কবিতা সিনহা

কবিতা সিনহা ( ; ১৯৩১–১৯৯৯) এগৰাকী বঙালী কবি, ঔপন্যাসিক, নাৰীবাদী আৰু ৰেডিঅ' পৰিচালিকা আছিল। তেওঁ বঙালী মহিলাৰ সকলৰ পৰম্পৰাগত গৃহস্থালী ভূমিকাক প্ৰত্যাখ্যান কৰি আধুনিকতাবাদী স্থিতি পোষন কৰিছিল আৰু মহিলা সকলক সীমাবদ্ধতা ফালি আগুৱাই যোৱাতো বিচাৰিছিল। কবিতাৰ এই বিচাৰ ধাৰা পিছলৈ মল্লিকা সেনগুপ্ত আৰু তছলিমা নাছৰিনকে ধৰি আন কবিৰ ৰচনাত প্ৰতিধ্বনিত হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

কবিতা সিনহাই ১৯৩১ চনৰ ১৬ অক্টোবৰত কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ শৈলেন্দ্ৰ সিনহা আৰু নাম অন্নপূৰ্ণ সিনহাৰ ঘৰত। সৰুৰে পৰা তেওঁ নাৰীবাদী চিন্তাধাৰাৰে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৫১ চনত কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজত উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰী হৈ থকাৰ সময়তে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে লেখক আৰু সম্পাদক বিমল ৰায় চৌধুৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। এগৰাকী বিদ্ৰোহী মনোভাবৰ নাৰী হিচাপে, ১৯৫০ চনত বিৰোধী আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল তেওঁ। দেশখনত নেহৰুবাদী ৰাজনীতিৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা সময়ত, তেওঁ মহিলাসকলৰ বিদ্ৰোহী ভাবনাক আগবঢ়াই নিয়াৰ মূল চালিকা শক্তি আছিল। আন্দোলন প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজত থাকি তেওঁ নিজৰ স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল— এইটো বহু বছৰ পাছত আশুতোষ কলেজৰ পৰা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

কৰ্ম জীৱন

কবিতাই কেইবছৰমান বিদ্যালয়ৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত, পশ্চিমবঙ্গ চৰকাৰৰ সম্পাদিকা হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৬৫ চনত, তেওঁ আকাশবাণীত যোগদান কৰে, আৰু এটা সময়ত বিহাৰৰ দৰভাঙ্গা ষ্টেচন ডাইৰেক্টৰ হিচাপে দায়িত্ব লয়। ১৯৬৬ চনত, তেওঁ নিজৰ স্বামীৰ সৈতে মিলি দৈনিক কবিতা নামৰ এখন কবিতা আলোচনী আৰম্ভ কৰে। কবিতা সিন্‌হা বাংলাদেশ মুক্তিযুদ্ধৰ সমৰ্থক আছিল। তেওঁ ৰেডিঅ’যোগে যুদ্ধৰ খবৰ বৰ্ণনা কৰিছিল।

১৯৮১ চনত আইঅ’ৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লেখক কৰ্মশালালৈ আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে।

১৯৮০ চনত তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত যুৱক-যুৱতীসকলক জড়িত কৰি কেইবাটাও অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰে।

মৃত্যু

১৯৯৮ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত আমেৰিকাৰ বষ্টনত থকা কনিষ্ঠ কন্যা পৰমেশ্বৰী ৰয় চৌধুৰীৰ বাসগৃহত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

সাহিত্যিক কৰ্ম

কবিতা সিনহাক বাংলা সাহিত্যৰ প্ৰথম নাৰীবাদী কবি হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। মূলতঃ কবিতাৰ বাবে পৰিচিত হ’লেও তেওঁ প্ৰথমে ঔপন্যাসিক হিচাপে বাংলা সাহিত্যত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ১৯৫৬ চনত তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস চাৰ্জোন ৰাগী জুবাতি (চাৰি ক্ৰোধিত যুৱতী) প্ৰকাশ পায়। তাৰ পিছত একটি খৰপ মেয়াৰ গোলপো (এগৰাকী বেয়া ছোৱালীৰ কাহিনী, ১৯৫৮), আৰু নায়িকা প্ৰতিনায়িকা (নায়িকা, বিৰোধী নায়িকা, ১৯৬০)।

১৯৭৬ চনৰ কবিতা পৰমেশ্বৰী (কবিতা দেৱী) সংকলন বিশেষভাৱে পৰিচিত হ’ল যদিও তেওঁৰ প্ৰথম খণ্ড কবিতা সহজ সুন্দৰী (সহজ সৌন্দৰ্য্য) মাত্ৰ ২০১৫ চনতহে প্ৰকাশ পাইছিল।

তেওঁৰ বহু কবিতাই "আজিবান পাথ'ৰ প্ৰটিমা" (চিৰদিনৰ বাবে শিলৰ দেৱী), "ইছৱাৰ্কে ইভ" (ইভ স্পিকছ টু গড), বা "অপোমানেৰ জনয়ো ফিৰে আছি" (ৰিটাৰ্ণ অৱ ইনছাল্টছ) আদি কবিতাত পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাগৰাকীৰ স্থানক সম্বোধন কৰে।

আন আন সংকলনসমূহৰ ভিতৰত হৰিনা বাইৰী (এনেমি হৰিণ, ১৯৮৫), আৰু ১৯৮৭ চনত মুক্তি পোৱা তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ কবিতা (নিৰ্বাচিত কবিতা) আদি।

নপুংসকসকলৰ ওপৰত তেওঁৰ উপন্যাস পৌৰুষ (সাক্ষৰিক অৰ্থত "পুৰুষত্ব", ইংৰাজী শিৰোনাম: দ্য থাৰ্ড চেক্স, ১৯৮৪) য়ে ১৯৮৪ চনত নাথমল ভুৱালকা বঁটা লাভ কৰে

মুঠতে চুলতানা চৌধুৰী নামৰ কলম নামেৰে কিছুমান কিতাপকে ধৰি প্ৰায় পঞ্চাশখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল। তেখেতে বহুতো কবিতা সংকলনত সংকলন লাভ কৰিছে, আৰু ইয়াৰ ব্যাপক অনুবাদো হৈছে।

কিতাপ

উপন্যাস
চৰজন ৰাগী জুবোতি (চাৰিগৰাকী ক্ৰোধিত যুৱতী) ১৯৫৬
এক্টি খাৰপ মেয়াৰ গোলপো (এগৰাকী বেয়া মহিলাৰ কাহিনী) ১৯৫৮
নাইকা প্ৰটিনাইকা (নায়িকা বিৰোধী নায়িকা) ১৯৬০
পৌৰুছ (পুৰুষত্ব। তৃতীয় লিংগ হিচাপে অনুবাদ) ১৯৮৪

কবিতা
সহজ সুন্দৰী (সৰল সৌন্দৰ্য্য) ১৯৬৫
কবিতা পৰমেশ্বৰী (কবিতা মহান দেৱী) ১৯৭৬
মোমৰ তাজমহল (The Wax Taj Mahal)

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি