Το δωμάτιο της κουζίνας όπως και η κρεβατοκαμαρα έβλεπε στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας. Δεν υπήρχαν κουρτίνες στο σαλόνι έτσι δεν μπορούσα να σηκώσω για πολύ τα παντζούρια με αποτέλεσμα το πρωί παρ ολο που η διαμονή μου ήταν ελάχιστη να μένω στο σκοτάδι. Το στρώμα στην κρεβατοκαμαρα ήταν αφρολέξ, όπως κ το μαξιλάρι (σε ποια εποχή ζούμε) με αποτέλεσμα να κοιμάμαι στο σαλόνι που ο ξαναπές ήταν καλός. Θετικό ότι το σπίτι ήταν πολύ κοντά στην έκθεση αν κάποιος το χρειαζεται για δουλειά.