alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
K. R. Narayanan

Kocheril Raman Narayanan (Malayalam: കോച്ചേരില് രാമന് നാരായണന്; 4.2. 1921 — 9.11. 2005.), također poznat kao K. R. Narayanan, bio je deseti predsjednik Republike Indije. On je jedini Dalit i jedini Malayali koji je postao predsjednik.

Rođen je u južnoj državi Kerala, a nakon kraće novinarske karijere i studija političkih nauka na Londonskoj školi ekonomije uz stipendiju, Narayanan je započeo javnu službu u Indiji kao član Indijske vanjske sluđbe u Nehruovoj administraciji. Služio je kao ambasador u Japanu, Ujedinjenom Kraljevstvu, Tajlandu, Turskoj, NR Kini i Sjedinjenim Američkim Državama a za njega je Nehru govorio da je "najbolji diplomat u zemlji". Politikom se počeo baviti na zahtjev Indire Gandhi te tri puta uzastopno bio izabran u Lok Sabhu gdje je služio kao državni ministar u Unijskom kabinetu pod Rajivom Gandhijem. Izabran je za potpredsjednika 1992. godine, a predsjednikom je postao godine 1997. 

U Indiji, gdje je položaj predsjednika uglavnom ceremonijalne prirode bez izvršnih ovlasti, Narayanan se smatrao kao nezavisni id inamična predsjednik koji je postavio nekoliko presedana i pojačao položaj najveće ustavne funkcije. Sebe je opisivao kao "radnog predsjednika" koji je radi "unutar sva četiri kuta Ustava"; nešto između "izvršnog predsjednika" koji ima direktnu vlast i "predsjednika dizača-ruku" koji prihvaća vladine odluke bez da o njima razmišlja. Koristio je svoje diskrecijske ovlasti predsjednika i napustio konvencije i presedane u mnogim situacijama, ali ne samo kada su u pitanju bila imenovanja premijera u slučaju manjinskog parlamenta, raspuštanja [[državna vlada|državnih vlada], uvođenja predsjedničke uprave na zahtjev Unijinog kabineta, odnosno kargilskog konflikta. Predsjedao je proslavi zlatnog jubileja indijske nezavisnosti a za vrijeme općih izbora 1998. godine postao je prvi indijski predsjendik koji je glasao, stvorivši novi presedan.

Bilješke 

Predsjednici Indije
Indijski političari
Dalit

U indijskom kastinskom sistemu, Dalit, često nazivan nedodirljivi, je osoba koja nema nijednu varnu. Varna se odnosi na hinduističko vjerovanje da su svi ljudi stvoreni od različitih dijelova tijela božanstva Purushe. Dio od koga je stvorena varna definira društveni status koji se tiče pitanja za koga se može vjenčati i kakve poslove treba raditi. Daliti potpadaju izvan sistema varna te su kroz historiju bili sprečavani da rade bilo kakve osim najtežih poslova. Također su poznati i kao izopćenici. (Međutim, mora se praviti razlika između ljudi niskih kasta i parija.) Među njih se uključuju kožari (zvani chamar), siromašni seljaci i nadničari-bezemljaši, sakupljači otpaa (zvani bhangi ili chura), ulični obrtnici, narodni umjetnici, perači odječe dhobi itd. Tradicionalno su se tretirali kao parije u južnoazijskom društvu i bili izolirani unutar njihovih zajednica, tako da su se čak i njihove sjene izbjegavale od strane viših kasta. Diskriminacija prema dalitima još uvijek postoji u ruralnim oblastima odnosno privatnoj sferi, u ritualnim pitanjima kao što je mjesto za stolom i izvori vode. U urbanim oblastima i javnoj sferi je, međutim, nestala, pogotovo što se tiče prava na kretanje i školovanje. Najranije odbijanje diskriminacije, barem u duhovnim oblastima, se spominje još u doba Bhagavada Gite, koja tvrdi da čak i njima (zajedno sa ženama i prezrenim strancima) nije zabranjeno prosvjetljenje.

Bilješke

Vanjske veze 

 International Dalit Solidarity Network (IDSN)
 National Campaign on Dalit Human Rights 
 Dalit Network Netherlands
 Short Movie on Life in Dr.Babasaheb Ambedkar 
 Anti-Caste Information Page  On caste, communalism, and class struggle.
 VHP's fight against castism 

Kaste
Masakr u Si-Zerrouku

Masakr u Si Zerrouku se dogodio u naselju Si Zerrouk u oblasti Larba u Alžiru 27.7. 1997. U njemu je ubijeno oko 50 ljudi.

Vjeruje se kako je povod za masakr bio sukob između dvije islamističke paravojne formacije - Naoružane islamske grupe (GIA) i Armije islamskog spasa koje su od početka 1990-ih pokušavale svrgnuti alžirsku svjetovnu vlast. Laarba je bila snažno uporište Mustaphe Kartalija, čelnika GIA-e koji je nedugo prije masakra prešao u redove AIS-a.

Masakr je započeo nedugo nakon što je naselje ostalo bez struje. Napalo ga je između 30 i 100 gerilaca naoružanih sačmaricama, noževima i sabljama. Počeli su upadati u kuće i žiteljima - uključujući žene i malu djecu - rezati grkljane, a u pojedinim slučajevima su žrtve i žive zapaljene. Ubijeno je između 47 i 58 ljudi, a masakr se dogodio u relativnoj blizini vojnog garnizona.

Eksterni linkovi 
 Economist
 Arabic News 
 Arabic News 
 Business Recorder 
 Histoire des civilisations
 "The Massacres in Algeria: Behind the Wall of Silence" 

Alžirski građanski rat
McDonnell Douglas

Mekdonel Daglas (McDonnell Douglas) je bio veliki američki proizvođač aviona. 

Kompanija je nastala 28. aprila 1967. godine spajanjem dve velike fabrike aviona: Daglasa (proizvodio uglavnom civilne avione, osnovan 1920) i Mekdonela (proizvodio vojne avione, osnovan 1928).

Kompanija se 1997. godine ujedinila sa Boingom. Ime "Mekdonel-Daglas" je tako prestalo da postoji ali je nova kompanija, pod imenom Boing zadršao MDD-ov logotip.

Avioni 
 DC-8
 DC-9
 DC-10
 MD-11
 MD-80
 MD-90
 MD-95 (postao Boing 717)

Eksterni linkovi 

 
Proizvođači aviona
Bivše američke kompanije
Boeing 2707

Boing 2707 (Boeing 2707) je bio projekat širokotrupnog putničkog supersoničnog aviona. 

Tokom 1960-tih u SSSR-u, Francuskoj i Ujedinjenom Kraljevstvu se radilo na izgradlji putničkih supersoničnih aviona Tupoljev Tu-144 i Konkord. Kako u SAD u to vreme nije postojao odgovarajući projekat vlada te države je raspisala konkurs za proizvođača koji bi bio u stanju da napravi takav avion. Međutim, za razliku od pomenutih projekata u Evropi vlada SAD je tražila da taj supersonični avion bude znatno veći, da može da primi najmanje 250 putnika, da bude brži (od 2,7 do 3 maha) i da bude širokotrupni.

Na konkurs su se javile dve fabrike, Lokid sa svojim L-2000 i Boing sa svojim Modelom 733 koji je u javnosti daleko poznatiji kao 2707 iako to ime sam Boing nikada nije zvanično koristio. 

U odnosu na L-2000 čiji je dizajn bio daleko konvencionalniji, Model 733 je bio zamišljen znatno ambicioznije. Karakteriše ga tzv. sving-ving (swing-wing) tehnologija, mogućnost da tokom leta promeni oblik krila iz konvencioanlnih (za vreme subsoničnog leta) u delta (za vreme supersoničnog) što bi omogućilo bolje performanse pri manjim brzinama. Takođe je predloženo da se nos aviona savija na dva mesta kako bi se omogućila bolja vidljivost pilotima prilikom sletanja i poletanja.

31. decembra 1966. Boing je prograšen za pobednika konkursa i data su mu finansijska sredstva kako bi projekat sproveo u delo. Planirano je da prvi let bude 1970. godine. 

Međutim, Boing je naišao na velike probleme, pre svega sa sving-ving mehanizmom koji se pokazao izuzetno komplikovanim i teškim. U oktobru 1968. Boing napušta tu ideju i okreće se konvencionalnom dizajnu sa fiksnim delta krilima, ironično potpuno isto što je ranije Lokid predložio sa svojim L-2000. 

Boing je započeo gradnju dva prototipa 1969. godine koji su nosili oznaku Model 733-300. 

Ali u to vreme je bilo puno protivnika supersoničnih letova koji su kao razloge navodili to da će takvi avioni oštetiti ozonski omotač. Takođe je bilo protivnika da država ulaže u projekte privatnih kompanija. Sve je to rezultiralo da vlada SAD prekine finansiranje u martu 1971.

Dva prototipa nikada nisu dovršena. Rasklopljeni su stajali na jednom otpadu na Floridi 19 godina pre nego što je jednog od njih otkupio jedan muzej u Kaliforniji gde se danas nalazi izložen prednji deo.

Vanjske veze 

 Boeing

Boeing
Putnički avioni
Boeing 7J7

Boing 7J7 (Boeing 7J7) je bio Boingov projekat širokotrupnog putničkog aviona sa tzv. propfen (propfan) motorima, montiranim na zadnjem delu trupa, koji su neka vrsta kombinacije mlaznog i elisnog motora. Mislilo se da je u propfen motorima budućnost jer su oni trošili znatno manje goriva. Na projektu se radilo tokom 1980-tih ali on nije otišao dalje od crtačke table i ubrzo je napušten jer su nove verzije klasičnih mlaznih motora dostigle potrebnu ekonomičnost. Takođe je bilo zabrinutosti o bezbednosti propfen motorima jer su se propeleri okretali pri izuzetno velikim brzinama.

Avion je trebalo da prima 150 putnika i da bude direktna zamena za Boing 727. Većina tehnologije razvijane za 7J7 je kasnije primenjena na Boingu 777.

Vanjske veze 
 Boing

Boeing
Avioni
Boeing 787

Boeing 787 Dreamliner je američki širokotrupni avion srednje veličine, kojeg razvija Boeing Commercial Airplanes. Pokreću ga dva turbofen motora snage (ovisno o inačici) od 236 kN do 311 kN. 6. srpnja 2007. predstavljen je prvi puta javnosti u Everettu, Boeingovoj tvornici 40 km sjeverno od Seattlea. Prvi komercijalni letovi predviđeni za svibanj 2008. godine su odgođeni radi kašnjenja u proizvodnji te se ulazak u redovni servis očekuje u prvom kvartalu 2010. godine. Avion će moći prevoziti, ovisno o klasi i razmještaju sjedišta, od 210 do 330 putnika. Boeing tvrdi da će 787 biti najekonomičniji zrakoplov izrađen do sada, s potrošnjom goriva i do 20% manjom od ostalih zrakoplova u klasi. To je i prvi putnički avion čiji je veći dio konstrukcije izrađen od kompozitnih materijala.

Razvoj

Usporedba

Izvori

Vanjske veze 

 Boeing.com 
 Boeing 787 newairplane.com 
 Boeing 787 Dreamliner designnews.com  

Putnički avioni
Boeing
Stuart Diver

Stuart Diver (rođen 1970. u Novom Južnom Walesu) je australski skijaški instruktor poznat po tome što je bio jedini preživjeli u odronu zemlje koji je uništio dva skijaška doma u skijalištu Tredbo 31.7. 1997. Diver, kome je u nesreći zajedno s još 17 ljudi i stradala supruga, preživio je pod ruševinama 65 sati prije nego što je pronađen 2.8. Nakon što je spašen, postao je jedna od najslavnijih ličnosti u Australiji.

Diver je o svojim doživljajima zajedno s novinarom Simonom Boudom napisao knjigu Survival, a nešto kasnije je snimljen TV-film Heroes' Mountain u kome ga je glumio Craig McLachlan.

Diver danas živi u kući nedaleko od mjesta nesreće, a poznat je i kao aktivist Vojske spasa.

Diver, Stuart
Bridget Dowling

Bridget Elizabeth Dowling Hitler (alternativa Brigid) (1891 – 1969) bila je šurjakinja Adolfa Hitlera. Bila je rodom iz Dublina u Irskoj, a udala se u Londonu za Adolfovog brata Aloisa Hitlera Jr. 3.10. 1910.

Njen muž je napustio nju i sina Williama Patricka Hitlera za vrijeme izbijanja prvog svjetskog rata. 1930-ih i 1940-ih je koristila tazbinsku vezu s Hitlerom kako bi zarađivala objavljujući eksluzivne informacije koje su danas izvor mnogih urbanih legendi.

Umrla je u Long Islandu u SAD pod lažnim imenom.

Vanjske veze 
 Hitler's Irish Relatives  by Tony McCarthy
 Getting to know the Hitlers  from the Daily Telegraph
 Author talks about 'the Last of the Hitlers' CNN interview
 The Last of the Hitlers  by David Gardiner

 Adolf Hitler
Thredbo

Thredbo () je selo i skijalište u Snježnim planinama države Novi Južni Wales u Australiji. Administrativno pripada pokrajini Snowy River.
Thredbo se nalazi oko 500 km južno od Sydneya. Dostupan je preko Ceste Alpine. Sagrađen je u dolini rijeke Thredbo, nekad poznate kao rijeka Crackenback, u podnožju Gorja Ramshead.

Gradić ima oko 4150 kreveta, ali samo 300 ljudi je tamo trajno nastanjeno. Kada su planine potpuno prekrivene snijegom, Thredbo ima najduže skijaške staze u Australiji, i to svake zime privlači oko 700.000 posjetitelja. Ljeti je Thredbo omiljeno odredište za pješačenje i ljetne sportove, a u njemu se održava i festival bluesa, zbog čega ima oko 300.000 posjetitelja. (Podaci iz 2005. godine)  ,  )

Thredbo je razvila grupa poslovnih ljudi koji su bili radili na [[Hidro-energetska shema Snowy Mountains|Hidro-energetskoj shemi Snowy Mounatins]. Godine 1957. taj je kartel u najam dobio današnju lokaciju Thredboa. Nekretnine su uređene sljedećih godina zahvaljujući Lend Lease Corporationu. U januaru 1987. Amalgamated Holdings Limited (AHL) otkupio je najama od Lend Leasea. AHL danas upravlja selom Thredbo, uslugama, nekretninama, te uvjetima najma kao javna kompanija.

Vanjski linkovi 

 Thredbo Official site
 History of Thredbo 
 Lend Lease Corporation
 Amalgamated Holdings Limited (AHL)
 Facts and Figures 
 Brindabella Ski Club 
 Ski.com.au
 Richard's Thredbo Snow Report
 Thredbo trail map
 Official Thredbo trail map page 

Skijališta
Naselja u Australiji
Novi Južni Wales

Novi Južni Vels – NJV () je sa 6.817.100 stanovnika, najmnogoljudnija država Australije. Nalazi se severno od Viktorije i južno od Kvinslenda. Glavni i najveći grad je Sidnej sa 4.254.900 stanovnika. Osnovana je 1788. i odmah je priključena Australiji. Imala je isti položaj kao i ostale članice. Tokom 19. veka za vreme kolonijalnih osvajanja britanske mornarice, ubrzo je pala pod vlast engleske krune. Zajedno sa Viktorijom, Kvinslendom, Tasmanijom, Severnom teritorijom i Novim Zelandom činila je koloniju pod upravom Ujedinjenog Kraljevstva.

Istorija 
Arheološke iskopine sa područja Novog Južnog Velsa su dokazala da je na ostrvu pre 6.000 godina postojalo prvo naselje. Aboridžini prastanovnici Novog Južnog Velsa. Evropljani su Novi Južni Vels otkrili sredinom 1770, kada je kapetan Džejms Kuk plovio australijskom istočnom obalom.

Demografija 
Sa 6.817.100 stanovnika, Novi Južni Vels prestavlja najnaseljenij i deo Australije. Upoređujući sa podacima iz 2003., 2006. godine zabeležen je rast od 38.700 ljudi. To pokazuje da na godišnjem nivou populacija raste za 0,6%. To je znčajan pad s obzirom da je u poslednjih 10 godina rast bio oko 1,1%.
Oko 60% celokupnog stanovništva Novog Južnog Velsa živi u Sidneju - preko 4.254.900 stanovnika.

Države i teritorije Australije
Sjeverna teritorija

Sjeverna teritorija () je federalni teritorij Australije. Jednim dijelom pripada centralnoj a drugim sjevernoj Australiji. Glavni i najveći grad je Darwin koji je leži na sjeverozapadu poluotoka Arnhemova zemlja.

Turizam 
Turizam je jedna od osnovnih grana privrede toga kraja. Najpoznatije internacionalne destinacije su Kakadu i Ulura. Raznovrsni pejzaž, spektakularni vodopadi, prostrani pogled, aboridžinska kultura, divljina i brojne egzotične životinje su glavne atrakcije Sjeverne teritorije.

Demografija 
Na ogrnomnoj površini Sjeverne teritorije živi svega 201 800 stanovnika, što predstavlja oko 1% ukupnog australijskog stanovništva. Najveći grad je Darwin, koji sa svojim predgrađima ima 109 478 stanovnika,  nakon njega slijedi Alice Springs sa 28 000 stanovnika.

Alkohol 
Sjeverna teritorija je jedna od vodećih zemalja u potrošnji alkohola po glavi stanovnika i prednjači u Australiji. Naime, prema podacima iz 2001. godine, po glavi stanovnika se godišnje popije više od 1 120 pića. Ovaj broj raste iz godinu u godinu.

Izvori 

Države i teritorije Australije
Queensland

Kvinslend () je druga, po površini koju zauzima, država Australije, dok je po broju staovnika treća. Nalazi se na severoistoku kontinenta. Graniči se sa Severnom teritorijom na zapadu, Južnom Australijom na jugozapadu, Novim Južnim Velsom na jugu, dok granicu na istoku i severoistoku čini Veliki koralski sprud, odnosno Koralsko more.

Demografija 
 
Prema podacima iz 2005. broj stanovnika u Kvinslend iznosio je 4.053.444. od celokupnog broja procenjuje se da u Brizbenu i njegovoj okolini živi negde oko 45% celokupnog stanovništva.

Religije 
 
Prema najnovijim podacima u Kvinslendu je najviše zastupljeno hrišćanstvo i to sa čak 70,9%. Ovako izgleda religijska struktura:

 Hrišćanstvo: 70,9 %
 Rimokatolička crkva – 24,9%
 Aglikanska crkva – 22,3%
 Protestanska crkva – 8,4%
 Luteranska crkva – 2,1%
 Ostale hrišćanske verske zajednice – 13,2%
 Budizam – 1,1%
 Islam – 0,4%
 Hinduizam – 0,3%
 Judaizam – 0,1%
 Ostale ne hrišćanske verske zajednice – 0,4%
 Ateisti – 14,8 %
 Neizjašnjeni – 12,0%
 Politeističke religije – zastupljene kod ponekih Aboridžina.

Vidi još 
 Australija
 Frejzerovo ostrvo

Države i teritorije Australije
18. vijek

18. vijek je bio vijek koji je započeo godine 1701. a završio godine 1801.

Glavni događaji 

 U Francuskoj se razvija pokret zvan prosvjetiteljstvo.
 U Engleskoj započinje industrijska revolucija.
 1774 - 1783 - Američka revolucija i stvaranje SAD.
 1789 - Francuska revolucija.

Izumi 
 1709. - Termometar (Gabriel Fahrenheit)
 1709. - Klavir (Bartolomeo Cristofori)
 1712. - Parna mašina (Thomas Newcomen)
 1769. - James Watt patentirao parnu mašinu.
 1783. - Braća Montgolfier ostvarila let balonom napunjenim toplim vazduhom.

Ličnosti 
 Friedrich II Veliki, pruski kralj
 George II od Velike Britanije, kralj Velike Britanije
 George III od Velike Britanije, kralj Velike Britanije
 George Washington, prvi predsjednik SADa
 Immanuel Kant, njemački filozof, često smatran jednim od evropskih najuticajnijih mislilaca i posljednjim velikim misliocem prosvjetiteljstva.
 Louis XV od Francuske, kralj Francuske
 Maximilien Robespierre, francuski revolucionar
 Petar Veliki, ruski car i imperator 
 Katarina II. Velika, ruska carica
 James Cook, britanski moreplovac i istraživač

 
2. milenijum
Vjekovi
Brend

Brend () predstavlja holističku sumu (sinergiju) svih podataka o proizvodima ili grupama proizvoda radi poboljšanja verodostojnosti i ugleda organizacije ili pojedinca.

Sastavni elementi brenda su identitet brenda, vrednost brenda, prepoznaljivost i svest o brendu.

Identitet brenda 
Identitet brenda (en: Brand Identity) jeste vizuelna i verbalna manifestacija korporativnog, proizvodnog, uslužnog, brenda neke sredine, i individue kao brenda.

Vrednost brenda 
Vrednost brenda (en: Brand Equity) predstavlja meru investicija koje je organizacija uložila u brend.

Prepoznatljivost brenda 
Prepoznatljivost brenda (en: Brand Recognition) jeste akumulirana masa pozitivnih osećanja o brendu u svesti individue.

Svest o brendu 
Svest o brendu (en: Brand Awareness) odnosi se na to u kojoj meri potencijalni kupci prepoznaju brend i povezuju ga sa odgovarajućim proizvodom.

Povezano 
 Marketing
 Odnosi s javnošću
 Internet marketing
 Franšizing

Vanjske veze 

 Lista brendova prema časopisu Forbs 
 Usmjeravanje globalnih brendova na lokalna tržišta

Reference 

 
Marketing
Grafički dizajn
Odnosi s javnošću

Odnosi s javnošću (en. Public Relations - PR) su naučna disciplina koja stvara i održava reputaciju, s ciljem da se ostvari razumevanje i podrška, kao i da se utiče na mišljenja i ponašanja ciljanih javnosti. Odnosi sa javnostima su takođe planirani i stalni posao stvaranja i održavanja dobre volje (en. goodwill), kao i međusobnog razumevanja između organizacije (ili pojedinca) i ciljanih javnosti.

Povezano 
 Marketing
 Brend
 Organizacija
 Preduzeće
 Menadžment

Eksterni linkovi 

 Engleski institut za odnose s javnošću
 Društvo Srbije za odnose s javnošću 

 
Marketing
Komunikacije
Organizacija

Organizacija je društveni ustroj kojim se postižu neki zajednički ciljevi, a koji kontroliše svoje vlastitie performanse, te koji ima neke granice, koje ga odvajaju od okoline. Sama riječ potiče od grčke riječi ὄργανον (organon), koja znači alat. Termin se koristi i u govornom i u načnom jeziku.

Organizacija je višeznačni termin, čija upotreba bez poznavanja sadržaja pojmova na koje se odnosi može dovesti do zabluda i nesporazuma. Osnovna četiri značenja pojma "organizacija" su:

 realni objekat, sistem socijalnih elemenata i relacija između njih - entitet;
 skup aktivnosti koje su preduzete sa ciljem da se uspostave takve funkcionalne relacije između elemenata objekta koje će omogućiti efikasno ostvarivanje svrhe njegovog postojanja - delatnost;
 rezultat usklađivanja odnosa unutar nekog objekta koji odražava njegovu strukturu i dinamičke osobine - atribut;
 skup pravila, zakonitosti i metoda čija upotreba omogućuje skladno oblikovanje i efikasno funkcionisanje objekata - naučna disciplina

U nauci o društvu, orgnanizacije se proučavaju u nekoliko disciplina, najčešće u sociologiji, ekonomiji, političkim naukama, psihologiji i menadžmentu.

Takođe pogledati 
 Birokracija
 Poslovna organizacija
 Koalicija 
 Kooperativnost
 Međunarodna organizacija
 Nevladina organizacija
 Servisna organizacija
 Veličina grupa, organizacija i zajednica
 Strateški menadžment
 Strateška ogranizacija
 Teroristička organizacija
 Virtualna organizacija
 Volonterske asocijacije
 Planinarska drustva

Relevantni spiskovi 
 Spisak organizacija za zaštitu okoliša
 Spisak trgovinskih zajednica
 Spisak organizacija
Koalicija

Koalicija je izraz kojim se označava savez određenih organizacija u svrhu postizanja određenog cilja, najčešće neformalne naravi i sklopljen na kraći rok.

Taj se izraz koristi u politici, i nešto rjeđe u ekonomiji.

U međunarodnoj politici koalicija najčešće označava skup država koje su se privremeno udružile u svrhu odstranjivanja zajedničke prijetnje. Tako se francuski revolucionarni i napoleonski ratovi obično dijele po koalicijama raznih evropskih država koje su se formirale u svrhu gušenja francuske revolucije odnosno suzbijanja napredovanja Napoleona Bonaparte. U drugom svjetskom ratu se za Saveznike također koristio izraz antihitlerovska koalicija. 2003. godine je George W. Bush sve države voljne da izrijekom ili djelima podrže američku invaziju na Irak nazvao Koalicijom voljnim.

U unutrašnjoj politici se izraz koalicija najčešće koristi za saveze političkih stranaka, sklopljenih prije ili poslije parlamentarnih izbora u državama koje koriste parlamentarni tip društvenog uređenja.

Stranke - najčešće ideološki i interesno srodne - se prije izbora udružuju kako se ne bi natjecale jedna protiv druge odnosno dobile maksimalni broj glasova i mjesta u parlamentu. Takvi se nazivaju predizbornim koalicijama. Jedan od primjera je Koalicija narodnog sporazuma formirana od pretežno umjerenih nacionalističkih stranaka pred prve demokratske izbore u Hrvatskoj 1990. godine.

Nakon izbora, ukoliko nijedna stranka nema većinu u predstavničkom tijelu, nova vlast se formira od predstavnika različitih stranaka temeljem sporazuma koji se naziva postizbornom koalicijom. Takvi se režimi nazivaju koalicijskim vladama.

Koalicije ponekad mogu tvoriti i ne-stranačke organizacije, često sasvim suprotnog ideološkog predznaka. Jedan od primjera je tzv. anti-pornografska koalicija koju su 1980-ih u SAD u svrhu zabrane pornografije sklopile radikalne feministice s ekstemne ljevice i kršćanski fundamentalisti s ekstremne desnice.

V. također 
 Velika koalicija
 Inicijativa za REKOM

Eksterni linkovi 
 Mapleleaf Web - Coalition Governments in Canada

Politika
Diplomacija
Oligopol

Oligopol je tržište na kojemu nekoliko (mali broj) proizvođača mađusobno konkurira proizvodeći ista (čisti oligopol) ili slična (diferencirani oligopol) dobra.

Obilježja 
Najčešći uzrok formiranja oligopola je ekonomija razmjera. Oligopolist traga za cijenom vodeći računa o postupcima svojih konkurenata, on je "price searcher" (engl.). Postoji nekoliko načina rješavanja pitanja određivanja cijene u oligopolu:
 Vodstvo u cijenama - najčešće najveće poduzeće preuzima vodstvo u cijenama. Ono određuje i mijenja cijenu, ovisno o promjenama tržišnih uvjeta i vlastitih troškova, a ostali ga u tome slijede. Dominantno poduzeće maksimalizira svoj profit proizvodeći onaj output pri kojem je njegov granični prihod jednak graničnom trošku.
 Tajno ili javno dogovaranje - smanjuje nesigurnost, povećava profit i zaštita je od eventualne konkurencije.

Vidi također 
 Teorija igara
 Zatvorenikova dilema
 Igra u duopolu

Ekonomija
Donji Kukuruzari

Donji Kukuruzari su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, koje administrativno pripada Sisačko-moslavačkoj županiji.

Geografija 
Donji Kukuruzari naselje i istoimena općina Sisačko-moslavačke županije. Smješteni su u dolini rijeke Sunje na Banovini, 32 km južno od grada Siska. Površina općine iznosi 114 km2.

Stanovništvo 
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Donji Kukuruzari imala je 2.047 stanovnika, raspoređenih u 15 naselja:
 Babina Rijeka - 188
 Borojevići - 174
 Donja Velešnja - 356
 Donji Bjelovac - 52
 Donji Kukuruzari - 226
 Gornja Velešnja - 72
 Gornji Bjelovac - 105
 Gornji Kukuruzari - 78
 Knezovljani - 79
 Komogovina - 188
 Kostreši Bjelovački - 52
 Lovča - 26
 Mečenčani - 168
 Prevršac - 159
 Umetić - 124

Nacionalni sastav, 2001. 
 Hrvati - 1.576 (76,99)
 Srbi - 431 (21,06)
 Crnogorci - 2
 Slovenci - 2
 Bošnjaci - 1
 neopredijeljeni - 31 (1,51)
 nepoznato - 4

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Općine u Sisačko-moslavačkoj županiji
Sunja

Sunja je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, koja administrativno pripada Sisačko-moslavačkoj županiji.

Zemljopis

Stanovništvo

Uprava

Historija 
Sunja je najpoznatija po tome što se, 1991. godine, za vrijeme rata u Hrvatskoj nalazila na liniji fronte između hrvatskih snaga te krajinskih snaga podržanih od strane JNA. Hrvatske snage su Sunju, koja je branila prilaze Sisku, dobro utvrdile te uspješno branile od napada koji su trajali sve do kraja godine. Hrvatskim jedinicama - među među kojima su bili ugledni zagrebački glumci, poput Svena Laste, komandirao je filmski režiser Slobodan Praljak, budući komandant snaga HVO za vrijeme rata u BiH. 

O životu branitelja Sunje je hrvatski režiser Ivan Salaj snimio hvaljeni dokumentarni film Hotel Sunja.

Sport

Vanjske veze 

 Službene stranice Općine Sunja

Općine u Sisačko-moslavačkoj županiji
Milosav Tešić

Milosav Tešić (Lještansko kod Bajine Bašte, 1947) pjesnik, esejist, leksikograf. Diplomirao je i magistrirao na Filološkom fakultetu u Beogradu. Radi u Institutu za srpski jezik kao urednik Rečnika srpskog književnog i narodnog jezika. Živi u Beogradu. Član je SANU.

Javio se relativno kasno s prvom pjesničkom knjigom, ali kao već formiran pjesnik. U vrlo kratkom roku zauzeo je mjesto jednog od najznačajnijih savremenih srpskih pjesnika. U svojoj prvoj knjizi ("Kupinovo") Tešić poetski aktivira stvarna i simbolička značenja srpskih toponima, u drugoj ("Blago božije") silazi u lično i kolektivno iskustvo da bi poetski dočarao svijet svog djetinjstva i skrajnute elemente srpske kulture, a u "Prelesti severa…", svojevrsnom romanu u stihovima, opjevao je Veliku seobu i prelom u kulturi srpskog naciona na prelazu 17. i 18. vijeka, dok u je "Sedmici" opjevao stvaranje svijeta.

Tešić u srpsku poeziju vraća i revitalizira stare poetske oblike srpsko-vizantijskog pjevanja - kanonske pjesme, kondak, stihiru, svetilan, te rondo, rondel i glosu iz umjetničke lirike. Kao vrhunski versifikator, obnovitelj je jampske stope u srpskoj poeziji i donosilac velikog i raznovrsnog leksičkog blaga.

Dobitnik je brojnih nagrada: Zmajeve, Disove, Žičke hrisovulje, Pečata varoši sremskokarlovačke, Nagrade kritičara "Borbe" za knjigu godine, nagrade "Miloš Crnjanski"…

Djela 
Objavio je sljedeće knjige pjesama:
 "Kupinovo", BIGZ, Beograd, 1986.
 "Ključ od kuće", Matica srpska, Novi Sad, 1991.
 "Blago Božije" (izabrane i nove pesme), Vreme knjige, Beograd, 1993.
 "Prelest severa", Prosveta, Beograd, 1995.
 "Prelest severa, krug račanski, Dunavom", Prosveta, Beograd, 1996.
 "Krug račanski, Dunavom" (posebno izdanje), Prosveta, Beograd, 1998.
 "Izabrane pesme", Nolit, Beograd, 1998.
 "Sedmica", Srpska književna zadruga, Beograd, 1999.
 "Bubnjalica u pčelinjaku", Gradska biblioteka Čačak, 2001.
 "Na staništu brezovih dedova", lirski zapisi, Povelja, Kraljevo.

Srpski pisci
Srpski lingvisti
Dobitnici Disove nagrade
Biografije, Bajina Bašta
Authority control
Georgij Lavov

Knez Grigorij Lavov (2. 11. 1861. — 7. 3. 1925) je bio premijer Rusije nakon februarske revolucije

Karijera 
Grigorij Lavov potiče iz plemićke dinastije Rurjikovič koja je vladala Rusijom do 1610. godine. Njegov obiteljski ogranak je tijekom stoljeća zauzimao mjesto kneževa Jaroslava. On sam se rađa 1861. godine u gradu Dresden na području Njemačke. Tijekom prvih godina života zajedno s roditeljima se vraća domovini i smješta u malenom ruskom mjestačcu imena Popovka pored Tule. Kao i ostale osobe iz svojega sloja on pohađa i uspješno završava fakultet. Tijekom ruske revolucije iz 1905 godine Lavov se upisuje u Konstitutivnu demokratsku partiju na čijoj listi će sljedeću godinu biti izabran u Dumu. Ukidanjem parlamenta Grigorij biva sada izabran u lokalnu upravu imena Zemstvo za što se još uvijek provode izbori. Zahvaljujući svojim političkim sposobnostima 1914. godine postaje predsjedavajući opće ruske unije zemstva što će iskoristiti za organiziranje pomoći ranjenima tijekom Prvog svjetskog rata što mu još diže politički rejting.

Premijer 
Poslije februarske revolucije zahvaljujući svom dotadašnjem položaju Grigorij Lavov rođen u Njemačkoj postaje premijer privremene vlade države u ratu s Njemačkom. Uz taj položaj on dodaje i onaj ministra unutrašnjih poslova s ciljem smirivanja stanja u državi. Prvi njegov zadatak tada postaje što učiniti s carem koji se nalazi na bojištu i još uvijek ima pod zapovjedništvom vojsku. Na sastanku on podržava abdikaciju Nikole II. u korist brata Mihajla II. čime bi se stvorila ustavna monarhija. Tek na prijetnju "svoga" ministra vojske Kerenskog da će napraviti novu revoluciju, ako se tako nešto izvede on odustaje 16. 3. 1917. godine

Iako do revolucije dolazi radi opće narodne želje da se okonča rat niti on niti Kerenski to ne žele nego čak pripremaju novu veliku ofenzivu za ljeto 1917. godine. Kada ona propada početkom srpnja narod Petrograda s podrškom komunista se ponovno pobunio. našavši se između Kerenskog s jedne i naroda s druge strane Lavov je bio prisiljen podnesti ostavku.

Kasniji život 
Ostatak vremena tijekom te revolucionarne 1917. godine Grigorij Lavov provodi u povučenom životu izvan politike. Do drastične promjene se ipak nije trebalo dugo čekati pošto po dolasku na vlast Lenjina on kao s druge strane i carska obitelj biva uhapšen. Znajući veoma dobro kako vjetar puše Lavov se odlučuje na uspješni bijeg iz zatvora nakon kojega odlazi u Pariz. Tamo će između 1918. i 1920 godine obavljati poslove za proturevolucionarne snage čijim očitim porazom se povlači u penziju. Tijekom posljednjih godina života povodeći se danas popularnim primjerom među političarima on piše svoju autobiografiju.

Ruski vladari
Ruski političari
Rjurikovići
Pučisti
Biografije, Ruska revolucija
Biografije, Dresden
Biografije, Pariz
Fantasy

Fantastika u užem smislu, poznata i pod engleskim nazivom fantasy, rjeđe epska fantastika, je oblik spekulativne fikcije (fantastike u širem smislu) koji za raziku od naučne fantastike ne bodi previše brigu o naučnoj plauzibilnosti, nego čitaoca uvodi u svet vila, čarobnjaka i magije.

Neki od nezaobilaznih autora fantastike su:
 J.R.R. Tolkien Hobbit, Gospodar prstenova, Silmarilion
 Rođer Zelazni Amberske kronike (10 nastavaka) Donesite mi glavu dražesnog princa'''', ... i zovem se Konrad, Gospodar svetlosti Stefan Donaldson
 Terry Pratchet Boja magije Robert Asprin Još jedan krasan mit, Mitovi i korupcija, Nove mitkoncepcije George R. R. Martin Pesma sudnjeg dana - Armagedon Rag, Pesma leda i vatre''

Povezano 
 science fantasy

Fantastika
Spekulativna fikcija
Opornica

Opornica je naselje u opštini Aerodrom u Šumadijskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 452 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 606 stanovnika). Naselje se sastoji iz 3 dela: Šumskog Raja, Reke i Majnića. Naselje je osnovano 1815. godine. Pod njivama se nalazi 237,57 ha, voćnjacima 29,75 ha, vinogradima 5,61 ha, livadama 12,79 ha, pašnjacima 14,89 ha dok ostalo zemljište zauzima 1,55 ha.

Demografija 
U naselju Opornica živi 365 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,1 godina (38,8 kod muškaraca i 41,5 kod žena). U naselju ima 131 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,45.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

Reference

Vanjske veze 

 Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
 Satelitska mapa (Wikimapia)
 Gugl satelitska mapa (Maplandia)
 Plan naselja na mapi (Mapquest)

Gradska opština Aerodrom
Naselja u centralnoj Srbiji
Đorđo Sladoje

Đorđo Sladoje  (Klinja kod Uloga, okolina Kalinovika, Hercegovina, 1954), pjesnik. Gimnaziju je završio u Sečnju, a studije sociologije u Sarajevu. Do 1992. godine živio je u Sarajevu, a od tada do 2007.godine  Vrbasu gde je bio sekretar Festivala jugoslovenske poezije mladih i osnivač i glavni urednik časopisa "Trag".Od 2007.godine živi u Novom Sadu, i radi kao urednik u Kulturnom centru Novog Sada.

Jedan je od najistrajnijih glasova stražilovske linije u srpskoj poeziji. Njegovo stvaralaštvo kreće se u tematsko-motivskom rasponu od ruralnog zavičajnog svijeta, sa svom florom i faunom, do urbanih tema i tema nasilja istorije nad pojedincem. Zagovornik je stava da lirske pjesme nema bez emocije, a težnja mu je da u pjesmi maksimalno osnaži intenzitet najčistijeg i najintenzivnijeg doživljaja svijeta, tj. dječjeg doživljaja. Glas Sladojevog lirskog subjekta ide u rasponu od skrušenog monaškog glasa do satiričnog tumača izvrnute zbilje.

Sladojev poetski svijet izgrađen je na krhotinama patrijarhalne kulture, ličnom i kolektivnom iskustvu. On je jedan od najboljih tumača onoga što nas je snašlo zdes i dnes, a uzrok zlom usudu vidi u odsustvu Hrista. Riječ je i o nepatvorenom pjesničkom glasu koji vezanim stihom postavlja suštinska pitanja o razlogu i smislu bivstvovanja.

Dobitnik je brojnih nagrada: lista "Mladost", "Grad pisaca" - Herceg Novi, "Zmajeve", "Branko Ćopić", "Risto Ratković", "Pjesnik - svjedok vremena", BIGZ-ove, "Kočićevog pera", "Kondira Kosovke devojke", "Pečata varoši sremskokarlovačke" i "Krune despota Stefana Lazarevića", "Dučićeva nagrada", "Žička hrisovulja", "Jelena Balšić", "Skender Kulenović", "Šantićeva nagrada", "Petrovdanski vijenac", Nagrada "Duško Trifunović", "Matijević", "Zmaj Ognjeni Vuk", "Marko Miljanov", "Velike Bazjaške povelje", "Pesničko uspenije"...

Djela 
Objavio je sljedeće knjige pjesama:
 "Dnevnik nesanice" (1976)
 "Veliki post" (1984)
 "Svakodnevni utornik" (1989)
 "Trepetnik" (1992)
 "Plač Svetog Save" (1995)
 "Petozarni mučenici" (1998)
 "Daleko je Hilandar" (2000)
 "Ogledalce srpsko" (2003)
 "Mala vaskrsenja" (2006)
 "Manastirski baštovan" (2008, 2009)
 "Zlatne olupine" (2012)

i knjige izabranih pjesama:
 "Dani lijevljani" (1996)
 "Čuvarkuća" (1999)
 "Duša sa sedam kora" (2003)
 "Pogled u avliju" (2006)
 "Gorska služba" (2010)
 "Zemlja i reči" (2011)

U Moskvi mu je dvojezično na ruskom i srpskom 
jeziku objavljen obiman izbor pesama 
 "Privikavanje na budućnost" (2007)

Sladoje, Đorđo
Authority control
Hepatocit

Hepatocit je ćelija tkiva jetre. Hepatociti sačinjavaju 70-80% jetrene mase.

Ove ćelije učestvuju u:
 Sintezi proteina 
 Skladištenju proteina
 Transformaciji ugljenih hidrata
 Sintezi holesterola, žučnih kiselina i fosfolipida
 Detoksifikaciji, modifikacijama, i ekskreciji eksogenih i endogenih supstanci
Hepatociti takođe iniciraju formiranje i sekreciju žuča.

Histologija 
Hepatociti imaju eozinofilnu citoplazmu, što je odraz brojnih mitohondrija, i bazofilni izgled usled velikih količina hrapavog endoplazmatičnog retikuluma i slobodnih ribozoma. Smeđe lipofuskinske granule su takođe primetne (sa poodmaklmi godinama) zajedno sa iregularnim neobojenim oblastima citoplazme; one su bogate citoplazmnim glikogenom i lipidnim naslagama koje su otklonjene tokom histološke pripreme. Srednji životni vek hepatocita je 5 meseci. Oni imaju sposobnost regeneracije.

Reference

Literatura

Spoljašnje veze 
 Hepatička histologija

Hepatologija
Ćelije životinja
Ljudske ćelije
Eukariotske ćelije
Ivan Negrišorac

Ivan Negrišorac (pravo ime: Dragan Stanić; Trstenik, 1956), pesnik. Bio je sekretar Matice srpske. Predaje teoriju književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Živi u Novom Sadu.

Započeo je pesnički život kao jedan od najznačajnijih protagonista neoavangarde. Svet viđen kao fragmentarna groteska, prenesen je na papir ludistički i na grafičkom i na semantičkom planu. Težnja da se eksperimentom ispitaju neistraženi poetski putevi, odvodi Negrišorca do loma jezika koji se nalazi na korak do nemuštog jezika. Ova poezija izgubila je usput i najupornije čitaoce, a i kritičari su počeli da se žale na nedostatak ključeva za glavne brave. U posljednjih desetak godina, Negrišorac čini prelom u svom viđenju sveta i u poeziji. Kroz postapokaliptičnu religioznost dolazi do "starinskog shvatanja sveta", ispisujući stihove koji sadrže ono najbolje u Negrišorčevoj vertikali pevanja: elokventnost, širinu poznavanja srpske i svjetske poezije i kulture, ludistički šarm i humor - uvijek deficitarnu kategoriju srpskog pesništva. U najnovije vreme Negrišorac se vratio bazičnom lirskom pjevanju.

Pored poezije, Negrišorac se bavi i književnom teorijom i kritikom. Redak je i dragocen spoj pjesnika i dramskog pisca - lûk koji ide od Jovana Sterije Popovića, preko Đure Jakšića, Laze Kostića, Momčila Nastasijevića, Miloša Crnjanskog, do Ljubomira Simovića.

Dobitnik je nagrada "Goran" Društva književnika Vojvodine, "Đura Jakšić"…

 Djela 
 "Trula jabuka" (pesme, 1981)
 "Rakljar. Želudac" (pesme, 1983)
 "Zemljopis" (pesme, 1986)
 "Toplo, hladno" (pesme, 1990)
 "Abrakadabra" (pesme, 1990)
 "Hop" (pesme, 1993)
 "Veznici" (pesme, 1995)
 "Prilozi" (izabrane pesme, 2002) "Anđeli umiru" (roman, 1998)
 "Fredi umire" (drama, 1989)
 "Kuc-kuc" (drama, 1990)
 "Istraga je u toku, zar ne?" (drama, 2000)
 "Legitimacija za beskućnike"'' (kritička studija, 1996)

Negrišorac, Ivan
Negrišorac, Ivan
Authority control
Mihailo Honijat

Mihailo Honijat (grč. Μιχαὴλ ὁ Χωνιάτης, oko 1140–oko 1220) bio je vizantijski pisac, brat poznatog istoriografa Nikite Honijata i arhiepiskop atinski. Nakon mladalačkih studija u Carigradu, bio je 1175. godine postavljen za atinskog arhiepiskopa. Nakon pada Carigrada 1204. godine i osnivanja Latinskog carstva, povukao se na ostrvo Keos, gde je i umro.

Honijat je bio retor i pesnik, sastavljao je katihetske homilije, panegirike, posmrtne govore u slavu svog učitelja Evstatija i svog brata Nikite, pisma i neke pesme. Njegovo obimno klasično obrazovanje ipak mu nije smetalo da se u potpunosti preda ugledanju na velike crkvene oce i njihove spise pre nego na jednog Demostena ili Pindara. Ipak, kao poznavaoca klasične starine provincijalna i zapuštena Atina ga je razočarala: to zanimljiviji su nam podaci koje daje o njoj. Honijatov inauguralni govor, održan na Akropolju, pokazuje njegovo duboko klasično obrazovanje, poznavanje grčke književnosti i veliki entuzijazam, koji je, međutim, bio u nesrazmeri sa materijalnom i duhovnom bedom njegovog doba. Ovi jadni uslovi su i podstakli Honijata da u heksametru sastavi Elegiju o Atini – poznatu i zato što je jedinstvena – o dekadenciji Atine, neku vrstu poetskog i antikvarskog epitafa prošloj veličini.

Istočnorimski pisci
Episkopi Atine
Masakr u Oued El-Hadu i Mezouari

Masakr u Oued El-Had and Mezouari se zbio 3.8. 1997. u dva sela kraj Ariba (v. kartu u wilayi Ain Defla u Alžiru. Gerlici su tada ubili između 40 i 76 civila. Podaci Algeria-Watcha daje pomalo neobičan opis počinitelja kao osoba s obrijanim glavama i obrvama, koji su navodno nosili zastave s natpisom "Bijesni na Boga".

Eksterni linkovi 
 Abed Charef
 Timeline
 Troubles
 La Tribune

Alžirski građanski rat
Roman Melod

Roman Melod (grč. Ρωμανὸς ὁ Μελωδός, 6. vek) bio je vizantijski pesnik, rođen u Emesi (danas Homs u Siriji).

Stvaralaštvo Romana Meloda predstavlja vrhunac vizantijske himnografije. Retko je koji vizantijski pesnik dobio tako krupne epitete kao Roman. Ne samo što ga smatraju "Pindarom ritmičke poezije" i "najvećim vizantijskim pesnikom", nego se dopušta mogućnost da Roman bude proglašen "najvećim crkvenim pesnikom svih vremena" (Karl Krumbacher). Hrišćanska crkva je, sa svoje strane, suptilnu religioznu inventivnost ovog meloda (= pevača) nagradila ranom kanonizacijom i ubrajanjem u znamenite svece Istoka. Donekle legendarni, podaci njegovog žitija omogućavaju da se rekonstruišu bar neke osnovne okolnosti biografije: rođen je svakako u Siriji, po narodnosti Jevrejin; u bejrutskoj crkvi Vaskresenja bio je đakon, a u Carigrad prelazi za vlade cara Anastasija I (491–518), gde služi kao sveštenik i piše veliki broj himni (kondaka) – legenda kaže: celu hiljadu. Najuspelije su mu, na primer, božićna pesma, pesma o strašnom sudu, o Judinoj izdaji i sl. Njegovo se pesništvo odlikuje svečanim, ali jednostavnim i elegantnim izrazom, bogatim figurama, nenameštenom, diskretnom dramatikom. Nikada ne prelazi u patetiku, verbalističko fraziranje mu je tuđe, i tako izbegava loše strane poznije vizantijske himnografije (8–11. vek). Na žalost, upravo je ta himnografija – verovatno zbog svoje veće liturgijske upotrebljivosti – potisnula delo Romana Meloda, i tek od nedavno oživljava interesovanje za ovoga pravog pesnika, pesnika ukusa, mere i duboke lirske topline.

Akatist (Ἀκάθιστος), izuzetno svečana himna, jedan je od vrhunaca Bogorodičinog kulta, ali i vizantijske crkvene pesme uopšte. To je pohvala Bogorodici u 24 strofe koje redom počinju slovima grčkog alfabeta. Himna je nazvana tako jer se peva stojeći. Akatist je pripisivan carigradskom patrijarhu Sergiju, Georgiju Pisidi pa čak i patrijarhu Fotiju, mada je Sergijevo autorstvo izgledalo najverovatnije s obzirom na vezivanje uvodne strofe Akatista za istorijski događaj razbijanja avarsko-slovenske opsade Carigrada 626. godine. Međutim, novija istraživanja formalnih i sadržinskih elemenata ove himne sve više upućuju na Romana Meloda kao njenog autora. Uvodna strofa je verovatno kasnije zamenila prvobitni Romanov tekst. Osećanje ekstatične zahvalnosti Bogorodici kao posrednici spasenja teče u ovoj himni kroz niz blistavih metaforskih epiteta kakve je samo grčki jezik, sa svojim neograničenim mogućnostima pravljenja prideva i neiscrpan u simbolici, mogao da načini.

Istočnorimski pisci
Authority control
Teamsters

Međunarodno bratstvo vozača kamiona (engleski: International Brotherhood of Teamsters, IBT), ranije nazvano pod nazivom Međunarodno bratstvo kočijaša, vozača, skladištara i pomagača Amerike je jedan od najvećih sindikata u Sjedinjenim Državama. Naziv i znak sindikata pokazuju njegovo porijeklo kao strukovnog sindikata prilikom osnivanja godine 1903. Engleska riječ teamster je u prošlosti označava osobu koja je vozila tim (team) volova, odnosno vagone s konjskom zapregom, odnosno kolonu mazgi. Za vodiče kolone mazgi se koristio izrat muleteer.

Sindikat je s vremenom narastao preko tih uskih strukovnih okvira zahvaljući razvoju auto-transporta, te organizirao "over-the-road" vozače na auto-cestama  , vozače filmskih studija, skladištare i mljekare u 1930-ima. Jurisdikcija sindikata je dalje proširena nakon drugog svjetskog rata kada su pod njegovo okrilje prešli tvornički, uslužni i radnici iz javnog sektora, pogotovo nakon što je sindikat izbačen iz AFL-CIO godine 1957. 

U isto vrijeme Teamstersi su razvile bliske veze s organiziranim kriminalima, i to na nivou Međunarodnog bratstva kao i na lokalnim nivoima. Zbog prodora organiziranog kriminala u sindikalne poslove federalna vlada je godinama pokušavala uatvoriti Jimmyja Hoffu i nasljednike, a godine 1988. je tužbom pokušala nametnuti federalni nadzor nad većim dijelom svakodnevnih djelovanja sindikata kao i internom izbornom procedurom. Ta je intervencija, zajedno s organiziranjem disidenata u sindikalnoj bazi, dovela do toga da godine 1991. Ron Carey postane generalni predsjednik. Godine 1998. je, nakon skandala u kome je otkriveno nedopušteno raspolaganje sindikalnih fondova za kampanju za njegov reizbor 1996. godine, sindikat preuzeo James P. Hoffa, sin Jimmyja Hoffe.

Godine 2005. Teamstersi su se ponovno povukli iz AFL-CIO (kome su se bili pridružiili 1985), te su se umjesto toga sa sindikatom Service Employees International Union udružili kako bi formirali nezavisnu Federaciju Promjene za pobjedu.

Vanjske veze 

 RoadDrivers.Org 
 Teamsters Online
 Statement by Teamster President James P. Hoffa of disaffilation from AFL-CIO 
 Letter from Teamster General President Hoffa to AFL-CIO General President Sweeney of intent of disaffiliation from AFL-CIO 
 Official history of the IBT 
 Teamsters Rail Conference 
 Brotherhood of Maintenance of Way Employes
 Brotherhood of Locomotive Engineers and Trainmen 
 Teamsters Canada Rail Conference
 Teamsters' involvement in the City Front Federation strike in San Francisco in 1901 
 1934 Minneapolis Stike Reprinted from Revolutionary History, Vol.2 No.1, Spring 1989. Marxist Internet Archive. Accessed April 3, 2004.
 Trotskyist Work in the Trade Unions, by Chris Knox 
 Profile of Dave Beck
 Report on organized crime influence in the Teamsters and other unions
 TDU history

Nastanci 1903.
Sindikat
Organizacije
Saobraćaj u SAD
Sindikat

Sindikat je organizacija koju stvaraju radnici. Sindikat može predstavljati radnike u određenoj gospodarskoj grani ili u određenoj tvrtki, a uspostavlja se kako bi poboljšao i održao plaće, naknade i radne uvjete. Sindikati se obično ujedinjuju u udruge sindikata i sindikalne središnjice. 

U mnogim zemljama sindikat može dobiti status pravne osobe. Takvi sindikati imaju određena zakonska prava i ovlasti, a najvažnije je pravo kolektivnih pregovora s poslodavcem kako bi poboljšao plaće, radno vrijeme i druge uvjete iz ugovora o radu radnika koje predstavlja, što znači da te stvari ne uspostavlja jednostrano uprava, nego ih dogovaraju obje strane. Kad sindikati nemaju takva prava ni ovlasti, obično prijete štrajkom i drugim kolektivnim akcijama kako bi vršili pritisak na poslodavca.

Sindikati se mogu uključiti i u šire političke i društvene prijepore, pa su u nekim zemljama blisko povezani s političkim strankama. Sindikati često koriste svoju organizacijsku snagu da promiču društvene mjere i zakone koji odgovaraju njihovom članstvu ili radnicima općenito. 

Iako se njihova politička struktura i samostalnost jako razlikuje od zemlje do zemlje, sindikati obično imenuju svoje vodstvo putem izbora.

Povezano 
 Sindikalizam
 Anarhosindikalizam

 
Radnički pokret
Društvo
Ekonomija
Georgije Pisida

Georgije Pisida (grč. Γεώργιος ὁ Πισίδας, 7. vek) bio je vizantijski književnik, rođen u oblasti Pisidija u unutrašnjosti jugozapadne Male Azije.

Georgije Pisida pripada među najznačajnije vizantijske pesnike profane poezije, koja je u Vizantiji u načelu doživela neuspeh. Pisida je za vreme vladavine cara Iraklija (610–641) bio đakon sv. Sofije i hartofilaks (čuvar arhiva) u Carigradu. Smatran je najboljim profanim pesnikom Vizantije: jednostavan je, tečan i dosledno veran jampskom trimetru. Heksametrom piše samo jednu jedinu pesmu. Od Pisidinih pesama sačuvano je dosta: pesma posvećena Iraklijevom dolasku u Carigrad, pohvala povodom Iraklijeve pobede nad Persijancima, pesma o odbijanju napada Avara i Slovena na Carigrad 626, Iraklijada, koja slavi cara i zaštitnika u dva epska pevanja, pesma u čast pronalaženja svetoga krsta, poetsko razmatranje O ljudskom životu, pesma O taštini života, dogmatska didaktička pesma protiv jeretika Sevira Antiohijskog, himna posvećena Hristovom vaskrsenju i mnogo drugih pesama, kao i mnogobrojne epigrame na duhovne i svetovne teme. 

Najopširnije Pisidino delo jeste Šestodnev (Ἑξαἤμερον), filozofsko-teološka didaktička pesma posvećena stvaranju sveta, s mnogobrojnim istorijskim osvrtima; od toga dela načinjen je jedan slovenski prevod. U Šestodnevu koristi jampski trimetar, a i da bi ispričao istoriju Iraklijevih pohoda primenio je taj isti metar, a da bi bio u skladu sa zakonitostima književnog roda, svoja pričanja je ukrasio retoričkim obrascima. Tako, na primer, odmah posle prikazivanja svetog Trojstva nailazi digresija o Homeru. On upoređuje Iraklija sa Mojsijem koji se bori sa novim faraonom, ili kad je pao car Foka, onda je Iraklije bio sličan Heraklu. Pisida je u Vizantiji uživao veliko poštovanje, a Mihailo Psel se pitao ko je veći pesnik – Euripid ili Pisida.

Istočnorimski pisci
Authority control