যোৰহাট জিলাৰ ইতিহাস

আহোম ৰজাসকলৰ শাসন কালত যোৰহাট জিলাখন পোহৰলৈ আহিছিল। আহোম ৰজা গদাধৰ সিংহই বৈষ্ণৱ মহন্ত সকলক নিৰ্যাতন কৰি এতিয়াৰ যোৰহাটৰ ভিতৰতে ৰাখিছিল। যোৰহাট নামটো গৌৰীনাথ সিংহৰ দিনতহে প্ৰখ্যাত হয়। পুৰণি কালত ৰাজনৈতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ নহ’লেও বাণিজ্যিক নহ’লেও এই ঠাইৰ এটা বিশেষত্ব আছিল। সেই ঠাইত এই ঠাই বেহা-বেপাৰৰ কেন্দ্ৰ বুলি পৰিচিত আছিল। এতিয়াৰ যোৰহাটত প্ৰাচীন কালৰ কোনো চিহ্নই পোৱা নাযায়।

মধ্যযুগ

আহোম ৰজাসকলৰ শাসন কালত এই ঠাইখন পোহৰলৈ আহিছিল। গদাধৰ সিংহই বৈষ্ণৱ মহন্তসকলক নিৰ্যাতন কৰি এতিয়াৰ যোৰহাটৰ ভিতৰত ৰাখিছিল। তেতিয়া যোৰহাট নাম নাছিল। মহন্তসকলক নিৰ্যাতন দিয়াৰ সময়ত ‘চেউনি বচা’ বা ‘টোকোলাইবচা’ বুলিহে জনা গৈছিল। মণিৰাম দেৱানে টোকোলাই জৰা-ব্যাধিৰ ঠাই বুলি তেওঁৰ অপ্ৰকাশিত বুৰঞ্জীত লিখি থৈ গৈছিল। কোনো কোনো বৈষ্ণৱ গুৰুৰ চৰিত পুথিতো গদাধৰ সিংহৰ নিৰ্যাতন প্ৰসংগত টোকোলাইৰ নাম পোৱা যায়। ৰুদ্ৰ সিংহৰ দিনৰ পৰাহে টোকোলাইবচা আৰু চেউনি বচা সত্ৰ সভা আৰু ব্ৰাহ্মণ-মহন্তৰ সমাগম বাঢ়িবলৈ ধৰিছিল। তেওঁ যোৰহাটৰ বচা পথাৰত মানুহ লগাই বৰঘৰ, হোলোং ঘৰ আৰু অন্যান্য ঘৰ সাজি উলিয়াইছিল। এই নগৰখনক ‘ন-নগৰ’ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল। এই নতুন নগৰৰ চাৰিওফালে গড় দি মেৰাই থোৱা হৈছিল। এই নগৰত নকৈ সাজি উলিওৱা ঘৰ-বাৰীক ‘ন-বাহৰ’ বা নতুন যোৰহাট বুলি কোৱা হৈছিল। কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত যোৰহাটৰ ভিতৰে বাহিৰে ন-আলি, কমাৰবন্ধা আলি, ম’হবন্ধা আলি, চুচন্দে বন্ধা আলি আদি বন্ধোৱা হৈছিল। গৌৰীনাথ সিংহৰ পৰ্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে চেউনী আলিৰ কাষত কুঁৱৰী পুখুৰী নাম দি পুখুৰী এটা খন্দাইছিল। এই জনা ৰজাৰ দিনত, আলি পদূলি আৰু পুখুৰী আদিৰে যোৰহাটৰ ন-নগৰখন শুৱনি কৰি তোলে।

দ্বিতীয় আক্ৰমণ
চন্দ্ৰকান্ত সিংহক ৰজা ভাঙি পুৰন্দৰ সিংহক ৰজা পতাৰ বাতৰি বৰফুকনৰ পক্ষৰ মানুহে গৈ ব্ৰহ্মৰাজ সভাত জনালেগৈ। ব্ৰহ্ম ৰজাই বদন চন্দ্ৰ হত্যাকাণ্ড আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহক তৰাতলিলৈ খেদোৱাৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ দ্বিতীয়বাৰৰ কাৰণে আলোমিঙ্গি বৰগোহাঁইক সেনাপাতি পাতি অসমলৈ পঠিয়াই। আহোম সৈন্য আৰু মানসেনাৰ মাজত নাজিৰাৰ ওচৰত যুদ্ধ হ’ল। মানৰ হাতত আহোম সৈন্য ছেদেলি-ভেদেলি হয়। আলোমিঙ্গি আহি যোৰহাট অধিকাৰ কৰে। মানে তৰাতলিৰ পৰা চন্দ্ৰকান্ত সিংহক আনি পুনৰ ৰাজ আসনত বহুৱালে। তেওঁৰ ইচ্ছাতেই যোৰহাট নগৰত পণ্ডিত আৰু ব্ৰাহ্মণ লোকক দূৰ-দূৰণিৰ পৰা আনি পতা হৈছিল। পুৰণি আৰু যোৰহাট দুয়ো ঠাইতে শিক্ষাৰ কাৰণে সংস্কৃত টোল আৰম্ভ কৰা হৈছিল। পণ্ডিতৰো সভা বহুওৱা হৈছিল। এওঁৰ উৎসাহতে তৰাজানত বৰগোহাঁই দেৱে বুঢ়াগোহাঁই পুখুৰী, চোলাধৰা ফুকনে চোলাধৰা পুখুৰী, কেন্দুগুৰীত গৌৰীনাথ সিংহৰ কুঁৱৰীয়ে কুঁৱৰী পুখুৰী, যোৰহাটৰ ন-বাহৰত চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ মাতৃয়ে বিষ্ণু সাগৰ পুখুৰী খনাইছিল। বুঢ়াগোহাঁয়ে নিজেও লাক্‌চি মুংমুত বা ১৭৩৪-৩৫ শকত হাতীগড়ত পুখুৰী খনাই দেৱালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইংৰাজ আহি পোৱাৰ আগে আগে মানহঁতে যোৰহাটৰৰ কোঠ আৰু ঘৰবাৰীত অগ্নি সংযোগ কৰি গৌৰীসাগৰৰ ফালে আগবাঢ়ি গৈছিল। মানৰ উপদ্ৰৱত যোৰহাট নগৰ আৰু উপকণ্ঠৰ মানুহ যেনি-তেনি আঁতৰি গৈছিল। বহু লোকে মান যোৱাৰ পাছতো নিজৰ মাটি-বাৰী হেৰুৱাব লগা হৈছিল। সেই ঠাইসমূহত আন ঠাইৰ পৰা অহা মানুহ বহিছিলহি। ১৮২৬ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত মানহঁতে সম্পূৰ্ণ হাৰি ইংৰাজৰ লগত সন্ধি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। সন্ধিৰ পাছত গোটেই অসমখনেই ইংৰাজৰ হাতলৈ গুচি গৈছিল।

সাতৱন ছালৰ বিদ্ৰোহ

ভাৰতৰ ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ ১৮৫৭ চনৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত যোৰহাট বা ইয়াৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলৰ সাধাৰাণ ৰাইজ লিপ্ত হোৱা নাছিল। অসমত এই বিদ্ৰোহৰ জোকাৰ সৰু-সুৰা ভূমিকম্পৰ দৰেই অনুভূত হৈছিল। ১৮৩৮ চনত কৰতলীয়া ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ হাতৰ পৰা ইংৰাজে দেশ কাঢ়ি লোৱাত সামন্তসকলৰ মাজত ইংৰাজ বিদ্বেষ দেখা দিছিল। ৰাজ পৰিয়ালৰ লগত জড়িত কাকতি, কটকী, বাইলুং, সভাপণ্ডিত আদি বিষয়া কৰ্মহীন হোৱাত তেওঁলোকো ইংৰাজৰ প্ৰতি খড়্গহস্ত হৈ পৰিছিল। ১৮৫৩ চনত কলিকতাৰ পৰা অহা মফ্‌ট মিল্‌চ চাহাবক আৰ্জ্জি দুখন দি মণিৰামে অসমত পুনৰ আহোম ৰাজত্ব প্ৰতিষ্ঠাৰ কাৰণে ওকালতি কৰিছিল।১৮৪৭ চনত কলিকতালৈ গৈয়ো দুৱলীয়া লাটৰ ওচৰত কন্দৰ্পেশ্বৰক ৰাজ্য দিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। কিন্তু, দুয়োবাৰে তেওঁৰ প্ৰচেষ্টা বিফলে যায়। তেওঁ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আৰু ৰামেশ্বৰ গাভৰু মেলীয়াৰ পুতেক মহেশ চন্দ্ৰ (পিয়ালী বৰুৱা) লগত গোপনে যোগাযোগ কৰিছিল। সকলোৱে লগলাগি ইংৰাজক অসমৰ পৰা খেদাৰ পৰিকল্পনা হাতত লৈছিল। ১৮৬৫ চনত কেপ্টেইন হাৰবাৰ্ট ক্ৰোনচ্‌ চাহাব শিৱসাগৰ জিলাৰ অধিপতি হৈছিল। এওঁ বদলি হৈ গলত ক্লাৰ্ক চাহাব জিলাধিপতি হ’ল। এওঁৰ দিনতে ১৮৬৯ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত যোৰহাটত মহকুমা চৰকাৰী ভাৱে ঘোষণা কৰা হ’ল।

গণ আন্দোলন

১৯২০ চনৰ পৰা অসমত মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰভাৱ পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯২৯ চনৰ ২১ অক্টোবৰত কংগ্ৰেছৰ অসহযোগ কাৰ্যসন্থাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ‘আসাম এছোচিয়েচন’ৰ এখন বিশেষ সভা আহ্বান কৰা হৈছিল। ফাইজনুৰ আলিয়ে এই সভাৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল। সেই সভাত ঘাইকৈ ৰাগীয়াল বস্তু বৰ্জ্জন, খদ্দৰ প্ৰচলন, আগন্তুক নিৰ্বাচন বৰ্জ্জন আদি আৰম্ভ হৈছিল। এই ঘটনাই গোটেই বগৰতে আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সকলো ল’ৰা স্কুলৰ পৰা ওলাই গৈছিল। ঠায়ে ঠায়ে প্ৰতিবাদী সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল। যোৰহাটত কংগ্ৰেছীসকলে কাউন্সিলৰ কাৰণে নিৰ্বাচন বৰ্জন কৰিছিল। সমগ্ৰ যোৰহাটতে ১০-১২টা কংগ্ৰেছ কমিটী স্থাপন কৰা হৈছিল।
১৯২১ চনৰ আগষ্ট মাহৰ কুৰি তাৰিখে মহাত্মা গান্ধী মৰিয়নি হৈ ৰেলেৰে যোৰহাটলৈ আহিছিল। ব্ৰিটিছ চৰকাৰে প্ৰাদেশিক যুদ্ধ সমিতি গঠন কৰি ব্ৰিটিছৰ যুদ্ধ প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰচাৰ চলাবলৈ ধৰিছিল। নগৰ আৰু গাঁও অঞ্চলত ‘নগৰৰক্ষী দল’ আৰু ‘গাঁও ৰক্ষী দল’ সুকীয়া সুকীয়াকৈ গঠন কৰি শান্তি অক্ষুণ্ণ ৰাখিবলৈ যত্ন কৰিছিল। এনে সময়তে দেশৰ আন প্ৰান্তৰ লগতে যোৰহাটতো বিয়াল্লিছৰ আন্দোলনৰ শিখা বিস্ফোৰণ হৈ নগৰ, গাঁও চাটি ধৰিছিল। হৰিনাৰায়ণ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত তথা কংগ্ৰেছৰ উদ্যোগত জনগণৰ মাজত আন্দোলন জনপ্ৰিয় কৰা প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰখা হৈছিল। ব্ৰিটিছ চৰকাৰে বিশেষকৈ উপায়ুক্ত মিষ্টাৰ হাম্‌ফ্ৰে চাহাবে শান্তিসেনা বাহিনীক (কংগ্ৰেছে পতা) অশান্তিৰ উৎস বুলিহে ধৰি লৈছিল।

