ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
স্পিঅ'

স্পিঅ' (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Σπειώ, ইংৰাজী: Spio; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'গুহাত বাস কৰা'[1]) নেৰিয়াছ আৰু অ'চেনিড ড'ৰিছৰ ৫০ গৰাকী নেৰেইডৰ ভিতৰত অন্যতম, সাগৰীয় নিম্ফ কন্যা। তেওঁক স্পেইঅ' (Speio) আৰু স্পেঅ' (Speo) বুলিও কোৱা হয়৷

কিংবদন্তি

হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত স্পিঅ'ও আছিল বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

কিছুমান বিৱৰণীত স্পিঅ' আৰু তেওঁৰ ভগ্নী থেলিয়া, নেছাইয়া আৰু চাইমোড'চৰ সৈতে মিলি চাইৰিনৰ সমদলত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ পৰবৰ্তী সময়ত পিছলৈ তেওঁলোক চাৰিও গৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ অন্য ভগ্নী থেটিছ, মেলাইট আৰু পেনোপিয়াৰ সৈতে মিলি নায়ক ইনিয়াছ আৰু তেওঁৰ দলটোক সামুদ্ৰিক ধুমুহাৰ সময়ত সহায় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
চৈয়দ মাহবুব এ খোদা

চৈয়দ মাহবুব-এ-খোদা (১৪ ডিচেম্বৰ ১৯৪৯ – ২৮ ডিচেম্বৰ ২০২০), জনপ্ৰিয়ভাৱে দেৱানবাগী নামেৰে পৰিচিত, এজন বঙালী চুন্নী মুছলমান, চুফী সাধু, পণ্ডিত, লেখক, সংস্কাৰক, দাৰ্শনিক আৰু ইছলামৰ প্ৰচাৰক আছিল; তেওঁ নিজৰ ধৰ্ম দৰ্শনক মোহাম্মদী ইছলাম বুলি অভিহিত কৰিছিল। তেওঁ দেৱানবাগ শ্বৰীফৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেওঁ অনুগামীসকলক মোহাম্মদী ইছলাম শিকাইছিল, যিটো মূলতঃ ধ্যান-ধাৰণাৰ জৰিয়তে হৃদয় আৰু আত্মাৰ আধ্যাত্মিক জাগৰণ আৰু নিৰ্দিষ্ট ধৰণে ইছলামিক ৰীতি-নীতি পালন কৰাটো জড়িত হৈ আছে।

শিৰোনাম

তেওঁৰ সন্মানীয় উপাধি আছিল মোহাম্মদী ইছলামৰ পুনৰুজ্জীৱনকাৰী, যিটো বহু চুফীয়ে ইছলামৰ পুনৰুজ্জীৱনকাৰী বুলি গণ্য কৰে। লগতে তেওঁক চুফী সম্ৰাট সন্মানীয় উপাধি দিয়া হৈছিল, যাৰ অৰ্থ হৈছে সকলো চুফীৰ সম্ৰাট।

প্ৰাথমিক জীৱন

জন্ম

চৈয়দ মাহবুব-এ-খোদাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৯ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত ব্ৰহ্মনবৰীয়া জিলাৰ আশুগঞ্জ উপজিলাৰ ৩নং দুৰ্গাপুৰ ইউনিয়নৰ বাহাদুৰপুৰ গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম চৈয়দ আব্দুৰ ৰছিদ সৰকাৰ আৰু মাতৃৰ নাম চৈয়দা জোবেদা খাতুন।
আল্লাহৰ নৈকট্য লাভৰ সহজ পথ
সাপ্তাহিক দেওৱানবাগ

সমালোচনা

চৈয়দ মাহবুব-এ-খোদা বিভিন্ন সময়ত বিতৰ্ক আৰু মতানৈক্যৰ বিষয় হৈ আহিছে। বিশেষকৈ তেওঁৰ আধ্যাত্মিক দৰ্শন, চুফী পৰম্পৰা, আৰু তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা প্ৰতিষ্ঠান দেৱানবাগ শ্বৰীফৰ কাৰ্যকলাপৰ ওপৰত একাংশ ধৰ্মীয় গোট আৰু ব্যক্তিয়ে আপত্তি প্ৰকাশ কৰিছে। কিছুমান মহলে তেওঁৰ ধৰ্মীয় ব্যাখ্যা আৰু প্ৰথাক গতানুগতিক মতবাদৰ পৰা পৃথক বুলি বৰ্ণনা কৰিছে আৰু বিভিন্ন সময়ত ছ'চিয়েল মিডিয়াতো সমালোচনাৰ উত্থান ঘটিছে।

কিন্তু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ মতে এই সমালোচনাসমূহৰ অধিকাংশই ভুল বুজাবুজি আৰু পক্ষপাতদুষ্ট ধাৰণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়। তেওঁলোকৰ দাবী যে চৈয়দ মাহবুব-এ-খোদাই ইছলামৰ মূল শিক্ষাৰ পোহৰত মানুহৰ আধ্যাত্মিক বিকাশ, নৈতিক সংস্কাৰ আৰু মানৱ সেৱাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা আদালতত ধৰ্মীয় শিক্ষা, আধ্যাত্মিক অনুশীলন, সমাজ কল্যাণমূলক কাম-কাজ নিয়মিতভাৱে চলিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

শ্ৰেণী:ইছলামী ধৰ্মীয় গুৰু
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
জ্যুচ

