ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
কমল খাৰাজী

ছৈয়দ কমল খাৰাজী (জন্ম, ১ ডিচেম্বৰ ১৯৪৪ – মৃত্যু, ৯ এপ্ৰিল ২০২৬) আছিল এজন ইৰাণী সংস্কাৰবাদী ৰাজনীতিবিদ আৰু কূটনীতিবিদ যিয়ে ১৯৯৭ চনৰ ২০ আগষ্টৰপৰা ২০০৫ চনৰ ২৪ আগষ্টলৈকে ইৰাণৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

মাহমুদ আহমদিনেজাদ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছত খাৰাজীৰ ঠাইত বিদেশ মন্ত্ৰী হিচাপে মনোচেহৰ মত্তকীক নিযুক্তি দিয়ে। পিছলৈ তেওঁ উচ্চতম নেতা আয়াতুল্লাহ আলী খামেনেইৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, এক্সপিডিয়েন্সি ডিচাৰ্নমেণ্ট কাউন্সিলৰ সদস্য আছিল, কাউন্সিল অন ষ্ট্ৰেটেজিক ফৰেইন ৰিলেচনৰ অধ্যক্ষ আছিল আৰু ২০১৬ চনত ইনষ্টিটিউট ফৰ কগনিটিভ ছায়েন্স ষ্টাডিজৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। ২০২৬ চনৰ ইৰাণ যুদ্ধৰ সময়ত বিমান আক্ৰমণত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ ২০২৬ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৪৪ চনত তেহৰাণত জন্মগ্ৰহণ হৈছিল খাৰাজীৰ। তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা আৰবী অধ্যয়নত বি এ আৰু পিছলৈ এম.এড° ডিগ্ৰী। ১৯৭৫-৭৬ চনত তেওঁ হিউষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষক সহযোগী হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু তাৰপৰাই তেওঁ ঔদ্যোগিক মনোবিজ্ঞানত পি এইচ ডি লাভ কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

১৯৮৩ চনৰপৰা তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা আৰু শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত খাৰাজীয়ে লণ্ডনৰ ইছলামিক ৰিচাৰ্চ ইনষ্টিটিউটৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল।

তেওঁ বহুতো চৰকাৰী, কূটনৈতিক আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক পদবীত অধিষ্ঠিত হৈছে আৰু ইৰাণৰ প্ৰতিনিধি দলৰ নেতৃত্বত বহু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলন, বিশেষকৈ ১৯৯২ চনত ৰিঅ’ ডি জেনেইৰ’ত অনুষ্ঠিত হোৱা পৃথিৱী শীৰ্ষ সন্মিলনলৈ। বহু বছৰ ধৰি খাৰাজীয়ে আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ টেলিভিছন আৰু বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদত ইৰাণ চৰকাৰৰ স্থিতি উপস্থাপন কৰি আহিছে, আৰু বৈদেশিক নীতিৰ বিভিন্ন বিষয়ত বিস্তৃতভাৱে লিখিছে। ইৰাণী বিপ্লৱৰ প্ৰাৰম্ভিক দিনত সংবাদ মাধ্যমক পথ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ তেওঁৰ বিস্তৃত অভিজ্ঞতা আছিল।

১৯৮০ চনৰ জুলাইৰপৰা ১৯৮৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে ইছলামিক ৰিপাব্লিক নিউজ এজেন্সীৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। যুদ্ধৰ বেছিভাগ সময় (১৯৮০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰপৰা ১৯৮৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰলৈকে) সামৰিক মুখপাত্ৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

খৰাজীৰ বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁৰ দুটা সন্তান আছিল। ২০২৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁৰ পত্নী গুৰুতৰভাৱে আহত হোৱা একেটা বিমান আক্ৰমণতে নিহত হৈছিল। তেওঁৰ ভতিজা ছাদেক খাৰাজী পেৰিছত ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু তথাকথিত ৰোডমেপ বা "ছুইছ মেমো" নিৰ্মাণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

হত্যাকাণ্ড

২০২৬ চনৰ ১ এপ্ৰিলত ইৰাণৰ সংবাদ মাধ্যম নুৰনিউজে প্ৰকাশ কৰে যে ২০২৬ চনৰ ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধৰ সময়ত তেহৰাণৰ ঘৰত আমেৰিকা-ইজৰাইলৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰিত বিমান আক্ৰমণত খাৰাজী গুৰুতৰভাৱে আহত হৈছিল আৰু তেওঁৰ পত্নী নিহত হৈছিল। ৯ এপ্ৰিলত ইৰাণৰ সংবাদ মাধ্যমে প্ৰকাশ কৰিছিল যে তেওঁৰ আঘাতৰ ফলত ৮১ বছৰ বয়সত মৃত্যু হৈছে।

প্ৰকাশিত ৰচনা

খাৰাজীয়ে শিক্ষা আৰু পৰিচালনা সম্পৰ্কীয় কেইবাখনো পাঠ্যপুথি আৰু প্ৰবন্ধ লিখি অনুবাদ কৰিছিল

তথ্যৰ উৎস

-

-

-

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লুচী বাকেছোভা

লুচী বাকেছোভা (পূৰ্বৰ উপাধি ৱাঙ্কলোভা; ২৬ ডিচেম্বৰ ১৮৫৩ – ২ এপ্ৰিল ১৯৩৫) এগৰাকী চেক নৃতত্ত্ববিদ, লোকসংস্কৃতি সংগ্ৰাহক আৰু সমাজকৰ্মী আছিল।

জীৱন আৰু পৰিয়াল

বাকেছোভাৰ জন্ম ১৮৫৩ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত অষ্ট্ৰিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ মৰাভিয়াৰ ব্লানস্কোত (বৰ্তমান চেক প্ৰজাতন্ত্ৰ) হৈছিল। তেওঁ "মৰাভিয়ান পুৰাতত্ত্বৰ পিতৃ" হিচাপে পৰিচিত জীৱাশ্মবিদ তথা পুৰাতত্ত্ববিদ জেনড্ৰিচ ৱাঙ্কেল আৰু তেওঁৰ পত্নী এলিচকা ৱাঙ্কলোভাৰ চাৰিগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী নৃতত্ত্ববিদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পুনৰুজ্জীৱনবাদী আছিল। তেওঁলোকৰ জাৰোশ্লাভ বাকেছ নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছিল, যি পৰৱৰ্তী সময়ত এজন চিকিৎসক হৈছিল। বাকেছোভাৰ বৈবাহিক জীৱন সুখী নাছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়, যাৰ বাবে তেওঁ লোকসংস্কৃতি সংগ্ৰহৰ কামত মনোনিবেশ কৰিছিল।

নৃতত্ত্বৰ কেৰিয়াৰ

ফ্ৰান্টিচেক চুচিলৰ সংগ্ৰহৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বাকেছোভাই স্থানীয় লোকনৃত্য আৰু ৰীতি-নীতিসমূহ লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

১৮৮৮ চনৰ ওৰেখোভ নৃতাত্ত্বিক প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে বাকেছোভাই এগৰাকী বৃদ্ধা আইতাৰ সৈতে কথা পাতি ছোৱালীৰ নৃত্য "লিটল কুইন্স" (Little Queens) পুনৰুদ্ধাৰ কৰিছিল। ১৮৯৫ চনত প্ৰাগত অনুষ্ঠিত চেক'শ্লোভাক নৃতাত্ত্বিক প্ৰদৰ্শনীতো এই নৃত্য পুনৰ পৰিৱেশন কৰা হৈছিল।

সমাজকৰ্ম

১৯২৭ চনত বাকেছোভাই ৰাজপথত যক্ষ্মা ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুৰ সৈতে যুঁজি থকা এগৰাকী ছোৱালীৰ কাহিনী শুনি মৰ্মাহত হৈছিল। তেওঁ লিডোভ নোভিনী নামৰ বাতৰি কাকতত এটা প্ৰবন্ধ লিখি দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত আক্ৰান্ত লোকসকলৰ বাবে ব্ৰুনোত এখন "শান্তি আৰু সান্ত্বনাৰ গৃহ" (House of Peace and Consolation) নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। তেওঁ এই প্ৰকল্পটোৰ সমৰ্থন বিচাৰি ব্ৰুনোৰ মাছাৰিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা বিজ্ঞান শাখাৰ অধ্যাপকসকলৰ ওচৰলৈও গৈছিল। তেওঁৰ এই অভিযানে মাছাৰিক হাস্পতাল নিৰ্মাণৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছিল, যিখন হাস্পতাল আজি মাছাৰিক ইনষ্টিটিউট অৱ অনকোলজী নামেৰে পৰিচিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নৃতত্ত্ববিদ
শ্ৰেণী:চেক গণৰাজ্যৰ ব্যক্তি
কন্যাশ্ৰী প্ৰকল্প

কন্যাশ্ৰী হৈছে পশ্চিমবংগ চৰকাৰে কম আয়ৰ পৰিয়ালক নগদ ধনেৰে সহায় কৰি কন্যাসকলৰ জীৱন আৰু মৰ্যাদা উন্নত কৰাৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা এক পদক্ষেপ, যাতে পৰিয়ালসমূহে অৰ্থনৈতিক অসুবিধাৰ বাবে নিজৰ কন্যা সন্তানক বাধ্যতামূলক বাল্য বিবাহ কৰিবলৈ বাধ্য নকৰে। এই পদক্ষেপৰ উদ্দেশ্য হৈছে দুখীয়া পৰিয়ালৰ পৰা অহা আৰু কঠিন অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ বাবে উচ্চ পঢ়াশুনা কৰিব নোৱাৰা ছোৱালীক উন্নীত কৰা। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়ন বিভাগ আৰু ইউনিচেফে ইয়াক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে। ২০১৭ চনৰ জুন মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘই কন্যাশ্ৰীক সৰ্বোচ্চ জনসেৱা বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। ৬২খন দেশৰ ৫৫২খন সামাজিক খণ্ডৰ আঁচনিৰ ভিতৰত কন্যাশ্ৰীয়ে শ্ৰেষ্ঠ বঁটা লাভ কৰে।

আঁচনি

এই আঁচনিৰ তিনিটা উপাদান আছে:
বাৰ্ষিক বৃত্তি ১,০০০ টকা।
এককালীন বৃত্তি ২৫,০০০ টকা।
মাহিলী বৃত্তি ২,০০০-ৰ পৰা ২,৫০০ টকা।

বাৰ্ষিক বৃত্তিৰ বাবে যোগ্যতাৰ মাপকাঠী হ’ল-

ছাত্ৰীৰ বয়স ১৩ বছৰৰ ওপৰৰ আৰু ২৮ বছৰৰ তলৰ হ’ব লাগিব।
ছাত্ৰীজনি অন্ততঃ অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়িব লাগিব।
ছাত্ৰীজনীৰ পৰিয়ালৰ আয় বছৰি এক লাখ বিশ হাজাৰ টকাতকৈ বেছি হ’ব নালাগে।
চৰকাৰী বা চৰকাৰী অনুমোদিত বা চৰকাৰী সাহায্যপ্ৰাপ্ত বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰা যিকোনো ছাত্ৰই এই সুযোগ পাব।
ছাত্ৰীজনী অবিবাহিত হ’ব লাগিব।

এককালীন বৃত্তিৰ বাবে যোগ্যতাৰ মাপকাঠী হ’ল-

আবেদনৰ দিনা ছাত্ৰীজনীৰ বয়স ২৮ বছৰৰ ওপৰত আৰু ১৯ বছৰৰ তলৰ হ’ব নালাগিব।
ছাত্ৰীজনী মাধ্যমিক, উচ্চতৰ মাধ্যমিক, কাৰিকৰী, বৃত্তিমূলক, ক্ৰীড়া আদি যিকোনো বিষয়ত পঞ্জীয়নভুক্ত প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰা হ’ব লাগিব।

মাহেকীয়া বৃত্তিৰ বাবে যোগ্যতাৰ মাপকাঠী হ’ল-

আবেদনকাৰীজন স্নাতক হ’ব লাগিব।
স্নাতক পৰীক্ষাত কমেও ৪৫% নম্বৰ লাভ কৰিব লাগিব।
বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰা ছোৱালীক প্ৰতিমাহে ২,৫০০ টকা দিয়া হ’ব।
বাণিজ্য আৰু কলা বিভাগৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক মাহিলী ২,০০০ টকা দিয়া হ'ব।
এই বৃত্তিৰ বয়সৰ কোনো উচ্চ সীমা নাই।

কন্যাশ্ৰী দিৱস

সমগ্ৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যত এই প্ৰকল্পৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ১৪ আগষ্টক কন্যাশ্ৰী দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়। ২০১৩ চনৰ ১৪ আগষ্টত এই প্ৰকল্পৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ৰাজ্যব্যাপী অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়। কলকাতাত অনুষ্ঠিত এই অনুষ্ঠানৰ সভাপতিত্ব কৰে পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীয়ে। জিলা সমূহত চৰকাৰৰ উদ্যোগত সজাগতা অভিযানৰ আয়োজন কৰা হয়।

কন্যাশ্ৰী ক্লাব

কন্যাশ্ৰী ক্লাব কন্যাশ্ৰী প্ৰকল্পৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। স্কুল ক্লাব গঠন কৰি কন্যাশ্ৰী প্ৰকল্পৰ অন্তৰ্গত কিশোৰী ছোৱালীক গোট গঠন আৰু ভাৱনাৰ আদান-প্ৰদানৰ সুযোগ দিয়া হয়। তাত শিক্ষাই হওক, সমাজেই হওক, শৰীৰৰেই হওক, নিজৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰি তেওঁলোকৰ কৌতুহল থকা প্ৰতিটো বিষয়তে প্ৰশ্ন কৰাৰ মঞ্চ আছে।

কন্যাশ্ৰী প্ৰকল্পৰ সফলতা

২০১৯ চনৰ ১৪ আগষ্টত কন্যাশ্ৰী প্ৰকল্পৰ সফলতাই ৬ষ্ঠ বছৰ অতিক্ৰম কৰিলে, আৰু পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ সকলো জিলাতে কন্যাশ্ৰী প্ৰকল্পৰ সফলতা দিৱস উদযাপন কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শ্ৰেণী:নাৰী শিক্ষা শ্ৰেণী:শিক্ষা শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
নখ

নখ হৈছে সকলো স্তন্যপায়ীৰ আঙুলিত বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণভাৱে পোৱা এটা সুৰক্ষামূলক আৱৰণ, যিটো অন্যান্য টেট্ৰাপড প্ৰাণীৰ নখৰ সৈতে মিল খায়। হাতৰ আঙুলিৰ নখ আৰু ভৰিৰ নখ আলফা-কেৰাটিন নামৰ এবিধ কঠিন প্ৰ'টিনৰ পৰা তৈয়াৰ হয়, যিটো পলিমাৰ মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ নখ, খুৰা আৰু শিংতো পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ
চাল কোমোৰা

চাল কোমোৰা (ইংৰাজী: White gourd; বৈজ্ঞানিক নাম: Benincasa cerifera; ৰাভা: মেৰাও; কাৰবি: পাৰক বংহম; বড়ো: খুমব্ৰা; টাই-আহোম: ফাক-পাক) ফাক-পাক এবিধ লতা জাতীয় উদ্ভিদ। এই উদ্ভিদ অসমত পাচলি হিচাপে খোৱা হয়।

বিৱৰণ

চাল কোমোৰা লতাডাল ডাঙৰ আৰু কোমল হয়। উপৰিভাগৰ বৰণ সেউজীয়া। মাজে মাজে গাঁঠি থাকে। পাত ওলাই অহা ঠাইবোৰত এই গাঁঠিবিলাকৰ উৎপত্তি হয়।

পাতবিলাকৰ আকাৰ ডাঙৰ আৰু তলৰফালে গুৰিত ঠাৰিডাল থাকে। পাতখিলাৰ গুৰিভাগত উৎপত্তি হোৱা ঠাৰিডাল তিনিভাগত ভাগ হৈ এডাল ওপৰলৈ আৰু বাকী দুডাল দুয়ো কাষৰ ফালে যায়। উপ-সিৰাবিলাকৰে সৈতে পাতখিলাৰ গঠন এখিলা পাণৰ দৰে হৈ পৰে। পাতৰ ঠাৰিডাল আৰু উপৰিভাগত সৰু সৰু নোম থাকে।

প্ৰজনন

চাল কোমোৰাৰ ফুলবোৰ হালধীয়া আৰু ইয়াৰ পুংপুষ্প আৰু স্ত্ৰীপুষ্প বেলেগ বেলেগ হয়। ইয়াৰ ফল আকাৰত ডাৱৰ আৰু দীঘল চানেকীয়া হয়।

ব্যৱহাৰ

চাল কোমোৰাৰ ফল অসমত মানুহে তৰকাৰি কৰি খায়।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:লতা
শ্ৰেণী:পাচলি
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
পাটাছাৰকুছি

পাটাছাৰকুছি অসমৰ বজালী জিলাত অৱস্থিত এখন চহৰ।

ভূগোল

চহৰখন সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৪৫ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত।

অৱস্থান

অসমৰ নৱগঠিত বজালী জিলাৰ(অভিবক্ত বৰপেটা) পূব প্ৰান্তত এই চহৰখন অৱস্থিত। ১৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাটাছাৰকুছিৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ভাৰত-ভূটান সীমান্ত দাওধৰাত শেষ হয়। ই কালদিয়া নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। পাটাছাৰকুছি চহৰৰ মাজেৰে ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো পাৰ হৈ গৈছে। ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোক আচলতে গোহাঁই কমল আলী বুলি কোৱা হৈছিল, যিটো কোচ ৰাজ্যৰ বীৰ চিলাৰায় ৰ সেনাপতি গোহাঁই-কমলে নিৰ্মাণ কৰিছিল।

উৎপত্তি

পাটাছাৰকুছি, নামটো পাটশৰ কুছি বা ৰজাৰ প্ৰসাদ পৰা আহিছে যিয়ে বহুদিনৰ পৰাই বজালী পৰগনাৰ প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ আছিল। ১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দত কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণে বজালী পাৰগোনাৰ পুৰোচত্তম দেৱ চৌধুৰী (বজেইলা চৌধুৰী) ক মুখ্য প্ৰশাসনিক বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। পাছলৈ আহোম আৰু মোগল ৰজাসকলেও পাটাছাৰকুছিক প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ কৰি লৈছিল। শেহতীয়াকৈ প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰটো সদৰ(পূৰ্বে মহকুমা) কেন্দ্ৰ হিচাপে পাঠশালালৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল।

ঠাইখনৰ ইতিহাস

১৯৩৫ চনত প্ৰয়াত হৰেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা আৰু প্ৰয়াত হৰেশ্বৰ দেৱ চৌধুৰীয়ে অন্যতম পুৰণি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠ স্থাপন কৰিছিল। প্ৰয়াত শৰ্মাদেৱে আছিল বিদ্যালয়খনৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ (সেই সময়ৰ প্ৰধানশিক্ষক)। ১৯৬০ চনত বিদ্যালয়খনে কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য তিনিটা শাখাৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণী মুকলি কৰে। পাটাছাৰকুছি চহৰখন কালদিয়া নদীৰ পাৰত স্থাপন কৰা হৈছে। ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটিছে চৰকাৰে এটা ডাক বাংলো (ডাক মানুহ আৰু চৰকাৰী বিষয়াৰ বাবে জিৰণি ঘৰ) আৰু এটা থানা (পুলিচ ষ্টেচন) স্থাপন কৰে। বজালী চক্ৰৰ এইখনেই আছিল একমাত্ৰ থানা। ১৮৬২ চনত এই অঞ্চলৰ অন্যতম পুৰণি প্ৰাথমিক বিদ্যালয় পাটাছাৰকুছি নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়(প্ৰাথমিক) স্থাপিত কৰা হয়। ১৯৭৬ চনলৈকে পাটাছাৰকুছিত প্ৰাগজ্যোতি কলেজ নামৰ ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় এখনে অঞ্চলখনটোৰ শিক্ষাৰ হাৰ উন্নত কৰাত সহায় কৰিছিল। পিছলৈ মহাবিদ্যালয়খনৰ স্থান আৰু নাম সলনি কৰি নিৰ্মল হালৈ মহাবিদ্যালয কৰা হয়।

শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান

নিৰ্মল হালৈ মহাবিদ্যালয়
পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
পাটাছাৰকুছি বালিকা বিদ্যাপীঠ
বজালী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়
জ্ঞানপীঠ জাতীয় বিদ্যালয়
জ্ঞানদ্বীপ একাডেমী
শঙ্কৰদেৱ শিশু নিকেতন
৬২ নং পাটাছাৰকুছি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
নিউ ভিছন বিদ্যালয়
জেনিথ একাডেমী

সাংস্কৃতিক শিক্ষানুষ্ঠান

বজালী আৰ্ট একাডেমী (নলবাৰী আৰ্ট স্কুলৰ সৈতে সংযুক্ত)
সৃষ্টি বিকাশ কেন্দ্ৰ
জ্ঞানপীঠ সংগীত বিদ্যালয় (ভাটখণ্ডে সংগীত বিদ্যালয়, লক্ষ্ণৌৰ সৈতে সংযুক্ত)
সুধাকণ্ঠ সংগীত বিদ্যালয় (ভাটখণ্ডে সংগীত বিদ্যালয়, লক্ষ্ণৌৰ সৈতে সংযুক্ত)

তথ্যসূত্ৰ
পূৰবী বৰমুদৈ

পূৰবী বৰমুদৈ (; জন্ম: ১৯৫০ - মৃত্যু: ২০২১) এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ শান্তনুকুলনন্দন নামৰ উপন্যাসৰ বাবে ২০০৭ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমী বঁ‌টা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যান্য উপন্যাসসমূহ হ'ল ‘গজৰাজ, প্ৰেম আৰু বন্দীত্ব’, ‘বাঘশাল, বাঘজাল আৰু মানুহ’, ‘ৰূপোৱালী নৈ সোণোৱালী ঘাট’ ইত্যাদি।

উদ্ধৃতি

লগতে চাওক

ৰীতা চৌধুৰী
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গাৰামদেউ

গৰামদেউ ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ বাক্সা জিলাৰ মুছলপুৰ চহৰৰ ওচৰৰ এখন গাঁও।

পিন কোড

গাৰামদেউ গাঁৱৰ পিন কোড - ৭৮১৩৭৭। গাৰামদেউ গাঁৱৰ ডাক সেৱা নলবাৰী জিলাৰ ডাক সেৱাৰ অন্তৰ্গত। পিন কোডক জিপ কোড বা ডাক কোড বুলিও কোৱা হয়।

গাৰামডেউৰ বিষয়ে

লোকপিয়ল ২০১১ ৰ তথ্য অনুসৰি গাৰামদেউ গাঁৱৰ অৱস্থান কোড বা ভিলেজ কোড ৩০৪৪৯৮। গাৰামদেউ গাঁওখন ভাৰতবৰ্ষৰ অসম ৰাজ্যৰ বাক্সা জিলাৰ বাস্কা মহবিভাগত অৱস্থিত।

গাঁওখনৰ মুঠ ভৌগোলিক এলেকা হৈছে ৩৬৬.৪৯ হেক্টৰ। গাৰামদেউৰ মুঠ জনসংখ্যা ২,০৩২ জন, যাৰ ভিতৰত পুৰুষৰ জনসংখ্যা ১,০০২ আৰু মহিলাৰ জনসংখ্যা ১,০৩০। গৰামদেউ গাঁৱৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৭৪.৯০% যাৰ ভিতৰত ৮১.৩৪% পুৰুষ আৰু ৬৮.৬৪% মহিলা সাক্ষৰ। গৰামদেউ গাঁৱত প্ৰায় ৪৫০ঘৰ মানুহ আছে।

নলবাৰী সকলো মুখ্য অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ বাবে গৰামদেউৰ নিকটতম চহৰ, যি প্ৰায় ৩০ কিমি দূৰৈত অৱস্থিত।

খেতিত উৎপাদন কৰা শস্য

ধান, মৰাপাট, ঘেঁহু, সঁৰিয়হ, তিচি, মটৰ, বুট, কুঁহিয়াৰ, জলকীয়া, আলু, ভেণ্ডি, কেৰেলা, জাতিলাও, ৰঙালাও, বিলাহী, বেঙেনা, বন্ধাকবি, ফুলকবি, ওলকবি, মূলা, গাজৰ, পিঁয়াজ, নহৰু ইত্যাদি।

জনসংখ্যা

গাৰামদেউ হৈছে অসমৰ বাক্সা জিলাৰ বাস্কা চক্ৰত অৱস্থিত এখন ডাঙৰ গাঁও, য'ত মুঠ ৪৫০টা পৰিয়াল বাস কৰে। চনৰ জনসংখ্যা লোকপিয়ল অনুসৰি গাৰামদেউ গাওঁখনৰ জনসংখ্যা ২০৩২ জন, যাৰ ভিতৰত ১০০২জন পুৰুষ আৰু ২০১১১০৩০ গৰাকী মহিলা।

গাৰামদেউ গাঁৱত ০-৬ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ জনসংখ্যা হৈছে ২৩৩, যি গাঁওখনৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১১.৪৭%। গৰমদেউ গাঁৱৰ গড় লিংগ অনুপাত হৈছে ১০২৮, যি অসম ৰাজ্যৰ গড় অনুপাত (৯৫৮) -তকৈ অধিক। লোকপিয়ল অনুসৰি গৰমদেউৰ শিশু লিংগ অনুপাত হৈছে ১০৮০, যি অসম গড় অনুপাত (৯৬২) -তকৈ অধিক।

গৰামদেউ গাঁৱত অসমৰ ৭২.১৯%-ৰ তুলনাত সাক্ষৰতাৰ হাৰ অধিক। ২০১১ চনত গৰামদেউ গাঁৱৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৮৪.৬০%। গাৰামদেউত পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৯১.৫৭%, আনহাতে মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৭৭.৮৭%।

ভাৰত আৰু পঞ্চয়তী ৰাজ আইনৰ সংবিধান অনুসৰি, গাৰামদেউ গাঁওখন গাঁৱৰ প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচিত চৰপঞ্চ (গাঁৱৰ মুৰব্বী)ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
খেক-শিয়াল

খেক-শিয়াল (; বৈ‍জ্ঞানিক নামঃ Vulpes bengalensis)ক ভাৰতীয় শিয়াল বা বংগৰ শিয়াল বুলিও জনা যায়৷ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিমালয়ৰ পাদদেশ আৰু নেপালৰ তেৰাইৰ পৰা দক্ষিণ ভাৰতৰ মাজেৰে, আৰু দক্ষিণ আৰু পূব পাকিস্তানৰ পৰা পূব ভাৰত আৰু দক্ষিণ-পূব বাংলাদেশলৈকে ই এবিধ স্থানীয় শিয়াল।

বিৱৰণ

খেক-শিয়াল তুলনামূলকভাৱে সৰু শিয়াল, ইয়াৰ মুখখন দীঘলীয়া, কাণ দীঘল আৰু জোঙা আৰু নেজডাল দীঘল, জোপোহা৷ নোমৰ ৰং হালধীয়ামিশ্ৰিতৰ পৰা ৰূপালী-ধূসৰ আৰু সামগ্ৰিকভাৱে ধূসৰ আভাযুক্ত; ইয়াৰ পিঠিভাগৰ বেছি অংশই ছাইৰঙী আৰু পেটৰ ফাল শেঁতা। ঠেং দুখন বাদামী বা ৰঙচুৱা, আৰু তলৰ অংশবোৰ পাতল, শেঁতা বালি বা আদাৰ ৰঙৰ নিচিনা। নোমৰ ৰঙৰ ব্যাপক তাৰতম্য দেখা যায় আৰু ঋতু অনুসৰি ভিন্নতা দেখা যায়, কিন্তু সাধাৰণতে নোমৰ ৰং ধূসৰ ছাইৰঙী আৰু ৰঙচুৱা আৰু কাষৰ নোমবোৰ শেঁতা ছাইৰঙী আৰু ৰঙচুৱা। ইয়াৰ নেজডাল জোপোহা, ক'লা টিপযুক্ত, যিটো মূৰ আৰু শৰীৰৰ দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰায় ৫০–৬০%। কাণৰ পিছফাল গাঢ় বাদামী ৰঙৰ আৰু ইয়াৰ সীমান্ত ক’লা; কাণ দুখনৰ ভিতৰভাগ বগা। কাণৰ ৰং গলধনৰ সৈতে একে বা হয়তো তাতোকৈ ক’লা। নাসিকা গহ্বৰ নোমহীন, আৰু ইয়াৰ ওঁঠ ক’লা। মুখখন নোমযুক্ত, আৰু চকুৰ সন্মুখত মুখৰ ওপৰৰ অংশত ক’লা দাগযুক্ত চিন থাকে৷ মূৰ আৰু শৰীৰৰ দৈৰ্ঘ্য ১৮ ইঞ্চি (৪৬ চে.মি.), নেজ ২৫ চে.মি. (১০ ইঞ্চি) দীঘল৷ ইয়াৰ ওজন ২.৩ৰ পৰা ৪.১ কিলোগ্ৰাম (৫ৰ পৰা ৯ পাউণ্ড)।

খেক-শিয়ালৰ মানুহৰ প্ৰতি বিশেষ সন্দেহ নাই আৰু ইহঁতক মানুহৰ বাসস্থানৰ ওচৰত পোৱা যায়। ইহঁতক বশ কৰাটো সহজ। ই মানুহৰ বাধা-বিঘিনি সহ্য কৰিব পাৰে, কিন্তু মানুহৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু ঘাঁহনিবোৰ কৃষি আৰু উদ্যোগিক অঞ্চললৈ‍ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ লগে লগে খেক-শিয়ালৰ বাসস্থান নিৰন্তৰ হ্ৰাস পাইছে। সংমিশ্ৰিত ওপৰৰ কাৰণসমূহ ৰোগ আৰু প্ৰাকৃতিক মৃত্যুৰ সৈতে সংযুক্ত, সম্ভাৱ্যভাৱে এই প্ৰজাতিবিধ স্থানীয়ভাৱে বিলুপ্তিৰ কাৰণ হ'ব পাৰে।

সংৰক্ষণ

ভাৰতৰ ইয়াৰ সংখ্যা CITES পৰিশিষ্ট III-ত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী (সংৰক্ষণ) আইন, ১৯৭২ (২০০৫ চনৰ সংশোধিত)ত সকলোধৰণৰ বন্যপ্ৰাণীৰ চিকাৰ নিষিদ্ধ কৰা হৈছে আৰু খেক-শিয়ালক অনুসূচী II-ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। নেপালৰ বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষা আইনত ই কোনো বিশেষ শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত নহয়। ইয়াক আই ইউ চি এনৰ বিপন্ন প্ৰজাতিৰ ৰঙা তালিকাত ইয়াক কম চিন্তাৰ বিষয় হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্তন্যপায়ী বন্যজন্তু
ভি. এন. জানাকী

বৈকম নাৰায়ণী জানাকী ( ; ৩০ নৱেম্বৰ ১৯২৩ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, অভিনেত্ৰী আৰু কৰ্মী আছিল যিয়ে তামিলনাডুৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী স্বামী এম জি ৰামচন্দ্ৰনৰ মৃত্যুৰ পিছত ২৩ দিন তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে চমুকৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা। ইয়াৰ উপৰিও ভাৰতৰ ইতিহাসত মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী অভিনেত্ৰী।

পটভূমি

জানকীৰ জন্ম হৈছিল ট্ৰাভাংকুৰৰ কোট্টায়ম জিলাৰ বৈকম চহৰত । তেওঁৰ মাতৃ নাৰায়ণী আম্মা আছিল ট্ৰেভাংকুৰ ৰাজ্যৰ এগৰাকী মালয়ালী নাইৰ।

১৯৩৯ চনত ১৭ বছৰ বয়সত জানকীয়ে অভিনেতা গণপথী ভাটৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় (১৯১৫–১৯৭২)। জানকী আৰু গণপতি ভাটৰ যুগ্ম জীৱনৰ সাক্ষী হিচাপে সুৰেন্দ্ৰন নামৰ এজন পুত্ৰ জন্ম হৈছিল।

চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰ

জানকীৰ প্ৰাৰম্ভিক ছবিসমূহ হ'ল মনমথা বিজয়ম (১৯৩৯)

ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ

ৰামচন্দ্ৰনৰ জীৱনকালত জানকী ৰাজনৈতিকভাৱে সক্ৰিয় নাছিল আৰু কেৱল এআইএডিএমকেৰ আৰম্ভণিৰ দিনবোৰত সীমিত সংখ্যক ৰাজহুৱা উপস্থিতি দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।

১৯৮৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁৰ মন্ত্ৰালয়ে অষ্টম তামিলনাডু বিধানসভাৰ আস্থাৰ স্পৰ্শকাতৰ ভোটৰ সন্মুখিন হৈছিল। জয়ললিতা আৰু তেওঁ দলৰ ৰাজনৈতিক মতানক্যৰ অন্তত ৰাজীৱ গান্ধীৰ অধীনস্থ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৩৫৬ অনুচ্ছেদ ব্যৱহাৰ কৰি ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁৰ চৰকাৰক বৰ্খাস্ত কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৮৯ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা পৰৱৰ্তী নিৰ্বাচনত তেওঁৰ দল পৰাস্ত হয়। এআইএডিএমকেৰ দুটা ফৈদৰ একত্ৰীকৰণৰ পিছত জানকীয়ে ৰাজনীতি ত্যাগ কৰে। কোনো বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত জয়ী নোহোৱা কেইজনমান মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ভিতৰত জনাকী অন্যতম।

তেওঁ চেন্নাইৰ বহুতো বিনামূলীয়া শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান পৰিচালনা কৰা সত্য এডুকেচনেল এণ্ড চেৰিটেবল ছ’চাইটিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল। তামিলনাডুত শিক্ষা আৰু পৰোপকাৰী প্ৰতিষ্ঠান স্থাপনৰ বাবে তেওঁ বহু নিযুত ডলাৰৰ সম্পত্তি দান কৰিছিল। তদুপৰি, তেওঁ জানকী ৰামচন্দ্ৰন এডুকেচনেল এণ্ড চেৰিটেবল ট্ৰাষ্ট স্থাপন কৰাতো গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।

চিনেমা পঞ্জী

১৯৩০ ৰ দশকতঃ
"মানমথা বিজয়ম",
১৯৪০ ৰ দশকতঃ
কৃষ্ণন থুথু,
"Mummanigal",
কাচা দেৱায়নী,
সাবিথিৰি,
মণি মালাই,
অনন্তসায়নম,
গংগাৱথাৰ,
দেৱকণ্যা,
ভৰ্থৰুহৰী,
মানসম্ৰক্ষানাম,
সকতা যোগ,
পংকজাৱল্লী,
"চিত্ৰ বাগাৱলী",
থিয়াগি,
১০০০ থালাইভাংগী অপূৰ্ব চিন্তামণি,
চন্দ্ৰলেখা,
ৰাজা মুক্তি,
মোহিনী ,
ভেলাইকাৰৰী।

১৯৫০ ৰ দশকতঃ
মৰুদনাট্টু ইলাৱৰাসী,
লাইলা মাজনু,
চন্দ্ৰিকা,
দেৱকী,
নাম।

লগতে চাওক

কলিউড
ড° এম.জি.আৰ. মহিলাৰ বাবে জনাকী কলা আৰু বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়
বাক আৰু শ্ৰৱণ ক্ষমতাহীন লোকৰ বাবে ড° এম জি আৰ হোম এণ্ড হায়াৰ চেকেণ্ডাৰী স্কুল

তথ্য সূত্ৰ
সাতঘৰীয়া আহোম

সাতঘৰীয়া আহোম হৈছে আহোমসকলৰ সাতটা ফৈদ (ঘৰ) বা সামাজিক ভাগ। তৃতীয়জন আহোম স্বৰ্গদেৱ চুবিণ্‌ফাৰ ৰাজত্বকালত আহোমসকলৰ মাজত আনুষ্ঠানিকভাৱে শাসক আৰু শাসিত শ্ৰেণীৰ সৃষ্টি হৈছিল। সাতঘৰীয়া আহোম পৰিয়ালকেইটা শাসক শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ বিপৰীতে বাকী লোকসকল শাসিত শ্ৰেণীত সোমাই পৰিছিল। এই ফৈদকেইটা আছিল ৰাজপৰিয়াল বা গোহাঁ‌ই (ছ্যু), বুঢ়াগোহাঁ‌ই (চাও-ফ্ৰং-মুং), বৰগোহাঁ‌ই (চাও-থাও-লুং) আৰু চাৰিটা পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ ফৈদ ক্ৰমে দেওধাই (ম-প্ল'ঙ), বাইলুং (ম-চাম), মহন (ম-হুন) আৰু চিৰিং (চি-ৰিং)।

সম্প্ৰসাৰণ আৰু মিশ্ৰণ

বুৰঞ্জীবিদ পদ্মেশ্বৰ গগৈৰ মতে প্ৰথমগৰাকী আহোম স্বৰ্গদেৱ চুকাফা অসমলৈ আহোঁতে তেওঁৰ সৈতে তিনিগৰাকী কুঁ‌ৱৰী আই-মে-চাও-ল', নাং-চেং-চুম-পা আৰু য়ি-ল'-ৱেং-চিং-চুম-পা, দুজন পুত্ৰ, এগৰাকী কন্যা, অন্য পাঁ‌চখন ৰাজ্যৰ পাঁ‌চজন স্বাধীন দলনেতা, পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ লোক আৰু সৈন্য-সামন্তকে ধৰি মুঠ এহাজাৰ আশীগৰাকী লোক আহিছিল। কোনো কোনো সূত্ৰৰ মতে এই সংখ্যা তিনিশ আৰু কিছুসংখ্যৰ মতে ন হাজাৰ। চুবিণফাই কৰা বিভাজনত এই লোকসকলেই প্ৰথমতে সাতঘৰীয়া আহোমত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত সাতঘৰীয়া গোটৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিবলৈ লয়। দিহিঙীয়া, সন্দিকৈ, লাহন আৰু দুৱৰাও সাতঘৰীয়া আহোমত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। চুতীয়া আদি জনগোষ্ঠীৰ (চেতিয়া আৰু লাহন ফৈদত) লোকৰ লগতে নগা আদি লোকো উপফৈদসমূহত (বাইলুং ফৈদত নগা বাইলুং, মিৰি বাইলুং আৰু নৰা বাইলুং হিচাপে) সোমাই পৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:টাই আহোম
ঢাক

]]ত ঢাক

ঢাক হʼল বংগ আৰু অসমৰ এটি বিশাল মেম্ব্ৰেনোফোন বাদ্যযন্ত্ৰ। ঢাকৰ আকৃতিসমূহ প্ৰায় নলাকাৰৰ নিচিনাই কিন্তু বেৰেলতকৈ পৃথক। মুখৰ ওপৰৰ ছালখন টানি লগোৱা আৰু পটি লগোৱাৰ ধৰণো ভিন্ন হয়। ইয়াক কেতিয়াবা গলত ওলমাই ৰখা হয় নাইবা কঁকালৰ সৈতে বান্ধি কোঁচত বা মাটিতো ৰখা হয়। সাধাৰণতে কাঠ, বাঁহ আদিৰ কাঠিৰে বজোৱা হয়। ইয়াৰ বাঁওফালে প্ৰলেপ লগোৱা থাকে যাতে ই আৰু অধিক গধুৰকৈ শব্দ কৰিব পাৰে।

মধ্যযুগত, ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছিল। এই অঞ্চলৰ হিন্দু ধৰ্মীয় উৎসৱসমূহত, বিশেষকৈ দুৰ্গা পূজা, কালী পূজা আৰু চৰক পূজাকে ধৰি শাক্ত আৰু শৈৱ পৰম্পৰাসমূহত এই বাদ্যযন্ত্ৰবিধ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আৰতি (আহ্বান নৃত্য) সহ বাঙালী হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰদ্বাৰা পৰিৱেশিত ঢোলৰ বাদন বংগৰ অনন্য দুৰ্গা পূজাৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ। অসমৰ চাহ-জনজাতিৰ লোকসকলে নাগাৰাৰ লগতে ঢাকো বজায়।

বংগত, মুহৰৰমৰ দৰে ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী উৎসৱতো ঢাক বজোৱা হয়।

লগতে চাওক

ঢোলক

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
গুৱানিউ

গুৱানিউ (সৰলীকৃত চীনা: 掼牛; পৰম্পৰাগত চীনা: 摜牛; পিনইন: guan niú), চীনা শৈলীৰ ম’হ যুঁজ বুলিও জনাজাত, চীনৰ ঝেজিয়াং প্ৰদেশৰ জিয়াক্সিংত অনুষ্ঠিত হোৱা ম’হৰ মল্লযুঁজৰ এটা প্ৰকাৰ। ইয়াক হুই ম’হ যুঁজ বুলিও কোৱা হয়, কিয়নো ইয়াৰ উৎপত্তি হুই জনগোষ্ঠীৰ মাজত হৈছিল। ‘গুৱান’ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পেলোৱা বা আছাৰি দিয়া, আৰু ‘নিউ’ মানে গৰু বা ম’হ; সেয়ে ‘গুৱানিউ’ৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে ‘ম’হৰ সৈতে মল্লযুঁজ কৰা’।

গুৱানিউৰ আৰম্ভণি ইউয়ান বংশৰ সময়ছোৱাত হৈছিল আৰু ইয়াৰ উৎপত্তি ঝেজিয়াঙৰ জিয়াক্সিঙত হুই জনগোষ্ঠীৰ মাজত। স্থানীয় পুৰুষসকলে প্ৰায় ৪০০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ ম’হৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ শাৰীৰিক শক্তি পৰীক্ষা কৰিছিল। প্ৰতিযোগীসকলে তিনি মিনিটৰ ভিতৰত খালী হাতেৰে ম’হটোক মাটিত পেলাব লাগিছিল। স্পেনিছ শৈলীৰ ম’হ যুঁজ]শৰ দৰে নহয়, য’ত ম’হটোক হত্যা কৰা হয়; গুৱানিউত সাধাৰণতে ম’হটোক মাটিত পেলোৱাৰ লগে লগে খেল শেষ হয়।

২০১১ চনৰ ২৩ মে’ত “জিয়াক্সিং গুয়ানিউ” চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অস্পষ্ট সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

ইতিহাস

হুই পৰম্পৰা অনুসৰি, বহু আগতে প্ৰায় হাজাৰ পৰিয়ালৰ এটা হুই বসতিস্থলত প্ৰতি বছৰে ঈদ আল-আধা উপলক্ষে বহু গৰু বধ কৰা হৈছিল। বধৰ আগতে গৰু-ম’হবোৰ একেলগে জাক কৰি চাৰি-পাঁচজন শক্তিশালী যুৱকে ৰছী আৰু লাঠিৰে সিহঁতক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। এদিন এটা ডাঙৰ ম’হ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ সময়ত এজন যুৱক আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে, যাৰ ফলত গাঁওখনত গভীৰ শোকৰ সৃষ্টি হয়।

পিছৰ বছৰত, ঈদ আল-আধাৰ সময়ত এজন যুৱকে আনৰ সহায় নোলোৱাকৈ ম’হটোক একেলগে মাটিত পেলাই দিয়ে। গাঁওবাসীয়ে তেওঁক অত্যন্ত প্ৰশংসা কৰে আৰু এই ঘটনাই গুৱানিউৰ বাৰ্ষিক পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰে।

জিয়াক্সিঙৰ ঐতিহাসিক নথি অনুসৰি গুয়ানিউৰ উৎপত্তি ছং বংশ আৰু ইউয়ান বংশৰ সময়ত হৈছিল।

প্ৰদৰ্শন আৰু প্ৰতিযোগিতা

১৯২০ আৰু ১৯৩০ চনত যুদ্ধ-কলা অনুশীলনকাৰীসকলে জীৱিকা অৰ্জনৰ বাবে গুৱানিউ প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈছিল আৰু সাধাৰণতে মনোৰঞ্জনস্থলীত এই প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ১৯৮২ চনত চীনা খেলুৱৈ হান হাইহুয়াই চীনৰ জনগোষ্ঠীয় সংখ্যালঘুৰ দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে গুৱানিউ দেশ-বিদেশৰ দৰ্শকৰ আগত উপস্থাপন কৰে।

২০১২ চনৰ জুন মাহত নানহু জিলা, জিয়াক্সিং চহৰত প্ৰথম “চীনা গুৱানিউ” ৰাষ্ট্ৰীয় আমন্ত্ৰণমূলক প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীন
শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
আৱিষ্কাৰ মতবাদ

আৱিষ্কাৰ মতবাদ আমেৰিকাৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ধাৰাবাহিক সিদ্ধান্তত ব্যাখ্যা কৰা ৰাজহুৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ এটা ধাৰণা, বিশেষকৈ ১৮২৩ চনত জনছন বনাম এম’ইণ্টছ। মুখ্য ন্যায়াধীশ জন মাৰ্শ্বলে আৱিষ্কাৰ যুগৰ সময়ছোৱাত ঔপনিৱেশিক শক্তিসমূহে বিদেশী সাৰ্বভৌম জাতিসমূহৰ মাটিৰ ওপৰত দাবী কৰা পদ্ধতিৰ ব্যাখ্যা আৰু প্ৰয়োগ কৰিছিল। ইয়াৰ অধীনত ইউৰোপীয় খ্ৰীষ্টান চৰকাৰসমূহে অ-ইউৰোপীয় ভূখণ্ডৰ ওপৰত উপনিবেশিকসকলে ভ্ৰমণ কৰি উক্ত ভূখণ্ড "আৱিষ্কাৰ" কৰাৰ ভিত্তিত উপাধি স্থাপন কৰিব পাৰিছিল। এই মতবাদটো মূলতঃ আধুনিক চৰকাৰৰ সপক্ষে আদিবাসীসকলৰ মাটিৰ অধিকাৰ বাতিল বা আওকাণ কৰা সিদ্ধান্তসমূহক সমৰ্থন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যেনে ২০০৫ চনৰ শ্বেৰিল বনাম অনেইডা নেচনৰ গোচৰত।

১৮২৩ চনৰ এই গোচৰটো আছিল গোপন বুজাবুজিৰ গোচৰৰ ফল য'ত ভূমিৰ জল্পনা-কল্পনাকাৰীসকলে একেলগে কাম কৰি আকাংক্ষিত ফলাফল লাভ কৰিবলৈ দাবী কৰিছিল। জন মাৰ্শ্বলে আদালতৰ যুক্তিৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰে। এই সিদ্ধান্তটো আইন পৰ্যালোচনাৰ কেইবাটাও প্ৰবন্ধৰ বিষয় হৈ পৰিছে আৰু আধুনিক আইনী তত্ত্ববিদসকলৰ অধিক নিৰীক্ষণৰ আওতালৈ আহিছে।

ইতিহাস

ইউৰোপৰ বাহিৰৰ ভূমিসমূহৰ উপনিবেশিকৰণক বৈধতা প্ৰদান কৰিবলৈ ইউৰোপীয় ৰাজতন্ত্ৰই আৱিষ্কাৰৰ মতবাদ প্ৰচাৰ কৰিছিল। পোন্ধৰ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে এই ধাৰণাটোৱে ইউৰোপীয় সত্তাসমূহক "নতুন ভূমি আৱিষ্কাৰ"ৰ আৱৰণত খিলঞ্জীয়া লোকসকলে বসবাস কৰা ভূমিসমূহ দখল কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল। ১৪৯৪ চনত টৰ্ডেচিলাছ সন্ধিৰ জৰিয়তে ঘোষণা কৰা হয় যে আৱিষ্কাৰ মতবাদৰ অধীনত কেৱল অখ্ৰীষ্টান ভূমিসমূহকহে উপনিবেশিকৰণ কৰিব পৰা যায়।

১৭৯২ চনত আমেৰিকাৰ বিদেশ মন্ত্ৰী থমাছ জেফাৰচনে দাবী কৰে যে এই ইউৰোপীয় আৱিষ্কাৰ মতবাদ আন্তৰ্জাতিক আইন যিটো নতুন আমেৰিকান চৰকাৰৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য। মতবাদ আৰু ইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰে আমেৰিকান সাম্ৰাজ্যবাদ আৰু খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতি থকা ব্যৱহাৰক প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ধাৰণা
লক্ষ্মীৰাণী মাঝি

লক্ষ্মীৰাণী মাঝি (; জন্ম: ২৬ জানুৱাৰী ১৯৮৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় বাঁওহতীয়া ৰিকাৰ্ভ ধনুৰ্বিদ।

প্ৰাৰম্ভিক জীবন

লক্ষ্মীৰাণী চাওঁতাল গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত; ঝাৰখণ্ডৰ পূৰ্ব সিংভূম জিলাৰ বাগোলা গাঁৱত বাস কৰিছিল। আৰ্চাৰী একাডেমিয়ে নিৰ্বাচন কৰা তেওঁৰ বিদ্যালয় পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ আহোঁতে তেওঁৰ জীৱনলৈ প্ৰথম ধনুখেলৰ সুযোগ আহে। বৰ্তমান লক্ষ্মীৰাণী চত্তিছগড়ৰ বিলাসপুৰত ভাৰতীয় ৰেল বিভাগত কৰ্মৰত।

উল্লেখ্যযোগ্য সাফল্যসমূহ

ডেনমাৰ্কৰ ক'পেনহেগেনত অনুষ্ঠিত ২০১৫ বিশ্ব ধনু প্ৰতিযোগিতাত লক্ষ্মীৰাণীয়ে ৰূপৰ পদক জয় কৰে। এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ব্যক্তিগত ৰিকাৰ্ভ ইভেণ্ট আৰু দলগত ৰিকাৰ্ভ ইভেণ্টত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল।

তেওঁ ২০১৬ ৰিঅ' অলিম্পিকৰ যোগ্যতা অৰ্জনকাৰী ভাৰতীয় দলৰ সদস্যা। ৰিঅ'ত লক্ষ্মীৰাণী মাঝি, বোম্বাইলা দেবী আৰু দীপিকা কুমাৰীকলৈ গঠিত ভাৰতীয় মহিলা ৰিকাৰ্ভ দলে স্থান নিৰ্ণায়ক ৰাউণ্ডত সপ্তম স্থান দখল কৰে। তেওঁলোকে ৰাউণ্ড অফ চিক্সটিন মেচত কলম্বিয়াক হৰুৱাই অন্তিম আঠত স্থান লাভ কৰে যদিও কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত ৰাছিয়াৰ হাতত পৰাস্তহৈ অলিম্পিকৰ পৰা বিদায় লয়।

ব্যক্তিগত ইভেণ্টৰ স্থান নিৰ্ণায়ক ৰাউণ্ডত লক্ষ্মীৰাণীয়ে ৪৩তম স্থান লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী ৰাউণ্টত তেওঁ স্লোভাকিয়াৰ আলেকজেণ্ড্ৰা লংগোভাৰ হাতত পৰাস্ত হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধনুৰ্বিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী