ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কুকুৰীকণা

কুকুৰীকণা ( গ্ৰীক νύκτ-, nykt- "ৰাতি"; ἀλαός, alaos "অন্ধ, দেখা নাই", আৰু ὄψ, ops "চকু"), ইংৰাজীত আন এটা নাম হৈছে ৰাতিৰ অন্ধতা। এই ৰোগত তুলনামূলকভাৱে ম্লান পোহৰত দেখাটো কঠিন বা প্ৰায় অসম্ভৱ। আচলতে ই একপ্ৰকাৰ চকুৰ ৰোগৰ লক্ষণ। কিছুমান মানুহৰ জন্মতে এই সমস্যা থাকে যদিও চকুৰ আঘাত বা পুষ্টিহীনতা (যেনে ভিটামিন এৰ অভাৱ)ৰ বাবেও ইয়াৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। ৰাতিৰ অন্ধতাত চকুৰ কম পোহৰ বা আন্ধাৰৰ লগত খাপ খুৱাব পৰা ক্ষমতা কমি যায় বা ধ্বংস হয়।

ৰেটিনাত ৰড চেল আৰু কন চেল নামৰ দুবিধ কোষ থাকে যিবোৰে ক্ৰমে ম্লান আৰু উজ্জ্বল পোহৰত কাম কৰে। ৰড কোষত ৰডপচিন নামৰ এক প্ৰকাৰৰ ৰিচেপ্টৰ প্ৰটিন থাকে। যেতিয়া পোহৰ ৰ'ড'প্চিনৰ ওপৰত পৰে, তেতিয়া ইয়াৰ গাঁথনিগত পৰিৱৰ্তনৰ ধাৰাবাহিকতাই বৈদ্যুতিক সংকেত উৎপন্ন কৰে যিবোৰ অপটিক নাৰ্ভৰ জৰিয়তে মগজুলৈ যায়। পোহৰৰ অনুপস্থিতিত ৰ’ড’প্চিন পুনৰ উৎপত্তি হয়। ৰ’ড’পচিন সংশ্লেষণৰ বাবে ভিটামিন ‘এ’ৰ প্ৰয়োজন হয়, যাৰ বাবে এই ভিটামিনৰ অভাৱত ৰাতি অন্ধ হৈ পৰে।

কাৰণ

ৰাতিৰ অন্ধতাৰ মূল কাৰণ হ’ল ৰেটিনাইটিছ পিগমেণ্টোছা নামৰ ৰোগ, য’ত ৰেটিনাৰ ৰড কোষবোৰে পোহৰৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনোৱাৰ ক্ষমতা ক্ৰমান্বয়ে হেৰুৱাই পেলায়। ই এক জিনীয় বিকাৰ, য’ত দিনৰ দৃষ্টিশক্তিৰ লগতে ৰাতিৰ দৃষ্টিশক্তিও হেৰাই যায়। জন্মৰ ফলত ৰাতিৰ অন্ধতা হয় যেতিয়া ৰড কোষবোৰে কাম নকৰে, বা মাত্ৰ সামান্য কাম কৰে, কিন্তু সময়ৰ লগে লগে অৱস্থাটো বেয়া হৈ পৰে।

ডাৰ্ক চাৰ্কলৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ হ'ল ৰেটিনল বা ভিটামিন এৰ অভাৱ। ভিটামিন এ মাছৰ তেল, যকৃত আৰু বিভিন্ন দুগ্ধজাত সামগ্ৰীত পোৱা যায়। ডায়েৰিয়া, মিজিলছ, নিউমোনিয়া আদিৰ ফলত শৰীৰত ভিটামিনৰ অভাৱ হয়। এই ভিটামিনৰ অভাৱত ৰাতি অন্ধ হৈ পৰে। জন্মৰ সময়ত শিশুৰ ওজন কম হোৱা, বয়স বৃদ্ধিৰ সময়ত শৰীৰৰ অতিৰিক্ত খনিজ পদাৰ্থৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব নোৱাৰা আৰু পুষ্টিহীনতাৰ বাবে এই ৰোগ হয়।

কিছুমান বিশেষ ঔষধ যেনে ফেন’থিয়াজিন আদিয়েও ৰাতি ঘামচিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। চকুৰ বিভিন্ন চিকিৎসা, যেনে লেছিক, ফটোৰিফ্ৰেক্টিভ কেৰাটেকটমী, ৰেডিয়েল কেৰাট’টমী আদিয়েও ৰাতিৰ দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাব পাৰে।

প্ৰতিৰোধ

এই ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ বাবে ভিটামিন এ সমৃদ্ধ খাদ্য, যেনে: মাছৰ যকৃতৰ তেল, যকৃত, সেউজীয়া শাক-পাচলি, ৰঙীন ফল-মূল (পকা আম, কল আদি) আৰু শাক-পাচলি (মিঠা কুমলীয়া ডালিম, বিলাহী, ইত্যাদি) আৰু তেলীয়া মাছ খাব লাগে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: ৰোগ
আঙুলি সঞ্চালন

আঙুলি সঞ্চালন হৈছে যৌন সুখ লাভৰ বাবে নিজৰ বা আন কাৰোবাৰ আঙুলি যোনি বা মলদ্বাৰত সুমুৱাই দি যৌন আনন্দ লাভ কৰা প্ৰক্ৰিয়া। এনে ধৰণৰ যৌন কাৰ্য্যকলাপক হস্তমৈথুন বা স্বমেহন বুলি কোৱা হ’ব যদিহে আঙুলি প্ৰৱেশকাৰীয়ে নিজৰ আঙুলিটো নিজৰ মলদ্বাৰ বা যোনিত সুমুৱাই দিয়ে।

যোনিৰ ওপৰেৰে আঙুলি লৰচৰ কৰাটোও আঙুলি সঞ্চালন হিচাপে বুলি গণ্য কৰা হয়।

অনুশীলন

আঙুলি সঞ্চালন নিজে অথবা অন্য এগৰাকী ব্যক্তিৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰাৰ মূল উদ্দেশ্য হ'ল ভুল্‌ভাক আঙুলিৰে ঘঁহি উত্তেজিত কৰা, যোনিত আঙুলি প্ৰৱেশ কৰোৱোৱা, বা এই দুয়োটাৰ সংমিশ্ৰণ।

ভুল্‌ভা

ভুল্‌ভাৰ বিভিন্ন অংশ, বিশেষকৈ ক্লিট'ৰিছ এটা উত্তেজনশীল অংগ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

যোনি

যোনিৰ সকলো অংশ সমানকৈ স্পৰ্শসংবেদনশীল নহয়, কিন্তু তাৰ নিম্নভাগত থকা অংশত স্নায়ু শেষবিন্দু অধিক গোট খাই থাকে, যিয়ে স্পৰ্শৰ সময়ত আনন্দজনক অনুভৱ সৃষ্টি কৰে।

মলদ্বাৰ

মলদ্বাৰ আঙুলিৰে উত্তেজিত কৰাটোৱে স্নায়ু শেষবিন্দুৰে সমৃদ্ধ এই অঞ্চলত আনন্দ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। লগতে মলদ্বাৰ পেশী বিস্তাৰ কৰাৰ ফলত অধিক স্পৰ্শ অনুভৱ পোৱা যায়। এই প্ৰক্ৰিয়াত ব্যক্তিগত লুব্ৰিকেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰাটো অধিক আনন্দ লাভৰ লগতে সহজ প্ৰৱেশ নিশ্চিত কৰিবলৈ উপকাৰী।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: মানৱ যৌনতা
শ্ৰীয়া চৰণ

শ্ৰীয়া চৰণ ভাটনাগৰ (জন্ম-১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮২) -ক শ্ৰীয়া নামেৰেও জনা যায়৷ শ্ৰীয়া এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু মডেল৷ তেখেতে সাধাৰণতে তেলেগু, তামিল আৰু হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে৷ দেহৰাদুনত জন্ম লাভ কৰা শ্ৰীয়াই শৈশৱৰ অধিকাংশ সময় হৰিদ্বাৰত অতিবাহিত কৰিছিল৷ ২০০১ চনত তেখেতৰ নৃত্যগুৰু ৰেণু নাথানে থিৰকটি কিউ হাৱা নামৰ এটি সংগীত ভিডিঅ’ত অংশগ্ৰহণৰ সুবিধা উলিয়াই দিয়ে৷ এই ভিডিঅ’টোৱে শ্ৰীয়াৰ পৰিসৰ বঢ়ালে আৰু ভাৰতীয় ছবিৰ জগতখনত পৰ্যাক্ৰমে শ্ৰীয়াক দেখিবলৈ পোৱা গ’ল৷ শ্ৰীয়াই এগৰাকী প্ৰতিভাশালী নৃত্যশিল্পী হোৱাৰ বাসনা পুহি ৰাখিছিল যদিও তেখেতক শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ সুযোগ দিয়া হ'ল৷ ২০০১ চনত তেলেগু ছবি ইষ্টমৰ জৰিয়তে শ্ৰীয়াৰ অভিষেক ঘটে৷ তাৰ ঠিক পিছৰটো বছৰতে শ্ৰীয়াই ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবি সন্তোষমত অভিনয় কৰে৷

হিন্দী আৰু তামিল ভাষাৰ ছবিজগতত কাম কৰি থকাৰ সমান্তৰালভাৱে শ্ৰীয়া চৰণে কেইখনমান তেলেগু ভাষাৰ ছবিতো অভিনয় কৰে৷ ২০০৭ চনত শ্ৰীয়াই ৰজনীকান্ত অভিনীত শিৱাজী নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনে সেইসময়ৰ তামিল উদ্যোগত সৰ্বাধিক-উপাৰ্জনকাৰী ছবিৰ তালিকাভুক্ত হয়৷ ২০০৭ চনতে মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ভাষাৰ ছবি আৱাৰাপনত অভিনয় কৰি শ্ৰীয়াই সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে৷ ২০০৮ চনত শ্ৰীয়াক দেখা যায় আমেৰিকান-ভাৰতীয় প্ৰযোজনাত মুক্তি লাভ কৰা ইংৰাজী ভাষাৰ ছবি “দ্য আডাৰ এণ্ড অৱ দ্যা লাইন”ত৷ ছবিখনত তেখেতে মুখ্য চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে৷ ২০০৯ চনত তামিল ভাষাৰ ছবি কান্থাস্বামী আৰু ২০১০ চনত মালায়ালম ভাষাৰ ছবি পক্কীৰী ৰাজাত শ্ৰীয়াই অভিনয় কৰে৷ এনেকৈয়ে শ্ৰীয়া দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবি উদ্যোগত এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰীৰ মৰ্যাদা পায়৷ বিশ্ববিখ্যাত লেখক ছলমান ৰুশ্বডিৰ গ্ৰন্থৰ আধাৰত ২০১২ চনত দীপা মেহতাই পৰিচালনা কৰা মিডনাইটছ্ চিলড্ৰেনত শ্ৰীয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ছবিখনৰ জৰিয়তে শ্ৰীয়াই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ইতিবাচক প্ৰশংসা লাভ কৰে৷ ২০১৩ চনৰ ছবি পৱিত্ৰা আৰু চন্দ্ৰা হৈছে শ্ৰীয়া চৰণৰ অন্য দুখন সফল ছবি৷ ২০১৪ চনত তেখেতে সমালোচকৰ দ্বাৰা সমাদৃত তেলেগু ভাষাৰ ছবি মনমত অভিনয় কৰে৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮২ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত হৰিদ্বাৰত শ্ৰীয়া চৰণ ভাটনাগৰৰ জন্ম হয়৷ পিতৃ আছিল পুষ্পেন্দ্ৰ চৰণ ভাটনাগৰ আৰু মাতৃ আছিল নিৰজা চৰণ ভাটনাগৰ৷ পিতৃয়ে ভাৰত হেভি ইলেকট্ৰিকেলছ লিমিটেডত কৰ্মৰত আছিল আৰু মাতৃ ৰাণিপুৰ আৰু নতুন দিল্লীস্থ দিল্পী পাব্লিক স্কুলৰ এগৰাকী ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ শিক্ষয়িত্ৰী আছিল৷ শ্ৰীয়াৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ হৈছে অভিৰূপ৷ তেখেত মুম্বাইৰ বাসিন্দা৷

চাৰণ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত নৃত্যশিল্পী৷ মাতৃয়ে প্ৰথমে তেখেক কথক আৰু ৰাজস্থানী লোকনৃত্যত প্ৰশিক্ষিত কৰোৱায়৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতক শোভানা নাৰায়ণৰ দ্বাৰা তেখেতক কথক শৈলীত প্ৰশিক্ষিত কৰোৱা হয়৷মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ণৰ কালছোৱাত শ্ৰীয়া চৰণে বহুকেইটা নৃত্যদলৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল৷ তেওঁলোকে নৃত্যৰ শৈলীৰ লগত সামাজিক বিষয়ৰ একত্ৰীকৰণ কৰিছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী

বাহ্যিক সংযোগ

আইএমডিবিত শ্ৰীয়া চৰণ
ছত্তীসগঢ়

ছত্তীসগঢ় মধ্য ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য। ২০০০ চনৰ ১ নৱেম্বৰত মধ্যপ্ৰদেশৰ দক্ষিণ-পশ্চিমাঞ্চলৰ ষোল্লখন জিলাক লৈ এই ৰাজ্য গঠন কৰা হয়। ৰায়পুৰ এই ৰাজ্যৰ ৰাজধানী। ৫২,১৯৯ বৰ্গমাইল (১৩৫,১৯৪ বৰ্গকিলোমিটাৰ) আয়তনেৰে ছত্তিসগঢ় ভাৰতৰ দশম বৃহত্তম ৰাজ্য।

ছত্তীসগড় ৰাজ্যৰ উত্তৰ-পশ্চিমে মধ্য প্ৰদেশ, পশ্চিমে মহাৰাষ্ট্ৰ, দক্ষিণে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, পূবে উৰিষ্যা, উত্তৰ-পূবে ঝাড়খণ্ড আৰু উত্তৰে উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্য অৱস্থিত।

পূৰ্বীয় হিন্দী ভাষাৰ এক উপভাষা "ছত্তীসগঢ়ি" ভাষা ইয়াৰ প্ৰধান ভাষা আৰু হিন্দীৰ লগতে ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ভাষাৰূপে স্বীকৃত।

জিলা

ক্ৰম
কোড
জিলা
চহৰ
জন সংখ্য (২০০১)
মাটিকালি (বৰ্গ কিমি)
জনঘনত্ব (বৰ্গ কিমি)
1		BA		বস্তৰ		জগদল পূৰ		1302253		14968		87
2		BI		বিলাস পূৰ		বিলাস পূৰ		1993042		8270		241
3		DA		দন্তেবাডা		দন্তেবাডা		719065		17538		41
4		DH		ধম্তাৰি		ধম্তাৰি		703569		3383		208
5		DU		দুৰ্গ		দুৰ্গ		2801757		8542		328
6		JA		জশ পূৰ		জশ পূৰ		739780		5825		127
7		JC		জঞ্জগিৰ - চম্পা		জঞ্জগিৰ		1316140		3848		342
8		KB		কোৰ্বা		কোৰ্বা		1012121		6615		153
9		KJ		কোৰিয়া		কোৰিয়া		585455		6578		89
10		KK		কন্কৈৰ		কন্কৈৰ		651333		6513		100
11		KW		কবৰ্থা		কবৰ্থা		584667		4237		138
12		MA		মহাসমুন্দ		মহাসমুন্দ		860176		4779		180
13		RG		ৰায়গঢ		ৰায়গঢ		1265084		7068		179
14		RN		ৰাজনন্দগও		ৰাজনন্দগও		1281811		8062		159
15		RP		ৰায় পূৰ		ৰায় পূৰ		3009042		13083		230
16		SU		সুৰ্গুজা		অন্বিকা পূৰ		1970661		15765		125

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Explore Chhattisgarh Tourism
About Chhattisgarh
Chhattisgarh District Maps
Chhattisgarh Live
Tourism Website of Chhattisgarh
Chhattisgarh News Video
Chhattisgarhi Film Music
Chhattisgarhi Recipes/Food/Cuisine

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য
*
আলী বাবা ৪০ ডংগালু

আলী বাবা ৪০ ডংগালু (; অনু. আলি বাবা আৰু ৪০টা চোৰ) বি. বিট্টলাচাৰ্য পৰিচালিত, ১৯৭০ চনৰ এখন তেলেগু ভাষাৰ ফেণ্টাচী ছচবাল্কাৰ ছবি। ইয়াত এন টি ৰামা ৰাও আৰু জয়ললিতা মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে। সংগীত ৰচনা ঘন্টাশালৰ। শ্ৰী গৌতম পিকচাৰ্ছৰ বেনাৰত ছবিখন এন ৰামব্ৰহ্মমে প্ৰযোজনা কৰিছে। আৰবীয় নাইটছৰ আলী বাবা আৰু চল্লিশ চোৰ নামৰ কাহিনী এটাৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

অভিনয়

এন টি ৰামাৰাও (আলিবাবা)
জয়ললিতা (মাৰ্জিয়ানা)
সত্যনাৰায়ন (কাছিম)
নাগভূষণম (চটু)
মিক্কিলিনেনী (চৰ্দাৰ)
আল্লু ৰামলিংগয়া (ব্যাদ্যুদু)
ৰাজা বাবু
ৰাভি কোন্দলা ৰাও

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ৰামচন্দ্ৰৰ অযোধ্যালৈ আগমন

ৰামায়ণ ।

অযোধ্যাকাণ্ড ।
========================================

১ অধ্যায়

ৰামচন্দ্ৰৰ অযোধ্যালৈ আগমন
উৰুলি

উৰুলি এবিধ মুখবাদ্য৷ সাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী নাৰীয়ে মাংগলিক কাৰ্য্যত উৰুলি ধ্বনি কৰে৷ অসমীয়া, বঙালী আৰু উড়ীয়া লোকসংস্কৃতিত ই এক এৰাব নোৱৰা সামজিক প্ৰথা৷ ই কেৱল মহিলাসকলৰ দ্বাৰাহে কৰা হয়৷ উৰুলিক উৎসৱ আৰু সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷

উৎপত্তি

উৰুলি শব্দৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে মতভেদ দেখা যায়৷ সুমেৰীয় শব্দ ’উলু’ৰ পৰা উৰুলি বা উলুধ্বনি শব্দটোৰ সৃষ্টি হোৱা বুলি ক’ব পাৰি৷ ইংৰাজীত ইয়াৰ অৰ্থ, মুখেৰে কৰা এক ধেমেলীয়া শব্দ৷ সুমেৰীয় ভাষাৰ ’উলু’ শব্দৰ অৰ্থ আনন্দত চিৎকাৰ কৰা৷ সেইফালৰ পৰা এই উলু শব্দৰ পৰাই উৰুলি বা উলুধ্বনি হোৱা বুলি ক’ব পাৰি৷ আনহাতে, ফেঁচাই খৰকৈ মতা মাতৰ অনুকৰণত এই উৰুলি ধ্বনি সৃষ্টি হোৱা বুলিও বহুতে ক’ব খোজে৷ উলুক মানে ফেঁচা৷ উলুকৰ উলুধ্বনিৰ অনুকৰণত হয়তো উৰুলি বা উলুধ্বনি হ’ল৷

উৰুলি দিয়াৰ নিয়ম

বিয়া, পূজা, গৃহপ্ৰৱেশ, উপনয়ন, তোলনী বিয়া আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰ শুভাৰম্ভণৰ সময়ত উৰুলি অসমীয়া আৰু বাঙালী সমাজৰ এক প্ৰাচীন পৰম্পৰা৷ বৈদিক যুগৰে পৰা উৰুলিৰ প্ৰচলন থকাৰ কথা পোৱা যায়৷ বৰ্তমানো বিভিন্ন পূজাত ঘণ্টাধ্বনিৰ লগতে উৰুলিধ্বনি এৰাব নোৱৰা বিষয়৷ উৰুলি মহিলাসকলেহে দিয়ে৷ ওঁঠ দুটা জোঙা কৰি জিভাখন দীঘলীয়াকৈ উলিয়াই জিভাৰে দুয়ো ওঁঠৰ কোণত খৰকৈ খুন্দিয়াই মুখেৰে ’উলুলুলু’ ধ্বনি কৰে৷ সেইকাৰণে উৰুলিক হয়তো বঙালীসকলে “উলুধ্বনি’’ বোলে৷ উৰুলি অপায়-অমংগল আঁতৰোৱাৰ উপায় হিচাপেও গণ্য কৰা হয়৷ সাধাৰণতে ফেঁচাক লোকসমাজত অমংগলৰ প্ৰতীক ৰূপে গণ্য কৰা হয় যদিও কেতিয়াবা ফেঁচাই উৰুলি দিলে সেই ঠাইখনত শুভ কাম হোৱাৰ ইংগিত পোৱা বুলি ধৰা হয়৷ কাৰোবাৰ ঘৰৰ বাৰীত পৰি ফেঁচাই উৰুলি দিলে সেইঘৰত অচিৰে কিবা মাংগলিক কাৰ্য হ’বই বুলি লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত৷ বাঙালী সমাজত ভূমিকম্প আহিলে কাঁহ আৰু শঙ্খ বজাই উৰুলি দিয়ে৷

বিবাহত উৰুলিৰ প্ৰয়োগ

অসমীয়া সমাজৰ বিবাহত উৰুলি এক অবিচ্ছেদ্য লোকাচাৰ৷ একেটা উশাহত উৰুলি দিয়া হয়৷ আয়তীৰ জাত জাত বিয়ানামৰ লগতে উৰুলিৰ ধ্বনিয়ে বিয়াঘৰত এক মাংগলিক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে৷ বিয়াৰ জোৰোণ আহি পদূলিমুখ পোৱাৰ পিছতে দৰাঘৰীয়া আয়তীৰ উৰুলিত কইনাঘৰত উখল-মাখল লাগে৷ তাৰপিছত প্ৰতিটো কাৰ্যৰে আৰম্ভণি উৰুলিৰে কৰা হয়৷ কইনা বহা কঠত চাউল ছটিয়াওতে, কইনাৰ শিৰত সেন্দূৰ দিওঁতে, পানী কাটোঁতে, পানী তোলোতে, পানী তুলি উভতি খোজ লওঁতে, কইনা নোৱাওঁতে, সুৱাগুৰি তোলা, গাঁঠিয়ন খুন্দা, দৈয়ন দিয়া, দৰা আদৰা, মালা পিন্ধোৱা আদি বিয়াৰ সকলো পৰ্যায়তে উৰুলি ধ্বনি কৰাটো নিয়ম৷ বিয়াৰ বাদে আন আন নাৰীকেন্দ্ৰিক লোকাচাৰত উৰুলি এক অবিচ্ছেদ্য অংগ৷ উপনয়ন, পঞ্চামৃত খোৱা, জেঠুৱা খোৱা, জেওৰা দিয়া আদি কামৰ মহিলাসকলে উৰুলিৰে মংগল কামনা কৰে৷ অসমৰ কিছুমান অঞ্চলৰ কোনো কোনো জনগোষ্ঠীৰ মাজত ল’ৰা সন্তান জন্ম হ’লে শঙ্খ বজোৱাৰ লগতে উৰুলি ধ্বনি দি আনন্দ প্ৰকাশ কৰে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিবাহ
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
এটা দ্বীপ সাতটা কবৰ

এটা দ্বীপ সাতটা কবৰ ৰঞ্জু হাজৰিকাই ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া উপন্যাস। এই উপন্যাসৰ কাহিনী কল্পনা আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ সংমিশ্ৰণৰ আলমত লিখা হৈছে। এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণ হৈছিল ২০০৩ চনত।

লেখকৰ পৰিচয়

ৰঞ্জু হাজৰিকাৰ জন্ম ২৪ জুলাই, ১৯৫২ চনত। তেওঁ অসমৰ এজন লেখক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম কুমুদ চন্দ্ৰ হাজৰিকা। শোণিতপুৰ জিলাৰ মোনাবাৰী চাহ বাগিছাত জন্মগ্ৰহণ কৰি হাজৰিকাই শৈশৱকাল কলিয়াবৰত পাৰ কৰে। মূলতঃ ভৌতিক আৰু থ্ৰিলাৰ কাহিনীৰ বাবে জনাজাত হাজৰিকাই কল্পবিজ্ঞান, সামাজিক, শিশু সাহিত্য, অভিযানমূলক, জ্যোতিষ আদি বিষয়তো বহু গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে। ১৯৭৩ চনত প্ৰথম উপন্যাস প্ৰকাশ কৰাৰে পৰা বৰ্তমানলৈ তেখেতৰ প্ৰায় ৭৫০খন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

ভাৰতবৰ্ষৰ বিজয়নগৰৰ তেতিয়া দিনৰ ৰজা আছিল সূৰ্য সিংহ। সূৰ্য সিংহৰ দুই পুত্ৰ জয় সিংহ আৰু দেৱ সিংহৰ লগত ভাৰতৰ পৰা আটলাণ্টিক মহাসাগৰেৰে পৃথিৱীৰ ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্যৰে ওলাই গৈছিল, জাহাজখনৰ নাম আছিল আটলাণ্টা৷ এটা আইচৰ্গত খুন্দা মাৰি চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হৈ যায় আৰু আৰু জাহাজৰ কেপ্তেইনজনৰ লগতে সূৰ্য সিংহৰ পুত্ৰ দেৱসিংহ সেই দ্বীপটোত পৰে, আৰু সেই দ্বীপটোতেই বিভিন্ন দেশৰ সাতজন ব্যক্তি গোট খায়৷ প্ৰথমে তেওঁলোকে ভাবিছিল সেই দ্বীপটোত কোনো নাই আৰু ইয়াৰ পৰা ওলাই যোৱাটো অসম্ভৱ। সেয়ে তেওঁলোকে সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ মৃত্যু হ'ব বুলি ভাবি সাতটা কবৰ আগতীয়াকৈ খান্দিছিল। দিন বাগৰাৰ লগে লগে তেওঁলোক ৰজাৰ পুত্ৰৰ লগত গোটেই দ্বীপটো ঘূৰিলে আৰু লাহে-লাহে খাদ্যৰ নাটনিত পৰিলে। যাৰ ফলত তাৰে ২-৩ জনে মৃত্যুবৰণ কৰিলে। তেতিয়া সেই কবৰতেই তেওঁলোকৰ কবৰ দিয়া হৈছিল। তেওঁলোকৰ এজন এজন খাদ্য সংকটত এজন বেমাৰত পৰি, আকৌ এজন অক্টোপাচৰ কবলত পৰি মৃত্যু হয়। যি কেইজন বাকী থাকিল তেওঁলোকৰ মাজতো মনোমালিন্য ঘটিছিল যদিও দ্বীপটোও এখন ঘৰ হিচাপেই বাস কৰিছিল। তেওঁলোকে বুজিছিল যে হ'লেও তেওঁলোক লগতে থাকিব লাগিব। গতিকে দেৱসিংহৰ লগতে বাকীকেইজন লোক লগ হৈ আছিল। কিন্তু পিছলৈ তেওঁলোকৰ মাজৰো এজন-এজনকৈ মৃত্যু মুখত পৰে। শেষত থাকে দেৱসিংহৰ লগতে অন্য এজন লোক। বাকী ৬জনৰে মৃত্যু হয় আৰু সেই খান্দি ৰখা কবৰতে তেওঁলোকৰ নিথৰ দেহ পৰি ৰয়। শেষত এখন হেলিকপ্টাৰ আহি সেই দ্বীপত উদ্ধাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল। তেতিয়াই মাত্ৰ দুজন লোক জীয়াই আছিল। দেৱসিংহ আৰু আন এজনে বাছিম বুলি আশা কৰিছিল। কিন্তু সাত নম্বৰ জনে ৬ নম্বৰ জনক কবৰ দি ঘূৰিব ধৰোঁতেই দ্বীপটোত পূৰ্ণ হয় তেওঁৰ নিথৰ দেহাৰে। শেষত দ্বীপটোৰ পৰা অকল দেৱসিংহই সুকলমে উভতি আহিব পাৰে। এই উপন্যাসখনৰ পৰা বুজা যায় যে যদিহে জীয়াই থকাৰ প্ৰবল হেঁপাহ মনত পুঁহি ৰখা হয় তেতিয়া তাৰ আগত মৃত্যুয়েও হাৰ মানে আকৌ যদিহে মৃত্যু নিশ্চিত হৈ থাকে তেওঁক ভগৱানেও বচাব নোৱাৰে‌।

চৰিত্ৰসমূহ

সূৰ্য সিংহ, জয় সিংহ, দেৱ সিংহ, যোছেফ ফাৰ্ণি

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
বিশ্ব দৃষ্টি দিৱস

বিশ্ব দৃষ্টি দিৱস (World Sight Day) প্ৰতি বছৰে অক্টোবৰ মাহৰ দ্বিতীয় বৃহস্পতি বাৰে গোটেই বিশ্বজুৰি পালন কৰা হয়। গোলকীয় প্ৰেক্ষাপটত অন্ধতা, চকু আৰু দৃষ্টি সম্পৰ্কীয় ৰোগ আৰু চকুৰ যতনৰ বাবে জসচেতনতা বৃদ্ধি কৰায় এই দিৱসৰ মূল লক্ষ্য। ২০০০ চনত আন্তৰ্জাতিক লায়েন্স ক্লাৱে (Lions Club International) অনুষ্ঠিত কৰা SightFirstCampaignৰ ফলশ্ৰুতিত এই দিৱস জন্ম হৈছিল।

বৰ্তমান বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ সহযোগত আন্তৰাষ্ট্ৰীয় অন্ধতা দূৰীকৰণ সন্থাৰ পৰিচালনাত এই দিৱস বহুল ভাৱে প্ৰচাৰিত হৈ ভিশ্যন২০২০ লৈ উন্নীত হৈছে।

প্ৰতি বছৰৰ অক্টোবৰ মাহৰ দ্বিতীয় বৃহস্পতি বাৰে এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়।

এই দিৱসৰ দিনা বিভিন্ন সভা-সমিতি, বক্তৃতা অনুষ্ঠান পাতি দৃষ্টি সম্পৰ্কীয় নানা দিহা-পৰামৰ্শ আদান প্ৰদান কৰা হয়। চকু চিকিৎসা শিবিৰ পাতি বিনামূলীয়া চিকিৎসা প্ৰদান কৰা হয়। নেত্ৰদানৰ বিষয়ে সাধাৰণ জনতাক আকৰ্ষণ কৰা এই দিৱসৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।

বিশ্ব দৃষ্টি দিৱসৰ প্ৰতিপাদ্য(থীম)

২০০০
- নাই -
২০০১
- নাই -
২০০২
- নাই -
২০০৩
- নাই -
২০০৪
- নাই -
২০০৫
দৃষ্টিৰ অধিকাৰ(The to Sight)
২০০৬
নিম্ন দৃষ্টি(Low Vision)
২০০৭
শিশুৰ বাবে দৃষ্টি(Vision for Children)
২০০৮
দৃষ্টি সম্পৰ্কীয় ৰোগৰ বিৰুদ্ধে বৃদ্ধ বয়সত যুজঁ দিয়া(Fighting Vision Impairment in Later Life)
২০০৯
লিংগ আৰু চকুৰ স্বাস্থ্য
২০১০
২০২০ লৈ ওলোটা গণনা(Countdown to 2020)
২০১১
- নাই -
২০১২
- নাই -
২০১৩
বিশ্বজনীন চকুৰ স্বাস্থ্য(Universal Eye Health)
২০১৪
অন্ধতাক আৰু অধিক অৱজ্ঞা কৰা নহব(No more Avoidable Blindness)
২০১৫
সকলোৰে বাবে চকুৰ যতন(Eye care for all)
২০১৬
একেলগে বেছি শক্তিমান (Stronger Together)

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
যমুনামুখ

যমুনামুখ ( হৈছে অসমৰ হোজাই জিলাৰ এখন গাঁও। যমুনা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত কাৰণে গাঁওখনৰ নাম যমুনামুখ হৈছে। জনসংখ্যা প্ৰধানকৈ মুছলমান যদিও ইয়াত উল্লেখযোগ্য হিন্দু সম্প্ৰদায়ো আছে। যমুনামুখত মছজিদ, মন্দিৰ, আদিকে ধৰি কেইবাটাও পূজাস্থলী আছে।

যমুনামুখৰ পথ আৰু ৰে’লপথেৰে অসম তথা ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ সৈতে সুসংযোগ। নিকটতম বিমানবন্দৰ গুৱাহাটীত, যিটো প্ৰায় ১৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত।

অৰ্নমাই বৰা হত্যাকাণ্ড

যমুনামুখতে অৰ্ণমাই বৰা হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হৈছিল। অৰ্ণমাই বৰা হোজাই জিলাৰ যমুনামুখ চহৰত বাস কৰিছিল ৫৫ বছৰীয়া বৃদ্ধা। সামাজিক কাম আৰু দান-বৰঙণিৰ বাবে পৰিচিত সমাজৰ এগৰাকী মহিলা আছিল।

তদন্তৰ সময়ত এই হত্যাকাণ্ডৰ আঁৰৰ উদ্দেশ্য আছিল ডকাইতি বুলি জানিব পৰা গৈছে। অৰ্ণমাই বৰাৰ ঘৰত লুটপাত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি চুৰি কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে প্ৰৱেশ কৰিছিল অভিযুক্তই। কিন্তু তেওঁ বাধা দিওঁতে অপৰাধীয়ে তেওঁক ডিঙি চেপি হত্যা কৰা বুলি অভিযোগ উঠিছে।

এই গোচৰটোৱে ৰাজ্যখনত ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছিল, আৰু আনক সহায়ৰ বাবে নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰা এগৰাকী মহিলাৰ নিৰ্মম হত্যাকাণ্ডক লৈ মানুহে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছিল। আৰক্ষীয়ে সন্দেহযুক্ত লোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
স্মৃতি ইৰানী

স্মৃতি জুবিন ইৰানী (; জন্মৰ নাম: স্মৃতি মলহোত্ৰা; জন্ম ২৩ মাৰ্চ ১৯৭৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰী তথা পূৰ্বৰ মডেল, টেলিভিছন অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ গুজৰাট ৰাজ্যৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ। তেওঁৰ ভাৰত চৰকাৰৰ বৰ্তমান বস্ত্ৰমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৭৬ চনৰ ২৩ মাৰ্চ তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লীত স্মৃতি মলহোত্ৰাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ শিৱানী বাগছি বঙালী সম্প্ৰদায়ৰ আৰু পিতৃ অজয় কুমাৰ মলহোত্ৰা পঞ্জাবী-মাৰাঠী সম্প্ৰদায়ৰ। তেওঁ তিনিগৰাকী ভনীয়েকৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ।

তেওঁৰ ককা ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সদস্য আৰু মাতৃ ভাৰতীয় জনসংঘৰ সদস্য আছিল। সেয়ে শৈশৱৰ পৰায়ে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁ নতুন দিল্লীৰ হলী চাইল্ড অক্সিলাম স্কুলৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হয়। পিছলৈ তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অফ অপেন লাৰ্নিংত নামভৰ্তি কৰে। তাত তেওঁ বি.কম. প্ৰথম ভাগৰলৈকে অধ্যয়ন কৰে। তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ নকৰাকৈ পঢ়াশুনা সীমানতে সামৰে।

অভিনয় জীৱন

স্মৃতি ইৰানীয়ে ১৯৯৮ চনৰ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯৮ চনত তেওঁক মিকা সিঙৰ শ্বাৱান মই লগ গেই আগ এলবামৰ বলিয়া গীতত দেখা গৈছিল। ২০০০ চনত তেওঁ টিভি ধাৰাবাহিক আতিশ আৰু হম হে কল আজ কলৰ জৰিয়তে টেলিভিছনত প্ৰদাৰ্পণ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ডিডি মেট্ৰৰ কবিতা ধাৰাবাহিকতো অভিনয় কৰিছিল। ২০০০ চনৰ মধ্যভাগত তেওঁ একতা কাপুৰৰ জনপ্ৰিয় টিভি ধাৰাবাহিক কিউ কি চাচ ভি কভি বহু থিত মুখ্য চৰিত্ৰ তুলসী বিৰানীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ পায়। ইয়াৰ বাবে তেওঁ একেৰাহে পাঁচ বাৰ ভাৰতীয় টেলিভিছন একাডেমীৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা আৰু চাৰিটা ভাৰতীয় টেলি এৱাৰ্ড লাভ কৰিছিল।

২০০১ চনত তেওঁ জি টিভিৰ ৰামায়ণত সীতাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰিছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ থৰি চি জামিন থোৰা চা আছমানৰ সহ-প্ৰযোজক আছিল। তেওঁ চনী টিভিৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক ২০০৭ চনৰ বিৰুদ্ধত মুখ্য চৰিত্ৰ উমাৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। তেওঁ নাইনএক্সত মেৰে চপনেত বিনোদ খান্নাৰ লগত অভিনয় কৰিছিল। ২০১২ চনত তেওঁক বঙালী ছবি অমৃতাত দেখা গৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০০১ চনত স্মৃতিয়ে পাৰ্চী ব্যৱসায়ী জুবিন ইৰানীৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। একেবছৰৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম হৈছিল। ২০০৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁলোকৰ দ্বিতীয় সন্তান এগৰাকী জীয়েকৰ জন্ম হয়। তেওঁলোকৰ দুয়ো সন্তান পাৰ্চী ধৰ্ম মানি চলে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

স্মৃতি জুবিন ইৰানী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
মুকুন্দকাম শৰ্মা

ন্যায়াধীশ ড° মুকুন্দকাম শৰ্মা (ইংৰাজী: Dr. Mukundakam Sharma) (জন্ম: ১৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৬, কলকাতাত ) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ। তেওঁ ২০০৮ চনৰ ৯ এপ্ৰিল তাৰিখে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল আৰু ২০১১ চনৰ ১৭ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

১৯৭০ চনৰ ১৬ জুন তাৰিখে ড° মুকুন্দকাম শৰ্মা অধিবক্তা হিচাপে পঞ্জীভূত হৈছিল। তেওঁ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত তেওঁ সাংবিধানিক, সেৱা, অসামৰিক আৰু কৰ সম্পৰ্কীয় বিষয়ত ওকালতি কৰিছিল। তেওঁ অসম আৰু মনিপুৰৰ চৰকাৰী অধিবক্তা হিচাপে কাম কৰাৰ লগতে লগতে ৰে'লৱেৰো অধিবক্তা আছিল। ১৯৮১ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈ তেওঁ মিজোৰামৰ Standing Counsel আৰু ২৮.৪.১৯৮৮ ৰ পৰা ৭.২.১৯৮৯ লৈ একে ৰাজ্যৰে মহাধিবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ ১.১.১৯৮৮ ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে মনোনীত হৈছিল। ১৯৯২ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৯৯৪ চনৰ জানুৱাৰীলৈ তেওঁ নগালেণ্ডৰ মহাধিবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনলৈ ড° মুকুন্দকাম শৰ্মা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আইন মহাবিদ্যালয়ৰ অংশকালীন প্ৰবক্তা আছিল।

গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ স্থায়ী ন্যায়াধীশ হিচাপে ড° মুকুন্দকাম শৰ্মা ১০.১.১৯৯৪ ত নিযুক্ত হৈছিল আৰু ১৪.২.১৯৯৪ ত পাটনা উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ বদলি হৈ গৈছিল। ১২.১২.১৯৯৪ ত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ বদলি হৈ শৰ্মা ২৮.১১.২০০৬ ত একে ন্যায়ালয়ৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মূখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে পদোন্নীত হৈছিল। ০৪.১২.২০০৬ ৰ পৰা তেওঁ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ স্থায়ী মূখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত আছিল।

৯ এপ্ৰিল ২০০৮ ৰ পৰা ড°মুকুন্দকাম শৰ্মা ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
দেৱজিত

শ্ৰেণী:১৯১০ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হৰিচন্দ্ৰ দেৱ গোস্বামীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:মাধৱ কন্দলিৰ সাহিত্যকৰ্ম
বিল

]]
বিল হৈছে চাৰিওফালে স্থলভাগে ঘেৰি থকা দ আৰু বহল স্বাভাৱিক জলভাগ। সাধাৰণতে গংগা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ সমভূমি অঞ্চলৰ পূব ভাৰতীয় ৰাজ্য অসম আৰু পশ্চিম বংগৰ লগতে বাংলাদেশৰ হ্ৰদৰ দৰে বৃহৎ স্থিতিশীল পানীৰে পূৰ্ণ আদ্ৰভূমিক বুজাবলৈ বিল শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে নদী বা খাৱৈৰ গতিশীল পানীৰ উৎসক বুজাবলৈ খাল শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমীয়া আৰু বঙালী দুয়ো ভাষাতে পানীৰে পূৰ্ণ ডাঙৰ আদ্ৰভূমিক বিল বোলা হয়। বিস্তীৰ্ণ আৱদ্ধ অলুণীয়া পানীৰ জলাশয় বিলসমূহ মূলতঃ নিম্নভূমি অঞ্চল। বেছিভাগ বিলত শুকান ঋতুত পানী শুকাই যায়। তাৰপিছত এই অঞ্চল খেতি আৰু জীৱ-জন্তুৰ চৰণীয়া অঞ্চল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বাৰিষা কালত এই নিম্নভূমিবোৰ পানীৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ পৰে। সাধাৰণতে বিলৰ গভীৰতা অতি বেছি নহয়। কিন্তু ডাঙৰ বিলবোৰৰ গভীৰতা অতি বেছি আৰু প্ৰায় গোটেই বছৰ ধৰি পানী থাকে।

উৎপত্তি

বিল বহু ধৰণে গঠন হব পাৰে। যদি নিম্নভূমিত পানী নিষ্কাশন প্ৰণালী নাই বা জলনিষ্কাশন পথ বন্ধ থাকে, তেনেহ'লে বানপানীৰ পিছত সেই অঞ্চলত পানী বন্ধ হৈ যায়। পুনৰ যেতিয়া বৰষুণ বেছি হয় পানী জমা হৈ বিলৰ সৃষ্টি হয়। কেতিয়াবা নদীৰ পথ সলনি হয় আৰু বিলৰ উৎপত্তি হব পাৰে। সঘনে গতিপথ সলনি কৰা নদী বা সুঁতিৰ পৰা অশ্বখুৰা আকৃতিৰ বিলৰ সৃষ্টি হয়। এনে বিল কেতিয়াবা নদীৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে। তদুপৰি ১৮৯৭ আৰু ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পৰ পৰিণতিতো এনে ধৰণৰ বহু বিল গংগা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত সৃষ্টি হৈছিল বুলি ভূবিজ্ঞানীসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে।

বিলৰ উপকাৰীতা

বিলসমূহ জলজ জৈৱবৈচিত্ৰ্যৰ বাবে জনাজাত। প্ৰতি বছৰে প্ৰব্ৰজন কৰা বহু প্ৰজাতিৰ চৰাইবোৰ এই বিলবোৰলৈ আহে। জলজ উদ্ভিদ আদিৰে ভৰপূৰ এই বিলবোৰ প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৱাত অপৰিসীম গুৰুত্ব আছে। বিলৰ উদ্ভিদ প্লাৱক সমূহে বায়ুমণ্ডলত অক্সিজেন গেছ এৰি দিয়ে। তদুপৰি এই জলজ উদ্ভিদবোৰে পানীত হোৱা প্ৰদূষণ ৰোধতো সহায় কৰে। অসমৰ থলুৱা মাছৰ ভঁৰালস্বৰূপ এই বিল ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই বহু মৎসজীৱী পৰিয়াল বৰ্তি আছে। স্থানীয় বায়ুশ্বাসী মাছৰ লগতে আলংকৰিক মাছেৰে পূৰ্ণ এই বিলবোৰত পলুভক্ষী আৰু ঔষধি গুণসম্পন্ন মাছ পোৱা যায়। বিলসমূহে বানপানী প্ৰতিৰোধ কৰাত বিশেষ সহায় কৰে। ই অতিৰিক্ত পানী ভাগ ধৰি ৰাখে আৰু আশে-পাশে থকা ঠাইবোৰ প্লাৱিত হোৱাৰপৰা ৰক্ষা কৰে। তদুপৰি ইয়াত থকা বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদে পানীৰ সোঁত প্ৰতিৰোধ কৰে আৰু বানপানীৰ ভয়াবহতা কম কৰাত, গৰাখহনীয়া ৰোধ কৰাত সহায় কৰে।
]]
বিলৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্য আৰু নান্দনিক প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশে নানা পৰ্যটককো আকৰ্ষণ কৰে।

লগতে চাওক

অসমৰ বিলসমূহৰ তালিকা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভূগোল
অম্বৰীশ

হিন্দু গ্ৰন্থত অম্বৰীশ (সংস্কৃত अम्बरीष) এজন ইক্ষ্বাকু বংশৰ ৰজা, এয়া সেই বংশ, য'ত ভগৱান ৰামৰো আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। অম্বৰীশ মথুৰাৰ মান্ধাতাৰ পুত্ৰ। তেওঁ এসপ্তাহত সমগ্ৰ বিশ্ব জয় কৰা বুলি জনা যায়। চাৰিটা চক্ৰীয় যুগৰ ভিতৰত দ্বিতীয় ত্ৰেতা যুগত তেওঁ জীয়াই আছিল। শ্ৰীমদ্ভাগৱত অনুসৰি অম্বৰীশ সকলো ইন্দ্ৰিয়কে ভগৱানৰ সেৱাত নিয়োজিত কৰাৰ বাবে বিখ্যাত।

কিংবদন্তি

ৰামায়ণ

ৰামায়ণত আৰু ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণ কিংবদন্তিত ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰৰ বিষয়ে ভিন্নতা আছে। ৰামায়ণ সংস্কৰণত ৰজাৰ নাম হৰিশ্চন্দ্ৰৰ পৰিৱৰ্তে অম্বৰীশ বুলি কোৱা হৈছে। এই কিংবদন্তি অনুসৰি অম্বৰীশ এসময়ত নিজৰ ৰাজধানী অযোধ্যাত অশ্বমেধ যজ্ঞত নিয়োজিত আছিল। এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত অশ্বমেধৰ ঘোঁৰাটো ইন্দ্ৰই চুৰি কৰি লৈ যায়। অনুষ্ঠান পৰিচালনা কৰা পুৰোহিতে ৰজাক ক’লে যে তেওঁ ঘোঁৰাটো বিচাৰি উলিয়াব লাগিব, বা পৰিস্থিতিৰ ফলত হোৱা দুৰ্ভাগ্য ৰোধ কৰিবলৈ নৰবলি দিব লাগিব। ঘোঁৰাটো বিচাৰি নাপাই ৰজাই বলিৰ বাবে ঋষিৰ পুত্ৰ ছুনাহচেপক কিনিলে। বিশ্বামিত্ৰ ঋষিয়ে দিয়া দুটা গীত আবৃত্তি কৰি ছুনাহচেপে বলি যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰে।

ভাগৱত পুৰাণ

[[
ভাগৱত পুৰাণৰ মতে ৰজা বিষ্ণুৰ মহান ভক্ত আছিল, আৰু সত্যনিষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ বিষ্ণুৱে তেওঁৰ সুদৰ্শন চক্ৰ অম্বৰীশক দিছিল আৰু তেওঁ অতি ভক্তিৰে দেৱতাৰ অস্ত্ৰ পূজা কৰিছিল। এবাৰ বৈকুণ্ঠ একাদশীৰ সময়ত অম্বৰীশে বৃন্দাবনত দ্বাদশী ব্ৰত কৰিছিল, য'ত ৰজাই একাদশীৰ দিনা উপবাসে থাকিব লাগিব, আৰু দ্বাদশীৰ আৰম্ভণিতে (দ্বাদশ দিন) ভাঙিব লাগিব, আৰু নিজৰ সকলো লোকক খুৱাব লাগিব। উপবাস ভংগৰ মুহূৰ্ত ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে মহান ঋষি দুৰ্বাসা আহি পালে, আৰু অম্বৰীশে তেওঁক সকলো সন্মানেৰে অতিথি বৰণ কৰিলে। দূৰ্বাসাই ৰজাৰ সন্মানীয় অতিথি হ’বলৈ কৰা অনুৰোধত সন্মতি দিলে, আৰু যমুনা নদীত গা ধুই ঘূৰি অহালৈকে ৰজাক অপেক্ষা কৰিবলৈ ক’লে। ব্ৰতৰ লক্ষ্য পূৰণৰ বাবে ৰজাই ব্ৰত ভংগ কৰিবলগীয়া হোৱা শুভ মুহূৰ্তটো ওচৰ চাপি অহাৰ সময়তো দুৰ্বাসা উপস্থিত নহ’ল। পুৰোহিতসকলৰ উপদেশত ৰজাই অলপ পানী খাই উপবাস ভংগ কৰিলে, আৰু তেওঁলৈ খাদ্য আগবঢ়াবলৈ দুৰ্বাসা ঋষিৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলে। স্বল্পক্ৰোধিত স্বভাৱৰ বাবে সুপৰিচিত দুৰ্বাসাই অনুভৱ কৰিলে যে আলহীয়ে আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ আগতেই উপবাস ভংগ কৰি আলহীৰ প্ৰাপ্য সন্মান অম্বৰীশে উলংঘা কৰিছে, আৰু ক্ৰোধত অম্বৰীশক হত্যা কৰিবলৈ নিজৰ চুলিৰ পৰা অসুৰ সৃষ্টি কৰিলে। অম্বৰীশ মহান ভক্ত হোৱাৰ বাবে সুদৰ্শন চক্ৰই হস্তক্ষেপ কৰি অসুৰ ধ্বংস কৰি নিজেই দুৰ্বাসাক খেদিবলৈ ধৰিলে। দুৰ্বাসাই ৰক্ষাৰ বাবে ব্ৰহ্মা আৰু শিৱৰ ওচৰলৈ গ’ল।
দুয়োজনে তেওঁক বচাব নোৱাৰাৰ বাবে ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। তেওঁ নিজেই বিষ্ণুৰ ওচৰলৈ যোৱাত, অম্বৰীশৰ নিষ্কলুষ ভক্তিত বান্ধ খাই থকাৰ বাবে একো কৰিব নোৱাৰো বুলি কৈ ঋষিক ৰজাৰ ক্ষমা বিচাৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে।
দুৰ্বাসাই অম্বৰীশৰ ওচৰলৈ গ’ল, তেতিয়া অম্বৰীশে বিষ্ণুক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে যে তেওঁৰ চক্ৰক তেওঁ ওভোতাই নিয়ক আৰু দুৰ্বাসাক বচাওক। এইদৰে দুৰ্বাসাৰ জীৱন ৰক্ষা পৰিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা