alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Sándor Giesswein

GIESSWEIN Sándor, Aleksandro Giesswein , 1856–1823, estis hungara doktoro, prelato, pacifisto, esperantisto kaj politikisto. Krom teologiaj studoj li okupiĝis multe pri filologio, sociologio ktp, kaj estis pioniro de pacifismo, feminismo kaj de aliaj sociaj reform-klopodoj. Li estis parlamentano por kristan-socialistaj partio de Hungario. Li naskiĝis la 4-an de februaro 1856 en Tata, kaj mortis la 15-an de novembro 1923 en Budapeŝto.

Giesswein estis esperantisto kaj estis de 1911 prezidanto de la Hungarlanda Esperanto-Societo ĝis sia morto. Li pledis kelkfoje por Esperanto en la parlamento – la unuan fojon en 1911 – kaj dum la universalaj kongresoj de Esperanto en Antwerpen 1911 kaj Krakow 1912 li reprezentis la hungaran ministron de la edukado. Dum kelkaj kongresoj li celebris meson kaj predikis esperante. Li faris paroladojn pri Esperanto en multaj hungaraj urboj kaj estis en la gvidantaro de internaciaj esperantosocietoj. 

Dum la unua mondmilito Giesswein fervore subtenis la kontraŭmilitan movadon. Laŭ EdE, dum sia lasta vespero li instruis Esperanton al sia parencino.

Memorigiloj 

 Budapest VIII. tombejo Kerepesi, 53-1-82. Nuligita tombo.
 Dombóvár, Sur la muro de katafalko de katolika tombejo, memortabulo el granito
 Győr, Káptalandomb 7, Biblioteko de Teologia Altlernejo – busto el gipso
 Győr, Preĝejo de episkopa katedralo. Lia nuna tombo – memortabulo el ruĝa granito.
 Mosonmagyaróvár, En la ĝardeno de preĝejo Sankta Gerardo – statuo
 Pécs, strato Papnövelde, Esperanto-parko. Memortabulo el granito.
 Tata, sur la fasado de pastrejo – memortabulo (placo Kossuth 15)
 Taksony, sur la tegmento de preĝejo Sankta Anna – statuo de la iama Giesswein-tombo

Verkoj 
 Az összehasonlító nyelvészet fő problémái – Győr, 1890
 Munkásvédelem, 1901
 Egyiptom és a Biblia – Budapeŝto, 1909
 Világegyetem és a lélek világa – Budapeŝto, 1913
 A szociális kérdés és a keresztény szociálizmus. "Népiratkák" 294. Szent István Társulat – Budapeŝto, 1914
 A háború és a társadalomtudomány – Budapeŝto, 1915
 Új idők küszöbén – Budapeŝto, 1918

Fontoj

Vidu ankaŭ 

 Esperanto-parko (Pécs)
 Memortabulo de Sándor Giesswein

Hungaraj esperantistoj
Hungaraj politikistoj
Hungaraj akademianoj
Hungaraj pastroj
Hungaraj prelatoj
Joan Gili-Norta

Joan GILI-NORTA (naskita la  en Barcelona; mortinta la ) estis kataluna esperantisto kaj komercisto. 

Li estis esperantisto de 1909. Li fondis la lokan Esperanto-grupon Barcelona Stelo, estis prezidanto de Kataluna Esperantista Federacio, ĉefa subtenanto de Kataluna Antologio ktp. Li skribis kelkajn amuzajn teatraĵojn pri Esperanto, kiuj siatempe estis tre ofte reprezentataj en katulunaj grupoj.

Fontoj 

Katalunaj esperantistoj
Mary Gillett

Mary C. GILLETT [gilet] (naskiĝis la  en Banbury kaj pasigis la plejparton de sia vivo tie) estis angla subtenantino de Esperanto. Ŝi estis kvakerino kaj edziniĝis je John P. Gillett, membro de la urba magistrato. Ŝi amis pentradon kaj ĝardenkulturon kaj malavare subtenadis dum multaj jaroj la Esperanto-movadon nacian kaj internacian.

La Enciklopedio de Esperanto de 1934 honore mencias ŝin, tamen per erareta familia nomo "Gillette", sed en pluraj jarlibroj de UEA ŝia nomo dokumentiĝis en la ĝusta formo "Gillett".

Britaj esperantistoj
Joaquín Moreira Giner

D-ro Joaquín MOREIRA GINER [ĥoakin' morejra ĥiner'] estis urugvaja esperantisto. 

Li lernis Esperanton en 1923 kaj kunorganizis la 1-an Sudamerikan Esperanto-Kongreson. Li estis prezidanto de UES.

Urugvajaj esperantistoj
Enciklopedio de Esperanto
Ginevra

Ginevra    estas lirika dramo, laŭ malnova legendo pri reĝino Ginevra el kelta deveno originale esperantlingve verkita de Edmond Privat. Ĝi unue aperis 48-paĝe en la jaro 1913 ĉe Universala Esperantia Librejo en Ĝenevo. Ellersiek & Borel el Berlino reeldonis la verkon en 1925. 

Ĝi estis ludita dum la 9-a Universala Kongreso de Esperanto en Berno, 1913, kaj dum la 17-a en Ĝenevo (1925).

Recenzoj

Referencoj

Vidu ankaŭ  
 Reĝino Ginevra

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing 
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Esperanto-libroj aperintaj en 1925
Eldonaĵoj de Ellersiek & Borel
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Ion Giuglea

Ion GIUGLEA [ĝuglja] (naskiĝis en la 6-a de septembro 1882 en Ploieşti – mortis la 22-an de januaro 1967 en Bukureŝto) estis rumana esperantisto, redaktoro en Bucureşti.

Esperantisto de 1906. Dum 1908-09 okupis sin ekskluzive pri Esperanto, RES kaj RE-isto. Unua UEA-delegito en Rumanio. Partoprenis la organizadon de la unua rumana kongreso.
Kun doktoro Gabrielo Robin kiel lia "dekstra mano" li redaktis la gazeton Rumana Esperantisto.

En la lastaj jaroj de sia vivo li varbis membrojn por la Internacia Scienca Asocio Esperanta kaj Internacia Unuiĝo de Esperantistaj Filologoj.

Fontoj 
 Enciklopedio de Esperanto
 Nuntempa Bulgario, 8/1967, p. 4 (mortodato)

Vidu ankaŭ 
 Listo de rumanaj esperantistoj

rumanaj redaktoroj
rumanaj esperantistoj
Ludoviko Glodeau

Louis GLODEAU (aŭ, esperantigite, Ludoviko GLODO; naskiĝis la 24-an de marto 1891 en Trélazé; mortis la 13-an de novembro 1952) estis franca esperantisto, aktivulo de la laborista movado.

Vivo
Profesie li estis kaldronisto. Pelite de malfacilaj vivkondiĉoj en sia naskiĝregiono, li frue elmigris al Parizo. Li esperantiĝis en 1905 kaj aliĝis al la asocio Liberiga Stelo en 1910. En 1918 li fariĝis sekretario de la Federacio Sindikalista Esperantista. Li kunfondis la Federacion Esperantistan Laboristan kaj estis ĝia administranto ekde ties fondiĝo. En 1921 li helpis al la starigo de SAT dum la Universala Kongreso en Prago. Li administris Esperantistan Laboriston kaj Sennaciecan Revuon. Li samtempe plu aktivis kadre de la Laborista Esperantista Federacio (FEO), kiel respondeculo pri la libroservo, ĝis la kunfandiĝo kun FEP kadre de FET en 1936.

En 1928 li edziĝis al Simone Glodeau (aŭ Glodino), kiu ankaŭ grave rolis en la franca laborista esperanto-movado.

En 1937 li estis unu el la ĉefaj iniciatintoj de SAT-Amikaro, kiu ekde tiam eldonis apartan bultenon, kiun li redaktis inter novembro 1937 kaj marto 1940. Li poste plu prizorgis la kason dum la militaj jaroj. 

En 1944, li estis inter tiuj, kiu reaktivigis SAT-on kaj SAT-Amikaro. Li ree prizorgis la libroservon kun Glodino, kaj incitatis interalie la reeldonon de la Racia Kurso (Cours rationnel) kaj de la rektmetoda Junulkurso.

Li aktive partoprenis en la redaktado de la Historio de S.A.T. 1921-1952, interalie insistante pri la kompleta publikigo de bazaj dokumentoj pri la fonda periodo de la asocio.

Li mortis sekve de kancera operacio la 13-an de novembro 1952.

Bibliografio 
Plenum-Komitato de S.A.T. 1953 : Kamarado Ludoviko Glodo mortis !, Sennaciulo, 1(572), paĝo 1

Eksteraj ligiloj 

 Forpasis veterano de SAT, nekrologo de Lucien Bannier en SAT-Amikaro, 1952
 Por fini ĉapitron (pri la libroserva agado de ge-Glodoj), 1966
 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).

 Francaj esperantistoj
Membroj de SAT
Justin Godart

Justin GODART  (naskita la  en Liono; mortinta la  en Parizo) estis franca advokato kaj politikisto. Li estis urbestro de Liono. Li membris en la Nacia Asembleo kaj en la Senato de Francio.

Li estis malnova amiko de Esperanto kaj honora membro de UEA. Dum la unua mondmilito, estante gvidanto de la armea sanitara servo, li organizis en 1916 disdonon de lernolibro "Esperanto kaj Ruĝa Kruco" inter kuracistoj kaj flegistoj. Li klopodis por Esperanto ĉe la Internacia Laboroficejo kaj en 1922 protestis ĉe Léon Bérard pro la kontraŭ-Esperanta cirkulero.

Francaj ministroj
Adolf Eduard Wilhelm Gödecke

Adolf Eduard Wilhelm GÖDECKE, d-ro, estis devene germano, post daniĝo de l' germana nordzono post la unua mondmilito senŝtatulo. Advokatkandidato, privata instruisto.

Gödecke estis Esperantisto de 1906, ano de Universala Esperanto-Asocio (UEA) de ĝia fondiĝo en 1908. Li kunfondis en 1925 Esperanto-Societon en Sonderborg. Estrarano grupa kaj liga, ano de ekzamena komisiono. Li laboris por Esperanto ankaŭ en Paneŭropaj rondoj.

Eksteraj ligiloj 
 Nekrologo de Gödecke en Dansk Esperanto-blad

Germanaj esperantistoj
B. Gogeliani

B. GOGELIANI (mortis en 1910) estis kartvela esperantisto. Li estis unu el la pioniroj de Esperanto en Kartvelio.

Li estis esperantisto jam en la infanaĝo. Li studis en la Universitato de Ĝenevo, en Svisio, kaj reveninte en sian patrolandon li baldaŭ estis arestita pro politikaj aferoj kaj metita en la malliberejon de Tbiliso, kie li instruis Esperanton al multaj siaj samsortuloj. Post unu jaro oni ekzilis lin en nordan Rusion, kie li ne povis elporti la klimaton kaj malsaniĝis. Eĉ tie li propagandis Esperanton inter politikaj ekzilitoj ĝis la lastaj tagoj de sia vivo. El sia ekzilejo, li kunlaboris al La Ondo de Esperanto kaj aliaj publikaĝoj.

Kartvelaj esperantistoj
Gustav Hermann Göhl

Gustav Hermann GÖHL (göl) (naskiĝis la  en Mitteloderwitz, mortis la  en Neugersdorf) estis germano, d-ro, prof., studkonsilisto (Studienrat), reallernejestro kaj gramatikisto de Esperanto.

Göhl studis teologion, germanistikon kaj modernajn lingvojn. Esperantisto de 1908. Grupestro en Riesa kaj poste en Neugersdorf (ambaŭ en Saksio). Delegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) de 1912 ĝis 1931. Prezidanto de Akademia Esperanto-Ligo de 1922 ĝis 1926. Membro de la Lingva Komitato de 1929.

Verkisto de lernolibroj por germanlingvanoj, kunlaboranto de multaj gazetoj, precipe de Germana Esperantisto, por kiu li redaktis dek jarojn la gramatikajn ekzercojn. Ili estis la bazo por lia plej grava verko, detala gramatiko de Esperanto (Germana-esperanta). Pri ĝi li laboris seninterrompe 8 jarojn. Ĝiajn lastajn foliojn li finis malmultajn tagojn antaŭ sia morto, ĝi aperis postmorte en 1932 kaj estis senŝange represita en Berlino en 1973 kaj en 1989. Ĝis la apero de la Esperanto-Grammatik de Dirk Willkommen en 2001 ĝi restis la plej detala kaj grava german-lingva referenc-verko gramatika de Esperanto. Max Butin skribis en sia recenzo en Heroldo de Esperanto, (n-ro 30 (683), p. 4 de 31 julio 1932): "[la verko etendiĝas] alten super ĉiuj nun ekzistantaj germanaj Esperanto-instruiloj ... Göhl eble pli profunde penetris en la puran kernon de Esperanto ol iu antaŭ li, kaj li pruvas, ke ni absolute ne sufiĉe uzas la trezoron Zamenhofan ...".

Verkoj (elektitaj) 
 1921: Esperanto-Lehrbuch für Volksschüler und einsprachige Erwachsene (lernolibro), Dresden: Ader & Borel 1921 (tri partoj);
 1923: Ladevèze, René de. Demandaro pri la Historio, Literaturo kaj Organizaĵoj de Esperanto - por Esperantaj Ekzamenoj, reviziita kaj kompletigita de Göhl . - 2-a eld. Berlin [k.a.]: Ellersiek & Borel 1923, 111 p.
 1924: Traduko el la angla de Collinson, William Edward. Esperanto und seine Kritiker, Berlin [k.a.]: Ellersiek & Borel 1924, 15 p. (informa broŝuro). Represo Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft 1976;
 1927: Esperanto durch Sprechen. Neuartiges, vollständiges Lehrbuch für den alltäglichen Verkehr in zwei Teilen, Berlin [k.a.]: Esperanto-Verlag Ellersiek & Borel. (Deutsch-Esperanto-Bücherei 12.13)
 1932 (postmorte): Ausführliche Sprachlehre des Esperanto. Lehr- und Nachschlagebuch für Fortgeschrittene, Berlin: Ellersiek 1932. Senŝanĝa represo Berlino (GDR): Zentraler Arbeitskreis Esperanto 1973.

Eksteraj ligiloj 

 Nekrologo de Göhl en Germana Esperantisto
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert

Germanaj esperantistoj
Leonel Gonzaga

Leonel GONZAGA, brazilano, kuracisto. Prezidanto de Brazila Societo de Pediatrio (1931), vicprezidento de Brazila Kuracista kaj Kirurgia Societo (1921 kaj 1930), kunprezidanto de Unua Tut-Amerika Kongreso de Endrokinologio. Defendis la uzon de herbo Mentruzo (Chenopodium ambrosioides) kiel vermifugo al infanoj. Ano de brazila Rotary Club. Prezidanto de la 7-a Brazila Kongreso de Esperanto. Verkis esperantan lernolibron.

Referencoj 

Brazilaj kuracistoj
Brazilaj esperantistoj
George Gordon

George GORDON (pseŭdonime Gego; naskiĝis la  en Gorey, prov. Wexford, Irlando; mortis la ) estis novzelanda esperantisto kaj bankisto.

Lia familio enmigris Nova-Zelandon en 1858. Ĝi loĝis en Christ-Church. Li estis esperantisto de 1906. Li fondis Esperanto-Asocion de Melbourne en Aŭstralio.

Verkoj 
 Kara Panjo (traduko) 1911
 La Kamena Angulo (traduko) 1913
 Alegorioj el la Naturo (traduko) 1913 kaj 1922
 Lia Lasta Ŝanco (traduko)1915
 Indekso al The Esperanto-English Dictionary de Edward Alfred Millidge, 1924

Referencoj

Eksteraj ligiloj 
 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).

irlandaj esperantistoj
aŭstraliaj esperantistoj
Novzelandaj esperantistoj
Francisko Gorgues

EdE-G Francisko GORGUES (gorges), hispano, prof. pri komerco. Naskiĝis en la 11-a de septembro 1900 en Barcelona. Jam dum la Unua mondmilito li kontribuis konservi internacian fokuson de Esperantismo, poste estis sekretario de la komitato "Por malsataj aŭstriaj - infanoj" kaj de KEF. Gvidis kursojn, publikis en grava ĵurnalo "Las Noticias" de 1929 ĉiudimanĉan rubrikon pri Esperanto. Delegito de UEA kaj UŜE.

GORGUES, Francisko
Gorgues, Francesc
Göteborg

Göteborg (svede, IPA: ), esperante Gotenburgo, estas la dua plej granda urbo en Svedio. Ĝin fondis en 1619 sveda reĝo Gustavo la 2-a Adolfo. La urbo situas sur la okcidenta bordo apud la elfluejo de la rivero Göta älv.

Gotenburgo estas la dua plej granda urbo de Svedio kun pli ol duona miliono da loĝantoj en la dense loĝata areo kaj preskaŭ 900 000 en Gotenburgo kun ĉirkaŭurboj. La urbo kunkreskis kun apudaj dense loĝataj areoj en la apudaj komunumoj Mölndal kaj Partille.

Kelkaj el la grandaj industriaj konzernoj kiel Volvo, SKF kaj aliaj bone konataj industriaj teknikaj kompanioj kiel ESAB kaj Hasselblad AB ekestis kaj havas siajn ĉefoficejojn en Gotenburgo. Granda parto de la svedaj eksporto kaj importo iras tra la haveno de Gotenburgo, kiu estas la plej granda haveno de Nordio. Gotenburgo estas ĉefurbo de la moderna sveda provinco Västra Götalands län kaj episkopa sidejo de Gotenburga diocezo de la Eklezio de Svedio.

Vidindaĵoj

Servoj 
La Universitato de Gotenburgo (svede Göteborgs universitet) estas publika universitato, kiu estis establita en 1891. Kun 37 000 studentoj kaj 6 000 dungitoj, ĝi estas unu el la plej grandaj universitatoj en la nordiaj landoj. La universitato estas konsiderata tre urba, ĉar la plej multaj el ĝiaj konstruaĵoj estas en la koro de la urbo.

La Teknologia Universitato de Ĉalmers (svede Chalmers tekniska högskola) estas privata universitato situanta en Göteborg, kiu estis establita en 1829. Pli ol 11 000 studentoj studas en la universitato. La institucio temigas la kampojn de teknologio, natursciencoj, arkitekturo kaj matematiko.

Famuloj 
 Oscar Dickson
 Stellan Skarsgård

Esperanto kaj Göteborg 

En ĝi okazis la 8-a kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) de la 14-a ĝis 18-a de aŭgusto 1928 kun ĉirkaŭ 400 partoprenantoj el 24 landoj. En la kongreso interkonsentiĝis konvencio inter SAT kaj LEA-oj. La kongreso akcentis la kulturan, edukan, ne-politikan kaj kontraŭdogman karakteron de SAT.

En la urbo ankaŭ okazis la SAT-kongreso en 1976 kaj la 88-a Universala Kongreso de Esperanto en 2003.

Tie loĝis la esperantistoj Thorsten Torbjär kaj Märtha Andréasson.

Esperantoplatsen (La Esperantoplaco) estas loko en la distrikto Inom Vallgraven en la centra Gotenburgo.

Urba blazono 
Leono rigardas en la heraldike "malĝustan" direkton.

Bildoj

Vidu ankaŭ 
 Eŭrovido-Kantokonkurso 1985
 Listo de urboj de Svedio
 10551 Göteborg, asteroido

Eksteraj ligiloj 

 http://www.goteborg.com 
 http://www.goteborg.se/
 Esperanto-Societo de Gotenburgo
 UK en 2003 
 Bildoj el Göteborg en la Bildarkivo Aŭstria

 
Urboj de Svedio
Bohuslando
Västra Götalands län
Gramatiko, Ekzercoj, Historio de Esperanto

Gramatiko, Ekzercoj, Historio de Esperanto  estas 99-paĝa lernolibro por greklingvanoj, verkita  de Anakreon Stamatiadis, kaj aperinta en Konstantinopolo en la jaro 1923.

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj

 Esperanto-lernolibroj
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Josep Grau Casas

Josep Grau Casas [ĵuzep' graŭ kazes], kataluno, elektroteknikisto. Naskiĝis en la 8-a de septembro 1888 en Barcelono kaj mortis inter 1939 kaj 1942. Esperantisto de 1909. Fondinto de loka Esperanto-grupo, estis prezidanto kaj sekretario de Internaciaj Floraj Ludoj kaj atingis plej altan premion en unu el ili. Oratoro, aktiva propagandisto, artikoloj, kursoj. Lerta tradukisto de poemoj de Jacint Verdaguer kaj Joan Maragall. La ĉefa rimarkinda tradukanto de Kataluna Antologio post lia frato Jaume. Redaktoro de Kataluna Esperantisto kelkajn jarojn. Lingva Komitatano.

Laŭ la hemeroteko de la ĵurnalo "La Vanguardia", Josep Grau Casas, direktoro de Ildea kaj Siemens en Katalunio, mortis la 25-an de marto 1952.

Krom grava esperantisto, laŭ la menciita hemeroteko de la ĵurnalo "La Vanguardia", la elektroteknika inĝeniero Josep Grau Casas spertis pri medicina scienco kaj inter 1922 kaj 1931 sufiĉe multe prelegis pri ikso-radioj, diatermio, radiologiaj tekniko kaj ilaro, ktp, ĉe Akademio kaj Laboratorio de Medicinaj Sciencoj de Katalunio, Korporacio de Kuracistoj, Kuracist-Farmacia Instituto kaj ĉeestis la Internacian Kongreson de Radiologio en 1928 en Stokholmo. Laŭ libro titolita Los rayos X y sus principales aplicaciones (La ikso-radioj kaj siaj ĉefaj aplikoj), kies aŭtoro li estis, en 1926 Josep Grau Casas estis ĉefdirektoro de la elektromedicina societo Ildea, aĉetita en 1927 de Siemens Electromédica, S.A. , filio de la germana firmao Siemens. Jen foto de inundo en Barcelono en 1941 kie li aperas kune kun aliaj estroj de Ildea.

Alia grava afero: Josep Grau Casas estis la unua tradukanto de Rabindranath Tagore en la katalunan lingvon el Esperanto laŭ la indikoj sur la 12-a paĝo de la 10-a numero de la revuo Themis. Temas pri la novelo Kabuliwala kiun esperantigis Irach Jehangir Sorabji Taraporewala (Vidu la paĝon 11-an de la 9-a numero de la menciita revuo Themis)

Katalunaj esperantistoj
Corrado Grazzini

Corrado GRAZZINI (graccini), naskiĝis la 8-an de decembro 1883 en Venecio, mortis la 21-an de septembro 1971 en Florenco), estis itala supera bankoficisto kaj libro-tenisto, prof., kaj Esperanto-pioniro kaj -vortaristo.

Grazzini fariĝis Esperantisto en 1907. En 1913 li fondis Nacian Societon por Esperanto inter Italaj Geinstruistoj, en 1920 en Florenco la asocion "Nova Sento", samjare la Esperantistan Union inter Italaj Katolikoj. Li havis gvidajn oficojn en ili kaj en aliaj Esperanto-societoj. Dum multaj jaroj li estis delegito de UEA en Florenco.

Grazzini gvidis multajn kursojn, ankaŭ en lernejoj. Li kunlaboris en diversaj gazetoj kaj estis redaktoro de Itala Esperanto-Revuo. Li apartenis al Itala Katedro de Esperanto de 1912 kaj en 1925 fariĝis ties ĝenerala direktoro. Grazzini estis Honora ĝenerala direktoro de la Itala Esperanto-Instituto.

Plej konata li eble estis kiel aŭtoro de lernolibro kaj vortaroj por italoj.

Noto 
Enciklopedio de Esperanto indikas kiel naskiĝ-loko "Firenze", Migliorini 1982 (vd. la literaturon) kontraŭe "Venezia".

Bibliografio 
 Migliorini, Elio 1982 : Pionieri dell’Esperanto in Italia [Esperanto-Pioniroj en Italio], Roma (en la itala)

Eksteraj ligiloj 
 Vortaroj de Corrado Grazzini  en Ockey, Edward; Sutton, Geoffrey. Bibliografio de Vortaroj kaj Terminaroj en Esperanto 1887-2002. Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio 2003.
 Libroj de kaj pri Corrado Grazzini en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Esperanto-vortaristoj
Italaj esperantistoj
Ranma ½

Ranma ½ (elparole: Ranma unu duono, japane: らんま½ [ranma nibun no iĉi]; hepburne: Ranma Nibun-no-Ichi) estas mangao kaj animeo de Rumiko Takahaŝi. La mangao estis eldonata gazete en Shonen Sunday de 1987 ĝis 1996. La animeo ekaperis en 1989 en televidkanalo Fuji Television.

La protagonisto de la mangao estas Ranma Saotome; studanto kaj luktosporta batalartisto, kiu estis trejnita ekde frua infanaĝo.

Intrigo 
Jusenkjo estas trejnejo por batalartistoj troviĝanta en provinco Ĉinghajo, kiu havas multe da fontojn. Ĉiu fonto de Jusenkjo havas sian propran malbenon. Antaŭ multaj jarcentoj aŭ jarmiloj iu aŭ io dronis en fonto, kaj kiu falus en la fonton estos malbenita per transformiĝo al kiu ajn dronis unue en la fonto. Varma akvo retransformas lin/ŝin al originala formo.

Ranma kaj lia patro, Genma Saotome, vizitis tiun lokon en trejniĝa vojaĝo tra Ĉinio. Ili ne sciis, ke Jusenkjo estas malbena loko ĉar ili ne povis legi ĉinlingvan gvidlibron. Genma falis en la Fonton de Droninta Pando, kaj Ranma falis en la Fonton de Droninta Knabino.

Soun Tendo, kiu direktas sian propran doĵon, havis planon kun sia amiko Genma: edzigi Ranma-n al unu el la tri filinoj de Soun por heredigi la doĵon al li. Tamen Ranma ne konis la planon nek la filinojn. Reveninte en Japanion, kiam ili alproksimiĝis al la doĵo, Genma sciigis al li la planon.

Samtempe, Soun Tendo diris al siaj tri filinoj, ke unu el ili fianĉiniĝos kun Ranma. Akane Tendo, la plej juna fratino ne pensis, ke ŝi fianĉiniĝus, ĉar ŝi malŝatis virojn.

Kiam Soun kaj liaj filinoj renkontis la familion Saotome, kaj Soun sciiĝis, ke Ranma havas la malbenon "Kiam ajn li baniĝas en malvarma akvo, li turniĝos en knabinon," Soun kaj liaj pli maljunaj filinoj konsideris la malbenon favore ĉar "Akane malŝatas virojn, kaj Ranma estas duonvirino!".

Tial Ranma fianĉiĝis kun Akane, sed ĉio estis decidita sen ilia konsento, kaj komence ili malŝatis unu la alian. Krom Akane, multaj geedziĝpetantoj al Ranma aperis. Filino de la direktoro de mezlernejo Furinkan, Kodaĉi Kuno, ekamis lin unuavide.

Laŭ regulo de vilaĝo Jokecu, Ŝampuo postkuris lin kaj veturis el Ĉinio al Japanio. Tatevaki Kuno, frato de Kodaĉi, ekamis virinforman Ranma-n, nesciante, ke ŝi estas Ranma. Kaj Rioga Ĥibiki, amiko de Ranma ekde la infanaĝo, ekamis Akane-n. Ili komplikis la rilaton inter Ranma kaj Akane.

En Esperanto 
Reta studio Esperaĵo ekpublikigis en novembro 2022 neoficialan Esperantan tradukon de la unua volumo de la mangao.

Personoj 
 Personaro de Ranma ½

Referencoj 

Animeo
Mangao
Fikciaj japanoj
Metamorfozoj
Grekaj papirusoj

Grekaj Papirusoj estas 112-paĝa libro kompilita kaj tradukita de Julius Penndorf (1927). Ĝi estas eldonita en la jaro 1927 ĉe eldonejo Rudolf Mosse el Berlino kiel numeroj 11/12 en la serio Biblioteko Tutmonda.

Recenzoj

Eksteraj ligiloj

 Traduko legebla en PDF-versio
 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 

Egipta civilizo
Verkoj el la esperantigita malnovgreklingva literaturo
Antverpena Nefikcio-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Salomon Kornfeld

Salomon (Salo) KORNFELD, ankaŭ konata kiel Salo Grenkamp-Kornfeld, ps. Grenkamp (naskiĝis la , estis mortigita en la nazia koncentrejo de Natzweiler-Struthof en 1943) estis juda esperantisto kaj publicisto, devene el Pollando (ĝis 1917 aneksita per la Rusia Imperio), portempe en Parizo, kaj kunredaktoro de Plena Vortaro de Esperanto (PV, 1930, 1934).

Kornfeld estis kunlaboranto de polaj kaj francaj gazetoj. Ekde 1914, 17-jaraĝa li fariĝis esperantisto. Li unue elpaŝis per kursoj, prelegoj, deklamoj ktp. en diversaj urboj de la t. n. Malgranda Pollando. En 1918 li eldonis la ĵurnalon Esperantista Voĉo, unue en Krakovo, poste en Jasło, kaj ekde tiu tempo li fariĝis ankaŭ Esperanto-eldonisto.

Grenkamp estis unu el la unuaj aplikantoj de Esperanto en la radio-sfero. Dum la Internacia Radio Kongreso en Parizo li reprezentis Pollandon kaj akceptigis favoran rezolucion al Esperanto. Dum pluraj Universalaj Kongresoj li gajnis laŭdon pri deklamado kaj oratorado.

Verkoj 
 Krioj de l' koro (poemoj), Penseroj (kompilitaj citaĵoj, 2 volumenoj), Kuzeto (1925, trad. komedieto de Michał Bałucki),
 Vortoj de Profesoro Th. Cart (1927);
 Ŝlosilo de Esperanto por poloj (1929);
 Kompleta Gramatiko kaj Vortfarado de Esperanto (1930, kompletigo de verko de Paul Fruictier);
 Plena Vortaro de Esperanto (kunredaktoro, 1-a eld. 1930);
 Lernolibro por poloj;
 5.000.000 (originalaj noveloj, 1931);
 Vivo de Cart (1932),
 Pol-Pomeranio (trad. de la politika verko de Casimir Smogorzewski, 1932);
 Pola Folkloro kaj Popolkanto (1933). Pri l' Moderna Arto (1933).
 Oficiala vortaro de Esperanto (1937)

El lia verkaro la plej signifaj estas la lingvistikaj kaj publicistaj verkoj kaj certe la Plena Vortaro.

Recenzo pri Krioj de l' Koro

Bibliografio 
 1949: Laurat, Lucien. Memoraĵoj pri Grenkamp-Kornfeld. En: Franca Esperantisto, 17-a jaro, 1949, n-ro 101 (1), p. 3,6

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Paĝo ĉe Originala Literaturo en Esperanto
 "La pereintoj in memoriam" fare de Jean Amouroux (arkivigite)
 libroj de kaj pri Salomon Kornfeld en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo
 Artikoloj  de kaj pri Salomon Kornfeld en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA) (serĉu kaj je "kornfeld" kaj je "grenkamp")

Polaj esperantistoj
Hebreaj esperantistoj
Esperanto-verkistoj
Esperanto-vortaristoj
Akademio de Esperanto
Viktimoj de la naziismo
Alfred Griffin

Alfred GRIFFIN (naskiĝis la  en Liverpool; mortis en la 1930-aj jaroj) estis angla esperantisto kaj kontisto. Li estis prezidanto aŭ sekretario de multaj publikaj bonfaraj societoj. Li esperantistiĝis en 1905. Li estis la unua esperantisto en urbo St. Helens. Li fondis grupon kaj federacion lokajn.

Britaj esperantistoj
Mortintoj en 1930-1939
Edgars Grots

Edgars GROTS (naskiĝis la  en Saikava, Latvio; mortojaro nekonata) estis latva esperantisto. Ĝis aprilo 1926 li estis la dua budhana monaĥo en Latvolando, ano de la ordeno "Sangha". Li estis vegetarano kaj abstinenculo.

Li estis esperantisto ekde 1910. De 1922 ĝis 1928 li estis estrarano de Latva Esperanto-Societo. De 1925 ĝis 1932 li estis vicdelegito de UEA en Riga. Ekde 1927 li estis membro de la Lingva Komitato.

Eksteraj ligiloj 
 Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Edgars Grots en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

GROTS, Edgars
Mortojaro mankanta
Julien Guadet

EdE-G

Julien Paul Marie GUADET (gade), franco, prof. de matematiko ĉe ŝtataj liceoj. Nask. 18 jun. 1886 en Paris. Jam juna in-teresiĝis pri E, sed lernis en 1922. En 1925 prez. de la Komisiono por Instruado. Kunfondinto de la "Ligue Francaise des Amis de l'E". Prop. ĉe la univ.-anoj (ĝen. sekr. de la Fed). Artikoloj pri instruado de E kaj broŝuro (1929).

GUADET, Julien
Tony Jules Guéritte

Tony Jules GUÉRITTE [gerit'] (naskiĝis la  en Blois, mortis la  en Menton, Francio) estis franca esperantisto kaj konstrua inĝeniero. 

Li vivis en Surbiton, Surrey, Anglio. Li estis konsilanto de ministro por eksterlanda komerco de Francio, prezidinto de Franca Komerca Ĉambro en Londono, de Societo de Inĝenieroj (Britio), ktp. 

De 1906 li estis esperantisto. Li gvidis la unuan Esperanto-kurson por laboristoj de Consett Iron Works. Du presitaj prelegoj pri temo: "Esperanto kaj la inĝenieroj" (1914 kaj 1931). Diversaj paroladoj pri Esperanto en Londono, Newcastle, Gloucester, Consett, Parizo, Liono, La Havro, Locarno. Artikoloj por ĵurnaloj anglaj, francaj, jugoslavaj, portugalaj. Lia Esperanto-libraro enhavis 1772 verkojn. Li estis eminente kapabla, komprenema kaj helpema subtenanto de laboroj kaj laborantoj por Esperanto. 

 Francaj esperantistoj
Antonio Guinart

EdE-G

Antonio GUINART AGUILAR (/anTOnjo giNART agiLAR/), hispano: pastro katolika, prof. de modernaj lingvoj. Naskiĝis en la 4-a de septembro 1867 en Valencio. En 1900 vizitis lin en Valencio pioniro de Esperanto Augusto Jiménez Loira, por interesigi lin (redatoron de monaĥa revuo) pri Esperanto kaj lasis ĉe li pakaĵon da Esperantaĵo. Post multa ripetado de la vizitoj, kvazaŭ nur pro komplezemo, eklegis la paperojn kaj fariĝis fervora Esperantisto. Li aperigis ses artikolojn en sia revuo; poste verkis gramatikon kaj vortaron. Estis redatoro de La Suno Hispana, sekretario de Hispana Societo por Prop. de Esperanto. Bona oratoro kaj sukcesa kursgvidinto. Dum la Unua Nacia Kongreso de Esperanto 1923, oni enmetis marmoran ŝtonon ore gravuritan en la muron de la kolegio, kie estis la lulilo de Esperanto en Valencio.

GUINART, Antonio
GUINART, Antonio
Francesc Guitart Janer

Francesc GUITART JANER [fransesk' gitar' ĵane'] (naskiĝis la  en El Vendrell) estis kataluna esperantisto kaj terkultura teknikisto. 

Li estis prezidanto de Esperanto-grupo en El Vendrell kaj ofte gvidis kursojn en sia urbo, en la "Grup Ressorgiment" (Grupo Renaskiĝo). Li estis organizanto de KEF-kongreso en 1933. Li verkis artikolojn por kaj en Esperanto. Jam en 1915 li estis delegito de UEA. Li plu aktivis dum la hispana enlanda milito kaj poste.

 Katalunaj esperantistoj
Gustaf Vasa

La nomo Gustaf Vasa (kun variaj literumoj: Gustaf aŭ Gustav, Vasa aŭ Wasa) povas celi al pluraj signifoj:

 Historia reĝo de Svedio:
vidu: Gustavo Vasa

 Gustav Eriksson Vasa (1568-1607; princo de Ugliĉ 1601-1605), filo de reĝo Eriko la 14-a de Svedio kaj do nepo de Gustavo Vasa

 literatura verko en la sveda:
Gustaf Vasa. Dramo de August Strindberg, 1899.

 literatura verko en Esperanto:
EdE-G
Gustaf Vasa. Historia dramo de R. Schmidt: La unua dramo originale verkita en E, 1910, 83 p. "La stilo estas ĝenerale bona, kvankam ofte iom duba." (LI, 1910, p: 574.)

Historio
Robert Gutmann

Robert Gutmann estis civitano de Estonio, meteorologiisto, mezlerneja instruisto kaj esperantisto. Li naskiĝis en la 18-a de oktobro 1882 en Talino, kaj esperantistiĝis en 1931. Robert Gutmann eldonis propagandilojn kaj instigis ilian vendadon tra tuta Estonio. Krome li fondis Esperantan sekcion de la Talina Instruista Societo. Lia edzino, G. Faina, rusino, kaj la tuta familio estis esperantistoj.

Estonaj esperantistoj
Estonaj instruistoj
Gvidilo tra la Esperanto-Movado

Gvidilo tra la Esperanto-Movado estas la titolo de verko kompilita fare de Gerrit Paulus de Bruin, kaj eldonita 48-paĝe de Sennacieca Asocio Tutmonda en la jaro 1933. Suplemento 16-paĝa estis eldonita de SAT kaj FLE en 1948.

Recenzoj

Eksteraj ligiloj 

  PDF de Gvidilo tra la Esperanto-Movado en la Bitoteko de Hispana Esperanto-Federacio
Ĉapitro de la suplemento pri Laboristaj Esperanto-Asocioj en la retejo de Sennacieca Asocio Tutmonda.
 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing 
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Esperanto-movado
Historio de Esperanto
Antverpena Nefikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Gvinevero

Gvinevero : kaj aliaj poemoj  estas esperantlingva poemaro de Alfred barono Tennyson, kiun el la angla tradukis Clarence Bicknell. La poemaro en 1906 estas publikigita en formato de 57 paĝoj.

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Verkoj el la esperantigita anglalingva literaturo
Esperanto-libroj aperintaj en 1907
Esperanto-poeziolibroj
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Gyges kaj lia ringo

Gyges kaj lia Ringo  estas versa tragedio en kvin aktoj de Friedrich Hebbel, kiun el la germana tradukis Paul Bennemann. La 152-paĝa libro aperis en la jaro 1916 en Lepsiko .

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Dramoj
Esperanto-teatro
Verkoj el la esperantigita germanlingva literaturo
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Anna Gyllsdorff

Anna Sofia Margareta GYLLSDORFF (gülsdorf) estis sveda artisto-metalĉizisto kaj esperantisto. Ŝi naskiĝis en la  en Laholmo, kaj mortis en la  en Linköping.

Kiel esperantisto de 1906, ŝi gvidis kursojn kaj interpretis prelegantojn. Ŝi tradukis el la sveda la broŝuron La solvo de la vivproblemo en 1930.

En la sveda registro Sveriges dödbok 1830–2020, oni anstataŭe skribas ke ŝi naskiĝis la 19-a septembro 1887, kaj nomiĝis Gylldorff. Tio verŝajne estas erarojn, pro tio ke kaj la registro de Laholm kaj EdE diras ke ŝi nomis Gyllsdorf kaj naskiĝis la 19-a aŭgusto.

Tradukojn
 La solvo de la vivproblemo sur la bazo de ”nova penso” – de A. Rosenberg, 1930 (31 p.)

Fontoj
 

Svedaj esperantistoj
Gysbreght van Aemstel

Gysbreght van Aemstel estas tragedio en versoj de Joost van den Vondel (1587-1679). El la nederlanda esperantigis ĝin J. R. G. Isbrücker. La 82-paĝa tradukaĵo aperis ĉe eldonejo W.J. Thieme & Cie el Zutphen en la jaro 1932.

Recenzoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/G en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience

Fikciaj nederlandanoj
Verkoj el la esperantigita nederlandlingva literaturo
Esperanto-teatro
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de la FEL-biblioteko
Aliterioj

Biologio - Zoologio - Mamulo - Mamul-nomenklaturo

subklaso : † ALITERIOJ - Nontheria (Allotheria)

ordo : † dokodonoj - Docodonta

familio : † morganukodonedoj - Morganucodontidae

genro : † morganukodono - Morganucodon
familio : † dokodonedoj - Docodontidae
genro : † dokodono - Docodon
genro : † perajocinodono - Peraiocynodon
ordo : † SIMETRIDENTULOJ - Symmetrodonta
familio : † spalakoteriedoj - Spalacotheriidae
genro : † spalakoterio - Spalacotherium
genro : † peralesto - Peralestes
genro : † tinodono - Tinodon
familio : † amfidonedoj - Amphidontidae
genro : † amfidono - Amphidon
genro : † manĉurodono - Manchurodon
ordo : † trikonodonoj - Triconodonta
familio : † trikonodonedoj - Triconodontidae
genro : † amfilesto - Amphilestes
genro : † faskoloterio - Phascolotherium
genro : † trikonodono - Triconodon
genro : † priakodono - Priacodon
ordo : † MULTOTUBERULOJ - Multituberculata - drsnozubci
familio : † plagiaŭlakedoj - Plagiaulacidae
genro : † ktenakodono - Ctenacodon
genro : † loksaŭlako - Loxaulax
genro : † plagiaŭlako - Plagiaulax
genro : † bolodono - Bolodon
familio : † ptilodonedoj - Ptilodontidae
genro : † cimolomiso - Cimolomys
genro : † mesodmo - Mesodma
genro : † kimbetobio - Kimbetobia
genro : † ptilodo - Ptilodus
genro : † mimetodono - Mimetodon
genro : † ektipodo - Ectypodus
genro : † djadoĥtaterio - Djadochtatherium
familio : † eŭkosmodonedoj - Eucosmodontidae
genro : † eŭkosmodono - Eucosmodon
familio : † teniolabedoj - Taeniolabidae
genro : † teniolabo - Taeniolabis
genro : † katopsalo - Catopsalis
genro : † prioneso - Prionessus
necerta enlistigo :
genro : † paŭlĥofatio - Paulchoffatia

Fosiliaj subklasoj de mamuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Ovonaskuloj

Ovonaskuloj estas subklaso de mamuloj en kiun monotremoj enhavas. Plejparto da la animaloj en ĉi grupo estas forigitaj. Ovonaskulaj monotremoj estas trovitaj de fosilioj de la epokoj Kretaceo kaj Kenozoiko. Hodiaŭ ili estas reprezentita de la ornitorinko kaj pluraj specioj de ekidnoj.

Mamuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Pantoterioj

Pantoterioj (Pantotheria) estas forlasita taksono da mezozoikaj mamuloj. Ĉi tiu grupo nun estas konsiderata kiel neformala rubuja taksono kaj estis anstataŭigita de Dryolestida kaj aliaj grupoj. Ĝi estas iufoje konsiderata infraklaso, kaj iuj malnovaj libroj notas ke ĝi estis rilata al Symmetrodonta.

Mamul-nomenklaturo de Středa
subklaso : † pantoterioj - Pantotheria

ordo : † eŭpantoterioj - Eupantotheria
familio : † amfiteriedoj - Amphitheriidae
genro : † amfiterio - Amphitherium
familio : † paŭrodonedoj - Paurodontidae
genro : † paŭrodono - Paurodon
genro : † peramo - Peramus
genro : † areodono - Araeodon
familio : † driolestedoj - Dryolestidae
genro : † ambloterio - Amblotherium
genro : † driolesto - Dryolestes
genro : † krusafontio - Crusafontia
genro : † melanodono - Melanodon
genro : † pelikopso - Pelicopsis

Fosiliaj subklasoj de mamuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Vivonaskuloj

Vivonaskuloj (Theria el greka θηρίον [thɛː'rion]) estas subklaso de mamuloj karakterizataj per la kapablo kreskigi embriojn en la utero. Tio ĉi diferencigas Vivonaskulojn de la Monotremoj. Preskaŭ ĉiuj mamuloj estas vivonaskuloj, krom ornitorinkoj kaj ekidnoj, kiuj estas monotremoj, do demetas ovojn.

La klaso vivonaskuloj enhavas Marsupiulojn kaj Placentulojn. Ĝi aperis dum Kretaceo antaŭ ĝis 120 jarmilionoj.

Infraklasoj 
 Triberculata †
 Marsupiuloj Marsupialia aŭ Metatheria
 Placentuloj Eutheria

Arkreskiĝa arbo 
Malgranda arkreskiĝa arbo:—o Subklaso Theria (Parker & Haswell, 1897) 
   |-- Genro Aethomylos Novacek, 1976 (†) 
   |-- Genro Anisorhizus Ameghino, 1902 (†)
   |-- Genro Dakotadens Eaton, 1993 (†) 
   |-- Genro Falepetrus Clemens & Lillegraven, 1986 (†) 
   |-- Genro Kasserinotherium Crochet, 1986 (†) 
   |-- Genro Paleomolops Cifelli, 1994 (†) 
   |-- Genro Tetraprothomo Ameghino, 1907 (†) 
   |-- Genro Tribotherium Sigogneau-Russell, 1991 (†) 
   |-- Genro Zygiocuspis Cifelli, 1990 (†) 
   |-- Subfamilio Russellmyinae Estravis, 1990 (†) 
   |-- Familio Endotheriidae Shikama, 1947 (†) 
   |-- Familio Holoclemensiidae Aplin & Archer, 1987 (†) 
   |-- Familio Kermackiidae Butler, 1978 (†) 
   |-- Familio Pappotheriidae Slaughter, 1965 (†) 
   |-- Familio Picopsidae Fox, 1980 (†) 
   |-- Familio Plicatodontidae Ameghino, 1904 (†) 
   |-- Familio Potamotelsidae Nessov, 1987 (†) 
   |-o Ordo Asiadelphia Trofimov & Szalay, 1993 (†) 
   |-o Ordo Deltatheroida Kielan-Jaworowska, 1982 (†) 
   |-o Kohorto Marsupialia (Illiger, 1811) 
   `-o Kohorto Placentalia (Owen, 1837)

Referencoj 

Mamuloj
Makrosceliduloj

La Makrosceliduloj estas ordo, kiu estas endemia en la Afrotropiso.

Klasifiko 
ordo : makrosceliduloj - Macroscelidea

familo : Makroscelidedoj - Macroscelididae
genro : Makroscelido - Macroscelides
specio : Makroscelido longrostra - Macroscelides proboscideus
genro : Elefantulo - Elephantulus
specio : Elefantulo granda - Elephantulus roseti
genro : Rinĥociono - Rhynchocyon
specio : Rinĥociono makulita - Rhynchocyon cirnei
genro : Petrodromo - Petrodromus
specio : Petrodromo kvarfingra - Petrodromus tetradactylus

Eksteraj ligiloj 

 http://animaldiversity.ummz.umich.edu/site/accounts/classification/Macroscelidea.html#Macroscelidea 
 http://www.das-tierlexikon.de/ruesselspringer.htm 
 http://www.calacademy.org/research/bmammals/eshrews/photographic.html 

 
Mamul-nomenklaturo de Středa
Afrotropisa faŭno
Dermopteroj

La dermopteroj (Dermoptera) estas orientalisa ordo de mamuloj kun du vivantaj specioj. Ambaŭ specioj vivas en Sudorienta Azio kaj nutras sin nur per plantoj, kapablas glisflugi per haŭta membrano inter kolo, membroj kaj vosto. La ordon difinis en 1811 Johann Karl Wilhelm Illiger.

familio : † plagiomenedoj - Plagiomenidae
genro : † planeteterio - Planetetherium
genro : † plagiomeno - Plagiomene
specio : † plagiomeno multpinta - Plagiomene multicuspis

familio : galeopitekedoj - Cynocephalidae (2 specioj)
genro : GALEOPITEKO (KAGUANGO) - Cynocephalus
specio : malaja galeopiteko - Cynocephalus temmincki (sin. C. variegatus)
specio : filipina galeopiteko - Cynocephalus volans

 
Orientalisa faŭno
Tupajuloj

ordo : tupajuloj - Scandentia

Tiu ĉi orientalisa ordo ampleksas malgrandajn mamulojn kiuj vivas en la tropikaj arbaroj de Sud-Orienta Azio.

familio : † anagaledoj - Anagalidae
familio : Tupajedoj - Tupaiidae (15 specioj)
 subfamilio : tupajenoj - Tupaiinae
genro : tupajo - Tupaia
specio : arbosoriko aŭ "tupajo ordinara" - Tupaia glis  
specio : tupajo montara - Tupaia montana
specio : tupajo malgranda - Tupaia minor
specio : tupajo svelta - Tupaia gracilis
specio : tupajo longvosta - Tupaia javanica
specio : tupajo nikobara - Tupaia nicobarica
genro : lionogaleo - Lionogale
specio : lionogaleo granda - Lionogale tana
specio : lionogaleo nigradorsa - Lionogale dorsalis
genro : anatano - Anathana
specio : anatano grandorela - Anathana ellioti
genro : dendrogaleo - Dendrogale
specio : dendrogaleo maldikvosta - Dendrogale murina
specio : dendrogaleo nigravosta - Dendrogale melanura
genro : urogaleo - Urogale
specio : urogaleo plejgranda - Urogale everetti
 subfamilio : ptilocerkenoj - Ptilocercinae
genro : ptilocerko - Ptilocercus
specio : ptilocerko plumvosta - Ptilocercus lowi
familio : † apatemiedoj - Apatemyidae

Bildogalerio

Vidu ankaŭ
Kinabalu-montaj alpaj herbejoj

 
Mamul-nomenklaturo de Středa
Orientalisa faŭno
Hiendentuloj

ordo : † hiendentuloj - Hyaenodonta

familo : † paleoriktedoj - Palaeoryctidae

genro : † cimolesto - Cimolestes

genro : † deltaterojdo - Deltatheroides

genro : † avunkulo - Avunculus
genro : † didelfodo - Didelphodus
genro : † deltateridio - Deltatheridium
genro : † paleorikto - Palaeoryctes
familo : † mikropternodedoj - Micropternodontidae
genro : † mikropternodo - Micropternodus
familo : † didimokonedoj - Didymoconidae
genro : † ardinikto - Ardynictis
genro : † didimokono - Didymoconus
genro : † ĉelkario - Tshelkaria
familo : † hienodedoj - Hyaenodontidae
genro : † protolomo - Protolomus
genro : † disopsalo - Dissopsalis
genro : † pterodo - Pterodon
genro : † hiainailoŭro - Hyainailourus
genro : † hienodo - Hyaenodon
genro : † apterodo - Apterodon
genro : † maĥerojdo - Machaeroides
familo : † oksienedoj - Oxyaenidae
genro : † oksieno - Oxyaena
genro : † patriofelo - Patriofelis
genro : † paleonikto - Palaeonictis

Fosiliaj ordoj de placentuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Manisuloj

ordo : MANISULOJ - Pholidota 

familo : manisedoj - Manidae (7 specioj)

genro : † teŭtomaniso - Teutomanis

specio : † teŭtomaniso frankonia - Teutomanis franconica
genro : † nekromaniso - Necromanis
specio : † nekromaniso kvercia - Necromanis quercyi
specio : † nekromaniso edvardsa - Necromanis edwardsi
genro : MANISO - Manis
 subgenro : paramaniso - Paramanis
specio : maniso (paramaniso) insula - Manis (Paramanis) javanica
 subgenro : fatago - Phatages
specio : maniso (fatago) dikvosta - Manis (Phatages) crassicaudata
 subgenro : maniso - Manis
specio : maniso (maniso) kurtvosta - Manis (Manis) pentadactyla
 subgenro : fatagino - Phataginus
specio : maniso (fatagino) blankventra - Manis (Phataginus) tricuspis
 subgenro : uromaniso - Uromanis
specio : maniso (uromaniso) longvosta - Manis (Uromanis) tetradactyla -
 subgenro : smutsio - Smutsia
specio : maniso (smutsio) giganta - Manis (Smutsia) gigantea
specio : maniso (smutsio) stepa - Manis (Smutsia) temmincki

Bildogalerio

Eksteraj ligiloj 
 http://www.faunistik.net/BSWT/MAMMALIA/PHOLIDOTA/pholidota_01.html 
 http://letopis.kulichki.net/2001/image2001/pangolin.jpg 

 
Mamul-nomenklaturo de Středa
Teniodonoj

La teniodonoj estas frua formorinta grupo de mamuloj trovita de la Paleoceno al la Eoceno epokoj. Teniodonoj disvolvis rapide al specialigitaj fosilantaj bestoj, kaj variis laŭ grandeco - de la grandeco de ratoj al la grandeco de ursoj. Malfruaj specioj disvolvis grandajn antaŭajn dentoj kaj ungegoj por fosado. Iuj genroj, kiel Stylinodon, havis vivdaŭre kreskantajn dentojn.

Taksonomio
ordo : † teniodonoj - Taeniodonta
 familo : † stilinodonedoj - Stylinodontidae
 subfamilio : † konoriktenoj - Conoryctinae
genro : † konorikto - Conoryctes
genro : † oniĥodekto - Onychodectes
 subfamilio : † stilinodonenoj - Stylinodontinae
genro : † vortmanio - Wortmania
genro : † psitakoterio - Psittacotherium
genro : † ektogano - Ectoganus
genro : † stilinodono - Stylinodon

Fosiliaj ordoj de placentuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Formortintaj mamuloj
Kondilartroj

ordo : † KONDILARTROJ - Condylarthra

familo : † fenakodedoj - Phenacodontidae
genro : † fenakodo - Phenacodus
genro : † desmatokleano - Desmatocleanus
familo : † periptiĥedoj - Periptychidae
genro : † ektokono - Ectoconus
genro : † periptiĥo - Periptychus
familo : † meniskoteriedoj - Meniscotheriidae
genro : † meniskoterio - Meniscotherium
genro : † pleŭraspidoterio - Pleuraspidotherium
familo : † hipsodedoj - Hypsodontidae
genro : † hipsodo - Hypsodus
genro : † litolesto - Litolestes
genro : † miokleno - Mioclaenus
familo : † didolodedoj - Didolodontidae
genro : † didolodo - Didolodus
familo : † trikuspiodedoj - Tricuspiodontidae
genro : † trikuspiodo - Tricuspiodon
familo : † arktocionedoj - Arctocyonidae
genro : † oksikleno - Oxyclaenus
genro : † deltaterio - Deltatherium
genro : † tricento - Tricentes
genro : † arktociono - Arctocyon
genro : † arktocionido - Arctocyonides
genro : † anankodo - Anancodon
genro : † triisodo - Triisodon
familo : † mesonikedoj - Mesonychidae
genro : † disako - Dissacus
genro : † pachieno - Pachyaena
genro : † mesoniko - Mesonyx
genro : † andrevsarĥo - Andrewsarchus
specio : † andrevsarĥo mongolia - Andrewsarchus mongoliensis
genro : † honanodo - Honanodon

Fosiliaj ordoj de placentuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Tiloduloj

Tiloduloj (Tilodontia) estas formortinta ordo de mamuloj kiu eble rilatas al pantodontoj. Ili estis disvastita trans Nordameriko kaj Eŭrazio. Ili havis incizivojn kiel ronĝuloj kaj ungegoj. Iom estis granda kiel ursoj.

Taksonomia klasado laŭ Středa 

ordo : † tiloduloj - Tillodontia

familo : † estonikedoj - Esthonychidae

 subfamilio : † estonikenoj - Esthonychinae

genro : † estoniko - Esthonyx

 subfamilio : † trogosenoj - Trogosinae
genro : † trogoso - Trogosus
genro : † tilodo - Tillodon
genro : † menatoterio - Menatotherium

Formortintaj mamuloj
Fosiliaj ordoj de placentuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Tubetodentuloj

La Tubetodentuloj estas ordo, kiu estas endemia al la Afrotropiso.

Klasifiko 
ordo : TUBETODENTULOJ - Tubulidentata
familio : orikteropedoj - Orycteropodidae (1 specio)
genro : † miorikteropo - Myorycteropus
specio : † miorikteropo afrika - Myorycteropus africanus
genro : † plesiorikteropo - Plesiorycteropus
specio : † plesiorikteropo madagaskara - Plesiorycteropus madagascariensis
genro : ORIKTEROPO (ORIKTEROPODO) - Orycteropus
specio : † orikteropo gaŭdra - Orycteropus gaudryi
specio : † orikteropo dikdenta - Orycteropus crassidens
specio : orikteropo terporko - Orycteropus afer

Referencoj 

Mamuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Afrotropisa faŭno
Litopternoj

La litopternoj ("simplaj maleoloj") estas ordo de fosilia mamuloj el la Terciaro tiu havas piedfingran malkreskon. Tripiedfingraj kaj unupiedfingraj ĉevalecaj formoj estis evoluintaj.

ordo : † litopternoj – Litopterna

familo : † proteroteriedoj – Proterotheriidae

genro : † vainko – Wainka
genro : † anisolambdo – Anisolambda
genro : † praproteroterio – Eoproterotherium
genro : † protoaterio – Prothoatherium
genro : † proteroterio – Proterotherium
genro : † toaterio – Thoatherium
familo : † makraŭĥeniedoj –- Macraucheniidae
genro : † adianto – Adianthus
genro : † paramakraŭĥenio – Paramacrauchenia
genro : † tesodo – Thesodon
genro : † makraŭĥenio – Macrauchenia
specio : † makraŭĥenio patagonia – Macrauchenia patachonica

Fosiliaj ordoj de placentuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Notounguloj

La notounguloj (latine: Notoungulata) estis formortinta ordo de hufuloj denaska de Sud-Ameriko.

Fosiliaj ordoj de placentuloj
Mamul-nomenklaturo de Středa
Formortintaj mamuloj