alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Vitamin K

Vitamin K je poznat kao koagulacijski (otuda i ono K u nazivu), odnosno antihemoragični vitamin, jer ima važnu ulogu u zgrušavanju krvi. Nedostatak ovog vitamina može rezultirati raznim hemoragičnim bolestima. Ovo je skupina od nekoliko vitamina od kojih su neki topljivi u vodi, a neki nisu. Oni su derivati 2-metil-1,4-naftohinon (3-). Ova grupa vitamina obuhvata dva prirodna provitamina: vitamin K1 i vitamin K2.

Ta skupina od nekoliko vitamina po svojoj su strukturi naftokinoni. Vitamini K1 (fitomenadion) i K2 (menakinon) su prirodnog porijekla, a K3 (menadion) se dobiva sintetski. Oni nisu topivi u vodi i pod utjecajem svjetlosti se raspadaju. Često se koriste preparati menadiol-natrij-fosfat i menadion-natrij-bisulfit.

Dnevne količine vitamina K su jako male. Zdrava ga osoba može dovoljno nabaviti putem hrane ili
sintezom menakinona pomoću bakterija koje se nalaze u crijevima. Za odraslu zdravu osobu RDA se kreće između 60 μg i 80 μg.

Vitamin K je prijeko potreban za sintezu bjelančevina koje sudjeluju u procesu koagulacije krvi. Sinteza tih bjelančevina odvija se u jetri.

Hipovitaminoza je kod ovog vitamina rijetka jer je prisutan u različitim vrstama hrane, a ako ona postoji, potrebno je uzimati veće količine vitamina K zbog raznih hemoragija. Može doći čak i do hipoprotrombinemije (kad oštećene jetrene stanice ne mogu iskoristiti vitamin K).

Reference

Spoljašnje veze 

 Vitamin K: Another Reason to Eat Your Greens 
 Vitamin K: Signs of Deficiency 
 Vitamin K: Vitamin Deficiency, Dependency, and Toxicity: Merck Manual Professional

Vitamin K
Naftohinoni
Terpeni i terpenoidi
Provitamini
Koenzimi
Antihemoragici
Vitamin E

Vitamin E je grupa od osam jedinjenja rastvornih u masnoći, koja obuhvata tokoferole i tokotrienole. Među različitim formama vitamina E, γ-tokoferol je najčešći u severno američkoj ishrani, dok α-tokoferol ima taj status u Evropi. γ-Tokoferol se može naći u kukuruznom ulju, sojinom ulju, margarini i prelivima za salatu. α-Tokoferol je biološki najaktivnija forma vitamina E. Ova varijanta vitamin E je obilata u ulju pšeničnih klica, suncokreta, i šafranike. On je u masti rastvoran antioksidans koji zaustavlja produkciju reaktivnih vrsta kiseonika formiranih tokom oksidacije masti.

Poznato je osam tokoferola (svi su alkoholi) sa aktivnošću vitamina E dok se najvažnijim smatra α-tokoferol koji čini 90% tokoferola u životinjskim tkivima i pokazuje značajnu biološku aktivnost. α-Tokoferol je derivat kromana s izoprenoidnim pobočnim lancem. Ono je zelenkastožuto viskozno ulje koje je netopivo u vodi, a topivo u alkoholu i biljnim uljima. Vitamin E nije dobro držati uz plastiku jer se veže za nju što bi izazvalo razne probleme.

Tokoferoli su u pravilu vrlo rasprostranjeni u hrani. Bogati izvor vitamina E su biljna ulja posebno 
suncokretovo, sjemenke, bademi, kikiriki, jaja i dr. Preporučene dnevne količine su za odraslu ženu 8 mg, a za odraslog zdravog muškarca su 10 mg.

Kao oksidans vitamin E spriječava oksidaciju polizasićenih masnih kiselina (membranskih lipida) te reagira sa slobodnim radikalima.

Nedostatak ovog vitamina je vrlo rijedak, a može se pojaviti jedino nakon iscrpljenosti i neadekvatne
prehrane koja traje mjesecima. Poznato je da prekomjerne količine vitamina E ne uzrokuju veća oštećenja.

Zdravstveni efekti 
Dok se inicijalno mislilo da suplementacija vitaminom E može da ima pozitivni uticaj na zdravlje, istraživanja nisu potvrdila tu pretpostavku. Vitamin E ne umanjuje mortalitet kod odraslih osoba, čak ni u velikim dozama, i može neznatno da ga poveća. On ne poboljšava kontrolu nad krvnim šećerom kod ljudi sa šećernom bolešću, niti smanjuje rizik od moždanog udara. Dnevna suplementacija vitamina E ne umanjuje rizik od kancera prostate, a može da dovede do njegovog povećanja. Ispitivanja njegove uloge u makularnoj degeneraciji su u toku.

Deficijencija 
Deficijencija vitamina E može da uzrokuje:
 spinocerebelarna ataksija
 miopatije
 periferna neuropatija
 ataksija
 skeletalna miopatija
 retinopatija
 pogoršanje imunog odgovora

Reference

Literatura

Spoljašnje veze 

 Vitamin E 
 Vitamin E 

Vitamin E
Prehrambeni antioksidansi
8. 8.

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

8. kolovoz/august/avgust (8. 8.) je 214. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (215. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 151 dan. je 220. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (221. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 145 dana.

Događaji 
 
 

 1588. — Bitka kod Grevelingena - Englezi su pobedili špansku flotu. 
 

 1918. — Bitka kod Amiensa. 
 
 

 1945. — Drugi svjetski rat: SSSR proglasio rat s Japanom i pokrenuo invaziju na Mandžuriju s više od milijun vojnika. Japan se predao 15. 8..
 
 
 

 1986. —  Premijera dugometražnog crtanog filma Transformers. 
 
 
 
 
 

.

Rođenja 
 1879 ili 1883 - Emiliano Zapata, meksički revolucionar (u. 1919.).
 1901. — Ernest O. Lawrence, američki fizičar i nobelovac za fiziku 1939.
 1902. — Paul Dirac, britanski fizičar i nobelovac za fiziku 1933.
 1904. — István Szelényi, mađarski kompozitor.
 1922. — Esther Williams, američka plivačica i glumica.
 1925. — Alija Izetbegović, bosanski političar i državnik. 
 1926. — Stjepan Đureković, hrvatski poslovni čovjek i član Saveza komunista († 1983.). 

 1937. — Dustin Hoffman, američki glumac.
 1938. — Leonid Kučma, ukrajinski predsjednik 1994-2004.
 1944. — John C. Holmes, američki pornografski glumac († 1988.). 
 1948. — Svetlana Savitskaya, sovjetska i ruska kosmonautkinja. 

 1951. — Louis van Gaal, nizozemski nogometni izbornik i igrač.
 1951. — Randy Shilts, američki novinar i pisac.
 1952. — Jostein Gaarder, norveški književnik.
 1953. — Nigel Mansell, nekadašnji britanski vozač f1.

 1960. — Ralf König, njemački crtač stripa.
 1961. — Sanja Vejnović, hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica i producentica. 
 1961. — David Howell Evans (The Edge), engleski gitarist, klavijaturist, jedan od autora pjesama i pomoćni vokal irskog rock sastava U2. 
 
 1968. — Eric Bana, australski filmski glumac, hrvatsko-njemačkog porijekla.

 1970. — José Francisco Molina, bivši španjolski nogometaš i trener. 
 1979. — Guðjón Valur Sigurðsson, islandski rukometaš.

 1980. — Michael Urie, američki glumac.
 1981. — Roger Federer, švicarski tenisač.
 1983. — Ivana Đerisilo-Stanković, srpska odbojkašica.
 1986. — Katerina Bondarenko, ukrajinska tenisačica. 
 
 1988. — Danilo Gallinari, talijanski košarkaš. 
 
 1990. — Brankica Sebastijanović, srpska pozorišna i filmska glumica. 

.

Smrti 
 117. — Trajan, rimski car.
 1533. — Lucas van Leyden, nizozemski slikar i bakropisac (r. 1494).
 1900. — Emil Škoda, poznati češki industrijalac. (r. 1839).
 1910. — Janko Polić Kamov, hrvatski pjesnik, pripovjedač i dramatičar.
 1928. — Stjepan Radić, hrvatski političar.
 1929. — Dr. Rudolf Arčibald Rajs, veliki prijatelj srpskog naroda. (r. 1875).
 1933. — Adolf Loos, češko-austrijski arhitekta.
 1985. — Louise Brooks, američka glumica (r. 1906.). 
 2004. — Fay Wray, američka glumica rodom iz Kanade (r. 1907.). 

.

Blagdani 
  Prepodobnomučenica Paraskeva - Petka; Sveti Sava Treći Arhiepiskop srpski

Praznici i dani sećanja 

.

Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar

Dani u godini
Biografija

Biografija (lat. biographia, od grč. βίος: ‎život + γράφεıν: pisati), opis života stvarne ili izmišljene osobe, često po redu značajnih događaja; životopis. Obično se pišu biografije istaknutih i zanimljivih osoba. To je književna vrsta s dugom razvojnom tradicijom.

Kad bi biografija samo navodila mjesta i datume rođenja i smrti, školovanja, poslovne i obiteljske događaje, bio bi to životopis, ali biografije zadiru dublje, pišu o ljudskim motivima, vrlinama i manama, problemima i kako su se ljudi nosili s njima, osjećajima. Tako nečija biografija može biti drama, a može biti i komedija, može biti poučna, a ako je suhoparna i previše liči na životopis - dosadna.

Prve biografije 
Prvim biografijama možemo nazvati priče iz Asira, Babilona i Egipta, koje su do nas došle u obliku Legende o Gilgamešu i Enuma Elišu i Biblije. Te priče nam govore o kraljevima, poglavicama, prorocima.

Put k objektivnosti 
Biografije starih Grka i Rimljana (Plutarhovi Usporedni životi), te životopisi svetaca iz srednjeg vijeka govore o osobama za koje se zna da su postojale, te više ne sliče na priče o kraljevima, nego se već neki likovi prate od rođenja do smrti, znano je više podataka o osobama koje se opisuje, pa biografije više sliče današnjim biografijama.

Današnje biografije 
Danas se pišu biografije ljudi koji su na bilo koji način zanimljivi javnosti, te time posjeduju komercijalni potencijal. Primjer su biografije glumaca (Marilyn Monroe, Johna Waynea), političara (Billa Clintona) ili sportaša (Michaela Jordana).

Vidi još 

 curriculum vitae

Eksterni linkovi 

 
 
Književni rodovi i vrste
9. 8.

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

9. kolovoz/august/avgust (9. 8.) je 221. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (222. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 144 dana.

Događaji 

 48. pne.. — Bitka kod Farsala Cezar je tu pobijedio dvostruko veću vojsku od Pompeja.

 378. — Bitka kod Hadrijanopolja. 
 
 

 1945. — Drugi svjetski rat: Amerikanci bacili atomsku bombu na japanski grad Nagasaki, pri čemu je poginulo 70-90,000 ljudi.

Rođenja 
 1819. — William T. G. Morton, američki stomatolog († 1868.). 

 1912. — Bojan Adamič, slovenski kompozitor filmske muzike.
 1914. — Tove Jansson, finska slikarka, spisateljica, strip umetnica, ilustratorka.
 1918. — Robert Aldrich, bio je američki filmski režiser, scenarist i producent (u. 1983.).
 1928. — Bob Cousy, američki profesionalni košarkaš.
 1935. — Zoran Rankić, srpski glumac, prvak Beogradskog dramskog pozorišta, dramski pisac, reditelj aforističar i pesnik. 

 1938. — Otto Rehhagel, njemački nogometni trener i igrač. 
 1938. — Leonid Kučma, ukrajinski političar i 2. Predsjednik Ukrajine. 

 1939. — Romano Prodi, italijanski političar. 

 1958. — Amanda Bearse, američka glumica i rediteljka. 
 1968. — Gillian Anderson, američka glumica.
 
 1968. — Eric Bana, australski filmski glumac, hrvatsko-njemačkog porijekla.

 1973. — Filippo Inzaghi, talijanski nogometni reprezentativac. 
 1976. — Audrey Tautou, francuska filmska glumica. 

 1977. — Chamique Holdsclaw, nekadašnja američka profesionalna košarkašica. 
 1977. — Mikaël Silvestre, francuski nogometaš.

 1985. — Filipe Luís, brazilski nogometaš. 
 1978. — Wesley Sonck, umirovljeni belgijski nogometaš.

 1988. — Willian, brazilski nogometaš.
.

Smrti  
 1516. — Hieronymus Bosch, nizozemski renesansni slikar (* 1450.). 

 1668. — Jakob Balde, njemački isusovac i novolatinski pjesnik (* 1604.).
 1904. — Friedrich Ratzel, njemački geograf i etnograf (r. 1844.).
 1919. — Ruggiero Leoncavallo, talijanski skladatelj (* 1858.).
 1956. — Ante Cettineo, hrvatski književnik (* 1898.).
 1962. — Hermann Hesse, njemački književnik (* 1877.).
 1967. — Joe Orton, engleski dramski pisac.
 2000. — Vitalij Starukin, bivši ukrajinski i sovjetski nogometaš i trener (* 1949).
.

Blagdani 
  Sveti velikomučenik Pantelejmon; Sveti Kliment Ohridski

Praznici i dani sećanja 

.

Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar

Dani u godini
Usora

Usora je izraz koji može značiti:

 Usora, mjesto i središte istoimene općine u Bosni i Hercegovini;
 Usora, rijeka koja prolazi kroz mjesto.
Usora (rijeka)

Usora je reka u Bosni i Hercegovini, leva pritoka reke Bosne. Nastaje od Velike i Male Usore koje se spajaju kod Teslića. Ušće Usore u Bosnu je na visini od 147 m, oko 4 km jugozapadno od Doboja. Dužina toka je 76,3 km, sa površinom porečja 849,3 km². Veće leve pritoke su: Uzvinska rijeka, Marica, Želeća, Gomijenica i Mala Usora, a desne Studena, Žiraja i Blatnica.

Do sredine 20. veka Usora je u gornjem toku, do Teslića i nekoliko kilometara nizvodno, bila iskorištavana vodenicama. Danas ih više nema. U gornjem toku, u naselju Studenci, voda iz Usore se hvata i prerađuje u pitku vodu za grad Teslić. U samom gradu Tesliću fabrika hemijske industrije »Destilacija« hvata vodu za proizvodni proces, ali i ispušta otpadne vode u reku. Stoga je nizvodno od Teslića reka prilično onečišćena i retko je koriste čak i kupači.

U gradu Tesliću, uzvodno od ušća Male Usore, na lokalitetu Radolinka, uređeno je kupalište. Kupalište je zbog pognodnosti korišteno i ranije, ali je tek krajem 20. veka obetonirano i uređeno. Na istom lokalitetu se nalazi i pešački most od Teslića ka Donjanima (Banja Vrućica).

U proleće i jesen, a ponekad i za vreme obilnih letnjih pljuskova Usora nabuja i plavi neka područja. Najčešće su to polja kod ušća u Bosnu, polja kod sela Vrela i Žarkovina i polja i delovi naselja kod ušća Male Usore u Veliku Usoru.

Zimi, na mirnijim delovima reka ledi. Debljina leda je često dovoljna da izdrži pešake.

Ime 
Nije definitivno utvrđeno od čega potiče ime reke. Po jednim izvorima, koren reči je iz slovenskog jezika, u značenju osorna. Po drugima, reka je dobila ime po Oserijatima, jednom od plemena koje je u prošlosti nastanjivalo ovo područje.

U istorijskim zapisima i kartama navodi se i kao Wassora, Ossora.

Izvori 
 Devedeset godina »Destilacije« Teslić, monografija, izdavač: RO Destilacija Teslić, 1986.
 Advan Hozić: Teslić u NOB, izdavač: SO Teslić, 1985.

Vanjske veze 

 Teslićki vodovod (PKD »Rad«) 

Usora, rijeka
Antonín Dvořák

Antonín Leopold Dvořák (Antonin Dvoržak) (Nelahozeve 8. septembra 1841 – 1. maja 1904), bio je češki kompozitor.

Rođen je u Nelahozeveu u u blizini Praga u nekadašnjem Austro-ugarskom carstvu, tu je proveo većinu svog života. Prvo muzičko obrazovanje primio je u seoskoj školi, potom i u Pragu studirao je muziku, i izrastao u priznatog violista i violinista. Tokom 1860-ih, svirao je violu u orkestru češkog (Bohemskog) teatra, koji je 1855 vodio kao dirigent Bedřich Smetana, te je, uz Dvoržaka, najpoznatiji češki kompozitor. 1871 Dvoržak napušta orkestar kako bi komponovao muziku. U međuvremenu se oženio, postao priznat kompozitor, i orguljaš u crkvi svetog Adalberta u Pragu, a njegova muzika privukla je Johannes Brahmsa. 
Putovao je u Englesku, da bi u Ameriku stigao 1892, gdje ostaje do 1895 godine, i u tom vremenu bio je direktor Nacionalnog muzičkog konzervatorija u New Yorku. 1893, Dvoržak piše svoje najpopularnije delo, Simfoniju broj 9 – Iz Novoga sveta, u kojoj se oslikava čežnja za domovinom, a tada je bio u Iowi, u češkoj govornoj zajednici u Spillvilleu. Tu je napisao dva od najpoznatijih komornih djela, Kvartet u F i Gudački kvartet u E dur-u. 1895 piše koncert za violončelo u Bmolu, koje će postati jedno od najpopularnijih dela, s obzirom da je imao problema oko finansijskih isplaćivanja svog rada, te da je u Evropi postajao sve uvaženiji, te da je postao počasni član Gesellschaft der Musikfreunde u Beču, što je odredilo povratak Dvoržaka kući, u Češku.

Osim devete simfonije, poznati su Slavenski plesovi, u komu je Dvoržak obradio narodnu češku muziku, kao i koncert za vilončelo i orkestar op.104 koga je napisao 1894-5 za svog prijatelja, Hanuš Vihana. J. Brahms, nakon što je čuo ovaj koncert, izjavio je :

Također, priređeni su klavir i orkestar op.33, kao i koncert za violinu i orkestar op.53

1897 Dvoržakova kći se udaje za njegovog učenika, kompozitora Josef Suka. Dvoržak je bio direktor konzervatorija u Pragu od 1901 do smrti 1904. Sahranjen je u Vyšehrad groblju u Pragu.

Dvoržak, Antonin
Madrigal

Madrigal je sekularno (svjetovno) djelo za 3 do 6 glasova, najčešće na talijanskom. Nastao je prije renesanse, a u renesansi je imao pun procvat, da bi ga u baroku zamijenila opera, odnosno kantata. U početku je bio izvođen od dva do tri glasa, da bi kasnije bila uvrštena i instrumentalna pratnja kao dio madrigala. Najznačajniji madrigalisti su bili Luca Marenzio, Carlo Gesualdo, i Claudio Monteverdi .
 Kompozitori ranih madrigala:
Jacques Arcadelt, Adrian Willaert, Costanzo Festa, Cypriano de Rore, Philippe Verdelot, Bernardo Pisano, 
 Kompozitori zlatnog doba madrigala:
Orlandus Lassus, Andrea Gabrieli, Claudio Monteverdi, Giovanni Pierluigi da Palestrina, Philippe de Monte, 
 Kasni madrigalisti:
Giaches de Wert, Luzzasco Luzzaschi, Luca Marenzio, Carlo Gesualdo, Sigismondo d'India, 
 Barokni kompozitori koji su izvodili madrigale:
Orazio Vecchi, Adriano Banchieri, Giulio Caccini, Claudio Monteverdi, Heinrich Schütz, Hans Leo Hassler, Johann Hermann Schein , 
 Engleska škola madrigala:
William Byrd, John Dowland, John Farmer, Orlando Gibbons, Thomas Morley, Thomas Tomkins, Thomas Weelkes, John Wilbye

Muzičke forme
Renesansna muzika
Barokna muzika
Historija francuske muzike

Historija francuske muzike od srednjeg vijeka do danas.

Srednji vijek 
Svjetovna muzika u srednjevjekovnoj Francuskoj je bila pod dominacijom trubadura, žonglera i truvera. Najpoznatiji je bio Adam de la Halle.

Notre Dame škola 
Léonin i Pérotin su jedini kompozitori čija imena su preživjela do danas.

Ars Nova and Ars Subtilior 
Guillaume de Machaut (?-1370), Philippe de Vitry.

Renesansa 
Francuska dominacija muzikom Evropom završila je tokom renesanse, I Flamanski I Italijanski muzičari su postali značajniji. Francuski kasniji kompozitori renesanse su bili: Nicolas Gombert, Pierre de La Rue, Pierre de Manchicourt, Claude Goudimel, Pierre Certon, Jean Mouton, Claudin de Sermisy, i Clément Janequin.

Šansona 
Prvi značajniji kompozitor šansona bio je Guillaume de Machaut, zatim kasnije Johannes Ockeghem i Josquin Desprez. Guillaume Dufay i Gilles Binchois, Claudin de Sermisy i Clément Janequin . Kasniji kompozitor bio je Orlando de Lassus.

Burgundska škola 
Guillaume Dufay, Gilles Binchois, Hayne van Ghizeghem i Antoine Busnois.

Era baroka 
Balthasar de Beaujoyeaux, Jean-Philippe Rameau i Jean-Baptiste Lully 
Jacques Champion de Chambonnières, Louis Couperin, François Couperin. 
Marc-Antoine Charpentier.

Lista francuskih kompozitora 
 Lista Francuskih kompozitora

Francuska
Francuska muzika
Muzika
Bizantska muzika

Bizantska muzika postojala je do pada carstva 1453 , a potom je nastavljena kao tradicija u istočnjačkim hrišćanskim zemljama.

Kad se govori o Bizantijskoj muzici danas, uglavnom mišljenje je da se pod tim podrazumijeva istočnjačka crkvena hrišćanska muzika, međutim danas bez sumnje poznato je da je Bizantinska muzika uključivala bogatu tradiciju dvorske muzike i plesa.

Istočno Rimsko Carstvo
Pir

Pir (319. pne. - Argos , 272. pne.), epirski kralj i pisac. Vladao je 306. pne. - 301. pne. i 297. pne. - 272. pne.. Jedan od najčuvenijih vojskovođa antičkog doba Pir je poznat po brojnim vojnim pohodima u Italiji i Makedoniji ali i po frazi Pirova pobjeda. Naslijedio ga je sin Aleksandar II. Epirski.

Pir je postao kralj već u 12.godini. U toku borbi dijadoha isprva ratuje na strani Demetrija I. Poliorketa. Neko je vrijeme bio talac Ptolemeja I. Sotera, vladara Egipta, ali je zadobio njegovo povjerenje pa je 297. pne. ponovo došao na prijestolje Epira. Stalne ratove Demetrija, Lizimaha i Ptolemeja Pir je iskoristio za proširenje granica vlastitog kraljevstva. 288. pne. okrenuo se protiv Demetrija, oslobodio Atenu Demetrijeve opsade i zavladao velikim dijelom Makedonije. 284. pne. morao se povući iz Makedonije zbog sukoba s Lizimahom.

281. pne. grad Taranto na jugu Italije, koji je ratovao s Rimom, zatražio je pomoć od Pira. Rimljani su već zavladali srednjom Italijom i bili velika vojna sila. Pir je pristao, pod uvjetom da mu se sva vojska u gradu stavi pod njegovu vlast. Pir je najprije sklopio savez sa Ptolomejem Keraunom a zatim krenuo u Italiju s vojskom od 23000 pješaka, 3000 konjanika i 19 slonova. Slonove Rimljani nisu poznavali. Prvi sudar s Rimljanima bila je bitka kod Herakleje, 280. pne.. Pir je pobijedio zahvaljujući konjici i slonovima. Rimljani su, međutim odbili ponuđeni mir pa se pohod nastavio. Sljedeći sukob s Rimljanima bila je bitka kod Auskula, 279. pne.. Pir je ponovno pobijedio ali uz puno veće gubitke, ali su Rimljani uporno odbijali Pirove mirovne prijedloge.

278. pne. Pir je dobio dvije ponude. Prva je bila od Makedonaca, koji su tada ratovali s Keltima, da postane makedonski kralj. Druga ponuda je bila da pomogne Grcima na Siciliji u ratu sa Kartagom. Pir se odlučio za Siciliju. Sagradivši veliku ratnu flotu pobijedio je Kartažane na moru. 277. pne. osvojio je snažnu kartažansku utvrdu Eryx. Nakon toga predali su mu se i ostali gradovi na Siciliji. Međutim, njegovo autokratsko vladanje izazvalo je pobunu sicilskih Grka pa se Pir vratio u Italiju. U bitci kod Beneventuma, 275. pne. Rimljani su nanijeli poraz Piru. Bitka je, zapravo, taktički završila neodlučno jer su obje strane imale gubitke veće od 6,000 mrtvih ali je Pir bio prisiljen napustiti Italiju. Rimljani su zauzeli Taranto 272. pne..

Vrativši se u Makedoniju krenuo je s vojskom 274. pne. protiv makedonskog kralja Antigona II. Gonate. Antigon II. se povukao u Solun a Pir je zasjeo na makedonsko prijestolje. 272. pne. krenuo je s vojskom na Spartu. Želeći osvojiti Peloponez, poginuo je kod Argosa u bitci protiv udruženih snaga Antigona II. i Sparte.

Epirski vladari
Starogrčke vojskovođe
Starogrčki vojni pisci
Pale

Pale je izraz koji se koristi za:

 Pale, općina i bivše administrativno sjedište Republike Srpske u Bosni i Hercegovini.
 Pale-Prača, bivši dio Pala koji je Daytonskim mirovnim sporazumom pripao Federaciji BiH.
 Pale ili Engleski Pale, historijska regija u Irskoj.

Pale je također i prezime koje, između ostalih, nosi Predrag Pale, nekadašnji koordinator CARNET-a u Hrvatskoj.

Pale je i ime koji nosi junak popularne dječje pripovjetke Pale sam na svijetu.
Muslimani

Muslimani je izraz koji može značiti:
 muslimani, što je sinonim za islamske vjernike.
 Muslimani, naziv za etnoreligijsku grupu koja je 1970-ih priznata kao konstitutivni narod SFRJ, a čiji pripadnici se danas uglavnom izjašnjavaju kao Bošnjaci.

Vidi još 
 Bosanski muslimani (razvrstavanje)
Muslimani (vjernici)

Musliman (arapski: مسلم, turski: Müslüman, perzijski i urdu: مسلمان) je naziv za sljedbenika islama. Riječ doslovno znači "onaj koji se predaje Bogu". Procjenjuje se da danas u svijetu postoji 1,31 milijarde muslimana. 

Većina muslimana smatra muslimanom svakoga tko izgovara Shahada, koja tvrdi, "Postoji samo jedan Bog i Muhamed je njegov poslanik."

Muslimani vjeruju da su osnove islama postojale davno prije Muhameda, te mnoge biblijske ličnosti -- kao Adama, Nou (arapski: Nuh), Mojsija (arapski: Musa) and Isusa (arapski: Isa) -- kao muslimane, jer vjeruju da su se oni predali Bogu i propovijedali Njegovu poruku kao proroci.

Islam

da:Muslim
10. 8.

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

10. kolovoz/august/avgust (10. 8.) je 222. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (223. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 143 dana.

Događaji 
 

  
 
 1821. — Misuri je priznat kao 24. američka država.

Rođenja 
 1810. — Camillo Benso, Count of Cavour, italijanski državnik i prvi minstar predsednik ujedinjene Italije (u. 1861.). 
 1848. — Peter Salcher, austrijski fizičar (u. 1928.). 

 1852. — Matko Laginja, hrvatski pravnik i političar (u. 1930.).
 1877. — Dragutin Dimitrijević Apis, generalštabni pukovnik vojske Kraljevine Srbije. (u.1917).
 1920. — Red Holzman, američki profesionalni košarkaški trener i igrač (u. 1998.).
 1946. — Rifet Bahtijaragić, bosanskohercegovački književnik.
 1953. — Mark Doty, američki pesnik.
 1960. — Antonio Banderas, španski glumac.
 1963. — Andrew Sullivan, engleski politički komentator i pisac.
 1968. — Dejan Čurović, bivši jugoslovenski nogometaš. 
 1971. — Roy Keane, irski nogometni reprezentativac i trener. 
 1971. — Fábio Assunção, brazilski glumac. 

 1973. — Javier Zanetti, argentinski nogometni reprezentativac.
 1976. — Jon Robert Holden (J.R. Holden), umirovljeni američko-ruski košarkaš.

 1984. — Dontaye Draper, hrvatski košarkaš, američkog porijekla.

.

Smrti 
 1915. — Henry Moseley, engleski fizičar. (r.1887).
 1981. — Dušan "Duško" Popov, dvostruki je obavještajni agent tijekom Drugoga svjetskog rata (r. 1912.).
 1982. — Anderson Bigode Herzer, brazilski pisac.
 1988. — Arnulfo Arias, bivši predsednik Paname.(r.1901).
.

Praznici i dani sećanja 

.

Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar

Dani u godini
Strabon

"Strabo" ("razrok") je naziv kojim su Rimljani označavali osobu čije su oči bile iskrivljene ili izobličene. Pompejev otac se zvao "Pompeius Strabo." Osoba rodom sa Sicilije koja je imala jasan vid kojim je mogla vidjeti stvari na velikoj daljini kao da su blizu također je nazivana "Strabo."

Najznačajnija ličnost po tom imenu bio je Strabon (grčki Στράβων; rođen 63. pne. ili 64. pne., umro o. 24. po. Kr.), grčki povjesničar, geograf i filozof. U današnje vrijeme Strabon je uglavnom slavan po svojoj Geografiji (grčki Γεωγραφικά), djelu u 17 knjiga koje sadrže povijest i opise ljudi i mjesta diljem njemu poznatog svijeta.

Strabon je rođen u imućnoj obitelji iz Amaseje (današnja Amasya, Turska) na Pontu, koji je postao dijelom Rimskog Carstva upravo u vrijeme oko njegova rođenja. Učio je pod vodstvom mnogih geografa i filozofa, prvo u vlastitom kraju, a kasnije i u Rimu. U filozofiji je bio stoik, a u politici zagovornik rimskog imperijalizma. Kasnije je poduzeo znatna putovanja, među ostalim u Egipat i Etiopiju. Nije poznato kada je napisao Geografiju iako naznake u njoj smještaju završnu verziju u vrijeme vladavine cara Tiberija. Neki smještaju njegove prve skice oko 7. po. Kr., drugi pak oko 18. po. Kr. Spominje se smrt mauretanijskoga kralja Jube koja se dogodila 23. po. Kr.

Strabonova Historia je izgubljena: sam ju Strabon navodi, a i ostali stari pisci spominju da je postojala. Sve što je ostalo od nje jest fragmenat papirusa koji se danas čuva na Milanskom sveučilištu (prenumeriran P[apirus] 46).

Za Strabonovu smrt je predloženo nekoliko različitih datuma, većinom smještenih ubrzo nakon 23. po. Kr.

Geografija 

Geographia je sveobuhvatno djelo na grčkome, obuhvaća 17 knjiga, te se može smatrati enciklopedijom geografskog znanja Strabonova vremena. Sačuvana je u cijelosti, osim nekih dijelova iz knjige 7. Iako pokriva u ono vrijeme cijeli svijet poznat Grcima i Rimljanima, pati od nekoliko većih pogrešaka: stalna i jako nametljiva obrana pjesnika Homera kao geografskog izvora vodila ga je ispuštanju suvremenijih pisaca, kao što je Herodot koji je zajedno sa Strabonom često bio svjedokom onoga što je izvještavao; zaokupljenost zapisnikom često s varavim zaključcima, te kritika drugih pisaca; naročito grčki apriorni stav prema činjenicama tražeći da ih se izvodi uz čistu primjenu razuma. Ukratko, netko bi volio više geografije, a manje zaključivanja. Ta slabije poznata područja ipak su opskrbila moderne znanstvenike vrijednim povijesnim informacijama o metodama antičke geografije i o mnogim starijim geografima čija djela se nisu uspjela sačuvati.

Tridesetak rukopisa Geografije ili njenih dijelova je sačuvano, većina njih su srednjovjekovni prijepisi prijepisa, iako postoje fragmenti s papirusnih svitaka koji su prepisani oko 100. - 300. po. Kr. Znanstvenici su se mučili stoljeće i po kako bi napravili pouzdano izdanje slično onome što ga je Strabon napisao. Završno izdanje izdano je 2002. pojavljujući se po jednom svesku godišnje.

Starogrčki geografi
Starogrčki historičari
Grčki filozofi
Rimski geografi
Jedinstveni matični broj građana

Jedinstveni matični broj građana (skraćeno JMBG;  – ЕМБГ,  – EMŠO) lični je identifikacioni broj koji je dodeljivan svim građanima SFR Jugoslavije od 1976. godine.

Broj je još uvek u upotrebi u novonastalim državama od bivših republika SFRJ, osim u Hrvatskoj. 1. januara 2009. u Hrvatskoj JMBG je zamenjen Osobnim identifikacijskim brojem (OIB) koji je sačinjen od 11 nasumično izabranih cifara.

Uvođenje 
Zakon o uvođenju jedinstvenog matičnog broja građana donet je 1976. godine na nivou SFRJ. Nakon državnog zakona o uvođenju matičnog broja usledili su republički zakoni o jedinstvenom matičnom broju građanina koji su donošeni u periodu od 1978. do 1980. godine u svakoj od republika i u pokrajinama. U republičkim zakonima je definisano:
 da je rok uvođenja matičnog broja do 1987. godine;
 da se broj dodeljivao svim licima prema prebivalištu, a novorođenoj deci prema mestu rođenja;
 da matični broj određuju organi unutrašnjih poslova svuda sem u Vojvodini i u Sloveniji gde su to činili statistički zavodi;
 da evidencija o matičnim brojevima pored samog broja sadrži i ime, prezime, ime jednog roditelja i mesto rođenja.

Uprkos tome u pojedinim republikama broj nije dodeljivan prema regionima mesta rođenja.

Kompozicija broja 

Jedinstveni matični broj građana se sastoji od 13 cifara u formi: DD MM GGG RR BBB K (bez praznih mesta),
gde su slova šifre za:
 DD - dan rođenja
 MM - mesec rođenja
 GGG - zadnje tri cifre godine rođenja
 RR - region rođenja ili prebivališta
 BBB - jedinstveni broj
 K - kontrolna cifra

Region rođenja ili prebivališta 

Region rođenja ili prebivališta je dvocifren broj RR u JMBG-u i određen je sa:

Predviđeni brojevi za dodelu JMBG-a prema regionima rođenja:

Jedinstveni broj 

Jedinstveni broj je trocifren broj BBB u JMBG-u i određen je sa:
 000-499 za muški rod
 500-999 za ženski rod

Kontrolna cifra 

Kontrolna cifra je jednocifreni broj K u JMBG-u.

Za izračunavanje kontrolne cifre, JMBG zapisujemo u obliku: A1A2A3A4A5A6A7A8A9A10A11A12A13 i računamo sumu S:
S = 7·A1 + 6·A2 + 5·A3 + 4·A4 + 3·A5 + 2·A6 + 7·A7 + 6·A8 + 5·A9 + 4·A10 + 3·A11 + 2·A12

i cifra K, tj. A13 se dobija prema formuli:

K = S mod 11, tj. cifra K je jednaka ostatku pri deljenju broja S sa 11.

Ako ostatak pri deljenju broja S brojem 11 označimo sa m, onda za:
 m = 0, kontrolna cifra K = 0.
 m = 1, matični broj pogrešan, pa se broj BBB uvećava za 1 i račun kreće ispočetka.
 m veće od 1, kontrolna cifra K = 11 - m.

Formula za izračunavanje kontrolne cifre u spredšit programima 

Ako se uvedu skraćenice:
 A1 - podaci prvih 12 cifara
 B1 - kontrolna cifra (poslednja cifra)
 C1 - ceo broj sa kontrolnom cifrom,

kod za izračunavanje kontrolne cifre u programima za tabelarnu kalkulaciju će biti:

B1 = 10-MOD(SUMPRODUCT(MID(A1,{1,2,3,4,5,6;7,8,9,10,11,12},1)*{7,6,5,4,3,2})-1,11)
C1 = IF(B1 = 10; "neispravno!" ; A1&B1)

Reference

Spoljašnje veze 
 Izračun JMBG-a - -{Google Sheets}-

Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija
Identifikatori
Nasleđe Jugoslavije
Suverenitet

Suverenitet je eksluzivno pravo vršenja vrhovne političke (npr. zakonodavne, sudske i izvršne) vlasti nad određenom geografskom teritorijom, grupom ljudi ili samim sobom.
Pojam suverenosti je prvi put u istoriji pravne i političke misli istakao Jean Bodin u 16. veku. Boden je suverenost odredio kao apsolutnu i postojanu vlast države. Zapravo, suverena vlast je jedina vlast koja spolja ne zavisi ni od koje druge vlasti, a unutar države je viša od svake druge vlasti. Po njemu, suverena vlast je najviša, nedeljiva, neprenosiva i neotuđiva. Ova definicija suverenosti je i danas u upotrebi.

Suverenost delimo na: Suverenost nacije, suverenost naroda i suverenost drzave. 

Politika
Filozofska terminologija
Nenasilje

Nenasilje je moralna filozofija koja propovijeda odbacivanje nasilja kao sredstva za postizanje društvenih i političkih ciljeva. Iako se često koristi kao sinonim za pacifizam, od sredine 20. vijeka izraz se počeo koristiti za opis cijelog niza tehnika u borbi za društvene promjene koje ne uključuju nasilje, isto kao i za političke i filozofske argumente za korištenje tih tehnika.

Kao sredstvo društvenih promjena, nenasilje se najčešće povezuje uz borbu za nezavisnost Indije koju je vodio Mohandas Gandhi, kao i borbu za građanska prava američkih crnaca koju je vodio Martin Luther King. Gandhijevo nenasilje je bilo nadahnuto kršćanskim anarhizmom Lava Tolstoja, odnosno idejama o nepružanju fizičkog otpora temeljenog na Propovijedi na Gori. 

10.11. 1988. Opća skupština UN je proglasila prvo desetljeće 21. vijeka i trećeg milenijuma (2001-2010) kao Međunarodno Desetljeće za promociju kulture mira i nenasilja za djecu svijeta.

Izbor nenasilja 
Većina ljudi najčešće uviđa samo dva izbora: pasivno prihvatanje nepravdi ili pripremanje za nasilnu odbranu prava. Nenasilje je alternativa potčinjavanju nepravdama ili nasilnom odgovoru na njih. Nenasilje predstavlja odbranu svojih prava, moralnom snagom i dostojanstvom, a ne fizičkom snagom. 

Nasuprot uvreženom mišljenju da nenasilje podrazumeva slabost i pasivnost, Gandi je neprestano naglašavao da nenasilje nije za kukavice. Učestvovanje u nenasilnim akcijama zahteva hrabrost kojoj nije potrebno oružje ili štit – to je hrabrost da se dostojanstveno i bez straha prkosi nepravdi i uporno bori za istinu. Nenasilje podrazumeva rešenost da se suoči sa bolom i neprijatnim situacijama, a da ne nanese štetu drugima.

Vidi još 
 Ahimsa
 Pacifizam

Eksterni linkovi 
 Centar za nenasilnu akciju

Etika
Pacifizam
Filozofska terminologija
Nenasilje
Pacifizam
Nasilje

Riječ nasilje dolazi od riječi sila, i označava odnos između dviju strana u kome jedna strana uporabom ili samom prijetnjom upotreb sile utječe na drugu stranu.

Vrste nasilja 
 Fizičko nasilje je namjerno nanošenje tjelesnih ozljeda
 Emocionalno ili psihičko nasilje je najčešće verbalni (može biti i neverbalni) oblik nanošenja ozljeda nečijoj psihi
 Seksualno nasilje je specifičan oblik fizičkog nasilja, čine ga neželjeni seksualni kontakti 
 Strukturalno nasilje je neodgovarajuća ili nepostojeća akcija društva (države)

 
Društvo
Zločini
Filozofska terminologija
Nenasilni otpor

Nenasilni otpor (ili nenasilna akcija) je tehnika socijalno-političke akcije, koja se koristi za primenu moći u konfliktu. Obuhvata razne specifične metode psihološke, socijalne, ekonomske i političke akcije bez korišćenja fizičkog nasilja. Društveno-politički ciljevi se postižu kroz simboličke proteste, ekonomsku ili političku nekooperaciju, građanski neposluh i druge metode koje ne sadrže nasilje. Smatra se jednim od glavnih načela nenasilja. 

Pasivni otpor ima slično značenje, koje implicira otpor kroz inerciju ili ne-energičnu saradnju, što je suprotno otporu kroz aktivni antagonizam.

Kao i druge strategije društvene promene, nenasilna akcija se može pojaviti u različitim oblicima. Može, na primer, uključivati različite oblike informatičkog rata, protestne umetnosti, lobiranja, neplaćanje poreza, bojkote, sankcije, pravne/diplomtakse manevere, materijalnu sabotažu, podzemne železnice, načelno odbijanje nagrada/počasti, dežuranje pred uredima, bdijenja, deljenje letaka i/ill opšte štrajkove.

Neki politički naučnici drže da je veliki broj raznih pokreta preuzeo nenasilni otpor kao svoju glavnu metodu postizanja političkih ciljeva, da se nenasilje kao metoda može razlikovati od načelnog moralna stava o nenasilju.

Reference 
Aktivizam
Pacifizam
Nenasilje
Pacifizam

Pacifizam je naziv za protivljenje ratu ili nasilju kao sredstvu rješavanja sporova. Pacifizam uključuje široki spektar pogleda od običnog vjerovanja da se međunarodni nesporazumi mogu i trebaju rješavati mirnim putem do apsolutnog protivljenja korištenju nasilja, pa čak i najobičnije prisile, pod bilo kakvim uvjetima.

Pacifizam se može temeljiti na nečijim moralnim načelima, ali i na pragmatizmu. Načelni (ili deontološki) pacifizam se temelji na uvjerenju da su rat, namjerno uzrokovanje smrti, nasilje ili bilo kakva vrsta prisile moralno neprihvatljivi. Pragmatički pacifizam ne dijeli takve stavove, ali umjesto toga drži da uvijek postoje bolji načini rješavanja sporova, 
odnosno da je korist koju donosi rat uvijek manja od njegove cijene.

Golub je neformalni izraz koji se, najčešće u politici, koristi za osobe koje nastoje izbjeći rat ili ga prihvatiti jedino ukoliko nema nikakvih drugih alternativa. Mnogi od golubova sebe ne smatraju pacifistima, jer drže da je rat opravdan pod određenim uvjetima (v. teorija pravednog rata). Naziv golub dolazi od priče o Noinoj arci, na koju je sletio golub kao simbol nade, spasa i mira. Nasuprot golubovima se nalaze jastrebovi.

S druge strane, neke osobe koje se smatraju pacifistima, se uz protivljenje ratu ne protive upotrebi prisile i fizičke sile protiv određenih ljudi ili imovine. antimilitaristi, na primjer, se prije svega protive vojnim institucijama nacionalnih država a ne toliko "nasilju" kao konceptu. 

Drugi pacifisti se, pak uporno drže principa nenasilja, smatrajući da su jedino nenasilne akcije opravdane.

 Pacifizam
Politika
356. pne.



Godina 356. pne. bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Ambusta i Lenasa (ili, rjeđe, godina 398. Ab urbe condita). Oznaka 356. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

Događaji 
 Makedonski kralj Filip II nudi Ateni grad Amfipolis u zamjenu za luke Pidna i Potideja. Atenjani pristaju na zamjenu, ali Filip svejedno zadržava Amfipolis nakon što je njegova vojska tokom pregovora zauzela Pidnu i Potideju, porazivši atenske vojskovođe Haresa, Ifikrata i Timoteja.
 Hares je imenovan jedinim komandantom atenskih snaga u Trakiji, ali mučen nedostatkom novaca, zajedno s vojskom prelazi u Malu Aziju kako bi se kao najamnik borio za pobunjenog perzijskog satrapa Artabaza od Frigije. Artabaza također podržava Teba poslavši kontingent pod Pamenom, te on uspijeva u dvije velike bitke potući vojsku kralja Artakserksa III.
 Napad Fokiđana na svetište u Delfima dovodi do objave rata od strane Amfiktionskog saveza, kasnije poznatog kao Treći sveti rat.
 Perzijski satrap Mauzol od Karije podstiče Hios, Rodos i Kos da se pobune protiv Atene i njenog pomorskog saveza čime započinje Saveznički rat. Pobunjenici, kojima se priključuje Bizantij, pustoše Ateni vjerne otoke Lemnos i Imbros. Znameniti atenski vojskovođa Habrija gine u napadu na pobunjenike na Hiosu.
 Perzijski kralj Artakserks III, nastojeći suzbiti pobune satrapa u korijenu, naređuje da svatko od njih otpusti grčke najamnike u svojoj službi. Čuvši za to i zabrinuta zbog eventualne perzijske podrške svojim pobunjenim saveznicima, Atena naređuje Haresu da se povuče iz Male Azije, a isto čini i Teba s Pamenom. Ostavši bez grčkih najamnika, Artabaz od Frigije je poražen od Artakserksu vjernog Autofradata.
 Filip II Makedonski nakon okupacije Pidne i Potideje od Odriskog Kraljevstva preuzima grad Krenid i preminuje ga u Filipi.
 Hares sa flotom dolazi na Helespont kako bi vodio kampanju protiv Bizantija. Tom prilikom, usprkos upozorenja Timoteja, Ifikrata i Ifikratovog sina Menesteja o oluji, Hares kreće u napad i doživljava velike gubitke. Za njih pred atenskom javnošću optužuje Timoteja i Ifikrata koji su izvedeni na sud.
 U Rimu je na mjesto diktatora prvi put imenovan plebejac. 
 Shang Yang, premijer kineske države Qin započinje niz opsežnih reformi koji će značajno ojačati tu državu.
 jul — Luđak po imenu Herostrat potpaljuje znameniti Artemidin hram u Efezu, uništivši tako jedno od Sedam svjetskih čuda.

Rođenja 
 jul — Aleksandar Veliki, kralj Makedonije (u. 323. pne.)
 Hefestion, makedonski vojskovođa, plemić i drug Aleksandra Velikog (u. 324. pne.)

Smrti 
 Habrija, atenski vojskovođa

356. pne.
Kompromis

Kompromis (latinski compromissium, uzajamno obećanje) je koncept pronalaženja dogovora kroz sporazumijevanje, odnosno prihvaćanje tuđih zahtjeva na štetu vlastitih ciljeva i težnji. Smatra se nužnim dijelom procesa pregovaranja gdje postoje nesuglasice, odnosno kada obje strane smatraju da je postizanje sporazumnog ishoda donosi stvarniju korist od potencijalne koristi koje bi donijelo prihvaćanje nečije početne pozicije.

Ekstremizam se često smatra antonimom kompromisa, koji se, ovisno o kontekstu, vezuje uz koncept ravnoteže i tolerancije.

Kompromis ima i svoje negativne konotacije, pogotovo kada se tumači kao kapitulacija, odnosno "kompromitiranje" nečijih ciljeva i načela u procesu postizanja sporazuma.

Kompromisno rešenje problema višekriterijumskog odlučivanja koje je najbliže idealu može se odrediti metodom VIKOR koja obezbeđuje maksimalnu korisnost za većinu i minimalno nezadovoljenje za oponenta.

Kompromis u pravu 
U građanskom procesnom pravu, kompromis se definira kao pismeno utanačenje stranaka da se u pogledu nekog spora podvrgnu arbitražnom sudovanju. Ako se radi o sporu koji je među njima već nastao, onda se to naziva kompromis u užem smislu (acte de compromis). Ako se radi o budućim sporovima koji između njih mogu nastati na temelju njihovog pravnog odnosa, takav sporazum se naziva kompromisorna klauzula (clause compromissoire).

U međunarodnom pravu kompromis i kompromisorna klauzula imaju to isto značenje kad se radi o sporazumu između država za rješavanje njihovih sporova putem arbitraže.

V. također 
 Umjerenost (politika)

Izvori 

Pravo
Politika
Nadmorska visina

Termin nadmorska visina se odnosi na visinu iznad Zemlje ili altitudu, u odnosu na prosječnu razinu mora.

kod opisivanja zemljopisnih objekata, kao što su planine, na topografskoj karti, varijacije u visini su označene izohipsama, a vrhovi planina s točkom uz koje je oznaka visine u metrima.

Koncept srednje razine mora je sam po sebi umjetan, zbog toga što nije moguće odrediti, zbog činjenice da, zbog stalnih varijacija, nije moguće odrediti srednju razinu mora na cijelom planetu, pa čak ni na manjem području. More je u stalnom kretanju, uslijed plime i oseke, promjena atmosferskog tlaka i drugih slabijih utjecaja.

Zbog toga se često za srednju razinu mora uzima neka obližnja referentna točka, na kojoj je dugotrajnim mjerenjem izmjerena srednja razina mora.

Fizička geografija
12. 8.

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

12. kolovoz/august/avgust (12. 8.) je 224. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (225. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 141 dan.

Događaji  
 
 

 1877. — Asaph Hall otkrio Marsov mjesec Deimos ("užas"). 
 
 

 1927. — Najviši vrh Mount Blanca (Cour Majour) kršten je imenom Benita Mussolinija. 

 1946. — Britanska je vlada naredila zaustavljanje useljavanja u Palestinu, a preostale Židove koji su željeli imigrirati internirala je na Cipar. 
 
  
 
 
 1978. — Japan i Kina sklopili su sporazum o miru i prijateljstvu koji je normalizirao odnose dugogodišnjih neprijatelja.  

 1985. — Japanski Boeing 747 srušio se u planini na letu Tokijo-Osaka. U najvećoj nesreći jednog zrakoplova u povijesti poginulo je 520 putnika i članova posade. 
 
 
 2000. — Katastrofa ruske nuklearne podmornice "Kursk" u Barentsovom moru. Nitko od 118 mornara nije preživio.

Rođenja  
 1750. — Matija Petar Katančić, hrvatski književnik, latinist, sveučilišni profesor poetike, arheologije i numizmatike te knjižnički kustos (u. 1825.). 
 
 1866. — Jacinto Benavente, španski pisac, nobelovac (u. 1954.). 

 1880. — Radclyffe Hall, engleska spisateljica.
 1887. — Erwin Schrödinger, austrijski fizičar. (u.1961).
 1881. — Cecil B. DeMille, američki filmski redatelj i producent (u. 1959.).
 1925. — Norris McWhirter, britanski pisac, političar i osnivač Guiness Knjige rekorda zajedno s bratom Ross McWhirter (u. 2004.).
 1930. — Džordž Soroš, američki biznismen. 
 1949. — Mark Knopfler, britanski gitarist, pjevač, skladatelj i producent. 

 1951. — Klaus Toppmöller, njemački nogometni trener i igrač. 
 1954. — François Hollande, francuski socijalistički političar i predsjednik Francuske.

 1970. — Aleksandar Đurić, bivši bosankohercegovački-singapurski nogometaš i kanuista, srpskog porijekla. 
 1975. — Casey Affleck, američki filmski glumac i režiser. 
 
 1977. — Iva Majoli, najbolja hrvatska tenisačica svih vremena, osvajačica Grand Slam turnira Roland Garros u Parizu 1997. godine.
 1979. — Zlatan Bajramović, bivši bosanskohercegovački nogometaš.
 1983. — Luka Nižetić, hrvatski pjevač pop-rock izričaja. 
 1983. — Klaas-Jan Huntelaar, nizozemski nogometaš. 

 1988. — Tyson Fury, britanski profesionalni boksač.

.

Smrti 
 30. pne. - Kleopatra VII Philopator, kraljica Egipta.
 1827. — William Blake, engleski književnik, slikar i grafičar (r. 1757.).
 1928. — Leoš Janaček - češki skladatelj.
 1955. — Thomas Mann, njemački književnik, dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1929. godine.
 1955. — Mato Hanžeković, hrvatski književnik (r. 1884.).
 1964. — Ian Fleming, bio je engleski pisac i novinar, najpoznatiji kao tvorac serije romana o James Bondu (r. 1908.).
 1982. — Henry Fonda, američki glumac (r. 1905.).
 1989. — William Shockley, američki fizičar. (r.1910).
 1990. — Viljem Štajnic, austrijski šahista i svetski prvak u šahu (r.1836).
 1992. — John Cage, američki kompozitor.
 2010. — Velimir Kljaić - "Kljun", hrvatski rukometni trener, igrač i osvajač zlata na Olimpijskim igrama u Atlanti 1996 († 1946.).
.

Praznici i dani sećanja 

.

Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar

Dani u godini
Embargo

U međunarodnoj trgovini i politici, embargo je naziv za zabranu trgovine i privrednih odnosa s određenom državom.

Najčešće se objavljuje od jedne ili grupe od nekoliko država protiv druge države, a namjera mu je kod te države izazvati tešku ekonomsku situaciju i tako je prisiliti da promijeni određeni aspekt svoje vanjske ili unutrašnje politike. 

Embargo se najčešće proglašava iz političkih razloga, mada ponekad može biti motiviran i određenim ekonomskim interesima.

Jedan od najpoznatijih primjera embarga je Kontinentalni sistem, koga je za vrijeme napoleonskih ratova uvela Napoleonova Francuska s ciljem da sve evropske države prisili da zatvore tržišta Velikoj Britaniji te je tako prisili na mir.

V. također 
 Naftna kriza 1973
 Embargo SAD protiv Kube
 CoCom
 Bojkot

Politika
Ekonomija
Hispanizmi
Karantin

Karantin, karantena ili Kontumac, je jedna od epidemioloških mera kojim se sprečava širenje zaraznih bolesti putem izolacije obolelih ili inficiranih od ostalih zdravih osoba. Karantin je ujedno i lokacija na koju se izdvajaju osobe za koje se sumnja da su obolele od neke zarazne bolesti ili samo postoji opasnost da su oboleli.

Dolazi od italijanske reči Quarante (četrdeset), jer je izolacija trajala obično četrdeset dana. 
Naime venecijanske vlasti su 1423. godine ustanovile izolaciju bolesnih ili onih pod sumnjom da su bolesni u trajanju od 40 dana na jednom ostrvu u Venecijanskom zalivu.

Smatralo se da sve zarazne bolesti imaju inkubaciju manju od 40 dana. Ovaj vremenski period nije određen iskustvom već na osnovu biblijskih podataka, jer su i Mojsije i Isus 40 dana živeli u izolaciji pustinje.

Najstariji pisani trag o uvođenju karantene i njezinim postavkama sadržan je u odluci dubrovačkog Velikog vijeća od 27. srpnja1377. godine[1]. Prva karantena u Dubrovačkoj Republici bila je na otoku Mrkanu ili u Cavtatu. Kasnije se preselila na otok Mljet. Poslije su sagrađene i karantene (lazareti) na Dančama, na Lokrumu i u dubrovačkom predgrađu Ploče, koja je sačuvana do danas.

Za karantin se obično bira zgrada u kojoj su potom smešteni oboleli ili potencijalni bolesnici. Ulaz i izlaz, osim medicinskom osoblju, koje je opet podvrgnuto strogim higijenskim i dezinfekcionim postupcima, je zabranjen. Međutim i cela sela ili slične teritorije mogu biti stavljene u karantin.

U osamnaestom, devetnaestom veku normalna pojava na graničnim prelazima je bila zgrada karantina u kojoj bi se smeštali putnici koji su dolazili iz zemlje gde je postojala epidemija neke zarazne bolesti.

U Pančevu je, primera radi, izgrađen Kontumac još 1726. Osnovni razlog je bio nizak nivo higijene u oblastima pod turskom upravom. U pančevačkom kontumacu ljudi su ostajali 10 dana, 21 ili 42 dana, a roba 40 dana. U vreme epidemija su angažovane posebne kordonske jednice sa ciljem da spreče ilegalne prelaske granice i unošenje bolesti. Ovaj karantin je bio u funkciji oko 130 godina. 

Najsvežiji slučaj stavljanja potencijalno obolelih je bio u zimu 2006 kada je zbog sumnje na "ptičiji grip" na nekoliko lokacija u Srbiji, bilo potrebno uspostavljanje karantina.

Karantina u Srbiji je bilo i za vreme epidemije Velikih boginja 1972 godine.

Odeljenja u bolnicama gde su smešteni pacijenti sa zaraznim bolestima imaju tretman koji je predviđen za karantin.

Kao međunarodne karantinske bolesti prema internacionalnim zdravstvenim propisima iz 1974. godine važe: kuga, kolera, žuta groznica i boginje.

Ostala značenja 
Karantin je pojam koji se ponekad koristi u međunarodnom pravu kao sinonim za blokadu.

Takođe se koristi i u informatičkim naukama.

V. također 

 lazaret

Infektivne bolesti
Mikrobiologija
Higijena