alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Vardarska Makedonija

Vardarska Makedonija, poznata i kao Sjeverna Makedonija ili Srpska Makedonija, ili kao Vardarska Srbija ili Južna Srbija, dio je oblasti Makedonije, koji je Bukušrekim mirom iz 1913. godine pripao Kraljevini Srbiji. Danas većina teritorija Vardarske Makedonije odgovara teritoriji Republike Sjeverne Makedonije (98,09%), dok se ostatak nalazi na teritoriji Republike Srbije (1,91%) i odgovara prostoru koje zauzima manastir Prohor Pčinjski sa okolonom. U njemu je održano prvo zasjedanje ASNOM-a koje je odlučilo da se osnuje makedonska država u sastavu federativne Jugoslavije.

Ipak, na mapama Makedonije Vardarska Makedonija ima različite granice od opšteprihvaćenih. Na mapama Makedonije koje je izradio Dimitrije Čupovski u Sankt Peterburgu 1913. godine, teritoriji Vardarske Makedonije pripali su dijelovi istočne Albanije (okolina Piškopeje sjeverozapadno od Debra), dijelovi Metohije (Kačanik i okolina) i krajnje južni dijelovi središnje Srbije (Preševo). Isto tako dijelovi Metohije i središnje Srbije (bez dijelova Albanije) smješteni su na mapi Makedonije koju su izradili francuski stručnjaci 1925. godine.

Prvobitnim Bukureškim mirom oblast Strumice je pripala Kraljevini Bugarskoj, ali nakon Prvog svjetkog rata Nejskim mirovnim ugovom iz 1919. godine Bugarska je bila primorana da tu oblast prepusti Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca i ona se tako uklopila u oblast Vardaske Makedonije.

Povezano 
 Makedonija (oblast)
 Republika Makedonija
 Vardarska banovina

Izvori 

Geografija Makedonije
Ötztalske Alpe

Ötztalske Alpe (Ötztaler Alpen na njemačkom) je planinski masiv u centralnim Alpama u Evropi, na granici Italije i Austrije. U podnožju masiva prema jugozapadu i Innsbrucku teče rijeka Inn.

Zapadnu granicu masiva markira Reschenski prijevoj, dok ih na istoku od Stubaiskih Alpi dijeli Timmelsjoch.

Najviša vrh Ötztalskih Alpa je Wildspitze (3774 m), koji je također druga po visini planina u Austriji (nakon Großglocknera). Nalazi se na jednom od grana koja se od glavnog lanca odvaja prema sjeveru i sjeveroistoku.

U septembru 1991. je pronađen ledeni čovjek Ötzi kod lokaliteta Hauslabjoch, između vrhova Fineilspitze i Similaun.

Vrhovi 
Glavni vrhovi Ötztalski Alpi su:

Prijevoji 
Glavni prijevoji Ötztalskih Alpi su:

Planinski masivi u Austriji
Planinski masivi u Italiji
Alpe
Tirol
Geografija Trentina-Južnog Tirola
Ubistvo

Ubistvo ili ubojstvo, u najširem smislu, svako ljudsko djelo koje za neposrednu posljedicu ima smrt drugog čovjeka. Za njega se također koristi i izraz homicid koji dolazi od latinskih riječi homo (čovjek) i cedere (sjeći).

U užem smislu ubistvom se smatra samo ono oduzimanje tuđeg života koje je protivno pravu, pa se kao definicija često navodi protivpravno lišavanje odnosno protupravno oduzimanje života. Gotovo sve države u svojim pravnim sistemima, odnosno krivičnom zakonodavstvu ubistvo smatraju jednim od najtežih zločina te ga u skladu s time reguliraju.

Vrste ubistava 

Ovisno o državi, o okolnostima oduzimanja života - pri čemu su najvažniji nehat i umišljaj - razlikuju se slijedeće vrste ubistva:

 tzv. obično ubistvo, odnosno ubistvo s umišljajem;
 teško ili kvalificirano ubistvo, ponekad ubistvo iz predumišljaja;
 ubistvo na mah;
 ubistvo iz nehata

Neka zakonodavstva kao poseban oblik ubistva opisuju čedomorstvo.

U anglosaksonskoj pravnoj tradiciji se ubistvo na mah i ubistvo iz nehata smješta u izraz manslaughter.

U hrvatskoj pravnoj terminologiji se u 19. i početkom 20. vijeka za ubistvo iz predumišljaja koristio izraz umorstvo, pa se ponekad i taj izraz kolokvijalno koristi kao sinonim za ubistvo.

Vrste ubistava s obzirom na ubijenu osobu 

Za ubistva u odnosu na to koja ili koliko osoba je ubijeno, odnosno u kakvoj su vezi s ubicom, se koriste posebni izrazi:

 infanticid ili ubistvo djece;
 patricid ili ubistvo vlastitog oca;
 matricid ili ubistvo vlastite majke;
 fratricid ili ubistvo vlastitog brata ili sestre;
 genocid

Ubistva u pokušaju 

Krivično djelo čiji je počinitelj umišljajno pokušao, ali nije uspio prouzročiti smrt neke osobe se u mnogim zakonodavstvima tretira kao ubistvo u pokušaju ili pokušaj ubistva.

Krivično djelo prilikom koga je počinitelj namjeravao izazvati teške tjelesne ozljede, ali kao posljedicu prouzročio smrt druge osobe se obično ne tretira kao ubistvo ili pokušaj ubistva nego kao kvalificirani oblik teške tjelesne ozljede.

Ubistva koja ne predstavljaju zločin 

Pravo u mnogim državama dozvoljava da se, pod određenim okolnostima, drugoj osobi oduzme život. To su:

 ubistvo iz samoodbrane;
 ubistvo u krajnjoj nuždi;
 pogubljenje, odnosno izvršenje smrtne kazne;
 eutanazija.

Povezano 
 Samoubistvo

 
Zločini
Kriminologija
Opservatorij

Opservatorij ili opservatorija (lat. observatorium, od observare: promatrati), mjesto koje se koristi za promatranje događaja. Određene znanstvene discipline kao astronomija, klimatologija, geologija, meteorologija i vulkanologija koriste opservatorije za pričvršćivanje instrumenata kojima se vrše opažanja. Opservatoriji mogu biti privremeni ili stalni, što ovisi o svrsi opservatorija i lokacije na kojoj je ustanovljen.

Povezano 
 vulkanski opservatorij
 svemirski opservatorij
 zvjezdarnica
 teleskop
 Popis opservatorija

 
Astronomija
Građevine
Kupole
Menes

Menes je bio egipatski faraon iz prve dinastije, po nekim istoričarima i osnivač te dinastije. Živeo je oko 3100-3000. pne.. 

Prema legendi, Menes je zaslužan za ujedinjenje Gornjeg i Donjeg Egipta u kraljevstvo. Maneton ga zove Menes, Herodot ga zove Min, a prema nekim listama kraljeva iz vremena devetnaeste dinastije njegovo ime je Meni.

Otkriće Narmerove palete krajem 19. veka, dovelo je do nekih neslaganja. Naime, na njoj je prikazan kralj Narmer kako drži ujedinjene simbole Gornjeg i Donjeg Egipta. Zato neki egiptolozi tvrde da su Narmer i Menes ista osoba, drugi tvrde da je Menes nasledio već ujedinjeno carstvo od Narmera, dok neki tvrde da je Narmer započeo, a Menes dovršio proces ujedinjenja. Dok postoje arheološki dokazi da je postojao faraon Narmer, nema dokaza da je postojao Menes. Zato postaje sve verovatnije da je Menes zapravo Narmer. 

Prema Manetonu, Menesa je u 62. godini ubio nilski konj.

Vidi još 
 Spisak faraona
Vecina ljudi,naucnika i egiptologa tvrdi da su bili razlicite osobe

Eksterni linkovi 

 Ko je bio Menes

Drevni Egipćani
Faraoni

es:Menes
Krstionica

Krstionica ili baptisterij izvorno je krsni zdenac, to jest mali bazen u kojem su se obavljala krštenja.

Postoje ostaci takvih krstionica iz 4. stoljeća, a obično su imale križni tlocrt s dva niza stuba kojima se silazilo u krstionicu i iz nje izlazilo. Prve krstionice razvile su se iz židovskih bazena za obredno pranje, o kojima na Bliskom istoku postoje arheološki dokazi barem iz 1. stoljeća. Postoje naznake da su takve krstionice postojale već u samim počecima kršćanstva.

Kasnije, u kršćanskom graditeljstvu od 4. do 14. stoljeća naziv „krstionica“ označavat će i posebnu građevinu vezanu uz biskupsku crkvu, a namijenjenu obredu krštenja. Redovito kružna ili poligonalna tlocrta s udubljenim bazenom za uranjanje, poslije samo za polijevanje krštenika. Rani primjer pomičnog bazena krstionice je Višeslavova krstionica iz Nina, s početka 9. stoljeća.

Od 12. stoljeća i u svim župnim crkvama grade se kamene ili metalne posude, često na jednoj nozi ili postolju (školjka) koje zamjenjuju bazen; smještena u brodu, kapeli ili sakristiji crkve.

Povezano 
 Ranokršćanska arhitektura

Kršćanski vjerski objekti
Ranokršćanska arhitektura
Zastava

Zastava (barjak, steg) je parče tkanine, veće ili manje, obično pravougaonog oblika i višebojno, koje se nalazi okačeno na jarbolu ili drugom pogodnom držaču. Zastava služi za svrhu identifikacije ili signalizacije. Uobičajeno je da zastave imaju jednu od kraćih strana zakačenu za jarbol i da se vijore horizontalno, iako je moguće i drugačije.

Zastava kvadratnog oblika naziva se barjak.

Istorija zastava počinje od vremena Rimljana, koji su zastave (vexillum) koristili za identifikaciju legija. Kasniji razvoj je uglavnom vezan za grbove, pa su tako srednjevekovne zastave uglavnom bile prikazi grbova određenog vladara ili feudalca. 

Danas su zastave u širokoj upotrebi, bilo kao zvanične (državne, regionalne, opštinske, vojne), nezvanične (sportski klubovi, navijači, političke stranke) ili kao sredstvo signalizacije na moru (pomorske zastave). 
Svaka država danas ima državnu zastavu. Libija je jedina zemlja na svetu koja ima potpuno jednobojnu zastavu.

Nauka koja proučava zastave naziva se veksilologija.

 
Veksilologija
Simboli
Državna zastava

Državna zastava je zvanična zastava određene države, koja je kao takva propisana ustavom, obično u prvim članovima. Mogu postojati dve varijante zastava predviđenih ustavom - državna (koju koriste zvanični organi) i narodna (dozvoljeno korišćenje od nedržavnih organa). Državne zastave se od narodnih obično razlikuju time što na sebi imaju državni grb.
Kako su državne zastave najočigledniji simboli određene države, isticanje zastava, kako domaćih tako i stranih strogo se reguliše ustavom i/ili zakonima.

Sve države sveta danas imaju državnu zastavu, bilo da imaju sopstvenu ili koriste tuđu.

 
Zastave
Zastava
Simboli
Državni grb

Državni grb je zvanični grb određene države, i kao takav je propisan ustavom, obično u prvim članovima i uz propisivanje zastave. Državni grb može imati nekoliko varijacija, tj. biti veliki, srednji i mali, u zavisnosti od mesta i prilike primene.
Izgled državnog grba može biti uređen i zakonom koji će razraditi ustavnu odredbu.
Pod državnim grbom se ne podrazumeva samo grb u striktnom smislu reči, to može biti i amblem ili pečat.
Države koje nemaju grb su retke. Najpoznatija je Francuska, čiji je grb neformalan.

 
Grbovi
Grbovi
Veksilologija

Veksilologija je naučno proučavanje zastava. Naziv je stvorio oko 1957. godine Vitni Smit iz SAD, trenutno najistaknutiji veksilolog na svetu i autor mnogih knjiga i članaka na ovu temu. U početku je smatrana delom heraldike, a neki je smatraju i granom semiotike. Osoba koja proučava zastave je veksilolog, a neko ko ih stvara je veksilograf.

Reč veksilologija je sinteza latinske reči vexillum i sufiksa –ology koji znači proučavanje nečega, nauku o nečemu. Vexillum je bio tip zastave korišćen od strane rimskih legija tokom klasičnog perioda. Za razliku od današnjih zastava, bio je uspravno postavljen i okačen na koplje.

Veksilolozi su aktivni u nekoliko nacionalnih asocijacija pod pokroviteljstvom FIAV (Fédération internationale des associations vexillologiques). Svake druge godine, ova asocijacija organizuje Međunarodni kongres veksilologije.

Spoljašnje veze 

 FOTW (Zastave sveta)
 Baza svetskih zastava
 francusko Veksilološko društvo zapada
 Britanski Institut zastava)
 Srpsko veksilološko društvo
 NAVA Severnoamerička veksilološka asocijacija

 
Pomoćne historijske nauke
Heraldika

Heraldika je nauka o grbovima.

U srednjem veku kad su vitezovi nosili oklope i kacige bilo je vrlo teško da se međusobno raspoznaju. Zbog toga su počeli da nose znamenja (grbove) vladara kojima su potčinjeni. Naročito tokom krstaških ratova ova "moda" se proširila u celoj Evropi. Ubrzo je broj različitih grbova toliko narastao da kraljevi nisu više mogli da pamte koji je koji. Umesto njih su pamtili prvi heraldičari. Oni su za vreme bitaka stajali pored kraljeva i pojašnjavali im koji vojnici pripadaju kom velikašu i na čijoj strani se bore.

Još tada, iz XI – XIII veka, datiraju prva pravila heraldike. Prvo i osnovno je: grb mora da bude prepoznatljiv (jasan) na daljinu–razumljivo je zašto. Iz ovog su izvučena neka praktična pravila. Boja ne sme da ide uz boju, i metal ne sme da bude uz metal. (Metali su inače srebro i zlato, tj. bela i žuta.) Zatim, koriste se samo čiste boje a ne pastelne ili nejasne, kako bi se i na velikoj daljini razlikovale.

Punjenje je ono što stavimo unutar grba, najčešće kakva životinja ili biljka, a može da bude i tvrđava, ili uopšte ma koji predmet.

Ako stručnim jezikom "opišemo" grb, svaki heraldičar će po tom tekstualnom opisu moći da nacrta kako grb približno izgleda. Postoje i računarski programi koji manje ili više uspešno crtaju grbove po opisima. Taj opis se naziva blazon, i prilično je jednostavan, s tim što je potrebno poznavati terminologiju, koja je mešavina francuskih, engleskih i latinskih naziva.

Neka od imena boja koje se koriste u heraldici su: žuta (zlato)—or, bela (srebro)—argent, crvena—gules, plava—azure, crna—sable, zelena—vert, ljubičasta—purpure, narandžasta—tenne, nebesko plava—bleu celeste, "krvavo" crvena—sanguine, tamno crvena—murrey...

Pogledaj 
 Značenje boja u heraldici
 Značenje životinja u heraldici
 Srpsko heraldičko društvo "Beli Orao"
 Osnovna heraldička pravila

Eksterni linkovi 

 Srpsko Rodoslovno Društvo i Beli Orao
 Centar za Istraživanje Pravoslavnoga Monarhizma - Odbor za Heraldičke i Genealoške Studije 
 Srpski Grbovi
 Rečnik heraldičkih pojmova
Značenje boja u heraldici

Ovo su heraldička značenja kojih bi se trebalo pridržavati prilikom pravljenja grbova, međutim ima grbova koji su nastali po nekoj legendi nevezano od ovih pravila.

Ispod se nalazi spisak boja koje se najčešće pojavljuju u heraldici i njihova značenja, dok se u zagradi nalazi heraldički izraz.

 Zlatna boja (Or), odnosno Žuta - velikodušnost
 Srebrna boja (Argent), odnosno Bela - mir i čestitost
 Crna boja (Sable) - postojanost, ponekad žalost
 Plava boja (Azure) - odanost i istina
 Crvena boja (Gules) - hrabrost i velikodušnost
 Zelena boja (Vert) - nada, radost, ponekad odanost u ljubavi
 Purpurna odnosno grimizna boja (Purpure) - carsko dostojanstvo, nezavisnost i pravičnost
 Žutosmeđa boja (Tenné) - zaslužno slavoljublje
 Krvavo - crvena boja (Sanguine) - promišljen u borbi

Boje
Grbovi
Indoarijci

Indoarijci su etnolingvistički potomci indijske grane Indoiranaca. Najstariji zapisi o Indoarijcima su u Rigvedi, te u hetitskim i asirskim referencama na vladare naroda Mitanija. Indoarijska plemena koja su stvorila vedsku civilizaciju se ponekad nazivaju Vedskim Arijcima, a njihova vedska religija je preteča modernog hinduizma.

Indoiranska nadporodica u modernoj se terminologiji naziva i arijskom, a korištenje termina arija ovjereno je kod obje podgrupe (iranske i indoarijske). Termin se na indoarijskoj strani pojavljuje u sanskritu, a na iranskoj u avestičkom i staroperzijskom.

Danas ima otprilike milijardu ljudi koji govore indoarijskim jezicima, uglavnom na Indijskom podkontinentu, ali i na drugim kontinentima.

 
Indoiranski narodi
Rgveda

Rgveda ili Rigveda (sanskrit:  , tatpurusha složenica od  "pohvala, stih" i  "znanje") je zbirka himni na Vedski sanskrit koja se smatra jednim od četiri najsvjetija vjerska teksta hindusa, poznatih kao Vede. Također se smatra jednom od najstarijih zbirki ideja u historiji čovječastav. Geografske i etnološke reference u Rigvedi daju naznake da je Rigveda bila napisana oko godine 3000. pne. za vrijeme vedskog perioda u Punjabu (Sapta Sindhu), što ga čini jednim od najstarijih tekstova napisanih na jednom od indoevropskih jezika te jednim od najstarijih vjerskih tekstova na svijetu. Kroz vijekove se prenosio usmenom predajom te se vjerojatno nije zapisao sve do kasne antike ili ranog srednjeg vijeka.

Bilješke

Vanjske veze 

Tekst
 Full text in Sanskrit with Devanagari (Wikisource)
 Rig-veda at sacred-texts.com
Ostalo
 Index of Hymns of Rig Veda
 Rig Veda  Sri Aurobindo Kapali Sastry Institute
 Audio download links for Rig Veda

Vede
Hinduizam
Iberi

Iberi ili Iberijci su bili drevni, predindoevropski narodi koji su nastanjivali istočni i jugoistočni dio Iberskog poluotoka u prahistorijskim i historijskim vremena. Postoje dvije teorije o njihovom porijeklu: 
 Jedna teorija tvrdi da su u Španiju došli u 3. milenijum pne., iako je njihov dolazak datiran još u 4000. pne.. Većina naučnika priklonjena ovoj teoriji na temelju arheoloških dokaza smatra da su Iberi došli iz oblasti na istoku Mediterana, iako neki špekuliraju da su možda potekli iz sjeverne Afrike. Iberi su se po tome morali prvo naseliti na istočnoj obali Španije, a potom kasnije proširiti po Iberskom poluotoku. 
 Alternativna teorija smatra da su oni bili prvotni stanovnici zapadne Evrope te tvorci/nasljednici velike megalitske kulture na tom području, a tu teoriju djelomično podržavaju genetičke studije. Iberi bi stoga trebali biti slični ili istovjetni sa stanovništvom koje su pokorili Kelti u 1. milenijumu pne. u Irskoj, Britaniji i Francuskoj, te pripadati preindoevropskom stanovništvu Evrope kao što su Arkađani u Grčkoj, Pikti u Škotskoj ili Etruščani u Italiji. 1  2  3 

Iberi su živjeli u izoliranim zajednicima temeljenima na plemenima. Također su poznavali obradu metala, uključujući broncu te poljoprirvredne tehnike. U kasnijim godinama Iberi su evoluirali u složeniju civilizaciju s urbaniziranim zajednicama i društvenom stratifikacijom. Trgovali su metalima s Feničanima, Grcima i Kartašanima. 

U moderno doba se izraz Iberijac koristi za stanovnika Iberijskog poluotoka.

Drevni narodi
Historija Španije
Magdalena

Magdalena se može odnositi na:

Fikcija 
 Magdalena, lik iz stripa

Toponimi 
 Čile
 Otok Magdalena
 Filipini
 Magdalena (Laguna), općina
 Kolumbija
 Departman Magdalena
 Rijeka Magdalena
 Dolina Magdalena
 Meksiko
 Magdalena (Jalisco)
 Magdalena de Kino u Sonori
 Peru
 Magdalena u regiji Amazonas
 Magdalena del Mar
 SAD
 Magdalena (New Mexico)
 Španija
 Poluotok Magdalena

Umjetnost 
 Magdalena (mjuzikl)
 "Magdalena," pjesma grupe A Perfect Circle s njihovog albuma Mer de Noms iz 2000. godine

Osoba 
 Magdalena Wróbel (supermodel)
 Magdalena Rivas

Imena
Magdalena (departman)

Magdalena je departman Kolumbije. Predstavlja jednu od devet prvotnih država koje su činile "Sjedinjene Države Kolumbije." Nalazi se na sjeveru zamlje. Glavni grad Magdalene je Santa Marta. Ime je dobila po rijeci Magdalena.

Općine 
 Aracataca
 Ariguani
 Cerro San Antonio
 Chivolo
 Ciénaga
 El Banco
 El Piñón
 Fundación
 Guamal
 Pedraza
 Pivijay
 Plató
 Puebloviejo
 Remolino
 Salamina
 San Sebastián de Buenavista
 Santa Ana
 Santa Marta
 San Zenón
 Sitionuevo
 Tenerife

Vladini link 
(španski) http://www.gobmagdalena.gov.co

Departmani Kolumbije
Bolívar (departman)

Bolivar (španjolski: Departamento de Bolivar) je jedan od 33 departmana na koji je Kolumbija administrativno 
podjeljena.  

Departman je osnovan 1857. kao jedan od prvih departmana.

Karakteristike
Bolivar ima površinu od 26,719 km², na kojoj je 2020. živilo 2,180,976 stanovnika.

Bolivar je na sjeverozapadu omeđen Karipskim morem, na zapadu rijekom Cauca a na istoku rijekom Magdalena. 
Velik dio njegove površine sastoji se od vrućih, vlažnih, šumovitih nizina.

Departman sa zapada graniči sa departmanima Sucre i Córdoba, sa sjevera i sjeveroistoka sa Departmanom Atlantico i sa istoka sa Departmanom Magdalena.

Administrativni centar departmana je grad Cartagena.

Administrativna podjela 
Departman Bolivar je podjeljen na 46 općine (španjolski: municipalities).

Privreda 
Privreda Bolivara bazira se na poljoprivredi (žitarice, šećerna trska, kava, duhan, pamuk) i stočarstvu.

Od ruda ima zlato, ugljenu i naftu. Industrija je koncentrirana u Cartageni u kom se prerađuje nafta, proizvodi tekstil i piće. 
Transportna žila kucavica je rijeka Magdalene, uz nešto cesta.

Izvori

Vanjske veze 

 Gobernación del Bolivar 

Administrativna podjela Kolumbije
Lonnie Thompson

Lonnie Thompson je glaciolog i profesor na Katedri za geološke nauke na Državnom univerzitetu Ohija. Stekao je svjetska proznanja zahvaljujući bušenju ledene jezgre s planinskih ledenjaka i ledenih kapa u tropskim i subtropskim dijelovima svijeta. On i njegova supruga Ellen Mosely-Thompson, vode paleoklimatološku grupu istraživača ledenih jezgara u Byrdovom Centru za polarna istraživanja.  

Lonnie Thompson je dobio diplomu koledža na Univerzitetu Marshall, gdje je studirao geologiju. Nakon toga je pohađao Državni Univerzitet Ohioa gdje je dobio diplomu i magisterij.

Eksterni linkovi 
 Ice Core Paleoclimatology Research Group , Lonnie's and Ellen's research group at OSU.
 Lonnie's web page at Byrd Polar
 Ellen's web page at Byrd Polar
 Lonnie Thompson's Department of Geological Sciences faculty home page 
 Ellen Mosely-Thompson's Department of Geography faculty home page 
 Lonnie Thompson, biography from the Encyclopedia of World Biography
 "Deciphering the ice: scientist drills into tropical glaciers for clues to Earth's climate changes"  from CNN/Time. 
 "Tropical Glacier Retreat" s RealClimatea., 23.5.2005.
 "The 'Indiana Jones' of a Shrinking Realm", biografski profil Thompsona u Washington Postu od 29.7. 2006.

Američki geolozi
Američki naučnici
Klimatologija
Državni univerzitet Ohaja

Državni univerzitet Ohaja (engleski: The Ohio State University (OSU) je spolono mješoviti javni istraživački univerzitet u američkoj državi Ohio. Univerzitet je osnovan godine 1870. kao land-grant university te je trenutno treći najveći univerzitet u SAD. Ohio State je trenutno od strane U.S. News & World Reporta rangiran kao najbolji javni univerzitet u Ohaju. Iako u Ohaju postoji decentralizirani sistem visokog obrazovanja, Ohajo Stejt (Ohio State) se unutar države i van njenih granica smatra glavnom institucijom u državnom sistemu javnog visokog obrazovanja.

Glavni kampus Ohajo Stejta je smešten u Columbusu. Univerzitet takođe ima regionalne kampuse u Limi, Mansfieldu, Marionu, i Newark. Uz to Ohajo Stejt ima i mali kampus i istraživačko postrojenje na Gibraltar Islandu (Stone Lab), te poljoprivredni istraživački institut u Vusteru.

V. također 
 Byrdov polarni istraživački centar

Bilješke 
  
 The Ohio State University Mirror Lake Hollow (1984) by John H. Herrick, Executive Director Emeritus, Campus Planning
 The Ohio State University Oval (1982) by John H. Herrick, Executive Director Emeritus, Campus Planning
 
 
 The Ohio State University Oral History Project
 Interactive Historical Map of The Ohio State University Campus 
 John H. Herrick Archives at the Knowlton School of Architecture

Vanjske veze 

 The Ohio State University — Official website
 Ohio State Alumni Association
 Official Athletics website

Pridruženi mediji 
 The WOSU Stations — Public Broadcasting
 The Lantern — Student Newspaper
 Buckeye TV — Student Television 
 The Underground — Student Radio
 onCampus — Official Newspaper
 The Ohio State Sentinel — a newspaper published by students, but not sponsored by the University

Vidi još 
Akreditacija institucija za visoko obrazovanje u SAD-u

Reference 

Problemi
Univerziteti u američkoj saveznoj državi Ohio
Ljubav

Ljubav može opisivati snažan osećaj privrženosti. U govoru obično označava međuljudsku ljubav, međutim ona može označavati ljubav prema državi, cilju, sportu itd. Međuljudska ljubav je odnos između dve osobe veći od same naklonosti jedne prema drugoj, te je usko vezana sa međuljudskim odnosima (ljubav između članova porodice, prijatelja i sl.). Neuzvraćena ljubav se odnosi na one osećaje ljubavi koji nisu recipročni. Isto tako postoje mnogi psihološki poremećaji kao što je erotomanija.

Neki elementi koji su često prisutni u međuljudskoj ljubavi su: 
 naklonost – međusobno uvažavanje; 
 privrženost – zadovoljavanje osnovnih emocionalnih potreba; 
 altruizam – međusobna nesebičnost; 
 uzvraćanje – obostrana ljubav; 
 vezanje – želja za očuvanjem ljubavi; 
 emocionalna intimnost – deljenje emocija i osećaja; 
 prijateljstvo – prijateljski duh; porodična povezanost; 
 strast – seksualna želja; 
 psihička intimnost – deljenje intimnog osobnog prostora; 
 lični interes – želja za nekom nagradom; 
 uslužnost – želja za međusobnim pomaganjem.

Susane i Clyde Hendrick razvili su skalu ljubavnih odnosa baziranu na John Alan Leeovoj teoriji zvanoj Stilovi ljubavi, u kojoj je međuljudski ljubavni odnos podeljen u šest delova:
 Eros – strasna, fizička ljubav bazirana na fizičkom izgledu;
 Ludus – ljubav se shvata kao igra te je zabavna;
 Storge – nežna ljubav koja se sporo razvija bazirajući se na sličnosti;
 Pragma – pragmatična ljubav;
 Manija – visoko emocionalna, nestabilna ljubav, stereotip romantične ljubavi;
 Agape – nesebična, altruistična, duhovna ljubav.

Istraživači Hendrick su otkrili da su muškarci više ludični i manični, dok su žene više storgične i pragmatične.

Misticizam i ljubav 
U mnogim mističkim filozofskim, vjerskim ili teozofskim pravcima, pojam Božanske ljubavi je veoma izražen kao centralna tačka mističkog učenja i življenja, često izraženo putem repetitivnih molitvi, koreografije, i obreda.

Relevantni članci 
 Filozofija
 Psihologija
 Sufizam
 Tasavuf

Eksterni linkovi 

 "Volim te" na različitim jezicima
 Definicija ljubavi
 The Science of Love 
 Top 150 Definitions of Love
 Love in Judaism
 Zaolian (早恋) on Chinese Wikipedia
 Diskurs o tom što je ljubav 

Filozofska terminologija
Psihologija
Ramazan (mesec u kalendaru)

Ramazan je deveti mjesec muslimanskog kalenadara. To je za muslimane sveti mjesec jer je u njemu počela objava Kurana, u mubarek noći Kadra. U tijeku ramazana muslimanima je zabranjeno ratovanje, a strogo naređen post.

Veze 
 Ramazanski post

Islamski kalendar
Ariadne Artiles

.

Ariadne Artiles je španski model rodjena 18. januara 1982. godine u Velikim Kanarima (Gran Canario), jednom od Kanarskih ostrva, zapadno od Maroka. 

Ariadnin otac je španskog porekla, dok je njena majka iz Venecuele.

Ostali podaci 
Horoskopski znak: Jarac 
Visina: 175 cm 
Broj obuce: 38 - 39 
Hobiji: Filmovi, muzika, kupanje na plazi.

Vanjske veze 
 Službena stranica  
 Web con información sobre la modelo canaria 
 Vídeo sobre Ariadne Artiles 
 Anuncio de El Corte Inglés con Ariadne Artiles, entre otras 

Artiles, Ariadne
Polarni istraživački centar Byrd

Polarni istraživački centar Byrd (engleski: Byrd Polar Research Center, BPRC) je istraživački institut osnovan godine 1960. na Državnom univerzitetu Ohio (Ohio State University) u SAD pod nazivom Byrdov polarni centar. Na njemu su se ispočetka provodila istraživanja iz oblasti geologije, glaciologija i biologije.

Nakon što mu se godine 1987. promijenilo ime, proširio je aktivnosti na paleoklimatologiju, teledetekciju, polarnu meteorologiju i geokemiju.

Danas se na njemu vrše istraživanja efekta klimatskih promjena na ledeni pokrov.

Vanjski linkovi 
 Byrd Polar Research Center 
 OSU Libraries KnowledgeBank on Byrd Polar Research Center
 The Conference Board

Byrd
Ledena kapa Quelccaya

Ledena kapa Quelccaya je najveće zaleđeno područje u tropima. Smještena je oblasti Cordillera Oriental u Andama u Peruu, odnosno na prosječnoj visini od 5.470 metara (18,600 ft) te se prostire na površini od 44 kvadratna kilometra (17 mi²). Kao što je slučaj s većinom ledenjaka na Zemlji, i Ledena kapa Quelccaya se značajno povukla otkako je prvi put proučavana, odnosno od godine 1978. ledena kapa je izgubila 20% svoje mase. Stopa povlačenja ledenog pokrova se također počela ubrzavati. Uspoređujući snimke iz 1963. i 1878. procijenjen je godišnje povlačenje od 4.7 metra (15.4 ft). U prvih nekoliko godina 21. vijeka, godišnje povlačenje je procijenjeno na 205 metara (672 ft),odnosno 40 puta brže. Najveći vanjski ledenjak Ledene kape Quelccaya je ledenjak Qori Kalis, koji se također značajno povukao od 1963.

Proučavanje ledene jezgre 

Uzorci ledene jezgre iz Quelccaya datiraju 2.000 godina u prošlost i pokazuju promjene atmosferskih prilike. U tim uzorcima razmjer izotopa kisika, kisik-18 prema kisiku-16, je naglo porastao u posljednjih 50 godina, što je jasan znak široko rasprostranjenog trenda zatopljavanja. Kako se glacijalni led povlači, tako pokazuije skoro potpuno sačuvane nefosilizirane primjerke bilja koji su datirani prije 5.600 godina, što indicira da je prije 50 vijekova ledena kapa bila daleko manja nego što je sada.

Ledene jezgre uzete iz ledenjaka Upper Fremont u američkog državi Wyoming su također pokazali preklapanje s promjenama u omjeru kisikovih itotopa pronađenih u uzorcima ledene jezgre iz Ledene kape Quelccaya. Oba seta primjeraka pokazuju da se ova promjena dogodila tokom sredine 19. vijeka, na kraju malog ledenog doba, odnbosno perioda hladnijih globalnih temperatura između 1550 i 1850. Nagle promjene u omjeru kisikovih izotipa pronađenim u uzorcima ledenih jezgara iz ova dva ledenjaka, koja su udaljena jedni od drugih, pružaju dokaze o nagloj promjeni klime na srednjim geografskim širinama planeta.

Citirane bilješke 
 

Ledenjaci
Jamna kultura

Jamna (od ruske riječi яма "jama") ili kultura jamnog groba ili Kultura okernog groba je kultura kasno bakarnog doba/ranog brončano doba smještena oko oblasti rijeka Bug/Dnjestar/Ural (Pontske stepe), koja datira između 36.–23. vijeka pne. Kultura je bila pretežno nomadska, uz nešto poljoprivrede koja se koristila uz obale rijeka te nešto utvrđenih brežuljaka. 

Karakteristika kulture su pogrebi u kurganima, (grobni humak) odnosno u jamnim grobovima gdje su tijelima bila savijana koljena. Tijela su se pokrivala okerom. Više grobova je pronađeno u pojedinim kurganima, često dodatno iskopani. Značajno da su se u grobovima nalazile i ritualne žrtve (goveda, svinje, ovce, koze i konji), što je običaj koji se povezuje s Proto-Indoevropljanima ili Proto-Indoirancima.

Pretpostavlja se da je nastala u srednjem toku rijeke Volge Hvaljinska kultura odnosno srednjem toku Dnjepara kultura Srednji Stog. Na njenom zapadnom rubu ju je naslijedila Kultura katakombi; na istoku su je naslijedile kultura Poltavka i kultura Srubna.

Jamna kultura se identificira s kasnim Proto-Indoevropljanima (PIE) u kurganskoj hipotezi Marije Gimbutas. Indoeuropljani nisu narod i ovaj se termin nikako ne može koristiti kao bilo kakva etnička ili rasna odrednica, kako se to često radilo tokom posljednjeg stoljeća i nerijetko se još uvijek radi u političke svrhe, već se može koristiti isključivo kao lingvistička odrednica, za govornike indoevropskog prajezika, ili kao odrednica za populacije koje su naseljavale prostor na kojemu nalazimo kulture čiju materijalnu ostavštinu tumačimo kao indoevropsku.

Predstavlja jednog od kandidata za Urheimat (pradomovinu) proto-indoevropskog jezika, zajedno s kulturom Srednji Stog koja joj je prethodila. Najstariji ostaci kotača, odnosno kola u Istočnoj Evropi, pronađeni u "Storožovoj mohili" kurganu kraj (Dnjepra u Ukrajini i iskopani od O.I. Trenožkina, se povezuju s Jamnom kulturom.

Međutim, prema hipotezi o egzodusu iz Indije, Jamnu kulturu su stvorili Proto-anadolci koji su se kretali na zapad, prešli Kaspijsko more i stigli na Balkan oko 3000-2000. pne..

Drugu alternativnu teoriju predložio je britanski arheolog  Colin Renfrew, koji pradomovinu Indoeuropljana vidi u Anadoliji. U srži njegove anadolske teorije, jest insistiranje na što manje migracija. Vremenski, pradomovina Indoevropljana smještena je ne kasnije od 6500. godine pne, čime su Praindoevropljani izjednačeni s nosiocima neolitizacije te se prema toj teoriji indoevropski jezik u Europu širio zajedno s neolitičkim paketom. Renfrew proces neolitizacije vidi kao jedinu temeljnu i sveobuhvatnu kulturnu i ekonomsku promjenu u prahistoriji Evrope koja bi mogla objasniti širenje indoevropskih jezika.

Lista eneolitskih kultura

Literatura 
J. P. Mallory, "Yamna Culture", Encyclopedia of Indo-European Culture, Fitzroy Dearborn, 1997.

Reference

V. također 
 Kurgan
 Ukrajinska kamena stela
 Kultura Cucuteni
 Vinčanska kultura
 Kultura Beaker

Indoevropski narodi
Arheološke kulture
Drevni narodi
Kulture bronzanog doba
Eneolitske kulture
Proto-elamski period

Proto-elamski period pokriva vrijeme od oko 3200. pne. do oko 2700. pne. kada je Susa, kasnije prijestolnica Elamita počela primati utjecaje kultura s Iranske visoravni. U arheološkom smislu on odgovara kasnom Banesh periodu.

Proto-elamsko pismo je pismo ranog brončanog doba koji se kratko koristio od strane govornika drevnog elamskog jezika prije uvođenja elamskog klinopisa.

Elam
Prediranske civilizacije u Iranu
Bronza

Bronza ili bronca je naziv za veliki broj slitina bakra, najčešće s kositrom, ali s drugim elementima kao što su fosfor, mangan, aluminij i silicij. Izuzetak je slitina s cinkom koja se obično naziva mjed. Prije otkrića željeza bila je najvažnija kovina, pa je prema njoj dobilo naziv i brončano doba.

Materijali
Nok

Civilizacija Nok se pojavila u Nigeriji oko 1000. pne. i misteriozno iščezla krajem prvog milenijuma n.e., vjerojatno zbog bolesti ili gladi. Danas se smatra da je društveni sistem te civilizacije bio prilično napredan te predstavljao kraj neolitskog (kamenog) doba i početak željeznog doba u sub-saharskoj Africi. Neke teorije tvrde da je civilizacija Nok direktni nasljednik egipatske civilizacije. Civilizacija Nok se smatrala najvećim subsaharskim proizvođačem terakote. Skulpture od terakote koje je proizvela kltura Nok se smatraju glavnim dokazom postojanja pred-kolonijalne civilizacije u subsaharskoj Africi, te postoje teorije kako je s vremeneom evoluirala u kasnije Yoruba kraljevstvo Ifea. Prema nekim teorijama, temeljenoj na sličnosti ranih umjetničkih formi Yoruba i umjetničkih formi Noka, suvremeni narod Yoruba potječe od Noka. Kasnije brončane i terakota skulpture kultura Ife i Benin pokazuju značajne sličnosti s civilizacijom Nok.

V. također 
 Nok figure od terakote

Drevni narodi
Ušće

Ušće je mjesto gdje se rijeka ili potok ulijeva u neku drugu rijeku, jezero ili more. 

Ušća rijeka koje se ulijevaju u mogu biti:

 deltasta,
 estuarijska i
 limanska.

Geografija
Niger (rijeka)

Niger je najveća reka zapadne Afrike, i treća reka kontinenta posle Nila i Konga, sa dužinom od 4184 kilometra. 

Poreklo imena Niger je nepoznato. Pretpostavlja se da vodi poreklo od latinske reči za “crnac”, niger, ali nema dokaza za to, verovatnije je da su portugalski istraživači koristili sopstvenu reč, negro, kao što su radili na drugim mestima po svetu. Po jednoj hipotezi ime dolazi od tuareške fraze gher n gheren “reka nad rekama” (skraćeno na ngher). Države Niger i Nigerija su dobile ime po reci. Narodi koji žive oko Nigera imaju razna imena za njega, među kojima Dželiba na Manding jeziku, i Isa Ber “velika reka” na Songajskom. Rimljani su čuli za reku i zvali je Dasibari. Donji i srednji tok reke su takođe toznati i pod imenom Kuora, nepoznatog porekla. 

Površina basena Nigera je 1,900,000 kvadratnih kilometra, ia protok vode je 6000 m²/s. Niger izvire u blizini planine Loma, na granici Sijera Leone i Gvineje. Zatim teče u pravcu severoistoka kroz Mali, gde prolazi kroz gradove Bamako, Timbuktu i Goa. Zatim se okreće prema jugoistoku, prolazeći kroz zapadni deo Nigera i njegov glavni grad Niamej, i kroz Nigeriju gde se sve više okreće prema jugu gde se uliva preko velike delte u Gvinejski zaliv u blizini grada Port Harkurt. 

Tok Nigera se može podeliti na četri dela:
 gornji Niger, pritoke su:
 Tinkiso
 Niandan
 Milo
 Sankarani
 unutrašnja delta, pritoke su:
 Bani
 srednji Niger, pritoke su:
 Goruol
 Dargol
 Sirba
 Tapoa 
 Gorubi
 Diamangu
 Mekru
 Alibori
 Soti
 donji Niger, pritoke su:
 Sakoto
 Kaduna
 Benue

Rijeke u Beninu
Rijeke u Gvineji
Rijeke u Maliju
Rijeke u Nigeriji
Rijeke u Nigeru
Atlantski sliv
Benue

Benue (Bénoué) je velika rijeka u Kamerunu u Nigeriji. Zahvaljujući svojoj dužini (1.400 km), dubine i širine, ona je transportni put u te dvije države. 

Izvire u visoravni Adamawa na sjeveru Kameruna, odakle teče prema zapadu, kroz grad Garoua, pa skreće u Nigeriju južno od mandarških planine, i kroz Yole, Ibi i Makurdi, prije nego što se u Lakoji izlije u rijeku Niger.

Benue je važna jer je povezana s bazenom jezera Čad. U nju se izlijevaju rijeke: Majo-Kebbi, Taraba i Katsina-Ala.

Povezano 
 Popis rijeka u Kamerunu
 Popis rijeka u Nigeriji

Rijeke u Kamerunu
Rijeke u Nigeriji
Atlantski sliv
Thesh

Thesh je jedan od predinastičkih faraona Drevnog Egipta, o kome se osim imena ne zna gotovo ništa.

Vanjski link 

 The Pharaoh's Diary

Faraoni
Hsekiu

Hsekiu je naziv za jednog od predinastičkih faraona drevnog Egipta.

Faraoni
Ro (faraon)

Iry-Hor ili Ro (kao što ga piše Petrie) je bio predinastički faraon drevnog Egipta, iako neki arheolozi sumnjaju u njegovo postojanja. Najvjerojatnije je riječ o neposrednom prethodniku Kaa. On je vladao nad Abydosom i bio zakopan na lokalnom groblju Umm el-Qa'ab u blizini Ka, Narmera i drugih kraljeva Prve dinastije.

Argument protiv njegovog postojanja se temelji na odsudstvu serekha ispred njegovog imena i slabim svjedočanstvima. Jedini drugi natpis koji spominje Iry-Hora van Abydosa se nalazi u Donjem Egiptu dok Ka i Narmer imaju natpise sve do Palestine. Toby Wilkinson na grob gleda kao jamu za skladištenje a ime kao oznaku za blago.

Pobornici teorije o postojanju Roa ukazuju na veličinu i lokaciju grobnice. Ona je dva put veća od Kaove i Narmerove grobnice te je izgrađena u nizu koji spaja staro "U" groblje s grobnicama Prve dinastije. Ime je ispisano na velikoj vazi zajedno s drugim faraonima i sadrži kraljevsog sokola Horusa. Serekh je mogla biti tradicija koja je započela s Kaom.

Vanjski linkovi 
 Dynasty 0
 King Iry-Hor

Faraoni
Urbanizacija

Urbanizacija (kojoj ime dolazi od urbus, latinske riječi urbus "grad") je naziv kojim se označava prirodni ili mehanički prirast stanovništva u gradskim područjima, širenje gradskih područja, odnosno transformacija pretežno seoskih karakteristika nekog područja u gradsko. 

Proces urbanizacije je započeo sa samim počecima civilizacije i stvaranja gradova, ali se intenzivirao tek nakon industrijske revolucije, odnosno korištenja novih tehnologija u poljoprivredi koje su smanjile potrebu za ljudskom radnom snagom, te ekspanzije uslužnog sektora u ekonomiji.

Urbanizacija sa sobom dovodi cijeli niz problema, pogotovo kada se iskazuje kao nagla koncentracija velikog broja stanovnika na relativno malom prostoru. Zbog toga je potrebna posebna primjena posebnih mjera i postupaka u svrhu izgradnje i organizacije gradskih naselja. Veliki gradovi zahtijevaju posebno organiziran vodovod, kanalizaciju, opskrbu hranom i drugim namirnicama, elektroenergetsku i telekomunikacijsku mrežu. Pored toga se posebna pažnja mora posvetiti kvaliteti života u gradu, uključujući borbu protiv zagađenja, kriminala i raznih oblika društvene patologije.

Veze 
 Urbanizam

Literatura 
 Batten, D. F. (1995). Network cities: creative urban agglomerations for the 21st century. Urban Studies, 32, 361-378.
 Dear, Michael J. (2000). Postmodern urban condition. Oxford: Blackwell. 
 Fischer, C. S. (1975). Toward a subcultural theory of urbanism. American Journal of Sociology 80, 1319-1341.
 Fischer, Claude (1976). The urban experience. New York: Harcourt Brace Jovanovich.
 Gans, Harbert J. (1962). The Urban Villagers: Group and class in the life of Italian-Americans. New York: MacMillan. 
 Garreau, Joel. (1991). Edge city: Life on the new frontier. New York: Anchor Books. 
 Simmel, Georg. (1903 trans. 1971). Metropolis and mental life. in On Individuality and social forms ed. by Donald Levine. trans. by Edward Shills. Chicago: Chicago University Press. 
 Tonnies, Ferdinand (1887 trans. 1988). Community & society, with an introduction by John Samples. New Brunswick, N.J.: Transaction Books.
 Wirth, L. (1938). Urbanism as a way of life. American Journal of Sociology, 44, 3-24.

Geografija
Demografija
Sociologija
Buenos Aires (razvrstavanje)

Buenos Aires može značiti:
 Buenos Aires, glavni grad Argentine
 Buenos Aires (pokrajina), jedna od 23 pokrajine Argentine

Još nekoliko naselja nosi isti naziv:

Brazil
 Buenos Aires (Acre)
 Buenos Aires (Bahia)
 Buenos Aires (Maranhão)
 Buenos Aires (Pernambuco)

Kolumbija
 Buenos Aires, (Amazonas)
 Buenos Aires (Antioquia)
 Buenos Aires (Cauca)
 Buenos Aires (Caqueta)
 Buenos Aires (Córdoba)
 Buenos Aires (Guaviare) 

Kostarika
 Buenos Aires (Guanacaste)
 Buenos Aires (Puntarenas)

Meksiko
 Buenos Aires (Campeche)
 Buenos Aires (Chiapas)
 Buenos Aires (Chihhuahua)

Nikaragva
 Buenos Aires (Rivas)

SAD'
 Little Buenos Aires, Miami Beach (Florida)Ostalo' Buenos Aires (jezero), u Argentini
 Buenos Aires (pjesma) pjesma iz mjuzikla Evita''.
Kurgan

Kurgan, kojemu naziv dolazi od turske riječi za grobni humak, je naziv za velike grobne humke koji su u prošlosti bili građeni u istočnoj Evropi i Aziji.

Kurgani pripadaju različitim epohama i različitim kulturama. Najstariji su podignuti u brončanom dobu, a najmlađi u srednjem vijeku. Redovito su pravljeni od zemlje, a nekada uz podnožje obzidani kamenom.

Dimenzije kurgana su različite. Visina im je od 0,5 do 20 m, a promjer od 3 do 100 m.

U njima se zakapalo na različite načine: u zemljanoj raki, u sarkofazima ili urnama. Neki od grobova su prazni, neki puni, a različiti su i po količini i vrsti grobnih dobara.

Riječ kurgan je postala čest toponim u Rusiji, od kojih je najpoznatiji Mamajev Kurgan, strateški važna točka u Staljingradu za vrijeme bitke u drugom svjetskom ratu.

Kurgani su postali prilično zanimljivi historičarima, nakon što je godine 1956. Marija Gimbutas po njima prozvala kurgansku hipotezu prema kojoj su tvorci kurgana eneolitu i brončanom dobu Protoindoevropljani, odnosno zajednički preci većine današnjih evropskih naroda.

Literatura 
 "In Search of the Indo-Europeans: Language, Archaeology and Myth" by J. P. Mallory, 
 "The Kurgan Culture and the Indo-Europeanization of Europe: Selected Articles Form 1952 to 1993" von Marija Gimbutas u.a., 
 "Encyclopedia of Indo-European Culture" ed. James Mallory, D. Q. Adams, 
 D. Ya. Telegin et al., Srednestogovskaya i Novodanilovskaya Kul'tury Eneolita Azovo-Chernomorskogo Regiona. Kiev: Shlyakh, 2001. Reviewed by J.P. Mallory, JIES vol. 32, 3/4, p. 363–366.
 "Reconstruction Of The Genofond Peculiarities Of The Ancient Pazyryk Population (I-II Millennium BC) From Gorny Altai According To The mtDNA Structure" Voevoda M.I., Sitnikova V.V., Romashchenko A.G., Chikisheva T.A., Polosmak N.V., Molodin V.I.
 "Proto-Türkic rune-like inscription on silver cup (Issyk Inscription)" by A.S. Amanjolov, in "History Of Ancient Türkic Script", Almaty 2003

Eksterni linkovi 

 Kurgan Culture 
 the Ipatovo kurgan 
 excavated kurgans  (archaeology.org).
 Ritual Sites, and Settlements: Eurasian Bronze and Iron Age  book for download (www.csen.org)

Drevni narodi
Spomenici
Bronzano doba
Pripitomljavanje konja

Postoje mnoge teorije koje se tiču pripitomljavanja konja. Iako se konji pojavljuju u paleolitskoj pećinskoj umjetnost još oko 30.000 godina pne., to su bili potpuno divlji konji koje se vjerojatno lovilo radi meso; kada i kako su konji postali pripitomljeni je manje jasno. Najčešći datum za pripitomljavanje konja kao prijevoznog sredstva je cca. 2000. pne., iako kurganska hipoteza datira pripitomljavanje konja još u 4500. pne..

Literatura 
 Anthony, David W. (1998). The opening of the Eurasian steppe at 2000 BC. In The Bronze Age and Early Iron Age Peoples of Eastern Central Asia, ed. Victor H. Mair, vol. 1. (Journal of Indo-European Studies Monograph 26). Washington, D.C.: The Institute for the Study of Man.
 Lindgren, G., Backström, N., Swinburne, J., Hellborg, L., Einarsson, A., Sandberg, K., Vilà, C., Binns, M. & Ellegren, H. (2004) Limited number of patrilines in horse domestication. Nature Genetics 36: 335-336.
 Vilà, C, Leonard, JA, Götherström, A, Marklund, S, Sandberg, K, Lidén, K, Wayne, RK, and Ellegren, H. (2001). Widespread origins of domestic horse lineages. Science 291: 474-477.

Vanjski linkovi 
 The Institute for Ancient Equestrian Studies (IAES) 
 The Equine Genetics and Evolution Research Information Network 

Konji
Jedro

Jedro je naziv za platno, hasuru, pleter, kožu ili neki drugi materijal koje je razapeto na brodu, čamcu ili nekom sličnom vozilu kako bi izloženo vjetru stvaralo potisak, odnosno služilo kao pogon. Broj četiri podseća na jedro.

Sva jedra na brodu se zovu jedrilje.

Prema položaju, jedra se obično dijele na križna ili poprečna, razapeta poprijeko na križevima, i uzdužna, razapeta uzdužnicom broda na sošnjacima i lantinama.

Brodovi koji koriste jedra kao svoj jedini ili glavni pogon se nazivaju jedrenjaci.

Vrste jedara 
 Križno jedro
 Latinsko jedro
 Bermudsko jedro
 Jarbolno jedro
 Poduporno jedro
 Prečka (jedro)
 Letno jedro
 Pršno jedro

Eksterni linkovi 

 International Sailing Federation
 The quest for the perfect sailshape 
 North Sails
 Quantum Sails
 Sobstad Sails
 Elvström-Sobstad Sails 
 Doyle Sailmakers 
 Hood Sails
 UK-Halsey Sails 
 Haarstick Sailmakers 
  

Jedrenje
Konstrukcija broda
Mastaba

Mastaba je bila pravokutna građevina od blatnih opeka s ravnim krovom i zakošenim zidovima sagrađena kao grobnica mnogih znamenitih drevnih Egipćana.

Mastaba dolazi od arapske riječi za klupu, jer izdaleka izgleda kao klupa od opeke. U mastabi bi se iskopala duboka komora, a njeni zidovi pokrili s kamenom, blatnim opekama ili drvom. Nad zemljom se blato nasipalo kako bi označilo grob, najčešće u omjeru dužine i širine 4:1. Takvi grobovi su bili daleko veći, ali i hladniji. To je znalo uznemiriti rane svećenike, jer voda više nije isparavala što bi olakšalo raspadanje i spriječilo prirodnu mumifikaciju. 

Mastaba je bila standarni tip groba u ranom Egiptu (u predinastičkom i ranom dinastičkom periodu). 

Kada se mastaba sagradila za Zosera, kralja Treće dinastije, arhitekt Imhotep je za osnovni oblik uzeo kvadrat, zatim na vrhu njega sagradio sličnu mastabu, pa dodao treću, četvrtu i petu mastabu nad njima. Tako je stvorena Stepenasta piramida, pri od mnogih piramidalnih grobova koji su ih naslijedila.

Tako je mastaba bila prvi korak u stvaranju slavnih egipatskih piramida.

Građevine
Drevni Egipat
Céide Fields

Céide Fields je naziv za lokaciju koja je smještena na obali sjevernog Mayoa na zapadu Irske. Ova lokacija sadrži najstariji poznati sistem polja na svijetu. Raznim metodama je ustanovljeno da je Céide Fields stvoren prije nekih pet tisuća godina. 

Céide Fields je 1930-ih otkrio lokalni učitelj Patrick Caulfield kada je u tresetištu tražio ogrijev i pronašao kamenje poredano ljudskom rukom. Njegov sin Seamus je studirao arheologiju, a kasnije nastavio očeva istraživanja te pronašao niz ostataka kuća i megalitskih građevina.

Arheološka nalazišta u Irskoj
Hindu mitologija

Hindu mitologija je izraz koji moderni naučnici koriste kako bi opisali korpus indijske literature koji opisuje život i djela legendarnih ličnosti, božanstava i božanskih inkarnacija na zemlji, a koji opisi su pomiješani s filozofskim i etičkim traktima. Iako riječ mit u svakodnevnom govoru sugerira da je riječ o fikciji, u teološkom i akademskom kontekstu to ne mora značiti da su te pripovijesti izmišljene. Mora se napomenuti da mnoge od tema koje spadaju pod kategoriju hindu mitologija za hinduske vjernike predstavljaju predstavljaju istinu iako nisu potvrđeni historijskim dokazima. Sve drevne religije posjeduju priče koje se smatraju doslovnom istinom od nekih vjernika, dok ih drugi tumače kao filozofske i druge alegorije. 

Mitološka literatura je povezana s etosom drevne vedske religije i vedske civilizacije, te konstruirana u skladu s hindu sistemom filozofije.

Eksterni linkovi 

 Moral Stories Blog kolekcija priča iz hindu mitologije (engleski)

 
Mitologija
Indoevropska mitologija
41. Filmski susreti

41.Filmski susreti održani su u periodu od 21. do 27. avgusta, 2005. 
Festival je zvanično otvorila glumica Ružica Sokić.

Umetnički direktor festivala je bio glumac Svetislav Goncić.

Program 

U okviru zvaničnog programa festivala, tokom šest dana, prikazano je 9 konkurentskih i 2 gostujuća filma.

U toku 41. Filmskih susreta organizovan je bogat prateći program, koji je uključivao školu crtanog filma, projekcije dokumentarnih filmova, kao i dokumentarne serije Ivana Karla „Žana na filmu“, promocije knjiga vezanih za filmsku umetnost i sl.

Nagrade 

Zvanične nagrade dodeljene su poslednjeg dana festivala.

Specijalna nagrada za izuzetan doprinos umetnosti glume „Pavle Vujisić" dodeljena je glumcu Petru Kralju. Poseban žiri za dodelu ove nagrade čine: Ružica Sokić i Dušan Janićijević.

Treći član, Predrag Miki Manojlović, istupio je iz žirija, neslažući se sa odlukom da se nagrada dodeli Petru Kralju. U njegovom obrazoloženju je stajalo da Petar Kralj, priznata glumačka veličina, ipak nije istaknut kao filmski glumac. Takođe, kritikovao je samu proceduru biranja dobitnice, odnosno dobitnika nagrade, koja je ograničavajuća.

Filmski susreti