ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
চিৰদিন অসমীয়া

চিৰদিন অসমীয়া হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বনলতা প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা ৩০৮ আৰু মূল্য ৩৩০ টকা। লেখকে কিতাপখন উছৰ্গা কৰিছে, "অসম আৰু অসমীয়াৰ সুৰক্ষিত ভৱিষ্যতৰ স্বাৰ্থত নিজৰ প্ৰাণ বলিদান দিয়া বীৰ ছহিদসকলৰ পুণ্য স্মৃতিত।"

উদ্ধৃতিসমূহ

মাতৃভাষা আৰু মাতৃভূমিৰ প্ৰতি প্ৰশ্নাতীত একাত্মতা অনুভৱ নকৰা কোনো ব্যক্তিয়েই জাতিটোৰ বাবে অপৰিহাৰ্য নহয় বুলি ইতিহাসে আমাক শিকাই থৈ গৈছে।
বৌদ্ধিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশত খিলঞ্জীয়া মানুহক স্বাভিমানী কৰি তুলিবলৈ হ'লে এটা বৌদ্ধিক আন্দোলনৰো প্ৰয়োজন।
দুজন তেজ-মঙহৰ মানুহ কিমান বহুমুখী প্ৰতিভাসম্পন্ন হ'ব পাৰে তাৰ নিদৰ্শন হৈছে শঙ্কৰ-মাধৱ।
মিছনেৰীসকলৰ সবল ভূমিকা অবিহনে অসমত অসমীয়া ভাষাৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ আন্দোলন আৰু বহু হেঙাৰৰ সন্মুখীন হ'লহেঁতেন।
অসমীয়া ভাষিক জাতীয়তাবাদৰ খুঁটাটো এইবাবেই শক্তিশালী, কিয়নো ই পোত খাই আছে আমাৰ ইতিহাসৰ সেইটো অংশত যিটো অংশই অসমীয়া মানুহক বিনয়ী, মাৰ্জিত, সংস্কৃত হোৱাৰ উপৰি দিছে প্ৰয়োজনত অন্যায়-অবিচাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ ক্ষমতা আৰু সাহস।

উৎস
মায়া ৰায়

মায়া ৰায় (; ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২৭ – ১১ মাৰ্চ ২০১৩) এগৰাকী ভাৰতীয় অধিবক্তা আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেওঁ পশ্চিম বংগৰ সাংসদ আছিল। ১৯৭২ চনত পশ্চিম বংগৰ ৰায়গঞ্জৰ পৰা ভাৰতৰ সংসদৰ নিম্ন সদন লোকসভালৈ তেওঁ উপ-নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচিত হয়।

কৰ্মজীৱন

১৯৭২ চনত পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ স্বামী সিদ্ধাৰ্থ শংকৰ সত্যজিতে পদত্যাগ কৰাৰ পিছত উপ-নিৰ্বাচনৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰে। তাৰেই পৰিপ্ৰেক্ষিতত অনুষ্ঠিত হোৱা উপ-নিৰ্বাচনত তেওঁ প্ৰাৰ্থী হিচাপে মনোনীত হয় আৰু নিৰ্বাচনত জয় লাভ কৰি লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়৷

অধিবক্তা হিচাপে তেওঁক এসময়ত আমেৰিকাৰ প্ৰতিনিধি সদনৰ সদস্য প্ৰয়াত থমাছ জে মেণ্টনে "এগৰাকী বিশিষ্ট বেৰিষ্টাৰ আৰু প্ৰাক্তন নিৰ্বাচিত বিষয়া" বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

মৃত্যু

স্বামীৰ মৃত্যুৰ দুবছৰ আৰু চতুৰ্থাংশ বছৰৰ পিছত ২০১৩ চনৰ ১১ মাৰ্চত বৃক্ক বিকল হৈ মায়া ৰয়ৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ছুজান ৱাৰ্ড

ছুজান মিচেল ৱাৰ্ড (জন্ম: ১৫ এপ্ৰিল, ১৯৭৬) এগৰাকী আমেৰিকান প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ ১৯৯৭ চনৰ ছিকুৱেল পইজন আইভি: দ্য নিউ চিডাকচনৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দ্য ইন ক্ৰাউড (২০০০), গয়িং গ্ৰীক (২০০১), শ্ব্যালো হেল (২০০১) আৰু ৱাইল্ড থিংছ ২ (২০০৪) আদিকে ধৰি কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰিছে।

ৱাৰ্ড সম্ভৱতঃ ছোপ অপেৰা চানছেট বিচত (১৯৯৭–১৯৯৯) মেগ কামিংছ আৰু মেক ইট অৰ ব্ৰেক ইট (২০০৯–২০১১) ধাৰাবাহিকত ক্লয় ক্মেটকোৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ৱাৰ্ডৰ জন্ম আৰু লালন-পালন লুইজিয়ানাৰ মনৰোত হৈছিল। তেওঁ ডিটেকটিভ এডি ৱাৰ্ড আৰু নাৰ্চ তথা সহযোগী অধ্যাপিকা ইমিলি ছু ৱাৰ্ডৰ কন্যা।

কেৰিয়াৰ

ৱাৰ্ডে ১৯৯৫ চনত এবিচিৰ দিনৰ ভাগৰ ছোপ অপেৰা অল মাই চিলড্ৰেনত অভিনয় কৰি অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। পিছৰ বছৰত তেওঁ এৰন স্পেলিং প্ৰযোজিত এনবিচিৰ টিন ড্ৰামা মালিবু শ্বোৰ্চত নিয়মীয়া অভিনয় শিল্পী হিচাপে কাম কৰে। ১৯৯৯ চনত তেওঁ চলচ্চিত্ৰৰ দিশে মনোনিৱেশ কৰে আৰু ২০০০ চনৰ থ্ৰিলাৰ দ্য ইন ক্ৰাউডত মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত ব্ৰিটানি ফষ্টাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। পিছৰ বছৰত তেওঁ ফেৰেলী ব্ৰাদাৰ্ছৰ চিনেমা শ্ব্যালো হেলত এটা সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ আন কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰিছে আৰু বিভিন্ন টিভি শ্ব’ত অতিথি শিল্পী হিচাপে কাম কৰিছে, যাৰ ভিতৰত ফ্ৰেণ্ডছ উল্লেখযোগ্য।

