ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মহেশ এলকুঞ্চৱাৰ

মহেশ এলকুঞ্চৱাৰ (; জন্ম: ৯ অক্টোবৰ ১৯৩৯) মাৰাঠী ভাষাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁ তাত্ত্বিক লিখনি, সমালোচনামূলক ৰচনাৰ উপৰিও প্ৰায় ২০খনতকৈও অধিক নাটক লিখিছে। বিজয় টেণ্ডুলকাৰৰ সৈতে তেওঁক কেৱল মাৰাঠী থিয়েটাৰতে নহয়, ভাৰতীয় থিয়েটাৰৰো আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী আৰু প্ৰগতিশীল নাট্যকাৰ হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়। ২০১৪ চনত, তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়, ই হৈছে ভাৰতৰ প্ৰদৰ্শন কলাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ সন্মান।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিদৰ্ভ অঞ্চলৰ পাৰৱা গাঁৱৰ এটি তেলেগু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত মহেশ এলকুঞ্চৱাৰ জন্ম হৈছিল। ৪ বছৰ বয়সতে তেওঁ মাক-দেউতাক আৰু সৰুৰেপৰা ডাঙৰ হোৱা ঠাইখন এৰি অন্য এখন চহৰলৈ গুচি যাব লগাত পৰিছিল। শিশু অৱস্থাত তেওঁ অকলশৰে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু পঢ়া-শুনাৰ প্ৰতি মুঠেও আগ্ৰহী নাছিল। চিনেমা আৰু নাটক চোৱাটো তেওঁৰ পৰিয়ালত নিষিদ্ধ আছি; সেয়ে ম্ৰেটিক পৰীক্ষাৰ বাবে নাগপুৰলৈ যাওঁতেহে তেওঁ তাত জীৱনৰ প্ৰথম নাটকখন চাইছিল। ইয়াত তেওঁ মৰিছ কলেজত পঢ়িছিল, আৰু নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজীত এম.এ. কৰিছিল। কলেজত থাকোঁতে তেওঁ এখন চিনেমা চাবলৈ গৈ চিনেমাৰ টিকট নাপাই এখন নাটক চাইছিল। সেই নাটকখনে তেওঁৰ জীৱনৰ গতি সলনি কৰিছিল। নাটকখন আছিল বিজয় তেণ্ডুলকাৰৰ মী জিংকালো মী হাৰালো (আই ৱন, আই লষ্ট)। এয়া আছিল ১৯৬৫ চনৰ কথা। নাটকখনৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁ পিছদিনা পুনৰ নাটক চাবলৈ গৈছিল আৰু নিজে নাটক লিখিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল। তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰটো সকলো ধৰণৰ নাটক পঢ়াৰ বাবে উৎসৰ্গিত কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ ধৰমপেথ আৰ্টছ, কমাৰ্চ কলেজ, নাগপুৰ আৰু নাগপুৰৰ এম পি দেও মেম
’ৰিয়েল চাইন্স কলেজত ইংৰাজী সাহিত্য বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু তাৰপাৰই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ২০০০-২০০১ চনত পুনেৰ ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউটত চিত্ৰনাট্য-লিখনৰ অতিথি অধ্যাপক আছিল। তেওঁ কেইবাবছৰো নতুন দিল্লীৰ নেচনেল স্কুল অৱ ড্ৰামাত ভিজিটিং প্ৰফেচাৰ হিচাপে অধ্যাপনা কৰিছিল।

বাস্তৱধৰ্মীৰ পৰা প্ৰতীকী; সৃষ্টিশীলতাৰপৰা আৰম্ভ কৰি জীৱনলৈ, বন্ধ্যাত্বৰ পৰা মৃত্যুলৈ আদি থীমৰ জৰিয়তে অভিব্যক্তিবাদৰপৰা এৱচাৰ্ড নাটকলৈ এলকুঞ্চৱাৰে বিভিন্ন ধৰণৰ নাটকীয় অভিব্যক্তিৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছে। তেওঁ তিনি দশকৰো অধিক সময় ধৰি আধুনিক ভাৰতীয় থিয়েটাৰক প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান পুৰস্কাৰ

ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান পুৰস্কাৰ হৈছে বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি আৰু উদ্ভাৱন ক্ষেত্ৰৰ বিশিষ্ট গৱেষকসকলৰ অৱদানক স্বীকৃতি দিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা। এই বঁটা প্ৰতিষ্ঠাৰ বিষয়ে ২০২৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ঘোষণা কৰা হয় আৰু ২০২৪ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰথম বঁটা প্ৰাপকসকলৰ নাম ঘোষণা কৰা হয়। প্ৰতি বছৰে ২৩ আগষ্টত, ৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ দিৱসৰ দিনা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হ'ব। এই বঁটাত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্বাক্ষৰিত এখন প্ৰমাণ পত্ৰ আৰু এটা পদক থাকে।

এই বঁটাসমূহ চাৰিটা ভাগত প্ৰদান কৰা হয়ঃ
বিজ্ঞান ৰত্ন বঁটা
বিজ্ঞান শ্ৰী বঁটা
বিজ্ঞান যুৱ - শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা
বিজ্ঞান টীম বঁটা

প্ৰতিবাৰে সৰ্বাধিক ৩ জনক বিজ্ঞান ৰত্ন, সৰ্বাধিক ২৫ জনক বিজ্ঞান শ্ৰী, সৰ্বাধিক ২৫ জনক বিজ্ঞান যুৱ, আৰু সৰ্বাধিক ৩ টা গোটক বিজ্ঞান টীম প্ৰদান কৰা হয়।

ইয়াৰে বিজ্ঞান ৰত্নক দেশৰ বিজ্ঞান জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। ইয়াক প্ৰদান কৰা হয় জীৱনজোৰা সাধনাৰ বাবে। বিজ্ঞান শ্ৰী প্ৰদান কৰা হয় বিশিষ্ট অৱদানৰ বাবে। বিজ্ঞান যুৱ - শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ প্ৰদান কৰা হয় ৪৫ বছৰতকৈ কম বয়সৰ বিশিষ্ট যুৱ বিজ্ঞানীসকলক স্বীকৃতি আৰু উৎসাহ যোগাবৰ বাবে। আৰু বিজ্ঞান টীম বঁটা তিনিজন বা তাতকৈ অধিক ব্যক্তিৰে গঠিত দলক প্ৰদান কৰা হয় যিয়ে দল হিচাপে বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ অসাধাৰণ অৱদান আগবঢ়াইছে।

পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, জীৱ বিজ্ঞান, গণিত আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান, ভূ-বিজ্ঞান, চিকিৎসা বিজ্ঞান, অভিযান্ত্ৰিক বিজ্ঞান, কৃষি বিজ্ঞান, পৰিৱেশ বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি আৰু উদ্ভাৱন, পাৰমাণৱিক শক্তি, মহাকাশ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি, আৰু বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ অন্যান্য বিষয়ৰ পৰা এই বঁটা প্ৰাপকসকলক বাছনি কৰা হয়। ৰাজহুৱা বা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ উচ্চ প্ৰভাৱশালীৰ গৱেষক বা উদ্ভাৱকসকল এই বঁটাৰ বাবে যোগ্য গণ্য কৰা হয়। তদুপৰি ভাৰতৰ হৈ প্ৰভাৱ পেলোৱা কৰ্মৰ বাবে ভাৰতীয় মূলৰ বিদেশত কৰ্মৰত গৱেষক-উদ্ভাৱকসকলো ইয়াৰ বাবে যোগ্য।

প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিজ্ঞান ৰত্ন কেৱল এজনলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে, আৰু এই ব্যক্তিজন হৈছে ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক গোবিন্দৰাজন পদ্মনাভন।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
ঊষা

ঊষা হৈছে শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধৰ পত্নী, চিত্ৰলেখাৰ সখী ঊষা আছিল শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ)-ৰ ৰজা বাণাসুৰৰ জীয়েক।

কিংবদন্তী

পুৰণি কালত শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ) ৰাজ্যৰ ৰজা বাণাসুৰৰ ঊষা নামেৰে এজনী পৰম ৰূপৱতী কন্যা আছিল। ঊষাৰ সখী চিত্ৰলেখাৰ মায়াৰ বলত অনিৰুদ্ধ আৰু ঊষাৰ মাজত প্ৰেম হয়। আৰু ঊষাক পাবলৈ অনিৰুদ্ধই অসম (শোণিতপুৰ) -লৈ আহে।

বাণ এজন প্ৰবল শিৱভক্ত ৰজা আছিল। বাণ ৰজা প্ৰহ্লাদৰ নাতি মহাবীৰ বলিৰ পুত্ৰ আছিল। বিষ্ণুৰ বামন অৱতাৰত ছলনা কৰি বলিক পাতাললৈ পঠাই দিয়াত শিৱক তপস্যা কৰি বাণ ৰজাই শোণিতপুৰ ৰাজ্যখন পায়।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
লীলা ৰায়

লীলা ৰয় নাগ (,২ অক্টোবৰ ১৯০০ – ১১ জুন ১৯৭০), এগৰাকী উগ্ৰ বাওঁপন্থী ভাৰতীয় মহিলা ৰাজনীতিবিদ, সংস্কাৰক, আৰু নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী আছিল। অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ উপ-দণ্ডাধীশ গিৰীশ চন্দ্ৰ নাগৰ বাসগৃহত জন্মগ্ৰহণ কৰা লীলা ৰয়ৰ মাতৃ আছিল কুঞ্জলতা নাগ। তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম মহিলা ছাত্ৰী আছিল।

পৰিয়াল

বংগ প্ৰদেশৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ এটা উচ্চ মধ্যবিত্ত বঙালী কায়স্থ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা লীলা ৰয়ে কলিকতাৰ বেথুনে কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ১৯১৭ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। শ্ৰেণীকোঠাৰ সকলো ছাত্ৰীৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান দখল কৰাৰ বাবে ৰয়ক ইংৰাজী বিভাগে ১৯১৭ চনৰ ২ অক্টোবৰত নগদ ১০০ টকাৰ সৈতে 'পদ্মবাটি সোণৰ পদক' প্ৰদান কৰিছিল। দেউতাক গিৰিচন্দ্ৰ নাগ আছিল সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ শিক্ষক। শিক্ষাৰ্থী অৱস্থাতে তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে যুঁজি ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে এম.এ. ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। সেই সময়ত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত সহ-শিক্ষাৰ অনুমতি নাছিল বাবে তেতিয়াৰ উপাচাৰ্য ফিলিপ হাৰ্টগে তেওঁৰ নামভৰ্তিৰ বাবে বিশেষ অনুমতি দিছিল।

সামাজিক কাম

ঢাকাত দ্বিতীয়খন ছোৱালীৰ বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰি ছোৱালীৰ বাবে সামাজিক কাম আৰু শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত লীলা ৰয়ে বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ছোৱালীক দক্ষতা শিক্ষণ আৰু বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ তেওঁ উৎসাহিত কৰিছিল আৰু ছোৱালীয়ে প্ৰতিৰক্ষাৰ হেতু সমৰ কলা শিকাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰটো তেওঁ গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। বিগত বছৰবোৰত, তেওঁ মহিলাসকলৰ বাবে কেইবাখনো বিদ্যালয় আৰু প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছিল।

লীলা নাগে ১৯২১ চনৰ বংগৰ বানপানীৰ পিছত সাহায্য কাৰ্যৰ নেতৃত্ব দি থকা নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুক যোগাযোগ কৰিছিল। তেতিয়াৰ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী লীলা নাগে ঢাকা মহিলা সমিতি গঠনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু সেই ক্ষমতাত থাকিয়েই নেতাজীক সহায় কৰিবলৈ অনুদান আৰু সাহায্য সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল।

১৯৩১ চনত তেওঁ মহিলা লেখিকাৰ দ্বাৰা সম্পাদিত, পৰিচালিত আৰু সম্পূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়োৱা প্ৰথমখন আলোচনী 'জয়শ্ৰী' প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।আলোচনীখনৰ নামকৰণৰ পৰামৰ্শ দিয়া ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰকে ধৰি বহু বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে এই কাৰ্যক প্ৰশংসা কৰিছিল।

১৯৪৭ চনত তেওঁ পশ্চিমবংগৰ মহিলা সংহতি নামেৰে এটা জাতীয় মহিলা সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

পৰৱৰ্তী বৰ্ষত

লীলা ৰয় ১৯৬০ চনত ফৰৱাৰ্ড ব্লক (সুভাজিষ্ট) আৰু প্ৰজা ছ’চিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ একত্ৰীকৰণৰ লগে লগে গঠন হোৱা নতুন দলটোৰ অধ্যক্ষ হয় যদিও ইয়াৰ কাম-কাজত তেওঁ হতাশ হয়। দুবছৰৰ পাছত সক্ৰিয় ৰাজনীতিৰ পৰা তেওঁ অৱসৰ ল’লে।

১৯৮৫ চনত ফৈজাবাদত মৃত্যু হোৱা ভগৱানজী নামৰ এজন তপস্বীৰ সামগ্ৰীৰ পৰা লীলা ৰয়ৰ চিঠিবোৰ উদ্ধাৰ হয়। চিঠিবোৰে প্ৰকাশ কৰে যে, লীলা ৰয় ১৯৬২ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিমছাৰত ভগৱানজীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল আৰু ১৯৭০ চনত মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁৰ ভগৱানজীৰ সৈতে যোগাযোগ আছিল।

দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ পিছত ১৯৭০ চনৰ জুন মাহত লীলা ৰয়ৰ মৃত্যু হয়।

২০২৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা বিভাগৰ এটা পৰীক্ষা গৃহক লীলা ৰয়ৰ নামেৰে 'লীলা নাগ পৰীক্ষা হল' দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
প্ৰভাতী পখীৰ গান

প্ৰভাতী পখীৰ গান ১৯৯২ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ পৰিচালক মুনিন বৰুৱা। কাহিনী- অমূল্য কাকতিৰ। ৰাজকুমাৰ পিকচাৰ্ছৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল বিজয় নাৰায়ণ তিৱাৰী আৰু অমৰ নাথ তিৱাৰীয়ে। সংগীত জে পি দাসৰ। প্ৰভাতী পখীৰ গানৰ মাজেৰে নিবনুৱা সমস্যা, দুৰ্নীতি আদি সামাজিক বিষয়ক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠা যুৱপ্ৰজন্মৰ হতাশা আৰু আশাৰ এখন নিৰ্মোহ ছবি অংকন কৰা হৈছে।

অভিনয় শিল্পী

প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
তপন দাস
মৃদুলা বৰুৱা
সঞ্জীৱ হাজৰিকা
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী
পূৰৱী শৰ্মা ভট্টাচাৰ্য
জয়ন্ত দাস
মিৰেল কুদ্দুচ
কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য
অৰুণ নাথ
ডাঃ হাদি আলম বৰা
ধীৰু ভূঞা
বাদল দাস
হেমন্ত দত্ত
অৰুণ বৰুৱা
বিউতি সভাপণ্ডিত
ডাঃ হেমেন বৰ্মণ
সাধন হাজৰিকা
ভবেশ দাস
মীনা কুমাৰী বৰ্মন
ৰাণা তামুলী
মঞ্জুলা বৰুৱা
শম্ভু গুপ্তা
চাকিৰ হাজৰিকা

সঙ্গীত

সংগীত পৰিচালনা জে পি দাসৰ।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ঘৰুৱাকৰণ

ঘৰুৱাকৰণ হৈছে কোনো জীৱসমষ্টিৰ কৰ্ষণ বা পালন কৰা। ই ঘৰুৱা বা ব্যৱসায়িকভাৱে পৰ্যায়ত হ'ব পাৰে। ঘৰুৱাকৰণত জীৱৰ ভৌতিক অৱস্থিতি, আচৰণগত বৈশিষ্ট, শাৰীৰিক আকাৰ, নোমৰ গুণগত মান বা বৰণ, বৃদ্ধিৰ হাৰ, জীৱন কাল, উৎপাদন, আৰু অন্য বহু দিশৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়। পালিত জীৱবোৰ মানুহ বা মানুহৰ ক্ৰিয়াকলাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰে, কেতিয়াবা এনে প্ৰাণীবোৰে বন্য জীৱন যাপন কৰাৰ ক্ষমতাও হেৰুৱাই পেলাই। ঘৰুৱাকৰণ আৰু পালন কাৰ্যৰ মাজৰ পাৰ্থক্য হৈছে, এই ক্ষেত্ৰত জীৱবোৰৰ কেৱল আচৰণ বা পৰিৱেশতান্ত্ৰিক সামাজিকতাই সলনি নহয় লগতে ধ্বনিগত প্ৰকাশভংগী আৰু জিনীয় প্ৰকাৰো সলনি হয়। ঘৰুৱাকৰণ বুলিলে কেৱল প্ৰাণীৰ পোহ-পাল কৰাকে নুবুজাই, ই উদ্ভিদ, ভেঁকুৰ আৰু অন্য জীৱকো ঘৰুৱা ভাৱে কৰ্ষণ কৰা বুজায়। প্ৰাথমিকভাৱে সৌন্দৰ্য বৰ্ধনৰ বাবে ঘৰুৱাকৰণ কৰা উদ্ভিদসমূহক ঘৰুৱা বা আলংকৰিক উদ্ভিদ বোলে, আৰু খাদ্য উৎপাদনৰ বাবে বৃহৎ পৰিসৰত পালন কৰা উদ্ভিদবোৰ হৈছে শস্য। এনে ঘৰুৱা উদ্ভিদ আৰু বন্য প্ৰজাতিবোৰৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নেথাকে। ঘৰুৱাভাৱে সংগলাভৰ বাবে পালন কৰা প্ৰাণীবোৰক পোহনীয়া আৰু ব্যৱসায়িক লাভালাভৰ বাবে পালন কৰা প্ৰাণীবোৰক ফাৰ্ম এনিমেল বা পালিত পশু বোলে।

শ্ৰেণী:কৃষি বিজ্ঞানৰ ইতিহাস
শিঙি মাছ

শিঙি মাছ( Heteropneustes fossilis) এবিধ কলা-ছানেকীয়া, গোঁফ থকা বাকলিবিহীন মাছ। এই মাছ ভাৰত, বাংলাদেশ, পাকিস্তান, নেপাল, শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড আৰু ম্যানমাৰত পোৱা যায়। ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যত ইয়াক "কাদু" বা "কাৰী" নামে জনাজাত। বাংলাদেশত ইয়াক "শিং মাছ" বোলে। শ্ৰীলংকাত ইয়াক সিংহলী ভাষাত "হুঙা" বোলে। শিঙি মাছ অসমৰ অতি জনপ্ৰিয় মাছ। অসমৰ খাল-বিল, পুখুৰী আদিত এই মাছৰ বসতি দেখা যায়।

বৰ্ণনা

শিঙি মাছ সাধাৰণতে খাল, বিল, ডোঙা, নলা-নৰ্দমা, পুখুৰী আদিত পোৱা যায়। কেতিয়াবা ইহঁত বোকাৰে পূৰ্ণ নদী সমূহতো পোৱা যায়। ঘোলা, অস্পষ্ট,অন্ধকাৰ, মেটেকাৰে পূৰ্ণ পানীতো ইহঁত থাকিব পাৰে।
ই প্ৰায় ৩০ ছেঃমিঃ লৈ হোৱা দেখা যায়। শিঙি মাছ মাংসভোজী আৰু চিকাৰী প্ৰকৃতিৰ। পোক-পৰুৱা, কেঁচু, শামুক, ভেকুলী বা আন সৰু মাছ ইয়াৰ খাদ্য। শিঙি মাছে বাৰিষা কালত প্ৰজনন কৰে আৰু পানীৰে পৰিপূৰ্ণ খাল বা পুখুৰীত কণী পাৰে। ঔষধি গুণ থকা বাবে এই মাছৰ যথেষ্ট চাহিদা আছে।

শিঙি মাছে মানুহ বা আন প্ৰাণীক বিন্ধিব পাৰে। ইয়াৰ ফিনত থকা কাঁইট আৰু বিষগ্ৰন্থীৰ বাবে জনাজাত। ই বিন্ধিলে মানুহৰ জ্বৰ পৰ্যন্ত হোৱা দেখা যায়।

ব্যৱহাৰ

শিঙি মাছ খাদ্য হিচাপে বহুল ভাৱে ব্যৱহাৰ হয়। অসমত শিঙি মাছৰ জোল, তৰকাৰী আৰু ভজা বেছ জনপ্ৰিয়। ইয়াৰ বহুতো ঔষধি গুণো আছে। ৰক্তহীনতা ৰোগীক শিঙি মাছ খাবলৈ দিয়া হয়। শক্তিকাৰক হিচাপে ৰুগীয়া ব্যক্তি, বৃদ্ধ আৰু উঠি অহা লৰা-ছোৱালীক শিঙি মাছ খাবলৈ দিয়া হয়। বজাৰত ইয়াৰ অত্যাধিক চাহিদা আৰু বৰ্ধিত মূল্যৰ বাবে বৰ্তমান বাণিজ্যিক ভাবে এই মাছৰ উৎপাদন কৰা হয়। বাগিচা পুখুৰীতো
(aquarium) এই মাছ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

অসমৰ লোকজীৱনত শিঙি মাছৰ প্ৰভাৱ আছে। প্ৰচলিত জতুৱা ঠাঁচ, ফকৰা বা লোকগীত-বিহুগীতত শিঙি মাছৰ উল্লেখ পোৱা যায়। শিঙি মাছক লৈ কিছুমান লোকবিশ্বাসও জড়িত হৈ আছে। যেনে: ফল লগা লাওজাতীয় গছত শিঙি মাছৰ কাঁইট বিন্ধিলে বেছি ফল লাগে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
গংগুবাঈ হংগল

গংগুবাঈ হংগল (, ৫ মাৰ্চ ১৯১৩ - ২১ জুলাই ২০০৯) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ। তেওঁ কৰ্ণাটকৰ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত ধাৰাৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁ তেওঁৰ গভীৰ আৰু শক্তিশালী কণ্ঠৰ বাবে জনাজাত আছিল। গংগুবাঈ হংগল হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ কিৰানা ঘৰাণাৰ লগত জড়িত আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯১৩ চনৰ ৫ মাৰ্চ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বোম্বে ষ্টেটৰ হংগলত গংগুবাঈ হংগলৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ধাৰৱাদৰৰ এজন কৃষিবিদ চিক্কুৰাও নাডিগাৰ তেওঁলোকৰ পৰিয়াল ১৯২৮ চনত হুবলীলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল যাতে গংগুবাঈয়ে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিব পাৰে। তেওঁ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত অধ্যয়ন কৰি কিনাৰী বাদক কৃষ্ণচৰ্য হুলগুৰৰ ওচৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৩ বছৰ বয়সত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। হুলগুৰৰ লগত গংগুবাঈয়ে তেওঁৰ মাচুলৰ বিষয়ে তৰ্ক কৰাৰ পিছত তেওঁক শিক্ষা দিয়া বন্ধ কৰাৰ আগতে এবছৰত ৬০টা ৰচনা শিকিছিল। তেওঁ গুৰু সাৱাই গন্ধৰ্বৰ অধীনত সংগীত অধ্যয়ন কৰাৰ আগতে দত্তোপন্ত দেশাইৰ ওচৰত শিকিছিল। তেওঁলোক স্থায়ীভাৱে হুবলীলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ পিছত তিনি বছৰৰ ধৰি কঠোৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। তেওঁ কৰ্ণাটক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় সংগীত অধ্যাপক হিচাপে সংগীতৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ নাৰায়ণ ৰাও আৰু বাবু ৰাও, আৰু এএগৰাকী কন্যা কৃষ্ণা আছিল। তেওঁৰ কন্যা কৃষ্ণায়ে ২০০৪ চনত ৭৫ বছৰ বয়সত কৰ্কট ৰোগত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।

মৃত্যু

২০০৯ চনত ২১ জুলাই তাৰিখে গংগুবাঈ হংগল মৃত্যু হৈছিল। কৰ্ণাটক ৰাজ্য চৰকাৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাবে দুদিনৰ ৰাজ্যিক শোক ঘোষণা কৰিছিল। ধাৰৱাদ জিলাৰ জিলা আয়ুক্তৰ দ্বাৰা হুবলীত ২২ জুলাইৰ তাৰিখে ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন হৈছিল।
পদ্মভূষণ, ১৯৭১
সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ১৯৭৩
সংগীত নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ, ১৯৯৬
পদ্মবিভূষণ, ২০০২

তেওঁৰ জন্মস্থান 'গাংগোত্ৰী'ক কৰ্ণাটক চৰকাৰে সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে। হুবলীৰ ড॰ গংগুবাঈ হংগল গুৰুকুলে পৰম্পৰাগত গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাৰে শিল্পীসকলক সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

গংগুবাঈ হংগলৰ জীৱনী
গংগুবাঈ হংগলৰ বিষয়ে তথ্য

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
মাধৱী মুদ্গল

মাধৱী মুদ্গল অডিচি নৃত্য শৈলীৰ বাবে পৰিচিত এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী। তেওঁ কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে, য'ত আছে সাংস্কৃতিক বঁটা- ১৯৮৪, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদ্মশ্ৰী বঁটা- ১৯৯০, ওড়িশা ৰাজ্যিক সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা- ১৯৯৬, ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ দ্বাৰা গ্ৰেণ্ড মেডাইল দে লা ভিলে- ১৯৯৭, কেন্দ্ৰীয় সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা- ২০০০, দিল্লী ৰাজ্যিক পৰিষদ সন্মান- ২০০২ আৰু ২০০৪ চনত নৃত্য চূড়ামণি উপাধি।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু প্ৰশিক্ষণ

মাধৱী মুদ্গলৰ জন্ম হৈছিল গন্ধৰ্ব মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যাপক বিনয় চন্দ্ৰ মৌদগল্যৰ ঘৰত; নতুন দিল্লীৰ হিন্দুস্তানী সংগীত আৰু শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ বাবে অন্যতম বিখ্যাত এই নৃত্য বিদ্যালয়। অধ্যাপক বিনয় চন্দ্ৰ মৌদগল্যক আজি সৰ্বাধিক স্মৰণ কৰা হয় বিজয়া মুলায়ৰ এনিমেচন ছবি “এক আনেক ঔৰ একতা’’ত হিন্দ দেশ কে নিৱাসী গীতৰ কথাৰ বাবে, যিয়ে শ্ৰেষ্ঠ শিক্ষামূলক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। মাধৱীয়ে পৰিয়ালৰ পৰা শিল্প আৰু নৃত্যৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল আৰু গুৰু শ্ৰী হৰেকৃষ্ণ বেহেৰাৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু পথ নিৰ্দেশনাত তেওঁৰ অসাধাৰণ দক্ষতাৰ বিষয়ে বিশ্বই অতি সোনকালেই জানিব পাৰিছিল। মাত্ৰ ৪ বছৰ বয়সতে তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজহুৱাভাৱে অভিনয় কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত ভাৰত নাট্যম আৰু কথক শিকিছিল যদিও অৱশেষত প্ৰকাশৰ মাধ্যম হিচাপে ওডিছিক বাছি লৈছিল। গুৰু কেলুচৰণ মহপাত্ৰৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁৰ অডিচি শিল্প দক্ষতাক উন্নততম স্থানলৈ লৈ যোৱা হৈছিল।
আৰ্কিটেক্সাৰত ডিপ্লমা লাভ কৰা মাধৱীয়ে প্ৰায়ে বিভিন্ন আলোচনী আৰু কিতাপৰ বাবে লিখে।

কেৰিয়াৰ

নৃত্য পৰিচালনাত কলাৰ গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু নতুন নৃত্যশিল্পীসকলক অডিচিৰ সূক্ষ্মাতিসূক্ষ্ম দিশসমূহৰ প্ৰতি প্ৰশিক্ষণ আৰু উৎসাহিত কৰাৰ দায়বদ্ধতাৰ বাবে তেওঁ বিশ্বজুৰি প্ৰশংসিত।

তেওঁ তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ স্মৰণীয় দিন বুলি সোঁৱৰণ কৰে, সেই মুহূৰ্তটো, যেতিয়া গুৰু কেলুচৰণ মহপাত্ৰই তেওঁক নিজৰ শিষ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ ভাগিনী আৰুছি (৩৪), মধুপ মুদ্গলৰ কন্যা আৰু দিল্লীৰ ২০০৪ চনৰ কাৰ্মেল কনভেণ্ট স্কুলৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী, মাধৱীয়ে গন্ধৰ্ব মহাবিদ্যালয়ত প্ৰশিক্ষণ লৈ ২০০৩ চনত একক অডিচি নৃত্যশিল্পী হিচাপে মঞ্চত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০০৮ চনত জাৰ্মান নৃত্য পৰিচালক পিনা বাউছে আয়োজন কৰা আন্তৰ্জাতিক নৃত্য মহোৎসৱ ২০০৮ত অংশগ্ৰহণ কৰা একমাত্ৰ ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী আছিল, য'ত তেওঁ স্ব-নৃত্য পৰিৱেশন কৰা বাগেশ্ৰী নামৰ এটা টুকুৰা পৰিৱেশন কৰিছিল। মাধৱী মুদ্গলৰ দ্বিতীয় ভাতৃ মুকুল মুদ্গল পঞ্জাৱ আৰু হাৰিয়ানা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত মুখ্য ন্যায়াধীশ, যিয়ে ভাৰতৰ অতিৰিক্ত ছলিচিটৰ জেনেৰেল এল নাগেশ্বৰ ৰাও আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ে পৰিচালনাৰ বাবে নিযুক্তি দিয়া জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা তথা প্ৰাক্তন ক্ৰিকেট আম্পায়াৰ নিলয় দত্তক লৈ গঠিত মুদ্গল সমিতিৰ নেতৃত্ব দিছিল ২০১৩ চনৰ ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত দুৰ্নীতি, বাজি আৰু স্পট-ফিক্সিঙৰ অভিযোগৰ ওপৰত এক স্বতন্ত্ৰ তদন্ত কৰিছিল। ১৯৪৯ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা ন্যায়াধীশ মুদ্গলে ১৯৯৮ চনৰ ২ মাৰ্চত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ও২০০৯ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰত উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০১১ চনৰ ৩ জানুৱাৰীত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ ভতিজা ধৱল, পুত্ৰ আৰু বিখ্যাত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী শোভা মুদ্গল দিল্লীৰ এটা বিখ্যাত বেণ্ড হাফ ষ্টেপ ডাউনৰ মুখ্য গায়িকা আৰু এগৰাকী আশাব্যঞ্জক পকাৰ খেলুৱৈ।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰিয়া শ্বাহ-ক্লৰফাইন

শ্ৰিয়া শ্বাহ-ক্লৰফাইন নেপালত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী কানাডিয়ান মহিলা আছিল। তেওঁ ২০১২ চনত মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ শিখৰৰ পৰা নামি আহি থকা অৱস্থাত মৃত্যুবৰণ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

চিটিনিউজৰ মতে, শ্বাহ-ক্লৰফাইনৰ জন্ম হৈছিল নেপালৰ কাঠমাণ্ডুত।তেওঁ নেপালৰ কাঠমাণ্ডুস্থিত ত্ৰিভুৱন বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িছিল।

শ্বাহ-ক্লৰফাইন ভাৰতৰ মুম্বাইত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তাৰ পৰা ক্ৰুজ জাহাজত যাত্ৰীসকলৰ সেৱা আৰু প্ৰশাসনিক কাম চোৱা এজন দায়িত্বশীল কৰ্মচাৰী বা পাৰ্চাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।

শ্বাহ-ক্লৰফাইন এগৰাকী ব্যৱসায়ীও আছিল যিয়ে "এছ অ’ এছ স্প্লেছ অৱ ষ্টাইল ইনক্" আৰম্ভ কৰিছিল।

শ্বাহ-ক্লৰফাইনে আৰোহণ কৰিবলৈ বুকিং কৰা গাইডিং কোম্পানীৰ কোনো এজন গাইডৰ পৰ্বত বগোৱা বিশেষ অভিজ্ঞতা নাছিল আনকি তেওঁৰ নিজৰু নাছিল। গাইডিং কোম্পানীৰ নেতাজনে কয় যে তেওঁ শ্বাহ-ক্লৰফাইনক সেইদিনা শিখৰত উপনীত হ’বলৈ চেষ্টা নকৰিবলৈ কৈছিল আৰু ইয়াকো সকীয়াই দিছিল যে তেওঁ এগৰাকী অনভিজ্ঞ গড় হিচাপে তলৰ পৰ্বতাৰোহী। ১৯৯৬ চনৰ এভাৰেষ্ট আৰোহণ পিছত ২০১২ চনটোক সৰ্বাধিক বিপজ্জনক ঋতু হিচাপে ধৰা হয়, য’ত প্ৰায় ১১ জন মানুহৰ মৃত্যু হৈছিল।

হিমালয়ান তথ্যকোষত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে যে ২০১২ চনৰ ১৯ ​​মে’ত মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ দক্ষিণ দিশত ৮৪০০ মিটাৰ উচ্চতাত শ্বাহ-ক্লৰফাইনৰ মৃত্যু হয়। সেই ঋতুত আৰু অধিক উত্তৰ দিশত দুজন আৰু দক্ষিণ দিশত সাতজন লোকৰ মৃত্যু হয়। শ্বাহ-ক্লৰফাইনৰ মৃত্যুৰ একেদিনাই আন চাৰিজনৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৩৩ বছৰ। শ্বাটলৱৰ্থ আৰু শ্বাহ-ক্লৰফাইনৰ দেউতাক, যাৰ লগত শ্বাহ-ক্লৰফাইন বগাই আছিল, তেওঁৰ মৃতদেহৰ চাৰিওফালে ঘূৰিবলগীয়া হৈছিল, কাৰণ এতিয়াও বগাই যোৱা লাইনত ক্লিপ হৈ তেওঁ লাগি আছিল। ২০১২ চনৰ ৮ জুলাইত কানাডাৰ টৰন্টোৰ এটা গীৰ্জাত তেওঁৰ বাবে স্মৃতিচাৰণ সভা অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

তথ্য সূত্ৰ
পামেলা চেটাৰ্জী

পামেলা চেটাৰ্জী (জন্ম প্ৰায় ১৯৩০) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু গ্ৰাম্য কৰ্মী। তেওঁৰ প্ৰকল্পটোৱে ৬ লাখ ২৫ হাজাৰ হেক্টৰ মাটি পুনৰ উদ্ধাৰ কৰিছিল। তেথেতৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে আগবঢ়োৱা সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটাৰে সন্মান জনোৱা হয়।

জীৱন

পামেলা চেটাৰ্জীৰ জন্ম হৈছিল প্ৰায় ১৯৩০ চনত।

বিশ্ব বেংকৰ সহযোগত চেটাৰ্জীয়ে ৪৬০০ হেক্টৰ মাটি পুনৰ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই প্ৰকল্পটো ৯৫ জন কৃষকৰ সৈতে আৰম্ভ হৈছিল যদিও দুবছৰৰ ভিতৰত এই সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল। প্ৰশ্ন কৰা মাটিখিনিত অত্যধিক ছডিয়াম আছিল আৰু ইয়াক ছ’ডিক মাটি বুলি জনা যায়। মাটিৰ পৰা প্ৰথমবাৰৰ বাবে ধান চপোৱা সময়ত পৰম্পৰাগত পথাৰতকৈ অধিক উৎপাদন দেখা গৈছিল।
২০০৫ চনত তেওঁ "পাহাৰৰ কথা শুনা: এখন হিমালয়ান আলোচনী" প্ৰকাশ কৰে। ইয়াত প্ৰকল্পটোৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ লগত জড়িতসকলৰ স্মৃতিসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

২০১৭ চনত ৰাষ্ট্রপতি ভৱনত এই বঁটা প্রদান কৰিছিল ভাৰতৰ ৰাষ্ট্রপতিগৰাকীয়ে ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী উপস্থিত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ
ভাৰতীয় প্ৰতিস্পৰ্ধা আয়োগ

