Пад Лепелем Цярэшку жанілі: як нашы продкі на каляды ігрышчы ладзілі\n«Белорусский сахар в России дешевле, чем в Беларуси». Как поживают заводы, на которые пришли силовики142Пищевая промышленность\nTUT.BY / Фота: Аляксандр Васюковіч\nУ ноч з суботы на нядзелю 10 студзеня ў адной з весак Лепельскага раёну адбыўся ўнікальны народны абрад "Жаніцьба Цярэшкі", які рэканструявалі сябры Студэнцкага этнаграфічнага таварыства з Мінска. "Жаніцьба Цярэшкі" – гэта жартаўлівае вяселле, якое ладзіцца для таго, каб моладзь напярэдадні дарослага жыцця магла складаць пары для шлюбу і знаёміцца паміж сабой ў форме гульні: з песнямі, танцамі і жартамі.\nКалі сённяшняя рэканструкцыя – гэта з большага забава для ўдзельнікаў, то для нашых продкаў "Цярэшка" была важным этапам жыцця. Для маладзёнаў абрад быў своеасаблівай рэпетыцыяй вяселля для некалькіх пар.\nДа "Жаніцьбы Цярэшкі" рыхтаваліся загадзя. Моладзь клапоцілася аб тым, каб знайсці сабе падыходзячую пару, з якой у будучыні маглі бы скласціся зусім ўжо дарослыя адносіны і шлюб. Фактычна кожны хлопец падчас абраду выбіраў сабе дзяўчыну на дарослае жыццё.\nУ вечар жаніцьбы Цярэшкі моладзь збіралася ў хаце ці карчме і пачынала вечар з танцаў, якія бліжэй да поўначы пераходзілі ў дзейства пад кіраўніцтвам абраных з дарослых і жанатых "бацькі" і "маці".\nЗадача "бацькоў" – падабраць добрыя пары з маладых і "ажаніць" іх. Ад вядучых патрабавалася добрае разуменне таго, хто каму сімпатызуе, пачуццё гумару і веданьне вялікай колькасці песень. Хаця маладых стараліся "жаніць" па агульнай згодзе (яны, ў сваю чаргу імкнуліся паведаміць "бацькам" пра сваю прыязнасць адзін да аднога), бывала што дзяўчат літаральна прымушалі скласці пару таму хлапцу, што ёй не падабаўся.\nПасля падбору пар надыходзіў час уласна "жаніцьбы". Бацька выводзіў дзяўчыну, матка хлопца, танчылі з імі і потым "скручвалі" маладзёнаў у танцы. Пасля гэтага дзяўчына і хлопец пачыналі звацца "бабулька" і "дзядулька".\nКалі ўсе пары "перакручваліся", удзельнікі абраду па чарзе лавілі адзін аднаго, суправаджаючы працэс вясёлымі песенькамі-цярэшкамі.\nЦікава, што ў адрозненне ад шэрагу іншых народных абрадаў, жаніцьба Цярэшкі амаль не спыняла свайго існавання. Абрад шырока ладзяць на Віцебшчыне і іншых рэгіёнах Беларусі і нават прапаноўваюць ўключыць яго ў склад нематэрыяльнай духоўнай спадчыны ЮНЭСКА.\nКоляды продолжаются: традиционные белорусские обряды, в которых можно поучаствовать


«Белпошта» рыхтуецца дастаўляць пасылкі дронамі | Новы Час\nБрэст +14℃ +17℃ +15℃ +12℃\nВіцебск +13℃ +16℃ +12℃ +8℃\nГомель +19℃ +21℃ +14℃ +10℃\nГродна +11℃ +14℃ +13℃ +13℃\nМагілёў +14℃ +19℃ +12℃ +8℃\n«Белпошта» рыхтуецца дастаўляць пасылкі дронамі\n«Белпошта» тэстуе прамысловы робат для дастаўкі пісьмовай карэспандэнцыі і паштовых адпраўленняў. Мультыкоптар кітайскай вытворчасці быў прадстаўлены на выставе TIBO 2018.\nДрон дазваляе падымаць пасылкі масай да пяці кілаграмаў і пераносіць іх на адлегласць да пяці кіламетраў з вяртаннем у кропку адпраўкі. Максімальная вышыня ўздыму робата са сваёй нагі складае каля 500 метраў.\n«Белпошта» тэставала мультыкоптар на вышыні ад 50 да 100 метраў, распавёў Naviny.by начальнік упраўлення тэхнічнага і сеткавага ўзаемадзеяння РУП «Белпошта» Аляксей Цвірко.\n«Ён добра сябе паказаў, працуе ў рэжыме ручнога кіравання, а таксама ў аўтаматычным рэжыме. Зразумела, што грузы могуць быць досыць далікатнымі, таму робат падтрымлівае скід грузу з адмысловым парашутам, які дазволіць яму акуратна прызямліцца. Пакуль мы тэстуем яго ў палявых умовах», — адзначыў Аляксей Цвірко.\n«Белпошта», у тым ліку, адпрацоўвае навыкі бяспечнай дастаўкі пасылак, паколькі робат можна перахапіць.\n«Паколькі робат паштовы, то пошта нясе ўсю адказнасць за захаванасць грузу і дрона ўвесь маршрут. Мы разумеем, што паляўнічых маса, таму мы імкнемся забяспечыць бяспеку», — адзначыў Аляксей Цвірко.\nПакуль жа прамысловае выкарыстанне дрона немагчыма, таму што ў краіне няма адпаведнай заканадаўчай базы, але «Белпошта» хоча быць цалкам гатовай да гэтага моманту.\n«У той момант, калі нам скажуць, што дастаўляць пошту дронамі можна, мы павінны быць гатовыя гэта зрабіць ужо на наступны дзень і выгадна адрознівацца ад сваіх канкурэнтаў. Мы павінны быць тэхнічна гатовыя. Павінны ўмець, ведаць і разумець, як гэта рабіць», — падкрэсліў прадстаўнік «Белпошты».\nДа канца гэтага года «Белпошта» плануе ўжо мець у сваім штаце навучаных пілотаў і разлічвае, што дастаўка пасылак дронамі стане магчымай да 2020 года.\n«У нас ёсць такая мара. Мы стараемся яе рэалізаваць. Мы хочам, каб "Белпошта" асацыяваліся з прагрэсам», — сказаў Аляксей Цвірко.\nБязмытны парог на замежныя пасылкі могуць павялічыць да 200 долараў\nНа БелАЗе сканструявалі беспілотны самазвал\nУ лонданскім аэрапорце Гатвік зноў адмяняюць рэйсы з-за падазроных дронаў


Песняй радзiме служыць\nАнсамбль песні і танца Узброеных Сіл дае 150 канцэртаў у год\nСто пяцьдзясят канцэртаў у год. Такім не могуць пахваліцца нават самыя папулярныя беларускія выканаўцы. А вось Акадэмічны ансамбль песні і танца Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь не зніжае сваю планку ўжо шмат гадоў. Яму ўжо семдзесят пяць, але калектыў па-ранейшаму запатрабаваны. «Мы працягваем лепшыя традыцыі духоўна-маральнага і патрыятычнага выхавання і крочым у нагу з часам», — у гэтым бачыць сакрэт поспеху свайго ансамбля яго начальнік — мастацкі кіраўнік, заслужаны артыст Беларусі палкоўнік Уладзімір Варапаеў. Паслухаем і тых, хто шмат гадоў працаваў у праслаўленым калектыве.\nІгар ЛУЧАНОК, народны артыст СССР:\n— Беларускаму саюзу кампазітараў, які я ўзначальваю, споўнілася восемдзесят гадоў. І амаль увесь гэты час мы працуем з ансамблем. Лепшыя кампазітары — Алоўнікаў, Захлеўны, Ханок, Любан — пісалі свае творы для салістаў калектыву. Ансамбль быў арганізаваны яшчэ да вайны, за гэты час шмат што змянілася, былі розныя кіраўнікі, але ён заўсёды трымаў адну лінію — выконваў патрыятычную савецкую, цяпер яшчэ і беларускую, песню, якая заўсёды цікавая чалавеку. Мне прыемна, што ў рэпертуары калектыву ёсць і мае кампазіцыі.\nАляксандр ЯРАВОЙ, заслужаны артыст Беларусі:\n— Сёння куды ні кінь — паўсюль нашы людзі. Напрыклад, народны артыст Расіі Юрый Нікалаеў нёс тэрміновую службу ў ансамблі, быў вядучым канцэртаў. У розныя гады ў нас працавалі такія вядомыя людзі, як Уладзімір Мулявін, Мікалай Варвулёў, Віктар Вуячыч, Яраслаў Еўдакімаў і іншыя. Я некалькі дзесяцігоддзяў быў звязаны з гэтым калектывам, з некаторымі разам выступалі. Усяго ж праз ансамбль прайшло амаль паўтары тысячы чалавек, усе яны людзі таленавітыя і годныя.\nАнатоль КУЗНЯЦОЎ, заслужаны артыст Беларусі:\n— Я прыйшоў у ансамбль у 1973 годзе, якраз калі ён рыхтаваўся да сваёй першай паездкі ў капіталістычную краіну. Паралельна давалі канцэрты па ўсім Саюзе. І ўвесь час у галаве грукала адно пытанне: «Як нас прыме замежная публіка?» Супакоіліся пасля першага канцэрта ў Францыі. Прыём быў цудоўны: людзі не проста апладзіравалі, але і стукалі нагамі. Мы баяліся, каб столь не абрынулася. Як толькі мы вярталіся з чарговых замежных гастроляў, хутка прыходзіў ліст з запрашэннем зноў выступіць у той краіне. Былі шчаслівыя ад таго, што маглі зацікавіць патрабавальнага слухача.\nАле ўзгадваюцца не толькі радасныя па-дзеі. Былі выступленні пад адкрытым небам на снезе, былі канцэрты з рызыкай для жыцця. Я тройчы з ансамблем ездзіў у Афганістан. Памятаю канцэрт у шпіталі, калі падыходзілі параненыя салдаты і гаварылі, што нашы песні сталі для іх лепшымі лекамі. Ансамбль адным з першых паехаў у чарнобыльскую зону. Мы заўсёды спявалі для людзей, таму павінны былі падтрымліваць іх і ў складаных абставінах.\nНа здымку: памочнiк мiнiстра абароны па iдэалагiчнай рабоце Узброенных Сiл — начальнiк галоўнага ўпраўлення iдэалагiчнай работы Мiнiстэрства абароны Рэспублiкi Беларусь Аляксандр ГУРА вiншуе начальнiка ансамбля — мастацкага кiраўнiка Уладзiмiра ВАРАПАЕВА.


Што пасееш, тое і пажнеш - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nЦі магчыма патанніць школьнае харчаванне, але пры гэтым зрабіць яго больш якасным? І што для гэтага трэба? У Чавускай абласной сярэдняй школе са спецыялізаванымі па спорце класамі знайшлі дзейсны спосаб, як сэканоміць грошы і разам з гэтым пашырыць асартыментнае меню для навучэнцаў. На тэрыторыі навучальнай установы пабудавалі птушнік і сховішча для агародніны. І цяпер, дзякуючы вядзенню ўласнай гаспадаркі, у сталовай заўсёды гатуецца ежа са свежых і натуральных прадуктаў.\nПра асаблівасці арганізацыі харчавання і вядзенне гаспадаркі нам расказала намеснік дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Святлана Аляксандраўна Дзямідава.\nМеню для спартсменаў\nПяць гадоў назад Чавуская школа-інтэрнат была перайменавана ў Чавускую абласную сярэднюю школу. З таго часу навучальная ўстанова жыве другой гісторыяй.\n“Нашы дзеці — гэта навучэнцы 5—11 класаў, і класы ў нас спецыялізаваныя па спорце, — расказвае Святлана Аляксандраўна. — Што тычыцца спецыялізацый, дзеці займаюцца біятлонам і цяжкай атлетыкай”.\nДарэчы, Чавуская абласная сярэдняя школа — адзіная на Магілёўшчыне агульнаадукацыйная навучальная ўстанова, у якой дзеці прафесійна займаюцца спортам. Сёння ў школе вучацца і выхоўваюцца крыху больш за 80 дзяцей. Усе яны прайшлі адбор у спецыялізаваныя па спорце класы па кірунках “біятлон” і “цяжкая атлетыка”.\n“5 гадоў назад наша школа змяніла статус і стала абласной сярэдняй школай, — працягвае расказваць пра ўстанову намеснік дырэктара. — Раней у нас выхоўваліся толькі дзеці-сіроты, а сёння яны жывуць у школе разам з дзецьмі з поўных сем’яў і таксама займаюцца спортам. Усяго ў нас вучыцца і выхоўваецца 81 дзіця, 14 з якіх маюць статус дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў. Усе яны жывуць у прыёмных і апякунскіх сем’ях па асноўным месцы жыхарства.\nУ нашых дзяцей асаблівы расклад, паколькі ў сваёй дзейнасці мы робім акцэнт на спорт. Справа ў тым, што 4 гадзіны ў дзень дзеці прысвячаюць трэніроўкам. Урокі ў школе пачынаюцца ў 8.20. У 10 гадзін, пасля двух урокаў, пачынаецца першая трэніроўка. У 12 гадзін падлеткі зноў разыходзяцца па класах і вучацца да 16 гадзін. Пасля ўрокаў у раскладзе яшчэ адна 2-гадзінная трэніроўка. Дарэчы, трэніруюць дзяцей выкладчыкі дзіцяча-юнацкай спартыўнай школы”.\nРэжым дня ў выхаванцаў, калі дадаць да звычайных урокаў трэніроўкі, вельмі насычаны. І лагічна, што з улікам энергазатрат сістэма харчавання ў спартсменаў павінна адрознівацца ад той, па якой складзена меню для навучэнцаў агульнаадукацыйных школ. Каб узбагаціць меню, пашырыць аб’ём гатовых страў і патанніць харчаванне, Чавуская абласная сярэдняя школа ўдзяляе вялікую ўвагу развіццю гаспадарчай дзейнасці. У прыватнасці, для патаннення харчавання дзяцей пабудаваны свой птушнік, у якім налічваецца 80 кур-нясушак, а таксама 50 бройлераў.\n“Дзякуючы таму, што гадуем кур-нясушак, яйкі мы ўвогуле не купляем, яны ў нас свае. І гэта цудоўна. Што тычыцца бройлераў, мяса таксама сваё, але яго хапае на пэўны час. Напрыклад, за лета бройлеры выраслі, мы атрымалі мяса. Гатуем з яго да таго часу, пакуль не скончыцца. Пасля таго, як запасы заканчваюцца, безумоўна, робім закупкі. Час ад часу бывае так, што паспяваем за сезон выгадаваць бройлераў яшчэ раз. Для нас наяўнасць свайго свежага мяса з’яўляецца вельмі важнай. Паколькі школа ў нас агульнаадукацыйная, значыць, нормы харчавання для нашых дзяцей разлічаны як для агульнаадукацыйнай школы з кругласутачным знаходжаннем. Дзякуючы сваёй гаспадарцы, удаецца рабіць харчаванне больш танным. За кошт эканоміі, напрыклад, з тых грошай, якія маглі быць патрачаны на мяса, мы купляем іншыя прадукты, пашыраем меню”.\nДапамогу ў будаўніцтве птушніка школе аказалі спонсары з Канады. 20 гадоў назад яны ўпершыню прыехалі ў Чавусы, пазнаёміліся з дзецьмі, якія пражываюць у зоне радыеактыўнага забруджвання, і прапанавалі сябраваць.\n“Нашы сябры з Канады прыязджаюць у Чавусы 2 разы на год, — працягвае Святлана Аляксандраўна. — Напрамкі ў нашага супрацоўніцтва розныя, але асноўны ўхіл, безумоўна, робіцца на развіццё спартыўнай школы. Напрыклад, у гэтым верасні падчас чарговага прыезду канадскія трэнеры вазілі нашых выхаванцаў у Лядовы палац у Шклоў. Дарэчы, у нас сярод навучэнцаў сфарміравана хакейная каманда, у іх нават свая форма. Дзякуючы падтрымцы канадцаў, у нас на тэрыторыі школы будзе пабудавана лядовая пляцоўка. Безумоўна, кожную зіму мы самі залівалі каток, але гэта быў звычайны адкрыты каток. Цяпер жа у нас з’явіцца крытая лядовая пляцоўка. Праектна-каштарысная дакументацыя ўжо гатова, засталося ўзгадніць некаторыя фінансавыя моманты — і будзем будаваць. Дарэчы, канадцы дапамагаюць нам не толькі ў спорце. Дзякуючы спонсарскай дапамозе, мы змаглі палепшыць бытавыя ўмовы пражывання навучэнцаў у інтэрнатах”.\nУсё натуральнае, сваё\nРазвіццё матэрыяльна-тэхнічнай базы Чавускай абласной сярэдняй школы ў галіне сельскай гаспадаркі таксама пачалося дзякуючы сябрам з Канады. За час супрацоўніцтва ў школе пабудаваны модуль для ўтрымання курэй, устаноўлены тры вялікія цяпліцы, а таксама куплены трактар МТЗ з навясным абсталяваннем, які прызначаны для апрацоўкі зямлі. “Штогод мы засейваем бульбай гектар зямлі, без трактара ніяк не абысціся, — працягвае С.А.Дзямідава. — Дарэчы, бульбы нам хапае на год. Акрамя гэтага, вырошчваем моркву, буракі, цыбулю. Іх таксама хапае на год. Яшчэ адзін вялікі ўчастак адведзены пад капусту”.\nСвятлана Аляксандраўна расказала, што, акрамя модуля для птушак, на тэрыторыі школы быў пабудаваны і модуль для гадавання свіней. На жаль, гэтым відам гаспадаркі займаліся толькі адзін сезон.\n“Пакуль што мы не займаемся развядзеннем парасят, спыніліся толькі на курах, і з імі праблем няма. Яек у нас штодня дастаткова”, — гаворыць намеснік дырэктара.\nПа падліках, уласная прадукцыя дазваляе сэканоміць прыкладна 13% ад штодзённых грашовых норм. На першы погляд, працэнт невялікі. Але дзякуючы такой разумнай эканоміі ўдаецца павялічыць норму выдачы садавіны, спажыванне якой для дзяцей заўсёды з’яўляецца неабходным і карысным. У меню, дзякуючы эканоміі, з’явілася больш салатаў.\n“Каб зразумець, на якой колькасці звычайных, даступных для вырошчвання культур нам удаецца эканоміць, хачу звярнуць увагу, колькі ўласнай прадукцыі нарыхтавана за апошні час. Так, мінулай восенню мы нарыхтавалі 10 194 кг на суму 4319,07 руб. У спісе сельскагаспадарчай прадукцыі — капуста, бульба, цыбуля, морква, агуркі, памідоры, буракі, парэчкі, яблыкі, алыча. Сёлета па стане на верасень сабрана 5785 кг на суму 2937,75 руб. Але гэта з улікам таго, што не ўсё сабрана. Напрыклад, капуста, морква і буракі яшчэ растуць. Пачнём іх збіраць з надыходам моцных замаразкаў. Гэта робіцца для таго, каб лепш і даўжэй усё захоўвалася. А тое, што трэба для гатавання ежы, напрыклад, на сёння ці заўтра, мы ідзём і бяром на агародзе і адразу гатуем. Зімой варым кампоты з уласных сухафруктаў.”\nУся сабраная прадукцыя захоўваецца на тэрыторыі школы ва ўласным сховішчы для агародніны. Там бульба, морква і іншая кругласезонная садавіна ляжаць цэлы год. Дарэчы, частку агуркоў і капусту, ураджай якіх заўсёды багаты, у школе засольваюць у бочкі і квасяць.\n“У нас заўсёды атрымліваюцца смачныя агуркі і капуста, — з гордасцю адзначае С.А.Дзямідава. — Але ад метадаў такой загатоўкі капусты мы ўжо адыходзім. Вельмі складана з уласнай прадукцыяй, згатаванай такім спосабам, вытрымаць тэхналогію сертыфікацыі па ўзроўні кіслотнасці”.\nВа ўстанове створана бракеражная камісія, якая штодня кантралюе закладку сырой прадукцыі, а таксама якас ць гатовай ежы. У абавязкі камісіі ўваходзіць таксама кантроль за ўмовамі захоўвання атрыманых прадуктаў, іх рэалізацыяй згодна з тэрмінам прыдатнасці. Што тычыцца харчавання навучэнцаў, яно арганізавана на аснове прыкладных двухтыднёвых рацыёнаў.\n“Прыкладныя двухтыднёвыя рацыёны распрацоўваюцца ў школе і праходзяць санітарна-гігіенічную экспертызу ў цэнтры гігіены і эпідэміялогіі, — тлумачыць асаблівасці Святлана Аляксандраўна. — Зразумела, што прыкладныя рацыёны распрацоўваюцца з улікам рацыянальнага размеркавання агульнай каларыйнасці сутачнага рацыёну па прыёмах ежы, а таксама на аснове аптымальных суадносін харчовых рэчываў — бялкоў, тлушчаў і вугляводаў”.\nДарэчы, тым дзецям, якія на выхадных застаюцца ў школе, распісваецца меню на суботу і нядзелю. Фінансуецца яно поўнасцю за кошт спонсараў з Канады. Як расказала Святлана Аляксандраўна, большасць навучэнцаў, якія жывуць далёка ад Чавус, не маюць магчымасці бываць дома так часта, як бы хацелася. Тыя дзеці, чые бацькі жывуць недалёка, часцей бачацца з роднымі.\n“Бацькі, якія жывуць у блізкіх да Чавускага раёнах, часта прыязджаюць наведаць сваіх дзяцей, — запэўнівае С.А.Дзямідава. — Але падлеткі, якія радзей бачацца з мамамі і татамі, не засмучаюцца: зараз столькі сродкаў сувязі, што звязацца і пабачыцца з роднымі перастала быць праблемай. Дарэчы, дарослыя, якія прыязджаюць у школу, з цікавасцю знаёмяцца з нашай гаспадаркай. Мамы і таты хвалююцца, яны хочуць быць упэўнены, што іх дзеці жывуць у добрых умовах, добра харчуюцца. І пасля таго, як на ўласныя вочы бачаць, што дзеці сытыя, хваляванне праходзіць”.\nУвогуле, правільная арганізацыя харчавання і распарадак дня важныя для кожнага навучэнца, а для спартсменаў — тым больш. Зразумела, што школа не заўсёды зможа кантраляваць звычкі сваіх навучэнцаў. Але падштурхнуць дзяцей да здаровага выбару пад сілу кожнаму.\nнамеснік дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Святлана Аляксандраўна Дзямідава\nЗ тегами: намеснік дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Святлана Аляксандраўна Дзямідава\nПапярэдняя: Гарантыі і кампенсацыі\nНаступная: Нестандартная кампанія


Побач з лецішчам Вікторыі Азаранкі на Вілейскім вадасховішчы прадаецца дача\nНовости Вилейка: Kraj.BY Новости Вилейки | 10-10-2012\nЖыхары сталіцы імкнуцца ў вёскі. Галоўны накірунак — Валожыншчына (Ракаў, Івянец). Але селяцца і ў іншы бок — каля Вілейскага вадасховішча.\nКарэспандэнт nn.by скіраваўся ў вёскі, што ляжаць уздоўж паўночнага берага гэтага найбольшага вадаёма Беларусі, каб паглядзець, якія дамы там будуюць сабе мінчукі.\nДа вілейскай Сосенкі ад Мінска 85 км. Вадасховішча ў гэтым месцы не самае шырокае.\nНа беразе пры пад’ездзе ўзвышаецца парачка вялікіх катэджаў.\nНа дарожным знаку нейкі свавольнік дапісаў з памылкай «Сосенка-sity». Да горада, канечне, вёсцы далёка. Але вось па цэнах на дамы зраўняецца нават з мінскімі аднапакаёўкамі.\nСтарыя дамы чаргуюцца з новымі. Але вось тых, што можна назваць катэджамі, малавата. Спыняемся каля бабці. Ці прадае хто дом тут. «Адзін стары — развальваецца. А на суседняй вуліцы — надта дарагі. Нахвальвае суседзяў-мінчукоў, што купілі лецішча праз дарогу.\nЕдзем паглядзець дамы. Першая хата сапраўды ў дрэнным стане. Зразумела, што галоўнае тут — зямля.\n«Дарагі» дом аказваецца вялізным, на падворку яшчэ лазня — і ніякіх прагнілых хлявоў. Дом цалкам абабіты сайдынгам, што зусім не прываблівае. Затое ўнутры ўсё даведзена да ладу. Найбольш уражвае кухня. Яна не меншая за 20 «квадратаў» . Крыху меншы па памерах санвузел. На элітарнасць дома паказвае незразумелае вясковаму жыхару прыстасаванне — бідэ. «Адразу скажу пра цану: 50 тысяч даляраў», — кажа суседка, якая глядзіць дом. Не заўважыўшы на нашых тварах ні кроплі разгубленасці, праводзіць па ўсіх кутках. Тут яшчэ тры пакоі. Пры патрэбе можна зрабіць жылым другі паверх. «Вада пампуецца са студні. Але калі надумаеце купляць, трэ будзе двойчы ваду спусціць — застаялася».\nКалі развітваемся, жанчына раіць больш нічога не шукаць. Маўляў, дарэмны занятак.\n«На першай берагавой лініі вы нічога ўжо не знойдзеце пад продаж. Ды ўвогуле, усё, што прадавалася ў вёсцы, даўно выкупілі мінчукі».\nАле ўсё-ткі дом за якіх паўсотні метраў ад вады знаходзім. «Вы яшчэ ў майго хросніка паглядзіце, — далучаецца да размовы бабулька на вуліцы. — У яго дом з іншага боку — акурат каля вады». А праз якія дваццаць метраў нас гукае іншая кабета (яна чула размову): «Вы на дом не глядзіце: гады 3-4 яго не можа той пляменнік прадаць. Дорага просіць — 60 тысяч даляраў».\nСосенка. Вяскоўцы не ведаюць нават, хто жыве ў суседніх катэджах з выхадам да вады\nСціплы дом Азаранкаў\nДалей кіруемся ў вёску Рабунь. Ад Сосенкі гэта кіламетраў шэсць. Каля крамы сустракаем двух вяскоўцаў. Расказваем легенду, што шукаем дом для бацькоў. «Я прадаю. Магу паказаць», — дзядзька сядае на ровар і едзе паперадзе нас. Дом вялікі, участак — 40 сотак. Шмат гаспадарчых пабудоў, якія, праўда, трэба яшчэ правіць. І цана гэтага — 30 тысяч даляраў.\n«Тут у вас, кажуць, жыве тэнісістка?» — пытаюся нібы не ў тэме.\nДзядзька ўсміхаецца і хітае галавой. «Але сціплы дамок у яе. Ды і сама раз ці два прыязджала толькі — бацькі больш». Дарога да дома разбітая. І як тут на сваім вішнёвым «Паршэ» ездзіць тэнісістка №1? Дом Азаранкаў і сапраўды сціплы. Але ўсё акуратна і з густам, не схавана за высокім плотам. Праходзімся побач. Па суседстве з Азаранкамі на доме вісіць абвестка: «Прадаецца».\nЯкая цана суседства з Вікторыяй? Сума не ўказаная. Затое пазначаны нумары тэлефонаў гаспадароў. Тэлефануем. Жанчына адказвае, што гатовы прадаць за 10 тысяч даляраў. Можна згандлявацца і за менш. Дом стаіць на надзеле ў дзесяць сотак. Стан яго не крытычны, але блізкі да таго.\nДача побач з лецішчам Вікторыі Азаранкі\nДом па цане новай «Таёты»\nДа вёскі Чыжэвічы ад Мінска будзе амаль 100 км. На ўездзе сустракаем джып з мінскімі нумарамі. Усё-ткі дабіраюцца і сюды мінчукі. Але расчароўваемся, калі бачым першыя дамы — яны ніяк не сведчаць пра заможнасць гаспадароў.\nПадыходзім да бабулек, што сядзяць пад высокай грушай. Пытаемся, ці прадаецца які з дамоў. Яны паказваюць на падворак насупраць. Дом закінуты. А гаспадары хочуць за яго 25 тысяч даляраў — як за новую «Таёту Каролу». Падыходзіць да яго нават не хочацца. І бабулькі скіроўваюць на іншы падворак. Там акурат з Украіны прыехаў гаспадар.\nАнатоль — беларус. Але ажаніўся з кіеўкай і прыняў украінскае грамадзянства. Цяпер вось зноў атрымаў беларускае і афармляе нашу пенсію. Хоча з жонкай набыць кватэру ў Маладзечне альбо Мінску.\nЗа дом хоча 21 тысячу даляраў. Ён візуальна лепшы, чым папярэдні. Хаця працы з ім шмат. У дадатак у двары няма сваёй студні. І ўсе выгоды, зразумела, на вуліцы. Надзел — стандартныя 15 сотак. Калі ж развіталіся з Анатолем, падышоў вясковец. Ён сказаў, што гэты дом ужо гадоў пятнаццаць як выстаўлены на продаж. Галоўны мінус, відаць, што да вадасховішча тут метраў на 300 далей, чым у іншых вёсках.\nПа матэрыялах nn.by


«Які ён мэнэджэр? Трэба прымусіць людзей працаваць, і каб яны больш-менш цьвярозыя хадзілі на працу»\nПанаваньне сельскагаспадарчых кіраўнікоў — гэта ня тое, што прыдумаў Лукашэнка апошнім часам. Раней такіх людзей на кіраўнічых пасадах было яшчэ болей. Па словах Андрэя Казакевіча, у першыя 10-15 гадоў кіраваньня Лукашэнкі выпускнікі сельскагаспадарчых ВНУ складалі палову ўсяго кіраўніцтва ня толькі на раённым, але й на абласным і нацыянальным узроўні.\nНа ягоную думку, дыплём для беларускага кіраўніка ўвогуле ня мае значэньня. Старшыні выканкаму ў сучаснай Беларусі трэба ўмець «выбіваць грошы», «асвойваць бюджэты» і «выконваць паказьнікі». Гэта ня тыя рэчы, якім вучаць мэнэджэраў ці эканамістаў ва ўнівэрсытэтах.\n«Што той дыплём? Там адукацыі патрэбна — дзьве клясы, каб чытаць умеў. Яму трэба прымусіць людзей працаваць. Трэба глядзець, каб ня кралі і каб больш-менш цьвярозыя хадзілі на працу, — кажа Залескі. — Слова „мэнэджэр“ да гэтых людзей не адносіцца».\nУ сельскай гаспадарцы ў Беларусі сёньня занята 7,6% усіх працаўнікоў Беларусі (па зьвестках Белстату за 2018 год https://www. belstat. gov. by/upload/iblock/cd8/cd8827937d14602dc05d3c32081c0b47.pdf). А кіраўнікоў з гэтай галіны, як мы ўжо пісалі, — 77%.


У Курапатах прайшоў суботнік па добраўпарадкаванні ўрочышча | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » У Курапатах прайшоў суботнік па добраўпарадкаванні ўрочышча\nУ суботу ў Курапатах адбылася працоўная акцыя па добраўпарадкаванні ўрочышча. Суботнік быў абвешчаны Федэрацыяй прафсаюзаў Беларусі. Да яго далучыліся грамадскія аб'яднанні «Белая Русь», «БРСМ», проста неабыякавыя людзі. Разам з іншымі валанцёрамі працавалі і супрацоўнікі рэдакцыі «СБ.Беларусь сегодня», і каманда Выдавецкага дома «Звязда».\nУ час суботніка лясны масіў, у якім пахаваны бязвінна загінулыя падчас рэпрэсій 1920—1950 гадоў, чысцілі ад ламачча і паваленых дрэў. Работа знайшлася ўсім: жанчыны збіралі галлё, мужчыны — распілаваныя бярвёны. За некалькі гадзін непатрэбнай драўнінай былі напоўнены з дзясятак грузавікоў.\n— Па аб'ёме работ толькі неліквіднай захламленасці тут каля 600 кубічных метраў, — адзначыў дырэктар Бараўлянскага спецлясгаса Аляксандр Мірановіч. — Неліквідная захламленасць — гэта прадукты лесу, з якіх не вырабляюцца тавары народнага спажывання. Яны ўтылізуюцца або здрабняюцца. Таксама тут каля 380 кубічных метраў ліквіднай драўніны — дрэваў загінулых, усохлых, якія можна было б выдаліць. Яны будуць прыбірацца, драўніна будзе вывозіцца і выкарыстоўвацца для вытворчасці.\nДля ўрочышча прадугледжаны асаблівы від догляду, пацвердзіў Аляксандр Мірановіч. «У сувязі з тым, што гэта гістарычная каштоўнасць, неліквідная драўніна вывозіцца. У шэрагу іншых насаджэнняў дапускаецца спальванне, але ў дадзенай сітуацыі такое мерапрыемства забаронена», — падкрэсліў ён.\nГэта акцыя стала пачаткам маштабнага добраўпарадкавання Курапатаў. Яе вынікам будзе з'яўленне на гэтым памятным месцы мемарыяла.\nДарэчы, якім яму быць, будуць выбіраць беларусы, а не журы. Аб гэтым заявіў міністр культуры Барыс СВЯТЛОЎ, які таксама разам са сваім першым намеснікам Ірынай Дрыгай працаваў на суботніку ў Курапатах.\nМіністр адзначыў, што Міністэрства культуры дало старт конкурсу па стварэнні мемарыяла ў Курапатах, які працягнецца да 25 красавіка. Таксама абвешчаны збор сродкаў, у якім можа паўдзельнічаць кожны неабыякавы чалавек. «Што датычыцца канцэпцыі самога мемарыяла, то ён не павінен прадстаўляць сабой грандыёзны помнік, які б паціснуў гэтае месца. Галоўнае — гэта тая ідэя, якую павінен данесці скульптар або архітэктар. Яна заключаецца ў тым, каб сапраўды пазначыць гэтае месца, дзе мы аддаём даніну памяці ўсім ахвярам», — адзначыў Барыс Святлоў.\n— Да нас звяртаюцца людзі з заклікам спыніць усялякія палітычныя дэмаршы вакол гэтага месца, дзе нявінна загінулі людзі, — падкрэсліў старшыня Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі Міхаіл ОРДА. — Дзяржава аб'явіла, што гэта месца будзе добраўпарадкавана і тут будзе пабудаваны мемарыял памяці і смутку. Грамадскія арганізацыі праводзяць суботнік, і гэтай працоўнай акцыяй мы паказваем сваю салідарнасць па гэтым пытанні і ўносім свой уклад у супольную справу.\nСтаршыня цэхавага камітэта Мінскага трактарнага завода Аляксандр ЦІШКЕВІЧ удзельнічаў у суботніку ўжо не першы раз. «Наша прадпрыемства заўсёды стараецца дапамагчы захоўваць гістарычныя каштоўнасці Беларусі. На такіх рэчах выхоўваюцца пакаленні, таму мы павінны ўтрымліваць помнікі, такія як Брэсцкая крэпасць, Курган Славы, Трасцянец, у добрым стане. Да стварэння мемарыяла я стаўлюся выключна станоўча», — адзначыў Аляксандр.\nПадтрымлівае ідэю стварыць тут помнік і старшыня цэнтральнага камітэта грамадскага аб'яднання «Ліга камуністычнай моладзі» Антон ЛОЙКА. «Мне цяжка ўявіць, што тут павінна быць, але мне здаецца, што экспертная камісія абярэ найлепшы варыянт. Хочацца, каб тут усё было дагледжана, — падкрэсліў ён. — Як я стаўлюся да гэтага месца? Гэта месца памяці і месца смутку. Паколькі тут ляжаць мае суайчыннікі-беларусы, трэба прыходзіць і прыбіраць, таму мы і далучыліся да суботніка. У цэлым гэтая акцыя сведчыць аб тым, што мы шануем памяць нашых продкаў».\nМайстар Мінскага завода халадзільнікаў «Атлант» Дзяніс ГЛУШАНІН заўважыў, што той, хто хоча дапамагчы, заўсёды можа прыехаць у Курапаты. «Памяць людзей павінна быць ушанавана ў першую чаргу нашымі справамі і ўчынкамі. Я прыйшоў сюды для таго, каб навесці тут парадак. І гэта будзе мой асабісты ўклад для памяці тых, хто тут пахаваны, — падкрэсліў Дзяніс. — Галоўнае — дапамагаць справамі, а не словамі. Прыязджайце сюды, дапамагайце, гэта будзе значна больш эфектыўна, чым усякія заклікі і сходы».\nАб'яўлены конкурс эскізных праектаў памятнага знака (мемарыяла) «Курапаты». Заяўкі прымаюцца да 26 красавіка ўключна. Аб гэтым БЕЛТА паведамілі ў Міністэрстве культуры.\nУдзельнікамі конкурсу могуць быць скульптары і архітэктары, якія маюць адпаведную прафесійную адукацыю. «Заяўкі на ўдзел прадстаўляюцца да 26 красавіка па адрасе: Мінск, праспект Пераможцаў, 11, кабінет 308. Кантактны тэлефон: +375 17 203 91 31», — праінфармавалі ў міністэрстве.\nКонкурсныя матэрыялы павінны быць прадстаўлены 25 красавіка не пазней чым да 17.00 па адрасе: Мінск, вуліца Някрасава, 3, Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў Беларусі.\n«У хуткім часе будуць адкрыты дабрачынныя рахункі ў беларускіх рублях і замежнай валюце для збору сродкаў на стварэнне памятнага знака ў Курапатах», — дадалі ў міністэрстве.\nМэта конкурсу — пошук найбольш выразнага мастацкага ўвасаблення вобраза ўрочышча Курапаты як агульнанацыянальнага месца памяці і прымірэння. «Кампазіцыйнае і пластычнае выкананне памятнага знака (мемарыяла) павінна быць вытрымана ў найлепшых традыцыях класічнага і нацыянальнага манументальнага мастацтва, адлюстроўваць галоўную ідэю — увекавечання памяці ўсіх бязвінна загінулых ахвяр ХХ стагоддзя ў гісторыі Беларусі», — растлумачылі ў Міністэрстве культуры.\nПамятны знак павінен быць устаноўлены ва ўрочышчы Курапаты і лаканічна ўпісвацца ў ландшафт. «Дакладнае месца размяшчэння можа быць прапанавана ўдзельнікамі конкурсу з улікам асаблівасцяў праекта і яго архітэктурна-пластычнага вырашэння, уключаючы прапановы па добраўпарадкаванні тэрыторыі каля памятнага знака», — адзначылі ў міністэрстве.\nЗагаловак у газеце: Дапамагаць справай\n1760 Як па-беларуску будзе «в порядке вещей»?\n624 Дзе «губляюцца» работнікі для АПК?\n562 Хто такі генерал-палкоўнік авіяцыі Мікалай Папівін


USD 378.67 380.37\nEUR 422.91 425.47\nRUR 5.86 5.92\nВойна Туризм Узбекистан Конкурс Радунь Суперкомпьютер Альманы Спорт в Беларуси БКК Раўбічы БелДжи Ліда Мультиполярный мир Дзень беларускага пісьменства Янаў-Палескі Налоговый маневр Криптовалюта ЕАЭС Лепель Пасведчанне суайчынніка Конференция Парк высоких технологий Маладзечна Мазыр Европейские игры\nНа БелАЭС задаволены вынікамі партнёрскай праверкі стрэс-тэстаў\nАб гэтым паведаміў генеральны дырэктар РУП "Беларуская атамная электрастанцыя" Міхаіл Філімонаў, каментуючы справаздачу еўрапейскіх экспертаў.\n"Бяспека АЭС хвалюе і нашых суседзяў, і нас саміх, будзем працаваць над гэтымі пытаннямі", - сказаў Міхаіл Філімонаў.\nГаворачы пра будаўніцтва аб`екта, генеральны дырэктар адзначыў, што ўсё ідзе згодна з графікам, адставання няма.\nЯк расказаў намеснік генеральнага дырэктара БелАЭС - начальнік упраўлення капітальнага будаўніцтва Андрэй Баркун, на першым энергаблоку асноўнае абсталяванне ўжо зманціравана.\n"Падрадчык вядзе падрыхтоўку да яго выпрабаванняў. На другім энергаблоку манціруецца абсталяванне рэактарнага аддзялення. Ідзе падрыхтоўка да мантажу турбін. Па астатніх аб`ектах усюды ідуць электра- і цепламантажныя работы", - дадаў ён.\nБеларусь у 2016 годзе добраахвотна правяла стрэс-тэсты АЭС з улікам спецыфікацыі Еўрапейскай групы рэгулюючых органаў па ядзернай бяспецы (ENSREG).\nНацыянальны даклад па выніках стрэс-тэстаў быў накіраваны ў Еўракамісію і размешчаны ў адкрытым доступе ў інтэрнэце ў 2017 годзе. У час правядзення партнёрскай праверкі стрэс-тэстаў Беларусь у сакавіку 2018 года наведала ўпаўнаважаная ENSREG група з 17 экспертаў з рэгулюючых органаў у сферы ядзернай і радыяцыйнай бяспекі. У яе складзе таксама былі прадстаўнікі Еўракамісіі, у якасці наглядальнікаў - прадстаўнікі МАГАТЭ, Расіі і Ірана.\n11 ліпеня 2018, Астравец\nЯдерная энергетика Белорусская АЭС Безопасность\n25.04.2019 За суткі ў Беларусі ліквідаваныя 87 лясных і тарфяных пажараў, узгаранняў травы і хмызняку\n24.04.2019 Сярэдні памер працоўных пенсій з 1 мая складзе Br411,5\n24.04.2019 Песчаная буря из Африки дошла до Польши. Накрыло и западные области Беларуси\n23.04.2019 Распачатая крымінальная справа ў дачыненні да вайскоўца, чые дзеянні прывялі да гібелі радавога Калачынскага са 103-й асобнай паветрана-дэсантнай брыгады\n23.04.2019 У віцебскай бальніцы памёр салдат тэрміновай службы, траўмаваны аўтамабілем у 103-й асобнай паветрана-дэсантнай брыгадзе


Падарунак для самых маленькіх: спектакль-казка “Не Вожык” — Могилевский район Новости. Приднепровская нива. Новости Могилева и Могилевского района\n31.05.2016 41 pniva_web 0 Comment\nУ маі абласны драматычны тэатр прэзентаваў новую пастаноўку для маленькіх гледачоў – спектакль “Не Вожык” паводле аднайменнай п’есы Ганны Багачовай. Упершыню казку ўбачылі навучэнцы Краснапольскай раённай дзяржаўнай гімназіі, затым – выхаванцы дзіцячых садкоў аграгарадка Палыкавічы і Магілёва. А праз некалькі дзён, 22 мая, адбылася прэм’ера на малой сцэне драматычнага тэатра. Яна прайшла з аншлагам – зала была поўная дзетак і іх бацькоў, якія кожны жарт сустракалі смехам, кожную песеньку – воплескамі. Гледачы шчыра апладзіравалі акцёрам: Данілу Самкнулаву, Марыі Рудаковай, Аляксандру Куляшову, Кацярыне Кондалевай, Дзмітрыю Дудкевічу, Анжаліцы Барчан. Нікога не пакінула абыякавым гісторыя пра добрага, але наіўнага Вожыка, які так хацеў спадабацца сваім таварышам, што здрадзіў самому сабе. Ён змяніў свае калючкі на мяккую поўсць і ператварыўся ў недарэчнага Цуда-звера, якога не пазнала нават родная маці… Але ўрэшце-рэшт Вожык зразумеў, што ўсім адразу спадабацца немагчыма, а лепш слухаць сваё сэрца – самага надзейнага дарадцу.\n«Галоўнае – заставацца самім сабой, а сапраўдным сябрам няважна, як ты выглядаеш!» – дзяліліся ўражаннямі дзеці пасля прагляду казкі. Над пастаноўкай таксама працавалі начальнік вытворчых майстэрняў Ганна Якушава, мастакі Генадзь Кутовіч і Ларыса Далжанкова – гэта яны стварылі прыгожыя, яркія дэкарацыі і касцюмы. А пазітыўную музыку і песні напісаў загадчык музычнай часткі тэатра Аляксандр Баль.\nРэжысёр-пастаноўшчык Віктар Куржалаў актыўна папулярызуе свой новы спектакль праз сацыяльную сетку УКантакце, нават стварыў там адмысловую групу “НЕ ЁЖИК”, дзе можна ўбачыць відэа і фота са спектакля і рэпетыцый, прачытаць навіны і пакінуць водгук.\nМіж тым, у бліжэйшы час гэты спектакль змогуць убачыць выхаванцы дзіцячых садкоў і дзеці, якія праходзяць аздараўленне ў школьных і стацыянарных лагерах адпачынку вобласці.\nлітаратурны рэдактар абласнога драматычнага тэатра.\nФота з суполкі “НЕ ЁЖИК” УКантакце.\n← Председатель Могилевского райисполкома проведет выездной личный прием граждан в Маховском сельсовете 2 июня\nУправляющий делами облисполкома Григорий Воронин 4 июня будет проводить «прямую линию» →


BIELARUS.org — №533 — Чарнобыльскі мітынг у Нью Ёрку\nЧарнобыльскі мітынг у Нью Ёрку\nУ Нью Ёрку 26 красавіка 2007 году прайшоў мітынг, прымеркаваны да 21-й гадавіны катастрофы на Чарнобыльскай атамнай станцыі, што радыяцыйна забрудзіла чвэрць тэрыторыі Беларусі. Мітынг быў падрыхтаваны Беларуска-Амэрыканскім Задзіночаньнем разам з Згуртаваньнем Беларускай Моладзі ў Амэрыцы і прысьвечаны салідарнасьці з пацярпелымі ад аварыі, а таксама з апазыцыйнымі сіламі, што выйшлі на “Чарнобыльскі Шлях” у Беларусі. Месцам мітынгу стала плошча перад штаб-кватэрай Арганізацыі Аб’еднаных Нацыяў на Першай Авэню ў Мангэтане.\nМітынг адкрыў старшыня НьюЁркскага аддзелу Беларуска-Амэрыканскага Задзіночаньня сп. Віталь Зайка, які распавёў пра гісторыю катастрофы, спробы яе замоўчваньня, сёнешні стан справаў. Было падкрэсьлена тое, што супраць нашага народу было зьдзейсьнена злачынства, бо радыёактыўныя хмары былі прымусова асаджаныя на тэрыторыі Беларусі па загаду камуністычных уладаў. Выступоўца засяродзіў увагу на тым, што наступствы катастрофы адчуваюць і тыя, хто нараджаецца зараз.\nПерад прысутнымі на мітынгу выступіў Старшыня Беларускага Народнага Фронту Зянон Пазьняк, які распавёў пра Чарнобыльскую аварыю і пра палітыку Масквы ў дачыненьні да яе наступстваў. Было падкрэсьлена, што забруджаная зямля зьнікла для нас на тысячагодзьдзі, і гэта ёсьць страшэнная, невымяральная катастрофа. Насельніцтва Беларусі кожны год зьмяншаецца, і ў гэтым вялікая віна Чарнобылю, віна камуністычных савецкіх функцыянэраў, а таксама сёнешняга рэжыму ў Беларусі.\nАд прысутнай моладзі выступіла Гражына Залеўская, адна зь лідэраў Згуртаваньня Беларускай Моладзі ў Амэрыцы, якая падкрэсьліла, што зараз час моладзі змагацца супраць хлусьні і замаўчваньня гэтага злачынства. Яна заклікала юнакоў і дзяўчат актыўней далучацца да беларускай грамады, да беларускай дзейнасьці ў Амэрыцы.\nУдзельнікі мітынгу, пераважна беларуская моладзь, скандавалі лёзунгі “Жыве Беларусь”, “Далоў Лукашэнку”, “Беларусь-ТАК! Лукашэнка-НЕ!”, сьпявалі беларускі нацыянальны гімн і “Пагоню”. Прысутныя выказалі сваю салідарнасьць зь беларусамі, што жывуць на забруджаных радыяцыяй тэрыторыях і адзначылі неабходнасьць большага адзінства беларускай грамады ў Амэрыцы, каб мець мажлівасьць дапамагчы Бацькаўшчыне і больш эфэктыўна інфармаваць амэрыканскую грамадзкасьць і міжнародную супольнасьць пра чарнобыльскую бяду.


18.02.2020 shumilino218Комментарии on Шумилинские спортивные новости\n12 лютага ў Мінску прайшло першынство Беларусі па грэка-рымскай барацьбе сярод выхаванцаў ДЮСШ. Обальскія барцы Цімафей Карасёў і Арсеній Лосеў, якіх трэніруе Пётр Ганушчанка, заваявалі другія месцы ў вагавых катэгорыях 75кг і 48 кг.\nДобра выступілі выхаванцы Пятра Ганушчанкі ў мястэчку Чысць Маладзечанкскага раёна Мінскай вобласці на міжнародным турніры па грэка-рымскай барацьбе. Яўген Ліпчанка святкаваў перамогу ў вагавой катэгорыі 32 кг, Анатоль Анцупаў (35 кг) стаў другім, Ілья Канстанцінаў (41 кг) – трэцім.\n15 лютага ў Шуміліне прайшоў адкрыты турнір па шахматах на прызы раённага аб’яднання прафсаюзаў і фізкультурна-аздараўленчага цэнтра. За перамогу змагаліся амаль 20 аматараў старажытнай гульні. Сярод жанчын перамагла Антаніна Караленка, другой стала Вольга Шчамялёва, трэцяй – Святлана Гарнак. Сярод мужчын прызавая тройка наступная: першы – Уладзімір Грыбаў, другі – Алег Далімаеў, трэці – Уладзімір Зелянкоў.\n15-16 лютага Шумілінская СДЮШАР прымала III тур Дзіцячай валейбольнай лігі сярод дзяўчат 2004 года нараджэння і маладзей. На пляцоўцы высвятлялі адносіны каманды «Шумілінскай СДЮШАР», «Жамчужыны Палесся» (Мазыр), ВК «Мінск» і «Рэспубліканскага вучылішча алімпійскага рэзерву» (Мінск). Падчас III туру на рахунку шумілінскіх валейбалістак адна перамога і два паражэнні, прычым перамаглі нашы зямлячкі каманду ВК «Мінск», якія выйгралі першынство Беларусі ў сваім узросце.


Леанід Злотнікаў: У Расеі складваецца суровая эканамічная сітуацыя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛеанід Злотнікаў: У Расеі складваецца суровая эканамічная сітуацыя (абноўлена)\nАдмова ў выдзяленні крэдыту ад Расеі і спадзяванні Беларусі на МВФ паказваюць, што ў самой Расеі ёсць значныя праблемы, мяркуе эканаміст Леанід Злотнікаў. Еўразійскі банк да мая адклаў пералічэнне апошняга транша крэдыту для Беларусі. Маскоўская сустрэча не дала выразных вынікаў наконт фінансавай падтрымкі Масквы. Сама расейская гаспадарка паказвае значныя падзенні за апошнія месяцы, – адзначае Леанід Злотнікаў.\n– У Расеі таксама і грошай мала, і ў іх за апошнія некалькі месяцаў рэальныя зарплаты знізіліся на 10%. І ў Беларусі за гэты ж час на столькі ж паменшылася. У Расеі ў насельніцтва грошай будзе хапаць толькі на аплату камунальных паслуг і харчаванне. То бок суровая сітуацыя складваецца ў Расеі. І Расея не дамовілася.\nЛетась Расея патраціла чацвёртую частку стабілізацыйнага фонду на падтрыманне сваёй эканомікі. Пры гэтым толькі 60 мільярдаў даляраў былі вылучаныя на падтрыманне курсу рубля, які, нягледзячы на гэтае ўліванне, абясцэніўся ў два разы.\nБеларускі ўрад спадзяецца на крэдыт ад МВФ. Місія Міжнароднага валютнага фонду пад кіраўніцтвам Дэвіда Хофмана пачала працаваць у Менску. Да 16 сакавіка пройдуць сустрэчы ва ўрадзе, у Адміністрацыі прэзідэнта, Нацыянальным банку, міністэрствах эканомікі і фінансаў.\nНамеснік міністра фінансаў Беларусі Максім Ермаловіч сёння адзначыў, што новая праграма супрацоўніцтва Беларусі з фондам гатовая? і ён спадзяецца, што яна неўзабаве запрацуе. Эканамічнай падставай для крэдыту МВФ з’яўляецца гатоўнасць праводзіць структурныя рынкавыя рэформы, а Беларусь да іх не гатовая, – кажа беларускі эканаміст Леанід Злотнікаў.\n– Як паказваюць падзеі, да рынку Беларусь не ідзе. Прыватная ўласнасць ёй не патрэбная, свабодыя цены – таксама і г.д. Мы не выканалі ўмовы ранейшага крэдыта, які ў 2009 годзе быў прадстаўлены. Абяцалі і тое, і гэтае, тое-сёе выканалі, але мала. Таму крэдыт як бы няма за што даваць. Але ёсць палітыка. Складаныя адносіны Расеі з Западам. Няпростыя адносіны Беларусі з Расеяй. То могуць па палітычным меркаванням і даць.\nУ канцы кастрычніка кіраўнік місіі МВФ у Беларусі Дэвід Хофман заяўляў, што Міжнародны валютны фонд можа абмеркаваць з Беларуссю новую крэдытную праграму ў выпадку гатоўнасці беларускага ўрада да рашучых крокаў па рэфармаванні эканомікі. Ці атрымае Беларусь крэдыт ад МВФ стане вядома пры канцы працы місіі ў Менску.


Замест перасадкі дрэвы выкарчоўваюць і паляць. Рэпартаж з Мядзела, дзе плануюць новы мікрараён | greenbelarus.info\nЗамест перасадкі дрэвы выкарчоўваюць і паляць. Рэпартаж з Мядзела, дзе плануюць новы мікрараён\nНа самым выездзе з горада Мядзел, у накірунку курортнага пасёлка Нарач, справа раскінуўся сядзібны мікрараён. Тут жа ідзе дарога да возера Рудакова і знаходзіцца мяжа нацыянальнага парка "Нарачанскі". І менавіта тут, на ўскрайку горада, ідзе барацьба за кавалак залёнай зоны з сасновым самасевам, на месцы якога запланаваныя 22 участкі пад індывідуальную забудову.\n21.10.2019 Падзеі і здарэнні Аўтар: Хрысціна Чарняўская Фота: Хрысціна Чарняўская; Відэа: Аляксандр Лібертад\nКамазы сноўдаюць туды-сюды і вывозяць пясок, час ад часу праязджае трактар, у прычэп якога згружаны выкарчаваныя елкі і бярозкі ў залатой лістоце. Эскаватарам і трактарам вычысцілі ўжо добры кавалак пляцоўкі пад будучыя ўчасткі.\nКаб не было, як у Котаўцы. Жыхары і актывісты Мядзела абараняюць зялёную зону ад знішчэння\nЯк адзначае жыхар мікрараёна "Бальнічны" Іван (імя па просьбе героя зменена), раней на гэтым месцы было поле, якое засейвалі жытам. Але цяжкая і вялікая тэхніка не магла хадзіць па ім, апракідвалася, маўляў, тут жа якраз праходзіць Свянцянская ўзвышанасць. На палях пачалі пасвіць жывёліну, а пасля і зусім закінулі. Узгорак парос сасняком.\n"Людзі сюды па грыбы ходзяць! Зараз самы сезон пайшоў — масляты, — кажуць мужчыны. — А з узвышшы ведаеце які краявід адкрываецца: відно і возера Мяста і Нарач", — паказваюць Іван і яшчэ адзін жыхар на гару, пад якой якраз гудзе экскаватар, што вычышчае катлаван.\n"Гады тры таму, можа менш, з'явіліся праектанты і сказалі, што тут павінна штосьці будавацца, — распавядае герой і паказвае, дзе ў той час праходзіла мяжа горада – па апошнім участку.\n— Пасля раптоўна прыехалі, мяркую, з Белгідразема, і адмерылі дадатковых 800 метраў [быццам бы далучылі да горада, — удакладненне аўтара]. І ўся паласа самасеву ўвайшла ў гэту тэрыторыю".\nПа словах мужчыны, рабочая тэхніка прыехала яшчэ летам, але тады ўдалося адбіцца ад пачатку работ, бо ў іх нават пашпарту аб'екта не было.\n"А не выйдзі мы тады, то яны даўно б прарэзалі дрэвы, ім жа ўсё роўна на іх", — дадае мясцовы жыхар Алег (імя па просьбе героя зменена), што далучаецца да размовы.\n"Дакладна б прарэзалі", — падтрымлівае словы суседа Іван.\nРабочыя вярнуліся ўвосені. Спачатку міліцыя выязджала па выкліках людзей, намагалася разабрацца і нават спыніць працэс да высвятлення ўсіх абставін. Сёння ж карціна іншая: актывістаў і мясцовых выклікаюць да ўчастковага нібыта за незаконнае пранікненне на будаўнічую пляцоўку. Вось толькі дзе пачатак і канец пляцоўкі — сказаць цяжка, тэрыторыя ніяк не агароджана. Толькі, у адрозненне ад летняй сітуацыі, на ўездзе ад дарогі на Медзяльскую Кальварыю з'явіўся пашпарт аб'екта.\nПа таксацыйным плане на тэрыторыі пад забудову расце 946 дрэваў, 891 з якіх мяркуецца перасадзіць. Аднак спецыялісты сцвярджаюць, што без спецыяльнай тэхнікі, адукацыі людзей і падрыхтоўкі як самаго пасадачнага матэрыяла, так і месцаў гэта – марная праца, бо дрэвы не прыжывуцца.\nЖыхары мікрараёна сцвярджаюць, што яшчэ ад пачатку, як толькі праектыроўшчыкі пабачылі гэтыя тэрыторыі, казалі, што трапілі яны з такой колькасцю дрэваў, ды такіх вялікіх. Яны мяркуюць, што выканаўцы пачалі перасадку і толькі потым зразумелі, колькі грошай і часу яна будзе каштаваць.\nЦі можна было зрабіць іначай?\n"Мы размаўлялі з інспектарам аховы прыроды. Маўляў, ну ладна, рэалізуйце вы праект там, дзе пуста, нічога не расце, — паказвае Іван па правы бок, да дарогі на Кальварыю, дзе сапраўды няма дрэваў.\n— Тут жа вось які лес, чаго ў яго лезці. Ён нам адказвае, што ўсё праз два-тры гады пасохне. Чаго гэта, пытаемся, у ляснікоў жа не сохне. А яны прарэджваюць, кажа нам. Дык не пытанне, хто ж вам не дае прарэдзіць!"\nЖыхары мікрараёна нават былі гатовыя правесці гэтыя работы самі як валанцёры, але інспектар асадзіў, сказаўшы, што дазвол на такія працы ніхто не дасць.\nТаму зараз на самай гарадской мяжы, дзе за шэрым бетонным плотам з правіслым калючым дротам размяшчаецца Мядзельскі ПМС, густымі клубамі разыходзіцца дым. Гэта рабочыя прадпрыемства спальваюць выкарчні, галлё і тонкія бярвенні — рэшткі дрэваў, што трактарам прывозяць з пляцоўкі ад мікрараёна "Бальнічны". Больш тоўстае смалістае бервяно лячыць непадалёк.\nПабачыўшы актывіста чацвёра мужчын адыходзяць ад кастрышча, апраўдваючыся, што робяць не па сваёй ініцыятыве: "Начальнік загадаў".\nНеўзабаве да месца падвозяць новую партыю "дроваў", што выгружаюць ля вогнішча. Сюды альбо на сметнік трапляюць буйныя дрэвы.\n"Пра перасадку практычна ўжо і не ўзгадваюць, кажуць, хворыя дрэвы", — адмахваюцца рукой мясцовыя жыхары.\nА што з меншымі дрэвамі? Як падкрэсліў актывіст і каардынатар ініцыятывы "Зялёны Дазор" па Мядзельскім раёне Станіслаў Таспаеў, яму ўдалося выявіць 90 саджанцаў, "свежых" перасадак непадалёк ад гарадскога пляжа — гэта зусім невялікія саджанцы.\nПабачыўшы, што адбываецца, Станіслаў выклікаў міліцыю. Па яе прыездзе рабочыя паціху пачалі збірацца: сякера, бензапіла – і схаваліся на тэрыторыі прадпрыемства праз дзірку ў браме. Аднаго пакінулі сачыць за адкрытым агнём.\nНаколькі мэтазгодна распрацоўка новых участкаў пад індывідуальную забудову? Актывіст і жыхары паціскаюць плячыма: недахопу ў землях у горадзе і вакол няма.\n"Здаровы сэнс у гэтым цалкам адсутнічае. Зараз яны за нашыя грошы, бюджэтныя сродкі вынешчаць прыроду. А дзе гарантыі, што ўчасткі гэтыя пасля з аўкцыёну пойдуць? Калі не набываюцца ўжо існуючыя землі", — абураецца Станіслаў Таспаеў.\nМядзел вырубка деревьев усадебная застройка\n18.02.2020 Пиковая точка. Лукашенко запретил рубить Грушевский сквер, но жители не верят в это


Раслінныя матывы ў інтэр'еры, у шпалерах актуальны заўсёды. Нас натхніла ідэя зрабіць прыгожае, тонкае, ідэальна прапрацаванае квітнеючае дэкаратыўнае апельсінавае дрэва. Так з'явілася калекцыя AMELI. Кветкі пахнуць, прыцягваючы прыгожых матылькоў-разыначак дызайну. У калекцыі ўжывалася італьянская тэхніка выканання, максімальна дэталёвая прапрацоўка ціснення, ручная вышыўка матыву, багаты структурны фон-тынкоўка. У дадзеным дызайне шмат паветра, дрэва свабодна размешчана па ўсёй шырыні метровага рулона. Таксама дзякуючы таму, што галінкі растуць уверх, добра працуе аптычны эфект, які робіць дрэва візуальна вышэй. Інтэр'еры, напоўненыя ноткамі фларыстыкі і дапаўненнямі ў адценнях зялёнага колеру, не толькі добра выглядаюць, але таксама могуць станоўча ўплываць на наш настроі, асабліва ў зімовым перыядзе. Шпалеры флізелінавые гарачага ціснення, памерам 1,06 * 10,05м. Глядзець відэа


Слонім: Суд аштрафаваў збітую міліцыянтамі актывістку БХД | Новы Час\nСлонім: Суд аштрафаваў збітую міліцыянтамі актывістку БХД\nУ Слоніме 12 чэрвеня адбыўся суд над мясцовай актывісткай аргкамітэту па стварэнні партыі "Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя" Вольгай Пансевіч, якую ў красавіку збілі міліцыянты. Яе абвінавацілі ў непадпарадкаванні міліцыі і нецэнзурнай лаянцы.\nУ першай палове дня ў судзе заслухалі паказанні самой актывісткі і двух сведак-міліцынятаў. Па словах аднаго з іх, пры затрыманні Вольга Пансевіч паводзіла сябе нібы п'яная. Аднак гэта не пацвярджаецца паказаннямі другога міліцыянта. Таксама адсутнічала асведчанне яе на алкаголь.\nПасля перапынку адбыліся слуханні яшчэ аднаго міліцыянта і трох сведак з боку Вольгі Пансевіч.\nСуддзя Іван Ластоўскі па двух адміністратыўных артыкулах – за непадпарадкаванне міліцыі і нецэнзурную лаянку — аштрафаваў актывістку на 2 мільёны 500 тысяч рублёў.\nНагадаем са слоў Вольгі Пансевіч, 21 красавіка на вуліцы Хлюпіна ў Слоніме прыкладна ў 19:30 да яе падышлі супрацоўнікі патрульна-паставой службы і прапанавалі праехаць з імі ў аддзел. Жанчына адмовілася. Тады яны сілком скруцілі яе і запіхнулі ў машыну, пры гэтым наносілі ўдары рукамі і нагамі, надзелі кайданкі. Даставіўшы ў аддзел, змясцілі ў ізалятар часовага ўтрымання, дзе трымалі трое сутак, збівалі, ставілі ў позу “ластаўкі. Жанчына сказала, што будзе абскарджваць такія дзеянні міліцыі. У адказ на гэта 30 мая Вольгу азнаёмілі са складзенымі на яе двума пратаколамі.


Мікалая Статкевіча чакае новы суд | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМікалая Статкевіча чакае новы суд (абноўлена)\nЭкс-кандыдата ў прэзідэнты Беларусі Мікалая Статкевіча чакае новы суд, яму пагражае ўзмацненне жорсткасці рэжыму.\n„Адміністрацыя калоніі вырашыла, што ён настолькі „ня стаў на шлях выпраўлення”, і „мае намер весці злачынны лад жыцця”, што яго далейшае ўтрыманне ў гэтай высока-маральнай установе немагчымае”, – напісала на сваёй старонцы ў Фэйсбуку жонка зняволенага палітыка, Марына Адамовіч.\nПаводле яе інфармацыі, камісія папраўчай калоніі нумар 17 Шклова, дзе ўтрымліваецца Статкевіч, „прыняла рашэнне адправіць яго на турэмны рэжым да канца тэрміну”:\n– Ёсць рашэнне мясцовай адміністрацыі пра перадачу справы ў суд. Гэта поўная калька з падзеяў трохгадовай даўніны, калі паступае загад і чалавека за тыдзень пачынаюць рабіць злосным парушальнікам, у якога на сёняшні дзень 13 спагананняў, 10 актаў склалі напрацягу менш чым за тыдзень.\n„Калі будзе суд і астатнія падрабязнасці – невядома”, – піша Марына Адамовіч. Зараз, па яе звестках, Статкевіч утрымліваецца ў памяшканні камернага тыпу, дзе няма дзённага святла, а на шпацыр адводзіцца паўгадзіны ў дзень.\nНа мінулым тыдні беларускія праваабаронцы накіравалі ў дэпартамент выканання пакаранняў МУС і адміністрацыю шклоўскай калоніі зварот, у якім запатрабавалі спыніць ціск на Статкевіча. На думку праваабаронцаў, дзеянні адміністрацыі калоніі „маюць мэта-накіраваны характар на прымус Статкевіча да напісання прашэння аб памілаванні на імя Аляксандра Лукашэнкі.\nСяргей Скрабец – паплечнік палітвязня Мікалая Статкевіча – лічыць, што нават падчас пацяплення беларуска-еўрапейскіх стасункаў беларускія ўлады не збіраюцца выпускаць на волю “палітычных”.\nМіколу Статкевіча чакае новы суд і, магчыма, перавод з калоніі ў турму. Пра гэта паведаміла жонка Мікалая Статкевіча Марына Адамовіч.\n«Адміністрацыя калоніі вырашыла, што ён настолькі «не стаў на шлях выпраўлення» і «мае намер весці злачынны лад жыцця», што яго далейшае ўтрыманне ў гэтай высокамаральнай установе немагчымае», — напісала на яна сваёй старонцы ў «Фэйсбуку».\nСяргей Скрабец: Пасля таго, як у Менску падчас саміта пабывалі лідары Нямеччыны і Францыі, яны такім чынам развязалі беларускім уладам рукі і па сутнасці далі магчымасць праводзіць тую ўнутраную палітыку, якую хочуць. Гэтая палітыка вядомая, і за 20 гадоў яна не змянялася. Многія апаненты ўлады вымушаны былі з’ехаць за мяжу, некаторыя застаюцца ў турмах альбо на “беспрацоўным” становішчы, як адбываецца ў маёй сітуацыі. Тыя, хто пабываў у турмах, разумеюць, што далейшае змаганне з уладай бесперспектыйнае, і наогул сыходзяць з палітыкі. Беларускія ўлады зачысцілі палітычнае поле, а таму робяць усё, што хочуць. Тым больш, что Еўропа стала больш лаяльнай да гэтых уладаў.\nРР: Магчыма, еўрачыноўнікі мяркуюць, што на фоне таго, што сёння робіць Пуцін, беларускія ўлады не такія ўжо і дрэнныя?\nСяргей Скрабец: Думаю, на сёняшні момант Еўропе падабаюцца тыя дзеянні, якія робіць Лукашэнка ў знешнепалітычным кірунку. Маўляў: тэрыторыю Беларусі ён кантралюе, а Беларусь – буфер паміж Расеяй і Еўропай. Хоць на самай справе вельмі спрэчнае пытанне, хто каго кантралюе, паколькі Беларусь па руках і нагах звязана Масквой. І ўвогуле, як мне падаецца, у доўгатэрміновай перспектыве Еўропа не разглядае нашу краіну ні як стратэгічнага партнёра, ні як раўнапраўнага палітычнага суб’екта. Адсюль і такія адносіны да сітуацыі з палітвязнямі.\nРР: Калі зыходзіць з вашых меркаванняў, то Мікалай Статкевіч наўрад ці выйдзе на волю раней часу?\nСяргей Скрабец: Лічыце мяне песімістам, але ўсё ідзе да гэтага. Больш таго – яму могуць дабавіць да тэрміна зняволення яшчэ год, як гэта ўжо было з некаторымі іншымі палітвязнямі. І ўпэўнены – Еўропа гэта праглыне. Я наогул не разумею, як можна вітаць выхад на волю палітзняволенага, які адсядзеў за кратамі “ад званка да званка”. Што ў гэтай сітуацыі еўрапейцам можна “вітаць”? Умовы Еўропе сёння дыктуюць беларускія ўлады…


Вікторыя Азаранка і Аляксандра Сасновіч выйшлі ў 1/8 фіналу турніру ў Індыян-Уэлсе\n11 кастрычніка 2021, 09:06\n11 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларускія тэнісісткі Вікторыя Азаранка і Аляксандра Сасновіч выйшлі ў 1/8 фіналу турніру ў Індыян-Уэлсе (ЗША) і сустрэнуцца на гэтай стадыі спаборніцтваў адна з адной, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nАляксандра Сасновіч нанесла паражэнне Сімоне Халеп - 7:5, 6:4. Беларуская спартсменка ўпершыню з 2019 года выйграла тры матчы запар, пакінуўшы ўбаку дзвюх саперніц з топ-25 рэйтынгу WTA. Ва ўпартым паядынку Аляксандра Сасновіч змагла пакінуць за сабой чатыры з дзевяці брэйк-пойнтаў. Таксама на рахунку мінчанкі тры двайныя памылкі. Сімоне Халеп удаўся адзін эйс. Яна зрабіла два з шасці брэйк-пойнтаў і дапусціла адну двайную памылку.\nДвухразовая пераможца турніру ў Індыян-Уэлсе Вікторыя Азаранка спыніла турнірны рух чэшкі Петры Квітавай - 7:5, 6:4. На рахунку беларускі дзевяць эйсаў, пяць двайных памылак і шэсць з 11 рэалізаваных брэйк-пойнтаў. Чэшская спартсменка выйграла чатыры з 12 брэйк-пойнтаў, зрабіла сем двайных памылак і тры эйсы.-0-


Папа Рымскі прызначыў для Беларусі трох новых біскупаў\nУсе прызначаныя ерархі – ураджэнцы Беларусі.\n29 лістапада Папа Францішак прызначыў трох новых біскупаў у Беларусі: кс. Алега Буткевіча біскупам Віцебскай дыяцэзіі, кс. Юрыя Касабуцкага дапаможным біскупам Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі, кс. Іосіфа Станеўскага дапаможным біскупам Гарадзенскай дыяцэзіі. Біскупскую сакру прызначаныя святары атрымаюць у снежні.\nЯгоная эксцэленцыя мансіньёр Алег Буткевіч\nНарадзіўся 18 сакавіка 1972 годзе ў Браславе, на тэрыторыі сучаснай Віцебскай дыяцэзіі. Перад паступленнем у Вышэйшую духоўную семінарыю ў Горадні (1994 год) скончыў Беларускі дзяржаўны аграрны тэхнічны ўніверсітэт.\nСвятарскае пасвячэнне прыняў 13 мая 2000 года; святар Віцебскай дыяцэзіі. Працаваў у Наваполацку і Міёрах, Бешанковічах і Уле. З 2003 года выконвае абавязкі пробашча парафіі Св. Антонія Падуанскага ў Віцебску і дэкана дэканату Віцебск-паўночны.\nЯгоная эксцэленцыя мансіньёр Юрый Касабуцкі\nНарадзіўся 15 лютага 1970 года ў Маладзечне. Перад паступленнем у Вышэйшую духоўную семінарыю ў Горадні (1991 год) вучыўся ў Беларускім дзяржаўным інстытуце народнай гаспадаркі і адбыў вайсковую службу.\nСвятарскае пасвячэнне прыняў 7 снежня 1996 года; святар Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі. Працаваў у Магілёве і Вілейцы. З 1999 да 2001 года вучыўся ў Люблінскім каталіцкім універсітэце (Польшча), дзе атрымаў ступень ліцэнцыята тэалогіі. З 2001 года да 2004-га выконваў абавязкі прэфекта Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі ў Пінску. У 2004 годзе яго прызначылі дырэктарам сакратарыяту Канферэнцыі каталіцкіх біскупаў Беларусі. З 2005 года выконвае абавязкі канцлера курыі Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі. З 2006 года – таксама адміністратар парафіі Найсвяцейшай Тройцы (св. Роха) на Залатой Горцы ў Менску. Выкладчык у Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі ў Пінску і Катэхетычным каледжы імя св. Яна Хрысціцеля ў Менску.\nЯгоная эксцэленцыя мансіньёр Іосіф Станеўскі\nНарадзіўся 4 красавіка 1969 года ў Заневічах на тэрыторыі сучаснай Гарадзенскай дыяцэзіі. Пасля вайсковай службы і працоўнага досведу паступіў у Вышэйшую духоўную семінарыю ў Горадні (1990 год).\nСвятарскае пасвячэнне прыняў 17 чэрвеня 1995 года; святар Гарадзенскай дыяцэзіі. У тым жа годзе яго прызначылі на служэнне ў Ваўкавыск. Пасля крыху больш чым гадавой душпастырскай паслугі скіравалі ў Люблінскі каталіцкі ўніверсітэт (Польшча), дзе атрымаў ступень ліцэнцыята кананічнага права. У 1999 годзе прызначылі выкладчыкам і прэфектам Вышэйшай духоўнай семінарыі ў Горадні. З 2000 года – суддзя, а з 2005 г. – віцэ-афіцыял Міждыяцэзіяльнага касцёльнага суда ў Горадні. З 2004 года выкладае кананічнае права ў Катэхетычным інстытуце ў Горадні. У 2012 года прызначылі капеланам Папы Рымскага.\nМЯ, belsat.eu, паводле catholic.by, фота catholic.by


Алексіевіч: Пасьля Нобэлеўскай прэміі я адчула большую адказнасьць за словы\n24 сьнежань 2015, 15:01\nУ інтэрвію Бі-Бі-Сі Сьвятлана Алексіевіч назвала «наватарскім» і «моцным» рашэньне Швэдзкай Акадэміі прызнаць ёй Нобэлеўскую літаратурную прэмію за 2015 год.\nІнтэрвію, якое было апублікаванае на сайце расейскай службы Бі-Бі-Сі толькі цяпер, было ўзятае яшчэ да паездкі пісьменьніцы на цырымонію ўручэньня прэміі 10 сьнежня.\nБі-Бі-Сі: Прайшоў ужо нейкі час з таго моманту, як вам прысудзілі Нобэлеўскую прэмію. Якія вашы адчуваньні цяпер?\nСьвятлана Алексіевіч: Я б магла сказаць, што адчуваньні з самага пачатку былі такія, працоўныя: што трэба і далей працаваць, думаць і працаваць. У маім жыцьці ўжо амаль месяц – суцэльныя інтэрвію, суцэльныя сустрэчы. Так што пакуль працаваць не атрымліваецца – у такім прамым сэнсе.\nПрэмія – гэта, вядома, сьвята. Тым больш такая прэмія – гэта вялікае сьвята! Але галоўнае ў жыцьці не мяняецца, – усё роўна застаесься з новай кнігай перад белым аркушам у той жа разгубленасьці, у думаньні, як жа гэта цяпер зрабіць, таму што нецікава рабіць тое, што ты ўжо ўмееш рабіць...\nБі-Бі-Сі: А ў вас узьнікла пачуцьцё большай адказнасьці, паколькі ўсё, што вы цяпер пішаце і робіце, прыцягвае значна больш увагі?\nСьвятлана Алексіевіч: Я ўжо гэта адчула, вядома. Нельга больш так лёгка і нядбайна казаць пра нейкія рэчы. Трэба прадумваць больш нейкія думкі. Таму што людзі зьвяртаюцца да мяне. Адначасова нельга станавіцца нейкай службай добрых паслуг і без канца раздаваць інтэрвію і выказваць сваё меркаваньне, паколькі мая справа – гэта пісьменьніцтва.\nБі-Бі-Сі: Сярод Нобэлеўскіх ляўрэатаў вельмі няшмат пісьменьнікаў, якія не спэцыялізуюцца на мастацкай літаратуры. Яшчэ адным такім пісьменьнікам быў Ўінстан Чэрчыль. Ці лічыце вы, што праклалі шлях пісьменьнікам-дакумэнталістам?\nСьвятлана Алексіевіч: Я думаю, што гэта наватарскае рашэньне журы Швэдзкай Акадэміі, што, напэўна, узрадавала шматлікіх журналістаў і мяне перш за ўсё, – што яны пачулі час, што час патрабуе новых формаў, што старыя формы ўжо ня месьцяць таго, што адбываецца. У нас ужо няма часу павольна і доўга, як Леў Талстой, сядзець і асэнсоўваць падзеі. Усё проста напластоўваецца адно на адно.\nДля мяне гэта радасная рэч – ня толькі як асабісты посьпех, але і тое, што мой погляд на сьвет, на тое, як яго перадаць, як яго адлюстраваць, знайшоў такую падтрымку. І я думаю, што гэта дапаможа многім людзям пайсьці яшчэ далей, зрабіць рэчы, якія будуць больш дакладныя ў часе, таму што час рухаецца, а разам з ім рухаецца яго адлюстраваньне – рухаецца літаратура, рухаецца дакумэнт. Але гэта вельмі моцнае рашэньне журы.


Лукашэнка патрабуе жорсткага пакарання для «круцякоў» на квадрацыклах і снегаходах па азімых\n13.02.2018 / 11:45 14\nАляксандр Лукашэнка патрабуе жорсткага пакарання для «круцякоў» на квадрацыклах і снегаходах за язду па сельгасугоддзях. Пра гэта ён заявіў сёння на пасяджэнні Рады бяспекі.\n«Пытанне да міністра ўнутраных спраў адно: калі будзе наведзены парадак? — задаў пытанне кіраўнік дзяржавы. — Парадак ва ўсім, каб мне не адпісвалі, што там некаторыя «круцякі» ў нас з'явіліся. Гэта ж не дзеці простых людзей. А самі крутыя і іх дзеткі сёння на квадрацыклах, снегаходах і пайшлі па азімых, па палях, на што я звяртаў увагу, а вы мне адпіскі пішаце».\nКіраўнік дзяржавы запатрабаваў пакараць іх і забраць гэтыя транспартныя сродкі. «Вось і ўсё вырашэнне пытання, — сказаў ён. — Я хачу, каб гэту маю заяву грамадства пачула».\nПры гэтым ён звярнуў увагу на той факт, што па-ранейшаму аварыі на дарогах здараюцца з удзелам супрацоўнікаў органаў унутраных спраў. «Пра які аўтарытэт міліцыі можна тады казаць? Пытанне да міністра: у чым справа? Якія меры прымаюцца па выкараненні такіх фактаў?» — жорстка паставіў пытанні Аляксандр Лукашэнка.\nМикола. / адказаць\nСаму я не маю права выказаць сваё меркаванне,растлумачце мне.\nПа выкараненні такіх фактаў вядзецца жастачайшы кантроль усіх ўдзельнікаў руху. Вось толькі пад словам крутые каго ен бачыць? Ці не тых мвдэшнікаў якіе кіруюць т/с у нецьвярозым стане? Ды не такога не можабыць гэта НЕХТА але не народ. Адно толькі пытаннечка яшчэ, а ці штрафанулі тога хто па жырышчы насіўся і прыклад паказваў?\n13.02.2018 / 22:09\nНарэшце дайшло, што аўтарытэт зарабляецца справамі, а не заявамі... А калі справы дрэнь, дык пра што казаць


Нараўскі замак — Вікіпедыя\n59°22′32″ пн. ш. 28°12′03″ у. д.HGЯO\nЗа́мак Ге́рмана (эст.: Hermanni linnus) — сярэднявечны замак у эстонскім горадзе Нарва на беразе ракі Нарва, заснаваны ў XIII стагоддзі. У цяперашні час тут дзейнічае музей.\nДакладны ўзрост Нараўскага замка дагэтуль выклікае спрэчкі гісторыкаў. Большасць з іх сыходзяцца ў думцы, што першыя драўляныя ўмацаванні збудавалі датчане пасля заваёвы Паўночнае Эстоніі ў XIII стагоддзі. Першыя пісьмовыя згадкі пра замак датаваныя 1329 годам.\nНа пачатку XIV стагоддзя датчане пачалі будаваць каменную фартыфікацыю з вежай, якая пазней атрымае назву Германавай. У 1347 годзе кароль Даніі Вальдэмар IV прадаў Паўночную Эстонію Лівонскаму ордэну, які перабудаваў Нараўскі замак дзеля сваіх патрэбаў. З прычыны з'яўлення на супрацьлеглым баку Нарвы Івангародскага замка давялося дабудоўваць і вежу Германа.\nНа пераломе XV—XVI стагоддзяў Ордэн абнёс горада дадатковай сцяной (зруйнаваная ў 1777 годзе). Вядома, што яна мела чатыры брамы з усіх бакоў. Вароты былі пакрыты жалезнымі пласцінамі, перад імі размяшчаліся пад'ёмныя масты. Па перыметры сцяны былі пастаўленыя прынамсі сем вежаў і выкапаны роў.\nАд 1581 замак знаходзіўся ва ўладанні Швецыі. У 1676—1680 шведы пабудавалі дадатковыя ўмацаванні, таксама адбылася частковая перабудова ўжо існых збудаванняў. У 1684 пачалося будаўніцтва бастыённых умацаванняў паводле плану Эрыка Дальберга. Заходняя і паўночная часткі крэпасці былі значна пашыраныя і ўмацаваныя, без змяненняў засталася толькі сцяна, што выходзіла да ракі. Шведы не паспелі скончыць рэканструкцыі, бо ў 1704 годзе Нарва была захоплена расійскімі войскамі.\nЗамак быў значна пашкоджаны ў часе Другой сусветнай вайны. У 1950 распачатая рэстаўрацыя.\nЦяпер у вежы Германа і ў найстарэйшай частцы замку размешчаны Нараўскі музей, а на бастыёнах Нараўскіх умацаванняў разбіты парк.\nНараўскі і Івангародскі замкі\nСтары горад, Нарва\nСпіс замкаў Эстоніі\nАфіцыйная старонка музея(эст.) (руск.) (англ.) (лац.) (фін.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Нараўскі_замак&oldid=2856555"


30 лістапад 2009, 19:13\nАктывісты руху «Маладая Беларусь» паведамілі прадстаўнікам дыпляматычных місій і сваім замежным партнэрам пра тое, што апошнім часам узмацніўся ціск на сяброў руху.\nПрыкладам гэтага, паводле сяброў «Маладой Беларусі», ёсьць затрыманьне і зьбіцьцё рэгіянальнай каардынатаркі Насты Машчавай, а таксама нэгатыўныя сюжэты, падрыхтаваныя на БТ пра лідэра руху Артура Фінькевіча.\nУ сваім звароце сябры руху «Маладой Беларусі» зазначылі, што інфармацыя пра тое, што сябры арганізацыі правялі ўстаноўчы сход, на якім абралі кіруючыя органы, у тым ліку старшынём Зьмітра Касьпяровіча, не адпавядае рэчаіснасьці.\nПаводле прэсавай службы «Маладой Беларусі» Цімафей Дранчук і Зьміцер Касьпяровіч не зьяўляюцца сябрамі руху ад 11 красавіка 2009 году. На шматлікіх мерапрыемствах, у прыватнасьці, на Эўрапейскім Форуме яны прадстаўляліся як сябры «Маладога фронту».\nПад зваротам «Маладой Беларусі» падпісаліся кіраўнікі абласных арганізацый і сябры Рады. Актывісты паведамілі, што ціск на рух не замінае ім праводзіць кампанію «За незалежную Беларусь».\nГод таму прэсавая служба «Маладога фронту» распаўсюдзіла зварот у СМІ, да сваіх партнэраў і прадстаўнікоў дыпмісіяў пра тое, што Цімафей Дранчук і Зьміцер Касьпяровіч не зьяўляюцца сябрамі арганізацыі і папрасілі лічыць несапраўднымі іх прэс-рэлізы ад імя «Маладога фронту».\nМіліцыянты затрымалі актывістку “Маладой Беларусі”


СБУ: спэцслужбы Расеі выкарыстоўваюць псэўдамінаваньні сацыяльных аб’ектаў ва Ўкраіне як элемэнт гібрыднай вайны\n21 студзень 2022, 19:11\nСядзіба Службы бясьпекі Ўкраіны ў Кіеве\nВа Ўкраіне пасьля моцнай хакерскай атакі на ўрадавыя сайты другі тыдзень працягваюцца псэўдамінаваньні сацыяльных і інфраструктурных аб’ектаў. Паводле Службы бясьпекі Ўкраіны (СБУ), за ананімнымі паведамленьнямі аб мінаваньні стаяць расейскія спэцслужбы.\n«Мэта спэцслужбаў краіны-агрэсара — відавочная: стварыць умовы для дадатковага ціску на Ўкраіну, пасеяць трывогу і паніку ў грамадзтве. На жаль, такія інфармацыйна-псыхалягічныя спэцапэрацыі — рэаліі сучасных гібрыдных войнаў, і мы павінны гэта дакладна ўсьведамляць», — заявіў начальнік упраўленьня СБУ па ўзаемадзеяньні з сродкамі масавай інфармацыі і грамадзкасьцю Арцём Дзехцярэнка.\nПаводле спэцслужбаў Украіны, з пачатку году праваахоўныя органы і мясцовыя органы ўлады атрымалі 339 паведамленьняў аб замінаваньні 3183 аб’ектаў. Пераважна гэтыя паведамленьні прыходзілі па электроннай пошце.\n«Ніводнае зь іх у часе пільных праверак аб’ектаў не пацьвердзілася», — адзначыў Арцём Дзехцярэнка.\nЗа ўвесь 2021 год СБУ зафіксавала больш як 1100 заведама непраўдзівых ананімных паведамленьняў аб мінаваньні.\nПаводле папярэдняй інфармацыі, большасьць паведамленьняў аб «мінаваньні» накіроўваюць карыстальнікі інтэрнэту, якія знаходзяцца «на тэрыторыі сумежных постсавецкіх краін або на часова акупаваных тэрыторыях Данецкай і Луганскай абласьцей».\n«Апэратыўнае адсочваньне каналаў адпраўленьня ілжывай інфармацыі адбываецца ў межах праектаў міжнароднай дапамогі разам з замежнымі партнэрамі ў тым ліку», — паведаміў Арцём Дзехцярэнка.\nУ ноч на 14 студзеня адбылася масавая хакерская атака на шэраг сайтаў урадавых арганізацый Украіны. Паводле папярэдняй інфармацыі, ад яе пацярпелі больш як 70 афіцыйных сайтаў. Толькі цягам тыдня дзейнасьць большасьці зь іх удалося аднавіць.\nВа Ўкраіне ад хакерскай атакі пацярпелі сайты ўраду і дзевяці міністэрстваў. ЭЗ склікаў экстраную сустрэчу\nВа Ўкраіне перакананыя ў расейскім і беларускім сьледзе хакерскай атакі.\n15 студзеня намесьнік сакратара Рады нацыянальнай бясьпекі і абароны Ўкраіны (РНБА) Сяргей Дземядзюк заявіў, што за кібэратакай на сайты ўкраінскіх міністэрстваў стаяць хакеры з групоўкі UNC1151, якая нібыта зьвязаная з выведнымі службамі Беларусі.\nУкраінскі ўрадовец: За кібэратакай стаяць зьвязаныя зь беларускай выведкай хакеры\nАдразу пасьля хакерскай атакі краіны Эўразьвязу накіравалі сваіх кібэр-спэцыялістаў для дапамогі ў правядзеньні дэталёвага расьсьледаваньня.\nЧырвоны Крыж абвяшчае рэгістрацыю ўкраінскіх ваеннапалонных з «Азоўсталі»\nДзень вышыванкі ва Ўкраіне падчас вайны: віншаваньні ад Зяленскага, Kalush Orchestra і Патрон у вышытай кашулі\nPolitico: ЗША адмаўляюцца пастаўляць Кіеву сыстэмы залпавага агню з-за боязі, што гэта зацягне вайну\n«Ня трэба думаць, што праваслаўныя ярархі сэрцам і душой за Лукашэнку». Чаму прапаганда цкуе сьвятароў\n«Беларусь не Лукашэнка». Дзьве варшаўскія прафэсаркі прачыталі лекцыю пра беларускую рэвалюцыю


Навукоўцы назвалі прычыны, чаму людзі дагэтуль не знайшлі іншапланецян | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Навука » Навукоўцы назвалі прычыны, чаму людзі дагэтуль не знайшлі іншапланецян\nНавукоўцы назвалі прычыны, чаму людзі дагэтуль не знайшлі іншапланецян\nУ адным толькі Млечным Шляху, паводле розных ацэнак, можа ўтрымлівацца ад 100 да 400 мільярдаў зорак. Патэнцыйна каля кожнай з іх могуць знаходзіцца планеты. Толькі ў назіраным намі Сусвеце можа быць як мінімум два трыльёны галактык, у кожнай з якіх утрымліваюцца трыльёны планет, якія круцяцца вакол сотняў мільярдаў зорак. І нават калі сярод такой колькасці планет тых, што будуць здольныя падтрымліваць жыццё, вельмі і вельмі мала, дзесьці ў Сусвеце ўсё роўна павінна быць разумнае жыццё, акрамя нашага.\nПадлікі кажуць, што калі толькі 0,1% планет нашай галактыкі будуць патэнцыйна прыдатныя да жыцця, то гаворка ўжо пойдзе пра колькасць каля аднаго мільёна планет, на якіх можа існаваць жыццё. Такія разлікі заахвоцілі нобелеўскага лаўрэата Энрыка Фермі задацца пытаннем: «Гэй, дык дзе ж вы ўсе?» Гэтае пытанне з'яўляецца перадумовай да так званага парадоксу Фермі, і, на думку сучасных навукоўцаў, найбольш верагодныя адказы на яго будуць звязаныя з самім чалавекам.\nЁсць такая гіпотэза — «Вялікі фільтр». Згодна з ёй, да таго моманту, як разумнае жыццё зможа пакінуць межы свайго роднага свету, яму неабходна пераадолець нейкую сцяну. Той самы Вялікі фільтр. Гіпотэза абвяшчае, што ў глабальным эвалюцыйным працэсе маюцца нейкія пераходныя моманты, якія прыйдзецца пераадолець любой разумнай цывілізацыі, каб атрымаць магчымасць зносін з іншымі светамі. Для некаторых цывілізацый гэтыя пераходныя моманты могуць праходзіць на раннім этапе жыцця, а ў нашым выпадку мы толькі рухаемся да гэтага моманту эвалюцыі. З гэтага заключэння можна зрабіць контрінтуітыўную выснову аб тым, што чым лягчэйшая была наша эвалюцыя да цяперашняга часу, тым горшыя шанцы чалавецтва ў будучыні.\nУзяць хоць бы кліматычныя змены. Незалежна ад таго, ці верыце вы ў іх ці не, калі яны будуць пушчаныя на самацёк, то ў канчатковым выніку загубяць большую частку вядомага нам жыцця на Зямлі. Апошнія 12 000 гадоў ці каля таго клімат на планеце быў дзіўна стабільны, што дазволіла чалавечай цывілізацыі заквітнець, перайшоўшы ад сельскай гаспадаркі да індустрыялізацыі, якая па іроніі лёсу можа ўсіх нас і загубіць.\nУ рамках нядаўніх даследаванняў было ўстаноўлена, якія характэрныя рысы і асаблівасці жывых відаў найбольш верагодна дазволяць ім выжыць ва ўмовах планеты, што перанесла глабальныя кліматычныя змены. Дзвюма найбольш важнымі асаблівасцямі з'яўляюцца невыбіральнасць і здольнасць да хуткага рэпрадуктыўнага цыкла. Зыходзячы з гэтага, можна зрабіць выснову, што людзі не будуць займаць месца сярод першарадных відаў, якія выжывуць у будучыні. З гэтага таксама можна зрабіць і іншую выснову: нягледзячы на тое, што падзеі на іншых планетах (тыя самыя пераходныя перыяды) могуць развівацца па-іншаму, існуе вялікая верагоднасць таго, што на шляху жыцця, якое існавала на гэтых планетах, аказалася столькі перашкод, што цывілізацыі ў канчатковым выніку не змаглі іх пераадолець.\n«У Сусвеце, якому некалькі мільярдаў гадоў, дзе зорныя сістэмы падзеленыя не толькі прасторай, але і часам, цывілізацыі могуць з'яўляцца, развівацца і ў выніку самаўхіляцца настолькі хутка, што проста не паспяваюць знайсці сабе падобных. Мы самі жывём у стагоддзе новага масавага вымірання, якое толькі-толькі пачалося. Нас чакае яшчэ вельмі шмат смерцяў», — піша калумніст Nеw Yоrk Mаgаzіnе Дэвід Уолес-Уэлс.\nУ многіх іншых мысліцеляў маюцца свае адказы на парадокс Фермі. У нейкіх выпадках яны больш дэпрэсіўныя, чым гэты, у нейкіх менш. Прывядзём некалькі прыкладаў. Андэрс Сандберг, оксфардскі астрафізік, член Астранамічнай абсерваторыі Бялграда Мілан Цыркавіч, а таксама Сцюарт Армстронг, эксперт па пытаннях штучнага інтэлекту, лічаць, што іншапланецяне не вымерлі, а проста знаходзяцца ў спячцы, чакаючы астуджэння агульнага касмічнага фону Сусвету.\nПрафесар Зара Асманава са Свабоднага ўніверсітэта Тбілісі мяркуе, што нашы пошукі іншапланетных мегаструктур рана ці позна яшчэ ўвянчаюцца некаторымі поспехамі, толькі вось шукаем мы іх зусім не каля тых зорак, што трэба. А шукаць трэба, на думку Асманавай, побач з пульсарамі. Фізік Браян Кокс прапаноўвае свой варыянт, у якім для іншых пазаземных цывілізацый справы маглі скончыцца сумна, таму не выключана верагоднасць, што яны могуць скончыцца гэтак жа і для нас. «Чаму б не выказаць здагадку, што рост навукі і інжынерыі мог перасягнуць палітычныя і сацыяльныя нормы і асновы, і ўсё настолькі выйшла з-пад кантролю, што прывяло да катастрофы», —\nкажа Кокс. «Калі разумнае жыццё на іншай планеце, само таго не жадаючы, сябе ж і знішчыла пад націскам развіцця сваіх тэхналогій, то чаму, уласна, варта выключаць магчымасць аналагічнага лёсу для чалавецтва?»\nЗагаловак у газеце: Ці ёсць браты па розуме?\n917 Што такое «ціхі» інфаркт, і каму ён пагражае\n596 Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва\n595 Толькі 4 % беларускіх падлеткаў маюць высокія паказчыкі ў чытацкай адукаванасці\n514 Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым\n467 Кацярына Даманькова: У мяне часта пытаюцца, як стаць шчаслівай\n435 У Мінску праходзіць ІV Беларуская трыенале сучаснага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва\n426 Палата прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу абрала старшынёй Уладзіміра Андрэйчанку\n422 Як Мінск рыхтуецца сустрэць 2020 год\n399 Прэзідэнты Беларусі і Расіі сустрэнуцца 20 снежня\nАмерыканскія навукоўцы ўпершыню пагрузілі чалавека ў анабіёз


1000 даляр ЗША у EUR\n1000 USD у EUR - даляр ЗША у еўра канвэртар валют\nНашы даляр ЗША да еўра канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 21.01.2021. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад даляр ЗША. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць еўра валюту па змаўчанні. Націсніце на еўра або даляр ЗША, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 21.01.2021 22:20\nВы выбралі зыходную валюту USD і мэтавую валюту еўра з сумай 1000 USD. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nдаляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. еўра валюта ў Андора, Аўстрыя, Бельгія, Кіпр, Эстонія, Фінляндыя, Францыя, Германія, Грэцыя, Ірландыя, Італія, Косава, Латвія, Літва, Люксембург, Мальта, Манака, Чарнагорыя, Нідэрланды, Партугалія, Сан - Марына, Славакія, Славенія, Іспанія, горад Ватыкан. Сімвал USD з'яўляецца $. Сімвал EUR з'яўляецца €. Абменны курс для даляр ЗША быў актуалізаваны Januar 22, 2021. Абменны курс валюты для еўра быў актуалізаваны Januar 22, 2021. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент EUR мае 5 ўважаецца лічбаў.\nUSD у AUDUSD у CADUSD у CHFUSD у GBPUSD у HKDUSD у INRUSD у JPYUSD у KRWUSD у MXNUSD у NOK


Новы рэкорд Вялікага дня (Big Day) ўсталяваны ў Эквадоры, у Коста Рыцы атрымалася толькі абнавіць трэці вынік | BirdWatch.by\n16.11.2015 - 12:35 | Harrier\nКаманда з чатырох чалавек у складзе Mitch Lysinger, Tuomas Seimola, Dušan Brinkhuizen і Rudy Gelis 8 кастрычніка ўсталявала новы сусветны рэкорд Вялікага дня ў назіраннях птушак (Big Day Birding). У Эквадоры яны адзначылі на працягу сутак ажно 425 відаў (фактычна 4% міравой авіфауны), аднак і так не выкарысталі цалкам магчымасці абранага маршруту!\nСярод асноўных фактараў, якія дапамаглі ўсталяванню такога высокага выніку, чальцы каманды ўзгадваюць выдатны камандны і сяброўскі дух, адданасць да шматгадовых (на працягу дзесяцігоддзяў) назіранняў птушак у Эквадоры, выдатна прадуманы маршрут з патэнцыйна магчымай рэгістрацыяй прыкладна тысячы відаў, выдатная пагода без дажджу і моцнага ветру, а таксама добрая праца нефармальнага капітана каманды Душана (Dušan), які трымаўся загадзя заплаванага часовага графіку і маршруту.\nРэкордны Вялікі дзень праходзіў паводле правілаў Амерыканскай Асацыяцыі Бёрдынгу (American Birding Association) ABA Big Day rules і распачаўся у воблачным лесе ляснога рэзервату Cabañas San Isidro ва ўсходнім Эквадоры, дзе каманда змагла адзначыць 17 начных відаў птушак. Далейшыя пошукі ў басейне Амазонкі, на узгорках Усходніх Андаў і вяртанне ў San Isidro прывялі да пабіцця папярэдняга рэкорду ў 354 віды, які ўсталявала каманда LSU Луізіанскага дзяржаўнага ўніверсітэту (ЗША) ў Паўночным Перу. На ўзбярэжжы каля сталіцы Эквадору Кіёта (Quito) былі заўважаны некалькі марскіх відаў, а таксама сокал-падарожнік (Falco peregrinus), канюх Гаррыса (Parabuteo unicinctus) і ластаўка-зямлянка (R.riparia).\nПраз 18 гадзін пасля пачатку, ў 18.20 (калі ў тропіках фактычна пачынаецца ноч) каманда мела ў сваім Спісе ўжо 385 відаў. Тады і было выкарыстана “сакрэтнае ўзбраенне”: каманда на зафрахтаваным загадзя самалёце пераляцела на паўвостраў Santa Elena на ўзбярэжжа Ціхага акіяну. Dušan за тыдзень перад гэтым падрыхтаваў дакладна разлічаны маршрут, дзе каманда змагла адзначыць на начлегу між іншым заходне-перуанскую туркаўку West-Peruvian Dove (Zenaida meloda), чырвона-тварага папугая Red-masked Parakeet (Psittacara erythrogenys) і шыкоўных фрэгатаў (Fregata magnificens), а начная экскурсія на засоленую раўніну Salinas дадала ў Спіс ахно 40 відаў! Апошнія два віды былі адзначаныя каля запланавага месца адпачынку – гэта былі чылійскае фламінга (Phoenicopterus chilensis) і снежны зуёк (Charadrius nivosus).\nТакім чынам, за 24 гадзіны каманда зарэгістравала 425 відаў птушак і ўсталявала новы Сусветны рэкорд!\nЦікава адзначыць, што новыя чэмпіёны скарысталіся з краўдфандынгавых магчымасцяў платформы www.gofundme.com , каб сабраць грошы на падарожжа і рыштунак для ўсталявання рэкорду.\nНе прайшло і месяца, як у Коста Рыцы двойка бёдуотчараў – Ernest Carman Moyher і Jairo Jimenez Chavez – пад час спробы абнавіць рэкорд праехала 250 міль на аўтамабіле з 1.20 ночы да 21.45 вечара 25 кастрычніка, выкарыстоўваючы правілы Амерыканскай Асацыяцыі Бёрдынгу (American Birding Association). Ernest змог адзначыць за гэты час 351 від птушак, тады як яго партнёр Jairo асабіста адзначыў на пяць відаў менш. Цікава, што пад час бёрдынгу яны змаглі ўбачыць і некалькі параўнальна рэдкіх паўночна-амерыканскіх мігрантаў: снежнага зуйка, бартрамію, або даўгахвостага пясочніка (Bartramia longicauda), малага дразда (Catharus minimus) і каралінскага ляляка (Antrostomus carolinensis). Яны падняліся на вышыню 2450 м над узроўнем мора і трапілі там у густы туман і пад моцны лівень. Ужо з балкона гасцевога доміка, дзе каманда вырашыла заначаваць, бёрдэры паспелі дадаць у свой спіс ажно 7 начных відаў розных мясцовых соваў і лялякаў.\nНовы костарыканскі вынік абнавіў толькі трэцюю пазіцыю ў выніках Вялікага дня, якая налічвала 335 відаў і таксама была атрыманана ў Эквадоры сёлета раней двойкай бёрдэраў з каманды сённяшніх чэмпіёнаў.\nНа другім месцы засталася каманда LSU з 354 відамі, на працягу сутак адзначанымі ў Перу.\nПаводле www.gofundme.com і www.birdwatch.co.uk падрыхтаваў Дзьмітры Вінчэўскі\nЗаходне-перуанская туркаўка з www.flickr.com


З выгнаньня былы міністар абароны Грузіі натхняе апазыцыю\n06 лістапад 2007, 18:50\nТацяна Поклад, Прага Сёньня – пяты дзень дэманстрацыяў у Грузіі. Частка апазыцыйных лідэраў распачалі галадоўку пратэсту. Апазыцыя заяўляе, што дэманстрацыі будуць працягвацца.\nАпазыцыя патрабуе датэрміновых парлямэнцкіх выбараў і адстаўкі прэзыдэнта Міхаіла Саакашвілі.\nСёньня на плошчу перад будынкам парлямэнту ў Тбілісі ізноў прыйшлі некалькі тысяч чалавек. Некалькі парлямэнтароў, якія далучыліся да акцыі, распачалі галадоўку.\nБылы міністар абароны Грузіі Іраклі Акруашвілі, які стаў радыкальным лідэрам апазыцыі ў Грузіі, у панядзелак увечары выступіў у жывым эфіры на грузінскім тэлеканале Imedi TV з сур’ёзнымі абвінавачаньнямі на адрас прэзыдэнта Саакашвілі і абяцаньнем неўзабаве вярнуцца.\nВыступ Акруашвілі трансьляваўся для дэманстрантаў на вуліцах Тбілісі. Акруашвілі сказаў, што народ Грузіі ўжо выказаў свой вэрдыкт Саакашвілі, якога ён абвінавачвае ў аўтарытарызьме і карупцыі:\n“Усе абвінавачаньні, усе факты, якія я прадставіў супраць Саакашвілі, - усё, што я сказаў аб ім – чыстая праўда. Але, натуральна, я ня маю магчымасьці даказаць гэта пры існуючай цяпер юрыдычнай сыстэме ў Грузіі”.\nБылы міністар абароны, які цяпер знаходзіцца ў Мюнхэне, цьвердзіць, што яго прымусілі адмовіцца ад сваіх заяваў і пакінуць Грузію. У верасьні тысячы чалавек выходзілі з акцыяй пратэсту супраць арышту Акруашвілі, які публічна зьвінаваціў Саакашвілі ў карупцыі і забойстве палітычных апанэнтаў.\nПасьля адмовы ад выказаных абвінавачаньняў на адрас прэзыдэнта Іраклій Акруашвілі на нейкі час адышоў у цень, але цяпер ён паўтарыў свае заявы ўжо з выгнаньня і гэты выступ ў жывым эфіры на апазыцыйным тэлеканале з трансьляцыяй на вуліцы Тбілісі, як адзначаюць аналітыкі, натхніў дэманстрантаў.\nУ пракуратуры Грузіі падкрэсьліваюць, што адносна Акруашвілі працягваецца расьсьледаваньне, і калі ён ня вернецца ў Грузію паводле першага патрабаваньня, то будзе абвешчаны ў вышук.\nПрыхільнікі Саакашвілі абвяргаюць усе абвінавачваньні супраць прэзыдэнта.\nУ часу супрацьстаяньня ўлады і апазыцыі абодва бакі папракаюць адзін аднаго ў сувязях з Расеяй.\nУ часе свайго выступу ў нядзелю Міхаіл Саакашвілі заявіў, што за акцыямі пратэсту ў Тбілісі – “канкрэтная сіла расейскіх алігархаў”.\nТым часам апазыцыйная моладзь пікетавала будынак расейскай амбасады ў Тбілісі з заклікамі “забраць Саакашвілі ў Расею” і “Масква, забяры з Грузіі сваіх агентаў!” Пікет арганізавалі партыя “Рух за адзіную Грузію” і няўрадавая арганізацыя “Інстытут роўных правоў”.


Разважанні над Божым Словам (7 звычайны тыдзень)\nПонедельник, 20 Февраль 2017 21:46\nVII Звычайная нядзеля\nСтаць Божым сынам\nТалмуд кажа, што дар дажджу большы, чым дар Торы, бо яна была дадзена толькі ізраэльцянам, затое дождж сваімі межамі ахоплівае ўсіх людзей. Калі мы ўсвядомім, наколькі важная для габрэяў Тора, першыя пяць кніг Святога Пісання, то зразумеем значэнне гэтых слоў. Яны дасканала перадаюць заклік Езуса з сённяшняга Евангелля да таго, каб любіць усіх людзей. Бог з’яўляецца добрым і сваёй любоўю ахоплівае ўсё стварэнне. Мы пакліканыя да таго, каб наследваць Яго ў гэтай любові. Езус не кажа, што гэта будзе проста, але запэўнівае нас, што такім чынам мы будзем сынамі Айца, Які ў небе. Будзем жа помніць аб гэтым закліку кожны раз, калі вымаўляем словы малітвы Панскай.\nПане Езу, Ты прагнеш, каб мы наследвалі Цябе ў любові. Дапамажы нам пераадольваць усё тое, што нас на яе закрывае.\nПанядзелак, 20 лютага\nНапэўна мы дэкларуем сябе як веруючыя, аднак нам неабходна прызнацца ў сваім нявер’і. Калі мы не адкрыем у сабе духоўныя сумненні і пытанні, гэта азначае, што ў нас няма духоўнага жыцця. Яны датыкаюць кожнага, хто свядома крочыць за Езусам. Ён прагне нашай веры, якая павінна быць праўдзівай і глыбокай, а не павярхоўнай. Каб пазнаць Езуса і паверыць у тое, кім Ён ёсць, нам неабходна прысутнасць Святога Духа. У адваротным выпадку наша вера будзе толькі інтэлектуальнай гульнёй, якой далёка да сапраўднай веры, што нараджаецца з сустрэчы з Ім. Толькі такая вера можа нас перамяніць. Аднак не трэба чакаць, што такая вера народзіцца з дня на дзень. Апосталам спатрэбіліся гады бесперапыннага прабывання з Настаўнікам, адрачэнне ад Яго і сумненні пад крыжом, каб пазнаць, кім Ён ёсць, і паверыць у Яго. Калі мы думаем, што нам дадзены нейкі кароткі шлях, то яшчэ доўга будзем блукаць на бездарожжах веры.\nПане Езу, Ты адорыш нас ласкай веры. Сёння з глыбіні сэрца клічам да Цябе: Верым, дапамажы нашаму нявер’ю.\nПагоня за веліччу моцна ўкаранёная ў нашых сэрцах. Пра Бога мы таксама думаем у катэгорыях сілы і ўлады. Тым часам Езус указаў на дзяця і сказаў: “Хто прымае аднаго з такіх дзяцей у Маё імя, той Мяне прымае”. Езус сам выбраў шлях прыніжэння і пакоры і запрашае на яго таксама сваіх вучняў. Быць найменшым, падобна дзіцяці, — гэта даканца даверыцца Богу, а нават сярод перашкодаў. Гэта прытуліцца да Езуса, не шукаць пашаны і, падобна Езусу, быць гатовым у супакоі сэрца і з цярплівасцю прыняць усё, да чаго нас пакліча Айцец.\nРазважанні Малгажаты Канарскай\nАбмен, які аздараўляе\nХоць у сённяшнім Евангеллі Езус пытае сваіх вучняў аб тым, што людзі кажуць пра Яго, аднак варта запытацца, што яны кажуць пра нас. Не для таго, каб кіравацца іх меркаваннямі і паддавацца намечаным імі кірунку, але для таго, каб зразумець, як нас успрымаюць людзі. Мы самі не заўсёды ў стане зразумець свае таленты і абмежаванні. Для гэтага Бог пасяліў нас ў супольнасці, каб паміж намі адбываўся абмен, які аздараўляе. Словы іншых людзей могуць стаць вельмі карыснымі ў будаўніцтве пачуцця ўласнай годнасці альбо ў звароце з грэшнай дарогі, якую мы па нейкім прычынам абралі. Аднак будзем жа помніць аб тым, што словы маюць моц. Таму менавіта так, як мы хочам, каб іншыя звярталіся да нас, можа асабліва тады, калі мы вырашаем складаныя справы, так і мы таксама павінны звяртацца да іх, заўсёды адараць павагай і любоўю.\nПане Езу, навучы нас слухаць іншых і звяртацца да іх з любоўю. Няхай тыя, хто нас акружае, будуць для нас прыладай збаўлення.\nСловы, якія Езус прамаўляе да нас, не адносяцца да простых. Нам можа выдавацца, што яны настолькі радыкальныя, што больш і быць не могуць. Насамрэч так і ёсць. Аднак тут не ідзе гаворка аб тым, каб узбудзіць у нас страх альбо пачуццё віны. Калі мы ўслухаемся ў гэтыя словы ў шчырасці сэрца, то адкрыем, як шмат яшчэ нам трэба аддаць у рукі Езуса. Гэтыя словы з’яўляюцца хутчэй заклікам да таго, каб сур’ёзна ставіцца да рэчаіснасці граху і зразумець, што грэх шкодзіць іншым і нам самім. Адначасова яны заклікаюць нас да навяртання, да таго, каб мы захавалі смак Евангелля, які можа ўратаваць нас ад сапсаваннасці, як соль захоўвае ежу і надае ёй смак. Добрая Навіна, якую прынёс нам Езус, можа ўратаваць нас ад граху, калі мы даверымся яе логіцы. Аднак гэта пэўны працэс, які адбываецца ў акрэслены час. Ніхто не можа яго ненатуральна прыпешыць. Бог сам над ім чувае. З нашага боку патрэбна гатоўнасць, каб даверыцца Езусу і супрацоўнічаць з Ім.\nПане Езу, у Табе наша надзея, Ты сам з’яўляешся нашым збаўленнем. Дапамажы нам больш засяроджвацца над тым, што нас саміх адлучае ад Цябе, а не на слабасцях нашых бліжніх.\nВучні, занепакоеныя радыкалізмам навукі Езуса аб непарыўнасці сужэнства, сам-насам з Езусам упэўніваюцца, ці добра Яго зразумелі. Многія з нас перажываюць хвіліны сумненняў і няпэўнасці, аднак ці хапае ў нас адвагі, каб тады звярнуцца да Езуса і ў Яго шукаць адказы на хвалюючыя пытанні? Яго Слова – гэта праўда, якая нас вызваляе і асвячае. Калі будзем шчыра пытаць, то не застанемся без адказу, а калі сапраўды будзем шукаць Божую дапамогу, атрымаем яе і будзем у стане пайсці дарогай вернай любові аж да канца.\nРазважанні Богны Пашкевіч\nБог даў людзям уладу над зямлёй, вольную волю, розум і веды пра дабро і зло. Аднак мы не самадастатковыя, бо жывём дзякуючы любові Айца. Кожны дзень мы нанава атрымліваем ад Яго дар існавання. Бог “паклаў сваё вока” ў нашым сэрцы, каб аберагаць нас і паказваць сярод шматлікіх дарог нашага жыцця найбольш адпаведную, якая вядзе да Яго, а гэта значыць, да шчасця. Ён навучае ёй у глыбіні нашых сэрцаў, бо ёсць Тым, хто нас ведае, любіць і прагне нашага дабра.\nДругие материалы в этой категории: « Разважанні над Божым Словам (6 звычайны тыдзень)\tРазважанні над Божым Словам (3 тыдзень Вялікага посту) »


24.04.2021 / 12:05\nУ 2020 годзе ў Мінску выдадзена 18 885 пасведчанняў аб нараджэнні. ЗАГСы збіраюць і статыстыку па імёнах — самых папулярных і не вельмі. І, падавалася б, выключна беларускіх сярод іх небагата. Але ці так гэта на самай справе? Аліна Бялова піша budzma.by пра тое, як і дзе шукаць беларускія адпаведнікі імёнаў для дзяцей.


Жаба задушыла — Народная Воля\nСталічныя гарадскія ўлады на пяць дзён зрабілі для людзей сталага веку бясплатны праезд у метро, а таксама на асобных маршрутах трамвая і аўтобуса, але чамусьці пастараліся схаваць гэты сюрпрыз.\nНа гэтым тыдні ў рэдакцыю звярнуўся чытач газеты і распавёў гісторыю:\n“Жонка прыехала з горада дадому і кажа, што з 20 па 24 снежня праезд у метро для пенсіянераў бясплатны. Але асабіста я не чуў пра гэта ні па радыё, ні па тэлебачанні, хаця пастаянна слухаю апошнія навіны. У гарадскім транспарце таксама ніякіх аб’яў з гэтай нагоды не робіцца. Атрымліваецца, што, з аднаго боку, пенсіянерам зрабілі падарунак, а з другога — тых жа транспартнікаў, што называецца, “жаба душыць”. Не хочуць губляць прыбытак, а таму для іх, напэўна, лепш, каб пра бясплатны праезд ведала як мага менш людзей”.\nЯк аказалася, бясплатныя льготы на праезд у метро, трамвайных маршрутах №№3, 6, 11 і аўтобусных №№19, 100 маюць пенсіянеры з 20 па 24 снежня (уключна) у сувязі з тым, што ў гэты час у Палацы мастацтва на вуліцы Казлова, 3 праходзіць выстава “50 плюс”.\nНа сайце Мінгарвыканкама гаворыцца, што наведвальнікі выставы атрымаюць кансультацыі юрыстаў, псіхолагаў тэрытарыяльных цэнтраў сацыяльнага абслугоўвання, урачоў, але пра бясплатны праезд – ні слова.\nНа наступны дзень пасля таго, як ільготы пачалі дзейнічаць, вырашыў даведацца, ці ёсць інфармацыя пра гэта ў метрапалітэне. Нуль!\nУ касах, дзе прадаюць жэтоны і праязныя, толькі паціскалі плячыма: “У супрацоўнікаў метро ўдакладняйце, мы да іх не адносімся”.\nНа станцыі метро “Малінаўка” супрацоўніца метрапалітэна распавяла, што і сама толькі даведалася пра гэтае новаўвядзенне, калі прыйшла на працу. “Ніхто папярэдне нас не інструктаваў”, – дадала яна.\nТая ж самая сітуацыя і на станцыі метро “Кастрычніцкая”, і на “Купалаўскай”…\n“Мы не ведаем, чаму не інфармуюць пенсіянераў, што ў іх у гэтыя дні бясплатны праезд”, – шчыра прызналіся супрацоўнікі метро.\n“Першы раз чуем пра бясплатны праезд”, – здзіўляліся людзі пенсіённага ўзросту на вуліцы і шчыра дзякавалі за інфармацыю.\nЦікава, што льгота дзейнічае толькі ў тым выпадку, калі чалавек пакажа пенсіённае пасведчанне. Але ж калі не ведаць пра яе, то і пасведчанне не кожны возьме з сабой.\nЯ патэлефанаў на “гарачую лінію” Мінскага метрапалітэна, і вось што распавёў яго супрацоўнік:\n– Ёсць працоўны план па правядзенні 6-й сацыяльнай выставы для людзей сталага веку “50 плюс”. У адпаведнасці з гэтым планам і зрабілі бясплатны праезд пенсіянерам на перыяд правядзення выставы.\n– А чаму інфармацыі з гэтай нагоды ў метрапалітэне зусім няма? Маглі хаця б аб’явы павесіць ля кас… Чаму не робяць абвесткі людзям у цягніках?\n– Мы займаемся перавозкамі, а не іфармацыйным забеспячэннем. І робім тое, што нам сказалі.\nНа сайце Мінскага метрапалітэна не адразу, але з’явілася інфармацыя пра бясплатны праезд, а вось на сайце ДП “Мінсктранс” нічога няма.\n“Што тычыцца інфармавання насельніцтва, то пытанні не да нас, бо гэта не наш працоўны план, – кажа памочніца генеральнага дырэктара ДП “Мінсктранс” Зоя Лабатая. – Мы сваю працу робім – прадастаўляем грамадзянам права бясплатнага праезду. Але калі казаць, напрыклад, пра агучванне ў транспарце ці іншае інфармаванне, то такога даручэння нам не было”.\nАдным словам, гарадскія ўлады быццам перад святамі зрабілі добрую справу, а з іншага боку, невялікі асадачак у людзей усё роўна застаецца. Больш адкрытымі і шчырымі трэба быць, таварышы!