alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Sint-Niklaaskerk (Gent)

De Sint-Niklaaskerk is een kerk in de Belgische stad Gent, aan de Korenmarkt. Het kerkgebouw is gewijd aan Nicolaas van Myra en een goed voorbeeld van de Scheldegotiek. Uniek is de vieringtoren, meer specifiek een lantaarntoren, die het transept verlicht en, voor de Lage Landen, de luchtbogen van het hoofdkoor. De toren heeft een hoogte van 76 meter.

Bouwgeschiedenis
Oorspronkelijk stond hier een romaanse kerk uit omstreeks 1100. Het bouwen van deze kerk was een initiatief van de Sint-Pietersabdij. De Sint-Baafsabdij besloot daarop tot het bouwen van de Sint-Michielskerk op de rechteroever van de Leie. Een eerste gebouw brandde af in 1120, een tweede werd na 1200 afgebroken.

Vanaf de 13e eeuw werd de Sint-Niklaaskerk in stukjes verder opgebouwd en verbouwd. Het stapelrecht van graan dat Gent voor Vlaanderen had verworven was het financieel fundament hiervoor. Haar toewijding aan Nicolaas van Myra, patroonheilige van de schippers, bakkers en handelaren (meerseniers) is symbolisch.

In de late middeleeuwen werden de zijkapellen toegevoegd en werd de oorspronkelijk vlakke koorafsluiting vervangen door laatgotische kranskapellen. De toren had oorspronkelijk een veel hogere spits, die bijdroeg tot de opvallende hoogtestreving van het gebouw.

Vanaf de 16e eeuw wordt de geschiedenis van de kerk bepaald door verwaarlozing, aftakeling en verminking.

Na eerdere restauraties in 1912-1913 en 1939-1943 kwam het echte keerpunt pas in 1960 toen men besloot de kerk te sluiten en over te gaan tot een grondige en nauwgezette restauratie. De eerste opening kwam er pas in 1992 toen de toren, de dwarsbeuk en het koor werden heropend. Op 27 november 2010 ging ook het schip opnieuw open voor het publiek. Nu moeten de zuidelijke zijbeuk (kant Cataloniëstraat) en het orgel nog een opknapbeurt krijgen. De voltooiing van de werken is voorzien voor 2022.

De Vrienden van de Sint-Niklaaskerk, een vereniging die in 1936 ontstond (onder impuls van Gustave Magnel), was een drijvende kracht achter het behoud van de kerk. Ook de werken van de Gentse kunstenaar Jules De Bruycker hielden de aandacht voor deze kerk levendig.

Kenmerken
Typische kenmerken van de Scheldegotiek in de Sint-Niklaaskerk zijn:
De bouwsteen is Doornikse kalksteen
De vieringtoren (op de kruising van hoofd- en zijbeuk), in plaats van boven de ingang aan de westkant
Het gebruik van zgn. flankeertorentjes aan de eindgevels, om stabiliteitsredenen
De zuilen aan de binnenkant, bekroond met knopkapitelen (gehouwen uit Doornikse steen, die moeilijk bewerkbaar is)

Literatuur

Zie ook
 Lijst van hoogste gebouwen van Gent

Externe links
 Parochie Sint-Baafs/Sint-Michiels/Sint-Niklaas
 Vrienden van de Sint-Niklaaskerk
 Onroerend Erfgoed

Niklaas
Niklaas
Bouwwerk in Scheldegotiek
Onroerend erfgoed in Gent
Beschermd monument in Vlaanderen
Gent
Niklaas
Stadhuis van Gent

Het stadhuis van Gent is een vierzijdig complex van gebouwen, omgeven door de Botermarkt, de Hoogpoort, de Stadhuissteeg en de Poeljemarkt. De voornaamste vleugels zijn het laat-gotisch schepenhuis van de Keure en het schepenhuis van Gedele in Renaissancestijl. Het gebouw bevat 51 zalen.

Indeling 
Het schepenhuis van de Keure (hoek Botermarkt-Hoogpoort) werd in laat-gotische flamboyante stijl gebouwd tussen 1519 en 1539 naar een ontwerp van Rombout II Keldermans en Dominicus de Waeghemaekere. De gevelnissen bevatten de beelden van de graven van Vlaanderen. De negentien beelden werden aan het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw gemaakt.

Het schepenhuis van Gedele (hoek Botermarkt-Poeljemarkt) is een product van de Renaissance en werd gebouwd tussen 1595 en 1618. De gevels worden gekenmerkt door een schoolse toepassing van opeenvolgende Toscaanse, Ionische en Korinthische driekwartzuilen en pilasters, geïnspireerd op de vormgeving van de Italiaanse renaissance-palazzi.

Andere onderdelen van het stadhuis zijn ouder. Een kelder op de hoek van de Hoogpoort en de Botermarkt (vermoedelijk een overblijfsel van het huis Cardeloet) is waarschijnlijk van voor 1100. Het oudste bovengrondse deel in het midden van het complex dateert uit 1482. Zelfs Viollet le Duc ontwierp er een schoorsteen. Er is de Pacificatiezaal waar in 1576 de Pacificatie van Gent werd afgekondigd.

Belangrijke zalen in het complex zijn:

 Pacificatiezaal
 Arsenaalzaal
 Kabinet van de burgemeester uit 1728
 Troonzaal
 Ontvangstsalon (vroegere ledenkamer van de Staten van Vlaanderen)

Aan het einde van de negentiende eeuw bestonden plannen om het stadhuis een neogotische gevel mee te geven aan de kant van de Poeljemarkt. Wegens geldgebrek zijn deze uiteindelijk in een la blijven liggen.

Externe link 
 Stadhuis
 Virtuele rondleiding

Gent
Architectuur in België uit de 16e eeuw
Onroerend erfgoed in Gent
Beschermd monument in Vlaanderen
Renaissancebouwwerk in België
Gotische architectuur in België
Sint-Jorishof (Gent)

Het Sint-Jorishof, in Gent was in de middeleeuwen het hof van de Sint-Jorisgilde, een gilde van kruisboogschutters. Het bevindt zich tegenover het stadhuis en het perceel liep in de middeleeuwen tot aan het Belfort.

Hier stond de eerste lakenhal. De gilde kocht het pand en richtte tussen 1469 en 1477 het huidige gotisch gildehuis op. In 1477 logeerde  Maria Van Bourgondië hier. Het doorstond de volgende eeuwen relatief ongeschonden. In 1909 werd het gebouw eigendom van de Stad Gent. Het werd in 1911-1912 een eerste keer gerestaureerd onder leiding van de architect Hendrik Geirnaert. Het beeld van Sint-Joris boven op de trapgevel werd bij deze restauratie vervaardigd door Geo Verbanck. In 2000 werd de gevel opnieuw gerestaureerd. Het gebouw vormt een geheel met het aanliggende gebouw, de 'Witte Moor' of 'Grote Moor'.

In het midden van de 20e eeuw was het een van de meest prestigieuze restaurants, bij de Gentenaars bekend als Cour Saint-Georges.. Het gebouw werd door het stadsbestuur in pacht gegeven en deed dienst als hotel. Het stond dan een hele tijd leeg en werd zelfs door krakers bewoond.

Sinds 2014 is het gebouw opnieuw geopend als restaurant en brasserie. Ook het koetshuis heeft een nieuwe bestemming als feestzaal gekregen. Er zijn vele werkzaamheden bezig om de verschillende niet in gebruik zijnde verdiepingen, de kapel, de binnenkoer en de oude brouwerij te restaureren of een nieuwe functie te geven.

Hotel Cour Saint-Georges

Aan de overzijde van de straat, Nederpolder, ligt het hotel Cour Saint-Georges. Een tijd lang werd door dit hotel ook kamers uitgebaat in het 'echte' Sint-Jorishof, maar de pachtovereenkomst is hiervoor sinds 2009 afgelopen.

Onroerend erfgoed in Gent
Beschermd monument in Vlaanderen
Hotel in Vlaanderen
Ich Troje

Ich Troje (vertaald: Hun drieën) is een Poolse popgroep die werd opgericht in 1997 door tekstschrijver Michał Wiśniewski, componist Jacek Lagwa en zangeres Magda Pokora (later Magda Femme). In 2000 verliet Magda Femme de groep. Zij werd vervangen door Justyna Majkowska. De band met als boegbeeld de roodharige (daarna groenharige, daarna roze- en later oranjeharige en inmiddels weer roodharige) Wiśniewski, groeide in de daaropvolgende jaren uit tot de populairste band van Polen.

In die tijd gaf Ich Troje honderden concerten. Hun fans zijn van alle leeftijden: van kinderen tot bejaarden. Hun concerten zijn grote shows met veel attributen die popmuziek combineren met musical.

Eurovisiesongfestival 
Op 25 januari 2003 mocht het Poolse publiek voor het eerst bepalen wie de afvaardiging zou worden naar het Eurovisiesongfestival. Vooraf was Ich Troje al de favoriet, omdat de groep sinds juni 2001 reeds meer dan 1,5 miljoen platen had verkocht. Tijdens het songfestival zong de groep het lied Keine Grenzen - Żadnych granic (geen grenzen), door Michał Wiśniewski gedefinieerd als "het lied van de Europese eenwording". Dit is ook de reden dat het in drie talen gezongen werd: Pools, Duits en Russisch, talen van naties die lang tegen elkaar gestreden hebben. Polen werd zevende op het Eurovisiesongfestival van 2003.

Kort na het Eurovisiesongfestival van 2003 verliet Justyna Majkowska de groep. Ania Świątczak, de latere echtgenote van Michał, nam haar plaats in. Het jaar daarop viel de band uit elkaar, maar in 2005 besloten de leden toch weer samen verder te gaan.

Op het Eurovisiesongfestival 2006 werd Polen opnieuw vertegenwoordigd door Ich Troje, ditmaal met het lied Follow my heart. Ook de voormalige zangeressen van de groep, Magda Femme en Justyna Majkowska, verleenden samen met Real McCoy hun medewerking aan dit lied. Het mocht echter niet baten, want Polen eindigde voor de tweede maal op rij 11de in de halve finale, waardoor een finaleplaats net gemist werd. 

De groep bracht eind 2006 een nieuw album, "siedem grzechów glównych", uit. In 2008 verscheen hun album Osmy obcy pasazer.

Poolse popgroep
Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 2003
Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 2006
Pools deelnemer aan het Eurovisiesongfestival
Rita Guerra

Rita Maria de Azevedo Mafra Guerra (Lissabon, 22 oktober 1967) is een Portugese zangeres.

Rita Guerra is erg succesvol in haar thuisland Portugal. Al in 1992 deed ze mee aan de nationale finale voor het Eurovisiesongfestival. Met het lied "Meu amor inventado em mim" behaalde ze de tweede plaats. Ze deed mee aan grote shows voor de Portugese televisie. In 1999 trad ze op in de "POPopera", een originele show met een moderne musicalversie van enkele beroemde opera arias.

Rita Guerra heeft ook de stemmen ingesproken voor diverse Disneyfilms. Onder andere voorzag ze de films "Tarzan" en "The beauty and the beast" van Portugese stemmen..

Momenteel zingt Rita Guerra iedere avond in het Casino van Estoril als topster van de show. Ze vertegenwoordigde in 2003 haar land op het Eurovisiesongfestival.

Portugees zanger
Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 2003
Portugees deelnemer aan het Eurovisiesongfestival
Nicoleta Alexandru

Nicoleta Alexandru (Boekarest, 1968) is een Roemeense zangeres. Ze heeft een groot gezin en een succesvolle carrière.

Nicola begon haar solocarrière in 1992 en heeft door het land getoerd zowel als voor radio en televisie opgetreden. In 2003 werd ze door het Roemeense Avantaje magazine gekozen tot "Vrouw van het Jaar". Haar lied "Lângă Mine" kreeg de "Lied van het Jaar" prijs door Bucuresti en Actualitati Radiostations en won ze met hetzelfde liedje het Love Song Festival. Op 1 maart 2003 won Nicola de Roemeense nationale finale voor het Eurovisiesongfestival in Riga. Op de internationale finale werd ze tiende met haar liedje "Don't break my heart".

Roemeens zanger
Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 2003
Roemeens deelnemer aan het Eurovisiesongfestival
Karmen Stavec

Karmen Stavec (Berlijn, 21 december 1973) is een Sloveens muzikante en popzangeres. 

Karmen werd geboren in West-Berlijn in het toenmalige West-Duitsland uit Sloveense ouders. Nadat ze afstudeerde kwam ze naar Domžale, Slovenië, waar ze het dance-duo "4 Fun" vormde. Ze begon ook met een studie Duits aan de Filosofische Faculteit aan de Universiteit van Ljubljana. In 1998 begon ze een solocarrière.

Drie maal deed ze mee aan EMA, de Sloveense nationale finale voor het Eurovisiesongfestival: in 2001, 2002 en 2003. 

In 2002 werd ze tweede op EMA achter het travestietentrio Sestre, hoewel de televisiekijkers haar als winnares aanwezen. In 2003 won ze wel en mocht Slovenië vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival, waar ze het Engelstalige "Na na na" naar een drieëntwintigste plaats zong. Er was ook een Sloveense versie van, getiteld "Lep poletni dan" (een fijne zomerdag). Na het festival kwam ze aan op het vliegveld van Ljubljana en zei: "We weten niet waar het is misgegaan. De directrice van het festival zei dat we het meest professionele team waren". Stavec had wel een troostprijs, haar liedje was de grootste hit van dat jaar in haar thuisland.

Sloveens musicus
Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 2003
Sloveens deelnemer aan het Eurovisiesongfestival
Beth (zangeres)

Elisabeth Rodergas Cols (Súria, 23 december 1981), beter bekend onder haar artiestennaam Beth, is een Spaans zangeres.

Biografie
Ze werd geboren in Súria, een dorpje in de buurt van Barcelona, op 23 december 1981 en bracht daar haar kindertijd door. Haar wens de wereld te ontdekken en kennis te maken met andere culturen bracht haar naar vele verre gebieden, waaronder Afrika waar ze deelnam aan een humanitair hulpprogramma. Ook woonde ze enkele maanden in Engeland nadat ze haar studie had afgerond. Terug in Spanje woont ze opnieuw in Barcelona, waar ze haar zangcarrière combineert met een studie theaterwetenschappen.

Ze deed mee aan de Spaanse versie van Idols, Operación Triunfo, en werd door het publiek tot winnares uitgeroepen. Sindsdien nam ze in Londen haar eerste album op en nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2003. Haar inzending "Dime", was een grote hit in de Spaanse hitparade. Uiteindelijk werd ze gedeeld achtste met IJsland met 81 punten.

Spaans zanger
Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 2003
Spaans deelnemer aan het Eurovisiesongfestival
386 v.Chr.

Het jaar 386 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Griekenland 
Agesilaüs II van Sparta belegert Mantinea in Arcadië.
In Boeotië wordt de stad Plataea herbouwd.

Italië 
Dionysius I van Syracuse vestigt een handelskolonie bij de Etruskische stad Atri aan de Adriatische Zee.

China 
In de Zhao (staat) wordt de Chinese stad Handan gesticht.

Geboren

Overleden 

Jaar in de 4e eeuw v.Chr.
362 v.Chr.

Het jaar 362 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Egypte 
 Koning Agesilaüs II van Sparta arriveert met 1.000 Spartaanse hoplieten om militaire steun te geven aan de opstand tegen Perzië.

Griekenland 
 De Thebaanse generaal Epaminondas verslaat met zijn Boeotische bondgenoten de Spartanen in de Tweede Slag bij Mantinea.
 Tijdens de veldslag wordt Epaminondas dodelijk getroffen door een speer.
 Thebe verliest haar hegemonie als Griekse stadstaat op de Peloponnesos.

Geboren 
 Amyntas IV (~362 v.Chr. - ~336 v.Chr.), koning van Macedonië
 Eumenes van Cardië (~362 v.Chr. - ~316 v.Chr.), Grieks veldheer

Overleden 
 Epaminondas van Thebe (~418 v.Chr. - ~362 v.Chr.), Grieks staatsman en veldheer (56)

Jaar in de 4e eeuw v.Chr.
Fame (Zweedse band)

Fame is een Zweeds duo en bestaat uit Jessica Andersson (Stockholm, 27 oktober 1973) en Magnus Bäcklund (Kristinehamn, 16 november 1965).

Het duo leerde elkaar in 2002 kennen bij de Zweedse versie van Starmaker, Fame Factory. Magnus Bäcklund won de show, terwijl Jessica Andersson vrijwillig opgaf om te bevallen van een zoon.

Andersson is een voormalig fotomodel en Bäcklund is piloot. Beiden zien Stevie Wonder als hun grote voorbeeld. Fame won de gunst van het Zweedse publiek dat massaal voor "Give Me Your Love" koos tijdens Melodifestivallen, de Zweedse voorronde voor het Eurovisiesongfestival in de Ericsson Globe in Stockholm. Zo mochten ze Zweden op het Eurovisiesongfestival 2003 vertegenwoordigen. Het duo wist een vijfde plaats in de wacht te slepen.

Zweedse band
Zweedse popgroep
Deelnemer aan het Eurovisiesongfestival 2003
Zweeds deelnemer aan het Eurovisiesongfestival
367 v.Chr.

Het jaar 367 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Griekenland 
 De Thebaanse generaal Epaminondas valt opnieuw de Peloponnesos binnen, de Thebanen bevrijden de landstreek Achaea.
 De stadstaat Sicyon treedt toe in de Boeotische Bond.
 Archidamus III, de zoon van Agesilaüs II van Sparta trekt plunderend door Arcadië.
 Pelopidas begint een diplomatieke missie naar Perzië.
 De Perzische koning Artaxerxes II verbreekt de financiële steun aan Sparta.
 De Griekse filosoof Aristoteles vertrekt naar Athene en wordt als leerling opgenomen in de Akademeia van Plato.

Italië 
 Dionysius II (367 - 343 v.Chr.) volgt zijn vader Dionysius I op als tiran van Syracuse.
 Dio en Plato proberen van de nieuwe tiran een filosoof-koning te maken.
 Dionysius II sluit een vredesverdrag met Carthago.
 De Aequi en Volsci in Latium (Lazio) vijanden van de Romeinse Republiek worden verslagen.
 De Etrusken sluiten een alliantie met Carthago om de Griekse havenstad Tarentum aan te vallen.
 De Galliërs vallen Etrurië binnen, maar worden door de Romeinen verjaagd.
 De tempel gewijd aan Concordia, aan het Forum Romanum in Rome wordt gebouwd door Marcus Furius Camillus.
 Het Romeinse ambt van aedilis curulis wordt ingesteld als tegenhanger van de aedilis plebis.

Geboren 
 Ptolemaeus I Soter I, Macedonische veldheer en farao van de Egyptische dynastie, de Ptolemaeën

Overleden 
 Antalcidas, Spartaans veldheer en diplomaat
 Dionysius I (~432 v.Chr. - ~367 v.Chr.), tiran van Syracuse (65)

Jaar in de 4e eeuw v.Chr.
262 v.Chr.

Het jaar 262 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Italië
Rome stuurt vier legioenen naar Sicilië en belegert Agrigento. De stad wordt verdedigd door een Carthaags garnizoen onder Hannibal Gisco.

Europa
Koning Catellus (262 - 256 v.Chr.) volgt zijn vader Gerennus op als heerser van Brittannië.

Griekenland
Antigonus II Gonatas verovert Athene na een langdurige belegering van drie jaar en dwingt de uitgehongerde stad tot overgave.
Cleanthes van Assos volgt Zeno op als scholarch van de Stoïcijnse school.

Klein-Azië
Eumenes I komt in opstand en verslaat Antiochus I Soter in Lydië met steun van zijn Egyptische bondgenoten. Pergamon wordt onafhankelijk.

Geboren 
Apollonius van Perga (~262 v.Chr. - ~190 v.Chr.), Grieks astronoom en meetkundige

Overleden 
Zeno van Citium, Grieks filosoof en stichter van het stoïcisme

Jaar in de 3e eeuw v.Chr.
Zeno van Citium

Zeno van Citium (Oudgrieks: Ζήνων ὁ Κιτιεύς, Zēnōn ho Kitieŭs) (Citium in Cyprus, ca. 335 v.Chr.- Athene ca. 262 v.Chr.), was de stichter van het stoïcisme, de overheersende filosofische school van het late hellenisme en het Romeinse Rijk.

Citium op Cyprus telde een groot aantal inwoners van Fenicische afkomst, mogelijk was Zeno daar ook onder. Hij studeerde in Athene als leerling van de Cynicus Crates, de platonisten Xenocrates en Polemon. Hij werd geïnspireerd door Socrates, omdat deze ook aandacht had voor het concrete, alsook door Stilpo van de Megarische School. 

Er is niet zo veel bekend over zijn leven, behalve dat hij met de Cynici een voorkeur voor schokkend gedrag deelde en geen gemakkelijk leermeester was. Zeno hield niet van grote groepen mensen, en gaf de voorkeur aan eenvoud boven rijkdom. Hij stichtte een school, maar kon zijn schulden niet betalen en werd door de Atheners als slaaf verkocht. Een vriend kocht hem vrij.

Zeno wilde een filosofie ontwikkelen, het Stoïcisme, voor de concrete, materiële en lichamelijke mens. Alles gebeurt volgens strikte natuurwetten, toeval bestaat niet. Oorspronkelijk bestond alles uit vuur, lucht, water en aarde. Deze cyclus keert terug en duurt 3.942.000 jaar, na iedere bijna 4 miljoen jaar wordt alles weer vuur (Kosmisch determinisme). Dit proces wordt gestuurd door de wetgever (~ God) en dit verloop staat volledig in dienst van de mens, met andere woorden alles wat bestaat is één omvattend geheel: de natuur. De uitdaging bestaat erin om in harmonie te leven. Het Stoïcisme legde de nadruk op het in alle rust aanvaarden van wat het universum -dat een goddelijk wezen met een eigen wil en ziel was- in petto had. Om gelukkig te zijn moest je immers in harmonie leven aan de hand van de harmoniewetten. "Alles in de natuur gebeurt volgens bepaalde wetten","Je moet willen wat is!". Deze wetten hebben te maken met de stand van de planeten (Kosmisch Determinisme). Alles is verklaarbaar door materiële processen. Ieder mens is vrij (vrij zijn is willen wat de natuur je voorschrijft) in de mate dat hij zich kan losmaken van concrete omstandigheden.
Uiteindelijk pleegde Zeno zelfmoord.

Van Zeno kennen we het gezegde: "waarom hebben we twee oren en maar één mond? Om meer te kunnen luisteren en alleen datgene te zeggen wat nodig is".

Oud-Grieks filosoof
Stoïcijns filosoof
Persoon in de 4e eeuw v.Chr.
Persoon in de 3e eeuw v.Chr.
Persoon overleden door zelfdoding
325 v.Chr.

Het jaar 325 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Perzië 
 Alexander de Grote trekt met het Macedonische leger door de woestijn van Gedrosië (Pakistan).
 Nearchus bereikt met de Macedonische vloot de Perzische Golf.
 In het najaar bereiken de Macedoniërs volledig uitgeput Persepolis.

Italië 
 Agathocles wordt verbannen uit Syracuse.

Griekenland 
 Praxagoras van Cos ontdekt het medisch nut van het nemen van de polsslag.

China 
 De Qin-staat krijgt net zoals negen andere Chinese staten de status van een koninkrijk.
 Koning Wuling bestijgt de troon van het koninkrijk Zhao.

Geboren

Overleden 

Jaar in de 4e eeuw v.Chr.
Pols (anatomie)

De pols of carpus is het gewricht dat de hand met de arm verbindt.

De pols is een tweeassig eivormig gewricht, wat betekent dat het eigenlijk uit twee gewrichten bestaat. Enerzijds maakt de pols palmair- en dorsaalflexie mogelijk, en anderzijds radiaal- en ulnairabductie. Palmair is de buiging richting de handpalm, dorsaalflexie is de strekking richting de rug. Radiaalabductie is een beweging van de duim naar de pols, ulnairabductie een beweging van de pink naar de pols.

De naam van het lichaamsdeel pols is een verbastering van het Latijnse pulsus, dat op dezelfde stam teruggaat en in verband moet worden gebracht met de voelbare klopping van het bloed aldaar.

Omdat aan de binnenzijde de slagader die naar de hand leidt hier dicht aan de oppervlakte ligt, is de hartslag hier goed waarneembaar. Rond 325 v.Chr. ontdekte Praxagoras van Cos dat het opnemen van de polsslag een nuttig hulpmiddel was voor de diagnose van diverse ziekten.

Arm
Extern zichtbaar lichaamsdeel
Gewricht
219

Het jaar 219 is het 19e jaar in de 3e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Italië
 De Senaat erkent de 15-jarige Elagabalus als keizer van Rome en aanvaardt hem als zoon van Caracalla.
 Elagabalus's moeder Julia Soaemias en zijn grootmoeder Julia Maesa worden tot Augusta (keizerin) benoemd.
 Elagabalus treedt in het huwelijk met Julia Paula. In Rome worden er festiviteiten (donativa) gehouden voor de Romeinse burgerij.
 Elagabalus laat op de Palatijn de Tempel van Elagabal bouwen voor de heilige "zwarte steen" (Elagaballium) uit Emesa (Syria).

China
 Beleg van Maicheng: Krijgsheer Guan Yu van het koninkrijk Shu wordt geëxecuteerd bij de vestingstad Maicheng (Hubei).

Geboren

Overleden 

 Guan Yu (59), Chinees veldheer

000
34

Het jaar 34 is het 34e jaar in de 1e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Italië 
 Keizer Tiberius benoemt Lucius Vitellius tot fratres arvales en consul van het Imperium Romanum.
 Naevius Sutorius Macro probeert het vertrouwen van Caligula te winnen, door zijn vrouw Ennia Thrasylla als minnares aan te bieden.

Palestina 
 Na de dood van Filippus worden de gebieden waarover hij heerste (Iturea, Auranitis, Batanea, Gaulanitis en Trachonitis) ingelijfd bij Syria.
 Salomé II, de weduwe van Filippus, hertrouwt met Aristobulus van Chalkis.

Geboren 
 Aules Persius Flaccus, Romeins satirendichter (overleden 62)

Overleden 
 Filippus, tetrarch uit de Herodiaanse dynastie

00
Pontificaat

Een pontificaat is zowel het ambt als de ambtsperiode van een priester of hogepriester, meestal in verbinding met de uitoefening van wereldlijke politieke macht.

Het woord is afgeleid van het Latijnse woord pontifex (letterlijk vertaald bruggenbouwer, nl. tussen de mens en hogere machten, priester), en dan met name van de pontifex maximus, de Romeinse hogepriester, die in het heidense Rome een zeer belangrijke -vaak ook politieke- rol in het openbare leven vervulde.

Na de val van het Romeinse Rijk nam de paus de titel over en vanaf die tijd wordt het woord vooral voor de regeringsperiode van de leider van de Kerkelijke Staat gebruikt. De regeringstijd van de bisschoppen wordt analoog pontificaat genoemd. Indien de mis wordt gecelebreerd door een bisschop, spreekt men van pontificeren, men noemt deze mis dan ook wel een pontificale mis. De liturgie van een gepontificeerde mis wijkt licht af van de gecelebreerde niet-bisschoppelijke mis en vindt men terug in het Pontificale Romanum.

Men kan het woord echter ook met goed recht voor de kerkvorsten van bijvoorbeeld de Koptische Kerk gebruiken. Ook voor de machtige, regerende hogepriesters van Amon, die lange tijd de politieke macht over het zuiden van het Oude Egypte uitoefenden, wordt het woord wel gebruikt.

Zie ook
Lijst van kortste pontificaten
Lijst van langste pontificaten

 Pontificaat
Romeinse religie
Rooms-Katholieke Kerk
Staatsvorm
Seltsjoek

Seltsjoek was de stamvader van de Seltsjoeken. Hij was een bey (leider) van de Oghuz-Turken. Seltsjoek ging in ongeveer 960 over tot de islam. Tijdens de migratie vanuit Centraal-Azië waren zijn zonen leiders, en zijn kleinzoon Toghrül Beg veroverde Perzië, bezette Bagdad en wordt beschouwd als de grondlegger van de dynastie van de Seltsjoeken.

Seltsjoeken
Persoon in de 10e eeuw
Seldsjoek

Seltsjoek - legendarisch stamvader der Seltsjoeken
 Seltsjoeken - Turks-Perzische nomaden, stichters van het Seltsjoekenrijk
 Seltsjoekenrijk - Middeleeuwse staat

 De Seldsjoek (stripalbum)
Hypothese

Een hypothese (van Oudgrieks: ὑπόθεσις (hypóthesis), veronderstelling) is in de empirische wetenschap een stelling die (nog) niet bewezen is, en die dient als uitgangspunt voor een experiment of voor een gerichte waarneming.

Ongeacht de hoeveelheid aanwijzingen die de hypothese steunen, is één, reproduceerbaar, negatief uitvallend experiment voldoende om de hypothese te falsifiëren (onderuit te halen). Volgens onder anderen Karl Popper moet een wetenschappelijke hypothese in principe falsifieerbaar zijn: er moeten experimenten of gerichte waarnemingen denkbaar zijn die de hypothese zouden falsifiëren als de uitkomsten van dat experiment de hypothese weerspreken. Voor diverse hypothesen is de wetenschap niet ver genoeg gevorderd om experimenteel volledig uitsluitsel te kunnen geven over het wetenschappelijke waarheidsgehalte van de hypothesen. 

'Hypothese' wordt in het dagelijks spraakgebruik gebezigd in de zin van 'veronderstelling', 'aanname'.

Zie ook 
Wetenschappelijke methode
Wetenschappelijk bewijs

Filosofische terminologie
Kentheorie
Onderzoek
Wetenschapsfilosofie
Fundamentele natuurkracht

In de natuurkunde zijn vier fundamentele natuurkrachten bekend. Alle krachten volgen uit de vier fundamentele krachten. In volgorde van afnemende sterkte zijn dit:

De zwaartekracht is van deze krachten verreweg de zwakste. Toch is de zwaartekracht in het dagelijks leven de enige belangrijke kracht, zolang men zich niet op het terrein van de elektrotechniek en de kernfysica begeeft. Dat komt doordat de beide kernkrachten alleen op korte afstand werken. En wat de elektromagnetische kracht betreft: deze zorgt ervoor dat positief en negatief geladen deeltjes bij elkaar komen waardoor een lichaam nooit sterk geladen kan zijn.

In de theoretische natuurkunde tracht men deze vier krachten te verenigen in één theorie. De vereniging van de elektromagnetische en de zwakke kracht is onomstreden. De combinatie van de sterke kracht met deze twee krachten (de zogenaamde GUT, Grand Unification Theory) is goed onderweg, hoewel er nog geen spoor van experimenteel bewijs is. De combinatie van de zwaartekracht en de andere krachten (genaamd de Theorie van alles), is echter nog steeds problematisch, omdat de zwaartekracht door de algemene relativiteitstheorie wordt beschreven, en de andere krachten door de kwantumtheorie, en die zijn moeilijk te verenigen. Theorieën die hier mogelijk een oplossing bieden, zijn de snaartheorie en de loop-kwantumzwaartekracht.

Zie ook 
 Elektrozwakke wisselwerking
MB

De megabyte, 106 bytes. Let op: mebibyte, 220 bytes, wordt afgekort als MiB.
 Milton Bradley Company, een spelfabrikant
 MB (Praag), een Tsjechisch historisch motorfietsmerk
 Morse-Beauregard, een Amerikaans historisch motorfietsmerk
 MB, het tijdschrift van Museum Belvédère
 Ministerieel besluit (België). 

 Megabit, 106 bits, bij voorkeur afgekort als Mbit
 Let op: mebibit, 220 bits, wordt afgekort als Mibit of soms Mib.
 Megabase, 106 basen
 Myoglobine, een in grote hoeveelheden voorkomend zuurstofbindend eiwit in de spieren van gewervelde dieren

 Millibar, niet-SI-eenheid van druk
Vinylgroep

Een vinylgroep is een veelvoorkomende functionele groep in de organische chemie en kan gezien worden als etheen (CH2=CH2) waar één waterstofatoom is vervangen door een alkyl- of arylgroep. De vinylgroep is daarmee een voorbeeld van de alkenylgroep: een atoomgroep waarbij minstens één dubbele binding in het substituent voorkomt.

Veelal wordt met vinyl gerefereerd aan de polymeer polyvinylchloride (pvc), dat ontstaat na polymerisatie van de monomeer vinylchloride.

In de muziekwereld wordt het woord vinyl gebruikt om grammofoonplaten aan te duiden. Deze werden in het verleden van pvc gemaakt.

Voorbeelden

Zie ook 
 Vinylsulfon
 Allylgroep

Functionele groep
Millimeter

Een millimeter (0,001 meter), symbool mm, is een uit het SI-stelsel afgeleide lengtemaat met de grootte van een duizendste deel van een meter.
milli is afgeleid van het Latijnse woord voor duizend.

Een millimeter is gelijk aan onder andere:
 iets minder dan de dikte van een eurocent
 iets minder dan de dikte van een compact disc
 vijf keer zoveel als de dikte van een streep van een ballpointpen

De millimeter is de gebruikelijke eenheid om afmetingen op een technische tekening aan te geven.

Regen 
Daarnaast wordt de millimeter ook vaak gebruikt om een hoeveelheid regen op een oppervlak aan te geven, onafhankelijk van de grootte van dat oppervlak: een millimeter regen is een liter regen op elke vierkante meter (1 l/m² = 1 dm³/m² = 1 000 000 mm³ / 1 000 000 mm² = 1 mm³/mm² = 1 mm).

Lengtemaat
SI-eenheid met prefix
Edmund Wilson

Edmund Wilson (Red Bank (New Jersey), 8 mei 1895 – Talcottville (New York), 12 juni 1972) was een Amerikaans journalist, literatuurcriticus, essayist, dichter en publicist die vooral bekendstaat om zijn literaire kritieken.

Biografie
Wilson werd opgeleid aan Princeton. Hij begon zijn carrière als een verslaggever voor de New York Sun, en diende in het leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij was hoofdredacteur van Vanity Fair in 1920 en 1921, en werkte later bij de kranten de The New Republic en de The New Yorker.

Wilson was geïnteresseerd in moderne cultuur in zijn geheel en veel van zijn schrijfselen gaan buiten het gebied van de pure literaire kritieken. In zijn boek To the Finland Station bestudeert hij het verloop van het Europese socialisme dat culmineert in de aankomst van Lenin als aanvoerder van de bolsjewieken op het Finland Station in Sint-Petersburg.

Wilsons vroege werken zijn erg beïnvloed door de ideeën van Freud en Marx. Hij was zeer geïnteresseerd in hun werk.
Hij was een goede vriend van schrijver F. Scott Fitzgerald. Fitzgeralds laatste boek werd door hem voor postume publicatie geredigeerd.

Amerikaans dichter
Amerikaans essayist
Amerikaans journalist
Amerikaans literatuurcriticus
Amerikaans dagboekschrijver
Léon Foucault

Jean Bernard Léon Foucault (Parijs, 18 september 1819 – aldaar, 11 februari 1868) was een Franse natuurkundige.  

Foucault werd vooral bekend door de slinger van Foucault, een instrument waarmee hij de draaiing van de Aarde kon aantonen. Hij deed ook een van de eerste accurate metingen van de lichtsnelheid, verklaarde in 1851 het principe van de gyroscoop, ontdekte de kracht van wervelstromen, die ook wel foucaultstromen worden genoemd, en ontwikkelde een manier om met behulp van een mes de vormnauwkeurigheid van spiegels te controleren. Dat kunnen zowel parabolische als sferische spiegels zijn. Deze 'mesproef van Foucault' wordt gebruikt bij het vervaardigen van spiegeltelescopen.

Er is een krater op de Maan naar hem genoemd, de Foucaultkrater. Foucault kreeg in 1855 de Copley Medal en is een van de 72 Fransen van wie namen op de Eiffeltoren zijn aangebracht. 

Frans natuurkundige
Lid van de Académie des sciences
Stroppendragers

De stroppendragers of ook kortweg de Stroppen, is de bijnaam van de Gentenaars.

Op 3 mei 1540 vernederde keizer Karel V de notabelen van Gent, zijn geboortestad omdat de Arteveldestad zich schuldig had gemaakt aan majesteitsschennis tijdens de Gentse revolte in 1540. Hij liet de leiders van de opstand arresteren. Daarvan liet hij 25 mensen ombrengen. Anderen liet hij bij wijze van exemplaire bestraffing, een zogenaamde eerlijke betering, door de stad gaan met een strop om de hals. Om de Gentenaars onder de knoet te houden liet hij het Spanjaardenkasteel bouwen en dwong hen de Concessio Carolina op. 

De strop is blijven leven als het symbool van fiere weerstand tegen elke vorm van tirannie en misplaatste autoriteit. Gentenaars noemen zichzelf koppige, fiere (niet hetzelfde als 'trotse') mensen die altijd ruimte laten aan andere meningen en in de wetenschap het vrije onderzoek genegen zijn. Karel V en alle Habsburgers waren zo katholiek dat de Gentenaars tijdens het bewind van zijn zoon, Filips II enkele jaren een calvinistische republiek hebben in stand gehouden. 

Tijdens de Gentse Feesten zal men elk jaar vele Gentenaars kunnen zien met een zwart-witte strop rond hun hals. Wit en zwart zijn de hoofdkleuren van het wapenschild van de stad, een witte leeuw op een zwarte achtergrond.

Zie ook 
 Gentse Opstand (1540)

Publicaties 
 Wim Blockmans: 'De legenden rond Keizer Karel'. In: Karel V. Utrecht: Kok Omniboek, 2012. ISBN 9789059778344

Externe links 
 Gilde van de Stroppendragers

Geschiedenis van Gent
Belgische folklore
Bijnaam
Locofaulisme
Geeraard de Duivelsteen

Het Geeraard de Duivelsteen is een gebouw in de Belgische stad Gent. Het steen speelde een belangrijke rol bij de verdediging van de Portus aan de Reep, een handelsnederzetting die aan de wieg stond van het ontstaan van Gent.

Het is een voormalig gotisch steen (stenen huis van een edelman) uit de 13e eeuw, genoemd naar ridder Geeraard van Gent, bijgenaamd de Geeraard de Duivel. Hij was de derde zoon van een burggraaf van Gent, Zeger III.

Het gebouw werd in de 14e eeuw eigendom van de stad. Het vervulde in de loop van de eeuwen diverse functies: ridderverblijf, wapenarsenaal, klooster, school, bisschoppelijk seminarie, krankzinnigengesticht en gevangenis tot het Rasphuis aan de Coupure die taak in 1775 overnam. In 1830 werd er een brandweerkazerne ingericht.

Op het einde van de 19e eeuw werd het Geraard de Duivelsteen aangekocht door het rijk om er het Rijksarchief van Gent in onder te brengen. Onder leiding van Arthur Verhaegen werd het gebouw tussen 1891 en 1908 gerestaureerd en uitgebreid met een nieuwe vleugel, waarin onder meer de leeszaal en de kantoren van het archiefpersoneel werden ondergebracht. Tot in 2015 bleef het gebouw in gebruik als archief. In 2016 werd het voor 2.205.000 euro gekocht door de Gentse holding NV Koiba. Het gebouw wordt omgebouwd tot een jongerencentrum. Daarnaast komen er nog enkele woonunits; de vroegere kaaimuur wordt hersteld.

Het gebouw onderging sedert de middeleeuwen zoveel veranderingen dat het door de laatste restauratie in de 19e eeuw te veel verlaagd vierkanten donjon (links op de foto) nog nauwelijks te herkennen is. Toch kan deze donjon wijzen op een functie die verwijst naar een ouder verleden. De donjon, gelegen langs de gedeeltelijk gedempte Schelde en binnen de halfcirkelvormige gracht uit de 9e eeuw die het toenmalige Gent omsloot, kan toen een verdedigende functie hebben gehad.

In populaire cultuur
 Het Geeraard de Duivelsteen komt in drie stripalbums van Nero voor, telkens als het huis van de demon Geeraard de Duivel: De Hoed van Geeraard de Duivel (1950), De Terugkeer van Geeraard de Duivel (1983) en De Kolbak van How (1993-1994).
 Het gebouw speelt ook een belangrijke rol in het stripalbum Gerard de Duivel van Jan Bucquoy (scenario) en Tito (tekeningen).

Galerij

Zie ook 
 Lijst van kastelen in België
 Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen
 Het Rijksarchief te Gent

Onroerend erfgoed in Gent
Marc Sleen
Kasteel in Gent
Nero (strip)
Beschermd monument in Vlaanderen
Sint-Michielskerk (Gent)

De Sint-Michielskerk is een kerk in de Belgische stad Gent, hoofdstad van de provincie Oost-Vlaanderen. De kerk is de dekenale kerk van het dekenaat Gent-stad.

Bouwgeschiedenis 
Reeds in 1105 stond op dezelfde plaats aan de Leie een kapel, opgericht door de Sint-Baafsabdij. Deze abdij was in die tijd in competitie met de Sint-Pietersabdij, de andere Gentse abdij die in het stadscentrum de toenmalige Sint-Janskerk (nu Sint-Baafskathedraal) en de Sint-Niklaaskerk had laten optrekken. De huidige kerk in laatgotische stijl werd begonnen in 1440 en in feite slechts in 1825 afgewerkt.

Van de romaanse kerk, die hier ontstond rond het einde van de 11e eeuw, zijn er geen duidelijke overblijfselen meer. De 13e eeuw was erg desastreus, met verscheidene branden. In 1440 werd beslist om een volledig nieuwe kerk te bouwen, in laatgotische stijl.

In het begin van de 16e eeuw waren schip en transept voltooid. In 1623 werd dan het vroeggotische koor vervangen door een Brabants gotisch exemplaar met kooromgang en vijf straalkapellen. Kenmerkend voor de Brabantse laatgotiek is het gebruik van zandhoudende kalksteen, de fantasierijke kruisrib-, net- en stergewelven, en de hoge, brede spitsboogvensters. Opmerkelijk aan deze kerk is, hoe de gotische bouwkunst doorleefde in een tijdperk van renaissance en barok.

Gotische westertoren 
In 1566 onderbrak de beeldenstorm de bouw van de westertoren, pas in 1658 werden de werken hervat. Het ontwerp uit 1662 van Livinus Cruyl voorzag een 134 meter hoge toren in Brabantse gotiek (ter vergelijking: die van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen is slechts 123 meter, die van de Sint-Baafskathedraal slechts 89 meter). Deze toren moest rijkelijk versierd worden. Om financiële redenen werd deze erg ambitieuze toren nooit afgewerkt.
In 1909 werd de westkant gerestaureerd onder leiding van Modeste de Noyette. Hij voegde ook de neobarokke sacristie toe. Bij de aanleg van de Sint-Michielsbrug (circa 1905) werd een deel van de oude sacristie gesloopt.

Kerkschat 
 Een belangrijke verzameling relieken, waaronder de H. Doorn en het Ware Kruis.
 Een oude verzameling liturgische gewaden, 16de-19de eeuw, waaronder een groot parament, geschonken door jfr. Amelie Borluut.
 Een koperen antependium, Frans Pilsen, 1729.
 Een rijke verzameling Obbits van Gentse edelen en patriciërs.

Het interieur is aangekleed met verschillende monumentale altaarstukken van Vlaamse meesters, waaronder een doek van Antoon van Dyck, Christus aan het kruis, uit 1628-1630 (Vlaamse Meesters in Situ).

In 1648 werd hier een Confrerie van de heilige Dorothea opgericht.

Galerij

Externe link
 Sint-Michielskerk op Onroerend Erfgoed

Michiel
Michiel
Bouwwerk in Brabantse gotiek
Onroerend erfgoed in Gent
Beschermd monument in Vlaanderen
Michiel
Harry McGurk

Harry McGurk (Glasgow, 23 februari 1936 - Melbourne, 17 april 1998) was een Schots psycholoog. Hij kreeg bekendheid door de ontdekking van het naar hem genoemde mcgurkeffect.

Harry McGurk overleed in Melbourne op 62-jarige leeftijd aan de complicaties na een hartoperatie.

Schots psycholoog
Nato

Noord-Atlantische Verdragsorganisatie
 Nato (label), Frans platenlabel
 Nato (plaats), een plaats in Madagaskar
356

Het jaar 356 is het 56e jaar in de 4e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Klein-Azië
 Keizer Constantius II vaardigt een decreet uit waarbij alle heidense tempels in het Romeinse Rijk gesloten worden. De verering van godenbeelden wordt verboden.

Europa
 Julianus de Afvallige herovert Colonia Claudia Ara Agrippinensium (huidige Keulen) en sluit een vredesverdrag met de Franken.
 Slag bij Reims: Het Romeinse leger onder leiding van Julianus wordt bij Reims (Frankrijk) door de Alemannen verslagen. Na de veldslag moet hij zich terugtrekken om op versterkingen te wachten.

Afrika
 Athanasius, patriarch van Alexandrië, zoekt zijn toevlucht in de Natroen woestijn in Opper-Egypte. Hij vestigt zich in een klooster en schrijft het Leven van Antonius.

Geboren

Overleden 

 Antonius van Egypte (105), christelijke heilige en kluizenaar
 Vetranio, keizer van het Romeinse Rijk (waarschijnlijke datum)

000
Afrikaanse zeearend

De Afrikaanse zeearend (Icthyophaga vocifer synoniem: Haliaeetus vocifer) een Afrikaanse soort zeearend. De soort werd eerder ingedeeld bij het geslacht  Haliaeetus (zeearenden), maar op grond van moleculair genetisch onderzoek gepubliceerd in 2018 werd besloten de soort in het geslacht  Icthyophaga te plaatsen. Hij lijkt met zijn witte kop en staart veel op de Amerikaanse zeearend, die in het wapen van de Verenigde Staten is afgebeeld. In het Afrikaans wordt hij visarend genoemd, maar in het Nederlands is dat de naam van Pandion haliaetus.

Uiterlijke kenmerken 
De vogel met chocoladebruine romp heeft een witte staart, een witte kop en hals, een gele snavel met een zwarte punt en zwarte vleugels. De lichaamslengte van deze wat kleinere zeearend bedraagt 63 tot 73 cm en het gewicht 2 tot 3,5 kg. De spanwijdte is ca. 165 cm.

Leefwijze 
De vogel leeft in paren aan de waterkant, zowel aan de kust als meer in het binnenland, Hij zit bij voorkeur op een uitgestoken tak boven het water. Het is een van de luidruchtigste zeearenden, zijn krijsende roep is vaak al van verre te horen. In het Duits heet hij daarom Schreiseeadler. Het dier is een viseter, maar ook kleine zoogdieren, vogels en aas staan op het menu.

Verspreiding 
De Afrikaanse zeearend komt vrij algemeen voor in zuidelijk Afrika, langs de Indische Oceaan maar ook ver landinwaarts tot in Botswana toe.

Status 
De grootte van de populatie wordt geschat op enkele tienduizenden vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd. 

Havikachtigen
IUCN-status niet bedreigd
Dier uit het Afrotropisch gebied
Blesbok

De blesbok (Damaliscus pygargus phillipsi) is een Zuid-Afrikaanse ondersoort van de bontebok. Blesbokken kunnen 80 tot 100 kg wegen. Volgens schattingen zijn er tegenwoordig zo'n 120.000 blesbokken op de hele wereld, maar dat aantal neemt toe doordat er minder gejaagd wordt en doordat hun leefgebied beschermd wordt. De kop-romplengte van blesbokken bedraagt 140 tot 160 cm. Ze hebben een staart van 20 tot 45 cm, horens tot 47 cm (zowel bij mannetjes als vrouwtjes) en een schofthoogte van 85 tot 110 cm.

Dier uit het Afrotropisch gebied
Holhoornigen
Endemisch dier uit Zuid-Afrika
IUCN-status niet bedreigd
Tragelaphus

Tragelaphus (Nederlands: 'Koedoes') is een geslacht van middelgrote tot grote antilopen uit de familie van de holhoornigen (Bovidae). Het geslacht omvat zeven soorten. Alle soorten zijn licht gebouwd, hebben een lange nek en kennen een aanzienlijk seksueel dimorfisme. Door de kenmerkende meer of minder gedraaide hoorns wordt deze groep ook wel schroefhoornantilopen of schroefhoornrunderen genoemd. 

De naam "Tragelaphus" komt van de mythische tragelaph: een kruising van een geit en een hert.

Soorten in het geslacht Tragelaphus 
Het geslacht omvat de volgende soorten 
 Tragelaphus angasii, Nyala
 Tragelaphus buxtoni, Bergnyala
 Tragelaphus eurycerus, Bongo
 Tragelaphus imberbis, Kleine koedoe
 Tragelaphus scriptus, Bosbok
 Tragelaphus spekeii, Sitatoenga
 Tragelaphus strepsiceros, Grote koedoe

Soms worden ook de twee soorten uit het geslacht Taurotragus bij Tragelaphus gerekend:
 Taurotragus derbianus (in dat geval Tragelaphus derbianus genoemd), Reuzenelandantilope
 Taurotragus oryx (of Tragelaphus oryx), Elandantilope

Dier uit het Afrotropisch gebied
Holhoornigen
Koereiger

De koereiger (Bubulcus ibis) is een kleine witte reigersoort.

Beschrijving

Uiterlijke kenmerken 
De koereiger is 45 tot 52 cm lang. Het is een vrij kleine, compacte, actieve, witte reiger met een korte, vaak ingetrokken nek. Buiten de broedtijd is de vogel egaal wit, met een gele snavel en geelgrijze poten. In de broedtijd kleurt de snavel iets meer naar oranjegeel, de poten zijn dan ook lichter en er zijn oranje veren op de kruin, borst en mantel.

Voedsel 
De vogel dankt zijn naam (ook zijn Latijnse: bubulcus betekent  ossendrijver) aan het feit dat hij vaak in groepjes het vee op de weide vergezelt. Grazend vee jaagt vaak insecten, kikkers, muizen en andere kleine dieren uit hun schuilplaats die de vogel graag eet. Ze staan ook vaak op de rug van grazende zoogdieren.

Voortplanting 
Koereigers nestelen vaak in gezelschap van andere reigersoorten. In het broedseizoen heeft de koereiger een kenmerkend broedkleed.

Verspreiding en leefgebied 
Van oorsprong komt de soort uit Afrika en bewoonde daar draslanden, cultuurland en graslanden. De vogel heeft zich sinds het begin van de twintigste eeuw (waarschijnlijk op eigen kracht) verspreid over Zuidwest-Europa en is in de jaren 1930 ook de Atlantische Oceaan overgestoken en heeft zich binnen 40 jaar via Zuid-Amerika over dit continent in zowel zuidelijke als noordelijke richting, tot in Noord-Amerika uitgebreid. De koereiger broedde in 1968 voor het eerst in Zuid-Frankrijk. 

De oostelijke koereiger wordt vaak nog als ondersoort van de koereiger beschouwd, bijvoorbeeld door BirdLife International  (en de IUCN).

Voorkomen in Nederland 
De documentatie over de eerste waarnemingen van koereigers in Nederland in de jaren 1960 zijn enigszins "vervuild" door waarnemingen van vogels die afkomstig zijn uit gevangenschap. Tussen 1973 en 1996 werd de vogel 84 keer waargenomen, waarvan 57 waarnemingen tussen 1980 en 1996. In 1998 vond een kleine invasie plaats met zeker 20 exemplaren; in dat jaar broedden de eerste koereigers in Nederland (op Oostvoorne).

De koereiger geldt anno 2012 als een zeldzame vogel en onregelmatige broedvogel.

Suriname 
De koereiger komt algemeen voor in de kuststreek van Suriname. De soort heet in het Surinaams sabaku en heeft dankzij zijn populariteit model gestaan voor het logo van de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij.

Status 
De koereiger heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie, inclusief die van de oostelijke koereiger, wordt geschat op 3,8 tot 7,6 miljoen exemplaren en gaat nog in aantal vooruit. Om deze redenen staat de koereiger als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

Reigers
Dier uit het Afrotropisch gebied
IUCN-status niet bedreigd
Nyala (antilope)

De nyala (Tragelaphus angasii) is een antilope uit de familie Bovidae.

Kenmerken
Het mannetje heeft tot 70 cm lange hoorns, die in een lichte spiraal lopen. Hij heeft ook lange haarbossen op zijn keel en onderbuik. Het vrouwtje heeft geen hoorns en ook geen haarbossen. Het mannetje is donkerbruin, met wit op de snuit en in de nek. Het vrouwtje, zoals hier op de foto, is licht roodachtig bruin met duidelijke strepen. Het mannetje kan tot 1,10 m hoog worden, het vrouwtje blijft ongeveer 15 centimeter kleiner. De lichaamslengte bedraagt 140 tot 160 cm, de staartlengte 40 tot 65 cm en het gewicht 55 tot 125 kg. Nyala's leven alleen of in kleine groepen.

Leefwijze
Ze grazen en eten loof van struiken, vaak hoog op de achterpoten staand.

Verspreiding
Deze soort komt voor in dichte struwelen bij water in zuidelijk Afrika (Malawi, Mozambique, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika).

Dier uit het Afrotropisch gebied
Holhoornigen
IUCN-status niet bedreigd
Komeet Encke

De komeet 2P/Encke, ook bekend als de komeet Encke, is de komeet met de kortste omlooptijd van alle kometen. In 3,3 jaar wordt een omwenteling rond de zon afgelegd. Op 17 november 2003 stond deze komeet op een afstand van 39 miljoen kilometer van de aarde. Dat is sinds 1786 de op vijf na kleinste afstand.

De komeet is diverse keren waargenomen zonder dat men wist dat het om dezelfde komeet ging. Op 17 januari 1786 werd hij waargenomen door Pierre Méchain, op 17 november 1795 door Caroline Herschel en door Jean-Louis Pons op 20 oktober 1805. Het was de Duitse astronoom Johann Encke die in 1819 aantoonde dat het om dezelfde komeet ging.

Er zijn sinds de ontdekking in 1786 al meer dan vijftig verschijningen waargenomen.

Zie ook 
 Toengoeska-explosie
 C/2012 S1

Externe links 
 Gary W. Kronk's Cometography pagina over 2P/Encke
 2P/Encke in de JPL Small-Body Database Browser

Encke, Komeet
Flikken

Flikken, chocolaatjes
 Politieagenten, in België vaak flikken genoemd
 Flikken (televisieserie), een Vlaamse televisieserie over de Gentse politie
 Flikkendag, de fandag van de serie
 Flikken (spel), een spel gebaseerd op de televisiereeks
 Flikken (muziek), de muziek uit de televisieserie
 Flikken Maastricht, de Nederlandse spin-off van de Vlaamse serie
 Flikken Rotterdam, de Nederlandse spin-off van de Vlaamse serie
 Zone Stad, een Vlaamse televisieserie over de Antwerpse politie, die door de TROS in Nederland een tijdje uitgezonden werd onder de naam Flikken Antwerpen