ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
লাংগা ৱনি

লাংগা ৱনি (ইংৰাজী: langa voni) হৈছে দক্ষিণ ভাৰতৰ ছোৱালীয়ে পুষ্পিতা হোৱা আৰু বিবাহ হোৱাৰ মাজৰ সময় খিনিত পৰিধান কৰা এবিধ পৰম্পৰাগত সাজপাৰ। ইয়াক তামিল ভাষাত “পাৱড়ৈ দাৱনি” আৰু কানাড়া ভাষাত “লাংগা দাৱনী” বুলিও কোৱা হয়। ইয়াক দুটুকুৰা শাৰী বা আধা শাৰী বুলিও কোৱা হয়। কম বয়সীয়া ছোৱালীয়ে বিশেষ অনুষ্ঠানত এই সাজ পিন্ধিব পাৰে।

লাংগা ৱনিত সাধাৰণতে কঁকালত পৰিধান কৰা গোৰোহালৈকে দীঘল এক প্ৰকাৰৰ স্কাৰ্ট “লাংগা” বা “পাৱড়ৈ” আৰু মূৰ আৰু বুকু ঢাকিবলৈ ব্যৱহৃত ২ৰ পৰা ২.৫ মিটাৰ (৬ ফুট ৭ ইঞ্চিৰ পৰা ৮ ফুট ২ ইঞ্চি) দীঘল এবিধ পৰম্পৰাগত বস্ত্ৰ “ৱনি”, “অনি” বা “দাৱনি” নামৰ দুবিধ বস্ত্ৰ থাকে। ছোলিৰ ওপৰত ৱনিখন হেলনীয়াকৈ পৰিধান কৰা হয়। সাধাৰণতে এই বস্ত্ৰ কপাহ বা ৰেচমেৰে বোৱা হয়। লাংগা ৱনিৰ আন এটা ৰূপ হ’ল উত্তৰ ভাৰতৰ ঘাগ্ৰা চোলি (দুয়োটাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য হ’ল ৱনি বা দুপাট্টাখন পৰিধান কৰাৰ ধৰণ)। সমগ্ৰ উপমহাদেশৰ ভাৰতীয়সকলে মূলতঃ বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে পিন্ধা আধুনিক যুগৰ “লেহেংগা-শৈলীৰ শাৰী” লাংগা ৱনিৰ পৰা অনুকৰণতেই তৈয়াৰ কৰা এবিধ আধুনিক বস্ত্ৰ।

পোছাক

আধা শাড়ীয়ে শৈশৱত পাৱড়ৈ (স্কাৰ্ট) পৰিধান কৰা ছেৱালীবোৰক প্ৰাপ্তবয়স্ক মহিলাই পিন্ধা অধিক জটিল বস্ত্ৰ শাৰী পিন্ধাৰ অভ্যাস কৰাত সহায় কৰে। সাধাৰণতে লাংগা আৰু ৱণিৰ ৰং উজ্জ্বল আৰু ইটোৱে সিটোৰ বিপৰীত। প্ৰথম দৃষ্টিত আধা শাৰীৰ সাজ-পোছাকযোৰ দক্ষিণৰ শৈলীৰ শাৰীৰ দৰেই দেখা যাব পাৰে কাৰণ পৰিধান কৰাৰ শৈলী প্ৰায় একে: সন্মুখৰ ফালে স্কাৰ্টত এটা মূৰ গুজি লোৱা হয়, তাৰ পিছত কঁকালত মেৰিয়াই কান্ধৰ ওপৰেৰে আনি বিপৰীত দিশত ওলোমাই পিন্ধা হয়। কিন্তু ৱনি চুটি, আৰু পিন্ধোতাই শাৰী পিন্ধোতে কৰাৰ দৰে কাপোৰখন হাতেৰে ভাঁজ কৰিব নালাগে। ইয়াৰ উপৰিও পিন্ধোতাই ভৰি দুখন মুক্তভাৱে লৰচৰ কৰিব পৰাকৈ ৱনি কিছু আহল বহল।

আধুনিক যুগ

আধুনিক যুগত পাশ্চাত্য সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ আৰু শালৱাৰ কামিজ বা পশ্চিমীয়া কাপোৰৰ তুলনাত পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকক অসুবিধাজনক বুলি গণ্য কৰাৰ বাবে দৈনন্দিন ব্যৱহাৰত লাংগা ৱনি পৰিধানৰ হাৰ কমি আহিছে। অৱশ্যে লাংগা ৱনিয়ে আধুনিক যুগৰ “লাংগা শৈলীৰ শাৰী"ক অনুপ্ৰাণিত কৰি পুনৰ নতুন ৰূপত উভতি অহা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।

শেহতীয়া বছৰবোৰত অৱশ্যে সংবাদ মাধ্যম আৰু ফেশ্বনৰ প্ৰতি যুৱক আৰু যুৱতীসকলৰ মনোযোগ বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে মাজে মাজে যুৱতীসকলে লাংগা ৱনি পৰিধান কৰিবলৈ লৈছে আৰু লাংগা ৱনিয়ে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। এসময়ৰ অতি সাধাৰণ লাংগা ৱনি, এতিয়া অতিৰিক্ত এম্ব্ৰয়ডাৰী, আইনা বা অন্যান্ন শিল্প কৰ্মেৰে সজ্জিত, আৰু ক’লা আৰু ধূসৰ ৰঙৰ দৰে ৰঙৰ সৈতে দেখা পোৱা গৈছে যিবোৰ এসময়ত অশুভ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। সাধাৰণ ৰেচম বা কপাহৰ উপৰিও চিফন, জৰ্জেট, ক্ৰেপ আৰু নাইলনকে ধৰি কাপোৰৰ বৈচিত্ৰ্যও অধিক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। সম্পূৰ্ণ শাৰী কেতিয়াবা এনেদৰে বোৱা হয় যাতে কাপোৰখন পিন্ধিলে বস্ত্ৰৰ পৰিৱৰ্তিত ৰং বা আৰ্হিয়ে লেংগা ৱনিৰ ওপৰত দৃশ্যগত প্ৰভাৱ পেলাই।

পুষ্পিতা উৎসৱ

দক্ষিণ ভাৰতত এজনী ছোৱালী যেতিয়া যৌৱনকালত উপনীত হয়, তেতিয়া পুষ্পিতা উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। কণ্যা গৰাকীয়ে অনুষ্ঠানৰ প্ৰথম অংশত মাতৃৰ ফালৰ ককা-আইতাকে দিয়া লাংগা ৱনি পিন্ধে আৰু তাৰ পিছত অনুষ্ঠানৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত প্ৰথমবাৰলৈ পিতৃৰ ফালৰ ককা-আইতাকে দিয়া শাৰী দিয়ে। এই অনুষ্ঠানে ছোৱালীজনীৰ নাৰীত্ব প্ৰাপ্তিক দৰ্শায়।

