ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চেন্নাই গাণিতীয় প্ৰতিষ্ঠান

চেন্নাই গাণিতীয় প্ৰতিষ্ঠান হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ চেন্নাইত অৱস্থিত এটা শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান। এই প্ৰতিষ্ঠানটো প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল ১৯৮৯ চনত, SPIC বিজ্ঞান ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা। অংকশাস্ত্ৰৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ গৱেষণাৰ উপৰি ইয়াত পদাৰ্থ বিজ্ঞান, গণিত বিজ্ঞান আৰু সাংগণনিক বিজ্ঞানৰ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা আছে। এই প্ৰতিষ্ঠানটো মুখ্যতঃ বীজগণিতীয় জ্যামিতিৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে বিখ্যাত।

পোনপ্ৰথমে এই প্ৰতিষ্ঠানটো চেন্নাইৰ টি নগৰত আছিল যদিও পাছত চিৰুচেৰীৰ কেম্পাছলৈ ২০০৫ চনৰ অক্টোবৰত সলনি হয়।

২০০৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত UGC Act 1956 ৰ Section 3 ৰ অধীনত প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ডীমড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰ্যায় লাভ কৰে।

ইতিহাস

এই প্ৰতিষ্ঠানটো পোনপ্ৰথমে স্কুল অৱ মেথমেটিকছ হিচাপে ১৯৮৯ চনত SPIC ছায়েন্স ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ১৯৯৬ চনত প্ৰতিষ্টানটো এটা স্বাধীন প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ নাম সলনি কৰাই SPIC মেথমেটিকেল ইনষ্টিটিউট কৰা হয়। ১৯৯৮ চনত পুনৰ ইয়াৰ নাম সলনি কৰাই বৰ্তমানৰ নাম ৰখা হয়।

জন্মলগ্নৰে পৰাই ইয়াত গণিত আৰু সাংগণনিক বিজ্ঞান বিষয়ত পি এইচ ডি ডিগ্ৰীৰ ব্যৱস্থা আছিল। ১৯৯৮ চনত ইয়াত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।

২০১০ চনৰ পৰা ইয়াত ইয়াৰ অধ্যাপকসকলৰ অধীনত বিভিন্ন বিষয়ৰ গৱেষণা কৰিবলৈ ভাৰতৰ ৩০জন ছাত্ৰক ফেলশ্বিপ প্ৰদানৰ প্ৰক্ৰিয়াটো আৰম্ভণি কৰা হয়।

পাঠ্যক্ৰম

ইয়াত সাংগণনিক বিজ্ঞান, গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত পি এইচ ডিগ্ৰীৰ ব্যৱস্থা আছে। শেহতীয়াকৈ ইয়াত অংশকালীন হিচাপে পি এইচ ডিগ্ৰীৰ বাবে কৰিবলৈও ব্যৱস্থা ৰখা হৈছে।
তদুপৰি পদাৰ্থ বিজ্ঞান, গণিতৰ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা আছে। প্ৰত্যেক শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰৰ সংখ্যা ৫ ৰ পৰা ২৫ আৰু সৰ্বমুঠ ছাত্ৰ প্ৰায় ১০০-১২৫ আৰু অধ্যাপক ৪০ ৰ পৰা ৫০ জন।

নামভৰ্তিৰ প্ৰক্ৰিয়া

এক সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাৰ যোগেদি প্ৰত্যেকটো বিষয়ৰ নামভৰ্তিকৰণ প্ৰক্ৰিয়া হয়। প্ৰত্যেক বৰ্ষৰ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা মাৰ্চৰ ভিতৰত বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ হয়। মে' মাহৰ শেষৰ ফালে প্ৰৱেশ পৰীক্ষাটো অনুষ্ঠিত হয় আৰু জুনৰ শেষলৈ ফলাফল প্ৰকাশ হয়।

যিসকল ছাত্ৰই সৰ্বভাৰতীয় গণিত অলিম্পিয়াড পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় তেওঁলোকৰ বাবে গণিত আৰু সাংগণনিক বিজ্ঞান বিষয়ৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে পোনপতীয়া নামভৰ্তিৰ সুযোগ থাকে। আনহাতে সৰ্বভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞান অলিম্পিয়াডৰ উত্তীৰ্ণ সকলৰ বাবে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ স্নাতক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰমত এই ব্যৱস্থা উপলব্ধ। অৱশ্যে এই সুবিধাৰ বাবে ছাত্ৰসকলে মাৰ্চ মাহত নিজাকৈ আবেদন কৰা জৰুৰী।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
খটকা (সংগীত)

খটকা (ইংৰাজী: Khatka) হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এবিধ গুৰুত্বপূৰ্ণ অলংকাৰ (Alankar) বা সুৰ-সজ্জা। এইবিধ অলংকাৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এক অপৰিহাৰ্য অংগ হিচাপে বিবেচিত। খটকা শব্দটো হিন্দী ভাষাৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে এটা সৰু জোকাৰণি বা টান।

সংজ্ঞা

খটকা হৈছে এনে এবিধ অলংকাৰ য'ত এটা স্বৰক কেইবাটা স্বৰৰ সমষ্টি হিচাপে পৰিৱেশন কৰা হয়। মূল স্বৰটো সবাতোকৈ প্ৰধানভাৱে উপস্থাপিত হয়, কিন্তু ইয়াৰ লগতে এটা বা দুটা পাৰ্শ্ববৰ্তী স্বৰো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। খটকাৰ মূল বৈশিষ্ট্য হৈছে যে মূল স্বৰটো খটকাৰ ঠাইত পোনপটীয়াকৈ গাব পাৰি আৰু ইয়াৰ ফলত সুৰৰ মূলগত গঠনত কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়।

কাৰিকৰী দিশ

খটকা পৰিৱেশনাত এটা স্বৰ গাঁৱতে দ্ৰুতভাৱে ওপৰৰ বা তলৰ এটা স্বৰ স্পৰ্শ কৰি পুনৰ মূল স্বৰটোলৈ ঘূৰি আহে। এই প্ৰক্ৰিয়াত যি স্বৰটো স্পৰ্শ কৰা হয়, সেইটো স্পষ্টভাৱে উচ্চাৰণ কৰা নহয়, কিন্তু ইয়াক গোৱা হয়। খটকাৰ এই বৈশিষ্ট্য ইয়াক আন অলংকাৰসমূহৰপৰা পৃথক কৰে।

অন্যান্য অলংকাৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক

খটকা কান আৰু মুৰকী অলংকাৰৰ মাজত এক মিশ্ৰণ বুলি বিবেচনা কৰা হয়। কান অলংকাৰৰ দৰে ইয়াত জোকাৰণিৰ অনুভূতি থাকে আৰু মুৰকীৰ দৰে ইয়াত অন্যান্য স্বৰৰ ব্যৱহাৰ থাকে। পশ্চিমীয়া সংগীতত খটকাৰ সমতুল্য অলংকাৰ হৈছে Grace Notes বা Turn।

ৰাগত প্ৰয়োগ

খটকা অত্যন্ত সাধাৰণ এবিধ অলংকাৰ যদিও সকলো সময়তে সকলো ৰাগত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। হিন্দুস্তানী সংগীতৰ অলংকাৰসমূহ ৰাগৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত, অৰ্থাৎ কোন স্বৰত আৰু কেনেকৈ অলংকাৰটো পৰিৱেশন কৰা হ'ব সেয়া ৰাগৰ চৰিত্ৰৰদ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হয়।

সৌন্দৰ্যত্ত্বিক গুৰুত্ব

ভাৰতীয় নন্দনতত্ত্বত, বিশেষকৈ কাব্য আৰু সংগীতত অলংকাৰক এক মুখ্য নান্দনিক উপাদান হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়। খটকাকে ধৰি সকলো অলংকাৰে সুৰৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰে আৰু সৰল সুৰ এটাক সম্পূৰ্ণ আৰু অভিব্যক্তিপূৰ্ণ কৰি তোলে। এনেকৈয়ে অলংকাৰসমূহে কোনো বাদ্যযন্ত্ৰৰ সহায় নোলোৱাকৈয়ে সুৰক সম্পূৰ্ণ কৰি তোলে।

শিক্ষা আৰু অনুশীলন

সংগীত শিক্ষাত খটকাৰ অনুশীলন অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। এইবিধ অলংকাৰে শিক্ষাৰ্থীসকলক স্বৰৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু সম্পৰ্ক বুজাত সহায় কৰে। হিন্দুস্তানী সংগীতৰ একৰেখীয় সুৰ বিকাশৰ বিশেষত্বৰ কাৰণে সজ্জামূলক উপাদানসমূহে বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰে।

আধুনিক প্ৰাসংগিকতা

আজিৰ যুগতো খটকা হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এক জীৱন্ত পৰম্পৰা হিচাপে বিদ্যমান। গায়কী আৰু বাদ্য উভয় ক্ষেত্ৰতে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়। আধুনিক সংগীত গৱেষণাতো অলংকাৰৰ ভূমিকা আৰু প্ৰভাৱ নিৰূপণৰ ক্ষেত্ৰত খটকা আৰু অন্যান্য অলংকাৰৰ অধ্যয়ন কৰা হয়।

আৰু চাওক

অলংকাৰ (সংগীত)
হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত
ৰাগ
মুৰকী
গমক
মীণ্ড

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Raag Hindustani - Ornamentation in Indian Classical Music
Naman's Music - What is alankar (ornaments) or palta in Hindustani Classical Music?

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত
শ্ৰেণী:হিন্দুস্তানী সংগীত
শ্ৰেণী:সংগীত তত্ত্ব
শ্ৰেণী:অলংকাৰ
মহামায়া ধাম

মহামায়া ধাম অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ পৰ্বতযোৰা মহকুমাৰ বগৰীবাৰীত অৱস্থিত হিন্দু ধৰ্মৰ এক প্ৰাচীন মন্দিৰ। মহামায়া দেৱীলৈ সমৰ্পিত দেই মন্দিৰ উল্লেখযোগ্য শক্তি পীঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মহালয়া দেৱী পাৰ্বতী, দুৰ্গা, কালি, কামাখ্যা আদি দেৱীৰে অন্য ৰূপ। মহামায়া ধাম নামনি অসমৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ তীৰ্থস্থান তথা পৰ্যটনস্থলী।

অৱস্থান

মহামায়া ধাম কোকৰাঝাৰ জিলাৰ পৰ্বতযোৰা মহকুমাৰ বগৰীবাৰীত অৱস্থিত। এই মন্দিৰ ধুবুৰী চহৰৰ পৰা ৩০ কিঃমিঃ পূবত আৰু বিলাসীপাৰাৰ পৰা ১০ কিঃমিঃ পশ্চিমত অৱস্থিত। ইয়াৰ পৰা বগৰীবাৰী ৰেল ষ্টেচন মাত্ৰ ২ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। মহামায়া ধামৰ নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ বন্দৰ হৈছে ৩৪ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত ৰূপসী বিমানবন্দৰ।

কিংবদন্তি

মহামায়া ধাম কোনে কেতিয়া নিৰ্মাণ কৰাইছিল তাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট তথ্য পোৱা নাযায়। বিশ্বাস কৰা হয় যে বিখ্যাত দেৱী মহামায়াক পৰম্পৰাগতভাৱে পৰ্বতযোৰাৰ কছাৰী, কোচ আৰু নাথ আদি স্থানীয় লোকসকলে আৰাধনা কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে মহামায়া পৰ্বতযোৰাৰ জমিদাৰৰ মুখ্য উপাস্য দেৱী আছিল। জনশ্ৰুতিমতে প্ৰায় ৫০০ বছৰ আগতে বৰ্তমান বাংলাদেশৰ মৈমনসিঙৰ যদু চৌধুৰী নামৰ এগৰাকী বণিকে টিপকাই নদীৰ ঘাটত মা মহালয়াৰ দৰ্শন লাভ কৰিছিল। তেখেতক মহামায়ায়ে দেখুওৱা সপোনৰ মৰ্মে বগৰীবাৰী, ৰূপ্‌সী আৰু ধুবুৰীৰ জমিনদাৰে এই মন্দিৰ স্থাপন কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা বংশানুক্ৰমিক পৰম্পৰা অনুসৰি নলবাৰীৰ ওচৰৰ সোণকুৰীয়া গাঁৱৰ পুৰোহিত সকলে ইয়াত পূজা-অৰ্চনা কৰি আহিছে।

মহামায়া ধামৰ আন এক পূজাৰ স্থান হৈছে মহালয়া স্নানঘাট মন্দিৰ। এই স্নানঘাট মূল মন্দিৰৰ পৰা কিছু কিলোমিটাৰ নিলগত টিপকাই নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। লোকবিশ্বাস হিচাপে এই স্থানত দেৱী মহামায়ে দৈনিক স্নান কৰিছিল। বৰবলিৰ প্ৰথম ভোগ বাঘ ভাণ্ডাৰত বাঘৰ উদ্দেশ্যে আগবঢ়োৱা হয়। পূজাৰ সমান্তৰালকৈ ইয়াত এখন মেলা অনুষ্ঠিত হয়। জানুৱাৰী মাহত ইয়াত এখন শক্তি যজ্ঞ অনুষ্ঠিত হয়। প্ৰতি বছৰে চ'ত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা মহামায়া মন্দিৰৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস পালন কৰা হয়। তাৰপিছত ইয়াত ব'হাগ মাহত সাত বিষমা মেলা বহে।

পৰ্যটন

মহামায়া ধাম হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ পৱিত্ৰ উপাসনাস্থল। ইয়ালৈ দৈনন্দিন পূজা-অৰ্চনাৰ বাবে বহু ভক্তৰ সমাগম হয়। মন্দিৰৰ স্থাপত্য আৰু চৌপাশৰ সেউজীয়া পৰিৱেশে পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত মেলা সমূহতো বহু লোকৰ ভিৰ দেখা যায়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:কোকৰাঝাৰ জিলা
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
ডৰোথি ব্ৰাণ্ড

alt=dorothea Brande|
চিকাগোত জন্মগ্ৰহণ কৰা ড'ৰথিয়া ব্ৰেণ্ডে (ইংৰাজীঃ Dorothea Brande) (১৮৯৩–১৯৪৮) আছিল এগৰাকী বহুলভাৱে সন্মানীয় সাংবাদিক, কল্পকাহিনী লেখিকা আৰু লেখাৰ প্ৰশিক্ষক। ব্ৰেণ্ডে সৃষ্টিশীল প্ৰক্ৰিয়াৰ চিৰস্থায়ী গাইড এজন লেখক হোৱা (Becoming a Writer)ৰ বাবে বহুলভাৱে পৰিচিত, যিখন ১৯৩৪ চনত প্ৰকাশ হোৱাৰে পৰা বৰ্তমনেও জনপ্ৰিয়। ১৯৩৬ চনত ব্ৰেণ্ডে ব্যৱহাৰিক মনোবিজ্ঞানৰ মাষ্টাৰৱৰ্ক জাগ্ৰত হৈ জীয়াই থাকা! (Wake Up and Live!) এই গ্ৰন্থখনে ৩৪টাতকৈও অধিক ছপাশালত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু ১০ লাখতকৈ অধিক কপি বিক্ৰী হৈছিল। বহু বছৰ ধৰি ব্যক্তিগত উৎকৰ্ষতাৰ বাবে সহজ আৰু সুস্থ পৰামৰ্শৰে ৱেক আপ এণ্ড লাইভ! (Wake Up and Live!) -এ চিন্তা কৰা আৰু ধনী হোৱা (Think and Grow Rich) আৰু মানুহক কেনেকৈ প্ৰভাৱিত কৰিব (How To win Friends and Influence People) আদি সমসাময়িক ৰচনাৰ জনপ্ৰিয়তাক প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

আমাৰ সকলোৰে শৰীৰত নিজকে ধ্বংস কৰাৰ বীজ নিহিত হৈ আছে। যদি সেই বীজক সাৰ-পানী যোগান ধৰা হয়, তেনে ই আমাৰ সকলো সুখ হৰণ কৰি নিব পাৰে।
এনেদৰে কাম কৰক যাতে বিফল হোৱাটো অসম্ভৱ যেন লাগে। জড়তা আৰু হতাশাৰ মন্ত্ৰ ভাঙিবলৈ প্ৰয়োজনীয় মাথোঁ বিফল হোৱাটো অসম্ভৱ যেন লগাৰ মানসিকতা। সাহসেৰে কাম কৰিলে অদৃশ্য শক্তিও আপোনাৰ সহায় হ'ব।
পুৰণি অভ্যাসবোৰ প্ৰবল আৰু ঈৰ্ষাপৰায়ণ। সিঁহতক আঁতৰাবলৈ পৰিকল্পনা চলি আছে বুলি কোনো সতৰ্কবাণী পালে সিহঁতে যুঁজিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু নিজৰ অস্তিত্বৰ বাবে পৰালৈকে যুঁজি থাকিব।
লেখক হোৱাৰ প্ৰথম পদক্ষেপটো হ’ল নিজৰ অচেতন মনটোক নিজৰ লেখাৰ বাহুত সংলগ্ন কৰা।

উৎস
মুনীন বৰকটকী বঁটা

প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন তৰুণ লেখক-লেখিকাৰ অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যলৈ বিশেষ অৱদান বুলি পৰিগণিত হোৱা সৃষ্টিধৰ্মী বা সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ/পাণ্ডুলিপিৰ বাবে প্ৰতি বছৰে মুনীন বৰকটকী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷ চল্লিশ বছৰ বা তাৰ তলৰ লেখক-লেখিকাকহে এই বঁটাৰ বাবে যোগ্য বুলি ধৰা হয়৷ মুনীন বৰকটকী স্মাৰক ন্যাসৰ দ্বাৰা প্ৰদত্ত এই বঁটাত আছে নগদ ৫০,০০০ টকা, এটা স্মাৰক আৰু এখন প্ৰশস্তি-পত্ৰ৷

বিজয়ীসকল

মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ীসকল হৈছে:
বৰ্ষ
বিজয়ী
সাহিত্য কৰ্ম
প্ৰকাৰ
১৯৯৫
ৰবীন শৰ্মা
পাঁচাৰ পাচালী
গল্প
শিৱানন্দ কাকতি
আমৃত্যু অমৃত
গল্প
১৯৯৬
লুৎফা হানুম চেলিমা বেগম
সেউজীয়া বাট এটা বিচাৰিছে সৰাপাটবোৰে
কবিতা
ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মা
কামাখ্যা ফাৰ্মাছিত চাৰিজন বন্ধু
গল্প
১৯৯৭
অনুভৱ তুলসী
দোৰোণ ফুল
কবিতা
১৯৯৮
কুল শইকীয়া
আখৰাত মই আৰু অন্যান্য
গল্প
১৯৯৯
বিতোপন বৰবৰা
মোৰো এটা সপোন আছিল
গল্প
ৰাজীৱ বৰুৱা
পানীৰ ঘৰ
কবিতা
২০০০
মৌচুমী কন্দলী
লামবাদা নাচৰ শেষত
গল্প
পঙ্কজজ্যোতি ভূঞা
ইষ্টাণ্টিক
নাটক
২০০১
নৱনীতা গগৈ
ছাঁ-পোহৰত অকলে
গল্প
মুনীন বায়ন
কিতাপ আৰু সংলাপ
সমালোচনা
২০০২
হেমাংগ কুমাৰ দত্ত
অথবা
কবিতা
গংগামোহন মিলি
নদী মানুহৰ ঠিকনা
কবিতা
২০০৩
কুশল দত্ত
ইলেক্ট্ৰনিক চৰাই
কবিতা
মনোজ বৰপূজাৰী
আমলখি গছৰ সুহুৰি
কবিতা
২০০৪
মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য
প্ৰস্তৰ কন্যা
গল্প
মনালিছা শইকীয়া
পুনৰ জনম লৈ তেজীমলাই
গল্প
২০০৫
মণিকা দেৱী
প্ৰিয় আলাপ
গল্প
ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা
দ্বীপ
গল্প
২০০৬
অজিৎ গগৈ
ৰঙা জেঠি
কবিতা
আব্দুছ ছামাদ
বৈ যায় চম্পাৱতী
উপন্যাস
২০০৭
অনামিকা বৰা
জলাশয়
গল্প
বিজয় শংকৰ বৰ্মন
দেও
কবিতা
২০০৮
গীতালি বৰা
সম্ভৱতঃ
গল্প
কমল কুমাৰ তাঁতী
মাৰাংবুৰু আমাৰ পিতা
কবিতা
২০০৯
দিগন্ত ওজা
সন্ধিক্ষণত মানুহ
আলোচনা
ৰত্না ভৰালী তালুকদাৰ
ঘৰ ঘৰ খেলিবা আহা
গল্প
২০১০
ৰূপলেখা দেৱী
অন্যত্ৰ বিৰলা দেৱী
উপন্যাস
অৰূপ কুমাৰ নাথ
সাউদ আৰু অন্যান্য গল্প
গল্প
২০১১
অৰিন্দম বৰকটকী
অনুশীলন
সমালোচনা
ৰশ্মিৰেখা বৰা
শিঙৰাজানৰ ৰূপকথা
গল্প
২০১২
সঞ্জীৱ পল ডেকা
এই পিনে কি আছে ?
গল্প
শৰ্মিষ্ঠা প্ৰীতম
আত্মকথা
আত্মজীৱনী
২০১৩
মৃদুল হালৈ
অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ
কবিতা
অপু ভৰদ্বাজ
মস্তিষ্কৰ চিনেমা
গল্প
২০১৪
তুলিকা শইকীয়া
চাৰিশাল গোসাঁনীৰ তেজ
উপন্যাস
দিব্যজ্যোতি বৰা
টোপনিত
কবিতা
২০১৫
জ্যোতি খাটনিয়াৰ
ইমান সৰল নে চেগুন দুডাল
সমালোচনা
প্ৰতীম বৰুৱা
আৰু নীৰৱতা
কবিতা
২০১৬
ভাস্কৰ ঠাকুৰীয়া
সিংহদ্বাৰ
উপন্যাস
২০১৭
ডালিম দাস
হৰি যদু মধু
গল্প
২০১৮
দেৱভূষণ বৰা
নিৰ্বচন
সমালোচনা
২০১৯
অংকুৰ ৰঞ্জন ফুকন
ৎ
কবিতা
মনোৰঞ্জন বড়ি
ম’হ-যখ
গল্প
২০২০
অভিজিৎ বৰা
ডেউকা কোবাই যায়
চুটিগল্প সংকলন
২০২১
প্ৰদ্যুম্ন কুমাৰ গগৈ
চকী আৰু অন্যান্য গল্প
চুটিগল্প সংকলন
২০২২
উপাসনা শইকীয়া
হালধীয়া জোতা
চুটিগল্পৰ পাণ্ডুলিপি
২০২৩
নয়নজ্যোতি শৰ্মা
জাল কটা জুই
চুটিগল্প সংকলন
২০২৪
পাপৰি বৰ্মন
পৰুৱা পোহনীয়া
চুটিগল্প সংকলন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য পুৰস্কাৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
আব্দুল মজিদ

আব্দুল মজিদ (; জন্ম: ১৬ নৱেম্বৰ, ১৯৩১ - মৃত্যু: ২৪ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৭ ) অসমৰ এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, নাট্যকাৰ আৰু অভিনেতা। নিপ বৰুৱাৰ পৰিচালিত ৰঙা পুলিচ (১৯৫৮) নামৰ বোলছবিত অভিনয়ৰ যোগেদি তেখেতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰিছিল, উক্ত চলচ্চিত্ৰত ভূপেন হাজৰিকাই সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল আৰু শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰিছিল

জীৱন আৰু কৰ্ম

১৯৩১ চনৰ ১৬ নবেম্বৰত যোৰহাটৰ পুৰণি বালিবাটত আব্দুল মজিদৰ জন্ম হয়। পিতৃ আছিল আব্দুল মোনাফ আৰু মাতৃ নুৰ বিবি (লখিমী)। প্ৰাথমিক শিক্ষা যোৰহাট মোক্তাৱ স্কুলত, সপ্তম শ্ৰেণীলৈ যোৰহাট বেজবৰুৱা হাইস্কুলত পঢ়ি তেখেতে যোৰহাট গৱৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুলৰ পৰা ১৯৫০ চনত প্ৰৱেশিকা উত্তীৰ্ণ হয়। উচ্চশিক্ষাৰ বাবে যোৰহাট জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয় যদিও শিক্ষা আধৰুৱা হৈ থাকে। বহুকেইটা বিভাগত অস্থায়ী চাকৰি কৰাৰ অন্তত ১৯৫৫ চনত বিদ্যুৎ পৰিষদত নিম্নবৰ্গ সহায়কৰ লাভ কৰে। ১৯৮১ চনত বিদ্যুৎ পৰিষদে স্পেচিয়েল অফিচাৰ কালচাৰেল এণ্ড ডকুমেণ্টেচন নামৰ পদ এটাৰ সৃষ্টি কৰি গুৱাহাটীত নিযুক্তি দিয়ে। ১৯৯০ৰ এপ্ৰিলত তেখেতৰ কাৰ্যকাল শেষ হয় যদিও ১৯৯১ৰ ১১ জুলাইলৈ চাকৰিৰ ম্যাদ বৃদ্ধি কৰা হয়।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

আব্দুল মজিদে মুঠতে ৭খন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল।
ছবিৰ নাম
বৰ্ষ
টোকা
মৰম তৃষ্ণা ১৯৬৮
চামেলী মেমচাব ১৯৭৫ শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ
বনহংস ১৯৭৭
বনজুই ১৯৭৮
পোনাকণ ১৯৮১
উত্তৰ কাল ১৯৯০
সাত নম্বৰৰ সন্ধানত ২০১৬

১৯৫৭ চনত ৰঙা পুলিচ ছবিৰ যোগেদি তেখেতে চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেখেতে নিজে পৰিচালনা কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাপ্ৰাপ্ত চামেলি মেমচা'বত মংলু নামৰ এটা সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। প্ৰায় অৰ্ধশতাধিক ছবিত অভিনয় কৰা মজিদৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি হ'ল- পূজা, সূৰুজ, সেন্দূৰ, উপপথ, এই দেশ মোৰ দেশ, বোৱাৰী, সংকল্প, মমতাজ, ভাই ভাই, প্ৰতিদান, এণ্টনী মোৰ নাম, পিতা-পুত্ৰ, জুমন সুমন, অপেক্ষা, (হিন্দী) ইত্যাদি। ৰঙা পুলিচ ছবিত তেখেতে এটা ঋণাত্মক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি যথেষ্ট পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল; যাৰবাবে ছবি নিৰ্মাতাসকলে তেখেতেক খলনায়কৰ চৰিত্ৰৰ বাবে অধিক পচন্দ কৰিছিল। অৱশ্যে পিছলৈ তেখেতে মন, মমতাজ আদি ছবিত ভাল মানুহৰ চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰে।
নটসূৰ্য্য বঁটা (১৯৯৯)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Abdul Majid , itsmynortheast.com.

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ধনাত্মক অখণ্ড সংখ্যা

ধনাত্মক অখণ্ড সংখ্যা(positive integer): অখণ্ড সংখ্যাৰ তালিকাৰ এটা ভাগ হৈছে ধনাত্মক অখণ্ড সংখ্যা। এই সংখ্যাবোৰ একো একোটা বাস্তৱ সংখ্যা। গণিতৰ জগত খনত ধনাত্মক অখণ্ড সংখ্যা বোৰক গাণনিক সংখ্যা বা স্বাভাৱিক সংখ্যা বুলিও কোৱা হয়। যাৰ মান শূন্যতকৈ বেছি। ধনাত্মক সংখ্যা বোৰে যিকোনো মানৰ যোগাত্মক মানক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে সাগৰ পৃষ্ঠৰ ওপৰত বুজাবলৈ ধনাত্মক আৰু তলত বুজাবলৈ ঋণাত্মক সংখ্যা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ঠিক তেনেদৰে, জমা ধনৰাশিক বুজাবলৈ ধনাত্মক আৰু উলিওৱা ধন বা খৰচ কৰা ধন ৰাশিক বুজাবলৈ ঋণাত্মক সংখ্যা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। একেদৰে লাভ-লোকচান, দীঘল-চুটি আদি বিশেষণ সমূহ ধনাত্মক-ঋণাত্মক সংখ্যাৰ দ্বাৰা বুজোৱা হয়। সংখ্যা ৰেখাত এই ধনাত্মক অখণ্ড সংখ্যা বোৰে শূন্যৰ সোঁ ফালে অৱস্থান কৰে। এই সংখ্যা বোৰ লিখোঁতে সংখ্যাবোৰৰ আগত স্বাভাৱিকতে যোগ চিন(+) ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। উদাহৰণ স্বৰূপে (+৩) বুলি নিলিখি কেৱল ৩ বুলি লিখিলেই ই ধনাত্মক অখণ্ড সংখ্যা বুজাব। ০(শূন্য)টো প্ৰকৃততে কোনো ধনাত্মক বা ঋণাত্মক সংখ্যা নহয়। এই সংখ্যা সমূহক প্ৰতীকী ৰূপত দেখুৱাবলৈ z+ চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰা হয়।ধনাত্মক অখণ্ড সংখ্যা এটাৰ বিপৰীত মান সদায় সংখ্যাটোৰ ঋণাত্মক অখণ্ড মান। অৰ্থাৎ -(+৪)=-৪।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংখ্যা
কাদম্বিনী গাংগুলী

কাদম্বিনী গাংগুলী (১৮ জুলাই ১৮৬১ – ৩ অক্টোবৰ ১৯২৩) এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক। তেওঁ ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা। তেওঁ ১৮৮২ চনত চন্দ্ৰমুখী বসুৰ সৈতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁলোকৰ ডিগ্ৰী ১৮৮৩ চনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমাৱৰ্তন অনুষ্ঠানত প্ৰদান কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ দক্ষিণ এছিয়াৰ পৰা পাশ্চাত্য চিকিৎসাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় তথা দক্ষিণ ভাৰতীয় মহিলা।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ব্ৰাহ্ম সংস্কাৰক ব্ৰজকিশোৰ বসুৰ কন্যা কাদম্বিনীৰ ১৮৬১ চনৰ ২৮ জুলাই তাৰিখে বিহাৰৰ ভগলপুৰত জন্ম হৈছিল। তেওঁলোক মূলতঃ বাংলাদেশৰ বৰিশালৰ চান্দসীৰ মূল বাসিন্দা আছিল। তেওঁৰ পিতৃ ভাগলপুৰ স্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক আছিল। ব্ৰজকিশোৰ বসু অভয়চৰণ মল্লিকৰ সৈতে ভাগলপুৰত মহিলাসকলৰ অধিকাৰৰ বাবে আন্দোলন কৰিছিল। তেওঁলোকে ১৮৬৩ চনত ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহিলাসকলৰ সংগঠন ভাগলপুৰ মহিলা সমিতি স্থাপন কৰিছিল। কাদম্বিনীয়ে তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা বংগ মহিলা বিদ্যালয়ত গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ বেথুন স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াত পঢ়ি থাকোতে তেওঁ ১৮৭৮ চনত প্ৰথম মহিলা হিচাপে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা দ্বিতীয় শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ বেথুন কলেজত প্ৰথম বাৰৰ বাবে এফ.এ আৰু তাৰপিছত অন্যান্য স্নাতক শ্ৰেণী আৰম্ভ হয়। ১৮৮৩ চনত কাদম্বিনী আৰু চন্দ্ৰমুখী বসুয়ে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত বেথুন কলেজৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম মহিলাত পৰিগণিত হয়। তেওঁলোক দুয়ো ব্ৰিটিছ সম্ৰাজ্যৰ প্ৰথম মহিলা স্নাতক।

চিকিৎসক জীৱন

স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত কাদম্বিনীয়ে চিকিৎসা শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। কাদম্বিনীয়ে চূড়ান্ত পৰীক্ষাত সকলো লিখিত বিষয়ত উত্তীৰ্ণ হয় যদিও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱহাৰিক বিষয়ত অকৃতকাৰ্য হৈছিল। ১৮৮৬ চনত তেওঁ গ্ৰেজুৱেট অফ বেংগল মেডিকেল কলেজ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ পাশ্চাত্য চিকিৎসা শাস্ত্ৰত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। ইয়াত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ চৰকাৰৰ পৰা মাহিলী ২০ টকাকৈ জলপানি লাভ কৰিছিল।

তেওঁ পাঁচ বছৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ১৮৯২ চনত বিলাতলৈ যায়। এবছৰ পিছত তেওঁ এল.আৰ.চি.পি. (এডিনবৰা), এল.আৰ.চি.এছ. (গ্লাছগো) আৰু ডি.এফ.পি.এছ (ডাবলিন) উপাধি লৈ দেশলৈ ঘূৰি আহে। বিলাতলৈ যোৱাৰ কিছুদিন আগতে তেওঁ ১৮৮৮ চনত লেডি ডাফৰিন মহিলা চিকিৎসালয়ত মাহিলী ৩০০ দৰমহাৰ চাকৰি কৰিছিল।

সামাজিক কাৰ্যসূচী

১৮৮৩ চনত তেওঁ কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰাৰ পিছত তেওঁৰ শিক্ষক দ্বাৰকানাথ গাংগুলীৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দ্বাৰকানাথ গাংগুলী বিখ্যাত সমাজসংস্কাৰক আৰু মানৱদৰদী সাংবাদিক হিচাপে বিখ্যাত আছিল।

১৮৮৯ চনত বোম্বেত অনুষ্ঠিত কংগ্ৰেছৰ পঞ্চম অধিবেশনত নিৰ্বাচিত প্ৰথম ছগৰাকী মহিলাৰ তেওঁ অন্যতম এগৰাকী আছিল। তাৰ পিছৰ বছৰ তেওঁ কলিকতাত অনুষ্ঠিত কংগ্ৰেছৰ ষষ্ঠ অধিবেশনত ব্যক্তব্য ৰাখে। তেওঁ কংগ্ৰেছৰ প্ৰথম মহিলা বক্তা। কাদম্বিনী ১৯০৭ চনত কলকাতাত অনুষ্ঠিত মহিলা সন্মিলনৰ সদস্য আছিল।
১৯১৪ চনত তেওঁ কলকাতাত সাধাৰণ ব্ৰাহ্ম সমাজৰ অধিবেশনত সভাপতিৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। কাদম্বিনীয়ে চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিকসকলৰ শোষণৰ বিষয়ে মাত মাতিছিল আৰু তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে আদমৰ চাহ শ্ৰমিকৰ দুৰ্দশাৰ বাবে চৰকাৰক নিন্দা কৰিছিল। কবি কামিনী ৰায়ৰ সৈতে তেওঁক ১৯২২ চনত বিহাৰ আৰু ওড়িশাৰ নাৰী শ্ৰমিকৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে তদন্ত কৰিবলৈ চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শশী দেশপাণ্ডে

শশী দেশপাণ্ডে (, জন্ম: ১৯৩৮) এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। তেওঁ সমকালীন ভাৰতীয় সাহিত্যৰ প্ৰখ্যাত ঔপন্যাসিকসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী। দেশপাণ্ডে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। ২০০৯ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে। পাশ্চাত্যৰ পঢ়ুৱৈসকলে তেওঁক অনিতা দেশাইৰ সৈতে একেশাৰীত ৰাখিছে। দেশপাণ্ডেৰ ৰাজনৈতিক ভাৱাদৰ্শ শক্তিশালী। তেওঁ এম এম কালবুৰ্গিৰ হত্যাৰ প্ৰতিবাদ স্বৰূপে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা ওলোটাই দিছিল আৰু ভাৰতবৰ্ষত হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰো তেওঁ বিৰোধিতা কৰে।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

কৰ্ণাটকৰ দৰৱাৰত ১৯৩৮ চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে শশী দেশপাণ্ডেৰ জন্ম হয়। কন্নড় অভিনেতা, নাট্যশিল্পী, সংস্কৃত পণ্ডিত তথা ঔপন্যাসিক আৰ ভি জাগিৰদাৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী শাৰদা আদ্যৰ শশী দ্বিতীয় গৰাকী জী। জাগিৰদাৰে 'আদ্যা ৰংগচাৰ্য' আৰু 'শ্ৰীৰংগ' ছদ্মনামেৰে লিখা-মেলা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সাহিত্য সম্ভাৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্য ৰূপে সংৰক্ষিত হৈছে।

শশী দেশপাণ্ডেই পঢ়া-শুনা কৰিছিল মুম্বাই আৰু বেংগালুৰুত। দেশপাণ্ডে আইন আৰু অৰ্থনীতিৰ স্নাতক আছিল। মুম্বাইৰ 'বিদ্যা ভৱন'ত তেওঁ সাংবাদিকতাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯৬৯-৭০ চনত প্ৰথম হৈ সাংবাদিকতাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। 'অনলুকাৰ' আলোচনীত তেওঁ কেইমাহমানৰ বাবে সংবাদিক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

১৯৬২ চনত পেথ'ল'জিষ্ট ধীৰেন্দ্ৰ এইচ দেশপাণ্ডেৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। বিবাহ সূত্ৰে শশী দুটি সন্তানৰ মাতৃ।

১৯৭৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন চুটি গল্পৰ সংকলন আৰু ১৯৮০ চনত প্ৰথমখন উপন্যাস 'দ্য ডাৰ্ক হল্ডচ্‌ ন টেৰৰ' প্ৰকাশ পায়। ১৯৯০ চনত তেওঁ 'দ্য লং চাইলেন্স' উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে আৰু ২০০৯ চনত পদ্মশ্ৰী পায়। ২০১৪ চনত তেওঁৰ উপন্যাস 'চেড' প্লে' 'হিন্দু লিটাৰেৰী প্ৰাইজ'ৰ বাবে তালিকা ভুক্ত হয়।

দেশপাণ্ডেই চাৰিখন শিশু গ্ৰন্থ, কিছু সংখ্যক গল্প আৰু নখন উপন্যাসৰ উপৰিও বহুতো প্ৰবন্ধ লিখিছে, যিবোৰ 'ৰাইটিং ফ্ৰম দ্য মাৰ্জিন এণ্ড আডাৰ এচেজ' সংকলনত সংকলিত হৈছে।

২০১৫ চনৰ ৯ অক্টোবৰত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমিৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ পদবীৰপৰা পদত্যাগ কৰে আৰু সাহিত্য অকাডেমি পদকটো ঘূৰাই দিয়ে। পদক ওভতাই দি তেওঁ এম এম কালবুৰ্গিৰ হত্যাকাণ্ড সম্পৰ্কত অকাডেমিৰ নিষ্ক্ৰিয়তা আৰু মৌনতাৰ প্ৰতিবাদ কৰে আৰু অন্য সাহিত্যিক সকলে কৰা বিৰোধত যোগদান কৰে।

২০১৮ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে, নৱম গোৱা আৰ্ট আৰু সাহিত্য সন্মিলনৰ তেওঁৰ আদৰণি ভাষণত দেশপাণ্ডেই ভাৰতবাসীক হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ এখন বিচৰাৰ পৰিণামৰ বিষয়ে ভাবিবলৈ আহ্বান জনায় আৰু লগতে ভাৰত-পাক বিভাজনৰ সময়ত হোৱা হিংসা আৰু নৰহত্যাৰ বিষয়ে স্মৰণ কৰে।

নিৰ্বাচিত গ্ৰন্থপঞ্জী

দ্য ডাৰ্ক হল্ডচ্‌ ন টেৰৰচ্‌, পেংগুইন বুকচ্‌, ইণ্ডিয়া (১৯৮০),
ইফ আই ডাই টুডে (১৯৮২)
কাম আপ অণ্ড বি ডেড (১৯৮৩)
ৰুটচ্‌ অণ্ড চেড'জ (১৯৮৩)
দ্য লং চাইলেন্স, পেংগুইন (১৯৮৯),
দ্য ইনষ্ট্ৰুচন এণ্ড আডাৰ ষ্টৰিজ (১৯৯৩)
আ মেটাৰ অৱ টাইম, দ্য ফেমিনিষ্ট প্ৰেছ (১৯৯৬),
দ্য বাইণ্ডিং ভাইন, দ্য ফেমিনিষ্ট প্ৰেছ (২০০২),
স্মল ৰেমিডিজ্‌, পেংগুইন ইণ্ডিয়া (২০০০),
মুভিং অন, পেংগুইন বুকচ্‌, ইণ্ডিয়া (২০০৪),
ইন দ্য কাণ্ট্ৰি অৱ ডিচিট, পেংগুইন/Viking (২০০৮),
চেড' প্লে, Aleph (২০১৩),
ষ্ট্ৰেঞ্জাৰচ্‌ টু আৱাৰচেল্ভচ্‌, হাৰ্পাৰকলিনচ্‌ (২০১৫),

শিশু গ্ৰন্থ সম্ভাৰ
আ চামাৰ এডভেন্সাৰ
দ্য হিডিন ট্ৰেজাৰ
দ্য অন্‌লি ৱিটনেচ
দ্য নাৰায়ণপুৰ ইঞ্চিডেণ্ট

স্মৃতি কথা

লিচন টু মি

সম্পাদিত ৰচনা

ৰাইটিং ফ্ৰম দ্য মাৰ্জিন এণ্ড আডাৰ এচেজ, পেংগুইন (২০০৩).

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ছিক্কিল মালা চন্দ্ৰশেখৰ

ছিক্কিল মালা চন্দ্ৰশেখৰ (; জন্ম ১৯৬৩) এগৰাকী বিখ্যাত দক্ষিণ ভাৰতীয় কাৰ্নাটিক বাঁহীবাদক। মালা চন্দ্ৰশেখৰৰ জন্ম হৈছিল এটি সংগীত পৰিয়ালত।

মালা চন্দ্ৰশেখৰে [[ছিক্কিল চিষ্টাৰছ], মাহীয়েক কুঞ্জুমণি আৰু মাক নীলাৰ পৰা শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। খেলাৰ শৈলীত মালাই কুঞ্জুমণিৰ দুয়োটা স্পষ্ট ক্লাছিক লাইনৰ শক্তিশালী দিশৰ সৈতে মা নীলাৰ ক্ষমতা আৰু প্ৰকাশভংগীৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়।

মালাই মাকৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ পৈতৃক ককাক আজিয়ুৰ নাৰায়ণস্বামী আয়েৰৰ বাঁহীৰ শিল্পকলা আৰু মৃদুংগম বজোৱা পিতৃ আজিয়ুৰ নাটেছা আয়েৰে দিয়া কঠোৰ ছন্দৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। মালাৰ বজোৱাৰ ওপৰত আন আন প্ৰধান প্ৰভাৱ হৈছে বিখ্যাত কণ্ঠশিল্পী আৰু শিক্ষয়িত্ৰী ৰাধা বিশ্বনাথনৰ বিশেষজ্ঞতা আৰু ৰেপাৰ্টৰী, আৰু ৰাধাৰ সতি-সন্ততি আৰু গুৰু এম. সুববুলক্ষ্মী। মালাৰ স্বামী চন্দ্ৰশেখৰ ৰাধাৰ পুত্ৰ।

আৰম্ভণি জীৱন আৰু পটভূমি

১৯৬৩ চনৰ ২৩ আগষ্টত এটা সুনাম সংগীত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা মালাই পাঁচ বছৰ বয়সৰ পৰাই গুৰু পদ্মশ্ৰী সংগীতা কালানিধি শ্ৰীমতী ছিক্কিল নীলা (মাতৃ) আৰু শ্ৰীমতী ছিক্কিল কুঞ্জুমণি (মাহী)।

পাঠবোৰ লাহে লাহে আগবাঢ়িছিল তাইৰ ১৫ বছৰলৈকে, যেতিয়া তাইৰ মাক-দেউতাকে তাইৰ এৰেঞ্জট্ৰামৰ বাবে যাবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল। এই কাম "সাকথিভেল লাম", মাইলাপুৰ (আধ্যাত্মিক গুৰুৰ ঘৰ শ্ৰী মণি স্বামীগল)ত শ্ৰীৰ সৈতে অগতানুগতিকভাৱে কৰা হৈছিল। এছ.ডি. ভায়লিনত শ্ৰীধৰ আৰু মৃদংগমত শ্ৰী শ্ৰীমূষ্ণম ভি ৰাজা ৰাও। পিছলৈ মালাই যুৱ অনুষ্ঠানৰ বাবে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত অডিচনৰ মাজেৰে উত্তীৰ্ণ হয় য’ত তেওঁ নিয়মীয়াকৈ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে।

পুৰস্কাৰ

২০০৬ – "শনমুখ সংগীত শিৰোমণি" বম্বে শনমুখানন্দ সংগীত সভা- শ্ৰী এছ.এম. মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজ্যপাল কৃষ্ণ

২০০৩ – অক্টোবৰ, ডুবাই থামিজ পৰিয়ালে ডুবাইত "ভেনুগানা ছিৰনমণি" উপাধি লাভ কৰে।

২০০২ – নৱেম্বৰ ২০০২ নদক্কানাল চেন্নাইৰ নদক্কানাল (Regd), শ্ৰী পাঠমাদৈ কৃষ্ণনে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

২০০১ চনত মিউজিক একাডেমীৰ এম ডি ৰামানথন বঁটা লাভ কৰে এজন জ্যেষ্ঠ ফ্লুটিষ্টৰ বাবে শ্ৰী আৰ ভি বৈদ্যনাথ আয়াৰ, চেচি. সংস্কৃতি বিভাগ, চৰকাৰী ড. ভাৰতৰ।

২০০০ – শ্ৰীমতী ব্যায়ন্তীমালা বালিৰ পৰা কাৰ্তিক ফাইন আৰ্টছৰ ইছাই পেৰ’লি উপাধি লাভ কৰে।

২০০০ চনত মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ শ্ৰীমতী প্ৰভা শ্ৰীদেৱনৰ পৰা কল্কি মেম’ৰিয়েল ট্ৰাষ্টে প্ৰতিষ্ঠা কৰা কল্কি শতবাৰ্ষিকী বঁটা লাভ কৰে।

১৯৯৬ – লালগুডী শ্ৰী জি জয়ৰামনৰ পৰা ভাৰত কলাচৰৰ যুৱ কলা ভাৰতী লাভ কৰে।

১৯৯৫ – তামিলনাডু চৰকাৰৰ পৰা কলাইমামণি উপাধি লাভ কৰে। কুম। জে জয়াললিতাই এই বঁটা প্ৰদান কৰে।

১৯৯৩ – ড° ৰাজা ৰমন্নাৰ পৰা মাদ্ৰাজৰ মিউজিক একাডেমীৰ বাঁহী মালি বঁটা লাভ কৰে

১৯৯০ – শ্ৰীমতী এম এল বসন্তকুমাৰীৰ পৰা মাদ্ৰাজৰ মিউজিক একাডেমীৰ জুনিয়ৰ ফ্লাউটিষ্টৰ বাবে ন্যপতি ৰঙানায়কমল বঁটা লাভ কৰে।

১৯৯০ – শ্ৰী ডি কে জয়ৰামনৰ পৰা মাদ্ৰাজৰ যুৱ সন্থা ফৰ ক্লাছিকেল মিউজিকৰ ফ্লাউটিষ্ট বঁটা আৰু মূল শিল্পী বঁটা লাভ কৰে।

২০২৩ - বাঁহী শিল্পী ছিক্কিল মালা চন্দ্ৰশেখৰে গুৰুবায়ুৰ দেৱস্বোমৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা গুৰুবায়ুৰাপ্পান ক্ষেত্ৰত কলা পুৰস্কাৰ বিজয়ী।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Sikkil Mala Chandrasekhar's Website

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী