ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
হোজাই জিলা

হোজাই অসমৰ ৩৫খন জিলাৰ ভিতৰত নতুন জিলা। ১৫ আগষ্ট ২০১৫ চনত হোজাই জিলা গঠন কৰা হয়। হোজাই নৱগঠিত হোজাই জিলাৰ সদৰ। নগাঁও জিলাৰ তিনিখন তহচিল হোজাই, ডবকা আৰু লংকাক একত্ৰিত কৰি হোজাই জিলা গঠন কৰা হয়।

অসমীয়া এই অঞ্চলৰ চৰকাৰী ভাষা আৰু মেইতেই (মণিপুৰী) সহ-চৰকাৰী ভাষা।

নামৰ উৎপত্তি

মধ্যযুগত হোজাই ডিমাছা-কছাৰী ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। আহোম বুৰঞ্জীমতে, ডিমাছা-কছাৰী ৰাজ্য দিখৌ নদীৰ পৰা কলং নদী পৰ্যন্ত বিস্তৃত আছিল। হোজাইত বসবাসকাৰী ডিমাছা-কছাৰীসকল "হোজাই-কছাৰী" নামে জনাজাত আছিল। "হোজাই" ডিমাছা উপজাতিৰ এক বংশ বা গোষ্ঠী সম্ভৱত হোজাই নাম "হোজাই" গোষ্ঠীৰ নামৰ পৰা আহিছে।

জনগাঁথনি

২০১১ চনৰ লোকপিয়লমতে তিনিটা ৰাজহ চক্ৰ সংলগ্ন নৱগঠিত হোজাই জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৯,৩১,২১৮জন। তাৰে ভিতৰত ৪৯,৯৫৬৫জন মুছলমান আৰু ৪২,৪০৬৫জন হিন্দু। অৰ্থাৎ হোজাই জিলাৰ জনসংখ্যাৰ মুছলমানৰ শতকৰা হাৰ ৫৩.৬৫% আৰু হিন্দুৰ শতকৰা হাৰ ৪৫.৫৩%। ডবকা ৰাজহ চক্ৰৰ মুছলমানৰ জনসংখ্যাৰ শতকৰা হাৰ প্ৰায় ৮৭%। হোজাই জিলাৰ আন দুটা ৰাজহ চক্ৰ হিন্দুপ্ৰধান। ২০০১ চনত বৰ্তমান হোজাই জিলাৰ জনসংখ্যা আছিল ৭৪,৪৭৯১জন; তাৰে ভিতৰত ৩৭,৪২০৫জন মুছলমান আৰু ৩৬,৫১৮০জন হিন্দু। অৰ্থাৎ হোজাই জিলাত হিন্দুৰ জনসংখ্যাৰ হাৰ আছিল ৪৯.০৩% আৰু মুছলমান আছিল ৫০.২৪%। হোজাই জিলাত ২০০১ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈ জনসংখ্যা ২৫.০৩% বৃদ্ধি হৈছে।

+ তহচিল  অনুযায়ী হোজাই জিলাৰ ধৰ্মীয় তথ্য 

তহচিল
সৰ্বমুঠ
হিন্দু
মুছলমান 
হিন্দু %
মুছলমান %
হোজাই
২২৮৫৩০
১৩৫৩৭৭
৯২৫৯০
৫৯.২৪%
৪০.৫২%
ডবকা
৩০৩৭৬৭
৩৭৮৭২
২৬৫৩৬৬
১২.৪৭%
৮৭.৩৫%
লংকা
৩৯৮৯২১
২৫০৮১৬
১৪১৬০৯
৬২.৮৭%
৩৫.৫০%
জিলা-২০১১
৯৩১২১৮
৪২৪০৬৫
৪৯৯৫৬৫
৪৫.৫৩%
৫৩.৬৫%
জিলা-২০০১
৭৪৪৭৯১
৩৬৫১৮০
৩৭৪২০৫
৪৯.০৩%
৫০.২৪%

ৰাজনীতি

হোজাই জিলাত তিনিটা বিধানসভা সমষ্টি আছে। এই কেইখন হ’ল—
বিন্নাকান্দি
হোজাই
লামডিং
হোজাই জিলা কাজিৰঙা লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

তথ্য সংগ্ৰহ

বহিসংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা

শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা
সালোক সংশ্লেষণ

সালোক সংশ্লেষণ হৈছে উদ্ভিদ বা অন্য জীৱই পোহৰ শক্তি, বিশেষকৈ সূৰ্যৰ

পোহৰক ৰাসায়নিক শক্তিলৈ পৰিবৰ্তন কৰা এটা প্ৰক্ৰিয়া। এই ৰাসায়নিক শক্তিকেই জীৱই জীৱৰ বিভিন্ন কাৰ্য সমূহত ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। উদ্ভিদে কাৰ্বন ডাই-অক্সাইড আৰু পানীৰ পৰা সৃষ্টি কৰা চেনিৰ দৰে শৰ্কৰা অনুত এই ৰাসায়নিক শক্তি সঞ্চিত কৰি ৰাখে। সালোক সংশ্লেষণৰ মূল ইংৰাজী শব্দ Photosynthesis, গ্ৰীক ভাষাৰ φῶς, phōs, "পোহৰ" বা "আলোক", আৰু σύνθεσις, synthesis, "সংশ্লেষণ কৰা"ৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। বহুক্ষেত্ৰত সালোক সংশ্লেষণৰ ফলত শক্তিৰ পৰিবৰ্তনৰ উপৰিও অক্সিজেনৰ উৎপাদন হয়। বেছিভাগ উদ্ভিদ, বেছিভাগ শেলাই, আৰু চাইন'বেক্টেৰিয়াই সালোক সংশ্লেষণ কৰে; এনে জীৱক সালোক সংশ্লেষী বোলে। সালোক সংশ্লেষণে বায়ুমণ্ডলৰ অক্সিজেন স্তৰ বজাই ৰাখে আৰু পৃথিৱীত জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সকলো জৈৱ যৌগ আৰু প্ৰায় সকলো শক্তিৰ যোগান ধৰে।

ভিন্ন জীৱই ভিন্ন প্ৰক্ৰিয়াৰে সালোক সংশ্লেষণ কৰে, এই প্ৰক্ৰিয়া সেউজীয়া বৰণৰ পত্ৰহৰিৎ কণা সমৃদ্ধ বিক্ৰিয়া কেন্দ্ৰ নামৰ প্ৰ'ট্ৰিন বিধে পোহৰৰ পৰা শক্তি শোষণ কৰাৰ ফলতেই আৰম্ভ হয়। উদ্ভিদৰ ক্ষেত্ৰত, এই প্ৰ'ট্ৰিন বিধ, পত্ৰকোষত সৰহকৈ পোৱা ক্ল'ৰ'প্লাষ্টৰ ভিতৰত থাকে, আনহাতে বেক্টেৰিয়াৰ প্লাজমা আৱৰণত লাগি থাকে। এই আলোক-নিৰ্ভৰ বিক্ৰিয়াসমূহত কিছু শক্তি, অক্সিজেন গেছ উৎপাদনৰ বাবে উপযুক্ত উপাদান, যেনে পানী আদিৰ পৰা ইলেক্ট্ৰ'ন অপসাৰণত খৰচ হয়। অক্সিজেনৰ বাদে, NADPH আৰু ATP নামৰ অন্য দুটা যৌগৰ সৃষ্টিয়েও কোষৰ শক্তি মূল্য সীমিত কৰে।

উদ্ভিদ, শেলাই, আৰু চাইন'বেক্টেৰিয়াৰ ক্ষেত্ৰত, কেলভিন চক্ৰ নামৰ এলানি আলোক-নিৰ্ভৰ বিক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে শৰ্কৰাৰ উৎপাদন হয়, কিন্তু কিছুমান বেক্টেৰিয়াৰ ক্ষেত্ৰত, ৰিভাৰ্ছ ক্ৰেবছ চাইকলৰ দৰে ভিন্ন প্ৰক্ৰিয়া সংঘটিত হয়। কেলভিন চক্ৰত, ৰুবিলজ বাইফছফেট (RuBP)ৰ দৰে কোষত পূৰ্বৰে পৰা থকা জৈৱ কাৰ্বন যৌগৰ সৈতে বায়ুমণ্ডলীয় কাৰ্বনৰ সংযোজন ঘটে। আলোক-নিৰ্ভৰ বিক্ৰিয়াত সৃষ্টি হোৱা ATP আৰু NADPHৰ সন্মিলনত অৱশেষত গ্ল'কজৰ দৰে শৰ্কৰাৰ সৃষ্টি হয়।

সম্ভৱতঃ জীৱনৰ বিৱৰ্তনিক ইতিহাসৰ দোকমোকালিতেই সালোক সংশ্লেষী জীৱৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু ইলেক্ট্ৰ'নৰ উৎসৰ অপসাৰক প্ৰতিনিধি হিচাপে পানীৰ সলনি হাইড্ৰজেন বা হাইড্ৰজেন ছালফাইড ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিছত চাইন'বেক্টেৰিয়াৰ আবিৰ্ভাৱ হয়; ইহঁতেই বায়ুমণ্ডলত অতিৰিক্ত অক্সিজেনৰ যোগান ধৰে, যাৰ বাবে পৃথিৱীত জটিল জীৱৰ বিৱৰ্তন সম্ভৱ হৈ উঠে। বৰ্তমান, সলোক সংশ্লেষণৰ দ্বাৰা হোৱা গড় শক্তি সংৰক্ষণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ১৩০  টেৰাৱাট, যিটো বৰ্তমান মানৱ সভ্যতাই ব্যৱহাৰ কৰা শক্তিৰ প্ৰায় তিনিগুণ।
সালোক সংশ্লেষী জীৱবোৰে বছৰি প্ৰায় ১০০–১১৫ হাজাৰ মেট্ৰিক টন কাৰ্বন জৈৱ ইন্ধনলৈ ৰূপান্তৰ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:জীৱনক্ৰিয়া
শ্ৰেণী:পোখালি (উদ্ভিদ)
বাৰগাৰ্ল

বাৰগাৰ্ল হৈছে এগৰাকী নাৰী যাক বাৰৰ গ্ৰাহক সকলৰ ব্যক্তিগত সেৱাৰ বাবে বা প্ৰদৰ্শক হিচাপে মনোৰঞ্জনৰ বিনিময়ত মূল্য পৰিশোধ কৰা হয়। মনোৰঞ্জনৰ সঠিক প্ৰকৃতি ঠাই ভেদে ব্যাপকভাৱে পৃথক হোৱা দেখা যায়। স্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এই সেৱা তৰল কথোপকথনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি যৌন সংগম, তথা ব্যক্তিগত মনোৰঞ্জনৰ বাবে গ'-গ' নৃত্য বা ষ্ট্ৰিপটিজ আদি হ'ব পাৰে। এই বাৰগাৰ্ল শব্দটোৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভিতৰত আছে "বি-গাৰ্ল", "হোষ্টেছ", "জ্যুচি গাৰ্ল", আৰু "গেষ্ট ৰিলেচন অফিচাৰ"।

এইধৰণৰ বাৰৰ প্ৰকাৰ সমূহৰ ভিতৰত আছে অতিথি সেবক বাৰ যি সমূহ পূব এছিয়াত বেছিকৈ দেখা যায়, গ' গ' বাৰ, বিয়েৰ বাৰ, ভাৰতৰ দৰে ঠাইৰ ডান্স বাৰ আদি। বাৰমেইডৰ সৈতে এই বাৰগাৰ্ল একেই নহয়। বাৰমেইড সকল কেৱল পানীয় পৰিবেশনৰ সৈতে জড়িত। তেওঁলোকৰ পৰা কোনোধৰণৰ যৌন সেৱাৰ আশা কৰা নহয়। সেয়ে বিভিন্ন বাৰত অতিৰিক্ত বাৰগাৰ্ল ৰখা হয় যি গ্ৰাহকক মনোৰঞ্জনৰ লগতে যৌন সেৱা প্ৰদান কৰে।

মনোৰঞ্জনৰ প্ৰকাৰ

গ্ৰাহকসকলক ব্যক্তিগতভাৱে মনোৰঞ্জন দিয়াৰ উপৰিও, বাৰগাৰ্লসকলে স্থান বিশেষে যেনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ষ্ট্ৰিপ ক্লাব আৰু এছিয়াৰ গ'-গ' বাৰ আদিৰ মঞ্চত নৃত্য কৰে। বাৰগাৰ্লসকলে প্ৰায়ে নৃত্যৰ বাবে পোছাক হিচাপে বিকিনি বা অন্যান্য শৰীৰ উন্মোচিত পোছাক পিন্ধে। কোনো কোনোৱে আংশিক বা সম্পূৰ্ণ নগ্ন ৰূপটো নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।

পৰিশোধৰ পদ্ধতি

বাৰগাৰ্ল সকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ গ্ৰাহকৰ দ্বাৰা ক্ৰয় কৰা পানীয়ৰ ওপৰত কমিছন লাভ কৰে। য'ত প্ৰযোজ্য হয়, তেওঁলোকক বাৰৰ পৰা বাহিৰলৈ নিব বিচৰা যিকোনো গ্ৰাহকে পৰিশোধ কৰা এছক'ৰ্ট মাচুল বা বাৰ ফাইনৰ নিৰ্ধাৰিত অংশ প্ৰদান কৰা হয়। আন ক্ষেত্ৰত, তেওঁলোকৰ পানীয় বা বাৰ ফাইনৰ বা দুয়োটাৰ বাবদ পৰিশোধিয় এক কিস্তি অংশ থাকিব পাৰে।

এছিয়াৰ বৰগাৰ্ল পতিতা বৃত্তি

এছিয়াত বাৰগাৰ্লসকলে পতিতা হিচাপে কাম কৰাটো এক সাধাৰণ প্ৰথা। দক্ষিণ কোৰিয়াত, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সামৰিক ঘাটিসমূহৰ গেটৰ ওচৰত থকা "জ্যুচি বাৰ" বোৰে সৈনিকসকলৰ বাবে পতিতা সেৱা প্ৰদান কৰে।

জাপানত ১৯৮১ চনত প্ৰব্ৰজনকাৰী ফিলিপিনা মহিলাসকলক জাপানী নাইটক্লাবত কাম কৰিবলৈ অনুমতি প্ৰদানৰ বাবে এক "মনোৰঞ্জনকাৰী ভিছা" প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। এই মনোৰঞ্জনৰ ভিতৰত ষ্ট্ৰিপ শ্ব'ত নৃত্য কৰা, পুৰুষ গ্ৰাহকৰ সৈতে মিলামিছা কৰা, আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত পতিতাবৃত্তি অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

বাৰগাৰ্লসকলে পতিতা হিচাপে কাম কৰা বাৰ সমূহৰ, আৰ্হিবোৰ ব্যাপকভাৱে পৃথক পৃথক হোৱা দেখা যায়। কিছুমানে এটা দিনত যিমান সম্ভৱ সিমান গ্ৰাহক ৰাখিব বিচাৰে; এই মহিলাসকলে সাধাৰণতে কেৱল "কম সময়ৰ" গ্ৰাহক লয়। আন কিছুমানে নিৰ্বাচিত গ্ৰাহক আৰু প্ৰতিদিনে কেৱল এজন গ্ৰাহকক হে সেৱা প্ৰদান কৰে, দীৰ্ঘম্যাদী গ্ৰাহক হিচাপে এৰাতিৰ বাবে বা কেইদিনমানৰ বাবেও গ্ৰাহকক সেৱা প্ৰদান কৰে।

আইনী ব্যৱস্থা

কিছুমান দেশত পতিতাবৃত্তিক এক গুৰুতৰ অপৰাধ হিচাপে গণ্য কৰা হয়; ফিলিপাইনছত ইয়াক ২০০৩ চনৰ ব্যক্তি সৰবৰাহ-বিৰোধী আইনৰ অধীনত সামৰি লোৱা হৈছে। থাইলেণ্ড আৰু আন বহুতো দেশত য'ত বাৰ ফাইন বেশ্যাবৃত্তি সচৰাচৰ প্ৰচলিত, তেনে ঠাইবোৰত কাৰিকৰীভাৱে এই সেৱা অবৈধ যদিও বহুক্ষেত্ৰত উপেক্ষা কৰা হয়। যদিও ই সৰ্বজনীন নহয়, এই প্ৰথা সাধাৰণতে বিদেশীসকলক সেৱা প্ৰদানকৰা স্থানসমূহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত - বিশেষকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ দেশ যেনে থাইলেণ্ড আৰু ফিলিপাইনছ আদিত এনে সেৱা প্ৰচলিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পেচা
লাইভ ইণ্ডিয়া

লাইভ ইণ্ডিয়া (Live India) হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰি আৰু ভাইৰেল কণ্টেণ্টৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ বাতৰি আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ ৱেবছাইট। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ভাৰতৰ ন‌‌ইডাত। ২০১৫ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত নতুন দিল্লীৰ কনষ্টিটিউচন ক্লাবত কেন্দ্ৰীয় কেবিনেট মন্ত্ৰী ৰাম বিলাস পাছৱান আৰু কেন্দ্ৰীয় কেবিনেট মন্ত্ৰী নাজমা হেপতুল্লাই এই বাতৰি মঞ্চৰ ভেটি স্থাপন কৰে। কোম্পানীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হ'ল সুপ্ৰিয়া কানাছে আৰু বসন্ত ঝা। ইয়াক পৰিচালনা কৰিছে কুইণ্ট মিডিয়া কনচালটেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেডে, যিটো কোম্পানী আইন ২০১৩ৰ অধীনত পঞ্জীয়নভুক্ত ভাৰতীয় কোম্পানী।

চৰকাৰী নিষেধাজ্ঞা

২০০৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে ১৯৯৫ চনৰ কেবল নেটৱৰ্ক ৰেগুলেচন এক্ট উলংঘা কৰাৰ বাবে লাইভ ইণ্ডিয়াক এমাহৰ বাবে নিষিদ্ধ কৰিছিল, চেনেলটোৱে চিকিৎসকৰ দৰে ষ্টিং অপাৰেচন চলাইছিল, স্কুলৰ শিক্ষকে চলোৱা পৰ্ণ ৰেকেটৰ বিষয়ে ভুৱা প্ৰতিৱেদন সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ ভিত্তিত এই প্ৰতিৱেদন ভুৱা বুলি ৰায় দিয়া হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:টেলিভিছন চেনেল
শ্ৰেণী:প্ৰচাৰ মাধ্যম
পাখি (শ্ৰব্য এলবাম)

পাখি হৈছে ২০০০ চনত মুক্তিলাভ কৰা এখন অসমীয়া আধুনিক গীতৰ শ্ৰব্য এলবাম। এন কে প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত এলবামটি প্ৰযোজনা কৰে দেব কুমাৰে। জুবিনে এলবামটো প্ৰয়াত মাক ইলি বৰঠাকুৰৰ নামত উচৰ্গা কৰিছিল য'ত ২০০০ চনৰ ২৭ ছেপ্টেম্বৰত মৃত্যু হৈছিল। । মুক্তিৰ লগে লগেই এলবামটি জনপ্ৰিয় হয় আৰু গীতকেইটিৰ জনপ্ৰিয়তা এতিয়াও অক্ষুণ্ণ আছে।

গীতৰ তালিকা

এলবামটিত মুঠ ৮ টা গীত আছে। গীতসমূহ হ'ল-

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

মিউজিক ইণ্ডিয়া অনলাইন ৱেবছাইটত এলবামটিৰ গীতসমূহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শ্ৰব্য এলবাম
শ্ৰেণী:জুবিন গাৰ্গৰ এলবাম
ফা হেং

ফা হেং বা ছমপট চং ক্বেন হৈছে কম্বোডিয়া, লাওছ আৰু থাইলেণ্ড দেশসমূহত দৈনন্দিন পৰিধানৰ বাবে উচ্চ আৰু মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ মহিলাসকলৰ বাবে পছন্দৰ এক কাপোৰ। সাধাৰণ ছমপটৰ দৰে নহৈ ইয়াত স্কাৰ্টতকৈ পেণ্টৰ বৈশিষ্ট্য বেছি। চং ক্ৰেবেনক শিল্প ইতিহাসবিদ সিংঘালাম্পঙে এইদৰে বৰ্ণনা কৰিছে "...এক প্ৰকাৰৰ কাপোৰ যিটো ঢিলা ব্ৰিচৰ দৰে। পিন্ধাজনে নিজৰ কঁকালত আয়তাকাৰ কাপোৰৰ টুকুৰা মেৰিয়াই লয়, তাৰ পিছত কাপোৰৰ ধাৰে ভৰিৰ মাজেৰে পাৰ কৰি খোচনি মৰা হয়।" ১৯ শতিকাৰ বহু ইউৰোপীয় বিৱৰণীত এই কাপোৰ বিধক প্ৰায়ে আঁঠুৰ ব্ৰিচ, ৰাইডিং ব্ৰিচ বা নিকাৰবকাৰ বুলি উল্লেখ আছে।"

ব্যুৎপত্তি

ছমপট চং ক্বেন (សំពត់ចងក្បិន) হৈছে তিনিটা খ্মেৰ শব্দৰ সংমিশ্ৰণ; ছমপট (শৰীৰৰ তলৰ অংশত পিন্ধা দীঘল আয়তাকাৰ কাপোৰ), চং (মেৰিয়াব পৰাকৈ), আৰু ক্বেন (কঁকালত মেৰিয়াই লোৱা আৰু তাৰ পিছত ভৰিৰ মাজেৰে পিছলৈ টানি পিছফালে খোচনি মৰা শৰীৰৰ তলৰ কাপোৰক বুজায়)। মুঠতে এই ধৰণৰ কাপোৰক ক্বেন বা চং ক্বেন বুলি জনা যায়, ইয়াৰ খ্মেৰ ভাষাত আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে মেৰিয়াই পিন্ধা। আনহাতে চং ক্ৰাবেন (โจงกระเบน) থাই মানুহৰ মাজত ব্যৱহৃত আৰু এই খ্মেৰ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।

ইতিহাস

ছমপট চং ক্বেনৰ ইতিহাস প্ৰাচীন কম্বোডিয়াৰ পৰাই আৰম্ভ হয়, য'ত দেৱতাসকলক প্ৰায়ে এনে শৈলী পিন্ধা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। এই কাপোৰৰ সৈতে জড়িত এটা কিংবদন্তিত উল্লেখ কৰা হৈছে যে বহু আগতেই খ্মেৰ মানুহে ভাৰতীয় পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰি ছমপট চং ক্বেন পিন্ধিছিল। সেই সময়ত ভাৰতত বহুতো ধৰ্মৰ প্ৰচলন আছিল যদিও আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মটো আছিল হিন্দু ধৰ্ম, কিয়নো সেই সময়ত খ্মেৰ ৰজাই হিন্দু ধৰ্মৰ বাবেও উৎসৰ্গিত এংকৰ ৱাটৰ দৰে মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। খ্মেৰ সাম্ৰাজ্যৰ যুগত বেছিভাগ মানুহেই এংকৰ ৱাটৰ প্ৰথম মহলাত খোদিত দ্য ৰিমকাৰ পঢ়া আৰু দেখাৰ সম্ভাৱনা আছিল। ছমপট চং ক্বেনৰ উৎপত্তি ভাৰতীয় বুলি অনুমান কৰা হৈছে। লগতে ভাৰতৰ বিখ্যাত পৌৰাণিক কাহিনী ৰামায়ণৰ লগতে খ্মেৰ অভিযোজন ৰীমকেৰৰ ৰাজকুমাৰ ৰামৰ প্ৰহৰী হনুমান নামেৰে পৰিচিত এজন দেৱক প্ৰাৰ্থনা আৰু পূজা দিয়া হয়। হনুমানৰ শক্তি দেখুৱাবলৈ ভাৰতীয়সকলে ছমপট চং ক্বেন সাজ-পোছাক হিচাপে পিন্ধিবলৈ পছন্দ কৰিছিল যদিও কম্বোডিয়াৰ লোক সকলেও বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে এই পোচাক পিন্ধে।

ভাৰতত ধুতি নামেৰে পৰিচিত এক পোচাকৰ সৈতে ছমপট চং ক্বেনৰ প্ৰভাৱ প্ৰাচীন কালৰ পৰা আজিলৈকে খ্মেৰ সংস্কৃতিত শক্তিশালীভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। খ্মেৰ সকলৰ দৰে এই কাপোৰ দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিল লোকসকলেও পিন্ধিছিল। ফা হেং, দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত পোচাক আৰু ইয়াক প্ৰাচীন কম্বোডিয়ান ৰাজ্য ফুনানৰ ৰজা কাউণ্ডিনিয়াৰ দ্বাৰা আমদানি কৰা হৈছিল।

ত্ৰয়োদশ আৰু চতুৰ্দশ শতিকাৰ মাজভাগত থাই লোকসকলে (চুখোথাই ৰাজ্যৰ পৰা, আজি থাইলেণ্ড নামেৰে জনাজাত) আৰু লাও লোকসকলে (লান ছাঙৰ পৰা, আজি লাও নামেৰে জনাজাত) খেমেৰৰ পৰা অহা ছমপট চং ক্বেন পৰিধান গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকে বিশেষ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰাৰ বাবে ইয়াক উচ্চ বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ স্থানীয় ৰাজপ্ৰসাদত ৰজাঘৰীয়া বা ৰাজতন্ত্ৰৰ বাবে উপযোগী বুলি গণ্য কৰিছিল, থাই জনগোষ্ঠী আৰু লাও জনসাধাৰণেও একে ধৰণেৰে ছমপট চং ক্বেনক ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
কন্যা পূজা

কন্যা পূজা বা কুমাৰী পূজা হৈছে হিন্দুসকলৰ এক পবিত্ৰ অনুষ্ঠান, বিশেষকৈ নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ অষ্টমী (অষ্টম দিন) আৰু নৱমী (নৱম দিন)ত এই পূজা কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত মূলতঃ ন গৰাকী ছোৱালীক পূজা কৰা হয়, যিয়ে দেৱী দুৰ্গা ( নৱদুৰ্গা ) নটা ৰূপক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। হিন্দু দৰ্শন অনুসৰি এই ছোৱালী বা কণ্যা সৃষ্টিৰ স্বাভাৱিক শক্তিৰ প্ৰকাশ বুলি গণ্য কৰা হয়। কিংবদন্তি অনুসৰি নৱৰাত্ৰিৰ নৱম দিনাই শক্তিয়ে দেৱী দুৰ্গাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল, দেৱতাৰ অনুৰোধত মহিষাসুৰক বধ কৰিবলৈ।

ৰীতি-নীতি

দেৱীৰ প্ৰতি সন্মানৰ চিন স্বৰূপে এই নজনী কণমানি ছোৱালীৰ ভৰি ধুই চাফা কৰা আৰু ভক্তৰ দ্বাৰা উপহাৰ হিচাপে নতুন কাপোৰ আগবঢ়োৱাৰ নিয়ম। দেৱী পূজাৰ অংশ হিচাপে কন্যা পূজা হৈছে কন্যা সন্তানৰ ওপৰত নিহিত নাৰীসুলভ শক্তিক স্বীকৃতি দিয়া।

এই পূজাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা ছোৱালী কেইগৰাকী কম বয়সৰ হ’ব লাগে। ইয়াৰোপৰি অনুষ্ঠানৰ সৈতে শুদ্ধিকৰণ আৰু মন্ত্ৰ জপ কৰা নিয়ম প্ৰচলিত। কণ্যা কেইগৰাকীক বিশেষ আসনত বহিবলৈ দিয়া হয়। প্ৰতিগৰাকীলৈ 'অক্ষত' (ধানৰ ঠোক) আগবঢ়াই আৰু ধূপ-ধূপ জ্বলাই পূজা কৰা হয়। কম বয়সৰ ছোৱালী এগৰাকীক নিৰ্দোষতাৰ বাবেই আটাইতকৈ বিশুদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰীশ্ৰীবুঢ়ী গোঁসানী (দুৰ্গাদেৱী) মন্দিৰ

শ্ৰীশ্ৰীবুঢ়ী গোঁসানী (দুৰ্গাদেৱী) মন্দিৰ গুৱাহাটী মহানগৰৰ পশ্চিম দিশৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী পাটগাঁওত অৱস্থিত৷ ১৯২০ চনত স্থাপন কৰা এই মন্দিৰত ৰাণী অঞ্চলৰ সজ্জনপাৰাৰ ৰজাদিনীয়া পৰম্পৰাৰে পূজা অৰ্চনা কৰা হয়৷ ৰাণীৰাজ্যৰ শেষ ৰজা পৰমানন্দ সিংহই “লাৰা পাহাৰ’’ত শ্ৰীশ্ৰীবুঢ়ী গোঁসানীৰ পূজা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কালক্ৰমত এই ৰাইজৰ হাতলৈ আহে৷

ইতিহাস

এসময়ত ৰাণী এখন ৰাজ্য আছিল৷ হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে Descriptive Cataloque of Assamese Manuscript ত ৰাণীৰ ৰাজবংশাৱলীৰ টোকাত উল্লেখ কৰামতে, ১৭১৪ খৃঃৰ পৰা “পাটগাঁও’’ আছিল ৰাণীৰ ৰাজধানী৷ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে ৰাণীঘাটলৈ যোৱা পথেৰে দুই-আঢ়ৈ কিলোমিটাৰমান গ’লে এতিয়াও উপলব্ধ কিছু প্ৰাচীন ভগ্নাৱশেষে পাটগাঁৱে ৰাণীৰ ৰাজধানী থকাৰ কথা প্ৰতীয়মান কৰে৷ ১৯২৪ চনত মানৰ হাতৰ পৰা ইংৰাজে গুৱাহাটী দখল কৰে৷ লগে লগে ৰাণীৰাজ্যও ইংৰাজৰ অধীন হয়৷ কিম্বদন্তীমতে, ৰাণীৰ ৰাজপৰিয়ালে দুৰ্গাদেৱীৰ পূজা কৰিছিল৷ ৰাণীৰ ৰজাসকল বলোৰাম সিংহ, ললিতৰাম সিংহ আৰু কেশৱ সিংহ৷ কেশৱসিংহৰ পুত্ৰ পৰমানন্দ সিংহ৷ ইংৰাজে ৰাণী দখল কৰাৰ পিছত, পূৰ্বৰ প্ৰতিপত্তি নোহোৱা হোৱাত পৰমানন্দই বাৎসৰিক দুৰ্গাপূজা ৰাজকীয় আড়ম্বৰেৰে পাতিবলৈ অপাৰগতা প্ৰদৰ্শন কৰি ৰাজপৰিয়ালৰ জোঁৱাই মৌজাদাৰ বংশীধৰ তালুকদাৰক সঁপি দিয়ে৷ পাটগাঁৱৰ দুৰ্গাপূজাৰ স্থলীলৈ যোৱা বাটছোৱা দুৰ্গম হোৱা বাবে পূৰ্বৰ পূজাথলী স্থানান্তৰ কৰি লাৰাপাহাৰৰ সমীপত মৈৰাংবাৰী গুদাম পথৰ দাঁতিত সজ্জনপাৰা গাঁৱত মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয় আৰু মন্দিৰৰ বাবে গেঠো কছাৰী নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে নিজা ভূমি মন্দিৰৰ বাবে দান কৰে৷ বৰ্তমানেও তাত স্থানীয় তালুকে ৰজাদিনীয়া পৰম্পৰা আৰু মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰি পূজা পালন কৰি আহিছে৷ অৰ্থনৈতিক উন্নতিৰ বাবে তালুকৰ কৰ্মকৰ্তাসকলে “উপৰদানী কৃষি সমবায়’’ নামে এখন সমবায় গঠন কৰি চৰকাৰী আৱণ্টিত মাটিত গঞাই পালপাতি ধানখেতি কৰিবলৈ লয় আৰু ধান বিক্ৰীৰ ধন মন্দিৰৰ উন্নতিৰ বাবে ব্যয় কৰে৷ পিছলৈ হাতীৰ উপদ্ৰৱৰ বাবে দ ঠাইত পুখুৰী খান্দি মৎস্য পালনৰ দিহা কৰি মন্দিৰৰ অৰ্থে ধন উপাৰ্জন কৰি আছে৷
লাহে লাহে ঠাইখনত জনসমাগম বাঢ়িল৷ ঠাই কম হোৱাৰ বাবে পূজাৰ সময়ত বাট-পথ বন্ধ কৰি দিবলগীয়া হোৱাত ৰাইজে আন এখন সুচল ঠাইৰ সন্ধান কৰিলে৷ আলোচনাৰ অন্ত লাৰা পাহাৰত তালুকৰ নামত থকা দুবিঘা মাটি আৰু পাতিৰাম কছাৰীয়ে দান দিয়া আধাবিঘা মাটিত ২০০৩ চনত নতুন মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ কৰে৷ বৰ্তমান পুৰণি স্মৃতিচিহ্ন স্থাপন কৰি এই মন্দিৰতে পূজা অৰ্চনা কৰি থকা হৈছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
মৰিআম্মা

মৰি , যাক মৰিআম্মান আৰু মৰিয়াই হিচাপেও জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে মাতৃ মৰি আৰু মৰিআম্মা বা সহজকৈ আম্মান বা আথা (, "মাতৃ") বুলি কোৱা হয়, তেখেত হৈছে তামিলনাডু আৰু কাষৰীয়া অঞ্চলত হিন্দু ধৰ্মত পূজিতা বৰষুণৰ দেৱী। তেখেত হৈছে তামিলনাডু আৰু থিৰুচৰাইৰ গ্ৰাম্য এলেকাত পূজিত প্ৰধান দেৱী। মৰি দুৰ্গা আৰু পাৰ্বতীৰ সৈতে নিবিড়ভাবে জড়িত।এইগৰাকী দেৱীক গ্ৰীষ্মকালৰ শেষৰপিনে বা শৰতৰ আদিভাগত পূজা পতা হয়। পূজাৰ সময়ত গোটেই তামিলনাডু আৰু ডেক্কান অঞ্চলত আদি থিৰুভিঝা নামৰ এটা বৃহৎ উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়।দেৱীগৰাকীক মূলতঃ বৰষুণৰ কামনা কৰি আৰু বসন্ত আৰু কলেৰা ৰোগৰ পৰা পৰিত্ৰাণ বিচাৰি আৰাধনা কৰা হয়।

দেৱী মৰিআম্মানক স্থানীয় পুথি-পাঁজিসমূহৰ দ্বাৰা পিডাৰি আৰু গ্ৰাম দেৱতা হিচাপে অব্ৰাহ্মণ পুৰোহিতৰ দ্বাৰা পূজা কৰা হয়।

উৎপত্তি

nail|
মৰিআম্মান এগৰাকী তামিল স্থানীয় লোককথাৰ দেৱী, যাক সম্ভৱতঃ প্ৰাক বৈদিক কালৰ পৰাই আৰাধনা কৰী অহা হৈছে। মৰি শব্দটোৰ তামিল ভাষাত অৰ্থ হৈছে বৰষুণ আৰু আম্মা মানে হৈছে মা।

আৰাধনা

অবৈদিক পূজা পদ্ধতিৰে দেৱী মৰিআম্মাক আৰাধনা কৰা হয় আৰু পূজাত লোকনৃত্যৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মাটিৰ পাত্ৰত ৰন্ধা পোংগল আৰু কুঝ দেৱীক আগবঢ়োৱা হয়। তদুপৰি জুইৰ ওপৰেৰে খোজ কঢ়া আৰু নাক ফুটোৱাৰ দৰে কাৰ্য্যও কৰা হয়।

তিৰুচিৰাপল্লীৰ ২০ কিলোমিটাৰ উত্তৰে থকা সময়পুৰম মন্দিৰত এতিয়াও হিন্দু নিয়মেৰে দেৱী মৰিআম্মাৰ পূজা কৰা হয়। য'ত মন্দিৰ সমিতিৰ দ্বাৰা তামিল থাইমাহত এঘাৰদিনীয়া থাইপুছম উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়। সেই উৎসৱত প্ৰতিদিনে পুৱা আৰু গধূলি দেৱীৰ প্ৰতিমূৰ্তি বিভিন্ন বাহনত উঠাই শোভাযাত্ৰা কৰা হয়। দশম দিনৰ দিনা দেৱীগৰাকীৰ প্ৰতিমূৰ্তিক সময়পুৰমৰ পৰা শ্ৰীৰঙ্গমৰ ওচৰত থকা উত্তৰ কাবেৰী লৈ যোৱা হয় আৰু একাদশ দিনৰ দিনা ঘূৰাই আনি এই উৎসৱৰ সামৰণি মৰা হয়। এইদৰে তামিল চিত্ৰাই মাহত দহদিনীয়া চিত্ৰাই উৎসৱ আৰু পুৰত্ৰাচি মাহত নৱৰাত্ৰী উৎসৱ পালন কৰা হয়।

ভাৰতৰ বাহিৰত হো চি মিন চহৰ, বেংকক, কুৱালালামপুৰ আৰু ছিংগাপুৰত মৰিআম্মানৰ মন্দিৰ আছে।

পৌৰাণিক

শীতলা দেৱীক উত্তৰ ভাৰতত বসন্ত ৰোগ নিৰ্মূল কৰিবলৈ পূজা কৰা হয়। সেই শীতলা দেৱীকেই দক্ষিণ ভাৰতত মৰিআম্মান হিচাপে মনা হয়। জনশ্ৰুতি অনুসৰি দেৱীৰ শৰীৰ উত্তপ্ত হৈ থাকে আৰু ভক্তসকলে শীতল পানী বা গাখীৰেৰে দেৱীৰ শৰীৰ ধুৱাই দিয়ে যাতে দেৱীয়ে ৰোগৰ উত্তাপৰ উপশম ঘটাব পাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী
ক্ৰহাং

ক্ৰহাং থাই লোককথাৰ পৰা এটা পুৰুষ আত্মা। ই নিজকে এজন চাৰ্টবিহীন মানুহ হিচাপে প্ৰকাশ কৰে, পৰম্পৰাগত কঁকালৰ কাপোৰ পিন্ধা, যি ৰাতি উৰি যায়।

থাইলেণ্ডৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত ৰাতি উৰিবলৈ ক্ৰহাঙে দুটা ডাঙৰ ক্ৰাডং, ঘূৰণীয়া ধানৰ কুটিল ঝুৰি
ব্যৱহাৰ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও ই প্ৰায়ে সাক টাম খাও ত উঠি যায়, যিটো পৰম্পৰাগত হাতেৰে কোবাই চাউল গুড়ি কৰা মেচিনৰ দীঘল কাঠৰ পেষ্টেল।

কিংবদন্তি আৰু দৃশ্য

ক্ৰাহাং হৈছে এক প্ৰকাৰৰ নিশাচৰ ভূত যিয়ে থাই গাঁৱৰ লোককথাৰ নাৰী আত্মা ক্ৰাছুৱেৰ দৰে একে অঞ্চলতে খেদি ফুৰে বুলি কোৱা হয়, গতিকে এই দুটা আত্মাৰ কথা প্ৰায়ে একেলগে উল্লেখ বা প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়।
থাইলেণ্ডৰ মৌখিক পৰম্পৰাৰ কিংবদন্তি অনুসৰি এইটো এটা দুষ্ট আত্মা যিয়ে ৰাতি বাটৰ বাহিৰৰ অঞ্চলত খোজ কাঢ়ি যোৱা মানুহৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে। ক্ৰাছুৱেৰ দৰেই ইও দিনৰ ভাগত এজন স্বাভাৱিক গাঁৱৰ মানুহৰ জীৱন কটায়।

কিন্তু আয়ুথায়া যুগৰ "তিনি ছীল আইন"ৰ গৱেষণাৰ মতে ৰামখামহাইং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৃতত্ত্ববিদ ৰুংৰোজ পিৰোমানুকুলে ভূতৰ তালিকাত ক্ৰাহাঙৰ নাম নাথাকে বুলি ধৰা পেলাইছে। তেওঁৰ মতে এই নামটো পিছত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।

২০১২ চনৰ আগষ্ট মাহত নাখন ৰাটচাচিমা প্ৰদেশৰ পশ্চিম অংশৰ ছিখিঅ' জিলাৰ লাট বুয়া খাওৰ গাঁৱৰ লোকসকলে নিশা স্থানীয় মহিলাসকলৰ ওপৰত কিছু আক্ৰমণৰ বাবে ক্ৰহাঙক দোষাৰোপ কৰে। শেষত অপৰাধীজন ড্ৰাগছ আসক্ত ব্যক্তি বুলি ধৰা পৰে।

২০১৭ চনৰ জুলাই মাহত বুৰিৰাম প্ৰদেশৰ চামনি জিলাৰ নং প্লংৰ এগৰাকী ১৮ বছৰীয়া কিশোৰীয়ে দাবী কৰিছিল যে ৰাতি নিজৰ ঘৰৰ শৌচাগাৰত থকাৰ সময়তে চকু মুদি থকাৰ ঠিক আগতে চিলিঙৰ ওচৰৰ ফাঁক এটাৰ মাজেৰে এটা ক্ৰহাং দেখা পাইছিল। পিঠিৰ পৰা ডেউকা ওলোৱা এজন ডাঙৰ মানুহ হিচাপে দেখা দিছিল। আতংকিত হৈ তাই শৌচাগাৰৰ পৰা দৌৰি ওলাই আহিল। যেতিয়া এই কাহিনী বিয়পি পৰিছিল, তেতিয়া ই চুবুৰীয়া দুখন গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলৰ মাজত ব্যাপক আশংকাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

গাঁওখনৰ এগৰাকী বৃদ্ধা মহিলাই দাবী কৰিছে যে তেওঁ দহ বছৰৰো অধিক সময় ধৰি ক্ৰহাংক দেখা পাই আহিছে। তাইৰ মতে, জীৱটোৱে প্ৰায়ে বজ্ৰপাতৰ দৰে জিলিকি থকা চকুৰে যোৰকৈ উৰি থাকে। তাই কয় যে বছৰৰ আৰম্ভণিতে এটা দেওবাৰে শেষবাৰৰ বাবে পুৱা ২:০০ বজাত দেখা পাইছিল আৰু প্ৰায় আধা ঘণ্টা ধৰি চাইছিল। আনকি পুত্ৰক ফোনেৰে ৰেকৰ্ডিং কৰিবলৈও চেষ্টা কৰিছিল যদিও সফল নহ’ল।

আধুনিক অভিযোজন

ক্ৰহাং হৈছে ১৯৯১ চনৰ থাই ছবি কাহাং
আৰু ক্ৰহাং ছবিত
প্ৰদৰ্শিত হোৱা এক জনপ্ৰিয় লোক-আত্মা আৰু ১৯৮৭, ২০০৩ আৰু ২০১৭ চনত নিৰ্মিত লোকশৈলীৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক থেপ ছাৰম ৰুডুত ধেমেলীয়া চৰিত্ৰ হিচাপে অভিযোজিত কৰা হৈছিল,

ক্ৰহাঙৰ উপস্থাপন, বেছিভাগেই হাস্যৰসময়ী, থাই কমিক বুকত অতি সাধাৰণ। নাক এনিমেটেড চিনেমাখনত এজন উপকাৰী ক্ৰহাঙৰ ভূমিকাও আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:থাইলেণ্ড
শ্ৰেণী:লোককথা
সাতবাহন ৰাজবংশ

সাতবাহন দাক্ষিণাত্য অঞ্চলৰ এটা প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজবংশ আছিল, যাক পুৰাণত অন্ধ্ৰ বুলিও কোৱা হৈছে। আধুনিক বিজ্ঞসকলৰ অধিকাংশই বিশ্বাস কৰে যে সাতবাহন শাসন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰম্ভ হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে চলিছিল যদিও কিছুমানে পুৰাণৰ ভিত্তিত তেওঁলোকৰ শাসনৰ আৰম্ভণি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ পৰাই বুলি কোৱা হয়। কিন্তু প্ৰত্নতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। সাতবাহন সাম্ৰাজ্য মূলতঃ বৰ্তমানৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তেলংগানা, আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকৰ শাসন আধুনিক গুজৰাট, মধ্যপ্ৰদেশ, কৰ্ণাটকৰ কিছু অংশলৈ বিস্তৃত হৈছিল। এই বংশৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ৰাজধানী আছিল, যাৰ ভিতৰত আছে প্ৰতিষ্ঠান (পাইথান) আৰু অমৰাৱতী (ধৰণীকোটা)।

এই বংশৰ উৎপত্তি অনিশ্চিত যদিও পুৰাণৰ মতে তেওঁলোকৰ প্ৰথম ৰজাই কণ্ব বংশক উৎখাত কৰিছিল। মৌৰ্যৰ পিছৰ যুগত সাতবাহনসকলে দাক্ষিণাত্য অঞ্চলত শান্তি স্থাপন কৰিছিল আৰু বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিছিল। বিশেষকৈ শকসকলৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সংগ্ৰাম দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি আছিল। গৌতমীপুত্ৰ শতকৰ্ণী আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী বশিষ্ঠপুত্ৰ পুলামাৱীৰ শাসনত এই বংশ শিখৰত উপনীত হয়। খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সাম্ৰাজ্যখন সৰু সৰু ৰাজ্যলৈ বিভক্ত হয়।

সাতবাহনসকল আছিল শাসকৰ প্ৰতিচ্ছবি খোদিত মুদ্ৰা জাৰী কৰা প্ৰাৰম্ভিক শাসকসকলৰ অন্যতম। তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক সেতু গঠন কৰি গংগেয় সমভূমিৰ সৈতে ভাৰতৰ দক্ষিণ প্ৰান্তলৈ বাণিজ্য আৰু সাংস্কৃতিক বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্মৰ লগতে বৌদ্ধ ধৰ্মকো সমৰ্থন কৰিছিল আৰু প্ৰাকৃত সাহিত্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
হাজো

হাজো অসমৰ কামৰূপ জিলাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এখন ঠাই। ই গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ২৪ কি:মি: দুৰত্বত অৱস্থিত। হাজোক হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু মুছলিম ধৰ্মৰ এক প্ৰাচীন তীৰ্থস্থান হিচাপে জনা যায়। এই অঞ্চলটোত বহুতো প্ৰাচীন মছজিদ-মন্দিৰ আদি দেখা পোৱা যায়।

ব্যুৎপত্তি

হাজো শব্দটো বড়ো শব্দ 'হাজো' (বড়ো : हाजो) ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল পাহাৰ।

এই ঠাইডোখৰৰ নাম হাজো কেনেকৈ হ’ল তাক সঠিককৈ ঠাৱৰ কৰিব পৰা হোৱা নাই যদিও এই বিষয়ে বিভিন্ন প্ৰকাৰ কিম্বদন্তি আছে। কিছুমানে কয় যে- যেতিয়া যথাশক্তি চেষ্টা কৰিও দেৱতাসকলে তাৰকাসুৰক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে, তেতিয়া চক্ৰপাণি বিষ্ণুৰ পৰামৰ্শক্ৰমে পুষ্পধনুক মহাদেৱৰ তপস্যা ভংগ কৰিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল। ইয়াৰেই কেদাৰ পাহাৰত যোগমগ্ন। শিৱৰ যোগভংগ হ’লত তেওঁৰ মুখৰপৰা হা যোগ’ ‘হা যোগ’ বুলি হেনো শব্দ উচ্চাৰিত হৈছিল। সেইদিনাৰপৰাই ইয়াৰ নাম ‘হা যোগ হয় আৰু তাৰপৰাই কালৰ সোঁতত পৰিৱৰ্তিত হৈ আজিৰ হাজো হৈছে।

আন কিছুমানৰ মতে চুলতান গিয়াচুদ্দিনৰ ইয়াতে পৰলোকপ্ৰাপ্তি হয়। তেওঁৰ কবৰত মক্কাৰপৰা অনা এপোৱা পৰিমাণৰ মাটি প্ৰথমতে হেনো দিয়া হৈছিল। সেই অনুসৰি ইয়াৰ নাম ‘পোৱামক্কা’ হয় আৰু ই মুছলমানসকলৰ পৱিত্ৰ স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়। হজ কৰিবলৈ যাব নোৱাৰাসকল ইয়ালৈ আহি হজ কৰাৰ চাৰিভাগৰ এভাগ ফল পায়। হজৰপৰাই হাজো নাম হোৱা
বুলিও কিছুমানে দাবী কৰে।

তৃতীয় এটি মত অনুসৰি মহাযান মাৰ্গীয় বৌদ্ধসকলৰ তীৰ্থস্থান বুজাবলৈ ইয়াক মহাযান তীৰ্থক্ষেত্ৰ বোলা হৈছিল। এই মহাযান’শব্দৰ আদি আৰু শেষ আখৰ লোপ পাই হাজোলৈ সলনি হৈছে।

প্ৰশাসন

হাজো গুৱাহাটী লোক সভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

পৰ্যটনৰ আকৰ্ষণস্থলী

হয়গ্ৰীৱ মাধৱ দেৱালয় : এই দেৱালয় মণিকূট পাহাৰত অৱস্থিত। বৰ্তমানৰ দেৱালয়টো ১৫৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰঘূদেব নাৰায়ণে নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি জনা যায়। কিছু বুৰঞ্জীবিদৰ মত অনুসৰি ইয়াৰ মূল দেৱালয়টো পালবংশৰ শাসনকালত ষষ্ঠ শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই দেৱালয়টো শিলেৰে নিৰ্মিত।

তথ্যসূত্ৰ

ASI cover for 3 Hajo temples

বাহ্যিক সংযোগ

পােৱামক্কাৰ (হাজো) ইতিহাস
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
কাৱেৰী ঝা

কাৱেৰী ঝা এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল, চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু বিমান পৰিচাৰিকা। তেওঁ হিন্দী আৰু তেলুগু ভাষাৰ ছবিত কাম কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ঝাৰ জন্ম হৈছিল বিহাৰত৷ তেওঁৰ দেউতাক ভাৰত চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী হোৱাৰ বাবে তাইৰ পৰিয়ালটো সঘনাই স্থানান্তৰিত হ’বলগীয়া হৈছিল। তেওঁ ২০০৫ চনত মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত মিছ পাৰ্চনেলিটি বঁটা লাভ কৰে।

কেৰিয়াৰ

মিছ পাৰ্চনেলিটি বঁটা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ মডেলিং আৰম্ভ কৰে আৰু কেইটামান মিউজিক ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰে। তেওঁ ছাজিদ খানৰ সৈতে ছুপাৰ চেল নামৰ এটা টিভি শ্ব’ও আয়োজন কৰিছিল।

প্ৰিয়দৰ্শনৰ ছবি ভূল ভুলৈয়া (২০০৭)ত সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁ হাইজেক (২০০৮) ছবিত হিন্দী ছবিত অভিষেক ঘটায়, পৰ্দাত শ্বাইনী আহুজাৰ পত্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কেইখনমান হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰে, কিন্তু পিছলৈ তেওঁ তেলেগু ছবিলৈ স্থানান্তৰিত হয়, আৰু ২০০৮ চনত শ্ৰীকান্তৰ বিপৰীতে নাগৰমৰ সৈতে তেলুগু চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

তেওঁ এয়াৰ ইণ্ডিয়াত বিমান পৰিচাৰিকা হিচাপে কাম কৰাৰ লগতে অভিনয় জীৱনকো অব্যাহত ৰাখে।

চলচ্চিত্ৰ তালিকা

বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ ভূমিকাৰ নাম ভাষা টোকা
২০০৭ ভূল ভুলৈয়া গিৰজা উপাধ্যায় চতুৰ্বেদী হিন্দী নাম নউল্লেখিত
২০০৮ নগৰাম তেলুগু
হাইজেক পূজা ভি. মদন হিন্দী
২০০৯ না গাৰ্লফ্ৰেণ্ড বাগা ৰিচ স্ৰব্যা তেলুগু
ছলিম ইংৰাজী শিক্ষয়িত্ৰী তেলুগু
জেইল ছাবিনা ঘানী হিন্দী
উহা চিত্ৰম কীৰ্তি তেলুগু
২০১০ এ ফ্লেট প্ৰীতি হিন্দী
বুম বুম বোলে বানি হিন্দী কাৱেৰী নামেৰে উল্লেখিত
২০১১ ভালে মোগুদু ভালে পেল্লাম বিনা তেলুগু
২০২৩ আপ্পাথা স্বৰু তামিল

বাহ্যিক সংযোগ

Kaveri Jha Homepage

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা টেলিভিছন উপস্থাপক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী