Slobodan Milošević

Slobodan Milošević (Požarevac, 20. avgust 1941. - Hag, 11. mart 2006.) je bivši predsjednik Srbije i SR Jugoslavije, koji je umro u haškom zatvoru tokom suđenja za genocid i ratne zločine počinjene na prostorima Hrvatske, BiH i Kosova u ratovima 1990-ih. Tijekom vladavine u 1990-ima, Milošević je koristio spoj staljinističkih metoda i radikalnog nacionalizma kako bi ostao na vlasti i obračunao se sa svojim protivnicima.

Biografija 

Milošević, po struci pravnik, bavio se privrednim poslovima - bio je generalni direktor beogradskog preduzeća "Tehnogas" 1973 - 1978 i direktor Beobanke 1978 - 1983. Politikom počinje da se bavi intenzivnije 1983. godine, kada je izabran za člana Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije. Godinu kasnije, 1984, izabran je za predsjednika Gradskog komiteta Saveza komunista Beograda. Maja 1986. godine, uprkos jakim otporima, izabran je za predsjednika Saveza komunista Srbije. Aprila 1987. godine, posjetio je Kosovo Polje gdje je dao podršku Srbima koji su se žalili na albanski teror i nasilje. Septembra iste godine je na Osmoj sjednici CK SKS njegova frakcija, koristeći srpski nacionalizam, pobijedila njegovog bivšeg mentora i prijatelja Ivana Stambolića. Miloševićeve pristaše su, kasnije tzv. antibirokratskim revolucijama, srušile partijska čelništva u Vojvodini i Crnoj Gori. Ti događaji su s vremenom izazvali raspad tadašnjeg Saveza komunista Jugoslavije, a nakon toga i raspad jugoslavenske federacije.

U događajima neposredno, i za vrijeme samog raspada SFRJ, Milošević je organizovao prve višestranačke izbore u Srbiji koji su održani decembra 1990.godine. Tada je ubjedljivom većinom izabran za predsjednika Srbije,i imao je ključnu ulogu u događajima koji su uslijedili. On je pokušao zavladati čitavo Jugoslavijom, ali kada to nije uspeo, pokušao je iz Jugoslavije stvoriti novi entitet, proširenu Srbiju, kojom će vladati. Pod njegovom vlašću je Srbija podržavala Republiku Srpsku Krajinu, odnosno Republiku Srpsku sve do Operacije oluja, odnosno do Dejtonskog sporazuma kojima su završeni ratovi na prostoru Hrvatske i BiH. Tom prilikom je poginulo oko 140.000 ljudi, a milijuni ljudi protjerani sa svojih domova. Mnogi u svijetu Miloševića smatraju direktno odgovornim za ta stradanja, isto kao i veliki broj ratnih zločina koji su počinjeni u tom periodu.

Dijelom zahvaljujući i toj reputaciji, eskalacija oružanih sukoba na Kosovu je u proljeće 1999. godine rezultirala NATO-vim bombardiranjem Srbije. U isto vrijeme je Milošević, koji je 1997. izabran za predsjednika SRJ, formalno optužen od Haškog suda. U junu 1999, bombardovanje prestaje, a srpske vojne i policijske snage povlače se sa Kosova i pokrajina postaje protektorat NATO-a.

Na izborima za predsjednika SRJ, 24. septembra 2000. godine pobijedio je Vojislav Koštunica, ali je Milošević to odbio priznati i izazvao seriju uličnih demonstracija kojim je njegov režim srušen 5.10. 2000.

Suđenje Miloševiću 
Maja 1999., MKSJ je podignuo optužnicu protiv Miloševića za ratne zločine počinjene tijekom rata na Kosovu. Human Rights Watch je pozdravio podizanje optužnice. Nekoliko mjeseci nakon pada sa vlasti, Milošević je uhapšen, a u 28. juna 2001. pod pritiskom zapadnih diplomata izručen haškom sudu. Milošević je bio prvi šef države u istoriji koji je izveden pred međunarodni sud za ratne zločine.

Optužen je „za genocid; saučesništvo u genocidu; deportacije; ubistvo; progone na političkoj, rasnoj i verskoj osnovi; nehumana dela/prisilno premeštanje; istrebljenje; zatočenje; mučenje; hotimično lišavanje života; protivpravno zatočenje; hotimično nanošenje velike patnje; protivpravne deportacije ili premeštanja; uništavanje i oduzimanje imovine širokih razmera koje nije opravdano vojnom nuždom, a izvedeno je protivpravno i bezobzirno; okrutno postupanje; pljačku javne ili privatne imovine; napade na civile; uništavanje ili hotimično nanošenje štete istorijskim spomenicima i ustanovama namenjenim obrazovanju i religiji; protivpravne napade na civilne objekte; hotimično nanošenje velike patnje”, kao i za tajni plan da se stvori velika Srbija sačinjena od RSK i RS.

Milošević je odbio priznati autoritet suda, što je, uz njegove zdravstvene probleme, proces započet 12.2. 2002. oteglo na nekoliko godina. Tužiteljstvu je trebalo dve godine da iznese optužnicu, a proces je izazvao veliko zanimanje, ali i kontroverze u javnosti bivše Jugoslavije.

Milošević nije uzimao propisane lekove, a istovremeno je, na svoju ruku, uzimao tablete koje su poništavale učinak lijekova koje mu je lekar prepisao. Tražio je od Sudskog vijeća da ga pusti na uslovnu slobodu da bi se liječio u Rusiji. Sud je odbio Miloševićev zahtjev za liječenjem u Moskvi, zbog bojazni da će se pridružiti njegovoj ženi i sinu, za kojima su srpske vlasti raspisale potjernicu, a koji su bili u Rusiji. Milošević je ubrzo zatim preminuo u pritvoru u Hagu, 11. marta 2006.

Richard Holbrooke je zapisao sljedeće o suđenju:

O Miloševiću na drugim suđenjima 

Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju je u presudi protiv Milana Martića spomenuo i ulogu Miloševića u ratu u Hrvatskoj:

Na suđenju za ubistvo bivšeg predsednika Srbije Ivana Stambolića je utvrđeno da je njega u augustu 2000. godine kidnapovala i ubila specijalna policija (na čelu sa Miloradom Ulemekom Legijom) po Miloševićevom naređenju.

Izvori

Vidi još 
 Istorija Srbije u jugoslovenskim ratovima
 Uloga srpskih medija u jugoslovenskim ratovima
 Udruženi zločinački poduhvat
 Operacija Potkovica
 Ivan Stambolić

Vanjske veze 

 Slobodan Milošević (MKSJ)
 Rezime optužnice protiv Miloševića 
 Transkripti tajno snimljenih telefonskih razgovora Miloševića

Srpski političari
Predsednici Srbije
Raspad SFRJ

Optuženi za ratne zločine
Jugoslavenski ateisti