2015/16 кандыдат праграма аналізу і кіравання культурнай спадчыны (АМГК) на IMT Інстытуце перспектыўных даследаванняў Лукка Заяўкі цяпер прымаюцца для аспірантаў у галіне аналізу і кіравання культурнай спадчыны (АМГК) для праграмы PhD у 2015/16 IMT Інстытуце перспектыўных даследаванняў Лукка (www.imtlucca.it). Высока матываваныя кандыдаты запрашаюцца на адным з 35 цалкам фінансуюцца стыпендый трохгадовага доктарскай праграме, якая шарнірна ў навучальныя праграмы. 3 праграмы ў цяперашні час прапануюцца ў поле канкрэтных, хоць у многіх выпадках яны маюць агульную навуковую аснову. The АМГК навучальны прапануе курсы па кіраванні культурнай спадчыны і культурных устаноў, еўрапейскіх і міжнароднага заканадаўства ў галіне культурнай спадчыны і ландшафту, гісторыі мастацтваў, музеязнаўства, Тэхналогіі, якія прымяняюцца для прапаганды культурнай спадчыны. Абедзве даследчыя арыентаваных і практыка арыентаванага навучання складаюць праграму, якая накіравана на падрыхтоўку кваліфікаваных спецыялістаў, якія працуюць у канкрэтнай галіне культурнага менеджменту і навукоўцаў. Гэта спрыяе даследаванне прапануе студэнтам жывы кантакт з рознымі навукова-даследчых падыходаў і метадалогій, на аснове тэматычных даследаванняў, якія адносяцца да навукова-даследчых галінах, такіх як гісторыя мастацтва, класічнай археалогіі і музеязнаўства. The АМГК навучальны накіравана на забеспячэнне будучых спецыялістаў, якія працуюць у галіне кіравання культуры і культурнай спадчыны з канкрэтнымі ноу-хау. Будучыя студэнты пераважна павінны мець вышэйшую адукацыю ў галіне сацыяльных навук, гуманітарных і ІКТ, звязаныя з культурнай спадчыны. Усе студэнты знаходзяцца на тэрыторыі адрэстаўраванай San Francesco комплексу, цалкам інтэграванай кампусе ў гістарычным цэнтры прыгожага тасканскага горада Лукка. Кампус ўключае ў сябе жылыя аб'екты, у тым ліку на месцы сталовай, навучальных і жылых пакоях, і адпачынку на адкрытым паветры прастор, ўсё служыць для дадання культурнае і сацыяльнае вымярэнне ў прафесійным вопыце доктарскай праграме. Прымальныя студэнты таксама атрымаюць даследчую стыпендыю, якая складае прыкладна 13 600 € / год.\nПраграма PhD у IMT прыцягвае студэнтаў з усяго свету, забяспечваючы па-сапраўднаму міжнароднай абстаноўкі. Англійская мова з'яўляецца афіцыйным мовай у інстытуце. Для далейшага павышэння міжнароднага характару праграмы, усе студэнты маюць магчымасць правесці дзе-небудзь ад 2-9 месяцаў за мяжой у навукова-даследчым інстытуце або універсітэце, з магчымасцю атрымання дадатковага фінансавання ў рамках праграмы Erasmus +.\nАпошні тэрмін падачы заявак 29 чэрвені 2015 г., 06:00 вечара італьянскі раз. [-]\nУсе студэнты знаходзяцца на тэрыторыі адрэстаўраванай San Francesco комплексу, цалкам інтэграванай кампусе ў гістарычным цэнтры прыгожага тасканскага горада Лукка. Кампус ўключае ў сябе жылыя аб'екты, у тым ліку на месцы сталовай, навучальных і жылых пакоях, і адпачынку на адкрытым паветры прастор, ўсё служыць для дадання культурнае і сацыяльнае вымярэнне ў прафесійным вопыце доктарскай праграме. Прымальныя студэнты таксама атрымаюць даследчую стыпендыю, якая складае прыкладна 13 600 € / год. Праграма PhD у IMT прыцягвае студэнтаў з усяго свету, забяспечваючы па-сапраўднаму міжнароднай абстаноўкі. Англійская мова з'яўляецца афіцыйным мовай у інстытуце. Для далейшага павышэння міжнароднага характару праграмы, усе студэнты маюць магчымасць правесці дзе-небудзь ад 2-9 месяцаў за мяжой у навукова-даследчым інстытуце або універсітэце, з магчымасцю атрымання дадатковага фінансавання ў рамках праграмы Erasmus +.\nВучэбная праграма ў галіне эканомікі дае ўдзельнікам цвёрдай базы ведаў у мікраэканомікі, макраэканоміка, эканаметрыка і кіравання, а таксама ў некаторых больш канкрэтных галінах, такіх як палітычнай эканоміі і аналізу складаных сістэм. Студэнты і выкладчыкі вырашаць шырокае кола пытанняў даследавання ў галіне макраэканомікі, палітычнай эканоміі, эканомікі інавацый і прамысловага эканомікі. З яго міждысцыплінарнага падыходу, навучальны план займаецца пытаннямі ў палітычнай эканоміі, прымяняецца дзяржаўнай эканомікі, функцыянаванне галін і рынкаў і ўплыў макраэканамічных фактараў на функцыянаванне рынкаў, а таксама на прадукцыйнасці і росту. Характар вучэбнай праграмы з'яўляецца адметным ў яе разгортванні моцнай інтэграцыі тэарэтычнай, тэхнічнай і практычны вопыт, каб навучыць высокакваліфікаваных спецыялістаў, якія аналізуюць, план і кіраваць канкрэтныя прымянення палітычнай эканоміі. Тэарэтычныя метадалогіі і мадэлі выпрабоўваюцца праз метадычнай / сістэматычнага даследавання рэальнага свету тэматычных даследаванняў. Вучэбная праграма прызначана для падрыхтоўкі кандыдатаў на кіруючыя пасады ў акадэміі і міжнародных арганізацый, а таксама ў навукова-даследчых і кансультацыйных цэнтраў.\nЎваходныя і выходныя профілі\nГэтая праграма навучае даследчыкаў, спецыялістаў і экспертаў у палітычнай эканоміі, прымяняецца дзяржаўнай эканомікі, прамысловай эканомікі, з акцэнтам на параўнальны інстытуцыянальны аналіз, на эмпірычным аналізе рэальных і фінансавых рынкаў, макраэканамічнай палітыкі. Будучыя студэнты могуць падаць заяўку на гэты навучальны план, незалежна ад іх акадэмічнай дысцыпліны. Асноўныя магчымасці працаўладкавання для выпускнікоў гэтай навучальнай плана з'яўляюцца на нацыянальным і міжнародных, дзяржаўных і прыватных устаноў і ўстаноў, якія аналізуюць палітэканомію, дзяржаўныя фінансы, аналіз рынку і ацэнку ўздзеяння рэформаў на эканамічную сістэму; Кансультаванне па пытаннях грамадства, галіновыя ці нацыянальныя органы ўлады, буйныя прадпрыемствы, нацыянальныя ўрадавыя ўстановы (міністэрствы і мясцовыя органы ўлады); і ўстановы ЕЗ; нацыянальныя і міжнародныя універсітэты.\nСпасылка плошча: Эканоміка і кіраванне.\nНавукова-даследчых падраздзяленняў, якія спрыяюць вучэбнай праграмы: ICES - інстытуцыйныя змены, эканоміка, грамадства, сякеры - Лабараторыя для аналізу складаных эканамічных сістэм, вапна - лабараторыя інавацыйнага менеджменту і эканомікі.\nДактарантаў таксама маюць магчымасць супрацоўнічаць з іншымі ўстановамі, якія працуюць з IMT-даследчых падраздзяленняў.\nАсноўная мэта вучэбнай праграмы з'яўляецца распрацоўка мадэлі, алгарытмы і метады праверкі для сучасных размеркаваных сістэм. У дактарантаў, якія навучаюцца ў гэтай вучэбнай праграмы будзе ажыццяўляць перадавых даследаванняў па асновах і прымянення архітэктур і моў для сучасных размеркаваных сістэм, уключаючы глабальныя і хмарных вылічальных сістэм, вэб-сістэм і паслуг, а таксама мабільных сістэм. Яны таксама будуць набываць прафесійныя навыкі ў прымяненні камп'ютэрных тэхналогій у шырокім маштабе размеркаванымі сістэмамі, працуючы ў цесным супрацоўніцтве з навукова-даследчым блокам Sysma з IMT. Выпускнікі вучэбнай праграмы кваліфікаваныя для працы ў універсітэтах, грамадскіх і прамысловых навукова-даследчых цэнтраў, а таксама прыняць на прафесійных роляў і гучных задач і абавязкаў у абодвух прыватных кампаній і дзяржаўных устаноў.\nАспіранты, акрамя атрымання даследчую стыпендыю, прапануюцца на кампусе жыллё на адрэстаўраванай і цалкам інтэграванай San Francesco комплексу ў гістарычным цэнтры прыгожага тасканскага горада Лукка, і штодзённы доступ да сталовай. Студэнты таксама атрымаюць магчымасць правесці даследаванні перыяды за мяжой падчас праграмы, з магчымасцю атрымання дадатковага фінансавання ў рамках праграмы Erasmus +.\nЗвярніце ўвагу, што студэнты, якія, як чакаецца, атрымаць патрабаваную ступень па 31 Кастрычніка 2014 года таксама будуць разгледжаны; яны па-ранейшаму павінны звяртацца да 14 ліпеня.\nВучэбная праграма ў галіне камп'ютэрных навук сканцэнтравана на ключавых аспектаў сучасных даследаванняў у галіне тэорыі і прыкладанняў інфарматыкі, такіх як адкрытасці складу, аўтаноміі, бяспекі, паралелізм, эканамічнай эфектыўнасці, якасці паслуг і надзейнасці. Асноўная мэта заключаецца ў распрацоўцы мадэлі, алгарытмы і метады праверкі для сучасных размеркаваных сістэм. У дактарантаў, якія навучаюцца ў гэтай вучэбнай праграмы будзе ажыццяўляць перадавых даследаванняў па асновах і прымянення архітэктур і моў для сучасных размеркаваных сістэм, уключаючы глабальныя і хмарных вылічальных сістэм, вэб-сістэм і паслуг, а таксама мабільных сістэм. Яны таксама будуць набываць прафесійныя навыкі ў прымяненні камп'ютэрных тэхналогій у шырокім маштабе размеркаваных сістэм.\nГэтая праграма накіравана на падрыхтоўку даследчыкаў і спецыялістаў з шырокім веданнем тэарэтычных асноў інфарматыкі, якія ў стане прааналізаваць і прапанаваць канструктыўныя рашэнні для вялікага разнастайнасці рэальных праблем прамысловага, кіраўніцкага, эканамічнага і грамадскіх інтарэсаў. Студэнты Перспектыўныя пераважна павінны мець досвед працы майстар-ўзроўню ў галіне інфарматыкі, машынабудавання, фізікі, матэматыкі, навукі кіравання, статыстыкі або ў сумежнай вобласці. Выпускнікі вучэбнай праграмы кваліфікаваныя для працы ў універсітэтах, грамадскіх і прамысловых навукова-даследчых цэнтраў, а таксама прыняць на прафесійных роляў і гучных задач і абавязкаў у абодвух прыватных кампаній і дзяржаўных устаноў.\nСпасылка раён (ы): інфарматыка\nНавукова-даследчых падраздзяленняў, якія спрыяюць вучэбнай праграмы: Sysma - Сістэма Мадэляванне і Аналіз (галоўнае), сеткі - складаныя сеткі, Prian - распазнавання вобразаў і аналізу малюнкаў.


Назіраньне за выбарамі: ад тэорыі да практыкі\n14 верасень 2012, 16:11\nСкрыня для галасаваньня. Ілюстрацыйнае фота\nНа выбары o Палату прадстаўнікоў праект «Назіраньне за выбарамі: тэорыя і практыка» арганізуе кампанію па незалежным непартыйным назіраньні. Мэта простая — данесьці да беларусаў інфармацыю пра тое, што кожны зь іх можа стаць назіральнікам.\n«Назіраньне за выбарамі — гэта надзвычай карысная для грамадзтва справа, якая нясе пазытыўны досьвед. Мы будзем рады, калі да нас далучыцца як мага болей неабыякавых людзей з актыўнай грамадзянскай пазыцыяй», — кажа кіраўніца праекту Анастасія Матчанка.\nАрганізатары кампаніі паспрабавалі падысьці да назіраньня за парлямэнцкімі выбарамі па-новаму, каб прыцягнуць увагу маладых і актыўных людзей ды паспрабаваць трансфармаваць імідж назіральніка. Каб дасягнуць гэтай мэты — былі створаныя каляровыя паштоўкі, цішоткі, відэаролікі і мультфільмы\nНазіральнік зьяўляецца то ў вобразе паглыбленага ў апошнія электронныя навінкі хіпстэра, то як студэнт-акулярнік, гатовы не прапусьціць ніводнай важнай дэталі выбарчага працэсу.\nАкрамя гэтага, у межах кампаніі падрыхтаваныя тэкставыя і відэаматэрыялы, якія могуць быць карыснымі для ўсіх назіральнікаў, незалежна ад таго, якую палітычную сілу яны прадстаўляюць.\nАнастасія Матчанка таксама зазначыла, што ўсе зацікаўленыя ў назіраньні могуць зьвярнуцца непасрэдна да праекту Назіраньне за выбарамі: тэорыя і практыка. Там ім дапамогуць зарэгістравацца назіральнікам.


Hamlet. Made in Great Britain - РэйРэй\nЯк вядома, ажыццявіць падарожжа ў гісторыю немагчыма, хоць такое жаданне, напэўна, на працягу ўсяго існавання чалавецтва не пакідае людзей. Навукоўцы і дзеячы мастацтва час ад часу звяртаюцца як да даследавання мінулага, так і да выкарыстання набыткаў “сівой даўніны” ў якасці крыніц натхнення дня сённяшняга. Словы “рэканструкцыя” і “рэстаўрацыя” стала ўкараніліся ў нашым паўсядзённым слоўніку, а ўзровень сучасных тэхналогій дазваляе з вялікай дакладнасцю аднаўляць знешні выгляд і лад жыцця нашых далёкіх продкаў.\nУ сучасным свеце існуе вялікая колькасць “рэканструкцый”, якія дазваляюць дакрануцца да мінулых стагоддзяў, у тым ліку і ў сферы мастацтва. Адным з такіх праектаў у пэўнай ступені з’яўляецца шэкспіраўскі тэатр “Глобус”, адноўлены на падставе навуковых даследаванняў, дзякуючы ініцыятыве амерыканскага акцёра і рэжысёра С.Уонамекера ў 1997 годзе.\nСучасны “Глобус” размяшчаецца на беразе Тэмзы, прыкладна за 200 метраў ад месцазнаходжання свайго гістарычнага папярэдніка, заснаванага ў 1599 годзе, і цалкам паўтарае яго архітэктуру ды планіроўку. Гістарычнасць тэатра падкрэсліваецца і некаторымі яго асаблівасцямі: нягледзячы на тое, што замовіць квіткі можна зусім сучасным спосабам (праз інтэрнэт альбо па тэлефоне), гледачам, якія набылі месцы перад сцэнай (у так званым The Yard), трэба мець на ўвазе, што сядаць альбо адкрываць парасоны ў выпадку дажджу катэгарычна забаронена (у тэатры XVI — пачатку XVII стагоддзя гэта было проста немагчыма).\nНатуральна, што адноўлены з мэтай вывучэння і папулярызацыі спадчыны Уільяма Шэкспіра сучасны “Глобус” мае рэпертуар, складзены выключна з твораў вялікага драматурга. Але толькі паказамі спектакляў дзейнасць тэатра, вядома, не абмяжоўваецца. У 2012 годзе па ініцыятыве мастацкага кіраўніка тэатра рэжысёра Д.Дромгула быў праведзены фестываль Globe to Globe, у рамках якога за некалькі тыдняў трупы з усяго свету паказалі ў Лондане 37 спектакляў паводле шэкспіраўскіх п’ес на 37 мовах, сярод якіх былі “Траіл і Крэсіда” на мове маары і “Карыялан” на японскай. А сёлета, 23 красавіка, акурат у 450-ю гадавіну нараджэння Шэкспіра, “Глобус” распачаў новы праект. На гэты раз маштабны марафон, падчас якога трупа тэатра будзе паказваць “Гамлета”, будзе доўжыцца два гады. За гэты час англійскія акцёры плануюць наведаць 205 краін, каб на самых розных пляцоўках, як у тэатральных будынках, так і пад адкрытым небам, прамовіць знакамітае на ўвесь свет To be or not to be…\nПадобны праект — падзея не проста цікавая, але знакавая і маштабная, таму ўдвая больш прыемна, што ў маршрут падарожжа “Глобуса” быў уключаны і Мінск. 22 мая на сцэне Купалаўскага тэатра беларускія гледачы нарэшце змаглі ўбачыць “Гамлета” ў пастаноўцы і выкананні суайчыннікаў У.Шэкспіра.\nТрагічную гісторыю дацкага прынца рэжысёр спектакля Д.Дромгул абраў не толькі з-за знакамітасці твора. На яго думку, “Гамлет” — гэта заўсёды выклік, а адчуванне героем расколу, разрыву сувязі часоў, непрыняцця асобы светам, у якім яна жыве, — пытанні актуальныя і зразумелыя ў любой краіне. “Гамлет” — гэта і выклік, і правакацыя, і засмучэнне, але адначасова гэта гісторыя натхняльная і суцяшальная. Напэўна, усе вартасці гэтай п’есы і не пералічыць, аднак гэта дасягненне ўласна драматурга. Сцэнічнае ж увасабленне, прапанаванае рэжысёрамі Д.Дромгулам і Б.Бакхёрстам, мастаком Д.Фэнсам і іншымі членамі пастановачнай групы, па сваіх якасцях з узроўнем п’есы зраўняцца не змагло.\nСпектакль стаў своеасаблівым зваротам да эстэтыкі вандроўнага тэатра часоў У.Шэкспіра. У першую чаргу гэта адлюстроўвалася ў мінімалістычным сцэнаграфічным рашэнні і адсутнасці грыму, але не толькі. Акрамя ўмоўнасці дэкарацый і касцюмаў, якія дастаткова хаатычна спалучалі ў сабе элементы 30—40-х гадоў мінулага стагоддзя і елізавецінскай эпохі, тэма вандроўнага тэатра падкрэслівалася і адкрытай прысутнасцю акцёраў, не занятых на дадзены момант у дзеянні, на сцэне, размеркаваннем роляў і г.д. Увогуле сама пастаноўка пачыналася з адкрытага звароту да гледачоў і адкрытага апранання ў касцюмы. На вачах залы перамяшчэннем рэквізіту і асобных частак дэкарацый акцёры змянялі месца дзеяння. Так, з чамаданаў (чым не прамое ўказанне на вандроўны характар трупы?) складвалася вежа Эльсінорскага замка альбо магіла для Афеліі.\nПадобны прыём “тэатра ў тэатры” дастаткова стары і нікога здзівіць не можа, нават калі акцёры яшчэ спяваюць і танцуюць, што яны рабілі і ў “Гамлеце”. Дарэчы, менавіта жывое музычнае суправаджэнне стала адным з самых прыемных момантаў спектакля “Глобуса”: усе акцёры трупы не проста песняй адкрывалі і закрывалі дзеянне, але акампаніравалі сабе. Музычныя інструменты выкарыстоўваліся і для імітацыі некаторых шумавых эфектаў падчас спектакля па прамым прызначэнні. Але нават музычныя здольнасці выканаўцаў не вырашылі некаторых значных пытанняў пастаноўкі.\nПа-першае, не зусім зразумелай засталася практыка выканання адным акцёрам некалькіх роляў запар, па-другое — выкананне жанчынамі мужчынскіх роляў (у прыватнасці, Гарацыа і Разэнкранца-Гільдэнстэрна). Калі ў першым выпадку ўсё можна патлумачыць неабходнасцю мабільнасці сучаснай трупы “Глобуса” (у падарожжа выправілася менш за 20 чалавек, з іх — 12 акцёраў), так і імкненнем падкрэсліць адметную практыку вандроўных труп, то ў другім — усё больш складана. Вядома, што ў тэатры часоў У.Шэкспіра ўсе ролі выконвалі мужчыны, таму, калі б Д.Дромгул звярнуўся ў сваёй пастаноўцы да падобнай практыкі альбо люстэркавай замены ўсіх выканаўцаў, гэта можна было б разглядаць як сучасную інтэрпрэтацыю традыцый тэатра пачатку XVII стагоддзя. Калі б адбываліся замены гендару выканаўцаў толькі другасных роляў (нават роляў трэцяга плана, такіх як магільшчыкі альбо вартавыя), гэта заставалася б у межах канцэпцыіі вандроўнага тэатра. Аднак жаночае аблічча набываюць сябры Гамлета, у першую чаргу Гарацыа. Канечне, можна было б паспрабаваць адшукаць тут прыхаваны рэжысёрскі ход, але і паводзіны Гарацыа, і сцэны Гарацыа — Гамлет, Гарацыа — Разэнкранц — Гільдэнстэрн не ўтрымліваюць ніякіх падтэкстаў і сэнсаў, акрамя закладзеных самім У.Шэкспірам. Вось і атрымліваецца, што рэжысёрскі ход робіцца пустым стрэлам у паветра, бо нічога новага да ўжо заяўленай формы “тэатра ў тэатры” ён не дадае.\nПраўда, рэжысёру трэба аддаць належнае. “Гамлет” у пастаноўцы “Глобуса” насамрэч нагадваў спектакль вандроўнай напаўаматарскай трупы. На жаль, гэта далёка не станоўчая адзнака, у чым немалая “заслуга” акцёраў. Нават пры ўмове адсутнасці якой-небудзь арыгінальнасці прачытання класікі ў форме альбо змесце пастаноўкі яе якасць можа быць дастаткова высокай, дзякуючы выканаўцам. Сусветны і айчынны тэатр ведае вялікую колькасць такіх прыкладаў. У выпадку “Глобуса” гэта не спрацавала. Да канца засталося не зусім зразумелым, у якой сістэме каардынат існуюць акцёры: ці то псіхалагічнага тэатра, ці то тэатра прадстаўлення. Празмерныя жэсты, павышаныя інтанацыі, прамаўленне ў залу амаль з прасцэніума — усё гэта стварала адчуванне самадзейнасці альбо студэнцкай рэпетыцыі. Асабліва засмучалі гэтыя моманты ў працы Гамлета, ролю якога выконваў Л.Эмэрува, і Гарацыа (А.Уілкін). Канечне, тут можна зноў зрабіць рэверанс у бок традыцыі шэкспіраўскіх часоў, але спасылацца на падобную эстэтыку можна было б толькі ў выпадку дакладнай вытрыманасці ўсёй пастаноўкі ў падобным рэчышчы. На справе ж, як падаецца, спасылкі на часы Шэкспіра тут ігралі ролю хутчэй своеасаблівай маскіроўкі недапрацовак. У падобнай сітуацыі прыстойна выглядалі прадстаўнікі “старэйшага пакалення”, выканальнікі роляў Клаўдзія (Д.Дугал), Гертруды (М.Фостэр) і Палонія (Р.Паратыні). Акцёры стварылі пазнавальныя вобразы, у якіх былі адчувальныя характары, іх развіццё, перажыванні: адчужаны, закрыты, стрыманы Клаўдзій, які ажыццявіў адно злачынства і цяпер не мае страху перад імі і быццам ведае свой канец; высакародная, але стомленая Гертруда, гатовая плыць туды, куды яе панясе плынь. Асобна трэба сказаць пра Палонія Р.Паратыні, які быў прадстаўлены гэткім старым блазнаватым прайдзісветам. Напоўненыя гумарам сцэны з яго ўдзелам, як і інтэрмедыя перад паказам “Забойства Ганзага”, падаецца, былі самымі лепшымі ў спектаклі.\nСам жа “Гамлет” у цэлым пакінуў не лепшае ўражанне. Усё ж меў рацыю Ю.Любімаў, які казаў, што кожнае пакаленне ставіць “Гамлета” і ў большасці выпадкаў робіць гэта нудна. Пасля прагляду заставалася адчуванне ўнутранай незадаволенасці і падманутасці: ні сучаснага еўрапейскага тэатра, ні старога шэкспіраўскага мы не ўбачылі, як не ўбачылі і бляску акцёрскай школы, якая ў свой час дала свету Л.Аліўе, Д.Гілгуда, В.Лі і іншых зорак тэатра і кіно. “Адкрыцця Амерыкі”, а ў нашым выпадку Англіі, не адбылося, бо ні Гамлет, ні рэжысёр “Гамлета” не сталі сапраўднымі героямі. Галоўным у той вечар быў У.Шэкспір, дакладней — яго тэкст, які прамаўляўся са сцэны, як і 400 гадоў назад.\nФота з афіцыйнай старонкі тэатра “Глобус” у Facebook.\n“Глобус” мастацтва шэкспіраўскі тэатр\nЗ тегами: “Глобус” мастацтва шэкспіраўскі тэатр\nПапярэдняя: Дзіцячы паэт Андрэй СМЯТАНІН: “Не шкадуйце часу на чытанне ўслых дзецям!”\nНаступная: Аnimal-элiта Ганны Чапурной-Алейнік


Галоўная ➠ Рамонт і будоуля ➠ Дызайн маленькай кватэры\nНяемкай альбо нядобры такую кватэру нельга называць усе ж. У кватэры плошчай пабольш можа быць нашмат менш месцы, таму што яго будзе займаць куча рознага хламу і ненадобные рэчы.\nУ дэкоры самае галоўнае - якраз пазбаўляцца ад лішніх рэчаў. Падстаўкі пад кветкі, дываны, магутныя шторы сур'езна абцяжарваюць месца і робіць яго менш. Такія прадметы павінны быць у ўмераным колькасці. Натуральна, не варта адмаўляць ад іх, таму што частка з іх можа прывесці да раптоўным вынікаў. Да прыкладу, вялікая люстра абавязкова прыкоўвае да для сябе ўвагу, і пакой ужо не будзе глядзецца маленькай. Функцыянальнасць пакояў у памяшканне варта перагледзець. Для кабінета і распранальні абраць памяшкання, а вось самае найлепшае прыстасаваць пад спальню.\nУ выпадку аб'яднання кухні і прылеглай пакоя можна атрымаць прасторную сталовую. З зашкленай лоджыі пры дапамозе электрыфікацыі можна зрабіць кампутарны міні-кабінет. У калідоры альбо пярэднім пакоі есць магчымасць зрабіць антрэсолі. Есць дома з самымі высокімі столямі, у якіх можна зрабіць дадатковы ўзровень і выкарыстоўваць яго навошта заўгодна. У куты паставіць спецыялізаваную мэблю для кутоў: канапы, паліцы. На сканструяваны подий можна змясціць ложак, або чаго-нибудть іншае.\nВерны дызайн маленькай кватэры дазволіць візуальна пашырыць месца. Сумежныя памяшканне лепш афарбоўваць у аднастайны колер і з адным падлогавым пакрыццем, тады пакоя будуць здавацца больш. Магічнай сілай валодаюць падлогавыя і потолочные люстры для такой аздаблення. Столь не варта фарбаваць у адзін колер са сценкамі, але калі ен цямней сценак, то пакой здаецца нізкай. Такая пакой ніколі не будзе сказаць прасторнай, есць магчымасць маленькага зрушэння акцэнтаў.


Не дзеля апладысментаў. У працоўнай кніжцы ляхавічаніна значацца пасады, звязаныя з культурным і творчым жыццём раёна — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nНе дзеля апладысментаў. У працоўнай кніжцы ляхавічаніна значацца пасады, звязаныя з культурным і творчым жыццём раёна\n07/04/2021 243 redakcyja\nЯк арганізаваць работу культустаноў і стварыць умовы для развіцця талентаў, аб’яднаць калектыў і сыграць на баяне так, каб заслухаліся? На гэтыя і іншыя пытанні ведае адказ ляхавічанін Уладзімір Крук. У яго працоўнай кніжцы значацца пасады, звязаныя з культурным і творчым жыццём раёна, з музыкай і мастацтвам: дырэктар Тухавіцкай музычнай школы, а таксама Ляхавіцкай дзіцячай школы мастацтваў, загадчык аддзела культуры райвыканкама. Працаваў і намеснікам старшыні райвыканкама.\nКожная пасада – асобны этап і поспехі, сілы і натхненне, а яшчэ вялікае жаданне зрабіць справу як мага лепш і апраўдаць давер калег, землякоў, родных. Па-іншаму не ўмее: калі працаваць, то з поўнай аддачай і нераўнадушна.\n1 красавіка Уладзімір Канстанцінавіч адзначыў юбілей – 70-годдзе. Па-ранейшаму не сядзіць склаўшы рукі – увесь у клопатах, якія перамясціліся ў дамашні напрамак, на які раней з-за працоўнай занятасці часу хапала не заўсёды. Наш паважаны і аўтарытэтны зямляк – заўзяты пчаляр, садавод і гаспадар. Прыйшла вясна, і трэба трохі падстрыгчы сад, дзе расце каля васьмі дзясяткаў яблынь, сліў, вішань, чарэшань і іншых дрэўцаў і кустоў, пладаносяць арэхі і вінаград. Сваёй увагі патрабуюць пчолы, якімі займаецца\nгадоў дваццаць. Ды ці пералічыць колькасць спраў, ведаючы працаздольнасць Крука?!\nЛяхавіччына стала для яго роднай, хоць сам з Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. Менавіта там ён навучыўся іграць на гармоніку. Каб мець свой інструмент, вымяняў на гармонік падораны яму гадзіннік.\nЛюбоў да музыкі сямейная. Майстарскі расцягваў мяхі мамін брат, цудоўна спявала бабуля ды і іншыя родныя. Напрыклад, адзін са стрыечных братоў сёння вядомы фалькларыст, а другі артыст Марыінскага тэатра.\nВалодзя ўзяў у рукі баян у шостым класе, калі пачаў займацца ў музычнай школе. Пасля было музвучылішча і накіраванне дыпламаванага спецыяліста на Ляхавіччыну – адкрываць у Тухавічах музычную школу. Дырэктар узяўся за справу і разам з калегамі – трыма настаўнікамі – набраў больш за 100 навучэнцаў.\nУ Тухавічах жыццё тады кіпела, і дзеці з інтарэсам засвойвалі нотную грамату і ігру на фартэпіяна, баяне, акардэоне і духавых інструментах. Крыху пазней у Тухавіцкай музшколы з’явіліся філіялы ў Крывошыне і Ліпску.\nМінула дзесяцігоддзе, і Уладзімір Канстанцінавіч пайшоў на павышэнне – стаў загадчыкам аддзела культуры райвыканкама. І зноў арганізацыя і наладжванне справы – каб было дастойна. Сабраў культработнікаў, адправіліся пераймаць вопыт у Іванаўскі, пасля ў Слуцкі раёны. Абнаўлялі клубы, дамы культуры, бібліятэкі, умацоўвалі матэрыяльную базу. Вельмі дапамагалі, адзначае Уладзімір Канстанцінавіч, кіраўнікі сельгаспрадпрыемстваў.\nКаб прыцягнуць таленты, ездзіў загадчык аддзела на размеркаванне ў розныя навучальныя ўстановы, сярод якіх і Мінскі дзяржаўны інстытут імя Горкага, які ў свой час завочна скончыў сам.\nСтвараліся самадзейныя калектывы, якія выступалі і за межамі раёна, заслугоўвалі званні і ўзнагароды.\nНовы этап кар’еры Уладзіміра Крука – назначэнне намеснікам старшыні райвыканкама. Шчырая адданасць справе, кампетэнтнасць і паважлівыя адносіны да людзей – тое, што вызначала Крука на любой пасадзе. Прычым нават у статусе чыноўніка спяваў у народным хоры настаўнікаў пры ГДК, не развітваецца з ім і зараз.\nВажная і значная старонка біяграфіі – дырэктарства ў дзіцячай школе мастацтваў. І тут праявіў сябе мудрым і дасведчаным кіраўніком, музыкантам-прафесіяналам, настаўнікам, які шчыра балеў за сваіх навучэнцаў і быў зацікаўлены ў іх поспехах. Яскравы факт: разам з калегамі змог па крупінках абагульніць 60-гадовую гісторыю ДШМ і выдаць каляровы буклет, зрабіць тэматычныя стэнды.\n– Магу з гонарам сказаць, што мне пашанцавала працаваць з людзьмі таленавітымі і здольнымі, сапраўднымі прафесіяналамі. Удзячны ўсім, хто крочыў са мной, верыў і дапамагаў. Змаглі многае, але многае ў маіх калег яшчэ наперадзе, – падкрэслівае Уладзімір Крук.\nЗа сваю педагагічную дзейнасць Уладзімір Канстанцінавіч падрыхтаваў 15 навучэнцаў-баяністаў, якія выбралі музыку прафесіяй.\nНадзейным тылам у жыццёвым кругавароце заўсёды была сям’я. Менавіта шчырая зацікаўленасць справамі мужа і падтрымка жонкі Ганны, сыноў Андрэя і Дзмітрыя былі асновай паспяховага прафесіянальнага шляху Крука. Для яго выраз «пакінуць след на зямлі» – мэта. Пабудаваць дом, выгадаваць сыноў, пасадзіць дрэва – пункты для сапраўднага мужчыны на сёння выкананы. На дзень заўтрашні запланавана таксама нямала.\nІ калі ў бацькоўскім доме збіраюцца дзеці, унукі, родныя, то абавязкова гучыць прыгожая песня. І саліруе тут Уладзімір Крук. Сёлета 1 жніўня будзе 45 гадоў, як Уладзімір Канстанцінавіч звязаў свой лёс з Ляхавіччынай культурнай.\nГраматай Ляхавіцкага раённага выканаўчага камітэта за шматгадовую добрасумленную працу, актыўную грамадскую дзейнасць, вялікі асабісты ўклад у развіццё ветэранскага руху і ў сувязі з 70-годдзем з дня нараджэння ўзнагароджаны ветэран працы Уладзімір КРУК.\n← Гарадскі маніторынг чысціні. Супрацоўнікі райЦГіЭ праманіторылі двары і вуліцы Ляхавічаў


Кудэйшы: родная вёска мая - Редакция газеты "Iўеўскі край"\nКудэйшы: родная вёска мая\nО малой родине / Понедельник, 27 августа 2018 16:54\t/ Просмотрено: 18450\nУ нашага земляка, паэта са Стаўбцоў Яўгена Карпуця, ёсць верш "Да сцішанай вёскі".\nТуды, дзе свяціліся вочы дзяцінства,\nНібыта на крылах чароўных лячу.\nДа родных мясцін ля старога гасцінца\nДушой прытуліцца я вельмі хачу.\nЖадаю пабачыць вясковыя хаты,\nБуслянкі, адрыны, дубы, плот, сады…\nСтароое усё, але хто ж вінаваты,\nШто рэдка здалёк прыбываем сюды?\nГэтыя радкі паэта як бы напісаны пра маю вёску Кудэйшы, дзе я нарадзілася, дзе жылі мае бацькі, дзяды і прадзеды.\nГод заснавання вёскі невядомы.\nУ тапанімным слоўніку Беларусі В.А. Жучкевіча (1974 г.) напісана, што назва Кудэйшы пайшла ад літоўскага слова "Kudeli" - худзець. А мне ў назве чуецца выказ: куды йшоў. А мо ад слова "кудзеля".\nУ дакументах успамінаецца з другой паловы XVIII стагоддзя як паселішча, якое адносіцца да Ашмянскага павета Віленскага ваяводства ВКЛ і было ўласнасцю Радзівілаў, пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай (1795 г.) у складзе Расійскай імперыі. У 1866 годзе вёска адносілася да маёнтка Квяткоўцы - уласнасць Э. Умястоўскага. І налічвала 20 двароў, 119 жыхароў.\nЗ верасня 1915 года і да канца снежня 1918 акупіравана германскімі войскамі. З мая 1919 г. і да кастрычніка 1920 г. - войскамі Польшчы. Была ў складзе Польшчы да 1939 г. У 1922 годзе ў Кудэйшынскай польскай школе ў 1 класе вучыўся мой бацька Ян Усіновіч. У класе быў 31 вучань. Гэтыя звесткі знайшоў для мяне ў інтэрнэце Андрэй Ваўчок.\nУ 1938 годзе тут была пабудавана двухпавярховая драўляная школа. На 1 паверсе - 5 памяшканняў класаў, на другім жылі настаўнікі, якія займалі 4 пакоі. Кухня, вялікая веранда, падвал, студня - умовы для жыцця настаўнікаў былі вельмі добрыя. У школе вучыліся дзеці з Квяткоўцаў, Петрыманаўшчыны, Слесароў, Ёдзенцаў, Бычкоў, Божага Дару, Скрабоўшчыны, Люшнева, Рудэўшчыны.\nМнога розных падзей, і радасных і трагічных, давялося перажыць жыхарам вёскі. У адным матэрыяле Юрыя Камягіна, які друкаваўся ў "Іўеўскім краі", я прачытала пра лёс ураджэнцаў вёскі Кудэйшы Вікенція Антонавіча і Станіслава Антонавіча Глушкевічаў, лёс якіх закінуў у Ленінград. Яны працавалі на жалезнай дарозе. Вікенцій - старшым памочнікам начальніка ленінградскай станцыі Атава, Станіслаў - дзяжурным па зале на Маскоўскім вакзале Ленінграда. Восенню 1937 года яны загінулі як ворагі народа. Прад'яўленае абвінавачанне - шпіянаж на карысць Польшчы.\nА ў час Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы загінулі мірныя жыхары: Канстанцін Станіслававіч Ародзь (н. 1893), Адольф Марцінавіч Мінкевіч (н.1902), Іван Іванавіч Шчыкна (н.1901).\nУ час вайны ў 1943 годзе былі расстраляны Адам Пачынскі, сям'я Габрыеля Лося (жонка, сын).\nБыла страшная вайна, але многія прыйшлі з яе жывымі.\nМой бацька Ян (Іван) Фаміч Усіновіч (1915-1997) - удзельнік нямецка-польскай вайны 1939 г. Ваяваў пад Ловішам, Чэнстаховай, Варшавай. Ваенная спецыяльнасць - сувязіст. Гэтыя звесткі знойдзены ў ваенным архіве Варшавы, дзякуючы пану Зэнону Часнаковічу (былы ваенны, пражываў у Варшаве, ураджэнец Геранён). У 1993 г. атрымаў медаль "За ўдзел у абарончай вайне 1939 года", у 1995 г. - знак ветэрана за незалежнасць.\nНа падставе архіўных дакументаў з Польшчы Іўеўскі райваенкамат выпі-саў бацьку пасведчанне ўдзельніка вайны. Тата атрымліваў з Польшчы грашовыя выплаты да пенсіі, прадуктовыя пасылкі, юбі-лейныя медалі, віншаванні са святам Перамогі і падарункі ад мясцовых улад і Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А. Лукашэнка.\nФелікс Мікша разам з бацькам дзяліў ваенныя будні, але не лічыўся ўдзельнікам вайны, бо яго дзеці не звярталіся ў архіў за дакументамі, якія пацвердзілі б яго ўдзел у вайне.\nЭдвард Іванавіч Лось служыў у 1941 годзе ў Варонежы, затым у складзе 816 батальёна абараняў масты на рацэ Волзе, абслугоўваў самалёты, ваяваў у радах войск 2-га Беларускага фронту. Мае медалі, ганаровыя граматы і падзячныя лісты ваеннага часу, якія, вядома, цяпер перайшлі да дзяцей і ўнукаў.\nВетэран вайны 1941-1945 Аляксандр Пятровіч Голубеў застаўся ў Кудэйшах пасля вайны, доўгі час працаваў настаўнікам фізкультуры ў Кудэйшынскай СШ.\nЗ 30 верасня 1944 г. Кудэйшы адносіліся да Маладзечненскай вобласці, з 8 студзеня 1954 г. - да Гродзенскай вобласці. З 16 ліпеня 1954 г. - цэнтр Кудэйшынскага сельсавета, з 5 чэрвеня 1959 г. - у Геранёнскім сельсавеце, з 1980 - у Суботніцкім.\n1 ліпеня 1952 года тут створаны калгас "Чырвоная зорка". З 1960 года - гэта саўгас. Мае бацькі: маці Марыя Юстынаўна і бацька Іван Фаміч Усіновічы працавалі ў калгасе-саўгасе паляводамі. Працоўны стаж - 30 гадоў. Працоўная кніжка заведзена толькі ў 1971 годзе. У той час для налічэння пенсіі бралі гады, адпрацаваныя ці ў калгасе, ці ў саўгасе. Пагэтаму стаж быў невялікі і пенсія склала 43 рублі 82 капейкі.\nКалі я пачала працаваць над гэтым матэрыялам, звярнулася ў архіў Геранёнскага сельскага Савета, І мне выдалі выпіску з гаспадарчай кнігі вескі за 1949-1951 гг. У той час у Кудэйшах было 58 дамоў, пражывала 313 чалавек. У многіх сем'ях (Ціхановіч, Качынскі, Аніскевіч, Грынюк) было па 6-8 дзяцей.\nМелі жалезныя плугі, бароны, вазы на драўляным хаду, саломарэзкі. З жывёлы трымалі кароў, коней, свіней, авечак, курэй, гусей. Майму бацьку ад дзеда перайшло ў спадчыну 6 гектараў зямлі.\nУ Кудэйшах працавала сярэдняя школа. Тут вучыліся дзеці з Геранён, Кузьмічоў, Меляхоў, Махалаў, якія хацелі атрымаць сярэднюю адукацыю. (У Геранёнах сярэдняя школа была адкрыта толькі ў 1962 годзе).\nВерш "Школа у Кудэйшах" напісала былая настаўніца, цяпер упраўляючы справамі Геранёнскага сельсавета Тарэса Вацлаваўна Юруш.\nУ засені лістоўніц гонкіх,\nПаміж таполяў і бяроз\nСтаіць Кудэйшынская школа,\nЗ якой звязаў надоўга лёс.\nЯшчэ маленькімі бабулі\nСюды йшлі веды здабываць,\nА сёння галасы ўнукаў,\nЖыццё сцвярджаючы, звіняць.\nЗвіні, вясёлы смех дзіцячы,\nБурлі крынічкаю жывой…\nПакуль бяжыць дзятва ў школу -\nБыць вёсцы вечна маладой.\nПры клубе працавала бібліятэка. Моладзь і дзеці ўдзельнічалі ў розных мерапрыемствах, нават у раённых. Былі аддзяленне сувязі, фельчарска-акушэрскі пункт, прадуктовы магазін, баня. Пастаянна прыязджала перасоўная кінаўстаноўка, затым стала стацыянарная.\nУ вёсцы было многа таленавітых людзей. Амаль усе жанчыны ўмелі вязаць пруткамі і шындэлкам. Калі заканчваліся палявыя работы, садзіліся за кросны. Ткалі ручнікі, абручы, посцілкі. Асабліва цікавыя ўзоры стваралі Геня Раковіч, Марыя Ждановіч. Марыя Усіновіч шыла для сваёй сям'і і для жанчын вёскі верхняе адзенне. Ядвіга Лось пісала вершы на польскай мове і чытала іх на раённых мерапрыемствах. Нават святары здзіўляліся таленту вясковай жанчыны, якая закончыла толькі 7 класаў польскай школы. Вельмі здольны быў кравец Віктар Вайцяхоўскі. Некаторы час ён жыў у Літве і ў Кудэйшах. Яго звалі толькі Вітас. Ён шыў і жаночую, і мужчынскую вопратку, шапкі. На спрэчку мог увесці нітку ў іголку, залажыўшы рукі за спіну.\nЗалатыя рукі былі ў Іосіфа Тучкоўскага. Знакаміты бляхар, ведаў сталярскую праву, мог адрамантаваць печ. Цяпер здароўе не дазваляе гэтай любімай справай займацца.\nЦі хрысціны, ці вяселле не абыходзіліся без скрыпкі Яна Францавіча Раковіча. Калі я запыталася ў дачкі музыканта Дануты, дзе ж тая скрыпка, то пачула ў адказ: “Скрыпку палажылі бацьку ў труну”.\nШкада, з аднаго боку. Можа, на той скрыпцы ігралі б яшчэ яго ўнукі ці праўнукі.\nЗнакамітым музыкантам быў і Іван Сянкевіч. У яго былі нават вучні, якіх ён вучыў іграць на баяне. Мне сказалі, што цяпер ён з сям'ёй пражывае ў Салігорску.\nУпраўляючы справамі Суботніцкага сельскага Савета Ірына Уладзіславаўна Носуль паведаміла, што на сённяшні дзень у весцы 11 гаспадарак, прапісаны 17 чалавек. Пражывае менш, бо некаторых забралі да сябе дзеці.\nСтаражыл вёскі - Мар' яна Ціхановіч, ёй 97 год, пражывае ў ўнукаў у Лідзе.\nТут можна пабачыць две студні, выкапаныя яшчэ ў XVIII стагоддзі, яны выкладзены каменем. Шкада, што спілены старадаўнія дубы. Вялікія ліпы ў канцы вёскі - жывыя помнікі прыроды. Яны памятаюць аб былым жыцці пасялення. Ля асірацелых хат - тры гняздоўі буслоў, якія любяць прастор і цішыню.\nКалі-некалі тут праедзе легкавушка ці калгасны трактар, або пагранічная машына. Недалёка ад Кудэйшаў - пагранічная мяжа з Літвой, якую абслугоўвае застава "Геранёны".\nІдучы знаёмай вуліцай, вітаюся з жыхарамі. Дзякую Дануце Раковіч і Людміле Глушкевіч за здымкі, успамінаю верш паэта з Баранавіч Раісы Раманчук.\nДзе б сцяжынка\nні блукала -\nВыйдзе на дарогу.\nДзе бы я\nні вандравала -\nЦягне да парогу.\nТой парог драўлянай хаты\nУ думках прыгадаю,\nХоць няма матулі, таты,\nДы наказ іх маю:\nБерагчы сваю зямліцу,\nПомніць іх навуку.\nмовай ганарыцца -\nЁй вучыць унукаў.


4 (966) 2010\nСонца зайшло. Толькі на захадзе неба яшчэ свяцілася чырванню, як шчака маладзенькай дзяўчыны, якую ўпершыню пацалаваў закаханы хлопец. Зямля апускалася ў млявасць летняе ночы, кароткай і ціхай. Над поплавам рассцілаўся пульхны сувой туману. Гэта быў час спакою, калі птушкі аціхлі ў гнёздах, толькі назойлівы камар, шукаючы спажывы, часам з галодным зумканнем азываўся каля вуха. Гардзей ішоў па траве, акрытай вечаровай расой, Каця побач —... Болей »\n5 (967) 2010\nАнатолька! Твайму стрыечнаму брату Антону — семнаццаць. Здаецца толькі ўчора ён быў такім, як ты цяпер. Нарадзіўся ў пятніцу. І сёння пятніца. Ён першы, хто зрабіў мяне дзедам. А было мне тады ўсяго 49 гадоў. І я ўпершыню задумаўся, што я сталы чалавек, а можа, нават і стары. Цяпер жа, калі ў нас ужо тры ўнукі, адчуваю сябе маладым. Вы, мае малыя спадчыннікі, вярнулі мяне ў дзяцінства, у свет цацак, у дзівоснае царства адкрыццяў і наіўн... Болей »


Падрабязней:Які стыль аддаць перавагу на кухні\nАпублікавана 02.07.2011 10:06\nМара кожнага чалавека - жыць ў камфортным, камфортным, выдатным і унікальным жыллё. Але, на жаль, далёка не ўсе могуць гэтую самую мару ўвасобіць, бо, каб даць волю ўласным ўяўленню і ўвасобіць у інтэр'еры хаты ці кватэры самыя смелыя дызайнерскія рашэнні, хутчэй за ўсё, будзе трэба вялікае месца.\nПадрабязней:Як зрабіць унікальны дызайн кухні\nАпублікавана 26.06.2011 14:20\nМаленькія і дрэнна асветленыя пакоя ў працэсе дызайну і мэбліроўкі патрабуюць да сябе асаблівай увагі і пазнання асноватворных прынцыпаў сучаснага дызайну інтэр'еру.\nПадрабязней:Інтэр'ер маленькай чорнай кухні\nПадрабязней:Інтэр'ер кухні ў вялікай мястэчку\nАпублікавана 19.06.2011 09:37\nСучасны рытм жыцця дыктуе новыя патрабаванні, як для кухоннай мэблі, так і для канцэпцыі кухні ў цэлым. Кухня зараз - гэта пакой, якая імкнецца пашырыць свае межы ў доме, захопліваючы пры ўсім гэтым новыя мясцовасці.\nПадрабязней:Сучасныя прэстыжныя тэндэнцыі ў інтэр'еры кухні\nПадрабязней:Інтэр'ер брытанскай кухні дабраякасны і камфортны\nПадрабязней:Кухня ў стылі Праванс абіраем мэбля і дэталі


«Страляйце ў нас тады»: спее канфлікт паміж агароднікамі ды людзьмі Лукашэнкі - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 19 студзеня 2019, Субота, 20:44\n«Страляйце ў нас тады»: спее канфлікт паміж агароднікамі ды людзьмі Лукашэнкі\nПад Менскам сілавікі і чыноўнікі знішчылі лес дзеля сваіх палацаў.\nТрадыцыйна на травеньскія святы можна пабачыць стыхійныя рынкі з саджанцамі ды расадаю ўздоўж дарог. Дачнікі сем’ямі спяшаюцца на свае надзелы. Але не ўсе ўладальнікі лецішчаў пад Менскам могуць цяпер з радасцю распачаць новы сезон.\nНа гэтым месцы яшчэ чатыры гады таму быў лес. Цяпер тут пустка. Менскія сілавікі ды чыноўнікі вырашылі пабудаваць тут свае катэджы, паведамляе «Белсат».\nБольш за 30 гадоў таму ў сталічным прыгарадзе, што ў кірунку Смалявічаў, гараджане з розных установаў атрымалі зямельныя надзелы пад будаўніцтва садовых дамкоў. Паміж лецішчамі ды горадам быў лес.\n«Яны неактыўна будуюцца. У асноўным уздымаюць пыл, перамяшчаюць грунт. Паводле нашых даследаванняў, тут рэчкі Волма. Калі знікне цалкам лес, то вада сыдзе і нам давядзецца паглыбляць нашыя 70-ціметровыя свідравіны метраў на 20», – распавядае старшыня праўлення таварыства «Ураджай-2002» Мікалай Люцко.\nТаварыства «Ветэран», дзе лецішчы былых працаўнікоў тэлебачання, засталося без дарогі. Новыя суседзі, паводле дачнікаў, з пракуратуры і службы аховы прэзідэнта, пакуль робяць камунікацыі. З пенсіянерамі яны вырашылі не цырымоніцца.\n«Новыя суседзі гэта ўвесь час мат. Загадалі нам не выходзіць за калітку. Кажуць, што гэта іхная тэрыторыя. Муж мой ім кажа: «Ну дык што ж рабіць? Страляйце ў нас тады», – кажа пенсіянерка Ала Селязнёва.\nЧатыры гады цягнецца ліставанне з чыноўнікамі. Пакуль ідуць адныя адпіскі. Тым часам праз звальванне грунту ў самым нізкім месцы пасля дажджу назапашваецца вада і такім чынам затапляюцца некалькі надзелаў. На рагу таварыстваў «Лясной» і «Ураджай» звалка каранёў дрэваў, у якой пасяліліся змеі.\n«Заўсёды знаходзяцца нейкія ідыёты, якія ні пра што не думаюць, нікуды не глядзяць. Яны ж хадзілі тут яшчэ пяць гадоў таму. Нешта мералі. Ну падышлі б і спыталі: «Як тут вада? Куды цячэ? Куды вецер дзьме? Вось яны тут лес знішчылі і цяпер паўночна-ўсходні вецер увесь час. Расці ж нічога не будзе», – адзначае пенсіянер Віктар Селязнёў.\nБольш за трыццаць гадоў людзі ўпарадкавалі тэрыторыю. Вакол «Валны» толькі адзін дачнік пасадзіў сто дубоў. Іншыя садзілі бярозы ды рабіны. Цяпер жа на тым месцы час ад часу вецер уздымае пыл.\n«Тут ліпкі ў нас, будкі пасаджаныя. А яны: «Не!!! Высякайце! Нам не патрэбныя лісце і карані. Вішанька там у мяне сядзіць, а яны: «Гэта ўжо не тваё!». А я кажу, што маё. Карацей, трэба іх пакараць за тое, што яны тут усё знішчылі», – мяркуе Любоў Барысевіч.\nАгароднікі зазначаюць, што гэтую тэрыторыю за подпісам старшыні Менскага аблвыканкаму выдалі 30 снежня, а пастанова ўступіла ў законную моц літаральна праз два дні. Але ніхто не верыць у выпадковасць.\n«Гэта кіроўныя органы, пасады… А мы хто? Мы простыя людзі. А простых людзей не надта паважаюць у нашай краіне. Паставілі шлагбаумы, відэакамеры, замкі павесілі. Пажарныя не могуць прыехаць, смецця не вывозяць. Нават на суд на нас падалі, што мы дамоваў не перазаключылі. Газу мы не можам замовіць», – распавядае былая выкладчыца Сувораўскай вучэльні Тамара Кляўчэня.\nАгароднікі мяркуюць, што ўжо бессэнсоўна дабівацца забароны будаўніцтва і аднаўлення лесу. Яны спадзяюцца, што ім хоць бы вернуць дарогу і не будуць чыніць перашкодаў для спакойнага адпачынку.\n15.01 Статкевіч, Лукашэнка...Хто стане наступным прэзідэнтам Беларусі? 54,262\n14.01 На карпаратыве Лукашэнкі «засвяціліся» зоркі расейскай эстрады 50,356\n17.01 Мікалай Статкевіч: Мы распачынаем кампанію вызвалення Беларусі 30,585


#IslamicState адпавядае рэакцыі, калі іракскія сілы падштурхоўваюць #Mosul - Рэпарцёр ЕС\nУ пятніцу (21 кастрычніка) "Ісламская дзяржава" пачала буйную контрнаступленне на горад Кіркук, калі іракскія і курдскія сілы праводзілі аперацыі па захопе тэрыторыі вакол Масула, рыхтуючыся да наступлення на апошні буйны аплот джыхадзістаў у Іраку, піша Махер Чмайтэлі.\nУ выніку нападу "Ісламскай дзяржавы" на Кіркук, які знаходзіцца ў нафтаздабыўным рэгіёне, загінулі шэсць супрацоўнікаў сіл бяспекі і двое іранцаў, якія ўваходзілі ў групу, якая праводзіла тэхнічнае абслугоўванне на электрастанцыі за горадам, паведаміла крыніца ў бальніцы.\nСырая нафта вытворчыя магутнасці не былі накіраваныя, а блок харчавання працягваецца бесперапынна ў горадзе. Кіркук размешчаны на ўсход ад Хавиджа, кішэню яшчэ пад кантролем ісламскай дзяржавы, якое ляжыць паміж Багдадам і Масуле.\nЗ паветрам і наземнай падтрымкі ад якую ён узначальвае ЗША кааліцыі, іракскія ўрадавыя сілы захапілі восем вёсак на поўдзень і паўднёвы ўсход ад Мосула. Курдскія сілы, атакуючыя з поўначы і ўсходу таксама захапілі некалькі вёсак, у адпаведнасці з заявамі ад іх адпаведных ваенныя каманды на ноч.\nНаступ, які пачаўся ў панядзелак, каб захапіць Масул, як чакаецца, стане найбуйнейшым бітва ў Іраку з кіраўніцтвам ЗША ўварвання ў 2003 ст.\nАрганізацыя Аб'яднаных Нацый кажа, што Масул можа запатрабаваць самую вялікую гуманітарную аперацыю па аказанні дапамогі ў свеце, прагнозы найгоршы сцэнар да аднаго мільёна чалавек пакінулі свае дамы.\nКаля 1.5 мільёна жыхароў па-ранейшаму лічыцца ў Масуле, і ісламская дзяржава мае гісторыю выкарыстання грамадзянскіх асоб у якасці жывога шчыта.\nБарацьба прымусіў 5,640 людзей пакінуць свае дамы так далёка ад непасрэднай блізкасці ад горада, Міжнародная арганізацыя па міграцыі, сказаў у чацвер позна ўвечары.\nЧлен службы ЗША памёр у чацвер ад раненняў, атрыманых у самаробнага выбуховага прыстасаваньня паблізу выбуху ў Масуле.\nГруба 5,000 амерыканскія сілы ў Іраку. Больш 100 з іх ўбудоўваюцца з іракскімі і курдскімі сіламі пешмерга, парады камандзіраў і дапамагаючы ім забяспечыць кааліцыя ваенна-паветраных сілаў б'е правільныя мэты, кажуць чыноўнікі.\nАднак курдскае ваеннае камандаванне скардзілася, што ў чацвер паветранай падтрымкі было недастаткова.\n"На жаль, шэраг" Пешмергаў "ахвяравалі за тое, каб дамагчыся сённяшняй выгады супраць ІДІЛ. Акрамя таго, ваенны самалёт і падтрымка Глабальнай кааліцыі не былі такімі вырашальнымі, як у мінулым", - гаворыцца ў заяве курдскага камандавання.\nПрэм'ер-міністр Хайдар аль-Абадзі, выступаючы супраць ісламскай дзяржавы саюзнікаў па кааліцыі сустрэчы ў Парыжы з дапамогай відэасувязі, сказаў наступ наступала хутчэй, чым планавалася.\n"Ісламская дзяржава" адмаўляла прасоўванне ўрадавых сіл. Пад загалоўкам "Крыжовы паход на Ніневію пачынаецца дрэнна" штотыднёвы інтэрнэт-часопіс групы "Аль-Набаа" заявіў, што адбівае напады на ўсіх франтах, забіваючы дзясяткі засадаў і тэрактаў самагубстваў і знішчаючы дзясяткі машын, уключаючы танкі.\nУ Кіркуку ісламскую дзяржаву напалі на некалькі паліцэйскіх будынкаў і электрастанцыю ў першыя гадзіны пятніцы, а некаторыя з тых, хто нападаў застаўся адседжваліся ў мячэці і закінуты гатэль.\nБаявікі таксама скараціць дарогу паміж горадам і электрастанцыі 30 км (20 міль) на поўнач.\nПа меншай меры восем баевікоў былі забітыя, альбо падарваць сябе ці ў сутыкненьнях з сіламі бяспекі, паведамілі крыніцы бяспекі. Курдскія сілы выбілі баевікоў з усіх паліцыянтаў і грамадскіх будынках яны захапілі да світання, яны сказалі.\nКурдская НТВ Тэлевізійныя кадры паказалі, кулямётным агнём ўдару аднастайнасць будынак два паверхі, які меў звычай быць гасцініца, і падпалены аўтамабіль на суседняй вуліцы.\nІсламская дзяржава забрала нападу ў онлайн заяў, і ўлады абвясцілі каменданцкую гадзіну ў горадзе, дзе курдскія сілы станавіліся падмацаванняў.\nКурдскія баевікі Пешмерга ўзялі пад свой кантроль Кіркук ў 2014, пасля таго, як іракская армія выйшла з рэгіёну, ратуючыся ісламскай дзяржавы прасоўванне праз паўночную і заходняй частцы Ірака.\nПадобныя тэмы:Рэкамендаваныпоўны вобразІракІсламскую дзяржавуКіркук\n#EUMigration: Лібералізацыі візавага рэжыму, новыя маршруты, кампакты і перасоўванне, перасоўванне, перасоўванне


11 жнівень 2021, 09:47\nЛягер для мігрантаў у Рудніках\nУ аўторак каля 22-й гадзіны 20 чалавек зламалі агароджу лягеру для мігрантаў каля Руднікаў (Rūdninkai) і ўцяклі, паведаміла LRT.lt. У лягеры ўтрымліваюць некалькі соцень чалавек, якія перайшлі мяжу зь Беларусі ў абыход пунктаў пропуску.\nЗьбеглых мігрантаў шукала паліцыя і памежнікі, над ваколіцамі лятаў верталёт. Неўзабаве ўсіх уцекачоў затрымалі і вярнулі ў лягер.\nМіністарка ўнутраных спраў Літвы Агне Білатайце патлумачыла, што мігранты не задаволеныя ўмовамі ўтрыманьня. «Яны не пяцізоркавыя, яны базавыя, адсюль і незадаволенасьць», — сказала яна.\nБілатайце назвала бунт у Рудніках і беспарадкі каля парлямэнту ў Вільні «гібрыднай атакай», перадае LRT.\n«Тыя працэсы, якія адбываюцца ў кантэксьце нелегальнай міграцыі, калі нашыя сілы сканцэнтраваныя на мяжы, калі ўзьнікаюць такія выклікі, такія несанкцыянаваныя ініцыятывы, а ня нейкія праявы грамадзянскага самавыяўленьня, гэта добра арганізаваная антыдзяржаўная дзейнасьць», — сказала вечарам у аўторак кіраўніца МУС Літвы.\nНа мінулым тыдні ў лягеры адбыліся беспарадкі. Мігранты скардзіліся на прамоклыя палаткі, дрэнныя ежу і ваду. Некаторыя ўжо тады спрабавалі ўцячы. Каб супакоіць насельнікаў лягеру, на месца выяжджалі спэцатрады сілавікоў. 8 жніўня зь лягера ўцяклі 12 чалавек.\nСёлета ў Літву церазь мяжу зь Беларусьсю трапіла больш за 4 тысячы нелегальных мігрантаў, пераважна з Іраку. Пасьля таго, як Літва стала вяртаць мігрантаў у Беларусь, іх паток павялічыўся церазь мяжу з Польшчай і Латвіяй.\nУ Багдад зь Менску даставілі 240 іракцаў, а таксама цела памерлага на мяжы мігранта


Гаймарыт можа ўзнікнуць з-за кропляў? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здароўе » Гаймарыт можа ўзнікнуць з-за кропляў?\nНасмарк, закладзенасць носа, галаўны боль — кожнаму дзясятаму знаёмы праявы гэтага захворвання.\nПрастуду многія пераносяць на нагах, бо ўпэўнены, што гэта не такая ўжо і праблема. Падумаеш, пераахалоджванне... Аднак пераахалоджванне вінаватае толькі ў тым, што аслабіла імунітэт, а ў аснове прастуды ў любым выпадку — вірусы. Рынавірусы, каранавірусы, вірусы парагрыпу, іх вельмі шмат. Трапляючы ў арганізм, яны імкліва размнажаюцца, выклікаючы галаўны боль, насмарк, кашаль, боль у горле і павышэнне тэмпературы. Да віруснай інфекцыі нярэдка далучаецца і бактэрыяльная, а гэта пагражае ўжо захворваннямі больш сур'ёзнымі.\nГаймарыт — самы часты вынік прастуды. Унутры пазухі носа пачынаецца запаленне, якое спачатку выклікаюць вірусы, а пасля і бактэрыі. Вось чаму калі насмарк не прайшоў праз 7—10 дзён, неабходна абавязкова паказацца отарыналарынголагу.\n— Прычынай гаймарыту ў першую чаргу з'яўляецца вострая рэспіраторная вірусная інфекцыя, для якой характэрнае запаленне насаглоткі, хваравітае патаўшчэнне слізістай і моцны насмарк. Слізь назапашваецца ў пазухах, і з-за вялікай колькасці бактэрый пачынаецца запаленне, — адзначае ўрач-отарыналарынголаг 24-й гарадской паліклінікі спецмедаглядаў Любоў ПЯТРОВА. — Але размова можа ісці і пра ўскладненне алергічнага сінусіту. Пры працяглым кантакце з алергенам запаленне слізістай носа перашкаджае выхаду слізі з пазух. Такі гаймарыт можа напаткаць пераважна восенню і вясной, у самы алергенны час. Узнікае гэта захворванне і з прычыны нялечаных карыёзных зубоў на верхняй сківіцы, на мяжы з гаймаравай пазухай.\nЗападозрыць праблему можна не толькі па традыцыйных прыкметах, але і па моцным сухім кашлі або праблемах з вачамі — ацёках, кан'юнктывіце, зніжэнні нюху, болі ў зубах, што блізка да носа (крыху вышэй клыкоў), цяжары ў галаве. Калі гэта цягнецца больш за два тыдні, а таксама паднімаецца тэмпература звыш 38,5, трэба ісці да лор-урача, які ставіць дыягназ падчас агляду, але для поўнай карціны можа спатрэбіцца і рэнтген. Запушчаны гаймарыт пагражае менінгітам і энцэфалітам, бо гаймаравыя пазухі ад галаўнога мозга аддзяляе тонкая касцявая перагародка таўшчынёй 0,5—1 мм.\nСапраўдная прычына гаймарыту — наша няўважлівае стаўленне да свайго здароўя. З самага пачатку захворвання, пры першых прыкметах насмарку, мы заспакойваем сябе: само пройдзе. Калі стан не паляпшаецца, купляем сасудазвужальныя кроплі (якія так шырока рэкламуюцца!). Яны даюць часовы эфект палёгкі, але выздараўленню не спрыяюць. Знімаючы ацёк за кошт звужэння сасудаў, яны парушаюць самаачышчэнне слізістай і аслабляюць мясцовы імунітэт, бо клеткі імуннай сістэмы дастаўляюцца з крывёй у месца запалення. Так і развіваецца сінусіт або гаймарыт.\nКаб гэтага пазбегнуць, тэрмінова звярніцеся да ўрача, калі з вамі адбываецца нешта з ніжэйпералічанага.\nБыла прастуда або грып. Вірусы парушаюць работу імунітэту і адчыняюць вароты для бактэрыяльнай інфекцыі.\nПрацяглыя, больш за тыдзень, выдзяленні з носа. Яны могуць быць празрыстымі, але калі сталі мутнымі, значыць, далучылася бактэрыяльная інфекцыя.\nНос моцна закладзены. Лежачы на баку, немагчыма дыхаць носам, нават адной ноздрай.\nЗ'явіліся слабасць, стомленасць, адсутнічае апетыт.\nГалаўны боль з раніцы, які ўзмацняецца да вечара. Боль у вобласці лба і пераносся пры нахіле наперад. Калі боль захоўваецца ў вертыкальным становішчы, значыць, гаймарыт у вострай стадыі.\nПавышэнне тэмпературы да 38 градусаў.\nГалоўная прычына гаймарыту — застой вадкасці — вырашаецца з дапамогай прыродных сродкаў. І толькі калі пры падобнай тэрапіі палёгкі не будзе, урач прызначыць антыбіётыкі. У любым выпадку неабходна памятаць аб проціпаказаннях.\nГаймарыт нярэдка становіцца хранічным у людзей са скрыўленай насавой перагародкай. Дэфект перашкаджае адтоку слізі з пазух і стварае ўмовы для вяртання праблемы. Тады неабходна хірургічнае ўмяшанне.\nХранічным працэс становіцца і пры самалячэнні. Калі пры гаймарыце не аднавіць адток слізі, то не дапамогуць і самыя моцныя антыбактэрыяльныя сродкі. Патрабуецца мясцовае лячэнне — уздзеянне на слізістую і пазухі. Павінны прымяняцца сасудазвужальныя кроплі, супрацьзапаленчыя спрэі, прамыванні носа і пазух, фізіяпрацэдуры.\n1784 Іна Карабан, начальнік аддзела гігіены, эпідэміялогіі і прафілактыкі Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь


Сумнік канадзкі хутка пашырае свой арэал у ваколіцах Віцебску - Віцебская вясна\nДарослы куст сумніку канадзкага ў сваіх суквецьцях утрымлівае больш за 100 000 штук насеньня, усходжасьць якога складае ад 70 да 100 адсоткаў. Дзякуючы сваім марф-фізыялягічным асаблівасьцям насеньне можа распаўсюджвацца на вялікія адлегласьці і прарастаць у неспрыяльных умовах, выцясьняючы ўсе расьліны, уласьцівыя дадзенай мясцовасьці.\nТая акалічнасьць, што мець сумнік канадзкі ў якасьці восеньскай беларускай мімозы на сваіх лецішчах ды ў кветніках ля прыватных хат лічылася калісьці ледзьве ня модай, паспрыяла хуткаму распаўсюду гэтага пустазельля па ўсёй тэрыторыі краіны. І Віцебшчына ў гэтым пляне не выключэньне. У які б бок ад абласнога цэнтру вы ні скіраваліся, яркія суквецьці расьліны будуць вашымі нязьменнымі спадарожнікамі. Дзякуючы чалавечаму невуцтву і абыякавасьці, нібыта радыяцыйны сьлед экалягічнай катастрофы цягнецца жоўтая кветачка ва ўсе бакі ад гораду і пашыраецца год ад году. Асабліва заўважнае гэтае пашырэньне ўздоўж чыгункі, паабапал якой месьцяцца лецішчы і па якой у асноўнай сваёй масе перасоўваюцца дачнікі. Можна меркаваць, што разам з уласьнікамі прыватных хат менавіта яны сталі першымі распаўсюднікамі гэтай агрэсіўнай халеры.\nСлушнасьць гэтага меркаваньня пацьвярджае экалягічная сытуацыя ў ваколіцах пасёлку Альгова. Паміж пасёлкам і аднайменным садаводчым таварыствам «Альгова» паўночна-амэрыканскі зялёны агрэсар без усялякага супраціву з боку беларускай прыроды і мясцовага насельніцтва лёгка захапіў некалькі гектараў пустак на ўзгорках і забалочаных участках паабапал дарогі, якая злучае два паселішчы.\nЦяпер ужо ані жыхары Альгова, ані дачнікі і ня памятаюць, як і калі трапіў сюды ўпершыню сумнік, ушчыльную падышоўшы да абодвух населеных пунктаў і ўзяўшы іх у неабыякую жоўта-зялёную аблогу. Дзякуючы адсутнасьці інфармаванасьці і нізкай экалягічнай культуры стаўленьне мясцовага жыхарства да агрэсіўнага захопу тэрыторыі досыць памяркоўнае:\n– Ён тут даўно.\n– Так, дрэнна, але што мы можам?\n– У свой час яго прадавалі нават на рынку як лекавую расьліну, – кажуць дачнікі садовага таварыства.\nМясцовыя ўлады таксама ніякай актыўнасьці не праяўляюць. Як той казаў, пакуль не загрыміць, мужык не перахрысьціцца. Сытуацыя падобная да той, якая склалася ў краіне з распаўсюдам баршчэўніку. Спачатку гэтай расьліне дазволілі захапіць вялікія тэрыторыі, прыжыцца ў лесе, і толькі потым пачалі пакрысе змагацца.\nЯк паведамілі ў Віцебскай раённай інспэкцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяродзьдзя, у раёне нібыта праведзеная інвэнтарызацыя ўчасткаў, зарослых сумнікам канадзкім, і на наступны год нават будуць выдзеленыя пэўныя грашовыя сродкі для барацьбы са шкоднай расьлінай. Праўда, з улікам бюракратычных падыходаў да разьмеркаваньня такіх сродкаў, што існуюць у краіне, спадзявацца на эфэктыўнае іх выкарыстаньне пакуль не выпадае. Эфэкт можа быць дасягнуты толькі ў адным выпадку: калі да змаганьня з распаўсюдам інвазійных расьлінаў будуць далучаная актыўная грамадзкасьць ды валянтэры незалежных экалягічных арганізацыяў.\nСпасылка на Камэнтар\t Пятніца, 12 Кастрычнік 2018\tДадаў\tНиколай\nЭто отличное растение, замечательный медонос. Ничем оно не хуже наших родных крапивы чертополоха, и чернобыля.


Як зрабіць цытрынавы пірог | l-groop.com\nЯк зрабіць цытрынавы пірог\nКалі вы любіце водар пірог безэ цытрыны але хочаце, каб дэсерт быў больш мяккім, зрабіце пірог з цытрыны. Зрабіце храбусткую скарыначку Грэм і змяшайце разам хуткую цытрынавую начынне, выкарыстоўваючы цытрынавы сок, яечныя жаўткі і падсалоджанае згушчанае малако. Затым выпякайце цытрынавы пірог і цалкам астудзіце яго. Пакладзеце свой летуценны дэсерт з вялікай колькасцю свежа ўзбітых вяршкоў і атрымлівайце асалоду ад!\nСтварэнне кары Грэма Крэкера\nРазагрэйце духоўку да 177 ° C да 350 ° F і пакладзеце драбок у міску. Дастаньце місачку і наліце ў яе 1 1/2 шклянкі (180 г) драбкі сухароў. Калі вы здрабняеце свой уласны драбк Грэм, вам трэба будзе пульсаваць ад 11 да 12 поўных лістоў сухароў Грэма ў кухонным камбайне. \nУ драбку размяшайце грануляваны цукар і распаленае масла. Падпаліце 5 сталовых лыжак (70 г) сметанковага масла і ўліце яго ў міску з драбком Грэм. Дадайце 1/3 шклянкі (65 грам) грануляванага цукру і змяшайце, пакуль сумесь не злучыцца. \nКарыная сумесь павінна быць пяшчанай і вільготнай.\nНацісніце скарыначку на талерку для пірага. Усталюйце піражную талерку вышынёй 9 у 23 см на працоўнай паверхні і зачэрпніце сумесь скарыначкі. Выкарыстоўвайце пальцы або дно мернай шклянкі, каб раўнамерна націскаць драбок па дне і па баках талеркі. \nНацісніце на драбок сумесь, каб утварылася роўная скарыначка.\nТаўшчыня зямной кары павінна быць таўшчынёй ад 0,44 да 1,25 см.\nВыпякайце скарыначку з крекером Грэм на працягу 8 - 10 хвілін. Пакладзеце скарыначку ў разагрэтую духоўку і запякайце, пакуль яна не стане злёгку залаціста-карычневай. Ён таксама павінен пахнуць духмяным і падсмажаным. Затым выдаліце скарыначку і пастаўце яе на стойку для астывання. \nПрыгатуйце начынне, пакуль скарыначка астыне.\nЗахоўвайце духоўку нагрэтай да 177 ° C да 350 ° F.\nЗмешванне залівання цытрыны\nВыціснуць Ад 5 да 6 цытрын. Разрэжце кожны цытрына напалову і выкарыстоўвайце сокавыціскалку або цытрусавы прэс, каб выціснуць сок у міску або мерны збан. Сачыце за сокам цытрын, пакуль у вас няма 1 шклянкі (240 мл) свежага соку. \nХоць вы можаце выкарыстоўваць бутыляваны сок, ён не будзе такім духмяным і даўкі, як свежы сок.\nАсобны 5 яек і выкладзеце жаўткі ў міску. Разбіць 5 яек і аддзяліць жаўткі ад бялкоў. Адмоўцеся ад бялкоў або захавайце іх для іншага рэцэпту. Затым выкладзеце 5 жаўткоў у міску. \nУзбіце сок, жаўткі і падсалоджанае згушчанае малако. Выліце цытрынавы сок у міску з жаўткамі. Затым адкрыйце 2 (396 г) банкі салодкага згушчанага малака і зачэрпніце іх у міску. Ўзбіце інгрэдыенты, пакуль сумесь стане аднастайнай і аднастайнай. \nПадсалоджанае згушчанае малако падсласціць пірог і дапаможа начынне.\nВыкладваем начынне ў скарынку пірага. Як толькі скарыначка трохі астыне, уліце ў яе цытрынавую начынне. Ззаду лыжкай або шпателем выкладвайце начынне так, каб ён быў у скарынцы. \nВыпечка і зборка пірага\nВыпякайце пірог ад 18 да 22 хвілін. Пастаўце пірог у духоўку, якая па-ранейшаму награваецца да 177 ° C (350 ° F) і выпякайце пірог, пакуль краю начыння не зацягнецца. Яны павінны выглядаць усталяванымі, хоць цэнтр пірага ўсё роўна будзе трохі хістацца. \nПірог скончыцца настройкай, калі астыне.\nВыміце пірог і астудзіце яго не менш за 5 гадзін. Выключыце духоўку і вымайце пірог. Усталюйце яго на драцяной стойцы і пакіньце да пакаёвай тэмпературы. Затым накрыйце пірог і пастаўце яго ў халадзільнік, каб ён цалкам астыў. \nУзбіце сліўкі з цукровай пудрай і ваніллю. Пакладзеце 1 сталовую лыжку (8 г) цукровай пудры і 1 чайную лыжку (4,9 мл) экстракта ванілі ў вялікую міску. Наліце 1 шклянку (240 мл) цяжкіх узбітых вяршкоў і выкарыстоўвайце падстаўку або ручны міксер, каб узбіць яе высока. Працягвайце ўзбіваць да з'яўлення жорсткіх пікаў. \nКрэм узбіваецца хутчэй, калі астуджальнікі і чаша для змешвання спачатку астуджаюцца.\nРазмяркуеце або трубу ўзбіце на пірог перад падачай на стол. Дастаньце астуджаны цытрынавы пірог з халадзільніка і лыжкай ўзбіце вяршкі. Калі вам спадабаўся дэкаратыўны выгляд, пакладзеце ўзбітыя сліўкі ў мяшочак з накладкай на зорку. Затым труба закручваецца і зоркі над пірагом. Нарэжце пірог і падавайце да халоднага пірага. \nНакрыйце цытрынавым пірагом і астудзіце яго да 3-х ці 4-х дзён. Улічыце, што чым даўжэй вы захоўваеце пірог, тым больш узбітыя сліўкі могуць плакаць.\nЦі магу я выкарыстоўваць звычайнае суцэльнае малако замест згушчанага малака, і ці магу я выкарыстаць квадратную форму замест круглай формы пірага?\nЗгушчонка неабходная, бо яна дапамагае набору для начыння, таму не, і любая форма падыходзіць для вашага пірага.\nКалі вы жадаеце зэканоміць час, скарыстайцеся набытай скарыначкай для паломкі.\nВы можаце памяняць класічную скарыначка тэсту для скарынкі Грэма.\nЯк выпякаць печыва з лаванды і цытрыныЯк спячы яблычны пірог з нуляЯк выпякаць лёгкі лімонны пірог безэЯк прыгатаваць замарожаны пірогЯк ёсць вішніЯк прыгатаваць малінавы пірог з бананаЯк зрабіць шакаладны пірогЯк зрабіць пірог з безэ цытрыныЯк зрабіць цытрынавы крэмавы пірогЯк зрабіць яблычны пірогЯк прадухіліць вадзяністы яблычны пірогЯк выдаліць глютен са свайго рацыёнуЯк захоўваць пірог безэ цытрыныЯк сказаць, калі пірог з пеканам зроблены


Як адрамантаваць столь на кухні сваімі рукамі - Блог аб дызайне\nЯк адрамантаваць столь на кухні сваімі рукамі\nВырашаючы, як адштукаваць столь на кухні, можна аддаць перавагу наступным матэрыялах:\nПанэлі з пластыка;\nНавясны столь з гіпсокартона;\nАфарбоўка і пабел.\nУ гэтым артыкуле мы разгледзім працэс зняцця старых пакрыццяў, які амаль заўсёды абавязковы пры рамонце і ўстаноўцы любога выгляду столі. А затым падрабязна спынімся на тэме базавай, сур'ёзнага рамонту і разбярэмся, як зрабіць яго сваімі рукамі - правільна выраўнаваць столь, заладзіць расколіны і русты, якасна вырабіць грунтоўку, тынкоўку і шпатлёўку, а затым і афарбоўку / пабел кухні.\nЗдымаем старую аздабленне\nЛюбы рамонт столі сваімі рукамі пачынаецца з татальнага выдалення ўсіх старых пакрыццяў. Што нам спатрэбіцца на гэтым этапе?\nПлёнка укрывной і малярны скотч, каб яе замацаваць;\nРэспіратар, акуляры і пальчаткі - бруду будуць многа;\nПульверызатар звычайны або садовы з помпай, калі іх няма, бярэм звычайны валік з доўгім ворсам (пажадана з доўгай ручкай), губку, кювету або вядро з вадой;\nШпатель (пажадана, такі як на малюнку, спецыяльна для зняцця старой фарбы), таксама для адбіванне тынкоўкі могуць спатрэбіцца зубіла з малатком і металічная шчотка для зняцця пласта фарбы;\nДля хуткай механічнай ачысткі (выконваючы тэхніку бяспекі) можна выкарыстоўваць перфаратар ці балгарку.\nСтарое пакрыццё цалкам выдаляецца - фарба, пабел, адпластавацца тынкоўка.\nПабел можна выдаліць двума спосабамі - вільготным (крэйдавыя пакрыццё можна проста адмыць) і сухім. Як правіла, гэтыя два метаду ўжываюць так: спачатку змочваюць невялікі ўчастак (не ўсю плошчу адразу, так як змочаная паверхню хутка высыхае) вадой, чакаюць 10-15 хвілін, пакуль вада не ўбярэцца ў старое пакрыццё, а затым пачынаюць актыўна здымаць яго шпателем, у складаных месцах лепш скарыстацца перфаратарам. У стыках пліт (Рустам) таксама трэба выдаліць усе лішняе.\nКалі пад тынкоўкай выявіліся плямы цвілі, варта апрацаваць столь спецыяльнай антігрібковымі грунтоўкай або любым хлоросодержащим складам (напрыклад, беласць, калі цвіль невялікая і ня застарэлая). Зразумела, усе працы таксама трэба праводзіць ў рэспіратары.\nБольш падрабязна аб усіх нюансах працы па выдаленні фарбы, пабелу і тынкоўкі можна паглядзець у наступным відэа:\nЯкі грунтуецца, тынкоўшчыкаў, шпатлюем, выраўноўваем, латаем расколіны і русты\nПадрыхтуйце ўсё неабходнае для працы, а менавіта:\nПравільна фарбаваць кухонны столь - значыць, прытрымлівацца такой паслядоўнасці дзеянняў:\nПерад тым, як пафарбаваць столь, яго, як мы ўжо сказалі вышэй, трэба загрунтовать. Гэта дазволіць дадаткова ўмацаваць падставу і палепшыць адгезію. Не грэбуйце гэтым этапам, непрогрунтованный столь вельмі хутка пачне трэскацца.\nКаб справа пайшла хутчэй, скарыстайцеся фарбапультам, а не валікам.\nЛепш выбіраць грунтоўку глыбокага пранікнення і, вядома ж, з антысептыкам. Бо мы робім рамонт у адмысловым памяшканні - на кухні.\nПасля таго як грунтоўка высахне, можна прыступаць да тынкоўкі і шпатлёўцы. Але спачатку трэба вызначыць, наколькі столь роўны, ці патрэбна тынкоўка або можна адразу пачынаць шпатлевать.\nТынкоўка не патрэбна, калі перапады столі нязначныя ад 10 да 15мм.\nПерапады больш за 15 мм маюць патрэбу ў папярэдняй тынкоўцы, якая выраўноўваецца з дапамогай маякоў.\nА калі столь мае перапады ад 20 да 30 мм, русты і расколіны, то як зрабіць столь на кухні роўным? Русты (або буйныя расколіны) прачышчае, пашыраем іх да 30-50 мм і больш, які грунтуецца, пасля высыхання грунтоўкі праціраем і заполоняет лагчынку мантажнай пенай і даем ёй 24 гадзіны на прасушку, затым абразаем лішкі пены і зноў які грунтуецца. Калі грунтоўка высахне, шпателем шчыльна наносім на шво тынкоўку, затым накладваем цэлую стужку арміруючай сярпянкі і заштукатуриваем яе.\nПерапады столі-заснавання ў 3-5 см патрабуюць больш сур'ёзных мер - прымянення металічнай армавальнай сеткі, замацаванай да бетону столевымі дзюбелямі і вытрымоўвалай вялікае напластаванне тынкоўкі з цэментава-пяшчанай сумесі (Ротбанд). Пасля таго як тынкоўка высахне можна прыступаць да шпатляванне.\nТакі складаны і адказны рамонт столі кухні лепш не вырабляць сваімі рукамі, а даверыць яго майстру.\nА што ж рабіць, калі няроўнасці перавышаюць 5 см? У гэтым выпадку лепш ўсталяваць падвесны столь - гіпса-кардонныя, рэечны, пластыкавы або нацяжны. Выраўноўваць такую крывулю складана, доўга, дорага, а галоўнае - небяспечна.\nПасля гэтага выкарыстоўваюць фінішную гіпсавую шпаклевку, якую трэба нанесці шырокім шпателем у 1-2 пласта, пры гэтым першы пласт павінен, вядома ж, высахнуць. Апошні пласт павінен быць тонкім - каля 1 мм.\nПраз 6 гадзін пасля шпатлявання паверхню можна зацерці і адшліфаваць, зрабіць гэта можна ўручную, а лепш і хутчэй - шлифмашинкой. Затым варта зноўку загрунтовать - разведзенай фарбай альбо пранікальнай грунтоўкай. Даем просохнуть і прыступаем да афарбоўвання. Дэталёва аб шпатляванне столі сваімі рукамі глядзім у гэтым навучальным відэа:\nФарбаваць столь можна толькі тады, калі загрунтовать паверхню высахне. Пачынаць фарбаваць пажадана ад акна. Акрамя таго, калі пафарбаваць паверхню валікам з кароткім ворсам, то атрымаецца гладка пакрыццё. Шурпатую фактуру можна стварыць, калі выкарыстоўваць длинноворсовый валік. Адна паласа фарбы павінна трохі заходзіць на іншую.\nВельмі добра і падрабязна аб выбары фарбы і самай працоўным працэсе можна паглядзець у гэтым відэа:\nПафарбаваць паверхню пажадана ў два пласта, прычым першы павінен высахнуць перад нанясеннем другога. Адзін пласт фарбы павінен наносіцца за адзін раз - інакш паміж ўчасткамі застанецца бачны стык.\nЯк выбраць фарбуе склад для кухоннага столі\nРамонт столі сваімі рукамі шляхам афарбоўвання або пабелу - гэта самы распаўсюджаны (шмат у чым дзякуючы сваёй бюджэтны) спосаб.\nПерш чым пафарбаваць столь, трэба правільна падабраць фарбавальнік. Традыцыйны спосаб фарбаваць мае на ўвазе выкарыстанне вапны або крэйдавага раствора.\nГэты матэрыял выкарыстоўваўся яшчэ сто гадоў таму назад, але да гэтага часу сярод яго вартасцяў вылучаюцца наступныя:\nЭкалагічнасць (вапна паглынае шкодныя рэчывы);\nМагчымасць замаскіраваць невялікія дэфекты паверхні.\nПласт пабелу трэба перыядычна абнаўляць, аднак калі фарбаваць ня змываючы папярэдняга пласта, то вельмі хутка на паверхні ўтворацца неэстэтычную «наплывы». Акрамя таго, у гэтым выпадку можна забыцца пра дызайнерскіх вынаходствах.\nПафарбаваць кухонны столь лепш усё ж водаэмульсійнай фарбай. У параўнанні з вапнаю яна ўтварае больш тонкі і прывабны пласт.\nСклады такога тыпу амаль не пахнуць падчас правядзення работ, адрозніваюцца эканамічнасцю, даступнасцю і варыятыўнасцю адценняў. Каб стварыць трывалае і надзейнае пакрыццё, можна фарбаваць водоэмульсионкой ў некалькі слаёў - гэта не будзе перашкаджаць праходжанню паветра, а значыць, у памяшканні будзе не душна. Сярод найбольш адчувальных недахопаў гэтага тыпу фарбы - немагчымасць мыцця. Столі можна выціраць сухой анучай або злёгку вільготнай, але без трэння.\nЛепшым матэрыялам для таго, каб фарбаваць кухонны столь, спецыялісты называюць акрылавую фарбу. Атрыманую паверхню можна мыць не толькі вадой, але і мыльнымі растворамі - выключэнне складаюць толькі абразивосодержащие рэчывы.\nАтрыманая з дапамогай такога фарбавальніка паверхню адрозніваецца эстэтычнасцю і дэкаратыўнасцю.\nПафарбаваць паверхню на кухні лепш матавым, а не глянцавым фарбавальнікам. Глянец здольны падкрэсліць няроўнасці падставы, а матавы пласт, насупраць, схавае іх.\nПредыдущаяКухня ў амерыканскім стылі\nДызайн кватэр 2018 году - 150 фота прыгожага і стыльнага\nЖоўтая кухня - 75 фота ідэальнага спалучэння жоўтага колеру\nСпальні ікеа - 100 фота навінак з каталога 2017 года\nЯк правільна пафарбаваць сцены ў палоску\nВільгацятрывалая афарбоўка ваннай\nБірузовыя шторы - 70 лепшых фота навінак прыгожага дызайну\nДызайн аднапакаёвай хрушчоўкі - фота лепшых дызайнерскіх\nСпосабы аднаўлення эмалі чыгуннай ванны\nФоташпалеры для кухні


Эканоміка, 01 травень 2016\n22:15, 28 красавік 2016\nНовая расейска-фінская атамная станцыя «Ханхіківі-1» будуецца на паўночным захадзе краіны. Пратэсты там працягваюцца ад 26 красавіка.\n17:16, 28 красавік 2016\n13:04, 28 красавік 2016\nПаводле прагнозу Сусьветнага банку, у 2016 годзе ВУП Беларусі зьнізіцца на 3% і яшчэ на 1% — у 2017-м.\n22:16, 27 красавік 2016\n19:11, 27 красавік 2016\nПуцін паабяцаў, што будаўнікі «Усходняга» «зьменяць ложак на нары»\nПаводле афіцыйнай вэрсіі, у зрыве ўрачыстага запуску ракеты ў сераду вінаваты «сам стартавы комплекс».\n21:42, 26 красавік 2016\nЯпонія ўнясе дадаткова 3 млн. эўра ў Фонд ядзернай бясьпекі\nПра гэта заявіў сёньня японскі саветнік-пасланьнік Такура Фору, выступаючы ў беларускім пасольстве ў Маскве.\n18:58, 26 красавік 2016\nГрамадзкае абʼяднаньне «Пэрспэктыва» знайшло памяшканьне для чарговага прадпрымальніцкага форуму «Прадпрымальніцтва і дзяржава: дыялёг па ўмацаваньні і разьвіцьці даверу».\n17:28, 26 красавік 2016\n16:42, 25 красавік 2016\n«У глябальным праекце „Новы Шаўковы шлях“ Беларусь толькі на падхваце», — экспэрт\nМіністар эканомікі Літвы Эвалдас Густас афіцыйна прапанаваў уладам Казахстану далучыцца да праекту кантэйнэрнага цягніка «Вікінг», у якім удзельнічае і Беларусь, каб працягнуць маршрут аж у Кітай.\n15:00, 25 красавік 2016\nУ Нью-Ёрку беларусы адзначылі гадавіну Чарнобылю\n24 красавіка ў Грамадзкай залі сабору Сьв. Кірылы Тураўскага беларусы Нью-Ёрку адзначылі 30-ці годзьдзе аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Імпрэзу ладзіла моладзь Бруклінскага аддзела БАЗА.\n13:32, 25 красавік 2016\n19:41, 24 красавік 2016\n19:25, 24 красавік 2016\nСустрэча Абамы з Мэркель, а таксама прэзыдэнтам Францыі Франсуа Аляндам, прэм’ер-міністрам Італіі Рэнца і прэм’ер-міністрам Вялікабрытаніі Дэвідам Кэмэранам будзе сканцэнтравана на ўзгадненьні дэталяў новага пагадненьня аб свабодным гандлі ЗША — ЭЗ.\n18:58, 22 красавік 2016\nПрафсаюз РЭП рыхтуе сэрыю пікетаў «Не — жабрацтву народа»\nЛідэр незалежнага прафсаюзу радыёэлектроннай прамысловасьці (РЭП) Генадзь Фядыніч паведаміў Свабодзе, што актывісты зьбіраюцца правесьці як мінімум 7 пікетаў па ўсёй Беларусі.\n17:35, 22 красавік 2016\n13:05, 22 красавік 2016\nБагатыя і бедныя: параўнаньне ВУП постсавецкіх краін\nВУП краін былога СССР па парытэце пакупніцкай здольнасці паказвае ўзровень дабрабыту. Табліцу паводле дадзеных МВФ падрыхтавалі журналісты тэлепраекту Радыё Свабода "Настоящее время".\n23:32, 21 красавік 2016\nАбаліцыяністка Гарыет Табман заменіць ў 2020 годзе прэзыдэнта ЗША Эндру Джэксана на адным баку 20-даляравай купюры. Пра гэта абвясьціў міністар фінансаў ЗША Джэк Лью\n17:40, 21 красавік 2016\nУ штогадовым пасланьні да беларускага народу і Палаты прадстаўнікоў Аляксандар Лукашэнка заявіў, што краіна гатовая прадаць Расеі Менскі завод колавых цягачоў, але агучыў сустрэчныя ўмовы — нафтавая сьвідравіна.\n00:30, 21 красавік 2016\nПра што сьведчаць апошнія вынікі эканамічнага разьвіцьця краіны? Ці дасягнула беларуская эканоміка дна?\n23:11, 20 красавік 2016\nУ Менск прыбыў чарговы амэрыканскі чыноўнік\nНамесьнік памочніка адміністратара Агенцтва ЗША па міжнародным разьвіцьці (USAID) па справах Эўропы і Эўразіі Джонатан Катц наведвае Менск 20–22 красавіка. Пра гэта паведаміла прэс-служба амэрыканскай амбасады.\n14:45, 20 красавік 2016\nЯлізаўская гута — банкрут\nЯлізаўскую гуту гаспадарчы суд Магілёўскай вобласьці прызнаў банкрутам і распачаў ліквідацыйную вытворчасьць. Беларуска-аўстрыйскае прадпрыемства мае блізу 680 мільярдаў рублёў крэдыторскай запазычанасьці, яно ўстойліва неплатаздольнае.\n10:55, 19 красавік 2016\nАдказ Севярыну Квяткоўскаму.\n21:32, 18 красавік 2016\n20:56, 18 красавік 2016\nУ Пскоўскай вобласьці каля мяжы затрыманыя чатыры грузавікі, якія перавозілі 115 беларускіх быкоў з падробленымі вэтэрынарнымі дакумэнтамі.\n19:33, 18 красавік 2016\n18:35, 18 красавік 2016\nУкраінскі журналіст Яўген Плінскі, здымачную групу якога затрымалі на мяжы, лічыць, што гэта была спроба паказаць, што яны непажаданыя ў Беларусі.\n08:39, 18 красавік 2016\nНафта маркі Brent патаньнела на 6% пасьля перамоваў у Досе\nЦана чэрвеньскага ф’ючэрса нафты маркі Brent у першыя хвіліны таргоў на Лёнданскай біржы ICE ў панядзелак, 18 красавіка, апусьцілася да ўзроўню 40,16 даляраў за барэль.\n21:03, 17 красавік 2016\nНафтавы саміт у Катары: непрымірымыя рознагалосьсі\nНа саміце нафтаздабываючых краін у сталіцы Катару Досе паміж удзельнікамі сустрэчы выявіліся істотныя разыходжаньні з нагоды той ролі, якую на сусьветным рынку нафты адыгрывае Іран, паведамляе Бі-Бі-Сі.\n17:40, 17 красавік 2016\n14:50, 16 красавік 2016\nКамітэт дзяржаўнага кантролю завяршыў праверку сыстэмы жыльлёва-камунальнай гаспадаркі. Пра гэта заявіў кіраўнік ведамства Леанід Анфімаў.\n18:19, 14 красавік 2016\nМВФ пагоршыў прагноз адносна беларускай эканомікі\nУ 2016 годзе ВУП Беларусі зьнізіцца на 2,7%, гаворыцца ў красавіцкім прагнозе ўсясьветнай эканомікі МВФ.\n14:57, 14 красавік 2016\nПуцін: паласа ў эканоміцы Расеі — «шэрая»\nПадчас «наўпроставай лініі» 14 красавіка прэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін, аказваючы на пытаньне, якая цяпер «паласа» ў эканоміцы Расеі — «чорная ці белая»? — адказаў, што «шэрая».\n19:30, 13 красавік 2016


Канвертаваць Дамініканскі песа (DOP) і Tigercoins (TGC) : Калькулятар абменнага курсу\nДамініканская песа (DOP) і Tigercoin (TGC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дамініканская песа і Tigercoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 3 чэрвень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дамініканская песа. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Tigercoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Tigercoins або Дамініканскі песа канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДамініканскі песа гэта валюта, у Дамініканская Рэспубліка (Д.О., DOM). The Tigercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал DOP можа быць запісаная RD$. Сімвал TGC можа быць запісаная TGC. Дамініканскі песа дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу дамініканскі песа Апошняе абнаўленне 3 чэрвень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Tigercoin Апошняе абнаўленне 21 кастрычнік 2018 ад coinmarketcap.com. DOP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. TGC каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў.


1941-1945: штрихи войны. Из воспоминаний ветерана Степана Авдейчика — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\n1941-1945: штрихи войны. Из воспоминаний ветерана Степана Авдейчика\nСцяпан Аляксандравіч Аўдзейчык пасля заканчэння курсаў партыйна-савецкіх работнікаў ў 1947 годзе быў назначаны загадчыкам аддзела культуры раёна. Прайшоў трохмесячныя курсы па агітацыі і прапагандзе пры ЦК КПБ у горадзе Мінску.\nУ жніўні 1950 года быў абраны старшынёй калгаса імя Леніна ў в. Галоўчыцы, дзе адпрацаваў 5 гадоў.\nУ 1955 годзе стаў дырэктарам агароднінасушыльнага завода ў пасёлку Ружаны, а праз паўтара года — старшынёй Зеляневіцкага сельсавета. Праз некалькі месяцаў быў пераведзены на працу ў апарат Ружанскага райкама партыі ў якасці інструктара РК КПБ.\nУ 1958 годзе па рашэнні бюро РК КПБ паўторна прыняў кіраўніцтва калгасам імя Леніна. Пасля рэарганізацыі гаспадаркі ў сакавіку 1960 года быў назначаны кіраўніком аддзялення саўгаса «Зеляневічы». Праз 5 гадоў быў абраны старшынёй прафкама, дзе і працаваў да пенсіі, на якую пайшоў у 1979 годзе.\n«Што мяне заахвоціла напісаць аўтабіяграфічны аповед? Жаданне расказаць маладым людзям пра беды і нягоды, перажытыя маім пакаленнем. Я сам ваяваў з першага да апошняга дня вайны, перанёс голад і холад на Ленінградскім фронце, шэсць разоў выбываў са строю з-за раненняў і кантузіі — не раз жыццё маё вісела на валаску. Хачу, каб нашы дзеці, унукі і праўнукі ведалі, што мы кроў сваю пралівалі за іх мірную будучыню. Маладыя людзі, будзьце шчаслівымі, і не дай вам Бог перажыць тыя выпрабаванні, якія перажылі мы».\nСцяпан Аляксандравіч Аўдзейчык, ураджэнец в. Галоўчыцы Пружанскага раёна (гады жыцця: 29.12.1919 — 7.01.2011)\nФрагменты з рукапісу\nПавестку ў войска я атрымаў 19 жніўня 1940 года. У той дзень з раёна было прызвана 35 чалавек. Пагрузіліся на цягнік і праз суткі прыехалі на станцыю горада Луга Ленінградскай вобласці. Тут у артылерыйскім палку і пачалася мая ваенная служба. Праз два месяцы я прыняў прысягу і быў залічаны ў артылерыйскую разведку штабной батарэі.\nУ суботу 21 чэрвеня 1941 года наша батарэя была выстаўлена ў каравул. У ноч на 22 чэрвеня я нёс дзяжурства ў кантрольна-прапускным пункце ваеннага гарадка. У 6 гадзін раніцы была абвешчана трывога — уся тэхніка і гарматы былі неадкладна выведзены з парка ў лес. У 8 гадзін наш полк ужо быў у стане поўнай баявой гатоўнасці. З 22 на 23 чэрвеня мне давялося са сваімі таварышамі дзяжурыць ля кулямёта, які быў усталяваны на даху нашай казармы…\nАдступленне… Начальнік разведкі загадаў узяць аднаго сувязіста і звязацца з пяхотным батальёнам, які трымаў абарону прыкладна за тры кіламетры ад нашых агнявых пазіцый. Калі мы прыбылі туды, убачылі пустыя акопы і спаленую вёску, ад якой засталіся толькі цагляныя трубы ды стары сабака. Адкуль ні вазьміся — тры нямецкія танкі: недалёка ад нас разарваўся адзін снарад, другі, трэці, я не адчуў, як па галаве разануў асколак…\nНашы войскі здалі горад Луга і пачалі адступленне да Ленінграда. У верасні пачалася яго блакада. З-за перанесенага голаду ў мяне пачалося амярцвенне канечнасцяў: рукі і ногі былі нібы нежывыя. Перажыў я і цынгу. Калі паступаў у шпіталь, узважыўся — 35 кг. Але трэба аддаць належнае ваенным лекарам, якія прынялі ўсе неабходныя меры, каб нас, франтавікоў, хутчэй вылечыць і вярнуць у строй.\nПасля лячэння я быў накіраваны ў горад Свярдлоўск у запасны мотаполк, дзе прыступіў да вывучэння матацыклаў новага тыпу М‑72. Калі пачаліся ўзмоцненыя заняткі ў падраздзяленнях часці, у мяне сталі ацякаць ногі, і я быў пераведзены ў 62 стралковую брыгаду, шлях у якую ляжаў праз Маскву. Сталіца ў гэты час была на ваенным становішчы: усюды віселі аэрастаты, на дахах дамоў былі размешчаны зеніткі. У вышыні на ўзроўні аэрастатаў былі працягнуты канаты для таго, каб варожыя самалёты не маглі нізка пікіраваць і бамбіць горад.\nСтаянка ў Маскве была нядоўгай, каля дзвюх гадзін. Да нашага вагона падышлі два хлопчыкі, як высветлілася потым, два браты: аднаму — дзевяць гадоў, другому — сямнаццаць. Пачалі плакаць і прасіцца, каб мы іх забралі з сабой на фронт. Калі распыталі юнакоў, адкуль яны, то аказалася, што са Смаленска: бацька і маці загінулі пры бамбёжцы горада, а яны спадарожным цягніком прыехалі ў Маскву. Камандаванне пагадзілася ўзяць гэтых хлопцаў з сабой. Пасля гэтыя «сыны палка» сталі добрымі воінамі.\nЗ Масквы да Астрахані мы дабіраліся амаль двое сутак. Калі грузіліся на параходы, то не назапасіліся прэснай вадой, у выніку чаго пілі марскую ваду і захварэлі на дызентэрыю. У цяжкім стане мяне даставілі ў палявы санбат. Вось так за год з лішнім я апынуўся другі раз у ваенным шпіталі. Праз паўтара месяца мяне выпісалі і адправілі ў запасны полк у Арменію.\n1943 год застаў мяне на Каўказскім фронце ў раёне Маздока. Я зноў цяжка захварэў: хвароба Боткіна і зноў санбат, у Стаўрапалі. Затым трапіў у стралковы полк. Некалькі дзён мы знаходзіліся на другой лініі абароны, капалі акопы, рыхтавалі агнявыя пазіцыі. У абароне стаялі каля двух месяцаў. У пачатку чэрвеня падышлі да ракі Міус. Відаць было, што баі тут ішлі жорсткія і бесперапынныя: у рацэ плавала мноства трупаў, стаяў страшны смурод. Гэта было сапраўднае пекла. Я і раней быў у жорсткіх баях, але такога яшчэ не бачыў…\nЯ атрымаў загад тэрмінова вынесці з поля бою аднаго забітага па імені Шаўман. Ад месца, дзе ляжала яго цела, да нямецкіх акопаў усяго метраў сорак было. Разам са мной пайшоў толькі адзін чалавек. Вярнуліся змучаныя да смерці: цягнулі Шаўмана па-пластунску, праз метр-паўтара прыкідваліся забітымі, каб нас не выявілі варожыя снайперы. Пасля камандзір батальёна наракаў на камузвода за тое, што ён паслаў нас на немінучую пагібель.\nУвечары нас папярэдзілі, што на досвітку пойдзем у наступленне, маўляў, павінны без шуму заняць нямецкі супрацьтанкавы роў. Але немцы ў адказ адкрылі ўраганны агонь. Асабліва моцны абстрэл вялі нямецкія танкі, якія знаходзіліся за кіламетр ад нас у лясной паласе. І вось — прамое пападанне снарада ў наш акоп. Зноў кантузія: з вушэй і носа пацякла кроў, камандзір забіты. Падаспелі байцы, узялі мяне пад рукі і пацягнулі ў супрацьтанкавы роў, дзе я ляжаў да наступлення цемры, пазней павезлі ў санбат, адтуль адправілі на стацыянарнае лячэнне ў шпіталь. Я аглух цалкам, алоўкам на лістку паперы запісваў свае просьбы да медперсаналу. Толькі праз два месяцы пайшоў на папраўку.\nПасля выпіскі мяне накіравалі ў 5-ы механізаваны корпус, які прымаў удзел у кровапралітных баях на Дняпры. Выпіўшы для бясстрашнасці па 100 грамаў спірту, мы пад ураганным агнём ішлі на ворага. Я памятаю, як каля мяне падалі мае таварышы. Не дайшоўшы да акопаў метраў дваццаць, я быў зноў цяжка паранены ў нагу і з надыходам цемры адпраўлены ў санбат… Пасля выздараўлення быў пераведзены ў 801 артылерыйскі полк у якасці разведчыка: я даволі добра арыентаваўся па стэрэатрубцы, бусолі, карце і ўсім астатнім з «арсенала разведчыка». Са сваёй працай я спраўляўся выдатна.\nНашы войскі зламалі супраціўленне і фарсіравалі Днепр. Фашысты страцілі мноства сваіх салдат і тэхнікі, тысячы аўтамашын, гармат і танкаў. Урэзалася ў памяць адно страшнае відовішча. У напрамку да Вазнясенска ўся дарога, кіламетраў 20–25, была ўсланая целамі калмыкаў, якія служылі ў гітлераўскай кавалерыі і былі знішчаны нашымі войскамі…\nУелася ў памяць і Днястроўская мяжа. Акрамя штогадзінных абстрэлаў фашыстамі, нас атакавалі камары. На малярыю перахварэла ўся дывізія. Санінструктар дывізіёна вымушаны быў мяняць кожныя два-тры дні сеткі, якія выдаваліся байцам для аховы твару. Але і гэта не ратавала: рукі былі адкрытыя.\nАднойчы, на досвітку маскіруючы свой назіральны пункт, я цудам выратаваўся ад кулі нямецкага снайпера: толькі спусціўся ўніз, як прасвістала куля — і мая стэрэатрубка і лінза рассыпаліся ўшчэнт. Варта было мне затрымацца на некалькі секунд — быў бы забіты…\nВызвалілі Малдавію, Румынію, фарсіравалі Дунай — і да балгарскай мяжы. Балгары нас сустракалі з кветкамі, як сваіх братоў і сясцёр.\nДобра памятаю Сафію. Уся паўночна-ўсходняя частка горада была разбурана амерыканскай авіяцыяй. Пабываў у аднаго селяніна на памінальнай вячэры: прайшло 40 дзён з дня смерці яго сына-камуніста, які разам са сваімі таварышамі мужна змагаўся з фашыстамі, аднак быў смяротна паранены.\nТут, на балгарскай зямлі, я сустрэў Вялікую Перамогу: хтосьці з нас песні спяваў, а хтосьці плакаў ад шчасця. Нягледзячы на страшныя страты, у тыя пераможныя майскія дні ніхто з нас не сумаваў.\nБалгарыю я пакінуў на пачатку жніўня 1945 года. Атрымаў водпуск і праз сем дзён быў адпушчаны дадому, у вёску Галоўчыцы. Колькі было радасці ў бацькоў, што я застаўся жывы…\nP.S. Рукапіс дзядулі даслала ў рэдакцыю ўнучка Юлія Азарка.\nПадрыхтавала да друку Алена Зялевіч.\nПредыдущая записьСтавка на кукурузу. В ОАО «Ружаны-Агро» королева полей займет 48% посевных площадей\nСледующая записьИстория ружанского кургана. Из 127 погибших защитников известны имена только 12


Нашыя дзеткі : Гісторыя 1\nКалі ён прачухаўся, то падумаў: “Каго б абрабаваць?” Але, апрача самотнай пальмы, рабаваць не было каго. Тады ён вырашыў: давядзецца ўсё ж абрабаваць пальму, каб не губляць кваліфікацыі. І стаў караскацца па даўгім калматым ствале па какосавыя гарэхі. Але да гарэхаў не далез, зваліўся ўніз і набіў на лбе вялікі гузак. Пачухаў ён кулаком гузак і прысягнуў: “Больш нікога на гэтай выспе рабаваць не буду!”\nАле прысягу сваю ўсё-ткі зламаў, калі вельмі згаладнеў. Што з яго возьмеш? Пірат ёсць піратам!\nПераклад Вольгі Мазуравай, толькі для "Нашыя дзеткі" dzietki.org\nІснуе багата ілюстраванае рускамоўнае выданне.\nВыдавецтва ЭКСМО, 2008 г, 96 старонак, цвёрдая вокладка.\nВы можаце раздрукаваць беларускамоўны тэкст і ўклеіць у рускамоўную кніжку, як апісана тут Каляровыя кніжкі для малечы: зрабі сам\njulcik, 11.05.09 17:41


Чаму Epublibre не працуе? Праверце гэтыя альтэрнатывы | Навіны гаджэта\nЧаму Epublibre не працуе? Праверце гэтыя альтэрнатывы\nКалі вы чытаеце кнігі, ёсць шмат магчымасцей, што вы таксама карыстаецеся сайтам Epublibre, бо гэта, несумненна, лепшыя старонкі бясплатных кніг у Інтэрнэце. Усё часцей сустракаецца гэтая старонка ўніз альбо без абслугоўвання, таму і таму, што мы таксама любім чытаць, мы абмяркуем і гэтую тэму, і рэкамендацыя функцыянальных альтэрнатыў цяпер, калі Epublibre не працуе.\nВа ўсіх выпадках, калі Інтэрнэт падаў, ён вяртаўся да працы на працягу некалькіх дзён, але праблема ў тым, што ён перапыняе наша чытанне альбо псуе дзень, у які мы думалі правесці яго, чытаючы нашу дзяжурную кнігу. Цяпер, калі здаецца, што перад намі сур'ёзная праблема, мы збіраемся разгледзець найбольш прывабныя альтэрнатывы яго замене, некаторыя з іх настолькі добрыя, што, магчыма, для кагосьці гэта нават лепшы варыянт, нават калі Epublibre працуе правільна.\n1 Але ... Што такое Epublibre?\n1.1 Як атрымаць доступ да каталога Epublibre?\n2 Epublibre даўно не працуе. Ці будзе ён зноў працаваць?\n3 Ці магу я атрымаць доступ да Epublibre, нават калі ён не працуе? Існуе метад, але з абмежаваннямі.\n4 Альтэрнатывы Epublibre\n4.1 Кнігі Amazon\n4.3 Будзем чытаць\n4.5 Google Кнігі\n5 Рэкамендацыя рэдактара\nАле ... Што такое Epublibre?\nДля некаторых выпадковых чытачоў ці нават для тых заўзятых чытачоў, якія ўсё жыццё чыталі на паперы, мы збіраемся растлумачыць, што такое Epublibre. Гэтая старонка была ў сетцы з 2013 года, і ёй удалося сабраць мамантавую бібліятэку кніг. Калі мы разгледзім канкрэтныя дадзеныя апошняга абнаўлення да канчатковага падзення, мы ўбачым, што была прадстаўлена бібліятэка з не менш 41.756 кніг і яшчэ амаль 120 кніг. Бібліятэка была заснавана ў асноўным на назвах на іспанскай мове, але мы таксама маглі знайсці мноства кніг на іншых афіцыйных мовах паўвострава, такіх як валенсійская, галісійская, эўскера ці каталонская.\nЯк атрымаць доступ да каталога Epublibre?\nДля рэгістрацыі на гэтым сайце неабходна прыняць наш уліковы запіс, але гэта не звычайная рэгістрацыя, нам прыйдзецца атрымаць доступ да доўгага спісу чакання, у якім мы можам правесці доўгі час да прыняцця.\nСярод найбольш паспяховых у Інтэрнэце - той факт, што ў ім ёсць інструкцыя па размяшчэнні кніг, цалкам даступная з яго вокладкі. Каб выдаваць і рэдагаваць кнігі, мы павінны быць членамі Інтэрнэту. Але загружаць кнігі - гэта абсалютная свабода, так што любы жадаючы можа атрымаць доступ і загружаць кнігі па сваім жаданні.\nУсе кнігі Epublibre даступныя ў фармаце ePub, хоць некаторыя з іх мы можам знайсці і ў іншых фарматах. Фармат ePub - гэта фармат, які найбольш часта выкарыстоўваецца чытачамі кніг альбо EreadersХоць праглядзець гэты фармат можна на некаторых смартфонах ці кампутарах, гэта зусім не пажадана з-за сіняга святла яго панэляў, яны празмерна стамляюць вочы. Для загрузкі мы павінны пераканацца, што ў нас усталявана праграма для загрузкі торэнтаў.\nEpublibre даўно не працуе. Ці будзе ён зноў працаваць?\nСправа ў тым, што Epublibre сёння недаступны, калі мы ўваходзім з нашага аглядальніка, уводзячы вэб-адрас, не ўпершыню падобная сітуацыя распаўсюджваецца ў часе, Epublibre шмат разоў перажываў значныя падзенні, але прайшло шмат часу, так як ён пацярпеў такое доўгае падзенне ў часе.\nВы можаце вярнуцца? напэўна можа вярнуцца, альбо з вашым даменам, альбо з іншым. Хоць усё паказвае на тое, што ён можа працягваць зацягваць час, каб мы апынуліся перад 100% аператыўнай сеткай. Праблема ў тым, што пануе дэзінфармацыя, таму што Epublibre не мае афіцыйнага акаўнта ў сацыяльных сетках, таму мы не можам атрымаць доступ да любога тыпу сувязі ад яго распрацоўшчыкаў.\nЗ яго падзення з'явіліся некаторыя ўліковыя запісы ў Твітэры, але хоць яны і з'яўляюцца афіцыйнымі, яны не з'яўляюцца. Адзіным "афіцыйным" уліковым запісам, з якога нам удалося атрымаць некаторую інфармацыю, з'яўляецца той, хто адказвае за падтрыманне паслуг хостынгу Epublibre, у сваім акаўнце ён публікуе пра гэта навіны.\nКанкрэтны рахунак @TitivillusEPL, у якім, паводле апошняй інфармацыі, паведамляецца, што Epublibre ужо застаецца менш працаваць, каб зноў пачаць працавацьЯ кажу гэта таму, што у цяперашні час прыпынены, таму мы не можам праглядзець ваш профіль у Twitter і вашы публікацыі. Мы не ведаем, чаму, але ўліковы запіс быў заблакаваны мадэратарамі Twitter.\nЦі магу я атрымаць доступ да Epublibre, нават калі ён не працуе? Існуе метад, але з абмежаваннямі.\nМетад доступу да Epublibre ў яго бягучым стане. Патэлефанавала служба archive.org які адказвае за захаванне вэб-старонак, каб яны не страцілі свой змест у падобных сітуацыях. Такім чынам, вы можаце наведаць вэб-сайты, якія недаступныя і, як у гэтым выпадку, яны могуць больш ніколі не быць даступнымі.\nПа вашым адрасе на archive.org мы можам нармальна атрымаць доступ да Інтэрнэту. Але з важнымі абмежаваннямі, Мы не зможам увайсці ў сістэму альбо атрымаць доступ да шматлікага змесціва, якое не было запісана на сайце archive.org. Сярод іх - самыя апошнія загрузкі старонкі, бо archive.org час ад часу робіць рэзервовую копію. Гэта не ідэальна, але, па меншай меры, мы будзем мець доступ.\nМы разгледзім лепшыя альтэрнатывы Epublibre для чытання кніг у розных фарматах; пераважная большасць цалкам бясплатная, але ў некаторых з іх можа быць асноўная падпіска.\nМатчына крама ўсіх крам, ужо самая вядомая Інтэрнэт-крама ўсіх часоў, а таксама адна з лепшых пасляпродажных паслуг (для мяне лепшая), яна таксама мае сярод сваіх пераваг тое, што мае велізарную кніжную бібліятэку, калі вы галоўны член. Класіка літаратуры на нашай мове, напрыклад, творы Сервантэса, Лоркі ці Мігеля Эрнандэса ... і г.д. Не забываючы замежныя творы, перакладзеныя на іспанскую мову, з магчымасцю загрузкі іх на мове арыгінала.\nУ дадатак да ўсёй гэтай прапановы кніг, уключаных у асноўную падпіску, Amazon прапануе мноства кніг, нават калі вы не з'яўляецеся ўдзельнікам, але па цане 36 еўра ў год Я думаю, што гэта вельмі добры варыянт, бо акрамя гэтага кніжнага сэрвісу ў нас ёсць і мноства іншых, у тым ліку ў краме альбо прэм'ернае відэа. У нас будзе сакавітая зніжка для пакупкі Kindle Paperwhite, што мы ўжо правялі аналіз у ActualidadGadget.\nМы ўжо казалі пра гэты сайт раней у артыкуле, бо праз яго мы маглі атрымаць доступ да Epublibre, нават калі ён не працуе. Таксама на гэтым сайце мы можам знайсці больш за 18.000 XNUMX кніг на іспанскай мове. Калі скласці ўсе існуючыя кнігі на некалькіх мовах, мы дадаем у агульнай складанасці 1,4 мільёна кніг. Мы можам лёгка загрузіць шмат змесціва, як у PDF у якасці ePUB, усе тыя загалоўкі, якія нас найбольш цікавяць.\nГэта, несумненна, адна з найбуйнейшых крыніц пісьмовай культуры, якую мы можам знайсці ў Інтэрнэце, і адна з самых рэкамендуемых зараз, калі Epublibre не працуе.\nНацісніце на гэта Спасылка Каб атрымаць доступ.\nУ гэтым выпадку мы парэкамендуем платная паслуга па штомесячнай падпісцы, хоць у нас ёсць магчымасць паспрабаваць яго раней на працягу 30 дзён. Падпіска прапануе нам больш за 1000 напісаных кніг, а таксама велізарную колькасць аўдыякніг, што вельмі важна для тых, хто мае далікатнае здароўе вачэй ці проста любіць слухаць, адпачываючы альбо адпачываючы на канапе.\nНазвы згрупаваны паміж бэстсэлерамі, класікай і навінкамі. У нас ёсць заяўка на IOS і Android, таму будзе вельмі зручна, калі мы хочам атрымаць доступ з прылады з гэтымі аперацыйнымі сістэмамі. Гэта адна з мноства пераваг аплаты, бо гэта, у пэўным сэнсе, кніга Netflix.\nЧытаць, вучыцца і расці - гэта іх крылатая фраза. Ён падзелены на 3 секцыі, «Рэкамендаваныя кнігі», «Кнігі і тэксты ў PDF» y «Рэсурсы для паляпшэння чытання», тэмы, якія выклікаюць вялікую цікавасць з выбарам кніг. Прапануйце бясплатныя ліцэнзійныя кнігі і матэрыялы Creative Commons (некамерцыйная арганізацыя, якая займаецца прасоўваннем доступу да культуры і абмену культурай).\nЯшчэ адна выдатная кампанія, якая таксама прымае ўдзел у пісьмовай культуры, - Google. Акрамя таго, што ён прапануе незлічоныя паслугі альбо пошукавую сістэму ў Інтэрнэце, ён мае велізарную бібліятэку электронных кніг. Мы знойдзем адзін вялікая колькасць кніг у лічбавым фармаце на любой мове, уключаючы іспанскую.\nАкрамя кніг, мы маем доступ да часопісаў і газет, таму іх прапанова вельмі разнастайная. Вельмі слушны варыянт, калі мы хочам зрэдку што-небудзь прачытаць, але я не рэкамендую яго ў якасці асноўнай крыніцы, калі вы любіце чытаць кнігі. Паколькі большасць можна толькі чытаць, а не загружаць.\nПа-мойму, калі ваша хобі - чытанне кніг, Без сумневу, лепшым варыянтам з'яўляецца набыццё электроннай кнігі Kindle ад Amazon, бо ў іх ёсць панэлі з не вельмі агрэсіўнай тэхналогіяй з выглядам і дастаткова ўтрымліваецца кошт Я рэкамендую падпісацца на Amazon prime, які дасць нам доступ да адной з найбуйнейшых кніжных бібліятэк з мноствам іншых вельмі цікавых дадатковых пераваг, такіх як бясплатная дастаўка ў вашым краме альбо паслуга прэміум-відэа з вашымі серыяламі і фільмамі.\nКалі вы думаеце, што ёсць лепшыя альтэрнатывы Мы будзем рады прачытаць вашыя меркаванні ў раздзеле каментарыяў.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны гаджэта » Гаджэты » чытальнікі » Чаму Epublibre не працуе? Праверце гэтыя альтэрнатывы\nДзякуй за ўклад Марыяніта!\nДзякуй Марыяніта за адпраўку спасылкі, вельмі цікавай старонкі. Прывітанне\nHuawei Watch GT2 Pro: самы поўны гадзіннік на сённяшні дзень


Эканоміка, 05 травень 2019\nнядзеля 5 травень 2019\n22:41, 24 красавік 2019\nБеларускіх пастаўшчыкоў санкцыйных прадуктаў у Расею пасадзілі за краты\nУ Гомелі вынесены прысуд дзьвюм злачынным групам за пастаўкі санкцыйнай прадукцыі (турэцкай садавіны і ўкраінскіх сыроў) у Расею па падробленых дакумэнтах.\n22:12, 24 красавік 2019\nУ Смаленскай вобласьці зьнішчана больш за 160 тон садавіны, увезенай зь Беларусі\nУ Смаленскай вобласьці зьнішчана больш за 160 тон плодаагародніннай прадукцыі, якая нелегальна паступіла з тэрыторыі Беларусі, паведаміла БелаПАН прэс-служба ўпраўленьня Рассельгаснагляду па Бранскай і Смаленскай абласьцях.\n21:12, 24 красавік 2019\nЭкспэрты Дасьледчага цэнтру «Інстытут прыватызацыі і мэнэджмэнту» (ІПМ) прэзэнтавалі сярэднетэрміновы прагноз для эканомікі Беларусі з улікам расейска-беларускага нафтавага канфлікту.\n18:52, 24 красавік 2019\nНа нафтаперапрацоўчы завод «Нафтан» у Наваполацку 24 красавіка пачала паступаць якасная расейская нафта па нафтаправодзе Сургут — Полацак, піша БелаПАН са спасылкай на дырэктара ААТ «Полацктранснафта Дружба» Васіля Дробатава.\n18:49, 24 красавік 2019\nУкраіна пасьля прэзыдэнцкіх выбараў апынулася пад пагрозай паліўнай блякады з боку Расеі і Беларусі. Свабода высьвятляла, як украінскія ўлады і рынак рэагуюць на гэтую пагрозу.\n18:13, 24 красавік 2019\nУ сакавіку беларусы атрымалі амаль «папяццот»\nУ сакавіку працаўнікам у Беларусі налічылі ў сярэднім 1056,9 рубля.\n22:02, 23 красавік 2019\nПрэзыдэнт Польшчы Анджэй Дуда падпісаў сёньня закон аб «Пэнсіі плюс». Раз у год польскія пэнсіянэры будуць атрымліваць так званую 13-ю пэнсію. «На рукі» яны атрымаюць па888 злотых і 25 грошаў (206,5 эўра). Выплаты павінны пачацца ў траўні.\n18:25, 23 красавік 2019\nПольшча заўважыла пагаршэньне расейскай нафты, што ідзе празь Беларусь\nАпэратар польскага ўчастку нафтаправоду «Дружба» выявіў у сырой нафце, што прыйшла зь беларускага боку, «падвышаныя канцэнтрацыі арганічных хлярыдаў».\n18:05, 23 красавік 2019\nПартнэр кансалтынгавай кампаніі RusEnergy Міхаіл Круціхін лічыць, што альтэрнатыўныя расейскім пастаўкі нафты ў Беларусь праз парты Балтыі ці Ўкраіны — гэта пакуль толькі палітычныя заявы.\n13:49, 23 красавік 2019\nУ Берасьці бясплатна здаюць былыя вайсковыя абʼекты\nБерасьцейскія ўлады прапанавалі бізнэсоўцам задарма скарыстацца былымі вайсковымі абʼектамі: парахавым склепам, фортам і дзьвюма абарончымі казармамі. Выкарыстоўваць абʼекты можна пры ўмове стварэньня ў іх дадатковых працоўных месцаў.


У Гродне знайшлі франтавыя малюнкі Васіля Быкава\n12.01.2020 / 10:49\nУ Гродне знайшлі франтавыя малюнкі Васіля Быкава, на якіх выяўленыя аднапалчане і падзеі 1943—1945 гадоў. Яны захоўваліся ў асабістым архіве Івана Глухава, гродзенскага журналіста і ветэрана вайны, піша Hrodna.life.\n«Гэта здаецца неверагодным, але ў Гародні знойдзены франтавыя малюнкі Васіля Быкава, дакладней — арыгінальныя копіі малюнкаў 1943-1945 гг. Яшчэ летась мне паведаміў пра гэта протаіерэй Андрэй Яварэц, клірык прыходу храма Святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра, з якім мы пазнаёміліся пазамінулай восенню падчас прэзентацыі ў гарадзенскім Цэнтры гарадскога жыцця «Незавершанай аўтабіяграфіі Някляева». Але як было паверыць нават у гіпатэтычную магчымасць існавання франтавых зарысовак Быкава — праз 75 гадоў пасля вайны, дый калі сам Васіль Уладзіміравіч казаў, што ягоныя малюнкі згарэлі разам з рэчмяшком у 1945-м? Дзеля гэтага варта было наведаць дабраславёную Гародню…» — напісаў даследчык на сваёй старонцы ў Facebook.\nІван Акімавіч Глухаў, ужо нябожчык, быў чальцом Саюза журналістаў, земляком Быкава. Яны пазнаёміліся ў 1957 годзе ў рэдакцыі газеты «Гродзенская праўда». Іван Глухаў чытаў лекцыі для вайскоўцаў пра жыццё і творчасць Быкава, у тым ліку і пра яго талент як мастака. Можна меркаваць, што ён прасіў у пісьменніка копіі франтавых малюнкаў. Прынамсі, Быкаў пісаў Глухаву у 1979 годзе з гэтай ці іншай нагоды: «Дарагі Іван Акімавіч, выконваю Вашу просьбу».\nУ архіве Глухава захаваўся запіс пра Быкава: «Ён маляваў на лістку невялікага кавалачка паперы алоўкам, рыскамі рабіў тонкія вострыя малюнкі, якія, па сутнасці, былі яго другой запісной кніжкай. Вось некаторыя малюнкі Васіля Быкава, якія ён зрабіў на фронце… «.\nДа гэтага часу былі вядомыя толькі шэсць франтавых малюнкаў пісьменніка — два ў лістах да родных (захоўваюцца ў Віцебскім абласным краязнаўчым музеі), і чатыры, апублікаваныя ў 1970 годзе ў часопісе «Дружба народов». Праз тры гады тры з іх былі перадрукаваныя ў зборніку Сяргея Бірузова «Когда пушки гремели…», прысвечаным людзям мастацтва на вайне. Малюнкі на ваенную тэму, што ў 2000-х гадах з’явіліся ў перыёдыцы і ў сеціве, насамрэч не з франтавога перыяду — імі Быкаў у 1993 годзе праілюстраваў сваю «далітаратурную біяграфію» «Пункціры жыцця», якую ўпершыню апублікавалі ўжо пасля яго смерці.