ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ডগলাছ ষ্টুৱাৰ্ট

ডগলাছ ষ্টুৱাৰ্ট (; জন্ম: ১৯৭৬) তিনিজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত তেওঁৱেই সকলোতকৈ সৰু আছিল। তেওঁ সৰু হৈ থাকোঁতেই দেউতাকে পৰিয়ালটোক এৰি যায় আৰু তেওঁক সুৰাপান আৰু আসক্তিৰ সৈতে যুঁজ দি থকা একক মাতৃয়ে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰে।

কৰ্মজীৱন

ফেশ্বন ডিজাইনিঙত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ ২৪ বছৰ বয়সত ষ্টুৱাৰ্ট নিউয়ৰ্ক চহৰলৈ যায়। ২০ বছৰ ধৰি তেওঁ কেলভিন ক্লেইন, ৰাল্ফ ল'ৰেন, বানানা ৰিপাব্লিক আৰু জেক স্পেডকে ধৰি কেইবাটাও ব্ৰেণ্ডত কাম কৰে। ডিজাইনিঙৰ কামৰ মাজে মাজে তেওঁ লিখা-মেলাৰ কামো কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল বানানা ৰিপাব্লিকত জেষ্ঠ্য নিৰ্দেশক হিচাপে বাৰঘণ্টীয়া চিফ্ট কৰি থকাৰ সময়ত।

তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস ছুঘী বেইনৰ বাবে মাৰ্গাৰেট বাছবি, লী চাইল্ড,সমীৰ ৰহিম, লেম চিচে আৰু ইমিলি উইলছনেৰে গঠিত এখন বিচাৰালয়ৰ দ্বাৰা ২০২০ চনৰ বুকাৰ বঁটা লাভ কৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

ষ্টুৱাৰ্টৰ দ্বৈত ব্ৰিটিছ আৰু আমেৰিকান নাগৰিকত্ব আছে। তেওঁ মানহাটনাৰ ইষ্ট ভিলেজত তেওঁৰ স্বামী মাইকেল কেৰি, যি হৈছে এগৰাকী গাগোচিয়ান গেলেৰীৰ কলা কিউৰেটৰ, লগত বাস কৰে।

গ্ৰন্থপঞ্জী

. UK, Picador.

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ফেশ্বন ডিজাইনাৰ
শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
অপৰাধী মনোবিজ্ঞান

অপৰাধী মনোবিজ্ঞান ,বা অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞান হৈছে অপৰাধী আৰু সন্দেহযুক্ত লোকৰ মতামত, চিন্তা, উদ্দেশ্য, কাৰ্য্য আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াৰ অধ্যয়ন। ই অপৰাধ বিজ্ঞান আৰু প্ৰয়োগ মনোবিজ্ঞানৰ এটা উপক্ষেত্ৰ।

আইনী আদালতৰ ভিতৰত অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানীসকলৰ বহু ভূমিকা আছে, বিশেষজ্ঞ সাক্ষী হিচাপে মাতি অনা আৰু মানসিক মূল্যায়ন কৰাকে ধৰি। কিছুমান প্ৰকাৰৰ মনোৰোগ চিকিৎসাই অপৰাধমূলক আচৰণৰ দিশসমূহৰ সৈতেও মোকাবিলা কৰে। ৰাজহুৱা আইনৰ দ্বাৰা শাস্তিযোগ্য আচৰণ, অনৈতিক বুলি গণ্য কৰা আচৰণ, সামাজিক নীতি বা পৰম্পৰা উলংঘা কৰা আচৰণ বা গুৰুতৰ মানসিক ক্ষতিকাৰক কাৰ্য্য আদি অপৰাধমূলক আচৰণৰ বাবে কেইবাটাও সংজ্ঞা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অপৰাধমূলক আচৰণক প্ৰায়ে অসামাজিক প্ৰকৃতিৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

ইতিহাস

অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানৰ আৰম্ভণি হৈছিল ১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে। অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশৰ চাৰিটা মূল দিশ আছিল: দাৰ্শনিক, চিকিৎসা, আইনী আৰু জৈৱিক। অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানৰ আগতে চিকিৎসা বিশেষজ্ঞ আৰু আদালতৰ ন্যায়াধীশৰ মাজত গৰিষ্ঠসংখ্যক গোচৰ কেনেকৈ আগবাঢ়িব লাগে সেইটো নিৰ্ধাৰণৰ ক্ষেত্ৰত অপৰাধমূলক আইনত সংঘাত আছিল যাৰ বাবে সন্দেহযুক্ত লোকৰ ব্যক্তিগত তদন্ত আৰু মূল্যায়নৰ বাবে বিশেষ ক্ষেত্ৰৰ বিকাশৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। সাধাৰণতে মানি লোৱা হয় যে অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞান অপৰাধ বিজ্ঞানৰ বহল ক্ষেত্ৰখনৰ পূৰ্বসূৰী আছিল, য’ত অপৰাধমূলক নৃতত্ত্বৰ দৰে অন্যান্য ক্ষেত্ৰসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যিয়ে ব্যক্তিগত সন্দেহযুক্ত আৰু আদালতৰ গোচৰৰ বিপৰীতে অপৰাধৰ অধিক ব্যৱস্থাগত দিশসমূহ অধ্যয়ন কৰে।

প্ৰফাইলিং

অপৰাধী প্ৰফাইলিং হৈছে অপৰাধমূলক তদন্তৰ এক প্ৰকাৰ, যিয়ে অপৰাধস্থলীত অপৰাধীৰ কাৰ্য্যক তেওঁলোকৰ সম্ভাৱ্য বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে সংযোগ কৰে। ইয়াক অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাতে আইন প্ৰয়োগকাৰী তদন্তকাৰীক সন্দেহযুক্ত লোকৰ এটা পুল সংকুচিত আৰু অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াত সহায় হয়। তদন্তমূলক মনোবিজ্ঞান নামৰ ফৰেনছিক মনোবিজ্ঞানৰ এটা উপ-ক্ষেত্ৰৰ অংশ, অপৰাধমূলক প্ৰফাইলিং পদ্ধতিত যথেষ্ট উন্নতি হৈছে আৰু ১৮০০ চনৰ শেষৰ ফালে ইয়াৰ ধাৰণা হোৱাৰ পৰাই জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে। কিন্তু অপৰাধমূলক প্ৰফাইলিঙৰ প্ৰথাক বৈধতা প্ৰদান কৰা অভিজ্ঞতাভিত্তিক গৱেষণা আৰু ফলপ্ৰসূতা মূল্যায়নৰ যথেষ্ট অভাৱ।

অপৰাধমূলক প্ৰফাইলিং হৈছে এনে এক প্ৰক্ৰিয়া যিটো এতিয়া ফেডাৰেল ব্যুৰো অৱ ইনভেষ্টিগেচনত অপৰাধমূলক তদন্তমূলক বিশ্লেষণ বুলি জনা যায়। প্ৰফাইলাৰ বা অপৰাধমূলক তদন্তকাৰী বিশ্লেষক হৈছে প্ৰশিক্ষিত আৰু অভিজ্ঞ আইন প্ৰয়োগকাৰী বিষয়া যিয়ে এটা অমীমাংসিত হিংসাত্মক অপৰাধৰ স্থানৰ প্ৰতিটো আচৰণগত দিশ আৰু সবিশেষ অধ্যয়ন কৰে, য’ত এটা নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ মনোৰোগ ৰোগ স্থানত এৰি দিয়া হৈছে। অপৰাধস্থলীৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিব পৰা পাঁচটা আচৰণৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে:

অপৰাধৰ ক্ষেত্ৰত পৰিকল্পনাৰ পৰিমাণ,
অপৰাধীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা নিয়ন্ত্ৰণৰ মাত্ৰা,
দৃশ্যপটত আৱেগ বৃদ্ধি,
অপৰাধী আৰু ভুক্তভোগী উভয়ৰে বিপদৰ মাত্ৰা, আৰু
অপৰাধস্থলীৰ আবিৰ্ভাৱ (অসংগঠিত বনাম সংগঠিত)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
ৰজনী কুমাৰ

ৰজনী কুমাৰ (; ৫ মাৰ্চ ১৯২৩ – ১১ নৱেম্বৰ ২০২২) (জন্ম নেন্সি জয়ছ মাৰ্গাৰেট জোনছ) এগৰাকী ব্ৰিটিছ-ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু স্প্ৰিংডেলছ গ্ৰুপ অৱ স্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ ২০১১ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।

জীৱনী

কুমাৰৰ ১৯২৩ চনৰ ৫ মাৰ্চত যুক্তৰাজ্যৰ লণ্ডনত নেঞ্চি জয়েছ মাৰ্গাৰেট জোন্স হিচাপে জন্ম। ১৯৪১ চনত তেওঁ লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, ২৩ বছৰ বয়সত যুধিষ্টাৰ কুমাৰ নামৰ এগৰাকী সহপাঠীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়, তাৰ পিছত ভাৰতলৈ আহি‍ ভাৰতীয় নাম ৰজনী গ্ৰহণ কৰে।

১৯৫০ চনত স্থানীয় বিদ্যালয় এখনত তেওঁ অধ্যক্ষ হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ১৯৫৫ চনলৈকে তাত কাম কৰে। বছৰ বছৰ ধৰি এই প্ৰতিষ্ঠানটো ভাৰতৰ চাৰিখন বিদ্যালয় আৰু ডুবাইৰ এখন বিদ্যালয়লৈ বৃদ্ধি পাইছে আৰু ইয়াত ৬০০০ৰো অধিক শিক্ষাৰ্থী আছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। ২০১২ চনত, তেওঁক দক্ষিণ আফ্ৰিকা চৰকাৰৰ দ্বাৰা অ' আৰ টাম্বোৰ সঙ্গীৰ আদেশ (চিলভাৰ) প্ৰদান কৰা হৈছিল।

২০২২ চনৰ ১০ নৱেম্বৰত ৯৯ বছৰ বয়সত কুমাৰৰ মৃত্যু হয়।

প্ৰকাশিত কৰ্ম

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ভাৰতীয় সংখ্যা

দেৱনাগৰী সংখ্যা আৰু সেইবোৰৰ সংস্কৃত নাম

তলত ভাৰতীয় সংখ্যাবোৰৰ আধুনিক দেৱনাগৰী ৰূপত এখন তালিকা দিয়া হ’ল লগতে উচ্চাৰণ আৰু অনুবাদবোৰো দিয়া হ’ল।

ModernDevanagariHindu-Arabic Sanskrit word for theordinal numeral (wordstem) Translations in some languages
० 0 (शून्य) sifr (Arabic)
१ 1 (एक) echad (Hebrew)
२ 2 (द्वि) dva (Russian)
३ 3 (त्रि) tre (Italian)
४ 4 (चतुर्) katër (Albanian)
५ 5 (पञ्च) penki (Lithuanian)
६ 6 (षष्) seis (Spanish)
७ 7 (सप्त) şapte (Romanian)
८ 8 (अष्ट) astoņi (Latvian)
९ 9 (नव) nove (Italian)

ভিন্নতা

]]
ভৌগোলিক অঞ্চল বা যুগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দেৱনাগৰী সংখ্যাৰ আকৃতি ভিন্ন হ'ব পাৰে। ইয়াৰ কিছুমান ভিন্নতা পুৰণি সংস্কৃত সাহিত্যতো দেখা যায়।
१
x Common
x Nepali
1
५
x "Bombay" Variant
x "Calcutta" Variant
5
८
x "Bombay" Variant
x "Calcutta" Variant
8
९
x Common
x Nepali Variant
9

নেপালী ভাষাত ५, ८, ९ - এইকেইটা সংখ্যা আধুনিক দেৱনাগৰী সংখ্যাতকৈ অলপ পৃথক। পুৰণি দেৱনাগৰী পদ্ধতিত , , লিখা হয়৷

ভাৰতীয় পৌৰাণিক ভাষা (বোৰ)

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংখ্যা0123456789ব্যৱহৃত হয়
তামিল সংখ্যাo௧௨௩௪௫௬௭௮௯
তামিল ভাষা
তেলেগু সংখ্যা౦౧౨౩౪౫౬౭౮౯
তেলেগু ভাষা

অনান্য আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংখ্যা 0123456789ব্যৱহৃত হয়
অসমীয়া/বঙালী(Ref) সংখ্যা০১২৩৪৫৬৭৮৯
বঙালী ভাষাঅসমীয়া ভাষা
গুজৰাটী সংখ্যা૦૧૨૩૪૫૬૭૮૯
গুজৰাটী ভাষা
মাৰাঠী সংখ্যা०१२३४५६७८९
মাৰাঠী ভাষা, সংস্কৃত ভাষা আৰু হিন্দী ভাষা
গুৰমুখী সংখ্যা੦੧੨੩੪੫੬੭੮੯
পঞ্জাবী ভাষা
মালায়লম সংখ্যা൦൧൨൩൪൫൬൭൮൯
মালায়লম ভাষা
ওড়িয়া সংখ্যা୦୧୨୩୪୫୬୭୮୯
ওড়িয়া ভাষা
লেপচা সংখ্যা

ছিক্কিম আৰু ভূটান
᱀᱁᱂᱃᱄᱅᱆᱇᱈᱉

তথ্যসূত্ৰ

Georges Ifrah, The Universal History of Numbers. John Wiley, 2000.
Sanskrit Siddham (Bonji) Numbers
Karl Menninger, Number Words and Number Symbols - A Cultural History of Numbers ISBN 0-486-27096-3 [

শ্ৰেণী:গণিত
শ্ৰেণী:সংখ্যা
ভাগ্যশ্ৰী

ভাগ্যশ্ৰী পটৱৰ্ধন (; জন্ম: ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু সমাজকৰ্মী। তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। হিন্দী ছবিৰ জগত আৰু টেলিভিছনৰ জগতত ভাগ্যশ্ৰী এক সুপৰিচিত আৰু প্ৰতিষ্ঠিত নাম।

১৯৮৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'মেইনে প্যাৰ কিয়া'ৰ জৰিয়তে ভাগ্যশ্ৰীয়ে পোনপ্ৰথমে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। তেখেতৰ চৰিত্ৰটোৰ নাম আছিল 'সুমন'। এই বিশেষ চৰিত্ৰটোৰ দ্বাৰা তেখেতে সমালোচকৰ পৰাও প্ৰশংসা লাভ কৰে। আনহাতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ বঁটা লাভ কৰে। ছবিখনত তেখেতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল ছলমান খানে। উল্লেখযোগ্য যে, এইখন ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰী আজিও জনপ্ৰিয় আৰু সমাদৃত। এইখন তেখেতৰ সফল ছবি হিচাপেও পৰিগণিত।নবৈৰ দশকত তেখেতে 'ত্যাগী', 'ৰানা'ৰ দৰে ছবি দুখনমানতহে অভিনয় কৰে। ১৯৯০ চনত হিমালয়া দশানীৰ লগত তেখেতে বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।

একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগৰ পৰা ভাগ্যশ্ৰীক পুনৰ পৰ্দাত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ২০০২ চনৰ ছবি 'শত্ৰু ধ্বংস', ২০০৬ চনৰ ছবি 'উথাইলা ঘুংগতা ছান্দ দেখলে' আছিল তাৰে ভিতৰত দুখন। ২০০৬ চনতে তেখেতে 'হামকো দিৱানা কৰ গয়ে'তো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'টু ষ্টেটছ্'ৰ তেলুগু ভাষাৰ ৰিমেকৰ বাবে তেখেত এতিয়া সাজু হৈছে।

ছবিত অভিনয় কৰাৰ লগতে, ভাগ্যশ্ৰীয়ে ২০০৫ চনত 'ষ্টুডিঅ ওৱান' নামৰ টেলিভিছিন চিৰিজটোও পৰিচালনা কৰে। ২০১৪-১৫ বৰ্ষত 'লৌট আও তৃষা'ৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰীয়ে 'ইণ্ডিয়ান টেলিভিছন একাডেমী এৱাৰ্ড'ৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। ভাগ্যশ্ৰী এগৰাকী সমাজকৰ্মীও। ২০১৫ চনৰ মাৰ্চত, ভাগ্যশ্ৰী 'ভাগ্যশ্ৰী স্কিম'ৰ ব্ৰেণ্ড এম্বাচাদৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়। যিটো আছিল মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হোৱা এটা বিশেষ আঁচনি। দৰিদ্ৰ সীমা ৰেখাৰ তলত স্থানপ্ৰাপ্ত কন্যা শিশুৰ শিক্ষাৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰী আঁচনিয়ে সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়।

১৯৯৩ চনত ভাগ্যশ্ৰীয়ে অভিনাশ ৱাধৱানৰ ছবি 'ঘৰ আয়া মেৰা পৰদেশী'ত অভিনয় কৰে। নবৈৰ দশকত এইখনেই হৈছে ভাগ্যশ্ৰীৰ অন্তিমখন হিন্দী ছবি। ইয়াৰ পিছত তেখেতে দুখনমান তামিল, তেলুগু আৰু কন্নড় ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে। ভাগ্যশ্ৰীয়ে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ভাষাৰ ছবি আছিল 'য়ুৱাৰত্ন ৰাণা'। ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ১৯৯৮ চনত। ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিছন অপৰাধমূলক ধাৰাবাহিক 'চিআইডি'ৰ কেইটামান খণ্ডতো ভাগ্যশ্ৰীয়ে ভূমুকি মাৰে। ইয়াৰ লগতে 'কভি কভি' নামৰ টিভি চিৰিজটোতো তেখেতক দেখিবলৈ পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পাৰভেজ ৰব

পাৰভেজ ৰব (১৯৬২/৬৩ – ১৯ অক্টোবৰ ২০১৯) বাংলাদেশৰ এজন সুৰকাৰ আৰু সঙ্গীত পৰিচালক আছিল। তেখেত মুঠ ৭৫ খন বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মছনবী

মছনবী (; পাৰ্চী: مثنوی معنوی) হৈছে ৰুমিয়ে লিখা এখন বিস্তৃত পাৰ্চী মছনৱী (এটা কাব্য সংকলন) আৰু চুফীবাদৰ ইতিহাসত এখন অন্যতম প্ৰভাৱশালী গ্ৰন্থ। ই ছখন কবিতাৰ এটি গ্ৰন্থ শৃংখলা যি একেলগে প্ৰায় ২৫,০০০ পদ বা ৫০,০০০ শাৰীৰে গঠিত।

Notes

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
অছুৎ কন্যা

অছুৎ কন্যা (; ; ; অসমীয়া অনুবাদ: অস্পৃশ্য কন্যা) ১৯৩৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন হিন্দী চলচ্চিত্ৰ। মুম্বাইৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ প্ৰাৰম্ভিক কালৰ চুপাৰ-হিট এই ছবিখনত এজনী দলিত ছোৱালীৰ ব্যৰ্থ প্ৰেম আৰু আত্মত্যাগৰ কাহিনী চিত্ৰিত কৰা হৈছে। কুৰি শতিকাৰ আগভাগৰ ভাৰতীয় সমাজখনত দেখা পোৱা জাতিভেদৰ প্ৰাবল্যৰ উমান ছবিখনত পোৱা যায়।

বোম্বে টকীজৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত বহুকেইখন সফল ছবিৰ অন্যতম আছিল অছুৎ কন্যা। ছবিৰ পৰিচালক আছিল ফ্ৰেঞ্জ্ অ’ষ্টেন, সঙ্গীত পৰিচালক আছিল সৰস্বতী দেৱী আৰু গীতৰ ৰচয়িতা আছিল জে.এচ. কাশ্যপ। মুখ্য ভূমিকাত আছিল অশোক কুমাৰ আৰু দেৱিকা ৰাণী।

কাহিনী

]] আৰু অশোক কুমাৰ
গাঁৱৰ গেলামাল দোকানী মোহনৰ পুত্ৰ প্ৰতাপ (অশোক কুমাৰ) আৰু ৰেলৱে লেভেলক্ৰচিঙৰ ৰখীয়া দুখীয়াৰ জীয়ৰী কস্তুৰী (দেৱিকা ৰাণী) সৰুকালৰ বন্ধু আৰু ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগেলগে ইজনে সিজনৰ গভীৰ প্ৰেমত পৰে। কিন্তু দুয়োৰে মাজত বিবাহ সম্ভৱ নহ’ল। কাৰণ প্ৰতাপ আছিল ব্ৰাহ্মণ সন্তান আৰু কস্তুৰী আছিল এজনী অচ্যুৎ কন্যা অৰ্থাৎ নিম্নজাতিৰ ছোৱালী। সেইসময়ৰ ভাৰতীয় সমাজ-ব্যৱস্থাত অসবৰ্ণ বিবাহ প্ৰায় অসম্ভৱ আছিল।
প্ৰতাপে বিয়া কৰায় মীৰা নামৰ ছোৱালী এজনীক। আনহাতে কস্তুৰীয়ে পিতাক দুখীয়াৰ দৰে লেভেল ক্ৰচিঙৰ ৰখীয়াৰ চাকৰি কৰা মনু নামৰ ইতিপূৰ্বে বিবাহিত ডেকা এজনৰ সৈতে বিয়াত বহে। যদিও বিয়াৰ পিছতো দুয়ো-দুয়োকে পাহৰিব নোৱাৰিলে, তথাপি নিজৰ নিজৰ সংসাৰৰ দায়িত্ব নিয়াৰিকৈ পালন কৰিবলৈ চেষ্টা চলাই গ’ল।
ইফালে মনুৰ প্ৰথম পত্নী কেজৰীয়ে তাইৰ স্বামীৰ জীৱনত আন এগৰাকী নাৰীৰ প্ৰবেশক সহজভাবে লব নোৱাৰিলে। সেয়েহে তাই প্ৰতাপৰ পত্নী মীৰাৰ সৈতে লগ হৈ কস্তুৰীৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ ৰচিবলৈ ধৰিলে। সেই ষড়যন্ত্ৰৰ অংশ স্বৰূপে সিহঁত দুয়ো এদিন কস্তুৰীক ওচৰৰ গাঁৱত বহা মেলালৈ লৈ গ’ল আৰু অকলশৰে এৰি থৈ আহিল। সেই মেলাত প্ৰতাপেও এখন দোকান দিছিল। উপায়হীন হৈ কস্তুৰীয়ে দোকান সামৰি ঘৰলৈ গৰুগাড়ীৰে উভতি অহা প্ৰতাপৰ সৈতে একেলগে আহিবলৈ বাধ্য হ’ল। কেজৰী আৰু মীৰাই গৈ মনুক প্ৰতাপ আৰু কস্তুৰী একেলগে থকা বুলি টুটুকীয়া লগালে।
গৰুগাড়ী আহি লেভেল ক্ৰচিঙৰ ওচৰ পাওঁতে ক্ৰোধান্বিত মনুৱে প্ৰতাপক আক্ৰমণ কৰিলে। ৰেলপথৰ ওপৰতে দুয়োৰ দবৰা-দবৰি লাগিল। এই কাজিয়াখনক কেন্দ্ৰ কৰি সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ হোৱাৰ আশংকাই দেখা দিলে। ইফালে ৰেল এখন আহি আছে। আসন্ন দুৰ্ঘটনা ৰোধ কৰিবলৈ কস্তুৰী ৰেলপথেৰে দৌৰি গৈ ৰেলখন ৰখাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ তাই ৰেলত কটা গৈ মৃত্যুবৰণ কৰিলে।

সমাজে অস্পৃশ্য বুলি গণ্য কৰা এজনী নিৰ্দোষী ছোৱালীয়ে নিজৰ জীৱনদান দি আসন্ন সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ পৰা গাঁৱখনক ৰক্ষা কৰি গ’ল। তেতিয়াহে গাঁৱবাসীয়ে সেই সাধাৰণ ছোৱালীজনীৰ মহত্ব উপলব্ধি কৰিলে।

ভূমিকা

দেৱিকা ৰাণী ... কস্তুৰী
অশোক কুমাৰ ... প্ৰতাপ
পি.এফ. পিঠাৱালা ... মোহন, প্ৰতাপৰ পিতৃ
কামতা প্ৰসাদ ... দুখীয়া, কস্তুৰীৰ পিতৃ
কিশোৰী লাল ... বাবুলাল বৈদ্য
কুসুম কুমাৰী
প্ৰমিলা
আনৱাৰ
ইশৰাত

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Watch Achhut Kanya entirely annotated with archival material at Indiancine.ma

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
দুৰ্গা বাহিনী

দুৰ্গা বাহিনী হৈছে বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ (VHP) মহিলা শাখা। ইয়াক ১৯৯১ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ হৈছে সাধ্বী ৰিথম্বৰা। বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ মতে দুৰ্গা বাহিনীৰ উদ্দেশ্য হৈছে অধিক মহিলাক প্ৰাৰ্থনা সভা আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যকলাপত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা। সংগঠনটোৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠনেত্ৰী কল্পনা ব্যাসে কয় যে দুৰ্গা বাহিনীৰ সদস্যসকলে নিজকে ‘শাৰীৰিক, মানসিক আৰু জ্ঞান বিকাশৰ বাবে’ সমৰ্পিত কৰে। [1] সংগঠনটোৰ উদ্দেশ্য হৈছে সংকটৰ সময়ত হিন্দু পৰিয়ালক সহায় কৰি সামাজিক সেৱা প্ৰদান কৰা আৰু হিন্দু সংহতি প্ৰতিষ্ঠা কৰা। ব্যাসৰ মতে ২০০২ চনলৈকে সংগঠনটোৰটোৰ মুঠ সদস্য সংখ্যা ৮,০০০ আৰু ইয়াৰে ১,০০০ সদস্য আহমেদাবাদৰ।

সক্ৰিয়তা আৰু আদৰ্শ

দুৰ্গা বাহিনীক প্ৰায়ে কঠোৰপন্থী বজৰংগ দলৰ মহিলা মুখ বুলি গণ্য কৰা হয়[1] আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুসকলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰৰোচিত কৰাত সক্ৰিয়ভাৱে অৰিহণা যোগোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে। সংগঠনটোক এক সোঁপন্থী ধৰ্মীয় মৌলবাদী গোট হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

দুৰ্গা বাহিনীয়ে আগ্ৰাসী ৰূপত নিম্ন উপাৰ্জনকাৰী আৰু নিম্ন বৰ্ণৰ পৰিয়ালৰ যুৱতীসকলক সভ্যভৰ্তি কৰে। সভ্যসকলে কাৰাটে আৰু লাঠিযুঁজ শিকে আৰু দলীয় আদৰ্শৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। বিপজ্জনক কামবোৰৰ মুখামুখী হ’বলৈ যথেষ্ট শাৰীৰিক শক্তিৰ প্ৰয়োজন হোৱাৰ বাবে সংগঠনটোৱে বিশেষকৈ যুৱতীসকলক নিয়োগ কৰে; বিশেষকৈ তেওঁলোকে শত্ৰু বুলি ভবা মুছলমান লোকসকলৰ সন্মুখীন হ’বলৈ।

১৯৯০ চনৰ ১৬ মাৰ্চত সংঘটিত হোৱা বিজনোৰ দাঙ্গাত দুৰ্গা বাহিনীৰ কৰ্মীসকলে বিজনোৰৰ মুছলমান লোকসকলে বাস কৰা অঞ্চলৰ মাজেৰে হিন্দুলোকৰ এক শোভাযাত্ৰা আয়োজন কৰি প্ৰৰোচনামূলক শ্লোগান দিয়ে; যাৰবাবে হিংসা ঘটনাৰ সূত্ৰপাত হয়।

২০০২ চনৰ ১৬ মাৰ্চত দুৰ্গা বাহিনীৰ কৰ্মীসকলে অযোধ্যাত সন্মুখ সমৰত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ লক্ষ্যৰে বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ আৰু বজৰংগ কৰ্মীসকলৰ সৈতে উৰিষ্যাৰ বিধানসভাত মূৰত গেৰুৱা কাপোৰ বান্ধি হাতত ত্ৰিশূল লৈ ধংসাত্মক কাৰ্যকলাপত লিপ্ত হয়।

দুৰ্গা বাহিনী ২০০২ চনৰ গুজৰাট হিংসাত জড়িত থকাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হয়। অৱ্শ্যে সংগঠনটোৱে এনে অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰিছে। হিংসাত দুৰ্গা বাহিনীৰ ভূমিকা সন্দৰ্ভত বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ মুখপাত্ৰ কৌশিকবাহী মেহতাই কয়, কেৱল বিধৱা আৰু গোধৰা কাণ্ডৰ ভুক্তভোগীসকলৰ যত্ন লোৱাৰ বাহিৰে বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ গুজৰাট হিংসাৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাছিল। দুৰ্গা বাহিনীৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কথা প্ৰযোজ্য। কিন্তু বহুলোকে দাবী কৰিছিল যে বগা চুৰিদাৰ পৰিহিত ছোৱালীবোৰ হিংসাত জড়িত আছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Durga Vahini , বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ ৱেবচাইট।

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সংগঠন
তাৰাবাই ভোঁচলে

তাৰাবাই ভোঁচলে (; ১৬৭৫ – ১৭৬১) ১৭০০ চনৰ পৰা ১৭০৮ লৈকে ভাৰতৰ মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যৰ শাসক আছিল। তেওঁ ছত্ৰপতি ৰাজাৰাম ভোঁচলে (Rajaram I)-ৰ ৰাণী আৰু মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিৱাজীৰ বোৱাৰী আৰু দ্বিতীয় শিৱাজীৰ মাতৃ আছিল। স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত মাৰাঠা অঞ্চলৰ মোগল দখলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ জীয়াই ৰখাত তেওঁৰ ভূমিকা অতুলনীয়। লগতে থলুৱা সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণৰ বাবে কৰা তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাক ব্যাপকভাৱে প্ৰশংসা কৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

তাৰাবাই মোহিতে বংশৰ পৰা আহিছিল আৰু বিখ্যাত মাৰাঠা জেনেৰেল হামবিৰাও মোহিতেৰ কন্যা আছিল। ১৭০০ চনৰ মাৰ্চত ৰাজাৰাম প্ৰথমৰ মৃত্যুত, তেওঁ তেওঁৰ নৱজাতক পুত্ৰ, শিৱাজী দ্বিতীয়ক ৰাজৰামৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু নিজকে ৰিজেণ্ট হিচাপে ঘোষণা কৰে।

মাৰাঠা বাহিনীৰ কমাণ্ডাৰ

ৰিজেণ্ট হিচাপে, তেওঁ ঔৰংগজেবৰ বাহিনীৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ দায়িত্ব লৈছিল। তাৰাবাই অশ্বাৰোহৰণ কৌশলত দক্ষ আছিল আৰু যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ নেতৃত্বত বহুতো কৌশলগত পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল। তেওঁৰ নেতৃত্তত মোগলৰ বিৰুদ্ধে হোৱা যুঁজ বহুদিনলৈ অব্যাহত আছিল। যদিও সাময়িক যুদ্ধবিৰতিৰ কথা চলিছিল, তাৰাবায়ে প্ৰতিৰোধ অব্যাহত ৰাখিছিল। ১৭০৫ চনৰ ভিতৰত, মাৰাঠাসকলে নৰ্মদা নদী পাৰ হৈছিল আৰু মালৱাত সৰু প্ৰৱেশ কৰিছিল। ১৭০৬ চনত, তাৰাবাইক মোগল বাহিনীয়ে ৪ দিনৰ বাবে বন্দী কৰিছিল কিন্তু তেওঁ এজন মোগল সৈনিকক নিজৰ খাৰুসহ কিছু ব্যয়বহুল গহনা দি বন্দীসালৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল। তেওঁ দিয়া গহনাৰ মূল্য ১০ নিযুত টকা বুলি অনুমান কৰা হৈছিল। ১৭০৭ চনত ঔৰঙ্গাবাদৰ ঝুলদাবাদত মৃত্যু হোৱা মোগল সম্ৰাট ঔৰংগজেবৰ মৃত্যুৰ খবৰ পাই মাৰাঠা দেশখন সকাহ পাইছিল।

বিশিষ্ট ভাৰতীয় বুৰঞ্জীবিধ যদুনাথ চৰকাৰে মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে ১৭০০–১৭০৭ চনৰ সময়ছোৱাত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পথপ্ৰদৰ্শক আৰু নিৰ্দেশক কোনো মন্ত্ৰী নাছিল কেৱল ৰাণী তাৰাবাই মোহিতে আছিল। তেওঁৰ প্ৰশাসনিক প্ৰতিভা আৰু চৰিত্ৰৰ শক্তিয়ে মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যক ভয়ংকৰ সংকটৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।

শাহুৰ সৈতে যুদ্ধ

মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যক বিভক্ত কৰিবলৈ, মোগলসকলে তাৰাবাইৰ ভতিজাক শ্বাহুজীক কিছুমান চৰ্তত কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰি দিছিল। শ্বাহুজীীয়ে লগে লগে মাৰাঠা ৰাজনীতিৰ নেতৃত্বৰ বাবে তাৰাবাই আৰু দ্বিতীয় শিৱাজীক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। শ্বাহুৱে অৱশেষত তেওঁৰ আইনী স্থিতি আৰু পেশ্বা বালাজী বিশ্বনাথৰ কূটনীতিৰ সহায়ত তাৰাবাইক একাষৰিয়া কৰি তেওঁৰ নিজৰ স্থিতি শক্তিশালী কৰি তুলিছিল। তাৰাবায়ে ১৭০৯ চনত কোলাপুৰত এটা প্ৰতিদ্বন্দ্বী আদালত স্থাপন কৰিছিল কিন্তু ৰাজৰামৰ আনগৰাকী বিধৱা ৰাজাচাবাইৰ দ্বাৰা এই প্ৰস্তাব নাকছ কৰা হৈছিল। ৰাজাচাবায়ে তেওঁৰ নিজৰ পুত্ৰ সম্ভাজী দ্বিতীয়ক সিংহাসন অৰ্পণ কৰিছিল। তাৰ পিছতেই তাৰাবাই আৰু তেওঁৰ ল'ৰাক সম্ভাজী দ্বিতীয়য়ে বন্দী কৰিছিল। ১৭২৬ চনত শিৱাজী দ্বিতীয়ৰ মৃত্যু হৈছিল। পিছত ১৭৩০ চনত তাৰবাই আৰু ছত্ৰপতি শ্বাহুৰ মাজত কিছু মিটমাট হৈছিল, আৰু তাৰাবায়ে ৰাজনৈতিক শক্তি অবিহনে সতাৰা নামৰ চহৰত বাস কৰিবলৈ গুছি গৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাসক
টমাছ হাৰ্ডি

টমাছ হাৰ্ডি (ইংৰাজী: Thomas Hardy, ২ জুন ১৮৪০ - ১১ জানুৱাৰী ১৯২৮)ভিক্টোৰিয়ান যুগৰ এজন প্ৰখ্যাত ঔপন্যাসিক, কবি আৰু নাট্যকাৰ। ৰমন্যাসিক কবি আৰু ঔপন্যাসিক উইলিয়াম ওৱৰ্ডছৱৰ্থ ও চাৰ্লস ডিকেন্স ৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। হাৰ্ডিৰ লেখাত তৎকালিন ক্ষয়িষ্ণু গ্ৰাম্য সমাজৰ দিশটোত বেছিকৈ আলোকপাত কৰিছিল। টমাছ হাৰ্ডি প্ৰথম অৱস্থাত নিজেকে এজন কবি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছল। অৱশ্যে এজন ঔপন্যাসিক হিচাপেহে তেওঁ ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।

জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক কাল

টমাছ হাৰ্ডিৰ জন্ম হয়
১৮৪০ খ্ৰিষ্টাব্দৰ ২ জুন তাৰিখে। জন্মস্থান ডৰছেটশ্বায়াৰ। হাৰ্ডিৰ পিতৃ বৃত্তিত এজন
শিলাকুটি আৰু স্থপতিবিদ আছিল যদিও তেওঁ হাৰ্ডিক গিৰ্জাৰ যাজক কৰিবলৈ মন
মেলিছিল। কিন্তু হাৰ্ডি তেওঁৰ পিতৃৰ বৃত্তিৰ প্ৰতিহে আকৰ্ষিত হৈছিল। ১৮৪৮
চনৰপৰা ১৮৫৪ চনৰ ভিতৰত তেওঁ প্ৰাথমিক স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে। ১৮৫৬
চনত তেওঁ মি. হিক্‌ছ নামৰ এজন স্থপতিবিদৰ লগত গিৰ্জাৰ নক্সা তৈয়াৰ কৰা
কামত মনোনিৱেশ কৰে। এই কামত দিহিঙে-দিপাঙে ঘূৰি ফুৰাৰ সময়ত তেওঁ
প্ৰকৃতিৰ নিসৰ্গ সুন্দৰ জগতখনত বিচৰণ কৰাৰ বিৰল সুবিধা লাভ কৰে। ১৮৫৯
চন মানৰপৰা তেওঁ তেওঁৰ প্ৰিয় বিষয় কবিতাত মন দিয়ে যদিও তাৰ মাজতে তেওঁ
লণ্ডনলৈ যায় আৰু তাত স্থাপত্যবিদ্যাত কেইবাটাও পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।

সাহিত্য চৰ্চা

১৮৬৭
চনত সেই কালৰ প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক জৰ্জ মেৰেডিথৰ লগত তেওঁৰ বন্ধুত্ব হয়।
এইজন সাহিত্যিকৰ প্ৰেৰণাৰে উদ্বুদ্ধ হৈ সেই বছৰতেই হাৰ্ডিয়ে
স্থাপত্যবিদ্যা ত্যাগ কৰি সাহিত্য সাধনাত লাগে।
১৮৭১ চনত
তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস 'Desperate Remedies' প্ৰকাশ পায়। এইখন উপন্যাসে
অৱশ্যে পঢ়ুৱৈতকৈও সমালোচকসকলকহে সৰৱ কৰি তুলিছিল। ইয়াৰ পাছত
‘Under the Greenwood Tree' (১৮৭২), 'A Pair of Blue Eyes'
(১৮৭৩), 'Far From Madding Crowd' (১৮৭৪) এই তিনিখন উপন্যাসে
তেওঁক যশ আৰু খ্যাতিৰ শিখৰলৈ লৈ যায়। ১৮৭৭ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ
উপন্যাস 'Return of the Native' প্ৰকাশ হয়। ইয়াৰ পাছত ১৮৮০ চনৰপৰা
১৮৯১ চনৰ ভিতৰত তেওঁ “The Trumpet-Major', 'A Laodicean', 'Two
on a Tower', 'The Mayor of Casterbridge', 'The Woodlanders',
আৰু ‘The Wessex Tales'—এই ছখন উপন্যাস ৰচনা কৰি ইউৰোপৰ পঢ়ুৱৈৰ
মাজত প্ৰচুৰ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। ১৮৯১ চনত 'A Group of Noble
Dames' আৰু 'Tess of the D'Urbervilles' ৰচনা কৰি পঢ়ুৱৈ আৰু
সমালোচকৰ ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰে। 'Jude the Obscure' (১৮৯৬) আৰু
'The Well-Beloved' (১৮৯৭) তেওঁৰ দুখন শেষ উপন্যাস।

পঁচপন্ন বছৰ বয়সত হাৰ্ডিয়ে তেওঁৰ প্ৰিয় কবিতাৰ জগতখনলৈ ঘূৰি যায়
আৰু ১৯০৩ চনত তেওঁৰ 'The Dynasts' নামৰ মহাকাব্যধৰ্মী সুদীৰ্ঘ
কাব্যগ্ৰন্থখনি প্ৰকাশ হয় (তিনিটা খণ্ডত)। যুদ্ধৰ বিভীষিকা, হতাশা আৰু আতংকৰ
পৰিশীলিত বৰ্ণনাৰে এই বিশাল কাব্যনাট্যই (epic drama) সমগ্ৰ ইউৰোপৰ
আকাশ-বতাহ মুখৰিত কৰিলে। ১৯০৯ চনত তেওঁৰ ‘Time's Laughing
Stocks and Other Verses', ১৯১৪ চনত 'Satire of Circumstances',
আৰু ১৯১৭ চনত 'His Moments of Vision' প্ৰকাশিত হয়। ১৯২২ চনত
তেওঁৰ 'Late Lyrics and Earlier' প্ৰকাশিত হয়।
ইয়াৰ পাছত পঁচাশী বছৰ বয়সত হাৰ্ডিয়ে নাটক ৰচনাত হাত দিয়ে। ১৯২৩
চনত তেওঁ প্ৰখ্যাত বিয়োগাত্মক নাটক “The Queen of Cornwall', ১৯২৫
চনত ‘Human Shows', আৰু ১৯২৮ চনত ‘Winter Words in Various
Moods and Metres' প্ৰকাশ কৰি সাহিত্য জগতলৈ অমূল্য অৱদান আগ বঢ়ায়।
১৯২৮ চনত এইজন প্ৰসিদ্ধ ঔপন্যাসিক-কবিৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য উৎস
তিল কপৌ

তিল কপৌ (, বৈজ্ঞানিক নাম: Spilopelia chinensis) সৰু আকাৰৰ এবিধ কপৌজাতীয় চৰাই। দক্ষিণ-পূব এছিয়া তথা ভাৰত উপমহাদেশৰ ই এবিধ থলুৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি। ইয়াক সাধাৰণতে বনাঞ্চল সমূহত দেখা যায় যদিও নগৰীয়া অঞ্চলতো ই বহুলভাৱে বিস্তৃত।

বিৱৰণ

তিল কপৌৰ দেহৰ মূৰ আৰু পেট অংশ মুগা-গুলপীয়া (rosy grey) হয়। ডেউকা দুখন মটিয়া। ডিঙিৰ ওপৰঅংশত ক’লা-বগাকৈ সৰু সৰু কিন্তু গাঢ় দাগ কিছুমান আছে।

বিতৰণ তথা বসতিস্থল

এছিয়াৰ প্ৰায় সকলো অংশতে তিল কপৌ বহুলভাৱে বিস্তৃত। ই সাধাৰণতে কাঠনি (woodland), কাইঁটীয়া হাবি (scrub), খেতি-পথাৰ (farmland) আদিত বসবাস কৰা দেখা পোৱা যায়। তিল কপৌৱে বেছিভাগ সময় মাটিত চৰি ফুৰে।

আচৰণ

তিল কপৌৱে জোৰ পাতি বা সৰু জাকত গুটি, সৰা ফল বা অন্যান্য উদ্ভিদৰ সন্ধানত মাটিত চৰে মাজেসময়ে অৱশ্যে ইহঁতে পোক-পতংগ আদিও খোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে।

আলোকচিত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Photographs and other media on the Internet Bird Collection
Pigeon taxonomy

শ্ৰেণী:পাৰ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
হেৰাৰ গাখীৰ

হেৰাৰ গাখীৰ (ইংৰাজী: Milk of Hera) সম্পৰ্কীয় আখ্যানটো হৈছে এক প্ৰাচীন গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী। সৃষ্টি সম্পৰ্কীয় মিথসমূহৰ প্ৰসংগত ই আকাশগংগা বা ছাঁয়াপথ (Milky Way)ৰ উৎপত্তিৰ ব্যাখ্যা দিয়ে। ইয়াৰ জনপ্ৰিয় সংস্কৰণটো হ’ল— পৌৰাণিক বীৰ হেৰাক্লেছক কেঁচুৱা অৱস্থাত তেওঁৰ পিতৃতুল্য দেৱতা জেউচৰ পত্নী তথা বিবাহৰ দেৱী হেৰাৰ অজ্ঞাতে তেওঁৰ বুকুৰ গাখীৰ খুৱাবলৈ দিয়া হৈছিল। হেৰাই সাৰ পাই তেওঁক ঠেলি পঠিয়াইছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ গাখীৰৰ কিছু অংশ সিঁচৰতি হৈ পৰে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই তৰাবোৰেৰে ভৰা আকাশগংগাৰ সৃষ্টি হয়।

ব্যুৎপত্তি

প্ৰাচীন গ্ৰীক ভাষাত 'আকাশগংগা' আৰু 'গ্যালাক্সি' (galaxy) দুয়োটাৰে অৰ্থ বুজাবলৈ গালাক্সিয়াছ (γαλαξίας) শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "গাখীৰৰ দৰে"। এই শব্দটো গালা (γάλα) শব্দৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল গাখীৰ।

পৌৰাণিক কাহিনী

কোৱা হয় যে হেৰাক্লেছৰ জন্মৰ পিছত জেউচ বা তেওঁৰ পুত্ৰ হাৰমিছে কেঁচুৱাটোক লৈ নিদ্ৰাৰত হেৰাৰ বুকুৰ কাষত শুৱাই দিছিল যাতে তেওঁ দেৱীৰ গাখীৰ খাব পাৰে। যেতিয়া হেৰাই সাৰ পালে আৰু পৰিস্থিতিটো বুজি পালে, তেওঁ কেঁচুৱাটোক ঠেলি আঁতৰাই দিলে আৰু তেওঁৰ গাখীৰ আকাশত সিঁচৰতি হৈ পৰিল। এই কাহিনীটো (pseudo-)ইৰাট’স্থেনছৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

আন এটা বৰ্ণনা অনুসৰি, হেৰাক্লেছৰ মাতৃ আলমেনীয়ে হেৰাৰ ক্ৰোধৰ ভয়ত কেঁচুৱাটোক এখন পথাৰত এৰি থৈ আহিছিল। হেৰাক্লেছৰ সতীয়া ভগ্নী দেৱী আথিনাই তেওঁক বিচাৰি পালে আৰু তেওঁৰ পৰিচয় নিদিয়াকৈ হেৰাৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। হেৰাই কেঁচুৱাটোক মৰম কৰি গাখীৰ খুৱাবলৈ লৈছিল। কিন্তু হেৰাক্লেছে দেৱীৰ বুকুত বৰ জোৰেৰে কামুৰি দিলে, যাৰ ফলত হেৰাই যন্ত্ৰণাত তেওঁক আঁতৰাই দিলে।

ৰোমান পৌৰাণিক লেখক হাইজিনাছৰ মতে, এই গাখীৰখিনি আচলতে ৰেয়াৰ (Rhea) আছিল। যেতিয়া ৰেয়াই তেওঁৰ স্বামী ক্ৰোনছক এটা শিল কাপোৰেৰে মেৰিয়াই কেঁচুৱা জেউচ বুলি মিছাকৈ দেখুৱাইছিল, তেতিয়া ক্ৰোনছে কেঁচুৱাটোক খোৱাৰ আগতে শেষবাৰৰ বাবে গাখীৰ খুৱাবলৈ কৈছিল। ৰেয়াই শিলটোত বুকু চেপি ধৰোঁতে কিছু গাখীৰ ওলাই আহিছিল।

যিকোনো সংস্কৰণেই নহওক কিয়, আকাশত সিঁচৰতি হৈ পৰা এই পবিত্ৰ গাখীৰেই আকাশগংগা বা ছাঁয়াপথত পৰিণত হোৱা বুলি কোৱা হয়, যাক প্ৰাচীন গ্ৰীকসকলে গালাক্সিয়াছ কাইক্লছ (Γαλαξίας Κύκλος অৰ্থাৎ "দুগ্ধময় বৃত্ত") বুলি জানিছিল। ইতিহাসৰ বহু শিল্পীয়ে এই নাটকীয় কাহিনীটো চিত্ৰিত কৰিছে, যাৰ ভিতৰত টিন্টোৰেটো আৰু ৰুবেন্স অন্যতম।

আন এক কম জনাজাত সংস্কৰণ মতে, সেই গাখীৰৰ কিছু অংশ পৃথিৱীত পৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰাই ভেটফুলৰ জন্ম হৈছিল, যিটো ফুল হেৰাৰ গাখীৰৰ দৰেই বগা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি