ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সীতাহৰণ কাব্য

সীতাহৰণ কাব্য গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছে ভোলানাথ দাসে। দাসে এই গ্ৰন্থখন মাইকেল মধুসূদন দত্তৰ অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দৰ আৰ্হিত ৰচনা কৰিছে। কাব্যখনৰ ৰচনা আৰম্ভ ১৮৭১ চনত হ'লেও শেষ হয় ১৮৮৮ চনতহে। কোনো কোনোৱে এই কাব্যখনক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথম অমিত্ৰাক্ষৰী ছন্দৰ সাহিত্যিক মহাকাব্য বুলি কৈছে যদিও ৰচনাৰ সমাপ্তিলৈ চাই এইখন কাব্যক দ্বিতীয় কাহিনী কাব্য বুলিহে কোৱা উচিত। কোনো কোনো সমালোচকৰ মতে এই কাব্যখন ১৯০৩ চনত প্ৰকাশ পায়। কিন্তু গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশকৰ মতে ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায় ১৯০২ চনত। কাব্যখনৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ ১৯৫৮ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। জ্বলতিৰাম লহকৰৰ মতে এই কাব্যখন অসমীয়া নৰ্মাল স্কুলৰ পাঠ্যপুথিৰূপে ব্যৱহৃত হৈছিল। দাসে ছাত্ৰ অৱস্থাতে ৰচনা আৰম্ভ কৰা ‘সীতাহৰণ কাব্য’ৰ কিছু অংশ আসাম বিলাসিনী (আলোচনী)ত প্ৰকাশ হৈছিল।

লেখকৰ পৰিচয়

ভোলানাথ দাস (১৮৫৮-১৯২৯) এগৰাকী অসমীয়া কবি। তেখেতে ১৮৫৮ চনৰ জুলাই মাহত নগাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে। পিতৃৰ নাম আছিল বাপিৰাম দাস আৰু মাতৃৰ নাম পদ্মাৱতী।

গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু

কবিয়ে ‘সীতাহৰণ কাব্য’খনৰ ৰচনাৰ আদৰ্শ আৰু অনুপ্ৰেৰণা গ্ৰহণ কৰিছে বঙ্গীয় কবি মাইকেল মধুসূদন দত্তৰ কাব্যৰ পৰা। এই কাব্যৰ বিষয়বস্তু পৃথক হ'লেও ৰচনাৰীতি, শব্দ চয়ন আৰু উপমা আদি প্ৰয়োগত মধুসূদনৰ দৰেই প্ৰভাৱ মন কৰিবলগীয়া। কবিয়ে কাব্যৰ আৰম্ভণিতে কাব্য ৰচনাৰ উদ্দেশ্য আৰু অনুপ্ৰেৰণা সম্পৰ্কে উল্লেখ কৰি কৈছে এনেদৰে :
‘‘সেহি ৰামায়ণ গীত
গাইবে বাঞ্চিছো আমি মূঢ় অকিঞ্চন
অমিত্ৰ অক্ষৰ ছন্দে, হে মাতা বাগ্দেবি!
যি ছন্দে গাইলা বহু মধুময় গীত
তব অনুগ্ৰহে অতি প্ৰিয় পুত্ৰ তব
শ্ৰী মধুসূদন বঙ্গ কবি কূলমণি।’’
ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ আধাৰত এই কাব্য কাহিনী নিৰ্মিত যদিও কোনখন ৰামায়ণৰ পৰা ইয়াৰ কাহিনী গ্ৰহণ কৰা হৈছে, সেই কথা স্পষ্টভাৱে জনা নাযায়। কবিয়ে এই সম্পৰ্কে কোনো ঠাইতে একো উল্লেখ কৰা দেখা নাযায়।
‘সীতাহৰণ’ কাব্য সাতটা সৰ্গত বিভক্ত। কাব্যখনত লক্ষ্মণৰ দ্বাৰা ৰাৱণ ভগ্নী শূৰ্পনখাৰ নাক-কাণ ছেদনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰাম-লক্ষ্মণৰ লগত যুদ্ধ কৰি খৰ-দূষণ আৰু ৰাক্ষস সেনা নিহত হোৱা, ভগ্নীৰ বিলাই বিপত্তি আৰু ৰাক্ষস সেনাৰ মৃত্যু সংবাদ শুনি ৰাৱণৰ প্ৰতিশোধৰ আয়োজন, ৰাৱণৰ সৈতে মাৰীচৰ দণ্ডকাৰণ্যলৈ গমন আৰু কিষ্কিন্ধ্যাত ও বান্দৰসকলৰ ত্ৰাস, লংকাত ৰাক্ষস সকলৰ মাজত শূৰ্পনখাৰ নাসা-কৰ্ণ ছেদন আৰু ৰাৱণৰ দণ্ডক যাত্ৰা সম্পৰ্কে লঘু আলোচনা, দেৱতাসকলৰ আশংকা আৰু সীতাহৰণত ৰাৱণৰ মৃত্যু নিশ্চিত বুলি জানি মাৰীচ আৰু সীতাক সেই কাৰ্যত সহায় কৰিবলৈ ক্ৰমে মায়া আৰু সৰস্বতীক প্ৰেৰণ আৰু ৰাৱণৰ দ্বাৰা সীতা হৰণলৈকে ৰামায়ণৰ এইবোৰ ঘটনা কাব্যখনত ঠাই পাইছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
লং ৱাক টু ফ্ৰীডম

লং ৱাক টু ফ্ৰীডম (Long walk to Freedom) নেলছন মেণ্ডেলাৰ আত্মজীৱনী৷ গ্ৰন্থখনৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰিছে প্ৰদান শইকীয়াই৷ এই গ্ৰন্থখন মুঠ ১১ টা পৰিচ্ছেদ আছে৷ অসমীয়া অনুবাদমূলক গ্ৰন্থখনৰ পঞ্চম সংস্কৰণটো প্ৰকাশ আলিবাট প্ৰকাশনৰ৷ গ্ৰন্থখনৰ বাংলা অনুবাদৰ অনুবাদক দুগৰাকী হৈছে চাৰুফুদ্দিন আহমেদ আৰু ওপম ফাৰুক৷

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী: আত্মজীৱনী
শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ
জোংখা ভাষা

জোংখা (རྫོང་ཁ་; [dzòŋkʰɑ́]) হৈছে ভূটানৰ চৰকাৰী আৰু জাতীয় ভাষা। ইয়াক তিব্বতী লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হৈছে।

লিখনীৰ নমুনা

মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণাৰ ১ নং অনুচ্ছেদৰ জোংখা ভাষাত এটা নমুনা পাঠ তলত দিয়া হ’ল:

জোংখা ভাষা: འགྲོ་ བ་ མི་ རིགས་ ག་ ར་ དབང་ ཆ་ འདྲ་ མཏམ་ འབད་ སྒྱེཝ་ ལས་ ག་ ར་ གིས་ གཅིག་ ལུ་ སྤུན་ ཆའི་ དམ་ ཚིག་ བསྟན་ དགོ།

উচ্চাৰণ: ’Gro- ba- mi- rigs- ga- ra- dbaṅ- cha- ’dra- mtam- ’bad- sgyew- las- ga- ra- gis- gcig- lu- spun- cha’i- dam- tshig- bstan- dgo

অসমীয়া অনুবাদ: সকলো মানুহ জন্মতে মুক্ত আৰু স্বাভিমান আৰু অধিকাৰ সমান। তেওঁলোকে যুক্তি আৰু বিবেকেৰে সমৃদ্ধ আৰু ইজনে সিজনৰ প্ৰতি ভাতৃত্ববোধৰ মনোভাৱেৰে কাম কৰা উচিত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:ভূটান
জানকী মন্দিৰ

জানকী মন্দিৰ (,নেপালী: जानेकी मन्दिर) নেপালৰ জনকপুৰধামত অৱস্থিত। এই মন্দিৰ ভগবান শ্ৰীৰামৰ পত্নী দেৱী সীতাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক হিন্দু মন্দিৰ। ই কইৰি হিন্দু স্থাপত্যৰ উদাহৰণ।

সম্পূৰ্ণৰূপে উজ্জ্বল বগা ৰঙেৰে নিৰ্মিত আৰু ১,৪৮০ বৰ্গমিটাৰ (১৫,৯৩০ বৰ্গফুট) এলেকা আগুৰি অৱস্থান কৰিছে। এই মন্দিৰ সম্পূৰ্ণৰূপে শিল আৰু মাৰ্বলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত তিনিমহলীয়া গঠন।

মন্দিৰৰ দেৱালত মধুবনীৰ ছবি আছে। ইয়াৰ ৬০টা কোঠাৰ সকলোবোৰেই নেপালৰ পতাকা, ৰঙীন কাঁচ, খোদিত, আৰু নানান চিত্ৰৰে সজাই তোলা হৈছে, লগতে জালিৰ খিৰিকী আৰু গুৰুদ্বাৰো আছে।

ৰামায়ণত বৰ্ণিত জানকী (সীতা) আৰু ৰামৰ সীতা সয়ম্বৰ (দৰা বাছনি অনুষ্ঠান) ইয়াত এই মন্দিৰৰ লগত সংলগ্ন বিবাহ মণ্ডপত সংঘটিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ২০০৮ চনত এই স্থান ইউনেস্ক'ৰ আংশিক স্থান হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।

ইতিহাস

এই মন্দিৰটোক জনপ্ৰিয়ভাৱে নৌ লখা মন্দিৰ (অৰ্থাৎ "ন লাখ") বুলিও জনা যায়। মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ খৰচ আছিল প্ৰায় একে পৰিমাণৰ সোণৰ মুদ্ৰা: ন লাখ বা ​​ন লাখ সোণৰ মুদ্ৰা, সেয়েহে এই নামটো প্ৰচলিত। অৰ্ছা ৰাজ্যৰ (উৰ্ছা, ওণ্ডছা আৰু টিকামগড় নামেৰেও জনাজাত) ৰাণী বৃষ ভানুৱে ১৯১০ খ্ৰীষ্টাব্দত এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। এই মন্দিৰটো নেপালৰ জনকপুৰত অৱস্থিত।

১৬৫৭ চনত ঠিক সেই ঠাইতে সীতা দেৱীৰ সোণৰ মূৰ্তি পোৱা গৈছিল আৰু তাত সীতাই বাস কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। কিংবদন্তিটোত কোৱা হৈছে যে সন্ন্যাসী শুৰ্কশোৰদাসে সীতাৰ প্ৰতিমূৰ্তি পোৱা পবিত্ৰ স্থানত মন্দিৰ টো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। দৰাচলতে আধুনিক জনকপুৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সীতা উপাসনা (সীতা উপনিষদ বুলিও কোৱা হয়) দৰ্শনৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ কৰা মহান সাধু আৰু কবি আছিল শূৰ্কীশোৰদাস। কিংবদন্তি অনুসৰি এই স্থানত ৰজা জনক (সীৰাধ্বজ) শিৱ-ধনুৰ পূজা কৰিছিল।
২০১৫ চনৰ ২৬ এপ্ৰিললৈকে, ২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত হোৱা ভূমিকম্পৰ ফলত মন্দিৰটো আংশিকভাৱে ভাঙি পৰা বুলি কোৱা হৈছে।

