alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Mercury MA-7

Mercury MA-7 is de vierde bemande ruimtevlucht in het kader van het Amerikaanse Mercury programma. De capsule genaamd Aurora 7 werd gelanceerd met een Atlas raket.

Scott Carpenter vloog drie maal rond de aarde. Bij de landing raakte de capsule enigszins uit koers, waardoor de capsule zo'n 400 km naast de beoogde plek terechtkwam.

vluchtgegevens:
 lancering:
 tijd: 24 mei 1962 12:45 GMT
 plaats: Cape Canaveral Air Force Station, Verenigde Staten (lanceercomplex LC14)
 landing:
 tijd: 24 mei 1962 17:41 GMT
 plaats: 19° 29' N, 64° 5' W, Atlantische Oceaan
 duur van de vlucht: 0,206 dagen (0 dagen 4 uur 56 min.)
 bemanning: Scott Carpenter (Eerste en enige ruimtevlucht)

Zie ook 
 Lijst van bemande ruimtevluchten

Bemand ruimtevaartuig
Mercuryprogramma
Mercury MA-9

Mercury MA-9 was de zesde en laatste bemande ruimtevlucht in het kader van het Amerikaanse Mercury-programma. De capsule genaamd Faith 7 met aan boord Gordon Cooper werd gelanceerd met een Atlas-raket, en maakte 22 omwentelingen om de aarde. Tijdens de laatste omwentelingen viel een aantal instrumenten uit en er trad kortsluiting op. Cooper slaagde er echter in om een perfecte landing uit te voeren. Deze vlucht duurde ruim 2 dagen en 10 uur, de andere Mercury-vluchten duurden nooit langer dan 10 uur. 

vluchtgegevens:
 lancering:
 tijd: 15 mei 1963 13:04 GMT
 plaats: Cape Canaveral Air Force Station, Verenigde Staten (lanceercomplex LC14)
 landing:
 tijd: 17 mei 1963 23:24 GMT
 plaats: 185 km OZO van Midway Islands, Stille Oceaan
 duur van de vlucht: 2,430 dagen (2 dagen 10 uur 20 min.)
 bemanning: Gordon Cooper (1e vlucht van twee ruimtevluchten)

Zie ook 
 Lijst van bemande ruimtevluchten

Bemand ruimtevaartuig
Mercuryprogramma
1963
Vaporware

Vaporware is computersoftware, computerhardware of een ander elektronicaproduct dat is aangekondigd, maar niet verkrijgbaar is.  Meestal wordt er wel aan gewerkt, maar het staat dan nog niet vast wanneer en óf het product op de markt komt.

De term wordt gebruikt om scepsis uit te drukken of het ooit tot een leverbaar en bruikbaar product zal komen, en om twijfel uit te drukken over de waarde van de vergelijking van het aangekondigde product met een al bestaand en werkend product.

Computerterminologie
Consumentenelektronica
Marketing en verkoop
Creswell Crags

Creswell Crags is een Britse kalksteenkloof op de grens van Derbyshire en Nottinghamshire. Het gebied is een belangrijke archeologische vindplaats.

In april 2003 is in Nottinghamshire een laatpaleolithische rotstekening aan het licht gebracht, in de site van Creswell Crags. Het gaat om een soort wilde geit met opstaande hoorns.

Naast de paardekop in de grot van Robin Hood en de antropomorfe sculptuur in de grot van Pin Hole behoort Creswell Crags tot de enige tot nu bekende Britse paleolithische vindplaatsen met figuratieve rotstekeningen.

Laat-paleolithische vindplaats in Europa
Archeologische plaats in Engeland
Rotstekeningen in Europa
Laat-paleolithische kunst in Europa
Peultjes

Peultjes of peulen kunnen vergeleken worden met de doperwt, maar bij peultjes kan de gehele peul in jonge toestand gegeten worden. Peultjes zijn een soort erwt (Pisum sativum) en behoren tot de variëteit Pisum sativum var. saccharatum. In de dunne groene peul kunnen in het jonge stadium de nog minuscule doperwtjes aangetroffen worden.

Zie ook: Biologische zaaitabel

Rassen 
Er zijn langstro en kortstro rassen. De langstro rassen moeten aan gaas worden geteeld. Bekende langstro rassen zijn Record en Heraut en kortstro rassen Norli en Agio.

Peultjes bereiden 
Er zijn rassen die vrijwel of helemaal geen vlies in hun peulen ontwikkelen. Deze peulen kunnen zonder meer gegeten worden. Sommige oude rassen ontwikkelen wel een vlies, als ze in een laat stadium worden geoogst. Bij deze peulen zitten er langs de randen draden. Deze moeten goed verwijderd worden, samen met de beide punten van de peul. Dit wordt "afhalen" genoemd.

Peultjes kunnen op verschillende manieren bereid worden. Kort gekookt of gewokt zodat ze knapperig blijven, of lang gestoofd met boter zodat ze zacht worden zijn twee uitersten.

Suikererwten (sugar snaps) lijken op peultjes.

Ziekten en plagen 
Duiven verwoesten jonge aanplant, en komen ook op de erwtjes van doorgegroeide peultjes af.

peultjes
Vrucht-als-groente
Peulvrucht
Cultuurgewas
Tijdlijn van de bouwkunst

Hieronder volgt een globale indeling van de geschiedenis van de bouwkunst. De aangegeven tijdsaanduidingen zijn vaak globaal, aangezien de meeste bouwstijlen geleidelijk opkwamen en weer verdwenen.

Prehistorie

Oudheid

De klassieken

Neostijlen

Moderne bouwkunst

Na de Tweede Wereldoorlog

Bouwstijl
Architectuur
Tijdlijnen
Kunstlijsten
Natuurpark Albufera

L'Albufera (volledige naam Parc Natural de l'Albufera de Valencia) is een nationaal park (sedert 1988) in Spanje. Het is een lagune, gelegen op circa 20 kilometer ten zuiden van Valencia: een lange duinenrij scheidt het zoetwatermeer van de Middellandse Zee.

Totale oppervlakte: 5880 Ha. 
Oppervlakte van het meer: 2837 Ha. 
Oppervlakte landelijk gebied: 850 Ha. 
Oppervlakte visvangst en landbouw: 1890 Ha.

Een groot gedeelte van de Spaanse rijst wordt geteeld in de Albufera, en de regio wordt dan ook door de Spaanse staat erkend als bakermat van de paella.

Externe links
,  Valencia officiële toerismewebsite
 Website van het natuurpark
, ,  Natuurparken van Valencia

Valencia (provincie)
Lijst van nationale parken in Spanje

Nationale parken in Spanje: In Spanje zijn 16 natuurgebieden uitgeroepen tot nationaal park. Nationaal park Teide, Nationaal park Garajonay, Nationaal park Doñana, Nationaal park Ordesa y Monte Perdido en enkele beukenbossen in Nationaal park Picos de Europa zijn Unesco-Werelderfgoed.

Nationale parken

Externe links
 officiële website Spaanse nationale parken
 officiële brochure Spaanse nationale parken

 
Spanje
nationale parken
Waardeketen

De waardeketen, ook bekend als waardeketenanalyse is een bedrijfskundig concept, dat de strategisch relevante bezigheden van een organisatie met elkaar in verband brengt. Dit concept is bruikbaar als management tool voor het systematisch onderzoeken van activiteiten en interacties met derden van een bedrijf.  De waardeketen (value chain) is gerelateerd aan de productieketen (supply chain)..

Algemeen  
Een waardeketen is een keten van activiteiten. Producten passeren de achtereenvolgende activiteiten van de keten en verwerven hierbij bij iedere activiteit enige waarde. De keten van activiteiten als geheel geeft het product hierbij meer toegevoegde waarde dan de som van de afzonderlijke delen. Het is van belang dit concept van de waardeketen te onderscheiden van de kostenopbouw bij de uitvoering van activiteiten.  

Dit concept is in 1985 voor het eerst beschreven door Michael Porter in zijn boek Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. Porter stelde verder dat concurrentievoordeel niet begrepen kan worden door een bedrijf als geheel te zien. Het is noodzakelijk om op  een systematische manier alle activiteiten die een organisatie uitvoert te onderzoeken om de bronnen van concurrentievoordeel te analyseren.

Binnen de management accounting wordt onderscheid gemaakt in:
 Totale waardeketenanalyse, waarbij men kan kijken naar de concurrentieverhouding van de gehele onderneming in de betreffende industrie of branche   
 Interne waardeketenanalyse, waarbij binnen de organisatie bekeken wordt waar men strategisch voordeel kan behalen
Beide vormen van analyse kunnen in het kader van strategische planning worden uitgevoerd.

Waardeketenmodel 
De waardeketen deelt een bedrijf op in zijn strategisch relevante activiteiten om inzicht te krijgen in het kostengedrag en de bestaande en potentiële bronnen van differentiatie. Een bedrijf verwerft concurrentievoordeel door deze strategisch belangrijke activiteiten goedkoper of beter uit te voeren dan zijn concurrenten.

De waardeketen toont de primaire activiteiten, de ondersteunende activiteiten en de marge van de organisatie. De nettowinst is het verschil tussen de totale opbrengst van de organisatie en de totale kosten die gemaakt worden om deze opbrengst te genereren. De (winst)-marge is de nettowinst gedeeld door de totale kosten maal 100%.

Primaire activiteiten
 Ingaande logistiek; het ontvangen, opslaan en verspreiden van grondstoffen
 Operaties; omzetten van grondstoffen in eindproduct
 Uitgaande logistiek; het ontvangen, opslaan en verspreiden van het eindproduct
 Marketing en verkoop; reclame, prijsstelling, ...
 Service; installatie, reparatie, training, ...

Ondersteunende activiteiten
 Verwerving; de inkoopfunctie
 Technologie-ontwikkeling; procedures, knowhow, procestechnologie...
 Management van menselijk kapitaal (hrm); werving, selectie, training, ...
 Infrastructuur; algemeen management, planning, financieel beheer, boekhouding, ...

Zie ook 
 Bedrijfsproces
 Organisatiestructuur
 Productieketen

Literatuur 
 Michael E. Porter (1985) Competitive Advantage: creating and sustaining superior performance

Bedrijfskunde
Danzig

Gdańsk, stad in Polen die tot 1945 Danzig heette
Vrije stad Danzig (1807-1814), voormalige staat
Vrije stad Danzig (1920-1939), voormalige staat (vrijstaat)
Danzig (regio), voormalig Regierungsbezirk in de provincie West-Pruisen
Danzig (Universiteit), universiteit in de Verenigde Staten
Danzig (band), een metalband
Aconcagua

De Aconcagua, gelegen in de Andes, in Argentinië, is met zijn 6.961 meter de hoogste berg van het Amerikaanse continent en de hoogste berg ter wereld buiten Azië.

De berg is gelegen in de provincie Mendoza en zijn natuurlijke grens wordt gemarkeerd door de Valle de las Vacas in het noorden en oosten en de Kleine Valle de los Horcones in het westen en zuiden. De berg en zijn omgeving maken deel uit van het provinciale Aconcaguapark. De berg heeft een aantal gletsjers, waarvan de belangrijkste de noordoostelijke of Poolse gletsjer en de oostelijke of Engelse gletsjer zijn.

De berg is ontstaan door subductie van de Nazcaplaat onder de Zuid-Amerikaanse plaat, gedurende de geologisch recente Andes-orogenese. De herkomst van de naam wordt betwist. Hij komt of van het Arauca Aconca-Hue of van het Quechua Ackon Cahuak.

Beklimmingen 
Voor bergbeklimmers is de Aconcagua een gemakkelijke berg om te beklimmen, wanneer hij vanuit het noorden wordt benaderd via de normale route. Op deze route is geen echt klimmen nodig, maar de effecten van de grote hoogte zijn zwaar. De luchtdruk is op de top 40% van het zeeniveau. Het record voor de normale, noordelijke route is 5 uur en 45 minuten, behaald in 1991. De routes naar de piek via de zuidelijke en zuidwestelijke bergkammen zijn zwaarder en de zuidelijke klim wordt als zeer zwaar beschouwd.

De eerst bekende beklimming was in 1897 door een expeditie onder leiding van de Brit Edward Fitzgerald. De top werd voor het eerst bereikt door de Zwitser Matthias Zurbriggen op 14 januari en een paar dagen later door twee andere expeditieleden. Deze beklimmingen werden ondernomen vanuit Puenta del Inca in het zuiden op een hoogte van 2.924 m. Op deze route werden later schuilhutten gebouwd tot op 6.400 m.

De zuidelijke kam die meer moeilijkheden oplevert werd voor het eerst beklommen in 1953 en de zuidzijde pas in 1954. Aan de voet van de zuidzijde ligt op 4.150 m hoogte de Uspallatapas waar een tunnel van de Trans-Andes spoorweg doorheen loopt, alsook de weg van Buenos Aires naar Santiago in Chili.

Overig gebruik van de naam Aconcagua 
De Aconcagua is ook de naam van een rivier die door centraal Chili loopt en uitmondt bij Concón in de Grote Oceaan. De vallei waar de rivier doorheen loopt, wordt de Aconcaguavallei genoemd.

Aconcagua is ook een provincie van Chili, gelegen ten noorden van Santiago in het overgangsgebied tussen de woestijn en de Matorral met zijn oorspronkelijke struikvegetatie. De hoofdstad is San Felipe. Het is een gebied met bevloeiingslandbouw (graan, fruit en wijn) en veeteelt.

Aconcagua is ook de bijnaam van Astor Piazzolla's concerto voor bandoneon en orkest, geschreven in 1979. Deze naam werd gegeven door de uitgever Aldo Pagani omdat "Dit de piek is van Astor Piazzolla's oeuvre..."

Zie ook 
 Lijst van bergen in Argentinië
 Lijst van bergen in de Andes
 Lijst van bergen in Zuid-Amerika
 Ojos del Salado

Berg in Argentinië
Zesduizender
Heuvel (landvorm)

Een heuvel is een landvorm die bestaat uit een beperkt gebied dat duidelijk hoger is dan zijn omgeving. In de geomorfologie onderscheidt men heuvels en bergen. Een top die minder dan 200 meter boven zijn omgeving uitsteekt is een heuvel. Is het hoogteverschil met de omgeving groter dan heet het een berg.

In de volksmond worden in België en Nederland veel heuvels bergen genoemd. De aanduiding heuvel is ook terug te vinden in plaatsnamen en andere toponiemen zoals Scherpenheuvel.

Heuvels vindt men in Nederland als restanten van de ijstijd in Gelderland en de provincie Utrecht, door uitspoeling van rivieren in Zuid-Limburg en ontstaan door wind en verstuiving als duinen in het westen. De Hoge Veluwe, de Utrechtse Heuvelrug en de Sallandse Heuvelrug zijn Nationale Parken.

Een grafheuvel of tumulus is een kunstmatig gemaakte ophoging op de plek waar het lichaam of de as van een overleden persoon is bijgezet.

Hoogste heuvels

België
 Signaal van Botrange, 694 meter boven TAW. Dit is niet zozeer een heuvel als wel het, nauwelijks in het landschap zichtbare, hoogste punt van een opgeheven schiervlakte.
In de Westhoek ligt het West-Vlaams Heuvelland, in en rond de gemeente Heuvelland. Bekend zijn onder meer de Rodeberg, Katsberg en de Kemmelberg.
In Oost-Vlaanderen vindt men de Vlaamse Ardennen met heuvels als de Kluisberg.

Nederland
 Limburg: Vaalserberg, 322,4 meter boven NAP.

Zie voor de hoogste heuvels van de overige provincies de lijst van hoogste punten in het Koninkrijk der Nederlanden of de lijst van heuvels in Nederland.

Trivia 
 Een donk is een voor bewoning geschikte hoogte in een verder laaggelegen gebied.
 Een galgenberg is een kunstmatige heuvel waarop een galg is geplaatst.
 Een kapelberg is een kunstmatige heuvel waarop een kapel is gebouwd.
 Een motte is een kunstmatige heuvel waar men vroeger een kasteel op bouwde.
 Een molenbelt is kunstmatige heuvel waarop een beltmolen staat.
 Een tell is een kunstmatige heuvel, vergelijkbaar met terpen en wierden.
 Een vliedberg is een kunstmatige heuvel.
 Een vluchtheuvel als herkenbare verhoging in het midden van het wegdek.
 Een wierde (Fries: terp) is een kunstmatige heuvel voor bewoning.

 Heuvelen is een techniek bij het rangeren van goederenwagons.

Zie ook
 Laaggebergte
 Middelgebergte
 Hooggebergte

 
Landvorm
Toneelgroep De Appel

Toneelgroep De Appel is een Nederlands voormalig theatergezelschap uit Den Haag met een eigen theater aan de Duinstraat in Scheveningen. De toneelgroep stond 25 jaar onder leiding van regisseur Erik Vos.

Geschiedenis 
Toneelgroep De Appel werd opgericht in 1972. Het theatergezelschap was tegen het einde van de 20e eeuw het oudste repertoiregezelschap van Nederland en was bij tijden bijzonder succesvol en spraakmakend met voorstellingen als De Oresteia van Aeschylus, Peer Gynt van Ibsen, De getemde feeks van Shakespeare, Mahagonny van Brecht, Faust I & II van Goethe, Ghetto van Joshua Sobol, Trilogie van het Zomerverblijf van Goldoni, Trojaanse vrouwen van Euripides op het Oerol Festival en de 12 uur durende theatermarathon Tantalus.

Diverse bekende acteurs waren aan Toneelgroep De Appel verbonden, onder wie Catherine ten Bruggencate, Sacha Bulthuis, Hubert Fermin, Geert de Jong, Will van Kralingen, Rudolf Lucieer, Hugo Maerten, Eric Schneider en Henk Votel.

Meer dan 6000 bezoekers betuigden op 10 juni 2000 met hun aanwezigheid bij de 12 uur durende theatermarathon 5 voor 12 steun aan het gezelschap dat door een beslissing van staatssecretaris Rick van der Ploeg met opheffing werd bedreigd.

In 2011 ontving De Appel de Oikos Publieksprijs en in 2012 de Toneel Publieksprijs voor de voorstelling Herakles.

In 2016 was de laatste voorstelling, Hamlet, na het stopzetten van de subsidie door de gemeente Den Haag.

Externe link 
Toneelgroep De Appel

Nederlands toneelgezelschap
Appeltheater

Het Appeltheater aan de Duinstraat in Scheveningen is een theater voor toneelvoorstellingen dat van 1978 tot 2016 in gebruik is geweest bij Toneelgroep De Appel.

Geschiedenis 
Het gebouw was oorspronkelijk een manege van de Haagse paardentram. Het gebouw stond lang leeg voordat het in 1978 werd gekraakt door medewerkers van Toneelgroep De Appel, die uit hun thuistheater, het Theater aan de Haven, waren gegroeid. Het monumentale 19e-eeuwse pand werd het eerste gelijkvloerse theater in Nederland dat volledig naar de wensen van de theatermakers kon worden ingericht c.q. verbouwd. Een dergelijk theatertype werd al gauw zwarte doos genoemd en het principe werd later veelvuldig gekopieerd.

Toen het gebouw halverwege de jaren 80 van de 20e eeuw eigendom werd van het gezelschap, was ook dat een unicum: voor het eerst bezat een Nederlandse toneelgroep een eigen theater. Door het gebouw voor tal van spraakmakende voorstellingen bij tijd en wijle vol zand te storten, uit te breken en zelfs onder water te zetten, bewees De Appel de kracht van dat concept. In 2016 hield de toneelgroep op te bestaan, zodat het theater niet meer in gebruik is.

Naast de grote zaal beschikt het Appeltheater over twee kleinere zalen waar regelmatig kleinschalige(r) voorstellingen werden gespeeld.

Externe link 
 Appeltheater - toneelgroepdeappel.nl (gearchiveerd)

Theaterzaal in Den Haag
Bouwwerk in Scheveningen
1284

Het jaar 1284 is het 84e jaar in de 13e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen 
januari
 29 - Het Kapittel van Sint-Servaas te Maastricht krijgt toestemming van negentien bisschoppen te Orvito om fondsen in te zamelen voor een nieuwe brug, ter vervanging van de ingestorte Romeinse brug van Maastricht. Aan de gulle gevers wordt een aflaat in het vooruitzicht gesteld.

maart
 3 - Statuut van Rhuddlan: Wales wordt door Engeland ingelijfd.

juni
 26 - De rattenvanger van Hamelen komt in Hamelen aan. (traditionele datum)

augustus
 5 en 6 - Zeeslag bij Meloria: Genua verslaat Pisa, dat zijn machtspositie verliest. 

oktober
 29 - Godfried van Brabant krijgt van zijn broer hertog Jan I van Brabant het graafschap Aarschot als apanage.
zonder datum
 Paus Martinus IV doet Peter II van Aragon in de ban en schenkt zijn rijk aan Karel van Valois, zoon van Filips III van Frankrijk. Begin van de Aragonese Kruistocht.
 Kartanegara, koning van Singhasari, verovert Bali.
 De dukaat, een gouden munt oorspronkelijk uit de Republiek Venetië, wordt voor het eerst geslagen.
 Koeblai Khan maakt Cambaluc (het huidige Beijing) tot zijn hoofdstad.
 De Diefdijk rond Vijfheerenlanden wordt aangelegd
 Johanna I van Navarra trouwt met de latere Filips IV van Frankrijk
 stadsbranden in Hamburg en Zutphen, zie ook stadsbrand van Zutphen (1284)
 oudst bekende vermelding: Everdingen, Martin, Wanneperveen

Opvolging 
 Castilië en Leon - Alfons X opgevolgd door zijn zoon Sancho IV
 koninkrijk Cyprus en Jeruzalem (kroning 11 mei) - Hugo III van Cyprus opgevolgd door zijn zoon Jan I
 Il-khanaat - Teguder opgevolgd door zijn neef Arghun
 Orde van Sint-Jan - Nicolas Lorgne opgevolgd door Jean de Villiers (jaartal bij benadering)
 Trebizonde - Johannes II Megas Komnenos opgevolgd door zijn halfzuster Theodora Megale Komnene

Afbeeldingen

Geboren 
 25 april - Eduard II, koning van Engeland (1307-1327)
 Jan I, graaf van Holland (1296-1299)
 Rangjung Dorje, Tibetaans geestelijke, karmapa
 Simone Martini, Italiaans schilder
 Rudolf I van Saksen-Wittenberg, Duits edelman (jaartal bij benadering)

Overleden 
 24 maart - Hugo III (~48), koning van Cyprus (1267-1284)
 4 april - Alfons X (62), koning van Castilië (1252-1284), tegenkoning van Duitsland (1257-1273)
 10 augustus - Teguder, Il-khan
 19 augustus - Alfons van Chester (10), kroonprins van Engeland
 20 september - Margaritha Colonna, Italiaans kloosterlinge
 23 november - Hazim al-Qartayanni (~73), Andalusisch dichter
 Aleid van Holland (~56), Hollands edelvrouw
 Günzel IV van Schwerin, Duits edelman (jaartal bij benadering)
 Nicolas Lorgne, grootmeester van de Orde van Sint-Jan (jaartal bij benadering)

Jaar
Amoco Cadiz (schip, 1974)

De Amoco Cadiz was een mammoettanker die op 16 maart 1978 aan de grond liep, vijf kilometer voor de kust van Portsall, gemeente Ploudalmézeau, in het noordwestelijkste puntje van Bretagne (Frankrijk). De tanker was eigendom van het Amerikaanse Amoco.

Het schip dat voer onder Liberiaanse vlag, was op weg van de Perzische Golf naar Le Havre in Frankrijk, toen het in zwaar weer terechtkwam. Een klein probleem in de stuurinrichting maakte het schip onbestuurbaar, waarna het in de richting van de Franse kust dreef en aan de grond liep op de riffen voor de baai van Portsall. Als laatste redmiddel had het schip geprobeerd te ankeren, maar ook dat mocht niet meer baten. Als gevolg hiervan brak het schip, en stroomde er 233.000 ton ruwe olie in zee, waarbij Het Kanaal ernstig werd vervuild, en het Bretonse strand grote schade opliep over een lengte van ruim 300 kilometer. Het werd een van de grootste milieurampen in de geschiedenis. Het opruimen van de olie duurde meer dan een jaar.

De ramp leidde tot de bouw van een controletoren voor het scheepvaartverkeer op het eiland Ouessant. Sindsdien beschikt de kustreddingsdienst in Brest ook over een krachtige sleepboot.

Het ruim 20 ton zware anker van de Amoco Cadiz ligt nu als monument bij de haven van Portsall.

Scheepsramp
Tanker op naam
Schip op naam
Olieramp
1978
Geschiedenis van Bretagne
Thermische analyse

Thermische analyse is een verzamelterm voor een aantal verwante technieken, die allemaal gemeen hebben dat de temperatuur op een gestuurde manier wordt veranderd en het gedrag van het onderzochte materiaal bestudeerd.

 Dynamische differentiecalorimetrie (DDC)
 Differential scanning calorimetry (DSC)
 Differentiële thermische analyse (DTA)
 Thermo-mechanische analyse (TMA)
 Dynamisch-mechanische spectroscopie (DMS)
 Dynamische (thermo-)mechanische analyse (DTMA of DMA)
 Thermogravimetrische analyse (TGA)

Zie ook 

 Lijst van analysemethoden voor materialen
Materiaaltesten
Theater

Theater (kunstvorm), cultuuruitingen waarbij levende personen optreden voor een publiek
 Theater (gebouw), een gebouw waar dergelijk amusement wordt aangeboden
 Bioscoop, een publieke uitgaansgelegenheid voor het bekijken van films
 Anatomisch theater, een zaal waar vroeger anatomische lessen werden gegeven
Architectenregister

Het Bureau Architectenregister is het zelfstandig bestuursorgaan in Nederland dat het bij de wet ingestelde Architectenregister beheert.

Wet op de architectentitel 
De Wet op de architectentitel (WAT) van 1987 beschermt het gebruik in Nederland van de titel "architect", niet het beroep architect. Iedereen is gerechtigd architectuur te bedrijven, maar niet iedereen mag zich daarbij architect noemen. 
Het doel van de wet is drieledig:
 voldoende opleiding van de architect waarborgen voor vakbekwaam verrichten van de werkzaamheden, in 2010 is voor inschrijving ook een tweejarige periode van beroepservaring vereist, daarnaast is de ingeschrevene verplicht 16 uur per jaar te besteden aan bij- en nascholing.
 bescherming van de consument/opdrachtgever: door het inzien van het architectenregister is direct te zien of een te kiezen persoon in het register staat ingeschreven;
 verduidelijken van de positie van de architect, stedenbouwkundige, tuin- en landschapsarchitect en interieurarchitect in verband met het werken in andere Europese landen.

Wijziging vanaf 2015 
Sinds 2014 is het als afgestudeerde aan de universitaire opleiding architectuur (bachelor en master) niet meer mogelijk meteen de beschermde titel "architect" aan te vragen. Op grond van de Wet op de architectentitel (WAT) is de beroepservaringperiode (BEP) verplicht gesteld voor iedereen die na 31 december 2014 afstudeert in een van de vakdisciplines architectuur, stedenbouw, tuin- en landschapsarchitectuur of interieurarchitectuur en zich wil inschrijven in het architectenregister. Dit betekent dat je na je studietijd eerst nog een beroepservaringperiode moet volgen voordat je je in het architectenregister kunt registreren.

Werkzaamheden 
Het bureau ziet toe op naleving van de wet waarin de bescherming van de titel omschreven staat. Binnen deze beschermende wet vallen de titels architect, stedenbouwkundige, tuin- en landschapsarchitect en interieurarchitect. Het beschermen van de titel gebeurt op twee manieren: procedures voeren tegen personen die deze titel onrechtmatig gebruiken en door perodiek controles uit te voeren op de opleidingen die opleiden tot architect.
Door haar officiële benoeming door het Ministerie van VROM is het BA ook de aangewezen instantie om onder meer attesten te verstrekken aan Nederlandse architecten die in een andere EU-lidstaat willen werken.

Externe link 
 Bureau Architectenregister

Architectuur
Openbaar register in Nederland
Online database
Zelfstandig bestuursorgaan
Hydroloog

Een hydroloog is een deskundige op het gebied van de waterkringloop. In de praktijk begint het vakgebied van de hydrologie op het moment dat de regen gevallen is, en niet verdampt. Daarmee sluit het vakgebied aan op de meteorologie. 

Vervolgens houdt een hydroloog zich bezig met de vraag hoeveel water er door sloten, drainage of afstroming over de oppervlakte wordt afgevoerd, en hoeveel er de bodem intrekt. Hydrologen die zich met dergelijke slootsystemen bezighouden zijn de oppervlaktewater-hydrologen. 

Als het water de bodem intrekt komt het langs de wortelzone van de gewassen bij het grondwater. De hydrologen die zich bezighouden met de vochtvoorziening voor landbouwgewassen noemen we agrohydrologen. 

De grondwaterhydrologen (of geohydrologen) houden zich bezig met de stroming van water door de diepere ondergrond. Van daaruit kan het water zich weer naar de oppervlakte begeven (kwel) of steeds dieper de ondergrond intrekken. Uiteindelijk kan het in de zee terechtkomen, of worden opgepompt, bijvoorbeeld door een pompstation van een waterleidingbedrijf.

Omdat het niet alleen om de omvang van de stromen gaat, maar ook om de chemische samenstelling, is er nauw contact met bodem- en geochemici.

Hydrologie
E-reeks

Een E-reeks is een vastgelegde uniforme reeks van waarden, die op een logaritmische schaal een decade in zo gelijkmatig mogelijke stappen verdeelt.

E-reeksen worden veelal gebruikt bij elektronische componenten, waarbij de ontwerper voor waarden van de eenheden (onder andere weerstand, capaciteit en inductie) moet kiezen uit een beperkte verzameling van voorkeurgetallen.

Het gebruik van voorkeurgetallen dient twee doelen:
Het gebruik ervan vergroot de compatibiliteit (uitwisselbaarheid) van objecten die door de jaren heen ontworpen zijn door verschillende personen. Het is een van de vele tactieken ter bevordering van standaardisatie binnen een organisatie of hele industrie.
Het gebruik ervan leidt tot gelijkwaardige (meestal logaritmische) stappen, waardoor het aantal te vervaardigen varianten en voorraad geminimaliseerd wordt.

Bij n stappen per decade spreekt men van de reeks En. De gebruikelijke waarden van n zijn
3, 6, 12, 24, 48, 96 en 192.

Het idee achter de reeksen werd bedacht door de Franse militaire ingenieur Charles Renard en is in 1952 vastgelegd in de ISO-norm 3 door de Internationale Organisatie voor Standaardisatie (ISO).
Renard ging aanvankelijk uit van 5, 10, 20, 40 en 80 stappen per decade (aangeduid met R5 tot en met R80).
Later nam de International Electrotechnical Commission (IEC) dit principe over en definieerde de E-reeksen in IEC 60063.

E3 - E24
Scroltabel met de E3-, E6-, E12- en E24-reeks boven elkaar.
De elementen in een serie zijn om-en-om terug te vinden in de serie daarboven.

De E3-serie wordt zelden gebruikt, behalve voor sommige elektronicacomponenten met grote variaties zoals condensatoren met extreem hoge waarden (>1 farad), waarbij de opgegeven tolerantie niet gebalanceerd is, zoals: −30/+50% of −20/+80%. Dit geldt ook bij componenten met minder kritische waarden zoals bij smoorspoelen.

E48 - E192
Vanaf de E48-serie werd een derde decimale positie toegevoegd en zijn de waarden enigszins aangepast.

Scrolltabel met de E48-, E96- en E192-reeks boven elkaar.
Ook hier geldt weer: de elementen in een serie zijn om-en-om terug te vinden in de serie daarboven.

De E192-serie wordt ook gebruikt voor toleranties van 0,25% en 0,1%.

Elektronica
Wiskunde
Kiesdrempel

Bij verkiezingen volgens een systeem met kieslijsten kan een kiesdrempel ingesteld worden. Dit betekent dat lijsten (meestal politieke partijen) die minder dan een bepaald percentage van de stemmen (de kiesdrempel) halen, geen enkele zetel in het verkozen orgaan krijgen. Op deze wijze hoopt men in het algemeen een al te sterke versplintering, waarbij vele kleine partijen optreden, te voorkomen. Nadeel is echter dat er een democratisch tekort ontstaat.

In België geldt sinds de parlementsverkiezingen van 2003 een kiesdrempel van 5%. Deze kiesdrempel wordt bepaald per kieskring. Voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn er in België 11 kieskringen: één voor elke provincie en één voor Brussel-Hoofdstad.

In Letland en Polen geldt eveneens een kiesdrempel van 5%. Een nog hogere kiesdrempel van 10% geldt in Turkije. In Oostenrijk, Slovenië en Zweden geldt een kiesdrempel van 4%, in Israël van 3,25 % en in Griekenland van 3%.  In Duitsland geldt voor de Bondsdag en de deelstaatparlementen nog steeds de kiesdrempel van 5%, maar op 26 februari 2014 verklaarde het grondwettelijk hof de kiesdrempel voor de Europese parlementsverkiezingen onrechtmatig waardoor Duitse kleinere partijen zetels wonnen in het Europese parlement tijdens de 
verkiezingen van mei 2014.

Nederland kent formeel geen kiesdrempel, al is er wel een regel dat bij Tweede Kamerverkiezingen een partij die geen reguliere zetel heeft gehaald ook geen kans op een restzetel maakt, wat dus equivalent is aan een kiesdrempel van 2/3 procent. Omdat in de Nederlandse Grondwet bij verkiezingen geen partijen worden gekozen maar individuele volksvertegenwoordigers zal de Grondwet aangepast moeten worden.

Overzicht België 
 Gemeenteraadsverkiezingen: methode-Imperiali
 Alle andere verkiezingen: methode-D'Hondt

De de-facto bovengrens is het percentage dat een politieke partij moet halen om 100% zeker te zijn van minstens 1 zetel. De de-facto-ondergrens is het percentage dat een politieke partij een zetel kan opleveren afhankelijk van de score van de andere partijen. (Concreet: als er 2 kleine partijen zijn met een score van 4,8% en 5,8% in Limburg, dan zal de partij met 4,8% uit de strijd vallen voor de zetels en zo de de-facto-kiesdrempel verlagen voor de partij met 5,8%.)

Kiessysteem
Hete bliksem

Hete bliksem is een oud Nederlands gerecht. Het is een stamppot die bestaat uit 2 delen aardappel, 1 deel zure appelen (goudreinetten), 1 deel zoete appelen of peren en 1 deel uien. Het gerecht wordt doorgaans opgediend met bloedworst. 

In Gelderland wordt hete bliksem traditioneel gegeten met klapstuk. Vaak zitten er ook stukjes spek bij.

In Noord-Brabant wordt het traditioneel met Brabantse metworst en rookworst geserveerd.

Naam 
Door het gebruik van appels en peren bevat het gerecht veel vocht, waardoor het lang zijn hoge temperatuur behoudt. Daaraan dankt het waarschijnlijk zijn naam. In het westen en noorden van Duitsland is de naam Himmel und Erde ('hemel en aarde') gangbaar, waarbij 'hemel' verwijst naar appels uit een boom en 'aarde' naar aardappels.

In het noorden van Nederland is hete bliksem bekend onder de naam: "stamppot zoetappeltjes" (waarbij alleen zoete appels worden gebruikt) of als "pronkjewail" (gemaakt van gedroogde en gewelde appeltjes). Voor de smaak wordt vaak keukenstroop toegevoegd.

Varianten 
Varianten van het gerecht worden verkregen door de toevoeging van spek tijdens het koken, of door gebruik van stoofperen in plaats van zoete appelen.
 Donder en hete bliksem  Een andere variant is "donder en hete bliksem", waarbij ham en Franse mosterd worden toegevoegd. 
 Hemel en aarde  Op het gaar gekookte gerecht wordt een laag gelegd van aangebraden dobbelsteentjes spek met gesnipperde ui.

Zie ook 
 Nederlandse gerechten

Aardappelgerecht
Nederlands gerecht
Hete bliksem met klapstuk
Hans van Willigenburg (televisiepresentator)

Johan Wouter (Hans) van Willigenburg (Amsterdam, 18 augustus 1942) is een Nederlandse televisie- en radiopresentator, die voordat hij bij de omroepen begon een aantal jaren bij Philips als platenproducer werkte.

Biografie 
Van Willigenburg is in Amsterdam geboren in de Van Woustraat en groeide daar in een muzikaal gezin op. Zijn vader was jazzpianist en werkte als procuratiehouder bij een papiergroothandel. Als zestienjarige maakte Van Willigenburg zijn eerste radio-programma's bij ziekenomroep RANO te Amsterdam, in het Wilhelmina Gasthuis. Hij werd later platenproducer en begon in dezelfde tijd met zijn werk als radio-omroeper bij de KRO. Hij presenteerde er programma's als Muziek A Gogo, Van twaalf tot twee, Adres Onbekend en Op de eerste rang. Zijn radiowerk groeide uit tot televisiewerk en hij stopte met zijn werk bij Philips.

Een van de eerste eigen televisieprogramma's die hij presenteerde was het gala Kurhaus Adieu. Daarna volgden series als Rondje Theater, 11 jaar lang Klassewerk en Zondagavond met Van Willigenburg. Midden jaren 80 was hij actief als jurylid bij de miniplaybackshow van Henny Huisman bij de KRO. Vanaf 1994 presenteerde hij 7 jaar lang samen met Mireille Bekooij het populaire ochtendprogramma Koffietijd voor RTL 4. Op 3 september 2006 presenteerde hij, wederom samen met Mireille Bekooij, een drie uur durende, eenmalige terugkeer van Koffietijd op RTL 4.

Ook stond hij in het theater in musicalproducties zoals Follies On Broadway en Hollywood Follies en speelt hij in diverse toneelstukken.

Van Willigenburg werd in februari 1995 onderscheiden met de Franse onderscheiding Ridder in de Orde van Kunsten en Letteren, voor het voortdurend promoten van de Franse taal en cultuur in Nederland. Vijf jaar later, in 2000, werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Van 2001 tot 2012 presenteerde Van Willigenburg elke werkdag het radioprogramma De Hulplijn bij Radio Noord-Holland. Daarna presenteerde hij tot eind 2013 voor dezelfde zender op zondagen het muziekprogramma Hans van Willigenburg en zijn muziek.

Van 3 januari 2010 tot 29 december 2013 presenteerde hij voor RKK op Radio 5 iedere zondagochtend van 11.00 tot 12.00 uur (vanuit Noord-Zuid Hollands Koffiehuis in Amsterdam) het programma De zondag van Van Willigenburg. Het programma verdween bij de herstructurering van de radiozender.

In theaterseizoen 2016/2017 had hij een kleine rol als voice-over in de voorstelling Watskeburt - de musical van Bos Theaterproducties en De Jeugd van Tegenwoordig.

Hij wordt af en toe verwisseld met Hans van Willigenburg van RTV Rijnmond, eveneens een presentator. 

Nederlands radiopresentator
Nederlands televisiepresentator
Nederlands omroeper
Schol (vis)

De schol (Pleuronectes platessa) (in Vlaanderen gewoonlijk pladijs genoemd) is een platte ruitvormige vis die samen met onder andere de bot en schar tot de scholachtigen wordt gerekend, die op hun beurt deel uitmaken van de platvissen.

Kenmerken
De huid van de schol is aan de rechterkant groenbruin en heeft oranje stippen. De ogen van de schol zitten aan de rechterkant. Aan de linkerkant (de blinde zijde) is de schol wit.

Leefwijze
De schol voedt zich voornamelijk met borstelwormen, tweekleppige schelpdieren en kleine kreeftachtigen. De jonge schol zwemt rechtop in de eerste levensfase (larve). Na ongeveer zes weken ondergaat de schol een gedaanteverwisseling, waarbij een van de ogen naar de andere kant groeit en hij zich tot platvis ontwikkelt. De volwassen schol zwemt met een golvende beweging. Vooral de lange rugvin en aarsvin zorgen voor de voortbeweging.

Verspreiding en leefgebied
De schol komt onder andere veel voor in de Atlantische Oceaan, de Noordzee, de Oostzee en het westelijke deel van de Middellandse Zee. De vis leeft vooral veel op de bodem van de zee en niet ver van de kust.

Visserij
Op platvissen in het algemeen waaronder de schol wordt veel gevist. Een zeer belangrijk deel van de visvangst op de Noordzee bestaat uit die van schollen. Bij de vangst wordt veelal gebruikgemaakt van de boomkor.

In de Noordzee is de schol een aantal jaren overbevist. Door de International Council for the Exploration of the Sea wordt er al meer dan een eeuw onderzoek gedaan naar de scholvisserij in de Noordzee en daaruit blijkt dat er minder overbevissing plaatsvindt. Dit komt vooral door regels die opgelegd zijn door de Europese Unie. Een andere reden die ervoor gezorgd heeft dat er minder sprake is van overbevissing is dat de visserij duurzamer is geworden. Dit heeft ervoor gezorgd dat er de laatste jaren meer schol in de Noordzee zwemt dan de afgelopen 50 jaar.

Pleuronectidae
IUCN-status niet bedreigd
Vischpoort (Elburg)

De Vischpoort werd gebouwd in de eerste helft van de 15e eeuw. Het is een stadspoort van het type poorttoren. De poort ligt nabij de haven van de Gelderse stad Elburg.

Beschrijving
Omstreeks 1233 kreeg Elburg stadrechten en daarbij ook de mogelijkheid verdedigingswerken te bouwen. De stad werd ommuurd en er kwamen vier muurtorens.

Oorspronkelijk was de Vischpoort een dichte verdedigingstoren van de stad. In 1592, toen de vestingwerken werden uitgebreid, werd er een doorgang in de poort aangebracht. In de 19e eeuw was er sprake van de sloop van diverse delen van de vesting Elburg, maar de Vischpoort bleef gehandhaafd. Wel werden de deuren uit de poort verwijderd.

In 1992 vond er een hersteloperatie plaats waarbij de poort weer voorzien werd van deuren. Boven de doorgang bevindt zich het wachtlokaal. Aan de stadszijde heeft de poort enkele vensters, aan de zeezijde is de poort vensterloos. Aan de bovenzijde van de poort is een uurwerk aangebracht. Op de vier hoekpunten van de poort  zijn vier zogenaamde Arkeltorentjes aangebracht. De poort wordt bekroond met een achtkantige, ingesnoerde naaldspits. Deze torenspits is gedekt met leien. Aan de buitenzijde, de zeezijde, is de toren voorzien van een kustlicht. Aan de binnenzijde zit een luidklok, deze werd in 1683 aangebracht en gaf het signaal dat de beurtschipper ging vertrekken. Ter weerszijden van de toren loopt de stadsmuur van de vesting Elburg.

Van de poorten die vroeger aan de stadsmuren waren gebouwd, is de Vischpoort de enige in Elburg die nog is overgebleven.

Zie ook
 Lijst van stadspoorten in Nederland
 Lijst van vuurtorens in Nederland

Bouwwerk in Elburg
Poort in Nederland
Rijksmonument in Elburg
Zuiderzeestraatweg

De Zuiderzeestraatweg is de in 1830 aangelegde verbindingsweg tussen Amersfoort en Zwolle. De weg loopt ongeveer langs het tegenwoordige Veluwemeer, de vroegere Zuiderzee, waaraan de weg zijn naam heeft te danken. Tot 1967, toen de A28 werd geopend, was het de belangrijkste verbinding tussen Zwolle en Amersfoort en de tussenliggende plaatsen.

Geschiedenis
Het initiatief voor de aanleg werd circa 1820 genomen door zeven grootgrondbezitters langs de route. Oorspronkelijk was koning Willem I tegen de plannen, omdat kort daarvoor de weg Amersfoort-Deventer was aangelegd, waarmee de Veluwe volgens hem voldoende ontsloten was. Uiteindelijk werd in 1827 toch toestemming verleend de weg aan te leggen, waarbij een belangrijk deel gefinancierd werd door veertien tollen. De weg werd deels aangelegd op oude dijklichamen, waardoor de weg niet direct zou wegstromen bij een stormramp. In 1830 werd de 5 meter brede klinkerweg geopend. In 1927, toen de weg in het Rijkswegenplan werd opgenomen, was het met een lengte van 64,4 kilometer het langste rijkswegtracé in Nederland. 

In 1908 opende de Zuiderzeetram haar lijn tussen Hattemerbroek en Nunspeet. Deze lijn volgde de Zuiderzeestraatweg. In 1931 werd de lijn gesloten en vervolgens opgebroken.

In de jaren zestig van de 20e eeuw werd de A28 aangelegd om de plaatsen aan de overvolle Zuiderzeestraatweg te ontlasten. De benaming 'Zuiderzeestraatweg' is vervolgens niet overal intact gebleven: op verschillende plaatsen kreeg de weg een andere naam om de adressering en bezorging van de post te vereenvoudigen. Zo heet de straatweg tegenwoordig deels 'Nijkerkerstraat', 'Oude Rijksweg', 'Putterweg', 'Harderwijkerweg' en 'Elburgerweg'. Vanaf Harderwijk tot en met Hattemerbroek is de oorspronkelijke naam 'Zuiderzeestraatweg' nog in gebruik, behalve in en om Nunspeet. De Zuiderzeestraatweg heeft ook N-nummering gekregen. Tussen Wezep en Oostendorp bijvoorbeeld is zij de N308.

Oorspronkelijk gelegen aan de Zuiderzeestraatweg
Zwolle (het beginpunt, of eindpunt, is sinds 1930 op de (oude) IJsselbrug of Katerveerbrug, daarvoor was dat de Gelderse kant van het Katerveer)
Hattemerbroek
Wezep
Oldebroek
Oostendorp
Elburg
Doornspijk
Nunspeet
Hulshorst
Hierden
Harderwijk
Ermelo
Putten
Nijkerk
Amersfoort

Geografie van Amersfoort
Geografie van Elburg
Geografie van Harderwijk
Geografie van Nijkerk
Geografie van Nunspeet
Geografie van Oldebroek
Geografie van Putten
Weg in Gelderland
Weg in Overijssel
Weg in Utrecht (provincie)
Zuiderzee
Luikse wafel

Een Luikse wafel, ook wel suikerwafel of Gaufre de Liège genoemd, is een Belgisch gerecht, dat zijn oorsprong vindt in de Belgische stad Luik (Frans: Liège).

De Luikse wafel is over het algemeen zwaarder dan een Brusselse wafel, en er worden suikerkristallen in verwerkt. Doordat de wafels van zichzelf dus al zoeter zijn, is het niet een traditie om ze met poedersuiker te bestrooien. Een ander verschil met de Brusselse wafel is de vorm: een Brusselse wafel is rechthoekig, terwijl een Luikse wafel meestal ruitvormig of ovaal is.

Luikse wafels worden vaak verkocht op kermissen en braderieën en zijn ook meestal per stuk verpakt in de supermarkt te vinden.

Zie ook 
 Brusselse wafel
 Lackmans

Koek
Belgische keuken
Waals streekproduct
Wafel
Belgische snack
Elektrische trein

Een elektrische trein is een trein die wordt aangedreven door een of meer elektromotoren en die de benodigde elektrische energie niet zelf opwekt, zoals een dieselelektrische trein, maar van buiten toegevoerd krijgt of van een meegevoerde accu. 

De elektrische tractie wordt gevoed door een pantograaf die contact maakt met de bovenleiding, een sleepcontact langs een derde rail of een accu in de trein (zie accutrein). 

(Bij de NMBS (Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen) is sedert 16 november 2006 het gebruik van de voorste pantograaf verplicht, om te voorkomen dat koper-of koolstofsplinters krassen zouden maken op het dak van het eerste rijtuig.)

Hoewel ook een dieselelektrische trein door elektromotoren wordt aangedreven, wordt de dieselelektrische trein gerekend onder de dieseltreinen.

Een elektrische trein moet niet verward worden met een elektrisch treinstel. Onder elektrische treinen vallen zowel locomotieven als treinstellen.

Nederland
In Nederland reden de eerste elektrische treinen in 1908 op de Hofpleinlijn tussen Rotterdam, Den Haag HS en Scheveningen. Hiervoor werden elektrische motorrijtuigen en tussenrijtuigen gebruikt. Vanaf de jaren twintig werden ook elektrische treinstellen gebruikt. De Nederlandse Spoorwegen reden in 1948 voor het eerst met elektrische locomotieven, de serie 1000.

België
De Belgische NMBS opende haar eerste elektrische lijn op 5 mei 1935 tussen Brussel, Mechelen en Antwerpen. Deze lijn werd uitgebaat met vierdelige motorstellen met een snelheid van 120 km/u. Dit zorgde op korte termijn voor een verdubbeling van het aantal passagiers.

Elektrisch voertuig
Trein
Platvissen

Platvissen (Pleuronectiformes) zijn een orde van vissoorten die op hun zijde op de bodem leven. De vissen, die vaak onder het zand verscholen liggen, hebben vaak zeer goede schutkleuren.

Er zijn meer dan vijfhonderd soorten platvissen. Met uitzondering van de heilbot leven ze op de zeebodem.
In de eerste ontwikkelingsstadia zien de platvissen er nog normaal uit, maar na zes weken verplaatsen de ogen zich naar één kant van de vis. Het lichaam is sterk verticaal afgeplat en de vis gaat aan de blinde zijde op de grond liggen. De blinde zijde is wit, terwijl de andere zijde de kleur en het patroon van de plaatselijke zeebodem aan kan nemen. De vissen graven zich vaak gedeeltelijk in, zodat alleen de sterk uitpuilende ogen nog zichtbaar zijn.

Voor de Noordzeevisserij zijn de platvissen van groot belang. Ze worden gevangen met de boomkor. In de Nederlandse tongvisserij wordt tegenwoordig gevist met pulskorren. De schol is de belangrijkste soort. Ook tong, tarbot en schar zijn voor de visserij belangrijk. Hengelsporters vangen vaak bot omdat deze soort vaak het brakke en ondiepe water opzoekt, zodat ze binnen het bereik van de hengelaar komen.

De Atlantische heilbot (Hippoglossus hippoglossus) is de grootste soort. Deze soort komt op diep water in het noorden van de Noordzee voor en houdt zich niet meer op de bodem op, maar jaagt ook op half water op zijn prooien. Deze vis kan meer dan twee meter lang worden (record: 262 cm, 290 kg).

Lijst van onderordes en families 
Volgens ITIS de onderstaande lijst. De families Paralichthodidae, Poecilopsettidae en Rhombosoleidae worden door Fishbase daarentegen niet als zelfstandige familie in de orde van de Platvissen (Pleuronectiformes) gezien, maar wel als onderdeel van de familie Pleuronectidae.

 Onderorde Pleuronectoidei
 Familie Achiridae (Amerikaanse tongen)
 Familie Achiropsettidae (Zuidelijke botten)
 Familie Bothidae (Botachtigen)
 Familie Citharidae (Cithariden)
 Familie Cynoglossidae (Hondstongen)
 Familie Paralichthodidae (volgens FishBase behoort deze groep onder Pleuronectidae)
 Familie Paralichthyidae (Schijnbotten)
 Familie Pleuronectidae (Schollen)
 Familie Poecilopsettidae (volgens FishBase behoort deze groep onder Pleuronectidae)
 Familie Rhombosoleidae (volgens FishBase behoort deze groep onder Pleuronectidae)
 Familie Samaridae (Schollen)
 Familie Scophthalmidae (Tarbotachtigen)
 Familie Soleidae (Tongen)
 Onderorde Psettodoidei
 Familie Psettodidae (Grootbekbotten)
De Kus (beeld)

De Kus is een beeldhouwwerk van de Franse beeldhouwer Auguste Rodin.

In 1886 creëerde de Franse meester Auguste Rodin zijn Baiser of De Kus. Geïnspireerd, net als bij zijn bronzen Porte de l'Enfer, door Dantes Divina Commedia, symboliseerde hij het verhaal van Paolo Malatesta en Francesca da Rimini in het sensuele thema van het koppel.

Een reflectie van de meester hieromtrent was: Grote beeldhouwers zijn evengoed koloristen als de beste schilders. Trouwens de kleur is als de bloem van het mooie modelé. Deze twee kwaliteiten vergezellen elkaar telkens weer en zij zijn het die aan alle meesterwerken van de beeldhouwkunst het schitterend aspect van het levende vlees geven.

Externe link 
  De Kus - Musée Rodin, Paris

Cultuur in Parijs
Beeld van Rodin
Zoenen