ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কৈলাশ সত্যৰ্থী

কৈলাশ সত্যৰ্থী (জন্ম ১১ জানুৱাৰী ১৯৫৪) ১৯৮০ চনত বচপান বাচাও আন্দোলন (শৈশৱ ৰক্ষা আন্দোলন) প্ৰতিষ্ঠা কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় শিশু অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ মালালা ইউছুফজাইৰ সৈতে যৌথভাৱে ২০১৪ চনৰ শান্তিৰ নোবেল বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল।

উদ্ধৃতি

যদি মই শিশু শ্ৰমিকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ নিদিলোঁহেঁতেন, মই নাজানো মই আৰু কি কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন। ই সদায় মোৰ হৃদয়ত আছিল, তাৰ অবিহনে মই জীয়াই থাকিব নোৱাৰোঁ ... সঁচাকৈয়ে ই এক প্ৰকাৰৰ আধ্যাত্মিক অনুভৱ যিটো বুজাবলৈ কঠিন... আৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰৰ মুখত হাঁহিবোৰ জিলিকি উঠে যেতিয়া তেওঁলোকে উপলব্ধি কৰে যে তেওঁলোক মুক্ত। ... যেতিয়া আপুনি গোলকীয় অৰ্থনীতি আৰু গোলকীয় পৃথিৱীত বাস কৰে, তেতিয়া আপুনি বিচ্ছিন্নভাৱে জীয়াই থাকিব নোৱাৰে, সকলো সমস্যা আৰু সমাধান আন্তঃসংযোগী, আৰু সেয়েহে পৃথিৱীৰ যিকোনো অংশৰ শিশু শ্ৰমিকৰ সমস্যাটোৱেই আপোনাৰ সমস্যা। ... পৃথিৱীৰ মনত এটা কথা থাকিব লাগে — যদি পৃথিৱীৰ কোনো অংশত শিশুসকলক শোষণ কৰা হয়, যদি পৃথিৱীৰ কোনো অংশত শিশুসকলক শৈশৱৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হয়, তেন্তে পৃথিৱীখনে শান্তিৰে জীয়াই থাকিব নোৱাৰে... পৃথিৱীখন মানুহ হ’ব নোৱাৰে।
মই ব্যক্তিগতভাৱে শৈশৱৰ পৰাই শিশু অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় কাম-কাজৰ সৈতে চিন্তিত আৰু জড়িত আছিলোঁ। তাৰ পিছত কিছু সময়ৰ ভিতৰতে মই উপলব্ধি কৰিলোঁ যে এজন ব্যক্তিয়ে যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন আনিব পৰাটো সম্ভৱ নহয়; গতিকে একে মনোভাৱৰ মানুহৰ এটা সংগঠন গঢ়ি তোলা আৰু আন মানুহক যোগদান কৰিবলৈ সংবেদনশীল কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। মই আৰম্ভণিৰে পৰাই জানিছিলোঁ যে শিশু শ্ৰমিক কেৱল কাৰিকৰী বা আইনী বিষয় নহয় আৰু লগতে কেৱল অৰ্থনৈতিক বিষয়ো নহয়। ই কেইবাটাও কথাৰ সংমিশ্ৰণ৷ ই এক গভীৰভাবে শিপাই থকা সামাজিক কলুষতা আৰু ইয়াক মচি পেলাবলৈ আমি এটা শক্তিশালী আন্দোলন গঢ়ি তুলিব লাগিব৷ বচপন বাচাও আন্দোলন কেতিয়াও সাধাৰণ বেচৰকাৰী সংস্থা নাছিল যদিও কিছু সময়ৰ ভিতৰত ই আন্দোলন হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে।
শিশু শ্ৰম আৰু শিশুৰ শোষণ অব্যাহত ৰাখিবলৈ দৰিদ্ৰতাক অজুহাত হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে ... শিশু শ্ৰম, দৰিদ্ৰতা আৰু নিৰক্ষৰতাৰ মাজত ই এক ত্ৰিকোণীয় সম্পৰ্ক, আৰু মই এই সকলোবোৰ কথা একেলগে যুঁজিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছোঁ।
জাতি, ধৰ্ম, ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থা, অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা — সকলোৱে বন্ধন শ্ৰমিক মালিকসকলক সহায় কৰি আছে...মই গান্ধীৰ শেষ মানুহৰ দৰ্শনত বিশ্বাস কৰোঁ, অৰ্থাৎ বন্ধনত থকা শ্ৰমিকজনেই হৈছে ভাৰতীয় সমাজৰ শেষ মানুহ, সেয়ে, আমি ইয়াত শেষ মানুহজনক মুক্ত কৰিবলৈ আহিছোঁ।

উৎস

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:নোবেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শান্তিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক
য়াছমিন লী

য়াছমিন লী এগৰাকী কম্বোডিয়ান আমেৰিকান ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আৰু এগৰাকী মডেল। তেওঁ দ্য হেংগ’ভাৰ পাৰ্ট টু চলচ্চিত্ৰত 'কিম্মী' ৰূপে অভিনয় কৰিছিল।

আৰম্ভণি জীৱন আৰু অভিযান্ত্ৰণা

লীয়ে নিজৰ পৰিয়ালৰ সৈতে কম্বোডিয়াৰ বিভিন্ন উদ্বাস্তু শিবিৰত বাস কৰিছিল (খমেৰ ৰুজ আৰু কম্বোডিয়ান গণহত্যাৰ বাবে) আৰু পাছত সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰ আমেৰিকালৈ অভিবাসন কৰিছিল।
তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সত আমেৰিকাৰ নৌবাহিনীত যোগদান কৰিছিল, কিন্তু যৌন পৰিচয়ৰ ভিত্তিত হোৱা হয়ৰানিৰ বাবে কিছুদিনৰ পাছতে বাহিনী এৰি দি ড্ৰেগ পৰিফৰ্মাৰ আৰু মেক-আপ আৰ্টিষ্ট হিচাপে নিজৰ জীৱনচৰ্যা আৰম্ভ কৰে।
তেওঁ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ পৰ্ণগ্ৰাফীৰ বাবে দুবাৰকৈ এ.ভি.এন. বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছে।

তেওঁ Kink.com-ত নিয়মিত ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ২০১১ চনত তেওঁ "সৰ্বাধিক কামুক ট-গাৰ্ল ডম্মে" বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰধান ধাৰাৰ উপস্থিতি

লীয়ে বিভিন্ন টেলিভিছন অনুষ্ঠানত বিশেষ উপস্থিতিৰ জৰিয়তে মূলধাৰাৰ ভূমিকালৈ পদাৰ্পণ কৰে, যেনে দ্য মাৰি পোভিচ চ’ আৰু দ্য টাইৰা বেংকছ চ’।
তেওঁ ২০১১ চনৰ ভৌতিক চলচ্চিত্ৰ ৰেড আইচ, আৰু ২০১৯ চনৰ ৰোমাঞ্চিক লাভচ্ মি, লাভচ্ মি ন'ট চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰে।

সক্ৰিয়তা

২০১১ চনত, লীয়ে আমেৰিকান চিভিল লিবাৰ্টিজ ইউনিয়নৰ সৈতে এলজিবিটি অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় পেনেল আলোচনা অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে।

বঁটা আৰু মনোনয়ন

২০০৮ – এ.ভি.এন. বঁটা মনোনয়ন – বছৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ অভিনেত্ৰী
২০০৯ – এ.ভি.এন. বঁটা মনোনয়ন – বছৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ অভিনেত্ৰী

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
এক্সএক্স/এক্সৱাই

এক্সএক্স/এক্সৱাই (ইংৰাজী: XX/XY) হৈছে ২০০২ চনৰ এখন আমেৰিকান ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। অষ্টিন চিকৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনাত নিৰ্মিত এই ছবিখনত মাৰ্ক ৰাফেলো, কেথলিন ৰবাৰ্টছন আৰু মায়া ষ্টেঞ্জে অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ শীৰ্ষকটোৱে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ দেহত থকা পৃথক যৌন ক্ৰম’জমৰ যুটিক বুজাইছে। ২০০২ চনৰ চানডেন্স ফিল্ম ফেষ্টিভেলত ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ হৈছিল। যদিও ছবিখনৰ বাবে পুঁজি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰপৰা আহিছিল, ছবিখন ব্ৰিটিছ কোম্পানী নেচাৰেল নাইলনে প্ৰযোজনা কৰিছিল।

পটভূমি

১৯৯২ চনত কলেজীয়া ছাত্ৰ ছেম আৰু থিয়াই এখন পাৰ্টিত শিল্পী ক’লছক লগ পায় আৰু তেওঁলোকৰ পাৰস্পৰিক আকৰ্ষণৰ ফলত একেলগে এক আৱেগিক আৰু অস্বস্তিকৰ নিশাৰ সৃষ্টি হয়। তেওঁলোকে এক অস্থিৰ বন্ধুত্ব গঢ়ি তোলে, আৰু নিজৰ যৌন সীমাবদ্ধতাক ঠেলি দি থাকে। অলপ পাছতে তেওঁলোকৰ বন্ধুত্বৰ পৰীক্ষা হয় ছেম আৰু ক’লছৰ ৰোমাঞ্চ আৰু থিয়াৰ ক্ৰমান্বয়ে অসাৱধানতাপূৰ্ণ আচৰণে। অনিবাৰ্যভাৱে চৌদিশৰ ভয়, ক্ষোভ আৰু অনাস্থাৰ বাবেই তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক বিলুপ্ত হৈ পৰে।

দহ বছৰৰ পাছত পুনৰ একত্ৰিত হয়। এতিয়া হাই প্ৰফাইল এড এজেন্সীত কাম কৰা এজন ব্যৰ্থ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা ক’লছ পাঁচবছৰীয়া প্ৰেমিকা ক্লেয়াৰৰ সৈতে থাকে। প্ৰাক্তন বন্য-শিশু থিয়া মাইলছৰ সৈতে সুখী বিবাহিত, যাৰ সৈতে তেওঁ এখন অতি সফল আৰু সমৃদ্ধিশালী ৰেষ্টুৰেণ্টৰ মালিকীস্বত্ব ভাগ কৰে। এংগেজমেণ্ট ভাঙি লণ্ডনৰপৰা মানহাটানলৈ উভতি আহিছে ছেম। পুনৰ সংযোগ স্থাপনৰ লগে লগে তিনিওজনক পুনৰ নিজৰ পুৰণি আৰু জটিল গতিশীলতালৈ টানি অনা হয়। তেওঁলোকে অতি সোনকালেই প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু প্ৰেমৰ প্ৰকৃত অৰ্থৰ সন্মুখীন হ’বলৈ বাধ্য হয়, যিটো কাম তেওঁলোকে ডেকা প্ৰাপ্তবয়স্ক হিচাপে এৰাই চলিছিল।

অভিনয় শিল্পী

মাৰ্ক ৰাফেলো (কোলছ হিচাপে)
কেথলিন ৰবাৰ্টছন (থিয়া হিচাপে)
মায়া ষ্টেঞ্জ (চেম হিচাপে)
কেল অ'নীল (চিড হিচাপে)
পোলা ৰথ (মাক হিচাপে)
লি কব (সতীয়া দেউতাক হিচাপে)
জ’য় কাৰ্ন (টমি হিচাপে)
পেট্ৰা ৰাইট (ক্লেয়াৰ হিচাপে)
ডেভিদ থৰ্ণটন (মাইলছ হিচাপে)

সমালোচনা

৬৪টা সমীক্ষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰটেন টমেটোজে ছবিখনক ৪২% ৰেটিং দিছে। চাইটটোৰ সমালোচকসকলৰ সন্মত মতামত অনুসৰি, "চৰিত্ৰসমূহ সহানুভূতিহীন আৰু আমোদহীন।" চিয়াটল পষ্ট-ইণ্টেলিজেন্সাৰৰ শ্বন এক্সমেকাৰে লক্ষ্য কৰিছিল যে ৰাফেলোৱে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সফল ছবি ইউ কেন কাউণ্ট অন মিৰ দৰেই ইয়াতো উন্নত মানৰ অভিনয় কৰিছে। দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ ষ্টিফেন হোল্ডেনে লিখিছে, "ৰাফেলোৰ অসংযত আকৰ্ষণৰ বাবেই এজন বিৰক্তিকৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰতিও আপোনাৰ মনত দুই ছেকেণ্ডৰ বাবে হ’লেও সহানুভূতি জাগিব পাৰে।"

দ্য চিয়াটল টাইমছৰ মইৰা মেকডোনাল্ডে কৈছিল যে যদিও ছবিখনৰ আৰম্ভণিৰ কলেজীয়া দিনবোৰৰ কাহিনী কিছুদুৰ্বল, কিন্তু কাহিনীটো আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে ই অধিক উন্নত হৈ পৰে। পেট্ৰা ৰাইটেও সমালোচকৰ ইতিবাচক দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। ইবাৰ্টৰ মতে, "মহিলা চৰিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত ৰাইটে আটাইতকৈ কঠিন কামটো সুন্দৰকৈ কৰিছে; তেওঁ ক্লেয়াৰৰ আত্ম-সন্মান আৰু কোলছক ধৰি ৰখাৰ ইচ্ছাৰ মাজত এক যন্ত্ৰণাদায়ক ভৰসাম্য বিচাৰি পাইছে।"

এক্সমেকাৰে লগতে কয় যে ছবিখনে "পুৰুষ-মহিলাৰ সম্পৰ্কক লৈ একো নতুন কথা আগবঢ়োৱা নাই ঠিকেই, কিন্তু ই কোলছক কোনো সহজ সমাধান বা পৰিণতি অবিহনে বাস্তৱসন্মতভাৱে উপস্থাপন কৰিছে।" ইবাৰ্টে তেওঁৰ সমীক্ষাত সামৰণি মাৰি কৈছিল যে যদিও বহু সমালোচকে চৰিত্ৰবোৰক সহানুভূতিহীন বুলি কৈছে, কিন্তু আচলতে "অহংকাৰী চৰিত্ৰবোৰ প্ৰায়ে চিনেমাৰ আটাইতকৈ আমোদজনক চৰিত্ৰ হয় আৰু কেতিয়াবা এইবোৰ আমাৰ দৰেই হয়।" তেওঁ লগতে কয় যে এক্সএক্স/এক্সৱাই ছবিখন অতি বিৰক্তিকৰ হ’লহেঁতেন যদিহে চৰিত্ৰবোৰে সকলো সময়তে আদৰ্শ আচৰণ কৰিলেহেঁতেন।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
বঘৰা

বঘৰা, মৰিগাঁ‌ও জিলাৰ মধ্য ভাগত অৱস্থিত এখন অতি পুৰণি জনবসতি অঞ্চল। বঘৰা বুলিলে সধাৰণতে শিলসাঁ‌কো, সোণাৰীগাঁ‌ও, অনন্তপুৰ (শালিকাবড়ি), মাজগাঁ‌ও, কল্যাণপুৰ (কাইণ্ডাগুৰি), উলুবাৰী, হাতীগড়, পানীবঘৰা, ঔজাৰী, ঘূলীগাঁ‌ও, যোৰআঁ‌হত, শুখনাগোগ, মাণিপুৰ আৰু বাচনাঘাট নামৰ এই বাৰটা চুবুৰীক বুজায়।

বঘৰা নামৰ উৎপত্তি

বঘৰা নামৰ কেনেকৈ উৎপত্তি হ'ল এই বিষয়ে ভালেমান জনশ্ৰুতি তথা কিম্বদন্তি শুনা যায়। বঘৰাৰ আদি ৰজা শুভাঙ্কৰ বা শুকৰাঙ্ক বৈদ্যগড়ৰ পৰা আহি বঘৰাত ৰজা হয়। বৈদ্যগড় শব্দৰ পৰা বৈদ্যগড়ীয়া, বৈদ্যঘৰীয়া তাৰ পৰা বঘৰা নাম জনাজাত হয়।

বাঘ আগুৰা প্ৰথাৰ পৰা বঘৰা শব্দৰ উৎপত্তি হয় বুলিও জনা যায়। অতীজতে এই অঞ্চলত বহুত বাঘ আছিল। গৰু-গাই আদি পোহনীয়া জন্তু ৰক্ষাৰ কাৰণে ৰাইজে জাল-জৰী, যাঠি-জোং লৈ হাবিৰ মাজত বাঘ আগুৰি ধৰি তিনি দিন, সাত দিনলৈ নানা ৰং ধেমালি কৰি বাঘ মৰা হয়। তাৰ পাছত মৃত বাঘটো ৰজাৰ ঘৰলৈ নিয়া হয়। তাত মাহ-হালধীৰে নোৱাই ধূৱাই সিংহাসনত বহুৱাই ৰজা পাতি বিসৰ্জ্জন দিয়া হয়।

বৰ্তমান বঘৰা ৰাজ্যিক চিকিৎসালয় থকা ঠাইতে কাৰ্বিসকলৰ "বৰঘৰ" আছিল। এই বৰঘৰ শব্দৰ পৰাই বঘৰা হয়। অন্য এক জনশ্ৰুতি মতে, বৰ্তমানৰ গলচেপাত বছৰত এবাৰ সাতো ৰজাই একেলগে বহি দৰবাৰ পাতিছিল। বঘৰা ৰজাজন বৰ শকত-আৱত লোক আছিল। কিবা সংযোগত বঘৰা ৰজাৰ সিংহাসনৰ খুটি এটা ভাঙি ৰজা বাগৰি পৰিল। সেই কাৰণে "বাগৰা" শব্দৰ পৰাই মুখ বাগৰি "বঘৰা" হোৱা বুলিও কয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৰিগাঁও জিলা
অঙ্গাদিপুৰম

]]. অংগাদিপ্পুৰমত অঙ্গাদিপুৰম কেৰালাৰ মালাপ্পুৰাম জিলাৰ পেৰিন্থালমান্না তালুকত অৱস্থিত এখন গাঁও আৰু পেৰিন্থালমান্না চহৰৰ এটা প্ৰধান উপকণ্ঠ অঞ্চল। মধ্যযুগত ই শক্তিশালী ভাল্লুৱনাদ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল।অঙ্গাদিপুৰম অঙ্গাদিপুৰম লেটাৰাইটৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত, যিটো এখন অধিসূচিত ভূ-ঐতিহ্য স্মাৰক। এই ঠাইখন বিশেষকৈ দুটা বিখ্যাত মন্দিৰৰ বাবে জনাজাত— থিৰুমন্ধমকুন্নু মন্দিৰ আৰু তালি মহাদেৱ মন্দিৰ। কোজিকোডে–পালাক্কাড ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৯৬৬ অঙ্গাদিপুৰমৰ মাজেৰে গৈছে আৰু অঙ্গাদিপুৰম ৰে’ল ষ্টেচন পালাক্কাড ডিভিজনৰ দক্ষিণ ৰে’লৱেৰ নীলাম্বুৰ–শোৰনুৰ ৰে’ল লাইনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ষ্টেচন। এই ৰে’ল লাইনৰ জৰিয়তে অঙ্গাদিপুৰম কোচি আৰু থিৰুৱনন্তপুৰম আদি মুখ্য চহৰসমূহৰ সৈতে সংযুক্ত।

দৰ্শনীয় স্থানসমূহ

অঙ্গাদিপুৰম গাওঁখন বহু সংখ্যক মন্দিৰেৰে ভৰা, সেয়েহে প্ৰকৃততে ই এখন মন্দিৰ নগৰী হিচাবে খ্যাত। গাঁওখনত প্ৰায় ১২টা মন্দিৰ আছে। থিৰুমন্ধনকুন্নু ভাগৱতী মন্দিৰভাগ পূৰ্বৰ ভাল্লুৱনাদৰ ৰাজা আৰু শাসকসকলৰ দ্বাৰা নিৰ্মান কৰা হৈছিল। এই মন্দিৰত অধিষ্ঠিত দেৱী ভাগৱতী ভাল্লুৱকোনাথিৰিসকলৰ পৰিয়াল দেৱতা (কুলদেৱী)। সাম্প্ৰতিক সময়ত এই মন্দিৰখনে বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰিছে। এই গাঁওখন মালাপ্পুৰাম জিলাৰ অন্যতম ডাঙৰ গাঁও। গাওঁ খনত পৰম্পৰা আৰু সংস্কৃতিৰ ভৰপূৰ অৱস্থান দেখাযায়, য়াৰ বাবে পৰ্যটন ব্যৱসায় দিনে দিনে উন্নত অৱস্থালৈ গৈ আছে। থিৰুমন্ধনকুন্নু ভাগৱতী মন্দিৰৰ উপৰিও গাঁওখনত আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ তীৰ্থস্থান হৈছে তালি মন্দিৰ, এই মন্দিৰভাগ ঘাইপথৰ ওচৰতে অৱস্থিত। ইয়াৰ বাহিৰেও পুথানাংগাডিত অৱস্থিত পৱিত্ৰ ধৰ্মস্থানখন সাধাৰণ লোকসকলৰ বাবে এক শান্তিৰ স্থান, যিটো ভালাঞ্চেৰী পথত চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত।

অঙ্গাদিপুৰম ঠাইখন এতিয়া মালাবাৰৰ মন্দিৰ নগৰী হিচাপে পৰিচিত। ইয়াত শ্ৰী থিৰুমন্থমকুন্নু মন্দিৰ আৰু তালি মন্দিৰকে ধৰি বহু সংখ্যক হিন্দু মন্দিৰ অৱস্থিত।

থিৰুৰ্ক্কাড হৈছে অঙ্গাদিপুৰমৰ ওচৰৰ এখন যান-বাহন ব্যৱসায়িক এলেকা। থিৰুৰ্ক্কাড আৰু ইয়াৰ ওচৰৰ অঞ্চলসমূহত বহুতো অটোমোবাইল শ্ব’ৰূম অৱস্থিত।

ইতিহাস

অঙ্গাদিপুৰম আগতে মধ্যযুগীয় ভাল্লুৱনাদ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। ভাল্লুৱনাদত ভেল্লোদি নামেৰে পৰিচিত এজন সমন্থন নায়াৰ বংশে শাসন কৰিছিল; এই বংশটো ওচৰচুবুৰীয়া এৰানাদৰ এৰাদি আৰু নেডুঙ্গানাদৰ নেডুঙ্গাদি বংশৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ আছিল। ভাল্লুৱনাদৰ শাসকসকলক ভাল্লুৱকোনাথিৰি বা ভেল্লাত্তিৰি উপাধিৰে জনা গৈছিল।

ভাল্লুৱনাদ বৰ্তমানৰ কেৰালা ৰাজ্যত অৱস্থিত অতিজৰ এখন ৰাজকীয় দেশীয় ৰাজ্য আছিল। এই ৰাজ্যখনৰ সীমা দক্ষিণত ভাৰতপুঝা নদীৰ পৰা উত্তৰত পান্থালুৰ মালালৈ বিস্তৃত আছিল। পশ্চিমত ই পোন্নানিত আৰব সাগৰৰ সৈতে সংলগ্ন আছিল আৰু পূৰ্বত আত্তাপাডী পাহাৰশ্ৰেণীয়ে ইয়াৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।

পৰিবহন

ৰেলৱে

অংগাদীপুৰম ৰেলৱে ষ্টেচন নীলাম্বুৰ–শোৰানুৰ লাইনৰ এটা প্ৰধান ৰেল ষ্টেচন।

ইয়াৰ পৰা নীলাম্বুৰ, শোৰানুৰ, পলাক্কাড, কোট্টায়ম আৰু কোচুভেলীলৈ ৰে’লৰ ব্যৱস্থা আছে।

স্থলপথ

কোজিকোড–পালাক্কাড ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৯৬৬ত অংগাদিপ্পুৰম অৱস্থিত।

ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ নং ৬৬ ভেলেঞ্চেৰীৰ মাজেৰে পাৰ হৈ উত্তৰ দিশটো গোৱা আৰু মুম্বাইৰ সৈতে সংযোগ কৰে। দক্ষিণৰ অংশটো কোচিন আৰু ত্ৰিবান্দ্ৰমৰ সৈতে সংযোগ হৈছে।

ভেলাঞ্চেৰী–নীলামবুৰ ৰাজ্যিক ঘাইপথ ৭৩ অংগাদিপ্পুৰমত ৯৬৬ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সৈতে মিলিত হয়। আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পথ হৈছে ৰাজ্যিক ঘাইপথ ৬০ যিটো অংগাদিপ্পুৰমৰ পৰা আৰম্ভ হৈ চেৰুকাৰাত শেষ হয়।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

পি গীতা, নাৰীবাদী লেখিকা আৰু সমালোচক।
নন্দনৰ

তথ্যসূত্ৰ
কেশদা মহন্ত

কেশদা মহন্ত ( (১৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৯ – ২৬ মাৰ্চ, ২০১৮)এগৰাকী অসমীয়া লেখিকা, গৱেষক আৰু সমালোচক। তেখেতৰ ৰচনা ‘অসমীয়া ৰামায়ণী সাহিত্য: কথাবস্তুৰ আঁতিগুৰি’ৰ বাবে তেখেতে ২০১০ চনৰ ‘সাহিত্য অকাডেমি বঁটা’ লাভ কৰিছিল। অসমীয়া, সংস্কৃত আৰু হিন্দী ভাষাত সমান ব্যুৎপত্তিৰে লিখিব পৰা কেশদা মহন্তক মুখ্যতঃ এগৰাকী সমালোচক আৰু ৰচনাকাৰ।

তেখেতৰ কেইবাখনো ৰচনাকৃতি "পাঞ্চজন্য", "হিন্দু বিশ্ব পৰিষদ পত্ৰিকা" (পাটনা), "ৰাষ্ট্ৰ সেৱক" (গুৱাহাটী) আদি পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত। তেখেতৰ ৰচনাসমূহ গম্ভীৰ আৰু গৱেষণা আধাৰিত। তেখেতৰ অনুবাদ গ্ৰন্থ "ৰামচৰিত মানস" তেখেতৰ স্বামী বাপচন্দ্ৰ মহন্তৰ লগত যুটিয়াভাৱে বিৰচিত। দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত ভুগি থাকি ২০১৮ চনৰ ২৬ মাৰ্চত যোৰহাটত তেখেতে মৃত্যুবৰণ কৰে।

উদ্ধৃতি

কালিদাসৰ সাহিত্য
ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰতিনিধি কবি কালিদাসৰ অমৰ ৰচনাৱলীত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ আত্মা প্ৰতিবিম্বিত হৈ আছে৷
কালিদাসৰ সাহিত্যত ভাৰতীয় মনৰ উত্তৰোত্তৰ বৰ্ধিষ্ণু উচ্চ আকাংক্ষা প্ৰতিফলিত হৈছে৷
কালিদাসৰ সাহিত্যত নায়ক-নায়িকাৰ উচ্ছল যৌৱনৰ প্ৰণয়ৰ ক্ষেত্ৰতো স্মৃতিশাস্ত্ৰৰ বিধি-ব্য্যৱস্থা অনুসৰণ কৰা হৈছে৷
ধৰ্ম, অৰ্থ আৰু কাম- এই তিনিও পুৰুষাৰ্থৰ প্ৰতি সমানভাৱে আসক্ত হোৱাটোৱেই প্ৰাচীন ভাৰতীয় আদৰ্শ আছিল৷
ধৰ্মৰ অবিৰোধী কামভাৱহে প্ৰাচীন ভাৰতীয়সকলৰ আদৰ্শ প্ৰেম আছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
মাইকীমুৱা

পৰম্পৰাগতভাৱে মাইকীমুৱা বুলিলে নাৰীসুলভ আচৰণ কৰা বা সামাজিকভাৱে নিৰ্ধাৰিত পুৰুষসুলভ আচৰণ নকৰা ল'ৰা বা ব্যক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক বিৰক্তিকৰ শব্দ। ইয়াৰ দ্বাৰা পৰিচয় আগবঢ়োৱা ব্যক্তিয়ে সাধাৰণতে দুৰ্বলতাৰ সম্ভাৱ্য লক্ষণ দেখুৱায়। এই শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে সাহস, শক্তি, এথলেটিচিজম, সমন্বয়, টেষ্টোষ্টেৰন, পুৰুষৰ কামশক্তি আৰু নিষ্ঠুৰ শান্ততাৰ অভাৱ। এই বৈশিষ্ট্যসমূহ সাধাৰণতে পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু সমাজত পুৰুষৰ ভূমিকাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচনা কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে নাৰীসুলভ ৰুচি বা নিযুক্তিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হোৱাৰ বাবে (যেনে ফেশ্বনৰ প্ৰতি অনুৰাগী হোৱা), ইফেমিনেট আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰা (উদাহৰণস্বৰূপে, চুলিৰ প্ৰসাধন সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা, হাইড্ৰেটিং সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা, বা উদং মণিবন্ধ প্ৰদৰ্শন কৰা), ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নোহোৱা, বা সমকামী হোৱাৰ বাবেও এজন পুৰুষক মাইকীমুৱা বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে।

মাইকীমুৱা শব্দটো টমবয়ৰ বিপৰীতাৰ্থক শব্দ। ২০১৫ চনত প্ৰকাশিত এটি গৱেষণা অনুসৰি টমবয় শব্দটোৰ ইতিবাচক ব্যৱহাৰ অধিক। কিন্তু মাইকীমুৱা বা ইয়াৰ সমাৰ্থক চিচি, লেডীছ আদি শব্দবোৰ অধিক বিৰক্তিকৰ আৰু অধিক তীব্ৰতা প্ৰদান কৰা শব্দ।

ইতিহাস আৰু ব্যৱহাৰ

মাইকীমুৱা অভিধাটোৰ সমাৰ্থক ইংৰাজীৰ চিচি শব্দটো ঐতিহাসিকভাৱে বিদ্যালয়ৰ শিশুসকলৰ মাজত অপৰিপক্বতা আৰু লিংগ বা যৌন বিচ্যুতি বুজোৱা নিৰন্তৰ নেতিবাচক, অপমান সূচক শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে৷ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিদ্যালয়সমূহক জাৰী কৰা নিৰ্দেশনাই ইয়াক "যৌনতাবাদী" শব্দ বুলি চিনাক্ত কৰিছে৷ লগতে অভিধাটো "বৰ্ণবাদী আৰু হোমোফোবিক ভাষাৰ দৰেই গ্ৰহণযোগ্য নহয়" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আন কিছুমান শব্দ যেনে জেণ্ডাৰ ক্ৰিয়েটিভ পিংক বয় আৰু টমগাৰ্ল আদিবোৰ এইক্ষেত্ৰত নম্ৰ বিকল্প শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়।

পুৰুষৰ আধিপত্যৰ প্ৰতি ভাবুকি হিচাপে

মাইকীমুৱা বুলি ইতিকিং কৰা লোক সকলক কেতিয়াবা পুৰুষশক্তিৰ প্ৰতি ভাবুকি স্বৰূপে গণ্য কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, ২০১৮ চনত চীনৰ চৰকাৰী সংবাদ মাধ্যমসমূহে "চিচি" যুৱকসকলক (যিসকলে মেকআপ ব্যৱহাৰ কৰে, ক্ষীণ, আৰু এণ্ড্ৰোজিনিয়াছ পোছাক পিন্ধে) এক "ৰুগীয়া" সংস্কৃতিৰ অংশ হিচাপে উপহাস কৰিছিল যিয়ে ইয়াৰ সামৰিক প্ৰতিচ্ছবিক হেয় প্ৰতিপন্ন কৰি ৰাষ্ট্ৰৰ ভৱিষ্যতৰ প্ৰতি ভাবুকি সৃষ্টি কৰিছিল। ২০২১ চনত চীনৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ে বিদ্যালয়সমূহত ক্ৰীড়া, শাৰীৰিক শিক্ষা আৰু "স্বাস্থ্য শিক্ষা"ৰ জৰিয়তে কিশোৰ সকলৰ মাজৰ পৰা নাৰীসুলভ আচৰণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছিল।

যৌন উপসংস্কৃতি

বলপূৰ্বক ফেমিনাইজেচনৰ বিডিএছএম অনুশীলনত, ক্ৰছ-ড্ৰেছিং কৰা পুৰুষক কামুদ্দীপক উত্তেজনাৰ বাবে বটম হিচাপে লাঞ্ছনা কৰা হ'ব পাৰে, যিটো এক প্ৰকাৰৰ অপৰাধ বুলিও বিবেচিত হয়। পেৰাফিলিক শিশুসুলভতাত, চিচি বেবী হৈছে এজন পুৰুষ যিয়ে যৌন সংস্কৃতিত এগৰাকী অজলা ছোৱালীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ ভাল পায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:এলজিবিটি
খগেন্দ্ৰনাথ নাথ

খগেন্দ্ৰনাথ নাথ (২০ শতিকা)ৰ গোৱালপাৰা অঞ্চলৰ মানুহ। ভাৰতীয় মুক্তি আন্দোলনৰ তেওঁ অন্যতম যুঁজাৰু আছিল। তেওঁ ১৯২১ চনত বিদ্যালয় এৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ হ'ব লগা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯২৬ চনৰ পাণ্ডু কংগ্ৰেছত স্বেচ্ছাসেৱক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯২৮ চনত কলিকতা কংগ্ৰেছত গোৱালপাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯৩০ চনত তেৰ মাহৰ বাবে খগেন্দ্ৰনাথ নাথক কাৰাবাসলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। ১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনতো তেওঁ এবছৰ কাৰাদণ্ড ভুগিব লগা হৈছিল। খগেন্দ্ৰনাথ নাথ ১৯৪৫ চনৰপৰা ১৯৫২ চনলৈ গোৱালপাৰা জিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
খৰচিং তেৰাং

খৰচিং তেৰাং(১৯০৬-১৯৫৫)ৰ জন্ম ডিফু চহৰৰ নিকটৱৰ্তী ৰংলংচ’ গাঁৱত। স্কুলীয়া শিক্ষাৰ ফালৰ পৰা গোলাঘাট এম.ভি.স্কুলৰ পৰা প্ৰথম মানতে শিক্ষা সাং কৰি খৰচিং তেৰাঙে ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ আছিল চাৰইক। চাৰইক পেছাত মৌজাদাৰ আছিল। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত খৰচিং তেৰাং দেউতাকৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। কাৰ্বিসকলৰ বাবে সুকীয়া জিলাৰ দাবীদাৰ সকলৰ ভিতৰত খৰচিং তেৰাং অন্যতম আছিল। তেওঁলোকৰ এই দাবীৰ ফলস্বৰূপেই ১৯৫১ চনত সংযুক্ত উত্তৰ কাছাৰ আৰু মিকিৰ পাহাৰ জিলা গঠিত হয়। খৰচিং তেৰাং সংযুক্ত উত্তৰ কাছাৰ আৰু মিকিৰ পাহাৰ জিলাৰ প্ৰথম মুখ্য কাৰ্যপালিকা আছিল। তেওঁ ১৯৪৭ চনৰপৰা অসম ব্যৱস্থাপক সভাৰ সভ্যও আছিল। ২৮ নবেম্বৰ ১৯৫৫ চনত শ্বিলঙত খৰচিং তেৰাঙৰ মৃত্যু হয়

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মৰাণ চৰকাৰ

মৰাণ চৰকাৰ (; ) এগৰাকী পঞ্জাবী মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ এগৰাকী দৰবাৰী নাচৰ নাচনী (nutch girl) আছিল। ১৯০২ চনত তেওঁ মহাৰজা ৰঞ্জিত সিঙক বিয়া কৰাইছিল। এগৰাকী নাচনী ছোৱালীক বিয়া কৰোৱা বাবে শিখ ধৰ্মগুৰু আকালি ফুল সিঙে মহাৰজাক বেত্ৰাঘাটেৰে শাস্তি প্ৰদান কৰিছিল।

জীৱন পৰিত্ৰমা

লাহোৰ আৰু অমৃতসৰৰ ওচৰৰ এখন গাঁও মাখনপুৰৰ এটা মুছলমান পৰিয়াল মাই মৰাণ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মহাৰজা ৰঞ্জিত সিংহক বিয়া কৰায়। একৈশ বছৰ বয়সত ৰঞ্জিত সিংহ লাহোৰৰ মহাৰজা হয় আৰু মাই মৰাণৰ সৈতে বিয়া হোৱাৰ সময়ত তেওঁ ৰাজপাটত উঠাৰ এবছৰ হৈছিলহে। বিয়াৰ পিছত মাই মৰাণক আনুষ্ঠানিক ভাবে মহাৰাণী চাহিবা নাম দিয়া দিয়া হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী নাচনী ছোৱালী বা নৰ্তকী আছিল। বিবাহৰ পূৰ্বে মহাৰজাই তেওঁ নাচ উপভোগ কৰিছিল। লাহোৰ আৰু অমৃতসৰৰ মাজভাগত অৱস্থিত 'পুল কঞ্জৰী' নামে ঠাই এটুকুৰাত তেওঁ নাচ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। এতিয়া এই ঠাইখনৰ নাম 'পুল মৰাণ' কৰা হৈছে।

মহাৰজা হোৱাৰ পিছত ৰঞ্জিত সিংহৰ সৈতে মাই মৰাণ বিয়া হয়। বিয়াৰ পূৰ্বে মাই মৰাণক মৰাণ বা মহৰান বাই নামেৰে জনা গৈছিল। তেওঁলোকে বিয়াৰ প্ৰথম নিশা 'ৱাজিৰ খান মছজিদ'ৰ মিনাৰত কটাইছিল, যি ঘটনাৰ বাবে মুছলমান সমাজত বিক্ষোভৰ সৃষ্টি হৈছিল। কিয়নো মছজিদ মুছলমানসকলৰ বাবে অতি পবিত্ৰ ঠাই আৰু এনেহেন পবিত্ৰ ঠাইত যৌন সংসৰ্গ ঘটোৱা পাপ বা অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই ঘটনাৰ পিচত মহাৰজাই ডাঙৰ অসুখত ভুগিছিল আৰু ইয়াক মছজিদৰ ঘটনাটোৰে অভিশাপ লগা বুলি ভবা হৈছিল। হিন্দু পণ্ডিত, মুছলমান গ্ৰন্থি আৰু মুছলমান মোল্লাসকলক মাতি অনা হৈছিল। সকলোৱে একমুখে কৈছিল যে এয়া মহাৰজা আৰু মাই মৰাণ দুয়োৰো ওপৰত মুছলমান সন্ত চৈয়দ মহম্মদ ইচাক গুজৰানী বা সকলোৱে জনাজাত নাম- হজৰত মিৰান শাহৰ অভিশাপ বৰ্ষিত হৈছে, যাৰ সমাধিস্থল মছজিদ চৌহতত আছিল। মৰাণ বায়ে অবিলম্বে ইছলাম ধৰ্মৰ আচাৰ-অনুষ্ঠান পালন কৰিবলৈ ল’লে আৰু নিজৰ নাম মাই মৰাণলৈ সলনি কৰি ললে। পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত হিচাপে তেওঁ নিজৰ হাউলীৰ ওচৰতে শাহআলমী গেটৰ ওচৰত পাপৰ মাণ্ডীত এটা মছজিদ সজাই দিলে। ইফালে মাই মৰাণৰ যেতিয়া মৃত্যু হ’ল, তেওঁক মিয়ানী চাহিবত হজৰত তাহিৰ বন্দেগীৰ কবৰৰ কাষতে কবৰ দিলে। এই স্থানত ৰাণী গুলবাহাৰ বেগমকো কবৰ দিয়া হৈছিল। ইয়াৰ পিছতো মহাৰজা ৰঞ্জিত সিংহ বহুদিন জীয়াই আছিল। জীয়াই থকা কালচোৱাত তেওঁ প্ৰতি বৃহস্পতিবাৰে পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত হিচাপে এই স্থানৰ দুখীয়া-দৰিদ্ৰসকলক খোৱাবস্তু দান কৰিছিল। তেওঁ ৰাণী মৰাণৰ নামেৰে এটা মুদ্ৰা খোদিত কৰে আৰু সেই কাৰণে তেওঁক লাহোৰবাসীয়ে মৰাণ চৰকাৰ নামৰে সম্বোধন কৰিবলৈ ল'লে।

তেওঁক কলাবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত অতি পাৰদৰ্শী আছিল বুলি ভবা হয়। তেওঁ বহুতো জনহিতকৰ কাম কৰিছিল আৰু ৰাজহুৱা সমস্যা আদিৰ ক্ষেত্ৰত মহাৰজাৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাইছিল।

মৰাণৰ অনুৰোধতে মহাৰজা ৰঞ্জিত সিংহই 'মছজিদ-ই-তৱাইফন' নিৰ্মাণ কৰিছিল। ইয়াক ১৯৯৮ চনত মাই মৰাণ মছজিদ নামে পুনৰ নামকৰণ কৰা হয়। ই শাহআলমী গেটৰ ওচৰত বৰ্তমান লাহোৰ বজাৰ জনাজাত, পাপৰ মাণ্ডীত অৱস্থিত।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Link to Mai Moran Masjid on Google Maps
More Pictures of Mai Moran Mosque in WikiCommons

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
১ জুলাই

ঘটনাৱলী

১৯০৮ - আন্তৰ্জাতিক বিপদ সংকেত এছ অ'এছ (SOS বা সংকেত · · · — — — · · · ) আৰম্ভ হয়। এছ অ'এছ (SOS) ৰ অৰ্থ হ'ল -চেভ্ আৱাৰ চিপ্ বা চেভ্ আৱাৰ চ'ল্।
১৯৫৫ - ইম্পেৰিয়েল বেঙ্ক অৱ ইণ্ডিয়াৰ নাম ষ্টেট বেঙ্ক অৱ ইণ্ডিয়া কৰা হৈছিল।
১৯৭৯ - চ'নিয়ে (Sony) ৱাক্-মেন (Walkman) উদ্ভাৱন কৰে।
১৯৮৩ - দৰং জিলা গঠন হয়।
১৯৮৩ - কৰিমগঞ্জ জিলা গঠন হয়।

জন্ম

১৬৪৬ - গটফ্ৰিড উইলহেল্ম লেইবনিজ, জাৰ্মান দাৰ্শনিক আৰু গণিতজ্ঞ।
১৮৮২ - ড॰ বিধান চন্দ্ৰ ৰয়: ভাৰতীয় চিকিৎসক তথা ৰাজনীতিক, পশ্চিম বংগৰ দ্বিতীয় মুখ্যমন্ত্ৰী। (মৃত্যু: ১৯৬২)
১৯২৪ - জ্যোতিপ্ৰসাদ মেধি, অসমীয়া পৰিসংখ্যাবিদ।
১৯৩৮ - হৰিপ্ৰসাদ চৌৰসিয়া: ভাৰতীয় বাঁহীবাদক তথা সুৰকাৰ।
১৯৪৯ - মুপ্পাভাৰাপু ভেংকাইয়া নাইডু, ভাৰতৰ ১৩তম উপৰাষ্ট্ৰপতি।
১৯৬১ - ইংলেণ্ডৰ ৰাজকুমাৰী ডায়েনা। (মৃঃ ৩১-০৮-১৯৯৭)
১৯৬১ - গীতালী বৰুৱা, অসমীয়া কবি, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু অভিনেত্ৰী।
১৯৭২ - মিনু ঠাকুৰ, ভাৰতীয় কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পী।
১৯৭৬ - ৰুড ভেন নিষ্টেল্‌ৰুই, নেডাৰলেণ্ডৰ ফুটবলাৰ।
১৯৭৮ - জয়া ভট্টাচাৰ্য, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৮৬০ - চাৰ্লছ গুডইয়েৰ, মাৰ্কিন ৰসায়ন বিজ্ঞানী, ৰবৰৰ ভল্কেনাইজেছন্ প্ৰক্ৰিয়াৰ আৱিষ্কাৰক।
১৮৬২ - ড॰ বিধান চন্দ্ৰ ৰয়: ভাৰতীয় চিকিৎসক তথা ৰাজনীতিক। (জন্ম: ১৮৮২)
১৯৬২ - পুৰুষোত্তম দাস টেণ্ডন: ভাৰতীয় স্বাধীনতা যুঁজাৰু, ৰাজনীতিক। (জন্ম: ১৮৮২)
২০০৪ - মাৰ্লন ব্ৰেণ্ড', হ'লিউডৰ অভিনেতা, দি গড্ ফাদাৰ কথাছবিৰ বাবে প্ৰখ্য়াত।
২০২৫- অনুভৱ তুলসী অসমীয়া ভাষাৰ কবি।

দিৱস

ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস - ভাৰত।
শিশু দিৱস - পাকিস্তান।
স্বাধীনতা দিৱস - বুৰুণ্ডী আৰু চ'মালিয়া।
গণতন্ত্ৰ দিৱস - ঘানা।
বন মহোৎসৱ - ভাৰত (১ জুলাইৰ পৰা ৭ জুলাইলৈ)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
আপেল

আপেল হৈছে আপেল গছ (বৈজ্ঞানিক নাম: )-ত উৎপাদিত এক খাদ্যফল। বিশ্বব্যাপী আপেল গছৰ খেতি কৰা হয় আৰু ই মালছ গণৰ আটাইতকৈ বহুলভাৱে বিকশিত প্ৰজাতি। এই গছৰ উদ্ভৱ হৈছিল মধ্য এছিয়াত, য'ত ইয়াৰ বনৰীয়া পূৰ্বপুৰুষ মালুছ চিভাৰচি আজিও পোৱা যায়। এছিয়া আৰু ইউৰোপত সহস্ৰাধিক বছৰ ধৰি আপেল উৎপাদন কৰা হৈছিল আৰু ইউৰোপীয় উপনিৱেশসকলে উত্তৰ আমেৰিকালৈ ইয়াক আনিছিল। নৰ্চ, গ্ৰীক আৰু ইউৰোপীয় খ্ৰীষ্টান ঐতিহ্যকে ধৰি বহুতো সংস্কৃতিত আপেলৰ ধাৰ্মিক আৰু পৌত্ৰিক তাৎপৰ্য আছে।

বীজৰ পৰা গছ ৰুলে আপেল গছবোৰ ডাঙৰ হয়। সাধাৰণতে, গছৰ আকাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবৰ বাবে গ্ৰাফ্টিং পদ্ধতিৰে আপেলৰ খেতি কৰা হয়। আপেলৰ ৭,৫০০ৰো অধিক জ্ঞাত প্ৰকাৰ আছে। ৰন্ধিবৰ বাবে, কেঁচাকৈ খাবৰ বাবে বা চাইডাৰ উৎপাদনৰ দৰে অনেক ব্যৱহাৰৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভিন্ন স্বাদৰ
আপেলৰ খেতি কৰা হয়। আপেল গছসমূহ আৰু ফলবোৰ বহুসংখ্যক ভেঁকুৰ, বেক্টেৰিয়া আৰু কীটৰ দ্বাৰা সহজে আক্ৰান্ত হ'ব পাৰে, আৰু এনে সমস্যাক বহুসংখ্যক জৈৱিক আৰু অ-জৈৱিক উপায়েৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি। ২০১০ চনত আপেল উৎপাদনৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু নিৰ্বাচিত প্ৰজননৰ ওপৰত গৱেষণাৰ অংশ হিচাপে এই ফলৰ জিনম চিকুৱেঞ্চিং কৰা হৈছিল।

২০১৮ চনত বিশ্বব্যাপী আপেলৰ উৎপাদন আছিল ৮.৬ কোটি টন, আৰু ইয়াৰে প্ৰায় আধা অংশ উৎপাদন হৈছিল চীনত।

বিৱৰণ

আপেল হৈছে এক পাতল গছ, সাধাৰণতে খেতিত ২ৰ পৰা ৪.৫ মিটাৰ (৬ৰ পৰা ১৫ ফুট) ওখ আৰু বনৰীয়া অৱস্থাত ৯ মিটাৰ (৩০ ফুট) পৰ্যন্ত হয়। যেতিয়া খেতি কৰা হয়, আকাৰ, আকৃতি আৰু শাখাৰ ঘনত্ব ৰুটষ্টক বাছনি আৰু ট্ৰিমিং পদ্ধতিৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।

ফলবোৰ গ্ৰীষ্মকাল বা শৰৎ কালৰ পৰিপক্ব হয়। ফলবোৰ বিভিন্ন আকাৰত পোৱা যায়। বাণিজ্যিক উৎপাদকসকলে বজাৰৰ পছন্দৰ বাবে ৭ৰ পৰা ৮.৫ ছেণ্টিমিটাৰ ব্যাসৰ আপেল উৎপাদন কৰাত গুৰুত্ব দিয়ে। কিছুমান গ্ৰাহক, বিশেষকৈ জাপানৰ গ্ৰাহকসকলে ডাঙৰ আপেল পছন্দ কৰে। আনহাতে ৫.৫ ছেণ্টিমিটাৰ তলৰ আপেল সাধাৰণতে ৰস তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু এইবোৰৰ বজাৰৰ মূল্য কম হয়। পকা আপেলৰ ছাল সাধাৰণতে ৰঙা, হালধীয়া, সেউজীয়া, গুলপীয়া, বা ৰুচেট ৰঙৰ হয়, যদিও বহুতো দ্বি-বা ত্ৰি ৰঙৰ প্ৰকাৰো পোৱা যায়।

ব্যৱহাৰ

আপেলৰ বীজৰ বাহিৰে চালসহ ফলৰ সকলো অংশ মানুহৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে উপযুক্ত। বীজ থকা অংশতো সাধাৰণতে খোৱা নহয় আৰু বৰ্জন কৰা হয়। আপেল প্ৰায়ে কেঁচাকৈ খোৱা হয়। কেঁচা ব্যৱহাৰৰ বাবে উৎপাদন কৰা প্ৰকাবোৰক 'টেবল আপেল' বোলা হয়।

আপেল বিভিন্ন ধৰণে খাব পাৰি: ৰস, চালাডত কেঁচাকৈ, বেকিং কৰি পাই বনাই, চ'চত ৰান্ধি আৰু আপেলৰ মাখন তৈয়াৰ কৰি, আৰু অন্যান্য বেকিং ব্যঞ্জন তৈয়াৰ কৰি।

আপেল আৰু আপেলৰ সামগ্ৰী সংৰক্ষণ কৰিবলৈ কেইবাটাও কৌশল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আপেলবোৰ শুকান বা হিমায়িত কৰিব পাৰি বা টিনত ৰাখিব পাৰি। টিনজাত বা হিমায়িত আপেলবোৰ বেকিং বা আন ব্যঞ্জনবোৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আপেলৰ ৰস বা চাইডাৰ বটলো তৈয়াৰ কৰা হয়। আপেলৰ ৰস প্ৰায়ে ঘনীকৃত আৰু হিমায়িত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:ফল