Δωμάτιο ακριβώς επάνω στον δρόμο χωρίς παράθυρο παρά μόνο έναν φεγγίτη. Ακριβώς έξω από την πόρτα ένα στενό πεζοδρόμιο. Όποιος περνάει τον ακούς, περνάει μηχανάκι πετάγεσαι, περνάει σκουπιδιάρικο τα μεσάνυχτα να αδειάσει τον κάδο απέναντι, νομίζεις ότι θα σου χτυπήσει την πόρτα να μπει.Το να βρεις το κλειδί έχει μία αίσθηση συμμετοχής σε escape room αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Δεν θα σταθώ στην επιλογή μίας ξύλινης πολυθρόνας στο"καθιστικό" μπροστά στην τηλεόραση αλλά στο γεγονός ότι η τηλεόραση δείχνει 3-4 κανάλια όλα κι όλα. Να θες μετά από 12 ώρες δουλειάς να γυρίσεις στο δωμάτιο σου να χαλαρώσεις και να δεις και ένα παιχνίδι του Ευρωπαϊκού και να μην μπορείς. Βάζεις λοιπόν το θερμοσίφωνο να κάνεις ένα μπάνιο να κοιμηθείς αφού έτσι κι αλλιώς είσαι πτώμα, περιμένεις τα 20 λεπτά που σου λένε οι οδηγίες χρήσης και διαπιστώνεις πως δεν υπάρχει ζεστό νερό. Ούτε καν χλιαρό.Απολαμβάνεις το κρύο μπάνιο σου και ξαπλώνεις στο κρεβάτι που δεν έχει καν πανωσέντονο και τα μαξιλάρια είναι ότι χειρότερο έχεις συναντήσει ποτέ. Αξέχαστη διαμονή πραγματικά.