Przede wszystkim , proszę Państwa , ja nie cierpię seriali , a już szczególnie takich , które się ciągną i ciągną . I po raz kolejny mogę do siebie zastosować stare przysłowie łacińskie errare humanum est , a cokolwiek by m o sobie sądziła , to przecież jestem tylko człowiekiem , dobra - kobietą , jeszcze kilka epitetów mogę sobie przypisać , ale nie w tym rzecz . Nie o mnie chodzi , lecz o serial . A ta produkcja nauczyła mnie , proszę Państwa , cierpliwości . Nauczyła m się tydzień w tydzień czekać na nowe odcinki i patrzeć , jak też scenarzyści prowadzą akcję . Od dwóch lat siadam , patrzę i wiem , że przez 42 minuty będę mogła spokojnie pożyć życiem innych , zobaczyć jak rozbitkowie na tajemniczej wyspie muszą sobie radzić z nowym życiem . Żeby odetchnąć od kłopotów dnia codziennego ( któż ich nie ma ? ) wolę sobie popatrzeć na kłopoty wymyślone .
First of all, ladies and gentlemen, I hate TV series, especially those that drag on and on. And once again I can apply to myself the old Latin proverb, errare humanum est, and whatever I may think, I am only a human being, okay - a woman, I can attribute a few more epithets to myself, but that is not the point. It's not about me, it's about the series. And this production taught me, ladies and gentlemen, patience. I learned to wait for new episodes week after week and watch how the writers carried out the action. For two years I have been sitting down, watching and knowing that for 42 minutes I will be able to peacefully live the lives of others, see how survivors on a mysterious island have to cope with their new life. To take a break from everyday problems (who doesn't have them?), I prefer to look at imaginary problems.