ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
আম্ৰপালি সংগ্ৰহালয়

আম্ৰপালি সংগ্ৰহালয় ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত অৱস্থিত আৰু ই ভাৰতীয় গহনা আৰু সজ্জা সামগ্ৰীৰ বাবে উৎসৰ্গিত। ২০১৮ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত উদ্বোধন কৰা এই সংগ্ৰহালয়টো ৰাজেশ আজমেৰাৰ উদ্যোগত আম্ৰপালি জুৱেলছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাজীৱ অৰোৰাই প্ৰতিষ্ঠা কৰে। জয়পুৰত অশোক মাৰ্গ, চি-স্কিমত অৱস্থিত এই সংগ্ৰহালয় চৌহদটো ৬৫০০ বৰ্গফুটত বিস্তৃত। ইয়াৰ উপৰিও ই আম্ৰপালি জুৱেলছৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। ভূমি মহলাৰ পৰা বেছমেণ্টলৈকে সংগ্ৰহালয়টোৰ সংগ্ৰহৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ইয়াত ৪০০০ টা সামগ্ৰী প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।

ভাৰতীয় গহনাৰ কাৰুকাৰ্য্য আৰু চহকী পৰম্পৰা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সংগ্ৰহালয়টোত উন্নতমানৰ গহনা, হাতেৰে নিৰ্মিত প্ৰাচীন সামগ্ৰী, আৰু উত্তম কলাকৃতি ৰখা হৈছে। ইয়াত থকা কেইবাবিধো ভাৰতীয় গহনাই শিল্পৰ ইতিহাস আৰু গহনা নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দৃশ্যগত উপস্থাপন গঠন কৰে। সংগ্ৰহত কাঠ আৰু ধাতুৰে তৈয়াৰী জনজাতীয় গহনা পৰা আৰম্ভ কৰি ৰূপ আৰু সোণৰ টুকুৰালৈকে প্ৰদৰ্শিত হৈছে। ই এক বিস্তৃত সংগ্ৰহ, যিয়ে পৰম্পৰাগত শিল্প কৌশলে আধুনিক আৰু সমসাময়িক ডিজাইন সংবেদনশীলতাক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰিছে, তাক দেখুওৱা হৈছে।

ইতিহাস

আম্ৰপালি সংগ্ৰহালয় ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাজীৱ অৰোৰা আৰু ৰাজেশ আজমেৰাৰ শ্ৰমৰ ফল। বিৰল গহনা আৰু অন্যান্য সংগ্ৰহযোগ্য সামগ্ৰী এই দুজন ব্যক্তিয়ে চাৰি দশকৰো অধিক সময় ধৰি সংগ্ৰহ কৰি আহিছে। অৰোৰা আৰু আজমেৰা কলেজীয়া বন্ধু আছিল আৰু ঐতিহাসিক, কলাত্মক হস্তনিৰ্মিত বস্তুৰ প্ৰতি এক উমৈহতীয়া আগ্ৰহ আছিল। দুয়োজনেই জয়পুৰত বাস কৰিছিল, যিখন চহৰ ১৯ আৰু ২০ শতিকাৰ ঔদ্যোগিক কলাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ ইতিহাসৰে গৌৰৱান্বিত। ১৮৮৩ চনৰ হোৱা জয়পুৰ প্ৰদৰ্শনীৰ ফলত চহৰখনত এলবাৰ্ট হল সংগ্ৰহালয় স্থাপনৰ বাট মুকলি হৈছিল। ঐতিহ্য আৰু ইতিহাসৰ সৈতে জয়পুৰৰ সংযোগ তেওঁলোকৰ বাবে স্বাভাৱিক প্ৰেৰণা হৈ পৰিছিল। শিল্প আৰু ঐতিহ্যৰ টুকুৰা সংগ্ৰহৰ বাবে তেওঁলোকে ভাৰতবৰ্ষৰ দূৰ-দূৰণিলৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁলোকে দেখিলে যে এসময়ৰ সাধাৰণ গহনাৰ চানেকিবোৰ পৰিৱৰ্তিত ৰুচিৰ বাবে দ্ৰুতগতিত নোহোৱা হৈ গৈ আছে। পৰম্পৰাগত নান্দনিকতা ৰক্ষাৰ বাবে তেওঁলোকে সামগ্ৰীবোৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৭৮ চনত আম্ৰপালি জুৱেলছ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
পাপ্প‍ি প্ৰেগনেন্সি‍ চিনড্ৰম

পাপ্প‍ি প্ৰেগনেন্সি‍ চিনড্ৰম (পিপিএছ) হ'ল মানুহৰ এক মানসিক ৰোগ যিটো গণ উন্মাদৰ ফলত হয়। পি.পি.এছ.-ত আক্ৰান্ত লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে কুকুৰে কামুৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁলোকৰ পেটৰ ভিতৰত কুকুৰ পোৱালী জন্ম হয়। এই চিনড্ৰমটো ভাৰতৰ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ গাঁওসমূহত স্থানীয়ভাৱে থকা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। কিছুমান মনোৰোগ বিশেষজ্ঞই বিশ্বাস কৰে যে পি.পি.এছ.-এ সংস্কৃতি-আৱদ্ধ ব্যাধিৰ মান পূৰণ কৰে।

ডাইনী চিকিৎসকে মৌখিক নিৰাময় আগবঢ়ায়, যিয়ে কুকুৰ পোৱালিবোৰক দ্ৰৱীভূত কৰিব বুলি দাবী কৰে। ভাৰতৰ চিকিৎসকসকলে জনসাধাৰণক এই অৱস্থাটো অসম্ভৱ আৰু এক অন্ধবিশ্বাস, আৰু ইয়াক জলাতংক ৰোগতকৈ‍ বিপদজনক বুলি জ্ঞান দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।

বৰ্ণনা

পাপ্প‍ি প্ৰেগনেন্সি‍ চিনড্ৰম (পিপিএছ) হ'ল মানুহৰ এক মানসিক ৰোগ যিটো গণ উন্মাদৰ ফলত হয়। পি.পি.এছ.-ত আক্ৰান্ত লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে কুকুৰে কামুৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁলোকৰ পেটৰ ভিতৰত কুকুৰ পোৱালি জন্ম হয়। আক্ৰমণৰ সময়ত কুকুৰটো যৌন উত্তেজনাপূৰ্ণ হ'লে ইয়াৰ সম্ভাৱনা বিশেষভাৱে থাকে বুলি কোৱা হয়। ভুক্তভোগীসকলে কুকুৰৰ দৰে ভুকে বুলি কোৱা হয় আৰু পানী চাই থকাৰ সময়ত বা তেওঁলোকৰ পেটত ভুকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ পেটত থকা কুকুৰ পোৱালিটো দেখিবলৈ পোৱা যায় বুলি কোৱা হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে ভুক্তভোগীসকল অৱশেষত মৃত্যুবৰণ কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ পুৰুষসকলৰ যিসকলে লিংগৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ কুকুৰ পোৱালি জন্ম দিব। ডাইনী চিকিৎসকসকলে মৌখিক চিকিৎসা প্ৰদান কৰে, যিয়ে কুকুৰ পোৱালীবোৰক দ্ৰৱীভূত কৰিব বুলি দাবী কৰে আৰু তেওঁলোকক পাচন তন্ত্ৰ মাজেৰে পাৰ হ'বলৈ আৰু "ৰোগীৰ অজ্ঞাততাত" নিষ্কাশিত হ'বলৈ অনুমতি দিয়ে।

মহামাৰী বিজ্ঞান

অসম, বিহাৰ, ছত্তীশগড়, ঝাৰখণ্ড, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিমবংগকে ধৰি ভাৰতৰ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ গাঁওসমূহত এই চিনড্ৰমটো স্থানীয় বুলি ভবা হয় আৰু হাজাৰ হাজাৰ লোক ইয়াৰ বিষয়ে অৱগত। শিক্ষাৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ কম থকা অঞ্চলসমূহত ই বহু বেছি প্ৰচলিত। কিছুমান মনোৰোগ বিশেষজ্ঞই বিশ্বাস কৰে যে পি.পি.এছ.-এ সংস্কৃতি-আৱদ্ধ ব্যাধিৰ মান পূৰণ কৰে।

শিক্ষা

ভাৰতৰ চিকিৎসকসকলে জনসাধাৰণক এই অৱস্থা অসম্ভৱ আৰু এক অন্ধবিশ্বাস বুলি জ্ঞান দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। এই অৱস্থাটো বিশ্বাস কৰাটো বিপজ্জনক হ’ব পাৰে, কিয়নো এজন ব্যক্তি কামোৰৰ পিছত জলাতংক ৰোগত আক্ৰান্ত হ’ব পাৰে, আৰু ডাইনী চিকিৎসকৰ চিকিৎসা লোৱাটোৱে চিকিৎসাৰ বাবে বিলম্ব ঘটাব পাৰে। বেছিভাগ ৰোগীকে মানসিক সেৱালৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়, কিন্তু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰোগীয়ে লক্ষণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই জলাতংক প্ৰতিৰোধী ঔষধ গ্ৰহণ কৰাত ব্যৰ্থ হয়, তেওঁলোকে ভাবি লয় যে তেওঁলোক কুকুৰ পোৱালিৰে গৰ্ভৱতী আৰু লোক চিকিৎসাই তেওঁলোকক নিৰাময় কৰিব।এই ভুল বিশ্বাস আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে ডাইনী চিকিৎসকে, যিয়ে কয় যে ৰোগীয়ে মানক চিকিৎসা বিচাৰিলে তেওঁলোকৰ ঔষধ বিফল হ’ব।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অন্ধবিশ্বাস
খানজাদা ৰাজপুত

খানজাদা বা খান জাদেহ হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু ৰাজস্থান ৰাজ্যত পোৱা মুছলমান ৰাজপুতৰ এটা সম্প্ৰদায়। এটা উল্লেখযোগ্য সম্প্ৰদায় হৈছে ৰাজপুতৰ ৰাজা নাহৰ খানৰ বংশধৰ মেৱাটৰ খানজাদাসকল, যিসকল যাদৌন বংশৰ এটা উপগোত্ৰ। তেওঁলোকে নিজকে মুছলমান ৰাজপুত বুলি কয়। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ পিছত এই সম্প্ৰদায়ৰ বহু সদস্যই পাকিস্তানলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি মুহাজিৰ সম্প্ৰদায়ৰ এটা গোট গঠন কৰে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

খানজাদা বা খান জাদেহ শব্দটো সংস্কৃত শব্দ ৰাজপুত্ৰৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা হিন্দী শব্দ ৰাজপুতৰ আক্ষৰিক পাৰ্চী অনুবাদ। ঋগবেদ, ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ দৰে কিছুমান প্ৰাচীন হিন্দু শাস্ত্ৰত এই সংক্ৰান্ত শব্দৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

ইতিহাস আৰু উৎপত্তি

খানজাদা শব্দটো প্ৰথমে হাছানপুৰৰ ৰজাসকলৰ বাচগোটি খানজাদা ৰাজপুত পৰিয়ালৰ বাবে প্ৰযোজ্য আছিল। শ্বেৰ শ্বাহ শূৰীৰ শাসনকালত তেওঁলোক ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। এই পৰিয়ালটোৱে ত্ৰয়োদশ শতিকাত চুলতানপুৰৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰা বুলি কোৱা বচগোটি খানজাদা ৰাজপুত বৰিয়াৰ সিঙৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল। বাচগোটীসকলৰ আৰম্ভণি হৈছিল মইনপুৰীৰ চৌহান ৰাজপুতৰ এটা বংশ হিচাপে। বৰিয়াৰ সিঙৰ নাতি তিলোক চান্দই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা বুলি কোৱা হয় আৰু পৰিয়ালটোৱে খানজাদা নাম লয়।

বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি

উত্তৰ অৱধত, দক্ষিণ-পূবত মোটামুটিভাৱে বাৰাবাংকি জিলাৰ পৰা উত্তৰ-পশ্চিমত লখিমপুৰ খেৰী জিলালৈকে, খানজাদাসকলে ইছলামৰ অধিক শক্তিশালী পৰিচয়ৰ পৰা অলপ বেলেগ পথ অনুসৰণ কৰিছে। বাৰাবাংকি জিলাৰ ৰাইচেনঘাট তহচিলৰ এখন চৌহান খানজাদা গাঁৱৰ ওপৰত শেহতীয়াকৈ কৰা এক অধ্যয়নত এই বিশেষ সম্প্ৰদায়টোৱে উত্তৰ প্ৰদেশ সম্প্ৰদায়ৰ চুবুৰীয়া মুছলমান ৰাজপুতৰ সৈতে শক্তিশালীভাৱে পৰিচয় গঢ় দিয়া দেখা গৈছিল, আৰু দুয়োটা গোটৰ মাজত আন্তঃবিবাহ ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছিল। এই অঞ্চলৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থাও প্ৰভাৱিত হৈছে, বিশেষকৈ শ্ৰাৱস্তি আৰু বলৰামপুৰ জিলাত তেওঁলোকৰ পামৰ আকাৰ কমি আহিছে। বহুতেই এতিয়া আচলতে ভূমিহীন কৃষি শ্ৰমিক। খানজাদাসকল অৱশ্যে জমিদাৰী ব্যৱস্থা বিলুপ্ত কৰাৰ ফলত বেয়াকৈ প্ৰভাৱিত হৈছে, এতিয়া বহুতেই নিঃস্ব হৈ পৰিছে। এতিয়াও তেওঁলোক মাটিৰ মালিক সম্প্ৰদায় হৈয়েই আছে, কিন্তু বিশেষকৈ বলৰামপুৰ, গোণ্ডা আৰু বাহৰেইচত থকাসকল এতিয়া কেৱল কৃষি শ্ৰমিক। এই সম্প্ৰদায়টোও সাম্প্ৰদায়িক ৰেখাত বিভক্ত, গৰিষ্ঠসংখ্যক চুন্নী, আনহাতে সংখ্যালঘু, মূলতঃ প্ৰাক্তন তালুকদাৰ পৰিয়ালসমূহ ছিয়া। আন ভাৰতীয় মুছলমানসকলৰ দৰেই গতানুগতিকতাৰ দিশত আন্দোলন বাঢ়িছে, তেওঁলোকৰ বহু গাঁৱত মাদ্ৰাছা আছে। মাদ্ৰাছাসমূহে উৰ্দু ভাষাৰ বৃদ্ধিতো সহায় কৰিছে, ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে পৰম্পৰাগতভাৱে কোৱা অৱধি উপভাষাৰ ঠাই ল'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
মাৰীয়াপ্পান থানগাভেলু

মাৰীয়াপ্পান থানগাভেলু (; জন্ম: ২৮ জুন ১৯৯৫) এজন ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক হাই জাম্প খেলুৱৈ। তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ২০১৬ চনত ব্ৰাজিলৰ ৰিঅ' দি জেনেৰিঅ'ত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত হাই জাম্প টি৪২ ইভেণ্টত স্বৰ্ণ পদক আৰু ২০২০ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত হাই জাম্প টি৬৩ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।

২০১৭ চনৰ ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে আৰু সেই একে বছৰতে তেওঁক অৰ্জুন বঁটাও প্ৰদান কৰা হয়। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২০ চনত দেশৰ সৰ্ব্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান খেলৰত্নৰে পুৰস্কৃত কৰে।এই ঘটনাৰ পাছতো তেওঁ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰত তেওঁ ২০১৯ বিশ্ব পেৰা এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত পুৰুষৰ হাই জাম্প টি-৬৩ ইভেণ্টত ১.৮০ মিটাৰ উচ্চতা অতিক্ৰম কৰি ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে।

তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ হাই জাম্প টি৬৩ শাখাত ১.৮৬ মিটাৰ উচ্চতা অতিক্ৰম কৰি ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। একেটা ইভেণ্টতে ভাৰতৰ শৰদ কুমাৰে ১.৮৩ মিটাৰেৰে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
অৰ্জুন বঁটা, ২০১৭
ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা, ২০২০
২০১৬ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিক ক্ৰীড়াত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰাৰ বাবে
তামিলনাডু চৰকাৰ তৰফৰ পৰা ২ কোটি টকা
ভাৰতৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱকল্যাণ বিভাগৰ পৰা ৭৫ লাখ টকা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস

বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস প্ৰতি বছৰে ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে গোটেই বিশ্বতে পালন কৰা সজাগতামূলক দিৱস। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ সংস্থা বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তত্ত্বাৱধানত এই দিৱস গোটেই বিশ্বৰ ইয়াৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰ সকলে আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত আন সংস্থাবোৰে পালন কৰে।

বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা আন্তৰ্জাতিক জনস্বাস্থ্যৰ সমন্বয়কৰ ভূমিকা পালন কৰে। ১৯৪৮ চনৰ ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে ইয়াৰ গঠন কৰা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ প্ৰথম বিশ্ব স্বাস্থ্য সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল। বিশ্ব স্বাস্থ্য সভায়ে প্ৰতি বছৰে ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস পালন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে আৰু ১৯৫০ চনৰ পৰা এই প্ৰস্তাৱ কাৰ্যকৰী হয়। গোটেই বিশ্বতে স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় বিষয় সমূহৰ সজাগতা আৰু উপযুক্ত কৃতপক্ষৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা এই দিৱসৰ অন্যতম উদ্দেশ্য। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থায়ে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱসত আন্তৰ্জাতিক, আঞ্চলিক আৰু স্থানীয় স্তৰত প্ৰতি বছৰে এটি মূল বিষয়লৈ বিভিন্ন কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰে। বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস জনস্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত বিভিন্ন চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী সংগঠনে পালন কৰে। গোলকীয় স্বাস্থ্য পৰিষদৰ অংশ হিচাপে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱসৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ চলোৱা হয়।

বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থায়ে পালন কৰা বিশ্বৰ স্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত ৮ টা চৰকাৰী দিৱস আৰু কাৰ্যসূচীৰ অন্যতম। বাকীকেইটা হল বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস, বিশ্ব ৰোগপ্ৰতিৰোধক সপ্তাহ, বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস, বিশ্ব ধঁপাতবিৰোধী দিৱস, বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস, বিশ্ব ৰক্তদাতা দিৱস আৰু বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস.

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ ৱেবচাইটত বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস
বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
উটাকো হানাজোনো

উটাকো হানাজোনো ( ; জানুৱাৰী ১৯০৫ – ১৯৮২) আছিল এগৰাকী জাপানী লেখিকা, আধুনিক নৃত্যশিল্পী, গেইছা আৰু তেওঁৰ পিছৰ বছৰবোৰত টামাই হানাজোনো নামৰ জাপানীজ পৰম্পৰাগত নৃত্যৰ মাষ্টাৰ। হানাজোনোৱে মহিলা সোঁপন্থীৰ আগশাৰীৰ কৰ্মী ফুকডা হিডেকোৰ লগতে ৱাকামাটছু শ্বিজুকোকো বিব্ৰত কৰিছিল আৰু কৈছিল যে গেইছাসকলক আন বৃত্তি গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধা দিয়া বাবেই তেওঁলোকৰ একাংশই জীয়াই থকাৰ স্বাৰ্থত যৌনবৃত্তিত আশ্ৰয় ল'বলগীয়া হৈছে৷ য'ত প্ৰথাগত চুক্তিবদ্ধ দাসত্বও আছিল যিটো আগতীয়া ঋণৰ চুক্তিৰ সৈতে বান্ধ খাই আছিল।

তাৰ পিছৰ বছৰবোৰত তেওঁ পৰম্পৰাগত জাপানী নৃত্যৰ হানাজোনোৰ নিজা স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ আৰু নিজকে তেওঁলোকৰ প্ৰথম ইম'মোটো বা হেড মাষ্টাৰ বুলি নামকৰণ কৰে, যাৰ নাম টামাই হানাজোনো।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জাপানৰ বিখ্যাত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:জাপানৰ সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জাপানৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
নতাশা ভৰদ্বাজ

নতাশা ভাৰদ্বাজ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে প্ৰধানকৈ হিন্দী ৱেব ছিৰিজত অভিনয় কৰে। তেওঁ ২০১৮ চনত বাস্তৱ অনুষ্ঠান ইণ্ডিয়াজ্ নেক্স্ট চুপাৰষ্টাৰ্ছত প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বিজয়ী হৈছিল। তাৰ পিছত, তেওঁ ৱেব ছিৰিজ পৱন এণ্ড পূজা (২০২০)-ৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ভাৰদ্বাজ ২০২১ চনৰ ৱেব ছিৰিজ মুম্বাই ডায়েৰিজ ২৬/১১-ত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ভাৰদ্বাজ ১৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৭-ত মুম্বাইত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ মুম্বাইৰ জয় হিন্দ কলেজৰ পৰা স্নাতক সম্পন্ন কৰে। ভাৰদ্বাজে মিছ ডিভা ২০১৬ -ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত তেওঁ ফাইনেলিষ্ট হৈছিল আৰু "য়ামাহা ফাচিনো মিছ টেলেণ্টেড" খিতাপ লাভ কৰিছিল।

অভিনেত্ৰী হিচাপে

টেলিভিছন

+
বছৰ
শিৰোনাম
চৰিত্ৰ
মন্তব্য
উৎস
২০১৮
India's Next Superstars
প্ৰতিযোগী
বিজয়ী

ৱেব ছিৰিজ

+
বছৰ
শিৰোনাম
চৰিত্ৰ
মন্তব্য
উৎস
২০২০
পৱন এণ্ড পূজা
পূজা মাহেশ্বৰী

২০২১–২০২৩
মুম্বাই ডায়েৰীছ ২৬/১১
ডাঃ দিয়া পাৰেখ

২০২৩
ইক্স নেক্সট ডোৰ
মেহেৰ কৌৰ চিক্কা

সংগীত ভিডিঅ'

+
বছৰ
শিৰোনাম
গায়ক
উৎস
২০২২
মান মেৰী জান
কিং

বঁটা আৰু মনোনয়ন

+
বছৰ
বঁটা
শ্ৰেণী
কাম
ফলাফল
উৎস
২০২২
ভাৰতীয় টেলিভিছন একাডেমী বঁটা
OTT-ত শ্ৰেষ্ঠ সহায়ক অভিনেত্ৰী
মুম্বাই ডায়েৰীছ ২৬/১১

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য

ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য বুলিলে সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত হিন্দু ধৰ্মীয় সংগীতিক থিয়েটাৰৰ শৈলীত কৰা পৰিবেশ্য কলাক বুজা যায়, এইসমূহৰ তত্ত্ব আৰু অনুশীলন সংস্কৃত ভাষাৰ গ্ৰন্থ নৃত্যশাস্ত্ৰত পোৱা যায়।

উৎস আৰু গৱেষকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ সংখ্যা আঠটা বা ততোধিক হ'ব পাৰে। সংগীত নাটক একাডেমীয়ে বৰ্তমান আঠটা নৃত্য শৈলীক শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰিছে। এই নৃত্য শৈলীকেইটা হৈছে: ওড়িছী (ওড়িশা), কথক (উত্তৰ প্ৰদেশ), কথাকলি (কেৰালা), কুচিপুড়ি (অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ), ভাৰতনাট্যম (তামিলনাডু), মণিপুৰী (মণিপুৰ), মোহিনীঅট্টম (কেৰালা), আৰু সত্ৰীয়া (অসম)। ড্ৰিড ৱিলিয়ামছৰ দৰে গৱেষকে ছৌ (পশ্চিমবংগ, ঝাড়খণ্ড, ওড়িশা), যক্ষগান (কৰ্ণাটক) আৰু ভাগৱত মেলা (তামিলনাডু)-কো শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ মৰ্যাদা দিয়ে।

তথ্য সংগ্ৰহ

অধিক পঢ়ক

Revealing the Art of Natyasastra by Narayanan Chittoor Namboodiripad ISBN 9788121512183

বাহ্যিক সংযোগ

*
ভূমিদান প্ৰথা

ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰাহ্মণ আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান- প্ৰতিষ্ঠানৰ নামত ভূমিদান কাৰ্য অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰা চলি আহিছে। গুপ্ত যুগতেই ভূমিদান সম্পৰ্কীয় আটাইতকৈ বেছি তথ্যপাতি পোৱা গৈছে। ভূমিদান সম্পৰ্কীয় তথ্য পাতি সাধাৰণতে তামৰ ফলি বা শিলত খোদিত কৰা হৈছিল। অসমতো খ্ৰীঃ চতুৰ্থৰ পৰা দ্বাদশ শতিকালৈকে ৰাজত্ব কৰা বৰ্মণ, শালস্তম্ভ আৰু পাল বংশৰ ৰজাসকলে বিস্তৃত পৰিমাণে ভূমিদান কৰি তামৰ ফলি মৰোৱাইছিল। এইদৰে দান দিয়া মাটিৰ স্থায়ী হিচাপ ৰাখিবৰ কাৰণে তামৰ বা শিলৰ সকলো কথা, যেনে- দান দিয়া ৰজাৰ নাম, দান লোৱাজনৰ নাম আৰু ঠিকনা, তেওঁৰ বংশগত পৰিচয় মাটিৰ পৰিমাণ আৰু অৱস্থিতি, ইয়াৰ সীমা ইত্যাদি লিখি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। এই ফলিসমূহে সমসাময়িক অসমৰ কৃষি ব্যৱস্থাৰ উপৰি অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰো বিভিন্ন তথ্য দাঙি ধৰে। এই ফলি সমূহৰ যোগেদি সমসাময়িক কৃষি ব্যৱস্থা, কৰ ব্যৱস্থা, কৃষি আৰ্থসামাজিক সকলো দিশৰে তথ্য পাব পাৰোঁ। সাধাৰণতে ৰজাই নিজৰ যশ, খ্যাতি আৰু আশীৰ্বাদ লাভৰ কাৰণে ব্ৰাহ্মণ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানলৈ ভূমি দান কৰিছিল। এতিয়ালৈকে উদ্ধাৰ হোৱা প্ৰায় বিলাক লিপিয়েই কম-বেছি পৰিমাণে এই কথা প্ৰতীয়মান কৰে। অৱশ্যে মাটি-বাৰী দান কৰি ব্ৰাহ্মণসকলৰ বসতি স্থাপন কৰাটোও ৰজাসকলৰ উদ্দেশ্য আছিল। ভূতি বৰ্মনে ২০০ জনতকোয়ো অধিক ব্ৰাহ্মণক মাটি দান কৰিছিল। ১০,০০০ একক পৰিমাণৰ শস্য উৎপাদন কৰিব পৰা মাটিও দান দিয়াৰ উদাহৰণ আছে। লিপি সমূহৰ পৰা জানিব পৰি গৈছে যে কেতিয়াবা কেতিয়াবা বিশেষ কামত পাৰ্গত আৰু পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ কাৰণেও মাটি দান কৰা হৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, ধৰ্মপালৰ শুভাংকৰ পাতক লিপিত হিমাংগ নামৰ ব্ৰাহ্মণজনক  তেওঁৰ পাৰদৰ্শিতাৰ কাৰণে ৰজাই মাটি দান কৰাৰ উল্লেখ আছে। এনেদৰে দান কৰা মাটি বিগ্ৰহৰ নামত বা বিগ্ৰহৰ পূজাৰী ব্ৰাহ্মণৰ নামত নাইবা বিগ্ৰহৰ নাম  উল্লেখ নকৰাকৈ ধৰ্ম কাৰ্যৰ বাবে ব্ৰাহ্মণক দিয়া হৈছিল। ফলত অকল ব্ৰাহ্মণক দান দিয়া মাটি-বাৰীক লৈয়ে অগ্ৰহাৰ প্ৰথাৰ প্ৰচলন হয় আৰু ইয়াৰ সকলো প্ৰকাৰৰ হিচাপ-নিকাচ আৰু শাসন সম্পৰ্কীয় কাম-কাজৰ বাবে 'অগ্ৰহাৰিক' নামৰ এজন বিষয়াৰ অধীনত এটা কাৰ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। 'কৰণ' সকলে মাটি দান কৰাৰ সকলো তথ্য পঞ্জীয়ন কৰি সংৰক্ষিত কৰে। দান কৰা মাটি কৰমুক্ত বা ভূমিছিদ্ৰ আৰু এই ভূমিৰ মালিকীস্বত্বক 'ব্ৰহ্মদেয়' বোলা হৈছিল। এনেদৰে দান দিয়া মাটিত আগৰে পৰা বসতি কৰা ৰায়তৰ পৰা চৰকাৰী খাজনা আদায়ৰ স্বত ভোগ কৰিছিল। কোনো লোককে উচ্ছেদ কৰাৰ কথা ভবা নহৈছিল। ৰায়ত নথকা খেতিৰ মাটি দান হিচাপে পালে দান গ্ৰহণকাৰীয়ে সাধাৰণতে তাত ৰায়ত বহুৱাই খেতি কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি কেতিয়াবা কোনো উক্ত পদবীধাৰী বিষয়াই ৰজাৰ হৈ ধৰ্মীয় গৃহ বা আশ্ৰয়স্থলী আৰু মাটি দান কৰিছিল। যিহেতু সকলো ভূমি ৰজাৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হৈছিল। মাটিৰ গৰাকী ৰজা নিজে আছিল। অৰণ্য, খনি ইত্যাদি ৰাজ্যৰ সম্পদ আছিল। তেজপুৰ আৰু বৰগাওঁ লিপিত ব্যক্তিগত দাতাৰ কথা উল্লেখ আছে যিয়ে ৰজাৰ পৰা ঘৰ, ধাননি পথাৰ, চৰণীয়া পথাৰ সহ ভূমি লাভ কৰিছিল। লিপিসমূহৰ পৰা জানিব পাৰি যে, ভূমি সমূহীয়া আৰু ব্যক্তিগত ভোগৰ বাবেও দান কৰা হৈছিল। ব্যক্তিগতভাৱে ভোগ কৰা ভূমিক 'একভোগ' আৰু সমূহীয়াভাৱে ভোগ কৰা ভূমিক 'গণভোগ' বোলা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ
অনুসূয়া সেনগুপ্তা

