Het werd al donker toen ik nog naar Ficarra moest wandelen vanuit het dal. Ik had enkel nog licht van mijn telefoon. Ik was de hele tijd in contact met Rosaria. Dat was een fijn gevoel om geholpen te worden in complete duisternis. Ik kon de rivier niet over langs het wandelpad. Twee jongens vroegen of ze me konden helpen en brachten me rally-gewijs langs een bijzonder steile weg met niets dan scherpe haarspeldbochten naar de top. Een vriendelijke dame bracht me naar het appartement. Dik in orde! Maar ik had honger en dus nam ze mij mee naar de pizzeria. Geweldige ontvangst dus en heelijke pizza's. Zo'n lieve mensen allemaal!