ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বিশেষ্য পদ

বিশেষ্য পদ কোনো নাম, জাতি, বস্তু বা প্ৰণালীৰ নাম, ঠাইৰ নাম বুজোৱা শব্দক বিশেষ্য পদ বোলে৷ চকুৰে দেখা সকলো বস্তুৱে বিশেষ্য৷ অসমীয়া ব্যাকৰণৰ পদৰ অন্য প্ৰকাৰবোৰ হ’ল— বিশেষণ, সৰ্বনাম, অব্যয় আৰু ক্ৰিয়া৷

যিবোৰ শব্দৰ পাছত শব্দ-বিভক্তি যোগ হয় সেইবোৰ বিশেষ্য শব্দ৷ এই বিশেষ্য-শব্দবোৰ স্বৰান্ত আৰু ব্যঞ্জনান্ত হ’ব পাৰে৷ মূল-শব্দ আৰু শব্দ-বিভক্তিৰ মাজত বচন আৰু লিংগবাচক প্ৰত্যয়, নিৰ্দিষ্টতাবাচক প্ৰত্যয় আৰু পুৰুষবাচক-নিৰ্দিষ্টতাবাচক প্ৰত্যয়ো লগ লাগিব পাৰে৷ যেনে- মানুহ-বোৰ-এ>মানুহবোৰে৷

সংজ্ঞা

যি পদে কোনো প্ৰাণী, বস্তু, ঠাই, গুণ, অৱস্থা, কাৰ্য্য আদিৰ নাম পোনপটীয়াকৈ বুজায় তাকেই বিশেষ্য পদ বোলে।
জাতি, গুণ, দ্ৰব্য, নাম আৰু ক্ৰিয়া পদ বিলাকক বিশেষ্য পদ বোলে৷
যিকোনো নাম বুজোৱা পদেই বিশেষ্য৷
যি শব্দই কোনো বস্তু বা গুণ বা প্ৰাণীক বুজায়, সেয়ে বিশেষ্য পদ৷

শ্ৰেণীবিভাগ

বিশেষ্য পদৰ ভাগ পাঁচটা হ’ল:
আনহাতে সত্যনাথ বৰাই বহল ব্যাকৰণত বিশেষ্য পদ তিনিবিধ বুলি উল্লেখ কৰে৷

অসমীয়া ব্যাকৰণত আকৌ বিশেষ্য পদ পাঁচ প্ৰকাৰৰ পোৱা যায়৷ সেইবোৰ হ’ল:
জাতিবাচক
সংজ্ঞা বা নামবাচক
বস্তুবাচক
গুণবাচক
ক্ৰিয়াবাচক

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদ (ব্যাকৰণ)
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
অসমৰ সংগীত

উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমৰ সংগীতসমূহ হ’ল মূলতঃ থলুৱা লোক সংগীত আৰু ভক্তিমূলক গীত। অসমৰ সংগীতসমূহক ইয়াৰ স্বকীয় বৈশিষ্ট্যৰ বাবে ভাৰতৰ বাকী অংশৰ সংগীতসমূহৰ পৰা পৃথক কৰি চিনিব পাৰি। এই সংগীতসমূহত দাঁতি-কাষৰীয়া পাহাৰীয়া ৰাজ্য আৰু চুবুৰীয়া দেশ ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড আৰু চীন আদি দেশৰো প্ৰভাৱ দেখা যায়।

বিবিধ প্ৰকাৰৰ সংগীতসমূহ:

অসমৰ জনসংখ্যাৰ বিবিধতা অনুসৰি লোকসংগীতৰো ততোধিক ভিন্নতা আছে। প্ৰত্যেক ধৰণৰ লোকসংগীততে প্ৰায়েই অন্যান্য এক বা ততোধিক সংগীতৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। তলত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ লোকসংগীতসমূহৰ এখন সূচী দিবলৈ প্ৰয়াস কৰা হ'ল।

কামৰূপী লোকগীত
গোৱালপৰীয়া লোকগীত
ওজাপালি
ঝুমুৰ
বৰগীত
ঐনিতম
বিহুগীত
হুঁচৰি
বনগীত
বিয়ানাম
ভেকুলী বিয়াৰ নাম
নিচুকনি গীত
মহো-হো গীত
জিকিৰ
টোকাৰি গীত
বৰফুকনৰ গীত
নাগাৰা/নেগেৰা নাম
আইনাম
অপেচৰী সবাহৰ গীত
জন্মাষ্টমী নাম
লক্ষ্মীপূজাৰ নাম
গৰখীয়া গীত

অসমৰ সংগীতজ্ঞসকল:

শ্ৰীশ্ৰীশঙ্কৰদেৱ
পাৰ্বতি প্ৰসাদ বৰুৱা
ৰূদ্ৰ বৰুৱা
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা
ভূপেন হাজৰিকা
জয়ন্ত হাজৰিকা
ৰমেন বৰুৱা
জুবিন গাৰ্গ

লগতে চাওক

অসমৰ কণ্ঠশিল্পীসকলৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

গ্ৰন্থপঞ্জী

Phukan, Mitra (2003) Musical Identity and being an Assamese, Shruti, October 2003 .

বাহ্যিক সংযোগ

assamesesongs.org , a pay-site with popular music from Assam.
Rupaliparda.com, a free resource for current happenings in assamese entertainment world.

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ৰেখা দীক্ষিত

ৰেখা দীক্ষিত (; জন্ম: ১০ আগষ্ট ১৯৫৯) ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ। তেওঁ মহম্মদ আহমেদ খান বনাম শ্বাহ বানো বেগম (ভাৰতত মুছলমান মহিলাক ভৰণ-পোষণৰ ধন প্ৰদান সম্পৰ্কীয় বিতৰ্কিত গোচৰ)ৰ লগতে তাজ কৰিডৰ গোচৰ আৰু 'উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰামীণ স্বাস্থ্য অভিযান'ৰ গোচৰকে ধৰি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

জীৱন

দীক্ষিতে আগ্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৮১ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

দীক্ষিতে ৰায়ে বৰেলী আৰু কাণপুৰত জিলা ন্যায়াধীশ হিচাপেও কাম কৰিছিল৷ ইয়াৰ লগতে তেওঁ তাজ কৰিডৰ গোচৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ এনআৰএইচএম কেলেংকাৰীৰ তদন্তৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় তদন্ত ব্যুৰো (চি বি আই) বিশেষ আদালতত লক্ষ্ণৌত বিশেষ ন্যায়াধীশ হিচাপেও কাম কৰিছিল।

তেওঁ ২০১৬ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ত অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে, আৰু ২০১৮ চনৰ ২৩ মাৰ্চত স্থায়ী ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে দীক্ষিতে উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰক উত্তৰ প্ৰদেশৰ চিকিৎসা বিদ্যালয়ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাহিৰৰ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্যমূলক অভিযোগৰ তদন্ত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে। ২০১৬ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ এগৰাকী কৰ্মীয়ে ২০১৫ চনৰ দাদ্ৰী গণপ্ৰহাৰৰ তদন্ত কেন্দ্ৰীয় তদন্ত সংস্থালৈ হস্তান্তৰ কৰিবলৈ দিয়া আবেদনৰ অনুমতিক নাকচ কৰিছিল। উত্তৰ প্ৰদেশ আৰক্ষীৰ তদন্তত গণপ্ৰহাৰৰ সূচনা কৰা উৰাবাতৰিবোৰ মিছা বুলি প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত এই ঘটনাটো ঘটিছিল। ২০২১ চনৰ ৯ আগষ্টত ৰেখা দীক্ষিতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
ধৈৱত (স্বৰ)

ধৈৱত হৈছে হিন্দুঃস্থানী আৰু কৰ্ণাটক সংগীতৰ সাতটা স্বৰৰ ভিতৰত ষষ্ঠ আৰু শেষৰ আগৰ স্বৰ। ধৈৱত হৈছে ध (Dha) শব্দাংশৰ দীঘলীয়া ৰূপ।

বিশদ

নিম্নলিখিত হৈছে ধৈৱত আৰু ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ইয়াৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে তথ্য:
ধৈৱত হৈছে এটা অষ্টক বা সপ্তকৰ ষষ্ঠ স্বৰ।
ধৈৱত হৈছে পঞ্চম (পা)ৰ তাৎক্ষণিক পৰৱৰ্তী স্বৰ।
ধৈৱতৰ স্বৰ হৈছে আৰু শুদ্ধ।
কোৱা হয় যে ষড়জ হৈছে সেই মৌলিক স্বৰ যাৰপৰা অন্য ছয়টা স্বৰৰ উৎপত্তি হয়। ষড়জ শব্দটো ভাঙিলে আমি পাওঁ, ষড় আৰু জ। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ষড় হৈছে ৬ আৰু জ হৈছে মাৰাঠীত 'জন্ম দিয়া'। সেয়েহে মূলতঃ অনুবাদ হৈছে:
ষড়্ - ৬, জ - জন্ম। সেয়েহে, ই সমষ্টিগতভাৱে অন্য ৬টা স্বৰৰ জন্ম দিয়াৰ অৰ্থ।
সেয়েহে ধা স্বৰটো ষড়জৰপৰা গঠিত হয়।
ধৈৱতৰ কম্পনাংক হৈছে ৪০০ হাৰ্টজ। সাতটা স্বৰৰ কম্পনাংকও তলত দিয়া হৈছে: সা ২৪০ হাৰ্টজ, ৰে ২৭০ হাৰ্টজ, গা ৩০০ হাৰ্টজ, মা ৩২০ হাৰ্টজ, পা ৩৬০ হাৰ্টজ, ধা ৪০০ হাৰ্টজ, আৰু নি ৪৫০ হাৰ্টজ, সা ৪৮০ হাৰ্টজ (তাৰ সপ্তক) ........ (আৰু তেনেকৈয়ে চলি থাকে)।
ফলত, ৭২০ হাৰ্টজৰ পাৰ (তাৰ সপ্তক) পিছত ধাৰ কম্পনাংক হৈছে ৮০০ হাৰ্টজ, অৰ্থাৎ নিম্ন অষ্টকৰ ধাৰ দ্বিগুণ।
ধৈৱতৰ ৩টা শ্ৰুতি আছে। পূৰ্বতে মুখ্য শ্ৰুতি, কেৱল ধাৰ বাবে নহয়, অন্য সকলো স্বৰৰ বাবেও, শেষ শ্ৰুতিত আছিল, কিন্তু এতিয়া ই প্ৰথম শ্ৰুতিত ধৰা হয়।
উদাহৰণস্বৰূপ, যদি এইবোৰ ধাৰ ৩টা শ্ৰুতি হয়, তেন্তে,
পূৰ্বতে এইটো আছিল ধাৰ মুখ্য শ্ৰুতিৰ স্থান।
^
১ ২ ৩
^
কিন্তু এতিয়া এই স্থানটো ধাৰ মুখ্য শ্ৰুতি হৈছে।
ষড়জ (সা) আৰু পঞ্চম (পা)ৰ বাহিৰে অন্য সকলো স্বৰ বা হ’ব পাৰে, কিন্তু সা আৰু পা সদায় শুদ্ধ স্বৰ। সেয়েহে সা আৰু পাক অচল স্বৰ বোলা হয়, কাৰণ এই স্বৰসমূহ নিজৰ মূল স্থানৰপৰা স্থানান্তৰিত নহয়। ৰে, গা, মা, ধা, নি স্বৰসমূহক চল স্বৰ বোলা হয়, কাৰণ এই স্বৰসমূহ নিজৰ মূল স্থানৰপৰা স্থানান্তৰিত হয়।

সা, ৰে, গা, মা, পা, ধা, নি - শুদ্ধ স্বৰ

ৰে, গা, ধা, নি - স্বৰ

মা - স্বৰ
ভৈৰৱ ঠাট, পূৰ্বী ঠাট, আশাৱৰী ঠাট, ভৈৰৱী ঠাট আৰু তোড়ী ঠাটৰ ৰাগসমূহত কোমল ধৈৱত থাকে, বাকী ঠাটসমূহত শুদ্ধ ধৈৱত থাকে।
যিবোৰ ৰাগত ধা বাদী স্বৰ - ৰাগ ভৈৰৱ, ইত্যাদি। যিবোৰ ৰাগত ধা সমবাদী স্বৰ - ৰাগ কালিংদা, ইত্যাদি।
ধাৰণাগতভাৱে ক’বলৈ গ’লে, ধাক ধৰ্ম বুলি কোৱা হয়, ধৰ্ম অৰ্থাৎ তিনিজন প্ৰধান দেৱতা, ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱ প্ৰথমে সৃষ্টি হৈছিল অৰ্থাৎ সাকাৰ ব্ৰহ্মা (সা) আৰু তাৰ পিছত এই তিনি দেৱতাই ঋষিমুনি অৰ্থাৎ ৰে সৃষ্টি কৰিছিল, তাৰ পিছত গন্ধৰ্বসকলক গীত গোৱাৰ বাবে সৃষ্টি কৰা হৈছিল, তাৰ পিছত দেৱৰাজ ইন্দ্ৰ বা ৰজা ইন্দ্ৰ অৰ্থাৎ মহীপাল সৃষ্টি কৰা হৈছিল, মহীপাল (ৰজা) বা ৰজা সৃষ্টি হোৱাৰ পিছত প্ৰজা বা সাধাৰণ নাগৰিক বা জনসাধাৰণ সৃষ্টি কৰা হৈছিল, আৰু জনসাধাৰণৰ নিজৰ ধৰ্ম বা কৰ্তব্য/ধৰ্ম থকাৰ বাবে ধৰ্ম সৃষ্টি কৰা হৈছিল। ধাৰ গুৰুত্ব প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধাক ধৰ্ম বা কৰ্তব্য/ধৰ্মৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ হিচাপে গঢ়া হৈছে।
ধৈৱতৰ উৎস হৈছে ঘোঁৰাৰ হ্ৰেষা শব্দ বুলি কোৱা হয়।
ধৈৱত বৃহস্পতি গ্ৰহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
ধৈৱত হালধীয়া ৰঙৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।

অধিক জানক

হিন্দুঃস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ৰাগৰ তালিকা
স্বৰ
ষড়জ (সা)
ঋষভ (ৰে)
গান্ধাৰ (গা)
মধ্যম (মা)
পঞ্চম (পা)
নিষাদ (নি)

তথ্যসূত্ৰ

Category:Hindustani music
Category:Carnatic music
অনামিকা (কবি)

অনামিকা (জন্ম ১৭ আগষ্ট ১৯৬১) এগৰাকী সমকালীন ভাৰতীয় কবি, সমাজকৰ্মী আৰু উপন্যাসিকা। তেওঁ হিন্দী ভাষাত কবিতা আৰু উপন্যাস লিখে আৰু ইংৰাজী ভাষাত সমালোচনা ৰচনা কৰে। My Typewriter Is My Piano হ'ল ইংৰাজীত অনুবাদিত তেওঁৰ এটা কবিতা সংকলন। বৰ্তমানে তেওঁ দিল্লীৰ এখন মহাবিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত। সাহিত্য অকাডেমিৰ ৬৫ বছৰৰ ইতিহাসত তেওঁ এই বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ মহিলা কবি।

কাব্য সংকলন

টোকৰী মে দিগন্ত

বাহ্যিক সংযোগ

হিন্দী ভাষাৰ চাৰিটা কবিতা
হিন্দী কবিতা (কিছুমান ইংৰাজী অনুবাদসহ) — shabdankan.com
মহিলা, foundationsaarcwriters.comৰ সংৰক্ষিত সংস্কৰণ
Salt — worldliteraturetoday.org
কবিতাকোষ
Shakhsiyat — youtube.com

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্বন্ধ পৰিষদ

ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্বন্ধ পৰিষদ (আইচিচিআৰ) হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনস্থ এটা স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা, যিয়ে অন্যান্য দেশ আৰু সিহঁতৰ জনসাধাৰণৰ সৈতে সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদানৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ বিশ্বব্যাপী সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক উন্নীত কৰে। এই সংস্থাটো ৯ এপ্ৰিল ১৯৫০ তাৰিখে স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম শিক্ষা মন্ত্ৰী মৌলানা আবুল কালাম আজাদৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।

আইচিচিআৰৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আজাদ ভবন, আই.পি. ইষ্টেট, নতুন দিল্লীত অৱস্থিত। ইয়াৰ আঞ্চলিক কাৰ্যালয়সমূহ বেংগালুৰু, গুৱাহাটী, কলকাতা, লক্ষ্ণৌ, মুম্বাই, পাটনা, পুনে, শ্বিলং, জম্মু আৰু আহমেদাবাদত অৱস্থিত। এই পৰিষদে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো কাৰ্য পৰিচালনা কৰে আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছে জৰ্জটাউন, পাৰামাৰিবো, প’ৰ্ট লুইচ, জাকাৰ্টা, মস্কো, ভালাদোলিদ, বাৰ্লিন, কাইৰো, লণ্ডন (নেহৰু চেণ্টাৰ), তাচখণ্ড, আলমাটি, জোহানেছবাৰ্গ, ডাৰবান, প’ৰ্ট অৱ স্পেইন আৰু কলম্বোত। ইয়াৰ উপৰিও ঢাকা, থিম্ফু, চাও পাউলো, কাঠমাণ্ডু, বেংকক, কুৱালালামপুৰ আৰু টকিঅ'ত নতুন সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ খোলা হৈছে।

কাৰ্যকলাপ

আইচিচিআৰে সাংস্কৃতিক কূটনীতিৰ জৰিয়তে ইয়াৰ দায়িত্ব পালন কৰে। ভাৰত আৰু বিদেশত সাংস্কৃতিক উৎসৱ আয়োজন কৰাৰ উপৰিও এই পৰিষদে ভাৰতৰ বিভিন্ন সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠানক আৰ্থিক সহায় প্ৰদান কৰে আৰু নৃত্য, সংগীত, ফটোগ্ৰাফী, নাটক আৰু দৃশ্য কলা ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত শিল্পীক পৃষ্ঠপোষকতা কৰে। ইয়াৰ উপৰিও পৰিষদে ১৯৬৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বুজাবুজি বঁটা পৰিচালনা কৰে, যাৰ শেষ বঁটা ২০০৯ চনত প্ৰদান কৰা হৈছিল।

প্ৰকাশনা

আইচিচিআৰে পাঁচটা ভিন্ন ভাষাত প্ৰকাশিত ছয়খন ত্ৰৈমাসিক আলোচনী প্ৰকাশ কৰে—
আলোচনী
ভাষা
Indian Horizons
ইংৰাজী
Africa Quarterly
ইংৰাজী
Gagananchal
হিন্দী
Papeles de la India
স্পেনিছ
Rencontre Avec I' Inde
ফ্ৰেন্স
Thaqafat-ul-Hind
আৰবী

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ
ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদ

ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদ (; ১৩ মে' ১৯০৫ - ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৭) ভাৰতবৰ্ষৰ পঞ্চমজন ৰাষ্ট্ৰপতি (১৯৭৪-১৯৭৭) আছিল।

বংশ-পৰিয়াল

ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ পিতৃ কৰ্ণেল জালনুৰ আলি আহমেদ ভাৰতীয় চিকিৎসা সেৱাৰ এগৰাকী উচ্চপদস্থ বিষয়া আছিল। কৰ্ণেল জালনুৰ আলি আহমেদৰ পৈতৃক ঘৰ আছিল অসমৰ গোলাঘাটৰ ওচৰৰ কছাৰীহাটত। কৰ্নেল জালনুৰ আলি আহমেদক তেওঁৰ সহকৰ্মী কৰ্নেল শিবৰাম বৰাৰ সতে সেই সময়ৰ অবিভক্ত অসমৰ শ্বিলং ক্লাবত আয়োজিত এটি অনুষ্ঠান বৰ্জন কৰাৰ অপৰাধত সূদুৰ উত্তৰ পশ্চিম প্ৰভিঞ্চলৈ বদলি কৰা হয়। তাতেই তেওঁ দিল্লীস্থ লোহাৰীৰ নৱাবৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু কিছুদিন পাছত তেওঁৰ জীয়ৰীক বিয়া কৰাই।

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯০৫ চনৰ ১৩ মে' তাৰিখে পুৰণা দিল্লীৰ হাউজ কাজী নামৰ অঞ্চলত ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ জন্ম হৈছিল।

অধিক তথ্যৰ বাবে

Speeches of President Fakhruddin Ali Ahmed, Publications Division, Ministry of Information and Broadcasting, Govt. of India, 1980.
My eleven years with Fakhruddin Ali Ahmed, F. A. A. Rehmaney. S. Chand, 1979.

উদ্ধৃতি

Fakhruddin Ali Ahmed, M. A. Naidu, 1975
Fakhruddin Ali Ahmed, Attar Chand. Pub. Homeland, 1975.

বাহ্যিক সংযোগ

পঞ্চম লোকসভাৰ সদস্যসকলৰ জীৱনপঞ্জী

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
পুনম মহাজন

পুনম মহাজন (জন্ম: ৯ ডিচেম্বৰ ১৯৮০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ সমষ্টিৰ মুম্বাই উত্তৰ মধ্যৰ পৰা ২০১৬ৰ পৰা ২০২০ লৈকে লোকসভাৰ প্ৰাক্তন সদস্য। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্যা। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈ ভাৰতীয় জনতা যুৱ মৰ্চাৰ যুৱ শাখা ভাৰতীয় জনতা যুৱ মৰ্চাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। মহাজন বাস্কেটবলৰ সভাপতি আছিল এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়া। ইয়াৰ উপৰিও বৰ্তমান তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক পশু কল্যাণ ব’ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

বম্বেত (বৰ্তমান মুম্বাই) মাতৃ ৰেখা মহাজন আৰু পিতৃ বিজেপিৰ প্ৰবীণ নেতা প্ৰমোদ মহাজনৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা মহাজনৰ পিতৃ-মাতৃৰ দ্বিতীয় সন্তান, তেওঁৰ এজন জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ৰাহুল মহাজন। ২০০৬ চনত পিতৃ প্ৰমোদ মহাজন এটা ঘটনাত মৃত্যু মুখত পৰে।
২০০৬ চনৰ পৰা ৰাজনীতিৰ লগত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ পৰে।

কৰ্মজীৱন

ৰাজনৈতিক জীৱন

পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত পুনম মহাজনে ২০০৬ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত ২৬ বছৰ বয়সত বিজেপিৰ প্ৰাথমিক সদস্য হৈ আনুষ্ঠানিকভাৱে ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে। পিছৰ বছৰৰ এপ্ৰিল মাহত ভাৰতীয় জনতা যুৱ মৰ্চাৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ইউনিটৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

২০০৯ চনত মহাজনে প্ৰথম নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে আৰু ঘাটকোপাৰৰ পৰা বিধানসভা নিৰ্বাচনত মহাৰাষ্ট্ৰ নৱনিৰ্মাণ সেনাৰ ৰাম কদমৰ বিৰুদ্ধে পৰাস্ত হয়। এই পৰাজয়ৰ পিছত তেওঁ দলটোৰ সৈতে সাংগঠনিক ক্ষমতাত কাম কৰি থাকে আৰু ২০১০ চনত ভাৰতীয় জনতা যুৱ মৰ্চাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উপ-সভানেত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

২০১৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে সংগঠনটোক শক্তিশালী কৰাৰ দৃষ্টিৰে মহাজন ২০১৩ চনত বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। পিছৰ বছৰত তেওঁক মুম্বাই উত্তৰ মধ্যৰ পৰা লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে টিকট দিয়া হয়, যিটো কংগ্ৰেছৰ দুৰ্গ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই আসনখন স্বাধীনতাৰ পিছত কেতিয়াও বিজেপিয়ে দখল কৰিব পৰা নাছিল। দুবাৰৰ লোকসভাৰ সদস্য, বৰ্তমানৰ সাংসদ প্ৰিয়া দত্তৰ বিৰুদ্ধে ১.৮৬ লাখ ভোটৰ ব্যৱধানত জয়লাভ কৰি মহাজন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়লৈ উন্নীত হয়।

সংসদত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন আৰু যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত তেওঁৰ আবেদনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ২০১৬ চনত তেওঁ বিজেপিৰ যুৱ শাখা ভাৰতীয় জনতা যুৱ মৰ্চাৰ (বিজেৱাইএম) ৰাষ্ট্ৰীয় সভানেত্ৰী হিচাপে বিজেপি সংগঠনত ৰাষ্ট্ৰীয় নেতৃত্বৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।

২০১৯ চনত মহাজনক পুনৰবাৰ মুম্বাই নৰ্থ চেণ্ট্ৰেলৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ টিকট দিয়া হয়, যিটো তেওঁ সহজতে জয়ী হয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী প্ৰিয়া দত্তক ১.৩০ লাখ ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে।
মহাজনে স্বচ্ছালয়ৰ পৃষ্ঠপোষক আৰু উপদেষ্টা হিচাপেও কাম কৰি আছে। তেও এটা এন জি অ' ৰ জৰিয়তে প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ স্বচ্ছ ভাৰত মিছনৰ বাবেও কাম কৰি আছে।

গ্ল'বেল চিটিজেন ফেষ্টিভেল ইণ্ডিয়া

মহাজনে গ্ল’বেল চিটিজেন ফেষ্টিভেল ভাৰতলৈ অনাত মূল ভূমিকা পালন কৰিছিল। এই অনুষ্ঠান তেওঁৰ সমষ্টিৰ এমএমআৰডিএ গ্ৰাউণ্ডছ, বিকেচিত অনুষ্ঠিত হৈছিল।
৮০,০০০+ দৰ্শকৰ অংশগ্ৰহণেৰে ই ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শান্তি টিগ্গা

শান্তি টিগ্গা ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ প্ৰথম মহিলা জোৱান আছিল।তেওঁৰ সক্ষমতা আৰু দক্ষতাই পৰৱৰ্তী সময়ত পুৰুষ সহকৰ্মীসকলকো অতিক্ৰম কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁক নিযুক্তি প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত শ্ৰেষ্ঠ প্ৰশিক্ষাৰ্থীৰ খিতাপ প্ৰদান কৰা হয়।২০১৩ চনৰ ১৩ মে’ত তেওঁক মৃত অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শান্তি টিগ্গাৰ ঘৰ পশ্চিম বংগৰ জলপাইগুৰি জিলাত। তেওঁ সামাজিকভাৱে প্ৰান্তীয় অনুসূচিত জনজাতি সম্প্ৰদায়ৰ আছিল। তেখেতৰ পৰিয়াল আৰু সম্প্ৰদায়ৰ কেইবাগৰাকী সদস্যই প্ৰতিৰক্ষা বাহিনীৰ বিভিন্ন দলত নামভৰ্তি কৰিছিল, যিয়ে তেওঁক ৩৫ বছৰ বয়সত সেনাবাহিনীত নামভৰ্তি কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল।তেওঁ বাল্যবিবাহ কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁ আৰম্ভণিৰ জীৱনৰ বেছিভাগ সময় এগৰাকী গৃহিণী হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল। তেওঁ দুটা সন্তান জন্ম দিছিল আৰু মাতৃৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।তেতিয়ালৈকে, মহিলাসকলক অ-যুঁজাৰু আৰু বিষয়াৰ সশস্ত্ৰ বাহিনীত যোগদান কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল। যিটো বিষয়ে টিগ্গা অৱগত হোৱা নাছিল।যেতিয়া তেওঁ অৱগত হৈছিল,তেওঁ কৈছিল যে এইয়া "এয়া নামমাত্ৰ প্ৰতিৰোধক"। ১৩ লাখ শক্তিশালী প্ৰতিৰক্ষা বাহিনীৰ ভিতৰত টিগ্গা প্ৰথম মহিলা জোৱান হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

নিযুক্তি প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত টিগ্গাই তেওঁৰ পুৰুষ সহকৰ্মীসকলক অতিক্ৰম কৰিছিল।তেওঁ ১.৫ কিলোমিটাৰ দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ পুৰুষতকৈ পাঁচ ছেকেণ্ড কম সময় লৈছিল, আৰু ১২ ছেকেণ্ডত ৫০ মিটাৰ দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, যাৰ বাবে তেওঁক জ্যেষ্ঠ বিষয়াসকলে প্ৰদৰ্শন উৎকৃষ্ট বুলি অভিহিত কৰিছিল। বন্দুক চম্ভালিলে তেওঁৰ গুলীচালনাই বিষয়াসকলক আপ্লুত কৰিছিল। আৰু তেওঁক লক্ষ্য লওঁতাৰ সৰ্বোচ্চ পদবী প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেওঁ ইয়াৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ প্ৰশিক্ষাৰ্থীৰ খিতাপো লাভ কৰে। কেবিনত থকা তেওঁৰ পুত্ৰই টিগ্গা বহু পৰলৈ বাহিৰলৈ ওলাই নহা দেখি এলাৰ্ম বজাইছিল। এই গোচৰটো আৰক্ষী কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা আত্মহত্যা বুলি ৰায় দিয়া হৈছিল।

টিগ্গাক পূৰ্বতে উৎকোচ লোৱাৰ ভুল অভিযোগ উত্থাপন কৰা হৈছিল। সেই অভিযোগ বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত বিষয় এটাত কৰা হৈছিল। এক যন্ত্ৰণাদায়ক আৰু অপমানজনক বিচাৰৰ পিছত তেওঁ আইনীভাৱে দোষমুক্ত হৈছিল যদিও ৰাজহুৱা দৃষ্টিত নৈতিকভাৱে দোষমুক্ত হোৱাত প্ৰত্যাহ্বানৰ সম্মুখীন হৈছিল। তেওঁ বহু শ্ৰমৰ বিনিময়ত নিৰ্মাণ কৰা সুনাম ৰাইজৰ চকুত কলংকিত হৈ পৰিছিল। ভবা হৈছিল, তেওঁৰ বিৰুদ্ধে এই মানহানি তেওঁৰেই একাংশ সতীৰ্থ, শত্ৰু আৰু ইৰ্ষাপৰায়ণ মানুহৰ দ্বাৰা পদ্ধতিগতভাৱে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। সেয়েহে তদন্তকাৰী কৰ্তৃপক্ষই ৰায় দিছিল যে অন্যায়ভাৱে হোৱা এই ৰাজহুৱা অপমানেই তেওঁৰ আত্মহত্যা কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰিছিল। এইদৰে গোচৰটো ক্ষিপ্ৰতাৰে সমাপ্ত হ’ল। গোচৰটোৰ যথাযথ বিবেচনা নকৰাকৈয়ে সিদ্ধান্ত স্থাপন কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা সামৰিক জোৱান
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সেনাৰ জোৱান
কাগজ

]], টয়লট কাগজ, ৰুলড কাগজ, কাৰ্টিন, কণী বাকছ

কাগজ হৈছে কাঠ, বাহ, ঘাঁহ বা অন্য উদ্ভিদৰ ছেলুল'জ আঁহৰ পৰা যান্ত্ৰিকভাবে বা ৰাসায়নিকভাবে প্ৰস্তুত কৰা অতি পাতল চেপেটা পাত। উদ্ভিদৰ আঁহ জাতীয় উপাদানৰ পৰা মণ্ড তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু এই মণ্ড যন্ত্ৰৰ সহায়ত চাপ দি পাতল প্ৰলেপ কৰি শুকুৱাই কাগজ প্ৰস্তুত কৰা হয়। কাগজ সাধাৰণতে লিখা, চিত্ৰ অঙ্কন আদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তদুপৰি ছপা কৰা, পেকেজিং, ডেকৰেটিং, চাফা কৰা, ফিল্টাৰ কাগজ, ৱালপেপাৰ, কিতাপৰ বেতুপাত, ইত্যাদি অনেক কামত কাগজ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

প্ৰথম কাগজ প্ৰস্তুতকৰণ প্ৰক্ৰিয়া পূৱ এছিয়া, সম্ভৱত চীনত আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰায় দুশ খ্ৰীষ্টপূৰ্ৱতেই চীনৰ হান সাম্ৰাজ্যৰ চাই লুনৰ দ্বাৰা কাগজ আৰু মণ্ড দি কাগজ প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। আধুনিক কালত উন্নত প্ৰযুক্তিৰে য়ুক্ত ৰাষ্ট্ৰত বৃহৎ পৰিমাণৰ কাগজ প্ৰস্তুত কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

"Document Doubles" in ARCHIVED – Introduction – Detecting the Truth. Fakes, Forgeries and Trickery – Library and Archives Canada , a virtual museum exhibition at Library and Archives Canada

বাহ্যিক সংযোগ

Technical Association of the Pulp and Paper Industry (TAPPI) official website

"How is paper made?" at The Straight Dope, 22 November 2005
Thirteen-minute video on modern paper production system, from Sappi
শ্ৰেণী:অপৰ্যালোচিত অনুবাদসহ পৃষ্ঠা
ভাৰত ভৱন

ভাৰত ভৱন ভাৰতৰ ভূপালত অৱস্থিত এক স্বায়ত্বশাসিত বহু-কলা কেন্দ্ৰ আৰু সংগ্ৰহালয়। মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্থাপিত আৰু পুঁজি সাহায্য প্ৰাপ্ত এই ভৱনটোৰ স্থপতিবিদ আছিল চাৰ্লচ কোৰিয়া। ১৯৮২ চনত ভূপালৰ আপাৰ লেকৰ পাৰত মুকলি কৰা এই কমপ্লেক্সটোত একাধিক কলা বীথিকা (আৰ্ট গেলেৰী), এটা গ্ৰাফিক প্ৰিণ্টিং কৰ্মশালা, এটা চিৰামিক কৰ্মশালা, এটা মুকলি আকাশৰ তলৰ থিয়েটাৰ, এটা ষ্টুডিঅ’ থিয়েটাৰ, এটা প্ৰেক্ষাগৃহ, জনজাতীয় আৰু লোক কলাৰ সংগ্ৰহালয় আৰু ভাৰতীয় কবিতা, শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু লোক সংগীতৰ পুথিভঁৰাল আছে।

ইতিহাস

১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতীয় শিল্পকলাৰ ব্যাপক উত্থান ঘটিছিল আৰু চৰকাৰে ৰাজ্যৰ ৰাজধানীসমূহত আঞ্চলিক কলা কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ জৰিয়তে দেশজুৰি কলাৰ বিকাশৰ ওপৰত পুনৰ গুৰুত্ব দিছিল। মধ্যপ্ৰদেশত এই পদক্ষেপটো সাংস্কৃতিক প্ৰশাসক অশোক বাজপেয়ীৰ জৰিয়তে বাস্তৱায়িত হৈছিল। বাজপেয়ী আছিল ৰাজ্যিক শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ (১৯৬৬-১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া। ১৯৮৩ চনত উজ্জয়িনীত সাহিত্যিক সংগঠন ‘কালিদাস একাডেমী’ স্থাপনৰ নেপথ্যতো তেওঁৰ ভূমিকা আছিল। ভাৰতৰ বহু ঠাইত কিছুমান সাংস্কৃতিক পদক্ষেপ স্থবিৰ হৈ পৰিলেও ভূপালৰ ভাৰত ভৱন (India House) প্ৰকল্পটো সফলতাৰে গঢ়ি উঠিল।

১৯৮২ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে এই প্ৰতিষ্ঠানটো উদ্বোধন কৰিছিল। অৱশ্যে ১২ জনীয়া সদস্যৰে গঠিত এক স্বায়ত্বশাসিত ‘ভাৰত ভৱন ট্ৰাষ্ট’ৰ দ্বাৰা ই পৰিচালিত হয়। পৰৱৰ্তী দশকত ইন্দোৰ, জবলপুৰ, মুম্বাই, কলকাতা আৰু আনকি বিদেশী ৰাষ্ট্ৰৰ শিল্পী, পণ্ডিত, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এই কেন্দ্ৰটো ভাৰতৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠান হৈ পৰিল।

ইয়াৰ গঠনমূলক বছৰবোৰত নাট্য ব্যক্তিত্ব বি. ভি. কাৰান্থে ‘ৰংগমণ্ডল’ নামৰ নাট্যগোষ্ঠীটোৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁ এই অঞ্চলৰ লোক শৈলীসমূহক নিজৰ কামত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল আৰু ভাৰত ভৱনত থকাৰ সময়ছোৱাত বহুতো হিন্দী নাটক মঞ্চস্থ কৰিছিল। ১৯৮৬ চনৰ পৰা ‘ভাৰত ভৱন সমসাময়িক ভাৰতীয় কলাৰ দ্বিবৰ্ষীয় প্ৰদৰ্শনী’ আৰু ১৯৮৯ চনৰ পৰা ‘ভাৰত ভৱন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰিণ্ট দ্বিবৰ্ষীয় প্ৰদৰ্শনী’ আৰম্ভ হয়। এই কমপ্লেক্সটো ইয়াৰ কলা সংগ্ৰহালয় ‘ৰূপংকৰ’ৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত। ইয়াত জগদীশ স্বামীনাথনে সংগ্ৰহ কৰা জনজাতীয় কলাৰ এক স্থায়ী সংগ্ৰহ আছে, যিবোৰক ভাৰতৰ জনজাতীয় কলাৰ শ্ৰেষ্ঠ উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

হিন্দী কবিতা আৰু সাহিত্যৰ কেন্দ্ৰ ‘ৱাগাৰ্থ’ত ভাৰতীয় কবিতা, শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু লোক সংগীতৰ এটা পুথিভঁৰাল আৰু আৰ্কাইভ আছে। ই হিন্দী সাহিত্যৰ ওপৰত ‘কথা প্ৰসংগ’ নামৰ মহোৎসৱ আয়োজন কৰে।

অৱলোকন

এই কমপ্লেক্সত ভাৰতীয় চিত্ৰকলা আৰু ভাস্কৰ্যৰ এক কলা বীথিকা, ললিত কলা কৰ্মশালা, এখন মুকলি আকাশৰ তলৰ প্ৰেক্ষাগৃহ ("বহিৰংগ"), এটা ষ্টুডিঅ’ থিয়েটাৰ ("অভিৰংগ"), এটা প্ৰেক্ষাগৃহ ("অন্তৰংগ"), জনজাতীয় আৰু লোক কলাৰ সংগ্ৰহালয় আৰু ভাৰতীয় কবিতা, শাস্ত্ৰীয় সংগীত তথা লোক সংগীতৰ পুথিভঁৰাল আছে। ইয়াৰ উপৰিও, ভাৰত ভৱনে ইয়াৰ "আশ্ৰম"ত শিল্পী আৰু লেখকসকলক 'আৰ্টিষ্ট-ইন-ৰেচিডেন্স' কাৰ্যসূচীৰ অধীনত আতিথ্য প্ৰদান কৰে।

ইয়াৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য শাখা হ’ল:

তথ্যসূত্ৰ

গ্ৰন্থপঞ্জী

বাহ্যিক সংযোগ

ভাৰত ভৱন / চাৰ্লচ কোৰিয়া। বাৰ্ট ব্ৰায়ান্ট, AD Classics: Bharat Bhavan / Charles Correa, ArchDaily, ১ আগষ্ট ২০১৬।

শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
অচেটীয় ৱিকিপিডিয়া

অচেটীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ অচেটীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত অচেটীয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

অচেটীয় ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
বাগো মেদাও

বাগো মেদাও (মহিষী মাতৃ বা লেডী বাফেলো নামেও জনাজাত) হৈছে এখন বৰ্মী নাট (আত্মা), যাক বিশেষকৈ বাগো অঞ্চলত পূজা কৰা হয় (যদিও নিম্ন বৰ্মা জুৰিও উপাসনা দেখা যায়)। বাগো মেদাওক এটা যুৱতী ৰূপে চিত্ৰিত কৰা হয়, যিয়ে এখন পানী মহিষৰ খোৰা পিন্ধি থাকে। ই এক মহিলা মহিষী নাক্কাৰাইৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যিয়ে হন্থাৱাদীৰ (বৰ্তমানে বাগো) পৰম্পৰাগত প্ৰতিষ্ঠাপক থামালাৰ পুত্ৰ অশকুমা ৰাজপুত্ৰক পোহপাল দিছিল। জনবিশ্বাস অনুসৰি, তেওঁ পৰিয়াল আৰু ঘৰ সুৰক্ষিত কৰে আৰু যাক অনুগ্ৰহ কৰে, তাক মনস্কামনা পূৰণ কৰে।

গল্প

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৮৭ চনত, ৰজা থামালাই হন্থাৱাদী ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ ভাতৃ ৰাজপুত্ৰ উইমালাক সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে মনোনীত কৰি, অধ্যয়নৰ বাবে তাকশিলা লৈ পঠাইছিল। ৰজাই প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে, ৰাজপুত্ৰ উইমালা উভতি আহিলে, তেওঁ সিংহাসন লাভ কৰিব। লগতে, ৰজাই হন্থাৱাদী বনাঞ্চলত এক জ্বলি থকা কমলা কুম্‌ড়াৰ ভিতৰত জন্ম হোৱা এজনী মহিলাক মূল ৰাণী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছিল, যাক "কমলা কুম্‌ড়াৰ কন্যা" বুলি জনা গৈছিল। এই ৰাণীয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত অশকুমা নামৰ পুত্ৰ জন্ম দিছিল।

কিন্তু, ৰাজপুত্ৰ উইমালা অধ্যয়ন শেষ কৰি উভতি অহাৰ পিছতো, ৰজাই তেওঁৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ৰক্ষা নকৰিলে। এতেকে, ৰাজপুত্ৰ উইমালা ক্ষিপ্ত হৈ তেওঁৰ দাদা ৰজাক হত্যা কৰি সিংহাসন দখল কৰিলে। এই অভ্যুত্থানৰ ফলত, অশকুমা ৰাজপুত্ৰক দেশান্তৰী হ’ব লগা হৈছিল। নাক্কাৰাই নামৰ মহিলা মহিষীয়ে তেওঁক পোহপাল দিছিল, যাৰ ফলত অশকুমাই তাক মাতৃ ৰূপে গণ্য কৰিছিল।

পৰৱৰ্তী সময়ত, অশকুমা ৰাজপুত্ৰে পানীৰ দেৱী মানিমেখলাৰ পানীৰ সোঁত বাধা দিছিল, যাৰ ফলত দেৱীগৰাকী ৰুষ্ট হৈছিল। দেৱীগৰাকীয়ে এক শৰ্তযুক্ত প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল, য’ত তেওঁ ৰাজপুত্ৰক ১ ঘণ্টাৰ ভিতৰত হাজাৰটো হৰিণাৰ পুচ শিপাই নিতে কৈছিল। যদিও ৰাজপুত্ৰে সফলতাৰে শিপাই লৈছিল, দেৱীগৰাকীয়ে এটা পুচি লুকুৱাই ৰাখি তেওঁৰ পৰাজয় ঘোষণা কৰিছিল। ফলস্বৰূপে, ৰাজপুত্ৰক মহিষী নাক্কাৰাইৰ মূৰ কাটি দেৱীগৰাকীক উপহাৰ হিচাপে দিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল।

মহিষী নাক্কাৰাইৰ চিন্তাৰ কাৰণ আছিল যে, তেওঁৰ পুত্ৰয়ে এই পাপ কৰ্ম কৰিব পাৰে। সেয়েহে তেওঁ ৰাজপুত্ৰক তেওঁৰ গলত কেৱল ফাল ৰখাৰ নিৰ্দেশ দিলে। তেওঁ স্বৰ্গলৈ এক শপথ লৈ নিজৰ মূৰ নিজে কাটিবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল। এই ঘটনাৰ পিছৰ পৰাই নাক্কাৰাই এখন নাট (দেৱতা) হৈ পৰিল, আৰু মানুহে তেওঁৰ পূজা কৰিবলৈ নিজৰ আঙ্‌নাত মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ নিজৰ মন্দিৰৰ দ্বাৰা শাসন কৰিছিল, যাতে ব্যৱসায়ৰ উন্নতি লোকসকলৰ কল্যাণৰ বাবে হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাৰ্মীজ দেৱী
বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণ

বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণ বুলিলে কোনো ব্যক্তি, গোট বা সমাজৰ ওপৰত তেওঁৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে সংঘাতৰ অজুহাতত বা অজুহাত নোহোৱাকৈ অন্য কোনো ধৰ্মীয় বিশ্বাস জাপি দিয়া নতুবা তেওঁক নিজৰ ধৰ্ম এৰি আন ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা।

আবু হানিফা আৰু আবু ইউছুফৰ মতে অমুছলমানে নিজৰ ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে জিজিয়া কৰ দিব লাগিব। কিন্তু পিছলৈ অধিক চৰম ন্যায়বিদসকলে মূৰ্তিপূজাৰীৰ বাবে জিজিয়াক অনুমতি নিদিলে। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ই কেৱল অন্য ধৰ্মৰ লোকসকলক মৃত্যুদণ্ডৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ ধৰ্মান্তৰকৰণৰ বিকল্পহে আগবঢ়াইছিল। চাৰিখন ইছলামিক আইনৰ ভিতৰত হানাফী আৰু মালিকীসকলে আৰবসকলক বাদ দি বাহিৰৰ লোকসকলক পণবন্দী হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল। শ্বাফী আৰু হানবালিসকলে অৱশ্যে কেৱল খ্ৰীষ্টান, ইহুদী আৰু জোৰাস্থিয়ান এই শ্ৰেণীৰ বুলি গণ্য কৰে।

শেহতীয়া সময়ত যুদ্ধ, বিদ্ৰোহ আৰু আন্তঃসাম্প্ৰদায়িক হিংসাই ভাবুকি দিছে আৰু বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণৰ সংঘটিত কৰিছে। ভাৰত বিভাজন, বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা যুদ্ধ, ইছলামিক ষ্টেট (আই এছ)ৰ নিয়ন্ত্ৰিত অঞ্চল, পাকিস্তানত হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ ধৰ্মান্তৰকৰণৰ খবৰ পোৱা গৈছে। যুৱতীসকলৰ বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণে পাকিস্তান, বাংলাদেশ, ভাৰত, ইজিপ্ত আৰু যুক্তৰাজ্যত ৰাজহুৱা বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে।

১৮ শতিকাৰ শাসক টিপু চুলতানে হিন্দু আৰু খ্ৰীষ্টানক অত্যাচাৰ কৰিছিল।

কেৰালাৰ মহীশূৰত টিপুৰ পিতৃ হাইদৰ আলীৰ আগ্ৰাসনৰ সময়ত শ শ মন্দিৰ আৰু গীৰ্জা ভাঙি পেলোৱা হৈছিল। দহ হাজাৰ খ্ৰীষ্টান, হিন্দুক হত্যা কৰি বলপূৰ্বকভাৱে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।

১৯৯৮ চনৰ পাঠানকোঠ গণহত্যাৰ সময়ত, ধৰ্মান্তৰিত হ’বলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে ইছলামিক উগ্ৰপন্থীয়ে হত্যা কৰিলে ২৬জন কাশ্মীৰী হিন্দুক।যেতিয়া গাঁওবাসীয়ে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি গো-মাংস খাই প্ৰমাণ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিলে তেতিয়া ইছলামিক উগ্ৰপন্থীয়ে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰে। ১৯৪৬ চনৰ নোয়াখালী দাঙ্গাত মুছলমান উগ্ৰপন্থীয়ে লাখ লাখ হিন্দুক বলপূৰ্বকভাৱে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ জোৰ-জবৰদস্থি কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