ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চাম নৃত্য

চাম নৃত্য তিব্বতীয় বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ উৎসৱৰ লগত জড়িত পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য। তিব্বতীয় কিছুমান সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত জীৱন্ত মুখাযুক্ত আৰু পোছাক পৰিহিত চাম নৃত্য চীন, ভাৰত আৰু ভূটানত প্ৰচলিত। নৃত্যৰ সৈতে পৰম্পৰাগত তিব্বতীয় বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি সন্ন্যাসীসকলে লোক সংগীত গায়। নৃত্যবোৰে প্ৰায়ে প্ৰেৰিত কৰুণা বা সহানুভূতি সম্পৰ্কীয় নৈতিক নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰে আৰু ইয়াক অনুভৱ কৰা সকলোৰে বাবে যোগ্যতা আনিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

চাম নৃত্যক ধ্যানৰ এক প্ৰকাৰ আৰু দেৱতাসকলৰ উদ্দেশ্য উছৰ্গিত এটা নৈবেদ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। চাম নৃত্যৰ নেতা সাধাৰণতে এজন সংগীতজ্ঞ। তেওঁ কিছুমান বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে তাল ব্যৱহাৰ কৰি গীত জুৰে। ব্যতিক্ৰম হিচাপে দ্ৰামিন চামত তাল ৰাখিবলৈ দ্ৰামিন ব্যৱহাৰ কৰি ৰখা হয়।

২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰদৰ্শনৰ পশ্চিমীয়া সকলে ইয়াক "চয়তান নৃত্য" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই নাম প্ৰদৰ্শকসকলে পিন্ধা পোছাকৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছিল। দুই প্ৰধান বিতৰ্ক বা বাদ-সংবাদ মহেয়ান আৰু কমলশিলাৰ মাজত লাছা পৰিষদৰ মহান তৰ্ক কিংহাইৰ কুমবুম মঠত বছৰি এবাৰ অনুষ্ঠিত এক নিৰ্দিষ্ট চাম নৃত্যত বৰ্ণনা আৰু প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। খ্ৰীষ্টীয় ৮৪১ চনত নিষ্ঠুৰ তিব্বতী ৰজা লাংদাৰ্মাৰ হত্যাৰ স্মৃতিৰ বাবে তিব্বতীয় নতুন বছৰ লোচাৰৰ প্ৰাকঁকালত এই নৃত্য কৰা হয়। এইটো এটা নৃত্য অশুভৰ ওপৰত শুভৰ বিজয়ৰ প্ৰতীক।

ব্লেক হেট বা ক'লা টুপী পৰিহিত নৃত্য এবিধ বজ্ৰকীলয়া নৃত্য আৰু চিত্ৰকলাত আটাইতকৈ সঘনাই প্ৰদৰ্শিত কৰা নৃত্য।

অঞ্চল

ভূটান

ভূটানত প্ৰতিখন জিলাৰ চেচু নামৰ এক বাৰ্ষিক ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত চাম নৃত্য কৰা হয়। এই নৃত্য সন্ন্যাসী, মঠবাসী আৰু গাওঁবাসীৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ৰাজকীয় প্ৰদৰ্শন কলা একাডেমীয়ে চাম নৃত্য প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ কাৰ্যসূচী পৰিচালনা কৰা হয়।

তিব্বত

এই নৃত্য সাধাৰণতে তিব্বতৰ মানলাম প্ৰাৰ্থনা উৎসৱৰ সময়ত বহুদৰ্শকৰ সন্মুখত অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

ভাৰত

ভাৰতৰ ছিক্কিম, ধৰ্মশালা আৰু লাডাখৰ বিভিন্ন সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত চাম নৃত্য কৰা হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ভূটানৰ ব্লেক হেট নৃত্যৰ বৰ্ণনা
চাম নৃত্যৰ উদাহৰণ
জিং নৃত্য ভিডিঅ'

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:ভূটান
ক'ল'ছিয়াম

ক'ল'ছিয়াম বা কলোছিয়াম (Collosseum) ৰোমান সভ্যতাত নিৰ্মিত এক বিশেষ ধৰণৰ প্ৰেক্ষাগৃহ। ৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৰোম চহৰত এই প্ৰেক্ষাগৃহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। সুদীৰ্ঘ ১৩ বছৰ ধৰি নিৰ্মাণ কাৰ্য চলা ক'ল'ছিয়ামৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয় ৮২ খ্ৰীষ্টাব্দত। এনে ধৰণৰ ৰোমান সৌধক ইংৰাজীত এম্ফিথিয়েটাৰ (Amphitheatre) বোলে। আধুনিক কালৰ অলিম্পিক তথা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামৰ লগত ইয়াৰ আকাৰ আৰু ব্যৱহাৰৰ ভালেখিনি সাদৃশ্য আছে। ক'ল'ছিয়ামৰ আকৃতি অৰ্ধ বৃত্তাকাৰ, ওপৰত কোনো ছাদ নাই, মুকলি আকাশ। সোঁমাজত অৱস্থিত ৰংগমঞ্চৰ কেউকাষে আজিকালিৰ ষ্টেডিয়ামৰ দৰে ঢাপে ঢাপে শাৰী শাৰী দৰ্শকৰ আসন। শিল, কংক্ৰিট আদিৰে নিৰ্মিত ক'ল'ছিয়ামৰ দৈৰ্ঘ্য ১৯০ মিটাৰ (প্ৰায় ৬২৩ ফুট) আৰু প্ৰস্থ ১৫৫ মিটাৰ (প্ৰায় ৫০৯ ফুট)।

ক'ল'ছিয়ামৰ কেন্দ্ৰস্থলত থকা ৰংগমঞ্চ বা ৰংগভূমিৰ নাম এৰিনা (Arena)। ই এটা লেটিন শব্দ। ইয়াৰ অৰ্থ বালি বা বালিময় ভূমি। ৰংগভূমি বালিময় হোৱাৰ কাৰণে ইয়াক এৰিনা বোলা হৈছিল। প্ৰেক্ষাগৃহৰ দৰে এৰিনাও উপ-বৃত্তাকাৰ। ইয়াৰ দীঘ প্ৰায় ৮৭ মিটাৰ (২৮৭ ফুট) আৰু বহল প্ৰায় ৬০ মিটাৰ (১৮০ ফুট)। এৰিনাৰ কাষৰ পৰা ক্ৰমে ওপৰলৈকে গেলেৰিৰ দৰে দৰ্শকৰ আসনসমূহ বিস্তৃত। ক'ল'ছিয়ামত একেলগে ৫০ হাজাৰ দৰ্শক বহাৰ ব্যৱস্থা আছিল। বাহিৰৰ পৰা দেখিলে চাৰিমহলীয়া যেন লাগে যদিও ভিতৰত ই তিনিমহলীয়া।

বাহ্যিক সংযোগ

Virtual tour of the Colosseum
A 3D model of Colosseum on Sketchfab

শ্ৰেণী:স্থাপত্য
চুদানী ৱিকিপিডিয়া

চুদানী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ চুদানী সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত চুদানী ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

আৰু চাওক

চুদান

বাহ্যিক সংযোগ

চুদানী ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
শ্ৰেণী:চুদান
হলপতি

হলপতিসকলে মূলতঃ ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যত বসবাস কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ওচৰ-চুবুৰীয়া ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহতো তেওঁলোকৰ কম সংখ্যক জনসংখ্যা আছে। তেওঁলোকক তালাভিয়া বা তালৱী ৰাথোড় বুলিও জনা যায়।

উৎপত্তি

তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ নামটো হিন্দী কৃষি কৃষকৰ পৰা লাভ কৰিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে এজন ক্ষুদ্ৰ কৃষক। হলপতিসকলে দাবী কৰে যে তেওঁলোক ৰাথোড় ৰাজপুত আছিল, যিসকলে কৃষি কাৰ্য গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে এই উপনামটো লাভ কৰিছিল। তেওঁলোকক হলপতি বুলিও জনা যায়, যাৰ অৰ্থ গুজৰাটী ভাষাত খেতিয়ক। সুৰাট, বলচাদ, ভাৰুচ আৰু বদোদৰা জিলাত হলপতিসকলক পোৱা যায়।

মহাৰাষ্ট্ৰৰ হলপতিসকলেও নিজকে ৰাথোড়ৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰে। তেওঁলোকক মূলতঃ থানে জিলাত পোৱা যায় আৰু তেওঁলোকে গুজৰাটী ভাষাত কথা কয়।

বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি

তেওঁলোকক ৪খন ৰাজ্য আৰু ২খন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত অনুসূচিত জনজাতি হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে: গোৱা, গুজৰাট, কৰ্ণাটক, মহাৰাষ্ট্ৰ, দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী আৰু দমন আৰু দিউ।

গুজৰাটত

এই সম্প্ৰদায়টো বিশটা উপ-বিভাগৰ দ্বাৰা গঠিত, যাৰ ভিতৰত প্ৰধানবোৰ হ’ল তালাভিয়া, ৰাথোডিয়া, ভোহাৰিয়া, দামাৰিয়া, বলচাদিয়া, ওলপাদিয়া, মাণ্ডাভিয়া, উম্বেৰিয়া, ঘাংঘোডিয়া, খোডিয়া, চোৰিয়া, উখাৰিয়া, বাৰামিয়া, বাৰিয়া, নাৰ্দা, হাভিয়া, ঠাকুৰা, কাৰ্চা, ৱাটল, পাৰ্চী ৰাথোড় আৰু লালদত্তৱালা ৰাথোড়। এই বংশসমূহ সমান মৰ্যাদাৰ আৰু তেওঁলোকৰ মাজত বৈবাহিক সম্পৰ্ক চলে; অৱশ্যে তালাভিয়াসকলে নিজৰ ৰাজপুত বংশধৰ হোৱাৰ বাবে আন বংশতকৈ নিজকে শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য কৰে। হলপতিসকলে গুজৰাটী ভাষাত কথা কয়।

হলপতিসকল মূলত ক্ষুদ্ৰ কৃষক আৰু ভূমিহীন কৃষি শ্ৰমিক। তেওঁলোকৰ ম’হ, গৰু আৰু ছাগলীও আছে আৰু প্ৰায়ে গাখীৰ বিক্ৰীৰ কামত জড়িত থাকে, যিটো এক সহায়ক বৃত্তি। এক সৰু অংশ ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী আৰু প্ৰায়ে গাঁৱৰ দোকানদাৰ। বহুতো হলপতি সুৰাট আৰু আহমেদাবাদলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছে, য’ত তেওঁলোক হীৰা কটা উদ্যোগত নিয়োজিত হৈ আছে।

মহাৰাষ্ট্ৰত

হলপতি সমাজত কেইবাটাও অন্তঃবিবাহিত উপ-বিভাগ আছে যিবোৰৰ মাজত বৈবাহিক সম্পৰ্ক নঘটে। তেওঁলোকৰ কিছুমান উপ-বিভাগৰ ভিতৰত আছে ব্ৰহ্মনিয়া, গাৰাচিয়া, কাৰ্চা, মাণ্ডভিয়া, ৰাটজোদ, ৰাজপুত আৰু তাৰাভিয়া। তেওঁলোকৰ প্ৰাথমিক বৃত্তি হৈছে কৃষি। সম্প্ৰদায়টো ক্ষুদ্ৰ ভূমিৰ গৰাকী আৰু ভূমিহীন কৃষি শ্ৰমিকৰ মাজত বিভক্ত। তেওঁলোক হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী আৰু তেওঁলোকৰ ৰীতি-নীতি ওচৰ-চুবুৰীয়া জনজাতীয় সম্প্ৰদায় যেনে ঢোডিয়া আৰু ৱাৰ্লিৰ সৈতে একে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
অসমত দেখা পোৱা বান্দৰৰ তালিকা

অসমীয়া নাম ছবি ইংৰাজী নাম বৈজ্ঞানিক নাম
হলৌ বান্দৰ

Hoolock Gibbon Hoolock hoolock, Hoolock leuconedys
সোণালী বান্দৰ

Golden langur Trachypithecus geei
টুপীমূৰীয়া বান্দৰ

Capped Langur Trachypithecus pileatus
মলুৱা বান্দৰ

Rhesus Macaque Macaca mulatta
গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ

Pig-tailed macaque Macaca leonina
সেন্দুৰীয়া বান্দৰ
Stump-tailed Macaque Macaca arctoides
অসমীয়া বান্দৰ

Assamese macaque Macaca assamensis
লাজুকী বান্দৰ
Bengal slow loris Nycticebus bengalensis

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ত্ৰিপুৰাৰ লোক-নৃত্য

ত্ৰিপুৰাৰ লোক-নৃত্য বা ত্ৰিপুৰী নৃত্য বুলিলে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত প্ৰদৰ্শিত কেইবাবিধো লোক-নৃত্যক বুজোৱা হয়। এই নৃত্যবোৰ ত্ৰিপুৰাৰ বিভিন্ন স্থানীয় বাৰ্ষিক উদযাপন, যেনে বীজ সিঁচা আৰু শস্য চপোৱা উৎসৱৰ সময়ত ত্ৰিপুৰী (বৃহত্তম আঞ্চলিক জনগোষ্ঠী) আৰু মগ (বা মাৰমা) জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পৰিবেশন কৰে।

নৃত্যশিল্পীসকল

জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠ হ’ল ত্ৰিপুৰাৰ পাহাৰত ঝুম খেতি কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰা ত্ৰিপুৰী সম্প্ৰদায়। তেওঁলোকৰ নৃত্য আৰু উৎসৱ সাধাৰণতে কৃষিক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই গঢ়ি উঠিছে। অন্যান্য বৃহৎ স্থানীয় জনগোষ্ঠী যেনে মাৰমা, হালাম আৰু ৰিয়াংসকলেও এই নৃত্য উৎসৱসমূহৰ নিজা সংস্কৰণসমূহ পালন কৰে। এপ্ৰিল মাহত শস্যৰ বীজ সিঁচাৰ সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা গৰিয়া নৃত্য উৎসৱত ত্ৰিপুৰীসকলৰ উপৰিও অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ লোককো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এই নৃত্যৰ লগত ঢোল আৰু বাঁহী সংগত কৰা হয়, আৰু ইয়াত পুৰুষ মহিলা উভয়ে এখন গাঁৱৰ পৰা আন এখন গাঁৱলৈ প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন দিশৰ অনুকৰণত মুদ্ৰা প্ৰদৰ্শনৰ নৃত্য কৰি যাত্ৰা কৰে।

হাই-হাক নৃত্য

হাই-হাক নৃত্য হৈছে ত্ৰিপুৰৰ হালাম সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে পালন কৰা এবিধ লোক-নৃত্য। সাধাৰণতে লক্ষ্মী দেৱীৰ উপাসনা স্থানত বাৰ্ষিক শস্য চপোৱাৰ পিছত লক্ষ্মী দেৱীক অৰ্চনা জনোৱাৰ বাবে এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়।

হোজাগিৰি/হজাগিৰি

হোজাগিৰি (হজাগিৰি) হৈছে ৰিয়াং সম্প্ৰদায়ৰ যুৱতীসকলে পৰিবেশন কৰা এক প্ৰকাৰৰ লোক-নৃত্য। এই নৃত্যত চাৰিৰ পৰা ছয়গৰাকীমান সদস্যৰ এটা নৃত্য শিল্পীৰ গোটে গীত গাই গাই শৰীৰৰ কেৱল তলৰ অংশটোহে লৰচৰ কৰি মূৰ আৰু হাতত বিভিন্ন বস্তু বা সামগ্ৰীৰ (যেনে মূৰত বটল বা মাটিৰ কলহ; আৰু হাতত লেম্প) ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰি নৃত্য কৰে।

ঝুম নৃত্য

ঝুম নৃত্য কেৱল যুৱক যুৱতী সকলেহে পৰিৱেশন কৰে।

লেবাং বুমনি নৃত্য

শস্য চপোৱাৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰা লেবাং বুমনি নৃত্যত পুৰুষ-মহিলা উভয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে। পুৰুষসকলে টকা এই নৃত্যৰ লগত বাঁহী, খাম্ব, পুং নামেৰে জনাজাত তত্ বাদ্য, আৰু সাৰিন্দা আদি বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মহিলাসকলে ৰূপৰ শিকলি, আঙঠি আৰু খাৰু পৰিধান কৰে লগতে ব্ৰঞ্জৰ কাণ ফুলি আৰু নাক ফুলি পিন্ধে।

লেবাং

গৰিয়া পূজাৰ পিছতে ত্ৰিপুৰীসকলে বাৰিষাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকাৰ বাবে কৃষি কাৰ্যত কিছু স্থবিৰতা আহি পৰে। এই সময়ছোৱাত নতুনকৈ সিঁচা বীজৰ সন্ধানত পাহাৰৰ পৰা লেবাং নামৰ এবিধ ৰঙীন পোক নামি আহি শস্যবোৰ নষ্ট কৰে। নৃত্যশিল্পীসকলে কেনেকৈ বাঁহৰ টকাৰ শব্দৰে কেনেকৈ লেবাং পাৰি তাক চিত্ৰিত কৰি দেখুৱাই। ত্ৰিপুৰীসকলৰ মতে ধৰা পৰা লেবাংৰ সংখ্যাই শস্য উৎপাদন কিমান ভাল হ’ব তাৰ ইংগিত বহন কৰে।

মমিতা নৃত্য

ত্ৰিপুৰী সকলৰ এন্য এক শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ মমিতা উৎসৱত মমিতা নৃত্য পৰিবেশন কৰা হয়।

মোছাক সুমনি নৃত্য

মোছাক চুলমানী নৃত্য হৈছে এক ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত নৃত্য। ইয়াৰ উৎপত্তি ত্ৰিপুৰাৰ চিকাৰ ৰীতিৰ পৰা হৈছিল। এই নৃত্যৰ জৰিয়তে চিকাৰৰ কৌশলসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

ওৱা নাচ

এই নৃত্য ত্ৰিপুৰাৰ মাৰমা সম্প্ৰদায়ৰ এক অন্যতম পৰম্পৰাগত নৃত্য। মগ বুলিও জনাজাত মাৰ্মাসকল বৌদ্ধ ধৰ্মী; আৰু ওৱা-চো-লাব্ৰে হৈছে তেওঁলোকৰ অন্যতম প্ৰধান বৌদ্ধ উৎসৱ। বাংলা পঞ্জিকাৰ অশ্বিন মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত মগসকলে ওৱা উৎসৱ পালন কৰে। এই উৱসৱত তেওঁলোকে বৌদ্ধ মন্দিৰলৈ গৈ পাৰ্থনা কৰে আৰু নদীত কাগজৰ নাও উটুৱাই।

সাংগ্ৰাই নৃত্য

সাংগ্ৰাই উৎসৱত মাৰমাসকলে সাংগ্ৰাই নৃত্য পৰিবেশন কৰে। সাংগ্ৰাই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় নৃত্য। ২০১৮ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত নতুন দিল্লীৰ ৰাজপথত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ গণৰাজ্য দিৱসত ত্ৰিপুৰাৰ মগ জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত সাংগ্ৰাই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
তাৰা

হিন্দু ধৰ্মত, দেৱী তাৰা হৈছে দশ মহাবিদ্যা বা "মহান জ্ঞানৰ দেৱী"ৰ ভিতৰত দ্বিতীয়, আৰু শক্তিৰ এক প্ৰকাৰ বা দেৱীৰ তান্ত্ৰিক প্ৰকাশ। তাৰা শব্দটো সংস্কৃতৰ "তাৰ্" মূলৰ পৰা আহিছে, ইয়াৰ অৰ্থ "পাৰ কৰোৱা"। আন বহুতো সমসাময়িক ভাৰতীয় ভাষাত 'তাৰা' শব্দৰ আন এক অৰ্থ হৈছে তৰা।

তাৰাৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন ধৰ্মীয় মত আছে। এটা সংস্কৰণে তাৰাৰ ৰাক্ষস-হত্যাৰ ৰূপৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে: হয়গ্ৰীৱ নামৰ এজন ৰাক্ষসে সকলো ঠাইতে ধ্বংসযজ্ঞ চলাইছিল, তেওঁ ব্ৰহ্মাৰ চাৰি বেদ চুৰ কৰাৰ লগতে দেৱতাসকলক অমৰাৱতীৰ (স্বৰ্গ) পৰা নিৰ্বাসিত কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সম্পত্তি সমূহ লুটি লৈছিল। উপায়ন্তৰ দেৱতাসকলে পৰিত্ৰাণৰ বাবে ব্ৰহ্মাৰ কাষ চাপিছিল, ব্ৰহ্মাই দেৱগণক কালীৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ উপদেশ দিয়াত কালীয়ে তেওঁৰ তৃতীয় চকুৰ পৰা তাৰা নামৰ আন এগৰাকী দেৱী সৃষ্টি কৰিছিল আৰু হয়গ্ৰীৱক পৰাস্ত কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল। যুদ্ধত, তাৰাই হয়গ্ৰীৱক বধ কৰে।

স্বৰূপ

কালী আৰু তাৰাৰ ৰূপৰ বৰ্ণনাত সাদৃশ্য আছে। তেওঁলোক দুয়োকে নিস্তেজ বা মৃতদেহৰ দৰে শুই থকা শিৱৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। অৱশ্যে, কালী দেৱীৰ দেহৰ ক'লা বৰণৰ বিপৰীতে, তাৰাৰ দেহ নীলা বৰণৰ। দুয়ো নূন্যতম পোছাক পৰিধান কৰে, তাৰা দেৱীয়ে কঁকালত বাঘৰ ছাল মেৰিয়াই পিন্ধে, আনহাতে কালী দেৱীৰ কঁকালত মানুহৰ কটা হাতৰ মালা সদৃশ আৱৰণ থাকে। দুয়োগৰাকীয়ে মুণ্ড মালা পিন্ধে। দুয়োৰে জিভা ৰঙা আৰু বাহিৰলৈ ওলোৱা, মুখৰ পৰা তেজ নিৰ্গত হৈ থাকে। তাৰাদেৱী প্ৰত্যালিধ ভঙ্গীত থিয় হৈ থকা দেখুওৱা হৈছে (য'ত বাওঁ ভৰি আগলৈ থাকে)। তেওঁৰৰ ভৈৰৱ হৈছে অক্ষোভ্য, এগৰাকী বোধিসত্ত্ব। তাৰা দেৱীয়ে পাঁচজন ধ্যানকাৰী বুদ্ধৰ মুণ্ড খোলাৰে নিৰ্মিত মুকুট পিন্ধে। তেওঁৰ মুঠ আঠটা ভিন্ন ৰূপৰ বাবে অষ্ট তাৰা নামেৰেও জনা যায়। নামসমূহ হৈছে: এক জঁটা, উগ্ৰাতাৰা, মহোগ্ৰা, কামেশ্বৰী, চামুণ্ডা, নীলা সৰস্বতী, বজ্ৰ, আৰু ভদ্ৰকালী। তাৰা দেৱীক তেওঁৰ মাতৃ প্ৰবৃত্তিৰ বাবে ভক্ত (ভক্ত) বা তন্ত্ৰিকৰ ওচৰত সহজে সদয় হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

বৌদ্ধ ধৰ্মত

তাৰা হৈছে মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এগৰাকী মহিলা বোধিসত্ত্ব যি বজ্ৰায়ণ বৌদ্ধ ধৰ্মত মহিলা বুদ্ধ হিচাপে বিদিত। তেওঁক "মুক্তিৰ মাতৃ" বুলি জনা যায়, আৰু কাম আৰু কৃতিত্ব তথা সফলতাৰ গুণাগুণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

কোনো কোনো গৱেষকে বিশ্বাস কৰে যে পাৰ্ণশবৰী হিন্দু দেৱী তাৰাৰ আন এটা নাম।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটী

ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটী (, , IIT Guwahati, IITG) হৈছে ভাৰতৰ ষষ্ঠখন ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান। এই প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰতিষ্ঠানখন ভাৰত চৰকাৰে অসমৰ গুৱাহাটীত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটীক এখন "ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিষ্ঠান" ৰূপে স্বীকৃতি দিছে।

ইতিহাস

১৯৮৫ চনত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ মাজত হোৱা চুক্তি অনুসৰি অসমত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত উন্নতি কৰাৰ লক্ষ্যৰে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটী স্থাপন কৰা হয়।

১৯৯৪ চনত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটী স্থাপন কৰা হয় যদিও ১৯৯৫ চনৰ পৰাহে শিক্ষাদান আৰম্ভ কৰা হয় ১৯৯৫ চনত ইয়াত বেচেলৰ অফ টেকনল'জীৰ প্ৰথম বাৰ্ষিকৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তি কৰা হয়। আন আন ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ নিচিনাকৈ ইয়াত JEEৰ (Joint Entrance Examination) যোগেদি বি. টেক. পাঠ্যক্ৰমৰ নামভৰ্তি কৰোৱা হয়। ১৯৯৮ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে GATEৰ (Graduate Aptitude Test in Engineering) যোগেদি এম. টেক. (Master of Technology) পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে নামভৰ্তি কৰা হয়।

চৌহদ

ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটী, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আমিনগাঁৱত অৱস্থিত। ৭০০ একৰ (২.৮ বৰ্গ কিঃমিঃ) জুৰি ইয়াৰ চৌহদ বিস্তৃত হৈ আছে। গুৱাহাটী মহানগৰৰ পৰা ইয়ালৈ প্ৰায় ২০ কিঃমিঃ। চৌহদৰ একাষে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু আনফালৰ পৰা পাহাৰে আগুৰি আছে।।

অন্যান্য প্ৰতিযোগিতাসমূহ

মন্থন (Manthan): মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰাবাস সমূহৰ মাজত প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা সাংস্কৃতিক প্ৰতিযোগিতা।
অলফাজ : প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা literary উৎসৱ।
কৃতি (Kriti): মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰাবাস সমূহৰ মাজত প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰযুক্তিবিদ্যা সম্বন্ধীয় প্ৰতিযোগিতা।
স্পৰ্ধা (Spardha): মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰাবাস সমূহৰ মাজত প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা খেল-ধেমালি প্ৰতিযোগিতা।
কলা প্ৰদৰ্শন প্ৰতিযোগিতা ( Performing Arts Festival, PAF): কলা প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰতি বছৰে এই প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰা হয়।
AdvayaPG: মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত এই প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰা হয়।

ইয়াৰ উপৰিও, ভাৰতৰ বিভিন্ন আই আই টি সমূহৰ মাজত প্ৰতি বছৰে শীত কালত খেল-ধেমালি Inter-IIT Sports Meetৰ আয়োজন কৰা হয়। প্ৰতি বছৰে এই প্ৰতিযোগিতা বিভিন্ন আই আই টিত অনুষ্ঠিত হয়। ২০০৬ চনত, প্ৰথম বাৰৰ বাবে আই আই টি গুৱাহাটীত ৪২তম আই আই টি খেল-ধেমালি প্ৰতিযোগিতাৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

IITG Main Site

শ্ৰেণী:অসমৰ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
অশ্ৰিন

অশ্ৰিন (ইংৰাজী: Aušrinė) লিথুৱেনিয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনীত পুৱতি তৰাক (শুক্ৰ) প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী। তেওঁ সন্ধ্যা তৰা "ভাকাৰিনে"ৰ (Vakarinė) প্ৰতিদেৱী।

তেওঁৰ পূজা সম্ভৱতঃ ভাৰত-ইউৰোপীয় প্ৰভাতৰ দেৱী হাউছছৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে আৰু লাটভিয়াৰ অছেকলিছ, গ্ৰীক ইঅ'ছ, ৰোমান অৰোৰা আৰু বৈদিক ঊষাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। তেওঁ স্বাস্থ্য, পুনৰ্জন্ম আৰু নতুন আৰম্ভণিৰ সৈতে জড়িত সৌন্দৰ্য্য, প্ৰেম আৰু যৌৱনৰ দেৱী। লিথুৱেনিয়া খ্ৰীষ্টানীকৰণৰ পিছত এই সংস্কৃতি খ্ৰীষ্টান প্ৰতিমূৰ্তি আৰু কুমাৰী মেৰীৰ প্ৰতীকৰ সৈতে একত্ৰিত হয়।

ইতিহাস

ষোড়শ শতিকাৰ পোলেণ্ডৰ ইতিহাসবিদ জান ছাচিকিয়ে অশ্ৰিনক প্ৰথমে অস্কা বুলি উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ "দিগন্তৰ পৰা উদয় হোৱা সূৰ্য্যৰ ৰশ্মিৰ দেৱী" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

শ্ৰুতিকথা

লোককথা অনুসৰি প্ৰতিদিনে পুৱা অশ্ৰিন আৰু তেওঁৰ দাস টাৰ্নাইটিছে (সম্ভৱতঃ বুধ) ছোলে (সূৰ্য্য)ৰ বাবে যাত্ৰা পথ প্ৰস্তুত কৰে। সন্ধিয়া ভাকাৰিনে ছোলৰ বাবে বিচনা সাজু কৰে।

কিছুমান গল্পত "কাৰালিউনে" আৰু "ডাংগাউছ কাৰিউনে" ("স্বৰ্গৰ ৰাণী")ক অশ্ৰিনক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

লাটভিয়াৰ লোক-সাঁথৰত তেওঁৰ নামটোৱেই নিয়ৰৰ বিষয়ে লিখা এটা সাঁথৰৰ উত্তৰ। এই সাঁথৰত এগৰাকী ছোৱালীয়ে নিজৰ চাবি হেৰুৱাই পেলায় (বা মুকুতাৰ হাৰ খুলি দিয়ে), চন্দ্ৰই সেইবোৰ দেখে, কিন্তু সূৰ্য্যইহে লয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
সৱি‍তা আম্বেদকাৰ

ডাঃ সৱি‍তা ভীমৰাও আম্বেদকাৰ (; ২৭ জানুৱাৰী ১৯০৯ - ২৯ মে' ২০০৩) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, চিকিৎসক আৰু বি. আৰ. আম্বেদকাৰৰ দ্বিতীয় পত্নী।

বি আৰ আম্বেদকাৰক কিতাপ লিখাৰ সময়ছোৱাত তেওঁ বহুবাৰ তেওঁক সহায় কৰিছিল আৰু তেওঁৰ অন্যতম প্ৰেৰণাৰ উৎস আছিল। আম্বেদকাৰে তেওঁৰ বুদ্ধ আৰু তেওঁৰ ধৰ্ম্ম নামৰ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰস্তাৱনাত তেওঁক আঠাইশ বছৰলৈ আয়ুস বৃদ্ধি কৰাৰ কৃতিত্ব দিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯০৯ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত বম্বেত কবীৰপন্থী পৰিয়ালত শাৰদা কৃষ্ণৰাও কবীৰ নামেৰে‍ জন্ম হৈছিল সৱি‍তা আম্বেদকাৰৰ। তেওঁৰ মাকৰ নাম জানকী আৰু দেউতাকৰ নাম কৃষ্ণৰাও বিনায়ক কবীৰ। তেওঁৰ পৰিয়ালটো মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰত্নাগিৰি জিলাৰ ৰত্নাগিৰি তহচিলত অৱস্থিত ডৰ্লে গাঁৱৰ। পাছলৈ তেওঁৰ পিতৃয়ে ৰত্নাগিৰিৰ পৰা বোম্বাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। ছাৰ ৰাও বাহাদুৰ এছ. কে. বোলে পথত, দাদৰ পশ্চিমত, "কবুতৰখানা" (পাৰ চৰাইৰ ঘৰ)ৰ ওচৰত কবীৰ পৰিয়ালে মাট্ৰুচায়াত থকা ছাহৰুৰ ঘৰত ভাড়াঘৰ লৈছিল।

সৱি‍তাৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা পুণেত সম্পূৰ্ণ হৈছিল। ১৯৩৭ চনত তেওঁ ব'ম্বেৰ গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজৰ পৰা এম.বি.বি.এছ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত তেওঁক গুজৰাটৰ এখন ডাঙৰ চিকিৎসালয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ চিকিৎসা বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। কিন্তু কেইমাহমানৰ অসুস্থতাৰ পাছত তেওঁ চাকৰি এৰি ঘৰলৈ উভতি আহে। তেওঁৰ আঠজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত ছয়জনৰ আন্তঃবৰ্ণ বিবাহ হৈছিল। সেই সময়ত ই ভাৰতৰ সামাজিক নিয়ম বিৰুদ্ধ আছিল। সৱি‍তাই কৈছিল,"আমাৰ পৰিয়ালে আন্তঃবৰ্ণ বিবাহৰ বিৰোধিতা কৰা নাছিল, কিয়নো সমগ্ৰ পৰিয়ালটো শিক্ষিত আৰু প্ৰগতিশীল আছিল।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মাৰাঠী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
সবিতা গোস্বামী

সবিতা গোস্বামী আশীৰ দশকৰ অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সাংবাদিক। সবিতাই বিবিচি, ফ্ৰান্স সংবাদ সন্থা, ব্লিটচ আদি কাকতৰ হৈ কাম কৰিছিল আৰু নিৰপেক্ষ হৈ থাকি অসম আন্দোলন, চাউলখোৱাৰ গণহত্যা, সেইসময়ৰ নিৰ্বাচন আদিৰ ধাৰাবাহিক সংবাদ ৰাইজৰ মাজলৈ লৈ গৈছিল। শিক্ষক ৰূপে অৰুণাচলৰ বহু ভিতৰুৱা অঞ্চলত গোস্বামীয়ে কাম কৰিছিল আৰু স্বামীৰে সৈতে গোৱাত থকা সময়ছোৱাত সাংবাদিকতাৰ জগতখনত ভৰি দিছিল। পিছলৈ তেখেতে নৰ্থ ইষ্ট টাইমচ্‌ নামৰ এখন কাকত প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু কাকতখনৰ সম্পাদকো আছিল তেওঁ নিজে। তেখেতৰ ব্যক্তিগত আৰু সামাজিক জীৱনক লৈ গোস্বামীয়ে তেখেতৰ আত্মকথা 'মন গংগাৰ তীৰত' লিখি উলিয়াইছে। কিতাপখন অসমীয়া সাহিত্যত এক মাইলৰ খুঁটি। কিতাপখন Along the Red River নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
চীলিন

চীলিন (ইংৰাজী: /tʃiˈlɪn/ chee-LIN; চীনা: 麒麟) হৈছে চীনা লোককথাত পোৱা এটা কিংবদন্তিমূলক জীৱ। ই এবিধ খুৰাযুক্ত ড্ৰেগন সদৃশ জীৱ, আৰু কোনো ঋষি বা বিখ্যাত শাসকৰ আগমন বা আসন্ন মৃত্যুৰ সময়ত ই দেখা দিয়ে। চীলিন হৈছে এটা শিং থকা জন্তুৰ লিন নামৰ এক বিশেষ প্ৰকাৰৰ পৌৰাণিক পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত জীৱ। চীনা সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত অন্যান্য সংস্কৃতিৰ লোক কাহিনীতো কিলিনৰ উপস্থিতি দেখা পোৱা যায়।

উৎপত্তি

কিংবদন্তিমূলক চীলিনৰ বিষয়ে আটাইতকৈ আগতীয়া উল্লেখ “ক্লাছিক অৱ পয়েট্ৰি” নামৰ কবিতাপুথিৰ “লিন ঝি ঝি” (Lín zhī zhǐ; লিনৰ ভৰি) নামৰ কবিতাটোত পোৱা যায়। “স্প্ৰিং এণ্ড অটম এনেলছ” (Spring and Autumn Annals)ত উল্লেখ কৰা হৈছে যে লু (魯哀公)ৰ “ডিউক আই”এ ১৪ বছৰ বয়সত এটা লিন (麟) ধৰিছিল; এনেকৈ লিনটোক চিনাক্ত কৰাৰ কৃতিত্ব জুও ঝুয়ানে কনফুচিয়াছক দিছিল।

লিনৰ সৈতে একে সাধাৰণ অৰ্থ বহন কৰা দ্বিবৰ্ণীয় ৰূপ (bisyllabic form) চীলিন (麒麟 ~ 騏驎) শব্দটো যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগৰ (৪৭৫ – ২২১ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) ৰচনাসমূহত পোৱা গৈছিল বুলি প্ৰমাণিত হৈছে। চী (Qi) মানে পুৰুষ আৰু লিন (lin) মানে মহিলা।

চীলিনৰ কিংবদন্তিমূলক প্ৰতিচ্ছবি মিং সাম্ৰাজ্যৰ জিৰাফৰ প্ৰতিচ্ছবিৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। চেং হোৰ ১৫ শতিকাৰ পূব আফ্ৰিকা ভ্ৰমণৰ পিছৰ পৰাই (অন্য ঠাইৰ লগতে আধুনিক ছোমালিয়াত অৱতৰণ) জিৰাফৰ সৈতে চীলিনৰ চিনাক্তকৰণ আৰম্ভ হৈছিল। মিং ৰাজবংশই ছোমালিয়াৰ ব্যৱসায়ীসকলৰ পৰা জেব্ৰা, ধূপ আৰু অন্যান্য বিভিন্ন বিদেশী প্ৰাণীৰ সৈতে জিৰাফ কিনিছিল। চেং হোৱে দুটা জিৰাফ নানজিংলৈ ঘূৰাই আনিছিল আৰু সম্ৰাটে সেই জিৰাফকেইটাক গেৰি নামৰ এটা কিংবদন্তিমূলক জীৱ বুলি ভুল কৰিছিল, কিয়নো ছোমালি ভাষাত গেৰিৰ অৰ্থ হৈছে জিৰাফ। জিৰাফৰ সৈতে চীলিনক জড়িতকৰণে স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলালে: আজিও কোৰিয়ান আৰু জাপানী উভয় ভাষাতে কিংবদন্তিমূলক প্ৰাণী আৰু জিৰাফৰ বাবে একেটা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এক্সেল স্কোৱেছলাৰে চীলিনৰ পুৰণি চীনা উচ্চাৰণ গেৰিন (gərin) হিচাপে পুনৰ্গঠন কৰিছিল। ফিনিছ ভাষাবিদ জুহা জানহুনেনে গেৰিন শব্দটোক কালিমভি (kalimV)ৰ সৈতে তুলনা কৰিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে “তিমি”; এই শব্দটোৱে নিভখ আৰু চাৰিটা ভিন্ন ভাষা পৰিয়াল টুংগুচিক, মংগোলিক, তুৰ্কী আৰু চামোয়েডিকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, য'ত কালায়ং (kalay(ә)ng) মানে “তিমি” (নেনেটছ ভাষাত) আৰু কাল্‌ভ্যা (kalVyǝ) মানে হৈছে “মেমথ” (এনেটছ আৰু ঙানাছান ভাষাত)। আদিবাসীসকলে “প্ৰকৃত প্ৰাণীটোৰ সম্পৰ্কে থকা অস্পষ্ট ধাৰণা”ৰ বাবে তিমি, মেমথ আৰু ইউনিকৰ্ণক প্ৰায়ে একাকাৰ কৰিছিল: তেওঁলোকে মেমথ আৰু তিমিক জলজ বুলি ধাৰণা কৰিছিল, লগতে মেমথ আৰু ইউনিকৰ্ণক এটা শিং থকা বুলিও ধাৰণা কৰিছিল; স্থানীয় লোকসকলে বাবে তিমি “এটা বিমূৰ্ততা হৈয়েই আছিল, তেওঁলোকৰ বাবে বিলুপ্ত মেমথ বা কিংবদন্তিমূলক ইউনিকৰ্ণৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাছিল।”

বিৱৰণ

সাধাৰণতে চীলিনৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্য চীনা ড্ৰেগনৰ সৈতে মিলে: একে ধৰণৰ মূৰৰ শিং, ডাঠ চকুৰ পতা, সদায় ওপৰলৈ বৈ যোৱা চুলি আৰু দাড়ি। শৰীৰটো সম্পূৰ্ণ বা আংশিকভাৱে বাকলিযুক্ত আৰু আকৃতিৰ প্ৰায় ম'হ, হৰিণ বা ঘোঁৰা বা ছাগলীৰ দৰে। ইহঁতক সদায় ফাটি যোৱা খুৰাৰে দেখুওৱা হয়। চীনত ড্ৰেগন (আৰু তেনেকৈ চীলিন)ক সাধাৰণতে সোণালী ৰঙৰ বুলি চিত্ৰিত কৰা হয় যদিও চীলিন যিকোনো ৰঙৰ বা আনকি বহুৰঙীও হ'ব পাৰে আৰু ইয়াক ৰত্নযুক্ত বা ৰত্নৰ দৰে উজ্জ্বলতা প্ৰদৰ্শন কৰা বুলি চিত্ৰিত কৰিব পাৰি।

চীনা শিল্পকলাত চীলিনে বিশেষ স্থান লাভ কৰিছে, আনকি কেতিয়াবা ইহঁতৰ শৰীৰৰ কিছুমান অংশ জ্বলি থকাকৈ চিত্ৰিত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
শ্ৰেণী:লোককথা
বীণা দেৱী (ৰাজনীতিবিদ)

বীণা দেৱী (, জন্ম-২২ এপ্ৰিল ১৯৬৭) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ৷ তেওঁ বৈশালীৰ পৰা লোক জনশক্তি পাৰ্টীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি বৰ্তমান লোকসভাৰ সংসদ সদস্য হিচাপে দ্বিতীয় কাৰ্যকাল কটাই আছে। তেওঁ গাইঘাট সমষ্টিৰ পৰা টিকটপ্ৰাপ্ত বিহাৰ বিধানসভাৰ প্ৰাক্তন সদস্য। ২০১৯ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত বৈশালীৰ পৰা লোক জনশক্তি পাৰ্টিৰ হৈ তেওঁ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি ৰঘুবংশ প্ৰসাদ সিঙক পৰাস্ত কৰে।

ৰাজনৈতিক জীৱন

২০২১ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত চিৰাগ কুমাৰ পাছৱানৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ লোক জনশক্তি পাৰ্টিৰ সংসদীয় অধ্যক্ষ হয়।
২০২৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত বীণা দেৱীয়ে ৫,৬৬,২২৫ টা ভোট লাভ কৰি জয়লাভ কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা দলৰ বিজয় কুমাৰ শুক্লাক তেওঁ ৯০০২৬ টা ভোটত পৰাস্ত কৰে।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৬৭ চনৰ ২২ এপ্ৰিলত বিহাৰৰ দৰভঙাত উপেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সিং আৰু সবুজকলা দেৱীৰ ঘৰত বীণা দেৱীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মেট্ৰিক ডিগ্ৰীধাৰী।. ১৯৮৪ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত মুজাফ্ফৰপুৰৰ এম এল চি দীনেশ প্ৰসাদ সিঙৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়।তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা আছে।তেওঁলোক দৌআদপুৰ গাঁৱত থাকে।

২০১০ চনত গাইঘাটত বিজেপিৰ সৈতে বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ বিধায়িকা হৈছিল। ২০১০ চনৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত ঘাইঘাট আসনৰ পৰা বিজেপিৰ টিকটত তেওঁ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। তেওঁ মুজাফ্ফৰপুৰৰ পৰা প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ আছিল।২০০১ চনত মুজাফ্ফৰপুৰ জিলাৰ অধ্যক্ষ আৰু ২০০৬ চনত উপ অধ্যক্ষ হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
দিব্যেন্দু পালিত

দিব্যেন্দু পালিত (৫ মাৰ্চ ১৯৩৯ – ৩ জানুৱাৰী ২০১৯) এজন ভাৰতীয় বাঙালী সাহিত্যিক। তেওঁৰ জন্ম বিহাৰৰ ভাগলপুৰ চহৰত। সাহিত্যত বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ। ১৯৫৫ চনৰ পৰাই তেওঁ উপন্যাস, গল্প, কবিতা, প্ৰবন্ধ ইত্যাদি ৰচনা কৰি আহিছিল। তেওঁৰ বহু গল্প বাংলা আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰ, টেলিভিছন আৰু ৰেডিঅ’ত ৰূপায়িত হৈছে।

কৰ্মক্ষেত্ৰ

১৯৫৮ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ কলকাতালৈ গুচি যায়। হিন্দুস্তান ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ উপ সম্পাদক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৬৫ চনত বিপণন আৰু বিজ্ঞাপন বিষয়ক বৃত্তিত যোগদান কৰে। সেইসূত্ৰে তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি ক্লাৰিয়ান-মেককেন এডভাৰটাইজিং চাৰ্ভিচেছ, আনন্দবজাৰ আৰু দ্য ষ্টেটছমেনৰ সৈতে জড়িত আছিল।

টিভি আৰু চলচ্চিত্ৰ

চলচ্চিত্ৰ, দুৰদৰ্শন আৰু ৰেডিঅ'ত তেওঁৰ অনেক গল্প ৰূপায়িত হৈছে।

বঁটা আৰু পদক

আনন্দ পুৰস্কাৰ (১৯৮৪)
বঙ্কিমচন্দ্ৰ স্মৃতি পুৰস্কাৰ (১৯৯০)
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৯৮)
সৈয়দ মুস্তাফা চিৰাজ অকাডেমি পুৰস্কাৰ (২০১৬)

গ্ৰন্থ তালিকা

অচেনা আৱে‍গ
অনুভৱ
অনুসৰণ
অন্তৰ্ধান
অমৃত হৰিণ
একদিন চাৰাদিন
ঢেউ
যখন বৃষ্টি
সঙ্গ ও প্ৰসঙ্গ
ৰজত জয়ন্তী
সংঘাত
সতৰ্কবাৰ্তা
চিনেমায় যেমন হয়
হঠাৎ একদিন
হিন্দু

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
পেৰিছৰ ময়ূৰী

পেৰিছৰ ময়ূৰী (, বৈজ্ঞানিক নাম-Papilio paris) দক্ষিণ-পূব এছিয়াত দেখা পোৱা এবিধ চাতকনেজীয়া পখিলাৰ প্ৰজাতি।

বিৱৰণ

মতা পেৰিছৰ ময়ূৰী পখিলাৰ পাখিৰ ওপৰ অংশ (Upperwings) ক'লা বৰণৰ আৰু পাখিত গাঢ় সেউজীয়া বৰণৰ আঁচ (scales) থাকে। এই আঁচবোৰে এটা ঠেক বক্ৰৰেখা গঠন কৰে। ইয়াৰ পিছফালৰ পাখি ( hindwing) তো এনে গাঢ় সেউজীয়া আঁচ দেখা যায় যদিও ই কাষ (margin) নাপায়গৈ। পাখিৰ দুয়োকাষে সেই অংশতে দুটা বহল ফোঁট (postdiscal area)ৰ দৰে এলেকা থাকে। এই ফোঁট দুটাৰ কাষতে সেউজীয়া আঁচবোৰ মিলি পৰে।

ইয়াৰ পাখিৰ তলৰফালে গাঢ় ক'লা বৰণীয়া। ইয়াৰ মাজে মাজে আগ আৰু পাছফালৰ পাখিত কিছুমান হালধীয়া আঁচ থকা দেখা যায়।

মাইকী পেৰিছৰ ময়ূৰী পখিলা দেখাত মতা পখিলাৰ সৈতে প্ৰায় একে যদিও ইয়াৰ বৰণ কিছু শেঁতা হয়। ইয়াৰ আগফালৰ পাখিৰ ওপৰৰ অংশত সেউজীয়া ফোঁট থাকে কিন্তু এই ফোঁটটো মতা পখিলাটোতকৈ অসম্পূৰ্ণকৈ থকা দেখা যায়। ইয়াৰ পাখিৰ তলৰফালটোও মতা পখিলাটোৰ দৰেই ক'লা বৰণীয়া কিন্তু অন্যান্য দাগবোৰ ধূসৰ হয়।

এই পখিলাবিধৰ পাখিৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১০৬-১৩২ মিমি হয়।

বিতৰণ

পেৰিছৰ ময়ূৰী হিমালয়ৰ কুমায়ুনৰ পৰা ছিক্কিম, নেপাল, ভূটান, অসমৰ পৰ্বতীয়া অঞ্চল, বাৰ্মালৈকৈ দেখা পোৱা যায়। তদুপৰি ই চীন, মালয়েছিয়া আদি দেশতো বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াক দাক্ষিণাত্যৰ কিছু কিছু অঞ্চলতো দেখিবলৈ পোৱা যায়।
]]

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক

Erich Bauer and Thomas Frankenbach, 1998 Schmetterlinge der Erde, Butterflies of the world Part I (1), Papilionidae Papilionidae I: Papilio, Subgenus Achillides, Bhutanitis, Teinopalpus. Edited by Erich Bauer and Thomas Frankenbach. Keltern : Goecke & Evers; Canterbury : Hillside Books ISBN 9783931374624

শ্ৰেণী:পখিলা
কবিৰাজ সূৰ্যবিপ্ৰ

কৱিৰাজ সূৰ্যবিপ্ৰ (আনু. ১৭ শতিকা) দৰং ৰাজ্যৰ চপৰা অঞ্চলৰ এগৰাকী কবি। ভিক্ষাবৃত্তিৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা এই গৰাকী কবিয়ে 'শিয়ালী বৈষ্ণৱৰ চৰিত' নামে এখন পদপুথিৰ ৰচনা কৰিছিল।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী