alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Adolf Bartošík

Adolf aŭ Dolfa BARTOŠÍK (naskiĝis la 1-an de majo 1907 en Boršice, mortis la 3-an de februaro 1989 en Prago) estis ĉeĥa esperantisto.

Laŭprofesie faka instruisto-logopedo, hobie filatelisto (orumita medalo Nikolao Kopernik, redaktoro de esperantista rubriko en filatelista bulteno) kaj grafikisto (portreto de Zamenhof, stampoj de ĉeĥoslovaka kampa poŝto en Britio dum la II-a mondmilito).

Li esperantistiĝis en 1926. Dum postaj jaroj li fariĝis fondinto de la Slovaka Esperanto-Klubo en Uherské Hradiště, gvidanto de programoj de la Esperanto-klubo de Prago. Sian unuan varbadon pri esperanto li okazigis en Kroměříž inter gestudantoj, kun rezulto de 2 kursoj en YMCA. Inter la mondmilitoj li instruis Esperanton Ĉe-metode en Jugoslavio kaj Nederlando, kie li trovis esperantistan edzinon Ine Woudstra. Li havis filon Karel Bartošík, naskiĝintan en 1942 en Britio.

Aliaj meritoj de Adolf Bartošík inkluzivas la sekvajn:
 Gvidis Cseh-metodajn kursojn.
 Publikaj prelegoj en eksterlando.
 Kunlaboranto de Ligilo.
 Honora membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio kaj multjara membro de UEA, en Prago.

Pro siaj artaj kapabloj li famiĝis inter la esperantistoj kiel talenta grafikisto (1-a premio 1956 ĉe la 41-a UK), kaj krome li postlasis unikan esperanto-filatelan kolekton, kiu gajnis por li 32 distingojn kaj medalojn. En 1979 li estis nomita honora membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Referencoj

Eksteraj ligiloj 
 Reta ekspozicio de poŝtmarkoj pri esperanto "Kion rakontas filatelio pri esperanto /konciza historio/", kompilita de Dolfa Bartošík
 Reta ekspozicio de poŝtmarkoj pri esperanto "Historio kaj nuntempo de esperanto", kompilita de Dolfa Bartošík

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Uherské Hradiště
Marie Bartovská

Marie BARTOVSKÁ (naskiĝis la 29-an de julio 1912 - mortis la 8-an de decembro 1999 en Frýdek-Místek, Ĉeĥio) estis Honora Membro de UEA (de la jaro 1996) kaj de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Unue rifuzita de lernejo pro sia miopeco, nur post laboro en tolaĵfabriko ŝi sukcesis ekstudi - pri komerco, kvankam ŝi volis fariĝi instruisto.

Esperanton ŝi lernis en 1930. Post aktivado en pluraj kluboj, ŝi fondis en 1951 tiun de Frýdek-Místek. Ŝi multe instruis kaj de 1965 gvidis ĉiumonatan Kafejo Esperanto.

Sperta pri la tekstil-faka terminologio, ŝi kontribuis tiufake i. a. al Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970) kaj la Esperanta Bildvortaro de Rüdiger Eichholz (1988). Malgraŭ aĝo, malsanoj kaj vidhandikapo, ĝis lasta tempo ŝi ofte aperigis leterojn en la E-gazetaro kaj partoprenadis aktive fakajn aranĝojn, ekz. prelegante en 1998 pri la terminologio de brodado en la 1-a Kolokvo pri Apliko de E-o en Scienco kaj Tekniko. Longtempa delegito de UEA, modelo de tutviva sindediĉo al lingvo, kiu fariĝis universitato de ŝia vivo, ŝi estis konata aktivulino en sia lando ankaŭ sen okupi centran movadan postenon.

Ŝi esperantigis verkojn de Karel Čapek (Danjo, vivo de hundido), Miloslav Švandrlík (Nigraj baronoj), Vladimír Škutina (Malliberulo de la prezidento), Achille Gregor (Problemoj en Panonio) kaj enĉeĥigis libron de Tibor Sekelj (Kumeuaŭa, la filo de la ĝangalo). En 1996 ŝi fariĝis eĉ honora membrino de UEA.

Literaturo 
 Biografieto. En: La stato kaj estonteco de la internacia lingvo Esperanto. Praha: Kava-Pech 1995, p. 127

Eksteraj ligiloj 
 Libroj  de kaj pri Marie Bartovská en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
 Artikoloj  de kaj pri Marie Bartovská en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA) (serĉu je "bartovsk")

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Josef Fousek

Josef Fousek (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1881 en Hostím - mortis la 2-an de septembro 1973 en Přelouč) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Li laboris kiel advokato en Přelouč.

Muzike li kunlaboris kun Tomáš Pumpr ĉe opertradukoj, mem tradukadis kantojn kiel funda konanto de muzik-scienco kaj teorio versofara, de natura melodio de la lingvo kaj principoj de melodio, aŭtoro de eseo "Jak překládati zpěv" (Kiel traduki kantojn) trovebla en ESPERANTISTA, Praha, 8/1948, p. 45.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Karel Franc

Karel Franc (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1925 - mortis la 18-an de januaro 2015) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA. 

Li estis gvida persono de esperantista movado en Pardubice, aktivulo en SET Lančov, iama sekretario de ĈEA (1987-1991), organizinto de Renkontiĝoj de pacbatalantoj en Pardubice, multjara estro de ekzamena komisiono de ĈEA kaj estro de lektoroj ĉe skribaj kursoj.

Li kontribuis ankaŭ al la faka lingvo en Esperanto pri aviado.

Ankaŭ lia edzino Mária Francová (naskiĝis la 13-an de julio 1924 - mortis la 4-an de junio 2006) laboris por la movado.

Verkoj

Ŝparita unuseĝalo - motorigita sportglisilo SF-33 (En: Kolekto de referaĵoj el la Internacia Seminario pri Apliko de Esperanto en Scienco kaj Teĥniko 1982, České Budějovice 1982-08-13/15, p.53 - 54)
Ĉu negativa sageco de alo estas la solvo? (samloke: p.55)
La avio, pri kiu oni parolas: komputerigita sportglisilo "Glasflügel Mosquito B LCD" (samloke:  p. 56 - 57)

Honoraj membroj de ĈEA
Ĉeĥaj esperantistoj
Ludvík Fritsch

Ludvík FRITSCH D-ro, Inĝ. (naskiĝis la 24-an de majo 1910 - mortis la 26-an de decembro 1989) estis ĉeĥa esperantisto kaj Esperanto-terminaristo, honora membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio (ĈEA).

Sian inĝenieran diplomon Fritsch ricevis en la jaro 1937 post la studoj en la Altlernejo de Kemi-Teknologia Inĝenierio, kaj en la jaro 1939 li estis promociita al doktoro de tekniko. Li laboris precipe en la industrio de celulozo kaj papero kaj fariĝis elstara ĉeĥoslovaka fakulo en ĉi tiu teknologia branĉo.

Apud fakaj kaj organizaj laboroj en sia specialaĵo li ankaŭ uzadis siajn larĝajn lingvajn sciojn (krom Esperanto kaj la ĉeĥan li regis la anglan, francan kaj germanan lingvojn) por la kunlaboro super vico da fakaj vortaroj.

Tamen li ne fordonis siajn kapablojn kaj konojn nur al la celuloza-papera specialo - multajn jarojn li laboris por Esperanto, precipe sur la kampo de ĝia apliko en scienco kaj tekniko. Li estis aktiva membro de la scienca-teknika sekcio de ĈEA ekde ĝia fondiĝo. En novembro 1974 oni elektis lin prezidanto de la sekcio; en ĉi tiu funkcio li laboris sukcese ĝis la 19-a de marto 1982, post tiu dato li funkciis kiel vicprezidanto de la sekcio. Ekde la 5-a kongreso de ĈEA, kiam okazis ankaŭ konferenco de la sekcio la 13-an de septembro 1987, li estis honora prezidanto de la sekcio. En la jaro 1982 li estis ĉeforganizanto de la seminario „Apliko de Esperanto en Scienco kaj Teĥniko“ (AEST) en České Budějovice, kie estis diskutataj problemoj de la energi-fontoj. Li estas autoro de vico da fakaj artikoloj kaj prelegoj en Esperanto, ne nur en la sfero de sia ĉefa fako - li kontribuis ekzemple ankaŭ al la revuo „Esperantisto Vegetarana“.

En la jaroj 1971-1983 Fritsch laboris super la granda ĉeĥa-Esperanta teknika vortaro, kiam li estis la ĉefa kunlaboranto de Inĝ. Aleš Bednařík. La laborversio de la vortaro estas atingebla rete.

Li aktive apartoprenis en vico da kunsidoj, seminarioj kaj konferencoj pri Esperanto, resp. pri ties aplikebloj en sciencaj sferoj (ekz. en la seminarioj de la tiama GDREA en Ahrenshoop, Germanio).

Kiel esplora teĥnologo Fritsch laboris en ĥemia-teĥnologia altlernejo, membris en Ĉeĥa Asocio Ĥemiista kaj Ĉeĥa Asocio por Paper-industrio.

Verkoj 
 1979: Teknikaj vortaroj en Esperanto. En: Blanke, Detlev (red.). Esperanto - la internacia lingvo - sciencaj aspektoj. Berlin 1979, p. 193-199 (dokumentaro de la seminario Ahrenshoop 1978).  
 1989:Receptaro de senviandaj manĝoj.

Literaturo 
 Nekrologo en Starto 4-1990

Eksteraj ligiloj 
 Laborversio de la ĉeĥa-esperanta tehnika vortaro

Naskiĝintoj en 1910
Mortintoj en 1989
Ĉeĥaj esperantistoj
Esperanto-vortaristoj
Honoraj membroj de ĈEA
Vladimír Herman

Vladimír HERMAN, D-ro (naskiĝis la 24-an de januaro 1929 - mortis la 26-an de majo 2015) kiel iama ĉefa komunista funkciulo en suda Moravio grave helpis al Somera Esperanto-Tendaro en Lančov, kiun li mem partoprenis kiel junulo en ĝiaj komencoj. 

En 1957 V. Herman parto­prenis Espe­ranto-kolegion en Doksy, poste fariĝis gvida funkciulo en Svazarm kaj en 1958 ebligis al P. Sittauer daŭrigi somerajn Esperanto-tendarojn kiel Svazarm-aran­ĝojn, post kiam la ministerio de kulturo ilin malpermesis pro suspekto, ke tie estas la junularo edukata en spirito skolta, malamika al la socialismo. Kaj kiam li fariĝis sudmoravia sekretario de  la komunista partio, li prizorgis pere de vojaĝ‑agentejo du grandajn financajn subvenciojn por la tendaro en Lančov (sume 2,5 milionoj da kronoj). 

Danke al d-ro Herman, akiris la tendaro ŝtatajn subvenciojn, kiuj ebligis rekonstrui la tendaron kiel kabanaron kun kuirejo, manĝejo, oficejo kaj lavejo. Lia helpo venis vere ĝusta-tempe, kiam tendumado estis malpermesita en la ĉirkaŭlaga regiono pro higienaj motivoj kaj la fama E-tendaro devus malaperi.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Rudolf Horský

Rudolf HORSKÝ ThDr. (naskiĝis la 4-an de februaro 1914 en Vamberk - mortis la 4-an de aŭgusto 2001 en Prago) estis honora membro de Ĉeĥa E-Asocio, husana episkopo (t.e. episkopo de la Ĉeĥoslovaka Eklezio), profesoro, prezidanto de KELI-sekcio de ĈEA, dekano de husana teologia fakultato.

Esperantisto de junaĝo, li fondis kaj longe prezidis la ĉecĥan sekcion de Kristana E-Ligo Internacia, en kiu lasta li ankaŭ funkciis kiel estrarano. Li instruis E-on en kursoj kaj en la Somera E-Tendaro en Lančov, ofte prelegvojaĝis, regule publikigis en ĉeĥaj kaj E-gazetoj, pleje en Dia Regno. Laŭ lia iniciato aperis en Ĉeĥio la religia kantareto Kantu al la eternulo (1969).

Aŭtoro de vojaĝlibro pri esperantisto vojaĝanta tra Hispanio, organizinto de kolektado de uzitaj okulvitroj por Afriko. Post finstudo de teologia fakultato de Jan Hus en Praha li laboris kiel pastro de Ĉeĥoslova-ka Eklezio en diversaj lokoj de Ĉeĥoslovakio, ekde la jaro 1954 li aktivis en la Teologia Fakultato en Praha kiel profesoro kaj sekve kiel dekano ĝis sia emeritiĝo en la j. 1992.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Ĉeĥaj religiaj verkistoj
Josef Hradil

Josef HRADIL, MUDr. (naskiĝis la 22-an de novembro 1924, mortis la 26-an de oktobro 2008) estis ĉeha esperantisto, kuracisto, honora membro de ĈEA kaj honora prezidanto de la Esperanto-klubo en Mladá Boleslav kaj Mnichovo Hradiště.

Dum multaj jaroj li estis motoro de la Esperanto-movado en Mnichovo Hradiště (redaktis la bultenon Verda Familio), kaj de iama medicinista sekcio de ĈEA (redaktis la bultenojn Medicinistaj Novaĵoj, Sano). Same li estis grava membro de Universala Medicina Esperanto-Asocio (UMEA), por kiu li prilaboris medicinistan terminaron (1979).

En la 1-a internacia medicinista Esperanto-konferenco inter la 13-a kaj 17-a de julio 1977 en Medicina Akademio de Jagelona Universitato en Krakovo d-ro Josef Hradil transprenis de la rektoro de la medicina akademio prof. T. Popiela la jubilean medalon Kopernik pro sia multjara redakta laboro kaj klopodo disvastigi la Internacian Lingvon en medicinaj rondoj.

Dum 16 lastaj jaroj de sia vivo li en sia pensiono Espero en Skokovy helpadis al Asocio de Esperantistoj-Handikapuloj (AEH) aranĝi kursojn.

Doktoro Hradil mortis la 26-an de oktobro 2008 posttagmeze. La entombigo okazis la 3-an de novembro 2008. Laŭ lia nekrologo li dum sia vivo instruis pli ol 400 esperantistojn.

Ĉiuj aŭtoraj verkoj de Josef Hradil estas liberigitaj sub la permesilo Creative Commons Uveďte autora-Zachovejte licenci 3.0 Česko, kion pruvas la rikordo . La subskribita deklaro troviĝas en la arkivejo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Verkoj 
 Mezinárodní jazyk pro zdravotníky. Přehled esperantské mluvnice se zaměřením pro potřebu zdravotníků (Internacia lingvo por medicinistoj. Supervido de Esperanto-gramatiko konsidere bezonojn de la medicinistoj, 1969, 8 p.)
 Esperanta medicina terminaro  (1979, Medicinista Sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio)

Artikoloj 
 Ĉu ni zorgas pri nia estonteco? (Starto 6/1971)
 La movado estas universala, sed ni pensas kaj agas Eŭrope (Starto 1/1981)
 Esperanto a medicína (Esperanto kaj medicino, Starto 1/1983)

Fontindikoj 

Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj kuracistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Esperantistaj kuracistoj
Zdeněk Hršel

Zdeněk HRŠEL (naskiĝis la 19-an de septembro 1928 en Hradec Králové, mortis la 3-an de junio 2014 en Brno) estis ĉeĥa esperantisto, filologo, bibliotekisto kaj honora membro de ĈEA.

Li naskiĝis kiel filo de muzikisto-esperantisto en Hradec Králové, kie li konatiĝis dum siaj gimnaziaj studoj kun profesoro Miloš Lukáš. Pro lia influo li ekde sia junaĝo eklaboris en la Esperanto-movado, unue en sia naskiĝurbo Hradec Králové, poste en Brno. Multajn jarojn li estis sekretario de la Esperanto-Klubo en Brno, kie li estis la plej grava kunlaboranto de Josef Vondroušek. Inter la jaroj 1988 kaj 2009 li funkciis kiel prezidanto de la klubo, post kio li estis nomumita honora prezidanto.

Gravan spuron li faris en la Esperanto-kulturo. Informiloj "Hradecano" kaj "Bulteno de EK Brno" estis multfoje ne nur preparitaj de li, sed eĉ tajpitaj. Kunlabore kun la Moravia landa biblioteko li ellaboris katalogon de Esperanto-verkoj. En 1984 li iniciatis kaj gvidis laborojn pri la novaj Esperanto-ĉeĥa kaj ĉeĥa-Esperanta vortaroj kaj restis unu el la kunlaborantoj, kiam la vortaroj estis preperataj por preso. Grave li kontribuis ankaŭ dum la redaktado de Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio de Stanislav Kamarýt, Propra biografio de Karolo la Kvara (glosaro) kaj Cent jaroj de Esperanto-Klubo en Brno. Plurajn jarojn li kolektis bibliografion de la tutviva verkaro de Miloš Lukáš.

Verkoj 
Seznam zahraničních dokumentačních a knihovnických časopisů (Listo de eksterlandaj dokumentaj kaj bibliotekaj gazetoj, ČSTV Hradec Králové)
Apliko de Esperanto en la laboro de informcentroj (En: Apliko de Esperanto en scienco kaj teĥniko: kolekto de seminariaj referaĵoj;  p.18 - 24 : bibliogr. p. 24)
Esperanto: soupis literatury z fondu Státní vědecké knihovny v Brně (Listo de E-literaturo en la Ŝtata Scienca Biblioteko de Brno, 1981 - kun Božena Kyjovská)
Cent jaroj de Esperanto en Brno (2001, kun Miroslav Malovec)
Bibliografio de la verkaro de Miloš Lukáš (manuskripto)
Rudná (distrikto Svitavy) (priskribo de vilaĝo, 2003)
Urbo Brno - ĝusta direkto – traduko de prospekto pri la urbo Brno
 Traduko de la oficiala retejo de la urbo Moravské Budějovice
Jaroslav Hašek: La Amsterdama hom-negocisto (Internacia Kata Gazeto, 1/1969, Hradec Králové)

Artikoloj
Al plia precizeco (Starto 3/1977, p. 8-9)
Helpu konservi valoraĵojn (Starto 2/1979, p. 14)
Kion signifas "ne devi"? (Starto 4/1997, p. 15)  
Miloš Lukáš (1897-1976) kiel Esperanto-tradukisto (In: Klaro kaj elasto, Festlibro por la 80a naskiĝ-tago de Fernando de Diego, p. 343-356)

Referencoj 

Aktuala loko de la prospekto pri Brno

Ĉeĥaj esperantistoj
Ĉeĥaj filologoj
Ĉeĥaj bibliotekistoj
EK Brno
Honoraj membroj de ĈEA
Stanislava Chrdlová

Stanislava aŭ Stanjo CHRDLOVÁ (1-an de oktobro 1954 en Vracov - 28-a de januaro 2000 en Prago) estis ĉeĥa esperantistino, edzino de esperantisto kaj eldonisto Petr Chrdle.

Ŝi naskiĝis en Vracov sub familia nomo Moresová, en la unua edzineco ŝi estis Vrbová (du infanoj), en la dua edzineco Chrdlová. La infanaĝon ŝi travivis en Vlkoš, post studado de pedagogio en Olomouc ŝi fariĝis instruistino. Ŝi mortis pro kancero en sia 45-a jaro.

En 1969 ŝi esperantistiĝis, sukcesis en la ekzameno de ĈEA pri kapablo instrui en 1972. Ŝi instruis Esperanton precipe en la formo de mallongaj intensaj kursoj ne nur en Ĉeĥio, sed per Ĉe-metodo ankaŭ eksterlande, interalie en San Marino kaj ankaŭ interalie en Koreio (post sia tuttaga instruado de la ĉeĥa lingvo al universitataj studentoj).

Kunverkinto de la Baza ĉeĥa konversacio (konversacia parto, dum Miroslav Malovec verkis gramatikaĵojn kaj ĉapitron pri la prononco) kaj de lernolibro de Esperanto por Ĉeĥoj Esperantem za tři měsíce (ankaŭ en ĝi ŝi verkis la konversaciajn partojn).

Al ŝia Esperanto-agado apartenis prelegoj en Esperanto ĉe AIS (en San Marino) pri sia fako pedagogio, dum UK en Prago ŝi gvidis la kurson de la ĉeĥa eksprese, prelegis pri Prago kaj memstare preparis la nacian folkloran vesperon. En 1999, jam sciante pri sia sorto kaj malesperiga prognozo ŝi prelegis pri Historio de kuracado en okcidentbohemiaj banlokoj dum la SAT-kongreso en Karlovy Vary kaj partoprenis la organizajn laborojn de SAT-kongreso kaj ILEI-konferenco. Ekde la jaro 1995 ŝi plenumis taskon de ĉefdelegito de UEA kaj UK-peranto por Ĉeĥio.

Verkoj
 Esperantem za tři mêsice (Esperante en tri monatoj, kun Petr Chrdle - KAVA-PECH, 1995,)
 Baza ĉeĥa konversacio (kun Miroslav Malovec - KAVA-PECH 1996)
 Kantoj por ĝojo (KAVA-PECH)

 Ĉeĥaj esperantistoj
 AIS
Karel Janouš

Inĝ. Karel JANOUŠ , (naskiĝis la 4-an de februaro 1916 en Čekanice - mortis la 21-an de marto 1996) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Li estis oficisto, poste konstru-inĝeniero; post oktobro 1946 redaktis bultenon "Informilon" en Ostrava, instigis renovigon de renkontiĝoj de ĉeĥaj kaj polaj esperantistoj sur la monto Čantoryja en Beskidoj, kiuj daŭras ĝis nun. Li plenumis diversajn funkciojn en Esperanto-kluboj en Ostrava, en la jaro 1981 li fondis kaj prezidis la regionan Esperanto-komitaton en Nordmoravia regiono, kiu estis la plej bone funkcianta regiona gvi-dorgano de ĈEA. En 1982 li estis elektita kiel komitatano de ĈEA kaj la funkcion li plenumis ĝis la jaro 1987. Li ankaŭ publikigis en la internacia lingvo, pli vigle en lastaj jaroj. Li multon meritis por vigla Esperanto-movado en Ostrava regiono, kiu estas la plej tiudirekte aktiva en Ĉeĥa Respubliko.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Naskiĝintoj la 4-an de februaro
Mortintoj la 21-an de marto
Drahomír Kočvara

Drahomír KOČVARA, (naskiĝis la 29-an de januaro 1929 - mortis la 20-an de novembro 2003) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Laŭ profesio li estis aŭtomekanikisto kaj metia instruisto; funkciulo de preparkomitato por la Somera Esperanto-Lernejo en Rožnov pod Radhoštěm (1949), ĉefpersono de vigla junularo en Ostrava (unue regiona gvidanto, poste membro de gvidantaro de Esperanto-junularo de Ĉeĥoslovakio). Li partoprenis la eldonadon de la junulara bulteno Tagiĝo, poste Junularo agu, instruis Esperanton en lernejoj, uzinaj kluboj en Ostrava, sed dum militservo ankaŭ en Valašské Meziříčí kaj Přerov. Post malapero de SEL en Rožnov li organize kunlaboris ĉe preparoj de Someraj Esperanto-tendaroj en Chvaletice, Lančov kaj aliaj kun diversaj funkcioj (instruisto, programestro, tendarestro ktp.). En 1959 li fariĝis vicprezidanto de la Ĉeĥoslovaka Esperanto-Komitato kaj tiun funkcion li plenumis ĝis 1970. Enkadre de ĈEA li fariĝis prezidanto de Porpaca sekcio de ĈEA, ankaŭ membro de Internacia komitato de MEM kaj ĝia ĝenerala sekretario (1973-1975). Membro de CK ĈEA, gvidanto de komisiono por informado, aŭtoro de broŝureto pri E-monumentoj en Ĉeĥio.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Pacmovado
Jiří Laube

Jiří LAUBE (naskiĝis la 19-an de januaro 1923 - mortis la 18-an de septembro 2009) estis ĉeĥa esperantisto, multjara aktivisto de scienc-teknika sekcio, honora membro de ĈEA. 

En 1942 li abiturientiĝis. Post la milito li enskribiĝis en la universitaton, sed en la jaro 1948 li estis el la studado eligita pro sia malkontento pri komunisma ŝtatpotenco. Pro ĝi li estis en kvindekaj jaroj areste punita, post elarestigo li laboris kiel laboristo. En la movado li ekaktiviĝis en 1970 membriĝinte al ĈEA. 

Li fondis la Esperanto-klubon en la urbo Roudnice, kie li loĝas. Al liaj ĉefaj intereskampoj en la movado apartenas religia agado - aparte la ekumenia penado - kaj organiza kaj faka laboro en scienco kaj tekniko. Dudek jarojn li plenumis funkcion de sekretario de scienc-teknika sekcio de ĈEA. En tiu periodo la sekcio atingis bonajn rezultojn kaj realigis altnivelajn fakajn seminariojn, kunsidojn kaj renkontiĝojn. J. Laube ankaŭ instigis aperon de kelkaj fakaj eldonaĵoj. Notindas ankaŭ liaj klopodoj utiligi Esperanton en internaciaj interurbaj kontaktoj kaj ankaŭ en diversaj neesperantistaj movadoj en Ĉeĥio.

Verkoj
Ĉu kultura integriĝo de Eŭropo? Jes, sed nur per demokratia simbiozo de la kulturoj (KAVA-PECH, 2007)
Kulturní integrace Evropy? Ano, ale jen cestou demokratické symbiózy kultur (la samo ĉeĥlingve)

Eksteraj ligiloj 
Jiří Laube en la projekto Memoro de la nacio de la Ĉeĥa Radio - son-registrado
Jiří Laube en la projekto Memoro de la nacio de la Ĉeĥa Radio - biografio

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Vladimír Mohapl

Vladimír Mohapl, (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1919 - mortis la 6-an de aŭgusto 2012) estis ĉeĥa esperantisto, aktivulo en Olomouc, honora membro de ĈEA kaj honora membro de Esperanto-klubo en Olomouc.

Doktoro pri juro. La studadon de juro li komencis antaŭ la 2-a mondmilito, sed ĉar la ĉeĥajn universitatojn la okupaciantoj fermis, li povis finstudi nur post la milito.

Esperantisto ekde 1936 kiel lernanto de Henrik Seppik. Li fariĝis membro de studenta esperantista grupo ĉe Studenthejmo en Olomouc. Post la milito li denove aktivis en Esperantujo. La unua postmilita kunveno (19.9.1946) lin elektis kiel prezidanton de la klubo en Olomouc. Tiun funkcion li plenumis ĝis 1973 kaj poste denove post 1983 kiel pensiulo. Li laboris ankaŭ kiel regiona komisiito, redaktoro de Informilo (Olomouc). En tiu funkcio li organizis dekon da regionaj kunvenoj kun prelega programo.

En 1952 estis la esperantista organizo en Ĉeĥoslovakio likvidita. D-ro Mohapl sukcesis envicigi la esperantistan rondeton sub la aŭspicion de Kultura Societo de Nacia Komitato, kie la klubo funkciis ĝis 1990. Por 20-21 oktobro 1956 li aranĝis tutlandan kongreson, kiu klopodis refondi la asocion, sed la ŝtata polico en lasta momento malpermesis okazigo. 

Post revivigo de organizita movado li fariĝis membro de revizia kaj kontrola komisiono de ĈEA.

Verkoj
90 jaroj de la Esperanto-movado en Olomouc (2001)

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Antonín Odehnal

Antonín ODEHNAL (naskiĝis la 15-an de februaro 1903, mortis en 1985) estis ĉeĥa esperantisto kaj aktivisto en Městec Králové. 

Li estis esperantisto ekde 1915. Post la unua mondmilito li fariĝis sekretario de ER en Slezská Ostrava. Poste li vivis en Městec Králové, organizis esperantajn aranĝojn, instruis en Set Lančov ktp.

La 3-a asocia kongreso de ĈEA en 1979 distingis liajn meritojn per honora membreco.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Miloslav Pastrňák

Miloslav Pastrňák (naskiĝis la 12-an de oktobro 1919 en Dolní Suchá - mortis la 31-an de januaro 2014 en Jablunkov) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Vivo
Li naskiĝis 12.10.1919 en Dolní Suchá, studis en gimnazio en Český Těšín kaj ĉe filozofia fakultato de Karola universitato, filozo­fion kaj ĉeĥan lingvon. Post eventoj de 17.11.1939 li estis deportita kun aliaj studentoj al la koncentrejo Sachsenhausen, de tie liberigita en 1942 laŭ interveno de svisa Ruĝa Kruco. Ĝis fino de la milito li devige laboris en la minejo Suchá kiel surtera laboristo. Ĉe la filozofia fakultato li finis siajn studojn sukcese en 1947 kaj komencis instrui kiel mezlerneja profesoro en Místek kaj Český Těšín. Rifuzinte eniri en la komunistan partion post 1948, li devis transiri al elementa lernejo. Per telestudado ĉe naturscienca fakultato en Brno li akiris rajton instrui ankaŭ matematikon.  Li transiris al pedagogia gimnazio en Orlová, poste al gimnazio en Český Těšín. En 1949 li edziĝis, havis du infanojn. Post ideologia purigado en 1958 li kiel kristano estis eksikigita el la eduka sistemo kaj trovis lokon de korektisto en presejo en Český Těšín. En 1965 li akiris postenon de analizisto de la unua komputilo en Nova Altforno Klement Gottwald, kie li restis ĝis emeritiĝo en 1977. 

Li longe laboris en la „subtera eklezio“, kateĥizis studentojn en privataj loĝejoj, kion li daŭrigis eĉ post 1990, kiam li estis rehonorigita pro persekutoj. En 2001 forpasis lia edzino, en 2003 lia filino. En 2008 li trovis lokon en emeritejo en Jablunkov, kiel legis kaj prelegis por la ceteraj emeritoj.

Esperantista agado
Li konatiĝis kun Esperanto dum siaj gimnaziaj studoj ĉirkaŭ 1936, li lernis kiel memlernanto laŭ la lernolibro de T. Kilian. La ekzamenon pri la kapablo instrui Esperanton li faris kun eminenta rezulto en 1977. Li gvidis vicon da kursoj por komencantoj kaj por progresintoj, nun gvidas la konversacian rondeton de la klubo. Ekde la 1979 li laboras en la komitato de la Klubo de esperantistoj en Havířov. Plurajn jarojn li prizorgas kulturajn aferojn en la Klubo kaj protokolas klubajn kunvenojn. Li ofte prelegis - pri siaj vojaĝoj, pri Esperantaj eminentuloj, pri ĉeĥaj verkistoj. Li, kun sia edzino, grave kontribuis al la sukceso de entreprenoj de ĈEA organizataj en Havířov - precipe "Festotagoj okaze de la 20-a datreveno de ĈEA" aŭguste 1989, la 8-a kongreso de ĈEA aŭtune 1996, 40-jariĝo de la Esperantista Klubo en Havířov. S-ano Pastrňák eksterordinare zorgis pri la blindaj esperantistoj, por kiuj ekz. surbendigis Ĉeĥan-Esperantan Vortaron, trifoje instruis dum la someraj tendaroj por nevidantoj.
Kiel akurata kaj zorgema lingva spertulo estas ofte petata pri la lingvaj korektoj de la tekstoj preparataj por la publikigo. Ĉi tiu laboro, krom la zorgado pri la glata funkcio de la Klubo, estas nun lia ĉefa agado.

Fontoj
Starto 4/2002, p. 104-105 (Novaj honoraj membroj)
Starto 2/2003, p. 37-38 (nekrologo de Jarmila Wiatrová, filino de M. Pastrňák)
Starto 1/2014, p. 29 (nekrologo)

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Jiří Patera

Jiří PATERA (naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1935 - mortis la 6-an de junio 2015) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Unue membro de la klubo en Most, poste multajn jarojn en la Esperantista Klubo en Praha, kie li nun funkciis kiel prezidanto ĝis 2002 kaj ekde 2010 denove. Lia merito estas, ke regule aperadas Bulteno de la praga klubo. Kelke da jaroj li estis ankaŭ membro de la komitato de ĈEA. Ses jarojn li redaktis la asocian revuon "Starto". Liaj leteroj ofte aperas ankaŭ en alilandaj revuoj (Monato, La Gazeto kaj aliaj).

Krom la menciitaj funkcioj en la Klubo kaj la Asocio, ludas s-ano Patera gravan rolon sur la kampo de tradukado el kaj en Esperanton. En 1983 li gajnis la 1-an premion en konkurso ĉe la Esperantista Kultura Festivalo en Opava per traduko de rakonto "Inter bibliofiloj" de Jaroslav Hašek, kiun oni publikigis en la ĉeĥoslovaka numero de Paco 1985. Ekde tiam liaj tradukoj aperas tre ofte en diversaj gazetoj. Oni povas mencii tradukon de la duono de rakontoj el la libro "Ne nur soldato Švejk" kaj longan vicon da tradukaĵoj aperigataj ekz. en la praga Bulteno kaj aliloke.

Verkoj 
 Pri unu pioniro (Starto, 3/1980)
 La nomoj kaj simboloj de diverslandaj valutoj (En: Fakaj aplikoj de Esperanto, KAVA-PECH, Dobřichovice 2001, p. 43-49)
 Centjariĝo de la Esperantista klubo en Praha (Esperantista klubo en Praha, 2002)
 Kelkaj problemoj de la ekonomika terminologio (En: Fakaj aplikoj de Esperanto, KAVA-PECH, Dobřichovice 2003, p. 64-67)

Tradukoj 
 Jaroslav Hašek: Ne nur soldato Švejk (KAVA-PECH, Dobřichovice 1994 - kune kun aliaj tradukintoj)
 Roman Dobrzyński: Zamenhofova ulice (KAVA-PECH, Dobřichovice 2005)
 Božena Němcová: Pri virkato, virkoko kaj falĉilo - Fabelo pri mielkuka dometo - Pri malsaĝa Hanĉjo - Fabelo pri la koketo kaj la kokineto - Diablo kaj Kaĉa - Saĝa oraĵisto (fabeloj aperintaj en Bulteno de la Esperantista klubo en Praha)
 Jaroslav Hašek: Joĉjo Nový rakontas pri la fianĉiĝo de sia fratino - Supo por malriĉaj infanoj - Psikiatria mistero (rakontoj aperintaj en Bulteno de la Esperantista klubo en Praha)
 Zdenka Bergrová: Nigra reĝidino - Bobelo - Kolrimeno de Bariko - Feliĉo, aŭdigu vin - Ĉio flugas - Ŝimmi - Fontano ne estas lavabo - La malnovmoda pentristo Marteno - La fratoj de Krakonoŝo (fabeloj aperintaj en en Bulteno de la Esperantista klubo en Praha)
 Laskavá fantazie - Karesa fantazio de Čestmír Vidman (tr. Jaroslav Krolupper, Jiří Patera, Margit Turková, Praha 2010, p. 117)

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Věra Podhradská

Věra Podhradská (naskiĝis la 13-an de aŭgusto 1939, mortis la 5-an de februaro 2019 en Brno) estis ĉeĥa esperantisto, honora membrino de ĈEA.

Ŝi laboris en tajlor-fabriko Kras en Brno (tajlorado de pantalonoj, jakoj, jupoj ks.) en personara fako. Siajn spertojn trakti kun homoj ŝi utiligis ankaŭ en Esperanto-movado ĉe organizado de aranĝoj (kongresoj, konferencoj, tendaroj).

Esperanton ŝi renkontis unuafoje en la jaro 1951, kiam logis ŝin al lernado operkantistino Věra Borská. Ŝi baldaŭ fariĝis membrino de la Esperanto-klubo en Brno, kie oni tiutempe solenis 50 jarojn de Esperanto en Brno. En la jaro 1952 ŝi partoprenis en la Somera Esperanto-Kolegio en Doksy, kie ŝi unuan fojon renkontis esperantistojn ekster sia "hejma" urbo. 

Sub gvido de operkantistino Věra Borská ŝi partoprenis en amatora teatra Esperanto-grupo Verda Masko, kiu preparis kulturajn programojn por la klubanoj.

Ekde la jaro 1953 ŝi partoprenas en diversaj Esperantaj someraj tendaroj, ekde la jaro 1962 kiel instruistino. Ekde la jaro 1969 ŝi estis fidela al la Somera Esperanto-Tendaro en Lančov, kiel instruistino kaj en la estraro de la tendaro ĝis 2018.

Membrino de la Ĉeĥa Esperanto-Asocio ŝi fariĝis tuj en la jaro 1969, kiam la Asocio estis fondita en Brno. Ŝi baldaŭ estis elektita en la Centran Plenumkomitaton de ĈEA kaj en la jaro 1979 en la estraron de la Asocio (Komitato de ĈEA). Ŝi plenumis en la asocia Komitato diversajn funkciojn, kiel vicprezidantino, kasistino, en la jaroj 1999-2005 ŝi laboris kiel prezidantino de la Asocio.

Ŝi ne forgesis ankaŭ sian "hejman" klubon en Brno, kie ŝi laboris plurajn jarojn en la kluba komitato. Inter 2009 kaj 2016 ŝi estis prezidantino de Societo por la internacia lingvo Esperanto en Brno.

Klubaj prelegoj 
 Ekesto de Portugalio (8.7.1952)
 Antonín Dvořák al Moravio (22.6.1954)
 Rakontoj de A. P. Ĉeĥov (28.9.1954)
 La Ruĝa Kruco centjara (22.10.1963)
 Mi vidis Anglion (8.12.1964)
 Komuna kantado kun gitaro (14.9.1976)
 Gaje kaj kantante (5.4.1977)
 Nikolao-vespero (5.12.1978)
 La 68-a UK (1.11.1983)
 Aktualaĵoj el Ĉeĥa Esperanto-Asocio (28.10.1986)
 ĈEA 1999-2002 (Starto 4/2002)
 Mistero de Bermuda triangulo (3.5.2006)
 Junularaj E-tendaroj en la fluo jaroj 1952-2003 (15.11.2006)
 Esperanto kaj Ido antaŭ 100 jaroj (16.3.2008)
 La projekto "Memoro de Ĉeĥa Esperanto-Movado" (18.2.2009)
 Adolf Loos (26.1.2011)
 Kulturaj programoj (21.5.2011)
 Grava persono de Brno – Jaromír Šikula (22.2.2012)
 Niaj unuaj damoj – prezident-edzinoj (9.5.2012)
 Eroj el la historio de Brno (29.5.2013)
 10 belaj malaperintaj lokoj en Brno (29.1.2014)
 Rememoroj pri Josef Vondroušek (17.12.2014)
 115 jaroj de EK Brno (22.6.2016)
 Sankta Nikolao (7.10.2016)
 El mia esperantista vivo (1.11.2017)
 Kion nin atendas en 2018 (3.1.2018)

Eksteraj ligiloj 
 Nekrologo en la domajno de ĈEA
 Rememoro en la kluba kroniko
 El mia esperantista vivo – Rememoroj de V. Podhradska 
 Sankta Nikolao
 Historio de Brno
 Unuaj damoj
 D-ro Jaromír Šikula, grava persono de Brno
 Kulturaj programoj de Brno
 Mistero de Bermuda triangulo
 ĈEA inter 1999-2002

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Naskiĝintoj en 1939
 Mortintoj en 2019
Alena Růžičková-Pavlínová

Alena RŮŽIČKOVÁ-PAVLÍNOVÁ (naskiĝis la 8-an de julio 1910 en Holešov - mortis la 19-an de julio 2003 en Brno), aktorino de la teatro "Fratoj Mrštík" en Brno kaj profesorino de JAMU. Honora membrino de ĈEA.

Ŝi preparadis kulturajn vesperojn en la E-klubo en Brno, prezentadis poezion kaj ankaŭ prozon, ekzemple la apokrifojn de Karel Čapek en la traduko de Josef Vondroušek. Ŝia deklamado kompletigadis koncertojn de la artistoj de Janáček-operejo kaj konservatorio por klubanoj. En sia aktora kaj pedagogia laboro ŝi disvastigadis la ideojn de la esperantismo, eĉ de la scenejo antaŭ la publiko ĉe specialaj spektakloj okaze de siaj vivjubileoj.

Ŝia voĉo estis magnetofone registrita kun esperantlingvaj prezentoj el Emilia Marty, Morto de Arĥimedo kaj Ĉeĥa balado.

Antaŭ ol ŝi venis al Brno en 1949 ŝi aktoris en Moravia-Silezia teatro en Opava, en Honzl-studio, Akropolis, Urania en Prago, Sudbohemia teatro en České Budějovice kaj Beskida teatro en Hranice. Ŝiaj plej gravaj roloj Vojnarka (Jirásek), Kostelnička (Preissová), Patrino (Čapek), sinjorino Dulska (Zapolska), sinjorino Warren (Shaw), Stranga sinjorino Savage (Patrick), Avino (Cason - Arboj mortas starante), Panjo (Williams), Ludmila (Tyl), Aurelia (Giradoŭ), Gizela (Örkeny).

Eksteraj ligiloj 
 Ŝia voĉo deklamanta el Karel Čapek kaj Jan Neruda

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Linhart Rýznar

Linhart RÝZNAR (naskiĝis 5-an de novembro 1921  en Šternberk, Moravio - mortis la 9-an de junio 2009 en Sallgast, Germanio) estis ĉeĥa esperantisto, iama ĉefdelegito de UEA por Ĉeĥio kaj Cseh-metoda instruisto, "magiisto", honora membro de ĈEA.

Li estis unusola filo de patro Leonard, muelisto, kaj patrino Anna, dommastrino. La familio ofte transloĝiĝis. La fundamentan lernejon, kiun li tre malamis, li vizitis en Čejč, la fakan muelistan lernejon en Pardubice.  

Por Kristnasko 1936 li ricevis ĉapelon kaj lernolibron de Esperanto kaj de tiu tempo li eklernis kaj ekamis Esperanton. 

Parton de la dua mondmilito li travivis kiel ne bonvola laboristo dum devigas laboroj en Vöklabruk, Aŭstrio. 

Li okupiĝis kiel muelisto, poste estro de grenprovizejo en agrikultura kooperativo.

Post la dua mondmilito la familio transloĝiĝis en la urbon Svitavy, kie la juna Linhart fondis sian familion (du infanoj - filino Leonarda kaj filo Jan). Tie li iniciatis fondiĝon de loka Esperanto-klubo, kies unua estro li estis, post kelka tempo li helpis fondi E-rondeton ankaŭ en la najbara urbo Polička. Li estis iniciatinto de komunaj kunvenoj de proksimaj E-rondetoj - Svitavy, Litomyšl, Polička kaj Česká Třebová. La esperantistoj de tiuj rondetoj kunvenadis dimanĉe, unufoje en monato, ĉiam en alia urbo. Oni preparis distran, amuzan programon.

En la jaro 1951 li ricevis aprobon por instrui Esperanton, kiun li multfoje poste instruis en someraj kursoj kaj tendaroj en Ĉeĥoslovakio kaj danke al uzo de Ĉe-metodo ankaŭ eksterlande (Hungario, Pollando, Germanio). 

Post fondiĝo de ĈEA en 1969 li fariĝis ĝia komitatano, poste ankaŭ estrarano aŭ membro de kontrola komisiono. Dum dudek jaroj li tre zorge kaj modele plenumis funkcion de ĉefdelegito de UEA en Ĉeĥa Respubliko. Li ofte vojaĝis, informis pri ĉeĥa Esperanto-movado kaj multfoje ankaŭ kontribuai al artaj kaj distraj programoj dum Esperanto-renkontiĝoj kiel magiisto.

Krom Esperanto li havis multajn hobiojn - vojaĝado, historio, muziko, bildoj de malnovaj majstroj k.a.

Li trifoje edziĝis, lastan fojon al germana esperantistino, kun kiu li vivis en kontenta, feliĉa rilato en Sallgast, Germanio, ĝis sia morto. Inter liaj edzinoj estis ankaŭ grava ĉeĥa esperantistino Jarmila Rýznarová.Lia filino Leonarda Chaloupková estas ekde 2016 vicprezidantino de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Eksteraj ligiloj 
http://www.esperanto.webz.cz  Paĝaro de Esperanto en Svitavy.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Jaromír Řebíček

Jaromír ŘEBÍČEK, Inĝ. (naskiĝis la 20-an de marto 1908 - mortis la 29-an de aŭgusto 1995 en Havlíčkův Brod, Ĉeĥio) estis ĉeĥa esperantisto, fervojisto, honora membro de ĈEA. Lia patro estis grava esperantisto Josef Řebíček.

Jam kiel 12-jarulo en 1920 li aktivis en la movado, en 1929 li ekzameniĝis pri Esperanto ĉe teknika universistato en Praha. Li partoprenis multajn kongresojn, preparis ekspoziciojn pri Esperanto kaj okupiĝis pri faka terminologio.

Post la 2-a mondmilito li estis regiona reprezentanto de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Asocio. Por la evoluo de Esperanto li vigle laboris eĉ en la jaroj, kiam Esperanto ne estis favorata.

En la j. 1959 li iniciatis fondon de la Esperanto-rondo en Havlíčkův Brod. Tamen la ĉefa merito de inĝ. Řebíček estas, sendube, lia laboro kaj verko en la sfero de la fervojista terminologio, pro kio li ricevis la titolon honora membro de ĉs. sekcio de IFEF ĉe la Ministerio por trafiko kaj komunikado (kiu ekde la j. 1969 apartenas al ĈEA kiel ties fervojista sekcio) kaj en la j. 1979 li estis nomita honora membro de IFEF.

Verkoj 
 Eĥoj pri Ĝenevo (Pacdefendanto 34/1954)
 Militinstigantoj meditu! (Pacdefendanto 34/1954)
 Fervoja terminaro: Esperanto-Ceský, Ceský-Esperanto (UIC Railway Dictionary 1997 - la ĉeĥaj terminoj estas merito de Jaroslav David kaj Jaromír Řebíček)

Honorigoj 
 Honara membro de komitato de Esperanto-rondeto Havlíčkův Brod
 Honora membro de fervojista sekcio de ĈEA
 Honora membro de IFEF
 Honora membro de ĈEA

Fontoj 
 Pacdefendanto 34/1954
 Petr Chrdle: Esperanto kaj fervojo (En: AEST 1989, Strážnice, p. 11-16)
 Propono nomumi inĝenieron Jaromír Řebíček honora membro dum ĈEA-festotagoj 1989 en Havířov (subskribita estraro de ĈEA)
 Starto 5/1991, p. 10 - prezento de honoraj membroj, inter ili Jaromír Řebíček
 Starto 5/1995, p. 21, nekrologo verkita de Vlad. Mašita

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Ĉeĥaj fervojistoj
Vilibald Scheiber

Vilibald SCHEIBER (naskiĝis la 19-an de decembro 1904 en České Budějovice - mortis la 2-an de aŭgusto 1974 en Brno) estis ĉeĥa komponisto kaj muzika pedagogo. Honora membro de ĈEA.

Lia patro post transiro al Brno estis ĥorestro en la kvartalo Královo Pole kaj violonisto de Nacia Teatro en Brno.

Vilibald Scheiber volis fariĝi profesia muzikisto. Li studis harpo-ludadon, komponadon kaj muzikan direktadon. Dum certa tempo li estis ĉefo de la operejo de Silezia Nacia Teatro en Opava. Kiam li revenis al Brno kiel privata pedagogo, li instruis ankaŭ en konservatorio kaj kiel repetitoro ĉe Janáček-Akademio de Muzaj Artoj. En la jaroj 1926-1942 li estis membro de Landa Teatro en Brno. Li komponis dudekon da opusaj verkoj (kantojn, ĥorojn, pian- kaj violonkomponaĵojn, arĉkvarteton, du simfoniajn poemojn, scenejan muzikon). Gravaj estas liaj pianverkoj por komencantoj.

Por ni gravas lia membreco en Esperantista Klubo de Brno ekde 1945 kun la funkcio de ĉefo de artismaj muzikprogramoj. Okaze de gravaj datrevenoj de la Esperanto-movado kaj aliaj li organizis publikajn artprogramojn, pli ol 60, kiuj altigis la prestiĝon de la esperantistoj ankaŭ en la ekstermovada medio. Li muzikigis poemojn de Jaroslav Křička, Viktor Fischl kaj Julio Baghy. Multe li kunlaboris kun poeta tradukisto Jiří Kořínek - tiu esperantigis famajn ariojn de gloraj komponistoj kaj Vilibald Scheiber muzike adaptis la verkojn por modestaj kondiĉoj de kluba koncertado.

En la kluba arkivo de KE Brno restis muziknotaj adaptoj skribitaj per propra mano de V. Scheiber el la famaj verkoj de Beethoven, Bendl, Bizet, Brahms, Blodek, Borodin, Balakirev, Ĉajkovskij, Dargomyžskij, Donizetti, Dvořák, Fibich, Foerster, Friml, Glinka, Godard, Gounod, Greĉaninov, Grieg, Händel, Haydn, Held, Hurník, Chopin, Chvála, Janáček, Klika, Křička, Lehár, Leoncavallo, Loewe, Mascagny, Mendelsson-Bartholdy, Mozart, Musorgskij, Novák, Picka, Ponchielli, Puccini, Raĥmaninov, Rimskij-Korsakov, Rossini, Rubinŝtejn, Saint-Saens, Schubert, Suk, Schumann, Smetana, Strauss, Thomas, Verdi, Wagner, Weber, Wolf kaj kelkaj propraj komponaĵoj de V. Scheiber.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
František Sedláček

František SEDLÁČEK (1909 - mortis la 10-an de aŭgusto 1991) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Inspektoro de kulturo de la distrikta nacia komitato en Třebíč (ekde 1948). Kiel tiu funkciulo li ĉiam intense subtenadis la Esperanto-klubon en Třebíč, kies membro li estis. Dum la kvindekaj jaroj li defendis la interesojn de la klubo kaj iniciatis ties enigon en la Domon de Kulturo. Pli poste li mem fariĝis direktoro de la Domo de Kulturo kaj ebligadis al la klubo ricevi subvenciojn. En la jaroj, kiam estis minacata SET en Lančov, li faris ĉion eblan, por ke la tendaro ne malestiĝu kaj ke ĝi povu plenumi siajn taskojn ĝis nun. Ekde sia pensiiĝo li aktive partoprenis en la preparoj de Somera Esperanto-Tendaro en Lančov kaj poste kiel instruisto de Esperanto. Li estis kunlaboranto de Th. Kilian kaj sugestis al li la ideon verki la tendaran lernolibron "ABC" kaj aliajn publikaĵojn. En la tempo, kiam la eldonado de Esperantaj publikaĵoj ne estis facila afero, li prizorgis, ke ĉiuj publikaĵoj de la klubo estu eldonitaj.

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Eva Seemannová

Eva SEEMANNOVÁ, (naskiĝis la 21-an de marto 1920 - mortis la 21-an de januaro 1999) estis ĉeĥa esperantistino kaj aktorino, honora membrino de UEA kaj de ĈEA.

Ŝi naskiĝis en Prago kaj la tutan vivon aktivis en ĉeĥa teatra arto.

Ŝia fraŭlina nomo estis Schubertová, edziniĝinta kiel Vinařová, poste Suchardová kaj fine Seemannová, do trifoje ŝi edziniĝis.

Unue ŝi lernis en „Gymnase real france prague“, poste en Knabina realgimnazio Krásnohorská, kie ŝi abiturientiĝis. Poste ŝi aliĝis al la jura fakultato de Universitato de Karolo en Prago, sed tiun ŝi ne finis, ĉar ŝin logis teatro kaj ĉar naskiĝis filino Jana.

Ĉirkaŭ 1944-1945 ŝi estis dungita kiel aktorino ĉe Valden-teatro kaj poste ŝi transiris al teatra kompanio de Anna Sedláčková.

Post sia esperantistiĝo en 1946 ŝi dediĉis gravan parton de sia arto ankaŭ al Esperantujo. Ŝi komencis per verkado de poemoj (plurfoje premiitaj en Belartaj Konkursoj de UEA). Tamen ŝiaj plej gravaj meritoj ligiĝas al Esperanto-teatro. En 1954 ŝi kun Antonín Seemann fondis ĉe Praga Esperanto-klubo artisman kolektivon, subtenatan de Julio Baghy, kies nomon ĝi poste transprenis kiel "Verda Ĉaro de Julio Baghy". Kun pluraj membroj ĝi komencis sian agadon per deklamado kaj mallongaj teatraĵoj, kiuj poste maturiĝis en tutvesperaj prezentoj de famaj dramaj verkoj:
 Maryŝa de fratoj Mrštík
 Pigmaliono de G. B. Shaw
 Nora de Henrik Ibsen
 Legendo pri amo de Nazim Hikmet, kiu la prezenton eĉ mem ĉeestis kaj alte aprezis.

La grupo surscenigis la verkojn en la praga teatro Malá scéna (= Malgranda scenejo), kiu tiam fariĝis renkontejo de esperantistaj teatro-amantoj. La verkojn ŝi ankaŭ tradukis. La sukcesojn de la teatra grupo ĉesigis perdo de la scenejo kaj posta disiĝo de la membroj. Sed ankaŭ poste Eva Seemannová ne laciĝis kaj preparis kaj mem prezentis nekalkuleblan nombron de artaj programoj, kiujn ŝi prezentis multfoje dum enlandaj renkontiĝoj, sed ankaŭ eksterlande pere de vojŝnuro tra Esperantaj kluboj. Ankaŭ en 1999 oni kredis vidi ŝin en programo de la 9-a kongreso de ĈEA ŝi jam ne plu povos regali esperantistojn per sia arto.

Ŝiaj poemoj aperis en Esperantaj gazetoj, ŝi plurfoje ricevis premiojn en Belartaj Konkursoj, kaj du el ili troviĝas en Esperanta antologio.

Esperanto-aktoroj
Ĉeĥaj aktoroj
Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Pavel Sittauer

Pavel SITTAUER (naskiĝis la 4-an de januaro 1934 - mortis la 31-an de marto 2018) estis ĉeha esperantisto, honora membro de ĈEA.

Multjara ĉefa organizanto de Set Lančov, zorganto pri eldonado de lerniloj de Theodor Kilian kaj Josef Vondroušek, gvida persono en EK Třebíč. Lia organiza, ekonomia, kaj ankaŭ permana laboro rezultigis administran konstruaĵon, kuirejon, lavejon kaj kabanojn en Set Lančov, klubejon en Kilian-domo en Třebíč, la nomon de ties strato "de esperantistoj" ("esperantistů"). 

Danke lian eldonan agadon aperis verkoj: 

ABC de Esperanto de Theodor Kilian
La mondo rakontas de Theodor Kilian
808 nejpoužívanějších kmenů de Theodor Kilian (808 plej uzataj radikoj)
La Blanka Malsano (Karel Čapek, tr. Theodor Kilian)
Konstruado en altoj (Otokar Březina, tr. Theodor Kilian)
Historio kaj biografioj / Historie a spisovatelé (Josef Vondroušek)
El mia vivo (Vítězslav Nezval, tr. Josef Vondroušek)
Ondro kaj drako (Viktor Dyk, tr. Josef Vondroušek)
Gramatiko de Esperanto (Miroslav Malovec)
La Knaboj de la Kastora Rivero (Jaroslav Foglar, tr. Dieter Berndt).

Ĉeĥaj esperantistoj
Honoraj membroj de ĈEA
Otto Sklenčka

Otto SKLENČKA (naskiĝis la 2-an de novembro 1891 en Zbraslav n. Vl. - mortis la 4-an de majo 1962 en Praha) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de UEA.

Li estis bankoficisto en Hradec Králové, lerta organizanto, tradukis por Ĉeĥoslovaka Antologio. Patro de grava ĉeĥa aktoro Ota Sklenčka, bofrato de Ota Ginz kaj onklo de Petr Ginz.

E-isto de 1908. Ĉefdelegito de UEA por Ĉeĥoslovakio depost 1923. Estas lia merito, ke laŭproporcie UEA-anoj en Ĉeĥoslovakio superis ĉiujn landojn. Daŭre estis komitatano de ĈAE de 1930, ĝia kasisto. Sukcesega interna organizanto.

En 1930 aperis en lia traduko turisma broŝureto Vizitu Hradec Králové.

Eksteraj ligiloj 
 Enciklopedio de Esperanto/S en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).

Ĉeĥaj esperantistoj
Božena Sklenčková

Božena SKLENČKOVÁ (naskiĝis la 18-an de aprilo 1897 en Číbuz, mortis la 15-an de septembro 1983) estis ĉeĥa esperantistino, citita en Enciklopedio de Esperanto EdE-S.

Ŝi estis edzino de Otto Sklenčka, ĉefdelegito por Ĉeĥoslovakio, kaj fratino de esperantistino Marie Ginzová, sekve bofratino de Ota Ginz kaj onklino de Petr Ginz kaj izraela pentristino Chava Pressburger. Ŝia filo Ota Sklenčka fariĝis grava, tutnacie konata aktoro rolinta en 85 filmoj. 

Esperantistino de 1919, ŝi kunlaboris en Teritoria Oficejo de UEA (librotenado, administrado de membroj de UEA, ĈAE), do ŝi helpis al sia edzo, kiu estris la oficejon. 
Ŝi kontribuis ankaŭ al Ĉeĥoslovaka Antologio.

Tradukoj 
Karel Nový: Vizaĝo kontraŭ vizaĝo (Ĉehoslovaka Antologio, 1935, p. 362-367)

Bibliografio 
 Enciklopedio de Esperanto, Budapest 1933
Stanislav Kamarýt: Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio, Praha 1983
Chava Pressburger: Deník mého bratra, Trigon 2004
Chava Pressburger: Taglibro de mia frato, KAVA-PECH 2005 (noto sur p. 42 informas, ke aktoro Ota Sklenčka estas kuzo de Petr Ginz kaj Chava Pressburger)

Ĉeĥaj esperantistoj
Antonín Slanina

Antonín SLANINA (naskiĝis en 1905; mortis la 26-an de septembro 1980 post longa malsano en Prago) estis ĉeĥa esperantisto, unu el la plej konataj Esperanto-instruistoj en Ĉeĥoslovakio, aŭtoro de rektmetoda lernolibro.

Antaŭ la dua mondmilito li organizis plurajn E-klubojn. Li helpis organizi la famajn radio-elsendojn de la praga Verda Stacio kaj kunfondis la Someran Kolegion de Esperanto en Doksy, kiu siatempe ĝuis internacian renomon. Li estis redaktoro de Ligilo, aktoris en Verda Ĉaro de Julio Baghy.

Verkoj 
 Esperanto per intermetodo (kserokopiita manuskripto, 180 p.)
 La maskoj (elsendis Verda Stacio)

Tradukoj 
 Olga Horáková: Epizodo komencas (elsendis Verda Stacio la 2-an de novembro 1949)

Programoj en Verda Stacio 
 15. 10. 1945 Forge-Slanina: Intervjuo kun franco
 5. 11. 1945 Ivone de Petry-Slanina: Intervjuo kun franca dancistino
 8. 11. 1945 Slanina: Filma industrio en ŝtatan posedon.
 6. 12. 1945 Slanina kaj trupo: Sankta Nikolao,
 20. 12. 1945 Slanina-Eliášová: Interparolo kun partizanino.
 3. 1. 1946 Slanina, Eliášová, Valeš: Novjara sceno
 4. 3. 1946 Slanina (kaj aliaj): Karnavala sceno
 1. 4. 1946 Slanina-Valeš: Gaja sceno aprila
 13. 6. 1946 Slanina-trupo: Majo 1945 en Ĉeĥoslovakio.
 17. 6. 1946 Slanina-Šolc: Intervjuo pri la someraj kursoj en Doksy
 26. 9. 1946 Slanina: Kio estas URO-labor-lernejoj
 7. 10. 1946 Šimon (Slanina): Ĉekoslovakaj lernejoj
 30. 12. 1946 Eliášová-Valeš: Intervjuo kun Sta Silvestro (verkis. A. Slanina)
 6. 12. 1947 La plej eta postsigno, detektivkomedio de Ed. Fikar en traduko de Slanina kaj Nývlt, reĝisoris Dal. Chalupa.
 14. 4. 1949 Konversacio kun la aŭskultintoj respondante al iliaj demandoj kaj deziroj. La tekstaron verkis kaj aranĝis Ant. Slanina kaj Miloš Nývlt.
 2. 5. 1949 Populara ĉeĥa unuakta komika opero de Blodek En la puto. Enkondukajn vortojn parolis Ant. Slanina.
 2. 11. 1949 Epizodo komencas, radio-dramo de Olga Horáková, tradukita de Ant. Slanina, kun reĝisoro Dalibor Chalupa.
 6. 9. 1950 radio-filmo Ĉeĥoslovaka junularo. En la komenco s-o Slanina salutis la aŭskŭltintojn ĉe la komenco de la aŭtuna sezono kaj respondis al diversaj korespondintoj. Poste eksonis VIII-a slava danco de Dvořák kaj post ĝi voĉoj de s-oj Slanina, Nývlt, Bobek, Neuman, Mařík skizis sintenon de ĉeĥoslovaka junularo al samtempaj problemoj kulturaj kaj politikaj

Ĉeĥaj esperantistoj
Antonín Slavík

Antonín SLAVÍK (naskiĝinta la 20-an de januaro 1893 en Karlín (Prago); ekzekutita la 27-an de oktobro 1942 en Berlino) estis ĉeĥa esperantisto kaj direktoro de la Verda Stacio en Brno. Lia stacio estis la unua, kiu disaŭdigis Esperanto-radion. Slavík regis sep fremdlingvojn - la germanan, la francan, la polan, la anglan, la italan, Esperanton kaj la rusan.

Li estis arestita la  de nazioj, kiuj okupis Ĉeĥion tiam, kaj mortpunita la . En la jaro 1970 oni inaŭguris memortabulon honore al li en la konstruaĵo de la Ĉeĥa radio en Brno en strato Beethovenova 4/1.

Eksteraj ligiloj 
 Encyklopedie Brna pri Antonín Slavík  

Ĉeĥaj esperantistoj
Brnanoj
Verda Stacio