alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Ekspozicio

Ekspozicio estas daŭra aŭ portempa publika elmontrado de objektoj (eksponaĵoj) al publiko.

La ekspozicio povas havi promocian, vendan aŭ dokumentan celon; ĝi povas esti daŭra, portempa aŭ cikla (ekz. bienalo; ĝi povas esti specifa, rilatante al nur unu kategorio de objektoj, periodo, aŭtoro ktp. aŭ ĝenerala aŭ kolektiva.

Laŭ Francisko Azorín Ekspozicio estas Solena elmontrejo de artaj aŭ industriaj produktoj, ofte en pluraj pavilionoj kaj kun amuzaj altiriloj. Kaj li indikas etimologion el la latina expositio el ex + ponere (ekstere meti).

Celoj de ekspozicioj 

Ekspozicioj estas organizataj pro variaj celoj:

Kulturaj kaj didaktikaj celoj 
 prezentado de artaĵoj, arkeologiaj eltrovaĵoj, mineraloj, muzikiloj ktp (ekz. en muzeo aŭ artgalerio);
 prezentado de historiaj, sociaj, natursciencaj aŭ ekonomiaj okazintaĵoj helpe;

Promociaj kaj informaj celoj 
 prezentado de urbo aŭ turisma regiono;
 prezentado de activeco aŭ projektoj de publikaj administracioj, lernejoj aŭ firmaoj;

Komercaj celoj 
 elmontrado de la objektoj por aŭkcio;
 elmontrado de industriaj aŭ/kaj agrikulturaj produktoj (foiro);
 elmontrado de artaĵoj (komerca artgalerio);

Cifereca ekspozico 
Dank'al interreto, nuntempe eblas okazigi la ekspoziciojn ne nur en reala mondo sed ankaŭ per taŭga retpaĝaro.

Ĉiuj specoj de ekspozicioj nomitaj supren estas realigeblaj ankaŭ enrete. La granda avantaĝo estas, ke ili estas viziteblaj senprobleme de la interesiĝantoj el la tuta mondo.

Vidu ankaŭ 
 Ekspozicio (muziko)
 Internacia ekspozicio

Eksteraj ligiloj 
 Artikoloj pri ekspozicioj

Notoj
Ekstereŭropa karaktero de E-a morfologio

EdE-E

Ekstereŭropa karaktero de E-a morfologio. "La gramatikaj finaĵoj elmontras tendencojn esti ne nur afiksoj, sed esti ankaŭ memstare uzeblaj vortar-elementoj. Tiamaniere entute stariĝas la principo, ke formale ĉiu E-lingvo-elemento troviĝas en la vortaro kaj ke iu speciala gramatika-morfologia regularo en E fakte eĉ ne necesas. Ĉion difinas la vortaro kaj la senco-ideoj atribuataj al la vort-elementoj en la vortaro. Tia morfologia strukturo de E estas tre parenca al lingvoj malproksim-orientaj monosilabaj (ĉina) kaj speciale al la lingvoj aglutinaj (turktataraj). Ne nur sufiksoj kaj prefiksoj, sed ankaŭ la tuta afiksaro necesa por deklinado kaj konjugacio-praktike povas esti konsiderata kiel memstaraj, ne ŝanĝeblaj vort-elementoj, kies kuniĝo ĉiam difinas la logikan sencon de vorto kunmetita. Speciale la azianoj preferas tiun econ de E kaj ŝatas la esprimojn similajn al vagonarhaltigilo anstataŭ bremso. Tiu karaktero de E cetere pruvas, ke E estante laŭ vortaro lingvo okcident-eŭropa kaj roman-devena, samtempe Iaŭ sia strukturo pli similas la lingvojn ekstereŭropajn. Konservinte homogenecon (samformecon) de la vortaro, ĝi sukcesis adaptigi tiun vortaron at la lingvostrukturaj tradicioj ekster-eŭropaj. Do E estas iusence lingvo efektive internacie, interlingve farita." v. Drezen, Skizoj. v. Agtutina karaktero de E. Drezen, Skizoj, p : 59

Morfologio
Ilmari Ekström

Ilmari EKSTRÖM (naskiĝis la  en Piikkiö) estis finna esperantisto kaj elektro-inĝeniero en Turku. Li fariĝis esperantisto en 1907 kaj estis prezidanto de la loka grupo. Ankoraŭ en la 1960aj jaroj li estis aktiva.

Tradukoj 
 Aleksis Kivi: Lea, teatraĵo. Helsingforso: Otava, 1920. (Finna Biblioteko Esperanta 3.)
 Aleksis Kivi: Sep fratoj, rakonto. Helsinki: Vilho Suonio Setälä, 1947. 360 paĝoj.

Finnaj esperantistoj
Esperanto-ekzameno

Ekzamenoj. Jam ĉ. 1900 SPPE en Francujo aranĝis Esperanto-ekzamenojn kaj unu el la ĉefaj celoj de Internacia Instituto de Esperanto estis la organizo de ekzamenoj. Dum la 5-a UK 1909 la Instituto aranĝis ekzamenojn sub kontrolo de Cart, Corret, Marie Hankel pri gramatiko, Ostrovski, S. Meyer, Kühnl pri literaturo, Hodler kaj Rousseau pri historio kaj organizo, Mann, Blaise kaj Privat (la fondinto de la Instituto) pri la instruaj metodoj. 

La Internacia Instituto ne daŭrigis sian agadon post la milito, do nuntempe ne funkcias ekzamena komitato kun internacia karaktero, nur la Cseh-Instituto faris kelkajn paŝojn tiurilate. Sed kreiĝis ekzamenaj komitatoj en ĉiuj landoj, kie Esperanto atingis seriozan progreson. En Aŭstrujo kaj Ĉeĥoslovakujo la komitatoj estas ŝtate komisiitaj. La ekzamenado eĉ sen oficiala karaktero estas celkonscie aranĝita en Britujo, Nederlando, Estonujo, Germanujo ktp:, kaj helpas plialtigi la nivelon de la Esperantistaro. v. detalojn en la laŭlandaj artikoloj.

Vidu Ankaŭ 

 Internacia Ekzamena Komisiono 
 Internacia Rajtigita Ekzamenantaro

Edukado de Esperanto
Ekzercaro de la lingvo internacia Esperanto

Ekzercaro de la Lingvo Internacia Esperanto estis verkita kaj sendita al la cara cenzurejo, fare de Zamenhof, en 1893 kaj eldonita en 1894, Varsovio, 43 paĝoj. Dua korektita versio aperis en 1898, ĉiuj aliaj estas senŝanĝaj, ekzemple la 7-a eldono, 1910, 55 paĝoj. Kiel parto de la Fundamento de Esperanto ĝi ankaŭ estas nomata Fundamenta Ekzercaro.

Enhavo 
La Ekzercaro estas la sola plena lernolibro de Esperanto, verkita de Zamenhof. Ĝi konsistas el 42 ekzercoj, el kiuj la kvar unuaj instruas pri ĝusta legado (alfabeto, akcento), la ceteraj prezentas gradigitajn esperantajn tekstojn (apartaj frazoj kaj fabelo La feino); al ekzercoj 5 ĝis 42 estas aldonita kvinlingva komentario klariganta ĉiun novan vorton kaj ĉiun gramatikan regulon. En 1905 ĝi konsistigis la duan parton de la Fundamento de Esperanto, do ĝi fariĝis netuŝebla.

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Ekzercaro de la lingvo internacia Esperanto en la retejo de la Akademio de Esperanto.
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Verkoj de L. L. Zamenhof
Esperanto-lernolibroj
Antverpena Lingvo-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Elektitaj Fabeloj de Grimm

Elektitaj Fabeloj de Grimm , el la germana trad. Kabe. 1906, 19p p.

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj

 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Fabeloj de fratoj Grimm
Verkoj el la esperantigita germanlingva literaturo
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Elektitaj Noveloj (Baekelmans)

Elektitaj Noveloj  estas 84-paĝa novelaro verkita de Lode Baekelmans. La el la nederlanda de Jan Van Schoor tradukita verko estas eldonita  en 1931 de Flandra Esper­anto-Instituto en Kortrejko. Ĝi estis unu el la plej ŝatataj tradukaĵoj de populara aŭtoro en Flandrujo.

La tradukinto Jan Van Schoor en la enkonduko de la libro priskribas la verkon jene: "Per tiu ĉi libro, en kiu mi kolektis kelkajn kiel eble plej diversajn novelojn de Baekelmans, mi deziras fari honoron al unu el la plej ŝatataj flandraj verkistoj kaj bona amiko de Esperanto, kaj antaŭ ĉio vekigi ĉe la alilandaj samideanoj interesiĝon por la flandra literaturo."

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing 
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Novelaroj el la flandra literaturo
Novelaroj el la nederlandlingva literaturo
Verkoj el la esperantigita nederlandlingva literaturo
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de la FEL-biblioteko
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Elektitaj Noveloj (Turgenev)

Elektitaj Noveloj  estas novelaro verkita de Ivan Turgenev, el la rusa tradukita fare de Alexandra Mexin. La 81-paĝa libreto estas eldonita en la jaro 1923 kiel numero 3 de la serio "Internacia Mondliteraturo" ĉe Ferdinand Hirt & Sohn en Lepsiko.

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Plena teksto de la libro ĉe Project Gutenberg
 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de CDELI
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Ruslingvaj noveloj
Verkoj el la esperantigita ruslingva literaturo
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio 
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Elektitaj Poemoj de Heine

Elektitaj Poemoj  estas elekto da poemoj de Heinrich Heine, el la germana tradukitaj fare de Friedrich Pillath (Zanoni). La tradukaĵo unuafoje estas  eldonita en la jaro 1914, 33-paĝa, en la eldonejo Rohden de la urbo Essen (Asindo). Dua 47-paĝa eldono aperis en 1920 ĉe Friedrich Ellersiek en Dresdeno kiel numero 6 de la serio Nova Esperanto-Biblioteko.

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Elektitaj Poemoj, rete
 Katalogo de  Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo de "Erfgoedbib" LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Verkoj el la esperantigita germanlingva literaturo
Esperanto-libroj aperintaj en 1920
Eldonaĵoj de Friedrich Ellersiek
Libroj de Nova Esperanto-Biblioteko
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Elektitaj Prozaĵoj de Heine

EdE-E - Germanlingva literaturo

Elektitaj Prozaĵoj de Heine, el la germana trad. Zanoni 1930, 87 p. Lirika prozaĵo. "En la animoj de la poeto kaj tradukinto egalsone fluas harmonio inter lingvo-beleco kaj versoritmeco. Zanoniaĵoj ne mankas en la traduko." (Max Butin, H. D. E, 1930 n-ro 13.)

Eksteraj ligiloj

Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Verkoj el la esperantigita germanlingva literaturo
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Elektitaj Versaĵoj de Marie Under

Elektitaj Versaĵoj estas poemaro verkita de Marie Under kaj tradukita el la estona fare de Hilda Dresen. La 94-paĝa libreto estas eldonita en Talino en la jaro 1929.

Recenzoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Verkoj el la esperantigita estonlingva literaturo
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Ralph Eliott

Ralph ELIOTT - prononco laŭ sistemo IFA [] - estis angla esperantisto kaj solicitoro, do advokato, kiu naskiĝis la 12-an de aprilo 1879 en Plymouth kaj en la aĝo de nur 46 aroj mortis la 28-an de marto 1926 en Lausanne (Lozano, Svislando). En 1916-19 li dum la Unua Mondmilito en Francio estis la kasisto de la usona Kvakera Komitato por helpo al la Militviktimoj, kiu formale nur iĝis organizaĵo en 1917 (kaj ekzakte 30 jarojn poste, en 1947, honoriĝis per la Nobel-premio pri paco). Post tio li vivis en Yelverton, Devon, kaj estis delegito de UEA en Plymouth. Ekde 1921 li estis prezidanto de la Esperanto-grupo en Plymouthtiujare li iĝis la unua prezidanto de Kvakera Esperanto-Societo (The Friends' Esperanto Society), organizo de kvakeraj esperantistoj. Li tradukis al Esperanto interalie el la germana la poemon Ribbek de Ribbek, el Havellando de Theodor Fontane (kun Henry van Etten, en: The British Esperantist 15 (1919), paĝo 22), kaj al la angla precipe en 1931 la libron Vivo de Zamenhof de Edmond Privat.

La Enciklopedio de Esperanto de 1934 cetere pro tajperaro nomis lin "Ralph Eliot" kun nur unu "t", sed liaj publikaĵoj kaj ankaŭ informoj en bibliotekoj, ekzemple la reta datumbazo "worldcat" ĉiuj konfirmas la nomon "Ralph Eliott" kun duobla konsonanto fine de la familia nomo.

Anglaj esperantistoj
Britaj esperantistoj 
Anglaj kvakeroj
Kvakeraj esperantistoj
El la Camera Obscura

El la Camera Obscura  estas eltiraĵo el la nederlandlingva libro Camera Obscura de la nederlandano Nicolaas Beets, alinome "Hildebrand". Hendrik Coenraad Mees tradukis ĝin el la nederlanda lingvo. La 64-paĝa tradukaĵo aperis en 1923 ĉe Ferdinand Hirt & Sohn en Lepsiko. Ĝi konstituas volumon numero 5 en la serio "Internacia Mondliteraturo".

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Plena teksto de El la Camera Obscura ĉe Project Gutenberg
 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing

Verkoj el la esperantigita nederlandlingva literaturo
Serio "Internacia mondliteraturo"
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
El la Intima Libro de la Verd-urbaj E-istoj

El la Intima Libro de la Verd-urbaj Esperantistoj  estas libro verkita de Atanas Atanasov (Ada). Ĝi estas eldonita 72-paĝe en la jaro 1927, fare de Posredik el Sofio.

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/ E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Universitato de Amsterdamo
El la Skizlibro

El la Skizlibro estas eltiraĵo el la verkaro de Washington Irving. El la angla tradukis ĝin Lionel Elvin. La rilatan 65-paĝan libreton eldonis Ferdinand Hirt & Sohn kiel volumo 6 en la serio "Internacia Mondliteraturo".

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de  Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de CDELI
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
 Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Rakontoj el la anglalingva literaturo
Verkoj el la esperantigita anglalingva literaturo
Serio "Internacia mondliteraturo"
Antverpena Fikcio-libraro
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de CDELI
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Leopold Ellerbeck

Leopold ELLERBECK [elerbek] (naskiĝis la  en Bromberg; mortis la  en Berlino) estis ministeria konsilisto (germane Ministerialrat) kaj germana esperantisto. Li estis membro de la Lingva Komitato kaj verkis lernolibron Lehrgang des Esperanto (1928).

Eksteraj ligiloj 
 Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Leopold Ellerbeck en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Fontoj 

Germanaj esperantistoj
Friedrich Wilhelm Ellersiek

Friedrich Wilhelm ELLERSIEK [Elerzik] (naskiĝis la  en Calvorde, mortis la  en Frauenwald/Rennsteig) (ps. Argus; Eko k.a.) estis germana komercisto kaj esperantisto, eldonisto kaj redaktoro.

Vivo 
Ellersiek laboris ĉefe kiel Esperanta eldonisto de 1909. Li estis redaktanto de Germana Esperantisto kaj de Esperanto-Praktiko. Li krome estis membro de la Lingva Komitato (LK) kaj de la Akademio de Esperanto.

Kiel ĉefo de vojaĝoficejo Transmondo-Reisedienst Ellersiek praktike uzis Esperanton ankaŭ por aranĝo de ĉiujaraj karavanoj al Universalaj Kongresoj (UK).

Almenaŭ en 1929 Ellersiek estis membro de la Lingva Komitato (vd. tiujaran UEA-Jarlibron).

Verkoj 
 (sub la pseŭdonomo Argus): Pro Kio? Originala romano, 1920;
 Multaj originalaj artikoloj kaj tradukaĵoj en siaj gazetoj.
 Babiladoj en la gazeto "Esperanto-Praktiko".

Entreprenoj 
 Friedrich Ellersiek G. m. b. H.
 1903 :
 1920 (?) Esperanto-Verlag Friedrich Ellersiek, Berlin
 Albin Möbusz, Unterrichtsbriefe zum Selbsterlernen der Welthilfssprache Esperanto : vollständiger Lehrgang in 10 Briefen und einem Wörterverzeichnis
 P. William: Nova Esperanto Biblioteko No. 7 : Legolibro. Unua volumo: Internacia Anekdotaro.
 1922 : Esperanto-Verlag Ellersiek & Borel, Berlin
 Arnold Behrendt, Achtung! Welle Esperanto. Hilfsbuch für den Esperanto-Unterricht durch Rundfunk. Wanderungen durch das Esperanto-Sprachgebiet Band 10 Deutsch-Esperanto-Bücherei
 Gustav Hermann Göhl: Esperanto durch Sprechen. Neuartiges, vollständiges Lehrbuch für den alltäglichen Verkehr in zwei Teilen.
1. Auflage, Berlin:. ohne Jahr.
 Gustav Hermann Göhl: Esperanto durch Sprechen. Neuartiges, vollständiges Lehrbuch für den alltäglichen Verkehr in zwei Teilen. Berlin [k.a.]: 1927 (Deutsch-Esperanto-Bücherei 12.13)

Vidu ankaŭ 
 la vikipediajn kategoriojn Eldonaĵoj de Friedrich Ellersiek respektive Eldonaĵoj de Ellersiek &
Borel.
 Arnold Behrendt

Bibliografio 
 1960: Woohlfahrt, Herbert. [Pri la morto de Friedrich Wilhelm Ellersiek]. En: Nuntempa Bulgario 4-a jaro 1960, n-ro 3, p. 27.
 1960: [S-ro Friedrich Ellersiek, Frauenwald, Germanujo, mortis 1959-12-23, 79-jaraĝa]. En: Esperanto 53-a jaro 1960, n-ro 4, p. 54.
 1914: Ellersiek, Fr. (1914) [foto]. En: Ondo de Esperanto (RUS) 6-a jaro 1914, n-ro 3 (63), p. 53.

Eksteraj ligiloj 

 Libroj  de kaj pri Friedrich Ellersiek en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 
 Artikoloj de kaj pri Friedrich Ellersiek en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)

Germanaj esperantistoj
Germanaj eldonistoj
Esperanto en Berlino
Akademio de Esperanto

Eldonaĵoj de Friedrich Ellersiek
Libroj de Friedrich Ellersiek
El Parnaso de Popoloj

El Parnaso de Popoloj   estas kolekto de poemoj orginalaj kaj tradukitaj el 33 lingvoj, de Antoni Grabowski, 1913, 228 p.

Grabowski aperigis en Madrido ĉe Mangada en la jaro 1921 24-paĝan suplementon al la poemaro sub titolo Postrikolto .

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj

 Skanaĵo de la libro en Vikimedia Komunejo
 Skanaĵo de la suplemento en Vikimedia Komunejo
 El Parnaso de Popoloj en Enciklopedio de Esperanto
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Esperanto-poeziolibroj
Esperanto-antologioj
Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Verkoj el la esperantlingva tradukliteraturo
Libroj de Antoni Grabowski
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Eduard Elten

Eduard ELTEN estis germana esperantisto kaj lernejestro, naskiĝinta la 5-an de decembro 1849. Studinte natursciencon kaj la anglan lingvon, li fariĝis estro de privata lernejo en Bockenem apud Hildesheim kaj gvidis ĝin inter la jaroj 1878 kaj 1909. En la du jardekoj, kiam li vivis pensiita, li dediĉis sian tutan tempon al Esperanto. Estante dumviva membro de UEA. Multloke kaj multfore informante pri la internacia lingvo kaj gvidante multajn Esperanto-kursojn, li malavare oferis ankaŭ la lastan reston de sia havaĵo, restinta al li post la financa katastrofo en Germanio. Laŭ la informo pri li en la Enciklopedio de Esperanto de 1934 li ankoraŭ estis viva tiujare - la ekzakta mortodato laŭ nuna stato ne konatas.

Germanaj esperantistoj
Germanaj instruistoj
Enciklopedia Vortareto Esperanta

Enciklopedia Vortareto Esperanta  estas Esperanta vortaro kompilita de Charles Verax. La 249-paĝa libro estas eldonita en la jaro 1910 ĉe Hachette en Parizo.

La vortaro prezentas klarigojn en Esperanto kaj en  franca traduko. La verko estis kontrolita fare de diversaj specialistoj.

Recenzoj

Referencoj

Bibliografio 
 Bourlet, Carlo 1910 : Vortaroj - Vortaro de Esperanto verkita de Kabe. Enciklopedia Vortareto Esperanta verkita de Verax, Antaŭen Esperantistoj!, Lima, Peruo, 7-a jaro, numero 7 (85), paĝoj 111-112

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de CDELI
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing

Esperanto-vortaroj
Antverpena Lingvo-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de CDELI
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
En Danĝero

En Danĝero  estas triakta teatraĵo originale Esperante verkita en versoj de R. Unterman. Ĝi aperis 96-paĝa en 1911 ĉe Kersouwken en Antverpeno  .

Recenzoj

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing
 Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Esperanto-teatro
Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Franciszek Ender

Franciszek ENDER (n. la  en la distrikto Czortków, m. la  en Lodzo) estis pola esperantisto, kemiisto (produktanto de fruktovinoj).

Laŭ Enciklopedio de Esperanto, Ender unue estis volapukisto, kaj poste, sub influo de Grabowski, Kabe k. a. fariĝis esperantisto. Tamen laŭ lia filino, d-ro Janina Ender, li ekkonis Esperanton jam en 1887 per la Unua Libro. Unue skeptika pri la lingvo, baldaŭ sendis entuziasman leteron al LLZ kaj eklaboris por la internacia lingvo.

Post la transloĝiĝo al Lodzo Franciszek Ender komencis instrui Esperanton en 1905 en privata lernejo, skribis artikolojn en loka gazetaro kaj prelegis pri la lingvo. En 1908 li fondis filion de Pola Esperanto-Societo en Lodzo kaj restis ĝia prezidanto ĝis la unua mondmilito. Post la milito Ender iĝis ĝia honora membro.

Aŭtoro de artikoloj en Pola Esperantisto.

Tradukoj 
 Ama Bileto, komedieto de Michał Bałucki, 1909
 A… B… C…, novelo de Eliza Orzeszko, 1909

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Franciszek Ender en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

Polaj esperantistoj
Lodzanoj
Eneado

Eneado (latine "Aeneis") estas epopeo verkita de la roma aŭtoro Vergilio (latine Publius Vergilius Maro), dum la 1-a jarcento a.K. Ĝi rakontas la historion de Eneo, filo de Anĥizo kaj Afrodita, kiu fuĝis el Trojo, konkerita kaj detruata fare de Aĥajoj, kun la Di-donita tasko ie fondi novan Trojon, kiu estu la pli posta Romo.

La epopeo estis ankaŭ nomata "Eneido", nuntempe la epopeon de Vergilio oni pli ofte nomas "Eneado".

La rakonto 

Eneado estas dividita en du partoj. La unuaj ses libroj, inspiritaj de Odiseado, rakontas la vojaĝon de la ĉefrolulo al Italio, dum la dua parto (libroj 7-12), inspirita de Iliado, rakontas la militojn okazintajn sur tiu teritorio.

Post alvoko de la muzoj, Vergilio prirakontas la malbonvolon de la diino Juno kontraŭ Trojo. Ŝi intencas malebligi al Eneo atingi lian celon, konstrui novan urbon. La rakonto komenciĝas meze de la maro kaj estas rememorata falo de Trojo per la ligno-ĉevalo kaj la ordono de Venuso al la heroo.

Eneo venas sinsekve en Trakion, insulon Deloso, Kreton, Strofadajn insulojn, Sicilion, Kartagon kaj fine Italion. Tie li vizitas Landon de Mortintoj kaj renkontas tie ombron de sia mortinta patro. Sian pilgrimadon li finas apud enmariĝo de la rivero Tibero en la lando Latio.

Juno instigas la loĝantojn de la regiono eki serion da militoj por malhelpi la Enean sukceson. La Enea rivalo nomiĝas Turno. Mortas post individua lukto kontraŭ Eneo, kiu tiel venĝas morton de sia plej bona amiko, akiras manon de filino de la latia reĝo Latino, Lavinia, kaj regadon super Latio.

La verkaĵo daŭras nefinita ĉar Vergilio mortis antaŭ rakonti la geedziĝon de Lavinia kaj Eneo el kiu originas la roma raso tiel, kiel estis antaŭdirita en la profetaĵoj.

Tradukoj en Esperanto 
Eneado estis tradukita el la latina de Henri Vallienne la jaron 1906, 272 p. "Ĉiu verso estas agrable, kaj preskaŭ laŭvorte tradukita." (Th. C L. I.' 1907, p: 84.) V. alian opinion, en biografio de Vallienne.

Ankaŭ, la hungara poeto Kálmán Kalocsay kaj la nederlanda instruisto-pastro Gerrit Berveling tradukis partojn de la epopeo.

Mallonga angla diskuto de la tri esperantiĝoj estas verkita de Geoffrey Greatrix.

Romia literaturo
Romia mitologio
Mitologio en belartoj
Troja milito
Eposoj
Eneado
Josef Engst

Josef ENGST (naskita la  en Ehingen-Tiefenhülen) estis germana esperantisto kaj instruisto de komerco.

Li estis esperantisto de 1911. Li propagandis precipe en instruistaj rondoj kaj de 1926 ĝis 1929 en la komerca universitato de Mannheim. Post la dua mondmilito li loĝis en Ulm.

Fontoj 

Engst, Josef
Engst, Josef
En la Fino de la Mondo

En la Fino de la Mondo  estas rakonto de Friedebert Tuglas, el la estona tradukita de Henrik Seppik. Eldonejo Tamverk el Haapsalu eldonis la 56-paĝan novelon en la jaro 1924.

Recenzoj

Referencoj

Vidu ankaŭ 
 Al fino de la mondo
 Kvin Noveloj
 Popi kaj Huhuu

Eksteraj ligiloj

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" LibraryThing

Verkoj el la esperantigita estonlingva literaturo
Libroj de Henrik Seppik
Antverpena Fikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
En Rusujo per Esperanto

En Rusujo per Esperanto estas libro, en kiu la aŭtoro priskribas sian vojaĝon faritan en 1905 al urboj de nuntempa Ukrainujo danke al Esperanto.

La verkisto precize skizas la karakteron de la personoj kiujn li renkontis kaj la socian situacion en tiama Rusujo. Kiam li parolas pri la pejzaĵoj kaj pri la vesperaj renkontiĝoj la rakonto iĝas poezia. La etoso kiun li spertis en la domoj, en la kortoj, en preĝejo, sur riveroj kaj herbejoj estas priskribita en impresa maniero. Entute la rakonto de Rivier donas la impreson, ke en la de li vizitata urbo Sumio kaj la ĉirkaŭanta regiono, li trovis relative bonfartan kaj evoluitan societon.

 kurta skizo: Originale verkita de A. Rivier 1911, 130 p. Interesaj priskriboj pri la antaŭmilitaj rusaj cirkonstancoj.
 situo: RŜBEL rubriko: Всемирная литература-Литература на языке эсперанто; УДК: 821.922(100); ĉifro de depono: 1001702X, 00.A 214/57850; inventera numero: 11849 (X); 11850 (X); 2361965 (X)

Eksteraj ligiloj 

 la verkaĵo en biblioteko Gutenberg
 En Bitoteko 
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience

Esperanto-movado
Vojaĝlibroj
Antverpena Nefikcio-libraro
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de RŜBEL
En Svislando

EdE-E 

En Svislando. Kvin rakontoj de svisaj aŭtoroj. Trad. E. Ramo 1908, 104 p., kun ilustraĵoj. "Trafe elektitaj rakontoj, tradukitaj en la plej bona, pura kaj klasika E-a stilo." (P. C., L I, 1909, p. 333.)

Esperantlingva literaturo
Entombigo de L. L. Zamenhof

La entombigo de L. L. Zamenhof okazis lunde, la , el la loĝejo ĉe Krolewska 41. La funebra ceremonio okazis en tre modestaj kadroj. Estis mondmilito, Varsovio estis okupita de la germanoj, do ne povis alveni reprezentantoj el aliaj landoj. Venis nur la personaj konatoj, familio kaj samideanoj el Varsovio – entute eble 150 personoj, el kiuj la plejparto iris antaŭ la veturilo kiel delegitaroj kun 3 florkronoj.

Malfermis la procesion la unua florkrono, en la nomo de ĉiuj esperantistoj en Polujo, portita de Edvardo Wiesenfeld. La dua, portita de Adolf Oberrotman, estis en la nomo de UEA. La trian nome de ĉiuj germanaj esperantistoj portis majoro von Neubarth, tiutempa havenkomandanto en Varsovio. Krom tio akompanis la veturilon Grabowski, Kabe, Belmont k. a. El la familio sekvis: la vidvino, la filo Adamo kaj filino Lidja. (La alia filino estis tiam en Ruslando.) La procesio iris tra multaj stratoj de Varsovio, interalie ankaŭ tra strato Dzika, kie antaŭ n-ro 9 oni haltis.

Sur la tombejo estis jam pli multaj homoj; kelkaj aliĝis ĉe strato Dzika, aliaj venis senpere al la tombejo. Post ĉiuj religiaj ceremonioj, plej solenaj, oni starigis tribunon, sur kiu adiaŭis la mortinton: Neubarth (nome de la germanaj esperantistoj), Leo Belmont (polaj esperantistoj) kaj Grabowski (tutmonda esperantistaro). Poste en la sama ordo la procesio iris al la tombo. La ceremonio daŭris kelkajn horojn kaj estis finita per La Espero, kantita de la esperantistaro. Kelkajn tagojn poste la kinematografejo "Filharmonio" en Varsovio montris filmon pri la tuta ceremonio.

Vidu ankaŭ 
 Tombo de Zamenhof
 La Lastaj Tagoj de D-ro L.L. Zamenhof kaj la Funebra Ceremonio

llz
L. L. Zamenhof
Esperanto-movado en Pollando
Felix Epstein

Felix EPSTEIN [epŝtajn] (naskiĝis la  en Hamburgo, mortis en 1982) estis germana esperantisto kaj bankoficisto.

Epstein fariĝis esperantisto en 1906 kaj baldaŭ sekretario kaj akompananto de d-ro Eduard Mybs. Epstein estis bibliofilo, kolektanto de antikvaj libroj/ Li studis la historion de la mondlingva movado precipe en la mezepoko. Li estis prezidanto de la Konsilantaro de Germana Esperanto-Asocio (GEA) kaj ano de ties "fako fremdultrafika".

Literaturo 
 1962: Felix Epstein 80-jara. En: Germana Esperanto-Revuo 15-a jaro, 1962, n-ro 9 (Sept.), p. 88 (kun foto)
 1957: Biografio en Germana Esperanto-Revuo okt. 1957.

Eksteraj ligiloj 
 Artikoloj de kaj pri Felix Epstein en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)

Germanaj esperantistoj
Bernhard Eriksson

Bernhard Mattias ERIKSSON, pseŭdonimo BEn, 1890–1961, estis sveda presejo-posedanto en Stokholmo kaj esperantisto. Li estis redaktisto de La Espero, kaj dum periodo presis librojn por Eldona Societo Esperanto.

Eriksson estis estrarano de Sveda Esperanto-Federacio (SEF) de 1930 ĝis 1931, prezidanto de la Esperanto-distrikto de Dalekarlio de 1922 ĝis 1927 kaj de la Esperantoklubo de Stokholmo depost 1929. Li redaktis la periodaĵon de SEF La Espero de januaro 1928 kaj de 1925 presis ĉiujn Esperanto-verkojn aperigitajn de Eldona Societo Esperanto.

Li naskiĝis la  en Stora Kopparberg, Dalekarlio, kaj mortis la  en paroĥo Engelbrekt, Stokholmo.

Fontoj
 

Svedaj esperantistoj
Stokholmanoj
Ernst Eriksson

Ernst ERIKSSON, plennome Ernst Gustaf Eugen ERIKSSON (naskiĝis la  en Västmanlands län, mortis la  en Stokholmo) estis sveda socialdemokrata ana de parlamento, sindikate aktiva fervojoficisto, sindikatestro kaj esperantisto. En la parlamento, li estis nomita Eriksson i Stockholm (Eriksson en Stokholmo).

Li plenigis multaj gravaj pozicioj kaj en la politika parto, kaj en la sindikata parto de la laborista movado kaj en la movado pri loĝejaj kooperativoj. Li ankaŭ estis agema esperantisto.

Eriksson laboris en 1901 kiel fervoja stacidoma servisto en Stokholmo kaj en 1917 iĝis unuarangan stacidomkontoriston. 1918–1948 Eriksson estis ano de la malalta ĉambro de la parlamento de Svedio kaj tie delegito de la stokholma urbo. 1937–1951 li estis estrarano de Riksgäldskontoret, la kerna financa administrejo de Svedio. Li estis estrarano de la Sveda Fervojista Sindikato 1904–1944.

Dum 40 jaroj li ankaŭ havis aliaj gravajn ŝtatajn kaj mucipajn taskojn, kaj krome li estis granda Esperanto-proponisto. Eriksson estis estrarano de la Sveda Laborista Esperanto-Asocio (SLEA) kaj aliaj esperantistaj asocioj, kaj laŭ EdE li estis unu el la plej malavaraj subtenantoj de diversaj organizaĵoj.

Eriksson estis esperantisto de 1901. Li kunlaboris al la organo de SLEA, Sveda Laborista Esperantisto, verkis artikolojn, kaj faris paroladojn en la parlamento por Esperanto. Li ankaŭ gvidis la laboron kun la longdaŭra konstanta esperanto-parto de la fervojista gazeto Signalen.

Kun Joĉjo Johansson li tradukis La Laborista Esperantismo de Eŭgeno Lanti al la sveda 1931, kaj verkis kun la sama svedlingvan gramatikan parton al lernolibro de Ludwig Puff en 1933.

Ernst Eriksson naskiĝis 1881 en Vittinge, Västmanlands län, kaj liaj gepatroj estis la bienulo aŭ etbienulo Erik Johansson kaj Anna Lovisa Schenning. Li edziĝis en 1904 kun Hulda Pettersson, naskiĝita 1883. Li mortis en Stokholmo 1956.

Plua legado 
 Tidens kalender 1933, almanack och uppslagsbok. Stockholm: Tidens förlag, 1932, p. 122.

Referencoj 
 Eriksson Ernst Gustat Eugen [sic!] en Enciklopedio de Esperanto, 1934

Svedaj esperantistoj
Svedaj socialistoj
Aleksandro Erjuĥin

Aleksandro ERJUĤIN (naskiĝis en 1901 en Ĥolmogori, norda Rusio) estis rusa esperantisto kaj telegrafisto. 

Erjuĥin estis esperantisto de 1926 kaj tre aktiva propangandisto de Esperanto en Arĥangelsk. Li gvidis internacian Esperanto-korespondadon ĉe redakcio de la tiea tagĵurnalo Pravda Severa. Li estis membro de la Centra Komitato (CK) de SEU depost 1931. En 1932 li aperigis rimarkindan ruslingvan broŝuron pri sperto de sia internacia Esperanto-korespondado.

 Rusiaj esperantistoj
Naskiĝintoj en Arĥangelska provinco
Peeter Ernits

Peeter ERNITS estis estona esperantisto, instruisto. Naskiĝis en la 2-a de marto 1879 en Tartumaa. Funkciis kiel ĥorestro. Fondinto de "Esperantista Mondo" en Valgo. Multaj artikoloj pri Esperanto, estonlingva propaganda broŝuro (Esperanto: poolt ja vastu 1929, 29 p.), kursoj en Valgo.

ERNITS, Peeter
Esperanta Sekcio de la Tria Komunista Internacio

Esperanta Sekcio de la Tria Komunista Internacio (ESKI) estas sekcio fondita en Samara en 1919 laŭ iniciato de Oĥitoviĉ (Ort Sunnam), Ernest Drezen kaj S. Hajdovski (Peĉenego).

ESKI publikigis respektivan deklaracion pri lingvo internacia laŭ komunista vidpunkto, statuton kaj kelkajn aliajn eldonaĵojn. Laŭ indiko de superaj komunistpartiaj instancoj, ke povas ekzisti nur landteritoriaj sekcioj de Komintern, ESKI estis en 1921 reorganizata en Moskvo kiel Esperantista Komunista Internacio kaj baldaŭ post tio, en fino de 1921, tute fermita, ĉar laŭ principoj de komunista agado ne devas ekzisti apartaj malvastaj komunismaj organizaĵoj, kiuj tiamaniere forbaras sin de la senpartia amaso.

Aperis po unu numero "Eskiano"-organo de Centra komitato ESKI en septembro 1921 kaj du Inform-bultenoj de ESKI-komitatoj en Kazano en julio 1920 kaj Niĵnij Novgorod en marto 1921. Okazis du malgrandaj konferencoj de ESKI en Niĵnij-Novgorod kaj Petrogrado dum la Tria Tutruslanda Esperantista Kongreso. En aliaj landoj fondiĝis nur ESKI-grupo ĉe ruĝarmeaj militkaptitoj en Strzałków, ĝis la jaro 1939 en tiama Pollando, poste sub ukraina nomo Стрілків [Strilkiv] en la Lviva provinco de Ukraina SSR (nun en Ukrainio).

Vidu ankaŭ 
 Tria Internacio
 Esperanto en Sovetunio
 Sovetrespublikara Esperantista Unio

Laborista Esperanto-movado
Iamaj Esperanto-asocioj
Esperanta Biblioteko Internacia

Esperanta Biblioteko Internacia estas kolekto de originalaj libroj kaj tradukoj de diversnaciaj esperantistoj.

La libroj estis eldonitaj en formato 14x10 cm. de la entrepreno Möller & Borel, poste de Ader kaj Borel, kaj fine de Ellersiek & Borel en Berlino. En la kolekto 33  libroj aperis inter 1909 kaj 1924.

Libroj eldonitaj en la serio 

Serio de Esperanto-libroj en la eldonejo Möller & Borel, Berlin
 № 1 Legolibreto de J. Borel
 № 2 Fabeloj de Andersen, tradukita el dana lingvo de Frederik Skeel-Giørling
 № 3 Bona Sinjorino de Eliza Orzeszkowa, tradukita el pola lingvo de Kabe
 № 4 Rusaj Rakontoj de Mamin Sibirjak, tradukita el rusa lingvo de N. Kabanov
 № 5 Don Kiĥoto en Barcelono, tradukita el hispana lingvo de Frederic Pujulà i Vallès
 № 6 El la Biblio, tradukita de D-ro L.L. Zamenhof
 № 7 El Dramoj (fragmentoj) tradukitaj el la germana lingvo de D-ro L.L. Zamenhof
 № 8 El Komedioj (fragmentoJ) esperantigitaj de D-ro L.L. Zamenhof
 № 9 Praktika Frazaro, Dialogoj de la ĉiutaga vivo, kunmetis J. Borel
 № 10/11 Japanaj Rakontoj, El la japana kunmetis Ĉif Toŝio
 № 12 Reaperantoj, Famila dramo de Henrik Ibsen (1a akto), el norvega lingvo de August Oskar Bünemann
 № 13 Bulgaraj Rakontoj, el bulgara lingvo tradukis, Atanas D. Atanasov
 № 14/15 Amoro kaj Psiĥo, de Lucius Apulejus, el la latina lingvo tradukis Emil Pfeffer
 № 16 Komerca Korespondo, kunmetis J. Borel
 № 17 Konsiloj pri Higieno, tradukis J. Borel
 № 18 La Reĝo de la Ora Rivero aŭ La Nigraj Fratoj de John Ruskin, el la angla tradukis Ivy Kellerman
 № 19 Sinjoro Herkules, Unuakta burleskaĵo de Georg Belly, el la germana tradukis H. Aratz kaj Max Butin
 № 20 La lasta Usonano de J. A. Mitchell, el la angla traduktis Lehman Wendell
 № 21 Hungaraj Rakontoj de Ferenc Herczog, el la hungara tradukis A. Panajott
 № 22 Nord-germanaj Rakontoj de Heinrich Bandlow, el platgermana tradukis Ella Scheerpeltz
 № 23 Hispanaj Dramoj de Jacinto Benavente, tr. Vicente Inglada
 № 24 La Instituto Milner de Jean Jullien, tr. la Lyon'a grupo
 № 25 Noveletoj de la Nigra Arbaro de Hel. Christaller, tr. Wilhelm Christaller
 № 26 La Intervidiĝo kaj Nekonita Dialogo de Alfred de Vigny, tr. Samuel Meyer
 № 27 La Patrino de Ernst Zahn, tr. J. Ŝmid
 № 28 Elzasaj Legendoj tr. Charlotte Pulvers
 № 29-31 Sub la Neĝo de J. J. Porchat
 № 32 La Amkonkurantoj triakta komedio originale de Reinhold Schmidt
 № 33 La Regado de Si Mem per Konscia Aŭtosugesto de E. Coué, trad. J. Borel

Recenzoj

Bildaro

Referencoj

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).

Esperanto-movado en Germanio
 
Esperanto-libroserioj
Esperanta Evoluo

EdE-E - Esperanto-gazeto

Esperanta Evoluo. Redaktita kaj eldonita de H. Sentis en Grenoble. Januare 1911- komenco de la unua mondmilito, ĝi estis organo de grupo de progresemaj Esperantistoj. Ĝi tute lojale kaj sen akreco pritraktis la evoluon de Esperanto laŭ latina vidpunkto. Laŭ BIL aperis 48 kajeroj kun 358 p. 27x22. Post la milito Sentis daŭrigis EE per okazaj kritikoj de artikoloj kaj esprimoj en Esperantaj gazetoj kaj libroj. P. TARNOW.

Esperanto-movado
Esperanta Ligilo

Esperanta Ligilo estas esperantista gazeto por blinduloj, skribita per la brajla aboco. Ĝin fondis en 1904 Théophile Cart; ĝia redaktoro (ekde januaro 2001) estis Attila Varró, Budapeŝto, Hungario.

Vidu ankaŭ 
 Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj

Eksteraj ligiloj 
 “Esperanta Ligilo” rete

Esperanto-movado
Esperantista Centra Librejo

Esperantista Centra Librejo (ECL), france Librairie centrale espérantiste (LCE), estis grava Esperanto-librejo kaj -eldonejo en Parizo, kiu aperigis i.a. reeldonojn de la Fundamento de Esperanto (1905) kaj la unuajn eldonojn de la tri unuaj volumoj de Fabeloj de Andersen en traduko de L.L. Zamenhof (1923, 1926 kaj 1932).

ECL fondiĝis post la unua mondmilito (1914-1918) laŭ iniciato de generalo Sebert. Ĝi estis anonima societo kun variebla kapitalo kaj akcioj po 25 frankoj francaj. La nova entrepreno tuj aĉetis la grandan librostokon de Hachette, kiu ĉesigis la Esperanto-fakon jam unu jaron antaŭ la mondmilito, aĉetis stoketojn ankaŭ de aliaj librejoj kaj komencis la eldonon de francaj vortaroj kaj gramatikoj elĉerpitaj. Ĝia komenca kapitalo de 45.600 francaj frankoj en 1920 kreskis ĝis 85.575 en 1933 kaj la venditaj libroj, en 1920 en valoro de 21.930 frankoj, atingis en 1933 144.678 frankojn. Tamen ambaŭ ciferoj ne estas tro altaj, se oni konsideras la duman senvaloriĝon de la franca franko (1922-1926), kvankam la librejo havis ĉiujn Zamenhof-verkojn eldonitajn, kune proksimume 80 diversajn verkojn, kaj instalis ankaŭ vendadon de fremdaj eldonaĵoj.

Komence ECL havis la saman adreson kiel la Esperantista Centra Oficejo (ECO), same fondita laŭ iniciato de Sebert, en 51 rue de Clichy, Paris (9e). Post la morto de Sebert, de okt. 1931 ECL troviĝis en la librocentro de Parizo (rue de Sevres).

Post la dua mondmilito ECL eldonis i.a. la unuan eldonon de la vortaro Esperanto-franca de Gaston Waringhien (1957).

Vidu ankaŭ 
 :Kategorio:Eldonaĵoj de Esperantista Centra Librejo

Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).

Esperanto-movado
Esperantista Junularo

Esperantista Junularo estas esperanta gazeto eldonita dum kelkaj jaroj de Tutmonda Esperanto-Junulara Asocio (Teja), kaj ekeldonita en 1920. De januaro 1920 ĝis junio 1924 A. Robin eldonis ĝin – ĝis julio 1920  – en Baugé (2–8 paĝoj, 33x25, 24x16, 29x22, 27x19). En oktobro 1924 la eldonisto Alfred Neupert en Leipzig prenis la gazeton sur sin (12–16 paĝoj, 23x15). De januaro 1927–decembro 1929 (fino) la titolo estis Esperanto-Junularo (16 paĝoj,  23x15).

Pli malfrue, minimume en 1933, Teja eldonis la gazeton Junan Esperantiston (kiu ankaŭ estis la nomo de alia, pli frua gazeto).

Fontoj 
 
 
 

Esperanto-movado
Junularaj gazetoj
Esperantista Literatura Asocio

Esperantista Literatura Asocio. (ELA) estis fondita dum la 7-a Universala Kongreso en Antverpeno en 1911 je la nomo "Internacia Unuiĝo de Esperantistaj Verkistoj" (IUEV) kaj ricevis la postan nomon en 1912. 

IUEV/ELA celis kunigi la Esperantistajn verkistojn, ekzameni iliajn manuskriptojn antaŭ la presigo. Prezidanto de ELA estis Marie Hankel, poste f-ino Johanna Zschepank. Ĝia organo antaŭ la unua mondmilito, redaktita de Hankel, estis dissendita kiel enmetaĵo de Oficiala Gazeto Esperantista kaj tiel atingis relative multajn legantojn. Sub la influo de Hankel ĝi sekvis tre konserveman, kontraŭ-neologisman tendencon. 

En la jaroj post la unua mondmilito ELA vigle agadis, aperis multaj raportoj en la revuo,Esperanto' de Universala Esperanto-Asocio (UEA), informantaj pri la presotaj kaj presitaj literaturaĵoj, ĝi reviziis manuskriptojn ktp. Jam en 1934 ELA "donis malmultajn signojn de la funkciado", kiel skribas Enciklopedio de Esperanto.

Literaturo
Iamaj Esperanto-asocioj
Esperantista Voĉo

Esperantista Voĉo estis Esperanta eldonejo, ekde 1918 en Krakovo, poste en Jasło, historia regiono Galicio, post 1919 parto de la Dua Pola Respubliko, kiu apartenis al la juda publicisto Salomon Kornfeld, kiu emis nomi sin pseŭdonime Grenkamp-Kornfeld (germane Korn = "greno", Feld = "kampo"). La eldonejo eldonis precipe, sed ne nur, originalojn aŭ tradukojn de Grenkamp-Kornfeld. Krome Esperantista Voĉo estis la nomo de sola monata revuo en Esperanto, elirinta en Pollando dum 1919-21 sub redaktado de Salomon Kornfeld. Al ĝi ekzemple regule kontribuis la pionira esperantisto Jakobo Ŝapiro.

Ekzemplaj eldonaĵoj 
 Vortoj de Profesoro Cart (1927)
 Pri Landnomoj – La sistemo de Dro Zamenhof. Rimarkoj pri la Propraj Nomoj en Esperanto kaj ilia transskribo (1927)

 
Esperanto-eldonejoj
Esperanto-gazetoj
Esperanto (deveno)

EdE-E

Esperanto (deveno). Pri la deveno de la nomo de E Z skribas jene: "La unua broŝuro pri la lingvo E aperis en. . .1887, . . . sub la titolo: "D-ro Esperanto. Lingvo Internacia, Antaŭparolo kaj Plena Lernolibro." La lingvo en la komenco havis nenian nomon, kaj "Esperanto" estis la pseŭdonimo de la aŭtoro de la lingvo ... sed iom post iom la amikoj de la nova lingvo transportis la estintan (nun jam ne uzatan) pseŭdonimon de la aŭtoro sur la lingvon mem, kiu portas la nomon "Lingvo Esperanto" aŭ simple "Esperanto". (1893, v. OV, p: 161.)

Esperanto-movado
Esperanto-Domo (Nederlando)

Esperanto-Domo estis domo kun bieno en la nederlanda urbo Arnhem, Esperantolaan 3. Ĝi apartenis al la Internacia Cseh-Instituto.

La unua internacia kurso, kiun aranĝis la Instituto, estis en 1930 en Arnhem. Partoprenis 200 instruistoj el 20 landoj. Rezulte de tio, la urbestraro de Arnhem disponigis bienon kun belega domo en 1930 por la kursoj kaj konferencoj de la Cseh-Instituto. La bienon ĝis 1939 mastris Arie Leopold Moreau.

La domo entenis kurssalonon por 120 kursanoj, restoracion, konversacian salonon, oficejon kaj hotelĉambrojn por 50 personoj. Krom la ordinaraj someraj kursoj por komencantoj kaj progresintoj kaj specialaj seminariaj kursoj por Cseh-metodaj instruistoj, la Instituto aranĝis de tempo al tempo aliajn kunvenojn kaj kursojn, ekzemple
 Universitatan Kurson de d-ro Privat kaj la Lingvan Konferencon dum Pasko 1932,
 Lingvan Olimpiadon dum Kristnasko 1932 kaj
 internacian kurson por la personaro de la Poŝto, Telegrafio kaj Telefonio, kie 118 partoprenantoj ĉeestis el 5 landoj en junio 1933.

En 1944 bomboj detruis la domon, kaj post la milito oni forigis la restojn.

Eksteraj ligiloj 
 Esperanto domo en Libera folio
 Esperanto domo en La balta ondo
 Fotoj

Esperanto-domoj
Esperanto-movado en Nederlando
Zamenhof/Esperanto-Objektoj
Esperanto kaj Volapük

Esperanto kaj Volapük estas traktaĵo de L. L. Zamenhof aperinta en La Esperantisto, 1889/90, kaj represita en la Originala Verkaro 1929, p. 258-275.

Vidu ankaŭ
 Volapuko kaj Esperanto por diskuto pri la influoj de Volapuko al Esperanto

Esperanto
Volapuko
Esperanto por infanoj

Esperanto por infanoj.  estas 69-paĝa libro de G. Gladstone Solomon. Ĝi aperis en la jaro 1930 ĉe The Esperanto Publishing Company Limited en Londono.

La rakonto temas pri la familio Muso – sinjoro kaj sinjorino Muso kaj iliaj tri infanoj: Roĝero, Ŝila kaj Johano. La teksto estas tute en Esperanto. Sur iuj paĝoj troviĝas simplaj desegnaĵoj super respondaj Esperanto-vortoj; sur aliaj paĝoj troviĝas frazoj konstruitaj de tiuj vortoj.

En la antaŭparolo, la verkinto dankis al Montagu Christie Butler pro lia helpo kaj pro permeso uzi poemetojn el Step by Step in Esperanto.

Recenzoj

Bildaro

Referencoj

Eksteraj ligiloj

 Enciklopedio de Esperanto/E en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing

Esperanto-lernolibroj
Antverpena Lingvo-libraro
Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Esperanto-Praktiko

Esperanto-Praktiko estis germana Esperanto-gazeto.

Tuj post la unua mondmilito Friedrich Ellersiek povis efektivigi planon, kiun li jam havis antaŭ la milito, nome: eldoni gazeton Esperanto-Praktiko por beletristiko kaj pliperfektigo. De jan./febr. 1919 ĝis nov./dec. 1921 Esperanto-Praktiko aperis monate en Esperanta kaj germana lingvoj kaj enhavis krom lingvaj demandoj kaj literaturo ankaŭ ekzercojn en germana lingvo kaj Esperanto; formato 23x15, 16-24 p. De jan.1923 ĝi fariĝis internacia gazeto kun formato 24x17. Pro la malfavora ekonomia situacio Esperanto-Praktiko de okt. 1923 fariĝis parto en Germana Esperantisto. En jan. 1927 Esperanto-Praktiko fariĝis denove memstara, formato ĝis dec. 1928: 24x17 kaj de jan. 1929-dec. 1931: 22x14; paĝnombro: 1927-31: 16-20.

Recenzo

Esperanto-gazetoj en Germanio