যুদ্ধকালীন যোৰহাট

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ
১৯১৫ চন মানৰ পৰা যোৰহাটৰ খেলপথাৰ সমূহত ইংৰাজ আৰু ভাৰতীয় সেনাক যুদ্ধ শিক্ষা দিয়া আৰম্ভ কৰিছিল। ইউৰোপৰ মহাযুদ্ধত ভাৰতক জড়িত কৰাত আন আন ঠাইৰ লগতে যোৰহাটতো এটা সাধাৰণ অসন্তুষ্টিৰ ভাৱ প্ৰকাশ পাইছিল। এই যুদ্ধৰ কাৰণে বয়-বস্তু কঢ়িওৱা বা অস্থায়ী গোলাঘৰ সজা আদি কামলৈ গাঁৱলীয়া মানুহক ধৰি নিছিল। এই ঘটনাৰ বাবে মানুহৰ মাজত প্ৰশাসন বিৰোধী মনোভাৱ জাগি উঠিছিল। যুদ্ধৰ কাৰণে অৰ্থ সংগ্ৰহ কৰা কামত বহুত মানুহৰে সমৰ্থন পোৱা নাছিল। ১৯২০ চনৰ পাছত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সামৰণি পৰিলত যোৰহাট নগৰত শান্তি আৰু প্ৰগতিৰ পৰিৱেশ আছিল। এই ঠাইত পদাতিক আৰু বায়ুসেনাই কুচ-কাৱাজ কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় ঘৰ-বাৰী নিৰ্মাণ কৰি লৈছিল। যুদ্ধৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে যোৰহাটত সেনা বাহিনীৰ কেইবাটাও শিবিৰ আৰম্ভ কৰা হৈছিল। নগৰখনলৈ বহু নিগ্ৰো আৰু আমেৰিকান সেনা আহি নগৰৰ স্কুল, কলেজ অধিকাৰ কৰি সোমাই গৈছিল। ডেৰাজত উকীলৰ বৃহৎ বঙলা, ফণীধৰ শৰ্মাৰ বঙলা, চন্দ্ৰকান্ত ভৱন, যোৰহাট চৰকাৰী বিদ্যালয়, জগন্নাথ বৰুৱা কলেজ, ছোৱালী হাইস্কুল আদি সেনাৰ থকাৰ ঠাইৰ বাবে অধিগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। তেওঁলোকৰ কাৰণে স্থায়ী আৰু অস্থায়ী দুয়োবিধ ঘৰকে সজোৱা হৈছিল। বৰভেটা, পূজা ডুবি, ৰজাবাৰী আদি ঠাইত স্থানীয় লোকক দূৰলৈ খেদি সেনা বাহিনীক ৰখিবলৈ আৰু শিক্ষা দিবলৈ ঠাই খালী কৰা হৈছিল। যেতিয়া সেনাৰ সোঁত বেছি প্ৰবল হোৱাত যোৰহাট কাছাৰী পথাৰ আৰু উত্তৰ ফালৰ মুকলি ঠাইবিলাকতো স্থায়ী পকী ঘৰ, নৰ্দমা, কুঁৱা আদি সাজি সেনা বাহিনীৰ সুবিধা কৰি দিয়া হৈছিল। ৰাজমাও পুখুৰীৰ পাৰত ৩০০/৪০০ ট্ৰাক ৰাখি পুখুৰীৰ পৰিৱেশ নষ্ট কৰি দিয়াৰ কাৰণে আজিও তাৰ পানী অপৰিষ্কাৰ হৈয়ে থাকিল। কাছাৰী পথাৰৰ বৃহৎ বহৎ পকীঘৰবোৰ বুলড্ৰেজাৰ লগাই খহাই দিয়া হৈছিল। দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ স্মৃতি হিচাবে যোৰহাটৰ তাঁৰ ঘৰটোলৈ আঙুলিয়াই দিব পাৰি। ইয়াৰ তলৰ মহলা যুদ্ধ চলি থকা অৱস্থাতে এবিধ অদাহ্য কংক্ৰিতেৰে সজা হৈছিল।

কাছাৰী ঘৰ : যোৰহাটৰ পুৰণি কাছাৰী ঘৰটো ইটা আৰু চুৰুকিৰে সজোৱা হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰৱেশ দুৱাৰবোৰ ধেনুভিৰীয়া আছিল। বৰ্তমানৰ বনবিভাগৰ কাৰ্যালয়ত থকা ঠাইৰ ওচৰতে এই পুৰণা কাছাৰী ঘৰটো আছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ শষৰফালে কাছাৰীঘৰত কাম-কাজ আৰম্ভ হৈছিল। দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পাছত এই ইটাৰ ঘৰটো ভাঙি পেলোৱা হৈছিল।

ব্যৱসায়-বাণিজ্য

যোৰহাট নগৰখন ইংৰাজ চৰকাৰৰ অধীনলৈ অহাৰ পূৰ্বে ইয়াত সাপ্তাহিক হাট এখন বহিছিল। হাটখনৰ নাম আছিল চকীহাট। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়ত চকীহাট যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ পৰিণত হৈছিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ দিনলৈকে এই নগৰত তিনিখন দোকান চলি আছিল। ফ্ৰাঞ্চিচ্‌ জেনকিঞ্চৰ ভ্ৰমণ ডায়েৰীত, ১৮৩৮ চনত প্ৰায় তিনিকুৰী মাৰোৱাৰীয়ে এই নগৰত বেহা-বেপাৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। ১৮৪০ চনত ৰাজস্থান আৰু মাৰোৱাৰীৰ বেপাৰী আহি স্থায়ীকৈ যোৰহাটত গোলা বা বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ খুলিছিল। ইংৰাজ অহাৰ সময়ত যোৰহাট নগৰত ‘লাইট ইনফেণ্টি’ৰ কাৰণে এখন বজাৰ আৰম্ভ হৈছিল। সেই বজাৰেই পাছত আহল-বহল বজাৰৰ ৰূপ লৈছিল। ১৮৪০ চনৰ শেষ বা ১৮৪১ চনৰ আদি ভাগত আচকৰণ চোহনলাল আৰু পাঞ্চিৰামে যোৰহাটত ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল। ১৮৫০ চনৰ পাছৰ পৰা যোৰহাট নগৰত বজাৰ নিয়মীয়াকৈ চলিবলৈ ধৰিছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে, যোৰহাটৰ গড় আলিত সৰু সৰু ঘৰ সাজি দোকান চলোৱা হৈছিল। ১৮৯৮ চনত মুক্তিযোদ্ধা গঙ্গাধৰ বৰকটকীয়ে যোৰহাট চকবজাৰত কিতাপ পত্ৰৰ দোকান খুলিছিল।

১৯৪৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ মাজ ৰাতি এটা প্ৰবল ভূমিকম্প হৈ ডেৰাজতৰ বঙলা খহি পৰিছিল। ইটাৰ সেই পুৰণি বিশাল ঘৰটোত সাতজন সেনাৰ জীৱন্ত সমাধি হৈছিল। বৰ্তমান সেই ঠাইত ব্ৰডৱে হোটেল নামৰ ব্যৱসায়ী প্ৰতিষ্ঠান এটা চলি আছে। সেই ভূমিকম্পৰ জোকাঁৰতে পুৰণি ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠান দোচ্‌ (দাস) এণ্ড কোম্পানীৰ সুদৃশ্য পকী ঘৰৰ দ্বিতল খহি পৰিছিল। নগৰৰ ঠায়ে ঠায়ে মাটি ফাটি বালি ওলাইছিল। সেই সময়ৰ উপায়ুক্ত ক্লাৰ্ক চাহাবৰ ডায়েৰীত শুভাৰম্ভ উৎসৱৰ কথা বিষদভাৱে পোৱা যায়। এই ৰেলখন চলোৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল – যোৰহাটৰ কাষত থকা চাহ-বাগিচাবিলাকৰ পৰা চাহৰ বাকচ চালান দিয়া। প্ৰথমতে ৰেলখনৰ নাম ‘ষ্টেট ৰেল’ ৰখা হৈছিল। পাছত নাম সলনি কৰি ‘যোৰহাট প্ৰভিঞ্চিয়েল ৰেল’ কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় আৰু ব্ৰিটিছ সেনা বাহিনীয়েও তৎপৰ হৈ উঠিছিল। ‘ৰয়েল এয়াৰ ফ’ৰ্চ’ আৰু ‘ইণ্ডিয়ান এয়াৰফ’ৰ্চ’ আহি ৰৰৈয়াৰ মাটিত অন্বেষণ কৰছিলহি। পকিমূৰি চাপৰিৰ মাটি বিমান ঘাটিৰ বাবে উপযুক্ত বুলি বিবেচনা কৰি জিলা কৰ্তৃপক্ষৰ যোগেদি মাটি অধিগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। সেই সময়ত ৰৰৈয়াত মুৰলিধৰ বৰুৱাৰ বাগিচাৰ টকলা অংশটো বিমান ঘাটিৰ বাবে কিনি লোৱা হৈছিল। দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে ৰৰৈয়া বিমান ঘাটিৰো সম্প্ৰসাৰণ হ’ব ধৰিছিল। এই অঞ্চলৰ অসমীয়া পৰিয়ালৰ পৰা মাটি কিনি এই ঘাটিটো সম্প্ৰসাৰণ কৰা হৈছিল। কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ এই কলেজৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল। স্বৰ্গীয় মুৰলিধৰ বৰুৱাই নিজৰ মাতামহ জগন্নাথ বৰৱাৰ বাসস্থান ‘বৰপাত্ৰ কুটীৰ’টো দান কৰাত এই কলেজৰ নাম জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয় ৰখা হৈছিল।

যোৰহাট সাহিত্য সভা
যোৰহাট ৰাজহুৱা কামত সদায় আগবাঢ়ি আছিল। অসম সাহিত্য সভা নৌহওঁতেই যোৰহাটত ১৯১৫ চনত যোৰহাট সাহিত্য সভা গঠন কৰা হৈছিল।

বিনোদন

১৮৬০ আৰু ১৮৭০ দশকত সমগ্ৰ যোৰহাট জিলাতে বহুতো চাহ বাগিচা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। সেয়েহে চাহ খেতিৰ লগত জড়িত লোকসকলে বিনোদনৰ বাবে নানা প্ৰতিষ্ঠান / কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি লৈছিল।

যোৰহাট জিমখানা ক্লাব
১৮৭৬ চনত চেকনীধৰা গাঁৱত ডি. স্লিমনৰ দ্বাৰা যোৰহাট জিমখানা ক্লাবটো স্থাপিত হৈছিল। ইয়াত থকা 'নাইন হ'ল গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ' এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি গ'ল্ফ ক'ছ আৰু বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পুৰণি। ইয়াত এতিয়া ল'ন টেনিছ গ্ৰাছ ক'ৰ্ট, চুইমিং পুল, বিলিয়াৰ্ডছ্‌, প'ল' আৰু চিনেমা থিয়েটাৰৰ সুবিধা আছে। ইয়াত ক্ৰিকেটৰ বাবে 'যোৰহাট জিমখানা খেলপথাৰ'ও আছে।

চিনেমা হ'ল
বিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে যোৰহাট জিলাত চিনেমা ঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ'ল। যোৰহাট নগৰৰ মাজমজিয়াতে পাঁচোটাকৈ চিনেমা ঘৰ আছিল। বৰ্তমান দুটাহে চালুকীয়া অৱস্থাত আছে। অৱশ্যে বৰ্তমান এটা মালটিপ্লেক্স আইনক্স চলি আছে।

লগতে চাওক

যোৰহাট জিলা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা