Λοιπόν πρόκειται για το ίσως πιο ιδιαίτερο κατάλυμα στο οποίο έχουμε μείνει. Εάν σας αρέσουν οι "αμερικάνικες" διακοπές, που παρκάρεις απέξω, δεν περπατάς, δεν ανεβοκατεβαίνεις σκαλιά, κοιμάσαι σε παχιά στρώματα κλπ., μην πάτε. Αν όμως θέλετε να ζήσετε σαν Απανοχωρίτες, να αφήσετε κάθε ήχο μηχανής μακριά σας, να ανοίγετε το παράθυρό σας για να αντικρίζετε καθημερινά την ομορφιά του λιμανιού από ψηλά, να σας λένε καλημέρα οι συγχωριανοί το πρωί και να πίνετε το βραδινό κρασάκι σας στην παραπλήσια δημόσια βεράντα με τον κόλπο της Ερμούπολης, την Μύκονο και την Τήνο στα πόδια σας τότε να πάτε. Ο χώρος είναι περισσότερο φιλοτεχνημένος παρά διακοσμημένος θα έλεγα (προφανώς από την σύζυγο του κου Δημήτρη) και είναι με μια λέξη ιδιαίτερος και μοναδικός. Για εμάς, πάρα τα τόσα σκαλιά μέσα και έξω από το σπίτι, η ομορφιά και η ηρεμία που μας προσέφερε ήταν ανεκτίμητες και αποτελούν μονόδρομο επιλογής όταν επισκεφτούμε το νησί ξανά. Κε Δημήτρη ευχαριστούμε για όλα( και ιδιαίτερα για την απίστευτη σπιτική μαρμελάδα της γιαγιάς).