Κάθισα στο μπαλκόνι του δωματίου μας και προσπάθησα να σκεφτώ πως πέρασα! Δεν μπορώ να εκφράσω όλα όσα νιώθω. Με τις απλές λέξεις μου θα πω : Υπέροχοι άνθρωποι σε ένα υπέροχο Σπίτι! Δεν είναι σπίτι είναι Σπίτι!
Ευχαριστούμε πολύ Ελίζα και Κώστα!