ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৰাকেশ বণিক

ৰাকেশ বণিক এগৰাকী অসমীয়া পেৰা-চাইক্লিষ্ট। সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত পেৰা- চাইক্লিষ্ট ৰূপে তেওঁ নেতৃস্থানীয়। ২০১২ চনৰ জুন মাহত এটা দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ বণিকে তেওঁৰ সোঁ-ভৰিটো হেৰুৱায় যদিও নিজৰ যত্ন, একাগ্ৰতা আৰু পৰিশ্ৰমৰ জোৰত কম সময়তে এগৰাকী চাইক্লিষ্ট ৰূপে জনমানসত ধৰা দিয়ে। বিভিন্ন দিশত সামাজিক-সচেতনতা বৃদ্ধিৰ বাবে তেওঁ চাইকেল চলাইছে। তাৰ ভিতৰত এশিঙীয়া গঁড় নিধনৰ বিৰোধিতাৰে জনসচেনতা বৃদ্ধিৰ বাবে বেংককৰপৰা অসমলৈ কৰা তেওঁৰ তিনি হাজাৰ পাঁচশ কিলোমিটাৰৰ যাত্ৰাটোৱে প্ৰমুখ্য। এই যাত্ৰাটোত তেওঁ চাইকেলেৰে পৃথিৱীৰ বত্ৰিশখন মহানগৰ অতিক্ৰম কৰিছিল।২০১৬ চনত অসমৰ বান পীড়িত সকলৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰপৰা অৰ্থ সাহায্যৰ দাবীৰে বণিকে দিল্লীৰ ইণ্ডিয়া গেটলৈকে চাইকেল যাত্ৰা কৰিছিল।

জন্ম

নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰৰ আমবাগানত ৰাকেশ বণিকৰ জন্ম হৈছিল।

কৰ্মজীৱন

২০১২ চনৰ ১১ জুনত ঘৰলৈ আহি থকা অৱস্থাত বণিক দুৰ্ঘটনাত পতিত হয় আৰু নিজৰ সোঁ ভৰিটো হেৰুৱায়। আৰ্থিক অৱস্থা টনকিয়ালনোহোৱা বাবে কৃত্ৰিম ভৰি এখন সংস্থাপন কৰাটো ৰাকেশৰ পৰিয়ালৰ বাবে সম্ভৱ নাছিল। কিন্তু আমিনগাঁৱৰ এটা অনুষ্ঠানে বিনামূলীয়াকৈ তেওঁক এটি কৃত্ৰিম ভৰি প্ৰদান কৰে । ভৰিখন সংস্থাপন কৰাৰ পাছতে তেওঁ থিৰ কৰিলে যে তেওঁ চাইকেল চলাব। ব্যৰ্থতাক নেওচি অশেষ কষ্ট আৰু আঘাতৰ পাছত ৰাকেশে কৃত্ৰিম ভৰিৰে ধুনীয়াকৈ চাইকেলখন চলাব পৰা হ'লগৈ। তেনে সময়তে তেওঁ ঘৰ এৰি গুছি গ'ল চাইক্লিং ক্ষেত্ৰখনৰ সন্ধানত।

২০১৫ চনত আদিত্য মেহতা ফাউণ্ডেশ্যনৰ উদ্যোগত পুনেৰ পৰা মুম্বাইলৈ ১৮০ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব ২৪ ঘন্টাত আনুষ্ঠানিকভাৱে অতিক্ৰম কৰে।
২০১৫ চনতে আদিত্য মেহতা ফাউণ্ডেশ্যন , বিএছএফ আৰু এনটিআৰে অনুষ্ঠিত কৰা ৰেলীত বাংগালুৰুৰ পৰা হায়দৰাবাদলৈ ৩০ ঘণ্টাত ৬৩০ কিলোমিটাৰ চাইকেলেৰে অতিক্ৰম কৰি সুনাম অৰ্জন কৰে। এই সুদীৰ্ঘ ৰেলীটো ৰাকেশ বণিকে বিশ্বৰ পেৰা-চাইক্লিষ্ট সকলৰ নামত উৎসৰ্গা কৰিছিল।
উক্ত কাৰ্যক্ৰমৰ পিছতেই বলিউডৰ তাৰকাসকলৰ লগত হাইদৰাবাদৰ পৰা ভিগনানলৈ ৭৫ কিলোমিটাৰ অতিক্ৰম কৰে।
পুনৰ কলিয়াবৰৰ পৰা শ্বিলঙলৈ ২৭০ কিলোমিটাৰ, কলিয়াবৰৰ পৰা লখিমপুৰলৈ ৫২০ কিলোমিটাৰ আৰু নুমলীগড়ত এক মাৰাথনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ লগতে বহুতো সৰু সুৰা ৰেলীত যোগদান কৰে।
মানালীৰ পৰা খাৰডুংগলালৈ ৫২০ কিলোমিটাৰৰ এক ব্যতিক্ৰমী ৰেলীত ৰাকেশে যোগদান কৰে। এই পথছোৱা হৈছে বিশ্বৰ আটাইতকৈ উচ্চতম পথ, য'ত বছৰৰ সকলো সময়তে উত্তাপ শূন্য ডিগ্ৰী চেলছিয়াছতকৈও নিম্ন । এই আৰোহণ জয় কৰি তেওঁ খাৰডুংগলাৰ সেই পথৰ শেষ পাহাৰৰ শৃংগত অসমীয়া গামোচা এখন উৰুৱাই থৈ আহে । এই উচ্চতম পথ আৰোহণ কৰা উত্তৰ-পূৱৰ তেৱেঁই প্ৰথম চাইকেল আৰোহী ।
শেহতীয়াকৈ তেওঁ অসম চৰকাৰৰ আত্মনিৰ্ভৰ অসম আঁচনিৰ অধীনত গ্ৰামোন্নয়ন আঁচনিৰ অন্তৰ্গত চাইকেল যাত্ৰাৰে সজাগতা সৃষ্টি কৰে।

স্বীকৃতি

২০১৭ চনত অসম ক্ৰীড়া বঁটা লাভ।
২০১৯-২০ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়াত সোণ আৰু ৰূপৰ পদক লাভ।
২৬ ডিচেম্বৰ,২০২০ চনত আৰোহন ফাউণ্ডেচনৰ তৰফৰপৰা আৰোহণ অসম গৌৰৱ বঁটা প্ৰদান।
২০১৯ চনত অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা আয়োজিত পেৰা অলিম্পিকৰ দিব্যাংগ মেলাত যোগদান আৰু পদক লাভ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

(Rakesh para-cyclist - A boy gets back on his feet after leg amputation, Dorbar with Pranay Bordoloi) প্ৰণয় বৰদলৈৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ
পুলক বেনাৰ্জী

পুলক বেনাৰ্জী অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। শ্ৰব্য কেছেট 'সোঁৱৰণি'ৰ জৰিড়তে তেখেতে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। তাৰাপিছত আৰু তেখেতে পিছলৈ উভতি চোৱা নাই। যোৱা পাঁচোটা দশকজুৰি তেখেতে অংসখ্য গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত নেপথ্য গায়কৰূপে তেখেতে কণ্ঠদান কৰিছে। ১৯৯৯-২০০০ চনত অসম চৰকাৰে পুলক বেনাৰ্জীক শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়কৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০২২ চনত অসম চৰকাৰে তেখেতক শিল্পী বঁটা প্ৰদান কৰে। ফুলৰে মেলাতে পখীয়ে গীত গায় বেনাৰ্জীৰ এটি জনপ্ৰিয় গীত।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯৫০ চনৰ ১ অক্টোবৰৰ দিনা পুলক বেনাৰ্জীয়ে গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ দেউতাৰ নাম আছিল প্ৰভাত বেনাৰ্জী আৰু মাকৰ নাম দুৰ্গাৰাণী বেনাৰ্জী।

অৱদান

কেন্সাৰ ৰোগী আৰু গৃহহীন সকলৰ বাবে কাম কৰা এটি অনুষ্ঠানৰ উদোক্তা ৰূপে পুলক বেনাৰ্জীয়ে বি বৰুৱা কেন্সাৰ ইন্‌ষ্টিটিউটততো গীত পৰিৱেশন কৰিছে।
পুলক বেনাৰ্জীৰ কণ্ঠৰ কেতবোৰ জনপ্ৰিয় গীত হ’ল-

ফুলৰে মেলাতে ( কথা:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, সুৰ-সুনীল দেৱ)
পাৰ হৈ গ‘ল এজাক ধুমুহা (কথা:কেশৱ মহন্ত,সুৰ-ৰমেন বৰুৱা)
তোমাৰ সতে মোৰ নিৰিবিলি অভিসাৰ( কথা:তফজ্জুল আলী,সুৰ-জে পি দাস)
কাৰ বাবে এই গীত গোৱা (কথা:প্ৰশান্ত বৰদলৈ,সুৰ-জে পি দাস)
মই আজি সংগীবিহীন (কথা: ৰুবী সিংহ, সুৰ-অজিত সিংহ, চলচ্চিত্ৰ-দূৰণিৰ ৰং)
মনৰ বিজুলী নহ’লে কিয়নো চকুৰ বিজুলী লাগে (কথা:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, সুৰ-সুনীল দেৱ)
তুমি অনেক কথাই (কথা:শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা, সুৰ-সুনীল দেৱ)
আকাশ যেতিয়া সন্ধ্যা তৰাই (কথা-সুৰ:হেমন্ত গোস্বামী)
সোঁৱৰণী যদি নাই, নাই যদি নাই
জীৱনে কি বিচাৰে মই নাজানো, মায়া মৰীচিকা খেদি মাথোঁ হাবাথুৰি খালো।
ব’হাগী লুইতত (কথা-সুৰ:উমেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰীলংকাৰ সেনাবাহিনীৰ মহিলা বাহিনী

শ্ৰীলংকা সেনাবাহিনীৰ মহিলা বাহিনী (SLAWC) শ্ৰীলংকা সেনাবাহিনীৰ এটা কৰ্পছ। ১৯৭৯ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত এই কৰ্পছটো গঠন কৰা হয়। এই কৰ্পছৰ ৰেজিমেণ্টৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কলম্বোৰ ব'ৰেলাত আছে। প্ৰথম অৱস্থাত এই কৰ্পছৰ সদস্যসকলক অসামৰিক কৰ্মচাৰী হিচাপে নিয়োগ কৰা হৈছিল যদিও পিছলৈ ক্ষেত্ৰভিত্তিক কৰ্তব্যত নিয়োজিত কৰা হৈছিল।

ইতিহাস

ব্ৰিটিছ সেনাৰ মহিলা ৰয়েল আৰ্মী কৰ্পছৰ সহায়ত ৩ গৰাকী মহিলাক আঠ মাহৰ দীঘলীয়া বিষয়া প্ৰশিক্ষণৰ বাবে ব্ৰিটেইনলৈ পঠিওৱা হয়। তেওঁলোকে প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰি ১৯৭৯ চনৰ আগষ্ট মাহত শ্ৰীলংকালৈ উভতি আহে আৰু সেই বছৰৰ নৱেম্বৰ মাহত মহিলা কৰ্পছলৈ লৈ যোৱা হয়। লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল এ.ডব্লিউ. পিছলৈ ব্ৰিগেডিয়াৰ পদবীলৈ উন্নীত হোৱা থাম্বিৰাজা, এই কৰ্পছৰ প্ৰথম কমাণ্ডিং অফিচাৰ আৰু লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল কুমুডিনি ৱেৰাচেকাৰা আছিল প্ৰথম মহিলা কমাণ্ডিং অফিচাৰ। ১৯৮০ চনত ব্ৰিটেইনৰ ডব্লিউ আৰ এ চিৰ প্ৰশিক্ষকসকলে শ্ৰীলংকাৰ মহিলাসকলক মহিলা কৰ্পচৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ শ্ৰীলংকালৈ আহিছিল আৰু ১০ গৰাকী মহিলাক এমাহৰ বাবে দিয়াটালাৱাৰ সেনা প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰত প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল আৰু উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকক পোনপটীয়াকৈ কৰ্পৰেল ৰেংক দিয়া হৈছিল। ১৯৮১ চনত ৪৫ গৰাকী মহিলাক নিযুক্তি দি কেৰাণীৰ কাম আৰু এক্সচেঞ্জ অপাৰেটৰৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়, এইটো আছিল প্ৰথম বেটচ মহিলা যি ৰেংক প্ৰাইভেট (নিম্ন খাপৰ সেনা) আছিল, দ্বিতীয় বেটচ মহিলা প্ৰাইভেট হিচাপে একে বছৰতে লোৱা হৈছিল। যিসকলক কেৰাণীৰ কৰ্তব্যৰ প্ৰশিক্ষণো দিয়া হৈছিল আৰু লগতে চিগনেল কৰ্তব্যও দিয়া হৈছিল। ১৯৮৪ চনত পঞ্চম বেটচৰ মহিলা প্ৰাইভেট লোৱা হয়, আৰু এই বেচটোক লাইট মেচিনগানৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়, এইটোৱেই আছিল মহিলা কৰ্পৰ প্ৰথমটো বেচ য’ত অস্ত্ৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। ১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে ৮ গৰাকী মহিলাক বাদামৰাচ্চি অভিযানত লৈ যোৱা হয়, এইটোৱেই আছিল প্ৰথম যুদ্ধ অভিযান য'ত মহিলা কৰ্পছৰ সদস্যসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

