ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
নেপোলিয়ন হিল

অলিভাৰ নেপোলিয়ন হিল (; ২৬ অক্টোবৰ, ১৮৮৩ – ৮ নৱেম্বৰ, ১৯৭০) চমুকৈ নেপোলিয়ন হিল এগৰাকী আমেৰিকান সাহিত্যিক। তেওঁ বিশেষকৈ স্ব-সহায়ক বা স্ব-সংশোধন বিষয়ক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৩৭ চনত প্ৰকাশিত "থিংক এণ্ড গ্ৰো ৰিচ" ("চিন্তা কৰক আৰু ধনী হওক") নামৰ কিতাপখনৰ বাবে সৰ্বাধিক জনাজাত। এই কিতাপখন সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা ১০ খন স্ব-সহায়ক কিতাপৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁৰ বেছিভাগ কিতাপ "সফলতা" প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে নীতি সন্নিবিষ্ট থকা বাবে বিখ্যাত।

উদ্ধৃতিসমূহ

"মানুহৰ মনে যি কল্পনা কৰিব পাৰে আৰু বিশ্বাস কৰিব পাৰে, সেয়া লাভো কৰিব পাৰে।"
* Think and Grow Rich (1937), অধ্যায় ১

"শক্তি আৰু বিকাশ কেৱল নিৰন্তৰ চেষ্টা আৰু সংগ্ৰামৰ জৰিয়তে আহে।"
* Think and Grow Rich (1937), অধ্যায় ১০

"ধৈৰ্য, অধ্যৱসায় আৰু ঘাম — এই তিনিটাই সফলতাৰ বাবে অদ্বিতীয় সংমিশ্ৰণ।"
* Think and Grow Rich (1937), অধ্যায় ৯

"যি কামত মানুহৰ আগ্ৰহ নাথাকে, সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁ কেতিয়াও সফল হ’ব নোৱাৰে।"
* Think and Grow Rich (1937), অধ্যায় ৮

"প্ৰতিটো বিপদ, প্ৰতিটো বিফলতা, প্ৰতিটো হৃদয়বিদাৰণৰ মাজতেই সমান বা অধিক লাভৰ বীজ লুকাই থাকে।"
* Think and Grow Rich (1937), অধ্যায় ৩

লগতে চাওক

নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্ট

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
জয়ন্ত কুমাৰ বৰা

জয়ন্ত কুমাৰ বৰা হৈছে এগৰাকী অসমীয়া লেখক, অধ্যাপক, সম্পাদক৷ তেখেত বৰ্তমান ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক৷ সাহিত্য সমালোচনা বিষয়ত তেখেতৰ ভালেকইখন গ্ৰন্থ ইতিমধ্যে প্ৰকাশিত হৈছে৷

উদ্ধৃতি

সাহিত্য অভিৰূপা
অসমীয়া সাহিত্যলৈ মিছনেৰীসকলৰ এটি ডাঙৰ দান হ'ল নতুন গদ্যশৈলীৰ প্ৰৱৰ্তন। শিৱসাগৰকেই মিছনেৰীসকলে ঘাই কৰ্মক্ষেত্ৰ হিচাপে লৈ, ইয়াতেই ছপাশাল প্ৰতিষ্ঠা কৰি ইয়াৰপৰাই 'অৰুনোদই' প্ৰকাশ কৰিছিল। আধুনিক জ্ঞান-বিজ্ঞান, সাহিত্য, সাংবাদিকতাৰ বাবে মিছনেৰীসকলে এটি গদ্যৰীতি নিৰ্মাণ কৰি লৈছিল। এই গদ্যৰীতি শিৱসাগৰ অঞ্চলৰ কথিত ভাষাটোক আধাৰ হিচাপে লৈ গঢ়ি তুলিছিল।
অৰুনোদই কাকত-আলোচনী প্ৰকাশ, মিছনেৰীসকলে গঢ়ি তোলা ভাষাভিত্তিক জাতীয়-চেতনা, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা-গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-কৰ্ম আদিৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যই পাশ্চাত্য সাহিত্যাদৰ্শৰ সৈতে প্ৰাথমিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। এই কথা সত্য যে, ১৮৯৯ চনলৈকে অসমত যিবোৰ ইংৰাজী স্কুল প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল, সেইবোৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যত পাশ্চাত্য প্ৰভাৱৰ ক্ষেত্ৰ বহলোৱাৰ সুযোগ দিয়া নাছিল। এতেকে ইংৰাজী সাহিত্য আৰু পছিমীয়া চিন্তা-আদৰ্শৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক স্থাপনৰ বাবে অসম ঊনবিংশ শতিকাৰ শেহৰ ফাললৈ অপেক্ষা কৰিব লগা হৈছিল।
সাধাৰণতে বিজ্ঞানৰ ধ্যান-ধাৰণা, তত্ত্ব আৰু তথ্যৰে পৰিপুষ্ট ৰচনাকেই বিজ্ঞান- সাহিত্য বুলি অভিহিত কৰা হয়। বিজ্ঞান-সাহিত্যৰ উদ্দেশ্য হ'ল সাহিত্যৰ ৰস আৰু সৌন্দৰ্য সমৃদ্ধ ৰচনাৰে জনসাধাৰণৰ মন বৈজ্ঞানিক জ্ঞানেৰে পুষ্ট কৰা আৰু লগতে সমাজত বিজ্ঞান মানসিকতাৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা।
বিজ্ঞানে সকলোকে এক নতুন বিশ্ববীক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছে আৰু এই বিশ্ববীক্ষা হৈ পৰিছে সাহিত্যিকৰ অন্তৰ্দৃষ্টিৰ অংগ। বিজ্ঞানে সাহিত্যিকক আৰু সাহিত্যই বিজ্ঞানীকো মৌলিক চিন্তা কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে। প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় বিজ্ঞানী চাৰ জগদীশ চন্দ্ৰ বসুৱে সেয়ে কৈছে, 'আনৰ দৃষ্টি য'ত শেষ হয়, তাতো কবিৰ দৃষ্টি ৰুদ্ধ নহয়।..... বিজ্ঞানীৰ পন্থা স্বতন্ত্ৰ হ'ব পাৰে, কিন্তু কবিত্ব সাধনাৰ সৈতে তেওঁৰ সাধনাৰ মিল আছে। দৃষ্টিৰ পোহৰ য'ত শেষ হয়, তাতো তেওঁ পোহৰ বিচাৰি পায়।'
বেজবৰুৱাই যতেই অসমীয়া ভাষাৰ ভুল প্ৰয়োগ দেখিছে, ত'তেই নিৰ্মম হৈ উঠিছে। অসমীয়া ভাষাক বেজবৰুৱাই অধিক আধুনিক আৰু প্ৰকাশিকা শক্তি সম্পন্ন কৰি তুলিছিল বাঁহী আলোচনীৰ যোগেদিয়েই। অসমীয়া ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ উদাৰনীতিও (liberal) গ্ৰহণ কৰি দেখুৱালে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
৫৩ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)

৫৩ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (, চমুকৈ NH 53) হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। এই ঘাইপথটোৱে অসমৰ বদৰপুৰ আৰু মণিপুৰৰ নুঙবাৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰিছে। বদৰপুৰত ৪৪ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰ পৰা এই ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো আৰম্ভ হৈছে। এই ঘাইপথটোৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হৈছে । ইয়াৰে অসমত আৰু মণিপুৰত আছে।

সংযোজিত স্থানসমূহ

শিলচৰ
কাশিপুৰ
বাঞ্চকাণ্ডি
ফুলেৰ্তল
জিৰিবাম
নুঙবা
টামেঙলঙ জিলা

লগতে চাওক

List of National Highways in India (by Highway Number)

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

Route map of NH 53

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
খাম্বা আৰু থোইবি

খাম্বা আৰু থোইবি প্ৰাচীন কিংবদন্তি এটা মেইটেই সংস্কৃতি,
লগতে মেইটেই পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথাৰ অৱতাৰৰ অন্যতম মহাকাব্যিক চক্ৰ, যিটো প্ৰাচীন মইৰাং ৰাজ্য কাংগলেইপাক (আৰম্ভণি মণিপুৰ)ৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে।
ভাৰতীয় পণ্ডিত সুনীতি কুমাৰ চেটাৰ্জীয়ে ইয়াক "মণিপুৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰোমান্টিক কিংবদন্তি" বুলি উল্লেখ কৰিছে।

এই মহাকাব্যিক কাহিনীটোৰ অগণন পুনৰাবৃত্তিৰ ভিতৰত খাম্বা থোইবি শ্বেৰেং হৈছে হিজাম অংগংঘাই ৰচিত আৰু ১৯৪০ চনত প্ৰকাশিত আঠ খণ্ডৰ ৩৯,০০০ শাৰীৰ মহাকাব্য।

খাম্বা আৰু থোইবিৰ ধ্ৰুপদী কাহিনীটো অসমীয়া লেখক আৰু নৃতত্ত্ববিদ ৰজনীকান্ত বৰদলৈ (১৮৬৯-১৯৩৯)ৰ দ্বাৰা খাম্বা থোইবিৰ সাধুকথা নামেৰে অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ পিছতো অসমীয়া ক্লাছিকত পৰিণত হয়।

পটভূমি

কিংবদন্তি অনুসৰি কেকে মইৰাং থাংচিং দেৱতাই সৃষ্টি কৰিছিল। মইৰাঙৰ প্ৰথম ৰজা আছিল মইৰাং লেইমা নাংবান চানু মেইৰাপাঞ্জেনলেইৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা ইৱাং ফাং ফাং পংলেনহানবা। তেওঁ জনজাতীয় গাঁও আক্ৰমণ কৰি থাংগাক নিজৰ শাসনৰ অধীনলৈ আনি উত্তৰ দিশত নিজৰ সীমা সম্প্ৰসাৰিত কৰে, য’ত লুৱাং ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ বন্দীসকলক লৈ আনিছিল আৰু তেওঁ হত্যা কৰা শত্ৰুৰ মূৰ কাংলা বা ৰাজকীয় ঘেৰাওত পুতি থৈছিল।

কিছু সময়ৰ পাছত থাংচিং দেৱতাই ভাবিবলৈ ধৰিলে যে ৰজা আৰু তেওঁৰ প্ৰজাসকল ইমানেই সমৃদ্ধিশালী যে তেওঁৰ প্ৰতি থকা কৰ্তব্য পাহৰি যোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে আৰু সাতজন দেৱতা য়াখং লাইৰ পৰামৰ্শমতে তেওঁ ৰজা আৰু তেওঁৰ লোকসকলক ভয় খুৱাবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে। এদিন ৰাতি ৰহস্যময় শব্দ শুনা গ’ল। প্ৰথমতে ৰজাৰ সৈন্যসকলে একো বিচাৰি নাপালে, কিন্তু যেতিয়া পুনৰ শব্দবোৰ শুনা গ’ল, তেতিয়া তেওঁলোকে দেখিলে যে য়াখং লাইয়ে ধুমুহা সৃষ্টি কৰি খুয়াল লেখোঙক ধ্বংস কৰি পেলাইছে।

ৰজাৰ উপদেষ্টাসকলে ৰজাক বিখ্যাত মাইবি ছান্থং মাৰি মাই লাংজেং লংমেই থৌবাক মাতিবলৈ ক’লে। তেওঁ পথাৰত কাম কৰি আছিল, যদিও দৌৰি আহিছিল। ৰজাই তাইক খুয়াল লেইখং পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ দাবী জনায়, আৰু বিফল হ'লে হত্যা কৰাৰ ভাবুকি দিয়ে। মাইবিয়ে সাত দেৱতাক বুজাই দিলে যে তাইক খুয়াল লেইখং পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব পৰা গীত এটা শিকালে আৰু তেওঁলোকে তাইক ৰজাৰ ওচৰত এটা বাৰ্তা দিবলৈ আদেশ দিলে। খুয়াল লেইখংলৈ যোৱাৰ সময়ত তাই পাখাংবা দেৱতাক লগ পাইছিল। তাই গীতটো গাই ভৱনটো ওপৰলৈ তুলি দিলে আৰু ৰজাক বাৰ্তা দিলে, য’ত দেশৰ সকলো মাইবা আৰু মাইবিয়ে নিজৰ পবিত্ৰ কাপোৰ পিন্ধি থাংচিং মন্দিৰত শুব লাগে বুলি নিৰ্দেশ দিলে, যিটো তেওঁলোকে কৰিলে। তাত তেওঁলোকৰ সপোনত তেওঁলোকক নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল যে তেওঁলোকে পালন কৰিবলগীয়া কৰ্তব্য অনুসৰি জনসাধাৰণক বিভিন্ন ভাগত বিভক্ত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। তাৰ পিছত গাঁৱৰ কাৰ্যালয়বোৰ সৃষ্টি কৰি তাৰ অগ্ৰাধিকাৰৰ ক্ৰম নিৰ্ধাৰণ কৰা হ’ল। মাইবাসকলে দেৱতাৰ নাম জপ কৰিলে আৰু মাইবিসকলে ঘণ্টা বাজিলে। তাৰ পাছত যেতিয়া তেওঁলোকে ৰজাক নিজৰ সপোনৰ কথা ক’লে, তেতিয়া তেওঁলোকক দেৱতাই কোৱাৰ দৰেই কৰিবলৈ আদেশ দিয়া হ’ল।

আৰু চাওক

থোইবি

টোকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: লোককথা
শ্ৰেণী: সাধুকথা
শ্ৰেণী:মেইতেই লোককথা
জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা

জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা অসমৰ এজন লেখক, শিক্ষাবিদ আৰু অভিনেতা। ‘ভেনিচৰ সাউদ’, ‘পঞ্চৰত্ন’, ‘দদাইৰ পঁজা’ আদি বিভিন্ন গ্ৰন্থেৰে তেখেতে অসমীয়া সাহিত্যলৈ বৰঙণি আগবঢ়াই গৈছে। ১৯১৪ চনত গুৱাহাটীত আইন মহাবিদ্যালয় স্থাপন হোৱাৰ পিছত তেখেতে তাৰ অধ্যক্ষ নিযুক্ত হৈছিল। বৰুৱাই ১৯৩৩ চনৰ উত্তৰ লক্ষীমপুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ চতুৰ্দশ অধিবেশনৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল।

উদ্ধৃতি

পৰীক্ষা পাছ কৰিলে শিক্ষা নহয়। মনৰ শিক্ষা। মনৰ শিক্ষা বিশ্ববিদ্যালয় কি স্কুল- কলেজৰ পৰীক্ষা পাছ কৰিলে যে নহয়, আমি সেই কথা কোৱা নাই। স্কুল, কলেজ, বিশ্ববিদ্যালয় মনৰ উন্নতিৰ প্ৰধান সহায়; কিন্তু এই প্ৰধান সহায়ৰ বিনা সাহায্যতো মনৰ উন্নতি হ’ব পাৰে, যদিও সি টান কথা। ঘৰতে বহিও মনৰ উন্নতি কৰা যায়। তাতকৈও, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষা পাছ কৰি কৰাতকৈও মনৰ উন্নতি হয় ভ্ৰমণৰ পৰা।
বিলাতৰ চিঠি (পৃ.২)
দেশভ্ৰমণ শিক্ষাৰ প্ৰধান উপায়। ভাৰতবৰ্ষলৈ কত দিনৰপৰা বিদেশী পৰিব্ৰাজক আহিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। মেগাস্থনীচ, হাওয়েনশ্বাং, মোগলসকলৰ সময়ত বাৰ্নিয়েৰ, টেভাৰ্নীয়েৰ আৰু কত নাম কম? সেই দূৰ সময়ত ভ্ৰমণৰ কত, অসুবিধা আছিল, তথাপি অসুবিধা, বাধা-বিঘিনি অতিক্ৰম কৰি সুদূৰ য়ুৰোপ আৰু চীন দেশৰপৰা এইবোৰ পৰিব্ৰাজক ভাৰতলৈ গৈছিল। আমি এই বিংশতি শতাব্দীৰ সুবিধা পায়ো যদি আমাৰ গাঁৱত, আমাৰ মহকুমাত, আমাৰ জিলাত পৰি থাকোঁ, তেনেহ'লে ই যদি পাপ নহয়, পাপনো আৰু কাক বোলে?
বিলাতৰ চিঠি (পৃ.২)
কৰুণাময় ঈশ্বৰে আমাক এই শৰীৰ দিছে; এইশৰীৰক যদি অৱহেলা কৰোঁ, শৰীৰক নানান অত্যাচাৰ কৰি যদি কষ্ট দিওঁ, তেনেহলে তেওঁক অপমান কৰা।
বিলাতৰ চিঠি (পৃ.১৫)
মনৰ উন্নতিৰ লগে লগে আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীবিলাকৰ শৰীৰৰ উন্নতিৰ পিনেও চোৱা উচিত। অভিভাৱক আৰু শিক্ষকসকলে ল’ৰাক পাঁচ ঘণ্টা স্কুলত পঢ়াই আৰু পুৱা-গধূলি বতাহ সোমাব নোৱাৰাকৈ খোঁটালীত কিতাপ আগত থোৱাই ৰাখিলেই তেওঁলোকে নিজক ধন্য ধন্য মানিলে। আমাক ঈশ্বৰে মানুহৰূপে সৃষ্টি কৰিছে, সেইদেখি আমি ভাবি-চিন্তি কাম কৰা উচিত।
বিলাতৰ চিঠি (পৃ.১৬)
আমাৰ দেশৰ আধুনিক সাহিত্য এতিয়াও টনকিয়াল নহয়। সেই গুণে সাহিত্যসেৱীসকলে কিতাপ দেখি বাকছত সুমুৱা ই থৈ দিয়া উচিত নহয়। মই এনে বহুতো লেখকক জানো যি সকলে আৰ্থিক অভাবৰ নিমিত্তে কিতাপ লেখি ছপাব নোৱাৰে। এনেবোৰ কিতাপ-লেখকৰ নিমিত্তে এটি ধনৰ ভঁৰাল হোৱা উচিত। সেই ধনৰ ভঁৰাল কেইজনমান উদ্যোগী মানুহৰ তত্ত্বাৱ- ধানত ৰাখি সেই টকাৰে বছৰে বছৰে দুখন হওক এখন হওক কৃতী অথচ অৰ্থহীন মানুহৰ ভাল ভাল কিতাপ ছপোৱা উচিত।
পঞ্চৰত্ন, পৃ.viii

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
হিৰণ্য কাশ্যপ

হিৰণ্য কাশ্যপ হৈছে অসমৰ এগৰাকী গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক। সীমান্ত, সময় আৰু সংগীত এই তিনিখন ধাৰাবাহিক উপন্যাসেৰে অসমীয়া সাহিত্যত তেওঁ জনপ্ৰিয় হৈছিল। উল্লেখযোগ্য যে হিৰণ্য কাশ্যপ সাহিত্যিকজনৰ প্ৰকৃত নাম নহয়, ছদ্মনামহে।

উদ্ধৃতিসমূহ

সীমান্ত মোৰ প্ৰিয় উপন্যাস । যথেষ্ট সন্তুষ্টি পাইছিলো সেইখন কিতাপ লিখি । তিনিখন উপন্যাসৰ ভিতৰত সেইখনেই আটাইতকৈ প্ৰিয় উপন্যাস । এগ্ৰিকালছাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিষয়ে লিখিছিলো তাত । মোৰ বিষয় আছিল এগ্ৰিকালছাৰ।
আচলতে পতি পত্নীৰ মাজত বুজা পৰা থকাটো খুব প্ৰয়োজনীয় কথা । ইজনে সিজনক পৰ্যাপ্ত সময় দিব লাগিব । দুয়োৰে মাজত বন্ধুত্বসুলভ সম্পৰ্ক থাকিব লাগিব । দুয়ো দুয়োকে গুৰুত্ব দিব লাগে । ইজনে সিজনৰ দৃষ্টিভংগীক সন্মান জনাব লাগে ।
পতি-পত্নীৰ মাজত হোৱা তিক্ত সম্পৰ্কৰ প্ৰকৃত কাৰণ উলিয়াবলৈ যথেষ্ট বিশ্লেষণ কৰিব লাগিব । কিন্তু এটা প্ৰধান কাৰণ, পৰস্পৰে মুকলিকৈ কথাৰ বেকত নকৰাটো।
দেউতা মোৰ বাবে এখন বিশাল গ্ৰন্থ । মূৰ তুলি থাকিবলৈ শিকাইছিল তেওঁ ।
পিতৃ-মাতৃয়ে সন্তানক সময় দিবই লাগিব । একে সময়তে মাতৃ এগৰাকীৰো কৰ্মসংস্থাপন খুবেই প্ৰয়োজন । চাকৰি আৰু সন্তান দুয়োটাই মেনেজ কৰিব লাগিব । পিতৃ-মাতৃ উভয়ে সন্তানক গুণগত সময় দিব লাগিব । সন্তানৰ সৈতে বন্ধুত্বসুলভ সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিব লাগিব । সন্তানে মাক-দেউতাকৰ আগত সকলো ধৰণৰ কথা ক’ব পৰা পৰিবেশ এটা গঢ়ি তুলিব লাগিব । সমস্যাবোৰ মুকলিকৈ ক’ব নোৱাৰিলেহে ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ওলোটা-পোলোটা কামবোৰ কৰে।
ভৱেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া ছাৰে প্ৰদীপ বৰুৱাক সীমান্তৰ বিষয়ে কৈছিল,“হিৰণ্যই লিখিছে যেতিয়া ভাল হ’বই” । সেই বাক্যশাৰী মোৰ কলমৰ অন্যতম বাটকটীয়া । অত্যন্ত প্ৰেৰণাদায়ক, অত্যন্ত ভাল লগা কথা সেইটো ।
ব্যংগ সাহিত্যৰ প্ৰয়োজন বৰ্তমান খুবেই বেছি৷ যিহেতু ব্যংগৰ দ্বাৰা সমাজ শুধৰাব পৰা যায়, গতিকে বৰ্তমানৰ সমাজখনৰ অৱস্থা দেখি মই ব্যংগ সাহিত্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা অতি বেছি বুলিয়েই ভাবোঁ৷
আচলতে মই কোনো বিবাহ অনুষ্ঠান, সভা-সমিতি, মেল-মিটিং আদিলৈ গলে যদি কোনোবাই মোৰ লেখনিৰ প্ৰশংসা কৰে শুনি ভাল লাগে। মোৰ সন্মুখতে তেওঁলোকে হিৰণ্য কাশ্যপৰ লেখনিৰ আলোচনা কৰে। সেয়া হয়তো মোৰ প্ৰকৃত নামেৰে নিজে শুনিবলৈ অসজা লাগিলহেতেন। গতিকে ছদ্মনাম লৈ লিখাৰ এয়া এক কাৰণ। তদুপৰি মই মুখৰ আগত নিজৰ প্ৰশংসা বৰ এটা শুনিবলৈ অসুবিধা পাওঁ।

উত্‍স
সুদক্ষিণা শৰ্মা

সুদক্ষিণা শৰ্মা (; জন্ম: ৮ আগষ্ট, ১৯৩৪) অসমৰ এগৰাকী খ্যাতনামা গায়িকা। তেওঁ অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী সুখ্যাত গায়ক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু সংগীত তথা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ভূপেন হাজৰিকাৰ ভগ্নী আৰু গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীতশিল্পী দিলীপ শৰ্মাৰ পত্নী। জন্মসূত্ৰে তেওঁৰ নাম আছিল নিৰুপমা হাজৰিকা। ঘৰুৱা নাম কুইন, অৰ্থাৎ কুইন হাজৰিকা। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই তেওঁক নাম দিলে কুইনী হাজৰিকা।শৈশৱতে তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ফণী শৰ্মাৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিছিল। সংগীতক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০২ চনত, সুদক্ষিণা শৰ্মাই স্বামী দিলীপ শৰ্মাৰ সৈতে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।

সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ জীৱনৰ আধাৰত ঔপন্যাসিক আৰাধনা পটংগীয়া গোস্বামীয়ে আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা শীৰ্ষক এখন জীৱনভিত্তিক উপন্যাস লিখি উলিয়াইছে। ‘আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা’ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ৰচিত এটি জ্যোতি সংগীত। সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ কণ্ঠত এই গীত বাণীবন্ধন হৈছিল।

সংক্ষিপ্ত জীৱনী

১৯৩৪ চনৰ ৮ আগষ্ট তাৰিখে গুৱাহাটীৰ ভৰলুমুখত সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ নীলকান্ত হাজৰিকা আৰু মাতৃ শান্তিপ্ৰিয়া হাজৰিকা। ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, সমৰ হাজৰিকাকে ধৰি নীলকান্ত হাজৰিকাৰ দহোটা সন্তানৰ সুদক্ষিণা বা নিৰুপমা হাজৰিকা অছিল চতুৰ্থটি সন্তান। এটি সংস্কৃতিবান পৰিয়ালত জন্ম লাভ কৰা নিৰুপমাই সৰুৰেপৰাই ঘৰত গীত গোৱা দেখিছিল। মোমায়েক অনাথবন্ধুৱে ছেক্স’ফ’ন বজাইছিল। মাজু মাহীয়েক ভৱপ্ৰিয়াই তেওঁলোকক গীত গাবলৈ শিকাইছিল। মাক শান্তিপ্ৰিয়াইও গীত গাব জানিছিল।

১৯৫৪ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে গণশিল্পী, সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ দিলীপ শৰ্মাৰ সৈতে সুদক্ষিণাৰ বিবাহ হৈছিল। তেওঁলোকৰ তিনি সন্তান ক্ৰমে- ঋতুপৰ্ণ শৰ্মা(১৯৫৫-২০০৭), ঋষিৰাজ শৰ্মা(১৯৬৯-২০২৩), ঋজুশ্ৰী শৰ্মা। সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ শহুৰ আৱাহন আলোচনীৰ সম্পাদক দীননাথ শৰ্মা এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু শাহু ৰেণু দেৱী। মৃত্যুৰ পাছত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ শৰ্মাৰ দেহ দান কৰা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ গীতৰ ৱেবচাইট
ইউটিউব

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰীণা চৌধুৰী

ৰীনা চৌধুৰী (; জন্ম: ২ জুন ১৯৬৮) এগৰাকী ৰাজনৈতিক আৰু সমাজকৰ্মী৷ তেওঁ ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ মোহনলালগঞ্জ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হোৱা সংসদৰ সদস্য আৰু সমাজবাদী পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৬৮ চনৰ ২ জুনত শ্ৰী ভাগৱতী প্ৰসাদ আৰু চন্দ্ৰ ৱাটিৰ পৰিয়ালত, উত্তৰ প্ৰদেশৰ গোৰখপুৰত শ্ৰীযুত শ্ৰীমতী ৰীণাৰ জন্ম হয়৷ তেওঁ বিবাহিত আৰু তেওঁৰ এজন পুত্ৰ আছে।

২০০২ চনত ৰীণা নিজৰ বাসগৃহত হোৱা দুৰ্ঘটনাৰ বাবে ১৫% জুইত দগ্ধ হয়। আৰক্ষী বিষয়াসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে এল পি জি চিলিণ্ডাৰ আৰু ৰন্ধন গেছ সংযোগী পাইপত লিক হোৱাৰ বাবেই এই জুই সংঘটিত হৈছে।

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
কপিল পৰমাৰ

কপিল পৰমাৰ (জন্ম ২০০০) এজন ভাৰতীয় পেৰা-জুডো খেলুৱৈ। ২০২৪ চনৰ পেৰালিম্পিকত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰাৰ লগতে জুডোত ভাৰতৰ প্ৰথমটো পেৰালিম্পিক পদক লাভ কৰি ইতিহাস ৰচনা কৰে। ইয়াৰোপৰি পৰমাৰে ২০১৯ চনৰ কমনৱেলথ চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক, ২০২৩ চনৰ গ্ৰেণ্ড প্ৰিস্কত স্বৰ্ণ, ২০২৩ চনৰ আই বি এছ এ বিশ্ব গেমছত ব্ৰঞ্জ আৰু ২০২২ চনৰ এছিয়ান পেৰা গেমছত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন

পৰমাৰ ভূপালৰ যদিও তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ ইণ্ডিয়ান পেৰা জুডো একাডেমীত প্ৰশিক্ষক মুনাৱাৰ আঞ্জাৰ আলী ছিদ্দিকিৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লৈ আছে।

কেৰিয়াৰ

এছিয়ান পেৰা গেমছত পৰমাৰে ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। ২০২৩ চনত আলেকজেণ্ড্ৰিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা আই বি এছ এ জুডো গ্ৰেণ্ড প্ৰিস্কত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ব্ৰিটেইনৰ বাৰ্মিংহামত অনুষ্ঠিত আই বি এছ এ বিশ্ব গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। বাৰ্মিংহামত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছতো তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মধ্য প্ৰদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
সুলভা দেশপাণ্ডে

সুলভা দেশপাণ্ডে (; ১৯৩৭ – ৪ জুন ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নাট পৰিচালক আছিল। মুম্বাইৰ মাৰাঠী আৰু হিন্দী থিয়েটাৰৰ উপৰিও ৭৩খনতকৈও অধিক মূলসুঁতিৰ বলীউডৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ ভূমিকা (১৯৭৭),অৰবিন্দ দেশাই কী অজীৱ দাস্তান (১৯৭৮),গমন (১৯৭৮) আদি কলাত্মক চলচ্চিত্ৰত চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰাৰ উপৰি বহুতো টিভি ধাৰাবাহিক আৰু নাটকতো অভিনয় কৰিছে। ১৯৬০ চনৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি হিচাপে তেওঁ ৰংগায়ন আৰু বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, বিজয়া মেহতা, সত্যদেৱ ডুবে আদিৰ দৰে নাট্য ব্যক্তিত্বৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ স্বামী অৰবিন্দ দেশপাণ্ডেৰ সৈতে মুম্বাইতআৱিষ্কাৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ইয়াৰ শিশুসকলৰ বাবে চন্দ্ৰশালা নামৰ শাখা এটাও আৰম্ভ কৰে। চন্দ্ৰশালাই পেছাদাৰী ৰূপত শিশু নাট্য প্ৰদৰ্শন অব্যাহত ৰাখিছে।[4] পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত তেওঁ জি লে জৰা, এক পেকেট উমীদ, অস্মিতা আদি টিভি ধাৰাবাহিক আৰু ইংলিছ-ভিংলিছ আদি ছবিত অভিনয় কৰে।

কৰ্মজীৱন

সুলভাই মুম্বাইৰ দাদৰৰ ছবিলদাস বয়জ হাইস্কুলত শিক্ষয়ত্ৰী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তাত কাম কৰি থাকোঁতে তেওঁ বিশিষ্ট নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰক তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে কেইখনমান নাটক লিখিবলৈ কয়। এনেকৈয়ে তেওঁৰ নাট্কৰ সৈতে সম্পৰ্ক হয় আৰু সময়ৰ লগে লগে তেওঁ ১৯৬০ দশকৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ অন্যতম অগ্ৰণী হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ বিজয়া মেহতা, বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৰংগায়ন নাট্যগোষ্ঠীত যোগদান কৰে।

অতি সোনকালেই তেওঁৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয়। তেওঁৰ নাট মাধল্য ভিন্টী আৰু সছা অনি কাছাভৰ দৰে নাটকৰ বাবে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হোৱাত প্ৰশংসিত হয়। ৰংগয়নৰ সৈতে বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ পিছত তেওঁ স্বামী অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু অৰুণ কাকাদেৰ সৈতে ১৯৭১ চনত অৱিষ্কাৰ নাট্যগোষ্ঠী গঠন কৰে। বিজয় তেণ্ডুলকাৰৰ বিশিষ্ট নাটক শান্ততাত লীলা বেনাৰেৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ১৯৬৭ চনত ক’ৰ্ট চালু আহে নাটকৰ যোগেদি তেওঁ নিজৰ দক্ষতা সাব্যস্ত কৰে। পিছলৈ তেওঁ ১৯৭১ চনত সত্যদেৱ ডুবে পৰিচালনা কৰা নাটকখনৰ চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণত পুনৰ একে চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যিটো চৰিত্ৰ ছবিখনত যুগান্তৰকাৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ দশকত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰক উচ্চতৰ পৰ্যায়লৈকে লৈ যোৱা নৱ-তৰংগৰ হিন্দী, লগতে মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ আৰু শ্যাম বেনেগাল আদিৰ দৰে পৰিচালকৰ সৈতে ব্যাপকভাৱে জড়িত হৈ পৰে।

বঁটা

১৯৮৭: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (মাৰাঠী নাট্যজগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে)।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

Awishkar website

Category:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
Category:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
Category:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
Category:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
Category:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
Category:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
১০ এপ্ৰিল

ঘটনাৱলী

২০১৬ - কেৰালাৰ কোল্লম জিলাৰ পুত্তিলিঙ্গ মন্দিৰত জুই লগাৰ ফলত প্ৰায় ১১০জন মানুহৰ মৃত্যু ঘটিছিল, ৩০০ জনতকৈও বেছি মানুহ আহত হৈছিল।

জন্ম

১৭৭৫ - চেমুৱেল হ্যানিমেন, জাৰ্মান চিকিৎসক।
১৮৯৮ - আব্ৰাহাম থ'মাছ কুভুৰ, ভাৰতীয় মূলৰ অধ্যাপক আৰু যুক্তিবাদী।
১৯৪০ - ইভা আচাও, অসমীয়া অভিনেত্ৰী। (মৃত্যু: ১৪ জুন, ১৯৮৮)
১৯৭৪ - প্ৰদ্যুত বৰা, ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা।
১৯৮৬ - আয়েশা টাকিয়া, বলিউডৰ অভিনেত্ৰী।

মৃত্যু

১৯৯৫ - মোৰাৰজী দেশাই, ভাৰতৰ ষষ্ঠ প্ৰধান মন্ত্ৰী।
১৯৯৭ - মেহতাব, ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
২০১৭ - প্ৰদীপ শইকীয়া, অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, প্ৰসিদ্ধ অনুবাদক আৰু ঔপন্যাসিক। (জন্ম: ১৪ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৬)
২০১৯ - দ্ৰুপদ বৰগোহাঁই, ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।

দিৱস

আন্তৰ্জাতিক ভাতৃ-ভগ্নী দিৱস

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

বিবিচি: এই দিনত
বাল নাগাম্মা

বাল নাগাম্মা ১৯৪২ চনj চি পুল্লাই পৰিচালfl আৰু এছ এছ ভাছান প্ৰযোজিত এখন তেলেগু ভাষাৰ ছবি। বাল নাগম্মা কাহিনীটো এটা জনপ্ৰিয় বুৰ্ৰা কথাৰ পৰা লোৱা হৈছে। জেমিনী ষ্টুডিঅ’ই তেলেগু ভাষাত নিৰ্মাণ কৰা প্ৰাৰম্ভিক সফল ছবিসমূহৰ ভিতৰত এইখন অন্যতম আছিল, যিখন ছবি তামিল ভাষাত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হোৱা নাছিল। পিছলৈ ১৯৫৯ চনত বেদান্তম ৰাঘৱ্যৰ পৰিচালনাত একে নামেৰে ছবিখন পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

কাহিনী

কাহিনীটো বালা নাগম্মা নামৰ এজনী ৰাজকুমাৰীৰ বিষয়ে। ৰজা নৱভোজৰাজুৰ পত্নী ভূলক্ষ্মী ৰাণী, বংশৰ বাবে জটাংগী মুনিক প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু সাতটা সন্তানৰ প্ৰাপ্তি হয়; ইয়াৰে সৰুটোৰ নাম বালা নাগম্মা (কাঞ্চনামালা)। কাৰ্যবৰ্দী ৰাজুৰ (বান্দা) সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। মায়ালা ফকিৰেয়ে (গোবিন্দৰাজুলা চুববাৰাও) ৰাজকুমাৰীক কুকুৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি নাগুল্লাপুডী গট্টুত থকা নিজৰ গুহালৈ লৈ যায়। চৈধ্য বছৰ ধৰি গুহাত বন্দী হৈ থাকে, সেই সময়ছোৱাত তেওঁ ব্ৰতম আৰু পূজা-অৰ্চনা কৰি তাক আঁতৰত ৰাখে।

সেই সময়ছোৱাৰ ভিতৰত তেওঁৰ পুত্ৰ বালাৱৰ্দী ৰাজু ডাঙৰ হয় আৰু মায়ালা ফকিৰে মাকক বন্দী কৰি ৰখাৰ কথা গম পায়। বালাবৰ্দীয়ে ফুল বিক্ৰেতা তাম্বালী পেড্ডীৰ জৰিয়তে, তেওঁৰ নাতিয়েকৰ ৰূপ লৈ ফকিৰক বিচাৰি ফুৰে। তাৰ পিছত ফকিৰক পৰাস্ত কৰি মাকক উদ্ধাৰ কৰে।

ব্যৱসায়

চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসবিদ ৰেণ্ডাৰ গাইৰ মতে বাল নাগাম্মাই ৪০ লাখ টকা (২০২৩ চনত ৫৯ কোটি ₹ বা ৬.৭ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য) লাভ কৰিছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

0202

বাহ্যিক সংযোগ

Balanagamma at Cinegoer.com
Watch BalaNagama At Basthi.com
Bala Nagamma at The Hindu/Cinema Plus
List of Copy violators reported
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অলিম্পিকত হংকং

alt=হংকঙৰ পতাকা|
১৯৫২ চনত হংকঙে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অলিম্পিক গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনলৈকে ই ব্ৰিটিছ উপনিবেশিক দেশ হিচাপে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত এই ভূখণ্ড হস্তান্তৰ কৰাৰ পিছত ২০০০ চনৰ পৰা বিশেষ প্ৰশাসনিক অঞ্চল (SAR) হিচাপে মৰ্যাদা লৈ "হংকং, চীন" হিচাপে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। গোটেই ইতিহাসত হংকঙে ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনৰ বাহিৰে আমেৰিকাৰ বৰ্জনৰ সমৰ্থনত প্ৰতিটো গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰি আহিছে আৰু ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰতিটো শীতকালীন অলিম্পিক গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰি আহিছে।
alt=অলিম্পিকৰ চিহ্ন|
১৯৯৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত হংকঙে প্ৰথমটো পদক আৰু প্ৰথমটো সোণৰ পদক, ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত দ্বিতীয়টো স্বৰ্ণ পদক আৰু ২০২৪ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ই আন আঠটা পদক লাভ কৰিছে: তিনিটা ৰূপ আৰু ৬টা ব্ৰঞ্জ। আজিলৈকে ইয়াৰ সৰ্বোত্তম প্ৰদৰ্শন (সোণৰ পদকৰ সংখ্যা অনুসৰি) ২০২৪ চনত, য’ত ই দুটা সোণ আৰু দুটা ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

ইতিহাস

হংকঙৰ প্ৰথম অলিম্পিক খেলুৱৈ আছিল ইভন ইয়ং, যিয়ে ১৯৩৬ চনত ব্ৰিটিছ হংকঙৰ পৰিৱৰ্তে ৰিপাব্লিক অৱ চাইনা (আৰ অ’ চি)ৰ হৈ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। টাইৱান আৰু আজিৰ বেছিভাগেই সৰু সৰু দ্বীপৰ এটা গোটত সীমাবদ্ধ হৈ থকা আৰ অ’ চিয়ে বৰ্তমান চীনা টাইপেই হিচাপে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। ১৯৫০ চনত হংকঙৰ অপেশাদাৰী ক্ৰীড়া ফেডাৰেচন আৰু অলিম্পিক কমিটি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হংকঙৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক সমিতি (NOC) বৰ্তমান চীনৰ হংকঙৰ ক্ৰীড়া ফেডাৰেচন আৰু অলিম্পিক কমিটি নামেৰে জনাজাত। ১৯৫১ চনত আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক কমিটীয়ে (IOC) স্বীকৃতি দিয়ে আৰু তাৰ পিছত হংকঙক গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ পৰা পৃথকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে (যিকোনো সোণৰ পদক অনুষ্ঠানৰ বাবে হংকঙৰ ঔপনিৱেশিক পতাকা উত্তোলন কৰা হয় আৰু ব্ৰিটিছ জাতীয় সংগীত বজোৱা হয়)।

১৯৯৭ চনত হংকংক চীনৰ পিপলছ ৰিপাব্লিক (পি আৰ চি)ৰ হাতত গতাই দিয়াৰ পিছত চীনৰ নতুন বিশেষ প্ৰশাসনিক অঞ্চল (এছ এ আৰ)ৰ বাবে এন অ চিক তেতিয়াৰ পৰাই "হংকং, চীন" নামেৰে জনাজাত। হংকঙে নিজাকৈ এন অ’ চি বজাই ৰাখে আৰু অলিম্পিকত মূল চীনৰ পৰা পৃথকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এইটো এটা দাদাৰ নীতি বুলি বুজা যায় যদিও এই ব্যাখ্যাৰ প্ৰমাণ দিয়া কোনো লিখিত নথিপত্ৰ নাই। ইয়াৰ বিপৰীতে মাকাউৰ নিজা এন অ' চিও আছে যদিও ইয়াক আই অ চিৰ দ্বাৰা স্বীকৃতি দিয়া নহয় আৰু ই কেৱল এছিয়ান গেমছৰ দৰে আঞ্চলিক খেলত মূল চীনৰ পৰা পৃথকেহে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে।

হংকঙৰ পদকৰ তালিকা

Medals by Games

গ্ৰীষ্মকালীন খেলত লাভ কৰা পদক

Games
Athletes
Gold
Silver
Bronze
Total
Rank
as
4 0 0 0 0 -
2 0 0 0 0 -
4 0 0 0 0 -
39 0 0 0 0 -
11 0 0 0 0 -
10 0 0 0 0 -
25 0 0 0 0 -
Did not participate
47 0 0 0 0 -
48 0 0 0 0 -
38 0 0 0 0 -
23 1 0 0 1 49
as
31 0 0 0 0 -
32 0 1 0 1 65
34 0 0 0 0 -
42 0 0 1 1 79
37 0 0 0 0 -
46 1 2 3 6 49
36 2 0 2 4 37
future event

Total 4 3 6 13 77

শীতকালীন খেলত লাভ কৰা পদক

Games
Athletes
Gold
Silver
Bronze
Total
Rank
2 0 0 0 0 –
1 0 0 0 0 –
1 0 0 0 0 –
1 0 0 0 0 –
1 0 0 0 0 –
3 0 0 0 0 –
future event

Total 0 0 0 0 -

তথ্যসূত্ৰঃ

শ্ৰেণী:অলিম্পিকত ৰাষ্ট্ৰসমূহ
পদাতিক (১৯৭৩ চনৰ চিনেমা)

পদাতিক হ'ল মৃণাল সেন প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু মৃণাল সেন পৰিচালিত ১৯৭৩ চনৰ এখন বাংলা ভাষাৰ বোলছবি।

এই বোলছবিখনক মৃণাল সেনৰ কলিকতা ট্ৰাইলজীৰ তৃতীয়খন ছবি বুলি গণ্য কৰা হয়, বাকীকেইখন হৈছে ইণ্টাৰভিউ, আৰু কলিকতা ৭১।

কাহিনী

কাৰাগাৰৰ গাড়ীৰপৰা পলায়ন কৰি এগৰাকী ৰাজনৈতিক কৰ্মীয়ে এগৰাকী যুৱতীৰ মালিকানাধীন এটি আড়ম্বৰপূৰ্ণ এপাৰ্টমেণ্টত আশ্ৰয় লয়। দুয়োজনেই বিদ্ৰোহী: এজন ৰাজনৈতিক বিশ্বাসঘাতকতাৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ আৰু আনজন সামাজিক পৰ্যায়ৰ কৰ্মী। বেয়াকৈ সংগঠিত অৱস্থাৰ প্ৰতি দুয়োজনেই তিক্ত। একক বন্দিত্বত থকাৰ বাবে পলাতকজনে নিজকে আত্ম-সমালোচনাত কৰিছে‍ আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াত নেতৃত্বক প্ৰশ্ন কৰিছে‍। প্ৰশ্নৰ অনুমতি নাই, আজ্ঞা পালন বাধ্যতামূলক। অসন্তুষ্টিৰ ফলত তিক্ততা, তিক্ততাই বিভাজনৰ সৃষ্টি কৰিছে‍। পৃথক হোৱা ৰাজনৈতিক কৰ্মীজন আৰু নিৰ্বাসিত মহিলাগৰাকী - দুয়োৰে‍ বাবে সংগ্ৰাম চলি থাকিব লাগিব।

অভিনয়ত

ধৃতিমান চেটাৰ্জী
ছিমি গৰেৱাল
বিজন ভট্টাচাৰ্য
জোচোন দস্তিদাৰ
অশিমা সিনহা
ধ্ৰুৱ মিত্ৰ
প্ৰভাস সৰকাৰ

বঁটা

শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা - মৃণাল সেন আৰু আশিস বৰ্মন

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