Ik zit voor het open raam en kijk naar de trappen van de Rue de Santo Estevao. Een briesje houdt me wakker. In de verte hoor ik vaag Fado klanken. Het is stil. Af en toe komen voorbijgangers de trappen op of af. Hand in hand. Zij zien de prachtige gevel met azulejos niet...ik wel. Ik hoor het Portugese gebabbel maar versta het niet. Hij maakt foto’s, het avondlicht maakt alles nog mooier. Voetstappen komen en gaan. Lissabon komt als wereldstad heel intiem binnen, als een heartbeat in hartje Alfama. Ik wil dit moment vasthouden. Onvergetelijk. Dankjewel Joanne voor dit prachtige plekje.