ব্ৰাজিলৰ নাৰী

alt=Bertha Lutz 1925|
ব্ৰাজিলত মহিলাৰ সমাজৰ ভূমিকা আইবেৰিয়ান সংস্কৃতিৰ পিতৃতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত হৈছে, যিয়ে পাৰিবাৰিক আৰু সম্প্ৰদায়ৰ সম্পৰ্কত নাৰীক পুৰুষৰ অধীনস্থ কৰি ৰাখে। স্পেইন, পৰ্তুগাল আৰু এণ্ডোৰাৰে গঠিত আইবেৰিয়ান উপদ্বীপ পৰম্পৰাগতভাৱে খ্ৰীষ্টান আৰু ইছলামৰ মাজৰ সাংস্কৃতিক আৰু সামৰিক সীমাৰেখা হিচাপে সামৰিক বিজয় আৰু পুৰুষৰ আধিপত্যৰ বাবে এক শক্তিশালী পৰম্পৰা গঢ়ি তুলিছে। ব্ৰাজিলৰ মহিলা আৰু খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ মাজত অৰ্থনৈতিক নিৰ্ভৰশীলতা গঢ়ি তোলা এনকোমিয়েণ্ডা ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে আইবেৰিয়ান উপদ্বীপৰ পৰা লেটিন আমেৰিকালৈ পিতৃতান্ত্ৰিক পৰম্পৰা সহজেই স্থানান্তৰিত হৈছিল। যোৱা শতিকাত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা লাভৰ পিছতো ব্ৰাজিলৰ মহিলাসকলে এতিয়াও লিংগ বৈষম্যৰ সন্মুখীন হৈছে, যিটো উত্তৰ-পূব ব্ৰাজিলৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত আটাইতকৈ বেছি।২০১০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই লিংগ বৈষম্য সূচকাংকৰ ভিত্তিত ১৬৯খন ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত ব্ৰাজিলক ৭৩ নম্বৰ স্থান প্ৰদান কৰে; যিয়ে প্ৰজনন অধিকাৰ, সৱলীকৰণ আৰু শ্ৰমিক শক্তিৰ অংশগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ অসুবিধাসমূহ মূল্যাংকন কৰিব।

ভোটাধিকাৰ আন্দোলন

১৯৩২ চনত ব্ৰাজিলৰ মহিলাসকলক ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়। যদিও ব্ৰাজিলত ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰাই নাৰীবাদী আন্দোলন চলি আছিল আৰু মহিলাসকলে ১৮৯১ চনৰ ৰিপাব্লিকান সংবিধানত ভোটাধিকাৰৰ বাবে আবেদন জনাইছিল, ভোটাধিকাৰৰ দিশত এই অভিযান কেৱল নাৰীবাদী, জীৱবিজ্ঞানী আৰু অধিবক্তা বাৰ্থা লুটজৰ নেতৃত্বতহে আন্তৰিকতাৰে আৰম্ভ হৈছিল। ব্ৰাজিলৰ আগশাৰীৰ কাকত ৰেভিষ্টা দা চেমানাত এটা প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত (যিটোৱে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ কৃতিত্বৰ জৰিয়তে পুৰুষৰ সমুখত নিজৰ যোগ্যতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল আৰু ভোটাধিকাৰৰ দাবী কৰিবলৈ সংগঠিত হ'বলৈ আহ্বান জনাইছিল), ব্ৰাজিলত বিভিন্ন মহিলা সংগঠনৰ আবিৰ্ভাৱ হয়।ভোটাধিকাৰ আন্দোলনৰ ৰক্ষণশীল চৰিত্ৰই চৰকাৰৰ পৰা বিশেষ প্ৰতিৰোধৰ সৃষ্টি কৰা নাছিল। ১৯৩২ চনত গেটুলিঅ' ভাৰ্গাছে ভোটাধিকাৰ ঘোষণা কৰে আৰু পিছলৈ ১৯৩৪ চনৰ সংবিধানত নিশ্চিত কৰে।পূৰ্বতে মহিলাসকলৰ বাবে চৰকাৰী চাকৰি উপলব্ধ আছিল যদিও ভোটাধিকাৰ লাভ কৰাৰ আগলৈকে মহিলাসকলে নিৰ্বাচনী পদবীত অধিষ্ঠিত হোৱা নাছিল। গোটেই বিংশ শতিকাটো চৰকাৰী মহিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল।

১৯৭০ চনত ব্ৰাজিলত অভিযন্তা, স্থপতিবিদ, দন্ত চিকিৎসক, অৰ্থনীতিবিদ, অধ্যাপক, উকীল, চিকিৎসককে ধৰি প্ৰায় ১৯,০০০ মহিলা পেছাদাৰী আছিল। ১৯৮০ চনলৈকে এই ক্ষেত্ৰত প্ৰায় ৯৫,৮০০ মহিলা আছিল।

স্নাতক আৰু স্নাতক দুয়োটা পৰ্যায়তে মনোবিজ্ঞান, সাহিত্য আৰু কলা শ্ৰেণীসমূহ প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে মহিলাৰে গঠিত। ইয়াৰ বিপৰীতে কৃষি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা পাঠ্যক্ৰমত অতি কম সংখ্যক মহিলা নামভৰ্তি কৰা হয়।

ধৰ্ম আৰু আধ্যাত্মিকতা

ব্ৰাজিলৰ ৰোমান কেথলিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহত মহিলাসকলক দমন কৰি ৰাজহুৱা কাৰ্যকলাপৰ অংশগ্ৰহণৰ পৰা বাদ দিয়া হৈছে। ব্ৰাজিলত আফ্ৰিকান জনজাতীয় ধৰ্ম, আমেৰিকান ধৰ্ম, কেথলিক আৰু কাৰ্ডেচিজম (ফ্ৰেন্স স্পিৰিটিজম)ৰ উপাদানসমূহৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱা আফ্ৰিকান-ব্ৰাজিলিয়ান ধৰ্মসমূহ আছে। এইবোৰ ধৰ্ম নাৰীকেন্দ্ৰিক। এই ধৰ্মসমূহে কেথলিক ধৰ্মৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰে।

ঘৰুৱা হিংসা

ব্ৰাজিলত প্ৰতিদিনে ১০ৰ পৰা ১৫ গৰাকী মহিলাক হত্যা কৰা হয়। . চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০৭ চনৰ ভিতৰত ব্ৰাজিলত ৪১,৫৩২ গৰাকী মহিলাক হত্যা কৰা হৈছিল। ঘৰুৱা আৰু পাৰিবাৰিক হিংসাৰ আইনখনেই আছিল ঘৰুৱা হিংসাৰ অপৰাধৰ প্ৰথম আনুষ্ঠানিক সংহিতাকৰণ আৰু ই ঘৰুৱা হিংসাৰ সৈতে জড়িত পূৰ্বৰ শাস্তি তিনিগুণ বৃদ্ধি কৰে। ব্ৰাজিলে ঘৰুৱা হিংসা সংহিতা গ্ৰহণ কৰাটো মূলতঃ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য নিৰ্মূলকৰণ চুক্তি (CEDAW)ত অংশগ্ৰহণ, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনী সম্প্ৰদায়ৰ আহ্বান আৰু স্থানীয় তৃণমূল পৰ্যায়ৰ আন্দোলনৰ দৃঢ়তাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী