ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
সন্ধি

সন্ধি হ'ল ওচৰাচৰিকৈ থকা দুই বৰ্ণৰ মিলন। অসমীয়া ভাষাত সন্ধি ৩ প্ৰকাৰৰ― স্বৰসন্ধি, ব্যঞ্জন সন্ধি আৰু বিসৰ্গ সন্ধি। সন্ধিৰ ব্যৱহাৰ সংস্কৃত ভাষাতহে অধিক, পিচে অসমীয়া ভাষাত সংস্কৃত শব্দৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰৰ বাবে অসমীয়া ব্যাকৰণতো সন্ধিৰ আলোচনা কৰা হয়।

অসমীয়া ভাষাত খাচ তদ্ভৱ শব্দ বা পদৰ লগত শব্দ বা পদৰ সন্ধি অতি বিৰল। ব্যৱহাৰ হ'লেও, নিয়ম সংস্কৃত সন্ধিৰ লগত নিমিলে। বিভক্তি বা প্ৰত্যয়ৰ যোগত অসমীয়া সন্ধি অপৰিহাৰ্য, কিন্তু এই সন্ধিৰ নিয়মো সংস্কৃত সন্ধিৰ নিয়মৰ সৈতে নিমিলে। শব্দৰ বা পদৰ লগত সন্ধি অসমীয়া ভাষাত অপৰিহাৰ্য নহয়।

স্বৰসন্ধি

অসমীয়া ভাষাত সাধাৰণতে প্ৰত্যয় যোগ হ'লে সন্ধি হোৱা দেখা যায়। শব্দ বা ধাতুৰ পাছত যোগ হোৱা প্ৰত্যয় যেনে আলি, অ আদিৰ ক্ষেত্ৰত ধাতু বা শব্দৰ অন্তত থকা স্বৰ প্ৰত্যয়ৰ প্ৰথম স্বৰ একে হ'লে, ধাতু বা শব্দৰ শেষৰ অ, আ, উ, ওৰ লগত প্ৰত্যয়ৰ আৰম্ভণিৰ অৰ আদিৰ ক্ষেত্ৰত সন্ধি হয়।

যেনে,

ক + অ = কৱ
খা + অন = খাৱন
খা + অ = খাৱ
জী + আ = জীয়া
দি + আ = দিয়া
কলী + এ = কলীয়ে
ভাতৃ + এ = ভাতৃয়ে
গৰু + এ = গৰুৱে
গুৰু + এ = গুৰুৱে
ন-মৰ + এ = নমৰে
ন-মাৰ + এ = নামাৰে
ন-এৰ + এ = নেৰে আদি

ব্যঞ্জন সন্ধি

অসমীয়া ব্যঞ্জন সন্ধি তদ্ভৱ শব্দৰ সৈতে বা বিভক্তিৰ ক্ষেত্ৰত, প্ৰথম শব্দ সংখ্যা বাচক হ'লে আৰু অন্তিম শব্দ নিৰ্দিষ্ট বাচক হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত, প্ৰত্যয় যোগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰ আদিত দেখা যায়।

যেনে:
ডাক্ + গাড়ী = ডাকগাড়ী
পাক + ঘৰ = পাকঘৰ
বুধ + বাৰ = বুধবাৰ
এক +টা = এটা
দুই +টা = দুটা
এক +খন = এখন
পাঁচ +টা = পাঁচোটা
কৰ + ইলোঁ = কৰিলোঁ
থল + উৱা = থলুৱা
ডাল + উৱা = দলুৱা
মানুহ + এ = মানুহে
ধাৰ + উৱা = ধৰুৱা
তল্ + উৱা = তলুৱা
জাপৰ + ই = জাপৰি

বিসৰ্গ সন্ধি কাক বোলে

অনুস্বাৰ আৰু বিসৰ্গৰ লগত অইন বৰ্ণ মিলি হোৱা সন্ধিক বিসৰ্গ সন্ধি বোলা হয়। যেনে:
কিং+কৰ=কিঙ্কৰ
সং+গতি=সঙ্গতি
নিঃ+চয়=নিশ্চয়
পুৰঃ+কাৰ=পুৰস্কাৰ

সংস্কৃত স্বৰসন্ধি

অন্য + অন্য = অন্যান্য
ৰত্ন + আকৰ = ৰত্নাকৰ

সংস্কৃত ব্যঞ্জন সন্ধি

আৰু চাওক

অসমীয়া ব্যাকৰণৰ সন্ধি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
অৰ্পিতা চক্ৰৱৰ্তী

অৰ্পিতা চক্ৰৱৰ্তী এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আৰু লাইভ পৰিবেশক। তেওঁ সত্যাগ্ৰহ ছবিৰ "ৰস কে ভৰে তোৰে নেইন", ৰাগিনী এম এম এছ ২ ছবিৰ "লৰি অৱ ডেথ", টোটেল ধমাল ছবিৰ "পেইছা য়ে পেইছা", হিৰো ছবিৰ "খোয়া খোয়া", বেজুবান ইছক ছবিৰ টাইটেল ট্ৰেক, তেলেগু ছবি জগাথা নেন্দুদলীৰ "কনাবাদুনা" আৰু "মনাছে পেদাৱিনা" আৰু অন্য বহুতো গীতৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। ২০১৫ চনত টেলিভিছন ধাৰাবাহিক তাছান-ই-ইছকৰ শিৰোনাম গীতটো গাইছিল। তেওঁ ভাৰত আৰু বিদেশত নিয়মীয়াকৈ লাইভ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
৭ জুলাই

