alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Momčilo Bajagić Bajaga

Momčilo Bajagić - Bajaga (19. 2. 1960. godine u Bjelovaru) je srpski rok muzičar. 

Od ranih 80-ih, Bajaga je frontmen benda Bajaga i instruktori, jednog od komercijalno najuspešnijih srpskih pop/rok bendova svih vremena. Veći deo života je proveo živeći i radeći u Zemunu. 

Muzičku karijeru je počeo sa 14 godina u bendu TNT, a karijera mu je krenula izuzetnim tokom kada se sa 18 godina kao ritam gitarista priključio bendu Riblja Čorba. Prvo je nastupao samo na nekim pesmama tokom koncerta, potom se pojavljuje kao koautor na nekim pesmama a ubrzo za Riblju Čorbu se pojavljuje kao kompletan autor i to sa par hitova od kojih je najpoznatiji "Kad hodaš...". Ukupno je sa Čorbom snimio 5 albuma.

Zapažen je bio nastup grupe "Frka" koja je za emisiju "Rokenroler" snimila spot za Bajaginu pesmu "Pustite me druže". Pošto je u međuvremenu napisao i pesme koje nisu odgovarale senzibilitetu Riblje Čorbe rešio je da ih izda na posebnom albumu kao solo ploču. Radi snimanja novog albuma skuplja iskusne muzičare, a prijatelji ga nagovaraju da novi materijal odsvira na par koncerata. 

Svoj prvi samostalni nastup je imao u zagrebačkom centru Kulušić 12. 4. 1984.

Iz Riblje Čorbe ga isključuju 19. jula 1984. godine posle čega on nastavlja sa svojim bendom. Snima album sa svojim pesmama pod nazivom "Pozitivna geografija", a bend dobija naziv "Instruktori pozitivne geografije". Kasnijih godina naziv benda skraćuju na „Instruktori“, a poslednjih godina se na nastupima pojavljuju pod nazivom „Bajaga i instruktori“.

Sem rada sa bendom, Bajaga je radio i muziku za film „Ni na nebu ni na zemlji“ (poznati hit „Moji su drugovi“) odakle potiče muzika koja je objavljena na Bajaginom solo albumu, kao i za TV seriju „Otvorena vrata“. Ponovo snima 2003. godine muziku za film „Profesionalac“ po drami Dušana Kovačevića.

Vanjske veze 

 Bajaga i instruktori (zvanična prezentacija)

Jugoslavenski rock pjevači
Srpski rock pjevači
Jugoslavenski rock gitaristi
Srpski rock gitaristi
Bajaga i instruktori
Biografije, Bjelovar
Biografije, Zemun
Stevo Petranović

Stevo Petranović (1835-1913) je bosanskohercegovački književni prevodilac i dramaturg. Godine 1863. je došao u Tešanj za učitelja u lokalnoj školi. S italijanskog je preveo Hebelove Biblijske priče za djecu. Jednu od njih - Juditu - dao je postaviti kao pozorišnu predstavu u Tešnju - prvu u historiji Bosne i Hercegovine.

Vanjski link 

 Hronologija ličnosti i događaja Tešnja

Tešanj
Hrvatska demokratska stranka

Hrvatska demokratska stranka bila je desna nacionalistička politička stranka koja je djelovala u Hrvatskoj od 1989. do 1992. godine.

Osnovana je pod nazivom Hrvatski demokratski savez početkom 1989. godine u sumrak jednopartijskog sistema u tadašnjoj Hrvatskoj od strane radikalnih antikomunističkih disidenata i nacionalista na čelu s veteranom MASPOK-a Markom Veselicom. Nešto kasnije se od nje odvojila grupa koja će na čelu s Franjom Tuđmanom krajem proljeća 1989. osnovati Hrvatsku demokratsku zajednicu.

Na prvim demokratskim izborima za Sabor u proljeće 1990. HDS je kao Hrvatska demokratska stranka pristupio umjerenoj nacionalističkoj Koaliciji narodnog sporazuma (KNS). Isto kao i KNS, HDS je dobio relativno malo mjesta u Saboru.

Svoj položaj je nastojao kompenzirati radikalnom kritikom Franje Tuđmana čiju je vladu optuživao za preveliku popustljivost prema Miloševiću, hrvatskim Srbima i JNA tokom raspada SFRJ odnosno početnim fazama rata. Usprkos toga, njeni predstavnici su u ljeto 1991. ušli u Vladu demokratskog jedinstva i u njoj ostali do proljeća sljedeće godine.

U međuvremenu se kao predstavnik radikalnog hrvatskog nacionalizma nametnula Hrvatska stranka prava, oduzevši HDS-u veliki dio biračkog tijela. Marko Veselica je teško poražen na predsjedničkim izborima, a HDS nije ušao u Sabor.

Zbog toga je HDS odlučio da se s još jednom manjom desnom strankom - HKDS - ujedini u Hrvatsku kršćansku demokratsku uniju.

Bivše političke stranke u Hrvatskoj

en:Croatian Democratic Party
Hrvatska kršćanska demokratska stranka

Hrvatska kršćanska demokratska stranka (HKDS) je bila desna politička stranka koja je djelovala u Hrvatskoj od 1990. do 1992. godine.

Osnovana je pred prve višestranačke izbore 1990. godine. Iako je svoj program temeljila na demokršćanskim strankama zapadne Evrope, po svojoj ideologiji je, zbog specifičnih političkih okolnosti, bila bliža tvrdoj nacionalističkoj desnici nego centru.

Usprkos toga se pred izbore priključila umjerenoj nacionalističkoj Koaliciji narodnog sporazuma (KNS), te zajedno s njom loše prošla na izborima. U ljeto 1991. je, pak, ušla u koalicijsku Vladu demokratskog jedinstva.

Sljedeće je godine doživjela težak poraz na parlamentarnim izborima, a njen predsjednički kandidat Ivan Cesar je na izborima završio na sedmom mjestu. Taj neuspjeh ju je nagnao da se s ideološki srodnom Hrvatskom demokratskom strankom spoji u Hrvatsku kršćansku demokratsku uniju.

Disidentska frakcija je, pak, neko vrijeme nastavila samostalno djelovati pod starim imenom.

Bivše političke stranke u Hrvatskoj
Koalicija narodnog sporazuma

Koalicija narodnog sporazuma je bila koalicija, uglavnom umjerenih, nacionalističkih političkih stranaka u Hrvatskoj oformljena pred prve višestranačke izbore 1990. godine.

Na njenom čelu su bili nekadašnji vođe Hrvatskog proljeća Miko Tripalo i Savka Dabčević-Kučar koji, za razliku od drugih bivših maspokovskih vođa, nisu htjeli formirati vlastite stranke. Umjesto toga su se, suočeni s velikim brojem novoosnovanih stranaka, zalagali za stvaranje široke koalicije koja bi spriječila da se antikomunistički i nacionalistički glasovi rasipaju i tako omoguće komunistima ostanak na vlasti. Tripalo je također nastojao da u novi Sabor uđe što više stranaka koje bi stvorile koaliciju te tako spriječile da se jedna jednostranačka vlast zamijeni s drugom.

U KNS je ušao veliki broj prilično različitih stranaka - desno orijentirani HDS i HKDS, liberalno orijentirani HSLS i nominalno lijeva SDSH - kao i manje regionalne organizacije i nezavisni kandidati.

Međutim, izborni zakon usvojen od strane vladajućih komunista je sadržavao dvokružni većinski sistem koji je preferirao dvije najjače stranke. U proljeće 1990. dvije najjače stranke su bili SKH i Hrvatska demokratska zajednica koja je pod vodstvom Franje Tuđmana na kraju i preuzela većinu. KNS je završio na trećem mjestu, osvojivši mali broj mjesta u Saboru.

KNS se nakon toga brzo raspala. U jesen 1990. Tripalo i Kučar su osnovali novu stranku pod nazivom Hrvatska narodna stranka.

Bivše političke stranke u Hrvatskoj
Socijaldemokratska stranka Hrvatske

Socijaldemokratska stranka Hrvatske (SDSH), kasnije poznata kao Socijaldemokrati Hrvatske (SDH) je politička stranka lijevog centra u Hrvatskoj koja je djelovala od 1990. do 1994. godine.

Formirana je prije prvih višestranačkih izbora 1990. godine, a među osnivačima je, osim predsjednika Antuna Vujića, su bili i Zvonko Lerotić i Miroslav Tuđman, sin Franje Tuđmana. Pred izbore se priključila centrističkoj Koaliciji narodnog sporazuma i loše prošla na izborima.

U ljeto 1991. njen predstavnik Lerotić je postao dijelom Vlade demokratskog jedinstva, ali je odmah nakon toga prešao u HDZ.

Stranka je još teži udarac doživjela sljedeće godine na parlamentarnim i predsjedničkim izborima u ljeto 1992. godine. Kampanja, temeljena na borbi protiv bivšeg Saveza komunista Hrvatske, za koga su tvrdili da im je transformacijom u SDP ukrao ime, nije ostavila naročit utisak na birače. Njeni kandidati nisu ušli u Sabor, a Vujić je kao predsjednički kandidat završio na posljednjem mjestu.

Na izborima se SDP pokazao daleko jačim, te je SDSH pristala da se 30.4. 1994. s njom ujedini.

Bivše političke stranke u Hrvatskoj

en:Social Democrats of Croatia
Hallmark Hall of Fame

Hallmark Hall of Fame je TV serija antologijskog tipa koja se prikazuje na američkoj televiziji. Smatra se jednim od najdugovječnijih TV-emisija u historiji, s obzirom da je njeno prikaivanje započelo 1951. godine a traje do današnjeg dana. Do 22.4. 2007 je emitirano 350 epizoda koje po svom formatu, odnosno sadržaju odgovaraju TV dramama, odnosno TV filmovima.

Ime je dobila po sponzoru - Hallmark Inc. - tvrtki za proizvodnju prazničnih i drugih čestitki, čiji su direktori kao prvi u SAD došli na ideju da sponzoriraju igrani TV-program u svrhu promoviranja svojih proizvoda. Dana 24.12. 1951. je tako emitirana Amahl and the Night Visitors, prva opera napisana za televiziju.

Emisije su se obično prikazivale neposredno pred praznike, kako bi se što više pospješila prodaja čestitki. Ispočetka se program sastojao od adaptacija klasičnih Shakespeareovih tekstova, odnosno popularnih brodvejskih komada, te biografija znamenitih osoba. Tek od 1979. se emitira originalni materijal.

Vanjske veze 
 Hallmark Hall of Fame Movie List
 
 50 Years of Hallmark Hall of Fame (UCLA Film and Television Archive)

Američke TV-serije
TV-antologije
Authority control 2
James Daly (glumac)

James Daly (Wisconsin Rapids, Wisconsin, 23.10. 1918 - Nyack (New York), New York, 3.7. 1978.) je bio američki kazališni, filmskli i televizijski glumac.

Odrastao je u glumačkoj porodici Percyja Dalyja. Karijeru na televiziji je započeo 1947. godine nastupajući u mnogim popularnim serijama kao što su Mission Impossible, The Twilight Zone ("A Stop at Willoughby"), Gunsmoke, The Virginian i Twelve O'Clock High.

Popularnost je stekao kao član stalne postave u popularnoj medicinskoj TV-seriji Medical Center. Poklonici Zvjezdanih staza ga, pak, najviše pamte po ulozi Mr. Flinta u Requiem for Methuselah, epizodi originalne TV-serije iz 1969. godine.

Posljednja uloga mu je bio Mr. Boyce u mini-seriji Roots: The Next Generations''. Umro je od srčanog udara u dobi od 59 godina nedugo prije premijernog prikazivanja.

Dvoje njegove djece - sin Tim i kći Tyne - su nastavili porodičnu tradiciju postavši etabliranim glumcima.

Vanjske veze 
 

Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
The Poppy Is Also a Flower

The Poppy Is Also a Flower, također poznat pod nazivom Poppies Are Also Flowers je naziv za američki igrani film snimljen 1966. godine i originalno prikazan na televiziji. Radnja, temeljena na pripovjetci Iana Fleminga, pratila je nastojanja agenata američkog Federalnog odjela za narkotike da otkriju puteve krijumčarenja heroina od Irana do Evrope.

Film je karakterizirala jedna od najimpresivnijih glumačkih postava tog vremena, uključujući Grace Kelly, slavnu holivudsku princezu koja je bila narator filma, i kojoj je to bio prvi nastup nakon udaje za monegaškog princa Rainera deset godina ranije. Većina glumaca je nastupala za simbolični honorar od 1 US$, smatrajući da ima moralnu dužnost sudjelovati u projektu koji javnost mora upozoriti na dobro organizirane mreže krijumčara narkotika, koji su u to doba tek počeli široko konzumirati u rekreativne svrhe u zapadnim zemljama. Režiseri Terence Young i producent Euan Lloyd su, pak, radili bez honorara.

Film su također financirali Ujedinjeni narodi u sklopu svoje 20. obljetnice, a Xerox je bio glavni sponzor filma.

Usprkos dobrih namjera njihovih tvoraca, kao i ugledne glumačke ekipe, film se danas smatra neuspjehom. Jedini uspjeh je postigao Eli Wallach, dobivši Emmy kao za svoju sporednu ulogu.

Vanjske veze

Filmovi 1966.
Authority control 2
Milburn Stone

{{Infokutija02 glumac
| ime                    = Milburn Stone
| slika = Milburn Stone Dennis Weaver Gunsmoke 1961.JPG
| širina_slike = 200px
| opis=Milbun Stone (lijevo) sa Dennisom Weaverom na setu Gunsmokea, 1961.
| datum_rođenja              = 5. jul 1904
| mjesto_rođenja = Burrton, Kansas, SAD
| datum_smrti               = 
| mjesto_smrti             = La Jolla, Kalifornija, SAD
| supružnik = Ellen Morrison (1925 - 1937) (njena smrt)  Jane Garrison (1939 - 1940) (razvon) (1941 - 1980) (ponovno u braku do svoje smrti)
| znamenite_uloge            = Doctor Galen Adams u Gunsmoke
| nagrade = {{awd|award=Emmy za sporednu uloga u dramskoj seriji|year=1968|title=Gunsmoke}}
}}Milburn Stone' (5.7. 1904 - 12.6. 1980.) bio je Emmyjem nagrađeni američki televizijski glumac, najpoznatiji po ulozi "Doca" (Doctora Galena Adamsa) u televizijskoj vestern-seriji Gunsmoke''.

Vanjske veze 
 IMDb entry for Milburn Stone
 Find-A-Grave profile for Milburn Stone
 Milburn Stone Online 

Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
Hollywood Walk of Fame
Andranik Ozanijan

Andranik Toros Ozanian, Zoravar Andranik, (, Զորավար Անդրանիկ) (25.2. 1865 – 31.8. 1927.) bio je armenski general, aktivist i političar koji se u Armeniji smatra jednim od najvećih nacionalnih heroja.

Rođen je u gradu Şebinkarahisaru, koji se u 19. vijeku smatrao otomanskim dijelom Armenije, a danas pripada turskoj provinciji Giresun. Školovao se za tesara, a u mladosti se priključio armenskom nacionalnom pokretu te sudjelovao u nekoliko ustanaka protiv otomanskih vlasti.

Godine 1906. je emigrirao u Evropu, te u Genevi izdao knjigu Vojnih upustava za armenske gerilce. Za vrijeme prvog balkanskog rata se zajedno s Gareginom Ndjehom vodio armensku legiju pri bugarskoj vojsci. U tom ratu se istakao hrabrošču te primio brojna odlikovanja.

Za vrijeme prvog svjetskog rata je na strani Ruskog Carstva sudjelovao u kavkaskoj kampanji. Tada je zabilježio brojne pobjede, a nakon ruske revolucije i formiranja Demokratske republike Armenije je sudjelovao u kampanji čiji je cilj bio osigurati Karabah.

Zbog političkih sukoba unutar DRA, Ozanijan je 1919. napustio Armeniju te otišao u izgnanstvo u Fresno u američkoj Kaliforniji. Tamo je ostao do smrti. Njegovu želju da se pokopa u Armeniji nisu htjele ispuniti sovjetske vlasti, te je umjesto toga pokopan na pariškom groblju Père Lachaise 1928. godine. Godine 1999. svečano je pokopan na jerevanskom vojnom groblju Yerablur.

Literatura 
 General Andranik and the Armenian Revolutionary Movement, by Dr Antranig Chalabian, Michigan, 1988 ISBN:0962274119

Vanjske veze 

 General Andranik Ozanian
 Andranik Youth Club

Armenski vojskovođe
Marcus Welby, M.D.

Marcus Welby, M.D. je bila popularna medicinska TV-serija koja se prikazivala na ABC-u od 23.9. 1969 do 29.7. 1976. Producirali su je David Victor i David J. O'Connell. Pilot-epizoda serije je emitirana kao ABC-ov film tjedna 26.3. 1969.

Naslovni junak serije je bio dr. Welby, koga je tumačio Robert Young, porodični ljekar blagog karaktera i sa sklonošću neortdoksnim metodama liječenja pacijenata. Ona je bila čest uzrok sukoba s kolegom dr. Steveenom Kileyem (James Brolin), koji je preferirao konvencionalne metode. Taj sukob je bio sličan zapletima mnogih drugih medicinskih serija u to vrijeme, ali je u Welby M.D. stariji, a ne mlađi ljekar, bio skloniji nekonvencionalnim rješenjima.

Obojica ljekara su radila u zajedničkoj privatnoj ordinaciji u Južnoj Kaliforniji te često surađivali s Memorijalnom bolnicom Lang. Pored njih dvojice su stalni likovi bili sekretarica Consuelo Lopez (Elena Verdugo), Welbyjeva djevojka Myra Sherwood (Anne Baxter), kći Sandy (Anne Schedeen) i njen sin Gavin Brendan), kao i druga sekretarica Kathleen Faverty (Sharon Gless). Dr. Kiley se na početku posljednje sezone (1975/76) oženio za agenticu za javne odnose Janet Blake (Pamela Hensley).

Serija je bila veliki hit za ABC, a Brolin i Young su dobili nagrade Emmy, s tim da je Young godine 1972. dobio i Zlatni globus. Mnogi su hvalili način na koji su scenaristi obrađivali razne bolesti i patološka stanja kao što su depresija, rak dojke, mononukleoza i ovisnost o analgeticima.

Serija je, s druge strane, postala predmetom kontroverze kada je u medije procurio scenarij epizode u kojoj nastavnik-homosekualac seksualno zlostavlja učenika. Zbog toga su gay aktivisti organizirali pred uredima ABC-a, smatrajući kako epizoda izjednačava homoseksualnost sa zlostavljanjem djece. ABC je popustila zahtjevima, a slučaj je poslužio kao povod za osnivanje organizacije GLAAD.

Sredinom 1970-ih su medicinske drame naglo izgubile popularnost u SAD, te je godine 1976. dalje snimanje serije obustavljeno.

Godine 1984. je snimljeni posebni TV-film koji je ponovno okupio glumačku ekipu pod nazivom The Return of Marcus Welby, M.D.. Godine 1988. je snimljen Marcus Welby, M.D.: A Holiday Affair.

Eksterni linkovi 
 Encyclopedia of Television: Marcus Welby, M.D. 
 
 Episode guide

TV serije
Serije nagrađene Zlatnim globusom za najbolju dramsku seriju
Serije nagrađene Emmyjem za najbolju dramsku seriju
James Brolin

James Brolin (18.7. 1940) je Zlatnim globusom i Emmyjima nagrađeni američki televizijski i filmski karakterni glumac, producent i režiser. 

Njegov sin Josh Brolin je također etablirani glumac.

Američki filmski glumci
Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
Dobitnici Zlatnog globusa za sporednog glumca u seriji, miniseriji ili TV filmu
Hollywood Walk of Fame
Miroslavljevo evanđelje

Miroslavljevo jevanđelje je najznačajniji ćirilični spomenik srpske odnosno srpskoslovenske pismenosti iz 12. veka. Nastao je po narudžbini zahumskog kneza Miroslava, brata raškog velikog župana Stefana Nemanje, najvjerovatnije u Kotoru, oko 1186. godine, a za potrebe crkve Sv. Petra na Limu u Bijelom Polju, zadužbine humskog kneza Miroslava. Najveći deo jevanđelistara delo je nepoznatog prepisivača (u nauci nazvanog Varsameleon), dok je Gligorije (Grigorije) Dijak, drugi pisar, napisao kraj rukopisa, nekoliko kratkih zapisa i ukrasio tekst ornamentima. Knjiga je napisana na pergamentu slovima tzv. ustavne ćirilice, a ukrašena je sa tri stotine stilizovanih minijatura i inicijala, u boji i zlatu. U osnovnom dijelu teksta zastupljene su dve redakcije staroslovenskog, zetsko-humska i raška, a u načinu kako je oblikovana ćirilica osjeća se prisutnost glagoljičke tradicije, dok je ornamentika spisa obilježena snažnim zapadnim, romanskim, uticajem. Sveti Jovan Krstitelj na desnoj ruci ima šest prstiju. 

Rukopis se do 1896. nalazio u Hilandaru, kada je poklonjen kralju Aleksandru Obrenoviću prilikom njegove posete Atosu. Danas se čuva u Narodnom muzeju u Beogradu.

2005. godine Miroslavljevo jevanđelje je stavljeno na listu UNESCO-a Pamćenje sveta kao priznanje za njegovu istorijsku važnost.

Povezano 
 Marijino jevanđelje
 Vukanovo jevanđelje

Eksterni linkovi 

 Digitalna kopija Miroslavljevog jevandjelja
 Miroslavljevo evanđelje u pdf-u

Pravoslavlje
Nemanjići
Srpska književnost
Istorija Srbije
Srpska književnost u srednjem veku
Slavenska pismenost
1370-e pne.



Događaji i trendovi 
 Posječeno stablo hrasta koje je poslužilo za grob Egdvetske djevojke (u današanjoj Danskoj). Datirano je u ljeto 1370. pne..
 cca. 1375. pne. — Minojska kultura završava na Kritu.

Značajni ljudi 
 Akhenaten se rodio u ovom deceniju.
1360-e pne.



Događaji i trendovi

Značajni ljudi 
 1368. pne. — Smrt Erihtonija, mitskog kralja Dardanje.
 1367. pne. — Akhenaten počinje vladati Drevnim Egiptom.
 1366. pne. — Rođenje princeze Tadukhipa u porodici Tusratte, kralja Mitannija i njegove kraljice Juni. Kasnije će biti udana za Amenhotepa III a nakon njegove smrti za njegovog sina i nasljednika Amenhotep IVa Akhenatona. Ponekad se identificira kao jedna od Akhenatonovih kraljica - Nefertiti i Kiya.
 1365. pne. — Ashur-uballit I dolazi na prijestolje Asirije.
 cca. 1365. pne. — Sagrađena citadela Tirynsa u Grčkoj.
 1362. pne. — Rođenje kasnijeg faraona Amenhotepa IV Akhenatona u porodici Amenhotepa III i njegove kraljice Tiy.
1350-e pne.



Događaji i trendovi 
 1350. pne. — Yin postaje novi glavni grad dinastije Shang.
 1352. pne. — Amenhotep III (18. dinastija) umire.
 cca. 1352. pne. — Amenhotep IV počinje vladati.

Značajni ljudi 

 1352. pne. — Faraon Amenhotep IV Akhenaton dolazi na prijesto Egipta.
Pan Geng

Pán Gēng (kineski: 盤庚, rođen kao Zi Xun, kineski: 子旬) bio je kralj Kine iz dinastije Shang. Najpoznatiji je po tome što je glavni grad dinastije Shang premjestio u Yīn. 

U Zapisima Velikog Historičara ga Sima Qian navodi kao devetnaestog kralja Shanga, odnosno nasljednika njegovog starijeg brata Yangh Jie (kineski: 陽甲). 

Premještanje glavnog grada se dogodilo u 14. godini vladavine kada se preselio iz Yana u Beimeng (kineski: 北蒙), te mu dao ime Yin (kineski: 殷); od tog vremena se dinastija Shang još zove i dinastija Yin.

Vladao je 28 godina prema Bambuskim analima i Zapisi Velikog Historičara|Zapisima Velikog Historičara. Dobio je posthumno ime Pán Gēng, a naslijedio ga je mlađi brat Xiao Xin (kineski: 小辛).

Natpisi na kostima iskopanim u Yinxuu sugeriraju da je bio osamnaesti kralj Shanga, odnosno naslijedio starijeg brata Xiang Jiau (kineski: 象甲). 

U Klasicima historije postoje poglavlje zvano "Pán Gēng", koje sadrži govor koji se tradicionalno pripisuje ovom kraljom; međutim jezik se toliko razlikuje od onog korištenog u Pán Gēngovom vremenu da je gotovo sigurno riječ o suvremenom tekstu.

Izvori i linkovi 

Dinastija Shang
Luciano Pavarotti

Luciano Pavarotti [luˈtʃaːno pavaˈrɔtti] (Modena, 12. oktobra 1935. – Modena, 6. septembra 2007.), talijanski tenor. Pored José Carreras i Plácido Domingo pripadao čuvenoj pjevačkoj trojci: "tri tenora".

Biografija 
Potiče iz muzičarske porodice. Prije nego što se počeo baviti muzikom, bavio se pedagogijom i želio je biti učitelj. To je i radio pune dvije godine na Scuola delle Magistrale. 1956. odlučuje postati pjevač i počinje uzimati časove pjevanja kod Arrigo Pola u Modeni a kasnije i kod Ettore Campogalliani u Mantaui.

Debitovao je 1961. u Reggio nell'Emilia i pobjeđuje na internacionalnim muzičkim takmičenjima. Prvi javni nastup van Italije je imao u Beogradu. Na to slijede pozivi različitih talijanskih, holandskih (Amsterdam) kao i drugih operskih kuća (Beč, Cirih).

1965. je radio u SAD i Australiji sa Joan Sutherland. Godinu poslije - debituje i u milanskoj skali. Slijede angažmani u Barceloni, Parizu, Londonu i New Yorku.

1981. osniva u Filadelfiji takmičenje mladih pjevača i od tada počinje da reducira broj svojih nastupa na bini. To nije važilo i za televizijske nastupe - čak naprotiv, broj koncerata na televiziji se povećao. U toku svjetskog fudbalskog prvensta 1990., sa José Carreras i Plácido Domingo formira pjevački trio tri tenora.

Lucianove pjevačke partnerke su osim Joan Sutherland bile i Montserrat Caballé, Ileana Cotrubas, Kiri Te Kanawa, Maria Chiara i Mirella Freni.

Debi kao režiser Pavarotti je imao 1988. u venecijanskoj operi (La Favorite od Gaetano Donizetti).

Luciano Pavarotti je 21. maja 2005. godine održao koncert u Beogradu.

Vanjske veze 

 Službena stranica  
 Luciano Pavarotti  

Italijanski operski pjevači
Tenori
Dobitnici i dobitnice Grammy Award
Biografije, Modena
Umrli od raka
1340-e pne.



Događaji i trendovi 
 cca. 1348. pne. — Amenhotep IV mijenja ime u Akhenaten.
 cca. 1348–1336. pne.: Napravljen Akhenaten i njegova porodica, reljef iz Akhetaten (suvremena el-Amarna). Danas se čuva u Staatliche Museen zu Berlin, Preussischer Kulturbesitz, Ägyptisches Museum.
 cca. 1348–1336. pne.: Napravljena bista Nefertiti iz Akhetatena (suvremena Amarna). Danas se čuva u Staatliche Museen zu Berlin, Preussischer Kulturbesitz, Ägyptisches Museum.
 cca. 1348-1336 pne.: Vaza iz Akhetatena (suvremena Tell el-Amarna). Danas se čuva u Britanskom muzeju u London.
 cca. 1348 BC–1327. pne.: Državni brod, detalj sa zidne slike zabilježen na temperi Charlesa K. Wilkisona napravljen u grobu guvernera Nubije Amenhotepa Huya u Qurnet Muraiju. Danas se čuva u Metropolitan Museum of Art u New Yorku.
 1347. pne. — Legendarni kralj Erehtej II je ubijen od munje nakon vladavine od 50 godina te naslijeđen od mlađeg brata Kekropa II.
 1346. pne. — Faraon Amenhotep IV od Egipta započinje kult Atena i započinje izgradnju novog glavnog grada po imenu Amarna.
 1345. pne. — Faraon Amenhotep IV od Egipta mijenja ime u Akhenaten.
 1344. pne.–1322. pne. — Počeci Hetitskog Carstva.

Značajni ljudi 
 1341. pne./1340. pne. — Rođenje Tutankhatena, kasnijeg faraona Egipta pod imenom Tutankhamun (približni datum)
Eva

Eva (heb. havvah, »život«), prema biblijskoj legendi žena prvog čovjeka Adama, načinjena od njegova rebra, pramajka čovječanstva. Živjela je s Adamom u zemaljskom raju, Edenu, odakle je oboje istjerano zbog istočnoga grijeha. Spominje se u judaizmu, kršćanstvu i islamu.

U prvom izvještaju o stvaranju (Knjiga Postanka 1,27), prva je žena stvorena skupa s muškarcem, te s njime ima ravnopravnu ulogu u upravljanju stvorenim svijetom. Ovaj je izvještaj mlađi i nastao je vjerojatno nakon povratka Židova iz babilonskog progonstva, a pripada svećeničkoj redakciji (vidi: Petoknjižje), no vjerojatno se poziva na neke ranije usmeno prenošene legende. Drugi izvještaj o stvaranju, ranije jahvističke i elohističke redakcije, govori o Evi stvorenoj od Adama, te ukazuje na nju kao onu koja je popustila pred napastima »zmije« i jela od stabla spoznaje dobra i zla, te taj plod ponudila i Adamu. Izvještaj je duboko simboličan i ne smije ga se razumijeti doslovno. Riječima legende on nastoji progovoriti o porijeklu zla među ljudima. Istu nakanu imaju i izvještaji koji slijede (o Kajinu i Abelu, o potopu i sl.).

Gnostički spis O podrijetlu svijeta navodi monolog primordijalne majke Eve:

V. također 
 Adam i Eva
 Pad čovjeka
 Istočni grijeh

Judaizam
Biblijske ličnosti
Islam
Eva (razvrstavanje)

Eva ili EVA može značiti:
 Eva, prva žena po biblijskoj tradiciji
 Eva (ime), žensko ime
 skraćenica za etilen-vinil acetat
 EVA Air, tajvanska zračna linija
 Eva, Alabama, gradić u američkoj saveznoj državi Alabama
 Eva, Tennessee, naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tennessee
 Eva (magazin), norveški časopis
 164 Eva, asteroid

V. također 
 Adam i Eva (razvrstavanje)
 Eve (razvrstavanje)
1330-e pne.



Događaji i trendovi 
 1336. pne. — Faraon Akhenaten od Egipta imenuje Smenkhkarea svojim suvladarom.
 1336. pne. — Tutankhaten postaje faraon Egipta i ženi se s Ankhesenpaaten, kćeri i suprugom svog prethodnika Akhenatena.
 1336–1327. pne.: Napravljen unutrašnji mrtvački sanduk Tutankhamunovog sarkofaga, iz Tutankhamunovog groba u Dolini kraljeva kraj Deir el-Bahrija. Danas se nalazi u Egipatskom muzeju u Kairu.
 1331. pne. — Faraon Tutankhaten od Egipta mijenja ime u Tutankhamun i napušta Amarnu, vrativši prijestolnicu u Tebu.

Značajni ljudi 
 1338. pne. — Kraljica Tiy od Egipta, glavna supruga Amenhotepa III i matrijarh porodice iz Amarne nestaje iz historijskih spisa. Pretpostavlja se da je mrtva.
 1337. pne. — Kraljica Nefertiti od Egipta nestaje iz historijskih spisa. Pretpostavlja se da je mrtva.
 1334. pne./1333. pne. — Smrt Smenkhkarea, faraona Egipta i Akhenatenovog suvladara.
 1334. pne./1333. pne. — Smrt Akhenatena, faraona Egipta.
Aton

Alternativni naziv: Asteroid Aten nazvan po 2062 Aten

Aten ili Aton je Sunčev disk u drevnoj egipatskoj mitologioji, ispočetka shvaćan kao jedan od aspekta Raa. Kasnije je postao božanstvo u monoteističkoj odnosno monističkoj religiji Amenhotepa IV, koji se prozvao Ehnaton. Štovanje Atona je, po svemu sudeći, prestalo ubrzo nakon Ehnatonove smrti. Uz Ehnatona, Atona je štovala njegova žena Nefertiti. Ehnatonov sin Tutankhamon je isprva nazvan "Tutankhaton". Aton je prikazivan kao Sunčev disk.

Bilješke 
Citati

Općenito
 Collier, Mark and Manley, Bill. How to Read Egyptian Hieroglyphs: Revised Edition. Berkeley: University of California Press, 1998.

Egipatski bogovi
Sunčevi bogovi
1320-e pne.



Događaji i trendovi 
 1327. pne. — Tutankhamun umire.
 1322. pne. — Egipat - Horemheb dolazi na prijestolje Egipta.

Značajni ljudi 
 1327. pne. — Smrt faraona Tutankhamuna u Egiptu.
 1323. pne. — Smrt kralja Aya.

1320-e pne.
1310-e pne.



Događaji i trendovi 
 Bhagavad Gita napisana, prema nekim hinduističkim tradicijama.

Značajni ljudi 
 1317. pne. — Enlil-nirari nasljeđuje svog oca kao kralj Asirije.
Ahmose-Meritamon

Ahmose-Meritamun (ili Ahmose-Merytamon; “Dijete Mjeseca, Ljubimica Amuna”) kći Ahmosea I i Ahmose Nefertari, postala je velika kraljevska supruga svog brata Amenhotepa I, faraona Egipta u doba 18. dinastije. Njeni ostaci su pronađeni u Deir el-Bahriju, gdje je bila ponovno omotana plahtama i sahranjena od svećenika koji su pronašli njen grob oskvrnut od pljačkaša. Mumija sugerira da je umrla u ranim 30-tim godinama, te da je bolovala od artritisa i skolize.

Vapnenačku statuu kraljice je pronašao Giovanni Belzoni za vrijeme svog rada u Karnaku godine 1817.

Njeni naslovi su bili: Velika kraljevska supruga; Kraljeva kći; Kraljeva sestra; Božja supruga.

V. također 
 Porodično stablo Osamnaeste dinastije Egipta

Reference

Izvori 
 Grajetzki, Wolfram (2005). Ancient Egyptian Queens—a hieroglyphic dictionary.
 Aidan Dodson & Dyan Hilton: The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson, 2004, , p.129

Kraljice drevnog Egipta
Osamnaesta dinastija Egipta
Kraljica Ahmose

Kraljica Ahmose bila je velika kraljevska supruga Thutmosea I, odnosno majka buduće kraljice-faraona Hatshepsut. Ahmose je bila unuka kraljice Ahmose-Nefertari i Amenhotepa I od Egipta. Njena kći Hatshepsut se smatra jednom od najvećih egipatskih faraona.

Izvori 
 Grajetzki, Wolfram (2005) Ancient Egyptian Queens – a hieroglyphic dictionary

Ahmose
Kraljice drevnog Egipta
Neferure

Neferure (“Ljepota Re”) bila je drevna egipatska princeza iz perioda 18. dinastije. Bila je jedino dijete faraona Thutmosea II i kraljice Hatshepsut.

Neferure, rođena za vrijeme vladavine Thutmosea II, bila je jedino dijete Hatshepsut za koje se danas zna. Njen polubrat, koji je kasnije zavladao kao Thutmose III, rođen je od druge supruge ili konkubine njihovog oca. Thutmose II je umro nakon 13-godišnje vladavine te je Neferureina majka Hatshepsut postala slijedeći vladar – prvo kao ko-regentica Thutmosea III, a zatim kao okrunjena faraonka .

Nakon majčinog dolaska na vlast Neferure je imala važnu ulogu na dvoru, a neki historičari špekuliraju da se obrazovala da postane sljedeći faraon. S druge strane je gotovo sigurno da se obučavala da postane Velika kraljevska supruga Thutmosea III. Među Neferureinim tutorima su bili najvjerniji savjetnici Hatshepsut kao što je Ahmose Pen-Nekhebet, veteran koji je služio mnogim ranijim faraonima i uživao ogroman ugled, zatim Senenmut, a slijedio ga je Senimen.

Izvori

Eksterni linkovi 
 Statue of Senenmut and Neferure

Drevni Egipćani
Osamnaesta dinastija Egipta
Ahmose Pen-Nekhebet

Ahmose Pen Nekhbet je bio drevni egipatski službenik koji je karijeru počeo pod Ahmoseom I te služio sve faraone do Thutmosea III. Njegovi autobiografski natpisi su važni izvor podataka o historiji Novog egipatskog kraljevstva, iako manje deatljni od njegovog suvremenika Ahmosea, sina Ebane. 

Pod Ahmoseom I borio se u sjevernom Kanaanu, zatim pratio Amenhotepa I u Nubiju, pratio Thutmosea I u Naharin, te išao na pohode s Thutmoseom II na Sinaj.

Imao je brojne funkcije kao što su nositelj kraljevskog pečata, glavni blagajnik i glasnik. Njegova autobiografija završava s tvrdnjom da je bio tutor Neferure, kćeri Hatshepsut.

Reference 
"Biography of Ahmose Pen-Nekhbet" in Ancient Records of Egypt by J. H. Breasted, Part Two, sections 17ff, 40ff

Vanjske veze 
 Biography of Ahmose Pen-nekhbet

Drevni Egipćani
Merytre-Hatshepsut

Kraljice Merytre-Hatshepsut (ili ponekad Hatshepsut-Meryet-Ra) bila je glavna supruga faraona Thutmosea III i majka faraona Amenhotepa II. Bila je plemenitog roda, odnosno kći plemenitašice Huy, čija statua u Britanskom muzeju (EA 1280) pokazuje kako drži faraonovog unuka. Usprkos imena, nije u rodu s kraljicom Hatshepsut, ranijom vladaricom Egipta, iako su je neki egiptolozi ranije smatrali njenom kćerkom (Hatshepsutina jedina kći je Neferure).

Merytre-Hatshepsut se trebala pokopati u KV42, ali je vjerojatno sahranjena u KV35, zajedno sa svojim sinom Amenhotepom II.

Izvori 

Kraljice drevnog Egipta
Osamnaesta dinastija Egipta
Medvedgrad

Medvedgrad je stari grad (gradina, utvrđenje) sagrađen u 13. vijeku na jugozapadnom obronku planine Medvednice.

Na Medvedgradu se nalazi ranogotička kapelica svetih Filipa i Jakova i Oltar domovine, spomenik palim Hrvatima u Domovinskom ratu. S Medvedgrada se pruža izvrstan pogled na Zagreb, uz pogled iz Sljemenske žičare to je najbolje mjesto za promatranje Zagreba noću.

Najveći lik ugarskog humanizma, pjesnik i slavonski ban Janus Pannonius (Ivan Česmički) umro je na Medvedgradu 1472. godine.

Eksterni linkovi 

Građevine u Zagrebu
Curitiba

Curitiba je grad u Brazilu u saveznoj državi Parana. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.797.408 stanovnika.

Stanovništvo 
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.797.408 stanovnika.

Spoljašnje veze 

 http://www.curitiba-brazil.com/

 
Gradovi u Brazilu
Masturbacija

Masturbacija je seksualna stimulacija, najčešći predmet su vlastite genitalije sve do postizanja orgazma. Najčešće se izvodi ručno, no i drugi tipovi tjelesnog dodira nisu isključeni (osim snošaja), kao ni uporaba drugih predmeta ili neka kombinacija prethodnih načina.

Osim samozadovoljavanja, masturbacijom se smatra i međusobno zadovoljavanje partnera gorenavedenim načinima.

Masturbacija u životinja je primjećena kod mnogih vrsta, na slobodi i u zatočeništvu.

Etimologija 
Riječ masturbation dolazi ili od grčke riječi mezea (μεζεα, "penisi") ili latinske kombinacije manus ("ruka") i turbare ("dirati").

Seksualnost
Ezop

Ezop (grčki  — Aisōpos), poznat po svojim basnama, bio je rob u antičkoj Grčkoj, savremenik Kreza i Pizistrata, živeo od 560-620.godine. 

Njegove basne i dan danas služe kao moralne pouke ili naravoučenija a pretežno su namenjena deci. Po jednom mitu, Ezop je postao oslobođen ropstva ali su ga Delfinjani pogubili. Važno je napomenuti da o ovome nema nikakvih verodostojnih izvora te stoga mnogi naučnici sumnjaju u njegovo postojanje.

Život 
Mesto Ezopovog rođenja je mala AZIJA. Po rečima retkih pisaca koji ga pominju, Aristofana, Platona, Ksenofona i Aristotela, Ezop je bio rob nekome ko se zvao Ksantos. 

Po rečima istoričara Herodota Ezopa su ubili stanovnici Delfa, a razlog je najverovatnije zbog svog slobodoumlja,tako sto su ga gurnuli sa visoke stene u Delfima.

Ezopove basne 

Služeći se likovima i osobinama životinja, Ezop je kroz svoje basne podvrgao ruglu nedostojne vladare i silnike, ismejao glupost i pohlepu, lenjost i nemar, bahatost i zlobu. Pripovedaju se širom zemaljske kugle i imaju neosporno trajnu literarnu vrednost.

Francuski pesnik La Fonten je preradio mnoge od Ezopovih basana.

Ruski pisac Lav Tolstoj napisao je nekoliko slobodnih obrada basana.

Najpoznatije basne su:
 Vuk u ovčjoj koži
 Lisica i gavran
 Lav i miš
 Žaba i vo
 Lisica i grožđe
 Zec i kornjača
 Mrav i cvrčak
 Dečak koji je vikao vuk
 Lenji lav
 Mudri zdral
 Uobrazeni zec

Eksterni linkovi 

 
 Audioknjiga sa basnama
 Aesop's Fables Illustrated - Ilustracije Ezopovih basana 
 Ezopova dela

Starogrčki pisci
Basna

Basna (latinski fabula) je naziv za kratku priču u prozi ili stihova čija su protagonisti u pravilu životinje (rjeđe biljke ili nežive stvari) obdarene ljudskim osobinama. Svrha basne je na alegorijski način opisati ljudske vrline i mane, odnosno slušatelju priče dati moralnu pouku.

Vjeruje se da su basne nastale u prahistoriji od totemističkih vjerovanja, i uz to povezanih mitova.

Basne se kao oblik književnosti pojavljuju drevnoj Grčkoj, gdje se njihovim najpoznatijim piscem smatra Ezop, te u drevnoj Indiji gdje je u 4. vijeku pne. napisana znamenita zbirka Pančatantra.

U suvremenijoj književnosti se najpoznatijim piscem basni smatra Jean de la Fontaine.

Vanjske veze 

 Animal Symbolism List of frequently described animals and their characteristics
 The Dragon-Tyrant
 Fables - Collection and guide to fables for children 
 Imaginexus  A collection of interconnected stories that anyone can edit
 Beast Fable Society  An academic society focused on fables and related genres

 
Književni rodovi i vrste
Bajka

Bajka osobita je književna vrsta kod koje se čudesno i nadnaravno isprepleće sa zbiljskim na takav način da između prirodnog i natprirodnog, stvarnog i izmišljenog nema pravih suprotnosti. Prisutno je odsustvo psihološke karakterizacije gdje su likovi ustaljeni, prisutan je polaritet dobra i zla te nesputana moć mašte i želje nad stvarnošću. Bajka se sastoji iz tri dela, zaplet, razrada i zaključak. Prisutan je anarhični stil pisanja, monološko-dijaloški oblik kao i narativni stil. Ne postoji opis prirode, scena, ličnosti već se to zaključuje samo po sebi. Pouka je uvek jasna, kratka i direktna. U svakoj bajci postoje pomagači, obavezne prepreke koje junak treba da savladava da bi ostvario cilj. Za bajke su karakteristični brojevi 3, 7, 9, 12. (biblijski brojevi)

U svijetu su najslavnije bajke braće Grimm, Hansa Christiana Andersena i Oscara Wildea.

U Hrvatskoj su najslavnije bajke Ivane Brlić-Mažuranić.

 
Književni rodovi i vrste

oc:Conte
Metamorfoze

Metamorfoze rimskog pjesnika Ovidija su narativna pjesma u petnaest knjiga koja opisuje stvaranje i historiju svijeta, crpeći inspiraciju iz grčke i rimske mitološke tradicije. Napisane najvjerojatnije između 2. i 8. godine n.e. smatraju se jednim od najpopularniji djela mitologije, a među klasičnim djelima su bile najpopularniji izvor inspiracije za srednjovjekovne pisce i pjesnike.

Eksterni linkovi 

 Latinski tekst
 University of Virginia: Metamorphoses
 The Latin Library: P. OVIDI NASONIS OPERA

Grčka mitologija
Rimska mitologija
Rimska književnost
Ezopove basne

Ezopove basne ili Aesopica su zbirka basni (bajki) koje se pripisuju Ezop (620–560. pne.), robu i pripovjedaču koji je živio u Staroj Grčkoj. U tim kratkim basnama životinje su personifikacija ljudi. Danas su popularni kod odgojitelja kojima je cilj dati moralnu pouku djeci.

Popis nekih od Ezopovih basni 
 Cvrčak i mrav
 Dječak koji je vikao Evo vuka
 Gradski miš i seoski miš
 Guska koja je snijela zlatna jaja
 Jelen bez srca
 Kornjača i zec
 Lav i miš
 Lavlji udio
 Lisica i vrana
 Lisica i grožđe
 Mačka i miševi
 Nestašni pas
 Pas i kost Pas u štali Seljak i roda Seljak i guja
 Sjeverni vjetar i sunce
 Vrana i ćup
 Vuk u janjećoj koži
 Žaba i vol
 Žaba koje su htjele kralja

Poznata basna koja se pogrešno pripisuje Ezopu je Škorpion i žaba.

 *
Hariton

Hariton iz Afrodizije (), malog grada u Kariji, bio je autor drevnog grčkog romana Hereja i Kaliroja (Τὰ περὶ Χαιρέαν καὶ Καλλιρρόην). Nedavno pronađeni fragmenti teksta na papirusima sugeriraju da je roman napisan sredinom 1, vijeka n.e., što ga čini najstarijim sačuvanim ljubavnim romanom i jedinim koji je koristio historijsku pozadinu za zaplet, zajedno s elementima grčke mitologije, jer se Kaliroja često uspoređuje s Arijadnom a Hereja s brojnim herojima, i implicitno i eksplicitno; S obzirom da se radnja događa u prošlosti, a u njemu sudjeluju historijske ličnosti, Hereja i Kaliroja se može shvatiti i kao prvi historijski roman; kasnije su ga, između ostalih, imitirali Ksenofont iz Efesa i Heliodor iz Emese.

Napomene

Vanjski linkovi 
 Synopsis of the novel

Starogrčki pisci
Tiaa

Za ostala značenja v. Tiaa (razvrstavanje).

Tiaa ili Tia'a bila je drevna egipatska kraljica u doba Osamnaeste dinastija. Bila je supruga faraona Amenhotepa II i majka Thutmosea IV.

Reference 

Osamnaesta dinastija Egipta
Kraljice drevnog Egipta
Vatrogasci

Vatrogasac je naziv za svaku osobu koja je obučena i opremljena za gašenje požara. U današnjem svijetu vatrogasci su također obučeni i opremljeni za zadatke spašavanja ljudi zarobljenih u slupanim vozilima, srušenim zgradama i sličnim situacijama. Ponekad pružaju i hitnu medicinsku pomoć. Vatrogasci su u pravilu pripadnici posebne vatrogasne službe.

Vidi još 

 vatrogastvo

Vanjski linkovi 

 National Incident Management System
 U.S. National Institute for Occupational Safety and Health Topic: Fire Fighter Fatality Investigation and Prevention Program
 FireFightingNews.com 
 FirefighterNation.com
 MSN:Cause For the Alarm
 Firefighter Blog
 Firehouse.com
 Simón Bolívar University Fire Department 

 
Javna sigurnost
Vatra
Mutemwiya

Mutemwiya (također Mutemwia, Mutemweya; "Mut u božanskoj barcu") bila je niža supruga Thutmosea IV, egipatskog faraona Osamnaeste dinastije i majka Amenhotepa III. Izvjesno je da je mnoge od svojih titula – uključujući onu Velike kraljevske supruge – primila tek nakon suprugove smrti, kada je stekla važnost kao majka novog faraona. Za vrijeme Thutmoseove vladavine, samo dvije njegove supruge, Nefertari i Iaret su nosile titule Velike kraljevske supruge.

Literatura 
 Grajetzki, Wolfram (2005) Ancient Egyptian Queens – a hieroglyphic dictionary
 David O'Connor & Eric Cline, Amenhotep III: Perspectives on his reign, University of Michigan Press, 1998

V. također 
 Porodično stablo Osamnaeste dinastije Egipta

Kraljice drevnog Egipta
Osamnaesta dinastija Egipta
Tjuyu

Tjuyu (ponekad navođena kao Thuyu') bila je egipatska plemkinja i potomak Ahmose-Nefertari. Bila je supruga Yuye, moćnog egipatskog dvorjanina u doba Osamnaeste dinastije.

Njih dvoje su bili roditelji Tiye, supruge Amenhotepa III i majke Akhenatena. Oni su također bili roditelji Anena, a mnogi egiptolozi vjeruju da su bili i roditelji Aya. 

Tjuyu je zajedno sa svojim suprugom sahranjena u Dolini kraljeva, u grobu KV46, gdje su njihovi uglavnom neoskvrnuti ostaci pronađeni 1905. Njihov grob je bio najbolje očuvan prije otkrića Tutankhamunovog.

Vanjski linkovi 
 KV 46 (Yuya and Thuyu) - Theban Mapping Project
 The Theban Royal Mummy Project - View 18th Dynasty Mummies from the Theban Royal Necropolis

Osamnaesta dinastija Egipta
Drevni Egipćani
Yuya

Yuya (ponekad napisan kao Iouiya) isto tako poznat Yaa, Ya, Yiya, Yayi, Yu, Yuyu, Yaya, Yiay, Yia, Yuy bio je moćni egipatski dvorjanin u doba Osamnaeste dinastije (cca. 1390. pne.). Bio je oženjen za egipatsku plemkinju Tjuyu. Njihova kći Tiye postala je Velika kraljevska supruga Amenhotepa III. Prema nekim egiptolozima su njih dvoje bili i roditelji Aya, egipatskog generala iz doba vladavine faraona Akhenatena, koji je s vremenom i sam postao faraon Kheperkheprure Ay. Međutim, o njihovom srodstvu nema nepobitnih dokaza. Yuya i Tjuyu su također imali sina po imenu Anen ili (Onen).

Porijeklo 

Yuya je došao iz gornjoegipatskog grada Akhmina, gdje je vjerojatno posjedovao imanje i bio član gradskog plemstva. Njegovo porijeklo je nejasno. Sudeći prema njegovoj mumiji, Yuya je bio viši od egipatskog prosjeka, a anatom Grafton Elliot Smith je smatrao da mu izgled nije tipično egipatski. S obzirom na neuobičajeno ime i izgled, neki egiptolozi vjeruju kako je Yuya bio stranog porijekla, iako za to ne postoje nepobitni dokazi.

Neki historičari sugeriraju kako su Yuya i židovski patrijarh Josip jedna te ista osoba. Problem s tom teorijom je da je Yuyina mumija pronađena u Dolini kraljeva, dok bi Josip trebao biti sahranjen u Grobu patrijarha. Bez obzira na to Ahmed Osman u svojoj seriji knjiga koje povezuju Egipat i kršćanstvo, čvrsto stoji na tvrdnji da je Yuya Josip.

Bilješke 

 David, Anthony, E. and Rosalie David. A Biographical Dictionary of Ancient Egypt. London: Seaby, 1992. 
 Osman, Ahmed. The Hebrew Pharaohs of Egypt. Rochester: Bear and Company, 1987.

Vanjske veze 
 
 The Treasures of Yuya and Tuyu
 The Gospel According to Egypt

Drevni Egipćani
Osamnaesta dinastija Egipta
es:Yuya y Tuya
Anen

Anen je bio drevni egipatski državni službenik pred kraj 18. dinastije. Bio je sin Yuye i Tjuyu, te brat kraljice Tiye, supruge Amenhotepa III. Anen je postao kancelar Donjeg Egipta, drugi prorok Amuna, sem-svećenik Heliopolisa i Nebeski Otac za vrijeme vladavine Amenhotepa III.

Reference 

Drevni Egipćani
Osamnaesta dinastija Egipta
Amarna

Amarna (današnje ime) bila je prijestolnica faraona Ekhnatona koji ju je sagradio na mjestu koje je on smatrao svetim. Svetost nove prijestolnice faraon je protumačio oblikom brda koje podsjeća na hijeroglifski znak za horizont. Svakog jutra sunce bi se pojavljivalo točno unutar hijeroglifskog oblika te je grad bio idealan za kult posvećen bogu sunca. Grad je nazvan Akhetaton što u prijevodu znaći Atonov horizont. Grad se sastojao od brojnih hramova i goleme kraljevske palače. Na vrhuncu prosperiteta grad je imao oko 25.000 stanovnika. Ubrzo nakon Ekhnatonove smrti Amarna je napuštena i razorena.

Grad, sagrađen u samo četiri godine, bio je dom kraljevskoj obitelji, palači birokrata, Atonovim svećenicima, kraljevskoj straži i brojnum umijetnicima. Glavne građevine u gradu bile su veliki Atonov hram i kraljevska palača. U blizini je bilo radničko selo izgrađeno kao dom radnicima koji su tada počeli sa izgradnjom grobnica za elitu na obližnjim liticama. Na vrhuncu prosperiteta grad je imao oko 25.000 stanovnika.

Ubrzo nakon Ekhnatonove smrti Amarna je napuštena i razorena.Kamen iz hramova bio je ukraden i ponovno iskorišten za lokalne građevinske projekte, grobnice su opljačkane a zgrade od blata i opeka postupno su se urušile. Amarna, koja se još uvijek iskapa, pružala nam je niz jedinstvenih arheoloških otkrića. Pisma iz Amarne, kopije diplomatske korespondencije 18. dinastije napisane klinastim pismom, otkrila je lokalna žena u kasnom 19.stoljeću. Godine 1912., uništena radionica kraljevskog kipara Tutmozisa otkrila je bistu kraljice Nefertiti, žene Ekhnatona, koja je danas izložena u Berlinskom muzeju.

Drevni gradovi
Arheološka nalazišta u Egiptu
Mokro Polje

Mokro Polje je naselje koje se nalazi u blizini Knina u Hrvatskoj, a administrativno pripada općini Ervenik u Šibensko-kninskoj županiji

Eksterni linkovi 

 Srpska pravoslavna parohija Mokro Polje 
 Položaj Mokrog Polja iz satelita 

Naselja u Šibensko-kninskoj županiji
Tiye

Tiye (cca. 1398. pne. – 1338. pne., također poznata kao Taia, Tiy i Teje) bila je kći Yuye i Tjuyu, odnosno Velika kraljevska supruga egipatskog faraona Amenhotepa III i matrijarh kraljevske porodice u Amarni. Tiyein otac Yuya je najvjerojatnije bio lokalni plemić iz gornjoegipatskog grada Min gdje je služio kao svećenik i nadzornik goveda. Amenhotep III se oženio za Tiye u drugoj godini svoje vladavine. Zajedno su imali najmanje šestoro djece, od kojih je jedno, Akhenaten, kasnije postalo faraon. Tiye je je imala jednog poznatog brata: Anena, koji je služio kao drugi prorok Amuna za vladavine njenog supruga.

Fusnote

Vanjski linkovi 
 Pismo Tushratte za Tiye iz amarnske zbirke pisama

Osamnaesta dinastija Egipta
Kraljice drevnog Egipta
Sitamun

Sitamun (također Sitamen, Satamun; (cca. 1370. pne. – ?) bila je drevna egipatska princeza i kraljica u periodu 18. dinastija. Ona je bila najstarija kći faraona Amenhotepa III i njegove Velike kraljevske suprughe Tiye, a Amenhotep III ju je oko 30. godine vlastite vladavine oženio, te neki egiptolozi pretpostavljaju da bi mogla biti majkom Smenkharea.

Gotovo ništa se ne zna o njoj osim da je bila najstarija kći moćne i dugovječne kraljice. U posljednjoj deceniji očeve smrti je dobila status Velike kraljevske supruge. The 

U palači Malkata je dobila vlastite prostorije, a Amenhotep, sin Hapuov je imenovan nadzornikom njene imovine. Mnogi egiptolozi pretpostavljaju da je Sitamun kao najstarija kči bila obučavana za političku funkciju, ali taj potencijal nikada nije ispunila. Kao moguća objašnjenja se spominje brak za prijestonasljednika koji nikada nije zauzeo prijestolje ili prerana smrt.

Historijski zapisi je ne spominju za vrijeme vladavine njenog brata, faraona Akhenatena.

Reference 

Važnije knjige o Sitamun: 
 H. Schäfer's "Amarna in Religion und Kunst", Leipzig 1931. 
 E. Riefstahl "Thebes in the Time of Amenhotep III", NY 1964. 

Osamnaesta dinastija Egipta
Henuttaneb

Henuttaneb je bila jedna od kćeri drevnog egipatskog faraona Amenhotepa III iz 18. dinastije i njegove Velike kraljevske supruge Tiye. Bila je sestra budućeg faraona Akhenatena.

Njeno ime znači Gospa svih zemalja, što se često koristilo kao titla za kraljice. Vjerojatno je bila treća kći (iza Sitamun i Iset). Njen lik se pojavljuje na kolosalnoj statui u Medinet Habu. 

Nije jasno je li Henuttaneb ikada bila proglašena kraljicom kao Sitamun i Iset. Jedina sugestija za to je jedan natpis u kome se njeno ime pojavljuje u kartušu, što je bila povlastica samo za kraljeve i njihove supruge.

Nakon smrti svog oca više se nije spominjala.

Izvori 

Osamnaesta dinastija Egipta
Iset (kćer Amenhotepa III)

Iset ili Aset bila je jedna od kćeri drevnog egipatskog faraona Amenhotepa III iz Osamnaeste dinastije i njegove Velike kraljevske supruge Tiye. Bila je sestra budućeg faraona Akhenatena.

Njeno ime predstavlja originalnu egipatsku verziju imena Izide. Vjerojatno je da je bila druga po redu kćer kraljevskog para (iza Sitamun). Postala je suprugom svog oca u 34. godini njegove vladavine, oko Amenhotepovog drugog sed festivala.

Nakon smrti svog oca nestaje svaki spomen na nju u službenim zapisima.

Izvori 

Osamnaesta dinastija Egipta