ইউছুফ (ছূৰা)

ইউছুফ (, ; "ইউছুফ"ৰ আৰবী সমাৰ্থক) কোৰআনৰ দ্বাদশ অধ্যায় (ছূৰা) আৰু ইয়াত ১১১টা আয়াত (পদ) আছে। ইয়াৰ আগতে ছূৰা হুদ আৰু তাৰ পিছত আছে আৰ-ৰ'দ (বজ্ৰপাত)।

বিশ্বাস কৰা হয় প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিসম্পৰ্কে (আচবাব আল-নুজুল), ইয়াক মাক্কান যুগৰ শেষৰ ফালে প্ৰকাশ কৰা হৈছিল, যাৰ অৰ্থ হৈছে এইটো মক্কাত প্ৰকাশিত হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, পিছলৈ মদিনাত নহয়। এইটো এটা বৈঠকত প্ৰকাশ পাইছিল বুলি কোৱা হয় আৰু এই ক্ষেত্ৰত অনন্য। এই পাঠত ইছলামধৰ্মত ভৱিষ্যতবক্তা হিচাপে গণ্য কৰা য়াকুবৰ পুত্ৰ ইউছুফ (ইউছুফ)ৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু তেওঁৰ জীৱন আৰু লক্ষ্যৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

আন ইছলামী নবীসকলৰ বিৱৰণৰ বিপৰীতে, বিভিন্ন উপাদান আৰু দিশ যাৰ বিভিন্ন ছূৰাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, ইউছুফৰ জীৱন-ইতিহাস, কেৱল এই ছূৰাত, সম্পূৰ্ণ আৰু কালক্ৰমত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। , মুছলমানসকলৰ মতে, সপোনত সন্নিবিষ্ট সত্যৰ বিষয়ে কোৱা এই ছূৰাত এজন নবীৰ জীৱন-ইতিহাসৰ সৈতে সম্প্ৰৰ্কিত কৰি ইছলামৰ সেৱা কেনেদৰে কৰিব লাগে তাৰ বহুতো নীতি উপস্থাপন কৰে, যি দেশৰ আটাইতকৈ প্ৰসিদ্ধ আৰু সন্মানীয় ব্যক্তি হৈ পৰিছিল যাৰ বাবে তেওঁক দাস হিচাপে বিক্ৰী কৰা হৈছিল।

সাৰাংশ

]]ত থকা তেওঁৰ দেউতাক জেকব আৰু ভাতৃসকলৰ সৈতে ইউছুফ

১-৩ ভৱিষ্যতবক্তাই ইউছুফৰ ইতিহাসৰ সৈতে অনুপ্ৰেৰণা যোগাই পৰিচিত
৪ ইউছুফে তেওঁৰ দেউতাকক এঘাৰটা তৰা, সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ বিষয়ে তেওঁৰ ওচৰত ছিচদাহ (নমস্কাৰ) কৰাৰ বিষয়ে কয়
৫ য়াকুবে ইউছুফক তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলৰ ঈৰ্ষাৰ পৰা বিৰত ৰাখিবলৈ সতৰ্ক কৰি দিছিল
৬ য়াকুবে ইউছুফৰ ভৱিষ্যতভৱিষ্যতবাণীমূলক চৰিত্ৰক বুজাবলৈ সপোনটো বুজি পাইছে
৭ ইউছুফৰ কাহিনী ঈশ্বৰৰ প্ৰৱঞ্চনাৰ লক্ষণ
৮ ইউছুফৰ ভাই-ভনীসকলে তেওঁক আৰু বেঞ্জামিনক ঈৰ্ষা কৰে
৯ তেওঁলোকে একেলগে তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ বা প্ৰবাসী কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে
১০ তেওঁলোকৰ এজনে তেওঁলোকক কুঁৱাত ভৰাই দিয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়ে
১১-১২ তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দেউতাকক ইউছুফক তেওঁলোকৰ সৈতে পঠিয়াবলৈ অনুৰোধ কৰে
১৩ ইউছুফক গৰুৰ দ্বাৰা গ্ৰাস কৰা হ'ব পাৰে বুলি ভয় কৰি য়াকুবে সংকোচ কৰে
১৪-১৫ ইউছুফৰ ভাই-ভনীসকলে পিতৃৰ সন্মতি লাভ কৰি তেওঁক লগত লৈ কুঁৱাত ভৰাই দিলে
১৫ ঈশ্বৰে ইউছুফলৈ কুঁৱাটোত এটা প্ৰকাশ প্ৰেৰণ কৰে
১৬- ১৭ ভাই-ভনীসকলে য়াকুবৰ ওচৰলৈ ইউছুফক গৰুৰ দ্বাৰা গ্ৰাস কৰা বুলি জনোৱা প্ৰতিবেদনটো আনিছিল
১৮ য়াকুবে তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ কাহিনীবিশ্বাস নকৰে
১৯-২০ ইউছুফক বিচাৰি পোৱা কিছুমান ভ্ৰমণকাৰীয়ে তেওঁক বন্ধনত লৈ যায়
২১ এজন ইজিপ্তীয়ে ইউছুফক ক্ৰয় কৰি তেওঁক তুলি লোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে
২২ ঈশ্বৰে তেওঁৰ জ্ঞান আৰু জ্ঞান প্ৰদান কৰে
২৩ মিচৰীয়ৰ পত্নীয়ে ইউছুফক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে
২৪ আল্লহৰ অনুগ্ৰহৰ দ্বাৰা তেওঁক তাইৰ প্ৰলোভনৰ পৰা ৰক্ষা কৰা হৈছিল
২৫ তাই ইউছুফক অসন্মান কৰাৰ প্ৰয়াসৰ বাবে অভিযুক্ত কৰে
২৬-২৭ তেওঁৰ পোছাকৰ ভাৰাযোচে ফৰ্চনে ইউছুফৰ নিৰ্দোষতাৰ প্ৰমাণ দিয়ে
২৮-২৯ আজিজে ইউছুফক বিশ্বাস কৰে আৰু তেওঁৰ পত্নীক গৰিহণা দিয়ে
৩০ আজিজৰ পত্নীৰ পাপ চহৰখনত পৰিচিত হয়
৩১ ইউছুফৰ সৌন্দৰ্য দেখি আন অভিজাত ব্যক্তিৰ পত্নীয়ে তেওঁক স্বৰ্গদূত বুলি অভিহিত কৰে
৩২ আজিজৰ পত্নীয়ে ইউছুফক বন্দী কৰাৰ উদ্দেশ্য ঘোষণা কৰে যদিহে তেওঁ তাইৰ অনুৰোধৰ প্ৰতি নলয়
৩৩ ইউছুফে ঈশ্বৰৰ পৰা সুৰক্ষা বিচাৰে
৩৪ ঈশ্বৰে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা শুনি তেওঁলোকৰ ফান্দবোৰ আঁতৰাই দিলে
৩৫ ইউছুফে নিৰ্দোষ হোৱা স্বত্বেও কাৰাবাস খাটিছিল
৩৬-৩৭ তেওঁ ৰজাৰ দুজন সেৱকৰ সপোনৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ দায়িত্ব লয় যিসকলক তেওঁৰ সৈতে বন্দী কৰা হৈছিল
৩৮-৪০ ইউছুফে তেওঁৰ সহবন্দীসকলক ঈশ্বৰৰ একতাৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ কৰে
৪১ তেওঁ দুয়োজন সেৱকৰ সপোনৰ ব্যাখ্যা কৰে
৪২ ইউছুফে ৰজাৰ দ্বাৰা মনত ৰাখিবলৈ কয় কিন্তু পাহৰি যায়
৪৩ ইজিপ্তৰ ৰজাৰ সপোন
৪৪ ৰজাৰ দোভাষীসকলে ৰজাৰ সপোনক বুজাবলৈ ব্যৰ্থ হয়
৪৫-৪৯ ইউছুফে ৰজাৰ সপোনমনত ৰাখে আৰু ব্যাখ্যা কৰে
৫০ ৰজাই ইউছুফক কাৰাগাৰৰ পৰা বাহিৰ লৈ যায়
৫১ প্ৰাসাদৰ মহিলাসকলে ইউছুফক বেআইনী প্ৰেমৰ প্ৰতি প্ৰলোভিত কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ পাপস্বীকাৰ কৰে
৫২-৫৩ ইউছুফে প্ৰমাণ কৰিলে। আজিজৰ পত্নীয়ে নিজকে দোষমুক্ত নকৰে।
৫৪ ৰজাই ইউছুফক পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে
৫৫-৫৭ ইউছুফে নিজৰ অনুৰোধত ৰজাৰ কোষাধ্যক্ষ বনাইছিল
৫৮ তেওঁৰ ভাই-ভনীসকল তেওঁৰ ওচৰলৈ আহে কিন্তু তেওঁক চিনি নাপায়
৫৯-৬১ ইউছুফে তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলক তেওঁলোকৰ ভায়েক বেঞ্জামিনক তেওঁৰ ওচৰলৈ অনাটো আৱশ্যক
৬২ তেওঁলোকৰ ধন তেওঁলোকৰ বস্তাত ঘূৰি আহি তেওঁলোকক ঘূৰাই দিয়াৰ বাবে ঘূৰাই দিয়া হৈছিল
৬৩-৬৬ য়াকুবে অনিচ্ছা স্বত্বেও বেঞ্জামিনক তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলৰ সৈতে মিচৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়ে
৬৭ য়াকুবে তেওঁলোকক কেইবাখনো দুৱাৰেৰে চহৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে
৬৮ ঈশ্বৰৰ আদেশৰ বিপৰীতে কোনো লাভ নহওক এই পৰামৰ্শ
৬৯ বেঞ্জামিনক গ্ৰহণ কৰি ইউছুফে নিজকে তেওঁৰ পৰিচিত কৰে
৭০-৭৬ তেওঁ প্ৰৱঞ্চনাৰে তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলক চুৰিৰ অভিযোগৰ অধীনলৈ আনিছিল
৭৭-৭৯ তেওঁ বিকল্পৰ পৰিৱৰ্তে বেঞ্জামিনক ধৰি ৰাখিবলৈ জোৰ দিয়ে
৮০-৮২ পৰামৰ্শৰ পিছত বেঞ্জামিনৰ ভাই-ভনীসকলে য়াকুবৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহে কিন্তু এজন
৮৩ য়াকুবে তেওঁলোকৰ কাহিনীক কৃতিত্ব দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু তথাপিও ঈশ্বৰৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে
৮৪-৮৬ য়াকুবে ইউছুফৰ বাবে দুখ প্ৰকাশ কৰে আৰু তথাপিও তেওঁৰ আশাৰ বিষয়ে কয়
৮৭ য়াকুবে তেওঁৰ পুত্ৰসকলক ইউছুফৰ পিছত সোধা-পোছা কৰিবলৈ পঠিয়ায়
৮৮-৯০ ইউছুফে নিজকে তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলৰ সৈতে পৰিচিত কৰে
৯১-৯৩ তেওঁ নিজৰ ভাই-ভনীসকলক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁৰ দৃষ্টি শক্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ ভিতৰৰ পোছাক পিতৃলৈ প্ৰেৰণ কৰে
৯৪-৯৭ য়াকুবে ইউছুফৰ সন্ধানৰ বিষয়ে ভৱিষ্যতবাণী কৰে আৰু তেওঁৰ দৃষ্টি লাভ কৰে
৯৮-৯৯ তেওঁ তেওঁৰ দুষ্ট পুত্ৰসকলক ক্ষমা বিচাৰে
১০০ ইউছুফে তেওঁৰ মাক-দেউতাকক মিশ্বৰত অভ্যৰ্থনা কৰে
১০১ য়াকুব আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু পত্নী সকলোৱে ইউছুফৰ প্ৰতি প্ৰণাম কৰে
১০২ ইউছুফে ঈশ্বৰক তেওঁৰ দয়াৰ বাবে প্ৰশংসা কৰে আৰু মুছলমান বিশ্বাসক স্বীকাৰ কৰে
১০৩-১০৭ কাফিৰসকলে কোৰআন লক্ষণবোৰ বিশ্বাস নকৰিব
১০৮ মুছলমান বিশ্বাসৰ ঘোষণা কৰিবলৈ বাৰ্তাবাহকক ঈশ্বৰৰ আদেশ
১০৯ সকলো যুগতে ঈশ্বৰৰ পুৰুষৰ বাহিৰে আছিল
১০৯-১১০ অবিশ্বাসীসকলক ঈশ্বৰৰ বাৰ্তাবাহকসকলক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ বাবে অৱশ্যেই শাস্তি দিয়া হয়
১১১ কোৰআনত কোনো জালিয়াতি নাই, কিন্তু প্ৰাক্তন ভৱিষ্যতবক্তাসকলৰ লিখনিৰ নিশ্চিতি

বৰ্ণনা

ছূৰা ইউছুফ কাহিনীটো পয়গম্বৰ ইউছুফৰ বিষয়ে, যাক ইংৰাজীত জোচেফ বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে। ইউনুছ হৈছে য়াকুবৰ (ইংৰাজী অনুবাদত জেকব বা জাকোব নামেৰে জনাজাত) এজন পুত্ৰ যাৰ সপোনৰ ব্যাখ্যা কৰাৰ প্ৰতিভা আছে। এদিন ইউছুফ এটা সপোন দেখিছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ সপোনটো তেওঁৰ দেউতাকক বৰ্ণনা কৰিছিল, যিয়ে লগে লগে জানে যে ইউছুফ নবী হ'ব। তেওঁৰ দেউতাকে তেওঁক তেওঁৰ ভাতৃসকলক কোনো ক্ষতি পৰিহাৰ কৰিবলৈ নক'বলৈ কৈছিল। কিন্তু ইউছুফ প্ৰতি য়াকুবৰ মৰমৰ আচৰণৰ বাবে ইউছুফ ভাতৃসকলে ঈৰ্ষা অনুভৱ কৰিছিল। তেওঁলোকে ইউছুফ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব বিচাৰিছিল, যাতে তেওঁলোকৰ দেউতাকে তেওঁলোকক ইউছুফ সলনি ভাল পাব পাৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰিকল্পনা আছিল ইউছুফ হত্যা কৰা, কিন্তু পিছত তেওঁলোকে তেওঁক এটা কুঁৱাত পেলাই দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দেউতাকক মিছা কৈছিল আৰু তেওঁক কৈছিল যে এটা নেকড়ে তেওঁক হত্যা কৰিছিল। পিছত, এটা কাৰাভানে ইউছুফ কুঁৱাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে, যিয়ে তেওঁক ইজিপ্তৰ এজন 'আল-আজিজ'ক বিক্ৰী কৰে। 'আল-আজিজে ইউছুফ লৈছিল আৰু আশা কৰিছিল যে হয় তেওঁক কামত লগাব বা পুত্ৰ হিচাপে তুলি ল'ব। পিছত, মানুহজনৰ পত্নীয়ে ইউছুফ প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু তেওঁ প্ৰতিৰোধ কৰে। তেওঁৰ প্ৰতিৰোধ দেখি মহিলাগৰাকীয়ে ইউছুফ তাইৰ ক্ষতি কৰিব বিচৰা বুলি অভিযোগ কৰে আৰু দাবী কৰে যে তেওঁক হয় কঠোৰ শাস্তি দিয়া উচিত বা কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা উচিত।

এজন সাক্ষীয়ে ইউছুফ নিজৰ নিৰ্দোষতা ৰক্ষা কৰাৰ পিছত সাক্ষ্য দিয়ে যে "যদি তেওঁৰ চাৰ্টটো সন্মুখৰ পৰা ছিঙি যায়, তেন্তে তাই সঁচা কৈছে, আৰু তেওঁ মিছা কথা কৈছে, কিন্তু যদি তেওঁৰ চাৰ্টটো পিছফালৰ পৰা ছিঙি যায়, তেন্তে তাই মিছা কৈছে, আৰু তেওঁ সত্যবাদী।" চাৰ্টটো সঁচাকৈয়ে পিছফালৰ পৰা ফাটি গৈছিল। এই দুৰ্ঘটনাৰ ঠিক পিছতে চহৰখনৰ মহিলাসকলে কয় যে পত্নীয়ে কেনেকৈ ইউছুফ প্ৰলোভিত কৰিব বিচাৰিছে। 'আল-আজিজ'ৰ পত্নীয়ে তেওঁলোকক ভোজলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়, তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেককে এটা চুৰি দিয়ে, আৰু তাৰ পিছত ইউছুফ ওলাই আহিবলৈ কয়। মহিলাসকলে আচৰিত হৈ হাত কাটিলে। 'সে বলল, "এই জনেই তুমি মোক দোষাৰোপ কৰিছে। আৰু মই নিশ্চিতভাৱে তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ, কিন্তু তেওঁ দৃঢ়তাৰে অস্বীকাৰ কৰিছিল; আৰু যদি মই তেওঁক যি আদেশ দিওঁ সেইটো তেওঁ নকৰে, তেন্তে তেওঁ নিশ্চিতভাৱে কাৰাগাৰত বন্দী হ'ব আৰু সেই অৱনমিত লোকসকলৰ হ'ব।" ইউছুফ তেওঁলোকক যি বুলি কয় তাতকৈ কাৰাগাৰ পছন্দ কৰে সেয়েহে তেওঁ ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। ইউছুফ কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়।

কাৰাগাৰত, ইউছুফ আন দুজন লোকক লগ পাইছিল আৰু বন্দীৰ এটা সপোনৰ ব্যাখ্যা কৰিছিল। তাৰ পিছত বন্দীজনক মুকলি কৰি দিয়া হয় আৰু ইউছুফ বন্দীজনক তেওঁৰ প্ৰতিভা ৰজাৰ ওচৰত উল্লেখ কৰিবলৈ কয়। এদিন ৰজাৰ এটা সপোন আছিল আৰু মুকলি কৰা বন্দীজনে ইউছুফ উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ ৰজাৰ সপোনক ব্যাখ্যা কৰে, যিটো হৈছে ইজিপ্তৰ সাত বছৰৰ খৰাং হোৱাৰ বিষয়ে। তেওঁক পুৰস্কৃত কৰিবলৈ, ৰজাই তেওঁক কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি দিবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু ৰজাইও তেওঁৰ গোচৰৰ তদন্ত কৰে। ইউছুফ প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা পত্নীয়ে সাক্ষ্য দিয়ে যে তেওঁ নিৰ্দোষ আছিল আৰু সত্যটো উন্মোচিত হৈছিল। ইউছুফ ইজিপ্তত কৰ্তৃত্ব দিয়া হয়।

সাত বছৰৰ খৰাঙৰ সময়ত ইউছুফ ভাতৃসকলে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ বাবে খাদ্য পাবলৈ ইজিপ্ত ভ্ৰমণ কৰে। তেওঁৰ ভাইসকলক দেখি ইউছুফ তেওঁলোকক চিনি পায় যদিও তেওঁলোকে তেওঁক চিনি নাপায়। ইউছুফ উচ্চ পদবীত থকাৰ পিছত তেওঁলোকৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ বেঞ্জামিনক তেওঁলোকৰ লগত লৈ আহিবলৈ অনুৰোধ কৰে। যেতিয়া ভাতৃসকলে তেওঁলোকৰ কনিষ্ঠ ভায়েকৰ সৈতে ঘূৰি আহিছিল, ইউছুফ তেওঁক কাষলৈ লৈ যায় আৰু তেওঁক তেওঁৰ পৰিচয় কয়। ইউছুফ এটা চুৰিৰ গোচৰ ৰচনা কৰে য'ত তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভায়েকক চুৰিৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় যেতিয়া তেওঁ সঁচাকৈয়ে নিৰ্দোষ হয় আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰা আটক কৰা হয়, যাতে তেওঁ তেওঁৰ সৈতে থাকিব পাৰে। পিছত, যেতিয়া পিতৃ আৰু ভাতৃসকলে দৰিদ্ৰতাৰ সন্মুখীন হয়, তেওঁলোকে ইউছুফ ঘূৰি আহে আৰু ইউছুফ তাৰ পিছত তেওঁলোকক সহায় কৰে আৰু তেওঁলোকক আহি তেওঁৰ সৈতে থাকিবলৈ কোৱা তেওঁৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰে।

প্ৰকাশ

এনে কোনো নিশ্চিত সময় নাই যেতিয়া ছূৰাটো ইউছুফ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল, কিন্তু ই হয় দাৱাহৰ দশম বা ১১ তম বৰ্ষত হ'ব বুলি অনুমান কৰা হৈছে। অৰ্থাৎ, মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ হিজৰা (প্ৰব্ৰজন)ৰ ২ বা ৩ বছৰ আগতে এইটো প্ৰকাশ পাইছিল বুলি জনা যায় যি মাক্কান যুগ আৰু মাক্কান যাত্ৰাৰ সমাপ্তিৰ ওচৰত আছে। এই ছূৰা এবছৰৰ পিছত চিৰাহৰ পণ্ডিতসকলে 'আম আল হুজুন' (দুখ বা হতাশাৰ বছৰ) বুলি কয়। এই বছৰটো ইছলামী নবী মুহাম্মাদৰ বাবে এক দুখজনক আৰু হতাশাজনক সময় আছিল। তেওঁ কেইবাটাও কষ্টৰ মাজেৰে গৈ আছিল আৰু তাৰে তিনিটা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। প্ৰথমটো হ'ল তেওঁৰ খুৰাক আবু তালিবৰ মৃত্যু। আবু তালিব আছিল তেওঁ এৰি যোৱা একমাত্ৰ পিতৃ ব্যক্তিত্ব আৰু সমাজৰ ক্ষতিৰ পৰা তেওঁক সুৰক্ষিত কৰা লোকসকলৰ মাজৰ এজন। দ্বিতীয়টো দুৰ্ঘটনা তেওঁৰ প্ৰিয় প্ৰথম পত্নী খাদিজাৰ মৃত্যুৰ সৈতে আহিব। তাই প্ৰথমে তেওঁৰ বাৰ্তাত বিশ্বাস কৰিছিল আৰু তাই তেওঁৰ সান্ত্বনা আছিল। দুয়োটা মৃত্যু তেওঁৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষতি আছিল কিয়নো তেওঁলোক তেওঁৰ জীৱনৰ মানুহ আছিল যিয়ে তেওঁৰ যাত্ৰাৰ জৰিয়তে তেওঁক অনুপ্ৰাণিত আৰু সুৰক্ষিত কৰিছিল। পিছলৈ মাক্কাৰ মৃত্যুৰ পিছত মক্কাত পৌত্তলিকসকলে তেওঁক অত্যধিক কষ্টৰ সন্মুখীন হ'বলৈ বাধ্য কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ লোকসকলক ইছলামলৈ মাতিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তা'ইফ চহৰৰ পৰা ভাল উত্তৰ আশা কৰি, মুহাম্মাদে মক্কা ত্যাগ কৰে। অৱশ্যে, তেওঁৰ হতাশাৰ বাবে, টা'ৰ মানুহে তেওঁক আদৰণি জনোৱা নাছিল, তেওঁক কঠিন সময় দিছিল আৰু তেওঁৰ ওপৰত শিল নিক্ষেপ কৰি তেওঁক চহৰৰ পৰা খেদি পঠিয়াইছিল। তেওঁ আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল, ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল আৰু তা'ইফৰ লোকসকলৰ পৰা হতাশাৰ বাহিৰে আন একো নাছিল। এই ছূৰাটো তেওঁৰ আত্মাক উন্নত কৰাৰ বাবে আৰু তেওঁৰ প্ৰত্যাখ্যানৰ সময়ত তেওঁক সান্ত্বনা দিয়াৰ বাবে আছিল।

অন্যান্য ফলাফল

মুহাম্মাদৰ বাবে প্ৰকাশিত তিনিটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ লগতে, পণ্ডিতসকলে আন ঘটনাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে যাৰ ফলত ছূৰা প্ৰকাশ হৈছিল। কুৰাইশ্বে মুহাম্মাদক পৰীক্ষা কৰিব বিচাৰিছিল, কিয়নো তেওঁলোকে তেওঁৰ জ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিক সামৰ্থ্যৰ ওপৰত অবিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁলোকে তেওঁক ভৱিষ্যতবক্তা বুলি বিশ্বাস কৰা নাছিল আৰু কেৱল এজন প্ৰকৃত ভৱিষ্যতবক্তাই হে উত্তৰ দিব পাৰিব বুলি এটা প্ৰশ্ন সুধি তেওঁক প্ৰতাৰণা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ইউছুফ আৰু তেওঁৰ ভাতৃসকলৰ কাহিনীটো শুনা নাছিল, কিয়নো মক্কাৰ লোকসকলে এই কাহিনীটোৰ বিষয়ে কোনো জ্ঞান নাছিল। ইয়াৰ উপৰিও ইউছুফ (যাকোবৰ পুত্ৰ) বুলি ও অনুবাদ কৰা হৈছিল, ইয়াক খ্ৰীষ্টান আৰু ইহুদী সংস্কৃতিৰ বাবে জনা গৈছিল আৰু কুৰাইশ্বে শুনা নাছিল। এই কাহিনীটো আবৃত্তি কৰিলে সঁচা ভৱিষ্যতবাণী প্ৰদৰ্শিত হ'ব, কিন্তু মুহাম্মাদৰ এই উপহাৰ থাকিব বুলি মানুহৰ কোনো বিশ্বাস নাছিল। যেতিয়া মুহাম্মাদক প্ৰশ্ন কৰা হৈছিল, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰকাশৰ জৰিয়তে অকথিত কাহিনীটোৰ বিষয়ে তেওঁৰ সকলো জ্ঞান প্ৰকাশ কৰিছিল।

মক্কা চহৰৰ ভিতৰত সন্মুখীন হোৱা কষ্টবোৰ কঢ়িয়াই আনি, ইউছুফ কাহিনীটো পিছলৈ মানুহৰ আত্মা কঢ়িয়াই আনিবলৈ প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁলোকে প্ৰশ্ন কৰিছিল, "হে আল্লাহৰ বাৰ্তাবাহক, আপুনি আমাক আমাৰ আগত থকা সকলৰ কাহিনী কিয় নকয় যিসকলেও কষ্ট পাইছিল?" এইটো আকস্মিক বিশৃংখলতাৰ সময় আছিল কিয়নো মুছলমানসকলক অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল আৰু পিছত এৰিযাবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল। এইটোৱে প্ৰকাশৰ দ্বিতীয় উপসংহাৰ হিচাপে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল।

হাদিছ সংস্কৃতি

মুহাম্মাদৰ প্ৰপৌত্ৰ জাফাৰ আল-ছাদিকৰ দ্বাৰা বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে যিব্যক্তিয়ে প্ৰতিদিনে বা প্ৰতি নিশা ছূৰা ইউছুফ পাঠ কৰে তেওঁক বিচাৰৰ দিনা ইউছুফ সৌন্দৰ্যৰ সৈতে পুনৰুত্থান কৰা হ'ব। তেওঁ বিচাৰৰ দিনটোক ভয় নকৰিব আৰু বিশ্বাসীসকলৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হ'ব।

মুহাম্মাদে ইউছুফ ছূৰাক দাসসকলক শিক্ষা দিয়াত উৎসাহিত কৰিছিল বুলি জনা গৈছে, তেওঁ দাবী কৰে যে "যেতিয়াই এজন মুছলমান ব্যক্তিয়ে ইয়াক আবৃত্তি কৰে আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু দাসসকলক শিকায়, আল্লাহই তেওঁৰ বাবে মৃত্যুৰ বেদনা সহজ কৰিব আৰু ইয়াক প্ৰস্তুত কৰিব যাতে কোনো মুছলমানে তেওঁক ঈৰ্ষা নকৰে"

মুখ্য বিষয়বস্তু

নবীসকলৰ বিশ্বাস

মুহাম্মাদৰ আগত নবীসকলৰ বিশ্বাস তেওঁৰ দৰেই আছিল। নবী ইব্ৰাহিম, ঈছা, য়াকুব আৰু ইউছুফ মুহাম্মাদৰ দৰে একে বাৰ্তালৈ লোকসকলক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল।

এজন মুছলমানৰ চৰিত্ৰ

আল্লাহৰ বিষয়ে সজাগতা আৰু কাৰোবাক ৰখা কামৰ দায়বদ্ধতা আছে
ঈশ্বৰীয় নিয়মৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত সীমাৰ অধীনত থাকি নিজৰ লক্ষ্যঅনুসৰণ কৰে
বিশ্বাস কৰে যে সফলতা আৰু বিফলতা সম্পূৰ্ণৰূপে ঈশ্বৰৰ হাতত আছে, আল্লাহ যি হ'ব আৰু কোনেও ইয়াক প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰে
সত্যৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টা প্ৰয়োগ কৰে আৰু আল্লাৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে

আত্মবিশ্বাস আৰু সাহস

ইউছুফ সমগ্ৰ কাহিনীটোত, আল্লাহই বিশ্বাসীসকলক শিকাইছিল যে প্ৰকৃত ইছলামিক চৰিত্ৰৰ অধিকাৰী এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰৰ শক্তিৰে পৃথিৱীখন আয়ত্ত কৰিব পাৰে। ইউছুফ উদাহৰণে দেখুৱায় যে উচ্চ আৰু বিশুদ্ধ চৰিত্ৰৰ ব্যক্তি এজনে গুৰুতৰ পৰিস্থিতিঅতিক্ৰম কৰিব পাৰে আৰু সফল হ'ব পাৰে।

এই ছূৰাৰ উদ্দেশ্য

নবী মুহাম্মাদৰ আৰু তেওঁৰ জ্ঞান ভিত্তিহীন তথ্যৰ ওপৰত আধাৰিত নহয়, বৰঞ্চ প্ৰকাশৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্ত হৈছিল বুলি প্ৰমাণ প্ৰদান কৰিবলৈ।
ই কাহিনীটোৰ বিষয়বস্তু কুৰাইশ্বৰ (মাকাহৰ নেতাসকলৰ জনজাতি) লোকসকলৰ বাবে প্ৰযোজ্য কৰে আৰু সতৰ্ক কৰি দিয়ে যে তেওঁলোক আৰু মুহাম্মাদৰ মাজৰ সংঘাত তেওঁলোকৰ ওপৰত তেওঁৰ বিজয়ত সমাপ্ত হ'ব। ৭ পদত এইদৰে কোৱা হৈছে: "প্ৰকৃততে ইউছুফ আৰু তেওঁৰ ভাতৃসকলে অনুসন্ধানকাৰীসকলৰ বাবে এই কাহিনীত চিহ্ন আছে"

লগতে চাওক

হুদ (ছূৰা)

আৰ-ৰ'দ

প্ৰসংগসমূহ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

Surah Yusuf Mp3
Quran 12 Clear Quran translation

শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ
শ্ৰেণী:মক্কান ছূৰা
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:কোৰআন