alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Pakoštane

Pakoštane su naselje i općina u Hrvatskoj, smještene na sjevernodalmatinskoj obali Jadrana. Administrativno pripadaju Zadarskoj županiji.

Zemljopis 
Pakoštane je malo dalmatinsko mjesto smješteno u samom središtu jadranske obale i jedinstvenom položaju između mora i Vranskog jezera. Četiri nacionalna parka i dva parka prirode jedinstvene ljepote okružuju Pakoštane.

Stanovništvo 
Opčina Pakoštane broji 3.884 stanovnika, a gustoća stanovništva iznosi 46,08 stanovnika na km2.

Uprava

Povijest
Za rimskog doba na području mjesta bila je luka po imenu Asseriae. Početak današnjeg sela spada u prvo desetlječe 15. st. Za doba Hrvatsko-ugarskih kraljeva zove se Pakosene.

Gospodarstvo

Znameniti ljudi
 Ante Gotovina, hrvatski general

Spomenici i znamenitosti 
Crkve
 Sv. Justina, nalazi se na istoimenom otočiću ispred samog mjesta, na otočiću je i staro groblje. Sagrađena je 1794. godine. 
 Sv. Mihovil, stara župna crkva sagrađena je 1694., oko nje se nalazilo i groblje. 
 Uzaščašće Gospodinovo, sadašnja župna crkva, izgrađena je od kamena 1906. na prostoru stare župne crkve, uz sv. Juštinu najprepoznatljiviji simbol Pakoštana.
 Sv. Roko, sagrađena u 18. st. za vrijeme komunizma preuređena u skladište.
 Sv. Marija, sagrađena u 13 st. a srušena u 17 st. kad se zadnji puta i spominje, nalazi se na lokalitetu nazvanom " Crkvina" uz Vransko jezero.

Obrazovanje 
U mjestu za područje cijele općine djeluje Osnovna škola Pakoštane.

Kultura 
Pakoške mažoretkinje djeluju već 11. godina. Osnovane su 1996. godine, a proizašle su iz folklora. Danas su najstarije mažoretkinje na tom području, ali i najpoznatije zahvaljujući visokim i zavidnim rezultatima koje su postizale na brojnim županijskim, regionalnim, državnim i europskim natjecanjima. Pakoške mažoretkinje prepoznatljive su po svojim odorama u mornarskom stilu s kojima ponosno predstavljaju svoje mjesto. To su jedine mažoretkinje u Europi koje imaju zlatne štapove. Danas djeluju u tri kategorije: kadetkinje, juniorke i seniorke, a svaka kategorija broji dvadesetak djevojaka. Vodi ih trenerica i koreografkinja prof. Silva Bakija.

Muška klapa Pakoštane djeluje od 14.02.2006. kao samostalna Udruga građana. U periodu od dvije godine iza sebe ima brojne nastupe od kojih je najzapaženiji onaj na Splitskom festivalu gdje su nastupili sa Duškom Lokinim i Emili. Klapa djeluje pod voditeljskom palicom Jurice Šoše. 
Članovi Klape Pakoštane su : Kristijan Rašin - 1. Tenor , Blaž Maksan , Goran Krpeta - 2. Tenori , Nino Maksan , 
Ivan Travica - Baritoni , Nenad Macuka , Martin Miočić , Vjekoslav Bakija - Basi

Sport 
 Nogometni klub Pakoštane,
 Kickboxing klub "Croatia Pakoštane"

Vanjske veze 

 Pakoštane Online

Zadarska županija
Kolan

Kolan je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se na otoku Pagu i administrativno pripada Zadarskoj županiji.

Zemljopis

Stanovništvo

Uprava

Povijest
Općina Kolan ustrojena je 2003. izdvajanjem iz područja Grada Paga.

Gospodarstvo

Znameniti ljudi
 Alojzije Šupraha, nogometni prvoligaški sudac

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Zadarska županija
Kali (općina)

Kali je naselje i istoimena općina u Hrvatskoj, smješteno na otoku Ugljanu. Administrativno pripada Zadarskoj županiji.

Zemljopis

Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Kali imala je 1.731 stanovnika, raspoređenih u jednom naselju - Kali.

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport
 košarkaški klub

Vanjske veze 

 Podaci o Kaliju  (engleski)

Zadarska županija
Ugljan
Jasenice

Jasenice su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještene u podnožju Velebita. Administrativno pripadaju Zadarskoj županiji.

Zemljopis

Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Jasenice imala je 1.329 stanovnika, raspoređenih u 2 naselja:
 Jasenice - 1.224
 Zaton Obrovački - 105

Naseljena mjesta 
Jasenice, Maslenica, Modrići (Modrič), Rovanjska i Zaton Obrovački

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi
 Luka Modrić, hrvatski nogometni reprezentativac
  Boris Maruna, književnik
  Toma Nekić, ninski biskup (1743. - 1754.)
  Marija Šarlija

Spomenici i znamenitosti 
 Zabavni park Pariževačka glavica

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Zadarska županija
Britanski Dom komuna

Dom komuna (engleski: House of Commons) je donji dom Parlamenta Ujedinjenog Kraljevstva. Parlament se također sastoji od suverena i gornjeg doma, Doma lordova; Dom komuna je danas najvažniji od svih tih delova Parlemanta. Dom komuna je demokratski izabrano tijelo, koje se trenutno sastoji od 646 članova, poznatih po engleskoj kratici MP (Member of Parliament, "Član parlamenta". Članovi se biraju po većinskom izbornom sistemu, te sjede u Parlamentu dok on ne bude raspušten (najduže pet godina nakon sazivanja). Svaki član parlamenta je izabran u izbornom okrugu (constituency) kojeg predstavlja. Dom komuna daje većinu ministara i sve premijere od 1902. godine, s jedinim izuzetkom Sir Alec Douglas-Homea godine 1963. (Home je zapravo bio članom Doma komuna, s obzirom da je preuzeo mjesto ubrzo nakon što je izabran za premijera).

Dom komuna se razvio u 14. vijeku te kontinuirano postoji do današnjeg dana. Dom komuna ("Donji dom") je imao daleko manje političke moći nego Dom lordova ("Gornji dom"), ali danas uvjerljivo dominira Parlamentom. Zakonodavne ovlasti Doma komuna nadmašuju ovlasti Doma lordova; temeljem Zakona o Parlamentu iz 1911. godine, ovlasti Lordova da odbacuju većinu zakonskih prijedloga se svela na odgađanje zakonskih prijedloga na najviše godinu dana od dana usvajanja u Domu komuna. Nadalje, Vlada Ujedinjenog Kraljevstva odgovara isključivo Domu komuna; premijer ostaje na dužnosti samo dotle dok uživa podršku donjeg doma (ne računajući teorijsku mogućnost smjene od strane monarha). 

Puni formalni naziv Doma komuna je Časni ljudi Komuna Ujedinjenog kraljevstva Velike Britanije i Sjeverne Irske okupljeni u Parlamentu (engleski The Honourable the Commons of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Parliament assembled). Engleski izraz "Commons" dolazi iz normansko-francuske riječi communes, što se odnosi na geografske i druge zajednice zastupnika u Parlamentu. Često se pogrešno misli da izraz "Commons" dolazi od riječi za pučane ("commoners"), odnosno da se time označava da Dom predstavlja obične ljude, na isti način na koji "Dom lordova" označava predstavničko tijelo za perove. Ovo objašnjenje, međutim, nema historijsku osnovu. Oba doma, Komune i Lordovi, sastaju se u Westminsterskoj palači. Oba Doma su se u prošlosti okupljala na različitim mjestima, a i danas na to imaju pravo, pod uvjetom da im je pri ruci Mlat.

Izvor informacija za Dom komuna je Biblioteka Doma komuna.

Vanjske veze 
 The Parliamentary Archives holds the historic records of the House of Commons.
 The British Broadcasting Corporation. (2005). "A–Z of Parliament."
 The Guardian. (2005). "Special Report: House of Commons." 
 The Parliament of the United Kingdom. House of Commons official website. 
 The Parliament of the United Kingdom. Find Your MP.
 The Parliament of the United Kingdom. Parliament Live TV.

Ujedinjeno Kraljevstvo
Parlamenti
Ministarstvo financija SAD

Odjel blagajne Sjedinjenih Država (engleski United States Department of the Treasury) je odjel kabineta zadužen za blagajnu američke vlade koji po svojim ovlastima i dužnostima odgovara ministarstvu financija u drugim državama. Osnovan je federalnim zakonom godine 1789. kako bi se upravljalo vladinim prihodima. Prvi Sekretar za financije je bio Alexander Hamilton. Predsjednik George Washington je zamolio Hamiltona da preuzme tu dužnost nakon što je prethodno bio pitao Robert Morrisa. Hamilton je skoro sam potpuno razradio nacionalni financijski sistem, i nekoliko godina je bio glavna snaga Washngtonove administracije.

Odjelom upravljaju Sekretar za financije SAD i blagajnik SAD koji prima i čuva novac u vlasništvu SAD. Odjel tiska i kuje sve novčanice i novčice u opticaju preko Biroa za graviranje i novac i Kovnicu novca SAD. Također prikuplja sve federalne poreze preko Službe unutrašnjih prihoda.

Eksterni linkovi 

 United States Department of the Treasury website
 Department Of The Treasury Meeting Notices and Rule Changes  from The Federal Register RSS Feed 
"Enough Wise Men, The Story of Our Constitution" by Forrest McDonaldPublished by the Dominion of Canada and by Longmans Canada Limited, Toronto 1970 

Financije
Ekonomija SAD
Masakr u Daurat Labgueru

Masakr u Dairat Labgueru se dogodio 16.6. 1997. - dva tjedna nakon alžirskih parlamentarnih izbora - u zaselku Dairat Labguer (također navođenom kao Dairat Labguar, Dairat Lebguar, Daïat Labguer, Daïret Lebguer, Dairet Lebguer) u blizini M'sile, 300 km jugoistočno od Alžira. 30 gerilaca je ubilo oko 50 ljudi, a također su otete žene, ubijena stoka i opljačkano drago kamenje. Pet dana ranije, oko 17 ljudi je ubijeno u 5 km udaljenoms selu. Masakr se pripisao islamističkim grupama kao što su GIA.

V. također 
 Popis masakra u Alžiru 1990-ih

Eksterni linkovi 
 Business Recorder 
 Humanite 

Alžirski građanski rat
Radiohead

Radiohead je engleska rock grupa iz Abingdona u Oxfordshireu, ispočetka formirana od školskih prijatelja godine 1986. pod nazivom On a Friday. Radioheadov sastav je ostao isti od samog osnivanja, a čine ga Thom Yorke (vokal/ritam gitara/klavir/elektronski instrumenti), Jonny Greenwood 
(glavna gitara/klavijature), Ed O'Brien (gitara/prateći vokal), Colin Greenwood (bas/sintesajzeri) i Phil Selway (bubnjevi).

Na početku su bili pod utjecajem alternativnih rock grupa 1980ih kao što su R.E.M., Pixies, Joy Division i Sonic Youth, a svoj prvi singl, "Creep" su izdali godine 1992. Ta je pjesma postala neočekivani hit njihovog debitantskog albuma Pablo Honey (1993), a uspjeh "Creepa" je rezultirao da se Radiohead smatraju čudom od jednog hita. Grupa je poštovanje kritike u Ujedinjenom Kraljevstvu stekla sa svojim drugim albumom, The Bends (1995), a fanove sa svojom gustom gitarskom atmosferom i sklonošću vođe Thoma Yorkea da pjeva u falsetto stilu. Radioheadov treći album OK Computer (1997) im je donio još više pažnje; sa svojim ekspanzivnim zvukom i temom otuđenja, od mnogih je kritičara proglašen jednim od ključnih albuma 1990-ih.

Sa svojim polarizirajućim albumima Kid A (2000) i Amnesiac (2001), Radiohead je došao na vrhunac globalne popularnosti usprkos toga što im je muzički stil postao manje konvencionalan, preuzimajući utjecaje od različitih eksperimentalnih, elektronskih, jazz u modernih klasičnih umjetnika u rasponu od Aphex Twina i Autechrea do Charlesa Mingusa i Oliviera Messiaena. Njihov posljednji album, Hail to the Thief (2003), je od kritičara prepoznat kao mješavina gitarskog rocka, elektronske atmosfere i politički relevantnih tekstova, donosno kao sinteza cijele karijere grupe. Radiohead su trenutno bez izdavačke kuće, i rade na svom sedmom studijskom albumu, koji se treba izdati negdje 2007. godine.

Bilješke

Vanjski linkovi 

 Radiohead.com
 "Dead Air Space" - Radiohead blog 
 Radiohead Track Resource

 
Rock grupe
OK Computer

OK Computer je treći album engleske rock grupe Radiohead. Prvi put je izdan 16.6. 1997. u Ujedinjenom Kraljevstvu, gdje je debitirao na 1. mjestu top-liste albuma, a 1.7. u SAD, gdje je debitirao na 22. mjestu. On je proširio popularnost grupe u svijetu, te postao posljednji Radioheadov album s odgođenom distribucijom izvan UK. U januaru 2007. OK Computer je dobio status dvostruko platinaste ploče u SAD.

Album je dobio visoke ocjene od kritičara često se naziva najboljim radom Radioheada i jednim od ključnih albuma 1990-ih. Godine 1998 OK Computer je bio nominiran za Grammy u kategoriji albuma godina, a dobio ga je kao najbolji album alternativne muzike. Iako je OK Computer grupu doveo u prvu ligu suvremene rock muzike, odmaknuo se od tada popularnih stilova Britpopa i alternativnog rocka i tako postavio temelje za kasnije, mnogo apstraknije, albume grupe.

Eksterni linkovi 
 Making OK Computer:  quotes by band members on the process
 The album, song by song:  1997 interview with the band
 OK Computer and 1984 Comparison Thesis (archived from defunct fan site Follow Me Around)

Radiohead
Agra

Agra je srednjevekovni grad u Indiji na obali reke Jamune. Poznat je po veličanstvenim građevinama mogulske ere, od kojih su najpoznatiji Tadž Mahal, tvrđava u Agri i Fatehpur Sikri. Sve tri građevine se nalaze na UNESKOvoj listi svetske baštine.

Geografija i demografija 
Agra se nalazi na obali reke Jamune na prosečnoj nadmorskoj visini od 171 metar. Nalazi se u indijskoj državi Utar Pradeš.
Agra ima 1.259.979 stanovnika po popisu iz 2001.

Istorija 

Agra je srednjevekovni grad, koji je osnovao 1506. sultan Delhijskog sultanata Sikandar Lodi. Posle njega sultanatom je vladao Ibrahim Lodi. Ibrahim Lodi je vladao do 1526. kada ga je Babur pobedio u prvoj bici kod Panipata. Babur je osnovao Mogulsko carstvo i započelo je zlatno doba Agre. Agra je bila glavni grad Mogulskog carstva u vreme cara Akbara Velikoga,Džanagira i Šaha Džahana. Šah Džahan je 1649. premestio glavni grad iz Agre u Šahdžahanabad (na mestu današnjeg Delhija).

Pošto je Agra bila najznačajniji grad u vreme Mogula, u Agri se mnogo gradilo. Babur je prvi osnovao persijski vrt zvan Aram Bag na obali Jamune.
Akbar Veliki je sagradio Veliku crvenu tvrđavu. Osim toga u njegovo doba Agra je postala komercijalni, religiozni i umetnički centar carstva. Akbar Veliki je sagradio novi grad Fatehpur Sikri u predgrađu Agre. U slučaju krize dvor, harem i riznica bi se premeštali u Crvenu tvrđavu u Agri koja je bila udaljena oko 45 kilometara od Fatehpur Sikrija.

Njegov sin Džanagir je pokazivao ljubav prema baštama i flori i fauni, tako da je stvorio mnogo bašti unutar Crvene tvrđave. Šah Džahan je poznat po gradnji Tadž Mahala, bisera indijske i svetske arhitekture. Car Šah Džahan je naredio izgradnju Tadž Mahala za svoju omiljenu ženu, Ardžumand Bano Begum, koja je poznatija kao Mumtaz Mahal.Ona je nakon rođenja osmog deteta umrla 1629. godine, a mogul je naredio da se iznad njenog groba sazida grobnica kakvu svet nije video. Šah Džahan je 1649. premestio glavni grad iz Agre u Šahdžahanabad (na mestu današnjeg Delhija). U doba Aurangzeba Agra je ponovo prestolnica. Aurangzeb je zatvorio svoga oca Šaha Džahana u luksuznu Crvenu tvrđavu u Agri. Agra je ostala glavni grad do 1653. Posle opadanja moći Mogula, Agra dolazi pod vlast Marata, a deo Britanske Indije postaje 1803. Tada je došla pod vlast Britanske istočnoindijske kompanije.

Vidi još 
 Tadž Mahal
 Fatehpur Sikri
 Tvrđava u Agri

Vanjske veze 

 Official Website of Agra maintained by NIC
 Agra City Guide 
 Agra Rugs 
 Agra at Wikimapia

 
Gradovi u Indiji
Uttar Pradesh
Surat

Surat je lučki grad u indijskoj državi Gudžarat. Ima 3,6 miliona stanovnika sa okolicom ( procena iz 2005.). Uži grad ima 2.433.787 stanovnika (2001.).
Surat predstavlja svetski centar rezanja i brušenja dijamanata. Tu se reže i brusi 90% svetske proizvodnje dijamanata ili 55% svetske vrednosti dijamanata, što Indiji donosi 8 milijardi $.

Istorija 
Moderni grad je osnovan krajem 15. veka, a portugalski istraživač Diarte Barboza opisuje ga 1514. kao značajnu luku. Postao je najveća luka zapadne Indije, pa je tokom mogulske vlasti Akbara Velikog i šaha Džahana postao glavni trgovački grad Indije. Krajem 16. veka Portugalci su bili glavni posrednici u trgovini sa Suratom. Britanska istočnoindijska kompanija je 1608. započela sa svojom prisutnošću u Suratu.
Britanski kapetan Best je 1612, a posle njega i kapetan Dauntaun uspeo da pobedi Portugalce, koji su dotad bili pomorski superiorniji. Britanci su dobili pravo od Mogulskog carstva da uspostave fabriku u Suratu. Surat postaje jedno od najvažnijih sedišta Britanske istočnoindijske kompanije. Holanđani su isto osnovali fabriku u Suratu. Vođa Marata je 1664. zauzeo i pljačkao Surat tri nedelje.

Marate su ogromno mogulsko i portugalsko blago transportovali do Maharaštre, pre nego što je stigla pomoć od Mogula iz Delhija. Od vremena kada je Bombaj 1668. postao glavni centar Britanske istočnoindijske kompanije uloga Surata se smanjuje, a i Marate ga ponovo pljačkaju 1670. Grad koji je imao 800.000 stanovnika pao je tokom 19. veka na 80.000. Od kada je postao deo Britanske Indije grad je postao relativno miran. Početkom 20. veka Surat je centar tekstilne industrije , posebno prerade pamuka. U gradu su 1992. bili nemiri između hindusa i muslimana.

Ekonomija 
Surat predstavlja svetski centar rezanja i brušenja dijamanata. Tu se reže i brusi 90% svetske proizvodnje dijamanata ili 55% svetske vrednosti dijamanata, što Indiji donosi 8 milijardi $. Jeftina radna snaga je odlučujući faktor, jer u Indiji se režu najmanji dijamanti, čije rezanje nije isplativo na drugim mestima. Industrija dijamanata nastala je 1901., kada su emigrirali Indijci iz Istočne Afrike, koji su poznavali zanat rezanja dijamanata. Početkom 1970ih započinju sa prvim izvozom dijamanata u SAD. 

Osim dijamanata Surat je značajan po proizvodnji sintetičkih vlakana , tako da se tu proizvodi 28% indijske proizvodnje sintetičkih vlakana i 40% ukupne proizvodnje šivanog tekstila.

Gradovi u Indiji
Džajpur

Džajpur je glavni grad indijske države Radžastan. Ima 2,32 miliona stanovnika po proceni iz 2005.

Istorija 

Grad je osnovao 1728. maharadža Džaj Sing II, vladar Ambera. Nalazio se u Džajpur državi, koja je osnovana mnogo ranije oko 1128. Glavni grad države je bio Dausa, pa Ramgart, Amber, da bi na kraju bio Džajpur. Među urbanistima se smatra jednim od najbolje planiranih gradova. Dok je većina gradova toga doba građena haotično, maharadža se pridržavao principa hindu teorije arhitekture. Grad je građen sa širokim ulicama. Bio je podeljen u šest četvrti. Četvrti su dalje bile razdeljene pravilnom mrežom ulica. Kompleks palata zauzimao je čitavu jednu četvrt, gde se nalazi Hava Mahal ili palata vetrova , vrtovi, malo jezero.
Tokom britanske vlasti, Džajpur je bio glavni grad Džajpur države, koja je postojala od 12. veka do indijske nezavisnosti 1947. Grad se razvijao u 19. veku tako da je 1900. imao oko 160.000 stanovnika. Glavne industrije su bile obrada metala i mermera koje su nastale zahvaljujući umetničkoj školi. Džajpur je postao glavni grad indijske države Radžastan.

Turističke znamenitosti 
 Hava Mahal ili palata vetrova predstavlja jednu od najpoznatijih turističkih atrakcija Džajpura
 Nahargar tvrđava nalazi se na brdima na severozapadnom delu starog grada
 Amber palata ili Amber tvrđava, originalno je sagrađena kao palata. Jedno je od najpoznatijih turističkih odredišta. Čuvena je po mešavini hindu i islamske arhitekture
 Džajgar tvrđava se nalazi na brdu iznad Amber palate. Ima ogromnu kolekciju srednjevekovnih topova, od kojih se jedan smatra najvećim topom na svetu na točkovima
 Džal Mahal se nalazi usred jezera, koje zna i presušiti
 Džantar Mantar -opservatorija od Džaj Singa

Industrija 

Džajpur je centar i moderne i tradicionalne industrije. U gradu je razvijena prerada plastičnih masa i tekstilna industrija. Tradicionalna industrija pravljenja ukrasa značajna je za izvoz. Izvoze se nakiti, obrađeno drago kamenje, mermerni kipovi, zanatski proizvodi, vuneni i svileni ćilimi, ručni tekstilni proizvodi.

Vanjske veze 

 Jaipur- The Pink City of India 
 Jaipur CityPedia- Comprehensive Jaipur guide  
 Flickr photos tagged with Jaipur
 Jaipur/Amber Fort Photos
 Photographic Gallery by Steven Caudill
 Current time and weather in Jaipur

Gradovi u Indiji
Vadodara

Vadodara ili Baroda je grad u indijskoj državi Gudžarat. Ima 1,729 miliona stanovnika po proceni iz 2005. Poznat je kao kulturna prestolnica Gudžarata.

Istorija 
Vadodara se spominje kao Vadapadraka u jednoj povelji iz 812. Vođa Marata Piladži Gekvar je 1721. osvojio grad, koji je pre toga bio pod mogulskom vlašću. Gekvar je dao grad kao feud Pešvi, nominalnom vođi carstva Marata. Posle poraza Marata od Afganistanaca u trećoj bici kod Panipata 1761. oslabila je vlast Marata, pa je Gekvad maharadža vladao Vadodarom sve do indijske nezavisnosti. Britanska istočnoindijska kompanija je intervenisala 1802. kad je vlast maharadže bila ugrožena. Britanci su sa maharadžom sklopili sporazum, po kome maharadža priznaje britanski suverenitet, a Britanci njemu lokalnu autonomiju i nezavisnost od carstva Marata. Maharadža Sajadžirao je vladao od 1875. do 1939. i mnogo je modernizovao Barodu. Uveo je obavezno obrazovanje, biblioteku, univerzitet. Osim toga u njegovo doba osniva se tekstilna industrija. Kada je Indija postala nezavisna zadnji maharadža od Barode ujedinio se sa Indijom.

Kultura 
Vadodara je jedan od indijskih kozmopolitskih gradova. U Vadodari se nalazi Muzej maharadže Fateha Singa i umetnička galerija koji imaju umetnine iz cele Indije i sveta. Najveći gradski festival se održava u oktobru, kada se provode mnoge noći na ulicama punim plesa i muzike.
Maharadža Sajadžirao univerzitet je jedini univerzitet samo na engleskom jeziku u celom Gudžaratu. Na univerzitetu se govori samo engleski, ali u samom gradu najviše se govori marati jezikom.

Ekonomija 
Najveće industrije u Vadodari su petrohemijska industrija, farmaceutska, proizvodnja plastike, mašinska i tekstilna.
Otkriće nafte i gasa u blizini Vadodare doprinelo je industrijskom razvoju. Rafinerija Gudžarat je osnovana 1965. Osnivanjem rafinerije dolazi do nagloga industrijskoga razvoja. Predstavljala je osnovnu industriju za mnoge druge fabrike. U blizini rafinerije podignute su fabrike veštačkih đubriva i mnoštvo drugih fabrika iz oblasti hemijske industrije. Industrijalizacija Vadodare privukla je mnoštvo sitnijih poduzetnika.

Spoljašnje veze 

 Vadodara Municipal Corporation 
 Vadodara Collectorate 
 Vadodara City Travel Guide 

Gradovi u Indiji
Varanasi

Varanasi (zvan i Benares) je najsvetiji hinduski grad. Nalazi se na reci Gang u indijskoj državi Utar Pradeš. Jedan je od najstarijih stalno nastanjenih gradova sveta. Predstavlja kulturni i verski centar hiljadama godina. Šire gradsko područje ima 1.371.749 stanovnika (2001.), a uže gradsko područje 1.100.748 stanovnika.

Istorija 
Ne zna se tačno kako je grad osnovan, ali po mitu grad je osnovao Šiva. Varanasi predstavlja jedan od osam svetih hinduskih mesta. Tokom života Gautama Bude Varanasi je bio glavni grad kraljevstva Kaši. Budina prva propoved je bila u obližnjem gradu Sarnatu. Posle muslimanskih osvajanja grad je lagano propadao posle nekoliko pljački. Grad, koji je bio simbol hinduizma najpre su razorile muslimanske horde Mahmuda Gaznija 1033. Svi hinduski hramovi su tada bili uništeni, a materijal je korišten za gradnju džamija. Tokom vlasti mogulskog cara u 16. veku Akbara Velikog bilo je relativno dobro, ali krajem 16 veka mogulski car Aurangzeb je ponovio sa razaranjima. Aurangzeb je grad prozvao Muhamadabad. U to vreme su hinduski učeni ljudi pobegli iz zemlje. Varanasi je postao nezavisno kraljevstvo u 18. veku. Tokom britanske vlasti ostao je komercijalni i verski centar. Britanci su 1910. proglasili novu indijsku državu Varanasi sa sedištem u Ramnagaru.

Sveti grad 
Smatra se nasvetijim mestom za hodočašća hindusa. Više od milion hodočasnika ga poseti tokom godine. U gradu se nalazi hram Kaši Višvanat, za koji se smatra da sadrži jednu od reikarnacije Šive. Hindusi veruju da kupanje u Gangu pomaže da se očiste gresi. U blizini grada se nalazi Sarmat, mesto gde je Buda prvi put propovedao principe budizma. To predstavlja jedno od četiri mesta koje hodočaste budisti. Damek stupa označava mesto gde je Budapo prvi put proipovedao.

Hramovi 
Varanasi je grad hramova. Kaši Višvanat hram (zvan i Zlatni hram) je ponovo sagrađen u sadašnjem obliku 1780. Taj hram je od najvećeg značaja, jer se smatra da se tu nalaze posmrtni ostatci jedne od reinkarnacija hinduskog boga Šive. Mogulski car Aurangzeb je bio razorio prethodni hram i sagradio džamiju na tom mestu. Ponovo je sagrađen kraj džamije i stalan je izvor sukoba muslimana i hindusa.
Durga hram (zvan i hram majmuna) sagrađen je u 18. veku. Prema legendi statua božice Durge se sama pojavila u hramu.

Teroristički napad 2006. 
Teroristi su 7. marta 2006. postavili 4 bombe, koje su usmrtile 20 ljudi, a ranili mnoge. Nepoznata islamska grupa preuzela je odgovornost za napad, a indijska istraga ukazuje na jednu pakistansku terorističku organizaciju. 

Gradovi u Indiji
Uttar Pradesh
Buran

Projekat izgradnje sovjetskog šatla je odobren 1976. Proizvodnja je počela 1980, a 1984. su testirani prvi aero-modeli u punoj veličini. Prvi test let manje replike Burana je izvršen 1983. od 1984 pa do aprila 1988 izvršeno je ukupno 24 test letova modela Burana u punoj veličini.

Prvi let 
Prvi i poslednji let Burana je obavljen 15-tog novembra 1988. Let je bio bez posade jer sistemi za održavanje života nije do tada bio u potpunosti testiran. Buran su u svemir vinuo na raketi Energija i izvršio je ukupno dve orbite na visinama između 247 i 256 kilometara. Prvi let je bio ograničen na dve orbite zbog nedostatka memorije na Buranovom kompjuteru.

Zastoj i otkazivanje programa 
Iako je prvi orbitalni let bio bez posade on je bio veoma uspešan. Autopilot je uspeo da prizemlji Buran uprokos bočnom vetru od preko 50km/h na samo 1,5 m od srednje linije piste. Od ukupno 38 000 pločica koje su štitile vozilo pri ulazu u atmosferu samo je pet oštećeno. Finansiranje projekta je praktično prestalo posle prvog leta iako je zvanično projekat ukinut tek 1993. Pored Burana još su dva šatla bila u izgradnji od kojih je jedan bio nazvan Ptičica. Tokom Novembra 1995 delimično završeni šatlovi su rastavljeni u fabrici koje je trebala da se preorjentiše na civilnu proizvodnju.

Buran je uništen usled kolapsa hangara u kojem je bio smešten tom prilikom je poginulo osam radnika. 

Jedna od tekovina Sovjetskog razvoja šatla je i najveć teretni avion Antonov 225.

Galerija - proizvedeni, nezavršeni i test modeli

Izvori

Vanjske veze 

 Lansiranje Burana, video
 Sajt sa detaljnim prikazom Burana
 www.buran.ru
 Sajt sa ličnim stavom o Buranu
 Foto izveštaj o Buranu na Pravda.ru

Svemirska trka
Svemirske letjelice
McDonald's

McDonald's Corporation () je najveći svjetski lanac restorana brze hrane, koji prvenstveno prodaje hamburgere, piletinu, pomfri, milkshakeove i bezalkoholna pića. U posljednje vrijeme također nudi salate, voće i mrkvu. 

Posao je počeo 1940. godine, kada su prvi restoran otvorili braća Dick i Mac McDonald u San Bernardinu u američkoj državi Kalifornija. Njihovo uvođenje "Sistema brze usluge" je godine 1948. ustanovilo principe na kojima funkcioniraju moderni restorani brze hrane. Današanja korporacija je osnovana s otvaranjem koncesijskog restorana od strane Raya Kroca u Des Plainesu u Illinoisu 15.4. 1955. godine, odnosno petog McDonaldsovog restorana. Kroc je kasnije otkupio vlasničke udjele braće McDonald i vodio svjetsku ekspanziju kompanije.

Sa uspješnom ekspanzijom McDonald'sa na mnoga međunarodna tržišta, kompanija je postala simbol globalizacije i širenja američkog načina života. Njena sveprisutnost ju je učinila čestim predmetom rasprava o gojaznosti, korporativnoj etici i odgovornosti prema potrošačima.

Prvi McDonald's restoran u bivšoj Jugoslaviji otvoren je 1988. godine na beogradskom trgu Slavija. Tokom 1990-ih godina otvorene su i prve filijale u Hrvatskoj i Sloveniji. Godine 2011. otvoren je restoran u Sarajevu, kao i prvi McDonald's na autoputu na području bivše Jugoslavije - kod Velike Plane u Srbiji.

Izvori

Eksterni linkovi 

 Zvanično međunarodno mrežno mesto kompanije
 Mekdonalds linkovi
 Mekspotlajt, "Anti-Mekdonalds ekstravaganca"
 McDonald's Official Collector

 
Nastanci 1940.
Američke kompanije
Lanci restorana
Proces McLibel

Proces McLibel ili slučaj McLibel je kolokvijalni izraz za sudsku parnicu McDonald's Restaurants v Morris & Steel, dugotrajnu sudsku tužbu za klevetu koju je pred engleskim sudom pokrenula McDonald's Corporation protiv ekoloških aktivista Helen Steel i Davida Morris (često nazivan"Duo McLibel") zbog pamfleta kojim se kritizira kompanija. Originalna parnica je trajala sedam godina, postavši tako najduža u engleskoj pravnoj historiji.

Iako je McDonald's u tehničkom smislu pobijedio na dva ročišta pred engleskim sudovima, činjenica da su tek djelomično uvaženi tužbeni zahtjevi, kao i dugotrajnost parničenja su cijeli slučaj pretvorili u veliku nepriliku za kompaniju. McDonald's je zato objavio da nema namjeru prikupiti 40.000 £ odštete koju su mu dodijelili sudovi. Otada su odrešeni aspekti suđenja od strane Evropskog suda za ljudska prava proglašeni kršenjem Konvencije o ljudskim pravima.

Izvori

Vanjski linkovi 
 McSpotlight website 
 Full text of Whats Wrong With McDonald's? pamphlet
 Summary of arguments against McDonald's from McSpotlight website
 McLibel documentary (1997/2005). "The kind of film Michael Moore probably imagines he makes - The Sunday Times
 'McLibel Two win legal aid case', Guardian website, 15.2. 2005.
 McLibel pair get police payout on BBC News website 5.7. 2000.
 Free Speech Groups Hail "Groundbreaking" McLibel Judgment - IFEX
 The continuing distribution of Whats Wrong With McDonald's? leaflets  by Veggies of Nottingham.

Sudski procesi
Jovan Adamov

Jovan Adamov (Čoka, 5. V. 1942), kompozitor i dirigent zabavne muzike. Diplomirani inženjer mašinstva. Muzičko obrazovanje stekao je u Novom Sadu. Kontrabasist i povremeno dirigent Plesnog orkestra Radio-Novog Sada, gdje je i muzički producent. Kao kompozitor zabavnih melodija učestvuje od 1964. godine na mnogim jugoslovenskim festivalima. Pored šlagera, starogradskih pjesama i romansi pisao filmsku i scensku muziku. Dobitnik je brojnih nagrada.

Glavna djela

Starogradske pjesme i romanse 
 "Soba u Varadinu"
 "Sreli smo se"
 "Stvari koje su prošle"
 "Što te sretoh"

Šlageri 
 "Hej što nisam"
 "Hej vojnici vazduhoplovci"
 "Malo reči treba kad se voli"
 "Nedovršene misli"
 "Neka to ne bude u proleće" (pjeva Ljiljana Petrović)
 "Nikad nećemo dozvoliti da prestane naša ljubav"
 "Priča jednog ljeta"
 "Prošla si pored ljubavi"
 "Šareni izlozi"
 "Što mi vrijedi što sam zgodan"
 "Zaboravi"
 "Znam"
 "Živi bez mene"

Izvor 
 "Leksikon jugoslavenske muzike", Zagreb, 1984.

Adamov, Jovan
Biografije, Čoka
Jovan Pačić

Jovan Pačić (Baja, 1771. - Budim, 1849), književnik. Kao oficir austrijske vojske učestvovao u ratovima protiv Napoleona; penzionisan, živio u Novom Sadu, Dunafeldvaru, Đeru i Budimu. Pisao rodoljubive pjesme po uzoru na njemačke romantičare. Bavio se i slikarstvom. Prvi je srpski pjesnik koji je prevodio Getea. Pred smrt je u Budimu prisno sarađivao sa Simom Milutinovićem Sarajlijom i Milovanom Vidakovićem. 

Izvor:
 "Mala enciklopedija Prosveta" (2 K - P), Beograd, 1978.

Pačić, Jovan
Pačić, Jovan
Pačić, Jovan
Authority control
Jovan Stefanović Vilovski

Jovan Stefanović Vilovski (1821-1902), vojni historičar i prvi srpski hidrolog, član više naučnih društava. Bio je generalštabni major u austrougarskoj vojsci. U pokretu 1848. učestvovao je na strani konzervativnog krila oko patrijarha Josifa Rajačića. Borio se kod Solferina.

Penzionisan je 1865. i zatim se bavio hidrologijom. Napisao je oko 60 rasprava i članaka, uglavnom o melioraciji i regulaciji Tise i Dunava. Ostavio je u rukopisu opsežne memoare.

Njegovo djelo "Iz života jednog c.k. oficira..." (Zemun, 1863), pisano predvukovskom azbukom, poslužilo je kao jedan od izvora za Rečnik srpskohrvatskog književnog i narodnog jezika u izdanju SANU.

Izvor 
 "Mala enciklopedija Prosveta" (1 A - J), Beograd, 1978.

Srpski naučnici
Srpski istoričari
Srpski pisci
Srbi u Mađarskoj
Authority control
Jovan Ličina

Jovan Ličina (Šid, 28. V. 1930. - Zadar, 18. XII. 2002), dramski glumac i pisac, bivši član Drame Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu.

Školovanje 
Nakon završene Hemijsko-tehničke škole u Beogradu bio je zaposlen u različitim zvanjima: bio je nastavnik, financijski službenik, fizički radnik, tkalac, slikar i dr. 

Upisao je studij tehnike i slikarstva, a 1953. Akademiju dramskih umjetnosti u Zagrebu, i već sljedeće godine prvi put nastupio u Krležinoj "Golgoti" prilikom otvorenja Dramskog kazališta "Gavella". Nakon tri sezone provedene u tom kazalištu prelazi u ansambl Drame HNK u Zagrebu, gdje se njegov glumački razvojni put počeo snažnije ocrtavati.

Gluma 
Iznimno puno nastupao je na radiju, televiziji i filmu, ostvarivši mnoge zapažene uloge. Interpretirao je podjednako likove iz klasičnog i savremenog dramskog repertoara. Ostvario je niz zapaženih uloga, među ostalima u Shakespeareovom "Kralju Learu", u Matkovićevom "Heraklu", Ingeovoj "Autobusnoj stanici", Osborneovoj drami "Osvrni se gnjevno", u Brechtovoj "Pravilnoj liniji". Njegov smisao za karakternu komiku došao je do izražaja ulogama Eatonsa u Vectorsovom djelu "Zoo" ("Zoo ili ubojica-filantrop") i Učitelja filozofije u Molièreovom "Građaninu plemiću". Jednu od najzapaženijih kazališnih uloga ostvario je u Marinkovićevom "Kiklopu", ulogu Maestra, u adaptaciji i režiji Koste Spaića, za koju je dobio nagradu na Sterijinom pozorju 1976. Nastupio je još u Krležinoj "Golgoti" u režiji Mladena Škiljana 1977, da bi 1982, nakon bolesti, otišao u invalidsku mirovinu.

Pisanje 
Bio je i pisac, njegovo prvo izvedeno dramsko djelo bile su "Nježne pjesme anđela" na pozornici Zagrebačkog dramskog studija i na velikoj sceni HNK 1964. u režiji Petra Šarčevića.

Posljednji ispraćaj 
Posljednji ispraćaj Jovana Ličine bio je u petak, 20. decembra 2002. godine, u 11,40 sati u velikoj dvorani Krematorija na zagrebačkom Mirogoju.

Bibliografija

Gluma: filmovi i TV-serije 
 "Čovjek od važnosti" (1961, TV)
 "Kuda idu divlje svinje" (1971, TV-serija; uloga: Veriga)
 "Dole sa oružjem" (1976, TV)
 "Harmonika" (1978, TV; uloga: Inspektor)
 "Mačak pod šljemom" (1978, TV-serija)
 "Snađi se, druže" (1981)
 "Osudjeni" (1987)
 "Vila Orhideja" (1988)
 "Tečaj plivanja" (1988, TV)

Pisanje: drame 
 "Nježne pjesme anđela" : drama u 4 čina, Zagreb, 1964. (177 str.), "Biblioteka Zagrebačkog kazališnog studija i 'Telegrama'"; 5

Izvori:
 "In memoriam: Preminuo dramski glumac i pisac Jovan Ličina > Vrsni karakterni komačar klasične i suvremena drame", Glas Slavonije, 20. XII. 2002, 49.
 Elektronski katalog NSK, Zagreb
 Internet Movie Database

Rođeni 1930.
Umrli 2002.
Licčina, Jovan
Licčina, Jovan
Biografije, Šid
Authority control
Jevto Dedijer

Jevto Dedijer, (Čepelica, Hercegovina, 15. VIII. 1880. - Sarajevo, 24. XII. 1918), bio je bosanskohercegovački geograf. Gimnaziju završio u Mostaru, studirao na Velikoj školi u Beogradu i na Univerzitetu u Beču, gdje je doktorirao 1907. Bio zaposlen u Zemaljskom muzeju u Sarajevu do aneksije BiH (1908). Potom je profesor na bogosloviji u Beogradu, a od 1910. Za I. svjetskog rata izbjegao u Francusku, zatim prešao u Švicarsku. Po završetku rata vratio se u zemlju, gdje je umro. Kao gimnazist počeo je proučavati sela. Napisao više radova iz antropogeografije i geomorfologije (Prilozi geološkoj istoriji Neretve; Tragovi glečera u Albaniji i novoj Srbiji /na francuskom/).

Bibliografija 
 Bilećke Rudine, Srpski etnografski zbornik, 1903, V;
 Glacijalni tragovi na Zelengori, Tovarnici i Magliću, Glas SA, 1905, LXIX;
 Hercegovina i Hercegovci, Letopis Matice srpske, 1912, 289;
 Stara Srbija, SKG, 1912, 25;
 Nova Srbija, SKZ (?), 1913, 154;
 Stočarske zone u planinama dinarske sisteme, Glasnik Srpskog geografskog društva, 1914, 3-4.

Izvor:
 Enciklopedija Jugoslavije (3 Crn-Đ), Zgb, 1984.

Dedijer, Jevto
Romski jezik

Romski jezik (rom. romanes / romani) je jezik Roma u Europi. Zapravo je skupina više-manje različitih dijalekata, jer su Romi svugdje preuzeli riječi i oznake jezika naroda među kojem su živjeli. Prema procjenama, broj govornika iznosi 4.8 milijuna.

U SFR Jugoslaviji 1980–ih godina su štampani školski udžbenici na romskom, i bivša Jugoslavija je bila jednaod prvih država, ako ne i prva, gdje je tako nešto postojalo.

Povijest 

Romski nema svoj prajezik kao jedan jezik, jer se ne radi o jednoj etničkoj skupini, već o kasti radnika (vajšije) u službi nekoliko kraljevina koje je pokorila dinastija Gupta i rastjerala vojničku kastu. Nju je kasnije izbjeglički život zbližio, što je dovelo do nekih sličnosti u jeziku. Nastojanje Roma da ujedine sve Cigane u jedinstvenu etniju nailazi na znatan otpor kod ostalih, vjerski, civilizacijski i etnički različitih skupina. Romski jezik srodan je nekim sjevernoindijskim jezicima, među ostalim i starom Sanskrtu, jednom od najstarijih poznatih indoeuropskih jezika uopće. Ne postoji književna tradicija romskog jezika, pa tako ni pisana povijest. Sve više prihvaćeno zajedničko ime, zbog podjednako negativnog tretmana svih tih skupina, potječe od opće imenice Rrom = čovjek, tako da Rromi, kao nacionalno ime etimologijski značni, naprosto - ljudi. Tek nedavno su Romi počeli potraživati svoja manjinska prava, tako da i nema zajedničke, općeprihvaćene književne verzije jezika.

Romski kao službeni jezik 

Uz druge jezike, romski jezik je priznat kao službeni jezik u Vojvodini i u austrijskom Gradišću, dok još uvijek nije u nekim drugim područjima gdje Romi predstavljaju znatan udio u lokalnom stanovništvu, na primjer u Makedoniji. Služben je u Općini Šuto Orizari u Makedoniji, služben je kao manjinski jezik u Švedskoj te je jedan od službenih jezika u 79 općina u Rumunjskoj i u gradu Budeşti.

Dijalekti 

Postoji nekoliko zvanično priznatih dijalekata romskog jezika:

 Balkanski romski jezik
 Baltički romski jezik
 Karpatski romski jezik
 Kalo-finski romski jezik
 Sintski romski jezik
 Vlaški romski jezik
 Velški romski jezik

Reference 

 
Romi
Holly Woodlawn

Holly Woodlawn (rođena kao Haroldo Santiago Franceschi Rodriguez Danhakl, 26. oktobra, 1946. - 6. 10. 2015.) bila je američka transrodna glumica i jedna od Warholovih superzvezdi.

Biografija 

Rođena je u Portoriku od majke Portorikanke i oca Amerikanca, nemačkog porekla.

Ime Holly odabrala je po junakinji Capotejeve priče Breakfast at Tiffany’s. Godine 1969. dodala je prezime Woodlawn, kada je videla znak sa tim natpisom u tada veoma popularnoj američkoj seriji I Love Lucy.

Andy Warhola upoznaje za vreme snimanja filma Flash u Factory-u. Preko njega upoznala je i Jackie Curtis u čijoj predstavi Heaven Grand in Amber Orbit je dobila ulogu 1969. Iste godine glumila je u filmu Paula Morrisseya, Trash. Naredne godine bila je obaveštena da George Cukor, uz podršku drugih, pokreće kampanju u Academy of Motion Picture Arts and Sciences da je nominuju za Oscara. Kampanja neće imati uspeha.

Maja 1971. Woodlawn dolazi na mesto Candy Darling u La Mama Theatre u predstavi Vain Victory, koju je napisala i režirala Jeckie Curtis. 

Godine 1976 seli se u San Francisco. U narednim godinama nastavila je da ima cameo pojave u filmovima i predstavama. Godine 1982. bila je angažovana kao trenerica Dustina Hoffmana, koga je učila kako da se ponaša kao žena za film Tootsie. Posle Warholove smrti često se pojavljuje u dokumentarcima u kojima govori o njegovom životu i uticaju.

Početkom 2000-ih pojavljivala se u veoma uspešnim kabareima u New Yorku i Los Angelesu, koji su govorili o njenom životu.

Filmografija

Vanjske veze 

 
 Zvanični sajt 
 Holly Woodlawn na warholstars.org

Američke filmske glumice
Portorikanske filmske glumice
Glumci i glumice u underground filmovima
LGBT osobe iz Sjedinjenih Američkih Država
LGBT osobe iz Portorika
Drag queens
Warholove superzvijezde
Velika Morava

Velika Morava (srpski: Велика Морава) je rijeka u Srbiji duga 185 km 
desna pritoka Dunava.

Geografske karakteristike
Velika Morava nastaje spajanjem Zapadne i Južne Morave kod Stalaća, od tamo teče prema 
sjeveru do ušća u Dunav između Smedereva i Kostolca.

Negde na polovini svog toka rijeka formira Bagrdansku klisuru, dugu 14,5 km, široku svega 1,2 do 3 
km.

Velika Morava je zajedno sa Zapadnom Moravom (493 km) najduža srpska rijeka, jer zajedno formiraju riječni sistem 
dug 678 km.
Nekad je rijeka bila duža, ali je nakon regulacije njena korita i provedenih melioracionih radova danas znatno kraća.

Sliv Velike Morave velik je 6 126 km², a cjelokupnog moravskog sistema 37 444 km², što predstavlja  42,38% površine Srbije. 
On se zove Pomoravlje, i predstavlja najplodnije i najgušće naseljeno područje centralne Srbije. Pomoravlje je nastalo na mjestu nekadašnjeg zaljeva Panonskog mora koje je isteklo prije nekih 200.000 godina. 

Najveće desne pritoke Velike Morave su: Jovanovačka reka, Crnica, Ravanica, Resava i Resavčina a lijeve; 
Lugomir, Belica, Osaonica, Lepenica, Rača i Jasenica. 

Kako ima mali pad, na svom toku Velika Morava često meandrira i nakon poplave promjeni tok ostavljajući na mjestu starog korita jezera.  
Velika Morava je plovna svega 3 km od ušća, a nekad je bila plovna sve do Ćuprije. 
 
Dolina Velike Morave bila je koljevka srpske feudalne države - Moravske Srbije.

Izvori

Vanjske veze 
 Слив реке Велика Морава Републички хидрометеоролошки завод Србије 

Rijeke u Srbiji
Galovac

Galovac je naselje i istoimena općina u Hrvatskoj, smješteno u blizini Zadra. Administrativno pripada Zadarskoj županiji.

Zemljopis

Stanovništvo 
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Galovac imala je 1.190 stanovnika, raspoređenih u jednom naselju - Galovcu.

Uprava 
 načelnik: Slavko Šare (HSS)

Povijest

Gospodarstvo

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Zadarska županija
Vrsi

Vrsi su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Smještene su na sjevernodalmatinskoj obali Jadranskog mora. Administrativno pripadaju Zadarskoj županiji.

Zemljopis 
Vrsi su smještene oko 5 km sjeveroistočno od grada Nina.

Stanovništvo 
Broj stanovnika prema popisu stanovništva iz 2001. je 2443.

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje 
 Osnovna škola Petar Zoranić

Kultura 
 KUD Sveti Mihovil

Sport

Vanjske veze 
 http://www.vrsi.net 

Zadarska županija
Starigrad (općina)

Starigrad je općina u Hrvatskoj, smještena u podnožju Velebita. Administrativno pripada Zadarskoj županiji. 

Nerijetko se naziva i Starigrad Paklenica, po glavnom naselju, da se razlikuje od Starog Grada na Hvaru.

Zemljopis

Stanovništvo 
Naselja u sastavu općine Starigrad su: Starigrad Paklenica, Tribanj i Seline.

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti 
Večka kula-njezini ostaci potječu iz doba obrane Habsburške Monarhije od Turaka, najvjerojatnije za vladavine carice Marije Terezije.

Obrazovanje

Kultura

Sport 
NK Paklenica

Vanjske veze 

Zadarska županija
Gračac (razvrstavanje)

Gračac ima više značenja:
 Gračac, gradić i sedište istoimene općine u Zadarskoj županiji, Hrvatska
 Gračac (Skradin), naselje grada Skradina, Hrvatska
 Gračac (Vrnjačka Banja), naselje u općini Vrnjačka Banja, Srbija
 Gračac (Prozor), naselje u općini Prozor, Federacija BiH, BiH

 ili:
 Bački Gračac, naselje u općini Odžaci, Srbija

ili:
 Opština Gračac, općina u Zadarskoj županiji, Hrvatska
Gračac (Vrnjačka Banja)

Gračac je naselje u Srbiji u opštini Vrnjačka Banja u Raškom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2011 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2045 stanovnika).

Selo Gračac čine dve fizionomske celine: Donji i Gornji Gračac. Nalazi se u dolini Zapadne Morave, i pruža se do padina planine Goč. Od Vrnjačke Banje je udaljeno oko 10 km. Kroz atar sela prolaze značajne saobraćajne komunikacije, magistralni put Kraljevo-Kruševac, kao i železnička pruga Požega-Stalać. Broj zadnje pošte je 36215, Podunavci, Srbija. Površina seoskog atara iznosi 3.411 hektara (34,11 km²). Prema poslednjem popisu stanovništva iz 2002. godine, Gračac ima 2.011 stanovnika, najviše srpske nacionalnosti i pravoslavne veroispovesti. Seoska crkva nosi ime Svetog Save, a seoska slava je Sv. Trojica. Selo je ekonomski nerazvijeno i u fazi demografske starosti.

Istorija 
Po određenim istoriografskim podacima, najraniji pravoslavni religijski objekat, koji je postojao na mestu današnje crkve, potiče iz 12. veka. Toponim Gračac je nastao od reči Gradac (grad, utvrđenje). Prema istoričaru Milanu D. Sotiroviću, na teritoriji današnjeg sela se još u doba rimskog carstva razvilo naselje, aproksimativno u 2. veku, upravo oko vojnog utvrđenja, duž puta (via militaris) Beograd-Niš, koji je u to vreme prolazio tom teritorijom. Ovu teoriju donekle potkrepljuje i otkriće ostataka temelja objekta, na mestu Ćelije, u gornjem delu sela, koga je Feliks Kanic označio kao rimski kastrum. Ove, a i detaljnije podatke o istoriji sela Gračac, Milan D. Sotirović, objavio je 1996. godine u delu Vrnjačka Banja i okolina u publikaciji Narodne biblioteke Dr Dušan Radić, Vrnjačka Banja.

Demografija 
U naselju Gračac živi 1600 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,5 godina (40,5 kod muškaraca i 42,4 kod žena). U naselju ima 652 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,08.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

Reference

Vanjske veze 

Opština Vrnjačka Banja
Naselja u centralnoj Srbiji
Plitvička Jezera (općina)

Plitvička Jezera su općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Ličko-senjskoj županiji. Administrativno sjedište općine je u Korenici.

Zemljopis 
Općina je prometno povoljno smještena na Državnoj cesti Zagreb-Split.

Stanovništvo 
Prema popisu stanovništva iz 2001. općina je imala 4.668 stanovnika, od kojih 67.3 % Hrvata i 30.5 % Srba.

Uprava 
Sjedište općine Plitvička Jezera se nalazi u Korenici. U sastavu općine se nalaze 43 naselja, od kojih se veličinom, osim Korenice, izdvajaju Bjelopolje, Borje, Jezerce, Gornji Vaganac, Ličko Petrovo Selo, Plitvička Jezera ( Mukinje ) i Smoljanac.

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti 
 Nacionalni park Plitvička jezera

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Ličko-senjska županija
Udbina

Udbina je gradić i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještena u Lici. Administrativno pripada Ličko-senjskoj županiji.

Geografija 
Općina Udbina obuhvaća prostor Krbavskog polja u Lici. Smještena je na prometnom pravcu Zagreb - Split, na gotovo podjednakoj udaljenosti od oba grada.

Stanovništvo 
Općina Udbina ima 1.649 stanovnika (2001.), od čega 51.0% Hrvata i 44.5% Srba. Samo naselje Udbina ima 735 stanovnika.

Uprava 
Općini pripada 26 naselja koja se nalaze uglavnom na rubovima Krbavskog polja. Osim same Udbine, ostala sela su izložena jakoj depopulaciji i nalaze se na rubu izumiranja. Samo dva sela (Bunić i Podlapača) imaju više od 100 stanovnika.

Naselja koja čine općinu (s brojem stanovnika prema popisu iz 2011.):

 Breštane (5)
 Bunić (133)
 Čojluk (11)
 Debelo Brdo (78)
 Donji Mekinjar (31)
 Frkašić (33)
 Grabušić (66)
 Jagodnje (32)
 Jošan (66)
 Klašnjica (3)
 Komić (20)
 Krbava (37)
 Kurjak (28)
 Mutilić (38)
 Ondić (40)
 Pećane (35)
 Podlapača (74)
 Poljice (9)
 Rebić (22)
 Srednja Gora (25)
 Svračkovo Selo (10)
 Šalamunić (38)
 Tolić (9)
 Udbina (960)
 Vedašić (2)
 Visuć (69)

Historija

Gospodarstvo

Znameniti ljudi 
 Tomislav Sertić, general NDH.
 Dane Dacina Majstorović, narodni heroj
 Jovanka Budisavljević Broz, supruga Josipa Broza Tita
 Mićun Šakić, narodni heroj
 Dragica Koncar,narodni heroj,
 Branimir Dopuđa, novinar i urednik na HRT-u i TVZ.

Spomenici i znamenitosti 
 Ostaci katedrale nekadašnje Krbavske biskupije.
 Crkva hrvatskih mučenika u gradnji
 Laudonov gaj (zaštićena šuma)
 Poprište Krbavske bitke nalazi se odmah podno Hrvatskog gradica Udbine.

Obrazovanje 
U općini Udbina o predškolskom odgoju djece brine se dječji vrtić "Medo" koji pohađa 15 djece predškolske dobi.

Osnovnu škola "Kralj Tomislav" pohađa trenutno 113 učenika, a osim matične škole na Udbini, radi i područna škola u naselju Podlapača udaljena oko 20 km od Udbine. U školi radi 20-tak učitelja.

Prva škola na Udbini je organizirana odmah po oslobođenju ovih krajeva od Turaka, kada je pop Marko Mesić osnovao prvu školu.

Kultura

Sport

Vanjske veze 

 http://hr-mucenici.hbk.hr/bastina.shtml 
 Zavičajni klub Udbinjana

 
Gradovi u Ličko-senjskoj županiji