ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নেপালী লোককথা

নেপালী লোককথা (ইংৰাজী: সৰহ) নেপালী জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচলিত পৌৰাণিক কাহিনী আৰু পৰম্পৰাগত বিশ্বাসৰ এক বৈচিত্ৰময় গোট।

লোকবিশ্বাস

বনঝাক্ৰি আৰু বনঝাক্ৰিনী: নেপাল আৰু ভাৰতৰ ছিকিম, দাৰ্জিলিং, আৰু কালিম্পং আদিৰ কিৰাট জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাৰ তান্ত্ৰিক দেৱতা। এওঁলোক দুয়ো দম্পতী, আৰু সম্ভৱতঃ একেটা সত্তাৰ ভিন্ন দিশ। অৰণ্যৰ অলৌকিক বেজ। নেপালী ভাষাত বন শব্দৰ অৰ্থ "অৰণ্য", ঝাক্ৰিৰ অৰ্থ "তান্ত্ৰিক বা বেজ", আৰু ঝাক্ৰিনীৰ অৰ্থ "মহিলা তান্ত্ৰিক বা বেজ"। বনঝাক্ৰিনী লেমলেমেই নামেৰেও জনা যায়।

বীৰ: এটা দানৱ

বোক্সী নেপালৰ কিংবদন্তীমতে ডাইনীবিদ্যা, জৰা-ফুকা আৰু তন্ত্ৰৰ জ্ঞান থকা ব্যক্তি। তন্ত্ৰ-শাস্ত্ৰ আৰু শিৱপুৰাণৰ মতে বোক্সী বা বোক্সা হৈছে স্বাভাৱিক দেৱ বা দেৱীৰ পৰা পৃথক আৰু নিজস্ব ভাষা থকা নাৰী অথবা পুৰুষ। বোক্সীৰ এক ঐশ্বৰিক শক্তি আছে আৰু তেওঁলোক বিভিন্ন ৰোগ নিৰাময় কৰিবলৈ সক্ষম।

কিচ্‌কন্যা বা কিচ্‌কণ্ডি নেপালী লোককথা বা পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণনা কৰা এগৰাকী নাৰীৰ আত্মা৷ মৃতদেহৰ দহন নোহোৱা কোনো অংশ বিশেষকৈ হাড়ত এই আত্মা সংযুক্ত হৈ থাকে।

লাখেই বা লা-খে অথবা লাখেয় ঈশ্বৰৰ শোভাযাত্ৰাত কৰা অসুৰৰ এক নৃত্য। ই নেপালৰ পৰিচিত লোকনৃত্য৷ কোনো প্ৰাচীন ৰাজপ্ৰসাদৰ সম্মুখত থকা আৰু হিন্দু মন্দিৰেৰে সুসজ্জিত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুৰ ঐতিহাসিক প্লাজা দৰবাৰ চৌহদত হিন্দু স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰক পূজা কৰা ইন্দ্ৰ যাত্ৰাৰ অন্তিম দিনটোত এই ঠাই সদায় শ্ৰদ্ধালু লোকেৰে ভৰি থাকে। এই উছৱমুখৰ পৱিত্ৰ স্থানত লাখে নামৰ অসুৰে অদম্যভাৱে আৰু অসাৱধানতাৰে দেৱ-দেৱতাৰ মাজত নৃত্য কৰে। তেওঁৰ মূৰ্তিটোত তেওঁৰ উগ্ৰ মুখ, উজলা দাঁত আৰু ৰঙা বা ক’লা চুলিৰ কোচাৰে সজ্জিত কৰা হৈছে। সমগ্ৰ নেপাল মণ্ডলৰ পৰম্পৰাগত নেৱাৰ সংস্কৃতিত লাখেৰ স্থান বিশিষ্ট। লাখেৰ পৰম্পৰা সমগ্ৰ নেপালৰ কাঠমাণ্ডু উপত্যকা আৰু অন্যান্য ঠাই, নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোক বাস কৰা অঞ্চলত পোৱা যায়।

মুৰ্কট্টা চকু আৰু মুখ বুকুত থকা আৰু বাহুৰ তলত মূৰ থকা এবিধ মুণ্ডহীন ভূত। বিভিন্ন নেপালী সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাত মুৰ্কত্তৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। ইহঁতক মৃত্যুৰ পৰা অহা আত্মা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

য়েটি এছিয়াৰ হিমালয় পৰ্বতমালাত বাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা এবিধ বান্দৰ সদৃশ কিংবদন্তিমূলক প্ৰাণী।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
নাইজেৰিয়া

নাইজেৰিয়া ( ইংৰাজী : Nigeria) পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম আবুজা। তেল সমৃদ্ধ নাইজেৰিয়া আফ্ৰিকাৰ আটাইতকৈ বেছি জনবহুল দেশ। ইয়াৰ পশ্চিমে বেনিন, পূবে চাদ আৰু কেমেৰুণ, উত্তৰে নাইজাৰ আৰু দক্ষিণে গিনি উপসাগৰ অৱস্থিত।

নাইজেৰিয়া ১৯৬০ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটেনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰে। বৰ্তমান দেশখন ৩৬টা ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় ৰাজধানী এলেকাৰে গঠিত। ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনলৈ দেশখন বিভিন্ন সময়ে সামৰিক শাসনৰ সন্মুখীন হৈছিল। ১৯৯৯ চনত দেশ খনত পুনৰবাৰ গণতন্ত্ৰ স্থাপন হয়।

নামৰ উৎপত্তি

নাইজেৰিয়া নাম দেশখনৰ মাজেৰে প্ৰৱাহিত নাইজাৰ নদীৰ পৰা আহিছে। এই নাম ঊনৈছ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ফ্ল'ৰা শ্ব'য়ে গঠন কৰে। দেশখনৰ নাম সম্পৰ্কে আৰু কোনো তথ্য পোৱা নাযায়। ইউৰোপীয় উপনিৱেশবাদৰ পিছৰ পৰা তুয়াৰেগ শব্দৰ পৰিৱৰ্তে এই নাম ব্যৱহৃত হবলৈ ধৰে।

ভূগোল

নাইজেৰিয়াৰ মুঠ মাটিকালি । ই পৃথিৱীৰ ৩২তম বৃহৎ দেশ। ইয়াৰ উপকূলীয় সীমাৰেখাৰ দৈৰ্ঘ্য ৮৫৩ km.

নাইজেৰিয়াৰ উচ্চতম স্থান হৈছে চাপ্পাল ৱাদ্দি । নাইজাৰ নদী আৰু বেণু নদী দেশখনৰ প্ৰধান নদী। এই দুখন নদীৰ মোহনাত নাইজাৰ ব-দ্বীপ অৱস্থিত। এই ব-দ্বীপ মধ্য আফ্ৰিকাৰ বিস্তৰ মেনগ্ৰ'ভ অৰণ্যৰ মুখ্য স্থান।

নগৰ-মহানগৰ

২০১২ চনৰ মতে নাইজেৰিয়াৰ ১০ লাখকতকৈ বেছি জনবসতি থকা চহৰ সমূহ হল :
চহৰ জনসংখ্যা
লাগছ ১,১৫,৪৭,০০০
কান' ৩৪,৬৬,০০০
ইবাদান ৩০,২৮,০০০
আবুজা ২২,৪৫,০০০
পোৰ্ট হাৰকোৰ্ট ১৯,৪৭,০০০
কাডোনা ১৫,৬৬,০০০
বেনিন চিটি ১৩,৯৮,০০০
জাৰিয়া ১০,৭৫,০০০

তথ্য উৎস

বহিঃসংযোগ

চৰকাৰী
নাইজেৰিয়াৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট
Constitution of the Federal Republic of Nigeria - 1999
ৰাষ্ট্ৰ প্ৰধান আৰু মন্ত্ৰীপৰিষদ সদসবৃন্দ

সাধাৰণ তথ্য
Nigeria from UCB Libraries GovPubs
Climate Change in Nigeria From OneWorldUK

সংবাদ মিডিয়া
Vanguard daily newspaper
This Day daily newspaper
Nigeria Compendium of Nigeria Related News

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ

লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ , , গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ(ইংৰাজী: Guwāhāti International Airport) হিচাপেও জনা যায়) ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ মুখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ। অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰৰ সমীপৱৰ্তী বৰঝাৰত অৱস্থিত এই বিমানবন্দৰটো স্বাধীনতা সংগ্ৰামী লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। গোপীনাথ বৰদলৈ ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত অসমৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল। এই বিমানবন্দৰটো ভাৰতীয় বিমানবন্দৰ প্ৰাধিকৰণৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু ভাৰতী বায়ু সেনাইও ইয়াক ঘাটি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।

বিমানবন্দৰৰ বিৱৰণ

বিৱৰণ
ক'ড নং-৪
ক'ড বৰ্ণ: D
উচ্চতা: ১৬২ ফুট
টাৰ্মিনেল ক্ষমতা
দেশীয়: ৫০০
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়: ১২৫
ব'ৰ্ডিং প্ৰৱেশদ্বাৰ
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়: ১
দেশীয়: ৬
টাৰ্মিনেলৰ পৃষ্ঠাকালি: ৮৬৫৫ বৰ্গমিটাৰ
চেক্-ইন কাউণ্টাৰৰ সংখ্যা: ৪
ইমিগ্ৰেশ্যন কাউণ্টাৰৰ সংখ্যা: ১
ছিকিউৰিটি চেক: ৪

সাত-ভনী আৰু Nine Perfect Jewels হিচাপে জনাজাত উত্তৰ-পূব ভাৰতলৈ সেৱা আগবঢ়োৱা বিমানসমূহৰ বাবে গুৱাহাটী বিমানবন্দৰ এটা মুখ্য হাব। গুৱাহাটী বিমানবন্দৰৰ পৰা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন স্থানলৈ হেলিকপ্টাৰ সেৱাও পৰিচালিত হয়। ইয়াৰ পৰা ছিলঙ (৩০ মিনিট), তুৰা (৫০ মিনিট), নাহৰলগুণ (ইটানগৰ) আৰু টাৱাঙ (৭৫ মিনিট) আদি ঠাইলৈ পৱন হংস হেলিকপ্টাৰ সেৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। শেহতীয়াকৈ মণিপুৰৰ ইম্ফাল বিমানবন্দৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়লৈ উন্নীত হোৱাৰ আগতে সমগ্ৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ বিমানবন্দৰেই একমাত্ৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ আছিল। সম্প্ৰতি বিমানবন্দৰৰ উন্নীতকৰণৰ পৰিকল্পনা চলি আছে।

এয়াৰলাইনছ আৰু গন্তব্যস্থলসমূহ

যাত্ৰীবাহী বিমান

চাৰ্টাৰ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Lokpriya Gopinath Bordoloi International Airport at Airports Authority of India web site
LGBIA official website

শ্ৰেণী:অসমৰ বিমানবন্দৰ
বেগম হজৰত মহল

বেগম হজৰত মহল (, ১৮২০ – ৭ এপ্ৰিল ১৮৭৯) অৱধ ৰাজ্যৰ বেগম আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। তেওঁ অৱধ ৰাজ্যৰ শাসনকৰ্তা নৱাব ৱাজিদ আলি শ্বাহৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল। নৱাব ৱাজিদ আলি শ্বাহে তেওঁক তেওঁৰ ৰাজপ্ৰাসাদত লগ পাইছিল। ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহৰ সময়ত তেওঁ ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। অৱশেষত তেওঁ নেপাল হাল্লাউৰত শৰণাৰ্থী হিচাপে আশ্ৰয় পাইছিল আৰু ১৮৭৯ চনত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁৰ স্বামীক কলিকতালৈ নিৰ্বাসিত কৰাৰ পিছত তেওঁ অৱধ ৰাজ্যৰ দায়িত্ব লৈছিল আৰু লক্ষ্ণৌৰ নিয়ন্ত্ৰণ জব্দ কৰিছিল। বেগম হজৰত মহলে তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ বিৰজিছ কাদৰক অৱধৰ ৱালি (শাসক) পাতিছিল। অৱশ্যে তেওঁ অতি কম সময়ৰ বাবে ৰাজত্ব কৰাৰ পিছত ৰাজপাট ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সৰুতে হজৰত মহলৰ নাম আছিল মুহাম্মদী খানুম আৰু তেওঁৰ জন্ম ১৮২০ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অৱধৰ ফৈজাবাদত হৈছিল। তেওঁ বৃত্তিৰে এগৰাকী দেহোপজীৱিনী আছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক ৰাজকীয় প্ৰতিনিধিলৈ বিক্ৰী কৰাৰ পিছত ৰাজকীয় হেৰেমলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু পিছলৈ এওঁ 'পৰী'ৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল। তেওঁক হেৰেমত মহক পৰি বুলি কোৱা হৈছিল। অৱধ ৰজায়ে তেওঁক ৰাজকীয় উপপত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ বেগম উপাধি লাভ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ সন্তান বিৰজিছ কাদৰৰ জন্মৰ পিছত তেওঁক 'হজৰত মহল' উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল।

তেওঁ শেষ তাজদাৰ-ই-অৱধ ৱাজিদ আলি শ্বাহৰ এগৰাকী উপপত্নী পত্নী আছিল। ব্ৰিটিছসকলে ১৮৫৬ চনত অৱধক নিজৰ সাম্ৰাজ্যত অন্তৰ্গত কৰিছিল আৰু ৱাজিদ আলি শ্বাহক কলিকতালৈ নিৰ্বাসিত কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামীক কলিকতালৈ নিৰ্বাসিত কৰাৰ পিছত তেওঁ নৱাবৰ লগত বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছতো অৱধ ৰাজ্যৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। অৱধ ৰাজ্য ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এক অংশ।

চিপাহী বিদ্ৰোহ ১৮৫৭

১৮৫৭ চনৰ ভাৰতৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত ১৮৫৭ চনৰ পৰা ১৮৫৮ লৈ ৰজা জালাল সিঙৰ নেতৃত্বত বেগম হজৰত মহলৰ সমৰ্থক দলে ব্ৰিটিছৰ বাহিনীৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। পিছত তেওঁলোকে লক্ষ্ণৌৰ নিয়ন্ত্ৰণ জব্দ কৰে আৰু বেগম হজৰত মহলৰ পুত্ৰ বিৰজিছ কাদৰক আৱাধৰ শাসক (ৱালি) হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ অন্তিম কালত জাৰী কৰা এক ঘোষণাত তেওঁ উপাসনাৰ স্বাধীনতা বাহাল ৰখাৰ বাবে ব্ৰিটিছৰ দাবীক উপহাস কৰিছিল: কিন্তু পিছত থাকিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল। ১৮৭৯ চনত তাতে তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু কাঠমাণ্ডুৰ জামা মছজিদৰ আধাৰত এক নামহীন কবৰত সমাধিস্থ কৰা হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাণী ভিক্টোৰিয়াৰ জয়ন্তী উপলক্ষে (১৮৮৭) ব্ৰিটিছ চৰকাৰে বিৰজিছ কাদৰক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁক ঘৰলৈ উভতি আহিবলৈ অনুমতি দিয়া হয়।

স্মৃতি

বেগম হজৰত মহলৰ সমাধি বিখ্যাত দৰবাৰ মাৰ্গৰ কাষতে ঘাণ্টাঘাৰৰ জামা মছজিদৰ ওচৰৰ কাঠমাণ্ডুৰ কেন্দ্ৰীয় অংশত অৱস্থিত। ইয়াক জামা মছজিদ কেন্দ্ৰীয় সমিতিয়ে চোৱা-চিতা কৰে।উদ্যানখনৰ নাম সলনি কৰাৰ লগতে এটা মাৰ্বেল স্মাৰক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল য'ত অৱধ ৰাজপৰিয়ালৰ প্ৰতীক থকা চাৰিটা ঘূৰণীয়া পিতলৰ ফলক থকা এটা মাৰ্বলৰ ফলক অন্তৰ্ভুক্ত আছে। উদ্যানখন বিজয়া দশমী সময়ত ৰামলীলা বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। লগতে লক্ষ্ণৌ মহোৎসৱৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

১৯৮৪ চনৰ ১০ মে' তাৰিখত ভাৰত চৰকাৰে মহলৰ সন্মানত এখন স্মাৰক ডাকটিকট জাৰি কৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

বেগম হজৰত মহলৰ জীৱনী
১৮৫৭ – ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম – বেগম হজৰত মহল
অৱধৰ শাসকসকল
চনত লক্ষ্ণৌ: মহাকাব্য অৱৰক্ষা
স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ইতিহাসত ১৮৫৭ চনৰ অভ্যুত্থান
এগৰাকী যোদ্ধা মহিলাৰ কবৰৰ শোচনীয় অৱস্থা
ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকল

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাসক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
অমিষ ত্ৰিপাঠী

অমিষ ত্ৰিপাঠী এজন ভাৰতীয় লেখক। তেওঁক মূলতঃ শিৱ ত্ৰিলজী নামেৰে জনাজাত দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহা, দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজ আৰু দ্য অ'থ অফ দ্য বায়ুপুত্ৰজ উপন্যাসকেইখনৰ বাবে জনা যায়। ২০১০ চনত প্ৰকাশ পোৱা এই শিৱ ত্ৰিলজীৰ প্ৰথমখন উপন্যাস দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহা মুক্তিৰ এসপ্তাহৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থৰ তালিকাত স্থান পাইছিল। ইয়াৰ পিছতে ক্ৰমাগতভাৱে তেওঁ ৰামচন্দ্ৰ ত্ৰিলজী ৰূপে পৰিচিত তিনিখন উপন্যাস ৰচনা কৰে।

উদ্ধৃতি

সাক্ষাৎকাৰ

An Interview With Amish Tripathi, অন্তৰা দাস, ১৫ জুলাই, ২০১৫
‘হিন্দু’ লেখক বুলি কোৱাত মই একো ভুল দেখা নাপাওঁ, কিন্তু সেই পৰিভাষাত থকা অন্তৰ্নিহিত ধাৰণাটো মোৰ অপছন্দ।
মনত ৰাখিব ভাৰতীয় পদ্ধতিত কেৱল শ্ৰুতি শাস্ত্ৰহে ঐশ্বৰিক মূলৰ। নিয়ম বা স্মৃতি গ্ৰন্থ ঐশ্বৰিক মূলৰ নহয়, মানৱসৃষ্ট, অৰ্থাৎ সমাজে কি বিচাৰে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আমি নিয়ম সলনি কৰিব পাৰোঁ‌। মনু স্মৃতিৰ বাহিৰেও বহুতো স্মৃতি আছে, কিছুমান অতি উদাৰ আৰু কিছুমান ৰক্ষণশীল, আৰু এই স্মৃতিবোৰ লিখাৰ সময়ত সমাজৰ আৱেগ প্ৰতিফলিত কৰে।
আমাৰ সমাজে এতিয়াৰ বাবে সামূহিকভাৱে এখন স্মৃতি বাছি লৈছে: ইয়াৰ নাম ভাৰতীয় সংবিধান৷
মই ইচ্ছা কৰোঁ যে মই যদি বুজাব পাৰিলোঁহেঁতেন, আনে “যুক্তিসংগত” বুলি বিবেচনা কৰিব পৰাকৈ, এই কাহিনীবোৰ মোৰ ওচৰলৈ কেনেকৈ আহে। কিন্তু নোৱাৰোঁ৷ মই মাত্ৰ লেপটপটো খুলি লওঁ, আৰু তাত এই সমান্তৰাল বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন মুকলি হৈ যায় আৰু মই যি দেখিছো তাক লিপিবদ্ধ কৰি লওঁ। মই লিখাৰ সময়ত কাহিনীটো আৱিষ্কাৰ কৰোঁ ঠিক সেইদৰে পাঠকে পঢ়ি থাকোঁতে গল্পটো আৱিষ্কাৰ কৰে। গতিকে মই জানো যে শুনিবলৈ অদ্ভুত যেন লাগিব পাৰে কিন্তু মই সঁচাকৈয়ে বিশ্বাস কৰোঁ যে এই কাহিনীবোৰ ভগৱান শিৱৰ আশীৰ্বাদ। মই মাত্ৰ এটা মাধ্যম। মই মাথোঁ এনে এজন ব্যক্তি যি এই আশীৰ্বাদ লাভ কৰিবলৈ সৌভাগ্যৱান।

দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহা

এজন মানুহ কিংবদন্তী হয় নে নহয় সেয়া ইতিহাসৰ দ্বাৰা নিৰ্ণিত হয়, ভৱিষ্যতবক্তাৰ দ্বাৰা নহয়।(Whether a man is a legend or not is decided by history, not fortune tellers.)
এজন মানুহ মহাদেৱলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, যেতিয়া তেওঁ ভালৰ বাবে যুঁজ দিয়ে। এজন মহাদেৱ তেওঁৰ মাতৃৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্ম নলয়। যেতিয়া তেওঁ অশুভ শক্তিক ধ্বংস কৰিবলৈ যুদ্ধ কৰে, তেতিয়া তেওঁ যুদ্ধৰ নিৰ্মিত হয়। হৰ হৰ মহাদেৱ - আমি সকলোৱে মহাদেৱ।

দ্য অ'থ অফ দ্য বায়ুপুত্ৰজ

দুৰ্বল মানুহে কেতিয়াও স্বীকাৰ নকৰে যে তেওঁলোক নিজে নিজৰ স্থিতিৰ বাবে দায়বদ্ধ। তেওঁলোকে সদায় পৰিস্থিতি বা আনক দোষ দিয়ে।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখক
সৰমা (কিংবদন্তিমূলক জীৱ)

সৰমা (সংস্কৃত: सरमा, ৰোমানীকৃত: Saramā) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত এটা কিংবদন্তিমূলক কুকুৰ৷ ইয়াত দেৱতাৰ মাইকী কুকুৰ বা দেৱ-শুনী (देव-शुनी) বুলিও কোৱা হয়। হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম ঋগবেদত এই জীৱটোৰ বিষয়ে প্ৰথম বৰ্ণনা কৰা হৈছিল৷ এই কাহিনীত সৰমাই দেৱৰাজ ইন্দ্ৰক পানিছ অসুৰে চুৰি কৰা ঐশ্বৰিক গৰু উদ্ধাৰ কৰাত সহায় কৰিছিল। এই কিংবদন্তিৰ উল্লেখ পৰৱৰ্তী বহু গ্ৰন্থতো পোৱা যায় আৰু সৰমাক প্ৰায়ে ইন্দ্ৰৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়। মহাকাব্য মহাভাৰত, আৰু কিছুমান পুৰাণতো সৰমাৰ চমু উল্লেখ পোৱা যায়।

প্ৰাক ঋগ-বৈদিক গ্ৰন্থসমূহত সৰমাক কুকুৰ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হোৱা নাই যদিও পিছৰ বৈদিক পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ব্যাখ্যাসমূহত সাধাৰণতে সৰমাক কুকুৰ হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। তেওঁক সকলো কুকুৰৰ মাতৃ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, বিশেষকৈ যম দেৱতাৰ চাৰিচকুৰ বিশাল কুকুৰ দুটাৰ মাতৃ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু এই দিশৰ পৰা কুকুৰবোৰক "সৰমাৰ সন্তান" নাম দিয়া হৈছে। অন্য এটা কাহিনীত সৰমাক সকলো বন্যপ্ৰাণীৰ মাতৃ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তি আৰু উপনাম

প্ৰাচ্যবিদ মেক্স মুলাৰে কৈছে যে সৰমা শব্দৰ অৰ্থ "দৌৰবিদ" হ'ব পাৰে, এই শব্দটো মূল সংস্কৃত শব্দ ‘সৰ’ যাৰ অৰ্থ ‘যোৱা’ শব্দৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে, কিন্তু তেওঁ নামটোৰ দ্বিতীয় অংশ ‘অমা’ৰ কোনো ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা নাই। অধ্যাপক মনিয়াৰ-উইলিয়ামছে সৰমাক "এক দ্ৰুতগামী" (the fleet one) বুলি অনুবাদ কৰিছে। যক্ষৰ দ্বাৰা ৰচিত ব্যুৎপত্তিগত গ্ৰন্থ নিৰুক্তত উল্লেখ আছে যে সৰমাই তেওঁৰ দ্ৰুত গতিৰ পৰাই তেওঁৰ নাম লাভ কৰিছে। যাজসনেয়ী সংহিতাৰ (Vajasaneyi Samhita) ধাৰাভাষ্যকাৰ মহিধৰে কৈছে যে সৰমা হৈছে "যিজনে দেৱতাক মনোৰঞ্জন কৰে"। অধিক বিস্তৃত অৰ্থত সৰমাৰ যিকোনো মাইকী কুকুৰ বুজায়। সৰমাৰ আন এটা নাম দেৱ-শুনীৰ অৰ্থ হৈছে "দৈৱিক কুকুৰ" বা "দেৱতাৰ কুকুৰ"।

প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ এগৰাকী দেৱতা হাৰ্মিচ সৰমাৰ সম্পৰ্কীয় বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
কংসাৰি ঠাকুৰ

কংসাৰি ঠাকুৰ (১৬-১৭ শতিকা) মাধৱদেৱৰ শিষ্য আছিল আৰু দক্ষিণ কামৰূপৰ বিখ্যাত 'চমৰীয়া সত্ৰ'ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এখেত বৰ বিষ্ণু আতা আৰু দক্ষিণ কুলীয়া বিষ্ণু নামেও জনাজাত। কংসাৰি ঠাকুৰৰ জন্ম বৰ কৰৈবাৰীত। নাও বুৰি সকলো সা-সম্পত্তি হেৰোৱাত এগৰাকী ধনী সাউদৰ ঘৰত থাকিবলৈ লয় আৰু সাউদৰ জীয়েকৰ পাণি গ্ৰহন কৰে। খেতিৰ বাবে কঠিয়া বিচাৰি এৰাতি নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাৰ ঘৰত থাকোঁতে শংকৰদেৱৰ ভক্তি ধৰ্মৰ কথা শুনি ভক্ত হ'বলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে। পাছত মাধৱদেৱে তেখেতক শৰণ দি 'বিষ্ণু' নাম প্ৰদান কৰে। ঘৰলে উভতি গৈ মালচাত সত্ৰ স্থাপন কৰে। মাধৱদেৱেই ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ বাবে তেখেতক দক্ষিণকুললৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। সেই বাবেই 'দক্ষিণকুলীয়া বিষ্ণু' নামেও জনাজাত হয়।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ নাৰী

দক্ষিণ কোৰিয়াৰ মহিলাসকলে শেহতীয়া বৰ্ষসমূহত সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত যথেষ্ট উন্নতি সাধন কৰিছে। কনফুচিয়াছবাদ সংস্কৃতিত গভীৰভাৱে সোমাই থকা পূৰ্বৰ সময়তকৈ এই পৰিৱৰ্তনৰ মাত্ৰা বেছি বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।১৯৬০ চনৰ শেষৰ ফালৰ পৰা নগৰায়ন, উদ্যোগীকৰণ, সামৰিক স্বৈৰাচাৰীতা, গণতান্ত্ৰিক সংস্কাৰ, সামাজিক উদাৰীকৰণৰ বাবে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ অৰ্থনীতিৰ প্ৰচুৰ উন্নতি হৈছে। এইদৰে আধুনিকতাৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত লিংগ ভূমিকা আৰু লিংগ পৰিচয়ৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। কোৰিয়ান মহিলাসকলৰ আধাতকৈও অধিক(২০১৮ চনৰ OECD অৰ্থনীতিৰ সমীক্ষাত ই আছিল ৫৬.১%। ই OECDৰ গড়তকৈ কম।) কৰ্মসংস্থাপিত। তদুপৰি, ২৫%তকৈ অধিক বিবাহিত মহিলা পূৰ্ণকালীন শ্ৰমিক হিচাপে নিয়োজিত। ৰাজনীতিত যদিও পুৰুষ ৰাজনীতিবিদৰ দৰে মহিলা ৰাজনীতিবিদৰ সংখ্যা নাই, তথাপি শেহতীয়াকৈ মহিলা ৰাজনীতিবিদসকলে পূৰ্বতকৈ অধিক সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাত ২৯৯খন আসনৰ ভিতৰত ২০খন আসন মহিলাই দখল কৰে। ২০২০ চনৰ সংসদীয় নিৰ্বাচনত ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাত মহিলাসকলে ৫৭খন আসন দখল কৰে। ই এতিয়ালৈকে সৰ্বাধিক আসন।

সামাজিক শ্ৰেণী আৰু আৰ্থিক স্বাধীনতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নাৰীৰ মৰ্যাদা ভিন্ন হয়। মহানগৰত মহিলাসকলে শিক্ষাৰ সুবিধা অধিক লাভ কৰে, অৰ্থাৎ তেওঁলোক গৃহিণী হিচাপে ঘৰতে কম আৱদ্ধ হৈ থাকে। চহৰ অঞ্চলৰ অধিকাংশ নিয়োজিত মহিলাই সেৱা খণ্ডৰ দৰে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ উদ্যোগত কাম কৰে। সেয়ে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ মহিলা হিচাপে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ ভিতৰতে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতা অধিক আৰু আৰ্থিকভাৱে অধিক স্বাধীন। আনহাতে গ্ৰামাঞ্চলত বেছিভাগ মহিলাই কৃষি খণ্ডৰ দৰে প্ৰাথমিক উদ্যোগ এটাত কাম কৰে। আচলতে তেওঁলোকৰ শৈক্ষিক আৰু কৰ্মসংস্থাপনৰ বিভিন্ন ধৰণৰ সুবিধা নাই। ২০১৯ চনত কৃষি মন্ত্ৰালয়ৰ এক সমীক্ষা অনুসৰি সকলো কৃষকৰ ভিতৰত ৫০%তকৈ অধিক মহিলা কৃষক।কিন্তু ৮১% লোকে জনাইছিল যে এগৰাকী মহিলা কৃষকৰ মৰ্যাদা পুৰুষ কৃষকতকৈ কম। তদুপৰি কোৰিয়ান মহিলাসকলে এতিয়াও কঠিন লিংগ ভূমিকাৰ দিশত লিংগ কু-সংস্কাৰৰ সন্মুখীন হৈছে। এই কু-সংস্কাৰসমূহৰ ভিতৰত মহিলাসকলে ঘৰতে গৃহিণী হিচাপে থকা, পুৰুষৰ অধীন হোৱা, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক অংশগ্ৰহণ আৰু আন্দোলনত কম ক্ষমতা আৰু কণ্ঠস্বৰ থকা সন্নিৱিষ্ট।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
কাবুলিৱালা (১৯৬১ চলচ্চিত্ৰ)

কাবুলিৱালা (হিন্দী: काबुलीवाला) ১৯৬১ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন হিন্দী ভাষিক চলচ্চিত্ৰ যিখন কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কাবুলিৱালা নামৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। হেমেন গুপ্তাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই চলচ্চিত্ৰখনত বলৰাজ ছাহানি, ঊষা কিৰণ, সজ্জন, সোনু আৰু বেবী ফৰিদাই অভিনয় কৰে।

কাহিনী

অভিনেতা-অভিনেত্ৰী

বলৰাজ ছাহানি (আব্দুল ৰহমত খান)
সোনু (মিনি)
ঊষা কিৰণ (মিনিৰ মাতৃ ৰামা)
পদ্মা
লক্ষ্মী
সৰিতা দেৱী
আনোৱাৰী বাই
লীলা আগা
বেবী ফৰিদা
অছিত সেন (ভোলা)

প্ৰেক্ষাপট

গীতসমূহ

চলচ্চিত্ৰখনৰ গীতসমূহ প্ৰেম ধৱন আৰু গুলজাৰে ৰচনা কৰিছিল আৰু সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল সলিল চৌধুৰীয়ে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
গড় দ’ল

গড় দ'ল বা গড় দৌল শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ সংৰক্ষিত স্থান। ই অসমৰ ৰাজ্যিক সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্নৰ অন্যতম। ই তেজপুৰৰ পৰা প্ৰায় ৭ কিঃমিঃ নিলগত তৰাজান কুমাৰগাঁৱত অৱস্থিত। গড় দ'লৰ ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব অনুসন্ধান বিভাগে প্ৰদান কৰা নম্বৰ হ'ল S-AS-95। ইয়াৰ মাটি কালি প্ৰায় ২৫০×২৫০ বৰ্গ মিটাৰ। ইয়াত ইটাৰ দুশাৰী সাঁচ পোৱা গৈছে যাক কোনো মন্দিৰৰ বেদী বুলি অনুমান কৰা হয়। ইয়াৰ ধ্বংসাৱশেষ খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম আৰু অষ্টম শতিকাৰ।

হিন্দু শাস্ত্ৰ মতে এই ঠাই ৰজা বাণাসুৰে তেওঁৰ জীয়েক ঊষাক ৰাখিবলৈ সজোৱা গড় আছিল। ঊষায়ে তাইৰ শৈশৱ ইয়াতেই অতিবাহিত কৰিছিল।

গড় দৌলৰ ধ্বংসাৱশেষ বহু পৰিমাণে এতিয়াও আৱিষ্কৃত হোৱা নাই। অসমৰ পুৰাতত্ত্ব অনুসন্ধান বিভাগে এই ধ্বংসাৱশেষ উদ্ধাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে কাম কৰি আছে লগতে ইয়াক পৰ্যটন ক্ষেত্ৰ হিচাপে গঢ় দিবলৈ এটি উদ্যান নিৰ্মাণ কৰাইছে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
বিন্ধ্যবাসিনী দেৱী

বিন্ধ্যবাসিনী দেৱী (মৃত্যু ২০০৬) এগৰাকী ভাৰতীয় লোকসংগীতজ্ঞ। তেওঁ বিহাৰ কোকিল হিচাপে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। তেওঁ আছিল লোকসংগীতক প্ৰচাৰ কৰা পাটনাস্থিত সংগীত একাডেমী বিন্ধ্যা কলা মন্দিৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ৫৫ বছৰ ধৰি লক্ষ্ণৌৰ ভাটখণ্ডে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত এই একাডেমীখন বৰ্তমান তেওঁৰ বোৱাৰী শোভা সিনহা আৰু পুত্ৰ সুধীৰ কুমাৰ সিনহাই পৰিচালনা কৰি আছে। ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ মুজ্জাফৰপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা বিন্ধ্যবাসিনী দেৱীয়ে মৈথিলি, ভোজপুৰী আৰু মগহী লোকসংগীতত বিশেষজ্ঞতা লাভ কৰিছিল। নামৰ এখন চিনেমাত ছোটে দুলহা কে নামৰ জনপ্ৰিয় গীত এটাও গাইছিল আৰু তেওঁৰ বহু গীত চিডি ফৰ্মেটত মুক্তি পাইছে।

ভাৰত চৰকাৰে ১৯৭৪ চনত তেওঁক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। সংগীত নাটক অকাডেমীয়ে ১৯৯১ চনত তেওঁক তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক বঁটা প্ৰদান কৰে। ১৯৯৮ চনত তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰা অহিল্যা বাই বঁটা লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:লোকগীত শ্ৰেণী:গায়িকা
হাইডাস্পেছ (শ্ৰুতিকথা)

হাইডাস্পেছ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ὑδάσπης), গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি পেণ্টাপটেমিয়াৰ চেৰ'নিটিক চিৰ্টিছলৈ বৈ যোৱা এখন অসাধাৰণ দ্ৰুত বেগী নদীৰ এজন নদী দেৱতা আছিল। এই নদীখন আধুনিক যুগৰ ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজেৰে বৈ যোৱা ঝেলুম নদী (সংস্কৃতত "বিতাস্তা") বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

পৰিয়াল

হাইডাস্পেছ আছিল টাইটান বংশৰ দেৱতা, সাগৰ দেৱতা থাউমাছ আৰু এগৰাকী অ'চেনিড (সাগৰ দেৱী) ডাৱৰ দেৱী ইলেক্ট্ৰাৰ পুত্ৰ। তেওঁ ৰামধেনুৰ দেৱী আইৰিছৰ ভাতৃ আছিল। অবিকল্পিতভাৱে হাইডাস্পেছৰ সম্ভাৱ্য ভাই-ভনী আছিল আৰ্কে আৰু হাৰ্পি।

হেলিঅ'ছ আৰু অ'চেনিড কেটোৰ কন্যা হেলিয়াড এষ্ট্ৰিছৰ দ্বাৰা হাইডাস্পেছৰ পিতৃ পেণ্টাপটেমিয়াৰ (পাঞ্জাব) ৰজা ডেৰিয়াডেছ আছিল।

প্লুটাৰ্কৰ মতে হাইডাস্পেছ নিজৰেই পিতৃৰ প্ৰেমত পৰা ক্ৰিচিপৰ পিতৃ আছিল।

কিংবদন্তি

কবি নননাছে তেওঁৰ ডাইঅ’নিচিয়াকাত হাইডাস্পেছে ডাইঅ’নিছ দেৱতাৰ আক্ৰমণকাৰী সৈন্যৰ বিৰুদ্ধে হোৱা যুদ্ধত থলুৱা লোকসকলক সহায় কৰা বুলি উল্লেখ কৰিছে।

অন্য এটা শ্ৰুতিকথাত দেৱী আফ্ৰডাইটে ক্ৰীচিপেৰ প্ৰতি ক্ষুন্ন হৈছিল আৰু ফলস্বৰূপে ৰাজকুমাৰীক নিজৰ পিতৃৰ প্ৰেমত পেলাইছিল। ৰাজকুমাৰীয়ে নিজৰ অলৌকিক কামনাক ৰোধ কৰিব নোৱাৰি পৰিচাৰিকাৰ সহায়ত ৰাতিৰ অন্ধকাৰত ৰজাৰ বিচনাত গৈ তেওঁৰ লগত শুই পৰিল। যেতিয়া হাইডাস্পেছে কি হৈছে সেই কথা উপলব্ধি কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ পৰিচাৰিকা গৰাকীক তাইৰ বিশ্বাসঘাতকতাৰ বাবে জীয়াই জীয়াই সমাধিস্থ কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ জীয়েকক ক্ৰুচত দিয়াৰ নিৰ্দেশ দিলে। তাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে জীয়েকক হেৰুওৱাৰ শোকত নিজকে সিন্ধু নদীত (স্পষ্টভাৱে একে নামৰ আধুনিক যুগৰ পাকিস্তানী নদীখন নহয়) বিসৰ্জন দিলে, যাৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে হাইডাস্পেছ হোৱা বুলি কোৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
যোগেশ দাস

যোগেশ দাস অসমৰ এজন চুটিগল্প আৰু উপন্যাস লেখক তথা সাংবাদিক। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৭ চনৰ ১ এপ্ৰিলত। তেখেতে ১৯৮০ চনত 'পৃথিৱীৰ অসুখ' গল্প সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। নিৰ্বাচিত হোৱাৰ উপৰিও আন আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল।
কেতিয়াবা মানুহে নতুনৰ মোহত পৰি আগৰ কথা পাহৰি যায় - আৱিস্কাৰ কৰে নতুন টান।তেতিয়া পিচলি পৰে।
সংসাৰখন সঁচাই এখন থিয়েটাৰ।কিছুমানে ভাও দিয়ে,কিছুমানে চায়।ভাৱৰীয়াৰো আনন্দ আৰু দৰ্শকৰো আনন্দ।দুয়োবিধৰ সংমিশ্ৰনতহে থিয়েটাৰ সম্পূৰ্ণ হয়।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী অসমীয়া
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
হিনা জিলানী

|
হিনা জিলানী (জন্ম:১৯ ডিচেম্বৰ ১৯৫৩) পাকিস্তানৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী অধিবক্তা৷ তেওঁ পঞ্জাৱৰ লাহোৰৰ মানৱ অধিকাৰৰ অধিবক্তা।তেওঁ পাকিস্তানৰ প্ৰথমটো সৰ্বমহিলা আইন সংস্থা, পাকিস্তানৰ প্ৰথম আইনী সাহায্য কেন্দ্ৰ আৰু মহিলা কাৰ্য্য মঞ্চৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

জিলানীৰ জন্ম আৰু প্ৰতিপালন হৈছিল লাহোৰ,পাকিস্তানত। আইনত স্নাতক হোৱাৰ পিছত ১৯৭৯ চনত বেৰিষ্টাৰ ইজাজ হুছেইন বতালৱীৰ আইন চেম্বাৰত তেওঁ যোগদান কৰে আৰু আইন চৰ্চা আৰম্ভ কৰে৷ সেইসময়ত পাকিস্তান সামৰিক আইনৰ অধীনত আছিল।

কৰ্মজীৱন

১৯৮০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ভগ্নী আছমা জাহাংগীৰৰ সৈতে জিলানীয়ে লাহোৰত পাকিস্তানৰ প্ৰথমটো সৰ্বমহিলা আইনী সাহায্য প্ৰেকটিছ এ জি এইচ এছ লিগেল এড চেল (এ এল এ চি)ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত ইয়াৰ কাম-কাজ কেৱল মহিলাক আইনী সাহায্য প্ৰদানৰ মাজতে সীমাবদ্ধ আছিল যদিও এই কাৰ্য্যকলাপ ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাই আইনী শিক্ষা, শোষণৰ পৰা সুৰক্ষা, আইনী গৱেষণা, পৰামৰ্শ আদি অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ পাকিস্তানৰ মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ লগতে ১৯৮০ চনত বৈষম্যমূলক আইন প্ৰণয়নৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলাবলৈ স্থাপিত হোৱা ৱমেনছ একচন ফ’ৰাম (ডব্লিউ এ এফ) নামৰ এডভোকেচি গ্ৰুপৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক। জিলানীয়ে ১৯৮৬ চনত পাকিস্তানৰ প্ৰথমটো আইনী সাহায্য কেন্দ্ৰও প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰ' ব'নো আইনী সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ উপৰি তেওঁ ১৯৯১ চনত দস্তক নামৰ মহিলা আশ্ৰয় শিবিৰ স্থাপন কৰাত সহায় কৰে। আশ্ৰয় শিবিৰ পৰিচালনাৰ উপৰিও দস্তকে মানৱ অধিকাৰ আৰু মহিলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰে।

জিলানী ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ অধিকাৰ পৰিষদ, কাৰ্টাৰ চেণ্টাৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলা সন্মিলনৰ সৈতেও জড়িত। ২০১৯ চনত ব্ৰিটেইনৰ বৈদেশিক কাৰ্যালয়ে তেওঁক বিশেষজ্ঞৰ পেনেলত নিযুক্তি দিয়ে যাতে সমগ্ৰ বিশ্বতে সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতা সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে আইনী কাঠামো প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
কৰৱা চৌথ

[[

ব্যুৎপত্তি আৰু উৎস

‘কৰৱাʼ হৈছে কলহ (পানী ভৰুৱা মাটিৰ কলহ) আৰু ʼচৌথʼৰ অৰ্থ হৈছে 'চতুৰ্থ' (কাৰ্তিক মাহৰ চতুৰ্থ দিনা পূৰ্ণিমাৰ পিছত) এই উৎসৱৰ উৎপত্তি হৈছিল ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ উত্তৰ-পশ্চিম অংশত আৰু ইয়াক বেছিভাগ উত্তৰ ভাৰতত উদযাপন কৰা দেখা যায়।

উদযাপনৰ নিয়ম

এই উৎসৱত, কেৱল বিবাহিত মহিলাসকলে ৰাতিপুৱাৰ পৰা ৰাতি চন্দ্ৰৰ নেদেখালৈ উপবাস পালন কৰে। এই উপবাসৰ উদ্দেশ্য হৈছে স্বামীৰ স্বাস্থ্য, দীৰ্ঘ জীৱন আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা। যেতিয়া চন্দ্ৰ দৃশ্যমান হয়, বিবাহিত মহিলাই প্ৰথমে চালনীৰ মাজেৰে চন্দ্ৰলৈ চায় আৰু তাৰ পিছত চালনীৰ মাজেৰে তেওঁলোকে স্বামীৰ মুখ একেদৰে চায়। তাৰ পিছত মহিলাসকলে স্বামীৰ আৰতি কৰে আৰু স্বামীৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰে। পৰম্পৰাগতভাৱে উপবাস কৰা মহিলাগৰাকীয়ে সাধাৰণতে কোনো ঘৰৰ কাম নকৰে। মহিলাসকলে মিলি নিজৰ আৰু ইজনে সিজনৰ হাতত জেতুকাৰ ৰং লগায় আৰু অন্যান্য প্ৰসাধন প্ৰয়োগ কৰে। দিনটো বন্ধু আৰু আত্মীয়ৰ সৈতে লগ পোৱাত পাৰ হয়। যিহেতু গ্ৰাম্য অঞ্চলত খৰিফ শস্য ৰখাৰ পিছতে কৰৱা চৌথে পালন কৰে, সেয়েহে এইটো উৎসৱ উপহাৰ বিনিময়ৰ বাবে এক ভাল সময়। অভিভাৱকে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ বিবাহিত কন্যা আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানলৈ উপহাৰ প্ৰেৰণ কৰে। সন্ধিয়া, মহিলাৰ অনুষ্ঠান হয়। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে সুন্দৰ পোছাক, গহনা আদি পিন্ধে (কিছুমান অঞ্চলত)।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Karwa Chauth
spiritual Awareness Karwa Chauth

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