ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মামা ফেষ্টিভেলছ

মামা ফেষ্টিভেলছ (MAMA Festivals) হৈছে এক পোনপটীয়া সংগীত আৰু বিনোদন কোম্পানী, যি যুক্তৰাজ্যৰ কেইবাটাও সংগীত অনুষ্ঠানৰ স্থান (ভেন্যু) আৰু উৎসৱৰ গৰাকী তথা পৰিচালক। ২০০৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই কোম্পানীটোৱে ইংলেণ্ডৰ বিভিন্ন স্থানত নিজৰ পৰিসৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰি আন বহুতো ভেন্যু-হোল্ডিং কোম্পানী অধিগ্ৰহণ কৰিছে।

কোম্পানীটোৱে লণ্ডনৰ ছয়টা ভেন্যু আৰু তিনিটা আঞ্চলিক ভেন্যুৰ গৰাকী: হকষ্টন স্কোৱেৰ বাৰ এণ্ড কিচেন, কেণ্টিছ টাউনৰ দ্য ফ’ৰাম, ইছলিংটনৰ দ্য গেৰেজ, বাৰ্মিংহামৰ দ্য ইনষ্টিটিউট, মেনচেষ্টাৰৰ দ্য ৰিটজ আৰু লিভাৰপুলৰ দ্য আৰ্টছ ক্লাব। এই ভেন্যুবোৰৰ দৰ্শক ধাৰণ ক্ষমতা ৩০০ ৰ পৰা ২,৩০০ লৈকে।

ইয়াৰ উপৰিও মামাই লাভবক্স (লণ্ডন), ৱাইল্ডাৰনেছ (অক্সফৰ্ডশ্বাৰ), দ্য গ্ৰেট এস্কেপ ফেষ্টিভেল (ব্ৰাইটন), ছমাৰছল্ট (উত্তৰ ডেভন), গ্ল’বেল গেডাৰিং (ষ্ট্ৰেটফোৰ্ড-আপন-এভন), গডছকিচেন আৰু ফিউচাৰ গডছ ইভেণ্টকে ধৰি কেইবাটাও উৎসৱ আৰু অনুষ্ঠান পৰিচালনা কৰে।

ইতিহাস

২০০৫ চনত এডাম ড্ৰিচকল আৰু ডিন জেমছে 'ষ্টোনছথ্ৰো মিডিয়া'ৰ (চেনেলফ্লাই গ্ৰুপ) দ্বাৰা 'কেম্পাছ মিডিয়া'ৰ ৰিভাৰ্ছ টেকঅভাৰৰ জৰিয়তে মামা (MAMA) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। পুনৰ নামকৰণ কৰা 'মামা গ্ৰুপ'ক ২০০৫ চনৰ ডিচেম্বৰত এ.আই.এম.-ত (AIM) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। মামা (MAMA) শব্দটোৱে 'মিউজিক এণ্ড মিডিয়া এচেটছ'ক (Music and Media Assets) বুজায়। ২০০৭ চনৰ ১১ জুনত কোম্পানীটোৱে হেমাৰস্মিথ এপলো আৰু দ্য ফ’ৰাম ক্ৰয় কৰে। সেই একে বছৰতে মামা গ্ৰুপে 'মীন ফিডলাৰ হোল্ডিংস লিমিটেড' অধিগ্ৰহণ কৰে, যিটো কোম্পানী 'দ্য জাজ কেফে', দ্য গেৰেজ, দ্য বৰ্ডাৰলাইনৰ গৰাকী আছিল আৰু G-A-Y-ত সংখ্যাগৰিষ্ঠ অংশীদাৰিত্ব আছিল।

২০০৮ চনৰ ৬ মাৰ্চত গ্ৰুপটোৱে 'লুমিনাৰ লিকুইড লিমিটেড'ৰ পৰা এডিনবাৰ্গৰ 'দ্য পিকচাৰ হাউচ' অধিগ্ৰহণ কৰে। ২০০৮ চনৰ ১ এপ্ৰিলত মামাই বাৰ্মিংহামৰ দ্য ইনষ্টিটিউট আৰু ২০০৮ চনৰ ১৩ জুনত তেওঁলোকে গ্ল’বেল গেডাৰিং গ্ৰুপ লিমিটেডৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অংশ লাভ কৰে। ২০১১ চনত মামাই গ্ল’বেল গেডাৰিং গ্ৰুপ লিমিটেডৰ ১০০% অংশ লাভ কৰে।

২০০৮ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত মামা গ্ৰুপে 'হেভেন (লণ্ডন) লিমিটেড' অধিগ্ৰহণ কৰে।

২০০৯ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত এইচ.এম.ভি. গ্ৰুপে মামা গ্ৰুপৰ ৫০ শতাংশ অংশীদাৰিত্ব ক্ৰয় কৰে। নতুন কোম্পানী 'মীন ফিডলাৰ গ্ৰুপ লিমিটেড'ৰ অধীনত যুক্তৰাজ্যৰ ১১টা ভেন্যু পৰিচালিত হৈছিল। ২০১০ চনৰ জানুৱাৰীত এইচ.এম.ভি.-য়ে ৪৬ নিযুত পাউণ্ডৰ বিনিময়ত সমগ্ৰ মামা গ্ৰুপটো ক্ৰয় কৰে।

২০১২ চনৰ মে’ মাহত এইচ.এম.ভি.-য়ে ৩২ নিযুত পাউণ্ডৰ বিনিময়ত হেমাৰস্মিথ এপলো 'এ.ই.জি. লাইভ' আৰু 'ইভেণ্টিম ইউকে'ক বিক্ৰী কৰে। ২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰত ই মামা এণ্ড কোম্পানীৰ বাকী অংশ ৭.৩ নিযুত পাউণ্ডত 'লয়ডছ ডেভেলপমেণ্ট কেপিটেল'ৰ সমৰ্থিত মেনেজমেণ্টক বিক্ৰী কৰে।

২০১৩ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত মামাই লিভাৰপুলৰ 'ইষ্ট ভিলেজ আৰ্টছ ক্লাব' ক্ৰয় কৰে আৰু পাছত 'হকষ্টন স্কোৱেৰ বাৰ এণ্ড কিচেন' অধিগ্ৰহণ কৰে।

২০১৫ চনত 'এল এন-গাইটি'ৰ দ্বাৰা মামাক অধিগ্ৰহণ কৰা হয়। মামাৰ তিনিটা ভেন্যু—মেনচেষ্টাৰৰ ৰিটজ, কেণ্টিছ টাউনৰ ফ’ৰাম আৰু বাৰ্মিংহামৰ ইনষ্টিটিউটক 'লাইভ নেচন'ৰ দ্বাৰা ক্ৰমান্বয়ে 'O2 Ritz Manchester', 'O2 Forum Kentish Town' আৰু 'O2 Institute Birmingham' হিচাপে পুনৰ নামকৰণ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্য
শ্ৰেণী:সাংস্কৃতিক সংগঠন
শামুকভঙা

শামুকভঙা (, বৈজ্ঞানিক নাম: Anastomus oscitans) এবিধ সাৰেং জাতীয় চৰাই।

বিৱৰণ

শামুকভঙা এবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই। খাদ্যৰ সন্ধানত ইহঁতে জাকপাতি বহু দূৰলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে। জলাশয়, বিল আদিত ইহঁতক জাকপাতি ফুৰা দেখা যায়। অকলশৰীয়া অৱস্থাত ইহঁতক একেবাৰে দেখা নাযায় বুলিব পাৰি। দূৰৈৰপৰা ইহঁতক দেখিবলৈ বগলীৰ নিচিনা লাগে। উৰন্ত অৱস্থাত ডিঙিটো আগলৈ আৰু ভৰিদুখন পাছলৈ ৰাখি উৰে।

দেহৰ বৰণ ধূসৰ, ছাই বৰণীয়া। ডেউকা বহল। পিঠিৰ তলত নেজ আৰু ডেউকাৰ প্ৰাথমিক পাখি ক'লা। প্ৰজননৰ সময়ত ঠেং ৰঙা হয়। সাধাৰণ অৱস্থাত পাতল গুলপীয়া বা ছাই বৰণৰ। ঠোঁট দীঘল। ঠোঁটৰ মাজত অলপ ফাঁক থাকে। পোৱালি অৱস্থাত অৱশ্যে এই ফাঁক নাথাকে। ঠোঁটৰ হনু শক্তিশালী বাবে ইহঁতে শামুকৰ খোলা অনায়াসে ভাঙিব পাৰে।

অৱস্থিতি আৰু বাসস্থান

বিশেষকৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশত ইহঁতৰ উপস্থিতি দেখা যায়। তদুপৰি বাংলাদেশ, থাইলেণ্ড, শ্ৰীলংকাটো ইহঁতক দেখা যায়। বিল, পথাৰ, জলাহভূমি আদিৰ কাষত সাধাৰণতে ইহঁতক দেখা যায়। নদীৰ কাষত ইহঁতক দেখা নাযায় বুলিব পাৰি। পোৱালিবোৰ উৰিব পৰা হ'লে খাদ্য আৰু উপযুক্ত পৰিবেশৰ সন্ধানত ইহঁত বহু দূৰৈলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে। ভাৰতৰ ভৰতপুৰত চিহ্নিত কৰা চৰাই ৮০০ কি.মি. পূবত আৰু থাইলেণ্ডত চিহ্নিত কৰা চৰাই ১৫০০ কি.মি পশ্চিমত বাংলাদেশত দেখা গৈছে। আগষ্ট আৰু চেপ্তেম্বৰ মাহত ভাৰতৰ দক্ষিণ-পূৱ উপকূলৰ লাইটহাউচৰ বাবে এনে বহুতো পৰিভ্ৰমী পক্ষী দিশহাৰা হোৱা দেখা যায়। শামুকভঙা চৰায়ে সাধাৰণতে ওখ ফেৰেঙণি থকা গছত বাহ সাজে। ইহঁতে ওচৰা-ওচৰিকৈয়ে বাহ সাজে। ভাৰতৰ উত্তৰাঞ্চলত প্ৰজননৰ সময় জুলাইৰ পৰা চেপ্তেম্বৰলৈ, দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাত মাৰ্চৰ পৰা নৱেম্বৰলৈকে। এবাৰত সাধাৰণতে ২-৪ টাকৈ কণী পাৰে। প্ৰায় ২৫ দিনত কণীৰপৰা পোৱালি উলায়। মতা -মাইকী দুয়োটায়ে উমনি আৰু পোৱালিৰ যত্ন লয়। কেতিয়াবা এটা চৰাইৰ দুজনী সংগী থকা দেখা যায়। তেতিয়া একেটা বাহতে দুজনী মাইকীয়ে কণী পৰা দেখা যায়।

খাদ্য

জলাশয় বিলাকত জাক পাতি লাহে লাহে খোজ কাঢ়ি খাদ্যৰ সন্ধান কৰে। জলজ সৰীসৃপ, কীট-পতংগ, ভেকুলী, শামুক আদি ইহঁতৰ খাদ্য। শামুক ইহঁতৰ প্ৰিয় খাদ্য। ঠোঁটেৰে শামুকৰ খোলাটো বিশেষ কাইদাৰে এৰোৱাই খাব পাৰে। ঠোঁটেৰ তলৰ বখলাটো সোঁফালে বেঁকা কৰি শামুকৰ খোলাটো এৰোৱাই খাব পাৰে। সৰু সৰু শামুকবোৰ ই গোটাকৈয়ে গিলি থয়।

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Pictures, sounds and videos

শ্ৰেণী:সাৰেং
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
আৰবাজো

আৰবাজো (নেপালী: आरबाजो) চাৰিডাল তাঁৰযুক্ত এবিধ নেপালী লোক-সংগীতত ব্যৱহাৰ কৰা বাদ্যযন্ত্ৰ৷ এই বাদ্য বিধক তালবদ্ধ শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। আৰবাজো হৈছে গন্ধৰ্ব জাতিৰ সংগীত পৰিবেশক সকলৰ পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ, আৰু ইয়াক নেপালী সাৰংগীৰ সংগী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গন্ধৰ্বসকলে আৰবাজোক "পুৰুষ বাদ্যযন্ত্ৰ", সাৰংগীক "মহিলা বাদ্যযন্ত্ৰ" বুলি গণ্য কৰে। বৰ্তমান আৰবাজোক পূৰ্বতকৈ কম ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ঠাইত সাৰংগী ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ১৯৯৯ চনত পৰা সাধাৰণ ব্যৱহাৰত সাৰংগীয়ে আৰবাজোৰ ঠাই লোৱা বুলি ধৰা হয়।

এই বাদ্যযন্ত্ৰটো ঐতিহাসিকভাৱে গন্ধৰ্ব পৰিবেশকসকলে উৎসৱ-পাৰ্বনত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে, যেনে "চৈতেতি" উৎসৱ। যদিও গন্ধৰ্বৰ বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি বাদ্যযন্ত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কমি যোৱাৰ ফলত বাদ্যযন্ত্ৰবিধ বিলুপ্তিৰ দিশলৈ আগবাঢ়িছে। যেতিয়া নতুন প্ৰজন্মৰ লোক-সংগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ কমি আহে আৰু পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মলৈ এই পৰম্পৰা আগবঢ়াই নিবলৈ অসমৰ্থ হয়, তেতিয়াই লোক-সংগীত তথা বাদ্যযন্ত্ৰৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি সংকট নামি আহে৷ পশ্চিম নেপালৰ লামজুং আৰু কাস্কি জিলাৰ বহুকেইজন গাইনে জাতিৰ সংগীতজ্ঞই এতিয়াও আৰবাজো বজায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
বুঢ়া ডাঙৰীয়া

অসমত প্ৰচলিত লোকবিশ্বাসমতে বুঢ়া ডাঙৰীয়া ভয় ভক্তি আৰু সন্মানবোধ জড়িত থকা এক প্ৰকাৰৰ ডাঙৰীয়া ৷ পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো দেশতে বিভিন্ন ৰূপত কিছুমান অলৌকিক শক্তি আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷ অসম আদিৰে পৰা তন্ত্ৰ মন্ত্ৰৰ দেশ বুলি জনাজাত৷ তন্ত্ৰ মন্ত্ৰৰ লগতে অসমতো কিছুমান অলৌকিক শক্তি থকাৰ কথা লোকবিশ্বাসত প্ৰচলিত৷ সেই অলৌকিক শক্তিৰ কোপদৃষ্টিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ বিভিন্ন মন্ত্ৰ পুৰণি কালৰ পৰাই প্ৰচলিত হৈ আহিছে৷ এই অলৌকিক শক্তিসমূহৰ ভিতৰত বুঢ়া ডাঙৰীয়া নামৰ এই অলৌকিক শক্তিৰ প্ৰভাৱ অসমৰ জনজীৱনত গভীৰভাৱে সোমাই আছে৷ বুঢ়া ডাঙৰীয়াক বহুতে পৌৰাণিক চৰিত্ৰ শিৱৰ সৈতে সাঙুৰিব খোজে৷ অন্যান্য অলৌকিক শক্তিৰ দৰে বুঢ়া ডাঙৰীয়াই সহজে আনৰ অপকাৰ নকৰে বুলি বিশ্বাস৷

বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ বৈশিষ্ট

অন্যান্য ভূত-প্ৰেত বা অলৌকিক শক্তিবোৰৰ দৰে বুঢ়া ডাঙৰীয়া ভয়ংকৰ চেহেৰাৰ নহয়৷ প্ৰচলিত ধাৰণামতে, বুঢ়া ডাঙৰীয়া দেখাত শুৱনি এজন সুপুৰুষৰ আকৃতিৰ অলৌকিক শক্তি৷ বুঢ়া ডাঙৰীয়াই বগা ধুতী, কামিজ পিন্ধি গাত চেলেং চাদৰ লয় আৰু মূৰত মথুৰা পাগ মাৰি ঘোঁৰাত উঠি ফুৰে৷ অন্যান্য অশৰীৰী শক্তিৰ দৰে বুঢ়া ডাঙৰীয়াই সততে আনৰ অনিষ্ট নকৰে যদিও তেওঁক অসন্মান কৰিলে ব্যক্তিগৰাকী বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ ৰোষত পৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷

বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ কোপ

সততে বুঢ়া ডাঙৰীয়াই কাৰো অনিষ্ট নকৰে বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত থকাতো কেতিয়াবা এই শক্তিৰ ৰোষত পৰিবলগীয়া হয়৷ জনবিশ্বাসমতে, বুঢ়া ডাঙৰীয়া থকা বুলি বিশ্বাস কৰা গছ কাটিলে বা তেওঁৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে তুচ্ছ তাচ্ছিল্য কৰিলে বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ ৰোষত পৰে৷ সাধাৰণতে পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি বুঢ়া ডাঙৰীয়া গছৰ পৰা নামি শুকুলা ঘোঁৰাত উঠি গাওঁ পৰিভ্ৰমণ কৰে৷ গাওঁ পৰিভ্ৰমণ কৰিলে গাঁওলৈ কোনো অপায়-অমঙ্গল নাহে৷ তেনেকৈ ঘূৰি ফুৰা অৱস্থাত কোনোৱে দেখা পালে বা তেওঁৰ যাত্ৰাপথত হেঙাৰ হ’লে আৰু বুঢ়া ডাঙৰীয়া থকা বুলি বিশ্বাস কৰা গছৰ গুৰিত মল-মূত্ৰ ত্যাগ কৰিলে, ব্যক্তিগৰাকী বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ কোপত পৰে৷ কোপত পৰা ব্যক্তিৰ দীৰ্ঘদিনীয়া জ্বৰ, গাৰ বিষ আদি হয়৷ তেতিয়া বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ কোপ পৰা বুলি বেজে নিৰ্ণয় কৰে আৰু বগা কোমোৰা বৰালি মাছ আৰু আৰৈ চাউলেৰে ৰাইজক ভোজ খুৱাবৰ দিহা দিয়ে৷

কোপ খণ্ডনৰ বিধান

বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ কোপ খণ্ডন কৰিবলৈ মঙলতিয়ে মঙল চাই প্ৰকৃত দোষ ধৰা পেলালে, বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ নামত ভকতক চাউল একথা খুৱাবৰ বিধান দিয়ে৷ বহুতে সেই গছৰ গুৰিত বৃহস্পতিবাৰে নাম-কীৰ্তন কৰে, আৰু সদায় গছৰ গুৰি পৰিস্কাৰ কৰি ৰাখে৷ বুঢ়া ডাঙৰীয়াক সন্মান সহকাৰে মনতে তুতি-নতি কৰিলেও তেওঁ সন্তুষ্ট হয় বুলি বিশ্বাস৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ

ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ এজন সমাজকৰ্মী, চাহ খেতিয়ক আৰু বিখ্যাত সাহিত্যিক কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ পিতৃ৷ তেখেতৰ স্মৃতিতে গুৱাহাটীস্থিত ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ছোৱালী কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ সন্দিকৈৰ বিবাহৰ চন হৈছে ১৮৯৭৷ তেওঁলোকৰ সন্তানকেইজনৰ নাম হ’ল ক্ৰমে- কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ লক্ষ্মীকান্ত সন্দিকৈ, ইন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ আৰু একমাত্ৰ কন্যাৰ নাম অন্নদা সন্দিকৈ৷

সাহিত্যকৃতি

মুলাগাভৰু,১৯২৪

সামাজিক অৱদান

তেখেতৰ নেতৃত্বতেই অসম সাহিত্য সভাৰ মূল গৃহ চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন, পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ কাৰ্যালয় নাৰীয়ণী সন্দিকৈ ভৱন আৰু ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ছোৱালী কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়৷ অসমৰ কেইবাটাও ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰ উন্নতিকল্পে মুক্তহস্তে দান-বৰঙনি আগবঢ়োৱা হেতুকে জনসাধাৰণে কৃতজ্ঞতাৰ চিনস্বৰূপে ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ডাঙৰীয়াক "দানবীৰ" উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল।

মৃত্যু

১৯৫২ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখ, শনিবাৰে ৰাতি ডেৰ বজাত সন্দিকৈৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
লেইলা চুদোৰী

লেইলা ছালিখা চুদোৰী (ইংৰাজী: Leila Salikha Chudori; জন্ম: ১২ ডিচেম্বৰ, ১৯৬২) এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান সাংবাদিক, লেখিকা আৰু চলচ্চিত্ৰ সমালোচক। তেওঁৰ নাম চুটিগল্প, উপন্যাস আৰু টেলিভিছন নাটকৰ বাবে জনাজাত। লেইলা শিশু অৱস্থাতেই সাহিত্যিক হিচাপে তেওঁৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল। ২০২০ চনত তেওঁ দক্ষিণ-পূব এছিয়ান লেখক বঁটা লাভ কৰে। চুদোৰীয়ে তেওঁৰ কন্যা ৰেইন চুদোৰীৰ সৈতে মিলি পেৰন হাউচ প্ৰকাশন কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিয়ে ২০২৩ চনত উবুদ ৰাইটাৰ্ছ এণ্ড ৰিডাৰ্ছ ফেষ্টিভেলত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

জীৱনী

লেইলা ছালিখা চুদোৰীৰ জন্ম জাকাৰ্টাত ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৬২ চনত হৈছিল। তেওঁ সাংবাদিক মুহাম্মদ চুদোৰীৰ কন্যা। জাকাৰ্টাতেই তেওঁ শৈশৱৰ দিন কটাইছিল। শৈশৱ কালত তেওঁ সাহিত্যৰ সৈতে পৰিচিত হয় আৰু ১২ বছৰ বয়সতে শিশু-পত্ৰিকা ‘‘Si Kuncung’’, ‘‘Kawanku’’ আৰু ‘‘Hai’’–ত তেওঁৰ প্ৰথম গল্পসমূহ প্ৰকাশিত হয়।

১৯৮৯ চনৰপৰা চুদোৰীয়ে সংবাদপত্ৰিকা ‘‘টেম্প’'’’ত সাংবাদিক হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। ‘‘টেম্প’’ক প্ৰেছিডেণ্ট চুহাৰ্টোৰ ‘‘নিউ’ অ’ৰ্ডাৰ’’ শাসনে ১৯৯৪ চনত নিষিদ্ধ কৰিছিল। তেওঁৰ সাংবাদিকতাৰ আৰম্ভণিৰ বছৰত চুদোৰীক মূলতঃ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিষয়সমূহ—বিশেষকৈ ফিলিপাইনৰ ৰাজনীতি ক'ভাৰ কৰিবলৈ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁ ১৯৮৯ আৰু ১৯৯১ চনত ক’ৰি আক্বিনোৰ সাক্ষাৎকাৰ লয়; ১৯৯২ চনত ফাং লিজি, ফিডেল ৰামোচ, মাহাথিৰ মোহাম্মদ, য়াছাৰ আৰাফাট, নেলছন মেণ্ডেলাৰ সাক্ষাৎকাৰো ল’বলৈ সক্ষম হয়; লগতে ২০০৩ চনত ৰ’বাৰ্ট মুগাবে]ৰো সাক্ষাৎকাৰ লয়।

চুদোৰীৰ সাহিত্যৰ পৃষ্ঠভূমিত সততা, বিশ্বাস, সংকল্প, নৈতিকতা, আত্মত্যাগ আদিৰ এইবোৰ থিম সদায় প্ৰধান স্থান লাভ কৰে। তেওঁৰ লেখনি বহু প্ৰকাৰ সাহিত্যপ্ৰৱাহৰদ্বাৰা প্ৰভাবিত, বিশেষকৈ কাফ্‌কা, দোস্ত’য়েভচিক, ডি এইছ ল'ৰেন্স, জেম্‌চ জয়ছ। তেওঁ নিজৰ লেখনিৰ সৃষ্টি-প্ৰক্ৰিয়াত ‘‘Stream of Consciousness’’ পদ্ধতি অনুসৰণ কৰাৰ কথা কৈছে, যাৰ ধাৰণাৰ সৈতে ফ্ৰয়েড, এৰিখ ফ্ৰ’ম আদিৰ সম্পৃক্ততা আছে।

ইয়াৰ উপৰি চুদোৰীৰ লেখন শৈলীত কল্পনাময়তা, সময়-স্থান ভেদে বৰ্ণনামূলক, আৰু বহু কাহিনীৰ আখ্যান সমান্তৰালভাৱে চলিবলৈ সক্ষম হোৱা দেখা যায়। তেওঁ ব্যক্তিগত অনুভৱ, দৰ্শন, পৌৰাণিকতা, আৰু সামাজিক বাস্তৱৰ এক সমন্বিত বয়ন সৃষ্টি কৰে। ধ্ৰুপদী সাহিত্য যেনে ‘‘ৰামায়ণ’’ আৰু ‘‘মহাভাৰত’’ৰ প্ৰচলিত আখ্যানো তেওঁৰ সাহিত্যচিন্তাক প্ৰভাবিত কৰিছে। চুদোৰীৰ গল্পত প্ৰচলিত সমাজত ‘‘টেবুল’’ বুলি ধৰা বিষয়সমূহো স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।

গ্ৰন্থসমূহ

কেলোপাক-কেলোপাক য়াং বেৰগুগুৰান (১৯৮৪)
মালাম তেৰাখিৰ: কুমপুলান চেৰপেন (শেষ ৰাতি), চুটিগল্প (১৯৮৯)
পুলাং, উপন্যাস (২০১২), খাতুলিস্তিৱা সাহিত্য বঁটাৰে সন্মানিত হয়;

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
আত্ম দীপো ভৱ (গ্ৰন্থ)

আত্ম দীপো ভৱ হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ইয়াত মুঠ ২০ টা প্ৰবন্ধ আছে। ১৯৯৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়। প্ৰকাশনগোষ্ঠী হৈছে ষ্টুডেণ্ট ষ্ট'ৰচ। ইয়াৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায় ক্ৰমে ১৯৯৮ চনৰ আগষ্টত আৰু ২০০৪ চনৰ অক্টোবৰত। ২০১৬ চনলৈকে গ্ৰন্থখনৰ পাঁচটা সংস্কৰণৰ প্ৰকাশ হয়।

উদ্ধৃতিসমূহ

মানুহে যেতিয়া কেৱল জ্ঞানলাভৰ আনন্দৰ কাৰণেই জ্ঞান বিচাৰে আৰু তাৰ বিনিময়ত একো পাৰ্থিৱ প্ৰতিদান নিবিচাৰে, তেতিয়া মানুহে জ্ঞানৰ অন্বেষণৰ পথত কেতিয়াও থমকি ৰ’বলগা নহয়।
মানুহে সকলো সময়তে কিবা নহয় কিবা এটা কামত ব্যস্ত হৈ থাকিব লাগে- কাৰণ একমাত্ৰ কামেইহে মানুহৰ জীৱনটোক অৰ্থপূৰ্ণ কৰি ৰাখিব পাৰে।
নৈৰ সোঁতে যেনেকৈ তাৰ বুকুত পৰি থকা শিলবোৰক অকণ অকণকৈ মিহি কৰে বা সেইবোৰক নতুন ৰূপ দিয়ে, সেইদৰে চামে চামে মানুহে অবিৰাম ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ ভাষাৰ শব্দবোৰক মিহি কৰে বা সেইবোৰক ন ন ৰূপ দিয়ে।

উত্‍স

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যকৰ্ম
অৰুণোদয় বিশ্ববিদ্যালয়

অৰুণোদয় বিশ্ববিদ্যালয় এখন ৰাজ্যিক ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয়। বিশ্ববিদ্যালয়খন ভাৰতবৰ্ষৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰ ইটানগৰত অৱস্থিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশ্ববিদ্যালয়
দেৱানবাগ শ্বৰীফ

দেৱানবাগ শ্বৰীফ হৈছে বাংলাদেশ ৰাজধানী ঢাকা অৱস্থিত চুফী ভিত্তিক ইছলামিক প্ৰতিষ্ঠান। ইয়াত মুহাম্মদী ইছলাম (হজৰত মুহাম্মাদ (ছ.)ৰ ইছলাম) ৰ নীতিবোৰ প্ৰচাৰ আৰু শিক্ষা দিয়ে। ইয়াক চুফী সম্ৰাট চৈয়দ মাহবুব এ খোদাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। দেৱানবাগ শ্বৰীফৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ঢাকাৰ মতিঝিলৰ আৰামবাগত অৱস্থিত। দেৱানবাগ দৰবাৰ শ্বৰীফৰ সকলো কাম-কাজ ইয়াৰ পৰাই পৰিচালিত হয়।

অৱস্থান

ঢাকাৰ শূন্য বিন্দুৰ পৰা প্ৰায় ২ কিলোমিটাৰ দূৰত। মতিঝিল বাণিজ্যিক অঞ্চলৰ আৰামবাগত অৱস্থিত। ইয়াক সাধাৰণতে ১৪৭ আৰামবাগ বাবে ৰহমত দেৱানবাগ শ্বৰীফ নামেৰে জনা যায়।

ইতিহাস

১৯৮৫ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত চুফী সম্ৰাট চৈয়দ মাহবুব এ খোদা নৰায়ণগঞ্জৰ মদনপুৰত অৱস্থিত দেৱানবাগ অঞ্চলত বাবে জান্নাত দেৱানবেগ শ্বৰীফ নামৰ এখন দৰবাৰ শ্বৰীফে স্থাপন কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁক দেৱানবাগী হুজুৰ নামেৰে জনা গৈছিল।

পিছলৈ ১৯৯২ চনত তেওঁ ঢাকাৰ মতিঝিলৰ ১৪৭ আৰামবাগত বাবে ৰহমাত দেৱানবাগ শ্বৰীফ নামৰ এখন দৰবাৰ স্থাপন কৰে আৰু তেতিয়াৰ পৰা ই দেৱানবেগ শ্বৰীফক মুখ্য প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ়ি উঠিছে।

লগতে, ঢাকা দক্ষিণ কমলাপুৰ থকা বাংলাদেশ বেংক ভৱন পিছফালে, দেৱানবাগ শ্বৰীফে পৰিচালনা কৰা বাবে মদিনা দেৱানবেগ শ্বৰীফ নামৰ আন এটা প্ৰতিষ্ঠান আছে, য 'ত এটা উটৰ খেতি আছে, আৰু বৰ্তমান দেৱানবাগী হুজুৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী চৈয়েদা হামিদা বেগম ইয়াত ৰাউজাষ্ট আছে।

উপৰ্যুক্ত পৰিণামসমূহৰ সৈতে, তেওঁ ১৯৯৫ চনত ৰংপুৰ বাবে নাজাত, ত্ৰিশাল বাবে বৰকত, ১৯৯৮ চনত মাইমেনচিঙত, ২০০৬ চনত চুৱাডঙ্গাত বাবে নিয়ামত, ২০০৮ চনত ব্ৰাহ্মণবাৰিয়াৰ আশুগঞ্জ বাবে মোৰশ্বেদ, ২০০৯ চনত ঢাকা মগবাজাৰ বাবে ফেৰদাউছ আৰু শেষত চোট্টোগ্ৰামত বাবে মাগফিৰাত প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

অনুষ্ঠানসমূহ

বিশ্ব আশেক-এ-ৰাছুল (ছা.) সন্মিলন প্ৰায় প্ৰতি বছৰে চুফী সম্ৰাট চৈয়দ মাহবুব এ খোদাৰ জন্মদিন পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত তাৰিখত অনুষ্ঠিত হয়। পূৰ্বতে বিশ্ব চুফী সন্মিলন নামেৰে জনাজাত দেৱানবাগ শ্বৰীফৰ এইটো আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু জনবহুল অনুষ্ঠান।

১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে মুঠ ৪টা পবিত্ৰ উৰ্ছ মুবাৰক অনুষ্ঠিত হৈছিল। ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈকে, নামটো সলনি কৰি বিশ্ব চুফী সন্মিলনলৈ সলনি কৰা হৈছিল। মুঠ ৯খন বিশ্ব চুফী সন্মিলন অনুষ্ঠিত হৈছিল, যাৰ ভিতৰত ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনলৈকে ৪খন সন্মিলন নাৰায়ণগঞ্জৰ বাবে জান্নাত দেৱানবাগ শ্বৰীফত আৰু ১৯৯৩ চনৰ পৰৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈকে ৫খন সন্মিলন ঢাকাৰ মতিঝিলৰ আৰামবাগত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ১৯৯৭ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰৰ পৰা এতিয়ালৈকে ইয়াক পুনৰ বিশ্ব আশেক ৰাছুল (ছা.) নামৰ নাম দিয়া হৈছিল।

১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈকে ঢাকাৰ মতিঝিলৰ আৰামবাগত বিশ্ব চুফী সন্মিলন আৰু বিশ্ব আশেক-ই-ৰাছুল (ছা.) সন্মিলন অনুষ্ঠিত হৈছিল। পিছত, দেৱানবাগী হুজুৰৰ মৃত্যুৰ পিছত, ২০২২ চনৰ পৰা ই তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰছাম কুদৰত খোদাৰ দ্বাৰা মাইমেনসিংৰ ত্ৰিশালৰ বাবে বৰকত দেৱানবাগ শ্বৰীফত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছে।

লগতে মুছলমান উম্মাহৰ বাবে ঈদ-ই-মিলাদ আন-নবী (ছা.), শ্ববে কদৰ, শাব-এ-বৰত, শাব-ই-মেৰাজ, পবিত্ৰ আছুৰা, ঈদ-আল-ফিতৰ, ঈদ-আল-আযহা, আৰু সাপ্তাহিক আশেক-এ-ৰাছুল (ছা.)ৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ দিনবোৰ প্ৰতি শুক্ৰবাৰ অনুষ্ঠিত হয়।

গেলেৰী

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
মোৱেৰো

মোৱেৰো (ইংৰাজী: Moero; , সক্ৰিয়: ) বা মাইৰো বাইজেণ্টিয়াম চহৰৰ এগৰাকী হেলেনিষ্টিক যুগৰ মহিলা কবি আছিল। তেওঁৰ কবিতাৰ অতি কম অংশহে বৰ্তমান পোৱা যায়: তেওঁৰ মহাকাব্য নিমোচিনৰ (Mnemosyne) দহটা শাৰী এথেনিয়াচে উদ্ধৃত কৰিছে আৰু তেওঁৰ দুটা এপিগ্ৰাম (এবিধ চুটি কবিতা) গ্ৰীক এনথ’লজীত সংৰক্ষিত হৈ আছে; আন দুটা কবিতাৰ কথা কেৱল অন্যান্য উৎসৰ উল্লেখৰ জৰিয়তেহে জনা যায়।

জীৱন

মোৱেৰো এণ্ড্ৰোমেকাছ ফিল’লগাছৰ পত্নী আছিল। তেওঁ ট্ৰেজেডিয়ান বাইজেণ্টিয়ামৰ হোমাৰাছৰ মাতৃ আছিল— অৱশ্যে ছুডাত তেওঁক হোমাৰাছৰ কন্যা বুলিহে কোৱা হৈছে, যিটো হোৱাৰ সম্ভাৱনা কম। তেওঁ সম্ভৱত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সক্ৰিয় আছিল।

কৰ্মৰাজি

মোৱেৰোৰ কবিতাৰ অতি কম অংশহে ৰৈ গৈছে। তেওঁৰ মহাকাব্য নিমোচিনৰ দহটা শাৰী এথেনিয়াচে উদ্ধৃত কৰিছে। যদিও মেলিগাৰ অফ গাডাৰাই তেওঁৰ গাৰলেণ্ড নামৰ পৰিচয়মূলক কবিতাটোত মোৱেৰোৰ "অনেক" এপিগ্ৰামৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, তথাপিও গ্ৰীক এনথ’লজীত মাত্ৰ দুটা চাৰি-শাৰীৰ কবিতাহে বাকী আছে। তেওঁ আৰাই (অৰ্থ "অভিশাপ") নামৰ এটা কবিতাও লিখিছিল। এইটো কেৱল পাৰ্থেনিয়াছ অফ নিচিয়াৰ এৰোটিকা পাঠেমাটাৰ এটা টীকাৰ জৰিয়তে জনা যায়, য’ত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ইয়াত ক'ৰিন্থৰ আলচিন’ৰ শ্ৰুতিৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে। ইউষ্টেথিয়াছ অফ থিচাল’নিকাই উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ পচাইডনৰ প্ৰতি এটা স্তুতিগীত লিখিছিল, আৰু পৌচানিয়াছে জনাইছে যে তেওঁৰ এটা কবিতাত থিবছৰ পৌৰাণিক ৰজা এম্ফিয়নৰ কাহিনী কোৱা হৈছিল।

মোৱেৰোৰ নিমোচিনৰ ৰৈ যোৱা অংশটোৱে ক্ৰিটত জিউচৰ শৈশৱৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰে, য’ত তেওঁৰ মাতৃ ৰিয়াই তেওঁৰ পিতৃ ক্ৰ’নাছৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁক লুকুৱাই ৰাখিছিল। ক'ৰিন্নাৰ কাইথাৰন আৰু হেলিকনৰ প্ৰতিযোগিতা সম্পৰ্কীয় কবিতাটোৰ দৰে ইয়াতেও নাৰীৰ ভূমিকাক গুৰুত্ব দিবলৈ জিউচৰ আদি জীৱনৰ এটা খণ্ড পুনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বৰ্তমান পোৱা শাৰীকেইটাত মোৱেৰোৱে অডিচীৰ দ্বাদশ খণ্ডৰ এটা দৃশ্যৰ আভাস দিছে, য’ত চাৰ্চিয়ে ওডিচিয়াছক তেওঁৰ ঘৰলৈ ওভতি অহাৰ পথত থকা ৱাণ্ডাৰিং ৰকচৰ বিপদৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। মোৱেৰোৱে পাৰ চৰাইবোৰক প্লেইয়াডিছ তৰাপুঞ্জ হিচাপে নতুনকৈ ব্যাখ্যা কৰি পৌৰাণিক ব্যাখ্যাৰ জটিলতা সমাধান কৰিছিল। অডিচীৰ লগতে মোৱেৰোৱে হেচিয়ডৰ থিঅ’গনি আৰু ৱৰ্কছ এণ্ড ডেইজৰ প্ৰসংগও ব্যৱহাৰ কৰিছে।

মোৱেৰোৰ ৰৈ যোৱা এপিগ্ৰামসমূহ শৈলীগতভাৱে এনিটিৰ (Anyte) ৰচনাৰ সৈতে মিল থকা। তেওঁৰ এটা কবিতা এথোপা আঙুৰৰ প্ৰতি উদ্দেশ্যি লিখা; আনটোত তেওঁ বনদেৱতাসকলক এজন ব্যক্তিক সুৰক্ষা দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে যিয়ে তেওঁলোকৰ বাবে এটা মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁৰ কবিতাৰ বিচাৰ কৰিলে দেখা যায় যে মোৱেৰোৰ ৰচনাত মাতৃত্ব, পৰিয়ালৰ প্ৰতি নাৰীৰ দায়িত্ব আৰু নাৰীৰ যৌন কামনাৰ দৰে বিষয়বোৰ অন্বেষণ কৰা হৈছিল।

প্ৰভাৱ আৰু আদৰণি

প্ৰাচীন কালত এজন কবি হিচাপে মোৱেৰোৰ যথেষ্ট সুনাম থকা যেন লাগে। থিচাল’নিকাৰ এন্টিপেটাৰে তেওঁক বিখ্যাত মহিলা কবিৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে আৰু মেলিগাৰে তেওঁক চফ’ আৰু এনিটিৰ সৈতে একেলগে "ভেটফুল" বুলি অভিহিত কৰিছে। খ্ৰীষ্টোডোৰাছৰ এটা এপিগ্ৰাম অনুসৰি তেওঁ মিউজ অৰ্থাৎ কলাৰ দেৱীসকলৰ পৰা কবিতা শিকিছিল। টাটিয়ানে জনাইছে যে প্ৰেক্সিটেলেছৰ পুত্ৰ কেলিচ’ড’টাছে তেওঁৰ এটা মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিছিল।

বিংশ শতিকাত ইমেজীষ্ট কবি এইচ. ডি.-য়ে তেওঁৰ "নচিছ" কবিতা আৰু পেলিম্পচেষ্ট উপন্যাসত মোৱেৰোৰ প্ৰসংগ টানিছে। যিহেতু মোৱেৰো আৰু তেওঁৰ কবিতাৰ বিষয়ে অতি কম তথ্যহে ৰৈ গৈছে, সেয়েহে আধুনিক পণ্ডিতসকলে সাধাৰণতে অন্যান্য সুপৰিচিত হেলেনিষ্টিক মহিলা কবিসকলৰ সৈতে তেওঁক আলোচনা কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

উদ্ধৃত ৰচনাৱলী

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কবি
তাহিৰা মজহৰ আলী

তাহিৰা মাজহাৰ আলী (ইংৰাজী : ; জন্ম: ৫ জানুৱাৰী ১৯২৪ – ২৩ মাৰ্চ ২০০৫) এগৰাকী পাকিস্তানী মহিলা অধিকাৰ অভিযানকাৰী আৰু এগৰাকী ৰাজনৈতিক কৰ্মী, আৰু বেনজিৰ ভুট্টোৰ গুৰু আছিল৷ তেওঁৰ সন্তানসকলৰ ভিতৰত আছে ব্ৰিটিছ পাকিস্তানী ৰাজনৈতিক কৰ্মী তাৰিক আলী, টাউচিফ হায়াট আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ সাংবাদিক মাহীৰ আলী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯২৪ চনৰ ৫ জানুৱাৰীত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ লাহোৰত ব্ৰিটিছ ৰাজত্বৰ সময়ত পঞ্জাৱৰ ৰাজনীতিবিদ তথা প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী চিকন্দৰ হায়াত খান (১৮৯২ – ১৯৪২)ৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। চৰ্দাৰ শৌকত হায়াত খান (১৯১৫ – ১৯৯৮) আৰু বেগম মাহমুদা চেলিম খান (১৯১৩ – ২০০৭)ৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী।

আলীয়ে লাহোৰৰ কুইন মেৰী স্কুলত তেওঁ মৌলিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। ১৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ খুলশালীয়েক মজহাৰ আলী খান (১৯১৭ – ১৯৯৩)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় যি এজন সাংবাদিক আৰু দ্য পাকিস্তান টাইমছ কাকতৰ সম্পাদক আছিল৷ তেওঁৰ সমাজবাদী-প্ৰৱণ আছিল।

কৰ্মজীৱন

তেওঁ পাকিস্তানৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (CPP)ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল আৰু স্বামীৰ সৈতে প্ৰগ্ৰেছিভ পেপাৰছ লিমিটেড (PPL)ৰ অংশও আছিল।যদিও তেওঁ এটা ধনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, তথাপিও তেওঁ ৬০ বছৰতকৈও অধিক সময় শ্ৰমিক আৰু নাৰী অধিকাৰৰ কৰ্মী হৈয়েই আছিল। ১৯৫০ চনত তেওঁ দেশৰ প্ৰথম স্বতন্ত্ৰ মহিলা অধিকাৰ সংগঠন বুলি গণ্য কৰা গণতান্ত্ৰিক মহিলা সংস্থা (DWA)ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। পাকিস্তানত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ নেতৃত্বত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱস পালন কৰা হয় য'ত মহিলাসকলক সমান মৰ্যাদা আৰু অধিকাৰ দিয়াৰ বাবে মুকলিকৈ দাবী কৰা হৈছিল। ১৯৭১ চনত পূব পাকিস্তানত (বৰ্তমান বাংলাদেশ) যুদ্ধৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা এটা সৰু মানুহৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ তই

মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ তই
মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ
মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ তই,
বজাৱ কিসুৰে বেণু
কপালত তোৰ কোন আঁকি দিলে ইন্দ্ৰধনু ?
পুৱতি নিয়ৰে, সানে চৰনতে
শুকুলা মুকুতাৰ বেণু
অ' তোৰ শ্যামল গাতে কোনে
চন্দন পিন্ধালে ?
অ' তোৰ ফুল কুমলীয়া তনু
বজাৱ সোণৰে বেণু
সুৰৰে জিঞ্জিৰি পিন্ধালি মোক
সুৰৰে জিঞ্জিৰি ।।

Category:জ্যোতি সঙ্গীত
ছুয়াংগী

ছুয়াংগী বা ছুয়াংগি পূব ইণ্ডোনেছিয়াৰ বহু অঞ্চলৰ লোককথাৰ এক দুষ্ট আত্মা।

বিৱৰণ

ডব্লিউ আৰ ভান হ'ভেলৰ মতে ছুয়াংগী হৈছে ৰোগ আৰু ৰোগ সৃষ্টি কৰাৰ যাদুকৰী শক্তি থকা ব্যক্তিৰ আকৃতিৰ এক দুষ্ট আত্মা। ছুয়াংগী নৃশংস ডাইনী বুলি সন্দেহ কৰা গাঁৱৰ লোকসকলৰ বাবেও মলুকান মালয় শব্দ।
ছুয়াংগী বুলি অভিযোগ মাৰাত্মক হ'ব, কাৰণ যিসকলক ছুয়াংগী বুলি প্ৰমাণিত কৰা হৈছে তেওঁলোকক হত্যা কৰা হ'ব আৰু তেওঁলোকৰ মৃতদেহ সাগৰত পেলোৱা হ'ব

ছুয়াংগী আৰু টবেলোৰ পৰিঘটনাসমূহ

১৯৯৯–২০০০ চনত হালমাহেৰা দ্বীপৰ এখন চহৰ আৰু জিলা টোবেলোত সংঘটিত হোৱা সাম্প্ৰদায়িক সংঘাতৰ পিছত সেই অঞ্চলত পিছলৈ দেখা দিয়া এটা কু-অভিপ্ৰায়ী নাৰী আত্মাৰ নাম ছুয়াংগি ৰখা হৈছিল। ২০০৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত এই আত্মাই এগৰাকী যুৱতীৰ ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল, প্ৰায় দুমাহ ধৰি টোবেলো অঞ্চলত খেদি ফুৰিছিল। ই আছিল ছুয়াংগিৰ এটা কথিত অগতানুগতিক ৰূপ যিটো স্থানীয় কু-অভিপ্ৰায়ী আত্মা অ' টোকাটাৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছিল। ছুয়াংগী এগৰাকী ধুনীয়া মহিলা হিচাপে দেখা দিছিল যিয়ে যুৱক-যুৱতীসকলক বিশেষকৈ শিক্ষকসকলক প্ৰলোভিত কৰিছিল। যেতিয়া মানুহজনে তাইৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ সন্মত হ’ব তেতিয়া তাই তাক আক্ৰমণ কৰি তাৰ যৌনাংগবোৰ খাই পেলাব। আত্মাৰ উপস্থিতিয়ে কেৱল টোবেলোতে নহয় উত্তৰ মালুকুৰ অন্যান্য ঠাইবোৰতো ভয়ৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছিল। গাঁৱৰ মানুহ বিশেষকৈ শিশুসকলক নিশা ঘৰৰ বাহিৰলৈ যোৱাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল।

এই ছুয়াংগী আছিল এগৰাকী মুছলমান ছোৱালীৰ প্ৰতিশোধপৰায়ণ ভূত বুলি দাবী কৰা হৈছিল যিয়ে নিজৰ আক্ৰমণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ বিচাৰিছিল। যুৱতীগৰাকী টোবেলো গাঁৱৰ এজন নেতাৰ কন্যা আছিল আৰু ১৯৯৯–২০০০ চনত চহৰখনত সংঘটিত হোৱা দাঙ্গাৰ সময়ত এদল যুৱকে তেওঁক ধৰ্ষণ কৰি নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰিছিল। মৃত্যুৰ পিছত তাইৰ অৱস্থান জনা নাছিল যদিও ছমাহৰ পাছত এটা খাদত পৰি থকা তাইৰ মৃতদেহৰ স্থান সপোনত এজন ভৱিষ্যদ্বাণীকাৰীৰ আগত প্ৰকাশ পাইছিল।সেই স্থানত যেতিয়া তাইৰ মৰ্ত্যৰ অৱশিষ্ট পোৱা গৈছিল, তেতিয়া আনুষ্ঠানিকভাৱে সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। এই ছোৱালীজনীৰ আত্মাই আঘাতৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত প্ৰতিশোধমূলক ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল।

মালুকুৰ বাহিৰত ছুয়াংগী

মালুকুৰ চুবুৰীয়া প্ৰদেশ ইষ্ট নুছা টেংগাৰাত ছুয়াংগী বিশ্বাসৰ অস্তিত্ব আছে। ২০১০-২০১১ চনত ইষ্ট ফ্ল'ৰেছ ৰিজেন্সিৰ আডোনাৰাত দুটা ঘৰত বাসিন্দাসকলক ছুয়াংগি বুলি ধৰা পৰাৰ বাবে ভিৰৰ দ্বাৰা ধ্বংস কৰা হয়। ইষ্ট নুছা টেংগাৰা পৰ্যটন কাৰ্যালয়ে এক্সপ' এল'ৰ ২০১৯ৰ সৈতে জড়িত অন্যতম অনুষ্ঠান হিচাপে ছুয়াংগিৰ বাবে উৰণৰ দৌৰৰ সমন্বয়ৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এছিয়া
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়া
শ্ৰেণী:লোককথা