ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য

পণ্ডিত  জ্ঞাননাথ বৰাৰ দ্বাৰা প্ৰণিত অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। নটা প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট এই সংকলনখনি গুৱাহাটী, দীঘলী- পুখুৰীৰ পাৰৰ বৰুৱা এজেন্সীৰ পৰা শ্ৰী  অতুলচন্দ্ৰ বৰুৱাই প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু শ্ৰী সুধীৰকুমাৰ দাশগুপ্তৰ কমলা প্ৰিণ্টিং ওয়াৰ্কস্ , কলিকতাৰ পৰা মুদ্ৰিত হৈছিল।

পাতনি

জ্ঞাননাথ বৰাই অসমীয়া পুৰণি সাহিত্যৰ পাতনিত প্ৰাচীন অসমীয়া সাহিত্যৰ বিষয়ে বহুখিনি কথা উল্লেখ কৰিছে। অসমীয়া ভাষা চহকী অসমীয়া ভাষাত প্ৰায় সকলো বিষয়তে অসংখ্য পুথি ৰচনা কৰা হৈছিল। প্ৰাচীন কবিসকলে  কেৱল ৰামায়ণ‌, মহাভাৰত, ভাগৱত, পুৰাণ আদি সংস্কৃত গ্ৰন্থৰাজি অসমীয়া ভাষাত ভাঙনি কৰাৰ লগতে আয়ুৰ্বেদ নিদান, নৃত্যশাস্ত্ৰ, জ্যোতিষ, ইতিহাস, কিছুমান পুথি কালৰ বুকুত হেৰাই গৈছে যদিও এতিয়ালৈকে  উদ্ধাৰ কৰা পুৰণি পুথি  সমূহে প্ৰাচীন কামৰূপৰ সমৃদ্ধিশালী ঐতিহ্যৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে।

প্ৰাচীন কামৰূপৰ আহোম আৰু কোচ দুয়োখন ৰাজ্যত একে ভাষা, একে সাহিত্যৰ প্ৰচলন আছিল। ৰাজনৈতিক গম্ভীৰ মাজত ভাষাৰ আৱদ্ধ হোৱা নাছিল। কামৰূপী ভাষাটো গভীৰ প্ৰভাবেৰে সমস্ত কামৰূপ জুৰি চলি আছিল। উজনি অসম,নামনি অসম,কোঁচবেহাৰ,জলপাইগুৰি,ৰংপুৰ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ কাৰ্বিসকলেও কামৰূপী ভাষাত অসংখ্য গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। কোচ আৰু আহোম ৰাজ্যৰ ৰজাসকলে কামৰূপী সাহিত্যৰ প্ৰচাৰ আৰু উন্নতিৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা বিভিন্ন ব্যৱস্থাসমূহৰ বিৱৰণ বুৰঞ্জীত পোৱা যায়  কামৰূপৰ বিভিন্ন ঠাইত বসবাস কৰা কবি সকল যেনে  হৰিবৰ বিপ্ৰ, হেম সৰস্বতী, কবিৰত্ন সৰস্বতী, মাধৱ কন্দলী, ৰুদ্ৰ কন্দলী, দুৰ্গাবৰ, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ,মাধৱদেৱ, ভট্টদেৱ, ৰাম সৰস্বতী, অনন্ত কন্দলী, চন্দ্ৰ ভাৰতী, শ্ৰীধৰ কন্দলি, পীতাম্বৰ দ্বিজ, নৰোত্তম ঠাকুৰ, গোপীনাথ পাঠক, ৰামৰায় দাস আদিয়ে বিভিন্ন পুথি ৰচনা কৰি কামৰূপী ভাষা চহকী কৰিছিল। বৰ্তমানৰ সাহিত্য যেনেকৈ ইংৰাজী সাহিত্যৰ সাঁচত চলা অথাৎ  ইংৰাজী সাহিত্য জানিলেহে বৰ্তমানৰ সাহিত্যৰ আত - গুৰি বুজা যায়। সেই দৰে সংস্কৃত সাহিত্যৰ জ্ঞান থাকিলেহে প্ৰাচীন সাহিত্য বিচাৰ কৰিব পৰি বুলি জ্ঞাননাথ বৰাই " অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য " ৰ পাতনিত উল্লেখ কৰিছে। পুৰণি সাহিত্যৰ উৎপত্তি আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ কেনেদৰে দেশত বিস্তাৰিত হৈছিল তাৰ আভাস গ্ৰন্থ খনিত পোৱা যায়। বৰ্তমান সময়ত বহু উন্নত মানদণ্ডৰ সাহিত্য ৰচনা হৈছে যদিও প্ৰাচীন সাহিত্য সমূহৰো নিজস্ব সুকীয়া মৰ্যাদা আছে। জ্ঞাননাথ বৰাই পাতনিত প্ৰাচীন সাহিত্যৰ বিষয়ে লিখিছে  - " যদি কোনোবাই সেই সাহিত্য নাইকিয়া কৰে, আমাৰ জীৱন শুকান মৰুভূমি হ'ব। মনৰ সুখ মনৰ আনন্দ একে তিলে নাইকিয়া হ'ব। আধুনিক সাহিত্য থাকিলেও সি সেই জীৱন মৰুভূমিত এটোপা পানীও দিব নোৱাৰিব।"

ষোল্ল শতিকাতে "কথা-ভাগৱত" আৰু"কথা-গীতা" ৰচিত আমাৰ পুৰণি সাহিত্য গদ্যতো চহকী আছিল। এই পুথি দুখনৰ গদ্য অসমীয়াৰ গৌৰৱৰ কাৰণ। অসমীয়া গদ্যৰ জনক ভট্টদেৱৰ প্ৰথম অসমীয়া শুদ্ধ গদ্যৰ বিষয়ে জ্ঞাননাথ বৰাই গ্ৰন্থৰ পাতনিত উল্লেখ কৰিছে।

প্ৰবন্ধৰ তালিকা

পুৰণি অসমীয়া সাহিত্য
কথা ভাগৱত আৰু কথা গীতা
মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণ
কীৰ্তন
ৰাস-ক্ৰীড়া
শ্ৰীকৃষ্ণ
ভীম চৰিত
কাণখোৱা
গীতি-ৰামায়ণ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মালবিকা দেৱী

মালবিকা দেৱীৰ আন এটা নাম হৈছে মালবিকা কেশৰী দেও৷ তেওঁক জনপ্ৰিয়ভাৱে ৰাণী মা বুলিও কোৱা হয়৷ভাৰতৰ ওড়িশাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু কৃষক। তেওঁ অৰ্কা কেশৰী দেওৰ পত্নী৷ অৰ্ক কেশৰী এগৰাকী প্ৰাক্তন সংসদ সদস্য৷ তেওঁ লোকসভাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। মালবিকা দেৱীয়ে ২০২৪ চনত লোকসভা নিৰ্বাচনত উৰিষ্যাৰ পৰা কালাহান্দী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা বিজেপি প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি নিৰ্বাচিত হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ওড়িয়া ব্যক্তি
গৌড় ৰাজ্য

গৌড় ৰাজ্য বা শশাংক ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ধ্ৰুপদী কালৰ এখন ৰাজ্য, যাৰ উৎপত্তি হৈছিল বংগ অঞ্চলত, যি বৰ্তমানৰ পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশ। এই ৰাজ্য অস্তিত্বত আছিল সম্ভৱতঃ ৪থ শতিকা বা তাৰ পাছত।

স্থাপন

বৌদ্ধ মহাযান গ্ৰন্থ মঞ্জুশ্ৰী-মূলকল্পৰ মতে গৌড় নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল, এই ৰাজ্য ৪থ শতিকাত গুপ্ত বংশই দখল কৰাৰ আগলৈকে। বৰ্ধমানত জন্ম গ্ৰহণ কৰা ৰজা লোকে এই ৰাজ্য শাসন কৰিছিল।

গৌড় ৰাজ্য স্থাপনৰ শ্ৰেয় সাধাৰণতে দিয়া হয় ৰজা শশাংকক। তেওঁৰ ৰাজধানী আছিল কৰ্ণসুবৰ্ণ, যি বৰ্তমানৰ মুৰ্শিদাবাদ জিলা। চীনা ভ্ৰমণকাৰী হিউৱেন-চাঙে বৰ্তমানৰ উৰিষ্যা ৰাজ্যত থকা ৰজা শশাংকৰ ৰাজ্যৰ অঞ্চল ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই ৰাজ্যৰ সৈতে পুণ্ড্ৰবৰ্ধনৰো শাসনৰ সম্বন্ধ আছে।

কোনো কোনোৱে শশাংকক বংগৰ জনজাতীয় নেতা আখ্যা দিয়ে। আনৰ মতে তেওঁ পাছৰ গুপ্তসকলৰ সৈতে সম্বন্ধিত। কোনো কোনোৱে এই বুলিও দাবী কৰে যে তেওঁ গৌড়ৰ ৰজা জয়নাগৰ মহাসামন্তহে আছিল। যদিও এই দাবীসমূহৰ সত্যাসত্য নিশ্চিত নহয়, এই কথা জনা যায় যে ৬০৫ চনৰ পাছত তেওঁ গৌড় ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল আৰু মুদ্ৰাত তেওঁক "মহাৰাজাধিৰাজ" বোলা হৈছিল। গুলছন-ই-ইব্ৰাহিমী নামৰ গ্ৰন্থত ফিৰিষ্টাই লিখিছে যে চিংকলে (শংকলদৱ) কনৌজৰ পৰা আহি ৮ঠ শতিকাত গৌড় স্থাপন কৰিছিল।

শশাংকৰ পাছত গৌড়

শশাংকৰ পাছত শাসনভাৰ মানৱৰ ওচৰলৈ গ'ল। কিন্তু তাৰ পাছত গৌড় ৰাজ্যৰ এটি ভাগ কামৰূপৰ ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মনে দখল কৰিলে, আৰু আন এভাগ হৰ্ষবৰ্ধনে।

পাছৰ পাল বংশৰ ৰজাসকলক 'বংগপতি' আৰু 'গৌড়েশ্বৰ' আখ্যা দিয়া হৈছিল, আৰু সেন ৰজাসকলক 'গৌড়েশ্বৰ'। গৌড় আৰু বংগ সম্ভৱতঃ একে অৰ্থতে প্ৰয়োগ হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ
কলিমা

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
কালিমা হ'ল ইছলামৰ মৌলিক বিশ্বাস সম্বলিত কেইটামান আৰৱী পংক্তিৰ নাম। ইয়াৰ মাধ্যমেই ইছলামৰ প্ৰথম স্তম্ভ শ্বাহাদাহ পূৰ্ণতা পায়। ইছলামৰ মূল বিশ্বাস হ’ল আল্লাহৰ একত্ব বা তৌহিদ/কলিমা। আল্লাহৰ একত্ব ইছলামৰ পাঁচটি মূল স্তম্ভৰ মাজৰ প্ৰথম, যাক শ্বাহাদাহ বুলা হয়। ইয়াৰ আসমীয়া অনুবাদ হ'ল-

ছূৰা এখলাছত আল্লাহৰ একত্ববাদৰ বৰ্ণনা এনেদৰে দিয়া হৈছে,

পাচঁ/ছয়টা কলিমা

মুঠ কলিমা পাঁচটা/ছয়টা। কলিমাৰ সমষ্টিত মুঠ পাঁচটা/ছয়টা ভাগ আছে যদিও কলিমা বুলি ক'লে সাধাৰণতে সাক্ষী দিয়া কলিমাটোকেই বুজোৱা হৈ থাকে।

প্ৰথম কালিমা

প্ৰথম কালিমাৰ নাম হ'ল- কালিমায়ে তাইয়্যেবা। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল পৱিত্ৰ বাক্য।

আৰৱী
অসমীয়া ভাষাৰ

لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ مُحَمَّدٌ رَسُوُل اللّهِ

অসমীয়া উচ্চাৰণ

লা-ইলা-হা ইল্লাল্লাহু মুহাম্মাদুৰ ৰাছূলুল্লাহ্‌।

ইংৰাজী অনুবাদ

There is no god but Allah, Muhammad (Sall-Aallahu Alayhi wa Sallam) is the messenger of Allah.

অসমীয়া অনুবাদ

আল্লাহ অবিহনে কোনো উপাস্য নাই, হজৰত মুহাম্মাদ(ছাঃ) তেখেতৰ প্ৰেৰিত ৰাছূল(বাৰ্তাবাহক)।

দ্বিতীয় কালিমা

দ্বিতীয় কালিমাৰ নাম হৈছে- কালিমায়ে শ্বাহাদাত। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল সাহ্ম্য বাক্য।

আৰৱী

ن لِلّه وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لآ اِلهَ اِلّا اللّهُ، وَ اللّهُ اَكْبَرُ وَلا حَوْلَ وَلاَ قُوَّة ِلَّا بِاللّهِ الْعَلِىّ الْعَظِيْم

অসমীয়া উচ্চাৰণ

ছুবহানআল্লাহী ওয়ালহামদু লিল্লাহী ওয়ালা ইলাহা ইল্লাল্লাহু ওয়াল্লাহু আকবাৰ, ওয়ালা হাওলা ওয়ালা কুয়াতা ইল্লা বিল্লাহিল আলিইল আযীম।

ইংৰাজী অনুবাদ

Exalted is Allah, and praise be to Allah, and there is no deity except Allah, and Allah is the Greatest. And there is no might nor power except in Allah, the Most High, the Most Great.

অসমীয়া অনুবাদ

মহিমান্বিত আল্লাহৰ, সমস্ত প্ৰশংসা আল্লাহৰ। আল্লাহ অবিহনে কোনো মাবুদ নাই। আল্লাহ মহান। সমস্ত পৱিত্ৰতা আল্লাহৰ, সকল প্ৰশংসা আল্লাহৰ। আল্লাহ অবিহনে কোনো শক্তি নাই, কোন ক্ষমতা নাই, তেখেত সম্মানিত, তেখেত মহান।

চতুৰ্থ কালিমা

চতুৰ্থ কালিমাৰ নাম হৈছে- কালিমায়ে তাওহীদ। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল একত্ববাদ বাক্য।

আৰৱী

তৌহিদৰ প্ৰকাৰঃ

তৌহিদক তিনিটা প্ৰকাৰত ভাগ কৰা দেখা যায়।

প্ৰথমঃ
তাওহীদুৰ ৰুবুবিয়্যাহঃ আল্লাহক একমাত্ৰ সৃষ্টিকৰ্তা, ৰিযিকদাতা (জীৱিকাদাতা), পৰিচালনাকাৰী আৰু লালন-পালনকাৰী হিচাপে স্বীকাৰ কৰা।

দ্বিতীয়ঃ
তাওহীদুল আছমা ওৱাচ্ ছিফাতঃ আল্লাহে নিজৰ বাবে যিবোৰ নাম আৰু গুণাৱলী সাব্যস্ত কৰিছে অথবা ৰাছুল মুহাম্মাদে(ছাঃ) আল্লাহৰ বাবে যিবোৰ নাম আৰু গুণাৱলী সাব্যস্ত কৰিছে সেইবোৰৰ কোনো সাদৃশ্য আৰু উপমা, বিকৃতি আৰু পৰিৱৰ্তন নকৰি আল্লাহৰ বাবে সাব্যস্ত কৰা।

তৃতীয়ঃ
তাওহীদুল ইবাদাহঃ সকলো ধৰণৰ ইবাদতৰ বাবে আল্লাহক এক ও একক বুলি স্বীকাৰ কৰা আৰু তেওঁৰ লগত শ্বিৰ্ক নকৰি ইবাদতত একনিষ্ঠ হোৱা। এতেকে, তাওহীদৰ ওপৰোক্ত প্ৰকাৰসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে ধাৰণ নকৰিলে আৰু এইবোৰক প্ৰতিষ্ঠা নকৰিলে বান্দাহে মুআহহিদ তথা একত্ববাদী হ’ব নোৱাৰিব।

তথ্যসূত্ৰ
সুচিত্ৰা ভট্টাচাৰ্য

সুচিত্ৰা ভট্টাচাৰ্য (; ১০ জানুৱাৰী ১৯৫০ – ১২ মে’ ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, হেমন্তেৰ পাখী, কাষেৰ মানুষ, অলীক সুখ, ইচ্ছে আৰু কাচেৰ দেৱাল আদি ৰচনাৰ বাবে পৰিচিত। লেখিকা হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ছোৱাত তেওঁ ২০খনতকৈও অধিক উপন্যাস আৰু বহুতো চুটিগল্প ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ উপন্যাস দহনক ১৯৯৭ চনত একে নামত চলচ্চিত্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সুচিত্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫০ চনত বিহাৰৰ ভাগলপুৰত।

কৰ্মজীৱন

যৌৱনৰ আৰম্ভণিতে বহুতো মন-পচন্দ নোহোৱা চাকৰি কৰাৰ পিছত তেওঁ অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰে আৰু ২০০৪ চনত চাকৰি এৰি পূৰ্ণকালীন লেখিকা হয়। ১৯৭০ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৮০ দশকৰ মাজভাগত উপন্যাসত হাত দিয়ে। তেওঁৰ উপন্যাস কাচেৰ দেৱালৰ জৰিয়তে আৰম্ভণিতেই সফলতা মুখ দেখে।

তেওঁৰ লেখাত সমসাময়িক সামাজিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। নিজৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাবোৰ তেওঁৰ বহু গল্প আৰু উপন্যাসত প্ৰতিফলিত হোৱা দেখা যায়। ভট্টাচাৰ্য সমসাময়িক নাৰী লেখিকা সংগীতা বন্দ্যোপাধ্যায় আৰু তিলোত্তমা মজুমদাৰৰ প্ৰতি উৎসাহী আছিল আৰু আশাপূৰ্ণা দেৱী আৰু মহাশ্বেতা দেৱীৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁৰ উপন্যাস আৰু চুটিগল্পসমূহ হিন্দী, তামিল, তেলেগু, মালায়ালম, উৰিয়া, মাৰাঠী, গুজৰাটী, পাঞ্জাবী আৰু ইংৰাজীলৈ অনূদিত হৈছে। তেওঁ শিশুৰ বাবেও উপন্যাস আৰু চুটিগল্প ৰচনা কৰিছে।

তেওঁৰ দহন উপন্যাসক ১৯৯৭ চনত বাংলা পৰিচালক ঋতুপৰ্ণ ঘোষে একে নামেৰ ছবিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। মিতিন মাসী চিৰিজৰ প্ৰথম উপন্যাস আছিল- সাৰাণ্ডাই চয়তান; তাৰ পিছৰবোৰ হ’ল- সৰ্প ৰহস্য সুন্দৰবনে, ঝানু ঝিয়েন হত্যা ৰহস্য, দুঃস্বপ্ন বাৰবাৰ

২০১৫ চনৰ ১২ মে'ত ৬৫ বছৰ বয়সত কলকাতাৰ ঢাকুৰীয়াৰ বাসভৱনত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ ভট্টাচাৰ্যৰ মৃত্যু হয়।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

ভট্টাচাৰ্যই বহুতো বঁটা-বাহন লাভ কৰিছে, তাৰ ভিতৰত আছে- ২০০৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভূবন মোহিনী পদক, ১৯৯৬ চনত নঞ্জনাগুডু তিৰুমালম্বা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, ১৯৯৭ চনত কথা বঁটা, ২০০০ চনত তাৰাশংকৰ বঁটা, ২০০১ চনত দ্বিজেন্দ্ৰলাল বঁটা, ২০০২ চনত শৰৎ পুৰস্কাৰ আদি। তাৰোপৰি আছে ভাৰত নিৰ্মাণ বঁটা, সাহিত্যা সেতু বঁটা, শৈলজানন্দ স্মৃতি পুৰস্কাৰ, দীনেশ চন্দ্ৰ স্মৃতি পুৰস্কাৰ (২০১৫), মাতি নন্দী বঁটা (২০১২) আদি।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
জৰ্জিয় ৱিকিপিডিয়া

জৰ্জিয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ জৰ্জিয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।

পৰিসংখ্যা

চনত জৰ্জিয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক, গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।

বাহ্যিক সংযোগ

জৰ্জিয় ৱিকিপিডিয়া

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
৩০ ডিচেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

১৯২২ - ৰাছিয়াৰ নতুন নাম ছোভিয়েট যুক্তৰাষ্ট্ৰ হয়।
১৯০৬ - সৰ্বভাৰতীয় মুছলিম লীগ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।

জন্ম

১৮৬৫ - ৰুডিয়াৰ্ড কিপলিং, ন'বেল বঁটা বিজয়ী ভাৰতীয়-ইংৰাজ সাহিত্যিক।
১৮৮৭ - কে এম মুন্সী, ভাৰতীয় বিদ্যাভৱনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।
১৯১৬ - এস্থাৰ ভিক্টোৰিয়া আব্ৰাহাম, ভাৰতীয় মডেল, অভিনেত্ৰী, আৰু হিন্দী ছবি জগতৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা প্ৰযোজক।
১৯৩০ - তু ইউইউ, চীনা চিকিৎসা বিজ্ঞানী, চিকিৎসা ৰসায়নবিদ আৰু প্ৰশিক্ষক।
১৯৭৭ - লাইলা আলী, আমেৰিকান বক্সাৰ আৰু অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৯৭১ - বিক্ৰম সাৰাভাই, ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আৰু উদ্ভাৱক তথা ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ পিতৃপুৰুষ।
২০০৭ - কিংকৰী দেৱী, ভাৰতীয় কৰ্মী আৰু পৰিৱেশবিদ।
২০১৮ - মৃণাল সেন, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।

দিৱস

ৰিজাল দিৱস (ফিলিপাইন)।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ‌, এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
মালবিকা চুব্বা

মালবিকা ৱানেম চুব্বা (লিম্বু) (নেপালী: माल्बिका वनेम सुब्बा (लिम्बु)) এগৰাকী নেপালী টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব, উদ্যোক্তা, মডেল, সামাজিক কৰ্মী আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী, যিয়ে ২০০২ চনৰ মিছ নেপালৰ মুকুট লাভ কৰিছিল। তেওঁ পোখৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণসংযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

কেৰিয়াৰ

২১ বছৰ বয়সত মালবিকা মিছ নেপাল ২০০২ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ কান্তিপুৰ টেলিভিছনত 'কল কান্তিপুৰ' অনুষ্ঠানৰ এগৰাকী টিভি আঁতধৰোঁতা হিচাপে কাম কৰি আহিছে। ২০০৮ চনত তেওঁ 'ভইচ অৱ ইণ্ডিয়া' আৰু 'এমটিভি এগজিট'ৰ হৈ মানৱ সৰবৰাহ বিৰোধী অভিযানৰ দূত হিচাপে কাম কৰিছিল।

চুব্বাই একচন এইডৰ 'হাংগাৰ-ফ্ৰী' অভিযানৰ যুৱ মুখপাত্ৰ হিচাপেও কাম কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ইউনিচেফৰ দ্বাৰা এইচআইভি/এইডছ্ যুৱ নেত্ৰী হিচাপে মনোনীত হৈছিল আৰু ২০০৯-২০১১ চনত চাংগ্ৰিলা হাউছিঙত বিক্ৰী আৰু বিপণন পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল।

২০০৮ চনত তেওঁ 'গড লিভছ ইন দ্য হিমালয়াজ', 'গুড বাই কাঠমাণ্ডু' আৰু 'হাম্ৰি শিৱানী'ৰ দৰে চলচ্চিত্ৰ আৰু নাটকত অভিনয় কৰিছিল।

২০১১ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা অক্টোবৰলৈ তেওঁ নেপালৰ অন্যতম আগশাৰীৰ ফেশ্বন আৰু লাইফষ্টাইল মেগাজিন 'নভ্যাতা'ৰ মুখ্য সম্পাদিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। একে বছৰতে চুব্বাই নিজস্ব ডিজাইনাৰৰ সৈতে এটা কাপোৰৰ দোকান স্থাপন কৰে। তেওঁ 'হাউচ অৱ অলটাৰনেটিভ এপাৰেল' (HAA) আৰু 'হিমালয়ান ক্লাইমেট ইনিচিয়েটিভ'ৰ (HCI) সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সৃজনীশীল পৰিচালক।

২০১৫ চনৰ পৰা তেওঁ 'মেগা মডেল' অনুষ্ঠানৰ আঁতধৰোঁতা আৰু মুখ্য বিচাৰক হিচাপে কাম কৰি আছে।

বিতৰ্ক

২০২২ চনৰ মে' মাহত এগৰাকী মেকআপ আৰ্টিষ্টে অভিযোগ কৰিছিল যে ২০১৪ চনত ১৬ বছৰ বয়সত এখন সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ উদ্যোক্তাই তেওঁক বাৰে বাৰে ধৰ্ষণ কৰিছিল। তেওঁ লগতে কয় যে সেই সময়তে তেওঁ এই বিষয়ে চুব্বাক জনাইছিল, কিন্তু চুব্বাই তেওঁৰ কথা শুনিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। নাৰীবাদ আৰু নাৰী অধিকাৰৰ ওপৰত ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান চলোৱাৰ বিপৰীতে এজন ভুক্তভোগীৰ দুৰ্দশাক আওকাণ কৰাৰ বাবে চুব্বাক তীব্ৰ সমালোচনা কৰা হয়। পিছলৈ তেওঁ এই সন্দৰ্ভত ক্ষমা বিচাৰে আৰু নিকট ভৱিষ্যতে এনেধৰণৰ ৰাজহুৱা মঞ্চৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ সংকল্প লয়।

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

গুড বাই কাঠমাণ্ডু

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

আধিকাৰিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বন্ধন বেংক

বন্ধন বেংক হৈছে ভাৰতৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ এটা বেংক। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় পশ্চিম বংগৰ কলকাতাত অৱস্থিত। বন্ধন বেংকে গ্ৰাহকক বিভিন্ন বেংকিং সামগ্ৰী আৰু সেৱা আগবঢ়ায়। বেংকৰ নাম "বন্ধন"ৰ অৰ্থ হৈছে "একেলগে থকা"।

ইতিহাস

বন্ধন বেংক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল শ্ৰী চন্দ্ৰ শেখৰ ঘোষে। তেওঁ ২০০১ চনত বন্ধন বিত্তীয় সেৱা আৰম্ভ কৰে, যিয়ে ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আৰু ব্যক্তিক ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় ঋণ প্ৰদান কৰে। সংস্থাটোৱে দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পায় আৰু অৱশেষত ২০১৪ চনত বেংকিং অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ৫০১টা শাখাৰে কাম আৰম্ভ কৰে।

সেৱাসমূহ

বন্ধন বেংকে বেংকিং সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ বিস্তৃত পৰিসৰ যেনে চেভিংছ একাউণ্ট, কাৰেণ্ট একাউণ্ট, ফিক্সড ডিপ’জিট, ৰিকাৰিং ডিপ’জিট, লোন, ক্ৰেডিট কাৰ্ড, আৰু বীমা আদি আগবঢ়ায়। ইয়াৰ উপৰিও বেংকটোৱে ইণ্টাৰনেট বেংকিং, মোবাইল বেংকিং, ইউপিআই পেমেণ্ট আদি ডিজিটেল বেংকিং সেৱাও আৰম্ভ কৰিছে।

পুৰস্কাৰ

ভাৰতীয় বেংকিং উদ্যোগলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বন্ধন বেংকে কেইবাখনো স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। ২০১৮ চনত বিজনেছ টুডে-মানি টুডে ফাইনেন্সিয়েল এৱাৰ্ডত বেংকটোৱে ‘শ্ৰেষ্ঠ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় বেংক’ বঁটা লাভ কৰিছিল। ফৰ্বছ ‘ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ বেংক ২০২০’ তালিকাতো বেংকটোৱে অষ্টম স্থান লাভ কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ
অলকা দাশ

অলকা দাশ (Alaka Das) বাংলাদেশৰ এজন শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিল্পী। ১৯৪৬ চনত কুমিল্লাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ৰাজ্যিক মালিকানাধীন সংবাদ মাধ্যমত বহুতো অপ্ৰচলিত ৰাগ (শাস্ত্ৰীয় সংগীত) গোৱাৰ বাবে বিখ্যাত।

পৰিয়াল

অলকা দাশৰ পিতৃ সুৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দাশ আছিল এজন শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ পণ্ডিত। তেওঁ পিতৃৰ পৰা সংগীতৰ সকলো মৌলিক কথা শিকিছিল। তাইৰ খুৰাক সুধীন দাশ, যাৰ পৰা তাই কেইদিনমান নজৰুল সংগীত শিকিছিল। তেওঁৰ সৰু ভাতৃ মানস কুমাৰ দাশ, সুব্ৰত দাশ আৰু তাপস কুমাৰ দাশ বাংলাদেশ নজৰুল সংগীত গায়ক।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

১৯৬৩ চনৰ ভিতৰত বাংলাদেশ বেতাৰত নামভৰ্তি কৰি দাশে পেছাদাৰী সংগীত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ ১৯৬৭ চনৰ ভিতৰত বাংলাদেশ টেলিভিছনত নামভৰ্তি কৰে। পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৯৮৬ চনৰ পৰা বাংলাদেশৰ অন্যতম পুৰণি সংগীত বিদ্যালয় সংগীত শিক্ষাৰ্থী সন্মিলনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাম কৰি আছে। এই সংগীত বিদ্যালয়খন সুৰেণ দাশে ১৯৪২ চনত কুমিল্লাৰ তালপুকুৰ পাৰত স্থাপন কৰিছিল।

সাহিত্যকৃতি

২০১৫ চনত, তেওঁ ৰাগ মঞ্জৰী নামৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰে।
২০১১ চনত, তেওঁ তেওঁৰ ভাতৃ মনস কুমাৰ দাশৰ সৈতে সহ-সম্পাদক হিচাপে ৰাগ মঞ্জুষা নামৰ সংগীত কিতাপ প্ৰকাশ কৰে। এই কিতাপ তেওঁৰ পিতা পণ্ডিত সুৰেন দাশে লিখিছিল।

পুৰস্কাৰ আৰু সাফল্য

জিলা শিল্পকলা পদক ২০১৪

সংগীত নিকেতন সন্মান ২০১৪

বিনয় সাহিত্য সন্মান ২০১৩

নজৰুল সন্মান ২০১১, নজৰুল সংগীত শিল্পী পৰিষদ, ঢাকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশী হিন্দু
মহাৰী নৃত্য

]]ৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ নৃত্য মহাৰী নৃত্যই ওডিছিৰ আধুনিক শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ জন্ম দিছে
মহাৰী হৈছে পূব ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যত গঠন কৰা এক আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ নৃত্য। যিটো আগতে পুৰীৰ ভগৱান জগন্নাথৰ মন্দিৰত মহৰি নামৰ দেৱদাসী নৃত্যশিল্পীসকলে পৰিৱেশন কৰিছিল। দেৱদাসী ব্যৱস্থা বিলুপ্ত হোৱাৰ পিছত জগন্নাথ মন্দিৰত এই নৃত্য বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে যদিও বৰ্তমান বহু স্থানত মঞ্চত পৰিবেশন কৰা হয়। মহাৰী নৃত্যই ওডিছি আৰু ওড়িশাৰ গোটিপুৱা নৃত্য দুয়োটাৰে বিকাশৰ বাবে প্ৰেৰণা যোগাইছিল।
পৰম্পৰাগত ওডিয়া নৃত্য আৰু ওডিচি সংগীত দুয়োটাৰে আগশাৰীৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ ভিতৰত মহাৰীসকল অন্যতম।

ইতিহাস

উটকালৰ গংগা শাসকসকলৰ সময়ৰ পৰাই পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰত দৈনন্দিন অনুষ্ঠানৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰাৰ লগে লগে মহাৰী নৃত্য প্ৰায় হাজাৰ বছৰ পুৰণি। দ্বাদশ শতিকাত চোদাগংগা দেৱে এই নৃত্যক আইনী মৰ্যাদা প্ৰদান কৰি মহাৰীসকলৰ থাকিবলৈ নতুন স্থানীয় স্থান স্থাপন কৰে আৰু দেৱতাৰ বাবে নতুন অনুষ্ঠানৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে।
ওডিচিৰ ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ শিপা মহাৰী নৃত্যৰ পৰাই আছে আনহাতে পোন্ধৰ আৰু ষোড়শ শতিকাত গোতিপুৱা নৃত্যৰ অৱনতি ঘটাৰ সময়ত মহাৰী পৰম্পৰাৰ এটা শাখা হিচাপে উৎপত্তি হৈছিল।
গোটিপুৱা আৰু মহাৰী নৃত্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল খুৰদাৰ ৰজা ৰামচন্দ্ৰই আৰু তেওঁৰ সময়ৰ পৰাই তেতিয়ালৈকে কেৱল মন্দিৰৰ প্ৰতি আকৃষ্ট দেৱদাসীসকলক ৰাজদৰবাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতালৈ আহিছিল।স্বাধীন ভাৰতত দেৱদাসী ব্যৱস্থা বিলুপ্ত হোৱাৰ লগে লগে মহাৰী নৃত্যৰ অৱনতি হ'বলৈ ধৰে। ইয়াৰ পুনৰুজ্জীৱন আৰু মঞ্চ পৰিবেশনৰ বাবে অভিযোজনৰ কৃতিত্ব প্ৰয়াত ওডিচি ডয়েন গুৰু পংকজ চৰণ দাসক দিয়া হয়।
এসময়ত জগন্নাথ মন্দিৰৰ মহাৰীসকলক একান্তভাৱে এই নৃত্য শিকোৱা হৈছিল। পেছাদাৰী মহাৰীসকলৰ ভিতৰত শেষৰজনী আছিল শশীমনি দেৱী।

মহাৰী

মহাৰীসকল পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰৰ মন্দিৰ নৃত্যশিল্পী বা দেৱদাসী আছিল আৰু তেওঁলোকৰ নামেৰে এই নৃত্যৰ নাম দিয়া হৈছে।
মহাৰী শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে মহা-নাৰী যাৰ অৰ্থ হৈছে ‘মহান ভদ্ৰমহিলা’। মহাৰীসকলে মন্দিৰত দৈনন্দিন অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে আৰু মাজে মাজে মন্দিৰৰ শোভাযাত্ৰাত অভয়াৰণ্যত কেৱল দেৱতাৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল।

পূৰ্বৰ সময়ত মহাৰীসকলে সমাজত সন্মানৰ স্থান লাভ কৰিছিল আৰু অভিজাত পৰিয়ালৰ ছোৱালীয়ে ইয়াক সন্মানজনক বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। মহাৰীসকল ছটা গোটৰ অন্তৰ্গত আছিল যথা- ভিতৰা গৌণি, বাহাৰা গৌণি, নাচুৱানী, পতুৱাৰী, ৰাজ অংগিলা, গহনা মহাৰী আৰু ৰুদ্ৰ গণিকা।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ওড়িশাৰ সংস্কৃতি
আহোম বগৰী

আহোম বগৰী (, বৈজ্ঞানিক নাম: Prunus persica) এবিধ পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ। পূব চীনৰ ঝেজিয়াং প্ৰদেশত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এইবিধ গছৰ ঘৰচীয়াকৰণ কৰা এই ফলৰ প্ৰজাতিৰ সঁচ অসমলৈ চ্যু-কা-ফা আৰু টাই-আহোম গোটে চীনৰ পৰা প্ৰবজন কৰি আহোঁতে লৈ আনিছিল। আহোম বগৰীৰ ফলসমূহ খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। একেই প্ৰুনাছ (Prunus) গণৰ নৰা বগৰী নামৰ এবিধ ফলো অসমত পোৱা যায়।

persica নামটোৱে পাৰ্ছিয়া অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ ইৰাণত ফলবিধৰ ব্যপক পৰিসৰৰ খেতিক সূচায়। সেই ঠাইৰপৰা ইয়াক ইউৰোপলৈ নিয়া হৈছিল। ই Rosaceae পৰিয়ালৰ Prunus গণৰ অন্তৰ্গত য'ত চেৰীফল, এপ্ৰিকোট, আলমণ্ড আৰু প্লাম অন্তৰ্ভুক্ত। আলমণ্ডৰ সৈতে আহোম বগৰীৰ শাহটোৰ সোৱাদৰ সাদৃশ্য আছে।

আহোম বগৰীৰ 'নেকট্ৰাইন' (বগা আহোম বগৰী) বোলা এটা ভিন্ন প্ৰকাৰো পোৱা যায়। বাণিজ্যিকভাৱে দুয়োবিধ ভিন্ন ফল হ'লেও ইহঁ‌ত একেই প্ৰজাতিৰ। ইহঁ‌তৰ মূল পাৰ্থক্যটো হৈছে যে আহোম বগৰীৰ গাত সৰু সৰু শুং থাকে। আনহাতে নেকট্ৰাইন নিমজ। MYB25 নামৰ জিনৰ উৎপৰিৱৰ্তন বা মিউটেচনৰ বাবে এই পাৰ্থক্য দেখা যায়।

২০১৮ চনত চীনদেশে অকলেই বিশ্বৰ আহোম বগৰী আৰু বগা আহোম বগৰীৰ মুঠ ৬২% উৎপাদন কৰিছিল।
}

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
কুছ তো লোগ কহেংগে

কুছ তো লোগ কহেংগে হ'ল চ'নী টিভিত দিয়া হিন্দী ভাষাৰ এখন ভাৰতীয় ধাৰাবাহিক। পাকিস্তানৰ "ধূপ-কিনাৰে" নামৰ এখন ধাৰাবাহিকৰ পুনৰ নিৰ্মাণ হৈছে এই কুছ তো লোগ কহেংগে ধাৰাবাহিক। কুছ তো লোগ কহেংগে নিৰ্মাণ হৈছে ১৮ বছৰ বয়সৰ পাৰ্থক্য থকা দুজন লোকৰ প্ৰেমৰ ওপৰত।

অভিনয় শিল্পী

কৃতিকা কামৰা ( ডক্টৰ নিধি বৰ্মা )
মনিশ ভাল(অক্টোবৰ ৩, ২০১১ - মাৰ্চ ৮, ২০১২) -- শৰড কেলকাৰ (মাৰ্চ ৯, ২০১২ - বৰ্তমান) ( ডক্টৰ আছোটোস )
কাৰাণ ৱাহি (ৰোহন)
নিতেশ পাণ্ডে (আৰমান)
ৰুখাৰ ৰহমান (ডক্টৰ মল্লিকা)
বিশাল মালহুদ্ৰা (ডক্টৰ ৰংঙ্গনাথ)
ইশিতা শৰ্মা (অনজি)
বিজয় কাশ্যাপ (কাৰ্ণেল য়োগৰাজ বৰ্মা)

তথ্য সূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

কুছ তো লোগ কহেংগেৰ ৱেবছাইট
টিভি জগতৰ সৰ্বোচ্চ ৰোমান্টিক কাহিনী

শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
নবান্ন

নবান্ন হৈছে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা আৰু অসমৰ বৰাক উপত্যকাত পালন কৰা কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। এই উৎসৱ সাধাৰণতে খাদ্য আৰু নৃত্য-সংগীতেৰে উদ্‌যাপন কৰা হয়। এই উৎসৱত পিঠাৰ দৰে বিভিন্ন খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই উৎসৱ অসমৰ ন-খোৱা আৰু ওড়িশাৰ নুৱাখাইৰ সমপৰ্যায়ৰ।

উদ্‌যাপন

এই উৎসৱত মেলা অনুষ্ঠিত হয়, যাক নবান্ন মেলা বুলি কোৱা হয়। হিন্দু আৰু মুছলমান দুয়োটা প্ৰধান ধৰ্মীয় গোটৰ গাঁওবাসী আৰু স্থানীয় লোকে সমানে অংশগ্ৰহণেৰে এই উৎসৱত যোগদান কৰে। এই উৎসৱৰ লগত জড়িত সমাবেশত কবি, সংগীতজ্ঞ, বাউল আৰু চিত্ৰকৰক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়।

সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ

উৎসৱটোৰ সৈতে জড়িত ৰীতিনীতিবোৰৰ পৰা বহুকেইটা নৃত্য আৰু সংগীতৰ ধৰণ গঢ় লৈ উঠিছে। উদাহৰণস্বৰূপে চৌ, বিহু আদি। লগতে, "নবান্ন" নামটো বিভিন্ন গাঁৱলীয়া কল্যাণ প্ৰকল্প আৰু ভঁড়ালৰ লগত জড়িত।
ইয়াক আই.পি.টি.এ. আন্দোলন আৰু বাংলা নাট্যশিল্পৰ লগতো সংযোগ কৰা হয়।

১৯৪০ চনৰ দশকত IPTA-ৰ পথ-প্ৰদৰ্শক নাটক নবান্নই মঞ্চত বাওঁপন্থী ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভঙ্গীক প্ৰেৰণা যোগাইছিল, য'ত উৎপল দত্তৰ দৰে নাট্যজগতৰ ব্যক্তিত্বসকল জিলিকি উঠিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:কৃষি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
অনন্যা খাৰে

অনন্যা খাৰে এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিছন আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। দেৱদাস আৰু চান্দনী বাৰৰ দৰে বলীউডৰ ছবিত অভিনয় কৰি তেওঁ অধিক পৰিচিত। চান্দনী বাৰ ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

জীৱনী

২০০৫ চনত খাৰেই স্বামী ডেভিদক লগ পোৱাৰ পিছত তেওঁ বিৰতি লয় আৰু আমেৰিকালৈ গুছি যায়। তাত তেওঁ ইংৰাজীৰ শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১০ বছৰৰ পাছত দম্পতীহালে পুনৰ মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

ডাঙৰ পৰ্দাত সফলতা লাভ কৰাৰ আগতে, প্ৰায় দুটা দশক ধৰি ১৯৮৭ চনৰ নিৰ্মলাকে ধৰি ধাৰাবাহিকসমূহত তেওঁ প্ৰথমে টেলিভিছনত নিজৰ নাম উজলাইছিল। চান্দনী বাৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে পৰৱৰ্তী সময়ত দেৱদাসত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও বঁটাৰ মনোনীত হৈছিল।

জনপ্ৰিয় ছ'প অপেৰাত বেছিভাগেই নেতিবাচক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ২০২০ চনত অনন্যাই অল্টবালাজী চিৰিজ বেবাকীত বেনজীৰ আব্দুল্লাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সুশীলা চৈন ত্ৰেহান

সুশীলা চৈন ত্ৰেহান (১ জুলাই ১৯২৩ – ২৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। তেওঁ মৃত্যুলৈকে পঞ্জাবৰ মহিলাসকলক শিক্ষা প্ৰদান আৰু মুক্তিৰ দিশত অগ্ৰসৰ কৰাৰ বাবে কাম কৰি গৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ত্ৰেহানৰ জন্ম পাঠানকোটত হৈছিল আৰু তেওঁ চাৰি ভাতৃ-ভগ্নীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ কনিষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ পিতৃ মথুৰাদাস ত্ৰেহান এজন ঠিকাদাৰ আছিল আৰু নিজৰ অঞ্চলত কংগ্ৰেছ পাৰ্টিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্যসকলৰ ভিতৰত এজন আছিল। তেওঁ আৰ্য সমাজৰো এগৰাকী আগশাৰীৰ সদস্য আছিল।

ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত ত্ৰেহানে নিজৰ পিতৃক হেৰুৱাবলগীয়া হয়, যাৰ ফলত পৰিয়ালটোৱে আয় আৰু সম্পত্তিৰ উৎস হেৰুৱায়।

তেওঁ চৈন সিং চৈনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যিজন কিৰ্তি পাৰ্টিৰ এজন প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল।

সক্ৰিয় কৰ্মী হিচাপে জীৱন

কৈশোৰ অৱস্থাতেই ত্ৰেহানে আৰ্য সমাজত যোগদান কৰে। এটা সভাত অংশ লওঁতে পুলিচে সভাস্থল ঘেৰাও কৰি অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক প্ৰহাৰ কৰিছিল। সেই ঘটনাই ত্ৰেহানক অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগায়।

১৯৪১ চনত তেওঁ ৰাজনৈতিক সক্ৰিয় কৰ্মী হিচাপে লাহোৰস্থিত কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ মুখ্য কাৰ্যালয়লৈ যায়। সেই সময়ত তেওঁ বিবি ৰাঘবীৰ কৌৰৰ সৈতে কাম কৰিছিল, যিগৰাকী পঞ্জাৱ ৰাজ্য বিধানসভাৰ কিৰ্তি-গদৰ পাৰ্টিৰ সদস্য আছিল। এই সময়ছোৱাত ত্ৰেহানে ঘৰ ত্যাগ কৰি শকুন্তলা আজাদৰ সৈতে যোগ দিয়ে আৰু ভাৰতীয় সমাজৰ পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ লগত একেলগে কাম কৰে।

পিছলৈ তেওঁ বহু বাধাৰ সন্মুখীন হৈও কিৰ্তি পাৰ্টিত যোগদান কৰে। তেতিয়াৰ ব্ৰিটিছ ৰাজৰ পুলিচৰ অত্যাচাৰ, লাঠিচাৰ্জ আৰু নিৰ্যাতন সহ্য কৰিও তেওঁ নিজৰ দৃঢ়তা প্ৰমাণ কৰে।

সামাজিক কাম

ত্ৰেহানে পঞ্জাৱৰ দূৰ্গম গাঁওসমূহ ভ্ৰমণ কৰি মহিলাসকলক ৰন্ধন, চিলাই আৰু পৰিচ্ছন্নতাৰ শিক্ষা দিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল এনে সময়ত আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ ভাব গঢ়ি তোলা, যেতিয়া মহিলাসকলে সমাজৰ পৰা প্ৰয়োজনীয় সমৰ্থন লাভ নকৰিছিল।

ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছতো তেওঁ শিশু শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ অব্যাহত ৰাখে আৰু তিনি খন ছোৱালীৰ বিদ্যালয় আৰু এখন সহশিক্ষা বিদ্যালয় স্থাপন কৰে।

ত্ৰেহান নিজৰ গাঁও দাদুৱালত পঞ্চায়ত পৰিষদৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা পঞ্চ আছিল। ২০১১ চনত মৃত্যু হোৱালৈকে তেওঁ যৌতুক, ঘৰুৱা হিংসা, জাতিভেদ আৰু আন্তঃজাতি বিবাহ আদিৰ দৰে সামাজিক সমস্যাসমূহৰ বিৰুদ্ধে মূলস্তৰত কাম কৰি গৈছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

চৈন আৰু ত্ৰেহানে নিজৰ বিশ্বাস আৰু আদৰ্শৰ বাবে এটা স্থানৰ পৰা আন এটা স্থানলৈ লুকাই আৰু পলাই থাকিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁলোকে তিনিজন সন্তান হেৰুৱায় আৰু একমাত্ৰ জীৱিত কন্যা সৱিতা আত্মীয়সকলৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ-দীঘল হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী