W stanie „ niby remontowanym ” budynek przetrwał do przełomu lat 80 . i 90 . , gdy zainteresowała się nim brytyjska projektantka wnętrz i hotelarka - Olga Polizzi , córka Charles ’ a Forte założyciela Forte Group i siostra sir Rocco Forte ( obecnie Rocco Forte Hotels ) . Bristol miał wydać się Oldze Polizzi podobny do jednego z hoteli paryskich , bodaj Hôtel Lutetia ( faktycznie , istnieje pewne podobieństwo , bardziej w zarysie i wewnętrznym układzie pomieszczeń , niż zewnętrzne ) i zasmucona losem obracającej się w ruinę perły architektonicznej , postanowiła nakłonić ojca i brata do inwestycji w obiekt . Ostatecznie Orbis ( wówczas jeszcze przedsiębiorstwo państwowe ) zawarł z Trusthouse Forte umowę spółki joint venture , która zainwestowała w odnowienie obiektu , podpisując następnie z Orbisem umowę dzierżawy na 30 lat . Równocześnie spółka joint venture podpisała umowę na zarządzanie hotelem z brytyjskim operatorem na taki sam okres tj . do 2020 roku .
The building survived in a "supposedly renovated" state until the turn of the 1980s. and 90 . when the British interior designer and hotelier - Olga Polizzi, daughter of Charles Forte, the founder of Forte Group and sister of Sir Rocco Forte (currently Rocco Forte Hotels) - became interested in it. Bristol allegedly seemed to Olga Polizzi to be similar to one of the Parisian hotels, probably Hôtel Lutetia (in fact, there is a certain similarity, more in the outline and internal layout of the rooms than the external ones) and, saddened by the fate of the architectural pearl that was falling into ruin, she decided to persuade her father and brother to investment in the facility. Ultimately, Orbis (then still a state-owned enterprise) concluded a joint venture agreement with Trusthouse Forte, which invested in the renovation of the facility, and then signed a lease agreement with Orbis for 30 years. At the same time, the joint venture company signed a hotel management agreement with the British operator for the same period, i.e. by 2020.