ভাৰতীয় প্ৰতিস্পৰ্ধা আয়োগ (; চমুকৈ CCI হৈছে ভাৰতৰ মুখ্য প্ৰতিযোগিতা নিয়ন্ত্ৰণ সংস্থা। ই ভাৰতৰ কৰ্পোৰেট কাৰ্য মন্ত্ৰণালয়ৰ এক ন্যায়িক সংস্থা। এই আয়োগ প্ৰতিযোগিতা আইন, ২০০২-ৰ প্ৰণয়ন আৰু ভাৰতত প্ৰতিযোগিতাৰ (কৰ্পোৰেট খণ্ড) সৈতে সম্পৰ্কিত ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলাব পৰা কাৰ্যসমূহ হ্ৰাস কৰাৰ বাবে দায়ৱদ্ধ। আয়োগে আইনখনৰ অধীনত দুটা একত্ৰিত হোৱা সংস্থাৰ একত্ৰীকৰণকো ইহঁতে বজাৰখনৰ একেচেটীয়া অধিকাৰ পাব নোৱাৰাকৈ অনুমোদন জনায়।

২০০৩ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত ভাৰতীয় প্ৰতিস্পৰ্ধা আয়োগ গঠন কৰা হয়। ২০০৯ চনত ই সম্পূৰ্ণ কাৰ্যক্ষম হৈ উঠে। আয়োগৰ প্ৰথমগৰাকী চেয়াৰমেন আছিল ধনেন্দ্ৰ কুমাৰ। আয়োগৰ বৰ্তমানৰ চেয়াৰপাৰ্ছন হৈছে সংগীতা বাৰ্মা। তেওঁ ২০২২ চনৰ অক্টোবৰত কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
শ্বামছুন্নহৰ মাহমুদ

শ্বামছুন্নহৰ মাহমুদ (, প্ৰায় ১৯০৮ — ১০ এপ্ৰিল, ১৯৬৪) ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ সময়ৰ বংগৰ এগৰাকী লেখক, ৰাজনীতিবিদ আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। বেগম ৰকেয়াৰ নেতৃত্বত তেওঁ বংগৰ নাৰী অধিকাৰ আন্দোলনৰ এগৰাকী নেত্ৰী আছিল। ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু চিট্টাগং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্বামছুন্নাৰ হলৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে ৰখা হয়।

মাহমুদে চট্টগ্ৰামৰ ড° খস্তাগীৰ চৰকাৰী বালিকা বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰে, আৰু ১৯২৬ চনত ব্যক্তিগত প্ৰাৰ্থী হিচাপে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত ঊত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁ কলিকতাৰ ডাইচেচন কলেজ পৰা আই.এ. (১৯২৮ চনত) আৰু বি.এ. (১৯৩২ চনত) উত্তীৰ্ণ হয়।১৯৪২ চনত বাংলা সাহিত্যত এম.এ. পঢ়াৰ পিছত তেওঁ বেগম ৰকেয়াৰ নেতৃত্বত নাৰী অধিকাৰ আন্দোলনত যোগদান কৰে।

কৰ্মজীৱন

লেডী ব্ৰাবৰ্ণ কলেজত বাংলা সাহিত্যৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে তেওঁ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল৷ তেওঁ নিখিল বংগা মুছলিম মহিলা সমিতি (অল ​​বেংগল মুছলিম মহিলা সমাজ)ৰ সম্পাদিকা হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৫২ চনত পূব পাকিস্তানৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে তুৰস্ক আৰু মধ্যপ্ৰাচ্য ভ্ৰমণ কৰে।১৯৬২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হয়।

১৯৬১ চনত তেওঁ "দি চেণ্টাৰ ফৰ দ্য ৰিহেবিলিটেচন অৱ ডিচেবল চিলড্ৰেন" স্থাপনৰ সূচনা কৰে।

উত্তৰাধিকাৰ

মাহমুদৰ মৃত্যুৰ পিছত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়,চট্টগং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহিলা হলটোৰ নাম শ্বামছুন্নহৰ হল ৰখা হয়। সামাজিক কাম-কাজত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ১৯৮১ চনত বাংলাদেশ চৰকাৰে তেওঁক স্বাধীনতা দিৱসৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
সংজ্ঞা (দেৱী)

সংজ্ঞা বা সৰন্যু হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী আৰু সূৰ্য্য দেৱতাৰ প্ৰধান পত্নী। ঋকবেদত তেওঁৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ইয়াৰোপৰি পিছৰ অন্যান্য হিন্দু শাস্ত্ৰসমূহতো যেনে হৰিবংস আৰু পুৰাণতো তেওঁৰ উল্লেখ আছে।

শিল্পকলাৰ দেৱতা ত্বষ্টাৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা সংজ্ঞাই স্বামীৰ উত্তাপ আৰু উজ্জ্বলতা সহ্য কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে সাময়িকভাৱে স্বামীক পৰিত্যাগ কৰিছিল। তেওঁ মৃত্যুৰ দেৱতা যম, নদীৰ দেৱী যমীৰ মাতৃ। ইয়াৰোপৰি মনু, ঐশ্বৰিক যমজ বৈদ্য অশ্বিন আৰু ৰেৱন্ত দেৱতাৰ মাতৃ হিচাপে তেওঁক উল্লেখ কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তি আৰু উপনাম

সাৰন্যু হৈছে সৰন্যু বিশেষণৰ নাৰী ৰূপ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "দ্ৰুত, বহল, চঞ্চল", ঋকবেদত নদী আৰু বতাহক বুজাবলৈ এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। সৰন্যুক "দ্ৰুত গতিৰে চলা ডাৱৰৰ ধুমুহা" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ঋকবেদৰ পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থ হৰিবংস(খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকা)ত সৰন্যুক সংজ্ঞা বা সঞ্জনা বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'চিত্ৰ', 'চিন' বা 'নাম'। সংজ্ঞাক কেতিয়াবা সন্ধ্যা (আক্ষৰিক অৰ্থত 'গোধূলি') নামেৰেও জনা যায়।

আখ্যান

বিভিন্ন গন্থ অনুসৰি ত্বষ্টা নামেৰে পৰিচিত শিল্পী দেৱতা বিশ্বকৰ্মাৰ দুটা সন্তান আছিল ক্ৰমে সংজ্ঞা আৰু ত্ৰিশিৰা। সংজ্ঞা বা সাৰন্যু এগৰাকী ধুনীয়া কুমাৰীলৈ পৰিণত হোৱাত তেওঁৰ স্বয়ংবৰ পতা হয় আৰু ইয়াত তেওঁ সূৰ্য দেৱতাক স্বামী হিচাপে নিৰ্বাচন কৰে।

হৰিবংশত উল্লেখ থকামতে সূৰ্যৰ শক্তি আৰু উষ্ণতাৰ বাবেই সংজ্ঞা বৈবাহিক জীৱনক লৈ সন্তুষ্ট নাছিল। মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ মতে সূৰ্যৰ তাপ সহ্য কৰিব নোৱাৰা বাবেই তেওঁৰ প্ৰতি সংজ্ঞাৰ আচৰণৰ লাহেলাহে সলনি হৈ আহিল। যম আৰু যমীৰ জন্মৰ পিছত তেওঁ আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰি সূৰ্যক ত্যাগ কৰে। অৱশ্যে তেওঁ যোৱাৰ আগতে ছায়াক সৃষ্টি কৰিথৈ যায় আৰু সন্তান কেইটাপ প্ৰতিপালনৰ দায়িত্ব দিয়ে। হৰিবংশ আৰু মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণৰ মতে সংজ্ঞাক পিতাকে উভতি যাবলৈ অনুৰোধ কৰে। অসহায় হৈ তেওঁ এটা ঘোঁ‌ৰাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি কুৰুৰ অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰে। বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে সংজ্ঞাই সূৰ্যই নিজৰ তাপৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ পাবলৈ তপস্যাৰ বাবেহে সূৰ্যক এৰি আহিছিল।

মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণত সঞ্জনা-ছায়াৰ কাহিনীটো দুটাকৈ অংশত উল্লেখ কৰা হৈছে। এই কাহিনীটো হৰিবংশ পুৰাণৰ সৈতে একে। অৱশ্যে যম দেৱতাক দিয়া অভিশাপৰ ক্ষেত্ৰত তাৰতম্য ঘটিছে। যমে ছায়াক তিৰস্কাৰ কৰে আৰু পদাঘাতৰ বাবে উদ্যত হয়। যমৰ এই ব্যৱহাৰৰ বাবে ছায়াই তেওঁৰ ভৰিত পোক দিব আৰু ঘাঁ লাগিব বুলি অভিশাপ দিয়ে। আনহাতে সূৰ্যই যমক এটা ডাকোৱাল কুকুৰা উপহাৰ দিয়ে যাতে কুকুৰাটোৱে তেওঁৰ ভৰিৰ সেই কীটবোৰ খাব পাৰে। অন্য আখ্যান সমূহটো এই অভিশাপটোৰ বৰ্ণনা হৰিবংশৰ সৈতে প্ৰায় একে। ছায়াই উল্লেখ কৰিছে যে- তেওঁ যমৰ দেউতাকৰ পত্নী, কিন্তু তেওঁ যমৰ মাতৃ নহয়।

মৎস পুৰাণৰ আখ্যানটিও আগৰ সমূহৰে প্ৰায় একে। অৱশ্যে ইয়াত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ছায়াৰ তিনিটি সন্তানৰ ভিতৰত এটি পুত্ৰ সবৰ্ণী মনু আৰু আন দুগৰাকী কন্যা ক্ৰমে তাপ্তি আৰু বিস্তী, ইয়াত বিস্তীক গাঢ় নীলা বৰণৰ বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁ কাল (সময় আৰু মৃত্যু)ৰ দেৱী আৰু পাতাল নিবাসী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
কোল্লাংগুড়ী কৰুপ্পায়ী

কোল্লাংগুড়ী কৰুপ্পায়ী (১৯৩০;-২০১৭) আছিল এজন তামিল লোকগায়িকা, যিয়ে চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে। তেওঁক তামিল লোকসংগীতৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে গণ্য কৰা হয়; তেওঁ আন বহুতো লোকশিল্পীৰ বাবে প্ৰেৰণা হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ চলচ্চিত্ৰত আগ্ৰাসনৰ প্ৰায় ত্ৰিশ বছৰ আগতেই অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত এগৰাকী অভিনেত্ৰী হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। সংগীতৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁকলাইমামণি বঁটা লাভ কৰিছে।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

গান ৰেকৰ্ডিঙৰ বাবে মাদুৰাইলৈ যোৱাৰ পথত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়, এই কৰুণ ঘটনাই তেওঁক বিচনাত পৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল আৰু চিনেমাৰ অফাৰ বন্ধ কৰি দিছিল, পিছত তাইৰ কন্যাও পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল যাৰ ফলত তাই মানসিকভাৱে অধিক দুৰ্বল হৈ পৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰ জীৱন

অভিনেত্ৰী হিচাপে

চন
চলচ্চিত্ৰ
১৯৮৫
আন পাভম
১৯৮৭
আয়ুচু নুৰু
১৯৮৭
য়েত্তিকু পোত্তি
১৯৯৬
গোপাল গোপাল
২০০১
কাবাডী কাবাডী

গায়িকা হিচাপে

চন
গীত
চলচ্চিত্ৰ
১৯৮৫
পেৰাণ্ডী
আন পাভম
১৯৮৫
ওত্তি ভন্দো
আন পাভম
১৯৮৫
কুথু পাক্কা
আন পাভম
১৯৮৫
চায়া চিলাই
আন পাভম
১৯৮৫
আৰসপত্তি
আন পাভম
১৯৮৭
এংগা ওৰু নাল্লা ওৰু
য়েত্তিকু পোত্তি
১৯৯৭
কাননগুৰুভি কুতুকুল্লেই
আহা এন্না পোৰুথম

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:লোকগীত শ্ৰেণী:গায়িকা শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি