ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চাপাখোৱা

চাপাখোৱা নগৰখনই হৈছে অসমৰ আটাইতকৈ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন নগৰ। চাপাখোৱা, তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়া মহকুমাৰ সদৰ ঠাই। তিনিচুকীয়া জিলাৰ পৰা চাপাখোৱালৈ দূৰত্বত প্ৰায় ৭০ কিলোমিটাৰ। চাপাখোৱা নগৰৰ মাজেৰে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে। আগতে চাপাখোৱা আহিবলৈ লোহিত নদীত ফেৰীৰে পৰা হ'ব লগা হৈছিল যদিও বৰ্তমান লোহিত নদীৰ ওপৰৰ নিৰ্মিত ড॰ ভূপেন হাজৰিকা সেতুৰ ওপৰেৰে পৰা হৈ অহা হয়। ইয়াৰ ফলত এতিয়া চাপাখোৱা অহাটো বহুত সহজ হয় পৰিল।

চাপাখোৱাৰ জনসংখ্যা ১০,৩০৫ জন। চাপাখোৱাৰ বাসিন্দা সকল মূলতঃ শদিয়াৰ বিভিন্ন গাঁৱৰ পৰা চাকৰি সূত্ৰে প্ৰব্ৰজন কৰা। বৰ্তমানে নগৰখন বাণিজ্যিকভাৱে বিকশিত হয় অহাৰ বাবে অন্য বহু ধৰণৰ বৃত্তিৰ লোকৰো প্ৰব্ৰজন আৰম্ভ হৈছে। চাপাখোৱা ঠাইখন শদিয়া মহকুমাৰ সদৰ ঠাই হোৱাৰ সূত্ৰে মহকুমাধিপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ উপৰিও বিভিন্ন ধৰণৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয় আৰু আদালত আছে। এই চাপাখোৱাতে উজনি অসমৰ অন্যতম প্ৰাচীন শিক্ষানুষ্ঠান শদিয়া আদৰ্শ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় অৱস্থিত। ইয়াৰ উপৰিও চপাখোৱা টাউন উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, শদিয়া বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু শদিয়া হিন্দী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আদি অসম চৰকাৰৰ প্ৰাদেশিকৃত উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আছে। ইয়াৰ উপৰিও চপাখোৱা টাউন চৰকাৰী নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, চাপাখোৱা টাউন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু নিজৰাপাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আদিৰ লগতে ৰাম লাল হিন্দী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় নামৰ এখন হিন্দী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় আছে। এই চাপাখোৱাতে শদিয়াৰ আটাইতকৈ উচ্চ শিক্ষা অনুষ্ঠান " শদিয়া মহাবিদ্যালয়" অৱস্থিত।

চাপাখোৱাত বিভিন্ন বেংক সমূহ শাখা কাৰ্যালয় আছে। তাৰে ভিতৰত ভাৰতীয় ষ্টেট বেংক, ইউনিয়ন বেংক অফ ইণ্ডিয়া, ইউনাইটেড বেংক অফ ইণ্ডিয়া আৰু অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক হৈছে প্ৰধান। চাপাখোৱাত দুটা বেংকৰ এ টি এম সেৱা আগবঢ়ায়।

খেলা-ধূলাৰ বাবে চাপাখোৱা নগৰত বীৰ লাচিত বৰফুকন নামৰ এখন ষ্টেডিয়াম আছে। ইয়াৰ উপৰিও মহকুমাধিপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ সন্মুখত এখন ৰাজহুৱা খেল পথাৰ আৰু বিভিন্ন চৰকাৰী বিদ্যালয় সমূহৰ নিজা নিজা খেল পথাৰ আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
কৰম নাচ

কৰম নাচ বা কৰম নৃত্য হৈছে প্ৰতি বছৰে কৰম উৎসৱৰ সময়ত পৰিবেশন কৰা মধ্য আৰু পূব ভাৰতৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। কৰম উৎসৱ হৈছে ভাদ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ একাদশীৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এটা শৰৎকালীন উৎসৱ। ইয়াক ছত্তীসগঢ়, ঝাড়খণ্ড, মধ্য প্ৰদেশ, ওড়িশা আৰু পশ্চিমবংগত উদ্‌যাপন কৰা হয়। কৰম বা কৰ্মৰ অৰ্থ হৈছে ‘ভাগ্য’।

কৰম দেৱতা নামেৰে জনাজাত ভাগ্য দেৱতাৰ পূজাৰ সময়ত এই লোক-নৃত্য পৰিবেশন কৰা হয়। মানুহে ভাগ্যৰ দেৱতাক শুভ আৰু অশুভৰ কাৰণ বুলি গণ্য কৰে।

বিৱৰণ

সাধাৰণতে ভাদ মাহৰ শুক্লা একাদশীত কৰম উৎসৱ পালন কৰা হয়। ঝাৰখণ্ডৰ কিছুমান অঞ্চলত নৱেম্বৰ মাহতো ইয়াক উদযাপন কৰা হৈছিল। অসমত ‘ৰঘু গছ’, ‘কদম গছ’ নামে জনাজাত বৈজ্ঞানিকভাৱে ন’ক্লিয়া পাৰ্ভিফ’লিয়া (Nauclea Parvifolia) বুলি নামকৰণ কৰা “কৰম গছ”জোপা হৈছে কৰম উৎসৱৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। কৰম উৎসৱৰ প্ৰস্তুতি উৎসৱৰ প্ৰায় দহ-বাৰ দিন আগতেই আৰম্ভ হয়। ‘কৰমতী’ বুলি আখ্যা দিয়া গাভৰু সকলে টোপোলা বা পাচিত জাৱা বুলি কোৱা ধান, ঘেঁহু, মাটিমাহ, বুতমাহ আদি ন প্ৰকাৰৰ গঁজালি মেলা বীজ আনি সকলোৱে সিঁচি দিয়ে। তাৰ পিছত এই বীজবোৰৰ যতন লোৱা হয়।

কৰম উৎসৱৰ ৰাতিপুৱাৰতে মহিলাসকলে ঢেকী নামৰ কাঠৰ সঁজুলিটোত চাউল খুন্দে। এই চাউলৰ আটা ব্যৱহাৰ কৰি মিঠা বা নিমখীয়া স্থানীয় সুস্বাদু খাদ্য তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু সমগ্ৰ চুবুৰীটোত ভাগ কৰি দিয়া হয়।

তাৰ পিছত লোকসকলে কাণত হালধীয়া ফুল এপাহ লৈ লোকাচাৰৰ সৈতে কৰম নৃত্য আৰম্ভ কৰে। নৃত্যৰ পিছত কৰম উৎসৱৰ কিংবদন্তি (কৰম (প্ৰকৃতি/দেৱতা/দেৱী)ৰ পূজাৰ আঁৰৰ কাহিনী) আবৃত্তি কৰাৰ পিছত সকলো পুৰুষ-মহিলাই সুৰা খাই গোটেই ৰাতিটো গান গাই নাচি কটায়; কৰম উৎসৱৰ এই অপৰিহাৰ্য গীত-নৃত্যই কৰম নাচ নামেৰে জনাজাত।

নাৰীসকলে ঢোল আৰু লোকগীতৰ তালত কৰম নৃত্য কৰে। পূজাৰ পিছত সামূহিক ভোজ আৰু হৰিয়া (স্থানীয় সুৰা) খোৱা হয়।

নৃত্য

কৰম নৃত্যৰ কেইবাটাও প্ৰকাৰ পোৱা যায়, ইয়াৰ ভিতৰত একতাৰিয়া, লহকী, সিৰকি আদি উল্লেখযোগ্য। এই নৃত্যত পুৰুষ আৰু নাৰী উভয়েই অংশগ্ৰহণ কৰে।

‘কৰম ছানি’ বা ‘কৰম ৰাণী’ দেৱীৰ আৰাধনাৰ বাবে কৰম নাচ কৰা হয়। কৰম ছানিৰ যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে ‘ভাগ্যৰ ৰাণী’। ময়ূৰভঞ্জ, সুন্দৰগড়, বোলাংগীৰ আৰু ঢেংকেনাল জিলাত এই নৃত্য অতি জনপ্ৰিয়। ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ বিভিন্ন জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ে বিভিন্ন ধৰণেৰে কৰম নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। কিছুমান অঞ্চলত ভাদ মাহত কৰম গছৰ এটা ডাল কাটি আনুষ্ঠানিকভাৱে শোভাযাত্ৰা কৰি নৃত্য ক্ষেত্ৰলৈ লৈ যোৱা হয়। ডালটো ৰোপণ কৰি যুৱক-যুৱতীসকলে ঢোলৰ তালত তাৰ চাৰিওফালে নাচি থাকে। মহিলাসকলে সমকেন্দ্ৰিক বৃত্তত নাচে আৰু পুৰুষসকলে বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ খোজৰ ছন্দৰে নৃত্য কৰে। আন কিছুমান অঞ্চলত কৰম গছৰ এটা ডাল কৰম নৃত্যশিল্পীসকলে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে আৰু গান গাই নাচি থকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ মাজত পাৰ কৰি নিয়ে। এই ডালটো গাখীৰ আৰু চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা স্থানীয় সুৰাৰে ধুই লোৱা হয়। নৃত্যৰ মাজতে কৰম গছৰ ডালটো ওপৰলৈ তুলি দিয়া হয়। নৃত্য-গীতৰ লগত থলুৱা ছন্দময় আৰু সুৰীয়া বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা হয়।

সাজ-পাৰ

মহিলাসকলে বিভিন্ন গহনাৰ সৈতে উজ্জ্বল ৰঙৰ শাৰী পিন্ধে আৰু পুৰুষসকলে জিলিকি থকা নীলা ময়ুৰৰ পাখিৰে সজোৱা ৰঙীন পাগুৰি পিন্ধে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
বাৰ ওঠৰ

বাৰ ওঠৰ (১২১৮) (‌‌‌) হ’ল এখন কিশোৰ-কিশোৰীৰ বাবে উপযোগী মাহেকীয়া আলোচনী। এই আলোচনীখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মুখ্য উপদেষ্টা আছিল হোমেন বৰগোহাঞি।

‘বাৰ ওঠৰ’ৰ বিভিন্ন শিতানসমূহ

‘বাৰ ওঠৰ’ত প্ৰকাশিত উপন্যাসসমূহ

উপন্যাসৰ নাম
অনুবাদক
মূল লেখক/লেখিকা
প্ৰবাল দ্বীপ

বকুল ফুলৰ দৰে

ড॰ মৃণাল কলিতা
বন্যতাৰ ৰিং
অভিজিত শৰ্মা বৰুৱা
জেক্‌ লণ্ডন
বিজয়ী ৰবাৰ
অভিজিত শৰ্মা বৰুৱা
জুল ভাৰ্ণ (Jules Varne)
বিদায়, মিষ্টাৰ চিপচ্‌
ৰাজেন্দ্ৰ শৰ্মা

মাতৃভূমি

সন্তোষ কুমাৰ কৰ্মকাৰ
ৰিব্‌ৰিব্‌, মুনমীহঁতৰ শেষ নোহোৱা কাহিনী

ড॰ মৃণাল কলিতা

বাহ্যিক সংযোজন

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
শ্ৰীশ্ৰীৰাম চন্দ্ৰ দাস

শ্ৰীশ্ৰীৰাম চন্দ্ৰ দাস বৰপেটা জিলাৰ সুন্দৰীদিয়া সত্ৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী সমাজসেৱী, সাহিত্যিক আৰু শিক্ষক আছিল৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল কেৱলৰাম আৰু মাতৃৰ নাম দময়ন্তী৷ জন্মস্থান সুন্দৰীদিয়াতে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি মজলীয়া বৃত্তি পৰীক্ষাত কামৰূপ জিলাৰ ভিতৰতে প্ৰথম হৈ বৰপেটা হাইস্কুলত নাম লগায়৷ অষ্টম মানৰ পিছত তেওঁ যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলত ভৰ্তি হয় আৰু তাৰপৰাই নৰ্মাল স্কুল পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷

কৰ্ম জীৱন

যোৰহাটৰ পৰা ১৯২৮ চনত নৰ্মাল স্কুলৰ শেষ পৰীক্ষা দি ঘৰলৈ উভতি অহা শ্ৰীৰাম চন্দ্ৰ দাসে কিছুবছৰ পিছত বৰপেটা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ এটি অস্থায়ী শিক্ষকৰ পদত যোগদান কৰে৷ ইয়াৰ আগতে তেওঁ চকচকা গৱৰ্ণমেণ্ট মজলীয়া বিদ্যালয়, টংলাৰ চাটবাৰী চৰকাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়, নগাঁও উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়, কাকজান মজলীয়া বিদ্যালয়, লক্ষীমপুৰ উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়, যোৰহাট চৰকাৰী বিদ্যালয়, ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত অস্থায়ীভাৱে কাম কৰিছিল৷ অস্থায়ীভাৱে নগাঁও, শিৱসাগৰ আদিত আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা, পদ্মধৰ চলিহা, উমা কান্ত গগৈ, ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ আদি সাহিত্যিকক লগ পাই সাহিত্য সৃষ্টিৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল৷ বৰপেটা হাইস্কুলৰ পৰা তেওঁ গোলাঘাটলৈ বদলি হৈছিল আৰু তাতেই বিদ্যালয়সমূহৰ সহকাৰী পৰিদৰ্শকৰ পদলৈ উন্নীত হৈছিল৷

সাহিত্য কৃতি

শ্ৰীশ্ৰীৰাম চন্দ্ৰ দাসৰ লোক-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি বিশেষ ধাউতি আছিল৷ বৰপেটাত প্ৰচলিত নাও খেলৰ গীত, হোলী গীত, মহোহো গীত আদি তেওঁ সুৰ লগাই গাবও পাৰিছিল আৰু ইয়াৰ চৰ্চা তেওঁ য’তে থাকে ত’তে কৰিছিল৷ তেওঁৰ লোকগীতৰ সংগ্ৰহ “মোৰ আইৰ প্ৰাণৰ গীত’’, “অসমীয়া জন সাহিত্যৰ পাৰিজাত’’; “ফকৰা যোজনা’’, “জনসাহিত্যৰ ফুল-চন্দন’’, “নতুন সুৰৰ নতুন ছন্দ’’; গল্প পুথি “দেশৰ চাকি’’, “অনশন’’ “কলিয়া জানো বলিয়া’’; শিশু সাহিত্য “মিনতি’’, “কাতৰি’’, “জয়তি’’ আদি উল্লেখযোগ্য সাহিত্য পুথি৷

বঁটা, সন্মান

১৯৫৩ চনত শ্বিলঙত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই শ্ৰীশ্ৰীৰাম চন্দ্ৰ দাসক “লোক সাহিত্য বিশাৰদ’’ খ্যাতি প্ৰদান কৰিছিল৷ ১৯৬৩ চনত অসম চৰকাৰে সাহিত্যিক পেন্সন প্ৰদান কৰিছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
ঠাকুৰ অনুকূলচন্দ্ৰ

অনুকূলচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী বা শ্ৰীশ্ৰীঠাকুৰ অনুকূলচন্দ্ৰ (১৪ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮৮৮ - ২৭ জানুৱাৰী, ১৯৬৯) ভাৰতৰ এগৰাকী ধৰ্ম সংস্কাৰক। তেওঁ সৎসঙ্গ নামৰ এটি সংগঠনৰ প্ৰবৰ্তক।তেওঁ ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতৰ বঙ্গ প্ৰদেশৰ পাবনা জিলাৰ হিমায়তপুৰত (বৰ্তমান বাংলাদেশৰ অন্তৰ্গত) জন্মগ্ৰহণ কৰে। কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ চিকিৎসা সেৱাৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। তেওঁ নিজৰ প্ৰতিষ্ঠিত চিকিৎসা সেৱাৰ অনুষ্ঠানটি বন্ধুৰ হাতত গতাই দি নিজে সৎসঙ্গ হিমায়তপুৰ স্থাপন কৰে। ভাৰত বিভক্ত হোৱাৰ পূৰ্বে ১৯৪৬ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ জনমভূমি হিমায়তপুৰৰ পৰা ঝাৰখণ্ডলৈ যায়।তেওঁ ঝাৰখণ্ডৰ দেওঘৰত ১৯৬৯ চনৰ ২৭ জানুৱাৰী তাৰিখে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।

১৯০৬ চনত তেওঁৰ মাক-দেউতাকে ৰামগোপাল ভট্টাচাৰ্যৰ কন্যা ষোড়শীবালাৰ সৈতে বিবাহ নিশ্চিত কৰে। পিছত তেওঁ সৰ্বমঙ্গলা দেৱীক বিয়া কৰায়, যি নেকি চ'ত' মা বুলি জনাজাত আছিল।

উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ

অনুকূলচন্দ্ৰ ঠাকুৰৰ প্ৰায় ৪৬খন পুথি ৰচনা কৰে। এই সমূহত ধৰ্মশিক্ষা, সমাজ প্ৰভৃতি বিষয়ে আদৰ্শ আৰু উপদেশসমূহ বৰ্ণিত হৈছে। এই সমূহৰ মাজত কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ'ল:-
সত্যানুসৰণ
পুণ্যপুথি
অনুশ্ৰুতি (৬ খণ্ড)
চলাৰ সাথী
শাশ্বতী (৩ খণ্ড)
বিবাহ বিধায়না,
সমাজ সন্দীপন,
যতি অভিধৰ্ম

ডাক টিকট

১৯৮৭ চনৰ ২ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰৰে শ্ৰীশ্ৰী ঠাকুৰক সন্মান প্ৰদৰ্শনৰ অৰ্থে তেখেতৰ ছবিৰে ডাকটিকট মুকলি কৰে। ৬ ডিচেম্বৰ ২০১০ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে পুনৰ এইগৰাকী ব্যক্তিত্বৰ ফটো সন্নিবিষ্ট প্ৰায় ২ মিলিয়ন ডাক টিকট মুকলি কৰে। এই টিকট সমূহ নাচিকৰ সুৰক্ষা ছপাশালত ছপা কৰা হৈছিল।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু (কাব্যগ্ৰন্থ)

সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু,ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ এখনি কাব্য সংকলন।এই কাব্য সংকলনৰ বাবে তেখেতে,১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

১.সপোনৰ দেশৰ বাটচ'ৰাতে সময় গ'ল ঠেলা-হেঁচাত।

২.বুকুত বাঁহী
মুখত শঙ্খ
বাঁহীত যেনেকৈ
নৈ
শঙ্খ তেনেকৈ
সময়

৩.শিল আৰু শিলৰ সংঘৰ্ষৰ মাজত থকা সোম স্বৰূপ জীৱন বৈ যাওঁক পোহৰ হৈ অমৃত হৈ।

৪.তেওঁৰ দুয়ো চকু ঠিক যেন স্বচ্ছ আয়না,প্ৰতিবিম্বিত তাত সত্যৰ মুখ।

৫.ঝাড়ুৰ আগৰ
ধূলি হ'বলৈ
মোৰ বুকুত লাগে
ঝাড়ুৰ আগৰ
ধূলি হোৱা
দেখিলে
মোৰ বুকুত লাগে
আমাৰ দুয়োহাতে
সূৰ্য প্ৰণাম কৰে
মনে প্ৰদক্ষিণ কৰে
সূৰ্য
তথাপি
মানুহৰ
পৃথিৱীত,
বন্দী পৰিস্থিতিৰ
পোতাশালত।
জন্মতে মানুহ
মুক্ত।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
কিৰণ মনৰাল

কিৰণ মনৰাল ((; জন্ম: ১৯৭১) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক। ২০১১ চনত, মুম্বাইত বসবাস কৰা মনৰালৰ প্ৰথমখন উপন্যাস দ্য ৰিলাক্টেণ্ট ডিটেকটিভ প্ৰকাশ পায়। মনৰালে ২০১৫ চনত ৰচনা কৰা কৰ্মিক কীড্‌চ তেওঁৰ প্ৰথমখন নন-ফিকচন গ্ৰন্থ। মনৰালৰ নিজৰ পুত্ৰ সন্তানক ডাঙৰ কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত ৰচিত কিতাপখন সন্তান প্ৰতিপালন বিষয়ক এখন পৰিচয়মূলক গ্ৰন্থ। দুৰ্যোগ পীড়িতসকলক সহায়ৰ অৰ্থে গঠিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ এটি সংগঠন ‘ইণ্ডিয়ান হেল্পছ’ৰ মনৰাল প্ৰতিষ্ঠাপক।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

১৯৭১ চনৰ ২২ জুন তাৰিখে মুম্বাইত জন্মগ্ৰহণ কৰা মনৰালে মুম্বাইৰ ডুৰুৱেলো কনভেন্ট হাইস্কুলত পঢ়িছিল আৰু ১৯৯১ চনত মিথিবাঈ কলেজৰপৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। বিজ্ঞাপনৰ কপিৰাইটাৰ হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত, মনৰালে মুম্বাইৰ ‘ডিএছজে টিভি’ৰ বাতৰি বিভাগত যোগদান কৰে আৰু ‘দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া’ কাকত আৰু ‘কস্মোপলিটান (আলোচনী)’ৰ বাবে ফিচাৰ ৰাইটাৰ হিচাপে কাম কৰে। ২০০০ চনত, তেওঁ এগৰাকী ফ্ৰিলান্স সাংবাদিক ৰূপে কাম কৰিছিল আৰু ২০০৫ চনৰপৰা মনৰালে "থাৰ্টিছিক্স এণ্ড কাউন্টিং" আৰু "কৰ্মিক কীড্‌চ" নামে দুটা ব্লগৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ব্লগাৰ ৰূপে পৰিচিতি লাভ কৰে। সন্তান প্ৰতিপালনত অধিক সময় ব্যয় কৰাৰ অৰ্থে দুয়োটা ব্লগেই বন্ধ কৰাৰ আগলৈকে মনৰালৰ দুয়োটা ব্লগকে ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ব্লগবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হৈছিল

ইয়াৰ পিছতেই মনৰাল লিখন ক্ষেত্ৰলৈ আহে আৰু ২০১১ চনত মনৰালৰ প্ৰথমখন কিতাপ দ্য ৰিলাক্টেণ্ট ডিটেকটিভ প্ৰকাশ পায়। কিতাপখনে ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল। ২০১৪ চনত প্ৰকাশ পোৱা ৱানচ্‌ আপঅ’ন আ ক্ৰাচ গ্ৰন্থত পদে পদে দুৰ্ভাগ্যৰ সন্মুখীন হোৱা এগৰাকী অফিচত কাম কৰা ছোৱালীৰ প্ৰেমৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণিত হৈছে। ভূমধ্য সাগৰীয় এখন জাহাজত সংধটিত এটি প্ৰেমজনিত ঘটনাৰ পটভূমিত ৰচিত মনৰালৰ আন এখন প্ৰেম বিষয়ক গ্ৰন্থ হ’ল ২০১৫ চনত প্ৰকাশিত অ’ল এবৰ্ড।

একে বছৰতে মনৰালৰ প্ৰথমখন নন-ফিকচন গ্ৰন্থ কৰ্মিক কীড্‌চ : দ্য ষ্ট’ৰি অৱ পেৰেণ্টিং ন’বডি টল্ড য়্যু! প্ৰকাশ পায়, কিতাপখনত মনৰালৰ পুত্ৰ সন্তান জন্মৰ পৰা দহ বছৰ বয়সলৈ ডাঙৰ-দীঘল কৰাৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এজন পঢ়ুৱৈয়ে কৈছে যে, কিতাপখন কেৱল মাতৃসকলৰ বাবে নহয়, ইয়াক সকলোৱে পঢ়া উচিত। হিমালয়ৰ পাদদেশক পটভূমি ৰূপে লৈ ৰচিত মনৰালৰ উপন্যাস দ্য ফেচ এট দ্য ৱিণ্ড’ক ৰহস্যময়, গুপ্ত পৰিচয়ৰ এটা উদ্ভট ক'লা কাহিনী (ডাৰ্ক ষ্ট’ৰি) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

মনৰালৰ উপন্যাস, চেভিং মায়া, ইংলেণ্ড আৰ্ট কাউন্সিলৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত চাবট্যুৰ এৱাৰ্ডছ ইউকেৰ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছিল। ২০১৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ মিচিং, প্ৰিজিউমড্‌ ডেড হৈছে এখন মনস্তাত্ত্বিক থ্ৰিলাৰ। ‘টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া’ই কৈছে যে, কিতাপখন "মানসিক ৰোগৰ সৈতে যুঁজি থকা প্ৰিয়জনক জনা প্ৰত্যেকেই পঢ়া উচিত।"

গ্ৰন্থপঞ্জী

দ্য ৰিলাক্টেণ্ট ডিটেকটিভ (২০১১)
ৱানচ্‌ আপঅ’ন আ ক্ৰাচ (২০১৪)
অ’ল এবৰ্ড(২০১৫)
কৰ্মিক কীড্‌চ : দ্য ষ্ট’ৰি অৱ পেৰেণ্টিং ন’বডি টল্ড য়্যু! (২০১৫)
দ্য ফেচ এট দ্য ৱিণ্ড’ (২০১৬)
চেভিং মায়া (২০১৮)
মিচিং, প্ৰিজিউমড্‌ ডেড (২০১৮)
থাৰ্টিন ষ্টেপচ্‌ টু ব্লাডি গুড পেৰেণ্টিং (২০১৯)
দ্য কিটি পাৰ্টি মাৰ্ডাৰ (২০২০)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
আল-ইখলাছ

