ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সংযুক্তা পৰাশৰ

সংযুক্তা পৰাশৰ অসম কেডাৰৰ প্ৰথম অসমীয়া মহিলা আই পি এছ। বৰ্তমান তেওঁ যোৰহাট জিলাৰ আৰক্ষী অধীক্ষক পদত অধীস্থিত। ড০ সংযুক্তা পৰাশৰে কেন্দ্ৰীয় লোকসেৱা আয়োগৰ প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত দেশৰ ভিতৰতে ৮৫ সংখ্যক স্থান অধিকাৰ কৰিছিল। তাৰ পিছত প্ৰত্যাহ্বানেৰে ভৰা আৰক্ষী সেৱা নিৰ্বাচন কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সংযুক্তা পৰাশৰ জলসিঞ্চন বিভাগৰ অভিযন্তা দুলাল চন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসম স্বাস্থ্য বিভাগৰ কৰ্মচাৰী মীনা দেৱীৰ কন্যা। তেওঁৰ পিতৃ ডিব্ৰুগড় জিলাত কৰ্মৰত আছিল। তাৰ পিছত পৰিয়ালটো লখিমপুৰ জিলালৈ যায়। তাতেই সংযুক্তা পৰাশৰৰ শৈশৱৰ দুটা বছৰ অতিবাহিত হয়। তাৰ পিছত পৰিয়ালটো গুৱাহাটীলৈ যায়। সৰুৰে পৰা তেওঁ খেলা-ধূলাত আগ্ৰহী আৰু মাৰ্চ-পাষ্ট আদিত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

অৱজাৰ্ভাৰ ৰিচাৰ্ছ ফাউণ্ডেশ্যন (Observer Research Foundation) নামৰ এটা গোটৰ বাবে কাম কৰাৰ সময়ত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় লোকসেৱা আয়োগৰ প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰিছিল। এই পৰীক্ষাত তেওঁ দেশৰ ভিতৰতে ৮৫তম স্থান দখল কৰি উত্তীৰ্ণ হৈছিল।

কৰ্মজীৱন

২০০৮ চনত সংযুক্তা পৰাশৰক মাকুমৰ ৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। সেই সময়ত বড়ো আৰু বাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশকাৰী সকলৰ মাজত সংঘৰ্ষ হৈছিল। সেয়ে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ দুঘণ্টাৰ পাছতেই ওদালগুৰি জিলালৈ তেওঁক ট্ৰেন্সফাৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান তেওঁ যোৰহাট জিলাৰ আৰক্ষী অধীক্ষক পদত কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

২০০৮ চনত বৰ্তমানৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ উপায়ুক্ত পুৰু গুপ্তাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ড০ পৰাশৰ এটি সন্তানৰ মাতৃও।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

সংযুক্তা পৰাশৰৰ এটি সাক্ষাৎকাৰ
Dr Sanjukta Parashar – The first Assamese lady IPS officer
Sanjukta Parashar – Assam’s First Lady IPS
Blog Of Sanjukta Parasshar

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
অমূল্য বৰুৱা

অমূল্য বৰুৱা আছিল এগৰাকী অসমীয়া কবি তথা সাহিত্যিক। বিৱৰ্তনৰ পথেৰে তেওঁ অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰগতিশীল ধাৰাটো বোৱাই লৈ যাব বিচাৰিছিল। সেয়েহে তেওঁক 'কালান্তৰৰ কবি' বুলি কোৱা হয়। এইজনা কবিয়ে ছাত্ৰাৱস্থাতে অসমীয়া কাব্য জগতলৈ এক বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে। গতানুগতিকতাক আঁতৰাই থৈ নতুন বিষয়-বস্তুৰ অৱতাৰণাৰে লিখা অমূল্য বৰুৱাই, কাব্য জগতত এক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

অমূল্য বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল ১৯২২ চনৰ ৩০ জুন তাৰিখে যোৰহাটৰ এটা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত। তেওঁ হাইস্কুলীয়া শিক্ষা যোৰহাটতে লাভ কৰিছিল। তেওঁক পঢ়োৱা শিক্ষকৰ ভিতৰত আছিল – ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, মিত্ৰদেৱ মহন্ত, জেহিৰুদ্দিন আহমেদ, লক্ষ্মীনাথ ফুকন, তাৰানাথ বৰপুজাৰী আদি। এইসকলৰ অনুপ্ৰেৰণাতে বন্ধুবৰ্গৰ লগতে সাহিত্য চৰ্চা কৰিবলৈ উৎসাহিত হৈছিল।

১৯৩৩ চনত যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলত অমূল্যক নাম লগাই দিয়ে, কিন্তু, দেউতাক গোলাঘাটলৈ বদলি হোৱাত দেউতাকৰ সৈতে গোলাঘাটলৈ যায় আৰু পঞ্চম শ্ৰেণীত নাম লগায়৷ পুনৰ ১৯৩৭ চনত যোৰহাটলৈ আহি ষষ্ঠ শ্ৰেণীত ভৰ্তি হয়৷ ১৯৪১ চনত যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি কটন কলেজত বিজ্ঞান পঢ়াৰ মানসেৰে ভৰ্তি হয়। পিছত ঘৰুৱা আৰ্থিক অসুবিধাৰ কাৰণে কটন কলেজ বাদ দি যোৰহাটৰ নৱনিৰ্মিত জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়লৈ আহি কলা শাখাত নাম লগায়। বি এ পঢ়ি থকা অৱস্থাতে স্বাধীনতা আন্দোলনত উদ্ধুদ্ধ হৈ ব্লেকড্ৰেগন' নামৰ উগ্ৰপন্থী দল এটাত যোগদান কৰিছিল।
অমূল্য বৰুৱাৰ বিষয়ে ৺ভবানন্দ দত্তই ’জোৱাৰ’ত প্ৰকাশিত এটি প্ৰবন্ধত লিখিছিল,

মৃত্যু

১৯৪৬ চনৰ ১৮ আগষ্ট তাৰিখে অমূল্য বৰুৱাই কলিকতাৰ ৰাজাবাহাৰৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰাৱাসত, সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ বলি হৈ মাত্ৰ ২৪ বছৰ ১ মাহ ১৮ দিন বয়সত মৃত্যুক আঁকোৱালি ল'ব লগা হ'ল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ক্সেনিয়া চুখিনোভা

