alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Rakovica

Rakovica može biti:

Bosna i Hercegovina
 Rakovica (Kozarska Dubica), naselje u opštini Kozarska Dubica, Republika Srpska, BiH
 Rakovica (Ilidža), naselje u opštini Ilidža, Federacija BiH, BiH

Hrvatska
 Rakovica (Hrvatska), općina u Republici Hrvatskoj

Srbija
 Gradska opština Rakovica, opština u gradu Beograd, Republika Srbija
 Rakovica (Beograd), naselje u opštini Rakovica, grad Beograd, Republika Srbija
 Rakovica (Čajetina), naselje u opštini Čajetina, Zlatiborski okrug, Republika Srbija
 Rakovica (Voždovac), naselje u gradskoj opštini Voždovac, grad Beograd, Republika Srbija

Rumunjska
 Rakovica (Arđeš), je naselje je u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Mioveni
 Rakovica (Braila), je naselje je u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Rakovica
 Rakovica (Budešti), je naselje je u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Budešti
 Rakovica (Vasluj), je naselje je u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Garčeni
 Rakovica (Gorž), je naselje je u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Polovrađi
 Rakovica (Dambovica), je naselje je u Rumuniji u okrugu Dambovica u opštini Bukšani
 Rakovica (Dolž), je naselje je u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Braloštica
 Rakovica (Olt), je naselje je u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Voinjasa
 Rakovica (Rakovica), je naselje je u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Rakovica
 Rakovica (Sibinj), je naselje je u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Rakovica
 Rakovica (Timiš), je naselje je u Rumuniji u okrugu Timiš u opštini Rakovica

ili 

 Manastir Rakovica, manastir Srpske pravoslavne crkve

ili

 Rakovica (rijeka), rijeka u naselju Rakovica, opština Ilidža, grad Sarajevo, Federacija BiH, BiH
Rakovica (Hrvatska)

Rakovica je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještena na Kordunu. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Zemljopis 
Nalazi se u Kordunu, na granici sa Likom. Malo mjesto duge tradicije.

Stanovništvo

Uprava

Povijest 
Najznačajniji događaj u historiji Rakovice je Rakovička buna 1871. godine, kojom je Eugen Kvaternik bez uspjeha pokušao otcijepiti Hrvatsku od Austro-Ugarske.

Gospodarstvo

Slavni ljudi 
 Eugen Kvaternik

Spomenici i znamenitosti 
 spomenik Eugenu Kvaterniku
 stari grad Drežnik
 crkva Sv. Jelene
 Baraćeve špilje

Obrazovanje 
Osnovna škola Eugena Kvaternika u Rakovici

Kultura 
 KUD Izvor

Sport 
Nogometni klb "Eugen Kvaternik" trenutno se natječe u Drugoj nogometnoj ligi Županije Karlovačke.

Vanjske veze 
 TZ Rakovica
 Baraćeve špilje

Općine u Karlovačkoj županiji
Ribnik (Hrvatska)

Ribnik je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještene na granici sa Slovenijom. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Zemljopis 
Ribnik se nalazi 24 km sjeverozapadno od Karlovca.

Stanovništvo

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Općine u Karlovačkoj županiji
Božidar Kovaček

Prof. dr. Božidar Kovaček (Bosanska /Kozarska/ Dubica, 8. VIII. 1930), redovni profesor Novosadskog univerziteta u penziji. Osnovnu školu pohađao je u Bosanskom Novom (1936-1938, 1939-1940) i u Subotici (1938-1939), a gimnaziju u Novom Sadu (1940-1949). Filozofski fakultet (grupa za jugoslovenske književnosti) završio je u Beogradu (1949-1954). Doktorirao je s tezom o Jovanu Đorđeviću na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu (1963). Na istom Fakultetu radio je kao bibliotekar (1955-1957), zatim kao asistent (1957-1963), docent (1963-1970), vanredni profesor (1970). Predavao je narodnu književnost i opšti kurs historije jugoslovenskih književnosti do XX. vijeka. Bio je upravnik Biblioteke Matice srpske (1970-1975). Biran je za redovnog profesora (od 1980) novosadske Akademije umetnosti i njenog dekana (1976-1981). Predavao je historiju dramske književnosti i pozorišta. Naučne oblasti su mu historija srpske književnosti i kulture (posebno pozorišta) XVIII. i XIX. vijeka. Bavi se i komparativistikom.

Volonterski rad u Matici srpskoj: član saradnik od 1963, član Upravnog odbora od 1969, Izvršnog odbora od 1971, sekretar Odeljenja za književnost i jezik 1974-1983, predsjednik Temišvarskog odbora do 1999, potpredsjednik Matice 1982-1999, potom predsjednik. Osnivač i glavni urednik Matičinog naučnog časopisa Zbornik za scenske umetnosti i muziku. Predsjednik je Upravnog odbora Sterijinog pozorja i potpredsjednik Skupštine Vukove zadužbine.

Objavljivao je radove u četrdesetak publikacija, listova i časopisa. 

Objavljene važnije knjige:
 "Jovan Đorđević", 1964.
 "Kritičari o Veljku Petroviću" (koautor Draško Ređep), 1965.
 "Matica srpska", fotomonografija (koautor Draško Ređep), 1967.
 "Pisci Sente" (koautor I. Seli), 1967.
 "Prepiska između Jovana Đorđevića i Antonija Hadžića", 1973.
 "Magaraševićev Letopis o Vuku i njegovoj poeziji", 1987.
 "Pozorišno delo Joakima Vujića" (koautori P. Marjanović, D. Mihajlović, D. Rnjak), 1988.
 "Talija i Klio", 1991.
 "Tekelijanumske istorije XIX veka", 1997.
 "Srbi u Pešti marta 1848", 2000.
 "Matica srpska - Szerb Matica 1826-1864", 2001.
 "Matica srpska 1826-2001", 2001.
 "Milutin Milanković i Matica srpska : nepoznata pisma njegova, prateće arhivalije i podaci", 2005.

Kovaček, Božidar
Kovaček, Božidar
Authority control
Georgije Magarašević

Georgije Magarašević (Adaševci, Srem, 1793. - Novi Sad, 1830), historičar, književnik, kulturni radnik, pristalica Vukovih ideja o jeziku, veliki dositejevac. Gimnaziju i bogosloviju učio je u Sremskim Karlovcima, a filozofiju u Pešti. Bio je gimnazijski profesor u Sremskim Karlovcima, zatim u Novom Sadu.

Letopis 
Po nagovoru Pavla Šafarika pokrenuo je i do smrti uređivao časopis "Serbska letopis" (Serbske letopisi), čiji se prvi broj pojavio krajem 1824. godine ("za god. 1825, perva častica"). Taj časopis, kasnije nazvan Letopis Matice srpske, izlazi i danas.

Dositej 
Magarašević je proučavao Dositeja Obradovića i kao njegov sljedbenik pisao historijska djela, putopise i rasprave u cilju prosvjećivanja naroda ("Putovanje po Srbiji", "Duh spisanija Dositejevih", 1830. ...). Napisao je prvu opštu historiju kod Srba. Izdao je Dositejeva pisma 1829. godine.

Napomene 
 U Opću enciklopediju i Leksikon Minerva Magarašević je uvršten pod imenom Đorđe, bez napomene da se u drugim izvorima spominje pod imenom Georgije. Usp. Đorđe Magarašević (1857-1931), književnik i filolog.

Magaraševića djela uvrštena u izvore za Rječnik SANU (knjiga I, str. LXXI):
 [Магарашевићь Георгій), Нове историческе паметидостойности живота Наполеона Бонапарте ... Преведено сь нъмачкогь єзика. У Будиму 1822. 
 - - -, Исторія ... европейски приключениія, от ... 1809. до 1821. год., у Бечу 1823.
 - - -, Кратка всемірна исторія, у Будиму 1831. 

 Izvori 
 MEP, ELZ, Minerva, Popularna enciklopedija''

Srpski pisci
Matica srpska
Putopisci
Biografije, Šid
Authority control
Đorđe Magarašević

Đorđe Magarašević (1857-1931), književnik i filolog (slavist); bavio se historijom jezika i književnosti. Glavni radovi: monografije Georgije Magarašević, Adam Dragosavljević, Nikanor Grujić, Jovan Subotić i dr.

Napomena:
 U Opću enciklopediju i Leksikon Minerva pod imenom Đorđe Magarašević uvršten je Georgije Magarašević, bez napomene da se u drugim izvorima spominje pod imenom Georgije.

Izvori:
 MEP, Minerva

Magarašević, Đorđe
Magarašević, Đorđe
Authority control
Jovan Delić

Prof. dr Jovan Delić (Borkovići, Piva, Crna Gora, 4. X. 1949), glavni urednik "Zbornika Matice srpske za književnost i jezik".
 
Osnovnu školu je završio u pivskim selima (Borkovići, Goransko, Plužine i Miljkovac), a gimnaziju u Nikšiću. Studirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu grupu Opšta književnost sa teorijom književnosti (1967–1971) gdje je diplomirao (1971), magistrirao (1983) i doktorirao (1996). Objavljivao je na ruskom, ukrajinskom, njemačkom i francuskom jeziku. Od decembra 1972. do juna 1998. radio je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, a od 1998. predaje savremenu srpsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Od 1986. do 1991. radio je kao lektor na Univerzitetu "Georg August" u Getingenu. Gostovao je na više njemačkih univerziteta kao predavač. Dobitnik je više književnih nagrada.

Član je Matice srpske od 1985, stalni član saradnik od 1995, član Upravnog odbora od 1999, a za glavnog urednika "Zbornika Matice srpske za književnost i jezik" postavljen je 2000. godine.

Objavio je oko 450 bibliografskih jedinica i sljedeće knjige:
 "Kritičarevi paradoksi", Novi Sad, Matica srpska, 1980. 
 "Srpski nadrealizam i roman", Beograd, Srpska književna zadruga, 1980.
 "Pjesnik 'patetike uma'" (o pjesništvu Pavla Popovića), Novi Sad, Dnevnik, 1983.
 "Tradicija i Vuk Stef. Karadžić", Beograd, BIGZ, 1990.
 "Hazarska prizma, tumačenje proze Milorada Pavića", Beograd, Prosveta, Dosije; Titograd, Oktoih; Gornji Milanovac, Dečje novine, 1991.
 "Književni pogledi Danila Kiša, ka poetici Kišove proze", Beograd, Prosveta, 1995.
 "Kroz prozu Danila Kiša, ka poetici Kišove proze II", Beograd, BIGZ, 1997.

Delić, Jovan
Delić, Jovan
Authority control
Mato Pižurica

Prof. dr. Mato Pižurica (:sr:Velje Duboko, Opština Kolašin, Crna Gora, 14. IX. 1942), redovni profesor Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, sekretar Odeljenja za književnost i jezik Matice srpske.

Grupu za južnoslovenske jezike završio je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 1967, a postdiplomske studije na Filološkom fakultetu u Beogradu 1973; doktorirao je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 1987.
 
Član je Međunarodne komisije "Opšteslovenskog lingvističkog atlasa", nacionalnih komisija za "Opštekarpatski dijalektološki atlas" i za "Srpski dijalektološki atlas", više odbora SANU (Odbora za standardizaciju srpskog jezika, Odbora za Rečnik SANU, Odbora za etimologiju, Odbora za onomastiku), nekoliko redakcija ("Zbornika Matice srpske za filologiju i lingvistiku", "Onomatoloških priloga SANU" i Jezika danas, kao i urednik posebnih izdanja Odeljenja za književnost i jezik Matice srpske). Član je Upravnog odbora Matice srpske, sekretar Odeljenja za književnost i jezik Matice srpske i prodekan za nastavu Filozofskog fakulteta u Novom Sadu.
 
Učestvovao je na mnogim domaćim i međunarodnim naučnim skupovima (iz onomastike, lingvističke geografije i leksikologije i dr). Autor je i stotinak rasprava, članaka i prikaza iz historije srpskog narodnog i književnog jezika, iz dijalektologije, lingvističke geografije, etimologije, onomastike i iz oblasti standardologije. Priredio je knjigu Pavla Ivića "Srpskohrvatski dijalekti" ("Celokupna dela", knj. III).

Objavljene knjige 
 "Govor okoline Kolašina", CANU, Posebna izdanja, knj. 12, Titograd, 1981, str. 251
 "Jezik Andrije Zmajevića", CANU, Posebna izdanja, knj. 22, Titograd, 1989, str. 434 (s 15 faksimila)
 "Prilozi Pravopisu", Matica srpska, Novi Sad, 1989, str. 127 (kao jedan od grupe autora i kao jedan od tri priređivača, u ekavskoj i ijekavskoj verziji)
 "Pravopis srpskoga jezika", Matica srpska, Novi Sad, 1993, str. 510 (kao jedan od trojice koautora, u zasebnim ekavskim i ijekavskim verzijama; ekavska verzija je doživjela još dva izdanja, treće je ovaj autor dopunio novim popisom primjena pravila)
 "Pravopis srpskoga jezika" (školsko izdanje), Matica srpska, Novi Sad, 1995, str. 332 (u istom tročlanom autorskom timu, u ekavskoj i ijekavskoj verziji; ekavska verzija je doživjela dva ponovljena izdanja, ijekavsko još jedno)
 "Pravopis srpskoga jezika – Priručnik za škole", Beograd – Novi Sad (kao koautor, u ekavskoj i ijekavskoj verziji; ekavska verzija doživjela ponovljeno izdanje)
 "Ljetopis crkovni Andrije Zmajevića", knjiga I, str. 560, knjiga II, str. 547, Cetinje, 1996.

Pižurica, Mato
Pižurica, Mato
Pižurica, Mato
Biografije, Kolašin
Authority control
Warholove superzvijezde

Warholove superzvezde (Warhol Superstars) bili su ekskluzivan krug ljudi iz New Yorka, koje je Andy Warhol promovisao tokom 1960-ih i 1970-ih. Superzvezde se pojavljuju u njegovim umetničkim radovima i okružuju ga u njegovim društvenim kontaktima. One otelotvoruju njegov čuveni citat da će svako biti poznat 15 minuta. Warholu su superzvezde pomagale da poveća publicitet, a on im je za uzvrat garantovao slavu.

