alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Hrvatski sabor

Hrvatski sabor, predstavničko tijelo građana Hrvatske i nositelj zakonodavne vlasti u Republici Hrvatskoj. Hrvatski sabor je jednodomno zakonodavno tijelo (parlament) s najmanje 100, a najviše 160 zastupnika. Zastupnici se biraju na temelju općeg i jednakog biračkog prava na neposrednim izborma tajnim glasanjem, na razdoblje od četiri godine.

Prema Ustavu Republike Hrvatske, Sabor svake godine zasjeda tijekom dva razdoblja:
 15. siječnja – 15. srpnja
 15. rujna – 15. prosinca

Izvan razdoblja redovnog zasjedanja, Sabor može zasjedati i izvanredno na zahtjev Predsjednika Republike, Vlade ili većine zastupnika. Predsjednik Hrvatskoga sabora može uz prethodno pribavljeno mišljenje klubova zastupnika parlamentarnih stranaka, sazvati Hrvatski sabor na izvanredno zasjedanje.

Popis predsjednika Hrvatskog sabora 
Popis se odnosi na predsjednike Sabora izabranog na demokratskim višestranačkim izborima:

Eksterni linkovi 

 Hrvatski Sabor 

 
Parlamenti
Sabor
Nova Srbija (politička stranka)

Nova Srbija NS je politička stranka desnice u Srbiji. Osnivač i predsednik Nove Srbije je Velimir Ilić.

Na poslednjim parlamentarnim izborima u Srbiji 28. decembra 2003, Nova Srbija je osvojila 7,7% glasova (22 od 250 poslaničkih mesta) u koaliciji sa Srpskim pokretom obnove. Novoj Srbiji je koalicionim ugovorom pripalo 9 poslaničkih mesta.

Političke partije u Srbiji
Alijansa za budućnost Kosova

Alijansa za budućnost Kosova (albanski: Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës (AAK)) je treća po redu partija na Kosovu i ima 9 poslaničkih mesta u Skupštini Kosova. Trenutni potpredsednik partije, Bajram Kosumi, je od 23. marta 2004. premijer Kosova. Predsednik Alijanse za budućnost Kosova je Haški optuženik Ramuš Haradinaj - prethodni premijer Kosova (od decembra 2004. do marta 2005.).

Političke stranke na Kosovu
Drago Krpina

Drago Krpina (1960 -) je hrvatski nacionalistički političar rodom iz okolice Benkovca.

Prije ulaska u politiku bavio se poezijom i amaterskim kazalištem. Godine 1990. je postao jedan od osnivača Hrvatske demokratske zajednice u Dalmaciji. Tada je bio poznat po ekstremnim stavovima i incidentnim situacijama, uključujući fizičke napade na zastupnike Hrvatskog Sabora srpske nacionalnosti, kao i prijetnje smrću uredniku Feral Tribunea Viktoru Ivančiću. Od 2000. se postupno povukao iz politike.

Hrvatski političari
Članovi Hrvatske demokratske zajednice
Davorko Vidović

Davorko Vidović (Sisak, 26. 6. 1956.) je bivši sisački gradonačelnik i ministar rada i socijalne skrbi (2000.-2003.) u Vladi Republike Hrvatske i saborski zastupnik. Prvi je predsjednik stranke Socijaldemokrata od srpnja 2022. godine.

Školovao se u Sisku i diplomirao filozofiju i sociologiju na Filozofskom fakultetu u Sveučilišta u Zagrebu. Početak radnog vijeka provodi kao novinar i najavljivač na Radio Sisku, radi u Centru usmjerenog obrazovanja "Vladimir Majder Kurt" (kasnija „Gimnazija“), a početkom devedesetih u sisačkoj Gimnaziji kao nastavnik.

Od 1992. godine profesionalno se bavi politikom, prvo kao član predsjedništva SDP-a Hrvatske, a zatim kao potpredsjednik stranke i na toj funkciji ostaje do 2000. Nakon izbora 2000. imenovan je ministrom rada i socijalne skrbi. Nakon izbora u studenom 2003. postaje zastupnik SDP-a u Hrvatskom saboru. 14. 6. 2005. izabran je za gradonačelnika Siska, da bi nedugo zatim prelaskom dvojice gradskih vijećnika na stranu HDZ-a bio smijenjen.

Dodijeljena mu je Spomenica Domovinskog rata 1991. i Red hrvatskog trolista. U Domovinskom ratu sudjeluje od 2. 8. 1991. godine kao zamjenik zapovjednika 55. lad PZO (prva utemeljena postrojba protuzračne obrane u Hrvatskoj vojsci) i u toj postrojbi je do 2. 9. 1991., a od 3. 9. 1992. pomoćnik je zapovjednika 120. brigade "Ban Toma Bakač Erdödy", te od 17. listopada 1991. postaje i pomoćnik zapovjednika Zapovjedništva obrane Siska.

Oženjen je, supruga mu se zove Vesna i po zanimanju je liječnica, ima dvije kćeri Anu i Mirnu.

Vanjske veze 
 Blog

Hrvatski političari
Gradonačelnici Siska
OŠ 22. lipnja

Osnovna škola 22. lipnja Sisak je jedna od najboljih škola na području Sisačko-moslavačke županije. Tijekom sedamdesetih godina prošlog stoljeća seli se iz starih zgrada u trećoj ulici (danas ulici dr.Ante Starčevića) u novu zgradu u Ulici Franje Lovrića 27. 

Do 2006. je najveći problem škole bilo igralište na otvorenom, koje je izgrađeno uz pomoć grada Siska koji je donirao 1.400.000,00 KN i uz pomoć donacija JANAF-a. Time će škola postati najopremljenija u regiji. Ravnateljica škole je Azra Rađenović. U školi je nastava u potpunosti zastupljena stručnim kadrom koji primjenjuje osim klasičnih i nove metode rada te suvremenu digitalnu tehnologiju. Dakle, osim zanimljive arhitekture same zgrade i nastava je zanimljiva jer se ne izvodi na klasičan način.

Škola je prvotno dobila ime po datumu prvog organiziranog antifašističkog ustanka u šumi Brezovica kod Siska. Škola je preimenovana početkom Domovinskog rata iz "OŠ 22. lipnja 1941." u "OŠ 22. lipnja". Na taj datum osim pobune protiv fašističke okupacije, zbio se još jedan za grad veliki događaj, a to je bitka u kojoj su po treći put brojčano nadmoćne Turke odbili hrabri Sisčani i vojska Bana Erdodya koja im je pritekla u pomoć.

Školu pohađaju učenici od 1.do 8. razreda, kao i učenici sa poteškoćama u razvoju.
Za učenike od 1. do 4. razreda organiziran je produženi boravak.
Učenici pohađaju izvannastavne aktivnosti : kreativne radionice, literarno - recitatorska, dramska grupa, glazbena mladež, glazbene radionice, zbor, likovna skupina, origami, EKO skupina, planinari, keramičari, prijatelji knjige, nogomet, rukomet.
Prema vlastitim interesima, učenici mogu izabrati koju predmet izborne nastave mogu pohađati, a ti predmeti su : vjeronauk(katolički i islamski), informatika, njemački jezik te češki i srpski jezik po modelu C.

Sisak
Obrazovne ustanove
Dragotina

Dragotina je selo u Hrvatskoj, u Sisačko-moslavačkoj županiji.

Zemljopisni položaj 
 Koordinate: 45°25' s.z.š., 16°21' i.z.d.
 Nadmorska visina: 102 m
 Srednja godišnja temperatura: 10,2 °C
 Godišnji prosjek relativne vlage: 78%
 Magla: 85 dana godišnje
 Površina: 153.32 km2

Selo je smiješteno nedaleko sredine toka riječice Maje. Nalazi se u srcu Banije, južno od Gline. To krajnje rubno područje Panonske nizine omogućilo je dovoljno vrlo plodnog tla za razvoj naselja. Zbog toga što je kraj blago brdovit, omogućen je i uzgoj vinove loze i voćki. Klima je umjereno kontinentalna.

Povijest 
Naselje je najvjerojatnije nastalo krajem 16. stoljeća prije Zrinsko-Fankopanskog ustanka. Osnovale su ga izbijeglice iz Osmanskog carstva, vjerojatno Crne Gore, pod votstvom tadašnjeg plemića-vladara.
On dobiva od Bana Zrinskog tu zemlju da na njoj nastani svoje podanike.

Naselja u Sisačko-moslavačkoj županiji
Slavenska teorija o podrijetlu Hrvata

Slavenska teorija kaže, da su svi Slaveni, tako i Hrvati, u dalekoj prošlosti živjeli zajedno kao jedan narod istočno od Uralskog gorja. Tada su pod pritiskom Avara, Mongola i drugih osvajača počeli migrirati prema zapadu. 

Kada prelaze Uralsko gorje neki Slaveni se nastanjuju uz Baltičko more na području današnje Rusije između Moskve i Sankt Peterburga. Oni kasnije postaju Rusi. Ostali Slaveni sele dalje, da bi se neki zaustavili na području sjeverne Ukrajine, od njih su kasnije nastali Ukrajinci i Bjelorusi. Time je završila migracija za Istočne Slavene.

Ostali nastavljaju dalje i tokom 6. stoljeća pod kraljem Samom, Zapadni i Južni Slaveni osnivaju svoju državu koja se nalazila na području od Baltika do Panonske ravnice. Bugari se odvajaju prije nastanka tog kraljevstva. Prije nego što će kralj Samo umrijeti Hrvati sele na područje današnje Hrvatske i Bosne.

Ostali Južnoslavenski narodi se doseljavaju u tom vremenu, neki prije, a neki kasnije. Hrvati zatim imaju dvije Kneževine. Prvu Panonsku Hrvatsku (kajkavski govor), koji Hrvati danas smatraju "pravom Hrvatskom" u to vrijeme i drugu Primorsku Hrvatsku (čakavci).

Istina je, da se nakon smrti Ljudevita Posavskog, Panonska Hrvatska koja se borila protiv Franaka i bila neovisna raspada i da je današnja Hrvatska naslijednik Primorske Hrvatske (glavni grad bio je Knin). Tada se oko Primorske Hrvatske (saveznika Franaka) ujedinjuju sve hrvatske zemlje.

Hrvati
Wolfgang Heidenfeld

Wolfgang Heidenfeld (29. svibanj 1911. – 3. kolovoz 1981.) bio je poznati šahist.

Heidenfeld je rođen u Berlinu. Protjeran je iz Njemačke u JAR jer je bio Židov. Tamo je osvojio Južno Afričko šahovsko prvenstvo u šahu osam puta, i predstavljao je JAR na Šahovskoj Olimpijadi 1958. godine. Osim šahist bio je i pisac, prodavač od vrata do vrata, novinar i smišljao je križaljke. Hobiji su mu bili poker, bridž i skupljanjem poštanskih marki, te naravno šah. Tijekom Drugog svijetskog rata pomagao je Saveznicima u dešifriranju Njemačkih poruka.

1955. godine porazio je bivšeg svjetskog prvaka Maxa Euwea. Također je podijedio u partijama protiv Miguela Najdorfa, Joaquima Duraoa i Ludeka Pachmana. Nikad nije postao međunarodni majstor—doduše kasnije je stekao dovoljne kvalifikacije, ali je odbio prihvatiti nagradu od FIDE.

Napisao je nekoliko knjiga o šahu poput: Proljetna kniga šaha, Moja kniga zabave i igara, Velike remi-partije (na Njemačkom), i Nedostatak majstorskog dodira (1970.).

1957. godine, poslije posijeta Irskoj, preselio se u Dublin. 1979. godine obitelj Heidenfeld se seli natrag u Ulm gdje on umire poslije par godina.

Heidenfeld je bio Irski prvak 1958., 1963., 1964., 1967., 1968., i 1972. godine.
Bio je u Olimpijskoj ekipi 1966., 1968., 1970., i 1974. godine; te u Ekipi Europskih prvaka 1967. godine.

Njegov sin, Mark Heidenfeld, je također igrao šah za reprezentaciju Irske.

Šahisti
Filatelija
Šahovska olimpijada

Šahovska olimpijada je šahovsko natjecanje koje službeno organizira FIDE od 1927. i koje se održava svake parne godine. Prije Prvog svjetskog rata ponekad se održavala i svake godine. Također se pojavilo i više "neslužbenih" nizova šahovskih olimpijada, koje su zaustavljene 1976.

Šah kao sport 
Iako je šah zastupljen u sportskim dijelovima mnogih novina diljem svijeta, ipak nije priznat ni ubrojen u olimpijske sportove. Unatoč tome FIDE je danas član Međunarodnog olimpijskog odbora i poštuje njegova pravila. To znači da bi šah mogao postati olimpijski sport u budućnosti, iako većina stručnjaka smatra da se to neće dogoditi.

<br/ style="clear:both;">

Šahovske olimpijade 

* Godine 1976. SSSR i druge komunističke države bojkotirale su olimpijadu zbog političkih razloga.

Šahovski turniri
Južnoafričko šahovsko prvenstvo

Prvaci Južno-afričkog prvenstva u šahu
 1939 14. Južno-afričko prvenstvo u šahu, W. Heidenfeld
 1937 13. Južno-afričko prvenstvo u šahu, K. Dreyer, J. Wolpert
 1935 12. Južno-afričko prvenstvo u šahu, J.C. Archer
 1928 11. Južno-afričko prvenstvo u šahu, M. Blieden
 1926 10. Južno-afričko prvenstvo u šahu, M. Blieden
 1924 9. Južno-afričko prvenstvo u šahu, A. Chavkin
 1920 8. Južno-afričko prvenstvo u šahu, A.J.A. Cameron, A. Chavkin
 1912 7. Južno-afričko prvenstvo u šahu, B.E. Siegheim
 1912 B.E. Siegheim (porazio H. Meihuizen u izazovu)
 1911 B.E. Siegheim (porazio H. Duhan u izazovu)
 1911 6. Južno-afričko prvenstvo u šahu, H. Duhan
 1910 M. Blieden (porazio B.E. Siegheim u izazovu)
 1906 5. Južno-afričko prvenstvo u šahu, B.E. Siegheim
 1903 4. Južno-afričko prvenstvo u šahu, F.J. Lee
 1899 3. Južno-afričko prvenstvo u šahu, A. Michael
 1898 E. Roberts (porazio P.G. Van Breda u izazovu)
 1897 E. Roberts (porazio A.J.A. Cameron u izazovu)
 1897 2. Južno-afričko prvenstvo u šahu, E. Roberts
 1892 1. Južno-afričko prvenstvo u šahu, A.J. Rivett, E. Roberts

Sport u Južnoj Africi
Šahovski turniri
Irski šahovski prvaci

Ovo je potpuni popis Irskih šahovskih prvaka od početaka prvenstva do 2004. godine.

Prvaci u muškoj kategoriji 
 2004 	Joseph Diarmuid Ryan
 2003 	Stephen Brady
 2002 	Sam Collins
 2001 	Stephen Brady
 2000 	Mark Heidenfeld
 1999 	Colm Daly
 1998 	Colm Daly
 1997 	Joseph Diarmuid Ryan
 1996 	Richard O'Donovan
 1995 	Brian Kelly
 1994 	Mark John Legard Orr
 1993 	Niall Carton
 1992 	Stephen Brady
 1991 	Stephen Brady
 1990 	John Delaney
 1989 	Niall Carton
 1988 	Philip Short
 1987 	John Delaney
 1986 	John Delaney / Philip Short
 1985 	Eugene Curtin / Mark John Legard Orr
 1984 	Eugene Curtin
 1983 	David Dunne
 1982 	John Delaney
 1981 	David Dunne / Philip Short
 1980 	Paul Delaney
 1979 	David Dunne / Eamon Keogh
 1978 	Alan Templeton Ludgate
 1977 	Ray Devenney / Alan Templeton Ludgate
 1976 	Bernard Kernan
 1975 	Eamon Keogh / Alan Templeton Ludgate
 1974 	Anthony Doyle
 1973 	Hugh MacGrillen
 1972 	Wolfgang Heidenfeld
 1971 	John L. Moles
 1970 	Paul Henry
 1969 	Nicholas James Patterson
 1968 	Wolfgang Heidenfeld
 1967 	Wolfgang Heidenfeld
 1966 	John L. Moles
 1965 	Michael F. Littleton
 1964 	Wolfgang Heidenfeld
 1963 	Wolfgang Heidenfeld
 1962 	John Reid / Michael F. Littleton
 1961 	John Reid
 1960 	Brian Reilly
 1959 	Brian Reilly
 1958 	Wolfgang Heidenfeld
 1957 	Donal J. O'Sullivan
 1956 	Donal J. O'Sullivan
 1955 	T. Vincent Maher
 1954 	Terry Kelly
 1953 	Edmund Noel Mulcahy
 1952 	Michael Joseph Schuster
 1951 	Patrick Martin Austin Bourke
 1950 	T. Vincent Maher
 1949 	Patrick Brendan Kennedy
 1948 	Donal J. O'Sullivan
 1947 	Patrick A. Duignan
 1946 	Bartholomew O'Sullivan
 1940 	John J. O'Hanlon
 1939 	Bartholomew O'Sullivan
 1938 	Thomas Cox
 1937 	Thomas Cox
 1936 	John J. O'Hanlon
 1935 	John J. O'Hanlon
 1934 	James C. Creevey
 1933 	James C. Creevey
 1932 	John J. O'Hanlon
 1931 	T.G.Cranston
 1930 	John J. O'Hanlon
 1929 	Philip Baker
 1928 	Philip Baker
 1927 	Philip Baker
 1926 	John J. O'Hanlon
 1925 	John J. O'Hanlon
 1924 	Philip Baker
 1922 	T.G.Cranston
 1915 	John J. O'Hanlon
 1913 	John J. O'Hanlon
 1892 	James Alexander Porterfield Rynd
 1889 	G.D.Soffe
 1886 	R.W.Barnett
 1865 	James Alexander Porterfield Rynd

Prvakinje u ženskoj kategoriji 
 1982 	E.Quinn
 1980 	Suzanne Connolly / Ann Teresa Delaney
 1977 	Ann Teresa Delaney
 1974 	D.O'Siochru
 1973 	D.O'Siochru
 1972 	D.O'Siochru
 1971 	C.Noonan / C.Meulien
 1970 	B.O'Shaughnessy
 1969 	C.Byrne
 1968 	D.O'Siochru
 1956 	E.M.Cassidy
 1955 	H.F.Chater / K.Doolan
 1954 	H.F.Chater
 1953 	H.F.Chater
 1952 	H.F.Chater
 1951 	H.F.Chater

Eksterni linkovi 
 Irish Championships at the Irish Chess Archives 
(uključuje povijest, rezultate, tablice, biografije i interviue s prvenstva)

Šahisti
Lim (rijeka)

Lim je najveća pritoka Drine. Gornji dio sliva pripada Crnoj Gori, dok srednji i donji dio sliva pripadaju dijelom Srbiji i Bosni i Hercegovini. Slivna porvšina Lima iznosi 5.785 km2 (od čega 115 km2 pripada Albaniji). Značajnije pritoke Lima su: Zlorečica, Šekularska, Ljuboviđa, Lješnica, Bjelopoljska Bistrica, Mileševka, Beranska Bistrica.

Neposredno nakon svog izvorisra prima dvije pritoke takodje sa Prokletija Djuricku rijeku kao i Komaracu Spajanjem reka Grnčar i Vruje, koja izvire ispod Prokletija, nastaje reka Ljusti tip delte. Rijeku Ljucu ne mozemo smatrati nastavkom Lima. Pod svojim imenom, Lim ističe iz Plavskog jezera i teče pored Andrijevice, Berana, Bijelog Polja, Prijepolja i Priboja. Dug je 220 km. Geološki sastav limske doline je raznovrstan i čine ga stijene različite starosti. Cijelim svojim tokom Lim teče kroz klisure i kotline, zavisno od sastava terena. U području krečnjaka doline su uske sa visokim dolinskim stranama, a u ostalim djelovima su proširene. 

Kotline su najšire u gornjem delu toka, oko 20 m, a dubina preko 2 m, pri čemu su brzine male. Idući nizvodno, doline bivaju sve uže, a na kraju prelaze u klisuru. Lim naizmenično teče kroz klisure i kotline: iz Plavsko-gusinjske kotline ulazi u klisuru Sutjesku, potom u Beransku kotlinu i Tivransku klisuru. Potom prolazi kroz Bjelopoljsku kotlinu i Dobrakovačku klisuru koja prelazi u kanjon dubok do 550 m i dugačak 11 km, Brodarevsku kotlinu i dalje kroz dolinu duboku do 530 m, koja je ka Prijepolju sve plića i sve blažih strana. Pošto napušti Prijepoljsko polje i prođe pored grada, Lim ulazi u duboku klisuru sa manjim kotlinastim proširenjima, a posle ušća Uvca ulazi u dolinu koja nizvodno postaje sve dublja i na 5 km od ušća prelazi u kanjon dubok do 530 m.

Širina i dubina rijeke su duž toka promenljive: kod Bijelog Polja širina je 45 m, a dubina 2 m; kod Prijepolja je širina 60 m, a dubina do 2 m. Na nekoliko mjesta u kanjonima, širina rijeke je samo 3 m. U donjem dijelu sliva, neposredno iza Prijepolja, formirano je akumulaciono jeze¬ro zapremine oko 44 miliona m3 za potrebe hidroelektrane Potpeć. Na desnoj obali jezera, kod mjesta Bistrica, izgrađena je istoimena elektrana, derivacionog tipa, koja koristi akumulaciju Radoinja, dok joj jezero Potpeć služi kao kompenzacioni bazen. Nizvodno od ušća Uvca, rijeka Lim se u velikim krivinama spušta do doline Drine i kod mjesta Međeđa uliva u Drinu. Na ušću u Drinu širok je 90 m, a dubina mu dostiže do 5 m.

Literatura 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; 
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; 

Rijeke u Crnoj Gori
Rijeke u Albaniji
Rijeke u Srbiji
Rijeke u Bosni i Hercegovini
Geografija Republike Srpske
Hipotekarni agent

Hipotekarni agent ili hipotekarni broker je važna karika pri odobravanju stambenih kredita. Pripadaju široj grupi finansijskih brokera agenata.

U SAD ih ima pola miliona.

Ekonomisti
Zanimanja
Svis

Svis Internešnal Erlajnz (nem. Swiss International Air Lines) je nacionalna aviokompanija Švajcarske. Avioni Svis Internešnal Erlajnza lete dnevno na liniji Cirih-Beograd-Cirih.

Avijacija
Sveti Benedikt

Sveti Benedikt Nursijski (oko 480. – 21. ožujka 543.), rođen u talijanskoj Nursiji (Norcia), smatra se ocem zapadnog monaštva (redovništva). I danas mnogi redovnici pripadaju kršćanskom vjerskom redu nazvanom po njemu - benediktincima.

Ideal redovničkog života iznio je u svojim pravilima. Umro je u mjestu Monte Cassino 21. ožujka 543., a budući da se smatra ocem zapadnoeuropske kršćanske kulture uopće papa Pavao VI. proglasio ga je 1964. svecem zaštitnikom Europe. Njegov je blagdan u rimokatoličkoj 11. srpnja, a u pravoslavnoj crkvi 14. ožujka (po julijanskom kalendaru).

Zanimljivosti 
Poznat je medaljon sv. Benedikta za koji se vjeruje, da čuva mnoge ljude od zla. 
Značenje medaljona:

Križ - iznad njega natpis: Pax – Mir
U četiri kuta križa nalaze se slova CSPB, što znači:
Crux sancti Patris Benedicti - Križ svetog oca Benedikta.
Na okomitom kraku križa (odozgo prema dolje): CSSML, -
Crux sancta sit mihi lux - Neka mi križ bude svijetlo
a na poprečnom kraku NDSMD, što znači: -
Non draco sit mihi dux - Neka mi zmaj ne bude vođa.
 
Slova u krugu: V R S N S M V S M Q L I V B što znači:
Vade retro satana, non suade mihi vana, sunt mals quae libas, ipse venena bibas – a to znači: 
Odlazi, Sotono, nikad mi ne savjetuj taštine, zlo je ono što mi pružaš, popij sam svoj otrov.

Izvori 

Benedikt
Benediktinci
Sobekemsaf I

Sobekemsaf I (ili preciznijeSekhemre Shedtawy Sobekemsaf) bio je egipatski kralj iz Sedamnaeste dinastije koji je u vladao u Drugom prijelaznom periodu, odnonso u doba kada je Egiptom istovremeno vladalo nekoliko suparničkih dinastija.

Dugo vremena se smatralo da je zapravo živio u doba Trinaeste dinastije). Njegovo prijestolno ime Sekhemre Shedtawy, znači "Moćan je Re; Spasitelj Dvije zemlje." Egiptolozi danas vjeruju da je Sobekemsaf I bio otac faraona Antefa VI i Antefa VII, a kao dokaz se navodi natpis izrezbaren na kvaki pronađenoj u ruševinama hrama u Gebel Antefu koji potječe iz 17. dinastije, a koga je sagtradio Antef VII 

Sobekemsaf I je egiptolozima zanimljiv i zbog događaja koji se zbio vijekovima poslije njegove smrti - pljački njegove kraljevske piramide i grobnice. Događaj je spomenut u Papirusu Abbott i Leopold-Amherst, datiranom u 16. godinu vladavine Ramzesa IX. Nešto kasniji papirus, datiran u 22. dan III Peretovog mjeseca 16. godine vladavine Ramzesa IX predstavlja zapisnik sa suđenja počiniteljima tog zločina - Amenpnuferu, sinu Anhernakhteovom, zidaru Hrama Amun Rea i zidaru Hapiweru.

Bilješke

Literatura 
 Kim Ryholt: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C, Museum Tuscalanum Press. , 393 File 17/2
 Leonard Cottrell, The Lost Pharaohs, Pan Books London and Sydney, 8th printing:1977

Faraoni
Antef VI

Antef VI (ili Intef Sekhemrewepmaat) bio je egipatski kralj iz Sedamnaeste dinastije, koji je živio u Drugom prijelaznom periodu, u doba kada je Egiptom vladalo nekoliko kraljeva. 

O tom faraonu se zna da je vladao iz Tebe, te najvjerojatnije bio sahranjen u tamošnjoj nekropoli. Njegov mrtvački kovčeg, poznat pod šifrom Louvre E 3019, pronađen je u 19. vijeku, a iz natpisa na njemu je poznato da ga je brat Nebkheperre Antef VII sahranio i naslijedio.  I Antef VI i Antef VII su bili sinovi kralja Sobekemsafa, najvjerojatnije Sobekemsafa I. Grob mu je nije pronađen, ali se vjeruje da je u blizini Dra' Abu el-Naga' gdje je pronađen grob brata Antefa VII 2001 godine.

Bilješke 

Faraoni
Antef VII

Antef VII (ili Nebkheperre Intef) bio je egipatski kralj iz Sedamnaeste dinastije, koji je vladao za vrijeme Drugog prijelaznog perioda, odnosno u doba kada je Egiptom istovremeno vladalo nekoliko kraljeva. Poznat je kao brat i nasljednik Antefa VI, odnosno sin Sekhemre Shedtawyja Sobekemsafa I. Antef VII je jedan od bolje poznatih faraona svoje dinastije, zahvaljujući tome što je obnovio niz oštećenih hramova u Gornjem Egiptu, kao i sagradio novi hram u Gebel Antefzu.

Vladao je iz Tebe, te bio sahranjen u grobnici na lokaciji Dra' Abu el-Naga'. Grob, iznad koga se nalazila piramida visine 11-13 m, je pronašao tim njemačkih arheologa na čelu Danielom Polzom 2001.

Literatura 
 Kim Ryholt: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C. by Museum Tuscalanum Press. , 394-95 File 17/2 (list of sources)

Vanjske veze 
 Članak o iskopavanju groba (na njemačkom) 
 Digital Egypt link

Faraoni
Intef VIII

Intef VIII (ili Antef) Sekhemreherhermaat bio je egipatski kralj iz Sedamnaeste dinastije, koji je vladao u Drugom prijelaznom periodu, kada je Egipat bio podijeljen između tebanske 17. dinastije u Gornjem Egiptu i Hiksa i njihove 15. dinastije koja je vladala Gornjim i dijelom Srednjeg Egipta. 

Intef VIII je vladao iz Tebe, te bio pokopan u grobnici 17. dinastije u kraljevskoj nekropoli Dra Abu El-Naga. Jedini trag o njegovom postojanju je, međutim, kraljevski kovčeg poznat pod šifrom Louvre E 3020, a koji se danas nalazi u Francuskoj. O njemu se malo zna, osim da je vladao vrlo kratko i naslijedio Antefa VII.

Bilješke 

Faraoni
Sobekemsaf II

Sobekemsaf II Sekhemrewadjkhaw bio je faraon Egipta iz 17. dinastije. Poznat je po nizu natpisa koji spominju rudarske ekspedicije u kamenolom Wadi Hammamat u Istočnoj pustinji, poduzete za vrijeme njegove vladavine. Jedan od natpisa je datiran za Godinu 7 njegove vladavine. Sin Sobekemsafa II's - također nazvan Sobekemsaf - je prikazan na Kairskoj statui CG 386 iz Abydosa kao mladi princ koji stoji između očevih nogu. Sobekemsafova glavna supruga je bila kraljica Nubemhet. Poznat je po tome što je obnovio Hram Monthua u Medamudu, gdje je očuvan fini reljef faraona kako bogovima nudi žrtve.

Bilješke 

 

Faraoni
Tao I Stariji

Senakhtenre Tao I Stariji bio je faraon Egipta iz Sedamnaeste dinastije iz Gornjeg Egipta u Drugom prijelaznom periodu. Rođen je cca. 1605. pne. a umro cca. 1560. ili 1558. pne.. Njegovo ime Senakhtenre znači "Stalan kao Re." (Clayton: p.94)

O tom kralju se ne zna skoro ništa, osim da je bio suprug Tetisheri, kraljice koja se smatra matrijarhom 17. i 18. dinastije. Špekulira se kako je njegova vladavina bila prilično kratka.

Bilješke 
 Peter Clayton, Chronicle of the Pharaohs, Thames and Hudson Ltd, paperback 2006
 Donald Redford, Pharaonic King-Lists, Annals, and Day-Books: A Contribution to the Study of the Egyptian Sense of History, SSEA Publication IV, (Mississauga, Ontario: Benben Publications) 1986 
 Kim Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period (Carsten Niebuhr Institute Publications, vol.20. (Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997) 

Faraoni
1580-e pne.



Događaji i trendovi

Značajni ljudi 
 Erishum III, kralj Asirije cca. 1598–1586. pne. (tradicionalni datum) ili cca. 1580–1567. pne. (noviji datum).

 
-841
1570-e pne.



Događaji i trenodvi 
 1570-e pne. — Drugi prijelazni period završava a Novo kraljevstvo započinje u Drevnom Egiptu.

Značajni ljudi 
 Kamose, posljednji faraon 17. dinastije Egipta (1573–1570).
 Ahmose I, faraon i osnivač 18. dinastije Egipta (1570–1546. pne.).

Smrti 
 1573. pne. — Eber, sin Šelahov, (rođen 2037. pne.) prema Hebrejskom kalendaru.

 
-842
1560-e pne.



Događaji i trendovi 
 1567. pne. — Egipat: Kraj Petnaeste dinastije, kraj Šesnaeste dinastije, kraj Sedamnaeste dinastije, početak Osamnaeste dinastije.

Značajni ljudi 
 Ahmose I, faraon i osnivač 18. dinastije Egipta (1570–1546. pne.).

 
-843
Ustav Srbije

Narodna Skupština Republike Srbije je 30.septembra 2006. godine, na posebnoj sednici kojoj su prisustvovali predsednik Republike Boris Tadić, premijer Vojislav Koštunica i članovi Vlade, jednoglasno usvojila predlog novog Ustava Republike Srbije. Predlog je dobio podršku građana na referendumu održanom 28. oktobra i 29. oktobra 2006. na kome je za predlog novog Ustava glasalo 53.04% od ukupnog broja građana sa pravom glasa.

Prema konačnim rezultatima Republičke izborne komisije na referendum je izašlo 54,91% ili 3.645.517 birača, a za novi ustav glasala su 3.521.724 birača, odnosno 53,04%.

U preambuli Ustava kaže se da je Kosovo i Metohija sastavni deo Republike Srbije, što sadrži i prethodni Ustav Srbije od 1990. godine, a prvi član kaže da je Srbija država srpskog naroda i svih građana koji u njoj žive.

Referendum 
Narodna skupština je jednoglasno, sa 242 glasa narodnih poslanika, usvojila Predlog odluke o raspisivanju republičkog referenduma radi potvrđivanja novog ustava Republike Srbije. 
Prema ovoj odluci referendum o potvrđivanju predloga ustava Republike Srbije održan je 28. i 29. oktobra 2006. godine.

Na ovom referendumu građani su se izjasnili na pitanje: „Da li ste za potvrđivanje novog Ustava Republike Srbije?“ i to odgovorom „da“ ili „ne“.

Drugog novembra 2006. godine, Republička izborna komisija je objavio konačne rezultate referenduma: na birališta je izašlo 3.645.517 građana ili 54,91%. Za Ustav je glasalo 3.521.724 ili 53,04%.

Poslanici Skupštine Srbije su 8. novembra, na svečanoj sednici kojoj je prisustvovao državni vrh Srbije, verski velikodostojnici i strani ambasadori, proglasili novi Ustav.

Značajnije promene 
 
Promene u odnosu na prethodni Ustav su sledeće:

 Ukinuta je društvena svojina i stvoreni su temelji tržišne ekonomije 
Stranci mogu steći svojinu nad nepokretnostima što otvara vrata stranim investicijama 
 Reizbor svih sudija 
 Predsednik Republike komanduje vojskom 
 Predsednika Republike neposredno bira narod, a smenjuje ga Skupština 
 Prvi put se u Ustavu spominju evropske vrednosti i standardi 
 Omogućena je puna nezavisnost NBS 
 Omogućava suštinsku decentralizaciju, opštine dobijaju imovinu 
 Prvi put je rodna ravnopravnost postala ustavna kategorija 
 Poslanički mandati pripadaju strankama čime se štiti volja građana 
 Vojvodina ima visoku ekonomsku autonomiju (ima svoju imovinu i njom slobodno raspolaže) 
 Zabranjena je rasna, nacionalna i verska diskriminacija 
 Zabranjen je sukob interesa 
 Zvanična himna je Bože pravde 
 Uneto je pravo na prigovor savesti 
 Uneto je pravo na obaveštenost građana informacijama od javnog značaja 
 Posebno se štite majke i deca, kao i samohrani roditelji 
 Brak se ograničava na zajednicu između muškarca i žene
 Zaštićeni su potrošači 
 Ropstvo je zabranjeno Ustavom

V. također 

 Ustavi Srbije
 Referendum radi potvrđivanja novog Ustava Republike Srbije 2006

Reference 

Pravo u Srbiji
2006
Srbija
Ustav Srbije od 1974. godine

Kada je februara 1974. godine donet Ustav SFRJ, te iste godine doneti su i Ustavi svih jugoslovenskih republika. Po Ustavu Socijalističke Republike Srbije, pokrajine Vojvodina i Kosovo i Metohija dobile su velika ovlašćenja i prava, a teritorija Srbije izgledala je ovako:

 SAP (Socijalistička Autonomna Pokrajina) Vojvodina 
 SAP (Socijalistička Autonomna Pokrajina) Kosovo i Metohija
 Centralna Srbija

Teritorija pokrajina nije se mogla menjati bez odluke pokrajinske Skupštine. Državno rukovodstvo Srbije imalo je nadležnosti nad pokrajinama jedino po pitanjima, tadašnje, narodne odbrane (JNA) i novca.

Posle smrti predsednika Jugoslavije, Tita, 1980. godine, počele su da jačaju separatističke snage u obe pokrajine, a naročito na Kosovu. Tamo je 1981. godine došlo do masovnih demonstracija Albanaca, koji su tražili da Kosovo postane republika. Protesti su ugušeni silom.

Rukovodstvo Srbije je 1989.godine donelo sledeće odluke: republička Skupština donela je,marta meseca,amandmane na Ustav Srbije. Pokrajinama su oduzeta obeležja državnosti i njihova ovlašćenja su znatno sužena. Međutim, ceo srpski Ustav trajao je sve do 1990. godine, kada je donet novi Ustav Srbije. On je potvrdio sve odluke o oduzimanju obeležja državnosti pokrajinama.

Ustavi Srbije
Skupština Kosova

Skupština Kosova (alb. Kuvendi i Kosovës) je zakonodavna institucija na Kosovu i Metohiji. Skupština ima 120 poslanika, od toga, 100 se bira neposredno na izborima dok je 20 mesta rezervisano za manje nacionalne grupe u pokrajini.

 10 poslaničkih mesta za Srbe
 4 poslaničkih mesta za Rome, Aškalije i Egipćane 
 3 poslaničkih mesta za Bošnjake 
 2 poslaničkih mesta za Turke 
 1 poslaničkih mesta za Gorance

Vanjske poveznice 
 Službena stranica na srpskom

Kosovo
Politika Kosova
Vrbas (razvrstavanje)

Vrbas se odnosi na:

 Vrbas, rijeka u Bosni i Hercegovini
 Vrbas, grad i istoimena opština u Vojvodini, odnosno Srbiji
Tetisheri

Tetisheri je bila matrijarh egipatske kraljevske porodice pred kraj 17. dinastije i na početku 18. dinastije. Bila je supruga faraona Taoa I Seqenenrea, majka faraona Taoa II Seqenenrea te baka faraona Kamosea i faraona Ahmosea I. 

Tetisherini roditelji - Tjenna i Neferu - nisu pripadali egipatskom plemstvu, ali postoji mogućnost da su bili dio plemstva u naseljima iz oaza Zapadne pustinje. Tao I ju je, usprkos nedostatka plemenitog roda, izabrao ne samo za suprugu, nego i za prvu "Veliku suprugu" koja je nosila Krunu strvinara.

Iako se o životu Tetisheri zna relativno malo, egiptolozi pretpostavljaju kako je ona nakon smrti supruga preuzela vlast, te služila kao regentica do punoljetstva svog sina, odnosno kao regentica unuku poslije sinove smrti u borbi s Hiksima. Pretpostavlja se da je time na egipatskom dvoru uspostavljen presedan koga će poslije koristiti snažne vladarice Novog kraljevstva kao Hatshepsut.

Kraljice drevnog Egipta
Apepi II

Apepi II, (također Aqenienre Apepi ili Apepi II) bio je vladar Hiksa u Donjem Egiptu pred kraj Drugog prijelaznog perioda. Teritorija pod njegovom vlašću je bitno smanjena u odnosu na terioriju njegovog prethodnika Apepija I, a ime mu se ne može pronaći ni na jednom artefaktu južno od Bubastisa.  Umjesto da gradi vlastite spomenike, Apepi je jednostavno napisao svoje ime na već postojeće sfinge ranijih egipatskih vladara Amenemhata II odnsno statue Smenkhkarea. Porazio ga je tebanski vladar Ahmose I koji je istjerao Hikse iz Egipte i ustanovio 18. dinastiju.

Neki egiptolozi, međutim, vjeruju Aqenienre Apepi nije nitko drugi do Awoserre Apepi, odnosno da su Awoserre i Aqenienre were dva imena za istu osobu.

Bilješke 

Faraoni
1550-e pne.



Događaji i trendovi 
 Grad Mikena, smješten na sjeveroistočnom Peloponezu, počinje dominirati ostatkom Ahaje, te je po njemu kasnije nazvana Milenska civilizacija.
 1557. pne. — Procjena: Memphis, glavni grad Donjeg Egipta postaje najveći grad na svijetu, preuzevši primat od Avarisa, glavnog grada Hiksa u Egiptu.
 1556. pne. — Kekrop gradi, odnosno ponovno gradi Atenu nakon velike poplave Deukaliona i završetka Zlatnog doba. Postaje prvi od nekoliko kraljeva Atena čiji je život dio grčke mitologije.
 cca. 1552. pne. — Kraj Drugog prijelaznog perioda u Drevnom Egiptu. Početak Novog kraljevstva
 cca. 1550. pne. — Drugi prijelazni period završava u Egiptu (alternativni datum je 1552. pne.).
 cca. 1550. pne. — Počinje Osamnaesta dinastija Egipta (alternativni datum je 1552. pne.).
 1550. pne. — Ahmose I postaje faraon Egipta (iako samo de facto vladar Gornjeg Egipta) prema niskoj kronologiji.
 14.5. 1550. pne. — Lunarni Saros 35 počinje.
 cca. 1550. pne. – 1500. pne. — Proizvedene Oštrice bodeža, poznate iz iz grobova u Mikeni (Grčka). Danas se čuvaju u Nacionalnom arheološkom muzeju u Ateni.

Značajne osobe 

 
-844
Decenija

Decenija, decenij, desetljeće, desetleće ili dekada je vremenski interval koji traje 10 godina. Decenija je izraz nastao od latinskoga decem (deset) i annus (godina) dok je desetleće nastalo kombinovanjem reči deset i leto, što je arhaičan izraz za godinu. 

Desetleće može biti bilo koji period od deset godina, ali je ipak odomaćeno da se godine računaju od prve pa do desete. Tako imamo da se za godine u rasponu od 1. do 10. kaže da su prvo desetleće, od 1901. do 1910. su prvo desetleće dvadesetog veka, a od 2001. do 2010. prvo desetleće trećeg milenijuma. Ovo stoga što nije postojala nulta godina. Posle 31. decembra prve godine pre ere je došao 1. januar prve godine nove ere.

Pored ovih, ponekad se koristi izraz dekada. Međutim, dekada je uobičajen izraz za grupisanje po deset bilo čega, pa i godina između ostalog. U francuskom revolucionarnom kalendaru je dekada od deset dana bila zamena za sedmicu.

Vidi još 
 Godina
 Vek
 Milenijum
 Popis decenija

Vremenske jedinice
Kalendar
Grecizmi
Popis decenija

Ovo je popis decenija, odnosno decenija kojima su posvećeni posebni članci u ovoj Wikipediji.

Za vrijeme 20. vijeka je postalo popularno označavati decenije kao historijske periode koji sadrže specifične kulturne karakteristike, pa se određeni tehnološki, kulturni i drugi fenomeni ponekad smatraju sinonimom za određene decenije.
Boranja

Boranja ili Šarena bukva je planina koja se nalazi u zapadnoj Srbiji. Najlakši pristup Boranji je iz pravca Loznice ka Stolicama pored varošice Krupanj. Od Stolica vodi makadamski put do planinarskog doma Šarena bukva koji je u vlasništvu PSD Gučeva. Staza je dugačka oko osam kilometara.

Reference 

Planine u Srbiji
Sveti Martin

Martin od Toursa (Szombately, Mađarska, 316/317. – Tours, Francuska, 11. studenog 397) – katolički svetac, biskup grada Toursa, prvi svetac koji nije bio mučenik, a ima svoj liturgijski blagdan, prvi svetac zaštitnik Francuske; na njegov blagdan Martinje, pije se novo vino.

Martin je sin rimskog tribuna u Sabariji, današnji Szombately u Mađarskoj. Djetinjstvo je proveo uz oca u jednom vojnom garnizonu u Paviji. Protiv njegove volje unovačili su ga u carsku gardu. Usred zime našao se pred vratima grada Amiensa u Galiji te susreo siromaha prosjaka, koji je od njega zatražio milostinju. Nemajući kod sebe novaca, a gledajući prosjaka kako se smrzava, odrezao je polovicu svoga vojničkoga plašta i dao mu da se zaogrne. Sljedeće je noći usnio san vidjevši samoga Isusa, zaogrnutog u polovicu plašta, koji mu je govorio: "Ovim me je plaštom zaogrnuo Martin."

Martin kao rimski vitez imao je za poslužnika nekoga roba. No on je s njim postupao kao s bratom, čak mu je sam znao očistiti obuću.

Završivši vojnu službu i oprostivši se zauvijek od nje, Martin je bio zaređen za egzorcista. Nakon toga se vratio kući u Panoniju, gdje mu je uspjelo pridobiti za kršćanstvo vlastitu majku. Od kuće je pošao u Milano, gdje se vodila duhovna borba protiv krivovjeraca arijanaca. I on se upustio u tu borbu, braneći vjeru u Isusovo božanstvo, u njegovu istobitnost s Ocem. Zbog toga je bio prognan iz Milana te se sklonio u pokrajinu Liguriju. No ni tu nije dugo ostao, već je pošao u Poitiers u Galiju i tu se predao kontemplativnom životu u samostanu.

Bio je izabran za biskupa grada Toursa te je posvećen godine 370. O njemu se govorilo "da je bio vojnik na silu, biskup po dužnosti, a monah po izboru".

Kao biskup Martin se prihvatio evangelizacije među Galima, na dobrotvorne akcije, na smirivanje duhova unutar Crkve, na otpor protiv uplitanja građanske vlasti u čisto crkvene poslove. Uvijek je bio blizu siromašnima i progonjenima. Imao je protivnika i u redovima klera.

Zaštitnik je Francuske, vinara, vinogradara, vojnika, konjanika, izliječenih alkoholičara, uzgajivača konja i gusaka, Švicarske papinske garde, mnogih mjesta u Europi, uključujući i Beli Manastir i Virje u Hrvatskoj.

Spomendan mu je 11. studenog. Taj dan slavi se kao Martinje. Običaj je da se na taj dan peče guska i krsti novo vino.

U Srpskoj pravoslavnoj crkvi se slavi 24. studenog. Taj dan slavi se kao Sveti Mrata – Mratindan.

Martin
Martin
Nepoznata godina rođenja
Umrli 397.
Robert Rodriguez

Robert Anthony Rodriguez (San Antonio, Teksas, 20. 6. 1968.-) je meksičkoamerički pisac, producent, muzičar i filmski režiser poznat po snimanju niskobudžetnih ali popularnih nezavisnih i studijskih filmova s niskim budžetom i velikom brzinom snimanja za holivudske standarde. Većinu svojih filmova je snimio u Teksasu i Meksiku.

Filmografija

Vanjski linkovi 

 
 Cinescape - Directors Who Matter 
 Robert Rodriguez - The Independents
 Robert Rodriguez and Quentin Tarantino discuss their double feature, "Grindhouse" on Charlie Rose  April 5, 2007

Američki filmski režiseri
Ahhotep I

Ahhotep I (alternativno Ahhotpeilior Aahhotep) je bila drevna egipatska kraljica koja je živjela oko 1560- 1530. pne., u doba ranog Novog egipatskog kraljevstva. Kao članica Sedamnaeste dinastije, bila je kći kraljice Tetisheri (Teti Mala) i Taoa I, te vrlo vjerojatno sestra/supruga faraona Tao II.

Porodica i život 
Za Ahhtotep se vjeruje da je svom suprugu/bratu Taou II Hrabrom rodila dvoje sinova - Kamosea i Ahmosea - koji će postati faraoni, a potonji istjerati Hikse iz Donjeg Egipta te ponovno ujediniti državu.

Iako se Ahmose obično naziva osnivačem Osamnaeste dinastije, neki egiptolozi tu čast poklanjaju upravo Ahhotep. Kao razlog se navodi veliki ugled koji je uživala u porodici, odnosno počasti koju su joj na spomenicima odali budući faraoni, te naznake da je i sama sudjelovala u vojnim pohodima protiv Hiksa. 

Slično kao i njena majka Tetisheri, Ahhotep je vodila svakodnevne upravne poslove u Tebi, dok su joj suprug i djeca bili zauzeti vojnim pohodima. Vjeruje se da je služila kao regent nakon što joj je muž Tao II poginuo u sukobu s Hiksima. Istu je ulogu preuzela i nakon što joj je sin Kamose preminuo nakon uspješnog pohoda protiv Hiksa. 

Njeno je regenstvo prestalo kada je Ahmose bio dovoljno star da pokrene konačni pohod protiv Hiksa. Međutim, i nakon toga je Ahhtoep nastavila imati važnu ulogu u upravi, a prema egipatskim izvorima je umrla u dobi od 90 godina.

Pokopana je u Tebi, u blizini svog sina Kamosea.

Grob 
Grob Ahhotep je pronađen 1859. na lokalitetu Dra Abu el-Naga kraj Tebe.

U njemu je pronađen sarkofag s nizom vrijednih predmeta, kao i s prilično istrunulom mumijom.

Literatura 
 Lawless, Jennifer Studies in Ancient Egypt
 Callender (1995) The eye of Horus
 Grimal, Nicholas (1994) A history of Ancient Egypt, Oxford
 Eternal Egypt

Sedamnaesta dinastija Egipta
Osamnaesta dinastija Egipta
Regenti
Khamudi

Khamudi je bio posljednji faraon Hiksa iz Petnaeste dinastije. Vlast mu se svodila na relativno usko područje Donjeg Egipta. Tebanski vladar Ahmosea I ga je napao u desetoj godini svoje vladavine, a porazio u 16. godini. Na temelju toga je izračunato da je vladao u periodu 1540-1534. pne. u niskoj, odnosno 1560-1554. pne. po viskoj kronologioji.

Bilješke 

Faraoni
Gornji Matejevac

Gornji Matejevac je naselje u Opštini Pantelej, jednoj od gradskih opština Niša u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 2647 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2924 stanovnika). U selu se nalazi tzv. Latinska crkva, koja potiče iz prednemanjićkog doba i proglašena je za spomenik kulture od velikog značaja

Latinska crkva 

Latinska crkva u Gornjem Matejevcu, na brdu Metoh iznad Niša, je posvećena svetoj Trojici i spada u grupu retkih očuvanih građevina iz prednemanjićkog doba, a podignuta je najverovatnije u prvoj polovini XI veka. Relativno je malih dimenzija, sa osnovom upisanog krsta sažetog tipa. U njenoj unutrašnjosti nisu pronađeni tragovi fresaka, a svoj narodni naziv je dobila po Dubrovčanima (katolicima tj. Latinima) koji su je koristili tokom XVI veka. U periodu od 1968. do 1974. godine, na crkvi su obavljeni konzervatorski i restauratorski radovi, tokom kojih joj je vraćen njen izvorni oblik, koji je rekonstruisan na osnovu njenih ostataka i arheoloških istraživanja.

Demografija 
U naselju Gornji Matejevac živi 2205 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,6 godina (41,8 kod muškaraca i 45,3 kod žena). U naselju ima 874 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,03.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Izvori 
М. Ракоција, Црква у Горњем Матејевцу код Ниша, Саопштења, Зборник радова XXII-XXIII /1990-1991, Републички Завод за заштиту споменика културе републике Србије, (Београд 1991) стр. 7-24

Reference

Vanjske veze 

 Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
 Satelitska mapa (Wikimapia)
 Gugl satelitska mapa (Maplandia)
 Plan naselja na mapi (Mapquest)

Opština Pantelej
Naselja u centralnoj Srbiji
Cleveland Cavaliers

Cleveland Cavaliers (fonetski Klivlend Kavalirs) je košarkaški klub iz Klivlenda, SAD. Igraju u NBA ligi, od 1970. godine.

Domaće dvorane 
Cleveland Arena (1970-1974) 
Coliseum at Richfield (1974-1994)
Quicken Loans Arena (nekada Gund Arena) (1994-i dalje)

Historija kluba

Bitni pojedinci

U Kući slavnih košarke 
 Wayne Embry (za doprinos) (bivši predsjadnik kluba i prvi Afroamerikanac koji je obavljao tu ulogu)
 Nate Thurmond
 Lenny Wilkens (i kao igrač i kao trener)

Penzionisani brojevi 
 7 Bingo Smith, K, 1970-79
 22 Larry Nance, K, 1988-94
 25 Mark Price, B, 1986-95
 34 Austin Carr, B, 1971-80
 42 Nate Thurmond, C, 1975-77
 43 Brad Daugherty, C, 1986-94

Ostali značajni pojedinci 
 John Amaechi
 Derek Anderson
 Miloš Babić
 Tony Battie
 Anthony Bennett
 Terrell Brandon
 Jim Brewer 
 Earl Boykins
 Michael Cage 
 Tony Campbell 
 Pete Chilcutt
 Tyrone Corbin
 Dell Curry
 Baron Davis
 Ricky Davis
 Andrew DeClercq 
 Matthew Dellavedova
 Luol Deng
 Mike Dunleavy Jr.
 James Edwards
 Wayne Ellington
 Semih Erden 
 Kay Felder
 Danny Ferry
 Bruce Flowers
 Don Ford
 Walt Frazier
 Channing Frye 
 Chris Gatling 
 Ron Harper
 Brendan Haywood
 Tyrone Hill
 Larry Hughes 
 Žydrūnas Ilgauskas
 Kyrie Irving 
 Jim Jackson 
 LeBron James
 Antawn Jamison
 Richard Jefferson
 Eddie Johnson 
 John Johnson
 Kevin Johnson
 Dahntay Jones
 Damon Jones
 James Jones 
 Kevin Jones
 Jason Kapono
 Sasha Kaun
 Shawn Kemp 
 Steve Kerr 
 Tarence Kinsey
 Brevin Knight
 Sam Lacey
 Bill Laimbeer 
 Trajan Langdon
 Butch Lee
 Jon Leuer
 Shaun Livingston
 Kevin Love 
 Dan Majerle 
 Scooter McCray
 Jordan McRae 
 Chris Mihm
 Mike Miller 
 Darius Miles
 Jérôme Moïso 
 Timofey Mozgov
 Lamond Murray
 Demetris Nichols
 Jeremy Pargo
 Anthony Parker
 Smush Parker
 Aleksandar Pavlović
 Kendrick Perkins 
 Vitaly Potapenko
 A. J. Price
 J. R. Reid
 Cliff Robinson 
 Tree Rollins
 Samardo Samuels
 Iman Shumpert
 Elmore Smith
 Joe Smith
 J.R.Smith
 Ryan Stack
 Michael Stewart
 Bob Sura
 Bruno Šundov 
 Sebastian Telfair 
 Tristan Thompson
 Melvin Turpin 
 Anderson Varejão
 Dajuan Wagner
 Dion Waiters
 Scott Wedman
 Ennis Whatley
 Jerome Whitehead
 Mo Williams
 Scott Williams
 Clarence Weatherspoon
 David Wesley
 Delonte West
 Lorenzen Wright
 Tyler Zeller

Vanjske veze 

 Cleveland Cavaliers official web site 
 Basketball-Reference.com: Cleveland Cavaliers  
 Cleveland Cavaliers InsideHoops.com 

 Cavaliers, Cleveland
Košarkaški klubovi u Sjedinjenim Državama
NBA klubovi
NBA prvaci (klubovi)
Nastanci 1970.
Brooklyn Nets

Brooklyn Nets (fonetski: Bruklin Nets) je američki košarkaški klub iz njujorškog Brooklyna. Igraju u NBA ligi.

Domaće dvorane 
Teaneck Armory (1967-1968)
Long Island Arena (1968-1969)
Island Garden (1969-1971)
Nassau Coliseum (1971-1977)
Rutgers Athletic Center (1977-1981)
Continental Airlines Arena (bivša Brendan Byrne Arena)(1981-i dalje)

Historija kluba

Trenutni sastav

Bitni pojedinci

U Kući slavnih košarke 
 Chuck Daly
 Dražen Petrović

Penzionisani brojevi 
 3 Dražen Petrović, B, 1990-93
 4 Wendell Ladner, K, 1974-75
 23 John Williamson, B, 1973-80
 25 Bill Melchionni, B, 1969-76
 32 Julius Erving, K, 1973-76;
 52 Buck Williams, K, 1981-89

Ostali značajni pojedinci 

 Phil Jackson
 Larry Brown
 Vince Carter
 Jason Kidd
 Stephon Marbury
 Kenyon Martin
 Bob McAdoo
 Alonzo Mourning
 Dikembe Mutombo
 Shawn Bradley
 Maurice Cheeks
 Derrick Coleman
 Willis Reed
 Anthony Mason
 Gheorghe Mureșan
 Willis Reed
 Rick Barry
 Bob McAdoo
 Kenny Anderson
 Sam Cassell
 Bernard King
 Nate Archibald
 Reggie Theus
 Xavier McDaniel
 Darryl Dawkins
 Orlando Woolridge
 Bob Love
 Richard Jefferson
 Vince Carter
 Deron Williams
 Kerry Kittles
 Todd MacCulloch
 Cliff Robinson
 Jason Collins
 Keith Van Horn
 Derrick Coleman
 Ron Mercer
 Joe Johnson
 Kendall Gill
 Maurice Lucas
 Rick Mahorn
 Sam Lacey
 Rodney Rogers
 Rick Carlisle
 Calvin Natt
 David Wesley
 Mookie Blaylock
 Joe Smith
 Rafer Alston
 Phil Ford
 Sam Bowie
 Brook Lopez
 Gerald Wallace
 Chris Childs
 Chris Gatling
 Darrell Armstrong
 Jim Jackson
 Ralph Simpson
 Billy Paultz
 Sam Bowie
 Mason Plumlee
 Barry Kramer
 Troy Murphy
 Sherman Douglas
 Swen Nater
 Earl Boykins
 Mirza Teletović
 Marcus Williams
 Josh Childress
 Brian Scalabrine
 Aaron Williams
 Boštjan Nachbar
 Jayson Williams
 Nenad Krstić
 Rodney Rogers
 Alan Anderson
 Micheal Ray Richardson (Sugar Richardson)
 Jamaal Magloire
 Anthony Johnson
 Courtney Lee
 Tamar Slay
 Bojan Bogdanović
 Zoran Planinić
 Donny Marshall
 Anthony Goldwire
 Ryan Anderson
 Tony Battie
 Shane Larkin
 Joe Kleine
 Kenneth Faried
 Chris Carr
 Rodney Buford
 Johan Petro
 Jamel Thomas
 Yi Jianlian
 Elliot Perry
 Bobby Simmons
 Billy Thomas
 D'Angelo Russell
 Tony Massenburg
 Cliff Robinson
 Lucious Harris
 Damon Jones
 Džanan Musa
 Ed O'Bannon
 Ray Williams
 Wayne Ellington
 Reggie Evans
 Spencer Dinwiddie
 Hubert Davis
 Rony Seikaly
 Vern Fleming
 Reggie Theus
 Tim McCormick
 Michael Cage
 Dan Gadzuric
 Calvin Natt
 Darwin Cook
 C. J. Watson
 Jeff Turner
 Rondae Hollis-Jefferson
 Tornike Shengelia
 Thomas Robinson
 Rumeal Robinson
 Sean Higgins
 Jarrett Allen
 Khalid Reeves
 Leon Wood
 Rodions Kurucs
 Eric Montross
 Jérôme Moïso
 Lamond Murray
 Mile Ilić
 Armen Gilliam
 Devin Harris
 Shaun Livingston

Vanjske veze 

 Službena stranica Netsa 
 Novosti 

 Nets, Brooklyn
Košarkaški klubovi u Sjedinjenim Državama
NBA klubovi
Sport u New Yorku
Nastanci 1967.