ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ইন্দিৰা মিৰি সাৰ্বজনীন বিধৱা পেন্সন আঁচনি

ইন্দিৰা মিৰি সৰ্বজনীন বিধৱা পেন্সন আঁচনি মহিলা সৱলীকৰণৰ বাবে অসম চৰকাৰৰ এক আঁচনি। এই আচনি অধীনত ৰাজ্যৰ ১৮ বছৰ বয়সৰ পৰা ৫৯ বছৰ বয়সৰ বিধৱা মহিলাক পেঞ্চন যোগান ধৰা হয়। এই আঁচনিৰ অধীনত শোকসন্তপ্ত পৰিয়ালবোৰৰ ৪৫ বছৰ বয়সলৈকে বিধৱা মহিলালৈ ২৫,০০০ টকাৰ একঁকালীন আৰ্থিক সাহায্য আগবঢ়োৱাৰ লগতে বিধৱা মহিলা গৰাকীৰ ৬০ বছৰ বয়সলৈকে মাহিলী ৩০০ টকাকৈ পেঞ্চন আগবঢ়োৱা হয়। ইন্দিৰা মিৰি সৰ্বজনীন বিধৱা পেন্সন আঁচনি ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত অসমৰ চৰকাৰৰ পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগে মুখ্য বিভাগ হিচাপে ভূমিকা প্ৰদান কৰে।

এই পেঞ্চন আঁচনিৰ নাম মেৰেং নামেৰে জনাজাত শিক্ষাবিদ ইন্দিৰা মিৰিৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। তেওঁ নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰণ্টিয়াৰ এজেন্সিত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।

আঁচনিৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ

২০১৯-২০২০ বৰ্ষৰ বাজেটত এই আঁচনিখন অসমৰ বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে আৰম্ভ কৰিছিল। ইন্দিৰা মিৰি সৰ্বজনীন বিধৱা পেন্সন আঁচনি ৰাজ্যখনৰ সকলো পেঞ্চনাৰৰ বাবে তেওঁলোকৰ বিত্তীয় প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰাৰ বাবে লাভজনক হ'ব। অসম চৰকাৰে তাৎক্ষণিক পাৰিবাৰিক সহায় আঁচনিৰ অধীনত ৪০,০০০ পৰিয়ালক সামৰি ল'বলৈ ১৩৬ কোটি টকা আৱণ্টন কৰিছে। এসময়ৰ নিষ্পত্তিৰ উপৰিও, সকলো বিধৱা ৬০ বছৰ বয়সলৈকে ২৫০ টকাৰ মাহিলী পেঞ্চনৰ বাবে যোগ্য হ'ব। পিছলৈ পেঞ্চনৰ পৰিমাণ মাহিলী ৩০০ টকালৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল। এই আঁচনিখন সমাজৰ দুয়োটা শ্ৰেণীৰ বাবে দৰিদ্ৰতা ৰেখাৰ ওপৰত থকা লোক আৰু দৰিদ্ৰতা ৰেখাৰ তলত থকা লোকসকলৰ বাবে এই আঁচনি প্ৰযোজ্য। আঁচনিৰ অধীনত চৰকাৰে তেওঁলোকৰ বেংক একাউণ্টৰ জৰিয়তে হিতাধিকাৰীসকললৈ পেঞ্চনৰ পৰিমাণ স্থানান্তৰ কৰে। ক’ভিড-১৯ মহামাৰী ফলত সৃষ্টি হোৱা প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিত সমগ্ৰ ৰাজ্য খনত ১,৪৩,৩১৮ গৰাকী বিধৱাক একেলগে চাৰিমাহৰ পেন্সন প্ৰদানেৰে এই আঁচনিৰ শুভাৰম্ভ কৰা হৈছিল।

যোগ্যতা

এই আঁচনিৰ অধীনত লাভালাভ প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ আবেদনকাৰী অসমৰ স্থায়ী বাসিন্দা হ'ব লাগিব। আবেদনকাৰীৰ বয়স ১৮ৰ পৰা ৬০ বছৰৰ ভিতৰৰ মহিলা সকলৰ এই আঁচনিৰ বাবে যোগ্য। আবেদনকাৰীৰ নাম এপিএল বা বিপিএল তালিকাত পঞ্জীয়ন কৰিব লাগিব। আবেদনকাৰীৰ তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ পৰা বিত্তীয় সমৰ্থন থাকিব নালাগে।

প্ৰয়োজনীয় নথি-পত্ৰ

এই আঁচনিৰ বাবে আবেদন কৰিব লগা নথিপত্ৰবোৰ নিম্নলিখিত ধৰণৰ:
ঠিকনাৰ প্ৰমাণ: পঞ্চায়তৰ পৰা বাসস্থানৰ প্ৰমাণৰ প্ৰতিলিপি।
উপাৰ্জনৰ প্ৰমাণ: পঞ্চায়তৰ পৰা প্ৰাপ্ত আবেদনকাৰীৰ উপাৰ্জনৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ প্ৰতিলিপি।
মৃত্যুৰ প্ৰমাণ: মৃত স্বামীৰ মৃত্যুৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ প্ৰতিলিপি।
আলোক
ৰেচন কাৰ্ড: ওপৰৰ দৰিদ্ৰতা ৰেখা আৰু দৰিদ্ৰতা ৰেখাৰ তলৰ ৰেচন কাৰ্ডৰ প্ৰতিলিপি।
বয়সৰ প্ৰমাণ: আধাৰ কাৰ্ডৰ প্ৰতিলিপি।
একাউণ্টৰ বিৱৰণ: আবেদনকাৰী বেঙ্কৰ একাউণ্টৰ বিৱৰণ যেনে একাউণ্ট নম্বৰ, আইএফএছচি, শাখাৰ নাম আদিৰ প্ৰতিলিপি

আবেদকাৰীয়ে উপযুক্ত প্ৰমাণপত্ৰসহ পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগৰ ৱেবচাইট বা গাঁও পঞ্চায়তৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা আবেদনপত্ৰ সংগ্ৰহ কৰি আবেদন কৰিব পাৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰৰ আঁচনি
জানকী ৰামায়ণ

জানকী ৰামায়ণ (মৈথিলী: जानकी रामायण) হৈছে পণ্ডিত লাল দাসৰদ্বাৰা ৰচিত মৈথিলী ভাষাৰ পদ্যৰূপ ৰামায়ণ, যি সীতাক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা এক অনন্য সংস্কৰণ।

পটভূমি

ভাৰতীয় উপমহাদেশত ৰামায়ণ বহুতো ভাষাত ৰচিত হৈছে আৰু ৰামায়ণৰ অনুমাণিক ৩০০ৰপৰা ১০০০টা সংস্কৰণ পোৱা যায়। বাল্মিকীৰ মূল সংস্কৃত ৰামায়ণ আৰু তুলসীদাসৰ অৱধী ভাষাৰ ৰামচৰিতমানসৰ দৰে সংস্কৰণসমূহত প্ৰধানকৈ ৰামৰ আদৰ্শ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কিন্তু পণ্ডিত লাল দাসৰদ্বাৰা ৰচিত জানকী ৰামায়ণ হ'ল সীতাৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰচিত একমাত্ৰ সংস্কৰণ। এই সংস্কৰণত সীতাৰ জন্মৰপৰা জীৱনৰ অন্ত পৰ্যন্তৰ ঘটনাবোৰ, লগতে তেওঁৰ অসীম শক্তি আৰু ত্যাগৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

বিৱৰণ

এই ৰামায়ণত সীতাক শক্তিৰ স্বৰূপ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ তিনি ৰূপ তলত দিয়া ধৰণে বৰ্ণিত হৈছে:
শব্দব্ৰহ্মময়ী – শব্দৰূপী শক্তি
যজ্ঞভূমিত উৎপন্ন হলগ্ৰ – সৃষ্টি শক্তি
অব্যক্ত স্বৰূপা

তেওঁক আদিশক্তি ভগৱতী হিচাপেও কোৱা হৈছে।
এই ৰামায়ণখন সম্পূৰ্ণৰূপে মৈথিলী কাব্য ভাষাত ৰচিত। ইয়াত “সীতা” শব্দৰ অৰ্থ "ভূমিজা" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে — অৰ্থাৎ মাটিৰপৰা নাঙলেৰে উলিওৱা ৰেখা (ভূমিত জন্ম লোৱা)। তেওঁক কৃষিৰ অধিষ্ঠাত্ৰী, পৰম বৈদেহী, পৰম জানকী আৰু জনানাং কুলে জাতা (জনসাধাৰণৰ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা) বুলিও সম্বোধন কৰা হৈছে।

এই কাব্যগ্ৰন্থখনত তিনিটা খণ্ড আৰু ২৫টা অধ্যায় আছে।
কথাৰম্ভ (অধ্যায় ১–৮)
লক্ষ্মীকাণ্ড (অধ্যায় ৯–১৪)
ৰাধাকাণ্ড (অধ্যায় ১৫–২৫)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
হেৰ্মানুছ হাগা

হেৰ্মান হাগা (২৪ জানুৱাৰী ১৮৫২ – ১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৬) এজন ডাচ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী আছিল।

জীৱন আৰু কৰ্ম

হাগাই ১৮৭১ ৰ পৰা ১৮৭৬ চনলৈকে লাইডেন বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থবিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ পিয়টাৰ ৰেইকেৰ তত্ত্বাবধানত Over de absorptie van stralende warmte door waterdamp (জলবাষ্পৰ দ্বাৰা বিকিৰিত তাপৰ শোষণৰ বিষয়ে) শীৰ্ষক প্ৰবন্ধৰে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

১৮৮৬ ৰ পৰা ১৯২১ চনলৈকে হাগা গ্ৰোনিনজেন বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল, য'ত তেওঁ নতুন পদাৰ্থবিজ্ঞান প্ৰয়োগশালা পৰিকল্পনা কৰি নিৰ্মাণ কাৰ্য তত্ত্বাবধান কৰিছিল। এই প্ৰয়োগশালাটো ১৮৯২ চনত উদ্বোধন কৰা হৈছিল। ১৯০০ চনৰ পৰা তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্যৰ দায়িত্বতো আছিল।

তেওঁ ৱেষ্টন চেলৰ ভল্টেজ সম্পৰ্কে পৰীক্ষা কৰিছিল, যাৰ ফলত আধুনিক ভল্টৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণত সহায়ক হৈছিল। কৰনেলিছ উইণ্ডৰ সৈতে, হাগাই ১৫ মাইক্ৰোমিটাৰ চিৰ্ণেৰে এক্স-ৰে পাৰ কৰাই, ভি-আকাৰৰ সঁজুলিৰ সহায়ত এক প্ৰক্ষেপণ লক্ষ্য কৰিছিল। লক্ষ্য চিৰ্ণে খুলি ২৭ মাইক্ৰোমিটাৰ আৰু শেষত প্ৰায় শূন্য মাইক্ৰোমিটাৰ আছিল। তেওঁলোকে narrower অংশৰ পৰা ওলোৱা এক্স-ৰে'ৰ বিস্তাৰক ধাৰণাক diffraction pattern হিচাপে ব্যাখ্যা কৰিছিল।

হাগা Nederlandse Natuurkundige Vereniging (ডাচ পদাৰ্থবিজ্ঞান সংঘ)-ৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ অন্যতম আছিল। কৰনেলিছ উইণ্ড (১৮৬৭–১৯১১)ৰ লগতে, তেওঁৰ শিষ্যসকলৰ ভিতৰত আছিল – স্ফটিকবিদ পিটাৰ টাৰ্পষ্ট্ৰা (১৮৮৬–১৯৭৩) আৰু Philips Natuurkundig Laboratorium-ৰ দ্বিতীয় গৱেষক এক্কো উষ্টাৰহুইছ (১৮৮৬–১৯৬৬)।

১৮৯৬ চনত হাগাই ৰয়েল নেদাৰলেণ্ডছ একাডেমী অৱ আৰ্টছ এণ্ড চায়েন্সেছ-ৰ সদস্যপদ লাভ কৰে।

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

হাগা হৈছে জাপান, নৰৱে, ছুইডেন আৰু ফিনলেণ্ডৰ ছুইডিছ ভাষী অঞ্চলৰ এটা উপাধি।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
দেৱী

দেৱী হৈছে এটা সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে ভগৱতী বা পূজিতা স্ত্ৰী। দেৱী হৈছে দেৱ শব্দৰ স্ত্ৰীৰূপ। যাৰ অৰ্থ হৈছে স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক বা বিশিষ্ট।

দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত প্ৰণীত হোৱা বেদত দেৱী বা ভগৱতীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যদিও সেই সময়ত তেওঁলোকে মূখ্য ভূমিকা লোৱা নাছিল। এই ঐশ্বৰিক দেৱীসকলৰ হিন্দু ধৰ্মত শক্তিশালী উপস্থিতি আছে। দেৱীক শৈৱ আৰু শক্তিপ্ৰথাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

নামৰ উৎপত্তি

দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰচিত হোৱা বেদত দেৱ আৰু দেৱীৰ উল্লেখ আছে। দেৱী হৈছে দেৱৰ স্ত্ৰীবাচক শব্দ। মণিয়াৰ উইলিয়ামছে দেৱীক স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক আৰু উজ্জ্বল আকাশী মানৱী বুলি অভিহিত কৰিছে। লেটিন ভাষাৰ দিয়া (dea) আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ থি্য়া (thea) শব্দ দুটা দেৱী শব্দৰ সমাৰ্থক। হিন্দু ধৰ্মত দেৱী বা মাতা শব্দই ঐশ্বৰিক মাতৃক বুজায়।

ইতিহাস

ঋকবেদৰ দেৱীসূক্তৰ ১০.১২৫.১ৰ পৰা ১০.১২৫.৮লৈ থকা শ্লোকসমূহ হৈছে আটাইতকৈ বেছি অধ্যয়ন হোৱা শ্লোক আৰু সেই শ্লোকসমূহত দেৱীৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বেদত বহু দেৱী যেনে পাৰ্বতী, পৃথিৱী, অদিতি বাক, নীৰ্তি, ৰাত্ৰী, অৰণ্যানিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।

হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্তপ্ৰথা অনুসৰি দেৱীক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আনহাতে স্মাৰ্তসূত্ৰ অনুসৰি ব্ৰাহ্মণৰ পাঁচটা মূখ্যৰূপৰ এটা হৈছে দেৱী। আনবোৰ হিন্দুপ্ৰথাত দেৱীক শক্তিৰ অনন্য প্ৰথাৰূপে দেখুওৱা হয় আৰু প্ৰথাসমূহত দেৱ আৰু দেৱীসকলক একেলগে দেখুওৱা হয়। যেনে শৈৱপন্থাত পাৰ্বতী আৰু শিৱ, ব্ৰাহ্মণপন্থাত সৰস্বতী আৰু ব্ৰহ্মা আৰু বৈষ্ণৱপন্থাত লক্ষ্মী আৰু বিষ্ণু।

আন হিন্দু দৰ্শনতো দেৱীৰ মাহাত্ম্যৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যেনে দেৱী উপনিষদত ব্ৰহ্মণত্বৰ বাবে শক্তিৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। তদুপৰি ত্ৰিপুৰা উপনিষদ, ভাৱৰিছা উপনিষদ আৰু গুহ্যকালি উপনিষদত দেৱীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছেী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰ

অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰ হৈছে অসমীয়া গল্পকাৰ-সাহিত্যিক আৰু চলচ্চিত্ৰ সমালোচক অপূৰ্ব শৰ্মাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাৰ গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০০১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰকাশিত হৈছিল। প্ৰথমাৱস্থাত ক'লা-বগা ৰূপত প্ৰকাশ পোৱা কিতাপখন ২০১৪ চনৰ অক্টোবৰত অসমীয়া প্ৰকাশন গোষ্ঠী আঁক-বাকে পুনৰ মুদ্ৰণ কৰে। গ্ৰন্থখনে ২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰতিযোগিতাত চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰ স্বৰ্ণকমল সন্মান লাভ কৰিছিল।

সমালোচকৰ চমু পৰিচয়

গল্পকাৰ-সমালোচক অপূৰ্ব শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৩ চনত। তেখেতৰ বাঘে টাপুৰ ৰাতি, এজন কবিৰ মৃত্যু আৰু এজোপা বাৰমহীয়া আম, নাগৰিক আদি উল্লেখযোগ্য গল্প-সংকলন। "বাঘে টাপুৰ ৰাতি" গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেখেতে ২০০০ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। গল্পৰ সমান্তৰালকৈ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈও মূল্যৱান বৰঙনি আগবঢ়োৱা অপূৰ্ব শৰ্মাৰ শেহতীয়া সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ হৈছে -শব্দ প্ৰতিমা সাহিত্য চলচ্চিত্ৰ।

কুৰি শতিকাৰ আশীৰ দশকত অসমৰ চলচ্চিত্ৰ সমালোচক উৎপল দত্তই এখন চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিবলৈ ওলাইছিল। তেখেতে অপূৰ্ব শৰ্মাৰ পৰা ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি সন্ধ্যাৰাগৰ এটি সমালোচনা বিচাৰে। সেইটো সমালোচনাই আছিল অপূৰ্ব শৰ্মাৰ প্ৰথমটো চলচ্চিত্ৰ-সমালোচনা। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেখেতৰ সমালোচনাৰ প্ৰতি অনুৰাগ বৃদ্ধি হয় আৰু মাজে-সময়ে চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় ৰচনা লিখিবলৈ লয়। ২০০১ চনত অসমৰ কবি জ্ঞান পূজাৰীয়ে তেখেতৰ আটাইবোৰ প্ৰবন্ধ গোটাই গ্ৰন্থ আকাৰে ছপাবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। জ্ঞান পূজাৰীয়ে কিতাপখনৰ নামটোও ঠিক কৰি দিয়ে। বেটুপাত অংকনত সহযোগ কৰে ৰাজকুমাৰ মজিন্দাৰে। এনেকৈয়ে কিছু দিনৰ পিছত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথমটো ক'লা-বগা সংস্কৰণ প্ৰকাশিত হয়।

গ্ৰন্থখনৰ প্ৰসংগত বঁটা-প্ৰদান অনুষ্ঠানটোৱে কয় যে– “”

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সমালোচনা
পৰাণ কুমাৰ বৰুৱা

পৰাণ কুমাৰ বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ সাহিত্যৰ বিভিন্ন দিশৰ লগতে সমালোচনা আৰু অনুবাদো কৰিছিল। তেওঁ কুৰিখনতকৈও অধিক কিতাপ লিখিছিল। এইবোৰৰ ভিতৰত “শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্ম’’ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেওঁ ভীমৰাও আম্বেদকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০২৫ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

জন্ম

১৯৫৯ চনৰ ৮ নৱেম্বৰ পৰাণ কুমাৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয়।

অনূদিত কাব্য সংকলন

বৰুৱাৰ অনূদিত কবিতা পুথি সমূহ:
গীতাঞ্জলি
পুৱতি চৰাইৰ চুবুৰী
লেনিনৰ কবিতা
হিন্দী কাব্য সংকলন
সোমনাথ চে অযোধ্যা তক্

প্ৰবন্ধ সংকলন

বৰুৱাৰ প্ৰবন্ধ সংকলন:
অসম চৰকাৰৰ সাহিত্যিক পেঞ্চন
ভীমৰাও আম্বেদকাৰ বঁটা -২০২৪
তেওঁ নগাওঁ জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল। তেওঁৰ মৃত্যুত মৃতকৰ প্ৰতি সন্মান জনাই অসম সাহিত্য সভা আৰু নগাঁৱৰ সাংস্কৃতিক গোষ্ঠী ’কিশলয়’ৰ পতাকা তিনিদিনলৈ অৰ্দ্ধনমিত কৰি ৰখা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া অনুবাদক
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কংসাৰি কায়স্থ

কংসাৰি কায়স্থ (১৬ শতিকা) যশৱন্ত খাঁ নামৰ কায়স্থ শ্ৰেষ্ঠৰ বংশধৰ। মাধৱদেৱৰ থানত বাস কৰিছিল। আন এটা নাম আছিল পীতাম্বৰ। মহাভাৰতৰ কিৰাট অনুপৰ্বৰ আৰু বিৰাট পৰ্বৰ দক্ষিণ গোগ্ৰাহৰ কিছু অংশ আৰু উত্তৰ গোগ্ৰাহৰ ভাঙনি কৰিছিল। গাভৰু খাঁ এখেতৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
পূৱ টিমুৰ

পূৱ টিমুৰ (টেটুম: Timór Lorosa'e টিমুৰ্ লোৰোছায়ে, পৰ্তুগিজ: Timor-Leste টেমুৰ লেষ্ট্যি আ-ধ্ব-ব: [ti'moɾ 'lɛʃtɨ]) দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। টিমুৰ দ্বীপৰ পূৱ অৰ্ধাংশক লৈ দেশখন গঠিত। ইয়াৰ উত্তৰে ৱেটাৰ প্ৰণালী আৰু দক্ষিণে টিমুৰ সাগৰ আছে। দ্বীপৰ পশ্চিম অংশ ইণ্ডোনেছিয়া পূৱ নুছা তেংগাৰৰা প্ৰদেশৰ অন্তৰ্গত। ১৬শ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা ১৯৭৫ চন পৰ্যন্ত পূৱ টিমুৰ এক পতুৰ্গিজ উপনিৱেশ আছিল। ১৯৭৬ৰ পৰা ১৯৯৯ চন পৰ্যন্ত ইণ্ডোনেছিয়াই ইয়াক এখন প্ৰদেশ হিচাপে দাবী কৰে। ১৯৯৯ চনৰ আগষ্ট মাহত পুৱ টিমুৰৰ জনগণে এক গণভোটৰ মাধ্যমেৰে স্বাধীনতাৰ সপক্ষে ৰায় দান কৰে। পূৰ্ণ স্বাধীনতা লাভৰ আগলৈকে এই দেশখন ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ অধীনত আছিল। ২০০২ চনৰ মে মাহত দেশখনে পূৰ্ণ স্বাধীনতা লাভ কৰি সম্পূৰ্ণ প্ৰজাতন্ত্ৰত পৰিণত হয়। ইয়াৰ নাম ৰখা হয় "República Democrática de Timor-Leste" অৰ্থাৎ "গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী পূৱ টিমুৰ। " উত্তৰ উপকূলত অৱস্থিত বন্দৰ নগৰ দিলি হৈছে পূৱ টিমুৰৰ ৰাজধানী।

ইতিহাস

১৯৭৫ চনলৈকে পূৱ টিমুৰ পৰ্তুগালৰ এক উপনিৱেশ আছিল। ১৯৭৫ চনত ইণ্ডোনেছিয়াই এই দ্বীপটো দখল কৰে। তাৰ পিছৰ পৰাই দ্বীপটোত চৰম নিসংহতা, উত্তেজনা আৰু অসন্তোষৰ আৰম্ভ হয়। অৱশেষত ১৯৯৯ চনৰ ৩০ আগষ্টত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ তত্ত্বাৱধানত স্বাধীনতাৰ প্ৰশ্নলৈ এক গণভোট অনুষ্ঠিত হয় আৰু স্বাধীনতাৰ সপক্ষে প্ৰায় ৭৮.৫% ভোটদান হয়। ২০০২ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ বিজয়ী আলেকজেণ্ডাৰ হোছে জানানা গোছামাই ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে। ২০০১ চনৰ ৩০ আগষ্টত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম সংসদীয় নিৰ্বাচনত স্বাধীনতাকামী দল ফ্ৰেটিলিনে দেশৰ আইন সভাৰ ৮৮খন আসনৰ ভিতৰত ৫৫খন আসনত জয় লাভ কৰে। আল কাটিৰিয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।

নামকৰণ

"Timor" শব্দটো মালয় ভাষাৰ Timur শব্দৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "পূৱ", পৰ্তুগীজত Timor বুলি লিখা হৈছিল, সেইদৰে ইয়াৰ সামগ্ৰিক অৰ্থ হৈছে "পূৱ পূৱ": পৰ্তুগীজত Timor-Leste (Leste শব্দইও পূৱ বুজায়); টেতুমত Timór Lorosa'e (Lorosa'eৰ অৰ্থ "পূৱ" (কাব্যিক "উদিত সূৰ্য"))। দ্বীপটোৰ নামৰ পিছত পূৱ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা পৰ্তুগীজ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাত দেশ খনক টিমুৰ টিমুৰ বুলি কোৱা হয়।

সংবিধান অনুসৰি দেশখনৰ চৰকাৰী নাম হৈছে ডেমক্ৰেটিক ৰিপাব্লিক অৱ টিমুৰ-লিষ্ট পৰ্তুগীজত ৰিপাব্লিকা ডেম'ক্ৰেটিকা ডি টিমুৰ-লিষ্ট, আৰু টেমুন ভাষাত ৰিপাব্লিকা ডেম'ক্ৰেটিকা টিমুৰ-লিষ্ট আৰু বিভিন্ন উচ্চস্তৰীয় সংগঠন যেনে: ফ্ৰান্স (AFNOR), যুক্ত ৰাষ্ট্ৰ (ANSI), যুক্ত ৰাজ্য (BSI), জাৰ্মানি (DIN), আৰু ছুইডেন (SIS), প্ৰ'টকল অনুসৰি সকলো চৰকাৰী অভিযান আৰু CIA World Factbookত গ্ৰহণ কৰা চৰকাৰী চমু নামটো হৈছে Timor-Leste (ক'ড: TLS আৰু TL)।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
মকৰধ্বজ

মকৰধ্বজ হৈছে পৌৰাণিক হিন্দু কিংবদন্তিৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ হনুমান পুত্ৰ। হনুমানৰ ঘামৰ পৰা তেওঁৰ জন্ম হৈছে। ৰামায়ণৰ বিভিন্ন আঞ্চলিক সংস্কৰণত তেওঁৰ উপস্থিতি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

জন্ম

লংকা দহনৰ পিছত হনুমানে সাগৰৰ পানীত ডুব মাৰিছিল, তেওঁৰ ঘামৰ টোপাল এটা শক্তিশালী মকৰৰ মুখত পৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰাই মকৰৰ গৰ্ভৰ পৰা মকৰধ্বজৰ জন্ম হৈছিল।

আন এটা কাহিনী অনুসৰি, লংকা জ্বলোৱাৰ পিছত নিজকে শীতল কৰিবলৈ যেতিয়া হনুমানে সাগৰত ডুব মাৰিছিল, তেওঁৰ কৰ্ম-কাণ্ডৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰত সৃষ্টি হোৱা অত্যধিক গৰমৰ বাবে তেওঁৰ ঘামৰ এটোপাল, মকৰ নামৰ এটা বিশাল মাছ খোৱা সৰীসৃপৰ মুখত পৰিছিল, এনেদৰেই মকৰে গৰ্ভধাৰণ কৰিছিল। তেওঁক পাতালাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত এজন সৈনিকে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল, যাৰ এটা অংশ বান্দৰৰ আৰু অংশ এটা অংশ সৰীসৃপৰ আছিল অৰ্থাৎ এক মকৰৰ দৰে। তেওঁ নিজকে মকৰধ্বজ আৰু শক্তিশালী যোদ্ধা হনুমানৰ পুত্ৰ বুলি পৰিচয় দিছিল।

মন্দিৰসমূহ

ভাৰতত মকৰধ্বজৰ বাবে উৎসৰ্গিত মন্দিৰ কিছুমান পোৱা যায়, বিশেষকৈ গুজৰাটত, য'ত এসময়ত জেঠৱাসকলে শাসন কৰিছিল। গুজৰাটৰ কিছুমান প্ৰখ্যাত মকৰধ্বজ মন্দিৰ হৈছে:
পোৰবন্দৰৰ ওচৰৰ ওডাদাৰ গাঁৱৰ মন্দিৰ
বেট দ্বাৰকাৰ হনুমান-দাণ্ডী, য'ত মকৰধ্বজ আৰু হনুমানৰ মূৰ্তি একেলগে উপাসনা কৰা হয়।
মধ্য প্ৰদেশৰ গোৱালিয়ৰৰ ওচৰত কাৰাহিয়াৰ মকৰধ্বজ মন্দিৰ
ৰাজস্থানৰ বিয়াৱাৰৰ বালাজী মকৰধ্বজ মন্দিৰ - যি বালাজী হনুমান আৰু মকৰধ্বজ ৰূপত পিতৃ-পুত্ৰ দুয়োৰে বাবে উৎসৰ্গিত।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
সীমা পৰিহাৰ

সীমা পৰিহাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু প্ৰাক্তন ডকাইত। তেওঁ সমাজবাদী পাৰ্টিৰ সদস্য আছিল। পৰিহৰে দাবী কৰে যে তেওঁৰ প্ৰেৰণা হৈছে ফুলন দেৱী, যি দস্যুৰাণী হিচাপে পৰিচিত আছিল আৰু ৰাজনীতিবিদ হোৱাৰ আগতে ডকাইত আছিল। ১৯৮৬ চনত ডকাইত নিৰ্ভয় সিং গুজ্জাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় যদিও পিছলৈ লালা ৰামলৈ উভতি যায়। পৰিহাৰ তেওঁৰ দলটোৰ নেতা হৈ পৰে, আৰু বিহাণ্ড জংঘল আৰু চম্বল নদীৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত লুণ্ঠন, অপহৰণ আৰু হত্যাকাণ্ডত লিপ্ত হয়। কেৰিয়াৰৰ সময়ছোৱাত ৭০ জন লোকক হত্যা, ২০০ জন লোকক অপহৰণ কৰাৰ লগতে ৩০টা ঘৰ লুট-পাত কৰে। ২০০০ চনৰ জুন মাহত ১৮ বছৰ ধৰি ডকাইতি কৰাৰ পাছত উত্তৰ প্ৰদেশ আৰক্ষীৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে। ২০০১ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ কয় যে তেওঁ ৰাজনৈতিক দলসমূহৰপৰা প্ৰস্তাৱ লাভ কৰিছে। ২০০৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰতীয় ন্যায় পাৰ্টিত যোগদান কৰে, আৰু ২০০৭ চনত মিৰ্জাপুৰ-ভাদোহী লোকসভাৰ উপ-নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।

২০০৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ লোক জনশক্তি পাৰ্টিলৈ যায় আৰু সেই বছৰৰ অক্টোবৰ মাহত সমাজবাদী পাৰ্টিলৈ স্থানান্তৰিত হয়।

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

সীমা পৰিহাৰে ৱাউণ্ডেড - দ্য বেণ্ডিট কুইন ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখন হিন্দী চিনেমাৰ প্ৰথম দৃষ্টান্ত য'ত এগৰাকী "দস্যুৰাণীয়ে" নিজৰ বাস্তৱ জীৱনৰ কাহিনী পৰ্দাত অভিনয় কৰিছিল। ২০০৬ চনত চাম্বল উপত্যকাৰ স্থানত শ্বুট কৰা এই ছবিখনে ২০০৫ চনত লেষ্টাৰ এক্সপ' বলীউড চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (যুক্তৰাজ্য)ত সমালোচক বঁটা লাভ কৰে। ২০১০ চনত সীমা পৰিহৰে ভাৰতীয় ৰিয়েলিটি টিভি শ্ব’ বিগ বছৰ ৪ নং ছিজনতো অংশগ্ৰহণ কৰে। এই অনুষ্ঠানটো ২০১০ চনৰ ৩ অক্টোবৰৰপৰা কালাৰছত প্ৰচাৰিত হয় আৰু পৰিহাৰক ৭৬ দিনত (১১ সপ্তাহ) ঘৰৰপৰা উচ্ছেদ কৰা হয়। বিগ বছত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে সীমা পৰিহাৰ জেলত আছিল আৰু এই কাৰ্যসূচীত হাজিৰ হোৱাৰ অনুমতি বিচাৰি এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ত আবেদন দাখিল কৰিছিল। এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ে প্ৰথমে তেওঁৰ হাজিৰ হোৱাৰ আবেদন নাকচ কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:মহিলা ডকাইত
নুছৰত ফটেহ আলি খান

ওস্তাদ নুছৰত ফটেহ আলি খান (পাঞ্জাৱী: نصرت فتح علی خان; জন্ম: পাৰভেজ ফটেহ আলি খান; ১৩ অক্টোবৰ ১৯৪৮ – ১৬ আগষ্ট ১৯৯৭) এগৰাকী পাকিস্তানী গায়ক, গীতিকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ মুখ্যতঃ কাৱালী পৰিৱেশন কৰিছিল। ই এক প্ৰকাৰৰ চুফী ভক্তিমূলক সংগীত। তেওঁক "শ্বাহেনশ্বাহ-এ-কাৱালী" বুলি কোৱা হয় অৰ্থাৎ কাৱালীৰ ৰজা। দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছে তেওঁক তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কাৱালী গায়ক আখ্যা দিছে। ২০১৬ চনত এল এ ৱিকলিয়ে তেওঁক সৰ্বকালৰ চতুৰ্থ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গায়ক হিচাপে উল্লেখ কৰিছে। তেওঁ সততে কেইবা ঘণ্টাধৰি উচ্চ স্বৰত গীত পৰিৱেশন কৰিব পৰা শক্তিশালী গায়কীৰ বাবে জনাজাত আছিল। খানক, আন্তৰ্জাতিক দৰ্শকক কাৱালীৰ সৈতে পৰিচয় কৰি দিয়াৰ শ্ৰেয় দিয়া হয়। তেওঁ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰো এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ শিল্পী।

ল্যাল্লপুৰ (ফয়সলাবাদ)ত জন্মগ্ৰহণ কৰা খানে পোন্ধৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাকৰ চেলুমত প্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পৰিয়ালৰ কাৱালী দলটোৰ মুৰব্বীৰ আসন গ্ৰহণ কৰি নিজা শৈলীৰে গীত পৰিৱেশন কৰা আৰম্ভ কৰে। ১৯৮০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে, ইংলেণ্ডৰ বাৰ্মিংহামৰ অৰিয়েণ্টেল ষ্টাৰ এজেন্সিয়ে তেওঁলোকৰ হৈ পৰিৱেশন কৰিবলৈ তেওঁক চাইন কৰাইছিল। খানে চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত আৰু এলবাম মুকলি কৰিবলৈ ইউৰোপ, ভাৰত, জাপান, পাকিস্তান আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আদি বহু দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁ পশ্চিমীয়া শিল্পীসকলৰ সৈতে কলাবৰেচন আৰু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰে এগৰাকী বিশ্ববিখ্যাত সংগীত শিল্পী হৈ উঠিছিল। তেওঁ প্ৰায় চল্লিশখনতকৈও অধিক দেশত সংগীত পৰিৱেশন কৰিছে। কাৱালী সংগীতক জনপ্ৰিয় কৰাৰ উপৰিও, নিজা গায়কীৰে খানে ‘পাকিস্তানী পপ’, ‘ভাৰতীয় পপ’ আৰু ‘বলীউড সংগীত’ আদি সমসাময়িক দক্ষিণ এছিয়াৰ জনপ্ৰিয় সংগীতৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

১৯৪৮ চনত, পাকিস্তানৰ পাঞ্জাৱৰ ল্যাল্লপুৰ(বৰ্তমানৰ ফয়সলাবাদ)ৰ এটা পাঞ্জাৱী মুছলমান পৰিয়ালত খানৰ জন্ম হৈছিল। পৰিয়ালটো মূলতঃ বস্তি শ্বেখ দৰ্বেশৰ বাসিন্দা আছিল, যি বৰ্তমান ভাৰতৰ পঞ্জাৱৰ জলন্ধৰত বাস কৰিবলৈ লৈছে। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে তাত সংগীতৰ শিক্ষা লৈছিল আৰু ইয়াক এটা বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ফটেহ আলি খানৰ পঞ্চম সন্তান আৰু প্ৰথম পুত্ৰ আছিল। দেউতাক ফটেহ আলি খান আছিল এগৰাকী সংগীতবিদ, কণ্ঠশিল্পী, বাদ্যযন্ত্ৰবিদ তথা কাৱাল। খানৰ পৰিয়ালটো কেন্দ্ৰীয় ফয়সলাবাদত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। পৰিয়ালটোৰ কাৱালী পৰিৱেশনৰ পৰম্পৰা প্ৰায় ৬০০ বছৰীয়া পুৰণি আছিল। প্ৰথমতে, তেওঁৰ দেউতাকে খানে পৰিয়ালৰ বৃত্তি অনুসৰণ কৰাটো বিচৰা নাছিল। তেওঁ বিচাৰিছিল নুছৰতে এটা সন্মানজনক বৃত্তি বাছি লব আৰু হয়তো এজন চিকিৎসক বা অভিযন্তা হব; কাৰণ তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে কাৱালী শিল্পীসকলৰ সামাজিক মৰ্যাদা কম আছিল। কিন্তু নুছৰতে কাৱালীৰ প্ৰতি এনে ধৰণৰ মনোভাৱ আৰু আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল যে তেওঁৰ দেউতাক অৱশেষত নমনীয় হৈছিল।

১৯৭১ চনত, তেওঁৰ খুৰাক মুবাৰক আলি খানৰ মৃত্যুৰ পিছত, খানে পৰিয়ালৰ কাৱালী দলটোৰ মূৰব্বীৰ ভাৰ লয় আৰু দলটো নুছৰত ফটেহ আলি খান, মুজাহিদ মুবাৰক আলি খান এণ্ড পাৰ্টি হিচাপে পৰিচিত হয়। ৰেডিঅ’ পাকিস্তানৰ দ্বাৰা আয়োজিত বাৰ্ষিক সংগীত মহোৎসৱৰ অংশ হিচাপে সম্প্ৰচাৰিত, জচন-ই-বাহাৰে ষ্টুডিঅ’ ৰেকৰ্ডিঙৰ ব্ৰডকাষ্টটোৱেই আছিল খানৰ কাৱালী দলৰ প্ৰথমটো ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন। খানে মুখ্যতঃ উৰ্দু আৰু পাঞ্জাৱী আৰু মাজে মাজে পাৰ্চী, ব্ৰজ ভাষা আৰু হিন্দীত গান গাইছিল। পাকিস্তানত হক আলি আলি গীতটো আছিল তেওঁৰ প্ৰথমটো হিট গান, যাক পৰম্পৰাগত শৈলীত, পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
ছেলে কাৰ

ছেলে কাৰ ১৯৫৪ চনত মুক্তি পোৱা বঙালী ভাষাৰ এখন শিশুসকলৰ কমেডী ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালক চিত্ত বসু পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজনা চৰণ চিত্ৰৰ। ছেলে কাৰ ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। এইখন অশোক কুমাৰ আৰু মীনা কুমাৰীক নায়ক-নায়িকা হিচাপে লৈ হিন্দী ভাষাত বন্দীশ নামেৰে আৰু তামিল ভাষাত পাইয়ান আৰু মালয়ালম ভাষাত ভাগ্যমুদ্ৰা নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

টমেটো এজন অনাথ শিশু। সি দত্তক লোৱা পিতৃৰ লগত থাকে। দত্তক লোৱা পিতৃ বৰ অসুস্থ, ঘাটক ৰোগত আক্ৰান্ত আৰু কম সময়ৰ ভিতৰতে মৃত্যুবৰণ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। তেওঁ টমেটোক এজন ধনী ব্যক্তি কুনাল সেনৰ ওচৰত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰিবলৈ কয়। টমেটোৱে এখন পাৰ্কত কুনালৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক পিতৃ বুলি উল্লেখ কৰে। স্তম্ভিত হৈ কুনালে অচিনাকি শিশু টমেটোৰ পৰা আঁতৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু নোৱাৰে। বহু বাধা আৰু বিশৃংখলতাৰ পিছত কুনাল আৰু তেওঁৰ প্ৰেমিকা মিলিয়ে টমেটোক ভাল পাবলৈ আৰম্ভ কৰে।

অভিনয় শিল্পী

বিকাশ ৰায় (কুনাল সেন)
ভানু বন্দোপধ্যায় (মণ্টি)
ছবি বিশ্বাস (কুনালৰ দেউতাক)
অৰুন্ধতী দেৱী (মিলি)
নৱদ্বীপ হালদাৰ (শিশুগৃহ ৰক্ষী)
জহৰ ৰায় (ৰবীন)
সুপ্ৰভা মুখাৰ্জী (কুনালৰ মাক)
জীৱেন বসু (কুনালৰ বন্ধু)
মাষ্টাৰ তিলক (টেমেটো)
আশা দেৱী (পিছিমা)
সাধনা ৰায় চৌধুৰী (শিশুগৃহৰ অধীক্ষক)

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৫৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্বিঞ্জ’ আবে

শ্বিঞ্জ’ আবে (২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৪ – ৮ জুলাই ২০২২) জাপানৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ আছিল, যিয়ে ২০০৬ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈকে, পুনৰ ২০১২ চনৰ পৰা ২০২০ চনলৈকে জাপানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু লিবাৰেল ডেম'ক্ৰেটিক পাৰ্টি (এল ডি পি)ৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ আছিল জাপানৰ ইতিহাসৰ আটাইতকৈ দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰধানমন্ত্ৰী। ২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৬ চনলৈকে জুনিচিৰ’ কইজুমিৰ অধীনত মুখ্য কেবিনেট সচিব হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ২০১২ চনত বিৰোধীৰ নেতা আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
অনুৰাধা (অভিনেত্ৰী)

অনুৰাধা (জন্ম: সুলোচনা দেৱী) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন অভিনেত্ৰী। তেওঁ মূলতঃ ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকত সক্ৰিয় আছিল। তেওঁ বিশেষকৈ নিজৰ আইটেম নম্বৰসমূহৰ বাবে পৰিচিত আছিল। তেওঁ তামিল, মালয়ালম, তেলুগু, কন্নড়, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে।

কৰ্মজীৱন

পৰিচালক কে. জি. জৰ্জে মাত্ৰ ১৩ বছৰ বয়সতে সুলোচনাক চলচ্চিত্ৰ জগতত চিনাকি কৰাই দিছিল। সেই বয়সতে তেওঁ যথেষ্ট ওখ আছিল বাবে পৰিচালকে তেওঁক অনুৰাধা নামটো দিছিল। সেই সময়ৰ তেওঁ আটাইতকৈ ওখ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ নায়িকা হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত আইটেম নম্বৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। নিজৰ সেই উল্লেখনীয় উচ্চতাৰ সত্ত্বেও অনুৰাধাই ৭০০তকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, যিটো এক ডাঙৰ সাফল্য। বিশেষকৈ সেই সময়ৰ বেছিভাগ সহ-অভিনেতা বা নায়ক তেওঁতকৈ বহুত চাপৰ আছিল। তেওঁ সমৰকলাৰ প্ৰশিক্ষণো লৈছিল আৰু কোনো ডুপ্লিকেট অবিহনেই একচন দৃশ্যসমূহ সম্পন্ন কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী মটৰচাইকেল চালক আছিল আৰু জাভা, এনফিল্ড বুলেটৰ দৰে মটৰচাইকেল চলাইছিল। তেওঁক চ্ছান টিভিৰ কেইবাখনো ধাৰাবাহিকত দেখা গৈছে, যাৰ ভিতৰত থঙ্গম, কান্নানা কান্নে, মুথাৰাম আৰু দৈৱমগল অন্যতম।

ব্যক্তিগত জীৱন

চলচ্চিত্ৰৰ নৃত্য পৰিচালক কৃষ্ণ কুমাৰ আৰু অভিনেত্ৰীসকলৰ কেশবিন্যাস শিল্পী (hairdresser) চৰোজা দেৱীৰ ঘৰত অনুৰাধাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল মহাৰাষ্ট্ৰীয় আৰু মাতৃ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ। ১৯৮৭ চনত তেওঁ নৃত্য নিৰ্দেশক সতীশ কুমাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ অভিনয়শ্ৰী (জন্ম: ১৯৮৩) আৰু কালীচৰণ (জন্ম: ১৯৯১) নামৰ দুটা সন্তান আছে, যিসকলে অভিনেতা হিচাপে কাম কৰিছে।

অৱশ্যে, ১৯৯৬ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত কুমাৰ এক মটৰচাইকেল দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়, যাৰ ফলত তেওঁৰ মগজুৰ গুৰুতৰ ক্ষতি হয়। ২০০৭ চনত খাদ্য গ্ৰহণ কৰি থকা অৱস্থাত উশাহ-নিশাহৰ বিসংগতিৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Anuradha at MSI

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা

সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা হৈছে অসমৰ এজন অভিনেতা। তেওঁ প্ৰধানকৈ ব্যংগ অভিনয়ৰ বাবে বিখ্যাত। অসমীয়া সমাজত তেওঁ কে.কে দা বুলি জনপ্ৰিয়। কে.কে. হৈছে অসমৰ ৰেঙনি টি.ভি.ত সম্প্ৰচাৰিত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ধাৰবাহিক ‘বেহাৰবাৰী আউট পোষ্ট’ৰ চৰিত্ৰ কৃষ্ণ কমল খাটনিয়াৰৰ চুটি বা বহুল সমাদৃত নাম। অসমীয়া কমেডীৰ জগতখনত নিৰ্মল হাস্যৰস প্ৰদানেৰে তেওঁ জিলিকি উঠিছে। তেওঁ বেহাৰবাৰী আউট পোষ্টৰ লগতে শুকুলা মেঘৰ ছাঁ, তুমি দুচকুত কাজল ল’লে, জোনাকৰ বৰষুণ আদি ধাৰাবাহিক আৰু আইদেউ, খেল, কোঁৱৰপুৰৰ কোঁৱৰ, খেল ইত্যাদি চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

উদ্ধৃতিসমূহ

আচলতে আমি অভিনয়ৰ লগত জড়িতসকলে দুটা জীৱন জীয়াই থাকোঁ। এটা হ’ল কে কেৰ ৰিল লাইফ আনটো সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মাৰ ৰিয়েল লাইফ। বাস্তৱৰ চৰিত্ৰটোৰ লগত যিমান সময় থাকোঁ অভিনীত চৰিত্ৰটিকো প্ৰায় একে সময় দিব লগা হয়।
ভবা নাছিলোঁ অভিনেতা হ’মগৈ বুলি কিন্তু হ’লোঁগৈ আৰু।
ভবা নাছিলোঁ অভিনয় কৰি যে খাব পাৰিম। কিন্তু মোৰ এটা দৃঢ়তা আছিল যে অভিনয়ক পেচা হিচাবে ল’বলৈ হ’লে খাব পৰাকৈ ল’ম।
মোৰ অংগী ভংগী নাছিল কিন্তু কথা বহুত বেছি কৈছিলোঁ। নক’বলগীয়া ঠাইতো মই কথা কমেই আৰু। নৱদাই তেতিয়া লেকাম ডাল ধৰিছিল, বেলেগে যেতিয়া কয় অমুকে কথা বেছি কয় তেতিয়া ভাবোঁ এইবোৰ নকৰাকৈ মইনো কেনেকৈ থাকিব পাৰোঁ। তাৰ পাছত এক ডেৰ বছৰ ধৰি নিজকে শিকালোঁ কেনেকৈ কথা ক’ব লাগে। মানুহে মডুলেচন (কথাৰ সুৰ)বোৰতো ৰস পাই, সব কথাতেই চিঞৰ বাখৰ কৰি হহুঁৱাব লাগে বুলি মই নাভাবোঁ। মানুহে হাঁহক কিন্তু মই যাতে বেছি কৰিছোঁ বুলি নাভাবে সেইটো মনত ৰাখিয়েই চিনবোৰ কৰি যাওঁ। মানুহে ফূৰ্তি পাই হাঁহি হাততালি দিলে প্ৰতিজনৰ মনত বেছি কৰাৰ প্ৰৱণতা এটা আহিয়েই যায়। প্ৰতিজন অভিনেতাৰে আহে, মোৰো আহে। সেইসময়ত মই প্ৰচণ্ড ধৈৰ্য ধৰোঁ, কেতিয়াবা মোৰো বেছি হৈ যায় কিন্তু প্ৰায়েই নহয়।
কোনোবা দিনা মোৰ এনেকুৱা লাগে যেন মই এশ বছৰ জীয়াই থাকিম। ইমান ভাল লাগে যেন ক’ৰবাত পাহাৰ এটাৰ শিখৰত উঠি চিঞৰি দিম। ইমান স্ফূৰ্তি লাগে। কিন্তু কেতিয়াবা এনেকুৱা লাগে যেন ঠাইতে মাৰি নিয়া প্ৰভু। মই নেথাকো আউ। এনেকুৱা হয়৷
ইংৰাজী আৰু হিন্দীৰ খুবেই প্ৰয়োজন। নক’লেও ভাষাটো অলপ জানি থোৱাটো ভাল।
মোৰ প্ৰেমটো মানে মোৰ ভিতৰি থাকে। মই মিঠা মিঠাকৈ একো ক’বও নাজানো। মই কামটো কৰি দিব পাৰিম, তেওঁৰ কাৰণে গেবাৰি কৰি দিব পাৰিম কিন্তু প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰোঁ।
চেলিব্ৰিটি হিচাপে যিটো ফিলিঙছ, সেইটো মানে অনুভৱ কৰিলে অলপ মূৰত ধৰে। মানে চিনিয়ৰ হ’লে অলপ ক্ষতি হয়। মানে চিনিয়ৰ দেই৷ উঠি দিয়ে যে, এনেকুৱা। ইয়াত আমাৰ যিখিনি মোতকৈ সৰু, মই কাষত ৰ’লে উঠি দিয়ে। সেইবিলাকে মোক অশান্তি কৰে।
মই কৰা আৰু মোৰ জনপ্ৰিয় হোৱা আৰু মোৰ অভিনয় সত্বাটোক মই মোৰ জীয়াই থকালৈকে জীয়াই ৰখা বেলেগ বেলেগ কথা৷ এটা কাম, নিজে ভালপোৱা কাম এটা সততাৰে গোটেই জীৱন কৰি থকাটোৱেহে বোলে মানে জয়!

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি