ্য ডেন হিলছ নামৰ এখন নাটক প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। এই কাহিনীভাগত ব্লু ব'ৰ ইনৰ এগৰাকী ঘৰৰ মালিকক হত্যা কৰা হৈছিল, য'ত ব্লেক আন্নাই মেকবেথৰ ডাইনীসকলৰ দৰেই ভূমিকা পালন কৰিছিল।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
শ্ৰেণী:লোককথা
কবিৰঞ্জন শইকীয়া

কবিৰঞ্জন শইকীয়া (স্বাধীনতা ফুকন নামেৰেও পৰিচিত, ১৯৭৪–২০০০) এগৰাকী অসমীয়া কবি, সমাজকৰ্মী আৰু বিদ্ৰোহী আছিল। সাহিত্যিক অৱদান আৰু সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তাৰ লগত জড়িত হোৱাৰ বাবে তেওঁক স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৭৪ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ জন্ম হৈছিল। বাৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ ৰক্ত আৰতী প্ৰকাশিত হয়।

কেৰিয়াৰ

শইকীয়াৰ সাহিত্যিক ৰচনাসমূহে স্বাধীনতা, প্ৰতিৰোধ, সামাজিক ন্যায়ৰ বিষয়-বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁৰ কবিতাই প্ৰায়ে অসমৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ সন্ধান কৰিছিল, ইয়াৰ জনসাধাৰণৰ সংগ্ৰাম আৰু আকাংক্ষাক উজ্জ্বল কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ এটা উল্লেখযোগ্য কবিতা আপোনাৰ লাছ সেউজীয়া পথাৰত প্ৰান্তীয় লোকসকলৰ সৈতে সহানুভূতি আৰু সংহতিৰ বিষয়-বস্তু প্ৰতিফলিত কৰা হৈছে।

উল্লেখযোগ্য ৰচনা

উৎসঃ
ৰক্ত আৰতী
আপোনাৰ ৰসাল সেউজীয়া পথাৰ
আজিকালি
চিঞৰ এটা নিশা

মৃত্যুৰ পিছত প্ৰকাশিত কিতাপ

কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ কবিতা সমগ্ৰ (সৌমিত্ৰ যোগী সম্পাদিত)
মই কবিৰঞ্জন উত্তপ্ত হ'ব খোজা এটা কবিতাৰ নাম (সৌমিত্ৰ যোগী সম্পাদিত)

সক্ৰিয়তা আৰু উত্তৰাধিকাৰ

কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ সক্ৰিয়তা তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁ আলফাৰ সহকাৰী প্ৰচাৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। এই গোটৰ সৈতে জড়িত থকাৰ পিছতো শইকীয়াই নিজৰ লেখাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ কিছুমান প্ৰথাক মুকলিকৈ সমালোচনা কৰিছিল। তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে হিংসাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় সামৰিক বাহিনীৰ সৈতে মিলন বিচাৰিবলৈ অসমীয়া জনসাধাৰণক প্ৰায়ে আহ্বান জনাইছিল। তেওঁ গণতন্ত্ৰত এটা প্ৰবন্ধও লিখিছিল, যিটোৰ যোগেদি আলফাৰ অস্ত্ৰ লোৱা আৰু মূল ভাৰতৰ নিৰীহ লোকক লক্ষ্য কৰাৰ তীব্ৰ সমালোচনা কৰিছিল।

২০০০ চনত অসম আৰক্ষীৰ হাতত কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ মৃত্যু হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল ২৬ বছৰ। তেওঁৰ মৃত্যুক কিছুমানে কবি আৰু কৰ্মী হিচাপে তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰৰ এক উল্লেখযোগ্য পৰিঘটনা হিচাপে গণ্য কৰিছে। সামাজিক ন্যায় আৰু অসমীয়া মানুহৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়-বস্তুৰে অনুৰণন ঘটাই তেওঁৰ কবিতা প্ৰভাৱশালী হৈয়েই আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ কবিতা সমগ্ৰ
A Tribute to Assamese poet and freedom fighter Swadhinata Phukan, on his eighth death anniversary

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:আলফাৰ সদস্য
লোকসভাৰ সমষ্টিৰ তালিকা

ভাৰতৰ সংসদ নিম্ন সদন লোকসভা সংসদৰ সদস্যসকল দ্বাৰা গঠিত। সংসদৰ প্ৰতিজন সদস্যই এটা ভৌগোলিক সমষ্টিৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

ভাৰতৰ সংবিধান উল্লেখ কৰা অনুসৰি লোকসভাৰ সৰ্বাধিক আকাৰ হৈছে ৫৫০ জন সদস্য, যি ২৮খন ৰাজ্য লোকসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ৫৩০ জন সদস্য আৰু জনসংখ্যাৰ ভিত্তিত ৮খন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল লোকসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ২০ জন সদস্যক লৈ গঠিত। বৰ্তমান লোকসভাত ৫৪৩টা সমষ্টি আছে।

সমষ্টিসমূহৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ

২০০২ চনৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ আইনৰ অধীনত ভাৰতৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ আয়োগে সংসদীয় সমষ্টিসমূহৰ তালিকা, ইয়াৰ সংবিধান সভা খণ্ড আৰু সংৰক্ষণৰ মৰ্যাদা (অনুসূচিত জাতি (SC) প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত হওক বা অনুসূচিত জনজাতি (ST) প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত হওক বা অসংৰক্ষিত) পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰিছে। ২০০৮ চনৰ মে' মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা কৰ্ণাটক বিধানসভা নিৰ্বাচনত নতুনকৈ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা বিধানসভা সমষ্টি ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰথম ৰাজ্যিক নিৰ্বাচন আছিল।ফলস্বৰূপে ২০০৮ চনত নিৰ্ধাৰিত সকলো বিধানসভা নিৰ্বাচন, অৰ্থাৎ ছত্তীশগড়, মধ্যপ্ৰদেশ, দিল্লীৰ এনচিটি, মিজোৰাম আৰু ৰাজস্থান ৰাজ্যত নতুনকৈ নিৰ্ধাৰিত বিধানসভা সমষ্টিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছিল।

সাৰাংশ

২০০১ চনৰ লোকপিয়লত নিৰ্ণয় কৰা জনসংখ্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি জম্মু-কাশ্মীৰ ৰাজ্যৰ বাহিৰে ভাৰতৰ সকলো ৰাজ্যতে দেশৰ সকলো সংসদীয় আৰু বিধানসভা সমষ্টিৰ পুনৰ সালসলনি কৰাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছিল সীমা নিৰ্ধাৰণ আয়োগৰ অধীনত। ভাৰত চৰকাৰে সীমা নিৰ্ধাৰণ আইন সংশোধন কৰি এখন অধ্যাদেশ জাৰি কৰিছিল, ২০০২ চনৰ ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ বাবে সীমা নিৰ্ধাৰণ আয়োগৰ চূড়ান্ত আদেশ বাতিল কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী সময়ত চৰকাৰে সীমা নিৰ্ধাৰণ আইন, ২০০২ৰ ১০ এ ধাৰাত চাৰিটা পৃথক আদেশ গৃহীত কৰি উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ চাৰিখন ৰাজ্য অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মণিপুৰ আৰু নাগালেণ্ডত সীমা নিৰ্ধাৰণৰ অনুশীলন স্থগিত ৰাখিছিল। তলৰ তালিকাখনত ৰাজ্য অনুসৰি মুঠ আসনৰ সংখ্যা আৰু অনুসূচিত জাতি আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত আসনৰ সংখ্যা উল্লেখ কৰা হৈছে।১৯৫২ চনৰ পৰা ২০২০ চনৰ ভিতৰত লোকসভাত দুখন আসন এংলো-ইণ্ডিয়ান সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰা হৈছিল। ভাৰত চৰকাৰৰ পৰামৰ্শ মতে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁলোকক মনোনীত কৰে। ২০২০ চনত ১০৪ সংখ্যক সাংবিধানিক সংশোধনী আইন, ২০১৯ৰ অধীনত ইয়াক বাতিল কৰা হয়।
+ Lok Sabha constituencies per state/union territory
#
ৰাজ্য/কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
আসন
সাধাৰণ
অনুসূচীত জাতি
অনুসূচীত জনজাতি
মুঠ
মুঠ (%)
১
অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ
২০
৪
১
২৫
৪.৬০%
২
অৰুণাচল প্ৰদেশ
২
-
-
২
০.৩৭%
৩
অসম
১১
১
২
২৪
২.৫৮%
৪
বিহাৰ
৩৪
৬
-
৪০
৭.৩৭%
৫
ছত্তীছগঢ়
৬
১
৪
১১
২.০৩%
৬
গোৱা
২
-
-
২
০.৩৭%
৭
গুজৰাট
২০
২
৪
২৬
৪.৭৯%
৮
হাৰিয়ানা
৮
২
-
১০
১.৮৪%
৯
হিমাচল প্ৰদেশ
৩
১
-
৪
০.৭৯%
১০
ঝাৰখণ্ড
৮
১
৫
১৪
২.৫৮%
১১
কৰ্ণাটক
২১
৫
২
২৮
৫.১৬%
১২
কেৰালা
১৮
২
-
২০
৩.৬৮%
১৩
মধ্য প্ৰদেশ
১৯
৪
৬
২৯
৫.৩৪%
১৪
মহাৰাষ্ট্ৰ
৩৯
৫
৪
৪৮
৮.৮৪%
১৫
মণিপুৰ
১
-
১
২
০.৩৭%
১৬
মেঘালয়
-
-
২
২
০.৩৭%
১৭
মিজোৰাম
-
-
১
১
০.১৮%
১৮
নাগালেণ্ড
১
-
-
১
০.১৮%
১৯
ওড়িশা
১৩
৩
৫
২১
৩.৮৭%
২০
পাঞ্জাব
৯
৪
-
১৩
২.৩৯%
২১
ৰাজস্থান
১৮
৪
৩
২৫
৪.৬০%
২২
চিক্কিম
১
-
-
১
০.১৮%
২৩
তামিলনাডু
৩২
৭
-
৩৯
৭.১৮%
২৪
তেলেংগানা
১২
৩
২
১৭
৩.১৩%
২৫
ত্ৰিপুৰা
১
-
১
২
০.৩৭%
২৬
উত্তৰ প্ৰদেশ
৬৩
১৭
-
৮০
১৪.৭৩%
২৭
উত্তৰাখণ্ড
৪
১
-
৫
০.৯২%
২৮
পশ্চিম বংগ
৩০
১০
২
৪২
৭.৭৪%
২৯
আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ‌
১
-
-
১
০.১৮%
৩০
চণ্ডীগড়
১
-
-
১
০.১৮%
৩১
দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলি আৰু দমন আৰু দিউ
১
-
১
২
০.৩৭%
৩২
জম্মু - কাশ্মীৰ
৫
-
-
৫
০.৯২%
৩৩
লাডাখ
১
-
-
১
০.১৮%
৩৪
লক্ষ্যদ্বীপ
-
-
১
১
০.১৮%
৩৫
দিল্লী
৬
১
-
৭
১.২৯%
৩৬
পডুচেৰী
১
-
-
১
০.১৮%
মুঠ
৪১২
৮৪
৪৭
৫৪৩
১০০%

তথ্যসূত্ৰ
বেছবৰমাক

বেছবৰমাক, শব্দ টোৰ তুৰ্কী ভাষাত অৰ্থ হ’ল “পাঁচটা আঙুলি” অৰ্থাৎ হাতেৰে খাদ্য খোৱাৰ পৰম্পৰাগত প্ৰথাক বুজায়। বিশেষকৈ মধ্য এছিয়াৰ যাযাবৰী জনগোষ্ঠীসমূহৰ ৰাছিয়ান সাংস্কৃতিক আৰু নৃতাত্ত্বিক পৰ্যবেক্ষণৰ পিছত এই নামটো পিছলৈ আবিৰ্ভাৱ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কিৰ্গিজ ভাষাত বেছবাৰমাকৰ আন এটা নাম হ’ল টুৰালগান এট, যাৰ অৰ্থ হৈছে টুকুৰা টুকুৰ বা কটা মাংস। বেছবৰমাক সাধাৰণতে মিহিকৈ কাটি লোৱা সিজোৱা মাংসৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়, যত মঠি লোৱা আটা গুড়িৰ লডা (সাধাৰণতে কণীৰ নুডলছ) আৰু চাইকনামৰ পিঁয়াজৰ চচৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে কেইবাজনো লোকে খাব পৰা ডাঙৰ প্লেটত লৈ পৰিবেশন কৰা হয়,ইয়াৰ লগতকেছে নামৰ চিৰামিক বাটিত ছাগলী মাংসৰ ঝোল বা শ্ব’ৰ্প’ পৰিবেশন কৰা হয়। এই খাদ্যৰ পিছত আক-চেৰকে নামৰ এটা ঝোল দিয়া হয় ( শ্ব’ৰ্প’ কাইমাক বা আয়ৰানৰ সৈতে মিহলাই তৈয়াৰ কৰা), যাক পেটৰ বাবে উপকাৰী বুলি ধাৰণা কৰা হয়। উৎসৱ-মূলক বেছবৰমাকত কাজি আৰু চুচুকো একেলগে ৰন্ধা হয়।

ঐতিহাসিক পটভূমি

মধ্য এছিয়াৰ খাদ্যৰ বিকাশ ঘটিছিল যাযাবৰী জীৱনৰ বাধ্য-বাধকতাৰ আলামলৈ, যি সময়ত মানুহ সম্পূৰ্ণৰূপে নিজৰ জীৱ-জন্তুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। মধ্য এছিয়াৰ খাদ্যত ইয়াৰ প্ৰতিফলন ঘটাৰ কাৰণ হ’ল ইয়াত মাংস আৰু দুগ্ধজাত সামগ্ৰী প্ৰচুৰ পৰিমানে উপলব্ধ।

জাতীয় খাদ্য হিচাপে বেছবাৰমাক প্ৰস্তুতিৰ আৰম্ভণি হয় ছোভিয়েট সাহিত্যই ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ পৰা যাযাবৰী আৰু "বসতিপ্ৰধান" দ্বৈততা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰাৰ পৰা। মধ্য এছিয়াৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ জাতীয় খাদ্যৰ ৰন্ধন প্ৰনালীৰ দুখন মূল কিতাপ আছিল: Kniga o vkusnoi i zdorovoi pishche (সোৱাদযুক্ত আৰু স্বাস্থ্যকৰ খাদ্যৰ কিতাপ) আৰু Natsional’nyie kukhni nashikh narodov (আমাৰ জনগোষ্ঠীৰ জাতীয় খাদ্য)।

আনুষ্ঠানিক ৰীতি-নীতি

বেশবৰমাকৰ পৰিবেশনত কিছুমান ৰীতি-নীতি মানিচলা হয়। যদি কোনো আলহীৰ সন্মানত ভেড়াৰ দৰে জন্তু এটা বধ কৰা হয়, তেন্তে গৃহস্থই লিংগ, বয়স আৰু সামাজৰ উচ্ছ পদস্থ বা মান্যগণ্য ব্যক্তি ভেদে জন্তুটোৰ বিভিন্ন অংশ কাটি উষ্টুকনহিচাবে পৰিবেশন কৰিবলৈ দিয়ে। সন্মানৰ চিন স্বৰূপে বয়সস্থ লোক আৰু সন্মানীয় অতিথিসকলক সদায় মাংসৰ মুখ্য অংশ উপহাৰ দিয়াৰ নিয়ম।
সাধাৰনতে এই বিশেষ অনুষ্ঠানত সন্মানীয় অতিথি, বয়োজ্যেষ্ঠ পুৰুষে জন্তুৰ মূৰটো গ্ৰহণ কৰে আৰু জন্তুটোৰ বাকী থকা অংশৰ পৰা টুকুৰা টুকুৰকৈ কাটি বাকী সকলক বিতৰণ কৰে। বয়স্ক পুৰুষে উৰুৰ হাড় লাভ কৰে। আটাইতকৈ বয়সীয়া আৰু সন্মানীয় মহিলাসকলে ঠেংৰ হাড় লাভ কৰে। জন্তুটোৰ ভৰি আৰু কান্ধ কম বয়সীয়া সকলক ভগাই দিয়ে, আৰু সৰু হাড়বোৰ ঘৰৰ বোৱাৰী সকলৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰি মেৰুদণ্ড, ল’ৰা-ছোৱালীক দিয়া হয়।

প্ৰস্তুতি

উত্তৰ কিৰ্গিজস্থানত (বিশেষকৈ নৰিন অঞ্চলত) আজিকালি যি ধৰণে বেছবৰমাক ৰন্ধা হয়, সেই পৰম্পৰাগত ৰূপত সকলো উপাদান পাতলকৈ কাটি লবলৈ মাকি (কিৰ্গিজ: маки) বুলি জনাজাত এবিধ চোকা ছুৰীৰ প্ৰয়োজন হয়। এই ছুৰীৰে সকলো উপাদান খুব পাতলকৈ চিৰি বা কুটি লোৱা হয়। এই খাদ্য তৈয়াৰ কৰিবলৈ কুটি লোৱা মাংস আৰু নুডুলছ উতলাবলৈ এটা পাত্ৰ আৰু নুডুলছ বনাবলৈ ৰোলিং পিনৰ প্ৰয়োজন হয়। বেছবৰমাক প্ৰথমে মাংসৰ টুকুৰা, যেনে ঘোঁৰাৰ ঠেং, বা মেৰ পোৱালিৰ ৰেক, বা কাজি বা চুচুক ঘোঁৰাৰ মাংসৰ চচ্চেজ উতলাই প্ৰস্তুত কৰা হয়। গৰমৰ দিনত বেছবৰমাক সাধাৰণতে ছাগলী মাংসৰে তৈয়াৰ কৰা হয়।

আটা গুড়ি,পানী, কণী, নিমখৰে এটা লডা তৈয়াৰ কৰি লোৱাৰ পিছত প্ৰায় ৪০ মিনিট জিৰণি দিয়া হয়। তাৰ পিছত আটা গুড়িৰ লডাটোৰ পৰা অতি পাতলকৈ গুটিয়াই উলিয়াই নুডলছ তৈয়াৰ কৰি কাটি লোৱা হয়।

বেছবৰমাক ৰন্ধা হলে সেইবোৰ পাৰ্চী ভাষাত দস্তৰখান,অৰ্থাৎ পৰিস্কাৰ খোৱা জেগাত কাপোৰ পাৰি সজাই দি পৰিবেশন কৰিবলৈ দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
অপৰ্ণা সেন

অপৰ্ণা সেন (; বিবাহৰ পূৰ্বে অপৰ্ণা দাসগুপ্ত; জন্ম:২৫ অক্টোবৰ, ১৯৪৫) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালিকা আৰু অভিনেত্ৰী, যি বঙালী চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ নটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পোৱাৰ উপৰিও ভাৰত চৰকাৰৰ পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

সেনৰ জন্ম এটা বঙালী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁলোক বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ চিটাগং জিলাৰ কক্সবজাৰৰ মূল নিবাসী আছিল। তেওঁৰ দেউতাক চিদানন্দ দাসগুপ্ত এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু প্ৰবীন সমালোচক আছিল। তেওঁৰ মাতৃ সুপ্ৰিয়া দাসগুপ্ত এগৰাকী কষ্টিউম ডিজাইনাৰ আছিল, যিয়ে ৭৩ বছৰ বয়সত স্বামীৰ পৰিচালনাৰ ‘আমোদিনী’ (১৯৯৫) ছবিৰ কষ্টিউম ডিজাইনৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। সেন এগৰাকী প্ৰখ্যাত বঙালী কবি জীৱনানন্দ দাসৰ সম্পৰ্কীয় আছিল। সেনে তেওঁৰ শৈশৱ হাজাৰীবাগ আৰু কলকাতাত কটাইছিল। তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা কলকাতাৰ কলকাতাৰ মডাৰ্ণ হাইস্কুলত গ্ৰহণ কৰিছিল, যিখন এখন ছোৱালীৰ স্কুল আছিল। তেওঁ প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক শ্ৰেণীত ভৰ্তি হৈছিল যদিও ডিগ্ৰী লব নোৱাৰিলে।

কৰ্মজীৱন

অভিনয়

সেনে ১৫ বছৰ বয়সত, প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে ১৯৬১ চনৰ ছবি ‘তিন কন্যা’ৰ সমাপ্তি অংশৰ মৃণ্ময়ী চৰিত্ৰটোৰ যোগে চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিছিল। এই ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল সত্যজিৎ ৰায়, যিগৰাকী ব্যক্তি সেনৰ দেউতাকৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বন্ধু আছিল। প্ৰখ্যাত ফটোগ্ৰাফাৰ ব্ৰায়ান ব্ৰেকে ১৫ বছৰত বয়সত তোলা তেওঁৰ ফটো লাইফ মেগাজিনৰ বেটুপাতত প্ৰকাশ পায়।

২০০৯ত সেনে শৰ্মিলা ঠাকুৰ আৰু ৰাহুল বসুৰ সৈতে অনিৰুদ্ধ ৰয়চৌধুৰীৰ ছবি অন্তহীনত অৱতীৰ্ণ হয়। ছবিখনে চাৰিটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।

পৰিচালনা

১৯৮১ চনত সেনে শশী কাপুৰে প্ৰযোজনা কৰা ‘৩৬ চৌৰঙ্গী লেন’ৰে পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰবেশ কৰে, যিখন ছবিয়ে দুটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ পৰিচালনা কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাপ্ৰাপ্ত কেইখনমান ছবি- 'পাৰমিতাৰে একদিন', 'মিষ্টাৰ এণ্ড মিচেছ আয়াৰ', '১৫ পাৰ্ক এভিনিউ', 'যুগান্ত', 'পৰমা' আদি।

অন্যান্য

১৯৮৬ৰ পৰা ২০০৫লৈ সেনে বঙালী পষেকীয়া মহিলা আলোচনী সানন্দাৰ সম্পাদক হয়। আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকা গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এই আলোচনীখন পশ্চিমবঙ্গ আৰু বাংলাদেশ উভয়তে সমানে জনপ্ৰিয় আছিল। ২০০৫ৰ নবেম্বৰৰ পৰা ২০০৬ৰ ডিচেম্বৰলৈ তেওঁ ‘কলকাতা টিভি’ চেলেনৰ ক্ৰিয়েটিভ ডিৰেক্টৰ হিচাপে জড়িত আছিল। ২০১১ত সাৰদা গ্ৰুপে আৰম্ভ কৰা ‘পৰমা’ আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব লয়। ২০১৩ৰ ১৪ এপ্ৰিলত ই বন্ধ হৈ যায়। সেন আৰু তেওঁৰ সম্পাদনা দলটোৱে ‘প্ৰথমা এখন’ বুলি আন এখন আলোচনী প্ৰকাশ কৰে, যিখন বেছিদিন জীয়াই নাথাকিল।

সন্মান

সেনে এগৰাকী জুৰী হিচাপে বিশ্বৰ বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ১৯৮৯ত তেওঁ ১৬তম মস্কো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ জুৰী আছিল। ২০০৮ত এছিয়া পেচিফিক স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডৰ আৰু ২০১৩ত ২য় লাডাখ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ জুৰী নিৰ্বাচিত হয়।

১৯৮৭ত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি গিয়ানী জায়েল সিঙে চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ৰণুৱা

ৰণুৱা হৈছে ২০২১ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা তথা পৰিচালক চন্দ্ৰ মুদৈৰ দ্বাৰা পৰিচালিত 'ৰণুৱা' নামৰ অসমীয়া ছবিখনে ২০২১ চনত ৬৭ সংখ্যক ৰজকমল বঁটা লাভ কৰিছে। চিনেমাখন প্ৰযোজনা কৰিছে বৰ্ণালী ক্ৰিয়েটিভ ভিজন এণ্টাৰটেইনমেণ্টে।

কাহিনী

‘ৰণুৱা’ চিনেমাখনৰ কাহিনীটো গুৱাহাটী চহৰত হোৱা কৃত্ৰিম বানপানীৰ ওপৰত আধাৰিত। অত্যধিক বৰষুণৰ বাবে গুৱাহাটী নগৰত সঘনে হোৱা কৃটিম বানপানীত মানুহে কেনেকৈ কষ্ট পায় চিনেমাখনত তাক দেখুওৱা হৈছে।

এজন ৰিক্সাচালক, যাদৱে তেওঁৰ পৰিয়ালটো পোহপাল দিবলৈ কোনোমতে কেইটকামান উপাৰ্জন কৰে। তাৰে তেওঁ আৰু তেওঁৰ পত্নী মাকনে তেওঁলোকৰ সন্তানক সুশিক্ষিত ৰূপত চাবলৈ বিচাৰে যাতে তেওঁলোকৰ সপোনবোৰ সিহঁতে পূৰণ কৰিব পাৰে। কিন্তু, গুৱাহাটীত হোৱা বানপানীয়ে তেওঁলোকৰ জীৱনলৈ ধ্বংস মাতি আনে। চমুকৈ এয়াই হৈছে ৰণুৱা চিনেমাখনৰ কাহিনী।

অভিনয় শিল্পী

ৰাজীৱ ক্ৰ’
প্ৰণামী বৰা
বৰ্ণালী দত্ত
ৰ’দালি বৰা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২১ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ৱৰ্ল্ড প্ৰিমিয়াৰ, ৰণুৱা, ইউটিউব
মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়

মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয় অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰত অৱস্থিত এখন ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়। ১৯৬৪ চনত নাৰায়ণপুৰ কলেজ নামেৰে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা আৰু পাছলৈ মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয় নামৰে পুনঃনামকৰণ কৰা মহাবিদ্যালয়খন উন্নীত কৰি এই বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। ইয়াক অসম চৰকাৰে ২০১৭ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত গৃহীত কৰা মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক, ২০১৭ৰ অধীনত স্থাপন কৰিছে।

২০১৯ চনৰ ১৭ জুন তাৰিখে অধ্যাপক ড॰ দিবাকৰ চন্দ্ৰ ডেকাই মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম গৰাকী উপাচাৰ্যৰ কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। বিশ্ববিদ্যালয়খন শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।

ইতিহাস

১৯৬৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত নাৰায়ণপুৰ নগৰৰ সমীপৰ মাধৱপুৰ উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে প্ৰথম সভা অনুষ্ঠিত হয় আৰু ১৯৬৪ চনত নাৰায়ণপুৰ কলেজ নামেৰে এই মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়। প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল কমল গগৈ, আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল মুক্তিযোদ্ধা পূৰ্ণানন্দ দত্ত। সেই বছৰৰে পহিলা জুলাইত মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম তদৰ্থ পৰিচালনা সমিতি গঠন কৰা হয়। প্ৰথম বছৰত ইংৰাজী, অসমীয়া, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, বুৰঞ্জী আৰু অৰ্থনীতি বিভাগসহ ৭৫জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু ৫জন শিক্ষক আছিল। ১৯৬৬ চনৰ ২ আগষ্ট তাৰিখে এই মহাবিদ্যালয়ক মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয় নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।

১৯৬৪ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে আৰু ১৯৬৫ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰাক্‌ বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰেণীৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। মহাবিদ্যালয়খনে ১৯৬৭ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক শ্ৰেণীৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। বিজ্ঞান শাখা আৰম্ভ হয় ১৯৭৮ চনত।

শৈক্ষিক

পাঠ্যক্ৰমসমূহ

মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয়ত নিম্নোক্ত পাঠ্যক্ৰমসমূহৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়। মহাবিদ্যালয়খনৰ স্নাতক শাখা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক শাখা ক্ৰমে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনস্থ।
উচ্চতৰ মাধ্যমিক (কলা আৰু বিজ্ঞান)
স্নাতক (কলা আৰু বিজ্ঞান)
ইউ জি চি কেৰিয়াৰমুখী পাঠ্যক্ৰম

শৈক্ষিক বিভাগসমূহ

কলা:
ইংৰাজী বিভাগ
অসমীয়া বিভাগ
শিক্ষা বিভাগ
অৰ্থনীতি বিভাগ
ইতিহাস বিভাগ
ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগ
দৰ্শন বিভাগ
সমাজতত্ত্ব বিভাগ

বিজ্ঞান:
উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিভাগ
প্ৰাণী বিজ্ঞান বিভাগ
ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগ
পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগ
অৰ্থনীতি বিভাগ
গণিত বিভাগ
ইলেক্ট্ৰনিকছ বিভাগ

মহাবিদ্যালয়ৰ সুবিধাসমূহ

গ্ৰন্থাগাৰ
কেৰিয়াৰ কাউন্সেলিং
ছাত্ৰাবাস
ছাত্ৰীনিবাস
খেলপথাৰ

চিত্ৰভঁৰাল

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:নাৰায়ণপুৰ
অসমীয়া কবিতা বিন্দুৰপৰা সিন্ধুলৈ

অসমীয়া কবিতা বিন্দুৰপৰা সিন্ধুলৈ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখন সম্পাদনা কৰিছে ৰাজীৱ বৰাই৷ এই গ্ৰন্থখন অসমীয়া কাব্য সাহিত্যৰ ইতিহাস বিষয়ক এখন গ্ৰন্থ৷ অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰস্তুতি পৰ্বৰপৰা বিংশ শতিকাৰ শেষ দশকলৈকে যিসকল প্ৰতিনিধিত্বকাৰী কবিয়ে কাব্যসাধনা কৰি আহিছে, তেওঁলোকৰ নিৰ্বাচিত কবিতাৰ সংগ্ৰহ আৰু সংকলন এইখন গ্ৰন্থত ক্ৰম অনুসাৰে কৰা হৈছে৷ সমান্তৰালভাৱে গ্ৰন্থখনত অসমীয়া কবিতাৰ সুদীৰ্ঘ ইতিহাস সম্পৰ্কে এটি ‘আগকথা’ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে৷ আগকথাৰ শিৰোনামটো-‘অসমীয়া কবিতাৰ বিৱৰ্তন’৷

লেখকৰ পৰিচয়

ৰাজীৱ বৰা (১৯৭০-) একাধাৰে কবি, সমালোচক, সম্পাদক আৰু অধ্যাপক। তেওঁ নাজিৰা কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁৰ এতিয়ালৈকে ৪খন কবিতা পুথি প্ৰকাশ হৈছে। তদুপৰি তেওঁৰ সম্পাদনাত বহুকেইখন কবিতাপুথি, প্ৰবন্ধ সংকলন প্ৰকাশ পাইছে। ‘অসমীয়া কবিতা: বিন্দুৰপৰা সিন্ধুলৈ’ শীৰ্ষক সম্পাদিত কবিতাৰ পুথিখন তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য কৃতি।

গ্ৰন্থ বিৱৰণ

গ্ৰন্থখন অসমীয়া কবিতাৰ সম্পূৰ্ণ ইতিহাস বিষয়ক গ্ৰন্থ৷ এই গ্ৰন্থখনত প্ৰত্ন বা আদি যুগ (৯৫০-১৩০০ শতিকা), প্ৰাক্-শঙ্কৰী যুগ (১৩০১-১৪৯০ খ্ৰীঃ), শঙ্কৰী যুগ (১৪৯১-১৭০০ শতিকা), পাঁচালী সাহিত্য (১৪-১৬শ শতিকা), শঙ্কৰোত্তৰ যুগ (১৭০০-১৮২৬ খ্ৰীঃ), প্ৰাক্ ৰোমাণ্টিক যুগ (১৮২৬-১৮৮৮), আধুনিক যুগ (১৯৪১-১৯৮৫)ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ১৯৯৯ চনলৈকে অসমীয়া কবিতাৰ সুদীৰ্ঘ পৰিক্ৰমা সামৰি নিৰ্বাচিত কবিতা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বগা সাপৰ উপাখ্যান

বগা সাপৰ উপাখ্যান (en:The Legend of the White Snake) হৈছে ছু ছিয়ান নামৰ এজন পুৰুষ আৰু বাই ছুঝেন নামৰ এগৰাকী মহিলা সাপ-আত্মাৰ প্ৰেম-কেন্দ্ৰিক চীনা কাহিনী। এই কাহিনী চীনৰ চাৰিটা মহান জনপ্ৰিয় লোককাহিনীৰ অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। অন্য কেইটাৰ নাম হৈছে লেডী মেং জিয়াং(Lady Meng Jiang), বাটাৰফ্লাই লাভাৰচ(Butterfly Lovers), আৰু দি কাউহাৰ্ড এণ্ড দি উইভাৰ গাৰ্ল(The Cowherd and the Weaver Girl)

প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৰণ

সৰ্প-কন্যাৰ কল্পনা সম্ভৱত ভাৰতীয় লোককাহিনীৰ পৰা আহৰণ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

পশ্চিম হ্ৰদৰ তিনি পাগোডা

মিং ৰাজবংশৰ সময়ত, ১৫৪৭ চনৰ পূৰ্বে হং পিয়েন নামৰ ব্যক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰাচীন হুৱাবেন (huaben) কাহিনীৰ সংকলন মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল। সেই সংকলনত "পশ্চিম হ্ৰদৰ তিনি পাগোডা" নামৰ কাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। চাউথাৰ্ণ ছঙৰ ৰাজধানী লিন'আন প্ৰিফেকচাৰ (আজিকালৰ হাংজাউ)ৰ‌ পটভূমিত লিখা এইটোৱেই সম্ভৱত: প্ৰথম কাহিনী আছিল।

এই কাহিনীত ছি ছংজং (Xi Xuanzan) নামৰ এজন লোকে এগৰাকী ছোৱালী, তাইৰ মাক আৰু আইতাকক লগ পায়। তেওঁ বগা পোছাক পৰিহিতা মাকৰ প্ৰেমত পৰে। কিন্তু ছোৱালীজনীয়ে তেওঁক সতৰ্ক কৰি দিয়ে যে তেওঁৰ মাকে পূৰ্বৰ সকলো প্ৰেমিকক হত্যা কৰিছে। এজন দাওবাদী ওজাই মাকক বগা সাপ, ছোৱালীজনীক ক’লা কুকুৰা আৰু আইতাকক এটা উদলৈ পৰিবৰ্তন কৰে। ওজাজনে পশ্চিম হ্ৰদত তিনিটা পাথৰৰ পাগোডা নিৰ্মাণ কৰে আৰু এই আছুতীয়া প্ৰাণীকেইটাক পাগোডাৰ তলত বন্দী কৰি‌ ৰাখে। ছি ছংজং পিছলৈ এজন ধৰ্মীয় সাধক হয়গৈ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনৰ লোককথা
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং

নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং : এগৰাকী বিশিষ্ট অনাতাঁৰ শিল্পী তথা সংগীত প্ৰযোজক আছিল। তাৰ উপৰিও তেওঁ সমাজৰ সেৱা কৰিছিল। তেওঁৰ হাজং ভাষাৰ "জিলমিল জিলমিল চাৰিৰৗ সোনা পানী লাগা ৰা" গীতটোৰ বাবে অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল। অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ তুৰা কেন্দ্ৰত নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সংগীত পৰিৱেশন হিচাপে কৰ্মৰত কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬০ চনত গোৱালপাৰা জিলাৰ ২নং মাটিয়াত নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল হেমেন চন্দ্ৰ হাজং আৰু মাতৃৰ নাম ৰাম বালি হাজং। নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে গোৱালপাৰা মাটিয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহন কৰিছিল। এইখিনি সময়ৰ পৰাই তেওঁ গানৰ চৰ্চা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সমাজ সেৱা কৰাৰ লগতে গীতৰ প্ৰতি অতি আগ্ৰহ আহিল। ১৯৮৫ চনত গুৱাহাটী আমগাঁও বহাগী উৎসৱত গীত গাইছিল। ১৯৯৪ চনত জুন মাহৰ ৯ তাৰিখে তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' যোকদান কৰে। ১ নবেম্বৰ ১৯৯৪ চনত আকাশবাণী তুৰা কেন্দ্ৰত হাজং আধুনিক সংগীতৰ বাবে সজুক লাভ কৰে।

সংগীত

নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সৰুৰে পৰাই গীতৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন মঞ্চত গীত গাইছিল। হাজং ভাষাৰ লগতে গোৱালপৰিয়া লোকগীতটো গাইছিল। গীত সমূহ-
জিলমিল জিলমিল চাৰিৰৗ
নিৰ পানী পুৰিলে চৰ'খেলা আহিলে
পূক ভাৰতলা আদিবাসী অৗমৰৗ হাজং জাতি

এই গীতসমূহ দিজেন্দ্ৰ নাথ হাজঙে লিখিছিল আৰু তেৱেঁ সুৰ দিছিল আৰু গাইছিল।

মৃত্যু

২০০৫ চনত ১৯ মাৰ্চ তাৰিখে বোন্দা (গুৱাহাটী) নিজ বাসগৃহত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী