ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বহু বেগম

বহু বেগম' ১৯৬৭ চনৰ এম ছাদিকৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন হিন্দী ছবি আৰু ইয়াত প্ৰদীপ কুমাৰ , মীনা কুমাৰী আৰু অশোক কুমাৰে অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ সংগীত ৰোশনৰ আৰু গীতৰ কথা ছাহিৰ লুধিয়ানৱীৰ। এই ছবিখন মহম্মদ ৰফী আৰু আশা ভোছলেই গোৱা "হম ইণ্টেজাৰ কৰেংগে তেৰা কয়ামত তক" আৰু লতা মংগেশকাৰে গোৱা "দুনিয়া কৰে সৱাল" গীতৰ বাবে পৰিচিত। এইখন লক্ষ্ণৌৰ তংকালীন সময়ৰ ওপৰত আধাৰিত এখন মুছলিম পিৰিয়দ নাট্যধৰ্মী ছবি, যি বহু বেগমৰ জাগীৰৰ এটা পুৰণি কাহিনীৰ পটভূমিত ছবিখন নিৰ্মিত হৈছে।

কাহিনী

লক্ষ্ণৌৰ এজন বিশেষ সা-সম্পত্তি নথকা নবাবৰ জীয়েক জীন্নতক নবাব ছিকন্দৰ মিৰ্জাই এখন গহনাৰ দোকানত দেখা পাই তেওঁৰ প্ৰেমত পৰে। আনহাতে তেওঁ নবাব ইউচুফক ভাল পায় আৰু ইউচুফৰ সৈতেহে নিকাহ কৰিব বিচাৰে। কিন্তু ইউচুফৰ খুৰাকে চালাকীৰে জীন্নতে গম নোপোৱাকৈয়ে তেওঁক ছিকন্দৰ মিৰ্জাৰ সৈতে নিকাহ কৰাই দিয়ে। পিছত ইউচুফে সকলো কথা গম পাই জীন্নতৰ ওচৰলৈ আহে। তেওঁ কয় যে নিকাহ যদিও অবৈধ আছিল, তথাপি এজন সৎ ব্যক্তি ছিকন্দৰৰ সন্মানৰ খাতিৰত তেওঁ ইউচুফৰ সৈতে যা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় উৰ্দু চলচ্চিত্ৰ
মঞ্জু বংশাল

মঞ্জু বংশাল( ,জন্ম ১ ডিচেম্বৰ ১৯৫০) আণৱিক জৈৱপদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞ। বৰ্তমান তেওঁ বাংগালুৰুৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত মলিকুলাৰ বায়’ফিজিক্স ইউনিটৰ বাবে তাত্ত্বিক বায়’ফিজিক্স গ্ৰুপৰ অধ্যাপিকা। তেওঁ বাংগালুৰুৰ ইনষ্টিটিউট অৱ বায়'ইনফৰ্মেটিক্স এণ্ড এপ্লাইড বায়'টেকন'লজিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালিকা।

শিক্ষা

বংশালে হায়দৰাবাদ আৰু ডেৰাডুনৰ পৰাই স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰিছিল। কৈশোৰ অৱস্থাৰ পৰাই বিজ্ঞানৰ প্ৰতি যথেষ্ট আগ্ৰহ গঢ়ি উঠিছিল আৰু পিছলৈ হায়দৰাবাদৰ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি এছ চি আৰু এম এছ চি ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৭২ চনত তেওঁ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে বাংগালুৰুৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ মলিকুলাৰ বায়’ফিজিক্স ইউনিটত যোগদান কৰে। তাত তেওঁ প্ৰসিদ্ধ জৈৱপদাৰ্থবিজ্ঞানী জি এন ৰামচন্দ্ৰনৰ তত্ত্বাৱধানত, আঁহযুক্ত প্ৰটিন কলাজেনৰ ট্ৰিপল হেলিকেল গঠনৰ তাত্ত্বিক মডেলিঙৰ ওপৰত কাম কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। ১৯৭৭ চনত তেওঁ পি এইচ ডি লাভ কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান

১৯৭৯ চনত বংশালে INSA (Indian National Science Academy) ইয়ং ছায়েন্টিস্ট পদক লাভ কৰিছিল। ১৯৯৮ চনৰ পৰা তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী IISc, বেংগালুৰু আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী প্ৰয়াগৰাজ, ভাৰতৰ ফেলো হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হয়।

তথ্য সূত্ৰ
অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা

]], ঔদ্য়োগিক বিপ্লৱৰ মূখ্য চালিকা শক্তি, যি ৰেখাঙ্কিত কৰিছে আধুনিক ইতিহাসত প্ৰকৌশলনৰ গুৰুত্ব। এই ধৰন ইঞ্জিনটো প্ৰদৰ্শনিত কৰা হৈছে মাড্ৰিডৰ টেক্নিকেল বিশ্ববিদ্যালয়ত

অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা বা প্ৰকৌশলন (ইঞ্জিনিয়াৰিঙ) হৈছে বৈজ্ঞানিক সিদ্ধান্তৰ প্ৰয়োগেৰে পৰিকল্পিতভাবে যন্ত্ৰপাতি, সাজ-সজ্জা, সেতু, ৰাস্তা, যান-বাহন, অট্টালিকা, সুৰঙ্গকে আদি কৰি বিভিন্ন নিৰ্মাণ কাৰ্য কৰাৰ এক সুসংবদ্ধ বিজ্ঞানসন্মত কলা। প্ৰকৌশলনৰ বিষয়ে সামগ্ৰিকভাৱে সাঙোৰি লয় এক সুব্যাপ্ত পৰিসৰ য'ত সন্নিৱিষ্টিত আছে ততোধিক অন্য়ান্য দক্ষতাপূৰ্ণ প্ৰকৌশলনৰ ক্ষেত্ৰ, যাৰে প্ৰতিটোতে প্ৰায়োগিক বিজ্ঞান, প্ৰায়োগিক গণিত আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰযোজ্যৰ নিৰ্দ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। আৰু চাওক প্ৰকৌশলনৰ পৰিভাষাকোষ।

প্ৰকৌশলনৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ (engineering) ব্যুৎপন্ন হৈছে লাটিন ভাষাৰ ingenium শব্দ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "চতুৰালি" আৰু ingeniare যাৰ অৰ্থ হৈছে "কৌশলেৰে উদ্ভাৱন কৰা, পৰিকল্পনা কৰা"

আমেৰিকান ইনঞ্জিনিয়াৰচ কাউঞ্চিল ফৰ প্ৰফেশ্বনেল ডেভেলপমেন্ট (ECPD) মতে ইঞ্জিনিয়াৰিঙ হৈছে:

The creative application of scientific principles to design or develop structures, machines, apparatus, or manufacturing processes, or works utilizing them singly or in combination; or to construct or operate the same with full cognizance of their design; or to forecast their behavior under specific operating conditions; all as respects an intended function, economics of operation and safety to life and property.

যিজন ব্যক্তিয়ে অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান ৰাখে তেওঁক অভিযন্তা (ইঞ্জিনিয়াৰ) বোলা হয়।

অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাৰ মুখ্য বিভাগ সমূহ

বিজ্ঞান বিষয়টোৰ দৰে অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাও এটা বহল বিভাগ। ইয়াক কেইবাটাও উপ-বিভাগত ভাগ কৰা হৈছে। এই বিভাগসমূহ বিভিন্ন অভিযান্ত্ৰিক কামৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ লগত খাপ খোৱাকৈ ভাগ কৰা হৈছে। এজন অভিযন্তাক সাধাৰণতে এটা নিৰ্দিষ্ট বিভাগত প্ৰশিক্ষিণ দিয়া হয়। তথাপি কোনো এজন অভিযন্তাৰ কেৰিয়াৰ কেইবাটাও বিভাগৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ লগতো জড়িত হ'ব পাৰে। অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাক মূলতঃ চাৰিটা মুখ্য বিভাগত ভাগ কৰা হৈছে:
কেমিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙ - পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, জীৱ বিজ্ঞানআৰু অভিযান্ত্ৰিক নীতি ব্যৱহাৰ কৰি ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বাণিজ্যকভাৱে উদ্ভাৱন কৰা ।
চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিঙ – ডিজাইন তথা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ(বিমান বন্দৰ, পথ, ৰেলপথ দলং, বান্ধ ইত্যাদি) আৰু ব্যক্তিগত খণ্ডৰ (ঘৰ ) আন্তঃগাথনি নিৰ্মাণ কৰা।
ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙ – ডিজাইন আৰু বিভিন্ন ইলেক্ট্ৰিকেল/ ইলেকট্ৰনিক চিষ্টেম যেনে ইলেক্ট্ৰিকেল সজ্জা(electrical circuits), জেনেৰেটৰ(generator), মটৰ (motor), ইলেকট্ৰনিক আহিলা(electronic devices), ইলেকট্ৰনিক সজ্জা (electronic circuits)।
মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙ – বাহ্যিক অথবা মেকানিকেল চিষ্টেম ডিজাইন, যেনে শক্তি চিষ্টেম(energy system), মাৰণাস্ত্ৰ চিষ্টেম, পৰিবহন সহায়ক ইঞ্জিন, কম্প্ৰেচৰ(compressor) ইত্যাদি।
ইয়াৰ উপৰিও বিভিন্ন উৎস ভেদে উপ-বিভাগ সমূহত অলপ পাৰ্থক্য দেখা যায়। ইতিহাসত, নেভেল অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা আৰু মাইনিঙ অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা দুয়োটাকে দুটা প্ৰধান বিভাগ বুলি ধৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ আধুনিক অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাত নিম্নোলিখিত বিভাগসমূহো অন্তৰ্গত কৰা হৈছে:
এৰ’স্পেচ ইঞ্জিনিয়াৰিঙ
পেট্ৰ’লিয়াম ইঞ্জিনিয়াৰিঙ
অডিঅ’ ইঞ্জিনিয়াৰিঙ
বায়’মেডিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙ
নিউক্লিয়াৰ ইঞ্জিনিয়াৰিঙ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
অমৃতা ৰাম

অমৃতা ৰাম এগৰাকী ভাৰতীয় ফেশ্বন পোশাক ডিজাইনাৰ, টেলিভিছন সঞ্চালক আৰু উদ্যোগপতি, যিয়ে তামিল আৰু তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে।

কেৰিয়াৰ

২০০০ দশকৰ আৰম্ভণিতে অমৃতাই চেন্নাইত ষ্টাইলিষ্ট আৰু ডিজাইনাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ পলিমাৰ টিভিত প্ৰচাৰিত এন ষ্টাইল আদি টেলিভিছন অনুষ্ঠান পৰিচালনা আৰু সঞ্চালনা কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে।

অমৃতাই নিউ ইয়ৰ্কস্থিত ফেশ্বন ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন’লজিত ফেশ্বন আৰু ডিজাইন অধ্যয়ন কৰে আৰু তাৰ পিছত দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাম কৰিবলৈ উভতি আহে। নিউ ইয়ৰ্কৰপৰা উভতি অহাৰ পাছত তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ আছিল মুগামুডি (২০১২), যিখন মাইস্কিন পৰিচালিত এখন ছুপাৰহিৰো নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। তাৰ পিছত তেওঁ তামিল আৰু তেলুগু চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত নিয়মিত কাম কৰি এছ/অ’ সত্যমূৰ্থি (২০১৫) আৰু স্কেচ (২০১৮) আদি চলচ্চিত্ৰত বিশেষভাৱে কাম কৰে। তেওঁ সংগীত পৰিচালক দেবী শ্ৰী প্ৰসাদক তেওঁৰ আমেৰিকান সংগীত সফৰৰ বাবে সাজ-পোশাক ডিজাইন কৰিছিল।

তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰকল্পসমূহৰ ভিতৰত এখন আছিল ভেট্ৰিমাৰনৰ ভাডা চেন্নাই, যিখনত ১৯৭৭ চনৰপৰা ২০০৭ চনলৈ উত্তৰ চেন্নাইৰ আণ্ডাৰৱৰ্ল্ড ৰাজনীতি দেখুওৱা হৈছিল, আৰু ভিন্ন সময়কাল অনুসৰি ভিন্ন সাজ-পোশাকৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।

২০১০ দশকৰ শেষভাগত তেওঁ কমল হাসানৰ সৈতে ব্যাপকভাৱে কাম কৰে আৰু তেওঁৰ জনসম্মুখৰ উপস্থিতিৰ বাবে সাজ-পোশাক ডিজাইন কৰে। বিশেষকৈ বিশ্বৰূপম ২ (২০১৮) চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰচাৰ, বিগ বচ তামিল টেলিভিছন অনুষ্ঠান আৰু ইণ্ডিয়ান ২ চলচ্চিত্ৰৰ বাবে তেওঁ কমল হাসানৰ পোশাক ডিজাইন কৰে।

চলচ্চিত্ৰৰ বাহিৰেও অমৃতাৰ ‘সোয়িনে’ নামৰ এটা ফেশ্বন দোকান আছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

অমৃতাৰ বিবাহ অভিনেতা আৰু নৃত্য পৰিচালক ৰামজিৰ সৈতে হৈছে। তেওঁ ৰামজিৰ নৃত্য বিদ্যালয়সমূহৰ ব্যৱস্থাপনাতো সহায় কৰে।

উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰসমূহ

মহেশ, সাৰণ্য মাত্ৰুম পালাৰ (২০০৮)
অডিপোলামা (২০০৯)
মুগামুডি (২০১২)
পিছাসু (২০১৪)
এছ/অ’ সত্যমূৰ্থি (২০১৫)
ভীৰা শিৱাজি (২০১৬)
শিৱলিঙ্গা (২০১৭)
নেৰুপ্পু ডা (২০১৭)
খাইদি নং ১৫০ (২০১৭)
স্কেচ (২০১৮)
ভাডা চেন্নাই (২০১৮)
নাম্মা ভিট্টু পিল্লাই (২০১৯)
সঙ্গতামিঝান (২০১৯)
নাডোডিগল ২ (২০২০)
পৰমপদম বিলায়াট্টু (২০২১)
কা – দ্য ফৰেষ্ট (২০২৪)
ইণ্ডিয়ান ২ (২০২৪)
অমৰণ (২০২৪)
থাগ লাইফ (২০২৫)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ফেছন ডিজাইনাৰ
অ′ন′চেণ্টৰ

অ′ন′চেণ্টৰ (লেটিন: onocentaurus, প্ৰাচীন গ্ৰীক ভাষা: Ὀνοκένταυρος, ৰোমানীকৃত: Onokéntauros, আক্ষৰিক অৰ্থ. 'গাধ অশ্বনৰ') প্ৰাচীন লোককথা আৰু মধ্যযুগীয় পশু সম্পৰ্কীয় লিখিত দস্তাবেজত বৰ্ণনা কৰা এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ।

বিৱৰমন

অ′ন′চেণ্টৰ হৈছে গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীৰ কিংবদন্তিমূলক জীৱ অশ্বনৰৰ দৰেই এবিধ জীৱ, কিন্তু ই আংশিক-মানুহ আৰু আংশিক-গাধৰ এটা মিশ্ৰিত ৰূপ। ইয়াৰ অশ্বনৰৰ দৰে চাৰিটা ভৰি নাথাকে প্ৰায়ে মাত্ৰ দুটা ভৰিৰে চিত্ৰিত কৰা হয় আৰু কিছুমান শিল্পকৰ্মত ইয়াৰ শৰীৰৰ গাধ অংশত আগৰ ভৰি নথকাকৈ চিত্ৰিত কৰা হয়। বহুতো সীমাবদ্ধ সত্তাৰ দৰেই অ′ন′চেণ্টৰৰ প্ৰকৃতিও ইয়াৰ মানুহ আৰু জন্তুৰ উপাদানসমূহৰ মাজত সংঘাতৰ সৃষ্টি হোৱা দেখা যায়।

ক্ল’ডিয়াছ এলিয়ানছৰ “ডি নেচুৰা এনিমেলিয়াম”ত উদ্ধৃত থকা অনুসৰি দ্বিতীয় টলেমি ফিলাডেলফাছৰ ৰাজত্বকালত পাইথাগোৰাছ নামৰ এজন বিষয়াই প্ৰথম অ′ন′চেণ্টৰৰ উল্লেখ কৰিছিল। এলিয়ানে ইয়াৰ নাৰী ৰূপৰ বৰ্ণনাৰ বাবে অ′ন′কেণ্টৰা (onokentaura) শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁ অ′ন′চেণ্টৰক এইদৰে ব্যাখ্যা কৰিছিল: "ইয়াৰ শৰীৰটো গাধৰ দৰে, ইয়াৰ ৰং ছাই বৰণীয়া কিন্তু তলত ফালে কিছু বগা। ইয়াৰ বক্ষ স্তনযুক্ত আৰু মুখমণ্ডল ডাঠ চুলিৰে আগুৰা। ইয়াৰ বাহু দুটা বস্তু ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে দৌৰিবলৈও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। ই হিংস্ৰ প্ৰকৃতিৰ আৰু কৰায়ত্ত কৰাটো সহ্য নকৰে।"

আলেকজেণ্ড্ৰিয়াৰ এথানাচিয়াছে লিখা লাইফ অৱ এণ্টনিত "উৰুলৈকে মানুহৰ দৰে কিন্তু গাধৰ দৰে হাত আৰু ভৰি থকা" এটা জন্তুৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে যদিও ইয়াত অ′ন′চেণ্টৰ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
কোটা ডৰিয়া

|
কোটা ডৰিয়া বা কোটা দোৰিয়া ৰাজস্থানৰ কোটাৰ ওচৰৰ কাইথুন আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা কিছুমান গাঁৱত এতিয়াও পৰম্পৰাগত গাঁতৰ তাঁতশালত হাতেৰে বোৱা সৰু সৰু চতুৰ্ভুজ(খাট)ৰে তৈয়াৰী লঘু বোৱা কাপোৰৰ নাম। কোটা ডৰিয়া শাৰী বিশুদ্ধ কপাহ আৰু ৰেচমৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ওপৰত খাট নামেৰে জনাজাত বৰ্গক্ষেত্ৰৰ দৰে আৰ্হি থাকে। কোটা শাৰীৰ চেকাৰ বয়ন লঘু আৰু আৰামদায়ক পৰিধানৰ বাবে অতি জনপ্ৰিয়। অতি মিহি বয়ন আৰু ইয়াৰ ওজন অতি কম।

ইতিহাস

কোৱা হয় যে, কোটাৰ ঝলা জালিম সিংহই কৰ্ণাটকৰ মহীশূৰৰ পৰা শিপিনীসকলক কোটাহলৈ আনিছিল, ১৭ শতিকাৰ মাজভাগত, কিয়নো তেওঁলোকে গ্ৰাফ পেপাৰৰ দৰে দেখা যোৱা আৰু পাগুৰিৰ বাবে উপযোগী বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ সৰু বৰ্গক্ষেত্ৰৰ লঘু কপাহী কাপোৰ বোৱাইছিল। ১৬৯৬ চনত মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ হৈ যুঁজি থকা অৱস্থাত কৰ্ণাটকত হোৱা যুদ্ধত ৰাও কিশোৰ সিঙৰ মৃত্যু হয়।
এই শাৰীৰ কাম আৰম্ভ কৰা মিষ্টাৰ মৌলানা ৱাজিৰ মহম্মদ ভাণ্ডাৰীৰ জন্ম ৰাজস্থানৰ কোটাত।

বয়ন

যিহেতু শিপিনীসকল মহীশূৰৰ পৰা আহিছিল, সেয়েহে উৎপাদিত কাপোৰক কোটা মাইছুৰিয়া বুলি কোৱা হৈছিল। ইয়াক পৰম্পৰাগত পাগ (পাগুৰি) বনাবলৈ ৮ ইঞ্চিৰ সংকীৰ্ণ তাঁতশালত বোৱা হৈছিল আৰু পিছলৈ গোছামাৰ লঘু শাড়ীৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বহল তাঁতশালত বোৱা হৈছিল। কপাহত ৰেচম প্ৰায় ২০:৮০ অনুপাতত মিহলাই শাৰীবোৰক মজবুত কৰা হৈছিল। এইটো হৈ পৰিছে সাধাৰণ কপাহী ৰেচমৰ কোটা ড’ৰিয়া মিশ্ৰণ। আজিকালি হাতেৰে বোৱা ৰেচমৰ কোটা ডৰিয়া শাৰীও জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। প্ৰথমতে বুটি নামেৰে জনাজাত ডিজাইনটো সৰু আৰু নিয়মীয়া আছিল যদিও এতিয়া ফেশ্বন আৰু ৰুচি অনুসৰি ডাঙৰ ডিজাইন তৈয়াৰ কৰা হয়। এখন ষ্টেণ্ডাৰ্ড শাৰী ৬.৫ মিটাৰ দীঘল আৰু ইয়াত ব্লাউজৰ টুকুৰাটোও অন্তৰ্ভুক্ত। অতি অলংকৃত শাৰী এখন বনাবলৈ এমাহ সময় লাগিব পাৰে। এখন প্ৰকৃত কোটা ডৰিয়া শাৰীত এটা চুকত বোৱা জি আই চিহ্ন থাকিব যিয়ে ইয়াক প্ৰকৃত ৰূপ আৰু সোণৰ সূতা ব্যৱহাৰ কৰি হাতেৰে বোৱা বুলি সূচায়।

বেছিভাগ কোটা ডৰিয়া বা কোটা দৰিয়া শাৰী চুৰাট আৰু বাৰাণসীত পাৱাৰ তাঁতশালত তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু বিভিন্ন ধৰণে হেণ্ড ব্লক প্ৰিণ্ট, এম্ব্ৰয়ডাৰী বা হেণ্ড ফিনিচিং হ'ব পাৰে। এই কাপোৰখন ড্ৰেছ ফেব্ৰিক হিচাপে আৰু ষ্ট’ল আৰু ডুপাট্টাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
কুলৰাজ ৰন্ধাৱা

কুলৰাজ কৌৰ ৰন্ধাৱা (জন্ম: ১৬ মে' ১৯৮৩) এজনী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে পঞ্জাবী আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ কৰীণা কৰীণা নামৰ টেলিভিছন শৃংখলাৰ "কৰীণা" চৰিত্ৰৰ বাবে জনাজাত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু ব্যৱসায়

ৰন্ধাৱাৰ জন্ম উত্তৰাখণ্ডৰ দেহৰাদুনত এজন শিখ পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ বেংগালুৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬ চনত জিমি শৰগিলৰ সৈতে মন্নত চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে নিজৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জীৱন ২০০৯ চনৰ চিণ্টু জী চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদি আৰম্ভ হৈছিল।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

+চলচ্চিত্ৰ
বছৰ
শিৰোনাম
ভাষা
চৰিত্ৰ
অন্য তথ্য
২০০৬
মন্নত
পঞ্জাবী
প্ৰসিন কৌৰ/মন্নত

২০০৯
তেৰ মেৰ কি ৰিস্তা
পঞ্জাবী
ৰাজ্জো

২০০৯
চিণ্টুজী
হিন্দী
দেৱিকা মালহোত্ৰা
প্ৰথম হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
২০০৯
জানে ভি দো যাৰো
হিন্দী

২০১১
য়মলা পাগলা দিৱানা
হিন্দী
সাহেবা

২০১২
চাৰ দিন কি চান্দনী
হিন্দী

২০১৪
লাকি কবুতৰ
হিন্দী
লক্ষ্মী

২০১৪
ডাবল ডি ট্ৰাবল
পঞ্জাবী

২০১৬
নীধি সিং
পঞ্জাবী
নীধি সিং

২০১৯
নৌকৰ ভাহুতি দা
পঞ্জাবী
নীতু

২০২০
লণ্ডন কনফিডেনশিয়েল
হিন্দী
নিৰূপমা দাস
ZEE5 original film
২০২১
ওয়ে মামু!
হিন্দী

২০২৩
তু হৌৱেই মেই হৌৱঁ
পঞ্জাবী
কেলি

বাহ্যিক সংযোগ

কুলৰাজ ৰন্ধাৱাৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বট গছ

বট গছ বা বৰ গছ বা বড় গছ (; বৈজ্ঞানিক নাম : Ficus benghalensis) ভাৰতৰ জাতীয় গছ। এই গছ Ficus গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত। বট এবিধ বৃহৎ আকাৰৰ বৃক্ষ জাতীয় উদ্ভিদ। বট গছ বহু ঠাই আগুৰি থাকে আৰু মাটিৰ ওপৰত সমান্তৰাল শাখা-প্ৰশাখা বিস্তাৰিত কৰে। এই শাখা-প্ৰশাখাবোৰ কিছুমান জৰী বা শিপাৰ দ্বাৰা ভৰ বহন কৰি থাকে। গা-গছৰ পৰা ওলমি থকা এই শিপাসমূহক স্তম্ভমূল বোলে। কম বয়সীয়া বট গছৰ স্তম্ভমূলসমূহ বতাহত ওলমি থাকে আৰু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে ই মাটিত লাগি ধৰে। পিছলৈ এই মূলসমূহ গা-গছলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ গছ জোপাক হালি নপৰাকৈ ৰাখে। ওলমি থকা শিপাৰ কাৰণে ইয়াক জৰী গছ বুলিও কোৱা হয়।

বৰ্ণনা

বটৰ পাত একান্তৰ, ডিম্বাকৃতি, মসৃণ আৰু উজ্জ্বল সেউজীয়া ৰঙৰ। স্থান-কাল-পাত্ৰভেদে পাতৰ আয়তনৰ বিভিন্নতা দেখা যায়। পৈণত পাত আকাৰত অলপ সৰু হৈ পৰে। বটৰ দুটা স্বল্পায়ু উপপত্ৰ গজাৰ লগে লগে হৰি পৰে। কম বয়সৰ পৰাই বটৰ জৰী নামিবলৈ আৰম্ভ হয়। মাটিৰ সমান্তৰালত থকা ডাল সমূহ কেতিয়াবা মাটিত হালি পৰি নিজে পুনৰাই কাণ্ডলৈ পৰিণত হয়। জৰী সমূহো এসময়ত মাটিত পৰি কাণ্ডলৈ পৰিণত হয়। এনেদৰেই বাঢ়ি বট গছে বিস্তৰ অঞ্চল আগুৰি পৰে। বসন্ত আৰু শৰৎ ঋতুত বট গছত নতুন পাত গজে। এসময়ত কুঁহি পাতৰ ৰং উজ্জ্বল সেউজীয়া। গ্ৰীষ্ম-বৰ্ষা-শীত ঋতুত ইয়াৰ ফল পকে। গাওঁৰ মাজত বট গছৰ তলত গাওঁ সভা অনুষ্ঠিত হোৱা দেখা যায়।

ভাৰতকে আদি কৰি বিভিন্ন দেশত এই গছক পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ইয়াৰ তলত প্ৰায়ে মন্দিৰ বনোৱা দেখা যায়। ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলসহ দক্ষিণ এছিয়াৰ কেইবাখনো দেশত ধৰ্মীয় কাৰণত এই গছ কটা নিষিদ্ধ। হিন্দু, বৌদ্ধ, জৈন আৰু শিখ ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ বাবে বট পৱিত্ৰ গছ। বিভিন্ন পূজা পাৰ্বনত বট পাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বহুতে ধৰ্মীয় সূত্ৰৰে ইয়াৰ গা-গছ বান্ধি প্ৰদক্ষিণ কৰে। শিৱ আৰু বিষ্ণু বট গছৰ লগত প্ৰত্যক্ষ ভাবে জড়িত।

বট ভাৰতৰ জাতীয় গছ। তদুপৰি ভাৰতৰ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ ৰাজ্যিক গছ হৈছে বট। আন কিছুমান দেশৰ জাতীয় প্ৰতীকত বট গছক স্থান দিয়া হৈছে।

গুণাগুণ

বটৰ আঠা ভৰিৰ গেৰুৱা ফাটিলে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বটৰ ছাল দেহৰ মেদ কমায়।
ভৰি বা হাত মোচোকা খালে বটৰ ছাল পিহি গৰম কৰি মালিচ কৰিলে আৰাম পোৱা যায়।

বট গছ শগুণ বা এনে জাতীয় পখীৰ নিৰাপদ আশ্ৰয়স্থল। ইয়াৰ ফল কাউৰী, শালিকা আৰু বাদুলীৰ প্ৰিয় খাদ্য। ছাঁ দিয়াৰ বাবে এই গছ পথৰ দাঁতিত প্ৰায়ে দেখা যায়। ইয়াৰ ৰসৰ পৰা নিম্নমানৰ ৰবৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পাত কুষ্ঠৰোগত উপকাৰী।

চিত্ৰ ভঁৰাল

তথ্য উৎস

বহিঃসংযোগ

Bar or Bargad Ficus benghalensis L., hort.purdue.edu
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
মঙহ দহাৰ গোন্ধ (চলচ্চিত্ৰ)

মঙহ দহাৰ গোন্ধ হ’ল এখন অসমীয়া ছুটি ছবি। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছে মৃণাল ডেকাই। ছবিখনে ত্ৰয়োদশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গুৱাহাটী চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ শ্ৰেষ্ঠ চুটি ছবিৰ শিতানত তৃতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। কথাছবিখন একাদশ দাদা চাহেব ফাল্কে চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০২১-লৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল।

মুক্তি

ছবিখনে এমএক্স প্লেয়াৰত মুক্তি লাভ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চুটিছবি
গোছ উঠা উৎসৱ

গোছ উঠা উৎসৱ, কৃষিজীৱী অসমীয়া গঞা ৰাইজৰ মনত এক পৱিত্ৰ উছৱ৷ কৃষিৰ আৰম্ভণিতে যিদৰে ’গোছ লোৱা’ অনুষ্ঠান পতা হয়; তেনেদৰে কৃষিৰ ফচল সামৰিবৰ পৰত ’গোছ উঠা’ উছৱ পালন কৰা হয়৷ ই এক ঋতুকালীন কৃষিভিত্তিক উছৱ৷ অসমৰ নানা জনগোষ্ঠীয়ে বেলেগ বেলেগ নামেৰে এই গোছ লোৱা উছৱ অনুষ্ঠিত কৰে৷ ডিমা হাচাও জিলাৰ পাহাৰীয়া নগা জনগোষ্ঠীৰ কৃষিজীৱী লোকে “ফককাটমি’’ নামে এই উছৱ পাতে আৰু পূজাৰ লগতে নৃত্য গীতৰ আয়োজন কৰে৷ কুকি সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলেও কৃষি চপাবৰ পৰত “চংহা হ’’ পালন কৰে৷

গোছ উঠা উছৱৰ বিধি

গোছ উঠাৰ দিনা তিনিগোছা পকা ধান দাই, থুৰিওৱা তামোলসহ কলপাতত মেৰিয়াই ফুলাম গামোচাৰে ঢাকি মূৰত তুলি ঘৰলৈ অনা হয়৷ অতীজত গায়নে-বায়নে৷ ঢোলে=ডগৰে এই গোছভাগ আদৰি অনা হৈছিল৷ আগ আনি কোনোৱে বাৰীৰ গছৰ ডালত, কোনোৱে ঘৰৰ বেৰত বা কোনোৱে ভঁৰালৰ আগত থয়৷ পিছত ৰীতি-নীতিমতে ভঁৰালত সুমুৱায়৷ গোছ লৈ অহা ব্যক্তিগৰাকীয়ে গা-পা ধুই নতুন কাপোৰ পিন্ধে৷ সাধাৰণতে ঘৰৰ মূল মানুহজনে এই কাম কৰে৷ লখিমীক ঘৰলৈ আনোতে অইন ব্যক্তিৰ লগত কথা পতা আৰু মূৰত তুলি লোৱাৰ পিছত পিছলৈ উভতি চোৱা বাধা৷

গোষ্ঠী ভেদে নীতি-নিয়ম

গোছ উঠা অনুষ্ঠানৰ গোষ্ঠী সম্প্ৰদায়ভেদে বেলেগ বেলেগ কিছু নিয়ম দেখা যায়৷ কৈৱৰ্ত, যোগী, কোঁচ, চুতীয় তাই-আহোম, ঠেঙাল, সোনোৱালসকলে সামান্য বেলেগ নিয়মেৰে এই উছৱ পালন কৰে৷ এওঁলোকে দাবলৈ লোৱা ধান তিনিগোছাৰ ওচৰত থুৰিওৱা তামোল দি চাকি-বন্তি জ্বলাই সেৱা কৰে আৰু তিনি গোছা ধান দাই কলপাতেৰে মেৰিয়াই, ফুলাম গামোচাৰে ঢাকি মূৰত তুলি ঘৰলৈ আনে৷ পিছত শস্য চপোৱাত শেষত মৰণা মাৰি, নাম-কীৰ্তন কৰি আনুষ্ঠানিকভাৱে ভঁৰালত সোমোৱায়৷ তাই-আহোমসকলৰ আহু আৰু শালিধানৰ গোছ উঠা পৰ্ব কিছু পৃথক৷ আহুধানৰ আগ আনোতে তামোল-পাণ, পিঠাগুড়ি, কল, কুকুৰা চৰাই বা হাঁহ আৰু সাজেৰে আৰু শালিধানৰ লখিমীক ভঁৰালৰ ভিতৰত কুকুৰা চৰাই বা হাঁহৰ মাংসৰে নৈবেদ্য আগবঢ়াই, পূজা দিয়াৰ প্ৰথা আছিল৷ এই গোছ উঠা পৰৱক নামনি অসমত ’আগ আনা’ উছৱ বোলা হয়৷ সেইদিনা আগ অনাজনে গা-পা ধুই পথাৰলৈ গৈ পকি থকা ধানৰ আগত ধূপ-চাকি জ্বলাই, তামোল-পাণ দি সেৱ কৰে আৰু তিনিগোছা ধান উশাহ নসলোৱাকৈ কাটি আনি কলপাতত মেৰিয়াই মূৰত তুলি ঘৰলৈ আনে৷ আগ অনাজনে আগ আনি নিৰ্দিষ্ট ঠাইত থোৱাৰ আগলৈ কাৰো লগত কথা নাপাতে আৰু পিছলৈ উভতি নোচোৱাকৈ অহাটো নিয়ম৷

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
তামাঞ্চা জান

গুলজাৰ বেগম, যাক তামাঞ্চা জান (জন্ম ১৯১৮) বুলিও জনা যায়, এজন পাকিস্তানী লোকগায়িকা আছিল। তেওঁ দ্য চিঙিং চাইৰেণ আৰু লাহোৰৰ নাইটিংগেল নামে সুপৰিচিত গৈছিল। ১৯৩০ আৰু ১৯৪০ চনৰ ভাৰতীয় চিনেমাৰ তেওঁ জনপ্ৰিয় নেপথ্য গায়িকা আছিল।

গুলজাৰৰ ডাঙৰ ভাতৃ উমৰ হায়াত ১৯৪০ চনৰ ভিতৰত হীৰা মণ্ডী বজাৰৰ চৌধুৰী আছিল। ১৯৩০ চনত সংগীত নিৰ্দেশক গুলাম হাইদৰএ নতুন গায়ক বিচাৰি আছিল আৰু তেওঁ পাঞ্জাবী লোকগীতৰ প্ৰতি মুগ্ধ হৈছিল৷ তাৰ পিছত তেওঁ তামঞ্চা জানৰ কথা শুনিছিল আৰু তেওঁৰ খ্যাতি দেখি তেওঁ আপ্লুত হৈছিল৷ সেয়ে, তেওঁ তেওঁক লাহোৰ ৰেডিঅ’ ষ্টেচনত অডিচনৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল; আৰু গুলজাৰে সেইটো গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ অডিচন দিয়াৰ পিছত গুলাম হাইদৰে তেওঁৰ গভীৰ কণ্ঠ ভাল পাইছিল; আৰু তেওঁ প্ৰথম মাইক্ৰ'ফোনত গীতটো ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল আৰু নিজকে মিছ তামাঞ্চা জান হিচাপে পৰিচয় দিছিল।

কৰ্মজীৱন

১৯৩৫ চনত তেওঁ পাঞ্জাবী ছবি শ্বেলা এলিয়াছ পিণ্ড দি কুৰীত প্ৰথম নেপথ্য গায়িকা হিচাপে কাম কৰে আৰু তেওঁ জগ্গা জামিমিয়া টাই মিলান শীৰ্ষক গীতটো গায়, যিটো পঞ্জাৱত সেইসময়ৰ অতি জনপ্ৰিয় গীত আছিল। তেওঁ লুং এ জা পতন চানান্ গীতটোও গাইছিল, যিটো প্ৰথমে নূৰ জেহানে শ্বেলা এলিয়াছ পিণ্ড ডি কুৰী ছবিত গাইছিল যদিও ইয়াক গ্ৰাম'ফোন ৰেকৰ্ডত মুক্তি দিয়া হোৱা নাছিল। তেওঁ আগতে জেনোফোন ৰেকৰ্ডছত কাম কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ লাহোৰৰ কলম্বিয়াত অনাৰকলীকে ধৰি আন কিছুমান কোম্পানীত কাম কৰিছিল আৰু লাহোৰৰ ৰেডিঅ'ত গজল গাইছিল।

তাৰ পিছত পিছৰ বছৰত তেওঁ দলসুখ এম পাঞ্চোলি ৰ বাবে কাম কৰে আৰু ষ্টুডিঅ'ই প্ৰথমখন পাঞ্জাবী ছবি মুক্তি দিয়ে। ইয়াক ৱালী চাহাবে লিখিছিল, যিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল বৰকত মেহৰা আৰু প্ৰযোজক আছিল দলসুখ এম পাঞ্চোলি। ছবিখনৰ সংগীতৰ ৰচনা কৰিছিল গুলাম হাইদৰ (সুৰকাৰ) আৰু তেওঁ গাইছিল ঘুক মেৰী কিছমাত ছ' গেই জৰূৰ ওয়ে গীতটো। লাহোৰৰ “আপাৰ মল’’ত এই ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

​
১৯৪২ চনত দলসুখ এম পাঞ্চোলি ষ্টুডিঅ'ত উৰ্দু ছবি খণ্ডনএ মুক্তি পায়। তেওঁ জনপ্ৰিয় গীত তু কন ছি বদলি মেইন মেৰে চান্দ হায় ৰেকৰ্ডিং কৰে, যিটো প্ৰথমে গোৱা হৈছিল নুৰজাহানৰ কণ্ঠেৰে আৰু গ্ৰামোফোনত মুক্তি পাই ই অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ গীতটো পিছত প্ৰযোজকসকলে ছবিখনত সংযোজন কৰিছিল।

গুলজাৰ বিবাহিতা আছিল আৰু তেওঁৰ চাৰিটা সন্তান আছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত শিল্পী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
৭ ছেপ্টেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৯৩১ - লণ্ডনত দ্বিতীয় ঘূৰণীয়া মেজমেল আৰম্ভ হয়। এই মেজেমলত যোগদান কৰে মহাত্মা গান্ধীয়ে।
১৯৫৬ - তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ আয়োগ গঠন কৰা হয়।
১৯৮৮ - মিজোৰামত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন জাৰি কৰা হয়।

জন্ম

১৫৩৩ - প্ৰথম এলিজাবেথ, ইংলেণ্ডৰ ৰাণী।
১৭৯১ - উমাজী নাইক, ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।
১৮২৯ - আগষ্ট কেকুলে, জাৰ্মান ৰসায়ন বিজ্ঞানী।
১৯১৩ - আলবেয়াৰ কেমু, ফৰাচী ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু অস্তিত্ববাদী দাৰ্শনিক।
১৯১৫ - মহেশ্বৰ নেওগ, বুৰঞ্জীবিদ, লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক, কবি আৰু প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ। "অন্ত্যজা" কবিতাৰে অসমীয়া কাব্য সাহিত্যলৈ এক নতুন সোঁত বোৱাই অনিছিল।
১৯১৭ - বানু জাহাংগীৰ কয়াজী, ভাৰতীয় চিকিৎসক।
১৯৩১ - মীনা খাদিকাৰ, ভাৰতীয় মাৰাঠী আৰু হিন্দী ভাষাৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আৰু সুৰকাৰ।
১৯৩৩ - ইলা ৰমেশ ভাট, ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী আৰু গান্ধীবাদী।
১৯৩৪ - সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়, জনপ্ৰিয় বঙালী কবি।
১৯৫১ - মামুট্টি, টলীউডৰ অভিনেতা আৰু কথাছবি পৰিচালক।
১৯৬০ - অংশুলা কান্ত, ভাৰতীয় বেংকাৰ।
১৯৬৩ - নীৰজা ভানোট, অশোকচক্ৰ বিজিতা বিমান পৰিচালিকা।
১৯৮৫ - ৰাধিকা আপ্টে, ভাৰতীয় মঞ্চাভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰৰ শিল্পী।

মৃত্যু

১৯০৭ - ছালী প্ৰুধ্যোম, সাহিত্যত প্ৰথম নোবেল বঁটা বিজয়ী।
১৯১৫ - মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱা, অসমৰ সমাজ সেৱক, শিক্ষা সংগঠক আৰু ব্যৱসায়ী।
১৯৬৮ - ৰামবৃক্ষ বেণীপুৰী, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সমাজকৰ্মী আৰু লেখক।
১৯৯০ - এ জে পি টেইলৰ, ইংৰাজ বুৰঞ্জীবিদ।
১৯৯১ - এডউইন মেটিছন মেকমিলান, নোবেল বঁটা বিজয়ী মাৰ্কিন পদাৰ্থবিজ্ঞানী।
২০১৮ - মেক মিলাৰ, আমেৰিকান ৰেপ্ গায়ক।

দিৱস

সংবিধান দিৱস (ফিজি)।
স্বাধীনতা দিৱস (ব্ৰাজিল)।
বিজয় দিৱস (মোজাম্বিক)।
ৰাষ্ট্ৰীয় পুষ্টি সপ্তাহ, অন্তিম দিন। (১ ছেপ্টেম্বৰ - ৭ ছেপ্টেম্বৰ)

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য় সূত্ৰ
ৰক্ষণশীলতাবাদ

ৰক্ষণশীলতাবাদ হৈছে এক নান্দনিক, সাংস্কৃতিক, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক দৰ্শন, যি পৰম্পৰাগত সামাজিক প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ প্ৰচাৰ আৰু সংৰক্ষণ কৰিব বিচাৰে। ৰক্ষণশীলতাবাদৰ কেন্দ্ৰীয় ধাৰণাবোৰ সংস্কৃতি আৰু সভ্যতাৰ পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ বা অনুশীলন অনুসৰি পৃথক পৃথক হ'ব পাৰে। পাশ্চাত্য সংস্কৃতিত ৰক্ষণশীলসকলে সংগঠিত ধৰ্ম, সংসদীয় চৰকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ অধিকাৰৰ দৰে বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠান সংৰক্ষণ কৰিব বিচাৰে। ৰক্ষণশীলতাবাদৰ অনুসৰণকাৰীসকলে প্ৰায়ে আধুনিকতাৰ বিৰোধিতা কৰে আৰু পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ প্ৰচলন কৰিব বিচাৰে।

ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত এই শব্দটোৰ প্ৰথম প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱহাৰ ১৮১৮ চনত ফৰাচী বিপ্লৱৰ নীতিসমূহ ঘূৰাই ল'বলৈ বিচৰা বৰ্বন পুনৰুদ্ধাৰৰ সময়ছোৱাত। ঐতিহাসিকভাৱে সোঁপন্থী ৰাজনীতিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এই শব্দটো তেতিয়াৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ দৃষ্টিভংগী বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ৰক্ষণশীল বুলি গণ্য কৰা নীতিৰ কোনো একক সংজ্ঞা নাই কিয়নো ৰক্ষণশীলতাৰ অৰ্থ নিৰ্ভৰ কৰে এক নিৰ্দিষ্ট স্থান আৰু সময়ত কাক পৰম্পৰাগত বুলি গণ্য কৰা হয় তাৰ ওপৰত। সেয়ে ৰক্ষণশীল চিন্তাধাৰা ভিন্নতা দেখা যায় কিয়নো ই নিজকে বিদ্যমান পৰম্পৰা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সংস্কৃতিৰ সৈতে খাপ খুৱাই লয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, কিছুমান ৰক্ষণশীল লোকে অৰ্থনীতিত অধিক চৰকাৰী হস্তক্ষেপৰ পোষকতা কৰে আনহাতে আন কিছুমানে অধিক মুক্ত বজাৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰ বাবে ওকালতি কৰে। এনেদৰে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ৰক্ষণশীলসকলে— প্ৰত্যেকে তেওঁলোকৰ নিজ নিজ পৰম্পৰা বজাই ৰাখি— বিভিন্ন বিষয়ত অসন্মত হ'ব পাৰে। অষ্টাদশ শতিকাৰ ৰাজনীতিবিদ এডমাণ্ড বাৰ্কে ফৰাচী বিপ্লৱৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, কিন্তু আমেৰিকান বিপ্লৱক সমৰ্থন কৰিছিল; তেওঁক ১৭৯০-ৰ দশকত ৰক্ষণশীলতাৰ অন্যতম মুখ্য তাত্ত্বিক হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
আব্বাচীয় খিলাফত

আব্বাছীয় খিলাফত (, al-Khilāfah al-‘Abbāsiyyah) আছিল ইছলামৰ এটি প্ৰধান খিলাফত যিয়ে ৭৫০ চনত উমাইয়া খিলাফতৰ স্থান লৈছিল। এই খিলাফত ১২৫৮ চনলৈকে মধ্যপ্ৰাচ্যত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল, যদিও তাৰপিছতো কিছু আনুষ্ঠানিক খলিফা মিছৰৰ কায়'ৰত অস্তিত্ব বজাই ৰাখিছিল।

ইতিহাস

আব্বাছীয় খিলাফতৰ সূচনা ঘটিছিল ৭৫০ চনত আবু আল-আব্বাছ আল-সাফ্ফাহৰ নেতৃত্বত, যিয়ে উমাইয়াদ বংশৰ অন্ত পৰাৰ পাছত খলিফা হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। এই বংশৰ খলিফাসকলে নিজৰ বংশধৰক মুহাম্মদৰ খুৰাকৰ পুত্ৰ আব্বাছ ইবনে আব্বাছৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল।

ৰাজধানী বাগদাদ

আব্বাছীয়সকলে ৭৬২ চনত নতুন ৰাজধানী হিচাপে বাগদাদ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিয়ে শীঘ্ৰেই ইছলামিক সভ্যতাৰ এটা কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়। বিজ্ঞান, চিকিৎসা, গাণিতিক, দৰ্শন আৰু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এই সময়চোৱাত উল্লেখযোগ্য উন্নতি হৈছিল। এই সময়ক ইছলামিক সোণালী যুগ বুলিও কোৱা হয়।

পতন

আব্বাছীয় খিলাফতৰ শক্তি ১০ম-১১শ শতিকাত হ্ৰাস পাবলৈ আৰম্ভ কৰে। অবশেষত ১২৫৮ চনত হুলেগু খানৰ নেতৃত্বত মঙ্গল সাম্ৰাজ্যই বাগদাদ আক্ৰমণ কৰে আৰু খলিফা আল-মুস্তাছিমক হত্যা কৰে।

সংস্কৃতি আৰু গৱেষণা

এই খিলাফতৰ অধীনত বাইত আল-হিকমা (জ্ঞানৰ গৃহ) স্থাপিত হৈছিল, য’ত গ্ৰীক, ফাৰছী আৰু হিন্দু জ্ঞানৰ অনুবাদ আৰু অধ্যয়ন কৰা হৈছিল। আল-খুৱাৰিজমি, আল-ফাৰাবি, আভিচেনা আদি প্ৰসিদ্ধ বিজ্ঞানী এই সময়চোৱাতেই আছিল।

উৎস

শ্ৰেণী:ইতিহাস