Skoro jesteśmy zainteresowani ( a mam nadzieję , że jesteśmy ; niezręczności kolejnych ministrów spraw zagranicznych muszą mieć granice ) przynajmniej poprawnymi stosunkami z Rosją , dlaczego nie obawiamy się , że uporczywe nawroty do zbrodni katyńskiej w wystąpieniach urzędników , kazaniach księży i programach telewizji przekreślą szansę ?
If we are interested (and I hope we are; the clumsiness of successive foreign ministers must have limits) at least in good relations with Russia, why are we not afraid that persistent returns to the Katyn massacre in officials' speeches, priests' sermons and television programs will ruin the chance?