Marc Bavant

Marc BAVANT (1957) estas franca esperantisto kaj inĝeniero. Li estis membro de la Akademio de Esperanto inter 2004 kaj 2013, kaj denove membriĝis en 2016.

Biografio 
En 1980 li ricevis inĝenieran diplomon de École nationale supérieure des mines de Paris kaj laboras profesie en la kampo de komunik-retoj. Li faris trijaran studumon pri Interlingvistikaj studoj ĉe Universitato Adam Mickiewicz en Poznano (2005-2008). En aprilo 2014, li doktoriĝis pri ĝenerala lingvoscienco ĉe la Universitato de Amsterdamo. Li studis verbojn kaj la koncepton de «posedo» en tri diversaj lingvoj: la eŭska, la malnov-persa, la elama. Prelegante por la 
Londona Esperanto-Klubo, Bavant asertis, ke la gramatiko kaj skribsistemo de la elama lingvo ne estas tre studitaj, kvankam multe da tekstoj ekzistas: «Esploris la lingvon ĉefe arĥeologoj, ne lingvistoj», li diris.

Ekde 2015, li faras postdoktoran esploron ĉe École pratique des hautes études.

Esperanto 
Marc Bavant ekkonis Esperanton dum sia adoleskeco, sed vere interesiĝis pri la lingvo nur dum la 1980-aj jaroj, kiam li ricevis pedagogian Ateston pri Kapableco de la Franca Esperanto-Instituto. 

Li kreis la tutunuan TTT-ejon de Junulara Esperantista Franca Organizo en la 90-aj jaroj kaj okupiĝis pri reta Esperanto-instruado, kaj poste pri Esperanta leksikografio kadre de la projekto REVO. Li iĝis ano de la Akademio de Esperanto inter 2004 kaj 2013, kaj poste korespondanto ekde 2014. Kiel akademiano, li partoprenis la laborojn por la naŭa oficiala aldono al la vortaro de Esperanto kaj prizorgis respondi al la demandoj de la konsultejo. En intervjuo al Esperanto-Aktiv', li klarigis ke, dum la lastaj jaroj de sia mandato, li ne plu povis partopreni tiel aktive kiel li deziris en la laboroj de la Akademio: «Mi tiam dediĉis preskaŭ tutan mian liberan tempon al mia doktora esploro kaj mi ne volis plu okupi sidlokon nedece» — li diris — «Tial mi ne kandidatiĝis denove kiam mia mandato eksvalidiĝis en 2012.» En 2016, li elektiĝis denove akademiano, ĉi-foje por 9-jara oficperiodo.

Marc Bavant estas dumviva membro de Universala Esperanto-Asocio.

Verkoj
Ĉe Kava-Pech (Ĉeĥio) aperis du liaj libroj:

La unua verko celas larigi la Fundamentan Gramatikon; la libron tre severe kritikis Paul Gubbins en artikolo nomata «Ne sufiças bonintenco», aperinta en Esperanto (gazeto) numero 7-8 (2003). Gubbins asertis, ke la libro «kontribuas malmulton al nia kompreno pri Esperanto kaj nenion al ties pedagogio»; li ankaŭ kritikis kelkan eraran tradukon en la anglalingva versio de la libro, kiel la vorto «direktoro», tradukata kiel «head-manager», aŭ la vorto «philarmonic» (sic!) kaj la frazo «institutions & places more important» (sic!). La eldonejo, tamen, eldonis la libron surbaze de tre favora rekomendo de franclingvanoj, inter aliaj de Claude Piron. Reage al la aperigita recenzo pri la libro venis pluraj protestoj al la redakcio de la Esperanto-gazeto, do en numero 10 de la sama jaro la gazeto publikigis pozitivan recenzon de Boris Kelker. Kelker gratulis kun Bavant, dirante: «Marc Bavant prezentis la Fundamenton de Esperanto en nova lumo, provizinte ĝin per komentaroj kaj eltirinte regulojn el ĝiaj ekzemploj. Tre sprita provo, dank’ al kiu la Fundamento transformiĝis, en la interpreto de Marc, en modernan lernolibron». En recenzo aperinta en la revuo Monato, Kolker pludiris ke la «komentoj kaj notoj prezentas intereson eĉ por la plej spertaj lingvanoj».

Notoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 
 

 
  

Francaj esperantistoj
Membroj de la Akademio de Esperanto