Drwęca

Drwęca () – rzeka w północnej Polsce na Pojezierzu Mazurskim i Pojezierzu Chełmińsko-Dobrzyńskim, prawy dopływ dolnej Wisły. Długość rzeki wynosi 207 km, a powierzchnia dorzecza 5536 km². Wypływa ze wschodnich stoków Góry Dylewskiej (Czarci Jar) na wysokości 191 m n.p.m., płynie na południowy zachód i uchodzi do Wisły na wysokości 36,6 m n.p.m., a jej końcowy odcinek stanowi granicę Torunia i Złotorii. Wyznacza południową granicę ziemi chełmińskiej.

Przepływa przez województwo warmińsko-mazurskie i województwo kujawsko-pomorskie.

Obszar dorzecza Drwęcy ukształtowany został podczas zlodowacenia wistuliańskiego – stadium poznańskiego. Drwęca jest połączona z Zalewem Wiślanym poprzez Kanał Elbląski. Są na niej organizowane spływy kajakowe. Rzeka od 1961 na całej długości jest najdłuższym ichtiologicznym rezerwatem przyrody w Polsce, objęta jest programem Natura 2000 jako specjalny obszar ochrony siedlisk Dolina Drwęcy (PLH280001) i na odcinku od Jajkowa do Brodnicy jako obszar specjalnej ochrony ptaków Bagienna Dolina Drwęcy (PLB040002).

Dopływy Drwęcy 
 Lewostronne:
 Grabiczek (L)
 L Dylewka
 L Żuławka
 Poburzanka
 Gizela
 P Bałcyna
 Elszka Lubawska
 L Sandela
 Wel
 L Grzybińska Struga
 L Żabińska Struga
 L Koszelewska Struga
 L Murawka
 L Płośniczanka
 L Martwica
 L Zwórznianka
 L Wąs
 P Kiełpińska Struga
 P Katlewska Struga
 P Wólka
 L Linowiecka Struga
 P Rumiańska Struga
 P Truszczyńska Struga
 P Dębieńska Struga
 Groblica
 Brynica
 P Samionka
 L Pissa
 L Górzanka
 Rypienica
 Struga Dobrzyńska
 Ruziec
 Lubianka
 Jordan
 Rudnik
 Struga Głogowska
 Bywka

 Prawostronne:
 Gramotka
 Kałdunka
 Iławka
 Skarlanka
 Struga Brodnicka
 Struga Kujawska
 Struga Wąbrzeska
 Struga Kowalewska
 Struga Rychnowska
 Struga Lubicka
 Frednowski Rów

Miasta położone nad Drwęcą 
 Ostróda (32 tys.)
 Nowe Miasto Lubawskie (12 tys.)
 Brodnica (ok. 27,0 tys.)
 Golub-Dobrzyń (14,1 tys.)
 Toruń (203 tys.)

Większe miasta leżące w dorzeczu Drwęcy:
 Lubawa (9,1 tys.)
 Lidzbark (8,3 tys.)
 Rypin (16,3 tys.)
 Wąbrzeźno (13,8 tys.)
 Kowalewo Pomorskie (4 tys.)
 Toruń (208 tys.)

Historia 
Drwęca była rzeką graniczną w latach 1815–1920, oddzielając terytoria zaboru pruskiego i rosyjskiego. W okolicy Złotorii i Lubicza działało kilkanaście posterunków granicznych obu zaborców (część budynków jest zachowana jako mieszkalne). Główne posterunki drogowe istniały w Lubiczu Górnym (rosyjskie) i Dolnym (pruskie). Wykopano też tzw. kordon graniczny – wał ziemny z nasypami po bokach, dla wyodrębnienia granic Prus.

Krzyżacy Drwęcę wykorzystywali do transportu płodów rolnych, runa leśnego, skór oraz mięsa. Szkuty dostarczały sól i stal.

W okolicach Lubicza na rzece wybudowano ujęcie wody Toruń-Jedwabno, pobierające wodę dla ok. 250 tysięcy ludzi, wybudowane w latach 60. Zostało zmodernizowane ze środków UE w 2006. Chlorowanie zastąpiono ozonowaniem, pozbawiając wodę niemiłego smaku.

Turystyka 
Drwęca jest jednym z piękniejszych szlaków kajakowych w Polsce. Dostępna do spływania od miejscowości Rychnowska Wola (8 km za źródłem) do samego ujścia w Wiśle, na długości 199 km. Początkowy odcinek dość uciążliwy z powodu mocno zarośniętego koryta rzeki. Nieco łatwiej robi się od miejscowości Idzbark, gdzie można zwodować kajaki przy ujściu rzeki Grabiczek. Jest rzeką o łatwym stopniu trudności, stosunkowo dobrze zagospodarowaną pod kątem noclegów i zaopatrzenia.

Zobacz też 

 Transport i infrastruktura rzeczna w Toruniu
 Rzeki w Polsce

Przypisy

Linki zewnętrzne 
 Archiwalne zdjęcia rzeki w bibliotece Polona

Geografia Torunia
Rzeki w Polsce