Niestety muszę zmienić opinię o tym lekarzu . Była m zachwycona , bo wszystko szło dobrze , a wtedy nietrudno o pochwały . Teraz widzę , że dobrego lekarza pozna się po tym , kiedy potrafi pomóc w trudnej sytuacji . Doktor Hodera prowadził moją pierwszą ciąże i na samym jej początku zachęcał mnie do badań prenatalnych , zaznaczając , że jeśli wyjdą złe , to mam prawo do usunięcia ciąży . Te słowa zapadły mi w pamięć i czas do wizyty w 13 - stym tygodniu wypełniony był stresem i obawami . Nie wyjaśnił mi tego , że decydując się na test PAPP-a , trzeba również być zdecydowanym na przeprowadzenie amniopunkcji , bo ona daje 100 % pewności . Koniec końców na tej wizycie , zamiast informacji o zdrowiu dziecka , dostała m informację , że ciąża obumarła . I tutaj zaczyna się właśnie sytuacja , gdzie lekarz prowadzący powinien być pierwszym " przystankiem " , który otoczy kobietę wsparciem psychicznym . Doktor Hodera skierował nas do szpitala i powiedział zdanie , które nigdy nie powinno paść " Może dobrze , że się teraz to stało , bo jeszcze te badania prenatalne wyszły by nam złe " . Nikt nie ma prawa do kobiety , która właśnie straciła dziecko , mówić w ten sposób . Dostała m później skierowanie na kilka badań , które miały wyjaśnić przyczynę poronienia . Zmieniła m lekarza i przed zajściem w drugą ciąże okazało się , że mam zespół antyfosfolipidowy . Wykryto go dzięki mojemu nowemu lekarzowi . Jestem teraz w 14 tygodniu drugiej ciąży i bez zastrzyków oraz odpowiedniej opieki mogła by zakończyć się podobnie jak pierwsza , więc cieszę się , że nie muszę przechodzić pięciu poronień , żeby zostać poprawnie zdiagnozowaną . Oczywiście nie obwiniam Doktora Hodery o to co się stało , bo to było " dziełem " natury , ale bardzo nie spodobało mi się Jego podejście do utracenia ciąży . Nawet jeśli dziecko jest chore , to nie mamy prawa do takich ocen , jak " dobrze , że się tak stało " .
Unfortunately, I have to change my opinion about this doctor. I was delighted because everything was going well and it was easy to receive praise. Now I see that a good doctor can be recognized by his ability to help in a difficult situation. Doctor Hodera managed my first pregnancy and at the very beginning he encouraged me to undergo prenatal tests, emphasizing that if the results were negative, I had the right to terminate the pregnancy. These words stuck in my mind and the time until my 13th week visit was filled with stress and anxiety. He did not explain to me that if you decide to take the PAPP test, you must also decide to perform amniocentesis, because it gives 100% certainty. Finally, during this visit, instead of information about the baby's health, she received information that the pregnancy had died. And this is where the situation begins, where the attending physician should be the first "stop" to provide the woman with psychological support. Doctor Hodera sent us to the hospital and said a sentence that should never have been said: "Maybe it's good that it happened now, because those prenatal tests would have turned out bad." No one has the right to talk to a woman who has just lost a child like that. She was later referred for several tests to clarify the cause of the miscarriage. She changed her doctor and before she became pregnant with her second child, it turned out that I had antiphospholipid syndrome. It was detected thanks to my new doctor. I'm now 14 weeks into my second pregnancy and without injections and proper care it could have ended like the first one, so I'm glad I don't have to go through five miscarriages to be correctly diagnosed. Of course, I don't blame Dr. Hodera for what happened, because it was the "work" of nature, but I really didn't like his approach to terminating the pregnancy. Even if a child is sick, we have no right to such judgments as "it's good that it happened".