Wiktor stoi na korytarzu przed drzwiami , czeka , puka , pukanie jest bardziej poufałym sposobem zasygnalizowania swojej obecności zza drzwi , dzwonek brzmi oficjalnie , anonimowo , a każde pukanie ma swój odrębny charakter , po pukaniu można rozpoznać człowieka , puka swój , pukanie mówi " otwórzcie , przecież to ja " .
Wiktor stands in the corridor in front of the door, waits, knocks, knocking is a more familiar way of signaling his presence from behind the door, the bell sounds official, anonymous, and each knock has its own character, you can recognize a person by knocking, he knocks on his own, the knock says "open up", it's me after all."