Znaczna część dyrektorów zarządzających , nie będących właścicielami a wynajętymi specjalistami , specjalizuje się w jednej dziedzinie . Ich technokratyczne podejście , z dodatkiem sieciowego zacięcia , sprawia , że koncentrują się na departamencie ( lub departamentach ) , które znają najlepiej . Prowadzi to do tak kuriozalnych sytuacji jak nieznajomość PMS używanego w hotelu . Nawet na poziomie podstawowym . Czy też , lekceważeniu tego lub innego działu , co wpływa w sposób bezpośredni na serwis gościa . Pomimo tego , że dyrektor - właściciel „ wie wszystko ” – nie jest to sarkazm – to zatrudnia specjalistów , którzy mają pracować tylko według jego pozornie sprawdzonych wskazówek . Prowadzić to może do mnóstwa nieporozumień , po każdej ze stron . Zazwyczaj kończy się to tym , że specjalista winiony jest za nieskuteczność rozwiązań właściciela .
A significant number of managing directors, who are not owners but hired specialists, specialize in one field. Their technocratic approach, with an added networking flair, means they focus on the department (or departments) they know best. This leads to such bizarre situations as ignorance of the PMS used in the hotel. Even at the basic level. Or, disregarding this or that department, which directly affects the guest's service. Even though the director-owner "knows everything" - this is not sarcasm - he employs specialists who are to work only according to his seemingly proven instructions. This can lead to a lot of misunderstandings on both sides. This usually ends with the specialist being blamed for the ineffectiveness of the owner's solutions.