কিছুমান সম্প্ৰদায়ৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা ককা-আইতাকৰ পৰা লংগা ৱনি উপহাৰ দিয়াৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ হয় ছোৱালীজনীৰ প্ৰথম নামকৰণ (নামকাৰণ) আৰু প্ৰথম অন্ন খোৱা (অন্নপ্ৰাশন) অনুষ্ঠানত। পুষ্পিতা অনুষ্ঠানত শাৰী উপহাৰ দিয়া হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
মনীষা কল্যাণ

মনীষা কল্যাণ (জন্ম ২৭ নৱেম্বৰ ২০০১) এগৰাকী ভাৰতীয় পেছাদাৰী ফুটবলাৰ যিয়ে গ্ৰীক এ ডিভিজন ক্লাব পিএঅ'কে আৰু ভাৰতীয় মহিলা জাতীয় দলৰ বাবে ফৰৱাৰ্ড হিচাপে খেলে।
২০২০–২১ চনৰ এআইএফএফৰ বছৰৰ উদীয়মান ফুটবলাৰ আৰু ২০২২–২৩ চনৰ এআইএফএফৰ বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা খেলুৱৈৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ইউএফএ মহিলা চেম্পিয়নছ লীগত খেলা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় ফুটবলাৰ।

আৰম্ভণি জীৱন

মনীষাৰ জন্ম হৈছিল পঞ্জাৱৰ হৰ্ছিয়াৰপুৰ জিলাত অৱস্থিত মুগগোৱালত। সন্ত আত্তৰ সিং খালছা ছিনিয়ৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলত অধ্যয়ন কৰি মেহৰ চন্দ মহাজন ডি এ ভি কলেজ ফৰ উইমেনৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৩ বছৰ বয়সৰ পৰাই ফুটবল খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
ব্ৰহ্মজিৎ সিং আছিল সেই প্ৰশিক্ষক যিয়ে কল্যাণৰ প্ৰতিভাক তেওঁৰ গাঁও মুগগোৱালৰ চৰকাৰী মধ্যবিদ্যালয়ত পি ই শিক্ষক হিচাপে দেখা পাইছিল।

ক্লাব কেৰিয়াৰ

গোকুলাম কেৰালা

২০১৮ চনত মনীষাই নৱগঠিত ইণ্ডিয়ান উইমেনছ লীগ ক্লাব গোকুলাম কেৰালাৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয়।
২০১৯–২০ চনৰ আই ডব্লিউ এল অভিযানত গোকুলামৰ সফলতাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। কেনক্ৰে এফ চিৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ ২টা গ'ল দিয়ে, য'ত তেওঁৰ দলটোৱে ১-১০ গ'লত জয়লাভ কৰে, চেথু এফ চিৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ ছেমি ফাইনেলতো এটা গ'ল দিয়ে।
প্ৰতিযোগিতাখনত ৩টা গ'ল দি প্ৰতিযোগিতাখনৰ উদীয়মান খেলুৱৈ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

২০২১ চনত তেওঁ ভাৰতৰ পৰা শীৰ্ষ পৰ্যায়ৰ এছিয়ান প্ৰতিযোগিতাত গ'ল দিয়া প্ৰথমগৰাকী মহিলা খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়,
যেতিয়া তেওঁ ২০২১ চনৰ এ এফ চি মহিলা ক্লাব চেম্পিয়নশ্বিপৰ খেলখনত ১৪ নৱেম্বৰত উজবেকিস্তানৰ মহিলা দল এফ চি বুনয়ডক'ৰৰ বিৰুদ্ধে গ'ল দিয়ে, যিখন খেলত তেওঁলোকে পূৰ্ণকালীন সময়ত ৩-১ গ'লত জয়লাভ কৰে।

এপলন লেডিজ

২০২২ চনৰ ৩ জুলাইত আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰা হয় যে কল্যাণে লিমাছলস্থিত চাইপ্ৰ'ছৰ প্ৰথম বিভাগৰ ক্লাব এপলন লেডিজৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয়। ১৮ আগষ্টত তেওঁ ক্লাবটোৰ হৈ অভিষেক ঘটায়, ইউএফএ মহিলা চেম্পিয়নছ লীগৰ কোৱালিফাইং ৰাউণ্ডত ৰিগাছ এফ এছৰ বিৰুদ্ধে ৩-০ গ'লত জয়লাভ কৰি ৬০ মিনিটত বিকল্প হিচাপে খেলিছিল।

২০২২ চনৰ ২ অক্টোবৰত চাইপ্ৰাছৰ প্ৰথম বিভাগৰ এখন খেলত এৰিছ লিমাছলৰ বিৰুদ্ধে ক্লাবৰ হৈ প্ৰথমটো গ’ল দিয়ে। যেতিয়া এপলন লিমাছলে ২০২২–২৩ চনৰ চাইপ্ৰ'ছ মহিলা লীগ জয় কৰে, তেতিয়া তেওঁ ইউৰোপীয় চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০২২–২৩ চনৰ পেনচিপ্ৰিয়ান ফুটবলাৰ্ছ এছ'চিয়েচন (PASP)ৰ মহিলা দলত তেওঁক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

সন্মান

ভাৰত
SAFF মহিলা চেম্পিয়নশ্বিপ: ২০১৯
দক্ষিণ এছিয়ান গেমছ স্বৰ্ণ পদক: ২০১৯
তুৰ্কী মহিলা কাপ ৰানাৰ্ছ আপ: ২০২৪

গোকুলাম কেৰালা
ইণ্ডিয়ান মহিলা লীগ: ২০১৯–২০, ২০২১–২২

এপ'লন
চাইপ্ৰাছৰ প্ৰথম বিভাগ: ২০২২–২৩, ২০২৩–২৪
চাইপ্ৰ'ছ মহিলা কাপ: ২০২২–২৩
চাইপ্ৰ'ছ মহিলা ছুপাৰ কাপ: ২০২৩

ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক
ইণ্ডিয়ান উইমেনছ লীগৰ হিৰো অৱ দ্য লীগ: ২০২১–২২
ইণ্ডিয়ান মহিলা লীগৰ উদীয়মান খেলুৱৈ: 2019–20
AIFF ৰ বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা খেলুৱৈ: ২০২১–২২, 2022–23
AIFF মহিলাৰ বছৰৰ উদীয়মান ফুটবলাৰ: ২০২০–২১
PASP শ্ৰেষ্ঠ ১১ মহিলা বঁটা: ২০২২–২৩
দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া ট'ইছা বছৰৰ ফুটবলাৰ: ২০২১
তুৰ্কী মহিলা কাপ শ্ৰেষ্ঠ মিডফিল্ডাৰ: ২০২৪

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ফুটবলাৰ
শ্ৰেণী:খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মেৰিনা তবচ্চুম

মেৰিনা তবচ্চুম (জন্ম ১৯৬৮ বা ১৯৬৯) এগৰাকী বাংলাদেশী স্থপতি। তেওঁ মেৰিনা তবচ্চুম আৰ্কিটেক্টছৰ প্ৰধান স্থপতি।

তবচ্চুমে দুবাৰকৈ স্থাপত্যৰ বাবে আগা খান বঁটা লাভ কৰে - ২০১৬ চনত ঢাকাৰ বৈত-উৰ-ৰৌফ মছজিদৰ ডিজাইনৰ বাবে আৰু ২০২৫ চনত বাংলাদেশৰ বিভিন্ন স্থানত খুদি বাৰীৰ ডিজাইনৰ বাবে। ২০২০ চনত প্ৰস্পেক্টে তবচ্চুমক ক'ভিড-১৯ যুগৰ তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ চিন্তাবিদ হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰে, আলোচনীখনে লিখিছিল: "নিজৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ লগত মিল থকা অট্টালিকা সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত আগৰণুৱা এই বাংলাদেশী স্থপতিজনে আমি সামূহিকভাৱে গ্ৰহটোৰ প্ৰতি যি কৰি আছোঁ তাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা ডিজাইন প্ৰত্যাহ্বানকো আঁকোৱালি লৈছে।" তবচ্চুম আছিল প্ৰথম দক্ষিণ এছিয়ান ব্যক্তি যিয়ে "লিছবন ট্ৰায়েনেল লাইফটাইম এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড" (২০২২) লাভ কৰিছিল। ২০২৪ চনৰ ১০০ জন আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী লোকৰ তালিকাত টাইম আলোচনীৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ২০২৬ চনত বাংলাদেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক ৰাষ্ট্ৰৰ সন্মান একুশে পদক সন্মানেৰে সন্মানিত হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

বাংলাদেশৰ ঢাকাত এজন অংক’লজিষ্টৰ কন্যা হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল তবচ্চুমে। ১৯৪৭ চনত বংগ বিভাজনৰ সময়ত তেওঁৰ পৰিয়াল ভাৰতৰ পৰা বাংলাদেশৰ ঢাকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। তেওঁ হলি ক্ৰছ গাৰ্লছ স্কুল আৰু কলেজত পঢ়িছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৯৪ চনত বাংলাদেশ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্থাপত্য বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। প্ৰায় দহ বছৰ ধৰি এই প্ৰতিষ্ঠানটোৱে কেইবাটাও প্ৰকল্পৰ ডিজাইন কৰিছিল।

২০০৫ চনত টাবাছমে মেৰিনা তবচ্চুম আৰ্কিটেক্টছ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু তেওঁ ইয়াৰ প্ৰধান স্থপতিবিদ হিচাপে কাম কৰে।

তবচ্চুমে ঢাকাৰ বেইট উৰ ৰৌফ মছজিদৰ ডিজাইন কৰিছিল, যিটো ২০১২ চনত সম্পূৰ্ণ হৈছিল। এই প্ৰকল্পৰ বাবে ২০১৬ চনত তেওঁ স্থাপত্যৰ বাবে প্ৰথম আগা খান বঁটা লাভ কৰে।

২০২৫ চনৰ হিচাপত তবচ্চুম নেদাৰলেণ্ডৰ ডেলফ্ট প্ৰযুক্তি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্থাপত্য বিভাগৰ জলবায়ু অভিযোজনৰ বাবে স্থাপত্য ডিজাইনৰ অধ্যাপক নিযুক্ত হয়। ২০২২–২০২৩ চনৰ ভিতৰত তেওঁ টৰন্টো বিশ্ববিদ্যালয়ত গেহৰী অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।

তবচ্চুমে ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ আৰ্কিটেকচাৰ এণ্ড কমিউনিটি ইকুইটি (F.A.C.E) আৰু ভাড়া ব্যৱসায় সংস্থা প্ৰক্ৰিটিৰ অধ্যক্ষ।[8]
তেওঁ ৰয়েল ছ'চাইটি অৱ আৰ্টছৰ (আৰ এছ এ) ফেলো।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
ৰেনে ডাংগুৰ

ৰেনে ৰেবেঁকা ডাংগুৰ (ইংৰাজী: Renée Rebecca Dangoor; ডিচেম্বৰ ১৯২৫ - ৯ জুলাই ২০০৮) ১৯৪৭ চনত মুকুট পিন্ধা ইৰাকৰ ইতিহাসৰ প্ৰথমগৰাকী সুন্দৰী সম্ৰাজ্ঞী আছিল।

তেওঁ বাগদাদী ইহুদীসকলৰ এক বিশিষ্ট পৰিয়ালৰ আছিল। তেওঁৰ পিতৃ মোচে ডাংগুৰ (১৮৮৮–১৯৬২) বাগদাদৰ এজন প্ৰখ্যাত চিকিৎসক আছিল। তেওঁৰ ককাক আছিল বাগদাদৰ মুখ্য ৰব্বী এজ্ৰা ডাংগুৰ (১৮৪৮–১৯৩০)। তেওঁৰ মাতৃ আছিল চিবিল লুনা ডাংগুৰ। তেওঁৰ খুৰাক এলিয়াহু ডাংগুৰ (১৮৮৩–১৯৭৬) আছিল এজ্ৰা ৰুবেন ডাংগুৰ প্ৰিণ্টৰ পৰিচালক (যিটো ১৯০৪ চনত বাগদাদত তেওঁৰ পিতৃয়ে স্থাপন কৰিছিল)। ই আছিল ইৰাকৰ আটাইতকৈ পুৰণি ছপাখানাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু আৰবী ভাষাৰ কিতাপ ছপা কৰা বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ ছপাখানা বুলি কোৱা হয়।

তেওঁ চাংহাইত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ পৰিয়ালে ব্যৱসায়ৰ বাবে অস্থায়ীভাৱে বাস কৰিছিল। তেওঁ সৰু হৈ থাকোঁতেই পৰিয়ালটো বাগদাদলৈ উভতি আহে।

ৰেনে ডাংগুৰে ১৯৪৬ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত ২১ বছৰ বয়সত মিছ বাগদাদৰ খিতাপ জয় কৰে। ১৯৪৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁক মিছ ইৰাক উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হয়। ইৰাকী ফ্লাইং ক্লাৱত অনুষ্ঠিত নিউ ইয়াৰ বেনিফিট বলৰ সময়ত এই উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল। ১৯৪৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ নিজৰ সম্পৰ্কীয় ভাতৃ নাঈম ডাংগুৰৰ (১৯১৪–২০১৫) সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুত্ৰ সন্তান আছিল, যাৰ ভিতৰত এজন হ’ল ব্ৰিটিছ ব্যৱসায়ী তথা দানবীৰ ডেভিদ ডাংগুৰ। পৰিয়ালটোৱে ১৯৫৯ চনত ইৰাক ত্যাগ কৰে যদিও নাঈম ডাংগুৰে কেইবছৰমানৰ বাবে ইৰাকত তেওঁলোকৰ পাৰিবাৰিক ব্যৱসায় চলাই গৈছিল।

তেওঁৰ স্মৃতিত নিৰ্মিত ৱেবপৃষ্ঠাত তেওঁৰ এটা বক্তৃতাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। এই বক্তৃতাটো ১৯৯০ চনৰ অক্টোবৰত চাংহাইৰ ইহুদীসকল আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত চাংহাই ঘেট'ত তেওঁলোকৰ দুৰ্দশাৰ সন্দৰ্ভত প্ৰদান কৰা হৈছিল।

মৃত্যু

২০০৮ চনৰ ৯ জুলাইত ৮২ বছৰ বয়সত ৰেনে ডাংগুৰৰ স্তন কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

দগোৰ ডট কমত ৰেনে ডাংগুৰ

শ্ৰেণী:ইৰাকৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
মণিমহেশ হ্ৰদ

মণিমহেশ হ্ৰদক হিন্দু ধৰ্মত পবিত্ৰ হ্ৰদ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই হ্ৰদটো সনাতন ধৰ্মত উল্লেখ কৰা পঞ্চ কৈলাশ পৰ্বতসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম মণিমহেশ কৈলাশ পৰ্বতত অৱস্থিত। ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ চাম্বা জিলাৰ ভৰমৌৰ মহকুমাত হিমালয়ৰ পীৰ পাঞ্জল ৰেঞ্জৰ মণিমহেশ কৈলাশ শৃংগৰ ওচৰত অৱস্থিত এটা উচ্চ উচ্চতাৰ হ্ৰদ (উচ্চতা ৪,০৮০ মিটাৰ (১৩,৩৯০ ফুট))। তিব্বতৰ মানছাৰোভাৰ হ্ৰদৰ পিছতে এই হ্ৰদটোৰ ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য আছে।

হিন্দু পঞ্জিকা অনুসৰি ভাদ মাহৰ লগত সংগতি ৰাখি আগষ্ট/ছেপ্টেম্বৰ মাহত, অমাৱস্যাৰ অষ্টম দিনত গ্ৰহণ কৰা এক অতিশয় পূজনীয় তীৰ্থযাত্ৰাৰ স্থান এই হ্ৰদটো। ইয়াক ‘মণিমহেশ যাত্ৰা’ বুলি জনা যায়। হিমাচল প্ৰদেশ চৰকাৰে ইয়াক ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ তীৰ্থযাত্ৰা হিচাপে ঘোষণা কৰিছে।

এই হ্ৰদটো পাবলৈ দুটা ট্ৰেকিং পথ আছে। এটা হাডছাৰ গাঁৱৰ, যিখন বেছিভাগ তীৰ্থযাত্ৰী আৰু ট্ৰেকাৰে ব্যৱহাৰ কৰে। এই পথটো সহজ আৰু তীৰ্থযাত্ৰাৰ সময়ত মৌলিক খাদ্য আৰু থকাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। আনটো পথ হোলী গাঁৱৰ পৰা। এই পথটো ওপৰলৈ উঠি তাৰ পিছত হ্ৰদটোলৈ নামি যায়। এই পথত এখন সৰু গাঁৱৰ বাহিৰে আন কোনো বাসস্থান নাই।

ব্যুৎপত্তি

'মণিমহেশ' শব্দৰ ব্যুৎপত্তি অৰ্থ হৈছে "শিৱ (মহেশ)ৰ মুকুটত থকা ৰত্ন (মণি)।" স্থানীয় এটা কিংবদন্তি অনুসৰি মণিৰ পৰা প্ৰতিফলিত হোৱা চন্দ্ৰ-ৰশ্মি মণিহেশ হ্ৰদৰ পৰা স্পষ্ট পূৰ্ণিমা ৰাতি (যিটো বিৰল অনুষ্ঠান)ত দেখা যায়। কিন্তু অনুমান কৰা হৈছে যে এই পৰিঘটনা শিৱৰ ডিঙিত সাপৰ ৰূপত শৃংগটোক শোভা বঢ়া হিমবাহৰ পৰা পোহৰ প্ৰতিফলিত হোৱাৰ ফলত হ'ব পাৰে।

গাদ্দীসকলেও বিশ্বাস কৰে যে শিৱই কৈলাশ পৰ্বতত ছমাহ বাস কৰে, তাৰ পিছত তেওঁ বিষ্ণুৰ হাতত ৰাজত্ব অৰ্পণ কৰি পাতাললৈ যায়। তেওঁ পাতাললৈ যোৱা দিনটো প্ৰতি বছৰে গাদ্দীসকলে শ্ৰদ্ধাৰে পালন কৰে, যিটো জন্মাষ্টমীৰ দিন, ভাদ মাহৰ অষ্টম দিন, কৃষ্ণৰ (বিষ্ণুৰ অৱতাৰ) জন্মদিন। শিৱই ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শেষৰ ফালে, তেওঁলোকৰ বিয়াৰ নিশাৰ আগতেই পাতালৰ পৰা ভৰমূৰলৈ উভতি আহিছিল আৰু এই দিনটো মহাশিৱৰাত্ৰি হিচাপে পালন কৰা হয়; গাদ্দী লোকসকলেও ইয়াক উৎসৱ হিচাপে পালন কৰে কাৰণ শিৱ আৰু পাৰ্বতী গাদ্দী ভূমিৰ কৈলাশ পৰ্বতলৈ উভতি আহিছিল।

শিৱৰ মণিমহেশ হ্ৰদৰ কিংবদন্তি

মণিমহেশ হ্ৰদৰ বিষয়ে প্ৰবাদ অনুসৰি শিৱই ইয়াত কেইবাশ বছৰ ধৰি তপস্যা কৰিছিল। শিৱৰ জট চুলিৰ পৰা পানীৰ ঢৌবোৰ ওলাই আহি হ্ৰদৰ ৰূপ ল’লে। ফলত সৃষ্টি হোৱা হ্ৰদটো চচৰৰ দৰে দেখা আৰু ইয়াৰ দুটা সুকীয়া অংশ আছে। ডাঙৰ অংশত বৰফৰ দৰে ঠাণ্ডা পানী থাকে, যাক ‘শিৱ কৰোত্ৰী’ (শিৱৰ গা ধোৱা ঠাই) বুলি কোৱা হয়। জোপোহাৰে লুকুৱাই ৰখা বিলখনৰ সৰু অংশটোত কুহুমীয়া পানী থাকে আৰু ইয়াক ‘গৌৰী কুণ্ড’ বুলি কোৱা হয়, শিৱৰ পত্নী পাৰ্বতীৰ স্নান স্থান। এইদৰে হ্ৰদটোৰ বিভিন্ন ঠাইত পুৰুষ-মহিলাই গা ধুই থাকে। প্ৰথা অনুসৰি হ্ৰদটোত ডুব (স্থানীয়ভাৱে নাউন বুলি কোৱা হয়) চাৰিবাৰকৈ লোৱা হয়, যদি অনুমতি দিয়া হয় বা অন্যথা মাত্ৰ এবাৰহে লোৱা হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হ্ৰদ
দিনেশ নন্দিনী ডালমিয়া

দিনেশ নন্দিনী ডালমিয়া (; ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২৮ – ২৫ অক্টোবৰ, ২০০৭), বা দিনেশনন্দিনী ডালমিয়া হিন্দী সাহিত্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। তেওঁ ডালমিয়া গ্ৰুপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰামকৃষ্ণ ডালমিয়াৰ পঞ্চম পত্নী। নন্দিনী যেতিয়া ডালমিয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল, ডালমিয়াৰ পূৰ্ব বিবাহিত চাৰিগৰাকী পত্নীৰ তিনিগৰাকী তেতিয়াও জীয়াই আছিল আৰু বিবাহসূত্ৰে ডালমিয়াৰ সৈতে বান্ধ খাই আছিল। তথাপিও, তেওঁ লিংগ বৈষম্য আৰু পৰ্দা প্ৰথাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু নাৰী মুক্তিৰ বিষয়বস্তুৰ আধাৰত কবিতা, গদ্য, চুটি গল্প আৰু উপন্যাস লিখিছিল। শ্ববনম, নিৰাশ আশা, মুঝে মাফ কৰনা আৰু য়্যে ভী ঝুথ হ্যে তেওঁৰ কেইটিমান উল্লেখযোগ্য সৃষ্টিকৰ্ম। সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৬ চনত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০০৯ চনত ভাৰতীয় ডাকবিভাগে তেওঁৰ ওপৰত এটা স্মাৰক ডাকটিকট মুকলি কৰে।

জীৱনপঞ্জী

১৯২৮ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীত, ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ উদয়পুৰত দিনেশ নন্দিনী ডালমিয়া অৰ্থাৎ দীনেশ নন্দিনী চৰ্দিয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ১৩ বছৰ বয়সতে লেখা-মেলা আৰম্ভ কৰে। ১৯৪৬ চনত, ১৮ বছৰ বয়সতে, তেওঁ ডালমিয়া গোটৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰামকৃষ্ণ ডালমিয়াক বিয়া কৰায়, যদিও স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ বুলি তেওঁ পঢ়া-শুনা অব্যাহত ৰাখে। দিনেশ নন্দিনী আছিল ৰাজস্থানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী প্ৰথমগৰাকী মহিলা। প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত নন্দিনীয়ে গদ্য কবিতা লিখা আৰম্ভ কৰিছিল যদিও পিছলৈ তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ লৈছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন কবিতাৰ কিতাপ আছিল; নিৰাশ আশা । নন্দিনীৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত কিতাপ আছিল শ্ববনম । শ্ববনমে সাক্সেৰিয়া বঁটা অৰ্জন কৰিছিল। ফুল কা দৰ্দ নামৰ তেওঁৰ সৃষ্টিকৰ্মৰ আধাৰত একে নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

ডালমিয়া এগৰাকী নাৰীবাদী আছিল আৰু তেওঁ পৰ্দা প্ৰথা আৰু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সৃষ্ট বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিছিল। তেওঁ ‘ইণ্ডো-চাইনা ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ চছাইটি’, ‘লেখিকা সংঘ’ তথা ‘দ্য ইনষ্টিটিউট অৱ কম্পেৰেটিভ ৰিলিজন এণ্ড লিটাৰেচাৰ’ সদস্য আছিল আৰু আই চি আৰ এলৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। দিল্লী প্ৰশাসনে তেওঁৰ সন্মানত তিলক মাৰ্গৰ ডব্লিউ-পইণ্টত অৱস্থিত এখন বজাৰক দিনেশনন্দিনী ডালমিয়া চক হিচাপে নামাকৰণ কৰে। ভাৰতীয় ডাকবিভাগে ২০০৯ চনত তেওঁৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটা স্মাৰক ডাকটিকট জাৰী কৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
নন্দ বেনাৰ্জী

নন্দ বেনাৰ্জী অসমৰ এগৰাকী সুৰকাৰ, বাদ্যযন্ত্ৰী, সংগীতশিল্পী আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল৷ একাধিক তথ্যচিত্ৰ, ধাৰাবাহিক, গীত সংকলনৰ লগতে তেখেতে 'স্নেহবন্ধন', 'জনকনন্দিনী' আদি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত সংগীত পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল ৷ শাস্ত্ৰীয় আৰু পাশ্চাত্য সংগীতত বিশেষভাৱে বিচৰণ কৰা বেনাৰ্জীয়ে অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ লগত দুই দশকৰো অধিক কাল জড়িত হৈ আছিল ৷ ওৰাঙত স্থাপিত হোৱা ওৰাং সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ তেখেত প্ৰথমতে উপাধ্যক্ষ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ৷ গীতৰ স্বৰলিপি লিখন, বাদ্য সংগত কৰাৰ লগতে বেনাৰ্জীয়ে অসমৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰখনৰ লগতো একালত জড়িত হৈছিল আৰু অসম গণ পৰিষদৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহক সদস্য পদ লাভ কৰিছিল ৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫৬ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত নন্দ বেনাৰ্জীয়ে নগাঁও জিলাৰ ফৌজদাৰীপট্টীত এটি সাংস্কৃতিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেখেতৰ পিতৃ সুশীল বেনাৰ্জী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এগৰাকী সাধক ৷

উল্লেখ্য যে, নন্দ বেনাৰ্জীয়ে অসমৰ অ-লাভজনক সংস্থা ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চৰ জৰিয়তে নিজৰ চকুযুৰি শংকৰদেৱ নেত্ৰালয়ক দান দি থৈ যায় ৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সঙ্গীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:সুৰকাৰ
শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
সেউতী ফুল

সেউতী হৈছে গোলাপৰ এটা প্ৰজাতি। ইয়াক ইংৰাজীত মাস্ক ৰ’জ (musk rose), বুলি কয়। হিমালয়ৰ বনাঞ্চলত ইয়াৰ আদি প্ৰজাতি পোৱা গৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। নেপালী ভাষাত ইয়াক কস্তুৰী গুলাব বুলি কোৱা হয়।

বিৱৰণ

সেউতী ফুল (ৰোজা মস্কাটা) প্ৰায় ৩ মিটাৰ (১০ ফুট) পৰ্যন্ত ওখ হোৱা এবিধ জোপোহা গছ। ইয়াৰ ঠাৰিৰ কাঁইটবোৰ পোন বা অলপ বেঁকা আৰু বহল আধাৰত অৱস্থিত। পাতবোৰ ধূসৰ সেউজীয়া আৰু ৫ ৰ পৰা ৭ টা ডিম্বাকৃতিৰ পাতৰ গোট থাকে, যাৰ দাঁতৰ দৰে কিনাৰা থাকে। কেতবোৰ পাতৰ শিৰা লোমশ হ’ব পাৰে আৰু পাতৰ দণ্ডত কাঁইট দেখা যায়। ষ্টাইপুল (stipule) বা পাতৰ মূৰৰ অংশবোৰ সুকীয়া, সংকীৰ্ণ আৰু বিস্তৃত টিপযুক্ত। গছজোপাই নিতম্ব (hip) নামৰ সৰু ডিম্বাকৃতিৰ ফল ধৰে, যি শৰৎকালত কমলাৰঙৰ ৰঙা হৈ পৰে।

ফুলবোৰ একক, শুভ্ৰ আৰু প্ৰায় ৫ চেন্টিমিটাৰ (২ ইঞ্চি) ব্যাসযুক্ত। এইবোৰ ঢিলা চাইম (cyme) বা ক’ৰিম্ব (corymb) আকৃতিৰ গাঠিত গঠন হয়। উষ্ণ অঞ্চলত গছজোপাই বসন্তৰ শেষৰ পৰা শৰতলৈকে নতুন ডালত ফুল দিয়ে; আৰু ঠাণ্ডা গ্ৰীষ্মৰ অঞ্চলত গ্ৰীষ্মৰ শেষৰ পৰা ফুল ফুটি থাকে। চেপালবোৰ প্ৰায় ২ চে.মি. দীঘল আৰু চিকুণ আগবিশিষ্ট। ফুলৰ পুংকেশৰৰ পৰা এক বিশেষ কস্তুৰী গোন্ধ ওলাই আহে, যি ইয়াৰ কিছু প্ৰজাতিসন্তানতও পোৱা যায়।

সদৃশ প্ৰজাতি

এই প্ৰজাতিটোক আগতে Rosa brunoniiৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা হৈছিল। R. brunonii হিমালয়ৰ ওপৰভাগত পোৱা এটা দীঘল লতা-আকাৰৰ প্ৰজাতি, যি বসন্তত ফুলেৰে ভৰি পৰে আৰু একেই গোন্ধ থাকে। যদিও ইহঁত ফুল ফোৱাৰ সময় আৰু গঠনগত বৈশিষ্ট্যৰ আধাৰত বাগিচাত চিনাক্ত কৰিব পাৰি।

উপ-প্ৰকাৰ

Plena নামৰ এটা জাতত আধা-ডাবল (semi-double) ফুল পোৱা যায়। আনহাতে, আমেৰিকাত পোৱা "Temple Musk" নামৰ এখন অধ্যয়নত উল্লেখ কৰা এক ৰূপত সম্পূৰ্ণ দ্বৈত ফুল দেখা যায়।

খেতি

এই প্ৰজাতিৰ কোনো খাঁটি বন্য ৰূপ পোৱা হোৱা নাই বুলি কোৱা হয়, যদিও ইয়াৰ খেতিৰ তথ্য ১৬ শতিকালৈ পুৰণি। A Midsummer Night's Dream নাটকত (১৫৯৬) ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়। এই গছজোপাক বহু গোলাপ জাত—বিশেষকৈ ডামাস্ক গোলাপ আৰু ন'ইচেট গোট—উৎপন্ন কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ দীঘলীয়া ফুল ফোৱাৰ সময় আৰু কস্তুৰী গোন্ধৰ বাবে ইয়াক অতি মূল্যবান বুলি গণ্য কৰা হয়।

ব্যৱহাৰ

সেউতী ফুলৰ গুটি প্ৰস্তুত কৰি জনপ্ৰিয় গোলাপ নিতম্ব বীজ তেল (rose hip seed oil) তৈয়াৰ কৰা হয়।

ঔষধি গুণ

সেউতী ফুলৰ ফল ঐতিহ্যগতভাৱে পেট কামোৰণি, ডায়েৰিয়া আদিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আধুনিক গৱেষণাত দেখা গৈছে যে ইয়াৰ হাইড্ৰো-মেথানলিক এক্সট্ৰাক্টে কেলচিয়াম চেনেল ব্লকৰ হিচাপে কাম কৰে আৰু অন্ত্ৰৰ সংকোচন হ্ৰাস কৰে।

মানসিক চাপ হ্ৰাস

সেউতী ফলৰ এক্সট্ৰাক্টে মানসিক চাপ হ্ৰাস কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। এটা প্ৰাণী-ভিত্তিক অধ্যয়নত এন্দুৰৰ ওপৰত কৰা পৰীক্ষাত দেখা গৈছে যে এই গছৰ এক্সট্ৰাক্টে উদ্বিগ্নতা আৰু মানসিক চাপৰ লক্ষণ হ্ৰাস কৰে।

উৎস

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
অৰোৰা (শ্ৰুতিকথা)

অৰোৰা (লেটিন: [au̯ˈroːra], ইংৰাজী: Aurora) ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লেটিন কবিতাত বৰ্ণিত দোকমোকালিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী। গ্ৰীক ইঅ'ছ আৰু ঋকবৈদিক দেৱী উষাৰ দৰেই অৰোৰাৰ নামো পূৰ্বৰ ইণ্ডো-ইউৰোপীয় সংস্কৃতিত পুৱাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী হাউছছৰ নামৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছে।

নাম

অৰোৰা আদি-ইটালিক শব্দ *ausōs আৰু আদি-ইণ্ডো-ইউৰোপীয় *haéusōs শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে৷ এই বিশ্বাসত পুৱা বা দোকমোকালিক ঐশ্বৰিক সত্তা হিচাপে ধাৰণা কৰা হৈছে। এই শব্দটোৰ সম্পৰ্কীয় শব্দ বোৰ হৈছে Ēṓs, Ushas, ​​Aušrinė, Auseklis আৰু Astre৷

কিংবদন্তি

ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীত অৰোৰাই প্ৰতিদিনে পুৱা নিজকে নবীকৰণ কৰে আৰু আকাশত উৰি উৰি সূৰ্য্যৰ আগমনৰ কথা ঘোষণা কৰে। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ ভিন্ন পৰিচয় দিয়া হৈছে৷ ৰোমান কবি অভিডৰ (Ovid) মতে তেওঁ পালাছৰ কন্যা বা হাইপেৰিয়ানৰ কন্যাক বুজুৱা পেলাণ্টিছৰ সমকক্ষ হ'ব পাৰে। তেওঁৰ দুজন ভাতৃ-ভগ্নী, এজন ভাতৃ (ছোল, সূৰ্য্য) আৰু এগৰাকী ভগ্নী (লুনা, চন্দ্ৰ)। ৰোমান লেখকসকলে খুব কমেইহে হেচিয়ড আৰু পিছৰ গ্ৰীক কবিসকলৰ অনুকৰণ কৰিছিল আৰু অৰোৰাক তৰাবোৰৰ পিতৃ এষ্ট্ৰিয়াছৰ সন্তান এনেম’ই (বতাহৰ) মাতৃ বুলি নামকৰণ কৰিছিল।

যৌনগন্ধী কবিতাত অৰোৰাক তেওঁৰ এজন মৰ্ত্যলোকৰ প্ৰেমিকৰ সৈতে উপস্থাপন কৰা দেখা যায়। ৰোমান কবিসকলে গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা লোৱা এটা শ্ৰুতিকথাত কোৱা হৈছে যে তেওঁৰ এজন প্ৰেমিক আছিল ট্ৰয়ৰ ৰাজকুমাৰ টাইথনাছ। টাইথনছ আছিল এজন মানৱ, আৰু সেয়েহে বয়সীয়াল হৈ মৃত্যুবৰণ কৰিব। প্ৰেমিকৰ লগত চিৰকাল থাকিব বিচৰা অৰোৰাই বৃহস্পতি গ্ৰহক টাইথনছক অমৰত্ব প্ৰদান কৰিবলৈ কয়। বৃহস্পতিয়ে তেওঁৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিলে, কিন্তু তেওঁ অমৰত্বৰ লগত চিৰযৌৱন প্ৰদান কৰাত ব্যৰ্থ হ’ল আৰু তেওঁ বয়স বাঢ়ি গৈ থাকিল, শেষত চিৰদিনৰ বাবে বৃদ্ধ হৈ পৰিল। অৰোৰাই টাইথনছক ঝিলিলৈ (এবিধ পতংগ) ৰূপান্তৰিত কৰিলে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰোমান শ্ৰুতিকথা
ভাচিটি ছ'কো

ভাচিটি ছোকো (ইংৰাজী: Vasiti Soko) এগৰাকী ফিজিয়ান ভৌগোলিক তথ্য প্ৰণালী বিশেষজ্ঞ আৰু ফিজিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কাৰ্যালয়ৰ সঞ্চালক। ২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ দুৰ্যোগ বিপদাশংকা হ্ৰাস কাৰ্যালয়ৰ পৰা উদ্বোধনী 'উইমেনছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল নেটৱৰ্ক ফৰ ডিজাষ্টাৰ ৰিস্ক ৰিডাকচন' (WIN DRR) নেতৃত্ব বঁটা লাভ কৰে।

শিক্ষা

ভাচিটি ছোকোৱে ২০০৬ চনত ফিজিৰ ছুভাত অৱস্থিত ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ দা চাউথ পেচিফিকৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ভৌগোলিক তথ্য প্ৰণালীৰ ডিপ্লমা লাভ কৰে। ২০১৮ চনত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মেলবৰ্ণত থকা আৰ এম আই টি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জিঅ’ডেছি আৰু স্থানিক বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

কৰ্মজীৱন

স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ছোকোৱে থাইলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু কেইবাখনো মাইক্ৰোনেছিয়ান দেশত গোলকীয় তথ্য প্ৰণালীৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন কামত নিয়োজিত হয়। ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৬ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ফিজিৰ চেনি উদ্যোগ ট্ৰিবিউনেলত ভৌগোলিক তথ্য প্ৰণালী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল। ২০১৯ চনত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কাৰ্যালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ মানৱ গতিশীলতা সম্পৰ্কীয় পেচিফিক টেকনিকেল ৱৰ্কিং গ্ৰুপৰ সহ-অধ্যক্ষ আৰু দুৰ্যোগ সম্পৰ্কীয় পৰিসংখ্যাৰ এছিয়া-পেচিফিক ৱৰ্কিং গ্ৰুপৰ উপ-অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কাৰ্যালয়ৰ সঞ্চালকৰ দায়িত্ব লৈ ছোকোৱে সংবাদমেলৰ জৰিয়তে ফিজিৰ জনসাধাৰণৰ মাজত অতি কম সময়তে পৰিচিত হৈ পৰে। তেওঁ সকলো সংবাদমেলত সাংকেতিক ভাষাৰ প্ৰচলন কৰা প্ৰথমগৰাকী সঞ্চালক।

বঁটা আৰু সন্মান

২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ছোকোৱে অষ্ট্ৰেলিয়ান এইডৰ সহযোগত প্ৰদান কৰা উইমেনছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল নেটৱৰ্ক ফৰ ডিজাষ্টাৰ ৰিস্ক ৰিডাকচন উৎকৃষ্ট নেতৃত্ব বঁটা লাভ কৰে। দুৰ্যোগ বিপদাশংকা হ্ৰাসৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দিৱসত এই বঁটা ঘোষণা কৰা হৈছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ দুৰ্যোগ বিপদাশংকা হ্ৰাস কাৰ্যালয়ে উল্লেখ কৰে যে তেওঁ উন্নত নীতি আৰু আইনৰ জৰিয়তে ফিজিৰ দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা শক্তিশালী কৰিছে আৰু মহিলা তথা বিশেষভাৱে সক্ষম ব্যক্তিসকলক এই প্ৰক্ৰিয়াত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ নতুন পথ বিচাৰি পাইছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ক্ৰান্তীয় ঘূৰ্ণীবতাহ এনাৰ সন্দৰ্ভত ভাচিটি ছোকোৰ সংবাদমেল

শ্ৰেণী:ফিজি
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
কাছাৰ জিলা

কাছাৰ জিলা অসমৰ বৰাক উপত্যকাৰ এখন জিলা। শিলচৰ এই জিলাৰ সদৰ। কাছাৰ জিলাখন এসময়ত বৃহত্তৰ কছাৰী সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। বাঙালী আৰু মেইতেই (মণিপুৰী) এই অঞ্চলৰ চৰকাৰী ভাষা।

অৰ্থনীতি

শিলচৰ অসমৰ অন্যতম বৃহৎ বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা
*
প্ৰিয়া তেণ্ডুলকাৰ

প্ৰিয়া তেণ্ডুলকাৰ (; জন্ম: ১৯ অক্টোবৰ ১৯৫৪ – মৃত্যু: ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী,
সমাজকৰ্মী আৰু এগৰাকী লেখিকা, যি টেলিভিছন ধাৰাবাহিক ৰাজনী (১৯৮৫)ত তেওঁৰ নামকৰণৰ চৰিত্ৰৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত।

প্ৰাথমিক জীৱন

প্ৰিয়াই শৈশৱৰ পৰাই শিল্প আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰতি প্ৰৱণতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল, কিয়নো তেওঁৰ পিতৃ আছিল বিশিষ্ট জনপ্ৰিয় লেখক তথা পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী বিজয় তেণ্ডুলকাৰ।

কৰ্মজীৱন

তেওঁৰ প্ৰথম অভিনয় আছিল কল্পনা লাজমীৰ সৈতে হায়াবাদন (১৯৬৯) নামৰ মঞ্চ নাটকত পুতলা হিচাপে।
পিছলৈ তেওঁ ৫ তাৰকা হোটেলত হোটেল চাৰ্ভিচ ৰিচেপচনিষ্ট, এয়াৰ হোষ্টেছ আৰু পাৰ্ট টাইম মডেল হিচাপে বিভিন্ন চাকৰিৰ মাজত শ্বাফেল কৰিছিল আৰু লগতে তেওঁ এগৰাকী বাতৰি পাঠক আছিল।

তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ অভিনয় আছিল শ্যাম বেনেগালৰ অংকুৰ (১৯৭৪)ত, য’ত তেওঁ অনন্ত নাগৰ বশ পত্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত মাৰাঠী ছবিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ সলনি কৰি প্ৰায় এক ডজন মাৰাঠী ফেমিলি ছ’চিয়েলত তাৰকা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, অশোক চাৰাফ, ৰবীন্দ্ৰ মহাজনী আৰু মহেশ কোথাৰেৰ দৰে অভিনেতাৰ বিপৰীতে। কানাড়া চিনেমা মিঞ্চিনা ওটাতো অনন্ত নাগৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে, গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত।

টিভি ধাৰাবাহিক ৰাজনী (১৯৮৫)ৰ জৰিয়তে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতি লাভ কৰে, য’ত তেওঁ এগৰাকী গৃহিণীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল যিয়ে কোনো অন্যায় সহ্য কৰিব নোৱাৰে আৰু ৰাজহুৱা সামাজিক সমস্যা সমাধান কৰে। ৰাজনীৰ চিত্ৰণে তাইক সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে ঘৰুৱা নাম কৰি তুলিছিল। পিছলৈ বিজয় তেণ্ডুলকাৰৰ
টিভি ধাৰাবাহিক স্বয়ংসিদ্ধত অভিনয় কৰে।

প্ৰিয়াই মুক্ত শৈলীৰ জীৱন যাপন কৰিছিল য’ত তেওঁ সামাজিক বিষয়ৰ ওপৰত কোনো ভয় নোহোৱাকৈ মুকলিকৈ কয় আৰু সদায় পক্ষপাতিত্ব বা পক্ষপাতিত্ব নোহোৱাকৈ নিজৰ অনুভৱ প্ৰকাশ কৰিছিল। প্ৰিয়া টেণ্ডুলকাৰ টক শ্ব’ আৰু জিম্মেদাৰ কৌনৰ দৰে টক শ্ব’ত তেওঁৰ অগ্নিময় ব্যক্তিত্বৰ এই দিশটো প্ৰতিফলিত হৈছিল।

পূজা না ফুল নামৰ এখন গুজৰাটী চিনেমাতো অভিনেত্ৰী হিচাপে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল, যিখন চিনেমা সেই সময়ৰ অতি জনপ্ৰিয় চিনেমা আছিল।

হাম পাঞ্চ টিভি ধাৰাবাহিকতো তেওঁ অভিনয় কৰিছে আৰু সেই চৰিত্ৰটোৰে তেওঁ অতি বিখ্যাত হৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৮৮ চনত তেওঁৰ ৰাজনী সহ অভিনেতা কৰণ ৰাজদানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় যদিও ১৯৯৫ চনত তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ হয়।

মৃত্যু

স্তন কেন্সাৰৰ সৈতে দীৰ্ঘদিনীয়া যুঁজৰ অন্তত ২০০২ চনৰ ১৯ ​​ছেপ্টেম্বৰত প্ৰভাদেৱী বাসগৃহত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ প্ৰিয়াৰ মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
তৰংগ গগৈ

তৰংগ গগৈ এগৰাকী অসমীয়া ৰাজনীতিবিদ। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ বিধায়ক হিচাপে তেওঁ ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত নাহৰকটীয়া সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল ৷

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক