ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হাৰুল

হাৰুল (हारुल) হৈছে হিমাচল প্ৰদেশ আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ জৌনছাৰৰ অন্তৰ্গত হাটটি জনগোষ্ঠীৰ লোকগীত আৰু নৃত্যৰ এক বিশেষ ৰূপ। নটীৰ সৈতে সাদৃশ্য ভাগ কৰি হাৰুলত ইতিহাসৰ বৰ্ণনা, দেৱভূমিৰ দেৱ-দেৱীৰ বীৰ কাহিনী আৰু জনগোষ্ঠীটোৰ সংস্কৃতিৰ ইতিহাসত সংঘটিত হোৱা পৰিঘটনাসমূহ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। স্থানীয় উৎসৱ আৰু উদযাপনত হাৰুলৰ বিশেষ তাৎপৰ্য আছে।

হাৰুল হৈছে হিমাচল প্ৰদেশৰ জৌনসৰ-বাৱাৰ আৰু সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত নৃত্য হিচাপে পৰিবেশন কৰা এটা পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় লোকগীতৰ প্ৰকাৰ৷ হিমাচল প্ৰদেশ আৰু উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্য গঠন হোৱালৈকে ট্ৰেন্স-গিৰি ছিৰমৌৰকে ধৰি এই অঞ্চলসমূহ এসময়ত হাট্টিসকলৰ একক জনগোষ্ঠীৰ অংশ আছিল। পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। এই নৃত্যত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ইজনে সিজনক ধৰি দীঘলীয়া শাৰী গঠন কৰি পৰম্পৰাগত হাৰুলৰ খোজবোৰ সম্পন্ন কৰে। শেষৰ স্থান দখল কৰাসকলে এটা হাতেৰে ওপৰলৈ তুলি ধৰে। উল্লাসৰ আমেজেৰে এই নৃত্য পৰিবেশন কৰা হয়। প্ৰতিটো হাৰুল গীত এটা আখ্যানমূলক আৰ্হিত থাকে যিয়ে অতীতৰ কাহিনী কয় আৰু সাধাৰণতে সেই হাৰুলসকলৰ ওপৰত নৃত্য কৰা হয় যিবোৰে এজন পুৰুষ আৰু এগৰাকী মহিলাৰ মাজত কথা-বতৰা পাতে। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে নিজকে অৰ্ধবৃত্তত সংগঠিত হ’ব পাৰে, বাহিৰৰ অৰ্ধবৃত্তটো সাধাৰণতে পুৰুষে আৰু ভিতৰৰটো মহিলাই গঠন কৰে। মূল পদক্ষেপসমূহ হ'ল লেহেমীয়া আৰু দ্ৰুত ফুটৱৰ্ক, গতি কৰাৰ সময়ত টেপিং আৰু ক্ৰিছ-ক্ৰছিং, মাজে মাজে আঁঠু বেঁকা হোৱাৰ সৈতে, ছন্দৰ সৈতে মিল থকা। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ৰঙীন পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পিন্ধে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
জুট্টি

জুট্টি|
জুতি বা জুট্টি উত্তৰ ভাৰত, পাকিস্তান, আৰু চুবুৰীয়া অঞ্চলত জুট্টি এক প্ৰকাৰৰ জোতা। পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰকৃত সোণ আৰু ৰূপৰ সূতাৰে এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা চামৰাৰে তৈয়াৰী । ই ৪০০ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বতে উপমহাদেশৰ ৰজাঘৰৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল । তাৰ আগতে উত্তৰ-পশ্চিমৰ ৰাজপুতসকলে সাধাৰণ চামৰাৰ জুট্টি পিন্ধিছিল, যাক জনগোষ্ঠীয় জোতা বুলিও কোৱা হয়।

এতিয়া সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে তলুৱাত ৰবৰ লগোৱা বিভিন্ন জুট্টি উপলব্ধ কৰা হৈছে। আজি অমৃতসৰ আৰু পটিয়ালাত ("টিলা জুট্টি") হাতেৰে নিৰ্মিত জুট্টিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ, য'ৰ পৰা ইয়াক সমগ্ৰ বিশ্বতে পাঞ্জাবী প্ৰব্ৰজনকাৰীলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়।

মোজাৰীৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত কেইবাটাও স্থানীয় জুট্টি নিৰ্মাতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জুট্টিৰ বিকাশ হৈছে । কিন্তু সামগ্ৰিকভাৱে ইহঁতৰ বাওঁ বা সোঁফালৰ কোনো পাৰ্থক্য নাথাকে আৰু সময়ৰ লগে লগে ভৰিৰ আকৃতি লয়। সাধাৰণতে ইহঁতৰ তলুৱা সমতল, আৰু মহিলা আৰু পুৰুষ উভয়ৰে বাবে ডিজাইনত একে, পুৰুষৰ বাহিৰ ডোখৰ জোঙা বহল, পৰম্পৰাগত গোঁফৰ দৰে ওপৰলৈ বেঁকা, আৰু ইয়াক খুছা বুলিও কোৱা হয়।

সময়ৰ পৰিৱৰ্তিত সময়তো জুট্টিবোৰ আনুষ্ঠানিক সাজ-পোছাকৰ অংশ হৈয়েই আছে, বিশেষকৈ উত্তৰ ভাৰতীয় বিয়াত, অসজ্জিত জুটিবোৰ পঞ্জাৱৰ বেছিভাগ অঞ্চলতে পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ৰে বাবে দৈনন্দিন ব্যৱহাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বেছিভাগেই "জলছা জুটী" বুলি কোৱা হয় যিটোৰ ৰং ক'লা।

পুন:নিৰীক্ষণ

পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ৰে বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ জুটি (পাঞ্জাবীত ‘জেউত-তি’ উচ্চাৰণ বা হিন্দী/উৰ্দুত ‘জেউ-চা’) উপলব্ধ। কিছুমান বিশেষ উৎসৱৰ সময়ত গৰুৰ ভৰিত বিশেষ জুটিও লগোৱা হয়। ভাৰতৰ আন ঠাইত জুটীক সাধাৰণতে মোজাৰী বুলিও কোৱা হয়, আনহাতে পাকিস্তানত এটা বিকল্প নাম হৈছে খুছা। পশ্চিমীয়া দেশতো এতিয়া অতি জনপ্ৰিয়। মোজাৰীৰ দৰে এইবোৰো দীঘল জোতা আৰু মূৰটো ওপৰলৈ কুটিল কৰি লোৱা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি চলি আহিছে, প্ৰতিটো প্ৰজন্মই ইয়াত কিছু ভিন্নতা অৰিহণা যোগাইছে। এইবোৰ হৈছে পৰম্পৰাগত জনগোষ্ঠীয় ভাৰতীয় জোতা।

সাধাৰণতে মিহি চামৰাত সুক্ষ্মভাৱে সূতাৰে এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা হয়। জুট্টিৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে পিছফালে একিলিছ টেণ্ডনলৈকে ওপৰলৈ উঠি ভৰিৰ আঙুলিবোৰ ঘূৰণীয়া বা এম আকৃতিৰ গধুৰভাৱে এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা ওপৰৰ অংশৰে ঢাকি থোৱা, যাৰ ফলত ভৰিৰ ওপৰ অংশ প্ৰায় উদং হৈ পৰে। কিছুমানত হাতেৰে কৰা বিস্তৃত এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ বৈশিষ্ট্য আছে।

ভাৰত উপমহাদেশত পিন্ধা জোতাৰ অন্যতম প্ৰাচীন উদাহৰণ হ’ল কাঠৰ চেণ্ডেল, যিটো খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ২০০ চনৰ। বৌদ্ধ যুগত ৩য় আৰু চতুৰ্থ শতিকাত ষ্ট্ৰেপযুক্ত চেণ্ডেল পিন্ধাটো যথেষ্ট সাধাৰণ আছিল আৰু ভাৰতীয় ৰজাসকলে বহুমূলীয়া ৰত্নেৰে অলংকৃত চেণ্ডেল পিন্ধিছিল। জৈন সাহিত্যত দেখা যায় যে জোতা তৈয়াৰ কৰিবলৈ চামৰাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যাৰ ফলত ভৰিৰ আঙুলিবোৰ আঘাত পোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা হৈছিল। গৰু, ম'হ, ছাগলী, ভেড়া আৰু অন্যান্য বন্যপ্ৰাণীৰ ছাল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পশ্চিমীয়া দেশতো জুটিসকলে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে, তেওঁলোকৰ অনন্য শৈলী আৰু কাৰুকাৰ্য্যৰ বাবে প্ৰশংসা কৰা হৈছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
জান্নাতুল বাকী

জান্নাত আল-বাকী (আৰবী: ٱلْبَقِيْع, ) বাকীহেজাজী হৈছে মদীনাৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু প্ৰথম ইছলামিক কবৰস্থান।বৰ্তমানৰ চৌদি আৰবৰ হেজাজী অঞ্চলত অৱস্থিত। ইয়াক বাকি আল-ঘৰকাদ বুলিও জনা যায়। খবৰ অনুসৰি আল-বাকী পয়গম্বৰ মুহাম্মাদৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। ই তেওঁৰ বহুতো আত্মীয় আৰু সঙ্গীৰ সমাধিস্থল তাত মুহাম্মাদৰ কন্যা ফাতিমা বিন্ত মহম্মদৰ ও কবৰ অৱস্থিত । ইয়াক ইছলামিক পৰম্পৰাৰ দুটা পৱিত্ৰ সমাধিক্ষেত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৮০৬ চনত দিৰিয়াহ আমিৰাতৰ অধীনত আল-বাকী বা ইয়াৰ ওচৰত নিৰ্মাণ কৰা স্মাৰক আৰু মছজিদসমূহ ভাঙি পেলোৱা হৈছিল। তেওঁলোকৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ পিছত ১৯২৬ চনত নেজদৰ চুলতানাত তেওঁলোকক পুনৰ ধ্বংস কৰা হয়। মূৰ্তিপূজা সম্পৰ্কে ইছলামিক আইনৰ ৱাহাবী ব্যাখ্যা অনুসৰি। এই ধ্বংসবোৰক সমগ্ৰ ইছলামিক বিশ্বতে গৰিহণা দিয়া হৈছিল। কিন্তু চৌদি চৰকাৰে পুনৰ নিৰ্মাণৰ আহ্বান নাকচ কৰিছে।

ইতিহাস

যেতিয়া মুহাম্মাদ ৬২২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত মক্কাৰ পৰা মদিনাত উপস্থিত হৈছিল। আল-বাকী' বক্সথৰ্ণেৰে আবৃত এখন ভূমি আছিল। ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি, মুহাম্মাদৰ আগমনৰ পিছত মদিনাৰ ঘৰবোৰ আল-বাকীৰ ওচৰত বিকশিত হৈছিল। যাক সেয়েহে ৰাজহুৱা সমাধি বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ব্ৰেম্বল বিকাশ পৰিষ্কাৰ কৰা হৈছিল আৰু ঠাইখন আল-মদিনাত মৃত্যু হোৱা মুছলমানসকলৰ ভৱিষ্যতৰ সমাধিক্ষেত্ৰ হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও আল-বাকী'ক ইয়াৰ পূব ফালে নাখল আৰু ইয়াৰ পশ্চিম ফালে থকা ঘৰবোৰৰ সৈতে এক স্থান হিচাপে প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ধ্বংসৰ আগতে 'আল-বাকী' চহৰখনৰ ঘৰবোৰৰ পিছফালে অৱস্থিত আছিল।মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ পিছত তেওঁ দুটা অনাথ শিশুৰ পৰা ক্ৰয় কৰা স্থানত পয়গম্বৰ মছজিদ নিৰ্মাণৰ সময়ত মুহাম্মাদৰ এজন সঙ্গী আছাদ ইবন জুৰাৰাহৰ মৃত্যু হয়। মুহাম্মাদে ঠাইখন কবৰস্থান হিচাপে বাছনি কৰিছিল। আৰু আনছাৰৰ মাজত আল-বাকীত সমাধিস্থ হোৱা আছ'বিদ আছিল প্ৰথম ব্যক্তি। যেতিয়া মুহাম্মাদ বদৰৰ যুদ্ধৰ বাবে মদিনাৰ বাহিৰত আছিল। তেতিয়া তেওঁৰ জীয়েক ৰুকাইয়া অসুস্থ হৈ পৰে আৰু 624 চনত মৃত্যু বৰণ কৰে। তাইক আল-বাকীত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। ৰুকাইয়া হ'ল আহল আল-বায়ত (মুহাম্মাদৰ পৰিয়াল)ৰ প্ৰথম ব্যক্তি যাক এই সমাধিক্ষেত্ৰত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। মুহাম্মাদ বদৰৰ পৰা অহাৰ অলপ পিছতে উথমান বিন মাজ'উনৰ ৩ এএইচ (৬২৪/৬২৫ চিই) মৃত্যু হয় আৰু আল-বাকীত সমাধিস্থ কৰা হয়। তেওঁক মুহাজিৰুনৰ পৰা মুহাম্মাদৰ প্ৰথম সংগী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল যাক কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। মুহাম্মাদে তেওঁক প্ৰথম 'আমাৰ মাজত পৰলোকলৈ যোৱা' বুলিও উল্লেখ কৰিছিল আৰু তেওঁ উতমান বিন মাজ'উনক সমাধিস্থ কৰা ঠাইখনৰ নাম ৰাওনা বুলি উল্লেখ কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ ইব্ৰাহিমৰ মৃত্যু হৈছিল। মুহাম্মাদে তেওঁক তাতো সমাধিস্থ কৰাৰ আদেশ দিছিল। তেওঁ কবৰত পানী দিছিল আৰু এই ঠাইখনক জাওৰা বুলি মাতিছিল। তেওঁৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰণ কৰি, তেওঁৰ দুগৰাকী কন্যা জয়নাব আৰু উম্ম কুলথুমকো উথমান বিন মাজ'উনৰ কবৰৰ ওচৰত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। প্ৰথমঅৱস্থাত, তৃতীয় খলিফা উছমান চুবুৰীয়া ইহুদীক ডাঙৰ কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:পোখালি
সৌন্দৰ্য

সৌন্দৰ্য হ'ল কোনো ব্যক্তি, জীৱ, স্থান বা বুদ্ধিৰ এনে এক বৈশিষ্ঠ যাৰ ফলত আনন্দ, অৰ্থ বা সন্তুষ্টিৰ অনুভৱ হয়। সৌন্দৰ্যক সৌন্দৰ্যতত্ত্ব, সমাজ বিদ্যা, সমাজ মনোবিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতিৰ অংশ হিচাপে অধ্যয়ন কৰা হয়। সাংস্কৃতিক ভাবে সৌন্দাৰ্যক বিশদ ভাবে বাণিজ্যিকৰণ কৰা হৈছে। বুদ্ধিৰ সৌন্দৰ্য হৈছে নিখুততাৰ কাৰণে সংস্কৃতি বিশেষে গ্ৰহণ কৰা কৌশল। সৌন্দৰ্যক প্ৰায়ে প্ৰকৃতিৰ লগত সুষমতা আৰু সমন্বয়ৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যাখ্যা কৰা হয় যি আকৰ্ষণ আৰু আবেগ সৃষ্টি কৰে। যিহেতু সৌন্দৰ্য বক্তাৰ অনুভৱ সেয়ে প্ৰায়ে কোৱা হয় "সৌন্দৰ্য হ'ল দেখোঁতা জনৰ চকু"। সৌন্দৰ্য হ'ল নিজ অস্তিত্বৰ অৰ্থ সম্পৰ্কে জাগি উঠা এক প্ৰত্যয়জনক শক্তিশালী অনুভৱ। সৌন্দৰ্য এনে এক অনুভূতি যি ব্যক্তিগত অৰ্থবোৰৰ ঝংকাৰ সৃষ্টি কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

BBC Radio 4's In Our Time programme on Beauty (requires RealAudio)
Dictionary of the History of Ideas: Theories of Beauty to the Mid-Nineteenth Century
beautycheck.de/english Regensburg University - Characteristics of beautiful faces
Eli Siegel's "Is Beauty the Making One of Opposites?"

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্যতত্ত্ব
কবিতা ৰাউত

কবিতা ৰাউত (; জন্ম ৫ মে' ১৯৮৫) মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাছিকৰ এগৰাকী ভাৰতীয় দীৰ্ঘ দূৰত্ব দৌৰবিদ। তেখেতে ৩৪:৩২ সময়েৰে ১০ কিলোমিটাৰ পথ দৌৰাৰ বৰ্তমানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ ৰ লগতে হাফ মাৰাথনত ১:১২:৫০ সময়েৰে বৰ্তমানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়ি তুলিছে। ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ১০,০০০ মিটাৰ দৌৰত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে, যিটো কমনৱেলথ গেমছত এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা খেলুৱৈৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত ট্ৰেক পদক। ২০১০ চনৰ এছিয়ান গেমছত ১০,০০০ মিটাৰ দৌৰতো ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।

জীৱনী

কবিতা ৰাউতৰ ১৯৮৫ চনৰ ০৯ ডিচেম্বৰত ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ নাছিকৰ হৰছুলৰ ওচৰৰ এখন গাঁও সাৱৰপাদাত জনজাতীয় পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। অইল এণ্ড নেচাৰেল গেছ কৰ্পৰেশ্যনত কৰ্মৰত মহেশ টুংগাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ। তেওঁ 'সাৱৰপদা এক্সপ্ৰেছ' নামেৰে পৰিচিত।

কৰ্মজীৱন

২০০৯ চনত চীনৰ গুৱাংঝুত অনুষ্ঠিত এছিয়ান এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত ৰাউটে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ২০১০ চনৰ ৮ অক্টোবৰত নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা কমনৱেলথ গেমছত তেওঁ ১০,০০০ মিটাৰ দৌৰত ৩৩:০৫.২৮ সময়েৰে আন এটা ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ১৯৫৮ চনৰ কাৰ্ডিফ কমনৱেলথ গেমছত মিলখা সিঙে ৪৪০ গজত সোণৰ পদক লাভ কৰাৰ পিছত ৫০ বছৰতকৈও অধিক সময়ৰ ভিতৰত কমনৱেলথ গেমছত ভাৰতীয় খেলুৱৈৰ প্ৰথমটো ব্যক্তিগত ট্ৰেক পদক আছিল। ইয়াৰ উপৰিও কমনৱেলথ গেমছৰ ইতিহাসত ভাৰতীয় মহিলা খেলুৱৈৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত ট্ৰেক পদক আছিল।

বাংগালুৰুত অনুষ্ঠিত হোৱা ছানফিষ্ট ৱৰ্ল্ড ১০ কেত ৩৪:৩২ ছেকেণ্ডৰ সৈতে ১০ কিলোমিটাৰ পথ দৌৰৰ বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছে টুংগাৰে।

টুংগাৰে ২০১২ চনত অৰ্জুন বঁটা আৰু ২০১৫ চনত সুৱৰ্ণৰত্ন বঁটা লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এথলেটিকছ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
গুজৰাটী থিয়েটাৰ

গুজৰাটী থিয়েটাৰে গুজৰাটী অথবা ইয়াৰ উপভাষাসমূহত নাট মঞ্চস্থ কৰা থিয়েটাৰক বুজায়। গুজাৰাটী থিয়েটাৰ সাধাৰণতে গুজৰাট আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাই, আহমেদাবাদ, বৰোদা, সুৰাত আদি চহৰত তথা গুজাৰাটী লোকৰ বসতি থকা, বিশেষকৈ উত্তৰ আমেৰিকা আদিত প্ৰদৰ্শিত হয়। ১৮৫৩ চনত তেতিয়াৰ বোম্বেত 'পাৰ্চী নাটক মণ্ডলী'ৰ দ্বাৰা মঞ্চস্থ হোৱা 'ছোহৰাম ৰুস্তম' নাটকখনেই গুজৰাটী থিয়েটাৰৰ আৰম্ভণি বুলি থাৱৰ কৰা হয়।

১৮৫০ৰ দশকৰ আগভাগত বোম্বেৰ এলফিনষ্টোন কলেজৰ ছাত্ৰসকলে এটা নাট্যসংঘ স্থাপন কৰি শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাটসমূহ মঞ্চস্থ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। গুজৰাটী থিয়েটাৰৰ প্ৰথম নাট্যদল 'পাৰ্চী নাটক মণ্ডলী'। ফ্ৰেমজী গুস্তাদজী দালালে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই নাট্যদলটোৱে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২৯ অক্টোবৰ ১৮৫৩ত ১০ম শতিকাৰ পাৰ্চী মহাকাব্য চাহনামাৰ আধাৰত ফেৰদোচী ৰচিত পাৰ্চী-গুজৰাটী নাটক 'ছোহৰাব ৰুস্তম' বোম্বেৰ গ্ৰেণ্ড ৰোড খিয়েটাৰত মঞ্চস্থ কৰে আৰু গুজৰাটী থিয়েটাৰৰ এইটো আৰম্ভণি বুলি থাৱৰ কৰা হয়। এই নাট্যদলটোকে একেটা স্থানত 'ধানজী ঘৰক' নামৰ প্ৰহসন এখনো মঞ্চস্থ কৰে। আৰম্ভণিৰ দিনবোৰত গুজৰাটী থিয়েটাৰে পাৰ্চী থিয়েটাৰৰ বিনোদনমূলক শৈলী আৰু বিষয় অনুসৰণ কৰিছিল। নাটকবোৰৰ ভাষাও আছিল গুজৰাটী, উৰ্দু আৰু ইংৰাজী মিহলি। ভৱাইত কোনো মঞ্চ ব্যৱহাৰ নকৰাৰ বিপৰীতে গুজৰাটী থিয়েটাৰত ওখ মঞ্চৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল। তাৰপিছত পৃষ্ঠভূমিৰ সংযোজন হ’ল আৰু ক্ৰমাৎ ই গৈ ইউৰোপীয় প্ৰচেনিয়াম থিয়েটাৰৰ ৰূপ ল’লে।

ক্ৰমাগত ভাবে গুজৰাটী নাটকৰ ৰচনা আৰু পৰিবেশন বাঢ়ি আহিল আৰু অৱশেষত পাৰ্চী থিয়েটাৰ আৰু ভৱাইৰ পৰম্পৰাৰ পৰা আঁতৰি আহি অন্যান্য ভাৰতীয় আৰু পশ্চিমীয় নাটৰ উপাদাসমূহ গ্ৰহণ কৰি ১৮৭৮ চনত মোৰবি নামৰ ঠাইত মূলজী আৰু ৱাঘজী ওঝাই 'আৰ্য সুবোধ নাটক মণ্ডলী' নামৰ দল নাট্যদল এটা গঠন কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰথম প্ৰযোজনা 'ভাৰঠাৰি' নাটকখন গুজৰাট আৰু সৌৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলত বহু বছৰ ধৰি মঞ্চস্থ হয়। ১৮৮০ৰ দশকলৈ দাহ্যভাই ঢোলাশাজী অভিনীত 'দেশী নাটক সমাজ'কে ধৰি সাতটা নাট্যদল গঠিত হয়। 'গুজৰাটী নাটক মণ্ডলী' (১৮৭৮-৮৯) আৰু 'মুম্বাই গুজৰাটী নাটক মণ্ডলী' (১৮৮৯-১৯৪৮) বাটকটীয়া নাটক কোম্পানীবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম।

তথ্য উৎস

গ্ৰন্থপঞ্জী

বাহ্যিক সংযোগ

মুম্বাই থিয়েটাৰত গুজৰাটী নাটক

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা
শ্ৰেণী:গুজৰাট
এঞ্জাম্বি এ এম্পুংগু

এঞ্জাম্বি এ এম্পুংগু (জাম্বি আৰু ঞ্জাম্বি ম্পুংগুও) কংগো আধ্যাত্মিকতাত পৰম্পৰাগত পৰম ঈশ্বৰ, চিৰন্তন আকাশ পিতৃ আৰু সূৰ্যৰ ঈশ্বৰ (অগ্নি)। তেওঁৰ মহিলা সমকক্ষ হৈছে আকাশ মাতৃ আৰু চন্দ্ৰৰ দেৱী এঞ্জাম্বিচি। মধ্য আফ্ৰিকাৰ অন্যান্য বাণ্টু জনগোষ্ঠী যেনে চকৱে, আৰু এণ্ডংগো ৰাজ্যত এঞ্জাম্বি এম্পুংগুক কালুংগা, অগ্নি আৰু পৰিৱৰ্তনৰ দেৱতা বুলিও কোৱা হৈছিল। ইয়াৰ সৈতে বাকংগো ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞানৰ কালুংগা নামৰ এটা উপাদানৰ সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে। ইয়াক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো জীৱৰ জন্ম দিয়া অগ্নিৰ স্ফুলিংগ হিচাপে দেখা গৈছিল।

ইতিহাস

ষোড়শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কংগো ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰা পৰ্তুগীজসকলে এঞ্জাম্বি এম্পুংগুক কংগো জনগোষ্ঠীৰ ঈশ্বৰৰ নাম হিচাপে লিপিবদ্ধ কৰিছিল। বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে, এঞ্জাম্বি, এম্পুংগু/এঞ্জাম্বিচিয়ে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড, আধ্যাত্মিক জগত (Ku Mpémba) আৰু ভৌতিক জগত (Ku Nseke) সৃষ্টি কৰিছিল। "মহান আত্মা" উপাধিটোৱে যিটো বুজাইছে তাৰ বিপৰীতে এঞ্জাম্বি এম্পুংগু/এঞ্জাম্বিচি আৰু কংগো জনসাধাৰণৰ আধ্যাত্মিক স্বভাৱৰ অস্তিত্ব একেশ্বৰবাদী আব্ৰাহামী ধৰ্মসমূহৰ (ইহুদী ধৰ্ম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু ইছলাম) সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ দৰে একে স্তৰৰ পৰিসীমাৰ অধীনত নাছিল। কংগো আধ্যাত্মিকতাৰ ভিতৰৰ সকলো আত্মাক সমানে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল আৰু দুয়োখন জগততে প্ৰত্যেকৰে নিজস্ব উদ্দেশ্য আছিল।.

পৰ্তুগীজসকলে কেথলিক ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ পিছত খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত আফ্ৰিকান ধৰ্মৰ মাজত সংযোগ সৃষ্টি কৰি মধ্য আফ্ৰিকানসকলক ধৰ্মান্তৰিত কৰাৰ ব্যাপক প্ৰচেষ্টা চলিছিল। ডংগো ৰাজ্যৰ ম্বুণ্ডুৰ দৰে জাতি-জনগোষ্ঠীৰ বাবে ই বহুলাংশে ব্যৰ্থ হ’লেও পৰ্তুগীজসকলে কংগো ৰাজ্যৰ বহু বাকংগোক বুজাবলৈ সক্ষম হৈছিল যে এঞ্জাম্বি এম্পুংগু খ্ৰীষ্টান ঈশ্বৰ আৰু আন আত্মাবোৰ ঈশ্বৰৰ বশৱৰ্তী স্বৰ্গদূতৰ সৈতে মিল আছে।
এই কাৰ্য্যই কেৱল বাকংগো জনসাধাৰণক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মলৈ সহজে ৰূপান্তৰিত কৰাৰ পথ মুকলি কৰাই নহয়, ই বাকংগো আধ্যাত্মিকতাত এক স্তৰবৃত্তৰ সৃষ্টি কৰিছিল যিয়ে ঞ্জামবিচি, চিম্বি আৰু এঙ্কিছিৰ দৰে আন আত্মাক "ক্ষুদ্ৰ আত্মা"লৈ হ্ৰাস কৰিছিল যাৰ আধ্যাত্মিক বিষয়ত বিশেষ মতামত নাছিল।.

কিকংগোৰ এটা আপ্তবাক্য হ’ল, "কু টম্বি এঞ্জামবি কো, কাদি কা কেনা য়ে নিতু কো।" ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে, "ঈশ্বৰক বিচাৰিব নালাগে, তেওঁৰ শৰীৰ নাই।"

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধৰ্ম
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
লেইলা ওতাদী

লেইলা ওতাদী (ফাৰ্চী: لیلا اوتادی) হৈছে এগৰাকী ইৰানী অভিনেত্ৰী, কবি আৰু স্থপতিবিদ।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

লেইলাৰ জন্ম তেহৰান বা শ্বেমিৰানত হৈছিল। ৭ বছৰ বয়সতে তেওঁ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰাৰ এটা সুযোগ লাভ কৰিছিল। অৱশ্যে সেই সময়ত তেওঁ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে অভিনয়তকৈ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাক অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰিছিল। ১৮ বছৰ বয়সত তেওঁক মঞ্চ অভিনয়ৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিয়া হয়। ইৰাজ কাদেৰিৰ ব্লেক আইজ নামৰ চলচ্চিত্ৰখনেৰে লেইলাই ছবি জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেতিয়াৰেপৰা তেওঁ বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আৰু অলপতে ইৰানৰ আটাইতকৈ বেছি পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰী হৈ পৰিছে। তেওঁ ফাৰ্চী আৰু তুৰ্কী ভাষা সাৱলীলভাৱে ক'ব পাৰে আৰু টেনিছ খেলাৰ উপৰি ঘোঁৰা চালন আৰু আন বহুতো ক্ৰীড়া ভাল পায়।

তেওঁ তেহৰান আৰ্ট ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা ইণ্টেৰিয়ৰ আৰ্কিটেকচাৰ অৰ্থাৎ অভ্যন্তৰীণ স্থপতি্যা বিষয়ত এছ’চিয়েট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

ইৰাজ কাদেৰিৰদ্বাৰা পৰিচালিত দ্য ব্লেক আইজ (২০০২) আছিল তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ।

ওতাদীয়ে কেইবাখনো টেলিভিছন ধাৰাবাহিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছে, যাৰ ভিতৰত ট্ৰুথ ৰিভিল্ড (২০০৪), টিয়েৰ্ছ এণ্ড স্মাইলছ (২০০৮), ব্লাড মানি (২০১০) আৰু দ্য উণ্ড (২০১৪) অন্যতম।

ইয়াৰ উপৰি তেওঁ উইলো ট্ৰী (২০০৪), লেফ্ট-হেণ্ডেড (২০০৫), ইনভিটেশ্বন (২০০৮), লুকিং ফৰ হেপিনেছ (২০০৯), দ্য আউটকাষ্টছ ৩ (২০১০), মেছড আপ (২০১১), লালেহ (২০১৩) আৰু দ্য ষ্ট্ৰ' ডগছ (২০১৩) নামৰ চলচ্চিত্ৰসমূহতো অভিনয় কৰিছে।

১৭ বছৰ বয়সৰেপৰা তেওঁ কবিতা আবৃত্তি আৰু ৰচনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন কবিতা পুথি ইন হেভেন দেয়াৰ ইজ ন' ক্ৰ', নৰ স্কেয়াৰক্ৰ' প্ৰকাশ পায়। এইখন ফাৰ্চী আৰু ইংৰাজী দুয়োটা ভাষাতে উপলব্ধ কবিতা সংগ্ৰহ।

ৰাজনৈতিক বিতৰ্ক

২০১০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত প্ৰকাশিত এক প্ৰতিৱেদন অনুসৰি ২০০৯ চনত তেহৰানৰ ৰাজপথত নেদা আঘা চুলতান কেনেকৈ নিহত হৈছিল সেই সন্দৰ্ভত নিৰ্মাণ হ’বলগীয়া এখন ৰাজনৈতিক চলচ্চিত্ৰত তেওঁ অভিনয় কৰাৰ কথা আছিল। যিহেতু এই চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে ইৰান চৰকাৰে পুঁজি যোগান ধৰিছিল, সেয়েহে তেওঁৰ এই সিদ্ধান্তই ইৰান আৰু বিদেশত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ নেতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে তেওঁৰ ব্যক্তিগত ৱেবছাইটত এটা সফল চাইবাৰ আক্ৰমণ চলোৱা হয়, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল তেওঁৰ ছবিসমূহৰ সলনি তেজৰে লুতুৰি-পুতুৰি হৈ থকা নেদা আঘা চুলতানৰ শেষ মুহূৰ্তৰ কিছুমান ফটো আপলোড কৰা। অৱশ্যে ১১ নৱেম্বৰত ফাৰ্চ নিউজ এজেন্সীয়ে এই বাতৰি অস্বীকাৰ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Leila Otadi On SourehCinema (in Persian)
عکس لیلا اوتادی روی بیلبوردهای عراق برای تبلیغ یک نوشیدنی

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কবি
এপ'ল' ১১

|docking=
|crew_size=3|crew_members=|crew_callsign=|crew_photo=Apollo 11 Crew.jpg|crew_photo_caption=বাওঁফালৰ পৰা সোঁ ফাললৈ: নীল আৰ্মষ্ট্ৰং, মাইকেল ক'লিনছ্‌, বুজ এলড্ৰিন |crew_photo_alt=Three astronauts in spacesuits without helmets sitting in front of a large photo of the Moon.|previous_mission=Apollo 10|next_mission=Apollo 12|programme=Apollo program
এপ'ল ১১ আছিল প্ৰথম মহাকাশ অভিযান যাৰ সহায়ত প্ৰথম বাৰৰ বাবে মানুহে চন্দ্ৰত ভৰি দিছিল। নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু বুজ এলড্ৰিনে ২০ জুলাই ১৯৬৯ চনত এপ'ল' লুনাৰ মডুল ঈগলক চন্দ্ৰপৃষ্ঠত নমাইছিল। ইয়াৰ প্ৰায় ৬ঘণ্টাৰ পাছত নীল আৰ্মষ্ট্ৰঙে প্ৰথম বাৰৰ বাবে চন্দ্ৰপৃষ্ঠত ভৰি ৰাখিছিল ২১ জুলাইৰ দিনা। তাৰে ১৯মিনিটৰ পাছত বুজ এলড্ৰিনেও নীল আৰ্মষ্ট্ৰঙৰ লগত যোগ দিয়ে। তেওঁলোকে চন্দ্ৰপৃষ্ঠত ৩ঘণ্টা ১৫মিনিট সময় ঈগলৰ বাহিৰত কটাই আৰু চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা নমুনা সংগ্ৰহ কৰে। মাইকেল ক'লিনছে কমাণ্ড মডুল কলম্বিয়া চন্দ্ৰৰ কক্ষপথত উৰাই ৰাখিছিল। নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু বুজ এলড্ৰিনে ২১ ঘণ্টা ৩১ মিনিট চন্দ্ৰপৃষ্ঠত থাকি পুনৰ মহাকাশত কলম্বিয়াৰ লগ লাগিছিল।

অভিযানৰ উদ্দেশ্য

অভিযানৰ মূল উদ্দেশ্য আছিলে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্দেশ্য পূৰণ কৰা যিটো আছিলে চন্দ্ৰলৈ মানুহ যোৱা আৰু তাৰ পৰা পুনৰ পৃথিৱীলৈ ঘূৰাই অনাৰ। এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্দেশ্যটো আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জন এফ কেনেডিয়ে ২৫ মে' ১৯৬১ চনত ঘোষণা কৰিছিলে। ইয়াৰ উপৰিও অভিযানটোৰ আন বহুতো উদ্দেশ্য আছিলে; চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা নমুনা সংগ্ৰহ কৰা, পৃথিৱীলৈ সংকেত পঠিয়াবলৈ এটা টেলিভিচন কেমেৰা মোতায়েন কৰা, সৌৰ বতাহ সংযুক্ত পৰীক্ষাৰ বাবে সঁজুলি, ভূকাম্পিক পৰীক্ষাৰ সঁজুলি, লেজাৰ ৰেনজিং ৰেত্ৰ ৰিফ্লেক্টৰ মোতায়েন কৰা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাকাশ অভিযান
জিলেণ্ডিক

জিলেণ্ডিক ভাষা জিলেণ্ডৰ ওলন্দাজ অঞ্চলত আৰু দক্ষিণ হ'লেণ্ডত কথিত এক আঞ্চলিক ভাষা। যদিও ইয়াক প্ৰায় ওলন্দাজ ভাষাৰ উপভাষা হিচাপে অভিহিত কৰা হয়, উচ্চাৰণ, ব্যাকৰণ আৰু শব্দ-সম্ভাৰৰ ভালেমান অমিলে পাকৈত নোহোৱা ওলন্দাজ কথনকাৰীৰ বাবে জিলেণ্ডিক বুজা কষ্টকৰ কৰি তুলে। ভাষাগতভাৱে ই পশ্চিম ফ্লেমিছৰ এক উপভাষা।

মূল

জিলেণ্ডিক হ'লেণ্ডিক আৰু পশ্চিমীয়া ফ্লেমিছৰ মাজৰ এক পাৰম্পৰিক স্থানীয় ভাষা। মধ্য যুগত আৰু আগৰ আধুনিক যুগত জিলেণ্ডক হলেণ্ড আৰু ফ্লেণ্ডাৰ, উভয়ৰে কাউণ্টে দাবী কৰিছিল। দুয়ো দিশৰে প্ৰভাৱ পৰিছিল। উত্তৰে গতি কৰিলে লাহেকৈ হলেণ্ডিকৰ প্ৰভাৱ বাঢ়ি অহা দেখা পোৱা যায়। তথাপিও জিলেণ্ডিক নিজা সীমাবদ্ধ।

বিশেষত্ব

মান্য ওলন্দাজ আৰু জিলেণ্ডিকৰ মাজত অনেক পাৰ্থক্য দেখা যায়, যেনে, জিলেণ্ডিকৰ ২ নহয়, ৩ লিংগ আছে আদি।
জিলেণ্ডিক
ওলন্দাজ
ইংৰাজী
d'n boer
de boer
the farmer
de boerinne
de boerin
the farmer's wife
uus
huis
house
kieke(n)
kijken
to look
tweê
twee
two
oôd
hoofd
head

ছবি সংগ্ৰহ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ ভাষা
খাদিজা বিন্ত খুৱাইলিদ

খাদিজা বিন্ত খুৱাইলিদ (প্ৰায় ৫৫৪ – নৱেম্বৰ ৬১৯) আছিল হজৰত মহম্মদৰ প্ৰথম পত্নী। কোৰেইচসকলৰ এটা অভিজাত বংশত জন্মগ্ৰহণ কৰা খাদিজা নিজৰ গুণৰ বলত এগৰাকী ধনী বণিক আছিল আৰু জনগোষ্ঠীৰ ভিতৰতে তেওঁৰ এজন উচ্চ ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী বুলি জনা গৈছিল। তেওঁ মহম্মদক ছিৰিয়ালৈ যোৱা এটা বাণিজ্যিক কাৰাভান পৰিচালনা কৰিবলৈ নিয়োগ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ দক্ষতাত আপ্লুত হৈ পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল, যিটো তেওঁ মানি লৈছিল।

দম্পতীহালৰ দুজন পুত্ৰ কাছিম আৰু আব্দুল্লাহ আৰু চাৰিগৰাকী কন্যা জয়নাব, ৰুকেয়া, উম্ম কুলথুম আৰু ফাতিমা। মহম্মদৰ প্ৰথম প্ৰকাশৰ পিছত খাদিজাক প্ৰথম ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা বুলি কোৱা হয়। গোটেই জীৱন স্বামীক পোহপাল দি থাকিল আৰু ৬১৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত (ৰমজান বি এইচ ৩) তেওঁৰ মৃত্যু হয়; বছৰটোক মহম্মদে দুখৰ বছৰ বুলি অভিহিত কৰা বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ অৱশিষ্ট মক্কাৰ আল-মুআল্লাত অৱস্থিত আৰু ই বহু মুছলমানক জিয়াৰতৰ বাবে আকৰ্ষণ কৰে।

মুছলমানসকলে "মুমিনসকলৰ মাতৃ"ৰ অন্যতম হিচাপে সন্মানিত খাদিজাক ফাতিমা, ফেৰাউনৰ পত্নী আছিয়া আৰু যীচুৰ মাতৃ মৰিয়মৰ সৈতে চাৰিগৰাকী "স্বৰ্গৰ ভদ্ৰমহিলা"ৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। চুন্নী মুছলমান পৰম্পৰা অনুসৰি খাদিজাই মহম্মদৰ আগতে তিনিবাৰকৈ বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।

পেছা

৫৭৫ চনত মৃত্যু হোৱা খাদিজাৰ মাতৃ ফাতিমা বিন্ত জাইদাহ কোৰেইচসকলৰ আমিৰ ইবনে লুয়াই বংশৰ সদস্য আছিল আৰু মহম্মদৰ মাতৃ আমিনাৰ তৃতীয় ভতিজী আছিল।

খাদিজাৰ পিতৃ খুৱাইলিদ ইবনে আছাদ এজন বণিক আৰু নেতা আছিল। কিছুমান বিৱৰণী অনুসৰি তেওঁৰ মৃত্যু আনুমানিক.৫৮৫ চনত ছাক্ৰিলজিয়াছ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও আনৰ মতে ৫৯৫ চনত খাদিজাই মহম্মদক বিয়া কৰাওঁতে তেওঁ জীয়াই আছিল। খুৱাইলিদৰ উমে হাবিব বিন্তেৰ আছাদ নামৰ এগৰাকী ভগ্নীও আছিল।

খাদিজা আছিল এজন অতি সফল ব্যৱসায়ী। কোৱা হয় যে যেতিয়া কোৰেইচৰ বাণিজ্যিক কাৰাভান যাত্ৰীসকলে ছিৰিয়ালৈ গ্ৰীষ্মকালীন যাত্ৰা বা য়েমেনলৈ শীতকালীন যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিবলৈ গোট খাইছিল, তেতিয়া খাদিজাৰ কাৰাভানখন কোৰেইচৰ আন সকলো ব্যৱসায়ীৰ কাৰাভানৰ সমান আছিল। খাদিজাক বহুতো সন্মান দিয়া হৈছিল, য'ত 'ধৰ্মীজন', 'কুৰাইছৰ ৰাজকুমাৰী' (আমীৰাত-কুৰেইচ), আৰু 'মহান খাদিজা' (খাদিজা আল-কুব্ৰা) আদি আছিল। কোৱা হয় যে তেওঁ দুখীয়াক খুৱাইছিল আৰু কাপোৰ পিন্ধাইছিল, আত্মীয়ক আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিছিল আৰু দুখীয়া সম্পৰ্কৰ বাবে বিবাহৰ অংশ যোগান ধৰিছিল।

খাদিজাই নিজৰ ব্যৱসায়িক কাৰাভান লৈ যাত্ৰা কৰা নাছিল; বৰঞ্চ তেওঁ আনক নিয়োগ কৰিছিল তেওঁৰ হৈ কমিচনৰ লৈ ব্যৱসায় কৰিবলৈ। ছিৰিয়াত এটা লেনদেনৰ বাবে খাদিজাক এজন সহকৰ্মীৰ প্ৰয়োজন আছিল। সেই সময়ত কুৰি বছৰৰ আৰম্ভণিৰ যুৱক মহম্মদক ছিৰিয়াৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে নিযুক্তি দিছিল আৰু খবৰ প্ৰেৰণ কৰিছিল যে তেওঁ নিজৰ সাধাৰণ কমিচনতকৈ দুগুণ ধন দিব। তেওঁৰ খুৰাক আবু তালিব ইবনে মুত্তলিবৰ অনুমতি সাপেক্ষে মহম্মদক খাদিজাৰ এজন দাসক লৈ ছিৰিয়ালৈ পঠিওৱা হয়। এই কাৰাভান অভিজ্ঞতাই মহম্মদক আল-ছাদিক (‘সত্যবাদী’) আৰু আল-আমিন (‘বিশ্বাসযোগ্য’) সন্মান লাভ কৰিছিল।

খাদিজাই নিজৰ এজন দাস মায়চাৰাহক সহায় কৰিবলৈ পঠিয়াই দিলে। ঘূৰি অহাৰ লগে লগে মায়চাৰাহেে মহম্মদে নিজৰ ব্যৱসায় চলোৱাৰ সন্মানজনক পদ্ধতিৰ হিচাপ দিছিল, যাৰ ফলত খাদিজাই আশা কৰাতকৈ দুগুণ লাভ লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইছলামত নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী
আশা কটোৱাল

আশা কটোৱাল এগৰাকী কৰ্মী আৰু দলিত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰি থকা মহিলা। তেওঁ ভাৰতৰ দলিত মহিলা অধিকাৰ আন্দোলনৰ প্ৰাক্তন সাধাৰণ সম্পাদিকা, যাক সৰ্বভাৰতীয় দলিত মহিলা অধিকাৰ মঞ্চ (AIDMAM) বুলি কোৱা হয়,যি দলিত মানৱ অধিকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানৰ অংশ। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ WinG-India, 2016 ৰ ষ্টিয়াৰিং কমিটিৰ আহ্বায়ক আৰু অংশ।ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অংশৰ মহিলাসকলৰ নেতৃত্বক আগুৱাই নিয়া এটা নেটৱৰ্ক, আৰু শোষণমূলক কাঠামোক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা আৰু লিংগ সমতা থকা সমাজ এখন সক্ষম কৰাৰ লক্ষ্যৰে সকলো স্তৰৰ শাসন ব্যৱস্থাত দলিত আৰু জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ক জড়িত কৰা।

পেছাদাৰী অৰ্হতা

কটোৱালে সামাজিক কামত মাষ্টাৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে আৰু দাতা সংস্থাৰ সৈতে বিভিন্ন পদবীত অধিষ্ঠিত হৈ ভাৰতৰ প্ৰান্তীয় মহিলাসকলৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি উন্নয়ন খণ্ডত কাম কৰি আহিছে।

পেছাদাৰী কেৰিয়াৰ

কটোৱালৰ নেতৃত্বত AIDMAM-এ একাধিক কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰিছে, য'ত দলিত মহিলাৰ ন্যায় সম্পৰ্কীয় ৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়াধিকৰণো আছে, যিয়ে ২০১৩ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰ আৰু ১ অক্টোবৰত অনুষ্ঠিত বৈঠকৰ পিছত দলিত মহিলাৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল।

কটোৱাল আৰু এআইডিএমএএমৰ উদ্যোগত "ভাৰতত দলিত মহিলাৰ বাবে বাজেট পুনৰ নিৰ্ধাৰণ", আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী আৰু দলিত মহিলা স্বাভিমান যাত্ৰাৰ দৰে ভাৰতৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাজ্যসমূহৰ মাজেৰে দলিত মহিলাৰ আত্মসন্মান সমদল আদি শীৰ্ষক এক ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনৰ আয়োজন কৰা হৈছে। ২০১৫ চনত উত্তৰ আমেৰিকাৰ ১৬খন চহৰৰ আশে-পাশে দলিত মহিলা আত্মসন্মান আন্দোলন হিচাপেও তেওঁ উত্তৰ আমেৰিকা ভ্ৰমণৰ আয়োজন কৰিছে।

আশাই দলিত ইতিহাস মাহ সৃষ্টিৰ লগত জড়িত হৈ আছে। ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে বিশ্বৰ দলিতসকলৰ পৰা ইতিহাসলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানসমূহ জনতাৰ মাজত প্ৰসাৰ কৰা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
হৰি ওঁম

হৰি ওঁম হৈছে ২০১৬ বৰ্ষত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন ৰোমাণ্টিক একশ্বনধৰ্মী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছে অৰূপ জ্যোতি ৰাভাই। মূখ্য অভিনয়ত আছে ভাষ্কৰ ৰঞ্জন,প্ৰিন্স,তৃষ্ণা কুৰ্মী আৰু দেৱাশ্ৰী গগৈ। চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিবেশন ব্ৰহ্মপুত্ৰ বয়জ এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ।

কাহিনী

দুজন বন্ধু, যিকেইজনে সৰু কালৰে পৰা একেলগে আছিল। কিন্তু কোনো কাৰণত তেওঁলোক বেলেগ হব লগাত পৰে। এজন বন্ধুৱে কিদৰে বেয়া পথত যাবলৈ লয়। ইয়াৰ মাজতে ভাহি আহে এক নিভাঁজ প্ৰেম কাহিনী। এয়াই হৈছে হৰি ওঁমৰ কাহিনী।

অভিনয় শিল্পী

প্ৰিন্স
ভাস্কৰ ৰঞ্জন
তৃষ্ণা কুৰ্মী
দেৱাশ্ৰী গগৈ

শ্ৰেণী:২০১৬ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