Η ''Γιάφκα'' θα μας μείνει αξέχαστη. Για πολλούς λόγους. Ο συνδυασμός ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της συνθέτει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα: το πέτρινο σπιτάκι, χτισμένο με μεράκι πάνω σε χαλάσματα παλιού οικισμού με τις περιμετρικές αυλές, τα περιβόλια με τα νοστιμότατα λαχανικά και φρούτα, η μοναδική θέα στο λιβάδι που περιβάλλεται απο πλαγιές, με ξερολιθιές και ξωκλήσσια σε πρώτο πλάνο, η ευγένεια και ζεστασιά του οικοδεσπότη και της οικογένειάς του, που συνοπτικά μονο η φράση -κρητική φιλοξενία- μπορεί να αποδώσει.
Να προσθέσω το πολύτιμο και δυσεύρετο αίσθημα της βραδυνής γαλήνης κάτω απο τ' αστρα, με τους ήχους απο τα βελάσματα και κουδουνίσματα των προβάτων, που έπαιρνε μακρυά, την κούραση της μέρας απο τις πρωινές δραστηριότητες, εξορμήσεις, πολυκοσμία.
Ακόμη το εξαιρετικό κοκκινο κρασί του Γιώργου, και τον Ηρακλή, τον τεράστιο, άκακο σκύλο με τα πιο εκφραστικά μάτια, που ανταπέδιδε με τον πιο ευγλωττο τρόπο την ευγνωμοσύνη του για κάθε μεζεδάκι.
Γιώργο, Ειρήνη μικρέ Αντώνη και παππού Αντώνη. Να είστε καλά, σας ευχαριστούμε απο καρδιάς, ευχομαστε να σας ξαναδούμε.
Στέλιος-Ξένια-Ειρήνη. Αύγουστος 2018