ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ন'বেল বঁটা বিজয়ী (সাহিত্য)

সাহিত্যৰ বাবে ন'বেল বঁটা প্ৰতিবছৰে ছুইডিছ একাডেমীয়ে সাহিত্যক্ষেত্ৰত অসামান্য অৱদানৰ বাবে লেখকসকলক প্ৰদান কৰে। এইটো আলফ্ৰেড ন'বেলৰ ১৮৯৫ চনৰ ইচ্ছাপত্ৰত স্থাপন কৰা পাঁচটা ন'বেল বঁটাৰ ভিতৰত ৰসায়ন, পদাৰ্থবিজ্ঞান, সাহিত্য, শান্তি আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত অসাধাৰণ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰা হয়। ন'বেলৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি, এই বঁটা ন'বেল ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু ছুইডিছ একাডেমীৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰতিজন বিজয়ীয়ে এখন পদক, এখন ডিপ্লোমা আৰু এক আৰ্থিক পুৰস্কাৰ লাভ কৰে, যাৰ পৰিমাণ বছৰৰ সৈতে সলনি হৈছে। ১৯০১ চনত প্ৰথম বিজয়ী চুলি প্ৰুড’মে ১৫০,৭৮২ ছুইডিছ ক্ৰোনা লাভ কৰিছিল, যি ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী অনুসৰি প্ৰায় ৮,৮২৩,৬৩৭.৭৮ ক্ৰোনাৰ সমতুল। এই বঁটা প্ৰতিবছৰে ১০ ডিচেম্বৰত ষ্টকহল্মত ন'বেলৰ মৃত্যুদিনত এক বিশেষ অনুষ্ঠানত প্ৰদান কৰা হয়।

২০২৪ চনলৈকে সাহিত্যৰ বাবে ন'বেল বঁটা মুঠ ১২১ গৰাকী ব্যক্তিক প্ৰদান কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ১৮ গৰাকী মহিলা বিজয়ী, যি সংখ্যাটো শান্তিৰ বাবে ন'বেল বঁটাৰ পিছতেই দ্বিতীয় স্থানত আছে। ২০২৪ চনলৈকে সাহিত্যৰ বাবে ন'বেল বঁটা ইংৰাজী ভাষাত লিখা ২৯ গৰাকী লেখকে লাভ কৰিছে, যাৰ পিছত ফ্ৰেঞ্চ ভাষাত ১৬ গৰাকী আৰু জাৰ্মান ভাষাত ১৪ গৰাকী বিজয়ী আছে। ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে ফ্ৰান্সৰ বিজয়ীৰ সংখ্যা আটাইতকৈ বেছি।

দেশ অনুসৰি নোবেল বিজয়ী

১৯০১ ৰ পৰা ২০২৪ লৈকে সাহিত্যত নোবেল বঁটা লাভ কৰা ১২১ গৰাকী বিজয়ীৰ দেশসমূহ তলত দিয়া হ’ল:
দেশ
সংখ্যা

১৬

১৩

১৩

৯

৮

৬

৬

৬
/
৫

৪

৪

৩

২

২

২

২

২

২

২

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

১

ভাষা অনুসৰি নোবেল বিজয়ী

১৯০১ ৰ পৰা ২০২৪ লৈকে সাহিত্যত নোবেল বঁটা লাভ কৰা ১২১ গৰাকী বিজয়ীয়ে তলত উল্লেখ কৰা ভাষাসমূহত সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল:
ভাষা
সংখ্যা
ইংৰাজী
২৯ (৩২)১
ফ্ৰেন্স
১৬
জাৰ্মান
১৪ (১৫)২
স্পেনিছ
১১
ছুইডিছ
৭
ইটালিয়ান
৬
ৰাছিয়ান
৬
প'লিচ
৫
ন'ৰৱেজিয়ান
৪
ডেনিছ
৩
চীনা
২
গ্ৰীক
২
জাপানী
২
আৰবী
১
বাংলা
১
চেক
১
ফিনিচ
১
হিব্ৰু
১
হাংগেৰিয়ান
১
আইচলেণ্ডিক
১
কোৰিয়ান
১
প্ৰ'ভেন্সাল (অ'ক্সিটান)
১
পৰ্তুগীজ
১
চাৰ্বো-ক্ৰোয়েচিয়ান
১
টাৰ্কিচ
১
ইদ্দিছ
১

১ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ (১৯১৩)য়ে বাংলা আৰু ইংৰাজীত, স্যামুয়েল বেকেট (১৯৬৯)য়ে ফ্ৰেন্স আৰু ইংৰাজীত, আৰু জ'ছেফ ব্ৰডস্কি (১৯৮৭)য়ে ৰাছিয়ান কবিতা আৰু ইংৰাজী গদ্য লিখিছিল। এই তিনিগৰাকী বিজয়ীক বাংলা, ফ্ৰেন্স আৰু ৰাছিয়ানত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

২কাৰ্ল আদল্ফ জেলাৰূপ (১৯১৭)য়ে ডেনিছ আৰু জাৰ্মান ভাষাত লিখিছিল।

লিংগ অনুসৰি নোবেল বিজয়ী

১৯০১ ৰ পৰা ২০২৪ লৈকে সাহিত্যত নোবেল বঁটা লাভ কৰা বিজয়ীৰ লিংগ অনুযায়ী বিতৰণ তলত দিয়া হ’ল:

দশক
পুৰুষ
স্ত্ৰী
১৯০০–১৯০৯
৯
১
১৯১০–১৯১৯
৯
০
১৯২০–১৯২৯
৮
২
১৯৩০–১৯৩৯
৮
১
১৯৪০–১৯৪৯
৫
১
১৯৫০–১৯৫৯
১০
০
১৯৬০–১৯৬৯
১০
১
১৯৭০–১৯৭৯
১১
০
১৯৮০–১৯৮৯
১০
০
১৯৯০–১৯৯৯
৭
৩
২০০০–২০০৯
৭
৩
২০১০–২০১৯
৭
৩
২০২০–২০২৯
২
৩
মুঠ
১০৩
১৮

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Official website of the Royal Swedish Academy of Sciences
Official website of the Nobel Foundation
Read the Nobels - a collaborative Litblog featuring reviews of individual books by Nobel Laureates.

শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ বঁটা
~
খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা

খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা একাধাৰে সাহিত্যিক, গৱেষক, অধ্যাপক। তেখেতে প্ৰাচীন ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ কেতবোৰ চৰিত্ৰ আৰু কাহিনীক অৱলম্বন হিচাপে লৈ ৭খন পুৰাকথাকেন্দ্ৰিক উপন্যাস ৰচনা কৰিছে। বিজ্ঞান,অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰ আদি বিষয়ক অনেক পুথি প্ৰকাশ কৰাৰ লগত বহুকেইখন প্ৰাচীন ধৰ্মশাস্ত্ৰ পুথিৰ সম্পাদনা কৰিছে। তেখেতে নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে ২০১১ চনত চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

১৯৫১ চনৰ ২৬ জুনত নগাঁও জিলাৰ ৰহাৰপৰা ৫ কিঃমিঃ পশ্চিমৰ দীঘলীঘাট গাঁৱত। পিতৃৰ নাম হৰমোহন ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম বীণা ভূঞা।

শিক্ষা

প্ৰাথমিক শিক্ষাঃ দীঘলীঘাট প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
মাধ্যমিক শিক্ষাঃ জোঙাল বলহু গড় এম.ই. স্কুল
উচ্চতৰ মাধ্যমিকঃ ৰহা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
স্নাতকঃ ১৯৭১ চনত ৰয়াসন বিজ্ঞান বিভাগত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ অনাৰ্চ সহ নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰপৰা
ডিপ্লমাঃ ১৯৭৪ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ চাহৰাণপুৰৰ ইনষ্টিটিউট অৱ পেপাৰ টেকনোলোজীৰ পৰা ডিপ্লমা গ্ৰহণ
স্নাতকোত্তৰঃ ১৯৭৫ চনত গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ৰপৰা ৰসায়ন (ভৌতিক ৰসায়ন) বিজ্ঞান বিভাগত প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ
ডক্টৰেট ডিগ্ৰীঃ ১৯৮৯ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা পলিমাৰ ৰসায়ণ বিষয়ত সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ

চাকৰি জীৱন

যোগীঘোপাৰ অশোক কাগজ কলত জুনিয়ৰ টেকনিকেল এক্সকিউটিভ হিচাপে এবছৰ অধিক কাল কৰ্মৰত। তাৰ পাছত কম সময়ৰ বাবে জোঙাল বলহু গড় শ্বহীদ স্মৃতি স্কুল, নগাঁও বালক চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ৰহা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু কটন কলেজিয়েট উচচতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে কাম কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত হয়। ইয়াৰ পাছত ১৯৭৭ চনৰ ৭ জুলাইৰপৰা ২০০৪ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰলৈ তেখেতে অৰুণাচলৰ জৱাহৰলাল নেহৰু কলেজ, পাছিঘাটত ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগত প্ৰৱক্তা হিচাপে সোৱা আগবঢ়ায়। ২০০৪ চনত ভূঞাই নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ২০১১ চনত সেই মহাবিদ্যালয়ৰপৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

সাহিত্য চৰ্চা

উপন্যাস

যুৱৰাজ, বনলতা প্ৰকাশন
যথা দৈৱ তথা জয়, ক্ৰান্তিকাল প্ৰকাশন
ৰঘুপতি, বনলতা প্ৰকাশন
কৃষ্ণবিষ্ণো বাসুদেৱ, প্ৰকাশিকা প্ৰকাশন
স্যমন্তক মণি, মাধৱ ষ্টোৰ
পাষাণী অহ্যলাৰ খেদ, বহু আনন্দ প্ৰকাশন
ঘোষা-ঘটোৎকচ, বহু আনন্দ প্ৰকাশন

বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয়

জীৱন কি জীৱন কিয়, বনলতা প্ৰকাশন
জ্যোৰ্তিবিজ্ঞান, মহাবিশ্বৰ আভাস, বনলতা প্ৰকাশন
ছাৰ্লছ ডাৰউইনৰ নৌ অভিযান আৰু ক্ৰমবিকাশৰ তত্ত্ব, বনলতা প্ৰকাশন
ৰহস্যময় পৃথিৱীৰ প্ৰহেলিকা, জ্যোতি প্ৰকাশন

প্ৰাচীন শাস্ত্ৰ সম্পৰ্কীয়

প্ৰাচীন শাস্ত্ৰত ইতিহাসৰ ৰেঙণি, ক্ৰান্তিকাল প্ৰকাশন
ধন্য ধন্য কলিকাল, বনলতা প্ৰকাশন
চাৰি বেদৰ পৰিচয়, বনলতা প্ৰকাশন
দেৱতা আৰু স্বৰ্গৰ অনুসন্ধানত, জ্যোতি প্ৰকাশন
গিলগামেচ মহাকাব্য, ক্ৰান্তিকাল প্ৰকাশন
পঞ্চসতী, বনলতা প্ৰকাশন
পঞ্চদেৱতা, বনলতা প্ৰকাশন
ব্ৰহ্মপুৰাণ (অনুবাদ), বনলতা প্ৰকাশন
কৃষ্ণ যদুমণি, বনলতা প্ৰকাশন
শকুনিৰ পাশাখেল, বনলতা প্ৰকাশন

অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰ বিষয়ক

অন্ধবিশ্বাসৰ খনি জ্যোতিষ, বনলতা প্ৰকাশন
বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰে জন্ম-আত্মা-জন্মান্তৰবাদ, জ্যোতি প্ৰকাশন
বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টিত ঈশ্বৰৰ প্ৰয়োজন আছেনে, বনলতা প্ৰকাশন
বিজ্ঞান, মানুহৰ অস্তিত্ব, অলৌকিকতা আৰু অন্যান্য, সূৰ্য প্ৰিণ্টিং

পাঠ্যপুথি

Text Book of Foundation Course
Text Book of Chemistry Practical
A Text Book of Physical chemistry

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শিল্পা শুক্লা

শিল্পা শুক্লা হৈছে ভাৰতৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু থিয়েটাৰ শিল্পী৷ তেওঁ ২০০৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ক্ৰীড়াভিত্তিক ড্ৰামা ছবি চক দে ইণ্ডিয়াত অভিনয় কৰি চৰ্চালৈ আহিছিল৷ ২০১৩ চনত তেওঁ নিঅ'-নয়ৰ চলচ্চিত্ৰ বি.এ. পাছত অভিনয় কৰে৷ এইখন ছবিত অভিনয়ৰ জৰিয়তে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সমালোচকৰ বঁটা লাভ কৰে৷

সংক্ষিপ্ত জীৱন

শিল্পা শুক্লাৰ বিহাৰৰ বৈশালী জিলাত জন্ম হৈছিল। তেওঁ আমোলা, ৰাজনৈতিক নেতা আৰু পণ্ডিত পৰিয়ালৰ। তেওঁৰ ভাতৃ টেনজিন প্ৰিয়াদৰ্শী বৌদ্ধ সন্ন্যাসী, আৰু ভনীয়েক এজন অধিবক্তা৷

বঁটা-সন্মান

বিজয়ী

২০০৮ চনৰ পৰ্দা বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী

২০১৪ চনৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (সমালোচক) বি.এ. পাছ

মনোনয়ন

২০০৮: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী।

২০০৮: আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ একাডেমী বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে ঋণাত্মক ভূমিকাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়।

২০০৮: জি চিনে বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে ঋণাত্মক ভূমিকাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা

২০০৮: প্ৰযোজক গিল্ড বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে ঋণাত্মক ভূমিকাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা

২০১৩: বিগ ফেন বঁটা: মিছ ৱৰ্ল্ড তামন্না ৰানাৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অনুৰাগীৰ বঁটা

২০২৩: ২০২৩ চনত ফিল্মফেয়াৰ অ’টিটি বঁটা লাভ কৰে তাজা খবৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতা (মহিলা) কমেডী ধাৰাবাহিক

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি
আন্দোলন (সংগীত)

আন্দোলন (হিন্দী: अंदोलन) হৈছে উত্তৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত বা হিন্দুস্তানী সংগীতৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ অলংকাৰ। ই একপ্ৰকাৰৰ মৃদু দোলন যি এটা স্বৰৰ চাৰিওফালে প্ৰয়োগ কৰা হয়।

সংজ্ঞা

আন্দোলন হৈছে এটা নিৰ্দিষ্ট স্বৰৰ চাৰিওফালে কৰা এক ধৰণৰ লয় বা দোলয়মান চলাচল। এই অলংকাৰত মূল স্বৰটো সন্নিহিত স্বৰৰ পৰিধি স্পৰ্শ কৰে আৰু ইয়াৰ মাজত থকা শ্ৰুতিবোৰকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। ই একপ্ৰকাৰৰ স্বৰ কম্পনৰ দৰে কিন্তু অতি মন্থৰ গতিত প্ৰয়োগ কৰা হয়।

বৈশিষ্ট্য

গতি

আন্দোলন এক মন্থৰ দোলনৰ ৰূপত প্ৰয়োগ হয়। ই কঁপনিৰ দৰে কিন্তু তাতকৈ অধিক ধীৰ গতিত কৰা হয়। এই মন্থৰতাই আন্দোলনক অন্যান্য অলংকাৰৰপৰা পৃথক কৰি ৰাখিছে।

প্ৰয়োগ

আন্দোলনৰ প্ৰয়োগ সম্পূৰ্ণভাৱে ৰাগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। প্ৰতিটো ৰাগত কোন স্বৰত আন্দোলন কৰিব পাৰি সেয়া নিৰ্ধাৰিত থাকে। যিবোৰ স্বৰত আন্দোলন কৰা হয় সেইবোৰক আন্দোলিত স্বৰ বোলা হয়।

ৰাগত আন্দোলনৰ উপস্থিতি

বিভিন্ন ৰাগত আন্দোলনৰ প্ৰয়োগ বিভিন্ন ধৰণৰ হয়:

দৰবাৰী কানহাড়া

ৰাগ দৰবাৰী কানহাড়াত কোমল গান্ধাৰ আৰু কোমল ধৈৱতত আন্দোলন প্ৰয়োগ কৰা হয়। এই ৰাগত আন্দোলনৰ প্ৰয়োগে ৰাগৰ গাম্ভীৰ্য বৃদ্ধি কৰে।

অন্যান্য অলংকাৰৰ সৈতে তুলনা

আন্দোলন অন্যান্য সংগীত অলংকাৰৰপৰা কেতবোৰ দিশত পৃথক:

গমক

গমক আন্দোলনৰ তুলনাত অধিক দ্ৰুত আৰু অধিক স্পষ্ট আৰম্ভণি আৰু সমাপন বিন্দু থাকে।

কানা

কানা হৈছে অতি দ্ৰুত গতিত কৰা স্বৰ চলাচল যি আগলৈ অহা স্বৰৰ ইংগিত দিয়ে। ইয়াক দ্ৰুত আন্দোলন বুলিব পাৰি যদিও ই আন্দোলনৰ দৰে মসৃণ নহয় আৰু অধিক তীক্ষ্ণ।

সাংগীতিক গুৰুত্ব

আন্দোলনে হিন্দুস্তানী সংগীতত এক বিশেষ স্থান দখল কৰি আছে:

আৱেগিক প্ৰভাৱ

আন্দোলনে ৰাগত এক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ আৰু আৱেগময় পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। ই শ্ৰোতাৰ মনত এক গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়।

কলাত্মক মাত্ৰা

আন্দোলনে সাধাৰণ স্বৰসমূহত এক কলাত্মক মাত্ৰা যোগ দিয়ে। ই সংগীতক অধিক আকৰ্ষণীয় আৰু ৰসপূৰ্ণ কৰি তোলে।

শিক্ষণ পদ্ধতি

আন্দোলন শিকাৰ বাবে কেতবোৰ পদ্ধতি অনুসৰণ কৰা হয়:

ক্ৰমিক অভ্যাস

প্ৰথমে সাধাৰণ স্বৰ গায়ন কৰা হয়, তাৰ পিছত লাহে লাহে আন্দোলনৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়। মন্থৰ গতিত অভ্যাস কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

