Pištolj

Pištolj je naziv za streljačko oružje koje se koristi jednom rukom, i najčešće služi za neposrednu samoobranu, a rjeđe za uništenje neprijateljske žive sile.

Tipovi pištolja 

Pištolji se obično dijele na:

 pištolje s jednim metkom (koji se danas najčešće upotrebljavaju za sport i lov);
 pištolje s više cijevi (od kojih je najpoznatiji Derringer)
 revolvere
 poluautomatske pištolje
 automatske pištolje.

Etimologija 

Izraz "pištolj" potječe od francuske riječi pistole (ili pistolet), za koju se smatra da je mogla nastati iz tri različita izvora:
 Iz češkog pistole koja potječe od češke riječi píšťala za frulu, što je mogući opis husitskog vatrenog oružja). 	 
 Od grada Pistoia u Italiji, gdje je slična oružja 1540-ih izrađivao majstor Camillio Vettelli. 	 
 Od riječi pistallo koja je u srednjovjekovnom francuskom označavala jabuku balčaka na sedlu, gdje su to oružje običavali držati konjanici.

Historija 

Pištolji su se kao posebno oružje razvili iz pušaka, odnosno pojavili u Evropi i Aziji krajem 15. vijeka. Od njih su se uglavnom razlikovali po kratkoći cijevi, manjoj težini i dometu, a prvenstveno su bili namijenjeni pripadnicima konjice. Evropske konjice su s vremenom upravo primitivnim pištoljima prilagodili posebnu, a i prilično kompliciranu taktiku zvanu karakoliranje.

Razvoj pištolja je kroz sljedeća četiri vijeka gotovo u potpunosti pratio razvoj pušaka, što se prvenstveno odnosilo na mehanizme za opaljivanje. Prvi pištolji su se imali glatke cijevi, a municijom, odnosno olovnim zrnima su se punili sprijeda. Opaljivanje se vršilo paljenjem barutnog punjenja kroz rupu na stražnjem dijelu oružja.

Kao i kod pušaka, to se činilo putem fitilja, zatim posebnih mehanizama za proizvodnju iskri koje bi upalile barutno punjenje, pa su tako pištolji odgovarali puškama kolašicama, a kasnije kremenjačama. Slično kao i kod pušaka, u 17. i 18. vijeku se uvode fišeci za držanje barutnog punjenja, a kasnije i mehanizmi opaljivanja koji koriste kapisle. Takvi primitivni pištolji se danas vrlo često kolokvijalno nazivaju kuburama.

Razvoj metalurgije u 19. vijeku dovodi do stvaranja suvremenih metaka, kao i nastojanja da se poveća brzina paljbe. Prvo se započelo s višecijevnim pištoljima, od kojih je najpoznatiji Derringer, da bi se 1830-ih razvili revolveri koji metke ispaljuju iz doboša. Revolveri se brže pune i brže ispaljuju metke od klasičnih pištolja, te stječu dominaciju i popularnost koja će trajati sve do 20. vijeka.

U 19. vijeku se eksperimentira s brzometnim pištoljem koji koriste magacine, a kasnije posebne okvire s više metaka, najčešće u dršci cijevi. Mehanizam opaljivanja koji omogučuje automatsko punjenje metka u zatvarač kasnije dovodi do stvaranja prvih poluautomatskih pištolja koji se nekada kolokvijalno nazivaju automatskim pištoljima iako nisu predstavljali automatsko oružje u pravom smislu riječi. 

Poluautomatski pištolji su dugo vremena bili manje pouzdani, precizni i imali slabiji domet u odnosu na revolvere, ali se ta situacija promijenila iza drugog svjetskog rata. Većina vojski tada počinje koristi poluatomatske pištolje, a razvijaju se i prvi automatski pištolji. Najnoviji razvoj pištolja odnosi se na korištenje plastike i kompozitnih materijala koji omogućavaju manju težinu, ali i lakše skrivanje što izaziva probleme vezane uz sigurnost, pogotovo zračnog prometa.

Povezano 
 Automat
 Karabin

Vanjske veze 

 Interactive Illustrated Pistol
 Handgun Database
 Handgun Database Video and Review 

 
Oružje