ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
মেঘালয় যুগ

ভূতাত্ত্বিক সময়ৰ মাপনী বা স্কেলৰ শেহতীয়া যুগটোৱেই হৈছে মেঘালয় যুগ। ই হৈছে চতুৰ্থ কল্পৰ উচ্চতম স্তৰ। মেঘালয় যুগ আজিৰ পৰা প্ৰায় ৪২০০ বছৰৰ আগতে আৰম্ভ হৈছিলে। আন্তৰ্জাতিক স্তৰবিজ্ঞান কমিছনে ২০১৮ চনৰ জুলাই মাহত মেঘালয় যুগটোক আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিলে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূতত্ত্ব
গুণধৰ্ম

গুণধৰ্ম বা গুণদৰ্মাকৰ নাম ইণ্ডোনেছিয়াৰ মধ্য জাভাত থকা নৱম শতিকাৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ স্মৃতিসৌধ বৰোবুদুৰৰস্থপতিবিদ হিচাপে দাবী কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ
১০ অক্টোবৰ

আজিৰ দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল-

ঘটনাৱলী

১৯৪২ - শঙ্কৰ বৰুৱা, সুৰেন ফুকন আৰু বৈকুণ্ঠ সিংৰ নেতৃত্বত পুৱতি নিশা কিছুমান লোকে গোলাঘাট জিলাৰ সৰুপথাৰৰ ওচৰত ৰেলপথৰ কেইটামান ৰে'লৰ চিৰি আঁতৰাই ৰে'ল দূৰ্ঘটনা ঘটায়। এই দূৰ্ঘটনাত বহুতো ব্ৰিটিছ আৰু আমেৰিকান সৈন্যই প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল। এই দূৰ্ঘটনাৰ বাবে ব্ৰিটিছ আৰক্ষীয়ে কুশল কোঁৱৰক মুখ্য ষড়যন্ত্ৰকাৰী বুলি অভিযোগ তোলে আৰু পিছত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
১৯৫৭ - ইংলেণ্ডৰ কুম্ব্ৰিয়াৰ ৱিণ্ডস্কেল পাৰমাণৱিক প্ৰকল্পত সংঘটিত অগ্নিকাণ্ড বিশ্বৰ প্ৰথম বৃহৎ পাৰমাণৱিক দুৰ্ঘটনা হিচাপে পৰিণত হয়।
১৯৬২ - অসম বিধানসভাত চৰকাৰী ভাষা আইন ( Official Language Act XXIII, 1960 ) উত্থাপন কৰা হয়।
১৯৬৪ - টকিঅ'ত অলিম্পিক ক্ৰীড়া সমাৰোহ আৰম্ভ হয়।
১৯৭০ - ফিজিয়ে স্বাধীনতা লাভ কৰে।
১৯৯২ - হুগলী নদীৰ ওপৰত দ্বিতীয় দলং বিদ্যাসাগৰ সেতু উদ্বোধন কৰা হয়।
১৯৯৯ - বিজেপি তথা আন কেইটামান দলৰ মিত্ৰজোঁটৰ কেন্দ্ৰত চৰকাৰ গঠন কৰে। অটল বিহাৰী বাজপেয়ী পুনৰ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী।

জন্ম

১৭৩১ - হেনৰী কেভেণ্ডিছ, ইংৰাজ বিজ্ঞানী, হাইড্ৰ'জেনৰ (Hydrogen) আৱিষ্কাৰক।
১৮৬১ - ফ্ৰিডটজফ নানছেন ( Fridtjof Nansen), নৰৱেৰ অভিযাত্ৰী, বিজ্ঞানী আৰু মানৱতাবাদী, ন'বেল বঁটা বিজয়ী। (মৃঃ ১৯৩০)
১৮৯৭ - লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা, অসমীয়া সাহিত্যিক, দেশপ্ৰাণ।
১৯০৬ - আৰ কে নাৰায়ণ, ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক।
১৯০৯ - ৰমা দাশ, অসমীয়া সাহিত্যিক।
১৯২৪ - বলবীৰ সিং, ভাৰতৰ প্ৰসিদ্ধ হকী খেলুৱৈ।
১৯৩৬ - গেৰহাৰ্ড এৰ্টল, জাৰ্মান পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু ৰসায়নবিদ, ন'বেল বঁটা বিজয়ী।
১৯৫৪ - ৰেখা, ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত অভিনেত্ৰী।
১৯৫৬ - গজেন্দ্ৰ চৌহান, ভাৰতীয় অভিনেতা, দূৰদৰ্শনৰ 'মহাভাৰত' ধাৰাবাহিকৰ যুধিষ্ঠিৰ চৰিত্ৰৰ অভিনেতা।
১৯৯০ - ৰকুল প্ৰীত সিং, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৯ - জাৰ্মাণিকাছ, ৰোমান সেনাপতি। (জঃ ১৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)
১৬৫৯ - এবেল তাচমান, ডাচ নাৱিক আৰু অভিযাত্ৰী (তাচমেনিয়া, নিউজিলেণ্ড আৰু ফিজি দেখা প্ৰথম ইউৰোপীয়ান), প্ৰায় ৫৫ বছৰ বয়সত মৃত্যু বৰণ কৰে।
১৯২৯ - এলিজা মেককয়, কানাডিয়ান-আমেৰিকান উদ্ভাৱক আৰু অভিযন্তা (৫৭টা পেটেণ্ট আছিল), ৮৬ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।
১৯৬৪ - গুৰু দত্ত, প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু অভিনেতা।
১৯৬৬ - চাৰ্লট কুপাৰ ((Charlotte Cooper), ব্ৰিটিছ টেনিছ খেলুৱৈ আৰু প্ৰথম মহিলা অলিম্পিক টেনিছ চেম্পিয়ন (১৯০০)।
১৯৯৭ - মাইকেল জে এছ দেৱাৰ, ভাৰতত জন্ম হোৱা আমেৰিকান তাত্ত্বিক ৰসায়নবিদ, যি দেৱাৰ-চেট-ডানকানচন মডেল বিকশিত কৰিছিল। (জঃ ১৯১৮)
২০০০ - শ্ৰীমাভো বন্দৰনায়ক, শ্ৰীলংকাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী, তেখেত বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল।
২০০৪ - ক্ৰিষ্টোফাৰ ৰিভ, আমেৰিকান অভিনেতা।
২০১১ - জগজিৎ সিং, প্ৰসিদ্ধ গজল গায়ক।
২০১৫ - মনোৰমা, ভাৰতীয় (তামিল) অভিনেত্ৰী। (জঃ ১৯৩৭)
২০২২ - মুলায়েম সিং যাদৱ, সমাজবাদী পাৰ্টীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী।

ছুটী আৰু দিৱস

বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্য দিৱস।
বিশ্ব মহাকাশ সপ্তাহৰ অন্তিম দিন। (৪ ৰ পৰা ১০ অক্টোবৰলৈ পালন কৰা হয়)
বিশ্ব মৃত্যুদণ্ড বিৰোধ দিৱস।
ৰাষ্ট্ৰীয় ডাক দিৱস। (ভাৰত)

বাহ্যিক সংযোগ

BBC: On This Day

On This Day in Canada

শ্ৰেণী:অক্টোবৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য সূত্ৰ
বাজু

বাজু হৈছে বাহুত পৰিধান কৰা এবিধ অলংকাৰ।

নিৰ্মাণ শৈলী

সোণ,ৰূপেৰে গঢ়া বাজু এপদ চেপেটা অলংকাৰ। বাজুৰ ওপৰৰ ফালটোত ফুল বা অন্য আৰ্হিৰ চানেকি থাকে। বাজুৰ দুই মূৰত মগৰৰ চানেকিও থাকে। এটা মূৰত এটা আঙঠি আৰু আনটো মূৰত শিকলি হাকোটা লগোৱা থাকে। হাকোটা ডাল ইটো মূৰৰ ৰিং টোত সুমুৱাই দি পিন্ধা হয় নাইবা কেতিয়াবা দুয়োটা মূৰত সোণ- ৰূপৰ সূতা লগাই গাঁথি মাৰিও পিন্ধা হয়। সোণৰ বাজুক 'সুৱৰ্ণৰ টাৰ' আৰু অঞ্চল বিশেষে 'কেয়ূৰ' বুলিও কোৱা হয়। আজিকালি এই বিধ অলংকাৰৰ বিশেষ প্ৰচলন নাই যদিও কোনো কোনোৱে বিভিন্ন পাথৰ আদি খটুৱাই বাজু সদৃশ এপদ অলংকাৰ পিন্ধিবলৈ লৈছে। কিছুমান গোলাকৃতিৰ বাজুৰ ভিতৰত লা বা বালি মিলোৱা থাকে।

বিষো উপশম হয় বুলি বিশ্বাস আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
উপন্যাস

উপন্যাস হৈছে আখ্যানমূলক কল্পকাহিনীৰ তুলনামূলকভাৱে দীঘলীয়া ৰচনা। উপন্যাস সাধাৰণতে গদ্যত লিখা হয় আৰু কিতাপ হিচাপে প্ৰকাশ কৰা হয়। গদ্য কল্পকাহিনীৰ দীঘলীয়া গ্ৰন্থৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য বৰ্তমানৰ ইংৰাজী শব্দটো ইটালীয় ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। শব্দটো হৈছেঃ Novella.(।) যাৰ অৰ্থ "নতুন", "বাতৰি", বা "নতুন কিবা এটাৰ চমু কাহিনী"। ইয়াৰ আকৌ উৎপত্তিস্থল লেটিন ভাষাৰ Novellaৰ পৰা। নাথানিয়েল হথৰ্ন,হাৰ্মান মেলভিল, এন ৰেডক্লিফ, জন কাউপাৰ পাউইছ আদিৰ দৰে একাংশ ঔপন্যাসিকে তেওঁলোকৰ উপন্যাসক বৰ্ণনা কৰিবলৈ "ৰোমাঞ্চ" শব্দটো পছন্দ কৰিছিল।

মাৰ্গাৰেট ডুডিৰ মতে উপন্যাসৰ "প্ৰায় দুহাজাৰ বছৰৰ এক অবিৰত আৰু ব্যাপক ইতিহাস" আছে। ইয়াৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমান উপন্যাসত, চিভাল্ৰিক ৰোমাঞ্চত আৰু ইটালীৰ ৰেনেছাঁ উপন্যাসৰ পৰম্পৰাৰ আধাৰত সম্পন্ন হৈছে। প্ৰাচীন ৰোমাঞ্চৰ ৰূপটোক ৰমন্যাসবাদে পুনৰুজ্জীৱিত কৰিছিল, বিশেষকৈ ৱালটাৰ স্কটৰ ঐতিহাসিক ৰোমাঞ্চ আৰু গথিক উপন্যাসখনে। এম.এইচ.আব্ৰামছ আৰু ৱালটাৰ স্কটকে ধৰি একাংশই যুক্তি দিছে যে উপন্যাস হৈছে এখন কল্পকাহিনী আখ্যান যিয়ে এখন সমাজৰ অৱস্থাৰ বাস্তৱিক চিত্ৰণ প্ৰদৰ্শন কৰে। আনহাতে ৰোমাঞ্চে যিকোনো কাল্পনিক আখ্যানক সামৰি লয় যিয়ে আচৰিত বা অস্বাভাৱিক কাণ্ডৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

আচৰিত বা অস্বাভাৱিক কাণ্ডসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা কল্পকাহিনীৰ ৰচনাসমূহো উপন্যাস। যাৰ ভিতৰত দ্য লৰ্ড অৱ দ্য ৰিংছ, টু কিল এ মকিংবাৰ্ড, আৰু ফ্ৰেংকেনষ্টাইন অন্যতম। "ৰোমান্স" এনে কল্পকাহিনীৰ ৰচনা যাৰ মূল গুৰুত্ব আশ্চৰ্যজনক বা অস্বাভাৱিক কাণ্ড। ইয়াক ৰোমাণ্টিক প্ৰেমৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা বিশেষ ধৰণৰ কল্পকাহিনীৰ ধাৰাৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা উচিত নহয়।

একাদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ মুৰাছাকি ছিকিবুৰ জাপানীজ গ্ৰন্থ টেল অৱ গেঞ্জীক কেতিয়াবা আখ্যানমূলক ৰূপত অন্তৰংগতাৰ অভিজ্ঞতাৰ আৰম্ভণিৰ ব্যৱহাৰৰ ভিত্তিত বিশ্বৰ প্ৰথমখন উপন্যাস হিচাপে অভিহিত কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াৰ পূৰ্বেও নিশ্চয়কৈ দীঘলীয়া কাল্পনিক গদ্যৰ ৰচনা আছিল। চীনত ছপা কিতাপৰ প্ৰসাৰৰ ফলত মিং বংশৰ (১৩৬৮–১৬৪৪) ধ্ৰুপদী চীনা উপন্যাসৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। পিছলৈ ছপাশালৰ আৱিষ্কাৰৰ পিছতে গ্ৰন্থ তথা উপন্যাসৰ জগতৰ উন্নয়ন ঘটিছিল। ডন কুইক্সোটৰ লেখক মিগেল ডি চাৰ্ভাণ্টেছক (যাৰ প্ৰথম অংশ ১৬০৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল)ক আধুনিক যুগৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য ইউৰোপীয় ঔপন্যাসিক হিচাপে সঘনাই উল্লেখ কৰা হয়। সাহিত্যিক বুৰঞ্জীবিদ ইয়ান ৱাটে দ্য ৰাইজ অৱ দ্য নভেল (১৯৫৭) গ্ৰন্থত যুক্তি দিছিল যে আধুনিক উপন্যাসখনৰ জন্ম হৈছিল ১৮ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে।

শেহতীয়া প্ৰযুক্তিগত বিকাশৰ ফলত বহুতো উপন্যাস অ-ছপা মাধ্যমতো প্ৰকাশ পাইছে: ইয়াৰ ভিতৰত আছে অডিঅ’ কিতাপ, ৱেব উপন্যাস, আৰু ই-বুক। আন এটা অগতানুগতিক কল্পকাহিনী ফৰ্মেট কিছুমান চিত্ৰাংকিত উপন্যাস বা গ্ৰাফিক উপন্যাসত পোৱা যায়। কল্পকাহিনীৰ এই কমিক বুক সংস্কৰণসমূহৰ উৎপত্তি ১৯ শতিকাত হ’লেও শেহতীয়াকৈহে ই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্বাহ কামাল কুহাফা

শ্বাহ কামাল কুহাফা এজন দানশীল, অগ্ৰণী, সক্ৰিয় সমাজকৰ্মী আৰু ধৰ্মীয়-নেতা আছিল।

জীৱন

শ্বাহ কামাল কুহাফাৰ জন্ম হয় মক্কাত। তেওঁ আবু বকৰৰ জ্যেষ্ঠ্য পুত্ৰ, ইছলামৰ প্ৰথম খলিফা ’আব্দুৰ ৰহমান ইবনে আবি বকৰ’ৰ বংশধৰ আছিল। তেওঁ বানুৰ টিয়ামৰ অন্তৰ্গত কোৰেইছ জনগোষ্ঠীৰ এটা বিশিষ্ট বংশৰ এজন কুৰেইশ্বি আছিল। জীৱনৰ সমতাবাদী সাধনা বিস্তাৰ কৰিবলৈ বাৰজন চুফী সাধকৰ নেতৃত্ব দি ইতিমধ্যেই বাংলাদেশৰ চিট্টাগঙলৈ যোৱা পিতৃ বুৰহানুদ্দিন কেতনক লগ কৰিবলৈ নৱবিবাহিত পত্নীৰ সৈতে শ্বাহ কামাল কুহাফা বাংলাদেশলৈ আহিছিল। বুৰহানুদ্দিন কেতনক চিট্টাগঙত শ্বাহ কাট’তাল, ক্বাট’ল শ্বাহ আৰু গাজী কাদল খান নামেৰে জনা যায়। তেওঁৰ দুখন মাজাৰ আছে, এটা কাটালগঞ্জ, চট্টগ্ৰামত আৰু আনখন ফাৰিংগাজুৰি বা ফাৰিংগী বজাৰত। ১৩১৫ চনত তেওঁ পত্নী আৰু বাৰজন সঙ্গীৰ সৈতে সমাজ-ধৰ্মীয় সম্প্ৰীতিৰ আদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰিবৰ বাবে চিলেটলৈ যাত্ৰা কৰে আৰু ১৩০৩ চনত শ্বাহ জালালৰ সৈতে এক দশক পূৰ্বে চিলেটলৈ যোৱা পিতৃ খোৱাজা বুৰহানুদ্দিন কেতনক লগ পায়।
​

শ্বাহ কামাল আৰু তেওঁৰ সংগীসকলে চিলেটত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে শ্বাহ জালালৰ সৈতে দৰ্শন বিচাৰিছিল। শ্বাহ জালালৰ শিষ্য হোৱাৰ পিছত এই দলটোৱে ১৩১৫ চনৰ জুন মাহলৈকে চিলেটত থাকে।

শ্বাহ কামালৰ বাৰজন সংগী আছিল ক্ৰমে পীৰ কল্লু শ্বাহ(পিৰেৰগাঁও), শ্বাহ চান্দ(চান্দভাৰং), দাৱাৰ বখছ্ খাতিব(দোৱাৰশাহি বা দৱাৰাই), চৈয়দ জিয়া উদ্দিন(মুকান বজাৰ), ছামছুদ্দিন বিহাৰী(আতঘৰ), শ্বাহ ফৈজুল্লাহ(ফেইজি বা ফেচি), শ্বাহ জালালুদ্দিন(কুছিপুৰ বা কুস্কিপুৰ), শ্বাহ তাজুদ্দিন, চৈয়দ বাহাউদ্দিন (মুকান বজাৰ), শ্বাহ ৰুক্নুদ্দিন, চৈয়দ ছামছুদ্দিন (চৈয়দপুৰ) আৰু শ্বাহ মাণিক (মনিহাৰা)।

মুল্লাবাৰী

শ্বাহ কামালৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ শ্বাহ জালালুদ্দিন কুৰেশ্বীয়ে মোল্লা বাৰী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু এতিয়ালৈকে ইয়াত তেওঁৰ বংশধৰসকলে আছে। মোল্লা বাৰী আছিল পণ্ডিত, উকীল আৰু আইনবিদসকলৰ ঘৰ, যিয়ে আইন আৰু ৰীতি-নীতিৰ ব্যাখ্যা আৰু প্ৰামাণিকীকৰণৰ কাম কৰিছিল।

শ্বাহজী বাৰী

শ্বাহ কামালৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ শ্বাহ মুআজ্জামুদ্দিন কুৰেইশ্বিয়ে শ্বাহজী বাৰী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু এতিয়ালৈকে ইয়াত তেওঁৰ বংশধৰসকল আছে। শ্বাহজী বাৰীত ৰজা(শ্বাহ) আৰু ৰাষ্ট্ৰনেতাৰ ঘৰ আছিল।

বাগলাৰ বাৰী

বাগলাৰ বাৰী শ্বাহ কামালৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ শ্বাহ জামালুদ্দিন কুৰেইশ্বিয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু এতিয়ালৈকে ই তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ। ‘বাগলাৰ’ মানে ধনী আৰু ‘বাগলাৰ বাগ’ মানে কমাণ্ডাৰ-ইন-চিফ। বাগলাৰ বাৰী হৈছে 'বাগলাৰবাগ'ৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ আৰু বাগলাৰ বাৰী আছিল কোষাগাৰ আৰু মুখ্য সেনাপতিৰ ঘৰ।
​

কুৰেইশ্বি বাৰী

শ্বাহ কামালৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ শ্বাহ জালালুদ্দিন কুৰেইশ্বিৰ বংশধৰ মৌলানা শ্বাহ ছামছুদ্দিন কুৰেইশ্বিয়ে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ই গাঁও পাটলীৰ পশ্চিমে অৱস্থিত। বৰ্তমান কুৰেইশ্বি বাৰী কুনাৰ্পাৰাত পাঁচটা আৰু ঔৰংগাবাদত এটা; কুনাৰ্পাৰা আৰু ঔৰংগাবাদ দুয়োখন ঔৰংগাবাদ মৌজাৰ অংশ আছিল যদিও কিছুদিনৰ আগতে বৃহত্তৰ পাটালি গাঁৱৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছে। ঔৰংগাবাদ মৌলানা ছামছুদ্দিন কুৰেইশ্বিৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ খোৱাজা ফখৰুদ্দিন কুৰেইশ্বিৰ সন্তান আৰু কুনাৰপাৰা মৌলানা ছামছুদ্দিন কুৰেইশ্বিৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ শ্বাহ ছিকাহ উদ্দিন কুৰেইশ্বিৰ সন্তানৰ অন্তৰ্গত।

ঐতিহ্য

বাংলাদেশৰ চুনমগঞ্জৰ শ্বাহাৰপাৰাৰ কামালশ্বাহীত দৰগাহ চৌহদত পত্নীৰ সমাধিৰ কাষত আৰু মৰমৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ শ্বাহ জামালুদ্দিন কুৰেইশ্বিৰ সমাধিৰ পিছফালে শ্বাহ কামাল কুহাফাৰ সমাধিস্থল। তেওঁৰ প্ৰথম পুত্ৰ শ্বাহ জালালুদ্দিন কুৰেইশ্বিৰ সমাধিও একেটা চৌহদতে আছে। ইয়াত এটা মছজিদ আৰু মধ্যযুগীয় নামাজ অৰ্চনা কৰাৰ স্থান আছে, য'ত তেওঁৰ শিষ্যসকলে চিৰন্তণ মুক্তিৰ বাবে ধ্যান কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
মিনা দস্তঘেইব

মিনা দস্তঘেইব এগৰাকী সমসাময়িক কবি; ১৯৪৩ চনত শ্বিৰাজত জন্মগ্ৰহণ কৰা মিনাই শ্বিৰাজ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। মিনাই তেহৰাণ আৰু শ্বিৰাজৰ বিভিন্ন হাইস্কুলত ইংৰাজী আৰু পাৰ্চী সাহিত্যৰ পাঠদান কৰি আহিছে। সৰুৰেপৰা কবিতা ৰচনা কৰি ১২খন কবিতা পুথি প্ৰকাশ কৰিছে।

জীৱনী

সাহিত্যৰ প্ৰতি অনুৰাগী এটা শিক্ষিত পৰিয়ালত মিনা ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। মিনাৰ পিতৃ জাভাদ ফিৰুজাবাদ আৰু জহৰামৰ শিক্ষা বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল। তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃ আব্দোলালি এজন সুপৰিচিত লেখক আৰু সমালোচক। সৰুৰেপৰা মিনাৰ সাহিত্য বিষয়ক গ্ৰন্থ পঢ়াৰ প্ৰতি গভীৰ আগ্ৰহ আছিল আৰু ইৰাণৰ লগতে বিশ্বৰ অন্যান্য দেশৰ কবি-সাহিত্যিকৰ বিষয়ে জ্ঞান আহৰণ কৰিছিল। হাইস্কুল শিক্ষা সমাপ্ত কৰি শ্বিৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেহৰাণলৈ গৈ উচ্চ শিক্ষা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা শিক্ষকতাৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ লাভ কৰে। মিনাই বহু বছৰ তেহৰাণ আৰু শ্বিৰাজত ইংৰাজী ভাষা আৰু পাৰ্চী সাহিত্যৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। "প্ৰতিজন শিল্পীয়ে পৃথিৱীৰ বাদ্যযন্ত্ৰবোৰক নিজৰ ব্যক্তিত্বৰ ছাঁচত গঢ় দি বিশেষ ধৰণেৰে বজাবলৈ চেষ্টা কৰে। মোৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰকৃতি হৈছে এক পাত্ৰ। য'ত মই মোৰ চিন্তা আৰু ইচ্ছা ঢালি দিওঁ। আৰু ইয়াৰ মূল সাৰমৰ্ম হ'ল কবিৰ নিজৰ বিশ্বদৃষ্টিভংগী।"

মানুচেহৰ আতাছিয়ে মিনাৰ চাৰিওফালৰ জগতখনৰ কাব্যিক দৃষ্টিভংগীৰ বিষয়ে লিখিছে: "প্ৰথমতে ই আছিল এক বিষাদময় দৃষ্টিভংগী, আৰু পিছলৈ ই এক অনুসন্ধিৎসু দৃষ্টিৰ ৰূপ ল'লে। "ভঙা চন্দ্ৰই পাহাৰবোৰক হুমুনিয়াহ কাঢ়িছে"; এইটো আমাৰ আধুনিক কবিতাৰ ইতিহাসৰ অন্যতম উজ্জ্বল শাৰী। মই এই শাৰীবোৰক কবিতাৰ ৰূপালী আৰু ৰহস্যমজ় চাবি বুলি গণ্য কৰোঁ— চাবি যাৰ সহায়ত কাব্যিক প্ৰকৃতিৰ বিশাল মন্দিৰৰ দুৱাৰৰ তলা খুলিব পাৰি।

ফৰামাৰ্জ ছলেমানীয়ে তেওঁৰ "বসন্ততকৈ অধিক ফল-মূল" নামৰ গ্ৰন্থখনত এই মতামত প্ৰকাশ কৰিছে যে যদিও তেওঁৰ কবিতা সংকলন "জলপথত চন্দ্ৰ"ৰ মিনাৰ কবিতাবোৰে ফ'ৰ' ফাৰ'খজাদৰ "কোমল কণ্ঠ"ৰ লাইন অনুসৰণ কৰে, তথাপি তেওঁলোক কোনো কাৰণতে ফ'ৰ'ৰ ওচৰত ঋণী নহয়। আব্দোলালি দস্তঘাইবে তেওঁৰ “সমালোচকৰ চকুৰে” নামৰ গ্ৰন্থখনত লিখিছে: “তুমি কথা কলে, মোৰ ভিতৰত শব্দবোৰ মুকলি হয়”; এই সংকলনৰ কবিয়ে সমসাময়িক ভাষাৰ বয়নত ৰহস্যমজ় বা আধ্যাত্মিক চিন্তাধাৰা উপস্থাপন কৰিছে। ফুল আৰু লতা, বসন্ত আৰু নদী, মেঠনি আৰু মৰুভূমিৰ দৰে অতি সাধাৰণ প্ৰাকৃতিক উপাদানবোৰত আনকি জীৱনৰ আটাইতকৈ গভীৰ আৰু ভয়ংকৰ গাঁতবোৰতো— জীয়াই থকাৰ সজীৱতা, স্পন্দন আৰু পৰম আনন্দক তেওঁ যেন পুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছে। পাৰভিজ হোছেইনীয়ে তেওঁৰ “The Glorious Symphony of Poetry” (পৃষ্ঠা ৬২) নামৰ গ্ৰন্থখনত লিখিছে: মিনাৰ কবিতা সংকলনসমূহে চিত্ৰকল্প, বাকপটুতা আৰু কাব্য শৈলীৰ সৰলতাৰ ক্ষেত্ৰত এক নিৰন্তৰ বিৱৰ্তনৰ সাক্ষ্য বহন কৰে। এনে লাগে যেন এই প্ৰতিটো কবিতাই বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভূমিকা পালন কৰি আছে; আৰু যেতিয়া সকলো কবিতা একেলগে বাজি উঠে, তেতিয়া সেইবোৰৰপৰা ওলাই আহে এক গৌৰৱময় চিম্ফনীৰ সুৰ।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:শিক্ষক
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
ইণ্ডিয়ান বেংক

ইণ্ডিয়ান বেংক হৈছে ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ চেন্নাইত মুখ্য কাৰ্যালয় থকা এটা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক। ১৯০৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই বেংক ভাৰতৰ অন্যতম পুৰণি বেংক। সমগ্ৰ ভাৰততে বেংকটোৰ ৬ হাজাৰৰো অধিক শাখা আৰু ৭ হাজাৰৰো অধিক এটিএমৰ নেটৱৰ্ক আছে।

ইতিহাস

গঠন আৰু সম্প্ৰসাৰণ

1906 চনৰ অন্তিম চতুৰ্থাংশত, মাদ্ৰাজ (বৰ্তমান চেন্নাই) চহৰখনে আটাইতকৈ বেয়া বিত্তীয় সংকটৰ সন্মুখীন হৈছিল। আৰ্বুথনটৰ দেউলিয়া গোচৰৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি আছিল মাদ্ৰাজৰ অধিবক্তা ভি. কৃষ্ণস্বামী আয়াৰ, তেখেতেই ইণ্ডিয়ান বেংক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইয়ে ১৯০৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত মাদ্ৰাজৰ পেৰী কৰ্ণাৰৰ পেৰী বিল্ডিংত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ সৈতে কাম আৰম্ভ কৰে। ১৯৩২ চনত আই.বি য়ে কলম্বোত এটা শাখা খুলিছিল। ই ১৯৩৫ চনত জাফনাত ইয়াৰ দ্বিতীয় শাখা খুলিছিল, কিন্তু ১৯৩৯ চনত ইয়াক বন্ধ কৰিছিল।

ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত

ইণ্ডিয়ান বেংকে বাৰ্মা, মালয়েছিয়া আৰু ছিংগাপুৰত ইয়াৰ শাখাবোৰ পুনৰ মুকলি কৰে, অন্তিমটো ১৯৬২ চনত মুকলি কৰিছিল। বাৰ্মা চৰকাৰে ১৯৬৩ চনত ইণ্ডিয়ান বেংকৰ শাখাকে ধৰি সকলো বিদেশী বেংকৰ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰিছিল।

একত্ৰীকৰণ

৩০ আগষ্ট তাৰিখে, বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে ঘোষণা কৰে যে এলাহাবাদ বেংক, ইণ্ডিয়ান বেংকৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হ'ব। প্ৰস্তাৱিত একত্ৰীকৰণে ₹৮.০৮ লাখ কোটি সম্পত্তিৰ সৈতে দেশৰ সপ্তম সৰ্ববৃহৎ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক সৃষ্টি কৰিব। কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটে ২০২০ চনৰ ৪ মাৰ্চত একত্ৰীকৰণত অনুমোদন জনাইছিল। ইণ্ডিয়ান বেঙ্কে ১ এপ্ৰিল, ২০২০ তাৰিখে এলাহাবাদ বেংকৰ সৈতে চামিল হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বেংক
শ্ৰেণী:বেংকিং প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক
অনুসূচীত জাতি আৰু অনুসূচীত জনজাতি

অনুসূচীত জাতি (, চমুকৈ ) আৰু অনুসূচীত জনজাতি (, চমুকৈ ) হৈছে ঐতিহাসিকভাৱে সুবিধা-বঞ্চিত ভাৰতৰ কিছু জনগোষ্ঠীক দিয়া অনুষ্ঠানিক অভিধা। এই দুই অভিধা ভাৰতৰ সংবিধানে স্বীকৃতি দিয়ে আৰু নৃগোষ্ঠীসমূহক এটি বা আনটো বিভাগত অভিহিত কৰা হয়। ভাৰতীয় উপমহাদেশত ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধিকাংশ সময়ত এনে জনগোষ্ঠীসকলক হতাশাগ্ৰস্ত শ্ৰেণী হিচাপে অভিহিত কৰা হৈছিল।

বৰ্তমান কালত অনুসূচীত জাতিৰ লোকসকলক কেতিয়াবা 'দলিত' নামেৰে অভিহিত কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ সংস্কৃত ভাষাত "ভগ্ন" বা "ছেদেলিভেদেলি"। অৰ্থনীতিবিদ, সংস্কাৰক তথা ভাৰতৰ সংবিধানৰ প্ৰণেতা বি আৰ আম্বেদকাৰে দলিত শব্দটোৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰে আৰু তেওঁ নিজেই এজন দলিত আছিল। আম্বেদকাৰে মহাত্মা গান্ধীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা 'হৰিজন' (যাৰ অৰ্থ হৰি বা বিষ্ণুৰ ব্যক্তি বা ঈশ্বৰৰ মানুহ) শব্দৰ সলনি দলিত শব্দটোৰ ব্যৱহাৰক প্ৰাধান্য দিছিল। ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ভাৰত চৰকাৰে সকলো ব্যক্তিগত টেলিভিছন চেনেলসমূহক 'দলিত' শব্দটোৰ ব্যৱহাৰৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ পৰামৰ্শ জাৰি কৰে, পিছে মানৱ অধিকাৰৰ সংস্থাসমূহে আৰু বুদ্ধিজীৱিসকলে 'দলিত' শব্দৰ জনপ্ৰিয় ব্যৱহাৰৰ কোনো পৰিৱৰ্তন অনাৰ বিৰোধিতা কৰে।

সংবিধান (অনুসূচীত জাতি) আদেশ, ১৯৫০-ৰ প্ৰথম অনুসূচীত ভাৰতৰ ২৮ খন ৰাজ্যৰ ১,১০৮ টা জনগোষ্ঠীক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। আনহাতে, সংবিধান (অনুসূচীত জনজাতি) আদেশ, ১৯৫০-ৰ প্ৰথম অনুসূচীত ২২ খন ৰাজ্যেৰ ৭৪৪ টা জনগোষ্ঠীক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছৰে পৰা অনুসূচীত জাতি আৰু অনুসূচীত জনজাতিৰ লোকসকলক ৰাজনৈতিক প্ৰতিনিধিত্বৰ নিশ্চয়তা দিয়াৰ বাবে সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ভাৰতৰ সংবিধানে এনে সংৰক্ষণৰ নীতিসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰিছে।

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অনুসূচীত জাতি আৰু অনুসূচীত জনজাতিসকল ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ক্ৰমে প্ৰায় ১৬.৬% আৰু ৮.৬%। ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ জনসংখ্যাৰ শতকৰা হাৰৰ হিচাপত পঞ্জাব হৈছে সৰ্বাধিক অনুসূচীত জাতিৰ লোকৰ বাসভূমি (~৩২%), আনহাতে ভাৰতৰ দ্বীপ অঞ্চলসমূহ আৰু উত্তৰ-পূবৰ তিনিখন ৰাজ্যত কোনো অনুসূচীত জাতিৰ লোক নাই (০%)। মিজোৰাম আৰু লাক্ষাদ্বীপৰ জনসংখ্যাৰ সৰ্বাধিক লোক অনুসূচীত জনজাতিৰ (~৯৫%), আনহাতে পঞ্জাব আৰু হাৰিয়ানাত কোনো অনুসূচীত জনজাতিৰ লোক নাই (০%) ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
আলজেৰিয়া

আলজেৰিয়া আনুষ্ঠানিকভাৱে আলজেৰিয়া গণতান্ত্ৰিক গণৰাজ্য, উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ এখন আৰৱ দেশ। আলজেৰিয়া ভূ-ক্ষেত্ৰৰ দিশত পৃথিৱীৰ দশম সৰ্ববৃহৎ আৰু আৰৱ আৰু আফ্ৰিকাৰ দেশসমূহৰ ভিতৰত সৰ্ববৃহৎ ৰাষ্ট্ৰ। আলজেৰিয়াৰ ৰাজধানী আলজিয়াৰ্চ।

নামকৰণ

আলজেৰিয়া নামটো ৰাজধানী আলজিয়াৰ্চৰ পৰা অহা, যাৰ নাম আৰৱী শব্দ আল-জাজাইৰৰ পৰা অহা। আল-জাজাইৰৰৰ অৰ্থ দ্বীপ।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

২০১১ চনত চুডান বিভাজনৰ পাছৰে পৰা, আৰু দক্ষিণ চুডান সৃষ্টিৰ পাছৰে পৰা আলজেৰিয়া আফ্ৰিকাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দেশ আৰু ভূমধ্যসাগৰীয় অৱবাহিকা। ইয়াৰ দক্ষিণ অংশত চাহাৰাৰ এক উল্লেখযোগ্য অংশ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। উত্তৰ দিশত টেল এটলাছে চাহাৰা এটলাছৰ সৈতে, আৰু দক্ষিণ দিশত, পূব দিশৰ পৰা কাষ চাপি অহা দুটা সমান্তৰাল ৰিলিফ গোটে ইয়াৰ মাজত গঠন কৰিছে বিশাল সমভূমি আৰু উচ্চভূমি। দুয়োটা এটলাছ পূব আলজেৰিয়াত একত্ৰিত হৈছে। আউৰেছ আৰু নেমেমচা নামৰ বিশাল পৰ্বতমালাসমূহে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব আলজেৰিয়া দখল কৰিছে আৰু ইয়াক টিউনিছিয়াৰ সীমান্ত হিচাপে‍ চিহ্নিত কৰা হৈছে। সৰ্বোচ্চ বিন্দু হৈছে মাউণ্ট টাহাট (৩,০০৩ মিটাৰ বা ৯,৮৫২ ফুট)।

আলজেৰিয়া মূলতঃ ১৯° আৰু ৩৭° উত্তৰ অক্ষাংশৰ মাজত (এটা সৰু অঞ্চল ৩৭° উত্তৰ আৰু ১৯° উত্তৰৰ দক্ষিণে), আৰু দ্ৰাঘিমাংশ ৯° পশ্চিম আৰু ১২° পূবৰ মাজত অৱস্থিত। উপকূলীয় অঞ্চলৰ বেছিভাগেই পাহাৰীয়া, কেতিয়াবা আনকি পৰ্বতীয়া আৰু ইয়াত কেইবাটাও প্ৰাকৃতিক বন্দৰ আছে। উপকূলৰ পৰা টেল এটলাছলৈকে অঞ্চলটো উৰ্বৰ। টেল এটলাছৰ দক্ষিণে চাহাৰা এটলাছৰ সৈতে শেষ হোৱা এটা ষ্টেপ লেণ্ডস্কেপ; দক্ষিণে বহু দূৰত চাহাৰা মৰুভূমি আছে।

হগাৰ পৰ্বতমালা (আৰবী ভাষাত: جبال هقار), যাক হগগাৰ বুলিও কোৱা হয়, দক্ষিণ আলজেৰিয়াৰ মধ্য চাহাৰাৰ এটা ওখ অঞ্চল। ৰাজধানী আলজিয়াৰ্ছৰ পৰা প্ৰায় ১৫০০ কিলোমিটাৰ (৯৩২ মাইল) দক্ষিণে আৰু টামাংহাচেটৰ ঠিক পূবে অৱস্থিত। আলজেৰিয়া, অৰাণ, কনষ্টেণ্টাইন, আন্নাবা আলজেৰিয়াৰ প্ৰধান চহৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
ৰাজীৱ মালহোত্ৰা

ৰাজীৱ মালহোত্ৰা (জন্ম ১৫ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৫০) এজন ভাৰতীয়-আমেৰিকাৰ লেখক তথা হিন্দু কৰ্মী যিয়ে কম্পিউটাৰ আৰু দূৰসংযোগ উদ্যোগত কেৰিয়াৰৰ অন্তত ১৯৯৫ চনত দ্য ইনফিনিটি ফাউণ্ডেশ্যন প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আগতীয়াকৈ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। এই সংগঠনৰ জৰিয়তে মালহোত্ৰাই হিন্দু ধৰ্ম অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত দানশীল আৰু শিক্ষামূলক কাম-কাজৰ প্ৰসাৰ ঘটাইছে।

উদ্ধৃতি

ৱিকিপিডিয়াৰ মোৰ প্ৰৱেশত এটা পক্ষপাতিত্ব আছে (এয়া মাত্ৰ এটা উদাহৰণ), যিটো ই শুধৰোৱাত বাধা দিয়ে। ইয়াৰ দ্বাৰা ভাৰতীয়সকলক পুনৰ উপনিবেশিকৰণ কৰা হৈছে।
- ৰাজীৱ মালহোত্ৰা, টুইটাৰত, ৮ আগষ্ট, ২০১৩

ভাৰত বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ ভূখণ্ড ভৌগোলিকভাৱে আৰু জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰাও যাৰ বাবে ইয়াক বিশ্বজুৰি সম্প্ৰসাৰণবাদী আৰু হিংসাত্মক মতাদৰ্শগত আন্দোলনৰ সহজ লক্ষ্য কৰি তুলিছে।
- “ভাৰত বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ ভূখণ্ড, যাৰ ফলত ই হিংসাত্মক শক্তিৰ সহজ লক্ষ্য” — আৰ জগন্নাথনৰ দ্বাৰা — মাৰ্চ ০৯, ২০১৮

মই বিজ্ঞানত বিশ্বাস কৰোঁ, প্ৰমাণত বিশ্বাস কৰোঁ; যদি আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত নহোৱা আন চিকিৎসা আছে, তেন্তে সেইবোৰো আলোচনাৰ বাবে আগবঢ়াই অনা উচিত, আয়ুৰ্বেদ হওক বা প্ৰাকৃতিক চিকিৎসাই হওক আৰু ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলৰ জৰিয়তে মূল্যায়ন কৰিব লাগে।
- বিগ ফাৰ্মা’ লবীয়ে চিকিৎসাত বাধা দিছে নেকি? | ৰাজীৱ মালহোত্ৰা আৰু ডাঃ পিয়েৰ ক’ৰী এফএলচিচিচি — প্ৰায় ৫ মিনিটত

শ্ৰেণী:লেখক
মাদায়িকাভু

মাদায়িকাভু (Māḍāyikkvu), তিৰুৱৰ্কডু ভাগৱতী মন্দিৰ বুলিও জনা যায়, কেৰালাৰ এটা উল্লেখযোগ্য প্ৰাচীন কৌলা শক্তিৰ মন্দিৰ, যিটো কান্নুৰৰ পাঝয়াংগাদীৰ ওচৰত অৱস্থিত। দুটা সহস্ৰাব্দৰ ভিতৰত বিশিষ্ট ইতিহাসৰ সৈতে কাভু (পবিত্ৰ বাগিচা) বিভিন্ন আঞ্চলিক বংশৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল। এই বংশসকলে ভাগৱতীক তেওঁলোকৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ দেৱতা হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰিছিল আৰু ইতিহাসৰ একাধিক সন্ধিক্ষণত তেওঁলোকে কাভুৰ সংস্কাৰৰ কামো কৰিছিল।

মদায়িকাভুৰ ভিতৰত সন্নিৱিষ্ট দেৱতাজন হৈছে ভদ্ৰকালিৰ ভয়ংকৰ ৰূপ, উত্তৰ কেৰেলাৰ সকলো ভদ্ৰকালি মন্দিৰৰ মাতৃ মন্দিৰ হিচাপে পূজনীয়। এই মন্দিৰ কমপ্লেক্সত শিৱ, সপ্তম মাথ্ৰিকা, গণপথী, বীৰভদ্ৰ, ক্ষেত্ৰপাল, আৰু শাস্তভু দেৱতা আছে। এই মন্দিৰটোৱেই হ’ব অকল্ট ছ’ৰ্চেৰী (ব্লেক মেজিক এণ্ড উইচক্ৰাফ্ট) আঁতৰোৱাৰ শেষ উপায় বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।

মাদয়িকাভু মন্দিৰটো মাদৈপৰা পাহাৰৰ ওপৰত থিয় হৈ আছে, যিটো চহকী জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অঞ্চল। বিশেষকৈ বাৰিষা আৰু বসন্ত কালত এই পাহাৰটোৱে বিভিন্ন ধৰণৰ উদ্ভিদ আৰু ফুলৰ জীৱনেৰে ফুলি উঠে। ইয়াৰ প্ৰচুৰ প্ৰকৃতিয়ে অগণন পখিলা আৰু চৰাইক আকৰ্ষণ কৰি মাদৈপৰাক এক উল্লেখযোগ্য প্ৰব্ৰজনৰ পথলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। তথাপিও গ্ৰীষ্মকালত বিপৰীতমুখী খৰালিৰ সময় প্ৰচলিত হয়, যাৰ ফলত মাজে মাজে সেই অঞ্চলত জুই লাগে। খৰালি বতৰৰ পৰাই ওচৰৰ গাঁওখনৰ নাম এৰিপুৰামৰ উৎপত্তি বুলি ভবা হয়, যাৰ অনুবাদ ‘জ্বলি যোৱা গাঁও’। মাদৈপৰা পাহাৰৰ ভিতৰত আন এটা মন্দিৰ আছে, বাদুকুণ্ডু শিৱ মন্দিৰ, আৰু এটা মন্দিৰৰ পুখুৰী— মন্দিৰৰ ‘আৰাট্টু’ উৎসৱৰ কেন্দ্ৰীয় স্থান। উল্লেখযোগ্য যে এই পাহাৰটোত 'জুডা কুলাম' (অৰ্থাৎ "ইহুদী পুখুৰী") নামৰ আন এটা পুখুৰী আছে, যিটো অতীতৰ ইহুদী ব্যৱসায়ীসকলৰ সৈতে জড়িত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। লক্ষণীয়ভাৱে এই পুখুৰীটোৱেই শুকান গ্ৰীষ্মকালতো পানীৰ উৎস হৈয়েই থাকে। তদুপৰি এই পাহাৰটোত এটা প্ৰাচীন দুৰ্গৰ অৱশিষ্ট আছে, যাৰ ফলত ইয়াৰ ঐতিহাসিক তাৎপৰ্য বৃদ্ধি পায়।

মৌখিক আৰু লিখিত তথ্য অনুসৰি এই ঠাইখন হয়তো প্ৰথমে এটা সাধাৰণ কাভু (পবিত্ৰ বাগিচা) আছিল। সময়ৰ লগে লগে ই এটা মন্দিৰ জটিললৈ বিকশিত হয়, মুছিকা, কোলাথুনাড আৰু চিৰাক্কাল বংশৰ পৰাও পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰাৰ লগতে ওচৰৰ প্ৰদেশৰ পৰাও সমৰ্থন লাভ কৰে।

ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত নদীখনৰ সিপাৰে ৰে’ল দলং নিৰ্মাণৰ সময়ত এটা কাণ্ড সংঘটিত হৈছিল—বিশেষকৈ, এটা স্তম্ভ ভাঙি গৈ থাকিল। স্থানৰ সমীপতে এটা পবিত্ৰ শংকু (শংখৰ খোলা) আৱিষ্কাৰ কৰা হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত স্থানীয় গাঁওবাসীয়ে মন্দিৰটোৰ বৃহৎ সংস্কাৰৰ কাম হাতত লয়, যিটো দলংখনৰ সফলতাৰে সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে সংগতি ৰাখিছিল। বৰ্তমান মন্দিৰটোৰ শেহতীয়া সংস্কাৰৰ কাম চলি আছে।

বৰ্তমান মন্দিৰটো পৰিচালনা কৰে মালাবৰ দেৱস্বোম ব’ৰ্ডে। পূৰ্বতে ই চিৰক্কল ৰজাঘৰীয়া পৰিয়ালৰ পূজনীয় মন্দিৰ আছিল আৰু চিৰক্কল দেৱস্বোমৰ অন্তৰ্গত আছিল। পাঝয়াংগাডিৰ ওচৰৰ মাদাইত অৱস্থিত এই মন্দিৰটোক মাদাই কাভু নামেৰে অধিক জনপ্ৰিয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
চিলাৰায়

চিলাৰায় (প্ৰকৃত নাম শুক্লধ্বজ তেওঁ নৰনাৰায়ণৰ সুদক্ষ সেনাপতি আছিল। তেওঁ চিলাৰ দৰে চোঁ মাৰি ৰণ কৰিছিল, সেয়ে তেওঁক চিলাৰায় বুলিও জনা যায়। চিলাৰায়ে দেৱান বা মন্ত্ৰীৰ কামো কৰিছিল, সেই কাৰণে তেওঁক লোকে চিলাৰায় দেৱান বুলিছিল।।

গৌড় ৰাজ্য আক্ৰমণ

কোঁচৰাজ্যৰ বুৰঞ্জীত চিলাৰায়ে গৌড় ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি দৈৱ-দুৰ্বিপাকত বন্দী হোৱাৰ কথা পোৱা যায়। কিন্তু, মুছলমান ইতিহাসবোৰত সেই কথাৰ উল্লেখ নাই। বন্দী হোৱাৰ পাছত, তেওঁৰ ব্যৱহাৰত গৌড় ৰাজমাতা পৰিতুষ্ট হৈ মুক্তি দি পাঁচজনী সদ্বংশজাত কন্যা তেওঁলৈ বিবাহ দিয়ে আৰু যৌতুক ৰূপে বাহাৰবন্দ, গয়বাৰী, সেৰপুৰ আৰু দহকনীয়া নামে পাঁচখন পৰগণা দিয়ে। আন এক ইতিহাসৰ মতে, কৰতোয়াৰ পূৰ্ব অংশত থকা গৌড় অধিকাৰ চিলাৰায়ক যৌতুকত দিয়ে। ইয়াৰ ঘোঁৰা, তৰোৱাল আদি নানা উপহাৰ আদি দ্ৰব্য চিলাৰায়ে লাভ কৰে। সেই সময়তে চিলাৰায়ে পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশ, পীতাম্বৰ সিদ্ধান্ত বাগীশ আদি পণ্ডিতসকলক তেওঁ গৌড়ৰ পৰা লগত লৈ আহে।।

বীৰ চিলাৰায় বঁটা

বীৰ চিলাৰায়ৰ স্মৰণত, ২০০৫ চনৰে পৰা অসম চৰকাৰে তেওঁৰ জন্মদিনটো বীৰ চিলাৰায় দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰিব বুলি আনুষ্ঠানিক ভাৱে ঘোষণা কৰে। চিলাৰায় দিৱসত অসম চৰকাৰে বন্ধ ঘোষনা কৰে। ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বীৰ চিলাৰায়ৰ বিষয়ে

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কোচ ৰাজবংশ
কুৰুলী ফেঁচা

কুৰুলী ফেঁচা (, বৈজ্ঞানিক নাম-Athene brama) এবিধ সৰু আকাৰৰ ফেঁচাৰ প্ৰজাতি। ই প্ৰধানকৈ বিষুৱীয় অঞ্চল অৰ্থাৎ ভাৰতৰ পৰা দক্ষিণ-পূব এছিয়ালৈকে প্ৰজনন কৰে। খেতি-পথাৰ বা মানুহৰ বসতিপূৰ্ণ মুকলি অঞ্চলত বাস কৰিবলৈ ই বিশেষভাৱে অভিযোজিত আৰু সেইবাবেই ইয়াক নগৰ অঞ্চলতো দেখা পোৱা যায়। ই অট্টালিকা বা শিলত থকা সুৰুঙা অথবা গছৰ খোৰোঙত সৰু গোটত জিৰণি লয়।

বিৱৰণ

]]ত এটা পূৰ্ণবয়স্ক কুৰুলী ফেঁচা
কুৰুলী ফেঁচাৰ দেহটো থোপোকা। দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২১ ছে:মি:। দেহৰ ওপৰৰ অংশ মটিয়া-মুগা বৰণৰ আৰু বগা ফুটুকীয়া দাগেৰে পৰিপূৰ্ণ। তলৰ অংশ বগা আৰু মটিয়া ৰঙৰ ফুটুকীয়া। ইয়াৰ চকুৰ মণিৰ বৰণ হালধীয়া। ইয়াৰ চকুৰ চেলাউৰি (supercilium) আৰু ডিঙিৰ পটা বগা ৰঙৰ। মতা আৰু মাইকী দেখিবলৈ একে হয়।

টেক্স'নমি

কুৰুলী ফেঁচাৰ পাঁচবিধ উপ-প্ৰজাতি বৰ্তমানলৈকে চিনাক্ত কৰা হৈছে-
Athene albida (Koelz, 1950 )- পশ্চিম এছিয়াৰ ইৰাণ আৰু পাকিস্তান ত পোৱা যায়।
"Ahene indica (Franklin, 1831) -উত্তৰ ভাৰত;
Athene brama (Temminck, 1821)-দক্ষিণ ভাৰত;
Athene ultra (Ripley, 1948)-উত্তৰ-পূব ভাৰতত দেখা যায়। আৰু
Athene pulchra (Hume, 1873)- দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ম্যানমাৰৰ পৰা থাইলেণ্ড পৰ্যন্ত বিস্তৃত।

আচৰণ

]]ত কুৰুলী ফেঁচা
কুৰুলী ফেঁচা সাধাৰণতে নিশাচৰ যদিও ইয়াক কেতিয়াবা দিনৰ ভাগতো দেখা পোৱা যায়। গছত জিৰণি লোৱা অৱস্থাত অন্য চৰা্য়ে ইয়াকজাক পাতি খেদা (mob) দেখা যায়। ইয়াৰ মাতটো তীক্ষ্ণ (harsh and loud)। ই প্ৰধানকৈ পুৱতি নিশা বা সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ পিছত মাত মাতে।

খাদ্য

কুৰুলী ফেঁচাই সাধাৰণটে বিভিন্ন ধৰণৰ পোক-পতংগ আৰু সৰু আকাৰৰ মেৰুদণ্ডী প্ৰাণী চিকাৰ কৰি খায়। t মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ ভিতৰত নিগনি, বাদুলী, ভেকুলী, সৰু সাপ আদিয়ে প্ৰধান। তদুপৰি কেতিয়াবা ইহঁতে বৃশ্চিক তথা মলাস্কা আদিও আহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে বুলি জনা যায়।

প্ৰজনন

কুৰুলী ফেঁচাই সাধাৰণতে নৱেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল মাহত প্ৰজনন কৰে। বাহটোত গছৰ পাত, গাৰ পাখি আদিৰে সাজে। এবাৰত ই সাধাৰণতে তিনিৰ পৰা চাৰিটাকৈ কণী পাৰে। পোৱালিক ই প্ৰথমে পোক-পতংগ, পইতাচোৰা আদি আৰু পিছলৈ সৰু প্ৰাণী যেনে নিগনি আদি খুৱায়। পোৱালিয়ে জন্মৰ ২০-২৮ দিনৰ ভিতৰত বাহ এৰে।

লগতে চাওক

]] (Fort Aguada, Goa)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

*
Spotted Owlet videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection
Owl pages

শ্ৰেণী:ফেঁচা
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই