Leśniczówka Jednorożec położona jest w lesie , w oddaleniu od głównych dróg . Przerobiona na pensjonat składa się z dwóch budynków ; W jednym znajduje się kuchnia , jadalnia i kilka pokoi gościnnych . W drugim jest duża świetlica z telewizją i bilardem , a na górze powstają nowe pokoje . Główną atrakcją tego miejsca , oprócz położenia , jest możliwość jazdy konnej . W sierpniu 2012 do dyspozycji gości były dwa duże konie i jeden kucyk . Można brać lekcje jazdy , jeździć na lonży , a bardziej zaawansowani jeźdźcy mogą odbywać przejażdżki po lesie . W leśniczówce mieszka przedstawiciel najmniejszego gatunku konia , są też dwie owce i bardzo przyjazna sunia Sabinka . Pokoje mają swój klimat , ale są nieco zapuszczone - na meblach dawno niewycierany kurz , pajęczyny na suficie , koce , tapicerka raczej od dawna nieprane i nieodświeżane . Na zdjęciach wygląda to lepiej . Całą kuchnią , wydawaniem posiłków dla kilkunastu osób , sprzątaniem i przygotowywaniem pokoi zajmowała się tylko jedna pani . Skądinąd bardzo sympatyczna miejscowa gospodyni - nie dawała jednak rady ze wszystkim . Posiłki były bardzo smaczne , szczególnie smakowały nam zupy . Parę razy jedli śmy pyszne racuszki z jabłkami prosto z patelni . Niestety lokalnego znakomitego miodu , podawanego codziennie do śniadania , ani razu nie udało nam się zjeść ze świeżym pieczywem . Pobyt w Jednorożcu ogólnie uważam za udany , dzieci były zachwycone kontaktem ze zwierzętami i nie przejmowały się kurzem . Uważam jednak , że gospodarze mogli by nieco bardziej się zaangażować w prowadzenie pensjonatu . Byli totalnie zrelaksowani , gawędzili z gośćmi ( co im się chwali ) , oglądali filmy na notebooku na tarasie i nie wydawali się zainteresowani poprawianiem niedociągnięć . Dla przykładu doliczyła m się w pensjonacie sześciu zegarów , z których żaden nie chodził ! ; ) Na szczęście wspomniany luz obejmował również kwestie rozliczeniowe - właściciel podszedł do nas z zaufaniem i zrozumieniem , i za moją dwunastoletnią córkę policzył jak za dziecko , chociaż teoretycznie obejmowała ją już dorosła stawka .
The Jednorożec forester's lodge is located in the forest, away from the main roads. Converted into a guesthouse, it consists of two buildings; One has a kitchen, dining room and several guest rooms. In the second one there is a large common room with TV and billiards, and new rooms are being built upstairs. The main attraction of this place, apart from the location, is the possibility of horse riding. In August 2012, guests had two large horses and one pony at their disposal. You can take riding lessons, lunge riding, and more advanced riders can go for rides in the forest. In the forester's lodge lives a representative of the smallest species of horse, there are also two sheep and a very friendly dog, Sabinka. The rooms have their own atmosphere, but they are a bit run down - there is dust on the furniture that has not been wiped for a long time, cobwebs on the ceiling, blankets and upholstery that have not been washed or refreshed for a long time. It looks better in the photos. Only one lady was responsible for the entire kitchen, serving meals for a dozen or so people, cleaning and preparing the rooms. The local landlady was very nice, but she couldn't cope with everything. The meals were very tasty, we especially liked the soups. A few times we ate delicious pancakes with apples straight from the pan. Unfortunately, we never managed to eat the delicious local honey served every day for breakfast with fresh bread. Overall, I think my stay at Unicorn was a success, the children were delighted with the contact with the animals and did not worry about the dust. However, I think that the hosts could be a bit more involved in running the guesthouse. They were completely relaxed, chatting with guests (which they praised), watching movies on a notebook on the terrace and did not seem interested in correcting any shortcomings. For example, I counted six clocks in the guesthouse, none of which worked! ; ) Fortunately, the above-mentioned relaxation also covered billing issues - the owner approached us with trust and understanding, and charged my twelve-year-old daughter as a child, although theoretically she was already covered by the adult rate.