ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
এপেণ্ডিছাইটিছ

এপেণ্ডিছাইটিছ হৈছে অন্ত্ৰপুচ্ছ বা এপেণ্ডিক্স উখহি অসহনীয় বিষ হোৱা এবিধ ৰোগ। এই ৰোগৰ লক্ষণসমূহ হৈছে সোঁ কাষৰ তলপেটৰ বিষ, বমি ভাৱ, বমি হোৱা আৰু ভোক কমি যোৱা। এপেণ্ডিক্স ফাটি যোৱাৰ ফলত দেখা দিয়া গুৰুতৰ জটিলতাসমূহৰ ভিতৰত পেটৰ বেৰৰ ভিতৰৰ আৱৰণৰ ব্যাপক তথা পীড়াদায়ক প্ৰদাহ আৰু ঘা লগা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

এপেণ্ডিক্সৰ ফুফোলা অংশ বন্ধ হৈ যোৱাৰ ফলত এপেণ্ডিচাইটিছ হয়। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ হৈছে মলৰ পৰা তৈয়াৰ হোৱা কেলচিফাইড "পাথৰ"। কেতিয়াবা ভাইৰাছ বা অন্য পৰজীৱীৰ সংক্ৰমণৰ পৰা ফুলি উঠা লিম্ফ’ইড কলা, পিত্তৰ পাথৰ বা টিউমাৰৰ ফলতো এই অংশ বন্ধ হৈ যায়। এই অৱৰোধৰ ফলত এপেণ্ডিক্সত চাপ বৃদ্ধি পায়, এপেণ্ডিক্সৰ কলালৈ তেজৰ পৰিবহন কমি যায় আৰু এপেণ্ডিক্সৰ ভিতৰত বেক্টেৰিয়াৰ বৃদ্ধিয়ে প্ৰদাহৰ সৃষ্টি কৰে। এই প্ৰদাহ, তেজৰ প্ৰৱাহ কমি যোৱা আৰু এপেণ্ডিক্স ফুলি যোৱাৰ ফলত এপেণ্ডিক্সৰ কলা ক্ষতিগ্ৰস্থ হয় আৰু মৃত্যু হবলৈ ধৰে। এই অৱস্থাত চিকিৎসা নকৰিলে এপেণ্ডিক্স ফাটি পেট গহ্বৰত বেক্টেৰিয়া প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত জটিলতা বৃদ্ধি পাব পাৰে।

সাধাৰণতে ৰোগীৰ শৰীৰত দেখা দিয়া লক্ষণসমূহৰ পৰা ৰোগ চিনাক্তকৰণ কৰা হয়। যদি সাধাৰণ নীৰিক্ষণত ৰোগ ধৰা নপৰে তেতিয়া আল্ট্ৰা ছাউণ্ড, কম্পিউটাৰ ট’ম’গ্ৰাফি নাইবা প্ৰয়োজন হ’লে চি টি স্কেনৰ (CT scan) দৰে চিকিৎসা প্ৰতিবিম্বনৰ জৰিয়তে ৰোগ নিৰূপন কৰা হয়। গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু শিশুৰ ক্ষেত্ৰত চি টি স্কেনৰ তেজষ্ক্ৰিয় বিকিৰণৰ ক্ষতিসাধনৰ বাবে আল্ট্ৰা ছাউণ্ড ব্যৱস্থাক প্ৰাথমিকতা দিয়া হয়।

অস্ত্ৰোপচাৰৰ জৰিয়তে সংক্ৰমিত এপেণ্ডিক্স আঁতৰাই দি এই ৰোগৰ চিকিৎসা কৰা হয়। ইয়াৰ বাবে মুক্ত অস্ত্ৰোপচাৰ নাইবা লেপাস্ক্ৰপি কৰা হয়। অস্ত্ৰোপচাৰ কৰাৰ ফলত এই ৰোগৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া নাইবা মৃত্যুৰ আশংকা নাইকিয়া কৰে।

কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এই ৰোগ নিৰাময়ত প্ৰতিজৈৱিকেও ভাল ফলাফল প্ৰদৰ্শন কৰে। হঠাতে হোৱা পেট বিষৰ ই এটা প্ৰধান কাৰণ। ২০১৫ চনত ১১.৬ নিযুত লোকৰ এপেণ্ডিছাইটিছ ধৰা পৰিছিল আৰু ইয়াৰে ৫০,১০০ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰোগ
ব্ৰত

ব্ৰত হৈছে এক সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে "সংকল্প, সমাধান, ভক্তি", আৰু জৈন আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ দৰে ভাৰতীয় ধৰ্মত পালন কৰা উপবাস আৰু তীৰ্থপালনক নিৰ্দেশ কৰে। সাধাৰণতে প্ৰিয়জনৰ স্বাস্থ্য আৰু সুখ অৰ্থে কৰা প্ৰাৰ্থনাৰ সৈতে ইয়াক পালন কৰা হয়।

ব্ৰত হৈছে এক ধাৰ্মিক সংকল্পমূলক ৰীতি, এই সংকল্প প্ৰায়ে খাদ্যৰ পৰা বিৰত থাকি, বিশেষকৈ মহিলাৰ দ্বাৰা পালন কৰা হয়। ইয়াক বিস্তৃত প্ৰাৰ্থনা, অন্যান্য ৰীতি-নীতি যেনে দান বা মন্দিৰলৈ যোৱা, কেতিয়াবা উৎসৱৰ সময়ত বা সংস্কাৰ (পথৰ ৰীতি) অনুষ্ঠানৰ সৈতে পালন কৰা হয়। ইয়াৰ বৰ্ণনা বেদৰ দৰে পুৰণি হিন্দু পুথিত পোৱা যায়, কিন্তু এক তৰল প্ৰেক্ষাপটত যি পৱিত্ৰ পৰ্যবেক্ষণৰ অৰ্থত নহয়।

পুৰাণৰমতে ব্ৰত কেইবা প্ৰকাৰৰ হব পাৰে, যেনে-
'কায়িক-ব্ৰত' বা শৰীৰ সম্পৰ্কীয় 'ব্ৰত'। উপবাসৰ দৰে শাৰীৰিক তপস্যাৰ দ্বাৰা ইয়াক পালন কৰা হয়।
'বাসিক-ব্ৰত', বা ভাষণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত 'ব্ৰত'। ইয়াত সত্য কথা কোৱা আৰু শাস্ত্ৰ সমূহ পঢ়াক যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া হয়।
'মনসা-ব্ৰত' বা মনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত 'ব্ৰত'। ইয়াত গুৰুত্ব হৈছে মনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, ইয়াত উদ্ভৱ হোৱা আবেগ আৰু সংস্কাৰ আদি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
ডেনা ফেল্ডমেন

ডিনা ফেল্ডমেন অক্ষম ব্যক্তিৰ সম-অধিকাৰৰ বাবে কৰ্মৰত ইজৰাইলৰ দ্বিতীয় আয়ুক্ত৷ তেওঁ মানৱ অধিকাৰ, মহিলাৰ সম সুযোগ, সাংস্কৃতিক, শৈক্ষিক আৰু আন্তঃধৰ্মীয় আলোচনা আৰু পোলেণ্ডৰ ইহুদীসকলৰ ইতিহাস সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰি আছে৷

জীৱনী

১৯৫০ চনত ইজৰাইলৰ হাইফাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ফেল্ডমেন এগৰাকী ক্লিনিকেল চাইক’লজিষ্ট৷ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৯৩ চনৰ ভিতৰত ফেল্ডমেনে ইজৰাইল প্ৰতিৰক্ষা বাহিনী: মহিলা আৰু চিকিৎসা কৰ্পছত মনোবিজ্ঞানী হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৯৩ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ইজৰাইলৰ মানসিক স্বাস্থ্য সংস্কাৰৰ পৰিকল্পনা কৰা দলটোৰ অংশ আছিল৷ ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৭ চনৰ ভিতৰত ইজৰাইলী কমিছনাৰ ফৰ ইকুৱেল ৰাইটছ অৱ পাৰ্চনছ উইথ পাৰ্ছনছ হিচাপে তেওঁ কাম কৰিছিল, ন্যায় মন্ত্ৰালয়ত ইজৰাইলী কমিছন ফৰ ইকুৱেল ৰাইটছ অৱ পাৰ্চনছ উইথ ডিচেবিলিটিছ স্থাপন কৰিছিল, অভিগম্যতাৰ আইন প্ৰণয়নত সক্ৰিয় আছিল৷ ১৯৯৮ চনত ইজৰাইলী প্ৰতিবন্ধী ব্যক্তিৰ বাবে সম অধিকাৰ আইনৰ অধ্যায়, যি ২০০৫ চনত গৃহীত হয় আৰু ইজৰাইলী দলৰ নেতৃত্ব দি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰতিবন্ধী ব্যক্তিৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় সন্ধি, ২০০৭ লিখাৰ কাম কৰে। ২০০৯ চনৰ পৰা ২০১০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ কমিটীৰ সদস্য আৰু তাৰ পিছত "কোলেচ – ধৰ্মীয় মহিলা মঞ্চ"ৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা আছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ পোলেণ্ডত ইহুদীসকলৰ ইতিহাস সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত শৈক্ষিক আৰু আন্তঃধৰ্মীয় আলোচনাত সক্ৰিয় হৈ আহিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
কৃষ্ণ পক্ষ

চান্দ্ৰমাহৰ ৩০দিনত ১৫ দিনকৈ মুঠ দুটা পক্ষ থাকে। পূৰ্ণিমাৰ পিছৰ দিনটোৰপৰা জোনৰ আকাৰ পৃথিৱীৰপৰা দেখাত ক্ৰমে সৰু হ'বলৈ ধৰে। এই আকাৰ কৰ্মান্বয়ে হ্ৰাস হৈ গৈ গৈ অৱশেষত ১৫ দিনৰ দিনা পৃথিৱীৰ পৰা সম্পূৰ্ণকৈ দিনত আৰু ৰাতিও সাধাৰণ দৃষ্টিৰে দেখা নোপোৱা হয়। এই পোন্ধৰ দিনৰ সময়চোৱাক কৃষ্ণ পক্ষ বুলি কোৱা হয়। প্ৰতিটো পক্ষৰ দিন সমূহক ক্ৰমে প্ৰতিপদ, দ্বিতীয়া, তৃতীয়া, চতুৰ্থী, পঞ্চমী, ষষ্ঠী, সপ্তমী, অষ্টমী, নৱমী, দশমী, একাদশী, দ্বাদশী, ত্ৰয়োদশী, চতুৰ্দশী আৰু পোন্ধৰ দিনৰ দিনটোত পূৰ্ণিমা আৰু পৰৱৰ্তী পোন্ধৰ দিনৰ অন্তত অমাবস্যা হয়। যিটো পক্ষৰ অন্তত অমাবস্যা হয়, সেই পক্ষটোকে কৃষ্ণ পক্ষ বোলে। কৃষ্ণপক্ষত প্ৰথম চৈধ্যদিন আগৰাতি আন্ধাৰ হয় আৰু অমাবস্যাৰ দিনটোত গোটেই ৰাতি জোন দেখা পোৱা নাযায়।

তথ্যসূত্ৰ
ছিংগাপুৰ জেনেৰেল হস্পিটেল

ছিংগাপুৰ জেনেৰেল হস্পিটেল বা ছিংগাপুৰ সৰ্বজনীন চিকিৎসালয় (SGH) হৈছে এখন শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান। ই বুকিত মেৰাহ আৰু ছাইনা টাউন অঞ্চলৰ ওচৰৰ, কেন্দ্ৰীয় এলেকাত অৱস্থিত। ইয়াৰ অৱস্থান আউত্ৰাম সামূহিক চিকিৎসালয় (OCH)-ৰ কাষত। ই নতুনকৈ ৰোগ মুক্ত হোৱা ৰোগীৰ বাবে এটা সামূহিক চিকিৎসালয় আৰু পুনৰ্বাসন চিকিৎসালয় হিচাপে কাম কৰে। ইয়াত বহিঃ বিভাগৰ ৰোগীৰ বাবে আউত্ৰম পলিক্লিনিক আছে। এই সকলোবোৰ প্ৰতিষ্ঠান SingHealthদ্বাৰা পৰিচালিত, যি ছিংগাপুৰৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনত আছে।

ই ছিংগাপুৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু পুৰণি চিকিৎসালয় আৰু দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসালয় হিচাপে কাৰ্য কৰে। ১৮২১ চনত ইয়াক স্থাপন কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তীকালত কেইবাবাৰো চিকিৎসালয়খনৰ প্ৰসাৰণ আৰু সংস্কাৰ কৰা হৈছিল।

উৎস
ছিডোনিয়া ডি বাৰ্চি

ছিডোনিয়া ডি বাৰ্চি (জন্ম: ১ মাৰ্চ, ১৮৬৬ চন – মৃত্যু: ৩১ জুলাই, ১৯২৫ চন) হাংগেৰীৰ এগৰাকী বেৰনেছ আৰু দাড়ি থকা নাৰী আছিল। তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ সন্তান জন্মৰ পিছত মুখত দাড়ি গজিছিল, আৰু পিছলৈ পশ্চিম ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল।

জীৱনী

আঠাইশ বছৰ বয়সত ডি বাৰ্চিয়ে তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ নিকুৰ জন্ম দিয়ে। দুসপ্তাহৰ পিছত তেওঁৰ মুখত দাড়ি গজিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যিটোৰ বিকাশ তেওঁৰ চিকিৎসকে প্ৰথমতে তেওঁৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখিছিল।

১৮৯০ চনৰ আশে-পাশে ডি বাৰ্চিৰ স্বামী এণ্টনিঅ’ দৰিদ্ৰ হৈ পৰে আৰু পৰিয়ালটোৱে পশ্চিম ইউৰোপত ভ্ৰমণকাৰী দল হিচাপে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ছিডোনিয়াক দাড়ি থকা নাৰী হিচাপে বিজ্ঞাপন দিয়া হৈছিল; এক মিটাৰতকৈও কম প্ৰাপ্তবয়স্ক উচ্চতাত উপনীত হ’বলগীয়া পুত্ৰ নিকুক "পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ সৰু নিখুঁত মানুহ" হিচাপে প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল; আৰু এণ্টনিঅ'ই এজন শক্তিশালী ব্যক্তি হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। হেগেনবেক-ৱালেছ আৰু ৰিংলিং ব্ৰাদাৰ্ছ আৰু বাৰ্নাম এণ্ড বেইলী চাৰ্কাছকে ধৰি। অৱশেষত টিচাৰে ডি বাৰ্চিক পৰিত্যাগ কৰে আৰু ১৯২৫ চনৰ ১৯ অক্টোবৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
অসমৰ সংস্কৃতিত অন্ধবিশ্বাস

পানী কটা

"সোমে শণি, পূৱত ৰাশ"- সোমবাৰ আৰু শণিবাৰে পুৱ দিশে যাত্ৰা কৰিব নাপায়। কোনো বিশেষ উদ্দেশ্য লৈ এই দুইদিনত পূৱ দিশত যাত্ৰা কৰিলে উদ্দেশ্য সিদ্ধি নহয় আৰু বিফল মনোৰথে ঘূৰিব লগা হয়।
"পিছবাৰীত তেতেলী, আগবাৰীত ঔ, সেইঘৰৰ ভেটি গ'লনে নৌ"- ঘৰৰ পিছফালৰ বাৰীত তেতেলী গছ আৰু আগফালৰ বাৰীত ঔ-টেঙাৰ গছ ৰাখিব নাপায়। অন্যথা সেইখন ঘৰৰ ভেটি উচন হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।
শণি আৰু মঙ্গলবাৰে, আৰু নিশা নখ-চুলি কটাব নাপায়।
ফেঁচাই নিউ নিউ কৰিলে মৃত্যু
ফেচাই উৰুলি দিলে বিয়া
ফেউৰাই ৰাউ দিলে অমংগল
যোৰ সাপ দেখিলে অমংগল
গৰুৰ নেজ ঠেঙত পাঁক খালে অমংগল
মেকুৰীয়ে বাট কাটিলে যাত্ৰা বিফল
কুকুৰে আগচোতালত চুঁচৰিলে আকাল
সাপক 'সাপ' বুলি ক'লে আসৈ পায়, সেয়ে 'দীঘলীয়া' বুলি ক'ব লাগে।
আহাৰ গ্ৰহণ কৰি থকা অৱস্থাত কোনো লুতুৰা ব্যক্তিয়ে দেখিলে মুখ লাগে, আৰু তেতিয়া বিহলঙনীৰে মুখলগা ভাঙিব লাগে।
কোনোবাই কাৰোবাক যাদু-মন্ত্ৰ কৰিলে "পানী-কটা" পানীৰে গা ধুলে নিবাৰণ হয়।
ভাতত কোনোবাই আহুদি কৰিব খুজিলে খাবলৈ বহাৰ আগতে পীৰাখন ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিৰে থেলি ল'ব লাগে।
ঋতুস্ৰাৱ হৈ থকা মহিলাই ৩ দিনলৈকে ঘৰৰ আন আচ-বাব ইত্যাদি চুব নালাগে।
সপোনত দাঁত সৰা দেখিব নাপায়। ওপৰৰ পাৰিৰ দাঁত সৰা দেখিলে নিজতকৈ বয়সত সৰু, আৰু তলৰ পাৰিৰ দাঁত সৰা দেখিলে নিজতকৈ বয়সত ডাঙৰ কাৰোবাৰ মৃত্যু হয়।
সপোনত পুঠিৰ দৰে বগা পিঠিৰ মাছ দেখিলে ভাল, আৰু কাৱৈৰ দৰে ক'লা পিঠিৰ মাছ দেখিলে বেয়া।
সপোনত সাঁকো, দলং ইত্যাদি পাৰ হোৱা দেখিলে পৰীক্ষা ইত্যাদিত উত্তীৰ্ণ হয়।
ঘৰৰ চোতালত শালিকাই হাই-উৰুমি কৰিলে ঘৰতো হাই-কাজিয়াৰ সৃষ্টি হয়।
আউসী আৰু একাদশীৰ দুদিনত হাল বাব নাপায়।
কানিমুনি সময়ত কোনো কামত হাত দিব নাপায়।
ভাত খাওঁতে গালত বা কপালত হাতৰ ভেজা দিব নাপায়।

তথ্যসূত্ৰ
ঈ

ঈ অসমীয়া লিপিৰ স্বৰবৰ্ণৰ চতুৰ্থ আখৰ। যি ধ্বনি মুখৰ কোনো অংশতে বাধা নোপোৱাকৈ উচ্চাৰিত হয়, সেয়ে স্বৰধ্বনি। 'ঈ'ও এটি স্বৰধ্বনি, সেয়েহে 'ঈ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও মুখৰ কোনো অংশৰে বাধা দিয়া নহয়। ব্ৰেইল্ত 'ঈ'-ক এনেদৰে লিখা যায়।

ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে

কোনো ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে 'ঈ'ৰ ৰূপ সলনি হয়, অৰ্থাৎ ইয়াক অন্য ৰূপত লিখা হয়। সেই ৰূপ 'ঈ'ৰ গৌণ প্ৰতীক। 'ঈ'ৰ এই ৰূপ হ'ল 'ী'। যেনে ক্+ঈ=কী আদি।

ইউনিক’ড

ৰূপ চিহ্ন ইউনিক’ড ক’ড নম্বৰ ইউনিক’ডত বিৱৰণ
স্বতন্ত্ৰ ৰূপ ঈ U+0988 BENGALI LETTER II
গৌণ ৰূপ ী U+09C0 BENGALI VOWEL SIGN II

'ঈ' বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দৰ উদাহৰণ

ঈগল
ঈশ্বৰ
ঈশ্বৰচন্দ্ৰ
ঈদ
ঈশান
ঈশানী
ঈক্ষা
ঈক্ষণ

ঈ-কাৰ যুক্ত শব্দৰ উদাহৰণ

কীৰ্তন

কীৰ্তন-ঘোষা
বীণাপাণি
ভীম
ভীষ্মক
মীৰাবাঈ
হীৰা
চীন
গীত
জীৱ
জীৱন
টীকা
তীৰ্থস্থান
দীঘল
ধীৰ
নীলাচল
পীতাম্বৰ
বীণ
ৰীতি
শীতকাল
সীমিত
স্ত্ৰী
ক্ষীৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া স্বৰবৰ্ণ
চম্পাৱতী নৈ

চম্পাৱতী নৈ ভাৰত উপমহাদেশৰ অসম ৰাজ্যৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উপনৈ। চম্পাৱতী নৈৰ তিনিটা উপনৈ আছে - ভূৰ নদী (মোৰা ভূৰ নদীকে ধৰি), লোপানী আৰু ঢল পানী, যিবোৰ ভূটানৰ পাহাৰৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে।

ভূৰ নদীৰ উৎপত্তি গুৰুংডাণ্ডোৰ পৰা অসমৰ চিৰাং জিলাৰ চিদলী তহচিলত অৱস্থিত ভূৰ গাঁৱৰ মাজেৰে বৈ গৈ অসমত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত পটিয়াখোলা নামৰ এখন সৰু নদী লৈ যায়। তাৰ পিছত ভূৰ নদীখন সংকীৰ্ণ বালিচহীয়া ৰূপলৈ পৰিণত হৈ মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মাজেৰে বৈ গৈ শান্তিপুৰত উপস্থিত হয় আৰু শান্তিপুৰৰ পৰা ভূৰ নদী দক্ষিণ-পশ্চিম দিশলৈ বৈ গৈ হাণ্টুপাৰাত সোঁফালে খুংৰুং নদী লৈ বঙাল অভয়াৰণ্যত প্ৰৱেশ কৰে। বংতাল অভয়াৰণ্যৰ পিছত ভূৰ নদী বাঁহবাৰী নদী নাম লৈ দক্ষিণ দিশলৈ বৈ যায়। তাৰপিছত ভূৰ নৈয়ে শালবাৰী ভূৰপাৰৰ মাজেৰে বৈ গৈ ইয়াৰ দুয়োকাষে ফুলকুমাৰী নদীৰ পৰা দুটা উপনৈ লৈ ঢলপানী নদীৰ লগত মিলিত হয় আৰু শেষত চম্পৱতী নদীৰ নাম লয়।

ঢলপানী নদীৰ উৎপত্তিও ভূটানৰ পাহাৰৰ পৰা আৰু ভূটান-ভাৰত সীমান্তত বৈ যোৱাৰ আগতে ই দুটা উপনৈ অৰ্ণে খোলা নদী আৰু তিনিয়াবধি নদীক লগত লৈ শেষত চম্পাৱতী নদীৰ সৈতে মিলিত হয়।

চিৰাং বনাঞ্চলৰ মাজেৰে বৈ যোৱা লোপানী নদীখনে ঢলপানী নদীৰ লগত লগ পোৱাৰ আগতে ঝোৰা বিলৰ পৰা উপনৈ এটা লৈ যায়। ঢলপানী আৰু লোপানীয়ে লগ হৈ চম্পাৱতী নদীৰ নাম লয়।

৩১-চি নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ চম্পাৱতী নদীখন দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ অৱশেষত ধুবুৰী জিলাৰ চাপৰৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ লগত মিলি যায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উপনৈ
কলিকতাৰ কৃষ্ণ কূপ

কলিকতাৰ কৃষ্ণ কূপ আছিল কলিকতাৰ ফৰ্ট উইলিয়াম দূৰ্গত থকা এটি অন্ধকূপ। ইয়াৰ আকাৰ আছিল ৪.৩০ মিটাৰX৫.৫০ মিটাৰ (১৪X১৮ ফুট)। এই অন্ধকূপটোত বংগৰ নৱাব চিৰাজ উদ দৌল্লাই যুদ্ধবন্দীসকলক ১৭৫৬ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে আবদ্ধ কৰি থৈছিল। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ কৰ্মচাৰী আৰু ব্ৰিটিছ যুদ্ধবন্দীজন জেফানিয়াহ হলৱেলৰ ভাষ্য অনুসৰি, ফৰ্ট উইলিমাম দূৰ্গৰ পতনৰ পাছতেই জীৱিত অৱস্থাত থকা ব্ৰিটিছ সৈন্য, ভাৰতীয় চিপাহী আৰু সাধাৰণ ভাৰতীয় নাগৰিকক নিশাটোৰ ভিতৰতে এই কূপত বন্দী কৰি ৰখা হয়। তেওঁলোকৰ অৱস্থা ইমানেই শোচনীয় হৈ পৰে যে, ১৪৬জন বন্দীৰ ১২৩ জনেই অত্যধিক তাপৰ কৱলত পৰি শ্বাসৰুদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে। আধুনিক ইতিহাসকাৰসকলৰ মতে, ৬৪জন বন্দীক সেইটো কূপলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল আৰু তাৰে ভিতৰত ৪৩জনৰ মৃত্যু হৈছিল।

নেপথ্য

কলিকতা চহৰত যাতে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সুস্থিৰভাৱে আৰু বাধাহীনভাৱে বাণিজ্য প্ৰসাৰ কৰিব পাৰে, তাৰ বাবে ফৰ্ট উইলিমাম দূৰ্গটো স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৭৫৬ চনত ফৰাচী ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দ্বাৰা এক সামৰিক আক্ৰমণৰ সম্ভাৱনাই গা কৰি উঠে। আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবৰ বাবে ব্ৰিটিছসকলে দূৰ্গটো শক্তিশালী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। কিন্তু ছিৰাজ উদ-দৌলাই দূৰ্গ-নিৰ্মাণৰ কাম-কাজ বন্ধ কৰিবলৈ আদেশ জাৰী কৰে। ফৰাচীসকলে নিৰ্দেশটো মানি ল'লে কিন্তু ব্ৰিটিসকলে অৱজ্ঞা কৰিলে।

ব্ৰিটিছৰ এই অসন্মতিৰ ফলত, ছিৰাজ উদ দৌলাই তেওঁৰ সৈন্যদল সংগঠিত কৰি ফৰ্ট উইলিয়াম দূৰ্গ অৱৰোধ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হ'ল। যুদ্ধত টিকি থাকিবলৈ, ব্ৰিটিছ সেনাধ্যক্ষই সুৰক্ষা-বেষ্টনীত বাছি থকা সৈন্যদলক পলায়ন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। প্ৰায়সংখ্যকেই পলায়ন কৰিলে যদিও ১৪৬জন সৈন্যজন জেফেনিয়াহ হলৱেলৰ তত্ত্বাৱধানত তাতেই থাকি গ'ল। তেখেতে আছিল ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ এজন জ্যেষ্ঠ আমোলা। জীৱনৰ আগবয়সত তেখেত এজন সামৰিক শৈল চিকিৎসক আছিল।

ইয়াৰোপৰি, ভাৰতীয় চিপাহীৰ পৰিত্যাগৰ ফলত ফৰ্ট উইলিমায়ত ব্ৰিটিছৰ প্ৰতিৰক্ষা দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। ১৭৫৬ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে এই দূৰ্গটো সম্পূৰ্ণভাৱে বঙালী সৈন্যই অৱৰুদ্ধ কৰে। ব্ৰিটিছৰ বাচি থকা সেনাসকলক কৰায়ত্ত কৰা হয় আৰু যুদ্ধবন্দী হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। তেওঁলোকৰ সংখ্যাটো ৬৪ ৰ পৰা ৬৯ৰ ভিতৰত হ'ব। তেওঁলোকৰ লগতে আছিল এংলো-ভাৰতীয় বংশমূলৰ অজ্ঞাত সংখ্যাৰ সৈন্য আৰু একাংশ নাগৰিক। এই নাগৰিকসকলেও ফৰ্ট উইলিমায় দূৰ্গতে আশ্ৰয় লৈ আছিল। চিৰাজ উদ দৌল্লাৰ অনুগত সৈন্যদলটোৱে ব্ৰিটিছ বিষয়া আৰু সদাগৰসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু বলপূৰ্বকভাৱে 'কৃষ্ণ কূপ' নামৰ অন্ধকাৰ কূপটোত আবদ্ধ কৰি ৰাখে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
বিদ্যা সিনহা

বিদ্যা সিনহা (; ১৫ নৱেম্বৰ ১৯৪৭ – ১৫ আগষ্ট ২০১৯) হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল; ৰজনীগন্ধা (১৯৭৪), ছোটী ছি বাত (১৯৭৫) আৰু পতি পত্নী ঔৰ ৱহ (১৯৭৮) ছবিৰ বাবে অধিক পৰিচিত। মিছ বম্বে খিতাপ অৰ্জন কৰা সিনহাই মডেল হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল কিৰণ কুমাৰৰ বিপৰীতে ৰাজা কাকা (১৯৭৪)। অৱশ্যে তেওঁৰ গুৰু বাসু চেটাৰ্জীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত কম বাজেটৰ ব্ৰেক-এৱে হিট ছবি ৰজনীগন্ধাৰ (১৯৭৪) জৰিয়তে তেওঁ খ্যাতি আৰ্জিছিল। কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁ বিৰতি লয়। জীৱনৰ পিছৰ অংশত অভিনয়লৈ ঘূৰি আহি তেওঁ কেইবাখনো টিভি ধাৰাবাহিক আৰু ছলমান খানৰ ছবি বডিগাৰ্ডত (২০১১) অভিনয় কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৮ বছৰ বয়সত তেওঁ সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু মিছ বম্বেৰ খিতাপ পায়। তেওঁক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম ধুনীয়া আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কেইবাটাও জনপ্ৰিয় ব্ৰেণ্ডৰ বাবে মডেলিং কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি আছিল কিৰণ কুমাৰৰ সৈতে ৰাজা কাকা (১৯৭৪)।[3] কিন্তু চেটাৰ্জীৰ পৰিচালনাত কম বাজেটৰ ব্ৰেক-এৱে হিট ৰজনীগন্ধা (১৯৭৪) ছবিখনৰ জৰিয়তে তেওঁলৈ খ্যাতি আহিছিল। ব্লকবাষ্টাৰ ছবিৰ কোনো বৈশিষ্ট নথকাকৈও ৰজনীগন্ধাই বক্স অফিচত বৃহৎ সফলতা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছতে আন এখন হিট ছবি ছোটী ছি বাত-এ (১৯৭৫) বৃহৎ বাজেটৰ মূলসুঁতিৰ প্ৰডাকচনত অভিনয় কৰাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰে। এনে কেইখনমান ছবি আছিল- ৰাজেশ খান্না আৰু শ্বাবানা আজমীৰ সৈতে কৰ্ম (১৯৭৭), সঞ্জীৱ কুমাৰ আৰু শশী কাপুৰৰ সৈতে মুক্তি (১৯৭৭), বিনোদ খান্নাৰ সৈতে ইনকাৰ (১৯৭৭), সঞ্জীৱ কুমাৰ আৰু ৰঞ্জিতৰ সৈতে , গুলজাৰৰ কিতাব (১৯৭৭), সবুত (১৯৭৯), আৰু মীৰা (১৯৭৯)। বিদ্যাই ১০ বছৰৰ ভিতৰত ৩০খন চিনেমাত অভিনয় কৰিছিল। ৰাজ ছিপ্পিয়ে পৰিচালনা কৰা জোছত (১৯৮১) তেওঁ এটা নেতিবাচক চৰিত্ৰত, ভিক্ষাৰীৰ পৰা মুদ্ৰা চুৰি কৰা গেংষ্টাৰৰ অভিনয় কৰিছিল। সেই বছৰতে তেওঁ ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু ডেনিৰ সৈতে অভিনয় কৰা ৰোমান্টিক ছবি লাভ ষ্ট'ৰীত বিজেতা পণ্ডিতৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Archived pictures of Vidya Sinha at The Indian Express

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পুষ্পৱতী পয়পাদথু

পুষ্পৱতী পি আৰ, (পুষ্পৱতী পয়পাদথু নামেৰেও পৰিচিত) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ। কৰ্ণাটকী কণ্ঠৰ প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত পুষ্পৱতীয়ে চেম্বাই মেম'ৰিয়েল গভৰ্ণমেণ্ট মিউজিক কলেজ, পলাক্কাডৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লমা (গণপ্ৰবীণ) লাভ কৰিছে আৰু গুৰু মংগদ নাটেছনৰ অধীনত উন্নত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছে (১৯৯৪-২০০৫)। পুষ্পাৰ প্ৰথম পৰিচালনাৰ উদ্যোগ আছিল কবীৰৰ কবিতা (কবীৰ মিউজিক অৱ হাৰমনি ২০০৫)ৰ আধাৰত নিৰ্মিত সংগীত এলবাম যিয়ে বহু মঞ্চত সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে আৰু বেষ্ট চেলাৰও আছিল। পুষ্পৱতী বি গ্ৰেড শিল্পী হিচাপে ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ সৈতে জড়িত।

সংগীত এলবাম

বছৰ এলবাম শীৰ্ষক গীতৰ শীৰ্ষক গীতিকাৰ সংগীত পৰিচালক
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "আপৰিচিথানালো" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "এভিডে থিৰায়ুন্নু নী এন্নে" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "পুণ্য থীৰ্থাঙ্গালিলেল্লাম" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "এভিডে থিৰায়ুন্নু নী এন্নে" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "এথো চাথুপ্তিল" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "নীলা ৱানাম" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "সুদিনামী দিনাম" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "ৱিৰাহিনীয়ায়োৰু যুবতী" কবীৰ দাস নিজেই
২০০৪ কবীৰ মিউজিক অফ হাৰ্মনি "পাল্লাক্কেঠ্তি থি" কবীৰ দাস নিজেই
২০১২ মালয়ালম লুল্লাবাইছ "সূৰ্যাণু মঝিয়িল মুঙ্গি" ৰাঘৱন থিৰুমুলপাদ নিজেই
২০১২ মালয়ালম লুল্লাবাইছ "ভেগাম উৰংগু মাকালে" কে. সচিদানন্দন নিজেই
২০১২ মালয়ালম লুল্লাবাইছ "নীলা কাদালিল নিন্নাম্মা কালে" অনিথা থম্পি নিজেই
২০১৪ শ্ৰী নাৰায়ণ গুৰু দৰ্শনম "দৈৱ দশকম" শ্ৰী নাৰায়ণ গুৰু নিজেই
২০১৪ শ্ৰী নাৰায়ণ গুৰু দৰ্শনম "অনুকম্পা দশকম" শ্ৰী নাৰায়ণ গুৰু নিজেই
২০১৪ শ্ৰী নাৰায়ণ গুৰু দৰ্শনম "কুন্ডলিনী পাট্টু" শ্ৰী নাৰায়ণ গুৰু নিজেই
২০১৫ মাধৱীকুট্টি গজলুকালম "অৰিয়ুন্নু প্ৰিয়ানে নিন প্ৰণয়ম" নিজেই
২০১৫ মাধৱীকুট্টি গজলুকালম "নী এনৰু কানিয়াম" নিজেই
২০১৬ টেগোৰ'ছ গীতাঞ্জলি "মিন্দাথিৰুন্নাল" ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ নিজেই
২০১৬ টেগোৰ'ছ গীতাঞ্জলি "অনাথমাম সাগৰাথিল" ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ নিজেই
২০১৬ টেগোৰ'ছ গীতাঞ্জলি "ওৰু থীৰ্থাদানাম" ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ নিজেই
২০১৬ টেগোৰ'ছ গীতাঞ্জলি "কোডুমকাট্টুকাল" ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ নিজেই

বঁটা

২০০১ চনৰ কেৰেলা সংগীত নাটক একাডেমী পুঠুকোডে কৃষ্ণমূৰ্তি এনডাউমেণ্ট বঁটা
২০১২ চনত মহিলা গায়িকা, মালয়ালম গীত চম্পাভুৰ বাবে সন্থোছাম দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
২০১১ বয়লাৰ ৰাম বৰ্মা চলিচিত্ৰ টিভি পুৰাস্কাৰ, শ্ৰেষ্ঠ মহিলা গায়িকা
২০১৪ চনৰ ঞ্জাৰলাথু ৰামা পদুভাল পুৰস্কাৰম
২০১৬ চনৰ অধিবক্তা আৰ শিৱপ্ৰসাদ স্মাৰকা বঁটা
সংস্কৃতি বিভাগৰ পৰা বৃত্তি- চৰকাৰী ড. ভাৰত (২০০১-২০০৩)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকগীত
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গায়িকা
পায়্যন্নুৰ পৱিত্ৰ মথিৰাম

nail|শ্ৰী সুভ্ৰামান্য স্বামী মন্দিৰ, পায়্যন্নুৰ
পায়্যন্নুৰ পৱিত্ৰ মথিৰাম ভাৰতীয় সকলে ধৰ্মীয় মূল্যবোধৰ বাবে পিন্ধা এক বিশেষ প্ৰকাৰৰ আঙঠি। এই পৱিত্ৰ আঙঠি 'পিথ্ৰু বলী' বা মৃত পূৰ্বপুৰুষৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা অনুষ্ঠানত পিন্ধা হয়। এই আঙঠি পাৰম্পাৰিক ভাবে দূবৰি ঘাঁহৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। আধুনিক 'পৱিত্ৰ মথিৰাম' সোণৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। আঙঠিৰ আকাৰ আকৃতিৰ ফালৰ পৰা অনন্য আৰু দেখিবলৈ গাঁঠিৰ নিচিনা। ৰূপেৰেও এই আঙঠি তৈয়াৰ কৰা হয়। মৃত পূৰ্বপুৰুষৰ বাবে পূজাৰ অনুষ্ঠানত এই আঙঠি সোঁ হাতৰ মধ্যমা আঙুলিত পিন্ধা হয়।

ইতিহাস

এই আঙঠিৰ উৎপত্তি পায়্যন্নুৰ সুভ্ৰামান্য মন্দিৰৰ লগত জড়িত। এই মন্দিৰত পৱিত্ৰ পূজা অৰ্চনাৰ বাবে ঘাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা এই আঙঠি পিন্ধিবলৈ জোৰ দিয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী কালত মন্দিৰৰ পুৰোহিতে স্থায়িত্বৰ বাবে সোণৰ আঙঠি ব্যৱহাৰ কৰা আৰম্ভ কৰিলে। আঙঠি তৈয়াৰ কৰোঁতে এজন পাৰম্পাৰিক কাৰিগৰক সম্পূৰ্ণ এদিন সময় লাগে। এজন পৱিত্ৰ কাৰিগৰ হবলৈ তেওঁ গোটেই জীৱন মাংস বা খাৱ বা মদ্যপান কৰিব নোৱাৰে।
nail|ঐতিহাসিক পৱিত্ৰ আঙঠি

নামৰ উৎপত্তি

পৱিত্ৰম শব্দৰ অৰ্থ পৱিত্ৰ আৰু মথিৰামৰ অৰ্থ আঙঠি। উভয় শব্দ মালয়ালম ভাষাৰ পৰা আহিছে। মালায়লাম ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ স্থানীয় ভাষা।

আঙঠিৰ গঠনপ্ৰকৃতি

এই আঙঠিৰ ওপৰৰ পৃষ্ঠতলত তিনটা ৰেখা আছে যি মানৱ দেহৰ তিনটা শিৰাক (ইডা, পিংগলা আৰু সুষুম্না) প্ৰকাশ কৰে। এই তিনটা শিৰাৰ সমন্বয়ত মানৱ জাতিৰ ‘কুণ্ডলিনী শক্তি’ বা ‘প্ৰাণ শক্তি’ক জাগ্ৰত কৰে।
nail|পায়্যন্নুৰ পৱিত্ৰ আঙঠি

ত্ৰিমূৰ্তি চৈতন্যয়ম

পায়্যন্নুৰৰ হিন্দুসকলৰ মতে, এই আঙঠি পিন্ধিলে হিন্দু ধৰ্মৰ তিনি দেৱতা: ব্ৰহ্মা, শিৱ আৰু বিষ্ণুৰ শক্তি জাগ্ৰত কৰে।

শাস্ত্ৰীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান

এই আঙঠি তৈয়াৰ কৰোঁতে আৰু পিন্ধোঁতে যি কোনো ব্যক্তিকে কঠোৰ বিধিনিষেধ পালন কৰিবলগীয়া হয়। তেওঁলোকে কোনো ধৰণৰ মাংস খাৱলৈ নোৱাৰে আৰু মদ্যপান তেওঁলোকৰ বাবে সম্পূৰ্ণ নিষিদ্ধ। মহিলাসকলৰ ঋতুস্ৰাবৰ সময়ত ইয়াক খুলি থব লাগে। পায়্যন্নুৰৰ সুভ্ৰমান্য মন্দিৰত পৱিত্ৰ হোৱাৰ পিছত ক্ৰেতাক এই আঙঠি দিয়া হয়।

জনপ্ৰিয়তা

পায়্যন্নুৰ পৱিত্ৰ মথিৰাম পৃথিৱীব্যাপী বিভিন্ন যাদুঘৰত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। ভাৰতীয় বিখ্যাত স্বাধীনতা যোদ্ধা শ্ৰী চি.ভি. কুনহাম্বু এই আঙঠি তৈয়াৰ কৰাত পাৰদৰ্শী আছিল।

যোগ পালন

প্ৰাচীন ভাৰতীয় যোগশাস্ত্ৰ মতে, মানৱদেহত তিনটি শক্তি প্ৰবাহিণী আছে আৰু এই প্ৰবাহিণীৰ সঠিক প্ৰবাহ স্বাস্থ্য সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰি মানুহৰ উন্নতি সাধন কৰে।
'পিংগলা' দেহৰ সোঁ দিশত অৱস্থিত যি সৌৰ শক্তিকে নিৰ্দেশ কৰে।
ইডা মেৰুদণ্ডৰ বাওঁ দিশত অৱস্থান কৰে আৰু চন্দ্ৰ শক্তিক প্ৰকাশ কৰে।
'সুষুম্না' মাজত অৱস্থান কৰে আৰু সৃষ্টিগত শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
এই তিনটা প্ৰবাহিণীৰ তলত কুণ্ডলিনী শক্তি অৱস্থান কৰে আৰু মানৱ দেহত শক্তিশালী আবেগৰ আবিৰ্ভাৱ ঘটায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:গহনা
মৰ্দানী

মৰ্দানী ' ২০১৪ চনৰ এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ একচন থ্ৰিলাৰ ছবি। পৰিচালক প্ৰদীপ সৰকাৰ আৰু প্ৰযোজক আদিত্য চোপ্ৰা। ছবিখনত ৰাণী মুখাৰ্জীৰ লগত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে যীশু সেনগুপ্ত, তাহিৰ ৰাজ ভাছিন আৰু সানন্দ বাৰ্মাই। এই আখ্যানটো শিৱানী শিৱাজী ৰায় নামৰ এগৰাকী আৰক্ষী মহিলাৰ ওপৰত আধাৰিত, যিয়ে অপহৃত কিশোৰী ছোৱালীৰ গোচৰৰ প্ৰতি আগ্ৰহৰ বাবে ভাৰতীয় মাফিয়াৰ মানৱ সৰবৰাহৰ গোপনীয়তা উন্মোচন কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হয়।

২০১৪ চনৰ ২২ আগষ্টত ছবিগৃহত মুক্তি পোৱা ছবিখনে ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে। মুখাৰ্জীয়ে অভিনয়ৰ বাবে প্ৰশংসিত হয় আৰু ব্যৱসায়িক সফলতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০১৯ চনত মাৰ্দানী ২ শীৰ্ষক ছিকুৱেল ছবিখনে মুক্তি পায়। মাৰ্দানী ২ৰ সফলতাৰ পিছত ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰডাকচন হাউছে ঘোষণা কৰে যে মৰ্দানী ছিকুৱেলখনৰ সম্ভাৱ্য তৃতীয় ছবিখনৰ নাম মাৰ্দানী ৩ হ’ব, য'ত ৰাণী মুখাৰ্জীয়ে পুনৰ শিৱানী শিৱাজী ৰায়ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব। ২০২৩ চনৰ ২৪ মাৰ্চত মৃত্যুৰ পূৰ্বে যশ ৰাজ ফিল্মছৰ বেনাৰত সৰকাৰে পৰিচালনা কৰা এই ছবিখন আছিল চূড়ান্ত ছবি।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মৰাণ ভাষা

মৰাণ ভাষা বড়ো-গাৰো পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আৰু পূৰ্ব্বতে উত্তৰ পূব ভাৰতৰ অসম (বিশেষভাৱে তিনিচুকীয়া জিলা)-ত কথিত এটা বিলুপ্ত ভাষা। এই ভাষা অসমৰে আন এক ভাষা ডিমাছাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। তথ্য অনুসৰি মৰাণভাষী লোকৰ সংখ্যা ১৯০১ চনৰ লোকপিয়লত ৭৮, ১৯১১ চনত ২৪ আৰু ১৯৩১ চনত ০ আছিল। এই ভাষাৰ একমাত্ৰ নিৰ্ভৰযোগ্য উৎস হিচাপে ১৯০৪ চনৰ P R Gurdon-ৰ নিৱন্ধটোহে উপলব্ধ। মৰাণভাষীসকলে অসমীয়া ভাষা গ্ৰহণ কৰে। "মৰাণ" শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে "বনৰ অধিবাসী"।

ইতিহাস

গৱেষক ডব্লিউ. বি. ব্ৰাউনৰ মত অনুসৰি মৰাণ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ ভাষাৰ মূল আছিল এটা কছাৰী ভাষা। মধ্যযুগ (১৩শ-১৬শ শতিকা)-ত আক্ৰমণকাৰী আহোমসকলৰ জৰিয়তে মৰাণসকল আৰু চুতীয়াসকল সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল আৰু তেওঁলোকৰ মাজত সংমিশ্ৰণ হৈছিল। ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিতেই তেওঁলোকে তেওঁলোকে নিজস্ব অধিবাসিক ভাষা আৰু প্ৰাকৃতৰে মিশ্ৰিত এটা সংযোগী ভাষাৰে বাৰ্তালাপ কৰিবলৈ লৈছিল। এই পৰিবৃত্তিকৰণৰ জৰিয়তে মৰাণ ভাষাৰ বিকাশ হৈছিল, যি সময়ৰ সোঁতত পুনৰ এক আধুনিক ৰূপৰ অসমীয়া ভাষাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপিত হয়। আধুনিক অসমীয়া ভাষাৰ বিকাশতো প্ৰাকৃত ভাষাৰ এক বৃহৎ প্ৰভাৱ আছে। বৰ্তমান কালত মৰাণসকল মূলতঃ অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ অধিবাসী। আদিকালৰ লগতে ঔপনিৱেশক শাসনৰ কালতো পৰম্পৰাগত ঝুম কৃষি পদ্ধতি অৱলম্বনৰ ফল হিচাপে মৰাণসকল ব্যাপকভাৱে পৰিভ্ৰমী বা প্ৰচৰণশীল আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকে আদিম বাসস্থান টিপাম আৰু চৰাইদেউৰ পৰা ক্ৰমে উত্তৰৰ দিশলৈ প্ৰৱজন কৰিবলৈ লৈছিল। উল্লেখ্য যে, সম্ভৱতঃ সিক্ত ধানখেতিৰ ব্যাপ্তিৰ ফলস্বৰূপে টিপাম আৰু চৰাইদেউতে তেওঁলোকৰ সৈতে টাই প্ৰৱজনকাৰীসকলৰ মুখামুখি হৈছিল। উনবিংশ শতিকাত যেতিয়া ব্ৰিটিছসকল আহি উপস্থিত হৈছিল, ডিব্ৰুগড় আৰু শদিয়াৰ মাজৰ ঠাইখিনি মূলতঃ অনন্বেষিত অৰণ্য আছিল, আৰু ইয়াৰ মুখ্য অধিবাসী আছিল মৰাণসকল। আহোম শাসনৰ আদিছোৱা কালত মৰাণসকলক শাৰীৰিক শ্ৰমযুক্ত অ-কৌশলী কৰ্মক্ষেত্ৰ যেনে খৰি-কটা আৰু পানী-তোলা আদিত নিয়োজিত কৰা হৈছিল। আহোম ৰাজত্বৰ পিছৰ কালছোৱাত কাকতাল, মৰিয়নি, হোলোংপাৰ, জাঁজী আদি বিভিন্ন ঠাইত মৰাণসকলৰ বসতি পোৱা হৈছিল আৰু তেওঁলোক ঘাইকৈ কপহীয়া (কপাহৰ খেতিয়ক) হিচাপে নিয়োজিত হৈছিল। ইয়েই দেখুৱায় যে আহোম সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰসাৰৰ লগে লগে মৰাণসকল ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সমগ্ৰ দক্ষিণ পাৰতেই বিস্তৃত হৈ পৰিছিল।

মৰাণসকল আৰু চুতীয়াসকলৰ লগতে অন্যান্য কছাৰীসকল পানী বুজাবলৈ "দি" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে, আৰু এই "দি"য়েই উজনি অসম আৰু উত্তৰ অসমৰ প্ৰায় সকলো মুখ্য নৈৰ নামৰ আদ্যাক্ষাৰটি গঠন কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, দিবাং, দিচাং, দিখৌ, ডিক্ৰং, ডিকৰাই, দিহিং, দিগাৰু, ডিফলু, ডিমৌ, দিচৈ ইত্যাদি নৈৰ নামে দেখুৱায় যে এই সমগ্ৰ ভু-খণ্ডত এই গোষ্ঠীৰ লোকসকলেই মুখ্য জনগোষ্ঠী আছিল। তেওঁলোকৰ মুলস্থান আছিল শদিয়া, আৰু শদিয়াই হৈছে চুতীয়াসকলৰ প্ৰাচীনতম জ্ঞাত ৰাজনৈতিক শক্তি আৰু সভ্যতাৰ পীঠ। তেওঁলোক সম্ভৱতঃ কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ পূৱীয় শাখা যি আহোম শাসনৰ সময়ত বিছিন্ন হৈ পৰিছিল।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Moran at Brahmaputra Studies Database

শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী: ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা