ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কেৰালা ফোকলোৰ একাডেমী

কেৰালা ফোকলোৰ একাডেমী (Kerala Folklore Academy) হৈছে কেৰালা চৰকাৰৰ দ্বাৰা গঠিত সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমাৰ এক স্বায়ত্বশাসিত কেন্দ্ৰ আৰু ই সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ অধীনত কাম কৰে। কেৰালাৰ পৰম্পৰাগত কলাসমূহৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ১৯৯৫ চনৰ ২৮ জুনত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ই কান্নুৰৰ চিৰাক্কলত অৱস্থিত।
একাডেমীখনে লোকসংস্কৃতিৰ অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাক প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ এখন ত্ৰৈমাসিক আলোচনী প্ৰকাশ কৰে আৰু কেৰালাৰ লোকসংস্কৃতিৰ ওপৰত ২৫ খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও ই কেৰালাৰ ১০০ বিধ লোককলাৰ বিষয়ে এখন গ্ৰন্থ আৰু দুখন অভিধান প্ৰকাশ কৰিছে, এখন ছাভিট্টু নাদাকামৰ ওপৰত আৰু আনখন বিয়েৰী ভাষাৰ ওপৰত।

ইতিহাস

প্ৰতিষ্ঠানটো ১৯৫৫ চনৰ ট্ৰাভাংকোৰ কোচিন সাহিত্যিক, বৈজ্ঞানিক আৰু ধৰ্মীয় সমিতি পঞ্জীয়ন আইনৰ অধীনত গঠন কৰা হৈছিল। লোককলাৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিবলৈ আৰু সেইবোৰৰ বিকাশ, প্ৰসাৰ আৰু ধাৰাবাহিকতা নিশ্চিত কৰিবলৈ ই ১৯৯৬ চনৰ ২০ জানুৱাৰীৰ পৰা কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

বঁটাসমূহ

একাডেমীয়ে লোকসংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনৰ বিশিষ্ট শিল্পী আৰু বিশেষজ্ঞসকলক বঁটা আৰু ফেল’শ্বিপ প্ৰদান কৰে। ফেল’শ্বিপসমূহৰ লগত নগদ ১৫,০০০ টকা আৰু সন্মানীয় পত্ৰ প্ৰদান কৰা হয়। ফোকলোৰ বঁটা আৰু গ্ৰন্থ বঁটাৰ সৈতে ৭,৫০০ টকা আৰু সন্মানীয় পত্ৰ আগবঢ়োৱা হয়। গুৰুপূজা আৰু যুৱপ্ৰতিভা বঁটা বিজয়ীসকলে ৫,০০০ টকাকৈ আৰু সন্মানীয় পত্ৰ লাভ কৰে।

পি. কে. কালান বঁটা

একাডেমীৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ, গাডিকা শিল্পী আৰু সমাজকৰ্মী পি. কে. কালানৰ নামত ২০০৮ চনত পি. কে. কালান বঁটা প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। লোককলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। এই বঁটাত নগদ ১,০০,০০০ টকা, এখন প্ৰমাণপত্ৰ আৰু এটা প্ৰতিমূৰ্তি থাকে।

বছৰ
প্ৰাপক
কিহৰ বাবে প্ৰদান কৰা হৈছে
তথ্যসূত্ৰ

২০০৯
কান্না পেৰুভান্নান

থেইয়্যাম কলাৰ বাবে বিশেষ অৱদান

২০০৯

এম. ভি. বিষ্ণু নাম্বুথিৰী
লোকসংস্কৃতি অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাত অৱদান

২০১৪

চি. কে. আন্দি
থেইয়্যাম কলাৰ বাবে বিশেষ অৱদান

২০১৫

এন. অজিত কুমাৰ
ভাষা, সাহিত্য, লোককলা, চলচ্চিত্ৰ আৰু অন্যান্য কলাৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:কেৰালা
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
ভৱানী জামাক্কালাম

ভৱানী জামাক্কালাম ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এৰোড জিলাৰ ভৱানীত উৎপাদিত কম্বল আৰু দলিচাজাতীয় পণ্য। এই শিল্পয়ে ২০০৫-২০০৬ চনত ভাৰতৰ ভৌগোলিক নিদৰ্শন চিহ্ন হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে।

ইতিহাস

১৯ শতিকাৰ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ লগত প্ৰতিযোগিতাত বৰ্তি থাকিবলৈ ভাৰতীয় শিল্পী সকলে এক প্ৰকাৰৰ নতুন ধৰণৰ পোছাক উদ্ভাৱন কৰে। উৎপাদিত জামাক্কালামৰ জনপ্ৰিয়তা অন্যান্য ঐতিহ্যগত শাড়ী আৰু পোছাকৰ সলনি এই জামাক্কালাম উৎপাদনে নেতৃত্ব বহন কৰে।
কৃত্ৰিম ৰেচমেৰে তৈয়াৰ কৰা সুন্দৰ প্ৰান্ত যুক্ত কোমল কম্বল।

বিৱৰণ

পৰম্পৰাগত ভাবে জামাক্কালাম আত্মনিৰ্ভৰশীল শিল্পীসকলৰ ঘৰতে উৎপাদিত হয়। তাৰপিছত এই কম্বল প্ৰধান দৰ্জীৰ কাষত পঠিয়াই দিয়া। প্ৰধান দৰ্জীয়ে কম্বল পৰীক্ষা কৰি অন্যান্য কাৰিগৰৰ লগত যোগাযোগ কৰে। এই হস্ত নিৰ্মিত তাঁত বিক্ৰী কৰিবলৈ ব্যৱসায়ী সকলৰ কাষত পঠিয়াই দিয়া হয়। তাৰ পিছত ব্যৱসায়ী সকলে উৎপাদিত পণ্য নিকটবৰ্তী এলাকাসমুহত পঠিয়াই দিয়ে। প্ৰায় ১৫০০ শ্ৰমিক এই জামাক্কালামৰ উৎপাদনৰ লগত জড়িত তাৰে ভিতৰত দুই-তৃতীয়াংশ হল মহিলা ।

ৰপ্তানি

উৎপাদিত জামাক্কালাম বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত ৰপ্তানি কৰা হয়, যেন - চুইডেন, জাৰ্মানী, ইটালী, ইংলেণ্ড, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু ছিংগাপুৰ।

ভৌগোলিক অস্তিত্ব

২০০৫ চনত তামিলনাডু চৰকাৰে এই শিল্পক ভৌগোলিক অস্তিত্বৰ ইংগিত বহনকাৰী হিচাপে উপস্থাপন কৰে। ফলশ্ৰুতিত ২০০৫-০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে জামাক্কালামক ভৌগোলিক অস্তিত্বৰ ইংগিত হিচাপে আনুষ্ঠানিক ভাবে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:বয়ন শিল্প
সংস্কৃত ৱিকিপিডিয়া

সংস্কৃত ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ সংস্কৃত সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত সংস্কৃত ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

সংস্কৃত ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
দেউৰী স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ

দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ অসমৰ এক স্বায়ত্ত্বশাসিত অঞ্চলৰ পৰিষদ। দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ উন্নয়ন আৰু স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ বাবে অসম চৰকাৰে ২০০৫ চনত এই পৰিষদ গঠনৰ অধিসূচনা জাৰি কৰিছিল। ২০০৭ চনত অসম চৰকাৰে এই পৰিষদ গঠন কৰে। দেউৰী জনজাতিৰ অৰ্থনৈতিক, শৈক্ষিক, সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু নৃগোষ্ঠীয় উন্নয়নৰ বাবে এই পৰিষদে কাম কৰে।

ইয়াৰ বৰ্তমান মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া ভৈৰব দেউৰী আৰু পৰিষদৰ মুখ্য কাৰ্যালয় লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ ভীমবৰ দেউৰী নগৰত অৱস্থিত।

যোৰহাট, মাজুলী, নগাঁও, শিৱসাগৰ, চৰাইদেউ, ডিব্ৰুগড়, তিনিচুকীয়া, ধেমাজি, শোণিতপুৰ আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ কিছু কিছু অংশৰে দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ গঠিত। এই অঞ্চলত বাস কৰা দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ দীৰ্ঘদিনীয়া অভাৱ অভিযোগৰ অন্তত এই পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল।

এই পৰিষদৰ প্ৰথম পৰিষদীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচন ২০১৩ চনত হৈছিল।

ইতিহাস

২০০৫ চনত অসম চৰকাৰ আৰু দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতিনিধি সকলৰ মাজৰ চুক্তি অনুসৰি দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল। দেউৰী জনজাতী অধ্যুষিত অঞ্চলৰ স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ বাবে এই পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল। ২০০৭ চনত পৰিষদৰ প্ৰথম নিৰ্বাচন হৈছিল।

গঠন

স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ

দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদৰ মুঠ সদস্যৰ সংখ্যা ২০ গৰাকী। ইয়াৰে ১৮ গৰাকী সদস্যৰ বাবে নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়। বাকী দুগৰাকী অসম চৰকাৰে মনোনীত কৰে। মুঠ সদস্যপদৰ ৯খন এখন অনুসূচীত জনজাতিৰ আৰু ৩খন মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষিত। পৰিষদৰ বৰ্তমান মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া মাধৱ দেউৰী।

গাঁও পৰিষদ

পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত গাঁও সমূহত একোখনকৈ গাঁও পৰিষদ আছে। প্ৰতিখন গাঁও পৰিষদৰ মুঠ সদস্যৰ সংখ্যা ১০ গৰাকী। ইয়াৰে ন্যূনতম পাঁচ গৰাকী সদস্য দেউৰী সমাজৰ লোক আৰু এগৰাকী মহিলা হোৱা বাঞ্ছনীয়। প্ৰতিখন গাঁও পৰিষদৰ এজন অধ্যক্ষ থাকে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ
শিথি সাহা

শিথি সাহা (ইংৰাজী: Shithi Saha) এগৰাকী বাংলাদেশী কণ্ঠশিল্পী। প্ৰবীণ ফেৰ্ডাছ ৱাহিদৰ সৈতে প্ৰজাপতি (২০১১) ছবিত কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ সংগীত, লোক-গীতৰ লগতে চলচ্চিত্ৰৰ গীতো গায়। তেওঁ চাৰিটা ষ্টুডিঅ' এলবাম নিৰ্মাণ কৰিছে। মাছৰঙা টেলিভিছনত শিথিৰ অতিথি নামৰ এটা সংগীত অনুষ্ঠানৰ প্ৰিমিয়াৰ কৰা হয়।

বঁটা

শিথি সাহাই চাৰিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ ঠাকুৰ গায়কৰ বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, ২০১৬ চনৰ ভাৰত-বাংলাদেশ সাংস্কৃতিক মহোৎসৱত বিশেষ সন্মান২০১৬ চনত ভোলা তো জয়না তাৰে গীতৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়িকাৰ বাবে বাচছাছ বঁটা লাভ কৰিছে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
বটেশ্বৰ স্থান

বটেশ্বৰ স্থান ( সংস্কৃত: बटेश्वर स्थान ) হৈছে ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ ভাগলপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত কহলগাঁও অঞ্চলত অৱস্থিত এক প্ৰাচীন ধৰ্মীয় স্থান। এই স্থানটো ব্ৰহ্মৰ্ষি বশিষ্ঠৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু ইয়াক ঋষি বশিষ্ঠৰ তপস্থলী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কিম্বদন্তী অনুসাৰে, বশিষ্ঠ ঋষিয়ে ইয়াত তপস্যা কৰি শিৱৰ উপাসনা কৰিছিল আৰু ইয়াত প্ৰতিষ্ঠা কৰা শিৱলিংগটো বটেশ্বৰ নাথ মহাদেৱ নামে পৰিচিত।

নামৰ উৎপত্তি

এই স্থানটোৰ নাম ঋষি বশিষ্ঠৰ নামৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। আগতে এই মন্দিৰটো বশিষ্ঠেশ্বৰ মহাদেৱ নামেৰে পৰিচিত আছিল, যি সময়ৰ সৈতে পৰিবৰ্তিত হৈ বটেশ্বৰ মহাদেৱ নাম লাভ কৰে। সেয়ে এই স্থানটো বটেশ্বৰ স্থান বুলি জনাজাত হয়। বটেশ্বৰ স্থানৰ প্ৰাঙ্গণত অৱস্থিত বাবা বটেশ্বৰ নাথ মহাদেৱ মন্দিৰটো গংগা নদীৰ উত্তৰমুখী প্ৰবাহৰ (উত্তৰবাহিনী গংগা) তীৰত, কোশী নদী আৰু গংগাৰ সংগমস্থলৰ ওচৰত অৱস্থিত। এই স্থানটো কহলগাঁওৰ পৰা প্ৰায় দহ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত।

পুৰাণসমূহত উল্লেখ অনুসাৰে, বটেশ্বৰ স্থানক এক সময়ত কাশী ধাম হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল যদিও ভূমিৰ অভাৱৰ বাবে সেই পৰিকল্পনা সম্পূৰ্ণ নহ’ল। কিম্বদন্তী মতে, ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ বিবাহৰ পাছত কৈলাস পৰ্ব্বতত বাস কৰাৰ সময়ত পাৰ্বতী দেৱীয়ে অস্বস্তি অনুভৱ কৰিছিল। তেতিয়া শিৱই গংগাৰ উত্তৰবাহিনী প্ৰবাহ থকা পবিত্ৰ স্থান বিচাৰি নাৰদ আৰু বিশ্বকৰ্মাক নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁলোকে বটেশ্বৰ স্থান, দেওঘৰ আৰু বেনাৰস পৰীক্ষা কৰিছিল। শেষত বেনাৰসক কাশী হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হয় আৰু বটেশ্বৰ স্থান গুপ্ত কাশী নামে পৰিচিত হৈ থাকে।

শিৱ মন্দিৰৰ সন্মুখত মা কালীৰ এটা মন্দিৰো অৱস্থিত। অতীতত এই স্থানটো তন্ত্ৰ বিদ্যাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ আছিল বুলি জনা যায়। ওচৰতে অৱস্থিত প্ৰাচীন বিক্ৰমশিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে এই স্থানটোৰ ঐতিহাসিক সম্পৰ্ক আছে।

ইতিহাস

ইতিহাস অনুসাৰে, এই মন্দিৰটো খ্ৰীষ্টাব্দ এক হাজাৰ দুইশ ষোল্লত সেন বংশৰ এজন ৰজাই নিৰ্মাণ কৰিছিল। বংগীয়া কায়স্থ কুল পঞ্জিকা অনুসাৰে, সেন বংশৰ শাসনকালত বল্লাল সেনে ইয়াত উপস্থিত হৈ শিৱলিংগত পূজা কৰিছিল। পিছলৈ ১২৭২ খ্ৰীষ্টাব্দত বংগৰ হুগলী জিলাৰ বাসিন্দা মথুৰানাথ চট্টোপাধ্যায়ে মন্দিৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

Category:আশ্ৰম
Category:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
গোমুখাসন

গোমুখাসন বা গোমুখৰ ভংগিমা হঠযোগ আৰু আধুনিক যোগত ব্যায়াম হিচাপে বহি কৰা আসন, কেতিয়াবা ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ব্যুৎপত্তি আৰু উৎপত্তি

এই নামটো সংস্কৃত गौ অৰ্থাৎ "গৰু", मुख অৰ্থাৎ "মুখ", আৰু आसन অৰ্থাৎ "ভংগী" বা "বহা ভংগী"ৰপৰা আহিছে। এখন ভৰিৰ ওপৰেৰে আন এখন ভৰিৰ ভাঁজ গৰুৰ মুখৰ দৰে দেখা যায় বুলি কোৱা হয়, আনহাতে ভাঁজ কৰা আঁঠু দুটা গৰুৰ কাণৰ দৰে দেখা যায় বুলি কোৱা হয়। ১৭ শতিকাৰ হঠ ৰত্নাৱলী (৩.৭–২০) ৰ ৮৪টা আসনৰ ভিতৰত ইয়াৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কিন্তু পিঠিৰ পিছফালে হাত থৈ গোমুখাসনৰ বৰ্তমানৰ ৰূপটো অহিৰবুধ্য সংহিতাৰ দৰে প্ৰাচীন তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থতহে উল্লেখ কৰা হৈছে।

বিৱৰণ

ভৰি দুখন পূৰণ চিনৰ দৰে কৰি আঁঠুৰ পৰা ভংগিমাত প্ৰৱেশ কৰা হয়; ওপৰৰ ভৰিৰ গোৰোহাটো উৰুৰ তলত নিতম্বৰ ওচৰত সোমাই থাকে। তলৰ ভৰিৰ ফালে থকা গেৰোহাটো ওপৰলৈ তুলি লোৱা হয়, আগবাহুটো তললৈ বেঁকা কৰা হয়, আনহাতে আনখন হাত পিঠিৰ পিছফালে নি তললৈ হাতৰ পতা আগবঢ়ায়, আগবাহুটো ওপৰলৈ বেঁকা কৰা হয়, যাতে হাত দুখনে কান্ধখন মাজত আঁকোৱালি ল'ব পাৰে।

বহাৰ অৱস্থাটোত গোৰোহাত ভাঁজ কৰা কম্বল এখন লগাই সলনি কৰিব পাৰি আৰু প্ৰয়োজন হ'লে তলতো এটা দিব পাৰি।

গোমুখাসনৰ বাবে প্ৰস্তুতিমূলক ভংগিমাসমূহৰ ভিতৰত বদ্ধ কনাসন আৰু গৰুড়াসন অন্যতম। কাউণ্টাৰ ভংগিমাসমূহৰ ভিতৰত দণ্ডাসন, পশ্চিমোত্তনাসন আৰু পূৰ্বোত্তনাসন আদি অন্যতম।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যোগাসন
শ্ৰেণী:স্বাস্থ্য
ক্ৰিষ্টিনা আইষ্ট্ৰাপ হেনচেন

ক্ৰিষ্টিনা আইষ্ট্ৰাপ হেনচেন (জন্ম: ১৩ আগষ্ট ১৯৮৪) এগৰাকী প্ৰাক্তন ডেনিছ নাৰ্ছ, যি নিক’বিং ফালষ্টাৰ চিকিৎসালয়ৰ চাৰিগৰাকী ৰোগীক হত্যাৰ চেষ্টা কৰাৰ অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত হৈছিল।

বিচাৰ আৰু দণ্ড

২০১৬ চনৰ জুন মাহত ডেনিছ দণ্ডবিধিৰ ২৩৭ ধাৰা অনুসৰি চাৰিটা হত্যাকাণ্ড আৰু হত্যাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰি শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ নাৰ্ছ হিচাপে থকা স্বীকৃতি কৰ্তন কৰা হয়। নিক’বিং ফালষ্টাৰৰ আদালতে এইটো প্ৰমাণিত বুলি গণ্য কৰে যে হেনচেনে তেওঁৰ অসুস্থ আৰু দুৰ্বল ৰোগীসকলক মৰ্ফিন আৰু ডায়জেপামৰ মাৰাত্মক মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছিল। নিম্ন আদালতত এই গোচৰটো ২৭ দিন ধৰি চলিছিল য’ত ৭০ জনতকৈ অধিক সাক্ষী অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ৰায়দানৰ সময়ত তেওঁ গোচৰটো খাৰিজ কৰাৰ বাবে উচ্চ ন্যায়ালয়ত আপিল কৰিছিল।

২০১৭ চনৰ মে' মাহত অক্ট্ৰে লেণ্ডছৰেটৰ দ্বাৰা তিনিটা হত্যাকাণ্ডৰ বাবে তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পৰ্যালোচনাত এইটো চাৰিটা গোচৰত অপৰাধমূলক নৰহত্যাৰ প্ৰচেষ্টা হিচাপে পৰিৱৰ্তন কৰা হয়। ইয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আদালতে হেনচেনৰ শাস্তি যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰ পৰা ১২ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰে। এই পৰিৱৰ্তনৰ কাৰণ আছিল বিশেষকৈ এক ফৰেনছিক আৰু প্ৰমাণ-নিৰ্দিষ্ট বিৱৰণ: যদিও দেখা গৈছিল যে হেনচেনে ৰোগীসকলক ঔষধৰ অপব্যৱহাৰ কৰিছিল, তথাপিও মৰ্ফিন আৰু ডায়জেপামৰ বেজীয়েই মৃত্যুৰ প্ৰত্যক্ষ কাৰণ বুলি সম্পূৰ্ণ নিশ্চিত হোৱাটো সম্ভৱ নাছিল।

এই অভিযোগসমূহৰ উপৰিও হেনচেনক নিজৰ ৭ বছৰীয়া কন্যাক শক্তিশালী নিদ্ৰাৰ ঔষধ দিয়াৰ বাবেও দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল যিবোৰ শিশুৰ বাবে বিপদজনক আৰু কেৱল প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবেহে উপযোগী।

এক ফৰেনছিক মানসিক মূল্যায়নে নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল যে হেনচেন 'হিষ্ট্ৰনিক পাৰ্চনেলিটি ডিছঅৰ্ডাৰ'ত ভুগিছিল। এই বিকাৰত আক্ৰান্ত ব্যক্তিয়ে ইতিবাচক মনোযোগ লাভ কৰিবলৈ চৰম পৰ্যায়লৈ যাব পাৰে।

অভিযোগকাৰী পক্ষই হেনচেনৰ এই মানসিক বিকাৰক হত্যাকাণ্ডৰ অন্যতম মূল কাৰণ হিচাপে গণ্য কৰিছিল। চৰকাৰী অধিবক্তা মাইকেল বোৱেলচেনে আদালতত উল্লেখ কৰিছিল যে হেনচেনে নিজৰ পেছাদাৰী জ্ঞানক এক গভীৰ বিকৃত উপায়েৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

শাস্তি লাভ কৰাৰ পিছতো হেনচেনে এগৰাকী সাংবাদিকৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰত নিজক নিৰ্দোষী বুলি দাবী কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত সেই সাংবাদিকগৰাকীয়েই এই বিষয়ত এখন কিতাপ লিখে।

পৰিণাম

হেনচেনৰ কাহিনীক লৈ নেটফ্লিক্সে দ্য নাৰ্ছ নামৰ এখন ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছে যিখন ২০২৩ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত মুক্তি দিয়া হৈছিল। এই ধাৰাবাহিকখন ডেনিছ সাংবাদিক ক্ৰিষ্টিয়ান কৰফিক্সেনে লিখা একে নামৰ কিতাপখনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ডেনিছ নাৰ্ছ
প্ৰদীপ বৰুৱা

প্ৰদীপ বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক আৰু সাংবাদিক। প্ৰান্তিক আলোচনীৰ সৈতে তেওঁ‌ জন্মলগ্নৰে পৰা জড়িত।

উদ্ধৃতিসমূহ

মই মানুহটো অকণমান গোঁৱাৰ। মই সেইকাৰণে বহুতৰ লগত মিলি কাম কৰাতো সম্ভৱপৰ নহয়। মই নিজে যি বিচাৰোঁ, নিজে যি ভাবোঁ, সেইধৰণে কাম কৰিব বিচাৰোঁ।
অসমত যিমান আলোচনীৰ মৃত্যু হৈছে, সেই গোটেইখিনি থকা হ'লেতো আজি কথাই নাছিল। অৱশ্যে ইমান আলোচনীৰ প্ৰয়োজনো নাই। বৰ বেছি হ'লেই যে ভাল হ'ব সেইটো নহয়।
প্ৰান্তিকত প্ৰথমৰ পৰাই আমি মাননি দিওঁ আৰু লেখক-লেখিকাক মাননিটো সসন্মানে দিওঁ। কোনেও মোৰ লেখা এটা ওলাইছিল মোক পইছা দিব নেকি বুলি ভাবিব নালাগে, বহুসময়ত সংখ্যাটো ডাকযোগে তেখেতে পোৱাৰ আগতেই ই মানী অৰ্ডাৰৰ জৰিয়তে পইছা পাই যায়।
আমাৰ ভাষা শুদ্ধিৰ গুৰিতেই হ'ল ভবেন শইকীয়া ছাৰ। মানুহে কয় শুদ্ধ ভাষা শিকিবৰ‌ বাবে প্ৰান্তিক পঢ়িব লাগে। সেই বস্তুটো শইকীয়া ছাৰে কৰি থৈ গ'ল।
আমি‌ পঢ়ুৱৈৰ পৰা ত্ৰিচ টকা লওঁ, তাৰ বিনিময়ত তেওঁ যদি কিনা হাঁহৰ ঠোটলৈকে মঙহ বুলি খাবলৈ নাপায়, তেন্তে সেয়া অন্যায় কৰা হ'ব। সেয়ে জটিল বিষয়টোও সৰলভাৱে লিখাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। কাৰণ সকলো বিষয়টো সকলো মানুহে পঢ়িব নোৱাৰে।

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
অণু

]] (বাওঁ ফালে আৰু মাজত) আৰু দ্বিমাত্ৰিক (সোঁফালে) ৰূপত টাৰপিনয়ড অণু

অণু (ইংৰাজী: Molecule, ) হৈছে বৈদ্যুতিক ভাবে উদাসীন আৰু আয়নিক, সহযোজী ৰাসায়নিক বান্ধনী বা তেনে বান্ধনীৰে বান্ধি ৰখা দুটা বা ততোধিক পৰমাণুৰ সমষ্টি। অণুবোৰক বৈদ্যুতিক আধানৰ ভিত্তিত আয়নতকৈ পৃথক বুলি দেখুৱাব পাৰি। অৱশ্যে কোৱান্টাম বলবিজ্ঞান, জৈৱ ৰসায়ন, জৈৱিক ৰসায়নত এই নিয়মৰ কিছু শিথিলতা দেখা যায় আৰু যিকোনো দুটা বা ততোধিক পৰমাণুৰ সমষ্টিকেই অণু বোলা হয়।

গেছৰ গতি বিজ্ঞানত অণু শব্দটো প্ৰায়েই যিকোনো গেছীয় কণাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই মতে সম্ভ্ৰান্ত গেছৰ পৰমাণু সমূহ একক আৰু কোনো বান্ধনীৰ দ্বাৰা বান্ধ খায় নথকাৰ পাছতো ইহঁতক অণু বুলি ধৰা হয়।

এটা অণুত একেবিধ ৰাসায়ণিক উপাদান থাকিব পাৰে বা যেনে অক্সিজেন (O2), বা ভিন্ন ভিন্ন উপাদান থাকিব পাৰে যেনে পানী (H2O) । অ-সহযোজী বান্ধনী যেনে হাইড্ৰজেন বান্ধনী বা আয়নিক বান্ধনীৰে বান্ধ সংযুক্ত পৰমাণু বা সংকুলক সাধাৰণতে অণু বোলা নহয়।

পদাৰ্থ গঠনকাৰী অংশ হিচাপে স্বাভাবিকতে সকলো জৈৱিক বস্তুতে অণুৰ অৱস্থিতি দেখা যায়। বায়ুমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ জলভাগৰো অধিকাংশ অণুৱে অধিকাৰ কৰি আছে। পৃথিৱীত থকা আমাৰ চিনাকী সৰহ অংশক গোটা বস্তু পৃথিৱীৰ উপৰিভাগ, মেন্টেল অংশ, আৰু উষ্ণ ক’ৰ অংশ (সকলোতকৈ ভিতৰ ভাগ)ত বহুতো ৰাসায়নিক বান্ধনি দেখিবলৈ পোৱা যায়, কিন্তু ইয়াৰে সকলোবোৰ চিনাক্ত কৰণ কৰিব পৰা অণুৰে গঠিত নহয়। তাৰোপৰি যদিও একক কোষৰ দ্বিমাত্ৰিক সমতলত (যেনে: গ্ৰাফিন) বা ত্ৰিমাত্ৰিক অৱস্থানত ( যেনে: হীৰা,কোৱাৰ্টজ,ছডিয়াম ক্লৰাইড) হোৱা পুনৰাবৃতিৰ ফলতেই আয়নিক স্ফটিক (লৱণ (ৰসায়ন বিজ্ঞান) । লৱণ) আৰু সহযোজী স্ফটিক (জালিকৃত গোটা দ্ৰব্য)ৰ সৃষ্টি হয় ইহঁতৰ ক্ষেত্ৰতো কিন্তু নিৰ্দিষ্ট অণুৰ বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰি। একক কোষীয় গঠনৰ পুনৰাবৃতিৰ পৰিঘটনা সৰহ সংখ্যক ধাতবীয় বান্ধনীযুক্ত গোটা দ্ৰব্যত দেখিবলৈ পোৱা যায়, যি এইটো প্ৰমাণ কৰে যে সৰহ সংখ্যক গোটা দ্ৰব্য অণুৰে গঠিত নহয়। চিচা(গ্লাচ)ত কোনো নিৰ্দিষ্ট অণুৰ অৱ্স্থিতি নথকাকৈয়ে পৰমাণু সমূহ ৰাসায়নিক বান্ধোনেৰে বান্ধ খায় থাকে, য’ত স্ফটিকৰ দৰে কোনো একক কোষীয় গঠনৰ পুনৰাবৃতিৰ পৰিঘটনা দেখা নাযায়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Molecule of the Month – School of Chemistry, University of Bristol

শ্ৰেণী:আণৱিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:পোখালি (বিজ্ঞান)
বিব্বো (অভিনেত্ৰী)

বিব্বো (; জন্ম: ইছৰত চুলতানা; ১৯০৬-১৯৭২) ভাৰত আৰু পাকিস্তান উভয় দেশত কাম কৰা এগৰাকী সংগীত পৰিচালক, কণ্ঠশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী আছিল। দেশ বিভাজনৰ সময়ত পাকিস্তানলৈ গুছি যোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ ১৯৩৩-ৰ পৰা ১৯৪৭-লৈ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছিল। তেওঁ ১৯৩৩ চনত অজন্তা চিনেটোন লিমিটেডত চলচ্চিত্ৰীয় অভিনয়ৰ পাতনি মেলে; য’ত তেওঁ এম.ডি.ভাৱনানী, এ.পি. কাপুৰ আদিৰ দৰে পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছিল। তেওঁক দেৱিকা ৰাণী, দুৰ্গা খোটে, সুলোচনা, মেহতাব, শান্তা আপ্তে, সবিতা দেৱী, লীলা দেশাই আৰু নাচিম বানুৰ সৈতে ১৯৩০-ৰ দশকৰ শীৰ্ষৰ অভিনেত্ৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁক ১৯৩০ আৰু ১৯৪০-ৰ দশকৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অভিনেত্ৰীৰ অন্যতম বুলি উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁৰ খ্যাতিয়ে এনে এটা পৰ্যায় পাইছিল যে গৰীৱ কে লাল (১৯৩৯) নামৰ ছবি এখনৰ মিৰ্জা মুছাৰফ আৰু কমলা কৰ্ণাটকীয়ে গোৱা আৰু ছাগিৰ আছিফ আৰু ৰফি কাশ্মিৰীয়ে সংগীত দিয়া এটা গীতত বিব্বো আৰু আন এগৰাকী তাৰকা অভিনেত্ৰী সুলোচনাৰ নামৰ উদ্ধৃতি দিয়া হৈছিল। গীতটো আছিল, "তুঝে বিব্বো কহূঁ য়া সুলোচনা"; অৰ্থাৎ তোমাক বিব্বো বুলি মাতো নে সুলোচনা বুলি।

অভিনেত্ৰী নাৰ্গিছৰ মাতৃ জদ্দানবাঈয়ে তালাছ-ই-হকৰ (১৯৩৫) বাবে সংগীত ৰচনা কৰাৰ এবছৰৰ আগেয়ে ১৯৩৪ চনত আদল-ই-জাহাংগীৰৰ বাবে বিব্বোৱে সংগীত ৰচনা কৰে আৰু তেনেকৈয়ে তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা সংগীত পৰিচালক হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ কাজ্জাক কি লড়কী (১৯৩৭) নামৰ দ্বিতীয়খন ছবিৰো সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ মাষ্টাৰ নিছাৰ, সুৰেন্দ্ৰ আৰু কুমাৰৰ দৰে অভিনেতাৰ সৈতে কাম কৰিছিল। এই অভিনেতা কেইজনৰ সৈতে বিব্বোৰ যুটি জনপ্ৰিয় হৈছিল। সুৰেন্দ্ৰৰ সৈতে তেওঁ মনমোহন (১৯৩৬),জাগীৰদাৰ (১৯৩৭),গ্ৰামফোন চিংগাৰ (১৯৩৮),ডাইনামাইট (১৯৩৮) আৰু লেডিজ অনলিৰ (১৯৩৯) দৰে কেইবাখনো হিট ছবি উপহাৰ দিয়ে। [8] বিব্বো অভিনীত প্ৰথম ছবি ৰংগিলা ৰাজপুত; ইয়াৰ পিছত মায়াজাল। দুয়োখন ১৯৩৩-ত মুক্তি পাইছিল। ১৯৩৩-ৰ পৰা ১৯৪৭-লৈ তেওঁ মুখ্য ভুমিকাত প্ৰায় ত্ৰিশখন ছবিত অভিনয় কৰিছিল। পাকিস্তানলৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ এগৰাকী চৰিত্ৰাভিনেত্ৰীলৈ পৰিবৰ্তিত হৈছিল। পাকিস্তানী ছবি জহৰ-ই-ইছক্ত (১৯৫৮) অভিনয় কৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ চৰিত্ৰাভিনেত্ৰীৰ নিগাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৩০ চনৰ শেষৰ ফালে বিব্বোৰ খলিল চৰ্দাৰৰ সৈতে বিবাহ হয়। খলিল আদল-ই-জাহাংগীৰ পৰিচালক আছিল আৰু বিব্বোৱে ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। বিবাহৰ পিছত তেওঁলোকে বম্বে এৰি লাহোৰলৈ গুচি যায় আৰু তাতেই তেওঁলোকে ৰামধেনু ফিল্মছক বেনাৰত এখন ছবি কাজ্জাক কি লড়কী (১৯৩৭) নিৰ্মাণ কৰে, যিখন ছবিৰ বিব্বো সংগীত পৰিচালকো আছিল। ছবিখন ব্যৱসায়িকভাৱে বিফল হোৱাত অৱশেষত বিব্বো পুনৰ বোম্বেলৈ উভতি আহে। ১৯৪৭ চনত বিভাজনৰ পিছত তেওঁ পাকিস্তানলৈ গুচি যায় আৰু তাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰে। চিনেপ্লটত পুনৰ প্ৰকাশিত জুলকাৰনাইন শ্বাহিদৰ দ্য উইকলি মেগৰ (পাকিস্তান) প্ৰবন্ধ এটাৰ মতে, বিব্বোৰ বিবাহ জুলফিকাৰ আলী ভুট্টোৰ পিতৃ শ্বাহনাৱাজ ভুট্টোৰ সৈতে হোৱা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

বিব্বোৰ জীৱনৰ শেষ দিনবোৰ অকলশৰীয়া তথা তেওঁৰ জীৱনটোক "দুৰ্ভগীয়া আৰু দৰিদ্ৰতাত আক্ৰান্ত" বুলি অভিহিত কৰা হয়। ১৯৭২ চনৰ ২৫ মে'ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Bibbo Rare Picture:

শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সিন্ধী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
গীতা দে

গীতা দে (; ৫ আগষ্ট ১৯৩১ – ১৭ জানুৱাৰী ২০১১) এগৰাকী বঙালী চলচ্চিত্ৰ, থিয়েটাৰ আৰু বঙালী লোকনাটৰ অভিনেত্ৰী আছিল। ৬ বছৰ বয়সতে মঞ্চত অভিনয় কৰা গীতা দেই ১৯৪৩ চনত চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আহে। তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তি পোৱা ছবি আছিল ধীৰেণ গাংগুলী পৰিচালিত আহুতি (১৯৪১), য’ত তেওঁ এজনী শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ২০০০ৰো অধিক বাংলা ভাষাৰ ছবিত অভিনয় আৰু ২০০০ৰো অধিক ষ্টেজ শ্বোত পৰিবেশন কৰিছিল। তেওঁ সত্যজিৎ ৰায়ৰ তিনি কন্যা আৰু ঋত্তিক ঘটকৰ মেঘে ঢাকা তাৰা, সুবৰ্ণৰেখা, কোমল গন্ধাৰ, আৰু কতো অজানাৰে ছবিত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বিদ্যা বালন আৰু সঞ্জয় দত্তৰ সৈতে পৰিনীতা (২০০৫) আদি হিন্দী আৰু অন্যান্য ছবিত অভিনয় কৰিছিল। ৰেডিঅ’ নাটত অংশগ্ৰহণ কৰি দীৰ্ঘদিন ধৰি তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। তেওঁ অন্য বহু বঁটা-বাহনৰ উপৰিও ডাঃ এ.পি.জে.ৰ পৰা আজীৱন সাফল্যৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ বঁটা লাভ কৰে।

দীৰ্ঘদিনীয়া অভিনয় জীৱনত তেওঁ শিশিৰ ভাদুৰী, ঋত্বিক ঘটক, দেৱকী বসু আৰু সত্যজিৎ ৰায় আদি পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছিল। শৰৎ চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত বলীউডৰ সংগীতমধুৰ ছবি পৰিণীতাৰতো অভিনয় কৰিছিল, য'ত ছাইফ আলী খান আৰু বিদ্যা বালানো আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
অ'লিংগুইট'

অ'লিংগুইট' (, বৈজ্ঞানিক নাম-Bassaricyon neblina) শেহতীয়াকৈ আৱিষ্কাৰ হোৱা ‘Bassaricyon’ গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী। অ'লিঙ্গোৰ স’তে “ ইটো (-ito)” সংযোগ কৰি ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। অলিঙ্গো (Olingo) হ’ল ইয়াৰ নিকট সম্পৰ্কীয় এক প্ৰাণী। অ'লিঙ্গোইটো দেখাত ইয়াৰ সৈতে প্ৰায় একে কিন্তু আকাৰত সৰু হোৱা ইয়াৰ অ'লোঙ্গোৰ সৈতে “ ইটো (-ito)” যোগ দিয়া হ'ল , যাৰ স্পেনিচ ভাষাত অৰ্থ হ’ল-সৰু। স্মিথছনিয়ান নেশ্যনেল মিউজিয়াম অব নেশ্যাৰেল হিষ্ট’ৰি (Smithsonian National Museum of Natural History) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ২০১৩ চনৰ ১৫ আগষ্টত এই প্ৰাণীবিধৰ আৱিষ্কাৰৰ কথা ঘোষণা কৰে। যোৱা ৩৫ বছৰৰ ভিতৰত নতুন বিশ্ব (New World) ত নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ হোৱা ইয়েই প্ৰথম মাংসভোজী প্ৰাণী।

আৱিষ্কাৰ

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিভিন্ন সংগ্ৰহালয়ত এই প্ৰাণীবিধৰ সংৰক্ষিত নমুনা আছিল যদিও এই সকলোবোৰ যোৱা প্ৰায় এশবছৰ ধৰি ইয়াৰ দৰে দেখাত মিল থকা অ'লিঙ্গো (olingo) নামৰ প্ৰাণীটো বুলি ভুলকৈ চিনাক্ত কৰি ৰখা হৈছিল। আনকি ১৯৬০ ৰ দশকত আমেৰিকাৰ কিছু চিৰিয়াখানাত অ'লিংগুইট' থকাৰো তথ্য পোৱা গৈছে। কিন্তু ইয়াক অন্য অ'লিঙ্গোৰ সৈতেই ৰখা হৈছিল আৰু ই অ'লিঙ্গোৰ সৈতে প্ৰজনন নকৰাটো আশ্চৰ্য্যজনক আছিল যদিও কোনেও বিশেষ গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা নাছিল। অৱশেষত স্মিথছনিয়ান নেশ্যনেল মিউজিয়াম অব নেশ্যাৰেল হিষ্ট’ৰি (Smithsonian National Museum of Natural History) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী বিভাগৰ কিউৰেটৰ ক্ৰিষ্টোফাৰ হেলগেন (Kristofer Helgen) ২০১৩ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ দিনটোতে শৰীৰস্থান (anatomical) তথা জিনীয় তথ্যৰ সহায়ত এই প্ৰাণীবিধক অন্য প্ৰাণীবোৰৰ পৰা পৃথক এক নতুন স্তন্যপায়ী প্ৰাণী বুলি ঘোষণা কৰে।

বিৱৰণ

ই এবিধ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী। বাহ্যিক গঠনৰ ফালৰ পৰা ইয়াক বিজ্ঞানীসকলে ঘৰচীয়া মেকুৰী আৰু টেডী ভালুকৰ মাজৰ এটা প্ৰাণী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। অ'লিংগুইট'ৰ দেহটো নোমাল, অ'লিঙ্গোৰ দৰেই ই নিশাচৰ প্ৰাণী কিন্তু আকাৰ যথেষ্ট সৰু। ). ইয়াৰ গড় ওজন প্ৰায় ০.৯ কিলোগ্ৰাম।

আচৰণ

ই অকলশৰে থাকে বুলি জনা গৈছে। গতিকে অনাগত দিনত ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ বাবে উপযুক্ত ব্যৱস্থা নল'লে ইও অন্যান্য বহুতো আপুৰুগীয়া প্ৰাণীৰ দৰেই বিলুপ্তিৰ পথত আগবঢ়াৰ সম্ভাৱনা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মাংসভোজী
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
আমে-ন′-উজুমে

আমে-ন′-উজুমে-ন′-মিক′ট′ (জাপানী: 天宇受売命, 天鈿女命, ইংৰাজী: Ame-no-Uzume-no-Mikoto) জাপানৰ শ্বিণ্ট' ধৰ্ম অনুসৰি দোকমোকালি, হাস্য, ধ্যান, আমোদ-প্ৰমোদ আৰু কলাৰ দেৱী আৰু সহযোগী দেৱতা ছাৰুতাহিক′ অকামিৰ (Sarutahiko Ōkami) পত্নী। (-no-Mikoto শব্দাংশ জাপানী দেৱতাৰ নামৰ লগত সংযুক্ত কৰা এটা সাধাৰণ সন্মানীয় উপাধি; ইয়াক অসমীয়া সন্মানীয় 'মহোদয়' শব্দৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা বুলি বুজিব পাৰি।) তেওঁ নিৰুদ্দেশ হোৱা সূৰ্য্য দেৱী আমাটেৰাছু অ′মিকামিৰ সন্ধান উলিয়াবলৈ সহায় কৰাৰ বাবে জনাজাত৷ অ′মিকামিয়ে নিজকে এটা গুহাত লুকুৱাই ৰাখিছিল। তেওঁৰ নামটো আমা-ন′-উজুমে-ন′-মিক′ট′ (Ama-no-Uzume-no-Mikoto) বুলিও উচ্চাৰণ কৰিব পাৰি। সম্ভৱতঃ তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ বাবে তেওঁক অ′মিয়ান′মে-ন′-অ′কামি (Ōmiyanome-no-Ōkami) ইনাৰী কামি বুলিও জনা যায়। তেওঁক আমে-ন′-উজুমে-ন′-মিক′ট′, মহান প্ৰলুব্ধকাৰক (The Great Persuader) আৰু স্বৰ্গীয় মহিলা সতৰ্ককৰ্তা (The Heavenly Alarming Female) নামেৰেও জনা যায়। তেওঁক কীঅ′গেন (kyōgen) প্ৰহসনত নিজৰ কামুকতাত আনন্দ কৰা এগৰাকী মহিলা অ′কামি(Okame) হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে৷

কিংবদন্তি

এবাৰ সূৰ্য্যৰ দেৱী আমাটেৰাছু আৰু তেওঁৰ ভাতৃ ধুমুহা দেৱতা চুছানো’ৱৰ (Susano'o) মাজত কাজিয়া হৈছিল৷ চুছানো’ৱে আমাটেৰাছু খেতি পথাৰ নষ্ট কৰিছিল, ছাল চিঙা ঘোঁৰা এটা তাঁতশাললৈ দলিয়াই দিছিল আৰু তেওঁৰ এগৰাকী কুমাৰীক নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰিছিল। আমাটেৰাছুৱে তেওঁৰ ওপৰত ক্ৰোধিত হৈ আমানো-ইৱাটো (Amano-Iwato) নামৰ স্বৰ্গীয় শিলৰ গুহা এটালৈ গৈ লুকাই আছিল। সূৰ্য্যৰ পোহৰৰ অবিহনে পৃথিৱীখন আন্ধাৰ হৈ পৰিল আৰু দেৱতাসকলে বহু চেষ্টা কৰিও তেওঁক আত্মগোপন কৰি থকা স্থানৰ পৰা বাহিৰলৈ আনিব নোৱাৰিলে।

চতুৰ উজুমে গুহাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ওচৰৰ এটা ফুলৰ পাত্ৰ ওলোটা কৰি তাৰ ওপৰত নাচিবলৈ ধৰিলে, অন্য দেৱতাৰ সন্মুখত তেওঁ নিজৰ কাপোৰবোৰ ফালি পেলাবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোকে এই কথাটো ইমানেই হাস্যৰসময়ী বুলি গণ্য কৰিছিল যে এই দৃশ্য দেখি তেওঁলোকে হাঁহিবলৈ ধৰিলে। এই নৃত্যৰ পৰাই জাপানৰ পৰম্পৰাগত কাগুৰা নৃত্যৰ জন্ম হৈছিল বুলি কোৱা হয়।

আমাটেৰাছুৱে বাহিৰত কিহৰ হুলস্থুল চলি আছে চাবলৈ বাহিৰলৈ ভুমুকি মাৰিলে। গুহাৰ দুৱাৰ খুলি তেওঁ উজুমেই গছ এজোপাত থৈ দিয়া আইনা এখনত তেওঁৰ উজ্জ্বল মণিটোৰ সৈতে নিজৰে গৌৰৱময় প্ৰতিফলনটো দেখিলে আৰু লাহে লাহে তেওঁ লুকাই থকা ঠাইৰ পৰা ওলাই আহিল।

সেই মুহূৰ্ততে তাজিকাৰ′ দেৱতাই লৰালৰিকৈ গুহাটো বন্ধ কৰি দিলে। আন এজন দেৱতাই প্ৰৱেশদ্বাৰৰ সিপাৰে এটা যাদুকৰী শ্বিমেনৱা (shimenawa, মন্ত্ৰপুতঃ ৰচী) বান্ধি দিলে। তাৰ পিছত ক′য়ানে আৰু ফুট′ডামাই তেওঁক পুনৰ ঘূৰি আহিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। তেওঁ মান্তি হ’ল আৰু পৃথিৱীলৈ পোহৰ ঘূৰি আহিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাপানী শ্ৰুতিকথা