Silviedoj

La familio de Silviedoj estas familio de malgranda paserinaj birdoj; ankaŭ la nomoj de silvioj (kvankam propra de la tipa genro) aŭ veraj silvioj povus taŭgi por la membroj de la familio. La Silviedoj povas ekzisti kiel reproduktantaj specioj en Eŭropo, en Azio kaj je malplia etendo en Afriko. Nur unu specio, la Ĥameo estas indiĝena de Ameriko. Plej parto de birdoj de moderklimataj regionoj estas tre migrantaj, kaj vintrumas en Afriko aŭ en tropika Azio. Multaj estas lertaj kantobirdoj, kvankam eble ne tiom kiom filoskopoj aŭ kelkaj turdoj.

Karakteroj 
Plej parto de silviedoj estas ĝenerale de nedistinga aspekto, kvankam kelkaj aziaj specioj estas tre markataj. Ambaŭ seksoj estas plej ofte identaj, sed ankaŭ povas esti klare distingaj, ĉefe en la genro Sylvia kie estas evidentaj kazoj de seksa duformismo. Ili estas malgrandaj al mezgrandaj, varie el 9 al 16 cm longaj, kun mallongaj, pintafinaj bekoj. Preskaŭ ĉiuj specioj estas ĉefe insektovoraj, kvankam kelkaj manĝas ankaŭ fruktojn, nektaron, aŭ malgrandajn semojn.

Plej parto de la specioj estas monogamaj kaj konstruas simplan, tasforman neston en densa vegetaĵaro. La inoj demetas el 2 al 6 ovojn je ĉiu ovodemetado, depende de la specio. Ambaŭ gepatroj kutime helpas en zorgado de idoj, kiuj ekflugas post ĉirkaŭ du semjanoj.

Sistematiko 
Fine de la 20a jarcento oni ĉirkaŭkalkulis ke la Silviedoj estas preskaŭ 300 malgrandaj insektovoraj birdospecioj en preskaŭ 50 genroj. Ili estis siavice disigitaj el la familio de Muŝkaptuledoj. Tiu lasta familio utilis plej parton de sia ekzisto kiel rubeja taksono en la historio de ornitologio. Komence de la 20a jarcenturo, preskaŭ ĉiu insektovora kantobirdo de la Malnova Mondo konata por la scienco estis dekomence enmetita tien kaj multaj pluestis tie.

Nur post la mezo de la 20a jarcenturo komencis la dismuntado de la "tut-Muscicapidae". Tamen la silviedoj restis granda familio, kun malmulta klara bildo de rilatoj rekonebla. Kvankam ne tiom diversaj kiom la Timaliedoj (alia "rubeja taksono" enhavanta pli da turdecaj formoj), la limoj inter la iamaj "tut-Muscicapidae" estis tre svagitaj. La ĉefe suda familio de Cistikoledoj estis tradicie inkludata en la Silviedoj. La Regoledoj, malgranda genro en monotipa familio de Regulidae, estis ankaŭ ofte enmetita en tiu familio. La American Ornithologists' Union inkludas la Polioptiledojn, kiel subfamilio Polioptilenoj, en la Silviedoj.

Sibley & Ahlquist (1990) unuigis la silviojn kun la filoskopojn kaj aliajn taksonojn en superfamilio Sylvioidea kiel rezulto de studoj per Hibridado DNA-DNA. Tio pruvis, ke la Muŝkaptuledoj kiel estis konsiderataj dekomence estis forma taksono kiu kolektis tute nerilatajn kantobirdojn. Sekve, la monofilio de la individuaj stirpoj de kantobirdoj estis de si mem pli kaj pli pridemandata.

Pli ĵuse, analizoj de DNA havigis informon pri la Sylvioidea. Kutime la konsidero de la klado estis ege miskalkulita kaj nur unu aŭ du specimenoj estis ekzamenataj por ĉiu supozebla "familio". Malgrandaj aŭ malmulte konataj grupoj kiaj la paradoksornitedoj estis flankelasataj entute (ekz. Ericson & Johansson 2003, Barker et al. 2004). Tio povus konfirmi nur ke la Cistikoledoj estis ja distingaj, kaj sugestis, ke la Piknonotedoj (Pycnonotidae) estis ŝajne la plej proksimaj parencoj de grupo enhavanta la Silviedojn, la Timaliedojn, Cistikoledojn kaj la blankokulojn (Zosteropedoj).

En 2003 studo pri la rilatoj de Timaliedoj (Cibois 2003a) uzante ĉiujn eblajn analizojn per DNA indikis, ke la Silviedoj kaj la Timaliedoj ne estis reciproke monofiletikaj unuj de la aliaj. Krome, Sylvia, la tipa genro de la Silviedoj, rezultis pli proksimaj al taksonoj kiaj la Flavokula silvio (Chrysomma sinense) (tradicie konsiderata netipa timaliedo) kaj la Ĥameo (Chamaea fasciata), enigma specio ĝenerale konsiderata la ununura silviedo de Ameriko. La paradoksitoj, iam konsiderataj kiel familio Paradoksornitedoj de neklaraj aliĝintoj estis ankaŭ parto de ŝajne tre distinga klado.

Cibois sugestis, ke la Silviedoj estu oficiale forigitaj fare de la ICZN kiel taksono kaj la genro Sylvia estu merĝita en la Timaliedoj (Cibois 2003b), sed duboj restis. La preciza etendo de la grupoj koncernataj necesigas studojn de pli ampleksa gamo de taksonoj. Tio estis komencata de Beresford et al. (2005) kaj Alström et al. (2006). Ili determinis, ke fine de la 20a jarcento la Silviedoj unuigis almenaŭ 4, sed probable ĝis 7 distingajn stirpojn. Kelkaj fakuloj proponas la kreadon de kelkaj novaj familioj (Filoskopedoj, Ĉetiedoj, Akrocefaledoj, Megaluredoj) por pli taŭge speguli la evoluan historion de la silvieda grupo.

La Silviedoj, siavice, ricevas kelkajn taksonojn el aliaj familioj. Tiele la nune monofiletika familio malpliiĝis je preskaŭ 80%, nuntempe enhavante 55 speciojn en 10 genroj almenaŭ. Plej verŝajne post postaj studoj aliaj taksonoj el tiuj kiuj estas ankoraŭ incertae sedis inter la iamaj enhavoj, el Timaliedoj, Cistikolenoj, aŭ eĉ la Muŝkaptuledoj devus esti translokigitaj al tiu grupo.

Specioj

Familio Silviedoj sensu stricto (ĝustasence) 
Silvioj kaj paradoksornitoj. Tre diversa grupo de malgrandaj taksonoj kun longecaj vostoj. Ĉefe en Azio, iom malpli en Afriko. Malmultaj en Eŭropo; nur unu monotipa genro en okcidenta marbordo de Nordameriko.

Genro Sylvia - tipaj silvioj (ĉirkaŭ 20 specioj). Parafiletika aŭ enhavas Parisoma
Moderklimata eŭrazia superspecio (" grupo atricapilla-borin")
 Nigraĉapa silvio, Sylvia atricapilla
 Ĝardensilvio, Sylvia borin

Superspecio Parisoma
 Strisilvio, Parisoma boehmi
 Lajarda silvio, Parisoma layardi
 Ruĝecventra silvio, Parisoma subcaeruleum

Klado curruca
 Bruna silvio, Parisoma lugens
 Jemena silvio, Sylvia buryi - foje lokata en Parisoma
 Araba silvio, Sylvia leucomelaena
 Orfeosilvio, Sylvia hortensis
 Orienta orfeosilvio, Sylvia (hortensis) crassirostris
 Babilema silvio, Sylvia curruca
 Alteosilvio, Sylvia althaea
 Oazosilvio, Sylvia minula
 Margelana oazosilvio, Sylvia (minula) margelanica

Grupigo communis-melanocephala
 Nizosilvio, Sylvia nisoria - provizore lokata ĉi tie
 Dezertsilvio, Sylvia nana
 Afrika dezertsilvio, Sylvia deserti
 Blankgorĝa silvio, Sylvia communis
 Okulvitra silvio, Sylvia conspicillata
 Atlassilvio, Sylvia deserticola
 Purpura silvio, Sylvia undata
 Sardia silvio, Sylvia sarda
 Baleara silvio, Sylvia (sarda) balearica
 Nigragorĝa silvio, Sylvia rueppelli
 Cipra silvio, Sylvia melanothorax
 Barbstria silvio, Sylvia cantillans
 Orienta barbstria silvio, Sylvia (cantillans) albistriata
 Okcidenta barbstria silvio, Sylvia (cantillans) inornata
 Moltonia barbstria silvio, Sylvia (cantillans) moltonii
 Iberia barbstria silvio, Sylvia (cantillans) iberiae
 Velurkapa silvio aŭ Nigrakapa silvio, Sylvia melanocephala
 Sylvia (melanocephala) momus
 Fajuma silvio, Sylvia melanocephala/momus norissae - dubinde distinga, formortinta (ĉ. 1940)
 Tamariksilvio, Sylvia mystacea

 Genro Pseudoalcippe - Afrika montetosilvio. Iam en Illadopsis (Timaliedoj)
 Genro Rhopophilus - Ropofilo. Iam en Cistikoledoj
 Genro Lioparus - Lioparo. Iam en Alcippe (Timaliedoj)
 Genro Paradoxornis - tipaj paradoksornitoj (18 specioj). Iam en Paradoksornitedoj; polifiletika
 Genro Conostoma - Konostomo. Iam en Paradoksornitedoj; provizore lokita ĉi tie
 Genro Fulvetta - tipaj fulvetoj (7 specioj). Iam en Alcippe (Timaliedoj)
 Genro Chrysomma - 3 specioj. Iam en Timaliedoj
 Genro Chamaea - Ĥameo

Movigita al la familio Timaliedoj 
 Genro Graminicola
 Graminikolo, Graminicola bengalensis

Movigitaj al la familio Cistikoledoj 
 Genro Bathmocercus - Batmocerkoj
 Nigrakrona batmocerko Bathmocercus cerviniventris
 Nigravizaĝa batmocerko Bathmocercus rufus
 Genro Sceptomycter - foje merĝita en Bathmocercus. Cistikoledoj?
 Skeptomikto Sceptomycter winifredae
 Genro Poliolais - Cistikoledoj aŭ pli bazaj kiel Piknonotedoj?
 Poliolao Poliolais lopezi
 2 al 14 el la 15 tajlorbirdoj

Movigitaj al la familio Akrocefaledoj 

Marĉo- kaj arbo- silvioj aŭ akrocefaledaj silvioj. Kutime grandaj silvioj, plej parto estas olivecbrunaj supre kun multe da flavo al sablokolora sube. Kutime en malferma arbaro, kanejoj aŭ altaj herbejoj. Ĉefe en suda Azio al okcidenta Eŭropo kaj ĉirkaŭe ĝis la Pacifiko, kelkaj en Afriko. La genrolimoj bezonas reviziojn; ĉu plej parto de specioj estos movigitaj al Acrocephalus, aŭ tiu lasta disigita ankoraŭ ne estas sufiĉa kono.

 Genro Acrocephalus - aŭ kanbirdoj (ĉirkaŭ 35 specioj)
 Genro Hippolais - hipolaoj (8 specioj)
 Genro Chloropeta - flavaj silvioj (3 specioj)
 Genro Nesillas - broŝobirdoj aŭ nesiloj (4 vivantaj specioj, 1 ĵuse formortinta)

Movigitaj al Malagasaj silvioj 
Vidu Cibois et al. (2001)
 Genro Thamnornis
 Tamnorno Thamnornis chloropetoides
 Genro Cryptosylvicola
 Kriptosilvio Cryptosylvicola randriansoloi

Movigitaj al la familio Megaluredoj 

La megaluredaj silvioj estas mezgrandaj kaj kutime longvostaj specioj; foje tre markataj sed ĝenerale tre sablokoloraj. Ofte manĝas surgrunde. De Eŭrazio kaj Aŭstralazia regiono, centre ĉirkaŭ la Hinda Oceano; eble ankaŭ unu specio en Sudameriko. Ne klara klado kiu postulas pluan studon.

 Genro Bradypterus - Bradipteroj, megaluredaj arbustosilvioj (pli da 20 specioj). Parafiletika kun almenaŭ unu specio ("B." victorini) ne apartenanta al tiu familio.
 Genro Locustella - grilbirdoj (9 specioj)
 Genro Megalurus - Megaluroj aŭ tipaj herbobirdoj. Probable polifiletika
 Japana grilbirdo Megalurus pryeri
 Ruĝeca megaluro Megalurus timoriensis
 Malgranda megaluro Megalurus gramineus
 Stria megaluro Megalurus palustris
 Blankaventra megaluro Megalurus albolimbatus
 La Donakobio Donacobius atricapillus kiu estis dumlonge konsiderata stranga troglodito povus esti la ununura amerika specio de tiu familio.

Movigitaj al la familio Ĉetiedoj 
La ĉetiedoj estas alia grupo de ĝenerale tre sablokoloraj specioj, ĝenerale iom pli malgrandaj kaj mallongvostaj ol la Megaluredoj. Kutime ĉe arbustaroj kaj subkreskaĵaroj. Kontinenta Azio, kaj najbaraj regionoj, kun teritorioj en Afriko kaj suda Eŭropo.

 Genro Pholidornis - iam en Remizedoj; provizore lokita ĉi tie
 Folidorno Pholidornis rushiae
 Genro Hylia - provizore lokita ĉi tie 
 Verda ĉetio Hylia prasina
 Genro Abroscopus - Abroskopoj
 Ruĝeckapa ĉetio Abroscopus albogularis
 Flavventra ĉetio Abroscopus superciliaris
 Flavnigrakapa ĉetio Abroscopus schisticeps

 Genro Erythrocercus - Monarkoĉetioj. Iam en Monarkedoj.
 Brunkapa monarkoĉetio Erythrocercus mccallii
 Flava monarkoĉetio Erythrocercus holochlorus
 Livingstona monarkoĉetio Erythrocercus livingstonei
 Genro Urosphena - Stumpovostuloj
 Timora stumpovostulo Urosphena subulata
 Babara stumpovostulo Urosphena subulata advena - formortinta (meze de la 20a jarcento)
 Bornea stumpovostulo Urosphena whiteheadi
 Azia stumpovostulo Urosphena squameiceps
 Genro Tesia - tesiaoj
 Brunkapa ĉetio Tesia castaneocoronata
 Helbrova ĉetio Tesia superciliaris
 Ardezventra ĉetio Tesia olivea
 Grizventra ĉetio Tesia cyaniventer
 Evereta ĉetio Tesia everetti
 Genro Cettia - tipaj ĉetioj (ĉirkaŭ 15 specioj). Polifiletikaj.
 Genro Tickellia
 Larĝabeka ĉetio Tickellia hodgsoni
 Genro Phyllergates
 Monta tajlorbirdo Phyllergates cucullatus
 Ruĝkapa tajlorbirdo Phyllergates heterolaemus

Referencoj 

 Oligura
Filoskopoj Phylloscopus
Fitisofiloskopo Phylloscopus trochilus
Frua filoskopo aŭ Ĉifĉafo Phylloscopus collybita
Arbarfiloskopo (kantante per trilo plirapidiĝanta) Phylloscopus sibilatrix
Bruna filoskopo Phylloscopus fuscatus
Salikfiloskopo Phylloscopus schwarzi
Montfitiso Phylloscopus bonelli
Flavbrova filoskopo Phylloscopus inornatus
Norda filoskopo Phylloscopus borealis
Verda filoskopo Phylloscopus trochiloides
Regolfiloskopo Phylloscopus proregulus
 Seicercus
 Leptopoecile
 Sphenoeacus
 Sylvietta
 Hemitesia
 Graueria
 Macrosphenus
 Randia
 Amaurocichla
 Eremiornis
 Trichocichla
 Stenostira
 Hyliota

Paseroformaj