ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰ'মান চেইনী

ৰ'মান চেইনী ভাৰতৰ এজন উদ্যোগী, সুবক্তা আৰু কণিষ্ঠতম প্ৰশাসনিক বিষয়াসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁ ২২ বছৰ বয়সত ২০১৩ চনত অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ৰ'মান চেইনী এজন টি. ই. ডি. এক্স বক্তা আৰু তেওঁ জেয়পী তথ্য প্ৰযুক্তি বিশ্ববিদ্যালয়ত বিশ্বৰ আটাইতকৈ কঠিন পৰীক্ষাত কেনেকৈ উত্তীৰ্ণ হ'ব পাৰি, সেই বিষয়ে বক্তৃতা আগবঢ়াইছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ৰ'মান চেইনীৰ জন্ম ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত হৈছিল। তেওঁ ১৬ বছৰ বয়সত এইম্‌ছৰ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ২২ বছৰ বয়সত ২০১৩ চনত তেওঁ অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কণিষ্ঠতম ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক বিষয়াৰ ভিতৰত এজন হৈ পৰে।

আন্‌একাডেমী

আন্‌একাডেমী অসামৰিক সেৱাত যোগ দিব খোজাসকলৰ বাবে এক বিনামূলীয়া প্ৰবেশদ্বাৰ। অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ সেই পৰীক্ষাৰ পৰীক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে বিনামূলীয়া সহায় আগবঢ়োৱাৰ কথা ভাবিলে। তাৰ বাবে তেওঁ গৌৰৱ মুঞ্জলৰ সৈতে লগ লাগি আন্‌একাডেমী আৰম্ভ কৰিলে যি এক অনলাইন শিক্ষাদান ব্যৱস্থা। বৰ্তমান আনেকাডেমীয়ে প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি সন্দৰ্ভত নিজৰ ৱেবচাইট আৰু ইউটিউব ভিডিঅ'ৰ সহায়ত শিক্ষাদান কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
কোমাইনু

কোমাইনু (জাপানী: 狛犬; ইংৰাজী: Komainu; ইংৰাজীত প্ৰায়ে ‘সিংহ-কুকুৰ’ বুলিও কোৱা হয়) হৈছে দেখিবলৈ সিংহৰ দৰে এবিধ জাপানী কিংবদন্তিমূলক জীৱ। সাধাৰণতে পৰম্পৰাগতভাৱে মন্দিৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ পহৰা দিবলৈ, বা জাপানী “শ্বিণ্টো শ্ৰাইন”ৰ (Shinto shrines) ‘হণ্ডেন’ৰ (এক প্ৰকাৰৰ গৃহ) সন্মুখত বা ভিতৰত এই জীৱৰ যুৰীয়া মূৰ্তি স্থাপন কৰা হয়।

প্ৰতীক

জাপানী মন্দিৰৰ চৌহদত দ্বাৰ ৰখীয়া হিচাপে সাধাৰণ শিলৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা এযোৰ কোমাইনু ("কোৰিয়ান কুকুৰ" হয়। এই দুয়োটা ৰূপক অ-গয়’ (阿形, আক্ষৰিকভাবে ‘অ আকৃতি’) আৰু উন-গয়’ (吽形, আক্ষৰিকভাবে ‘আন আকৃতি’) বুলি কোৱা হয় বা সামূহিকভাৱে “অ-উন” (a-un) বুলি কোৱা হয়। এই আইকনগ্ৰাফী দুয়োটা একেলগে মিলি অ+উ+ম ধ্বনি গঠন কৰে, যিটো হিন্দু ধৰ্ম, বৌদ্ধ, আৰু জৈন আদি কেইবাটাও ধৰ্মত পবিত্ৰ বৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয়।

ইতিহাস

উৎপত্তি

এছিয়াত সিংহৰ ওচৰত অপশক্তিক নাশ কৰাৰ ক্ষমতা আছে বুলি জনপ্ৰিয়ভাৱে বিশ্বাস কৰা হৈছিল আৰু এই কাৰণেই সিংহৰ মুৰ্তি দুৱাৰ-প্ৰৱেশ পথ পহৰা দিবলৈ অভ্যাসগতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কোমাইনুসকল চীনৰ অভিভাৱক সিংহৰ সৈতে প্ৰবলভাৱে সাদৃশ্য দেখা পোৱা যায় আৰু ইয়াৰ উৎপত্তি প্ৰকৃততে চীনৰ পৰা টাং বংশৰ পৰা হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। চীনৰ অভিভাৱক সিংহবোৰ এছিয়াৰ সিংহৰ ছাল আৰু মধ্যপ্ৰাচ্য বা ভাৰতৰ পৰা বাণিজ্যৰ জৰিয়তে প্ৰৱৰ্তিত সিংহৰ চিত্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। সেই দেশবোৰত দেশত সিংহৰ অস্তিত্ব আছিল আৰু শক্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। ছিল্ক ৰোডেৰে পৰিবহণৰ সময়ত অৱশ্যে এই প্ৰতীকটোৰ ৰূপৰ কিছু সলনি হৈছিল আৰু এক সুকীয়া ৰূপ লাভ কৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩য় শতিকাৰ আশে-পাশে ৰজা অশোকে স্থাপন কৰা এটা স্তম্ভৰ ওপৰত ভাৰতৰ প্ৰথম সিংহৰ মূৰ্তি দেখা পোৱা গৈছিল। চতুৰ্দশ শতিকালৈকে কেৱল ঘৰৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা এই প্ৰতীকবোৰ মূলতঃ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, হেইয়ান যুগত (৭৯৪–১১৮৫) কাঠ বা ধাতুৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা সিংহৰ যোৰাটো ওজন হিচাপে আৰু দুৱাৰ বন্ধ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আনহাতে ইম্পেৰিয়েল পেলেচত ইয়াক পৰ্দা বা ভাঁজ কৰা পৰ্দা ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

হেইয়ান যুগ

কাঠ আৰু শিলৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা সিংহৰ প্ৰতীক স্থাপনৰ প্ৰথা হেইয়ান যুগৰ মাজভাগৰ পিছত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল যদিও নিৰ্দিষ্ট তাৰিখ অনিশ্চিত হৈ আছে। লাহে লাহে প্ৰতীক দুটাৰ ৰূপ একে হৈ পৰিল, কিন্তু মুখখন কুকুৰৰ দৰে হোৱা বাবে দুয়োটাকে কোমাইনু বুলি কোৱা হ'ল। এই কোমাইনুবোৰ কেতিয়াবা বৌদ্ধ মন্দিৰ, আভিজাত্য লোকৰ বাসগৃহ বা আনকি ব্যক্তিগত ঘৰতো পোৱা যায়।

এডো যুগৰ পৰা (১৬০৩–১৮৬৮) সিংহ বা কুকুৰৰ পৰিৱৰ্তে আন প্ৰাণীৰ মুৰ্তি ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰথা আৰম্ভ হয়, ইয়াৰ ভিতৰত বনৰীয়া গাহৰি, বাঘ, অজগৰ আৰু শিয়াল আদিও ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।

সমান্তৰাল সংস্কৃতি

ইনাৰি মন্দিৰৰ শিয়াল

জাপানৰ ইনাৰি দেৱতাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত মন্দিৰসমূহত ৰক্ষক হিচাপে শিয়ালৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হয়। এই মূৰ্তিবোৰ কু-অভিপ্ৰায়ৰ প্ৰতীক নহয়, বৰঞ্চ যাদুকৰী শক্তিৰ প্ৰতীক। কেতিয়াবা এই মূৰ্তিসমূহত ৰং কৰা হয়, আৰু প্ৰায়ে বগা ৰং কৰা হয়।

অকিনাৱান শ্বিছা

শ্বিছা (shīsā) হৈছে অকিনাৱাত ঘৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ বা চাল পহৰা দিয়া শিলৰ মূৰ্তি। এইবোৰক শ্বিছি আৰু কোমাইনুৰ ঘনিষ্ঠ আত্মীয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

চিত্ৰসম্ভাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
পাগলী, তোমাৰ সঙ্গে

পাগলী, তোমাৰ সঙ্গে হৈছে বঙালী কবি জয় গোস্বামীৰ ৪৩টা কবিতাৰ সংকলন, যি জানুৱাৰী ১৯৯৪-ত আনন্দ প্ৰকাশনদ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছিল। ২০০০ চনত, এইখন কাব্য সংকলনৰ বাবে জয় গোস্বামীয়ে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

কবিতাসমূহ

"মা আৰ মেয়েটি"
"দুখানি হাতেৰ সৰোবৰ"
"শুকনো পাতাৰ ডালে"
"স্পৰ্শ"
"কলঙ্ক, আমি কাজলেৰ"
"মাসিপিসি"
"পথ"
"ঘুমন্ত দেবতা"
"কুকুৰছানাদেৰ গল্প"
"কে জন্মায়, হে বৈশাখ"
"ৰ‍্যাগিং"
"হাঁস"
"মৃত্যুটিকে ৰচনা কৰি"
"ঋণ"
"এসেছি, কুসুম"
"দোল: শান্তিনিকেতন"
"গীতিসূৰ্য: প্ৰেমসংখ্যা"
"ঋষি ও ৰাঙ্গা মেঘ"
"ভোজসভা"
"তেজ"
"জাতিস্মৰ"
"ও আকাশপাৰ"
"আকাশতীৰেৰ বন্ধু"
"গুপ্তচৰ"
"ঢেউগুচ্ছ"
"যশগীতি"
"এক লাইন, দু লাইন"
"দিকভ্ৰান্তি"
"ৰানীকুঠি"
"একফোঁটা"
"পাঁচালি: দম্পতীকথা"
"প্ৰাক্তন"
"বন্ধু"
"জ্বলো"
"জলহওয়াৰ লেখা"
"সূৰ্যঢেউ, দুৰ্বাদল"
"সবচেয়ে উচ্চ তাৰকাকে আমি বলি"
"সূৰ্য"
"ৰূপকথা"
"বয়ঃসন্ধি"
"মৃত্যু সব লেখাপড়া"
"চোখ পাল্টায় কয়"
"লোকজন"

জনপ্ৰিয়তা

এই সংকলনখনে জয় গোস্বামীৰ অনন্য কাব্য-শৈলীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, য’ত তেওঁ বঙালী কবিতাৰ পৰম্পৰাগত ছন্দৰ লগত আধুনিক ভাষা আৰু জীৱন-অনুভৱৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাইছে। কেইটামান কবিতা, বিশেষকৈ "পাঁচালি: দম্পতীকথা", যুৱ পাঠকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈছে আৰু বহুতে ইউটিউবত আবৃত্তি হিচাপে আপল’ড কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:কবিতা
গধূলিগোপাল

গধূলিগোপাল (Mirabilis jalapa) বা Four O'Clock Flower বা Marvel of Peru এক প্ৰকাৰৰ গুল্ম জাতীয় আলংকাৰিক ফুল গছ। বিভিন্ন ৰঙৰ গধূলিগোপাল পোৱা যায়। লেটিন ভাষাত Mirabilis মানে "আশ্চৰ্য্যকৰ" আৰু jalapa হৈছে মধ্য আৰু উত্তৰ আমেৰিকাৰ এক ঠাইৰ নাম। ১৫৪০ চনত গধূলিগোপাল পেৰুৰ পৰা আমদানি কৰা হৈছিল।

ফুল আৰু ৰং

একেটা গছতেই ভিন্ন বৰণৰ ফুল ফুলা ইয়াৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য।
সেইদৰে সম্পূৰ্ণ বগা , গুলপীয়া , হালধীয়া ইত্যাদি ৰঙৰো ফুল দেখা যায়। একে ফুলতে কেতিয়াবা বিভিন্ন ৰঙৰ দাগ দেখা যায়। ৰঙাৰ পৰা বেঙুনীয়ালৈ এই ফুল পোৱা যায়। ফুলবোৰ সুন্দৰ সুগন্ধিযুক্ত। গধূলিগোপাল সন্ধিয়া ফুলে আৰু ওৰে নিশা ফুলি পুৱা মৰহি যায়। মথ জাতীয় নিশাচৰ প্ৰাণীৰ দ্বাৰা পৰাগযোগ হয়।

বংশগতিক অধ্যয়ন

১৯০০ চনত বিজ্ঞানী কাৰ্ল কৰেন্সে কোষপ্ৰৰসীয় বংশানুক্ৰম (Cytoplasmic Inheritance ) অধ্যয়নত গধূলিগোপালক ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিছলৈ ইয়াৰ পৰা অসম্পূৰ্ণ প্ৰভাৱিতা ( Incomplete Dominance) আৱিষ্কাৰ হৈছিল।

ব্যৱহাৰ

গধূলিগোপাল ফুল সাধাৰণতে খাদ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণ শিল্পত ৰঙৰ কামত ব্যৱহাৰ হয়। তাৰ বাহিৰে ইয়াৰ পাত খাব পাৰি। তদুপৰি কেক আৰু জেলীত ৰং দিবলৈ ফুড কালাৰিং এজেণ্ট হিচাপে ইয়াৰ ৰং ব্যৱহৃত হয়। কিছুমান ঔষধ তৈয়াৰ কৰোঁতে গধূলিগোপালৰ বীজ আৰু শিপা ব্যৱহাৰ হয়।

ঔষধি গুণ

নলা নাৰেঙীয়া ৰোগত গধূলি গোলাপ ফুল পিহি প্ৰলেপ দিলে নাৰেঙীয়া ঘা ভাল হয়। গধূলি গোলাপ ফুল খৰ-খজুৱতিত ব্যৱহাৰ কৰিও উপকাৰ পোৱা যায়।

অন্য ভাষাত নাম

বাংলা: সন্ধ্যামালতী
মাৰাঠী: গুলবক্ষী (गुलबक्षी)
হিন্দী: গুল অব্বাস (गुल अब्बास)
নেপালী: ল্বাঙ্কসানী (ल्वाङकसानी)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ

চিত্ৰমালা
হেমাঙ্গ বিশ্বাস

হেমাঙ্গ বিশ্বাস (; ১৯১২ - ১৯৮৭) এগৰাকী গীতিকাৰ, কবি, কণ্ঠশিল্পী আৰু নিবন্ধকাৰ। তেওঁ মূলতঃ অসমীয়া আৰু বাংলা ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ গণনাট্য সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

(মঘাই ওজা সম্পৰ্কে) মঘাই ওজা ভাৰতবৰ্ষৰে এগৰাকী প্ৰথম শ্ৰেণীৰ শিল্পী৷ কোনো আনুষ্ঠানিক সংগীতৰ শিক্ষা নোহোৱাকৈ এনেদৰে ১১টা ঢোল একেলগে বজাব পৰা আচৰিতজনক গণশিল্পী সকলোৰে শ্ৰদ্ধাৰ ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘত আছিল৷’
বিহু কাব্যৰ প্ৰেম অবাধ; কিন্তু ই দেহবাদী নহয়। আদিত যৌথ কৃষি আৰু চিকাৰী জীৱনৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশক বশ কৰাৰ ঐন্দ্ৰজালিক কল্পনাৰ ঐতিহ্যৰে ই মধুৰ। বিহুৰ আদিৰস কৰ্ম জীৱনৰ পৰা বিচ্ছিন্ন ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক নাগৰিক প্ৰেম নহয়; সমষ্টি চেতনাৰ ছন্দেৰে ই সুস্থ আৰু সজীৱ।
যি নাই বিহুগীতত, সি নাই অসমত৷ যি নাই অসমত, সি নাই বিহুগীতত৷ অসম আৰু অসমীয়া জনমানসৰ নিৰ্ভুল দাপোণ এই বিহু৷ অসমৰ পৰ্বত-পাহাৰ, চৰাই-চিৰিকটি, নৈ-বিল, পথাৰ-সমাৰ, ফুল-ফল, গোন্ধ-বৰণ আৰু সিবিলাকৰ মাজত কৰ্মৰত নাৰী-পুৰুষৰ এনে প্যানোৰমা ভাৰতৰ লোকসংগীতত বিৰল৷ বিহু গীতৰ সাহিত্যিক আৰু সাংগীতিক ভেটিৰ ওপৰতেই থিয় হৈ আছে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ উপৰিসৌধ৷
নৱবৰ্ষৰ গধূলি চুংহুৱা পাহাৰৰ টিঙত বেলি মাৰৰ লগত মোৰ মনলৈ আহিল ১৭ জানুৱাৰীৰ কথা৷ যিমান দূৰতেই থাকোঁ, হেজাৰ মাইলৰ কুঁৱলী ভেদ কৰি মোলৈ জিলিকি থাকে ১৭ জানুৱাৰীৰ লুইতৰ পাৰৰ অক্ষয় বন্তিৰ জ্যোতি৷ (চীন ভ্ৰমণকালত তিলক হাজৰিকালৈ লিখা চিঠিৰ একাংশ)

হেমাংগ বিশ্বাস সম্পৰ্কে বিভিন্নজনৰ মন্তব্য

লোকসঙ্গীতৰ প্ৰতি তেখেতৰ যি সহজাত অনুভূতি আছিল, তাৰ জৰিয়তে তেখেতে বিচাৰি উলিয়াইছিলে প্ৰতিৰোধ আৰু সংগ্ৰামৰ সুৰটো।(হীৰেন গোঁহাই)
হেমাংগ বিশ্বাসেই আছিল একমাত্ৰ ব্যক্তি, যি মোক বুজিছিল বা মোৰ ঢোলৰ ভাষা বুজিছিল৷

বাহ্যিক সংযোগ

উৎস

Category:গীতিকাৰ
Category:কবি
Category:কণ্ঠশিল্পী
Category:অসমৰ ব্যক্তি
Category:মৃত ব্যক্তি
ডুমুনী চাহ বাগান

ডুমুনী চাহ বাগান সাধাৰণতে ডুমনী আৰু ডুমুনী নামেৰে জনাজাত।,২০২৩ চনৰ লোকপিয়ল মতে অসমৰ বাক্সা ৰ গাঁও অঞ্চলত ডুমুনী চাহ বাগান খন অৱস্থিত।

২০১১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ডুমুনীবাগান গাঁৱৰ জনসংখ্যা ৬,৮৫৫ জন, য'ত ৩,৪১২ জন পুৰুষ আৰু ৩,৪৪৩ জন মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮০.২৯%।

উৎস

Category:Villages in Baksa district
ও

ও অসমীয়া লিপিৰ স্বৰবৰ্ণৰ দশম আখৰ। যি ধ্বনি মুখৰ কোনো অংশতে বাধা নোপোৱাকৈ উচ্চাৰিত হয়, সেয়ে স্বৰধ্বনি। 'ও'ও এটি স্বৰধ্বনি, সেয়েহে 'ও' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও মুখৰ কোনো অংশৰে বাধা দিয়া নহয়। ব্ৰেইল্ত 'ও'-ক এনেদৰে লিখা যায়।

ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে

কোনো ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে 'ও'ৰ ৰূপ সলনি হয়, অৰ্থাৎ ইয়াক অন্য ৰূপত লিখা হয়। সেই ৰূপ 'ও'ৰ গৌণ প্ৰতীক। 'ও'ৰ এই ৰূপ হ'ল 'ো'। যেনে-ক্+ও=কো আদি।

ইউনিক’ড

ৰূপ চিহ্ন ইউনিক’ড ক’ড নম্বৰ ইউনিক’ডত বিৱৰণ
স্বতন্ত্ৰ ৰূপ ও U+0993 BENGALI LETTER O
গৌণ ৰূপ ো U+09CB BENGALI VOWEL SIGN O

'ও' বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দৰ উদাহৰণ

ওদালগুৰি
ওংকাৰ
ওকণি
ওকালতি
ওপৰত
ওলকবি
ওলগ
ওলোটাই
ওঁঠ
ওঁত

ও-কাৰ যুক্ত শব্দৰ উদাহৰণ

খোল
ঢোল
কোৰ
চোকা
চোৰ
টোকা
টোল
বোৰ
বোল‌
মোৰ
লোক
কোঁচ
কোঁঠ
কোঁহ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া স্বৰবৰ্ণ
গণেশচন্দ্ৰ

গণেশচন্দ্ৰ(১৯ শতিকা)ৰ ঘৰ আছিল নেঘেৰিটিং অঞ্চলত। ১৮৫৭ চনৰ ব্ৰিটিছ বিৰোধী আন্দোলনত মণিৰাম দেৱানক সহায় কৰাৰ অপৰাধত তেওঁক তিনিবছৰ কাৰাদণ্ড বিহা হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল আদিৰাম। আদিৰাম মণিৰাম দেৱানৰ মাকৰ ফালৰ সম্বন্ধীয় আছিল ।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
গ’লনাৰ আদিলি

গ'লনাৰ আদিলি তেওঁৰ জন্ম হৈছিল, ১৯৭৬ চনত, ভাৰ্জিনিয়াত। গ’লনাৰে নিউয়ৰ্কৰ ব্ৰুকলিনত বাস কৰা এটা ইৰাণী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী আমেৰিকান বহুবিষয়ক শিল্পী। তেওঁৰ বহু কামেই তেহৰাণত ইৰাণৰ পিছৰ বিপ্লৱ আৰু স্থানচ্যুতিৰ বিষয়ৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল।

জীৱনী

১৯৭৬ চনত ভাৰ্জিনিয়াৰ ফল্ছ চাৰ্চত জন্মগ্ৰহণ কৰা আদিলিৰ জন্ম হৈছিল যদিও ১৯৮০ চনত চাৰি বছৰ বয়সত তেওঁৰ পৰিয়াল পুনৰ ইৰাণলৈ গুচি যায়। ১৯৯৪ চনত তেওঁ আমেৰিকালৈ উভতি আহি পিতৃৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয় আৰু কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

২০০৯ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্ক ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ দ্য আৰ্টছৰ পৰা প্ৰিন্টমেকিং/ড্ৰয়িং/আৰ্টিষ্ট বুকছৰ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে। আদিলিক মহিলা ষ্টুডিঅ' কৰ্মশালা (২০১৫), দ্য মেকড'ৱেল কলনী (২০০৭, ২০১৩), বেলাজিঅ' চেণ্টাৰৰ ৰকফেলাৰ ফাউণ্ডেশ্যন, আৰু ল'ৱাৰ ইষ্ট চাইড প্ৰিন্টশ্বপ (২০১৪) আদিত ৰেচিডেন্সি প্ৰদান কৰা হৈছে।.

প্ৰদৰ্শনী

গ’লনাৰ আদিলিৰ নিৰ্বাচিত প্ৰদৰ্শনীৰ তালিকা, বছৰ অনুযায়ী।

২০১৬ – "লেংগুৱেজ লেণ্ডস্কেপ," কেণ্টলাৰ আন্তৰ্জাতিক অংকন স্থান, ব্ৰুকলিন, নিউয়ৰ্ক
২০১৪ – "গুদ নিউজ ফ্ৰম ইৰাণ", পেচিংগাৰ ফেব্ৰিক-মিউনিখ, মিউনিখ, জাৰ্মানী
২০১৩ – "আৰ্ট অন পেপাৰ + ১", ব্ৰাছেলছ সমসাময়িক অংকন মেলা, Galeri Coullaud আৰু Koulinsky, পেৰিছ, ফ্ৰান্স
২০১৩ – "ডিচপ্লেচমেণ্ট", ক্ৰাফ্ট আৰু লোক কলা সংগ্ৰহালয়, লছ এঞ্জেলছ, কেলিফৰ্নিয়া
২০১১ – "ফৰ্গদ্ প্যাটাৰ্নিং: চোলো শ্ব'", আউন গেলেৰী, তেহৰাণ, ইৰাণ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
লাজুকী লতা

লাজুকী লতা বা নিলাজী বন (বৈজ্ঞানিক নাম মিমোছা পুডিকা (Mimosa pudica)) হ'ল সংবেদনশীল উদ্ভিদ। ই ভিতৰলৈ ভাঁজ খায় আৰু স্পৰ্শ বা জোকাৰিলে তললৈ নামি যায় আৰু কেইমিনিটমানৰ পিছত পুনৰ খোল খায়। এই কাৰণে এই প্ৰজাতিটোক সাধাৰণতে উদ্ভিদৰ দ্ৰুত গতিৰ উদাহৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়। আন কেইবাবিধো উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ দৰেই ইয়াৰ পাতৰ দিশৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে যাক "টোপনি" বা নাইক্টিনেষ্টিক গতি বুলি কোৱা হয়। আন্ধাৰৰ সময়ত পত্ৰবোৰ বন্ধ হৈ পৰে আৰু পোহৰত পুনৰ খোল খায়। এই বিষয়ে প্ৰথম অধ্যয়ন কৰিছিল ফৰাচী বিজ্ঞানী জিন-জেক ডি অৰ্টুছে। ব্ৰিটেইনত ই ৰয়েল হৰ্টিকালচাৰেল ছ'চাইটিৰ এৱাৰ্ড অৱ গাৰ্ডেন মেৰিট লাভ কৰিছে।

এই প্ৰজাতিটো কেৰিবিয়ান আৰু দক্ষিণ আৰু মধ্য আমেৰিকাৰ স্থানীয়, কিন্তু এতিয়া ই এটা পেণ্ট্ৰপিক অপতৃণ, আৰু এতিয়া দক্ষিণ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, দক্ষিণ এছিয়া, পূব এছিয়া, মাইক্ৰ'নেছিয়া, অষ্ট্ৰেলিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, আৰু পশ্চিম আফ্ৰিকাতো পোৱা যায়। ই ছাঁ সহনশীল নহয় আৰু ইয়াক প্ৰধানকৈ কম পুষ্টিকৰ পদাৰ্থৰ ঘনত্ব থকা মাটিত পোৱা যায়।
লাজুকী লতাৰ বৈশিষ্ট্য
স্পৰ্শকাতৰতা: এই উদ্ভিদজোপাৰ পাতত হাত দিলে বা জোকাৰণি লাগিলে কোষৰ ভিতৰত থকা পানীৰ চাপ কমি যায়, যাৰ ফলত পাতবোৰ লগে লগে জাপ খাই পৰে। কিছু সময় পাছত এইবোৰ আকৌ আগৰ দৰে মেল খাই যায়।
​ফুল আৰু ফল: ইয়াৰ ফুলবোৰ গুলপীয়া ৰঙৰ আৰু দেখাত সৰু বল একোটাৰ দৰে। ইয়াৰ সৰু সৰু চেৰেলা ফল লাগে।
​কাণ্ড: লাজুকী লতাৰ গাত সৰু সৰু কাঁইট থাকে।
​. ঔষধি গুণাগুণ :
​অসমীয়া সমাজত পৰম্পৰাগতভাৱে লাজুকী লতাক বিভিন্ন বেমাৰৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়:
​আঘাত বা কটা-ছিঙা: গাখীৰতী বা কটা ঠাইত লাজুকী লতাৰ পাত থেতেলিয়াই লগালে তেজ ওলোৱা বন্ধ হয় আৰু ঘাঁ সোনকালে শুকায়।
​পেটৰ অসুখ: গ্ৰহণী বা পেটৰ কামোৰণি হ’লে ইয়াৰ শিপাৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
​উচ্চ ৰক্তচাপ: কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবেও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়।
​খজুৱতি: ছালৰ এলাৰ্জী বা খজুৱতি হ’লে পাতৰ ৰস লগালে উপশম পোৱা যায়।
​ বৈজ্ঞানিক কাৰণ :
​লাজুকী লতাই কিয় পাত জাপ খুৱায়? ইয়াক Thigmonasty বুলি কোৱা হয়। ই আচলতে গছজোপাৰ এটা আত্মৰক্ষাৰ কৌশল। চৰাই বা পোক-পৰুৱাই যাতে গছজোপাক অনিষ্ট কৰিব নোৱাৰে, তাৰ বাবে ই হঠাতে জাপ খাই মৰহি যোৱা যেন দেখুৱায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
আছফাক আহমেদ

আছফাক আহমেদ (উৰ্দুঃ اشفاق احمد خان; ২২ আগষ্ট ১৯২৫ – ৭ ছেপ্টেম্বৰ ২০০৪) এগৰাকী পাকিস্তানী লেখক, নাট্যকাৰ আৰু সম্প্ৰচাৰক আছিল। উৰ্দু ভাষাত তেওঁ পাকিস্তান দূৰদৰ্শন আৰু ৰেডিঅ’ৰ বাবে উপন্যাস, চুটি গল্প আৰু নাটক লিখিছিল। তেওঁ পাকিস্তানৰ ব্ৰডকাষ্টিং আৰু সাহিত্যিক ঐতিহ্যৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য সেৱাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতিৰপৰা প্ৰাইড অৱ পাৰ্ফমেঞ্চ আৰু চিতাৰা-এ-ইমতিয়াজ বঁটা লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৫ চনৰ ২২ আগষ্ট তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অধীনৰ পঞ্জাৱৰ মুকস্তাৰৰ মহম্মদ ফৈদৰ এটা পৰম্পৰাগত পাশ্তান পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। মুকস্তাৰতে তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
ফাৰ্ডিনেণ্ড মেগালান

ফাৰ্ডিনেণ্ড মেগালান (পৰ্টুগীজ ভাষাত ) এজন পৰ্টুগীজ অভিযাত্ৰী আছিল যিয়ে ১৫১৯-২২ চনৰ ভিতৰত স্পেনিচ ৰজাৰ অধীনত ইষ্ট ইণ্ডিজলৈ এক অভিযানৰ আয়োজন কৰিছিল, যি আছিল পৃথিৱীৰ সমগ্ৰ বৃত্তাকায় সামৰি লোৱা প্ৰথমটো সফল অভিযান।

১৪৮০ চনত ফাৰ্ডিনেণ্ড মেগালান এক সম্ভ্ৰান্ত পৰ্টুগীজ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু কালক্ৰমত নিজকে এক নিপুন নাৱিক তথা নৌ বিষয়া হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰে। মালুকু দ্বীপপুঞ্জ (স্পাইচ দ্বীপপুঞ্জ)লৈ এক পশ্চীমমুৱা যাত্ৰাপথ সন্ধানৰ নিমিত্তে তদানীন্তন স্পেইনৰ ৰজা "চাৰ্লচ ১ম"ৰ দ্বাৰা তেওঁ নিৰ্বাচিত হয়। পাঁচখন জাহাজৰ নেতৃত্ব লৈ তেওঁ আটলাণ্টিক মহাসাগৰেদি পাটাগনিয়ালৈ বুলি "ষ্ট্ৰেইট অব মেগালান"হৈ দক্ষিণলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি অন্য এক জলৰাশিত উপস্থিত হয়গৈ যাক তেওঁ শান্ত সাগৰ বুলিছিল (বৰ্তমানৰ প্ৰশান্ত মহাসাগৰ)। কেইবাটাও ধুমুহা আৰু বিদ্ৰোহ অতিক্ৰম কৰি সেই অভিযানকাৰি দলটো ১৫২১ চনত স্পাইচ দ্বীপপুঞ্জত আহি উপস্থিত হৈ ভাৰত মহাসাগৰ হৈ পুনৰ স্পেইনত গৈ উপস্থিত হয়গৈ। ইয়ে আছিল বিশ্বৰ সমগ্ৰ বৃত্ত সামৰি লোৱা প্ৰথমটো মানৱ অভিযান। দুৰ্ভাগ্যবশতঃ অভিযানকালত ১৫২১ চনত ফিলিপাইনচৰ মাক্টান যুদ্ধত মেগালানৰ মৃত্যু ঘটে, সেয়েহে তেওঁ অভিযানটোৰ পৰিসমাপ্তি দেখা নাপালে।

লগতে চাওক

ভাস্কো দা গামা
মাৰ্ক’ প’ল’
ক্ৰিষ্টোফাৰ কলম্বাছ
ইবন বটুতা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ফাৰ্ডিনেণ্ড মেগালান সমন্ধে ব্ৰিটেনিকা বিশ্বকোষত থকা ইংৰাজী প্ৰবন্ধ

শ্ৰেণী:অভিযাত্ৰী
শ্ৰেণী:পৰ্তুগালৰ ব্যক্তি
আৰ্থাৰ শ্বোপেনহাউৰ

আৰ্থাৰ শ্বোপেনহাউৰ (; জন্ম: ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৭৮৮ – মৃত্যু: ২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৬০) এজন জাৰ্মান দাৰ্শনিক, তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য ৱৰ্ল্ড এজ উইল এণ্ড ৰিপ্ৰেজেণ্টেচন (১৮১৯)ৰ বাবে আটাইতকৈ বিখ্যাত।

উদ্ধৃতি

নিৰাশাবাদী হ’ল সকলো তথ্যৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণৰূপে সচেতন আশাবাদী।

প্ৰতিটো সত্যই তিনিটা পৰ্যায়ৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায়। প্ৰথমতে ইয়াক উপহাস কৰা হয়। দ্বিতীয়তে, ইয়াৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰা হৈছে। তৃতীয়তে, ইয়াক স্বতঃস্ফূৰ্ত হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।

নিজৰ ভিতৰত সুখ বিচাৰি পোৱাটো কঠিন যদিও আন ক’তো বিচাৰি পোৱাটো অসম্ভৱ।

সাধাৰণতে মানুহে যিটোক ভাগ্য বুলি কয় সেয়া আচলতে তেওঁলোকৰ নিজৰ মূৰ্খামি।

প্ৰতিভাই এনে এটা লক্ষ্যত উপনীত হয় যিটো আন কোনোৱে কৰিব নোৱাৰে; আৰু বুদ্ধিয়ে এনে এটা লক্ষ্যত উপনীত হয় যিটো আন কোনোৱে দেখা নাপায়।

অকলশৰীয়া হোৱাটোৱেই সকলো মহান আত্মাৰ ভাগ্য।

উৎস

শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:লেখক
এমিলি বেৰিংগাৰ

এমিলি ডানিং বেৰিংগাৰ (; ২৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮৭৬ - ৮ এপ্ৰিল, ১৯৬১) বিশ্বৰ প্ৰথম মহিলা এম্বুলেন্স চাৰ্জন আৰু অস্ত্ৰোপচাৰৰ আৱাস নিশ্চিত কৰা প্ৰথম মহিলা আছিল।

নিউয়ৰ্কৰ স্কাৰছডেলত এডউইন জেমছ ডানিং আৰু ফ্ৰান্সিছ গোৰ লেংৰ ঘৰত এমিলি ডানিঙৰ জন্ম হৈছিল। নিউয়ৰ্কৰ ধনী পৰিয়ালটোৱে তেওঁৰ প্ৰায় দহ বছৰ বয়সত কঠিন সময়ত পৰিছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাকে নিজৰ সৌভাগ্য আদায়ৰ চেষ্টাত ইউৰোপলৈ গুচি গৈছিল আৰু মাকৰ সৈতে পাঁচটা সন্তান এৰি থৈ গৈছিল। ডানিঙৰ মাকৰ এজন সু-উদ্দেশ্যপূৰ্ণ বন্ধুৱে যেতিয়া ছোৱালীজনী হয়তো মিলিনাৰৰ এপ্ৰেণ্টিছ হ'ব পাৰে বুলি পৰামৰ্শ দিলে, তেতিয়া মাকে ক'লে "সেইটোৱে প্ৰশ্নটো নিষ্পত্তি কৰে। তুমি কলেজলৈ যাবা।" পৰিয়ালটোৰ বন্ধু ডাঃ মেৰী ক’ৰিনা পুটনাম জেকবিয়ে কৰ্নেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা প্ৰস্তুতিমূলক পাঠ্যক্ৰমৰ পৰামৰ্শ দিছিল আৰু কৰ্নেলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হেনৰী ডব্লিউ ছেজক তেওঁৰ টিউচন দিবলৈ সন্মত হৈছিল। পৰিয়ালৰ আন বন্ধুসকলেও খৰচত সহায় কৰিছিল। ১৮৯৭ চনত এমিলি ডানিঙে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি নিউয়ৰ্ক ইনফৰ্মাৰীৰ কলেজ অৱ মেডিচিনত পঢ়িবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। তাত দ্বিতীয় বৰ্ষত কলেজখন নতুন কৰ্নেল ইউনিভাৰ্চিটি স্কুল অৱ মেডিচিনৰ সৈতে একত্ৰিত হয়।

১৯০১ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি যোগ্যতা পৰীক্ষাত দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ গ্ৰেড লাভ কৰাৰ পিছতো নিউয়ৰ্ক চহৰৰ গভৰ্ণৰ হাস্পতালে তেওঁক ইন্টাৰশ্বিপ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। পিছৰ বছৰত তেওঁ পুনৰ আবেদন কৰিলে, এইবাৰ ৰাজনৈতিক আৰু ধৰ্মীয় ব্যক্তিসকলৰ সহায়ত আৰু চিকিৎসালয়খনে তেওঁক গ্ৰহণ কৰিলে৷ আৰু এইদৰেই তেওঁ চিকিৎসালয়ৰ সেৱাত স্নাতকোত্তৰ অস্ত্ৰোপচাৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হৈ পৰে।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত বেৰিংগাৰে নিউয়ৰ্কৰ কেইবাখনো চিকিৎসালয়ত কাম কৰিছিল, য’ত আছিল নিউয়ৰ্ক পলিক্লিনিক হাস্পতাল, নিউয়ৰ্ক ইনফৰ্মাৰী ফৰ উইমেন এণ্ড চিলড্ৰেন, ব্ৰুকলিনৰ কিংষ্টন এভিনিউ হাস্পতাল, মাৰ্গাৰেট হেগ মেটাৰ্নিটি হাস্পতাল। তেওঁ যৌন ৰোগৰ অধ্যয়ন আৰু চিকিৎসাৰ বিশেষজ্ঞ আছিল আৰু ইয়াৰে কেইবাখনো চিকিৎসালয়ত নেতৃত্বৰ পদবীও লাভ কৰিছিল।

বেৰিংগাৰ মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ সমৰ্থক আছিল আৰু মহিলাৰ চিকিৎসা শিক্ষাৰ উন্নতি, জনস্বাস্থ্য আৰু কাৰাবন্দী মহিলাৰ চিকিৎসাৰ সংস্কাৰৰ কাম কৰিছিল। ১৯৪২ চনত তেওঁ আমেৰিকান মেডিকেল ৱমেনছ এছ'চিয়েচনৰ সভানেত্ৰী আছিল। এছ'চিয়েচনৰ ৱাৰ চাৰ্ভিচ কমিটিৰ সহ-অধ্যক্ষ হিচাপে তেওঁ ইউৰোপত আমেৰিকান ৱমেনছ হাস্পতাল গঠন কৰিছিল, যিয়ে যুদ্ধৰ সময়ত আৰু পিছত চিকিৎসা আৰু অস্ত্ৰোপচাৰৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বেৰিংগাৰে আৰ্মী মেডিকেল ৰিজাৰ্ভ কৰ্পছক মহিলা চিকিৎসকক নিযুক্তি দিয়াৰ পোষকতা কৰিছিল। বেৰিংগাৰৰ লবীং প্ৰচেষ্টাৰ ফলত ১৯৪৩ চনত কংগ্ৰেছে স্পাৰ্কমেন আইন গৃহীত কৰে, য’ত মহিলাসকলে সেনাবাহিনীৰ চিকিৎসা সংৰক্ষিত কৰ্পছৰ লগতে নৌসেনা আৰু জনস্বাস্থ্য সেৱাতো কমিচনপ্ৰাপ্ত বিষয়া হিচাপে কাম কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে।

পিছলৈ তেওঁ কানেকটিকাটৰ ডাৰিয়েন আৰু নিউ কেনানত বাস কৰিছিল। ২০০০ চনত কানেকটিকাট মহিলা হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।১৯৬১ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
কহিনুৰ থিয়েটাৰ

কহিনুৰ থিয়েটাৰ হৈছে অসমৰ এক জনপ্ৰিয় ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ গোষ্ঠী। ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ এগৰাকী দক্ষ অভিনেতা ৰতন লহকৰদেৱে তেখেতৰ নাট্য জীৱনৰ সতীৰ্থ কৃষ্ণ ৰয়ৰ সৈতে এক যুটীয়া প্ৰচেষ্টাত ১৯৭৬ চনত কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ জন্ম দিয়ে। কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ মঞ্চত ভাৰতীয়, অসমীয়া সাহিত্যৰ নাটকৰ উপৰিও উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ বিখ্যাৎ নাটকৰো সফল মঞ্চায়ণ হৈছে । ইয়াৰোপৰি হলিউডৰ বিখ্যাৎ চলচ্চিত্ৰ টাইটানিক ৰ নাট্য ৰূপ কহিনুৰ থিয়েটাৰত মঞ্চস্থ কৰি ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ ইতিহাসত খলকনিৰ সৃষ্টি কৰে। কহিনুৰ থিয়েটাৰত মঞ্চস্থ নাট্যসম্ৰাট, শোণিত গৌৰৱ প্ৰফুল্ল বৰাৰ 'তেজীমলা,অলংকাৰ, আশীৰ্বাদ আদি নাটক ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ তথা অসমীয়া নাট্য ইতিহাসৰ উল্লেখযোগ্য কৃতি।

কহিনুৰ থিয়েটাৰ অসমৰ একমাত্ৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ গোষ্ঠী যিয়ে অসমৰ বাহিৰতো নাট প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ (National School of Drama) নিমন্ত্ৰণ অনুসৰি তিনি দিনৰ বাবে ২০১০ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলৰ পৰা ২৯ এপ্ৰিললৈ নতুন দিল্লীত থিয়েটাৰ দলটোৱে নাট প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

নাটকৰ সূচী

বৰ্ষ
নাটক
নাট্যকাৰ
অভিনয়ত
২০১০-২০১১
এটা নষ্ট ল'ৰাৰ গল্প
হেমন্ত দত্ত
নয়ন নীলিম, ৰিম্পী দাস, হীৰেণ মেধি, দুলুমণি ডেকা ইত্যাদি।
কহিনুৰ, নহয় মাথো এটি হীৰা
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
ৰুমাল
২০১১-২০১২
ভাল পাও বুলি নকবা
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
বৰষা ৰাণী বিষয়া, দিব্যজ্যোতি দাস, ফ্ৰেংকী,হীৰেণ মেধি, দুলুমণি ডেকা ইত্যাদি।
কপৌফুল
পথ
হেমন্ত দত্ত
টাইটানিক
২০১২-২০১৩
এৰাবাটৰ সুৰ
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
তপন দাস, আঙুৰলতা ডেকা তুষাৰ প্ৰীতম,হীৰেণ মেধি, দুলুমণি ডেকা ইত্যাদি।
জেদ
হিয়াৰ এপাহি গোলাপ
সেন্দূৰ
হেমন্ত দত্ত
২০১৩-২০১৪
দেৱদাস
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
তপন দাস, মুনমী ফুকন ইত্যাদি।
এদিন তুমি আহিবাই
আকাশৰ দৰে মন
হেমন্ত দত্ত
২০১৪-২০১৫
মৰমৰ জুই
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
ৰাজকুমাৰ, মুনমী ফুকন,চিন্ময় কটকী ইত্যাদি।
ফুটপাথৰ ৰোমিঅ
-
মুক্তি
হেমন্ত দত্ত
-
rowspan="3" style="text-align:;"|২০১৫-২০১৬
ডি.এছ. পি. দূৰ্গা
অভিজিৎ ভট্টাচাৰ্য
rowspan="3" style="text-align:;"| মৈত্ৰেয়ী প্ৰিয়দৰ্শিণী, দিব্যজ্যোতি দাস,মহেশ বৰা ইত্যাদি।
-
চক্ৰবেহু
হেমন্ত দত্ত
-
গুপুতে গুপুতে
ভাস্কৰ বৰ্মন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ
লৱ-কুশৰ যুদ্ধ

লৱ-কুশৰ যুদ্ধ হৈছে মূলতঃ এখন কাব্য গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ ৰচক হৰিবৰ বিপ্ৰ। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ মুঠ তিনিখন কাব্যগ্ৰন্থ - লৱ-কুশৰ যুদ্ধ, বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ আৰু তাম্ৰধ্বজৰ যুদ্ধৰ মাজত অন্যতম, কবিজনাৰ এইখন প্ৰথম কাব্য।

বৈশিষ্ট্য

এই কাব্যখনৰ মুল হৈছে জৈমিনী মহাভাৰতৰ অশ্বমেধ পৰ্ব। উক্ত গ্ৰন্থৰ ১২-৩৬ অধ্যায়ৰ কথাবস্তুৰ আধাৰত এই কাব্য খন ৰচিত। এইখন কবিজনাৰ প্ৰথম কাব্য। মুল গ্ৰন্থৰ কথা বিকৃত নকৰাকৈ কবি জনাই কোনো কোনো অংশৰ বঢ়া-টুটা কৰিছে। এই কাব্যখন ৰসাল আৰু আকৰ্ষণীয়।

কাব্যৰ ভাষা

হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ভাষা সমসাময়িক আন কবিতকৈ ঠায়ে ঠায়ে অৰ্বাচীন৷ কবিয়ে গৌৰীৰ চৰণ সেৱা কৰিলেও বিষ্ণুৰ প্ৰতিও সমানে ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু বিষ্ণুক দেৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি অনেক ঠাইত উল্লেখ কৰিছে৷ যদিও বিপ্ৰই জৈমিনিৰ লেখনিৰ ভাঙনিহে কৰিছে, তথাপি তেওঁৰ ৰচনাত নিজস্ব কল্পনা আৰু মৌলিকত্ব বহুখিনি চকুত পৰে। তেওঁ প্ৰতিখন কাব্যতে নিজৰ সৃষ্টিশীল মনটোৰ প্ৰকাশ ঘটাইছে। তেওঁৰ কাব্য সমূহৰ ভাষাৰ বিষয়ে ড° মহেশ্বৰ নেওগে লিখিছে, "হৰিবৰৰ ভাষা আৰু ৰচনাশৈলী সহজ আৰু সৰল। জতুৱা খণ্ডবাক্যৰ প্ৰয়োগত তেওঁক প্ৰাক্‌শংকৰী কবিসকলৰ ভিতৰত মাধৱ কন্দলিৰ পাছতে ধৰিব লাগিব। তেওঁ পদ, দুলড়ি আৰু ছবিছন্দ মাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে আন প্ৰাক্‌শংকৰী কবিসকলৰ দৰেই। অকল প্ৰাক্‌শংকৰী কবি বুলিয়েই নহয়, ৰচনাৰ সাধাৰণ সৌষ্ঠৱৰ গুণতো হৰিবৰ বিপ্ৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন ডাঙৰ কবি।" জৈমিনীয়াশ্বমেধপৰ্বৰ পৰা লিখা "সুধন্বা-বধ" হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ৰচনা বুলি নিশ্চিত নহয়। বিপ্ৰক মাধৱদেৱৰ অন্যতম শিষ্য বংশীগোপালদেৱৰ ককা বুলিও ৰমানন্দ দ্বিজে ক'ব বিচাৰে আৰু ড° মহেশ্বৰ নেওগেও এই কথাত হয়ভৰ দিছে। তেওঁ প্ৰাক্ শংকৰী যুগৰ প্ৰসিদ্ধ কবি। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ভাষা সমসাময়িক আন কবিতকৈ ঠায়ে ঠায়ে অৰ্বাচীন৷ কবিয়ে গৌৰীৰ চৰণ সেৱা কৰিলেও বিষ্ণুৰ প্ৰতিও সমানে ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু বিষ্ণুক দেৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি অনেক ঠাইত উল্লেখ কৰিছে৷ যদিও বিপ্ৰই জৈমিনিৰ লেখনিৰ ভাঙনিহে কৰিছে, তথাপি তেওঁৰ ৰচনাত নিজস্ব কল্পনা আৰু মৌলিকত্ব বহুখিনি চকুত পৰে। হৰিহৰ বিপ্ৰৰ পৃষ্ঠপোষক ৰজা জন হৈছে কমতাপুৰৰ দুৰ্লভনাৰায়ণ। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ আনুমানিক জন্মস্থান কমতাপুৰৰ কোনো অঞ্চল আৰু তেওঁৰ জন্ম হয় ত্ৰয়োদশ শতিকাত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মাজিভালা

ভাৰতৰ ৰাজস্থান বালোত্ৰা জিলা পাচপদৰা তহচিলৰ মাজিভালা গাঁও। 2011 চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, গাওঁখনৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে 5882 জন।

বাহ্যিক সংযোগ
যমুনোত্ৰী মন্দিৰ

যমুনোত্ৰী মন্দিৰ ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ডৰ উত্তৰকাশী জিলাৰ ৩,২৯১ মিটাৰ (১০,৭৯৭ ফুট) উচ্চতাত গড়োৱাল হিমালয়ৰ পশ্চিম অঞ্চলত অৱস্থিত। মূল জিলা সদৰ উত্তৰকাশীৰ পৰা মাত্ৰ ১২৯ কিলোমিটাৰ দূৰত। মন্দিৰটো যমুনা দেৱীৰ নামত উৎসৰ্গিত, আৰু ইয়াত দেৱীৰ ক’লা মাৰ্বলৰ মূৰ্তি আছে। উত্তৰাখণ্ডৰ মূল চহৰ — উত্তৰকাশী, ঋষিকেশ, হৰিদ্বাৰ বা ডেৰাডুনৰ পৰা সম্পূৰ্ণ একদিনৰ যাত্ৰাত যমুনোত্ৰি মন্দিৰ।

হনুমান চট্টি চহৰৰ পৰা ১৩ কিলোমিটাৰ (৮.১ মাইল) ট্ৰেক আৰু জাংকি চট্টীৰ পৰা ৬ কিলোমিটাৰ (৩.৭ মাইল) খোজ কাঢ়িলেহে প্ৰকৃত মন্দিৰলৈ যাব পাৰি, ঘোঁৰা বা পেলাংকিন ভাড়াত পোৱা যায়। হনুমান চট্টীৰ পৰা যমুনোত্ৰীলৈ হাইকিংত কেইবাটাও জলপ্ৰপাতৰ দৃশ্য দেখা যায়। হনুমান চট্টীৰ পৰা যমুনোত্ৰীলৈ দুটা ট্ৰেকিং পথ, সোঁপাৰৰটো মাৰ্কণ্ডেয় তীৰ্থৰ মাজেৰে আগবাঢ়িছে, য'ত মাৰ্কণ্ডেয় ঋষিয়ে মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ লিখিছিল। আনটো পথ–যিটো নদীৰ বাওঁপাৰত অৱস্থিত–খৰছালি হৈ যায়, য’ৰ পৰা যমুনোত্ৰী পাঁচ-ছয় ঘণ্টাৰ আৰোহণ।

ইতিহাস

যমুনোত্ৰী মন্দিৰত যমুনা দেৱীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ আছে। মন্দিৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ পূৰ্বে দুবাৰকৈ বৰফ আৰু বানপানীয়ে ধ্বংস কৰিছে। ই বাণ্ডাৰপাঞ্চৰ পটভূমিত অৱস্থিত। এই মন্দিৰটো পূজনীয় চাৰি ধাম তীৰ্থৰ অংশ।.

মন্দিৰ আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়া অঞ্চল

এই মন্দিৰটো অক্ষয় তৃতীয়া (মে’)
ত মুকলি হয় আৰু যম দ্বিতীয়াত (দীপাৱলীৰ পিছৰ দ্বিতীয় দিন, নৱেম্বৰ) শীতকালৰ বাবে বন্ধ হয়। অলপ আগলৈ যমুনা নদীৰ প্ৰকৃত উৎস, যিখন প্ৰায় ৪,৪২১ মিটাৰ (১৪,৫০৫ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত। যমুনোত্ৰিত দুটা গৰম পানীৰ উৎসও আছে, যিয়ে ৩,২৯২ মিটাৰ (১০,৮০১ ফুট) উচ্চতাত ভাগৰুৱা হাইকাৰসকলক সকাহ প্ৰদান কৰে। সূৰ্য্য কুণ্ডত উতলি থকা গৰম পানী থাকে, আনহাতে গৌৰী কুণ্ডত গা ধোৱাৰ উপযোগী উষ্ণ পানী থাকে মন্দিৰত থকাৰ ব্যৱস্থা কেইটামান সৰু আশ্ৰম আৰু অতিথিশালাত সীমাবদ্ধ। প্ৰসাদ (পবিত্ৰ প্ৰসাদ) কৰা আৰু বিতৰণ কৰা আৰু পূজা (আচাৰ-অনুষ্ঠান) চোৱাচিতা কৰা আদি আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ কৰ্তব্যসমূহ পূজাৰী (পুৰোহিত)ৰ ইউনিয়াল পৰিয়ালে কৰে। এই স্থানত চোৱাচিতা কৰা অনন্য দিশসমূহৰ ভিতৰত আছে গৰম পানীৰ পানী, য’ত কেঁচা চাউল ৰান্ধি প্ৰসাদ আগবঢ়োৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান