ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ভাৰতীয় জন সংঘ

ভাৰতীয় জন সংঘ (, সম্পূৰ্ণ নাম: অখিল ভাৰতীয় জন সংঘ, চমুকৈ: জন সংঘ, সংক্ষিপ্তৰূপ: BJS) ভাৰতৰ এটা অধুনালুপ্ত সোঁপন্থী ৰাজনৈতিক দল। ১৯৫১ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈ সক্ৰিয় হৈ থকা এই দলটো হিন্দুত্ববাদী সংগঠন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ ৰাজনৈতিক শাখা আছিল। ১৯৭৭ চনত ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে এটা ৰাষ্ট্ৰীয় বিকল্প তৈয়াৰ কৰিবলৈ গঠন কৰা জনতা পাৰ্টিত অন্য বহুবোৰ ৰাজনৈতিক দলৰ সৈতে জন সংঘও চামিল হৈ গৈছিল। ১৯৮০ চনত জনতা পাৰ্টি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ দ্বৈত সদস্যতাৰ বিষয়ত মতানৈক্য হৈ জন সংঘ গোটটো জনতা পাৰ্টিৰ পৰা ওলাই আহিছিল আৰু ১৯৮২ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি গঠন কৰিছিল।

উৎপত্তি

১৯৪৯ পিছত সোঁপন্থী হিন্দুত্ববাদী সংগঠন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘই ব্ৰিটিছৰ শাসনকালতে আৰম্ভ কৰা তেওঁলোকৰ কামকাজ আৰু বিচাৰধাৰা আগবঢ়াই লৈ যাবলৈ এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰাৰ সম্পৰ্কত চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। সেই একে সময়তে শ্যামাপ্ৰসাদ মুখাৰ্জীয়েও অহিন্দু লোককো দলৰ সদস্যপদৰ বাবে অনুমতি দিয়া সংক্ৰান্তত অসহমত হৈ ৰাজনৈতিক দল হিন্দু মহাসভা ত্যাগ কৰিছিল। ১৯৫১ৰ ২১ অক্টোবৰত দিল্লীত শ্যামাপ্ৰসাদে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সহযোগত কংগ্ৰেছ দলৰ বিৰুদ্ধে এক ৰাষ্ট্ৰীয় বিকল্প হিচাপে জনসংঘ গঠন কৰে।

দলৰ নিৰ্বাচনী চিহ্ন আছিল তেলৰ চাকি আৰু স্বয়ংসেৱক সংঘৰ দৰে তেওঁলোকেও তেওঁলোকৰ বিচাৰধাৰা হিন্দুত্বৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত কৰিছিল। ১৯৫৩ত শ্যামাপ্ৰসাদৰ মৃত্যুৰ পিছত জনসংঘত থকা স্বয়ংসেৱক সংঘৰ কৰ্মকৰ্তাসকলক আঁতৰাই দি ইয়াক সংঘৰ ৰাজনৈতিক শাখা আৰু সংঘ পৰিয়ালৰ অবিচ্ছেদ্য অংগৰূপে গঢ় দিয়া হৈছিল।

সভাপতিসকলৰ তালিকা

শ্যামা প্ৰসাদ মুখাৰ্জী (১৯৫১-৫২)
মৌলি চন্দ্ৰ শৰ্মা (১৯৫৪)
প্ৰেম নাথ দোগ্ৰা (১৯৫৫)
দেৱপ্ৰসাদ ঘোষ (১৯৫৬-৫৯), (১৯৬২), (১৯৬৪)
পীতাম্বৰ দাস (১৯৬০)
অৱসৰলা ৰামাৰাও (১৯৬১)
ৰঘুবীৰা (১৯৬৩)
বছৰাজ ব্যাস (১৯৬৫)শ্যা
বলৰাজ মাধোক (১৯৬৬)
দীনদয়াল উপাধ্যায় (১৯৬৭-৬৮)
অটল বিহাৰী বাজপায়ী (১৯৬৮-৭২)
লালকৃষ্ণ আদৱানী (১৯৭৩-৭৭)

সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰদৰ্শন

১৯৫১ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা জনসংঘই প্ৰথমটো সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ৩খন লোকসভা আসনত জয়লাভ কৰিছিল। আন দুটা হিন্দুত্ববাদী ৰাজনৈতিক দল হিন্দু মহাসভা আৰু ৰামৰাজ্য পৰিষদে উক্ত নিৰ্বাচনত লাভ কৰা আসনৰ সংখ্যা আছিল ক্ৰমে ৪খন আৰু তিনিখন। শ্যামাপ্ৰসাদ মুখাৰ্জী আৰু দুৰ্গাচৰণ বেনাৰ্জী পশ্চিমবংগৰ পৰা জয়লাভ কৰিছিল আৰু জনসংঘৰ তৃতীয়জন সদস্য উমা শংকৰ ত্ৰিবেদী ৰাজস্থানৰ পৰা জিকি আহিছিল। শ্যামাপ্ৰসাদৰ নেতৃত্বত সম-মনস্ক দলসমূহে সংসদত এটা গোট গঠন কৰিছিল।
+
বৰ্ষ
সাধাৰণ নিৰ্বাচন
আসন লাভ
আসনৰ পৰিবৰ্তন
ভোটৰ %
তথ্যসূত্ৰ
১৯৫১ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
১ম লোকসভা
৩
–
৩.০৬

১৯৫৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
২য় লোকসভা
৪
১
৫.৯৩

১৯৬২ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
৩য় লোকসভা
১৪
১০
৬.৪৪

১৯৬৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
৪ৰ্থ লোকসভা
৩৫
২১
৯.৪১

১৯৭১ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
৫ম লোকসভা
২২
১৩
৭.৩৫

তথ্য উৎস

Sources

অধিক জানিবলৈ পঢ়ক

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুুপ্ত ৰাজনৈতিক দল
মনোৰমা মহাপাত্ৰ

মনোৰমা মহাপাত্ৰ (ইংৰাজী: Manorama Mohapatra; জন্ম: ১০ জুন ১৯৩৪ – ১৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা, কবি আৰু সম্পাদক আছিল, যিয়ে মুখ্যত ওড়িয়া ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। তেওঁ উপন্যাস আৰু কবিতা সংকলন সামৰি মুঠ ৪০খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল আৰু ওড়িয়া বাতৰি কাকত দ্য সমাজৰ সম্পাদনা কৰিছিল। ১৯৮৪ চনত ওড়িশা ৰাজ্যৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য সন্মান ওড়িশা সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰ লগতে তেওঁ কেইবাটাও সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল। ওড়িশা ৰাজ্যৰ সাহিত্য সংগঠন ওড়িশা ৰাজ্যিক সাহিত্য অকাডেমিৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল।

জীৱনী

মহাপাত্ৰৰ জন্ম ১৯৩৪ চনত ভাৰতৰ ওড়িশাত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ড° ৰাধানাথ ৰথ ওড়িয়া ভাষাৰ দৈনিক বাতৰি কাকত দ্য সমাজৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁ ওড়িশাৰ ৰেভেনশ্ব’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে অৰ্থনীতি বিভাগত অধ্যাপনাও কৰিছিল। ২০২১ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ শেষ কৃত্য ৰাজ্যিক সন্মানেৰে সম্পন্ন কৰা হয়।

কৰ্মজীৱন

মহাপাত্ৰই তেওঁৰ পিতৃৰদ্বাৰা সম্পাদিত দৈনিক বাতৰি কাকত দ্য সমাজত ৰাজনীতি আৰু সমসাময়িক বিষয়ৰ স্তম্ভলেখক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ পিতৃৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে বাতৰি কাকতখনৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা পুথি জুৱাৰ জেইউন্তি উথে প্ৰকাশ পাইছিল, যিখন গ্ৰন্থত নাৰী সবলীকৰণৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছিল। তেওঁ মুখ্যত ওড়িয়া আৰু বঙালী ভাষাত উপন্যাস আৰু কবিতা সামৰি ৪০খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ’ল— অৰ্ধনাৰীশ্বৰ, বৈদেহী বিসৰ্জিতা, সংঘাতীৰ সংহিতা, শক্তি ৰূপেণ সংস্থিতা, ৰূপম ৰূপম প্ৰতিৰূপম, স্মৃতি চন্দন, সময় পুৰুষ আৰু স্মৃতিৰ নৈমিষাৰণ্য। তেওঁ এগৰাকী বাগ্মী হিচাপেও ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৮২ চনৰপৰা ১৯৯০ চনলৈকে তেওঁ এখন সাহিত্য সভা ‘উত্কল সাহিত্য সমাজ’ৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ১৯৯১ চনৰপৰা ১৯৯৪ চনলৈকে তেওঁ ৰাজ্যিক সাহিত্য সভা ‘ওড়িশা সাহিত্য অকাডেমি’ৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। মহাপাত্ৰৰ লিখনিৰ মূল বিষয় আছিল নাৰী সবলীকৰণ, সমসাময়িক সমস্যা আৰু নাৰীৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় ৰাজনীতি।
উকল সাহিত্য সমাজ বঁটা
গংগাধৰ মেহৰ সন্মান
সাহিত্য প্ৰবীণা বঁটা
সুচৰিতা বঁটা

গ্ৰন্থপঞ্জী

মহাপাত্ৰৰ উল্লেখযোগ্য কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত আছে — ওড়িয়া ভাষাত জুৱাৰ জেইউন্তি উথে (১৯৬০) (কবিতা), বন্দ ঘৰাৰ কাবাত (চুটিগল্প), লগতে অৰ্ধনাৰীশ্বৰ, বৈদেহী বিসৰ্জিতা, সংঘাতীৰ সংহিতা, শক্তি ৰূপেণ সংস্থিতা, ৰূপম ৰূপম প্ৰতিৰূপম, স্মৃতি চন্দন, সময় পুৰুষ, স্মৃতিৰ নৈমিষাৰণ্য, ১৫১ পয়েমছ, বাংলা ভাষাত অৰূপ আলো, য়ে পৃথিৱী সৰসজ্জ্য আৰু উত্তৰা নিৰুত্তৰা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ওড়িয়া কবি
শ্ৰেণী:বঙালী কবি
সংহতি তত্ত্ব

]]ই দুটা সংহতিৰ সাধাৰণ অংশক বুজাইছে

সংহতি তত্ত্ব গাণিতিক লজিকৰ এটি শাখা য'ত কোনো একে বৈশিষ্ট্য যুক্ত উপাদানৰ গোট সম্পৰ্কীয় আলোচনা কৰা হয়। বাস্তৱ বা চিন্তা জগতৰ সু-সংজ্ঞাবদ্ধ বস্তুৰ সমাৱেশ বা সংগ্ৰহকে সংহতি বোলে। যেনেঃ অসমীয়া, ইংৰাজি আৰু গণিত এই তিনিটা শিক্ষা বিষয়ক এটা সংহতি। একেদৰে প্ৰথম দহটি অযুগ্ম সংখ্যাৰ সংহতি, পূৰ্ণ সংখ্যাৰ সংহতি, বাস্তৱ সংখ্যাৰ সংহতি ইত্যাদি। প্ৰায় সকলো গাণিতিক উপাদানৰ সংজ্ঞাতে সংহতি তত্ত্বৰ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
বিখ্যাত জাৰ্মান গণিতবিদ জৰ্জ কেন্টৰে (১৮৪৫-১৯১৮) সংহতি সম্পৰ্কীয় প্ৰথম ধাৰণা ব্যাখ্যা কৰিছিল। তেওঁ অসীম সংহতিৰ ধাৰণা প্ৰদান কৰি গণিত শাস্ত্ৰত আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এই সংহতিৰ ধাৰণাই পিছলৈ সংহতি তত্ত্ব (Set theory) নামে পৰিচিত হৈ পৰে।

আৱিষ্কাৰ

বিখ্যাত জাৰ্মান গণিতবিদ জৰ্জ কেন্টৰ (১৮৪৫-১৯১৮) সংহতি সম্পৰ্কীয় প্ৰথম ধাৰণা ব্যাখ্যা কৰিছিল। তেৱেঁই সংহতি তত্ত্বৰ প্ৰৱৰ্তক। বৰ্তমান বিভিন্ন গাণিতিক সমস্যা সমাধানৰ ভিত্তি হিচাপে এই সংহতি তত্ত্বৰ ব্যৱহাৰ হয়।

সংহতি কি

কোনো বস্তু, সংখ্যা, চিন্তা ইত্যাদিৰ সমাৰোহকে সংহতি বোলা হয়। সাধাৰৰণতে সংহতি ইংৰাজি বৰ্ণমালাৰ ডাঙৰ ফলাৰ আখৰ A,B,C.............X,Y,Z দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়।

