alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Evropsko vijeće

Europsko vijeće (engleski The European Council) sastanak je predsjednika država ili predsjednika vlada država članica Europske unije. 

Europsko vijeće razvilo se iz povremenih sastanaka na vrhu (summita) predsjednika država i vlada država članica Europske ekonomske zajednice 1960-tih godina. Ovakvi sastanci postali su od 1975. godine redovita praksa dva puta godišnje na inicijativu tadašnje francuskog predsjednika Valéry Giscard d'Estainga (prvi se održao u Dublinu za vrijeme irskog predsjedanja Vijećem EU). Formalno je priznat 1986. godine Jedinstvenim europskim aktom (Single European Act). 

Čelnici država ili vlada zemalja Europske unije sastaju se najmanje dva puta u godini (lipanj, prosinac, a po potrebi još najviše dva puta kako bi raspravljali na neformalnim sastancima o pojedinim temama) zajedno s predsjednikom Europske komisije kako bi raspravljali o pitanjima bitnim za Uniju, te dali političke poticaje za daljnje aktivnosti. To političko tijelo ima ključnu ulogu u usuglašavanju interesa i stajališta država članica. 

Unutar Vijeća osobito je istaknuta uloga predsjednika Vijeća. Tu funkciju svakih šest mjeseci obnaša predsjednik one države koja predsjedava Europskom unijom.

Vijeće može donositi pravno obvezujuće akte, a tada se smatra da ih je donijelo Vijeće EU u sastavu predsjednika država ili vlada budući da samo Europsko vijeće nije formalo tijelo koje može samo donosit odluke. Ono to rijetko čini.

Kada Ustav Europske unije stupi na snagu, Europsko vijeće će konačno biti pravno priznato kao jedno od tijela u institucionanoj strukturi Europske unije. Također rotirajuće predsjedništvo biti će zamjenjeno funkcijom Predsjednika EU s mandatom od dvije i pol godine.
 
Europsko vijeće ne treba miješati s Vijećem Europske unije (koje se naziva još i Vijećem ministara EU) koje je zasebno tijelo Europske unije, niti s Vijećem Europe, koje je zasebna međunarodna organizacija sa sjedištem u Strasbourgu, odvojena od EU.

Evropska unija
Trećesiječanjska vlast

Trećesiječanjska vlast je izraz koji se u Hrvatskoj koristi za vladu lijevog centra kojoj je na čelu bio premijer Ivica Račan, a koja je na vlast došla temeljem izbora održanih 3.1. (3. siječnja) 2000. godine po kojima je dobila ime.

Vladu su sačinjavali predstavnici dvije koalicije koje su zajedno pobijedile Hrvatsku demokratsku zajednicu - blok SDP-a i HSLS-a, te tzv. Četvorka, koju su činile Hrvatska seljačka stranka, Hrvatska narodna stranka, Liberalna stranka i Istarski demokratski sabor. Ta dva bloka su ispočetka mislila nastupiti zajedno, ali su SDP i HSLS bili uvjereni kako će pobijediti sami, pa su na izbore izašli odvojeno.

Odnosi među pobjedničkim strankama su vrlo brzo bili poremećeni zbog predsjedničkih izbora održanih 24.1. i 7.2. na kojima je kandidat četvorke Stjepan Mesić porazio kandidata SDP-HSLS Dražena Budišu.

Usprkos toga, nova vlada je sastavljena, a njene pristaše su je počele nazivati Trećesiječanjskom, nastojeći time naglasiti da je 3.1. 2000. došlo do velikog preokreta u hrvatskoj politici, odnosno napuštanja rigidnog nacionalizma i autoritarnosti vezane uz režim Franje Tuđmana. Pristaše Tuđmana i HDZ-a su, pak, tu vlast nazivale Trećesiječanjskom diktaturom, uspoređujući je sa Šestojanuarskom diktaturom bivšeg jugoslavenskog kralja Aleksandra.

Odnosi unutar vlasti su od samog početka bili opterećeni suparništvom predsjednika Mesića i premijera Račana, a kasnije i SDP-a i HSLS-a. To se s vremenom počelo odražavati na efikasnost vlade, kao i na njenu popularnost. 

Godine 2000. je iz nje izašao IDS, a 2002. HSLS, čiji su disidenti formirali pro-račanovsku stranku Liberalnih demokrata.

Trećesiječanjska vlast je prestala s parlamentarnim izborima 2003. na kojima je najveći broj glasova dobio HDZ, a njen vođa Ivo Sanader dobio mandat da sastavi novu vladu.

Vidi još
Sedma vlada Republike Hrvatske ili Prva Račanova vlada (2000-2002)
Osma vlada Republike Hrvatske ili Druga Račanova vlada (2002-2003)

Povijest Hrvatske
Administrativna zona 2 (Afar)

Administrativna zona 2 je jedna od pet zona regije Afar u Etiopija; niti jedna od zona Afara nema ime. Ova zona se na jugu graniči s Administrativnom zonom 4, na jugozapadu s Administrativnom zonom 1, na zapadu s regijom Amhara, a na sjeveroistoku s Eritrejom.

Najveći grad Zone 2 je Abala. U ovoj zoni također smješteno i bivše rudarsko naselje Dallol, na kome je zabilježen rekord za najtoplije naseljeno mjesto na Zemlji, s prosječnom temperaturom od 34° C.

Prema podacima Centralne statističke agencije iz 2005. godine, ova zona je imala procijenjeno stanovništvo od 272.023, od čega 147.556 muškaraca i 124,467 žena; 7.299 ili 2,7% stanovnika je živjelo u gradovima. Podaci za gustoću stanovništva ove zone nisu dostupni.

Worede 
 Abala
 Afdera
 Berahle
 Dallol
 Erebti
 Koneba
 Megale

Reference 

Zone Etiopije
Abala (woreda)

Abala je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Predstavlja dio Administrativne zone 2, a smještena je na podnožju istočne eskarpe Etiopske visoravni. Graniči na jugu s Megaleom, na zapadu s regijom Tigray, na sjeveru Berahleom, na sjeverozapadu s Afderom, a na istoku s Erebtijem. Glavni grad u Abali je Abala.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 34.514 stanovnika, od čega 16.181 muškaraca i 18.333 žena; 4.820 ili 13,97% stanovništva živi u gradu, što je više od prosjeka Zone koji iznosi 2,7%. Ne postoje informacije o površini Abale, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 
<div class="references-small">

Worede Etiopije
Megale

Megale je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Predstavlja dio Administrativne zone 2, a smještena je na podnožju istočne eskarpe Etiopske visoravni. Graniči na jugu s Administrativnom zonom 4, na zapadu s regijom Tigray, na sjeveru s Abalom, a na istoku s Erebtijem. Nema podataka o gradovima u ovoj woredi.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 24.372 stanovnika, od čega 11.443 muškarca i 12.929 žena. Ne postoje informacije o površini Abale, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Erebti

Erebti je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Predstavlja dio Administrativne zone 2. Teritorija worede uključuje područje Afarske depresije. Graniči na jugu s Administrativnom zonom 4, na jugozapadu s Megaleom, na sjeverozapadu s Abalom, a na sjeveru i istoku s Afderom. Nema podataka o gradovima u ovoj woredi.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 47.875 stanovnika, od čega 21.593 muškarca i 26.282 žena. Ne postoje informacije o površini Abale, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Afdera

Afdera je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Ime je dobila po slanom jezeru Abdera, koje čini dio Afarske depresije.

Predstavlja dio Administrativne zone 2. Graniči na jugozapadu s Administrativnom zonom 4, na zapadu s Erebtijem i Abalom, na sjeveru s Berahleom, na sjeveroistoku s Eritrejom, a na jugozapadu s Administrativnom zonom 1. Nema podataka o gradovima u ovoj woredi.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 19.381 stanovnika, od čega 8.742 muškarca i 10.639 žena. Ne postoje informacije o površini Abale, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 
<div class="references-small">

Worede Etiopije
Berahle (woreda)

Berahle je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Predstavlja dio Administrativne zone 2. Njena teritorija uključuje dio Afarske depresije. Graniči na jugu s Afderom i Abalom, na jugozapadu s regijom Tigray, na zapadu s Konebom, na sjeveru s Dallolom, a na sjeveroistoku s Eritrejom. Glavna naselja su Berahle i Tiyarabora.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 41.455 stanovnika, od čega 18.840 muškaraca i 22.615 žena; 1.270 ili 3,06 % stanovništva živi u gradu, što je više od prosjeka Zone koji iznosi 2,7%. Ne postoje informacije o površini Abale, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Koneba (woreda)

Koneba je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Predstavlja dio Administrativne zone 2. Predstavlja okrug trokutastog oblika smješten u podnožju istočne eskarpe Etiopske visoravni. Graniči na zapadu s regijom Tigray, na sjeveru s Dallolom, na istoku s Berahleom, na zapadu s Konebom, na sjeveru s Dallolom, a na sjeveroistoku s Eritrejom. Glavno naselje je Koneba.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 46.149 stanovnika, od čega 20.642 muškaraca i 25.507 žena; 1.209 ili 2,62 % stanovništva živi u gradu, što je manje od prosjeka Zone koji iznosi 2,7%. Ne postoje informacije o površini Abale, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Dallol (woreda)

Dallol je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Ova woreda je ime dobila po bivšem rudarskom naselju Dallol, u kome je zabilježen rekord za najtoplije naseljeno mjesto na Zemlji, s prosječnom temperaturom od 34° C.

Teritorija Dallola pripada Administrativnoj zoni 2 i uključuje dijelove Afarske depresije. Ova woreda graniči na jugu s Konebom, na zapadu s regijom Tigray, na sjeveru s Eritrejom, a na istoku s Berahleom. Ne postoje detaljni podaci o naseljima u ovoj woredi.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 58.277 stanovnika, od čega 27.026 muškaraca i 31.251 žena. Ne postoje informacije o površini Dallola, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Notes 

Worede Etiopije
Mille (woreda)

Mille je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Ime je dobila po rijeci Mille, pritoci rijeke Awash, koja teče kroz woredu.

Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Mille graniči na jugu s Administrativnom zonom 3, na jugozapadu sAdministrativnom zonom 5, na zapadu s regijom Amhara, na sjeverozapadu s Chifrom, na sjeveroistoku s Dubtijem, a na istoku s regijom Oromia. Gradovi u Milleu uključuju Mille i Eli Wuha.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 88.081 stanovnika, od čega 39.556 muškaraca i 48.525 žena; 5.787 ili 6.,57% su živjeli u gradovima, što je manje od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Chifra (woreda)

Chifra je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Chifra je smještena bližu podnožja istočne eskarpe Etiopske visoravni, a graniči na jugu s Milleom, na zapadu s regijom Oromia, na sjeveru s Administrativnom zonom 4, a na istoku s Dubtijem. Glavni grad u Chifri je Chifra.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 90.896 stanovnika, od čega 39.706 muškaraca i 51.190 žena; 1.209 ili 1,33% su živjeli u gradovima, što je manje od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Dubti (woreda)

Dubti je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Graniči na jugu s regijom Oromia, na jugozapadu s Milleom, na zapadu s Chifrom, na sjeverozapadu s Administrativnom zonom 4, na sjeveru s Administrativnom zonom 2, na sjeveroistoku s Elidarom, na istoku s Asayitom, a na jugoistoku s Afambom. Gradovi u Dubtiju uključuju Date Bahri, Dubti, Logya, Sardo i Semera.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 87.197 stanovnika, od čega 36.281 muškaraca i 50.196 žena; 24.236 ili 27,79% su živjeli u gradovima, što je više od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Afambo

Afambo je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije. 
Ime je dobila prema Jezeru Afambo, smještenom na granici worede s Asayitom, u blizini međunarodne granice s Džibutijem.

Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Graniči na jugu s regijom Oromia, na zapadu s Dubtijem, na sjeveru s Asayitom i na istoku s Džibutijem. 

Duž istočne granice postoji niz jezera južno od jezera Afambo: Laitali, Gummare, Bario i jezero Abbe.

Nema podataka o gradovima u Afambu.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 16.727 stanovnika, od čega 7.938 muškaraca i 8.779 žena. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 
<div class="references-small">

Worede Etiopije
Elidar (woreda)

Elidar je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije.
Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Elidar graniči na jugu s rijekom Awash koja ga odvaja od Asayite, na zapadu sDubtijem, na sjeverozapadu s Administrativnom zonom 2, na sjeveroistoku s Eritrejom, a na istoku s Džibutijem. Gradovi u Elidaru uključuju Bure, Diche Oto, Elidar i Manda.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 63.133 stanovnika, od čega 28.037 muškaraca i 35.096 žena; 6.789 ili 10,75% su živjeli u gradovima, što je manje od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Telalak

Telalak je jedna od 31 worede u regiji Afar u Etiopiji. Predstavlja dio Administrativne zone 5 i smještena je blizu podnožja istočne eskarpe Etiopske visoravni. Graniči na jugu s Deweom, na zapadu s regijom Amhara, na sjeveru s Administrativnom zonom 4, a na istoku s Administrativnom zonom 3. Ne postoje informacije o gradskim naseljima u ovoj woredi.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 81.178 stanovnika, od čega 33.979 muškaraca i 47.199 žena. Ne postoje informacije o površini Telalaka, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Asayita (woreda)

Elidar je jedna od 31 worede u regiji Afar Etiopije.
Predstavlja dio Administrativne Zone 1. Asayita graniči na jugu s Afambom, na zapadu s Dubtijem na sjeveru s rijekom Awash koja ga odvaja od Elidara i na istoku s Džibutijem. Glavni grad worede je Asayita.

Prema podacima objavljenim od Centralne statističke agencije u 2005. godini, ova woreda je imala procijenjenih 69.397 stanovnika, od čega 30.944 muškaraca i 38.453 žena; 22.718 ili 32,74% su živjeli u gradovima, što je više od prosjeka Zone koji iznosi 14,9%. Nisu dostupne informacije o površini Millea, pa se ne može izračunati gustoća stanovništva.

Bilješke 

Worede Etiopije
Woreda

Woreda (ili wereda) je podjedinica državne uprave, odnosno lokalne samouprave u Etiopiji, koja predstavlja ekvivalent okruga u većini država. Worede se sastoje od tzv. kebelea ili susjedstava koje predstavljaju najnižu razinu lokalne uprave u Etiopiji. Worede se obično grupiraju u zone, koje tvore kilil (regionalnu upravu). Neke worede nisu dio zone, nego se nazivaju 'posebnim woredama'', koje djeluju kao autonomni entiteti.

Neke od woreda kao institucije datiraju od najstarijih vremena - tako su Posebna woreda Yem te worede Gera i Goma sačuvale granice kraljevstava kasnije apsorbiranih u Etiopiju, a bivše etiopske provincije su također bile podijeljene na worede. Mnoge su, međutim, relativno novijeg datuma. Od godine 2002. je daleko više ovlasti prebačeno na worede, koje su dobile ljudstvo i financijska sredstva kako bi mogle funkcionirati poput regionalnih vlada.

 
Administrativna podjela Etiopije
Etiopija
Asaita

Asaita je grad u sjeveroistočnoj Etiopiji i trenutna prijestolnica regije Afar u Etiopiji. Smješten je u woredi Afambo, te predstavlja dio Administrativne zone 1 u regiji. Ovaj grad ima geografske koordinate .

Prema brojkama Centralne statističke agencije iz 2005. godine, ovaj je grad imao procijenenih 22.718 stanovnika, od čega 12.722 muškaraca i 9.996 žena . Prema nacionalnom popisu iz 1994. godine, ovaj je grad imao 15.475 stanovnika.

Na jugoistoku Asaite, na južnom rubu Danakilske pustinje, nalazi se grupa od dvadeset slanih jezera koje pokrivaju teritoriju na granici sa susjednim Džibutijem. Ova jezera uključuju Jezero Gamarri, poznato po flamingosima, kao i Jezero Abbe, u koje utječe rijeka Awash.

Asaita je bila sjedište Sultanata Aussa, glavne afarske monarhije. Grad Semera, koji se (godine 2005) gradi na cesti Awash - Asseb, će s vremenom postati novi regionalni glavni grad. Asaita je, s druge strane, oko 50 kilometara južno od ove nenasute ceste.

Izvori 

Gradovi u Etiopiji
Julski ultimatum

Austro-ugarski ultimatum Srbiji ili Julski ultimatum bio je ultimatum upućen vladi Srbije 23. jula 1914. godine, posle Sarajevskog atentata. 

Austrougarska vlada nije optužila Srbiju da je direktno kriva za Sarajevski atentat, već da je srpska vlada "tolerisala makinacije kojekakvih društava i udruga uperenih protiv Monarhije, nedoličan jezik štampe, veličanje počinitelja nepodopština, sudjelovanje časnika i dužnosnika u subverzivnoj agitaciji" . 

U Srbiji se govorilo da se njegovi zahtevi ne mogu ispuniti i da je ultimatum samo način za stvaranje povoda za rat. Od deset zahteva što ih je Austro-Ugarska postavila za suzbijanje tih aktivnosti, Srbija je prihvatila sve osim jednoga, koji bi iziskivao dolazak austrougarskih istražnih sudija i policajaca u Srbiju da vode istragu na njenoj teritoriji.

Kada je Srbija odbila ultimatum, Austro-Ugarska joj je objavila rat, koji će postati prvi svetski rat.

Zahtevi 
Austro-Ugarska tražila je od Srbije sledeće:

 Da spreči izdavanje publikacija koja podstiču mržnju i neprijateljstvo prema Austro-Ugarskoj.
 Da momentalno raspusti organizaciju Narodna odbrana, i da isto postupi i sa drugim organizacijama koje učestvuju u propagandi protiv Austro-Ugarske.
 Da iz javnog obrazovanja ukloni sve što bi moglo da služi za podsticanje propagande protiv Austro-Ugarske.
 Da iz vojske i administracije uopšte ukloni sve oficire koji su krivi za propagandu protiv Austro-Ugarske, a imena tih oficira dostavi vlasti Austro-Ugarske.
 Da prihvati učešće austro-ugarskih organa vlasti u suzbijanju subverzivnih delatnosti protiv Austro-Ugarske na teritoriji Srbije.
 Da preduzme sudski postupak protiv saučesnika Sarajevskog atentata koji su na srpskoj teritoriji, uz pomoć i uputstva austro-ugarskih organa.
 Da momentalno uhapsi dve imenovane osobe koje su upletene u atentat po istrazi koju je preliminarno sprovela Austro-Ugarska.
 Da efikasnim merama spreči nelegalni prenos oružja i eksploziva preko granice.
 Da uputi Austro-Ugarskoj objašnjenja povodom izjava visokih srpskih zvaničnika u Srbiji i inostranstvu, koji su izrazili neprijateljstvo prema Austro-Ugarskoj.
 Da bez odlaganja obavesti Austro-Ugarsku o ispunjavanju ovih obaveza.

Odgovor 
Srpska vlada je uslovno prihvatila sve zahteve ultimatuma, sem tačke broj 6 koja je zahtevala mešanje austro-ugarskih organa u sudski postupak, jer bi to predstavljalo kršenje ustava i suvereniteta Srbije.

Izvori

Eksterni linkovi 
 Austro-Ugarski ultimatum Srbiji
 Austro-Ugarski ultimatum (na engleskom)

Istorija Srbije
Matija Korvin

Matija Hunjadi (; rođen 23. februara 1443. u Kolozsvaru, umro 6. aprila 1490 u Beču), poznat kao Matija I Korvin, bio je ugarski kralj i reformator. Nadimak Korvin ( – "vrana") nazvan je po predstavi vrane u njegovom grbu.

Kao sin Janoša Hunjadija, vojvode iz Erdelja, izabran je za kralja 1458. godine i bio je poslednji ugarski vladar koji je uspeo da sredi unutrašnje prilike u zemlji i da uspostavi jaku kraljevsku vlast i ostvari ostvariti apsolutnu monarhiju oslanjajući se na srednje plemstvo i gradove.

Uspešno je ratovao protiv Turaka i Habsburgovaca, a 1486. godine zauzeo je Beč. Nakon pada Bosne oslobodio je Jajce i organizirao Jajačku i Srebreničku banovinu, otežavši time Turcima prodor u južnoslovenske zemlje. Reformisao je državu, a u Požunu (danas Bratislavi) osnovao je 1465. godine univerzitet i 1472. prvu štampariju. Dvor mu je bio okupljalište humanista, među kojima su bili i Ivan Vitez od Sredne i Ivan Česmički.

Mađarski vladari
Hrvatski vladari
Ljubav i čežnja u bosanskohercegovačkoj prozi

Ljubav je česta tema u bosanskohercegovačkoj književnosti. Ona ima posebne crte koje proizlaze iz područja , načina života i istorijskih prilika u kojima se nalazila BiH. Surovi običaji dolazili su sa istoka ili su se razvijali u patrijarhalnoj porodici. Oni su često razdvajali voljene osobe. Sevdalinka je poznata lirska pjesma ovog podneblja. U njoj je opjevana ljubav gdje je draga obično zatočena, a dragi ne može doći do nje zbog nepremostivih prepreka. Slična ljubav opisana je u proznim djelima. Čežnja prema se javlja još u djetinjstvu i u ranoj maladosti. Ivo Andrić opisuje dječaka Marka koji nastoji doseći drugu obalu sna. Volio je Rozu. Njegova pjesma bila je puna tuge. U njoj se javlja sječanje na prvi i dugo očekivan i sanjan drugi poljubac, koji je donio samo hladnoču i gorčinu. U kasnijim godinama ljubav se miješa sa snom i nije jasno šta je očekivano, a šta doživljeno. U prozi Hamza Hume..u djelu Grozdan i Grozdana ljubav je opisana kao u pjesmi. Ozren u susretu sa hercegovačkim podnebljem pored ljubavi prema ženi osječa i veliku čežnju. On može osjetiti ljubav neumrlih ljubavnika Grozdana i Grozdane jer je u njegovoj duši sve nježno. Oni ga podstiču na nove čežnje. U vinogradima koji žute on ne osječa radost već bol što će sve proći i govori « o samo nekoliko dana sna».

Bosanskohercegovačka književnost
Tucindan

Tucindan je dan, kada prema tradiciji, srpski pravoslavni vernici kolju i rede pečenicu za Božić. Nekada se pečenica "tukla" ubijala krupicom soli, kasnije ušicama od sekire, pa se onda, ubijeno ili ošamućeno prase ili jagnje klalo i redilo. Zato je ovaj dan nazvan Tucindan. Za pečenicu se obično kolje prase ili jagnje, a uz to neko još kolje i priprema pečenu ćurku, gusku ili kokoš. Običaj vezan za klanje pečenice, ostao je verovatno iz starih mnogobožačkih vremena, vezan za žrtvoprinošenje. Crkva ga je prihvatila i blagoslovila, jer posle božićnog posta, koji traje šest nedelja, jača hrana dobro dođe, pogotovo što su tada izuzetno jaki mrazevi i zime. Na Tucindan, po narodnom verovanju, decu "ne valja" tući, jer će cele godine biti nevaljala i bolovaće od čireva

Božić
Običaji
Srpski narodni praznici
Badnjak

Badnjak ili Badnji dan je naziv dana prije Božića u kršćanskom kalendaru.

Po gregorijanskom kalendaru, Badnja večer je 24.12., to jest dan prije Božića, dana kada se slavi rođenje Isusa Krista. "Badnjak" je također ime za drvo koje se pali na ognjištu za Badnjak. Na Badnjak se uređuje kuća za Božić, te se kiti božićno drvce. Tradicionalno se na Badnjak održava post iako ga Katolička Crkva ne smatra obveznim.

Kršćani pravoslavne vjeroispovjesti slave Badnjak 6.1., dan prije Božića koji po julijanskom kalendaru pada 7.1..

Kršćanski blagdani
Božić
Badnjak (razvrstavanje)

Badnjak je naziv koji se koristi za:
 Badnji dan, odnosno dan prije Božića;
 drvo koje se, u skladu s božićnim običajima nekih naroda, siječe prije Božića.
Spisak srpskih pravoslavnih praznika

Najznačajniji praznici u pravoslavlju su:

 Roždestvo Hristovo - Božić
 Obrezanje Gospoda Isusa Hrista
 sveti Vasilije Veliki, Nova godina
 Bogojavljenje
 Sabor svetog Jovana Krstitelja - Jovanjdan
 Sveti Sava
 Sveta tri jerarha
 Sretenje Gospodnje
 Blagovesti
 Ulazak Hristov u Jerusalim - Cveti
 Vaskrsenje Gospoda Isusa Hrista - Vaskrs
 sveti velikomučenik Georgije - Đurđevdan
 sveti Vasilije Ostroški Čudotvorac
 sveti Kirilo i Metodije
 sveti car Konstantin i carica Jelena
 Vaznesenje Gospodnje - Spasovdan
 Silazak Svetoga Duha na apostole - Trojice
 Sveti car Lazar Vidovdan 
 Rođenje svetog Jovana Preteče - Ivanjdan
 sveti apostoli Petar i Pavle - Petrovdan
 sveti prorok Ilija - Ilindan
 Preobraženje Gospodnje
 Uspenije Presvete Bogorodice - Velika Gospojina
 Usekovanije glave svetog Jovana Krstitelja
 Roždestvo Presvete Bogorodice - Mala Gospojina
 Vozdviženje Časnog Krsta - Krstovdan
 sveta Petka
 sveti velikomučenik Dimitrije - Mitrovdan
 Sabor svetog arhangela Mihaila - Aranđelovdan
 Vavedenje Presvete Bogorodice
 sveti Nikola - Nikoljdan

Eksterni linkovi 
 Večiti kalendar Srpske pravoslavne crkve na sajtu Kongresa srpskog ujedinjenja.

Hrišćanski ili kršćanski praznici
Crtica

Crtica je kraće prozno djelo u kojem se opisuje samo jedan događaj te ima manji broj likova, a na kraju se događa obrat.

Književni rodovi i vrste
Crtica (razvrstavanje)

Crtica može biti:
 crtica - kraće prozno djelo;
 crtica (pravopis) - interpunkcijski znak.
Proza

Proza je vrsta književnosti koja ne slijedi predodređen način pisanja. Proza jednostavno kaže nešto bez pokušaja da uljepša tj. koristi stilske figure. Proza naravno može biti lijepa, ali ne zbog načina na koji je pisana nego zbog onoga što je rečeno.

Romani pripadaju prozi. Roman je zapravo samo duža priča napisana u proznom stilu. Jedan od prvih primjera romona u Evropi je "Don Kihot". Puno ranije, na Bliskom Istoku se pojavljuju "Priče iz hiljadu i jedne noći", ili čak ranije, u Aziji, nastaje priča "Tri Kraljevstva". Danas se prozu nalazimo u različitim oblicima. Filozofski, historijski i novinarski radovi, su također primjeri proznog stila.

Književnost
Epika

Epika je književni rod različit od lirike i drame. Nastala je od grčke riječi epos (ἔπος [epos]) koja znači reč, govor, priča ili pjesnička pripovijest, a kasnije ep ili epopeja.

Obilježja 
Građa: različiti sadržaji iz stvarnosti

Događaji: kompozicija (uvod, zaplet, vrhunac, preokret, rasplet, kraj)

Likovi: nositelji radnje i ideje

Epsi ciklus
 
 pripovijedanje
 opis
 epski dijalog
 epski rod

Epska opširnost 
Epski oblici i vrste: 
 epika u stihovima 
 epika u prozi

Književni rodovi i vrste
Novela

Novela je kratko prozno djelo sažete radnje čija fabula govori o isječku iz nečijega života te najčešće sadrži samo jedan događaj i nekoliko likova. Njezina se radnja događa u kratkom vremenskom isječku i na ograničenom prostoru i najčešće prikazuje psihološko stanje glavnog lika.

Nastaje početkom renesanse paralelno s romanom u vrijeme sekularizacije i desakralizacije književnosti. 

Prvim se novelama smatraju one iz Dekamerona talijanskoga pisca Giovannija Boccaccia.
Najpoznatiji novelisti su Antun Pavlovič Čehov i Gi de Mopasan.

Kratka novela se često naziva noveleta.

Književni rodovi i vrste
Komedija

Komedija je vrsta drame koju odlikuju duhoviti detalji, crtanje smiješne strane ljudskog života i ljudi, ismijavanje njihovih nedostataka i mana. Komedija se, kao i tragedija, razvila u antičkoj Grčkoj. U početku je označavala pjesmu komosa, tj. grupe mladića koji su na otvorenim prostorima izvodili šale na račun svojih sugrađana.

Tematiku i likove uzima iz svakodnevnog života. Završava pobjedom razumnog principa u životu, tj. pobjeđuje razum, pravda i poštenje.

Prema temi koju obrađuje komediju dijelimo na:
 Komediju karaktera koja ismijava mane pojedinca (škrtost, lažljivost...),
 Komediju intrige koja se zasniva na nesporazumima,
 Društvenu komediju koja ismijava mane čitavog društva.

Vrste smijeha u komediji s obzirom na pristup pisca predmetu ili osobi koju ismijava:
 Humor je najblaži oblik smijeha, a karakterizira ga osjećaj simpatije (smijeh kroz suze),
 Ironija je smijeh s jakom oštricom i boli onoga kome je namijenjen,
 Satira je smijeh koji se upotrebljava u situacijama kada su negativne crte neke ličnosti toliko jake da uništavaju ljudskost u čovjeku, pa koristeći ovaj oblik smijeha autor u potpunosti negira lik koji ismijava.

Neki od poznatih komediografa: Aristofan, Jean-Baptiste Poquelin Molière, Marin Držić

 
Drama
Žanrovi
Humor
Humor

Humor je oblik zabave i vid ljudske komunikacije sa svrhom da nasmeje ljude i učini ih sretnim. Poreklo reči humor dolazi od humoralnog lečenja starih Grka, koji su tvrdili da mešavina tekućina (humora) kontroliše ljudsko zdravlje i osećaje.

Osobe zvane "Бреј Вајат" poznate su po tome što nemaju osećaj za humor i ne bi ga prepoznale ni da im ga neko istetovira na čelo.

Vrste, forme humora (šala)

Verbalne forme 
 Ironija
 Sarkazam
 Satira
 Parodija 
 Vic

Neverbalne 
 Grimase (primjer Jim Carey)
 Pantomima i pokreti rukama
 Karikatura
 Strip
 Uzrokovanje bola (primjer Tom & Jerry crtani filmovi, film Sam u kući (Home alone))
 Smešni 'zakoni' (Murphyjevi 'zakoni')
 Razni predmeti i naprave (maske, plastični nosevi....)

Dokazano je da humor ljude čini sretnim i produžava im život, odnosno - zdraviji su.

Kultura
Ironija

Ironija (grč. εἰρωνεία, eironeia = hinjeno ignoriranje) jezični je izraz i figura u kome je pravo značenje riječi ili prikriveno ili suprotno doslovnom značenju izraza, upotrijebljenih riječi.

Ironija je forma crnog humora (vidi humor). Od ironije su jači sarkazam i groteska.

Ironija je veoma snažno izažajno
 sredstvo u iskazivanju osećanja i misli, a njena jačina zavisi od govornika ili pisca. Jačina podsmeha može biti ublažena, ali i veoma izražena, pa i sa prizvukom zlobe. Često su je u svojim delima upotrebljavali Petar Kočić, Radoje Domanović, Milorad Mitrović i drugi. Naziv potiče od grčke reči eirōneá, što znači „ismevanje”.

Primjeri ironije 

 Slušatelj treba shvatiti da se ono što se govori ne misli doslovno. Ironija je u dramskom komadu kad je publici očito što slijedi, dok to glumac na sceni očito ne razumije, i ponaša se sasvim suprotno očekivanjima publike.

 Osim u govoru, ponekad se spominje i ironija života (npr. Ludwig van Beethoven izgubio je sluh).

 Ironija u svakodnevnome govoru:
A baš si krasan prijatelj.
Sve si uspio uništiti! Prekrasno!
Ma baš je pametna.

 Ironija kao stilsko sredstvo u poeziji:
Na lijepo mjesto zaveo me put! (Antun Gustav Matoš, „1909.”)

Figure misli
Kultura
Strip

Strip je niz povezanih crteža, većinom uz tekst.

Poznat je i kao "deveta umetnost".

Tri svetska centra stripa 

Današnji svet ima tri centra stripa: Francuska / Belgija, Japan i SAD. Ta tri centra imaju posve različite tradicije stripa. 

Francuska/Belgija oduvek neguje umetničku stranu stripa, a sa usponom stripa za odrasle 60-tih godina dvadesetog veka strip se počinje tretirati kao prava umetnost. Francuski je strip obično u formatu albuma sa četrdesetak velikih stranica, na kvalitetnoj hartiji i sa tvrdim koricama. Autori stripa imaju mnogo viši status nego u Americi i Japanu i smatraju se umetnicima. Najslavniji autor je Belgijanac Erž (Tintin).

Japan je najmlađi ali i najveći od tri centra. Japanski stripovi, manga, čine 40% ukupnog štampanog materijala u Japanu. Svaki mesec izlazi oko 350 strip-magazina i 500 stripova. Izdaju se u sveskama od dvestotinjak stranica (tankobon), a nije neobično da serija dosegne i 10,000 stranica. Zato se u japanskim stripovima najviše pazi na radnju, dok je crtež sporedan. Poseban fenomen je dodžinši, ogromno tržište amaterskih stripova. Najslavniji autor je Osamu Tezuka (Astro Boj, Blekdžek). 

U Sjedinjenim Državama masovna potrošnja stripova nastala je tek pojavom superheroja, koji i danas čini osnovu američke industrije stripa. Postoji oštra razlika između comics stripova, koji se prodaju u formi sveščica od dvadesetak stranica i smatraju se razbibrigom i  graphic novels crtanih romana, koji su u obliku albuma sa tankim koricama i umetničkim pretenzijama. Najslavniji autor je Frenk Miler (Povratak Crnog Viteza).

Italijanski strip 

 Alan Ford
 Korto Malteze
 Dilan Dog
 Maksmagnus
 Kapetan Miki
 Zagor
 Teks Viler
 Marti Misterija

Žanrovi 

 Naučna fantastika
 Fantastika
 Superheroji
 Vestern
 Pustolovni
 Horor
 Erotski
 komični

Crtačke škole 
Mnoge su poznate crtačke škole diljem svijeta. U Srbiji jedna vrlo poznata škola se nalazi u Studentskom kulturnom centru u Beogradu.

Poznatiji izdavači 

 Marvel
 DC Comics
 Sergio Bonelli Editore

Veze 
 Popis godina u stripu

Eksterni linkovi 
 Baza stripova (Grand comics database)
 Stripovi.com
 Marvel.com
 DC Comics
 Sergio Bonelli
 Studentski kulturni centar SKC

 
Umjetnost
Ep

Ep je spjev koji pripovijeda u kontinuiranom narativu život i djela herojske ili mitološke osobe ili grupe osoba, drugim riječima, ep je opširno pripovijedanje u stihu o značajnim događajima s mnogo pojedinosti. On može zahvatiti cjelokupan život nekog naroda osobito u prikazu događaja koji su za njega sudbinski važni kao što su ratovi, utemeljenje države, putovanja i otkrića opće važnosti, sudbine izuzetno važnih ljudi.

Poznati epovi 

Kao primjeri žanra obično se na Zapadu navode Homerove Ilijada i Odiseja, zatim Saga o Nibelunzima i Vergilijeva Eneida; na Istoku su primjeri epa Mahabharata, Ramajana i Šahnama. Ovi epovi pripadaju skupini primarnih ili originalnih epova koji su postavili model za nastanak i sadržaj budućih epova. Među te buduće epove spadaju primjerice Danteova Božanstvena komedija, Ariostov Bijesni Orlando i dr., pa i Ovidijevi mali epovi. Naziv za ove epove je sekundarni epovi.
Osnovne karakteristike epa su:
 otpočinje iz središnjeg dijela priče (in medias res);
 počinje zazivanjem neke od muza;
 područje radnje često pokriva geografski nedefinirana velika područja, često cijeli svijet ili čak svemir;
 upotreba golemog broja epiteta (koji su upravo izum epova);
 sadrži veoma duge popise, te veoma duge i formalne govore;
 prikazuje božansku upletenost u ljudske poslove;

Epovi su često pripisivani oralnoj, usmenoj književnosti, međutim mnogi od tih epova ne bi ostali da nisu zapisani.

U moderno vrijeme ova je vrsta, poput drugih dužih pjesničih vrsta, postala nepopularna i rijetka. Međutim pojam epike se proširio na taj način da obuhvati i prozna djela, filmove koji traju jako dugo, imaju raznovrsna mjesta radnje, velik broj likova ili obuhvaćaju velike vremenske relacije. Stoga je moguće mnoga djela, koja prije nisu smatrana takvim, nazivati epskim.

Literatura

Jan de Vries: Heroic Song and Heroic Legend .

Cornel Heinsdorff: Christus, Nikodemus und die Samaritanerin bei Juvencus. Mit einem Anhang zur lateinischen Evangelienvorlage, Untersuchungen zur antiken Literatur und Geschichte 67, Berlin/New York 2003, .
Fallon, Oliver. Bhatti's Poem: The Death of Rávana (Bhaṭṭikāvya). New York 2009: Clay Sanskrit Library,  . , .

Književne vrste
Kvint Kornificije

Kvint Kornificije (lat. Quintus Cornificius, umro 42. godine st. e.) bio je rimski govornik i pesnik, prijatelj Ciceronov (Cic. Fam. XII, 17–30) i Katulov (Cat. 38, 1), pripadnik književnog kruga neoterika i autor izgubljenog epilija Glauk (Glaucus).

Kao kvestor s pretorskim ovlašćenjima (quaetor pro praetore) Kornificije je 48. st. e. povratio za Cezara Ilirik, koji je privremeno bio došao pod vlast Pompeja i njegovih pristalica. Godine 46. st. e. kao provincijski namesnik upravljao je Kilikijom, ali mu je Cezar ubrzo poverio Siriju i vođenje rata protiv Kvinta Cecilija Basa. Dužnost pretora obavljao je 45. godine st. e., a u leto 45. st. e. otišao je kao namesnik u provinciju Staru Afriku (Africa Vetus). Godine 43. st. e. trijumviri Oktavijan, Antonije i Lepid proskribovali su Kornificija, a njegovu provinciju poverili na upravu Titu Sekstiju, koji je već upravljao provincijom Novom Afrikom (Africa Nova) i koji je najzad Kornificija porazio i ubio blizu Utike 42. godine st. e.

Neki ispitivači Kornificija identifikuju i kao autora Retorike posvećene Hereniju (Rhetorica ad Herennium ili Auctor ad Herrenium), najstarijeg sačuvanog latinskog udžbenika retorike, napisanog oko 85. godine st. e. U ovoj se Retorici delovi govorničke veštine, kako su definisani u grčkoj teoriji (nalaženje, invencija, podela, izraz, memorija, iznošenje), obrađuju za sve tri glavne vrste govora (sudski, savetodavni i svečani) i objašnjavaju savremenim primerima. Stil je nepretenciozan i jasan. Ciceron, pod čijim se imenom ovo delo sačuvalo, koristio se obilno ovim udžbenikom za svoje retoričko delo koje je napisao u mladosti (De inventione). Kornificijevo autorstvo, koje se pretpostavlja na osnovu nekih aluzija kod Kvintilijana (Inst., III, 1, 21; IX, 3, 89), daleko je od toga da bude opšteprihvaćeno kao pouzdana činjenica.

Rimski političari
Rimski pisci
Authority control
Najviši Internet domen

Najviši Internet domen (engleski Top-level domain ili TLD) je posljednji dio imena Internetskog domena; odnosno, slova koja slijede posljednju točku u nazivu domena. Na primjer, u nazivu domene www.website.com najviši Internet domen je com (iliCOM, s obzirom da se naziv može pisati i velikim i malim slovima.

Uprava za zadane internetske brojeve (IANA) trenutno klasificira najviše Internet domene u tri tipa:
 Najviše Internet domene državnih kodova (ccTLD): Koristi ga država ili zavisna teritorija. Ima dužinu od dva slova, na primjer jp za Japan.
 Generičke najviše Internet domene (gTLD): Koristi se (barem u teoriji) od strane posebnih kategorija organizacija (na primjer, com za komercijalne organizacije). Ima tri ili više slova. Većina gTLD-ova su dostupni širom svijeta, ali iz historijskih razloga mil (vojni) i gov (vladini) su ograničeni na organizacije u SAD. gTLD-ovi se klasificiraju u sponzorirane najviše Internet domene (sTLD), npr. .aero, .coop and .museum i nesponzorirane najviše Internet domene (uTLD), npr. .biz, .info, .name i .pro.
 Infrastrukturne najviše Internet domene: Najviši Internet domen arpa je jedini potvrđeni. Za Root se zna da postoji bez razloga.

Puni popis trenutno postojećih TLD-ova se može pronaći na popisu najviših Internet domena.

Eksterni linkovi 
 IANA's gTLDs information page

Internet
Državni kod

Državni kodovi kratke slovni ili brojčani geografski kodovi (geokodovi) razvijeni kako bi predstavljali države ili zavisne teritorije u svrhu obrade podataka i olakšavanja komunikacije. Radi toga se razvilo nekoliko različitih sistema. Najpoznatiji od njih je ISO 3166-1. Izraz državni kod se ponekad koristi za pozivne brojeve različitih država, npr. E.164 pozivni brojevi država.

Vanjske veze 
 Usporedba različitih sistema: http://www.unc.edu/~rowlett/units/codes/country.htm  (engleski)
 Još jedna usporedba:  (engleski)
 list with flags 
 searchable list with English/French country names 
 United Nations Region Codes

Kodiranje
Kod
Okruzi Srbije

Republika Srbija uređena je Zakonom o teritorijalnoj organizaciji i lokalnoj samoupravi, usvojenim u Narodnoj Skupštini 24. jula 1991. godine. Prema Zakonu, osnov teritorijalne organizacije i lokalne samouprave čine opštine, gradovi i naseljena mesta. Uredbom Vlade Republike Srbije, od 29. januara 1992. godine, određeni su poslovi državne uprave koje ministarstva obavljaju izvan svojih sedišta u okruzima kao područnim centrima državne vlasti.

Okruzi u Srbiji 
U Republici Srbiji postoji 29 okruga.

Grad Beograd 
Grad Beograd ima status posebne teritorijalne jedinice u Srbiji, koja ima svoju autonomnu upravu: Skupštinu grada, gradonačelnika i Gradsku vladu. Teritorija Beograda je podeljena na 17 opština, koje imaju svoje lokalne organe vlasti.

AP Vojvodina 
 Severno-Bački okrug
 Srednje-Banatski okrug
 Severno-Banatski okrug
 Južno-Banatski okrug
 Zapadno-Bački okrug
 Južno-Bački okrug
 Sremski okrug

Uža Srbija 

 Mačvanski okrug
 Kolubarski okrug
 Podunavski okrug
 Braničevski okrug
 Šumadijski okrug
 Pomoravski okrug
 Borski okrug
 Zaječarski okrug
 Zlatiborski okrug
 Moravički okrug
 Raški okrug
 Rasinski okrug
 Nišavski okrug
 Toplički okrug
 Pirotski okrug
 Jablanički okrug
 Pčinjski okrug

AP Kosovo i Metohija 

 Kosovski okrug
 Pećki okrug
 Prizrenski okrug
 Kosovsko-Mitrovački okrug
 Kosovsko-Pomoravski okrug

Pri formiranju okruga u Srbiji, područja na jugozapadu Srbije sa značajnim udelom bošnjačkog stanovništva ("Sandžak"), nisu izdvojena u poseban, već su podeljena između zlatiborskog i raškog okruga, na veliko nezadovoljstvo bošnjačkih nacionalnih stranaka.

UNMIK-ovi okruzi na Kosovu 
Pod UNMIK-ovom administracijom su godine 2000. uspostavljeni novi okruzi na Kosovu. To su:
 Okrug Đakovica (Đakovički okrug), sa sjedištem u Đakovici.
 Okrug Gnjilane (Gnjilanski okrug), sa sjedištem Gnjilanama.
 Okrug Mitrovica, sa sjedištem u Kosovskoj Mitrovici.
 Okrug Peć sa sjedištem u Peći.
 Prištinski okrug sa sjedištem u Prištini.
 Okrug Prizren sa sjedištem u Prizrenu. (UNMIK je u tom okrugu spojio opštine Gora i Opolje u opštinu Dragaš; vlada Srbije to ne priznaje.)
 Okrug Uroševac sa sjedištem u Uroševcu.

Vidi još 
 Istorija okruga Srbije

 Administrativna podela Srbije
 Statistički regioni Srbije
 Teritorijalna organizacija Srbije
 Spisak gradova u Srbiji
 Spisak naseljenih mesta u Srbiji

 
Administrativna podjela Srbije
Srbija
Publije Valerije Katon

Publije Valerije Katon (lat. Publius Valerius Cato, rođen u Cisalpijskoj Galiji oko 90. godine st. e.) bio je rimski gramatičar i pesnik, pripadnik i čelnik književnog kruga neoterika. 

Gotovo sve što znamo danas o Valeriju Katonu potiče od Svetonija (Gram. 11), a ništa nam se nije sačuvalo ni od njegovih književnih dela. Među njima su, osim filološko-gramatičarskih spisa (na primer, o Luciliju) i jednog spisa u kome se žalio na gubitak predačke imovine koju mu je konfiskovao Sula, bile i dve pesme, koje su ga naročito proslavile. Lidija (Lydia, koja nije istovetna sa istoimenom pesmom sačuvanom u Vergilijevom dodatku) bila je verovatno ljubavna pesma. Druga pesma zvala se Dijana (Diana) ili Diktina (Dictynna): to je bila narativna pesma s mitološkom temom o nimfi Britomartidi (Βριτόμαρτις), pratilji boginje Artemide (rimske Dijane). Prema mitu, nimfa se, bežeći od ljubavnih nasrtaja kritskog kralja Minosa, bacila u more, ali je pala u ribarsku mrežu (δίκτυον) i dobila nadimak Diktina (Δίκτυννα). 

Valerije Katon bio je veliki pokrovitelj pesnika, pa su mu izraze zahvalnosti i divljenja upućivali Helvije Cina, Ticida i Furije Bibakul, možda se pominje u fragmentu iz Kornelija Gala (stih 9) i verovatno je on Katon kome Katul u pesmi 56 priča neku "smešnu i šaljivu zgodu". Doživeo je duboku starost živeći u siromaštvu, ali tačna godina njegove smrti nije poznata.

Rimski pisci
Authority control
Opština

Općina ili opština je izraz koji se koristi za administrativni entitet jasno definiran na temelju teritorije i stanovništva, a najčešće se odnosi na grad, selo ili grupu sela ili zaselaka.

U većini država općina predstavlja najnižu najmanju administrativnu jedinicu, odnosno najnižu administrativnu jedinicu s vlastitim demokratski izabranim organima vlasti (lokalne samouprave).

U nekim državama se za za općinu koristi izraz komuna, koji potječe od srednjovjekovne komune.

Veličina, opseg i ovlasti općina se razlikuju od države od države.

Srodno 
 Opština (Srbija)

Popisi 
 Popis općina u Bosni i Hercegovini
 Popis općina u Crnoj Gori
 Popis općina u Hrvatskoj
 Popis općina u Makedoniji
 Popis općina u Sloveniji
 Popis općina u Srbiji

 
Politička geografija
Opština (Srbija)

Opština je u Srbiji osnovna teritorijalana jedinica lokalne samouprave, koja se obrazuje za jedno ili više naseljenih mesta, a može biti obrazovana i za deo naseljenog mjesta.

Opština ostvaruje svoje nadležnosti na osnovu Ustava, zakona i statuta opštine i ima pravo da se bavi svim pitanjima od lokalnog interesa, osim onih pitanja koja su dodeljena u nadležnost nekom drugom nivou vlasti.

Poslovi opštine 
Poslovi opštine su poslovi samostalne nadležnosti i preneseni poslovi državne uprave.

Poslovi iz samostalne nadležnosti opština obuhvataju poslove na planu regulatornih radnji i upravljanja opštinom i poslove pružanja usluga. U poslove regulatornih radnji i upravljanja opštinom spada donošenje razvojnih i drugih planova i programa, budžeta i završnog računa budžeta, upravljanje opštinskom imovinom, obrazovanje opštinske administrativne službe i dr. U poslove pružanja usluga uređenje i obezbeđenje obavljanja komunalnih delatnosti, obavljanje specifičnih usluga u oblasti kulture,
obrazovanja, sporta, zdravstva, socijalne zaštite, turizma, ugostiteljstva, zaštite životne okoline i u drugim oblastima privrede i društvene delatnosti.

Preneseni poslovi državne uprave su poslovi koje Republika prenosi na opštinu kad je to po zakonu uz predhodno obavljene konsultacije sa opštinama. Prilikom prenošenja poslova državne uprave na opštine, Republika je dužna opštinama dodeliti i finansijska sredstva i obezbediti druge potrebne uslove za njihovo efikasno izvršavanje.

Organi opštine 
Organi opštine su skupština opštine i predsednik opštine. Novina po novom zakonu je to što lokalna uprava nije poseban opštinski organ, nego je kao deo izvršne funkcije odgovorna predsedniku kao nosiocu izvršne vlasti u opštini i nema poseban subjektivitet koji imaju organi opštine.

Vidi još 
 Opštine Srbije
 Istorija opština Srbije

Srbija
Gaj Helvije Cina

Gaj Helvije Cina (lat. Gaius Helvius Cinna, umro 44. godine st. e.) bio je rimski pesnik, pripadnik književnog kruga neoterika i prijatelj Katulov, koga je verovatno pratio na putu u Bitiniju 57. godine st. e. (Cat. 10). Izgleda da je tamo bio već ranije, 66. godine st. e. krajem rata s Mitridatom, i da je odande doveo u Rim pesnika Partenija.

Kao i ostali neoterici, Cina je bio "učeni pesnik" (poeta doctus) koji je svoje uzore tražio prvenstveno u aleksandrijskom pesništvu. Verovatno pod Partenijevim uticajem, naročito ga je privlačio mračan i teško razumljiv pesnik Euforion, i verovatno je upravo on glavna meta Ciceronove ironične opaske o "Euforionovim pevačima" (cantores Euphorionis, Tusc. III, 45). 

Njegov epilij (kratak ep) Smirna (Zmyrna), za čije mu je sastavljanje trebalo devet punih godina (Cat. 95), bio je pravo malo remek-delo "rimske moderne" i izazvao je veliko divljenje (Verg. Ecl. IX, 35). Epilij je obrađivao kiparski mit od incestuoznoj ljubavi Smirne (ili Myrrha) prema svom ocu, što je pesniku dalo dosta mogućnosti da u stilu aleksandrijske poezije razvije pshilogiju ljudskih strasti. Epilij je pisan s takvim učenim aluzijama, da je već u Avgustovo doba bio potreban komentar da bi se delo moglo razumeti. Druga Cinina pesma je poputnica Ispraćaj (Propemticon) upućeba Aziniju Polionu koji je kretao na put u Grčku. I za ovo pesničko delo bilo je u Avgustovo doba potreban komentar da bi se razumelo. Cina je pisao i "laku" poeziju u različitim metrima, uglavnom s ljubavno-erotskom tematikom. Od tih pesama sačuvani su vrlo neznatni fragmenti, dok su sva ostala njegova dela u potpunosti izgubljena.

Cinu je 44. godine st. e., kada je obavljao dužnost narodnog tribuna, linčovala masa na Cezarovoj sahrani jer ga je zamenila sa anticezarovcem Lucijem Kornelijem Cinom.

Rimski pisci
Authority control
Opština Priboj

Opština Priboj, čije je sedište istoimeni grad, se nalazi u Republici Srbiji, na tromeđi sa Crnom Gorom i BiH.

Geografski položaj 
Opština Priboj se nalazi u jugozapadnoj Srbiji, u šumovitoj oblasti Starog Vlaha, u plodnoj dolini reke Lim. Priboj je smešten na tromeđi Srbije, Crne Gore, Bosne i Hercegovine (odnosno, Republike Srpske), a graniči se sa opštinama: Čajetina, Nova Varoš, Prijepolje, Pljevlja, Čajniče i Rudo.

Priboj zahvata površinu od 552 km2. 

Opština Priboj ima izrazito planinski karakter, a najniža nadmorska visina je 392 m, dok je najviša 1.500 m.

Demografija 
Priboj je grad u Srbiji, na tromeđi između Bosne i Hercegovine, Srbije i Crne Gore. Opština Priboj je imala pre Bosanskog rata 1991. godine oko 35.000 stanovnika. Od toga bili su 62% pravoslavci , 33% muslimani i 5% ostalih veroispovesti. Broj stanovnika po popisu 2002. godine je 19.600 u gradu, i 30.377 u opštini. Srba je u opštini Priboj po poslednjem popisu 22.523 (75 %), Bošnjaka 5.567 (18 %), Muslimana 1.427 (5 %), a ostalih 860 (2 %).

Priboj
Vikiprojekat geografija/Naselja u Srbiji
Cina

Cina (lat. Cinna) je rimski cognomen (treće ime), koje su nosile sledeće istorijske osobe:
 Lucije Kornelije Cina (umro 84. st. e.), rimski državnik, pristalica Gaja Marija i protivnik Kornelija Sule;
 Lucije Kornelije Cina Mlađi (umro posle 43. st. e.), sin prethodnog Cine, pretor 44. godine, protivnik Cezarov;
 Gnej Kornelije Cina Veliki, sin prethodnog Cine, konzul 5. godine n. e.;
 Gaj Helvije Cina (umro 44. st. e.), rimski književnik i pripadnik književnog kruga neoterika.

Antički Rim
Kantoni Federacije Bosne i Hercegovine

Kantoni ili županije predstavljaju drugi nivo lokalne autonomije u Federaciji Bosne i Hercegovine. Izraz "županija" uglavnom koriste Hrvati u Federaciji Bosne i Hercegovine.

Kantoni Federacije Bosne i Hercegovine 
 Unsko-sanski kanton
 Posavski kanton
 Tuzlanski kanton
 Zeničko-dobojski kanton
 Bosansko-podrinjski kanton
 Srednjobosanski kanton
 Hercegovačko-neretvanski kanton
 Zapadnohercegovački kanton
 Kanton Sarajevo
 Kanton 10

 
Administrativna podjela Bosne i Hercegovine
Bosna i Hercegovina