ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
জিজাবাঈ

জিজাবাই শাহাজী ভোঁচলে (; ১২ জানুৱাৰী ১৫৯৮ – ১৭ জুন ১৬৭৪) মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিৱাজীৰ মাতৃ আছিল। তেওঁ ৰাজমাতা জিজাবাঈ বা জিজাউ বুলি জনাজাত আছিল। তেওঁ সিন্দখেড ৰাজাৰ লখুজিৰাও যাদৱৰ কন্যা আছিল। যাদৱ দেৱগিৰিৰ যাদৱ পৰিয়ালৰ বংশধৰ আছিল। জিজাবাই ১৬০৫ চনৰ ডিচেম্বৰত দৌলতাবাদত শাহাজী ৰাজৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

জীৱনী

১৫৯৮ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত মহাৰাষ্ট্ৰৰ বৰ্তমানৰ বুলধানা জিলাৰ সিন্ধখেদৰ ওচৰৰ দেউলগাঁৱৰ মহালাচাবাই যাদৱ আৰু লখুজী যাদৱৰ পৰিয়ালত জিজাবাঈৰ জন্ম হৈছিল। লখুজীৰাজ যাদৱ এজন মাৰাঠা সম্ভ্ৰান্ত আছিল। জিজাবাঈ কম বয়সতে নিজাম শ্বাহী চুলতানৰ অধীনত সেৱা আগবঢ়োৱা সামৰিক সেনাপতি ভেৰুল গাঁৱৰ মালোজী ভোঁচলেৰ পুত্ৰ শাহাজী ভোঁচলেৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ শিৱাজীক স্বৰাজ্যৰ বিষয়ে শিকাইছিল আৰু তেওঁক এজন মহান যোদ্ধা হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। ১৬৭৪ চনৰ ১৭ জুনত জিজাবাঈৰ মৃত্যু হয়। চি ভি বৈদ্যই তেওঁৰ মধ্যযুগীয় ভাৰত নামৰ কিতাপখনত কৈছে যে যাদৱসকল "নিশ্চিতভাৱে বিশুদ্ধ মাৰাঠা ক্ষত্ৰিয়।" জিজাবাঈ সিন্দখেদ ৰাজাৰ যাদৱসকলৰ গোত্ৰৰ আছিল, যিয়ে যাদৱসকলৰ পৰা অৱতৰণৰ দাবী কৰিছিল।

ভোঁচলে আৰু যাদৱসকলৰ মাজৰ শত্ৰুতা

লখুজী যাদৱ আৰু শাহাজী ৰাজ ভোঁচলেৰ মাজত ৰাজনৈতিক বিভেদ সৃষ্টি হৈছিল। এবাৰ এটা হাতী মদমত্ত হোৱাৰ পিছত হাতীটো ধৰিবলৈ দুটা দল গঠন কৰা হৈছিল। প্ৰথম দল যাদৱৰ নেতৃত্বত আছিল আৰু দত্তজীৰাও যাদৱ লখুজী যাদৱৰ পুত্ৰ আৰু জিজাবাঈৰ ভায়েকে এই দলৰ নেতৃত্ব হৈছিল। দ্বিতীয় দল ভোঁচলেৰ নেতৃত্বত আছিল আৰু শাহাজী ৰাজৰ ভাতৃ সম্ভাজী ভোঁচলে এই দলৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল। দুয়োদল কাজিয়াত লিপ্ত হৈছিল আৰু সম্ভাজী ভোঁচলে দত্তজীৰাও যাদৱক হত্যা কৰিছিল। এই কথা অনুভৱ কৰি লখুজী যাদৱে খঙত সম্ভাজী ভোঁচলেক হত্যা কৰে। শহাজী ৰাজে এই কথা গম পোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ শহুৰেক লখুজী যাদৱৰ ওচৰলৈ আহি চামছেৰলৈ আহে আৰু তেওঁক জৰিমনা বিহে।

এই ঘটনাৰ পিছত জিজাবাঈ তেওঁৰ স্বামীৰ প্ৰতি অনুগত আছিল বাবে তেওঁৰ মাকৰ ঘৰখনৰ সৈতে সম্পৰ্ক ছিন্ন কৰিছিল। সম্পৰ্ক, আৱেগ আৰু তেওঁৰ কৰ্তব্যৰ কোনো দোষ এৰি নিদিয়াকৈ সাহস আৰু দৃঢ়তাৰে পৰিস্থিতিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ জিজাবাঈৰ ভূমিকা অতুলনীয় আছিল।

সন্তান

জিজাবাঈৰ মুঠ ছয়টা সন্তান আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ সম্ভাজী শাহাজী ৰাজৰ সৈতে ডাঙৰ দীঘল হৈছিল আৰু জিজাবাই শিৱাজীৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্বত আছিল। তেওঁলোকৰ চাৰিটা সন্তানৰ মৃত্যু হৈছিল। ১৬৩০ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ফাল্গুন বৈদ্য তৃতীয়া ১৫৫১ শকত জিজাবাঈৰ শিৱনেৰীত কনিষ্ঠ পুত্ৰ শিৱাজীৰ জন্ম হৈছিল।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাসক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
৯ নৱেম্বৰ

এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-

ঘটনাৱলী

আজি ন্যায় সেৱা দিৱস।

১৯১৭ চনৰ আজিৰ দিনটোতে জাৰ্মানীক প্ৰজাতন্ত্ৰ ৰূপে ঘোষণা কৰা হয়।

১৯৫৩ কম্বোডিয়াৰ ফ্ৰান্সৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ।

১৯৯৮ চনৰ আজিৰ দিনটোত গুৱাহাটীত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ মুকলি কৰা হয়।

২০০০ চনৰ আজিৰ দিনটোত "উত্তৰাখণ্ড" ৰাজ্য গঠন কৰা হয়।

২০২২ চনৰ আজিৰ দিনটোতে শ্ৰীযুত ধনঞ্জয় যশৱন্ত চন্দ্ৰচূড়ে ভাৰতবৰ্ষৰ ৫০ সংখ্যক মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰূপে শপত গ্ৰহণ কৰে ।

জন্ম

১৮৭৭ - মহম্মদ ইকবাল, উৰ্দু কবি।
১৯৩৪ - কাৰ্ল চাগান, আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী।
১৯৩৯ - অজয় ঘটক, ভাৰতীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞান বিষয়ক পাঠ্যপুথিৰ ৰচক।
১৯৫৭ - উদয় উমেশ ললিত, ভাৰতৰ ৪৯তম মুখ্য ন্যায়াধীশ।

মৃত্যু

১৮৮৩ - মাইলছ ব্ৰনছন , প্ৰথম অসমীয়া " অসমীয়া-ইংৰাজী" অভিধান ৰচয়িতা।
১৯৬২ - ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে, ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, অধ্যাপক আৰু লেখক।
২০০৩ - পুষ্পলতা দাস , এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, গান্ধীবাদী, সমাজ সংস্কাৰক আৰু ৰাজনৈতিক নেত্ৰী।
২০০৫ - কে আৰ নাৰায়ণন, ভাৰতৰ দশম ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু নৱমগৰাকী উপৰাষ্ট্ৰপতি।

দিৱস

পতাকা দিৱস (আজেৰবাইজান)।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ‌, এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা
শদিয়া মহাবিদ্যালয়

শদিয়া মহাবিদ্যালয় অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়াত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ মহাবিদ্যালয়। এই মহাবিদ্যালয়খন ১৯৮২ চনত স্থাপন কৰা হৈছে। এইখন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পাঠদান কৰে।

বিভাগসমূহ

কলা

অসমীয়া
ইংৰাজী
ইতিহাস
শিক্ষা
অৰ্থনীতি
দৰ্শন
ৰাজনীতি বিজ্ঞান
সমাজ বিজ্ঞান

বিজ্ঞান

প্ৰাণীবিজ্ঞান
উদ্ভিদ বিজ্ঞান
গণিত
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
ৰসায়ন বিজ্ঞান

বাণিজ্য

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
কাক বাঁহ

কাক বাঁহ (বৈজ্ঞানিক নাম: Dendrocalamus hamiltonii; ইংৰাজী: Hamilton's bamboo; কাছাৰ: পেচা বাঁহ; ৰাভা: বাজং) এবিধ বনৰীয়া বাঁহ। এই বাঁহৰ জোপা জোপাকৈ একেলগে বহুতো বাঁহগছ উৎপত্তি হৈ বৃহৎ এলেকা অধিকাৰ কৰি পেলোৱা দেখা যায়।

বিস্তৃতি

কাক বাঁহ প্ৰায়ভাগ দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশ যেনে ভাৰত, শ্ৰীলংকা, ভুটান, নেপাল, পাকিস্তান, চীন আদিৰ থলুৱা উদ্ভিদ। অসমত প্ৰধানকৈ কাৰ্বি আংলং আৰু উত্তৰ কাছাৰ জিলাৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলসমূহত এই প্ৰজাতিৰ বাঁহনি দেখা পোৱা যায়।

বিৱৰণ

কাক বাঁহৰ উচ্চতা প্ৰায় ১৫-১৮ মিটাৰ আৰু ব্যাস ১২-১৫ ছেমি হোৱা দেখা যায়।

এইবিধ বাঁহৰ বাকলি পাতল আৰু চুঙাবোৰ ডাঙৰ ডাঙৰকৈ ফোঁপোলা হয়। গাইগুটিয়া বাঁহৰ লেকেচিবোৰে মাটিলৈ হাউলি অহা দেখা যায়। বাঁহগাজৰ বৌখাত শুঙৰ উৎপত্তি হয়। বাঁহবিধৰ গাঁঠিয়ে গাঁঠিয়ে শিপাৰ গজালি ওলায়।

২০-২৫ বছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে কাক বাঁহৰ ফুল ফুলে। ফুল ফুলাৰ পাছত বাঁহবোৰ একেলগে মৰি যায়।

প্ৰকাৰ

কাক বাঁহৰ প্ৰধানকৈ তিনিটা উপ-প্ৰজাতি দেখা পোৱা যায়। এইকেইবিধ হৈছে-
D. h. var. edulis
D. h. var. hamiltonii
D. h. var. undulatus

ব্যৱহাৰ

কাক বাঁহৰ গাজ খৰিচা তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তদুপৰি এই বাঁহৰ পৰা কাগজকলত কাগজৰ মণ্ড তৈয়াৰ কৰা হয়।

চকোৱা আদি নিৰ্মাণ কৰিবলৈও কাক বাঁহৰ ব্যৱহৰ হয়।

তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

fao.org
Thailand bamboos
Kew.org
bamboos

শ্ৰেণী:বাঁহ গছ
মাহৰুছ ছিদ্দিকী নাদিম

মাহৰুছ ছিদ্দিকী নাদিম (; জন্ম: ২৫ ডিচেম্বৰ ২০০১) এগৰাকী ভাৰতীয় পেছাদাৰী ফুটবল খেলুৱৈ।তেওঁ মূলত এজন সোঁ-পক্ষৰ ৰক্ষক ( Back) হিচাপে খেলে। নাদিমে তেওঁৰ ফুটবল কেৰিয়াৰ ভাৰতীয় ফুটবলৰ অন্যতম শক্তি কেন্দ্ৰ মোহন বাগান এচিৰ যুৱ একাডেমীৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

নাদিমে ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈ মোহন বাগানৰ যুৱ দলৰ হৈ খেলিছিল। পিছত তেওঁ বিভিন্ন ঘৰুৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্লাবত অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ২০২০-২১ ছিজনত উত্তৰ মেচিডোনিয়াৰ ফাৰ্ষ্ট লীগৰ ক্লাব এফকে ষ্ট্ৰুগাৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ অসমৰ গুৱাহাটী ছুপাৰ ডিভিজন লীগত আছাম ডায়নামো ক্লাবৰ হৈ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ২০২২ চনত তেওঁক গুৱাহাটী লীগৰ অন্যতম সফল ৰাইট বেক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

ব্যক্তিগত আৰু সামাজিক জীৱন

​মাহৰুছ ছিদ্দিকী নাদিমৰ ব্যক্তিগত জীৱন তেওঁৰ খেলুৱৈ জীৱনৰ দৰেই চৰ্চিত। পেছাদাৰী ফুটবলৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো তেওঁৰ সামাজিক সম্পৰ্কক লৈ বিভিন্ন সময়ত অনুৰাগীসকলৰ মাজত উৎসুকতা দেখা যায়। বিশেষকৈ ইত্তিচাম খাতুন
আৰু শ্ৰুতি দেৰ সৈতে থকা তেওঁৰ বন্ধুত্ব তথা ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কক লৈ সামাজিক মাধ্যমত বিভিন্ন চৰ্চা চলি থাকে। যদিও নাদিমে নিজৰ ব্যক্তিগত সম্পৰ্কসমূহক সদায় ব্যক্তিগত কৰি ৰাখিবলৈ পছন্দ কৰে, তথাপিও এই নামসমূহক লৈ প্ৰায়ে তেওঁৰ অনুৰাগীসকলৰ মাজত বিভিন্ন জল্পনা-কল্পনা বা উৰাবাতৰি প্ৰচাৰিত হোৱা দেখা যায়।
​এগৰাকী আধুনিক ফুটবলৰ প্ৰতিভা হিচাপে নাদিমে কেৱল খেলপথাৰতে নহয়, বৰঞ্চ নিজৰ এক স্বকীয় ব্যক্তিত্বৰ জৰিয়তেও সমাজত পৰিচিত। তেওঁৰ বন্ধু-বৰ্গ আৰু সামাজিক বৃত্তত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ লোকৰ সৈতে সু-সম্পৰ্ক আছে। তেওঁৰ খেলুৱৈ জীৱনৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই পৰিয়াল আৰু বন্ধু-বান্ধৱীসকলে তেওঁক মানসিকভাবে সদায় উৎসাহিত কৰি আহিছে। বৰ্তমান ২০২৬ বৰ্ষৰ ফুটবল ছিজনৰ বাবে কঠোৰ অনুশীলনত ব্যস্ত থকাৰ মাজতো নাদিমে নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পেছাদাৰী দায়িত্বৰ মাজত এক সুন্দৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখিছে।

কেৰিয়াৰ পৰিসংখ্যা

ক্লাব ছিজন লীগ অংশগ্ৰহণ (Apps) গ’ল
মোহন বাগান এচি (যুৱ) ২০১৩–১৭ একাডেমি লীগ ১১ ০
এলবাৰ্ট স্পৰ্টিং ক্লাব ২০১৮–১৯ চিএফএল (CFL) ৫ ০
মিনাৰ্ভা একাডেমী এফচি ২০১৯–২০ ইলিট লীগ ৩ ০
এফকে ষ্ট্ৰুগা (উত্তৰ মেচিডোনিয়া) ২০২০–২১ ফাৰ্ষ্ট লীগ ০ ০
ৰাজবাৰী এথলেটিক ক্লাব ২০২২–২৩ গুৱাহাটী ছুপাৰ ডিভিজন ৩ ০
আছাম ডায়নামো ক্লাব ২০২৪–২৫ গুৱাহাটী ছুপাৰ ডিভিজন ৩ ০
মুঠ কেৰিয়াৰ ২৫ ০

বাহ্যিক সংযোগ

গ’লিটিক্সত মাহৰুছ নাদিমৰ পৰিসংখ্যা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Guwahati Football League Report - Sortitoutsi
Goallytics Player Profile
Media Report on Personal Life - Binoy Raba
Free Agent Status News

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ফুটবল খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:অসমৰ ফুটবল খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:মোহন বাগান এচিৰ খেলুৱৈ
খাদ্য সুৰক্ষা

খাদ্য সুৰক্ষা বুলিলে খাদ্যজনিত ৰোগ ৰোধ কৰিব পৰাকৈ খাদ্যৰ প্ৰস্তুতকৰণ, সঞ্চয় আদি দিশ আলোচনা কৰা বিজ্ঞানৰ ভাগটোক বুজায়। খাদ্য সুৰক্ষা বৰ্তমান সময়ত মানৱ সুৰক্ষা নামৰ নতুন ধাৰণাটোৰ সাত প্ৰকাৰৰ সুৰক্ষাৰ ভিতৰত অন্যতম। এই ধাৰণাটো খাদ্যৰ যোগান আৰু ব্যক্তিৰ খাদ্য আহৰণ কৰিব পৰা পৰিস্থিতিৰ লগত সম্পৰ্কিত। আগতে খাদ্য সুৰক্ষা বুলি কওতে কেৱল খাদ্যৰ যোগানৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। কিন্তু সময় বাগৰাৰ লগে লগে ইয়াৰ লগত আনুষংগিক আন আন বিষয়বোৰো যোগ হ'ব ধৰিলে। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে খাদ্যৰ অপৰ্যাপ্ততাই একমাত্ৰ কথা নহয়, বৰঞ্চ খাদ্যৰ সমস্যাৰ লগত খাদ্যৰ অসম বিতৰণ আৰু খাদ্য কিনিবলৈ থকা ক্ৰয় ক্ষমতাৰ কথাও আছে। ৱৰ্ল্ড ফুড চামিট 1996-য়ে খাদ্য সুৰক্ষাক এইদৰে সংজ্ঞায়িত কৰিছে যে খাদ্য সুৰক্ষা, "exists when all people at all times have physical and economic access to sufficient, safe and nutritious food to meet their dietary needs and food preferences for an active and healthy life" . খাদ্য সুৰক্ষা ধাৰণাটো 'খাদ্যৰ অধিকাৰ' ৰ লগত পোনপটীয়াকৈ জড়িত। ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণা পত্ৰ, 1948 চনতে খাদ্যৰ অধিকাৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।

খাদ্যৰ জৰিয়তে এজন মানুহৰ পৰা আনজনলৈ ৰোগ বিয়পাৰ লগতে ইয়াত বিষ ক্ৰিয়া হ'ব পৰাকৈ বেক্টেৰিয়াৰ মাধ্যম হিচাপেও কাম কৰে। উন্নত দেশসমূহত খাদ্যৰ প্ৰস্তুতকৰণৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট মান নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, আন হাতে কম উন্নত দেশসমূহত সুৰক্ষিত পানীৰ উপলভ্যতাৰ ওপৰত জোৰ দিয়া হয়। তাত্বিকভাৱে খাদ্যৰ বিষ ক্ৰিয়া ১০০%ই প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে খাদ্য সুৰক্ষাৰ প্ৰধান পাঁচটা নীতি হৈছে:
দূষিত খাদ্য আৰু জীৱাণু মানুহ, পোহনীয়া জন্তু আৰু কীটৰ পৰা বিয়পা প্ৰতিৰোধ কৰা।
ৰন্ধা খাদ্য দূষিত নহ'বলৈ নৰন্ধা আৰু ৰন্ধা খাদ্য পৃথক কৰা।
জীৱাণুমুক্ত কৰিবলৈ খাদ্য নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে আৰু সঠিক তাপমাত্ৰাত ৰন্ধা।
সঠিক তাপমাত্ৰাত খাদ্য সঞ্চয় কৰা।
সুৰক্ষিত পানী আৰু কেঁচামালৰ ব্যৱহাৰ।
খাদ্য সুৰক্ষা ৰ গুৰুত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ভাৰততো খাদ্য সুৰক্ষা আইন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

U.S. Food Safety and Inspection Service (FSIS)
The Food Standards Agency UK
Safer Food Better Business – practical food safety for small caterers and retailers developed by the UK Food Standards Agency
Korea Food & Drug Administration (KFDA)

Food Safety Information at the USDA National Agricultural Library
Health-EU Portal Food Safety in the EU
Food Safety MSc programme
Food Safety Discussion Forum

শ্ৰেণী:জনস্বাস্থ্য
আনছাৰী

আনছাৰী বা মমিন আনছাৰী বা সৌদাগৰ প্ৰধানকৈ ভাৰত, পাকিস্তান আৰু নেপালত থকা ব্যৱসায়ীসকলৰ এটা মুছলমান সম্প্ৰদায়। আনছাৰৰ আক্ষৰিক অৰ্থ আৰবীত "সমৰ্থক।"

উত্তৰ ভাৰতত এই সম্প্ৰদায়টোক আনছাৰী বা শ্বেইখ বুলি জনা যায় আনহাতে মহাৰাষ্ট্ৰত এই সম্প্ৰদায়টোক মমিন বা সৌদাগৰ বুলি জনা যায়।

যদিও এই সম্প্ৰদায়টো সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশতে পোৱা যায়, উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাৰাণসী জিলাক বেছিভাগ মমিনে সদায় নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গণ্য কৰে। সেই চহৰখনত আনছাৰীসকল চহৰখনৰ জনসংখ্যাৰ এক তৃতীয়াংশ বুলি কোৱা হয়। চহৰখনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ আনছাৰী চুবুৰীসমূহৰ ভিতৰত মদনপুৰা, আদমপূৰা আৰু জয়তপূৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

তেওঁলোক ভাৰতৰ বিভাজনৰ বিৰোধী আছিল। হাৰিয়ানাৰ অ'বিচি তালিকাত এইসকলক তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
কাঠনিবাৰী ঘাট

কাঠনিবাৰী ঘাট
অসমীয়া ভাষাৰ এটা উল্লেখযোগ্য গল্প। গল্পকাৰ মহিম বৰা। গল্পটোৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৬১ চনত। মহিম বৰাৰ

গ্ৰন্থ ৱিৱৰণ

গল্পটোত কাঠনিবাৰী ঘাটত জাহাজৰ বাবে অপেক্ষা কৰি কটোৱা এটি উজাগৰী নিশা, তাৰ ৰোমাঞ্চকৰ পৰিৱেশ আৰু আকস্মিক কৰুণ পৰিসমাপ্তি দেখুৱা হৈছে। গল্পটো লেখকৰ নিজা অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনাৰে আৰম্ভ হৈছে। গল্পটোৰ বিষয়বস্তু সংক্ষেপে এনেধৰণৰ— ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত দ’ম হৈ পৰি আছে কয়লাৰ পাহাৰবোৰ। বাৰিষা বতৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পানী ৰাজআলিৰ কাষ পায়গৈ। বালিৰ ওপৰত চচ, তৰ্জা আদি পেলাই অহা-যোৱা কৰা বাট কৰা হৈছে। এয়েই কাঠনিবাৰী ঘাট। ইয়াত এখন চাহৰ দোকান আছে। দোকানখন বালিত পোতা বাঁহৰ চাঙৰ ওপৰত খেৰৰ চালি দি নিৰ্মিত। জাপ দুৱাৰখন বহল। কেৰাচিন টিনৰ টাপলি দি সজা। বাঁহৰ খুঁটা চাৰিটাৰ ওপৰত দুচলা ফলীয়া বাঁহ দি নিৰ্মাণ কৰা এখন বহা বেঞ্চ। ইয়াত যাত্ৰীসকলে চাহ খোৱা, বিড়ি কিনা, চিগাৰেট জ্বলোৱা, কথা পতা আদি কৰিব পাৰে। লেখকে এখন গৰুগাড়ী আহি ঘাটৰ ওচৰত ৰোৱা দেখিলে। গৰুগাড়ীখনৰ পৰা এজন পোন্ধৰ-ষোল্ল বছৰীয়া ল’ৰা আৰু এগৰাকী সদ্য বিবাহিতা মহিলা ঘাটলৈ নামি আহে। সেইদিনা জাহাজ বহু পলমকৈ অহাৰ কথা। সন্ধ্যা লাগি যোৱাৰ পাছতো জাহাজৰ কোনো খবৰ নাহিল। জাহাজঘাটত লেখকে দেখা পোৱা ল’ৰাজনৰ নাম আছিল বৰুণ আৰু গাভৰুজনী বৰুণৰ বায়েক। তেওঁলোকে ঘাটত জাহাজৰ অপেক্ষাত থাকোঁতে ক্ৰমাৎ লেখকৰ লগত পৰিচয় হ’ল। গাভৰুগৰাকীৰ দেউতাকে এখন চাহ বাগানত চাকৰি কৰে। গাভৰুগৰাকীৰ বিয়া হোৱা বেছিদিন হোৱা নাই। স্বামীৰ ঘৰ যোৰহাটত। তেওঁলোক যোৰহাটলৈ যাবলৈ আহিছে। গাভৰুগৰাকী এসপ্তাহৰ কাৰণে দেউতাকৰ ঘৰলৈ আহিছিল। কিন্তু হঠাতে যোৰহাটৰ পৰা এখন টেলিগ্ৰাম অহাত সদ্য বিবাহিতা গাভৰুগৰাকী ভায়েক বৰুণৰ সৈতে যোৰহাটলৈ যাবলৈ আহিছে। তেওঁলোক জাহাজৰে শিলঘাটলৈ যাব আৰু তাৰ পাছত বাছত উঠি যোৰহাটলৈ যাব। টেলিগ্ৰামখনত গাভৰুগৰাকীৰ স্বামীৰ চাইকেল দুৰ্ঘটনা হোৱা বুলি লিখিছে আৰু চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই বুলি জনাইছে। কিন্তু সোনকালে মাতি পঠোৱা বাবে গাভৰুগৰাকীয়ে ভায়েক বৰুণক লগত লৈ জাহাজঘাটলৈ আহিছে। সেইনিশা জাহাজখন সময়মতে আহি নোপোৱাত ৰাতিটো ঘাটতে থাকিবলগীয়া হ’ল। লেখকৰ লগত গাভৰুগৰাকী আৰু ভায়েক বৰুণৰ চিনা-পৰিচয় হোৱাৰ পাছত লাহে-লাহে আত্মীয়তা গঢ়ি উঠে। বহু পলমকৈ জাহাজখন ঘাটত আহি ৰয় যদিও কিবা যান্ত্ৰিক বিজুতিৰ বাবে মেৰামতি কৰিব লাগিব বুলি টিকট মাষ্টৰে জনালে। জাহাজখনৰ পৰা বৰুণৰ বায়েকৰ এজন দূৰ সম্পৰ্কীয় দেওৰেক নামি আহিল। তেওঁৰ নাম মামু। দেওৰেকে নবৌৱেকক আগবঢ়াই নিবলৈ আহিছে। গাভৰুগৰাকীয়ে স্বামীৰ দুৰ্ঘটনাৰ বিষয়ে দেওৰেকক প্ৰশ্ন কৰাত চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই বুলি কয়। তেতিয়া গাভৰুগৰাকীৰ লগতে বৰুণ আৰু লেখকে যথেষ্ট সকাহ অনুভৱ কৰে। বৰুণৰ বায়েকে নাও এখন ভাড়া কৰি শিলঘাটলৈ যাব বিচাৰে, কাৰণ জাহাজত গ’লে পলম হ’ব আৰু শিলঘাটৰ পৰা যোৰহাটলৈ যোৱা বাছখন ধৰিব নোৱাৰিব। সেই মতেই তেওঁলোকে নাও এখন ভাড়া কৰি শিলঘাটলৈ ৰাওনা হ’ল। লগত লেখক আৰু গাভৰুগৰাকীৰ দেওৰেক মামুও আহে। শিলঘাটত বৰুণ আৰু বৰুণৰ বায়েক বাছত উঠে। ইফালে মামু চাহ দোকানলৈ গৈ বহু দেৰিলৈকে উলটি নহাত লেখকে তেওঁক বিচাৰি চাহৰ দোকান পায়। তেতিয়া মামুৱে উত্তেজিত হৈ চিগাৰেট হুপি আছিল। লেখকে মামুক সোনকালে বাছত উঠিবলৈ কয়। তেতিয়া মামুৱে লেখকক এইবুলি জনালে যে সি অভিনয় হে কৰি আছে, নবৌৱেকৰ আগত মিছা কথা কৈ আহিছে। সঁচা কথাটো হ’ল, ককায়েকৰ মটৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হৈছে। কথাখিনি কৈয়ে মামুৱে বাছখনত জঁপিয়াই উঠে আৰু বাছখনে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি অদৃশ্য হৈ পৰে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
পাহাড়ী কিনৌৰী ভাষা

পাহাড়ী কিনৌৰী, কিনৌৰী পাহাড়ী (টাকৰী লিপিত: ) বা ওৰাস বোলী (টাকৰী লিপিত: ) এটি পশ্চিমীয়া পাহাড়ী ভাষা, যি ভাৰতীয়-আৰ্ষ ভাষা পৰিয়ালৰ এটি উপ-গোট। এই ভাষা ঘাইকৈ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ কিনৌৰ জিলাৰ বিভিন্ন জনজাতীয় লোকে ব্যৱহাৰ কৰে। পূৰ্বতে এই ভাষাক 'কিনৌৰী জনজাতীয় ভাষা' বুলিও অভিহিত কৰা হৈছিল, কিন্তু বৰ্তমানে এই সংজ্ঞাক অপমানসূচক জ্ঞান কৰা হয়। এই কথাৰ নিশ্চিতি নাই যে পাহাড়ী কিনৌৰী আন হিমাচলী ভাষাসমূহতকৈ কিমান বেলেগ।

লিপি

alt=|

স্থিতি

পাহাড়ী কিনৌৰীক প্ৰায় পাহাড়ী বা হিমাচলীও আখ্যা দিয়া হয়। এই ভাষাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নাই আৰু ইয়াক পাহাড়ী বা কিনৌৰীৰ উপভাষা হিচাপে নথিভুক্ত কৰা হয়। ইউনেস্ক'ই এই ভাষাক 'নিশ্চিতভাৱে লুপ্তপ্ৰায়' শাখাত ৰাখিছে, যাৰ অৰ্থ প্ৰায় কিনৌৰী পাহাড়ী শিশুৱে এই ভাষাক মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকা হৈছে। ইয়াৰ এটা কাৰণ এই বুলিও ধৰা হৈছে যে ভাৰত চৰকাৰে হিন্দী ভাষাক অধিক প্ৰাধান্য প্ৰদান কৰে।

২০১০ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বিধান সভাই ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত 'পাহাড়ী (হিমাচলী) অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ দাবী তুলিছিল। ই হিমাচল প্ৰদেশৰ বিভিন্ন ভাষাক একেলগে প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ উদ্দেশ্য ৰখা হৈছিল। পিচে তাৰ পাছত এই দিশে কোনো প্ৰগতি দেখা হোৱা নাই, যদিও অনেক সৰু সৰু সংগঠনে এই ভাষা ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাই আহিছে। ৰাজনৈতিক কাৰণত বৰ্তমানে পাহাড়ী কিনৌৰী ভাষাক হিন্দী ভাষাৰ উপভাষা হিচাপে নথিভুক্ত কৰা হয়, যদিও এই দুই ভাষা কোৱা লোকে ইজনে সিজনক সহজে বুজিব নোৱাৰে।

বৰ্তমানে পাহাড়ী কিনৌৰীক আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰাৰ কোনো প্ৰস্তাৱ নাই।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
ধুবুৰী বন্দৰ

ধুবুৰী বন্দৰ অসমৰ ধুবুৰীত অৱস্থিত নদী বন্দৰ। এই বন্দৰটো ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ পাৰত বিকশিত কৰা হৈছে। এই বন্দৰটো ৰাষ্ট্ৰীয় জলপথ ২ত অৱস্থিত। পোৰ্ট টাৰ্মিনেলৰ বাবে ই গুৰুত্বপূৰ্ণ। ই ৰাষ্ট্ৰীয় জলপথ ২ ৰ পশ্চিম প্ৰান্তত বাংলাদেশ সীমান্তৰ ওচৰত অৱস্থিত। ধুবুৰী বন্দৰৰ জেটি ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰত আৰু ই বহন কৰা মুখ্য সামগ্ৰী সমূহ হৈছে কয়লা, মৰাপাট, শিল আৰু ৰাসায়নিক সাৰ।

ইতিহাস

ধুবুৰী বন্দৰ অসমৰ অন্যতম পুৰণি নদী বন্দৰ। এই বন্দৰটো ধুবুৰী আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহৰ অৰ্থনীতিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ৰ পৰাই এই বন্দৰটো কলকাতা বন্দৰৰ সৈতে জলপথৰ সৈতে সংযুক্ত আছিল। দুম্বাৰী বন্দৰৰ পৰা মৰাপাট আৰু চাউল কলকাতা বন্দৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। দেশৰ স্বাধীনতাৰ পিছত যমুনা আৰু সুন্দৰবন নদী পাকিস্তান আৰু পিছলৈ বাংলাদেশৰ অধীনলৈ যায়। অৱশ্যে এতিয়া দুয়োখন দেশৰ মাজত জাহাজ আৰু মালবাহী জাহাজে কলকাতা আৰু ধুবুৰী বন্দৰৰ মাজত সামগ্ৰী পৰিবহণ কৰে।

ৰ'ৰ'

ধুবুৰী বন্দৰত ২০০ যাত্ৰী, ৪খন গাড়ী আৰু ২খন ট্ৰাকৰ ক্ষমতা থকা ভাৰতীয় অভ্যন্তৰীণ জলপথ প্ৰাধিকৰণৰ দ্বাৰা ৰাষ্ট্ৰীয় জলপথ ২ত পৰিচালিত ১খন জাহাজৰ সৈতে ৰ'ল-অন/ৰ'ল-অফ (ৰ'ৰ') ফেৰী সেৱাৰ ব্যৱস্থা আছে।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ নদী বন্দৰ
শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
হতিবিউহছাউং মেডাউ

হতিবিউহছাউং মেডাউ (বাৰ্মীজ ভাষা: ထီးဖြူဆောင်းမယ်တော်, ৰয়েল মাদাৰ অৱ হতিবিউহছাউং) বাৰ্মিজ পান্থেয়ন ৩৭ গৰাকী নাটৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁ পগানৰ ৰজা অনাৱৰহতাৰ আইতাক আছিল আৰু অসুস্থতাৰ বাবে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। তেওঁক চুলি গাঁঠি আৰু ওলমি থকা, আঁঠু ভাঁজ কৰি বহি কোলাত হাত এখন লৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

লগতে চাওক

আময় জ্ঞান
আময় য়েই য়িন
কায়িন মাউংহনমা
থোনবনহলা
পনমাগ্যি
পোপা মেডাউ
বাগো মেদাও
হ্নামাদাওগ্যী
অনাউক মিবায়া
মা ঙ্ৱে টাউং
মা ফাই ৱাহ
মেডাউ শ্বেজাগা
ম্যা নান নৱে
ম্যাউখপেট শ্বিনমা
পাণহতৰ
পাইলেপিন মাউংনামা
শ্বিন নেমি
শ্বিংগন
শ্বিংৱা
শ্বিনমা আংফিউ
শ্বে ক্যুনবিন মাউংনামা
শ্বে নবায়
টাউংদাও ঠাখিনমা
থুৰাথাদি
ৱাথণ্ডাৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাৰ্মীজ দেৱী
১৮ মাৰ্চ

ঘটনাৱলী

জন্ম

১৯২২ - ৰবীন দে, অসমীয়া থ্ৰিলাৰ ঔপন্যাসিক আৰু অভিনেতা।
১৯২৬ - অক্কিতম অচ্যুতম নম্বুথিৰী, ভাৰতীয় সাহিত্যিক।
১৯৩৮ - শশী কাপুৰ, ভাৰতীয় অভিনেতা।
১৯৪৯ - অৰ্চনা মহন্ত, অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী।
১৯৫৬ - অৰুন্ধতী ভট্টাচাৰ্য্য, ভাৰতীয় বেংকাৰ আৰু ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ ভূতপূৰ্ব অধ্যক্ষ।
১৯৫৭ - ৰত্না পাঠক শ্বাহ, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালক।

মৃত্যু

১৯৭৭ - সিদ্ধেশ্বৰী দেৱী, ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী।
১৯৮০ - লুডৱিগ গুটমেন, জাৰ্মান-ব্ৰিটিছ স্নায়ুৰোগ বিশেষজ্ঞ।

দিৱস

শিক্ষক দিৱস (ছিৰিয়া)
পতাকা দিৱস (আৰুবা)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
পণ্ডিত যশপাল

পণ্ডিত যশপাল (২২ মাৰ্চ ১৯৩৭ - ৩ জুলাই ২০২৩) আগ্ৰা ঘৰাণা (গায়ন শৈলী)ৰ অন্তৰ্গত এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় গায়ক।

প্ৰাথমিক জীৱন

যশপালৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৭ চনত গুজৰাণৱালাত। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ ভাৰতলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি জলন্ধৰত বসতি স্থাপন কৰে আৰু লাহোৰৰ ছোটে গুলাম আলী খানৰ শিষ্য কস্তুৰীলাল ‘জছৰা’ই তেওঁক সংগীতৰ দীক্ষা দিয়ে। তেওঁ বিলায়ত হুছেইন খান আৰু আগ্ৰা ঘৰৰ পৰা ইউনুছ হুছেইন খানৰ পৰা অধিক প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। বদে গুলাম আলী খান আৰু মল্লিকাৰ্জুন মনছুৰৰ পৰাও তেওঁ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।

কৃতিত্ব

যশপালে প্ৰথমবাৰৰ বাবে "হৰিবল্লভ সংগীত সন্মিলন"ত ১১ বছৰ বয়সত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল।

তেওঁ এজন সুৰকাৰ আৰু শিক্ষক। তেওঁ নিজৰ কলম-নাম "সগুন পিয়া"ত বহুতো বণ্ডিছ ৰচনা কৰিছে। তেওঁ ক্ৰমে পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু এম চি এম ডি এ ভি কলেজ অৱ উইমেন চণ্ডীগড়ৰ সংগীত বিভাগৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ১৯৯৭ চনত তেওঁ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগীত বিভাগৰ বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

বঁটা সন্মান

যশপৌলে লাভ কৰা বঁটাসমূহৰ ভিতৰত আছে:.[3][5][11]

ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা
ৰাষ্ট্ৰীয় বৃত্তিৰ বঁটা, ১৯৬২ (শিক্ষা মন্ত্ৰালয়, ভাৰত চৰকাৰ)
পঞ্জাৱ ৰাজ্যিক বঁটা
পঞ্জাৱ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা
নিষ্ঠাবান শিক্ষাবিদ বঁটা
সংগীত সুমেৰু বঁটা
সংগীত শিৰোমণি বঁটা
ভাৰতৰ উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলৰ সংগীত ৰজা (এফ এফ এফৰ আজীৱন বঁটা)
চণ্ডীগড় জ্যেষ্ঠ নাগৰিক সন্থাৰ দ্বাৰা সন্মানিত
তেওঁ সংগীত মহাবিদ্যালৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ অৰ্থাৎ, ক্ৰমে এম.চি.এম. ডি.এ.ভি. মহিলা মহাবিদ্যালয় আৰু পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয় চণ্ডীগড়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
উৎকল ব্ৰাহ্মণ

উৎকল ব্ৰাহ্মণ, যাক ওড়িয়া ব্ৰাহ্মণ বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়। উৎকল ব্ৰাহ্মণ পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰৰ ঐতিহাসিক তত্ত্বাৱধায়ক। উৎকল ব্ৰাহ্মণ হৈছে প্ৰথমে বিন্ধ্যাসকলৰ উত্তৰ দিশত বাস কৰা পাঁচটা পঞ্চ গৌড় ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত অন্যতম। ২০২৫ চনলৈকে ইহঁতে ওড়িশাৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ১০-১২% গঠন কৰে।

ইতিহাস

প্ৰাচীন কালত উৎকল বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল। ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰা অষ্টম শতিকালৈকে এই অঞ্চলত শাসন কৰা শৈলোদ্ভৱ বংশ শৈৱ ধৰ্মৰ অনুগামী আছিল। তেওঁলোকে সপ্তম শতিকাত পৰশুৰামেশ্বৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল যিটো ভুৱনেশ্বৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি মন্দিৰ। শৈলোদ্ভৱ ৰজা দ্বিতীয় মাধৱৰাজে তেওঁৰ শিলালিপিত উল্লেখ কৰিছে যে, তেওঁ গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিবলৈ অশ্বমেধ যজ্ঞ কৰিছিল। আৰু তাৰপৰাই সপ্তম শতিকাত ওড়িশাত ব্ৰাহ্মণৰ উপস্থিতিৰ ইংগিত দিয়ে। মধ্যযুগীয় যুগত নৱম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকালৈকে কেশৰী বংশই শাসন কৰিছিল, যিসকলে ভুৱনেশ্বৰত লিংগৰাজ মন্দিৰ, মুক্তেশ্বৰ মন্দিৰ আৰু ৰাজাৰাণী মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁলোকে ওড়িশাত স্থাপত্যৰ নতুন শৈলীৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে আৰু তেওঁলোকৰ শাসনত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পৰা হিন্দু ধৰ্মলৈ পৰিৱৰ্তন ঘটে। কিংবদন্তি অনুসৰি যয়াতী কেশৰীয়ে দশম শতিকাত অশ্বমেধ অনুষ্ঠানৰ বাবে কনৌজৰ পৰা ১০,০০০ ব্ৰাহ্মণক তেওঁৰ ৰাজ্যলৈ আনিছিল। ভৌম-কৰ বংশৰ সুভকৰদেৱে নেউলপুৰ অনুদানত (খ্ৰীষ্টীয় ৭৯৫) ২০০ জন ব্ৰাহ্মণ আৰু ১১৫১-১১৫২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত পুৰীৰ ওচৰত আন ৬০০০ ব্ৰাহ্মণ বসতি স্থাপন কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়
কংকাল

কংকাল বা জকা হৈছে হাড়ৰ দ্বাৰা গঠিত দেহৰ এনে এটা সজ্জা যি জীৱক অৱলম্বন প্ৰদান কৰে। কংকাল দুই প্ৰকাৰৰ: বহিঃ কংকাল, যি জীৱক বাহিৰৰ পৰা অৱলম্বন প্ৰদান কৰে, আৰু অন্তঃ কংকাল, অৱলম্বন প্ৰদানকাৰী সজ্জাটো দেহৰ ভিতৰত থাকে। হাইড্ৰ’স্কেলেটন আৰু চাইট’স্কেলেটন নামৰ আৰু দুই প্ৰকাৰৰ কংকালৰ উল্লেখ কৰা দেখা যায়।

প্ৰকাৰ

বহিঃ কংকাল

]]ৰ বহিঃ কংকাল

বহিঃ কংকাল দেহৰ বাহিৰফালে থাকে। বহু অমেৰুদণ্ডীৰ বহিঃ কংকাল থাকে। ই জীৱটোৰ কোমল কলা আৰু অংগবোৰ বাহিৰৰ পৰা আগুৰি ধৰি সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। জীৱৰ সহজাত বৃদ্ধিৰ লগে লগে কিছুমান বহিঃ কংকাল গঠন হয়, পতংগৰ দৰে অন্য বহু সন্ধিপদীৰ ক্ষেত্ৰত এনে হয়।
কাইটিন (সন্ধিপদীৰ), কেলচিয়ামৰ যৌগ (শৈল প্ৰৱাল আৰু কোমলদেহী প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত) আদি বিভিন্ন পদাৰ্থৰ দ্বাৰা বহিঃ কংকাল গঠন হয়।

পতংগৰ বহিঃ কংকালে কেৱল সুৰক্ষা প্ৰদানেই নকৰে, ইয়াৰোপৰি ই পেশী সংযোজনৰ অৱস্থান, শুকাই যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ জলৰোধী আৰু পৰিৱেশৰ প্ৰতি প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে সংবেদন অংগ হিচাপেও কাম কৰে। সেইদৰে কোমলদেহীবোৰৰ খোলাবোৰেও প্ৰায় একেই কাম কৰে, কিন্তু বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে ই সংবেদন অংগ হিচাপে কাম নকৰে।

কোনো জীৱৰ দেহৰ মুঠ ভৰতকৈ ইয়াৰ বাহ্যিক কংকালৰ ভৰ বেছি হব পাৰে, সেইবাবে, বহিঃ কংকাল থকা স্থলচৰ প্ৰাণীবোৰ তুলনামূলকভাৱে সৰু হয়।

অন্তঃ কংকাল

]]ৰ আভ্যন্তৰিণ কংকাল।

অন্তঃ কংকাল হৈছে জীৱৰ আভ্যন্তৰিণ অৱলম্বন প্ৰদানকাৰী সজ্জা, লৱনযুক্ত কলাৰ দ্বাৰা গঠিত আৰু মেৰুদণ্ডীৰ সাধাৰণ বৈশিষ্ট। গঠনৰ ক্ষেত্ৰত অন্তঃ কংকালৰ যথেষ্ট ভিন্নতা দেখা যায়, যদিও সকলো ক্ষেত্ৰতে প্ৰধান কাৰ্য হৈছে অৱলম্বন প্ৰদান কৰা, আৰু ই পেশীয় বল পৰিবহনৰ এটা কাৰ্যপদ্ধতি। এটা প্ৰকৃত অন্তঃ কংকাল মেজ'ডাৰ্মেল কলাৰ পৰা বিকশিত হয। একাইন'ডাৰ্ম আৰু ক'ৰডেটবোৰৰ এনে অন্তঃ কংকাল থাকে।

হাইড্ৰ'স্কেলেটন

হাইড্ৰ'স্কেলেটন (জল কংকাল) হৈছে পেশীৰে আগুৰি থকা, চাপযুক্ত তৰলেৰে পূৰ্ণ কোমল কলাৰে গঠিত অৰ্ধ কঠিন গঠন। দেহৰ অংশবোৰত লম্বভাৱে আৰু বৃত্তাকাৰভাৱে থকা পেশীৰ সংকোচন-প্ৰসাৰণৰ যোগেদি এনে জীৱৰ চলন সম্ভৱ হয়। এনে কংকালযুক্ত জীৱৰ এটা উৎকৃষ্ট উদাহৰণ হৈছে কেচু।

চাইট'স্কেলেটন

চাইট'স্কেলেটনে (কোষীয় কংকাল) কোযৰ আকৃতি সুস্থিৰ আৰু সংৰক্ষণ কৰে। এনে কংকালৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰত বহু ভিন্নতা দেখা যায়। ই কোষৰ আকৃতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে, কোষীয় চলন (ফ্লেজেলা, চিলিয়া আদিৰ জৰিয়তে) সম্ভৱ কৰে, আৰু আন্তঃকোযীয় পৰিবহন (যেনে- কোষানুবোৰৰ চলন) আৰু কোয বিভাজন দুয়োটা প্ৰক্ৰিয়াতে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভুমিকা পালন কৰে।

লগতে চাওক

মানুহৰ কংকাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ৰিয়েল ব'ন, ডিটেইলড ডগ স্কেলেটন

শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ
ঠগা

ঠগা অসমীয়া হস্ত শিল্পৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন। চন্দ্ৰকান্ত অভিধান মতে ঠগা হ’ল (সংস্কৃতত স্থগী)পুথি থোৱা এঠেঙীয়া কাঠৰ আধাৰ। পুথি থোৱা আন এক প্ৰকাৰৰ আধাৰ পোৱা যায়। ৩০ৰ পৰা ৪৫ ছেমিঃ দীঘল তক্তা এখনৰ মাজভাগত বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰে কাটি মাজেদি ফালি দুভাগ কৰা হয়। দেখিবলৈ দুখন তক্তা সংযোগ কৰি তৈয়াৰ কৰা যেন লাগে অথচ এখন তক্তাৰ পৰাই দুখন তক্তা কৰি ঠগাখন সজোৱা হয়। তক্তাখন বহলাই পুথি মেলিবলৈ সুবিধা হয়। নামঘৰ, গোসাঁইঘৰ আদিত ধৰ্মপুথি থ’বলৈ এনে ঠগাৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:আচবাব
মাদ্ৰৱতী

মাদ্ৰৱতী পাণ্ডৱ বংশৰ অভিমন্যু আৰু উত্তৰাৰ পুত্ৰ পৰীক্ষিত ৰজাৰ পত্নী আৰু জন্মেজয়ৰ মাতৃ আছিল মাদ্ৰৱতী।

স্বামীৰ মৃত্যু

শৃংগী ঋষিৰ শাপত তক্ষক নাগে তেওঁৰ স্বামী পৰীক্ষিতক দংশি মাৰে।

এদিন পৰীক্ষিত ৰজাই চিকাৰ কৰিবলৈ বনলৈ যায় আৰু পিয়াহ লগাত পানী বিচাৰি শমিক মুনিৰ আশ্ৰম পায়গৈ। শমিক মনি তেতিয়া চকু মুদি ধ্যানমগ্নহৈ আছিল। ৰজা পৰীক্ষিতে ধ্যান কৰা ভাও জুৰি মুনিয়ে তেখেতক অৱজ্ঞা কৰা বুলি ভাবি, খঙত ওচৰতে পৰি থকা মৰা সাপ এডাল মুনিৰ ডিঙিত মেৰিয়াই দি থৈ যায়।

ৰজাই মুনিৰ ডিঙিত সাপ মেৰিয়াই থৈ যোৱা বাৰ্তা পাই শমীক মুনিৰ পুত্ৰ শৃংগীয়ে খঙত অগ্নিশৰ্মাহৈ কৌষিকী নদীৰ পানী স্পৰ্শ কৰি ৰজাক সাত দিন পিছত তক্ষক সাপে দংশন কৰিব বুলি অভিশাপ দিয়ে।

উল্লেখ আছে যে মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত শুকে তেওঁৰ আগত মহাভাগৱতৰ কথা কৈছিল।

বংশধৰ

মাদ্ৰৱতীৰ পতি পৰীক্ষিত ৰজা আছিল পাণ্ডৱ বংশৰ অভিমন্যু আৰু উত্তৰাৰ পুত্ৰ। উত্তৰাৰ পিতৃ আছিল বিৰাট আৰু মাতৃ সুদেষ্ণা। কুন্তীয় পুত্ৰ অৰ্জুনৰ পুত্ৰ আছিল অভিমন্যু। অভিমন্যুৰ মাক সুভদ্ৰা আছিল বাসুদেৱ আৰু ৰোহিনীৰ জীয়ৰী। সুভদ্ৰা আছিল দেৱী যোগমায়াৰ অৱতাৰ তথা কৃষ্ণ আৰু বলৰামৰ ভনী।

বংশলতা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
স

স অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৩২ নং আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক’ৰবাত অকণমান হ’লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ’বও পাৰে বা নহ’বও পাৰে। 'স'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'স' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।

স্বৰবৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে

স্বৰবৰ্ণ 'স'ৰ লগত যোগ হ'লে
অস
আ সা
ইসি
ঈসী
উসু
ঊসূ
ঋসৃ
এসে
ঐসৈ
ওসো
ঔসৌ

যুক্তবৰ্ণ (স যোগ)

স্ + ক = স্ক = ভাস্কৰ
স্ + খ = স্খ = স্খলন
স্ + ত = স্ত = স্তৰ
স্ + থ = স্থ = স্থান
স্ + ন = স্ন = স্নান
স্ + প = স্প = স্পৰ্শ
স্ + ফ = স্ফ = স্ফটিক
স্ + ব = স্ব = স্বাগতম
স্ + ম = স্ম = স্মৰণ
স্ + ৰ = স্ৰ = স্ৰোত

'স'ৰে আৰম্ভ শব্দৰ উদাহৰণ

সাগৰ
সঁফুৰা
সৰীসৃপ
সবল
সঁচা
সঁজাত
সৈনিক
সান্দহ
সঁজুলি

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