ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ওমৰ

ওমৰ ইবনে আল খত্তব (; ), চমুকৈ ওমৰ বুলিও কোৱা হয়। ওমৰ ৬৩৪ চনৰ আগষ্টৰ পৰা ৬৪৪ চনত তেওঁক হত্যা কৰালৈকে শাসন কৰা দ্বিতীয় ৰাছিদুন খলিফা আছিল। তেওঁ আবু বকৰ (ৰাজ্য ৬৩২–৬৩৪)ৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু ইছলামিক পয়গম্বৰ হজৰত মুহাম্মদৰ জ্যেষ্ঠ সংগী আৰু শহুৰেক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

প্ৰথম অৱস্থাত ওমৰে ​​তেওঁৰ দূৰৈৰ কুৰাইশ্বীয়া আত্মীয় মুহাম্মদৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। কিন্তু ৬১৬ চনত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ কাবাত মুকলিকৈ নামাজ পঢ়া প্ৰথমজন মুছলমান হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ মুহাম্মদৰ প্ৰায় সকলো যুদ্ধ আৰু অভিযানতে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু মুহাম্মদে তেওঁৰ সুস্থ বিচাৰৰ বাবে তেওঁক আল-ফাৰুক ("বিভাজনকাৰী") উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। ৬৩২ চনৰ জুন মাহত মুহাম্মদৰ মৃত্যুৰ পিছত ওমৰে ​​আবু বকৰৰ ওচৰত প্ৰথম খলিফা হিচাপে আনুগত্য প্ৰকাশ কৰে আৰু তেওঁৰ মুখ্য উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। মৃত্যুৰ কিছু সময়ৰ আগতে ৬৩৪ চনত আবু বকৰে ওমৰক তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে মনোনীত কৰে।

ওমৰৰ ৰাজত্বকালত খিলাফতৰ অভূতপূৰ্ব হাৰত সম্প্ৰসাৰণ ঘটি ছাছানিয়ান সাম্ৰাজ্য আৰু বাইজেন্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ দুই তৃতীয়াংশতকৈ অধিক অংশ জয় কৰে। ছাছানিয়ানসকলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ অভিযানৰ ফলত দুবছৰৰ ভিতৰত (৬৪২–৬৪৪) পাৰস্য জয় কৰে। ইহুদী পৰম্পৰা অনুসৰি, ওমৰে ইহুদীসকলৰ জেৰুজালেমত প্ৰৱেশৰ ওপৰত খ্ৰীষ্টানসকলৰ নিষেধাজ্ঞা উঠাই লৈ তেওঁলোকক তাত পূজা কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল। ৬৪৪ চনত পাৰ্চী দাস আবু লু'লুআ ফিৰুজে ওমৰক হত্যা কৰে।

আৰবৰ বাহিৰলৈ ইছলামিক জগতখন সম্প্ৰসাৰণ আৰু হিজৰী কেলেণ্ডাৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে ওমৰক বহুলভাৱে কৃতিত্ব দিয়া হয়। ইতিহাসবিদসকলে তেওঁক সাধাৰণতে ইতিহাসৰ অন্যতম শক্তিশালী আৰু প্ৰভাৱশালী মুছলমান খলিফা হিচাপে গণ্য কৰে। ছুন্নী ইছলামিক পৰম্পৰাত তেওঁক এজন ন্যায়পৰায়ণ শাসক আৰু ইছলামিক গুণৰ আৰ্হি হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰা হয়, কিছুমান হাদিছত তেওঁক আবু বকৰৰ পিছত চাহাবাৰ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। দ্বাদশ ছিয়া পৰম্পৰাত অৱশ্যে তেওঁক নেতিবাচক দৃষ্টিৰে চোৱা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ওমৰৰ জন্ম হৈছিল মক্কাত বানু আদি বংশত, যি জনগোষ্ঠীৰ মাজত সালিসীৰ দায়িত্বত আছিল। তেওঁৰ পিতৃ খত্তব ইবনে নুফাইল আৰু মাতৃ বানু মাখজুম জনগোষ্ঠীৰ হান্তামাহ বিন্ত হিছাম। যৌৱনকালত ওমৰে ​​মক্কাৰ সমীপৰ ভৈয়ামত পিতৃৰ উট চোৱা-চিতা কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ বণিক আছিল আৰু তেওঁৰ জনগোষ্ঠীৰ মাজত বুদ্ধিমত্তাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। পিছত ওমাৰে ​​মনত পেলাইছে: "মোৰ দেউতা আল-খত্তব এজন নিৰ্দয় মানুহ আছিল। তেওঁ মোক কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল; মই কাম নকৰিলে মোক মাৰপিট কৰিছিল আৰু তেওঁ মোক ক্লান্তিৰ দৰে কাম কৰিছিল"।

ইছলামৰ প্ৰাক-ইছলামিক আৰবত সাক্ষৰতা অস্বাভাৱিক হ’লেও ওমাৰে ​​যৌৱনকালত পঢ়া-শুনা শিকিছিল। নিজে কবি নহওঁতে কবিতা আৰু সাহিত্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰেম গঢ় লৈ উঠিছিল। কুৰাইশ্বসকলৰ পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁ কৈশোৰ কালত যুদ্ধ কলা, ঘোঁৰা চলোৱা, মল্লযুঁজৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। তেওঁ আছিল ওখ, শাৰীৰিকভাৱে শক্তিশালী আৰু এজন প্ৰখ্যাত মল্লযুঁজাৰু। তেওঁ এজন মেধাৱী বক্তা হিচাপেও স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল আৰু পিতৃৰ পিছত জনজাতিসমূহৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ওমাৰ এজন বণিক হৈ বাইজেণ্টইন আৰু ছাছানিয়ান টেৰিটৰীলৈ কেইবাবাৰো যাত্ৰা কৰিছিল, য'ত তেওঁ বিভিন্ন পণ্ডিতক লগ পাইছিল আৰু বাইজেণ্টইন আৰু ছাছানিয়ান সমাজৰ বিশ্লেষণ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। বণিক হিচাপে তেওঁ সফল নহ’ল। চৌপাশৰ আন লোকৰ দৰে ওমাৰেও প্ৰাক-ইছলামিক দিনত মদ্যপানৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
সোণ মইনা (চলচ্চিত্ৰ)

সোণ মইনা ১৯৮৫ত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা কৰিছে শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰে। আৰ বি প্ৰডাকচন্সৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে আৰ বি মেহতা, এন পি এন নায়াৰ, শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰে ছবিখনৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য ৰঞ্জন ৰয়ৰ এখন বাংলা অঁনাতাৰ নাটৰ আধাৰত ৰচনা কৰা হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে এটা নাটখনৰ আধাৰত বাংলা আৰু হিন্দী ভাষাত ক্ৰমে ১৯৮১ আৰু ১৯৮৫ চনত সাহেব শীৰ্ষক দুখন ছবিও নিৰ্মাণ হৈছে।

কাহিনী

সোণ মইনা এটা মধ্যমবৰ্গীয় পৰিয়ালৰ আটাইতকৈ সৰু ল’ৰা সন্তান; নিবনুৱা আৰু পঢ়া-শুনাত সিমান ভাল নহয়। সকলোকে সহায় কৰাৰ মানসিকতাৰ বাবে ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ মাজত জনপ্ৰিয়। সি ভাল ক্ৰিকেট খেলে আৰু এজন শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে।

গীতৰ তালিকা

বঁটা আৰু সন্মান

‘এক প্ৰেৰণাদায়ী কাহিনীৰ মাজেদি বিবৃত হোৱা এজন নিবনুৱা যুৱকৰ নিষ্ঠাক ব্যক্ত কৰাৰ যি প্ৰয়াস’ তাৰ বাবে সোণ মইনা ছবিখনক ৩২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৮৫) অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰজত কমল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। প্ৰযোজনক আৰ বি মেহতা, এন পি এন নায়াৰ আৰু শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰলৈ ৰজত কমল আৰু নগদ বিশ হাজাৰ টকা; লগতে পৰিচালক ঠাকুৰলৈ ৰজত কমল আৰু নগদ দহহাজাৰ টকা আগবঢ়োৱা হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মাৰ্ক্সবাদ

মাৰ্ক্সবাদ হৈছে এক মতাদৰ্শ তথা বিশ্লেষণৰ এক পদ্ধতি, যি ঐতিহাসিক বস্তুবাদী দৃষ্টিৰে সমাজখনৰ শ্ৰেণী সম্বন্ধ তথা সামাজিক দ্বন্দ্ববিলাকৰ বিশ্লেষণ কৰে। মাৰ্ক্সবাদৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল ১৯ শতিকাৰ দ্বিতীয় ভাগত, জাৰ্মান দাৰ্শনিক কাৰ্ল মাৰ্ক্স আৰু ফ্ৰেডৰিক এংগেলছৰ জৰিয়তে।

প্ৰাৰম্ভিক মাৰ্ক্সবাদ

মাৰ্ক্সবাদে প্ৰথমে ঐতিহাসিক ভৌতিকতাবাদেৰে পুঞ্জিবাদৰ উত্থান আৰু ব্যৱস্থাগত অৰ্থনৈতিক পৰিৱৰ্তনত শ্ৰেণী সংগ্ৰামৰ ভূমিকাৰ বিশ্লেষণ আৰু আলোচনা কৰিছিল। মাৰ্ক্সবাদৰ মতে পুঞ্জিবাদত শ্ৰেণী সংগ্ৰামৰ উদ্ভৱ হয় সৰ্বহাৰাই কৰা অতিকৈ উত্‌পাদনশীল যান্ত্ৰীকৃত আৰু সামাজিকৃত উত্‌পাদন আৰু সংখ্যালঘু বুৰ্জোৱাই লভা সম্পদৰ ব্যক্তিগত মালিকানা আৰু মুনাফাৰ বিৰোধৰ বাবে। উতপাদনৰ বল আৰু সম্বন্ধৰ বিৰোধৰ বৃদ্ধিৰ বাবে সংকটৰ সৃষ্টি হয়। বুৰ্জোৱাই ভিন ভিন স্তৰৰ চেতনাৰ শ্ৰমিক ব্যৱচ্ছেদক বান্ধি ৰাখিব নোৱাৰে আৰু অৱশেষত সূচনা হয় সামাজিক বিপ্লৱৰ। এই বিপ্লৱৰ ফলত সৃষ্টি হ'ব সমাজবাদী সমাজৰ- সকলোৰেপৰা সামৰ্থ্য অনুসৰি আৰু সকলোলৈ বৰঙণি অনুসৰি। উত্‌পাদনৰ প্ৰযুক্তিৰ বিকাশ সাধন হৈয়ে যাব আৰু মাৰ্ক্সৰ মতে ফল হ'ব এক সাম্যবাদী সমাজ- য'ত থাকিব সম্পদৰ ৰাজহুৱা মালিকানা আৰু উত্‌পাদৰ উভৈনদী-ই হ'ব এক মানৱীয় সমাজ, সকলোৰেপৰা সামৰ্থ্য অনুসৰি, সকলোলৈ প্ৰয়োজন অনুসৰি।

মাৰ্ক্সবাদৰ ভিন্ন ধাৰা

মাৰ্ক্সবাদ পাছলৈ ভিন্ন চিন্তাগোষ্ঠীত বিকশিত হ'ল। ভিন্ন মাৰ্ক্সবআদী চিন্তাগোষ্ঠীয়ে শাস্ত্ৰীয় মাৰ্ক্সবাদৰ ভিন্ন বিষয়ত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, কিছু বিষয় গৌণ জ্ঞান কৰে অথবা সম্পূৰ্ণ ৰূপে খাৰিজ কৰে। কোনো কোনো চিন্তাগোষ্ঠিত মাৰ্ক্সবাদ আৰু আন সূত্ৰৰ মিশ্ৰণ ঘটিছে। সেই বাবে ভিন্ন চিন্তাগোষ্ঠীৰ মীমাংসা সামঞ্জসয়হীনো হ'ব পাৰে। শেহতীয়াকৈ পিচে এই কথাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে যে মাৰ্ক্সবাদত দ্বন্দ্ববাদী ভৌতিকতাবাদ আৰু ইতিহাসবাদ গুৰুত্বপূৰ্ণ, যিয়ে মতৰ ঐক্যসাধনত সহায় কৰিব পাৰে।

