text: ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຕາຍ | Rescue the Perishing| Real Conversion
  ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຕາຍ
  ໃນວັນຂອງພຣະເຈົ້າຕອນແລງ 14/2/2016
  “ເມື່ອທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວຈົ່ງຊູກຳລັງພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງທ່ານ”
  (ລູກາ 22:32)
  ສະບັບເອັນໄອວີແລະສະບັບແປສະໄໝໃໝ່ອື່ນໆແປແຕກຕ່າງວ່າ“ເມື່ອທ່ານໄດ້ຫັນ ກັບແລ້ວຈົ່ງຊູກໍາລັງພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ”(ເອັນໄອວີ),ໃນເຊົ້ານີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກພວກທ່ານ ວ່າພວກນັກຄົ້ນຄວ້າພັນທະສັນຍາໃໝ່ທີ່ມີຊື່ສຽງບໍ່ເຫັນດ້ວຍກັບພວກເຂົາ,ຂ້າພະເຈົ້າບອກ ພວກທ່ານວ່າດຣ.ມາຄັສບັອກມູເອວເວົ້າວ່າ:“‘ເມື່ອທ່ານໄດ້ຫັນກັບມາອີກ[ຫັນກັບມາແລ້ວ] ເຖິງແມ່ນຖືກນິຍົມຊົມຊອບໂດຍນັກແປຫຼາຍຄົນກໍບໍ່ໄດ້ສະໜັບສະໜູນໃນພາສາກຣີກ” (Markus Bockmuehl, Ph.D., Simon Peter in Scripture and Memory, Baker Academic, 2012, p. 156)ລາວສືບຕໍ່ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຄໍາພາສາກຣີກ“ເອພິສເທຣໂຟ”ໝາຍເຖິງ “ກັບໃຈໃໝ່”ໃນຂ່າວປະເສີດລູກາ(ເຫຼັ້ມດຽວກັນ), ດຣ.ບັອກມູເອວເປັນສາສະດາຈານຂອງ ການສຶກສາພຣະຄໍາພີແລະຄຣິສຕຽນຍຸກຕົ້ນທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລອັອກຟອດ, ລາວໄດ້ຊີ້ໃຫ້ ເຫັນວ່າເປໂຕໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ເມື່ອລາວໄດ້ປະສົບກັບການສໍານຶກຜິດເລື່ອງບາບແລະປະເຊີນໜ້າກັບພຣະຄຣິດຜູ້ຟື້ນຄືນຈາກຕາຍ, ຊື່ງເປັນແນວຄິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດມາ,ແຕ່ຂ້າ ພະເຈົ້າດີໃຈທີ່ໄດ້ເຫັນມັນຖືກສະໜັບສະໜູນໂດຍນັກຄົ້ນຄວ້າອັອກຟອດ, ອີກເທື່ອໜື່ງສະ ບັບຄິງເຈມແປຖືກຕ້ອງແລະສະບັບແປສະໄໝໃໝ່ແມ່ນຜິດ.
  ເປັນຫຍັງພວກນັກແປສະໄໝໃໝ່ຈື່ງຜິດລະ? ກໍເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈ“ການກັບ ໃຈໃໝ່”ພວກເຂົາຄິດເຖິງມັນໃນຮູບແບບຂອງ“ການຕັດສິນໃຈ” ແຕ່ນັກແປສະບັບຄິງເຈມບູ ຮານຮູ້ຈັກກ່ຽວກັບການກັບໃຈໃໝ່ແທ້ - ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈື່ງແປ“ເອພິສເຕຣໂຟ”ຖືກຕ້ອງ-ໃນຖານະເປັນ“ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວ”
  “ເມື່ອທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວຈົ່ງຊູກຳລັງພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງທ່ານ” (ລູກາ 22:32)
  ນີ້ແມ່ນຂໍ້ພຣະຄໍາພີທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຂໍ້ດຶງປະເດັ່ນອອກມາເວົ້າສອງຢ່າງຈາກຂໍ້ນີ້.
  I. ໜື່ງ ພຣະຄຣິດຊົງຕັດເຖິງການກັບໃຈໃໝ່ແທ້ທີ່ເປໂຕຈະມີ.
  ສ່ວນທີ່ໜື່ງຂອງການກັບໃຈໃໝ່ຄືວຽກການໂນ້ມນ້າວຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະ ເຈົ້າ.
  “ເມື່ອພຣະອົງມາພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ໂລກຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມຜິດບາບ ແລະ ເຖິງຄວາມຊອບທໍາ ແລະເຖິງການພິພາກສາ” (ໂຢຮັນ 16:8)
  ນັກຂຽນຊາວພິວຣິທັນວິລລ່ຽມກັດຣີ(1620-1665)ໄດ້ກ່າວວ່າ:
  “ໂດຍປົກກະຕິພຣະເຈົ້າຈະຊົງຈັດຕຽມທາງຂອງພຣະອົງເອງໃນຈິດວິນ ຍານໜື່ງໂດຍວຽກແຫ່ງການເສຍໜ້າແລະຄົ້ນພົບຄວາມບາບຂອງມະນຸດ ແລະເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈັບປວດເພື່ອທີ່ເຂົາຈະໄດ້ສະແຫວງຫາທ່ານໝໍພຣະເຢຊູຄຣິດ” (William Guthrie, The Christian’s Great Interest, The Banner of Truth Trust, 1969 reprint, page 193).
  ນັ້ນແລະຄືສິ່ງທີ່ເກີດຂື້ນກັບເປໂຕໃນຄໍ່າຄືນກ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູຈະຖືກຄຶງ, ປະໂຫຍກ “ເມື່ອທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວ...”ໄດ້ສະແດງວ່າເປໂຕຍັງບໍ່ທັນໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ເຖິງແມ່ນວ່າ ລາວໄດ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດເປັນເວລາສາມປີມາແລ້ວກໍຕາມ,ໃນຄືນນັ້ນຊື່ງບາງຄົນເອີ້ນວ່າ “ວັນສຸກທີ່ດີ”ເປໂຕຢູ່ໃນຊ່ວງທ້າຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເຫັນວ່າລາວເປັນຄົນບາບທີ່ອວດຕົວ,ມີຊອບທໍາຂອງຕົນເອງ, ລາວແກ້ງຮັກພຣະເຢຊູດ້ວຍສຸດໃຈຂອງລາວ, ແຕ່ລາວໄດ້ປະຕິເສດພຣະ ເຈົ້າເມື່ອລາວຖືກທົດສອບ, ຍິງສາວຄົນໜື່ງບອກວ່າລາວເປັນຄົນຕິດຕາມພຣະເຢຊູ, ເປ ໂຕໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຣິດ, ຍິງສາວອີກຄົນໜື່ງເວົ້າວ່າ“ຄົນນີ້ໄດ້ຢູ່ກັບເຢຊູໄທນາຊາເຣັດ ນໍາ”(ມັດທາຍ 26:71),ເປໂຕໄດ້ສາບແຊ່ງແລະປະຕິຍານວ່າ“ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກຄົນນັ້ນ”(26:72) ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວເປໂຕເວົ້າວ່າ“ຖ້າຂ້ອຍຕົວະຂໍໃຫ້ຂ້ອຍຖືກສາບແຊ່ງ”(ໂທມັສເຮວ)
  ພຣະເຢຊູບອກວ່າເປໂຕຈະປະຕິເສດພຣະອົງສາມເທື່ອກ່ອນທີ່ໄກ່ຈະຂັນ, ຫຼັງຈາກ ໄກ່ຂັນ“ແລະເປໂຕກໍອອກໄປຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ”(ລູກາ 22:62),ພາສາກຣີກຄໍາວ່າ“ຮ້ອງ ໄຫ້”ໝາຍເຖິງ“ຄາງສຽງດັງ,ຮ້ອງສະອຶກສະອື້ນ”(ສະບັບສະຕຣອງ),ພາສາກຣີກສໍາຫຼັບ“ຂົມຂື່ນ”ແມ່ນ“ພິກຣອສ”ໝາຍເຖິງ“ຢ່າງໂຫດຮ້າຍ”(ສຕຣອງ),ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເວົ້າວ່າທຸກຄົນທີ່ປະສົບກັບການສໍານຶກຜິດເລື່ອງຂ່າວປະເສີດຈະຮ້ອງຄາງແລະສະອຶກສະອື້ນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ ແຕ່ພວກເຮົາກໍມັກຈະເຫັນນໍ້າຕາຈາກຄົນທີ່ຢູ່ໃຕ້ການສໍານຶກຜະດ,ແລະໃນການຟື້ນຟູບູຮານ ກໍມັກມີການຮ້ອງຄາງແລະຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງໜັກໂດຍພວກຄົນທີ່ຢູ່ໃຕ້ການສໍານຶກບາບ, ຂ້າພະ ເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງວິດີໂອເລື່ອງການຟື້ນຟູໃຫຍ່ທີ່ກໍາລັງເກີດຂື້ນຢູ່ໃນປະເທດຈີນບ່ອນທີ່ຜູ້ຄົນເປັນ ຈໍານວນຫຼາຍພາກັນຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນພາຍໃຕ້ການສໍານຶກຜິດເລື່ອງບາບ, ຢູ່ໃນການຟື້ນ ຟູຄໍນິສປະເທດອັງກິດປີ 1823 ວິລລ່ຽມຄາໂວໂຊເວົ້າເຖິງຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອທີ່“ຄຸເຂົ່າລົງດ້ວຍ ຈິດໃຈທີ່ໂສກເສົ້າ,ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດກັບພຣະເຈົ້າສໍາຄວາມລອດຂອງຈິດວິນຍານຂອງ ເຂົາ” (Paul E. Cook, Fire From Heaven, p. 87)ເລື່ອງນີ້ເກີດຂື້ນຕະຫຼອດຢູ່ປະເທດຈີນ ແລະຢູ່ປະເທດຕ່າງໆໃນໂລກທີ່ສາມເມື່ອພຣະເຈົ້າສົ່ງການຟື້ນຟູລົງມາ,ແມ່ນແຕ່ຢູ່ນີ້ໃນປະ ເທດທີ່ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າແລະວັດຖຸນິຍົມອາເມລິກາ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນຄົນໜຸ່ມເປັນຮ້ອຍໆຄົນ ຮ້ອງໄຫ້ໃຕ້ການສໍານຶກຜິດເລື່ອງຄວາມບາບໃນການຟື້ນຟູທ້າຍປີ 1960, ແລະແມ່ນແຕ່ ຕອນນີ້ຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົານໍ້າຕາກໍໄດ້ອອກມາຈາກຕາຂອງຄົນທີ່ເຂົາໄປໃນຫ້ອງນໍາວິນຍານພາຍໃຕ້ການສໍານຶກເລື່ອງບາບ, ຄົນສ່ວນຫຼາຍທີ່ເບິ່ງຄືຈະບໍ່ເຊື່ອ,ຄົນມິດຂີ້ອາຍມັກ ເປັນໜື່ງທີ່ຮ້ອງໄຫ້ເມື່ອພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເຂົາເຫັນຄວາມບາບຂອງເຂົາ ໃນຄວາມຂົມຂື່ນ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເສຍໃຈເລີຍ,ຖ້າທ່ານເສຍໃຈທ່ານກໍຈະບໍ່ກັບໃຈໃໝ່ເລີຍ ມັນຕ້ອງເສຍໃຈສໍາຫຼັບຄວາມບາບຂອງທ່ານ.
  ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີອັນໃດໃໝ່, ເປໂຕບໍ່ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວທີ່ພົບກັບການສໍານຶກກ່ອນທີ່ລາວ ຈະກັບໃຈໃໝ່, ອັກຄະສາວົກເປົາໂລກໍປະສົບກັບເລື່ອງນີ້ເຊັ່ນກັນ. ເປົາໂລສໍານຶກຜິດຫຼາຍ ຈົນເວົ້າວ່າ:
  “ໂອ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໜ້າສົມເພດແທ້ ໃຜຈະຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກຮ່າງກາຍແຫ່ງຄວາມຕາຍນີ້ໄດ້” (ໂລມ 7:24)
  ການສໍານຶກເລື່ອງບາບເກີດຂື້ນແມ່ນກະທັ່ງຕໍ່ສາມພັນຄົນໃນວັນເພັນເທດສະເຕ.
  “ເມື່ອຄົນທັງຫລາຍໄດ້ຍິນແລ້ວກໍຮູ້ສຶກແທງໃຈ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ເປໂຕແລະອັກລະສາວົກອື່ນໆວ່າ ທ່ານພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດດີ” (ກິດຈະການ 2:37)
  ນັກອະທິບາຍສະໄໝເກົ່າມັດທິວເຮັ່ນຣີ່ໄດ້ກ່າວວ່າ“ຄົນບາບທັງຫຼາຍເມື່ອຕາຂອງເຂົາເປີດ ອອກບໍ່ໄດ້ແຕ່ຖືກແທງໃຈສໍາຫຼັບຄວາມບາບ...ຄົນທີ່ເສຍໃຈຕໍ່ຄວາມບາບຂອງເຂົາແທ້ແລະລະອາຍມັນແມ່ນຄົນທີ່ຢ້ານຜົນຂອງມັນ,ແມ່ນຄົນທີ່ຖືກແທງໃຈ... ‘ຄວາມຄິດເຫັນທີ່ດີເລື່ອງ ຕົນເອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລະຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍລົ້ມເລວ’” (Matthew Henry’s Commentary on the Whole Bible; note on Acts 2:37).ຜູ້ຄົນຮ້ອງໄຫ້ເມື່ອພວກ ເຂົາຢູ່ໃຕ້ການສໍານຶກຜິດທີ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້, ຜູ້ຍິງບາບຢູ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງພຣະເຢຊູຮ້ອງໄຫ້“ແລະພຣະ ອົງຕັດກັບນາງວ່າຄວາມບາບຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບການອະໄພແລ້ວ”(ລູກາ 7:48)
  ການສໍານຶກຜິດໃນສະໄໝເກົ່າຖືກຄາດຫວັງໃຫ້ມາຫາພຣະເຢຊູດ້ວຍການສໍານຶກ ບາບ, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປໂຕກັບເປົາໂລເທົ່ານັ້ນແຕ່ຄົນອື່ນກໍເຊັ່ນກັນ, ຈົ່ງອ່ານການກັບໃຈຂອງອໍ ກັສຕິນ,ຈົ່ງອ່ານເລື່ອງການກັບໃຈຂອງລູເທີ, ຈົ່ງອ່ານເລື່ອງການກັບໃຈໃໝ່ຂອງຈອນບັນ ຢັນ,ຂອງຈອຊວິດຟີວ,ຈອນເວສລີ,ຮາວເວວແຮຣິສ,ສະເປີໂຈນ,ພວກຄົນໜຸ່ມທີ່ຢູ່ເທິງເກາະລູອີສໃນປີ 1949-52, ຄືກັນໝົດທຸກອັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການສໍານຶກເລື່ອງຄວາມບາບທີ່ເລິກ ເຊີງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ສາວຄົນໜື່ງເວົ້າວ່າ“ຂ້ອຍຂີ້ດຽດຕົນເອງຫຼາຍ”ກ່ອນທີ່ນາງຈະເຊື່ອ ວາງໃຈໃນພຣະເຢຊູ.
  ຕອນນີ້ຈົ່ງຟັງຈົດໝາຍຂອງເປໂຕໂບເລີທີ່ຂຽນໄປຫາຄາວຊິນເຊັນດັອຟກ່ຽວກັບ ການກັບໃຈໃໝ່ຂອງຈອນເວສລີ
  ລາວລຸກຂື້ນແລ້ວບອກວ່າ“ໃຫ້ເຮົາພາກັນຮ້ອງເພງບົດທີ່ 456 ‘ຈິດໃຈຂອງ ຂ້າກ່ອນທ່ານໝອບກາບ’“ ຊ່ວງທີ່ຮ້ອງເພງລາວກໍຫຼັ່ງນໍ້າຕາລົງຈາກຕາ ຂອງລາວແລະທັນໃດນັ້ນກໍເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງນອນຂອງລາວ ແລະຍອມຮັບວ່າຕອນນີ້ລາວສໍານຶກເຖິງຄວາມຈິງຂອງສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ບອກ ລາວກ່ຽວກັບ(ການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ)ຄວາມເຊື່ອແລະລາວຈະບໍ່ຖຽງມັນອີກ,ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະຄຸນນີ້, ລາວຈະໝັ້ນຄົງໃນຄວາມເຊື່ອໄດ້ແນວໃດ? ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບຫຼາຍຄືກັບຄົນອື່ນໆ, ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າການບໍ່ເຊື່ອໃນ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍຄືບາບພຽງພໍແລະໜຸນໃຈລາວໃຫ້ສະແຫວງຫາພຣະຄຣິດ,ຈົນກວ່າລາວໄດ້ພົບພຣະອົງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິຖານເພື່ອລາວແລະຮ້ອງຂໍ ໃຫ້ພຣະຜູ້ຊ່ວຍມີເມດຕາຕໍ່ຄົນບາບຄົນນີ້, ຫຼັງຈາກອະທິຖານເວສລີເວົ້າວ່າ ເມື່ອຂອງປະທານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນເປັນຂອງລາວ,ລາວກໍຈະບໍ່ ເທດສະໜາເລື່ອງອື່ນ...ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂໍຮ້ອງລາວບໍ່ໃຫ້ຄິດເຖິງເລື່ອງພຣະ ຄຸນຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃນຖານະຢູ່ຫ່າງໄກແລະຢູ່ໃນອະນາຄົດ, ແຕ່ໃຫ້ເຊື່ອ ວ່າມັນຄືປະຈຸບັນຢູ່ໃກ້ໆລາວ, ວ່າຫົວໃຈຂອງພຣະເຢຊູເປີດອອກແລະ ຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງທີ່ມີຕໍ່ລາວຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ, ລາວຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອະທິຖານເພື່ອລາວ, ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເວົ້າດ້ວຍ ຄວາມຈິງວ່າຈອນເວສລີເປັນຄົນໜ້າເວດທະນາ,ເປັນຄົນບາບທີ່ໃຈແຕກສະລາຍ,ຫິວກະຫາຍຫາຄວາມຊອບທໍາທີ່ດີກວ່າຊື່ງລາວເຄີຍມີມາ,ແມ່ນກະທັ່ງຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ໃນຕອນແລງລາວໄດ້ເທດສະໜາໃນ 1 ໂກລິນໂທ 1:23,24 “ພວກເຮົາເທດສະໜາພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງຖືກຄຶງ...” ລາວມີຄົນມາຟັງຫຼາຍກວ່າສີ່ພັນຄົນແລະເທດໃນສິ່ງທີ່ທຸກຄົນແປກໃຈ...ຄໍາທໍາອິດຂອງລາວຄື“ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສາລະພາບດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈວ່າຕົນເອງບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເທດເຖິງເລື່ອງການຖືກຄຶງເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະຄຣິດ”ມີຫຼາຍຄົນໄດ້ຕື່ນຂື້ນຈາກຄໍາເທດສະໜານີ້ (quoted in John Greenfield, When the Spirit Came: The Moravian Revival, Strategic Press, no date, p. 28).
  ຈອນເວສລີຢືນພ້ອມກັບນໍ້າຕາທີ່ໄຫຼລົງມາສູ່ແກ້ມຂອງລາວ,ເທດສະໜາຄວາມລອດໂດຍ ພຣະຄຣິດ-ກ່ອນທີ່ລາວເອງຈະກັບໃຈໃໝ່! ຫຼາຍກວ່າຫ້າສິບປີຕໍ່ມາໃນຂະນະທີ່ລາວກໍາລັງ ນອນຊິຕາຍພວກເຂົາກໍໄດ້ຍີນລາວກະຊິບອີກໆວ່າ:
  ຂ້ອຍເປັນຄົນບາບທີ່ໜື່ງ
  ແຕ່ພຣະເຢຊູຊົງຕາຍເພື່ອຂ້ອຍ
  ນັ້ນຄືປະສົບການທີ່ເປໂຕມີໃນຄໍ່າຄືນທີ່ພຣະເຢຊູຖືກຈັບ,ດຣ.ໂທມັສເຮວໄດ້ເລົ່າ ເລື່ອງນີ້ສູ່ກັນຟັງວ່າ:
  ຖືກເລົ່າຂານໂດຍນັກຂຽນບູຮານທີ່ວ່າຕະຫຼອດຊີວິດຂອງລາວ, ເມື່ອໃດກໍ ຕາມທີ່ເປໂຕໄດ້ຍີນສຽງໄກ່ຂັນລາວກໍຈະຮ້ອງໄຫ້ເພາະລາວລະນຶກເຖິງຄືນທີ່ລາວໄດ້ປະຕິເສດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາວ (Thomas Hale, M.D., The Applied New Testament Commentary, Kingsway Publications, 1997, p. 286; note on Mark 14:72).
  II. ສອງ ພຣະຄຣິດຕັດເຖິງເລື່ອງທີ່ເປໂຕຈະເຮັດຫຼັງຈາກການກັບໃຈໃໝ່ຂອງລາວ.
  “ເມື່ອທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວ ຈົ່ງຊູກໍາລັງພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ” (ລູກາ 22:32)
  ດຣ.ເຈ.ເວີນັນແມັກກີ້ໄດ້ກ່າວວ່າ“ເປໂຕຕໍ່ມາກໍມີໂອກາດໄດ້ຊູກໍາລັງພີ່ນ້ອງຂອງລາວ,ຊາຍຜູ້ທີ່ຖືກທົດສອບເປັນຊາຍຜູ້ທີ່ສາມາດຊ່ວຍຜູ້ອື່ນໄດ້ແທ້(Thru the Bible; note on Luke 22:32) ຊາຍຜູ້ທີ່ປະສົບກັບການສໍານຶກເລື່ອງຄວາມບາບແມ່ນຊາຍທີ່ສາມາດຊ່ວຍຄົນອື່ນທີ່ສໍານຶກ ເລື່ອງຄວາມບາບໄດ້, ຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໂດຍພຣະເຢຊູຄືຜູ້ຊາຍທີ່ສາມາດຊ່ວຍຄົນ ອື່ນໃຫ້ລອດໂດຍພຣະເຢຊູ, ຜູ້ຊາຍທີ່ຮູ້ຈັກວ່າຕົນເອງອ່ອນແບບໃດກໍສາມາດຊ່ວຍຄົນອື່ນທີ່ ອ່ອນແອໄດ້ເຊັ່ນກັນ.
  ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມຮັກຕໍ່ຈອນເວສລີສະເໝີ,ໜື່ງໃນເຫດຜົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກລາວກໍ ເພາະວ່າ,ຄືກັບຂ້າພະເຈົ້າລາວຄິດວ່າລາວສາມາດລອດໄດ້ໂດຍການມີຊີວິດທີ່ເຂັ້ມງວດ,ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຄິດ, ລາວບອກກັບມິດຊັນນາຣີໂບເຣວຽນຊື່ເປໂຕໂບເລີວ່າລາວບໍ່ໄດ້ມີ ຄວາມເຊື່ອທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ,ໂບເລີເວົ້າວ່າເວສລີຄິດວ່າ“ລາວຈະໝັ້ນຄົງໃນຄວາມເຊື່ອໄດ້ແນວ ໃດ?ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບຫຼາຍຄືກັບຄົນອື່ນໆ” ນັ້ນຄືອຸປະສັກຂອງເວສລີແລະມັນເປັນຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂບເລີບອກລາວວ່າການບໍ່ວາງໃຈໃນພຣະເຢຊູກໍເປັນບາບທີ່ພຽງພໍແລ້ວ “ລາວ ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນແລະຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອະທິຖານເພື່ອລາວ” ຫຼັງຈາກທີ່ລາວລອດໂດຍ ພຣະເຢຊູແລ້ວ,ຈອນເວສລີກໍໃຊ້ເວລາທັງຊີວິດຂອງລາວເພື່ອຊ່ວຍຄົນບາບທີ່ຫຼົງຫາຍແລະໜຸນໃຈພວກພີ່ນ້ອງ, ລາວໄດ້ທ່ອງທ່ຽວເທິງຫຼັງມ້າເປັນໄລຍະທາງ 5,400 ກິໂລທຸກປິ ແລະເທດສະໜາສອງຮອບຫຼືຫຼາຍກວ່ານັ້ນທຸກມື້ຕະຫຼອດຊີວິດຂອງລາວ! ບົດເພງທີ່ທ້າວ ກຣິຟຟິດຮ້ອງວັ່ງກີ້ນີ້ກໍສາມາດຖືກຂຽນໂດຍເວສລີເຊັ່ນດຽວກັນ.
  ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນອັນຕະລາຍ ຫ່ວງຜູ້ທີ່ໃກ້ຕາຍ
  ດຶງເຂົາອອກມາຈາກຂຸມຄວາມບາບແລະຫຼຸມສົບ
  ຮ້ອງໄຫ້ກັບຜູ້ທີ່ຮ້ອງໄຫ້ຍົກຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງຂື້ນ
  ບອກເຂົາເລື່ອງພຣະເຢຊູເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ
  ພຣະເຢຊູຊົງເມດຕາພຣະອົງຈະຊ່ວຍ
  ຮ້ອງຂໍຊໍ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າ!
  “ເມື່ອທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວ ຈົ່ງຊູກໍາລັງພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ”(ລູກາ 22:32)
  ເຮົາສາມາດບອກໄດ້ແນວໃດເມື່ອຄົນໃດໜື່ງໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແທ້? ພວກທ່ານສາມາດ ບອກໄດ້ແນວໃດຖ້າເຂົາຫາກລອດແທ້ແລ້ວ? “ເມື່ອທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວ ຈົ່ງຊູກໍາລັງພີ່ ນ້ອງຂອງທ່ານ” ເມື່ອທ່ານກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວພຣະຄຣິດຊົງປ່ຽນແປງຄວາມປາດຖະໜາຂອງ ທ່ານ, ສິ່ງທີ່ທ່ານຮັກໃນເມື່ອກ່ອນທ່ານຈະຮັກໜ້ອຍລົງກວ່າທີ່ທ່ານຮັກພວກພີ່ນ້ອງ,ທ່ານຈະ ຮັກຄຣິສຕະຈັກດ້ວຍສຸດຫົວໃຈຂອງທ່ານ, ທ່ານຈະຮັກຄຣິສຕຽນແທ້ດ້ວຍສຸດໃຈຂອງທ່ານ ທ່ານຈະຢາກຈະເຮັດເທົ່າທີ່ທ່ານເຮັດໄດ້ເພື່ອຊູກໍາລັງພວກເຂົາແລະຊ່ວຍເຂົາ,ທ່ານຈະອະທິຖານເພື່ອເຂົາ,ຊ່ວຍເຂົາແລະຮັກເຂົາດ້ວຍຫົວໃຈແບບນັ້ນຂອງພຣະຄຣິດ,ອັກຄະສາວົກໂຢຮັນໄດ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນວ່າ:
  ນັ້ນເປັນຫົນທາງໜື່ງທີ່ບົ່ງບອກວ່າຖ້າທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແທ້ບໍ, ຄືວ່າທ່ານຮັກພວກພີ່ນ້ອງ ຊາຍຍິງໃນຄຣິສຕະຈັກແລະເຮັດເທົ່າທີ່ທ່ານເຮັດໄດ້ເພື່ອຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າ, ຈົ່ງເບິ່ງທີ່ນາງລາ ຣາ,ຄາເຣນແລະສາວໆໃໝ່ໆຄົນອື່ນໆຊ່ວຍເມຍອາຈານໄຮເມີ! ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຊ່ວຍໄດ້ ແຕ່ຮູ້ວ່າພວກເຂົາໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແລ້ວ!
  ແຕ່ກໍມີທາງອື່ນອີກທີ່ຈະບອກວ່າຖ້າທ່ານໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ແທ້, ຂໍໃຫ້ເຮົາເປີດກັບໃນລູ ກາ 14 ຢູ່ໜ້າທີ່ 1096 ຂອງພຣະທໍາສະກໍຟິວສຶກສາ, ນີ້ແມ່ນຄໍາອຸປະມາເລື່ອງງານລ້ຽງ ໃຫຍ່,“ຜູ້ຊາຍ”ທີ່ຈັດງານລ້ຽງໃຫຍ່ຄືພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະອົງສົ່ງອອກໄປເພື່ອເຊີນ ຊວນຜູ້ຄົນຄືຄຣິສຕຽນແທ້, ຕອນນີ້ໃຫ້ເຮົາເບິ່ງໃນສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູເວົ້າກັບຄຣິສຕຽນແທ້,ມັນ ຢູ່ໃນຂໍ້ທີ່ 23, ຂໍເຊີນຢືນຂື້ນແລ້ວອ່ານດັງໆນໍາກັນ.
  “ເຈົ້ານາຍຈຶ່ງສັ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ນັ້ນວ່າ `ຈົ່ງອອກໄປຕາມທາງໃຫຍ່ແລະຮົ້ວຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍແລະເລັ່ງລັດເຂົາໃຫ້ເຂົ້າມາເພື່ອເຮືອນຂອງເຮົາຈະເຕັມ” (ລູກາ 14:23)
  ຂໍເຊີນນັ່ງລົງໄດ້,ຈັບສໍຫຼືບິກແລ້ວຂີດກ້ອງຄໍາວ່າ“ຈົ່ງອອກໄປຕາມທາງໃຫຍ່ແລະຮົ້ວຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍແລະເລັ່ງລັດເຂົາໃຫ້ເຂົ້າມາເພື່ອເຮືອນຂອງເຮົາຈະເຕັມ”(ລູກາ 14:23), ນັ້ນແລະຄືສິ່ງທີ່ພວກເຮົາເຮັດທຸກວັນພະຫັດຕອນແລງ,ທຸກແລງວັນເສົາແລະທຸກວັນອາທິດຕອນບ່າຍ,ພວກເຮົາສົ່ງທຸກຄົນອອກໄປເພື່ອຊະນະວິນຍານ.
  ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າພົບວ່າມີມີບາງຄົນຢືນໄປມາແລະລົມກັນຫຼືເຮັດບາງສິ່ງບາງຢ່າງເພື່ອ ກິນເວລາ,ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈື່ງບໍ່ເຄີຍນໍາຈັກຊື່ມາເພື່ອພວກເຮົາຈະຕິດຕາມ ຫຼືພວກເຂົາພາ ເຂົາມາໜ້ອຍຄົນ, ແມ່ນຫຍັງຄືບັນຫາຂອງຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ນໍາໃຜມາເລີຍ?ໜື່ງໃນສອງສີ່ງ:ພວກ ເຂົາເປັນຄົນຫຼົງຫາຍ ຫຼືພວກເຂົາຫັນຫຼັງກັບ, ພວກຄຣິສຕຽນທີ່ດີໄປຕາມຫາຄົນຫຼົງຫາຍ, ຄົນທີ່ຍັງບໍ່ລອດແລະພວກຫັນຫຼັງກັບໄປໆມາໆແບບໂງ່ແລະກິນເວລາ, ຖ້າພວກທ່ານເປັນ ຄົນຫັນຫຼັງກັບແບບນັ້ນຈົ່ງລະວັງ? ທ່ານຈະສູນເສຍຄວາມຍິນດີແຫ່ງຄວາມລອດຂອງທ່ານ ຖ້າທ່ານຫາກບໍ່ກັບໃຈ, ພຣະເຢຊູຕັດກັບພວກທ່ານວ່າ“ຈົ່ງລະນຶກເຖິງສະພາບເດີມທີ່ເຈົ້າໄດ້ລົ່ນມາແລ້ວນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈໃໝ່ເຮັດວຽກທໍາອິດ”(ພະນິມິດ 2:5) “ເຮັດວຽກທໍາອິດ”ກັບໄປຊະນະວິນຍານ, ຈົ່ງພາຄົນເຂົ້າມາ, ຈົ່ງເຮັດວຽກທໍາອິດທີ່ພວກທ່ານເຄີຍເຮັດມາກ່ອນ.
  ແຕ່ມີພວກທ່ານບາງຄົນທີ່ບໍ່ເຄີຍເຮັດແບບນັ້ນ, ທ່ານບໍ່ເຄີຍຕ້ອງການທີ່ຈະເຮັດມັນ ແລະທ່ານບໍ່ເຮັດມັນຕອນນີ້, ຕາຂອງທ່ານເຄືອບເງົາແລະໃບໜ້າຂອງທ່ານແຂງຂື້ນ,ແລະ ທ່ານຄິດວ່າ“ລາວຈະບໍ່ມີວັນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເຮັດແບບນັ້ນດອກ” ເປັນຫຍັງລະ? ມັນຊັດເຈນທີ່ ຈະເຫັນວ່າທ່ານຍັງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈໃໝ່, ທ່ານກໍາລັງລໍຖ້າພວກເຮົາໃຫ້“ສອນ”ທ່ານວ່າຈະກັບໃຈ ໃໝ່ໄດ້ແນວໃດໃນຂະນະທີ່ທ່ານບໍ່ມີຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຊື່ອຟັງພຣະຄຣິດ, ພຣະຄຣິດຕັດ ວ່າ“ຈົ່ງເລັ່ງລັດເຂົາໃຫ້ເຂົ້າມາ”- ແຕ່ທ່ານພັດວ່າ“ບໍ! ຂ້ອຍຈະບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະຄຣິດ” ຄົນຜູ້ ໜ້າສົງສານ! ຍິງສາວຜູ້ໜ້າສົງສານ! ທ່ານຈະບໍ່ມີວັນພົບສັນຕິສຸກແລະຄວາມຍິນດີໃນພຣະ ເຢຊູໃນຫົນທາງນັ້ນໄດ້!
  ມີຄົນຫຼົງຫາຍແລະຄົນໜຸ່ມທີ່ຢູ່ໂດດດ່ຽວເປັນຮ້ອຍໆຄົນໃນເມືອງໃຫຍ່ນີ້, ພວກເຂົາ ກໍາລັງລໍຖ້າໃຫ້ບາງຄົນທີ່ຈະດີຕໍ່ເຂົາ,ທີ່ຈະໃຫ້ຄວາມສົນໃຈເຂົາ, ທີ່ຈະສະແດງໃຫ້ເຂົາເຫັນ ຫົນທາງທີ່ດີກວ່າ, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດຊ່ວຍເຂົາໄດ້ຖ້າທ່ານເອງຍັງຫຼົງຫາຍຢູ່, ເພື່ອເຫັນແກ່ ເຂົາຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮ້ອງທ່ານໃຫ້ກັບໃຈແລະວາງໃຈໃນພຣະເຢຊູ, ຈົ່ງມາຫາພຣະເຢຊູໂດຍ ຄວາມເຊື່ອ, ວາງຊີວິດຂອງເຮົາໄວ້ໃນຄວາມຫ່ວງໃຍຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງຈະຊົງຊ່ວຍ ທ່ານໃຫ້ພົ້ນ, ພຣະອົງຈະຊົງຊໍາລະທ່ານອອກຈາກຄວາມບາບໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະ ອົງ, ແລະພຣະອົງຈະສົ່ງທ່ານອອກໄປນໍາຄົນທີ່ຍັງບໍ່ລອດແລະຊ່ວຍເຫຼືອພວກພີ່ນ້ອງ.
  ຂໍເຊີນຢືນຂື້ນແລະຮ້ອງເພງບົດທີຫົກຢູ່ເຈ້ຍເພງຂອງທ່ານ.
  ສຽງຂອງຜູ້ລ້ຽງແກະຂ້າໄດ້ຍິນ
  ຮ້ອງດັງໃນປ່າມືດແລະແຫ້ງ
  ເອີ້ນແກະທີ່ຫຼົງທາງນັ້ນ
  ຢູ່ຫ່າງໄກຈາກຜູ້ລ້ຽງຂອງມັນ
  ພາເຂົາເຂົ້າມາຈາກທົ່ງແຫ່ງບາບ
  ພາຄົນຫຼົງທາງມາຫາພຣະເຢຊູ
  ໃຜຈະໄປຊ່ວຍຜູ້ລ້ຽງແກະດີ
  ຊ່ວຍແກະທີ່ຫຼົງທາງຈົນພົບ
  ໃຜຈະຊ່ວຍຄົນຫຼົງກັບມາສູ່ຄອກ
  ບ່ອນທີ່ມັນພົບບ່ອນລີ້ຈາກໜາວ
  ຢູ່ໃນປ່າໄດ້ຍິນມັນຮ້ອງ
  ຢູ່ເທິງພູເຂົາອັນສູງໜ້າຢ້ານ
  ສຽງຂອງຜູ້ລ້ຽງຮ້ອງບອກກັບທ່ານ
  “ໄປຊອກແກະເຮົາເພື່ອຈະພົບມັນ
  ພາຄົນຫຼົງທາງມາຫາພຣະເຢຊູ”
  ດຣ.ແຊນ ເຊີນມານໍາພວກເຮົາອະທິຖານແດ່, ເອແມນ.
  ໂຢຮັນ 16:8; ມັດທາຍ 26:71,72; ລູກາ 22:62; ໂລມ 7:24
  ກິດຈະການ 2:37; ລູກາ 7:48; 1 ໂກລິນໂທ 1:23-24.
  II. ສອງ ພຣະຄຣິດຕັດເຖິງເລື່ອງທີ່ເປໂຕຈະເຮັດຫຼັງຈາກການກັບໃຈໃໝ່ຂອງ ລາວ,
  1 ໂຢຮັນ 3:14; ລູກາ 14:23; ພະນິມິດ 2:5.