alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Rex Harrison

Rex HARRISON, aŭ realnome: Reginald Carey HARRISON (naskiĝis la 5-an de marto 1908, mortis la 2-an de junio 1990) estis brita aktoro.

Ekde 1924 li laboris en diversaj britaj teatroj, turneis ankaŭ tra Usono. En la jaro 1929 li unuafoje aperis en filmo. Famon li gajnis per rolo en la filmo The Citadel (1938). Ekde 1945 li vivis en Usono.

Unu el liaj plej grandaj sukcesoj estis la rolo de Profesoro Higgins en la muzikalo My Fair Lady, kiun li unue prezentis en la Broadway-teatro kaj poste en la filmigo de George Cukor. En 1965 li gajnis Oskaron por tiu ĉi rolo.

Rex Harrison mortis en 1990 en Novjorko.

Listo de filmoj 
 Men are no Gods (Britio, 1936)
 The Citadel (Britio, 1938)
 Major Barbara (Britio, 1941)
 Blithe Spirit (Britio, 1944)
 The Rake's Progress (Britio, 1944)
 Anna and the King of Siam (Usono, 1946)
 The Ghost and Mrs. Muir (Usono, 1947)
 Unfaithful Your's (Usono, 1948)
 The Four Poster (Usono, 1952)
 King Richard and the Crusaders (Usono, 1954)
 Midnight Lace (Usono, 1960)
 Cleopatra (Usono, 1963)
 My Fair Lady (Usono, 1964)
 The Honey Pot (Usono, 1967)
 Doctor Doolittle'' (Usono, 1967)

Eksteraj ligiloj 

   Klasikaj Filmoj (1939-1969): Rex HARRISON

Britaj aktoroj
Naskiĝintoj en 1908
Mortintoj en 1990
Naskiĝintoj la 5-an de marto
Mortintoj la 2-an de junio
Lilli Palmer

Lilli PALMER, aŭ realnome: Lilli Marie PEISER (naskiĝis la 24-an de majo 1914, mortis la 27an de januaro 1986) estis germana aktorino.

Naskiĝinte en Posen (nuntempe: Poznan en Pollando), ŝi pasigis sian junaĝon en Berlino, kie ŝi ankaŭ akiris instruadon pri aktorado. En Darmstadt ŝi en 1933 unuafoje aperis sursceneje, sed jam mallonge poste la juddevena aktorino devis fuĝi de la nazioj: unue al Francio kaj poste al Britio, kie ŝi ricevis siajn unuajn filmrolojn.

En 1943 ŝi edziniĝis al la brita aktoro Rex Harrison, kun kiu ŝi du jarojn poste transloĝiĝis al Usono. Ŝi daŭrigis sian karieron en la Broadway-teatro kaj en Hollywood, sed la geedzeco disiĝis kaj ŝi revenis al Germanio en 1954. Kun sia dua edzo Carlos Thompson ŝi vivis ĉefe en Svislando.

Lilli Palmer dediĉis sin ankaŭ al la pentrado, krome ŝi verkis kelkajn romanojn kaj publikigis siajn memoraĵojn Dicke Lilli – gutes Kind (1974). Ŝi mortis en 1986 en Losanĝeleso.

Listo de filmoj

The First Offence (Britio, 1933)
The Secret Agent (Britio, 1936)
Body and Soul (Usono, 1947)
Hans le Marin (Francio, 1948)
Mädchen in Uniform (Germanio, 1958)

Eksteraj ligiloj 

Lilli Palmer en filmportal.de
  (recenzo pri la filmo, en kiu ŝi ludas)

Germanaj aktoroj
Marie Břehová

Marie BŘEHOVÁ, fraŭline Kubáčová (naskiĝis la 18-an de junio 1935 mortis la 15-an de septembro 2016) estis ĉeĥa esperantistino, kiu esperantigas modernajn ĉeĥajn aŭtorojn.

Ŝi laboris kiel farmacia laborantino en Olomouc. Tie ŝi eklernis Esperanton en 1953. 

Por sia plezuro ŝi komencis esperantigi modernan literaturon, precipe el Bohumil Hrabal (rakontojn Belnostalgio, Strata lumigado, Morto en familio, Armagedon, Naŭzita distribuilo, Buĉista belulino, Aŭto Škoda 430, La flava birdo, Budeto el frondoj, Kiam la mastro mortas, ploras ankaŭ brutaro, Ruĝa trifolio, La gimnazianino, Ĉiun tagon miraklo, Morto en familio, Dividita loĝejo, La muso ŝtelis al infano suĉbuleton, Severe observitaj trajnoj), Ota Pavel (Oni povas vin eĉ mortigi, Karpoj por Wermacht, Longa mejlo, Kiel ni kun paĉjo nutris angilojn, Oraj angiloj, Kunikloj kun saĝaj okuloj, Pumprdentlich, En sveda deĵoro, La plej multekosta en centra Eŭropo, Morto de belaj kapreoloj), Karel Čapek (Prujno, La ora tero, Aŭtuno, Praha en neĝo, Pentekosta, Fine de vintro, Papilio dum vintro, La vojo hejmen), Josef Čapek (Kiam la vojo estas glita) kaj Jan Werich (Fimfárum, Pri la fiŝisto kaj lia edzino, Plenumita sonĝo, Reĝino Trotilo la unua, Nur kiam forfalos la foliaro de la kverko, Pri la fiŝisto kaj lia edzino). La tradukoj restas arkivitaj en manuskriptoj, nur du rakontoj el Čapek aperis en eksterlandaj gazetoj (Fine de vintro en Vekilo, La vojo hejmen en La Espero el Koreio). 

Ĉeĥaj esperantistoj
Rudolph Valentino

Rudolph VALENTINO [rudolf valentino], realnome: Rodolfo Alfonso Raffaello Piero Filiberto Guglielmi di Valentina d'Antoguolla (naskiĝis la 6-an de majo 1895, mortis la 23-an de aŭgusto 1926) estis italdevena usona aktoro kun franca patrino.

Naskiĝinte en Castellaneta (Italio), li en la jaro 1913 elmigris al Usono, kie li unue vivtenis sin kiel kelnero, figuranto kaj dancisto. En 1917 li ricevis sian unuan malgrandan rolon en filmo. Famon li gajnis per sia rolo en la filmo The Four Horsemen of the Apocalypse (la kvar apokalipsaj rajdantoj) en 1921. Baldaŭ li fariĝis mondkonata sekssimbolo, kaj lia frua morto – en 1926 en Novjorko – kaŭzis veran histerion inter liaj faninoj.
Oni taksis, ke lian entombigon ĉeestis 100.000 homoj.

Valentino dufoje edziĝis, en 1919 al la aktorino Jean Acker kaj, du semajnojn post eksedziĝo, en 1923 al Natacha Rambova, dancistino. Ankaŭ de ŝi li eksedziĝis duonan jaron antaŭ sia morto. La edzeco kun Acker, kiu estis lesbanino, kredeble estis pure formala; tamen Valentino devis pro bigamio pasigi tri tagojn en malliberejo, ĉar la leĝaro de Kalifornio preskribis, ke inter eksedziĝo kaj reedziĝo devas pasi unu jaro.

Listo de filmoj 

 The Four Horsemen of the Apocalypse (Usono, 1921)
 The Sheikh (Usono, 1921)
 Moran of the Lady Letty (Usono, 1922)
 Blood and Sand (Usono, 1922)
 Monsieur Beaucaire (Usono, 1924)
 The Eagle (Usono, 1925)
 Cobra (Usono, 1925)
 The Son of the Sheikh (Usono, 1926)

Vidu ankaŭ 
 Muta kino
 junulara idolo

Eksteraj ligiloj 
 https://web.archive.org/web/20091027085505/http://geocities.com/~rudyfan/rudy.htm 
 http://imdb.com/name/nm0884388 
 http://www.silentgents.com/PRudy.html  
 http://www.silentgents.com  

Usonaj aktoroj
Mortintoj en 1926
Naskiĝintoj en 1895
František Buhr

František BUHR (naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1896 en Prago  - mortis la 23-an de decembro 1966 en Prago) estis ĉeĥa esperantisto (ekde 1922), kalkula oficisto.

En 1923 estis en. Prago fondita la unua loka unuiĝo de katolikaj esperantistoj, en 1929 la tutŝtata Ligo de Katoli­kaj Esperantistoj en Čeĥoslovakio kun celo propagandi in­ter katolikoj kaj subteni la movadon por reunuiĝo de la kristanaj eklezioj. En 1932 ĝi havis 190 membrojn. Prezi­danto estis la helpepiskopo en Prago d-ro Antonín Eltsch­kner, la ĉefa gvidanto František Buhr.

En 1929 F. Buhr eldonis kajeron Kantareto“ kompilitan de Jan Filip. En 1948 aperis pliigita reeldono. En 1930 F. Buhr eldonis ankaŭ ĉeĥlingvan poemaron de Jan Filip „Pomněnky“ (Neforgesuminoj), kiun J. Filip verkis sub pseŭdonomo Václav Vlček.

La asocio de ĉeĥoslovakaj esperantistoj havis skoltan komisionon gvidatan de F. Buhr kaj S. Lešinger. En 1934-02-26 ĉe Svaz junáků a skautek RČS'' (Asocio de geskoltoj en ĈSR) estis fondita Esperanta fako. Ĝi estis ligita al la eksterlanda fako de la Asocio kaj per estrado de la fako estis komisiita F. Buhr. 

Inter 1926-1948 li eldonis ok kajerojn de Turmonda Interŝanĝa Adresaro (la 1-a n-ro aperis 1926-10-15, la 8-a, la lasta, en aprilo 1948.) 

En 1947 li gvidis korespondajn kursojn laŭ ciklostilitaj tekstoj de J. kaj K. Filip.  

Ĉeĥaj esperantistoj
Rudolf Burda

Rudolf Burda (naskiĝis la 9-an de aprilo 1902 en Plzeň - mortis la 11-an de februaro 1968 en Plzeň) estis  ĉeĥa esperantisto.

Li laboris en Pilzeno, fariĝis komitatano de EAĈSR kaj kiam la organizo estis en 1952 likvidita fare de komunistoj dum la tiama malvarma milito (la rusa devis esti internacia lingvo de laboristaro), li - por iel kompensi la mankon de organizaĵo kaj de informa agado en Ĉeĥoslovakio - energie eklaboris en Pilzeno por utiligi Esperanton. Lia multobligita inform-organo La Pacdefendanto (59 n-roj, 1952-1956), antaŭulo de la internacia gazeto Paco de MEM, faris netakseblan servon ne nur en la eldonlando. Sendata en la mondon ĝi baldaŭ helpis revivigi per siaj alvokoj, informoj kaj sugestoj la movadojn en USSR kaj en aliaj socialismaj landoj.

R. Burda, oferinte multe da laboro kaj propra mono, organizis helpon de ĉeĥoslovakaj esperantistoj al familioj de arestitaj japanaj pacbatalantoj (1950-1951).

Li estis la unua prezidanto de Mondpaca Esperantista Movado.

Koncentrejano ĝenata de StB.

Ĉeĥaj esperantistoj
Jaromír Canibal

Jaromír Canibal (naskiĝis la 19-an de decembro 1947) estas ĉeĥa esperantisto.

Laŭ profesio li estas kuracisto.

En Esperantujo li dediĉas sin al ŝako. Dum certa tempo li estis prezidanto de Esperanta Ŝak-Ligo Internacia (EŜLI) kaj redaktoro de ĝia organo Esperanta Ŝako.

Kun Bernhard Fabet li verkis artikolon Esperanto kaj ŝako ("Esperanta Ŝako", 3/1993), en kiu ili priskribis la historion de la faka organizo.

Eksteraj ligiloj 
 „Eventoj“ n-ro 043 kun la menciita artikolo 

C
Josef Chvosta

Josef CHVOSTA (naskiĝis la 25-an de septembro 1923 - mortis la 11-an de februaro 1997) estis ĉeĥa esperantisto.

Li laboris en Somera Esperanto-Tendaro en Lančov, tradukis el la ĉeĥa literaturo, en Juna Amiko gvidis rubrikon "Klubo de legantoj".

Verkoj 
 Nakiko (Poděbrady 1963-1966)
 Tekstoj por superaj kursoj - pedagogio (SET-ano 1977)

Tradukoj 
 Jaroslav Hašek: Ekzemplo el la vivo (La Suda Stelo, 3/1958)
 Karel Čapek: Jura Kazo (Nica literatura revuo, 3/6, p. 232-234)
 Miloslav Švandrlík: Trovo de Valentin Krocánek (Starto 5/1975)
 Alois Jirásek: F. L. Vek (manuskripto)

Artikoloj 
 Reformo de kalendaro (Scienca Revuo, 1/1966)
 Speciala metilernejo en Sadska (Scienca Revuo, 2/1966)
 Problemoj pri Etruskoj (Scienca Revuo, 3-4/1966)
 Amu vian proksimulon (Mondano 1/1967)
 Historio de latina alfabeto (Scienca Revuo, 1/1967)
 Resto de sklaveco (Mondano 3/1967)
 Komenco de historio (Scienca Revuo, 3/1967)
 Ĉu estas mondaneco aktuala? (Mondano 6/1968)
 Individuo kaj socio (Mondano 5/1968)
 Problemo de tielnomataj propraj nomoj (Monato 6/1968)
 Nur centono (Mondano 7/1968)
 Atestoj pri la ekzisto de Atlantis] ([https://eo.wikisource.org/wiki/Scienca_Revuo Scienca Revuo, 2/1969)
 Kontribuo de Ŝumiroj al la homara civilizo (Scienca revuo, 1/1971
 Eksterteraj civilizoj sur la tero. (Scienca Revuo, 4/1971)
 La dek du monatoj (Scienca revuo, 3/1975)
 Ĉu Bohemio, ĉu Ĉeĥio? (Starto 4-5/1985)
 Esperanto kaj aliaj proponoj de internacia lingvo (Starto 4-5/1985)
 Konversacio 1: Familio kaj Kolektivo (Starto 1/1986)
 Konversacio 2: Loĝado (Starto 2/1986)
 Konversacio 3: Domaroj (Starto 3/1986)
 Konversacio 4: Vojaĝado (Starto 5/1986)
 Konversacio 5: Legado (Starto 6/1986)
 Konversacio 6: Amuzoj (Starto 1/1987)
 Konversacio 7: Manĝado kaj trinkado (Starto 2/1987)
 Konversacio 8: Sporto kaj ludoj (Starto 3/1987)
 Konversacio 9: Universo (Starto 4/1987)
 Konversacio 10: Vetero kaj kalendaro (Starto 5/1987)
 Konversacio 11: Instruado, lernado, sciencoj (Starto 6/1987)
 Konversacio 12: Vestado (Starto 1/1988)
 Konversacio 13: Korpo kaj malsanoj (Starto 2/1988)
 Konversacio 14: Geografio kaj historio (Starto 3/1988)
 Konversacio 15: Laboro kaj tekniko (Starto 4/1988)
 Konversacio 16: Naturaj sciencoj (Starto 5/1988)
 Konversacio 17: Flaŭro (Starto 6/1988)
 Konversacio 18: Faŭno (Starto 1/1989)
 Konversacio 19: Filozofio (Starto 2/1989)
 Konversacio 20: Internaciaj kontaktoj (Starto 3/1989)
 Rememoro pri samideano František Pytloun kaj kontribuo al problemo de „nur: jen, teprv“. (Starto 5/1989)
 Problemo de propraj nomoj'' (Starto 5/1990)

Tradukitaj artikoloj 
 M. Jelínek:  Modernizado de la instruado pri matematiko. (Scienca revuo, 3-4/1966)

Chvosta, Josef
Jiří František Chaloupecký

Jiří František CHALOUPECKÝ (28-a de februaro 1890 – 10-a de aprilo 1922) estis ĉeĥa esperantisto, fondis (1911) Laboristan Unuiĝon Esperantistan en Prago, fakon de socialdemokratia Laborista Akademio, kaj klasbatalan gazeton La Kulturon en 1912. En 1913 li pasis al Ido. Chaloupecký aliĝis al la komunista partio tuj post ĝia fondo. Li estis iniciatinto de la unua Spartakiado de la Federacio de Laboristaj Korpedukaj Uniĝoj (FDT) en Prago, Na Maninách, en 1921. Kelkloke tie aperigis surskriboj en Ido. Li mortis juna, lia enterigo en aprilo 1922 estis grava komunista manifestacio.

Eksteraj ligiloj 

 Informo 

Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj idistoj
Dalibor Chalupa

Dalibor CHALUPA (naskiĝis la 27-a de januaro 1900 en Letovice - mortis la 14-an de junio 1983 en Prago) estis ĉeĥa esperantisto, redaktoro de Verda Stacio, dramaturgo de Esperanto-operoj; aŭtoro de inaŭgura dramsceno de Verda Stacio en Brno same kiel en Praha. Li estis ankaŭ poeto.

Kiel instruisto li dum kelkaj jaroj instruis, poste transiris al radio-stacio en Brno kaj ankaŭ en tiu laboro li sekvis pedagogiajn celojn. Precipe li sciis transformi gravajn dramojn en radiodramon, en kiuj la aŭskultantoj ne vidas la aktorojn, tamen la voĉoj kaj helpaj sonoj devas sufiĉi por komprenigi la scenojn al la aŭskultantoj. Tiamaniere li prilaboris tridekon da dramoj.

Kun gravaj poetoj Jiří Wolker, Lev Blatný k.a. li fondis literaturan grupon kaj eldonadis monatgazeton Host (Gasto).

Verkoj 
 Brázda v duši (Plugosulko en la animo, 1920)
 Duhové poledníky (Ĉielarkaj meridianoj, 1927)
 Promlčené výzvy (Forsilentigitaj alvokoj, 1940)
 Štastný nový rok (Feliĉan Novaj Jaron, 1946)

Eksteraj ligiloj 
 Mallonga biografio

Fontoj 
 Artikolo pri Dalibor Chalupa en la Historio de Ĉeĥa Radio 

Ĉeĥaj esperantistoj
Esperanto-verkistoj
Verda Stacio
Josef Černý

Josef ČERNÝ (naskiĝis en 1904, mortis en 1983) estis ĉeĥa esperantisto kaj kuracisto.

Li aktivis inter esperantistoj en Most, estis aŭtoro de  Esperanto-lernolibroj, tradukoj el la ĉeĥa literaturo, granda vortaro, kiuj restis en manuskriptoj.

Verkoj en manuskripto
Co je to esperanto? (Kio estas Esperanto? - lernolibro de Esperanto)
Pedagogiko
Kompleta kurso konversacia
Otázky a odpovědi pro kurs A (Demandoj kaj respondoj por la kurso A)
Esp. gramatiko

Tradukoj
Eduard Bass: Klapzubova jedenáctka (La dekunuo de Klapzuba)
Josef Nesvadba: Tarzanova smrt (La morto de Tarzan)
Ivan Efremov: La nebulozo de Andromedo (kun Zdeněk Pluhař)
Jan Karafiát: Broučci (Lampiroj)
Markus: Mušketýři po 5 letech (Musketeroj post 5 jaroj)
Karel Čapek: Krakatit (Krakatito)
 
Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj kuracistoj
Karel Daněk

Karel DANĚK (naskiĝis en 1948) estas ĉeĥa esperantisto kaj inĝeniero. Ĝis 1996 li estis teknika redaktoro de Starto kaj de Bulteno (komuna por Prago kaj Brno). Li kunfondis Esperantan Literaturan Fondaĵon en Brno. Nun li dediĉas sin al alternativa medicino.

Ĉeĥaj esperantistoj
Vladimír Dvořák (esperantisto)

Vladimír DVOŘÁK (1960-) estas ĉeĥa esperantisto, inĝeniero pri ekonomio.
Esperantiĝis en 1986, aktivis en Praga Junulara E-Klubo. En 1989-1992 prezidanto de Junulara Sekcio de Ĉeĥa-Esperanto Asocio (Ĉeĥa Esperanto-Junularo), en 1991-1993 vicprezidanto de Ĉeĥa Esperanto-Asocio. En 2003 transloĝiĝis kun la familio el Prago al Písek. En 2011-2016 prezidanto de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Kun sia edzino Pavla Dvořáková li ĉeforganizis multajn Esperanto-aranĝojn - temas ekz. pri IFEF-Antaŭkongreso en Prago en 1991, Oficiala UK-Antaŭkongreso en Prago 1992 kun seminario pri Komenio, Mezeŭropa Junulara Semajno en Olomouc 1992, Interreligia ASISTI-Seminario en Tábor en 1994, ILEI-konferenco en Tábor en 1996, Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj en Pilský Mlýn apud Sedlice en 2006 (vidu ), unuaj du Vinaj seminarioj en Suda Moravio en 1989-1990, kleriga seminario pri "Esperanto kaj Interreto" Sabla Printempo en Písek (2006-2011), ĈEA-kongresoj kaj konferencoj en 2012-2016 (Břeclav, Nymburk, Prostějov, Ústí nad Orlicí, Pelhřimov), Antaŭkongresa Ekskurso de UEA en Svitavy en 2016 k.a.). Li meritas precipe pri ekonomia kaj jura stabiligo de la organizo.

Li esperantigis oficialan turisman retejon de la urbo Písek (http://www.icpisek.cz).

Filino Edita (1994) ankaŭ aktive regas Esperanton.

Ĉeĥaj esperantistoj
Josef Drlík

Josef DRLÍK (1909-1983) estis ĉeĥa esperantisto, akademia arĥitekto, prezidanto de EK Praha; fuĝis el vagonaro en Germ. antaŭ sia ekzekuto, ribeligis koncentrejon en 1945 ĝis la veno de la soveta armeo; krude turmentita en komunisma karcero, tie li konatiĝis (en Opava) kun s-ro Tomčík Jar., la posta sekr. de la prezidento Svoboda; post la karcero li eklaboris en Rakovník, sed kun obeata kondiĉo, ke aŭto de lia firmao lin ĉiusemajne transportos Pragon por ĉeesti la EK-kunvenojn!

Ĉeĥaj esperantistoj
Josef Eiselt

Josef EISELT [ajzelt] (naskiĝis la ; mortis en 1936) estis ĉeĥa esperantisto kaj gimnazia direktoro.

En juneco li vivis en Bosnio, kiel emerito en Prago. Li tradukis Ĉefeĉ-ŝlosilon al la kroata lingvo kaj estis pioniro de Esperanto en Sarajevo. En 1910 li fondis la klubon La stelo bosnia, kies unua prezidanto li estis. Li estis prezidanto de ĈAE de 1920 (fondiĝo) ĝis 1929. Li verkis lernolibron Esperanto por ĉiu, 1930.

Ĉeĥaj esperantistoj
Antonín Eltschkner

Antonín ELTSCHKNER [elĉkner] estis ĉeĥa esperantisto, d-ro pri teologio, episkopo en Prago, titola episkopo de Zefirio. Naskiĝis en la 4-a de junio 1880 en Polička, mortis en la 22-a de februaro 1961. Esperantisto de 1924. Prez. de Ligo de Katolikaj Esperantistoj en Ĉeĥio. Depost 1925 ano de Esperanta sekcio de l' "Katolika Konsilantaro".

Eksteraj ligiloj 

 Historio de la katolika E-movado en Ĉeĥio ĝis la jaro 1989
 Rok 1943 - biskup ThDr. Antonín Eltschkner (1880 - 1961) 

Ĉeĥaj esperantistoj
Karel Filip

Karel FILIP (naskiĝis la 2-an de decembro 1915 en Přibyslav - mortis la 22-an de januaro 2001) estis katolika sacerdoto, ĉeĥa esperantisto kaj vortaristo.

Kun sia pli aĝa frato Jan li verkis kantaretojn kaj grandajn esperantan-ĉeĥan kaj ĉeĥan-esperantan vortarojn.

Aŭtorrajtoj de la fratoj Filip 
La plena verkaro de la fratoj Jan kaj Karel Filip estis liberigita sub la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Ĉeĥujo, kion pruvas la OTRS rikordo n-ro 2009072310074867. La subskribita deklaro troviĝas en la arkivejo de la Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Eksteraj ligiloj 

 Ĉeĥaj vortaroj  en Bibliografio de Esperanto-vortaroj kaj terminaroj de Edward Ockey
 Verkoj de kaj pri Karel Filip en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

Ĉeĥaj esperantistoj
Esperanto-vortaristoj
Josef Grňa

Josef GRŇA  (naskiĝis la 18-an de aprilo 1880 en Všetuly apud Holešov, mortis la 14-an de junio 1919 en Městečko Trnávka) estis ĉeĥa pionira esperantisto, instruisto direktoro de burĝa lernejo en Jevíčko, kunlaboranto de Theodor Čejka.

Vivo 
Li estis inside mortigita per pafo de krimulo, postlasante edzinon kun du infanetoj.

Verko 
Li tradukis Esperanten Rakontojn de Jakub Arbes. La libro aperinta en 1907 estas la unua aperinta Esperantigo el la ĉeĥa literaturo.

Referencoj 

 Týdeník Kroměřížska, 5, 1994, č. 35, s. 5
 EdE-G
 Databáze národních autorit NK ČR (Datumbazo de naciaj aŭtoritatuloj de Nacia Bibioteko en Prago)

Eksteraj ligiloj 

 

Ĉeĥaj esperantistoj
Murditoj
Vladislav Hasala

Vladislav "Vláďa" HASALA (naskiĝinta 25. 5.1951 – mortis 25.11.2020) estis ĉeĥa esperantisto, kelnero, kuiristo kaj entreprenisto, eksa komitatano de ĈEA, SAT-ano, motoro de la Esperanto-movado en Strážnice (AEST 1991, 67-a SAT-Kongreso 1994), filatelisto, peranto de E-gazetaro en Ĉeĥio.

Li estis entuziasma filatelisto kaj gvidis Esperanto-sekcion ĉe Asocio de Ĉeĥaj Filatelistoj kaj iaman sekcion de kolektantoj ĉe Ĉeĥa Esperanto-Asocio. 
En la fondojaro de ĈEA 1969 li fariĝis estrarano de junulara sekcio, inter la jaroj 1991-1998 li estis estrarano de ĈEA. 
Ankaŭ lia filino Andrea estas esperantistino, ekde 2019 estraranino de ĈEA.

Ĉeĥaj esperantistoj
Strážnice
František Heikenwälder

František HEIKENWÄLDER (naskiĝis la 5-an de oktobro 1898 en Kunvald -mortis la 11-an de oktobro 1961) estis ĉeĥa-germana esperantisto.

Profesie li estis librotenisto en fabriko. 

En Esperanto-movado li meritiĝis kiel intermilita prezidanto de EK Prostějov kaj redaktoro de ĝia gazeto Ligilo, kiu ekde 1938 aperadis kiel tutlanda asocio organo, tamen ĉiam sub lia redaktado. Li devis eksiĝi en marto 1939, ĉar li fariĝis aŭtomate germana ŝtatano (la redaktadon transprenis Stanislav Kamaryt kaj Antonín Slanina).

Li sciis inventi novajn aranĝojn. La unuaj du jarkolektoj aperadis ciklostilitaj, de post januaro 1932 presitaj. Enestis allogaj ilustraĵoj. La unuopaj numeroj estis 12-paĝaj (formato A4), el tio kvar paĝoj estis literaturaĵo komposita tiel, ke eliginte la du foliojn oni ricevis kajereton kreonta dum la aperjaro belan libreton. La elekto de la literaturaĵoj por tiu celo estis ĉiam tre bona. MEP tiamaniere akiradis librojn por sia Eldonejo. La redaktoro zorgis, ke la gazeto aperadu akurate je la unua de ĉiu monato. "Ligilo“ ne polemikis; ankaŭ tio plaĉis al la abonantoj. Heikenwälder sciis adapti la redaktadon konforme al la linio de la Asocio. 

Por Verda Stacio li esperantigis teatraĵon de František Langer Grandhotelo Nevada.

Ĉeĥaj esperantistoj
Jan Holub

Jan HOLUB (naskiĝis la 5-an de januaro 1878 en Kopřivnice - mortis la 17-an de januaro 1951, Kopřivnice) estis ĉeĥa pionira esperantisto, kunlaboris kun Theodor Čejka ĉe lia lernolibro, kiu en 1901 startigis la E-movadon en Ĉeĥio.

Li estis instruisto en Veřovice apud Frenštát pod Radhoštěm, poste en Loučka, Kojatín, Hůrka, Bernartice apud Nový Jičín kaj fine en Kopřivnice.

Li ludis violonon, verkis poemojn kaj ankaŭ sekrete artikolojn pri socialismo en la gazeto „Červánky“ (Matenruĝo) antaŭ la unua mondmilito.

Li devenis el laborista familio kaj volis per Esperanto interkomprenigi laboristojn. Tial li kunlaboris kun Čejka kaj Bilík pri nova lernolibro (1900) kaj en la gazeto „Revuo Internacia“ li prizorgis rubrikon „Bibliografio“, ofte sub pseŭdonomoj. Kun Čejka kaj Krumpholc li veturis la la 2-a UK en Ĝenevo.

Lia patro laboris en vagonfabriko de Kopřivnice, havis multajn infanojn, el kiuj pluraj mortis je tuberkulozo. Jan sola fariĝis studento, nome en proksima Příbor. Li okupiĝis pri filozofio, ne drinkis alkoholaĵojn, nek fumis, kio tiam ŝajnis stranga, eĉ ekstravaganca. Kun sia edzino, fraŭline Khodlová el Plzeň, li ne havis proprajn infanojn, sed adoptis knabon kaj knabinon el fremdaj familioj (al la knabo mortis patrino je tuberkulozo). Ili bone edukis ilin, la knabinon ili bone edzinigis, la knabo ellernis metiojn de buĉisto kaj kelnero. Dum okupacio la adoptita filo laboris en fabriko „Tatra“, post la laboro li studis kaj nelonge antaŭ la morto de Jan Holub akiris titolon de inĝeniero.

Verkoj 
 Mezinárodní řeč esperanto (Internacia lingvo Esperanto, 1900, kun V. Bílík kaj Th. Čejka)
 Různé myšlenky (Diversaj ideoj, manuskripto, ĉ. 1900)
 Z mého života (El mia vivo, manuskripto, ĉ. 1900)
 Psychologické poznámky (Psikologiaj rimarkigoj, 5.2.1900)
 Rod, číslo kaj sklonba jmen podstatných (Genro, nombro kaj deklinacio de substantivoj, Bohema esperantisto, 1902, p. 3 kaj 12)
 Přídavná jména (Adjektivoj, Bohema esperantisto, 1902, p. 13-14 kaj 19-20)
 Ukázka z připravovaného slovníku česko-esperantského, Bohema esperantisto, 1904, p. 123-124)
 Zájména - ostatní (Pronomoj - ceteraj, Bohema esperantisto, 1904, p. 6-8, 28-30)
 El Bohemujo kaj Moravujo (Lingvo Internacia, 1900, 107, 126-127)
 El Bohemujo kaj Moravujo (Lingvo Internacia, 1901, 133-134)
 Bohemaj proverboj (Lingvo Internacia, 1901, p. 152)
 Bibliografio (Recenzo pri lernolibro de František Vymazal, Lingvo Internacia, 1902, p. 85)

Fonto 
 Theodor Čejka: Zemřel Jan Holub (Mortis Jan Holub, Esperantista 1951, p. 88-89)
 Stanislav Kamarýt: Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio, 1983

Eksteraj ligiloj 
 Portreto de Jan Holub en la retejo de famaj naskiĝintoj en la urbo Kopřivnice 

Ĉeĥaj esperantistoj
Vítězslav Eduard Hvězdenský

Vítězslav Eduard Hvězdenský <Steleculo>, <pseŭd. de Edvard Florjanĉiĉ> (naskiĝis en 1909) estis ĉeĥa kaj esperanta poeto en Vizovice, ekde 1951 vivis en Jugoslavio.

Aŭtoro de poezio kaj marŝkantoj, redaktoro de Aŭroro, organo de Homar-Gvardio (1945-1948).

Verkoj esperantlingvaj

Pro la ĉarma amo, pro la rava paradizo. Poezio de l' eterna amo - kiel Vlaďa Hvězdenský (Steleculo). - En propra kosto, 1937. - 19 p.
Dudekoka oktobro - kiel Viktoro Edvardo Steleculo. - Praha: "Suno de Libero de Homaro", 1961. - 16 p.
Al Sudslavio (1964, 88 p.)

Verkoj ĉeĥlingvaj
Písně touhy a lásky (Kantoj de sopiro kaj amo, 1936 )
Poznání sebe sama (Ekkono de si mem)
Pozdravy Lidstvu (Salutoj al la Homaro)
Vítězné písně svobodných Čechů a Slováků (Venkaj kantoj de liberaj ĉeĥoj kaj slovakoj)
České prominentní hudebníky, dirigenty, komponisty třetího exilu Západní Evropy a Spojených států severoamerických na pranýř mé milované vlasti ČSR (Ĉeĥajn gvidajn muzikistojn, dirigentojn, komponistojn de la tria ekzilo de Okcidenta Eŭropo kaj Usono sur pilorion de mia amata patrujo ĈSR!, 1988)
Manifest otevřeného listu národnostním šílencům moravských separatistů (Manifesto de malfermita letero al naciismaj frenezuloj de moraviaj separatistoj, 1988)
Pochod moravské národní gardy (Marŝo de moravia nacia gvardio, 1988, muzikigis Vlastibor Svatopluk Velkomoravský)

SEN VERVA AMO

Sen verva amo vivi ĝoje
mi ne estas kapabla,
nur ekĉagreniĝi milfoje
pro amfeliĉo agrabla.

24. IV. 1937

Hvezdensky, Vitezslav Eduard
Hvezdensky, Vitezslav Eduard
Eva Jelínková

Eva JELÍNKOVÁ (1953 ? - 1991 ?) estis ĉeĥa esperantistino, talenta tradukintino de Spartako de Jarmila Loukotková. Ŝi tragike pereis (falis sur ŝin fenestra vitro kaj tranĉis ŝian kolon).

Ŝia rakonto Reveno estis premiita en Belartaj Konkursoj de UEA kaj aperis en Fonto 26/1982.

Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj tradukistoj
Mortintoj post falo
Jaroslav Ježek

Jaroslav JEŽEK (naskiĝis la 25-an de junio 1906 en Prago - mortis la 1-an de januaro 1942 en Novjorko) estis duonblinda ĉeĥa ĵazmuzika komponisto, pianisto kaj dirigento, kiu krom klasikaj komponaĵoj verkis komponis muzikon por kantoj de la komikaj aktoroj Jiří Voskovec kaj Jan Werich kaj por iliaj filmoj.

Kiel studento li partoprenis E-kurson ĉe Vuk Echtner.

Literaturo 
 HOLZKNECHT, Václav: Jaroslav Ježek a Osvobozené divadlo. Prague: Arsci, 2007. ISBN 978-80-86078-67-0

Eksteraj ligiloj 

 Biografio, listo de verkoj, sondosieroj, retligiloj  angle

Sondosieroj 
 Bugatti-Step 

Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥa muziko
Ĉeĥaj klasikaj komponistoj
Ĵazkomponistoj
Ĉeĥaj ĵazmuzikistoj
Ĉeĥaj dirigentoj
Ĉeĥaj elmigrintoj kaj ekzilintoj
Naskiĝintoj la 25-an de junio
Mortintoj la 1-an de januaro
Jindřich Ježek

Jindřich JEŽEK <pseŭd.: Erinazzo> (naskiĝis la 12-an de julio 1898 en Lišov - mortis la 21-an de februaro 1951 en Buštěhrad) estis ĉeĥa esperantisto,  majstro kamentubisto, tradukis Kantojn de Sklavo de Svatopluk Čech.

Lia profesio ne malebligis al li funde studi fremdajn lingvojn kaj li fariĝis poligloto de nekutima eruditeco. Krom la ĉefaj eŭropaj lingvoj li sciis ankaŭ la araban, persan, hebrean, ciganan. Plie li funde studis ankaŭ problemojn de la ĉeĥa lingvo; kiam li prezentis siatempe funde argumentitan proponon pri reformo de ĉeĥa ortografio subskribitajn per sia nomo kaj profesio, la komitato specialista deklaris, ke temas pri kaŝnomo de fama profesoro. La metilernadon li finis en Plzeň dum la unua mondmilito. Tie li fariĝis esperantisto kaj veninte en 1920 en Prahan, li mirigis ĉiujn samideanojn per flua konversacio kaj riĉega vorttrezoro.

Li multon verkis en Esperanto. Ekzistas kompleta lia traduko de „Kantoj de Sklavo“ de Svatopluk Čech, el kiuj multaj pecoj estis publikigitaj en La Progreso kaj du en Ĉeĥoslovaka antologio. La Progreso publikigis ankaŭ liajn artikolojn pri ĉeĥismoj, vivo de animaloj kaj pri Literatura Mondo. 

Ankaŭ lirikisto li estis. Okaze de lia morto la ĉeĥa revuo Esperantista kondolencis al lia edzino kaj du filoj lasante paroli la poeton en versoj verkitaj „je la tria matene la 19. 12. 1948“:

Mia skribmaŝino

Mia fidela kamaradino
mia malnova skribmaŝino, 
kiom jam vin mi turmentis, 
kun vi kompaton ne sentis!

Kion vi ĉian jam skribis, 
kion mi al vi konfidis: 
konton komercan, lernejan taskon, 
ŝuldo-admonon malpaciencan, 
aman leteron, studon sciencan, 
gajan novjaron, ĝojan kristnaskon, 
nomtag-gratulon, tradukon, poemon, 
(kiam mi havis tempon kaj emon) ...  

Ĉu vi ankoraŭ la sanon konservos? 
Kaj kiom jarojn al mi vi servos? 
Kaj kia estos via sorto
post mia morto? 

Kiu vin poste posedos? 
Ĉu vi lin tedos, 
aŭ li vin, 
post mia fin‘?

Erinazzo

Artikoloj
Ĉeĥismoj (La Progreso 1924, p. 82 kaj 1926, p. 49, 115)
Aldono al Vivo de animaloj (La Progreso 1925, p. 107)
Pri "Literatura Mondo" (La Progreso 1925, p. 103)

Tradukoj
Svatopluk Čech: Kantoj de sklavo (La Progreso 1927, p. 60, kaj en Ĉeĥoslovaka antologio) 

Ĉeĥaj esperantistoj
Somera Esperanto-Tendaro Lančov

SET Lančov, estas Somera Esperanto-Tendaro apud vilaĝo Lančov, kiun prizorgas la esperantistoj el Třebíč. 

Ĉiujare (ekde 1952) tie okazas tri dusemajnaj etapoj en julio ĝis mezo de aŭgusto, por komencantoj, progresintoj kaj konversaciaj kursoj. La tendoj jam estis anstataŭigitaj per kabanoj (laŭ ordono de oficoj pro higienaj motivoj), tamen la tradicia nomo restis konservita. Dum socialismo estis la tri etapoj plenŝtopitaj de esperantistoj (po 150 personoj), sed post 1990 la esperantistaj partoprenantoj malmultiĝis kaj la organizantoj devis enkonduki ankaŭ kursojn de la angla kaj germana lingvoj por plenigi la kabanojn per ripozantoj. 

Proksime estas granda digolago, kasteloj Vranov kaj Bítov, ruino Cornštejn. 

La tendaron organizas Pavel Sittauer, la lernolibrojn verkis Theodor Kilian kaj Josef Vondroušek, sed helpis kaj helpas ankaŭ multaj aliaj esperantistoj.

Naturparko Podyjí-Thayatal 

Proksime troviĝas la transeŭropa Naturparko Podyjí-Thayatal. Tio regiono estis parto de eksa Fera Kurteno. Proksime de urbo Čížov ekzistas monumento de Fera Kurteno. La naturparko hodiaŭtage enhavas multaj oficialaj vojoj, ĉe tiojn oni povas biciklumu kaj migrumu inter Ĉeĥio kaj Aŭstrio. Oni devas enhavanti la eŭropa civitano. Ĉeĥiaj kaj aŭstriaj limkontrolistoj (ankoraŭ) patrolas. Ĝenerale, por eŭropa civitano, libera limovojaĝumo eblas.

Limkruciĝaj biciklovojoj 

"Biciklovojo de naturparko". Surloke tiu biciklovojo markas kun blanka floro antaŭe de verda fonto.

"Biciklovojo de vino kaj kulturo". Surloke tiu biciklovojo markas kun blanka vinvito antaŭe de ruĝa fonto.

"Biciklovojo de ses urboj". Surloke tiu biciklovojo markas kun blanka urbomuroeniro antaŭe de flavbruna fonto.

Ankaŭ la longdistanza biciklovojo Fera Kurteno Trako surloke spuras preter. detala informacio

Kiel alvenu 

La plej proksima fervoja stacio estas Šumná. El Šumná eblas daurigi per buso al Vranov nad Dyjí. Same oni atingas
Vranov ankaŭ el urbo Znojmo.

La serĉiloj de ÖBB kaj Deutsche Bahn ebligas trovi transnaciajn trejninterligilojn.

Sportkonkursoj 

En ĉirkaŭaj akvejoj ofte okazas sportkonkursoj de kajtoboatado.

Vidu ankaŭ 
Lančov
Šumava - alia surlima/transnacia naturoparko.

Eksteraj ligiloj
 Hejmpaĝo de la tendaro
 nppodyji.cz
 np-thayatal.at
 Ligilolisto al mapoj de biciklovojoj
 biciklumo kaj migrumo en regiono de Znojmo kaj Retz - Enketo pri la regiono de Naturparko Podyjí-Thayatal. Pdf-paĝo numero 24 enhavas detala mapo de biciklaj kaj migrumaj vojoj en naturparko Podyjí-Thayatal. 

Esperanto-movado en Ĉeĥio
Distrikto Znojmo
Lančov
Esperanto en 1952
Someraj Esperanto-kursoj
Hugo Jokl

Hugo JOKL (naskiĝinta la  en Pacov, Ĉeĥio; mortinta la  en Tábor, Ĉeĥio) estis ĉeĥa-aŭstra esperantisto kaj instruisto pri historio, geografio kaj la ĉeĥa lingvo. Li instruis Esperanton en ĉeĥa gimnazio en Vieno de 1920 ĝis 1938. Krome li estris Boheman Klubon Esperantistan en Vieno kaj raportis en Vienaj ĉeĥaj gazetoj pri Esperanto. Kun Emil Pfeffer li verkis ĉeĥan lernolibron de Esperanto. Dum la milito la estis arestita en nazia koncentrejo, poste li transloĝiĝis al Tábor.

Fontoj 

Aŭstraj esperantistoj
Ĉeĥaj esperantistoj
Rosa Junck

Rosa	JUNCK (naskiĝinta BÍLEK aŭ BÍLKOVÁ la  en Tábor (germane Tabor), tiam Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ Ĉeĥio; mortinta la  en Bordighera, Italio) estis ĉeĥa esperantistino kaj instruistino de lingvoj. 

Junck loĝis en Italio de 1890 kaj estis esperantistino de 1897. Ŝi deklamis poemon en la 1-a Universala Kongreso de Esperanto en Boulogne-sur-Mer; laŭ L.L. Zamenhof ŝi estis modelo de Esperanto-prononco kaj "kronita" reĝino de Esperanta deklamo. Ŝi fariĝis vicprezidantino de la grupo en Bordighera, kiun ŝi fondis kun Clarence Bicknell en 1910. 

Junck verkis multajn artikolojn en kaj pri Esperanto por italaj kaj Esperantaj gazetoj. Ŝi tradukis Floro de Pasinto (1906) kaj Kverko kaj Floro (1906), ambaŭ de Edmondo De Amicis kaj prizorgis la italan tradukon de la Fundamento de Esperanto.

Literaturo 
 1982: Migliorini, Elio. Pionieri dell’Esperanto in Italia [Esperanto-Pioniroj en Italio]. Roma 1982 (en la itala)

Notoj

Eksteraj ligiloj 
Libroj  de kaj pri Rosa Junck en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Ĉeĥaj esperantistoj
Akademio de Esperanto
František Kavan

František KAVAN (naskiĝis la 11-an de majo 1875 en Malšovice -mortis la 25-an de oktobro 1949 en Plzeň) estis ĉeĥa esperantisto.

Kiel tre ŝatata komercisto en Pilzeno, li estis aktiva funkciulo en diversaj komercistaj organizaĵoj, en sia maljunaĝo honorita per la titolo komerc-ĉambra konsilanto. 

Esperantisto li estis de post 1906, kun Xaver Kutílek kaj Jaroš Schwarz persono gvidanta inter esperantistoj en la okcident-bohemia metropolo (Pilzeno), regiona peranto ĝis sia morto. Administranto de la gazeto La Progreso.

Kun Bedřich Tittl kaj I. Gross li fondis en 1918 gazeton „La Progreso“, kiun li gvidis administracie ĝis 1923, kiam la gazeto transloĝiĝis en Prahan. La tiama intereso de fremdlando pri la nova respubliko kaŭzis, ke La Progreso dum lia administrado  havis relative multajn abonantojn en la eksterlando, kaj ankoraŭ pliajn legantojn.

Dum tiuj jaroj estis Kavan ankaŭ ĉefdelegito de UEA. Kiam ankaŭ tiu ĉi funkcio elloĝiĝis el Pilzeno, li estis kelkajn jarojn loka delegito kaj komencis kun Václav Pechoč organizi esperantistojn el la tuta regiono, el kio rezultis ligo de „Okcidentbohemiaj Esperantistoj“, en kiu enestis 8 grupoj de Plzeň kaj kelkaj el okcidenta Bohemio. 

Post la 2-a mondmilito Kavan estis prezidanto de tiu ĉi organizaĵo kaj samtempe akceptis funkcion de regiona peranto; li klopodis fervore starigi perantojn en ĉiuj distriktoj de la regiono.  Kiam oni fine sukcesis kunigi ĉiujn esperantistajn aktivulojn en Plzeň en unusolan grupon de EAČSR, estis Kavan elektita ĝia honora prezidanto kaj laboris seninterrompe ĝis sia forpaso. 

(laŭ Esperantista, 10/1949, p. 80)

Artikoloj de František Kavan
 Komerco kaj Esperanto (La Progreso 1.-2./1918)
 Estu Bonvenantaj al ni! (La Progreso 7./1921 - Kongresa numero)

Ĉeĥaj esperantistoj
Josef F. Khun

Josef F. Khun (naskiĝis la 8-an de marto 1869 en Staré Město - mortis la 17-an de decembro 1928 en Jičín) estis ĉeĥa instruisto, tradukisto de rakontoj por junularo kaj propagandanto de Esperanto kaj poste Ido. 

Aŭtoro de "Majstro Jan Hus", unua ĉeĥa libro, kiu estis esperantigita (1905) kaj idigita.

J. F. Khun estis propagandisto de Esperanto inter ĉeĥoj en la unua pionira epoko dum la jaroj, kiam Theodor Čejka eldonis unuan eldonon de sia lernolibro. Khun tiam verkis kaj eldonis broŝuron en Esperanto Majstro Jan Hus, kiu siatempe signifis gravan faron. 

Khun sciis pasive 20 linvojn, el kiuj li tradukadis. Esperanton li ankaŭ ne sciis funde, la relative bona lingvaĵo de lia libreto pri Hus estas verko de Čejka, kiu legis la manuskripton kaj lingve ĝin korektis antaŭ la preso. 

Pli poste Khun estis allogita de reformoj, kaj estis citata de idistoj kaj okcidentalistoj, sed ne ŝajnas, ke li estus estinta tro aktiva tiurilate. 

Profesie li estis instruisto, vivis multajn jarojn en Jičín, kie li ankaŭ mortis.

Verkoj

Majstro Jan Hus: la vivo, agado, kondamno kaj morto de l' glorinda martiro (Kun franca kaj Esperanta antaŭparoloj de Carlo Bourlet. - Vrsce-Kopidlno: eld. la verkinto, 1905. 40 p. : ilustr.)
Magistro Jan Hus: la vivo, agado, kondamno e morto dil glorioza martiro (Jičíin: Tiskařské Družstvo, 1920. - 38 p.)
Dětské četby světem (Infana legaĵo tra la mondo - enĉeĥigitaj rakontoj el 20 lingvoj)
Není stará jako mladá (Maljunulino ne egalas junulinon, komedio)

Fonto
 Nekrologo J. F. Khun (Stanislav Kamarýt, La Progreso 1930-01-10)

Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj idistoj
Jaroslav Klement

Jaroslav KLEMENT (naskiĝis en 1935 - mortis la 10-an de junio 1986) estis ĉeĥa esperantisto el Karlovy Vary, grafikisto, estro de propaganda komisiono de ĈEA, komitatano de ĈEA, gvida persono en okcidenta Bohemio. Edzo de Alena Klementová.

Dum multaj jaroj li okupiĝis pri informado pri Esperanto, verkis artikolojn pri la ĝusta aranĝo de montrokestoj, aranĝis ekspozicipojn dum la kongresoj de ĈEA kaj ĉe aliaj okazoj, laboris kiel prezidanto de la Gazetara kaj informa komisiono de ĈEA, eldonanto de ties Bulteno kaj iniciatinto de ĉeĥlingva Esperantské noviny, kunaŭtoro kaj aranĝanto de diversaj flugfolioj, informiloj kaj afiŝoj, iniciatinto de ĉeĥlingva informilo pri Esperanto (bedaŭrinde ne efektivita). Li estis motoro de la movado en Karlovy Vary, aranĝanto de la Ercmontaraj renkontiĝoj de la ĉeĥoslovakaj kaj germanaj esperantistoj.

Lia granda hobio estis heraldiko kaj veksilologio; en tiuj sciencoj li estis vera fakulo, li verkis heraldikan terminaron en Esperanto kaj dum mallonga eldonadis „blazon‘ kaj flag‘ bultenon“.

Verkoj 

 Eblecoj kaj iluzioj. Sinceraj vortoj de grafikisto (Starto 2/1978, p. 14-16)
 Heraldiko. Veksilologio. Terminaro en Esperanto. (České Budějovice 1979)
 Problemoj de internacia kaj Esperanta terminologio en veksilologio (En: Konferenco pri Apliko de Esperanto en Scienco kaj Tekniko - AEST, Žilina 1981)
 La ĉeĥoslovakaj ŝtatsimboloj (Paco 1986, p. 8-11)

Ĉeĥaj esperantistoj
Esperanto-vortaristoj
Cilka Kotyzová

Cecilie KOTYZOVÁ, nomata Cilka (naskiĝis la 28-an de julio 1942-mortis en la 18-a de oktobro 1997) estis ĉeĥa esperantistino, aktivulino en EK Česká Třebová kaj en asocio de handikapuloj, rulseĝulino.

La okan tagon post naskiĝo ŝi estis trafita de paralizo, nur la dekstra mano iomete funkciis. Pro tiu ĉi handikapo ŝi neniam vizitis lernejon, ĉion instruis al ŝi la patrino. Ŝi klerigis sin mem per legado de libroj. 

Malgraŭ tio ŝi laboris ĉe la magistrato de Česká Třebová, kie ŝi zorgis pri invalidoj kaj malriĉuloj. 

En 1963 ŝi lernis Esperanton ĉe Jindřich Štancl en Česká Třebová. Poste ŝi mem fariĝis instruantino de Esperanto, prezidantino de Esperanto-klubo, estraranino de AEH, laboris por IKUE kaj same por la loka romkatolika paroĥejo. Por handikapuloj ŝi organizis busajn ekskursojn. 

Multaj vidis en ŝi modelan homon, kiu ne rezignis pro sia handikapo, sed ĝis la morto aktivis en la publika vivo.

Eksteraj ligiloj 

 Nekrologo en DIO BENU

Ĉeĥaj esperantistoj
Josef Kožený

Josef KOŽENÝ (naskiĝis la 16-an de aprilo 1904 en Nymburk - mortis la 2-an de marto 1960 en Praha) estis ĉeĥa esperantisto, aŭtoro de Gramatiko de Esperanto (stencilita por Set Lančov, tradukoj en Ĉeĥoslovaka antologio.

Profesoro mezlerneja en Mladá Boleslav. Multaj prop. paroladoj en vasta ĉirkaŭaĵo de lia naskiĝ- kaj loĝurboj kaj trad. E-ajn publikajn paroladojn de Scherer, Ajayi, Niŝimura, ktp. Komitatano de ĈAE. Kunlaboras al Ĉeĥoslovaka antologio.

En 1932 li edziĝis al Boža Šrajerová (Revuo Esperanto 1932, p. 174)

Verkoj 
 Gramatiko de Esperanto (stencilita en Kutná Hora, 1952, kontrolis Stanislav Kamarýt, Tomáš Pumpr, Rudolf Hromada, stencilis Linhart Rýznar)
 Gramatiko de Esperanto (stencilita por SET Lančov, 1965)
 Pasko (manuskripto)

Tradukoj 
 Jan Karafiát: Lampiroj (Ĉeĥoslovaka antologio, 1935)
 Jiří Wolker: Pri kamentubisto (Ĉeĥoslovaka antologio, 1935)
 Jan Neruda: La Kruco (La Progreso, 2/1930, p. 18-19)

Ĉeĥaj esperantistoj
Josef Kožíšek

Josef KOŽÍŠEK (naskiĝis la  en Lužany; mortis la  en Úvaly) estis ĉeĥa porinfana verkisto kaj poeto kaj esperantisto, Li esperantiĝis antaŭ la unua mondmilito.

Li laboris kiel direktoro de pluraj lernejoj, post la unua mondmilito li fariĝis direktoro de la literatura fako de Státní nakladatelství (Ŝtata eldonejo) en Prago.

En sia poezia verkaro li estas konsiderata kiel posteulo de Josef Václav Sládek kaj antaŭulo de František Hrubín. Lia unua poemkolekto aperis en 1890.
Li eldonis entute 12 librojn, interalie porinfanajn poemarojn Doma (Hejme), Na sluníčku (Sursunete), Oku i srdéčku (Por okulo kaj koreto) kaj legolibrojn
Ráno (Mateno) kaj Studánka (Akvoputeto). Lia plej fama poemo estas Polámal se mraveneček (Malsaniĝis formiketo), kiu estis ankaŭ esperantigita de Miroslav Malovec.
Li verkis ankaŭ pedagogiajn artikolojn precipe pri komenca periodo de legado.

Ĉeĥaj porinfanaj verkistoj
Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj pedagogoj
Ladislav Krajíc

Ladislav KRAJÍC <Krajc> (naskiĝis la 14-an de aprilo 1905- mortis la 31-an de januaro 1973) estis ĉeĥa esperantisto, maŝina inĝeniero, aŭtoro de lernotekstoj de Esperanto.

Li instruis en Somera kursaro en Rožnov pod Radhoštěm.

Verkoj 
 Učebný text z esperanta (Lernoteksto de Esperanto, 1950)
 Učebné texty z esperanta (Lernotekstoj de Esperanto, 1951)

Traduko 
 Henrik Seppik - Ernfrid Malmgren: Systematický kurs mezinárodního jazyka esperanto. - Sistema kurso de Esperanto. (1938)

Krajíc
Vincenc Kroužil

Vincenc KROUŽIL (naskiĝis la 31-an de decembro 1876 - mortis la 17-an de novembro 1954) estis ĉeĥa esperantisto, inĝeniero, aktivisto en Brno, honora membro de la loka klubo, en 1921 ĝia prezidanto, post la 2-a mondmilito ekzamenanto pri Esperanto.

Vincenc Kroužil plurfoje prelegis pri Esperanto kaj gvidis kursojn en Industria lernejo kaj Komerca Akademio, en la Societo de Inĝenieroj kaj Arkitektoj.

Vincenc Kroužil okupiĝis pri esotera literaturo. Li ankaŭ helpis al Santo Kumar Ghose Hazra el Kalkuto eldoni lian poemaron Frateco - Brotherhood, kiel informas la antaŭparolo.

Li esperantigis
 Ĉeĥa literaturo laŭ birdperspektivo de Arne Novák (1921)

kaj enĉeĥigis
 Esperanto: mezinárodní jazyk inženýrů (Internacia lingvo de inĝenieroj) de Tony Jules Gueritte.
 Ján Maliarik: Celozemský univerzálný štát (1927, Tuttera universala ŝtato)
 Jakob Lorber: Velké evangelium Janovo (Granda evangelio de Johano)
 Jakob Lorber: Říše boží (Regno Dia)
 Jakob Lorber: Země přirozená a duchovní (Tero natura kaj spirita)

Ĉeĥaj esperantistoj
Ludwig Krysta

Ludwig Krysta (krista) (naskiĝis la 7-an de decembro 1877 en Lipowiec, urboparto de Ustroń - mortis en la dua mondmilito) estis ĉeĥa esperantisto.

Profesie ŝtata eksoficisto, urba konsilantarano en Český Těšín (Ĉeĥoslovakio).

E-isto de 1920. Prezidanto de Regiona Esperanto-Ligo en Český Těšín de 1931, fondita de li. Fervora kursgvidanto, kunlabaranto de pluraj E-gazetoj.

Liaj beletristikaj verketoj aperis parte en la eldonaĵoj de Alfred Kenngott, parte memstare (Pri la prononcado en Esperanto; Marionetaj ludoj; La senvola svatanto).

Verkoj 
 Marionetaj ludoj: ilia prezentado, kaj unu "Terpoma tragedio" (Katowice: Mondlingvo-Eld., 1931. - 23 p.)
 Pri la prononcado de Esperanto (Katowice: Mondlingvo-Eld., 1931. - 30 p.)
 La senvola svatanto: unuakta teatraĵo kun kanto (Katowice: Mondlingvo-Eld., 1931. - 35 p.)

Ĉeĥaj esperantistoj
Zdenko Křimský

Zdenko KŘIMSKÝ (naskiĝis la 27-an de majo 1934; mortis la 22-an de julio 1999 en Mělník) estis ĉeĥa esperantisto, sekretario de Ĉeĥa Esperanto-Asocio (1973-1985) kaj komitatano de UEA (1980-1986), poste entreprenisto de kooperativo Interhelpo.

En Mělník Křimský servis pli frue kiel delegito. Pro lia agado ĈEA akiris siatempe urbocentran oficejon en Prago, kiun li renovigis kaj ekipis, sed ne plu ekzistas. Li estis iniciatinto de Sociologia esploro de sintenoj al Esperanto, kies rezulto aperis broŝure (esperantigis Josef Vondroušek, 1981).

Křimský iniciatis kooperativon nomita la saman nomon de žilina kooperativo inter 1923 kaj 1943, Interhelpo.

Krimsky, Zdenko
Krimsky, Zdenko
Krimsky, Zdenko
Antonín Kudela

Antonín KUDELA (naskiĝis la 21-an de novembro 1870 en Svinov - mortis la 12-an de februaro 1939 en Belkovice) estis ĉeĥa esperantisto,  membro de Moraviaj Esperanto-Pioniroj.

Juĝa oficisto. E-isto de 1908. Delegito (de 1910) kaj honora membro de UEA. Prezidanto de la loka grupo en Olomouc, komitatano de ĈAE dum pluraj jaroj. Kursgvidinto.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de UEA
Jarmila Kurandová

Jarmila KURANDOVÁ (naskiĝis la 30-an de januaro 1890 en Veselá - mortis la 6-an de decembro 1978 en Brno) estis grava ĉeĥa aktorino, tutnacie konata el filmoj, televido kaj teatro.

En la 1930-aj jaroj ŝi rolis esperantlingve en Verda Stacio. Rolojn en filmoj ŝi ricevis kiel 50-jarulino, tial ŝi ludis kutime patrinojn kaj avinojn. Ŝia plej fama rolo estas vartistino en la fabelo Princidino kun ora stelo (ĉeĥe: Princezna se zlatou hvězdou).

Filmaj roloj 
 Panter čeká v 17,30 (Pantero atendas je la 17,30 h - 1972) - avino
 Babička (Avino,1971) avino
 Nahota (Nudeco, 1970) - dommastrino
 Barometr (Barometro, 1969)
 Tři zlaté vlasy děda Vševeda (Tri oraj haroj de Avo Ĉioscianto, 1963) - sortistino
 Čas jeřabin (La tempo de sorpoj, 1963) - patrino
 Deváté jméno (La naua nomo, 1963) - patrino
 Pouta (Katenoj, 1961) - onklino
 Dařbuján a Pandrhola (Dařbuján kaj Pandrhola, 1960) - akuŝistino
 Rychlík do Ostravy (Ekspresa trajno al Ostrava, 1960) - onklino
 Smyk (Jora glito, 1960) - patrino
 Vyšší princip (Supera principo, 1960) - najbarino
 Princezna se zlatou hvězdou (Princidino kun ora stelo, 1959) - vartistino
 Život pro Jana Kašpara (Vivon por Johano Gasparo, 1959) - patrino
 Zlatý pavouk (Ora araneo, 1957) avino de Maria
 Advent (Advento, 1957) Plesnička
 Rudá záře nad Kladnem (Ruĝa brilo super Kladno, 1956) s-ino Minaříková
 Neporažení (Nevenkitaj, 1956) s-ino Chválová
 Psohlavci (Hundkap-ŝildanoj, 1955) patrino
 Botostroj (Ŝumaŝino, 1954) patrino
 Přicházejí z tmy (Ili venas el la mallumo, 1954) Agnesa Martincová
 Konec strašidel (Fino de fantomoj, 1953) s-ino Zapletalová
 Mladá léta (Junaj jaroj, 1953) patrino
 Usměvavá zem (Ridetantalando, 1952) s-ino Holubová
 Pyšná princezna (Fiera princidino, 1952) kampulino
 Posel úsvitu (Mesaĝinto de la tagiĝo, 1951)
 Vstanou noví bojovníci (Leviĝos novaj batalantoj, 1950) - patrino
 Dva ohně (Du fajroj, 1950) s-ino Kramerová
 Rodinné trampoty oficiála Třísky (Familianoj klopodoj de oficisto Tříska, 1949) ewdzino
 Svědomí (Konscienco, 1948) - virino en homamaso
 Ves v pohraničí (Ĉelima vilaĝo, 1948) Marinjo
 Týden v tichém dome (Semajno en kvieta domo, 1947)
 Pancho se žení (Pancho edziĝas, 1946) - patrino
 Čtyři lidé - jedna řeč (Kvar homoj - unu lingvo, 1939)

Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj aktoroj
Verda Stacio
Vladimír Leraus

Vladimír LERAUS (28-a de julio 1905 en Beroun, Bohemio, Aŭstrio-Hungario – 29-a de junio 1991 en Prago, Ĉeĥoslovakio) estis ĉeĥa aktoro, fama el filmoj, rolanta en Verda Stacio.

Eksteraj ligiloj
 Vladimír Leraus ĉe imdb.com 

Ĉeĥaj aktoroj
Ĉeĥaj esperantistoj
Naskiĝintoj la 28-an de julio
Mortintoj la 29-an de junio
Verda Stacio
Jaroslav Mastný

Jaroslav MASTNÝ (naskiĝis la 29-an de aprilo 1892 en Olomouc - mortis la 30-an de junio 1958 en Olomouc) estis ĉeĥa esperantisto, membro de Moraviaj Esperanto-Pioniroj.

Doktoro pri juro, ŝuofabrikisto.

Jam kiel studento antaŭ la unua mondmilito li eldonis en Prago kun alia studento Josef Friedrich glumarkojn kun tekstoj el la verkaro de Jan Amos Komenský

Sed nur en Olomouc kreiĝis la kolektivo de Jaroslav Mastný, Antonín Kudela kaj Albín Neužil, nomata Moraviaj Esperanto-Pioniroj, kiu ĝis 1938 eldonis 12 beletrajn kaj sciencajn verkojn.
	

Ĉeĥaj esperantistoj
Zdena Matyková

Zdena MATYKOVÁ (naskiĝis la 12-an de marto 1913 - mortis la 9-an de decembro 2002) estis ĉeĥa esperantistino el Hradec Králové.

Ŝi laboris en gvidaj funkcioj de la pedagogia sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio, tradukis porinfanajn librojn kaj kontribuis al Pola Radio.

Ŝia filino Zdena Matyková-Hanzlovská estis solistino de la baleto en Brno.

Verkoj

Ruĝa globeto (originala rakonto, Starto 8/1973, p. 6)
Kiel mi fariĝis laŭreatino (artikolo, Starto 4-5/1976, p. 6)

Tradukoj

Václav Čtvrtek: Rabisto Rumcajs 
Ondřej Sekora: Formiko Ferda

Ĉeĥaj esperantistoj