Baby Jane Holzer je jedna od prvih njegovih zvezdi. Jedna od sigurno najpoznatijih bila je Edie Sedgwick, sa kojom je Warhol postao veoma blizak tokom 1965. godine, ali se njihov odnos prekinuo već naredne godine. Warhola su nadalje pratile Viva, Candy Darling, Ultra Violet, Nico i International Velvet.

Factory je bilo glavno mesto okupljanja superzvezda. Kako su se eksperimentisanja u njegovim filmovima nastavljala, Factory je privlačio sve veći broj boemskih ekscentrika. Neke od najznačajnijih superzvezda su se pojavile u prvom periodu Factory-a, u tzv. „Silver Factory“ („Srebrna fabrika“), tako nazvanoj jer je folija prekrivala zidove i plafon. Među njima su bili: Paul America, Ondine, Taylor Mead, Mary Woronov, Eric Emerson, Gerard Malanga, Billy Name i Brigid Berlin.

U kasnijim filmovima, koje je uglavnom radio Paul Morrissey, Warhol je promovisao nove superzvezde, među kojima su bili Joe Dallesandro, Penny Arcade, Andrea Feldman, Jane Forth, Geraldine Smith i Sylvia Miles. U toku ovog perioda Warhol se zainteresovao za transrodne osobe i drag queensice, pa su njegovu grupu superzvezdi činile i Candy Darling, Holly Woodlawn i Jackie Curtis.

Pošto je Valerie Solanas pucala na njega 1968. godine, Warhol je smanjio svoj socijalni život i to je označio početak kraja njegovih superzvezdi.

Chelsea Girls – film o životu superzvezdi u hotelu Chelsea – bio je jedini film koji je bio gledan van njujorških umetničkih krugova. Kasniji filmovi, u kojima je Warhol malo učestvovao i koje je režirao Paul Morrissey, kao što su Flesh, Trash, Heat i Women in Revolt bili su prilično popularniji.

Spisak Warholovih superzvezdi 

 Paul America
 Susan Bottomly (kasnije poznata kao International Velvet)
 Brigid Berlin
 Jackie Curtis
 Joe Dallesandro
 Candy Darling
 Dorothy Dean
 Eric Emerson
 Andrea Feldman
 Jane Forth
 Bibbe Hansen
 Pat Hartley
 Jane Holzer
 Naomi Levine
 Gerard Malanga
 Taylor Mead
 Geri Miller
 Mario Montez
 Billy Name
 Ivy Nicholson
 Nico
 Ondine
 David Perlman
 Edie Sedgwick
 Geraldine Smith
 Jack Smith
 Ingrid Superstar
 Ultra Violet
 Viva
 Lois Waldon
 Chuck Wein
 Holly Woodlawn
 Mary Woronov

Spoljne veze 
 Warholstars Warholovi filovi, umetnost i superzvezde.

 
Superzvijezde
Barilović

Barilović je naselje i sjedište istoimene općine u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Geografija 
Barilović se nalazi 15 km jugozapadno od Karlovca.

Stanovništvo 
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Barilovići imala je 3.095 stanovnika, raspoređenih u 44 naselja:
 Banjsko Selo - 146
 Barilović - 307
 Belaj - 154
 Belajske Poljice - 580
 Belajski Malinci - 39
 Carevo Selo - 42
 Cerovac Barilovićki - 145
 Donja Perjasica - 14
 Donji Skrad - 12
 Donji Velemerić - 149
 Gaćeško Selo - 6
 Gornji Poloj - 0
 Gornji Velemerić - 109
 Kestenak - 7
 Koranska Strana - 13
 Koranski Brijeg - 68
 Koransko Selo - 33
 Kosijersko Selo - 33
 Križ Koranski - 49
 Leskovac Barilovićki - 147
 Lučica - 40
 Mala Kosa - 6
 Mali Kozinac - 27
 Marlovac - 12
 Maurovići - 13
 Miloševac - 14
 Mrežnica - 0
 Novi Dol - 0
 Novo Selo Perjasičko - 2
 Orijevac - 6
 Perjasica - 34
 Podvožić - 279
 Ponorac Perjasički - 20
 Potplaninsko Selo - 8
 Siča - 171
 Srednji Poloj - 14
 Svojić - 23
 Šćulac - 152
 Štirkovac - 7
 Točak Perjasički - 8
 Veliki Kozinac - 31
 Vijenac Barilovićki - 93
 Zinajevac - 3
 Žabljak - 79

Nacionalni sastav, 2001. 
 Hrvati - 2.700 (87,24)
 Srbi - 323 (10,44)
 Bošnjaci - 4
 Albanci - 1
 Slovenci - 1
 ostali - 3
 neopredijeljeni - 56 (1,81)
 nepoznato - 7 (0,23)

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Općine u Karlovačkoj županiji
Bosiljevo

Bosiljevo (prethodno Popovci Bosiljevo), naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještenoj na granici sa Slovenijom. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Geografija 
Općina Bosiljevo smještena je između rijeka Kupe i Dobre, s time da je zapadna granica rijeke Kupe ujedno je državna granica prema Republici Sloveniji. Prema jugu općina Bosiljevo graniči s gradom Vrbovskim u Primorsko-goranskoj županiji, na jugoistoku s gradom Ogulinom, na istoku s općinom Generalski Stol i na sjeveru s općinom Netretić.

Stanovništvo 
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Bosiljevo imala je 1.486 stanovnika, raspoređenih u 43 naselja:
 Beč - 6
 Bitorajci - 11
 Bosanci - 44
 Bosiljevo - 67
 Dani - 9
 Dugače - 22
 Fratrovci - 47
 Fučkovac - 19
 Glavica - 27
 Grabrk - 126
 Hrsina - 51
 Jančani - 36
 Johi - 28
 Kasuni - 54
 Korenić Brdo - 2
 Kraljevo Selo - 4
 Krč Bosiljevski - 28
 Laslavići - 4
 Lipovšćaki - 27
 Lisičina Gorica - 8
 Malik - 35
 Mateše - 76
 Milani - 19
 Novo Selo Bosiljevsko - 36
 Orišje - 59
 Otok na Dobri - 67
 Podrebar - 24
 Podumol - 36
 Potok Bosiljevski - 6
 Pribanjci - 117
 Rendulići - 17
 Resnik Bosiljevski - 17
 Sela Bosiljevska - 75
 Skoblić Brdo - 8
 Soline - 44
 Spahići - 36
 Strgari - 26
 Špehari - 6
 Umol - 37
 Varoš Bosiljevski - 39
 Vodena Draga - 46
 Vrhova Gorica - 14
 Žubrinci - 26

Nacionalni sastav, 2001. 
 Hrvati - 1.435 (96,57)
 Slovenci - 31 (2,09)
 Bošnjaci - 4
 Srbi - 4
 Albanci - 2
 ostali - 3
 neopredijeljeni - 4
 nepoznato - 3

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 
 Stranica o Bosiljevu TZ Karlovačke županije 

Općine u Karlovačkoj županiji

hu:Bosiljevo Čazmansko
Dani (razvrstavanje)

Dani ima(ju) više značenja:

 dan (mn. dani), vrijeme potrebno da se nebesko tijelo okrene oko svoje osi

Fiktivni likovi 

 Dani (Red Hot Chili Peppers), fiktivna djevojka koja se spominje u nekoliko pjesama grupe Red Hot Chili Peppers
 Dani Beck, fiktivni lik u seriji Law & Order: SVU

Muzika 

 Dani (pjevačica), francuska pjevačica i glumica
 Dani Filth, vođa grupe Cradle of Filth

Naselja 

 Dani (Bosiljevo), naselje kraj Bosiljeva

Narodi 

 Dani, indopacifički narod
 Danci (germansko pleme), pleme koje spominje Jordanes u 6. vijeku kao ogranak Šveđana; ime povezano s ranim plemenima u današnjoj Danskoj i južnoj Švedskoj, v. Daner

Nauka 

 Dani, Ahmed Hasan, pakistanski arheolog, historičar i lingvist

Sport 

 dan (rang), rang u japanskim borilačkim vještinama, v. kyu i dan
 Dani Alves, brazilski fudbaler
 Daniel da Cruz Carvalho, portugalski fudbaler; nadimak Dani
 Daniel García Lara, španski fudbaler
 Daniel Martín Alexandre, španski fudbaler
 Daniel Ruiz Bazán, španski fudbaler
 Daniel Bautista Pina, španski fudbaler

Ostalo 

 Dani (ime), muško i žensko osobno ime
 deni (jezik), jezik koji se govori u Brazilu; također dani
 Dani (magazin), bosanskohercegovački mjesečnik
 Danielle Foote, bivša stanarka 6. sezone australskog Big Brothera

Vidi još 

 Danijel
 Danijela
Draganić

Draganić je općina koja se nalazi u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Zemljopis

Stanovništvo 
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Draganić imala je 2.950 stanovnika, raspoređenih u jednom naselju - Draganiću.

Nacionalni sastav, 2001. 
 Hrvati - 2.857 (96,85)
 Srbi - 16 (0,54)
 Slovenci - 3
 Bošnjaci - 2
 Makedonci - 2
 Crnogorci - 1
 Nijemci - 1
 ostali - 13 (0,44)
 neopredijeljeni - 27 (0,92)
 nepoznato - 28 (0,95)

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi 
 Franjo Poljak, političar
  Bill Belichick, najtrofejniji trener momčadi američkog nogometa, pravim prezimenom Biličić.
  Steve Belichick, trener, skaut i bivši igrač američkog nogometa, djed Stephena Belichicka i otac poznatog trenera u američkom nogometu Billa Belichicka.
  Stephen Belichick, trener u američkom nogometu.

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje 
Osnovna škola Draganić

Kultura

Sport 
Nogometni klub NK "Draganić"

Vanjske veze 

 Službene stranice Općine Draganić

Općine u Karlovačkoj županiji
Generalski Stol

Generalski Stol je naselje i sjedište istoimene općine u centralnoj Hrvatskoj. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Geografija 
Generalski Stol se nalazi jugozapadno od Duge Rese prema Ogulinu. Predstavlja jedno od najvažnijih prometnih čvorišta Hrvatske.

Stanovništvo 
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Generalski Stol imala je 3.199 stanovnika, raspoređenih u 25 naselja:
 Brcković Draga - 45
 Crno Kamanje - 20
 Dobrenići - 359
 Donje Bukovlje - 117
 Duga Gora - 114
 Erdelj - 476
 Generalski Stol - 650
 Goričice Dobranske - 63
 Gorinci - 115
 Gornje Bukovlje - 267
 Gornji Zvečaj - 191
 Gradišće - 66
 Jankovo Selište - 102
 Keići - 49
 Lipa - 47
 Lipov Pesak - 42
 Mateško Selo - 52
 Mrežnički Brest - 62
 Petrunići - 28
 Protulipa - 51
 Radočaji - 98
 Sarovo - 18
 Skukani - 62
 Tomašići - 86
 Trnovo - 19

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Općine u Karlovačkoj županiji
Kamanje

Kamanje je naselje i sjedište istoimene općine u centralnom dijelu Hrvatske, na granici sa Slovenijom. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Zemljopis 
Općina Kamanje smještena je u jugozapadnom dijelu Karlovačke županije uz samu rijeku Kupu, te graniči s Republikom Slovenijom.
Područje Kamanja geomorfološki pripada području plitkoga krša što dokazuju brojne spilje na tom području od kojih je najznačajnija spilja Vrlovka.
Područje Kamanja brežuljkasto je s najvišim vrhom Ribareva ravan 419 mnm.
Šume na kamanjskom području, šume su pretežito graba i bukve te obiluju gljivama.

Stanovništvo 
Na području općine Kamanje nalazi sedam naselja: Kamanje, Reštovo, Orljakovo, Brlog Ozaljski, Preseka Ozaljska, Veliki Vrh Kamanjski, Mali Vrh Kamanjski.
Ukupan broj stanovnika iznosi - 1100.

U tih sedam naselja ukupno živi 1100 stanovnika. Površina općine Kamanje je 18 km2.

Uprava 
Općina Kamanje konstituirana je u februaru 2004. godine.
Općinsko vijeće broji 11 članova (8 SDP, 2 Nezavisna lista, 1 HDZ)

Historija 
Kamanje se spominje u XVI. stoljeću kao jedno od selišta Ozaljskog vlastelinstva.
Međutim kontinuitet življenja na ovom mjestu seže u neolitik,mlađe kameno doba, naime arheološkim istraživanjima u obližnjoj spilji Vrlovci, najstariji nalazi sežu u to doba.
Kroz cijeli Srednji vijek, Kamanje je vezano uz Ozaljsko vlastelinstvo kojem sve do tragičnog završetka Zrinsko-Frankopanske urote, ove dvije hrvatske velikaške obitelji daju jaki pečat.
1789. godine Kamanje postaje župom i sve se više naseljava stanovništvom iz okolnih naselja.
Kroz XIX. i XX. stoljeće veliki se broj stanovnika, više zbog siromaštva nego političkih prilika, iseljavao diljem svijeta

Ekonomija 
Do raspada Jugoslavije većina je ljudi kamanjskog kraja radila u susjednoj Sloveniji.
Danas u općini Kamanje postoji preko tridesetak gospodarskih subjekata sa 470 radnih mjesta.
Zaposlenost u općini Kamanje je iznad 90%.

Slavni ljudi 
U obližnjem Brlog Gradu, ponad Kupe, rođen je Emil Laszowski, utemeljitelj Hrvatskog državnog arhiva i osnivač Družbe braće hrvatskog zmaja.

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 
 Službene stranice Općine Kamanje

Općine u Karlovačkoj županiji
Krnjak

Krnjak je naselje i sjedište općine u Hrvatskoj, Hrvatska, sjeverozapadno od Karlovca. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Zemljopis

Stanovništvo 
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Krnjak imala je 2.164 stanovnika, od čega 61,5 % Srba i 35,4 % Hrvata, raspoređenih u 30 naselja:
 Bijeli Klanac - 13
 Brebornica - 89
 Budačka Rijeka - 251
 Burić Selo - 40
 Čatrnja - 107
 Donji Budački - 149
 Dugi Dol - 88
 Dvorište - 31
 Gornji Budački - 31
 Gornji Skrad - 37
 Grabovac Krnjački - 129
 Grabovac Vojnićki - 97
 Hrvatsko Žarište - 39
 Jasnić Brdo - 8
 Keserov Potok - 12
 Krnjak - 400
 Mala Crkvina - 41
 Mlakovac - 129
 Pavković Selo - 75
 Perići - 18
 Podgorje Krnjačko - 41
 Poljana Vojnićka - 26
 Ponorac - 33
 Rastovac Budački - 14
 Suhodol Budački - 10
 Trupinjak - 9
 Velika Crkvina - 67
 Vojnović Brdo - 17
 Zagorje - 81
 Zimić - 82

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje 
Osnovna skola Katarina Zrinski

Kultura 
Općina izrađuje svoj lokalni Zeleni plan uz potporu udruge ZEO Nobilis.

Sport

Vanjske veze 
 Službene stranice općine 

Općine u Karlovačkoj županiji
Lasinja

Lasinja je naselje i sjedište istoimene općine u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Zemljopis 
Lasinja se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Karlovačke županije.

Stanovništvo

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi 
  Gojko Nikoliš, liječnik, pisac, sudionik NOR-a, Narodni heroj Jugoslavije

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Općine u Karlovačkoj županiji
Netretić

Netretić je općina u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Geografija 
Netretić se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Karlovačke županije.

Stanovništvo

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

 Služene stranice Općine Netretić

Općine u Karlovačkoj županiji
Saborsko

Saborsko je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Geografija 
Saborsko je brdsko mjesto, smješteno u zakrivljenoj dugoj i uskoj kotlini. Od ulaza, sa strane Plaškog, do kraja Kuselja zaseoka najbližeg Plitvicama, ima 8,7 km. Uračunamo li i zaselak Sertić-Poljanu, koji se smatrao odvojenom cjelinom Saborskoga, onda je ono dugo 12km. 1/4 Saborskog dio je nacionalnog parka Plitvička jezera.

Stanovništvo 
Narodnost:
 Hrvati 78,5%,
 Srbi 19,2%.

Godine 1959. u selu je kršteno 81 dijete, 1969. samo 26, 1979. 10 djece, a 1990. petero djece. Godine 1974. župa je imala 1701 (-187) žitelja. 

Domovinski je rat rastjerao i ostale stanovnike. U godini 2003. u župi je kršteno sedmero djece.

Uprava

Historija 
Saborsko se prvi put, u sačuvanom pisanom vrelu, spominje u Modruškom urbaru (lat. urbarium, urob ili urbar), iz 1486. godine, kao jedno od mjesta koje je 1449. godine u posjed dobio hrvatski ban Stjepan Frankopan II. Ozaljski. Mjesto je postojalo i prije, ali velika je vjerojatnost da ga je namjerno naseljavao Frankopan, nakon što je koncem XII. stoljeća dobio u posjed Modrušku županiju.

Iz urbara je razvidno da je 1486. u Saborskom postojala katolička župa i u njoj crkva te da su kmetovi osim vlastelinske morali obrađivati i crkvenu zemlju. Ipak je sve uskoro, pred turskim naletima, uglavnom opustjelo, premda neki drže da Saborsko nikada nije posve bilo raseljeno.

Žitelji su se sa svojim blagom pred Turcima skrivali u dubokim šumama. Kada je Plaščanska dolina naseljavana vlaško-pravoslavnim življenjem, Saborsko su ponovno naselili, ili, bolje rečeno, u nj se vratili raseljeni Hrvati katolici iz Kranjske. Zato je ono do danas ostalo hrvatsko mjesto.

Za vrijeme rata u Hrvatskoj, Saborsko - uporište hrvatskih snaga - su napale i zauzele krajinske snage podržane s JNA. Tada je ubijen nekoliko civila koje se nisu uspjeli povući. Saborsko je pod hrvatski nadzor ponovno prešlo za vrijeme Operacije Oluja.

Gospodarstvo 
Okolica je bogata šumom, u povijesti i danas. To je glavna označnica načina života Saborčana. Najčešće su se oni bavili šumom, sjekli je i izvlačili, a prije Drugog svjetskog rata u pilanama i u šumi je bilo zaposleno oko 2000 radnika.

Nakon rata pilane rade sve manje, i nestaje ih. To uzrokuje i veliko iseljavanje.

U Saborskom danas radi jedna pilana koja zapošljava oko 20-tak ljudi.

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

Općine u Karlovačkoj županiji
Tounj

Tounj je općina u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.

Geografija 
Tounj se nalazi na pravcu Zagreb - Senj, udaljen 90 km od Zagreba i 70 km od Senja.

Stanovništvo

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti 
 Neistražene spilje, međusobno povezane hodnicima i podzemnim jezerima 
 Pećina iz koje izvire rijeka Tounjčica
 Dvokatni kameni most

Obrazovanje

Kultura

Sport

Vanjske veze 

 Službene stranice Općine Tounj
 Tounj 

Općine u Karlovačkoj županiji
Vojnić

Vojnić je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj u Karlovačkoj županiji, 6,035 st. (2001). Općinsko središte Vojnić nalazi 17 kilometara od Karlovca.

Geografija 
Naselje Vojnić mali je gradić smješten podno Petrove gore koja nosi ime po Hrvatskom Kralju Petru Svačiću.

Stanovništvo 

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine opština Vojnić ima 6.035 stanovnika u 46 naseljena mjesta. Većinu čine Srbi (50%) a brojni su i Hrvati (36%). Ostali su Muslimani i Bošnjaci, doseljenici iz Bosne.

Prema popisu iz 1991. predratna opština Vojnić imala je 8.236 stanovnika:

 Srbi - 7.366 (89,43%)
 Muslimani - 436 (5,29%)
 Hrvati - 116 (1,40%)
 ostali - 318 (3,86%)
 
u Vojniću je broj Srba iznosio 90%. Mnogi od njih su proterani u operaciji Oluja 1995. godine. Prvi od njih koji su se vratili 1997. dočekani su demonstracijama i antisrpskim grafitima  . Situacija je danas bolja, i procjenjuje se da Srba ima oko 65%. U januaru 2007. godine postavljene su dvije ćirilične table i srpska trobojka na zgradu opštine .

Od 1921. do 1948. godine broj stanovnika opštine je opao sa 34%. 1948. godine su sljedeća sela u opštini imala većinsko srpsko stanovništvo: Budačka Rijeka, Budački Gornji, Veljun, Vojnić, Dunjak, Knežević Kosa, Kozinac Veliki, Krnjak, Krstinja, Kupljensko, Perjasica, Perjasica Donja, Poloj Srednji, Prisjeka, Svinica Krstinjska, Skrad Gornji, Tušilović, Utinja, Utinja Vrelo i Šlivnja.

Uprava 

Do 1997. godine Vojnić je bio dio Sisačko-moslavačke županije.

Historija 
Na prostoru općine Vojnić još u srednjem vijeku postojala je Hrvatska plemenita općina Kolarić u kojoj su svi stanovnici bili plemeniti-slobodni seljaci. Titulu im je podario Hrvatsko-Ugarski Kralj Bela IV. Od nastanka Hrvatskog gradica Vojnića u protuturskim ratovima, Vojnić je imao ulogu obrambenog grada prema Bosni i Hercegovini.

Jača naseljavanja područja Vojnića izvršena su u vremenu trećeg rata Austrije s Turskom, kada je poslije Beogradskog mira (1739) Austrija izgubila predijele s desne strane Une. Tada je veliki broj srpskih porodica preselio u Baniju, ali ih je dosta stiglo i u predio Vojnića.

U Drugom svjetskom ratu, tokom vladavine NDH, mnogo Srba je ubijeno. Tako se između ostalog 17. aprila 1942. dogodio masakr u pravoslavnoj crkvi u Vojniću. Tada je 99 osoba zaključano u crkvu koja je zatim spaljena  . Takođe je 351 stanovnika Vojnića ubijeno u logoru Jasenovac  .

Za vrijeme raspada Jugoslavije, većina lokalnog, pretežno srpskog stanovništva se pobunila protiv nove hrvatske vlade i opredijelila za Krajinu. Srpsko je stanovništvo izbjeglo za vrijeme operacije Oluja, ali se s vremenom vratilo, tako da je Vojnić postala jedna od prvih općina u Hrvatskoj gdje su Srbi vratili demografsku većinu.

Gospodarstvo

Slavni ljudi

Spomenici i znamenitosti 
 Petrova gora, na kojoj je 1097. godine poginuo Petar Svačić.
 Stari grad Klokoč

Obrazovanje

Kultura

Vanjske poveznice 

Općine u Karlovačkoj županiji
Banovina

Banovina ima više značenja:

 regija u središnjem dijelu Hrvatske, jugozapadno od Siska, između Save, Une i Kupe; Banija
 upravno područje kojim upravlja ban; banija, banat
 Bosanska banovina, srednjovjekovna bosanska država, ugarska krunovina
 banovina, administrativno-politička jedinica u Kraljevini Jugoslaviji od 1929.
 Banovina Hrvatska, administrativno-politička jedinica u Kraljevini Jugoslaviji stvorena prema sporazumu Cvetković-Maček iz 1939.
 zgrada u kojoj se nalazi administracija banovine
 Banovina, zgrada u Splitu, sjedište gradske administracije
Senjska biskupija

Senjska biskupija postoji već u 5. stoljeću. Prve sigurne podatke nalazimo 1169. godine. Središte senjskog kaptola. Od 1248. dopuštenjem pape Inocenta IV koristi narodni jezik u liturgiji. Danas dio Gospićko-senjske biskupije.

Katolička upravna podjela Republike Hrvatske
Jean-Michel Jarre

Žan Mišel Žar ( rođen 24. avgusta 1948. godine u Lionu, Francuska.) je francuski kompozitor elektronske muzike, Proslavio se albumom Oxygene 1976. godine.

Poznat je po scenskim efektima na svojim koncertima koje najčešće drži napolju i koji se često sastoje od komplikovanih sistema lasera, vatrometa, stapanja arhitekture i muzike itd.

U oktobru 1981. godine, Žan Mišel Žar je bio prvi zapadnjački pop-pjevač kojem je dozvoljeno da održi koncert u Narodnoj Republici Kini.

1983. godine je snimio album po imenu "Musique pour Supermarchés" (Muzika za supermarkete) čije je prvo i jedino izdanje imalo samo jedan primjerak. Dozvolio je lokalnoj radio-stanici da emituje muziku sa ovog albuma, a kasnije na aukciji prodao taj jedini primjerak po cijeni od 10.000 funti. Žan Mišel Žar je napravio ovaj korak da bi izrazio svoje neslaganje i nepoštovanje za muzički biznis. Slušajući muziku preko radija, slušaoci su bili u mogućnosti da snime muziku na audio-kasete, ali uz jako slab kvalitet jer je radio stanica bila tipa AM. Pjesme sa ovog albuma Žan Mišel Žar je koristio u svojim kasnijim muzičkim djelima.

Povezano 
 Popis koncerata Jean Michel Jarrea

Francuski kompozitori
Francuski muzičari
Klavijaturisti
10. 9.

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

10. septembra/rujna (10. 9.) je 253. dan godine po gregorijanskom kalendaru (254. u prijestupnoj godini).
Do kraja godine ima još 112 dana.

Događaji  
 
  
 
 

 

 1898. — Italijanski anarhist Louis Luccheni izveo je u Ženevi atentat na austrijsku caricu Elizabetu.
 
 

 
 

 1941. — U Oslu su, nakon brojnih štrajkova, nemačke okupacione snage uvele vanredno stanje.
 1942. — U Podgori kraj Makarske formiran Mornarički vod, prva pomorska jedinica jugoslavenskih partizana. 

 

 1955. — U južnoitalijanskoj pokrajini Kalabriji sprovedena je velika policijska akcija protiv organizovanog kriminala.
 1962. — U Londonu se 15 članica Komonvelta izjasnilo protiv pristupanja Velike Britanije Evropskoj ekonomskoj zajednici (EEZ).
 1963. — U Francuskoj je 48-godišnji advokat i levi liberal, Fransoa Miteran objavio kandidaturu za predsedničke izbore koji će se održati 19. septembra. 
 

 1974. — Portugalija je priznala svoje kolonije Gvineje Bisau.
 1976. — Na visini od 10.000 m iznad Vrbovca sudarili su se vazduhoplovi DC-9 firme Ineks Adrija i Trajdent Britiš Ervejza. Poginulo je svih 162 putnika i 14 članova posade.
 
 

 
 
 
 
 
 

 

.

Rođenja 
 1487. — Julije III, rimski papa.
 1839. — Charles Sanders Peirce, filozof, matematičar i naučnik († 1914.). 
 1880. — Lav Kalda (Leon Katz), austrougarski i jugoslavenski arhitekt († 1956.). 
 
 1885. — Dora Pejačević, hrvatska skladateljica († 1923.).
 1886. — H.D., američka pesnikinja. 
 1930. — Ivan Aralica, hrvatski književnik. 

 1933. — Karl Lagerfeld, njemački modni kreator, dizajner i fotograf. 
 
 1954. — Don Wilson, američki glumac. 

 1959. —  Branko Vidaković, srpski glumac. 
 
 1960. — Alison Bechdel, američka autorka stipova. 
 1960. — Colin Firth, engleski filmski, televizijski i pozorišni glumac. 

 1974. — Mirko Filipović, hrvatski boksač, kickboksač, K-1 borac, te borac mješovitih borilačkih vještina.
 1974. — Ben Wallace, američki profesionalni košarkaš.  
 1974. — Javi Moreno, španjolski nogometaš.
 
 1974. — Aleksandra Radović, pevačica, kompozitor i tekstopisac i jedna od najpopularnijih pop pevačica u Srbiji. 

 1976. — Gustavo Kuerten, bivši brazilski teniser. 
 
 1977. — Massimo Bulleri, talijanski košarkaš. 

 1978. — Ramūnas Šiškauskas, litvanski košarkaš. 
 1981. — Marco Chiudinelli, švicarski teniser.

 1982. — Naldo, brazilski-njemački nogometaš.
 1985. — Laurent Koscielny, francuski nogometaš. 

.

Smrti 
 210. pne. - Qin Shi Huang Di, prvi kineski car. 
 1797. — Mary Wollstonecraft, engleska književnica irskog porijekla i borac za prava žena (* 1759.). 
 
 1898. — Elizabeta, austrijska carica i mađarska kraljica (* 1837.).
 1948. — Ferdinand I od Bugarske, knez i kralj Bugarske.
 1986. — Ivan Stevo Krajačić, bio je hrvatski komunist, prvi načelnik OZNE, predsjednik Sabora NR Hrvatske od 1963. do 1967. (* 1906.).
 2010. — Radomir "Rade" Marković, srpski glumac (* 1921.).
 2011. — Cliff Robertson, američki glumac (* 1923.)
.

Blagdani 

.

Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar

Dani u godini
Spodek

Spodek (tanjur na poljskom) je višenamjenski kompleks arena u gradu Katowice u Poljskoj, otvoren godine 1971. u ulici Korfantego. Osim glavne kupole, kompleks uključuje gimnastičku dvoranu, klizalište, hotel i tri velika parkirališta. Predstavlja najveću dvoranu te vrste u Poljskoj. U njoj se održavaju važni kulturni i poslovni događaji. Muzički koncerti su pogotovo važni kao događaji ne-sportske prirode. Spodek može primiti 11.500 ljudi, iako je u praksi ovo ograničeno na 10.000 ili čak 8.000 ljudi kada scenografija zaklanja vidik. Naziv "tanjuur" na poljskom je dobio jer izgledom podsjeća na leteći tanjur. Spodek daje važan doprinos kulturnoj važnosti Katowica u Poljskoj, posebno za mlade generacije.

U njemu su nastupali mnogi grupe u usponu, pa se tako navode nastupi Pantere na festivalu Metalmania i Chumbawumbe godine 1997. kao i niz poznatijih grupa i umjetnika kao što su Boney M., Deep Purple, Depeche Mode, Elton John, Genesis, Eric Clapton, Gary Moore, Green Day, Iron Maiden, Jean-Michel Jarre, Jamiroquai, Jethro Tull, Metallica, Pearl Jam, Rammstein, Robbie Williams, Slipknot, Sting, The Prodigy, Tina Turner i U2.

Vanjske veze 

 službena stranica (poljski)
 Zračna panorama s opisom unutrašnjosti (poljski)

Sportske dvorane u Poljskoj
Sportski objekti u Katowicama
Moderna arhitektura
Dijete

Dijete (ijek.) ili dete (ek.), čovjek u razvojnoj fazi od rođenja do mladenačkoga doba. Riječ se koristi u dva značenja.

U prvom on označava neposrednog potomka ili potomke jednog ili dva ljudska bića. Izraz se koristi bez obzira na dob djeteta, pa tako govorimo o osobi N.N. staroj 50 godina koja je dijete osobe A.A. stare 73 godina.

U drugom značenju se izraz koristi za svako ljudsko biće, odnosno bića koja nije doseglo pubertet, odnosno zrelost.

Pravna definicija djeteta 
Različite države odnosno pravni sistemi koriste različite definicije djeteta. 

Konvencija o pravima djeteta navodi da je dijete "svako ljudsko biće u dobi ispod 18 godina, osim ako zakon pojedine države zrelost propisuje u ranoj dobi".

Veze 
 Pedagogija
 Pedijatrija
 Dječji vrtić
 Pedofilija
 UNICEF

 
Antropologija
Razvojna psihologija
Progres (svemirski brod)

Progres je ruski teretni svemirski brod za jednokratnu upotrebu. Svemirski bord svemirski brod za opskrbu bez ljudske posade za vrijeme svog leta, ali nakon pristajanja uz stanicu dozvoljava pristup astronautima, pa ga njegov proizvođač klasificira kao brod s ljudskom posadom . Nastao je od svemirskog broda Sojuz, i bio lansiran s lansirnim sistemom Sojuz. Trenutno se koristi za opskrbu Međunarodne svemirske stanice, ali je ispolčetka zamišljen kako bi godinama opskrbljivao ruske svemirske stanice. odišnje na ISS leti tri do četiri svemirska broda Progres. Svaki od njih pristaje na stanicu dok novi ne dođe. Onda se puni s otpadom, odvezuje, izbacuje iz orbite i uništava u atmosferi.

Nosio je gorivo i namirnice svim svemirskim stanicama od Saljuta 6. Ideja za Progres je došla nakon spoznaje dugotrajne svemirske misije s ljudskom posadom mogu opstati jedino ako postoji stalan izvor namirnica. Utvrđeno je da kozmonaut treba 30 kg raznih namirnica dnevno; to je isto što i 5,4 tona u šest mjeseci. Bilo je nepraktično to lansirati zajedno s putnicima u malom prostoru Sojuza.

Izvori

Vanjski linkovi 
 NASA - Russian Progress Spacecraft  - NASA-ina stranica o Progresu, upotpunjena u maju 2005. (engleski)

Svemirske letjelice
Minerva McGonagall

Minerva McGonagall (r. 4. oktobra) je imaginarni lik iz serije romana o Harry Potteru autorice J. K. Rowling. Na početku priče je zamjenica ravnatelja u školi vještičarenja i čarobnjaštva u Hogwartsu, predstojnica doma Gryffindora i profesorica Preobrazbe koju je počela predavati u decembru 1956. McGonagallica smatra preobrazbu najtežom i najzahtjevnijom granom magije.

Profesorica McGonagall ima crnu kosu koju skuplja u punđu. J.K. Rowling je rekla da ima 70 godina. Nosi četvrtaste naočale koje se slažu sa šarama mačke u koju se može pretvoriti (prof. McGonagall je animagus - vještica koja se može pretvoriti u životinju). Voli karirane uzorke, vjerojatno zbog svog škotskog porijekla; čak je i njena svečana pelerina od tkanine kariranog uzorka. Profesorica McGonagall je podržavala Albusa Dumbledorea i još je uvijek članica Reda Feniksa. Njeno ime dolazi od imena rimske božice mudrosti, Minerve.

Prof. McGonagall u filmovima o Harry Potteru glumi Maggie Smith.

Uloga u priči 
Minervu McGonagall prvi put susrećemo u prvom poglavlju Harry Pottera i kamena mudraca kada se susreće s Albusom Dumbledoreom u Kalininom prilazu. Odmah je pokazano da je ona Animagus: cijeli je dan sjedila na kamenom zidu u obličju mačke. U tom poglavlju možemo vidjeti i većinu njezinih osobina: brigu (brine se kad joj Dumbledore otkrije gdje će ostaviti Harrya); otresitost (kritizira mnoge osobe, uključujući i Hagrida; i inteligenciju. McGonagallica vodi ceremoniju svrstavanja u Hogwartsu. Od učenika zahtijeva poštovanje.

Prof. McGonagall voli metloboj i ,kao predstojnica doma Gryffindora, zanima se za napredak ekipe svog doma u metloboju. U prvoj je knjizi, nakon što je vidjela kako Harry majstorski leti na metli preporučila je da on postane novi tragač, iako mu kao učeniku prve godine ne bi bilo dozvoljeno igranje metloboja.

Često je Harryu znala natuknuti neke stvari koje bi mu kasnije pomogle, pa mu je tako na petoj godini rekla da Ministarstvo magije nadzire sve načine komunikacije u Hogwartsu i izvan njega. U to je vrijeme bila i članica osoblja koja je najviše pokazivala da ne voli Dolores Umbridge, ali nije je se bojala. Svi su Umbridgičini pokušaji miješanja u posao prof. McGonagall neslavno propali. Tokom Umbridgeičine 'vlasti' u Hogwartsu, profesorica McGonagall je jednom promatrala Peevesa kako pokušava odvrnuti veliki kristalni luster i usput mu je šapnula da se "odvrće na drugu stranu". Posudila mu je i svoj štap za hodanje kojim je on udarao Umbridgeicu dok je ova napuštala Hogwarts.

Nakon smrti Albusa Dumbeldorea prof. McGonagall je ponovno postala ravnateljica Hogwartsa.

Vanjske veze 
 Minerva McGonagall na vanjskoj Harry Potter Wiki

Likovi iz serijala o Harryju Potteru
Filmski likovi
Likovi iz videoigara
Fiktivne vještice
Fiktivni profesori
Fiktivni službenici
Bergen

Bergen je grad u Norveškoj. Prema podacima od 1. oktobra 2006. grad ima 243.960 stanovika, a šira regionalna oblast je 1. januara 2006. imala 369.099 stavnika. Prostire se na 465 -{km²}-. Osnovan je 1070. godine

Bio je jedan od najvažnijih luka Hanzeatske Lige.
U gradu je rođen danski i norveški pisac Ludvig Holberg 1684. godine.

Gradovi u Norveškoj

kk:Берген
Oscar za režiju

Oscar za režiju () je nagrada koju dodeljuje Academy of Motion Piture Arts and Sciences najboljem režiseru, odnosno najboljoj režiserki u protekloj godini. Akademija bira jedog režisera, odnosno jednu režiserku od petoro nominovanih.

Iako se smatra da se ova nagrada dodeljuje najboljim režiserima i režiserkama, nekoliko veoma cenjenih nikada je nisu dobili: Robert Altman (5 nominacija), Ingmar Bergman (3 nominacije), John Cassavetes (1 nominacija), Charles Chaplin (1 nominacija), Federico Fellini (4 nominacije), Howard Howks (1 nominacija), Alfred Hitchcock (5 nominacija), Stanley Kramer (3 nominacije), Stanley Kubrick (4 nominacije), Akira Kurosawa (1 nominacija), Sergio Leone (nijedna nominacija), Ernst Lubitsch (3 nominacije), Sidney Lumet (4 nominacije), David Lynch (3 nominacije), Terence Malick (1 nominacija), Arthur Penn (3 nominacije), Ridley Scott (3 nominacije), King Vidor (5 nominacija), Peter Weir (4 nominacije), George Lucas (2 nominacije) i Orson Welles (1 nominacija). 

Nijedna režiserka nikada nije nagrađena nagradom za najbolju režiju, a samo tri su nominovane do sada (Jane Campion, Sofia Coppola i Lina Wertmüller).

Do sada najviše puta nagrađivani režiser je John Ford (4 puta), a zatim Frank Capra i William Wyler, koji dele po tri. Wyler sa 12 nominacija je najviše puta nominovani režiser. Najviše puta nominovani režiser bez ijednom osvojene nagrade je Clarence Brown.

1920-e 
Prve godine ova nagrada je dodeljena odvojeno za Najbolju režiju drame i Najbolju režiju komedije.

1930-e

1940-e

1950-e

1960-e

1970-e

1980-e

1990-e

2000-e

2010-e 

 
Režija
Filmske nagrade za režiju
Zlatni medvjed

Zlatni medvjed () je najviša nagrada na njemačkom filmskom festivalu Berlinale. Nagradu dodeljuje internacionalni žiri. Statuu, koja se dodjeljuje, dizajnirala je umjetnica Renée Sintenis u obliku berlinskog medvjeda (simbol Berlina). Zlatnim medvjedom se nagrađuje dugometražni film, a od 2007. godine i kratki film.

Nagrađeni filmovi 

Do sada su sljedeći filmovi nagrađeni Zlatnim medvjedom:

Počasni zlatni medvjed

Povezano 
 Berlinale

Izvori

Vanjske veze 

 Berlinale
 IMDb

 
Berlinale
Njemačke filmske nagrade
Nagrade za najbolji film
Mars Pathfinder

Mars Pathfinder je lansiran 4.12. 1996. od strane NASA-e na raketi Delta II, samo mjesec dana nakon lansiranja Mars Global Surveyora. Nakon sedmomjesečnog putovanja spustio se u Ares Vallis, u regiju zvanu Chryse Planitia ma Marsu, 4.7. 1997 (16:56:55 UTC, MSD 43905 4:41 AMT, 26 Taurus 206 Darijski). Za vrijeme putovanja svemirska letjelica je morala postići četiri podešavanja leta - 10.1., 3.2., 6.5. i 25.6.. Lender se otvorio, razotkrivi rover zvan Sojourner (ime dobio po poznatoj američkoj abolicionistkinji Sojourner Truth) koji će obaviti mnoge različite eksperimente na površini Marsa.

Misija je sa sobom nosila niz raznih naučnih instrumenta u svrhu analiziranja masovske atmosfere, klime, geologije i sastava stijena i tla. Bio je to drugi po redu program NASA-uinog Programa Discovery, koji promiče korištenje jeftinih svemirskih letjelica i česta lansiranja pod motom "jeftinije, brže i bolje" promoviranog od tadašnjeg administratora Daniela Goldaina. Misiju je vodila Laboratorija za mlaznu propulziju (JPL), odjel Kalifornijskog instituta tehnologije, odgovornog za NASA-in program istraživanja Marsa.

Ova misija na Mars, osim što je prva u nizu misija na Mars koje su koristile rovere (robotska vozila za istražiavnje), bila je najvažnija otkada su Vikinzi sletjeli na crvenu planetu 1976. godine, a isto tako i prva misija koja je poslala rover na planetu. Sovjetski Savez je uspio u slanju rovera, zvanih Lunohod 1 & 2 na Mjesec 1970-ih.

Kroz ostvarenje stvarnih ciljeva, misija Mars Pathfinder se može smatrati "dokazom valjanosti konfepta" za razne tehnologije, kao što je pad ublažen zračnim jastukom i automatsko izbjegavanje prepreka, kasnije korištenih od Mars Exploration Rovera. Mars Pathfinder je također važan zbog svoje iznimno niske cijene u usporedbi s ostalim svemirskim misijama bez ljudske posade. To je bilo važno postignuće, s obzirom da je oko dvije trećine svemirskih letjelica s odrediđštem Marsa ili uništeno pri polijetanju ili bilo izgubljeno na putovanju.

Vanjske veze 

 Mars Pathfinder 
 Ted Stryk's Mars Pathfinder page 
 "A Crawl On Mars" - Ted Stryk's Sojourner rover page 
 NASA Office of Space Science
 JPL - Mars Exploration Rover Mission
 What really happened on Mars? — discussion of the software problems on the Pathfinder spacecraft

Mars
NASA
Roboti