প্ৰভাৱ

মাৰ্ক্সবাদে বিভিন্ন ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক আন্দোলনক প্ৰভাৱিত কৰইছে, তাৰ উপৰিও ভিন্ন শিক্ষাক্ষেত্ৰত পুৰাতত্ত্ব, নৃতত্ত্ব, গণ মাধ্যম অধ্যয়ন, , ৰাজনীতি বিজ্ঞান, নাট্য, বুৰঞ্জী, সমাজবিদ্যা, কলা বুৰঞ্জী আৰু সূত্ৰ, সংস্কৃতিবিদ্যা, শিক্ষাবিদ্যা, অৰ্থনীতি, ভূগোল, সাহিত্য সমালোচনা, সৌন্দৰ্য শাস্ত্ৰ, সমালোচনামূলক মনোবিজ্ঞান আৰু দৰ্শন অধ্যয়নত মাৰ্ক্সবাদ ব্যৱহৃত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
মেহজাবীন চৌধুৰী

মেহজাবীন চৌধুৰী (ইংৰাজী: Mehazabien Chowdhury; জন্ম: ১৯ এপ্ৰিল ১৯৯১) এগৰাকী বাংলাদেশী অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু ২০০৯ চনৰ লাক্স চেনেল আই ছুপাৰষ্টাৰ বিজয়ী। বাংলাদেশৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা লাক্স চেনেল আই ছুপাৰষ্টাৰ জিকাৰ পিছতে তেওঁ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।

ম’বাইল ফোন অপাৰেটৰ বাংলালিংকৰ এটা টেলিভিছন বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰি চৌধুৰীয়ে বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিছিল। এটিএন বাংলাত সম্প্ৰচাৰিত টেলিভিছন নাটক তুমি থাকো সিন্ধু পাৰেৰ জৰিয়তে তেওঁ আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেতিয়াৰপৰাই তেওঁ বড় ছেলে, চম্পা হাউচ, বুকেৰ বাঁ পাশে, আলো, লতা অডিঅ’, চিৰকাল আজ আৰু কাজলেৰ দিন ৰাত্ৰিৰ দৰে কেইবাখনো নাটকত অভিনয় কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৯১ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰামত চৌধুৰীৰ জন্ম হৈছিল।

২০২৫ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত মেহজাবীনে পৰিচালক, প্ৰযোজক তথা চিত্ৰনাট্যকাৰ আদনান অল ৰাজীৱৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

কৰ্মজীৱন

চৌধুৰীয়ে মডেল হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ লাক্স চেনেল আই ছুপাৰষ্টাৰৰ খিতাপ দখল কৰে, য’ত মৌনিতা খান ঈশানা প্ৰথম ৰানাৰ্ছ আপ আৰু সাদিকা স্বৰ্ণা দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ হৈছিল। এই প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হোৱাৰ পিছত তেওঁ নিয়মিতভাৱে সংবাদ মাধ্যমত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

চৌধুৰীৰ প্ৰথম টেলিভিছন অভিষেক ঘটিছিল তুমি থাকো সিন্ধু পাৰে নাটকৰ জৰিয়তে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ টেলিভিছন বিজ্ঞাপনত ভূমুকি মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

২০১৬ চনত চৌধুৰীয়ে নৃত্যৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ মংগোলী-চেনেল আই সেৰা নাচিয়েত অতিথি বিচাৰক হিচাপে কাম কৰিছিল।

চৌধুৰীয়ে ৰোমাণ্টিক-কমেডী টেলিফিল্ম একাই ১০০ত নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ জনপ্ৰিয় টেলিভিছন নাটক বড় ছেলেত অভিনয় কৰে।

২০২০ চনত চৌধুৰীক বহুজাতিক পাদুকা ব্ৰেণ্ড বাটা বাংলাদেশৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেডৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। ২০২৩ চনত তেওঁ অনলাইন মাৰ্কেটপ্লেচ দাৰাজ বাংলাদেশৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেডৰ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। চৌধুৰী বৰ্তমান নিহাৰ নেচাৰেল হেয়াৰ অইলৰ এগৰাকী ব্ৰেণ্ড এম্বেছেডৰ।

২০২২ চনত চৌধুৰীয়ে মাচৰাঙা টেলিভিছনত সম্প্ৰচাৰিত সংগীতৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ স্কুৱেৰ সুৰেৰ সেৰাত অতিথি বিচাৰক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
খাৰী বাৱলী

খাৰী বাৱলী ভাৰতৰ দিল্লীৰ পাইকাৰী গেলামালৰ দোকান আৰু এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ পাইকাৰী মছলাৰ বজাৰৰ বাবে পৰিচিত য'ত বিভিন্ন ধৰণৰ মছলা, বাদাম, বনৌষধি আৰু খাদ্য সামগ্ৰী যেনে চাউল, চাহ আদি বিক্ৰী কৰা হয়। ১৭ শতিকাৰ পৰা চলি থকা এই বজাৰখন ঐতিহাসিক দিল্লী লালকিল্লাৰ ওচৰত, চান্দনী চ’কৰ পশ্চিম মূৰত ফাতেহপুৰী মছজিদৰ কাষতে থকা খাৰী বাৱলী পথত অৱস্থিত। পুৰণি দিল্লীৰ এই ঐতিহ্যবাহী বজাৰখন বছৰ বছৰ ধৰি পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে।

ইতিহাস

শ্বেৰ শ্বাহ ছুৰীৰ পুত্ৰ ইছলাম শ্বাহ (ছালিম শ্বাহ)ৰ ৰাজত্বকালত খাৰী বাৱলী ষ্টেপ-ৱেলৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল খোৱাজা আব্দুল্লাহ লাজাৰ কুৰেশ্বীয়ে। এই ভৱনটোৰ কাম ১৫৫১ চনত সম্পূৰ্ণ হয়। বৰ্তমান পুৰণি বাৱলিৰ একোৱেই অৱশেষ পাবলৈ নাই, আছাৰ উছ ছানাদীদ (ছাৰ চৈয়দ আহমদ খান) আৰু মিফতা আল তাৱাৰিখৰ দৰে গ্ৰন্থত কেৱল শিলালিপিৰ সংগ্ৰহ কিছুমানহে সংৰক্ষিত হৈ আছে।

১৬৫০ চনত মোগল সম্ৰাট শ্বাহজাহানৰ এগৰাকী পত্নী ফতেহপুৰী বেগমে নিৰ্মাণ কৰা ফতেহপুৰী মছজিদৰ চাৰিওফালে বজাৰখনে উত্থান লাভ কৰিছিল। শ্বাহজাহানৰ ৰাজত্বকালত এই স্থান জীৱ-জন্তুৰ বাবে আৰু গা ধোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা লৱণযুক্ত পানীৰ ষ্টেপৱেলৰ পৰাই খাৰী বাৱলী (বাৱলিৰ পৰা, অৰ্থাৎ ষ্টেপ ৱেলৰ পৰা, আৰু খাৰী বা খাৰা, অৰ্থাৎ নিমখীয়া) নামেৰে জনাজাত হয়। ইয়াৰ পশ্চিম মূৰত এটা দুৰ্গযুক্ত দুৱাৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যাক জনপ্ৰিয়ভাৱে লাহোৰী গেট বুলি জনা যায়, দুৰ্গম চহৰ দিল্লী বা শ্বাহজাহানাবাদৰ ১৪খন দুৱাৰৰ ভিতৰত এইখন অন্যতম। ইয়াৰ মাজেৰে এটা পথ লাহোৰ চহৰলৈকে গৈছিল বাবেই এই দুৱাৰৰ নাম দুৰ্গ দুৱাৰ হৈ পৰে। এই দুৱাৰ বৰ্তমান পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত। অৱশ্যে এই কুঁৱাটো বা গেটৱেৰ কোনো লেখ-জোখ নাই, যিবোৰ এতিয়া বজাৰৰ মূল পথৰ তলত পুতি থোৱা অৱস্থাত আছে বুলি জনা যায়।

১৯৩৬ চনত পঞ্জাৱ চৰকাৰৰ এগৰাকী মন্ত্ৰী চৌধুৰী ছোতু ৰামে এক আইন প্ৰণয়ন কৰি গাঁৱৰ মানুহৰ সকলো ঋণ বাতিল কৰে। এইদৰে অসংখ্য আগৰৱালা ব্যৱসায়ীয়ে ব্যৱসায় হেৰুৱাই দিল্লীলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি কমলা নগৰ, শক্তি নগৰ আৰু মডেল বস্তিৰ দৰে স্থানত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ লয় আৰু বেপাৰৰ বাবে পুৰণি দিল্লীৰ, বিশেষকৈ চান্দনী চক, খাৰী বাৱলী, দৰীবা কালান, নয়ি চৰক, নয়া বজাৰ, সদৰ বজাৰ আৰু চাৱৰী বজাৰৰ দৰে স্থানত থিতাপি লয়।

ইয়াৰ বহু দোকান এতিয়াও ক্ৰমিক নম্বৰৰ দ্বাৰা জনা যায়, যেনে "১৩ নম্বৰ চাৱল ৱালে" বা "২১ নম্বৰ কি দুকান" আদি। ১৭ আৰু ১৮ শতাব্দীৰ এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ নৱম বা দশম প্ৰজন্মই বৰ্তমান এই দোকানসমূহ চলাই আছে।

অৱলোকন

খাৰী বাৱলীৰ দক্ষিণ দিশত থকা "গাড়োদিয়া মাৰ্কেট" ১৯২০ চনত ধনী ব্যৱসায়ীসকলৰ দ্বাৰা প্ৰতিস্থিত। ইয়াত অসংখ্য মছলাৰ দোকান আছে। এই বজাৰ এছিয়াৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ ডাঙৰ পাইকাৰী মছলাৰ বজাৰ।

খাৰী বাৱলী বজাৰৰ আনটো মূৰ জিবি ৰোড হৈছে ৰেড লাইট অঞ্চল আৰু অভিযান্ত্ৰিক সামগ্ৰীৰ পাইকাৰী বজাৰ লগতে সদৰ বজাৰ হৈছে ব্ৰেণ্ড নোহোৱা সামগ্ৰীৰ পাইকাৰী বজাৰ।

কাটাৰা তাম্বাকুত প্ৰকৃত বনৌষধিৰ পাইকাৰী বজাৰ আছে য’ত একাংশ আমদানিকাৰক আৰু ৰপ্তানিকাৰকে বনৌষধিৰ পাইকাৰী ব্যৱসায় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বজাৰ
ভাৰতৰ ম'বাইল নেটৱ'ৰ্ক অপাৰেটৰ

{| class="wikitable sortable"
- style="background:#ccc; text-align:;"
! স্থান !!অপাৰেটৰৰ নাম !! ব্যৱহৃত প্ৰযুক্তি !! গ্ৰাহক পৰিসংখ্যা(মিলিয়নত) !! মালিকীস্বত্ত্ব
- style="vertical-align: middle; text-align: ;"
১ | এয়াৰটে'ল | জি এছ এমএড্জহাই স্পীড পেকেট একচেছটি ডি-এল টি ই |১৮৮.৭৯ (এপ্ৰিল ২০১৩)
ভাৰতী এন্টাৰপ্ৰাইজেছ (৬৪.৭৬%)ছিংটেল (৩২%)ভ'ডাফ'ন (৪.৪%)
- style="vertical-align: middle; text-align: ;"
৪ | আইডিয়া চেলুলাৰ | জি এছ এমএড্জহাই স্পীড পেকেট একচেছ |১২২.৮৯ (এপ্ৰিল ২০১৩) | টাটা টেলিচাৰ্ভিছেজ (৭৪%)এন টি টি ড'ক'ম (২৬%)
- style="vertical-align: middle; text-align: ;"
৭ | এয়াৰচে'ল | জি এছ এমএড্জহাই স্পীড ডাটা পেকেট একচেছ|৬০.০৮ (এপ্ৰিল ২০১৩)
এছ টে'ল
এছক'টে'ল
স্পাইছ ম'বাইল
পিং ম'বাইল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Trace mobile number location, service provider, service type for any number in India

শ্ৰেণী:দূৰসংযোগ
কইনা সজাব কোনে

কইনা সজাব কোনে চিত্তৰঞ্জন পৰাশৰে ৰচনা কৰা ৰাজশ্ৰী থিয়েটাৰৰ ২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ এখন নাট।

অভিনয় শিল্পীসকল

ৰবি শৰ্মা, মৃদুল চুতীয়া, অৰুণ বৰদলৈ, অৰ্চনা বৰা, দিব্যজ্যোতি ভৰালী, পপীপৰ্ণা, উৎপল ঠাকুৰীয়া, লাটুমণি ভূঞা, হেমন্ত হাজৰিকা, উৎপল দাস আৰু মিছ চুমী।

কাহিনী

দুই বন্ধু আৰু এক বান্ধৱীৰ ত্ৰিকোণ প্ৰেম কাহিনীৰ মাজেৰেই আগবাঢ়িছে নাটকৰ কাহিনী।

শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাটক
চোলাপুৰ টেৰী টাৱেল

চোলাপুৰ টেৰী টাৱেল ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ চোলাপুৰ জিলাত নিৰ্মিত টেৰী টাৱেল বয়ন বা বোৱা কৰ্ম। টেৰী টাৱেলৰ কামটোক বৌদ্ধিক সম্পত্তিৰ অধিকাৰৰ বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় দিশৰ চুক্তি (TRIPS) চুক্তিৰ ভৌগোলিক ইংগিত (জি আই)ৰ অধীনত সুৰক্ষিত কৰা হৈছে। ইয়াক ভাৰত চৰকাৰৰ জি আই আইন ১৯৯৯ৰ "চোলাপুৰ টেৰী টাৱেল" হিচাপে ৯ নং আইটেমত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে আৰু পেটেণ্ট ডিজাইন আৰু ট্ৰেডমাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক মহানিয়ন্ত্ৰকে নিশ্চিত কৰা পঞ্জীয়ন।

চোলাপুৰ টেৰী টাৱেলৰ ডিজাইন অনন্য আৰু ইয়াৰ বিশ্বব্যাপী বজাৰ আছে। লগতে, ই চোলাপুৰী চাদ্দৰৰ সহযোগী উৎপাদন। এই হস্তশিল্পৰ কামে চোলাপুৰ জিলাৰ প্ৰায় দুই লাখ লোকক জীৱিকাৰ সাহায্য প্ৰদান কৰে। কপাহী সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হয় এই টেৰী টাৱেল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
সাহা

সাহা হৈছে ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, অসম আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ লগতে চুবুৰীয়া বাংলাদেশতো বাস কৰা এটা বঙালী হিন্দু উপাধি।

ইতিহাস

এই উপাধিটো ঐতিহাসিকভাৱে বৈশ্য (ব্যৱসায়ী) সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে জড়িত। সাহা শব্দটোৰ উৎপত্তি সংস্কৃত শব্দ সাধুৰ পৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "সৎ" বা "ভাল"। সময়ৰ লগে লগে সাহাসকলে বাণিজ্য, ধন ঋণত দিয়া, খেতি ইত্যাদিৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল।

এওঁলোকৰ ধৰ্মীয় আচাৰ-আচৰণ অন্যান্য বঙালী হিন্দু সকলৰ নিচিনা।

প্ৰাচীন সাহিত্যত

পয়াৰ ছন্দত লিখা শ্ৰী শ্ৰী হৰি লীলামৃত কবিতাত সাহাসকলৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

মেঘনাদ সাহা - ভাৰতীয় জ্যোতিবিজ্ঞানী আৰু সাহা আয়নীয়কৰণ সমীকৰণৰ বিকাশক
আৰতি সাহা - ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা এছিয়া মহাদেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা আৰু ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা
মানিক সাহা - ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
ঋদ্ধিমান সাহা - ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
দেবত্তমা সাহা - ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী

তথ্য সংগ্ৰহ
জ্বালা (দেৱী)

জৱালা হ'ল এগৰাকী হিন্দু দেৱী। জ্বলাৰ শাৰীৰিক প্ৰকাশ সাধাৰণতে চিৰন্তন শিখাৰ এটা গোট।

হিন্দু মন্দিৰ জ্বালা (শিখা) বা জ্বলা মুখী (জুইৰ দৰে জিলিকি থকা মুখৰ ব্যক্তি)ৰ কথা মহাভাৰত আৰু অন্যান্য ধৰ্মগ্ৰন্থত উল্লেখ আছে। মাটিৰ তলত পোৱা প্ৰাকৃতিক গেছৰ নিক্ষেপ শিলৰ পৰা ওলাই আহি অজ্ঞাত উৎসৰ পৰা জ্বলি উঠাৰ ফলত জুইৰ শিখা জ্বলি থকা এটা প্ৰাকৃতিক গুহা আছে। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কেইবাটাও বিদ্যালয়েও সাতটা কাঁটাযুক্ত পবিত্ৰ শিখাৰ প্ৰতীকীতা ভাগ কৰে।

ইতিহাস

হিন্দু কিংবদন্তি অনুসৰি প্ৰাচীন কালত যেতিয়া অসুৰে হিমালয় পৰ্বতত প্ৰভুত্ব কৰিছিল আৰু দেৱতাক হাৰাশাস্তি কৰিছিল, তেতিয়া বিষ্ণুৱে দেৱতাক নেতৃত্ব দি দানৱ ধ্বংস কৰিছিল। তেওঁলোকে নিজৰ শক্তিক কেন্দ্ৰীভূত কৰি মাটিৰ পৰা বিশাল শিখাই উঠিবলৈ বাধ্য কৰালে। সেই জুইৰ পৰাই জন্ম হৈছিল এগৰাকী কণমানি ছোৱালী। তাইক আদিশক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয় -- পৃথিৱীৰ প্ৰথম 'শক্তি'।

সতী নামেৰে পৰিচিত এই ছোৱালীজনী প্ৰজাপতি দক্ষৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু পিছলৈ শিৱৰ পত্নী হৈ পৰিছিল। যেতিয়া তাইৰ দেউতাকে শিৱক অপমান কৰিছিল তেতিয়া তাই এই কথা মানি ল’ব নোৱাৰি নিজকে হত্যা কৰিছিল। যেতিয়া শিৱে পত্নীৰ মৃত্যুৰ খবৰ পালে তেতিয়া তেওঁৰ খং উঠিল। সতীৰ শৰীৰটো ধৰি থাকোঁতে সি ত্ৰিলোকক খেদিবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ ক্ৰোধৰ সন্মুখত আন দেৱতাসকলে কঁপি বিষ্ণুৰ ওচৰত সহায়ৰ বাবে আবেদন জনাইছিল। বিষ্ণুৱে এটা সুদৰ্শন চক্ৰ মুকলি কৰি দিলে যিয়ে সতীৰ শৰীৰত খুন্দা মাৰি ভাঙি পেলালে। টুকুৰাবোৰ পৰি যোৱা ঠাইবোৰত একপঞ্চাশটা পবিত্ৰ ‘শক্তিপীঠ’ৰ সৃষ্টি হ’ল।

বহু শতিকাৰ আগতে এজন গোপালকে গম পাইছিল যে তেওঁৰ এটা গৰুৱে কেতিয়াও গাখীৰ উৎপাদন নকৰে। তাৰ কাৰণ জানিবলৈ তেওঁ গৰুটোৰ পিছে পিছে গ’ল। তেওঁ দেখিলে হাবিৰ পৰা ওলাই অহা এজনী ছোৱালী যিয়ে গৰুৰ গাখীৰ খাইছিল, তাৰ পিছত পোহৰৰ জিলিকনিতে অদৃশ্য হৈ পৰিছিল। গোপালকে ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ কাহিনীটো ক’লে। এই অঞ্চলত সতীৰ জিভা পৰি যোৱা বুলি কোৱা কিংবদন্তিটো ৰজাই জানিছিল। ৰজাই সেই পবিত্ৰ স্থানটো বিচাৰি উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিলেও সফলতা নাপালে। কিছু বছৰৰ পাছত গোপালকজনে ৰজাৰ ওচৰলৈ উভতি আহি পাহাৰত জুইৰ শিখা জ্বলি থকা দেখিছে বুলি খবৰ দিলে। ৰজাই সেই ঠাই পাই পবিত্ৰ শিখাৰ দৰ্শন পালে। তেওঁ তাত ৰাজা ভূমি চান্দৰ দ্বাৰা মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ নিৰ্দেশ দি পুৰোহিতসকলে নিয়মীয়াকৈ পূজা-পাতল কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰে।

জ্বালামুখী বহু বছৰ ধৰি তীৰ্থ কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। কিংবদন্তি অনুসৰি মোগল সম্ৰাট আকবৰে তীৰ্থস্থান পৰিদৰ্শন কৰি লোহাৰ ডিস্ক আৰু ডাইভাৰ্ট কৰা পানী ব্যৱহাৰ কৰি চিৰন্তন শিখা নিৰ্বাপিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিও জুইৰ শিখাই সকলো প্ৰচেষ্টা প্ৰতিহত কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত দেৱতাৰ শক্তিক লৈ সন্দেহবাদী আকবৰে মন্দিৰত সোণৰ পেৰাছল (চত্তাৰ) উপহাৰ দিছিল, য’ত ই এক অজ্ঞাত ধাতুলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। এই ঘটনাই তেওঁৰ বিশ্বাসক গভীৰ কৰি তুলিলে। বছৰটোৰ ভিতৰতে আধ্যাত্মিক পৰিপূৰ্ণতা বিচৰা হাজাৰ হাজাৰ তীৰ্থযাত্ৰীক আকৰ্ষণ কৰি আহিছে এই মন্দিৰটোৱে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মাৰিয়া অৰোৰা কৌটো

মাৰিয়া অৰোৰা কৌটো (; ২২ আগষ্ট ১৯৩৭ – ১৪ জানুৱাৰী ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু শিক্ষাবিদ আছিল, তেওঁৰ গ্ৰন্থ গোৱা: এ ড'টাৰছ ষ্ট'ৰী ৰ বাবে আৰু গোৱা আৰু ইয়াৰ বাহিৰত সাহিত্য আৰু ধাৰণাসমূহৰ প্ৰচাৰৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। গ্ৰন্থৰ উপৰিও কাকত-আলোচনীৰ বাবেও লিখিছিল, দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ আৰু পাঞ্জিমৰ ধেম্পে কলেজত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। ২০০৮ চনত ডি ডি কোছাম্বি ফেষ্টিভেল অৱ আইডিয়াছ আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰিছিল।

কৌটো ২০১০ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৩৭ চনৰ ২২ আগষ্টত দক্ষিণ গোৱাৰ ছালচেটত এণ্টনিঅ’ কেটানো ফ্ৰান্সিস্কো (চিকো) ডি ফিগুৱেৰেডো আৰু মাৰিয়া কুইটেৰিয়া ফিলোমেনা বৰ্জেছৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল কৌটোৱে। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনেই ছালচেটৰ ভেলহাছ কনকিষ্টাছ জিলাৰ স্থানীয় লোক আছিল। তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ উভয় পৰ্তুগীজ পূৰ্বৰ গোৱা আৰু ডামাওনৰ ৰোমান কেথলিক ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ আছিল।

পিতৃৰ মদ্যপান নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰয়াসত পিতৃ-মাতৃ আৰু ছয়জন ভাই-ভনীৰ সৈতে চুবুৰীয়া চহৰ ধৰৱাদলৈ গুচি যায়, যিখন তেতিয়া মহীশূৰ ৰাজ্য আৰু গোৱানাৰ বাবে শিক্ষা আৰু সুযোগৰ কেন্দ্ৰ আছিল। পিতৃয়ে পৰিয়ালটো পৰিত্যাগ কৰাৰ পিছত সাতটা সন্তানক মাকে অকলে পিতৃ-মাতৃ দায়িত্ব পালন কৰি ডাঙৰ-দীঘল কৰে।
কৌটোৱে ছেইণ্ট জোচেফ হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পিছলৈ কৰ্ণাটক বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল।

পিছৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ পিছলৈ মনত পেলাইছিল যে তেওঁৰ ডাঙৰ হোৱাৰ দিনবোৰ ভাৰতীয়, গোৱাল আৰু কেথলিক হিচাপে তেওঁৰ পৰিচয়ক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই আছিল। সেই সময়ত কলেজখনত তেতিয়াৰ মহীশূৰ ৰাজ্যৰ সকলো প্ৰান্তৰ পৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছিল। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ কিছুমান সহপাঠীৰ ভিতৰত নাট্যকাৰ গিৰীশ কৰ্ণাদ আৰু লেখক শশী দেশপাণ্ডে আছিল।
পিছলৈ তেওঁ ফ্ৰান্সোৱা মৌৰিয়াকৰ ৰচনাত ধৰ্মীয় মানৱতাবাদ অধ্যয়ন কৰি সাহিত্যত পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। আদি কলেজত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু ভাৰত আৰু যুক্তৰাজ্যৰ সাময়িকীত অৰিহণা যোগাইছিল।
১৯৮৮ চনত ইংৰাজী লেখক আৰু সাহিত্য সমালোচকৰ বিষয়ে লিখা গ্ৰন্থ গ্ৰেহাম গ্ৰীণৰ গ্ৰন্থ গ্ৰেহাম গ্ৰীণ: অন দ্য ফ্ৰণ্টিয়াৰ, পলিটিক্স এণ্ড ৰিলিজিয়ন ইন দ্য নভেলছৰ পৰা ক'টোৰ লেখাৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হয়।

২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে কৌটোক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু

১৯৬১ চনত গোৱা মূলৰ এজন ভাৰতীয় অসামৰিক প্ৰশাসক আলবান ক'টো (আলবানো ফ্ৰান্সিস্কো ক'টো)লগত বিয়া হৈছিল। তেওঁ স্বামীৰ সৈতে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে বিদেশতো সময় কটায় আৰু পিছলৈ ঘূৰি আহি অঞ্চলটোৰ সাহিত্য গঢ় দিয়ে।
. তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰত থাকিবলৈ লয়।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জাজ শুনি ভাল পাইছিল আৰু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত আছিল, শিক্ষয়িত্ৰী হৈ থাকোঁতে তেওঁ এটা চলচ্চিত্ৰ ক্লাব আৰম্ভ কৰিছিল।

২০২২ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱা মাৰিয়া ক’ট’ৰ বয়স আছিল ৮৪ বছৰ।

কাম

কৌটোৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে:

(a translation of Etnografia da India Portuguesa by A.B. Braganza Pereira from Portuguese)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
বিচপ কটন স্কুল (চিমলা)

বিচপ কটন স্কুল ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ চিমলাত ৭–১৮ বছৰ বয়সীয়া ল’ৰাৰ বাবে এখন ব্যক্তিগত আৱাসিক স্কুল। এই স্কুলখন এছিয়াৰ অন্যতম পুৰণি ল'ৰাৰ আৱাসিক স্কুল। ১৮৫৯ চনৰ ২৮ জুলাইত বিচপ জৰ্জ এডৱাৰ্ড লিঞ্চ কটনে এই স্কুলখন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বিচপ কটনেও নাগপুৰত বিচপ কটন স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বিচপ কটনৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক পুৰণি কটনিয়ান বুলি জনা যায়। চিমলাৰ বিচপ কটন স্কুলে ২০০৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ ১৫০ বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰে।

বিচপ কটন স্কুলক ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ কেৱল ল'ৰাৰ বাবে আৱাসিক বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত স্থান দিছে 'দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া', 'আউতলুক', আৰু 'এডুকেচন ৱৰ্ল্ড' আদি সংবাদ মাধ্যমে।

ইতিহাস

বিচপ জৰ্জ এডৱাৰ্ড লিঞ্চ কটন আছিল ৱেষ্টমিনিষ্টাৰৰ পণ্ডিত আৰু কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক। ১৮৩৬ চনত ব্ৰিটিছ পাব্লিক স্কুল ব্যৱস্থাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্থাপক ড° থমাছ আৰ্নল্ডে তেওঁক ৰাগবী স্কুলত সহকাৰী মাষ্টাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। টমাছ হিউজৰ বিখ্যাত কিতাপ "টম ব্ৰাউনৰ স্কুল ডেজ"ত যুৱক মিষ্টাৰ কটনক "আদৰ্শ যুৱ মাষ্টৰ" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

১৮৬৩ চনৰ ১৫ মাৰ্চত এই বিদ্যালয়খন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। যদিও চিঠি-পত্ৰত ইয়াক শিমলা পাব্লিক স্কুল বুলি কোৱা হৈছিল, তথাপি প্ৰকৃততে ইয়াৰ সেই নাম কেতিয়াও নাছিল। ১৮৬৩ চনৰ ১৬ মাৰ্চত প্ৰথম ল'ৰা ফ্ৰেডেৰিক নেইলৰে বিদ্যালয়খনত যোগদান কৰে। ১৮৬৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ আৰু অক্টোবৰ মাহত বিচপ কটনে দহটা স্থানৰ জৰীপ কৰে। আলোচনাৰ অন্তত ভাইচৰয়ৰ হস্তক্ষেপৰ জৰিয়তে এই ঠাইখন অধিগ্ৰহণ কৰা হয় আৰু ১৮৬৬ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত নতুন অট্টালিকাসমূহৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে বিখ্যাত লৰেন্স স্কুল, ছানাৱাৰ। ১৮৬৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত বিদ্যালয়খন বৰ্তমানৰ স্থান ন'লছউডলৈ স্থানান্তৰিত হয়। বিচপ কটনে চেণ্ট পলৰ ৰোমীয়াসকললৈ লিখা পত্ৰ ১২:২১ৰপৰা "ভালৰে বেয়াক জয় কৰা" বাক্যাংশটোৰপৰা অনুপ্ৰাণিত হয়।

উল্লেখযোগ্য প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী

কৰ্ণেল ৰেজিনাল্ড এডৱাৰ্ড হেৰী ডায়েৰ, বংগ সেনা আৰু পিছলৈ নতুনকৈ গঠন হোৱা ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাত ব্ৰিটিছ সামৰিক বিষয়া।
ৰাস্কিন বণ্ড, লেখক
বেলুচিস্তানৰ সামৰিক গৱৰ্ণৰ তথা পাকিস্তানৰ আন্তঃসেৱা চোৰাংচোৱাৰ মুৰব্বী জেনেৰেল আখতাৰ আব্দূৰ ৰহমান
আৰ এণ্ড এ ডব্লিউৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী তথা চোৰাংচোৱা ব্যুৰোৰ সঞ্চালক এ এছ দুলাট
ছাৰ পালডেন থণ্ডুপ নামগ্যাল,১২ নং আৰু ছিকিম ৰাজ্যৰ শেষ ৰজা
জিগমে পালডেন দৰ্জী (ৰিভাজ ১৯৩৬–৩৮), ভূটানৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী
অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰাক্তন কূটনীতিবিদ তথা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নৱম নিৰাপত্তা সঞ্চালক প্ৰধান ডেভিদ চেডলেয়াৰ
উইলিয়াম কাৰ্কপেট্ৰিক, প্ৰেষ্টনৰ সাংসদ (কনজাৰ্ভেটিভ), ১৯৩১ (১৮৯১–৯৬)
মেজৰ ৰয় ফাৰান, ডি এছ অ', এম চি উইথ টুবাৰৰ সৈতে, ৩য় স্কোয়াড্ৰন, ২ এছ এ এছ (কাৰজন ১৯৩২–৩৪)ৰ সৈতে সেৱা আগবঢ়াইছিল।
মেলভিল ডি মেলো, পদ্মশ্ৰী, প্ৰিক্স ইটালিয়া, সম্প্ৰচাৰক (ইবেটছন ১৯২৫–২৯)
সুৰেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ (১৮৮১), অনুবাদক আৰু লেখক, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ভতিজা
ফালি নৰিমান, জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়, সাংসদ (ৰাজ্য সভা), পদ্ম ভূষণ (ইবেটছন ১৯৪২–৪৪)
ৰতন টাটা, ব্যাৱসায়িক টাইকুন
বীৰভদ্ৰ সিং (ইবেটছন ১৯৪৭–৫১), ভাৰতীয় হিমাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য
মণ্টেক সিং আহলুৱালিয়া, ভাৰতীয় অৰ্থনৈতিক নীতি নিৰ্ধাৰক, কেবিনেট মন্ত্ৰী
আই পি এলৰ অধ্যক্ষ তথা আয়ুক্ত ললিত মোডী
লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল এন চি ৰ’লি, সেনাবাহিনীৰ প্ৰাক্তন ভাইচ ষ্টাফৰ
লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল দেৱান প্ৰেম চান্দ পিভিএছএম, ভাৰতীয় সামৰিক বিষয়া
এইচ.এছ. বেদী, ন্যায়াধীশ, ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:শিক্ষা
ৰুমা

ৰুমা হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ বানৰ ৰাজ সুগ্ৰীৱৰ পত্নী আৰু কিষ্কিন্ধাৰ ৰাণী আছিল। প্ৰথম বাৰৰ বাবে তেওঁ উপস্থিতি ৰামায়ণৰ চতুৰ্থ কাণ্ড কিষ্কিন্ধাকাণ্ডত দেখা যায়। ৰুমা আৰু সুগ্ৰীৱ ইজনে সিজনৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। কিন্তু ৰুমাৰ দেউতাকে তেওঁলোকৰ বিবাহৰ বাবে অনুমোদন জনোৱা নাছিল। সেয়েহে, সুগ্ৰীৱে হনুমানৰ সহায়ত ৰুমাক হৰণ কৰে আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰায়। দুজন ৰাজকীয় বানৰ ভাতৃৰ বিবাদৰ পিছত বালিয়ে ৰুমাক সুগ্ৰীৱৰ পৰা আঁতৰাই লৈ গৈছিল।

পৰৱৰ্তী সময়ত, ৰুমাক বালিয়ে অৱৰুদ্ধ কৰি ৰখাটোৱেই বালিক ৰামে বধ কৰা আৰু সুগ্ৰীৱক কিষ্কিন্ধাৰ অধিপতি হোৱাত সহায় কৰাৰ মুখ্য যুক্তিযুক্ততা হৈ পৰে। যেতিয়া বালিয়ে নীচ, বিশাসঘাটক আৰু অনাকাংক্ষিতভাৱে ৰামে শৰ মাৰি হানি পেলোৱাৰ বিষয়ে বালিয়ে ৰামক অভিযোগ কৰে তেতিয়া ৰামে কয় যে এয়া সুগ্ৰীৱৰ বিবাহিতা পত্নীক কাঢ়ি লৈ নিজৰ উপভোগৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা পাপৰেই এয়া শাস্তি।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
আথিছ (শ্ৰুতিকথা)

আথিছ (ইংৰাজী: Athis) অভিদৰ মক-মহাকাব্য মেটামৰ্ফ’ছেছৰ (Metamorphoses) পঞ্চম কিতাপত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি ভাৰতৰ গংগা নদীৰ নিম্ফ বা অপেশ্বৰী লিমনাইৰ (Limnaee) অসাধাৰণ সৌন্দৰ্য্যশালী পুত্ৰ তথা এজন অৰ্ধদেৱতা।

কিংবদন্তি

আথিছ আছিল ফিনিয়াছৰ অনুগামী। পাৰ্চিয়াছ আৰু ফিনিয়াছৰ মাজত হোৱা সংঘাতৰ সময়ত বেদীৰ মাজৰ পৰা ধোঁৱা ওলাই থকা খৰি এডালেৰে মাৰিবলৈ ধনু সাজু কৰা আথিছক গ্ৰীক নায়কজনে হত্যা কৰে। অচিৰীয় লাইকাবাছ, যাক অভিদে আথিছৰ আটাইতকৈ ঘনিষ্ঠ বন্ধু বা সম্ভৱতঃ তেওঁৰ প্ৰেমিকা বুলি উল্লেখ কৰিছে, তেওঁ নিজৰ সংগীৰ মৃত্যুৰ বাবে কান্দিছিল আৰু তেওঁ আথিছৰ ধনুৰ পৰা পাৰ্চিয়াছৰ ওপৰত কাঁড় মাৰি প্ৰতিশোধ ল’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু পাৰ্চিয়াছে কাঁড়ডালৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাৰ লগতে লাইকাবাছকো হত্যা কৰিলে।

প্ৰেৰণা

ধ্ৰুপদী পণ্ডিত এলিছন কিথে কৈছে যে ভাৰ্জিলৰ এনিডত, বেদীৰ পৰা লোৱা জ্বলি থকা খৰি নিক্ষেপ কৰি ক’ৰিনিয়াছে ইবিছাছক হত্যা কৰাৰ আৰ্হিত আথিছৰ মৃত্যুৰ আৰ্হি লোৱা হৈছিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ

Publius Ovidius Naso, Metamorphoses translated by Brookes More (1859-1942). Boston, Cornhill Publishing Co. 1922. Online version at the Perseus Digital Library.
Publius Ovidius Naso, Metamorphoses. Hugo Magnus. Gotha (Germany). Friedr. Andr. Perthes. 1892. Latin text available at the Perseus Digital Library.

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