ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
ডাৰউইন (গ্ৰন্থ)

ডাৰউইন হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন জীৱনী গ্ৰন্থ। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ২০০৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা কিতাপখনৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে ক্ৰমান্বয়ে ২০১১ চনৰ আগষ্ট মাহ আৰু ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত। এই গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে তেখেতৰ বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চা আৰু অধ্যয়নৰ অংশীদাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰি জয়ন্তী চুতীয়ালৈ কৃতজ্ঞতাৰ চিনস্বৰূপে আগবঢ়াইছে যিয়ে ইংলেণ্ডৰ পৰা কিতাপ-পত্ৰ কঢ়িয়াই আনি কিতাপখন লেখাৰ কামত লেখকক সহায় কৰিছে।

বিৱৰণ

উইল ডুৰাণ্টৰ মতে সৰ্বকালৰ দহজন সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাবুকৰ ভিতৰত এজন হ'ল ডাৰউইন। বাৰ্ট্ৰাণ্ড ৰাছেলৰ মতে সোতৰ শতিকাটো যেনেকৈ আইজাক নিউটনৰ শতিকা, ঠিক তেনেকৈ ঊনৈশ শতিকাটো হ'ল ডাৰউইনৰ শতিকা। এইজন ডাৰউইনৰ জীৱন চিন্তা আৰু কৰ্মৰ বিৱৰণ দি লিখা প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ অসমীয়া কিতাপখনেই হোমেন বৰগোহাঞিয়ে লিখা ডাৰউইন। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক

আত্ম দীপো ভৱ
উচ্চাকাংক্ষা
মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
যুঁজ (চলচ্চিত্ৰ)

যুঁজ ১৯৯০ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰঙীন অসমীয়া ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালনা, কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য আছিল হেমেন দাসৰ। প্ৰযোজনা বিপুল বৰুৱাৰ। অসমৰ লোকসঙ্গীত আৰু শঙ্কৰী সঙ্গীতক আধাৰ স্বৰূপে লৈ ছবিৰ সঙ্গীত ৰচনা কৰিছিল খগেন মহন্ত আৰু ৰমেন বৰুৱাই। পৰম্পৰাগত গীতমাত আৰু পাৰ্শ্বসঙ্গীতত পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য। যুঁজ ছবিখনে ৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৯১) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজতকমল বঁটা লাভ কৰিছিল।

কাহিনী

গণপতি এজন ধনী খেতিয়ক, যি সামন্তীয় প্ৰথাৰ এক প্ৰতীক স্বৰূপ। মাঘ বিহু উপলক্ষে হোৱা ম'হ যুঁজত সদায় তেওঁৰ ম'হহে বিজয়ী হয়। কাৰণ তেওঁৰ ম'হ সুপ্ৰশিক্ষিত আৰু শক্তিশালী। কিন্তু এবাৰ ম'হষুঁজত তথাকথিত সৰুজাতৰ ভোগাইৰ হাতত গণপতিৰ ম'হটো হাৰি যায়। গণপতি এই পৰাজয়ৰ পোতক তুলিবলৈ মনস্থ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ একমাত্ৰ জীয়েক মইনাই দেউতাকৰ এই কথাকাণ্ড সমৰ্থন নকৰে। মইনাই ভোগাইৰ প্ৰতি এবুকু মৰম কঢ়িয়াই ফুৰে। পৰিস্থিতি এনেকুৱা হ'ল যে ভোগায়ে দেউতাৰ বেমাৰৰ চিকিৎসা কৰিবলৈ গোণাম'হটো হাফিজক বিকি দিয়ে। হাফিজে আকৌ সেইটো গণপতিক বিকিলে। গণপতিয়ে যুঁজৰ বাবে ম'হটো প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে; যি কথা ভোগায়ে ভাল নাপালে। ইফালে তাৰ ৰুগীয়া দেউতাকৰো মৃত্যু হ'ল।

মাঘ বিহু আহিল। গণপতিৰ আশা, এইবাৰ তেওঁ যুঁজত জিকি পুনৰ হেৰুওৱা প্ৰতিষ্ঠা ঘূৰাই পাব। ভোগাইৰ নিজৰ ম'হ নাই। সেয়েহে সি ম'হযুঁজকে চাবলৈ গ'ল। ইফালে গণপতিয়ে কিনি লোৱা ভোগাইৰ ম'হটো যুঁজত হাৰি থাকিল আৰু পুনৰ অপমান সহিবলগীয়া হ'ল। কিন্তু ভোগায়ে তাৰ এসময়ৰ নিজৰ ম'হটোৰ এনে পৰাজয় সহিব নোৱাৰিলে। সেয়েহে সি পুনৰ ম'হটোক যুঁজৰ পথাৰলৈ ওভতাই লৈ আহিল। এইবাৰ গণপতি জিকিল। এই জয় মূলতঃ ভোগাইৰ বাবেহে সম্ভৱ হ'ল যদিও গণপতিয়ে কিন্তু সেয়া নিজৰ বিজয় বুলি ধৰি ল'লে আৰু গৌৰৱেৰে ম'হটো ঘৰলৈ ওভতাই লৈ যাবলৈ ওলাল। কিন্তু মইনাই জানে এই জয়ৰ আঁৰৰ কথা। তাইৰ সহ্য নহ'ল। তাই ম'হটো নি ভোগাইক দি দিলে। গণপতি লজ্জিত অনুভৱ কৰি তাৰপৰা আঁতৰি গ'ল।

অভিনয় শিল্পী

ভোগাই আৰু মইনাৰ চৰিত্ৰ দুটাত অভিনয় কৰিছিল পুলিন নাথ আৰু সীতাৰাণী হাজৰিকা। অন্যান্য ভূমিকাত আছিল হৰি ডেকা, ডা° হেমেন বৰ্মণ, শান্তিছাযা ৰয়, জগদীশ দাস, মীনা কুমাৰী বৰ্মণ, হেমেন চৌধুৰী, লক্ষ্মী বৰঠাকুৰ, হেমেন দাস আদি।

বঁটা আৰু সন্মান

যুঁজ ছবিখনে ৩৮তম (১৯৯০) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এই বঁটাত আছিল প্ৰযোজক বিপুল বৰ্মণলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ বিশহাজাৰ টকা, পৰিচালক হেমেন দাসলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ দহহাজাৰ টকা।

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
হিমলা বৰুৱানী

হিমলা বৰুৱানী (; ১৮৭৭-১৯৪৮) এগৰাকী অসমীয়া লেখিকা। তেওঁ ভগৱতীপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু পাৰ্বতিপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ মাতৃ আছিল।

জন্ম আৰু বংশ-পৰিচয়

জন্মস্থান যোৰহাটৰ পকামুৱা। পিতৃ যোৰহাটৰ চাহ খেতিয়ক তহচিলদাৰ বিষ্ণুৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম চন্দ্ৰাৱতী বৰুৱা। প্ৰখ্যাত ভগৱতীপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু পাৰ্বতিপ্ৰসাদ বৰুৱা ক্ৰমে তেওঁৰ বৰপুত্ৰ আৰু মাজু পুত্ৰ॥

সাহিত্যিক অৱদান

'বিননি' তেওঁৰ কবিতাপুথি। এই পুথিখনত বৰপুত্ৰৰ পৰিয়ালটিৰ সলিল সমাধিত মাতৃ হৃদয়ত বাজি উঠা শোকৰ বিননি শুনিবলৈ পোৱা যায়। 'ঘৰ-জেউতী' আলোচনীৰ প্ৰকাশৰ সৈতে বিশেষভাৱে জড়িত আছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
পুমলা এলেন গজৱানা কিসোচনকোলে

পুমলা এলেন গজৱানা কিসোচনকোলে (১৯১১–১৯৯৭) এগৰাকী উগাণ্ডাৰ ৰাজনীতিবিদ আৰু মহিলা সংগঠনৰ কৰ্মী আছিল।

জীৱনী

১৯১১ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত মেথডিষ্ট গীৰ্জাৰ মন্ত্ৰীৰ ঘৰত পুমলা এলেন গোজৱানাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মিছন স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ইষ্টাৰ্ণ কেপৰ এলিছৰ ফ'ৰ্ট হেৰে বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে। তেওঁ লণ্ডনলৈ যায় আৰু শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানত অধিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ "এডুকেচন এজ আই ছ' ইট ইন ইংলেণ্ড" নামৰ পেমফ্লেটখন লিখিছিল।

১৯৩৯ চনত উগাণ্ডাৰ ক্ৰিষ্টোফাৰ কিসোচনকোলেৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকে উগাণ্ডালৈ গুচি যায় আৰু তাৰ পৰাই পুমলা ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত হয়। তেওঁ আঠ বছৰ জ্যেষ্ঠ সম্প্ৰদায় উন্নয়ন বিষয়া হিচাপে কটায় আৰু কিংছ কলেজ বুডোত অধ্যাপনা কৰে। ১৯৫৬ চনত তেওঁক প্ৰটেক্টৰেট চৰকাৰৰ উগাণ্ডা বিধান পৰিষদ (LEGCO)লৈ মনোনীত কৰা হয়। বিধান পৰিষদত যোগদান কৰা তেওঁ আছিল প্ৰথম আফ্ৰিকান মহিলা। উগাণ্ডাৰ ব্ৰিটিছ উপনিবেশৰ পৰা স্বাধীনতালৈ পৰিৱৰ্তন হোৱাৰ সময়ত তেওঁ বিধায়িনী দলত প্ৰতিনিধি হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত উগাণ্ডা কাউন্সিল অৱ ৱমেনৰ সভানেত্ৰী হিচাপে চাৰি বছৰীয়া ষ্ট্ৰেচ আৰম্ভ কৰিছিল। সেই ভূমিকাত সেৱা আগবঢ়োৱা প্ৰথমগৰাকী আফ্ৰিকান আছিল। ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈকে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা পৰিষদৰ সভানেত্ৰী আছিল। ১৯৬৩ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী মিল্টন ওবোটে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰসংঘত উগাণ্ডাৰ প্ৰতিনিধি দলত নিযুক্তি দিয়ে। ১৯৬০ চনত তেওঁ ইউনেস্কোৰ সাহিত্য বিশেষজ্ঞও আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উগাণ্ডাৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
মান্দা (দেৱী)

মান্দা (, ) বা ধমিনী (, ) হ'ল হিন্দু ধৰ্ম মতে শনিৰ দ্বিতীয় পত্নী আৰু মান্দীৰ মাতৃ। তাই এগৰাকী গন্ধৰ্ব কন্যা আৰু ৰাজকুমাৰী। তাই হ'ল কলৰ দেৱী। তাইৰ নৃত্যই সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ যিকোনো ব্যক্তিক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে। কেতিয়াবা, মান্দাক ভাৰতত শনি গ্ৰহৰ ঐশ্বৰিক ৰক্ষক (শনি দেৱ) বুলিও উল্লেখ কৰা হয়।

নামকৰণ

মান্দা সৰু থাকোতেই তাইৰ মাতৃ দিব্যংকাৰ মৃত্যু হৈছিল। কেঁচুৱা মান্দাক বচাবলৈ চেষ্টা কৰি দিব্যংকাই আসুৰিক সাপৰ লগত যুঁজি নিজৰ প্ৰাণ আহুতি দিছিল। চিত্ৰৰথে তাইৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰে। এই স্মৃতি চিৰস্থায়ী কৰিবলৈ মান্দৰ পিতৃ চিত্ৰৰাথে মান্দাক সৰ্প ধমিনীৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰিছিল।

স্তুতি

মান্ধদা বা ধমিনী শনিদেৱৰ আগশাৰীৰ পত্নী৷ শনিদেৱৰ পূজাৰ বাবে পত্নীৰ নাম জপ কৰিলে শনি ভগৱানক সন্তুষ্ট কৰাত সহায় হয়।

টেলিভিছনত

কালাৰ্ছ টিভিত প্ৰচাৰিত শনি নাটকত ধমিনীক অভিনয় কৰা হৈছিল। টিনা দত্তই তাইৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
টিনা ঘৰাভী

টিনা ঘৰাভী (জন্ম: ১ জুলাই, ১৯৭২) এগৰাকী ইৰানত জন্মগ্ৰহণ কৰা ব্ৰিটিছ শিল্পী, পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। বৰ্তমান তেওঁ পেৰিছত বসবাস কৰে। তেওঁৰ ২০১৩ চনৰ প্ৰথম পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ আই এম নাছৰিন বাফটা বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

ঘৰাভীৰ জন্ম তেহৰানত হৈছিল। তেওঁ নিউ জাৰ্চীৰ মিডলটাউন টাউনশ্বিপৰ হাইস্কুলত পঢ়িছিল। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। কিন্তু এখন হলিউড ছবিৰ শ্বুটিঙৰ ছেটত লাভ কৰা অভিজ্ঞতাই তেওঁক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত নিজৰ কৰ্মজীৱন গঢ়িবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ উত্তৰ ফ্ৰান্সৰ লিল চহৰৰ সমীপৱৰ্তী লে ফ্ৰেচনয় (ষ্টুডিঅ' নেচনেল ডেচ আৰ্টচ কণ্টেম্পৰেংক) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰে।

কৰ্মজীৱন

তেওঁৰ পৰিচালনাৰ প্ৰথম কাম আছিল ক্লজাৰ। এইখন ৩৫ মিমিৰ এখন পৰীক্ষামূলক তথ্যচিত্ৰ আছিল, যাৰ প্ৰিমিয়াৰ ২০০১ চনৰ চাণ্ডান্স চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত হৈছিল আৰু লছ এঞ্জেলছৰ আউটফেষ্টত প্লেণ্টআউট গ্ৰেণ্ড প্ৰাইজ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছৰ তথ্যচিত্ৰ মাদাৰ/কাউণ্ট্ৰী-ত ইছলামিক বিপ্লৱৰ ২৩ বছৰ পাছত ইৰানত থকা তেওঁৰ মাকৰ ঘৰলৈ ঘূৰি অহাৰ কাহিনী লিপিৱদ্ধ কৰা হৈছিল। এই তথ্যচিত্ৰখন যুক্তৰাজ্যৰ চেনেল ফ'ৰ টিভিত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। ২০১০ চনত ব্ৰিটিছ ফিল্ম কাউঞ্চিলৰ গাইডিং লাইটছ আঁচনিৰ অংশ হিচাপে মেণ্টৰশ্বিপ লাভ কৰিবলৈ ৯ গৰাকী উদীয়মান পৰিচালকৰ ভিতৰত তেওঁকো নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।

২০১১ চনত ঘৰাভীয়ে স্কাই চেনেলৰ বাবে নিৰ্মিত ব্ৰিটিছ ধাৰাবাহিক দা টানেল-ৰ দুটা খণ্ড আৰু চেনেল ফ'ৰৰ বাবে এক্লি ব্ৰীজ-ৰ দুটা খণ্ড পৰিচালনা কৰে। ২০১৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথম পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ আই এম নাছৰিন মুক্তি পায়। এই ছবিখন বাফটা বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ আত্মপ্ৰকাশ শাখাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। ছবিখনৰ পৃষ্ঠপোষক ছাৰ বেন কিংছলেই ইয়াক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু অতি প্ৰয়োজনীয় চলচ্চিত্ৰ বুলি অভিহিত কৰিছিল। দা গাৰ্ডিয়ান কাকতৰ পিটাৰ ব্ৰেডশ্ব’ই ছবিখনক চাৰিটা তৰা দি লিখিছিল যে ই এক মূল্যৱান প্ৰথম কাম আছিল। ২০২৪ চনত ইৰানৰ ১৯৫৩ চনৰ সামৰিক অভ্যুত্থানৰ ওপৰত আধাৰিত এক তথ্যচিত্ৰ ধাৰাবাহিক দা শ্বাহ, দা স্পাই এণ্ড দা মেডমেন-ৰ পৰিচালক হিচাপে ঘৰাভীৰ নাম ঘোষণা কৰা হয়। সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰ মাহত চোলভেইগ পালচডটিৰৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা আইচলেণ্ডিক ডিটেকটিভ উপন্যাসৰ ওপৰত আধাৰিত এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ থ্ৰিলাৰ ধাৰাবাহিক দা ফক্স-ৰ শ্বো-ৰানাৰ হিচাপে ঘৰাভীৰ নাম ঘোষণা কৰা হয়।

ঘৰাভী নিউকাছল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফিল্ম এণ্ড ডিজিটেল মিডিয়া বিভাগৰ এগৰাকী ৰীডাৰ। তেওঁ তাৰপৰাই নিজৰ পিএইচডি ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁক বাফটা একাডেমীৰ সদস্য হ’বলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল আৰু بۆষ্টনৰ এমআইটি ডকুমেণ্টৰী লেবৰপৰা এটা ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছিল। তাত তেওঁ ফিল্ম ফ'ৰৰ সহযোগত তেওঁৰ পৰৱৰ্তী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য প্ৰজেক্ট দা গুড ইৰানিয়ান-ৰ কাম কৰি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ

সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ , আনুষ্ঠানিকভাৱে মহান সৰ্বহাৰা সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ , আছিল ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৭৬ চনলৈ গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনত চলা এক সামাজিক তথা ৰাজনৈতিক আন্দোলন। এই বিপ্লৱটো আৰম্ভ কৰিছিল চীনৰ কমিউনিষ্ট দলৰ সভাপতি মাও জেদঙে। সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ মূল লক্ষ্য আছিল চীনা সমাজৰ পৰা পুঁজিবাদী আৰু প্ৰাচীনকালৰ ধ্যান-ধাৰণা নিৰ্মূল কৰি চীনা সাম্যবাদক ৰক্ষা কৰাৰ লগতে মাও জেদঙৰ মতাদৰ্শক (যি মাওবাদ নামেৰে পৰিচিত) প্ৰতিষ্ঠা কৰা।
সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ পাঁচ বছৰ পূৰ্বৰ গ্ৰেট লিপ ফৰৱাৰ্ড (Great Leap Forward) অভিযানৰ সময়ৰ বামপন্থী নীতিৰ ফলত দেশখনৰ ৩ কোটি লোক দুৰ্ভিক্ষত পৰি মৃত্যু মুখত পৰিছিল। জেদঙৰ পূৰ্বৰ গ্ৰেট লিপ ফৰৱাৰ্ডৰ ব্যৰ্থতা পাছত এয়া আছিল জেদঙৰ পুণৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পাছত চলোৱা অভিযান। সাংস্কৃতিক বিপ্লৱে চীনৰ অৰ্থনীতিক ক্ষতিগ্ৰস্থ কৰিছিল আৰু আনুমানিক প্ৰায় ৫০০,০০০ পৰা ২,০০,০০০ জন লোকৰ মৃত্যু ঘটিছিল।

মাও জেদঙে ১৯৬৬ চনৰ মে' মাহত এই আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। তেওঁ তৰুণ প্ৰজন্মক "সদৰস্থানসমূহত বোমাবৰ্ষণ" কৰাৰ আহ্বান জনাছিল আৰু "বিদ্ৰোহী হোৱা ন্যায়সঙ্গত" বুলি ঘোষণা কৰিছিল। মাওৱে অভিযোগ কৰিছিল যে বুৰ্জোৱা উপাদানসমূহে পুঁজিবাদী পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ স্বাৰ্থত চৰকাৰ আৰু সমাজত অনুপ্ৰবেশ কৰিছেহি। পিপলছ লিবাৰেশ্বন আৰ্মিৰ (পিএলএ) প্ৰধান লিন বিয়াও (Lin Biao)-ক মাওৰ উত্তৰসূৰি হিচাপে সংবিধানত লিখা হৈছিল। লিনে "লিটল ৰেড বুক" নামৰ কিতাপ এখনত মাওৰ নিৰ্বাচিত উক্তিবোৰ সংকলিত কৰিছিল, যি পাছলৈ গৈ মাওৰ ব্যক্তিত্বৰ অনুগামীসকলৰ মাজত এক পবিত্ৰ গ্ৰন্থ ৰূপে স্থান লাভ কৰিছিল। চীনৰ কমিউনিষ্ট দল (চিপিচি)-ৰ ভিৰতৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীবোৰৰ লগতে স্কুল, কাৰখানা আৰু চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বীবোৰক নিৰ্মূল কৰাৰ হৈছিল। চীনৰ যুৱ প্ৰজন্মই দেশজুৰি ৰেড গাৰ্ড গ্ৰুপ গঠন কৰে প্ৰতিক্ৰিয়া জনায়ছিল, তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰতিদ্বন্দ্বী দলৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু এই দলবোৰে উন্মুক্ত যুদ্ধত লিপ্ত হয়। শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ বন্ধ আছিল। নগৰকৰ্মীসকলেও একেদৰেই উপদলত বিভক্ত হৈ পৰিছিল আৰু আইনা-শৃঙ্খলা পুণৰুদ্ধাৰৰ বাবে পিএলএ-ক নিয়োজিত কৰিব লগা হৈছিল। উচ্চপদস্থ বিষয়া-কৰ্মচাৰীসকলক নিৰ্বাসিত কৰা হৈছিল। লাখ-লাখ লোকক সোঁপন্থী হোৱাৰ অভিযোগ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত নিৰ্যাতন কৰা হৈছিল। তেওঁলোক ৰাজহুৱা মনাহানি, কাৰাবন্দী, নিৰ্যাতন, কঠোৰ পৰিশ্ৰম, সম্পত্তি দখল, মৃত্যুদণ্ড নাইবা আত্মহত্যা কৰিবৰ বাধ্য কৰোৱা হৈছিল। চহৰৰ বুদ্ধিজীবী যুৱকসকলক গ্ৰামাঞ্চলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। ৰেড গাৰ্ডসকলে ঐতিহাসিক স্থান আৰু বস্তুবোৰৰ লগতে সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় স্থানসমূহ ধ্বংস কৰিছিল।

মাওৱে আনুষ্ঠানিকভাবে ১৯৬৯ চনত সাংস্কৃতিক বিপ্লৱে সমাপ্তিৰ ঘোষণা কৰিছিল, পিছে আন্দোনটো সক্ৰিয়ভাবে ১৯৭১ চনলৈ চলিছিল, সেয়া আছিল মাওকে ক্ষমতাচ্যুত কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰেৰ অভিযোগৰ পাছত লিন বিয়াও পলায়ান কৰি বিমান দুৰ্ঘটনাত মৃত্যুমুখত পৰাৰ সময়লৈকে। ১৯৭৬ চনত মাও জেদঙৰ মৃত্যুৰ পাছত দেশখনৰ পৰবৰ্তী শাসক দেং জিয়াওপিঙে লাহে লাহে সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ সৈতে জড়িত মাওবাদী নীতিসমূহ বাতিল কৰিছিল। ১৯৮১ চনত চীনৰ কমিউনিষ্ট দলে ঘোষণা কৰে যে চীনত গণপ্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ পাছৰে পৰা দলটোলৈ, দেশখনলৈ তথা জনসাধাৰণলৈ হোৱা সকলোতকৈ বেছি ক্ষয়-ক্ষতিৰ বাবে সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ দায়ী।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আধুনিক ইতিহাস
শ্ৰেণী:বিপ্লৱ
শ্বেইখ

শ্বেইখ, ছেইখ, শ্বেখ, শ্বেহ আৰু অন্যান্য ৰূপেৰে জনাজাত, দক্ষিণ এছিয়াৰ বহু মুছলমান জনগোষ্ঠীক দিয়া উপাধি। ই মূলতঃ আৰবী শব্দ বা সন্মানীয় শব্দ যিয়ে সাধাৰণতে কোনো জনগোষ্ঠীৰ মুৰব্বী, ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য, মুছলমান ধৰ্মীয় পণ্ডিত বা “বয়োজ্যেষ্ঠ’’ক বুজায়। কিন্তু দক্ষিণ এছিয়াত ইয়াক উপাধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা লোকসকলৰ মাজত আৰব বংশোদ্ভূত খুব কমেইহে আছিল।

মূলত

দক্ষিণ এছিয়াত ই কোনো জনগোষ্ঠীয় উপাধি নহয়, বৰঞ্চ সাধাৰণতে মুছলমান বণিক পৰিয়ালৰ বাবে আৰোপ কৰা বৃত্তিগত উপাধি। শ্বেখসকলে আৰবৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল যদিও প্ৰায় সকলো শ্বেখ আচলতে আৰব বংশৰ নাছিল। ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি শ্বেখ উপাধি গ্ৰহণ কৰা হিন্দুসকল ক্ষত্ৰিয় জাতিৰ আছিল যদিও উপাধিৰ ব্যৱহাৰত নমনীয় আছিল। পাকিস্তান আৰু পঞ্জাবৰ পূৰ্বৰ সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত শেহতীয়াকৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱা লোকসকলক শ্বেখ উপাধি দিয়া হৈছিল আৰু আৰব বংশৰ লোকসকলক দিয়া হোৱা নাছিল। জুলাহা শিপিনী জাতি আনছাৰী হৈ পৰে, যিসকলে আবু আয়ুব আল আনছাৰীৰপৰা বংশধৰ বুলি দাবী কৰে। কাছাই জাতিয়ে কোৰেইচ জনগোষ্ঠীৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল। কায়স্থৰ অভিলেখ ৰখা জাতিটো আবু বকৰ আল-চিদ্দিকৰপৰা বংশধৰ বুলি দাবী কৰা ছিদ্দি হৈ পৰে।

শ্বেখ উপাধিৰ নমনীয়তা প্ৰদৰ্শন কৰা এটা বিখ্যাত প্ৰবচন: “যোৱা বছৰ মই জুলাহা (তাঁতশাল) আছিলোঁ; এই বছৰ মই শ্বেখ; অহা বছৰ যদি শস্য ভাল হয়, তেন্তে মই ছয়ীদ হ’ম।’’

ৰমৰ চুলতানসকলৰ পুত্ৰই কাজী কিদোৱাৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰা শ্বেইখ কিদৱাই। কিদৱাইসকলক শ্বুজা-উদ-দৌলাৰ ঘৰুৱা অশ্বাৰোহী বাহিনীত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল, যিটো মূলতঃ শ্বেইখজাদগানৰ দ্বাৰা গঠিত আছিল। এই গোত্ৰসমূহে সৈনিক বা অসামৰিক বিষয়াৰ বাহিৰে আন কোনো বৃত্তি গ্ৰহণ কৰা নাছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়
টানিয়া শচদেৱ

টানিয়া শচদেৱ (; জন্ম: ২০ আগষ্ট ১৯৮৬) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় দবা খেলুৱৈ। তেখেতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ আৰু মহিলা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ খিতাপ দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। টানিয়া খেলুৱৈৰ লগতে দবা খেলৰ এগৰাকী ধাৰাভাষ্যকাৰ আৰু পৰিৱেশকো।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

টানিয়া শচদেৱৰ জন্ম হৈছিল নতুন দিল্লীত। ছয় বছৰ বয়সত মাতৃ অঞ্জুৱে জীয়েক টানিয়াক দবা খেলৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিছিল। টানিয়াৰ অভিভাৱকে তেখেতক দবাৰ পেছাগত প্ৰশিক্ষণ দিয়ায়। মাত্ৰ আঠ বছৰ বয়সতে টানিয়াই প্ৰথমটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খিতাপ দখল কৰিছিল। জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ত টানিয়াই কে.চি. যোশীৰ পৰা দবাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। এটি শিশু হিচাপে টানিয়াই একাধিক খেলৰ শিতানত জয়লাভ কৰিছিল। তেখেতৰ অন্যতম সফলতাসমূহ হৈছে-অনূৰ্ধ্ব-১২ বছৰৰ ভাৰতীয় চেম্পিয়ন, ২০০০ চনত এছিয়াৰ অনুৰ্ধ ১৪ ছোৱালী চেম্পিয়ন, আৰু অনুৰ্ধ ১২ বিভাগৰ বিশ্ব যুৱ দবা চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ (১৯৯৮ চনত), ২০০২ চনত টানিয়াই মাৰাৱিলাত এছিয়ান কনিষ্ঠ ছোৱালী চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰিছিল।

কেৰিয়াৰ

২০০৫ চনত টানিয়া মহিলা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰৰ খিতাপ দখল কৰা অষ্টমগৰাকী ভাৰতীয় দবা খেলুৱৈ হয় । ইয়াৰ পূৰ্বে তেখেতে ২০০৬ চনত আৰু ২০০৭ চনত 'ভাৰতীয় মহিলাৰ দবা চেম্পিয়নশ্বিপ'ৰ খিতাপ দখল কৰিছিল। ২০০৭ চনত টেহৰানত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলা এছিয়া দবা চেম্পিয়নশ্বিপত তেখেতে নটা পইণ্টৰ ভিতৰত ৬.৫ পইণ্ট লাভ কৰে। ২০০৯ চনত টানিয়াক অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৬ চনত টানিয়াই ৰেয়কজাভিক অপেনত শ্ৰেষ্ঠ মহিলাৰ বঁটা লাভ কৰে। আনহাতে কালুটাৰাত কমনৱেলথ অৱ নেশ্যনচৰ মহিলা চেম্পিয়নৰ খিতাপ দখল কৰে।

২০০৮ চনৰ পৰাই টানিয়াই মহিলা দবা অলিম্পিয়াডত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ হৈ খেলি আহিছে। ২০০৯ আৰু ২০১১ চনত বিশ্ব দলীয় মহিলা চেম্পিয়নশ্বিপ, ২০০৩ চনৰ পৰা এছিয়ান দলীয় দবা চেম্পিয়নশ্বিপ, ২০০৬ চনত এছিয়ান গেমছ আৰু ২০০৯ চনৰ এছিয়ান ইন্দোৰ গেমছত টানিয়াই অংশগ্ৰহণ কৰিছে। টানিয়াই ৪০তম দবা অলম্পিয়াডত অংশগ্ৰহণ কৰি (২০১২) বৰ্ড-৩ত এককভাৱে ব্ৰঞ্জৰ পদক দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয়। উক্ত প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল ইষ্টানবুলত। ইয়াৰ লগতে ২০০৮, ২০০৯, ২০১২, আৰু ২০১৪ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলা এছিয়ান দলীয় চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰি টানিয়াই চাৰিটা পদক (তিনিটা ৰূপৰ আৰু এটা ব্ৰঞ্জৰ) জয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

ব্যক্তিগত জীৱন

টানিয়া শচদেৱে দিল্লীৰ বসন্ত বিহাৰত থকা মডাৰ্ণ স্কুলৰ পৰা পঢ়াশলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু শ্ৰী ভেংকটাশ্বৰা কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

'ৰেড বুল' নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে টানিয়াক স্পনচৰ কৰি আহিছে। ২০১৪ চনত টানিয়াই দিল্লী নিবাসী স্থপতিবিদ বিৰাজ কাটাৰিয়াৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ দবা খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
মীৰ কাছিম

মীৰ কাছিম (বাংলা: মীৰ কাশিম; মৃত্যু ৮ মে’ ১৭৭৭) ১৭৬০ চনৰ পৰা ১৭৬৩ চনলৈ বংগৰ নৱাব আছিল। ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সমৰ্থনত, শহুৰেক মীৰ জাফৰৰ ঠাইত, মীৰ কাছিমক বংগৰ নৱাব পতা হৈছিল। পিছত মীৰ জাফৰে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সৈতে বিবাদত লিপ্ত হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ পৰিৱৰ্তে ডাচ্চ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সৈতে মিত্ৰতা গঢ়ি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। অৱশেষত ব্ৰিটিছে চিনচুৰাত ডাচ্চসকলক পৰাস্ত কৰে আৰু মীৰ জাফৰক আঁতৰাই তেওঁৰ ঠাইত মীৰ কাছিমক নিযুক্ত কৰে। কাছিম পিছত ব্ৰিটিছসকলৰপৰা আঁতৰি আহে আৰু বক্সাৰত তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে। তেওঁৰ পৰাজয়ক উত্তৰ আৰু পূব ভাৰতৰ এক বৃহৎ অংশত ব্ৰিটিছসকলৰ প্ৰভাৱশালী শক্তি হৈ পৰাৰ এক মুখ্য কাৰণ হিচাপে ধৰা হয়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল

মীৰ চৈয়দ কাছিম মীৰ মুহম্মদ ৰাজি খানৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁৰ ককাদেউতাক চৈয়দ হুছেইন ৰিধৱীয়ে ঔৰঙ্গজেৱৰ শাসনকালত মোগল সাম্ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰিছিল, যি তেওঁক মীৰ হাদীৰ (শ্বেখ চুলেমান ফেজাইল) জীয়ৰীৰ সৈতে বিয়া পাতি দিছিল। ৰিধৱীক ইমতিয়াজ খান উপাধি প্ৰদান কৰা হয়, আৰু ৱাকিয়া-নাভিছ (অভ্যন্তৰীণ মন্ত্ৰী) আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত বিহাৰৰ দেৱান পদত নিযুক্তি দিয়া হয়। কাছিমৰ ককাদেউতাকে খালিছ ছদ্মনামেৰে পাৰ্চী ভাষাত কবিতা লিখিছিল।

কাছিমে মীৰ জাফৰ আৰু শ্বাহ খানুমৰ কন্যা ফাতিমা বেগম তথা বংগৰ নৱাব আলিবৰ্দী খানৰ নাতিনীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। বংগৰ নৱাব হোৱাৰ আগতে তেওঁ প্ৰায় দুটা দশক ৰংপুৰৰ ফৌজাদাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

সিংহাসনত আৰোহণ কৰাৰ পিছত, মীৰ কাছিমে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক আড়ম্বৰপূৰ্ণ উপহাৰেৰে পুৰস্কৃত কৰে। তেওঁ বাৰ্দ্ধমান, মেদিনীপুৰ আৰু চিটাগং জিলাৰ ৰাজহ সংগ্ৰহৰ অধিকাৰও প্ৰদান কৰে। [উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] অৱশ্যে, কাছিমে সোনকালেই বাণিজ্যিক বিষয়ত কোম্পানীৰ সৈতে বিবাদত লিপ্ত হয়, কিয়নো কোম্পানীয়ে তেওঁলোকৰ সামগ্ৰীৰ ওপৰত কাছিমৰ আমদানি আৰু ৰপ্তানি শুল্ক আৰোপ কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত আপত্তি কৰিছিল। তেওঁলোকে সকলো বিদেশী ব্যৱসায়ীৰ ৯শতাংশ শুল্ক আৰোপ কৰাত আপত্তি কৰিছিল। কাছিম আৰু কোম্পানীৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ লাহে লাহে অৱনতি ঘটিছিল, আৰু তেওঁ বৰ্তমানৰ বিহাৰৰ মুৰ্ছিদাবাদৰ পৰা মুংগেৰলৈ তেওঁৰ ৰাজধানী স্থানান্তৰিত কৰি তাত সেনা সংগ্ৰহ কৰে আৰু কৰ সংগ্ৰহ সুশৃংখল কৰি তেওঁৰ নতুন সৈন্যসকলক পুঁজি যোগান ধৰে। নেপালৰ প্ৰথম ৰজা মহাৰাজাধিৰাজ পৃথ্বী নাৰায়ণ শ্বাহৰ শাসনকালত কাছিমে ১৭৬৩ চনত নেপালৰ হিন্দু ৰাজ্যত এটি চমু আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰে। মাকৱানপুৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কনক সিং বানিয়াই মাকৱানপুৰৰ ৰজা বিক্ৰম সেনক বন্দী কৰি ৰখাৰ পিছত শ্বাহৰ বিৰুদ্ধে কাছিমৰ হস্তক্ষেপৰ বাবে অনুৰোধ জনাইছিল। কাছিমে নেপাল আক্ৰমণ কৰিবলৈ তেওঁৰ সেনাপতি গুৰগিন খানৰ অধীনত এটা সামৰিক বাহিনী প্ৰেৰণ কৰিছিল।

তেওঁৰ আগৰ চিৰাজ-উদ-দৌলাৰ বিপৰীতে, মীৰ কাছিম এগৰাকী কাৰ্যকৰী আৰু জনপ্ৰিয় শাসক আছিল। বক্সাৰত তেওঁলোকৰ বিজয়ে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক সাত বছৰ আগতে পলাশী আৰু পাঁচ বছৰ আগতে বেদাৰাতকৈ প্ৰকৃত অৰ্থত বংগ প্ৰদেশত এক শক্তিশালী শক্তি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৭৯৩ চনৰ ভিতৰত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে নিজামাত (মোগল চুজেৰাইণ্টিৰ কথা উল্লেখ কৰি) বিলুপ্ত কৰে আৰু পূৰ্বৰ মোগল প্ৰদেশৰ সম্পূৰ্ণ বাঘজৰী নিজৰ হাতলৈ আনে।

মৃত্যু

বক্সাৰত পৰাজয় বৰণেৰে তেওঁৰ সকলো সৈন্য আৰু প্ৰতিপত্তি হেৰুওৱাৰ পিছত কাছিমক চুজা-উদ-দৌলাই ১৭৬৪ চনৰ ২৩ অক্টোবৰত তেওঁৰ শিবিৰৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰে; বহিষ্কাৰৰ পিছত কাছিম ক্ৰমে ৰোহিলাখণ্ড, এলাহাবাদ, গোহাদ আৰু যোধপুৰলৈ পলাই যায় আৰু অৱশেষত ১৯৭৪ত দিল্লী ওচৰৰ কোটৱালত বসতি স্থাপন কৰে।

১৯৭৭ চনৰ ৮ মে’ তাৰিখে দিল্লীৰ ওচৰৰ কোতৱালত মীৰ কাছিমৰ কিছু অস্পষ্ট কাৰণ আৰু অত্যাধিক দৰিদ্ৰতাৰ ফলত মৃত্যু হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

-

শ্ৰেণী:বংগৰ নৱাব
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ধান

ধান হৈছে এবিধ খাদ্যশস্য। অসমৰ লগতে ভাৰত তথা প্ৰাচ্যৰ বিভিন্ন দেশত জনপ্ৰিয় ধানৰ প্ৰজাতিটো হৈছে , যাক সচৰাচৰ এছিয় ধান ( আৰু চমুকৈ ) বোলা হয়। ধান উষ্ণ জলবায়ুত, বিশেষকৈ পূব-এছিয়াত বহুলভাৱে খেতি কৰা হয়। Rice শব্দটো তামিল ভাষাৰ আৰিছি শব্দৰপৰা অহা। আৰবৰ বণিকে ভাৰতৰপৰা আৰিছি নিলে আৰু তাৰ নাম ৰাখিলে - আল ৰুজ (Ul-ruz)। কালক্ৰমত ইয়ে স্পেইনত হৈ পৰিল - আৰোজ (Arroz) আৰু গ্ৰীছত উৰিজা (Oriza)। ফৰাচীত ৰিজ (Riz), ইটালিত ৰিচো (Riso), জাৰ্মানত ৰেইজ (Reis) আৰু শেষত ইংলেণ্ডত ধান হৈ পৰিল ৰাইছ (Rice)।ইয়াত মই বহুতো ভুল দেখিছো বেলেগ এডিটৰে যাতে এই ভূল বোৰ থিক কৰে।

ইতিহাস

প্ৰায় ১৩০ নিযুত বছৰ আগেয়ে অন্য তৰু-তৃণৰ সৈতে পৃথিৱীত ধান গজি উঠাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। ১৫, ০০০ বছৰ পূৰ্বে ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ হিমালয়ৰ পাদ অঞ্চলত প্ৰাকৃতিকভাৱে ধান গজি উঠিছিল। কালক্ৰমত ই সিঁচৰিত হ'ল ভাৰতৰ উত্তৰ -পূব অঞ্চললৈ আৰু লাহে লাহে দক্ষিণ-পূব এচিয়া আৰু ঘাইকৈ চীনলৈ। জাপানীসকলে ধানৰ কঠীয়া ল'লে পূব চীনৰ পৰা ৩, ০০০ বছৰ পূৰ্বে। খ্ৰিষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৫৪৩ বছৰ আগেয়ে ভাৰতীয় ধান গৈ মালয় আৰু জাভাত সোমাল। ১১ শতাব্দীৰ আশে-পাশে আৰব বনিকে ভাৰতৰপৰা ধান লৈ ইৰান আৰু ইজিপ্তত ব্যৱসায় কৰিলে। তাৰ পৰাই ধান সোমালগৈ স্পেইন আৰু ছিছিলত। নীল নদীৰ পাৰত ধানৰ খেতি আৰম্ভ হয় প্ৰায় ৬৩৯ খ্ৰিষ্টাব্দত। ইটালিত ধানৰ প্ৰবেশ ১৪৫৮ খ্ৰিষ্টাব্দত। ইটালিৰ পৰাই ধান ক্ৰমে বুলগেৰিয়া, যুগোশ্লাভিয়া আৰু ৰোমানিয়ালৈ সম্প্ৰসাৰিত হ'ল। আমেৰিকাত ধানৰ প্ৰথম প্ৰবেশ ১৬০৯ খ্ৰিষ্টাব্দত। আজি এণ্টাৰ্কটিকাৰ বাহিৰে প্ৰায় সমগ্ৰ বিশ্বতে ধানৰ শস্যৰ সিঁচৰিত।

অসমৰ থলুৱা জাতৰ ধান

মাণিকীমধুৰি, ভোগজহা, ৰামপাল জহা, কৃষ্ণজহা, ফুটুকী আহিনী, পছাৰভোগ, টঙাপাছি, বদ্ধনা, গুজুৰি, পেটপাখৰী, কেকোৱা, মইনাগিৰী, বৰা, বোকা, কলমদানি আদি। উজনি অসমৰ যোৰহাট, বিশেষকৈ তিতাবৰ, বৰহোলা আদি ঠাইবোৰত আজিৰ পৰা ৩০ বছৰ মানৰ আগতে কিছুমান থলুৱা জাতৰ ধান পোৱা গৈছিল। সেইবোৰক দুটা ভাগত ভাগ কৰি শালি আৰু লাহি ধান হিচাপে নাম দি লোৱা হৈছিল। সেয়া হ'ল যেনে- বৰধান। ইয়াৰো জাত আছিল দুটা (১) আঁকিবৰ আৰু (২) লথাবৰ। গমিধান, মিচিধান, কণীজহা আদিয়ে আছিল লাহিধান। এতিয়া উন্নত জাত বুলি নতুন কিছুমান ধানৰ বীজ ওলোৱাত সেই আগৰ পুৰণি ধানসমূহ নোহোৱা হ'ল।

দক্ষিণ কামৰূপৰ থলুৱা জাতৰ ধান

বৰাধান : গুৱাহটীয়া বৰা, নল বৰা, গাৰো বৰা, খোপাৰাঙি বৰা আদি।
জহা ধান : মাণিকীমধুৰি জহা, ভোগ জহা, কৃষ্ণ জহা, ৰামপাল জহা, ভুবুৰী জহা (শুং থকা) আদি।
বদ্ধনা ধান : হাতীমাল বদ্ধনা, জুৰ বদ্ধনা, শিলগুৰি বদ্ধনা বা শিলগুটি বদ্ধনা।
গুজুৰি ধান :মণি গুজুৰি, ৰঙা গুজুৰি, বগা গুজুৰি আদি।

ধানৰ পেটেণ্ট

ধান শস্যৰ সম্পূৰ্ণ জিন'মৰ অধিকাৰী হ'ল আমেৰিকাৰ কোম্পানি "মিৰিয়াড জেনেটিক্স" (Myriad geneties) আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ কোম্পানি "ছিনজেণ্টা" (Syngenta)।
সম্প্ৰতি বিশ্বত উচ্চ চাহিদা থকা "সোণালী ধান"ৰ (Golden Rice) পেটেণ্ট আছে পশ্চিমীয়া দেশৰ হাতত।
১৬০৯ খ্ৰিষ্টাব্দত প্ৰথম ধানৰ সম্ভেদ পোৱা আমেৰিকা হ'ল সাম্প্ৰতিক কালত ধান ৰপ্তানি কৰা প্ৰথম স্থানৰ দেশ।
ভাৰতীয় সুগন্ধি বাচমতি ধানৰ পেটেণ্ট আমেৰিকাৰ কোম্পানি 'ৰাইছ টেক'ৰ (Rice Tec) অধীনত।

তথ্য সংগ্ৰহ

লগতে পঢ়ক

বাহ্যিক সংযোগ

RiceWiki

International Rice Research Institute
Rice latest trade data on ITC Trade Map
Global Rice Science Partnership
Rice Today magazine
Calories in rice
Rice Knowledge Bank
A Brief History of Rice (p. 9 – p. 12)
A Cuban Skirmish for Rice by Isbel Diaz Torres, Havana Times, June 16, 2010
National Food Authority.
Safe Storage of Cooked Rice
Rice Research and Practice

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:শস্য
সুষমা দাস

সুষমা দাস (ইংৰাজী: Shushama Das; জন্ম: ১ মে' ১৯৩০) এগৰাকী বাংলাদেশী লোক-গায়িকা। বাংলাদেশৰ সংগীত জগতলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৭ চনত বাংলাদেশ চৰকাৰে তেওঁক একুশ্বে পদক (Ekushey Padak) প্ৰদান কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৩০ চনৰ ১ মে'ত বিট্ৰিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অসম প্ৰদেশৰ ছিলেট বিভাগৰ সুনামগঞ্জ জিলাৰ ডিৰাই উপজিলাৰ ছুল্লাহ থানাৰ পুতকা গাঁৱত সুষমা দাসৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰসিকলাল দাস আৰু মাতৃৰ নাম দিব্যময়ী দাস। ১৯৪৬ চনত প্ৰাণনাথ দাসৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশী হিন্দু
পানিকা ফুল

পানিকা ফুল মেক্সিকো, গোৱাটিমালা আৰু হুন্দুৰাছৰ থলুৱা চিৰসেউজীয়া সৰু গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ।

বিৱৰণ

ইয়াৰ ইংৰাজী নাম হৈছে 'ফল্ছ হিথাৰ', 'হাৱায়ান হিথাৰ', 'মেক্সিকান হিথাৰ' আৰু 'এল্ফিন হাৰ্ব'। ই প্ৰায় ওখ আৰু বিস্তৃত হয়। ইয়াৰ ফুলৰ বৰণ বেঙুনীয়া, লিভেন্দাৰ বা বগা হয়।

হাৱাইত প্ৰাকৃতিকভাবে গজা এই উদ্ভিদক তাত অপতৃণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

বাসস্থান

ই সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৫০০ৰ পৰা ২,২৪০ মিটাৰ উচ্চতাত উষ্ণ, অৰ্ধ-উষ্ণ আৰু নাতিশীতোষ্ণ জলবায়ুত পোৱা যায়। ফলৰ বাগিচা আৰু বাগিচাত গজা এবিধ আলংকাৰিক উদ্ভিদ, ই নৈৰ পাৰত গজে, গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় পৰ্ণপাতী আৰু উপ-পৰ্ণপাতী অৰণ্যৰ বিঘ্নিত গছ-গছনিৰ সৈতে জড়িত, লগতে পাহাৰীয়া মেছ’ফিলিক অৰণ্যৰ সৈতেও জড়িত।

এই প্ৰজাতিটো হাৱাইত প্ৰাকৃতিককৃত, আৰু তাত গুৰুতৰ অপতৃণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

খেতি

খেতিৰ ক্ষেত্ৰত, এই প্ৰজাতিটোৱে ভাল পানি-নিকাশ ব্যৱস্থা থকা, ৰ'দ পোৱা বা আংশিকভাৱে ছাঁ থকা পৰিৱেশত বিভিন্ন ধৰণৰ মাটিত খাপ খায়। যিটো ২০২০ চনত নিশ্চিত কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Data Sheet Resource: পানিকা ফুল

শ্ৰেণী:ফুল
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
স্বাতী মালিয়াল

স্বাতী মালিৱাল (; জন্ম:-১৫ অক্টোবৰ ১৯৮৪) এগৰাকী সমাজ কৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ। বৰ্তমান তেওঁ দিল্লীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ৰাজ্যসভাত সংসদ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০১১ চনত সমাজ কৰ্মী আন্না হাজাৰেৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় দুৰ্নীতি বিৰোধী আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু পিছলৈ ২০১৫ চনৰ পৰা ২০২৪ চনলৈকে দিল্লী মহিলা আয়োগৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

জীৱন

১৯৮৪ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদত জন্মগ্ৰহণ কৰা মালিৱালৰ পিতৃ ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ বিষয়া আৰু মাতৃ সংগীতা মালিৱাল। পিছলৈ তেওঁ কয় যে তেওঁ পিতৃৰ হাতত যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ শৈশৱত অশান্তিৰ সৃষ্টি হৈছিল।তেওঁ এমিটি ইণ্টাৰনেশ্যনেল স্কুললৈ যায় আৰু জে এছ এছ একাডেমী অৱ টেকনিকেল এডুকেচনৰ পৰা তথ্য প্ৰযুক্তিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত দুয়োৰে বিবাহ বিচ্ছেদ হয়।

শিক্ষাৰ অন্তত তেওঁ "পৰিৱৰ্তন" নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাত যোগদান কৰে যিটো অৰবিন্দ কেজৰিৱাল আৰু মনীষ চিছ'দিয়াই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ সমগ্ৰ ভাৰততে তৃণমূল পৰ্যায়ত অভিযানত কাম কৰিছিল৷ ২০১১ চনত কৰ্মী আন্না হাজাৰেৰ নেতৃত্বত ভাৰত দুৰ্নীতি বিৰোধী আন্দোলন আয়োজন কৰা সমিতিৰ ভিতৰত মালিৱাল অন্যতম আছিল, যাৰ ফলত পিছলৈ জন লোকপাল বিধেয়ক গৃহীত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