alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Forbidden Planet

Forbidden Planet ili (u prijevodu) Zabranjena planeta je američki naučno-fantastični igrani film snimljen 1956. u režiji Freda M. Wilcoxa. Scenarij, inspiriran Shakespeareovom dramom Bura, je radnju smjestio u 23. vijek kada istraživački svemirski brod dolazi na udaljenu planetu Altair IV istraživati sudbinu nekadašnje ljudske kolonije. Poznat kao jedan od prvih holivudskih filmova koji je kao soundtrack koristio elektronsku muziku, smatra se jednim od najuticajnijih ostvarenja SF-žanra na filmu.

Zaplet 
Irving Blok i Fred Mekliod Vilkoks napisali su literarni predložak za ovaj film varirajuci motiv znamenite Šekspirove drame 'Bura'. Svi kljucni likovi iz 'Bure' imaju svoje parnjake u Zabranjenoj planeti. Prospero je Morbijus, opsednuti naucnik koji živi sam sa svojom kcerkom na planeti Altair IV. Njih dvoje su jedini preživeli clanovi nekadašnje zemaljske kolonije koja je tu vaspostavljena da bi se ispitali tragovi išcezle civilizacije mocnih Krela, prvobitnih žitelja planete. Arijel se javlja u liku bezazlenog robota Robija, a brodolomnici su zapovednik Adams i posada njegovog broda koji se spuštaju na Altair IV da bi ustanovili šta se dogodilo sa kolonijom Zemljana. (Ovo su najneubedljiviji likovi filma, radeni sasvim u šablonu prostodušne 'spejs-opere'.) No, ono što zapovednika Adamsa i njegove ljude ceka na Altairu IV izlazi iz ranijih žanrovskih šablona i izdvaja ovaj film iz mnoštva srodnih, konfekcijskih ostvarenja iz holivudske SF ere. Protivnik sa kojim se oni suocavaju i koji je prethodno satro celu zemaljsku koloniju, poštedevši jedino Morbijusa i njegovu kcer, nije nikakvo vanzemaljsko cudovište, kako bi se moglo ocekivati, vec nešto što u krajnjoj liniji potice sa Zemlje. Posredi je cudovište iz ida, parnjak Kalibana iz 'Bure', deo podsvesti opsednutog naucnika, koji se materijalizuje posredstvom nadmocne nauke Krela i nemilosrdno uništava sve koji mu se nadu na putu. Zamisao je uistinu originalna i predstavlja pravu prekretnicu u istoriji SF filma: svemirsko cudovište koje ugrožava Zemljane uopšte ne mora da bude vanzemaljskog, pa cak ni vanljudskog porekla. Naprotiv - cudovišan može da bude i sam covek, narocito kada uzmu maha rušilacki, uništavajuci nagoni njegove podsvesti. Velika žanrovska novina, koja je nekako u isto vreme bitno doprinela prerastanju pisane naucne fantastike iz trivijalne literature u književnost zamašnih umetnickih domašaja.

V. također 
 Return to the Forbidden Planet, mjuzikl temeljen na filmu

Napomene

Eksterni linkovi 

 
 
 
 DVD Journal review
 NPR: Barron Score
 Cinematographic analysis of Forbidden Planet
 "Geological Time Termination in a SciFi Biosphere: An Alternative View of THE FORBIDDEN PLANET" 

Američki filmovi
SF-filmovi
Authority control 2
Branka Katić

Branka Katić (20.1.1970.) je srpska glumica rođena 20. januara, 1970. godine u Beogradu. 

Glumu je studirala na Akademiji dramskih umetnosti u Novom Sadu, u klasi Radeta Šerbedžije.

Trenutno živi i radi u Londonu, gde je i udata za reditelja Julian Farinoa.

Filmografija 
Branka Katić je počala da glumi još kao tinejdžerka. Prvi film koji je snimila bio je Nije lako sa muškarcima Mihaila Vukobratovića, u kome glumi sa doajenima srpskog i jugoslovenskog glumišta Milenom Dravić i Ljubišom Samardžićem.

Vanjske veze 
 Branka Katić na IMDb-u

Biografije, Beograd
Srpske glumice
Katić, Branka
Bern

Bern je glavni grad Švicarske. Sa 125.681 stanovnika četvrti je grad po veličini u državi, iza Züricha, Geneve i Basela.

Historija 
Grad je 1191. osnovao Berthold V nazvavši ga po medvjedu kojeg je ubio. Postao je glavni grad bernskog kantona 1831. a 1848. godine i cijele Švicarske.

Znamenitosti 

Historijski cenatar grada, u kom su većinom izvanredno očuvane srednjovjekovne građevine, uvršten je 1983. na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedinstven primjer gotovo nedirnutog srednjovjekovnog grada i dobar primjer moderne gradnje koja se uklopila u srednjovjekovne okvire. 

Njegov tlocrt ostao je gotovo nepromijenjen od njegova nastanka od 12. do 15. vijeka. Taj kontinuitet poremetio je požar 1405., nakon kojeg je grad obnovljen od pješčenjaka, a obnovljan je i u 18. vijeku, ali tako da se poštovao njegov srednjovjekovni plan.

U centru se nalazi najviša švicarska katedrala (100 m), Münster, i Palača gradske vijećnice, podignute u 15. vijeku, uz mnoštvo crkava, mostova, fontana i historijskih objekata, kao što je Federalna kovnica novca, Federalni arhiv, Švicarska državna biblioteka, Historijski muzej iz 1894. i Prirodoslovni muzej. U starom gradu se nalaze zgrade federalne, kantonalne i gradske uprave.

Turiste najviše privlači srednjovjekovni toranj sa satom - Zytglogge, koji ima mehanizam sa pokretnim lutkama koje zvone.
U centru grada još od 16. vijeka postoji jedan dio - jama, u kom se čuvaju medvjedi (koji su simbol grada) tako da je ona na neki način preteča zooloških vrtova.

Staro groblje je 1913. pretvoreno u park - Vrt ruža, koji je danas atrakcija za turiste. 
Najnovija atrakcija grada Berna je nova fontana otvorena 2004. godine ispred zgrade parlamenta.

Privreda, kultura i školstvo 
Bern je prvenstveno administrativni, univerzitetski i turistički centar. U njemu su ambasade i predstavništva preko 120 zemalja. Radeći na univerzitetu u Bernu i sam Albert Ajnštajn je došao do čuvene teorije relativiteta.

Izvori

Vanjske veze 

 Službene stranice grada 

 
Gradovi u Švicarskoj
Glavni gradovi švicarskih kantona
Glavni gradovi u Evropi
Vilnius

Viljnus (litvanski: Vilnius; poljski: Wilno; beloruski: Вільня) je glavni grad Litvanije i okruga Vilnius. Leži na rekama Vilni i Neris. U gradu živi oko 533.000 ljudi (2003). Veću stanovništva čine Litvanci. Pored njih, značajan deo stanovništva čine Rusi (19%), Poljaci (15%) i Belorusi.

Gradske četvrti 
Grad Vilnius je sastavljen od 20 gradskih četvrti:
 Fabijoniškės
 Santariškės
 Jeruzalė
 Valakupiai
 Baltupiai
 Pašilaičiai
 Zujūnai
 Justiniškės
 Viršuliškės
 Šeškinė
 Šnipiškės
 Antakalnis
 Žirmūnai
 Pilaitė
 Žvėrynas
 Senamiestis (Old Town)
 Centras (City Centre)
 Naujamiestis
 Karoliniškės
 Lazdynai
 Naujininkai
 Kirtimai

Spoljašnje veze 

 Wilno  (poljski)
 Jewish Partisan Group Near Vilna  (engleski)
 Kurzbiographien (njemački)
 Partisan Rachel Rudnitzky After Liberation (engleski)

 
Gradovi u Litvaniji
Glavni gradovi u Evropi
Stonewall Inn

Stonewall Inn (sh. Stonvolska krčma), često skraćeno kao Stonewall, gejska je taverna i rekreacijski bar koji se nalazi u New Yorku u menhetenskoj četvrti Greenwich Villageu i mjesto gdje su 1969. godine počeli stounvolska revolucija, koji se smatraju početkom suvremenog LGBT pokreta.

Historija 

Stonewall Inn, koji se nalazi u Christopherovoj ulici (engl. Christopher Street) na brojevima 51 i 53, zajedno s nekoliko drugih objekata u gradu bio je u vlasništvu mafijaške obitelji Genovese. Godine 1966. tri člana mafije uložila su 3500 dolara da bi od nekadašnjeg restorana i noćnog kluba napravili gejski bar. U baru nije bilo tekuće vode, WC je stalno poplavljivao, a nije bilo ni požarnog izlaza. Bar je imao dva plesna podija, a u stražnjem se dijelu nalazila mala prostorija u kojoj su se najčešće okupljale kraljice. Stonewall Inn bio je jedan od dvaju barova u New Yorku u koji su mogli ići našminkani feminizirani muškarci u muškoj odjeći. Procjenjuje se da su muškarci činili 98 % posjetitelja, ali su ponekad onamo dolazile i lezbijke. Starost posjetitelja varirala je od starijih tinejdžera do osoba u ranim tridesetim godinama, a rasni sastav bio je podjednako raspoređen među bijelcima, Afroamerikancima i Hispanoamerikancima. Zbog mješovitosti posjetitelja, svoje lokacije i činjenice da je ples bio dopušten, Stonewall Inn bio je poznat kao "najbolji gejski bar u gradu".

Samo tri mjeseca nakon izbijanja stonvolskih nemira bar je zatvoren. Tijekom 1970-ih i 1980-ih na toj se lokaciji izmijenilo nekoliko trgovina: sendvič-bar, kineski restoran i dućan s cipelama. Na istoj lokaciji, odnosno na zapadnom dijelu, na broju 53, otvoren je 1989. bar Stonewall. Krajem 1990-ih preuređen je u noćni klub koji je zbog financijskih problema zatvoren 2006. godine.

Nakon obnove 2007. bar je ponovno otvoren pod originalnim imenom Stonewall Inn.

Nasljeđe 
U junu 1999. područje oko Stonewalla upisano je u Nacionalni registar historijkih mjesta zbog svog značaja za historiju LGBT-a.

Američko Ministarstvo unutarnjih poslova proglasilo je Stonewall Inn, Christopherovu ulicu i okolne ulice nacionalnom historijskom znamenitošću 2000. godine.

Bilješke 
 U SAD-u je Ministarstvo unutarnjih poslova (engl. U.S. Department of the Interior) za razliku od većine ostalih zemalja zaduženo za očuvanje kulturne baštine, okoliša i prirodnih resursa te za vođenje programa koji se odnose na prastanovnike Amerike, teritorijalne poslove i otočna područja SAD-a.

Izvori

Vanjske veze 

 službene stranice 
 Nacionalni registar historijskih mjesta u državi New Yorku 
 Popis nacionalnih historijskih znamenitosti SAD-a 

Noćni klubovi u SAD
Historija New Yorka
Manhattan
LGBT kultura u Sjedinjenim Američkim Državama
Lokacije od značaja za LGBT osobe
Američka LGBT historija
Vojna nauka

Vojna nauka (ili vojne nauke) je naziv koji se koristi za sistem znanja o pripremi i vođenju rata. On istražuje i objašnjava zakonitosti u njegovom bitnom elementu - oružanoj borbi - te činioce koji na nju utiču.

Povezana je s drugim naukama (političke, ekonomske i tehničke nauke, biologija, fizika, geografija i dr.) te uzima u obzir njihova dostignuća koja se odnose na oružanu borbu. Vojna nauka također proučava njihovu teoriju i praksu. Sa svoje strane vojna nauka utiče na pravac istraživanja određenih pojava i problema tih nauka koje nju zanimaju.

Dostignuća vojne nauke su polazna osnova za izgradnju oružanih snaga i drugih komponenata važnih za vođenje rata.

V. također 

 Moderno naoružanje

Vanjski linkovi 
 Collection of military handbooks, etc.
 Global Military News, Discussions and Pictures  @ Defense Talk.com
 Chinese Defence Today  Chinese Military 
 Military Equipment

Nauka
 Vojne nauke
Vojska
Oligarhija

Oligarhija (koja doslovno znači "vladavina manjine"; grčki oligos – "malo" i arkhê – "vladanje") je oblik vladavine u kojoj se vlast nalazi u rukama manjeg dela stanovništva, koje svoj superiorni položaj obično duguje porijeklu, materijalnom bogatstvu, vojnoj snazi, bezobzirnosti ili političkom utjecaju. 

Neki politolozi vjeruju da su svi politički sistemi, bez obzira kako se nazivali, po prirodi oligarhije.

V. također 
 Aristokracija
 Plutokracija

Društvo
Politika
Grecizmi
Baskijski jezik

Baskijski jezik( baskijski: euskara, katkad i euskera ili eskuara) Ne pripadan grupi indoevropskih jezika. Danas se govori na sjeveru Španije, u autonomiji Pais Basko, u sjevernoj zoni autonomije Navara 
i u jugoistočnom djelu Francuske (francuski Pais Basko). 

Baskijski jezik je jedini preromanski jezik koji još uvijek postoji na iberijskom poluostrvu. Bio je od velikog utjecaja za razvoj vokalnog sistema španskog ili kastiljanskog jezika. U prvoj polovini XX vijeka je pao u duži period dekadecije, zbog represije i zabrane od strane španskih vlasti (na čelu sa španskim diktatorom Franciskom Frankom), a i opadanja interesovanja među mlađim generacijama. Krajem pedesetih i početkom šezdesetih godina XX vijeka, počinje ponovni oporavak i oživljavanje baskijskog jezika kao simbola nacionalne svijesti baskijskog naroda. 

Uspostavljanjem demokratske vlasti u Španiji i novog ustava 1978. godine, kao i statuta Gernike kojim se reguliše vlast u Pais Basku, baskijski jezik postaje koslužbeni jezik u Španiji i postepeno se vraća u javni život. Jedinstveni baskijski jezik (euskara batua) se razvija od 1968. godine, iz potrebe sjedinjavanja različitih dijalekata radi uspostavljanja jedinstvene linguističke forme. Iako je skoro od nastanka baskijske književnosti postojala polemika oko standardizacije, tek se pedesetih godina XX vijeka definitivno započelo s njom. Na sastanku kongresa Aranđacu, 1968 godine, koji je sazvala Akademija, napravio se definitivan plan za jedinstveni baskijski jezik. Danas je euskara batua zvanična verzija jezika u obrazovanju i književnosti, administraciji, štampi i elektronskim medijima.

Prvi zapisi na baskijskom jeziku pronađeni su u manastiru San Milan od Kogolje, koji se nalazi u Riohi (čije područje je danas poznato u svijetu po odličnim vinima). Tu su se takođe našli i prvi zapisi kastiljanskog jezika. Danas se smatra da je baskijski jedini jezik iz porodice pre-indoevropskih jezika u zapadnoj Evropi, koji je preživio invaziju indoevropskih jezika počevši od XIII vijeka pne.

Od riječi euskara su nastali mnogi od pojmova kojima baskijci definišu sami sebe, ističući njima jezik koji govore, kao na primjer, euskaldun (baskijac koji govori baskijski kao maternji jezik) ili Euskalerija - zemlja gdje žive oni koji govore baskijski, pojam koji se takođe često koristi kao sinonim za baskijski narod. Za označavanje svih drugih jezika baskijci koriste izraz erdara, i za baskijca koji ne govori baskijski jezik se koristi izraz erdaldun, koji, iako u svom opštem značenju ima sličnosti sa izrazom varvarin, ne posjeduje nikakve ponižavajuće primjese.

Izvori

Vanjske veze 

 Akademija baskijskog jezika (na engleskom)
 Etnologija: Baskijski jezik (na engleskom)
 Baskijski Univerzitet: Kratka gramatika baskijskog jezika (na engleskom)

 
Jezici Španije
Izolirani jezici
Jezici po abecedi
Jezici Francuske
Baski
Šuma

Šuma (stariji oblik les) je savršena ekološka tvornica, ali i idealno stanište za brojni živi svijet i blagodat za čovjeka.

Koristeći isključivo prirodne sirovine - ugljikov dioksid i vodu, kao izvor energije isključivo sunčevu energiju, u stanju je proizvest znatne količine biomase (drva, lišća). Istina, uz nešto otpada u tom proizvodnom procesu koji se zove - kisik! Tek onako usput, zadržat će pri procesu znatne količine prašine iz zraka, povoljno utjecati na kruženje vode u prirodi, kao i na atmosferske prilike (vremenske i klimatske) a poslužit će i kao odlično stanište za brojne biljne i životinjske vrste. Ako još pridodamo i socijalno i estetsko značenje za čovjeka, teza iz prve rečenice je zapravo preskromna.

Povezano 
 Šumarstvo
 Šume u Hrvatskoj

 
Biomi
Ekologija
Šumarstvo
Fluminense

Fluminense Football Club je fudbalski klub u Rio de Janeiru u Brazilu. Osnovan je 21.7. 1902. Izraz Fluminense dolazi od latinskog i potječe od riječi za rijeku, koja odgovara riječi rio na portugalskom. To je također kolokvijalno ime za stanovnika države Rio de Janeiro.

Fluminense je osvojio nacionalno prvenstvo dvaput, a također dvaput osvojio Turnir Rio-São Paulo twice, koji je u prošlosti imao veliku važnost zbog izostanka nacionalnih prvenstava. Fluminense je također rekorder po osvajanju državnih prvenstava Rio de Janeiroa, poznatih kao Campeonato Carioca.

Fluminense FC je, uz Botafogo FR, CR Vasco da Gama i CR Flamengo, jedan od četiri glavna kluba u gradu. Ostali važni klubovi su Bangu AC i América FC.

Vanjske veze 

 www.CanalFluminense.com.br - Fluminense's Daily News 

Nastanci 1902.
Fudbalski ili nogometni klubovi u Brazilu
Sport u Rio de Janeiru
Vlada

Vlada je naziv koji se u užem smislu koristi za najviši organ izvršne vlasti u nekoj državi.

U širem smislu, i najčešće kolokvijalno, se koristi kao sinonim za sve najviše organe vlasti, uključujući sudsku i zakonodavnu. Tako se npr. pod američkom federalnom vladom podrazumevaju Kongres, Predsednik i federalni organi.

Pod izrazom vlada se ponekad podrazumijeva i kolegijalno telo koje je podređeno drugom organu izvršne vlasti - monarhu u apsolutnim ili ustavnim monarhijama, odnosno predsedniku u predsedničkim ili polupredsedničkim sistemima vlasti. 

Kao sinonimi za izraz vlada se ponekad koriste izrazi veće ministara ili kabinet.

Na čelu vlade se najčešće nalazi jedna osoba koja vrši funkciju šefa vlade u nekoj državi. On ima titulu predsednika vlade ili premijera. Ispod njega se nalazi jedan ili nekoliko potpredsednika vlade, a ispod njih ministri koji mogu upravljati pojedinim resursima (resursni ministri) ili ne (tzv. ministri bez portfelja). 

Najvažniji akti koje donosi vlada jesu uredbe, a mogu se donositi uputstva, pravilnici i drugi podzakonski akti. Vlada takođe ima važnu ulogu kao predlagač državnog budžeta, važnih zakona, kao i za provođenje i utvrđivanje vanjske i unutrašnje politike neke države. U posebnim situacijama vlada može donositi i promene sa zakonskom snagom.

 
Politika
Monarh

Monarh je naziv za osobu koja kao državnog poglavara doživotno upravlja nekom državom na temelju nasljednog prava. Države kojima je na čelu monarh nazivaju se monarhijama. Monarh treba da bude privržen crkvi i veri kako bi bio krunisan za cara ili kralja neke države.

Eksterni linkovi 

 A Glossary of European Noble, Princely, Royal and Imperial Titles
 Archontology

Politika
Titule
Šef države

Šef države, također i poglavar države (ili državni poglavar), najviši je predstavnik države u zemlji i prema inozemstvu. Prema međunarodom pravu, šef države je najviše tijelo vanjskog zastupanja države, koje po ustavnom poretku odnosne države i prema međuarodnom pravu predstavlja i zastupa svoju državu u međunarodnim odnosima, te u ime svoje države daje očitovanja i opunomućuje druga tijela za zastupanje prema vani.

Šef države može biti:
 individualno tijelo (dakle, jedna osoba obnaša dužnost šefa države) - predsjednik republike ili monarh (kralj, car, knez, vojvoda, papa, emir, sultan)
 kolektivno ili skupno tijelo (sastavljeno od više osoba) - predsjedništvo (prezidij), odnosno druga tijela koja vrše funkciju kolektivnog predsjedništva (kao što je Savezno vijeće u Švicarskoj). 

Šef države može biti izabran na izborima neposredno (npr. u Francuskoj) ili posredno (npr. predsjednik SAD-a) od birača, može biti izabran u parlamentu (npr. u Njemačkoj ili Italiji) ili od strane nekog drugo tijela ili interesne skupine, a u monarhijama funkcija šefa države je najčešće nasljedna (ali može biti i izborna). Gotovo svaka država ima svoje specifičnosti u izboru svog šefa države. Nezakonit način dolaska na mjesto šefa države naziva se još i državni udar (iako državnim udarom ne mora doći do smijene na čelu države).

Međunarodno pravo traži da svaka država, kao subjekt međunarodnog prava, mora imati subjekt vanjskog zastupanja, tj. da ono stvarno postoji odnosno da je ono poznato, bilo da je to pojedinačno ili skupno tijelo koje obavlja tu funkciju, s time da se najviše tijelo vanjskog zastupanja države ne mora poklapati s vrhovnim tijelom ustavnog poretka u državi.

Funkcije šefa države razlikuju se obzirom na politički sustav određene zemlje:
 predsjednički sustav, koji je karakterističan za SAD-e te države Latinske Amerike. U takvom sustavu šef države je ujedno i šef vlade te se nalazi na čelu izvršne vlasti. Ovlasti šefa države u tom su susavu velike.
 polupredsjednički sustav, koji se razvio u Francuskoj (Hrvatska ga je imala do ustavnih promjena 2000. godine), u kojem izvršnu vlast dijeli zajedno s vladom
 parlamentarni sustav - koji je karakterističan za europske republike (i za Hrvatsku od 2001.), a u kojem su ovlasti šefa države bitno smanjena, a funkcija mu je gotovo reprezentativna. 
 jednopartijski sustav, karakterističan za komunističke zemlje u kojem je šef držav najčešće kolektivno tijelo (prezidijum), na čelu kojeg se nalazi predsjednik (koji je onda de facto šef države)
Funkcije koje se najčešće povezane sa šefom države, a koje će on obavljati ovisi prije svega o političkom sustavu zemlje, odnosno o njezinom ustavnom uređenju:
 predstavljanje države u zemlji i inozemstvu
 šef izvršne vlasti (u predsjedničkom sustavu)
 davanje mandata na sastavljnje vlade te imenovanje drugih visoki dužnosnika u zemlji
 sankcioniranje zakona
 imenovanje dipomatskih predstavnika svoje zemlje (predaja vjerodajnica) te primanje vjerodajnica stranih diplomatski predstavnika akreditiranih u zemlji
 sklapanje međunarodnih ugovora
 vođenje vanjske politike
 vrhovni zapovjednik vojske

 
Država
Diplomacija
Titule
Dobričin prsten

Dobričin prsten je najveća nagrada koja se u Srbiji dodeljuje pozorišnim glumcima i glumicama za životno delo, odnosno celokupno pozorišno glumačko ostvarenje. Nagrada je ustanovljena 1980. godine, a prvi dobitnik nagrade je glumac Ljuba Tadić. Nagradu su ustanovili Savez dramskih umetnika Srbije i Muzej pozorišne umetnosti Srbije, kojima se pridružila Zlatara Majdanpek. 

Nagrada nosi ime po prstenu koji je glumac Dobrica Milutinović 1937. godine dobio od Udruženja glumaca Kraljevine Jugoslavije kao priznanje za izuzetan doprinos pozorištu.
 
Nagradu dodeljuje sedmočlani žiri, glumcima i glumicama koji/e više od 20 ostaruju značajne uloge na sceni.

Nagrada se sastoji od zlatne kopije prstena iz 1939., koju izrađuje Zlatara Majdanpek i uikatne diplome, koja je rad akademskog slikara Geroslava Zarića. Savez dramskih umetnika Srbije izdaje i monografije glumaca i glumica, nagrađenih Dobričinim prstenom. 

Od 2000. godine generalni pokrovitelj nagrade je Fond Madlena Zepter, odnosno od 2005. Fond Philip i Madlena Zepter.

Dobitnici i dobitnice Dobričinog prstena

Vanjske veze 
 Pravilnik o dodeli Dobričinog prstena 
 Nagrada Dobričin prsten dramskoj umetnici Jasni Đuričić

 
Nastanci 1980.
Srpske pozorišne nagrade
Teatarske glumačke nagrade
Nagrade za životno djelo
Evropska radiodifuzna unija

Evropska radiodifuzna unija (engl.: European Broadcasting Union ili EBU; fr.: L'Union Européenne de Radio-Télévision ili UER, koja nema direktne veze s EU) je formirana 12. 2. 1950. od strane 23 radiodifuzne organizacije na području Evrope i Mediterana na konferenciji u primorskom gradu Torquay u engleskom Devonu. Godine 1993. Međunarodna radio-televizijska organizacija (OIRT), ekvivalent radiodifuznih kuća iz Centralne i Istočne Evrope, se sjedinila s EBU.

Godine 2004. EBU/UER je imala punopravne članice iz 52 države, te pridružene članice iz još 29. Članice su radio i televizijske kompanije, od kojih su većina u radiodifuzne tvrtke u vlasništvu države ili u privatnom vlasništvu s javnom koncesijom. Punopravne članice su smještene u državama od Alžira do Vatikana, uključujući skoro sve evropske države. Prdiružene članice nisu ograničene samo na Evropu i Mediteran te uključuju radiodifuzne kompanije iz Kanade, Japana, Meksika, Indije i Hong Konga te mnogih drugih država. Pridružne članice iz SAD uključuju ABC, CBS, NBC, Corporation for Public Broadcasting i Time Warner.

Punopravne članice su one čije države pripadaju Evropskom radiodifuznom području, ili su članice Vijeća Evrope.

Najpoznatija aktivnost EBU/UER je najvjerojatnije Pjesma Evrovizije koju organizira njena Eurovizijska mreža. Mogućnost bilo koje zemlje u kojoj su punopravne članice da uđu na ovo natjecanje he dovelo do naglog porasta sudionika, kao i učešća zemalja, kao što je Maroko, koje se općenito ne smatraju dijelom Evrope. 

Eurovizijska mreža također organizira natjecanje Mladih plesača Eurovizije, kao i natjecanja za mlade muzičare i scenariste po istom modelu. 

Članice EBU/EUR su često surađivale na stvaranju dokumentaraca i animiranih filmova za djecu. Prva takva koprodukcija bila je The Animals of Farthing Wood godine 1993., temeljena na istoimenim knjigama Colina Danna.

Muzička tema koja se izvodi prije svake EBU/EUR emisije je Preludij Te Deumu koga je napisao Marc-Antoine Charpentier. Dobro je poznat Evropljanima s obzirom da se izvodi prije i poslije Pjesme Eurovizije.

Članice 

Popis država članica; radiodifuzne organizacije su navedene engleskim ili francuskim kao službenim jezikom EBU-a:

Vanjske veze 

 Službena stranica

 
Nastanci 1950.
Televizija
Međunarodne organizacije
Bora Todorović

Bora Todorović (5.11.1929.-7.7.2014.) je bio poznati srpski filmski i pozorišni glumac. Rođen je u učiteljskoj porodici i u Beogradu 5. novembra, 1930. godine. Pošto je odustao o d studija mašinstva, studirao je glumu u klasi zajedno sa Ljubom Tadićem, Slobodanom Cicom Perovićem, Markom Todorovićem kod profesora Joze Laurenčića.

Brat je slavne Mire Stupice i otac je glumca Srđana Todorovića i glumice Dane Todorović.

Njegov prvi pozorišni angažman bio je u Beogradskom dramskom pozorištu, ali ubrzo odlazi sa sestrom Mirom Stupicom i njenim tadašnjim suprugom Bojanom Stupicom u Zagreb i četiri godine radio na sceni Hrvatskog narodnog kazališta (1957-1961). Po povratku u Beograd igra u Ateljeu 212 do 1983. godine, u kome se i najduže zadržao igrajući u predstavama „Arsenik i stare čipke“, „Sprovod“, „Krmeći kas“, „Razvojni put Bore Šnajdera“, „Kape dole“”, „Druga vrata levo“, „Mrak i šuma gusta“, „Pseće srce“, „Radovan III“, „Maratonci trče počasni krug“, „Čudo u Šarganu“, „Audijencija Vernisaž“, „Veština“, „Povratak“ (koju će, u drugoj ulozi, kasnije igrati i u Zvezdara teatru). Od osnivanja Zvezdara teatra član je njegove trupe.

Preminuo je posle komplikacija uzrokovanih moždanim udarom, nakon rutinske operacije slepog creva.

Filmografija 
Na filmu je ostvario veliki broj značajnih uloga, prepoznatljivim po njegovom ozbiljnom izrazu lica čak i kada su u pitanju komedije. Mnoge replike likova koje je igrao danas su prepoznatljive i često se citiraju. Igrao je u vrlo različitim ulogama, od pionira nove umetnosti filma i zagovornika novih sloboda u filmu „Maratonci trče počasni krug“; komičnog lopova i prevaranta koji preživljava ratne godine u „Balkan ekspresu“ do vođe „romske mafije“ u „Domu za vešanje“ i lika Luke Labana u „Profesionalcu“.

Nagrade 
 Sterijina nagrada za ulogu u predstavi Maratonci trče počasni krug
 Nagrada Ćuran za uloge u predstavama Maratonci trče počasni krug, Mrešćenje šarana, Pseće srce, Lari Tompson—tragedija jedne mladosti
 Zlatni medaljon “Ljubiša Jovanović” za ulogu u predstavi Lari Tompson—tragedija jedne mladosti
 Nagrada “Zoranov brk” za ulogu u predstavi Povratak
 Nagrada Pavle Vujisić za životno delo, 2002. godine
 Filmske nagrade “Zlatna klapa”, “Zlatni ekran”
 „Gran prix“ za ulogu u filmu Profesionalac u Kanu, 2003. godine
 Filmska nagrada Naisa za najboljeg glumca 38. Filmskih susreta u Nišu, 2003. godine, za ulogu Luke Labana u filmu Profesionalac

Vanjske veze 
 Bora Todorović na IMDb-u.

Biografije, Beograd
Srpski filmski glumci
Srpski televizijski glumci
Srpski pozorišni glumci
Jugoslavenski filmski glumci
Jugoslavenski televizijski glumci
Jugoslavenski teatarski glumci
Glumci i glumice nagrađivani/e na Filmskim susretima
Plod

Plod je organ biljke koji se posle oplođenja razvija iz cvijeta, pre svega iz plodnika u kojem se nalazi sjeme. Dijelovi ploda su: plodov omotač i sijeme.

Plod postoji samo kod skrivenosemenica. 

Plodovi nastali iz jednog cvijeta su prosti plodovi, a plodovi nastali iz cvasti su složeni. 

Prosti mogu biti: posebni i zbirni.

Posebni mogu biti: pucajući (mesak, mahuna i čaura) i nepucajući (orašica-krupa i ahenija,bobica i koštunica).

Zbirni plodovi su plodovi jednog cvijeta, ali cvijeta sa vise tučkova.

Pored toga što štiti sijemena tokom njihovog razvića plod učestvuje i u njihovom raznošenju - rasejavanju.

Vanjske veze 

 BioNet Škola

 
Biljni organi
Botanika
Eurovizija (mreža)

Evrovizija je Savez nacionalnih televizija Evrope odnosno naziv za mrežu koju su osnovale nacionalne radiodifuzne organizacije (pretežno) evropskih država okupljene u Evropsku radiodifuznu uniju. Prvenstveno je osnovan radi organizovanja televizijskih prenosa međunarodno značajnih događaja. Tako su svi prenosi Novogodišnjeg koncerta iz Beča, takmičenja "Četiri skakaonice", međunarodnih fudbalskih utakmica počinjale špicom Evrovizije.
Organizovanje Evrovizije nema veze sa Evropskom unijom i počinje još 1950. godine. Trenutno članstvo obuhvata 52 stalna člana i 29 pridruženih članova unije.

Zemlje istočne Evrope su imale svoju paralelnu organizaciju pod imenom Intervizija.

Kada se kaže Evrovizija često se misli na najpoznatiji zajednički projekat, a to je Pesma Evrovizije.

EBU
Televizijske mreže
Turistička destinacija

Pojam destinacija potiče od latinske reči destination, što u izvornom obliku znači odredište, pa i cilj (odredište i odmor, cilj boravka i odmaranja u nekom prostoru). Pored ovog, u anglosaksonskoj literaturi se često susreće termin resort, koji u direktnom prijevodu označava mjesto za odmor. Postoji dosta razlika u definiranju turističke destinacije. Neke od definicija koje najbliže objašnjavaju pojam turističke destinacije su:

 Određena uža ili šira prostorna cjelina u kojoj se ostvaruje turistički promet, a ta cjelina može da bude svako mjesto koje raspolaže turističkim kapacitetima, kao i svaka regija u kojoj je smješteno više turističkih centara. (E. Inskip, M. Kalenberger, 1992).

 Kompleks različitih rekreativnih i društvenih sadržaja koji se nalaze u jednom lokalitetu. (S. Gan, 1988)

 Destinacija može biti mjesto za odmor ili poslovni centar koji turisti posjećuju i gdje borave. To može biti jedna oblast ili čak zemlja u okviru koje oni putuju. To može biti i brod za kružno putovanje pri kome se posjećuje više luka. Najispravnije je pod destinacijom podrazumjevati jedno ili više mjesta u koja turisti dolaze i borave, a koja predstavljaju osnovni cilj njihovih kretanja. (S, Holovej, 1989)

Turističko mjesto 
S vremenom turisti postaju potrošači koji su spremni da plate klimu, prirodne i druge ljepote, kao i zadovoljavanje svojih želja i navika. Kao posljedica odraza ovih novih odnosa, koje stvara turizam, pojavljuju se turistička mjesta. Ovakva mjesta nastaju tamo gdje se nalaze velike koncentracije gostiju. U ovim naseljima se uvode sadržaji koji će turistima osigurati sadržajan boravak, kao što su parkovi, šetališta, dvorane, kasina, muzičke i druge kulturne zabave. Uvode se službe za što bolji doček gostiju, kao što su službe informacija, lokalnog prijevoza, nosača itd.

Također pogledati 
 Turizam
 Turistička regija
 Turistički centar

Turizam
Elena Risteska

Elena Risteska je pevačica iz Severne Makedonije rođena 27. aprila 1986. u Skoplju. Ona je predstavnik Severne Makedonije na izboru za pesmu Evrovizije za 2006. godinu sa pesmom „Ninanajna“. Pesma je objavljena od strane Darka Dimitrova sa tekstom Radeta Vrčakovskog. Pesma spada u pop muziku.

Njen prvi singl "Ono drugo (Ona drugoto)" je postao hit u Severnoj Makedoniji rezultujući objavljivanje albuma Dan i Noć (Den i Noќ). Album sadrži razne pesme koje su postale popularne kako u Severnoj Makedoniji tako i u ostalim Balkanskim državama. Elena je takođe pesmopisac.

Vanjske veze 

 Zvaničan veb-sajt Elene Risteske 
 Elena Risteska onlajn
 Lična karta Elene Risteske na Muzika.net.mk 
 Elena Risteska Forum
 Elena Risteska Fansite 

Makedonske pjevačice
Pop-pjevači
Predstavnici Severne Makedonije na Pjesmi Eurovizije
Biografije, Skoplje
Mihai Trăistariu

Mihaj Trajstarju (rum. Mihai Trăistariu), rođen 16. 12. 1979. u Pjatri Neamc) je rumunski pevač zabavne muzike. Mihaj će sa pesmom Tornero predstavljati Rumuniju na Pesmi Evrovizije 2006. u Atini.

Mihaj Trajstarju je počeo da uči klavir sa sedam godina. Osim deset godina klavira, uzimao je i časove pevanja i glume. Završio je jedan od brojnih rumunskih matematičko-fizičkih liceja "Petru-Rares" i diplomirao na Fakultetu za informatiku u Jašiju.

Mihaj je učestvovao na brojnim rumunskim i međunarodnim festivalima i između ostalih na šest nacionalnih izbora za predstavnika Rumunije na Pesmi Evrovizije (po jednom prvi, drugi, četvrti, i tri puta treći). Nakon festivala u Mamaji 1998. Mihaj se pridružio sastavu Valahija (Vlaška) i sa njima snimio šest albuma do 2004. godine, od kada nastupa samostalno. 2006. godine je, u konkurenciji favorizovane pesme Jokero sastava Akcent, pobedio sa pesmom Tornero (Vratiću se) na engleskom i italijanskom jeziku, dobivši 12 poena od žirija i 10 u teleglasanju. Tornero je brza tehno-dens kompozicija koja se otvara upamtljivim vokalom i nenametljivim etno motivom i kroz nekoliko promena tonaliteta vodi ka snažnom, ritmičnom završetku. Komponovao ju je Eduard Kurkota na tekst Kristijana Hriskua i Mihaele Deak.

Mihaj je snimio ukupno sedam albuma, a 2005. godine je izašao i prvi solo album Altceva. Poznate su njegove izuzetne glasovne mogućnosti (5⅓ oktave). Svirao je u mnogim evropskim zemljama i nominovan je za "omiljenog solistu" i "hit godine" u nagradama "Najomiljeniji Rumuni". Predaje pevanje u školi talenata. Živi u Konstanci.

Vidi takođe 
 Feli

Vanjske veze 
 http://www.mihai-traistariu.go.ro  zvanično mrežno mesto
 https://web.archive.org/web/20070311011403/http://www.xs4all.nl/~fredb/traistariu/videos.html video

Rumunski pjevači
Pop-pjevači
Predstavnici Rumunije na Pjesmi Eurovizije
Dima Bilan

Dima Bilan (rus. Дима Билан, pravo ime Viktor Belan, 24. prosinca 1981. Karačajevsko-Čerkeska) je ruski pop izvođač i glumac.

Dima je predstavljao Rusiju na Eurosongu 2006. sa pjesmom Never Let You Go i bio je drugi sa 248 boda. Dima će uskoro izdati svoj treći album kao profesionalni glazbenik.

Biografija 
Kad je imao jednu godinu njegova obitelj preselila se k njegovoj baki u grad Naberežnije Čelni u pokrajini Tatarstan. Kad je imao šest godina preselili su se u Kabardsko-Balkarsku gdje su on i njegova sestra išli u školu.

Diplomirao je na Gnesinihovom Glazbenom koledžu kao vokalni izvođač. Dimin debi bio je n Rusko/Latvijskom festivalu "New Wave" 2002. gdje je bio 4.

Diskografija

Albumi 
 Ja nočnoj huligan (2003) (Я ночной хулиган - I'm a Nighttime Hooligan)
 Na beregu neba (2004) (На берегу неба - At The Heaven's Shore)
 Vremja reka (2006) (Время-рекa - Time river)
 Protiv Pravil (2008) (Против правил - Againts the Rules))
 Believe (2009) (Believe - Believe))

Singlovi 
 Ja tebja pomnju (Я тебя помню - I remember you)
 Eto bуla ljubov' (Это была любовь - It Had Been Love)
 Not That Simple (2005)
 Ty dolžna rjadom byt' (Ты должна рядом быть - You Should Be By My Side)
 Never Let You Go (2006)
 Number One Fan (2007)
 Amnesia(2007)
 Gore Zima(Winter in sorrow)
 Believe (2008)

Likovi 

 Official website
 Main fan site
 Polish website 

Ruski pjevači
Pop-pjevači
Ruski filmski glumci
Predstavnici Rusije na Pjesmi Eurovizije
Pobjednici Pjesme Eurovizije
Pseudonimi
Sterijino pozorje

Sterijino pozorje je festival nacionalne drame i pozorišta, koji se svake godine održava u Novom Sadu od 26. 5. (do 1982. održavao se od 15. 4.). Pozorišni festival je ustanovljen 1956. godine u okviru proslave 150 godina od rođenja i 100 godina od smrti slavnog srpskog komediografa Jovana Sterije Popovića.

Do 1991. ovaj festival se zove Jugoslovenske pozorišne igre.

Cilj Sterijinog pozorja je da kroz stalni festival nacionalne drame unapređuje pozorišnu umetnost i podstiče razvoj dramske književnosti.

Nagrade 

Petočlani žiri donosi odluke o Sterijinim nagradama za umetnička ostvarenja pokazana na festivalu i to za:
 Sterijina nagrada za najbolju predstavu
 Sterijina nagrada za najbolji tekst savremene drame
 Sterijina nagrada za dramatizaciju
 Sterijina nagrada za adaptaciju
 Sterijina nagrada za režiju
 Sterijina nagrada za scenografiju
 Sterijina nagrada za kostimografiju
 Sterijina nagrada za scensku muziku
 Sterijina nagrada zascenski pokret
 Sterijna nagrada za glumu – dodeljuje se pet glumačkih nagrada svake godine
 Sterijina nagrada Okruglog stola kritike pripada pozorištu čija je predstava najbolja po glasanju kritičara
 Sterijina nagrada za novinsku i pozorišnu kritiku
 Sterijina nagrada časopisa Scena za teatrologiju

Moguće je, takođe, da Sterijino pozorje, po odluci uprave, dodelji Sterijinu nagradu za naročite zasluge na unapređenju jugoslovenske pozorišne umetnosti i kulture. 

U toku trajanja festivala mnoge druge institucije i organizacije dodeljuju nagrade za različite oblike umetničkih ostvarenja.

Eksterni linkovi 

 Sterijino pozorje

Nastanci 1956.
Srpski pozorišni festivali
Jugoslavenski teatarski festivali
Kultura u Novom Sadu
Sterijina nagrada za najbolju predstavu

Sterijina nagrada za najbolju predstavu dudeljuje se kao najveća nagrada na Sterijinom pozorju.

Nagrađivane predstave

Eksterni linkovi 
 Sterijino pozorje: arhiva nagrada 

Predstava
Teatarske nagrade za predstavu
Labris (LGBT simbol)

Labris je simbol ženskog osnaživnja i lezbejske solidarnosti. 

Labris predstavlja antičko oružje – dvostranu sekiru, koje je istorijski i simbolički povezano sa Minojskom civilizacijom, koja dopire do 2. milenijuma stare ere. Prema arheološkim nalazima na Kritu, Labris su koristile sveštenice kao ritualno oružje prilikom prinošenja žrtvi. Prema feminističkim interpretacijama, Labris je povezan sa Boginjom Majkom i lunarnim ciklusom. Slična oružja su pronalažena i u ritualima drugih civilizacija, gde su, takođe, povezana sa ženskim principom. (Za bliža objašnjenja vidi: Labris (oružje)).

Značajnu simboliku u labrisu lezbejke pronalaze u verovanju da su labris koristile skitske ratnice, Amazonke, koje su živele bez muškaraca. Sa tom vezom, labris predstavlja simbol ženske snage, ženske samodovoljnosti, nezavisnosti i lezbejske povezanosti.

Simbol labrisa je bio najrašireniji 1970-ih u vreme jačanja lezbejskog pokreta, radikalnog feminizma i stvaranja lezbejskih komuna. Danas se simbol labrisa ređe koristi.

Jedna od lezbejskih organizacija u Beogradu nosi ime Labris.

Vidi dalje 
 LGBT simboli
 Crni trougao
 LGBT kultura

Eksterni linkovi 

 The Labrys – Semiotic Analysis (na engleskom)
 Labris, grupa za lezbejska ljudska prava

LGBT simboli
LGBT termini
Labris (razvrstavanje)

Labris može biti:

 Labris
 Labris (LGBT simbol)
 Labris (organizacija)
Bedřich Smetana

Bedřich Smetana (Litomyšl, 2. ožujka 1824. - Prag, 12. svibnja 1884.), češki skladatelj i dirigent.

Vodio je vlastitu glazbenu školu u Pragu, a neko vrijeme bio je direktor i dirigent Filharmonijskog društva u Göteborgu (Švedska). Bio je glazbeni kritičar novina "Narodni listy". Godine 1874. napustio je javno djelovanje zbog gluhoće. Skladao je prema temama iz legendi, povijesti i nacionalnog folklora. Ujedno je, kao pijanist, dirigent i organizator, pokretač nacionalnih snaga u češkom muzičkom životu. U grandioznom ciklusu "Moja domovina", koji obuhvaća šest simfonijskih pjesama, dao je jedinstvenu tonsku apoteozu češkog mita i povijesti. Smetanino cjelokupno djelo sretna je sinteza nacionalnih i tada aktualnih europskih muzičkih elemenata, pučkog i umjetnički dotjeranog izraza.

Djela 
 "Prodana nevjesta",
 "Libuša",
 "Dalibor", 
 "Moja domovina",
 "Vltava".

Češki kompozitori
Romantičarski kompozitori
Operski kompozitori
Češki dirigenti
Češki muzički pedagozi
Biografije, Prag
Biografije, Göteborg
Robert Schumann

Robert Schumann (Zwickau, 8. lipnja 1810. - Endenich kraj Bonna, 29. srpnja 1856.), njemački skladatelj

Jedan je od glavnih predstavnika glazbenog romantizma. Po svom umjetničkom stajalištu, naravi i umjetničkim afinitetima je izraziti romantik. Središnja su mu djela klavirske kompozicije i solopjesme, a majstor je produhovljene romantičke pjesme ugođaja, čiji je prototip "Mjesečina". 1843. Felix Mendelssohn ga angažira za nastavnika glasovira i kompozicije na novoosnovanom konzervatoriju u Leipzigu. Od 1850. do 1853. Schumann djeluje kao gradski glazbeni direktor u Düsseldorfu. Od velikih ličnosti, osobito je utjecao na Brahmsa.

Schumann, Robert
Schumann, Robert
Johannes Brahms

Johannes Brahms (Hamburg, 7. svibnja 1833. - Beč, 3. travnja 1897.), njemački skladatelj

Karijeru je započeo kao pijanistički virtuoz. Robert Schumann mu je pomogao da se afirmira kao skladatelj, predstavivši ga glazbenoj javnosti i zauzimajući se za tiskanje njegovih djela. Polazi od klasičnog i baroknog naslijeđa, ali je njegov glazbeni izraz u osnovi romantičarski. U njegovu opusu nalaze se sve glavne instrumentalne i vokalne vrste, izuzevši opere. Često se inspirirao narodnom glazbom, a osobito se istaknuo na području komorne glazbe i solo pjesama. Četiri simfonije, dva klavirska koncerta, violinski koncert u D duru, dvorski koncert za violinu i violončelo u A-molu, Njemački requiem i brojne solo pjesme samo su dio najvažnijeg Brahmsovog opusa, uz komorna djela te crkvena djela kojima je zaokružio bogato stvaralaštvo.

Romantičarski kompozitori
Felix Mendelssohn

Felix Mendelssohn-Bartholdy (Hamburg, 3. veljače 1809. - Leipzig, 4. studeni 1847.), njemački skladatelj

S devet godina debitirao je kao pijanist, a sa 17 napisao svoje majstorsko djelo uvertiru "San ljetne noći".Kao skladatelj postao je slavan u Engleskoj, gdje je više puta gostovao dirigirajući vlastita djela i koncertrirajući na orguljama. Od 1835. glavni je dirigent koncerta "Gewendhaus" u Leipzigu. Tu osniva 1843. konzervatorij, a Leipzig podiže u red glavnih europskih glazbenih središta. Skladao je pet simfonija, razne koncerte, scensku glazbu, oratorije, kantate i solo pjesme.

Romantičarski kompozitori
Lista muzičkih instrumenata



Puhački instrumenti 
 Flauta
 Piccolo
 Okarina
 Klarinet
 Fagot
 Saksofon
 Oboa
 Oboa d'amore
 Trombon
 Kornet
 Rog
 Francuski rog
 Engleski rog
 Trumpet
 Truba
 Tuba
 Harmonika
 Melodika

Žičani instrumenti 
 Violončelo
 Klavikord
 Gitara:
 Akustična gitara
 Bas gitara
 Klasična gitara
 Električna gitara
 Moonlander, Stereo drone električna gitara
 Harfa
 Čembalo
 Lutnja
 Lira
 Maguhu (China)
 Mandolina
 Moodswinger
 Third Bridge guitar
 Viola da gamba
 Viola
 Viola d'amore
 Violina
 Balalajka
 Kontrabas

Udarački instrumenti 
 Bubanj
 Tamburin
 Cimbal
 Klavir
 Triangl
 Timpani
 Vibrafon
 Ksilofon
 Mbira

Elektronski instrumenti 
 Sintisajzer

Instrumenti sa tipkama 
 Čelesta
 Klavikord
 Čembalo
 Orgulje
 Klavir
 Harmonika

Vidi još 
 Podela muzičkih instrumenata
 Štimovanje
 Intonacija
 Muzička produkcija i snimanje zvuka
 Instrumentalista

 *
Instrumenti
John Logie Baird

John Logie Baird (13.8. 1888 – 14.6. 1946.) je bio škotski inženjer, najpoznatiji kao pronalazač prvog elektromehaničkog televizijskog sistema.

Eksterni linkovi 

 The Baird Television Website
 Baird on DigitalCentury.com 
 Mechanical TV: Baird Television 
 Baird bio on BBC site
 How to build a Baird televisor  - sadrži mnoge podatke o Bairdu
 John Logie Baird - Gizmohighway Technology Guide 
 Narrow Bandwidth Television Association
 Phonovision

Baird, John Logie
Televizijska mreža

Televizijska mreža (skraćeno: TV-mreža) je naziv za mrežu koja distribuira televizijski sadržaj u obliku televizijskih programa koje se emitiraju preko pojedinačnih televizijskih stanica. 

Sve do sredine 1980-ih televizijski program širom svijeta bio je skoro u isključivo domenu malog broja strogo centraliziranih radiodifuznih mreža u pojedinim državama, a te mreže su svoje porijeklo često imale u nekadašnjim radio mrežama. U mnogim od država pojedinačne TV-stanice nisu bile ništa drugo do odašiljači za program nacionalne TV-mreže. Zbog toga se danas ponekad izraz televizijski kanal miješa s izrazom televizijska mreža.

S vremenom je razvitak satelitske, kablovske i digitalne televizije doveo do stvaranja televizijskih stanica koje na širokom prostoru mogu emitirati specifični program za specifično gledateljstvo (MTV, CNN, Eurosport).

Povezano 
 Popis TV-mreža u svijetu

Televizijske mreže
Mreža
Lista muzičkih formi

Svako muzičko djelo ima svoj vlastiti, individualni oblik. Muzički oblici su kroz historiju nastajali i razvijali se. Ovaj članak donosi spisak muzičkih formi (tal. forme musicali; eng. musical forms; fra. formes musicales, nje. musikalische Formen) i/ili žanrova po epohama.

Srednji vijek 

 Balata
 Estampie
 Gregorijanski napjev
 Madrigal (Trecento)
 Motet
 Organum
 Saltarello

Renesansa 

 Balada
 Fantazija
 Kromatska fantazija
 Gaillarde
 Intermedio
 Kancona
 Koleda
 Lauda
 Litanija
 Madrigal
 Duhovni madrigal
 Komični madrigal
 Misa
 Cantus firmus misa
 Ciklička misa
 Parafrazirana misa
 Parodijska misa
 Motet
 Motet-šansona
 Opera
 Pavana
 Ricercare
 Sekvenca
 Šansona
 Tiento
 Toccata

Barok 

 Allemande
 Courante
 Čakona
 Fuga
 Gavota
 Gigue
 Kanon
 Kantata
 Koncert
 Concerto grosso
 Solo koncert
 Misa
 Menuet
 Opera
 Opera buffa
 Opera seria
 Oratorij
 Partita
 Passacaglia
 Passepied
 Preludij
 Sarabanda
 Sinfonia
 Sonata
 Sonata za flautu
 Trio sonata
 Suita

Klasicizam i romantizam 

 Bagatela
 Balada
 Balet
 Klasični balet
 Capriccio
 Divertimento
 Etida
 Impromptu
 Intermezzo
 Koleda
 Koncert
 Koncert za flautu
 Koncert za klarinet
 Koncert za klavir
 Koncert za kontrabas
 Koncert za obou
 Koncert za trubu
 Koncert za violinu
 Koncert za violončelo
 Koncert za violu
 Misa
 Mazurka
 Marš
 Music hall
 Nokturno
 Opera
 Baladna opera
 Koncertna arija
 Opera buffa
 Opéra comique
 Opera seria
 Opereta
 Uvertira
 Koncertna uvertira
 Simfonijska pjesma
 Singspiel
 Zarzuela
 Oratorij
 Ples
 Poloneza
 Preludij
 Kvartet
 Gudački kvartet
 Klavirski kvartet
 Kvartet za obou
 Kvintet
 Gudački kvintet
 Klavirski kvintet
 Rapsodija
 Rekvijem
 Rondo
 Scherzo
 Serenada
 Sinfonia concertante
 Simfonija
 Koralna simfonija
 Programska simfonija
 Sonata
 Sonata za fagot
 Sonata za flautu
 Sonata za klarinet
 Sonata za klavir
 Sonata za violinu
 Sonata za violončelo
 Sonata za violu
 Suita
 Valcer

Moderna i suvremena muzika 

 Balet
 Neoklasični balest
 Suvremeni balet
 Blues
 Burleska
 Elektronska muzika
 Filmska muzika
 Hip hop
 Jazz
 Kabare
 Koncert za orkestar
 Moderni ples
 Minimalna muzika
 Mjuzikl
 Momentna forma
 Opera
 Pop muzika
 Protestna pjesma
 Rock and Roll
 Soundtrack
 Vodvilj

 
Forme
12. 11.

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

12. novembra/studenog (12. 11.) je 316. dan godine po gregorijanskom kalendaru (317. u prestupnoj godini).
Do kraja godine ima još 49 dana.

Događaji 
 1918. — Austrija proglašava republiku.
 1920. — Rapalski ugovor.
 1939. — Otvoren Novi Zavod Sv.Jeronima.
 1956. — Prva predstava Ateljea 212.
 1966. — Prvi oblet Zemlje izvan svemirskog broda.
 1980. — Američki svemirski brod Vojadžer I poslao prve snimke Saturna napravljene iz blizine. 
 1995. — U Erdutu je potpisan Temeljni sporazum o području istočne Slavonije, Baranje i zapadnog Srijema, poznatiji pod nazivom Erdutski sporazum.
 2001. — 260 poginulih u avionskoj nesreći avio-kompanije American Airlines nedaleko od New Yorka.
.

Rođenja 
 1684. — Edward Vernon, britanski admiral (u. 1757.). 
 
 1729. — Louis Antoine de Bougainville, francuski oficir, matematičar i viceadmiral (u. 1811.). 

 1834. — Aleksander Porfirjevič Borodin, ruski kompozitor, kemičar i medicinar.
 1840. — Auguste Rodin, francuski kipar. (u. 1970.).
 1842. — John William Strutt Rayleigh, engleski fizičar.
 1866. — Sun Yat-sen, kineski političar i revolucionar, 1. predsjednik republike Kine (u. 1925.).
 1882. — Giuseppe Borgese, talijanski književnik.
 1898. — Leon Štukelj, bio je slovenski i jugoslovenski gimnastičar slovenačkog podrijetla, osvajač prve zlatne olimpijske medalje za Jugoslaviju (u. 1999.).
 1898. — Martin Bubanj, župnik i vjeroučitelj (u. 1945.).
 1929. — Grace Patricia Kelly, američka glumica i monegaška princeza (u. 1982.).
 1931. — Norman Mineta, američki političar.
 1934. — Vavá, brazilski nogometaš (u. 2002.). 
 1939. — Mani Gotovac, hrvatska kritičarka, dramaturginja, teatrologinja i spisateljica. 

 1945. — Neil Young, kanadski muzičar.
 1954. — Frano Lasić, hrvatski glumac.
 1957. — Ivan Šuker, hrvatski političar i ekonomist.
 1958. — Megan Mullally, američka glumica.
 1961. — Nadia Comăneci, rumunjska atletičarka.
 1961. — Enzo Francescoli, urugvajski nogometaš. 
 
 1967. — Zoran Čubrilo, hrvatski glumac. 
 1970. — Tonya Harding, bivša američka klizačica. 

 1971. — Mitja Kunc, slovenski alpski skijaš.
 1975. — Dario Šimić, hrvatski nogometaš.
 1978. — Alexandra Maria Lara, rumunjsko-njemačka glumica
 1979. — Renato Sulić, hrvatski rukometaš. 
 1980. — Ryan Gosling, kanadski glumac. 
 
 1982. — Petra Kurtela, hrvatska glumica.
 1982. — Anne Hathaway, američka glumica.
 1992. — Alessandro Gentile, talijanski košarkaš. 
 
.

Smrti 
 1624. — Jozafat Kuncevič, bjelorusko-ukrajinski svetac (r. 1580.)
 1944. — Vladoje Dukat, hrvatski književni povjesničar, filolog i anglist (r. 1861.).
 1948. — Umberto Giordano, talijanski skladatelj (r. 1867.).
 1955. — Tin Ujević, hrvatski pjesnik (r. 1891.).
 1988. — Janika Balaž, novosadski tamburaš (r. 1976.)
 1989. — Dolores Ibárruri, španjolska političarka (r. 1895.)
 1994. — Wilma Rudolph, američka atletičarka.(* 1940.)
 2003. — Jonathan Brandis, američki glumac, pisac, redatelj i producent (r. 1976.)
 2018. — Stan Lee, američki strip scenarist (r. 1922.)

Praznici i dani sećanja 

.

Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar

Dani u godini