ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
আন্না ইয়াকিমোভা

আন্না ভাচিলিয়েভনা ইয়াকিমোভা (২৪ জুন [O.S. ১২ জুন] ১৮৫৬ – ১২ জুন ১৯৪২) ৰাছিয়াৰ এজন বিপ্লৱী, দ্বিতীয় জাৰ আলেকজেণ্ডাৰক হত্যা কৰা গোটৰ এজন আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজনৈতিক বন্দী আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন

আন্না ইয়াকিমোভাৰ জন্ম হৈছিল ব্যাটকা প্ৰদেশৰ টুম্যুমুচাচ্চা নামৰ এখন গাঁৱত, গাঁৱৰ পুৰোহিতৰ কন্যা আছিল। ১৬ বছৰ বয়সলৈকে ব্যাটকা ডাইচেচন স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৮৭৩ চনত গাঁৱৰ শিক্ষক হিচাপে পদ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ বয়সৰ আন কেইবা ডজন মানুহৰ দৰে তায়ো ‘পিছল টু দ্য পিপল’ আন্দোলনত আবদ্ধ হৈ পৰিছিল, আৰু কৃষকৰ মাজত অপপ্ৰচাৰ চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৮৭৫ চনৰ ১২ মে’ত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা আন্নাই ১৯৩ চনৰ বিচাৰত প্ৰতিবাদী আছিল যদিও তেওঁক দোষমুক্ত কৰা হয়। মুক্তিৰ পিছত ১৮৭৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ প্ৰথম জেমলিয়া ভলিয়াত যোগদান কৰে। যেতিয়া ই বিভাজিত হয়, তেতিয়া তেওঁ নাৰোদনায়া ভলিয়াত যোগদান কৰে আৰু দলৰ কাৰ্যবাহী সমিতিত সহযোগী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। এই পৰিকল্পনা বাতিল হ’ল যেতিয়া ইছাভে ভুলবশতঃ হাতৰপৰা তিনিটা আঙুলি উৰুৱাই দিলে। ইয়াকিমোভাই আঘাতটো পৰিষ্কাৰ কৰি বেণ্ডেজ কৰি তেওঁক চিকিৎসালয়লৈ লৈ যায় আৰু অস্ত্ৰোপচাৰৰ সময়ত তেওঁৰ লগত থাকিব যদিহে তেওঁ এনাস্থেটিকৰ অধীনত থকাৰ সময়ত কোনো অপৰাধমূলক কথা কয়।

১৮৮১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত নাৰোডনায়া ভলিয়াই একে পৰিকল্পনা ব্যৱহাৰ কৰি চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত দ্বিতীয় আলেকজেণ্ডাৰক হত্যাৰ চেষ্টা চলাইছিল। ইয়াকিমোভা আৰু ইউৰি বগডানোভিচে ভুৱা পাছপ’ৰ্ট ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকক কোব’জেভ নামৰ বিবাহিত দম্পতী বুলি চিনাক্ত কৰি ৫৬ মালয়া ছাডোভায়াত এখন দোকান ভাড়া কৰি কয় যে তেওঁলোকে পনীৰ বিক্ৰীৰ ব্যৱসায় চলাব বিচাৰে, আনহাতে আন্দ্ৰেই ঝেলিয়াব’ভৰ নেতৃত্বত এটা দলে ৰাস্তাৰ তলত এটা সুৰংগ খান্দিছিল, যিটো তেওঁলোকে আশা কৰিছিল যে জাৰে ব্যৱহাৰ কৰিব।
‘কোবোজেভ’সকলে সন্দেহৰ সৃষ্টি কৰিছিল কাৰণ তেওঁলোক ভালদৰে শিক্ষিত আছিল যদিও পনীৰৰ বিষয়ে অতি কম জনা যেন লাগিছিল আৰু আৰক্ষীয়ে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ গৈছিল, যিয়ে সুৰংগটো দেখা নাপালে। এই পৰিকল্পনা পৰিত্যাগ কৰা হয় যেতিয়া জাৰে বেলেগ পথ লয়, আৰু ছফিয়া পেৰভস্কাৰ নেতৃত্বত বোমা নিক্ষেপকাৰীৰ এটা দলে তেওঁক হত্যা কৰে।

কাৰাগাৰ আৰু নিৰ্বাসন

হত্যাকাণ্ডৰ পিছত ইয়াকিমোভা কিয়েভলৈ গুচি যায় যদিও ১৮৮১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তাত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। ২০জনৰ বিচাৰত প্ৰতিবাদী হিচাপে তেওঁক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হৈছিল যদিও ক্ষমাৰ বাবে অনুৰোধ কৰাৰ পাছত বিশেষকৈ ভিক্টৰ হুগোৱে তেওঁৰ শাস্তি যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডলৈ হ্ৰাস কৰা হয়। পিটাৰ আৰু পল দুৰ্গত এককভাৱে বন্দী হৈ থকাৰ সময়তে কৰ্তৃপক্ষই গম পালে যে তাই গৰ্ভৱতী, সম্ভৱতঃ ইছায়েভৰ। তাইক এটা সুকীয়া অট্টালিকালৈ লৈ যোৱা হ’ল, তাইৰ ৰেচন উন্নত কৰা হ’ল, আৰু তাইক কেঁচুৱাৰ কাপোৰ চিলাই কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হ’ল, কিন্তু কোনো কিতাপৰপৰা বঞ্চিত কৰা হ’ল। তাইৰ পুত্ৰৰ জন্ম কাৰাগাৰত হৈছিল আৰু তেওঁক নিগনিয়ে খাব নোৱাৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ তাই অহৰহ চকু ৰাখিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁক প্ৰতাৰণা কৰি ১৯০৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ৰেল ষ্টেচনত গ্ৰেপ্তাৰ কৰি চিটালৈ ঘূৰাই পঠিওৱা হয় আৰু আঠ মাহ কাৰাগাৰত কটায়। মুক্তিৰ পিছত পিছৰ দহ বছৰ তেওঁ ছিতাত বাস কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত্যুুদণ্ডপ্ৰাপ্ত মহিলা
শ্ৰেণী:সন্ত্ৰাসবাদ
শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
নন্দোৎসৱ

শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম আৰু জাতকৰ্মক লৈ সমগ্ৰ অসমত তিনিটা উৎসৱ প্ৰচলিত: জন্মাষ্টমী, নন্দোৎসৱ আৰু পঁচতি। জন্মাষ্টমীৰ পিছদিনা ৰাতিপুৱাৰেপৰা সত্ৰ আৰু নামঘৰত অনুষ্ঠিত হয় নন্দোৎসৱ। ল'ৰা-ছোৱালীসকলে সেইদিনা বোকা ভাওনা বা পেক যাত্ৰা কৰে। অৱশ্যে বোকাৰ লগত গোবৰ অথবা আনদ্ৰব্য মিশ্ৰণ কৰাৰ নিয়ম নাই। তিৰোতাসকলক বোকা দিয়া নহয়। কোনো কোনো কীৰ্তন-ঘৰৰ চোতালত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে মিঠাতেল ঢালি ঠাইডোখৰ পিছল কৰি লৈ ইজনে-সিজনক পিছলাই পেলাই ধেমালি কৰে। দক্ষিণ কামৰূপৰ ৰাজাপুখুৰী সত্ৰত পালন কৰা নন্দোৎসৱ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। তাত কীৰ্তন-ঘৰৰ চোতালৰ মাটি চহাই বোকা কৰি ৰাইজ বোকাত লুতুৰি-পুতুৰি হৈ তাল-নাগাৰাৰ চেৱে চেৱে নৃত্য কৰে- ব্ৰজবাসীসকলে কৰা হৰ্ষোল্লাসৰ স্মৃতি মনত পেলায়। নন্দোৎসৱৰ বোকা-ভাওনাৰ অনুৰূপ অনুষ্ঠান গুজৰাটতো দেখা যায়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
গুৰুবাই কৰ্মৰকাৰ

গুৰুবাই কৰ্মৰকাৰ (; মৃত্যু ১৯৩২) ১৮৮৬ চনত পেনচিলভেনিয়াৰ মহিলা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা দ্বিতীয়গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।

চিকিৎসা জীৱন

চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি ১৮৯৩ চনত গুৰুবাই কৰ্মৰকাৰ ভাৰতলৈ উভতি আহে। ভাৰতৰ বম্বেত থকা খ্ৰীষ্টান প্ৰতিষ্ঠান আমেৰিকান মাৰাঠী মিছনত ২৩ বছৰ কাম কৰিছিল। তেওঁৰ চিকিৎসাৰ কাম মূলতঃ ভাৰতীয় জাতি ব্যৱস্থাৰ আটাইতকৈ বঞ্চিত সদস্যসকলৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত আছিল। তেওঁৰ চৰ্চাত এটা বিশিষ্ট গোট আছিল সকলো জাতিৰ মহিলা। মহিলা পৰিচালন সমিতিলৈ লিখা এখন পত্ৰত ডাঃ কৰ্মৰকাৰে বিগত দিনত তেওঁ চিকিৎসা কৰা দুগৰাকী "কিশোৰ পত্নী"ৰ কাহিনীৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে৷কিশোৰী দুগৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ স্বামী আৰু শহুৰেকৰ পৰা অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল। প্ৰথম কিশোৰী পত্নীক পলাই যোৱাৰ পৰা ৰাখিবলৈ‍ তেওঁৰ ভৰিত ব্ৰেণ্ড কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় পত্নীগৰাকী অপুষ্টিত আক্ৰান্ত আছিল আৰু তীব্ৰ জ্বৰত আক্ৰান্ত হৈছিল। ডাঃ কৰ্মৰকাৰে এই দুটা কাহিনী আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থকা তেওঁৰ সমনীয়াসকলৰ আগত ভাৰতীয় মহিলাৰ দুৰ্দশাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰাৰ এক উপায় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

কৰ্মৰকাৰ ভাৰতত ৱাইডব্লিউচিএৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ সদস্য আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
মহাম আংগা

মহাম আংগা (মৃত্যু ২৫ জুন ১৫৬২) আছিল মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ ধাই মাতৃ আৰু মুখ্য পৰিচাৰিকা। ১৫৬০ চনৰ পৰা ১৫৬২ চনলৈকে তেওঁ কিশোৰ সম্ৰাটৰ ৰাজনৈতিক উপদেষ্টা আৰু মোগল সাম্ৰাজ্যৰ বাস্তৱিক উপদেষ্টা আছিল।.

জীৱনী

১৫৫৬ চনত তেৰ বছৰ বয়সত মোগল সম্ৰাট হিচাপে আকবৰৰ সিংহাসনত বহাৰ পূৰ্বে মহাম আংগা আছিল মুখ্য পৰিচাৰিকা। আকবৰৰ পালিত ভাতৃ হিচাপে মহাম আংগাৰ পুত্ৰ আধম খানক প্ৰায় সাম্ৰাজ্যবাদী পৰিয়ালৰ এজন বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। চতুৰ আৰু অভিলাষী বুলি বিশ্বাস কৰা, ঘৰ-বাৰী আৰু হাৰেমৰ অতি দায়িত্বত থকা মহাম আংগাই নিজৰ আৰু পুত্ৰৰ কৰ্তৃত্বক আগুৱাই নিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ১৫৪০ চনত দুয়োজনে আকবৰক প্ৰতাৰণা কৰি তেওঁৰ ৰিজেণ্ট আৰু অভিভাৱক বৈৰাম খান অবিহনে ভাৰতলৈ আহিছিল আৰু আকবৰক পতিয়ন নিয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল যে এতিয়া তেওঁৰ বয়স সোতৰ বছৰ হোৱাৰ বাবে তেওঁক বৈৰামৰ প্ৰয়োজন নাই। আকবৰে তেওঁৰ উপদেষ্টা বৈৰামক চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰি মক্কালৈ তীৰ্থযাত্ৰালৈ পঠিয়াই দিলে। মাহৰ পিছত বৈৰামক এজন আফগান লোকে হত্যা কৰে আৰু বৈৰামৰ বহু ক্ষমতা মহাম আংগাৰ হাতলৈ যায়।

মৃত্যু

১৫৬২ চনৰ মে’ মাহত আকবৰৰ প্ৰিয় সেনাপতি ছামছ-উদ-দিন আতাগা খানক নিজেই যুৱ সম্ৰাটৰ হাতত হত্যা কৰাৰ বাবে আধম খানক হিংসাত্মক মৃত্যুদণ্ড দিয়াটোৱে তেওঁক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছিল। মহাম আংগাৰ আকবৰক উদ্দেশ্যি বিখ্যাত মন্তব্য “তুমি ভাল কৰিলা’’ যেতিয়া তেওঁ তাইক পুত্ৰৰ মৃত্যুদণ্ডৰ খবৰটো দিছিল আৰু তাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে মৃত্যু হৈছিল।

তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰৰ সমাধিস্থল, যিটো আধম খানৰ সমাধি বুলি জনা যায়, আকবৰে নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ গঠনত লেবিৰিন্থৰ বাবে জনপ্ৰিয়ভাৱে ভুল-বুলাইয়া নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল, মেহৰৌলিৰ কুতুব মিনাৰৰ উত্তৰত অৱস্থিত।

খাইৰুল মঞ্জিল

১৫৬১ খ্ৰীষ্টাব্দত মোগল স্থাপত্যৰ আৰ্হিৰে খাইৰুল মঞ্জিল নামৰ এটা মছজিদো নিৰ্মাণ কৰিছিল। পিছলৈ ই মাদ্ৰাছা হিচাপে কাম কৰিছিল, আৰু এতিয়া ই দিল্লীৰ পুৰাণ কিলাৰ বিপৰীতে মথুৰা ৰোডত, দক্ষিণ-পূবে শ্বেৰ শ্বাহ গেটলৈকে থিয় হৈ আছে।

মহাম আংগাৰ দাসেই আকবৰক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, চিকাৰৰ পৰা উভতি আহি নিজামুদ্দিন দৰগাহৰ ফালে যোৱাৰ পিছত, কিন্তু কাঁড়ডালে তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁৰ দলৰ এজন সৈনিকক আঘাত কৰিছিল, যিজন কম পৰিমাণে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল, আৰু তেওঁৰ গধুৰ আঘাত হোৱা নাছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াৰ ২৫ বছৰীয়া জন্মদিন উপলক্ষে সৃষ্টি কৰা পৃষ্ঠা
লেইলা হোছেইনজাদেহ

লেইলা হোছেইনজাদেহ (; (জন্ম: ১৯৯১) এগৰাকী ইৰাণী ছাত্ৰ কৰ্মী আৰু এগৰাকী ৰাজনৈতিক বন্দী।

২০১৮ চনত গ্ৰেপ্তাৰ

তেতিয়াৰ তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমাজ বিজ্ঞান বিভাগৰ ছাত্ৰী আৰু ছাত্ৰ সংঘ পৰিষদৰ সম্পাদিকা হোছেইনজাদেক ২০১৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বিশ্ববিদ্যালয়খনত হোৱা প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে। ২০১৮ চনৰ ১ জানুৱাৰীত ঘৰৰ বাহিৰত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। ১৬ দিনৰ পিছত জামিনত মুকলি কৰি দিয়া হয়। ২০১৮ চনৰ ৭ মাৰ্চত ন্যায়াধীশ মাছাল্লাহ আহমদজাদেৰ নেতৃত্বত তেহৰাণৰ বিপ্লৱী আদালতৰ ২৬ নং শাখাই তেওঁক "চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে অপপ্ৰচাৰ" কৰাৰ বাবে পাঁচ বছৰৰ কাৰাদণ্ড আৰু "চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে অপপ্ৰচাৰ" আৰু দুবছৰৰ ভ্ৰমণ নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে অতিৰিক্ত এবছৰৰ কাৰাদণ্ড বিহে।

২০১৯ চনৰ বিচাৰ আৰু কাৰাদণ্ড

২০১৯ চনৰ ২৪ জুনত তেহৰাণ প্ৰদেশ পুনৰীক্ষণ আদালতৰ ৩৬ নং শাখাই তেওঁৰ শাস্তি ৩ বছৰ ৬ মাহৰ কাৰাদণ্ড আৰু দুবছৰৰ ভ্ৰমণ নিষেধাজ্ঞালৈ হ্ৰাস কৰে। ২০১৯ চনৰ ২৮ জুলাইত নিৰাপত্তা বাহিনীয়ে লেইলা হোছেইনজাদেক ঘৰৰপৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰি দহ দিনৰ বাবে আই আৰ জি চিৰ চোৰাংচোৱা কেন্দ্ৰত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল। পিছত ডেৰ-দুবছৰৰ কাৰাদণ্ড ভুগিবলৈ তেওঁক ইভিন কাৰাগাৰৰ মহিলা শাখালৈ বদলি কৰা হয়। আৰু নৱবৰ্ষৰ মানৱীয় মুক্তিৰ বাবে পুনৰ মুকলি কৰি দিয়া হয়। ২০২০ চনৰ ২১ জুনত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে নতুনকৈ গোচৰ ৰুজু কৰি অভিযুক্তৰ কাৰ্যালয়ত হাজিৰ হোৱাৰ পিছত জামিনত মুকলি কৰি দিয়া হয়। তেওঁৰ বিৰুদ্ধে "শ্লোগান চিঞৰি কাৰাগাৰৰ আদেশ বিঘ্নিত কৰাৰ" অভিযোগ উত্থাপন কৰা হৈছিল। ২০২২ চনৰ ২০ আগষ্টত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ইভিন কাৰাগাৰৰ চোৰাংচোৱা বিভাগৰ ২০৯ নং নিৰাপত্তা ৱাৰ্ডলৈ বদলি কৰা হয়। ইয়াৰ পিছতে তেওঁক জেৰাৰ বাবে ১০০ নং শ্বিৰাজ চোৰাংচোৱা ডিটেনচন চেণ্টাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়। ২০২২ চনৰ ৬ ছেপ্টেম্বৰত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁক শ্বিৰাজৰ এডেলবাড কাৰাগাৰলৈ বদলি কৰা হয়। ভাতৃ আবোলফাজল হোছেইনজাদেৰ মতে, লাইলাৰ শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে তেওঁৰ চকুৰ সমস্যা হৈছে, আৰু প্ৰায় দুসপ্তাহ ধৰি হোছেইনজাদেৰ দৃষ্টিশক্তি ম্লান হৈ আছে। ১ নৱেম্বৰত কাৰাগাৰৰ চিকিৎসা কেন্দ্ৰৰ চিকিৎসকে তেওঁক চিকিৎসাৰ বাবে মুকলি কৰি দিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল যদিও অনুৰোধ গ্ৰহণ কৰা হোৱা নাছিল।

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ইৰাণৰ ব্যক্তি
কন্যাক নগা জনগোষ্ঠী

কন্যাকসকল নগা জনজাতি গোটবোৰৰ ভিতৰত এটা। নাগালেণ্ডৰ মন জিলা, অৰুণাচল, অসম আৰু ম্যানমাৰৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত বাস কৰা কন্যাক হৈছে নাগালেণ্ডৰ অন্যতম মুখ্য জনজাতি। তেওঁলোক মঙ্গোল জাতিত অন্তৰ্ভুক্ত আৰু ভাষিকভাৱে তিব্বত-বাৰ্মা পৰিয়ালৰ নাগা-কুকি গোটত অন্তৰ্ভুক্ত। উত্তৰ পূব ভাৰতৰ নাগালেণ্ডৰ ১৬টা জনজাতিৰ ভিতৰত কন্যাকসকল আটাইতকৈ ডাঙৰ। নাগালেণ্ডত, তেওঁলোক থকা ঠাইখন 'আংঘসকলৰ দেশ' বুলিও জনাজাত। আংঘ বা ৱাংঘসকল এই জাতিৰ পৰম্পৰাগত মুৰব্বী সেয়ে তেওঁলোকে সকলোৰে পৰা উচ্চ সন্মান অৰ্জন কৰে। তেওঁলোকে শত্ৰুৰ মূণ্ড চিকাৰ কৰি সন্মানৰ চিহ্ন হিচাপে মুখত টেটু অৰ্জন কৰে।
কন্যাকসকলৰ অন্যতম পৰম্পৰাগত পেচাবোৰ হৈছে: বন্দুকমেৰামতিৰ কাম, লোৰ কাম, পিতলৰ কাম, আৰু বাৰুদ নিৰ্মাণ। তেওঁলোকে 'জাংলাউ' আৰু কাঠৰ ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণত পাৰদৰ্শী। জাংলাউ নামৰ সঁজুলিটো অত্যন্ত বহুমুখী, কিয়নো ই চুৰি আৰু কুঠাৰ দুয়োটা হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।

উৎসৱ

আওলিয়াং হৈছে কন্যাকসকলৰ মুখ্য উৎসৱ। এপ্ৰিলৰ প্ৰথম সপ্তাহত (১-৬ তাৰিখ) বসন্তক স্বাগতম জনোৱাৰ বাবে আৰু লগতে বীজ ৰোপণৰ আগতে ভূমিত সৰ্বশক্তিমানৰ (কাৱাং) আশীৰ্বাদ পোৱাৰ বাবে উদযাপন কৰা হয় এই উৎসৱ। তেওঁলোকৰ আন এক উৎসৱ লাও অং মো, হৈছে আগষ্ট/ছেপ্টেম্বৰ মাহত উদযাপন কৰা পৰম্পৰাগত শস্য চপোৱা উৎসৱ।

সমাজ

কন্যাকসকল ভাৰতৰ উত্তৰ পূব অঞ্চলৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ টিৰাপ, লংডিং আৰু চাংলাং জিলাত বাস কৰে; অসমৰ চিবসাগৰ জিলাতো তেওঁলোকৰ বসতি। তেওঁলোকক অৰুণাচল প্ৰদেশত ʼৱাংচুʼ বুলি জনা যায় ('ৱাংচু' হৈছে 'কন্যাক'ৰ সমাৰ্থক শব্দ)। জাতিগত, সাংস্কৃতিক আৰু ভাষিকভাৱে একেখন চুবুৰীয়া ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নকট আৰু টাংচাও কন্যাকসকলৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে সম্পৰ্ক। খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা নাগা জনজাতিসকলৰ ভিতৰত কন্যাকসকল অন্তিম জনজাতি আছিল। অতীতত, তেওঁলোকে ওচৰৰ গাওঁবোৰত আক্ৰমণ কৰাৰ বাবে কুখ্যাত আছিল, যাৰ ফলত প্ৰায়ে বিৰোধী যোদ্ধাসকলৰ শিৰশ্ছেদ হৈছিল। শিৰশ্ছেদ কৰা মুৰবোৰ ট্ৰফী হিচাপে লোৱা হৈছিল আৰু সাধাৰণতে 'বান' (এটা সাম্প্ৰদায়িক ঘৰ)ত ওলমাই দিয়া হৈছিল। চিকাৰ কৰা নৰমুণ্ডৰ সংখ্যাই এজন যোদ্ধাৰ শক্তিসূচিত কৰিছিল। কিছুমান মানুহে নৰমুণ্ড চিকাৰক তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ বৃত্তি হিচাপে গণ্য কৰিছিল। তেওঁলোকে গাওঁখনক শত্ৰুৰ আক্ৰমণৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিছিল। তেওঁলোকক গাওঁখনৰ উদ্ধাৰকৰ্তা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। শিৰশ্ছেদ অভিযানবোৰ প্ৰায়ে কিছুমান অন্ধবিশ্বাসৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল, যেনে সন্মান, সংহতি আনুগত্য আৰু ত্যাগৰ নীতি। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মপ্ৰচাৰক আৰু ব্ৰিটিছ শাসনৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলত বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নৰমুণ্ড চিকাৰ প্ৰথাৰ সমাপ্তি ঘটিছিল।
জনজাতীয় সদস্যসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকে নিজৰ কৰ্তব্য আৰু দায়িত্বক কঠোৰভাৱে পালন কৰি এক অতি শৃংখলাবদ্ধ সামূহিক জীৱন বজাই ৰাখে। এজন ধৰ্মপ্ৰচাৰকে জনাইছিল যে কিছুমান কন্যাক জনজাতিয়ে তেওঁলোকৰ শত্ৰুৰ পৰা লোৱা প্ৰকৃত দাঁতৰ মালা পিন্ধাও দেখা গৈছিল।

ভাষা

কন্যাক ভাষাটো চীন-তিব্বতৰ চাল পৰিয়ালৰ উত্তৰ নগা উপশাখাৰ অন্তৰ্গত বুলি উদ্ধৃতি পৌৱাযায়।

তথ্যসূত্ৰ
ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস

ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস ভাৰতত প্ৰতি বছৰে ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে স্বামী বিবেকানন্দৰ জন্মজয়ন্তী উপলক্ষে পালন কৰা হয়। ১৯৮৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে স্বামী বিবেকানন্দৰ জন্মদিন ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হব বুলি ঘোষণা কৰিছিল। ১৯৮৫ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়। ভাৰতৰ লগতে গোটেই পৃথিৱীত সিঁচৰত হৈ থকা ৰামকৃষ্ণ মঠত এই দিৱস পালন কৰা হয়।

ইতিহাস

১৯৮৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে স্বামী বিবেকানন্দৰ জন্মদিন ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হব বুলি ঘোষণা কৰিছিল। তাৰ পিছৰ বৰ্ষ অৰ্থাৎ ১৯৮৫ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে এই দিৱস পালন কৰি অহা হৈছে। ভাৰতীয় যুৱসমাজক স্বামীজীৰ দৰ্শন আৰু শিক্ষায়ে অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে। তেওঁৰ জ্ঞান মাৰ্গত ভাৰতীয় যুৱক যুৱতী সকলক আগবাঢ়িবলৈ এই দিৱসৰ পাতনি কৰা হৈছিল।

২০১৩ চনৰ ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ পূৰ্বৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ডঃ মনমোহন সিঙে চাৰি বছৰ ধৰি উদযাপন হোৱা স্বামী বিবেকানন্দৰ ১৫০তম জন্ম জয়ন্তী উৎসৱৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত ভাষণ প্ৰসংগত কৈছিল—
গান্ধীজীয়ে যুৱ সমাজত স্বামী বিবেকানন্দৰ বাণী আৰু শিক্ষা সমূহৰ গুৰুত্বৰ কথা কৈছিল। লগতে তেওঁ স্বামীজীৰ দৰ্শনৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ মত পোষণ কৰিছিল। তেওঁৰ শিকনী সমূহে যুৱশক্তিক সত্যৰ পথত অগ্ৰসৰ হোৱা সঠিক দিশ প্ৰদান কৰে। এই নীতিতে ভাৰত চৰকাৰে ১২ জানুৱাৰী তাৰিখ ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল। ভাৰত মাতাৰ এই সুযোগ্য সন্তানৰ বাৰ্তা বিশ্ববাসীৰ মাজলৈ বিলাই দিবলৈ আমি কৰ্ম কৰা উচিত।

উদযাপন

ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস গোটেই ভাৰতৰ অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান আদিৰ লগতে ৰাজহুৱা স্থানত উদযাপন কৰা হয়। বিদ্যালয় মহাবিদ্যালয় সমূহত শোভাযাত্ৰা, বক্তৃতা অনুষ্ঠান, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, আলোচনা সত্ৰ আদি পতা হয়। শিশু সকলৰ মাজত বিভিন্ন খেল ধেমালি অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সভা সমিতিত বিবেকানন্দৰ দৰ্শন আৰু শিক্ষাৰে যুৱশক্তিক জাগ্ৰত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়। ৰামকৃষ্ণ মঠ সমূহত যুৱ সমাজৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰকল্প হাতত লোৱা হয়। লগতে এই দিনা মঠত বিশেষ পূজা অৰ্চনা অনুষ্ঠিত কৰাহয়।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস
বেলুৰ মঠত ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ দিৱস

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
জো ওকেই-অডুমাকিন

জোচেফিন অবিয়াজুলু অকেই-অডুমাকিন (; জন্ম: ৪ জুলাই ১৯৬৬) এগৰাকী নাইজেৰিয়ান মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ মানৱ অধিকাৰ সংগঠন, ৱমেন এৰাইজ ফৰ চেঞ্জ ইনিচিয়েটিভ আৰু কেম্পেইন ফৰ ডেম’ক্ৰেচিৰ সভানেত্ৰী।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

নাইজেৰিয়াৰ কাডুনাৰ জাৰিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা অডুমাকিনে ৰোমান কেথলিক পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

শিক্ষা

১৯৮৭ চনত ইংৰাজী শিক্ষাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ইল’ৰিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গাইডেন্স এণ্ড কাউন্সেলিংত স্নাতকোত্তৰ আৰু ইতিহাস আৰু শিক্ষা নীতিত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

সক্ৰিয়তা আৰু গ্ৰেপ্তাৰ

ইব্ৰাহিম বাবাংগিদাৰ সামৰিক শাসনৰ সময়ত ১৭ বাৰ আটক হৈ থকা তেখেতক সঘনাই তেওঁৰ সক্ৰিয়তাৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে৷

এগৰাকী মহিলাৰ অধিকাৰ অৱজ্ঞা কৰা ২০০০ৰো অধিক গোচৰৰ সৈতে তেওঁ জড়িত হৈ আছিল৷ গোচৰসমূহৰ ভিতৰত আছিল মহিলা বা তেওঁলোকৰ স্বামীক আৰক্ষীৰ দ্বাৰা ন্যায় বহিৰ্ভূতভাৱে হত্যা কৰাৰ ঘটনা। তেওঁলোকৰ সন্তানৰ অধিকাৰকো নাইজেৰিয়াৰ স্কুল বা আনকি চিকিৎসালয় কৰ্তৃপক্ষই আওকাণ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
কলিকট

কলিকট , হ'ল দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰেলা ৰাজ্যৰ মালাবাৰ উপকূলত অৱস্থিত এখন মহানগৰ। ই কেৰেলাৰ তৃতীয় বৃহৎ মহানগৰ। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নগৰখনৰ জনসংখ্যা ২,০৩০,৫১৯ জন।. এই ঠাইখন ক'ঝিক'ড জিলাৰ সদৰ ঠাই।

প্ৰাচীন তথা মধ্যযুগীয় সময়ত ঠাইখনে পূৰ্বীয় মছলাৰ ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত যি ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কলিকটক "মছলাৰ নগৰ" বুলি আখ্যা দিয়া হৈছিল।. মধ্যযুগীয় সামুথিৰিছ(জামৰিণ)ৰ সাম্ৰাজ্য তথা ব্ৰিটিছৰ সময়ৰ মালাবাৰ জিলাৰ সদৰঠাই আছিল কলিকট। আৰৱীয় ব্যৱসায়ীসকলে সপ্তম শতিকাৰেপৰাই ঠাইখনৰ লগত ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল।পৰ্তুগীজ নাৱিক তথা অন্বেষক ভাস্ক'-দা-গামাই ১৪৯৮ চনৰ ২০ মে'ত কলিকটত অৱতৰণ কৰিছিলহি। ব্ৰিটিছ, ফৰাছী আৰু তাৰ পাছত ওলন্দাজসকলে ইয়াত ভৰি থৈছিলহি বেপাৰৰ অচিলা লৈ। ইয়াৰ পাছত কলিকট মহীশূৰ সাম্ৰাজ্যৰো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।নগৰখনৰ ঠায়ে ঠায়ে ব্যাপ্ত হৈ থকা বিভিন্ন স্হাপত্য শিল্পসমূহৰ বাবে ঠাইখনক "শিল্প নগৰী" বুলিও কোৱা হয়।

নামৰ উৎপত্তি

কালিকট নামটোৰ সম্পৰ্কে বিভিন্নজনে বিভিন্ন মত আগবঢ়াইছে। এবিধ উচ্চমানৰ হস্ত-নিৰ্মিত কপাহী কাপোৰৰ পৰা কালিকট নামটো আহিছে বুলিও কোৱা হয়। ক'ঝিক'ড নামটোৰ সমান্তৰালকৈয়ে ব্যৱহৃত হয় কালিকট নামটো।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Kozhikode District official website

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
জগন্নাথ দাসৰু

ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ ৰাইচুৰ জিলাৰ মানৱী চহৰৰ বাসিন্দা জগন্নাথ দাস (১৭২৮–১৮০৯) মধ্বাচাৰ্যৰ পূৰ্বসূৰী বংশৰ আৰু তেওঁক দ্বৈত বেদান্তৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য হৰিদাস ৰহস্যবিদ হিচাপে গণ্য কৰা হয় মাধৱ ("হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ ভক্ত") কানাড়া ভাষাৰ সাধু-কবি।

সংক্ষেপে

বিখ্যাত সাধু-কবি বাদিৰাজ তীৰ্থ (১৪৮০–১৬০০)ৰ বিদায়ৰ পিছত প্ৰায় এশ বছৰ ধৰি মধ্বাচাৰ্যৰ দ্বৈত দৰ্শনক সুস্পষ্ট কানাড়া ভক্তি গীতৰ জৰিয়তে প্ৰচাৰ কৰা হৰিদাস ভক্তি পূজা যেন স্তিমিত হৈ আহিছিল। ১৮ শতিকাত বিজয় দাসৰ নিৰ্দেশনাত এই আন্দোলন পুনৰ সজীৱ হৈ উঠে, এইবাৰ আধুনিক অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ মন্ত্ৰালয়ম চহৰ আৰু আধুনিক কৰ্ণাটকৰ ৰাইচুৰ জিলাক সামৰি লোৱা এক বৃহৎ অঞ্চলক কেন্দ্ৰ কৰি। এই পৰৱৰ্তী কালৰ সাধুসকলে ৰচনা কৰা কবিতাসমূহে ১৫ আৰু ১৬ শতিকাৰ হৰিদাস পন্থৰ সন্তসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰা শৈলীক নিবিড়ভাৱে অনুসৰণ কৰিছিল। হিন্দু ৰহস্যবাদ আৰু সামগ্ৰিকভাৱে ভক্তি সাহিত্যলৈ হৰিদাসৰ অৱদান আধুনিক তামিলনাডুৰ আলৱাৰ আৰু নয়নমাৰ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাটৰ ভক্তিময় সন্ত-কবিসকলৰ অৱদানৰ সৈতে একে। পণ্ডিত এইচ. শিৱ প্ৰকাশ, এই গোটৰ পৰা প্ৰায় ৩০০ সাধু-কবিয়ে ১৮ আৰু ১৯ শতিকাৰ কানাড়া সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰিছিল।

কিংবদন্তি

কিংবদন্তি অনুসৰি শ্ৰীনিবাসচাৰ্য (বা চিনাপ্পা) নামৰ মাধৱ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা জগন্নাথ দাস শ্ৰী বাৰডেন্দ্ৰ তীৰ্থৰ অধীনত চতুশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰি সংস্কৃত ভাষাৰ এজন নিপুণ পণ্ডিত হৈছিল। এই সবিশেষ তথ্য জগনানাথ দাসে গোপাল দাস আৰু বিজয় দাসৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰি লিখা এটা গীতৰ পৰা জনা যায়। ১২০০টা সাধুকথা আৰু প্ৰবাদমতে কবিতা থকা তত্ত্ব সুৱলীখন থলুৱা ত্ৰিপদী মিটাৰত, সহজ শৈলীত লিখা হৈছিল আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ দামোদৰ দাসৰ পত্নী তেওঁৰ কণমানি বিধৱা বোৱাৰী গোপম্মাক সান্ত্বনা দিছিল বুলি জনা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
কেটো (শ্ৰুতিকথা)

কেটো (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Κητώ, ইংৰাজী: Ceto) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল।

কিংবদন্তি

কেটো গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত কেটোও আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
বিদ্যা দেহেজিয়া

বিদ্যা দেহেজিয়া এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষাবিদ আৰু কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভাৰতীয় আৰু দক্ষিণ এছিয়ান কলাৰ বাৰ্বাৰা ষ্ট’লাৰ মিলাৰ অধ্যাপিকা এমেৰিটা। তেওঁ দক্ষিণ এছিয়াৰ কলা বিষয়ক ২৪খন গ্ৰন্থ আৰু অসংখ্য শৈক্ষিক গৱেষণা-পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে আৰু একেটা বিষয়বস্তুৰ ওপৰত বহুতো প্ৰদৰ্শনীৰ কিউৰেট কৰিছে।

তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্ম ভূষণ বঁটা আৰু স্মিথছ’নিয়ানৰ নেশ্যনেল মিউজিয়াম অৱ এছিয়ান আৰ্টৰ পৰা তেওঁ ফ্ৰীয়াৰ মেডেল লাভ কৰিছে।

শিক্ষা

বিদ্যা দেহেজিয়াই মুম্বাইৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ১৯৬১ চনত প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংস্কৃতিত প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। ১৯৬৩ চনত তেওঁ কেম্ব্ৰিজৰ নিউনহাম কলেজৰ পৰা পুৰাতত্ত্ব আৰু নৃতত্ত্বত প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। তেওঁ ১৯৬৮ চনত কেম্ব্ৰিজত পশ্চিম ভাৰতৰ আদিম বৌদ্ধ গুহাসমূহৰ ওপৰত পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে।

কেৰিয়াৰ

১৯৬৮ চনত ছিডনী বিশ্ববিদ্যালয়ত প'ষ্ট ডক্টৰেল ফেল’শ্বিপ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৭০ চনত তেওঁ হংকং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হয়। ১৯৭৩ চনত তেওঁ দিল্লী স্কুল অৱ প্লেনিং এণ্ড আৰ্কিটেকচাৰত প্ৰবক্তাৰ পদত যোগদান কৰে। ১৯৮২ চনত কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগী অধ্যাপিকা হয়। ১৯৯৪ চনত তেওঁ স্মিথছোনিয়ান প্ৰতিষ্ঠানলৈ যায় আৰু ইয়াৰ ফ্ৰেয়াৰ গেলেৰী অৱ আৰ্ট আৰু আৰ্থাৰ এম. ছেকলাৰ গেলেৰিৰ মুখ্য কিউৰেটৰ আৰু উপ-সঞ্চালক হয়। ২০০২ চনত তেওঁ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভাৰতীয় কলাৰ বাৰ্বাৰা ষ্ট’লাৰ মিলাৰৰ অধ্যাপক হৈছিল আৰু ২০০৩ চনত তেওঁ সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দক্ষিণ এছিয়ান প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক হৈছিল।

বঁটা আৰু সন্মান

দেহজিয়াক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁক গোৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মাৰিঅ' মিৰাণ্ডা ভিজিটিং ৰিচাৰ্চ প্ৰফেছৰশ্বিপত নিযুক্তি দিয়া হৈছে। তেওঁ ২০১৯ চনত ইনফ'চিছ বঁটাৰ মানৱতা বিচাৰক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

দেহেজিয়াক ২০২৩ চনত ফ্ৰেয়াৰ মেডেলৰ পঞ্চদশ প্ৰাপক হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল আৰু এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ দক্ষিণ এছিয়াৰ কলাৰ প্ৰথমজন পণ্ডিত।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
চুলাক্ষী ৰাণাতুংগা

চুলাক্ষী সৌভাগ্য ৰাণাতুংগা (সিংহলী: චූලක්ෂි සෞභාග්‍යා රණතුංග) (জন্ম: ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৯) এগৰাকী শ্ৰীলংকান অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। তেওঁ ২০১৪ চনৰ মিছ শ্ৰীলংকা খিতাপৰ বিজয়ী আছিল। তেওঁ ২০১৪ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত লণ্ডনৰ এক্সচেলত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৪ প্ৰতিযোগিতাত শ্ৰীলংকাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

ৰাণাতুংগাৰ জন্ম ১৯৮৯ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত শ্ৰীলংকাৰ কলম্বোত পৰিয়ালটোৰ দ্বিতীয়টি সন্তান হিচাপে হৈছিল। তেওঁ মালিয়দেৱ বালিকা বিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল, য’ত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বাস্কেটবল খেলত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল। তেওঁৰ এজন ককায়েক আছে।

কৰ্মজীৱন

২০১৪ চনত ৰাণাতুংগাই মিছ শ্ৰীলংকাৰ খিতাপ অৰ্জন কৰে আৰু একে বছৰতে ইংলেণ্ডত অনুষ্ঠিত মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত শ্ৰীলংকাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ কৌশল্যা ফাৰ্নাণ্ডোৰ অধীনত অভিনয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছে।

২০১৭ চনত তেওঁ দেদুনু আকাশে’শ ছবিৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, য’ত তেওঁ হেমাল ৰাণাসিংঘেৰ বিপৰীতে মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ছবিখনে ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰে আৰু ৰাণাতুংগাক এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। একে বছৰতে তেওঁ নীলাঞ্জনা’/ নামৰ থ্ৰিলাৰ ছবিখনত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁ সুনীল আৰিয়াৰত্নেৰ ঐতিহাসিক ছবি বিজয়বা কল্লায়াত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে হেমালৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ২০২৪ চনৰ সাৰসাৱিয়া বঁটাত তেওঁ ‘হামিদুল্লা’ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।

২০২১ চনত তেওঁ গিনিমল পুকুৰু নামৰ থ্ৰিলাৰ ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ গিন্দৰী ২ আৰু গুথথিইলা ছবিত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০২৪ চনত তেওঁ মন্দাৰা নামৰ থ্ৰিলাৰ ছবিখনত নামভূমিকাত অভিনয় কৰে। ২০২৫ চনত তেওঁ হাউছ ফুল নামৰ ধেমেলীয়া ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, য’ত তেওঁ গিনিমল পুকুৰুৰ পিছত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ইছুৰু লোকুহেট্টিয়াৰাচ্চিৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
বধকাব্য

বধকাব্য হৈছে এক প্ৰকাৰৰ কাব্য সাহিত্য। বধকাব্য সমূহৰ লক্ষ্য উদ্দেশ্য হৈছে অন্যায়, অশান্তি, আৰু আসুৰিক শক্তিৰ প্ৰতিনিধি, অপৰাজেয় দৈত্য-দানৱৰ মৃত্যু প্ৰদৰ্শন কৰা। এই বধকাব্য সমূহৰ লেখক বিভিন্নজন। ৰাম সৰস্বতী এই সকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁ মূল মহাভাৰতৰ লগত বিশেষ সম্পৰ্ক নথকা অথচ 'যামল সংহিতা', 'শিৱ ৰহস্য' আদি উপপুৰাণৰ ভিত্তিত মহাভাৰতৰ কিছুমান চৰিত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা বধকাব্য আৰু আখ্যানসমূহ বা উদাহৰণ স্বৰূপে খটাসুৰ বধ কাব্যত আছে যে- ব্ৰহ্মাৰ বৰেৰে অবধ্য খটাসুৰে পঞ্চপাণ্ডৱক বধ কৰি দ্ৰৌপদীক ধৰিবলৈ আগবাঢ়ি গ'ল। উপায়ন্তৰ হৈ দ্ৰৌপদীয়ে একান্ত শৰণ পৰিতুষ্ট কৃষ্ণক স্তুতি কৰিবলৈ ধৰিলে। কৃষ্ণৰ নিৰ্দেশত দ্ৰৌপদীয়ে হাতৰ খাৰুৰে প্ৰহাৰ কৰি খটাসুৰক বধ কৰে আকৌ অশ্বকৰ্ণধত বৰাহৰূপী বিষ্ণুৰপৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লাভ কৰি ভীমাৰ্জুনে অশ্বকৰ্ণক বধ কৰিছে। এইদৰে বধকাব্য সমূহত দুষ্টক বধ কৰি সন্তৰ বিজয় দেখুওৱা হৈছে লগতে বধকাব্যত শ্ৰীকৃষ্ণৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপন্ন কৰা হৈছে। বধকাব্যসমূহ বিশুদ্ধ কাব্য। এইবিধ সাহিত্যক একাধাৰে ধৰ্মগ্ৰন্থ, কাব্য, উপন্যাস, গীত আৰু নাটক আখ্যা দিব পাৰি। পাণ্ডৱ সকলক সকলো বিপদত কৃষ্ণই ৰক্ষা কৰিছিল। সেইবাবে এইবিধ কাব্যৰ নাম ভক্তিকাব্য বা কৃষ্ণায়ন কাব্য।

অনুবাদকৰ পৰিচয়

ৰাম সৰস্বতী ষোড়শ শতিকাৰ এগৰাকী অসমীয়া কবি। তেওঁ প্ৰাচীন অসমীয়া কবিসকলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক পদ ৰচনা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল অনিৰুদ্ধ। "ৰাম সৰস্বতী" ৰজা নৰনাৰায়ণে প্ৰদান কৰা উপাধি। মহাভাৰতৰ ভাঙনিৰ বাবে তেওঁক "ভাৰতভূষণ" উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল। ৰাম সৰস্বতীৰ ৰচনাৱলীক দুটা ভাগত ভগাব পাৰি। ১) মহাভাৰতৰ পৰ্বসমূহৰ অনুবাদ বা মূল মহাভাৰতত থকা আখ্যানসমূহৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰ। ২) মূল মহাভাৰতৰ লগত বিশেষ সম্পৰ্ক নথকা অথচ 'যামল সংহিতা', 'শিৱ ৰহস্য' আদি উপপুৰাণৰ ভিত্তিত মহাভাৰতৰ কিছুমান চৰিত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা বধকাব্য আৰু আখ্যানসমূহ। বধকাব্যসমূহে সাধাৰণ ৰাইজক কিংবদন্তীমূলক আখ্যানৰ আধাৰত শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভূত বৰঙণি যোগাইছিল। মহাভাৰতৰ অনুবাদত তেওঁ সকলো শ্লোক ভাঙনি কৰা নাছিল। বাহুল্য পৰিহাৰ কৰি প্ৰয়োজনীয় শ্লোকসমূহহে ভাঙনি কৰিছিল। মহাভাৰত অনুবাদত তেওঁক তেওঁৰ পুত্ৰ গোপীনাথ পাঠক, বিদ্যাপঞ্চৰণ, কামচাৰী কায়স্থ, দামোদৰ দাস আৰু আন কোনো কোনো কবিয়ে সহায় কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা অনুদিত বধকাব্যৰ ভিতৰত-
বিজয় পৰ্ব
মণিচন্দ্ৰ ঘোষ পৰ্ব
পুষ্পহৰণ পৰ্ব
কালকুব্জ শোষক পৰ্ব
ভীম চৰিত
বকাসুৰ বধ
কুলাচল বধ
জঙঘাসুৰ বধ
জটাসুৰ বধ
পাঞ্চালী বিবাহ
সিন্ধুৰা পৰ্ব
ব্যাসাশ্ৰম
অশ্বকৰ্ণৰ যুদ্ধ
খটাসুৰ বধ
ব্যঞ্জন পৰ্ব, ইত্যাদি অন্যতম।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য