Ghorkarachem Bhanddar Vopar

Parable of the Hidden Treasure
Voparincho hetu.
Tednam xisamnim lagim sorun Taka vicharlem: “Voparimnim tanchê kodde kiteak uloitai?” Tannem portipall kelo: “Kiteak Sorginchea Rajeache gutt vollkhunchem dennem tumkam dil’lem asa; tankam herank na. Asa tankam Dev anink-ui ditolo ani tanchem map bhoron òt’tolem; punn na tankam, asa tem porian tanchê koddlem Dev kaddun ghetolo. Dekhun Hanv voparimnim tanchê kodde uloitam, kiteak polleun-ui tankam disona, ani aikun-ui tankam aikona ani somzo-i na.
Izaiasan oxem adinch sanglolem tem tanchê sovem pallon ieta:
‘Aikun-aikun tumkam kãi, somzochem na; polleun-polleun tumkam kãi dischem na. Kiteak hea lokachem kalliz zodd-nibor zalam, tanche kan bhere zaleat, tanche dolle dhamplole asat; na tôr dolleamnim tankam disunk lagtolem, kanamnim tankam sarkem aikunk melltolem, monan tankam somzotolem, ani, tim Mhojê-xim portun ieun, Hanv tankam borim korin .’
Ghorkarachem Bhanddar vopar.
Povitr Pustok ː Matev 13 ː 44-52
44 Oxem-i Sorginchem Raj mhonn somzat: eka xetant êk tthevo liplolo aslo; konn-eklea monxak to melllo; hannem novean to lipoun dovorlo, ani khuxal zaun to gelo, magir apnna kodde aslem titlem-i tannem viklem ani tem xet viktem ghetlem.
45 Têch bhaxen Sorginchem Raj koslem tem sangtam: konn-êk veapari nazuk motiam sôdunk bhonvtalo.
46 Ek unch molachem motim taka melltôch, to gelo, apnna kodde aslem titlem-i tannem viklem ani tem motim viktem ghetlem.
47 Toxench Sorginchem Raj oxem mhonnum-ieta: êk rampônn doriant marlea uprant ti sogllea jinsachi maslli dhôrta.
48 Ti bhòrlea uprant, ti ôddun haddtat ani, veller bosun, bori maslli panttliamnim ghaltat ani upkarona ti bhair uddoitat.
49 Kallachê sompadnnek toxench zatolem: devdut bhair sortole ani borea monxam modlim noxtteank kuxin kaddtole
50 ani tankam ujeachea agtteant uddoitole: thõi tim rudon korun ani dant korkoraun astolim.
51 Tumi hem sogllem somzoleat? Tãnnim mhollem: Hôi.
52 Ani Tannem tankam sanglem: Mhonnttôch, Sorginchea Rajeacho xis zalolo dôr-eklo dhormxastri aplea bhanddarantleô noveô ani pornneô vostu bhair kaddtolea eka ghorkara sarko.
“Voparimnim uloitolom, sonvsar rochloleak gupit asloleô vostu ukteô kortolom”, hem provadiachem utor oxem khorem zalem. (Matev 13:35)
वपारिंचो हेतू.
तेदनां शिसांनीं लागीं सरून ताका विचारलें: “वपारिंनीं तांचê कडे कित्याक उलयताय?” ताणें पर्तिपाळ केलो: “कित्याक सर्गिंच्या राज्याचे गूट वळखुंचें देणें तुंकां दिल्लें आसा; तांकां हेरांक ना. आसा तांकां देव आनिंक-ऊय दितलो आनी तांचें माप भरन òत्तलें; पूण ना तांकां, आसा तें परियान तांचê कडलें देव काडून घेतलो. देखून हांव वपारिंनीं तांचê कडे उलयतां, कित्याक पळेवन-ऊय तांकां दिसना, आनी आयकून-ऊय तांकां आयकना आनी संजोय ना.
इजाय्ासान अशें आदिंच सांगललें तें तांचê सवें पाळन येता:
‘आयकून-आयकून तुंकां कांय, संजचें ना; पळेवन-पळेवन तुंकां कांय दिसचें ना. कित्याक ह्या लकाचें काळीज जड-निबर जालां, तांचे कान भेरे जाल्यात, तांचे दळे धांपलले आसात; ना तोर दळ्यांनीं तांकां दिसुंक लाग्तलें, कानांनीं तांकां सार्कें आयकुंक मेळतलें, मनान तांकां संजतलें, आनी, तीं म्हजê-शीं पर्तून येवन, हांव तांकां बरीं करीन .'
घर्काराचें भानडार वपार.
पवित्र पुसतक ː मातेव १३ ː ४४-५२
४४ अशेंय सर्गिंचें राज म्हण संजात: एका शेतांत êक ठेवो लिपललो आसलो; कण-एकल्या मनशाक तो मेळलो; हाणें नव्यान तो लिपवन दवरलो, आनी खुशाल जावन तो गेलो, मागीर आपणा कडे आसलें तितलेंय ताणें विकलें आनी तें शेत विक्तें घेतलें.
४५ तêच भाशेन सर्गिंचें राज कसलें तें सांग्तां: कण-êक व्यापारी नाजूक मतियां सोदुंक भंवतालो.
४६ एक उंच मलाचें मतीं ताका मेळतोच, तो गेलो, आपणा कडे आसलें तितलेंय ताणें विकलें आनी तें मतीं विक्तें घेतलें.
४७ तशेंच सर्गिंचें राज अशें म्हणुंयेता: êक रांपोण दरियांत मारल्या उपरांत ती सगळ्या जीनसाची मासळी धोर्ता.
४८ ती भòर्ल्या उपरांत, ती ओडून हाडतात आनी, वेळेर बसून, बरी मासळी पानट्लियांनीं घाल्तात आनी उपकारना ती भायर उडयतात.
४९ काळाचê संपादणेक तशेंच जातलें: देवदूत भायर सर्तले आनी बऱ्या मनशां मदलीं नश्ट्यांक कुशीन काडतले
५० आनी तांकां उज्याच्या आगट्यांत उडयतले: थोंी तीं रुदन करून आनी दांत कर्करावन आसतलीं.
५१ तुमी हें सगळें संजल्यात? तãणीं म्हळें: होी.
५२ आनी ताणें तांकां सांगलें: म्हणटोच, सर्गिंच्या राज्याचो शीस जाललो दोर-एकलो धरंशासत्री आपल्या भानडारांतलेो नवेो आनी पर्णेो वसतू भायर काडतल्या एका घर्कारा सार्को.
“वपारिंनीं उलयतलं, संवसार रचलल्याक गुपीत आसललेो वसतू उक्तेो कर्तलं”, हें प्रवादियाचें उतर अशें खरें जालें. (मातेव १३:३५)