ঘটনাৱলী

১৭৬৩ - মীৰজাফৰে পুনৰ বংগৰ নবাব হিচাপে গাদী দখল কৰে।
১৮৯৬ - ভাৰতলৈ প্ৰথম চিনেমাৰ আগমণ ঘটে। ফ্ৰান্সৰ লুমিয়েৰ ভাতৃদ্বয়ৰ উদ্যোগত মুম্বাইত প্ৰদৰ্শিত হয় প্ৰথম চিনেমা।
১৯০৫ - লৰ্ড কাৰ্জনে বংগ বিভাজন কথা ঘোষণা কৰে।
১৯৯৬ - ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ শতবাৰ্ষিকী উৎসৱ আৰম্ভ হয়।
২০০৭ - ছাহজাহানৰ মৰমৰ পত্নী মমতাজৰ স্মৃতিত নিৰ্মিত তাজমহলে বিশ্বৰ সপ্ত আশ্চৰ্যৰ তালিকাৰ শীৰ্ষত স্থান লাভ কৰে।
২০০৮ - জাপানত জি-৮ সন্মিলন আৰম্ভ হৈছিল।
২০১১ - ইৰাকত ৯০০জন লোকৰ গণকবৰ উদ্ধাৰ কৰা হয়।
২০১১ - পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীয়ে পশ্চিমবংগৰ নাম সলনি কৰাৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে।
২০১২ - কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমত ‘‘মন' ৰে'ল সেৱা’’ প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে।
২০১৩ - এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ ৰঞ্জিৎ শেখৰ মুছাহাৰীদেৱে মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যকাল সামৰে।
২০২১ - অসম চৰকাৰে দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ মৃত্যু তিথি ২৮ জুলাই ‘দেশভক্তি দিৱস’ আৰু গোপীনাথ বৰদলৈৰ মৃত্যু তিথি ৫ আগষ্ট ‘কৰ্মচাৰী দিৱস’ হিচাপে কেবিনেটত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।
২০২১ - অসম চৰকাৰে কেবিনেটত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে যে সকলো চৰকাৰী কাৰ্যসূচী জাতীয় সংগীতেৰে আৰম্ভ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতেৰে সমাপ্ত কৰা হ’ব।

দুৰ্ঘটনা

২০০৫ - লণ্ডনৰ সাত ঠাইত সংঘটিত বিস্ফোৰণত ৪৫জন লোক নিহত হয় আৰু সহস্ৰাধিক লোক আহত হয়।
২০০৮ - আফগানিস্থানৰ কাবুলত থকা ভাৰতীয় দূতাবাসত তালিবাণী উগ্ৰপন্থীয়ে আক্ৰমণ চলায়।
২০১২ - ৰাছিয়াত হোৱা প্ৰবল বানপানীৰ ফলত ১৪৪০জন লোকৰ মৃত্যু হয়।

জন্ম

১৯৩৪ - কেদাৰনাথ সিং, ভাৰতীয় কবি।
১৯৩৫ - প্ৰভাত শৰ্মা, ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ, বাঁহী বাদক আৰু লোকসংগীতৰ সাধক।
১৯৪৭ - জ্ঞানেন্দ্ৰ বীৰ বিক্ৰম শ্বাহ দেৱ, নেপালৰ ৰজা।
১৯৫৮ - বিন্নী য়াংগা, ভাৰতীয় সমাজ কৰ্মী।
১৯৬৬ - কল্পনা দাশ, ভাৰতীয় অধিবক্তা আৰু পৰ্বতাৰোহী।
১৯৭৩ - কৈলাস খেৰ, বলিউডৰ গায়ক।
১৯৮১ - মহেন্দ্ৰ সিং ধোনি, ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক, মিড্‌ল-অৰ্ডাৰ বেট্‌ছমেন আৰু উইকেটৰক্ষক।
১৯৮৫ - শ্বেতা ত্ৰিপাঠী, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৩০৭ - প্ৰথম এডৱাৰ্ড, ইংলেণ্ডৰ ৰজা।
১৯৩০ - ছাৰ আৰ্থাৰ কনান ডয়াল, ইংৰাজ ৰহস্য ঔপন্যাসিক।
১৯৯০ - লালডেংগা, মিজো নেচনেল ফ্ৰণ্টৰ শীৰ্ষনেতা।
২০১৪ - আল্‌ফ্ৰেড' ডি ষ্টিফান', আৰ্জেণ্টিনীয় ফুটবলাৰ আৰু প্ৰশিক্ষক।
২০২১ - ট্ৰেজেদী কিং দিলীপ কুমাৰ (মহম্মদ ইউচুফ খান), পদ্মভূষণ (১৯৯১), দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা (১৯৯৪) আৰু পদ্মবিভূষণ (২০১৫) আদিৰে বিভূষিত বলিউডৰ অভিনেতা।

দিৱস

আন্তৰ্জাতিক সমবায় দিৱস।
বিশ্ব চক্‌লেট দিৱস।

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত

তথ্য সূত্ৰ
যোছেফিনা এগুইলাৰ

যোছেফিনা এগুইলাৰ (ইংৰাজী: Josefina Aguilar; জন্ম ১৯৪৫) মেক্সিকোৰ ওৱাহাকাৰ ওকোটলান ডি মৰেলোছৰ এগৰাকী লোককলা শিল্পী। এগুইলাৰ পৰিয়ালৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ তেওঁৰ সৰু মাটিৰ পুতলাবোৰৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিচিত, যিবোৰক মেক্সিকান ভাষাত মুনেকাছ (muñecas) বুলি কোৱা হয়। এই শিল্পকলা তেওঁ মাকৰপৰা শিকিছিল। এগুইলাৰে ৰঙা মাটি ব্যৱহাৰ কৰি গাঁৱৰ দৈনন্দিন কাম-কাজ, ধৰ্মীয় আৰু লোককথাৰ দৃশ্য, বিখ্যাত ব্যক্তি, আৰু বিশেষ 'ডে অৱ দ্য ডেড' (Day of the Dead) মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰে।

নেলছন ৰকফেলাৰ তেওঁৰ শিল্পকৰ্মৰ অন্যতম সংগ্ৰহক আছিল, যিয়ে ১৯৭৫ চনত ওৱাহাকা ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁৰ কাম আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ শেহতীয়া কাম চাবলৈ বহুতো পৰ্যটকে বাৰে বাৰে ওৱাহাকা ভ্ৰমণ কৰে। এগুইলাৰৰ মতে তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা প্ৰতিটো পুতলাই অনন্য। তেওঁ ২০১৪ চনত অন্ধ হৈ পৰে আৰু এতিয়া স্পৰ্শৰ সহায়ত নিজৰ শিল্পকৰ্ম সৃষ্টি কৰে। তেওঁৰ এগৰাকী প্ৰধান সংগ্ৰহকৰ মতে তেওঁ কৈছিল, "ই চকু নহয়, ই হাত আৰু মগজুহে।"

জীৱনী

যোছেফিনা এগুইলাৰ তেওঁৰ মাতৃ ইছাউৰা আলকাণ্টাৰা ডিয়াজ আৰু আইতাকৰদ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। মাত্ৰ ছয় বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁ তেওঁলোকৰপৰা এই শিল্প শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত ৪৩ বছৰ বয়সত এগুইলাৰৰ মাতৃৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যু হয় ১৯৭৬ চনত। কন্যাক এই শিক্ষা দিওঁতে এগুইলাৰৰ মাতৃয়ে আশা কৰিছিল যে এই দক্ষতা আৰু বিজ্ঞতাই তেওঁলোকক ভৱিষ্যতে সহায় কৰিব।

পদ্ধতি

এগুইলাৰৰ পৰিয়ালে ওকোটলান ডি মৰেলোছৰ বাহিৰৰ এখন পথাৰৰ গাঁতৰপৰা মাটি খন্দা কাম কৰে। প্ৰয়োজনীয় মানদণ্ডৰ মাটি পাবলৈ তেওঁলোকে ১০ বা ১২ ফুট তললৈ খান্দিব লাগে। তেওঁলোকে মাটিখিনি তিয়াই লয়, তাৰ ওপৰত তালগছৰ দলিচা পাৰি দিয়ে আৰু বুদবুদবোৰ বাহিৰ কৰিবলৈ তাৰ ওপৰত খোজ কাঢ়ি হেঁচা দিয়ে। মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰাৰ সময়ত এগুইলাৰে এখন সমতল শিলৰ ওপৰত বহি কাম কৰে। তৈয়াৰী মূৰ্তিবোৰ পৰিয়ালটোৱে এটা কাঠৰ ভাটাত ন ঘণ্টা ধৰি পোৰাৰ আগতে এসপ্তাহ ধৰি ঘৰৰ ভিতৰত শুকুৱাব লাগে (প্ৰত্যক্ষ সূৰ্যৰ পোহৰত পুতলাবোৰ ফাটি যোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে)। কেইবাটাও পুতলা ভগা-ছিগাৰ বাবে নষ্ট হয়। যিবোৰ পুতলা পোৰা প্ৰক্ৰিয়াত বাচি থাকে, সেইবোৰ ৰং কৰাৰ আগতে গোটেই নিশা ঠাণ্ডা কৰিবলৈ থৈ দিয়া হয়। এগুইলাৰ পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ পাঁচটা পৰিয়াল থকা চৌহদৰ মুকলি চোতালত টেবুল পাৰি তেওঁলোকৰ শিল্পকৰ্ম বিক্ৰী কৰে।

ফিনিক্সৰ হাৰ্ড মিউজিয়ামতো তেওঁৰ কাম আছে।

অন্যান্য মাধ্যমত

শিশু গ্ৰন্থৰ লেখিকা জিনেট উইণ্টাৰে এগুইলাৰৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰদ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ এখন সচিত্ৰ গণনাৰ কিতাপ লিখিছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকশিল্পী
আজাৰবাইজান ৰেলৱে মিউজিয়াম

আজাৰবাইজান ৰেলৱে মিউজিয়াম (, আজাৰবাইজানী ভাষাত:Azərbaycan Dəmiryol Muzeyi) হৈছে আজাৰবাইজানৰ বাকুত অৱস্থিত এটি ৰেলৱে সংগ্ৰহালয়। সংগ্ৰহালয়টো ২০১৯ চনত মুকলি কৰা হৈছিল।

জাফৰ জাব্বাৰ্লি স্কোৱেৰৰ ওচৰত তথা বাকুৰ মাজ মজিয়াত থকা ঐতিহাসিক চাবুঞ্চু ৰেলৱে ষ্টেচনৰ ভৱনটোত এই সংগ্ৰহালয়টো অৱস্থিত।

ইতিহাস

২০১৯ চনৰ ১৯ ​​নৱেম্বৰত, ৰাষ্ট্ৰপতি ইলহাম আলিয়েভে আজাৰবাইজান ৰেলৱে সংগ্ৰহালয়টো মুকলি কৰিছিল।

ক’ভিদ মহামাৰীৰ সময়ত বন্ধ হৈ থকা সংগ্ৰহালয়টোৰ মহামাৰীৰ পাছতে পুৰ্ণনিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হয় আৰু প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে যোগ্য প্ৰদৰ্শন সামগ্ৰীৰে সমৃদ্ধ হৈ উঠাৰ পাছত ২০২৩ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ইয়াক পুনৰাই দৰ্শনাৰ্থীৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া হয়।

ঐতিহাসিক চাবুঞ্চু ৰেলৱে ষ্টেচনৰ ভৱনটো (২৮ মে’ মেট্ৰ’ ষ্টেচনৰ সমীপত) হৈছে বাকু যাত্ৰীবাহী ৰেলৱে ষ্টেচনৰ বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ এলেকাটোত থকা তিনিটা মূল অট্টালিকাৰ অন্যতম। এই ভৱনটোতে আজৰবাইজান ৰেলৱে মিউজিয়াম বা সংগ্ৰহালয়টো আছে। ১৯২৬ চনৰ ৬ জুলাইৰ দিনা আজাৰবাইজানত প্ৰথম বৈদ্যুতিক ৰেলপথ উদঘাটনৰ দিনা এই ভৱনটিৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল। বাকুৰ চাবুঞ্চু ৰেলৱে ষ্টেচনটো হৈছে বৈদ্যুতিক ৰেল লাভ কৰা প্ৰথমটো ষ্টেচন ভৱন।

ফটো গেলেৰী

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আজেৰবাইজান
শ্ৰেণী:ভ্ৰমণ
শ্ৰেণী:পৰ্যটন
একলব্য

একলব্য (, ) মহাভাৰতৰ এটা চৰিত্ৰ। তেওঁ প্ৰাচীন ভাৰতৰ বন আৰু পাহাৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ নিষাদ জাতিৰ ৰাজকোঁৱৰ আছিল।
একলব্যক ৰাজসূয় যজ্ঞৰ এজন অগ্ৰণী ৰজা বুলি কোৱা হয় য’ত তেওঁ যুধিষ্ঠিৰক সন্মানেৰে পাদুকাযোৰ আগবঢ়াই সন্মান যাঁচে৷ একলব্য এজন শক্তিশালী ধনুৰ্বিদ আৰু যোদ্ধা হিচাপে বিখ্যাত আছিল৷ পিছলৈ দ্বাৰকাৰ যুদ্ধৰ সময়ত কৃষ্ণই একলব্যক বধ কৰে৷ তেওঁ হিৰণ্যধনুষৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ একাগ্ৰতা তথা অধ্যৱসায়ৰ দ্বাৰা শিকা ধনুৰ্বিদা তথা অদ্বিতীয় গুৰুভক্তিৰ বাবে বিশেষভাৱে জনা যায়।

কিংবদন্তী

আত্মপ্ৰশিক্ষণ

মহাভাৰতৰ কাহিনী মতে একলব্য আছিল নিষাদৰ প্ৰধান হিৰণ্যধনুষৰ দত্তক পুত্ৰ ৷হিৰণ্যধনুষ সেই সময়ৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ৰজা জাৰসন্ধৰ সেনাপতি আছিল আৰু একলব্যই নিজেও ৰজা জাৰসন্ধৰ সেনাপতিহিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। ডেকা অৱস্থাত একলব্যই দ্ৰোণাচাৰ্য্যক কুৰুবংশৰ ৰাজকুমাৰ কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ- সকলক ধনুৰ্বিদ্যাৰ শিক্ষা দিয়া দেখা পায়। তেওঁৰো এইবিদ্যা শিকিবলৈ হেঁপাহ জাগিছিল৷ একলব্যই দ্ৰোণৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁকো শিষ্যত্ব দিবলৈ শ্ৰদ্ধাৰে অনুৰোধ জনালে।

গুৰু দ্ৰোণৰ ওচৰত ধনুবিদ্যা শিকিবলৈ আহিছিল, কিন্তু ক্ষত্ৰিয় নোহোৱাৰ বাবেই দ্ৰোণে শিষ্যত্য প্ৰদান কৰাত অস্বীকাৰ কৰে। নিৰাশ হৈ একলব্য বনলৈ গুচি যায় আৰু দ্ৰোণৰ মূৰ্তি বনাই তাকেই গুৰু বুলি লৈ ধনু চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। একাগ্ৰতা তথা অধ্যৱসায়ৰ বলত একলব্যই কম সময়ৰ ভিতৰতে এজন নিপুণ ধনুৰ্ধৰত পৰিণত হয়। এদিন কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ ৰাজকুমাৰসকলে সেইখন বনলৈ গৈছিল। তেওঁলোকৰ লগত যোৱা কুকুৰ এটাই বাট হেৰুৱাই একলব্যৰ সাধনা স্থানত উপস্থিত হৈ ভুকিব ধৰে। সাধনাত বাধা অহা বাবে একলব্যই এক বিশেষ কৌশলেৰে কুকুৰটোৰ আঘাত নলগাকৈ ভুকিব নোৱাৰাকৈ মুখখন শৰ মাৰি বান্ধি পেলায়। পিছত দ্ৰোণে তাকে দেখি শৰ মাৰোতাক বিচাৰি একলব্যৰ ওচৰ পালেহি। আহি তেওঁৰেই মানসশিষ্য বুলি গম পাই তেওঁৰ বুঢ়া আঙুলি গুৰু দক্ষিণা হিচাপে বিচাৰে। তেওঁৰ প্ৰতিভা নাশ কৰাৰ বাবেই এনে কৰা বুলি জানিও বিনাদ্বিধাই আঙুলি দান কৰে। তেওঁ তেতিয়া তৰ্জনি আৰু মধ্যমা আঙুলিৰে বাণ চলোৱা এক কৌশল উদ্ভৱ কৰে। এই কৌশলেৰেই আধুনিক যুগৰ ধনুৰ্ধৰসকলে ধনুচালনা কৰে।

মূল্যায়ন

আধুনিক ভাৰতত একলব্য দলিত আৰু জনজাতীয় অধিকাৰৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছে৷ লেখক গুৰুচৰণ দাসে মহাভাৰতৰ একলব্যৰ খণ্ডটোক মহাকাব্যখনৰ ৰচনাৰ সময়ত বিৱৰ্তনশীল সামাজিক ব্যৱস্থাক প্ৰতিফলিত কৰা বুলি ব্যাখ্যা কৰিছে, যেতিয়া জাতি ব্যৱস্থাই গঢ় লৈ উঠিছিল। নিশাদাসকলৰ দৰে জনজাতি চাৰিগুণ বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ বাহিৰত থাকিল, বৰ্জন আৰু প্ৰান্তীয়কৰণৰ সন্মুখীন হ’ল। মহাভাৰতত একলব্যৰ অদম্য ভক্তি দাঙি ধৰাৰ বিপৰীতে দ্ৰোণৰ কঠোৰ দাবীকো সমালোচনা কৰি দৰুনা (ভয়ংকৰ) ৰূপে চিত্ৰিত কৰি তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তি কলংকিত কৰা হৈছে। মহাকাব্যখনে একলব্যৰ মানৱীয়তাক স্বীকাৰ কৰিছে, সামাজিক ব্যৱস্থাৰ পৰা বাদ পৰাসকলৰ মৰ্যাদাক দৃঢ় কৰি তুলিছে। দাসে লক্ষ্য কৰিছে যে একলব্যৰ কাহিনীয়ে সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ পোষকতা কৰা দলিত সম্প্ৰদায়ৰ বাবে ৰাজনৈতিক সমবেত বিন্দু হিচাপে কাম কৰে। নিজৰ ভাগ্যক মানি লোৱা মহাকাব্যৰ একলব্যৰ দৰে নহয়, আধুনিক ব্যাখ্যাই তেওঁৰ মৰ্যাদা আৰু সমতাৰ সংগ্ৰামক উজ্জ্বল কৰি তুলিছে।

উত্তৰাধিকাৰ

একলব্যৰ সন্মানত ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় জনজাতিসকলৰ বাবে একলব্য আদৰ্শ আৱাসিক বিদ্যালয় (EMRS) আৰ্হি আৱাসিক বিদ্যালয় আঁচনি চলায়।

ইয়াৰ উপৰিও কৰ্ণাটক, হাৰিয়ানা, আৰু মধ্যপ্ৰদেশকে ধৰি বিভিন্ন ৰাজ্য চৰকাৰে ক্ৰীড়াত ব্যতিক্ৰমী কৃতিত্বৰ বাবে ১৯ বছৰৰ তলৰ ব্যক্তিক একলব্য বঁটা প্ৰদান কৰে।

ভাৰতৰ হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ গুৰুগ্ৰাম চহৰৰ ৩৭ নং ছেক্টৰৰ এখন গাঁৱত খাণ্ডছাৰ একলব্যক উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ আছে৷ লোককথা অনুসৰি এইটোৱেই একলব্যৰ একমাত্ৰ মন্দিৰ আৰু ইয়াতেই একলব্যই বুঢ়া আঙুলি কাটি গুৰু দ্ৰোণক আগবঢ়াইছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ৰেণু চক্ৰৱৰ্তী

ৰেণু চক্ৰৱৰ্তী (,(১৯১৭-১৯৯৪) ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ এগৰাকী নেতা৷ তেওঁ এগৰাকী সাংসদ আৰু শিক্ষাবিদ আছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

সাধন চন্দ্ৰ আৰু ব্ৰহ্মকুমাৰী ৰায়ৰ ঘৰত ১৯১৭ চনৰ ২১ অক্টোবৰত কলকাতাত ৰেণু চক্ৰৱৰ্তীৰ জন্ম হৈছিল৷ তেওঁ কলকাতাৰ লৰেটো হাউচ, ভিক্টোৰিয়া ইনষ্টিটিউচন আৰু কেম্ব্ৰিজৰ নিউনহাম কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। কলকাতাত সন্মানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ কেম্ব্ৰিজত ইংৰাজী সাহিত্যত ট্ৰাইপ' লাভ কৰে।

তেওঁ ড০ বিধান চন্দ্ৰ ৰয়ৰ ভতিজী৷ তেওঁৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ৰাজনৈতিক বিষয়ত আগ্ৰহী হৈছিল। ১৯৩৮ চনত তেওঁ ব্ৰিটিছ কমিউনিষ্ট ৰাজনী পালমে দত্তৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি গ্ৰেট বৃটেইনৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰে। সেই বছৰতে ভাৰতলৈ উভতি আহোঁতে তেওঁ ভাৰতৰ অবৈধ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সদস্যপদ লাভ কৰে আৰু সক্ৰিয় বাওঁ ৰাজনীতিত সংযুক্ত হয়।

বিবাহ আৰু ৰাজনীতি

১৯৪২ চনত বিশিষ্ট সাংবাদিক নিখিল চক্ৰৱৰ্তীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। চল্লিশৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপনা কৰে। ৰাণী মিত্ৰ দাসগুপ্ত আৰু মণিকুন্তলা সেনৰ সৈতে তেওঁ মহিলা আত্মৰক্ষা সমিতি গঠনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। পিছলৈ ই তেভাগা আন্দোলনত ভূমিকা পালন কৰিছিল। আৰু ১৯৬২ চনত বাৰাকপুৰৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।১৯৬৪ চনত চিপিআই বিভাজনৰ পিছত তেওঁ পুৰণি সংগঠনটোৰ সৈতে থাকিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়,

ৰাজনৈতিক জীৱনৰ প্ৰায় চাৰি দশকত তেওঁ শ্ৰমিক আন্দোলনত সক্ৰিয় আছিল, বহু ধৰ্মঘটৰ আয়োজন কৰিছিল আৰু বহুবাৰ জেললৈ গৈছিল। নাৰী আন্দোলনত তেওঁৰ অৱদান গুৰুত্বপূৰ্ণ। ১৯৫৩ চনত তেওঁ নিৰ্বাচিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক মহিলা গণতান্ত্ৰিক সংস্থাকে ধৰি বহু সংগঠনৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ সদস্য আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ছৌ মুখা

ছৌ মুখা ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ পুৰুলিয়াৰ এক পৰম্পৰাগত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য। পুৰুলিয়া ছৌ নৃত্য আৰু ওড়িশা ছৌ নৃত্যৰ মাজৰ মুখ্য পাৰ্থক্য হৈছে মুখাৰ ব্যৱহাৰ। পুৰুলিয়া ছৌ নৃত্যত মুখাব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু ওড়িশাৰ ছৌ নৃত্যত মুখাৰ ব্যৱহাৰ নাই। ওড়িশাত মুখৰ অভিব্যক্তিক শৰীৰৰ চলাচল আৰু অংগী-ভংগীৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হয়। পুৰুলিয়াৰ ছৌ মুখা ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি তালিকাত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। পুৰুলিয়া ছৌ মুখাৰ মৌলিক পাৰ্থক্য হিচাপে মুখাটো অনন্য আৰু পৰম্পৰাগত।

ইতিহাস

বাঘমুণ্ডীৰ ৰজা মদন মোহন সিং দেৱৰ শাসনকালত ছৌ মুখা তৈয়াৰ কৰাৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ হৈছিল। ছৌ মুখাটো পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুলিয়া জিলাৰ পুৰণি নৃত্যপ্ৰকাৰৰ ছৌ নৃত্যৰ লগত জড়িত। ২০১০ চনত ছৌ নৃত্যক ইউনেস্কোৰ মানৱতাৰ অস্পৰ্শনীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধি তালিকাত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।

বিষয় আৰু শৈলী

পুৰুলীয়াৰ ছৌ নৃত্যত ব্যৱহৃত মুখা মুখ্যতঃ পৌৰাণিক চৰিত্ৰ যেনে মহিষাসুৰ-মৰ্দিনী, ৰাম-সীতা, ৰাম আৰু ৰাৱণ যুদ্ধ আদিক মূল বিষয়বস্তু হিচাপে নিৰ্মাণ কৰক হয়। কেতিয়াবা চাওঁতালি দম্পতীৰ মুখাও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মুখাটোৰ চাৰিওফালে পাখি আৰু অন্যান্য অলংকাৰেৰে অলংকৃত কৰা হয়। এই মুখাবোৰ প্ৰায় ২ ফুট সম্প্ৰসাৰিত অৱস্থাত থাকে। দেৱী দুৰ্গা, [[লক্ষ্মী] আৰু কাৰ্তিকৰ দৰে দেৱ-দেৱীসকলক চিত্ৰিত কৰিবলৈ মুখাবোৰ ৰঙীন ডাঠ হালধীয়া বা উজ্জ্বল কমলা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বগা ৰং প্ৰায়ে ভগৱান শিৱ, গণেশ আৰু দেৱী সৰস্বতীৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মা কালীৰ বাবে ক'লা বা ডাঠ নীলা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে কৃষ্ণ আৰু ৰামৰ কপালত তিলক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসুৰবোৰ ক'লা বা ডাঠ সেউজীয়া ৰং কৰা হয় আৰু ডাঠ গোঁফ, ওলাই অহা দাঁত আৰু ডাঙৰ চকুৰ সৈতে ৰং কৰা হয়।

নিৰ্মাণ

ছৌ মুখাবোৰ সূত্ৰধাৰ সম্প্ৰদায়ৰ শিল্পীসকলে তৈয়াৰ কৰে। বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ মাজেৰে যায় মুখা তৈয়াৰ কৰা হয়। কোমল কাগজৰ ৮–১০টা স্তৰ, পাতল আঠাত নিমজ্জিত, বোকাৰ ছাঁচটো সূক্ষ্ম ছাই পাউডাৰেৰে ধূলি দিয়াৰ আগতে সাঁচত এটাৰ পিছত এটা লগোৱা হয়। মুখৰ বিশেষত্ববোৰ মাটিৰে নিৰ্মিত। বোকা আৰু কাপোৰৰ এটা বিশেষ স্তৰ প্ৰয়োগ কৰা হয় আৰু মুখাবোৰ সূৰ্যৰ তাপত শুকুৱাই লোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত, সাঁচটো পলিচ কৰা হয় আৰু সাঁচৰ পৰা কাপোৰ আৰু কাগজৰ স্তৰবোৰ পৃথক কৰাৰ আগতে দ্বিতীয় বাৰ সূৰ্যৰ তাপত শুকোৱা হয়। নাক আৰু চকুৰ বাবে ফুটা শেষ আৰু ড্ৰিলিং কৰাৰ পিছত প্ৰয়োজন অনুসৰি ৰং আৰু বিভিন্ন সামগ্ৰীৰে সজোৱা হয়।

স্বীকৃতি

ছৌ মুখা বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় বৌদ্ধিক সম্পত্তি অধিকাৰ (ট্ৰিপছ) চুক্তিৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতিৰ অধীনত সুৰক্ষাৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ২০১৮ চনৰ ২৮ মাৰ্চ তাৰিখে ইয়াক ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি আইন, ১৯৯৯ৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ভাৰত চৰকাৰে ২০১৭ চনত ছৌ মুখাক ডাক টিকটত প্ৰদৰ্শিত কৰে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ভৌগলিক সূচক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
জলফাই

nail|ফল

জলফাই (বৈজ্ঞানিক নাম: Elaeocarpus serratus) হৈছে এলিঅ’কাৰপেচী (Elaeocarpaceae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। এই উদ্ভিদৰ ফুলৰ বৰণ বগা। উদ্ভিদৰ আকাৰ মধ্যমীয়াৰ পৰা ডাঙৰ। জলফাই সাধাৰণতে শ্ৰীলংকা আৰু দক্ষিণ ভাৰত, আৰু ভাৰত উপমহাদেশৰ উত্তৰ অংশৰ অসম, বাংলাদেশ আৰু অন্যান্য কিছুমান অঞ্চলত পোৱা যায়। ইয়াৰ ফল খোৱাৰ উপযোগী। ইয়াৰ উপৰি এই উদ্ভিদ সৌন্দৰ্যবৰ্ধন, ধৰ্মীয় আৰু থলুৱা ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বিৱৰণ

জলফাই এবিধ বিস্তৃত মুকুটযুক্ত মধ্যমীয়াৰ পৰা ডাঙৰ চিৰসেউজ উদ্ভিদ আৰু ইয়াৰ উচ্চতা ১৫ৰ পৰা ৬০ মিটাৰ। ফুলৰ বেটুপাত ৪ৰ পৰা ৬ মিলিমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ শেঁতা সেউজীয়া বৰণৰ, ৪ৰ পৰা ৫ মিলিমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ বগা অথবা শেঁতা সেউজীয়া ৰঙৰ ৫টা পাহি থাকে। সামান্য ক'লা ৰঙৰ পৰাগধানীযুক্ত ১৮-৩০ ডাল পুংকেশৰ থাকে। ফুলবোৰ দিনটোৰ শেষৰ ফালে সম্পূৰ্ণকৈ ফুলি উঠে আৰু সেয়েহে সম্ভৱতঃ ৰাতিহে পৰাগন হয়। ইয়াৰ ফলবোৰ ২.৫ চে.মি. দীঘল, মসৃণ, ডিম্বাকৃতিৰ আৰু সেউজীয়া বৰণৰ। ইয়াৰ ফলৰ ভিতৰত এটা বাদামী বৰণৰ বীজ থাকে। বীজটোৰ বাহিৰৰ খোলাটো কঠিন। বীজবোৰৰ অংকুৰণ লেহেমীয়া আৰু ২ বছৰ পৰ্যন্ত সময় লাগিব পাৰে। কাঠৰ ৰং বগা-হালধীয়া।

বিস্তৃতি

জলফাইৰ এই প্ৰজাতিটো বিচ্ছিন্নভাবে বিস্তৃত, ই দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পশ্চিম ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ এটা অঞ্চলত আৰু অসম, উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পৰা বাংলাদেশলৈকে এটা অঞ্চলত স্থানীয়ভাবে পোৱা উদ্ভিদ।, আৰু বাংলাদেশৰ থলুৱা উদ্ভিদ। ইয়াক ৰিউনিয়ন আৰু মৰিচাছত নতুনকৈ ৰোপন/প্ৰাকৃতিক কৰি তোলা হৈছে।

জলফাইৰ ৱেইবেলি (weibelii) নামৰ প্ৰকাৰটো দক্ষিণ-পশ্চিম ভাৰতৰ কৰ্ণাটক আৰু কেৰালাত স্থানীয়ভাবে পোৱা যায়।
ভেৰালিক্কাই (তামিল)
জলফাই (অসমীয়া)

ইতিহাস

আধুনিক জীৱবৈজ্ঞানীক নামকৰণৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ছুইডেনৰ কাৰ্ল লিনিয়াছে (১৭০৭-৭৮) ১৭৫৩ চনত তেওঁৰ গ্ৰন্থ স্পীচিজ প্লেণ্টাৰামত (Species Plantarum) এই প্ৰজাতিটোৰ নাম উল্লেখ কৰিছিল। ২০০১ চনত ৱেইবেলি প্ৰকাৰটোৰ নামকৰণ কৰিছিল শ্ৰেণীবিভাজক ছু ঝমাৰ্জটিয়ে (Sue Zmarzty) (জন্ম ১৯৫৯), তেওঁ কিউ বুলেটিন (Kew Bulletin), ৫৬(২), ৪৩৭ পৃষ্ঠাত এই বিষয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
অসমীয়া লিপি

এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। অসমীয়া লিপি শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:

অসমীয়া বৰ্ণমালা, অসমীয়া ভাষাৰ লিখন প্ৰণালী
বঙালী–অসমীয়া লিপি, বঙালী আৰু অসমীয়া বৰ্ণমালাৰ ভেটি
ভবানীপ্ৰসাদ সাহু

ভবাণীপ্ৰসাদ সাহু এজন চিকিৎসক, বিজ্ঞান লেখক, বিজ্ঞানকৰ্মী। তেখেতে অন্ধবিশ্বাস, সাম্প্ৰদায়িকতা, ধৰ্মীয় মৌলবাদ আদিৰ বিৰুদ্ধে আৰু বিজ্ঞানমনস্কতাৰ সপক্ষে বিভিন্ন আলোচনীত অজস্ৰ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰি আহিছে, প্ৰণয়ন কৰিছে বহুকেইখন মূল্যবান গ্ৰন্থ। সহজ-সৰল ভাষাৰে ৰচিত তথ্য আৰু তত্ত্বৰে সমৃদ্ধ তেনে লিখাসমূহে বিজ্ঞানমনস্কতাৰ বিভিন্ন দিশ আলোকিত কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৫৩ চনৰ ২৩ মাৰ্চত বৰ্তমানৰ পূব মেদিনীপুৰ জিলাৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁৱত ভবাণীপ্ৰসাদ সাহুৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ আছিল মতিচৰণ চাহু। তেওঁ আছিল এগৰাকী স্কুল শিক্ষক। মাতৃৰ নাম আছিল অন্নপূৰ্ণা চাহু‌। তেওঁ চতুৰ্থ শ্ৰেণীলৈকে পঢ়াশুনা কৰিছিল তথা গাঁৱৰ দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ বাবে কেইবা দশকো ধৰি হোমিওপেথি চিকিৎসা সেৱা আগ বঢ়াইছিল। গাঁৱৰ স্কুলৰ পৰাই ভবাণীপ্ৰসাদ সাহুৱে প্ৰাথমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক (১৯৬৮) শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। উচ্চ মাধ্যমিকত জাতীয় বৃত্তি লাভ কৰি তেওঁ প্ৰথমে কলিকতাৰ প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ শাখাত ভৰ্ত্তি হয় যদিও পাছত কলিকতা মেডিকেল কলেজৰ পৰা এম বি বি এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।==
ভূত-ভগবান-শয়তান বনাম ডাঃ কোভুৰ,
আস্তিক-নাস্তিক,
নানা ৰঙে সংস্কাৰ-নানা ৰঙে কুসংস্কাৰ,
ধৰ্ম-সাম্প্ৰদায়িকতা-মৌলবাদ,
দুই বাংলা, হায় ধৰ্মক্ক,
দুই বাংলাৰ কুসংস্কাৰ বিৰোধী বিজ্ঞান চিন্তা (সম্পাদিত),
জানতে চাই (প্ৰসঙ্গজ্ঞ বিশ্বাস ও সংস্কাৰ),
ধৰ্মেৰ উৎস সন্ধানে (নিয়ানডাৰ্থাল থেকে নাস্তিক),
টম্যাটো ভগবান ও হাইৰোডেশ্বৰ,
মৌলবাদেৰ উৎস সন্ধানে,
অধাৰ্মিকেৰ ধৰ্মকথা,
বিজ্ঞানেৰ চোখে ভগবান,
নাৰীজ্ঞ অস্তিত্ব ও সংস্কাৰ,
কুসংস্কাৰবিৰোধী প্ৰথম বাংলা বই (বামাসুন্দৰী দেবী),
আকুপাংচাৰ-আকুসংস্কাৰ,
অপবিজ্ঞান-অপসংস্কাৰ,
বিজ্ঞানেৰ আলোয় সংস্কাৰ মুক্ত যৌনতা,
‘প্ৰগতিশীল’ সাম্প্ৰদায়িকতা,
খাদ্য-অখাদ্য সংস্কাৰ-কুসংস্কাৰ,
স্বাস্থ্য ও সংস্কাৰ,
প্ৰকৃতি ও সংস্কাৰ,
এখনো সংস্কাৰ এখনো কুসংস্কাৰ,
শত্ৰু যখন কুসংস্কাৰ,
ডাইনি বলে কিছু নেই, ভূত বলে কিছু নেই,
বৈজ্ঞানিক কুসংস্কাৰ,
কুসংস্কাৰেৰ উৎস সন্ধানে,
ড্ৰাগ,
অলৌকিকতা বনাম বিজ্ঞান,
সুৰা শৰীৰ সৰ্বনাশ (১৯৮৯ চনত ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত),
ওষুধ খেয়ে অসুখ,
শৰীৰ ঘিৰে সংস্কাৰ,
ৰবীন্দ্ৰনাথ ও কুসংস্কাৰ,
কোন্‌টা মানবো কোন্‌টা মানবো না,
কোনটা কৰবো কোনটা কৰবো না,
আৰজ আলী মাতুব্বৰ (পুস্তিকা),
মানবসন্তান ঈশ্বৰ ও অন্যান্য প্ৰসঙ্গ,
কোন্ ওষুধ কেন খাবেন না,
শৰীৰ স্বাস্থ্যেৰ টুকিটাকি,
এইডস – ঘৃণা নয়, চাই সতৰ্কতা,
সোণালী সুলেখাদেৰ কথা,
মানুষেৰ জন্য বিজ্ঞান না বিজ্ঞানেৰ জন্য মানুষ,
Hand Book of Recent Acupuncture Treatment গু Research,
ম্যালেৰিয়া (পুস্তিকা),
প্লেগ (পুস্তিকা)
অ্যানথ্ৰাক্স (পুস্তিকা),
মেয়েদেৰ আত্মৰক্ষাৰ কৌশল (অনুবাদ)।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
এপ্‌চেউডেছ (শ্ৰুতিকথা)

এপ্‌চেউডেছ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἀψευδὴς, ইংৰাজী: Apseudes; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'সত্যবাদী' বা 'জিলিকি থকা') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷ তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ হ’ল ‘যি কেতিয়াও মিছা নকয়’৷ তেওঁৰ ভগ্নী নেমেৰ্টেছৰ দৰেই তেওঁলোকৰ পিতৃৰ সঁচা কথা কোৱা দেৱতাৰ গুণ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে তেওঁ লাভ কৰিছিল।

কিংবদন্তি

এপ্‌চেউডেছ গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল। হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত এপ্‌চেউডেছো আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
ৰাধানাথ ফুকন

ৰাধানাথ ফুকন (ইংৰাজী: Radhanath Phukan) অসমৰ এগৰাকী সংস্কৃত পণ্ডিত, দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিক। অসমৰ প্ৰথম স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী লোক হোৱাৰ ওপৰিও, অসমীয়া ভাষাত দৰ্শন বিষয়ৰ মৌলিক গ্ৰন্থ ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত তেখেত আগৰণুৱা আছিল। তেখেতে ইংৰাজী আৰু হিন্দী ভাষাতো সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল।

উদ্ধৃতিসমূহ

বিজ্ঞানৰ সিপাৰে

বিজ্ঞানৰ সিপাৰে, গীতাৰ্থী সমাজ, যোৰহাট, ১৯৫৫

ভাত-চৰুৰ ভাত সিজিছেনে নাই জানিবলৈ হ’লে আমি এটা এটাকৈ ভাতবোৰ পিটিকি চাব নালাগে, এটা চালেই হয়৷ সেই দৰেই, জগতৰ বস্তুবোৰত কি আছে জানিবলৈ আমি প্ৰত্যেক বস্তু ভাঙি চাব নালাগে- এটা পৰমাণু চালেই হয়৷
পৃষ্ঠা ৬

কণাৰ কান্ধত খোঁৰা উঠিলেহে এটা পূৰ্ণ মনুষ্য হয়৷ সেই গুণে বিজ্ঞান আৰু ধৰ্ম্মশাস্ত্ৰ গোটালেহে আমাৰ পূৰ্ণ জ্ঞান হ’ব পাৰে৷
পৃষ্ঠা ১১

আমাৰ শাস্ত্ৰত কৈছে যে এই জগৎ অনাদি আৰু সৎ পদাৰ্থ৷ ইয়াৰ পাৰিণাম আছে কিন্তু ইয়াৰ বিনাশ নাই৷...বিজ্ঞানে এতিয়া এই কথা সম্পূৰ্ণভাৱে সমৰ্থন কৰে৷ অকল সেয়ে নহয়, বিজ্ঞানৰ তাপ-গতি বিদ্যাই (Thermo-dynamics এ) এইবোৰ কথা অঙ্কেৰে প্ৰমাণ কৰিছে৷
পৃষ্ঠা ১৭

“মই অকলৈ আছো’’, “মোৰ বাহিৰে জগতত কোনো পাদাৰ্থ নাই’’- এনে যদি হয়, তেন্তে সংসাৰ হয় কেনেকৈ? বহু জৈৱৰ পৰস্পৰৰ সংঘৰ্ষণেই সংসাৰ৷
পৃষ্ঠা ৪২

আমাৰ দেহটো যেন এক নিজান ফাটেক৷ ইয়াত সোমাই আমি বহিৰ্জ্জগতৰ একো খবৰ নেপাওঁ৷ যি সামান্য খবৰ আহে, সিও সাঙ্কেতিক খবৰ হৈ (Cypher code) হে আহে- অৰ্থাৎ শক্তিৰ স্পন্দনৰূপে আহে৷ এই সঙ্কেতবোৰ (cypher message বোৰ) আমাৰ মনে যেন (de-cypher কৰে) আমাৰ ভাষালৈ তৰ্জ্জমা কৰে আৰু তেতিয়াহে আমাৰ বিষয় জ্ঞান হয়৷ জগতৰ আচল স্বৰূপ আমি নেদেখো৷ আমাৰ মনে যেনে দেখুৱাই তেনে হে দেখো৷
পৃষ্ঠা ৪৬

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান

জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান (ইংৰাজী: Astronomy) মহাবিশ্বৰ ভ্ৰাম্যমান জ্যোতিষ্কবোৰৰ বিষয়ে বিজ্ঞান। এই বিজ্ঞান জ্যোতিষশাস্ত্ৰ (astrology) নহয়। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিশেষজ্ঞসকলক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী (astronomer) বোলা হয়।
]]ৰ ছবি।

শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান
মৌমিতা দত্ত

মৌমিতা দত্ত এগৰাকী ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেখেতে মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰ (Space Applications Centre,SAC), আৰু আহমেদাবাদস্থিত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাত বিজ্ঞানী/অভিযন্তা হিচাপে কৰ্মৰত। তেখেত আলোকীয় আৰু ইনফ্ৰাৰেড সংবেদক/সৰঞ্জামৰ বিকাশ আৰু পৰীক্ষণৰ লগত জড়িত(cameras and imaging spectrometers)। ২০১৪ চনৰ বিখ্যাত মংগলযান মিছনৰ লগত তেখেত জড়িত আছিল। মংগলযান মিচনৰ পাঁচটা পেইলোডৰ এটা পেইলোডৰ(Payload) বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙনি আগবঢ়াইছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

দত্ত কলিকতাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ছাত্ৰী অৱস্থাতেই তেখেতে চন্দ্ৰযান-১ অভিযানৰ বিষয়ে পঢ়িবলৈ পাইছিল। আৰু ২০০৪ চনত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাত যোগদান কৰাৰ ইচ্ছা ব্যক্ত কৰিছিল। তেখেতে মংগল অভিযান প্ৰকল্পৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰিছে। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ৰাজাবাজৰ বিজ্ঞআন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা মৌমিতা দত্তই প্ৰায়োগিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত এম.টেক. ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।

বঁটা

২০০৭ চনত যুৱ বিজ্ঞানী বঁটা।
২০১৫ চনত মংগলযান অভিযানলৈ(The Mars Orbiter Mission) আগবঢ়োৱা অৰিহণাৰ বাবে ইছৰ' দলীয় বঁটা।

ৰাপ

মহাকাশ বিজ্ঞানী হোৱাৰ উপৰিও মৌমিতা দত্তৰ সাহিত্য, সৃজনীশীল ৰচনা, আবৃত্তি আৰু সংগীতত ৰাপ আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী: মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত ব্যক্তি
শ্ৰেণী: মহাকাশ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী: মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী