ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বাহা পৰৱ

[[অসমৰ অন্তৰ্গত থকা চাওঁতালসকলে পালন কৰা অন্যতম প্ৰধান উৎসৱ হ'ল বাহা পৰৱ। এই উৎসৱ খন ছাওঁতালী দিনপুঞ্জী হিচাপে ফাগুন মাহৰ আৰম্ভণিৰ পঞ্চমী দিনা পোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হয়। কোনো কোনো ঠাইত এই উৎসৱ প্ৰায় এমাহ জুৰি-বহাগ বিহুৰ সময়লৈকে। বাহা পৰৱ উৎসৱ হৈছে বসন্ত উৎসৱ। বসন্ত কালৰ সময়ত প্ৰকৃতিৰ সমস্ত বৈভৱৰে এই বাহা উৎসৱত অৰ্চনা কৰা হয়। এই উৎসৱ সুদূৰ অতীজৰ কোনো কৃষি উৎসৱৰে পৰৱৰ্তী কালত হোৱা বিকাশ বুলি ঠাৱৰ কৰা থল আছে।
পৰম্পৰাগত ভাৱে মাৰাং বুৰু আৰু জাহেৰ আয়ৌ (ভগৱান)-ৰ শ্ৰীচৰণত নতুন সালগছৰ ফুলেৰে অৰ্চনা কৰাৰ লগতে মাৰাং বুৰু আৰু জাহেৰ আয়ৌ বিবাহ সম্পন্ন কৰা হয় ।এই বাহা পৰৱ কৰাৰ পিছত ছাওঁতাল সমাজত বিবাহ আৰম্ভ কৰা হয়। অগ্নিপিণ্ডৰূপী মাৰাংবুৰুযে অতীজৰে কোনোবা এদিন চিকাৰজীৱী চাওঁতালসকলৰ আগত অগ্নিপিণ্ডৰূপে দেখা দিছিল আৰু অৰণ্যৰ মাজত এজোপা জৰীগছ সদৃশ বৃহৎ বৃক্ষত আশ্ৰয় লৈছিল। গতিকে মাৰাংবুৰুক শ্ৰদ্ধা জনাই চিকাৰজীৱী চাওঁতালসকলে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ সামৰি থৈ মাৰাংবুৰুক আৰাধনা কৰি সন্তুষ্ট কৰিছিল। বৰ্তমানেও এই মাৰাংবুৰুকে আজিও প্ৰকৃতিৰ জীৱন্ত প্ৰতীক বৃক্ষ ৰোপণ কৰি, নাইবা একোখন কৃত্ৰিম হাবি নিৰ্মাণ কৰি পূজা কৰা হয়।

মাৰাংবুৰু অৰ্চনাৰ বাবে আয়োজিত বাহা উৎসৱৰ আগদিনা চাওঁতালৰ নাইকে বাবাই (পুৰোহিতে) তেওঁৰ সহযোগী সকলক লৈ নৈৰ ঘাটলৈ চাকৱা (শিঙা) ফাৰ্চা (পৰশুকুঠাৰ) আঃচাৰ (ধনু-কাঁড়) আদি অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ জাতীয় পূজাৰ সামগ্ৰী বোৰ নি ধুই-পখালি আনে। এই নাইকে বাবাৰ সহযোগীসকলক সাসৌৰিয়া বোলে। সেইদিনা গধূলিয়ে নাইকেৰ ঘৰত সকলো চাওঁতাল সমবেত হৈ পিছদিনাৰ বাহা পূজাৰ সময় আৰু অগন্তক বিপদ-আপদ সম্পৰ্কে চাটিয়াৰ পৰা জানি লয় আৰু এই চাটিয়া হ'ল উপাসনাৰ কালত দৈৱ শক্তি অৰ্জন কৰা লোক। ইয়াৰ পিছত পুৰুষ-নাৰী সকলে নৃত্য গীতেৰে বাহা জাগৰণ কৰে। পিছদিনা পুৱাই নাইকে বাবাৰ লগতে আন আন লোকসকলেও গা ধুই নতুন কাপোৰ পিন্ধি গাওঁবুঢ়াৰ ঘৰত উপস্থিত হয় আৰু কৃত্ৰিম ভাৱে পাতিলোৱা অৰণ্যলৈ যায়। তাত কুকুৰা এটা উৎসৰ্গা কৰি তাৰে মাংস ভাতৰ লগত কলপাতত খায় আৰু লগতে পূজালৈ অনা ফুল (টিলাই বাহা) সকলোৰে মাজত বিলাই দিয়ে। এওঁ ফুলক পবিত্ৰ জ্ঞান কৰে আৰু পুৰোহিতৰ পৰা এই ফুল যিসকলে নাপায় তেওঁলোকক দুৰ্ভগীয়া বুলি ধৰা হয়। নাইকে বাবাৰ পৰা পোৱা ফুল নাৰীসকলে খোপাত আৰু পুৰুষসকলে কাপত গুজি লয়। সাজপাৰ পিন্ধা, খোপাত ফুল গোজাৰ পিছত পুৰুষ-নাৰী সকলে মাঝী হাড়মৰ নেতৃত্বত মাঝী হাড়মে লগাই দিয়া নৃত্য-গীত পৰিবেশন কৰে।

এই উৎসৱ চাওঁতালসকলৰ সম্পূৰ্ণ নিজা উৎসৱ। ই বসন্তকালীন ভাৰতত সকলো জনগোষ্ঠীৰ মাজত সৃষ্টি হোৱা নৃত্য-গীত আৰু আনন্দ-উলাহৰ সৰ্বজনীনতাকে প্ৰমাণ কৰে। বসন্তৰ আৰম্ভণিতে চাওঁতাল সকলে পালন কৰা এই উৎসৱৰ জৰিয়তে বসন্তকালীন উৰ্বৰতা কৃষ্টি তথা কৃষি উৎসৱৰে বাস্তৱতা আৰু মহত্ত্ব দাঙি ধৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
বাবা য়াগা

alt=|
বাবা য়াগা হৈছে স্লাভিক লোককথাৰ এটা ৰহস্যময় বা অস্পষ্ট চৰিত্ৰ বা একে নামৰ তিনি ভগ্নীৰ ভিতৰত এগৰাকী যাৰ দুটা বিপৰীত ভূমিকা আছে। কিছুমান চিত্ৰত তেওঁক এগৰাকী বিকৃত বা হিংস্ৰ চেহেৰাৰ বুঢ়ী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে শিশুক ভাজি খায়, আনহাতে আন কিছুমানত তেওঁক এগৰাকী ধুনীয়া বুঢ়ী, যিয়ে নায়কক সহায় কৰে। তেওঁক প্ৰায়ে বন্যপ্ৰাণীৰ লগত জড়িত কৰা হয়। তেওঁৰ স্বকীয় বৈশিষ্ট্য হ’ল খুন্দনাত বা উৰালত ঘূৰ্ণি বতাহৰ দৰে উৰি ফুৰা, আৰু হাবিৰ গভীৰতাত কুকুৰাৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা জুপুৰি এটাত বাস কৰা।

ব্যুৎপত্তি

বাবা য়াগাৰ নামৰ ভিন্নতা বহুতো স্লাভিক ভাষাত পোৱা যায়। প্ৰথম উপাদানটো হৈছে এটা বাবল শব্দ যিয়ে আধুনিক ইউক্ৰেইনিয়ান আৰু পোলিছ ভাষাত ক্ৰমে বাবুছা( 'আইতা') বা বাবুচিয়া,আধুনিক ৰাছিয়ানত বাবুছ্কা আৰু বেবছিয়া বা বাবুনিয়া('আইতা')। ছাৰ্বিয়ান, ক্ৰ’ৱেচিয়ান, বছনিয়ান আৰু বুলগেৰিয়ান ভাষাত বাবাৰ অৰ্থ হৈছে ‘আইতা’ বা ‘বুঢ়ী’। সমসাময়িক পোলেণ্ড আৰু ৰাছিয়ান ভাষাত বাবা হৈছে ‘মহিলা’ৰ অপমানজনক প্ৰতিশব্দ, বিশেষকৈ যিগৰাকী পুৰণি, লেতেৰা বা মূৰ্খ। স্লাভিক ভাষাৰ অন্যান্য শব্দৰ দৰেই বাবাক অন্য ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি; ইয়াক বিভিন্ন প্ৰাণী, প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা, আৰু বস্তু, যেনে ভেঁকুৰৰ প্ৰকাৰ,নাচপতিৰ কেকৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। ইউক্ৰেইনৰ পোলেচিয়া অঞ্চলত বেবি শব্দৰ বহুবচনটো শৰৎকালীন অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ ভোজকো বুজাব পাৰে।

য়াগ ব্যুৎপত্তিগতভাৱে অধিক সমস্যাপূৰ্ণ আৰু ইয়াৰ অৰ্থৰ বিষয়ে পণ্ডিতসকলৰ মাজত কোনো স্পষ্ট ঐকমত্য নাই। ১৯ শতিকাত আলেকজেণ্ডাৰ আফানাছিয়েভে আদি-স্লাভিক 'ওজ' আৰু সংস্কৃত আহী (‘সৰ্প’)ৰ ব্যুৎপত্তিৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। এই ব্যুৎপত্তি ২০ শতিকাৰ পণ্ডিতসকলে অন্বেষণ কৰিছে। এই সম্পৰ্কীয় শব্দসমূহ ছাৰ্বিয়ান আৰু ক্ৰ'ৱেচিয়ান জেজা ('ভয়ানক', 'শ্বাডাৰ', 'শীতল'), স্লোভেন জেজা ('ক্ৰোধ'), পুৰণি চেক জেজ ('ডাইনী', 'কিংবদন্তি দুষ্ট মহিলা সত্তা'), আধুনিক চেক জেজিংকা ( 'দুষ্ট কাঠৰ অপেশ্বৰী', 'ড্ৰাইড'), আৰু পোলিছ জেডজা ('ডাইনী', 'দুষ্ট মহিলা', 'ক্ৰোধ')। পুৰণি গীৰ্জাৰ স্লাভনিক ভাষাত এই শব্দটো জেজা বা য়েজা (‘ৰোগ’) হিচাপে দেখা যায়। অন্যান্য ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষাত ইয়াগা উপাদানটো লিথুৱেনিয়ান য়েংগটি ('অব্যৱহাৰ কৰা বা অবিৰতভাৱে', 'তুচ্ছজ্ঞান কৰা', 'শোষণ কৰা'), পুৰণি ইংৰাজী ইংকা ('সন্দেহ', 'চিন্তা", 'বিষ'ৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে। ), আৰু পুৰণি নৰ্ছ এক্কি ('বিষ', 'চিন্তা')।

প্ৰমাণীকৰণসমূহ

বাবা য়াগাৰ প্ৰথম স্পষ্ট উল্লেখ ১৭৫৫ চনত মিখাইল ভি লোমোনোছভৰ ৰাছিয়ান ব্যাকৰণ ৰু[ru] ত পোৱা যায়। লোমোন’ছভৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থখনত বাবা য়াগাৰ বিষয়ে আন আন ব্যক্তিসকলৰ মাজত দুবাৰ উল্লেখ কৰা হৈছে যিবোৰ মূলতঃ স্লাভিক পৰম্পৰাৰ। দুয়োটা উল্লেখৰ ভিতৰত দ্বিতীয়টো উল্লেখ ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁলোকৰ অনুমানিক সমতুল্যতাৰ কাষৰ স্লাভিক দেৱতা আৰু সত্তাৰ তালিকাৰ ভিতৰত পোৱা যায় (উদাহৰণস্বৰূপে স্লাভিক দেৱতা পেৰুনক ৰোমান দেৱতা বৃহস্পতিৰ সৈতে সমান কৰা যেন লাগে)। বাবা য়াগা অৱশ্যে তৃতীয় খণ্ডত কোনো সমতুল্যতা নোহোৱাকৈয়ে দেখা যায়, আনকি এই প্ৰথম জ্ঞাত প্ৰমাণপত্ৰতো তেওঁৰ অনুভূত স্বকীয়তাক উজ্জ্বল কৰি তুলিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
সত্যেন্দ্ৰনাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰী

সত্যেন্দ্ৰনাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰী (জন্ম: ১০ মাৰ্চ ১৯৪৩) এজন ভাৰতীয় প্ৰাক্তন আইনজ্ঞ আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ১০ম লোকসভাত লোকসভাৰ সাংসদ হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈকে কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু স্বতন্ত্ৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৯১ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ আগতে তেওঁ ১৯৭৮ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈকে জনতা পাৰ্টিৰ ৰাজ্যিক কমিটীৰ সদস্য আছিল।

জীৱনী

ব্ৰহ্ম চৌধুৰীৰ জন্ম ১৯৪৩ চনৰ ১০ মাৰ্চ তাৰিখে বঙাইগাঁও, অসমত হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল সীতানাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰী। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আদি বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী (এম.এ.) আৰু আইন বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী (এল.এল.বি.) লাভ কৰিছিল।

তেওঁৰ অন্যান্য দায়িত্বসমূহৰ ভিতৰত আছিল হিন্দ মজদুৰ সভাৰ উপাধ্যক্ষ (১৯৮১–১৯৮৩) আৰু বড়ো পিপলছ্ একচন কমিটিৰ আইনগত উপদেষ্টা (১৯৮৮–১৯৯১)। তেওঁ বড়োলেণ্ড টেৰিটোৰিয়েল ৰিজিয়ন গঠন আন্দোলনৰ অন্যতম সমৰ্থক আছিল।

তথ্যসূত্ৰ

Category:জীৱিত ব্যক্তি
Category:বঙাইগাঁও জিলা
Category:লোকসভাৰ সাংসদ
ছিদ্দিক আলি

ছিদ্দিক আলি ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এগৰাকী সংগ্ৰামী৷ জন্ম দৰং জিলাৰ ৰইনাকুছি মৌজাৰ মুছলিমঘোকাত৷ তেওঁ অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দি দুবছৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড ভোগ কৰিছিল৷ তেওঁৰ জন্ম ১৮৮৮ চনত, মঙলদৈত৷ দেউতাকৰ নাম কেৰকেৰীয়া মোল্লা আৰু মাকৰ নাম কুঠিবিবি৷ মজলীয়া স্কুল উত্তীৰ্ণ হৈয়েই, স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগ দিয়াৰ আগলৈ তেওঁ শিক্ষকতা কৰিছিল কাৰণে সমাজত তেওঁ ছিদ্দিক আলি মাষ্টাৰ বুলি জনাজাত আছিল৷

কৰ্মজীৱন

মজলীয়া স্কুলৰ শিক্ষা শেষ কৰি ছিদ্দিক আলিয়ে পাথৰিঘাট এম ভি স্কুলত শিক্ষকতা কৰে৷ তাৰপৰাই তেওঁ যোৰহাটৰ নৰ্মাল স্কুলৰ পৰা নৰ্মাল ট্ৰেইনিং পাছ কৰি পাথৰিঘাট চাটগাৰী এম ভি স্কুললৈ যায়৷ তাৰপৰা পদোন্নতিসহ প্ৰধান শিক্ষকৰূপে শোণিতপুৰৰ বেৱেৰীয়া এম ভি স্কলুলৈ যায়৷

ৰাজনৈতিক জীৱন

প্ৰধান শিক্ষক হৈ থকা সময়তে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনে গা কৰি উঠাত তেওঁ দেশপ্ৰেমৰ তাড়নাত চাকৰি ত্যাগ কৰি আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে৷ তেওঁৰ একান্ত সহযোগী আছিল জেহিৰুদ্দিন আহমেদ৷ মহাত্মা গান্ধী অসমলৈ আহি দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ ঘৰত বাহৰ পাতোঁতে ছিদ্দিক আলিয়ে গৈ দেখা কৰিছিল আৰু বিদেশী বস্ত্ৰ দাহনত নিজৰ গাৰ কাপোৰ খুলি জুইত জাপি দিছিল৷ তাৰপৰা ঘূৰি আহি অন্যান্য ভলণ্টিয়াৰসকলৰ সৈতে ঘূৰি গাঁৱে গাঁৱে বিদেশী বস্ত্ৰ জ্বলাই ফুৰিছিল৷ ১৯২৪ চনত পুলিচে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি তেজপুৰ জেললৈ পঠিয়ায় আৰু দুবছৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড বিহে৷ ১৯২৬ চনত মুক্তি পাই তেওঁ মঙলদৈত সহযোগী জেহিৰুদ্দিনৰ সৈতে “স্বদেশী দোকান’’ নামে এখনি কিতাপৰ দোকান খোলে৷ এওঁলোকই মঙলদৈৰ প্ৰথম কিতাপৰ ব্যৱসায়ী৷ ১৯৩৫-৩৬ চনত তেওঁ মঙলদৈ টাউন কমিটীৰ চেয়াৰমেন হৈছিল৷

সাহিত্য-কৃতি

ছিদ্দিক আলিয়ে “শান্তি সমাচাৰ’’ নামৰ এখন কবিতা পুথি আৰু নতুন সাধু, গল্পৰ পুথি, ন-পাটীগণিত আৰু লগতে “কিমে চাদাত’’ নামৰ বঙলা পুথি “সৌভাগ্য পৰশমণি’’ নামেৰে অসমীয়াত অনুবাদ কৰিছিল৷

মৃত্যু

১৯৫৩ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহত ছিদ্দিক আলিৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বিশ্বনাথ ঘাট

বুৰঞ্জীত বিশ্বনাথ :কিছু উল্লেখ:

বিশ্বনাথত স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ যজ্ঞ :-"ৰুদ্ৰসিংহ বিশ্বনাথত যজ্ঞ কৰিবলৈ আহিছিল। আখনত গুৱাহাটাত মুৰকৈ নৰা কোঁঞৰ ফুকনক থলে। পাণীফুকন, বৰগোহাঞি, ফুকন আলো ৰাজখোৱাবোৰ আছিল। পাচে তিনি ৰজা আহি চকীয়াল বৰুৱাৰ হাতত দিলে। মাঘৰ ১৩ দিন আছিতে বিজয়ৰাম সহিতে আমাৰ কটকী আহি জাগীত দহ দিন থাকি গুৱাহাটা পালেহি। মাধৱ কন্দলিয়ে ঘৰ চাওঁ বুলি বিজয়ৰামত জনাই ৬৬ লৈ জনাবলৈ গ'ল। পাচে ৬৬ ও যজ্ঞ সমাপ্ত কৰি গড়গাৱলৈ গল।"

বিশ্বনাথ অঞ্চলত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰবাস:- "কছাৰী সকলৰ লগত বাৰভুঞাৰ সংঘৰ্ষ হোৱাত শংকৰদেৱে বৰদোৱা অঞ্চল এৰি বিশ্বনাথ অঞ্চলত কিছুদিন থাকি তাৰপৰা উজাই কেইবা ঠাইতো ৰৈ শেষত মাজুলীৰ পশ্চিম অঞ্চলত ধুঁৱাহাট বা বেলগুৰিত বাৰ-চৈধ্য বছৰ সত্ৰ পাতি থাকে।"

মণিৰাম দেৱানৰ লগত বিশ্বনাথৰ সৰ্ম্পক:-
মণিৰাম দেৱানৰ আঠ ঠাইত আঠখন স্থায়ী ঘৰ-বাৰী আছিল। তাৰে এখন আছিল বিশ্বনাথত। মণিৰাম দেৱানৰ সৰু মাজু গৰাকী নগাঁৱৰ কঢ়ালৰ বৰুৱাৰ ঘৰৰ; লক্ষ্মীৰাম বৰুৱাৰ কন্যা চানা বা চম্পাৱতীৰ সৈতে পতা বিয়াখন বিশ্বনাথৰ পৰা পতা হৈছিল।"

ছবিভঁৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ভিডিঅ' চাওক
ভিডিঅ' চাওক

শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
বৰপেটা বিধানসভা সমষ্টি

বৰপেটা বিধানসভা সমষ্টি (ইংৰাজী: Barpeta Assembly constituency) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ ভিতৰত অন্যতম। এই সমষ্টিটো বৰপেটা জিলাত অৱস্থিত আৰু ই বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ এটা অংশ।

২০২৩ চনৰ সমষ্টি পুনৰ্নিৰ্ধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া অনুসৰি, বৰপেটা বিধানসভা সমষ্টিক অনুসূচিত জাতি প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰা হৈছে।

অন্তৰ্ভুক্ত অঞ্চল

এই সমষ্টিটোৰ অধীনত থকা অঞ্চলসমূহ হ'ল:

বৰপেটা পৌৰসভা (Barpeta MB)
সৰ্থেবাৰী নগৰ সমিতি (Sarthebari TC)
চেঙা উন্নয়ন খণ্ড (আংশিক)
গমাফুলবাৰী উন্নয়ন খণ্ড (আংশিক)
মন্দিয়া উন্নয়ন খণ্ড (আংশিক)
সৰুক্ষেত্ৰী উন্নয়ন খণ্ড (আংশিক)
বৰপেটা উন্নয়ন খণ্ড (আংশিক)
পকাবেতবাৰী উন্নয়ন খণ্ড (আংশিক)
ভৱানীপুৰ উন্নয়ন খণ্ড (আংশিক)

বিধানসভাৰ সদস্যসকল

এই সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰ প্রাক্তন আৰু বৰ্তমানৰ বিধায়কসকলৰ তালিকা তলত দিয়া হ'ল:
বৰ্ষ
বিধায়ক
ৰাজনৈতিক দল
১৯৫৭
মহাদেৱ দাস
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৫৭
শ্ৰীহৰি দাস
প্ৰজা ছ'চিয়েলিষ্ট পাৰ্টী
১৯৬২
মধুসূদন দাস
প্ৰজা ছ'চিয়েলিষ্ট পাৰ্টী
১৯৬৫ উপ-নিৰ্বাচন
ডি. তালুকদাৰ
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৬৭
এছ. এন. দাস
প্ৰজা ছ'চিয়েলিষ্ট পাৰ্টী
১৯৭২
সুৰেন্ฏ্ৰ নাথ দাস
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৭৮
এ. লতিফ
নিৰ্দলীয়
১৯৮৩
ইছমাইল হুছেইন
নিৰ্দলীয়
১৯৮৫
কুমাৰ দীপক দাস
অসম গণ পৰিষদ
১৯৯১
ইছমাইল হুছেইন
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৯৯৬
ইছমাইল হুছেইন
সৰ্বভাৰতীয় ইন্দিৰা কংগ্ৰেছ (তিৱাৰী)
২০০১
ইছমাইল হুছেইন
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০০৬
গুণীন্দ্ৰ নাথ দাস
অসম গণ পৰিষদ
২০১১
আব্দুৰ ৰহিম খান
সৰ্বভাৰতীয় সংযুক্ত গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা
২০১৬
গুণীন্দ্ৰ নাথ দাস
অসম গণ পৰিষদ
২০২১
আব্দুৰ ৰহিম আহমেদ
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২০২৬
দীপক কুমাৰ দাস
অসম গণ পৰিষদ

নিৰ্বাচনৰ ফলাফল

২০২৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন

২০২১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন

২০১৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন

লগতে চাওক

বৰপেটা
বৰপেটা জিলা
অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

ভাৰতীয় নিৰ্বাচন আয়োগৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট
সুহাশিনী দাস

সুহাশিনী দাস (; ১৯১৫ - ৩০ মে ২০০৯) বাংলাদেশৰ এগৰাকী ব্ৰিটিছ বিৰোধী কৰ্মী, সমাজকৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আৰু বিভাজনৰ পূৰ্বে, বিভাজনৰ সময়ত আৰু পিছত পূব বংগৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব আছিল।

জীৱনী

১৯১৫ চনত পূব বংগৰ সুনামগঞ্জ জিলাৰ জগন্নাথপুৰ গাঁৱত সুহাশিনী দাসৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল পৰিমোহন আৰু শোভা ৰায়৷ তেওঁৰ দুজন সৰু ভাই আৰু দুগৰাকী সৰু ভনীয়েক আছিল। ১৮ বছৰ বয়সত কুটি-চান্দ প্ৰেছৰ মালিক কুমুদ চন্দ্ৰ দাস নামৰ এজন ব্যৱসায়ীৰ লগত তেওঁ বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। ১৯৪২ চনত গান্ধীৰ নেতৃত্বত চলি থকা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত সুহাশিনী দাসে যোগদান কৰে৷ দাসক আন সদস্যৰ সৈতে কাৰাগাৰত ভৰাই থোৱা হৈছিল। ১৯৪৩ চনত সুহাশিনী দাসক জেলৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়া হয়। তেওঁ অসহযোগ আন্দোলনৰ সমৰ্থক আছিল। পিছলৈ তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈকে দাসে তাত সংঘটিত সংঘৰ্ষৰ পিছত লীলা ৰয়ে স্থাপন কৰা সোতৰটা শিবিৰৰ ভিতৰত এটা নোয়াখালিৰ এটা সাহায্য শিবিৰত কাম কৰিছিল। তাত কাম কৰি থাকোঁতে তেওঁ ছমপক্সত আক্ৰান্ত হয় আৰু সুস্থ হৈ উঠাৰ সময়ত গান্ধীয়ে তেওঁক লগ কৰে। ২৫ মে'ত গা ধুই থকাৰ সময়তে তেওঁ পৰি গৈছিল আৰু চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ খবৰ পাই চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত মানুহৰ ভিৰ হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰঞ্জন সোধী

ৰঞ্জন সোধী (, জন্ম ১৯৭৯ চনৰ ২৩ অক্টোবৰ, পঞ্জাৱৰ ফিৰোজপুৰত) এজন ভাৰতীয় ডাবল ট্ৰেপ শ্বুটাৰ। ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত তেওঁ দুটা ৰূপৰ পদক আৰু ২০১০ চনৰ এছিয়ান গেমছত এটা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। ২০১১ চনত তেওঁ সফলতাৰে বিশ্বকাপ খিতাপ ৰক্ষা কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁ অৰ্জুন বঁটা আৰু ৰাজীৱ গান্ধী খেল ৰত্ন বঁটাৰে (২০১৩) সন্মানিত হৈছে।।

পৃষ্ঠভূমি

ৰঞ্জন সোধী পঞ্জাৱৰ ফিৰোজপুৰৰ সোধী নগৰৰ এটা শিখ পৰিয়ালৰ সন্তান।

ক্ৰীড়া জীৱন

২০১০ চনৰ লোনাতো আই.এছ.এছ.এফ বিশ্বকাপ

২০১০ চনৰ ইটালীৰ লোনাটোত অনুষ্ঠিত আই.এছ.এছ.এফ বিশ্বকাপৰ ফাইনেলত ৰঞ্জন সোধীয়ে ডাবল ট্ৰেপ ইভেণ্টত ৫০টা লক্ষ্যবস্তুৰ ৫০টাতে নিখুঁতভাবে লক্ষ্যভেদ কৰি ১৯৫ পইণ্টেৰে নতুন বিশ্ব অভিলেখ গঢ়ি বহু আকাংক্ষিত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰে।

২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছ

২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত সোধীয়ে পুৰুষৰ ডাবল ট্ৰেপ চিংগলছত প্লেটিনাম পদক লাভ কৰে। তেওঁ আশ্বাৰ নোৰিয়াৰ সৈতে যুটী বান্ধি পুৰুষৰ ডাবল ট্ৰেপ পেয়াৰছতো ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। চূড়ান্ত খেলত চেম্পিয়ন ষ্টেভান ৱালটন আৰু ষ্টিভেন স্কটৰ হাতত এক পইণ্টৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়।

২০১০ চনৰ এছিয়ান গেমছ

সোধীয়ে মুঠ ১৮৬ পইণ্ট অৰ্জন কৰি ২০১০ চনৰ এছিয়ান গেমছত পুৰুষৰ ডাবল ট্ৰেপ ইভেণ্টত সোণৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

২০১১ চনৰ বেইজিং আই.এছ.এছ.এফ বিশ্বকাপ

২০১১ চনত চীনৰ বেইজিঙত অনুষ্ঠিত আই এছ এছ এফ বিশ্বকাপত সোধীয়ে মুঠ ১৮৩টা লক্ষ্যভেদ কৰি ৰূপৰ পদক জয় কৰে আৰু ভাৰতৰ হৈ অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।

২০১১ চনৰ মেৰীবৰ আই.এছ.এছ.এফ বিশ্বকাপ

২০১১ চনৰ মেৰীবৰ আই.এছ.এছ.এফ. বিশ্বকাপত সোধীয়ে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

আই.এছ.এছ.এফৰ বিশ্ব ৰেংকিং

সোধী হৈছে আই.এছ.এছ.এফৰ বিশ্ব ৰেংকিঙত শীৰ্ষ স্থান দখল কৰা একমাত্ৰ ভাৰতীয় লক্ষ্যভেদী। ইয়াৰ পূৰ্বে আমেৰিকান জোছুৱা ৰিচমণ্ডতকৈ তিনি পইণ্ট পিছ পৰি দ্বিতীয় স্থানত থকা ৰঞ্জনে জুলাই মাহত স্লোভেনিয়াৰ মেৰীবত অনুষ্ঠিত বিশ্বকাপত ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰাৰ সুবাদত কৃতিত্বৰ এই শিখৰত উপনীত হয়।

২০১১ চনৰ এল আইন আই.এছ.এছ.এফ বিশ্বকাপ

২০১১ চনৰ ৪ অক্টোবৰত সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহীৰ এল আইনত অনুষ্ঠিত হোৱা ২০১১ চনৰ আই এছ এছ এফ বিশ্বকাপত সোধীয়ে সোণৰ পদক লাভ কৰে।

২০১২ চনৰ লণ্ডন অলিম্পিক

২০১১ চনত বেইজিঙত অনুষ্ঠিত আই এছ এফ এফ বিশ্বকাপত পুৰুষৰ ডাবল ট্ৰেপ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰি সোধীয়ে ২০১২ চনৰ লণ্ডন অলিম্পিকত খেলাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। অলিম্পিকত আশাব্যঞ্জক আৰম্ভণি সত্ত্বেও এইগৰাকী ভাৰতীয় শ্বুটাৰে ডাবল ট্ৰেপৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিলে। অৰ্হতা নিৰূপণ পৰ্যায়ত মুঠ ১৩৪ সংগ্ৰহ কৰি সোধীয়ে একাদশ স্থান দখল কৰে। তেওঁ আৰম্ভণি ভালকৈয়ে কৰিছিল আৰু অৰ্হতা পৰ্যায়ৰ প্ৰথম ৰাউণ্ডত মুঠ ৪৮ ৰে আন তিনিজন শ্বুটাৰৰ সৈতে তেওঁ তালিকাৰ শীৰ্ষস্থানত আছিল। দ্বিতীয় ৰাউণ্ডৰ অন্তত তেওঁ মুঠ ১০০ৰ ভিতৰত ৯২ পাই ৬ষ্ঠ স্থানত আছিল। ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰাৰ সুযোগ তেতিয়াও আছিল। তৃতীয় তথা অন্তিম ৰাউণ্ডত তেওঁ ভাল আৰম্ভণি কৰিছিল যদিও শেষৰ ৬টাত ২ পইণ্ট লাভ কৰি মুঠ ৪২ পইণ্টহে অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
কবিতা (কাব্যগ্ৰন্থ)

কবিতা,নীলমণি ফুকনৰ এখনি কাব্যগ্ৰন্থ। এই কাব্যগ্ৰন্থ খনি ১৯৮১ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯৮৬ চনত দ্বিতীয় প্ৰকাশ হয়। প্ৰকাশক আছিল বৰুৱা এজেন্সি, গুৱাহাটী। এইখন গ্ৰন্থৰ বাবেই নীলমণি ফুকনে ১৯৮১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

উদ্ধৃতি

আঙুলিবোৰৰ মাজতে ঘাঁহনি এখন পালোঁ শুই থকা শিশু এটিৰ মুখৰ দৰে গছবোৰৰ ছায়া আবেলিটো যোৱাৰ বাটেৰে ঘূৰি আহিব মোৰ আই তেজা ৰঙা সূঁতাৰে গুণগুণাই তুলিবহি আন্ধাৰত নাম এটা টোপনিৰ মাজতে দুপৰীয়াৰ নদী এখন পালোঁ নদীৰ কলকল ঘাট- য'ত মই বান্ধিছিলোঁ প্ৰাণ গঙাচিলনী এটা- দীঘে-দীঘে হিয়াখন দুফাল কৰি যোৱা।
এইখিনিতেই দুয়ো এৰা-এৰি হৈছিলোঁ অতল জলৰাশিৰ গুঞ্জনৰ দৰে লাগিছিল অন্তৰীক্ষ বিশ্বচৰাচৰ।
তোমাক সাবটি লৈ অনুভৱ কৰিছিলোঁ হালধীয়া বেঙুনীয়া ফুলবোৰ ফুলি উঠা এটা শঙ্খৰ ভিতৰত এটা শঙ্খ বাজি উঠা।
এইখিনিতেই দুয়ো দুসোঁতা তেজ হৈ বৈ গৈছিলোঁ দক্ষিণলৈ।
যমুনাৰ বালিত পৰি থকা শামুকৰ খোলা এটাত জোনটোৱে উচুপিছে।
জীৱনক গ্ৰহণ কৰা ভাঙা আৰু সাজা আৰু গৈ থাকা জীৱন মুক্ত জগৎ ছন্দোময়।
শুই থকা মানুহবোৰৰ মুখৰপৰা উৰি আহে জোনবোৰ কেতেকী চৰাইৰ মাতৰ দৰে গোন্ধায় জোনাক।
কেনে আছোঁ মোক নুসুধিবা ময়ো মোক সোধা নাই কলঙেদি উটি আহে মুণ্ডহীন এজনী ছোৱালী যোৱা ৰাতি মই কি আছিলোঁ ৰজা সন্ন্যাসী কৃষক শ্ৰমিক প্ৰেমিক নক্সাল কবি চিকাৰৰ পিছত পানী বিচাৰি ফুৰা এটা বাঘ কি আছিলোঁ পাহৰিলোঁ।

উৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
ডিব্ৰুগড় টাউন ৰেল ষ্টেচন

ডিব্ৰুগড় টাউন ৰেল ষ্টেচন ডিব্ৰুগড় জিলাৰ এটা প্ৰধান ষ্টেচন। ১৮৮১ চনত নিৰ্মাণ আৰম্ভ হোৱা ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলৱেৰ অন্তৰ্গত এই ষ্টেচনটো ১৯৮৩ চনত মুকলি কৰা হৈছিল। সেই বছৰৰ ১৬ জুলাইত ডিব্ৰুমুখৰ পৰা মাকুমলৈ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হোৱা ৪০ মাইল পথত ৰেলৰ চলাচল আৰম্ভ হয়। ডিব্ৰুগড টাউন আছিল ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলৱেৰ দ্বিতীয় ৰেল ষ্টেচন। ১৯৫০ চনৰ বৰভূঁইকুপৰ পিছত ডিব্ৰুমুখ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীত জাহ যোৱাৰ পিছত বৰ্তমানলৈ সক্ৰিয় হৈ থকা অসমৰ ৰেল ষ্টেচনবোৰৰ ভিতৰত ডিব্ৰুগড় টাউন সৰ্বাধিক পুৰণি।

ইতিহাস

১৮৭০ৰ দশকত বৰ্তমানৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ ৬০খন চাহবাগিছাৰ উংপাদিত সামগ্ৰী, চাহবাগিছাৰ বিভিন্ন যন্ত্ৰ-পাতি, ৰচদ, কয়লা আদি কঢ়িয়াবলৈ এটা ৰেলপথ নিৰ্মাণৰ চিন্তা-চৰ্চা কৰা হৈছিল। সেইমৰ্মে ৩০ জুলাই ১৮৮১ত 'আসাম ৰেলৱে এণ্ড ট্ৰেডিং কোম্পানী' গঠন কৰি ডিবৰুমুখৰ পৰা লিডুলৈ ষ্টেণ্ডাৰ্ড গেজ (১ মিটাৰ বহল) ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলপথ নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হয়। ১ মে' ১৮৮২ৰ দিনা ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা জয়পুৰ ৰোডলৈ প্ৰথম ৰেল ইঞ্জিন চলোৱা হয়। ইতিমধ্যে মাকুমলৈ ৰেলপথচোৱা নিৰ্মাণৰ কাম সমাপ্ত হোৱাত ১৬ জুলাই ১৮৮৩ৰ পৰা ডিব্ৰুগড় আৰু মাকুমৰ মাজত ৰেল চলাচল আৰম্ভ হয়। ডিব্ৰুগড় টাউন এই ৰেলপথচোৱাৰ দ্বিতীয় ষ্টেচন আছিল। ‘৫০ৰ বৰভূঁইকুপৰ পিছত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ খহনীয়াত ডিব্ৰুমুখ ষ্টেচনটো জাহ যোৱাত ডিব্ৰুগড় টাউন এটা টাৰ্মিনেল ষ্টেচন হয়। ইতিমধ্যে ডিব্ৰুগড়ক বগীবিল দলঙেৰে ৰঙাপাৰা-মুৰ্ককচেলেং ৰেলপথ আৰু শিমলুগুৰি-মৰাণহাট ৰেলপথৰ সৈতে সংযোগ কৰা প্ৰকল্প চলিবলৈ লোৱাত ডিব্ৰুগড়ৰ বাণীপুৰ অঞ্চলত এটা নতুন ষ্টেচন নিৰ্মাণ কৰা হ’ল আৰু ২০০৯ৰ ১৩ ডিচেম্বৰত এই ষ্টেচনটো মুকলি কৰা হ’ল।

ৰেলসেৱা

ডিব্ৰুগড়ৰ নতুন ষ্টেচনটো মুকলি নকৰালৈকে তিনিচুকীয়া, গুৱাহাটীগামী সকলো ৰেল ডিব্ৰুগড় টাউন ষ্টেচনৰ পৰা যাত্ৰাৰম্ভ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ পিছত ক্ৰমশঃ প্ৰায় সকলো ৰেল নতুন ষ্টেচনটোৰ পৰা চলাবলৈ ল'লে। বৰ্তমান (২০২০) এই ষ্টেচনৰ পৰা ১২৪২৩ নং ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছ, লিডুগামী দুখন ডি.এম.ইউ়়. আৰু ডাঙৰীগামী এখন ডি.এম.ইউ়়. চলোৱা হয়।

তথ্য উৎস

লগতে চাওক

ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন

বাহ্যিক সংযোগ

১৯৪২ চনৰ ৰেলমেপত ডিব্ৰুগড় টাউন আৰু ডিব্ৰুমুখ ষ্টেচনৰ অৱস্থান

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰেল ষ্টেচন
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
টি এন সীমা

টি এন সীমা এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, শিক্ষক আৰু ৰাজনীতিবিদ৷ তেওঁ ২০১০ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈকে কেৰালাৰ পৰা ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা সাংসদ আছিল।

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৬৩ চনৰ ১ জুনত ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ থ্ৰিছুৰত সীমাৰ জন্ম হৈছিল।

১৯৮৬ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰত তেওঁ জি জয়ৰাজৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যিজন বৰ্তমান ৰাজ্য চৰকাৰে নিযুক্তি দিয়া চি-ডি আই টিৰ সঞ্চালক। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
অমৃত তিৱাৰী

অমৃত কৌৰ তিৱাৰী (; ৫ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৮ – ১৩ জানুৱাৰী, ২০১৮) এজন ভাৰতীয় দন্ত চিকিৎসক আৰু চণ্ডীগড়ৰ স্নাতকোত্তৰ চিকিৎসা শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান (পিজিআইএমইআৰ)ৰ প্ৰাক্তন ডীন আছিল। তেওঁ পিজিআইৰ মৌখিক স্বাস্থ্য বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ মুৰব্বী হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেখেতৰ কন্যা আছিল চৰ্দাৰ তিৰথ সিং গুৰুম পূৰ্বৰ পেপছু-ৰ মন্ত্ৰী আছিল ৷ তেওঁ চণ্ডীগড় পৌৰ নিগমৰ প্ৰাক্তন সদস্য আছিল।

পিজিআইএমইআৰৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁক প্ৰতিষ্ঠানখনৰ অধ্যাপিকা এমেৰিটাছ নিযুক্তি দিয়া হয়। তেওঁ পিয়েৰ ৰিভিউড আলোচনীসমূহত কেইবাটাও চিকিৎসা বিষয়ক গৱেষণা-পত্ৰ লিখিছিল আৰু ফ্ল'ৰাইডছ এণ্ড ডেণ্টেল কেৰিজঃ এ কম্পেণ্ডিয়াম নামৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ ভাৰত চৰকাৰে ১৯৯২ চনত তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল। পিয়ৰে ফাউচাৰ্ড একাডেমীৰ প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰাপ্ত তিৱাৰীয়ে পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী লেখক আৰু পাঞ্জাৱী ভাষাৰ অধ্যাপক ভি. এন. তিৱাৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল; তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আছে, তেওঁৰ নাম মনীষ তিৱাৰী, মনীষ তিৱাৰী এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু প্ৰাক্তন তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰ ৷ ভি এন তিৱাৰী পঞ্জাৱ বিদ্ৰোহৰ বলি হৈছিল, ১৯৮৪ চনত উগ্ৰপন্থীয়ে তেওঁক গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল।

পৰিয়াল

অমৃত কৌৰ তেৱাৰীৰ পিতৃ চৰ্দাৰ তিৰথ সিং পূৰ্বৰ পেপছুৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ বৰজিন্দৰ শ্বিংহ চেণ্ট্ৰেল ব’ৰ্ড অৱ ডাইৰেক্ট টেক্সৰ অধ্যক্ষ আছিল আৰু ভগ্নী সুৰিন্দৰ কৌৰে আই আৰ এছৰ বিষয়া হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামী ভি এন তিৱাৰী পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ মনীষ তিৱাৰী আছিল প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী আৰু কন্যা পুনীত তিৱাৰীয়ে‍ আমেৰিকাত বসতি কৰিছে‍।

মৃত্যু

দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ ফলত ২০১৮ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত অমৃত কৌৰ তিৱাৰীৰ মৃত্যু হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
কৰ্ণ

এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। কৰ্ণ শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে।
কৰ্ণ (অংগ)
কৰ্ণ (মহাভাৰত)
চাঞ্চুমা খুংগুৰ বিচমূতিয়াৰী

চাঞ্চুমা খুংগুৰ বিচমূতিয়াৰী ( জন্ম ১ জানুৱাৰী ১৯৬০) চতুৰ্দশ ভাৰতৰ লোকসভাৰ সাংসদ। তেওঁ অসমৰ কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ বড়োলেণ্ড পিপুলছ ফ্ৰন্ট দলৰ সদস্য।

বিচমূতিয়াৰী কোকৰাঝাৰ সমষ্টিৰ পৰা ১৯৯৮, ১৯৯৯ আৰু ২০০৪ চনত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। বিচমূতিয়াৰী এজন বড়ো জাতীয়তাবাদী আৰু সুকীয়া বড়োলেণ্ড ৰাজ্য গঠনৰ সমৰ্থক। তেওঁক সদৌ বড়ো ছাত্ৰ সন্থা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাই সমৰ্থন জনায়।

সংসদত বিচমূতিয়াৰীয়ে ভাৰত-আমেৰিকা নিউক্লীয় চুক্তি সমৰ্থন কৰিছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ভাৰতীয় সংসদৰ ৱেবছাইটত বিচমূতিয়াৰী

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
ড’ৰা বিয়াংকা

ড’ৰা বিয়াংকা আছিল এগৰাকী পোলেণ্ডৰ চিত্ৰশিল্পী আৰু চিত্ৰকৰ। তেওঁ ষ্টিল লাইফ পেইন্টিঙৰ বাবে বিশেষকৈ ফ্ৰান্সৰ দক্ষিণৰ সাগৰীয় দৃশ্য আৰু পেৰিছৰ দৃশ্য আৰু লেণ্ডস্কেপ পেইন্টঙৰ বাবে পৰিচিত আছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল দণ্ডাধীশ, আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো ধনী আছিল। ৱাৰ্ছৰ কাউণ্টেছ চেচিলিয়া প্লেটাৰ-জাইবাৰ্কে প্ৰতিষ্ঠা কৰা কন্যাশিশু বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল।

বিয়াংকাই পেৰিছৰ ইক’ল ডেছ বিউজ-আৰ্টছত ফাৰ্নাণ্ড হাম্বাৰ্ট আৰু লুই বিল’লৰ অধীনত চিত্ৰকলাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে ১৯২৪ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে জোয়ান মিৰোৱে উপস্থাপন কৰা চেলন ডি অটমনত প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু তাৰ পিছৰ বহু বছৰলৈকে তেওঁ চেলন ডি অটমনত নিজৰ কৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰে।

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ আইক্স-এন-প্ৰভেন্সত বসতি স্থাপন কৰে।

বিয়াংকাৰ শিল্পকৰ্ম বেছিভাগেই পাহৰি যোৱা হৈছিল যদিও তেওঁৰ শিল্পকৰ্মৰ প্ৰতি দ্বিতীয়টো ঢৌ অনুভৱ কৰিছে। ২০২৩ চনত পেৰিছৰ পোলেণ্ডৰ পুথিভঁৰালত একক প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পোলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ধ্ৰুৱজ্যোতি ফুকন

ধ্ৰুৱজ্যোতি ফুকন এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক, সংগীত প্ৰযোজক, সংগীত ব্যৱস্থাপক, সংগীত পৰিদৰ্শক, আৱহ সংগীত পৰিচালক আৰু সংগীত প্ৰগ্ৰেমাৰ। তেওঁ ঘাইকৈ হিন্দী আৰু অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ লগত জড়িত। তেওঁক ডিজে ফুকন হিচাপে জনাজাত ধ্ৰুৱজ্যোতি ফুকনে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। হিন্দী চুটিছবি পনচক্কীৰ সংগীত পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁ ২০১১ চনৰ অদৰ্শিত ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৬৪ চনৰ ১৭ জুন তাৰিখে অসমৰ ডিব্ৰুগড়ত ধ্ৰুৱজ্যোতি ফুকনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ অতুলানন্দ ফুকন আৰু মাতৃ অমিয়া ফুকন। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকীৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

সংগীত পৰিচালক হিচাপে

২০০৩ চনত তেওঁ ৰবীনা টেণ্ডন প্ৰডাক্টচনৰ ছবি ষ্টাম্পডৰ জৰিয়তে প্ৰথমবাৰৰ বাবে সংগীত পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
হিন্দী চুটিছবি পনচক্কীৰ সংগীত পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁ ২০১১ চনৰ অদৰ্শিত ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১২ চনত ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা তেওঁ এই বঁটা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ জাহ্নু বৰুৱাৰ বান্ধোন আৰু অজেয় চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। দুয়োখন ছবিয়ে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি'ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৯১ চনত ধ্ৰুৱজ্যোতি ফুকনে গায়িকা শাশ্বতী ফুকনৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ কন্যা শ্ৰেয়া ফুকন আৰু পুত্ৰ আয়ুসজ্যোতি ফুকন।

বঁটা আৰু সন্মান

ধ্ৰুৱজ্যোতি ফুকনে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:

সন্মান

চন সন্মান
২০১০ নাট্যপ্ৰবৰ সাৰদাকান্ত বৰদলৈ আৰু শিল্পপ্ৰাণ চন্দ্ৰ ফুকন বঁটা সমিতিৰ শিল্পপ্ৰাণ চন্দ্ৰ ফুকন বঁটা
২০১০ অসম তথা ভাৰতৰ সংগীত ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়ায়ে তেওঁক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত সন্মানিত কৰে

বঁটা

চন বঁটা শ্ৰেণী কাম ফলাফল উৎস
২০১০মিৰ্ছি সংগীত বঁটাশ্ৰেষ্ঠ প্ৰগ্ৰেমাৰ আৰু বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ সংগীত ব্যৱস্থাপকক্ৰুক ছবিৰ "মেৰে বিনা"
২০১১ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অনা-কাহিনী ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক পনচক্কী
২০১২ মিৰ্ছি সংগীত বঁটা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰগ্ৰেমাৰ আৰু বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ সংগীত ব্যৱস্থাপক এজেণ্ট বিনোদ ছবিৰ "দিল মেৰা মুফ্ট কা"
২০১৩ য়ে জাৱানী হে দিৱানী ছবিৰ "বদটমিজ দিল"
২০১৫ গ্লোৱেল ইণ্ডিয়ান মিউজিক একাডেমী বঁটা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰগ্ৰেমাৰ আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপক এক ভিলেইন ছবিৰ "আৱাৰি"
২০১৪ গ্লোৱেল ইণ্ডিয়ান মিউজিক একাডেমী বঁটা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰগ্ৰেমাৰ আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপকয়ে জাৱানী হে দিৱানী ছবিৰ "বদটমিজ দিল"
২০১৪ ৰেডিঅ' মিৰ্ছি সংগীত বঁটা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰগ্ৰেমাৰ আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপক ধুম-৩ ছবিৰ "কামলি"
২০১৫ মিৰ্ছি সংগীত বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ সংগীত প্ৰযোজক (প্ৰগ্ৰামিং আৰু এৰেঞ্জিং) বজৰংগী ভাইজন ছবিৰ "চেল্ফি লে লে ৰে" rowspan=5
২০১৬ ডংগল ছবিৰ "ঢাকৰ"
২০১৭ জব হেৰী মেট চেজল ছবিৰ "ঘৰ"
জাগ্গা জাচুছ ছবিৰ "উল্লু কা পাত্থা"
টিউবলাইট ছবিৰ "ৰেডিঅ'"

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:অনা-কাহিনী ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক