alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Maasdonk

Maasdonk () was een gemeente in de provincie Noord-Brabant. De gemeente telde 11.284 inwoners (1 mei 2014, bron: CBS) en had een oppervlakte van 36,37 km² (waarvan 0,11 km² water). Maasdonk lag op een hoogte van + 6 meter NAP.

De gemeente werd gevormd in 1993 door de samenvoeging van de gemeenten Geffen en Nuland, en het grootste deel van het dorp Vinkel, dat over een aantal gemeenten was verdeeld.
Door gemeentelijke herindeling is de gemeente Maasdonk per 1 januari 2015 opgeheven. Geffen hoort per deze datum bij Oss, terwijl Nuland en Vinkel bij 's-Hertogenbosch horen.

Herindeling 
In 2009 constateerde de gemeenteraad dat alleen door samenwerking of samengaan met andere gemeenten een hoog ambitieniveau mogelijk zou zijn. De aanvankelijke fusieplannen met de gemeente Bernheze werden halverwege 2012 stopgezet. Er werd besloten tot een verdeling van de gemeente: Geffen zou worden ingedeeld bij de gemeente Oss en de dorpen Nuland en Vinkel bij de gemeente 's-Hertogenbosch. Op 27 september 2013 heeft de Ministerraad met het voorstel tot herindeling per 1 januari 2015 ingestemd. Op 22 april 2014 werd een wetsvoorstel met die strekking door de Tweede Kamer aangenomen, waarna de Eerste Kamer dit op 13 mei 2014 heeft goedgekeurd, waarmee de opheffing van de gemeente definitief werd. Voor de herindeling had Maasdonk de hoogste gemiddelde schuld per inwoner van alle Nederlandse gemeenten met minder dan 20.000 inwoners, met een gemiddelde schuld per inwoner van .

Kernen 
Elst, Geffen (gemeentehuis), Heeseind, Lagekant, Kaathoven, Nuland, Schotsheuvel, Vinkel en Zoggel

Politiek 
Hieronder staat de samenstelling van de gemeenteraad van 1998 tot en met 2010:

Vanaf januari 2003 was Peter Boelens de burgemeester van Maasdonk. Op 1 september 2008 vertrok hij als burgemeester na een rapport van Contain Organisatie Advies, dat kritiek uitte op de bestuursproblemen en de heersende bestuurscultuur in de gemeente. De kritiek betrof het ambtenarenapparaat en het bestuur. Roel Augusteijn was vanaf 15 september 2008 tot aan de opheffing waarnemend burgemeester.

Diverse opiniepeilingen die in 2008 zijn gehouden, lieten zien dat een meerderheid van de inwoners voorstander was van het opheffen van de gemeente. Er leek een voorkeur te ontstaan voor het toevoegen van Vinkel aan de gemeente Bernheze, Nuland aan 's-Hertogenbosch en Geffen aan Oss.

Aangrenzende gemeenten

Wijken en buurten
De gemeente was voor statistische doeleinden onderverdeeld in wijken en buurten. De gemeente was verdeeld in de volgende statistische wijken:
 Wijk 00 Geffen (CBS-wijkcode:167100)
 Wijk 01 Nuland (CBS-wijkcode:167101)
 Wijk 02 Vinkel (CBS-wijkcode:167102)

Een statistische wijk kan bestaan uit meerdere buurten. Onderstaande tabel geeft de buurtindeling met kentallen volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (2008):

|}

Galerij

Zie ook 
 Lijst van burgemeesters van Maasdonk

Voormalige gemeente in Noord-Brabant
Geschiedenis van 's-Hertogenbosch
Geschiedenis van Oss
Mill en Sint Hubert

Mill en Sint Hubert () was een gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De voormalige gemeente telde 11.038 inwoners (1 juli 2021, bron: CBS) en had een oppervlakte van 51,04 km² (waarvan 0,25 km² water). Op 1 januari 2022 hield de gemeente Mill en Sint Hubert op te bestaan en ging per die datum op in de gemeente Land van Cuijk, samen met de voormalige gemeentes Boxmeer, Grave, Cuijk en Sint Anthonis.

Kernen
Mill (gemeentehuis), Langenboom, Sint Hubert en Wilbertoord.  Daarnaast een aantal gehuchten zoals Molenheide, Borneo, Bruggen, De Gagel, Zuid Carolina en De Dellen.

Topografie 

Topografische gemeentekaart van Mill en Sint Hubert

Gemeenteraad
Hieronder staat de verdeling van gemeenteraadszetels van 2018 tot en met 2021:

Cultuur

Gemeentewapen 
Op 20 februari 1816 werd aan Mill het volgende gemeentewapen gegeven door de Hoge Raad van Adel: “Zijnde van lazuur beladen met Sint Willibrordus van goud”. De heilige Willibrord was toen al de beschermheilige van Mill.

Kunst in de openbare ruimte 
In de gemeente zijn diverse beelden, sculpturen en objecten geplaatst in de openbare ruimte, zie:
 Lijst van beelden in Mill en Sint Hubert

Galerij

Aangrenzende gemeenten

Geschiedenis van Land van Cuijk
Voormalige gemeente in Noord-Brabant
Moerdijk (gemeente)

Moerdijk () is een gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De gemeente telt  inwoners (, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 184 km². Hiermee is Moerdijk qua oppervlakte, op de gemeente Land van Cuijk, Meierijstad en Altena na, de grootste gemeente van Noord-Brabant. De hoofdplaats van de gemeente is Zevenbergen.

De naam is afgeleid van het begrip moor-dicken. Moor of moer is moeras waarin veel veen voorkomt. Een moerdijk werd aangelegd om zo een (tijdelijk) poldertje in het veen te creëren om zout te winnen.

De Moerdijkbrug is de brug over het Hollands Diep die vernoemd is naar het dorp Moerdijk.

Kernen 
Op 1 april 1998 is de naam van de gemeente Zevenbergen gewijzigd in die van Moerdijk. Kort daarvoor, namelijk op 1 januari 1997, waren de gemeenten Fijnaart en Heijningen, Klundert, Standdaarbuiten en Willemstad aan de gemeente Zevenbergen toegevoegd. In deze laatste kern staat nu het gemeentehuis.

Naast deze grote kernen maken nu ook de volgende dorpen deel uit van deze gemeente:
 Binnen-Moerdijk
 Drie Hoefijzers
 Fijnaart
 Heijningen
 Helwijk
 Hoekske
 Kreek
 Langeweg (was daarvoor voor de helft gemeente Terheijden en voor de helft gemeente Zevenbergen)
 Moerdijk (daarvoor verdeeld over gemeente Klundert en gemeente Hooge en Lage Zwaluwe)
 Nieuwemolen
 Noordhoek
 Noordschans
 Oudemolen
 Pelikaan
 Roodevaart
 Strooiendorp
 Tonnekreek
 Zevenbergschen Hoek
 Zwingelspaan

Topografie 

Topografische gemeentekaart van Moerdijk

Industrieterrein Moerdijk 

Ten westen van het gelijknamige dorp ligt een groot zeehaventerrein, te zien vanaf de Moerdijkbruggen. Hier is onder andere Shell Chemie gevestigd. Het terrein heeft aansluiting op het spoor en op het buisleidingennetwerk van Antwerpen naar Rotterdam.