২০০৯ চনত তেওঁ এবিচি ফেমিলিৰ ড্ৰামা ছিৰিজ মেক ইট অৰ ব্ৰেক ইটত এজনী যুৱ জিমনাষ্টৰ মাতৃ ক্লয় ক্মেটকোৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ ধাৰাবাহিকখনৰ প্ৰথম দুটা ছিজনত মূল অভিনয় শিল্পীৰ অংশ আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০০৫ চনৰ ৪ জুনত ৱাৰ্ডে মৰগান ক্ৰিক প্ৰডাকচনৰ উপ-সভাপতি ডেভিদ চি. ৰবিনছনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকে ১৯৯৯ চনত দ্য ইন ক্ৰাউড ছবিৰ কাষ্টিঙৰ সময়ত ইজনে সিজনক লগ পাইছিল। কইনাক চিনাকি দি দিওঁতে তেওঁলোকৰ বন্ধু ডা° ৱেইন কেল্টনাৰে বিবাহৰ অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ অভিনয়ৰপৰা আঁতৰি আছে আৰু নৰ্থ কেৰোলাইনাত স্বামী আৰু পুত্ৰৰ সৈতে বাস কৰি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:মডেল
ছাইফ খান

ছাইফ খান ; বাংলা: সাইফ খান; জন্ম: ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৭) এগৰাকী বাংলাদেশী মডেল আৰু অভিনেতা। বিজ্ঞাপনত মডেলিং কৰি অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০৯ চনত আবু চুফিয়ানৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ‘বন্ধু মায়া লগাইছে’ ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ নায়ক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

ব্যক্তিজীৱন

সাইফ ১৯৮৭ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী সিলেট বিভাগৰ হবিগঞ্জ জিলা চাৰা জন্ম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতাৰ নাম মুজিব উদ্দিন আহমেদ চৌধুৰী আৰু মাতাৰ নাম সৈয়দা আফসানা মুজিব। সেয়া চৰকাৰী তিতুমীৰ কলেজত পঢ়াশোনা কৰিছিল।

২০১৯ চনৰ ৫ জুলাই, সেয়া ঢাকাত পূৰ্বৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পাৰ্টীৰ চেয়াৰমেন হুছেইন মুহম্মদ এৰশাদলৈ ৰক্ত দিছিল।

উৎস তালিকা

বহিঃসংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেতা
ভাইৰাছ

ভাইৰাছ এটি লেটিন শব্দ যাৰ অৰ্থ হ'ল বিষ (প্ৰাণীৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা বিষ)। নিউক্লিয় প্ৰটিনৰ দ্বাৰা গঠিত অকোষীয়, ৰোগ সৃষ্টিকাৰী, অবিকল্পী পৰজীৱী, অণু-আণুবীক্ষণিক বস্তু, যি অকল জীৱিত পোষক কোষত বংশবৃদ্ধি কৰিব পাৰে, কিন্তু কোষৰ বাহিৰত জড় প্ৰকৃতিৰ,সেইবিলাকক ভাইৰাছ বোলে। বিজ্ঞানৰ যি শাখাত ভাইৰাছ সম্বন্ধে চৰ্চা আৰু গৱেষণা কৰা হয় তাক ভাইৰ'ল'জি বোলে। এই শাখাৰ বিশেষজ্ঞজনক ভাইৰ'ল'জিষ্ট বোলে। ১৮৯৬ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত উইলিয়াম বাইজিৰিংকেয়ে ধঁপাত পাতৰ ম'জেইক ৰোগৰ জীৱাণুক প্ৰথমে "ভাইৰাছ" আখ্যা দিয়ে।।

ভাইৰাছৰ আকাৰ আৰু আকৃতি

আকাৰ

ভাইৰাছ অতিশয় ক্ষুদ্ৰ অৰ্থাৎ অণু-আণুবীক্ষণিক (sub-microscopic) বস্তু। অকল ইলেক'ট্ৰন অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ সহায়তহে ভাইৰাছৰ আকাৰ জনা সম্ভৱ। ভাইৰাছৰ গড় ব্যাস ৮-২৮০ বা ৩০০ মিলিমাইক্ৰন। আকাৰৰ ফালৰপৰা আটাইতকৈ সৰু ভাইৰাছটো হ'ল ঘৰচীয়া জীৱ-জন্তুৰ মুখ আৰু ভৰিত ৰোগ সৃষ্টিকাৰী ৰাইন'ভাইৰাছ (আকাৰ ১০-১২nm)। আনহাতে,ডাঙৰ ভাইৰাছটো হ'ল বসন্ত ভাইৰাছ (আকাৰ ৩০০-৪০০nm)। কিছুমান ভাইৰাছৰ আকাৰ এনেধৰণৰ- হাৰ্পিছ ভাইৰাছ (১৩৩-২৩৩nm ),জলাতঙ্ক ভাইৰাছ (১২৫nm ),ইনফ্লুয়েঞ্জা ভাইৰাছ (৮০-১০০nm ),প'লিঅ' ভাইৰাছ (২৮-৩০nm )ইত্যাদি।

আকৃতি

ভাইৰাছৰ আকৃতি বিভিন্ন ধৰণৰ হয়। আকৃতি অনুযায়ী ভাইৰাছক চাৰিটা প্ৰধান ভাগত ভগাব পাৰি-
গোলাকাৰ (Spherical):এইবিলাকৰ আকৃতি প্ৰায় ঘূৰণীয়া। ইনফ্লুয়েঞ্জা,জাপানী এনকেফেলাইটিছ আৰু ঘৰচীয়া জীৱ-জন্তুৰ মুখ আৰু ভৰিৰ চবকা ৰোগ সৃষ্টিকাৰী ভাইৰাছৰ আকাৰ ঘূৰণীয়া হয়। সেইদৰে,কিছুমান উদ্ভিদ ভাইৰাছ যেনে-লাউ,কোমোৰা,তিঁয়হ আদিত ৰোগ সৃষ্টিকাৰী ম'জেইক ভাইৰাছ (cucumber mosaic virus) ৰ আকৃতি ঘূৰণীয়া বা গোলাকাৰ।
দণ্ডাকাৰ (Rod-shaped):ধঁপাতৰ ম'জেইক ৰোগ,আলুৰ ব্লাইট ৰোগ সৃষ্টিকাৰী ভাইৰাছবোৰ দেখাত দণ্ডাকাৰ-দণ্ডটো দৃঢ়,দীঘল আৰু নমনীয় প্ৰকৃতিৰ হয়।
ঘনকাকৃতি (Cuboidal): এইবিলাকৰ আকৃতি ঘনক (cube) টোৰ দৰে হয়,যেনে-হাৰ্পিছ আৰু বসন্তৰোগৰ ভাইৰাছ (ভেক্সিনিয়া আৰু ভেৰিঅ'লা)।
শুক্ৰাণু আকৃতি (Spermatozoid form): বেক্টেৰিয়া ধ্বংসকাৰী ভাইৰাছসমূহৰ আকৃতি শুক্ৰাণু বা লালুকীটোৰ দৰে হয়। এইবিলাকৰ দেহটো মূৰ আৰু নেজত বিভক্ত।

ভাইৰাছৰ গঠন

ভাইৰাছৰ চা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্বপৌং য়ৌংমান পয়

শ্বপৌং য়ৌংমান পয় চিংফৌসকলৰ জাতীয় উৎসৱ। এই উৎসৱ প্ৰতি বছৰে ফাগুন মাহৰ এক তাৰিখে অনুষ্ঠিত হয়। 'শ্বপৌং য়ৌংমান পয় উৎসৱ ' হৈছে উপৰি পুৰুষক সুৱঁৰি পতা এক অনুষ্ঠান। চিংফৌসকল অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীসমূহৰ অন্যতম প্ৰধান এটা জনগোষ্ঠী। তেওঁলোকৰ নিজা ভাষা - সংস্কৃতি, লোক-উৎসৱ, খাদ্য - সম্ভাৰ, সাজপাৰ আছে। পূৰ্বতে তেওঁলোক অসমতে বাস কৰিছিল যদিও ১৯৭১ চনত অসমৰ এটা অংশ অৰুণাচলৰ লগত চামিল হোৱাৰ পৰিপেক্ষিতত একাংশ চিংফৌলোক অসমৰ বুকুৰ মাজৰ পৰা আঁতৰি যাব লগা হয়। বৰ্তমানে উজনি অসমৰ মাৰ্ঘেৰিটা মহকুমাৰ বিছা, ইনখেম, লেখাপানী, কেটেটেং আদি ঠাইত চিংফৌসকলৰ জনবসতি দেখিবলৈ পোৱা যায়। চিংফৌসকল মূলতঃ বৌদ্ধধৰ্মীয় লোক যদিও তেওঁলোকে পৰম্পৰাগত উৎসৱো পালন কৰে। বৌদ্ধ জয়ন্তী পথাৰ উপৰিও ব'হাগ বিহু (পয়চাংকেন) আৰু শ্বপৌং য়ৌংমান পয় উৎসৱো পালন কৰে।

পদ্ধতি

এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰিবৰ বাবে মুকলি পথাৰ বাচি লোৱা হয় আৰু এটা ডাঙৰ চাংঘৰ সঁজা হয়। ইয়াৰ সন্মুখত উপৰি পুৰুষৰ প্ৰতীকটো স্থাপন কৰে। ইয়াক কোৱা হয় শ্বাদুং । শ্বাদুংৰ ঠাইডোখৰত পূজাৰী এ ফুল আৰু পানী ছটিয়াই। পূৰ্বতে এই শ্বাদুং স্থাপন কৰা ঠাইত চাপুক(মদ) ঢলা হৈছিল লগতে মহ, গাহৰি আদিও পূজাৰ উপচাৰ হিচাবে আগবঢ়োৱা হৈছিল। কিন্তু তেওঁলোকে বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত পূৰ্বৰ মহ, গাহৰি বধ কৰাৰ প্ৰথা এৰি পেলালে। কিন্তু অৰুণাচলত বাস কৰা চিংফৌসকলৰ মাজত এই পৰম্পৰা বৰ্তমানেও বিৰাজমান।

পৰিবেশন

শ্বাদুংৰ চাৰিওকাষে চিংফৌ ডেকা - গাভৰু, বুঢ়া-বুঢ়ী আটায়ে পৰম্পৰাগত জাতীয় সাজ পৰিধান কৰি গীত - নৃত্য কৰে। নৃত্য কৰোঁতে চিংফৌ পুৰুষসকলে হাতত একোখন দা লয় আৰু মহিলাসকলে হাতে হাতে একোখন ডলা নাইবা ৰুমাল লৈ শ্বাদুংৰ চাৰিওকাষে ঘূৰি ঘূৰি নাচে। গীত-নৃত্যৰ তালে তালে চেং(ঢোল), পিমান(বাঁহী) আৰু বৰকাঁহ বজায়। ডেকা-গাভৰুৰ পৰা বুঢ়া - বুঢ়ীলৈকে সকলোৱে এই নৃত্য-গীতত ভাগ লয়। আনকি বাহিৰৰ পৰা যোৱা অতিথীয়েও তেওঁলোকৰ এই নৃত্যত ভাগ ল'ব পৰা সুবিধা আছে।

লোকবিশ্বাস

শ্বপৌং য়ৌংমান উৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি নিৰ্মাণ কৰা শ্বাদুং নিৰ্মাণ কৰা প্ৰতি টুকুৰা কাঠতে আদি দেৱতা চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য্যৰ চিহ্নও অংকন কৰা হয়। তেওঁলোকৰ বিশ্বাস চন্দ্ৰ-সূৰ্য্যৰ উত্তাপত এদিন গুটিৰ পৰা গজালি মেলি শস্য নদন-বদন হৈছিল। পক্ষীকুলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ পক্ষী ধনেশৰ নেতৃত্বত আন আন চৰাইবোৰেও আনন্দত মতলীয়া হৈ নাচিবলৈ ধৰে। হেনোম্যাদীংয়াউ নামৰ আদিম মানুহজনে এই আনন্দৰ নৃত্য - গীতবোৰ হাবিৰ আঁৰৰ পৰা মনে মনে চাই আছিল আৰু তেওঁলোকৰ বিশ্বাস যে পৃথিৱীত নৃত্য-গীতৰ প্ৰথম প্ৰচলন কৰা ব্যক্তিজনে হ'ল হেন ম্যাংদিংয়াউ। গতিকে তেতিয়াৰে পৰা এই শ্বাদুংৰ কাষে কাষে চিংফৌজসকলে শ্বপৌং য়ৌংমান উৎসৱত গীত-নৃত্য কৰি আহিছে।

শ্বাদুং নিৰ্মাণৰ কৌশল

শ্বাদুং নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সাত বা নডাল ফলা কাঠ পুতি এডাল ডাঙৰ বনভলুকা বাঁহ মাজত ঠিয়কৈ পুতা হয়। এই ফলা কাঠবোৰত বিভিন্ন পশু-পশুৰ চিত্ৰঅংকন কৰা থাকে আৰু ইয়াৰে কোনো এডাল ওখ আৰু কোনো এডাল চাপৰ হয়। ওখ কাঠডোখৰক পুৰুষৰ প্ৰতীক আৰু চাপৰ কাঠডোখৰক মহিলাৰ প্ৰতীক হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
গ্ৰেনলা

গ্ৰেনলা হৈছে এক প্ৰকাৰৰ খাদ্য, যি সাধাৰণতে ওটছ, বাদাম, শুকোৱাৰ ফল আৰু মধু বা আন কিছুমান মিষ্টান্ন পদাৰ্থৰ সৈতে মিশ্ৰিত কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে বেক কৰা হয় যাতে উপাদানবোৰ অলপ কঢ়িয়াই উঠে আৰু মচমচীয়া হয়।

ইতিহাস

গ্ৰেনলা মূলত ১৯ শতকৰ আমেৰিকাত বিকশিত হৈছিল। ইয়াক এক প্ৰাকৃতিক আৰু স্বাস্থ্যকৰ আহাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

ব্যৱহাৰ

গ্ৰেনলা সাধাৰণতে জলপান হিচাপে খোৱা হয়, বহু সময়ত দৈ বা গাখীৰৰ লগত মিশ্ৰিত কৰি গ্ৰহণ কৰা হয়। ইয়াক বহুবিধ খাদ্যৰ লগত মিশ্ৰিত কৰি বিভিন্ন ধৰণে উপভোগ কৰিব পাৰি।

পুষ্টিগুণ

গ্ৰেনলা উচ্চ পৰিমাণৰ ফাইবাৰ আৰু প্ৰোটিনৰ উৎস, যি শৰীৰৰ বাবে উপকাৰী। কিন্তু বেছিকৈ চিনি বা মিষ্টান্ন পদাৰ্থ থকা গ্ৰেইনী কম মাত্ৰাত গ্ৰহণ কৰাটো উত্তম।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
বল বৰ্মা

বল বৰ্মা কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ তৃতীয়জন ৰজা আছিল। এওঁ সমুদ্ৰ বৰ্মাৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৩৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৪২২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। এওঁৰ পত্নীৰ নাম আছিল ৰত্নাৱতী আছিল। তেওঁৰ পিছত কল্যাণ বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।

লগতে চাওক

বৰ্মণ ৰাজবংশ
পুষ্য বৰ্মা
ভাস্কৰ বৰ্মা

লগতে পঢ়ক

The Social History of Kamarupa by Nagendranath Vasu
Kāmarūpa-Kaliṅga-Mithilā:a politico-cultural alignment in Eastern India : history, art, traditions by Chandra Dhar Tripathi, Indian Institute of Advanced Study

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ডিমছ (উপগ্ৰহ)

ডিমছ (ইংৰাজী: Deimos) গ্ৰীক দেৱতা ডিমছৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। গ্ৰীক উপাখ্যানৰ মতে ডিমছ ফ’বছৰ যমজ ভাতৃ আৰু ইয়াৰ অৰ্থ ‘সন্ত্ৰাস’।

আৱিষ্কাৰ

]], ৫ অক্টোবৰ, ১৯৭৭)
১৮৭৭ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে প্ৰায় ০৭:৪৮ (ইউ.টি.চি.) বজাত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৱাশ্বিংটনত অৱস্থিত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ নৌসেনা মানমন্দিৰত আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী এছাফ হলে ডিমছ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে সেই একেটা বছৰৰে ১৮ আগষ্ট তাৰিখে প্ৰায় ০৯:১৪ (জি.এম.টি.) বজাত হলে মঙ্গলৰ আনটো উপগ্ৰহ ফ’বছ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক উপগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সৌৰজগত
মেডেলিন ফ্ৰেঞ্চ-মালেন

মেডেলিন ফ্ৰেঞ্চ-মালেন (৩০ ডিচেম্বৰ ১৮৮০ – ২৬ মে' ১৯৪৪) এগৰাকী আইৰিছ বিপ্লৱী আৰু শ্ৰমিক আন্দোলনৰ কৰ্মী আছিল, যিয়ে ১৯১৬ চনত ডাবলিনত সংঘটিত ইষ্টাৰ ৰাইজিঙত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

ফ্ৰেঞ্চ-মালেন ৰেডিকেল জাতীয়তাবাদী মহিলা সংগঠন ইনঘিনিধে না হেৰোনৰ সদস্যা আছিল। ১৯১৩ চনৰ ডাবলিন লক-আউটৰ সময়ত তেওঁ লিবাৰ্টি হলত ছুপ কিচেনত কাম কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ আইৰিছ চিটিজেন আৰ্মীত যোগদান কৰে। ইষ্টাৰ ৰাইজিঙৰ সময়ত তেওঁ প্ৰাথমিক চিকিৎসা শিবিৰত কাম কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ পিছত তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ হৈছিল যদিও পিছৰ মাহত মুক্তি লাভ কৰে।

মহিলা অধিকাৰ আৰু ভোটাধিকাৰ আন্দোলন

ফ্ৰেঞ্চ-মালেনৰ ৰাজনৈতিক আগ্ৰহ কুমাৰীবয়সতেই আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ পাৰ্নেলপন্থী আছিল আৰু ডাণ্ড্ৰামস্থিত তেওঁলোকৰ ঘৰ ৰাজনৈতিক অভিযানৰ কেন্দ্ৰ আছিল। তেওঁ এগৰাকী ৰেডিকেল নাৰীবাদী আৰু গণৰাজ্যবাদী আছিল। তেওঁ মহিলাসকলৰ ভোটাধিকাৰক মৌলিক অধিকাৰ বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু ভোটাধিকাৰ আন্দোলনত যোগদান কৰিছিল। এই আন্দোলন ডাবলিন মেট্ৰোপলিটান পুলিচৰ "মুভমেণ্ট অৱ এক্সট্ৰিমিষ্টছ" প্ৰতিৱেদনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

তেওঁ ইনঘিনিধে না হেৰোনত যোগদান কৰে, যাক ১৯০০ চনত মড গন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯১৩ চনত এই সংগঠন কুমান না বানলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। কুমান না বানৰ লক্ষ্য আছিল আইৰিছ গণৰাজ্যৰ সংগ্ৰামত পুৰুষৰ কাষে কাষে থিয় দিয়া। ফ্ৰেঞ্চ-মালেন সমাজতান্ত্ৰিক ধাৰাৰ আছিল আৰু জেমছ কনলিৰ আদৰ্শত আস্থা ৰাখিছিল।

১৯১৬ চনৰ ইষ্টাৰ ৰাইজিং

১৯১৬ চনৰ ইষ্টাৰ ৰাইজিঙৰ সময়ত ফ্ৰেঞ্চ-মালেন আইৰিছ চিটিজেন আৰ্মীৰ লেফটেনেণ্ট হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ছেণ্ট ষ্টিফেনছ গ্ৰীণ আৰু ৰয়েল কলেজ অৱ ছাৰ্জনছ গেৰিছনত কৰ্মৰত আছিল। তেওঁলোক শেলবৰ্ণ হোটেল আৰু আশেপাশৰ অট্টালিকাৰপৰা গুলীচালনাৰ সন্মুখীন হৈছিল। কলেজ অৱ ছাৰ্জনছ আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ পাছত তেওঁ ৭৭ গৰাকী মহিলাৰ সৈতে বন্দী হৈছিল, যাৰ ভিতৰত তেওঁৰ জীৱনসঙ্গিনী ক্যাথলিন লিনো আছিল। তেওঁ ৰিচমণ্ড বেৰেকছ, কিলমেইনহাম জেইল আৰু মাউণ্টজয় জেইলত বন্দী আছিল। ৫ জুন ১৯১৬ চনত তেওঁ মুক্তি লাভ কৰে।

ফ্ৰেঞ্চ-মালেন আৰু ক্যাথলিন লিন

ফ্ৰেঞ্চ-মালেন ইনঘিনিধে না হেৰোনৰ জৰিয়তে ক্যাথলিন লিনক চিনিছিল। ১৯১৫ চনত তেওঁ ৰাথমাইনছৰ বেলগ্ৰেভ ৰ’ডত লিনৰ ঘৰলৈ উঠি যায় আৰু দুয়ো ৩০ বছৰ একেলগে বাস কৰে, ১৯৪৪ চনত ফ্ৰেঞ্চ-মালেনৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে।

কাৰাগাৰত থকা সময়ত তেওঁ নিজৰ ডায়েৰীত লিখিছিল যে লিনৰ সৈতে থাকিলে তেওঁ কাৰাগাৰৰ ভয় নাপায়। তেওঁলোক আইৰিছ বিপ্লৱৰ কুইয়াৰ মহিলা কৰ্মীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়।

ঐতিহ্য: ছেইণ্ট আল্টানছ

ফ্ৰেঞ্চ-মালেন আৰু ক্যাথলিন লিনে ১৯১৯ চনত ছেইণ্ট আল্টানছ শিশু চিকিৎসালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এইখন মহিলা-চালিত শিশু চিকিৎসালয় আছিল। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত বহু শিশু জন্মগত ছিফিলিছ আৰু ক্ষয়ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল।

ৰাষ্ট্ৰ আৰু কেথলিক গীৰ্জাৰ বাধাৰ সত্বেও তেওঁলোকে টীকাকৰণ কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাই আয়াৰলেণ্ডত বিচিজি টীকাকৰণ কাৰ্যসূচীৰ ভিত্তি স্থাপন কৰে।

মৃত্যু

মেডেলিন ফ্ৰেঞ্চ-মালেন ২৬ মে' ১৯৪৪ চনত ডাবলিনৰ এখন নাৰ্চিং হোমত ৬৩ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁক গ্লাছনেভিন সমাধিক্ষেত্ৰত সমাধিস্থ কৰা হয়।

তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া ১৯৪৪ চনৰ আইৰিছ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰদিনাই অনুষ্ঠিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আয়াৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
ভূপেন হাজৰিকাৰ সাহিত্য

ব্যক্তিগত প্ৰতিভাৰে বিশ্ববিয়পা খ্যাতি লাভ কৰা বিশাল ব্যক্তিত্বৰ সংগীতৰ মহাসাধক ভূপেন হাজৰিকা জনপ্ৰিয়তাৰ শীৰ্ষ স্তৰত উপনীত হৈ জাতি-ধৰ্ম বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে আবাল বৃদ্ধ-বণিতাৰ মৰম, দয়া আৰু কৰুণা আদায় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ব্যক্তিগত জীৱনৰ বহুতো তিতা-টেঙা অভিজ্ঞতাৰে মানুহৰ মনৰ গভীৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ এইগৰাকী চিন্তানায়ক সক্ষম হৈছিল। অসমৰ বিভিন্ন বাতৰি কাকত-আলোচনীত লিখি যোৱা চিন্তা উদ্ৰককাৰী প্ৰবন্ধ, কবিতা, গীত কবিতা আদিয়ে তেওঁৰ চিন্তাৰ সূক্ষ্মতা, বিচিত্ৰতা আৰু বিক্ষিপ্ততাৰ আভাস দাঙি ধৰে। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য, সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশলৈ তেওঁৰ বৰঙণি অনন্য।

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
শ্ৰেণী:ভূপেন হাজৰিকা
সুলোচনা গাডগিল

সুলোচনা গাডগিল এগৰাকী ভাৰতীয় বতৰ বিজ্ঞানী যিগৰাকীয়ে‍ ভাৰতৰ বাংগালুৰুস্থিত বায়ুমণ্ডল আৰু মহাসাগৰীয় বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ (CAOS) অধ্যাপক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছে‍। বৰষুণৰ পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ কৃষি কৌশল আৰু পৰিৱেশ আৰু বিৱৰ্তনৰ পৰিঘটনাৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰাকে ধৰি বাৰিষা কেনেকৈ আৰু কিয় হয় সেই বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিছে। তেওঁৰ গৱেষণাই বাৰিষাৰ ক্লাউড বেণ্ডত উপ-ঋতুগত পৰিৱৰ্তনৰ এটা মৌলিক বৈশিষ্ট্য আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।তেওঁ দেখুৱাইছিল যে বাৰিষা এক বিশাল স্থল-সাগৰীয় বতাহ নহয়, বৰঞ্চ ই বাৰিষা নোহোৱা অঞ্চলতো দেখা পোৱা গ্ৰহ স্কেল প্ৰণালীৰ ঋতুগত প্ৰব্ৰজনৰ এক প্ৰকাশ। কৃষকসকলৰ সহযোগিতাত তেওঁ কৃষি কৌশল আহৰণ কৰিছিল যিবোৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ বৰষুণৰ পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ সৈতে খাপ খাইছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪৪ চনত পুনেত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃ টংক ৰাজ্যৰ মন্ত্ৰী হিচাপে পৰিচিত আৰু ভয়াৱহ খৰাঙৰ সময়ত জনসাধাৰণক সহায় কৰাৰ বীৰত্বপূৰ্ণ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে পৰিচিত।তেওঁৰ ককাদেউতা আৰু পিতৃ তেওঁলোকৰ সময়ৰ সন্মানীয় চিকিৎসক আছিল। একে সময়তে, তেওঁৰ ককাদেউতা এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল আৰু তেওঁৰ ঘৰত ঔপনিৱেশিক শাসনৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰা কেইবাজনো সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰীক আতিথ্য দিছিল। তেখেতৰ মাতৃ এগৰাকী মাৰাঠী লেখিকা আছিল।

তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক স্কুলীয়া শিক্ষা পুনেত, মাৰাঠী মাধ্যমত কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত ইংৰাজী ভাষাত হাইস্কুল শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ‍ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ এখন বৰ্ডিং স্কুল ৰিছি ভেলীলৈ যায়। ফাৰ্গাছন কলেজত স্নাতক অধ্যয়নৰ বাবে তেওঁ পুনালৈ উভতি আহি তেওঁ প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞানক বাছনি কৰাৰ লগতে‍ ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিত মেজৰ লৈ‍ছিল। সেই মুহূৰ্তত, তেওঁ তেওঁৰ এগৰাকী সহপাঠী মাধৱ গাডগিলৰ সৈতে বাগদান কৰে আৰু তেওঁলোকে একেলগে বৈজ্ঞানিক কেৰিয়াৰ গঢ়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। দুয়োৱে‍ হাৰ্ভাৰ্ডৰ পৰা বৃত্তি লৈ নামভৰ্তি কৰি‍ছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

পৰিৱেশবিদ মাধৱ গাডগিল সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা আৰু এজন পুত্ৰ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বতৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শূলমিত আলোনি

শূলমিত আলোনি (; ২৭ ডিচেম্বৰ ১৯২৭ – ২৪ জানুৱাৰী ২০১৪) এগৰাকী ইজৰাইলী ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ৰাটজ্ পাৰ্টি প্ৰতিষ্ঠা কৰা, মেৰেট্জ দলৰ নেত্ৰী৷ তেওঁ ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈকে বিৰোধী দলৰ নেত্ৰী আৰু ১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৩ চনলৈকে শিক্ষা মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। আলোনিয়ে ২০০০ চনত ইজৰাইল বঁটা লাভ কৰে।

জীৱনী

শূলমিত এডলাৰৰ পোলেণ্ডত জন্ম হৈছিল । তেওঁৰ মাক চিলাইকাৰী আৰু দেউতাক কাঠমিস্ত্ৰী আছিল, দুয়োজনেই পোলেণ্ডৰ ৰাব্বি পৰিয়ালৰ বংশধৰ। সৰুতে পৰিয়ালটোৱে বাধ্যতামূলক পেলেষ্টাইনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল আৰু আলোনি টেল আভিভত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁক বৰ্ডিং স্কুললৈ পঠিওৱা হৈছিল আৰু পিতৃ-মাতৃয়ে ব্ৰিটিছ সেনাবাহিনীত কৰ্মৰত আছিল। যৌৱনাৱস্থাত তেওঁ সমাজবাদী জিয়নিষ্ট হাশ্বোমেৰ হাটজাইৰ যুৱ আন্দোলন আৰু পালমাচৰ সদস্য আছিল। ১৯৪৮ চনৰ আৰব-ইজৰাইল যুদ্ধৰ সময়ত জেৰুজালেমৰ পুৰণি চহৰৰ বাবে সামৰিক সংগ্ৰামত জড়িত হৈ জৰ্ডানৰ বাহিনীয়ে বন্দী কৰে। ইজৰাইল ৰাষ্ট্ৰ স্থাপনৰ পিছত তেওঁ শিশু শৰণাৰ্থীৰ সৈতে কাম কৰিছিল আৰু অনুপ্ৰৱেশকাৰী শিশুৰ বাবে এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰাত সহায় কৰিছিল। আইন অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে তেওঁ এখন বিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল।.১৯৫২ চনত ইজৰাইল লেণ্ডছ এডমিনিষ্ট্ৰেচনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰিউভেন আল’নিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ক্ফাৰ শ্বমাৰিয়াহুলৈ গুচি যায়।

১৯৫৯ চনত আলোনিয়ে মাপাইত যোগদান কৰে। তেওঁ এটৰ্নী হিচাপে কাম কৰে, সাধাৰণ ইজৰাইলীক আইনী পৰামৰ্শ দিয়া আফটাৰ ৱৰ্কিং আৱাৰছ নামৰ এটা ৰেডিঅ' অনুষ্ঠান আয়োজন কৰে আৰু য়েডিয়ট আহ্ৰ'নথ কাকত আৰু সাপ্তাহিক লাইছাৰ বাবে স্তম্ভ লিখে।

১৯৯৩ চনত অস্লো চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰাৰ পিছত আলোনিয়ে নিজৰ আৱেগ প্ৰকাশ কৰে যে এই চুক্তিসমূহ ঐতিহাসিক পৰিসৰত এক ইতিবাচক টাৰ্নিং পইণ্ট আছিল: "মই অনুভৱ কৰোঁ যে ২৯ নৱেম্বৰত [পেলেষ্টাইনৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিভাজন পৰিকল্পনাৰ তাৰিখ]; আমি তেতিয়া নাজানিছিলোঁ যে আমি কি দিশলৈ গৈ আছোঁ, কিন্তু আমি জানিছিলোঁ যে আমি এক মহান দিনৰ বাবে আগবাঢ়িছোঁ।"

আলোনি এগৰাকী নাস্তিক৷

২০১৮ চনত শূলমিত আলোনি বঁটা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই বঁটাটো আলোনিৰ পৰিয়ালৰ সদস্য আৰু আগশাৰীৰ সংবাদ মাধ্যম আৰু সাংস্কৃতিক পেছাদাৰীসকলৰ এটা দলে সৃষ্টি কৰা অ-লাভজনক সংস্থা শূলমিত আলোনি সংস্থাই প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
দখনা

]] নৃত্যৰত দখনা পৰিহিত বড়ো যুৱতী
দখনা (; ) বড়ো মহিলাই কঁকালত মেখেলাৰ দৰে মেৰাই বুকু-পিঠি আৱৰি পিন্ধা এবিধ পাৰম্পৰিক জনজাতীয় কাপোৰ। বড়ো তিৰোতাই বুকুত দখনা মাৰি বা মেখেলা-চাদৰ পিন্ধি, গাত ফাছ্‌ৰা লৈ ঘিলাখোপা বান্ধি, খোপাত একোটাকৈ কাকৈ গুজি লৈ সাজি-কাচি ভাল পায়। দখনা বড়ো জনগোষ্ঠীৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতীক। আকৰ্ষণীয় ফুলৰ নক্সাবোৰ পাৰম্পৰিকভাৱে তাঁত শালত তোলা হয়, কেতিয়াও ছপা কৰা নহয়। দখনাৰ পাৰম্পৰিক ফুলৰ চানেকিক বড়ো ভাষাত 'আগৰ' বুলি কোৱা হয়।

দখনা বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰঙৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও মুখ্যতঃ হালধীয়া বা কমলা হৈছে বড়ো মহিলাসকলে পিন্ধা দখনাৰ মুখ্য সংহতি। দখনা বিভিন্ন সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। যেনে কপাহী দখনা, জুৰি পাটৰ দখনা, বিশুদ্ধ পাটৰ দখনা, টছৰ মুগাৰ দখনা, মুগাৰ দখনা, এড়ি দখনা, পদ্মিনী দখনা ইত্যাদি। মুগা আৰু পাট হৈছে অসমৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত ৰেচম আৰু পাট আৰু মুগা দখনা মূলতঃ দ'ল, উৎসৱ, বিবাহ আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানত পিন্ধা হয়। আন প্ৰকাৰৰ বোৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন জীৱনত আৰু নৈমিত্তিক দিনত পিন্ধে।

বৰ্ণনা

সাধাৰণতে দখনাৰ দৈৰ্ঘ্য ৩ মিটাৰ আৰু প্ৰস্থ ১.৫ মিটাৰ হয়। কেতিয়াবা ই শৰীৰৰ আকাৰৰ আৰু পিন্ধোতা আৰু শিপিনীৰ ৰুচিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। দখনা কঁকালৰ ওপৰত এবাৰত মেৰোৱাকৈ গোটেই শৰীৰটো বুকুৰ পৰা ভৰিলৈ ঢাকিবলৈ পিন্ধা হয়। দখনাৰ বাবে 'আগৰ' বা ফুলৰ চানেকিৰ প্ৰকাৰ আৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰঙৰ বুটা বচা হয়।

দখনাৰ প্ৰকাৰ

দখনা মুখ্যতঃ দুই প্ৰকাৰৰ: উকা দখনা আৰু ফুলাম দখনা। সজ্জা আৰু ফুলৰ চানেকি অনুসৰি ইয়াক কিছুমান উপ প্ৰকাৰত বিভক্ত কৰিব পাৰি। সেইবোৰ হৈছে:

চানেকি অবিহনে (মাথা দখনা বা বিডন)

উকা (চানেকি অবিহনে কেৱল শাৰী)
সাধাৰণ সীমা ৰেখাৰ সৈতে চানেকি (ফাৰি লানাই)

চানেকিৰে সৈতে (আগৰ গোনাং)

সম্পূৰ্ণ ফুলাম (মোদোম গংছে আগৰ)
কেৱল সীমান্তত ফুলাম কৰা হৈছে (জিং জিংআওলো আগৰ লানাই)
শৰীৰৰ লগতে সীমান্তত সামান্য ডিজাইন কৰা হৈছে (চেৰাওবো ইচে আগৰ এৰ্দেৰনাই)

বড়ো বিবাহ আৰু দখনা

মাথা দখনা (বিডন) প্ৰকৃততে সাধাৰণ, কোনো আগৰ বা ফুলৰ চানেকি অবিহনে তৈয়াৰ কৰা দখনা। ঈশ্বৰৰ উপাসনা কৰোঁতে ইয়াক
পিন্ধা হয়। ই বিভিন্ন ৰঙৰ সৈতে উপলব্ধ কিন্তু হালধীয়া ৰঙৰ মাথা দখনাক পৰম্পৰাগত কইনাৰ পোছাক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক 'দখনা থাওচি' বা বিশুদ্ধ দখনা বুলি কোৱা হয়। 'হিঞ্জাও গোদান' বা কইনা সৈতে 'বৈৰথী' বা বড়ো বিবাহত কইনা আৰু কইনাৰ কাষত থকা মহিলায়ে মাথা দখনা পিন্ধে। দখনাত ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰিয় ৰংবোৰ সাধাৰণতে গোমো (হালধীয়া), গোথাং (সেউজীয়া), আৰু বাথ'গাং (ভাটৌৰঙী)। বৰ্তমান বড়ো মহিলাসকলে তেওঁৰ ওপৰৰ অংশ ঢাকিবলৈ দখনাৰ সৈতে বিভিন্ন ৰঙৰ ব্লাউজ পিন্ধে।

সাংস্কৃতিক মহত্ত্ব

দখনা বড়ো জনগোষ্ঠীৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতীক। বড়ো সকলৰ যিকোনো উৎসৱ পাৰ্ৱণত দখনা পিন্ধা হয়। বাগৰুম্বা, বৈশাগু নৃত্য, খেৰাই নৃত্যত মহিলা সকলে দখনা পৰিধান কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী
মাটি আখৰা

সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বাবে মাটি আখৰা অপৰিহাৰ্য। ইয়াৰ দ্বাৰা শৰীৰটো নাচৰ উপযোগী হোৱাৰ লগতে বিভিন্ন ভংগী শুদ্ধভাবে দিয়াত সুবিধা হয়। তদুপৰি সত্ৰীয়া নাচৰ বেলা শাস্ত্ৰীয় নৃত্য কলাৰ অভিনয়ে হস্তত আৰম্ভ কৰি ৰণলৈকে বিশেষ শিক্ষা নিদিলেও এই মাটি আখৰা শিকিয়েই ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ সৰহখিনি কথা জানিব পাৰি। মাটি আখৰাৰ আৰম্ভণি এনে ধৰণৰ- শিকাজনে তললৈ পেট পেলাই সোঁফালে গাল কাটি কৰি বাহুৰ সমানে হাতদুখন মেলি লৈ ভৰি দুখনো সমানে সম্প্ৰসাৰিত কৰি আঁঠুৰ তলছোৱা আনি গোৰোহাত লগাব লাগে। গুৰুৱে তাৰ পিছত সোঁভৰিৰে বাহুৰ পৰা ক্ৰমে তপিনালৈকে গছকি দি গাটো শিথিল কৰি দিয়ে। মাটি আখৰা শিক্ষা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত শিকাৰুক সৰল নাদুভংগীৰ আখৰা দিয়াটো নিয়ম।

প্ৰত্যেক সত্ৰৰে মাটি আখৰাৰ সংখ্যা ভিন ভিন। ড॰ মহেশ্বৰ নেওগে কমলাবাৰী সত্ৰৰ মণিৰাম দত্ত বায়ন মুক্তিয়াৰদেৱৰ পৰা ৪৪টা মাটি আখৰাৰ বৰ্ণনা লৈছিল। সিবোৰৰ কেইটামান হ’ল বহি মূৰুকা, থিয় মূৰুকা, মতা ওৰা, মাইকী ওৰা, ওৰাত বহা, ওৰা-চটা, খৰ, লুটি-খৰ, টমান-মুচৰা, ভাৰ-ভগা, হাত-পকোৱা, ম’ৰাই পানী খোৱা, বাঘ জাপ আদি। শ্ৰীনাৰায়ন চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ স্বৰ্ণৰেখা নামৰ গ্ৰন্থত ৭০টা মাটি আখৰাৰ লেখ দিছে। তাৰে কেইটামানৰ নাম হ’ল- ওৰা, ওৰাত বহা, ওৰাত গেৰুৱা লগোৱা, ওৰা চটা, ওৰাত জাপ, খৰ, লুটি খৰ, চিত খৰ, চিতা পাক, গোৰ পাক, চেৰেকী পাক, উঘা পাক, কাতি পাক, উৰ পাক, টুকুৰা পাক, আকল পাক, শাৰী পাক, মাইকী পাক, ভেকোলা জাপ, বাঘ জাপ আদি। সত্ৰীয়া নৃত্যত ব্যৱহাৰ হোৱা মাটি আখৰাত ভৰত নাট্য শাস্ত্ৰত বৰ্ণিত ১০৮ বিধ কৰণেৰে ৰিজাব পাৰি।

মাটি আখৰাৰ শ্ৰেণীবিভাজন

মাটি আখৰাক দুটা বিশেষ শ্ৰেণীত বিভক্ত। প্ৰথমটো হৈছে- (ক) বিশুদ্ধ ব্যায়াম আৰু (খ) মৌলিক নৃত্য এককসমূহ। বিশুদ্ধ ব্যায়াম কেতবোৰ এক্ৰোবেটিক ভংগীমাৰ (acrobatic poses) ওপৰত আধাৰিত। উদাহৰণস্বৰূপে থিয় লন, আঁঠু লন, তামোল মূচৰা আদি। এই ব্যায়ামসমূহ সাধাৰণতে নৃত্যত ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। অৱশ্যে কেতিয়াবা কৰা হ'বও পাৰে। আউনীআটী সত্ৰৰ 'নটুৱা নৃত্য' তেনে একধৰণৰ ব্যতিক্ৰম য'ত এই ব্যায়ামসমূহ ব্যাপকৰূপত ব্যৱহৃত হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে মৌলিক নৃত্য এককসমূহে বেছিভাগ মাটি আখৰাকে সাঙুৰি লয়।

উল্লেখনীয় যে, সত্ৰীয়া নৃত্যক সাধাৰণতে দুটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হৈছে। (ক) তাণ্ডৱ আৰু (খ) লাস্য। তাণ্ডৱ নৃত্যশৈলীয়ে সাধাৰণতে পৌৰুষিক আৰু তীব্ৰ-অভিব্যক্তিসম্পন্ন নৃত্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আনহাতে লাস্য নৃত্য শৈলীয়ে মসৃণ, কোমল, আৰু মৃদু অভিব্যক্তিসম্পন্ন চলাচলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মাটি আখৰাত এই দুয়োধৰণৰ বিভাজন দেখিবলৈ পোৱা যায়। অৱশ্যে সত্ৰীয়া নৃত্যত প্ৰধানকৈ লাস্য শৈলীৰ ওপৰত আধাৰিত। সেয়েহে তাণ্ডৱ শৈলীত থকা তীব্ৰ-অভিব্যক্তিসম্পন্ন ভংগীমা সত্ৰীয়া নৃত্যত দেখিবলৈ পোৱা নাযায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