যেনে, 2,4,6 সংখ্যা তিনটাৰ সংহতি A = {2,4,6}

সংহতিৰ প্ৰতিটো বস্তু বা সদস্যকে সংহতিৰ উপাদান (Element) বোলা হয়। যেনে, B = {a,b} হ'লে, B সংহতিৰ উপাদান a আৰু b ; এই উপাদান প্ৰকাশৰ চিহ্নটি হ'ল- ।

, ইয়াক পঢ়া হয় a, B ৰ সদস্য বা উপাদান (a belongs to B)।

, ইয়াক পঢ়া হয় b, B ৰ সদস্য বা উপাদান (b belongs to B)।

ওপৰৰ B সংহতিটোত c উপাদান নাই অৰ্থাৎ,

, ইয়াক পঢ়া হয় c, B ৰ সদস্য বা উপাদান নহয় (c does not belongs to B)।

সংহতিৰ প্ৰকাৰভেদ

সংহতিক মুঠ চাৰিটা পদ্ধতিত প্ৰকাশ কৰা হয়। যথাঃ (১) তালিকা পদ্ধতি (Roster Method বা Tabular Method), (২) সংহতি গঠন পদ্ধতি (Set Builder Method), (৩) সাধাৰন ভাষাগত বৰ্ননা আৰু (৪)ভেনচিত্ৰ।

তালিকা পদ্ধতি
এই পদ্ধতিত সংহতিৰ সকলো উপাদান সুনিৰ্দিষ্টভাৱে উল্লেখ কৰি দ্বিতীয় বন্ধনী { } ৰ মাজত আবদ্ধ কৰা হয় আৰু একাধিক উপাদান থাকিলে 'কমা' ব্যবহাৰ কৰি উপদান সমূহক পৃথক ভাবে প্ৰকাশ কৰা হয়।

যেনে-
A = {a,b}, B = {2,4,6}

C = {সাগৰ, নদী, জলপ্ৰপাত}
ইত্যাদি।

সংহতি গঠন পদ্ধতি
এই পদ্ধতিত সংহতিৰ সকলো উপাদান সুনিৰ্দিষ্টভাবে উল্লেখ কৰা নহয়, ইয়াত উপাদান নিৰ্ধাৰণৰ বাবে সধাৰণ ধৰ্মৰ উল্লেখ থাকে।

যেনে-
A = {X : X স্বাভাৱিক অযুগ্ম সংখ্যা}

B = {X : X, 28 ৰ গুণনীয়ক}
ইত্যাদি।

ইয়াত, ':' দ্বাৰা ' সংক্ষেপে 'যেন' (such that) বুজোৱা হয়। যিহেতু এই পদ্ধতিত সংহতিৰ উপাদান নিৰ্ধাৰণৰ বাবে চৰ্ত বা নিয়ম (Rule) দিয়া থাকে সেয়ে এই পদ্ধতিক Rule Method বুলি কোৱা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গণিত
থমাছ মান

থমাছ মান হৈছে এগৰাকী জাৰ্মানী কথাশিল্পী। ১৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ মিউনিকৰ বিখ্যাত পত্ৰিকাসমূহত গল্প লিখিছিল। জাৰ্মান সাহিত্য শাখাৰ উপদেষ্টাৰূপে তেওঁক লাইব্ৰেৰী অব কংগ্ৰেছৰ ফেলো নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।

জন্ম

১৮৭৪ চনৰ ৬ জুন তাৰিখে জাৰ্মানীৰ লুবেক চহৰত থমাছ মানৰ জন্ম হয়।

শিক্ষা

থমাছ মানৰ শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ হয় লুবেক চহৰতে।১৯ বছৰতে তেওঁ স্কুলীয়া জীৱনৰ পৰিসমাপ্তি ঘটায়।

সাহিত্যৰাজি

চুটি গল্প

১৮৯৪: "গেফলন”
১৮৯৬: "লিটল হেৰ ফ্ৰিডেমান" ("ডেৰ ক্লেইন হেৰ ফ্ৰিডেমান")
১৮৯৭: "দ্য ক্লাউন" ("ডেৰ বাজাজ্জো")
১৮৯৭: "দি ডিলেটেণ্টে"
১৮৯৮: "টবিয়াছ মিণ্ডাৰনিকেল"
১৮৯৯: "দ্য ৱাৰ্ডৰোব" ("ডেৰ ক্লিডাৰ্শ্ৰেংক")
১৯০০: "লুইচেন" ("লিটল লেজি") – ১৮৯৭ চনত লিখা
১৯০০: "দ্য ৰোড টু দা চাৰ্চয়াৰ্ড" ("ডেৰ ৱেগ জুম ফ্ৰিডহোফ")
১৯০৩: "দ্য হাংৰি"
১৯০৩: "দ্য চাইল্ড প্ৰডিজি" ("দাস ৱুণ্ডাৰকিণ্ড")
১৯০৪: "এ গ্লেম”

উপন্যাস

১৯০১: বুডেনব্ৰুকছ (বুডেনব্ৰুকছ – ভাৰ্ফল ইনাৰ ফেমিলি)
১৯০৯: ৰয়েল হাইনেছ
১৯২৪: দ্য মেজিক মাউণ্টেইন (ডেৰ জাউবাৰবাৰ্গ)
১৯৩৯: লোটে ইন ৱেইমাৰ: দ্য প্ৰিয় ৰিটাৰ্ণছ
১৯৪৭: ডক্টৰ ফাউষ্টাছ (ডকটৰ ফাউষ্টাছ)

বঁটা আৰু সন্মান

থমাছ মানে বাডেনব্ৰকচ গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯২৯ চনত সাহিত্যৰ নোবেল পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বিবাহ বজাৰ

]], ভাৰত
বিবাহ বজাৰ হ’ল এনে এখন ৰাজহুৱা স্থান য’ত পিতৃ-মাতৃয়ে সন্তানৰ বাবে বৈবাহিক পত্নী বিচাৰি উলিওৱাৰ লক্ষ্যৰে বিজ্ঞাপন তালিকাভুক্ত কৰে। তাৰ পিছত মানুহে তাত গোট খায় আৰু তালিকাসমূহ পঢ়ে, প্ৰায়ে বৈবাহিক মিল বিচাৰি পোৱাৰ আশাত। আৰু বেইজিঙৰ কেইবাখনো উদ্যান আৰু অন্যান্য ৰাজহুৱা স্থান যেনে শ্বপিং মলত। ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে, যিবোৰ মেচমেকিঙৰ জৰিয়তে মানুহক বিবাহত একত্ৰিত কৰাৰ লগত জড়িত। ২০১১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ভাৰতত দালালৰ ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত বিবাহ বজাৰসমূহ ভাৰতীয় হিচাপত ২৫০ বিলিয়ন টকাৰ উদ্যোগ বুলি অনুমান কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত আৰু আন কেইবাটাও অঞ্চলত দালাল ব্যৱহাৰ কৰি বিবাহৰ বজাৰ বিদ্যমান।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বজাৰ
শ্ৰেণী:মানৱ যৌনতা
শ্ৰেণী:বিবাহ
আয়ে আয়ে উইন

আয়ে আয়ে উইন এজন বাৰ্মিজ সাংবাদিক।

আয়ে আয়ে উইনৰ জন্ম ১৯৫৩ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত ম্যানমাৰৰ ইয়াংগনত৷

১৯৮৮ চনত এ পি এৰি তেওঁৰ পিতৃৰ কিয়’ট’ নিউজলৈ গুচি যায়। তেওঁ এছ’চিয়েটেড প্ৰেছত ২৫ বছৰ ধৰি কাম কৰিছিল। এ পিৰ তেওঁ ম্যানমাৰৰ ব্যুৰোৰ মুৰব্বী আছিল আৰু তেওঁৰ কাৰ্যকালত তেওঁ চৰকাৰী সতৰ্কবাণী, চোৰাংচোৱাগিৰি আৰু ভাবুকি সহ্য কৰিছিল। ২০১৫ চনত তেওঁ অৱসৰৰ কথা ঘোষণা কৰে।

২০০৪ চনত উইনে এছ’চিয়েটেড প্ৰেছৰ গ্ৰেমলিং বঁটা লাভ কৰে আৰু ২০০৮ চনত ঘূৰ্ণীবতাহ নাৰ্গিছৰ কভাৰেজৰ বাবে মেনেজিং এডিটৰছৰ বঁটাত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০০৮ চনত উইনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা মিডিয়া ফাউণ্ডেচনৰ পৰাও সাংবাদিকতাৰ সাহসিকতাৰ বঁটা লাভ কৰে, যিয়ে তেওঁক "বিদেশী প্ৰেছৰ এক্স-হেণ্ডেল" বুলি অভিহিত কৰে। ২০১৩ চনত তেওঁ মিছৌৰী স্কুল অৱ জাৰ্নেলিজমৰ পৰা সাংবাদিকতাত বিশিষ্ট সেৱাৰ বাবে অনাৰ মেডেল লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়

প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয় হৈছে অসমৰ কামৰূপ (মহানগৰ) জিলাৰ ভৰলুমুখত অৱস্থিত এখন শিক্ষানুষ্ঠান। ১৯৫৪ চনত মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। মহাবিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰম গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত।

শিক্ষানুষ্ঠানখন ভৰলু নৈৰ পাৰত অৱস্থিত৷ ২০১৩-১৪ চনত প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ে হীৰক জয়ন্তী উদ্‌যাপন কৰে৷ পূৰ্ণাংগ পৰ্যায়ৰ মহাবিদ্যালয়খনে কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য শাখাত উচ্চ শিক্ষা প্ৰদান কৰে৷ মহাবিদ্যালয়খনত দুটা স্নাতকোত্তৰ বিভাগ আছে৷ সেইকেইটা হৈছে অসম আৰু পৰ্যটন ব্যৱস্থাপনা।

ইতিহাস

ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ সাত বছৰৰ পাছত, ১৯৫৪ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল৷ বিশিষ্ট সাহিত্যিক-পণ্ডিত তীৰ্থনাথ শৰ্মাই প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব চম্ভালে৷

অধ্যক্ষসকল

ক্ৰমিক নং
অধ্যক্ষ
কাৰ্যকাল
১
তীৰ্থনাথ শৰ্মা
১/৯/১৯৫৪-৩১/৩/১৯৭১
২
তাৰিণী কান্ত বৰুৱা
১/৪/১৯৭১-২৮/০২/১৯৮৭
৩
বেদ কান্ত বৰুৱা
১/৩/১৯৮৭-৩০/১১/১৯৮৭
৪
ভৱানন্দ ডেকা
১/১২/১৯৮৭-৩০/৬/১৯৯২
৫
জগদীশ চৌধুৰী
০১/০৭/১৯৯২-২৮/০২/১৯৯৩
৬
ড০ ভগৱান চন্দ্ৰ মৰাল
১/০৩/১৯৯৩-২৮/০২/১৯৯৪
৭
ভূপিন্দৰ সিঙ
১/৩/১৯৯৪-৩০/৬/১৯৯৮
৮
দীপক কুমাৰ গাংগুলী
১/৭/১৯৯৬-৩১/৩/১৯৯৭
৯
প্ৰদীপ মোহন দাস্তিদাৰ
১/৪/১৯৯৭-৩১/১/২০০০
১০
অভয় নাথ ৰায়
১/২/২০০০-৩১/৩/২০০১
১১
ড০ নন্দ কিশোৰ সিং
১/৪/২০০১-১৮/৬/২০০১
১২
ড০ দয়ানন্দ পাঠক
১৮/৬/২০০১-৩১/১/২০১১
১৩
গৌৰী দেৱী
১/২/২০১১-৩১/৭/২০১২
১৪
জয়শ্ৰী দেৱী
১/৮/২০১২-২৮/২/২০১৪
১৫
হলধৰ তালুকদাৰ
১/৩/২০১৪-১/২/২০১৫
১৬
পল্লৱী শৰ্মা
১/৩/২০১৫-৩১/১/২০১৬
১৭
ড০ পৰমানন্দ ৰাজবংশী
১/২/২০১৬-২৮/৬/২০১৮

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
দিতিপ্ৰিয়া ৰায়

দিতিপ্ৰিয়া ৰায় (জন্ম: ১০ আগষ্ট ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিছন, চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰ অভিনেত্ৰী, যিয়ে বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু ধাৰাবাহিকত কাম কৰে। তেওঁ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক কৰুণাময়ী ৰাণী ৰাসমণিত ৰাণী ৰাসমণিৰ মুখ্য চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিচিত। তেওঁ অভিযাত্ৰীক (২০২১), বব বিশ্বাস (২০২১), আয় খুকু আয় (২০২২), কলকাতা চলন্তিকা (২০২২), আৰু অচেনা উত্তম (২০২২) আদিকে ধৰি কেইবাখনো উচ্চ প্ৰশংসিত বোলছবিত অভিনয় কৰিছে।

২০২১ চনত ৰুদ্ৰবীণাৰ অভিশাপৰ জৰিয়তে ৰায়ে ৱেব ছিৰিজত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ প্ৰতি বছৰে মহালয়াৰদিনা জী বাংলাত সম্প্ৰচাৰিত মহিষাসুৰমৰ্দিনী অনুষ্ঠানত দেৱী দুৰ্গাৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

তেওঁৰ পিতৃ আলোক শংকৰ ৰায় এজন পশু চিকিৎসক আৰু অভিনেতা।

তেওঁ ২০২০ চনত ৮২.৪% নম্বৰেৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁ আশুতোষ কলেজৰ সমাজবিজ্ঞান বিভাগৰ ছাত্ৰী আছিল।

বৰ্তমান তেওঁ চিষ্টাৰ নিবেদিতা ইউনিভাৰ্চিটিৰপৰা সমাজবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি আছে।

তেওঁ বৰ্তমান চেন্নাইয়িন এফচিৰ গ’লৰক্ষক চামিক মিত্ৰৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত আছে।

কৰ্মজীৱন

দিতিপ্ৰিয়াই তেওঁৰ টেলিভিছন কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি কৰিছিল দুৰ্গা, অপৰাজিত, ব্যোমকেশ, বামাক্ষ্যাপা, তোমায় আমায় মিলে আৰু তাৰে আমি চোখে দেখিনিৰ দৰে ধাৰাবাহিকত শিশু শিল্পী হিচাপে। ২০১৫ চনত সৃজিত মুখোপাধ্যায়ৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ৰাজকাহিনীৰ জৰিয়তে তেওঁ এক বিশেষ সফলতা লাভ কৰে। ২০১৭ চনত তেওঁ বাংলা ধাৰাবাহিক কৰুণাময়ী ৰাণী ৰাসমণিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল যিয়ে তেওঁক সমালোচকৰ প্ৰশংসা আৰু ঘৰে ঘৰে জনপ্ৰিয়তা প্ৰদান কৰিছিল, বিশেষকৈ মহিলা দৰ্শকৰ মাজত। জী বাংলাত সম্প্ৰচাৰিত এই ধাৰাবাহিকখনৰ মুঠ ১৫৪৯টা খণ্ড আছিল। ২০২১ চনত তেওঁ চাইকিক একচন থ্ৰিলাৰ বব বিশ্বাসৰ জৰিয়তে বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
চাট (খাদ্য)

চাট হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত প্ৰচলিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ লঘু আহাৰৰ সমষ্টি। সাধাৰণতে ভাৰত, পাকিস্তান, নেপাল আৰু বাংলাদেশৰ পদপথৰ দোকান বা ৰেষ্টুৰেণ্ট আদিত ষ্টাৰ্টাৰ বা ভোকবৰ্দ্ধক খাদ্য হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়। চাটৰ উৎপত্তি হৈছিল ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশত। কালক্ৰমত ই দক্ষিণ এছিয়াৰ বাকী অংশতো জনপ্ৰিয় হৈ পৰে।

চাট শব্দটো হিন্দী चाट (সুস্বাদু খাদ্যৰ সোৱাদ লোৱা), चाटना (খাই থাকোঁতে আঙুলি চেলেকা), প্ৰাকৃত चट्टेइ-ৰ (তৃপ্তিৰে গ্ৰাস কৰা, কোলাহলপূৰ্ণভাৱে খোৱা) পৰা উদ্ভৱ হৈছে।

ইতিহাস

বৰ্তমান চাট হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা কিছুমান খাদ্য যেনে দহি বড়া প্ৰাচীন যুগৰ পৰাই পোৱা যায়। বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকৰ পৰা শাসন কৰা তৃতীয় সোমেশ্বৰে সংকলিত কৰা দ্বাদশ শতিকাৰ সংস্কৃত বিশ্বকোষ মানসোল্লাসত ক্ষীৰাৱত নামৰ দহি বড়াৰ এটা ৰন্ধন প্ৰণালী উল্লেখ কৰা হৈছে। খাদ্য ইতিহাসবিদ কে.টি আচায়াৰ মতে, ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰো বহু আগৰ সাহিত্যত দহি বড়াৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।

ৰন্ধন নৃতত্ত্ববিদ কুৰুশ দালালৰ মতে, এটা সংগঠিত পৰিঘটনা বা খাদ্যৰ সুকীয়া গোট হিচাপে চাটৰ উৎপত্তি ১৭ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মোগল সম্ৰাট শ্বাহজাহানৰ দিনত উত্তৰ ভাৰতত (বৰ্তমান উত্তৰ প্ৰদেশ) হৈছিল। চহৰৰ মাজেৰে বৈ যোৱা যমুনা নদীৰ খাৰযুক্ত পানীৰ প্ৰতিকাৰ হিচাপে দিল্লীৰ জনসাধাৰণক টেঙা আৰু ভজা খাদ্যৰ লগত দৈ খাবলৈ কৈছিল। এইদৰে চাটৰ উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল।

ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ কিছুমান অঞ্চলত অধিকাংশ চাটৰ উৎপত্তি হৈছিল যদিও বৰ্তমান সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়া আৰু চুবুৰীয়া দেশসমূহত চাট প্ৰচলিত।

বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চাট

সকলো ধৰণৰ চাট মূলতঃ আটাৰ লাড়ু বেলি, ভাজি তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। মূলতে চাট হৈছে আলুৰ টুকুৰা, মচমচীয়াকৈ ভজা ৰুটিৰ দহি বড়া বা দহি ভল্লা, বুট বা মটৰ আৰু টেঙা-নিমখীয়া মছলাৰ মিশ্ৰণ, ভাৰতীয় জলকীয়া আৰু ছাউন্থ (শুকান আদা আৰু তেতেলীৰ টক), সজ্জাৰ বাবে সতেজ ধনীয়াৰ পাত আৰু দৈ। অন্যান্য জনপ্ৰিয় চাটসমূহৰ ভিতৰত আলু টিক্কি বা চিঙৰা (পিঁয়াজ, আলু, ধনীয়া, পটল, গৰম মছলা আৰু দৈৰ সৈতে), ভেল পুৰী, দহি পুৰী, পানীপুৰী, দহি বড়া, পাপ্‌ৰি চাট, আৰু চেৱ পুৰী।

এইসমূহৰ উমৈহতীয়া উপাদানৰ ভিতৰত দহি (দৈ); কটা পিঁয়াজ আৰু ধনীয়া; চেৱ (বুটৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পাতল শুকান নিমখীয়া নুডলছ); আৰু চাট মছলা, সাধাৰণতে আমচুৰ (শুকান আমৰ গুড়ি), জিৰা, ক'লা নিমখ, ধনীয়া, শুকান আদা, নিমখ, ক'লা জলকীয়া আৰু ৰঙা জলকীয়া আদি। এই উপাদানসমূহ একত্ৰিত কৰি সৰু ধাতুৰ থাল বা কলপাতত পৰিবেশন কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
এলিছ কেণ্ডেলেফ্ট কচমা

এলিছ কেণ্ডেলেফ্ট কচমা (; c. 1895 – c. 1965) এগৰাকী ছিৰিয়ান কূটনীতিবিদ আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। ১৯৪৭ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ মৰ্যাদা আয়োগৰ প্ৰথম অধিবেশনৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে তেওঁ স্বীকৃতি লাভ কৰে। ১৯৪৬ চনত ছিৰিয়াৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰসংঘত ছিৰিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা তেওঁ প্ৰথম আৰব মহিলাও আছিল। ছিৰিয়াত মহিলাৰ ৰাজনৈতিক আৰু শৈক্ষিক অধিকাৰৰ পোষকতাৰ দিশত কৰা তেওঁৰ কামে কিছুমান উল্লেখযোগ্য প্ৰচেষ্টাৰ সূচনা কৰে৷ তাৰে ভিতৰত ডামাস্কাছ ভিত্তিক এখন সাহিত্যিক চেলুন প্ৰতিষ্ঠা কৰা (১৯৪২), আৰব ৱমেনছ নেচনেল লীগ গঠনত সহায় কৰা (১৯৪৫), আৰু ছিৰিয়া চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিশ্চয়তা লাভ কৰা আৰব শিক্ষাবিদ হিচাপে আমেৰিকাৰ শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ ভ্ৰমণ কৰা (১৯৪৭)।

ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ অৱস্থা আয়োগৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে কাণ্ডালেফ্ট কছমাই ১৯২০ আৰু ১৯৩০ চনৰ ভিতৰত ইৰাক, লেবানন আৰু ছিৰিয়াৰ বিভিন্ন ছোৱালী বিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল।

১৯২২ চনত আমেৰিকাত থকাৰ সময়তে কেণ্ডেলেফ্ট কছমাই চিকাগোত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক মহিলা কংগ্ৰেছত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু তাত তেওঁ মেণ্ডেট ব্যৱস্থাৰ ৰূপত থকা সাম্ৰাজ্যবাদক নিন্দা কৰে। কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি কাণ্ডেলেফ্ট কছমাই ১৯৩৮ চনত পেলেষ্টাইনৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে আৰব মহিলা কংগ্ৰেছ প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে। ১৯৩৯ চনত কাণ্ডালেফ্ট কছমাই ছিৰিয়াৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ত যোগদান কৰে৷ মহিলা সংগঠন গঠন আৰু তদাৰকীৰ কামত তেওঁ জড়িত আছিল।

১৯৪৫ চনত কাণ্ডালেফ্ট কছমা আৰব মহিলা নেচনেল লীগৰ প্ৰথম সভানেত্ৰী আৰু সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয়।

১৯৬০ চনৰ মাজভাগত লেবাননৰ বেইৰুটত এলিছ কেণ্ডেলেফ্ট কছমাৰ মৃত্যু হয় (সঠিক তাৰিখ অজ্ঞাত), য'ত তেওঁক এতিয়া সমাধিস্থ কৰা হৈছে। ছিৰিয়াত মহিলাৰ শিক্ষা আৰু ভোটাধিকাৰৰ বাবে আন্দোলনৰ পোষকতা কৰাৰ বাবে কাণ্ডেলেফ্ট কছমা পৰিচিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ছিৰিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অগস্ত্য হ্ৰদ

অগস্ত্য হ্ৰদ (যাক কেতিয়াবা অগস্থ্য হ্ৰদ বা বাতাপী হ্ৰদ নামেও লিখা হয়) দক্ষিণ ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ বাদামীস্থিত এটা কৃত্ৰিম হ্ৰদ। ইয়াক জনপ্ৰিয় ভ্ৰমণ স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়, কিয়নো ইয়াৰ ওপৰতেই বাদামী গুহামন্দিৰ অৱস্থিত। ‘বাতাপী হ্ৰদ’ নামটো আহিছে বাদামীৰ প্ৰাচীন নাম বাতাপীৰপৰা।

পৱিত্ৰতা

হিন্দুধৰ্ম অনুসৰি, অগস্ত্য মুণিয়ে এই হ্ৰদ সৃষ্টি কৰিছিল বুলি ধাৰণা আছে, সেয়ে এই নামটো ৰখা হৈছিল। তেওঁ ধৰ্মৰ এজন অতি বখত পূজ্য ঋষি।

মহাভাৰতত অগস্ত্য মুণিৰ বিষয়ে বহু ঠাইত উল্লেখ আছে, য’ত হ্ৰদটোৰ কথা উল্লেখ কৰি‌ কৈছে:

‘‘আগ্নিৰ ফল’’ৰ অৰ্থ সুনিৰ্দিষ্টভাৱে জনোৱা হোৱা নাই।

ঋষি অগস্ত্যৰদ্বাৰা সৃষ্টি হৈছে বুলি মান্যতাৰ ফলত হ্ৰদৰ পানীক পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। সেইবাবে ইয়াক সাধাৰণতে কাপোৰ ধোৱা কাৰ্যত ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।

গঠন

হ্ৰদটোৰ চৌফালেই বাদামী গাৰ্ভ গুহা অৱস্থিত। ইয়াৰ পূব পাৰত ভূটানাথা মন্দিৰৰ সমষ্টি অৱস্থিত। বাদামীৰ অধিকাংশ মন্দিৰেই এই হ্ৰদটোৰ কাষ বা পৰিৱেষ্টনত অৱস্থিত।

হ্ৰদটো ভ্ৰমণ আকৰ্ষণ ৰূপেও বিশেষভাবে পৰিচিত, কিয়নো ইয়াৰ ওপৰেদিয়ে গুহামন্দিৰসমূহৰ দৰ্শন সহজলভ্য।

এটা উৎস অনুসৰি বাদামীৰ পূবদিশত দুটা পৰ্বতশ্ৰেণীৰ মাজত এটা বান্ধ নিৰ্মাণ কৰি এক বৃহৎ জলাশয় সাজি চহৰখনক পানী যোগান দিয়া হৈছিল।

ধাৰ্মিক বিশ্বাস অনুসৰি, ওপৰত উল্লেখ কৰাৰ দৰে এই হ্ৰদ অগস্ত্য ঋষিয়ে সৃষ্টি কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

নিৰ্মাণ কাল

হ্ৰদটো কেতিয়া নিৰ্মিত হৈছিল সেই বিষয়ে মতানৈক্য আছে। কিছুমান উৎসই ইয়াক ৫ম শতিকাৰ সময়ছোৱাত ৰাখিছে, আন কিছুমানে ৬ষ্ঠ বা ৭ম শতিকাত বুলি উল্লেখ কৰিছে।

ইনক্ৰেডিব্‌ল ইণ্ডিয়াই হ্ৰদটো ৭ম শতিকাত নিৰ্মাণ হৈছিল বুলি দাবী কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

Category:হ্ৰদ
Category:ভাৰত
২৩ অক্টোবৰ

ঘটনাৱলী

২০১১ - তুৰস্কত হোৱা ভূমিকম্পত ৫৮২ জন লোকৰ মৃত্যু হয়।

জন্ম

১৭৭৮ - কিট্টুৰ চেন্নাম্মা, বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকৰ অন্তৰ্গত দেশীয় ৰাজ্য কিট্টুৰৰ ৰাণী আছিল।
১৯১১ - তীৰ্থনাথ শৰ্মা, অসমৰ বিশিষ্ট সাহিত্যিক।
১৯৩৫ - ভৱকান্ত নাথ, অসমীয়া সাহিত্যক, অনুবাদক, প্ৰত্নতত্ববিদ আৰু গৱেষক৷
১৯৪০ - পেলে, ব্ৰাজিলৰ প্ৰসিদ্ধ ফুটবল খেলুৱৈ।
১৯৬৯ - নন্দিতা দাস, অসমৰ ৰাজনীতিবিদ।
১৯৭৪ - অৰবিন্দ আদিগা, ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, সাংবাদিক।
১৯৭৯ - প্ৰভাস, তেলেগু, হিন্দী আৰু তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা।
১৯৮৩ - অৰ্চনা বৰঠাকুৰ, ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী তথা সাহিত্যিক।

মৃত্যু

১৮০৬ - টিমথী ডেক্সটাৰ, আমেৰিকান ব্যৱসায়ী।
১৯৮৬ - তীৰ্থনাথ শৰ্মা, অসমৰ বিশিষ্ট সাহিত্যিক।
১৯৮৫ - নৰহৰি বুঢ়া ভকত ভোৰতাল আৰু ওজাপালি নৃত্যৰ অন্যতম শিল্পী।
২০২৩ - বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত, শিক্ষাবিদ, লেখক, লোক কলাৰ গৱেষক, সংগীত শিল্পী আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি।

দিৱস

ম'ল দিৱস।
ৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস (হাংগেৰী)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:অক্টোবৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য সূত্ৰ
ৰবীন দে

ৰবীন দে (; ১৮ মাৰ্চ ১৯২২ – ২২ জুলাই ১৯৮০) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ থ্ৰিলাৰ ঔপন্যাসিক আৰু অভিনেতা। তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যৰ পঢ়ুৱৈৰ বাবে ৰংমন ছদ্মনামেৰেহে বেছিকৈ পৰিচিত। ৰংমন ছদ্মনামত তেওঁ ৰচনা কৰা দস্যু ভাস্কৰ শৃংখলা অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হৈছিল। তেওঁ পৱন চিৰিজো ৰংমন নামেৰে ৰচনা কৰিছিল। দস্যু ভাস্কৰ ৬১ খন উপন্যাসৰ সমষ্টি আছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থৰ শিৰোনাম আছিল "দস্যু ভাস্কৰৰ আবিৰ্ভাৱ"। এই চিৰিজটোৱে ৭০ আৰু ৮০ৰ দশকৰ পঢ়ুৱৈৰ মাজত প্ৰভূত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। মূলতঃ ৰহস্য সাহিত্যৰ ৰচক ৰংমনৰ প্ৰথমখন ৰহস্য উপন্যাস আছিল কুঁৱলীৰ আঁৰে আঁৰে।

কৰ্মজীৱন

শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা নগৰৰ এটা বাঙালী পৰিয়ালত ১৯২২ চনৰ ২২ মাৰ্চত ৰবীন দেৰ জন্ম হৈছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ৰাষ্ট্ৰীয় পুথিভঁৰালত ভাস্কৰ ছিৰিজৰ আৰ্কাইভ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
গোল্ডা মেইৰ

গোল্ডা মেইৰ (; ৩ মে' ১৮৯৮ – ৮ ডিচেম্বৰ ১৯৭৮) এগৰাকী ইজৰাইলী ৰাজনীতিবিদ আছিল যি ১৯৬৯ চনৰ পৰা ১৯৭৪ চনলৈকে ইজৰাইলৰ চতুৰ্থ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তেতিয়াৰ ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্য (বৰ্তমান ইউক্ৰেইনৰ ৰাজধানী)ৰ কিয়েভৰ এটা ইহুদী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেইৰে ১৯০৬ চনত পৰিয়ালৰ সৈতে আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। মিলৱাকি ষ্টেট নৰ্মেল স্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেওঁ শিক্ষক হিচাপে কাম কৰে। মিলৱাকিত থকাৰ সময়ত তেওঁ লেবাৰ জায়নিষ্ট আন্দোলনক আকোৱালি লৈছিল। ১৯২১ চনত মেইৰ আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে মেণ্ডেৰী পেলেষ্টাইনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি মেৰহাভিয়াত বসতি স্থাপন কৰে আৰু পিছলৈ হিষ্টাড্ৰুটত কিবুটজৰ প্ৰতিনিধি হয়। ১৯৩৪ চনত ট্ৰেড ইউনিয়নৰ কাৰ্যবাহী সমিতিলৈ তেওঁ উন্নীত হয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মেইৰে ইহুদী এজেন্সীত কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত ইজৰাইলৰ স্বাধীনতা ঘোষণাপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰা মেইৰে ১৯৪৯ চনত নেচেটলৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ১৯৫৬ চনলৈকে শ্ৰম মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ তাৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী ডেভিদ বেন-গুৰিয়ানে তেওঁক বৈদেশিক মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। ১৯৬৬ চনত অসুস্থতাৰ বাবে মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

১৯৬৯ চনত লেভি এচকোলৰ মৃত্যুৰ পিছত মেইৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। কাৰ্যকালৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ অঞ্চলটোত শান্তিৰ দৃষ্টিভংগীক প্ৰচাৰৰ বাবে পশ্চিমীয়া নেতাসকলৰ ওচৰলৈ একাধিক কূটনৈতিক ভ্ৰমণ কৰিছিল। ১৯৭৩ চনত যোম কিপ্পুৰ যুদ্ধৰ আৰম্ভণিয়ে ইজৰাইলক অস্বস্তিকৰ কৰি তুলিছিল আৰু সেনাবাহিনীৰ আগতীয়াকৈ ভয়ংকৰ ক্ষতিসাধন কৰিছিল। ফলত জনসাধাৰণৰ ক্ষোভে মেইৰৰ সুনাম ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে আৰু ব্যৰ্থতাৰ সূচনা কৰে। পৰৱৰ্তী বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁৰ এলাইনমেণ্ট মিত্ৰজোঁটক সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল৷ পিছৰ বছৰত তেওঁ পদত্যাগ কৰে আৰু তেওঁৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে ইটজাক ৰবিনে শাসনত বহে। ১৯৭৮ চনত লিম্ফ'মাত আক্ৰান্ত হৈ মেইৰৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁক মাউণ্ট হাৰ্জলত সমাধিস্থ কৰা হয়।

ইজৰাইলৰ বিতৰ্কিত ব্যক্তি মেইৰক ৰাষ্ট্ৰখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে 'সিংহ' নামেৰে অভিহিত কৰা হৈছে আৰু ইজৰাইলৰ ৰাজনীতিৰ "লৌহ নাৰী" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে৷ অৱশ্যে ১৯৭৩ চনৰ যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ পদক্ষেপক বহুলভাৱে দোষাৰোপ কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও পেলেষ্টাইনীসকলৰ প্ৰতি তেওঁৰ অৱজ্ঞামূলক বক্তব্যক বহুলভাৱে তুচ্ছজ্ঞান কৰা হৈছিল। প্ৰায়বোৰ ইতিহাসবিদে বিশ্বাস কৰে যে মেইৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীতকৈ শ্ৰম আৰু গৃহ নিৰ্মাণ মন্ত্ৰী হিচাপে অধিক সফল হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
ৰেড কাৰ্পেট

nail|বাৰাক অ'বামাই ৰঙা দলিচাৰ ওপৰেৰে খোজ কাঢ়ি এয়াৰ ফৰ্চ ওৱানৰ পৰা প্ৰস্থান কৰিছে
পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাষ্ট্ৰপতিসকলে আনুষ্ঠানিক আৰু আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানত গ্ৰহণ কৰা পথটো চিহ্নিত কৰিবলৈ ৰঙা দলিচা ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ অৱশ্যে বিগত দশকসমূহত ৰঙা দলিচাক ভিআইপি আৰু চেলিব্ৰিটিসকলে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ কৰা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে৷

ইতিহাস

সাহিত্যত ৰঙা দলিচাৰ ওপৰেৰে খোজকঢ়াৰ প্ৰথমটো জ্ঞাত তথ্য পোৱা হৈছে ছাইক্লিছে ৪৮৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰচনা কৰা এখন নাটকত৷ নাটখনৰ নাম হৈছে আগামেমনন৷ যেতিয়া কাহিনীৰ শীৰ্ষ চৰিত্ৰটি ট্ৰয়ৰ পৰা উভতি আহে, তেতিয়া তেওঁৰ পত্নী ক্লাইমেনষ্ট্ৰাই ৰঙা পথ এছোৱাৰে খোজ কাঢ়িবলৈ অনুৰোধ কৰে, এইদৰে:

Now, dearest husband, come, step from your chariot. But do not set to earth, my lord, the conquering foot That trod down Troy. Servants, do as you have been bidden; Make haste, carpet his way with crimson tapestries, Spread silk before your master’s feet; Justice herself Shall lead him to a home he never hoped to see. (মোৰ প্ৰিয় স্বামী, আহা; তোমাৰ ৰথৰ পৰা খোজ পেলোৱা। কিন্তু পৃথিৱীত ভৰি নথ'বা মোৰ প্ৰভু৷ ট্ৰয়ক ভৰিৰে গচকি পৰা সেই বিজয়ী ভৰি। দাসসকল, তোমালোকক যিদৰে আজ্ঞা দিয়া হৈছে, সেইদৰে কৰা৷ খৰখেদা কৰা, ৰঙা টেপেষ্ট্ৰীৰে তেওঁৰ পথত দলিচা পাৰা৷ তোমালোকৰ মালিকৰ ভৰিৰ সমুখত ৰেচম মোকলাই দিয়া; ন্যায়ে নিজেই তেওঁক এনে এখন ঘৰলৈ লৈ যাব যি তেওঁ কেতিয়াও দেখাৰ আশা কৰা নাছিল।)

Phillip Vellacott, The Oresteian Trilogy, Penguin 1973 (Google Books)

কেৱল গ্ৰীক দেৱতাইহে এনে বিলাসিতাপূৰ্ণ দলিচাৰ ওপৰত খোজ কাঢ়ে বুলি জানি আগামেমননে কম্পিত কণ্ঠেৰে উত্তৰ দিয়ে:

I am a mortal, a man; I cannot trample upon these tinted splendors without fear thrown in my path.

তথ্য সংগ্ৰহ