ক্সেনিয়া ভ্লাদিমিৰোভনা চুখিনোভা (ইংৰাজী: Ksenia Vladimirovna Sukhinova; জন্ম: ২৬ আগষ্ট ১৯৮৭) এগৰাকী ৰাছিয়ান টেলিভিছন ঘোষিকা, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য ৰাণী যিয়ে মিছ ৱৰ্ল্ড ২০০৮-ৰ মুকুট লাভ কৰিছিল। তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ডৰ খিতাপ অৰ্জন কৰা দ্বিতীয়গৰাকী ৰাছিয়ান মহিলা আছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ মিছ ৰাছিয়া ২০০৭-ৰ মুকুটো লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

চুখিনোভাৰ জন্ম ৰাছিয়ান এছ এফ এছ আৰৰ নিজনেভাৰ্টভস্কত হৈছিল।

চুখিনোভাৰ উচ্চতা ১.৭৮ মিটাৰ, চুলিৰ ৰং সোণালী আৰু চকুহাল নীলা। তেওঁৰ প্ৰিয় গ্ৰন্থ হৈছে মিখাইল বুলগাকভৰ দ্য মাষ্টাৰ এণ্ড মাৰ্গাৰিটা। ২০২২ চনত তেওঁৰ পুত্ৰ আৰ্টেমৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ স্বামী ব্যৱসায়ী ইউৰি শ্বেফলাৰ এছ পি আই গ্ৰুপৰ স্বত্বাধিকাৰী।

মিছ টিয়ুমেন

মিছ ৰাছিয়া ২০০৭ আৰু মিছ ৱৰ্ল্ড ২০০৮ হোৱাৰ আগতে ক্সেনিয়া চুখিনোভাই মিছ টিয়ুমেন প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু খিতাপ জয় কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ মিছ ৰাছিয়া ২০০৭-ত টিয়ুমেনৰ প্ৰতিনিধি হোৱাৰ সুযোগ পায়।

মিছ ৰাছিয়া ২০০৭

চুখিনোভাই ২০০৭ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত মস্কোত অনুষ্ঠিত মিছ ৰাছিয়া প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হয়। তেওঁ সমগ্ৰ ৰাছিয়াৰপৰা অহা ৫০ গৰাকী প্ৰতিযোগীক অতিক্ৰমি এই সফলতা লাভ কৰিছিল। মহাবিদ্যালয়ৰ পঢ়া-শুনাৰ বাবে তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০৮ ত ৰাছিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব নোৱাৰিলে, সেয়েহে তেওঁৰ স্থানত প্ৰথম ৰানাৰ্ছ-আপ ভেৰা ক্ৰাছোভাই প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈছিল।

মিছ ৱৰ্ল্ড ২০০৮

২০০৮ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জোহানেছবাৰ্গত অনুষ্ঠিত ফাইনেলত ১০৮ গৰাকী প্ৰতিযোগীক পৰাস্ত কৰি চুখিনোভাক নতুন মিছ ৱৰ্ল্ড হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।

বিজয়ৰ পিছত এখন সংবাদ-মেলত তেওঁ কয়: "ৰাছিয়ালৈ এই মুকুট আনিবলৈ পাই মই অতি আনন্দিত। ৰাছিয়াই এই মুকুট লাভ কৰাৰ বাবে মই গৌৰৱান্বিত আৰু মই মোৰ এই বিজয় সমগ্ৰ দেশবাসী আৰু মোৰ আইতাক উৎসৰ্গা কৰিছোঁ।" তেওঁ লগতে কয় যে তেওঁ ৰাছিয়াৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাবমূৰ্তি উন্নত কৰাৰ আশা কৰে যাতে বিশ্বক দেখুৱাব পৰা যায় যে ৰাছিয়াৰ এগৰাকী ছোৱালীয়ে দয়া, সৌন্দৰ্য আৰু সুখৰ মূৰ্ত প্ৰতীক হ'ব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

ক্সেনিয়া চুখিনোভা মিছ ৱৰ্ল্ড ২০০৮-ৰ অধিকাৰিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:মডেল
জীৱন নৰহ

জীৱন নৰহ অসমৰ এজন ভাৰতীয় কবি-ঔপন্যাসিক, শিক্ষক তথা সমাজ কৰ্মী। তেওঁ ১৯৭০ চনত (জন্মৰ চন বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকে দিয়া) গোলাঘাট জিলাৰ গেলাবিল নদীৰ পাৰত অৱস্থিত মৰঙিয়াল গাঁৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰে।

তেওঁৰ কবিতা দেশী-বিদেশী বহু ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় কবিতা উৎসৱ সমূহতো ভাগ লৈ আহিছে। জীৱন নৰহে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই ৰচনা কৰা 'অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ' ক ৪১টা বিভিন্ন জাতি জনগোষ্ঠী, দেশী-বিদেশী ভাষালৈ অনুবাদ কৰাইছে৷ জীৱন নৰহৰ কবিতা ভাৰতৰ প্ৰায়বোৰ ভাষালৈ অনুবাদ হোৱাৰ লগতে পলিচ আৰু ইটালী ভাষালৈ কবিতা অনুবাদ হৈছে। তেওঁৰ কবিতাৰ আলোচনা আৰু লেখা দ্য হিন্দু, দ্য বুক ৰিভিউ অফ ইণ্ডিয়া, দ্য টেলিগ্ৰাফ, দ্য ইণ্ডিয়া এক্সপ্ৰেছ, আদি কাকতত প্ৰকাশ পাইছে৷

উদ্ধৃতি

বাঁহী, বৰষুণ, মাছ, নাও, ফুল, চৰাই, গান আৰু সূতাৰ বিভিন্ন ৰঙেই মোৰ কবিতাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ব্যৱহৃত হৈছে৷ সেইবোৰ কেতিয়াবা উপমাৰ ৰূপত, কেতিয়াবা চিত্ৰকল্প প্ৰতীকৰূপে আৰু কেতিয়াবা সাধাৰণভাৱে ব্যৱহৃত শব্দ হিচাপে৷ সূতাৰ ৰঙৰ জৰিয়তে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ– প্ৰেম, মৃত্যু, কোমল, কাল চেতনা, বিৱৰ্তন আৰু সৌন্দৰ্যবোধ৷ নাৱক শৈশৱৰ স্মৃতি আৰু নাৰীৰ লগত শিমলু ফুলক, যৌৱনৰ প্ৰথম ফুল হিচাপে বাঁহী আৰু বৰষুণক–কোমলতা, প্ৰেম, বিষাদ আৰু আনন্দৰ উৎস হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছোঁ৷
অসমৰ মাটি-ভেটি কোনে আনৰ হাতত বিক্ৰী কৰে -অসমীয়াই ( নৃগোষ্ঠী সকলক সামৰি,শ শ বছৰ ধৰি জীণ যোৱা অসমৰ ভাষা-সংস্কৃতি-সমাজ জীৱনৰ স’তে যুক্ত হোৱা জাতি বৰ্ণ-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সকলোকে ধৰি অসমীয়া- এই। অৰ্থত ) গতিকে থলুৱা সম্পদ ,কৃষি, শৌচালয় পৰিষ্কাৰ কৰাৰ পৰা অসমৰ ৰাজনীতি পৰিচালনা কৰা সকললৈকে অনা অসমীয়াৰ হাতত পৰ্যায় ক্ৰমে হস্তগত হৈ গৈ আছে। গতিকে শ্ৰমৰ লগতে ৰাজনীতি ক্ষেত্ৰ আৰু আইৰ মুখৰ ভাষাটো দিনক দিনে অসমীয়াই আনৰ হাতত এৰি দিছে। দ্ৰুতগতিত ভাষাটো হ্ৰাস হোৱাৰ ই এটা প্ৰধান কাৰণ। ইয়েই কাৰণ প্ৰব্ৰজনৰ। এলেহুৱা অসমীয়াৰ জলন্ত স্বাক্ষৰ৷
এটা ভাষা জীয়াই থাকিবলৈ হাজাৰ হাজাৰ শিক্ষাৰ্থীয়ে স্বমাধ্যমত পঢ়া-শুনা কৰি থাকিব লাগিব। তাৰ বিপৰীতে হাজাৰ হাজাৰ অসমীয়া শিক্ষাৰ্থীয়ে ইংৰাজী মাধ্যমত প্ৰতি বছৰে পঢ়ি আছে আৰু আৰু পঢ়ি থাকিব। ভাষা এটা জীয়াই থাকিবলৈ ভাষা এটা শিক্ষণ মাধ্যমৰ ৰূপত আৰু মৌখিক ভাষা প্ৰয়োগৰ ৰূপত হাজাৰ হাজাৰে এই ভাষাটো চৰ্চা কৰি থাকিব লাগিব।
আমাৰ কবিতাৰ বাবে আমি আমাৰ মাতৃভাষা বচাবই লাগিব৷

মন্তব্য

কেৱল গীতেই নহয়, মিচিং জনজাতীয় জীৱনৰ আঁহে আঁহে মিহলি হৈ থকা নৈ, পথাৰ, বৰষুণ, নানা ৰঙৰ মেঠনি আৰু চেলেং কাপোৰ, নাও, ধান, আপং আৰু পোৰা মঙহ, মুকলি প্ৰেম-প্ৰণয় আৰু আতিথ্যৰ উপস্থিতি তেওঁৰ বহু কবিতাৰ ছত্ৰে ছত্ৰে৷ তাত কোনো কৃত্ৰিম কষ্টকল্পিত প্ৰয়াস নাই, সেই উল্লেখ আৰু অনুৰণন স্বতঃস্ফূৰ্ত, স্বচ্ছন্দ৷ (ড° হীৰেন গোহাঁই)

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শিক্ষক
নিৰ্জন চৈকতে

নিৰ্জন চৈকতে তপন সিনহাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন বাংলা ছবি। ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱা এই ছবিখন কালকূট ছদ্মনামৰে সাহিত্য ৰচনা কৰা বিশিষ্ট বাংলা লেখক সমৰেশ বসুৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ অভিযোজন। ছবিখনক তৃতীয় ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ বাবে চিলভাৰ পিক’কেৰে সন্মানিত কৰা হয়।

কাহিনীৰ সাৰাংশ

নায়কে নিজৰ দৈনন্দিন মহানগৰীয় জীৱনৰ পৰা কিছুদিনৰ বাবে মুক্ত হ’বলৈ ৰেলযোগে পুৰীলৈ গৈ আছে। যাত্ৰাৰ কালছোৱাত পুৰী দৰ্শন কৰিবলৈ ৪ জনীয়া বঙালী বিধৱাৰ দল এটাৰ সৈতে চিনাকি হয়, যাৰ লগত তেওঁলোকৰ ভতিজীও আছিল। এই মহিলাসকলে আচলতে প্ৰেমিকৰ সৈতে মাত্ৰ এৰাএৰি হোৱা ভতিজীক শান্ত কৰিবলৈ ওলাইছিল। বাকী কাহিনীটো এই মানুহবোৰ আৰু নায়কৰ লগত তেওঁলোকৰ আকৰ্ষণ আৰু সম্পৰ্কক কেন্দ্ৰ কৰি ঘূৰি আছে। নায়কে সেইবোৰত আমোদ পায় আৰু নিজৰ ফালৰ পৰা ছোৱালীজনীক শান্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। ছবিখনত বিধৱাৰ বাবে সামাজিক নিষেধাজ্ঞা দেখুৱাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।

বঁটা

এই ছবিখনৰ বিধৱাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰা মুখ্য চৰিত্ৰৰ ৪ গৰাকী মহিলাই ১৯৬৫ চনৰ ৩য় ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত যুটীয়াভাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা বঁটা (মহিলা) লাভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তপন সিনহা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
মৈথিল ব্ৰাহ্মণ

মৈথিল ব্ৰাহ্মণ ভাৰত উপমহাদেশৰ মিথিলা অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰা ইন্দো-আৰ্য্য হিন্দু ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়, যিয়ে ভাৰতৰ তিৰ্হুত, দৰভংগা, কোচি, পূৰ্ণিয়া, মুংগেৰ, ভাগলপুৰ আৰু সন্থল পৰগনা বিভাগ আৰু নেপালী তৰাইৰ কিছু অংশক বসতিস্থল হিচাপে সামৰি লৈছে। পঞ্চ গৌড় ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ পাঁচটাৰ ভিতৰত এওঁলোক অন্যতম। মৈথিল ব্ৰাহ্মণসকলে কথিত প্ৰধান ভাষাটো হ’ল মৈথিলী ভাষা।
]], a Maithil Brahmin ruler of Raj Darbhanga

ইতিহাস

মিথিলা অঞ্চলৰ কিছুমান বংশ পৰিয়াল যেনে ঐনিৱাৰ বংশ আৰু খাণ্ডৱাল বংশ (ৰাজ দৰভংগা) মৈথিল ব্ৰাহ্মণ আছিল আৰু মৈথিল সংস্কৃতিৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল।

১৯৬০-৭০ৰ দশকত বিহাৰত মৈথিল ব্ৰাহ্মণ ৰাজনৈতিকভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ হৈ উঠিছিল। বিনোদানন্দ ঝা আৰু ললিত নাৰায়ণ মিশ্ৰই সমাজৰ বিশিষ্ট ৰাজনৈতিক নেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। জগন্নাথ মিশ্ৰৰ মুখ্য মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত বহু মৈথিল ব্ৰাহ্মণে বিহাৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাজনৈতিক পদবী গ্ৰহণ কৰিছিল।

বিভাগসমূহ

বৈদিক সংহিতা অনুসৰি মৈথিল ব্ৰাহ্মণক বাজসনেয়ী (যজুৰ্বেদিক) আৰু চান্দোগ্য(সামবেদিক) বুলি ভাগ কৰা হৈছে আৰু প্ৰতিটো গোট কঠোৰভাৱে বহিঃসম্পৰ্কীয়। ইয়াৰ উপৰিও শ্ৰোত্ৰিয় (সোইট), যোগ্য (ভালমানুষ), পাইঞ্জচ্ আৰু জয়ৱাৰ আদি চাৰিটা মূল ভাগত আৰু অধিক ভাগ কৰা হয়। এই সকলোবোৰ অনুলোম বিবাহ ব্যৱস্থাৰ হ'ব বুলি আশা কৰা হৈছে যদিও আজিকালি এইটো আৰু কঠোৰভাৱে বলবৎ কৰা হোৱা নাই। বিভিন্ন মূল বা বংশৰ নামতো ভাগ কৰা হয়। আৰু প্ৰতিটো গোটক আৰু অধিক উপমূল বা উপগোত্ৰত বিভক্ত কৰা হয়।
==ধৰ্মীয় প্ৰথা
তেওঁলোক মূলতঃ বিভিন্ন ৰূপত শাক্ত ধৰ্মৰ অনুশীলনকাৰী, অৱশ্যে বৈষ্ণৱ আৰু শৈৱীও আছে।

পাঞ্জী

পাঞ্জী বা পাঞ্জী প্ৰবন্ধ হৈছে হৰিদ্বাৰৰ হিন্দু বংশাৱলীৰ পঞ্জীৰ দৰেই মৈথিল ব্ৰাহ্মণৰ মাজত ৰখা বিস্তৃত বংশাৱলী। বিবাহৰ সময়ত তেওঁলোকে পাঞ্জিকাৰসকলৰ পৰা “অস্বজন”(অ-আপেক্ষিক) প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰে,এই ব্যৱস্থাটো হৰিসিংহদেৱে আৰম্ভ কৰিছিল।

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগম

অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগম হৈছে অসমৰ এটা পৰিবহণ সংস্থা। চমুকৈ ইয়াক এ. এছ. টি. চি. (ASTC) নামেৰে জনা যায়। ই সমগ্ৰ অসমৰ লগতে প্ৰতিৱেশী ৰাজ্যসমূহলৈ বাছ সেৱা আগবঢ়ায়। ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ এটা বিভাগ হিচাপে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। প্ৰথমতে, গুৱাহাটী আৰু নগাঁওৰ মাজত চাৰিখন বাছৰ চলাচল কৰিছিল। ১৯৭০ চনৰ ৩০ মাৰ্চত ৰাজ্যিক পৰিবহণ বিভাগটো নিগমলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হয়।

সেৱাসমূহ

অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগম অসমৰ পথ পৰিবহণ সংযোগৰ জীৱনৰেখা, কাৰণ নিগমৰ বাছে গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ লগতে চহৰাঞ্চল আৰু আন্তঃৰাজ্যিক পথ পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সেৱা আগবঢ়াই আহিছে। পৰিবহণ নিগমৰ সাধাৰণ বিলাসী বাছ আৰু শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত বিলাসী বাছসমূহ দুৰণিবটিয়া ঠাইলৈ চলাচল কৰে। মিনি ডিলাক্স বাছসমূহ চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলসমূহত চলাচল কৰে।

ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ উপ নিগম অসম ৰাজ্যিক নগৰ পৰিবহণ নিগমে গুৱাহাটীত
নিগমৰ চিটী বাছ সেৱা পৰিচালনা কৰে। গুৱাহাটীৰ চিটী বাছ সেৱাত ২৩ খন শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত আৰু ৫০ খন সাধাৰণ বাছে চলাচল কৰে। এই বাছসমূহ জে এন এন ইউ আৰ এম আঁচনিৰ অধীনৰ। এই বাছসমূহে জালুকবাৰী-নুনমাটি, বশিষ্ঠ চাৰিআলি-জালুকবাৰী (লাষ্ট গেট, গণেশগুৰি, পল্টনবজাৰ, পাণবজাৰ আৰু ফাঁচী বজাৰ হৈ), খানাপাৰা-জালুকবাৰী (আই এছ বি টি হৈ), ফৰেষ্ট গেট-জালুকবাৰী (চান্দমাৰী, শিলপুখুৰী, দীঘলীপুখুৰী আৰু পাণবজাৰ হৈ) আই এছ বি টি-মিৰ্জা, আই এছ বি টি- জাগীৰোড পথত চলাচল কৰে। আনহাতে নিগমৰ শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত জন বাছসমূহ খানাপাৰা-জালুকবাৰী (পল্টন বজাৰ হৈ) পথত চলাচল কৰে। ইয়াৰোপৰি পৰিবহণ নিগমৰ অধীনত বহুতো ব্যক্তিগত বাছো চলাচল কৰে। নিগমে কেইবাটাও ব্যক্তিগত ভ'লভো বাছ প্ৰতিষ্ঠানৰ লগতো চুক্তিবদ্ধ হৈছে ৰাজহুৱা-ব্যক্তিগত অংশীদাৰীত্বৰ মাধ্যমেৰে বাছ পৰিচালনা কৰিবৰ বাবে। ২০১৬ চনৰ জানুৱাৰীত পৰিবহণ নিগমৰ ভ'লভো B7RLE বাছসেৱা আৰম্ভ হয়। এই সেৱা গুৱাহাটীৰ উলুবাৰী ভ'লভো পইন্টৰ পৰা লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰলৈ দৈনিক চলাচল কৰে। ১ জানুৱাৰী ২০২৪ চনত অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমে গুৱাহাটীত ২০০ খন শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত বৈদ্যুতিক বাছৰ শুভাৰম্ভ কৰে। এই বাছ সমূহ গুৱাহাটী আৰু ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চল সমূহৰ মাজত চলাচল কৰে।

অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ ১৩৫ টা বাছ আস্থান আৰু ৩ টা আন্তঃৰাজ্যিক বাছ আস্থান (গুৱাহাটী, যোৰহাট আৰু শিলচৰ) আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰিবহণ
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰকাৰী সংস্থা
যশপাল ভাট্টি

যশপাল ভাট্টি (; ৩ মাৰ্চ ১৯৫৫ – ২৫ অক্টোবৰ ২০১২) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় কৌতুক শিল্পী, প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক। সাধাৰণ জনতাৰ বিভিন্ন সমস্যাৰাজি কৌতুকৰ মাধ্যমেৰে উপস্থাপন কৰি জনপ্ৰিয় হৈ পৰা যশপাল ভাট্টি নব্বৈৰ দশকৰ দুখন বিখ্যাত হাস্য বংগ্য ধাৰাবাহিক "ফ্লপ শ্ব'" আৰু "উল্টা পুল্টাৰ" বাবে বিখ্যাত হৈ পৰে।
২৫ অক্টোবৰ ২০১২ত এইগৰাকী কৌতুক শিল্পীৰ এক পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হয়।

জন্ম

১৯৫৫ চনৰ ৩ মাৰ্চ পঞ্জাবৰ অমৃতসৰৰ এক ৰাজপুট শিখ পৰিয়ালত যশপাল ভাট্টিৰ জন্ম হয়। চণ্ডীগড়ৰ পঞ্জাব অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিকতা বিভাগৰ স্নাতক যশপাল ভাট্টি মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি থকা কালত "দ্য নন্‌ছেন্স ক্লাব"ৰ দৰে বিভিন্ন বাটৰ নাটসমূহৰ বাবে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। তেওঁৰ বেছিভাগ নাটেই মূলতঃ আছিল সমাজত চলি থকা দুৰ্নীতি ভ্ৰষ্টাচাৰ সমূহৰ বিপক্ষে প্ৰতিবাদ। যশপাল ভাট্টি চণ্ডীগড়ৰ পৰা প্ৰকাশিত "দা ট্ৰিবিউন" কাকতখনৰ এগৰাকী কাৰ্টুনিষ্ট হিচাবেও আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

ফ্লপ শ্ব'

নব্বৈৰ দশকৰ দূৰদৰ্শনৰ কম বাজেটৰ হাস্য বংগ্য ধাৰাবাহিক ‘ফ্লপ শ্ব’ৰ বাবে যশপাল ভাট্টি বিখ্যাত হৈ পৰে।

যশপাল ভাট্টিয়ে ম'হালিত এখন চলচ্চিত্ৰ প্ৰশিক্ষণ বিদ্যালয় আৰু ষ্টুডিঅ' স্থাপন কৰিছিল। ২০০৯ চনত এই বিদ্যালয়ৰ পৰা ছোৱালীৰ ভ্ৰুণ হত্যাৰ ওপৰত নিৰ্মিত এনিমেচন চলচ্চিত্ৰ "নন্‌হী চিড়িয়া"ই এড্‌ভাণ্টেজ ইণ্ডিয়াত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে।

প্ৰথম "গ'ল্ডেন কে'লা বঁটা" অনুষ্ঠানত যশপাল ভাট্টিয়ে জীৱনযোৰা সাধনাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

২৪ মাৰ্চ ১৯৮৫ চনত যশপাল ভাট্টি, সবিতা ভাট্টিৰ লগত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। পৰিয়ালৰ অইন সদস্যসকলৰ ভিতৰত – পুত্ৰ যশৰাজ ভাট্টি আৰু জীয়ৰী ৰাবিয়া ভাট্টি।

মৃত্যু

২০১২ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত যশপাল ভাট্টিৰ এক পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হয়। সেই সময়ত তেখেতে ভাটিণ্ডাৰ পৰা জলন্ধৰলৈ তেখেতৰ বোলছবি "পাৱাৰ কাট"ৰ প্ৰচাৰৰ বাবে পুত্ৰ যশৰাজ আৰু অভিনেত্ৰী সুৰিলী গৌতমৰ লগত গৈ আছিল। মূৰত গুৰুতৰ আঘাত পোৱা ভাট্টিক জলন্ধৰৰ এখন চিকিৎসালয়লৈ নিয়া হয় যদিও চিকিৎসকে তেখেতক মৃত ঘোষণা কৰে। তেখেতক চণ্ডীগড়ত সমাধিস্থ কৰা হয়। | ভিনিহীয়েক |
-
হাই জিন্দগী বাই জিন্দগী | | |
}

তথ্য সংগ্ৰহ

আৰু চাওক

সত্য সাই বাবা

বাহ্যিক সংযোগ

Official Site যশপাল ভাট্টিৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট
IMDb'ত যশপাল ভাট্টি
Official Blog যশপাল ভাট্টিৰ আনুষ্ঠানিক ব্ল'গ
যশপাল ভাট্টিৰ আনুষ্ঠানিক ইউটিউব পৃষ্ঠা

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
হিমালয়ান বিশ্ববিদ্যালয়

হিমালয়ান বিশ্ববিদ্যালয় ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ইটানগৰৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত এখন ৰাজ্যিক ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয়। ভাৰতৰ বিশেষকৈ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ লগতে ভাৰতৰ আন সকলো অঞ্চল গঠন কৰা সাক্ষৰতাৰ হাৰ বৃদ্ধিৰ বাবে উচ্চ শিক্ষাৰ জৰিয়তে অৰ্থনীতিৰ বিকাশ আৰু উন্নীতকৰণৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।

স্বীকৃতি প্ৰদান

শিৰোনাম অনুমোদন বছৰ
Arunachal Pradesh Gazette State Assembly Approval ৩০ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১২
UGC Act UGC Act 1956 Approval ৩ মে, ২০১৩
International Accreditation Organization Accreditation IAO Candidacy Approval Letter ৩০ জুলাই, ২০১৩
AIMA Accreditation AIMA Approval Letter ১৯ ডিচেম্বৰ, ২০১৩
PHD Chamber Of Commerce And Industry PHD Approval Letter ৩১ ডিচেম্বৰ, ২০১৩
Assocham Assocham Membership Certification ২১ আগষ্ট, ২০১৪
Confederation of Indian Industry CII Membership Certification ৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৫
Association of Indian Universities AIU Membership Certification ১ জুন, ২০১৫
National Skill Development Corporation Himalayan University MoU with NSDC ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৬
The Logo and Trade Mark HU logo gets registered under Logo and Trademark ১০ জানুৱাৰী, ২০১৭

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশ্ববিদ্যালয়
শ্যামচি আই (চলচ্চিত্ৰ)

শ্যামচি আই (; অসমীয়া অনুবাদ: শ্যামৰ মাতৃ) ১৯৫৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত প্ৰহ্লাদ কেশৱ আত্ৰে পৰিচালিত এখন মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ। সানে গুৰুজীৰ একে নামৰ মাৰাঠী গ্ৰন্থ এখনৰ আধাৰত ছবিৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছে। সংগীত বসন্ত দেশাইৰ। শ্যাম আৰু শ্যামৰ মাকৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে ক্ৰমে মাধৱ ৱজে আৰু বনমালাই। শ্যামচি আই শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম ছবি।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Obit to Vanamala(1915-2007)

শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
লঙ্গুৱা

লঙ্গুৱা বা লংৱা হৈছে, ভাৰত আৰু ম্যানমাৰ (বাৰ্মা) ত অৱস্থিত এখন কন্যাক নগা গাঁও যি ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ মন জিলা আৰু ম্যানমাৰৰ ছাগাইং অঞ্চলৰ নগা স্ব-প্ৰশাসিত অঞ্চলৰ দুয়োফালে বিস্তৃত হৈ আছে।

ভাৰত আৰু ম্যানমাৰৰ সীমান্তৰ মাজভাগত অৱস্থিত লঙ্গুৱা আংঘ (ৰজা)ৰ ঘৰৰ আধা অংশ ভাৰতীয় ভূখণ্ডৰ ভিতৰত পৰে, আনহাতে আন আধা অংশ ম্যানমাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণত থাকে। অৱশ্যে গোটেই গাঁওখন আংঘৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছে। তেওঁৰ ৬০ গৰাকী পত্নী আছে আৰু তেওঁ ম্যানমাৰ আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশলৈকে বিস্তৃত কন্যাকসকলৰ ৬০খন গাঁৱত শাসন কৰে। ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য অপৰিসীম কাৰণ মুঠ চাৰিখন নদী গাঁওখনৰ মাজেৰে বৈ গৈছে, দুখন ভাৰতত আৰু দুখন ম্যানমাৰত।

পৰিবহণ

গাওঁখনক ম্যানমাৰৰ ছাগাইং ডিভিজনৰ লোজি গাঁৱৰ সৈতে সংযোগ কৰা এটা পথ আছে, যিয়ে ম্যানমাৰৰ বৃহৎ টাটমাডাও সামৰিক চহৰ লাহে আৰু য়েংজংলৈও প্ৰৱেশৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে।

দ্বৈত নাগৰিকত্ব

এই গাঁওখন দ্বৈত নাগৰিকত্বৰ অনন্য পৰম্পৰাৰ বাবে জনাজাত, এখন গাঁও দুখন ভিন্ন দেশৰ মাজত বিভক্ত হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ বাসিন্দা সকলে দ্বৈত নাগৰিকত্ব লাভ কৰিছে। ভাৰত আৰু ম্যানমাৰৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমাৰেখাৰে গাঁওখন আধালৈ বিভক্ত, প্ৰতিখন দেশতে গাঁওখনৰ এটা অংশ পৰিছে।

স্থানীয় পৰম্পৰা অনুসৰি অঞ্চলটোত শান্তি আৰু নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত কৰাৰ উপায় হিচাপে লঙ্গুৱা গাঁৱৰ এই দ্বৈত নাগৰিকত্ব বহু শতিকা পূৰ্বে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। এই ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে গাঁওবাসীয়ে যিকোনো এখন দেশৰ হস্তক্ষেপৰ পৰা মুক্ত আৰু শান্তিৰে জীয়াই থাকিব পাৰে আৰু নিজৰ সুকীয়া সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য আৰু পৰম্পৰা বজাই ৰাখিব পাৰে।

এই দ্বৈত নাগৰিকত্ব ব্যৱস্থা ভাৰত আৰু ম্যানমাৰ দুয়োখন দেশে বজাই ৰাখি স্বীকৃতি দিছে, যাৰ ফলত গাঁওবাসীয়ে দুয়োখন দেশৰ মাজত মুক্তভাৱে অহা-যোৱা কৰিব পাৰে, ব্যৱসায় কৰিব পাৰে আৰু সীমান্তৰ দুয়োপাৰে সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে।

লঙ্গুৱা গাঁৱৰ দ্বৈত নাগৰিকত্বক দুটা জাতিৰ মাজত সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক সহযোগিতাৰ এক বিৰল আৰু অস্বাভাৱিক উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, আৰু ই স্থানীয় জনসাধাৰণৰ স্থিতিস্থাপকতা আৰু অভিযোজন ক্ষমতাৰ প্ৰমাণ। সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্যৰ মূল্য আৰু বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ ঐতিহ্য আৰু পৰম্পৰাক সন্মান জনোৱাৰ ক্ষেত্ৰটো এই ব্যৱস্থা সহায়ক হৈছে।

লগতে চাওক

ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্ত

তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
শ্ৰেণী:ম্যানমাৰ
বগা ভালুক

বগা ভালুক বা ধ্ৰুৱীয় ভালুক মেৰু অঞ্চলত পোৱা এবিধ ভালুক।

বাসস্থান

এই ভালুক সুমেৰু বৃত্তত পোৱা যায়, সুমেৰু মহাসাগৰ আৰু ওচৰৰ সাগৰ তথা ভূমি সামৰি। যদিও প্ৰায়বোৰ বগা ভালুকৰে জন্ম মাটিত হয়, অথচ বেছি ভাগ বগা ভালুকেই সাগৰীয় বৰফত বাস কৰে। সাগৰীয় বৰফৰ ওপৰত থকা নীৰ্ভৰশীলতাৰ বাবেই বগা ভালুকক সাগৰীয় প্ৰাণী জ্ঞান কৰা হয়।

বিৱৰণ

এই ভালুকৰ খাদ্যৰ ৭০%তকৈ অধিক অংশই আমিষ আৰু বগা ভালুকৰ আকাৰ প্ৰায় কডিয়াক ভালুকৰ সমানেই। মটা ভালুকৰ ওজন ৩৫০-৭০০ কিলোগ্ৰাম আৰু মাইকী ভালুকৰ ওজন তাৰ প্ৰায় আধা। বগা ভালুক বৰ্তমানে জীৱিত, ভূমিত থকা আটাইতকৈ ডাঙৰ মাংসাহাৰী প্ৰাণীৰ অন্যতম। বগা ভালুকৰ শৰীৰ শীতল জলবায়ু, বৰফ পাৰ হোৱা, চীল চিকাৰ কৰা আদিৰ বাবে বিকশিত। এই ভালুকে জীৱনৰ সৰহ ভাগ সময় সাগৰীয় বৰফত পাৰ কৰে আৰু এই ভালুকৰ বৈজ্ঞানিক নামৰ অৰ্থও "সাগৰীয় ভালুক"। এই ভালুকবোৰে নিজৰ খাদ্য- চীল, সাগৰীয় বৰফৰ কিনাৰৰপৰা চিকাৰ কৰে। যেতিয়া সাগৰীয় বৰফ নাথাকে, এই ভালুকে দেহৰ চৰ্বিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জীয়াই থাকে।

জল-বায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু বগা ভালুক

জল-বায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বাবে ভৱিষ্যতলৈ বগা ভালুকৰ বাসস্থান ধ্বংস হোৱাৰ কথা অনুমান কৰা হয়। বিগত সময়চোৱাত উচ্চ-মাত্ৰাত কৰা চিকাৰৰ বাবে বগা ভালুকৰ অস্তিত্ব আন্তৰ্জাতিক সমাজৰ বাবে চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। পিচে, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ক'টাৰ ফলত, বগা ভালুকৰ সংখ্যা কম হোৱা কমিছে।

জন সংস্কৃতিৰ অংশ ৰূপে বগা ভালুক

সহস্ৰাধিক বৰ্ষৰপৰা সুমেৰু অঞ্চলৰ লোকসকলৰ বাবে বগা ভালুক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আধ্যাত্মিক, বস্তুগত আৰু সাংস্কৃতিক চৰিত্ৰ হৈ পৰিছে। ইংৰাজীত বগা ভালুকক 'প'লাৰ বিয়েৰ' বা 'ধ্ৰুবীয় ভালুক' আৰু 'নানুক' আখ্যা দিয়াও দেখা যায়। ইনুইটসকলে এই প্ৰাণীক নানুক বোলে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
ভাৰত স্ত্ৰী মহামণ্ডল

ভাৰত স্ত্ৰী মহামণ্ডল (The Great Circle of Indian Women) ভাৰতত ১৯১০ চনত এলাহাবাদত সৰলা দেৱী চৌধুৰাণীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এটা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ মহিলা সংগঠন আছিল। সংস্থাটোৰ এটা প্ৰধান লক্ষ্য আছিল মহিলা শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ যিটো সেই সময়ত ভালদৰে বিকশিত হোৱা নাছিল।

সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ মহিলাসকলৰ অৱস্থা উন্নত কৰাৰ উদ্দেশ্যে সংগঠনটোৱে লাহোৰ (তেতিয়াৰ অবিভক্ত ভাৰতৰ অংশ), দিল্লী, কৰাচী, অমৃতসৰ, হায়দৰাবাদ, কানপুৰ, বাঁকুৰা, হাজাৰীবাগ, মেদনীপুৰ, প্ৰয়াগৰাজ আৰু কলিকতাত কেইবাটাও কাৰ্যালয় মুকলি কৰে। সংগঠনটোৰ কমিটীত কোনো বৃটিছ মহিলা বা পুৰুষে সেৱা আগবঢ়োৱা নাছিল।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

ভাৰত স্ত্ৰী মহামণ্ডলৰ সৈতে জড়িত উল্লেখযোগ্য মহিলাসকলৰ ভিতৰত আছে-

কুমুদিনী বসু (১৮৭৩–১৯৪২), কলিকতাৰ সম্পাদক।
নাজলী বেগম (১৮৭৪-১৯৬৮), সদস্য।
সৰলা দেৱী চৌধুৰাণী (১৮৭২–১৯৪৫), প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সম্পাদিকা।
কৰ্নেলিয়া সোৰাবজী (১৮৬৬–১৯৫৪), সদস্য।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
বাঘধেনু

বাঘধেনু অসমৰ এটা প্ৰাচীন আৰু লুপ্তপ্ৰায় লোকবাদ্য। গৰখীয়া ল'ৰাই মুকলি পথাৰত এই বাদ্য বজায়। বাঘধেনুৰ শব্দত বৰষুণ আহে বুলি অসমীয়া লোকসমাজত প্ৰচলিত আছে। । এই বাদ্যক মিচিং সমাজত বু-বাং বুলি কোৱা হয়।

ব্যৱহাৰ

গৰখীয়া ল'ৰাৰ মাজত বাঘধেনুৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। গৰু চৰাই ফুৰোতে খৰাং বতৰত বৰষুণৰ কামনাৰে পথাৰত এই বাদ্য বজায় এইদৰে গায়--

বাঘধেনু কেৱল ল'ৰাইহে বজায়। জনবিশ্বাসমতে ই বাঘৰ গোঁজৰণিৰ দৰে শব্দ কৰে বাবে ইয়াক 'বাঘধেনু' বুলি কোৱা হয়। পূৰ্বতে গছতলৰ বিহুতো ইয়াৰ প্ৰচলন আছিল বুলি কোৱা হয়।

নিৰ্মাণ পদ্ধতি

বাঘধেনু বাঁহ আৰু ৰছী বা মোটা সূতাৰে তৈয়াৰী বাদ্য। বাঘধেনু নিৰ্মাণ কৰিবলৈ দুচটা বাঁহ কাটি ল'ব লাগিব। এচটা বাঁহৰ দৈঘ্য ডেৰ-দুই ফুট হ'ব লাগিব আৰু অলপ বহল হ'ব লাগিব। আন চটা বাঁহ এফুট বা আধাফুট (ঠাইবিশেষে বেলেগ) হ'ব লাগিব। দুই চটা বাঁহৰ মূৰত এটা টুপী সাজিব লাগিব। এডাল তিনিফুট মানৰ ৰছী বা এডাল মোটা সূতাৰে এই বাঁহ দুচটাৰ মূৰ দুটা বান্ধি সংযোগ কৰি বাঘধেনু সজা হয়। বাঘধেনু বজাওতে সৰু চটা বাঁহ হাতেৰে ধৰি বতাহত ঘূৰাই শব্দ উলিওৱা হয়।

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
সিৰমৌৰী

সিৰমৌৰী এটি পশ্চিমীয়া পাহাড়ী ভাষা যি ঘাইকৈ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ সিৰমৌৰ জিলাত কোৱা হয়। এই ভাষাৰ দুই প্ৰধান উপ-ভাষা হ'ল গিৰিৱাৰী (বা ধাৰথী) আৰু গিৰিপাৰী।

ব্যাকৰণ

প্ৰত্যয়

+প্ৰাথমিক
case
masculine
feminine
neuter
genitive
/ra/
/ree/
/roo/
locative
/da/
/dee/
/doo/
ablative
/sa/
/see/
/soo/

লিপি

সিৰমৌৰী ভাষাৰ নিজা লিপি সিৰমৌৰী লিপি এই লিপিক ইউনিকোডত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ ইতিমধ্যে বিবেচনাধীন। স্থানীয়ভাৱে এই লিপিক ধনকাৰী বুলিও জনা হয়। তদুপৰি, জ্যোতিষীসকলে পবূচী নামৰ এটি লিপিত এই ভাষা লিখিছিল।
link= লিপিত লিখা লেখৰ উদাহৰণ

স্থিতি

সিৰমৌৰী ভাষাক প্ৰায় পাহাড়ী বা হিমাচলীও আখ্যা দিয়া হয়। এই ভাষাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নাই আৰু ইয়াক হিন্দী ভাষাৰ উপভাষা হিচাপে নথিভুক্ত কৰা হয়। ইউনেস্ক'ই এই ভাষাক 'বিষমভাৱে লুপ্তপ্ৰায়' শাখাত ৰাখিছে, যাৰ অৰ্থ প্ৰায় এই ভাষা কোৱা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া লোকো বৰ্তমানে ককাক বা আইতাক, আৰু তেওঁলোকেও এই ভাষা কেতিয়াবা কেতিয়াবাহে বা অংশিকভাৱেহে কয়। ইয়াৰ এটা কাৰণ এই বুলিও ধৰা হৈছে যে ভাৰত চৰকাৰে হিন্দী ভাষাক অধিক প্ৰাধান্য প্ৰদান কৰে।

২০১০ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বিধান সভাই ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত 'পাহাড়ী (হিমাচলী) অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ দাবী তুলিছিল। ই হিমাচল প্ৰদেশৰ বিভিন্ন ভাষাক একেলগে প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ উদ্দেশ্য ৰখা হৈছিল। পিচে তাৰ পাছত এই দিশে কোনো প্ৰগতি দেখা হোৱা নাই, যদিও অনেক সৰু সৰু সংগঠনে এই ভাষা ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাই আহিছে। ৰাজনৈতিক কাৰণত বৰ্তমানে সিৰমৌৰী ভাষাক হিন্দী ভাষাৰ উপভাষা হিচাপে নথিভুক্ত কৰা হয়, যদিও এই দুই ভাষা কোৱা লোকে ইজনে সিজনক সহজে বুজিব নোৱাৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
কমলা প্ৰসাদ আগৰৱালা

কমলা প্ৰসাদ আগৰৱালা আছিল এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। ১৯৭১ চনত তেজপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভা, ভাৰতীয় সংসদ ৰ নিম্ন সদনলৈ, তেজপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৫৭ আৰু ১৯৬২ চনত আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ টিকটত (১৯৪০-১৯৪৭) অসম বিধান পৰিষদ ৰ সদস্য।

উল্লেখসমূহ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

ভাৰতীয় সংসদৰ ৱেবছাইটত অফিচিয়েল জীৱনীমূলক স্কেচ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিবিদ