ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
দিহানাম

দিহানাম অসমৰ শংকৰী সংগীতৰ অন্তৰ্গত এবিধ বিশেষ সংগীতশৈলী। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত অন্যান্য ঘোষা-কীৰ্তনৰ দৰেই দিহানামসমূহতো ভগৱানৰ গুণ-নাম-মহিমা কীৰ্তন কৰা হয়। দিহানাম শংকৰদেৱৰ পৰৱৰ্তী কালৰ এক অৱদান হিচাপে অনুমান কৰা হয়।

বৰ্ণনা

চন্দ্ৰকান্ত অভিধানত দিহানামক যেই-সেই ঘোষাৰে যেই-সেই পদৰ লগত অধিক সময়লৈ গোৱা নাম হিচাপে অভিহিত কৰিছে।

নৈমিত্তিক প্ৰসংগৰ অন্তৰ্ভুক্ত দিহানাম

নৈমিত্তিক প্ৰসংগৰ অন্তৰ্ভুক্ত দিহা নাম সত্ৰ সবাহত প্ৰচলিত। তিথি পৰ্ব উৎসৱ উপলক্ষ‍্যে সত্ৰ সমূহত যি দিনটীয়া সবাহ অনুষ্ঠিত হয় তাত এই নাম পৰিৱেশন কৰে। ঈশ্বৰৰ মহিমা, লীলা আদি বিষয়ৰ কথাৰে এই নাম গোৱা হয়। সত্ৰত প্ৰচলিত এনে এটি নামৰ উদাহৰণ--
নামত শৰণ হৰি এ
সন্তত শৰণ এ
অন্তকালে গতি প্ৰভু তোমাৰ চৰণ
পদ : নাম ভজ নাম চিন্ত নাম সাৰ এ...
আউনীআটী, গড়মূৰ, দক্ষিণপাট, কুৰুৱাবাহী সত্ৰত এই নাম পৰিৱেশন কৰে।

মুকলি দিহানাম

এই নাম নামঘৰৰ উপৰি মাংগলিক যিকোনো অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয়। খোল,তাল,নাগাৰা এই নামৰ প্ৰধান বাদ‍্যযন্ত্ৰ। ইয়াৰ পদসমূহ কীৰ্তন, দশম, ঘোষাকেন্দ্ৰিক। ইয়াৰ এটি উদ্ধৃতি--
আৰম্ভণি - হৰি এ ৰাম হৰি এ ৰাম ৰাম (পদ,কীৰ্তন)
দিড়া - এ ভায়া ৰাম নাৰায়ণ
বোল ভায়া গোপাল গোবিন্দ..

পৰিৱেশনৰ পদ্ধতি

সত্ৰ আৰু নামঘৰসমূহত নাম-কীৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্দিষ্ট ঘোষাৰ সৈতে ইয়াৰ সংলগ্ন পদ আবৃত্তি কৰাটো ধৰাবন্ধা নীতি। সেয়েই, ঘোষা-পদৰ বিশদ জ্ঞান বিশিষ্ট ব্যক্তিকহে সাধাৰণতে নামতি বা নামলগোৱা আৰু পাঠকৰ বাব অৰ্পণ কৰা হয়। এই ৰীতি সামান্যৰূপত শিথিল কৰাৰে পৰাই দিহানামৰ প্ৰচলন বুলি ধৰা হয়। ইয়াৰ পিছত নামতিয়ে কীৰ্তন, নামঘোষা, দশম, ৰত্নাৱলী আদি কোনো এখন পুথিৰ পৰা পদ দিয়ে আৰু শেষত কৃষ্ণ ৰাম নাৰায়ণ গোবিন্দ জয় জয় ঘোষাৰে সামৰণি মাৰে।

কেইফাঁকিমান দিহানাম উদ্ধৃত কৰা হৈছে:

প্ৰসংগ পুথি

অসমৰ নাম-অনুষ্ঠান, পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী,২০১০

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
মাৱেছ ভাষা

মাৱেছ ভাষা ইণ্ডোনেছিয়াৰ এটা বিলুপ্ত পাপুয়ান ভাষা।

আশ্বাৰে (২০২০) ধাৰণা কৰিছে যে, এই ভাষাৰ সৈতে কুৱেৰবিক ভাষাৰ সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে। ফ'লেই (২০১৮) আৰু হামাৰষ্ট্ৰমে (২০১০) মাৱেছ ভাষাক বিচ্ছিন্ন হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিছে। ২০০৬ চনত ইয়াৰ ৮৫০জন স্থানীয়ভাষী আছিল যদিও ২০২৪ চনৰ ভিতৰত ই বিলুপ্ত হৈ পৰিছিল।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:বিলুপ্ত ভাষা
কেৰেন এছ লিঞ্চ

কেৰেন এছ লিঞ্চ ( ; জন্ম: ৩০ ডিচেম্বৰ, ১৯৬৩) এগৰাকী আমেৰিকান ব্যৱসায়ী আৰু চিভিএছ হেল্থৰ প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া (CEO)। ২০১৫ চনত তেওঁ এটনাৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সভানেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়। মেগেলান হেল্থ চাৰ্ভিচেছ আৰু চিগনাত কাৰ্যবাহী পদত অধিষ্ঠিত হৈ আহিছে। ২০২১ চনত ফৰ্চুন ৫০০ তালিকাৰ সৰ্বোচ্চ পদবীৰ মহিলা মুখ্য কাৰ্যবাহী হিচাপে পৰিগণিত হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৬৩ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰত মেছাচুচেটছৰ ৱেৰত লিঞ্চৰ জন্ম হৈছিল। ৱেৰ জুনিয়ৰ এণ্ড চিনিয়ৰ হাইস্কুলত পঢ়ি ১৯৮০ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত লিঞ্চে বষ্টন কলেজৰ কেৰল স্কুল অৱ মেনেজমেণ্টত নামভৰ্তি কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ একাউণ্টিঙত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ চাৰ্টিফাইড পাব্লিক একাউণ্টেণ্ট (CPA) প্ৰমাণপত্ৰও লাভ কৰিছে। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ আৰ্নষ্ট এণ্ড ইয়ঙৰ বষ্টন কাৰ্যালয়ত নিজৰ বিত্তীয় কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে, য'ত তেওঁ বীমাৰ বিশেষজ্ঞতা লাভ কৰে।

২০২১ চনত লিঞ্চক ৫০ বছৰৰ ওপৰৰ মহিলা উদ্যোগী, নেত্ৰী, বিজ্ঞানী আৰু সৃষ্টিকৰ্তাৰ তালিকা ফৰ্বছ ৫০ অভাৰ ৫০ ৰ তালিকাত নিৰ্বাচিত কৰা হয়। ২০২১ চনৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন সমিতিৰ বিশিষ্ট নেতৃত্ব বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। ফৰ্চুনৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলা তালিকাত একেৰাহে তিনি বছৰ (২০২১, ২০২২ আৰু ২০২৩) তেওঁ প্ৰথম স্থান লাভ কৰে।

২০২৩ চনত লিঞ্চক টাইমছ টাইমৰ বাৰ্ষিক বিশ্বৰ ১০০ জন প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

লিঞ্চে ব্ৰায়াণ্ট বিশ্ববিদ্যালয়, হাৰ্টফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু বেকাৰ কলেজৰপৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে; আৰু ২০২৪ চনৰ মে' মাহত তেওঁ ব্ৰায়াণ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰম্ভণিৰ ভাষণ দিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

লিঞ্চক মাতৃয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। লিঞ্চৰ ১২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মাকৰ আত্মহত্যাৰ ফলত মৃত্যু হয়।

লিঞ্চৰ বিবাহ কেভিন এম লিঞ্চৰ সৈতে। ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়তে দুয়োৰে প্ৰথম লগ হৈছিল আৰু পিছলৈ ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিতে পুনৰ সংযোগ ঘটে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
ৰৌফা হাছান আল শ্বাৰ্কী

আমাটালৰাউফ "ৰাউফা হাছান" আল-শ্বাৰ্কী (, ১৯৫৮ – ২৭ এপ্ৰিল, ২০১১) য়েমেনৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, নাৰীবাদী আৰু মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। তেওঁ গণমাধ্যমৰ অধ্যাপিকা আৰু ছানা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহিলা অধ্যয়ন কেন্দ্ৰৰ পৰিচালক আছিল। আল-শ্বাৰ্কী য়েমেনৰ প্ৰথম মহিলা সাংবাদিকআৰু তেওঁ বহু বছৰ ধৰি নিয়মীয়াকৈ বাতৰি কাকতৰ স্তম্ভ লিখিছিল।

জীৱন

আল-শ্বাৰ্কীৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল পুৰণি ছানা'ৰ এখন চহৰ ছানাত। তাত উপস্থিত হৈ তেওঁলোকে নিজৰ বিদ্যালয়ৰ বাবে য়েমেনৰ ল’ৰাৰ বিদ্যালয়ত দিয়া কিতাপৰ দৰেই উন্নত কিতাপ বিচাৰিলে। আল-কুৰ্ছমীয়ে তেওঁলোকৰ এই পদক্ষেপত আপ্লুত হৈছিল আৰু তেওঁলোকক ল'ৰাৰ সৈতে স্কুলত পঢ়িবলৈ অনুমতি দিছিল, যাৰ ফলত য়েমেনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সহ-শিক্ষাৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল। তেওঁ এনে কৰিলে কাৰণ ৰেডিঅ’ত তেওঁৰ দৰমহা পোৱা কামত মাকৰ সমৰ্থন থাকিলেও দেউতাকে তেওঁক সমৰ্থন নকৰিলেহেঁতেন। পিছলৈ যেতিয়া তেওঁ গম পালে, তেতিয়া তেওঁ নম্ৰ হ'ল আৰু তেওঁ নিজৰ ৰেডিঅ' অনুষ্ঠানটো বাছি ল'লে।

তেওঁৰ এটা প্ৰকল্পত য়েমেনৰ ৰাজনৈতিক নেতাসকলে পুৰণি দিনত কি পিন্ধিছিল সেই বিষয়ে ড্ৰেছ কোড আৰু তথ্য সংৰক্ষণ কৰিছিল। কাপোৰৰ উপৰিও তেওঁ ১৯৪৮ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে ২০০৫ চনৰ ৰাজ্যিক সাজ-পোছাক আৰু পৰিচয় বিধিৰ প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে পতাকা আৰু ডাকটিকট সংগ্ৰহ কৰিছিল।

২০০৬ চনত তেওঁ ৱেইছবাৰ্গৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় আৰু বেল'ইট কলেজৰ অতিথি অধ্যাপিকা আছিল।

২০১১ চনত কায়ৰোৰ এখন চিকিৎসালয়ত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আল-শ্বাৰ্কীৰ মৃত্যু হয়। ছানাত তেওঁৰ ভগ্নী টাইছিৰ আল-শ্বাৰ্কীয়ে তেওঁৰ স্মৃতিৰ সন্মানত ৰাউফা হাছান গেলেৰী মুকলি কৰে।

তথ্যসূত্ৰ
অদম্য

অদম্য হৈছে ২০১৪ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। বি বি এণ্টাৰটেইনমেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ বেনাৰত বসন্ত কুমাৰ বৰুৱা আৰু ববী শৰ্মা বৰুৱাই প্ৰযোজনা কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালনা আৰু কাহিনী ববী শৰ্মা বৰুৱাৰ। এইচ আই ভি এইড্‌ছ ৰোগ আৰু সমাজত ইয়াৰ প্ৰভাৱক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ নিৰ্মিত বোলছবিখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে প্ৰণামী বৰাই। চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৪ চনৰ ঢাকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত Spritual film শাখাত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ সন্মান লাভ কৰে।

কাহিনী

গাঁৱৰ ছোৱালী জুৰি (প্ৰণামী বৰা) এজন অভিযন্তালৈ বিয়া হয়। কিন্তু বিয়াৰ ৬ মাহৰ পাছতে তেওঁৰ স্বামী এইচ আই ভি এইড্‌ছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰে। সেই সময়ত জুৰি গৰ্ভৱতী আছিল আৰু স্বাস্থ্য পৰীক্ষাত জুৰিৰ দেহতো এইড্‌ছ ৰোগ ধৰা পৰে। স্বামীৰ পৰিয়ালে ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিয়াত জুৰিয়ে নিজৰ গাঁৱৰ মাক-দেউতাকৰ ঘৰলৈ যায়। পিতৃগৃহতো একেই ব্যৱহাৰ পোৱাত জুৰিয়ে ৰাস্তাৰ কাষৰ এটা সৰু জুপুৰিত থাকিবলৈ লয় আৰু তাতেই এটি কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে। সৌভাগ্যক্ৰমে সন্তানটি এইড্‌ছ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পৰা বাচি যায় যদিও সমাজৰ হীন ব্যৱহাৰৰ পৰা সাৰি নাযায়। সমাজৰ পৰা বহিষ্কৃত জুৰিয়ে জীয়াই থকাৰ শেষ আশা কন্যাসন্তান "জোনাক"ক লৈ কেইমাহমানৰ পাছত গুৱাহাটীলৈ যায়গৈ আৰু নিজৰ সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰাখে।

অভিনয়ত

প্ৰণামী বৰা (চৰিত্ৰ- জুৰি)
সুলক্ষণা বৰুৱা (চৰিত্ৰ- জোনাক)
জ্যোতি নাৰায়ণ নাথ (চৰিত্ৰ- জয়ন্ত)
সৌৰভ হাজৰিকা (চৰিত্ৰ- জুৰিৰ স্বামী)
জলী ভট্টাচাৰ্য (চৰিত্ৰ- জয়ন্তৰ পত্নী)
অতুল পাচনি (চৰিত্ৰ- গঞা)
জয়ন্ত দাস (চৰিত্ৰ- চিকিৎসক)
প্ৰাঞ্জল শইকীয়া (চৰিত্ৰ- চিকিৎসক)
পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া (চৰিত্ৰ- জুৰিৰ শাহু)
ৰুণু দেৱী

সন্মান

ত্ৰয়োদশ ঢাকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ - শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ (Spiritual film শাখা), ২০১৪
পঞ্চদশ ৰেইনবো ফিল্ম ফেষ্টিভেল, লণ্ডনত প্ৰদৰ্শিত, ২০১৪
মুম্বাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত, ২০১৪
চেন্নাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত, ২০১৪
বেংগালুৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত, ২০১৪

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ
IMDBত অদম্য

শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
পদ (ব্যাকৰণ)

ব্যাকৰণ শাস্ত্ৰত, পদ ( বা word class বা grammatical category) হৈছে ভাষাৰ ৰূপতাত্ত্বিক শ্ৰেণীবিভাজন, য’ত বাক্যৰ গঠন আৰু সেই ভাষাৰ শব্দৰ চিনাক্তকৰণ, বিশ্লেষণ আৰু অন্যান্য ভাষিক গঠনৰ বৰ্ণনা কৰা হয়। অসমীয়া ব্যাকৰণত পদ প্ৰধানত পাঁচ প্ৰকাৰৰ— বিশেষ্য, বিশেষণ, সৰ্বনাম, অব্যয় আৰু ক্ৰিয়া৷

প্ৰায় সকলো ভাষাতে বিশেষ্য আৰু ক্ৰিয়া পদ ব্যৱহাৰ হয় যদিও বিভিন্ন ভাষাত এই দুটা পদৰ মাজত তাৰতম্য দেখা যায়। যেনে— জাপানী ভাষাত তিনিটা পৃথক বিশেষণ পদৰ বিপৰীতে ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত কেৱল এটাহে বিশেষণ পদ আছে।

অৰ্থ

বহল ব্যাকৰণ

অৰ্থযুক্ত বৰ্ণ বা বৰ্ণসমষ্টিক পদ বোলা হয়৷
প্ৰাকৃতিত বিভক্তি যোগ হ’লে তাক পদ বোলা হয়৷

অসমীয়া ব্যাকৰণ প্ৰৱেশ

বাক্যৰ ভিতৰত থকা সৰু সৰু গাইগুটীয়া খণ্ডবোৰক পদ বোলে৷
বিভক্তি যোগ হোৱাৰ আগৰ ৰূপটোক শব্দ বোলে৷ শব্দৰ লগত বিভক্তি যোগ হ’লে তাক পদ বোলে৷

পদ
সংজ্ঞা
উদাহৰণ
বিশেষ্য (Noun)
কোনো নাম, জাতি, বস্তু বা প্ৰণালীৰ নাম, ঠাইৰ নাম বুজোৱা শব্দক বিশেষ্য পদ বোলে৷
চৰাই, আপেল, ল'ৰা, কলম
সৰ্বনাম (Pronoun)
বিশেষ্য পদৰ সলনি যিবোৰ পদ ব্যৱহাৰ হয় তাক সৰ্বনাম পদ বোলে৷
মই, আমি, তুমি, আপুনি
বিশেষণ (Adjective)
যিবোৰ শব্দই বিশেষ্য আৰু সৰ্বনাম পদৰ দোষ-গুণ বুজায় তাক বিশেষণ পদ বোলে৷
বেয়া, শকত, অন্ধ, ধুনীয়া
ক্ৰিয়া (Verb)
যিবোৰ শব্দই কোনো কাম কৰা বা হোৱা বুজায় তাক ক্ৰিয়া পদ বোলে৷
খা, যা, খেল, পঢ়
ক্ৰিয়া বিশেষণ (Adverb)
যিবোৰ শব্দ বিশেষ্য আৰু সৰ্বনাম পদৰ বাহিৰে বাকীবোৰ পদৰ দোষ-গুণ বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় তাক ক্ৰিয়া বিশেষণ বোলে৷
এতিয়া, সদায়, আগত, পিছত
অব্যয় (Preposition)
যি পদৰ কোনো অৱস্থাতে পৰিৱৰ্তন নহয় তাক অব্যয় বোলে৷
সৈতে, ওপৰত, ভিতৰত, তলত
সংযোগ অব্যয় (Conjunction)
যিবোৰ শব্দই বাক্য বা শব্দক লগ কৰে তাক সংযোগ অব্যয় বোলে৷
আৰু, কিন্তু, তথাপিও, যদিও
ভাববোধক অব্যয় (Interjection)
যিবোৰ শব্দই মনৰ হৰ্ষ, বিষাদ, দুখ, প্ৰবল চিন্তা আদি প্ৰকাশ কৰে তাক ভাববোধক অব্যয় বোলে৷
হায়!, আঃ!, বাঃ!

শ্ৰেণীবিভাজন

ৰূপতত্ত্বৰ ভিত্তিত অসমীয়া ভাষাৰ পদৰ শ্ৰেণীবিভাজন

অধিক তথ্যৰ বাবে চাওক

Part of speech (পদ)
পদ (amaraxom)
পদ (assamesemedium)
বিশেষ্য পদ
বিশেষ্য পদৰ শ্ৰেণী বিভাগ
বিশেষণ পদ
বিশেষণ পদৰ শ্ৰেণী বিভাগ
সৰ্বনাম পদ
সৰ্বনাম পদৰ শ্ৰেণী বিভাগ
অব্যয় পদৰ শ্ৰেণী বিভাগ
ক্ৰিয়া পদ (assamdigitalinfo)
ক্ৰিয়া পদ (drjonali)
ক্ৰিয়া পদৰ শ্ৰেণী বিভাগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:পদ (ব্যাকৰণ)
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
মায়ে জুডিথ

মায়ে জুডিথ (মৃত্যু ১৯৪০) আছিল এগৰাকী পশ্চিম আফ্ৰিকীয় দাসী যাক ব্ৰাজিললৈ লৈ যোৱা হৈছিল। ব্ৰাজিলত তেওঁ এগৰাকী মায়ে-ডি-চেণ্টো (ধৰ্মীয় যাজিকা) হৈ পৰে আৰু আফ্ৰো-ব্ৰাজিলিয়ান ধৰ্ম 'কেণ্ডম্বলে'ৰ সৈতে জড়িত হয়। তেওঁ চাও গোন্সালো ডচ কেম্পোচত অৱস্থিত টেৰেইৰো আগাঞ্জু ডিডে নামৰ উপাসনা স্থলীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰথম 'মাদাৰ চেইণ্ট' আছিল। তেওঁক জুডিথ ফেৰেইৰা ড’ চেক্ৰামেণ্টো আৰু গাৰ্ল অফ চাংগো নামেৰেও জনা গৈছিল।

জীৱন

মায়ে জুডিথৰ জন্ম পশ্চিম আফ্ৰিকাত হৈছিল আৰু তেওঁৰ জন্মৰ তাৰিখ অজ্ঞাত। শৈশৱতে তেওঁক বন্দী কৰি এখন দাস জাহাজৰ জৰিয়তে ব্ৰাজিললৈ লৈ যোৱা হৈছিল। তেওঁক জোয়াও ডা লামা নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ব্ৰাজিলৰ দাসত্বৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছিল। জোয়াওক তেওঁৰ আধ্যাত্মিক পৰামৰ্শদাতা 'চাংগো'ৱে জুডিথৰ আগমনৰ কথা জনাইছিল আৰু তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।

১৯১৩ চনত মায়ে জুডিথে টেৰেইৰো আগাঞ্জু ডিডে উপাসনা স্থলীটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ইয়াৰ প্ৰথমগৰাকী মায়ে-ডি-চেণ্টো বা যাজিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। এই 'টেৰেইৰো'টো চাও গোন্সালো ডচ কেম্পোচৰ ২১ হেক্টৰ মাটিৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মায়ে জুডিথে ইউনিয়ন ফেক্টৰী কোম্পানী অফ বাহিয়াৰ পৰা এই মাটিৰ দস্তাবেজ ক্ৰয় কৰিছিল। সেই অঞ্চলটোত আফ্ৰিকীয় মূলৰ দাসসকলৰ বংশধৰ আৰু আফ্ৰো-ব্ৰাজিলিয়ান ধৰ্ম বিশ্বাস কৰা লোকসকলৰ ঘন বসতি আছিল।

প্ৰতিষ্ঠাৰ কালৰে পৰা মায়ে জুডিথৰ এই উপাসনা স্থলী ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায় আৰু নাগো টেডো জাতিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈ আহিছে। অৱশ্যে, ২০১৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত সেই মাটিৰ গৰাকী বুলি দাবী কৰা এটা কাগজ কলৰ নিৰাপত্তাৰক্ষী আৰু তিনিজন সশস্ত্ৰ ব্যক্তিয়ে এই স্থানটো দখল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ১৯৪০ চনত ব্ৰাজিলৰ কাচোৱেইৰাত মৃত্যু হোৱাৰ আগমুহূৰ্তলৈকে তেওঁ এই ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ভতিজাক মাৰ্কাচে সেই দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্ৰাজিলৰ ব্যক্তি
মামুনুল হক

মামুনুল হক এগৰাকী বাংলাদেশী দেওবন্দী ইছলামিক পণ্ডিত, ৰাজনীতিবিদ, শিক্ষাবিদ, লেখক, সম্পাদক আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁ হেফাজাত-ই-ইছলাম বাংলাদেশৰ প্ৰাক্তন যুটীয়া মহাসচিব, বাংলাদেশৰ খেলাফাত মজলিছৰ মহাসচিব, জামিয়া ৰহমানিয়া আৰব ঢাকাৰ শ্বেইখ আল-হাদীছ, বাবৰি মছজিদ বাংলাদেশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, মাহেকীয়া ৰহমানী পাইগামৰ মুখ্য সম্পাদক, বাংলাদেশ খেলাফাত যুৱ মজলিছৰ সভাপতি আৰু বাইতুল মামুৰ জামে মছজিদত খাতিব। বাংলাদেশৰ ইছলামিক ভাষিক সংগঠন ৰাবেততুল ৱাইজিন বাংলাদেশকে ধৰি কেইবাটাও সংগঠনৰ আগশাৰীৰ ব্যক্তি। নাস্তিক, ধৰ্মনিৰপেক্ষ, ইছলাম বিৰোধীৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ ভাষণ দিয়াসকলৰ মাজত তেওঁ বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় আৰু এই ক্ষেত্ৰত আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিয়াৰ বাবে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। বাংলাদেশ আৱামী লীগ, ছাত্ৰ লীগ, জুবো লীগকে ধৰি ৬৫টা সংগঠনে ইছলামিক মৌলবাদৰ প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁক নিষিদ্ধ কৰা, গ্ৰেপ্তাৰ কৰা আৰু আদৰ্শ শাস্তি প্ৰদানৰ দাবীত সমগ্ৰ দেশতে এক বৃহৎ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছে। ২০২১ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নীয়ে তেওঁক ধৰ্ষণ কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে।

আদি জীৱন

মামুনুল হকৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত, ঢাকাৰ আজিমপুৰত। তেওঁ মূলতঃ মুনছিগঞ্জৰ লৌহাজাঙৰ ভিৰিচ খান গাঁৱৰ ক্বাদিছ বংশৰ এটা বঙালী মুছলমান পৰিয়ালৰ। তেওঁৰ পিতৃ আজিজুল হক, বাংলাদেশ খেলাফাত মজলিছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু ছহীহ আল-বুখাৰীৰ প্ৰথম বাংলা অনুবাদক আছিল। তেওঁৰ ১৩গৰাকী ভাই-ভনী আছে। তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃ মাহফুজুল হক, বাংলাদেশৰ এজন বিশিষ্ট ইছলামিক পণ্ডিত।

কৃতিত্ব

২০২০ চনৰ ১০ অক্টোবৰত তেওঁ বাংলাদেশৰ খেলাফাত মজলিছ আৰু ১৫ নৱেম্বৰত বাংলাদেশৰ হেফাজাত-ই-ইছলামৰ যুটীয়া মহাসচিব নিৰ্বাচিত হয়।

২০১৯ চনৰ ২৯ ছেপ্টেম্বৰত বাংলাদেশৰ ইছলামিক ভাষিক সংগঠন ৰাবেতুল ৱাইজিন, বাংলাদেশৰ উপদেষ্টা হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ ঢাকাত বাবৰি মছজিদ, বাংলাদেশ নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ কৰে।

পৰিয়াল

হকৰ মতে তেওঁ তিনিবাৰ বিয়া কৰিছে যদিও আমিনা টায়িবাৰ সৈতে হোৱা বিবাহকহে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। তেওঁৰ মতে, তেওঁৰ আন দুগৰাকী পত্নী হ’ল জন্নত আৰা ঝৰ্ণা আৰু জন্নাতুল ফাৰ্দুছ লিপি। অৱশ্যে ঝৰ্ণাই তেওঁক ধৰ্ষণ আৰু আটক কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে আৰু তেওঁলোক বিবাহিত নহয় বুলি উল্লেখ কৰিছে।

গ্ৰেপ্তাৰ

২০১৩ চনৰ ৫ আৰু ৬ মে'ত ঢাকাৰ ছাপলা চৌহদত অনুষ্ঠিত হেফাজাট আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিয়াৰ বাবে বাংলাদেশ চৰকাৰে ২০১৩ চনৰ ১২ মে' মাহত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ স্পীকিং ফ্ৰম প্ৰিজন নামৰ এখন কিতাপ লিখিছিল আৰু সেই বছৰৰে ছেপ্টেম্বৰ মাহত কিতাপখন প্ৰকাশ পাইছিল।

সাহিত্য প্ৰকাশ

মামুনুল হকে দহখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে আৰু চাৰিখন সম্পাদনা কৰিছে। ২০০১ চনৰ পৰা তেওঁ মাহেকীয়া ৰহমানী পেগেম আলোচনীৰ সম্পাদক হৈ আছে। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু দৈনিক বাতৰি কাকততো সমসাময়িক বিষয়সমূহৰ ওপৰত প্ৰবন্ধ লিখে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
হিমাচল প্ৰদেশৰ পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য

হিমাচল প্ৰদেশৰ পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য অতি জটিল। এই নৃত্যসমূহ হিমাচলৰ জনজাতীয় জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ। এই নৃত্যকলাই হিমাচলৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাক প্ৰতিফলিত কৰে। হিমাচল প্ৰদেশত নৃত্য অবিহনে সাধাৰণতে কোনো উৎসৱ পালন কৰা নহয়। হিমাচলত নাটি আদি নৃত্য স্থানীয়ভাৱে পৰিবেশিত হয়।

নাটি

দেৱ নাটি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পশ্চিম আৰু মধ্য পৰ্বতীয়া অঞ্চলত প্ৰচলিত এটা পৰম্পৰাগত লোক নৃত্য। এই নৃত্য মূলত হিমাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ স্থানীয় নৃত্যকলাৰ অন্তৰ্গত। নাটি হিমাচল প্ৰদেশৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত নৃত্য। এই নৃত্য গিনিছ বিশ্ব ৰেকৰ্ডত আটাইতকৈ ডাঙৰ লোক নৃত্য হিচাপে তালিকাভুক্ত। মূলত চিমলা, মাণ্ডি, সোলান, ছিৰমৌৰ, কিন্নৌৰ আৰু কুলু অঞ্চলত এই নৃত্যকলাৰ উৎপত্তি। সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি আৰু চণ্ডীগড়তো এই নৃত্য জনপ্ৰিয়।

ইতিহাস

এই বিশেষ নৃত্যধাৰা ৰাসলীলাৰ অনুৰূপ। কৃষ্ণ আৰু গোপীনাৰ সন্মানত এই নৃত্য বিকাশ পাইছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

নাটি নৃত্যৰ পৰিধান

সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে নাটি নৃত্যত মহিলাও অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ধৰিছে।
পুৰুষ: সজ্জিত টুপি, চুৰিদাৰ আৰু ‘চোল’ নামৰ ঘূৰণীয়া বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে।
মহিলা: অঞ্চল অনুসৰি ‘ঘাগৰা’, ‘ছোলা’, চুৰিদাৰ বা পায়জামা পৰিধান কৰে। অলংকাৰৰ ভিতৰত চাঙ্কি, টুঙ্কি, চন্দ্ৰ হাৰ আদি থাকে।

নাটি নৃত্যৰ সংগীত

এই নৃত্যত নৰসিংহ, কৰ্ণাল, চেহনাই, ঢোল আৰু নাগৰা বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ হয়।

কায়াং মালা (মালা)

এই নৃত্যত শিল্পীসকলে একে অপৰৰ হাত ধৰি মালাৰ আকৃতি গঠন কৰে।

ৰাক্ষস নৃত্য

কিন্নৌৰ অঞ্চলৰ এই নৃত্যত ৰাক্ষসৰ মুখোশ পৰিধান কৰি দলীয়ভাৱে নৃত্য কৰা হয়।

লুড্ডি

লুড্ডি মাণ্ডি জিলাৰ এটা জনপ্ৰিয় নৃত্য, যি প্ৰাচীন কালত ৰাজদৰবাৰত পৰিবেশিত হৈছিল।

ডালশোন আৰু চোলাম্বা

এই নৃত্য ‘ৰোপা’ উপত্যকাৰ অন্তৰ্গত। ‘চোলাম্বা’ নৃত্য সাধাৰণতে বাঘ চিকাৰৰ পিছত পৰিবেশিত হয়।

শ্যাণ্ড আৰু শাবু

এই নৃত্য লাহুল উপত্যকাৰ বৌদ্ধ গোম্পাসমূহত পৰিবেশিত হয়।

হিমাচল প্ৰদেশৰ জনজাতীয় নৃত্য

হিমাচলৰ উপজাতীয় জনগোষ্ঠীৰ লোক নৃত্যসমূহৰ ভিতৰত ‘কিকলি’, ‘ভাংড়া’ ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
ব্ৰাহ্মীষ্ঠ

ব্ৰাহ্মীষ্ঠ শব্দটো শ্ৰেষ্ঠতম বৈদিক পণ্ডিতক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সংস্কৃত শব্দ। ব্ৰাহ্মীষ্ঠ শব্দটো বৈদিক সাহিত্যত পোৱা যায়। বেদৰ সৰ্বোচ্চ জ্ঞান লাভ কৰা ব্ৰাহ্মণক ব্ৰাহ্মীষ্ঠ বুলি কোৱা হয়। ব্ৰাহ্মীষ্ঠ শব্দটোক "ব্ৰহ্মৰ শ্ৰেষ্ঠ জ্ঞানী" বুলিও সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

ব্ৰাহ্মীষ্ঠ ব্ৰাহ্মণ শব্দৰ উচ্চতৰ স্তৰ বুজোৱা ৰূপ। ব্ৰাহ্মণৰ সৰ্বোচ্চ পদবীক ব্ৰাহ্মীষ্ঠ বুলি অভিহিত কৰা হয়। ব্ৰহ্ম জ্ঞানেৰে জ্ঞানীক ব্ৰহ্ম বুলি পদ আৰু ব্ৰহ্মৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ জ্ঞাতজনক ব্ৰাহ্মীষ্ঠ বোলা হয়।

বিৱৰণ

দাৰ্শনিক গ্ৰন্থ বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত বহুদক্ষিণা যজ্ঞ উপলক্ষে নিজৰ দৰবাৰত মিথিলাৰ ৰজা জনকে বেদৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পণ্ডিতক বুজাবলৈ ব্ৰাহ্মীষ্ঠ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

বহুদক্ষিণা যজ্ঞত হোৱা পণ্ডিত প্ৰতিযোগিতাত যেতিয়া বৈদিক পণ্ডিত যাজ্ঞবল্ক্যক কোনেও পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে, তেতিয়া অৱশেষত তেওঁৰ দৰবাৰত সকলো ঋষি, পণ্ডিত আৰু ৰজা জনকে তেওঁক ব্ৰাহ্মীষ্ঠ হিচাপে গ্ৰহণ কৰি বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:শব্দ
পেচেন্‌চ কুপাৰ

পেচেন্‌চ কুপাৰ (; ১৯০৫–১৯৯৩) ভাৰতত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল। কলকাতাৰ ইংগ-ভাৰতীয় সম্প্ৰদায়ৰ কুপাৰে নিৰ্বাক আৰু সবাক দুয়োবিধ চলচ্চিত্ৰতে সফলতাৰে অভিনয় কৰি গৈছে। তেওঁ বলীউডৰ প্ৰথমাৱস্থাৰ এগৰাকী তাৰকা শিল্পী আছিল। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসত তেওঁক প্ৰথম দ্বৈত অভিনয়ৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। ‘পত্নী প্ৰতাপ’ ছবিত তেওঁ দুজনী যমজ ভনীয়েকৰ চৰিত্ৰত আৰু ‘কাশ্মিৰী সুন্দৰী’ ছবিত মাক-জীয়েকৰ দ্বৈত ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। অৱশ্যে পূৰ্বে ১৯১৭ত অভিনেতা আন্না সালুঙ্কেই ‘লঙ্কা দহন’ ছবিত ৰাম আৰু সীতা দুয়োটা চৰিত্ৰতে অভিনয় কৰি গৈছে।

মঞ্চ অভিনয়

কুপাৰে এটা ইউৰেচিয়ান ট্ৰুপ- ‘বেণ্ডমেনচ্ মিউজিকেল কমেডী’ত নৰ্তকী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদনৰ ‘কৰিন্থিয়ান ষ্টেজ কোম্পানী’ত অভিনেত্ৰী ৰূপে অংশগ্ৰহণ কৰে।

চলচ্চিত্ৰ অভিনয়

কুপাৰে ‘নল দময়ন্তী’ (১৯২০) ছবিত অভিনয় কৰি প্ৰথম দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। এই ছবিত কেকি অদাজানিয়াই নলৰ আৰু কুপাৰে দময়ন্তীৰ ভাও লৈছিল। মদন থিয়েটাৰে প্ৰযোজনা কৰা আৰু Eugenio de Liguoro-ই পৰিচালনা কৰা ই এখন বিগব বাজেটৰ ছবি আছিল। মেৰু পৰ্বতৰ পৰা স্বৰ্গলৈ নাৰদৰ গমন, চাৰি দেৱতাই নলৰ ছদ্মবেশ লোৱা, দেৱী কালি সাপলৈ ৰূপান্তৰ হোৱা আদি- কিছুমান স্পেচিয়েল ইফেক্টৰ ‘নল দময়ন্তী’ বাবে প্ৰখ্যাত।

তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবি আছিল ১৯২১ চনত মুক্তি পোৱা ‘বিষ্ণু অৱতাৰ’। তেওঁৰ আন এখন সফল ছবি ‘পত্নী ভক্তি’ (১৯২২)। জে.জে. মদনে নিজে পৰিচালনা কৰা কুপাৰে লীলাৱতীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰা এই ছবিখনে এইটোৱে প্ৰতীয়মান কৰিব বিচাৰিছিল যে পত্নী সদায় স্বামীৰ প্ৰতি অনুগত হ’ব লাগে। ‘পত্নী ভক্তি’ কুপাৰৰ অভিনয় জীৱনৰ এখন শ্ৰেষ্ঠ ছবি বুলি গণ্য কৰা হয়। অৱশ্যে ছবিখনক লৈ মাদ্ৰাছত সামান্য বিতৰ্ক এটা হৈছিল। চেঞ্চৰে অশালীনতাৰ দায়ত ছবিখনৰ পৰা নৃত্যৰ দৃশ্য এটা আঁতৰাই দিয়াৰ দাবী কৰিছিল। কুপাৰে সম্ভৱতঃ প্ৰথম বাৰৰ বাবে পত্নী ‘পত্নী প্ৰতাপ’ (১৯২৩) আৰু ‘কাশ্মিৰী সুন্দৰী’ (১৯২৪) ছবিত দ্বৈত ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ আন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি ‘জেহৰী সাপ’ (১৯৩৩)। দৰাচলতে তেওঁৰ ২১ বছৰ বয়সতে ইচফানিৰ সৈতে বিয়া হয় আৰু কম সময়ৰ ভিতৰত বিচ্ছেদো হয়। তাৰপিছত তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাক ছবিৰ অভিনেতা গুল হামিদ খানক বিয়া কৰায়। ছয় বছৰ পিছত বেমাৰত ভুগি তেওঁৰ মৃত্যু হয়। জীৱনৰ শেষসময়লৈ তেওঁৰ ইচফানিৰ সৈতে বন্ধুত্ব আছিল। তেওঁ নিজৰ নাম সাব্ৰ বেগমলৈ সলনি কৰিছিল আৰু কৰাচীত দুজনী জীয়েক- জিন্নত আৰু হালিমাক তুলি লৈছিল। ১৯৮৩ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আতিয়া ইছলাম আনে

আতিয়া ইছলাম আনে এগৰাকী বাংলাদেশী শিল্পী(চিত্ৰশিল্পী), যিয়ে চিত্ৰৰ মাজেৰে নাৰীৰ অনুশোচনা, প্ৰয়োজন, আশা আৰু নিৰাশা আৰু হতাশাৰ বিষয়ে কাম কৰা বুলি জনা যায় আৰু বিশেষকৈ নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ ওপৰত কৰা কামৰ বাবে তেওঁ ব্যাপকভাবে পৰিচিত। ডিলাৰা বেগম জলী, কনক চানপা চাকমা, ফাৰেহা জেবাৰ দৰে শিল্পীৰ লগতে অংশীদাৰ হোৱা আনে, নাৰী শিল্পীৰ আন্দোলনৰ অংশ আছিল, যাৰ নাৰীবাদী কাৰ্যক্ৰম ১৯৯০ চনৰ সময়ছোৱাত বাংলাদেশত অধিক জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল, ১৯৬২ চনত বাংলাদেশৰ ঢাকা চহৰত৷

শিক্ষা

১৯৮২ চনত আনেই ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চাৰুকলা ইনষ্টিটিউটৰ পৰা অঙ্কন আৰু চিত্ৰকলাৰ ওপৰত বিএফএ ডিগ্ৰী আৰু ১৯৮৫ চনত একেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অঙ্কন আৰু চিত্ৰকলাৰ এমএফএ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।।

কৰ্মজীৱন

মূল বিষয়

আতিয়া ইছলাম আৰু তেওঁৰ কৰ্মই বাংলাদেশৰ মহিলা শিল্পীসকলৰ মাজত এক নৱ জাগৰণৰ চেতনাৰ প্ৰমাণ বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছে। তেওঁৰ “নাৰী এবং সমাজ’’ চিৰিজটো পুৰুষ নিয়ন্ত্ৰিত, প্ৰভাৱশালী পুৰুষ প্ৰথাৰ বিপৰীতে এক ব্যংগ হিচাপে আৰু ইয়াৰ লগে লগে সমাজৰ পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰ ওপৰত এক আক্ৰমণ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে, য’ত নাৰীক কেৱল যৌন সামগ্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

আতিয়া ইছলাম আনেৰ ৰচনাসমূহ অতি-বাস্তৱিক আৰু ইয়াত কল্পনাৰ পৰশ আছে, লগতে আছে বিদ্ৰূপ আৰু হাস্যৰসৰ ৰং।[1] তেওঁৰ কামে অপশাসন আৰু ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰে কঢ়িয়াই অনা কৰুণ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে আৰু সকলোফালে সামাজিক সমালোচনাৰ এক সুস্পষ্ট বাৰ্তা দেখা যায়।

প্ৰদৰ্শনী

১৯৮১ চনৰ পৰা ২০০৯ চনৰ ভিতৰত চীন, আমেৰিকা, ভাৰত, ব্ৰিটেইন, ফ্ৰান্স, ম্যানমাৰ আদি দেশৰ লগতে বাংলাদেশতো আতিয়া ইছলাম আনেৰ কৰ্ম ৬০ টাতকৈও অধিক দলীয় প্ৰদৰ্শনীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

২০০৯ চনত তেওঁ বেংগল গেলেৰী অৱ ফাইন আৰ্টছত “অশুভ সময়’’ শীৰ্ষক একক প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰে, যাক "পুৰুষ প্ৰধান সমাজৰ ওপৰত এক প্ৰহসন আৰু নাৰী চিৰদিন যৌন ভোগৰ সামগ্ৰী হৈ থকা পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ ফোঁপোলা স্বৰূপৰ ওপৰত এক মোক্ষম আঘাত’’ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
বছৰৰ দিনৰ তালিকা

গ্ৰেগৰীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি নিম্নলিখিত পৃষ্ঠাসমূহত নিৰ্দিষ্ট দিনটোত সংঘটিত ঐতিহাসিক ঘটনা, জন্ম-মৃত্যু, আৰু উৎসৱ-পৰ্ব আদিৰ তালিকা দিয়া আছে:

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০
৩১

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০
৩১

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০
৩১

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০
৩১

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০
৩১

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০
৩১

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০

১
২
৩
৪
৫
৬
৭
৮
৯
১০
১১
১২
১৩
১৪
১৫
১৬
১৭
১৮
১৯
২০
২১
২২
২৩
২৪
২৫
২৬
২৭
২৮
২৯
৩০
৩১

আৰু চাওক

অধিবৰ্ষ

বাহ্যিক সংযোগ

অন দিচ ডে
দ্য নিউ ইয়ৰ্ক টাইমচ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
যোগাসন

যোগাসন বা যোগ বা যোগবিদ্যা বা যোগাভ্যাস হৈছে এবিধ দৈহিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশক সাঙুৰি লোৱা ভাৰতীয় পৰম্পৰাগতমূলৰ ৰীতি। হিন্দু, বৌদ্ধ) আৰু জৈন ধৰ্মৰ মাজত বিভিন্ন তৰহৰ যোগবিদ্যাৰ অনেক ঠাল-ঠেঙুলি, ৰীতি-নীতি তথা উদ্দেশ্য প্ৰচলিত আছে। ইয়াৰ ভিতৰত সবাতোকৈ উল্লেখযোগ্য হল হঠ যোগ আৰু ৰাজ যোগ।

যোগৰ বিষয়ে উল্লেখ থকা সবাতোকৈ পূৰনি গ্ৰন্থসমূহৰ পৰা যোগবিদ্যাৰ সময়ক্ৰমৰ বিষয়ে স্পষ্টভাবে জনা নাজায়। কিছুমান গ্ৰন্থ যেনে হিন্দুসকলৰ উপনিষদ বা বৌদ্ধধৰ্মৰ পালী ভাষাত লিখা ধৰ্মশাস্ত্ৰ কিছুমানত যোগৰ বিষয়ে প্ৰথম উল্লেখ পোৱা যায়। পতজ্ঞলিৰ যোগসূত্ৰসমূহ খৃষ্টজন্মৰ প্ৰায় পাঁচশ বচৰৰ ভিতৰতেই লিখা হৈছিল যদিও বিংশ শতিকাতহে ই প্ৰসাৰতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। খৃষ্টিয় ১১ শতিকাত হঠ যোগৰ পুথিসমূহ আবিৰ্ভাব হৈছিল টান্ত্ৰিক পন্থাৰ পৰা।

স্বামী বিবেকানন্দৰ সফলতাৰ পাচত, উনৈশশ শতিকাৰ শেষভাগত আৰু বিংশশ শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভনিৰে পৰা বিভিন্ন সময়ত ভাৰতবৰ্ষৰ যোগাচাৰ্য্যসকলে পচ্ছিমীয়া দেশসমূহত যোগবিদ্যাৰ প্ৰচাৰ কৰে। ১৯৮০ ৰ দশকত পাচ্ছাত্যৰ দেশসমূহত শৰীৰচৰ্চাৰ অংগ হিচাপে জনপ্ৰিয় হয়। অবশ্যে ভাৰতীয় পৰম্পৰাত যোগ কেবল এক শৰীৰচৰ্চাৰ অংগ মাত্ৰ জ্ঞান কৰা নহয়, ইয়াৰ এক আধ্যাত্মিক আৰু ধ্যানৰ প্ৰাণ থকা বুলি বিবেচনা কৰা হয়। তদুপৰি সাংখ্য দৰ্শনৰ লগত বহু মিল থকা যোগ হল হিন্দুধৰ্মৰ ছয়টা মূল ধাৰাৰ এটা, যাৰ নিজৰেই এক সুকীয়া মিমাংসা প্ৰণালী (epistemology) আৰু তত্ত (metaphysics) আছে।

কৰ্কতৰোগ, স্কিযোফ্ৰেনীয়া, হাপানী, হৃদৰোগ আদিৰ ক্ষেত্ৰত যোগৰ সুফলতাৰ বিষয়ে বহুতো পৰীক্ষা নিৰিক্ষা কৰা হৈছে। এনে পৰিক্ষাসমূহৰ ফলাফল এতিয়াও স্পষ্টভাবে নিৰ্ণয় কৰিব পৰা হোৱা নাই। আনহাতে কৰ্কতৰোগৰ ক্ষেত্ৰত কিছুমান পৰীক্ষাৰ পৰা জনা গৈছে যে যোগাভ্যাস কৰাৰ ফলৰ কৰ্কতৰোগ হোৱাৰ প্ৰৱণতা কমি যোৱা আৰু কৰ্কতৰোগীৰ মনস্তাত্বিকভাৱে ৰোগ নিৰাময় কৰাৰ সম্ভাবনা বৃদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাবনা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু প্ৰাৰ্থনা আৰু ধ্যান
শ্ৰেণী:যোগাসন