ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বেকন এণ্ড কেবেজ (খাদ্য)

বেকন এণ্ড কেবেজ (আইৰিছ: bagún agus cabáiste) হৈছে আয়াৰলেণ্ডৰ সংস্কৃতিৰ সৈতে পৰম্পৰাগতভাৱে জড়িত খাদ্য। এই ব্যঞ্জনত কবি আৰু আলুৰ সৈতে সিজোৱা গাহৰিৰ পিঠিফালৰ মাংস টুকুৰা টুকুৰ কৰি দিয়া হয়। ধোঁৱাত শুকুওৱা বেকনও কেতিয়াবা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বেকন অৰ্থাৎ গাহৰিৰ পিঠিফালৰ মাংস টুকুৰা টুকুৰ কৰি আৰু কিছুমান উতলি থকা জোল দি খাদ্যটো পৰিৱশন কৰা হয়। খাদ্যটোৰ লগৰ আন এটা সাধাৰণ উপাদান হ’ল বগা চাটনি, যিটো আটা, মাখন আৰু গাখীৰৰে তৈয়াৰী, কেতিয়াবা কোনো ধৰণৰ সুগন্ধিযুক্ত বস্তুও(সততে পাৰ্চলি) যোগ কৰা হয়।

বেকনৰ ব্যৱহাৰ

ব্যক্তিৰ পছন্দ অনুসৰি খাদ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বেকন কেতিয়াবা কিছু ভিন্ন হ’ব পাৰে। সাধাৰণতে ৰেচিপিৰ বাবে কোমলাই লোৱা গাহৰিৰ পিঠি বা ঘাঁড়ৰ মাংস ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু কেতিয়াবা বেকনৰ আন ধৰণৰ মাংসও পছন্দ কৰা হয়।

ইতিহাস

ঐতিহাসিকভাৱে এই খাদ্য আইৰিছ ঘৰত সাধাৰণ খাদ্য আছিল, কাৰণ বহু পৰিয়ালে নিজাকৈ শাক-পাচলিৰ খেতি কৰিছিল আৰু নিজে গাহৰি পালন কৰিছিল বাবে ইয়াৰ উপাদানসমূহ সহজেই উপলব্ধ হৈছিল। ইয়াক পুষ্টিকৰ আৰু সন্তুষ্টিদায়ক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। আয়াৰলেণ্ডত এই খাদ্য অতি সাধাৰণ খাদ্য হৈয়েই আছে।

প্ৰকাৰ

কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবি

১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা শেষলৈকে আমেৰিকালৈ অহা আইৰিছ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত বেকনৰ সলনি কৰ্ণড বিফ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবিৰ ব্যঞ্জন সৃষ্টি হয়। মূল খাদ্যৰ দৰেই এই খাদ্যতো কেতিয়াবা অতিৰিক্ত শাক-পাচলি (বিশেষকৈ বিলাহী আৰু আলু) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়; ইয়াৰ ফলত নিউ ইংলেণ্ডৰ সিজোৱা ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ সৈতেও ইয়াৰ এক নিৰ্দিষ্ট সাদৃশ্য আছে, য'ত প্ৰায় নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে সিজোৱা মাংস আৰু কবিৰ সৈতে মাটিৰ তলৰ পাচলিৰ মিশ্ৰণ থাকে।

"কৰ্ণড" শব্দটো গৰুৰ মাংস নিৰাময়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা নিমখৰ ডাঙৰ দানাবোৰৰ পৰা আহিছে, যিবোৰক ঐতিহাসিকভাৱে নিমখৰ "কৰ্ণ" বুলি কোৱা হৈছিল।

আমেৰিকাৰ কিছুমান অঞ্চলত কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবি জনপ্ৰিয় খাদ্য হৈয়েই আছে। কিন্তু আয়াৰলেণ্ডত চেণ্ডুইচ হিচাপে ব্যৱহৃত কৰ্ণড বিফ বাহিৰত খুব কমেইহে খোৱা হয় আৰু তাত কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবি খাদ্য হিচাপে কাৰ্যতঃ জনা নাযায়।

জিগছ্ ডিনাৰ

]]
নিউফাউণ্ডলেণ্ড দ্বীপত, য'ত আইৰিছ আৰু ইংৰাজসকলে প্ৰতিষ্ঠাপক বসতিপ্ৰধান লোকসকলৰ এক বৃহৎ অংশ গঠন কৰিছিল আৰু এই একেধৰণৰ সিজোৱা গৰুৰ মাংসই, নিমখীয়া গৰুৰ মাংসৰে সিজোৱা ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে যাক জিগছ ডিনাৰ বুলি কোৱা হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:পশ্চিমীয়া খাদ্য
বুমডেলিং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য

]]
বুমডেলিং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য পূৰ্বৰ কুলং চু বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য অন্তৰ্ভুক্ত হৈ‍ থকা এই অভয়াৰণ্যখন (বমডেল্ল‍িং বা বমডেলিং বুলিও বানান কৰা হয়) উত্তৰ-পূব ভূটানত ১,৫২০.৬১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৫৮৭.১১ বৰ্গ মাইল) অঞ্চল সামৰি‍ ১,৫০০ মিটাৰ (৪,৯০০ ফুট)ৰ পৰা ৬,০০০ মিটাৰ উচ্চতাত বিস্তৃত (২০,০০০ ফুট)। এই অভয়াৰণ্যখনে বুমডেলিং গেৱগকে ধৰি ট্ৰাছিয়াঙছে জিলাৰ বেছিভাগ অঞ্চল সামৰি লৈছে। ১৯৯৫ চনত অভয়াৰণ্যখন বিষয়ে‍ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল আৰু ১৯৯৮ চনত ইয়াক স্থাপন কৰা হয়। ইয়াত আলপাইন হ্ৰদ আৰু বুমডেলিং উপত্যকাকে ধৰি বৈচিত্ৰ্যময় উদ্ভিদ, প্ৰাণী আৰু দৃশ্যপট আছে। অভয়াৰণ্যখনত কেইবাটাও সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় স্থান আছে। উদ্যানখনত ৩,০০০ পৰিয়াল বসবাস কৰে। বুথান আৰু খোলং চুৰ অন্যতম বৃহৎ নদী ড্ৰাংমে চুৰ অৱবাহিকাত এই অভয়াৰণ্যখন অৱস্থিত।

বাৰ্ডলাইফ ইণ্টাৰনেশ্যনেল দ্বাৰা অভয়াৰণ্যখনক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পক্ষী অঞ্চল হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। কাৰণ ই ক'লা ডিঙিৰ ক্ৰেনৰ লগতে‍ (দেশৰ দুটা শীতকালীন স্থানৰ ভিতৰত ই এটা) উড স্নাইপ আৰু ধূসৰ-মুকুটযুক্ত প্ৰিনিয়াক আশ্ৰয় দিয়ে‍। ২০০৭ চনলৈকে বগা নেজৰ ঈগলৰ উপস্থিতিৰ এক তথ্য আছিল, যিটো অভয়াৰণ্যখনৰ বাবে প্ৰথম। ইয়াক ইউনেস্কোৰ অন্তৰ্ভুক্তকৰণৰ বাবে ভূটানৰ অস্থায়ী তালিকাত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।  [ citation needed]

ভূটান আৰু পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ স্থানীয় পখিলা লুডল'ৰ ভূটান স্বেল'টেইল ইয়াতে‍ বাস কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূটানৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল
হেলেন বেলিয়া

হেলেন ৰেইনল্ডছ বেলিয়া, অ'চি এফ আৰ এছ চি ( ইংৰাজী : Helen Reynolds Belyea, OC FRSC; ১১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯১৩ – ২০ মে', ১৯৮৬), পেলিঅ'জয়িক যুগৰ ভূ-তাত্ত্বিক যুগৰ ডেভ'নিয়ান ব্যৱস্থাৰ ওপৰত পশ্চিম কানাডাত কৰা গৱেষণাৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত কানাডাৰ এগৰাকী ভূ-তত্ত্ববিদ।

ব্যক্তিগত জীৱন

নিউ ব্ৰান্সৱিকৰ চেণ্ট জনত ফৰাচী হুগুয়েনট মূলৰ পৰিয়ালত বেলিয়াই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল উইলিয়াম বেলিয়া আৰু এলিজাবেথ মেকড’নাল্ড।

বেলিয়া পৰ্বতাৰোহণ, স্কিইং, খোজ কঢ়া আৰু ঘোঁৰা চলোৱা আদি কামতো সক্ৰিয় আছিল। তেওঁ কেলগেৰী কণ্টিনিউয়িং আৰ্টছ এছ'চিয়েচন, কেলগেৰী ফিলহাৰ্মনিকৰ উইমেনছ লীগৰ সদস্য আৰু কেলগেৰী জুলজিকেল ছ'চাইটিৰ সহযোগী পৰিচালক আছিল।

ভূ-তাত্ত্বিক জগতখনৰ ভিতৰত তেওঁৰ উপস্থিতিৰ ফলত বেলিয়াই নিজৰ ক্ষেত্ৰখনত নাৰীবাদৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল। ১৯ শতিকাৰ সমাজৰ নীতি-নিয়মসমূহে নাৰীক গৃহিণীৰ ভূমিকাত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল যদিও বেলিয়াৰ উল্লেখযোগ্য অৱদান আৰু প্ৰচেষ্টাই তেওঁক পুৰুষৰ সৈতে সমান হিচাপে এই ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰিবলৈ সক্ষম কৰি তুলিছিল। তেওঁ ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নত কাম কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়, যিয়ে প্ৰমাণ কৰে যে মহিলাসকল পুৰুষৰ দৰে একেটা ক্ষেত্ৰতে কাম কৰিবলৈ সক্ষম। মন কৰিবলগীয়া যে ভূতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰখনৰ চাকৰিত মহিলাসকলে গ্ৰহণযোগ্যতা লাভ কৰাৰ লগে লগে তেওঁলোকে সন্মানীয় পদবী লাভৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল। উল্লেখযোগ্য যে এই মহিলাসকল অবিবাহিত হৈ থাকিব বুলি আশা কৰা হৈছিল, বিবাহৰ ফলত প্ৰায়ে চাকৰি হেৰুৱাবলগীয়া হৈছিল। সম্ভৱতঃ ইয়াৰ ফলত বেলিয়াই কেতিয়াও বিয়া কৰা নাছিল। হেলেন বেলিয়াই নিজৰ অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰতে নিজকে এগৰাকী কৰ্তৃত্বশীল ব্যক্তি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে, বিশেষকৈ পশ্চিম কানাডাৰ ডেভ'নিয়ান ভূ-তাত্ত্বিক ব্যৱস্থাৰ ওপৰত তেওঁৰ গৱেষণা আৰু বিশ্লেষণ।

কানাডাৰ ভূ-তাত্ত্বিক জৰীপত ৩৫ বছৰ ধৰি অৱদান আগবঢ়োৱাৰ পিছত ১৯৭৫ চনত আনুষ্ঠানিকভাৱে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে বেলিয়াই।
কিন্তু ভূতত্ত্বৰ অধ্যয়ন অৱসৰৰ লগে লগে শেষ নহ'ল কাৰণ তেওঁ ইনষ্টিটিউট অৱ চেডিমেণ্টেৰী এণ্ড পেট্ৰলিয়াম জিঅ'লজিৰ সৈতে কাম কৰি থাকিল।

গৱেষণা আৰু কেৰিয়াৰ

১৯৪৫ চনত নৌসেনাৰপৰা মুক্তি পোৱাৰ পিছত কানাডাৰ ভূ-তাত্ত্বিক জৰীপে (GSC) বেলিয়াক প্ৰযুক্তিবিদ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে।
১৯৪৭ চনত বেলিয়াক ভূ-তত্ত্ববিদৰ পদলৈ পদোন্নতি দিয়া হয়। জিএছচিৰ ভিতৰত তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি অট'ৱাত হৈছিল যদিও ১৯৫০ চনত তেওঁ আলবাৰ্টাৰ কেলগেৰীত থকা কাৰ্যালয়লৈ বদলি হয়। লেডুকত বেলিয়াই বিশেষভাৱে তেলৰ ড্ৰিলৰ ফলত পৃষ্ঠত থকা শিলৰ অংশসমূহ অধ্যয়ন কৰিছিল। এই তথ্যসমূহ তেওঁ ভূতত্ত্বৰ মানচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি ক'ত তেল পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে সেইটো অধিক ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেল সন্ধান কৰাৰ পাছত ভূ-তাত্ত্বিক জৰীপে কেলগেৰীত এটা কাৰ্যালয় মুকলি কৰে, তাৰ পিছত বেলিয়াক আৱিষ্কাৰটো নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ পঠিওৱা হয়। তেওঁ বিশেষভাৱে হে নদীৰ পশ্চিম আৰু মেকেঞ্জীৰ দক্ষিণ অঞ্চলত অৰিহণা যোগাইছিল। এইদৰে সন্মানিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল তেওঁ। কেলগেৰীত এটা কাৰ্যালয় খুলিবলৈ পঠোৱা দুজন ভূ-তত্ত্ববিদৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আৰু তাত ক্ষেত্ৰভিত্তিক কাম কৰা একমাত্ৰ মহিলা আছিল। ১৯৭৬ চনত তেওঁক অৰ্ডাৰ অৱ কানাডাৰ অফিচাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি
ঢাকানে

ঢাকানে , এক প্ৰকাৰৰ মিঠা পোলাও, নেপালত উৎপত্তি হোৱা চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী খাদ্য। নেপালৰ সকলো ঠাইতে ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা, পূব নেপালত যথেষ্ট বেছি আৰু ঠাই অনুসৰি ইয়াক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। যদিও ই মিঠা খাদ্য, তথাপিও ইয়াক ডেজাৰ্ট হিচাপে পৰিৱেশন কৰিব নোৱাৰি, কাৰণ ই এক গধুৰ খাদ্য। সাধাৰণতে উৎসৱ বা বিশেষ অনুষ্ঠানৰ সময়ত ইয়াক ৰাতিৰ আহাৰ বা দুপৰীয়াৰ আহাৰ হিচাপে পৰিৱেশন কৰা হয়।. ইয়াক প্ৰায়ে ক্ষীৰৰ সৈতে বা নোহোৱাকৈয়ো পৰিৱেশন কৰা হয়।

ইয়াৰ উৎপত্তি পূব নেপালত আৰু ইয়াৰ উৎপত্তি নেপালৰ ঢাকাল জাতিৰ পৰা হোৱা বুলি দাবী কৰা হয়। এতিয়াও নেপালৰ ঢাকালৰ মাজত ই বহুলভাৱে জনপ্ৰিয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নেপালৰ খাদ্য
পাৰ্হিদোলা

দোলা সৰ্বভাৰতীয় শব্দ। সংস্কৃত সাহিত্যত ইয়াৰ উল্লেখ আছে। মধ্যযুগত আহোম স্বৰ্গদেউ, ডা-ডাঙৰীয়া, সত্ৰাধিকাৰ, ৰাজবিষয়া প্ৰভৃতিৰ উপৰি আঢ্যৱন্ত লোকসকলে বিয়া-বাৰুৰ কালত দোলা ব্যৱহাৰ কৰাটো অপৰিহাৰ্য আছিল। সিবোৰৰ ভিতৰত আঁঠু ভঙা দোলা, ঢেকৰ লগোৱা দোলা, কেঁকোৰা দোলা, পাৰ্হি দোলা উল্লেখযোগ্য। পাৰ্হিদোলা কেঁকোৰা দোলাৰ দৰে-ঢেকৰ, দাপোণ আৰু তলিখনত কোনো পাৰ্থক্য নাই। ইয়াৰ ওপৰৰ মাৰিডাল সামান্য ৰূপে ঘোৰ খোৱা। এই দোলাৰ ওপৰত দিয়া চৈখনৰ দুই মূৰ ফেট মেলা আৰু মধ্যাংশ ওপৰলৈ ওখ হৈ যোৱা। চৈ থকা গুণে দোলাত মানুহ উঠিলে ৰ'দ-বৰষুণে নাপায়। চৈৰ ওপৰত বগা অথবা ৰঙা ৰঙৰ গিলিপ থাকে। গিলিপৰ তলত মানুহে ধৰি যোৱাৰ বাবে চোঁৱৰৰ দৰে সূতাৰে গোঁঠা কলডিলটো বান্ধি থয়। এইবিধ দোলাৰ সন্দৰ্ভত নাওবৈছা ফুকনৰ অসমৰ বুৰঞ্জীত আছে- 'এই দোলাত দুখন দাপোণ আৰু সিংহৰ মুখেৰে ঘোৰ খোৱা দুডাল ঢেকৰ তলফালৰ ডখৰ দুয়োডাল ঢেকৰৰ সিংহৰ মুখ ঘোৰ খাই ওপৰলৈ ফেটমেলা গাটোত ঢেকৰ দাপোণ- এই দুবিধ বস্তু হ'লেহে পৰ্হিদোলা সাজিব পাৰি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
বেগম জান

বেগম জান এগৰাকী চিকিৎসক আৰু জনজাতীয় মহিলা কল্যাণ সংস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, যি উত্তৰ-পশ্চিম পাকিস্তানৰ জনজাতীয় মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ বিষয়ে শিকায় আৰু তেওঁলোকক চিকিৎসা প্ৰশিক্ষণ দিয়ে।তেওঁ পাকিস্তানৰ ৰক্ষণশীল অঞ্চল দক্ষিণ ৱাজিৰিষ্টনত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল যদিও দেউতাকে তেওঁক চিকিৎসক হ'বলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।২০০৮ চনৰ হিচাপত তেওঁ জনজাতীয় মহিলা কল্যাণ সংস্থাৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত হয়।

২০০৮ চনত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সাহস বঁটা লাভ কৰে, যাৰ ফলত তেওঁ সেই বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী পাকিস্তানী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
ৰচনা বেনাৰ্জী

ৰচনা বেনাৰ্জী (; ২ অক্টোবৰ ১৯৭২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, ঔদ্যোগী, টেলিভিছনৰ পৰিৱেশক, আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ সাধাৰণতে বাংলা, উড়িয়াৰ লগতে তেলেগু, তামিল আৰু কানাড়া ছবিতো কাম কৰিছে।

১৯৯১ চনত তেওঁ মিছ কলকাতাৰ মুকুট পিন্ধিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত মিছ বিউটিফুল স্মাইলকে ধৰি পাঁচখন সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হৈছে।তেওঁ শেহতীয়াকৈ ২০২৪ চনৰ জুন মাহৰ পৰা পশ্চিম বংগৰ হুগলী (লোকসভা সমষ্টি)ৰ সংসদ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৭২ চনৰ ২ অক্টোবৰতাৰিখে পশ্চিম বংগৰ কলিকতা (বৰ্তমান কলকাতা)ত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰচনা বেনাৰ্জী পিতৃ-মাতৃৰ একমাত্ৰ সন্তান আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ বেনাৰ্জী। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ঝুমঝুম বেনাৰ্জী। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ছোৱালী হাইস্কুলৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে।

মডেলিং আৰু অভিনয় জগতত

বেনাৰ্জীয়ে ১৯৯১ চনত মিছ কলকাতা প্ৰতিযোগিতাত জয়লাভ কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ চাউথ চিটি কলেজৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰমত পঢ়ি আছিল। অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে কেইবাখনো সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ লগতে তেওঁক প্ৰায়ে ‘মিছ বিউটিফুল স্মাইল’ বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৯২ চনত মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাৰ গ্ৰেণ্ড ফাইনেলত অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে য’ত মধু সপ্ৰেৱে খিতাপ দখল কৰে।

অভিনয় কেৰিয়াৰ (১৯৯৩-২০১৭)

সুখেন দাসে তেওঁৰ ডেন প্ৰতিদান (১৯৯৩)ত মহিলা নায়িকাৰ বাবে বেনাৰ্জীক বাছি লৈছিল। তেওঁ তাইৰ নাম সলনি কৰি ৰচনা কৰা হৈছিল, যিটো নাম দাসে ‘ৰবীন্দ্ৰ ৰচনাৱলী’ পাইছিল। ৰচনাই আজিলৈকে প্ৰায় ৪৫খন ওড়িয়া চিনেমা কৰিছে। তাৰ ভিতৰত অন্যতম কাল্ট চিনেমা সূৰ্য্যবংশম ছবিখনত অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰচনা বেনাৰ্জীয়ে তেওঁৰ সহ অভিনেতা সিদ্ধান্ত মহাপাত্ৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০০৪ চনত তেওঁৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। ২০০৭ চনত প্ৰবাল বসুৰ সৈতে পুনৰ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ২০১৬ চনত তেওঁৰ পৰাও বিচ্ছেদ হয়। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আছে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

২০২৪ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সাংসদ লকেট চেটাৰ্জীৰ বিৰুদ্ধে হুগলী লোকসভা সমষ্টিৰ আসনৰ পৰা সৰ্বভাৰতীয় তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে বেনাৰ্জীয়ে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি ৭৬,৮৫৩টা ভোটৰ ব্যৱধানত জয়ী হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বেদাৰা ভেছা

বেদাৰ ভেছা কৰ্ণাটকৰ ছিৰচি চহৰত হোলী উদযাপনৰ কিছুদিন আগেয়ে পৰিৱেশন কৰা এক পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য৷। ইয়াক ‘হাণ্টাৰ ডান্স’ বুলিও কোৱা হয়। ছিৰচি চহৰৰ মানুহে প্ৰতি এবছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে এই অনন্য লোকনৃত্যৰে হোলী উদযাপন কৰে। ইয়ে হোলীৰ পাঁচোটা দিনতে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা বৃহৎ জনসমাগমক আকৰ্ষণ কৰে। এই নৃত্য প্ৰায় তিনিশ বছৰ পুৰণি বুলি কোৱা হয়৷

বৰ্ণনা

বেদাৰা ভেছাৰ আচল পৰিৱেশনৰ আগতে কেইবামাহো ধৰি ইয়াৰ অনুশীলন কৰা হয়। পৰিৱেশনৰ সময়ত শিল্পীসকলে ময়ুৰৰ পাখি, গোঁফ, কপাহ আৰু ৰঙা কাপোৰ পিন্ধি, ফল-মূলৰ মালা, হাতত ঢাল আৰু তৰোৱাল আঁৰি নিজক সজাই তোলে। প্ৰায় পাঁচশ ময়ুৰৰ পাখিৰে ঘূৰণীয়াকৈ কোনো এটা আধাৰত আঠা দি ডাঙৰ বৃত্তৰ দৰে কৰি নৃত্যশিল্পীজনে পিঠিত পিন্ধি লয়৷ পৰিৱেশকৰ পেটত দুডাল ৰছী বান্ধি থোৱা থাকে আৰু দুজন মানুহে ৰছীৰ দুয়োমূৰে ধৰি ময়ুৰৰ পাখিৰ বিশাল বৃত্তটো ৰছীৰে পিঠিত ধৰি ৰাখে, মল্লেছীয়ে তেওঁৰ ঠাইলৈ অহা মানুহক হত্যা কৰাত বাধা দিয়া কাৰ্য বৰ্ণিত কৰিব। নৃত্যৰ মজে মজে শৰীৰৰ অংগীভংগীত ময়ুৰৰ পাখিৰ বৃত্তটো দোলায়িত হৈ থাকে৷ কেইগৰাকীমান সহযোগীয়ে হাতেৰে ঢোল(তামাতে) বজাই সহযোগ কৰি নৃত্যক এক ছন্দ দিয়ে। হাণ্টাৰ ডান্সৰ এই অভিনেতাজনে নিজৰ ঠাইৰ কোনো এক স্থানীয় বিন্দুৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰাতিটোৰ ভিতৰতে ছিৰচি চহৰৰ বিভিন্ন স্থানলৈ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি থাকে। নৃত্যৰ সামৰণি অংশ শ্ৰী মৰিকাম্বা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়। তাত নৃত্যশিল্পীগৰাকীয়ে নৃত্য সম্পূৰ্ণ ক্ৰোধত পৰিৱেশন কৰে। তেওঁ পুনৰ দিনৰ পোহৰলৈকে ছিৰচি চহৰৰ আন স্থানবোৰত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

বেদাৰা ভেছাৰ একাধিক পৰিৱেশক আছে। প্ৰতিটো অঞ্চলত এজন ব্যক্তি থাকে, যিয়ে সমগ্ৰ চহৰখনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব আৰু নাচিব। এই নৃত্যৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপ উপস্থাপনৰ বাবে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট ঠাই আছে আৰু প্ৰতিজন পৰিৱেশকে সেই নিৰ্দিষ্ট ঠাইবোৰ এবাৰ ভ্ৰমণ কৰিব লাগে। লগতে কোৱা হয় যে, এগৰাকী নৃত্যশিল্পীয়ে আন এগৰাকী নৃত্যশিল্পীৰ মুখামুখি হ’ব নোৱাৰে।

কাহিনী

এই নৃত্যৰ আৰম্ভণি প্ৰায় ৩শ বছৰ পুৰণি৷ বিজয়নগৰৰ ৰজাক শত্ৰুৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ বেদে জাতিৰ মল্লেছী নামৰ এজন যোদ্ধাক নিযুক্তি দিয়া হৈছিল৷ মল্লেছীয়ে ৰাণী ৰুদ্ৰম্বিকাক বিয়া কৰাবলৈ মন মেলে৷ ৰুদ্ৰম্বিকাই নিজৰ জীৱন উছৰ্গা কৰি মল্লেছীক বিয়া কৰায় যদিও হোলীৰ আনন্দত নাচি থকা মল্লেছী হত্যা কৰি জ্বলাই দিয়ে৷ তেতিয়াৰ পৰাই এই কাহিনী হোলী আগদিনা হাণ্টাৰ ডান্সৰ দ্বাৰা বৰ্ণনা কৰা হয়৷

বেদাৰা ভেছাৰ জনপ্ৰিয় স্থান

কৰ্ণাটকৰ ছিৰচি চহৰত বেদাৰা ভেছা পৰিৱেশন কৰা হয়। হোলীৰ সময়ত অনুষ্ঠিত এই নৃত্যৰ সময়ত ‘ডল্লু কুনিঠা’ নামৰ আন এক লোকনৃত্যও পৰিৱেশন কৰা হয়। ছিৰচিৰ মৰিকাম্বা মন্দিৰত দুবছৰৰ মাজত এবাৰ বেদাৰা ভেছা অনুষ্ঠিত হয় আৰু বেদাৰা ভেছা নোহোৱা বছৰত মেলা অনুষ্ঠিত হয়৷

আধুনিক ৰূপ

আজিকালি প্ৰায় ৫০ জন শিল্পীয়ে এককভাবে হাণ্টাৰ ডান্স প্ৰদৰ্শন কৰে৷ তেওঁলোকে হুইচেল বজোৱা আৰু ড্ৰাম কোবোৱা এটা দলৰ সৈতে এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। বৰ্তমান সময়ত হাণ্টাৰ ডান্সৰ লগতে ৰাজপথত বিভিন্ন অনুষ্ঠানো পৰিৱেশন কৰা হয়। হাণ্টাৰ ডান্স অনুষ্ঠানৰ আলম লৈ চহৰখনৰ যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে এক আনন্দদায়ক নিশাৰ আড্ডা পাৰ কৰে। শেহতীয়া বছৰবোৰত(২০১৯) হাণ্টাৰ ডান্সৰ আয়োজকসকলে ৰাজপথলৈ ডি-জেআনিবলৈ লৈছে আৰু গোটেই ছিৰচি চহৰখনে দৰ্শকক অধিক মনোৰঞ্জন দিবলৈ শেহতীয়াকৈ ই এটা ক্লাবৰ নৃত্যৰ দৰে হৈ পৰিছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
ওঁ

ওঁ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ আৰু সৰ্বজনীন প্ৰতীক। ইয়াক ওঁ-কাৰ, ওঙ্কাৰ (সংস্কৃত: অ + উ + ম্), প্ৰণৱ, ত্ৰ্যক্ষৰ আদি নামেৰেও জনা যায়। ই হিন্দু দৰ্শনৰ সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰ ব্ৰহ্মৰ বাচক। এই ধৰ্মৰ প্ৰতিটো সম্প্ৰদায় আৰু উপসম্প্ৰদায়ে ইয়াক অতি পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰে। স্বামী বিবেকানন্দৰ মতে, ওঁ-কাৰ "সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰতীক তথা ঈশ্বৰৰো প্ৰতীক। " ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ মতে, "...ওঁ মানেই 'ওঁ শিৱ', 'ওঁ কালী', 'ওঁ কৃষ্ণ' হৈছে। " ওঁ-কাৰ বৌদ্ধ, জৈন, শিখ সকলেও পৱিত্ৰ জ্ঞান কৰে। এই প্ৰতীকৰ দেৱনাগৰী ৰূপ ॐ, চীনা ৰূপ 唵, আৰু তিব্বতীয় ৰূপ ༀ।

ব্যুৎপত্তি

ওঁ শব্দ সংস্কৃত 'অৱ' ধাতুৰ পৰা উৎপন্ন হৈছে। এই ধাতু একাধাৰে ১৯টা ভিন্ন ভিন্ন অৰ্থত ব্যৱহাৰ হয়। এই বুৎপত্তি অনুযায়ী ওঁ-কাৰ এক প্ৰকাৰৰ সৰ্বজ্ঞ শক্তি, সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ শাসনকৰ্তা, অমংগলৰ পৰা ৰক্ষাকৰ্তা, ভক্তৰ মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণকাৰী, অজ্ঞান নাশক তথা জ্ঞান প্ৰদাতা। ওঁ-কাৰক ত্ৰ্যক্ষৰো বোলা হয়, কাৰণ ওঁ তিনটা মাত্ৰাযুক্ত – 'অ-কাৰ', 'উ-কাৰ' আৰু 'ম-কাৰ'। 'অ-কাৰ' 'আপ্তি' বা 'আদিমত্ত্ব' অৰ্থাৎ সৃষ্টিৰ প্ৰতীক। 'উ-কাৰ' 'উৎকৰ্ষ' বা 'অভেদত্ব'ৰ প্ৰতীক। 'ম-কাৰ' 'মিতি' বা 'অপীতি' অৰ্থাৎ লয়ৰ প্ৰতীক। অন্য ব্যাখ্যা অনুযায়ী, ই সৃষ্টি, স্থিতি আৰু প্ৰলয় সংঘটনকাৰী ঈশ্বৰৰ প্ৰতীক।
গুৰুত্ব আৰু ব্যাখ্যা

ওঁ-কাৰ ঈশ্বৰৰ সকলো নামৰ প্ৰতিনিধিস্বৰূপ তথা শ্ৰেষ্ঠ নাম। বেদ, উপনিষদ, গীতা আৰু অন্যান্য হিন্দুশাস্ত্ৰ সকলোতে ওঁ-কাৰক সৰ্বোচ্চ গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। অথৰ্ববেদৰ গোপথব্ৰাহ্মণৰ এটি কাহিনী অনুসৰি দেবৰাজ ইন্দ্ৰ ওঁ-কাৰৰ সহায়তাৰে দৈত্য সকলক পৰাস্ত কৰিছিল। এই কাহিনীৰ অন্তৰ্নিহিত অৰ্থ হল, ওঁ-কাৰৰ বাৰংবাৰ উচ্চাৰণত মানুহে তাৰ পাশৱ প্ৰবৃত্তি জয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। মুণ্ডক উপনিষদত ওঁ-কাৰ অৱলম্বনত ঈশ্বৰোপাসনাৰ কথা কোৱা হৈছে। শ্ৰীকৃষ্ণয়ে গীতাত কৈছে, তেওঁ সকলো অক্ষৰৰ ভিতৰত ওঁ-কাৰ। মৃত্যুকালত ওঁ-কাৰৰ উচ্চাৰণে পৰম সত্য লাভ হয়। পতঞ্জলিৰ যোগসূত্ৰত ওঁ-কাৰক ঈশ্বৰৰ প্ৰতীক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ওঁ-কাৰৰ স্মৰণ আৰু উচ্চাৰণত সমাধি লাভ কৰা যায় বুলিও কোৱা হৈছে।

ব্যৱহাৰ

ধৰ্মীয় চিহ্ন হলেও ব্যৱহাৰিক জীৱনত ওঁ-কাৰৰ প্ৰয়োগ অতি ব্যাপক। প্ৰত্যেকটি মন্ত্ৰ ওঁ-কাৰেৰে আৰম্ভ হয়। চিঠিপত্ৰৰ আৰম্ভণিতে বহুতেই ওঁ-কাৰ লিখে। মঠ- মন্দিৰ, দেৱালয়, পৱিত্ৰ স্থান প্ৰভৃতি ধৰ্মীয় স্থানৰ প্ৰতীকচিহ্ন ৰূপে ওঁ-কাৰ ব্যৱহৃত হয়। যোগ সাধনাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়। তদুপৰি বৰ্তমান সমাজত শব্দৰে কৰা চিকিৎসা প্ৰণালীত ওঁ-কাৰ ব্যৱহাৰ হব ধৰিছে। শৰীৰত কৰা অংকন (টেটু) হিচাপেও ই জনপ্ৰিয়।

তথ্য উৎস

বহিঃসংযোগ

Just say Om Joel Stein, Time Magazine Archives
Meditation on OM: Relevance from ancient texts and contemporary science, Kumar et al. (2010), Int Journal of Yoga
Autonomic changes during" OM" meditation Telles et al. (1995)
The Meaning of the "Om-mani-padme-hum" Formula, A. H. Francke (1915)
Analysis Of Acoustic of "OM" Chant To Study It's Effect on Nervous System Gurjar et al. (2009)
Neuro-cognitive aspects of "OM" sound/syllable perception: A functional neuroimaging study Kumar et al. (2015), Cognition & Emotion, Vol 29, Issue 3
The Mantra Om: Word and Wisdom Swami Vivekananda

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু প্ৰাৰ্থনা আৰু ধ্যান
চেগনেচাৰ

চেগনেচাৰ হৈছে ইটালীৰ পৰম্পৰাগত লোক নিৰাময় পদ্ধতি। ইয়াত হাতৰ ইংগিত, গোপন প্ৰাৰ্থনা আৰু চিন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰোগ নিৰাময়, কুচক্ষীৰ দৰে অভিশাপ আঁতৰোৱা, মানুহক সুৰক্ষা দিয়া, বতৰৰ দৰে প্ৰাকৃতিক শক্তিক প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইটালীৰ ইতিহাসত চেগনেচাৰ অব্যাহত আছে কাৰণ ইয়াৰ শিপা হৈছে প্ৰাক-খ্ৰীষ্টান লোকবিশ্বাসক কেথলিক আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ উপাদানৰ সৈতে মিহলি কৰা সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যত। সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ লগত খাপ খুৱাই ই স্থানীয় নিৰাময় পৰম্পৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ পৰিছে। যিসকলে চেগনেচাৰৰ অভ্যাস কৰে তেওঁলোকক চেগনাটৰী বুলি জনা যায়। এই অভ্যাসত প্ৰাৰ্থনা বা শক্তিৰ বাক্য জপ কৰাৰ সময়ত শৰীৰ বা বস্তুৰ ওপৰত চিন তৈয়াৰ কৰা হয়। এইবোৰ প্ৰায়ে এটা পৰিয়াল বা সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায়। গ্ৰাম্য অঞ্চলত স্বাক্ষৰ প্ৰচলিত হৈ আহিছে আৰু আছে।
শেহতীয়া বছৰবোৰত ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে ইয়াৰ পুনৰুজ্জীৱন ঘটিছে, য’ত অনুশীলনকাৰীসকলে ইজনে সিজনৰ লগত জ্ঞান ভাগ-বতৰা কৰে। শেহতীয়া একাডেমিক গৱেষণাই চেগনিচাৰক ইটালীৰ থলুৱা শ্বেমানীজমৰ এক প্ৰকাৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। সাংস্কৃতিক পৰিচয়, নিৰাময়, আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ মিশ্ৰণেৰে ই এক লোক পৰম্পৰা। "চিগনিচাৰ" শব্দটোৱে "চিন" বা "চিহ্ন" বুলি অনুবাদ কৰে, ই অনুশীলনত আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ ইংগিতৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। প্ৰায়ে ভুল বুজাবুজি আৰু ডাইনীৰ এক প্ৰকাৰ হিচাপে চোৱা চেগনিচাৰে ইটালীৰ সংস্কৃতিত গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰে আৰু সুৰক্ষা আৰু নিৰাময়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। এই প্ৰথাৰ নাম অঞ্চল অনুসৰি ভিন্ন হ'ব পাৰে, যেনে, "জানাৰে" বা "মাস্কা"।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

চেগনেচাৰ (Segnature) শব্দটো (একবচন ৰূপ Segnatura) ইটালীয় ক্ৰিয়া segnare ৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে, যাৰ অনুবাদ হয় "চিহ্নিত কৰা" বা "চহী কৰা"। ইটালীয় লোক নিৰাময় পদ্ধতিত চেগনাটৰী নামেৰে জনাজাত অনুশীলনকাৰীসকলে হাতেৰে তৈয়াৰ কৰা চিন বা ইংগিতক চেগনেচাৰ বুজায়। প্ৰাৰ্থনা বা শক্তিৰ শব্দৰ সৈতে যোৰ কৰিলে এই চিনবোৰে প্ৰাকৃতিক শক্তিৰ ওপৰত সুৰক্ষা, নিৰাময় বা প্ৰভাৱ প্ৰদান কৰে। "চহী" বা "চিহ্নিত"ৰ আক্ষৰিক ব্যাখ্যাই এই অনুশীলনত ইংগিতৰ তাৎপৰ্য্য দেখুৱাইছে, যিবোৰে অনুষ্ঠানৰ সময়ত শাৰীৰিক আৰু আধ্যাত্মিক দুয়োটা কাৰক হিচাপে কাম কৰে।

এই চিনবোৰ প্ৰায়ে আক্ৰান্ত শৰীৰৰ অংশৰ ওপৰত, পবিত্ৰ তেল বা পানীৰ দৰে বস্তুত বা বতাহত অংকন কৰা ক্ৰছ বা অন্যান্য পবিত্ৰ প্ৰতীকৰ আকাৰত কৰা হয়, যিয়ে ঐশ্বৰিক বা পূৰ্বপুৰুষৰ সহায় আহৰণৰ উপায় হিচাপে কাম কৰে।

সমগ্ৰ ইটালীতে আঞ্চলিক তাৰতম্য বিদ্যমান, যিয়ে দেশখনৰ ভাষিক আৰু সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্যক প্ৰতিফলিত কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, কেম্পেনিয়া আৰু দক্ষিণ ইটালীৰ কিছু অংশত জানাৰে নামেৰে জনাজাত ৰোগ নিৰাময়কাৰীসকলে নিৰাময় আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে একেধৰণৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ ইংগিত ব্যৱহাৰ কৰে। পিডমন্ট অঞ্চলত মাস্কা (মহিলা) আৰু মাস্কুন (পুৰুষ) নামেৰে জনাজাত লোকযাদুকৰীসকলে তুলনামূলক পদ্ধতিত লিপ্ত হয় যদিও এই শব্দবোৰে নিজস্ব স্থানীয় ইতিহাস আৰু অৰ্থ বহন কৰে।

এই শব্দটো বিশেষকৈ এমিলিয়া-ৰোমাগনা অঞ্চলত প্ৰচলিত, য'ত নৃতাত্ত্বিক অধ্যয়নত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ ইংগিত আৰু পবিত্ৰ ভাষাৰ এক পদ্ধতিগত পৰম্পৰা হিচাপে নথিভুক্ত কৰা হৈছে, যিটো পৰিয়াল আৰু গোপন দীক্ষাৰ জৰিয়তে প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয় আৰু প্ৰায়ে বিশেষ সময়ত, যেনে খ্ৰীষ্টমাছৰ পূৰ্বে পৰিবেশন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইটালীয় লোককথা
শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত চিকিৎসা বিজ্ঞান
সাম্প্ৰতিক সাময়িকী (আলোচনী)

সাম্প্ৰতিক সাময়িকী ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈকে এৰাধৰাকৈ প্ৰকাশ হোৱা এখন অসমীয়া আলোচনী৷ এই সময়ছোৱাত আলোচনীখনৰ প্ৰায় পঞ্চাশটামান সংখ্যা প্ৰকাশ হৈছিল৷ সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক তিনিমহীয়া আলোচনীখনৰ প্ৰথম বছৰ প্ৰথম সংখ্যাটো প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৭৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত। প্ৰথম বছৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ প্ৰচ্ছদপট অঙ্কণ কৰিছিল বেণু মিশ্ৰই। সম্পাদক আছিল নিত্য বৰা আৰু উপদেষ্টা আছিল নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য।

প্ৰথম বছৰ প্ৰথম সংখ্যা

প্ৰথম বছৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ সাংস্কৃতিকী শিতানত দুটি প্ৰবন্ধ ছপা হৈছিল। সেয়া ক্ৰমে পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকাৰ পল ৰবচন আৰু অমিতাভ বৰুৱাৰ ঋত্বিক ঘটক। কবিতা শিতানত ছপা হৈছিল ক্ৰমে হীৰেণ ভট্টাচাৰ্য, নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য, ৰীণা ভূঞা, সনন্ত তাঁতি, উদয়াদিত্য ভৰালীৰ কবিতাৰ লগতে দেবীপ্ৰসাদ সিংহ (অনুবাদ: তপন বৰুৱা), নাজিম হিকমত আৰু নৰ্মান জৰ্ডান (অনুবাদ: ৰবীন্দ্ৰ সৰকাৰ) আৰু য়েতুন্দ এসান (অনুবাদ: যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি)ৰ কবিতা। সাম্প্ৰতিক সাময়িকীৰ প্ৰথম সংখ্যাত ছপা হৈছিল দুটি গল্প। গল্প দুটি ক্ৰমে প্ৰণতি গোস্বামীৰ পিতামহৰ মৰণ আৰু অৰুণ গোস্বামীৰ বুকুৰ কামোৰ। এই সংখ্যাত প্ৰকাশিত একমাত্ৰ ৰম্য ৰচনা অলংকৃত শৃংখল, লেখক প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰী। এই সংখ্যাত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে - লেখক-লেখনি তথা শিল্প-সাহিত্য সম্পৰ্কত একেষাৰ (পোলেন বৰকটকী), ধীৰেন দত্তৰ কবিতা : এটি আলোচনা (দেৱেন তামুলী), অসমীয়া কবিতা সম্পৰ্কত (অৰূপ কুমাৰ গোস্বামী), এৰাবাৰীৰ বিননি : হোমেন বৰগোহাঞিৰ 'পিতা-পুত্ৰ (হীৰেন গোহাঁই), ঊনৈশ শতিকাৰ বৌদ্ধিক জাগৰণ আৰু বঙালী-অসমীয়া সম্পৰ্ক (অমলেন্দু গুহ), মোৰ কবিতাৰ অন্তৰালৰ কথা (ৰবীন্দ্ৰ সৰকাৰ) আৰু আজিৰ নাটক আৰু সমাজ (অজিত গোস্বামী)।

সাম্প্ৰতিক সাময়িকীৰ একত্ৰ সংকলন

‘সাম্প্ৰতিক সাময়িকী’ৰ পুৰণি‍ সংখ্যাবোৰ তিনিটা খণ্ডত ইতিমধ্য‍ে সংকলিত হৈছে। ‘সাম্প্ৰতিক সাময়িকী’ৰ সম্পাদক নিত্য বৰা আৰু পৰমানন্দ মজুমদাৰ ডাঙৰীয়াই তিনিটা খণ্ডৰ এই একত্ৰ সংকলনটি সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰিছে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
শ্ৰেণী:অধুনালুপ্ত আলোচনী
বনজ উৎপাদন

বনজ উৎপাদন ভাৰতীয় বন আইন, ১৯২৭ৰ ধাৰা ২(৪)ৰ অধীনত সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে। ইয়াৰ আইনী সংজ্ঞাৰ ভিতৰত কাঠ, কয়লা, ৰবৰৰ কেঁচামাল, ডালচেনি, কাঠ-তেল, ৰেজিন, প্ৰাকৃতিক বাৰ্নিচ, বাকলি, লেক, শিলিখা, মহুৱা ফুল (বনাঞ্চলৰ ভিতৰত পোৱা হওক বা নহওক), গছ আৰু পাত, ফুল আৰু ফল, উদ্ভিদ (ঘাঁহ, লতা, বেত আৰু শৈবালকে ধৰি), বন্যপ্ৰাণী, ছাল, দাঁত, শিং, হাড়, কুকুৰা, ৰেচম, মৌ, মম, অন্যান্য অংশ বা জীৱ-জন্তুৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী, আৰু ইয়াৰ ভিতৰত পিট, পৃষ্ঠৰ মাটি, শিল আৰু খনিজ পদাৰ্থ আদিও অন্তৰ্ভুক্ত হয় যেতিয়া বনাঞ্চলৰ ভিতৰত পোৱা বা অৰণ্যৰ পৰা অনা হয়।

বনজ উৎপাদিত সামগ্ৰীক কেইবাটাও ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি। ব্যৱহাৰিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা বনজ উৎপাদিত সামগ্ৰীক তিনি প্ৰকাৰত ভাগ কৰিব পাৰি: কাঠ, অকাঠ আৰু সৰু খনিজ। অকাঠী বনজ সামগ্ৰী [NTFP]ক সৰু বনজ উৎপাদন (MFP) বা অকাঠী বনজ উৎপাদন (NWFP) বুলিও জনা যায়। এন টি এফ পিক আৰু অধিক ভাগ কৰিব পাৰি ঔষধি আৰু সুগন্ধি উদ্ভিদ (এম এ পি), তেলৰ বীজ, আঁহ আৰু ফ্লছ, ৰেজিন, খাব পৰা উদ্ভিদ, বাঁহ, নল আৰু ঘাঁহ।

কাঠৰ সামগ্ৰী

কাঠ

ওড়িশা বন উন্নয়ন নিগমে (OFDC) কেইবাটাও ডিপোৰ পৰা ঘূৰণীয়া আৰু ফলা ৰূপত, বিভিন্ন মাত্ৰাত কাঠৰ ব্যৱসায় কৰে। প্ৰতিটো ডিপোৰ পৰা মাহেকীয়াকৈ ঘূৰণীয়া কাঠ বিক্ৰী কৰা হয়, সাধাৰণ নিলামৰ জৰিয়তে।

চন্দন কাঠ

দক্ষিণ ভাৰতৰ বনাঞ্চলত অৰ্থাৎ কেৰালা, তামিলনাডু, কৰ্ণাটক আদিত এই চন্দন গছ পোৱা যায়।

প্লাইউড

ওড়িশাৰ বোলাংগিৰ জিলাৰ ছাইন্টালাৰ ওচৰৰ কুইকেডাত থকা প্লাইউড উদ্যোগটো ১৯৮৩ চনৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, আৰু ১৯৮৬-৮৭ চনৰ ভিতৰত বাণিজ্যিক উৎপাদন আৰম্ভ হয়; ১৯৯২-৯৩ চনলৈকে ই চলিছিল।

অকাঠী বনজ সামগ্ৰী

অকাঠী বা অনাকাঠী বনজ উৎপাদন (NTFP) মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে প্ৰাকৃতিক বনাঞ্চলৰ পৰা আহৰণ কৰা কাঠৰ বাহিৰে আন সকলো জৈৱিক সামগ্ৰীক বুজায়।

কেন্দুৰ পাত

উৰিষ্যা ভাৰতৰ ভিতৰতে কেন্দুপাতৰ তৃতীয় বৃহত্তম উৎপাদনকাৰী দেশ। উৰিষ্যাত কেন্দু পাতৰ স্বকীয়তা হ’ল ইয়াৰ পাতৰ ৰং, টেক্সচাৰ, আকাৰ আৰু পাতৰ নিৰ্দিষ্ট নিপোটল অৱস্থা।

বাঁহ

প্ৰাকৃতিক বনাঞ্চলৰ পৰা বাঁহ সংগ্ৰহ আৰু বিপণন হয় অ’এফডিচিৰ দ্বাৰা নহয় আৰএমপি (কেঁচামাল ক্ৰয়কাৰী)ৰ জৰিয়তে বাঁহ সংগ্ৰহ আৰু ব্যৱসায় নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে চৰকাৰে লোৱা সিদ্ধান্ত অনুসৰি হয়।

শাল বীজ

১৯৭৩ চনৰ পৰাই শালৰ বীজ ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত সামগ্ৰী আৰু ই উৰিষ্যাত প্ৰধানকৈ উপলব্ধ ছাল (Shorea robursta) গছৰ পৰা পোৱা অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎপাদন।

মৌ

অ’এফডিচিয়ে প্ৰাকৃতিক অৰণ্যৰ পৰা মৌ সংগ্ৰহ, প্ৰক্ৰিয়াকৰণ আৰু ব্যৱসায়ৰ সৈতে জড়িত আৰু গুণগত মানৰ বিশুদ্ধ আৰু প্ৰকৃত হোৱাৰ নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰে।

ঔষধি উদ্ভিদ

ভাৰত চৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঔষধি উদ্ভিদ ব’ৰ্ডৰ আৰ্থিক সাহায্যত বৰ্তমান উৰিষ্যাত প্ৰচাৰমূলক কাম-কাজৰ বাবে ১৬টা প্ৰকল্প চলি আছে।

ৰবৰ

২০০৩ চনৰ পৰা অ’এফডিচিয়ে বাৰিপাড়া আৰু ভুৱনেশ্বৰ জ’নত ৰবৰ বাগিচা আৰু প্ৰক্ৰিয়াকৰণ ইউনিট স্থাপন কৰি আহিছে।অ’এফডিচিয়ে পূৰ্ণবয়স্ক গছৰ পৰা ৰবৰ উলিয়াই বিপণন কৰি আছে।

আচাৰ আৰু স্কোয়াচ

অ’এফডিচিয়ে উচ্চমানৰ, সুস্বাদু আচাৰ যেনে আমৰ আচাৰ, মিক্সড আচাৰ – সংৰক্ষক দ্ৰব্যৰ পৰা মুক্ত আচাৰ প্ৰস্তুত আৰু বিপণন কৰি আছে।

কাজু আৰু মছলা

অ’এফডিচি লিমিটেডে ১৮৭০৪.৯৯ হেক্টৰ এলেকাত কাজু বাগিচা পালন কৰিছে। ১৯৭৮-৭৯ চনৰ পৰা ১৯৯২-৯৩ চনলৈকে ভুৱনেশ্বৰ আৰু বেৰহামপুৰ সংমণ্ডলত। ইয়াৰে ১১,০৫৩.৯৯ হেক্টৰ এলেকাত বিশুদ্ধ কাজু বাগিচা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বন আইন
শ্ৰেণী:বনাঞ্চল