সংগীত

সংগীতৰ দ্বাৰা গীত, বাদ্য, নৃত্য এই তিনিটা বিষয়ৰ সমাবেশক উল্লেখ কৰা হয়। সংগীতৰ সাধাৰণ সংজ্ঞাত পিচ (যিটো সুৰ তথা ঐক্যন পৰিচালনা কৰে), ছন্দ (আৰু ইয়াৰ লগত সম্পৰ্কিত ধাৰণাবোৰ টেম্পো, মিটাৰ আৰু উচ্চাৰণ), গতিশীলতা (কঠোৰতা আৰু কোমলতা), আৰু গঠন আৰু গাঁথনি ধ্বনিগত গুণাৱলী (যিটো হ'ল কেতিয়াবা কেতিয়াবা বাদ্যযন্ত্ৰৰ "ৰং" বুলি কোৱা হয়)। বিভিন্ন শৈলী বা সংগীতৰ ধৰণবোৰ এই উপাদানসমূহৰ মাজত জোৰ দিব পাৰে, ডি-জোৰ দিব পাৰে বা ত্যাগ দিব পাৰে। সংগীতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰেপিং লৈকে বিস্তৃত বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু ভোকাল কৌশলসমূহৰ লগত সঞ্চালিত হয়; ইয়াত কেৱলমাত্ৰ যন্ত্ৰৰ স্বৰলিপি, এককভাবে ভোকাল স্বৰলিপি (যেনে যন্ত্ৰৰ সঙ্গী নহোৱা গীত) আৰু সুৰবোৰ যিটো গোৱা আৰু যন্ত্ৰবোৰক একলগ কৰে। গ্ৰীক শব্দটো μουσική (মৌচাইক; "আৰ্টচ অফ দি মিউজ")ৰ পৰা আহিছে।

ইয়াৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ আকাৰত, সংগীতক এটা শিল্প ৰূপ বা সাংস্কৃতিক ক্ৰিয়াকলাপ হিচাপত বৰ্ণনা কৰে এনে ক্ৰিয়াকলাপবোৰ মাজত আছে সংগীত ৰচনাসমূহ সৃষ্টি কৰা (গীত, সুৰ, ছিম্ফোনি আৰু বহু) সংগীতৰ সমালোচনা, সংগীতৰ ইতিহাসৰ অধ্যয়ন আৰু সংগীতৰ নান্দনিক পৰীক্ষা। প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ভাৰতীয় দাৰ্শনিকসকলে সুৰক অনুভূমিকভাবে সুৰ হিচাপে আৰু উল্লম্বভাবে ঐক্যন হিচাপে আদেশ কৰিছিল। "গোলকৰ সামঞ্জস্য" -ৰ নিচিনা সাধাৰণ বক্তব্য এই ধাৰণাটোক ইঙ্গিত কৰে যে সংগীত প্ৰায় শৃঙ্খলাবদ্ধ হয় আৰু শুনিবলৈ আনন্দদায়ক হয়। কিন্তু, বিংশ শতাব্দীৰ সুৰকাৰ জন কেজে ভাবিছিল যে কোনো শব্দ সংগীত হব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপ, "কোনো শব্দ নাই, কেৱল শব্দ"

সংস্কৃতি আৰু সামাজিক প্ৰেক্ষাপট অনুসৰি সংগীতৰ সৃষ্টি, অভিনয়, তাৎপৰ্য আৰু আনকি সংজ্ঞা সুকিয়া হয়। প্ৰকৃতপক্ষত, ইতিহাস আগুৰি, সংগীতৰ কিছুমান নতুন ফৰ্ম বা শৈলীৰ "সংগীত হোৱা নাই" হিচাপে সমালোচিত হৈছে, ১৮২৫-ৰ বিথোভেনৰ গ্ৰচ ফিউজ ষ্ট্ৰিং ক’ৱাৰ্ট, ১৯০০-ৰ আৰম্ভণিত জাজ আৰু ১৯৮০-ৰ দশকৰ হাৰ্ডকুটি পাঙ্ক। জনপ্ৰিয় সংগীত, ঐতিহ্যবাহী সংগীত, শিল্প সংগীত, ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰচিত সংগীত আৰু চেণ্ট্ৰেচৰ নিচিনা উপকৃত গীত সহ বহু ধৰণৰ সংগীত আছে। সংগীত কঠোৰভাবে সংগঠিত ৰচনাবোৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি - যেনে ১৭০০ আৰু ১৮০০-ৰ দশকৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত চিম্ফণিবোৰ স্বতঃস্ফূৰ্তভাবে জাজৰ নিচিনা অভাৱনীয় সংগীত আৰু ২০ তথা ২১ শতকৰ সুযোগ-ভিত্তিক সমসাময়িক সংগীতৰ এভেণ্ট-গাৰ্ড শৈলীৰ মাধ্যমত অভিনয় কৰিছে।

সংগীতক ৰীতিবোৰ ভাগ কৰিব পৰা যায় (যেনে, দেশীয় সংগীত) আৰু ৰীতিবোৰ অধিক উপ-ৰীতি ভাগ কৰিব পৰা যায় (যেনে, দেশীয় ব্লুজ আৰু পপ দেশীয় বহু দেশৰ উপ-ৰীতিবোৰৰ মাজত দুখন), যদিও সংগীত ঘৰানাৰ বিভাজনকাৰী ৰেখা আৰু সম্পৰ্কবোৰ প্ৰায় সূক্ষ্ম থাকে, কেতিয়াবা কেতিয়াবা ব্যক্তিগত ব্যাখ্যাৰ বাবে উন্মুক্ত, আৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা বিতৰ্কিত। উদাহৰণস্বৰূপ, ১৯৮০-ৰ দশকৰ প্ৰথমচোৱাত শক্ত শিলা আৰু কঠিন ধাতুৰ মাজত ৰেখা আঁকোৱা কঠিন আছিল। চাৰুকলাৰ মাজত সংগীতক পাৰফৰ্মিং আৰ্ট, ফাইন আৰ্ট বা শ্ৰোতা শিল্প হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিব পৰা যায়। ‘ৰক’ কনচাৰ্ট বা অৰ্কেষ্ট্ৰা পাৰফৰ্মেঞ্চ সংগীত বজোৱা বা গোৱা বা পোনে পোনা শুনা যায়, নাটকীয় কৰ্মৰ অংশ হিচাপে এইটো পোনে শুনিব পৰা যায় (এখন সংগীত থিয়েটাৰ শ্ব’ বা অপেৰা), বা এইটো ৰেকৰ্ড কৰিব পৰা যায় আৰু এটা ৰেডিঅ’, এমপি3 (MP3) প্লেয়াৰ, চিডিত শুনিব পৰা যায়, স্মাৰ্টফোন বা ফিল্ম স্কোৰ বা টিভি শ্ব’ হিচাপে।

অনেক সংস্কৃতিত সংগীত মানুহৰ জীৱনযাত্ৰাৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ, কাৰণ এইটো ধৰ্মীয় আচাৰ, পেছেচ অনুষ্ঠানৰ অনুষ্ঠান (যেনে, প্ৰাপ্তবয়স্ক তথা বিবাহ), সামাজিক ক্ৰিয়াকলাপ (যেনে, নৃত্য) আৰু অপেচাদাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সাংস্কৃতিক ক্ৰিয়াকলাপবোৰৰ মূল ভূমিকা পালন কৰি কাৰাওকে এটা অপেচাদাৰ ফাংক বেণ্ডত বজোৱা বা এখন সম্প্ৰদায় কণ্ঠশিল্পীৰ বাবে গোৱা। লোকসকলে যৌবনৰ অৰ্কেষ্ট্ৰাত কিশোৰী চেলো বজোৱাৰ নিচিনা ইচ্ছা হিচাপে সংগীত তৈয়াৰ কৰিব পাৰে, বা পেচাদাৰ সংগীতশিল্পী বা কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰিব পাৰে। সংগীত শিল্পত এনে ব্যক্তিসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছে যিসকল নতুন গীত বা বাদ্যযন্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰে (যেনে গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ), সংগীত পৰিৱেশনকাৰী ব্যক্তি (যাৰ মাজত অৰ্কেষ্ট্ৰা, জাজ বেণ্ড আৰু ৰক বেণ্ড সংগীতশিল্পী, গায়ক আৰু কণ্ডাক্টৰ অন্তৰ্ভুক্ত), সংগীত ৰেকৰ্ডকাৰী ব্যক্তি (সংগীত প্ৰযোজক আৰু শব্দ অভিযন্তা), কনচাৰ্ট ভ্ৰমণৰ ব্যৱস্থা কৰে আৰু গ্ৰাহকসকলৰ ওচৰত ৰেকৰ্ডিং, শীট সংগীত আৰু স্কোৰ বিক্ৰী কৰে। আনকি এবাৰত কোনো গীত বা স্বৰলিপি পৰিৱেশিত হৈ গ’লে, সংগীত সমালোচক, সংগীত সাংবাদিক আৰু সংগীত পণ্ডিতসকলে এই স্বৰলিপিটো আৰু ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা মূল্যায়ন কৰিব পাৰে।

ব্যাকৰণ

গ্ৰীক শব্দটো μουσική (মৌচাইক; "আৰ্টচ অফ দি মিউজ") পৰা আহিছে।

শিল্প বা বিনোদন ফৰ্ম হিচাপত

শাৰীৰিক আনন্দ, ধৰ্মীয় বা আনুষ্ঠানিক উদ্দেশ্যত বা বজাৰত বিনোদন পণ্য হিচাপে সংগীত বহুবোৰ উদ্দেশ্যত ৰচিত আৰু পৰিৱেশিত হয়। শাস্ত্ৰীয় আৰু ৰোমাণ্টিক যুগৰ সময়, যেতিয়া সংগীত কেৱল শীট সংগীত স্কোৰবোৰৰ মাধ্যমত পোৱা গৈছিল, তেতিয়া সংগীত প্ৰেমীসকলে তেওঁলকৰ প্ৰিয় ট্ৰেক আৰু গীতৰ শীট সংগীত কিনিব যাওঁতে তেওঁলকৰ ঘৰতে পিয়ান'ত পৰিৱেশনা কৰিৰিছিল। শব্দ ৰেকৰ্ডিং অহাৰ লগে লগে শীট সংগীততকৈ জনপ্ৰিয় গীতৰ ৰেকৰ্ডবোৰ এনে এক প্ৰভাৱশালী উপায় হৈ উঠিছিল যে সংগীত প্ৰেমীসকলে তেওঁলকৰ প্ৰিয় গীত উপভোগ কৰিব পাৰিছিল। ১৯৮০-ৰ দশকত হোম টেপ ৰেকৰ্ডাৰ আৰু ১৯৯০-ৰ দশকত ডিজিটাল সংগীতৰ আবিৰ্ভাৱৰ লগতে সংগীত প্ৰেমীসকলে তেওঁলকৰ প্ৰিয় গীতৰ টেপ বা প্লে'লিষ্ট তৈয়াৰ কৰিব আৰু তেওঁলোকৰ লগত কোনো বহনযোগ্য কেচেট প্লেয়াৰ বা এমপি থ্ৰি (MP3) প্লেয়াৰ লৈ যাব পাৰিছিল। কিছুমান সংগীতপ্ৰেমী তেওঁলোকৰ প্ৰিয় গীতৰ মিশ্ৰিত টেপ তৈয়াৰ কৰে যিটো "স্ব-প্ৰতিকৃতি, বন্ধুত্বৰ অংগি-ভংগি, এটা আদৰ্শ পাৰ্টিৰ বাবে প্ৰেচক্ৰিপচন ...[আৰু] আটাইতকৈ উৎসাহজনকভাবে আটাইতকৈ বেছি পছন্দ কৰা এটা বিষয় লৈ এখন পৰিৱেশ।

চৌখিন সংগীতশিল্পীসকলে তেওঁলোকৰ নিজস্ব আনন্দৰ বাবে সংগীত ৰচনা বা পৰিৱেশনা কৰিব আৰু বেলেগ ক'ৰবাত তেওঁলোকৰ উপাৰ্জন পাব পাৰিলে। পেচাগত সংগীতশিল্পীসকলে সশস্ত্ৰ বাহিনী (মাৰ্চিং বেণ্ড, কনচাৰ্ট বেণ্ড আৰু জনপ্ৰয় সংগীত গঠনবোৰত), গীৰ্জা আৰু উপাসনালয়, চিম্ফণি অৰ্কেষ্ট্ৰা, সম্প্ৰচাৰ বা ফিল্ম প্ৰযোজনা সংস্থাবোৰ আৰু সংগীত স্কুল সহ একাধিক প্ৰতিষ্ঠান আৰু সংস্থাৰ দ্বাৰা নিযুক্ত হয়। পেচাগত সংগীতশিল্পীসকলে মাজে সময়ে ফ্ৰিলাঞ্চৰ বা চেশ্বন মিউজিচিয়ান হিচাপে কাম কৰে, বিভিন্ন ছেটিংচত চুক্তি আৰু ব্যস্ততা সন্ধান কৰে। অপেচাগত আৰু পেচাগত সংগীতজ্ঞসকলৰ মাজত প্ৰায় বহু সম্বন্ধ আছে। শৌখিন মিউজিচিয়ানসকলে পেচাদাৰ সংগীতজ্ঞসকলৰ পৰা পাঠ লয়। শেহতীয়া ছেটিংচত, উন্নত চৌখিন মিউজিচিয়ানসকলে বিভিন্ন গোষ্ঠী যেনেঃ কমিউনিটি কনচাৰ্ট বেণ্ড আৰু সম্প্ৰদায় অৰ্কেষ্ট্ৰাবোৰত পেচাগত সংগীতজ্ঞসকলৰ লগত পৰিৱেশন কৰে।

লাইভ শ্ৰোতাসকলৰ বাবে সংগীত পৰিৱেশিত আৰু এটা ষ্টুডিঅ’ত সঞ্চালিত সংগীতৰ মাজত প্ৰায় এটা পাৰ্থক্য সৃষ্টি হ’বলৈ এইটো ৰেকৰ্ড কৰা যায় আৰু সংগীত খুচৰা চিষ্টেম বা সম্প্ৰচাৰ ব্যৱস্থাৰ মাধ্যমত বিতৰণ কৰা যায়। কিন্তু এনে বহুবোৰ ঘটনা আছে য’ত দৰ্শকৰ সমুখত এটা লাইভ পাৰফৰ্মেঞ্চত ৰেক’ৰ্ড কৰা হয় আৰু বিতৰণ কৰা হয়। লাইভ কনচাৰ্টৰ ৰেকৰ্ডিংবোৰ উভয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু ৰ’ক হিচাপে জনপ্ৰিয় সংগীত ফৰ্মবোৰত জনপ্ৰিয়, য’ত অবৈধভাবে টেপযুক্ত লাইভ কনচাৰ্টবোৰত সংগিত প্ৰেমীসকলৰ দ্বাৰা মূল্যবান দিয়া হয়। জেম বেণ্ড দৃশ্যে লাইভ, ইম্প্ৰ’ভাইচড জেম চেশ্বনবোৰ ষ্টুডিঅ’ ৰেকৰ্ডিংতকৈ বেছি পছন্দ কৰা হয়।

ৰচনা

link=

"কম্প’জিচন" হ'ল গীত, এটা যন্ত্ৰ সংগীতৰ অংশ, গোৱা আৰু যন্ত্ৰৰ উভয়ৰ লগত কৰা এখন কাৰ্য বা বেলেগ ধৰণৰ সংগীত তৈয়াৰ কাৰ্য বা অনুশীলন। পাশ্চাত্য শাস্ত্ৰীয় সংগীত সহ অনেক সংস্কৃতিত, ৰচনাৰ কামটোত সংগীত স্বৰলিপি তৈয়াৰ কৰাও অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে, যেনেঃ এটা শীট সংগীত "স্কোৰ", যি নেকি পিছত সুৰকাৰ বা অন্যান্য কণ্ঠশিল্পী বা সুৰকাৰসকলৰ দ্বাৰা সঞ্চালিত হয়। জনপ্ৰিয় সংগীত আৰু ঐতিহ্যবাহী সংগীতত, ৰচনাৰ অভিনয়, যিটো সাধাৰণত গীত ৰচনাৰ নামেৰে পৰিচিত, এইটো গীতৰ এটা মৌলিক ৰূপৰেখা সৃষ্টি কৰিবলৈ জড়িত হব পাৰে, যিটো সীসা শীট বুলি কোৱা হয়, যি নেকি সুৰ, গীত আৰু স্বৰসংগীতৰ অগ্ৰগতি নিৰ্ধাৰণ কৰে। শাস্ত্ৰীয় সংগীতত, সুৰকাৰ সাধাৰণত তেওঁৰ নিজস্ব ৰচনাবোৰ অৰ্কেষ্টেট নকৰে কিন্তু সংগীত থিয়েটাৰত আৰু পপ সংগীতত গীতিকাৰসকলে অৰ্কেষ্টচন কৰিবৰ বাবে যিকোনো এটা সজোৱা ভাড়াত লব পাৰে। কিছু ক্ষেত্ৰত, কোনো গীতিকাৰ চাগে স্বৰলিপিটো ব্যৱহাৰ নকৰে আৰু ইয়াৰ বিপৰীতত তেওঁৰ মনত গীতটো ৰচনা কৰে আৰু তাৰপিছত স্মৃতিৰ পৰা সেইটো বজায় বা ৰিক’ৰ্ড কৰিব পাৰে। জাজ আৰু জনপ্ৰিয় সংগীতত, প্ৰভাবশালী পাৰফৰ্মাৰসকলৰ দ্বাৰা উল্লেখযোগ্য ৰিক’ৰ্ডিংসমূহ মাপা দিয়া হয় যিটো লিখিত স্কোৰবোৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতত বজোৱা হয়।

আনকি সংগীত যেনেকুৱা তুলনামূলকভাবে নিখুঁতভাবে চিহ্নিত কৰা হয়, যেনেঃ শাস্ত্ৰীয় সংগীতও আছে, এনে বহু সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যি নেকি কোনো অভিনয়কাৰীৰ লব লগা হয়, কাৰণ স্বৰলিপি সংগীতৰ সকলো উপাদানক নিৰ্দিষ্টভাবে চিহ্নিত নকৰে। আগতে ৰচিত আৰু স্বৰলিপিযুক্ত সংগীত কেনেকৈ সম্পাদনা কৰিব সেই সিদ্ধান্ত লোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক "ব্যাখ্যা" বুলি কোৱা হয়। সংগীতৰ একে কামৰ বিভিন্ন পাৰফৰ্মাৰসকলৰ ব্যাখ্যাবোৰ বাছনি কৰা টেম্প’ৰ ক্ষেত্ৰত আৰু সুৰ বজোৱা বা গোৱাৰ শৈলী বা ফ্ৰেডচিংৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাপকভাবে পৰিৱৰ্তিত হব পাৰে। বেলেগৰ সংগীত পৰিৱেশনকাৰীসকলৰ নিচিনাই সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ যিসকল নিজৰ সংগীত উপস্থাপন কৰে তেওঁলক তেওঁলকৰ গীতৰ সিমানখিনি ব্যাখ্যা কৰিছে। এটা নিৰ্দিষ্ট সময় আৰু এটা নিৰ্দিষ্ট স্থানত পছন্দ আৰু কৌশলসমূহৰ ষ্টাণ্ডাৰ্ড বডিটোক পাৰফৰ্মেঞ্চ অনুশীলন হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়, যত ব্যাখ্যাটো সাধাৰণত এগৰাকী অভিনয়কাৰীৰ স্বতন্ত্ৰ পছন্দ বুজাবলৈ ব্যৱহৃত হয়।

যদিও এটা সংগীত ৰচনাটো প্ৰায় সংগীত স্বৰলিপি ব্যৱহাৰ কৰে আৰু ইয়াৰ একক লেখক আছে, এইটো সদায় হৈ নাথাকে। সংগীতৰ এটা কাৰ্যক্ৰমত একাধিক সুৰকাৰ থাকিব পাৰে, যিবোৰ প্ৰায় জনপ্ৰিয় সংগীতত ঘটে যেতিয়া এখন বেণ্ড কোনো গীত ৰচনা কৰিবলৈ সহযোগিতা কৰে বা সংগীত প্ৰেক্ষাগৃহত, যেতিয়া কোনো ব্যক্তি সুৰ বজায়, এজন দ্বিতীয় ব্যক্তি গীতৰ কথা লিখে আৰু তৃতীয় ব্যক্তি গীতবোৰ অৰ্কেষ্টট কৰে। কিছু সংগীত শৈলীত, যেনে ব্লুজবোৰত, কোনো সুৰকাৰ/গীতিকাৰ নতুন গীত বা ট্ৰেক তৈয়াৰ বা সংগীত স্বৰলিখনৰ মাজত ৰচনা নকৰি তৈয়াৰ, সম্পাদনা আৰু ৰেকৰ্ড কৰিব পাৰে। সংগীতটোৰ এটা অংশ শব্দ, চিত্ৰ বা কম্পিউটাৰ প্ৰ’গ্ৰামবোৰৰ লগতো ৰচনা কৰিব পৰা যায় যা কণ্ঠশিল্পী বা সংগীতশিল্পীক কেনেকৈ বাদ্যযন্ত্ৰৰ শব্দ সৃষ্টি কৰিব লাগি সেয়া ব্যাখ্যা কৰে বা চিহ্নিত কৰে। উদাহৰণবোৰ এভেণ্ট-গাৰ্ড সংগীতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি যি গ্ৰাফীক স্বৰলিপি ব্যৱহাৰ কৰে, আউচ ডেন ছিবেন টেগেনৰ নিচিনা পাঠ্য ৰচনাবোৰ, কম্পিউটাৰ প্ৰ’গ্ৰামবোৰত যি বাদ্যযন্ত্ৰৰ ট্ৰেকৰ বাবে শব্দ নিৰ্বাচন কৰে। সংগীতত যি খেলিমেলিকৈ আৰু সুযোগৰ ভৰ ব্যৱহাৰ কৰে তাক এলিঅ’টাৰিক সংগীত বুলি কোৱা হয় আৰু ২০ শতকত সমসাময়িক সুৰকাৰসকলৰ লগত যুক্ত আছিল যেনে জন কেজ, মৰ্টন ফেল্ডমেন আৰু উইটল্ড লুটোছোয়াস্কিৰ নিচিনা। সুযোগ-ভিত্তিক সংগীতৰ আৰু এটা সাধাৰণ উদাহৰণ হ'ল বতাহৰ শিখৰ শব্দবোৰ বতাহৰ জোকাৰণীৰ শব্দ।

পশ্চিমা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পদ্ধতি তথা অনুশীলন পৰীক্ষা কৰি ৰচনাৰ অধ্যয়নটো ঐতিহ্যগতভাবে প্ৰধান্য লাভ কৰিছে কিন্তু জনপ্ৰিয় সংগীত আৰু ঐতিহ্যবাহী সংগীত আৰু যন্ত্ৰৰ ট্ৰেকৰ লগতে স্বতঃস্ফূৰ্তভাবে অসম্পূৰ্ণ ৰচনাবোৰ যেনে ৰচনাবোৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবৰ বাবে ৰচনাটোৰ সংজ্ঞা যথেষ্ট বিস্তৃত ফ্ৰি জাজ পাৰফৰ্মাৰ আৰু আফ্ৰিকান পাচিউশ্বনবাদী যেনে ইও ড্ৰামাৰ।

স্বৰলিপি

]]
২০০০-ৰ দশকত, সংগীত স্বৰলিপিটোৰ অৰ্থ সাধাৰণত প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰি কাগজত সংগীত নোট আৰু তালৰ লিখিত অভিব্যক্তি। সংগীত যেতিয়া লিখি থাকে, তেতিয়া সুৰৰ নোটবোৰৰ নিচিনা সংগীতৰ পিচবোৰ আৰু তালবোৰ চিহ্নিত কৰা হয়। সংগীত স্বৰলিপিটো কেনেকৈ সংগীত সম্পাদনা কৰিব লগা হয় সেই সম্পৰ্কত প্ৰায় নিৰ্দেশনা সৰবৰাহ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপ, কোনো গীতৰ শীট সংগীত বুলিব পাৰে যি গীতটো এটা "ধীৰ ব্লুজ" বা "দ্ৰুত ছুইং", যিটো টেম্পো আৰু জেনাৰকে নিৰ্দেশ কৰে। সংগীত স্বৰলিপি পঢ়িবলৈ, কোনো ব্যক্তিৰ নিশ্চয় এটা নিৰ্দিষ্ট গীত বা ট্ৰেক জেনাৰ লগত সংগীত তত্ত্ব, সম্প্ৰীতি আৰু পাৰফৰ্মেঞ্চ অনুশীলন সম্পৰ্কত বুজ থাকিব লাগিব।

লিখিত স্বৰলিপি শৈলী আৰু সংগীত সময়কালৰ লগত পৰিবৰ্তিত হয়। ২০০০-ৰ দশকত, স্বৰলিপি সংগীতটো শীট সংগীত হিচাপে বা কম্পিউটাৰ স্কোৰ ৰাইটাৰ প্ৰ’গ্ৰামযুক্ত ব্যক্তিসকলৰ বাবে কম্পিউটাৰ স্ক্ৰিনত এটা চিত্ৰ হিচাপে উত্পাদিত হয়। প্ৰাচীনকালত, শিল বা মাটিৰ টেবলেটসমূহত সংগীত সংকেত লগোৱা হৈছিল। স্বৰলিপিৰ পৰা সংগীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ, এজন গায়ক বা বাদ্যযন্ত্ৰৰ বাবে প্ৰতীকবোৰত সংযুক্ত ছন্দীয় আৰু পিচ উপাদানবোৰ বুজা প্ৰয়োজন আৰু সংগীত বা এটা ঘৰানাৰ লগত পাৰফৰ্মেঞ্চ অনুশীলন জড়িত। সংগীত সংস্কাৰৰ প্ৰয়োজনীয় শৈলীত, অভিনয়শিল্পীসকলে প্ৰায় সংগীতৰ পৰা বজায় য’ত কেৱল সুৰৰ পৰিবৰ্তন আৰু গীতৰ ৰচনা কৰা হয়, সংগীতটোৰ গঠন, সম্প্ৰীতি আৰু এটা নিৰ্দিষ্ট ঘৰানাৰা শৈলীবোৰৰ (যেনেঃ, জাজ বা দেশীয় সংগীত) সম্পৰ্কত দুৰ্দান্ত উপলব্ধি কৰিবলৈ পাৰফৰ্মাৰৰ প্ৰয়োজন হয়।

পাশ্চাত্য শিল্প সংগীতত, লিখিত স্বৰলিপিবিলাকৰ সৰ্বাধিক সাধাৰণ স্কোৰবোৰ হ'ল স্কোৰসমূহ, যি নেকি এটা সংগীত অংশৰ সকলো সংগীত অংশ আৰু অংশবোৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, যিটো পৃথক অভিনয় বা গায়কসকলৰ বাবে সংগীত স্বৰলিপি। জনপ্ৰয় সংগীত, জাজ আৰু ব্লুজবোৰত, ষ্টাণ্ডাৰ্ড মিউজিকাল স্বৰলিপিটো হ'ল লিড শীট, যিটো সুৰ, কৰ্ডচ, গীতৰ কথা (যদি এইটো ভোকাল টুকুৰা হয়) আৰু সংগীতৰ গঠনক চিহ্নিত কৰে। জাজত নকল কিতাপও ব্যৱহৃত হয়; এইবোৰত সীসা শিট বা সহজভাবে জ্যা চাৰ্ট থাকিব পাৰে, যিটো ছন্দ বিভাগৰ সদস্যসকলৰ জাজ গীতত সংগতিপূৰ্ণ অংশটো তৈয়াৰ কৰাৰ অনুমতি দিয়ে। স্কোৰ আৰু অংশবোৰ জনপ্ৰিয় সংগীত আৰু জাজত ব্যৱহৃত হয়, বিশেষকৈ জাজৰ নিচিনা "ডাঙৰ বেণ্ডবোৰ"। জনপ্ৰিয় সংগীতত, গিটাৰিষ্ট আৰু বৈদ্যুতিন খাদ প্লেয়াৰবোৰ প্ৰায় টেবলেটৰ নোট কৰা সংগীত পঢ়ে (প্ৰায় "টেব" হিচাপে সংক্ষিপিত হয়), যিটো গিটাৰ বা বাঁহৰ ফিংগাৰবোৰ্ডৰ ডায়াগ্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰি উপকৰণত বজোৱা নোটবোৰৰ অৱস্থান নিৰ্দেশ কৰে। বাৰবুক যুগত লাবণ্য, এটা ষ্ট্ৰিংড, ফাটি যোৱা উপকৰণৰ বাবে সংগীত চিহ্নিত কৰিবৰ বাবেও টেবলেটচাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

তৎক্ষণিক ৰচনা

]])
বাদ্যযন্ত্ৰ ইম্প্ৰ’ভাইজেচন হ'ল স্বতঃস্ফূৰ্ত সংগীতৰ সৃষ্টি, (বা ইয়াৰ ওপৰতো ভিত্তি কৰে) প্ৰায় এটা বিদ্যমান সুৱলা গঠন বা জ্যাৰ অগ্ৰগতিৰ মাজত। ইম্প্ৰ’ভাইজাৰসকলে জ্যাডৰ নোটবোৰ ব্যৱহাৰ কৰে, প্ৰতিটো স্কেলৰ লগত সম্পৰ্কিত বিভিন্ন স্কেল আৰু ক্ৰ’মেটিক অলঙ্কাৰ আৰু পাচিং টোনবোৰ যিটো জোৰৰ লগত সম্পৰ্কিত টিপিকেল স্কেলবোৰ না হব পাৰে না জোৰ টোন হব পাৰে। কোনো গীতৰ ইমোৰোভিজত বা প্ৰস্তুতি নুহোৱাকৈ কৰিব পৰা যায়। ইম্প্ৰ’ভাইজেচন হ'ল কিছু ধৰণৰ সংগীতৰ প্ৰধান অংশ, যেনে ব্লুজ, জাজ আৰু জাজ ফিউচন, য’ত যন্ত্ৰৰ অভিনয়বোৰ একক, মেলোডি লাইন আৰু সংগীতৰ অংশবোৰক উন্নত কৰে।

পাশ্চাত্য শিল্প সংগীত ঐতিহ্যত, বাৰোক যুগত আৰু শাস্ত্ৰীয় যুগত ইম্প্ৰ’ভিজেচন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দক্ষতা আছিল। বাৰোক যুগত, পাৰফৰ্মাৰবোৰৰ অলঙ্কাৰ আৰু ঘাত ক্ৰমাগত কী-বোৰ্ড প্লেয়াৰবোৰ চিত্ৰিত ঘাত নোটেচনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰ্ড ভয়েচিংবোৰ তৈয়াৰ কৰে। লগতে শীৰ্ষস্থানীয় অকলশৰীয়া ব্যক্তিসকলে প্ৰিলোডৰ নিচিনা সুৰ দিবলৈ সক্ষম হব বুলি আশা কৰা হৈছিল। শাস্ত্ৰীয় যুগত, একক অভিনেতা আৰু গায়কসকলে কনচাৰ্ট চলি থকা সময়ত ভাৰ্চুঅ’ছো কেডেনজাচক উন্নত কৰিছিল।

কিন্তু, ২০ শতক আৰু ২১ শতকৰ প্ৰথমচোৱাত, "প্ৰচলিত অনুশীলন" হিচাপে পশ্চিমা শিল্পৰ সংগীত পৰিৱেশনা চিম্ফণি অৰ্কেষ্ট্ৰা, অপেৰা হাউচ আৰু বেণ্ডসমূহ প্ৰতিষ্ঠানিকভাবে পৰিণতহোৱাৰ বাবে, ৰেখন সৰু ভূমিকা পালন বাবে সংগীতজ্ঞসকলৰ অধিক বেছি সংখ্যক সংগীত চিহ্নিত আৰু অংশ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। সেই সময়তে, ২০ শতকৰ আৰু ২১ শতাব্দীৰ শিল্প সংগীত ৰচয়িতা ক্ৰমবৰ্শমানভাবে তেওঁলকৰ সৃজনশীল কামৰ মাজত উন্নতি অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত, ইম্প্ৰ’ভিজেচন এটা মূল উপাদান আৰু পাৰফৰ্মেঞ্চসকলৰ প্ৰয়োজনীয় মানদণ্ড।

তত্ত্ব

সংগীত তত্ত্ব গীতৰ প্ৰকৃতি আৰু যান্ত্ৰিকতাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। এইটো প্ৰায় নিদৰ্শনবোৰ চিনাক্ত কৰে যিটো সুৰকাৰসকলৰ কৌশল পৰিচালনা কৰে আৰু সংগীতটোৰ ভাষা আৰু স্বৰলিপি পৰীক্ষা কৰে। এখন দুৰ্দান্ত অৰ্থত, সংগীত তত্ত্ব সংগীতৰ পেৰামিটাৰ বা উপাদানবোৰ বিস্তাৰ কৰি দিয়া আৰু বিশ্লেষণ কৰা - তাল, সম্প্ৰীতি (ঐক্যন ফাংচন), সুৰ, গঠন, ফৰ্ম আৰু টেক্সচাৰ। প্ৰকাশ্যত, সংগীত তত্ত্ব কোনো বিবৃতি, বিশ্বাস, বা সংগীত সম্পৰ্কৰ ধাৰণাৰ অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে। এই বৈশিষ্ট্যবোৰ অধ্যয়নৰত লোকসকলে সংগীত তাত্ত্বিক হিচাপে পৰিচিত আৰু তেওঁলোক সাধাৰণতে কলেজ, বিশ্ববিদ্যালয় আৰু সংগীত সংৰক্ষণাগাৰসমূহত অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰে। কিছু সংগীত কেনেকৈ আৰু কিয় অনুধাৱন কৰা হয় তাৰ ব্যাখ্যাত শাব্দিকতা, মানৱ পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু মনোবিজ্ঞান প্ৰয়োগ কৰিছে। সংগীত তাত্ত্বিসকলে তেওঁলোকৰ গৱেষণা সংগীত তত্ত্ব জাৰ্নাল আৰু বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰেছ কিতাপত প্ৰকাশ কৰিছে।

উপাদানসমূহ

সংগীতত বহুবোৰ বিভিন্ন মৌলিক উপাদান বা উপাদান আছে। "উপাদান" ব্যৰহৃত হৈছে ইয়াৰ সংজ্ঞা অনুসৰি, ইয়াৰ মাজত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে যেনে: পিচ, বীট, টেম্পো, ছন্দ, সুৰ, ঐক্যন, ফৰ্ম, শৈলী, কণ্ঠস্বৰ, সুৰ বা ৰং, গতিবিদ্যা, প্ৰকাশ, বক্তব্য, ফৰ্ম আৰু গঠন। অষ্ট্ৰেলীয়া, যুক্তৰাজ্য আৰু আমেৰিকাৰ সংগীতৰ পাঠ্যক্ৰমবোৰত সংগীতৰ বৈশিষ্ট্যবোৰ বিশিষ্টভাবে দিয়া আছে। তিনিটা পাঠ্যক্ৰমতেই পিচ, গতিবিদ্যা, সুৰ আৰু গঠনক উপাদান হিচাপে চিহ্নিত কৰে, কিন্তু সংগীতৰ অন্যান্য চিহ্নিত উপাদানবোৰ সৰ্বজনীনভাবে সম্মত নহয়। তলত "সংগীতৰ উপাদানবোৰ"ৰ তিনিটা অফিচিয়াল সংস্কৰণৰ তালিকা দিয়া আছে:

অষ্ট্ৰেলীয়া: পিচ, সুৰ, গঠনবিন্যাস, গতিবিদ্যা আৰু অভিব্যক্তি, ছন্দ, ফৰ্ম আৰু গঠন।
যুক্তৰাজ্য: পিচ, সুৰ, গঠনবিন্যাস, গতিবিদ্যা, সময়কাল, টেম্পো, গঠন।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ: পিচ, গঠনবিন্যাস, সুৰ, গতিবিদ্যা, ছন্দ, ফৰ্ম, সম্প্ৰীতি, শৈলী/কথা।

যুক্তৰাজ্যৰ পাঠ্যক্ৰমৰ লগত সম্পৰ্কিত, ২০১৩ চনত এই শব্দটো: তেওঁলোকৰ উপযুক্ত তালিকাৰ লগত "যথাযথ সংগীত সম্পৰ্কিত স্বৰলিপিবোৰ" যুক্ত কৰা হৈছিল আৰু তালিকাৰ শিৰোনামটো "সংগীতৰ উপাদানসমূহ"-ৰ পৰা "সংগীতৰ অন্ত-সম্পৰ্কিত মাত্ৰা" হিচাপে পৰিবৰ্তন কৰা হৈছিল। সংগীতৰ অন্ত-সম্পৰ্কিত মাত্ৰাবোৰ তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে: পিচ, সময়কাল, গতিবিদ্যা, টেম্পো, টিম্বব্ৰে, সুৰ, গঠন আৰু উপযুক্ত সংগীত সম্পৰ্কিত স্বৰলিপি।

"সংগীতৰ উপাদানবোৰ" শব্দমালাটো বিভিন্ন প্ৰসংগত ব্যৱহৃত হয়। দুটা অতি সাধাৰণ প্ৰসংগক "সংগীতৰ প্ৰাথমিক উপাদান" আৰু "সংগীতৰ ধাৰণাৰ উপাদান" হিচাপে বৰ্ণনা কৰি বেলেগ কৰিব পৰা যায়।

মূল উপাদান

১৮০০ ৰ দশকত, "সংগীতৰ উপাদানবোৰ" আৰু "সংগীতৰ উদাসীনতা" শব্দমালাটো আন্তঃব্যৱহাৰযোগ্যভাবে ব্যৱহৃত হৈছিল। এই দলিলসমূহত বৰ্ণিত উপাদানবোৰ সংগীতজ্ঞ হোৱাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সংগীতৰ দিশসমূহ বুজায়, এস্পি এষ্ট্ৰেলিৰ নিচিনা সাম্প্ৰতিক লেখকসকলে "সংগীতৰ উপাদানবোৰ" শব্দটো একেধৰণে ব্যৱহাৰ কৰিছে বুলি ধৰি লোৱা হয়। এটা সংজ্ঞা যিটো এই ব্যৱহাৰটো আটাইতকৈ নিৰ্ভুলভাবে প্ৰতিবিম্বিত কৰে: সেয়া হ'ল "এটা শিল্প, বিজ্ঞান ইত্যাদিৰ মূল নীতিবোৰ: ব্যাকৰণৰ উপাদানবোৰ। " যুক্তৰাজ্যৰ পাঠ্যক্ৰমটো "সংগীতৰ আন্তঃসম্পৰ্কিত মাত্ৰাবোৰত" ছুইচ কৰা সংগীতৰ প্ৰাথমিক উপাদানবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি অভতি যোৱাৰ পদক্ষেপ বুলি ধৰি লোৱা হয়।

ধাৰণা উপাদান

১৯৩০-ৰ দশকত চাইকো-কৌষ্টিকচৰ অধ্যয়নত উত্থানৰ পিছৰ পৰা সংগীতৰ উপাদানবোৰ বেছিভাগ তালিকাবোৰ কেনেকৈ আমি গীত বজাব পাৰি বা এইটো অধ্যয়ন কৰিবলৈ শিকিব তাতকৈ অধিক বেছি সম্পৰ্কিত চি.ই. চেশোৰ, তেওঁৰ মনস্তত্ত্বৰ সংগীত কিতাপত, চাৰিটা "শব্দটোৰ মনস্তাত্ত্বিক গুণাবলী" চিহ্নিত কৰিছিল। এইবোৰ আছিল: "পিচ, ডাঙৰকৈ, সময় আৰু গঠন" (পৃষ্ঠা ৩)। তেখেত তেওঁলকৰ "সংগীতৰ উপাদান" হিচাপে অভিহিত কৰা নাই কিন্তু তেওঁলকৰ "মৌলিক উপাদান" হিচাপে উল্লেখ কৰিছে (পৃষ্ঠা ২)। তথাপি এই মৌলিক উপাদানবোৰ চাৰিটা প্ৰচলিত সাধাৰণ বাদ্যযন্ত্ৰৰ লগত অবিকল সংযোগ দিয়ে: "পিচ" আৰু "গঠন" পূৰা-পূৰি মিল, গতিশীলতাৰ লগত "ডাঙৰকৈ" সংযোগ আৰু তাল, সময়কাল আৰু টেম্পোৰ সময় ভিত্তিক উপাদানবোৰৰ লগত "সময়" সংযোগবোৰ। "সংগীতৰ উপাদানবোৰ" শব্দটোৰ এই ব্যৱহাৰ ৱেবচাইটৰ নতুন ২০ শতকৰ অভিধানৰ সংজ্ঞাটোৰ লগত আৰু অধিক ঘনিষ্ঠভাবে সংযোগ কৰিছে: "এনে এটা পদাৰ্থ যি জ্ঞাত পদ্ধতিত এটা সহজ আকাৰত বিভক্ত কৰা নাযায়" আৰু এই সংজ্ঞাৰ লগতে শিক্ষাপ্ৰতিষ্ঠানৰ উপাদানবোৰৰ তালিকা সাধাৰণত শাৰীবদ্ধ হয়।

যদিও "সংগীতৰ প্ৰাথমিক উপাদানবোৰ" তালিকাৰ লেখকসকলে তেওঁলকৰ ব্যক্তিগত (বা প্ৰাতিষ্ঠানিক) অগ্ৰাধিকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি তেওঁলকৰ তালিকাবোৰ পৰিবৰ্তিত কৰিব পাৰে কিন্তু সংগীতৰ ধাৰণাগত উপাদানবোৰ পৃথক পৃথক উপাদানবোৰৰ এটা প্ৰতিষ্ঠিত (বা প্ৰমাণিত) তালিকা থকা উচিত যি নেকি অৰ্জনৰ বাবে স্বাধীনভাবে মেনিপুলেটেড হব পাৰে এটা সংগীত প্ৰভাবৰ উদ্দেশ্যত। এই পৰ্যায় চাই বোধ হয় এই বিষয়ত এতিয়াও গবেষণা কৰা দৰকাৰ।

শৈলীৰ বিশ্লেষণ

সংগীতৰ কিছু শৈলী এইবোৰৰ কিছুমান মৌলিক বিষয়ৰ ওপৰত জোৰ দিয়ে, আকৌ বেলেগে নিৰ্দিষ্ট উপাদানবোৰত কম জোৰ দিয়ে। উদাহৰণস্বৰূপ, বেবোপ-যুগৰ জাজ পৰিৱৰ্তিত প্ৰভাবশালী আৰু প্ৰত্যাহ্বান জেড অগ্ৰগতি সহ অত্যন্ত কঠিন কৰ্ডবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি, দণ্ডবোৰত বাৰ বা দুবাৰ বেছি বাৰ আৰু কীবোৰ একাধিকবাৰ পৰিৱৰ্তিত কৰে, বেছিভাগ সম্পূৰ্ণ গীতত জোৰ তাৰ জোৰক ৰাখি ছন্দ আৰু খাঁজ, একক কৰ্ড ভেম্পৰ চাৰিওফালে ভিত্তি কৰে। ১৮০০ দশকৰ মাজলৈকে ৰোমাণ্টিক যুগৰ শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত গতিবিধিৰ নাটকীয় পৰিবৰ্তনবোৰ ব্যৱহাৰ কৰে, ফুচ-ফুচ কৰি পিঅ’নিচিমো বিভাগৰ পৰা বজ্ৰধ্বনিপূৰ্ণ ফোৰ্টিচিমো বিভাগবোৰত, ১৭০০ দশকৰ আগফালৰ পৰা হাৰ্পচাইকৰ্ডৰ বাবে কিছু সম্পূৰ্ণ বাৰোক নৃত্য চ্যুট একক গতিশীল ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আৰু এটা উদাহৰণ দিবৰ বাবে, কিছু আৰ্ট মিউজিকৰ ট্ৰেক যেনে চিম্ফণিবোৰ বৰ দীৰ্ঘ, কিন্তু কিছু পপ সংগীত মাত্ৰ কেই মিনিট দীৰ্ঘ।

উপাদানবোৰৰ বিৱৰণ

পিচ আৰু সুৰ

পিচ হ'ল শব্দৰ এটা দিশ যি আমি শুনি পাও, এইটো এটা মিউজিকেল শব্দ, নোট বা সুৰ বেলেগ বাদ্যযন্ত্ৰৰ শব্দ, নোট বা সুৰতকৈ "উচ্চ" বা "নিম্ন" হয়নে নহয় সেয়া প্ৰতিফলিত কৰে। আমি অধিক সাধাৰণ অৰ্থত পিচৰ উচ্চতা বা স্বল্পতা সম্পৰ্কত আলোচনা কৰিব পাৰি, যেনে শ্ৰোতা যেনেকৈ তীব্ৰ উচ্চ পিক্কোলো নোট শুনিব পায় বা বেচ ড্ৰামৰ গভীৰ চাপৰিতকৈ পিচটোত উচ্চস্বৰত হুইছেলিংৰ সুৰটো উচ্চাৰণ কৰে। আমি বাদ্যযন্ত্ৰবোৰ, বেচলাইনবোৰ আৰু জীবাণুবোৰৰ লগত সম্পৰ্কিত নিৰ্ভুল অৰ্থত পিচ সম্পৰ্কৰ কথা কও। সুনিৰ্দষ্ট পিচ কেৱলমাত্ৰ শব্দবোৰত নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰে যাৰ এটা ফ্ৰিকোয়েঞ্চি আছে যি নেকি শব্দতকৈ পৃথক কৰাবলৈ যথেষ্ট স্পষ্ট আৰু স্থিতিশীল। উদাহৰণস্বৰূপ, দৰ্শকসকলৰ পক্ষত পিয়ানত বজোৱা একক নোটৰ পিচটো সনাক্ত কৰা অতি সহজ, যিটো আঘাত হ'ল ক্ৰাচ ছিম্বলৰ পিচটো সনাক্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰা।

তথ্য উৎস্য

অধিক পঢ়ক

Small, Christopher (1977). Music, Society, Education. John Calder Publishers, London.

ব্যহ্যিক সংযোগ

BBC Blast Music For 13- to 19-year-olds interested in learning about, making, performing and talking about music.
The Virginia Tech Multimedia Music Dictionary, with definitions, pronunciations, examples, quizzes and simulations
The Music-Web Music Encyclopedia, for musicians, composers and music lovers
Dolmetsch free online music dictionary, complete, with references to a list of specialised music dictionaries (by continent, by instrument, by genre, etc.)
Musical Terms – Glossary of music terms from Naxos
"On Hermeneutical Ethics and Education: Bach als Erzieher" , a paper by Prof. Miguel Ángel Quintana Paz in which he explains the history of the different views hold about music in Western societies, since the Ancient Greece to our days.
Monthly Online Features From Bloomingdale School of Music , addressing a variety of musical topics for a wide audience
Arts and Music Uplifting Society towards Transformation and Tolerance Articles meant to stimulate people's awareness about the peace enhancing, transforming, communicative, educational and healing powers of music.
Scientific American, Musical Chills Related to Brain Dopamine Release

শ্ৰেণী:গীত
*
শ্ৰেণী:নৃতত্ত্ব