ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মহল্লা ক্লিনিক

আম আদমি মহল্লা ক্লিনিক (AAMC), যাক মহল্লা ক্লিনিক বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল নতুন দিল্লীৰ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ। তেওঁলোকে এই ক্লিনিকৰ দ্বাৰা ঔষধ, পৰীক্ষা আৰু পৰামৰ্শকে ধৰি অত্যাৱশ্যকীয় স্বাস্থ্য সেৱাৰ এক মৌলিক সুবিধা বিনামূলীয়াকৈ আগবঢ়ায়। হিন্দীত "মহল্লা" মানে চুবুৰী বা সম্প্ৰদায়। এই ক্লিনিকসমূহে জনসাধাৰণৰ বাবে যোগাযোগৰ প্ৰথম বিন্দু হিচাপে কাম কৰে, সময়মতে সেৱা আগবঢ়ায় আৰু ৰাজ্যখনৰ অন্যান্য স্বাস্থ্যসেৱাৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহলৈ পঠিওৱাৰ বোজা হ্ৰাস কৰে।

পটভূমি

২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অৰবিন্দ কেজৰিৱাল নেতৃত্বাধীন আম আদমী পাৰ্টী চৰকাৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহল্লা ক্লিনিক স্থাপন কৰিছিল আৰু ২০২০ চনলৈকে সমগ্ৰ চহৰখনত ৪৫০ খন এনে ক্লিনিক স্থাপন কৰা হৈছে আৰু ১৬.২৪ মিলিয়নতকৈ অধিক বাসিন্দাক সেৱা আগবঢ়োৱা হৈছে।২০২০ চনৰ দিল্লী বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে মহানগৰীত এনে ১০০০ ক্লিনিক স্থাপন কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি চৰকাৰে পালন কৰিছে। ২০১৫ চনৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তথ্য অনুসৰি ভাৰতৰ ৬৫% তকৈ অধিক জনসংখ্যাই নিজৰ পকেটৰ পৰাই স্বাস্থ্যৰ বাবে ধন দিছিল। ইফালে হিন্দু নিউজ গ্ৰুপে ২০১৭ চনত উল্লেখ কৰিছিল যে দেশৰ মাত্ৰ ১৭% লোকৰহে স্বাস্থ্য বীমা আছে। এই পদক্ষেপৰ আঁৰৰ ধাৰণাটো হ’ল যে ভাৰতে মহল্লা ক্লিনিক ৰ দ্বাৰা বিনামূলীয়াকৈ স্বাস্থ্য সুবিধা জনসাধাৰণৰ বাবে উপলব্ধ কৰিব পাৰে আৰু তাৰ দ্বাৰা যাতে দৰিদ্ৰ লোকৰ স্বাস্থ্যৰ নামত খৰচ হোৱা ধন ৰাহি হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ
বিহুৱতী চৰাই

বিহুৱতী চৰাই (, বৈজ্ঞানিক নাম-Aegithina tiphia) এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ই বিষুৱীয় অঞ্চলত, প্ৰধানকৈ এছিয়া মহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে। i

বিৱৰণ

Ioras have a pointed and notched beak with a culmen that is straight. The Common Iora is sexually dimorphic, males in the breeding season have a black cap and back adding to a black wing and tail at all seasons. Females have greenish wings and an olive tail. The undersides of both are yellow and the two white bars on the wings of the male are particularly prominent in their breeding plumage. The males in breeding plumage have a very variable distribution of the black on the upperparts and can be confused with Marshall's Iora, however, the latter always has white tips to the tail.

টেক্স'নমি

ইয়াৰ বৰ্তমানলৈকে চিনাক্ত কৰা উপ-প্ৰজাতি সমূহ হ'ল-
The nominate subspecies is found along the Himalayas and males of this population are very similar to females or have only a small amount of black on the crown.
In northwestern India, septentrionalis is ber yellow than others and
in the northern plains of India humei males in breeding plumage have a black cap and olive on the upper mantle.
In southwestern India and Sri Lanka multicolor has the breeding males with a jet black cap and mantle.

আচৰণ

খাদ্য

Ioras forage in trees in small groups, gleaning among the branches for insects. They sometimes join mixed species feeding flocks. The call is a mixture of churrs, chattering and whistles, and the song is a trilled wheeeee-tee. They may sometimes imitate the calls of other birds such as drongos.

প্ৰজনন

During the breeding season, mainly after the monsoons, the male performs an acrobatic courtship display, darting up into the air fluffing up all his feathers, especially those on the pale green rump, then spiralling down to the original perch. Once he lands, he spreads his tail and droops his wings. and eggs hatch after about 14 days. Nests predators include snakes, lizards, crow-pheasant and crows. Nests may also be brood-parasitized by the Banded Bay Cuckoo.

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

BirdLife Species Factsheet
Common Iora videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection

শ্ৰেণী:শালিকা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
ৰীতা ফাৰিয়া

ৰীতা ফাৰিয়া পাৱেল (; জন্ম ২৩ আগষ্ট ১৯৪৩) এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল, সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী তথা চিকিৎসক। ১৯৪৩ চনৰ ২৩ আগষ্টত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বোম্বেত এক গোৱান পৰিয়াত ৰীতা ফাৰিয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ১৯৬৬ চনত মিছ ৱৰ্ল্ড খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। এই খিতাপ লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী এছিয়ান তথা ভাৰতীয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ প্ৰথম চিকিৎসক হিচাপে মিছ ৱৰ্ল্ড খিতাপ বিজয়ী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪৩ চনৰ ২৩ আগষ্ট তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বোম্বেৰ এক গোৱান পৰিয়াত ৰীতা ফাৰিয়াৰ জন্ম হৈছিল। প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইৰ গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজ নামভৰ্তি কৰে। গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজ আৰু জে.জে. গ্ৰুপ অফ হস্পিটেলৰ পৰা তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াত পঢ়ি থাকোঁতেও সহপাঠী সকলৰ উৎসাহত তেওঁ মিছ বোম্বে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ১৯৬৬ চনত মিছ ৱৰ্ল্ডৰ খিতাপ দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁলৈ কেইবাটাও ছবিৰ প্ৰস্তাৱ আহিল যদিও তেওঁ সেইবোৰ গ্ৰহণ নকৰি নিজৰ পঢ়াশুনা জাৰি ৰাখে। পিছলৈ তেওঁ লণ্ডনৰ কিংছ কলেজতো চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ মিছ বোম্বেৰ খিতাপ দখল কৰাৰ পিছত ১৯৬৬ চনত "ইভ'ছ ৱিকলী মিছ ইণ্ডিয়া"ৰ খিতাপ দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড ১৯৬৬ লৈ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ সুযোগ লাভ কৰে। তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত "শ্ৰেষ্ঠ সাঁতোৰৰ সাজ" আৰু শাড়ী পিন্ধাৰ বাবে "শ্ৰেষ্ঠ আবেলিৰ সাজ"ৰ উপ-শিৰোনাম লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ৫১ গৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীক হেৰুৱাই মিছ ৱৰ্ল্ড ১৯৬৬ৰ খিতাপ দখল কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ডৰ খিতাপ দখল কৰা প্ৰথম গৰাকী এছিয়ান তথা ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়।

তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড হিচাপে এবছৰ পাৰ কৰাৰ পিছত তেওঁলৈ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় বাবে প্ৰস্তাৱ আহিছিল। কিন্তু ৰীতায়ে সকলো চলচ্চিত্ৰ আৰু মডেলিঙৰ সুযোগ নস্যাৎ কৰে। তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ পঢ়াশুনাৰ প্ৰতি মনোনিবেশ কৰে। তেওঁ মুম্বাইৰ গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজ আৰু জে.জে. গ্ৰুপ অফ হস্পিটেলৰ পৰা তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ লণ্ডনলৈ যায়। তাত তেওঁ কিংছ কলেজত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৭১ চনত তেওঁ তেওঁৰ শিক্ষক ডাঃ ডেভিড পাৱেলৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৭৩ চনত তেওঁলোকে ডাব্লিনলৈ উঠি যায় আৰু ৰীতায়ে তাত চিকিৎসাৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰে।

১৯৯৮ চনত ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াত তেওঁ বিচাৰক হিচাপে যোগ দিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ কেইবাবাৰো মিছ ৱৰ্ল্ডৰ বিচাৰকক আসন শুৱনি কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে আয়াৰলেণ্ডৰ ৰাজধানী ডাব্লিনত বাস কৰে। তেওঁ ৰ স্বামী ডাঃ ডেভিড পাৱেল এগৰাকী বিখ্যাত আন্তঃস্ৰাবী গ্ৰন্থিৰ বিশেষজ্ঞ। ১৯৭১ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। তেওঁলোকৰ ডেইৰড্ৰে আৰু এন মেৰী নামৰ দুগৰাকী সন্তান আছে। ইয়াৰ লগতে পেট্ৰিক, কৰ্মেক, ডেভিড, মাৰীয়া আৰু জনী নামেৰে পাঁচগৰাকী নাতি-নাতিনী আছে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

১৯৬০-৬৯ চনৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ীসকল
মিছ ৱৰ্ল্ড

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ৰঙাপাৰা

ৰঙাপাৰা (IPA: ˈræŋgəˌpɑːrə) অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ এখন নগৰ।

ইতিহাস

ভৌগোলিক বিৱৰণ

ভৌগোলিকভাৱে ৰঙাপাৰা ত অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ সাগৰৰ পৰা গড় উচ্চতা ২০৬ মিটাৰ ( ৬৭৫ ফুট)।

আন্ত:গাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, ৰঙাপাৰাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৮,৮২২ জন। ইয়াৰে ৫৪% পুৰুষ আৰু ৪৬% মহিলা। ৰঙাপাৰাৰ জনসংখ্যাৰ ১০% ছয় বছৰ বয়সৰ অনূৰ্ধ্বৰ।

ৰঙাপাৰাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৬%। ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথককৈ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৮১ শং

যাতায়াত ব্যৱস্থা

শিক্ষা

ৰঙাপৰা হ'ল শিক্ষাপ্ৰাণ কেন্দ্ৰ।
ৰঙাপৰাত বিভিন্ন শিক্ষা অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান আছে। তাৰে ভিতৰত অন্যতম শিক্ষাপ্ৰতিষ্ঠান হ'ল-
ৰঙাপৰা মহাবিদ্যালয় (১৯৭৯ চনত স্থাপন কৰা হয়)
শ্ৰী পি এম ৰঙাপৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
ৰঙাপৰা শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন
ৰঙাপৰা গ্ৰেণা ডীল ইংলিছ স্কুল
চেস্পল ইংলিছ স্কুল
ৰঙাপৰা বাঙালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
হেম প্ৰভা শকীয়ানী হিন্দী বিদ্যালয়
ৰাজেন্দ্ৰজ্যোতি হিন্দী বিদ্যালয়
কস্তুৰবা গান্ধী বালিকা বিদ্যালয়

ৰঙাপৰা বালিকা বিদ্যালয়

ৰঙাপৰা বিধানসভা হ'ল অসমৰ আন আন বিধানসভা ভিতৰত অন্যতম বিধানসভা
বর্তমান ৰঙাপৰা বিধানসভা সমষ্টি অন্তগত কেইখনমান গাঁও / চাহ বাগিছা আছে । ==ৰাজনীতি==
ৰঙাপাৰা তেজপুৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান

ঠাকুৰবাৰী খেলপথাৰ
ধেন্দাই চাহ বাগিছা (ৰঙাপৰা পৰা ৯ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত)
মাঁ কালী মন্দিৰ (প্ৰাচীন মন্দিৰ)
নামনিগাঁও খেলপথাৰ
ৰঙাপৰা বৌদ্ধ মঠ

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

ৰজনী বসুমতাৰী - পৰিচালক, প্ৰযোজক,
কৃষা কমল তাঁতী , বিধায়ক ৰঙাপৰা বিধান সভা সমষ্টি ।
অজয় তাঁতী - সাংগঠনিক সস্পাদক, অসম জাতীয় পৰিষদ , এসময়ৰ আট্ছা নেতা
বাপন দাস বড়ো - সাংগঠনিক সস্পাদক, সদৌ শোণিতপুৰ জিলা ছাত্ৰ সন্থা।
অভিজিত হাজৰিকা - প্ৰাক্তন বিধায়ক।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
ছাউচ (সম্প্ৰদায়)

চৌছ বা চাউছ হাদ্ৰামী আৰব বংশৰ এটা সম্প্ৰদায়। ভাৰতৰ দাক্ষিণাত্য অঞ্চলত এওঁলোকক পোৱা যায়।

পূৰ্বৰ হায়দৰাবাদ ৰাজ্যত নিজামৰ সামৰিক বাহিনীত সৈন্য হিচাপে কাম কৰিবলৈ চৌছ বা চাউছক য়েমেনৰপৰা অনা হৈছিল। কোৱা হয় যে বিশেষকৈ পৰিয়ালটোক নিৰাপদে পহৰা দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত ৭ম নিজামৰ এই আৰব সৈন্যসকলৰ ওপৰত নিৰপেক্ষ আস্থা আছিল। মাৰাথৱাদা, তেলেংগানা আৰু হায়দৰাবাদ-কৰ্ণাটক অঞ্চলত এওঁলোকৰ জনসংখ্যাৰ অধিকাংশ কেন্দ্ৰীভূত হৈ থকাৰ উপৰি হায়দৰাবাদৰ বৰকাছ, কৰিমনগৰৰ শশা মহল্লাহ, ঔৰংগাবাদৰ আল-তামাছ চুবুৰিত কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে। ইয়াৰ উপৰি এওঁলোক আদিলাবাদ, আছিফাবাদ, কাগাজনগৰ, নিজামাবাদ, মহাবুবনগৰ আৰু ৱাৰংগলতো বাস কৰে।

ৰন্ধন

হায়দৰাবাদত চৌছ বা আৰবসকলে হায়দৰাবাদৰ হালিম, মৰাগ (মাটন ষ্টু), মুৰ্তাবাক, শ্বোৰবা, হাৰিৰা, মাণ্ডি, কবছা, মকলুবা, তাছ কাবাব, লুখমি, শ্বিয়ৰ খুৰমা, কুবানি কা মেথা আৰু মালিদা প্ৰৱৰ্তন কৰিছে খাদ্য প্ৰকৰণৰ প্ৰচলন কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
সোণাল চৌহান

সোণাল চৌহান (ইংৰাজী: Sonal Chauhan; জন্ম: ১৬ মে' ১৯৮৫/১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, গায়িকা, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। তেওঁ মূলতঃ তেলুগু আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। ২০০৫ চনত তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া আৰু মিছ ৱৰ্ল্ড টুৰিজিম খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল।

২০০৮ চনত হিন্দী ছবি জন্নত-ৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু তেলুগু ছবিত তেওঁৰ অভিষেক ঘটে একে বছৰতে মুক্তি পোৱা ৰেইনবো ছবিৰ জৰিয়তে। চৌহানে ২০১০ চনত চেলুভিয়ে নিনে নোডালু-ৰ জৰিয়তে কানাড়া ছবিত আৰু ২০১৫ চনত ইঞ্জি ইডুপ্পাঝাগি-ৰ জৰিয়তে তামিল ছবিত অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তেওঁ লেজেণ্ড (২০১৪), পণ্ডগা চেস্কো (২০১৫), চাইজ জিৰো (২০১৫) আৰু ডিক্টেটৰ (২০১৬) আদি সফল ছবিৰ অংশ হৈ আহিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

চৌহানৰ জন্ম এটা ৰাজপুত পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ নয়ডাত দিল্লী পাব্লিক স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নতুন দিল্লীৰ গাৰ্গী কলেজৰপৰা দৰ্শন বিষয়ত সন্মানীয় স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

মডেলিং কেৰিয়াৰ

মালয়েছিয়াৰ চাৰাৱাক ৰাজ্যৰ মিৰিত অনুষ্ঠিত মিছ ৱৰ্ল্ড টুৰিজিম ২০০৫ খিতাপ তেওঁ লাভ কৰিছিল। তেওঁ হৈছে মিছ ৱৰ্ল্ড টুৰিজিম খিতাপ অৰ্জন কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয়। তেওঁ 'এফ এইচ এম' (FHM) আলোচনীৰ বেটুপাততো স্থান লাভ কৰিছিল।

অভিনয় জীৱন

তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৰ্দাত দেখা দিছিল হিমেশ ৰেশমিয়াৰ এলবাম আপ কা সুৰুৰ-ত। ছবি জগতত তেওঁ ইমৰান হাছমীৰ বিপৰীতে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
সংখেড়া আচবাব

সংখেড়া আচবাব ভাৰতৰ গুজৰাটৰ চেগুন কাঠৰ ৰঙীন আচবাব। এই আচবাব সমূহ লাৰে ৰং কৰা হয় আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে উজ্জ্বল গাঢ় ৰঙা আৰু সোণালী ৰং কৰা হয়। ইয়াক গুজৰাটৰ ছোটা উদয়পুৰ জিলাৰ সংখেড়া গাঁৱত প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু এই গাঁৱৰ নামৰ পৰা ইয়াৰ নাম আহিছে। এই গাওঁখন ভদোদৰাৰ পৰা প্ৰায় ৪৫ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত।

শেহতীয়াকৈ ইয়াত পাৰম্পৰিক ৰঙৰ সৈতে ক'লা, নীলা, সেউজীয়া, হাতী দাঁতৰ ৰং, তাম, ৰূপালী ৰঙো গ্ৰহণ কৰা হৈছে। আচবাব সমূহ ভাৰততে ব্যাপকভাৱে বিক্ৰী কৰা নহয়। কিন্তু ইউৰোপ আৰু পশ্চিম এছিয়াকে ধৰি বহুতো দেশলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়। বৰ্তমান ৰাসায়নিক ৰঞ্জক গ্ৰহণ কৰাৰ সৈতে কেৱড়া পাতৰ পৰম্পৰাগত জৈৱিক ৰং আৰু মণ্ডৰ পৰিৱৰ্তে ৰঙৰ আধাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পেলেটত আচবাব বোৰ ৰং কৰাৰ বাবে বহুতো ৰং আছে। অৱশ্যে "স্বচ্ছ লাৰ লেপ থকা টিনপাতৰ প্ৰকাৰ" হৈছে মৌলিকভাবে ব্যৱহাৰ কৰা পৰম্পৰাগত পদ্ধতি। ইয়াক বৰ্তমানেও অব্যাহত ৰখা হৈছে আৰু আচবাবসমূহ এগেটেৰে পালিছ কৰা হয়।

এই সামগ্ৰীসমূহ ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক সামগ্ৰী (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ৰ অধীনত সুৰক্ষিত আৰু ভৌগোলিক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত। ইয়াক পেটেণ্ট ডিজাইন আৰু ট্ৰেডমাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ দ্বাৰা ২০০৭ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে "সংখেড়া আচবাব" শীৰ্ষকৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল আৰু ২০০৭ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে শ্ৰেণী ২০ৰ অধীনত জিআই এপ্লিকেচন নম্বৰ ১০০ত হস্তশিল্প সামগ্ৰী হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল।

ইতিহাস

ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি ১৭ শতিকাত এজন ফৰাচী লেখক জৰ্জ ৰোককুৱেছ আৰু ব্ৰিটিছ অসামৰিক সেৱক জেমছ ফৰ্বছে এই প্ৰকাৰৰ আচবাবৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিল। সেই সময়ত এই আচবাব তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহৃত চেগুন কাঠ ভালচাডৰ পৰা পৰিবহণ কৰা হৈছিল আৰু আচবাববোৰ থলুৱা ৰঙেৰে ৰং কৰা হৈছিল। সামগ্ৰীটো তেতিয়া চুৰাট আৰু খামহাট বন্দৰৰ পৰা ৰপ্তানি কৰা হৈছিল।

এই শিল্পৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা এটা স্থানীয় কিংবদন্তি হৈছে যে এজন আধ্যাত্মিকমুখী ব্যক্তিয়ে মোগল আক্ৰমণকাৰীসকলক এৰাই চলিবলৈ সংখেড়া গাৱলৈ আহিছিল আৰু খৰিকটীয়া এজনৰ সৈতে এক কুটিত বাস কৰিছিল। খৰিকটীয়াজনে তেওঁক সেৱা শুশ্ৰূষা আৰু ভালদৰে চোৱা-চিতা কৰিছিল। তেওঁৰ সৈতে দীৰ্ঘ সময় ধৰি থকাৰ পিছত এদিন তেওঁ হঠাতে অদৃশ্য হৈ গৈছিল। অৱশ্যে তেওঁ গাঁৱৰ পৰা অদৃশ্য হৈ যোৱা নিশা খৰিকটীয়াজনে তেওঁক তেওঁৰ সপোন দেখিছিল আৰু ঋষিৰ দৰে ব্যক্তিজনে তেওঁক এগৰাকী দক্ষ কথমিস্ত্ৰী হবলৈ আশীৰ্বাদ দিছিল। তাৰপিছত খৰিকটীয়া জনে এজন কথমিস্ত্ৰী হৈ পৰিছিল আৰু লাৰ লেপ ব্যৱহাৰ কৰি আচবাব খোদাই কৰা আৰম্ভ কৰিছিল।

এই পাৰম্পৰিক হস্তশিল্পৰ প্ৰচাৰৰ বাবে আহমেদাবাদত এটা প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰা হৈছে।

সামগ্ৰীসমূহ

তিনিজনীয়া চোফা, হেডবোৰ্ড, বিছনা, বাগিচাৰ দোলনা, ড্ৰেছিং টেবুল, ৰকিং চকী, টেবুল, স্ক্ৰীণ, দিৱন আদিৰ বিস্তৃত পৰিসৰত পৰম্পৰাগত আচবাবৰ উপৰিও, এই শৈলীৰ অন্যান্য হস্তশিল্প উদ্ভাৱনসমূহ হৈছে বেৰ-হেংগিং, পেডেষ্টেল লেম্প, ফুলদানী আৰু পেন ষ্টেণ্ড, পুতলা, পাকঘৰৰ সামগ্ৰী আদিও প্ৰস্তুত কৰা হয়। যদিও ইয়াৰ ডিজাইনবোৰ দেখিবলৈ ভংগুৰ কিন্তু আচবাববোৰ স্থায়ী আৰু দীৰ্ঘ সময়ধৰি ভালে থাকে। এই পৰম্পৰাগত আচবাবসমূহ বিবাহৰ সময়ত শুভ উপহাৰ হিচাপে উপহাৰ দিয়াটো গুজৰাটী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এক পাৰম্পৰিক ৰীতি।

তথ্য উৎস

গ্ৰন্থৰাজি

শ্ৰেণী:গুজৰাট
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
নবিনা নাজাত হাইদৰ

নবিনা নাজাত হাইদৰ এগৰাকী কলা ইতিহাসবিদ আৰু কিউৰেটৰ, আৰু বৰ্তমান নিউয়ৰ্কৰ মেট্ৰ’পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্টত ইছলামিক আৰ্টৰ মুখ্য কিউৰেটৰ হিচাপে কাম কৰি আছে।

জীৱন

লণ্ডনত ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ ছলমান হাইদৰ আৰু ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী কুসুম হাইদৰৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু পিতৃৰ কূটনৈতিক নিযুক্তিৰ বাবে‍ শৈশৱৰ কিছু দিন আফগানিস্তান, ভূটান আৰু নিউয়ৰ্কত কটায়। তেওঁ প্ৰথমতে ভাৰতৰ দিল্লীৰ বাল ভাৰতী স্কুল, লৰেন্স স্কুল সনাৱাৰ আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পাছলৈ তেওঁ অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল, য'ত তেওঁ ১৮ শতিকাৰ কিষাণগড়ৰ স্কুল অৱ পেইণ্টিঙ অধ্যয়ন কৰি কলা ইতিহাসত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামী বাৰ্নাৰ্ড হাইকেল লেবানন আৰু পোলেণ্ডৰ বংশধৰ আৰু তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰে।

কেৰিয়াৰ

২০১৮ চনত মেট্ৰ’পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্টত ইছলামিক আৰ্টৰ নাছেৰ চাবাহ আল-আহমদ আল-ছাবাহ কিউৰেটৰ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰা হাইদৰে ২০২০ চনত মেট্ৰ’পলিটান মিউজিয়ামৰ ইছলামিক আৰ্ট বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্টৰ নিউ ইছলামিক গেলাৰীজ প্ৰকল্পৰ সমন্বয়কৰ দায়িত্বত আছিল। দাক্ষিণাত্য অঞ্চলৰ বস্ত্ৰ আৰু চিত্ৰকলাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি হাইদাৰ আৰু চৰ্দাৰে আয়োজন কৰা দাক্ষিণাত্য শিল্প বিষয়ক আলোচনা চক্ৰৰ পাছত এই প্ৰদৰ্শনীৰ কল্পনা কৰা হৈছিল। প্ৰদৰ্শনীখনক অতি প্ৰশংসা কৰা হৈছিল, ৱাল ষ্ট্ৰীট জাৰ্নেলে সংগ্ৰহটোক "...আচৰিতভাৱে প্ৰাসংগিক" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু কিউৰেটৰীৰ উদ্দেশ্যক প্ৰশংসা কৰি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল যে "...প্ৰদৰ্শনীখনৰ শক্তি আৰু আটাইতকৈ নাটকীয় আৰু প্ৰকাশভংগীমূলক তথ্যৰ উৎস হৈছে চিত্ৰকলাৰ মহৎ নিৰ্বাচন।" নিউয়ৰ্ক টাইমছে প্ৰদৰ্শনীখন পৰ্যালোচনা কৰি লক্ষ্য কৰিছিল যে প্ৰদৰ্শনীখনক "...আৰামদায়ক লিন-ইন অন্তৰংগতা....কিউৰেটৰসকলৰ কিছুমান কৰ্মক আকৰ্ষণীয়ভাৱে সতেজভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সংকল্পৰ দ্বাৰা বৃদ্ধি কৰিবলৈ" কিউৰেট কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পাছত হাইদৰে ভাৰতত প্ৰদৰ্শনীখনৰ বিষয়ে‍ বক্তৃতা প্ৰদান কৰে, সংগ্ৰহটোৱে‍ উপস্থাপনৰ সৈতে বহুলাংশে ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে। ইতিহাসবিদ উইলিয়াম ডালৰিম্পলেও নিউয়ৰ্ক ৰিভিউ অৱ বুকছত প্ৰদৰ্শনীখনৰ ইতিবাচক পৰ্যালোচনা কৰিছিল আৰু একে নামৰ আনুষংগিক প্ৰকাশনক সেই বছৰৰ তেওঁৰ প্ৰিয় কিতাপসমূহৰ ভিতৰত এখন বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। ইয়াৰ পাছতে হাইদৰ আৰু সৰকাৰৰ দ্বাৰা ৰচনা কৰা এখন প্ৰকাশন প্ৰদৰ্শনীৰ সৈতে একে শিৰোনামেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়। গ্ৰন্থখনে ফৰৱৰ্ড ৰিভিউজৰ বছৰৰ কিতাপৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৬ চনত হাইদৰে মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্টৰ বাবে ৰাজপুত কলাৰ এক সংগ্ৰহ প্ৰস্তুত কৰিছিল, যি ৰাজপুত শিল্পৰ ওপৰত লিখা প্ৰবন্ধৰ সংগ্ৰহৰ সৈতেও সমাদৰ লাভ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ লগত হাইদৰৰ দ্বাৰা লিখিত এটি‍ প্ৰবন্ধও আছিল। সংগ্ৰহালয়ৰ নিউ ইছলামিক গেলাৰীজ প্ৰকল্পৰ কিউৰেটৰ হিচাপে হাইদৰে কিউৰেটৰৰ শীলা কেনবীৰ সৈতে সংগ্ৰহালয়ৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত মৰক্কোৰ আদালত স্থাপনকে ধৰি নতুন গেলাৰী আৰু প্ৰতিষ্ঠান নিৰ্মাণৰ নিৰ্দেশ আৰু তত্ত্বাৱধান কৰিছিল। নিউয়ৰ্ক আলোচনীৰ কলা সমালোচক জেৰী চাল্টজে এই পুনৰ ডিজাইন কৰা গেলেৰীসমূহক "... সুন্দৰভাৱে পুনৰ ডিজাইন আৰু উদাৰভাৱেই সম্প্ৰসাৰিত স্থানৰ স্তুপ" গঠন কৰা বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল। আৰু নিউয়ৰ্ক টাইমছে ইয়াক "...যিমানেই দৃশ্যগতভাৱে উজ্জ্বল সিমানেই বুদ্ধিমান" বুলি কৈছিল। তেওঁৰ কিউৰেটৰীয় কামৰ উপৰিও হাইদৰে দ্য হিন্দু আৰু নিউজৱিক পাকিস্তানত শিল্প ইতিহাসৰ বিষয়ে‍ লেখা-মেলা কৰি অৱদান আগবঢ়াইছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দিল্লীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
হুৱাচু

হুৱাচু হৈছে চীন ধৰ্ম-গল্পৰ এগৰাকী দেৱী আৰু দেৱতা নুৱা আৰু ফুচিৰ মাতা।

উপাখ্যান

উপাখ্যান অনুসৰি, সৃষ্টিৰ দেৱতা পানগু উভতি উঠাৰ পিছত মৃত্যু হয়, আৰু তেওঁৰ দেহই নদী, পৰ্বত, উদ্ভিদ, জীৱ-জন্তু, আৰু পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু ৰূপে পৰিণত হয়। এই সকলোৰে মাজত হুৱাচু নামেৰে এটা শক্তিশালী সত্তাৰ জন্ম হয়। হুৱাচু হঠাৎ লেইগং, বজ্ৰ দেৱতাৰ পদচিহ্নত ভৰিত পেলাই গৰ্ভৱতী হয় আৰু যমজ সন্তান ফুচি আৰু নুৱা জন্ম দেয়। কোৱা হয় যে, এইসকল সত্তাই মানুহৰ মুখ আৰু সাপৰ দেহ লৈ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।

পিছৰ হুৱাং সম্ৰাটৰ উপাখ্যানসমূহত কোৱা হয় যে, এটা উপবাসৰ সময়ত, সম্ৰাটে হুৱাচুৰ দেৱীয় ৰাজ্যৰ সপোন দেখিছিল, "য’ত নাও বা ৰথ বা কোনো মানুহৰ ভৰিৰ দখল নাছিল... কেৱল আত্মাই তাত গৈ পোৱা পাৰিছিল।" এই স্বৰ্গীয় ঠাইৰ বাসিন্দাসকলে "শূন্যত চলিছিল যেন মাটি আৰু বতাহত শুব পাৰিছিল যেন বিছনাত... পৰ্বত আৰু উপত্যকাই তেওঁলোকক বাধা দিয়া নাছিল, কাৰণ তেওঁলোকে কেৱল আত্মাৰ যাত্ৰা কৰিছিল।"

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:চীনা দেৱী
ইনটোৰে

ইনটোৰে (ইংৰাজী: Intore), যাক কেতিয়াবা বীৰসকলৰ নৃত্য বুলিও কোৱা হয়, হ’ল ৰুৱাণ্ডা আৰু বুৰুণ্ডিত কেৱল পুৰুষৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা এক পৰম্পৰাগত নৃত্য; মহিলাসকলক এই নৃত্য কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয়। ১৮৩০-ৰ দশকত যেতিয়া ৰাজকীয় মুয়াংগে চুবুৰীয়া বুৰুণ্ডী ৰাজ্যৰ যুদ্ধৰ পৰা পলাই আহিছিল আৰু ৰুৱাণ্ডাৰ ৰজাই তেওঁক আশ্ৰয় দিছিল, তেতিয়াই ইনটোৰে ৰুৱাণ্ডালৈ আহিছিল।

ঔপনিবেশিক যুগৰ পূৰ্বে ইনটোৰে আছিল টুটচি সামৰিক বাহিনীৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা এক যুদ্ধ নৃত্য। নৃত্যৰ বিষয়বস্তু প্ৰায়ে যুদ্ধকেন্দ্ৰিক আছিল আৰু প্ৰদৰ্শনকাৰী পুৰুষসকলে আচল অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ বহন কৰিছিল। বৰ্তমানৰ ইনটোৰে নৃত্যশিল্পীসকলে প্ৰকৃত অস্ত্ৰ কঢ়িয়াই নিয়াতকৈ তাৰ প্ৰতীকী আৰ্হিহে ব্যৱহাৰ কৰে। বৰ্তমান ইয়াক পাৰিবাৰিক সমাৱেশ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানকে ধৰি বিভিন্ন উদযাপন আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয়। এই নৃত্যৰ সৈতে সাতৰ পৰা নটা ঢোলৰ এক সংগীত দল থাকে, যিয়ে এক শক্তিশালী আৰু প্ৰায় সন্মোহনী ছন্দ প্ৰদান কৰে। আঠডাল তাঁৰ থকা হাৰ্প সদৃশ বাদ্যযন্ত্ৰ 'লুলুংগা'ৰ দ্বাৰা নৃত্যৰ সুৰীয়া অংশবোৰ পৰিৱেশন কৰা হয়।

শাৰীৰিক আৰু নৈতিক গুণাগুণৰ ভিত্তিত সম্ভাব্য নৃত্যশিল্পীসকলক বাছনি কৰা হয়। প্ৰদৰ্শনৰ আগতে ইনটোৰে নৃত্যশিল্পীসকলে প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে, য’ত তেওঁলোকে নৃত্যৰ খোজৰ লগতে নৈতিক মূল্যবোধো শিকে।

ইতিহাস

ঔপনিবেশিক যুগৰ পূৰ্বৰ ৰুৱাণ্ডাত ইনটোৰেসকল আছিল তৰুণ যোদ্ধাৰ এক দল, যিসকলক 'মৱামী' (ৰজা) বা স্থানীয় মুখীয়ালসকলৰ সেৱা কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত আৰু প্ৰশিক্ষিত কৰা হৈছিল। এই প্ৰথা ১৬ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল বুলি ধৰা হয়, যেতিয়া ৰজা মুকোবানিয়াই (কিগেলী ১) প্ৰধান মুখীয়ালসকলক তেওঁলোকৰ পুত্ৰসকলক ৰাজদৰবাৰলৈ পঠিয়াবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।

'ইটোৰেৰো' (Itorero) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে কেইবাবছৰ ধৰি তেওঁলোকৰ দায়িত্ব লৈছিল। ইনটোৰেসকলে তাত নিবিড় আৰু সম্পূৰ্ণ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল: কবিতা, স্তুতি গান, নৃত্য, আত্মৰক্ষা, আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, মল্লযুঁজ, যাঠী নিক্ষেপ, দৌৰ আৰু 'গুচিম্বুকা' (এবিধ অতি আকৰ্ষণীয় ওখ জঁপোৱা খেল)। ১৯৫০-ৰ দশকত মাৰ্চেল পাৱেলছৰ দৰে ধৰ্মযাজকৰ মতে, ইনটোৰেৰ জনপ্ৰিয়তা কমিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। বেছিভাগ মুখীয়াল আৰু মিছনেৰীয়ে এই প্ৰথা ত্যাগ কৰিছিল আৰু কেৱল ন্যানজাস্থিত ৰজা আৰু শ্বিয়োগুৱেৰ ৰাজমাতাৰ আশ্ৰয়ত থকা দলবোৰহে টিকি আছিল। নৃত্যবোৰ লাহে লাহে প্ৰতীকী প্ৰদৰ্শনত পৰিণত হ’ল।

১৯৭৪ চনত ৰাজকীয় ৰাজধানী ন্যানজাত ৰুৱাণ্ডাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বেলে (Urukerereza) গঠন কৰা হয় আৰু ১৯৯৪ চনলৈকে ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় তাতেই আছিল।

অমূৰ্ত ঐতিহ্য হিচাপে স্বীকৃতি

২০২৪ চনৰ ২ ডিচেম্বৰত পাৰাগুৱেত অনুষ্ঠিত অমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণৰ বাবে আন্তঃচৰকাৰী সমিতিৰ ১৯ তম অধিবেশনত ইনটোৰে নৃত্যক ইউনেস্কোৰ (UNESCO) অমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
মহৰ্ষি গৌতম

গৌতম , হিন্দু ধৰ্মৰ এজন ঋষি আৰু ব্ৰাহ্মণ ঋষি দীৰ্ঘতমাৰ পুত্ৰ আছিল, যি জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মতো উল্লেখ আছে। যজুৰ্বেদ, ৰামায়ণ, গণেশ পুৰাণত গৌতমৰ উল্লেখ আছে আৰু তেওঁৰ পত্নী অহল্যাক ককৰ্থনা কৰাৰ বাবে জনাজাত। গৌতমৰ সৈতে জড়িত আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাহিনী হৈছে গৌতমী নামেৰে জনাজাত গোদাবৰী নদীৰ সৃষ্টি।

সন্তান

ৰামায়ণৰ মতে অহল্যাৰ গৰ্ভত গৌতমৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ শতানন্দৰ জন্ম। কিন্তু মহাভাৰতৰ আদি পৰ্ব মতে তেওঁৰ শাৰদ্বন আৰু শ্বিৰ্কাৰী নামেৰে দুজন পুত্ৰ আছিল। শাৰদ্বনক গৌতম বুলিও জনা গৈছিল, সেয়েহে তেওঁৰ সন্তান কৃপা আৰু কৃপিক ক্ৰমে গৌতম আৰু গৌতমী বুলি কোৱা হৈছিল। গৌতমৰ এগৰাকী কন্যাকো উল্লেখ কৰা হৈছে যদিও মহাকাব্যখনত তেওঁৰ নাম কেতিয়াও প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাই। মহাভাৰতৰ সভা পৰ্বত তেওঁ অশ্বিনাৰ(উশীনাৰৰ কন্যা)ৰ জৰিয়তে বহু সন্তান জন্ম দিয়াৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ ভিতৰত কাক্ষীৱত ডাঙৰ। গৌতম আৰু অশ্বিনাৰৰ বিয়া জৰাসন্ধৰ ৰাজ্য মগধত হয়। বামন পুৰাণৰ মতে তেওঁৰ জয়া, জয়ন্তী আৰু অপৰাজিতা নামৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছিল।

গৌতমক বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত উদ্দালক আৰুনিৰ পুত্ৰ শ্বেতকেতুৰ পূৰ্বপুৰুষ বুলিও কোৱা হয়। আৰু অহল্যাক শিললৈ ৰূপান্তৰিত কৰে, যেতিয়ালৈকে ৰামে তাইৰ ওপৰত ভৰি নিদিয়ে। গৌতমে মন্ত্ৰ পাঠ কৰাৰ পাছত ইন্দ্ৰই অৱশেষত স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰি আহে আৰু গণেশত মহত্ত্ব বিচাৰি পায় যিটো তেওঁ দেৱতাক প্ৰকাশ কৰে

জয়ৱালীয়ে শ্বেতকেতুক লগ পোৱাৰ পিছত আৰু পিতৃক লগ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰাৰ পিছত প্ৰৱাহন জয়ৱালীৰ সৈতেও তেওঁৰ কথা-বতৰা হয়। জয়ৱালীয়ে গৌতমক বৰদান দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু ভৌতিক জগতৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু গভীৰতাৰ বৰ্ণনা কৰে আৰু যজ্ঞ কেনেকৈ কৰিব লাগে শিকাই দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
বৈদিক গণিত

বৈদিক গণিত হ'ল এখন গণিতৰ বিভিন্ন সূত্ৰ থকা এখন গ্ৰন্থ যাৰ সহায়ত কিছুমান পাটিগণিতীয় অংক সহজে কৰিব পৰা যায়। এই গ্ৰন্থখন ১৯৬৫ চনত স্বামী শ্ৰী ভাৰতী কৃষ্ণ তীৰ্থই লিখি প্ৰকাশিত কৰিছিল। গ্ৰন্থখনত মুঠতে ১৬টা সূত্ৰ আছে যাৰ সহায়ত ডাঙৰ ডাঙৰ পূৰণ হৰণ সহজে কৰিব পৰা যায়। লেখকৰ মতে এই সূত্ৰ আৰু উপসূত্ৰসমূহ হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ বেদসমূহৰ পৰা লোৱা। কিন্তু লেখকৰ এই দাবী তেতিয়াৰ পৰাই বহুত গৱেষকে অগ্ৰাহ্য কৰি আহিছে। ভাৰতী কৃষ্ণ তীৰ্থই এই সূত্ৰসমূহৰ প্ৰকৃত উৎসসমূহৰ তথ্য দিয়াত ব্যৰ্থ হৈছিল। গৱেষকসকলে এই সূত্ৰসমূহৰ সংযোগ পুৰণি বৈদিক সময়ত প্ৰচলিত ভাৰতীয় গণিতৰ লগত নাই বুলিয়েই ক'ব বিচাৰে আৰু এই সূত্ৰসমূহক ক্ষিপ্ৰভাবে পাটিগণিতীয় অংক কৰিব পৰা কিছুমান কৌশল বুলি ক'ব বিচাৰে।

গ্ৰন্থ সূচী

বৈদিক গণিতত মুঠতে ১৬টা সূত্ৰ আৰু ১৩টা উপসূত্ৰ আছে। এই সূত্ৰ উপসূত্ৰসমূহৰ যোগেদি পূৰণ হৰণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্গমূল নিৰ্ণয়, বিভাজ্যতা নিৰ্ণয় আদিও কৰিব পাৰি। ইয়াৰ লগতে গ্ৰন্থখনত এলজেব্ৰা, জ্যামিতি কেলকুলাচ্‌ আদিৰো উল্লেখ আছে। টাইপোগ্ৰাফিক সংশোধনৰ বাবে ১৯৭৫ আৰু ১৯৭৮ চনত গ্ৰন্থখনৰ পুনৰ্মুদ্ৰণ প্ৰকাশ কৰা হয়। ১৯৯০ চনৰ পৰা কেইবাটাও পুনৰ্মুদ্ৰণ প্ৰকাশ পাইছে। দিননাথ বাত্ৰাই বৈদিক গণিতক ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ পৰিষদৰ (এনচিইআৰটি) পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে এক দীঘলীয়া অভিযান চলাইছিল। তাৰ পিছত এনচিইআৰটিৰ পৰা বৈদিক গণিতক কেইবাটাও ফ্ৰিঞ্জ ছ্যুডো-বৈজ্ঞানিক বিষয় (বৈদিক জ্যোতিষ আৰু অন্যান্য)ৰ সৈতে মানক শৈক্ষিক পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আহিছিল। এচ. জি. ডানিৰ নেতৃত্ব তথা ৰাজনৈতিক দলৰ সমৰ্থিত কেইবাজনো শিক্ষাবিদ আৰু গণিতজ্ঞই পূৰ্বতে আলোচনা কৰা যুক্তিৰ ভিত্তিত এই প্ৰচেষ্টাসমূহৰ বিৰোধিতা কৰি এই পদক্ষেপক হিন্দুত্ববাদৰ ৰাজনৈতিকভাৱে নিৰ্দেশিত প্ৰচেষ্টা বুলি সমালোচনা কৰাৰ পিছত এই সমগ্ৰ পৰিকল্পনাটো স্থগিত ৰখা হৈছিল। সমান্তৰাল চৰকাৰী প্ৰতিবেদনসমূহেও ইয়াক আধুনিকীকৰণৰ বাবে মাদ্ৰাছা শিক্ষা ব্যৱস্থাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পোষকতা কৰিছিল। ২০১৪ চনত বিজেপি পুনৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত তিনিখন বিশ্ববিদ্যালয়ে এই বিষয়ত পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ বিপৰীতে বিষয়টোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এটা টেলিভিছন চেনেলো আৰম্ভ কৰে; এই বিষয়টোৰ বাবে উদাৰ শিক্ষা আৰু গৱেষণা অনুদানো আবণ্টন দিয়া হৈছে।

তথ্য সূত্ৰ

টোকা

শ্ৰেণী:গণিত
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
ৰজা শগুন

ৰজা শগুন (, বৈজ্ঞানিক নাম: Sarcogyps calvus) শগুনৰ এটা অন্যতম প্ৰজাতি। শেহতীয়াকৈ হোৱা শগুনৰ অস্বাভাৱিক বিলুপ্তিত ইয়াৰো জনসংখ্যা দ্ৰুত গতিত হ্ৰাস পাইছে। ইয়াৰ এই মৃত্যুৰ বাবে ডাইক্ল'ফেনেক নামৰ দৰৱবিধকে জগৰীয়া কৰা হয়।

বিৱৰণ

ৰজা শগুন এটা মধ্যমীয়া আকাৰৰ শগুনৰ প্ৰজাতি। ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৭৬-৮৬ ছে: মি: আৰু ওজন প্ৰাব ৩.৫-৬.৩ কি: গ্ৰা:। পূৰ্ণবয়স্ক শগুনৰ ডিঙি ডাঠ ৰঙা বা কমলা বৰণৰ হয়। পোৱালি চৰাইৰ দেহৰ ৰং শেঁতা। দেহৰ বাকী অংশ ক'লা আৰু ডেউকাৰ গুৰিত পাতল মুগা বৰণৰ আঁচ থাকে। মতা আৰু মাইকী ৰজা শগুনৰ চকুৰ মণিৰ ৰং বেলেগ বেলেগ হয়। মতা চৰাইৰ মণি বগা আৰু মাইকীৰ ডাঠ মটীয়া হয়।
]]ত এজনী মাইকী ৰজা শগুন

বিতৰণ আৰু বাসস্থান

ৰজা শগুন পূৰ্বতে ভাৰত আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বহুলভাৱে বিস্তৃত আছিল যদিও পৰৱৰ্ত্তী কালত ইয়াৰ জনসংখ্যা কমি আহি বৰ্তমান কেৱল উত্তৰ ভাৰততহে সীমিত হৈ পৰিল। ইয়াক প্ৰধানকৈ মুকলি অঞ্চল আৰু প্ৰয় শুকান ঠাইত দেখিবলৈ পোৱা যায়। তদুপৰি ইয়াক পৰ্ণপাতী বনাঞ্চল, নদী উপত্যকা আদিতো পোৱা যায়। ৰজা শগুন সাধাৰণতে সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৩০০০ মিটাৰ পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে।
up

সংৰক্ষণ

ৰজা শগুনৰ ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাই অহা জনসংখ্যাক লক্ষ্য কৰি ১৯৯৪ চনত ইয়াক আই. ইউ. চি. এনে প্ৰায় সংকটাপন্ন (Near Threatened) প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। ভাৰতত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা ডাইক্ল'ফেনেক (Diclofenac) নামৰ পশুচিকিৎসাৰ ঔষধ (veterinary medicine) বিধকে ইয়াৰ জনসংখ্যা হ্ৰাস পোৱাৰ বাবে জগৰীয়া কৰা হয়। ১৯৯০ চনৰ পিছৰ পৰা ৰজা শগুনৰ জনসংখ্যা বিপদজনকভাৱে প্ৰতি বছৰে আধালৈ কমি অহা দেখা গৈছে। ফলস্বৰূপে দুটা দশকৰ ভিতৰতে এসময়ত উভৈনদীকৈ পোৱা এই চৰাইবিধৰ জনসংখ্যা বৰ্তমান বিলুপ্তিৰ পথত। ২০০৭ চনত আই ইউ. চি . এনে ইয়াক বিপদজনক ভাৱে সংকটাপন্ন (Critically Endangered) প্ৰজাতি বুলি ঘোষণা কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Vulture Territory Facts and Characteristics: Pondicherry Vulture
BirdLife Species Factsheet.

শ্ৰেণী:শগুন