ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
লুইচ কনৰিং

লুইচ মাৰ্টিন লৰেট কনৰিং (ইংৰাজী: Louise Martine Laurette Conring; ১ মাৰ্চ ১৮২৪ – ১ এপ্ৰিল ১৮৯১) এগৰাকী ডেনিছ অধীক্ষক, হাস্পতাল পৰিদৰ্শক, ডিকনেছ আৰু নাৰ্ছ আছিল। ডেনমাৰ্কত এটা ডিকনেছ প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তোলাৰ লক্ষ্যৰে জাৰ্মানী, ছুইডেন আৰু ফ্ৰান্সৰ ডিকনেছ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিবলৈ ৰাজকুমাৰী লুইচে তেওঁক দায়িত্ব দিছিল। কনৰিং আছিল নাৰ্ছিঙৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱা প্ৰথমগৰাকী ডেনিছ মহিলা আৰু ১৮৬৩ চনৰ পৰা তেওঁ ক'পেনহেগেনৰ ডিকনেছ ইনষ্টিটিউটৰ মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

জীৱনী

১৮২৪ চনৰ ১ মাৰ্চত হৰ্ছহম পৌৰসভাৰ ৰুংষ্টেডত কনৰিং জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ আগষ্ট জৰ্জ কাৰ্ল কনৰিং আৰু হান্নে খ্ৰীষ্টিয়ানে ব্ৰেমৰ কন্যা আছিল। তেওঁ সৰুৰে পৰা দুৰ্বল আছিল আৰু শৈশৱৰ বেছিভাগ সময় বিচনাত পৰিয়েই অতিবাহিত কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন সীমা শুল্ক বিষয়া আছিল। শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে কনৰিঙে স্কুললৈ যোৱাৰ সুযোগ কমকৈ পাইছিল, সেয়েহে তেওঁ মাক আৰু ঘৰুৱা শিক্ষকৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৮৭৩ চনত বৰ্তমানৰ ডিকনেছ ইনষ্টিটিউটৰ ভৱনটো মুকলি কৰা হয়। কনৰিঙে প্ৰতিষ্ঠানটো চলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত এক কঠোৰ আৰু পুৰণি ধৰণৰ দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰিছিল। অৱশ্যে ৰাণী লুইচৰ পৰামৰ্শ মতে তেওঁ পিছলৈ নিজৰ দৃষ্টিভংগী কিছু শিথিল কৰিছিল।

লুইচ কনৰিং ১৮৯১ চনৰ ১ এপ্ৰিলত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁৰ পিছত ছফি জহৰ্টমেন উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। কনৰিঙে নিজৰ পিছত এক সমৃদ্ধিশালী প্ৰতিষ্ঠান এৰি থৈ যায় যিয়ে সমগ্ৰ দেশজুৰি সমৰ্থন লাভ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ডেনিছ নাৰ্ছ
নৰনাৰায়ণ

মহাৰাজ নৰনাৰায়ণ অবিভক্ত কোচ ৰাজ্য কমতাপুৰৰ তৃতীয় আৰু অন্তিম ৰজা আছিল। তেওঁৰ আগৰজন ৰজা আছিল দেউতাক বিশ্বসিংহ। নৰনাৰায়ণৰ শাসনকালত কোচ ৰাজ্যই ইয়াৰ ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰৰ উচ্চ শিখৰত আৰোহণ কৰিছিল। তেওঁ নাৰায়ণী নামেৰে এবিধ ৰূপৰ মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন আৰম্ভ কৰাইছিল। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মলৈ তেৱেঁই প্ৰথম ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতা প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ সাহিত্য -সংস্কৃতিৰো এজন উল্লেখযোগ্য পৃষ্ঠপোষক আছিল। তেওঁৰ শাসনকালতে পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশে প্ৰয়োগ ৰত্নমালা নামৰ সংস্কৃত ব্যাকৰণ লিখি উলিয়াইছিল।

১৫৮১ চনত ভতিজাক ৰঘুদেৱে (চিলাৰায়ৰ পুত্ৰ) নৰনাৰায়ণৰ অধীনতে ৰাজ্যৰ পূৱ প্ৰান্ত কোচ হাজোত শাসন কৰিবলৈ লয়। কিন্তু নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ নিজৰ স্বাধীনতা ঘোষণা কৰে আৰু নৰনাৰায়ণৰ পুত্ৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণে ৰাজ্যৰ পশ্চিম প্ৰান্ত কোচ বিহাৰত শাসন কৰিবলৈ লয়।

নৰনাৰায়ণৰ সোঁৱৰণত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰেদি যোৱা যোগীঘোপা আৰু পঞ্চৰত্ন সংযোগী দলংখনৰ নাম নৰনাৰায়ণ সেতু ৰখা হৈছে।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কোচ ৰাজবংশ
অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতা

অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতা অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক তথা গল্পকাৰ। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত মৃগনাভি, অয়নান্ত আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁক তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ বঁটা, প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা আদিৰে সন্মানিত কৰা হৈছে। তেওঁ “মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা” নামৰ অসমীয়া চুটি গল্প সংকলনৰ বাবে ২০১৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

গল্প বা উপন্যাস সকলোতে মানুহ আৰু মানুহৰ জীৱনে প্ৰাধান্য পাব লাগে বুলি মই বিশ্বাস কৰোঁ। মানুহৰ কথা কোৱা লেখাই অমৰত্ব লাভ কৰে।
মানুহৰতো মাটিৰ প্ৰতি যি ভালপোৱা, চিৰন্তন ভালপোৱা৷ মাটিৰ লগত মানুহৰ এইটোতে কম সম্পৰ্ক নহয়৷
যি শিল্পই মানুহৰ জীৱনৰ কথা ক'বলৈ গৈছে সেই শিল্পই স্থায়ী হৈছে, সাৰ্থক হৈছে৷
সাহিত্যিকসকলে ব্যক্তিগত জীৱনৰ ছবি তুলি আনে। কিন্তু ব্যক্তি এজন সমাজৰ ঊৰ্দ্ধত নহয়; ব্যক্তি জীৱনৰ ঘটনাবোৰো সামাজিক শক্তিসমূহে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। প্ৰশ্ন উঠে সাহিত্যই সমাজৰ কি হিত সাধে? সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত সাহিত্যই কিবা ভূমিকা লয়? দেখ দেখকৈ সাহিত্যই সমাজ পৰিৱৰ্তন নকৰে। নীৰৱে আৰু গভীৰভাৱে সাহিত্যই সমাজ সলনি কৰে। মানুহৰ মাজৰ পৰা উঠি অহা সাহিত্যই মানুহক গভীৰ প্ৰশান্তি প্ৰদান কৰে।

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সুমিত্ৰা নায়ক

সুমিত্ৰা নায়ক (জন্ম: ৮ মাৰ্চ ২০০০) ওড়িশাৰ যাজপুৰৰ এগৰাকী মহিলা ৰাগবী খেলুৱৈ। তেওঁ ভাৰতৰ হৈ কেইবাটাও পদক জয় কৰিছে আৰু ২০১৯ চনৰ এছিয়ান উইমেন চেম্পিয়নশ্বিপত ছিংগাপুৰৰ বিৰুদ্ধে এখন তীব্ৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতামূলক খেলত পেনাল্টি কিক মাৰি দেশক ব্ৰঞ্জৰ পদক বিজয়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পটভূমি

নায়কৰ জন্ম ২০০০ চনৰ ৮ মাৰ্চত ওড়িশাৰ যাজপুৰ জিলাৰ ডুবুৰী গাঁৱত হৈছিল। দেউতাকে মাকক নিৰ্যাতন চলোৱাৰ বাবে তেওঁৰ মাকে সন্তানকেইটিক লৈ তেনেই কম বয়সতে ভুৱনেশ্বৰলৈ গুচি আহিছিল। এবাৰ নায়কৰ দেউতাকে তেওঁলোকক ঘৰৰ ভিতৰতে আৱদ্ধ কৰি পৰিয়ালটোক জীৱন্তে জ্বলাই দিয়াৰ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁৰ মাকে সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ আনৰ ঘৰত কাম কৰিবলগীয়া হৈছিল। ২০০৮ চনত তেওঁ উক্ত প্ৰতিষ্ঠানত ৰাগবী খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, যদিও মাকে তেওঁক খেলাটো বিচৰা নাছিল।

২০১৯ চনৰ জুন মাহত ৰাগবী ফিফ্টিনছ্ ফৰ্মেটত ভাৰতৰ প্ৰথমটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জয়ত তেওঁ বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে। ছিংগাপুৰৰ বিৰুদ্ধে খেলখনৰ অন্তিম মুহূৰ্তত নায়কে এটা পেনাল্টি কিকেৰে ভাৰতক এছিয়া ৰাগবী উইমেনছ চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰাত সহায় কৰে।

২০১৯ চনৰ আগষ্ট মাহত জাকাৰ্টাত অনুষ্ঠিত এছিয়া ৰাগবী চেভেনছ ট্ৰফীত ৰূপৰ পদক বিজয়ী ভাৰতীয় চিনিয়ৰ দলটোৰো নায়ক সদস্য আছিল। সেই একে মাহতে লাওছত অনুষ্ঠিত এছিয়া ৰাগবী ২০ বছৰ অনুৰ্ধ মহিলা চেভেন ছিৰিজত তেওঁ ভাৰতীয় দলটোক নেতৃত্ব দিছিল।

ওড়িশাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নবীন পাটনায়কে এছিয়া ৰাগবী আনষ্টপেবল মিটৰ বাবে ভাৰতীয় দলত নিৰ্বাচিত হোৱা বাবে নায়কক অভিনন্দন জনাইছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
৯ এপ্ৰিল

ঘটনাৱলী

১৬৬৯ - মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱে সকলো হিন্দু বিদ্যালয় আৰু মন্দিৰ ধ্বংস কৰিবলৈ আদেশ দিছিল।
১৯১৮ - লাটভিয়া দেশে স্বাধীনতা ঘোষণা কৰে।
১৯৪৫ - মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰত আণবিক শক্তি কমিছন গঠন কৰা হয়।
১৯৬৫ - ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত সীমান্ত যুদ্ধ আৰম্ভ হৈছিল।
২০২০ - ভয়াবহ কৰ'না বেমাৰে ১০০ দিন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
২০২১ - আই পি এল ২০২১ আৰম্ভ।
২০২১ - ভিভো আই পি এল ২০২১ৰ প্ৰথম মেচত ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগালোৰে মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছক ২ উইকেটত পৰাস্ত কৰে।

জন্ম

১৮৯৩ - ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন, ভাৰতৰ সুপণ্ডিত আৰু স্বনামধন্য পৰ্যটক। (মৃত্যু: ১৪ এপ্ৰিল,১৯৬৩)
১৮৯৮ - পল ৰ'বচন, আফ্ৰিকান-আমেৰিকান গায়ক আৰু অভিনেতা।
১৯০১ - পল উইলিয়ামছ, আমেৰিকান অভিনেতা আৰু পৰিচালক।
১৯২৯ - শৰণৰাণী বাকলিৱাল, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সৰোদবাদক আৰু সংগীতজ্ঞ।
১৯৪৮ - জয়া বচ্চন, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু ৰাজনীতিবিদ।
১৯৮৭ - বছেন মুৰ্মু, ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী আৰু গীতিকাৰ।

মৃত্যু

১৬২৬ - ফ্ৰান্সিস বেকন, ইংৰাজ দাৰ্শনিক।
২০১৪ - আলে নৰেন্দ্ৰ, ভাৰতীয় ৰাজনীতিক।

দিৱস

ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস (জৰ্জিয়া (দেশ))
সংবিধান দিৱস (কছোভো)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
সুপ্ৰভা দেৱী

সুপ্ৰভা দেৱী (ইংৰাজী: Suprabha Devi) আছিল এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজিকা আৰু অসমৰ প্ৰথম মহিলা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালিকা। ১৯৮৪ চনত তেখেতে “নয়নমণি” আৰু ১৯৮৬ চনত “সৰবজান” বোলছবি পৰিচালনা কৰে। পঢ়াশলীয়া কালত তেখেতে সঙ্গীত আৰু ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল।

কৰ্মজীৱন

সুপ্ৰভা দেৱীয়ে প্ৰযোজক দ্বিজেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পিচত ছবি পৰিচালনাৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে৷ সুপ্ৰভা দেৱী 'অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালিকা। তেখেতে যোগ-বিয়োগ (১৯৭০), তৰামাই (১৯৭২), মৰমী (১৯৭৬), ৰাংঢালী (১৯৭৯) আদি ছবিকেইখন স্বামীৰ সৈতে প্ৰযোজনা কৰাৰ উপৰি ১৯৮৪ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত নয়নমণি নামৰ কথাছবিখন পৰিচালনা কৰে। এই ছবিখনত নিপন গোস্বামী আৰু বিদ্যা ৰাৱে অভিনয় কৰিছিল। সঙ্গীত পৰিচালক আছিল জিতু-তপন।

১৯৮৫ চনত তেওঁক অসম চৰকাৰে শিল্পী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ “সৰবজান” নামৰ সাধুকথাৰ আধাৰত ১৯৮৬ চনত সৰবজান নামে এখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। এই ছবিখনত তেজপুৰৰ প্ৰয়াত হীৰেন চৌধুৰীদেৱে তেখেতৰ সৈতে পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল। আনহাতে তেওঁ এজন গীতিকাৰ হিচাপেও খ্যাত আছিল।

সুপ্ৰভা দেৱীয়ে ভালেসংখ্যক তথ্যচিত্ৰ আৰু ধাৰাবাহিক প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে আৰু এইবোৰ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰযোগে সম্প্ৰচাৰিত হৈছে। ২০০৩ চনত গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাবে “জিলিকাব লুইতৰে পাৰ” নামৰ এখন ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছিল।

মৃত্যু

সূদীৰ্ঘ প্ৰায় ৫ বছৰ কাল ধৰি বৃক্কৰোগত আক্ৰান্ত হৈ থকা সুপ্ৰভা দেৱীয়ে ২০১১ চনৰ ১৪ জুন তাৰিখে পুৱা ৭:৪০ বজাত গুৱাহাটীৰ ইণ্টাৰনেছনেল হাস্পতালত মৃত্যু বৰণ কৰে৷ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৭৩ বছৰ৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
দস্যুৰাণী বিজুলী

দস্যুৰাণী বিজুলী অসমীয়া ৰহস্য সাহিত্যৰ কিছু থ্ৰিলাৰ উপন্যাসৰ সমষ্টি। এই ছিৰিজৰ লেখক হ'ল 'ঋতুৰাজ'। ঋতুৰাজ আছিল বসন্ত দাসৰ ছদ্মনাম। এই নামেৰে লিখা ছিৰিজটো প্ৰকাশ কৰিছিল 'পাহি প্ৰকাশে'। আইনৰ চকুত অপৰাধী কিন্তু আইনে ঢুকি নোপোৱা আৰু আইনী সুৰুঙাৰে সাৰি যোৱা সমাজবিৰোধী লোকক শাস্তি দিয়া দস্যুৰাণী বিজুলীও এক 'ৰবিন হুড'ধৰ্মী চৰিত্ৰ। দস্যুৰাণী বিজুলীৰ ঘোৰ শত্ৰু আছিল পুলিচৰ চোৰাংচোৱা বিষয়া পীতাম্বৰ সাউদ, যি নিজৰ কৰ্তব্যৰ প্ৰতি সদা সচেতন কিন্তু সুযোগ পায়ো দস্যুৰাণী বিজুলীৰ মূৰত গুলী নমৰাকৈ এৰি দিয়া মানুহ।

দস্যুৰাণী বিজুলীৰ উপন্যাসসমূহ

দস্যুৰাণী বিজুলী
মুক্তিপণ
স্বৈৰতন্ত্ৰৰ বিৰুদ্ধে
সাতভনী
বিয়াৰ নিশা
সমুদ্ৰ গৰ্ভত
তিহাৰ জেল
বন সংৰক্ষণ
পঞ্জাবত
সৃষ্টিৰ সেনানী
বিজয় নিচান
ঘৰ-সংসাৰ
শ্ৰমিক বিপ্লৱ
ড্ৰাগ্‌চ চক্ৰ
সীমান্ত প্ৰহৰী
আটলাণ্টিক এক্সপ্ৰেছ
দুৰন্ত ধুমুহা
মডেল গাৰ্ল
নাইট ক্লাব
জাফ্‌না চহৰ
অভিশপ্ত কণ্ঠহাৰ
অশান্ত এলেকা
বেংক ডকাইতি
মিছ ফ'ৰ টুৱেণ্টি
কিচ্‌মিচ্‌ বেগম
এয়াৰ হ'ষ্টেচ
সন্ত্ৰাস
অৰণ্য কুহেলী
নৰ্তকী
দস্যু কন্যা
জালী নোট
মিছ ইণ্ডিয়া
কালাপাহাৰ
কয়েদী
সংঘৰ্ষ
ব্লেক মেইল
জলদস্যু
ভয়াল ৰাতি
কলগাৰ্ল
বিষাক্ত বেদনা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ শৃংখলা
প্ৰেৰণা

প্ৰেৰণা হৈছে যোৰহাট নগৰৰপৰা ৩ কিঃমিঃ দূৰৈৰ চিনামৰাত অৱস্থিত এটা প্ৰতিবন্ধী শিশু বিকাশ কেন্দ্ৰ। এই স্বচ্ছাসেৱী অনুষ্ঠানটোৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আনোৱাৰ হুচেইন হাজৰিকা আৰু চায়েৰা ৰহমান।

প্ৰতিষ্ঠা

যেতিয়া কোনো শিশু শাৰীৰিক বা মানসিকভাৱে বাধাগ্ৰস্ত হৈ জন্ম লয়, তেতিয়া পৰিয়ালৰ লোকসকল দুখত ভাগি পৰাতো স্বাভাৱিক। তেনে এক দুৰ্ভগীয়া পিতৃ-মাতৃ হ’ল আনোৱাৰ হুচেইন হাজৰিকা আৰু চায়েৰা ৰহমান। দ্বিতীয় সন্তান জাফ্‌ৰিৰ প্ৰতিবন্ধিকতাত তেওঁলোক ভাগি পৰা নাছিল। বৰং জীৱনৰ চৰম দুৰ্ভাগ্যকো প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে গ্ৰহণ কৰি, জাফ্‌ৰিৰ দৰে আন আন প্ৰতিবন্ধী শিশু আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ কথা চিন্তা কৰি প্ৰতিবন্ধী শিশু বিকাশ কেন্দ্ৰ প্ৰেৰণা প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। ১৯৯২ চনৰ ২৭ জুনত আনুষ্ঠানিকভাৱে এই স্বেচ্ছাসেৱী অনুষ্ঠানটোৰ উদ্বোধন কৰা হৈছিল।

উদ্দেশ্য

সদস্যসকলৰ বয়স আৰু সক্ষমতাৰ ওপৰত ভিত্তিত কৰি প্ৰতিবন্ধী শিশুসকলক বৃত্তিগত বা কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰথম পৰ্যায় হিচাপে লিখিবলৈ বা পঢ়িবলৈ শিকোৱাৰ উপৰি কম্পিউটাৰ, জেৰক্স, লেমিনেশ্যন, স্ক্ৰিণ প্ৰিণ্টিং, চিলাই মেচিন, ৰন্ধা-বঢ়া আদি অনেক হাতে কৰা বিদ্যাৰ প্ৰশিক্ষণ দি সদস্যজনক ভৱিষ্যতে এজন আত্ম-নিৰ্ভৰশীল ব্যক্তি হিচাপে সমাজত থিয় কৰোৱাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে।

বৰ্তমান

ছেৰিব্ৰিল পাল্‌ছি, মানসিক বাধাগ্ৰস্ততা, অ’টিজিম, শ্ৰৱণ বা দৃষ্টি শক্তিৰ দুৰ্বলতা আদিৰ উপৰি কুষ্ঠ, পলিঅ’, মৃগী বা মাংসপেশীৰ দুৰ্বলতাত ভোগা ৮ মহীয়া শিশুৰপৰা ২০বছৰীয়া প্ৰতিবন্ধীজনকো এই কেন্দ্ৰটোত জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণা দিয়া হয়। ইয়াত থকা ৭৬ জন সংস্যক পৰিচালনাৰ সুবিধাৰ বাবে অংকুৰ, প্লে’-১, প্লে-২, লেজাৰ লাৰ্ণিং ইউনিট, ফাংশ্যলেন একাডেমি, প্ৰি-ভকেশ্যনেল আদি কেইবাটাও ভাগত ভাগ কৰি লোৱা হৈছে।

জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচাৰ

জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰতিবন্ধীসকলৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ বিষয়ে অৱগত কৰাবলৈ ‘প্ৰেৰণা’ই চেষ্টা চলাইছে। সেইদৰে এটি প্ৰতিবন্ধী শিশুৱে পৰিয়ালত ভোগ কৰিব পৰা সমস্যঅআ সমূহ আঁতৰ কৰি তেওঁলোকৰ জীৱন-যাত্ৰা সুচল কৰাৰ মানসেৰে অভিভাৱকসকলকো ‘প্ৰেৰণা’ই যোৰহাটৰ উপৰি ডিফু, সাপেখাটী, মাজুলী, ধেমাজি, গোলাঘাট আদি ঠাইত নিয়মীয়া প্ৰশিক্ষণ, পৰামৰ্শ আদি দি আহিছে। সেইদৰে ‘প্ৰেৰণা’ৰ বৰ্হি বিভাগতো অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা অহা কেইবাজনো প্ৰতিবন্ধী শিশুৱে বছৰটোৰ বিভিন্ন সময়ত আহি প্ৰশিক্ষণ লয়হি।

প্ৰতিযোগিতা
প্ৰেৰণাত প্ৰতিবছৰে খেল-ধেমালি, ছবি অঁকা, ভেশছন আদি প্ৰতিযোগিতা পাতি ইয়াৰ সদস্যসকলক উৎসাহিত কৰা হয়। অনুষ্ঠানটোৰ বছৰেকীয়া বনভোজ বা শিক্ষামূলক ভ্ৰমণৰো কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰা হয়। আনকি ভাৰতীয় শিশু পৰিষদে আয়োজন কৰা চিত্ৰাংকন প্ৰতিযোগিতাত প্ৰেৰণাৰ কেইবাটাও শিশুৱে পুৰস্কাৰো লাভ কৰি তেওঁলোকৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ২০০৮ চনৰ ৩০ আগষ্টত গুৱাহাটীৰ আশাদীপ নামৰ আন এক প্ৰতিবন্ধী শিশুৰ অনুষ্ঠানৰ সহযোগত প্ৰেৰণাই আয়োজন কৰা স্পেচিয়েল অলিম্পিক – ভাৰতৰ ফুটবল খেলত যোৰহাট, গোলাঘাট, শিৱসাগৰ আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মানসিকভাৱে বাধাগ্ৰস্ত কেইবাজনো শিশুৱে অংশ গ্ৰহণ কৰে।

চৰকাৰী সাহায্য আৰু স্বীকৃতি

২০০৮ চনৰ ৯ জুন তাৰিখে অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে নেশ্যনেল ট্ৰাষ্ট এক্টৰ ‘সমৰ্থ’ আঁচনিৰ অধীনত ‘প্ৰেৰণা’ৰ ৰেচ্‌পাইট কেয়াৰ চেণ্টাৰৰ শুভ উদ্বোধন কৰি ইয়াৰ দ্বিতীয় মহলাটো নিৰ্মাণৰ বাবে ১০ লাখ টকাৰ এক অনুদান আগবঢ়ায়।
২০০৯ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে চায়েৰা ৰহমানে ৰাষ্ট্ৰপতি শ্ৰীমতী প্ৰতিভা পাটিলৰপৰা প্ৰতিবন্ধীসকলৰ কামত কাম কৰা শ্ৰেষ্ঠ অনুষ্ঠানৰ শ্ৰেষ্ঠ বঁটাটো গ্ৰহণ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন
লাস্য

লাস্য হিন্দু শাস্ত্ৰ অনুসৰি দেৱী পাৰ্বতীয়ে কৰা একপ্ৰকাৰ মহাজাগতিক স্বৰ্গীয় নৃত্য। প্ৰাচীন শ্ৰেণীবিভাজন অনুসৰি নৃত্যৰ দুটা মুখ্য শৈলী হৈছে তাণ্ডৱ আৰু লাস্য।

নামৰ উৎপত্তি

লাস্য শব্দৰ অৰ্থ হৈছে ৰমণীসকলৰ লীলায়িত নৃত্যভংগী। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পৰিভাষা অনুসৰি তাল বা তালম শব্দটো উৎপত্তিৰ ফালৰ পৰা ভগৱান শিৱ আৰু তাণ্ডৱ আৰু পাৰ্বতীৰ লাস্য দুয়োটা নৃত্যৰ সংঘৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। নৃত্যত সুখ আৰু আনন্দৰ অভিব্যক্তিক লাস্যৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়। লাস্য নৃত্য সুখ, সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰেমৰ প্ৰতীক।

লাস্য হৈছে এক উপাদান যি সুন্দৰ, সূক্ষ্ম আৰু মৃদু স্তৰত আৱেগ প্ৰকাশ কৰে। এয়া মহিলাৰ নৃত্যৰ সৈতে জড়িত। জনশ্ৰুতি অনুসৰি ভগৱান শিৱয়ে ত্ৰিপুৰাসুৰৰ বধ কৰাৰ পিছত তাণ্ডৱ নৃত্য কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত গোটেই সৃষ্টিতে হাহাকাৰ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ পিছত দেৱী পাৰ্বতীয়ে লাস্য নৃত্য কৰি তাণ্ডৱৰ প্ৰভাৱক প্ৰশমিত কৰিছিল।

প্ৰকাৰ

লাস্য মুখ্যতঃ চাৰি প্ৰকাৰৰ বুলি জনা যায়। সেই চাৰিটা হৈছে: শৃংখলা, লতা, পিণ্ডী আৰু ভেদ্যকা। সংগীত ৰত্নাকাৰ অনুসৰি লাস্য ১০টা লাস্যাংগ বিৱৰণ দিয়ে আৰু এইসমূহ দৰ্শী শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এই দহটা লাস্যাংগ হৈছে, চালি, চালিবাদ, উৰংগণ, লাধী, চোকা, দশক, অনগ্ৰহ, অৰায়ক, বিহাস আৰু মনা।

নৃত্য

বৰ্তমান সময়ত তিনি প্ৰকাৰৰ লাস্য নৃত্য অনুশীলন কৰা হয়:
'বিকট লাস্য': প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে লয়, তাল, ভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰা নৃত্যক 'বিকট লাস্য' বুলি কোৱা হয়।
'বিষম লাস্য' : অনুভূমিক, বৃত্তাকাৰ আৰু তীক্ষ্ণ চলাচলৰ জৰিয়তে 'ভৰামাৰি' ব্যৱহাৰ কৰি, লয় আধাৰিত নৃত্যত বিশেষ পদচালনাযুক্ত 'বিষম লাস্য'।
'লঘু লাস্য': ভৰিৰে আৰু অংচিত কুঞ্চিত পাদবিন্যাসৰ জৰিয়তে মাটিত শব্দ প্ৰস্তুত কৰি 'লঘু লাস্য' কৰা হয়।

এই নৃত্যত কোমল শব্দ, উচ্চ তীক্ষ্ণতা থকা বাদ্য যেনে 'মঞ্জীৰা', 'বাঁহী', 'ঘুগুৰা', 'মাদল, 'খোল', 'তবলা', 'তুম্বুৰু' আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ব্যৱহৃত পোছাকবোৰ অত্যন্ত শৃংগাৰিক আৰু আকৰ্ষণীয়। মহিলা নৃত্যশিল্পীসকলে বহু ভাঁজযুক্ত চাদৰ, বহল কঁকাল বন্ধ আৰু পাটকা ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ চুলিত ফুলৰ মালা আৰু উজ্জ্বল আৰু ডাঠ ৰঙৰ ওৰণি পিন্ধে। হাত আৰু ডিঙি মুক্তা আৰু ফুলেৰে সজ্জিত কৰি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নৃত্য
মোৰানা (দেৱী)

মোৰানা (চেক, স্লোভেন, ছাৰ্বিয়ান, ক্ৰ'ৱেচিয়ান ভাষাত), মোৰেনা (শ্লোভাক ভাষাত, আৰু মেচিডোনিয়ান ভাষাত: মোপেহা), মোৰা (বুলগেৰিয়ান ভাষাত: মোপা), মাৰা (ইউক্ৰেইনীয় ভাষাত: মাপা), মোৰী (লিথুৱেনিয়ান ভাষাত), মাৰেনা (ৰাছিয়ান ভাষাত: মাপেহা), বা মাৰ্জানা (প’লিছ ভাষাত) হৈছে এক মৃত্যু আৰু প্ৰকৃতিৰ পুনৰ্জন্মৰ ধাৰণাত ভিত্তি কৰি ঋতুভিত্তিক আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত পৌত্তলিক শ্লাভিক দেৱী। শীতকালৰ মৃত্যু, পুনৰ্জন্ম আৰু সপোনৰ লগত জড়িত এগৰাকী প্ৰাচীন দেৱী। প্ৰাচীন শ্লাভিক আচাৰ-ব্যৱহাৰত শীতকালৰ শেষত দেৱী মোৰানাৰ মৃত্যু বসন্তৰ আগমনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী কষ্ট্ৰমা (ৰাছিয়ান), লাডা বা ভেছনাৰ বসন্তৰ পুনৰ্জন্মত পৰিণত হয়।

কিছুমান মধ্যযুগীয় খ্ৰীষ্টান উৎস যেনে চেক ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ মেটাৰ ভাৰব’ৰামে তেওঁক গ্ৰীক দেৱী হেকেটৰ সৈতে তুলনা কৰিছে, তেওঁক যাদুকৰী কাৰ্যৰ সৈতে জড়িত কৰিছে। ১৫ শতিকাৰ পোলেণ্ডৰ বুৰঞ্জীবিদ জান ড্লুগোছে তেওঁৰ এনালেছত তেওঁক ৰোমান কৃষিৰ দেৱী চেৰেছৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল (আন এখন স্লাভিক দেৱী ডিজিৱানাৰ সৈতে একেলগে)।

আধুনিক যুগত মাৰ্জানাৰ লগত জড়িত আচাৰ-ব্যৱহাৰবোৰে নিজৰ পবিত্ৰ চৰিত্ৰ হেৰুৱাই পেলাইছে আৰু ই এক খেলা-ধূলা – মজা আৰু বসন্তৰ আৰম্ভণি উদযাপনৰ এক অনুষ্ঠান। এই পৰম্পৰা সাধাৰণতে বসন্ত বিষুৱ (২১ মাৰ্চ)ৰ আশে-পাশে পালন কৰা হয়।
সাধাৰণতে স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু যুৱক-যুৱতীসকলে স্থানীয় লোককথাৰ গোট আৰু অন্যান্য বাসিন্দাসকলৰ সৈতে উদযাপনত অংশগ্ৰহণ কৰে। পুৰুষ, মহিলা আৰু শিশুৰে গঠিত শোভাযাত্ৰাই হাতেৰে বনোৱা মোৰানা (আৰু প্ৰায়ে মোৰানাৰ পুৰুষ সমকক্ষ মাৰ্জানিয়ক পুতলাও) কঢ়িয়াই ওচৰৰ নদী, হ্ৰদ বা পুখুৰীলৈ লৈ যায়। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে পৰম্পৰাগত গীত গাই মোৰানাৰ প্ৰতিমূৰ্তি পানীত বিসৰ্জন দিয়ে। কেতিয়াবা প্ৰতিমূৰ্তিবোৰত প্ৰথমে জুই লগাই দিয়া হয়, বা কাপোৰ ফাটি যায়। গাঁওলৈ উভতি অহাৰ যাত্ৰাত ফিতা আৰু উৰুৱাই দিয়া কণীৰ খোলাৰে সজোৱা কপছবোৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। তেতিয়াও গান গাই শোভাযাত্ৰাটো গাঁৱলৈ উভতি আহে। কিছুমান স্থানত (যেনে ব্ৰিনিকাত – মিয়াষ্টেচকো শ্বলেস্কিৰ এখন জিলাত) বসন্তৰ আৰম্ভণি তাৰ পিছত ভোজৰ সৈতে উদযাপন কৰা হয়।

নাম আৰু ব্যুৎপত্তি

মোৰানাৰ নামটো সম্ভৱতঃ আদি-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় মূল *mar-, *mor-ৰ পৰা আহিছে, যিয়ে মৃত্যুক বুজায়। থিয়নিমৰ শ্লোভাক ৰূপ – Ma(r)muriena – ৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে, দেৱীগৰাকী প্ৰথমে ৰোমান যুদ্ধৰ দেৱতা মংগলৰ সৈতে জড়িত আছিল (মাৰ্মৰ, মেমাৰ্ছ আৰু মামুৰিয়াছ ভেটুৰিয়াছকে ধৰি বিভিন্ন নামেৰে জনাজাত)।

আন আন তত্ত্বসমূহে দাবী কৰে যে, তেওঁৰ নামটো লেটিন ম’ৰ্ছ ‘মৃত্যু’ আৰু ৰাছিয়ান ম’ৰ ‘মহামাৰী’ৰ দৰে একেটা ভাৰত-ইউৰোপীয় মূলৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে। কিছুমান লেখকে তাইক জাৰ্মানিক আৰু শ্লাভিক লোককথাৰ দুষ্ট আত্মা ভেৰাৰ সৈতেও তুলনা কৰিছিল, যিটো দুঃস্বপ্ন আৰু টোপনিৰ পক্ষাঘাতৰ সৈতে জড়িত। বেলাৰুছ, পোলিছ, ইউক্ৰেইনিয়ান আৰু কিছুমান ৰাছিয়ান উপভাষাত ‘মাৰা’ শব্দৰ অৰ্থ সপোন। কিন্তু ভ্লাদিমিৰ ডাহলে কয় যে, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে 'ফেণ্টম', 'দৃষ্টি', 'হেলুচিনেচন'।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
ভোলাপুক ৱিকিপিডিয়া

ভোলাপুক ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ভোলাপুক সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত ভোলাপুক ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

ভোলাপুক ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
টাংগান্যিকা হ্ৰদ

টাংগান্যিক হ্ৰদ আফ্ৰিকাত অৱস্থিত এটা বৃহৎ হ্ৰদ। এই হ্ৰদ ছাইবেৰিয়াৰ বৈকাল হ্ৰদৰ পিছতেই আয়তনৰ ফালৰ পৰা বিশ্বৰ দ্বিতীয় বৃহৎ নিৰ্মল পানীৰ হ্ৰদ আৰু গভীৰতাৰ ফালৰ পৰা দ্বিতীয় বুলি গণ্য কৰা হয়। তদুপৰি ই বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ দৈৰ্ঘ্যৰ হ্ৰদ। এই হ্ৰদ চাৰিখন দেশজুৰি বিস্তৃত হৈ আছে- টানজানিয়াত ৪৬%, কংগো (Democratic Republic of the Congo)ত ৪০%, বুৰুণ্ডি (Burundi) আৰু জাম্বিয়া (Zambia)। এই হ্ৰদৰ পানী কংগো নদীলৈ বৈ গৈ অৱশেষত আটলাণ্টিক মহাসাগৰত পৰিছেগৈ।

এই হ্ৰদৰ নামৰ অৰ্থ 'the great lake spreading out like a plain', বা 'plain-like lake'."বুলি জনা যায়।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

টাংগান্যিকা হ্ৰদ আল্বাৰটাইন প্ৰাচীৰ (Albertine Rift) ৰ ভিতৰত অৱস্থিত। এই প্ৰাচীৰ পূব আফ্ৰিকাৰ প্ৰাচীৰ (East African Rift) ৰ এটা অংশ। আফ্ৰিকাৰ ভিতৰতে সৰ্ববৃহৎ প্ৰাচীৰ হ্ৰদ (rift lake)। এই হ্ৰদে বিশ্বৰ প্ৰায় ১৮% নিৰ্মল পানী ধৰি ৰাখিছে বুলি ধাৰণা কৰা হয়। টাংগান্যিক হ্ৰদ উত্তৰা দক্ষিণাকৈ দীঘল আৰু ইয়াৰ প্ৰস্থ প্ৰায় । হ্ৰদটোৰ মুঠ কালি , পাৰ (shoreline) আৰু গড় গভীৰতা আৰু সৰ্বোচ্চ গভীৰতা । হ্ৰদৰ পৃষ্ঠীয় পানীৰ উষ্ণতা ২৫°ছেণ্টিগ্ৰেড আৰু পি এইচ ( pH) ৮.৪।

এই হ্ৰদৰ গভীৰতা আৰু ক্ৰান্তীয় অৱস্থানৰ বাবে ইয়াৰ পানীৰ তৰপবোৰৰ বিশেষ সালসলনি ('turnover' of water masses) নহয়। যাৰ ফলত এই হ্ৰদৰ কিছু গভীৰতাৰ পানী জীবাশ্ম পানী ('fossil water') আৰু অক্সিজেন নাথাকে (anoxic)। এই হ্ৰদৰ অৱবাহিকাৰ কালি ২৩১,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Food and Agriculture Organization of the United Nations
Index of Lake Tanganyika Cichlids

শ্ৰেণী:হ্ৰদ
সুপ্ৰতিস্থিত বৰ্মা

সুপ্ৰতিস্থিত বৰ্মা কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ দ্বাদশ ৰজা আছিল। এওঁ সুস্থিত বৰ্মাৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৫৯৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ ভাতৃ ভাস্কৰ বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।

লগতে চাওক

বৰ্মণ ৰাজবংশ
পুষ্য বৰ্মা
কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা

লগতে পঢ়ক

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
চৰপেচ

চৰপেচ (ইংৰাজী: Sarpech; উৰ্দু: سرپیچ; হিন্দী: सरपेच, পাৰ্চী ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি), হ’ল এক পাগুৰিৰ অলংকাৰ যিটো বিশেষকৈ হিন্দু, শিখ আৰু মুছলমান ৰাজকুমাৰসকলে পৰিধান কৰিছিল। চৰ মানে "মূৰ" বা "আগফাল" আৰু পেচ মানে "স্ক্ৰু", যাৰ ফলত "চৰপেচ" শব্দটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হয় "যিটো পাগুৰিৰ আগফালে স্ক্ৰু কৰা হয় (লগোৱা হয়)"। চৰপেচ পাৰস্যতো পিন্ধা হৈছিল, য’ত ইয়াক জিক্কা বা জিকা বুলি জনা গৈছিল, যাৰ অৰ্থ আছিল "শিখৰ" বা "থোপোকা", আৰু তুৰস্কত, য’ত ইয়াক চৰগুচ বুলি জনা গৈছিল। এই নামটো পাৰ্চী শব্দ চৰপুচৰ এক অপভ্ৰংশ বুলি ধৰা হয়।

ভাৰতত প্ৰধানকৈ পাগুৰিৰ দুই ধৰণৰ অলংকাৰ পোৱা যায়: চৰপেচ আৰু কলগী।

উৎপত্তি আৰু ব্যুৎপত্তি

ভাৰতত উৎপাদনৰ সময়ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চৰপেচ পোৱা যায়। ১৬শ আৰু ১৭শ শতিকাত নিৰ্মিত চৰপেচবোৰ এখন চৰাইৰ পাখিৰ দৰে আছিল আৰু পাগুৰিৰ সোঁফালে পিন্ধা হৈছিল। ইয়াৰ সামগ্ৰী অনুষ্ঠানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল। মূল ১৬শ শতিকাৰ চৰপেচ আছিল এটা একক গোট; তাৰ পিছত ১৮শ শতিকাত দুয়োকাষে দুটা গোট যোগ কৰা হয়। ১৯শ শতিকাৰ লগে লগে আড়ম্বৰপূৰ্ণ অলংকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব বৃদ্ধি পায় আৰু পাগুৰিৰ আধা অংশ ঢাকি ৰাখিব পৰাকৈ ডাঙৰ চৰপেচ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
তৃষ্ণা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য

তৃষ্ণা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হৈছে ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ দক্ষিণ ত্ৰিপুৰা জিলাৰ এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য।

বিৱৰণ

১৯৪.৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৭৫.২ বৰ্গ মাইল) এলেকাজুৰি বিস্তৃত; এই অভয়াৰণ্যখন ১৯৮৮ চনত প্ৰথমে এখন সংৰক্ষিত অঞ্চল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।

উদ্ভিদকুল আৰু প্ৰাণীকুল

এই অভয়াৰণ্যখনৰ উদ্ভিদবোৰ পৰ্ণপাতী আৰু অৰ্ধ-চিৰসেউজ অৰণ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াত পোৱা প্ৰধান বন্যপ্ৰাণীসমূহৰ ভিতৰত মেঠোন, হলৌ বান্দৰ, সোণালী বান্দৰ, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ আৰু চৰাইবোৰৰ ভিতৰত দলমৰা, বগা বুকুৱা মাছৰোকা, ফেঁচু, পাতসিয়া, চুটীয়া শালিকা আদি উল্লেখযোগ্য।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰাৰ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংৰক্ষিত এলেকা
নাৰীবাদী বিচ্ছিন্নতাবাদ

নাৰীবাদী বিচ্ছিন্নতাবাদ হৈছে এটি নাৰীবাদী তত্ত্ব যিয়ে মত পোষণ কৰে যে পুৰুষতন্ত্ৰৰ নাৰীবাদী বিৰোধিতা পুৰুষৰ পৰা নাৰীৰ বিচ্ছিন্নতাৰ জৰিয়তে সম্ভৱ হ'ব পাৰে। তত্ত্বৰ বহুখিনি ধাৰণা লেচবিয়ান নাৰীবাদৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছে।

লেখিকা মেৰিলিন ফ্ৰাইয়ে নাৰীবাদী বিচ্ছিন্নতাবাদক "পুৰুষৰ পৰা আৰু পুৰুষৰ সংজ্ঞায়িত, পুৰুষ প্ৰধান, আৰু পুৰুষৰ সুবিধা আৰু পুৰুষৰ বিশেষাধিকাৰ বজাই ৰখাৰ বাবে কাম কৰা প্ৰতিষ্ঠান, সম্পৰ্ক, ভূমিকা আৰু কাৰ্য্যকলাপৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ পৃথকীকৰণ" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে৷"

পৃষ্ঠভূমি

সাংস্কৃতিক সমালোচক এলিছ ইকোলছে লেচবিয়ান বিচ্ছিন্নতাবাদী আন্দোলনৰ উত্থানক নেশ্যনেল অৰ্গেনাইজেশ্যন ফৰ ৱমেনৰ দৰে নাৰীবাদী সংগঠনে প্ৰকাশ কৰা সমকামিতাক ঘৃণা কৰা আৱেগৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ইকোলছে যুক্তি আগবঢ়ায় যে "...( সমকামী) যৌনতাৰ প্ৰৱৰ্তনে বহুতো বিষমযৌন নাৰীবাদীক অশান্তি দিছিল যিসকলে নাৰী আন্দোলনত যৌনতাৰ পৰা আদৰণীয় বিৰতি বিচাৰি পাইছিল"। ইকোলছে বিচ্ছিন্নতাবাদক লেচবিয়ানবাদক যৌনতাৰ পৰা আঁতৰাবলৈ লেচবিয়ান কৌশল হিচাপে গণ্য কৰিছিল যাতে নাৰীবাদী আন্দোলনৰ বিষমযৌন মহিলাসকলে অধিক স্বচ্ছল অনুভৱ কৰে।

১৯৬৮ চনত ৰক্সান ডানবাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা চেল ১৬ক বিচ্ছিন্নতাবাদী নাৰীবাদৰ ধাৰণা আগবঢ়াই নিয়াৰ প্ৰথমটো সংস্থা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। সাংস্কৃতিক ইতিহাসবিদ এলিছ ইকোলছে চেল ১৬ৰ কামক "লেচবিয়ান বিচ্ছিন্নতাবাদৰ তাত্ত্বিক ভেটি স্থাপন কৰাত সহায় কৰা"ৰ বাবে কৃতিত্ব দিয়ে। ইকোলছে চেল ১৬ক বিষমযৌন নাৰীবাদী বিচ্ছিন্নতাবাদৰ উদাহৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, কিয়নো গোটটোৱে কেতিয়াও লেচবিয়ানবাদক ৰাজনৈতিক কৌশল হিচাপে পোষকতা কৰা নাছিল।

সংস্থাটোৰ উগ্ৰ নাৰীবাদী সাময়িকী ন' ম'ৰ ফান এণ্ড গেমছত সদস্য ৰ'ক্সান ডানবাৰ আৰু লিজা লেঘৰ্নে মহিলাসকলক "সচেতনভাৱে নাৰী মুক্তিৰ বাবে কাম নকৰা পুৰুষৰ পৰা পৃথক হ'বলৈ" পৰামৰ্শ দিছিল। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে লেচবিয়ান সম্পৰ্কতকৈ বৈবাহিক জীৱনৰ ওপৰত পৰামৰ্শ দিছিল, যাক তেওঁলোকে "ব্যক্তিগত সমাধানৰ বাহিৰে আন একো নহয়" বুলি গণ্য কৰিছিল। স্মিথে বিচ্ছিন্নতাবাদৰ তত্ত্ব আৰু বিচ্ছিন্নতাবাদৰ অনুশীলনৰ মাজত পাৰ্থক্য ৰাখি কয় যে বিচ্ছিন্নতাবাদৰ চৰ্চা কৰা পদ্ধতিয়েই "ৰাজনীতিৰ এক বিচ্ছিন্ন, একক বিষয়ৰ বুজাবুজি আৰু অনুশীলনৰ সূচনা কৰিছে, যিয়ে নাৰীয়ে কৰা অত্যাচাৰৰ পৰিসৰক আওকাণ কৰে।"

১৯৮৩ চনত নৈৰাজ্যবাদী বব ব্লেকে লিখিছিল: "বিচ্ছিন্নতাবাদ এটা সামাজিক কাৰ্যসূচী হিচাপে অৰ্থহীন আৰু অসামঞ্জস্যৰে ভৰা হ'ব পাৰে। কিন্তু অৰ্ধ-বিচ্ছিন্নতাই নবীনসকলক তত্ত্ব প্ৰদান কৰাটো সহজ কৰি তোলে আৰু বিৰূপ প্ৰমাণ কিম্বা যুক্তি বন্ধ কৰি দিয়ে, যিটো অন্তৰ্দৃষ্টি উগ্ৰ নাৰীবাদীসকলে মুনিছ, হৰে কৃষ্ণৰ সৈতে ভাগ কৰে।"

লেছবিয়ান কবি জুৱেল গোমেজে তেওঁৰ ৰচনা আউট অৱ দ্য পাষ্টত কৃষ্ণাংগ পুৰুষ আৰু বিষমযৌন মহিলাৰ সৈতে তেওঁৰ আন্তঃসংলগ্ন ইতিহাসৰ কথা উল্লেখ কৰিছে আৰু বুজাইছে যে "আমাৰ জীয়াই থকাৰ অংশ হৈ অহাসকলৰ পৰা আঁতৰি যোৱাটো এনে এক অতিক্ৰমণ যিটো বহু বৰ্ণৰ মহিলাই কেতিয়াও সম্ভৱ কৰি তুলিব নোৱাৰিলে।"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
চুণ্যেউফা

চুণ্যেউফা, চ্যু-ণ্যেউ-ফা (১৭৬৯–১৭৮০) বা লক্ষ্মী সিংহ আছিল আহোম সাম্ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আৰু পূৰ্বৰ স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ পূৰ্বসূৰী স্বৰ্গদেৱ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ ৰাজপাটত বহে আৰু বৰকুঁ‌ৱৰী কুৰংগনয়নীক বিবাহ কৰায়। সিংহাসনত বহাৰ কিছুদিন পিছতেই মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ ফলত তেওঁ সিংহাসনচ্যুত হৈ বন্দী হ'বলগাত পৰে। ইয়াৰে কিছুমাহৰ পিছত কুৰংগনয়নীৰ সহায়ত বিদ্ৰোহীসকলক দমন কৰি বিদ্ৰোহৰ নেতা ৰাঘ বৰবৰুৱাক ক্ষমতাচ্যুত কৰি হেৰুৱা সিংহাসন পুনৰুদ্ধাৰ কৰে।
]]ত লিখা তামৰ ফলি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:টাই-আহোম শাসক
হালখাতা

হালখাতা হৈছে বঙালী ব্যৱসায়ী, দোকানদাৰ আৰু ব্যৱসায়ীকসকলে পইলা বৈশাখ, অৰ্থাৎ প্ৰথম ব'হাগত উদ্‌যাপন কৰা এক পৰম্পৰাগত উৎসৱ। এই দিনা নতুন হিচাপ বহী আৰম্ভ কৰা হয়।

ইতিহাস

মুঘল সম্ৰাট আকবৰে ১৫৮৪ চনত পুৰণি সৌৰ বঙালী পঞ্জিকাৰ আধাৰত এটা নতুন কেলেণ্ডাৰ প্ৰচলন কৰে, যাতে কৰ আদায় সহজ হয়। মুঘল শাসনকালত "হালখাতা মহুৰত" ব্যৱহাৰ কৰি কৰ সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল আৰু এই পৰম্পৰাৰপৰাই হালখাতা উৎসৱৰ উৎপত্তি হৈছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

হালখাতা হৈছে প্ৰায় ৪৩০ বছৰৰো অধিক পুৰণি এক বঙালী পৰম্পৰা। "হাল" শব্দৰ অৰ্থ হ’ল নবীকৰণ বা আপডেট কৰা আৰু "খাতা" মানে হৈছে হিচাপৰ বহী।

গ্ৰাহকসকলক পুৰণি হিচাপ নিষ্পত্তি কৰি নতুনকৈ আৰম্ভ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়।

এই দিনা মুছলমান ব্যৱসায়ীসকলে নতুন খাতাত 'বিছমিল্লাহ' বা 'ইলাহী ভৰসা' লিখি নতুনকৈ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াক হালখাতা দাৱাতৰ জৰিয়তে উদ্‌যাপন কৰে।

হিন্দু ব্যৱসায়ী আৰু দোকানদাৰসকলে বিশেষ পূজাৰ আয়োজন কৰে।

গ্ৰাহকৰ সৈতে সম্পৰ্ক উন্নত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱসায়ীসকলে মিঠাই, জলপান বা উপহাৰ প্ৰদান কৰে।

এই উৎসৱ বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গ, বৰাক উপত্যকা (অসম) আৰু ত্ৰিপুৰাত উদ্‌যাপন কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বঙালী সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:উৎসৱ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰী সংস্কৃতি