অনুসূয়া সেনগুপ্তা এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, লেখিকা, কৰ্মী, আৰু ইণ্টাৰনেটত প্ৰান্তীয় কণ্ঠৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ ক্ষেত্ৰৰ বিশেষজ্ঞ।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৭৪ চনত ভাৰতৰ জ্যেষ্ঠ প্ৰশাসনিক বিষয়া অভিজিত সেনগুপ্তা আৰু অভিনেত্ৰী, শিশু সাহিত্যৰ লেখিকা আৰু নাট্যকাৰ মাতৃ পলি সেনগুপ্তা (জন্ম অম্বিকা গোপালকৃষ্ণন)ৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ইংৰাজী, হিন্দী, কানাড়া, বাংলা, তামিল আৰু মালয়ালম কয়।

শিক্ষা

১৯৯২ চনত ইন্দিৰা নগৰৰ নেচনেল পাব্লিক স্কুলৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণী সমাপ্ত কৰে। সেনগুপ্তাই ভাৰতৰ নতুন দিল্লীৰ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ ফৰ উইমেনৰ পৰা অৰ্থনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৯৫ চনত সন্মানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ ফৰ ৱমেনৰ এগৰাকী বিশিষ্ট প্ৰাক্তন ছাত্ৰী সেনগুপ্তাক ২০১৪ চনৰ লিংগজ্ঞান একাডেমিক কংগ্ৰেছত তেওঁৰ কবিতা "মৌনতা"ৰ এটা অংশ আবৃত্তি কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল৷

১৯৯৮ চনত অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কুইন এলিজাবেথ হাউছৰ পৰা ৰোডছ স্কোলাৰ হিচাপে অধ্যয়ন কৰি তেওঁ উন্নয়ন অধ্যয়নত দৰ্শনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ অক্সফৰ্ডত ৰাজনীতিত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ কাম কৰে আৰু কৰ্ণাটকৰ আৰক্ষীৰ ভিতৰত আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক গাঁথনি আৰু প্ৰথাৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰে। পল অমৰৰ নিউ ৰেচিয়াল মিছনছ অৱ পুলিচিং: ইণ্টাৰনেশ্যনেল পাৰ্চপেক্টিভছ অন ইভলভিং ল' নামৰ গ্ৰন্থ অনুসৰি অক্সফৰ্ডত তেওঁৰ গৱেষণাৰ শিৰোনাম আছিল "এম্বেডেড অৰ ষ্টাক: দ্য ষ্টাডি অৱ দ্য ইণ্ডিয়ান ষ্টেট, ইয়াৰ এম্বেডনেছ ইন ছ'চিয়েল ইনষ্টিটিউচনছ এণ্ড ষ্টেট কেপাচিটি।" এই গ্ৰন্থখনত সেনগুপ্তাই এটা অধ্যায় লিখিছিল-যাৰ শিৰোনাম আছিল, "কনচেপ্ট, কেটেগৰী, এণ্ড ক্লেইম: ইনচাইটছ অন কাষ্ট এণ্ড এথনিচিটি'৷ ইয়াৰ উপৰিও সেনগুপ্তা ২০০৭ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি পণ্ডিত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
চেংমৰা

চেংমৰা (, বৈজ্ঞানিক নাম: Lasia spinosa) ভাৰতকে ধৰি এচিয়া মহাদেশৰ বিভিন্ন দেশ আৰু পাপুৱা নিউগিনিত পোৱা এবিধ কচুজাতীয় চিৰসেউজ উদ্ভিদ। এই উদ্ভিদজোপা বাৰীৰ ঢাপ, পিটনি, নদীকাষৰীয়া সেমেকা বা জেকা ঠাই আদিত পোৱা যায়| ইয়াক কাঁ‌ইটীয়া কচু, ওলমোটোকা, কেশঠুৰী,, লা-ঘটুৱা আদি নামেৰেও জনা যায়। বড়ো ভাষাত চেংমৰাক চিব্ৰু আৰু আহোম ভাষাত ফাকি-চিক-নাম বুলি কোৱা হয়। অসমত গৰু বিহুৰ দিনা পৰম্পৰা অনুযায়ী খোৱা এশ-এবিধ শাকৰ ভিতৰত চেংমৰা অন্যতম। বনৰীয়া আৰু কৃষিজাত উভয় ধৰণেৰেই উদ্ভিদজোপাৰ বিস্তৃতি পোৱা যায়।

বিৱৰণ

চেংমৰা ১-ৰ পৰা ২ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। পাতৰ ঠাৰি মঙহাল আৰু দীঘল। প্ৰতিডাল ঠাৰিৰ মূৰত ত্ৰিভুজাকাৰ, ১২-১৩ খণ্ডত বিভক্ত একোখিলা পাত থাকে। পাতৰ মধ্যসিৰা আৰু শাখা সিৰা কাঁইটীয়া। বৃন্ত দীঘল, ত্ৰিভুজাকাৰ, অখণ্ড, বা পখীপাদাকৃতি।

খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ

চেংমৰাৰ উদ্ভিদ পৰিয়ালৰ প্ৰায়বোৰ প্ৰজাতিতে কেলছিয়াম অক্সেলেট ক্ৰিষ্টেলৰ উপস্থিতি পোৱা যায় আৰু মুখ বা জিভাত লাগিলে ই সহস্ৰ তীক্ষ্ণ বেজীয়ে বিন্ধাৰ দৰে অনুভূতি দিব পাৰে। ভালদৰে ৰান্ধিলে বা সম্পূৰ্ণৰূপে শুকুৱাই পেলালে এই উপাদানটো ভংগুৰ অৱস্থালৈ নিব পাৰি। চেংমৰাৰ পাত আৰু গা-গছ বনৌষধি তথা বিভিন্ন আমিষ-নিৰামিষ ব্যঞ্জনৰ উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পাত আৰু মূল অংশ অৰ্শৰোগৰ প্ৰতিকাৰক হিচাপে ব্যৱহৃত হয়।

চিত্ৰসম্ভাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:শাক
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
যোগিন্দৰ সিং বেদী

যোগিন্দৰ সিং বেদী এজন ভাৰতীয় ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড পেৰালিম্পিক খেলুৱৈ। তেওঁ ১৯৮৪ চনৰ ষ্টোক মেণ্ডেভিল গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি তেওঁ তিনিটা পদক জিকিছিল। তেওঁ লাভ কৰা পদককেইটা হৈছে: শ্বট পুট এল৬ শ্ৰেণীত ৰূপৰ পদক, জেভলীন এফ৪৬ শ্ৰেণীত ব্ৰঞ্জৰ পদক আৰু ডিচকাচ থ্ৰ' এফ৪৬ শ্ৰেণীত ব্ৰঞ্জৰ পদক।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
আউলা পূজা

আউলা পূজা অসমৰ নলবাৰী অঞ্চলৰ কোনো কোনো ঠাইত প্ৰচলিত এক পূজা৷ এই পূজা সম্পূৰ্ণ নাৰীকেন্দ্ৰিক৷ আউলা পূজাত ব্যৱহৃত গীত-পদক “আউলা নাম’’ বোলা হয়৷

পূজাৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি

সমগ্ৰ ভাৰতত যিকোনো পূজা ব্ৰাহ্মণ্য ৰীতিৰে কৰা হয় যদিও অসমত অতীজৰে পৰা সাধাৰণ মানুহে দেৱদেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপৰ পূজা গীতপদেৰেও কৰিছিল৷ কেতিয়াবা ব্ৰাহ্মণ্য ৰীতিৰে কৰাৰ পাছত নাম-গুণ গোৱা হৈছিল আৰু কেতিয়াবা সম্পূৰ্ণকৈ কেৱল নাম-গুণ গায়েই দেৱীক আৰাধনা কৰা হৈছিল৷ সেয়ে, দুৰ্গাৰ আন কিছুমান ৰূপৰ পূজা যেনে, শীতলা পূজা, মনসা পূজা, সুবচনী পূজা আদি দেৱীসকলৰ পূজাত নাম গাই উপাসনা কৰা প্ৰথা অতীজৰে পৰা চলি আহিছে৷ দুৰ্গা দেৱীক আদ্যাশক্তি হিচাপে মানি তেওঁৰ বিভিন্ন ৰূপ কল্পনা কৰা হয়৷ সৰ্বসাধাৰণ মানুহে দেৱীৰ আশীৰ্বাদ ল’বলৈ গাঁৱে-ভূঞে সাধাৰণভাবে স্তুতিগীত গাই দেৱীক সন্তুষ্ট কৰাৰ চেষ্টা কৰা হয়৷ এই গীতবোৰ অসমীয়া সমাজত লোকগীতি সাহিত্যৰ ভিতৰত পৰে৷

শ্ৰমমূলক গীত

লোকগীতসমূহৰ কিছুমান ধৰ্মীয় আৰু কিছুমান শ্ৰমমূলক৷ শ্ৰমজীৱী গঞা লোকে তেওঁলোকৰ শ্ৰমৰ অৱসাদ আঁতৰাবলৈ কিছুমান গীতৰ সৃষ্টি কৰি লগে ভাগে গাইছিল৷ আউলা পূজাৰ গীতো একপ্ৰকাৰ শ্ৰমৰ গীত৷ শস্য ৰোপন, দাৱন, কাটন(সূতা কটা), নাওখেল আদি শ্ৰমৰ লগত জড়িত গীত৷ তাঁত শিল্পৰ লগত জড়িত ব্যক্তিৰ মুখেদিকপাহৰ জুনাৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ কৃষিৰ লগত জড়িত লোকৰ দ্বাৰা নাঙলৰ জুনা আদি সৃষ্টি হৈছিল৷

পূজাৰ বিধি

এসময়ত তাঁতশালত কাপোৰ ব’ব জনাটো ছোৱালীৰ কাৰণে অত্যাৱশ্যকীয় গুণৰ ভিতৰত ধৰা হৈছিল৷ আবিয়ৈ ছোৱালীক তাঁত ব’ব নাজানিলে “থুপৰী’’ বুলি উপনাম দিছিল৷ মানুহৰ ঘৰে ঘৰে তাঁতশাল আছিল৷ সেইদৰে অসমৰ কোনো কোনো ঠাইত বিশেষকৈ নলবাৰী জিলাৰ ঠাই বিশেষে “আউলা পূজা’’ নামেৰে এবিধ পূজা এসময়ত প্ৰচলিত আছিল৷ আউলা পূজাত ঘাইকৈ অবিবাহিতা যুৱতী বা কেতিয়াবা মহিলাসকলেও দুৰ্গাদেৱীৰ আশীষ লৈ পাকৈত শিপিনী হোৱাৰ হাবিয়াস কৰে৷ তেওঁলোকে ওৰে ৰাতি কপাহৰ পৰা সূতা কাটি তাঁত বোৱাৰ প্ৰস্তুতি কৰে৷ ভাল শিপিনী হ’বলৈ যাতে দেৱীৰ আশীৰ্বাদ পাব পাৰে তাৰবাবে ৰাতি ৰাতি দুৰ্গা দেৱীৰ প্ৰশংসাসূচক নাম গাই সূতা কটা হয়৷ এই নামবোৰক আউলা নাম বোলে৷ সাধাৰণতে দুৰ্গা পূজাৰ নৱমী আৰু দশমীৰ দিনা এই পূজা পতা হয়৷ এই পূজাত গোৱা এটি গীতৰ কলি হ’ল, একোকে নালাগে অ’ দেৱী আই, অ’ ৰাম বোৱনি শিকাব লাগে৷

