ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ৱশ্ব'বিপো

ৱশ্ব’বিপো ১৯৯০ চনৰ কাৰ্বি ভাষাৰ এখন ৰঙীন চলচ্চিত্ৰ। গৌতম বৰা পৰিচালিত এইখন কাৰ্বি ভাষাৰ প্ৰথম ছবি। প্ৰযোজনা কৰিছিল কাৰ্বি আংলং জিলা পৰিষদে। সঙ্গীত শ্বেৰ চৌধুৰীৰ। ভাৰতীয় পেনোৰামাকে ধৰি বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত ৱশ্ব’বিপোই ৩৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৮৯) দুটাকৈ বঁটা লাভ কৰিছিল।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

ৱশ্ব’বিপো এটা কাৰ্বি শব্দ, যাৰ অৰ্থ কুলিৰ মাত। কুলিৰ মাতে শস্য চপোৱাৰ সময়ৰ জাননী দিয়ে। কাৰ্বিসকলে ঠাই সলাই সলাই ঝুম পদ্ধতিত খেতি কৰে। ছবিৰ নায়ক চাৰ্থে ৰংহাং এজন শিক্ষিত যুৱক। তেওঁ গাঁৱৰে স্কুল এখনৰ শিক্ষক। তেওঁ অনুভৱ কৰে যে তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ আৰ্থিক অৱস্থা দিনে দিনে পৰি আহিছে। তেওঁ দোমোজাত পৰে; এক উন্নততৰ জীৱনৰ সন্ধানত তেওঁ বাহিৰলৈ যাব নে গাঁৱৰ লোকসকলৰ মঙ্গলৰ বাবে ইয়াতে থাকিব। তেওঁৰ শৈশৱৰ কথাবোৰ মনত পৰে। ককাকৰ সৈতে কটোৱা অতীতৰ মধুৰ মুহূৰ্তবোৰৰ কথা ৰোমন্থন কৰে৷ তেওঁ অনুভৱ কৰে গাঁওবাসীসকলৰ প্ৰকৃতিৰ সৈতে থকা নিবিড় সম্পৰ্কৰ কথা। অৱশেষত চাৰ্থেয়ে সেই যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি কৰে, যি তেওঁৰ অন্তৰাত্মাই বিচাৰিছিল।

অভিনয় শিল্পী

ৰমন ৰংপি
ৰত্না ৰংচেহনপী
এলিচা হাঞ্চে
জুলী টেৰাংপী
বাবুল টেৰাং (শিশুশিল্পী)

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ইউটিউৱত ৱশ্ব'বিপোৰ অংশবিশেষ

শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:কাৰ্বি চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ ‘পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবি’ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৯০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ৰীমা দাস

ৰীমা দাস এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। তেওঁ ২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা ভিলেজ ৰকষ্টাৰ্ছ বোলছবিৰ বাবে বিশেষ ভাবে জনাজাত। তেওঁৰ এই বোলছবি খনে প্ৰায় ৮০খন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ প্ৰদৰ্শিত হৈছে আৰু ৪৪টা ভিন্ন শিতানত পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। এই বোলছবি খনে শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ স্বৰ্ণ কমল, ৰীমা দাসলৈ শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদনা, ভণিতা দাসলৈ শ্ৰেষ্ঠ শিশু শিল্পী আৰু মল্লিকা দাসলৈ শব্দ গ্ৰহণৰ ৬৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়ৰ পিছত শ্ৰেষ্ঠ বোলছবিৰ স্বৰ্ণ কমল লাভ কৰা ভিলেজ ৰকষ্টাৰ দ্বিতীয়খন অসমীয়া ভাষাৰ ছবি। ভিলেজ ৰকষ্টাৰছে ২০১৮ চনৰ একাডেমী পুৰস্কাৰৰ বিদেশী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত মনোনয়ন পাবৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ আধিকাৰীক প্ৰবিষ্টি লাভ কৰিছে। অস্কাৰলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ আধিকাৰীক প্ৰবিষ্টি লাভ কৰা এইখন প্ৰথম অসমীয়া ছবি।

উদ্ধৃতিসমূহ

আমাৰ গাঁৱত পঢ়া-শুনা কৰা ল'ৰা-ছোৱালীবিলাকৰ কটন কলেজলৈ পঢ়িবলৈ যাবলৈ সৱৰে মন যায়।
বিশেষকৈ 'ভিজন'টো যদি মনত 'ষ্ট্ৰংগ' হৈ থাকে, তেতিয়া কথাবোৰ সম্ভৱ হৈ পৰে।
বানপানীৰ এটা ভাৰসাম্য থাকে, বৰষুণৰ নাথাকে। আহে আৰু যায়।
প্ৰকৃততে আমাৰ মগজুত প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাবটো সুমুৱাই দিয়া হয় - আমি শ্ৰেণীকোঠাত প্ৰথম হ'বই লাগিব ধৰণৰ এটা প্ৰতিযোগী মন গুঁজি দিয়া হয়।
আমাৰ ইয়াত এটাই ভাল কথা যে বহুত মানুহ কাম কৰিবলৈ ওলাই আহে। এতিয়া বহুতে নতুন নতুন ধৰণেৰে কাম কৰিছে। তেওঁলোকে ছবিক যি ধৰণেৰে গ্ৰহণ কৰে, সেই ধৰণে ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে। এতিয়া ছবি কৰ্মশালা, আলোচনা চক্ৰ আদি হ'ব লাগে - মই সেইটো বিচাৰোঁ। মানে এটা পৰিৱেশ গঢ়ি উঠিব লাগে। নতুন প্ৰজন্মই কিছু নতুন কথা জনা উচিত।
যদিও মই কটনত পঢ়িছিলোঁ, কিন্তু যিমান পঢ়া-শুনা কৰিব লাগে সিমান কৰা নাছিলোঁ। নাটক, অভিনয় আদিত বেছিকৈ জড়িত হৈ আছিলোঁ। জীৱনটোৰ লগত প্ৰকৃত অৰ্থত চিনাকি কৰাই দিছিল কটন কলেজে।

লগতে চাওক

হিমাংশু প্ৰসাদ দাস

উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাৰী
দাণ্ডী যাত্ৰা

alt=|
দাণ্ডী যাত্ৰা, যাক লোণ যাত্ৰা, লোণ সত্যাগ্ৰহ, আৰু দাণ্ডী সত্যাগ্ৰহ বুলিও কোৱা হয়, হৈছে ঔপনিৱেশিক ভাৰতত মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীৰ নেতৃত্বত চলা এক অহিংস গণ প্ৰতিবাদ। ২৪ দিনীয়া এই যাত্ৰাটো ১৯৩০ চনৰ ১২ মাৰ্চৰ পৰা ৬ এপ্ৰিল ১৯৩০ লৈ ব্ৰিটিছৰ লৱণ একক অধিকাৰৰ বিৰুদ্ধে কৰা প্ৰতিৰোধ আৰু অহিংস আন্দোলনৰ এক প্ৰত্যক্ষ কাৰ্য অভিযান আছিল। এই মাৰ্চৰ আন এটা কাৰণ আছিল যে গণ প্ৰতিবাদী আন্দোলনক এক শক্তিশালী উদ্বোধনৰ প্ৰয়োজন আছিল যি অধিক লোকক গান্ধীৰ আদৰ্শ অনুসৰণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰিত কৰিব। মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁৰ ৭৯ জন বিশ্বাসযোগ্য স্বেচ্ছাসেৱকৰ সৈতে এই মাৰ্চ আৰম্ভ কৰিছিল। ২৪ দিনৰ বাবে দিনে দহ মাইলকৈ খোজ কাঢ়ি, সবৰমতী আশ্ৰমৰ পৰা সেই সময়ত নৱসাৰী (এতিয়া গুজৰাট ৰাজ্যত) বুলি কোৱা দাণ্ডীলৈ এই সমদলে মুঠ ২৪০ মাইল (৩৮৪ কিমি) পথ অতিক্ৰম কৰিছিল। যাত্ৰাপথত ভাৰতীয়ৰ সংখ্যা ক্ৰমাৎ বাঢ়ি গৈছিল। যেতিয়া গান্ধীয়ে ১৯৩০ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত ৬:৩০ বজালৈ লোণ আইন ভংগ কৰিছিল, তেতিয়া লাখ লাখ ভাৰতীয়ৰ দ্বাৰা ব্ৰিটিছৰ লোণ আইনৰ বিৰুদ্ধে বৃহৎ পৰিসৰত গণ প্ৰতিবাদৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
মীৰা কুমাৰ

মীৰা কুমাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ পাঁচবাৰৰ বাবে লোকসভাৰ সাংসদ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সক্ৰিয় সদস্য মীৰা কুমাৰ ২০১৭ চনৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মিত্ৰগোটৰ মনোনীত প্ৰাৰ্থী আছিল। তেওঁ অষ্টম, একাদশ, দ্বাদশ, চতুৰ্দশ আৰু পঞ্চদশ লোকসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ মনমোহন সিঙৰ মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ সামাজিক ন্যায় আৰু সৱলীকৰণ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

২০১৭ চনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ বিপক্ষ দলৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰগোটৰ সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থী ৰাম নাথ কোৱিন্দৰ হাতত পৰাজয় বৰণ কৰে। কিন্তু এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ৩,৬৭,৩১৪ মূল্যৰ ভোট লাভ কৰি সৰ্বোচ্চ ভোট লাভ কৰা পৰাজিত প্ৰাৰ্থী হৈ পৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ এগৰাকী অধিবক্তা আৰু ভূতপূৰ্ব কূটনীতিবিদ আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৪৫ চনৰ ৩১ মাৰ্চ তাৰিখে বিহাৰৰ আৰাহ জিলাত মীৰা কুমাৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ জগজীৱন ৰাম আৰু মাতৃ ইন্দ্ৰানী দেৱী। তেওঁৰ পিতৃ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, দলিত নেতা আৰু ভাৰতৰ ভূতপূৰ্ব উপপ্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল।

তেওঁ প্ৰথমে ডেহৰাডুনৰ ৱেলহাম গাৰ্লছ স্কুল আৰু পিছলৈ জয়পুৰৰ মহাৰাণী গায়ত্ৰী দেৱী পাব্লিক স্কুলত শিক্ষা লাভ কৰে। কিছুসময়ৰ বাবে তেওঁ বনস্থলী বিদ্যাপীঠতো শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজ ৰ পৰা কলাৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু মিৰাণ্ডা হাউচৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১০ চনত বনস্থলী বিদ্যাপীঠে তেওঁক সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী আগবঢ়ায়।

কৰ্মজীৱন

বৈদেশিক সেৱা

১৯৭৩ চনত মীৰা কুমাৰে ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত যোগদান কৰে আৰু স্পেইন, যুক্তৰাজ্য আৰু মৰিছাছৰ ভাৰতীয় দূতাৱাসত সেৱা আগবঢ়াইছিল। ১৯৮৫ চনত তেওঁ ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাৰ চাকৰি এৰি দিয়ে আৰু সক্ৰিয় ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ কৰে। একেবছৰে তেওঁ বিজনৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা দুই প্ৰভাৱশালী দলিত নেতা ৰাম বিলাস পাছৱান আৰু মায়াৱতীক পৰাস্ত কৰি লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

ৰাজনৈতিক জীৱন

১৯৮৫ চনত মীৰা কুমাৰৰ ৰাজনৈতিক জীৱন আৰম্ভ হয়। একেবছৰে তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হৈ বিজনৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ বিজনৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা অষ্টম লোকসভালৈ আৰু কাৰল বাগ সমষ্টিৰ পৰা একাদশ আৰু দ্বাদশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৯৬ চনত বিজেপিৰ ঢৌত তেওঁ প্ৰথম বাৰৰ বাবে লোকসভা নিৰ্বাচনত পৰাজিত হলেও তেওঁ ২০০৪ চনত চাচাৰাম সমষ্টিৰ পৰা পুনৰাই লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। একে সমষ্টিৰ পৰা ২০০৯ চনত তেওঁ আকৌ লোকসভালৈ এবাৰ নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ চেদি পাছৱানৰ পৰা পৰাজিত হয়।

২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ মনমোহন সিঙৰ মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ সামাজিক ন্যায় আৰু সৱলীকৰণ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০৯ চনত বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে তেওঁ লোকসভাৰ পঞ্চদশ অধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ লোকসভাৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা অধ্যক্ষ।

২০১৭ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন

২০১৭ চনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ বিপক্ষ দলৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰগোটৰ সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থী ৰাম নাথ কোৱিন্দৰ হাতত পৰাজয় বৰণ কৰে। কিন্তু এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ৩,৬৭,৩১৪ মূল্যৰ ভোট লাভ কৰি সৰ্বোচ্চ ভোট লাভ কৰা পৰাজিত প্ৰাৰ্থী হৈ পৰে।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

মীৰা কুমাৰৰ জীৱনী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ অধ্যক্ষ
ৰূপালী ৰেপালে

ৰূপালী ৰামদাস ৰেপালে (ইংৰাজী: Rupali Ramdas Repale; জন্ম: ৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮২) এগৰাকী ভাৰতীয় মুকলি পানীৰ দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ সাঁতোৰবিদ আৰু ট্ৰাই এথলীট। ১৯৯৪ চনৰ ১৫ আগষ্টত একক সাঁতোৰ শাখাত ১৬ ঘণ্টা ৭ মিনিটৰ ভিতৰত তেওঁ ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰিছিল আৰু ১৯৯৪ চনত ইংলিছ চেনেল পাৰ হোৱা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া সফল সাঁতোৰবিদ (১২ বছৰ) হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁৰ সাঁতোৰ কেৰিয়াৰৰ সময়ছোৱাত তেওঁ মুঠ সাতটা জলদ্বীপ সাঁতুৰিছিল, জিব্ৰাল্টাৰ জলদ্বীপ, পালক জলদ্বীপ, বেছ জলদ্বীপ, কুক জলদ্বীপ, ৰবেন দ্বীপ চেনেল আৰু মুম্বাই-ধৰমতাৰ চেনেল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পটভূমি

ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী ৰামদাস ৰেপালে আৰু ৰেখা ৰেপালেৰ কন্যা ৰূপালী ৰেপালে মুম্বাইত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পুনেৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কৰা পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনেই বিবাহৰ কিছু সময়ৰ পূৰ্বে ১৯৭০ চনত মুম্বাই চহৰলৈ গুচি যায় আৰু মুম্বাইৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল ভাণ্ডুপত বসতি স্থাপন কৰে। ৰূপালীয়ে পশ্চিম ভাণ্ডুপৰ ব্ৰাইট হাইস্কুল এণ্ড জুনিয়ৰ কলেজত স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

সৰুৰে পৰা ৰূপালীয়ে সাঁতোৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু অতি সোনকালেই দক্ষতা অৰ্জন কৰিছিল। সৰুতেই তেওঁ ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা ধৰি সাঁতুৰিব পাৰিছিল। প্ৰশিক্ষকসকলে এই কথা লক্ষ্য কৰি পিছলৈ দেউতাকৰ অনুমতিমৰ্মে তেওঁক দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ ইভেণ্ট আৰু পিছলৈ মুকলি পানীত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। সাঁতোৰৰ উপৰিও তেওঁ ট্ৰাইএথলন ইভেণ্টতো অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়

অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয় জালুকবাৰী ,গুৱাহাটীত অৱস্থিত অসমৰ একমাত্ৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয় । এই বিশ্ববিদ্যালয়খনি অসম চৰকাৰে ২০১১ চনত সমগ্ৰ অসম ৰাজ্যৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা শিক্ষা আৰু ইয়াৰ মানদণ্ড উন্নতিৰ হেতুকে "অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয় আইন ২০০৯"ৰ দ্বাৰা স্থাপন কৰে।‌

প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত উন্নতিৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়খনে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কাৰ্টিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সহযোগিতাৰ এক চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছে ।

পাঠ্যক্ৰমসমুহ

প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতক (BTech)
ফাৰ্মাচীবিদ্যাৰ স্নাতক (BPharm)
ফাৰ্মাচীবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ (MPharm)
কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰিকবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ (MCA)
প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ (MTech)
বাণিজ্যিক প্ৰশাসনিকবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ (MBA)
বিজ্ঞানৰ স্নাতক (BSc)
বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ (MSc)

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
৬ অক্টোবৰ

ঘটনাৱলী

১৭৬২ – সাত বছৰীয়া যুদ্ধ: ব্ৰিটিছ সকলে স্পেইনৰ পৰা মানিলা দখল কৰে আৰু ইয়াক নিজৰ অধীন কৰে।
১৯৪৩ – দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ: ক্ৰিটত এটা অৰ্ধসামৰিক গোটে তেৰজন নাগৰিকক জীৱিত অৱস্থাত জ্বলাই দিয়ে।
১৯৪৮ - তুৰ্কমেনিস্তানৰ আশ্বগাবাট (Ashgabat) চহৰ ভূমিকম্পই (ৰিখটাৰ স্কেলত ৭.৩ জোখৰ) ধ্বংস কৰে। প্ৰতিবেদনসমূৰ মতে ১,১০,০০০ জনলৈকে লোক নিহত হৈছিল, যাৰ ফলত ই ১০টা আটাইতকৈ ভয়ংকৰ ভূমিকম্পৰ ভিতৰত এটা হৈ পৰিছিল।
১৯৫৬ - বিজ্ঞানী এলবাৰ্ট চাবিনে ঘোষণা কৰে যে তেওঁৰ মৌখিক পলিঅ' ভেকছিন পৰীক্ষাৰ বাবে সাজু; ই সোনকালেই পৃথিৱীৰ বহুঠাইত জোনাছ চালকৰ ভেকছিনক স্থানান্তৰ কৰিব।
১৯৮৩ - পাঞ্জাৱত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰবৰ্তন কৰা হয়।
১৯৮৭ – ফিজি গণৰাজ্যত পৰিণত হয়।
১৯৯৫ – আন্য় এটা সূৰ্যক প্ৰদক্ষিণ কৰা প্ৰথম গ্ৰহ ৫১ পেগাচি বি আৱিষ্কাৰ হয়।

জন্ম

১৭৭৩ – লুই ফিলিপ প্ৰথম, ফ্ৰান্সৰ ৰজা। (মৃঃ ১৮৫০)
১৮৪৬ - জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছ কনিষ্ঠ, আমেৰিকান উদ্যোগী আৰু অভিযন্তা।
১৮৮৭ - লী ক'ৰবাজিয়ে, খ্যাতনাম স্থপতিবিদ, শিল্পী আৰু লেখক।
১৮৯৩ - মেঘনাদ সাহা, ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী, প্ৰতিষ্ঠান নিৰ্মাতা আৰু সাংসদ, তেখেতে 'আয়'নাইজেছন থিয়ৰী' বিকশিত কৰিছিল আৰু নক্ষত্ৰীয় বৰ্ণালীৰ ব্যাখ্যাত ইয়াৰ প্ৰয়োগ কৰিছিল।
১৯১৪ - টুৰ হেয়াৰ্ডাল, ভ্ৰমণকাৰী, ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু পুৰাতত্ত্ববিদ।
১৯৪৬ - বিনোদ খান্না, বলীউড অভিনেতা আৰু প্ৰযোজক।
১৯৫০ - শামা ভাটে, ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী।
১৯৬৩ - সঞ্জয় মিশ্ৰ, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা।
১৯৬৬ - শিৰীন শাৰমিন চৌধুৰী, বাংলাদেশী ৰাজনীতিবিদ। বাংলাদেশৰ ইতিহাসত জাতীয় সংসদৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা অধ্যক্ষ।
১৯৯১ - নিকিতা সিং, ভাৰতীয় লেখক।

মৃত্যু

১৯৫১ - অটো ফ্ৰিটজ মেয়াৰহ'ফ, ন'বেল বঁটা বিজয়ী জাৰ্মান-আমেৰিকান চিকিৎসক আৰু জৈৱ ৰসায়নবিদ। (জঃ ১৮৮৪)
১৯৮১ - আনৱাৰ সাদাত, ইজিপ্তৰ তৃতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি (১৯৭০-৮১), শান্তিৰ ন'বেল বঁটা জয়ী (১৯৭৮), ৬২ বছৰ বয়সত মৌলবাদী সেনা বিষয়াসকলে হত্যা কৰে।
২০০৭ - লক্ষ্মী মল সিংভি, আইনবিদ, সাংসদ, পণ্ডিত আৰু কূটনীতিবিদ।
২০০৭ - বাবাচাহেব ভোচালে, ভাৰতীয় অধিবক্তা আৰু ৰাজনীতিবিদ, মহাৰাষ্ট্ৰৰ অষ্টম মুখ্যমন্ত্ৰী (জঃ ১৯২১)
২০১২ - বি সত্য নাৰায়ণ ৰেড্ডী, উত্তৰ প্ৰদেশ, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিম বংগৰ ৰাজ্যপাল আছিল।
২০১৪ - মৰিয়ন ছেল্ডেছ, আমেৰিকান অভিনেত্ৰী।
২০২১ - অৰবিন্দ ত্ৰিবেদী, ভাৰতীয় অভিনেতা।

ছুটী আৰু দিৱস

বিশ্ব মহাকাশ সপ্তাহৰ তৃতীয় দিন।(৪ ৰ পৰা ১০ অক্টোবৰলৈ পালন কৰা হয়)
শিক্ষক দিৱস (শ্ৰীলংকা)।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
দ্য নিউ য়ৰ্ক টাইমচ: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা

শ্ৰেণী:অক্টোবৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন

তথ্য সূত্ৰ
সাঁচিপাতৰ পুথি (উপন্যাস)

সাঁচিপাতৰ পুথি হৈছে ঔপন্যাসিক ত্ৰৈলোক্য ভট্টাচাৰ্যৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৭৩ চনত। গ্ৰন্থখনৰ ষষ্ঠ সংস্কৰণৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-১৫২। নগেন শইকীয়াৰ উপন্যাসখনৰ বিষয়ে কৈছে- ‘বুদ্ধদেৱৰ মৃত্যু’ ঔপন্যাসিকাৰে ষাঠিৰ দশকত আত্মপ্ৰকাশ কৰা ত্ৰৈলোক্য ভট্টাচাৰ্যৰ ‘সাঁচিপাতৰ পুথি’ক যুগোপন্যাস বুলিব পাৰি।

বিষয়বস্তু

উনবিংশ শতিকাৰ অসমৰ সংকটপূৰ্ণ সময় এছোৱাক লৈ ‘সাঁচিপাতৰ পুথি’ ৰচনা কৰা হৈছে। অসমৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনক স্পৰ্শ কৰা আৰু ১৮৩৬- ১৮৫৭ৰ ভিতৰত সংঘটিত বিষয় ইয়াত পৰিৱেশন কৰা হৈছে। উপন্যাসখনত অন্তৰ্ভুক্ত বিষয়বস্তুক তিনিটা সৰু সৰু খণ্ডত ভাগ কৰা হৈছে। প্ৰথম খণ্ডত নাথান ব্ৰাউন, অলিভাৰ কট্টকে আদি কৰি আমেৰিকাৰ খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলে অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ উদ্ধাৰৰ হকে প্ৰদৰ্শন কৰা সহানুভূতিশীল মনোভাবৰ পৰিচয় দাঙি ধৰা হৈছে। দ্বিতীয় খণ্ড আৰম্ভ হৈছে ধৰ্মযাজক বণ্ড আৰু সেই সময়ৰ বিশিষ্ট অসমীয়া আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ। কথা বতৰাৰ মাজেদি। অসম আৰু অসমীয়াৰ হকে যুঁজ দিয়া আনন্দৰামৰ ব্যক্তিত্ব আৰু কোমল বয়সীয়া গুণাভিৰামৰ প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন চৰিত্ৰৰ পৰিচয় প্ৰদান, আনন্দৰামৰ প্ৰতি আস্থাশীল কমিছনাৰ জেনকিন্সৰ সহানুভূতিশীলতা, অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতিৰ বাবে মিছনেৰীসকলে গ্ৰহণ কৰা ব্যৱস্থাসমূহ আৰু ফলস্বৰূপে মিছনেৰীসকলৰ সৈতে শাসক দলৰ বিৰোধ এই খণ্ডৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। তৃতীয় খণ্ডত আছে ১৮৫৭ চনত সংঘটিত চিপাহী বিদ্ৰোহৰ ঢৌৱে অসমৰ চিপাহী বেৰেকত সূচনা কৰা কাৰ্যকলাপৰ আভাস, চিপাহীৰ মাজত পাৰস্পৰিক ঈৰ্ষাই বিদ্ৰোহৰ আয়োজন ধ্বংস কৰিবলৈ সুযোগ উলিয়াই দিয়াৰ ইংগিত, ইংৰাজক খেদিবলৈ চেষ্টা কৰা অপৰাধত মণিৰাম দেৱান, পিয়লি বৰুৱা প্ৰমুখ্যে বীৰপুৰুষসকলক ধৰি আনি বিদ্ৰোহৰ বীজ সম্পূৰ্ণৰূপে মষিমূৰ কৰিবলৈ বিদেশী শাসকে গ্ৰহণ কৰা কঠোৰ মনোভাবৰ উল্লেখ। উপন্যাসখন ঐতিহাসিক তথ্যৰে সমৃদ্ধ, কল্পিত কাহিনীৰ প্ৰাধান্য আৰু সামাজিক জীৱনৰ বহল আলোচনা ইয়াত নাই। অসমৰ ভাষা-সংস্কৃতিক লৈ মিছনেৰী আৰু শাসক দলৰ মাজত উদ্ভৱ হোৱা সংঘাতক কেন্দ্ৰ কৰি বহুতো তথ্য উপন্যাসখনত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

চৰিত্ৰসমূহ

নাথান ব্ৰাউন, ছফিয়া ব্ৰাউন, মিঃ কট্টাৰ, অদ্ধেন্দু চক্ৰৱৰ্তী, দয়াৰাম, আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন, গুণাভিৰাম বৰুৱা, জেনকিন্স চাহাব আদি।

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
হিন্দী ভাষা

হিন্দী ভাষা (हिन्दी বা हिंदी) ভাৰতবৰ্ষৰ এটা চৰকাৰী (official) ভাষা। ভাৰতৰ উপৰি নেপাল, মৰিছাছ আৰু ফিজিত এই ভাষা প্ৰচলিত। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, চৌদি আৰৱ, মালয়েছিয়া, চিংগাপুৰ, সংযুক্ত আৰব আমিৰাত, অষ্ট্ৰেলিয়া, ম্যানমাৰ, পাকিস্তান, আফগানিস্তান, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, উগাণ্ডা, নিউজিলেণ্ড, কানাডাত ভাষিক গোষ্ঠীৰ মাজত এই ভাষাৰ প্ৰচলন আছে।

উৎপত্তি

হিন্দীৰ উৎপত্তি দিল্লীৰ খৰিবুলি ভাষাৰ সৈতে আৰবী, পাৰ্চী আৰু তুৰ্কীৰ সংমিশ্ৰণত হৈছিল। মুছলমান শাসন উত্তৰ ভাৰতলৈ বিয়পিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে পাৰ্চী শব্দবোৰ স্থানীয় ভাষাত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। হিন্দী ভাষাও সেই সময়ত খৰিবুলিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল।

সময়ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, উৰ্দুক আজি এক সুকীয়া ভাষা হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে, কিন্তু প্ৰধান উৰ্দু লেখকসকলে উনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে তেওঁলোকৰ ভাষাক হিন্দী বা হিন্দৱী বুলি উল্লেখ কৰি আহিছে।

উদাহৰণ:- প্ৰখ্যাত উৰ্দু কবি গোলাম হামদান মুছহাফিয়ে নাস্তালিক লিপিত তেওঁৰ শ্বায়ৰীত লিখিছিল: -
আৰু মীৰ টাকি মীৰ তেওঁৰ নিজৰ শৈলীত লিখিছে:-

লিপি

হিন্দী ভাষা দেৱনাগৰী লিপিত লিখা হৈছে, যি আবুগিদা লিপিৰ অন্তৰ্গত৷ দেৱনাগৰী ১১টা স্বৰবৰ্ণ আৰু ৩৩টা ব্যঞ্জনবৰ্ণৰে গঠিত আৰু বাওঁফালৰ পৰা সোঁফালে লিখা হয়।

ভাৰত চৰকাৰে লেটিন লিপিত হিন্দী লিখাৰ চৰকাৰী ব্যৱস্থা হিচাপে হান্টেৰিয়ান লিপ্যন্তৰ ব্যৱহাৰ কৰে। অন্যান্য বিভিন্ন ব্যৱস্থাও আছে, যেনে IAST , ITRANS আৰু ISO 15919।

ৰোমানাইজড হিন্দী, যাক হিংলিছ বুলিও কোৱা হয়, অনলাইনত হিন্দীৰ প্ৰধান ৰূপ। ইউটিউবৰ মন্তব্যৰ বিশ্লেষণত পালাকোডেটি আৰু অন্যান্যই চিনাক্ত কৰিছে যে ৫২% মন্তব্য ৰোমানাইজড হিন্দী, ৪৬% ইংৰাজী আৰু ১% দেৱনাগৰী হিন্দীত।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

The Union: Official Language
Official Unicode Chart for Devanagari (PDF)

শ্ৰেণী:পোখালি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাষা)
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষা
মঙলদৈ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

মঙলদৈ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় দৰং জিলাৰ এখন অগ্ৰণী শিক্ষানুষ্ঠান। দৰং জিলাৰ এই আগশাৰীৰ শিক্ষাপ্ৰতিষ্ঠানখনিৰ লাইখুটা স্থাপিত হৈছিল ১৯০৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ কোনো এক শনিবাৰে। শতবৰ্ষ গৰকি যোৱা অসমৰ এইখন অন্যতম পুৰণি চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ গৌৰৱোজ্বল ইতিহাসে মঙলদৈবাসীৰ লগতে সমগ্ৰ অসমবাসীকে গৌৰৱান্বিত কৰি আহিছে। প্ৰতিষ্ঠাকালত মঙলদৈ হাইস্কুল নামেৰে খ্যাত এইখন বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্যসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।