ছূৰা আল ইখলাছ (আৰবী:الإخلاص‎) মুছলিম সকলৰ ধৰ্ম গ্ৰন্থ কোৰআনৰ ১১২ নম্বৰ ছূৰা, ইয়াৰ আয়াতৰ সংখ্যা ৪ টা আৰু ইয়াৰ ৰূকুৰ সংখ্যা এটা। আল ইখলাছ ছূৰাটো মক্কাত অৱতীৰ্ণ হৈছে। এই ছূৰাটোক ইছলামৰ শেষ পয়গম্বৰ মুহম্মদ(ছাঃ)ৰ দ্বাৰা বিশেষ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল। কাৰণ এই আয়াতত আল্লাহৰ অস্তিত্ব আৰু সত্বাৰ সবাতোকৈ সুন্দৰ ব্যাখ্যা দিয়া হৈছে। ইছলামৰ আৰম্ভণিতে এই ছূৰাসমূহ বিভিন্ন নামেৰে জনাজাত হৈছিল, কেতিয়াবা অঞ্চলভেদেও নামৰ ভিন্নতা আছিল।

অসমীয়াত অনুবাদ

ছূৰাত থকা আয়াত সমূহৰ অসমীয়া অৰ্থ তলত দিয়া হ'লঃ
"কওক, তেওঁ আল্লাহ, এক, একক
আল্লাহ অমুখাপেক্ষী,
তেওঁ কাকো জন্ম দিয়া নাই আৰু কোনেও তেওঁক জন্ম দিয়া নাই
আৰু তেওঁৰ সমতুল্য একোৱেই নাই।

লগতে চাওক

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ
শ্ৰেণী:মক্কান ছূৰা
হালিং নৃত্য

হালিং (ইংৰাজী: Halling; হালিংডানচেন) হ’ল এক প্ৰকাৰৰ লোক-নৃত্য (bygdedans) যি পৰম্পৰাগতভাৱে নৰৱেৰ গ্ৰামাঞ্চলত পৰিৱেশন কৰা হয়। অৱশ্যে ছুইডেনৰ কিছুমান অংশতো হালিং নৃত্যৰ বিভিন্ন ৰূপ পোৱা যায়। এই নৃত্য পৰম্পৰাগতভাৱে বিয়া আৰু পাৰ্টিত ডেকা ল’ৰাসকলে প্ৰদৰ্শন কৰে।

চমু আভাস

হালিং হ’ল এক দ্ৰুতবেগী (৯৫-১০৬ বিপিএম) নৃত্য যিটো ৬/৮ বা ২/৪ তালত পৰিৱেশন কৰা হয়। ইয়াত নৰ্তকসকলৰ মাজত এক্ৰোবেটিক আৰু এথলেটিক প্ৰতিযোগিতা অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। হালিংডানক ছন্দময় এক্ৰোবেটিক নৃত্য হিচাপে বৰ্ণনা কৰিব পাৰি য’ত বহুতো পদক্ষেপ থাকে। ইয়াৰ বাবে শৰীৰৰ শক্তি আৰু নমনীয়তা দুয়োৰে প্ৰয়োজন।

এই নৃত্য নৰৱেৰ ভাল্ড্ৰেছ আৰু হালিংডাল উপত্যকাৰ সৈতে জড়িত। সেই অঞ্চলত ইয়াক প্ৰায়ে 'লাউচ' (মুকলি নৃত্য) বুলি কোৱা হয়। এই শব্দটোৱে বুজায় যে ই এককভাৱে কৰা নৃত্য, যুটীয়াভাৱে নহয় (অৱশ্যে দেশখনৰ পশ্চিম প্ৰান্তত যুটীয়া হালিং নৃত্যও পৰম্পৰাগত)। একাংশ পণ্ডিতৰ মতে, এই শব্দটোৱে এই নৃত্যটো সম্পূৰ্ণ প্ৰদৰ্শনৰ "আধা" অংশ আছিল বুলিও সূচাব পাৰে, কাৰণ আনটো আধা অংশ আছিল 'স্প্ৰিঙাৰ'।

নৃত্যৰ তাল ২/৪ বা ৬/৮ খুবেই দ্ৰুতবেগী হয়। ইয়াৰ বাবে এজন অভিজ্ঞ বাদ্যযন্ত্ৰীৰ প্ৰয়োজন হয়। বাদ্যযন্ত্ৰীজনে নৰ্তকসকলক বিভিন্ন প্ৰত্যাহ্বানমূলক ভংগীমা যেনে— নাককেস্প্ৰেটেন (ডিঙিৰ জাঁপ), ক্ৰুকিং, হোডেষ্টিফ্ট (মূৰৰ ওপৰেৰে যোৱা) আৰু বিশেষকৈ কষ্ট (নিক্ষেপ) কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত উৎসাহ দিব লাগে। নৰ্তক ওলাভ থৰ্চাউগে ১৯১০-১৯২০ চনৰ আশে-পাশে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত হালিংডান শ্ব’ পৰিৱেশন কৰিছিল, য’ত তেওঁ নিজৰ নৃত্যত 'হেডস্পিন' অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।

এই নৃত্যৰ অন্যতম ভংগীমা হ’ল 'হালিংকষ্ট'। এই ভংগীমাত পৰম্পৰাগতভাৱে এগৰাকী ছোৱালীয়ে এডাল লাঠি ব্যৱহাৰ কৰি এখন টুপী ওপৰত ধৰি থাকে আৰু নৰ্তকজনে জপিয়াই সেই টুপীখনত গোৰ মাৰি পেলাই দিব লাগে। 'কষ্ট'ক শক্তিৰ পৰীক্ষা হিচাপে গণ্য কৰা হয়, য’ত মজিয়াৰ পৰা প্ৰায় ২৩০ ৰ পৰা ২৮০ ছেণ্টিমিটাৰ ওপৰত ধৰি থকা টুপী এখনত গোৰ মাৰিব লাগে। কিছুমান ছোৱালীও এই নৃত্যত পাকৈত আৰু তেওঁলোক যিকোনো পুৰুষৰ দৰেই ক্ষীপ্ৰ বুলি জনাজাত।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

বিখ্যাত নৰৱেৰ সুৰকাৰ এডভাৰ্ড গ্ৰীগে তেওঁৰ 'লিৰিক পিচেছ'ত হালিং নৃত্যৰ বাবে কেইবাটাও সংগীত ৰচনা কৰিছিল। ১৯৫৪ চনত প্ৰকাশিত গেইৰ টুইটৰ পিয়ানো কনচাৰ্টো নং ৫-ৰ সমাপ্তি অংশটোক 'টেম্পো ডি হালিং' বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

২০০৯ চনৰ ইউৰোভিছন চং কনটেষ্টত বিজয়ী গীত "ফেয়াৰীটেল"ত আলেকজেণ্ডাৰ ৰাইবাকৰ সৈতে ফ্ৰিকাৰ ডান্স কোম্পানীয়ে হালিং নৃত্য পৰিৱেশন কৰিছিল।

ফ্ৰিকাৰ ডান্স কোম্পানীয়ে যোৱা কেইবছৰমান ধৰি ২৯খন দেশত হালিং নৃত্যৰ ভ্ৰমণ কৰিছে। কোম্পানীটোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তথা নৃত্য পৰিচালক হালগ্ৰিম হানচেগাৰ্ডক হালিঙৰ পুনৰ আৱিষ্কাৰক হিচাপে জনা যায়। তেওঁ নতুন শৈল্পিক প্ৰকাশৰ জৰিয়তে এই পৰম্পৰাক অন্বেষণ কৰিছে, যেনে— কম্পিউটাৰ গেম "এজ অফ কনান"ত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

হালিংডানৰ ইতিহাস
ফ্ৰিকাৰ ডান্স কোম্পানীৰ গৃহপৃষ্ঠ

শ্ৰেণী:নৰৱেৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
পানী বগলী

পানী বগলী (, বৈজ্ঞানিক নাম-Mesophoyx intermedia) এটা মজলীয়া আকাৰৰ বগলীৰ প্ৰজাতি৷ ই পূব আফ্ৰিকা, দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এটা স্থানীয় চৰাই৷

বিৱৰণ

পানীবগলীৰ দেহৰ আকাৰ বৰ বগ আৰু বামুণ বগলীৰ আকাৰৰ মাজৰ অৰ্থাৎ মধ্যমীয়া হয়। ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৫৬-৭২ ছে: মি: আৰু ওজন প্ৰায় ৪০০ গ্ৰাম হোৱা দেখা যায়। । ইয়াৰ দেহটো বগা ঢকঢকীয়া, ঠেং গাঢ় আৰু ঠোঁট হালধীয়া হয়। প্ৰজননৰ কালত পূৰ্ণবয়স্ক পানীবগলীৰ ঠোঁট ৰঙচুৱা হয়। মতা-মাইকী উভয়ে দেখাত একে হয়।

বৰ বগৰ সৈতে পাৰ্থক্য

]] আৰু পানীবগলীৰ পাৰ্থক্য

প্ৰজনন নোহোৱা কালত আকাৰৰ বাহিৰে দুয়োবিধ প্ৰজাতিৰ বিশেষ পাৰ্থক্য দেখা পোৱা নাযায়। অৱশ্যে পানীবগলীৰ ডিঙি আৰু ঠোঁট কিছু চুটি হয়। সূক্ষ্মভাৱে লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে বৰ বগৰ ঠোঁটৰ মাজত থকা নোমবিহীন আঁচডাল চকুৰ পিছলৈকে থাকে, কিন্তু পানীবগলীৰ এই আঁচডাল চকুৰ তলতে শেষ হয়। পানীবগলীয়ে ডিঙি মেলি খাদ্যৰ বাবে জোপ লৈ থাকে। বৰ বগ ইয়াতকৈ অধিক ধৈৰ্যশীল আৰু ই প্ৰায়ে একাষে মুৰ কৰি এটা চকুৰে চোৱাৰ দৰে কৰি জোপ লয়।

বামুণ বগলীৰ সৈতে পাৰ্থক্য

বামুণ বগলীৰ ঠেং হালধীয়া আৰু ঠোঁট ক'লা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়। প্ৰজনন কালত ইহঁতৰ মূৰৰ পৰা বিশেষ ধৰণৰ পাখি ওলায় যিটো পানী বগলীৰ ক্ষেত্ৰত দেখা নাযায়।

বিতৰণ

আচৰণ

খাদ্য

পানী বগলীয়ে সাধাৰণতে পানীৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ মাছ, পোক-পতংগ, কেকোঁৰা, ভেকুলী আদি চিকাৰ কৰি খায়৷ ই প্ৰায়ে জোপ লৈ থাকি অগভীৰ পানীত খাদ্যৰ সন্ধান কৰা দেখা পোৱা যায়৷

প্ৰজনন

পানী বগলীয়ে প্ৰায়ে আন জলচৰ চৰাইৰ স'তে বৃহৎ ক'লনী গঠন কৰি বাস কৰে৷ ই গছৰ ডালি-পাত আদিৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত ই ২-৫ টাকৈ কণী পাৰে৷

তথ্যসুত্ৰ

লগতে চাওক

Birds of The Gambia by Barlow, Wacher and Disley, ISBN 1-873403-32-1
Birds of India by Grimmett, Inskipp and Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

বাহ্যিক সংযোগ

(Intermediate Egret = ) Yellow-billed Egret - Species text in The Atlas of Southern African Birds

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

শ্ৰেণী:বক
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলী

ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলী (ঢাকাই খাদ্য বা ঢাকাৰ খাদ্য বুলিও জনা যায়) মূলতঃ মোগলাই খাদ্যৰ সৈতে দেশী খাদ্যৰ সংমিশ্ৰণ বা মোগলাই খাদ্যৰ দেশী সংস্কৰণ; যিয়ে বাংলাদেশৰ খাদ্য সংস্কৃতিত এক সুকীয়া স্থান দখল কৰি লৈছে। চুবাহ বংগ বা মোগল বংগৰ ৰাজধানী আছিল ঢাকা। বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ আৰু পশ্চিমবংগ এই সুবাহ বাংলাৰ অন্তৰ্গত আছিল। মোগলৰ ৰাজধানী হোৱা বাবে ঢাকা দক্ষিণ এছিয়াৰ এটা প্ৰধান বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ আছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে বিশ্বৰ অনেক ৰন্ধনশৈলীয়ে ঢ়াকাক প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল। ঢাকা পূৰ্ববংগৰ ৰাজধানী হোৱাৰ পিছত বাংলাদেশী জনগণে ঢাকাৰ ৰন্ধনশৈলীক আকোৱালী লবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তুৰ্কী আৰু আৰবী প্ৰভাৱিত ৰন্ধনশৈলীৰ খাদ্যৰ সৈতে বহুতো অজানা খাদ্য সংস্কৃতি জনপ্ৰিয় হৈ উঠে।

কাচ্চি বিৰিয়ানী, মোৰগ পোলাও (কুকুৰাৰ মাংসৰে তৈয়াৰী পোলাও), পুৰি, ভিন্ন ভিন্ন সোৱাদৰ কাবাব, বাকৰখানীসহ (ৰুটিজাতীয় খাদ্য) অসংখ্য জনপ্ৰিয় খাদ্যৰ ঠিকনা হৈছে পুৰণি ঢাকা। ঢাকাৰ কেইখনমান সুপৰিচিত খাদ্য বিপনী হ’ল- হাজী বিৰিয়ানী, নান্নাৰ বিৰিয়ানী, আল ৰাজ্জাক ৰেষ্টুৰেণ্ট, ৰয়েল ৰেষ্টুৰেণ্ট, আমানিয়া হোটেল ইত্যাদি। চকবজাৰ, তাতাৰি বজাৰ আদি অঞ্চলতো বহুতো নামকৰা খাদ্যবিপনী আছে। ইয়াৰ লগতে শাহী জিলাপী, শুঁটকি কাবাব (শুকান মাছেৰে তৈয়াৰী কাবাব), শিক কাবাব, ৰেচমী জিলাপী, ৰুমালী ৰুটি, তন্দুৰ ৰুটি, নান ৰুটি, ইলিচ পোলাও আৰু বহুতো খাদ্যই ঢাকাইয়া খাদ্যসম্ভাৰক চহকী কৰিছে। ঢাকা নগৰীৰ ৰন্ধনশৈলী বহুজাতিক ৰন্ধনৰ অভিজ্ঞতাৰে সমৃদ্ধ, য’ত বাংলাদেশী ৰন্ধনশৈলী আৰু দক্ষিণ এছীয় ৰসনাৰ লগতে আন্তৰ্জাতিক ৰন্ধনশৈলীৰ এক বিশাল স্বাদ-বৈচিত্ৰ লক্ষ্য কৰা যায়। ইয়াত চাইনীজ, থাই, জাপানী, মেক্সিকান, ইটালীয় আৰু অন্যান্য পশ্চিমীয়া খাদ্যৰ বিশেষ ৰেষ্টুৰেণ্ট আছে। স্থানীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক ফাষ্ট ফুডৰ দোকান আৰু এইবোৰৰ শাখাসমূহে বাৰ্গাৰ, ফ্ৰাই আৰু অন্য সহজলভ্য খাদ্য পৰিবেশন কৰে। প্ৰায়বোৰ ৰেষ্টুৰেণ্টে স্থানীয় মানুহৰ ৰসনা তৃপ্তিৰ বাবে বিদেশী খাদ্য ভোজন উপযোগীকৈ নতুন আংগিকত পৰিবেশন কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, ঢাকাৰ প্ৰায়বোৰ চাইনিজ ৰেষ্টুৰেণ্টত মূল চাইনিজকৈ ভিন্ন ৰেচিপি পৰিবেশন কৰে। ইফতাৰী হিচাপে ঢাকাৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য সুতি কাবাব, জালি কাবাব, মোৰগ পোলাও, কাচ্চি বিৰিয়ানী, তেহাৰী, পাৰ আৰু কোৱেল চৰাইৰ ৰোষ্ট, দৈ বড়া, গো-মাংসৰ চপ, নানা মিঞাৰ বিৰিয়ানী আদি খাদ্য সম্ভাৰৰ সুনাম ঢাকাৰ পৰিধি পাৰ হৈ সমগ্ৰ বাংলাদেশতে বিয়পি পৰিছে।

ইতিহাস

১৬০৮-ৰ পৰা ১৯৩৯-লৈ আৰু ১৬৬০-ৰ পৰা ১৭৭১ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ঢাকা বংগ চুবাহৰ ৰাজধানী আছিল। ফলত সুবিন্যস্ত বাগিছা, দুৰ্গ, সমাধি, প্ৰাসাদ আৰু মছজিদ আদি পৰিগাঁথনিৰ নিৰ্মাণৰ যোগেদি মোগলসকলে ১৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ঢাকাত নতুন মহানগৰ গঢ়ি তোলাৰ সূত্ৰপাত হয়। মোগল সাম্ৰাজ্যৰ বাণিজ্যিক ৰাজধানী ঢাকাৰ ৰন্ধনশৈলীত পাৰস্যদেশীয় খাদ্য ৰীতিৰ প্ৰবেশ ঘটে। ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলীৰ সৈতে এক দীৰ্ঘ সময়ৰ অভিজ্ঞতা আৰু পৰম্পৰাৰ সৈতে মিহলি হৈ আছে তুৰ্কী-মোগল খাদ্যৰীতি। যাৰবাবে স্বাদ, গন্ধ, পৰিবেশনত ঢাকাইয়া খাদ্য সংস্কৃতি বঙালীসকলৰ চিৰায়ত খাদ্যৰ সৈতে পুৰাপৰি নিমিলে। পৰৱৰ্তী সময়ত পৰ্টুগীজ, আৰ্মেনীয়, ইউৰোপীয়সহ বিভিন্ন উপনিবেশবাদীসকলৰ আগমনত মোগল, তুৰ্কী, আৰব, ইৰানী খাদ্যসম্ভাৰৰ সমান্তৰালকৈ পাউৰুটি, বিস্কুট, পনিৰ, চানা মিঠায়ো ঢাকাইয়া খাদ্যৰ সৈতে যুক্ত হয়।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
সঞ্জু ছেমছন

সঞ্জু বিশ্বনাথ ছেমছন ( জন্ম:১১ নৱেম্বৰ ১৯৯৪) এজন ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ, যি ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত কেৰালা আৰু ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ অধিনায়ক হিচাপে খেলে৷ তেওঁ উইকেট কীপাৰ বেটছমেন হিচাপেও এই খেলসমূহত নিজৰ ভূমিকা পালন কৰিছে৷ পূৰ্বে কেৰালা প্ৰিমিয়াৰ লীগ (প্ৰেচিডেণ্টছ কাপ টি-২০)ত কেচিএ ৰয়েলছ দলৰ অধিনায়ক হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। সঞ্জু ২০২৪ চনৰ টি-২০ বিশ্বকাপ জয় কৰা ভাৰতীয় দলৰ অংশ আছিল যদিও প্ৰতিযোগিতাখনৰ কোনো এখন মেচতে তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল।

সঞ্জু ছেমছন সোঁহতীয়া উইকেট কীপাৰ বেটছমেন৷ তেওঁ ২০১৪ চনৰ ১৯ ​​বছৰ অনুৰ্ধ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপৰ ভাৰতীয় ১৯ বছৰৰ অনুৰ্ধ দলৰ উপ-অধিনায়ক আছিল। ২০১৫ চনত জিম্বাবুৱেৰ বিৰুদ্ধে বিদেশী টি-২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অভিষেক ঘটায়। ২০২১ চনত শ্ৰীলংকাৰ বিৰুদ্ধে এদিনীয়া ক্ৰিকেটত অভিষেক ঘটায়।

দিল্লীত ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰা চেমছন পিছলৈ কেৰালালৈ গুচি যায়। জুনিয়ৰ ক্ৰিকেটত সফলতাৰে খেলাৰ পিছত ২০১১ চনত কেৰালাৰ হৈ তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ অভিষেক ঘটায়। ২০১৩ চনত ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ হৈ তেওঁ প্ৰিমিয়াৰ লীগত অভিষেক ঘটাই বছৰৰ উদীয়মান খেলুৱৈৰ সন্মান লাভ কৰে। ২০১৯–২০ বিজয় হাজাৰে ট্ৰফীত তেওঁ অপৰাজিত ২১২ ৰান সংগ্ৰহ কৰিছিল, যিটো হৈছে ষষ্ঠবাৰৰ বাবে কোনো ভাৰতীয়ই লিষ্ট এ ক্ৰিকেটত কৰা দ্বৈত শতক৷ যি এইটো প্ৰকাৰৰ ক্ৰিকেটত দ্বিতীয় দ্ৰুততম দ্বৈত শতকো। ২০২৩ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে তিনিখন মেচৰ শৃংখলাত তৃতীয়খন এদিনীয়াত ছাঞ্জুৱে প্ৰথম এদিনীয়া শতক অৰ্জন কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সুৰু নদী

সুৰু নদী ভাৰতৰ লাডাখৰ কাৰ্গিল জিলাৰ মাজেৰে বহুলাংশে বৈ গৈ পাকিস্তানৰ গিলগীত-বাল্টিস্তানলৈ বৈ যোৱা সিন্ধু নদীৰ উপনৈ। সুৰু উপত্যকা কাৰ্গিল তহচিলৰ সৈতে সমবিস্তৃত, ইয়াৰ পাৰত কাৰ্গিল চহৰ অৱস্থিত। এই নদীখনে গিলগিট-বাল্টিস্তানৰ খাৰমাং জিলাত প্ৰৱেশ কৰে, কিছু সময় পাৰ হৈ মাৰোলৰ ওচৰৰ সিন্ধুৰ সৈতে মিলিত হয়।

ভূগোল

সুৰু নদী ১৮৫ কিলোমিটাৰ (১১৫ মাইল) দীঘল নদী, যি ড্ৰাং ড্ৰুং হিমবাহৰ ওচৰৰ পেনচি লা পাছত অৱস্থিত পাঞ্জেলা হিমবাহৰ পৰা উৎপত্তি হয়। ড্ৰাং ড্ৰুং হিমবাহৰ পৰাও ষ্ট’ড নদীৰ জন্ম হয় যিখন সুৰুৰ পৰা বিপৰীত দিশত তললৈ বৈ যায়। চুৰু নদীৰ উৎস কাৰ্গিল চহৰৰ পৰা ১৪২ কিলোমিটাৰ (৮৮ মাইল) দক্ষিণে, আৰু জান্সকাৰৰ পৰা ৭৯ কিলোমিটাৰ (৪৯ মাইল) উত্তৰত অৱস্থিত। জম্মু-কাশ্মীৰৰ ৰাজধানী শ্ৰীনগৰ পশ্চিমে ৩৩১ কিলোমিটাৰ (২০৬ মাইল) দূৰত্বত অৱস্থিত।
সুৰু নদীয়ে জান্সকাৰ ৰেঞ্জৰ পশ্চিম আৰু উত্তৰ সীমা গঠন কৰে। এই নদীখনে ইয়াৰ উৎসৰ পৰা পশ্চিম দিশলৈ, কাৰ্গিল-জানাস্কাৰ পথৰ কাষেৰে বৈ গৈ সুৰু উপত্যকা গঠন কৰে, যিখন নুন কুন পৰ্বতৰ গৰ্ভৰে আগুৰি আছে। ই সুৰু উপত্যকাৰ জান্সকাৰ ৰেঞ্জৰ নুন কুন পৰ্বতমালাৰ পানী নিষ্কাশন কৰে, আৰু ইয়াৰ লগত গুলমাটাংগোৰ চৰণীয়া পথাৰত এটা উপনৈ "চিলিং নালা" যোগ হয়। এই ধাৰাটো পাৰ্কাচিক হিমবাহৰ পৰা উৎপত্তি হয়।
তাৰ পিছত সুৰু নদীখন গভীৰ আৰু সংকীৰ্ণ গৰ্জৰ মাজেৰে উত্তৰ দিশলৈ বৈ কাৰ্গিল চহৰলৈ যায় আৰু তাৰ পৰাই ইয়াক একে নামৰ হিমবাহৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বটকুল নদীৰ দ্বাৰা পানী যোগান ধৰা হয়।
তাৰ পিছত ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ ৪৩ নং পোষ্ট আৰু ৪৪ নং পোষ্টৰ মাজেৰে দ্ৰাস আৰু সুৰু নদীৰ একত্ৰীকৰণ বিন্দুৰ পৰা ৫ কিলোমিটাৰ (৩.১ মাইল) আগুৱাই পাকিস্তানী প্ৰশাসনিক কাশ্মীৰত প্ৰৱেশ কৰে আৰু মাৰলৰ ওচৰৰ সিন্ধু নদীৰ সৈতে একত্ৰিত হয়।

সুৰু নদীত ৰাফটিংৰ বিস্তৃত সম্ভাৱনা আছে আৰু গ্ৰীষ্মকালত ইয়াৰ অনুশীলন কৰা হয়। সুৰু উপত্যকা হৈছে ৰাফটিং ভ্ৰমণৰ আৰম্ভণিৰ বিন্দু, আৰু ই নুন কুন পৰ্বতমালালৈ পৰ্বতাৰোহণ অভিযানৰ বাবেও ভিত্তি প্ৰদান কৰে।

শুকান জলবায়ুৰ বাবে লাডাখৰ কৃষি দুৰ্লভ, আৰু নদী উপত্যকাত সীমাবদ্ধ। সুৰু নদীৰ জলাশয়ৰ দ্বাৰা গঠিত সুৰু উপত্যকাত সুৰু নদীৰ খালৰ মাজেৰে জলসিঞ্চন লাভ কৰা হয়। উপত্যকাত উৎপাদিত প্ৰধান শস্যসমূহৰ ভিতৰত যৱ, ঘেঁহু, টাৰ্নিপ আৰু সৰিয়হ আদি উল্লেখযোগ্য।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নদী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নদী
শ্ৰেণী:লাডাখ