Στην αρχή καθώς την ώρα που νύχτωνε φτάσαμε στην ερημιά πάθαμε ένα μικρό σοκ. Πού ήρθαμε; Μας ξύπνησε το βέλασμα μιας προβατίνας με το αρνάκι της - είχαμε αφήσει ανοιχτή την αυλόπορτα. Απ' τη δεύτερη μέρα άρχισε να ανοίγει η ψυχή μας. Τα δύο κιόσκια, το ένα κάτω από μια συκιά και το άλλο δίπλα στο σπίτι με την υπέροχη θέα έγιναν το στέκι μας. Ο Νικόλας, περιβόλι. Μέχρι πρίζες μας έβαλε στο κιόσκι για τα λαπ-τοπ. Παρόλους τους φετινούς αέρηδες αξέχαστη εμπειρία. Το σοκ το πάθαμε όταν γυρίσαμε στην πόλη.