Gebeurtenissen 
 Op 6 oktober 1981 stortte een Fokker F28 van de NLM neer bij Moerdijk. Het toestel was in een onweersbui terechtgekomen, waardoor een vleugel afbrak. Zie Vliegtuigongeval Moerdijk.
 Op 25 mei 2001 kwam voetballer Ferry van Vliet van NAC Breda met zijn vriendin Fiona van Rosendaal om bij een eenzijdig auto-ongeluk.
 Op 5 januari 2011 ontstond er 's middags een zeer grote brand op het terrein van het bedrijf Chemie-Pack. In Zuid-Holland-Zuid gold de hoogste alarmfase. Dordrecht-Zuid, Strijen en de gemeente Moerdijk kregen te maken met het luchtalarm.

Zetelverdeling gemeenteraad 
De gemeenteraad van Moerdijk bestaat uit 25 zetels. Hieronder staat de samenstelling van de gemeenteraad sinds 1998:

Monumenten 
In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten, gemeentelijke monumenten, en oorlogsmonumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Moerdijk
 Lijst van gemeentelijke monumenten in Moerdijk
 Lijst van oorlogsmonumenten in Moerdijk

Kunst in de openbare ruimte 
In de gemeente Moerdijk zijn diverse beelden, sculpturen en objecten geplaatst in de openbare ruimte, zie:
 Lijst van beelden in Moerdijk

Aangrenzende gemeenten

Externe link
 Officiële website van de gemeente
Reusel-De Mierden

Reusel-De Mierden () (Brabants: Reuzol-De Mierd) is een gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De gemeente telt  inwoners (, bron: CBS), heeft een oppervlakte van 78,22 km² en ligt op een hoogte van 30 meter.

De gemeente Reusel-De Mierden maakt deel uit van de Metropoolregio Eindhoven. Ze is ontstaan in 1997 door samenvoeging van de gemeenten Reusel en Hooge en Lage Mierde.

Kernen 
In de gemeente Reusel-De Mierden liggen de volgende woonkernen:
 Hooge Mierde
 Hulsel
 Lage Mierde
 Reusel (gemeentehuis)

Gemeenteraad 

De huidige gemeenteraad van Reusel-De Mierden werd verkozen bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2022.

Monumenten 
In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten en een oorlogsmonument, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Reusel-De Mierden
 Lijst van oorlogsmonumenten in Reusel-De Mierden

Aangrenzende gemeenten

Externe link 
 Gemeente Reusel-De Mierden
Sint Anthonis (gemeente)

Sint Anthonis (; Kleverlands: Sintunnis) is een voormalige gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De gemeente telde 11.801 inwoners (1 juli 2021, bron: CBS) en had een oppervlakte van 98,90 km² (waarvan 0,21 km² water). Op 1 januari 2022 fuseerde de gemeente Sint Anthonis met de gemeenten Boxmeer, Cuijk, Grave en Mill en Sint Hubert tot de nieuwe gemeente Land van Cuijk.

Geschiedenis
Geschiedkundig is Sint Anthonis (voorheen Oelbroeck) een eeuwenoud dorp waarvan de kerk reeds in 1477 bestond. In en rondom Sint Anthonis zijn vondsten gedaan uit de pre-Romeinse en Romeinse tijd. Genetisch DNA-onderzoek in 2009 heeft aangetoond dat enkele families (onder andere Van Kuppeveld en Lemmens) uit het Land van Cuijk of Sint Anthonis stammen die Romeinse voorouders hebben.

Sint Anthonis behoorde tijdens het ancien régime tot de heerlijkheid Boxmeer. Na de Franse tijd werd Sint-Anthonis van Boxmeer gescheiden en in de gemeente Sint Anthonis en Ledeacker opgenomen. In 1821 werd Oploo samengevoegd met Sint Anthonis en Ledeacker, na de fusie vormde het de gemeente Oploo, Sint Anthonis en Ledeacker. In 1913 had deze gemeente 1769 inwoners, waarvan 906 mannelijke en 863 vrouwelijke, en waarvan 965 in de kom van Sint Anthonis. De oppervlakte was 3818 ha (bevolkingsdichtheid 46,33 inwoners per km²).

Op 1 januari 1994 werd de gemeente met de gemeente Wanroij samengevoegd tot de fusiegemeente Sint Anthonis. Op 4 juli 1995 werd ook de naam van het dorp hieraan aangepast, van St. Anthonis naar Sint Anthonis.

Kernen
De gemeente werd evenals de hoofdplaats Sint Anthonis in het lokale dialect Sint Tunnis () genoemd.

Naast het dorp Sint Anthonis kende de gemeente de kernen Landhorst, Ledeacker, Oploo, Stevensbeek, Wanroij en Westerbeek.

Topografie

Topografische gemeentekaart van Sint Anthonis, per juni 2019

Gemeenteraad

De gemeenteraad van Sint Anthonis bestond uit 15 zetels. Hieronder staat de samenstelling van de gemeenteraad van 1998 tot en met 2021:

Aangrenzende gemeenten

Fotogalerij

Cultuur

Monumenten 
Op het terrein van de voormalige gemeente bevinden zich een aantal rijksmonumenten en oorlogsmonumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Sint Anthonis
 Lijst van oorlogsmonumenten in Sint Anthonis

Kunst in de openbare ruimte 
In de openbare ruimte van de voormalige gemeente bevinden zich diverse beelden, sculpturen en objecten, zie:
 Lijst van beelden in Sint Anthonis

Geschiedenis van Land van Cuijk
Voormalige gemeente in Noord-Brabant
Someren (gemeente)

Someren (; Brabants: Zummere) is een gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De gemeente telt  inwoners (, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 81,43 km². (waarvan 1,33 km² water). De gemeente Someren maakt deel uit van de Metropoolregio Eindhoven (MRE).

Someren is een uitgestrekte, geïndustrialiseerde, plattelandsgemeente, gelegen in de stedendriehoek Eindhoven - Helmond - Weert. De gemeente Someren bestaat naast de hoofdkern Someren uit drie kerkdorpen: Someren-Eind, Someren-Heide en Lierop. Tot mei 1935 was Lierop een zelfstandige gemeente. Binnen de kern Someren worden buiten het Centrum de wijken Noord, De Loove, Waterdael en De Groote Hoeven als zodanig benoemd.

Aan oostelijke zijde wordt Someren, sinds de laatste grenscorrectie met Asten, begrensd door de Zuid-Willemsvaart. Langs dit kanaal loopt de provinciale weg N266 (Someren - Nederweert). Via de A67 bij Lierop heeft Someren een verbinding met zowel België als Duitsland.

Enkele cijfers 
 Aantal woningen: ± 6580
 Lengte van wegen: ± 220 km
 Recreatieve wandelpaden: ± 48 km

Kernen 
De gemeente Someren bestaan uit twee grote kernen: Lierop en Someren.

Daarnaast kan er bij Someren nog onderscheid gemaakt worden tussen Someren-Eind () en Someren-Heide ().

Dorps- en wijkraden 
Op 27 mei 2004 heeft de gemeenteraad ingestemd met het voorstel dorps- en wijkraden op te richten. Met het ondertekenen van een convenant, bevestigt de gemeente de formele positie van de dorps- of wijkraad. Sindsdien zijn de volgende dorps- en wijkraden opgericht (ondertekening conventant):
 Belangengroep Lierop (november 2004)
 Dorpsraad Someren-Eind
 Dorpsoverleg Someren-Heide (juni 2004)
 Wijkraad Someren-Noord (14 november 2005)
 Wijkraad Waterdael (16 februari 2009)
 Wijkraad De Loove (27 mei 2008)

Brandweer 
De gemeente Someren kende tot 2014 een eigen vrijwillige brandweer. Sinds 1994 is deze gehuisvest in de brandweerkazerne aan de Loovebaan. De brandweer van Someren werd in 2014 geregionaliseerd met de andere brandweerkorpsen in de regio tot het korps Brabant-Zuidoost.

Aangrenzende gemeenten

Monumenten 
In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten, gemeentelijke monumenten en oorlogsmonumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Someren (gemeente)
 Lijst van gemeentelijke monumenten in Someren
 Lijst van oorlogsmonumenten in Someren

Politiek

Gemeenteraad 
De gemeenteraad van Someren bestaat uit 17 zetels. Hieronder staat de samenstelling van de gemeenteraad sinds 1986:

College van B&W
Het college van burgemeester en wethouders bestaat, naast burgemeester Dilia Blok, uit drie wethouders:

 A.A.H. (Louis) Swinkels
 K. (Koert) Kusters
 W. (Willem) van Doorn

Externe link 
 Website van de gemeente
Steenbergen (gemeente)

Steenbergen () is een gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De gemeente telt  inwoners (, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 160 km² (waarvan 10 km² water). Sinds 1 januari 1997 bestaat de gemeente Steenbergen in zijn huidige vorm, door fusie van de (voormalige) gemeenten Dinteloord en Prinsenland, Nieuw-Vossemeer en Steenbergen (tot 1962 Steenbergen en Kruisland). De hoofdplaats is de stad Steenbergen.

De gemeente omvat de volgende officiële plaatsen (BAG-woonplaatsen) (met postcodenummers): De Heen (4655), Dinteloord (4670-4671), Kruisland (4756), Nieuw-Vossemeer (4680-4681) en Steenbergen (met Welberg) (4650-4652).

Topografie 

Topografische gemeentekaart van Steenbergen, per september 2022.

Politiek

Zetelverdeling gemeenteraad 
Hieronder de behaalde zetels per partij bij de gemeenteraadsverkiezingen sinds 1974.

Aangrenzende gemeenten

Cultuur

Monumenten 
In de gemeente zijn een aantal monumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Steenbergen (gemeente)
 Lijst van gemeentelijke monumenten in Steenbergen
 Lijst van oorlogsmonumenten in Steenbergen

Kunst in de openbare ruimte 
In de gemeente zijn diverse beelden, sculpturen en objecten geplaatst in de openbare ruimte, zie:
 Lijst van beelden in Steenbergen (gemeente)

Externe link 
 Website van de gemeente
Vught

Vught (gemeente), een gemeente in Noord-Brabant
Vught (plaats), de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente
Kamp Vught, concentratiekamp tijdens de Tweede Wereldoorlog
Waalwijk (gemeente)

Waalwijk (Brabants: Wolluk) () is een gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De gemeente telt  inwoners (, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 68,15 km². Van de 47.410 inwoners die de gemeente telde in 2017, woonden er 30.720 in de stad Waalwijk (inclusief Driessen en industrieterreinen), 2.670 in het dorp Sprang, 5.080 in het dorp Vrijhoeve, 2.070 in het dorp 's Grevelduin-Capelle (Capelle) en tot slot 5.100 in het dorp Waspik (inclusief Waspik-Zuid).

De gemeente Waalwijk maakt deel uit van De Langstraat.

In de moderne tijd 
Pas in 1815 werd de hele Langstraat bij de provincie Noord-Brabant gevoegd. Voordien behoorde een deel van De Langstraat tot het Gewest Holland. In 1922 werden de dorpen Besoijen en Baardwijk bij Waalwijk gevoegd. In 1997 werden het dorp Waspik en de gemeente Sprang-Capelle aan de gemeente Waalwijk toegevoegd.

Kernen

Woonplaatsen (BAG)

Ligging 
Waalwijk ligt tussen Drunen en Waspik in het gebied De Langstraat. Dichtstbijzijnde grote plaatsen zijn Tilburg, 's-Hertogenbosch en Breda. Waalwijk is bereikbaar via de A59 en de N261.

Dorpskernen en wijken 
Sprang, 's-Grevelduin-Capelle, Vrijhoeve-Capelle en Waspik.

In Waalwijk liggen twaalf wijken: Baardwijk, Besoyen, Zanddonk, Laageinde, De Hoef, Centrum, Sint Antonius, Bloemenoord, Meerdijk, Zanddonk-Zuid, Carthografenweg en Driessen.

Politiek

Zetelverdeling gemeenteraad 
De gemeenteraad van Waalwijk bestaat uit 29 zetels. Hieronder staat de samenstelling van de gemeenteraad sinds 1998:

 *De vier lokale partijen Algemeen Belang, De Acht Kernen, Gemeentebelangen en Plaatselijk Burger Initiatief fuseerden voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010. Zij gingen op in Lokaal Belang.

College van B&W 
Het college van burgemeester en wethouders bestaat voor de periode 2022-2026 uit een coalitie van Lokaal Belang, VVD, GroenLinksaf en D66.

Verkeer en vervoer 
De gemeente Waalwijk wordt ontsloten door een aantal autowegen, waarmee 's-Hertogenbosch, Raamsdonksveer en Tilburg te bereiken zijn. Van 1886-1950 was er ook een station aan de spoorlijn Lage Zwaluwe - 's-Hertogenbosch. Deze lijn is echter opgebroken. Waalwijk heeft ook een binnenhaven die verbonden is met de Bergsche Maas.

Monumenten 

In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten, gemeentelijke monumenten en oorlogsmonumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Waalwijk (gemeente)
 Lijst van gemeentelijke monumenten in Waalwijk (gemeente)
 Lijst van oorlogsmonumenten in Waalwijk

Bekende inwoners

Geboren in Waalwijk 
 Rini van Bracht, biljarter (driebanden)
 Yuri van Gelder, turner
 Olcay Gulsen, mode-ondernemer en televisiepresentator
 Ramon van Haaren, voetballer
 René Mioch, filmjournalist
 Frank van Mosselveld, voetballer
 Leonie Overgoor, verzetsstrijdster
 Martinus Veltman, Nobelprijswinnaar natuurkunde

Woonachtig geweest in Waalwijk 
 Jantje Koopmans, volkszanger
 Jan de Rooij, verzetsstrijder

Afbeeldingen
Woensdrecht (gemeente)

Woensdrecht (Brabants: Woeñzdrécht, ) is een Nederlandse gemeente in de provincie Noord-Brabant.

De gemeente bevindt zich in het uiterste zuidwesten van de provincie tegen de grens van Zeeland en de Belgische provincie Antwerpen. De gemeente ligt op de Brabantse Wal, heeft een oppervlakte van ongeveer 92 km² en telt  inwoners (, bron: CBS).

In Woensdrecht staat ook een vrijheidsmonument, dit wordt ook wel het vrijheidsbeeld van Woensdrecht genoemd.

Voor de nieuwe gemeente Woensdrecht, die op 1 januari 1997 ontstond, was er een kleinere gemeente met dezelfde naam. De oppervlakte van deze gemeente bedroeg 33,25 km². De drie gemeenten die er destijds bij kwamen, waren Ossendrecht, Huijbergen en Putte.

Woensdrecht beschikte vanaf 1 juli 1868 over een spoorwegstation (station Woensdrecht). Op 15 mei 1938 werd het station voor de reizigersdienst gesloten.

Kernen

Herkomst van de naam
De lettergreep 'woens' uit de naam Woensdrecht is naar het zich laat aanzien afkomstig van de oppergod Wodan uit de Germaanse mythologie. Daarmee heeft de plaats dezelfde etymologie als Woensel (Wodansbos) en woensdag. De lettergreep 'drecht' duidt op een doorwaadbare plek of oversteekplaats in een rivier (de Schelde).

Vliegbasis Woensdrecht
In de gemeente Woensdrecht ligt de Vliegbasis Woensdrecht, waarop ook de afdeling onderhoud was gevestigd van Fokker, wat in handen van GKN is gekomen. In het midden van de jaren tachtig was de luchthaven aangewezen als plaats om met atoombommen geladen kruisraketten te plaatsen. Hier bestond landelijk protest tegen. Uiteindelijk werd van de plannen afgezien als gevolg van ontwapeningsbesprekingen tussen de Verenigde Staten en de toenmalige Sovjet-Unie.

Politiek
De politieke toestand sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 ziet er als volgt uit:

Gemeenteraad
De gemeenteraad van Woensdrecht bestaat uit 19 zetels. Hieronder de behaalde zetels per partij sinds de verkiezingen van 1998:

College van burgemeester en wethouders
Het college van burgemeester en wethouders sinds de verkiezingen van 2022 betreft een coalitie van ABZ, CDA en D66 en bestaat uit de volgende vijf politici:

 Burgemeester Steven Adriaansen (VVD)
 Wethouder Lars van der Beek (ABZ), eerste locoburgemeester
 Wethouder Rainier Schuurbiers (ABZ), tweede locoburgemeester
 Wethouder Jeffrey van Agtmaal (CDA), derde locoburgemeester
 Wethouder Thierry de Heer (D66), vierde locoburgemeester

Aangrenzende gemeenten

Monumenten 
In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten, gemeentelijke monumenten, en oorlogsmonumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Woensdrecht
 Lijst van gemeentelijke monumenten in Woensdrecht
 Lijst van oorlogsmonumenten in Woensdrecht

Kunst in de openbare ruimte 
In de gemeente Woensdrecht zijn diverse beelden en sculpturen geplaatst in de openbare ruimte, zie: Lijst van beelden in Woensdrecht

Zie ook
 Lijst van beelden in Woensdrecht
 Lijst van weg- en veldkapellen in Woensdrecht

Externe link 
 Website van de gemeente
Loevestein

Slot Loevestein
Loevesteinse factie
Land van Heusden en Altena

Het Land van Heusden en Altena is een streek in het noorden van de Nederlandse provincie Noord-Brabant die begrensd wordt door de Merwede in het noorden, de Afgedamde Maas en het Heusdensch Kanaal in het oosten, de Biesbosch in het westen en de Bergsche Maas in het zuiden. De grootste plaats in het gebied is Werkendam met circa 12.000 inwoners. Woudrichem is de historisch belangrijkste plaats, een vestingstad met circa 4500 inwoners. De hele streek maakte vroeger deel uit van de Groote of Hollandsche Waard.

Het hele gebied ligt sinds 2019 in één gemeente: Altena met de hoofdplaats Almkerk. In totaal wonen er circa 57.000 mensen (2021), verspreid over 21 dorpen. Het was tot de opening van de Merwedebrug bij Gorinchem in 1961 in wezen een eiland met een geïsoleerd levende bevolking. Landschappelijk vormt het de voortzetting van het Gelderse rivierengebied, met name van de aangrenzende Bommelerwaard. De kleigrond wijkt sterk af van de in Brabant meer vertrouwde zandgrond.

Historie

Het Land van Heusden en het Land van Altena worden sinds de aanleg van de Bergsche Maas in 1904 in één adem genoemd. De Bergsche Maas doorsneed het Land van Heusden, waarvan de zuidelijke “bovendorpen” en ook Heusden zelf zich vervolgens meer op de rest van Brabant zijn gaan oriënteren. Deze vallen dus buiten het Land van Heusden en Altena. De historische grens tussen de vroegere heerlijkheden Heusden en Altena verloopt noordelijk van Veen en Babyloniënbroek en oostelijk van Dussen. Beide gebieden hebben gemeen dat ze voortkwamen uit de middeleeuwse gouw Teisterbant en in de 13e, respectievelijk 14e eeuw Hollands werden. Tijdens de Bataafse Republiek kwam het gebied in 1798 bij het Departement van de Schelde en Maas, en in 1802 bij het Departement Holland. In 1807 kwam het bij het Departement Maasland, in 1811 bij het Franse departement Monden van de Maas en pas in 1815 bij de provincie Noord-Brabant. Een opmerkelijk verschil met de rest van Noord-Brabant is de sterk protestantse inslag van het gebied.

Natuur

Natuurgebieden in het Land van Heusden en Altena zijn: Het Pompveld, De Groesplaat, De Sleeuwijkerwaard, De Cloppenwaard, Het Almbos, De Zevenbansche Boezem, De Kornse Boezem, De Wijde Alm, De Struikwaard, De Wijkse Waard, Het Oude Maasje, Landgoed Kraaiveld, Fort Altena, Fort Giessen en Fort Bakkerskil.

Zie ook
 Museum voor het Land van Heusden en Altena
 Westhoek

Externe links 
 Natuurgebieden in het Land van Heusden en Altena
 Erfgoed Altena
 Molens in't Land van Heusden & Altena

Streek in Noord-Brabant
Nederlands riviereiland
Noord-Brabants eiland
Konstantin Tsjernenko

Konstantin Oestinovitsj Tsjernenko (Russisch: Константи́н Усти́нович Черне́нко) (Bolsjaja Tes (Siberië), 24 september 1911 – Moskou, 10 maart 1985) was secretaris-generaal van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie van 13 februari 1984 tot aan zijn dood. Bij zijn aantreden was hij reeds ernstig ziek, wat ook al bij zijn voorganger Joeri Andropov het geval was. Hij stierf dertien maanden later, zonder iets te kunnen (of willen) doen aan de rampzalige toestand in het land. Hij werd opgevolgd door Michail Gorbatsjov.

Biografie 

 
Tsjernenko werd geboren in Siberië en ging al op jonge leeftijd bij de Jeugdorganisatie Komsomol. Hierbij hield hij geregeld toespraken tijdens de bijeenkomsten. Van 1930 tot 1939 was hij lid van de CPGU, een voorloper van de latere KGB. Dit was de geheime politie van de Sovjet-Unie. Vanaf 1950 was hij constant bij Leonid Brezjnev te vinden. Daarom maakte hij ook een heel grote kans om na Brezjnev gekozen te worden tot leider van Sovjet-Unie. Hij werd echter gepasseerd ten gunste van Joeri Andropov. Tijdens de regeertijd van Andropov leek het gedaan met Tsjernenko’s dagen in het Politbureau. Andropov was echter vanwege zijn zeer zwakke gezondheid niet in staat Tsjernenko van het toneel te verdrijven.

Tsjernenko werd op 13 februari 1984, kort na het overlijden van Andropov, door het Politbureau gekozen tot secretaris-generaal. Op 11 april 1984 werd hij vervolgens gekozen tot Voorzitter van het Presidium van de Opperste Sovjet: het officieuze staatshoofd van de Sovjet-Unie. Tsjernenko was de eerste Sovjetleider die geen ervaring had buiten partijwerk. Hij begon net als Andropov met een aantal kleine hervormingen. Net als Andropov was hij echter ziek  en kon niet veel veranderingen doorvoeren. De situatie in de Sovjet-Unie verbeterde ook onder Tsjernenko nauwelijks.

Tijdens Tsjernenko’s bewind was Gorbatsjov de tweede man in de Sovjet-Unie. Drie dagen voor zijn dood belde Tsjernenko Andrej Gromyko, de minister van Buitenlandse Zaken. In dit gesprek zei hij zich niet lekker te voelen en vroeg zich af of hij niet beter kon aftreden. Maar het was al te laat. Tsjernenko stierf in maart 1985 in Moskou. Hij was maar dertien maanden aan de macht geweest. Zijn opvolger, Gorbatsjov, zou wel in staat blijken grote veranderingen door te voeren. Uiteindelijk zouden deze zelfs leiden tot het einde van de Sovjet-Unie.

Tijdlijn leiders Sovjet-Unie

Externe link 
  Russiapedia.rt Konstantin Chernenko

Communist uit de RSFSR
Leider van de Sovjet-Unie
Staatshoofd van de Sovjet-Unie
934 v.Chr.

Het jaar 934 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

China
Koning Zhou yi wang regeert over de Zhou-dynastie.

Egypte
Farao Sjosjenq I benoemt familieleden voor het priesterschap van Amon.

Geboren

Overleden 

Jaar in de 10e eeuw v.Chr.
977 v.Chr.

Het jaar 977 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Egypte
Het Egyptische Rijk raakt in verval. Stakingen, corruptie en misdaad veroorzaken een binnenlandse crisis in Neder- en Opper-Egypte.

Geboren

Overleden 

Jaar in de 10e eeuw v.Chr.
942 v.Chr.

Het jaar 942 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Babylonië
Koning Ninurta-kudurri-usur II moet door politieke intriges afstand doen van de troon.
Koning Mari-biti-ahhe-iddina (942 - 920 v.Chr.) regeert over de vazalstaat Babylon.

Geboren

Overleden 

Nabu-mukin-apli, koning van Babylon.

Jaar in de 10e eeuw v.Chr.
Assur-dan II

Assur-dan II was koning van Assyrië van 935 v.Chr. tot 911 v.Chr..

In zijn tijd had het koninkrijk te kampen met de steeds verder oprukkende Arameeërs, waaronder de Kaldu (de Chaldeeën). Zijn regeringsperiode geldt dan ook als een tijd van zwakte voor Assur. Daar zou pas onder zijn opvolger een einde aan komen, hoewel Assur-dan een aantal overwinningen tegen hen beweert te hebben behaald.

Koning van Assur
Persoon in de 10e eeuw v.Chr.
655 v.Chr.

Het jaar 655 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Egypte 
 Farao Psammetichus I verdrijft met steun van Griekse en Carische huurlingen de Assyriërs uit de Nijl-delta en achtervolgt ze tot Ashdod (huidige Israël).

Griekenland 
 De stad Stageira, gelegen aan het schiereiland Chalcidice, wordt gesticht door Ionische kolonisten uit Andros.

Geboren

Overleden 

Jaar in de 7e eeuw v.Chr.
Ionië

Ionië was in de oudheid een landstreek langs de westkust van Klein-Azië.

Geschiedenis 
Ionië was al vroeg door de Grieken gekoloniseerd en heeft in de Griekse geschiedenis een grote rol gespeeld. Veel belangrijke figuren uit bijvoorbeeld de antieke filosofie kwamen ervandaan. Het gebied was het toneel van de Ionische Opstand en kwam door de veroveringen van Cyrus II rond 542 v.Chr. in handen van het Perzische Rijk. Het kwam daarmee in contact met de cultuur van het Midden-Oosten. Deze cultuur liet haar sporen na in de bouwkunst met de Ionische zuil. Ionië kwam na de mislukte aanval van Xerxes I in 480 v.Chr. hoe langer hoe meer onder invloed te staan van Athene.

De taal van de Ioniërs, het Ionisch, was een Oudgrieks dialect. Het Ionische alfabet was iets anders dan het Attische alfabet. Belangrijke steden in Ionië waren Efeze, Milete en Smyrna. De twaalf steden van Ionië hadden hun belangen verenigd in de Ionische Twaalfstedenbond.

Ionië viel in 1918 nog een jaar onder Grieks militair gezag.

 
Historisch land in Anatolië
Oud-Griekse landstreek
Karië

Karië, Oudgrieks: Καρία, Karia of Καρική, Karikí, of Carië, Latijn: Caria, was in de klassieke oudheid een landstreek in het zuidwesten van Klein-Azië. De belangrijkste stad in Karië was Halicarnassus, het huidige Bodrum, van waaruit het werd geregeerd. In Halicarnassus stond het Mausoleum van Halicarnassus, een van de zeven wereldwonderen van de antieke wereld.

Aardrijkskunde 
Karië werd in het noorden van Lydië gescheiden door het Messogisgebergte. Ionië, dat door de Grieken was gekoloniseerd, grensde in het noordwesten tegen Karië aan, de Egeïsche Zee lag ten zuiden en westen, Lycië lag zuidoostelijk van Karië en in het oosten werd de streek door Pisidië begrensd. De Meander was de grootste rivier en werd beschouwd als de grens tussen Karië en Ionië. Er stond in het gebied veel bos,  met veel vruchtbare vlakten, die voor de graan-, wijn- en olijfbouw geschikt waren. Het land was bergachtig, waar op de bergweiden schapen werden gehoed.

De hoofdstad van Karië was Halicarnassus. Andere belangrijke steden waren Didyma, Heracleia, Alinda, Alabanda, Aphrodisias, Antiochia ad Maeandrum, Labraunda, Mylasa, Myndos, Cnidus, Kaunos en Kalynda. Milete meer naar het noorden worden soms ook tot Karië gerekend.

Bevolking 
De Kariërs waren in tegenstelling tot de inwoners van Ionië, hun noordwestelijke buren, geen Grieken. Hun taal was mogelijk verwant aan die van de Etrusken en het is mogelijk dat de laatsten oorspronkelijk uit Karië stamden. De Kariërs stonden echter onder sterke invloed van hun Griekstalige buren en cultureel kunnen ze als een deel van het oude Griekenland worden beschouwd.

Ze worden in oude teksten getypeerd als goede soldaten, dappere zeelui en piraten. Zeeroverij kwam in die tijd veel voor. De Kariërs waren de eerste stam die handvatten aan hun schilden bevestigden, ze beschilderden en een pluim op hun helm monteerden. Ze waren heersers van de zee, maar hadden, nadat de Doriërs waren vertrokken, een gemakkelijker bestaan in de bergen. Hun belangrijkste producten en handelsartikelen waren wijn, honing, olijfolie en vijgen. Ze gebruikten kruiden en plantenwortels om beter te worden. Hun belangrijkste bezigheden bestonden uit weven, het fokken van geiten en schapen, houthandel, meubelfabricage, glaswerk en scheepsbouw. De ceder- en dennenbossen droegen in belangrijke mate aan dit ambacht bij. In oude teksten wordt melding gemaakt van scheepswerven in Kaunos and Halicarnassus, en wordt beschreven dat hars en mastiek, de grondstoffen voor teer in de scheepsbouw, de belangrijkste exportartikelen waren.

Onder vreemde heerschappij 
Het gebied werd door Alexander de Grote in 334 v.Chr. veroverd. Karië maakte onder de Romeinen deel uit van de provincie Asia. Onder Diocletianus (244-311) werd de provincie opgesplitst en kwam er een afzonderlijke provincie Caria.

Anatolische oudheid
Geschiedenis van de Egeïsche Zeeregio
Hellenistische oudheid
Historisch land in Anatolië
Perzische satrapie
Romeinen in Klein-Azië
652 v.Chr.

Het jaar 652 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Assyrische Rijk 

Koning Shamash-shum-ukin sluit voor de Assyriërs de poorten van Babylon. Hij probeert met de Feniciërs, Filistijnen, Chaldeeën en Elamieten een verbond te sluiten.
Koning Assurbanipal begint een burgeroorlog en een drie jaar durende belegering van Babylon. Tijdens het beleg worden de bewoners gedwongen tot kannibalisme.

Klein-Azië 

De Cimmeriërs verslaan het Phrygische Rijk en trekken op tegen Lydië (huidige Turkije). Ze veroveren de hoofdstad Sardis en vermoorden koning Gyges.
Koning Ardysus II volgt zijn vader Gyges op als koning van Lydië. (Volgens de Historiën van Herodotus)

Geboren

Overleden 

 Gyges, koning van Lydië (waarschijnlijke datum)

Verwijzingen

Jaar in de 7e eeuw v.Chr.
672 v.Chr.

Het jaar 672 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Egypte
Koning Necho I (672 - 664 v.Chr.) de eerste farao van de 26e dynastie van Egypte.

Assyrië
Koning Esarhaddon benoemt zijn zoon Assurbanipal tot coregent van Assur.
Kroonprins Shamash-shum-ukin wordt onderkoning van Babylon.
De astroloog Adad-shumu-usur waarschuwt voor onheil en rampspoed.
Esarhaddon valt Armenië binnen en verwoest de hoofdstad Uppume.

Geboren

Overleden

Verwijzingen

Jaar in de 7e eeuw v.Chr.
Total loss (term)

Total loss, ook aangeduid als totaal verlies of perte totale (Frans) is een term die voornamelijk bij autoverzekeringen wordt gebruikt. Met total loss wordt de situatie bedoeld wanneer een voertuig (of een ander voorwerp) na een schade economisch gezien niet meer gerepareerd kan worden. De term wordt in het Nederlands doorgaans als bijvoeglijke bepaling gebruikt ("de auto is total loss") in tegenstelling tot in het Engels, waarin het zelfstandig gebruikt wordt ("the car is a total loss"). In de polisvoorwaarden zal doorgaans de term "totaal verlies" worden gebruikt.

Wanneer total loss  
De verzekeringsmaatschappij mag zelf een definitie bepalen voor wanneer een auto als "totaal verloren" wordt beschouwd. Doorgaans is een auto total loss wanneer de dagwaarde ná de schade vermeerderd met de reparatiekosten hoger is dan de dagwaarde vóór de schade. Dit houdt verband met het feit dat de auto door de beschadiging in waarde vermindert en die waardevermindering fictief gesteld wordt op het bedrag van de reparatiekosten. De waarde van de auto in het economisch verkeer direct vóór de beschadiging, ofwel de prijs die men moet betalen voor een vergelijkbare auto, ook wel dagwaarde genoemd, is dus het maximum. De waardevermindering kan niet meer zijn dan die dagwaarde.
Bij een geval van total loss zal de verzekeringsmaatschappij het verschil tussen de dagwaarde voor en na de schade vergoeden. De dagwaarde wordt vastgesteld door een schade-expert. De verzekerde zal zelf zorg moeten dragen voor verkoop van de (beschadigde) auto. In de praktijk verzorgt de schade-expert dit.
Overigens wordt de totallossregel ook toegepast bij andere zaken met een dagwaarde, zoals boten en gebouwen.

Vormen van total loss 
 Een voertuig is technisch total loss als het niet meer te herstellen is. 
 Van economisch total loss is sprake als de herstelkosten van het voertuig meer dan 2/3 van de waarde van het voertuig voor het ongeval bedragen. 
 Tot slot bestaat er constructive total loss: de kosten van reparatie bedragen dan meer dan 75% van de verzekerde waarde.

Auto
Verzekeren
Autoverzekering
Materiaalschade
350 v.Chr.

Het jaar 350 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Perzië 
 Koning Artaxerxes III breekt de Perzische veldtocht in Egypte af.
 Artemisia II overlijdt en het Mausoleum van Halicarnassus (Bodrum in Turkije) wordt voltooid.

Griekenland 
 Philippus II van Macedonië plundert en verovert de Thracische stad Abdera.
 Thessalië raakt zijn autonomie kwijt aan Macedonië.
 Het stenografieschrift wordt uitgevonden.

Italië 
 De Romeinse havenstad Ostia wordt ten westen van Rome gesticht.

Geboren 
 Cassander (~350 v.Chr. - ~297 v.Chr.), veldheer en koning van Macedonië
 Chanakya (~350 v.Chr. - ~283 v.Chr.), adviseur en eerste minister van het Maurya-rijk
 Dicaearchus (~350 v.Chr. - ~285 v.Chr.), Grieks peripatetisch wijsgeer 
 Megasthenes (~350 v.Chr. - ~290 v.Chr.), Grieks diplomaat en geograaf

Overleden 
 Artemisia II, koningin van Carië
 Man van Tollund, een veenlijk uit Denemarken

Jaar in de 4e eeuw v.Chr.
Aangenomen damegambiet

Het aangenomen damegambiet is bij schaken een opening die een van de voortzettingen is van het damegambiet. Het damegambiet is een opening die wordt gekenmerkt door de zetten 1.d4 d5 2.c4 en die is ingedeeld bij de gesloten spelen. Hierna heeft zwart de keuze tussen het aannemen van het gambiet met 2...dc4 of het weigeren ervan door een andere zet te spelen, waarna het geweigerd damegambiet ontstaat. Het aangenomen damegambiet heeft de ECO-code D20.

Varianten
In de meeste gesloten spelen wordt de zet 2.c4 gespeeld. Deze opening wordt al in de 16e eeuw door Luis Ramírez de Lucena genoemd, maar werd tot de dertiger jaren van de 20e eeuw weinig gespeeld. Pas daarna is dit gambiet in het repertoire van grootmeesters opgenomen.

Zie ook 
 Geweigerd damegambiet
 Lijst van veelgespeelde schaakopeningen

Externe link 
 Statistiek aangenomen damegambiet

Gesloten spel
Gambiet
Weserbergland

Het Weserbergland is een heuvelland in Duitsland dat ligt in de deelstaten Nedersaksen, Noordrijn-Westfalen en Hessen. Het ligt rond de rivier de Wezer (Weser), tussen de steden Hannoversch Münden en Porta Westfalica. Het hoogste punt van het Weserbergland ligt in de Solling op 528 meter hoogte. Er liggen twee natuurparken in dit gebied: in het noorden van het gebied ligt rond de stad Hamelen het natuurpark dat ook de naam Weserbergland draagt. Direct aansluitend ten zuiden daarvan ligt het natuurpark Solling-Vogler. Fietstoeristen kunnen langs de Wezer de Weserradweg volgen, die vanaf Hann. Münden stroomafwaarts langs de rivier loopt tot die bij Bremerhaven uitmondt in de Noordzee.

Het gebied wordt gekarakteriseerd door glooiende heuvels en dalen, die behoorlijk diep ingesneden kunnen zijn. Hoewel het gebied oorspronkelijk rijkelijk bebost was, zijn de meeste bossen tegenwoordig aangelegd. De grondsoorten zijn gevarieerd, zowel zandsteen, leisteen als kalksteen zijn aanwezig. Op bepaalde plateaus, zoals op de Solling, is een intact hoogveen aanwezig. Hierdoor is de flora flink gevarieerd.

Bij Höxter ligt de Abdij van Corvey, dat in de 9e eeuw en 10e eeuw erg belangrijk was. Zo bezat het in Nederland een gebied als Westerwolde.

Vele sprookjes van de gebroeders Grimm zijn hier opgetekend. Zo speelt het sprookje van de rattenvanger zich af in Hamelen. Ook de geboorteplaats van de baron van Münchhausen ligt in dit gebied: Bodenwerder.

Vele gebouwen van de zogenaamde Wezerrenaissance zijn in dit gebied te vinden.

Het Weserbergland bestaat van noord naar zuid uit de volgende gebieden:

Het gebied tussen Detmold in het zuidwesten, Lemgo, Bad Pyrmont en de Wezer bij Bodenwerder, in feite het noordelijkste deel van het Weserbergland, wordt ook wel, naar de Heerlijkheid Lippe, waar het in de middeleeuwen deel van uitmaakte,  Lipper of Lippisches Bergland genoemd.

Belangrijke plaatsen

Gebergte in Duitsland
Geografie van Hessen
Geografie van Nedersaksen
Geografie van Noordrijn-Westfalen
Dwerganaconda

De dwerganaconda of gele anaconda (Eunectes notaeus) is een waterminnende wurgslang uit de familie reuzenslangen (Boidae).

Naam en indeling
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Edward Drinker Cope in 1862.

Uiterlijke kenmerken
De lichaamskleur is geel tot geelgroen of -bruin, op de bovenzijde van het lichaam zijn donkere ovale vlekken aanwezig.

De dwerganaconda kan drie tot vier meter lang worden, de vrouwtjes worden groter dan de mannetjes. De maximale lengtes zijn 3,7 meter voor een mannetje en 4,6 meter voor een vrouwtje. Dit is een stuk kleiner dan de 'gewone' anaconda (Eunectus murinus) die acht meter lang kan worden.

Verspreiding en habitat
De dwerganaconda leeft in het stroomgebied van de rivieren de Orinoco, de Amazone en de Río de la Plata in Argentinië, Bolivia, Brazilië, Paraguay en Uruguay. De habitat bestaat uit oevers van rivieren en andere wateren in het regenwoud en moerassen, zowel moerassen met een houtige begroeiing als meer kruidachtig.

Levenswijze
De slang zwemt graag door het water maar komt ook op het land om te zonnen en op te warmen. Zoals alle anaconda's is ook deze soort eierlevendbarend; de jongen zitten in een vliesje en komen meteen uit nadat ze zijn geboren.

Het voedsel bestaat uit zoogdieren en vogels die aan de oever komen drinken, vissen, hagedissen, en voor een niet onbelangrijk deel uit kleine krokodilachtigen. De prooi wordt bliksemsnel gepakt met de scherpe tanden en meteen omstrengeld en gewurgd. Het is geen giftige slang maar met de scherpe tanden kunnen vervelende wonden worden toegebracht.

Bronvermelding

Boa's
IUCN-status niet bedreigd
Capibara

De capibara  of waterzwijn (Hydrochoerus hydrochaeris) is een knaagdier uit de familie Caviidae. De naam "capibara" komt uit het Guaraní en betekent heer van het gras. Daarmee wordt verwezen naar de lage oeverbegroeiing van moerassen, rivieren en meren, de natuurlijke biotoop.

Kenmerken
De capibara is de grootste levende knaagdierensoort en weegt gewoonlijk tussen de 35 en 66 kilogram. De zwaarste exemplaren wogen 91 kg (een vrouwelijk exemplaar in Brazilië) en 73,5 kg (mannelijk, Uruguay). Ze worden circa 1,2 meter lang en hebben een schofthoogte van ongeveer 60 centimeter. Capibara's zijn zwaargebouwd met korte stevige poten, hoefachtige klauwen en een rudimentaire staart. De tenen zijn gedeeltelijk verbonden door zwemvliezen en de neusgaten, ogen en oren staan boven op de kop, zodat het dier ook tijdens het zwemmen kan ruiken, zien en horen. De vacht is licht tot donker geelbruin of grijsbruin.

Leefwijze

Ze leven in groepen van enkele tientallen dieren, waaronder één dominant mannetje en meerdere vrouwtjes, al dan niet met jongen. Als uitstekende zwemmers en duikers houden ze zich op in en langs rivieren, meren en moerassen. Hun territorium, dat ze ook verdedigen tegen indringers, markeren ze met geurvlaggen.

Het voedsel bestaat uit waterplanten, gras, knoppen en zachte boombast. 's Morgens wordt gerust en op het heetst van de dag liggen ze in het water. Om aan voedsel te komen, leggen ze grote afstanden af en komen ze ook wel op akkers.

Voortplanting
Na een draagtijd van 150 dagen worden één tot acht behaarde jongen geboren, die enkele uren na de geboorte al rennen, zwemmen en duiken. De capibara is dus een nestvlieder.

Verspreiding
Deze soort komt voor in de waterrijke gebieden van Brazilië, Colombia, Panama, Venezuela, Suriname en Noord-Argentinië in Zuid-Amerika.

Bedreigingen
De dieren worden wel als huisdieren gehouden, in Nederland en België is dit niet toegestaan zonder speciale vergunning. Voornaamste vijanden zijn de jaguar, de anaconda, de alligatorschildpad en de kaaiman. De mens jaagt op de capibara's voor het vlees en de huiden.

Cavia-achtigen
Dier uit het Neotropisch gebied
IUCN-status niet bedreigd
Izola

Izola (Italiaans: Isola d'Istria) is een van de drie havensteden van Slovenië. Izola ligt ten westen van Piran en ten oosten van Koper. Uit de volkstelling van 2002 blijkt dat het aantal inwoners 14.549 bedroeg. Slovenië heeft een kleine kuststrook van ongeveer 50 kilometer in Istrië aan de Golf van Triëst, die deel uitmaakt van de Adriatische Zee. Dichtstbijzijnde grote stad is Triëst.

Geschiedenis
Isola, de Italiaanse benaming waarvan Izola is afgeleid, betekent eiland. Dit komt doordat de stad vroeger een eiland was dat voor het eerst bewoond werd door Romeinen, die bouwden de haven Haliaetum, ten zuidwesten van het hedendaagse Izola.

Tijdens de middeleeuwen viel Izola onder de republiek Venetië.

In de 16e eeuw verloor de stad gezichtsverlies, toen de stad  Triëst (Sloveens: Trst, Italiaans: Trieste) een belangrijke haven in de regio werd.

Tijdens de Franse bezetting in de 19e eeuw was het gedaan met het eilandje: de muren van de stad werden afgebroken en in het kanaal gegooid welke het eiland en het vasteland van elkaar scheidde.

Minderhedenstatuut
In Izola wordt voornamelijk Sloveens gesproken, maar ook Italiaans door een minderheid. De autochtone Italiaanse minderheid vormt 0,16% van de gehele Sloveense bevolking en circa 5% van de bevolking van Izola. De Sloveense wetgeving zorgt onder meer voor onderwijs in het Italiaans (verplicht ook voor niet-Italiaanse inwoners), Italiaanstalige radio en televisie (dagelijkse uitzendingen), tweetaligheid van ambtelijke instellingen, alle officiële documenten, alsook de verplichting tot tweetalige commerciële mededelingen voor bedrijven. De in Europa ongeëvenaarde rechtspositie voor deze kleine Italiaanse autochtone minderheid in Slovenië (rapport Raad van Europa AS/Jur (44)55, 22 maart 1993) heeft overigens ook tot doel de Italiaanse staat te bewegen tot het respecteren van aangegane verdragsrechtelijke verplichtingen jegens de 60.000 tot 140.000 (schattingen verschillen naargelang de politieke smaak en wetenschappelijke instelling) autochtone Slovenen in Italië.

Plaatsen in de gemeente
Baredi, Cetore, Dobrava, Izola, Jagodje, Korte, Malija, Nožed, Šared

Bezienswaardigheden
Oude binnenstad
Haven
Besenghi degli Ughi paleis
Sint Mauruskerk

Gemeente in Slovenië
Isola

Izola, havenstad in Slovenië
Isola (album), album van de Zweedse band Kent
een plaats (frazione) in Italië:
Isola (Bene Vagienna)
Isola (Cevo)
Isola (Toscane), in de gemeente Bagni di Lucca
Isola (Frankrijk), gemeente in het Franse departement Alpes-Maritimes
Isola (metrostation) in Milaan
Isola (Mississippi), plaats in de Amerikaanse staat Mississippi
Isola (nationaal park), nationaal park in Madagaskar
Piran

Piran (Italiaans: Pirano of Pirano d'Istria; Venetiaans: Piran) is een van de drie havensteden van Slovenië, dat slechts een kleine kuststrook van ongeveer 50 kilometer in Istrië heeft. Piran ligt aan de Baai van Piran, op een landpunt in de Golf van Triëst, die deel uitmaakt van de Adriatische Zee. Een dichtstbijzijnde grote stad is het Italiaanse Triëst. In 2022 had Piran de hoogste bevolkingsdichtheid in Slovenië met 5.500 inw./km². 

In 2002 telde de gemeente 16.758 inwoners. Het plaatsje ligt ten westen van Izola. Ten oosten grenst het aan Kroatië. Piran is het centrum van de gemeente Piran en is een van de toeristische plekken van Slovenië, wat voor een relatief hoog gemiddeld inkomen zorgt. Piran heeft een jachthaven en kleine luchthaven. De naam Piran is afgeleid van het Griekse woord pyros dat 'vuur' betekent.

Op 24 oktober 2010 werd Piran de eerste stad in Zuidoost-Europa met een zwarte burgemeester: de sociaaldemocraat Peter Bossman (54), afkomstig uit Ghana, werd gekozen tot eerste burger van de havenstad. Hij vertrok in 1977 vanuit West-Afrika naar Slovenië, toen nog een deelrepubliek van het communistische Joegoslavië, om medicijnen te studeren.

Bezienswaardigheden

Piran is een oude Mediterrane stad. In de oude binnenstad is een rijke geschiedenis terug te vinden zoals de nauwe steegjes, de compacte huizen zoals het Venetiaanse Huis (Benečanka), de middeleeuwse architectuur en een openluchtmuseum.

Verder is er het plein Tartinjev trg (Italiaans: Piazza Tartini) met het standbeeld van Giuseppe Tartini, de Sint Petruskerk en de haven.

Ter viering van de 200 jaar Tartini wilden de inwoners van Piran een monument ter nagedachtenis aan Tartini. De Venetiaanse kunstenaar Antonia dal Zotto mocht het bronzen standbeeld van de maestro maken, in 1896 werd het standbeeld op een voetstuk in Piran neergezet.

Nabij de Tartinijev trg staat ook de Kathedraal van St. Joris.

Plaatsen in de gemeente
Dragonja, Lucija, Nova vas, Padna, Parecag, Piran, Portorož, Seča, Sečovlje, Strunjan, Sveti Peter

Geboren in Piran
 Giuseppe Tartini (1692-1770), componist, violist
 Andraž Struna (1989), voetballer

Externe links
 Panoramafoto's van Piran
 Informatieportaal van Piran
 Multimedia Center van Piran

Gemeente in Slovenië
Plaats in Piran
Baai van Koper

De Baai van Koper (Sloveens: Koprski zaliv) is een baai in Slovenië die deel uitmaakt van de Golf van Triëst en een oppervlakte van 18 km² heeft. De Sloveense havenstad Koper ligt aan de zuidoostkant van deze baai, die onder andere gevoed wordt door de rivier de Rižana. Andere plaatsen aan de Baai van Koper zijn de stad Izola en het dorp Ankaran.

Geografie van Slovenië
Koper
Adriatische Zee