Walc (muzyka)

Walc – muzyczna forma taneczna oparta na tańcu walc.

Zwykle w formie pieśni dwuczęściowej lub trzyczęściowej. Tempo różnorodne od wolnego do szybkiego. Metrum nieparzyste 3/4. Wyraźny rytm w akompaniamencie.

Znane walce fortepianowe:
 Johannes Brahms:
 16 walców na fortepian op. 39 (1869);
 Fryderyk Chopin:
 3 walce na fortepian op. 64 (1847);
 Antonín Dvořák:
 8 walców (8) na fortepian op. 54 (1880).

Słynne walce koncertowe:
 Carl Maria von Weber:
 Zaproszenie do tańca (tytuł oryginalny: Aufforderung zum Tanz - w oryginale utwór fortepianowy na 4 ręce, instrumentacja symfoniczna pochodzi od Hektora Berioza);
 Joseph Lanner:
 Trennungs-Walzer (tytuł anglojęzyczny Separation) op. 19;
 Amoretten op. 53,
 Die Humoristiker (tytuł anglojęzyczny The Humorists) op. 92;
 Pesther-Walzer op. 93;
 Abschied von Pest (tytuł anglojęzyczny Farewell from Pest) op. 95;
 Die Werber op. 103;  
 Promień nadziei (tytuł oryginalny: Hoffnungsstrahlen) 
 Walc Koronacyjny (tytuł oryginalny: Krönungswaltzer), op. 133; 
 Hofballtänze (tytuł anglojęzyczny Royal Court Dances) op. 161;
 Die Romantiker (tytuł anglojęzyczny The Romantics) op. 167;
 Schönbruńczycy  (tytuł oryginalny: Die Schönbrunner), op.200; 
 Johann Strauss (syn):
 Epigramy (tytuł oryginalny: Sinngedichte) op. 1 (1844);
 Eolskie tony op. 88;
 Akceleracje (tytuł oryginalny: Accelerationen) op. 235 (1860);
 Gazetki poranne (tytuł oryginalny: Morgenblätter) op. 279;
 Deliria (tytuł oryginalny: Delirien);
 Nad pięknym modrym Dunajem (tytuł oryginalny: An der schönen blaue Donau) op. 314 (1867);
 Życie artysty (tytuł oryginalny: Künstlerleben) op. 316 (1867);
 Telegramy (tytuł oryginalny: Telegramme) op. 318 (1867);
 Opowieści Lasku Wiedeńskiego (tytuł oryginalny: Geschichten aus dem Wiennerwald) op. 325 (1868);
 Wino, kobieta i śpiew (tytuł oryginalny: Wein, Weib und Gesang) op. 333 (1869);
 Wiedeńska krew (tytuł oryginalny: Wiener Blut) op. 354 (1873);
 Róże południa (tytuł oryginalny: Rosen aus dem Süden) op. 388 (1880);
 Odgłosy wiosny (tytuł oryginalny: Frühlingsstimmen) op. 410 (1883);
 Walc cesarski (tytuł oryginalny: Kaiser-Waltzer) op. 437 (1888);
 Josef Strauss:
 Muzyka sfer (tytuł oryginalny: Sphären-Klänge);
 Franz Lehár:
 Złoto i srebro;
 Iosif Ivanovici:
 Fale Dunaju;
 Émile Waldteufel: 
 Walc Łyżwiarzy (tytuł oryginalny: Les Patineurs); 
 Walc radości (tytuł oryginalny: Flots de joie); 
 Miłość i wiosna (tytuł oryginalny: Amour et Printemps); 
 Estudiantina (tytuł oryginalny: Estudiantina);  
 Myosotis; 
 Tout a vous; 
 A toi; 
 Pomone; 
 Archibald Joyce:
 Marzenie;
 Czarna Orchidea;
 Wspomnienie;
 Tysiąc Pocałunków;
 Pieśń jesieni;
 Juventino Rosas: 
 Nad falami (tytuł oryginalny: Sobre las Olas); 
 Dmitrij Szostakowicz:  
 Walc 2
 Ilja Szatrow:
 Na wzgórzach Mandżurii;
 Wiosenne burze.

Słynne walce wchodzące w skład większych kompozycji:
 Charles Gounod:
 walc z opery Faust;
 walc z opery Romeo i Julia;
 Noc Walpurgii (scena baletowa z opery Faust, skomponowana w takcie 3/4, częściowo w rytmie walca);
 Léo Delibes:
 Walc Swanhildy (scena z baletu Coppelia);
 Jacques Offenbach:
 Walc Olimpii – scena z opery Opowieści Hoffmanna;
 koloraturowa Aria ze szczękiem sprężyny z opery Opowieści Hoffmanna;
 Giuseppe Verdi:
 Walc Brindisi (znany także jako Toast) – scena z opery La Traviata;
 Piotr Czajkowski:
 walc – scena z baletu Jezioro łabędzie;
 walc – scena z baletu Śpiąca królewna;
 Walc kwiatów – scena finałowa z baletu Dziadek do orzechów;
 Johann Strauss (syn):
 Walc skarbów – scena z operetki Baron cygański;
 Richard Strauss:
 walc z opery Kawaler srebrnej róży; 
 Imre Kálmán:
 walc z operetki Księżniczka Czardasza.

Przypisy

Bibliografia 
 
 

Formy taneczne