ইউনিট

নিয়মিত

১ম শ্ৰীলংকা সেনাবাহিনীৰ মহিলা কৰ্পছ
৭ নং শ্ৰীলংকা সেনাবাহিনীৰ মহিলা বাহিনী

স্বেচ্ছাসেৱক

২য়(v) শ্ৰীলংকা সেনাবাহিনীৰ মহিলা বাহিনী
৩য়(v) শ্ৰীলংকা সেনাবাহিনীৰ মহিলা বাহিনী

উল্লেখযোগ্য সদস্যসকল

সুসান্তিকা জয়সিংহ - ২০০০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অলিম্পিকৰ ৰূপৰ পদক বিজয়ী।
নাদীকা লাকমালি - এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত ৰূপৰ পদক বিজয়ী।
দিলাহনি লাকামগে - ৰূপৰ পদক বিজয়ী এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ।
নাদীশা ৰামনায়কে - এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সামৰিক
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকা
শ্ৰেণী:মহিলা সংগঠন
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
নিমৃত কৌৰ আহলুৱালিয়া

নিমৃত কৌৰ আহলুৱালিয়া (ইংৰাজী: Nimrit Kaur Ahluwalia; জন্ম: ১১ ডিচেম্বৰ ১৯৯৪), যাক নিমৃত আহলুৱালিয়া নামেৰেও জনা যায়, এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ হিন্দী টেলিভিছনত কাম কৰে। তেওঁ ফেমিনা মিছ মণিপুৰ (২০১৮) খিতাপ জয় কৰিছিল আৰু ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৮-ৰ শীৰ্ষ ১২ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ ভিতৰত আছিল। তেওঁ ‘চোটি চৰ্দাৰনী’ ধাৰাবাহিকৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু ৰিয়েলিটি শ্ব’ ‘বিগ বছ ১৬’ তথা ‘খতৰো কে খিলাড়ী ১৪’-ত অংশগ্ৰহণৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আহলুৱালিয়াৰ জন্ম ১৯৯৪ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰত নতুন দিল্লীত হৈছিল। শিক্ষা জীৱনত তেওঁ নিজৰ ওজনৰ বাবে সহপাঠীৰদ্বাৰা ইতিকিং (bullying) বা উপলুঙাৰ বলি হৈছিল, যিয়ে তেওঁৰ মানসিক স্বাস্থ্যত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

কৰ্মজীৱন

মডেলিং কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰি ২০১৮ চনত ফেমিনা মিছ মণিপুৰ খিতাপ জয় কৰাৰ পাছত তেওঁ বি প্ৰাকৰ সংগীত ভিডিঅ’ ‘মস্তানী’-ত অভিনয় কৰে, যিয়ে তেওঁৰ মনোৰঞ্জন জগতৰ কেৰিয়াৰক আগুৱাই লৈ যায়।

২০১৮ চনত প্ৰিয়কান্ত লাইশ্ৰামৰ শিক্ষামূলক ছবি ‘হু ছেইড বয়জ কাণ্ট ৱেৰ মেকআপ?’-ত আহলুৱালিয়াই অভিনয় কৰিছিল।

২০১৯ চনত তেওঁ ধাৰাবাহিক ‘চোটি চৰ্দাৰনী’-ত অভিনয় কৰে, যিটো তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মোৰ হিচাপে প্ৰমাণিত হয়। তেওঁ মেহৰ ধিলন আৰু সেহৰ গিলৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ে ২০২২ চনত ধাৰাবাহিকখন শেষ নোহোৱালৈকে তেওঁক ঘৰে ঘৰে জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। ২০২১ চনত তেওঁ বনেট দচাঞ্জৰ ‘চিৰিয়াছ’ নামৰ এটা সংগীত ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰে।

২০২২ চনৰপৰা ২০২৩ চনলৈ আহলুৱালিয়াই কালাৰ্ছ টিভিৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ ‘বিগ বছ ১৬’-ত অংশগ্ৰহণ কৰে, য’ত তেওঁ ফাইনেল সপ্তাহত বাহিৰ হয় আৰু ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰে। ২০২৪ চনত তেওঁ ‘খতৰো কে খিলাড়ী ১৪’-ত এগৰাকী প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশ লয়।

নিমৃতে গুৰু ৰান্ধাৱাৰ বিপৰীতে পঞ্জাবী ছবি ‘শৌনকী চৰ্দাৰ’ৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিব।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
জেচমিন ভাছিন

জেচমিন ভাছিন (ইংৰাজী: Jasmin Bhasin; জন্ম: ২৮ জুন ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী টেলিভিছনৰ লগতে পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰতো কাম কৰে। তেওঁ ২০১১ চনত তামিল ছবি ৱানামৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ মূলতঃ তছন-ই-ইস্ক (২০১৫–১৬)ত টুইংকল তানেজা আৰু দিল চে দিল তক (২০১৭–১৮)ত তেনি ভানুশালীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে পৰিচিত। ইয়াৰ উপৰি ভাছিনে খতৰন কে খিলাড়ী ৯, খতৰন কে খিলাড়ী – মেড ইন ইণ্ডিয়া আৰু বিগ বছ ১৪ৰ দৰে ৰিয়েলিটী শ্ব’ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ আন উল্লেখযোগ্য কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত আছে দিল ত’ হেপ্পী হ্যে জীত হেপ্পী সালুজা আৰু নাগিন ৪: ভাগ্য কা জেহেৰীলা খেলত নয়নতৰাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ। ভাছিনে ২০২২ চনত হানিমুন ছবিখনৰ জৰিয়তে পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ পেলাইছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ভাছিনৰ জন্ম ১৯৯০ চনৰ ২৮ জুনত ৰাজস্থানৰ কোটাত এটা শিখ পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ কোটাৰপৰাই স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু জয়পুৰৰ এখন হস্পিটালিটি কলেজৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০১৮ চনত খতৰন কে খিলাড়ী ৯ৰ শ্বুটিং চলি থকাৰ সময়তে ভাছিনে অভিনেতা আলী গোনীক লগ পাইছিল। ২০২১ চনত বিগ বছ ১৪ত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পাছত দুয়োৱে ইজনে সিজনৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আৰম্ভ কৰে।

সংবাদ মাধ্যমত

ভাছিনে দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ ভাৰতীয় টেলিভিছনৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় মহিলাৰ তালিকাত ২০১৮ চনত ১৬ নম্বৰ স্থান, ২০১৯ চনত ১২ নম্বৰ স্থান আৰু ২০২০ চনত ৩ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছিল। ভাছিন ইনষ্টাগ্ৰামত আটাইতকৈ বেছি অনুসৰণকাৰী থকা টেলিভিছন অভিনেত্ৰীসকলৰো অন্যতম।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
অভিযান (চলচ্চিত্ৰ)

অভিযান ১৯৭৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ পৰা নিৰ্ম্মাণ হোৱা প্ৰথমখন অসমীয়া কথাছবি। সুজিত সিংহই ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও চিত্ৰগ্ৰহণো কৰিছিল।

ছবিখনৰ কাহিনী

গাঁৱৰ এটি মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ দুজন ককাই ভাই। সৰুজন অবিবাহিত। ককায়েক ঢুকুৱাৰ পাছত গোটেই পৰিয়ালৰ ভাৰ পৰে ভায়েক দেৱীৰ ওপৰত। দেৱী আছিল অসৎ চৰিত্ৰৰ। নিজৰ স্বাচ্ছন্দ্যৰ বাবে সকলো কাম কৰিব পৰা বিধৰ। ভতিজাক নীলিমৰ বাবে খৰছ কৰিবলৈ টান পোৱা দদায়েকে সকলো সম্পত্তি বন্ধকত থৈ নিজৰ অসৎ চৰিত্ৰ পূৰণৰ কাৰণে কুচক্ৰী মহাজনৰ সৈতে লগলাগি ঘৰত অশান্তি বঢ়াবলৈ ধৰিলে। পৰিণামত নীলিমৰ মাকে অকালতে মৃত্যুবৰণ কৰিব লগা হ'ল। ভতিজাক নীলিমক উচ্চশিক্ষাৰ খৰচৰ যোগান নধৰাত মাজ ভাগতে কলেজ পৰিত্যাগ কৰিলে। ভনীয়েক লিলিয়ে মাকে সাঁচি থোৱা সোণৰ গহনাবোৰ বন্ধকত দি পঢ়িবৰ বাবে উদগনি দিছিল।

গীত সংকলন ৱেবচাইটত অভিযানৰ গীত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মুহাম্মাদী বেগম

মুহাম্মাদী বেগম (ইংৰাজী: Muhammadi Begum; জন্ম: ২২ মে' ১৮৭৮ – মৃত্যু: ২ নৱেম্বৰ ১৯০৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ছুন্নী মুছলিম পণ্ডিত, উৰ্দু লেখিকা আৰু নাৰী শিক্ষাৰ অধিবক্তা আছিল। তেওঁ ইছলামিক সাপ্তাহিক আলোচনী তেহজীব-ই-নিছৱানৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ উৰ্দু আলোচনী সম্পাদনা কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিচিত। তেওঁ চৈয়দ মমতাজ আলী দেওবন্দীৰ পত্নী আছিল।

জীৱনী

মুহাম্মাদী বেগম ১৮৭৮ চনৰ ২২ মে'ত দিল্লীৰ শ্বাহপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ উৰ্দু ভাষা শিকিছিল আৰু কোৰআন মুখস্থ কৰি এগৰাকী হাফিজা হৈছিল। ১৮৮৬ চনত তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নীৰ বিবাহ হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ সৈতে যোগাযোগ বজাই ৰাখিবলৈ তেওঁ চিঠি লিখিবলৈ শিকিছিল।

১৮৯৭ চনত তেওঁ এজন ইছলামিক পণ্ডিত আৰু দাৰুল উলুম দেওবন্দৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ চৈয়দ মমতাজ আলী দেওবন্দীৰ দ্বিতীয় পত্নী হয়। তেওঁ তেওঁৰ স্বামীৰ পৰা আৰবী আৰু ফাৰ্চী ভাষা শিকিছিল আৰু ব্যক্তিগতভাৱে ইংৰাজী, হিন্দী আৰু গণিতৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।

১৮৯৮ চনৰ ১ জুলাইত দম্পতীহালে মহিলাসকলৰ বাবে তেহজীব-ই-নিছৱান নামৰ এখন সাপ্তাহিক আলোচনী আৰম্ভ কৰে, যাক ইছলামত নাৰী অধিকাৰৰ ওপৰত কৰা অগ্ৰণী কামবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আলোচনীখনে বিবাহ বিচ্ছেদৰ ক্ষেত্ৰত বাধ্যতামূলক ভৰণ-পোষণ আৰু প্ৰচলিত পৰ্দা প্ৰথা তথা বহুবিবাহ সমাপ্ত কৰাৰ দৰে উগ্ৰ ধাৰণাসমূহ প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁক ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী মুছলমান নাৰীবাদী মহিলা আৰু উৰ্দু আলোচনী সম্পাদনা কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

সাহিত্যিক কৰ্ম

মুহাম্মাদী বেগমে ত্ৰিশখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল শ্বৰীফ বেটী। এই গ্ৰন্থখনে শিশুৰ বিবাহৰ বিপদসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল যিবোৰে প্ৰায়ে বলপূৰ্বক বিবাহলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। তেওঁৰ অন্যান্য কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত আছে: তেওঁৰ পুত্ৰ ইমতিয়াজ আলী তাজৰ জন্ম ১৯০০ চনত হৈছিল। তেওঁ পুত্ৰৰ ডাকনাম "মেৰা তাজ" (মোৰ মুকুট) ৰাখিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ এজন আগশাৰীৰ নাট্যকাৰ হৈ পৰে আৰু তেওঁৰ নামৰ অংশ হিচাপে মাকৰ দিয়া ডাকনাম "তাজ" গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ কন্যা ৱাহিদা বেগমে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত আলোচনীখনৰ সম্পাদিকা হয় আৰু কেইবছৰমানৰ পিছত ইমতিয়াজ আলী তাজে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
ডাণ্ডি বিয়ো (খেল)

ডাণ্ডি বিয়ো নেপালত খেলা এবিধ খেল, যিটো ২০১৭ চনৰ ২৩ মে'লৈকে যেতিয়া ভলীবলক ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল, বাস্তৱিক ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। দণ্ডি বিয়ো প্ৰায় ২ ফুট (৬১ চে.মি.) দীঘল লাঠি (ডাণ্ডি) আৰু প্ৰায় ৬ ইঞ্চি (১৫ চে.মি.) দীঘল কাঠৰ পিন (বিয়ো)ৰে খেলা হয়। পিনটো এটা সৰু কাঠৰ লাঠি যাৰ মূৰবোৰ জোঙা। এই খেলখন ভাৰতীয় খেল গিল্লী দণ্ডাৰ আৰু অসমীয়া লোক-খেল ভটা-গুটিৰ দৰেই। চৰকাৰে ডাণ্ডি বিয়ো সংৰক্ষণৰ বাবে কোনো নীতি ৰূপায়ণ কৰা নাই আৰু খেলুৱৈ হ্ৰাস পোৱাৰ লগে লগে
এই খেলখন অতি সোনকালে বিলুপ্ত হ’ব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।

নিয়ম

ডাণ্ডী বিয়ো দুজন বা তাতকৈ অধিক খেলুৱৈয়ে খেলে। কাঠৰ পিনটো মাটিৰ চাৰি ইঞ্চি (১০ চে.মি.) দ গাঁতৰ ওপৰেৰে ৰখা হয়। এজন খেলুৱৈয়ে লাঠিডালৰ এটা মূৰ গাঁতৰ ভিতৰত থৈ আনটো মূৰ ধৰি ৰাখে।
খেলুৱৈয়ে পিনৰ ওপৰত লাঠিডালেৰে খোঁচ মাৰি পিনটো বতাহলৈ নিক্ষেপ কৰে আৰু ‘ফিল্ডাৰ’ নামৰ আন খেলুৱৈসকলে পিনটো ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। ফিল্ডাৰ এজনে বতাহত পিন ধৰিলে টাৰ্ণ শেষ হৈ যায় আৰু কেচাৰে লাঠিডাল লয়। যদি পিনটোৱে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে মাটিত পৰেগৈ, তেন্তে সেই খেলুৱৈজনে গ’ল দিবলৈ খেলে। তাৰ পিছত ফিল্ডাৰে এজনে পিনটো গাঁতটোত পেলাই দিয়ে আৰু খেলুৱৈজনে পিনটো মাৰি আঁতৰাই পেলাবলৈ চেষ্টা কৰে। যদি পিনটো গাঁতটোৰ ভিতৰলৈ যায় তেন্তে খেলুৱৈৰ পাল শেষ হৈ যায় আৰু খেলুৱৈয়ে জমা কৰা পইণ্টবোৰ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে শূন্য হৈ পৰে। যদি পিনটো গাঁতটোৰ ভিতৰলৈ নাযায়, তেন্তে খেলুৱৈয়ে পিনটোৰ এটা মূৰত থকা পিনটোক লাঠিডালেৰে আঘাত কৰি গ’ল দিবলৈ খেলে।

খেলৰ আন এটা সংস্কৰণত মাটিত প্ৰায় এক মিটাৰ ব্যাসৰ বৃত্তাকাৰ সীমা অংকন কৰা হয়। খেলুৱৈয়ে প্ৰায় দুমিটাৰ দূৰত্বৰ পৰা পিনটো বৃত্তটোৰ ভিতৰলৈ দলিয়াই দিয়ে। যদি পিনটো বৃত্তৰ ভিতৰত থাকে তেন্তে খেলুৱৈয়ে খেলি থাকে আৰু গ’ল দি থাকে। গ’ল দিবলৈ এজন খেলুৱৈয়ে পুনৰ পিনটো বতাহত খুন্দা মাৰে। ই অৱতৰণ কৰাৰ আগতে খেলুৱৈয়ে ইয়াক যিমান পাৰি সিমানবাৰ আঘাত কৰে, গাঁতটোৰ পৰা আঁতৰাই নিবলৈ। এই প্ৰক্ৰিয়াটো তিনিবাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হয় য’ত খেলুৱৈয়ে যিমান পাৰে পিনটো পেলাবলৈ চেষ্টা কৰে। পিনটোৱে উৰি যোৱা ঠাই ষ্টিক দৈৰ্ঘ্যৰ সংখ্যাৰে আঘাতৰ সংখ্যাক গুণ কৰি স্ক’ৰ গণনা কৰা হয়। যদি খেলুৱৈয়ে বতাহত পিনটো দুবাৰকৈ মাৰে, তেন্তে স্ক’ৰটো পিনে ভ্ৰমণ কৰা ষ্টিক দৈৰ্ঘ্যৰ দুগুণ হ’ব।

এই খেলখন বেছিভাগেই নেপালী যুৱক-যুৱতীসকলে খেলিছিল আৰু আশীৰ পৰা নব্বৈৰ দশকৰ ভিতৰত আধুনিক খেলনা আৰু গেম উপলব্ধ নোহোৱাৰ সময়ত ই অতি জনপ্ৰিয় আছিল।

স্থানীয় সঁজুলি আৰু কৌশলৰ ব্যৱহাৰ প্ৰতিফলিত কৰি গ্ৰাম্য অঞ্চলত স্থানীয়ভাৱে বিকশিত হোৱা এনে বহু খেলৰ ভিতৰত ডাণ্ডী বিয়ো অন্যতম। আধুনিক খেলৰ প্ৰেক্ষাপটত ডাণ্ডী বিয়ো ক্ৰিকেটৰ ওচৰ চপা। খেলুৱৈজনক "বেটছমেন" আৰু আন খেলুৱৈসকলক "ফিল্ডাৰ"ৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি।

প্ৰায় দুটা দশক পূৰ্বে এই ক্ৰীড়াৰ শাসকীয় সংস্থা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল ডাণ্ডী বিয়ো এছ’চিয়েচন। ছেপ্টেম্বৰৰ প্ৰথম সপ্তাহত পৰে লোকসেৱা দিৱস উপলক্ষে প্ৰতি বছৰে এটা ডাণ্ডী বিয়ো অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।

টিপ-কেট (খেল) একেধৰণৰ বৃটিছ খেল, আৰু গিলিডাণ্ডা বা ভটা-গুটিও একেধৰণৰ ভাৰতীয় খেল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল
শ্ৰেণী:নেপাল
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
সোণ হৰিণৰ চেঁকুৰ (গ্ৰন্থ)

সোণ হৰিণৰ চেঁকুৰ হৈছে অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন উপন্যাস। উপন্যাসখন গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰথম প্ৰকাশিত হয় ২০১২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত। ইয়াৰ আগতে উপন্যাসখন প্ৰতিদিন কাকতৰ দেওবৰীয়া আলোচনী 'সম্ভাৰ'ত খণ্ড খণ্ডকৈ প্ৰকাশ পাইছিল।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

উপন্যাসখনত লেখিকাই বৰ্তমান সময়ৰ বাস্তৱ জীৱনৰ চিৰাচৰিত ঘটনাৱলীক দাঙি ধৰিছে। তৰুণ প্ৰজন্মৰ প্ৰত্যাশা, ভাৱাবেশ, উচ্চাকাংক্ষা, হতাশা আদি প্ৰতিটো অনুভূতিকে সাৰ্থকভাৱে তুলি ধৰিছে। আমাৰ চলিত শিক্ষানীতি, মানু্হৰ মগজুৰ সংকীৰ্ণতা, শিক্ষক শিক্ষয়িত্ৰীৰ স্বজনপ্ৰীতি, উন্নতিৰ নামত নামহীন প্ৰতিযোগিতাৰ দৌৰত কিদৰে মোহাছন্ন হয় এচাম অভিভাৱক সেই সকলোবোৰ সামৰি সমাজখনৰ এক স্বৰূপ দাঙি ধৰিছে উপন্যাসত। আজিৰ শিক্ষাই শিক্ষাৰ্থীক টকা ঘটা যন্ত্ৰ হবলৈ, ৰেচৰ ঘোঁৰা হৈ নম্বৰ বুটলিবলৈ শিকাইছে, ডাক্তৰ হৈ ৰোগীৰ ফোন আহিব বুলি মোবাইল ফোনৰ চুইচ অফ কৰি থবলৈ শিকাইছে, ইঞ্জিনিয়াৰ হৈ দলং ৰাস্তা সকলোতে ফাঁকি দি ধনী হবলৈ শিকাইছে বিষয়া হৈ ৰিলিফৰ চাউল আত্মসাৎ কৰিবলৈ শিকাইছে, আৰক্ষী হৈ অপৰাধীক সুৰক্ষা দিবলৈ শিকাইছে, কিন্তু এজন খেতিয়ক হবলৈ, গায়ক বা গীটাৰবাদক হবলৈ শিকোৱা নাই। অভিজাত্যৰ ভেমত আত্মকেন্দ্ৰিক হৈ স্বাৰ্থপৰতাৰ কবলত পৰি চিঙি পেলোৱা হয় তেজৰ সম্পৰ্ক যাৰ ফলত হেৰুৱাই পেলায় জীৱনৰ ৰং। উপন্যাসখনত বৰ্ণিত প্ৰতিটো চৰিত্ৰই কঢ়িয়াই ফুৰিছে একো একোটা কাহিনী, যত আছে প্ৰতাৰণা, বিফলতা, দুৰ্যোগ কিন্তু তাৰ মাজতো আছে প্ৰেম, আশা, প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু জীৱন।

লেখক পৰিচিতি

অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী, জন্ম ১৯৬৪ চন। অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, লেখিকা, সাংবাদিক আৰু সম্পাদক। ১৯৮৭ চনত তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজশাস্ত্ৰ বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৩ চনত কলিকতাৰ পৰা সাংবাদিকতাৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
গ্লাইক′ন′মি (শ্ৰুতিকথা)

গ্লাইক′ন′মি (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Γλαυκονόμη, ইংৰাজী: Glauconome; আক্ষৰিক অৰ্থ: ′সেউজ-সাগৰত বাস কৰা') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

গ্লাইক′ন′মি গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত গ্লাইক′ন′মিও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
তনয়া দুবাছ

তনয়া দুবাছ ( জন্ম ১৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী, আৰু গড্ৰেজ গ্ৰুপৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা আৰু মুখ্য ব্ৰেণ্ড বিষয়া, আৰু ২০০৮ চনত ৰিব্ৰেণ্ডিং কচৰৎ গড্ৰেজ মাষ্টাৰব্ৰেণ্ড ষ্ট্ৰেটেজিৰ দায়িত্ব লোৱাৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ গড্ৰেজ ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ লিমিটেড, গড্ৰেজ কনজিউমাৰ প্ৰডাক্টছ লিমিটেড আৰু গড্ৰেজ এগ্ৰ'ভেট লিমিটেডৰ ব'ৰ্ডত আছে। ভাৰতীয় মহিলা বেংকৰ ব’ৰ্ড মেম্বাৰ আৰু ব্ৰাউন ইউনিভাৰ্চিটিৰ ট্ৰাষ্টী আছিল। তেওঁ উদ্যোগপতি আদি গোড্ৰেজৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা।

শিক্ষা

দুবাছে দ্য কেথেড্ৰেল এণ্ড জন কনন স্কুলত পঢ়িছিল, আৰু এ.বি. (com laude) আমেৰিকাৰ ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু হাৰ্ভাৰ্ড বিজনেছ স্কুলৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী।

কেৰিয়াৰ

তনয়া দুবাছ গদ্ৰেজ ইণ্ডাস্ট্ৰিজ লিমিটেডৰ কাৰ্যবাহী পৰিচালক আৰু মুখ্য ব্ৰেণ্ড অধিকাৰী হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰি আছে। তেওঁ গদ্ৰেজ গ্ৰুপৰ ব্ৰেণ্ডিং আৰু যোগাযোগ ব্যৱস্থাপনা, বিশেষকৈ গদ্ৰেজ মাস্টাৰব্ৰেণ্ডৰ দিশসমূহ নিৰ্দেশনা দিয়ে। তেওঁ গদ্ৰেজ ৰিম'ট ছাৰ্ভিচেছ লিমিটেড আৰু এনছেম্বল হ’ল্ডিংছ & ফাইনেন্স লিমিটেডৰ পৰিচালক। লগতে, তেওঁ গদ্ৰেজ ইণ্ডাস্ট্ৰিজ লিমিটেড, গদ্ৰেজ কঞ্জিউমাৰ প্ৰডাক্টছ লিমিটেড, গদ্ৰেজ এগ্ৰোভেট লিমিটেড, আৰু গদ্ৰেজ ফাইনেন্স লিমিটেডৰো পৰিচালনা পৰ্ষদ সদস্য।

অন্যান্য ব’ৰ্ড আৰু কমিটী

তনয়া ২০১২ চনৰ পৰা ২০১৮ চনৰ ভিতৰত ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ট্ৰাষ্টী আছিল। ব্ৰাউন ইণ্ডিয়া এডভাইজাৰী কাউন্সিলৰ সদস্য[8] আৰু ৱাটছন ইনষ্টিটিউটৰ তত্বাৱধায়ক মণ্ডলীৰ সদস্য। দুবাছে ২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰৰ পৰা ২০১৫ চনৰ মে' মাহৰ ভিতৰত ভাৰতীয় মহিলা বেংকৰ ব'ৰ্ডৰ সদস্য আছিল। তেওঁ কাষ্টমাৰ ভেল্যু ফাউণ্ডেশ্যন, এআইইএছইচি ইণ্ডিয়া আৰু ইণ্ডিয়া@৭৫ৰ ব'ৰ্ডত আছে।
ব্ৰিটানিয়া,
এস্কৰ্টছ আৰু গ' এয়াৰলাইন্সৰ ব'ৰ্ডতো তেওঁ আছে। Escorts, and Go Airlines.

স্বীকৃতি

২০০৭ চনত বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চই তেওঁক যুৱ গ্ল'বেল লিডাৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।২০১০ চনৰ ইণ্ডিয়া টুডে কনক্লেভত দুবাছে বাস্তৱ আৰু আদৰ্শবাদৰ মাজৰ সংঘাতৰ বিষয়ে কয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

তনয়া, মাতৃ আদি আৰু পিতৃ পাৰ্মেশ্বৰ গোদ্ৰেজৰ প্ৰথম সন্তান। তেওঁৰ দুজন সৰু ভাই-ভনী আছে, এগৰাকী ভগ্নী নিছাবা গড্ৰেজ, যি গড্ৰেজ কনজিউমাৰ প্ৰডাক্টৰ অধ্যক্ষ আৰু এজন ভাতৃ পিৰোজছা আদি গড্ৰেজ, যিয়ে ব্যৱসায়িক সাম্ৰাজ্যৰ ৰিয়েল এষ্টেট শাখা গড্ৰেজ প্ৰপাৰ্টিজৰ মুৰব্বী। ১৯৯৭ চনত তেওঁ এজন উদ্যোগপতি অৰবিন্দ দৰব দুবাছৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুই পুত্ৰ আৰিয়ান আৰু আজাৰৰ সৈতে মুম্বাইত থাকে।

তথ্য সূত্ৰ
ডিমিটাৰ

ডিমিটাৰ হৈছে প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ কৃষিকাৰ্য আৰু শস্য চপোৱা কাৰ্যৰ দেৱী। তেওঁ ফচল আৰু পৃথিৱীৰ উৰ্বৰতাৰ অধিষ্ঠাত্ৰী। তেওঁক ছিট অৰ্থাৎ খাদ্য বা ফচলদাত্ৰী আৰু থেচম'ফ'ৰিয়া অৰ্থাৎ দৈৱিক আইনৰ প্ৰদানকাৰী নামেৰে জনা যায়। কেৱল মহিলাসকলে পালন কৰা থেচম'ফ'ৰিয়া নামৰ উৎসৱ ডিমিটাৰৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত।

ডিমিটাৰক সাধাৰণতে শস্য চপোৱা কাৰ্যৰ দেৱী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয় যদিও তেওঁ দৈৱিক আইন বা ধৰ্মীয় নীতি-নিয়ম, আৰু জীৱন আৰু মৃত্যুৰ চক্ৰৰ অধিষ্ঠাত্ৰী। সম্ভৱতঃ ১৪০০-১২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অৰ্থাৎ মিচিনিয়ান কালৰ পৰাই চলি অহা প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ এক অন্যতম ধৰ্মীয় পৰম্পৰা ইলুচিনিয়ান ৰহস্যত ডিমিটাৰ আৰু তেওঁৰ জীয়ৰী পাৰ্চিফোনি কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ। এনাটলিয়াৰ দেৱী চিবিল আৰু ৰোমান দেৱী চিৰিছ ডিমিটাৰৰ সমকক্ষ।

বিভিন্ন পন্থাৰ ধৰ্মবিশ্বাস

কৃষিকাৰ্যৰ দেৱী

এথেন্সৰ ভাষাতত্ত্ববিদ ইছ'ক্ৰেটিচৰ মতে মানৱ সমাজক দিয়া আটাইতকৈ মহৎ উপহাৰ দুটা হৈছে কৃষি (বিশেষকৈ খাদ্যশস্যৰ) আৰু ৰহস্য (ৰহস্যবাদ) যি মানুহৰ মনত ইহলোক আৰু পৰলোক উভয়ৰে বাবেই উচ্চাকাংক্ষাৰ উন্মেষ ঘটায়। এই দুয়োটা উপহাৰেই ডিমিটাৰৰ কিংবদন্তি আৰু ৰহস্য পন্থাত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আছে। জ্যুচ আৰু ডিমিটাৰৰ প্ৰতি প্ৰাৰ্থনাই শস্যসমূহ বৃদ্ধি আৰু সবল হোৱাত সহায় কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। বাৰ্লিৰ মাজে মাজে গজি উঠা উজ্জ্বল ৰঙা পপিফুল ডিমিটাৰৰ চিহ্ন।

তেওঁক খাদ্যশস্যদাত্ৰী ভূদেৱী অৰ'ৰা হিচাপেও গণ্য কৰা হয়।

পাতালপুৰীৰ দেৱী

আৰ্কেডিয়ৰ প্ৰাচীন ধৰ্মৰ মতে ডিমিটাৰক সৰ্পজঁ‌টাধাৰীনী ৰূপত একোটাকৈ কপৌ আৰু ডলফিন ধাৰণ কৰা অৱস্থাত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। সম্ভৱতঃ ই জল, আকাশ আৰু পাতাললৈকে বিস্তাৰিত তেওঁৰ শক্তিৰ কথা সূচায়। কোনো কোনো পন্থাত তেওঁক পাতালপুৰীৰপৰা উঅপহাৰ প্ৰেৰণ কৰা দেৱী এনচিড'ৰা বুলি আখ্যা দিয়া হয়। এটিকাত ফ্লিয়াচৰ নামেৰে ডিমিটাৰৰ এক মন্দিৰ আছে।

অশ্বৰূপ

আৰ্কেডিয়াত ডিমিটাৰৰ ক'লা ডিমিটাৰ নামেৰে জনা যায়। আখ্যানমতে কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ প'জাইডনৰ কুদৃষ্টিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ ডিমিটাৰে এজনী ঘোঁৰাৰ ভেশ লয়। তৎসত্ত্বেও প'জাইডনে নিজেও ঘোঁৰাৰ ৰূপ লৈ ডিমিটাৰক ধৰ্ষণ কৰে। মনৰ দুখত নিজৰ শুদ্ধিকৰণ কৰিবলৈ বুলি তেওঁ ক'লা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি এটা গুহাত সোমায়। এই পন্থাত তেওঁক প্ৰায়ে এক ঘোঁৰাৰ মূৰেৰে সৈতে উপাসনা কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
ডেনিয়েলা উইলছন

ডেনিয়েলা এ উইলছন স্ব-সমাৱেশ, পলিমাৰ ৰসায়ন আৰু নেন’মটৰৰ সম্পৰ্কে গৱেষণাৰ বাবে পৰিচিত জৈৱ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ এগৰাকী ৰোমানিয়ান বিজ্ঞানী। বৰ্তমান তেওঁ ৰেডবৌড বিশ্ববিদ্যালয় নিজমেগেনত চিষ্টেম ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে আৰু ইনষ্টিটিউট ফৰ মলিকিউলছ এণ্ড মেটেৰিয়েলছৰ অধ্যক্ষ।

শিক্ষা

ডেনিয়েলা উইলছনে ইয়াছিত উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰে, ২০০১ চনত ঘেঅৰ্গে আছাচি কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বি এছ চি ডিগ্ৰী সুখ্যাতিৰে সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু ২০০৩ চনত আলেকজেণ্ড্ৰু ইঅ'য়ান কুঁজা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা পৰিৱেশ ৰসায়ন বিজ্ঞানত এম এছ চি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০০৭ চনত ডেন স্কুটাৰুৰ তত্ত্বাৱধানত ঘেঅৰ্গে আছাচিৰপৰা বৃহৎ আণৱিক ৰসায়ন বিজ্ঞানত পি এইচ ডি লাভ কৰে। "মেছ'জেনিক ব্যৱস্থাত গঠন আৰু ধৰ্মৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত গৱেষণা"ৰ ওপৰত তেওঁৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ থিছিছক ছামা কাম ল'ড বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

কেৰিয়াৰ

২০০৭ চনত পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক হিচাপে আমেৰিকালৈ গুচি যায় উইলছনে আৰু তাৰপৰাই তেওঁ অধ্যাপক ভাৰ্জিল পাৰ্চেকৰ গোটত যোগদান কৰে। ২০১০ চনত উইলছনে নেদাৰলেণ্ডলৈ গুচি যায় য'ত তেওঁ প্ৰথমে জান ভান হেষ্ট আৰু ৰ'লেণ্ড নল্টৰ সৈতে কাম কৰে। ২০১২ চনত উইলছনক জৈৱ-জৈৱিক ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ সহকাৰী অধ্যাপক নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ২০১৬ চনত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা হয়। সহযোগী অধ্যাপিকা হিচাপে কিছুসময়ৰ পাছত তেওঁ ২০১৬ চনত জৈৱ-জৈৱিক ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মুৰব্বী হয় আৰু ২০১৭ চনত ৰাডবাউড বিশ্ববিদ্যালয় নিজমেগেনত চিষ্টেম ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ এটা গোট গঠন কৰিবলৈ পূৰ্ণ অধ্যাপিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। আৰু নিকেলৰ মধ্যস্থতাকাৰী ক্ৰছ-কাপলিং বিক্ৰিয়া ব্যৱহাৰ কৰি জৈৱিক সংশ্লেষণৰ পদ্ধতি। স্ব-সংযুক্ত নেন'মটৰৰ বিকাশৰ ওপৰত উইলছনৰ গৱেষণাত নিৰ্দিষ্ট পৰিৱেশত স্বায়ত্তশাসিতভাৱে গতি কৰিব পৰা ক্ষুদ্ৰ মটৰৰ ডিজাইন কৰা হয়, আৰু বিভিন্ন উদ্দীপক যেনে পি এইচ, উষ্ণতা বা পোহৰৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনোৱা নেন'বাহক বিকশিত কৰা। ২০১৭ চনত আইৰিছ টাইমছত প্ৰকাশিত এটা প্ৰবন্ধত এই নেনো-ডিভাইচবোৰৰ সহায়ত মানুহৰ শৰীৰত কেনেকৈ ঔষধ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে কোৱা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