Dogam Putanchi Vopar

Parable of the Two Sons
Voparincho hetu.
Tednam xisamnim lagim sorun Taka vicharlem: “Voparimnim tanchê kodde kiteak uloitai?” Tannem portipall kelo: “Kiteak Sorginchea Rajeache gutt vollkhunchem dennem tumkam dil’lem asa; tankam herank na. Asa tankam Dev anink-ui ditolo ani tanchem map bhoron òt’tolem; punn na tankam, asa tem porian tanchê koddlem Dev kaddun ghetolo. Dekhun Hanv voparimnim tanchê kodde uloitam, kiteak polleun-ui tankam disona, ani aikun-ui tankam aikona ani somzo-i na.
Izaiasan oxem adinch sanglolem tem tanchê sovem pallon ieta:
‘Aikun-aikun tumkam kãi, somzochem na; polleun-polleun tumkam kãi dischem na. Kiteak hea lokachem kalliz zodd-nibor zalam, tanche kan bhere zaleat, tanche dolle dhamplole asat; na tôr dolleamnim tankam disunk lagtolem, kanamnim tankam sarkem aikunk melltolem, monan tankam somzotolem, ani, tim Mhojê-xim portun ieun, Hanv tankam borim korin .’
Dogam Putanchi Vopar.
Povitr Pustok ː Matev 21:28-32
28 Tumkam kitem dista? Konn-eka monxak dog put asle; tannem poilea sorxem ieun mhollem: Puta, voch ani dakanchea molleant aiz kam kôr.
29 Putan mhollem: Vetam, saiba!, punn vochunk na.
30 Magir dusrea lagim vochun, tannem toxench mhollem. Putan zobab dilo: Na, vochona!, punn uprant mon bodlun to gelo.
31 Hea dogam bhitôr konnem bapaichi khuxi keli? Tãnnim mhollem: Nimannean. Jezun tankam sanglem: Hanv tumkam khorench sangtam: dônddvosuldar ani xindoll bailô tumchê adim Sorginchea Rajeant vetat.
32 Karonn Juanv Devak manta toslea jivitachi vatt dakhounk tumchê-xim ailo, punn tumi tacher bhavarth dovrunk na; punn dônddvosuldaramnim ani xindoll bailamnim tacher bhavarth tthevlo. Tem polleun tori, tacher bhavarth dovrunk tumi tumchem mon bodlunk na.
“Voparimnim uloitolom, sonvsar rochloleak gupit asloleô vostu ukteô kortolom”, hem provadiachem utor oxem khorem zalem. (Matev 13:35)
वपारिंचो हेतू.
तेदनां शिसांनीं लागीं सरून ताका विचारलें: “वपारिंनीं तांचê कडे कित्याक उलयताय?” ताणें पर्तिपाळ केलो: “कित्याक सर्गिंच्या राज्याचे गूट वळखुंचें देणें तुंकां दिल्लें आसा; तांकां हेरांक ना. आसा तांकां देव आनिंक-ऊय दितलो आनी तांचें माप भरन òत्तलें; पूण ना तांकां, आसा तें परियान तांचê कडलें देव काडून घेतलो. देखून हांव वपारिंनीं तांचê कडे उलयतां, कित्याक पळेवन-ऊय तांकां दिसना, आनी आयकून-ऊय तांकां आयकना आनी संजोय ना.
इजाय्ासान अशें आदिंच सांगललें तें तांचê सवें पाळन येता:
‘आयकून-आयकून तुंकां कांय, संजचें ना; पळेवन-पळेवन तुंकां कांय दिसचें ना. कित्याक ह्या लकाचें काळीज जड-निबर जालां, तांचे कान भेरे जाल्यात, तांचे दळे धांपलले आसात; ना तोर दळ्यांनीं तांकां दिसुंक लाग्तलें, कानांनीं तांकां सार्कें आयकुंक मेळतलें, मनान तांकां संजतलें, आनी, तीं म्हजê-शीं पर्तून येवन, हांव तांकां बरीं करीन .'
दगां पुतांची वपार.
पवित्र पुसतक ː मातेव २१:२८-३२
२८ तुंकां कितें दिसता? कण-एका मनशाक दग पूत आसले; ताणें पयल्या सर्शें येवन म्हळें: पुता, वच आनी दाकांच्या मळ्यांत आयज कां कोर.
२९ पुतान म्हळें: वेतां, सायबा!, पूण वचुंक ना.
३० मागीर दूसऱ्या लागीं वचून, ताणें तशेंच म्हळें. पुतान जबाब दिलो: ना, वचना!, पूण उपरांत मन बदलून तो गेलो.
३१ ह्या दगां भितोर कणें बापायची खुशी केली? तãणीं म्हळें: निमाण्यान. जेजून तांकां सांगलें: हांव तुंकां खरेंच सांग्तां: दोनड्वसुल्दार आनी शिंदळ बायलो तुंचê आदीं सर्गिंच्या राज्यांत वेतात.
३२ कारण जुांव देवाक मानता तसल्या जिविताची वाट दाखवंक तुंचê-शीं आयलो, पूण तुमी ताचेर भावार्थ दवरुंक ना; पूण दोनड्वसुल्दारांनीं आनी शिंदळ बायलांनीं ताचेर भावार्थ ठेवलो. तें पळेवन तरी, ताचेर भावार्थ दवरुंक तुमी तुंचें मन बदलुंक ना.
“वपारिंनीं उलयतलं, संवसार रचलल्याक गुपीत आसललेो वसतू उक्तेो कर्तलं”, हें प्रवादियाचें उतर अशें खरें जालें. (मातेव १३:३५)