Mikroskopowe potwierdzenie wyników grupy amerykańskiej wymagało od polskich naukowców rejestrowania obrazów ze szczególnie dużą rozdzielczością . Na przeszkodzie stała tu jednak sama fizyka : dyfrakcja uniemożliwia zogniskowanie światła do punktu i w praktyce nie można dostrzec szczegółów mniejszych niż połowa długości fali padającej na próbkę . W przypadku mikroskopii optycznej najlepsza rozdzielczość wynosi więc ok . 200 nanometrów . Dlatego w Instytucie Nenckiego sięgnięto po jedną z odmian mikroskopii superrozdzielczej - techniki badawczej , za wynalezienie której przyznano w 2014 roku Nagrodę Nobla . Jak napisano w komunikacie , istota metody wykorzystanej przez badaczy z Instytutu Nenckiego polega na nakładaniu na źródło światła specjalnej siatki dyfrakcyjnej . Obróbka cyfrowa serii zdjęć wykonanych przy różnych położeniach siatki pozwala na dwukrotne zwiększenie rozdzielczości obrazów mikroskopowych .
Microscopic confirmation of the results of the American group required Polish scientists to record images with particularly high resolution. However, physics itself stood in the way: diffraction makes it impossible to focus light to a point, and in practice it is impossible to see details smaller than half the wavelength incident on the sample. In the case of optical microscopy, the best resolution is approx. 200 nanometers. That is why the Nencki Institute used one of the varieties of super-resolution microscopy - a research technique for the invention of which the Nobel Prize was awarded in 2014. As written in the release, the essence of the method used by researchers from the Nencki Institute consists in applying a special diffraction grating to the light source. Digital processing of a series of photos taken at different grid positions allows for doubling the resolution of microscopic images.