গুৰুৰ নিৰ্দেশনা

আন্দোলনৰ সঠিক প্ৰয়োগৰ বাবে অভিজ্ঞ গুৰুৰ নিৰ্দেশনা অপৰিহাৰ্য। প্ৰতিটো ৰাগত আন্দোলনৰ ব্যৱহাৰ বেলেগ বেলেগ হোৱাৰ বাবে গুৰুৰপৰা শিকাটো জৰুৰী।

আধুনিক প্ৰাসংগিকতা

আজিৰ যুগতো আন্দোলন অত্যন্ত প্ৰাসংগিক:

শাস্ত্ৰীয় সংগীতত

আধুনিক শাস্ত্ৰীয় সংগীত পৰিৱেশনাত আন্দোলনৰ ব্যৱহাৰ অব্যাহত আছে। বিশিষ্ট শিল্পীসকলে আন্দোলনৰ প্ৰয়োগেৰে নিজৰ গায়নত বিশেষত্ব আনে।

অৰ্ধশাস্ত্ৰীয় সংগীতত

ঠুমৰী, দাদৰা আদি অৰ্ধশাস্ত্ৰীয় ধাৰাতো আন্দোলনৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়। ইয়াত আন্দোলনে আৱেগৰ প্ৰকাশ ঘটায়।

তাৎপৰ্য

আন্দোলন কেৱল এটি কাৰিকৰী দিশ নহয়, ই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ আত্মা। ই সংগীতত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰে আৰু শিল্পীৰ কৰুণা আৰু আৱেগক প্ৰকাশ কৰাৰ এক মাধ্যম। আন্দোলনৰ সঠিক প্ৰয়োগে সংগীতক জীৱন্ত কৰি তোলে আৰু শ্ৰোতাক এক আধ্যাত্মিক অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে।

আৰু চাওক

অলংকাৰ (সংগীত)
হিন্দুস্তানী সংগীত
ৰাগ
গমক
মীণ্ড
খটকা

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

অলংকাৰ সম্পৰ্কে বিস্তৃত তথ্য (ইংৰাজীত)
এঞ্জেলো মৰিঅণ্ডো

এঞ্জেলো মৰিঅণ্ডো ( ; টুৰিন, ৬ জুন ১৮৫১ – মাৰেণ্টিনো, ৩১ মে' ১৯১৪) আছিল এজন উদ্ভাৱক। সাধাৰণতে ১৮৮৪ চনত আটাইতকৈ প্ৰাচীন এস্প্ৰেছ' মেচিনটোৰ পেটেণ্টৰ বাবে এঞ্জেলো মৰিঅণ্ডোক কৃতিত্ব দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ মেচিনত ভাপ আৰু উতলা পানীৰ সংমিশ্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰি কফি দক্ষতাৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।

এঞ্জেলো মৰিঅণ্ডো এটা উদ্যোগী পৰিয়ালত জন্মিছিল। তেওঁৰ ককাকে এটা পানীয় প্ৰস্তুতকৰণ কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যাৰ ধাৰা তেওঁৰ পিতৃ জিয়াকোমোৱেও অব্যাহত ৰাখিছিল। পিছলৈ তেওঁ তেওঁৰ ভাতৃ আগষ্টিনো আৰু খুলশালীয়েক গাৰিগ্লিঅ'ৰ সৈতে সুপৰিচিত চকলেট কোম্পানী "মৰিঅণ্ডো এণ্ড গাৰিগ্লিঅ'" প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এঞ্জেলোৱে চহৰৰ মাজমজিয়াত থকা পিয়াজা কাৰ্লো ফেলিচৰ গ্ৰেণ্ড-হোটেল লিগুৰে আৰু ভিয়া ৰোমাৰ গেলেৰিয়া নেচনেলত থকা আমেৰিকান বাৰ ক্ৰয় কৰিছিল।

প্ৰথম এস্প্ৰেছ’ মেচিন

১৮৮৪ চনত টুৰিনৰ জেনেৰেল এক্সপ’ত মৰিঅণ্ডোৱে তেওঁৰ উদ্ভাৱন উপস্থাপন কৰে, য’ত তেওঁক ব্ৰঞ্জৰ পদক প্ৰদান কৰা হয়। ১৮৮৪ চনৰ ১৬ মে'ত ছয় বছৰৰ বাবে এই পেটেণ্টটো "কফি পানীয়ৰ অৰ্থনৈতিক আৰু তৎক্ষণাত মিঠাই প্ৰস্তুত কৰাৰ নতুন ভাপ যন্ত্ৰ, পদ্ধতি ‘এ. মৰিঅণ্ডো’" শীৰ্ষক শিৰোনামেৰে প্ৰদান কৰা হয়। এই মেচিনটো নিৰ্মাণ কৰিছিল মাৰ্টিনা নামৰ এগৰাকী মিস্ত্ৰীয়ে, যিয়ে উদ্ভাৱকজনৰ প্ৰত্যক্ষ তত্বাৱধানত কাম কৰিছিল।

ইয়াক ক্ৰমাগতভাৱে ২০ নৱেম্বৰ ১৮৮৪ চনত পেটেণ্টৰ সৈতে আপডেট কৰা হয়(খণ্ড ৩৪, নংঃ ৩৮১। তাৰ পিছত ১৮৮৫ চনৰ ২৩ অক্টোবৰত পেৰিছত পঞ্জীয়ন কৰাৰ পিছত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পেটেণ্ট আবেদনৰ জৰিয়তে এই উদ্ভাৱনটো নিশ্চিত কৰা হয়। পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত মৰিয়ণ্ডোৱে নিজৰ উদ্ভাৱনৰ ক্ষীপ্ৰ উন্নতি সাধন কৰি থাকে, আৰু প্ৰতিটো উন্নতিৰ বাবে পেটেণ্ট লাভ কৰে।

মৰিঅণ্ডোৱে এই উদ্ভাৱনক কেতিয়াও ঔদ্যোগিক পৰিসৰৰ উৎপাদনলৈ লৈ যোৱা নাছিল। দৰাচলতে এই মেচিনটো প্ৰকৃত এস্প্ৰেছ’ মেচিনৰ দৰে নহয়। ই আছিল এটা বৃহৎ ব্ৰুয়াৰ, আৰু ব্যক্তিগত গ্ৰাহকৰ বাবে ইয়াত কফি প্ৰস্তুত কৰা নহৈছিল।

উত্তৰাধিকাৰ

২০২২ চনৰ ৬ জুনত চাৰ্চ ইঞ্জিন গুগলে মৰিঅণ্ডোক ১৭১ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তীত ডুডলৰ জৰিয়তে স্মৰণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শৰণাৰ্থী উচ্চায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়

ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শৰণাৰ্থী উচ্চায়ুক্তৰ কাৰ্যালয় (UNHCR) হৈছে শৰণাৰ্থী, বলপূৰ্বকভাৱে স্থানচ্যুত সম্প্ৰদায়, আৰু ৰাষ্ট্ৰহীন লোকসকলক সহায় আৰু সুৰক্ষা প্ৰদান আৰু তেওঁলোকৰ স্বেচ্ছামূলক প্ৰত্যাৱৰ্তন, স্থানীয় সংহতি বা তৃতীয় দেশলৈ পুনৰ সংস্থাপনত সহায় কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এটা সংস্থা। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় চুইজাৰলেণ্ডৰ জেনেভাত আৰু ২০২৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে ইয়াৰ ২০,৩০৫ জন কৰ্মচাৰীয়ে ১৩৬ খন দেশত কাম কৰি আছে।

ইতিহাস আৰু লক্ষ্য

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শৰণাৰ্থী সংস্থা হৈছে ১৯৪৬ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিয়ন্ত্ৰণত শৰণাৰ্থীসকলক পুনৰ সংস্থাপন কৰিবলৈ স্থাপিত এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা৷ এই সংস্থাৰ লক্ষ্য আছিল ইউৰোপীয় দেশ আৰু চীনত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত নিজৰ দেশলৈ উভতি যাব নোৱাৰা শৰণাৰ্থী আৰু অনাথ শিশুসকলক সহায় কৰা৷ শিবিৰত শৰণাৰ্থীক ৰখা, তেওঁলোকক খাদ্য , বস্ত্ৰ , চিকিৎসা সাহায্য, বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ ইত্যাদি যোগান ধৰা। সংস্থাটোৱে হাজাৰ হাজাৰ শিশুক পিতৃ-মাতৃক বিচাৰি উলিয়াবলৈ বা পোষক গৃহত ৰখাত সহায় কৰিছে। ৰোগমুক্ত নোহোৱাৰ বাবে বহিঃৰাজ্যত প্ৰৱেশৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা আৰু বৃদ্ধাৱস্থাত ভুগি থকাসকলক সহায় কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই সংগঠনটোৱেই আগভাগ লৈছিল।

১৯৪৭ চনৰ পৰাই ই কাম আৰম্ভ কৰে

এই সংগঠনৰ কাৰ্য্যকলাপ আৰম্ভ হৈছিল ১৯৪৭ চনৰ ১ জুলাইৰ পৰা ৷ ১৮খন দেশে সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সংস্থাটোৰ খৰচৰ দিশত আৰ্থিক সহায় আগবঢ়াইছিল। আমেৰিকা , অষ্ট্ৰেলিয়া , ইংলেণ্ড , ইটালী , আইচলেণ্ড , কানাডা , গুৱেটামালা , চীন , ডেনমাৰ্ক , ডমিনিকান ৰিপাব্লিক , নেদাৰলেণ্ড , নিউজিলেণ্ড , নৰৱে , ফ্ৰান্স , বেলজিয়াম , ব্ৰাজিল , লাক্সেমবাৰ্গ আৰু ভেনিজুৱেলা আদি ১৮খন দেশে সংস্থাটোক সহায় কৰিছিল। ১৯৪৭ চনত এই সংস্থাটোৱে ইয়াৰ পূৰ্বৰ ইউএনআৰএ (ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাহায্য আৰু পুনৰ্বাসন প্ৰশাসন)ৰ কাম আৰু ১৯৩৯ চনত স্থাপিত শৰণাৰ্থীসকলৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰী সমিতিৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে আৰু শৰণাৰ্থীসকলৰ পুনৰ্বাসন আৰু সুৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব লয় । শৰণাৰ্থী সংস্থাৰ উত্থানৰ লগে লগে আন্তঃচৰকাৰী সমিতিৰ কামৰ অন্ত পৰিল।

১৯৪৭ চনৰ জুলাইৰ পৰা ১৯৫২ চনৰ জানুৱাৰীলৈকে অন্য দেশত পুনৰ্বাসন আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকা ১৫ লাখ লোকক জাৰ্মানী আৰু অষ্ট্ৰিয়া আদি ইউৰোপীয় দেশৰ বিশেষ শিবিৰত ৰখা হৈছিল আৰু এই সংগঠনৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবেই তেওঁলোকক সুৰক্ষা দিয়া হৈছিল। ১৯৫২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত যেতিয়া সংস্থাটোৱে নিজৰ কাৰ্যকলাপ বন্ধ কৰিছিল, তেতিয়া ইউৰোপত ৫ লাখ লোকে পুনৰ সংস্থাপনৰ সুবিধা নোহোৱাকৈয়ে বাস কৰিছিল।

সংগঠনটোৰ পাঁচ বছৰীয়া কাৰ্যকলাপৰ বাবে সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহে ৪ কোটি ডলাৰ দিছিল। ইয়াৰে ১.৯৫ বিলিয়ন ডলাৰ অষ্ট্ৰেলিয়া, কানাডা, আমেৰিকা, লেটিন আমেৰিকাৰ দেশসমূহত ১০ লাখ লোকক পুনৰ সংস্থাপন কৰিবলৈ ব্যয় কৰা হৈছিল। চীনত থকা ইউৰোপীয় মূলৰ ২৩ হাজাৰ লোকক আন দেশত সংস্থাপন কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

Avalon.law.yale.edu A Decade of American Foreign Policy 1941-1949

www.unhcr.org আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শৰণাৰ্থী সংস্থা

International_Refugee_Organization_(IRO) IRO ৱেবছাইটৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে;

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘ
শুকুলা ঘোঁৰা (গ্ৰন্থ)

শুকুলা ঘোঁৰা অসমীয়া লেখক প্ৰবীণা শইকীয়াৰ এখন সামাজিক উপন্যাস। শুকুলা ঘোঁৰা উপন্যাসখন মূলতঃ অসমৰ গ্ৰাম্য সমাজৰ পটভূমিত ৰচিত। উপন্যাসখনত চহা জীৱনৰ ছবি প্ৰতিফলিত হৈছে। উপন্যাসখনত সমাজত প্ৰচলিত অন্ধবিশ্বাসৰ প্ৰভাৱ পৰিছে। মানুহৰ দেহৰ অংগৰ বিচাৰ কৰা, ভূত-প্ৰেত বিশ্বাস, জৰা-ফুকা, ক'লা যাদু, মন্ত্ৰ, তাবিজ আদিৰ বিশ্বাস উপন্যাসখনত প্ৰতিফলিত হৈছে। ঔপন্যাসিকৰ মৃত্যুৰ পাছত উপন্যাসখন প্ৰকাশ পাইছে।

ঔপন্যাসিকৰ চমু পৰিচয়

প্ৰবীণা শইকীয়া অসমীয়া সাহিত্যৰ স্বৰাজোত্তৰ কালৰ এগৰাকী বিশিষ্ট লেখক। ১৯৩৬ চনৰ তিনিচুকীয়াত তেখেতৰ জন্ম হয়। ৰামধেনু লগতে তেখেতে মনিদীপ, প্ৰকাশ আলোচনীত সাহিত্য চৰ্চা কৰে। তেখেতে ৰচনা কৰা উপন্যাস সমূহ হ'ল- উত্তৰায়ণ (১৯৬৭), সিংহদুৱাৰ(১৯৮২) আৰু শুকুলা ঘোঁৰা (২০০৫)। তেখেতৰ গল্প সংকলন কেইখনৰ নাম হ'ল- চিত্ৰ তুৰগ (১৯৭৯), অবিনাশী স্বপ্ন (১৯৯০)। অনুবাদ কৰ্ম- অজান দেশত এলিচ (১৯৬৩), দাপোন দেশত (এলিচ), স্নাৰ্ক চিকাৰ (১৯৮২), অমূল্য ৰত্নৰ দ্বীপ, কলামণি। এইগৰাকী লেখিকাই অতি কম বয়সত ১৯৯৯ চনত মৃত্যুবৰণ কৰে।

চৰিত্ৰ

উপন্যাসখনত সন্নিৱিষ্ট চৰিতসমূহ হ'ল; হেমধৰ, সাৱিত্ৰী, হেমধৰৰ মাক, যশোদা বুঢ়ী, সোণকণ, মাধৱ, সোণেশ্বৰ, যদু, ফেচুঁ, প্ৰেমকান্ত বায়ন, অপেছৰী (তিলোত্তমা), সপোন ককাইদেউ, গোপাল, ইলাহী, কৰিম, বায়ননী, মাধৱ, হাইঠা, থানু ইত্যাদি।

উপন্যাসখনৰ চমু কাহিনী

এই উপন্যাসখন মূলতঃ চৰিত্ৰ প্ৰধান উপন্যাস। উপন্যাসখনত প্ৰতিটো চৰিত্ৰৰ লগত একোটা কাহিনী উপস্থাপন কৰিছে। উপন্যাসখনত সাৱিত্ৰী চৰিত্ৰটোক এটা শোষিত চৰিত্ৰ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। সাৱিত্ৰী কিদৰে অন্ধবিশ্বাসৰ বলি হৈ শাহুৱেকৰ দ্বাৰা শোষিত হ'ব লগা হয়, যাৰ বাবে আত্মহত্যাৰ দৰে পথ বাচিব লগা হয়, সেইকথা উপন্যাসখনৰ মাজেৰে প্ৰতিফলিত হৈছে। সাবিত্ৰী হেমধৰৰ ঘৈণীয়েক। হেমধৰ শিক্ষিত যদিও অন্ধবিশ্বাসৰ বিৰোধিতা কৰিব পৰা নাই। যশোদা এটা সাহসী আৰু প্ৰতিবাদী চৰিত্ৰ। তেওঁ সমাজৰ কুসংস্কাৰৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছে। যশোদাৰ মাজত এটা ক্ষীণ নাৰীবাদ প্ৰকাশ পাইছে। সমাজত নাৰীক পুৰুষৰ সমানে বহিব দিয়া হোৱা নাছিল। যাৰ বাবে যশোদাই প্ৰতিবাদ কৰিছে। কিন্তু অৱশেষত হাৰ মানি মৃত্যুবৰণ কৰিছে। উপন্যাসখনত এটা বগা ঘোঁৰাৰ কথা কোৱা হৈছে। সকলোৱে ঘোঁৰাটোক দেৱতা বা ঐশ্বৰিক শক্তি বুলি ভাৱিছিল। কিন্তু ঘোঁৰাটো ইলাহীৰহে আছিল। অপেছৰীক ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰেমকান্তই বিয়া দিব লয়, কিন্তু তাই বিয়াৰদিনাই পলাই যায়। উপন্যাসখনত বাস্তৱ জীৱনৰ কিছুমান ঘটনা প্ৰকাশ পাইছে।

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস

তথ্য সংগ্ৰহ
বসু

হিন্দু ধৰ্মত বসু হৈছে ইন্দ্ৰৰ, আৰু পিছলৈ বিষ্ণুৰ আঠজন পৰিচাৰক দেৱতা।
অষ্ট বসুসকলক ৰামায়ণত কাশ্যপ আৰু অদিতিৰ সন্তান আৰু মহাভাৰতত মনু বা ব্ৰহ্মা প্ৰজাপতিৰ পুত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। প্ৰকৃতিৰ দিশসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আঠ মৌলিক দেৱতাই লগতে মহাজাগতিক প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে (সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু তৰা)। বসু নামৰ অৰ্থ হৈছে ‘উজ্জ্বলতা’ বা ‘ধন দাতা’। তেত্ৰিশ প্ৰকাৰৰ দেৱতাৰ ভিতৰত তেওঁলোক আঠজন।

অষ্ট বসু

বিভিন্ন গ্ৰন্থত অষ্ট বসুৰ তালিকাত ভিন্নতা আছে। বৃহদাৰণ্যক উপনিষদ, বিষ্ণু পুৰাণ আৰু মহাভাৰতত সাধাৰণতে এই সংখ্যা আৰু নামৰ ক্ষেত্ৰত সমতা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই নাম আৰু অৰ্থ তলত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ-
বৃহদাৰণ্যক
বিষ্ণু পুৰাণমহাভাৰত

নামঅৰ্থ
নাম নামঅৰ্থ

পৃথ্বী "পৃথিৱী"
ভূমি ধৰা "পৃথিৱী"

বৰুণ "পানী"
সমূদ্ৰ অপ "পানী"

অগ্নি "তপ্ত জুই"
অগ্নি অনল "জুই"

বায়ু "বতাহ"
বায়ু অনিল "বতাহ"

আদিত্য "চিৰন্তন", সূৰ্য্যৰ এটা একেবাৰে সাধাৰণ নাম
অংশুমান প্ৰত্যুষ "সূৰ্য"

আকাশ "আকশ"
আকাশ প্ৰভাস "আকাশ বা ইথাৰ"

চন্দ্ৰমা "চন্দ্ৰ"
চন্দ্ৰ সোম "জোন"

নক্ষত্ৰ "তাৰকামণ্ডলী"
প্ৰভাস ধ্ৰুৱ "গতিহীন", ধ্ৰুৱ তৰাৰ নাম

তথ্যসূত্ৰ

টোকা

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
জ্যোতি মিৰ্ধা

জ্যোতি মিৰ্ধা ( ; জন্ম: ২৬ জুলাই ১৯৭২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে নগৌৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৫ নং লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০২৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য।

শিক্ষা

জ্যোতি মিৰ্ধাই সৱাই মান সিং চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানত স্নাতক, আৰু লগতে অস্ত্ৰোপচাৰত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

কৰ্ম জীৱন

পঞ্চদশ লোকসভাত নগৌৰ লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল মিৰ্ধাই। ৬,১০,০০৩টা ভোট লাভ কৰি এই আসনখন লাভ কৰে। এই নিৰ্বাচনৰ সময়ত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আছিল।

তথ্য সূত্ৰ
মহেন্দ্ৰ বৰা

মহেন্দ্ৰ বৰা এজন অসমীয়া কবি-সাহিত্যিক, প্ৰবন্ধকাৰ, শিক্ষাবিদ আৰু সমালোচক। ১৯৮৭ চনত তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ পাঠশালা অধিবেশনৰ সভাপতিৰ আসন অলঙ্কৃত কৰিছিল।

জন্ম

১৯২৯ চনৰ ২২ আগষ্টত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ টিংখংত মহেন্দ্ৰ বৰাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল লীলাৱতী বৰা।

শিক্ষা

মহেন্দ্ৰ বৰাই প্ৰাথমিক শিক্ষা চৈখোৱা, মাকুম আৰু লাহোৱালত গ্ৰহণ কৰে। ডিব্ৰুগড়ৰ জৰ্জ ইন্সটিউটৰ পৰা তেওঁ হাইস্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত ১৯৪৭ চনত শিৱসাগৰৰ হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিকুলেচন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৪৯ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তৃতীয় স্থানত আই এ উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫১ চনত তাৰ পৰাই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫৩ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ উচ্চস্থান লাভ কৰি স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ১৯৭১ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

অধ্যাপনা: কটন মহাবিদ্যালয়, ডিব্ৰুগড় মহাবিদ্যালয়। অধ্যক্ষ গোৱালপাৰা মহাবিদ্যালয় আৰু বিলাসীপাৰা মহাবিদ্যালয়। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বেজবৰুৱা আসনৰ অধ্যাপক। বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় অধ্যাপক।

সাহিত্য সম্ভাৰ

কবিতা সংকলন: জাতিষ্মৰ(১৯৬১), এই নদীয়েদি(১৯৭৩), ৰূপৰ টিলিঙাৰ মাত(১৯৮৩), আলি দোমোজাৰ ক্ৰছৰ পৰা(১৯৮৭), নীলা ধতুৰাৰ ফুল(১৯৮৭) আৰু জীৱন এক আস্তাৱল (১৯৯৫)

প্ৰবন্ধ: ফুল তৰা গান, অসমীয়া কবিতাৰ ছন্দৰ শিল্পতত্ত্ব, ৰমন্যাসবাদ, সাহিত্য উপক্ৰমণিকা, সমাজবাদৰ কথা

অনুবাদ: মহাভাৰত ১ম খণ্ড মহাভাৰত ২য় খণ্ড, গীতা, ডন কুইকচোট, নীল সাগৰৰ সাধু, য়াৰ্লিং, আফকেজ টে’ন পিটাৰপান, দেশে দেশে গল্প। ,"ৰবাৰ্ট ব্ৰাউনিং"

সম্পাদনা: নতুন কবিতা, আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা আৰু দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা জীৱনাৱলী, মণিদীপ, অসম সাহিত্য সভাৰ পত্ৰিকা সম্পাদন (১৯৭৪-৭৫), 1957 In Assam, Fundamentals Of Assamese Metre, The Evalution Of Assamese Scrip আৰু Wessalisa।
আত্মজীৱনী: "উপলা নদীৰ দৰে"

ইয়াৰোপৰি তেওঁ পাঠ্যপুথি সংকলন আৰু লিমাৰিকো ৰচনা কৰিছিল।

সন্মান আৰু স্বীকৃতি

বৰ্ষ বঁটা সংস্থা
১৯৬৮ ৰাষ্ট্ৰীয় কবি সন্মান আকাশবাণী
১৯৪৯ দুখুৰাম স্মাৰক বঁটা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়
১৯৮৩ কেৰালাৰ মহাকবিৰ আসন স্মাৰক বঁটা
১৯৮৩ মোহনৰাম শৰ্মা স্মাৰক বঁটা
১৯৮৩ ৰঘুনাথ চৌধাৰী স্মাৰক বঁটা
১৯৯৪ শংকৰদেৱ বঁটা

বিভিন্ন পদত

১৯৮৩ চনত বঙাইগাঁওত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ কবি সন্মিলনীত সভাপতি
১৯৮৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ পাঠশালা অধিৱেশনৰ সভাপতি।

মৃত্যু

১৯৯৬ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত মহেন্দ্ৰ বৰাৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
কমলা লক্ষ্মণ

কমলা লক্ষ্মণ শিশু গ্ৰন্থৰ এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু কাৰ্টুনিষ্ট আৰ কে লক্ষ্মণৰ পত্নী আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

লক্ষ্মণৰ জন্ম চেন্নাইত হৈছিল আৰু ছেইণ্ট থমাছ কনভেণ্টত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পিছত দিল্লীৰ ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ মুম্বাইৰ ছাৰ জে জে স্কুল অৱ আৰ্টৰ পৰা অভ্যন্তৰীণ সজ্জা বিষয়তো(ইণ্টেৰিয়ৰ ডেকৰেছন) ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
ইণ্ডিয়া বুক হাউচে লক্ষ্মণক ১৯৭০ ৰ দশকত শিশু গ্ৰন্থ লিখিবলৈ আয়োগ দিছিল। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে থামা ষ্টৰীজ, তেনালী এণ্ড আদাৰ ষ্টৰীজৰ ৰমন আৰু থামা আৰু হিজ মিচিং মাদাৰ। তেওঁৰ বহুতো ৰচনা স্বামী আৰ কে লক্ষ্মণে চিত্ৰিত কৰিছিল। তেওঁৰ কাহিনীবোৰ ভাৰতীয় টিভি ষ্টেচন দূৰদৰ্শনৰ দ্বাৰা ধাৰাবাহিকভাৱে সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

লক্ষ্মণ ১৯৬৫ চনত মুম্বাইত তেওঁৰ মাতৃৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা মহালক্ষ্মী লেডিজ ক্লাবৰ আজীৱন সভাপতি আছিল।

কাৰ্টুনিষ্ট আৰ. কে. লক্ষ্মণৰ প্ৰথমা পত্নী কুমাৰী কমলাৰ পৰা বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছত তেওঁ কমলা লক্ষ্মণৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। আৰ. কে. লক্ষ্মণ তেওঁৰ
সম্পৰ্কত মামাও আছিল। তেওঁৰ এজন পুত্ৰ শ্ৰীনিবাস এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত সাংবাদিক, এগৰাকী বোৱাৰী ঊষা আৰু এগৰাকী নাতিনী ৰিমণিকা।

লক্ষ্মণৰ ২০১৫ চনত ৯০ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: ভাৰতীয় ব্যক্তিশ্ৰেণী: লেখিকা
তবিথা চলোমন

তবিথা চলোমন (; জন্ম ১৯০১) কলিকতা ডেণ্টেল কলেজ এণ্ড হস্পিতালৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম৷ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ চিত্তৰঞ্জন সেৱা সদন চিকিৎসালয়ত এটা দন্ত চিকিৎসা কেন্দ্ৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ডাফেৰিন চিকিৎসালয়ত কাম কৰিছিল। বাগদাদী ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য হিচাপে ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ কামৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

তবিথা চলোমনৰ জন্ম হৈছিল ১৯০১ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বাগদাদী ইহুদী প্ৰব্ৰজিত সম্প্ৰদায়ত । তেওঁ ভাৰতৰ দন্ত চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা আছিল৷ ১৯২৮ চনৰ ৩০ মাৰ্চত দন্ত বিজ্ঞানত অনুজ্ঞাপত্ৰসহ কলিকতা দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয় পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল (পাছলৈ ডঃ আৰ. আহমেদ দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়), ১৯২৩ চনত একেখন কলেজৰ পৰা যোগ্যতা অৰ্জন কৰা একমাত্ৰ পূৰ্বৰ মহিলা প্ৰাৰ্থী ফাতিমা আলী জিন্নাৰ পাঁচ বছৰৰ পাছত আৰু ১৯৪৪ চনত লাহোৰৰ ডি'মন্টম'ৰেন্সি কলেজ অৱ ডেন্টিষ্ট্ৰিৰ পৰা দন্ত চিকিৎসাত যোগ্যতা অৰ্জন কৰা বিমলা ছুডৰ ষোল্ল বছৰ আগত তেওঁ এই যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল৷

ব্যক্তিগত জীৱন

তবিথা চলোমনৰ দুজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা আছিল, এৰিক, চাৰ্লছ আৰু হেবে। আভি হৈছে ১৯৫৬ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা চাৰ্লছৰ ডাঙৰ পুত্ৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মেঘৰঞ্জনী মেধি

মেঘৰঞ্জনী মেধি এগৰাকী ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী। ২০২৪ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা কথক নৃত্যশিল্পী হিচাপে ওস্তাদ বিছমিল্লাহ খান যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।

জীৱনী

মেঘৰঞ্জনী মেধিৰ জন্ম হৈছিল গায়ক, সংগীত পৰিচালক জয় প্ৰকাশ মেধি আৰু কথক নৃত্যশিল্পী মৰমা মেধিৰ ঘৰত। মাকৰ পৰা তিনিবছৰ বয়সতেই তেওঁ কথক নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ ভাটখণ্ডে সংগীত বিদ্যাপীঠৰ পৰা কথক নৃত্যত নৃত্য নিপুণ উপাধি লাভ কৰাৰ পিছত খৈৰাগড়স্থিত ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত কথক নৃত্যত স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ সংস্কৃতি বিভাগ আৰু কেন্দ্ৰীয় সংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ বৃত্তি লাভ কৰিছিল আৰু ২০১২ চনত ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ পেনেল শিল্পী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।

অভিনয় জীৱন

তেওঁৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হৈছিল লখিমী নামৰ ভিডিঅ’ ছবিৰ জৰিয়তে। তাৰ পিছত তেওঁ অভিমানী মন, পূৰ্ণিমা, জনমণি (ভলিউম-১ আৰু ২), ৰুমাল আৰু কাঁচিজোন নামৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০২৫ চনৰ জানুৱাৰীত তেওঁ ‘‘কলা সাধক - দ্য ৱান ডিভ’টেড টু আৰ্ট’’ বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী