ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হুমায়ুনৰ সমাধিক্ষেত্ৰ

হুমায়ুনৰ সমাধিক্ষেত্ৰ (, ) হ'ল মোগল সম্ৰাট হুমায়ুনৰ সমাধিক্ষেত্ৰ। ১৫৬২ খ্ৰীষ্টাব্দত হুমায়ুনৰ পত্নী হামিদা বানু বেগমে এই সমাধিস্থল নিৰ্মাণ কৰে। এইটোৰ নক্সা প্ৰস্তুত কৰিছিল পাৰ্ছী স্থপতিবিদ মিৰাক মিৰ্জা গিয়াথে। হুমায়ুনৰ সমাধিয়েই হ’ল ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ প্ৰথম উদ্যান-সমাধিক্ষেত্ৰ। দিল্লীৰ নিজামুদ্দিন পূৰ্ব অঞ্চলত হুমায়ুনে ১৫৩৩ চনত যি দিনা-পানাহ বা পুৰানা কিল্লা নিৰ্মাণ কৰিছিল, তাৰ নিকটতেই এই সমাধিস্থলটো অৱস্থিত। লাল বেলেপাথৰৰ বৃহৎ আকাৰৰ স্থাপত্যসমূহৰ মাজত হুমায়ুনৰ সমাধিসৌধটোৱেই ভাৰত প্ৰথম।

দিল্লীত অৱস্থিত হুমায়ুনৰ সমাধিস্থল প্ৰথম সমাধিক্ষেত্ৰ যিটো কৃত্ৰিম জলধাৰা সম্বলিত বিলাসবহুল উদ্যানৰ মধ্যস্থলত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই সমাধিস্থল ১৫৭০ চনত নিৰ্মিত হয়। ১৯৯৩ চনত ইয়াৰ সাংস্কৃতিক গুৰুত্বৰ বাবে ই ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানসমূহৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ১৫৬৯-৭০ চনত মোগল সম্ৰাট হুমায়ুনৰ বিধবা পত্নী বিগা বেগমে (হাজি বেগম) ইয়াক নিৰ্মাণ কৰে। কথিত আছে, যে মিৰ্জা গিয়াথে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰিছিল। ছত্ৰসহ এই সমাধিৰ দুই-গম্বুজবিশিষ্ট স্থাপত্যশৈলীটো মোগল স্থাপত্যৰ এক অনন্য নিদৰ্শন। এই সমাধিস্থলটো "মোগল ৰাজবংশৰ সমাধিক্ষেত্ৰ" নামেও পৰিচিত। কাৰণ, হুমায়ুনৰ সমাধিৰ উপৰিও এই সমাধি ক্ষেত্ৰত ৰাজপৰিয়ালৰ প্ৰায় ১৫০ জন সদস্যৰ সমাধি অৱস্থিত। এই সমাধিক্ষেত্ৰটো চাৰিকোণীয়া। ইয়াত দুখন সিংহদ্বাৰ আছে, এখন দক্ষিণে আৰু আনখন পশ্চিমে। সমাধিক্ষেত্ৰৰ মাজত বহুতো কৃত্ৰিম জলধাৰা, এটা মণ্ডপ আৰু এটি স্নানাগাৰ আছে। সমাধিটো এক অষ্টভূজ ক্ষেত্ৰৰ ওপৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ উচ্চতা ৪২.৫ মিটাৰ। গোটেই সমাধিটো বগা পাথৰেৰে আবৃত আৰু ছত্ৰ শোভিত।

আলোকচিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Humayun's Tomb Archeological Survey of India
Compilation of Indian Heritage Sites
AKTC revitalisation of the Humayun’s Tomb Gardens
Humayun's Tomb on Delhi-Tourism-India.com
আলোকচিত্ৰ
Satellite picture by Google Maps
Panoramic view on Humayun's Tomb at WHTour

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক
শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
মৈথেলী শিৱৰমণ

মৈথিলী শিৱৰমণ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলন সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ নেত্ৰী আছিল।

বিশেষকৈ বঞ্চিত সম্প্ৰদায়ৰ মহিলাসকলৰ মহিলা সবলীকৰণ, ট্ৰেড ইউনিয়ন আৰু শ্ৰমিক সক্ৰিয়তাক আগুৱাই নিয়াৰ প্ৰচেষ্টাসমূহৰ তেওঁ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁ ইকনমিক এণ্ড পলিটিকেল উইকলিৰ অৱদানকাৰী আছিল, আৰু মেইনষ্ট্ৰিম আৰু ৰেডিকেল ৰিভিউকে ধৰি প্ৰকাশনসমূহৰ বাবে লিখিছিল।

১৯৩৯ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত বৰ্তমান ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ কাকিনাডাত শিৱৰমনৰ জন্ম হৈছিল।আমেৰিকাৰ চিৰাকিউজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ উচ্চ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে।এই সময়ছোৱাত তেওঁ অ-স্বায়ত্ব-শাসিত ভূখণ্ডৰ সৈতে জড়িত গৱেষণাৰ সৈতে কাম কৰিছিল। তেওঁ ভিয়েটনাম বিৰোধী যুদ্ধ আন্দোলনতো অংশ লৈছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘত কাৰ্যকালৰ শেষত তেওঁ বাওঁপন্থীৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ ভাৰতলৈ উভতি যায় আৰু ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ মহিলাসকলৰ সৈতে কাম কৰা এগৰাকী ট্ৰেড ইউনিয়ন সংগঠক আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী হয়। মৃত্যুৰ পূৰ্বে দহ বছৰতকৈও অধিক সময় তেওঁ এলঝেইমাৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। ২০২১ চনৰ ৩০ মে'ত ক'ভিড-১৯ত আক্ৰান্ত হৈ ৮১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ
বাচুন্দি

বাচুন্দি (গুজৰাটী: બાસુંદી, কানাড়া: ಬಾಸುಂದಿ, মাৰাঠী: baसुंदी, তামিল: பாசந்தி, তেলেগু: బాసుంది) এবিধ ভাৰতীয় মিঠাই; বেছিভাগেই মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তেলেংগানা, তামিলনাডু আৰু কৰ্ণাটকত প্ৰচলিত। গাখীৰ আধা কমি যোৱালৈকে কম জুইত গাখীৰ উতলাই তৈয়াৰ কৰা মিঠা কৰা ঘনীভূত গাখীৰ। উত্তৰ ভাৰতত একেধৰণৰ খাদ্য ৰাব্ৰি নামেৰে যায়।

ইয়াক প্ৰায়ে হিন্দু উৎসৱ যেনে কালি চৌদাস আৰু ভৌবীজ (ভাই ডুজ)ত তৈয়াৰ কৰা হয়।

বিভিন্ন শৈলীৰ বাচুন্দিও প্ৰস্তুত কৰা হয়, যেনে- আতলচ (কাষ্টাৰ্ড আপেল) বাচুন্দি আৰু আংগুৰ বাচুন্দি (সৰু প্ৰকাৰৰ ৰাসগুলা থকা বাচুন্দি) আদি।

প্ৰস্তুতি

উতলাৰ সময়ত গধুৰ ক্ৰীম যোগ কৰি ঘন হোৱা প্ৰক্ৰিয়াটো ক্ষিপ্ৰ হ’ব পাৰে। এবাৰ কমাই দিলে অলপ চেনি, ইলাচি, চাৰোলি, আৰু/বা কেশৰ যোগ কৰা হয়। চেনি মিহলোৱাৰ পিছত বাচুন্দি ভালদৰে সংৰক্ষিত হৈ থাকে। কিছু সময়ৰ ভিতৰত চেনিৰ কিছু পৰিমাণে অম্লতা বিকশিত হয়। যদি অত্যধিক হয়, তেন্তে ই বাচুন্দীত দৈ দিব পাৰে। কেতিয়াবা চেনি দিয়াৰ পিছত আৰু কিছু সময় ৰান্ধি থাকে; এইটোৱে বাচুন্দিক এটা সুন্দৰ গোলাপী ৰং দিয়ে, কাৰণ চেনিও গাখীৰত ৰন্ধা হয় আৰু ইয়াক পাতল কেৰামেললৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। চেনি দিয়াৰ আগতে বাচুন্দি ডাঠ হয়, কিন্তু যোগ কৰাৰ পিছত পুনৰ তৰল হৈ পৰে। ভালদৰে লৰচৰ কৰিলে ওপৰত মালাই গঠন হোৱাত বাধা দিয়ে আৰু সকলো অতিথিয়ে (আনকি পলমকৈ অহাসকলেও) সমানে ডাঠ আৰু সাধাৰণ বাচুন্দি উপভোগ কৰিব পাৰে। বাচুন্দি ঠাণ্ডা কৰি পৰিবেশন কৰা হয়, প্ৰায়ে আলমণ্ড আৰু পিষ্টাচিঅ'ৰ টুকুৰাৰে সজাই তোলা হয়। ঘন গাখীৰ যোগ কৰিলে বাচুন্দিৰ এটা সুন্দৰ সোৱাদ আৰু সমৃদ্ধি পোৱা যায়।

পৰিবেশন

বাচুন্দি গৰম, গৰম বা ঠাণ্ডা কৰি পৰিবেশন কৰিব পাৰি। ইয়াক প্ৰায়ে পুৰি (ভজা ভাৰতীয় ফ্লেটব্ৰেড)ৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

উপকৰণ

ইলাচি গুড়ি আৰু কেশৰ বাচুন্দিৰ সোৱাদ দিয়া এই গাখীৰ কেশৰৰ পৰিমাণ অনুসৰি ভিন্ন হয়। মৃদু ৰঙৰ বাবে কম যোগ কৰক। ঘনীভূত গাখীৰ যোগ কৰিলে বাচুন্দিৰ এটা সুন্দৰ সোৱাদ আৰু সমৃদ্ধি পোৱা যায়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নিৰামিষ আহাৰ
মহীশূৰ ৰেচম

মহীশূৰ ৰেচম হৈছে কৰ্ণাটকৰ ভাৰতীয় মহীশূৰ জিলাত উৎপাদিত তুষাৰ ৰেচমৰ জাত।

কৰ্ণাটকত ৯,০০০ মেট্ৰিক টন মালবেৰী ৰেচম উৎপাদন হয়, যিটো দেশৰ মুঠ মালবেৰী ৰেচমৰ প্ৰায় ৪৫%। কৰ্ণাটকত ৰেচম মূলতঃ মহীশূৰ জিলাত উৎপাদন কৰা হয় আৰু ই কৰ্ণাটক পাব্লিক ছেক্টৰ আণ্ডাৰটেকিঙৰ চৰকাৰ কৰ্ণাটক ৰেচম ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ কৰ্পৰেশ্যন লিমিটেড (কে এছ আই চি)ৰ অধীনত পেটেণ্ট পঞ্জীয়নভুক্ত সামগ্ৰী।

ইতিহাস

বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত মহীশূৰ অঞ্চলৰ ৰেচম উদ্যোগৰ অৱনতি ঘটে, টিপু চুলতানৰ ৰাজত্বকালত প্ৰায় ১৭৮০-১৭৯০ খ্ৰীষ্টাব্দত মহীশূৰ ৰাজ্যত ৰেচম উদ্যোগৰ বৃদ্ধি পুনৰ আৰম্ভ হয়। পিছলৈ ইয়াক বিশ্বব্যাপী মন্দাৱস্থাৰ ফলত আমদানিকৃত ৰেচম আৰু ৰেয়নৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হ’বলগীয়া হৈছিল। ২০ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত ই পুনৰুজ্জীৱিত হয় আৰু মহীশূৰ ৰাজ্য ভাৰতৰ শীৰ্ষ মাল্টিভল্টিন ৰেচম উৎপাদনকাৰী দেশত পৰিণত হয়। প্ৰথম অৱস্থাত ৰাজপৰিয়ালৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ সশস্ত্ৰ বাহিনীক অলংকাৰিক কাপোৰ নিৰ্মাণ আৰু যোগান ধৰা হৈছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত মহীশূৰ ৰাজ্যিক নিৰাপত্তা বিভাগে ৰেচম বয়ন কাৰখানাৰ নিয়ন্ত্ৰণ লয়। ১৯৮০ চনত এই কাৰখানাটো কৰ্ণাটক উদ্যোগৰ চৰকাৰ কে এছ আই চিৰ হাতত গতাই দিয়া হয়।
আজি সামগ্ৰীৰ ভিতৰত ৰেচমৰ শাৰী, চাৰ্ট, কুৰ্তা, ৰেচমৰ ধোটি, নেকটাই আদি অন্যতম। মহীশূৰৰ ৰেচমেও ভৌগোলিক চিনাক্তকৰণ লাভ কৰিছে।

প্ৰক্ৰিয়া

মহীশূৰ মহীশূৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত ৰেচম কাৰখানা একৰ মাটিত বিস্তৃত আৰু ইয়াৰ মূল দায়িত্ব ৰেচম বোৱা আৰু ৰেচমৰ সামগ্ৰী বিতৰণ। এই কাৰখানাৰ বাবে ৰেচমৰ মূল উৎস কৰ্ণাটকৰ ৰামনগৰ জিলাৰ পৰা যি এছিয়াৰ ভিতৰতে ৰেচমৰ কুঁহিয়াৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বজাৰ। এই জিলাৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ কৃষকসকলে প্ৰতিদিনে এই স্থানত ৰেচমৰ কুঁহিয়াৰৰ বজাৰ কৰে। এই বজাৰত চৰকাৰী নিবিদা প্ৰক্ৰিয়াৰ অংশ হিচাপে মহীশূৰ ৰেচমৰ বিশেষজ্ঞতা থকা কে এছ আই চিৰ বিষয়াসকলৰ পৰা ৰেচমৰ কুকুৰা হাতেৰে ছিঙি টি.নৰসিপুৰাত অৱস্থিত কেঁচা ৰেচম উৎপাদন কাৰখানালৈ পঠিওৱা হয়। এই কাৰখানাত ৰেচমৰ কুকুৰাবোৰ উতলাই সূতা উলিয়াই সূতাৰ ৰোললৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় যিবোৰ মহীশূৰত অৱস্থিত বয়ন কাৰখানালৈ পঠিওৱা হয়। এই সূতাৰে বিভিন্ন ৰেচমৰ সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা হয় যাৰ ভিতৰত মহীশূৰ ৰেচমৰ শাৰী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়।

যিহেতু শাৰী জাৰীত ৬৫% বিশুদ্ধ ৰূপ আৰু ০.৬৫% সোণ থাকে, সেয়েহে ই ভাৰতৰ আটাইতকৈ দামী ৰেচমৰ শাৰীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ইয়াৰ ফলত কে এছ আই চিৰ নামত জনসাধাৰণক প্ৰতাৰণা কৰি ডুপ্লিকেট মহীশূৰ ৰেচম শাৰী উৎপাদন আৰু বিক্ৰী কৰা হৈছে। এই সমস্যাসমূহৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ কেএছআইচিয়ে নিজৰ কাৰখানাত উৎপাদিত প্ৰতিখন মহীশূৰ ৰেচমৰ শাৰীত বোৱা একক আইডি, হ’ল’গ্ৰাম ভিত্তিক ডিজাইন আৰু একক চিনাক্তকৰণ বাৰক’ড ৰূপায়ণ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
আধা লেখা দস্তাবেজ

আধালেখা দস্তাবেজ সাহিত্যিক ড॰ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস। গ্ৰন্থখন ১৯৮৮ চনত প্ৰকাশ পায়। ১৯৬৮ চনৰ জুন মাহৰ দুই তাৰিখে প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যক হোমেন বৰগোহাঞিৰ প্ৰেৰণাদায়ক চিঠিয়ে তেওঁৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰিছিল। তেওঁৰ সেই উপদেশতে তেওঁ নিজৰ জীৱন-কাহিনীৰ বিষয়ে কিছু অংশ লিখিবলৈ লৈছিল। তেখেতে মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো সাহিত্যকৃতি সৃষ্টি কৰিছিল। ৰামায়ণী সাহিত্যৰ গৱেষক হিচাপে মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ গৱেষণাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড॰ গোস্বামীয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত অধ্যাপিকা স্বৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
দৰ্শনা গুপ্তা

দৰ্শনা গুপ্তা , আছিল গণ বিবাহ আয়োজন কৰাৰ বাবে পৰিচিত এগৰাকী ভাৰতীয়। বানাৰসী দাস গুপ্ত ফাউণ্ডেশ্যনৰ সম্পাদিকা আছিল। ২০১৯ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ দিনা ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক নাৰী শক্তিৰ সন্মানেৰে সন্মানিত কৰিছিল আৰু তেওঁ ৩৫০০ দম্পতীৰ বিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল, যিসকলে অন্যথা হয়তো অবিবাহিত হৈ থাকিলহেঁতেন কাৰণ তেওঁলোকে পৰম্পৰাগত গ্ৰেণ্ড বিয়া আৰু যৌতুকৰ খৰচ বহন কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন। ২০২৩ চনত ফৰিদাবাদৰ নিজ বাসগৃহত দৰ্শনা গুপ্তাৰ মৃত্যু হয়।

জীৱন
তেওঁ বানাৰ্সী দাস গুপ্তাৰ পুত্ৰ অজয় ​​গুপ্তাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০০৭ চনত ৯০ বছৰ বয়সত বানাৰ্সী দাস গুপ্তাৰ মৃত্যু হয়।

]] সভাপতি হোৱা।
সেই বছৰতে ঘোষণা কৰা হ'ল যে বানাৰ্সী দাস গুপ্ত ফাউণ্ডেচন গঠন হ'ব। গুপ্তা আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ফাউণ্ডেচনটো ফৰিদাবাদত পঞ্জীয়নভুক্ত এটা বেচৰকাৰী সংস্থা যাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে অজয় ​​গুপ্তা, আৰু সম্পাদিকা হিচাপে দৰ্শনা গুপ্তা হয়।

ভাৰতত পৰম্পৰাগতভাৱে ব্যয়বহুল ব্যৱস্থা আৰু যৌতুক বিনিময়ৰ সৈতে জড়িত এক ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ বিষয় হৈ অহা বিবাহৰ সমস্যাটো ফাউণ্ডেচনে সমাধান কৰি আহিছে। এই পৰম্পৰাৰ ফলস্বৰূপে বহুতে সংগী পোৱাৰ ইচ্ছা থাকিলেও বিয়া পাতিব নোৱাৰে। ফাউণ্ডেচনে শ শ বিয়াৰ আয়োজন কৰিছে। পঞ্চকুলাত ২৫০ জনীয়া প্ৰাৰম্ভিক গোট ইমানেই সফল হৈছিল যে আঞ্চলিক চৰকাৰে প্ৰতিটো দম্পতীক ১১,০০০ টকা অনুদান দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়।

২০১৯ চনত তেওঁৰ এই কামক স্বীকৃতি লাভ কৰে যেতিয়া তেওঁ নাৰী শক্তিৰ সন্মান প্ৰদান কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ দিনা ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এই বঁটা প্ৰদান কৰে। উদ্ধৃতিটোত উল্লেখ কৰা হৈছে যে তাই জাতি, ধৰ্ম বা ৰঙৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই অভাৱগ্ৰস্ত লোকৰ বাবে ৩৫০০ৰো অধিক বিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। আড়ম্বৰপূৰ্ণ বিয়া পতাৰ ফলত সঞ্চয় হোৱা ধনৰ অৰ্থ হ'ল যে অবিবাহিত হৈ থকাৰ "সামাজিক বলি" হোৱা মহিলাসকলৰ শিক্ষা বা প্ৰশিক্ষণৰ দিশত এই ধন পুনৰ নিৰ্দেশিত কৰিব পাৰি।

তথ্যসূত্ৰ
আদি ভাষা

আদি হৈছে চীন-তিব্বতীয় শাখাৰ তিব্বত-বৰ্মী ভাষাৰ অন্তৰ্গত এটা ভাষা। এই ভাষা প্ৰধানকৈ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আদি জনগোষ্ঠীয়ে ব্যৱহাৰ কৰে। এই ভাষাক আবৰ, আবৰ-মিৰি বা লহ'বা নামেও জনা যায়।

বৰ্গীকৰণ

আদি হ'ল তানি ভাষাসমূহৰ তিব্বত-বৰ্মী শাখাৰ অন্তৰ্গত ভাষা। সাধাৰণতে আদি ভাষাক মিচিং আদি অন্য পূৰ্ব তানি ভাষাসমূহৰ লগত একেলগে গোট খোৱা হয়। ইয়াৰ সঠিক বৰ্গীকৰণকলৈ ভাষা-বিজ্ঞানীয় গৱেষণা চলি আছে।

গৱেষকসকলৰ মতে, তানি ভাষাসমূহৰ বেছিভাগৰ শব্দভঁৰাল আৰু ব্যাকৰণ একে, যদিও আদি ভাষাৰ বিভিন্ন উপভাষাত উচ্চাৰণ আৰু শব্দ ব্যৱহাৰত যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায়।

পাছত আদি আগম কেবাং নামৰ সাহিত্যিক সংগঠনটোৱে লিখনপদ্ধতিৰ মানদণ্ড স্থাপনৰ দিশত কাম কৰিছে। এই সংগঠনে ৰোমান লিপিৰ এক ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিছে য’ত ২৮টা আখৰ আৰু দুটা অতিৰিক্ত আখৰ (É আৰু Í) থাকে, যিবোৰে ইংৰাজীত অনুপস্থিত ধ্বনিসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

এই লিখনপদ্ধতিত ধ্বনিতাত্ত্বিক ভিন্নতা প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ দীৰ্ঘ স্বৰচিহ্ন আদি দিয়া হয়।

আদি ভাষাৰ বাক্যৰ সাধাৰণ গঠন বিষয়–কৰ্ম–ক্ৰিয়া (SOV) ৰূপৰ। ই এটা সংযোজকধৰ্মী ভাষা (agglutinative) য’ত বাক্যৰ ব্যৱহাৰ অনুসৰি suffix-ৰ সহায়ত ব্যাকৰণিক সম্পৰ্ক প্ৰকাশ কৰা হয়। ইয়াত ক্ৰিয়াৰ কাল, দৃষ্টিকোণ (aspect) আৰু ভাব (mood) বুজাবলৈ জটিল চিহ্ন-প্ৰণালী আছে। মিলাং আৰু আদি ভাষা ব্যাকৰণৰ দিশে খুবেই সমীপৱৰ্তী।

ব্যৱহাৰ

আদি ভাষা মূলত আদি সমাজৰ মাজত দৈনন্দিন কথোপকথনত ব্যৱহৃত এক অনানুষ্ঠানিক ভাষা। যদিও ইয়াৰ ওপৰত হিন্দী আৰু অসমীয়াৰ দৰে বৃহৎ ভাষাৰ প্ৰভাৱ পৰিছে, তথাপি আদি ভাষা পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাই ইয়াক গ্ৰামাঞ্চলত বৰ্তমানো জনপ্ৰিয় ৰাখিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
আমলা ৰুইয়া

আমলা অশোক ৰুইয়া পৰম্পৰাগত জল সংৰক্ষণ কৌশল প্ৰয়োগৰ বাবে জনাজাত এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সেৱিকা।

কৰ্মজীৱন

১৯৯৯/২০০০ আৰু ২০০৩ চনত ৰাজস্থানত সৃষ্টি হোৱা ভয়ংকৰ খৰাং পৰিস্থিতিয়ে ৰুইয়াক জল সংৰক্ষণ কৌশল প্ৰয়োগৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা যোগায়। তেখেতে গাওঁবাসীক লগত লৈ এই গাওঁসমূহত বান্ধ নিৰ্মাণৰ বাবে “আকাৰ দাতব্য ন্যাস” নামেৰে এখন ন্যাস গঠন কৰে।

ৰাজস্থানৰ মাণ্ডাৱাৰ গাঁৱত ৰুইয়াৰ প্ৰথমটো সফল প্ৰকল্পৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰতিটো নিৰীক্ষণ বান্ধৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যত প্ৰয়োজনীয় ৬০-৭০% সামগ্ৰী ট্ৰাষ্টে যোগান ধৰিছিল। তদুপৰি ৩০ৰ পৰা৪০% গাওঁবাসীয়ে অনুদান আহবঢ়ায়।

ৰাজস্থানত অভূতপূৰ্ব সফলতাৰ পাছত আমলাই তেওঁৰ কাৰ্যক্ষেত্ৰ মধ্যপ্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, ওড়িশা আৰু ছত্তীছগঢ় দান্তেৱাৰা জিলা আদিলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰিছে। তদুপৰি তেখেতে বিহাৰ, হাৰিয়ানা, উত্তৰাখণ্ড আৰু উত্তৰ প্ৰদেশলৈও কাৰ্যক্ষেত্ৰ বঢ়োৱাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

উত্তৰ প্ৰদেশত আমলা ৰুইয়াৰ জন্ম হৈছিল। বৰ্তমান তেখেত মুম্বাইৰ মালৱাৰ হিলত বসবাস কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
দক্ষিণৰ বগা-গালৰ হলৌ বান্দৰ

দক্ষিণৰ বগা-গালৰ হলৌ বান্দৰ (; বৈ‍জ্ঞানিক নামঃ Nomascus siki) হৈছে ভিয়েটনাম আৰু লাওছৰ এক স্থানীয় প্ৰজাতি‍ৰ হলৌ বান্দৰ। উত্তৰৰ বগা-গালৰ হলৌ বান্দৰ (নমাস্কছ লিউকোজেনিছ) আৰু হালধীয়া-গালৰ হলৌ বান্দৰ (ন'মাস্কছ গেব্ৰিয়েলা)ৰ সৈতে ইয়াৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে। ইয়াক পূৰ্বতে উল্লিখিত প্ৰতিটোৰ উপ-প্ৰজাতি হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল।

বিৱৰণ আৰু বাসস্থান

এই প্ৰজাতিৰ হলৌবোৰ একে ৰঙৰ নহয়; মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ‍ নেৰা পোৱালিবোৰ পাতল বাদামী ৰঙৰ হয় আৰু গাখীৰ এৰাৰ পিছত ক'লালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। প্ৰাপ্তবয়স্ক মতাবোৰ ক'লা হৈয়েই থাকে, কিন্তু প্ৰাপ্তবয়স্ক মাইকী বান্দৰবোৰ বাদামী ৰঙৰ হয়। এই প্ৰজাতিৰ নামটো মতা হলৌৰ মুখত থকা ৰঙৰ পৰা লোৱা হৈছে, ইয়াৰ মুখৰ কাষৰ চাৰিওফালে বগা নোমৰ এটা ডাঙৰ দাগৰ নিচিনা ৰং থাকে; ইয়েই ইয়াক এন. লিউকোজেনিছ মতাবোৰৰ পৰা পৃথক কৰে। এন. লিউকোজেনিছৰ গালত বগা ৰেখা থাকে। মাইকী হলৌবোৰৰ মুখৰ চাৰিওফালে বগা ৰঙৰ পাতল দাগ থাকে।

এই প্ৰজাতিটো নিম্নভূমিৰ বহল পাতৰ অৰণ্যত বাস কৰে, কিছুমান আকৌ অৰণ্যযুক্ত পৰ্বতীয়া অঞ্চলত বাস কৰিছিল। আন আন হলৌ বান্দৰৰ দৰে ইয়ো বৃক্ষবাসী আৰু মূলতঃ ফলাহাৰী। ১৯ আৰু ২০ সংখ্যক সমান্তৰালৰ মাজত এন. ছিকি আৰু এন. লিউক'জেনিছৰ মাজত অতিৰিক্ত বা আন্তঃৰূপণ এক ক্ষেত্ৰ দেখা যায়। অৱশ্যে, ২০০১ চনৰ পৰা ইয়াক এক পৃথক প্ৰজাতি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।

এন. ছিকি ৰ বিচৰণক্ষেত্ৰৰ উত্তৰ দিশত ই এন. লিউকোজেনিছ সৈতে অতিৰিক্ত বা আন্তঃৰূপায়িত হয় আৰু এমটিডিএনএ আৰু কণ্ঠস্বৰৰ ওপৰত ভিত্তি‍ কৰি এই প্ৰজাতিবোৰ বাকী থকা নোমাস্কছ ৰ ওচৰা-উচৰি‍ থাকে। পূৰ্বতে এন. ছিকি সৈতে সম্পৰ্কিত দক্ষিণৰ এদল বান্দৰক ২০১০ চনত এন. এনামেনছিছ নামৰ এটা নতুন প্ৰজাতি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ ঘোৰ সংকটজনক প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:বিপন্ন প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:বান্দৰ প্ৰজাতি‍
যখাৰ

যখাৰ পটাছিয়ামৰ এবিধ যৌগ। ইয়াৰ ৰাসায়নিক নাম পটাছিয়াম নাইট্ৰেট (KNO3)। ই পটাছিয়াম আয়ন K+ আৰু নাইট্ৰেট আয়ন NO3− ৰ আয়নিক লৱণ, আৰু সেইবাবে এটা ক্ষাৰকীয় ধাতু নাইট্ৰেট। প্ৰকৃতিত ইয়াক নাইটাৰ (niter) নামৰ এক খনিজ পদাৰ্থ হিচাপে পোৱা যায়। যখাৰ বুলিলে পটাছিয়াম নাইট্ৰেটৰ লগতে আন কিছুমান নাইট্ৰ'জেন যৌগকো বুজায়।

বৈশিষ্ট্য

যখাৰ এবিধ বগা স্ফটিকাকাৰ পদাৰ্থ। সৰহীয়াকৈ যখাৰ উৎপাদন কৰিবলৈ পটাছিয়াম ক্ল'ৰাইড আৰু ছ'ডিয়াম নাইট্ৰেটৰ দ্ৰৱ তপত অৱস্তহত মিহলি কৰিব লাগে। তেতিয়া ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া ঘটি যখাৰ উৎপন্ন হয়। যখাৰ পানীত মধ্যমীয়াকৈ দ্ৰৱণীয়, কিন্তু তাপমাত্ৰা বাঢ়িলে দ্ৰৱণীয়তাও বাঢ়ে। এই গুণটোৰ সহায়ত পানীৰ পৰা যখাৰ নিষ্কাষণ কৰা হয়। যখাৰৰ উৎপাদন হওঁতে পানী গৰম অৱস্থাত থাকে। পানী চেঁচা হৈ অহাৰ লগে লগে ই বেছি পৰিমাণে যখাৰ দ্ৰৱ অৱস্থত ৰাখিব নোৱাৰে আৰু যখাৰৰ অধঃক্ষেপণ হ'বলৈ ধৰে।

ই এলকহলত দ্ৰৱণীয় নহয় আৰু বিষাক্তও নহয়। বিশেষ ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ লগত ই বিস্ফোৰক বিক্ৰিয়া কৰে কিন্তু অকলে বিস্ফোৰক নহয়।

ব্যৱহাৰ

খাৰ-বাৰুদ আৰু আতচবাজী আদি তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে যখাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মাংস সংৰক্ষণৰ কামতো ইয়াক প্ৰাচীন কালৰে পৰা ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে।। পটাছিয়াম আৰু নাইট্ৰ'জেন উদ্ভিদৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বাবে ই এবিধ উৎকৃষ্ট সাৰ। সংবেদনশীল দাঁতৰ বাবে আজিকালি ইয়াক টুথপেষ্টৰ উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

International Chemical Safety Card 018402216

শ্ৰেণী:ৰাসায়নিক যৌগ
লখিমপুৰ (লোকসভা সমষ্টি)

লক্ষিমপুৰ লোকসভা সমষ্টি অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা।

বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহ

সমষ্টি নং
নাম
সংৰক্ষণ (অনূসূচীত জাতি/অনূসূচীত জনজাতি/নাই)
জিলা
দল
বিধায়ক
২০২৪ৰ বিজয়ী
৭৪
ৰঙানদী
নাই
লখিমপুৰ

৭৫
নাওবৈচা
অনূসূচীত জাতি

৭৬
লখিমপুৰ
নাই

৭৭
ঢকুৱাখানা
অনূসূচীত জনজাতি

৭৮
ধেমাজি
অনূসূচীত জনজাতি
ধেমাজি

৭৯
চিছিবৰগাঁও
নাই

৮০
জোনাই
অনূসূচীত জনজাতি

৮১
শদিয়া
নাই
তিনিচুকীয়া

৮২
ডুমডুমা
নাই

পুনৰ গঠনৰ পূৰ্বৰ লক্ষিমপুৰ লোকসভা সমষ্টিত অন্তৰ্গত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছিল:
মাজুলী বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
নাওবৈচা বিধানসভা সমষ্টি
লখিমপুৰ বিধানসভা সমষ্টি
ঢকুৱাখানা বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
ধেমাজি বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
জোনাই বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
চাবুৱা বিধানসভা সমষ্টি
ডুমডুমা বিধানসভা সমষ্টি
শদিয়া বিধানসভা সমষ্টি

লোকসভাৰ সদস্যসকল

ক্ৰম বৰ্ষ প্ৰাৰ্থী দল
১ ১৯৬৭ বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২ ১৯৭১ বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৩ ১৯৭৭ ললিত কুমাৰ দ'লে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৪ ১৯৮৫ গকুল শইকীয়া অসম গণ পৰিষদ
৫ ১৯৯১ বলিন কুলি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৬ ১৯৯৬ অৰুণ শৰ্মা অসম গণ পৰিষদ
৭ ১৯৯৮ ৰাণী নৰহ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৮ ১৯৯৯ ৰাণী নৰহ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৯ ২০০৪ অৰুণ কুমাৰ শৰ্মা অসম গণ পৰিষদ
১০ ২০০৯ ৰাণী নৰহ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১১ ২০১৪ সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
১২ ২০১৬ প্ৰদান বৰুৱা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি

লগতে চাওক

কোকৰাঝাৰ জিলা
অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি
শ্ৰেণী:লখিমপুৰ জিলা
পুষণ

পুষণ (সংস্কৃত: पूषन्) বৈদিক সৌৰ দেৱতা আৰু আদিত্যৰ অন্যতম। তেওঁ সভা-সমিতিৰ দেৱতা। বিয়া, যাত্ৰা, বাট-পথ, গৰু-ম’হৰ খাদ্যৰ তদাৰক পুষণৰ দায়িত্ব। তেওঁ আছিল এজন চাইকোপম্প (আত্মাৰ পথ প্ৰদৰ্শক), আত্মাক আন জগতলৈ লৈ যোৱা।
তেওঁ ভ্ৰমণকাৰীসকলক ডকাইত আৰু বনৰীয়া জন্তুৰ পৰা ৰক্ষা কৰে আৰু পুৰুষক আন পুৰুষৰ শোষণৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। তেওঁ আছিল এজন সহায়কাৰী পথ প্ৰদৰ্শক, এজন "ভাল" দেৱতা, তেওঁৰ অনুগামীসকলক চহকী চৰণীয়া পথাৰ আৰু ধন-সম্পত্তিৰ দিশে লৈ গৈছিল।

নামৰ উৎপত্তি

পৰম্পৰাগতভাৱে এই দেৱতাৰ নাম সংস্কৃত ক্ৰিয়া পূষ্যতিৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি কোৱা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে "উন্নতি বৃদ্ধি কৰা"। বহু আধুনিক পণ্ডিতে পুষণক পুনৰ্গঠিত আদি-ভাৰত-ইউৰোপীয় দেৱতা *Péh2usōn ৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি গণ্য কৰে, যাৰ ফলত পুষণক গ্ৰীক দেৱতা পানৰ সম্পৰ্কীয় কৰি তুলিব। পান আৰু পুষণৰ মাজৰ সংযোগৰ প্ৰস্তাৱ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯২৪ চনত জাৰ্মান পণ্ডিত হাৰ্মান কলিটজে প্ৰস্তাৱ কৰিছিল।

সাহিত্যত

ঋগবেদৰ দহটা গীত পূষণৰ বাবে উৎসৰ্গিত (এটা যৌথভাৱে সোম আৰু পূষণৰ বাবে আৰু আনটো ইন্দ্ৰ আৰু পূষণৰ বাবে)। তেওঁৰ ৰথ ছাগলীৰ দ্বাৰা টনা হয়। কেতিয়াবা তেওঁক সূৰ্যই নিজৰ গতিপথত আকাশৰ ওপৰেৰে ঠেলি দিয়া বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁক পশু-পক্ষীৰ ৰক্ষক হিচাপেও প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। পুষণক কবি বুলিও গণ্য কৰা হয়, যি পাছলৈ কেইবাজনো দেৱতাৰ উপনাম আৰু অধিক "ৰজা"ক বুজোৱা উপাধি হৈ পৰে।

দীঘল কেঁকোৰা চুলি আৰু দাড়ি, সোণৰ কুঠাৰ, শূল আৰু অংকুশ লৈ থাকে। তেওঁ লুথুৰী খায়, আৰু শতপথত ব্ৰাহ্মণত তেওঁক দাঁতহীন বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁৰ বিবাহ হৈছে দেৱতাসকলে তেওঁক দান কৰা সূৰ্যৰ কন্যা সূৰ্য্যাৰ সৈতে। তেওঁ পথৰ চিনাকি আৰু পথৰ ৰক্ষক। পুৰাণ সংস্কৰণত শিৱৰ জটা চুলিৰ নুৰা এটাৰ পৰা সৃষ্টি কৰা বীৰভদ্ৰই পুষণৰ দাঁত উলিয়াই দিছিল।

মহাভাৰত আৰু পুৰাণত পুষণক বাৰজন আদিত্য (অদিতিৰ পুত্ৰ)ৰ ভিতৰত এজন বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা অদিতিৰ আন এঘাৰজন পুত্ৰ হ'ল সূৰ্য, আৰ্যমন, ত্ৱষ্ট্ৰ, সবিত্ৰ, ভগ, ধাতা, মিত্ৰ, বৰুণ, অংশ, ইন্দ্ৰ আৰু বিষ্ণু (বামনদেৱ ৰূপত)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
ভানস্ত্ৰী

ভানস্ত্ৰী ; হৈছে ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ উত্তৰ কানাড়াত ২০০৮ চনত পঞ্জীয়ন কৰা এটা কৃষি আৰু সংৰক্ষণ প্ৰকল্প। কানাড়া ভাষাত বানাস্ত্ৰীৰ অৰ্থ হৈছে "বনাঞ্চলৰ মহিলা"। ২০১৩ চনলৈকে ভানস্ত্ৰী ১৫০ গৰাকী মহিলাই বহনক্ষমভাৱে খেতি কৰিছিল আৰু ই বীজ বিনিময়ক প্ৰসাৰিত কৰে। ২০১৭ চনৰ ভিতৰত কৰ্ণাটকৰ ৰাজধানী বেংগালুৰুত বানাস্ত্ৰীৰ সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ বাবে উপলব্ধ হয়।

ছিৰচিৰ ভানাস্ত্ৰী বাগিচাখনে ১০০ৰো অধিক প্ৰকাৰৰ শাক-পাচলিৰ বীজ সংৰক্ষণ কৰিছে। ভগ্নী মালা আৰু ছোনিয়া ধাৱানে ভানাস্ত্ৰীৰ সৈতে কাম কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত হস্তশিল্প সংস্থা এ হাণ্ড্ৰেড হেণ্ডছ স্থাপন কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ
অঞ্জৰী অলঘ

অঞ্জৰী অলঘ (ইংৰাজী: Anjori Alagh) এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ অভিনেত্ৰী মায়া অলঘ আৰু সুনীল অলঘৰ কন্যা। তেওঁ মাত্ৰ ৪ বছৰ বয়সতে এটা বিজ্ঞাপনৰ জৰিয়তে প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ অভিষেকী চলচ্চিত্ৰ আছিল বিক্ৰম ভাটৰ লাইফ মেইন কভী কভী (২০০৭)। তেওঁ এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত কথক নৃত্যশিল্পী।

পটভূমি

অঞ্জৰীৰ জন্ম পঞ্জাবৰ লুধিয়ানাত এটা পঞ্জাবী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ মায়া অলঘ এগৰাকী জনপ্ৰিয় বলীউডৰ চৰিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু পিতৃ সুনীল অলঘ ব্ৰিটানিয়া ইণ্ডাষ্ট্ৰীজৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া (CEO) আছিল। অঞ্জৰীৰ চাৱৰী নামৰ এগৰাকী ভগ্নীও আছে, যি এনডিটিভিৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া সমীৰ নায়াৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছে।

কৰ্মজীৱন

অঞ্জৰী অলঘে চাৰি বছৰ বয়সৰপৰাই অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল আৰু প্ৰহ্লাদ কক্কৰৰ সৈতে মেগী আৰু কোডাকৰ বাবে বহুতো বিজ্ঞাপন কৰিছিল। ১০ বছৰ বয়সত অঞ্জৰীয়ে পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ অভিনয় ত্যাগ কৰে। তেওঁ ওহিঅ'ত অৰ্থনীতি আৰু ব্যৱসায় পৰিচালনা পঢ়িবলৈ আমেৰিকালৈ যায়। ষ্টেনফৰ্ড এক্টিং স্কুলত গ্ৰীষ্মকালীন শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁ পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰি ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু কিশোৰ নমিত কাপুৰ এক্টিং ইনষ্টিটিউটত প্ৰশিক্ষণ লয়। মাতৃয়ে অঞ্জৰীক তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিতে পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা বিক্ৰম ভাটৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিছিল। অঞ্জৰীয়ে ভাটৰ ওপৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছিল আৰু কেইমাহমানৰ পিছত তেওঁ ভাটৰপৰা এটা ফোন কল পাইছিল যিয়ে তেওঁক তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ লাইফ মেইন কভী কভীত এটা চৰিত্ৰৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। ভাট তেওঁৰ অভিনয়ত মুগ্ধ হৈছিল আৰু ২০০৮ চনত তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবি ১৯২০ত তেওঁক পুনৰ অভিনয়ৰ সুযোগ দিছিল, যিখন বক্স অফিচত সমালোচনাত্মক আৰু ব্যাৱসায়িকভাৱে সফল হৈছিল। অঞ্জৰীয়ে এনডিটিভি ইমাজিনৰ ধাৰাবাহিক সীতা ঔৰ গীতাত অভিনয় কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
হাটশিঙিমাৰী মহাবিদ্যালয়

হাটশিঙিমাৰী মহাবিদ্যালয় অসমৰ দক্ষিণ শালমাৰা জিলাত হাটশিঙিমাৰীত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ স্নাতক মহাবিদ্যালয়। মহাবিদ্যালয়খন ১৯৮৭ চনত স্থাপন কৰা হৈছে। এই মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত।

চৌহদ

বিভাগসমূহ

বিজ্ঞান

পদাৰ্থ বিজ্ঞান
গণিত
ৰসায়ন বিজ্ঞান
উদ্ভিদ বিজ্ঞান
প্ৰাণীবিজ্ঞান

কলা

অসমীয়া
ইংৰাজী
ইতিহাস
শিক্ষা
অৰ্থনীতি
দৰ্শন
ৰাজনীতি বিজ্ঞান

তথ্যসূত্ৰ
হিন্দু শ্ৰুতিকথামূলক যুদ্ধ

]], দেৱ আৰু অসুৰৰ মাজত এক বৃহৎ সংঘাত

হিন্দু শ্ৰুতিকথামূলক যুদ্ধ (ইংৰাজী: Hindu mythological wars) বুলিলে প্ৰাচীন ভাৰতৰ হিন্দু গ্ৰন্থত বৰ্ণনা কৰা যুদ্ধ সমূহক বুজা যায়। এই যুদ্ধবোৰত মহাশক্তিশালী মৰ্ত্যলোকৰ লগতে দেৱতা আৰু অলৌকিক সত্তা উভয়কে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল, যিবোৰে প্ৰায়ে মহাশক্তিৰ অলৌকিক অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। হিন্দু শিক্ষাত সকলো শান্তিপূৰ্ণ পদ্ধতি শেষ হোৱাৰ পিছতহে যুদ্ধক চূড়ান্ত বিকল্প হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। সৎ যুদ্ধ বা ধৰ্মযুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰাটো সন্মানজনক আৰু ক্ষত্ৰিয় বা যোদ্ধা বৰ্ণৰ এটা প্ৰধান কৰ্তব্য বুলি কোৱা হৈছিল আৰু এনে যুদ্ধত বিজয় লাভ কৰাটো সন্মানৰ বিষয় হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

প্ৰধান যুদ্ধসমূহ

দেৱাসুৰ যুদ্ধ:

স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, আৰু পাতালত আধিপত্য বিস্তাৰৰ বাবে দেৱতা আৰু অসুৰৰ মাজত প্ৰায়ে যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। দুয়োটা জাতি কাৰিকৰীভাৱে সমান, মহান ধৰ্মীয় আৰু যুদ্ধ শক্তিৰ অধিকাৰী, কিন্তু দেৱতাসকল পৰম সত্তাৰ পূজা আৰু গুণৰ চৰ্চাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ। অসুৰবোৰৰ নাস্তিক আৰু কুটিল প্ৰৱণতা থাকে যিবোৰ সময়ৰ লগে লগে বাঢ়ি যায়। এই বিভাজন কলিযুগত আটাইতকৈ বেছি হয়।

ৰাম-ৰাৱণৰ যুদ্ধ
মহাভাৰতৰ যুদ্ধ
তাৰকাময় যুদ্ধ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:শ্ৰুতিকথাত যুদ্ধ
ষ্টেফি ডিচুজা

ষ্টেফানি "ষ্টেফি" ডিচুজা, নী চেকুয়েৰা (২৬ ডিচেম্বৰ ১৯৩৬ – ১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৮) এথলেটিকছ আৰু মহিলা হকীত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এগৰাকী খেলুৱৈ আছিল। ১৯৬৩ চনত তেওঁ অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ষ্টেফানি "ষ্টেফি" ডি চুজা (উত্তৰাধিকাৰীসূত্ৰে চেকুইৰা)ৰ ১৯৩৬ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত জন্ম হৈছিল। তেওঁ পুনেৰ চৰ্দাৰ দস্তুৰ গাৰ্লছ স্কুলত অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত ফাৰ্গুছন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় ৰে’লৱেৰ পুনে বিভাগত কাম কৰিছিল। বিয়াৰ পিছত তেওঁ জামছেদপুৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়।

খেলুৱৈ জীৱন

ডিচুজা ১৯৫৪ চনৰ এছিয়ান গেমছত (ভায়োলেট পিটাৰ্ছ, চিৰষ্টিন ব্ৰাউন আৰু মেৰী ডিচুজাৰ সৈতে) ৪ × ১০০ মিটাৰ ৰিলেত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰা ভাৰতীয় দলৰ অংশ আছিল আৰু ১৯৫৮ চনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০ মিটাৰত ৰূপৰ পদক জয় কৰে, ছেমিফাইনেলত এছিয়ান অভিলেখ গঢ়ে, আৰু ১৯৫৮ চনৰ প্ৰতিযোগিতাত ১০০ মিটাৰত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰে। এটা সময়ত তেওঁ ১০০ মিটাৰ, ২০০ মিটাৰ, ৪০০ মিটাৰ আৰু ৮০০ মিটাৰত ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখৰ দখলকাৰী আছিল। তেওঁ ১২ ছেকেণ্ডত ১০০ মিটাৰ দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা আছিল৷ ১৯৫৬ চনত পুনেত মেৰী ডিচুজাৰ ১২.১ ছেকেণ্ডৰ পূৰ্বৰ ৰেকৰ্ড ভংগ কৰি তেওঁ এই অভিলেখ গঢ়িছিল৷

৫৮.০ ছেকেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়াৰ পিছতো ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰাৰ বাবে ১৯৬৪ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ৪০০ মিটাৰৰ প্ৰথম ৰাউণ্ডতে তেওঁ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা বাহিৰ হয়। ১৯৫৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ১০০ গজ আৰু ২২০ গজ স্প্ৰিণ্টত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ডিচুজাই ১৯৫৩ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা হকী প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু ১৯৬১ চনত দলটোৰ অধিনায়কত্ব কৰিছিল।

১৯৬৩ চনত ষ্টেফি ডিচুজাই ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটা পোৱা তেওঁ প্ৰথম মহিলা খেলুৱৈ৷ ৬১ বছৰ বয়সত জামছেদপুৰ (ঝাৰখণ্ড)ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতা

১৯৫৪
এছিয়ান গেমছ
মেণ্টিলা
প্ৰথম
৪x১০০ মিটাৰ
৪৯.৫
১৯৫৪
এছিয়ান গেমছ
মেণ্টিলা
চতুৰ্থ
২০০ মিটাৰ

১৯৫৭
ৰাষ্ট্ৰীয় খেল

প্ৰথম
১০০ মিটাৰ

প্ৰথম
২০০ মিটাৰ

১৯৫৮
এছিয়ান গেমছ
টকিয়ো
দ্বিতীয়
২০০ মিটাৰ
২৬.২
তৃতীয়
৪০০ মিটাৰ ৰিলে
৪৯.৪
১৯৫৮
কমনৱেলথ গেমছ
কাৰ্ডিফ
প্ৰাৰম্ভিক ৰাউণ্ডৰ পৰা বাহিৰ
১০০ মিটাৰ আৰ ২০০ মিটাৰ

গ্ৰন্থপঞ্জী

K.R. Wadhwaney, Arjuna Awardees, Publications Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India, 2002,

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