alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Tutsi

Tutsi su jedan od tri domorodačka naroda u Ruandi i Burundiju u centralnoj Africi - ostala dva su Twa i Hutu. Twa (ili Watwa) su pigmeji - potomci prastanovnika. Hutu (ili Wahutu) su narod Bantu porijekla koji je dominirao Twa. Veliki broj sve tri skupine je stradao u ruandskom genocidu godine 1994.

Porijeklo Tutsija je izvor kontroverze. Neko vrijeme se smatralo kako su preci Tutsija hamitski narod iz Etiopije. Tu su teoriju promovirali belgijski kolonizatori nastojeći opravdati protežiranje Tutsija u odnosu na Hutue za vrijeme svoje vlasti. Argumente za to su pronašli u neobičnoj visini Tutsija i oštrijim nosevima, ali se danas gotovo i ne može pronaći bilo kakva bitnija fizička razlika između prosječnog Tutsija i prosječnog Hutua.

Ono što se zna da su preci današnjih Tutsija došli na područje današnje Ruande i Burundija u 15. vijeku i pokorili Hutue te uspostavili monarhiju koja je potrajala do kolonijalnih dana, a formalno ukinuta tek godine 1962. kada su stvorene nezavisne države Ruanda i Burundi. Nakon ruandskog genocida postala je popularna teorija kako su Tutsiji s Hutuima dijele Bantu porijeklo, te da su zapravo migrirali iz područja današnje Kenije.

Razlike između Hutua i Tutsija u fizičkom, kulturnom i jezičnom smislu gotovo da i ne postoje. Isto kao i Hutu, i Tutsi govore [Kirundi jeziko]m, a dijele i istu vjeru. Osnovna razlika između Hutua i Tutsija je u načinu života - Hutui su zemljoradnici, dok su Tutsi stočari. Čak postoje i rituali pomoću kojih Tutsi može postati Hutu i obrnuto. 

Umjetna ili ne, ta je podjela bila i još uvijek jest uzrokom stalne političke nestabilnosti. U Ruandi se nakon završetka genocida javila inicijativa za formalno ukinuće Hutua i Tutsija i njihovu zamjenu zajedničkom ruandskom nacijom. Neki naučnici, pak, za Hutue i Tutsije koriste zajednički izraz Rundi.

Tutsi danas imaju dominantan položaj u Burundiju.

Vanjske veze 

 Rwanda history 
 Includes personal note by a Tutsi academic 
 Includes a case study of the conflict between Tutsi and Hutu 

Bantu narodi
Etničke grupe Burundija
Etničke grupe DR Kongo
Etničke grupe Ruande
Etničke grupe Tanzanije
Etničke grupe Ugande
Ruanđani

Ruanđani je naziv koji se u Ruandi službeno koristi za pripadnike dvije glavne Rundi etničke skupine - Hutue i Tutsije.

Službeni stav vlade jest da podjela na Hutue i Tutsije, s obzirom na jezičnu, kulturnu i religijsku sličnost, nema smisla, odnosno da je posljedica nastojanja bivših belgijskih kolonizatora da zavade domorodačko stanovništvo. Posljedica te podjele je Ruandski genocid, pa ju je nova ruandska vlada odlučila ukinuti u svrhu nacionalnog pomirenja.

Bantu narodi
Etničke grupe Ruande
Čiga

Čiga, Chiga ili Kyiga je Bantu etnička grupa koja živi u Ugandi. Govori čiga jezikom iz nigersko-kongoanske skupine jezika. Čiga broje oko 1,4 miliona pripadnika.

Bantu narodi
Etničke grupe Ruande
Etničke grupe Ugande
Masaba

Masaba je naziv za Bantu etničku grupu koja živi u istočnoj Ugandi na granici s Kenijom. Njeni pripadnici, kojih ima oko 750.000, govore masaba jezikom.

Bantu narodi
Etničke grupe Kenije
Etničke grupe Ugande
Hima

Hima je naziv za etničke grupe koje uglavnom živi u Ugandi u oblasti Velikih jezera. Smatraju se Bantu narodima, uglavnom zbog jezika, iako postoje teorije kako su njihovi preci bili Kušiti, odnosno Niloti u srodstvu s Tutsijima.

Yoweri Museveni, predsjednik Ugande, rodom je Hima, što je njegovim neprijateljima koji pripadaju Bantu plemenima i narodima, bio argument za optužbe o suradnji s Tutsijima iz Ruande i drugim nebantu narodima na račun Bantua.

Vanjske veze 

 The Hima People of Eastern Africa

Bantu narodi
Etničke grupe DR Kongo
Etničke grupe Ugande
Soga

Soga je naziv za Bantu etničku grupu koja predstavlja jedan od najbrojnijih naroda Ugande. Žive uglavnom istočno i sjeverno od Viktorijinog jezera, ali ih ima i dosta u gradovima gdje se bave trgovinom i obrtom. 

Govore soga (lusoga) jezikom.

Vanjske veze 

 Soga

Bantu narodi
Etničke grupe Ugande
Etničke grupe Tanzanije
Ganda

Ganda ili Baganda je naziv za najveću od 43 etničke grupe koje danas žive u Ugandi.

Podrijetlom su Bantu i smatra se da su na područje današnje Ugande došli oko godine 1000. Uglavnom žive na zapadnim i sjevernim obalama Viktorijinog jezera. 

Ima ih oko 3 miliona. 50 % njih živi u gradovima, čineći ih najurbaniziranijom od svih etničkih grupa Ugande. 

Krajem 19. vijeka su, pod utjecajem misionara i arapskih trgovaca, prihvatili anglikanizam, katoličanstvo i u manjoj mjeri islam. Za vrijeme britanske kolonijalne vlasti držali su položaje u lokalnoj upravi.

Nakon nezavisnosti i godina političke nestabilnosti, među Gandama se javlja pokret povratka tradiciji, pa je vraćena institucija Kabake (kralja). Neki Gande se zalažu i za teritorijalnu autonomiju, odnosno nezavisnost od Ugande.

Govore luganda jezikom.

Eksterni linkovi 

 A Profile of the Ganda People of Uganda

Bantu narodi
Etničke grupe Kenije
Etničke grupe Tanzanije
Etničke grupe Ugande
Ambundu

Ambundu je Bantu etnička grupa koja živi u sjeverozapadnoj Angoli. Govori umbundu jezikom.

Bantu narodi
Etničke grupe Angole
Ovimbundu

Ovimbundu (isto tako poznati kao Mbundu ili Umbundu) je naziv za veliku etničku grupu trgovaca, zemljoradnika i stočara koji žive na visoravni Bié centralne Angole u Africi. Podjednako govore portugalski i bantu umbundu jezik te trenutno sačinjavaju 40 % stanovništva Angole. Mnogi od njih su kršćani. Mnogi Ovimbundu su bili članovi UNITA-e i njihova dva glavna grada Huambo i Kuito su potpuno uništena u krvavom građanskom ratu od 1992. do 1994. godine.

Literatura 

 Heywood, Linda. (2000). Contested Power in Angola, 1840s to the Present

Bantu narodi
Etničke grupe Angole
Konzo

Konjo ili Bakonjo (ponekad nazivani i Bakongo) je naziv za Bantu etničku grupu koja živi u planinama Rwenzori u jugozapadnoj Ugandi, na granici s DR Kongom. Ima ih oko 300.000. Tokom 1990-ih su stvorili pokret koji vodi oružanu borbu za otcjepljenje od Ugande.

Eksterni linkovi 

 Bakonjo People

Bantu narodi
Etničke grupe DR Kongo
Etničke grupe Ugande
Boa (narod)

Boa je naziv za Bantu etničku grupu koja živi u Demokratskoj Republici Kongo, zapadno od rijeke Zaire.

Poznati su po izradi ratničkih maski.

Bantu narodi
Etničke grupe DR Kongo
Čokve

Čokve ili Chokwe je naziv za etničku grupu koja živi u Centralnoj Africi. Iako neki naučnici drže da potječu od Mbundu i Mbuti pigmejskih naroda, njihov jezik wuchokwe pripada bantu porodici.

Dominirali su Lunda carstvom u 17. i 18. vijeku, sve do dolaska evropskih kolonizatora. Danas žive u DR Kongu, Angoli i Zambiji.

Bantu narodi
Etničke grupe Angole
Etničke grupe DR Kongo
Etničke grupe Namibije
Etničke grupe Zambije
Teke (afrički narod)

Teke je naziv za Bantu etničku grupu koja živi u Kongu.

Ne zna se točno odakle potječu Teke, ali su oko 1600. godine imali vlastitu državu na i sjeverno od rijeke Kongo. Ta država, kasnije poznata kao Kraljevstvo Anziku, kontrolirala je donji tok rijeke Kongo i trgovinu robljem. Godine 1880. kralj Iloo je potpisao je s Francuzima sporazum kojim Kraljevstvo Anziku postaje francuski protektorat, temelj današnje Republike Kongo.

Bantu narodi
Etničke grupe Gabona
Etničke grupe DR Kongo
Etničke grupe Republike Kongo
Bangi

Bangi ili Bobangi je naziv za Bantu etničku grupu koja živi u Republici Kongo (50.000) i Demokratskoj Republici Kongo (125.000). Po vjeri su uglavnom katolici.

Bantu narodi
Etničke grupe DR Kongo
Etničke grupe Republike Kongo
Kongo
Mongo (narod)

Mongo je zajednički naziv za srodne Bantu etničke grupe koje žive u centralnim dijelovima Demokratske Republike Kongo.

Do kraja 19. vijeka bili su relativno izolirani od ostatka svijeta, sve dok se djelovanjem katoličkih misionara među njima nije proširio lumongo kao lingua franca, odnosno svijest o zajedničkom porijeklu. Danas predstavljaju jednu od najznačajnijih etničkih grupa u DR Kongu.

Bantu narodi
Etničke grupe DR Kongo
Luba (narod)

Luba je naziv za Bantu etničku grupu koja živi u jugoistočnom dijelu Demokratske republike Kongo. Broje oko 1 milion pripadnika.

Od godine 1500. datiraju prvi podaci o Lupskom Kraljevstvu koje se tokom 18. i 19. vijeka proširilo u Centralnoj Africi do jezera Tanganjika. Carstvo je počelo propadati nakon što je došlo u kontakt s arapskim trgovcima robovima, a potom s evropskim kolonizatorima.

Luba su poznati po drvenim skulpturama kao i drugim kulturnim artefaktima koji dominiraju regijom.

Vanjske veze 

 Luba People

Bantu narodi
Etničke grupe DR Kongo
Kongo

Kongo je naziv koji može označavati:
 regiju u Africi
 rijeku u Africi
 jednu od dvije države u oblasti Kongo:
 Demokratska Republika Kongo  – bivši Zair, odnosno Belgijski Kongo
 Republika Kongo  – bivši Francuski Kongo
 narod Kongo
 jezik naroda Kongo

Vidi još
 Zair
Santomejci

Santomejci je naziv za domorodačko stanovništvo na Svetom Tomi i Principu. Njegov etnički sastav je prilično šarolik, a najčešće se dijele na:
 Mestike;
 Angolares - (potomke Bantu robova iz Angole koji su se naselili nakon brodoloma godine 1540.);
 Forro - potomke oslobođenih robova;
 Servicais - gastarbajteri iz Angole, Mozambika i Zelenortskih Otoka;
 Tongas - djeca servicaisa rođeni na otoku;
 Evropljani

Po vjeri su uglavnom kršćani, a dominiraju katoličanstvo, protestantizam i adventizam.

Etničke grupe Sao Tomea i Principea‎
Duala

Duala (ili Douala) je zajednički naziv za srodne Bantu etničke grupe koje govore jednim od duala jezika. Oni nastanjuju obalu Kameruna te čine većinu Sawa ili kamerunskih obalnih naroda. Duale čine oko 1,3% ukupnog stanovništva Kameruna. Kroz historiju su igrali vrlo važnu ulogu u razvoju Kameruna zbog svojih dugogodišnjih kontakata s Evropljanima, visokog stepena obrazovanja i bogatstva koje su s vremenom stekli kao trgovci i zemljopovlasnici.

Duale se dijele na osam pojedinačnih etničkih grupa ili plemena: Bakole, Bakweri (ili Kwe), Bamboko, Duala, Isubu (Isuwu ili Bimbijci), Mungo i Wovea. Kamerunski kraljevi održani zajedno. Kralj Bell i njegov srodni kralj Ekandjoum Joseph odupirali su se njemačkoj kolonizaciji.

Duale se kao skupina naroda ponekad miješaju s plemenom Duala, koje uglavnom živi oko grada Douale.

Vanjske veze 

 Bakwerirama 
 Ya Jokwa duala 
 Duala sun
 Mboko ma Ekwali 

Bantu narodi
Etničke grupe Kameruna
Fang (narod)

Fang je naziv za srodna Bantu plemena iz skupine naroda Beti-Pahuin. Ona uključuju plemena Fang, Ntumu, Mvae i Okak. Njihova teritorija se prostire od južnog dijela Kameruna do Konga. Osim u tim državama prisutni su u Gabonu i Svetom Tomi i Principu.

Ima ih oko 858.000 i dominiraju političkim životom Ekvatorijalne Gvineje.

Bantu narodi
Etničke grupe Ekvatorijalne Gvineje
Etničke grupe Gabona
Etničke grupe Kameruna
Bantu

Bantu je ime kojim je Bleek (1862.) označio crnačke narode takozvane Crne Afrike, na temelju njihove jezične srodnosti. Bantu narodi, uz sudanske crnce, jedna su od dvije glavne grane crnačkog stanovništva Afrike. Njihovo ime Bantu (=ljudi) množina je riječi muntu (=čovjek), obuhvaća stotine plemena raspršenih po tropskim šumama od kojih su najpoznatiji: Teke u šumama Kameruna i Konga, zatim velika grupa Ndonga od kojih su najpoznatiji Ovambo, Lunda, Katanga i Rundi koji žive južno i jugoistočno od Teka. U područjima oko Zanzibara žive plemena Swahili. U blizini jezera Nyasa nalazimo plemena Konde (Vahehe i druge), te dalje na Zambeziju crnce Marawi i Tete. U Mozambiku žive Makua crnci, a zapadno od njih grupe poznate kao Sotho u koje spadaju veoma poznati Zulu i Kafri, pa plemena Herrero, Tswana i Matabele. Matabele su ogranak potekao od ratobornih Zulua.

Kultura 
Bantu crnci, kako po jeziku, srodni su i po kulturi. Crnačka Bantu plemena uglavnom su poligamna, a položaji žena dosta povoljni, barem onih koje su prve udane (glavne). Uvođenja mladeži u svijet odraslih (inicijacija) popraćene su raznim kušnjama, otkrivaju se tajne i povijest plemena, i sve to prati ples i pjesma. Kod starih Bantua, odnosno što izvorno pripada njihovoj kulturi, su također tajna društva, a bilo je i žrtvovanja ljudi, kao i kanibalizma. 

Bantui su ratari i lovci. Glavna uzgojena kultura ovih plemena je proso (durha) a kada je iz Amerike stigao kukuruz, prihvatili su i njega. Pod utjecajem Nilota i Hamita, susjedna Bantu plemena počinju uzgajati i goveda. Nastambe Bantua, onih na zapadu, su četverougle, od drveta i s krovom sa zabatom. Kuće su inače uobičajeno kružne sa stožastim krovom. Mnogi Bantui znaju za upotrebu željeza, u stvari prilično je raširena upotreba željeznih šiljaka koplja i strijela. Peći za taljenje i kovački mijeh na zavidnoj su visini, pa je tako i njihova magija često vezana uz ovaj obrt. Crnci ove grupe obično za vrhovnoga vođu imaju 'kralja' kojemu pripisuju nadljudske sposobnost. Kao politeisti poznaju mnoge bogove.

Povezano 
 Bantu jezici

 
Nigersko-kongoanski narodi
Etničke grupe Afrike
Mbugu

Mbugu ili Ma'a je naziv za afričku etničku grupu koja živi u planinama sjeveroistočne Tanzanije. Broji nekoliko desetaka tisuća pripadnika. Njeni pripadnici govore dva jezika – mbugu i ma'a. 

Iako Mbugu pripada bantu porodici jezika, Mbugu se ne smatraju pripadnicima Bantu naroda. Fizičke razlike i ma'a jezik koji se razlikuje od bantu jezika ukazuju na to da Mbugu nisu Bantu narod, ali o njihovom porijeklu još nije postignut naučni konsenzus.

Kušiti
Etničke grupe Tanzanije
Tuarezi

Tuareg je naziv koji se koristi za pripadnike srodnih berberskih plemena i naroda koji žive u zapadnoj i Sjevernoj Africi.

Tuarezi su skoro 3000 godina, koristeći pripitomljavanje deva, izgradili nomadsko društvo na temelju trans-saharske trgovine između sjevernoafričke obale i gradova na južnim rubovima Sahare. Krajem 19. i 20. vijeka su pružali žestok, ali ne baš previše uspješan otpor francuskim kolonizatorima koji su ukinuli njihovu plemensku organizaciju i bitno utjecali na njihov dotadašnji način života. Teritorija Tuarega je poslije podijeljena između novonastalih nezavisnih država - Nigera, Malija, Alžira, Burkine Faso i Libije. 1990-ih je to dovelo do krvavih oružanih sukoba između boraca za autonomiju Tuarega s jedne, te nigerskih i malijskih trupa s druge strane. Ti su sukobi koliko-toliko smireni davanjem automonije, iako su godine 2004. zabilježeni u Nigeru.

Tuarege često zovu "Plavim narodom", jer vole nositi plavu odjeću. Po vjeri su sunitski muslimani, ali im na religiju dosta utječe i drevna pred-islamska tradicija. Predstavljaju jedan od rijetkih muslimanskih naroda gdje muškarci umjesto žena pokrivaju lice. 

Broj Tuarega je prilično teško ustanoviti - spominju se brojke od oko 100.000 do 3 miliona - ne samo zbog nomadskog načina života nego i velikih razlika među pojedinačnim plemenima. Mnogi Tuarezi se razlikuju po rasnim značajkama, te im je temelj zajedničke nacionalne svijesti u jeziku. 

 
Berberi
Etničke grupe Alžira
Etničke grupe Burkine Faso
Etničke grupe Libije
Etničke grupe Malija
Etničke grupe Nigera
Sahara
Rifi

Rifi je naziv za berbersku etničku grupu koja živi u Rifu, planinskom području sjevernog Maroka.

Godine 1921. Rifi su pod vodstvom legendarnog poglavice Abd el-Krima digli ustanak protiv španske kolonijalne vlasti. Nakon što su Španci teško poraženi i protjerani u obalna uporišta, Abd el-Krim je na oslobođenim teritorijama proglasio Rifsku Republiku. Ta je država skršena zajedničkom ofanzivom španskih i francuskih snaga godine 1926.

Rifi za sebe koriste naziv Imazighen i Irifiyen.

Berberi
Etničke grupe Maroka
Tamazight

Tamazight je zajednički naziv za Berbere Alžira i Maroka, odnosno berberske narode koji govore tamazight jezike.

Od tog imena dolazi riječ Tamazhga, berberski neologizam za Magreb.

Berberi
Etničke grupe Alžira
Etničke grupe Maroka
Šiljh

Šiljh ili Chleuh je naziv za berbersku etničku grupu koja živi u masivu Atlas u Maroku. Govore Tasheliyht jezikom.

Berberi
Etničke grupe Maroka
Šavija

Šavija ili Chaoui, Shawiya su berberska etnička grupa koja uglavnom živi u Sahelu.

Vanjske veze 

 Pictures of Chaouis 
 chawinet.com (na francuskom)

Berberi
Etničke grupe Alžira
Etničke grupe Tunisa
Kabili

Kabili su berberska etnička grupa koja živi u Kabiliji, oblasti Alžira koja je po njima dobila ime. Nakon Šiljha u Maroku predstavljaju drugu po važnosti od svih berberskih etničkih grupa.

Berberi govore kabilskim jezikom.

Kabili su poznati kao osnivači Fatimidske dinastije koja je vladala Sjevernom Afrikom u srednjem vijeku. No, kada su osvojili Egipat, Fatimidi su vlast nad Magrebom prepustili lokalnoj kabilskoj dinastiji Ziridima, koja se pak raspala, pa su vlast nad Kabilijom i Kabilima imali Hammadidi. Nakon otomanskog osvajanja Alžira, Kabili su koristeći nepristupačnost planinskog terena, čuvali svoju de facto nezavisnost sve do francuskog osvajanja u 19. vijeku, kome se oduprla legendarna Fatma n'Soumer. Kabilci su svoju slobodoljubivost pokazali i za vrijeme alžirskog rata za nezavisnost, sudjelujući u FLN-u. Nakon nezavisnosti Alžirom Kabili su došli u sukob s centralnom vladom, koji je eskalirao u tzv. Berberskom proljeću godine 1980. Kabili danas traže veću autonomiju te ravnopravan položaj kabilskog jezika u odnosu na službeni arapski.

Eksterni linkovi 

 Pictures of Kabyles.
 Kabyle.com (French)

Berberi
Etničke grupe Alžira
Vandala

Wandala ili Mandara je naziv za etničku grupu koja je ime dobila po planinama Mandare u današnjem Kamerunu.

Mandara danas ima oko 1,255.000, od čega 805.000 u Kamerunu, 435.000 u Nigeriji i 15.000 u Čadu. Većina su muslimani, a dio još uvijek upražnjava animizam. Poznati su po čuvenom Mandara kraljevstvu. Kraljevstvo, osnovano početkom 16. vijeka, postalo je sultanat kada je njegov vladar Mai Bukar Aji prešao na islam. Kraljevstvo je poznato po borbama sa suparničkim kraljevstvom Bornu, kao i s Fulanima. Godine 1902. su ga pokorili njemački kolonizatori, a formalno je nestalo nezavisnošću Kameruna 1960. godine.

Etničke grupe Čada
Etničke grupe Kameruna
Etničke grupe Nigerije
Bura (narod)

Bura je naziv za etničku grupu koja živi u sjeveroistočnoj Nigeriji te dijelovima Kameruna i Čada. Uglavnom su naseljeni u istočnom dijelu države Borno u sjevernoj Nigeriji, te Kamerunu gdje su u njegovom sastavu srodni Bada i Mangri. Ukupno ih je 2,883.000, od toga u Nigeriji 2,604.000, u Kamerunu oko 280.000. Prevladavajuća vjera je islam (sunizam).

Vanjske veze 
 Bura Tribe of Borno State, Nigeria Home Page

Etničke grupe Nigerije
Etničke grupe Kameruna
Hausa

Hausa je naziv za etničku grupu koja uglavnom živi u sjevernoj Nigeriji i jugoistočnom Nigeru. Veliki broj ih ima i u sjevernoj Gani, Beninu, Kamerunu te u manjim zajednicama raštrkanim po Zapadnoj Africi. Govore hausa jezikom koji pripada afroazijskoj jezičnoj grupi.

Kano se smatra središtem Hausa trgovine i kulture.

Hausa imaju drevnu i široko rasprostranjenu kulturu, poznatu po dugotrahnim vezama s Arapima. Hausa su od 14. vijeka muslimani, te su mnoge zapadnoafričke narode preobratili na islam kroz kontakte, trgovinu ili ratove.

Od 16. do početka 19. vijeka Federacija Hausa, labava unija gradova-država bila je važnom regionalnom silom. Godine 1810. ju je porazio Usman dan Fodio i uveo u Fulani Imperij.

Historija naroda Hausa je zabilježena u Kano kronici.

Povezano 
 Hausa-Fulani

Afroazijski narodi
Etničke grupe Benina
Etničke grupe Čada
Etničke grupe Gane
Etničke grupe Kameruna
Etničke grupe Nigera
Etničke grupe Nigerije
Etničke grupe Obale Slonovače
Etničke grupe Sudana
Etničke grupe Toga
Ometo

Ometo je zajednički naziv za etničke grupe koje žive u južnom dijelu Etiopije. Od ostalih se razlikuju po korištenju ometo jezika, koji pripadaju posebnoj grupi afroazijatskih jezika, nedavno od strane lingvista odvojenoj od kušitskih jezika.

Etničke grupe Etiopije
Otoci Koraljnog mora

Teritorija Otoka Koraljnog Mora predstavlja vanjski teritorij Australije, koji se sastoji od grupe malih tropskih otoka i grebena u Koraljnom moru, sjeveroistočno od Queenslanda na 18° S 152° E. 

Imaju oko 30 zasebnih grebena i atola, od kojih su 12 potpuno potopljeni za vrijeme plime, te 51 manjih otoka, od kojih neki imaju vegetaciju. Atoli su različite veličine, te uključuju Greben Lihou - drugi najveći atol na svijetu - koji ima lagunu dužine 100 i širine 30 km, te površine od oko 25000 km². No, sami atoli su vrlo mali površinom, koja iznosi 3 km².

Na otocima nema luka ni pristaništa, nego se koriste vanjska sidrišta. Stalnog stanovništva ni ekonomske aktivnosti nema, dok meterološka stanica na Grebenu Lihou ima stalnu posadu. Postoji i nekoliko svjetionika.

Eksterni linkovi 

 DOTARS: Coral Sea Islands 
 Middleton and Elizabeth Reefs
 Middleton and Elizabeth Reefs - General
 Middleton and Elizabeth Reefs - Biology

Države i teritorije Australije
Nesamostalni teritoriji u Oceaniji
Otoci u Australiji
Otoci Tihog oceana
Koraljno more
Kokosovi otoci

Teritorija Kokosovih (Keelingovih) otoka, također poznatih kao Kokosovi otoci (engleski: Cocos Islands) i Keelingovi otoci (engleski: Keeling Islands), predstavljaju teritoriju Australije. Sastoje se od dva atola s 27 korlajnih otoka. Otoci se nalaze u Indijskom oceanu, negdje na pola puta između Australije i Šri Lanke, na 12° 30´00“S, 96° 50´00“E.

Otoke je godine 1609. otkrio William Keeling, po kome su dobili i ime. Ostali su nenastanjeni sve do početka 19. vijeka kada je nekoliko britanskih porodica na njima osnovalo plantaže i dovelo ropsku radnu snagu iz Indonezije i Afrike. Otoke je godine 1836. posjetio HMS Beagle s Charlesom Darwinom koji je proučavao atole, njihov nastanak i prirodne vrste. Godine 1857. otoci su formalno došli pod vlast Britanskog imperija.

Godine 1914. napad njemačke krstarice Emden na britansku telegrafsku stanicu na otocima doveo je do bitke kod Kokosovih otoka - jednog od prvih pomorskih okršaja prvog svjestkog rata. Za vrijeme drugog svjetskog rata tamo se pobunio cejlonski garnizon.

Nakon rata, godine 1955, otoci su prepušteni Australiji, koja je otoku dala manji stepen autonomije. Na njima danas živi oko 600 stanovnika, od čega su 80 % Malajci i sunitski muslimani, a ostatak Evropljani i kršćani. 

Na Zapadnom otoku - koji je i glavni grad - postoji asfaltirana poletno-sletna staza te sidrište. Glavna privredna grana je uzgoj kokosa, a odnedavno i turizam. Otoci imaju vlastiti Internet nastavak - .cc.

Izvori

Eksterni linkovi 

 Cocos (Keeling) Islands Tourism website 
 Cocos (Keeling) Islands  entry from the CIA World Factbook
 Shire of Cocos (Keeling) Islands
 Noel Crusz, The Cocos Islands mutiny, Reviewed by: PETER STANLEY, Principal Historian, Australian War Memorial 

 
Države i teritorije Australije
Nesamostalni teritoriji u Aziji
Otoci u Australiji
Otoci u Aziji
Otoci Indijskog oceana
Norfolk (otok)

Otok Norfolk je otok u Pacifiku koji se nalazi između Australije, Novog Zelanda i Nove Kaledonije, te predstavlja jedan od australskih vanjskih teritorija. Površina otoka iznosi 34 km². Na njemu se nalazi bor otoka Norfolk, koji je postao dio zastave otoka, a čije je zizmeleno drvo predstavlja endemsku vrstu na otoku te je prilično popularno u Australiji.

Smatra se da su prvi naseljenici otoka Norfolk bili potomci polinežanskih moreplovaca u 14. i 15. vijeku - tzv. Aboridžini otoka Norfolk. Prvi Evropljanin koji je stupio na otok bio je kapetan James Cook godine 1774. Nakon njega je Britanija na otoku sagradila kažnjeničku koloniju, koja je napuštena godine 1813. a dotadašnji naseljenici premješteni u Tasmaniju. Kažnjenička kolonija je ponovno osnovana godine 1825, a godine 1856. su tamo s Pitcairna dovedeni potomci pobunjenih mornara s HMS Bounty.

Godine 1979. Norfolk je dobio znatnu autonomiju u okviru Australije. Danas na otoku ima oko 1800 stanovnika - Norfolčana - koji su po vjeri uglavnom anglikanci. Glavna privredna djelatnost je turizam.

Najpoznatiji stanovnik otoka je australska spisateljica Colleen McCullough, poznata po romanu i mini-seriji Ptice umiru pjevajući.

Prirodna obilježja 
Teritorij obuhvaća 8 km dugačak i do 5 km širok otok Norfolk, te otoke Nepean i Philipov otok koji je nenaseljen. Svi otoci su vulkanskog postanka. Norfolk ima stjenovite obale, reljef uglavnom čine niska pobrđa. Klima je oceanska s malim kolebanima temperature i padalinama cijele godine. Veliki dio otoka je iskrčen za pašnjake. U sjevernom dijelu su šume norfolske smreke.

Stanovništvo i gospodarstvo 
Dio stanovnika čine potomci doseljenika s otoka Pitcairna, a ostali su doseljeni kasnije iz Australije i Novog Zelanda. Najvažnija gospodarska grana je turizam (oko 40.000 turista na godinu), dok se dio stanovništva bavi poljoprivredom. Važni su izvori prihoda prodaja poštanskih maraka te bescarinske prodavaonice kao i monopol za prodaju alkoholnih pića.

Izvori

Eksterni linkovi 

 Norfolk Island , official homepage
 Norfolk Island Customs 
 Norfolk Island Tourism 
 History of Norfolk Island 
 Norfolk Island History, geographic and economic information 
 Norfolk Island
 Norfolk Island Pictures 
 Norfolk Island subtropical forests (WWF)
 Australian Department of Transport and Regional Services 
 Berwick Limited v R R Gray Deputy Commissioner of Taxation

 
Države i teritorije Australije
Nesamostalni teritoriji u Oceaniji
Norfolk
Norfolk
Vulkani u Australiji
Božićni otok

Teritorija Božićnog otoka je mala, nesamoupravna teritorija Australije koja se nalazi u Indijskom oceanu, 2360 km sjeverozapadno od Pertha u Zapadnoj Australiji i 500 km južno od Jakarte u Indoneziji. Na njoj živi oko 1500 stanovnika, pretežno smještenih u naseljima na sjevernom dijelu otoka: Settlement, Silver City, Kampong, Poon Saan, and Drumsite. Ima posebnu prirodnu topografiju te se za nju zanimaju naučnici i prirodnjaci zbog velikog broja endemskih vrsta flore i faune koji su bili evoluirali u izolaciji i bez ljudskog upliva. Dok je u prošlosti bilo rudarske aktivnosti, danas 65 % površine (koja iznosi 135 kvadratnih kilometara) danas predstavlja nacionalni park s drevnim i netaknutim kišnim šumama.

Otok je bio otkrivan više puta, ali su ga Britanci formalno anektirali tek godine 1888. kada je na njemu osnovano prvo stalno naselje od strane rudara s Kokosovih otoka. Za vrijeme drugog svjetskog rata otok su okupirali Japanci. Otoci su predani Australiji godine 1957.

Na otoku danas živi oko 1600 ljudi, od toga 70 % Kineza, 20 % Evropljana i 10 % Malajaca. Po vjeri su 36 % budisti, 25 % muslimani, 18 % kršćani, 15 % taoisti.

Glavna ekonomska aktivnost na otoku je rudnik fosfata, a australska vlada planira na njemu sagraditi lansirni centar za svemirske letjelice. 

Božićni otok je omiljeno odredište ilegalnih imigranata na putu za australsko kopno, zbog čega je australska vlada Johna Howarda godine 2001. odlučila Božićni otok isključiti iz australske migracijske zone.

Literatura 

 
Države i teritorije Australije
Nesamostalni teritoriji u Aziji
Otoci u Australiji
Otoci u Aziji
Otoci Indijskog oceana
Otok Heard i otočje McDonald

Otok Heard i otočje McDonald (eng. Heard Island and McDonald Islands, službeno Territory of Heard Island and McDonald Islands) su australski vanjski teritorij veličine 372 km² smješten u južnom dijelu Indijskog oceana, na oko dvije trećine puta od Madagaskara do Antarktike. Otočje se nalazi 2547 km jugozapadno od Pertha i 3830 km jugoistočno od Madagaskara, 1630 km sjeverno od Antarktike i 450 km jugoistočno od najbližeg naseljenog mjesta, francuskog otočja Kerguelen u Indijskom Oceanu. 

Heardov otok, otok Shang te tri McDonaldova otoka vulkanskog su postanka, a na Heardovom otoku postoji i aktivni vulkan Big Ben, čiji je vrh, Mawson Peak, i najviši vrh države Australije (2745 m). Poluotok Laurens se proteže 10 km sjeveroistočno od heardovog otoka i njegov najviši vrh je Anzack Peak (715 m).

Klima otoka je hladna oceanska klima. Maksimalne temperature ne prelaze 5 °C, a minimalne se kreću oko 0,8 °C. Količina padalina je u rasponu od 1300 do 1900 milimetara. Pušu i snažni vetrovi, često brzinama preko 150 km/h.

Heardov otok otkrio je 1853. godine J. J. Heard, dok je iste godine W. McDonald otkrio tri otoka i arhipelag je njima u čast dobio ime. Ujedinjeno Kraljevstvo je 1908. godine prisvojilo otoke, a 26. 12. 1947. vlast je prenijela na Australiju. Na Herdovom otoku je u kraćem razdoblju djelovala znanstveno istraživačka postaja 1970. godine, što je bio prvi put da je ljudska ekspedicija kročila na ovo otočje nakon 1880. godine kada su na njemu boravili američki lovci na tuljane. Otoci su jedno od najzabačenijih mjesta na zemlji i bez stalnih su stanovnika, ali su dom za veliki broj pingvina, foka i morskih ptica. Floru čine lišajevi i mahovine.

Od 1997. godine ovi otoci su upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji.

Literatura 

 Philip Temple, The Sea and the Snow, éditions Cassel, 1966., Australija, 188 str.
 Australian Government, "Heard Island and McDonald Islands Marine Reserve Management Plan", 2005., Australian Antarctic Division: Kingston (Tas). .
 LeMasurier, W. E.; Thomson, J. W. (eds.) (1990). Volcanoes of the Antarctic Plate and Southern Oceans. American Geophysical Union. pp. 512 pp. .

Vanjske veze 
 Heard Island and McDonald - službena stranica 
 Galerija fotografija 
Ostali projekti

Države i teritorije Australije
Nesamostalni teritoriji
Otoci u Australiji
Otoci na Antarktiku
Otoci Indijskog oceana
Arhipelazi
Vulkani u Australiji
Vulkani na Antarktiku
Svjetska baština u Australiji
Bedža

Bedža ili Beja  je naziv za etničku grupu koja živi na Rogu Afrike, uglavnom u Sudanu (2,200.000), ali također i u dijelovima Etiopije (25.000), Eritreje (40.000) i Egipta. Najčešće su nomadi, a po religijskoj pripadnosti muslimani (suniti).

Bedže govore afroazijatskim jezikom (v. beja jezik), ali veliki broj ih također govori tigrinyu. Bedže se sastoje od manjih plemena, npr. Ababde.

Kušiti
Etničke grupe Egipta
Etničke grupe Eritreje
Etničke grupe Etiopije
Etničke grupe Sudana
Sidama

Sidama je naziv za etničku grupu koja živi u Oblasti Južnih naroda, narodnosti i plemena (SNNPR) u Etiopiji.

Po njoj se zvala Sidamo, bivša provincija Etiopije, ukinuta administrativnom reformom godine 1995.

Sidama su poznati po tome što su osnovali Kraljevstvo Kaffa.

Povezano 
 Sidamo jezik
 Sidamo

Kušiti
Etničke grupe Etiopije
Sidamo

Sidamo je naziv za bivšu provinciju Etiopije. Godine 1942., nakon oslobođenja od italijanske vlasti, Etiopija je administrativno reorganizirana te je od teritorija bivših kraljevina Borana i Wallamo stvorena nova provincija Sidamo. Godine 1995. Sidamo je u novoj administrativnoj podjeli podijeljena između novostvorene Oblasti Južnih naroda, narodnosti i plemena te oblasti Oromija.

Provincija je prozvana po narodu Sidamo.

Provincije Etiopije
Historija Etiopije
Sidamo (razvrstavanje)

Sidamo je izraz koji se koristi za:

 bivšu provinciju Etiopije;
 narod koji obitava na njenom području;
 jezik kojim taj narod govori.
Somalci

Somalci ili Somalijci je naziv za etničku grupu koja čini domorodačko stanovništvo Sjeveroistočne Afrike (također poznate kao Rog Afrike). To je narod afričkog porijekla. Govore somalskim jezikom, koji je dio afroazijatske jezične porodice (podgrupa: Kušitski) te tako srodan Oromo jeziku, Sidamo jeziku, afarskom jeziku, Agawu i Beja jeziku, isto kao i arapskom jeziku. Smatra se danas ima između 10 i 20 miliona Somalaca, uglavnom u Somaliji (preko 8 miliona), Etiopiji (3-5 million), Džibutiju (250,000), sjeveroistočnoj Keniji (240,000) te nepoznat ali prilično velik broj koji živi van regije, uglavnom u SAD i sjevernoj Evropi.

Porijeklo 
Ne postoji konsenzus o porijeklu Somalaca; međutim, različite naučne discipline se trude pronaći odgovor na to pitanje. Ime Somalci dolazi od riječi "Somaal", što znači "obala" na arapskom.

Historija 

Malo toga se sa sigurnošću zna o prisutnosti Somalaca u drevnoj Somaliji. Neki tvrde da su Somaliju nastanjivali Oromoi, etnička grupa u današnjoj Etiopiji. Pronađene su pećinske slike drevnih ljdui u Somaliji kojisu običavali štovati kravljeg boga zvanog Waaq. Somalija je također trgovala s starim Egiptom. Stari Egipćani su Rog Afrike nazivali Punt, te Somalci Punite (i.e., narod Punta) smatraju svojim precima. Obala južne Somalije bila je nekoć važan trgovački centar gdje se nabavljalo zlato, životinje, slonovača i druga roba.

Somalija 
Somalci čine većinu somalskog stanovništva i, prema današnjim procjenama, čine barem 80 % ukupnog stanovnuštva. (Neke procjene navode brojku od 97%, ali to je teško provjeriti s obzirom na nesposobnost somalske države da vodi takve statistike u proteklom desetljeću). Oni su po tradiciji nomadska etnička grupa, ali od kraja 20. vijeka su se mnogi od njih naselili po gradovima. Somalci su podijeljeni u mnoge klanove i pod-klanove od kojih su najznačajniji:

 Dir
 Darod
 Hawiye
 Isaaq
 Rahanweyn

Religija 
Somalci su uglavnom sunitski muslimani. Bili su među prvim Afrikancima koji su se preobratili na islam, davno prije Sjeverne Afrike i drugih oblasti. Prije proebraćenja na islam, mnoge somalske grupe su štovale Waaqa.

Kušiti
Etničke grupe Džibutija
Etničke grupe Etiopije
Etničke grupe Kenije
Etničke grupe Somalije
Désirée Nosbusch

Désirée Nosbusch (14. 1. 1965. — ) je televizijska voditeljica i glumica. Rođena je u Luksemburgu i trenutno živi u Los Angelesu. Bila je udata za Austrijanca Haralsa Klosea s kojim ima dvoje djece.

Vodila je natjecanje za pjesmu Eurovizije u Luksemburgu. Nosbusch se također bavi pjevanjem. Godine 1984. je snimila duet s austrijskim pjevačem Falcom zvan "Kann es Liebe sein?".

Glumice
TV-voditelji
Pjevačice
Biografije, Luksemburg
Tigranje

Tigrinja, Tigranjee ili Tigre je naziv za semitsku etničku grupu koja živi u Eritreji oko 2,500.000 ili 50% populacije i etiopskoj provinciji Tigray oko 5,000.000 ili 6% stanovnistva.

Dijeli se na Tigrawot (etiopske Tigrinje), Tigrinje (eritrejske kršćane) i Jebertise (eritrejske muslimane) 5%. Svi govore tigrinja jezikom. Zajedno ih ima oko 7,5 miliona.

Semitski narodi
Etničke grupe Eritreje
Etničke grupe Etiopije
Etničke grupe Sudana
Harari (narod)

Harari je naziv za semitsku etničku grupu koja predstavlja domorodačko stanovništvo u etiopskom gradu Hararu. Oni sebe nazivaju Gey 'Usu ("Gradski narod") ima ih oko 40.000. Njihovi preci su u Etiopiju emigrirali iz južne Arabije između 7. i 11. vijeka. U 16. vijeku su stvorili moćnu državu koja se održala do 19. vijeka kada je osvojena od strane Egipta, a potom Etiopije. Harari, koji su po vjeri uglavnom muslimani, s vremenom su se pomiješali s okolnim kušitskim narodima te izgubili svoja fizička obilježja, te se od svojih susjeda razlikuju uglavnom po kulturi i društvenom položaju.

Semitski narodi
Etničke grupe Etiopije
Gurage

Gurage su jedna od etiopskih etničkih grupa, koji žive po plodnom poluplaninskom kraju, udaljenom oko 240 km jugozapadno od Adis Abebe. Guraga po popisu stanovništva iz 2007. ima 1,867.377 ili 2,53% od ukupnog broja Etiopljana.

Karakteristike 
Njihov teritorij prostire se od rijeke Avaš na sjeveru, do rijeke Gilgel Gibe (pritoka rijeke Omo) na jugozapadu, sve do jezera Zivaj na istoku. Gurage su potomci vojnika koji su se iz svoje pradomovine današnje regije Tigraj naselili kao osvajači u novu domovinu za vrijeme Aksumskog Kraljevstva. Gurage su sjedilački poljoprivrednici poznati po tom što najviše uzgajaju etiopsku ili lažnu bananu (Ensete ventricosum), sa koje se ne jedu lažni (nejestivi) plodovi već korijenje. Uz to po planinama uzgajaju ječam, krumpir i kelj, a pšenicu i tef (biljku sličnu prosu) po dolinama.

Govore guraginjom, jezikom koji pripada semitskoj jezičnoj grupi, sličnom Gizu, pa prema tom i amharskom i tigrinji. Po dijalektu se dijele na tri glavne grupe: Sebat Bet, Kistane i Silte. Gurage nemaju neku centraliziranu političku partiju ili udruženje koje bi se bavilo njihovim pravima, ali na lokalnoj razini drže vlast njihovi rodovski klanovi, koji određuju život zajednice. Nasuprot tome njihove religijski i ritualni život je visoko centraliziran, pa vjerski lideri imaju autoritet političkih vođa. Jedan od zanimljivijih aspekata ove vjersko-političke asimetrije je pozicija koju oni u svom sistemu daju Fugama, lokalnim predstavnicima onih za koje vjeruju da su potomci prastanovnika Afrike. Tu inače nižu kastu zanatlija i lovaca smatraju specijalistima za rituale i boje se njihovih moći, pa ih smatraju neophodnima u svim važnijim vjerskim svetkovinama. 

Poznati su kao marljivi radnici i vješti trgovci, vlasnici brojnih trgovina po Adis Abebi i drugim gradovima, koji se vraćaju u svoje domove na samo nekoliko dana svakog oktobra kako bi proslavili Meskel, praznik pronalaska Pravog križa (ukoliko su kršćani) ili Arefu (ukoliko su muslimani). Njih nešto više od 50% su kršćani (manje više članovi Etiopske pravoslavne tevahedo crkve), a oko 40% muslimani, ostali su animisti koji vjeruju u svoje tradicionalnobožanstvo - Vak, pa vješaju fetiše po kućama, da ih zaštite od zlih duhova. Gurage su poznate i po svojim urednim kružnim kućama sa slamnatnim krovovima.

Izvori

Vanjske veze 

 O Guragama na portalu Encyclopædia Britannica 
 The Gurage People - na portalu Carolyn Ford 

Semitski narodi
Etničke grupe Etiopije
Amhara (narod)

Amhara ili Amhari je naziv za semitsku etničku grupu u Etiopiji. 

Amharaca danas ima 21 milion u Etiopiji, što čini 26% etiopske populacije te isto tako veliki broj emigranata u Egiptu, Izraelu i Švedskoj.Poslije Oroma najbrojniji su etiopski narod.

Njihova pradomovina je u brdima centralne Etiopije, gdje se uglavnom bave poljoprivredom.

Kulturno su jako bliski Židovima, te legende govore kako su nastali od potomstva kralja Solomona i kraljice od Sabe. Zahvaljujući tome se kod njih obrezuju muška djeca, iako su po vjeri uglavnom kršćani oko 85% su pripadnici Etiopske pravoslavne tevahedo crkve. U novije vrijeme neki Amharci prelaze u islam tako da je danas oko 15% ovog naroda muslimanske vjeroispovjesti.

Amhari su dominirali političkim životom Etiopije, tako da je etiopski car Haile Selasije bio njihov pripadnik. Amharski jezik predstavlja jedan od "radnih" jezika današnje Etiopije.

Semitski narodi
Etničke grupe Etiopije
Baggara

Arapi Šuva (Arapi Shuwa), poznatiji pod nazivom Baggara ili Baqqarah su nomadski beduinski narod koji živi u Africi između jezera Čad i Nila, u državama Sudan (posebno Darfur), Niger, Čad, Kamerun, Nigerija i Srednjoafrička republika. Oni su uglavnom nomadi-stočari koji svake godine putuju između travnatih područja u kišnoj, i riječnih područja u sušnoj sezoni. Uglavnom govore Shuwa jezikom - dijalektom arapskog. Većina su muslimani, a smatra se da potječu od arapskih plemena koja su se na području Sjeverne Afrike naselila u srednjem vijeku. Njihovo ime se često koristi u zapadnom Sudanu za arapske stočare i doslovno znači "kravar."

Nomadski životni stil Baggara ih je često dovodio u sukob sa sjedilačkim afričkim zemljoradnicima, najčešće po pitanju izvora vode i zemlje za ispašu. To je čest uzrok etničkih tenzija, koje su u slučaju Sudana godine 2003. dovele do izbijanja Darfurskog konflikta.

Baggare uključuju nekoliko plemena kao što su Rizeigat, Ta’isha, Habbaniya u Darfuru te Misseiria i Humur i Hawazma u Kordofanu. Misseiria iz Jebel Muna govore Tama jezik (isto tako poznat kao Miisiirii) iz Nilo-saharske porodice jezika.

Beduini
Etničke grupe Čada
Etničke grupe Južnog Sudana
Etničke grupe Kameruna
Etničke grupe Nigera
Etničke grupe Nigerije
Etničke grupe Srednjoafričke Republike
Etničke grupe Sudana
Sahara
Mauri

Imenom Mauri, Mavari ili Mavri (Maures) danas se nazivaju islamizirani stanovnici sjeverozapadne Afrike, većinom nomadski stočari. Od njih potiče ime države Mauritanije, čije sjeverne dijelove nastanjuju. Dijele se na niz plemena: Trarza, Brakna, Adrar, Abakak i dr.

Antički Mauri 
U antičko doba, Mauri je bilo ime jednog od berberskih plemena, koje je nastavalo, približno, područja današnjeg Maroka i Alžira. Prema njima je dobila ime rimska provincija Mauritanija. 

U srednjem vijeku, naziv "Mauri" ili Mori (Moors) primjenjuje se na narod koji je nastao miješanjem antičkih Maura s Kartažanima, Rimljanima, Vandalima i Arapima. U doba arapskih osvajanja, krajem VII. st. brzo prelaze na islam. Većina tog povijesnog naroda u tijeku slijedećih stoljeća apsorbirani su u arapsku naciju.

Mauri na Pirinejskom poluotoku 
Početkom VIII. st. Mauri prelaze na Pirinejski poluotok i ruše državu Vizigota. Osvajaju gotovo cijeli poluotok i zasnivaju visoku kulturu, koja opstaje tijekom slijedećih osam stoljeća. Vidi: Pirinejski poluotok - Povijest. 

Kršćani sve islamske doseljenike nazivaju moriski (španjolski: morisco).

Nakon uspjeha kršćanske rekonkviste, koja završava osvajanjem Granade godine 1492, većina moriska protjerana je u sjevernu Afriku. Ostali pod pritiskom prihvaćaju kršćanstvo, ali potajice često zadržavaju svoju vjeru i običaje. Zbog toga su izloženi bijesu puka i progonu španjolske inkvizicije.

Na njih se, kao i na pokrštene Židove, primjenjivao pogrdan naziv Marani (možda prema španjolskom marranos: gadovi, svinje).

Povezano 
 Maurska umjetnost

Izvori 
 Opća enciklopedija JLZ, sv. 5, Zagreb: 1979.

Berberi
Arapska historija
Historija Sjeverne Afrike
Marokanci

Marokanci (arapski: المغاربة) su pripadnici nacije koji dijele zajedničku marokansku kulturu i porijeklo.

Uz 35 milijuna Marokanaca u Maroku, postoje velike migrantske populacije marokanskih korijena u državama kao što su Francuska, Belgija, Izrael, Italija, Nizozemska, Španjolska, Libija, te manje skupine u Velikoj Britaniji, SAD-u, Kanadi i arapskim državama Perzijskog zaljeva.

Maroko je zemlja multietničkog društva i bogate kulture, civilizacije, i tradicije. Kroz historiju, Maroko je ugostio mnoge narode, osim autohtonih Berbera, s istoka su došli Feničani i Arapi, s juga stanovnici supsaharske Afrike, a sa sjevera Rimljani, Vandali, andaluški muslimani i Jevreji. Svi oni su ostavili utjecaj na društvene strukture i religiju Maroka.

Arapi
Etničke grupe Maroka
Alžirci

Alžirci je naziv za domorodačko stanovništvo Alžira. Uglavnom je arapskog porijekla, iako ima i dosta berberskih primjesa.

Etničke grupe Alžira
Tunišani

Tunižani (ili Tunižani), izraz koji označava domorodačko stanovništvo Tunisa (ili Tunizije), odnosno naciju koja je nastala stvaranjem zajedničke nacionalne svijesti na području današnje države Tunis. Uglavnom su arapskog porijekla, iako kod sebe imaju dosta berberskih primjesa.

Po vjeri su uglavnom sunitski muslimani.

Reference 

Arapi
Etničke grupe Tunisa
Libijci

Libijci je naziv koji se koristi za domorodačko stanovništvo Libije. Uglavnom su arapskog i berberskog porijekla.

Arapi
Etničke grupe Libije
Sudanci

Sudanci je naziv koji se koristi za domorodačko stanovništvo Sudana. Uglavnom se odnosi na stanovništvo u sjevernom dijelu zemlje, koje je po svojoj fizionimiji, kulturi i religiji bliže Arapima nego različitim nilotskim i drugim narodima na jugu. Sudanci ili sudanski Arapi tvore oko 50% populacije odnosno 20,000.000 ljudi nastanjenih u sjevernim i centralnim dijelovima zemlje. Na sjeveru uz obalu Nila žive Nubijci preko (3,000.000), a na istoku uz obalu Crvenog mora Bedzai (2,200.000). Ove tri grupe pripadaju islamskom kulturnom krugu.

Arapi
Etničke grupe Sudana
Egipćani

Egipćani je naziv za stanovništvo Egipta. Iako po svojoj vjeri i kulturi pripadaju arapskom svijetu, porijeklo uglavnom vode od drevnih Egipćana, predaka današnjih Kopta. U užem smislu označava sve stanovnike Egipta, među kojima preovladava arapski i muslimanski element. Nakon arapskih osvajanja u 7. vijeku, domorodačko stanovništvo brzo se asimiliralo s doseljenim Arapima, osobito u sjevernim krajevima. Na krajnjem jugu žive Nubijce (oko 500.000), međutim, većina se asimilirala u Arape. Egipćani su najbrojniji arapski narod broje oko 100,000.000 ljudi. Oko 90% su muslimani, a 10% su Kopti (kršćani).

Literatura 

 
 

Drevni narodi
Arapi
Etničke grupe Egipta
Kopti

Kopti je izraz koji se koristi za vjernike Koptske pravoslavne crkve u Egiptu. Iako postoje različite koptske zajednice i tradicije u svijetu, taj se izraz koristi uglavnom za Egipat, a ponekad se gledaju i kao zasebna etnička grupa. Razlog je prvenstveno u tome što su egipatski Kopti po svom porijeklu i običajima nešto bliži drevnim Egipćanima od ostalih Egipćana koji su s vremenom bili prihvatili islam i arapsku kulturu.

Kopti su nakon arapskog osvajanja Egipta godine 641. dugo vremena bili građani drugog reda. Tek su pod vladavinom reformatorski nastrojenog Muhammada Alija po pravima izjednačeni s muslimanima.

Kopti imaju vlastiti koptski jezik, ali on služi isključivo u liturgijske svrhe, mada ga i tamo potiskuje arapski jezik koga su Kopti odavno prihvatili u svakodnevnom životu.Smatra se da u Egiptu zivi oko 8 000 000 Kopta sto cini 10% populacije.

Veze 
 Koptski jezik
 Koptska crkva
 Koptska umjetnost

 
Etničke grupe Egipta
Hrišćanstvo ili kršćanstvo u Egiptu
Indomauricijci

Indomauricijci je naziv za dominantnu etničku grupu na Mauricijusu. Nju sačinjavaju potomci radnika na plantažama koje su na otok došli iz Indije za vrijeme britanske vladavine. 

Danas sačinjavaju oko 70 % stanovništva otoka. Po vjeri su uglavnom hinduisti, iako ima i nešto muslimana. Manjina govori hindi, urdu, tamilski i druge jezike, dok je većina prihvatila engleski i kreolski francuski u svom svakodnevnom životu.

Etničke grupe Mauricijusa
Malgaši

Malgaši (Malgašani) je naziv za domorodačko stanovništvo Madagaskara koji danas ima 21,060.000 stanovnika. Porijeklo uglavnom vode od malajsko-polinezijskih moreplovaca s područja današnje Indonezije za koje se smatra da su se iskrcali na dotada nenastanjenom otoku prije 1500 ili 2000 godina. Nešto kasnije su se, zbog trgovine i drugih kontakata s afričkim kopnom, među Malgašima počele pojavljivati primjese Bantu i drugih afričkih naroda, kao i tragovi miješanja s arapskim trgovcima.

Malgaši se danas dijele na pet glavnih skupina: Merine i Betsileo (koji žive na centralnoj visoravni i izgledom odaju polinežansko porijeklo), Betsimisarake, Tsimihete i Sakalave (koji žive na obalama i čiji izgled odaje afrički utjecaj). Od svih njih najbrojnije su Merine koje čine 25 % stanovništva otoka.

Osim njih na Madagaskaru žive i ostale manje etničke grupe; Antaifasi, Antemore, Antaisake, Antambahoake, Antandroji, Antankarane, Antanosiji, Bare, Bezanozani, Karane, Mahafali, Makoa, Mikea, Sihanake, Sinoji, Tanale, Vazahe, Vazimbe, Vezo, Zafimaniri i Zafisoroji.

Oko 50 % svih Malgaša su animisti, dok su 45 % kršćani, podijeljeni na katolike i protestante, a na sjeverozapadu postoji muslimanska zajednica od oko 7%. Malgaši govore malagaškim jezikom, dok je među višim i obrazovanijim slojevima raširen francuski.

Malagaška dijaspora 
Najveći broj Malgašana izvan domovine živi na otoku Reunion (12.000). Također, njih oko 7000 živi u gradu Piura na sjeveru Perua, gdje sami sebe zovu Mangaši ili Malgaši, a dio grada u kom žive zove se Mangašerija. Treća po brojnosti je malgaška kolonija na otoku Mayotte od 1800 stanovnika.

Reference

Eksterni linkovi 
 Etnie del Madagascar  
 Le 18 Tribu 

Etničke grupe Madagaskara
Réunion
Mauricijci

Mauricijci je naziv za domorodačko stanovništvo Mauricijusa, a u užem smislu predstavlja naziv za potomke evropskih doseljenika.

Etničke grupe Mauricijusa
Reinionci

Reinionci ili Reunionci je naziv za domorodačko stanovništvo Reuniona. U užem smislu predstavlja naziv za potomke francuskih naseljenika odnosno one stanovnike koji su po vjeri, kulturi i načinu života bliski Francuzima u matičnoj državi.

Etničke grupe Afrike
Réunion
Sejšelci

Sejšelci je naziv za domorodačko stanovništvo Sejšela. U užem smislu se odnosi na potomke francuskih i britanskih doseljenika, odnosno potomke drugih naroda koji su prihvatili francusku i britansku kulturu.

Etničke grupe Sejšela‎
Zelenortci

Zelenortci ili Zelenorćani je naziv za domorodačko stanovništvo Zelenortskih otoka. Porijeklo vode od bijelih portugalskih naseljenika i njihovih crnih robova. 

Govore portugalskim jezikom, a po vjeri su pretežno katolici.

Osim na Zelenortskim otocima, ima ih dosta u Portugalu, SAD i Angoli.

Etničke grupe Zelenortske Republike
Svetohelenci

Svetohelenci je naziv za domorodačko stanovništvo Svete Helene. Porijeklo uglavnom vode od britanskih naseljenika, iako ima primjesa iz Skandinavije, te zapadne i južne Afrike.

Ima ih oko 6000. Po vjeri su Većinom anglikanci. Dosta su prisutni i Jehovini svjedoci.

Etničke grupe Afrike
Sveta Helena