আউলা পূজাত গোৱা এটি গীতৰ এটি স্তৱক:

ইঘৰৰ মেকুৰী আহি সিঘৰত কৰিলে মেও
হাঁহি হেন মেখলা কুঁহি হেন আগুৰাণ
সেই কাপোৰ দেৱী আইক দেওঁ৷ (লোকগীতি সঞ্চয়ন)

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
কালপুৰুষ (চলচ্চিত্ৰ)

কালপুৰুষ (; ইংৰাজী নাম:Memories in the Mist) বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্ত পৰিচালিত আৰু ৰচিত
আৰু ২০০৫ চনত নিৰ্মিত বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে মিথুন চক্ৰৱৰ্তী আৰু ৰাহুল বসুৱে।

টৰন্টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনৰ ১২০ মিনিটৰ সংস্কৰণটো প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। যদিও ছবিখন ২০০৫ চনতে সম্পূৰ্ণ হয়, ভাৰতত মুক্তি পায় ২০০৮ চনতহে।২০০৬ চনত এই ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু মিথুনে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

অজানাক জানিবৰ বাবে অশ্বিনীৰ অনন্ত হেঁপাহ। তেওঁ বিচাৰে খোলা আকাশত উৰিবলৈ। কিন্তু পত্নী পুতুল আৰু পুত্ৰ সুমন্তৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমে তেওঁক বান্ধি ৰাখে। দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে আভা তেওঁৰ জীৱনলৈ অহাৰ পিছত চৌপাশৰ দেৱাল ভেদি বাহিৰলৈ ওলাই যোৱাৰ তাড়না বাঢ়ি যায়। সম্পৰ্কৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ সততা আৰু তেওঁৰ নিজস্ব বিশ্বাসেও জীৱনৰ ক্ৰৰতাৰ পৰা তেওঁক বচাব নোৱাৰিলে। জীৱনৰ চূডা়ন্ত পাকঘূৰণিত তেওঁ নিজকে অকলশৰীয়া ৰূপত আৱিষ্কাৰ কৰে।

এক অনৈতিক বুজাপৰাত সন্মতি নজনোৱা বাবে সুমন্তই তেওঁৰ কাৰ্যালয়ত পদোন্নতি নাপায়। বাহিৰা মানুহৰ দৃষ্টিত তেওঁ এজন অসফল ব্যক্তি ৰূপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ কাৰোবাৰ আগত, কোনোবা এজনৰ আগত, বিশেষকৈ দেউতাকৰ আগত নিজৰ ভাৱনাখিনি ব্যক্ত কৰিব বিচাৰে।

অভিনয়শিল্পী

মিথুন চক্ৰৱৰ্তী (পিতৃ)
ৰাহুল বসু (পুত্ৰ)
সমীৰা ৰেড্ডী (সুপ্ৰিয়া)
সুদীপ্ত চক্ৰৱৰ্তী
লাৱণী সৰকাৰ
মীনাক্ষী গোস্বামী
শৰমন মুখাৰ্জী (ৰাহুল বসুৰ সৰুকালৰ ভুমিকাত)

বঁটা

২০০৬-৫৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ স্বৰ্ণকমল।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:২০০৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
লাকী মৰাণী

লাকী মৰাণী (ইংৰাজী: Lucky Morani) এগৰাকী ভাৰতীয় ফেশ্বন ডিজাইনাৰ, মডেল, ইভেণ্ট মেনেজাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ তথা মঞ্চ অভিনেত্ৰী। তেওঁ ভাৰতৰ ফেশ্বন আৰু মনোৰঞ্জন জগতত এক জনা পৰিচিত মুখ হিচাপে পৰিগণিত। ফেশ্বন ডিজাইনিঙৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ বিভিন্ন আগশাৰীৰ ব্ৰেণ্ডৰ সৈতে কাম কৰি নিজৰ সৃষ্টিশীলতা প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু একেধাৰে মডেল হিচাপেও বহুতো ফেশ্বন শ্ব’ত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০১৪ চনত তেওঁ বলীউডৰ অপৰাধমূলক থ্ৰিলাৰ ছবি মেইন ঔৰ চাৰ্লছৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

লাকী মৰাণীৰ জন্ম মুম্বাইত হৈছিল। তেওঁ মুম্বাইৰ চেইণ্ট যোচেফ কনভেণ্ট হাইস্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ নাৰ্চী মোনজী কলেজ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইকনমিক্সৰপৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু এছএনডিটি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ফেশ্বন ডিজাইনিঙত ডিপ্লমা গ্ৰহণ কৰে। শিক্ষাৰ সময়ছোৱাতেই তেওঁ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ হেমন্ত ত্ৰিবেদীৰ অধীনত শিক্ষানবীচ হিচাপে কাম কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

লাকী মৰাণী বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক মহম্মদ মৰাণীৰ পত্নী। তেওঁ চিনেয়ুগ এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ সৈতে জড়িত পৰিয়ালৰ অংশ, য’ত কৰিম মৰাণী আৰু আলী মৰাণী তেওঁৰ ভাই শহুৰ।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল