Transžena

Transeksualna žena ili trans žena je osoba kojoj je prilikom rođenja pripisan muški pol, ali koja taj pol smatra nekompatibilnim sa svojim rodnim identitetom i sebe doživljava i izražava kao žena. Većina trans žena pristupa procesu usaglašavanja svojih polnih karakteristika sa svojim rodom. Ovaj proces se naziva tranzicija.

Terminologija 

Većina onih, koje smatraju da je proces njihove tranzicije završen, sebe imenuju ženama, smatrajući da termini kao što su trans žena, transeksualna žena, M u F transeksualna osoba i sl. odgovaraju onima koje su još uvek u tranziciji. Na primedbe da se one biološki (iako ne anatomski) i dalje razlikuju od cisrodnih žena (većina ima XY hromozome, na primer) obično stoji odgovor da žena označava rodnu ulogu, a ne pol.

One koje se i dalje izjašnjavaju kao trans žene, posle tranzicije obično koriste odrednicu post-op (post-operativna) trans žena, za razliku od pre-op. Trans žene koje ne žele ili ne planiraju operaciju promene pola, ponekada se izjašnjavaju kao non-op. Ipak, većina trans žena smatra da je operacija samo mali deo kompletne tranzicije i da trans žena ne treba da bude definisana na osnovu svog hirurškog statusa. 

Neke transeksualne žene ne vole izraz „transeksualnnost“ i sebe nazivaju „transrodnim ženama“.

Pored termina „tranzicija “ često se koristi i „promena pola“. Mnoge trans žene, i uopšte trans osobe, smatraju da je naziv „promena pola“ neodgovarajuć i čak uvredljiv. Naime, smatra se da nije reč jednostavno o „promeni“, već o korekciji rodne disforije.

Vidi još: Transeksualnost nasuprot transseksualnosti.

Tranzicija kod trans žena 

Tranzicija obuhvata dug period od stalno života u muškoj rodnoj ulozi do stalnog života u ženskoj rodnoj ulozi. Period uključuje psihološka savetovanja i provere, navikavanje na život u ženskoj ulozi, hormonsku terapiju, operaciju usaglašavanja pola sa rodom, promanu imena, coming out, feminizacija glasa, uklanjanje malja, druge moguće operacije, koje su podrška feminizaciji i drugo.

Seksualna orijentacija 

U istraživanjima koja su rađena tokom 1980-ih dobijeni rezultati ukazuju na to da je broj trans žena koje se identifikuju kao lezbejke, biseksualne ili aseksualne veći nego u cisseksualnoj populaciji žena. Međutim, postoji neslaganje u rezultatima istraživanja koja su radili naučnici/ce i rezultatima onih istraživanja koja su radile trans grupe i organizacije. Transgrupe obično govore o gotovo jednakom broju heteroseksualnih trans žena i onih koje se smatraju lezbejkama ili biseksualnim. Rezultati naučnih istraživanja, s druge strane, govore o većem broju heteroseksualnih trans žena, mada i dalje tvrde postojanje lezbejki. 

O uzrocima za ovakvo neslaganje u rezultatima istraživanja govori Patrick Califia, autor knjige „Sex Changes and Public Sex“, tvrdeći da veliki transeksualne osobe znaju kakve odgovore treba da daju prilikom popunjavanja upitnika, kako bi im lekari/ke potpisali/e odobrenje za početak hormonske terapije ili za operaciju:

“Niko od naučnika, koji se bave rodom, kao da shvata da su oni sami odgovori za stvaranje takve situacije, u kojoj transeksaulne osobe moraju da opisuju stalni niz simptoma i da recituju istoriju koja je bila prerađena na jasno preporučen način kako bi od lekara dobile odobrenje za ono što bi trebalo da bude neotuđivo pravo.“ 

Uobičajeno se kod trans žena dešava da seksualna orijentacija ostane nepromenjenja posle tranzicije: recimo, one koje su prije tranzicije bile homoseksuale, odnosno koje su živele kao gej muškarci, posle tranzicije ne menjaju svoju seksualnu orijentaciju i nastavljaju da žive kao heteroseksualne žene, odnosno seksualno ih privlače muškarci kao i prije tranzicije. Seksualna orijentacija i rodni identitet nisu najčešće povezani.

Vidi dalje 
Transseksualnost
Trans muškarac
Spisak LGBT filmova
Pregled LGBT istorije

Spoljne veze 

 Pobednički nastup transpevačice Dane International na Eurosongu
 Transsexual Women's Successes
 Mom, I Need to Be a Girl – knjiga o iskustvima majke sa mladom transćerkom. (engleski)

Transrodnost