তীৰ্থযাত্ৰা

প্ৰতি বছৰে নেপাল, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, আৰু অন্যান্য দেশৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ তীৰ্থযাত্ৰী ৰাম জানকী মন্দিৰলৈ গৈ ভগৱান ৰাম আৰু সীতাৰ আৰাধনা কৰিবলৈ আহে। ৰাম নৱামী, বিবাহ পঞ্চমী, দশাইন আৰু তিহাৰ উৎসৱৰ সময়ত বহু উপাসক দেৱালয়লৈ আহে।

গেলেৰী

ওচৰত অৱস্থিত মন্দিৰ

লক্ষ্মণ মন্দিৰ
ৰাম জনাকী বিৱাহা মণ্ডপ
ৰাজ দেৱী মন্দিৰ
ৰাম মন্দিৰ

লগতে চাওক

ৰাম মন্দিৰ, জনকপুৰ
সীতা মাই মন্দিৰ
মাতা কৌশল্য মন্দিৰ
নেপালৰ হিন্দু মন্দিৰৰ তালিকা

তথ্য সূত্ৰ
মেদবহুলতা

মেদবহুলতা হৈছে দেহত অতিমাত্ৰা চৰ্বী জমা হোৱাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা শাৰীৰিক সমস্যাজনিত এক অৱস্থা। বৰ্তমান ভাৰতবৰ্ষৰ এক কোটিৰো অধিক লোক মেদবহুলতাৰ চিকাৰ। বি এম আই (Body Mass Index) মান অনুসৰি, কোনো ব্যক্তিৰ শৰীৰৰ ওজনক তেওঁৰ শৰীৰৰ উচ্চতাৰ (মিটাৰ এককত) বৰ্গফলেৰে হৰণ কৰি পোৱা মান, ৩০ কি. গ্ৰা./বৰ্গ মিটাৰতকৈ অধিক হ'লে স্থূলকায় আৰু ২৫-৩০ কি. গ্ৰা./বৰ্গ মিটাৰ পৰিসৰৰ লোকসকলক অভাৰৱেট অৰ্থাৎ বেচি ওজন থকা লোক বুলি গণ্য কৰা হয়।

শকত লোকসকল নানা ধৰণৰ ৰোগ, যেনে- মধুমেহ, উচ্চ ৰক্তচাপ, কৰ্কট ৰোগ (বক্ষ, কল'ন, জৰায়ু, প্ৰষ্টেট, বৃক্ক, যকৃৎ, পিত্ত, অগ্নাশয় আদিৰ), হৃদৰোগ (কাৰ্ডিঅ'মায়'পেথি, হাৰ্ট ফেইলাৰ), ডিচলিপিডেমিয়া, পিত্তৰ পাথৰ, লিভাৰৰ অসুখ, হাঁড়ৰ ৰোগ (অস্তিঅ' আৰ্থাইটিচ), শ্বাস-প্ৰস্বাসৰ ৰোগ, নিদ্ৰাৰ বিকাৰ, মাহেকীয়াৰ বিসংগতি, সন্তানহীনতা আদিত সহজে আক্ৰান্ত হয়। শাৰীৰিক আৰু মানসিক উভয়বিধৰ যন্ত্ৰণাৰ ভুক্তভোগী হয়। মেদবহুলতাৰ প্ৰধান কাৰণ হ'ল অতিমাত্ৰা খোৱাৰ বিপৰীতে কৰ্মৰ নিষ্ক্ৰিয়তা। গতিকে খাদ্যৰ পৰা আহৰণ কৰা শক্তি (কেলৰি) ব্যৱহাৰ নহ'লে শৰীৰত সেইয়া চৰ্বিৰ ৰূপত সঞ্চিত হ'বলৈ ধৰে আৰু দেহৰ ওজন বৃদ্ধি কৰে। ইয়াৰোপৰি ভুল জীৱন শৈলী, খাদ্যৰ বিসংগতি, বংশগত কাৰণ, হ'ৰম'ন, বিভিন্ন ৰোগ, দৰবৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আৰু অন্য সামাজিক কাৰণৰ বাবেও মানুহ শকত হ'ব পাৰে।

মেদবহুলতাৰ প্ৰধান চিকিৎসা হৈছে সুষম আহাৰ। শাক-পাচলি, ফল-মূল, বেছি আঁহযুক্ত শস্য, দাইল, বীন, চয়াবীন, মাছ,কণীৰ বগা অংশ, অলিভ বা চানফ্লাৱাৰ তেল আদিৰ ব্যৱহাৰ মেদবহুলতা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে উপকাৰী। নিয়মিত কচৰতো অতি আৱশ্যকীয়। ওজন কমোৱা নানাবিধ দৰৱো ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। বি এম আই ৩৫, ৪০ কি. গ্ৰা./বৰ্গ মিটাৰ বা তাৰো অধিক হ'লে অস্ত্ৰোপচাৰৰ সহায় লোৱা হয়।

মেদবহুলতা হ'ল আজিৰ যুগৰ জীৱনশৈলীৰ লগত জড়িত ৰোগ। ই মৃত্যুৰো এটা প্ৰধান কাৰণ ৰূপে পৰিগণিত হৈছে। ই একবিংশ শতিকাৰ জন-স্বাস্থ্যৰ এটা প্ৰধান সমস্যাৰূপে চিহ্নিত হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰোগ
দুৰ্জয়

[[
দুৰ্জয় নগৰ বৰ্তমান উত্তৰ গুৱাহাটীত, ৯০০ চনৰপৰা ১১০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ পাল বংশৰ অধীনত কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। পাল শাসকসকলে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত নিজৰ ৰাজধানী নিৰ্মাণ কৰি ইয়াক এখন প্ৰাচীৰ আৰু এটা শক্তিশালী পালিচেডেৰে আগুৰি ৰাখিছিল, যাৰপৰা তেওঁলোকে ইয়াৰ নাম ৰাখিলে দুৰ্জয় যাৰ অৰ্থ অজেয়। তাত বহুতো ধনী ব্যৱসায়ীয়ে নিৰাপদে বাস কৰিছিল আৰু ইয়াত বহুতো প্লাষ্টাৰ কৰা স্তম্ভ শিখৰে গৌৰৱ প্ৰতিফলিত কৰিছিল। ৰজা বিদ্বান, ধৰ্মৰ গুৰু আৰু কবিসকলক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে ইয়াক আশ্ৰয়ৰ স্থান হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
হৈমন্তীৰ ইতিকথা

বিশ্ব কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ "হৈমন্তী" চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত ২০২৪ চনৰ বাংলাদেশী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি হৈমন্তীর ইতিকথা ৷ ইয়াৰ ৰচনা আৰু পৰিচালক মিৰ্জা সাখাৱত হোছেইন। ছাইফ খান, ঐশিকা ঐশি, ঝুনা চৌধুৰী আৰু ৰাছেদা চৌধুৰীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। যিটো ২০২৪ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত ছবিগৃহত মুক্তি পাইছিল।

তথ্যসূত্র
সুনীতা মণি

সুনীতা মণি (ইংৰাজী: Sunita Mani; জন্ম: ১৩ ডিচেম্বৰ, ১৯৮৬) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী আৰু কৌতুক অভিনেত্ৰী। তেওঁ বিশেষকৈ ইউএচএ নেটৱৰ্কৰ ড্ৰামা ধাৰাবাহিক মিষ্টাৰ ৰবটত (২০১৫–২০১৭) ট্ৰেণ্টন আৰু নেটফ্লিক্সৰ কমেডী ধাৰাবাহিক গ্ল’ত (২০১৭–২০১৯) আৰ্থি প্ৰেমকুমাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে জনাজাত। মণিয়ে ২০২০ চনৰ কথাছবি চেভ ইউৰচেলফচ! আৰু ইভিল আইত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সুনীতা মণিৰ জন্ম ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ উষা আৰু ভেঙ্ক মণিৰ ঘৰত হৈছিল।

তেওঁ ২০০৪ চনত টেনেচীৰ ডিক্সনৰ ডিক্সন কাউণ্টি হাইস্কুলৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০০৮ চনত এমাৰচন কলেজৰপৰা লিখনিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত, য'ত তেওঁ ষ্টেণ্ড-আপ কমেডীৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল, মণিয়ে তিনি বছৰৰ বাবে আপৰাইট চিটিজেন ব্ৰিগেডত যোগদান কৰে আৰু তাত তেওঁ ইমপ্ৰুভ কমেডীৰ বিষয়ে অধিক জ্ঞান আহৰণ কৰে।

তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰত উপস্থিতি আছিল ডেন চেলিটৰদ্বাৰা ৰচিত আৰু পৰিচালিত আমেৰিকান ড্ৰামা দ্য আনস্পিকেবল এক্ট (২০১২), যিখন ছবিয়ে ছাৰাচোটা ফিল্ম ফেষ্টিভেলৰ 'ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট ভিজনছ এৱাৰ্ড' লাভ কৰিছিল। ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত মুক্তি পোৱা "টাৰ্ণ ডাউন ফৰ হোৱাট" গীতটোৰ সংগীত ভিডিঅ’ত কৰা নৃত্য প্ৰদৰ্শনেৰে মণীয়ে ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। তেওঁ ড্ৰামা-থ্ৰীলাৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক মিষ্টাৰ ৰবটত ট্ৰেণ্টনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ ডোণ্ট থিংক টুইচ, ব্ৰড চিটীৰ এটা খণ্ড আৰু দ্য গুড প্লেচৰ কেইবাটাও খণ্ডত অভিনয় কৰে। তেওঁক ২০১৭ চনৰ নেটফ্লিক্স ধাৰাবাহিক গ্ল’ আৰু ৰিয়ান ৰেনল্ডছৰ সৈতে স্পিৰিটেড ছবিত অভিনয় কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ২০২৩ চনত তেওঁ এইচবিঅ’ মেক্সৰ ধাৰাবাহিক স্কেভেঞ্জাৰ্চ ৰেইনত মুখ্য চৰিত্ৰ উৰ্চুলাৰ বাবে কণ্ঠদান কৰে। ২০২৬ চনত তেওঁ নেটফ্লিক্সৰ ধাৰাবাহিক হিজ এণ্ড হাৰ্চত প্ৰিয়া পেটেল হিচাপে অভিনয় কৰিছে।

মণি অল্ট-কমেডী গোট 'কোকুন চেণ্ট্ৰেল ডান্স টিম'ৰ এগৰাকী সদস্য।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
বেকাৰ হোষ্টেল

বেকাৰ হোষ্টেল ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলকাতাত অৱস্থিত বেকাৰ হোষ্টেল এখন চৰকাৰী হোষ্টেল। ১৯১০ চনত ব্ৰিটিছ ৰাজৰ শাসনকালত বংগৰ তেতিয়াৰ লেফটেনেণ্ট গৱৰ্ণৰ এডৱাৰ্ড নৰ্মান বেকাৰে এই হোষ্টেলখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তালতলাৰ ৮ স্মিথ লেনত অৱস্থিত এই হোষ্টেলটো মৌলানা আজাদ মহাবিদ্যালয়ৰ পুৰুষ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে।

ইতিহাস

১৮৯৬ চনত কলকাতাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে নিৰ্মিত টেইলৰ হোষ্টেলৰ চাৰিওফালে অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশ আৰু অপৰ্যাপ্ত আবাস ব্যৱস্থাৰ বাবে তেওঁলোকে নতুন হোষ্টেল নিৰ্মাণৰ বাবে আন্দোলন আৰম্ভ কৰে।[2] ১৯০৮ চনত নবাব আব্দুল জব্বৰে এই আন্দোলনৰ সূচনা কৰে। খান বাহাদুৰ আহছানুল্লাহ, এ কে ফজলুল হকে হোষ্টেলটো স্থাপন কৰাৰ দাবীত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। ফলত চৰকাৰে এই হোষ্টেলটো নিৰ্মাণ কৰে।[2]

সংগ্ৰহালয়

এই হোষ্টেলৰ দুটা কোঠা (নং ২৩ আৰু ২৪) বাংলাদেশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, বাংলাদেশৰ পিতৃস্বৰূপ তথা দেশখনৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি শ্বেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ সন্মানত সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। ১৯৯৮ চনৰ ৩১ জুলাইত এই সংগ্ৰহালয়টো উদ্বোধন কৰা হয়। ২০১১ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত হোষ্টেলত মুজিবৰ ৰহমানৰ আৱক্ষ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হয়।

২০১৭ চনত সদৌ বংগ সংখ্যালঘু যুৱ ফেডাৰেচনে এই সিদ্ধান্তক সমালোচনা কৰি বংগবন্ধুৰ আৱক্ষ মূৰ্তিটো হোষ্টেলৰ পৰা আঁতৰাই দিবলৈ দাবী জনাইছিল, কাৰণ ইছলামে অট্টালিকাত মূৰ্তি স্থাপনৰ অনুমতি নিদিয়ে। সংস্থাটোৰ সাধাৰণ সম্পাদক কামৰুজ্জামানে এই কাৰ্য্য আপত্তিজনক বুলি বিবেচনা কৰিছিল। কাৰণ হোষ্টেলৰ ভিতৰত এটা মছজিদ আছে। এই সন্দৰ্ভত সংগঠনটোৱে পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জী আৰু বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্বেখ হাছিনালৈ পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰে। শ্বেখ হাছিনাৰ ভাৰত ভ্ৰমণৰ এমাহৰ আগৰ মাৰ্চ মাহত ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে পশ্চিম বংগ চৰকাৰক সংগঠনটো আৰু ইয়াৰ সমৰ্থকসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা ল'বলৈ নিৰ্দেশ দিছিল, যাক চৰকাৰে হাছিনা বিৰোধী উগ্ৰপন্থী গোট বুলি অভিহিত কৰিছিল।

সংগ্ৰহালয়টোৰ ২৪ নং কোঠাটো বংগবন্ধু সোঁৱৰণী কক্ষ নামেৰে জনাজাত। বংগবন্ধুৰ আৱক্ষ মূৰ্তি কোঠাটোৰ দুৱাৰৰ সন্মুখত অৱস্থিত। কোঠাটোৰ ভিতৰত তেওঁৰ ব্যৱহৃত বিচনা, টেবুল আৰু চকী আছে। সৰু পুথিভঁৰাল এটাত শ্বেখ মুজিবুৰ ৰহমানে লিখা কিতাপবোৰ সজাই থোৱা আছে। টেবুলত তেওঁৰ ৭ মাৰ্চৰ ভাষণ দিয়াৰ ফটো এখন। সংগ্ৰহালয়টোত প্ৰৱেশ সীমিত আৰু ইয়াক হোষ্টেল কৰ্তৃপক্ষই পৰিচালনা কৰে।

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

Baker Hostel at Maulana Azad College
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
Category:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
অনুৰাধা পৌডৱাল

অনুৰাধা পৌডৱাল (; জন্ম: ২৭ অক্টোবৰ ১৯৫৪)মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। প্ৰচাৰ মাধ্যমত তেওঁক এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় ভজন গায়িকা আৰু আৰু আশী আৰু নব্বৈৰ দশকৰ বলীউডৰ অন্যতম সফল নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, চাৰিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, দুটা উৰিষ্যা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে ধৰি তেওঁ বহুতো বঁটা-বাহন লাভ কৰিছে। কলাৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে ভূষিত কৰিছে।

ডি ৱাই পাটিল বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক সন্মানীয় ডি.লিট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰিছে। লতা মংগেশকাৰৰ পিছত এই ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয়গৰাকী গায়িকা। তেওঁ সামাজিক কামতো জড়িত আৰু সূৰ্য্যোদয় ফাউণ্ডেশ্যন নামৰ এটা সংস্থা তেওঁ পৰিচালনা কৰিছিল। চাৰি দশকৰো অধিক বিস্তৃত তেওঁৰ সাংগীতিক জীৱনত পৌডৱালে গুজৰাটী, হিন্দী, কানাড়া, মাৰাঠী, সংস্কৃত, বঙালী, তামিল, তেলেগু, উৰিয়া, অসমীয়া, পাঞ্জাবী, ভোজপুৰী, নেপালী আৰু মৈথিলিকে ধৰি কেইবাটাও ভাষাত ৯,০০০ৰো অধিক গীত আৰু ১৫০০ৰো অধিক ভজন বাণীবদ্ধ কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

কাৰৱাৰৰ এটা মাৰাঠী ভাষী পৰিয়ালত অলকা নাডকাৰ্ণী নামেৰ তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। বিবাহ হৈছিল অৰুণ পৌডৱাল নামৰ এজন সংগীত কম্পোজাৰৰ সৈতে। তেওঁলোকৰ আদিত্য আৰু কবিতা নামেৰে এহাল ল’ৰা-ছোৱালী আছে। জীয়ৰী কবিতা পেচাত এগৰাকী গায়িকা। ২০০২ চনত মধ্যপ্ৰদেশত এটা হেলিকপ্টাৰ দুৰ্ঘটনাৰ পৰা অনুৰাধাই কথমপি ৰক্ষা পৰে। ২০২০ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁৰ পুত্ৰ আদিত্যৰ বৃক্ক বিকল হৈ মৃত্যু হয়।

কৰ্মজীৱন

শচীন দেৱ বৰ্মনে সুৰাৰোপ কৰা ১৯৭৩ চনত মুক্তি পোৱা হিন্দী ছবি অভিমানৰ এটা সংস্কৃত শ্লোক আবৃতিৰে অনুৰাধাই চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। ১৯৭০ৰ দশকত তেওঁ কিছু সংখ্যক জনপ্ৰিয় গীত গাইছিল, যিবোৰে সংগীত পৰিচালক আৰু শ্ৰোতা উভয়ৰে সমাদৰ পাইছিল। হিৰো (১৯৮৩) ছবিৰ তু মেৰা জানু হ্যায় গীতটো ব্যপক জনপ্ৰিয়তা পায়। তাৰ পিছতে আশীৰ দশকৰ মাজভাগৰ পৰা তেওঁ মহম্মদ আজিজৰ সৈতে গীত গাই এটাৰ পিছত আন এটা হিট গান উপহাৰ দিয়ে আৰু চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত নিজৰ খোপনি শক্তিশালী কৰি তোলে। এইখিনি সময়তে তেওঁক আনকি মংগেশকাৰ ভগ্নীসকলতকৈও অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছিল।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

১) ২০১৭: পদ্মশ্ৰী
২) ১৯৮৬: শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা –মেৰে মন বাজো মৃদংগ (উৎসৱ)।
৩) ১৯৯১: শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা- নজৰ কে সামনে (আশিকী)।
৪) ১৯৯২: শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা –দিল হ্যায় কী মানতা নেহী (দিল হ্যায় কী মানতা নেহী)
৫) ১৯৯৩: শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা –ধক ধক কৰনে লগা (বেটা)
৬) ১৯৮৯:	শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা –হে এক ৰেশমী (মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ কালত-নকালত)।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

অনুৰাধা পৌডৱালৰ হি্ন্দী চলচ্চিত্ৰত গোৱা গীতৰ তালিকা

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:উড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মাধৱ চন্দ্ৰ দাশ

মাধৱ চন্দ্ৰ দাশ ; জন্ম: ১৯৩৯ চনত ওড়িশাৰ পুৰীত) এগৰাকী ভাৰতীয় পৰিৱেশ বিজ্ঞানী আৰু পৰিৱেশ জীৱবিজ্ঞানী। বৰ্তমান তেওঁ ওড়িশা চৰকাৰৰ আপীল কৰ্তৃপক্ষ, পানী (পিচিপি) আইন, ১৯৭৪ৰ সদস্য। তেওঁ সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য (২০০১–২০০৪)। দাশে ১৯৭৩ চনৰপৰা ১৯৯৭ চনলৈকে সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ লাইফ চাইন্সেছত পৰিৱেশ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু বিভাগটোৰ সম্প্ৰসাৰণৰ লগতে ইয়াক বহল জীৱ বিজ্ঞানৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা ভাৰতৰ প্ৰাৰম্ভিক শৈক্ষিক বিভাগসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম কৰি তোলাত সহায় কৰিছিল। ১৯৭৫ চনত তেওঁ পূৰ্ণকালীন প্ৰাধ্যাপক হয় আৰু ১৯৭৪ চনৰপৰা ১৯৮৭ চনলৈকে বিভাগটোৰ মুৰব্বী আছিল। কটকৰ ৰেভেনশ্ব কলেজৰপৰা প্ৰাণীবিজ্ঞান (অনাৰ্ছ)ত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু পাছলৈ উৎকল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ থিছিছৰ শিৰোনাম আছিল "ৰকি মাউণ্টেনৰ অৰণ্যৰ মাটিত (কানাস্কিছ অঞ্চল, আলবাৰ্টা, কানাডা) এনচাইট্ৰেইডৰ পৰিৱেশবিজ্ঞান।"

পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত তেওঁ ভাৰতলৈ উভতি আহি ওড়িশাত জৈৱ বিজ্ঞানৰ বিকাশত সহায় কৰে আৰু সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জীৱ বিজ্ঞান বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।

ভাৰ্মিটেকন'লজীৰ ওপৰত তেওঁৰ কাম ১৯৭০ চনৰ শেষৰফালে ভাৰতৰ প্ৰথমৰফালৰ কামৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল আৰু তেওঁ ওড়িশাৰ উপকূলত (গহিৰ্মথা) কচ্ছপৰ প্ৰব্ৰজন আৰু প্ৰজননৰ ওপৰত প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯০ চনত ভাৰতৰ পূব উপকূললৈ কচ্ছপৰ প্ৰব্ৰজন আৰু জনসংখ্যা অধ্যয়নৰ অন্যতম প্ৰথম গ্ৰন্থ ওড়িশাৰ গহীৰ্মথাৰ সহ-লেখক আছিল। তেওঁ পৰিৱেশ প্ৰদূষণৰ ওপৰত বিশেষকৈ লোহাৰ অক্সাইড উদ্যোগ, তীখা আৰু এলুমিনিয়াম উদ্যোগৰ সম্পৰ্কত কাম কৰি আহিছে।

দাশ নতুন দিল্লীত থকা ভাৰত চৰকাৰৰ পৰিৱেশ আৰু বন মন্ত্ৰ্যালয়ৰ খনি প্ৰকল্পৰ ইআইএ আৰু ইএমপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশেষজ্ঞ সমিতিৰ (১৯৯৫–১৯৯৭ – ৩ বছৰ) প্ৰাক্তন সদস্য।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

জীৱবিজ্ঞান গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদানৰ বাবে দাশক ১৯৯১ চনত উৰিষ্যা ৰাজ্য চৰকাৰে ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ বৈজ্ঞানিক সন্মান (সামন্ত চন্দ্ৰশেখৰ বঁটা) প্ৰদান কৰিছিল।

তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমি (এলাহাবাদ) আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ (নতুন দিল্লী) এজন ফেল'।

ভাৰতীয় কেঁচুৰ দুটা প্ৰজাতিক ভাৰ্মিটেকনোলজিৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ওড়িয়া ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পৰিৱেশবিদ
ৰংগনায়কী

ৰংগনায়কী (, ), তেখেতৰ উপনাম তায়াৰ দ্বাৰাও জনাজাত।
এগৰাকী হিন্দু দেৱী। শ্ৰীৰংগমৰ শ্ৰীৰংগনাথস্বামী মন্দিৰৰ মুখ্য দেৱী। শ্ৰীৰংগমৰ মুখিয়াল দেৱতা ৰংগনাথৰ প্ৰধান পত্নী। দেৱীক লক্ষ্মীৰ প্ৰকাশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, আনহাতে ৰংগনাথক বিষ্ণুৰ প্ৰকাশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ৰংগনায়কী নাচিয়াৰ আৰু পেৰিয়া পিৰাট্টি নামেৰেও জনাজাত।

ৰংগনায়কীক শ্ৰীৰংগমৰ লোকসকলৰ লগতে বিষ্ণুৰ অনুগামী বৈষ্ণৱসকলেও পূজা কৰে। শ্ৰীবৈষ্ণৱ পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁক স্বয়ং ৰংগনাথৰ সহ-সম বুলি গণ্য কৰা হয়।

মন্দিৰ

ৰংগনাথস্বামী মন্দিৰত দুটা মুখ্যমূৰ্তি আৰু এটা শোভাযাত্ৰাত ব্যৱহাৰ কৰা মূৰ্তি (উৎসৱ মূৰ্তি) আছে। এই শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তিটো তেওঁৰ মন্দিৰৰ ওচৰৰ গছৰ তলত পুতি থোৱাৰ সময়ত মন্দিৰত খালজী বংশৰ (১৩২৩ খ্ৰীষ্টাব্দত) মালিক কাফুৰে আক্ৰমণ কৰিছিল। ইয়াত এখন দেৱাল স্থাপন কৰা হয় আৰু দেৱীৰ মূৰ্তি মন্দিৰৰ পৰা স্থানান্তৰ কৰা হয় যাতে ই অপবিত্ৰ নহয়। লুণ্ঠনৰ পাছত সেই মূৰ্তিটো পোৱা নগ’ল আৰু থানৰ পুৰোহিতে খৰখেদাকৈ নতুন মূৰ্তি সৃষ্টিৰ নিৰ্দেশ দিলে। এই মূৰ্তিটোৱেই আছিল এই মন্দিৰৰ দ্বিতীয় প্ৰধান মূৰ্তি। স্থানীয় কিংবদন্তি অনুসৰি দেৱীয়ে এজন ভক্তৰ সপোনত দেখা দি তেওঁৰ শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তি (উৎসৱ মূৰ্তি) ক’ত আছে সেই কথা ক’লে। এই মূৰ্তিটো ভক্তই খান্দি উলিয়াই মন্দিৰত পুনৰ সংস্থাপন কৰে। আন মন্দিৰৰ দৰে ৰংগনাকীৰ শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তি কেতিয়াও মন্দিৰৰ চৌপাশৰ পৰা আঁতৰাই নিয়া নাযায়। শোভাযাত্ৰাৰ সময়ত মন্দিৰৰ দেৱীয়ে মন্দিৰৰ দেৱতাৰ কাষত স্থান দিয়াটো মন্দিৰৰ প্ৰথা হিচাপে চলি আহিছে। শ্ৰীৰংগমত অৱশ্যে ৰংগনাথৰ শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তিটো অনুগামীসকলে তেওঁৰ ধৰ্মীয় ক্ষেত্ৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। প্ৰতীকীভাৱে এইদৰে ৰংগনাথে তেওঁৰ প্ৰিয়জনক লগ কৰিবলৈ অহা বুলি ভৱা হয়।

বছৰত এবাৰ পাংগুনি উত্তীৰাম উপলক্ষে, তামিল মাহৰ পাংগুনীৰ যিদিনা তৰা উত্তীৰাম উচ্চতম স্থানত থাকে, সেইদিনা ৰংগনাথ আৰু ৰংগনায়কীৰ ঐশ্বৰিক শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তি (উৎসৱ মূৰ্তি), এদিনৰ বাবে একত্ৰিত কৰা হয়। দুয়োকে একেলগে মৰ্ত্যৰ পৰিসীমা বা সীমাবদ্ধতাৰ বাহিৰত থকা দিব্য-দম্পতীযুগল (ঈশ্বৰ দম্পতী) বুলি জনা যায়। এই কাৰণে এই মন্দিৰত তিৰুকাল্যাণ-উৎসৱম (বিবাহ উৎসৱ) পতা নহয়। এই দৰ্শনক ছেৰতী-সেৱাই (যৌথ সেৱা) বোলা হয়।

পৰসৰ ভট্টৰে ৰচনা কৰা শ্ৰীগুণৰত্ন কোসম নামৰ শ্লোকটো ৰংগনাকীৰ বাবে উৎসৰ্গিত। অৱশ্যে পৰম্পৰাগত লক্ষ্মী অষ্টোত্ৰম মন্দিৰত আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ সময়ত পাঠ কৰা হয়। বেদান্ত দেশিকাৰ দ্বাৰা ৰচিত শ্ৰী স্তুতি আৰু আদি শংকৰাচাৰ্যৰ দ্বাৰা ৰচিত কনকধৰ স্তোত্ৰম মন্দিৰৰ ভক্তসকলে তেওঁক স্তুতিকৰি জপ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰীহৰি বৰিকৰ

শ্ৰীহৰি বৰিকৰ অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক৷ তেওঁ গুৱাহাটীৰ পৰা এই দায়িত্ব পালন কৰিছিল৷ তেওঁ বৰ্তমান অখিল ভাৰতীয় অধিবক্তা পৰিষদৰ সাংগঠনিক সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছে।

জন্ম আৰু শিক্ষা

শ্ৰীহৰি বৰিকৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৪ চনৰ ২২ আগষ্ট তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাগপুৰ চহৰত৷ ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই সক্ৰিয়ভাৱে অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ লগত জড়িত হৈ পৰা বৰিকৰে বাণিজ্যত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰি ডিবিএম (ডিপ্লমা ইন বিজনেছ মেনেজমেন্ট) সম্পূৰ্ণ কৰে৷

বিদ্যাৰ্থী পৰিষদত

ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰা বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ কাৰ্যকৰ্তা হিচাপে কৰ্মৰত বৰিকৰ সেই সময়ৰ বহুতো ছাত্ৰ আন্দোলনৰ সক্ৰিয় যোগদান কৰিছিল৷ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিদৰ্ভ বিভাগৰ সাংগঠনিক সম্পাদক হিচাপে বিভাগটোত বিদ্যাৰ্থী পৰিষদ তথা ছাত্ৰ সমাজক সামাজিক দায়িত্ববোধেৰে আগুৱাই নিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ ছবছৰ ধৰি জম্মু কাশ্মীৰত সাংগঠনিক সম্পাদক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল৷ সেই সময়চোৱাত ৰাজ্যখনৰ ছাত্ৰ সমাজৰ বিঘ্নিত অধিকাৰৰ হকে মাত মাতি আহিছে৷ বৰিকৰ ২০১৪-১৬ চনলৈ দুটা বছৰ বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছিল। যোৱা ৬ বছৰ ধৰি শ্ৰীহৰি বৰিকৰ গুৱাহাটীৰ পৰা কৰ্মৰত আৰু বৰ্তমানে তেওঁৰ দায়িত্ব হ'ল ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক তথা উত্তৰ পূবৰ ক্ষেত্ৰীয় সাংগঠনিক সম্পাদক৷ অসম তথা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বিভিন্ন সংঘৰ্ষ তথা সমস্যাত তেওঁ ঘটনাস্থানত গৈ অধ্যয়ন কৰি তাৰ ওপৰত কাম কৰি আহিছে৷ তদুপৰি উত্তৰ পূবৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ অন্য ৰাজ্যত সুৰক্ষাৰ বাবে বিভিন্ন ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি আহিছে৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰীহৰি বৰিকৰ টুইটাৰত
শ্ৰীহৰি বৰিকৰৰ ফেচবুক পৃষ্ঠা
এবিভিপিৰ ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:ছাত্ৰনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
দিলৰুবা আহমেদ

দিলৰুবা আহমেদ এগৰাকী আমেৰিকান লেখিকা, শিক্ষাবিদ আৰু কবি। তেওঁ বাংলাদেশী বংশোদ্ভূত। তেওঁৰ ৰচনা মেজৰ জেকচনৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত হৈ দ্য বেপ্ট আমেৰিকান পয়েট্ৰি ২০১৯-ত স্থান লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

দিলৰুবা আহমেদৰ জন্ম আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত হৈছিল আৰু তেওঁ পশ্চিম পেনচিলভেনিয়া আৰু গ্ৰাম্য অহাইঅ’ত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ বাংলাদেশৰ পৰা আমেৰিকালৈ প্ৰবাসী হৈছিল। কবিতাৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহৰ উৎস আছিল তেওঁৰ মাতৃ, যিয়ে বাংলাদেশত কবিতা লিখিছিল আৰু আবৃত্তি কৰিছিল। মাতৃৰ জৰিয়তে তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু জীৱনানন্দ দাসৰ ৰচনাৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল।
তেওঁ পিটচবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা BPhil আৰু MAT ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ৱাৰেন উইলছন কলেজৰ পৰা MFA সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ চাথাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ Low-Residency MFA কাৰ্যসূচীত আৰু ব্ৰিন মাউৰ কলেজত পাঠদান কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

দিলৰুবা আহমেদৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন Dhaka Dust (Graywolf Press, ২০১১)-এ Bread Loaf Writers' Conference-এ প্ৰদান কৰা Bakeless Prize লাভ কৰিছিল। এই কবিতাসমূহত তেওঁ আমেৰিকাত আৰু বাংলাদেশৰ ঢাকাত বাস কৰা বাংলাদেশী-আমেৰিকান অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে লিখিছে। এই গ্ৰন্থখন প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক Arthur Sze-এ নিৰ্বাচন কৰিছিল।
তেওঁৰ কবিতা The Human Experience (Bedford/St. Martin's), Halal If You Hear Me (Haymarket Books) আৰু An Anthology of Contemporary South Asian American Poetry (University of Arkansas) আদিত সংকলিত হৈছে।
তেওঁৰ কবিতা “The 18th Century Weavers of Muslin Whose s Were Chopped”-ত ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ছোৱাত বেংগলত সংঘটিত উপনিবেশবাদী নিপীড়নৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।

আহমেদৰ দ্বিতীয় গ্ৰন্থ Bring Now the Angels Pitt Poetry Series-ৰ বাবে Ed Ochester-এ নিৰ্বাচন কৰিছিল আৰু ইয়াক ২০২০ চনৰ এপ্ৰিলত University of Pittsburgh Press-এ প্ৰকাশ কৰিব বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি