Όποιος αναζητά μια γεύση της πραγματικής επαρχιακής Κρήτης, δύσκολα ίσως θα βρει καλύτερη αφετηρία από την γειτονιά του Γιώργου στην Πολυθέα. Σε ένα χωριό (ακόμα) ανέγγιχτο από τις στρεβλώσεις του υπερτουρισμού, και με γείτονες μια εξαιρετικά φιλόξενη και γενναιόδωρη αλλά ταυτόχρονα πολύ διακριτική οικογένεια.
Βρήκα την περιοχή γύρω από την Πολυθέα μαγευτική. Το σπίτι είναι στην άκρη του οικισμού, που σημαίνει ότι με το που βγαίνεις από την πόρτα βρίσκεσαι αμέσως μέσα σε στους ελαιώνες. Από τους αγροτικούς δρόμους μπορούσα να φτάσω σχεδόν παντού - είτε να περπατήσω από χωριό σε χωριό, είτε να σκαρφαλώσω το βουνό προς τη Λύττο, είτε να διασχίσω την πεδιάδα και να ανεβώ στο εκκλησάκι στο λόφο πάνω από το στρατόπεδο. Τα υψώματα βλέπουν σε εκπληκτική θέα, αλλά το περπάτημα ανάμεσα στα λιόδεντρα ήταν που με ταξίδεψε στον χρόνο και με οδήγησε σε πολλές, μικρές εκπλήξεις.
Για όποιον θέλει να περάσει από τις πιο τουριστικές περιοχές στα βόρεια, όλα είναι ένα μισάωρο μακριά, με ένα από τα (λίγα) δρομολόγια ΚΤΕΛ για Χερσόνησο και Μάλια τους καλοκαιρινούς μήνες, ή νοικιάζοντας αμάξι και απλά γυρίζοντας ελεύθερα. Εγώ προτίμησα την περιοχή γύρω από το Καστέλλι, και, παρότι έμεινα έναν μήνα, πάλι ένιωσα πως είδα ένα πολύ μικρό μέρος από όσα είχε να προσφέρει.
Το ίδιο το σπίτι είναι όπως ακριβώς στην περιγραφή, ένα στούντιο με μίνιμαλ αισθητική αλλά πλήρως εξοπλισμένο για μια πιο μακροχρόνια παραμονή. Φτάνοντας στο τέλος Μαρτίου, ο χώρος ήταν αρχικά κάπως κρύος και με υγρασία, αλλά (παρότι δεν αναγράφεται θέρμανση) υπήρχε και θερμοπομπός και αφυγραντήρας οπότε το επόμενο πρωί το θέμα είχε λυθεί. Περιμένω πως το σπίτι θα είναι πολύ δροσερό το καλοκαίρι - μεγάλο ατού αφού οι θερμοκρασίες στην Κρήτη μπορούν να πάνε αφόρητα ψηλά.
Μόλις 10-15 λεπτά με τα πόδια, στην "πλατεία" του Καστελλίου μπορεί να βρει κανείς ό,τι χρειαστεί σε προμήθειες, μαζί και παραδοσιακά τυροκομικά από τον Σταματάκη ή φίνα ντόπια κρέατα από τον Καρρά.