জ্যুচ (উচ্চাৰণ ‘জিওচ’) পুৰণি গ্ৰীক ধৰ্ম আৰু কিংবদন্তি মতে "দেৱতা আৰু মানৱৰ পিতৃপুৰুষ", হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি ইন্দ্ৰৰ সমকক্ষ, ৰোমান বিশ্বাস বা কিংবদন্তিমতে জুপিটাৰ আৰু ইট্ৰুস্কান সমকক্ষ হৈছে টিনিয়া। তেওঁ গ্ৰীচৰ অলিম্পাচ পৰ্বতৰ পৰা অলিম্পাচ (গ্ৰীক কিংবদন্তি মতে হিন্দুৰ স্বৰ্গৰ সমতুল্য) এটা পৰিয়ালৰ মু্ৰব্বীৰ দৰে স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী শাসন কৰে। তেওঁ আকাশ আৰু বজ্ৰৰ অধিকাৰী।

জ্যুচ ক্ৰণচ আৰু ৰীয়াৰ সন্তান। তেওঁলোকৰ তিনিজন পুত্ৰ আছিল: জ্যুচ, প'জাইডন (সাগৰৰ দেৱতা) আৰু হেডীচ (ৰসাতলৰ/পাতালৰ দেৱতা) বেচিভাগ কিংবদন্তিতে জ্যুচৰ ধৰ্মপত্নী হৈছে হেৰা যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ ডায়'নে বুলি এগৰাকী দেৱীও সংগী আছিল বুলি লিখিছে। হোমাৰৰ ইলিয়াদত আফ্ৰোডেইটিক (ৰোমানমতে ভেনাচ) জ্যুচ আৰু ডায়'নেৰ জীয়ৰী বুলি উল্লিখিত আছে।

অলিম্পাচৰ অনেক দেৱতাৰদৰেই জ্যুচৰো অন্য দেৱী, গন্ধৰ্ব দেৱী আৰু মানৱীৰ লগত যৌনসম্পৰ্ক আছিল আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে তেওঁৰ অনেক দেৱ বা অৰ্ধদেৱ (demigod) সন্তান আছে। ইয়াৰে উল্লেখনীয় হৈছে এথিনা, এপ'ল', আৰ্টিমিচ, হাৰ্মিচ, আফ্ৰোডেইটি, প'ৰ্চিফনী (প'ৰ্চীফনী জ্যুচ আৰু ডিমিটাৰৰ জীয়েক), ডায়'নিউচাচ, পাৰ্চিয়াচ, হেৰাক্লিচ (ৰোমান হাৰকিউলিচ), ট্ৰয়ৰ হেলেন, মিন'চ (নিম'চিনীৰ পৰা), এৰিচ, হেবে, হেফেইষ্টাচ (ৰোমান ভালকান) আদি।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Greek Mythology Link, Zeus stories of Zeus in myth
Theoi Project, Zeus summary, stories, classical art
Theoi Project, Cult Of Zeus cult and statues
Photo: Pagans Honor Zeus at Ancient Athens Temple from National Geographic

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান

ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান পূৰ্বৰ জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ একমাত্ৰ চলচ্চিত্ৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। প্ৰথম অৱস্থাত এই প্ৰতিষ্ঠানটো গুৱাহাটীৰ কাহিলীপাৰাত অৱস্থিত জ্যোতি চিত্ৰবন ফিল্ম ষ্টুডিঅ'ৰ এক অংশ আছিল। জ্যোতি চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ'ৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ স্মৃতিত। ১৯৬৮ চনত এই ষ্টুডিঅ' মুকলি কৰা হৈছিল। ১৯৯৯ চনত জ্যোতি চিত্ৰবনত আনুষ্ঠানিক ভাৱে 'জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান' বুলি অভিহিত কৰি চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনৰ সংশ্লিষ্ট বিষয়ৰ শিক্ষা প্ৰদানৰ এক অনুষ্ঠানৰ গঢ় দিয়া হয়। ২০১১ চনত ই জ্যোতি চিত্ৰবনৰ পৰা পৃথক হৈ সুকীয়া অনুষ্ঠান ৰূপে স্বীকৃতি পায়। অসম আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত এইখন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন বিষয়ক প্ৰশিক্ষণৰ একমাত্ৰ শিক্ষানুষ্ঠান। আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি সম্পন্ন সুধাকণ্ঠ ভূপেন হাজৰিকাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ নামেৰে এই প্ৰতিষ্ঠানৰ নতুনকৈ নামকৰণ কৰা হয়। বৰ্তমান ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কামৰূপ জিলাৰ চাংচাৰিত অৱস্থিত।

কুৰি শতিকাৰ শেষৰ ফালে আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাৰিকৰী জ্ঞানসম্পন্ন লোকৰ বৰ্দ্ধিত চাহিদাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি জ্যোতি চিত্ৰবন (ফিল্ম ষ্টুডিঅ’) ছোচাইটিৰ গভৰ্ণিং ব়ডীয়ে চলচ্চিত্ৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান এটা গঢ়িবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। সেই মৰ্মেই প্ৰয়োজনীয় চৰকাৰী অনুমতি পোৱাৰ পিছত ১৯৯৯ চনৰ শিল্পী দিৱসৰ দিনা অৰ্থাৎ ১৭ জানুৱাৰীত জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান (JCFTI) নামেৰে প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ আৰম্ভণি কৰা হয়।

জ্যোতি চিত্ৰবন ফিল্ম ষ্টুডিঅ’ মাতৃ-সংগঠন হোৱা হেতুকে প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানটো চলাই ৰাখিবলৈ ষ্টুডিঅ’টোৰ সা-সঁজুলি, যন্ত্ৰপাতি, বা অন্যান্য সুবিধাসমূহ প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১১ চনত ইয়াক জ্যোতি চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা পৃথক কৰি জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান (RGFTI) নামেৰে এক সুকীয়া চৰকাৰী অনুষ্ঠানৰুপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। ২০১৬ চনত ইয়াক ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন প্ৰতিষ্ঠান নামেৰে পুনৰ নামকৰন কৰা হয়।

সৰ্বমুঠ ৫০ জনৰ আসন প্ৰাপ্ত এই অনুষ্ঠানৰ বাবে অসম আৰু ছিকিমকে ধৰি উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ছাত্ৰৰ বাবে আসন সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা আছে।

পাঠ্যক্ৰম

বৰ্তমানে ড° ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনৰ প্ৰতিষ্ঠানে নিম্নোক্ত চাৰিটা পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াইছেঃ
অডিঅ'গ্ৰাফি আৰু শব্দ ইঞ্জিনিয়াৰিং (ASE)- ৩ বছৰীয়া ডিপ্লোমা কোৰ্চ
চলচ্চিত্ৰ ফটোগ্ৰাফী- ৩ বছৰীয়া ডিপ্লোমা কোৰ্চ
চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিডিঅ' সম্পাদনা- ৩ বছৰীয়া ডিপ্লোমা কোৰ্চ
প্ৰায়োগিক অভিনয় (চলচ্চিত্ৰ আৰু টি.ভি.) (এবছৰীয়া চাৰ্টিফিকেট কোৰ্চ)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Jyoti Chitraban Film and Television Institute

শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:ভূপেন হাজৰিকা
উষা ৰজক

উষা ৰজক (নেপালী: उषा रजक; জন্ম: ১৮ অক্টোবৰ ১৯৮৫) এগৰাকী নেপালী অভিনেত্ৰী, মডেল, পেষ্ট্ৰি চেফ আৰু ২০০৬ চনৰ ৱৰ্ল্ড মিছ ইউনিভাৰ্চিটিত নেপালৰ প্ৰতিনিধি। ৰজকে মিচেছ নেপাল ইণ্টাৰনেশ্যনেল ২০২১ খিতাপো অৰ্জন কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৮৫ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত নেপালৰ ললিতপুৰত ভুৱন ৰজক আৰু শশী ৰজকৰ কোলাত উষা ৰজকৰ জন্ম হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ জাভেদ হাবিব আৰু লেকমে কচমেটিক্সৰ দৰে ব্ৰেণ্ডৰ ৰেম্প মডেল হিচাপে কাম কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ ৱেভ আৰু লাইফষ্টাইল আলোচনীৰ বেটুপাততো স্থান পাইছিল। ২০০৫ চনত নেপালত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য শিল্পী প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। পিছলৈ তেওঁ ২০০৯ চনত নেপালত অনুষ্ঠিত ডিজিটেল চিনেমা বঁটাত এইচ আই ভি/এইডচ সজাগতামূলক ছবি ৱান ডেৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। ৰজকে ২০২১ চনত মিচেছ নেপাল ইণ্টাৰনেশ্যনেল খিতাপো জয় কৰিছিল।
-

২০২১
কাঠপুতলী- দ্য পাপেট
শোভা

-

২০১৩
কথা
-

২০১০
কুসুমে ৰুমাল ২
জেনি

-

২০০৯
ইকু- দ্য জংঘল মেন
-

২০০৮
ৱান ডে
}

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
মহেঞ্জোদাৰো

মহেঞ্জো-দাৰো বা মহেঞ্জোদাৰো (; ) হৈছে পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰদেশৰ এক পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ। ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে মৃত লোকৰ টিলা। ২৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত স্থাপিত এই ঠাইখণ্ড সিন্ধু সভ্যতাৰ এক বৃহত্তম ক্ষেত্ৰ আৰু প্ৰাচীন ইজিপ্ট, মেচ'পটেমিয়া আদি সভ্যতাৰ সমসাময়িক বিশ্বৰ প্ৰধানতম প্ৰাচীন নগৰসমূহৰ অন্যতম। সিন্ধু সভ্যতাৰ পতনৰ পিছত ১৯শ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত এই ঠাইখণ্ড পৰিত্যক্ত হৈ পৰে আৰু ১৯২০ চনলৈকে অনাৱিষ্কৃত হৈ পৰি থাকে। পৰৱৰ্তী কালত এই ঠাইত উল্লেখনীয়ভাৱে খননকাৰ্য চলোৱা হয় আৰু ১৯৮০ চনত ইয়াক ইউনেস্ক'ৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী ক্ষেত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়। এই স্থান বৰ্তমান ভূমিস্খলন আৰু অনুপযুক্ত মেৰামতিৰ কাৰণে সংকটাপন্ন অৱস্থাত আছে।

ইতিহাস

নগৰখনৰ প্ৰকৃত নাম জানিব পৰা হোৱা নাই। মহেঞ্জোদাৰোৰ ইৰাৱথাম মহাদেৱন ছীল-মোহৰটোত চলোৱা বিশ্লেষণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নগৰখনৰ নাম কুক্কুটৰ্ম ("কুকুৰাৰ [কুক্কুট] নগৰ [ৰ্ম]") হ'ব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছ। খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ সলনি ধৰ্মীয় কাৰণত কুকুৰা পালন কৰাৰ লগতে কুকুৰা যুঁজে নগৰখনৰ বাবে ধৰ্মীয় আৰু পৰম্পৰাগত বৈশিষ্ট্য বহন কৰিছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালছোৱাত বিশ্বজুৰি প্ৰসাৰ লাভ কৰা কুকুৰাৰ ঘৰচীয়াকৰণৰ উদ্ভৱো মহেঞ্জোদাৰোৰ পৰা হ'ব পাৰে বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।

সিন্ধ্ৰি ভাষাত এই ঠাইখণ্ডৰ বৰ্তমানৰ নাম মহেঞ্জোদাৰোৰ অৰ্থ হৈছে মৃত লোকৰ টিলা বা মোহন অৰ্থাৎ শ্ৰীকৃষ্ণৰ টিলা।

অৱস্থিতি

]]

মহেঞ্জোদাৰো সিন্ধু নদীৰ পশ্চিমে পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰদেশৰ লাৰকানা জিলাত অৱস্থিত।

তথ্য সংগ্ৰহ

সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী

Chaudhury, N. C. Mohenjo-Daro and the Civilization of Ancient India with References to Agriculture. Calcutta: W. Newman & Co, 1937.
Mackay, E. J. H., ed. (1937). Further Excavations At Mohenjo-daro: Being an official account of Archaeological Excavations at Mohenjo-Daro carried out by the Government of India between the years 1927 and 1931.
Volume I
Volume II
Marshall, John Hubert, ed. (1931). Mohenjo-Daro and the Indus Civilization: Being an official account of Archaeological Excavations at Mohenjo-Daro carried out by the Government of India between the years 1922 and 1927. Arthur Probsthain
Volume I
Volume II
Volume III
McIntosh, Jane (2008). The Ancient Indus Valley: New Perspectives. ABC-CLIO, 2008.

বাহ্যিক সংযোগ

আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন বিশ্ব
শ্ৰেণী:সিন্ধু সভ্যতা
বেলিমাৰ (নাটক)

বেলিমাৰ নাটকখন হৈছে সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন ঐতিহাসিক নাটক। এই নাটকখনত অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ ট্ৰেজেডিৰ ইতিহাস ওপৰত ৰচিত। ইয়াত ব্যক্তি বিশেষৰ ট্ৰেজেডি প্ৰতিফলিত হোৱা নাই। বেজবৰুৱাদেৱে এই নাটকৰ জৰিয়তে ভাস্কৰ বৰ্মা, চক্ৰধ্বজ সিংহ আৰু ৰুদ্ৰ সিংহৰ অসম কেনেকৈ শ্মশান হ’ল তাক দেখুৱাব বিছাৰিছিল।
ভুমুক বৰুৱা : শ্বেইক্সপীয়েৰৰ ফুল (Fool) আৰু বহুৱা (Clown) চৰিত্ৰৰ অনুকৰণত গঢ় দিছে। ফুলে ৰজা লীয়েৰৰ দুখ পাতলাবলৈ হাস্যৰস অৱতাৰণা কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে ধেমালিৰ ছলেৰেই ফুলে ৰজাৰ কাম-কাজৰো সমালোচনা কৰিছে। সেইদৰে বেলিমাৰ নাটকখনত ভুমুক বৰুৱাৰ আপাত বহুৱালিৰ আঁৰত সমালোচনাৰ সুৰ আছে।

লগতে চাওক

চক্ৰধ্বজ সিংহ (নাটক)
বুঢ়ী আইৰ সাধু
জয়মতী কুঁৱৰী (নাটক)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
শ্ৰেণী:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম
তেলুগু থিয়েটাৰ

তেলুগু থিয়েটাৰ হৈছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলংগানা ৰাজ্যক ভিত্তি কৰি গঢ় লোৱা তেলুগু ভাষাৰ ভাৰতীয় থিয়েটাৰ। গুৰাজাদা আপ্পাৰাওৱে ১৮৯২ চনত ৰচনা কৰা কন্যাছুলকম নামৰ নাটখনক প্ৰায়ে তেলুগু ভাষাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নাটক বুলি গণ্য কৰা হয়। চি পুল্লাইয়াক তেলুগু নাট্য আন্দোলনৰ পিতৃ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।

ভেমুৰি গগাইয়া ১৯১৩–২৮ চনৰ সময়চোৱাত কৃষ্ণা জিলাৰ মাইলাভাৰমৰ মাইলাভাৰম বালা ভাৰতী নাটক সমাজমৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ সদস্য আছিল। মাইলাভাৰম থিয়েটাৰত পৌৰাণিক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি গগাইয়া এটা ঘৰুৱা নাম হৈ পৰিছিল। তিৰুপতি ভেংকটা কাভুলুৱে হিন্দু মহাকাব্যসমূহৰ আধাৰত কেইবাখনো নাটক ৰচনা কৰিছে য’ত পৰিমিত মাত্ৰাত গায়নযোগ্য পদ্যৰ অন্তৰ্ভূক্তি হৈছে। তেওঁলোকৰ কেইবাখনো নাট, বিশেষকৈ পাণ্ডোদ্যযোগবিজয়ালু সমগ্ৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বহুতো নাট্য সংঘ আৰু দৰ্শকৰ মাজত বহুলভাৱে পৰিচিত। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ চৰকাৰে প্ৰতি বছৰে তেলুগু থিয়েটাৰৰ বিকাশৰ বাবে নান্দী নাটকোৎসৱ বঁটা প্ৰদান কৰে।

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা
শ্ৰেণী:তেলংগানাৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ সংস্কৃতি
ৰঙা পুলিচ

ৰঙা পুলিচ ১৯৫৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত মুক্তি লাভ কৰা বিংশতম অসমীয়া কথাছবি আৰু ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমখন অসমীয়া কথাছবি। মিলিত শিল্পী চিনে প্ৰডাকচনচ প্ৰাইভেট লিমিটেডে প্ৰযোজনা কৰা এই ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল নিপ বৰুৱাই। ৰমেশ শৰ্মাৰ একে নামৰ মঞ্চনাট এখনৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

নিৰ্মাণৰ আঁৰৰ কাহিনী

১৯৫৩ চনত যোৰহাটত 'মিলিত শিল্পী সমাজ' নামৰ নামৰ এটা সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠে। নাট্যাচাৰ্য্য ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰে এই সমাজৰ গুৰি ধৰিছিল। সাধাৰণ সম্পাদক আছিল ভুবন ৰঞ্জন বৰঠাকুৰ আৰু সাংস্কৃতিক সম্পাদক আছিল আব্দুল মজিদ। অসমৰ কেবাগৰাকীও শিল্পী এই 'মিলিত শিল্পী সমাজ'ৰপৰাই ওলাই আহিছিল। 'মিলিত শিল্পী সমাজে' সেই বছৰ নিবেদন কৰিছিল ৰমেশ শৰ্মাই ৰচনা কৰা 'ৰঙা পুলিচ' নামৰ নাটখন। নাটখনৰ প্ৰদৰ্শনত উপস্থিত আছিল নিপ বৰুৱা আৰু ব্ৰজেন বৰুৱা। নাটখন চাই তেওঁলোকে সেইখন চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিবলৈ কয়। 'মিলিত শিল্পী সমাজে' চলচ্চিত্ৰ এখন নিৰ্মাণৰ বাবে ইতিমধ্যে সাজু হৈছিল। তেওঁলোকে চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ 'মাটিৰ চাকি' নামৰ উপন্যাসখনক চিত্ৰৰূপ দিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। কিন্তু নিপ বৰুৱা আৰু ব্ৰজেন বৰুৱাই দিয়া পৰামৰ্শ অনুসৰি 'ৰঙা পুলিচ' নাটখনকে চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিবলৈ স্থিৰ কৰে।

১৯৫৭ চনত 'মিলিত শিল্পী চিনে প্ৰডাক্‌চনচ্‌' নামেৰে কোম্পানী এটা ৰেজিষ্ট্ৰেচন কৰি ছবি নিৰ্মাণৰ বাবে নিপ বৰুৱাৰ হাততে দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হয়। 'মিলিত শিল্পী সমাজে' সমজুৱা ভাবে টকা সংগ্ৰহ কৰি ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল।

ৰাইজৰ সঁহাৰি

১৯৫৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত 'ৰঙা পুলিচ' মুক্তি দিয়া হয়। 'মাদাৰ ইণ্ডিয়া' নামৰ ছবিখনৰ লগে লগে 'ৰঙা পুলিচ' মুক্তি দিয়া হৈছিল। ছবিখন প্ৰথমে যোৰহাটৰ আচকৰণ জালান নামৰ ব্যক্তি এজনে পৰিবেশন কৰিছিল। পাছলৈ নিপ বৰুৱাই কিছু বছৰ ধৰি ছবিখন চলাইছিল।

পুৰস্কাৰ

ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমখন অসমীয়া কথাছবি আছিল ৰঙা পুলিচ। ইয়াৰ আগতে ফণী শৰ্মা পৰিচালিত পিয়লী ফুকন (১৯৫৫), নিপ বৰুৱা পৰিচালিত মাক আৰু মৰম (১৯৫৭) আৰু তেজীমলা নামৰ ছবি তিনিখনে 'চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট' লাভ কৰিছিল।

অভিনয়ত

জ্ঞানদা কাকতি
নিপ বৰুৱা
ডা: মুনিন বৰুৱা
তিলমিজুৰ ৰহমান
চৈয়দ আব্দুল মালিক
আব্দুল মজিদ
ভোলা কাকতি
বীণা বৰুৱা
নন্দেশ্বৰ
অমৰ
ছাত্তৰা
চক্ৰেশ্বৰ
জুলকিৰণ
দীপ
ৰীণা ইত্যাদি

কলা-কুশলী

(তথ্যছকত উল্লেখ নথকা)
সহকাৰী পৰিচালক: নুৰুল হক
আলোক চিত্ৰশিল্পী: নলীন দুৱৰা
সহকাৰী: সুজিত সিন্‌হা
কলা নিৰ্দেশনা: বিজয় বসু
ৰূপসজ্জা: দেবী হালদাৰ, অনিল দাস
শব্দগ্ৰহণ: বাণী দত্ত
গীতিকাৰ: নুৰুল হক

সংগীত

ৰঙা পুলিচৰ সংগীত পৰিচালক আছিল নিজামুদ্দিন আহমদ হাজৰিকা। নামটো চুটিকৈ 'নিজাম' বুলি ছবিত উল্লেখ আছে। গীতত কণ্ঠ দিছিল ৰাণু ভট্টাচাৰ্য (ফুকন) আৰু মুহিবুদ্দিন আহমদে (তগৰ)। গীতিকাৰ আছিল নুৰুল হক।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

voot.com-ত 'ৰঙা পুলিচ'
ইউটিউৱত ৰঙা পুলিচ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৫৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
তালাত মেহমুদ

তালাত মেহমুদ (২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২৪ – মৃত্যু: ৯ মে’ ১৯৯৮) বলিউডৰ এজন বিখ্যাত পাৰ্শ্ব গায়ক আৰু গজল গায়ক। ১৯৪১ চনত তেওঁৰ প্ৰথমটো গীত বাণীবদ্ধ হৈছিল আৰু ভিন ভিন বাৰটা ভাষাত তেওঁৰ কণ্ঠত প্ৰায় ৭৫০টা গীত বাণীবদ্ধ হৈছিল। পাৰ্শ্ব গায়ক হ’লেও তেওঁ চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল, অৱশ্যে অভিনয়ত তেওঁ বিশেষ সফলতা লাভ কৰা নাছিল। তেওঁ আছিল এনে এক ৰক্ষণশীল মুছলমান পৰিয়ালৰ সন্তান য’ত সংগীত-চৰ্চাক উৎসাহিত কৰা নহৈছিল। পণ্ডিত এছ.চি.আৰ. ভাটৰ অধীনত তেওঁৰ সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰম্ভ। এইচ এম ভি-ৰ তৰফৰ পৰা ১৯৩৯ চনত তেওঁক প্ৰথম গজল বাণীবন্ধনৰ সুযোগ দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁ বাণীবন্ধন কৰিছিল সব দিন এক সামান নেহি ডিক্সখন। , অপূৰ্ব মিত্ৰ পৰিচালিত তুম আৰ মে (১৯৪৭) আৰু অমৰ মল্লিক পৰিচালিত সমাপ্তি‍ (১৯৪৯) বোলছবিত অভিনয় কৰে। তপন কুমাৰ ছদ্মনামেৰে তালাত মেহমুদে বহুকেইটা বাংলা গীতো গাইছিল।

১৯৪৯ চনত হিন্দী বোলছবিত গীত গাবলৈ কলিকতাৰ পৰা তেওঁ বম্বেলৈ গুচি যায়। | ১৯৪৫| কাননবালা
-
তুম অউৰ মেঁ

মৃত্যু

১৯৯৮ চনৰ ৯ মে তাৰিখে মুম্বাইৰ বান্দ্ৰাত ভাৰতৰ এক পৰিচিত কণ্ঠ চিৰকালৰ বাবে স্তব্ধ হৈ পৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক
শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
চাৰ্চ গ্ৰিম

চাৰ্চ গ্ৰিমহৈছে ইংলেণ্ড আৰু নৰ্ডিক লোককথাত বৰ্ণিত এক অভিভাৱক আত্মা, যি নিৰ্দিষ্ট খ্ৰীষ্টীয় গীৰ্জাৰ মঙ্গল আৰু গীৰ্জাৰ চৌহদৰ পৱিত্ৰতা ৰক্ষা কৰে। সাধাৰণতে, ইয়াক ডাঙৰ ক'লা কুকুৰৰ ৰূপত দেখা যায়, যদিও ই আন জন্তুৰ ৰূপও ধাৰণ কৰিব পাৰে। আধুনিক সময়ত, গীৰ্জা আৰু তাত সংলগ্ন পাদ্ৰীঘৰত পোহনীয়া ক'লা কুকুৰ ৰাখিলে, সিহঁতকো 'চাৰ্চ গ্ৰিম' বুলি কোৱা হয়, যদিও সিহঁতে প্ৰহৰীৰ ভূমিকা পালন নকৰিবও পাৰে।

ইংৰাজ লোককথা

ইংলেণ্ডৰ লোককথাত, চাৰ্চ গ্ৰিম সাধাৰণতে ৰঙা চকুৱা প্ৰকাণ্ড ক'লা কুকুৰৰ ৰূপত দেখা যায় আৰু গীৰ্জাৰ চৌহদ চোৰ, দুৰ্বৃত্ত, ডাইনী, যাদুকৰ আৰু স্বয়ং চয়তানৰ পৰা সুৰক্ষিত ৰাখে। ১৯শ শতিকাৰ লোকসংগ্ৰাহকসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে এসময়ত গীৰ্জাৰ কোণৰ পাথৰৰ তলত জীৱিত কুকুৰক পুতি থোৱা হৈছিল, যাতে তাৰ আত্মাই অভিভাৱক হিচাপে কাৰ্য কৰে।

কোনো গীৰ্জাৰ সমাধিক্ষেত্ৰ নতুনকৈ স্থাপন কৰোঁতে বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে প্ৰথমগৰাকী সমাধিস্থ হোৱা ব্যক্তিয়েই চয়তানৰ বিৰুদ্ধে এই স্থান ৰক্ষা কৰিব লাগিব। এজন মানুহক এই দায়িত্বৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ,উত্তৰ অংশত এটা ক'লা কুকুৰক সমাধিস্থ কৰা হৈছিল, যাতে ই মানুহজনৰ সলনি সেই দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।

স্কটলেণ্ডৰ এক সম্পৰ্কিত বিশ্বাস অনুসৰি, গীৰ্জাৰ চৌহদত সমাধিস্থ ব্যক্তিৰ আত্মাই পৰৱৰ্তী অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াই নতুন এজন অভিভাৱক প্ৰদান নকৰা পৰ্যন্ত ৰক্ষাকৰ্তাৰ ভূমিকা পালন কৰিব লাগিছিল।

এই গীৰ্জাৰ চৌহদত থকা নিৰীক্ষণ প্ৰথাটো faire chlaidh বা "সমাধি পৰ্যবেক্ষণ" নামেৰে জনাজাত আছিল। ইয়াতো গীৰ্জাৰ ভেটিত পুতি থোৱা জীৱিত জন্তুৰ আত্মা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। স্বিডেনত, বিশেষকৈ দক্ষিণ অঞ্চলসমূহত, এই প্ৰথা বিদ্যমান আছিল। কেতিয়াবা, গীৰ্জাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে 'নাট্টৰাম্ন' নামৰ এক প্ৰাণীকো উল্লেখ কৰা হয়, যিয়ে গীৰ্জাৰ টাৱাৰ বা আন কোনো গুপ্ত স্থানত থাকে আৰু পৱিত্ৰ স্থানৰ সুৰক্ষা কৰে।

বিশ্বাস কৰা হয় যে খ্ৰীষ্টীয় গীৰ্জাৰ প্ৰথম প্ৰতিষ্ঠাপকসকলে বেদীৰ তলত এটা পোৱালি ভেড়া ("চাৰ্চ-লেম্ব") সমাধিস্থ কৰিছিল। উপাসনা অনুষ্ঠিত নোহোৱা সময়ত কোনোবাই গীৰ্জাত প্ৰৱেশ কৰিলে সেই পোৱালি ভেড়াটো দেখা পাব পাৰে। যদি ই সমাধিস্থানত আৱিৰ্ভাৱ হয়(বিশেষকৈ কবৰ খনন কৰোঁতাৰ ওচৰত) তেন্তে তাক এজন শিশুৰ মৃত্যুৰ পূৰ্বসুচক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।

এই ভেড়াটিয়ে খ্ৰীষ্ট (ঈশ্বৰৰ ভেড়া)ৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যাক গীৰ্জাৰ পবিত্ৰ ভিত্তিস্তম্ভ হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু গীৰ্জাৰ গাঁথনি আৰু উপাসকসকলৰ সুৰক্ষা তথা স্থায়িত্বৰ প্ৰতীক হিচাপে বিবেচিত হয়।

ডেনিচ কিৰ্কেগ্ৰিম সম্পৰ্কীয় কাহিনীত কোৱা হয় যে এই আত্মাটোৱে গীৰ্জাৰ চৌহদত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ষ্ট্ৰেণ্ড-ভাৰ্সলাৰ নামৰ আত্মাৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিছিল। ষ্ট্ৰেণ্ড-ভাৰ্সলাৰসকল আছিল সাগৰত মৃত্যুমুখত পৰি পাৰলৈ উটি অহা আৰু সমাধিস্থ নোহোৱা লোকৰ আত্মা।

স্বিডেনৰ পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুসৰি, যদি কোনোবাই আৰ্চগেং (Årsgång) অথবা ইয়েৰ ৱাক ( Year Walk) নামৰ ৰীতি পালন কৰিবলৈ সমাধিক্ষেত্ৰ প্ৰদক্ষিণ কৰিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁ চাৰ্চ গ্ৰিমৰ মুখামুখি হ’ব লাগিব। চাৰ্চ গ্ৰিম ইয়েৰ ৱাকাৰ(Year Walker)ৰ প্ৰাকৃতিক শত্ৰু হিচাপে বিবেচিত হৈছিল।

সামগ্ৰিকভাৱে, চাৰ্চ গ্ৰিমৰ কাহিনীসমূহে গীৰ্জা আৰু তাৰ চৌহদৰ পৱিত্ৰতা ৰক্ষা কৰাৰ বাবে জন্তুৰ আত্মাৰ ভূমিকা বৰ্ণনা কৰে। ই অপবিত্ৰতা আৰু অপৰাধৰ পৰা এই স্থানসমূহক সুৰক্ষিত ৰাখে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ধৰ্মত কুকুৰ
শ্ৰেণী:স্কেণ্ডিনেভিয়াৰ লোকগাথা
শ্ৰেণী:ভৌতিক জন্তু
শ্ৰেণী:ক'লা কুকুৰ ( লোকগাথা)
শ্ৰেণী:ইংৰাজৰ লোককথা
শুভ্ৰা ঘোষ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শুভ্ৰা ঘোষ ( ; জন্ম: ২৩ এপ্ৰিল ১৯৬৮)পশ্চিমবংগৰ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ বৰ্তমানৰ এগৰাকী ন্যায়াধীশ।

ভাৰতত মৃত্যুদণ্ড আৰোপ কৰা গোচৰকে ধৰি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰত তেওঁ ৰায়দান কৰিছে৷ তাৰে ভিতৰত কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়কে জৰিমনা বিহাটো উল্লেখযোগ্য৷ ন্যায়াধীশৰ মতে, অসৎ আচৰণত অভিযুক্ত এজন দণ্ডাধীশক অৱসৰ ল’বলৈ নিৰ্দেশ দিয়া বিচাৰটোত ন্যায়ালয়ে ভুল কৰিছিল।

শিক্ষা

ঘোষে কলকাতাত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৯১ চনত তেওঁ সংহত কলা আৰু আইন (বি.এ., এল.এল.বি.) ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

গুৰুত্বপূৰ্ণ বিচাৰ

২০১৯ চনৰ জুন মাহত ঘোষ আৰু আন এজন ন্যায়াধীশে চিকিৎসালয়ত থকা ৰোগীৰ পৰিয়ালে চিকিৎসকৰ ওপৰত শাৰীৰিক নিৰ্যাতন চলোৱাৰ প্ৰতিবাদত ধৰ্মঘট কৰাৰ পিছত পশ্চিম বংগৰ চিকিৎসকসকলক কৰ্মস্থলীলৈ ঘূৰি আহিবলৈ নিৰ্দেশ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। ঘোষে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে পশ্চিম বংগ চৰকাৰক ধৰ্মঘট কৰা চিকিৎসকসকলৰ সৈতে আলোচনা কৰি এটা প্ৰস্তাৱত উপনীত হ'বলৈ কয় যিটো সেইসময়ত বহুলভাৱে প্ৰকাশিত মতামত আছিল। একে মাহতে ঘোষে ভাৰতত মাওবাদী বিদ্ৰোহীৰ সৈতে সহযোগিতা কৰাৰ ভুল অভিযোগত অভিযুক্ত তিনিজন ব্যক্তিক দোষমুক্ত কৰে আৰু যিসকলে বিচাৰৰ অপেক্ষাত ১৪ বছৰৰ কাৰাদণ্ড ভুগিছিল৷ তেওঁলোকে কোনো অপৰাধ কৰা বুলি কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাই।

২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত ঘোষ আৰু আন এজন ন্যায়াধীশ সঞ্জীব বেনাৰ্জীয়ে ৰায় দিছিল যে কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰশাসনে এজন ৰে’ল দণ্ডাধীশক নিলম্বন কৰি অৱসৰ ল’বলৈ বাধ্য কৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়াত ভুল কৰিছিল৷ কাৰণ তেওঁ ৰে’ল পলম হোৱাৰ বাবে ৰে’লৱে বিষয়াসকলক ধমক দি আদেশ দিছিল। প্ৰশাসনৰ ৰায়দান "অসমানুপাতিক" আৰু "আশ্বৰ্যসূচক" বুলি ধৰি লৈ তেওঁলোকে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰশাসনক ১ লাখ টকাৰ জৰিমনা বিহাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে আৰু দণ্ডাধীশক পুনৰ নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁলোকৰ এই ৰায়দানে ব্যাপক দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল, কিয়নো ইয়াৰ জৰিয়তে কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ে নিজেই জৰিমনা বিহিব লগা হৈছিল৷

২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেতিয়াৰ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ থোট্টাথিল বি ৰাধাকৃষ্ণনে আৰ্থিক জালিয়াতি, দুৰ্নীতি, আৰু পঞ্জী আঁচনিৰ সৈতে জড়িত গোচৰৰ শুনানিৰ বাবে বিশেষ বিচাৰপীঠ গঠন কৰি ন্যায়াধীশ শুভ্ৰা ঘোষ আৰু ন্যায়াধীশ জয়মল্য বাগচীক নিযুক্তি দি এনে সকলো গোচৰৰ শুনানিৰ বাবে নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁলোকে কেইবাটাও গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰাৰ আশা কৰা হৈছে, য'ত সাৰদা গ্ৰুপৰ বিত্তীয় কেলেংকাৰীৰ সৈতে জড়িত গোচৰো আছে।

তথ্যসূত্ৰ
অপৰ্ণা দত্ত গুপ্তা

অপৰ্ণা দত্ত গুপ্তা (; ১১ মে ১৯৫৩ - ২৯ জুন ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰাণীবিজ্ঞানী আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁ হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ লাইফ ছায়েন্সৰ পশু জীৱবিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণা প্ৰাণীবিজ্ঞান, বিকাশমূলক জীৱবিজ্ঞান আৰু অন্তঃস্ৰাৱী বিজ্ঞানত কেন্দ্ৰিত।তেওঁ কীট শৰীৰতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত গৱেষণা কৰিছিল, কীট আৰু সেইবোৰৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁৰ নতুন অৱদান আছিল এই আৱিষ্কাৰ যে পোক-পৰুৱাৰ চৰ্বিৰ শৰীৰে হেক্সামেৰিন জিন প্ৰকাশ কৰে আৰু প্ৰকাশ পোৱা প্ৰটিনবোৰ পুৰুষৰ আনুষংগিক-গ্ৰন্থিকে ধৰি বিভিন্ন কলাবোৰে আঁতৰাই ৰাখে আৰু প্ৰজননত ভূমিকা পালন কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

অপৰ্ণা দত্ত গুপ্তাই বানাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ, ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তেওঁ ১৯৮৪–১৯৮৫ চনলৈকে আমেৰিকাৰ মিলৱাকিৰ মাৰ্কেট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জীৱবিজ্ঞান বিভাগৰ ফুলব্ৰাইট স্কলাৰ আৰু অতিথি বিজ্ঞানী আছিল। তেওঁ ইণ্ডো-জাৰ্মান এক্সচেঞ্জ প্ৰগ্ৰেমৰ (১৯৯১) ফেল' আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী (আইএনএছএ) আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী (এনএএছআই) ৰ নিৰ্বাচিত ফেল'।

কেৰিয়াৰ

গুপ্তাই চেণ্টাৰ ফৰ বায়’টেকন’লজিৰ সমন্বয়ক (২০০৩–২০০৬) আৰু হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পশু বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী (২০০৩–২০০৭) হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

বঁটা আৰু বৃত্তি

তেওঁ বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাৰ পৰা তলত দিয়া ফেল’শ্বিপ লাভ কৰিছে।

এন. এছ. এ-জে. এছ. পি. এছ. দ্বিপাক্ষিক বিনিময় ফেল', মিয়াজাকি বিশ্ববিদ্যালয়, জাপান (২০১২)।
আই. এন. এছ. এ-ডি. এফ. জি. আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিনিময় ফেল', হামবুৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়, জাৰ্মানী (২০০৮)।
ডিএছটি-ডিএএডি এক্সচেঞ্জ ফেল', জাৰ্মানীৰ ৱুৰ্জবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয় (১৯৯৯-২০০৩)।
আই. এন. এছ. এ. এক্সচেঞ্জ ফেল'শ্বিপ, চেক একাডেমী অৱ চাইন্সেছ, চেক গণৰাজ্য (২০০০)।
ইণ্ডো-জাৰ্মান এক্সচেঞ্জ প্ৰগ্ৰাম ফেল', ইউনিভাৰ্চিটি টুবিনজেন, জাৰ্মানী (১৯৯১)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী