Przykro mi , ale zawiodła m się na tym lekarzu . Wiele dobrego słyszała m wcześniej od znajomych . Gdy urodziła się moja córeczka , w rozpaczy , że tak wcześnie , że jest ciężko chora , że może umrzeć - zajaśniało światełko nadziei - jedzie do Opola , do doktora Walasa . I pierwsze nasze wrażenia były pozytywne . Taki miły , zaangażowany doktor . Taki fajny zespół . Potem pojawiły się pierwsze zgrzyty . A to zwymyślał moją mamę , że oparła się o inkubator . A to przy rodzicach zbluzgał o coś pielęgniarkę . A to w nieprzyjemny sposób " przesłuchiwał " na porannej wizycie śmiertelnie zmęczoną lekarkę przekazującą dyżur . Myśleli śmy , że wybitne osoby czasem mają trudne charaktery . Ale potem jego nerwowe poczynania stały się groźne dla pacjentów . Łudzę się , że było to tylko przemęczenie licznymi dyżurami , ale doktor nie rejestrował zgłaszanych przez pielęgniarki problemów , kilka razy pytał o to samo . Następnego dnia po operacji na klatce piersiowej maluszka kazał odstawić leki przeciwbólowe , a lekarce prowadzącej córeczkę tłumaczył , że przyspieszona akcja serca jest objawem niedokrwistości , a nie bólu , a grymas na twarzy wcześniaka to nie cierpienie , ale wygłupy . A na koniec stracił do nas cierpliwość i mimo wcześniejszych ustaleń dziecko wymagające jeszcze okresowo respiratora ( bez uprzedzenia nas ) przekazał do innego szpitala . . .
I'm sorry, but I was disappointed with this doctor. She had heard a lot of good things from her friends before. When my daughter was born, in despair that she was so early, that she was seriously ill and that she might die, a light of hope dawned - she went to Opole, to see Dr. Walas. And our first impressions were positive. Such a nice, committed doctor. Such a cool band. Then the first creaks appeared. And he insulted my mother for leaning on the incubator. And in front of his parents he insulted the nurse about something. And he unpleasantly "interrogated" the mortally tired doctor on duty during the morning visit. We thought that outstanding people sometimes have difficult characters. But then his nervous actions became dangerous for the patients. I'm under the illusion that it was just exhaustion from numerous shifts, but the doctor did not register the problems reported by the nurses and asked about the same thing several times. The next day after the surgery on the baby's chest, he told her to stop taking painkillers and explained to the doctor treating his daughter that the rapid heart rate was a symptom of anemia, not pain, and that the grimace on the premature baby's face was not suffering, but fooling around. And finally, he lost patience with us and, despite previous arrangements, he transferred the child who still required a respirator periodically (without telling us) to another hospital. . .