तवश्यांचें फेस्त

तवश्यांचें फेस्त तळावली गांवांत व्हडा दबाज्यान सांत आनाचें फेस्त मनयतात. तशेंच आगोंद, बड्ड्यां, ओलावले,पर्रा आनी फोंड्यांत हें फेस्त मनयतात.
तशें पळोवंक गेल्यार २६ जुलय ह्या दिसा पुराय संवसारांत हें सांतिणीचें फेस्त मनयतात, पूण गोंयच्या सगळ्या लोकांक हें फेस्त मेळचें म्हूण सांतान तळावली ह्या गांवांत हें फेस्त २६ जुलय ह्या दिसा आयतार आयल्यार, ना जाल्यार २६ जुलय ह्या दिसा उपरांत येतल्या आयतारा मनयतात.
हजारानी लोक ह्या फेस्ताक येतात. क्रिस्तांव लोकांभायर हिंदू धर्माचे लोकूय ह्या फेस्ताक आयिल्ले पळोवंक मेळटात. ह्या फेस्ता फाटल्यान आशिल्ली एक विलक्षण परंपरा आज लेगीत चलत आयल्या. जायतीं तरणाटीं हालींच लग्न जाल्ली तशीं भुरगें नाशिल्लीं घोव बायलां हांच्यो जोडयो ह्या फेस्ताक येवन आपले आंगवणीच्यो देणग्यो जशें कुलेर, हुड्डा दाळ, तवशीं, कांकणां (चुडो) जेजूचे आजयेचे मुर्ते मुखार दवरून मागणीं करतात. चडसो लोक भुरग्यांच्या देण्या खातीर आनी बरो घरकार वा बरी घरकान्न मेळची म्हूण मागतात. चडश्या जाणांचे मागणें पुराय जाता आनी सांत आनांक आर्गां ओंपतना तेल, वाती, धूप, नाल्ल आनी फुलां भेटयतात.
हीं मागणीं आनी देणग्यो भेटोवपाची चाल पुर्तुगेजांच्या काळार सुरू जाल्ली. हीं मागणीं त्या काळार पुर्तुगेज भा भाशेंतल्यान म्हणटालीं. देखीक – चले लाकडाचे कुलेर वा चमचो भेटोवन SENHORA TOMAI COLHER, DAI MULHER अशें म्हणटाले. म्हळ्यार सायबिणी, घे हें कुलेर आनी म्हाका घरकान्न दी. चलयो मूठभर हुडीद भेटोवन SENHORA TOMAI URIDO, DAI MARIDO अशें म्हणटालीं. म्हणल्यार सायबिणी, हे घे हुडीद आनी दी म्हाका घरकार. नवीच काजारी आनी आनी भुरगें नाशिल्ली घोव बायलेचे जोडपें तवशें भेटोवन SENHORA TOMAI, PEPINO, DAI MENINO अशें म्हणटालीं, म्हळ्यार सायबिणी, घे हें तवशें आनी दी म्हाका भुरगें. हीं कांय मागणीं सोडलीं जाल्यार आनीक एक मागणें आमकां मेळटा तें म्हळ्यार SENHORA TOMAI, DAI FILHA म्हळ्यार सायबिणी, घे हीं काकणां आनी म्हाका धूव दी.
तशींच आनीक एक परंपरा पळोवपाक मेळटा. हे परंपरेंत लग्न संस्कार घेतिल्ले घोव बायलेचे जोडपें चुडो भेटोवन तांच्या काजारी जिवितांत शांती आनी सायबिणीचो आशिर्वाद आसचो म्हण मागतात. सांत आना हिका चलयांची, भुरगें नाशिल्ल्या जोडप्यांची, गुरवार बायलांची, वावराड्यांची धनीण मानतात. तशेंच सांत आनां काजारी जिवितांत शांती सांभाळून दवरता, घोव बायले मदी जावपी झगडे पयस करता अशें लोक मानता.
आंगवण्याच्या भेटे वा देणग्यां विशीं कांय म्हायती.
घरकान्नी खातीर कुलेर वा चमच्याची देणगी.
ही परंपरा येवरोपांत चड करून वेल्स ह्या वाठरांत चलताली. थंयचे तरणाटे आपणें आपल्या हातानी तयार केल्लें कुलेर चली घेतलें हे आशेन चले वरांची वरां कुलेर तयार करपांत सारताले. तें कुलेर चलयेन घेतलें जाल्यार ते चलयेक तो चलो मानवला असो अर्थ जातालो आनी हांगा सावन तांच्या मोगाची सुरवात जाताली. उपरांत चल्यान चलयेचे काळीज जिखल्यार तें कुलेर मोलादीक अशें मानून तांच्या घराचे खंयचेय एके वण्टीक लायताले. तर ह्याच विस्वासान आपणाक एक बरी चली वा घरकान्न मेळची म्हण चले सांत आनाक कुलेर भेटयतात
चलो वा घरकाराखातीर हुड्डांची देण.
हुडीद हो एक जेवणाचो पदार्थ. अशें म्हणटा आदल्या काळार खंयच्याय सुवाळ्याक चलयो चल्यां खातीर जेवण वाडटाल्यो आनी हाचे वयल्यान चली त्या चल्या आनी ताच्या घरच्यांविशी काळजी दाखयताली. चल्याक चलयेन केल्ले जेवण रूचीक लागलें आनी तशें ताणें तिका सांगलें जाल्यार त्या चल्याक ती चली आवडल्या असो अर्थ जातालो आनी उपरांत घरांतले वांगडी तांचे सोयरीगतीची तयारी करताले. हाका लागून चली हुड्डांची देणगी दिवन आपल्याक बरो घरकार मेळचो म्हण मागताली.
भुरग्यां खातीर तवश्याची देणगी.
तवशें भेटोवप म्हळ्यार प्रुथुमेंत उतपन्न केल्लें फळ भेटोवप. सांतान तळावली ह्या गांवांत पावसाळ्यांत वेगवेगळे तरेची तवशीं जातात आनी हेंच फळ लोक सांत आनांक भेटयतात आनी भुरग्याच्या देण्या खातीर मागतात.
चलये खातीर आनी नव्या काजारांचेर बेसांव पडपा खातीर केल्ली चुड्यांची भेट.
भारतांतले परंपरे प्रमाण चडश्यो बायलो कांकणां घालतात. चड करून लोक सांत आनाक चुडो भेटयतात. आदीं सांगिल्ले प्रमाण सांत आनां घोव – बायले मदलो मोग वाडयता. तांकां सांभाळटा. संकश्टां पासून पयस दवरता आनी तांचे मदलो एकवट वाडयता. ह्या कारणाक लागून लोक चुडो भेटोवन आपली मागणीं सांत आना वरवी देवा मुखार दवरता.