Το σπίτι ήταν αίσχος.με το που έμπαινες μέσα καταλάβαινες κάτι δεν πάει καλά καθώς βρωμουσε. Στην αρχή νομίζαμε ήταν η κλεισούρα αλλά τελικά το σπίτι βρωμουσε από την βρώμικα που έβγαζαν οι καναπέδες και τα στρώματα τα οποία ήταν μέσα στο κατουρλιό από ζώα. Δεν μπορούσες ούτε να καθίσεις ούτε να κοιμηθείς. Κι κυρίως δεν ήταν περιβάλλον για ένα μωρο καθώς γνώριζε πως θα πάμε με το παιδί μας. Δεν μπορούσαμε να τον αφήσουμε πουθενά να καθίσει. Οι καρέκλες ήταν ξεσκισμένες το προσκέφαλο του κρεβατιού λερωμένο και το στρώμα από άλλους που έχουν κοιμηθεί. Το Ίντερνετ κ η τηλεόρασης δεν δούλευε. Βρήκαμε παντού τρίχες από ζώα κ το πτώμα αν περπατούσες με γυμνά πόδια κολλούσαν. Το αποκορύφωμα ήταν η τροφή για τα ζώα που βρήκαμε μέσα στο σπίτι καθώς αυτό το σπίτι δεν είχε καθαριστεί και ποτε και ήμασταν πολύ τυχεροί που δεν τα βρήκε να τα φάει ο γιος μας. Αναγκαστικά με τον άντρα μου να πάμε να ψωνίσουμε χλωρίνη και καθαριστικά ώστε να καθαρίσω το σπίτι όσο ήμουν εκεί καθώς δεν υπήρχε δυνατότητα αλλαγής διαμερίσματος να μείνουμε. Όπως επίσης πήραμε και μερικά αρωματικά καθώς δεν αντεχοταν η μυρωδιά του σπιτιού. Είχαμε κ εμείς κάποτε κατοικίδιο μέσα στο σπίτι αλλά τέτοια βρωμια δεν είχαμε ποτε. Πάντα ήταν ολα
Καθαρά αφού το ζώο ήξερε που να κάνει την ανάγκη του κι όχι πάνω σε στρώματα και καναπέδες . Αυτό το σπίτι μόνο σπίτι δεν λέγεται αλλά στάβλος για ζώα και όχι να μείνει άνθρωπος μέσα καθώς θα φύγει σίγουρα με κάποια αρρώστια ή κάποια μόλυνση από εκεί. Κρίμα.