কৃতিত্ব

মঙলদৈ চহৰৰ মাজমজিয়াস্থিত সদৰ থানাৰ চৌহদত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই বিদ্যালয়ৰ পৰা পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯০৭ চনত এদল ছাত্ৰই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰে ভিতৰত নন্দ ৰাম ডেকাই দ্বিতীয় বিভাগত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ উপৰি অন্য চাৰিজন পৰীক্ষাৰ্থীয়ে তৃতীয় বিভাগ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। সেই সময়ত বিদ্যালয়খনৰ সৰ্বাংগীন বিকাশত উল্লেখযোগ্য অৰিহণা আগবঢ়োৱা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত অগ্ৰজ আছিল ৰাধানাথ ফুকন, শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামী আদি।

এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হেডমাষ্টৰ (প্ৰধান শিক্ষক) আছিল যোগেন্দ্ৰনাথ দে। ১৯১৪ চনত চৰকাৰীকৰণ হোৱা এই বিদ্যালয়খন ১৯৩৩ চনত বৰ্ত্তমানৰ চৌহদলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।

শতবৰ্ষ অতিক্ৰম কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এই বিদ্যালয়খনে ১৯৫৪ চনত “সোণালী জয়ন্তী” তথা ১৯৬৫ চনত “হীৰক জয়ন্তী” মহোৎসৱ উদযাপন কৰাৰ উপৰিও ২০০৫ চনত জাকজমকতাৰে শতবাৰ্ষিকী সমাৰোহ পালন কৰে ।

কৃতি ছাত্ৰ

ভূপেন হাজৰিকা
গোপীনাথ বৰদলৈ
তপেশ্বৰ শৰ্মা
অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱা
ভবানন্দ ৰাজখোৱা
ইব্ৰাহীম আলি
তফজ্জুল আলি
ফজলুল কৰিম

কৃতি শিক্ষক

যোগেন্দ্ৰনাথ দে
কীৰ্তিনাথ বৰদলৈ
ৰমনীকান্ত বৰুৱা
মঃ তৈয়বুল্লা
কুমুদ চন্দ্ৰ বৰদলৈ
চন্দ্ৰকান্ত বৰুৱা
ভবানন্দ ৰাজখোৱা
বকদুল আলি (প্ৰথম অধ্যক্ষ)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দৰং জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
অশান্ত জন্মভূমি

শ্ৰেণী:উমেশ বৈশ্যৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:কাব্য গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংকলন
শ্ৰেণী:১৯৭৯ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনজ্যোতি সঙ্গীতাশ্ৰমৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্ম

link= এটি বিশাল বুদ্ধৰ মূৰ্ত্তি।
আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱেশ ঘটিছিল খ্ৰীষ্টিপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত, যেতিয়া মৌৰ্য বংশৰ সম্ৰাট অশোকে বৰ্তমানৰ আফগানিস্তান অঞ্চল দখল কৰিছিল। ২৬৮ৰ পৰা ২৩২ চনলৈ শাসন কৰা সম্ৰাট অশোকৰ শাসনতেই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬০ত কাণ্ডাহাৰৰ চিল জেনাত বৌদ্ধ বাণী থকা শিলালিপি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই ধৰ্ম হিন্দু কুশ পৰ্বতাঞ্চলত ব্যাপকভাৱে প্ৰসাৰ হ'ল।

১৭৮ চনৰ লোকসেমে তেতিয়াৰ চীন দেশৰ ৰাজধানী লুৱ'য়াঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল। তেঁৱেই মহাযান বৌদ্ধ শাস্ত্ৰ চীনা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা প্ৰথম ব্যক্তি। তেওঁৰ লগতে উল্লেখ আছে মহাবংশৰ ২৯তম্‌ অধ্যায়ত পোৱা মহাধৰ্মৰক্ষিতৰ যি "আলাছাণ্ড্ৰা নামৰ গ্ৰীক চহৰ"ৰ পৰা ৩০ হাজাৰ বৌদ্ধ ভিক্ষুক লৈ শ্ৰী লংকালৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল, তাত অনুৰাধাপুৰৰ মহান স্তুপ নিৰ্মাণৰ উদ্দেশ্যেৰে। এই আলাচাণ্ড্ৰা চহৰ বাস্তৱত এলেক্‌জেণ্ড্ৰিয়া অৱ ককেচাচ নামেৰে জনাজাত এখন চহৰ যি আফগানিস্তানৰ কাবুল মহানগৰৰ প্ৰায় ১৫০ কিলোমিটাৰ উত্তৰে স্থিত। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬৫ৰ পৰা ১৩৫লৈ শাসন কৰা গ্ৰেক'-বেক্ট্ৰিয়ান শাসক, প্ৰথম মেনাণ্ডাৰ, যাক পালি ভাষাত "মিলিন্দ" বোলা হয়, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এজন বিখ্যাত পৃষ্ঠপোষক আছিল। তেওঁৰ কীৰ্তি বৌদ্ধ গ্ৰন্থ মিলিন্দ পন্‌হত পোৱা যায়।

কেইবাশতিকাৰ বাবে, নৱ বিহাৰ নামৰ পাৰ্চী বৌদ্ধ মঠ আছিল মধ্য এছিয়াৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ শিক্ষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ। এই মঠ আফগানিস্তানৰ উত্তৰ ভাগৰ বল্খ নামৰ অঞ্চলত স্থিত।

সপ্তম শতিকাৰ পাছৰে পৰা আফগানিস্তানত মুছলমান আক্ৰমণ আৰম্ভ হ'ল। এই আক্ৰমণৰ ক্ৰম একাদশ শতিকাত ঘজনবী আৰু তেওঁৰ বিংশধৰৰ শাসনত সমাপ্ত হ'ল। মুছলমান আক্ৰমণৰ লগে লগেই আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে।

প্ৰত্নতাত্ত্বিক অনুসন্ধান

link= অঞ্চলত পোৱা, সপ্তম বা অষ্টম শতিকাৰ গিলিগিত-বামিয়ান-দ্বিতীয় প্ৰকাৰৰ প্ৰাক-শাৰদা লিপিত সংস্কৃত ভাষাত লিখিত বৌদ্ধ জাতকমালাৰ প্ৰতিলিপিৰ অংশ। বৰ্তমানে বাৰ্লিণৰ এথ্‌ন'লজিকেল সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত।

বামিয়ান মঠৰ গ্ৰন্থাগাৰ

আফগানিস্তানৰ বামিয়ান অঞ্চলত প্ৰাচীন বৌদ্ধ সম্প্ৰদায় মহাসাংঘিক-লোকোত্তৰবাদৰ ভালেমান প্ৰভাৱ আছিল। চীনা বৌদ্ধ ভিক্ষু হিউৱেন চাঙে সপ্তম শতিকাত বামিয়ানত এটি লোকোত্তৰবাদী মঠ ভ্ৰমণ কৰিছিল। পাছলৈ প্ৰত্নতত্ত্ববিদে এই মঠ উদ্ধাৰ কৰিলে। কেইবাখনো মহাযান সূত্ৰৰ প্ৰতিলিপি এই মঠত উদ্ধাৰ কৰা হৈছে, যি বৰ্তমানে ছ'য়েন সংগ্ৰহৰ অন্তৰ্গত। কিছু প্ৰতিলিপি গান্ধাৰী ভাষাত লিখিত, কাৰষ্ঠী লিপিত আৰু আন প্ৰতিলিপি সংস্কৃত ভাষাত লিখিত, গুপ্ত লিপিত। বৰ্তমানে প্ৰতিমোক্ষ বিভংগ, মহাপৰিনিৰ্বাণ সূত্ৰ, চামগি সূত্ৰ, বজ্ৰচেদিকা সূত্ৰ, প্ৰবাৰণ সূত্ৰ আদি অনেক সূত্ৰ সুৰক্ষিত অৱস্থাত আছে। প্ৰত্নতত্ত্ববিদৰ মতে এই অৱশেষত কিছু কিছু দ্বিতীয় শতিকাৰ। ঘজনিতো কিছুমান বৌদ্ধ স্থল পোৱা গৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:আফগানিস্তান
ৰেপাৰ

ৰেপ সংগীত, যাক হিপ-হপ সংগীত বুলিও কোৱা হয়, ১৯৭০ চনত আমেৰিকাৰ আফ্ৰিকান আমেৰিকান আৰু হিস্পানিক সম্প্ৰদায়ৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা সংগীতৰ ধাৰা। ৰেপাৰ হৈছে এই শৈলীৰ সংগীতৰ পৰিবেশক, যিয়ে এটা বিটৰ ওপৰত ছন্দময় আৰু ছন্দময় গীতৰ কথা আগবঢ়ায়। ৰেপাৰসকলে তেওঁলোকৰ গীতৰ কথাবোৰ কাহিনী ক’বলৈ, আৱেগ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰু সামাজিক বিষয়ত মন্তব্য কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে।

ইতিহাস

ৰেপৰ উৎপত্তি আফ্ৰিকান গল্প কোৱা পৰম্পৰা আৰু জামাইকান সংগীতৰ "টোষ্টিং" শৈলীৰ পৰাই অনুসন্ধান কৰিব পাৰি। চুগাৰহিল গেঙৰ প্ৰথমটো পৰিচিত ৰেপ ৰেকৰ্ড "ৰেপাৰছ ডিলাইট" ১৯৭৯ চনত মুক্তি পাইছিল আৰু ই এই ধাৰাটোক জনপ্ৰিয় কৰাত সহায় কৰিছিল। ১৯৮০ চনত ৰেপ সংগীতে মূলসুঁতিৰ মনোযোগ লাভ কৰে আৰু এক উল্লেখযোগ্য সাংস্কৃতিক শক্তিত পৰিণত হয়, ৰান-ডিএমচি, এল এল কুল জে, আৰু পাব্লিক এনিমিৰ দৰে শিল্পীয়ে ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰে।

১৯৯০ চনৰ সময়ছোৱাত ৰেপ সংগীতৰ বিকাশ অব্যাহত থাকে, গেংষ্টা ৰেপৰ উত্থান ঘটে, যিয়ে হিংসা, অপৰাধ আৰু ড্ৰাগছ সেৱনৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। এই আন্দোলনত N.W.A, Ice-T, Tupac Shakur আদি শিল্পীয়ে আগৰণুৱা আছিল। কিন্তু আন ৰেপাৰ যেনে এ ট্ৰাইব কল্ড কুৱেষ্ট, ডি লা ছ’ল, দ্য ফাৰ্চাইডে অধিক ইতিবাচক আৰু অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন বিষয়বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।

২০০০ চনত ৰেপ সংগীত আৰু অধিক বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ হৈ পৰে, ক্ৰাংক, স্নেপ, ট্ৰেপৰ দৰে উপ-ধাৰাসমূহৰ উত্থানৰ লগে লগে। লিল জন, টি.আই., ইয়ং জিজিৰ দৰে শিল্পীয়ে এই শৈলীসমূহ জনপ্ৰিয় কৰাত সহায় কৰিছিল। শেহতীয়া বছৰবোৰত ৰেপ সংগীতৰ বিকাশ অব্যাহত আছে আৰু ই এক উল্লেখযোগ্য সাংস্কৃতিক শক্তি হৈয়েই আছে, কেণ্ড্ৰিক লামাৰ, জে ক'ল, কাৰ্ডি বিৰ দৰে শিল্পীয়ে সমালোচনাত্মক আৰু বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰিছে।

শৈলী আৰু কৌশল

ৰেপাৰসকলে সাধাৰণতে এটা বিটৰ ওপৰত পৰিবেশন কৰে, যিটো প্ৰায়ে এজন প্ৰযোজক বা ডিজেয়ে সৃষ্টি কৰে। বিটে ৰেপাৰৰ গীতৰ কথাৰ ভেটি হিচাপে কাম কৰে, যিবোৰ সাধাৰণতে ছন্দময় আৰু ছন্দময় আৰ্হিত প্ৰদান কৰা হয়। ৰেপাৰসকলে তেওঁলোকৰ ছন্দ সৃষ্টি কৰিবলৈ বিভিন্ন কৌশল ব্যৱহাৰ কৰে, য'ত অভ্যন্তৰীণ ছন্দ, আলিটেৰেচন, আৰু এছ'নেন্স আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

ৰেপৰ গীতৰ কথাবোৰে প্ৰায়ে ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা, সামাজিক বিষয় আৰু সাম্প্ৰতিক পৰিঘটনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। কিছুমান ৰেপাৰে তেওঁলোকৰ গীতৰ কথাবোৰ কাল্পনিক কাহিনী ক’বলৈ ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে কিছুমানে আৱেগ প্ৰকাশ বা সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়ত মন্তব্য কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। বহু ৰেপাৰেও নিজৰ গীতৰ কথাত হাস্যৰসৰ উপাদান অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

গীতৰ কথাৰ উপৰিও ৰেপাৰসকলে প্ৰায়ে নিজৰ কণ্ঠ আৰু ডেলিভাৰী ব্যৱহাৰ কৰি এক অনন্য শৈলী সৃষ্টি কৰে। কিছুমান ৰেপাৰে দ্ৰুত গতিৰ ডেলিভাৰী ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে কিছুমানে লেহেমীয়া, অধিক ইচ্ছাকৃত শৈলী ব্যৱহাৰ কৰে। কিছুমান ৰেপাৰেও নিজৰ অভিনয়ত গায়কীক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ৰেপ আৰু আৰ এণ্ড বিৰ এক অনন্য মিশ্ৰণৰ সৃষ্টি কৰে।

উল্লেখযোগ্য ৰেপাৰ

এই ধাৰাটোৰ ইতিহাসত বহুতো উল্লেখযোগ্য ৰেপাৰ আছে। কিছুমান প্ৰভাৱশালী আৰু সফল ৰেপাৰৰ ভিতৰত আছে:

গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ ফ্লেছ আৰু ফিউৰিয়াছ ফাইভ
ৰান-ডিএমচি
এল এল কুল জে
ৰাজহুৱা শত্ৰু
এন.ডব্লিউ.এ
আইচ-টি
টুপেক শ্বাকুৰ
কুখ্যাত বি.আই.জি.
জে-জেড
এমিনেম
কানিয়ে ৱেষ্ট
ড্ৰেক
কেণ্ড্ৰিক লামাৰ

উপসংহাৰ

ৰেপ সংগীত আৰু ইয়াৰ পৰিবেশক ৰেপাৰসকলে সংগীত আৰু জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছে। সময়ৰ লগে লগে এই ধাৰাটোৰ বিকাশ ঘটিছে আৰু সংগীত জগতৰ এক সজীৱ আৰু প্ৰভাৱশালী শক্তি হৈয়েই আছে। আমেৰিকাৰ আফ্ৰিকান আমেৰিকান আৰু হিস্পানিক সম্প্ৰদায়ৰ পৰাই ৰেপ সংগীত বিশ্বজুৰি বিয়পি পৰিছে আৰু ই এক বিশ্বব্যাপী পৰিঘটনাত পৰিণত হৈছে।

লগতে চাওঁক

এমিৱে বাণ্টাই
বাদশ্বাহ
হানি সিং

তথ্য সংগ্ৰহ
ভাৱনা গাৱালি

ভাৱনা পুণ্ডলিকৰাও গাৱালি (, (জন্ম ২৩ মে' ১৯৭৪) শিৱসেনাৰ এগৰাকী প্ৰতিনিধি৷ তেওঁ যৱতমল-ৱাছিম ​​লোকসভাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা পাঁচবাৰৰ সংসদ সদস্য৷ তেওঁ শিৱসেনাৰ জ্যেষ্ঠ নেতা আৰু প্ৰাক্তন এম.পুণ্ডলিক্ৰাও গাৱালিৰ কন্যা তেওঁ ১৯৯৯ চনৰ পৰা এই সমষ্টিৰ বাবে সংসদ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷

২০২১ চনৰ ৩০ আগষ্টত গাৱালিৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও স্থানত বলৱৎকাৰী সঞ্চালকালয়ে অভিযান চলাইছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পটভূমি

ভাৱনা পুণ্ডলিক্ৰাও গাৱালিক ভাৱনাতাই বুলিও কোৱা হয়৷ তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ ২৩ মে'ত ৰিছ'ডৰ এটা পৰম্পৰাগত ঘাটোলে কুনবি পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। শিৱসেনাৰ প্ৰাক্তন জ্যেষ্ঠ নেতা আৰু সংসদ সদস্য ৱাছিম পুণ্ডলিকৰাও ৰামজী গাৱালী আৰু শ্ৰীমতী শলিনাই গাৱালীৰ কন্যা। অমৰাৱতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি এ আৰ্টছ ৰিছ’দ, ৱাছিম ​​(বাবাছাহেব ধাবেকাৰ আৰ্টছ কলেজ, ৰিছ’দ) সম্পূৰ্ণ কৰে। কেপ্তেইন প্ৰশান্ত সুৰবে পাটিলৰ লগত তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।

অধিষ্ঠিত পদসমূহ

+
বৰ্ষ অৱস্থান
১৯৯৯ ত্ৰয়োদশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত (১ম কাৰ্যকাল)
১৯৯৯–২০০০ সদস্য, বাণিজ্য সমিতি
২০০০–২০০১ সদস্য, মহিলা সবলীকৰণ সমিতি
২০০৪ পুনৰ চতুৰ্দশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত (দ্বিতীয় কাৰ্যকাল)
২০০৭–০৯ সদস্য, স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ সমিতি
২০০৯ ১৫ নং লোকসভালৈ পুনৰ নিৰ্বাচিত (তৃতীয় কাৰ্যকাল)
২০০৯ সদস্য, পৰিবহণ, পৰ্যটন, আৰু সংস্কৃতি সমিতি
২০১৪ পুনৰ ১৬ নং লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত (৪ৰ্থ কাৰ্যকাল)
ছেপ্টেম্বৰ ২০১৪ সদস্য, মহিলা সবলীকৰণ, মানৱ সম্পদ উন্নয়ন আৰু স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ৰ স্থায়ী সমিতি
২০১৯ ১৭ নং লোকসভালৈ পুনৰ নিৰ্বাচিত (৫ম কাৰ্যকাল)
ছেপ্টেম্বৰ ২০১৯ সদস্য, স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ, স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণৰ স্থায়ী সমিতি
অক্টোবৰ ২০২০ সদস্য, পৰামৰ্শদাতা সমিতি, মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়, সদনৰ বৈঠকত সদস্যৰ অনুপস্থিতি
২০২৪ মহাৰাষ্ট্ৰ বিধান পৰিষদলৈ নিৰ্বাচিত (১ম কাৰ্যকাল)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