Republika Kongo

Republika Kongo (francuski République du Congo), poznata i kao Kongo-Brazavil (francuski Congo-Brazzaville) kako bi se razlikovala od DR Konga koji se naziva Kongo-Kinšasa (francuski Congo-Kinshasa), Kongo Republika, ili jednostavno Kongo (francuski Congo), je država u središnjoj Africi. Na zapadu izlazi na Atlantski ocean, a graniči s Gabonom na sjeverozapadu, Kamerunom i Srednjoafričkom Republikom na sjeveru, Demokratskom Republikom Kongo na istoku i jugu te angolskom eksklavom Cabindom na jugu.

U pretkolonijalnom razdoblju u današnjem Kongu i okolnim područjima postojalo je nekoliko većih država različitih Bantu naroda, među kojima su se isticale Loango i Kongo. Zapadnu obalu donjeg toka rijeke Kongo zauzela je krajem 19. stoljeća Francuska. Godine 1960. u velikom valu dekolonizacije neovisnost je dobio i Francuski Kongo.

Nakon neovisnosti u Kongu su, kao i u mnogim drugim mladim afričkim državama, zaredali vojni udari. Zemlja se približila Sovjetskom Savezu, ali nije raskinula svoje veze sa zapadnim zemljama, osobito bivšom maticom Francuskom. Poslije kraja hladnog rata i prvih višestranačkih izbora napeta politička situacija prerasla je u oružane sukobe koji su imali i etničko-teritorijalne elemente. Ratna djelovanja uglavnom su završena do 2000. i u zemlji od tada vlada krhki mir.

Republika Kongo jedna je od afričkih država najbogatijih naftom. Izvozi se i drvo. BDP za 2004. procijenjen je na 800 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.

Geografija 

Republika Kongo, bivša Francuska Ekvatorijalna Afrika, nalazi se u zapadnoj Centralnoj Africi. To je država sa površinom preko 342.000 kvadratnih kilometara, a stanovništvo broji 2,6 miliona. Dva najvažnija grada u Kongu su, Brazavil, glavni i najveći grad, i Poant Noar, luka na Atlantskom okeanu. Najveći deo zemlje se sastoji od šuma sa tropskim kišama i savanama. 

Najveće reke Republike Kongo čine njenu istočnu granicu. To su reke Ubangi i Kongo. Reka Kuilu je najznačajnija reka za drenažu obalskog dela Republike Kongo. Protiče kroz region Niari i u tom delu svog toka nosi ime Niari. Uliva se u Atlanktik nedaleko od Poant Noara. Od izvora do ušća duga je preko 650 -{km}-.

Glavna etnička grupa je Bakongo, a ostale su: Bateke, Mbochi i Sanga. Sve govore Bantu. Oko polovine stanovništva sledi tradicionalnu religiju. Katolika ima oko 30%. Službeni jezik je francuski.

Istorija 

U pretkolonijalnom razdoblju u današnjem Kongu i okolnim područjima postojalo je nekoliko većih država različitih Bantu naroda, među kojima su se isticale Loango i Kongo. Od 15. do 17. veka Portugalci su dominirali u ovom regionu. Od 1889. godine smenjuju ih Francuzi. Ova teritorija postaje Francuska Ekvatorijalna Afrika 1910. godine. 

Godine 1960. u velikom valu dekolonizacije nezavisnost je dobio i Francuski Kongo.

Nakon nezavisnosti u Kongu su, kao i u mnogim drugim mladim afričkim državama, počeli vojni udari. Zemlja se približila Sovjetskom Savezu, ali nije raskinula svoje veze sa zapadnim zemljama, posebno sa bivšom maticom Francuskom. Posle kraja hladnog rata i prvih višestranačkih izbora napeta politička situacija prerasla je u oružane sukobe koji su imali i etničko-teritorijalne elemente. Ratna delovanja uglavnom su završena do 2000. i u zemlji od tada vlada mir.

Početkom XXI veka, varoš Etumbi, koja se nalazi na severozapadu zemlje, je bila poprište izbijanja nekoliko epidemija Ebole.

Ekonomija 

Republika Kongo jedna je od afričkih država najbogatijih naftom. Izvozi se i drvo. BDP za 2004. procijenjen je na 800 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.

Reference 

 
Kongo, Republika