বাচ্চু বেৰ

বাচ্চু-বেৰ এবিধ তৰোৱালৰে পৰিবেশন কৰা পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য। এই নৃত্য ব্ৰায়ানচন চহৰৰ পণ্ট-ডি-চাৰ্ভিয়াৰ জিলাত (হাউটছ-আলপছ, ফ্ৰান্স) অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ উৎপত্তি বহু শতিকাৰ আগৰ ( প্ৰথম ১৭৩০ চনত লিখিত নিশ্চিতকৰণ তথ্য পোৱা গৈছে)। এই লোকনৃত্য ফ্ৰান্সত অনন্য আৰু পৰিৱেশিত অন্যান্য বিৰল তৰোৱাল নৃত্যৰ ভিতৰত অন্যতম। বছৰত এবাৰ ১৬ আগষ্টত, পণ্ট-ডি-চাৰ্ভিয়েৰছ জিলাৰ পৃষ্ঠপোষক চেণ্ট ৰচৰ (১৩৪০–১৩৭৯) দিনত ইয়াক পৰিবেশন কৰা হয়। কটিয়ান আল্পছৰ ইটালীৰ ফালেও একেধৰণৰ শ্ব’ পৰিবেশন কৰা হয়, বিশেষকৈ ছান জিঅ’ৰিঅ’, ফেনেষ্ট্ৰেল আৰু জিয়াগ্লিঅ’নে গাঁৱত।

উৎপত্তি

বাচ্চু বেৰ নৃত্যৰ উৎপত্তি কাল অথবা শিপা নিৰ্ণয় কৰাটো প্ৰায় অসম্ভৱ: ই হয়তো কেলটিক, ৰোমান, গ্ৰীক, ফ্লেমিছ আদি মূলৰ নৃত্য হ’ব পাৰে। কোনোবাই যুক্তি দিব পাৰে যে, এই নৃত্যৰ নামটোৱে বেকাছ দেৱতাক উদগনি দিয়ে যদিও এই কথা প্ৰমাণিত হোৱা নাই।

যিহেতু পৰম্পৰাগতভাৱে প্লেগৰ সময়ত আমন্ত্ৰণ কৰা চেণ্ট ৰচৰ উৎসৱৰ দিনটোত এই নৃত্য পৰিবেশন কৰা হয়, সেয়েহে কিছুমান বিশেষজ্ঞই যুক্তি আগবঢ়ায় যে, পণ্ট-ডি-চাৰ্ভিয়েৰছৰ প্লেগৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলে এই চেণ্টজনক নিজৰ জিলাৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে বাছি ল’লেহেঁতেন। কিন্তু এই বিশেষ সন্তৰ দিনত বিশেষ নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ কোনো উল্লেখ কেতিয়াও হোৱা নাই।

বৰ্ণনা

৯জন পুৰুষ নৃত্যশিল্পীয়ে বগা কাপোৰ পিন্ধি সৰু ব’ টাই, কঁকালত ডাঙৰ ৰঙা কমৰবন্ধ আৰু ক’লা ডান্সিং পাম্প পিন্ধি লয়। মানুহবোৰে এটা বৃত্ত গঠন কৰে, ইজনে সিজনক মূৰ দুপিয়াই জ্যামিতিক আৰ্হিত তৰোৱালবোৰ লৰচৰ কৰে আৰু আন্তঃসংলগ্ন কৰে।

প্ৰতিজন মানুহে আন এজন নৃত্যশিল্পীৰ তৰোৱালৰ পিঠি আৰু নিজৰ নিজৰ মুঠি ধৰি ৰাখে। সকলোৱে স্লাইডিং ছন্দময় গতিৰে (৩টা সৰু সৰু খোজৰ শৃংখলা) নাচে। তৰোৱালবোৰ ওপৰলৈ তুলি, আৰু তাৰ তলৰ পৰা পাৰ হৈ বিভিন্ন আকৃতিৰ সৃষ্টি কৰে যেনে ৩টা ত্ৰিভুজ, এটা আয়তক্ষেত্ৰ আৰু এটা তৰা, ২টা আয়তক্ষেত্ৰ, এটা তৰা আৰু এটা ত্ৰিভুজ ইত্যাদি।

চূড়ান্ত ৰূপটো, যাক « la lève » বুলি কোৱা হয়, নৃত্যশিল্পীৰ এটা বৃত্তৰে গঠিত, ইয়াৰে এজন কেন্দ্ৰত থাকে, ডিঙিত তৰোৱালবোৰ আন্তঃসংলগ্ন। সকলো নৃত্যশিল্পীয়ে একেলগে আঁঠু লয় আৰু সকলোৱে একেলগে কেইবাবাৰো উঠি যায়। ১৯৩৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত ফৰাচী গণৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰপতি এলবাৰ্ট লেব্ৰুনে এই নৃত্য প্ৰদৰ্শনত অংশগ্ৰহণ কৰে।

দুয়োটা বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বাচু-বেৰ পৰিবেশন কৰা হোৱা নাছিল।

২০০৩ চনত এটা স্মৃতিচাৰণৰ বাবে বাচু-বেৰ ব্যতিক্ৰমীভাৱে ২টা নৃত্যশিল্পীৰ মহলে (সাধাৰণতে মাত্ৰ এজন) পৰিবেশন কৰিছিল।

গীত

এই অনুষ্ঠানৰ লগত সাধাৰণতে "দ্ৰতনলা" বুলি কোৱা অৰ্থহীন "স্কেট" চিলেবলৰে গঠিত এটা পুনৰাবৃত্তিমূলক গীত থাকে। ইয়াক পণ্ট-ডি-চাৰ্ভিয়াৰছৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি প্ৰায় ১০ গৰাকী মহিলাই গায়। সাধাৰণতে মহিলাসকলে বেঞ্চত বহি গান গায় যদিও থিয় হৈ গান গোৱাও দেখা যায়।

পৰম্পৰাগত কাপোৰবোৰ থুঁতৰিৰ তলত গাঁঠি থকা বগা কপাহী বনেট, ব্লাউজৰ ওপৰত পিন্ধা চাদৰ আৰু কঁকালত ইলাষ্টিক থকা গাঢ় ধূসৰ ৰঙৰ স্কাৰ্ট (সৰু সৰু প্ৰভেন্স পেটাৰ্ণৰ সৈতে)ৰে গঠিত। স্কাৰ্টৰ ওপৰত এপ্ৰ’ন বান্ধি চাদৰখন ঠাইতে ধৰি ৰাখে।

গীতটোৰ আনুমানিক বৰ্তমানৰ শব্দ:
লা দ্ৰতনালা লা দ্ৰা, লা দ্ৰতনালা, লা
লা দ্ৰতনালা লা দ্ৰা, লা দ্ৰতনালা,
এট দ্ৰালালা, লা দ্ৰতনালা, লা দ্ৰা লা
লা দ্ৰতনালা, লা দ্ৰাতাতা লা দ্ৰা
লা দ্ৰতনালা, লা দ্ৰা
লা দ্ৰতনালা, লা দ্ৰতনালা, লা দ্ৰা, লা লা দ্ৰা

নৃত্যৰ স্থান

সাধাৰণতে তলৰ কাঠৰ মঞ্চত দুবাৰকৈ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয় আৰু প্ৰায় ২০ মিনিট সময় লাগে। প্ৰথমটো পৰিবেশন পণ্ট-ডি-চাৰ্ভিয়াৰ গাঁৱৰ ওপৰত, চাৰ্চ স্কোৱাৰত (য’ত চাৰ্চ চেণ্ট ৰচ এণ্ড চেণ্ট মাৰ্চেলাছ থিয় হৈ আছে) দিয়া হয়। তাৰ পিছত নৃত্যশিল্পী, গায়ক আৰু দৰ্শকে বাচু-বেৰ ষ্ট্ৰীটৰ পৰা খোজ কাঢ়ি জিন জাউৰেছ চ’কত উপস্থিত হয় য’ত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

পুৰণি কালত তিনিবাৰকৈ এই নৃত্য পৰিবেশন কৰা হৈছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য