Tigro

La tigro (Panthera tigris) estas la plej granda karnovorulo el la familio de felisedoj.

Aspekto 
Granda felisedo kun hararo oranĝ-nuance hele flava ĝis intense ruĝnuance bruna kun malhela desegno konsistanta el transversaj strioj. Ĝia bleko estas la roro.

Karakterizaĵoj 
 Longeco: 2,20-3,30 m
 Pezo: 200–320 kg.

Subspecioj 

Ekzistas pluraj subspecioj, la siberia estas la plej granda felisedo, eĉ pli granda ol leono. Ĝi mezuras 4 m kun la vosto kaj pezas 300 kg.
 Siberia tigro, Panthera tigris altaica (tre endanĝerigita)
 Suda ĉina tigro, Panthera tigris amoyensis (tre endanĝerigita)
 Balia tigro, Panthera tigris balica †
 Hindoĉinia tigro, Panthera tigris corbetti (tre endanĝerigita)
 Malaja tigro, Panthera tigris jacksoni (tre endanĝerigita)
 Java tigro, Panthera tigris sondaica †
 Sumatra tigro, Panthera tigris sumatrae (tre endanĝerigita)

 Bengala tigro, Panthera tigris tigris (tre endanĝerigita)
 Kaspia tigro, Panthera tigris virgata †

Vivmaniero 
Tigro vivas solece, nur en la tempo de pariĝo la getigroj renkontiĝas. Post 15 semajnoj la inseksa tigro naskas 2 ĝis 4 tigridojn, kutime en groto aŭ subtera kavo, sternita per herbo. La idoj komencas vidi post du semajnoj.

La tigro (Panthera tigris) el la ordo de karnovoruloj kaj familio de felisedoj troviĝas en la regiono de Azio, kiu etendiĝas norde ĝis Siberio de Sovetunio kaj sude ĝis Hindio kaj Indonezio. Ĝi estas la plej granda el la felisedoj. Ĝi longas 1,8-2,8 metrojn kaj pezas pli ol 200 kilogramojn. Ĝi prezentiĝas oranĝflava, kun nigraj vertikalaj strioj. La tigro havas multajn subspeciojn. En Ĉinio vivas nordorient-ĉinia tigro (P. t. altaica), sudĉinia tigro (P. t. amoyensis), bangladeŝa tigro (P. t. tigris) kaj ankaŭ sudorient-azia tigro (P. t. corbeti). La nordorient-ĉinia tigro estas en Ŝing'an-montaro, Ĉangbaj-montaro en nordorienta Ĉinio kaj Siberio de Sovetunio. La sudĉinia tigro vivas en vasta montregiono, kie kreskas densaj arbaroj kaj herboj. Krome, estas ankoraŭ alia specio, kies tuta korpo estas blanka, kun malhelbrunaj aŭ nigraj strioj, kaj kies okuloj estas bluaj. Ili produktiĝas en la regiono Rewa de Hindio. Tiuspecaj tigroj estas tre raraj kaj ĉiu kostas pli ol kelkdek mil usonaj dolaroj.
La tigroj ŝatas vivi solaj. Kaj virtigro kaj tigrino havas siajn terenojn. Ordinare ili ne kontaktiĝas unu kun alia, nur en la pariĝa tempo la virtigro kaj tigrino vivas kune, kaj poste ili denove disiĝas. Kelkiam la virtigro restas ĉe la tigrino ĝis la idoj naskiĝas. La tigro ne povas grimpi, sed estas lerta en naĝado kaj ŝatas sin bani en akvo. Por la tigro akvo estas grava kaj ĝi neniam vagas malproksimen for de akvofonto. La tigro manĝas aprojn, cervojn, antilopojn k.a. Post gravedeco de 98-110 tagoj, la tigrino naskas 2-4 idojn ĉiufoje. Kiam la idoj aĝas 6 monatojn, ili komencas kapti bestojn sekvante la patrinon. Post 3-4 jaroj ili maturiĝas.

En la 1980-aj jaroj, pro tio ke arbaroj estis senbride hakitaj, la nombro de diversaspecaj tigroj draste malgrandiĝis kaj restis tre malmultaj el la sudĉinaj tigroj. Tial la Internacia Ligo por Protekti la Naturon kaj Naturon' Riĉfonton jam difinis la tigrojn kiel bestoj severe protektataj.

Ekoregiona disvastiĝo 
Tiu orientalisa kaj palearktisa besto troviĝas interalie en jenaj ekoregionoj : la barataj orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj, la centra-hindoĉinaj sekaj arbaroj, la ĉotanagpur-altebenaĵaj sekaj deciduaj arbaroj, la gŭiĝoŭ-altebenaĵaj foliaj kaj miksaj arbaroj, la himalajaj subtropikaj foliarbaroj, la himalajaj subtropikaj pinaroj, la hindoĉinaj mangrovoj, la meghalajaj subtropikaj arbaroj, la mizoramaj, manipuraj kaj kaĉinaj pluvarbaroj, la nordokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj, la sudokcident-ghataj montaraj pluvarbaroj, la sumatraj malaltaĵaj pluvarbaroj kaj la tenaserimaj-sudtajlandaj kvazaŭĉiamverdaj pluvarbaroj.

Bildaro

Vidu ankaŭ
 Projekto Tigro

Referencoj 

 
Orientalisa faŭno
Palearktisa faŭno