alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Regija Harari

Za glavni grad Zimbabvea v. Harare

Harari narodna nacionalna regionalna država je jedna od devet etničkih podjela (kililoch) u Etiopiji. Nekada poznata pod nazivom Regija 13, kao glavni grad ima Harar.

Demografija 
Prema procjenama Centralne statističke agencije Etiopije (CSA) iz 2005. godine, Harari ima ukupno 196.000 stanovnika, od čega 100.000 muškaraca i 96.000 žena. 74.000 ili 37,8% su stanovnici ruralnih, a 122.000 ili 62,2% gradskih područja. S procijenjenom površinom od 311,25 kvadratnih kilometara, ova regija ima procijenjenu gustoću od 629,72 stanovnika po kvadratnom kilometru.1

Ove procjene se temelje na popisu stanovništva iz 1994. godine, u kome je popisao 131.139 stanovnika a omjer muškaraca i žena bio 1:1. U doba popisa 76.378 stanovnika je živjelo u gradskim, a 54.761 u ruralnim područjima; to je jedina regija gdje većina stanovništva živi u gradskim područjima.

Etničke grupe u regiji uključuju pripadnike naroda Oromo (52.3%), Amhara (32.6%), Harari (7,1%) i Gurage (3,2%). Harari jezik je službeni jezik države.

Vjerski sastav stanovništva je ukazao da su 60,3% muslimani, 38,2% pravoslavni kršćani, 0,9% protestanti, 0,55 katolici i 0,1% sljedbenici drugih religija.2

Ekonomija 
Etiopska CSA je godine 2005. procijenila da su seljaci Hararija posjedovali ukupno 31.730 goveda (manje od 0,1% ukupnog broja u Etiopiji), 3.440 ovaca (manje od 0,1%), 26.910 koza (0,21%), 6.320 magaraca (0,25%), 31.430 peradi svih vrsta (0,1%) i 670 košnica (manje od 0,1%).3

Predsjednici Izvršnog odbora 

 Haji Gotu 1990-e 
 Abdulahi Idris Ibrahim 199x - septembar 1999.
 Ghazali Mohammed septembar 1999 - september 2000 
 Nuria Abdulahi (predsjednica) September - October 2000 
 Fuad Ibrahim October 2000 - 3.10. 2005
 Murad Abdulhadi (HNL) 3.10. 2005 - danas

(Ovaj popis se temelji na informacijama s Worldstatesmen.org.)

V. također 
 Hararghe

Bilješke 
 CSA 2005 National Statistics, Table B.3.
 FDRE States: Basic Information, Harrari  (accessed 12 March 2006)
 CSA 2005 National Statistics, Tables D.3 - D.5.

Vanjski linkovi 
 Harar Network
 Regional maps of Ethiopia at UN-OCHA

Regije Etiopije
Bolest

Bolest je izraz kojim se opisuje poremećaj normalnih zbivanja u organizmu, odnosno nepravilno odvijanje životnih funkcija kao reakcija na spoljne ili unutrašnje nadražaje mehaničke, fizikalno-kemijske, biološke ili psihološke prirode.

Teško je odrediti granicu "normalnosti" biološkog procesa, pa stoga ne postoji apsolutna granica između zdravlja i bolesti. 

Bolest predstavlja promjenu životnog ritma; ona u pravilu otežava, a često i ugrožava opstanak biološkog organizma ili dovodi do smrti.

U medicinskoj praksi se pojedine bolesti razlikuju ili prepoznaju pomoću postupka zvanog dijagnoza, a za to su ključni patološki znakovi ili simptomi, čiji uzrok, odnosno tok proučavaju i prate etiologija i anamneza. Teoretski početak bolesti često se ne podudara sa stvarnim početkom tegoba; kao primjer može poslužiti infekcija patogenim bakterijama koja ne izaziva odmah patološke promjene, nego postoji stanje prividnog zdravlja zvano inkubacija, čije je trajanje kod nekih bolesti tačno određeno.

Nakon toga mogu se javiti uvodni, nespecifični znakovi (prodromi), a zatim tipični znakovi i tegobe. Ponekad se u toku bolesti razvije još i neka druga bolest kao komplikacija.

Za vrijeme bolesti praktična medicina primjenjuje u svrhu postizavanja ozdravljenja, odnosno produžavanja života bolesnike primjenjuje razne postupke koji se nazivaju terapija, a koji često uključuju davanje lijekova. Na osnovu promatranja razvoja i toka bolesti medicinski stručnjaci daju procjenu njenog konačnog ishoda i izgleda za ozdravljenje, a stručni naziv za to je prognoza.

Nakon poboljšanja zdravstvenog stanja nastupa stadij rekonvalescencije, a iza toga do izliječenja koje može biti potpuno ili s trajnim ostacima bolesti na organizmu.

V. također 
 Popis bolesti 
 Bolesti životinja 
 Bolesti biljaka
 Patologija

 
Biologija
Slatina (Laktaši)

Slatina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini, Republika Srpska, općina Laktaši.

Prema popisu stanovništva 1991. u selu su živjela 1.153 stanovnika.
 
Danas se u centru Slatine nalaze  bazeni sa ljekovitom vodomm koju, u okviru  banje, koristi i renovirana bolnica sao nasavremenijom opremom. U istom kompleksu je i restoran "Park"

Geografija 
Slatina se nalazi između istoimene meandrirajuće rijeke (Slatina) i njenih pritoka Ercegovačka rijeka (lijeva) i Lovački potok (desna). Slatina je lijeva pritoka Turjenice, desne pritoke Vrbasa.

Istorija 
Naziv Slatine se, tokom historije,  više puta mijenjao, jer se nekada zvala Ilidža Slatina i Banja Slatina.

Tokom Drugog svjetskog rata, Lijevče polje, uključujući i Slatinu,  pomagalo je  operacije 14. srednjobosanske udarne brigade širom Srednje Bosne. Bila  je i jedno od perifernih  poprišta borbi za oslobođenje Prnjavora.

Privreda 
Privreda Slatine počiva na turističkoj ponudi. U mjestu je izgrađen luksuzni hotel Slateks sa oko 50  soba.

Tu je i tekstilno-industrijsko preduzeće Slateks, koji zapošljava oko 200 radnika.

Kultura 
Slatina je šire poznata i po Staroj Crkvi koja se nalazi samo 3-4 -{km}- od centra ovog mjesta. Crkva je od drveta i male veličine pa se u nju smože ući samo u pognutom položaju. Prema prihvaćenoj legendi, crkva je sama od sebe iznikla preko noći, na brdašcetu, tokom osmnlijske vladavine. Tu se tradicijski, svakogBožića i Uskrsa,  okuplja na stotine religioznog i ostalog naroda.

U Slatini je i školu Holandija, koju su,  poslije zemljotresa 1969. sagradili Holanđani po kojima je i imenovana.

Svake godine, ljetu se održava manifestacija Dani jagoda, koja okuplja stotine mladih koji se takmiče u raznim popularnim disciplinama.

Stanovništvo

Vanjski linkovi

Reference

Vanjske veze 

Naselja u Bosni i Hercegovini
Laktaši
Naseljena mjesta u Republici Srpskoj
Bistrica ob Sotli (općina)

Općina Bistrica ob Sotli (slovenski: Občina Bistrica ob Sotli) je jedna od 212 slovenskih općina od 1.404 stanovnika., administrativni centar općine je selo Bistrica ob Sotli.

Geografske karakteristike 
Općina Bistrica ob Sotli prostire se na istoku Slovenije, pored hrvatske granice u slivu rijeke Sutle, na površini od 31.1 km², na kojoj leži 11 naselja.

Naselja Općine Bistrica ob Sotli 
Bistrica ob Sotli, Dekmanca, Črešnjevec ob Bistrici, Hrastje ob Bistrici, Križan Vrh, Kunšperk, Ples, Polje pri Bistrici, Srebrnik, Trebče, Zagaj

Izvori

Vanjske veze 

 Službene stranice Općine Bistrica ob Sotli 

Općine u Sloveniji
Vikiprojekat geografija/Naselja u Sloveniji
Bloke (Slovenija)

Općina Bloke je jedna općina u Republivi Sloveniji.

Naselja u općini 
Andrejčje, Benete, Bočkovo, Fara, Glina, Godičevo, Gradiško, Hiteno, Hribarjevo, Hudi Vrh, Jeršanovo, Kramplje, Lahovo, Lepi Vrh, Lovranovo, Malni, Metulje, Mramorovo pri Lužarjih, Mramorovo pri Pajkovem, Nemška vas na Blokah, Nova vas, Ograda, Polšeče, Radlek, Ravne na Blokah, Ravnik, Rožanče, Runarsko, Sleme, Strmca, Studenec na Blokah, Studeno na Blokah, Sveta Trojica, Sveti Duh, Škrabče, Škufče, Štorovo, Topol, Ulaka, Velike Bloke, Veliki Vrh, Volčje, Zakraj, Zales, Zavrh

Stanovništvo 
Prema popisu stanovništva iz godine 2001. slovenski je bio maternji jezik za 1532 (97,1%) stanovnika, a hrvatski za njih 15 (1,%). Za 22 (1,4)% stanovnika podaci nisu dostupni. 

1189 ili 75,3% stanovnika su katolici.

V. također 
 Bloška planota

Vanjske veze 

 Bloke stranica općine.

Bloke
Prekmurje

Prekmurje (mađarski Muravidék, prekmurski Prekmürsko, hrvatski Prekomurje, nemački Übermurgebiet, češki Zámuří) je najistočnija regija Slovenije. Graniči s Mađarskom na sjeveroistoku, Austrijom na sjeverozapadu, Hrvatskom na jugu i slovenskim dijelom Štajerske na jugozapadu.

Ime 

Ime je dobila po rijeci Muri koja je dijeli je od ostatka Slovenije (doslovan prijevod sa slovenskog bio bio Prekomurje). Na mađarskom se za tu regiju koristi izraz Muravidék.

Geografija 

Regija je ravna na jugu blizu rijeke Mure i njene male pritoke Ledava, a brdovit na sjeveru (Goričko).

Glavni grad regij je Murska Sobota. Ostali gradovi uključuju Lendavu, Dobrovnik, Turnišče, Beltnice i Črenšovce.

Stanovništvo 

Većina stanovništva regije se izjašnjavaju kao Slovenci. U regiji također postoji značajna mađarska manjina, kao i veliki broj Roma.

Historija 

Kroz historiju je ova regija pripadala mnogim državama: Rimskom Carstvu, Kraljevstvu Ostrogota, Kraljevstvo Langobarda, Kraljevstvu Avara, Franačkom carstvu, Balatonskoj kneževini (9. vijek), Kraljevini Mađarskoj (do 1526), Habsburškoj monarhiji (1526-1918), Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca (1918-1929), Jugoslaviji (1929-1991), a od 1991. je dio nezavisne Slovenije. 

U rimsko doba, regija je bila dio rimske provincije Panonije. Iako su i prije postojala rana slavenska naselja u regiji, preci današnjih Slovenaca su se iz istočnih Alpa naselili u Prekmurju tek nakon što su Franci porazili Avare za vrijeme vladavine Karla Velikog. U 9. vijeku je ovo područje bilo dio slavenske države poznate kao Balatonska kneževina. Središte države bio je grad Blatnograd u blizini jezera Balaton. U 10. vijeku područje su osvojili Mađari te ga uključili u svoju državu. Regija je bila dio županije Županija Vas unutar mađarskog kraljevstva od 11. vijeka do 1526.

Od 1526. Prekmurje je dio Habsburške monarhije. Godine 1687. je obnovljena Županija Vas, a s malim prekidom od 1849. do 1867, regija joj pripadala sve do 1918. Od 1918. Prekmurje je dio Kraljevine SHS, koja je promijenila ime u Jugoslaviju godine 1929. Od 1918. do 1922. regija je pripadala Mariborskoj županiji, od 1922. do 1929. Mariborskoj oblasti, a između 1929. i 1941. Dravskoj banovini. U drugom svjetskm ratu je okupirana od strane Mađarske između 1941. i 1944, da bi nakon završetka rata postala dio Slovenije, koja je danas jedna od bivših republika Jugoslavije.

Kuhinja 

Regionalni specijalitet prekmurska gibanica.

V. također 
 Geografija Slovenija
 Međimurje
 Prekmurski jezik
 Republika Prekmurje

Geografija Slovenije
Črenšovci

Črenšovci (mađarski: Cserföld, prekmurski Črenčovci) je gradić u Sloveniji od 1 160 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Črenšovci na sjeveroistoku Slovenije.

Geografske karakteristike 
Črenšovci leže u ravnici rijeke Mure, pored magistralne ceste Murska Sobota - Lendava, blizu tromeđe Slovenija - Mađarska - Hrvatska.

Historija 
Črenšovci su kao naselje znani još od 14. vijeka, kao mjesto sa malom skromnom drvenom crkvom. Na njenom mjestu su mještani izgradili kao potpuno novu građevinu od cigle u 18. vijeku. Kad je 1807. osnovana župa, ubrzo je ustanovljeno da je ta crkvica u koju je moglo stati 200 ljudi premala.

Nova crkva sv. Križa podignuta je od 1857. do 1860., na mjestu starije, novac za gradnju dala je uglavnom austrijska država, a zemljište i drvenu građu lokalno vlastelinstvo iz Beltine.

Poznati sugrađani 
 Vilmoš Tkalec (1894.-1950.) lider Republike Prekmurje.

Izvori

Vanjske veze 

 Službene stranice Općine Črenšovci 

Gradovi u Sloveniji
Vikiprojekat geografija/Naselja u Sloveniji
Dobrovnik

Dobrovnik (, ) je naselje i upravno središte istoimene opštine Dobrovnik, koja pripada Pomurskoj regiji u Republici Sloveniji.

Po poslednjem popisu iz 2002. g. naselje Dobrovnik imalo je 933 stanovnika.

Dobrovnik je jedno od središta mađarske nacionalne manjine u Sloveniji.

Naselja u Sloveniji
Vikiprojekat geografija/Naselja u Sloveniji
Općina Dobrovnik

Opština Dobrovnik (, ) je jedna od opština Pomurske regije u državi Sloveniji. Sedište opštine je istoimeno naselje Dobrovnik.

Opština Dobrovnik je jedna od opština sa mađarskom nacionalnom manjinom u Sloveniji, a u opštinskim ustanovama mađarski jezik je kozvaničan sa slovenačkim.

Prirodne odlike 

Reljef: Opština Dobrovnik nalazi se u severoistočnom delu Slovenije. Opština se prostire u istočnom delu ravničarske i poljoprivredne oblasti Prekomurje, dok krajnji severni deo opštine zahvata podnožje pobrežja Goričko.

Klima: U opštini vlada umereno kontinentalna klima.
 
Vode: Najvažniji vodotok u opštini su rečica Lendava, koja je središnje postavljena u opštini. Svi ostali vodotoci su mali i njene pritoke. U opštini postoji i veštačko Bukovniško jezero.

Stanovništvo 
Opština Dobrovnik je retko naseljena.

Opština Dobrovnik je jedna od 3 opštine sa mađarskim stanovništvom u Sloveniji. Većinsko stanovništvo u opštini su Mađari sa 725 pripadnika (55,5%), Slovenci broje 511 pripadnika (39,1%), a ostatak čini mahom romsko stanovništvo. U opštinskoj samoupravi mađarski jezik je u ravnomernom položaju sa slovenačkim.

Naselja opštine

Dodatno pogledati 
 Dobrovnik

Spoljašnje veze 

 Zvanična stranica opštine Dobrovnik (na slovenačkom i mađarskom jeziku)

Dobrovnik
Općina Lendava

Općina Lendava (mađarski Lendva, ili Alsólendva, prekmurski Dolenja Lendava, hrvatski Donja Lendava) je jedna od općina u Republici Sloveniji. Općina graniči s Republikom Mađarskon i Republikom Hrvatskom te s općinama: Dobrovnik, Turnišče, Velika Polana i Črenšovci. Kroz nju teče rijeka Ledava.

Lendava je središte mađarske nacionalne manjine u Sloveniji, a u opštinskim ustanovama mađarski jezik je kozvaničan sa slovenačkim.

Prirodne odlike 

Reljef: Opština Lendava nalazi se u severoistočnom delu Slovenije. Najistočnija tačka države, ušće reke Lendave u Muru, je na području ove opštine. Opština se prostire u jugoistočnom delu ravničarske i poljoprivredne oblasti Prekomurje.

Klima: U opštini vlada umereno kontinentalna klima.
 
Vode: Najvažnoji vodotoci u opštini su reke Mura i Lendava. Veća Mura je južna granica opštine i istovremeno granica Slovenije sa Hrvatskom. Rečica Lendava je središnje postavljena u opštini, a pri svom ušću u Muru postaje pogranična ka Mađarskoj, da bi njihovo uće označilo tromeđu tri spomenute države. Svi ostali vodotoci su mali i pritoke su Mure ili Lendave.

Stanovništvo 
Opština Lendava je gusto naseljena.

Opština Lendava je središte mađarske nacionalne manjine u Sloveniji. Ipak, većinsko stanovništvo u opštini su Slovenci sa 5.216 pripadnika (47%), 4.690 pripadnika su Mađari (42%), a ostatak čini mahom romsko stanovništvo. U opštinskoj samoupravi mađarski jezik je u ravnomernom položaju sa slovenačkim.

Naselja u općini 
Banuta, Benica, Brezovec, Dolga vas, Dolgovaške Gorice, Dolina pri Lendavi, Dolnji Lakoš, Čentiba, Gaberje, Genterovci, Gornji Lakoš, Hotiza, Kamovci, Kapca, Kot, Lendava, Lendavske Gorice, Mostje, Petišovci, Pince, Pince-Marof, Radmožanci, Trimlini

Eksterni linkovi 

 Lendava, uradna stran občine.
 Lendava.net

Lendava
Velika Polana

Velika Polana (mađarski:Nagypalina, prekomurski:Velka Polana, ili Völka Polana) je naselje i središte istoimene općine u sjevernoj Sloveniji. Velika Polana se nalaze u južnom dijelu Prekmurje u blizini granice sa Hrvatskom.

Stanovištvo 
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Velika Polana je imala 914 stanovnika.

Vanjske poveznice 
 Satelitska snimka naselja, plan naselja

Naselja u Sloveniji
Vikiprojekat geografija/Naselja u Sloveniji
Velika Polana (općina)

Općina Velika Polana (slo.:Občina Velika Polana) je općina u sjeveroistočnoj Sloveniji u pokrajini Prekomurje i statističkoj regiji Pomurje. Središte općine je naselje Velika Polana sa 914 stanovnika.

Zemljopis 
Općina Velika Polana nalazi se u sjeveroistočnom dijelu Slovenije. 

Općina se prostire u južnom dijelu ravničarske i poljoprivredne pokrajine Prekomurje, blizu rijeke Mure.
U općini vlada umjereno kontinentalna klima.

Na području općine nema značajnijih vodotoka, iako se rijeka Mura nalazi svega par kilometara južno od općine. Svi manji vodotoci u općini su u slivu rijeke Mure.

Naselja u općini 
Brezovica, Mala Polana, Velika Polana

Izvor

Vanjske poveznice 
 Službena stranica općine

Općine u Sloveniji
Internet Movie Database

Internet Movie Database (IMDb) je baza podataka filmova, televizijskih serija, video produkcija i video igara kao i osoba koje su na tim projektima djelovale. Aktuelno postoje podaci za više od 457.000 filmskih produkcija svih vrsta i preko 1.800.000 osoba (glumaca, režisera, itd.). Upotreba je uglavnom besplatna. IMDbPro.com nudi uz novčanu naknadu mnoge dodatne informacije.

U bazi podataka se nalazi najveći broj svih kino i televizijskih filmova od samih početaka razvoja kinematografije. Drugačije nego kod drugih projekata arhivirane su i pornografske produkcije. Nedostajale informacije mogu posjetioci da dodaju (nakon što su se registrirali).

Filmovi mogu biti ocjenjeni i komentirani. Na taj način stvaraju se liste 250 najboljih i 100 najlošijih filmova.

Historija nastanka 
Nastanak IMDb baze podataka potiče iz newsgrupe (Newsgroup) rec.arts.movies. Još prije 1990. godine posjetioci te grupe počeli su praviti liste sa filmovima, glumacima, režiserima, itd. i redovno ih objavljivali. Već u oktobru 1990. godine bilo je oko 23.000 podataka koje je Col Needham uz pomoć nekoliko programa ubacio u prvu datoteku – Internet Movie Database: Episode I – The Text-Only Unix Version. Taj sistem se ne može porediti sa današnjim. Da bi se datoteka mogla koristiti, morao se cjeli program kopirati na lični računar.

Datoteka je 1993. godine postala biti dostupna i preko e-maila. Kratko nakon toga, još prije nastanka prvog internet pretraživača (webbrowser) NSCA Mosaic, realizirana je i prva internet verzija.

Stalno rastući broj posjetilaca i podataka doveo je 1996. godine, uz velike kritike i debate, do pretvaranja tog projekta u jednu firmu.
Vlasnici firme su bili isti oni koji su i do tada na tom projektu (uglavnom pored škole i posla) radili.

Do 1998. godine se veličina datoteke, za razliku prema 1996. godini udvostručila.
Nakon nekoliko odbijenih ponuda za prodaju datoteke, vlasnici firme su se odlučili cijeli projekat internet knjižari Amazon.com prodati.

Korjeni IMDb su i danas još prepoznatljivi. Datoteke živi večinskim djelom od dobrovoljnog rada svojih posjetilaca.

Izvori

Eksterni linkovi 
 IMDb.com 
 IMDbPro.com 
 IMDb.de 

Film
Mrežna mjesta
Rožaje

Rožaje je gradić i opština na krajnjem sjeveroistoku Crne Gore. Rožaje pripada crnogorskm dijelu Sandžaka. Prema popisu iz 2003. bilo je 9.121 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 9.033 stanovnika).

Istorija 
Gradić smješten u kotlini na 1006 metara nadmorske visine, ispresjecan je rijekom Ibar, bistrim izvorima i brzim potocima bogatim ribom. Pored prelijepih i pomalo divljih planina koje ga okružuju na jugu ga čuva visoka Hajla. Priroda je izdašno nagradila ovaj kraj na sjeveroistoku Crne Gore, te nije ni čudo što je bio dobro poznat još narodima iz daleke prošlosti, ilirskim i keltskim plemenima, Slovenima. Za vrijeme turske vladavine Rožajama je pripadao i dio Bihora, Pešteri i novopazarske oblasti. Bogatstvo koje su stekli ovdašnji trgovci u drugoj polovini 19. vijeka iskazano je i u izreci da Carigrad izgori Rožaje bi ga podiglo.

Pod sadašnjim imenom spominje se 1585.godine, a postoje dvije priče o njegovom nastanku. Prema jednoj, vezuje se za dva krečnjačka stuba u obliku rogova, nedaleko od Ganića kule. Po drugoj dobilo je ime zato što je nekada bilo centar trgovine rogatom stokom.

Varošica se razvijala oko dva jezgra – starijeg pored tvrđave koja više ne postoji, i mlađeg oko Ganića kule podignute 1797. godine. Interesantno je da je najznačajniji spomenik do prije trideset godina služio kao stambeni objekat. Ono što bez ikakvog izgovora morate probati ako vas put nanese u Rožaje jesu specijaliteti domaće kuhinje. Duž uskih ulica  nanizane su porodične radnje koje održavaju stare zanate po kojima je kraj takođe nadaleko čuven. Ćilimi, tkane i vezene marame, gusle, kolijevke i vretena spadaju u remek-dela narodne umetnosti.

Stanovništvo
Rožaje je administrativni centar opštine Rožaje, koja je 2003. imala 22.693 stanovnika, dok je sam grad tada imao 9.121 stanovnika.

Grad 
Prema popisu iz 1981. godine u gradu je živelo 7.336, 1991. godine - 9.033 i 2003. godine - 9.121

U naselju Rožaje živi 6.019 punoljetnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 30,1 godina (29,5 kod muškaraca i 30,7 kod žena). U naselju ima 2.114 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,31.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

Većina stanovnika Rožaja imaju prezime Murić i Kalač.

Saobraćaj 
Rožaje je smješteno na glavnom putu između Crne Gore i Metohije, a povezan je i sa Novim Pazarom.

Galerija

Reference

Vanjske veze 

 Opština Rožaje
 Rožaje na Visit-Montenegro.com 
 Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
 Satelitska mapa (Wikimapia)
 Gugl satelitska mapa (Maplandia)
 Plan naselja na mapi (Mapquest)

Opština Rožaje
Gradovi u Crnoj Gori
Kriminologija

Kriminologija ("Crimen" latinski=zločin "logos" grčki=nauka) uopćeno je sintetička i samostalna nauka koja se bavi izučavanjem kriminaliteta kao društvene pojave, odnosno nauka koja izučava oblike ponašanja koji su inkriminisani i sankcionisani pozitivnim pravom u datom društvu.

Dva osnovna područja ove nauke su kriminalna etiologija, koja se bavi izučavanjem uzroka kriminaliteta i kriminalna fenomenologija, koja proučava pojavne oblike krivičnih djela. 
Kriminologija se prilikom proučavanja problema kriminaliteta, kao i druge nauke koristi različitim metodama, ali dvije osnovne metode su metod proučavanja individualnih slučajeva i metod proučavanja kriminaliteta kao masovne pojave.

Historijski razvoj kriminologije 
I prije nego se konstituisala kao samostalna nauka kriminološka problematika obrađivana je od strane raznih drugih nauka kao što su psihologija, filozofija, krivično pravo i drugih srodnih nauka. Problem i etiologiju su obrađivali i grčki mislioci Aristotel i Platon.
 
Međutim, kriminologija svoje ime prvi put dobija tek u 19. stoljeću. Naime, pojam kriminologije prvi put je upotrebljen od strane francuskog antropologa Paul Topinard u njegovom djelu "Antropologie". Italijanski pravnik, jedan od začetnika italijanske antropološke škole, Raffaele Garofalo preuzima pojam kriminologije i svom djelu daje naziv "Kriminologija". 
U početku razvoja kriminologije njen glavni zadatak je bio izučavanje ličnosti delikventa. Tek kasnije se počela više obraćati pažnja i na samo krivično djelo. Ove dvije pojave izučavane su sa različitih aspekata: biološkog, psihološkog,sociološkog i psihopatološkog što je dovelo do razvoja različitih kriminoloških disciplina kao što su: kriminalna antropologija, kriminalna psihologija, kriminalna biologija i druge.

Historijski razvoj kriminološke misli 
U svom razvoju, kriminološka misao je prošla kroz tri glavne etape. Prva etapa obuhvata vremensko razdoblje u kome kriminologiji predhode filozofska i humanistička razmišljanja o kriminalitetu. Druga etapa nastaje u periodu francuske revolucije dok treća etapa počinje u posljednjoj trećini 20 stoljeća.

Kriminološke škole 
Postoji nekoliko pravaca u historijskom razvoju kriminologije i kriminološke misli. Neke od škola su: 
 Klasična škola
 Pozitivistička škola 
 Sociološka škola 
 Čikaška škola

Povezano 
 Viktimologija
Kriminalistika

Kriminalistika je nauka koja se bavi proučavanjem, usavršavanjem i primjenom onih naučnih metoda kao i sredstava koja su najpogodnija za otkrivanje, krivičnih djela, pronalaženje počinilaca krivičnih djela, obezbjeđivanje dokaza, fiksiranje dokaza. Kriminalistika ima takođe i zadatak sprečavanje učinjenja krivičnih djela.

Kriminalistika se dijeli na tri velike grane:
 kriminalistička taktika
 kriminalistička tehnika
 kriminalistička metodika

Kriminalističke tehnike 
Podjela kriminalističkih tehnika:
 Ispitivanje i vještačenje dokumenata
 Kriminalistička registracija
 Kriminalistička fotografija
 Traseologija
 Kriminalistička balistika
 Kriminalistička identifikacija lica i predmeta
 Operativan tehnika
 Istražna tehnika

 
Kriminal
Epistemologija

Teorija saznanja (takođe epistemologija ili gnoseologija) je oblast filozofije koja istražuje mogućnosti, korene nastanka i krajnje domete ljudskog saznanja. Iako pokušaji razvoja odgovarajuće teorije saznanja potiču još iz Antike i Platonove filozofije, epistemologija je zvanično počela da dominira Zapadnom filozofskom mišlju tek od Dekarta i Loka, kao posledica rasprava između racionalista i empirista o važnosti koncepata »a priori« i »a posteriori« prilikom sticanja saznanja o nečemu. Savremeni postmoderni mislioci, uključujući mnoge feminističke filozofe, su postavili, ili predložili kontekstualizaciju saznanja kao deo intersubjektivnog procesa.

Istorija epistemologije 
Epistemologija se oduvjek vrtila oko pitanja koja se tiču prirode, obuhvatnosti, izvora i ispravnosti saznanja. Tokom istorije filozofije, pojedini filozofi su se koncentrisali na jedno ili dva od tih pitanja i isključivali ostala. Rijetko koji filozof je u svom djelu obuhvatio svako od njih. Centralna pitanja epistemologije su:
 (1) Šta je saznanje - koja je to korektna analiza ili definicija koncepta saznanje?
 (2) Šta sve obuhvata naše saznanje - od kojih sve stvari potiče naše saznanje?
 (3) Koji su to izvori saznanja - na koji način je stečeno određeno saznanje?
 (4) Postoji li iskonsko saznanje?

Prvo pitanje je postalo predmet interesovanja filozofa od polovine dvadesetog vijeka, ali je takođe razmatrano do određene granice u antičko doba. Drugom pitanju je prvi pažnju posvetio Platon. Sa nekoliko prekida drugo pitanje je prisutno kroz istoriju filozofije sve do danas. Treće pitanje je takođe imalo istaknuto mjesto u antičkoj filozofiji, ali je takođe činilo centralnu okosnicu epistemoloških diskusija u srednjovjekovnom i ranom modernom periodu. Četvrto pitanje proizlazi iz skepticizma, i predstavlja temu koja je takođe predmet epistemoloških diskusija počev od antičke filozofije pa sve do danas, iako postoje periodi u kojima su preokupacije skeptika bile ignorisane.

Pokušaji davanja odgovora na ova pitanja kroz istoriju filozofije, neminovno su doveli do pojave dodatnih, više prirodnijih pitanja. Glavno od tih dodatnih pitanja je slijedeće:
 (5) Šta je to opravdano vjerovanje - pod kojim uslovima se određeno vjerovanje može smatrati opravdanim?

U istoriji filozofije filozofi su se tek sporadično zanimali za ovo posljednje pitanje, ipak ono postaje od krucijalne važnosti za mnoge filozofe dvadesetog vijeka.

Epsitemološki pravci 

Epsitemološki pravci (saznajni) se razlikuju u zavisnosti od izvora saznanja. Tu spadaju
 racionalizam
 iracionalizam
 empirizam
 senzualizam
 kriticizam
 intuicionizam
 dogmatizam
 skepticizam

Vidi još 
 Filozofija
 Saznanje

Vanjski linkovi 

Epistemologija
Kazneno djelo

Kazneno odnosno krivično djelo je takvo ponašanje čovjeka kojim se povređuju vrednote koje predstavljaju temelje društva, bez kojih društvo ne bi moglo opstati ili bi bila ugrožena njegova sigurnost (tzv. naročito vrijedna pravna dobra). 

Za materijalni pojam kaznenog djela potrebna je i određena kvaliteta ljudske radnje. Neke vrijednosti štite se prijetnjom kazne od svih vrsta napada, ali kod mnogih to nije potrebno ako se njihova zaštita postiže u dovoljnoj mjeri u drugim granama prava. Kazna kao odgovor za kazneno djelo najteža je sankcija koju pravo poznaje i zato se smije primjenjivati samo ako se zaštita pravnog dobra ne može postići na drugi, blaži način.

Kaznena djela propisana su kaznenim pravom.

Kazneno pravo

bs:Krivično djelo
da:Kriminalitet
de:Straftat
en:Crime
fi:Rikos
fr:Crime
hr:Kazneno djelo
ja:犯罪
nl:Misdrijf
pl:Przestępstwo
pt:Crime
simple:Crime
Doksografija

Doksografija (grč. δόξα = "mišljenje, stanovište" + γράφω = "pisati, opisivati") je termin koji se upotrebljava za dela antičkih istoričara koji opisuju mišljenja i stanovišta ranijih filozofa i naučnika. Ovaj je termin prvi put upotrebio Hermann Diels. Premda doksografija ne predstavlja posebnu naučnu ili filološku disciplinu, njen značaj je veoma veliki.

Antička filozofija 
Ogroman broj antičkih filozofskih dela vremenom je izgubljen, tako da ponekad sve što o njima znamo potiče iz doksografskih zapisa kasnijih pisaca. Među najpoznatijim "doksografima" su i Aristotel, Platon i Diogen Laertije, od koga je sačuvano monumentalno delo Životi i mišljenja znamenitih filozofa. Zahvaljujući njima mi možemo steći makar najosnovniju predstavu o filozofskim ispitivanjima i gledištima presokratskih filozofa kao što su, na primer, Tales iz Mileta, Anaksimandar, Empedokle, Zenon iz Eleje i mnogi drugi.

Islamska doksografija 
Islamska doksografija označava neku zbirku teozofskih dela (kao što je, na primer, Kitab al-Maqalat koji je sastavio Abu Mansur Al Maturidi) u vezi s odstupanjima od zvaničnog učenja na koja se nailazi u raznim islamskim pravcima.

Vanjske veze 
 Doxography of Ancient Philosophy at Stanford Encyclopedia of Philosophy.

Antička filozofija
Islam
Dijagnostika

Dijagnostika (dijagnoza, διαγνοσισ, grč.) je postupak kojim se definira bolest ili patološko stanje, odnosno proces koji vodi do dijagnoze bolesti. U tom procesu liječnik se rukovodi simptomima i znakovima bolesti. Pod simptomima se podrazumijevaju tegobe koje sam bolesnik primjećuje, dok znakove bolesti liječnik uočava na pacijentu.

Proces dijagnostike se sastoji od:
 anamneze,
 fizikalnog pregleda i
 ostalih dijagnostičkih metoda.

Anamneza 

Anamneza (grč. mnesis – sjećanje) je ciljani razgovor, kojim liječnik iz pacijentovog iskaza saznaje ono što je bitno za postavljanje dijagnoze. Anamneza se sastoji iz:
 Anamnesis morbi (lat. morbus – bolest) - zapažanja samog pacijenta od trenutka kada je bolest počela da ga muči do trenutka pregleda;
 Anamnesis familliae (obiteljska povijest bolesti) bolesti od kojih su bolovali članovi obitelji bolesnika
 Anamnesis vitae (lat. vita) - život) - sjećanje na druge bolesti od kojih je bolesnik bolovao ili eventualno još boluje u životu.
 
Nekad zbog prirode bolesti nije moguća komunikacija sa bolesnikom (nesvijest, malodobnost, duševne bolesti itd), pa se anamneza uzima od trećeg lica (rodbina, staratelj) i tako uzeta anamneza se zove heteroanamneza (grč. heteros}} - drugi).

Fizikalni pregled 
Fizikalni pregled je prikupljanje informacija o stanju zdravlja bolesnika čulima liječnika. Prilikom fizikalnog pregleda koriste se samo najosnovniji medicinski instrumenti: fonendoskop, manometar, neurološki čekić, stetoskop, povećalo itd.

Načini fizikalnog pregleda su:
 inspekcija - pregled gledanjem;
 auskultacija – slušanje, osluškivanje;
 perkusija - lupkanje. Lupkanjem određenih dijelova tijela bolesnika proizvode se različiti zvukovi ili pokreti tijela na osnovu kojih se donosi određeni zaključak;
 palpacija - pipanje.

Ovo su osnovne metode. Postoji čitava paleta kombiniranih metoda i „trikova“ zbog kojih, i pored napredovanja nauke i tehnike, fizikalni pregled liječnika i dalje čini osnovnu dijagnostičku metodu. Iako se u literaturi ne navodi kao posebna metoda, čulo mirisa je itekako važno u postavljanju dijagnoze. Neki liječnici smatraju da je intuicija poseban oblik mišljenja koji se stiče iskustvom i koji dovodi do dijagnoze bez jasnog uzročno posljedičnog niza u misaonom procesu.

Ostale dijagnostičke metode 
Ostale dijagnostičke metode počinju dobijati na značaju u 20. stoljeću, naglim razvojem kemije, fizike i tehničkih nauka, i danas predstavljaju neodvojivi dio procesa dijagnostike većine bolesti i patoloških stanja. Primjeri:
 biokemijske analize
 histopatološka dijagnostika
 mikrobiološka dijagnostika
 genetička dijagnostika
 rentgenska dijagnostika
 primjena radioizotopa
 nuklearna magnetna rezonanca
 elektrokardiografija, elektroencefalografija, elektromiografija
 endoskopija i sl.

Medicinska dijagnostika

simple:Diagnosis
Etiologija

Etiologija u najširem smislu označava ispitivanje o uzrocima određenih pojava. Ovaj termin, koji potiče od grčkih riječi αἰτία (= uzrok) i λόγος (= riječ, govor, znanost), koristi se u filozofiji, fizici, psihologiji, biologiji i drugim znanostima da bi se označilo istraživanje uzroka pojedinih pojava, odnosno istraživanje o tome zašto dolazi do nekih pojava te zašto se one događaju na upravo takav način.

Medicina 
U užem smislu predstavlja granu medicine koja se bavi uzrocima pojedinih bolesti, kako bi se što lakše utvrdio njen pravi izvor i olakšalo liječenje. U tu svrhu se, uz anamnezu koriste i razne kliničke i laboratorijske dijagnostičke metode, a u naučnom ispitivanju eksperimentalni radovi.
S

Faktori koji utječu na razvoj bolesti nazivaju se etiološkim faktorima. Oni mogu biti:
 naslijeđe (hereditarni faktori);
 konstitucija (ustrojstvo organizma);
 razni fizikalni faktori (klima, vlaga, termički efekti, povrede);
 kemijski agensi 
 zarazne klice
 način ishrane
 starenje itd.

Ukoliko je poznata etiologija bolesti, provodi se etiološka ili kauzalna terapija, kojoj je cilj otklanjanje uzroka bolesti. Ukoliko uzrok bolesti nije poznat, provodi se simptomatska terapija.

Etiologija je prilično važna i za preventivnu medicinu.

Povijest 
 U kritičkom proučavanju Biblije etiologije pružaju objašnjenja upotrebljenih imena. Na primjer, priča o Lotovoj ženi u Postanku 19 (posebmo 29) objašnjava zašto se u području Mrtvog mora nalaze stubovi soli.
 Etiološki mit je mit koji za cilj ima da objasni neko ime ili da pruži mitsku povijest nekog grada ili porodice. Na primjer, ime Delfi i njegovo glavno božanstvo, Apolon Delfski objašnjavaju se u homerskoj himni koja govori o tome kako je Apolon prenio stanovnike Krita preko mora, da bi ih učinio svojim sveštenicima, uzevši oblik delfina. Premda između riječi "Delfi" i "delfin" zaista postoji etimološka veza, mnogi etiološki mitovi zasnovani su na narodnoj etimologiji (na primjer, termin Amazonke, koji su Grci izvlačili iz a + mazos = "bez dojke", premda je zapravo ta riječ srodna sa persijskim korjenom *ha-mazan- koji znači "ratnik"). U Vergilijevoj Eneidi mnogi gradovi dobili su svoje mitske istorije, ali još je važnije to što je u tom delu tada vladajuća julijevska dinastija povezana s mitskim herojem Enejom, i to preko njegovog sina Askanija, čije je drugo ime bilo Iulus (= Jul).

Medicina
Mitologija
Filozofski koncepti
Anamneza

Anamneza je izraz koji se koristi kao:
 anamneza (filozofija) - razumska spoznaja kao prepoznavanje;
 anamneza (medicina) - odnosno historija bolesti.
Apejron

Apejron (grč. τὸ ἄπειρον) je načelo kosmološko-ontološke teorije antičkog filozofa Anaksimandra iz 6. veka stare ere, čije je delo gotovo sasvim izgubljeno, osim nekoliko kratkih fragmenata. 

Anaksimandar je verovao da je bitak, tj. prapočelo (ἀρχή) sveta jedna neodređena i beskrajna masa (apejron), koja ne može niti ostariti niti propasti i koja predstavlja neiscrpno vrelo iz koga proizlaze sva bića i stvari koje opažamo.

Apejron nikada nije bio precizno definisan, a neki mislioci, na primer Aristotel i Avgustin, smatrali su ga nekom vrstom prvobitnog haosa. Apejron u sebi sadrži suprotnosti toplo–hladno i vlažno–suvo, te upravlja kretanjem svega, iz čega nastaju različiti oblici i razlike koje srećemo u svetu.

Iz te neodređene i beskonačne celine odvojila se jedna masa – naša Zemlja, valjkastog oblika, oko koje se na jednakoj udaljenosti nalaze vatrene kugle, koje su u početku bile prikačene za nju kao kora oko drveta, dok se najzad nisu odvojile u zasebna bića u obliku točkova ispunjenih vatrom. Čovek i sve životinje nastale su preobraženjima. Prema Anaksimandru, čovek je nastao od neke morske životinje, najverovatnije ribe.

Ali, kao što su iz onoga neodređenog i beskonačnog nastala sva izdvojena bića i stvari, tako se, "po nužnosti" i "trpeći jedna od druge kaznu zbog svoje nepravednosti", sva ta pojedinačna bića "po redu vremena" moraju – zbog svog nepravednog čina izdvajanja i žudnje da opstanu kao izdvojena tela – vratiti u isto ono neodređeno i beskrajno iz koga su potekli (Phys. Opin. fr. 2). Tako svet i sva izdvojena bića gube svoju pojedinačnu egzistenciju i utapaju se u apejron. Vatreni točkovi koji se okreću oko Zemlje samo su privremeni bogovi našeg sveta.

Drugi presokratski filozofi drugačije su shvatali apejron. Za Pitagoru kosmos je počeo kao jedan apejron, ali je u nekom trenutku apsorbovao prazan prostor izvan sebe, puneći kosmos vazdušnim mehurima koji su podelili svet na mnoge različite delove. Za Anaksagoru prvobitni apejron počeo se ubrzano rotirati pod uticajem božanskog Uma (νοῦς), a ogromna brzina te rotacije učinila je da se svet podeli na mnoge fragmente. Međutim, kako su sva pojedinačna bića potekla iz istog apejrona, sva bića moraju u sebi sadržavati deliće drugih bića: na primer, drvo takođe sadrži i sićušne delove riba, Meseca i peska. Jedino tako, smatra Anaksagora, može se objasniti mogućnost da se jedan predmet preobrati u drugi, jer, naime, svaka stvar u sebi već sadrži klicu svih drugih stvari.

Vidi također 
 Miletska škola
 Presokratovci
 Filozofija u tragičnom razdoblju Grka

Filozofska terminologija
Antička filozofija
Kosmogonija

Kosmogonija je naziv za svaku teoriju o nastanku ili poreklu kosmosa ili za mit o nastanku celopkupne stvarnosti. Ovaj termin potiče od grčkih reči κόσμος (= svet) i γόνος (= poreklo, od γίγνομαι = roditi se). U užem kontekstu astronomije i nauke o svemiru, ovaj se termin odnosi na teorije o nastanku Sunčevog sistema.

Kosmogonija se razlikuje od kosmologije, koja se bavi proučavanjem celokupnog kosmosa u njegovom kontinuiranom trajanju i koja tehnički ne zahteva spoznaju o tome kako je kosmos nastao. Ipak, ponekada postoji zabuna oko upotrebe ova dva termina: na primer, kosmološki argument koji teologija nudi kao dokaz postojanja boga zapravo je povezan sa kosmogonijskim, a ne kosmološkim konceptima. U praksi, međutim, postoji jasna naučna razlika između kosmogonijskih i kosmoloških koncepata. Fizička kosmologija je nauka koja nastoji objasniti sva zapažanja koja su važna za razvoj i svojstva svemira kao celina. Pitanja kao, na primer, zašto se svemir ponaša na određeni način fizičari i kosmolozi su odbacili kao nenaučna, premda takve spekulacije za polaznu tačku uzimaju različita gledišta, od kojih neka predstavljaju ekstrapolaciju naučnih teorija u pravcu njihove primene na filozofske ili religijske ideje.

Nastojanja da se stvori jedna naturalistička kosmogonija naišla su na dva različita ograničenja. Prvo je vezano za filozofiju nauke i epistemološka ograničenja same nauke, posebno s obzirom na nedoumicu da li se naučno ispitivanje može baviti takvim pitanjima kao što je "zašto" svemir postoji. Drugo ograničenje više pragmatično: ne postoji, naime, neki fizički uzor koji bi mogao objasniti najranije trenutke postojanja svemira (Planckovo vreme) zbog nepostojanja jedne konzistentne teorije kvantne gravitacije.

Filozofija prirode
Presokratovci
Astronomija
Mitologija
Somali

Somali je izraz koji se koristi za:

 Regija Somali u Etiopiji
 Somali (mačka), vrsta mačke

V. također 

 Somaliland
 Somalija
 Somalijci
Inkubacija

Inkubacija (latinski incubare, "ležati na nečemu") je izraz koji ima nekoliko značenja:
 inkubacija (medicina) - je izraz koji u medicini iznačava period između infekcije i simptoma infektivne bolesti
 inkubacija (biologija) - je izraz koji u biologiji označava vrijeme potrebno da se iz oplođenog jajeta razvije mladunče
 inkubacija (religija) - je izraz koji označava ritualni boravak u hramu

V. također 
 Inkubator
Inkubacija (medicina)

Inkubacija ili inkubacioni period u medicini označava vrijeme od trenutka kada je organizam izložen patogenim klicama, kemijskim agensima ili radijaciji pa do trenutka nastupanja simptoma.

Neke osobe mogu biti kliconoše, odnosno sve vrijeme biti inficinirane a da same ne razviju simptome infektivne bolesti.

Periodi inkubacije često variraju s obzirom na bolest, odnosno na bolesnika, s time da je inkubacija obično duža kod odraslih nego kod djece.

Primjeri perioda inkubacije 
 upala pluća - 0-2 dana
 antraks (bedrenica) - 1-3 dana
 influenca (gripa) - 1-3 dana
 gonoreja (kapavac) - 2-3 dana
 kolera - 1-4 dana
 meningitis epiderm. - 1-4 dana
 difterija - 2-5 dana
 kuga - 2-5 dana
 prehlada - 2-5 dana
 žuta groznica - 3-5 dana
 dizenterija (bacilna) - 2-7 dana
 šarlah - 2-8 dana
 hripavac - 3-8 dana
 papatači - 3-8 dana
 SARS - 0-10 dana
 slinavka i šap - 9-10 dana
 crne boginje - 8-12 dana
 tetanus - 4-14 dana
 poliomijelitis - 7-14 dana
 ospice - 8-14 dana
 rubeola - 16-20 dana
 malarija - 7-21 dana
 trbušni tifus - 7-21 dana
 pjegavac - 8-21 dana
 lues (sifilis) - 14-21 dana
 varičele - 14-21 dana
 dizenterija (amebna) - 21-24 dana
 zarazna mononukleoza - 28-42 dana
 zarazna žutica - 10-35 dana
 bjesnilo - 14-60 dana
 kuru - 10,3 - 13,2 godina

V. također 
 Karantin
 Prodrom

Medicina
Komplikacija

Komplikacija (latinski complicatio, "zamršivanje") je izraz koji u najširem smislu označava zaplet ili zamršenost, odnosno nejasnoću ili poteškoću izazvanu time što jedna pojava postala složenijom ili zato što se poremetio njen prvobitni red.

U užem smislu se izraz komplikacija koristi u dvije oblasti:
 komplikacija (medicina) - u medicini označava pogoršanje zdravstvenog stanja izazvano pojavom još jedne uz postojeću bolest
 komplikacija (horologija) - dio mehaničkog sata koji izaziva usložnjavanje pokreta.
Svetislav Basara

Svetislav Basara, rođen 1953, jeste savremeni srpski književnik. Objavio je više od dvadeset književnih dela, uključujući romane, zbirke pripovedaka i eseje. Dobitnik je mnogih književnih nagrada u Srbiji, a njegov roman Fama o biciklistima neki u Srbiji smatraju jednim od deset najboljih romana u prošloj deceniji. Dobitnik je NIN-ove nagrade za 2006. godinu za svoj roman Uspon i pad Parkinsonove bolesti.

Reference 
 Knjige Svetislava Basare
 Information on Author

Vanjski linkovi 
 O romanu Fama o biciklistima 
 O romanu Kinesko pismo 

Srpski pisci
Jugoslavenski pisci
Dobitnici NIN-ove nagrade
Biografije, Bajina Bašta
Authority control
Savez reformskih snaga Jugoslavije

Savez reformskih snaga Jugoslavije (SRSJ) je politička partija koju je jula 1990. godine osnovao Ante Marković, poslednji predsednik Saveznog izvršnog veća SFRJ. Ta se partija zalagala za sveobuhvatne reforme jugoslovenskog društva i države te za evolutivnu tranziciju iz socijalističke u modernu ekonomiju. Ova partija nije postigla veliki učinak na republičkim izborima, a najbolje rezultate ostvarila je 1990-91. godine u Bosni i Hercegovini i Makedoniji (u SFRJ nikada nisu održani demokratski izbori na nivou federacije).

Od SRSJ nastale su neke partije koje i danas deluju u pojedinim državama bivše Jugoslavije, kao na primer Građanski savez Srbije.

Političke stranke u Jugoslaviji
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija
Abrahamske religije

Abrahamske ili avramske religije je pojam koji se koristi u proučavanju uporedne religije da bi se opisale one religije koje svoje poreklo vuku iz zajedničke, drevne semitske tradicije. Sledbenici ovih religija izvlače svoje poreklo od Avrama ili Abrahama, patrijarha čiji je život opisan u Starom Zavetu, i koji je takođe važna ličnost i u Novom Zavetu i u Kuranu. Ove religije čine veliku grupu koja uključuje judaizam, hrišćanstvo i islam i čiji je broj sledbenika negde oko polovine svetskog stanovništva.

Pored judaizma, hrišćanstva i islama, brojne druge religije sa semitskom tradicijom se često smatraju Avramskim religijama. Obično se tu ubrajaju bahajska vera, druzi, mandaizam, sikizam i rastafarijanizam. 

Pojam pustinjski monoteizam se ponekad koristi u slične svrhe za upoređivanje istorijskog konteksta.

Religijske tradicije i pokreti
Anne Brontë

Anne Brontë (Thronton, 17. siječnja 1820. - Scarborough, 28. svibnja 1849) je britanska književnica i pjesnikinja, najmlađa iz literarne obitelji Brontë.

Anne je rođena u selu Thronton, u pokrajini Yorkshire kao najmlađa i zadnja od 6 djece 17. siječnja 1820. Njezina majka Maria Branwell Brontë preminula je od raka 1821., godinu dana poslije, nakon što se njezina obitelj preselila u Haworth. Dok je bila dijete njezine dvije najstarije sestre Maria i Elizabeth preminule su od tuberkuloze i nakon toga mnogo je pisano o tome kako su ti tragični događaji utjecali na njen život i život njezinih sestara Charlotte i Emily i kako su ti događaji utjecali na njihovo pisanje. Annine pjesme izdane su, zejdno sa onima njenih sestara 1846 pod pseudonimom "Acton Bell". 

Kratko nakon smrti njenog brata Branwella i sestre Emily na zimu 1848 i Anne je umrla u Scarboroughu 28. svibnja 1849. Pokopana je u Dvorištu Sv. Mary.

Djela pod pseudonimom "Acton Bell" 
 Agnes Grey - izdano 1847
 The Tenant of Wildfell Hall - izdan 1848

Reference 
 Anne Bronte, Winifred Gerin
 A Life of Anne Bronte, Edward Chitham
 The Brontes, Juliet Barker

Vanjske veze 

 Website of the Brontë Parsonage Museum in Haworth
 Anne Brontë – The Scarborough Connection 
 Web news magazine of the Brontë Parsonage Museum
 News and information about the Brontës using a blog format.
 Truth – the Tenant of Wildfell Hall fanlisting 
 Bronte Sisters Links: the biggest collection of links regarding the Bronte Sisters
 Brontëana: Brontë Studies Weblog
 Anne Bronte - Local to Scarborough

Brontë, Anne
Authority control
Atlanta Flames

Atlanta Flames je bio profesionalni hokejaški tim iz National Hockey League (NHL) sa sjedištem u Atlanti u američkoj federalnoj državi Georgia od 1972. do 1980. Klub se premjestio u Calgary u kanadskoj provinciji Alberta na početku sezone 1980-81 i dobio novo ime Calgary Flames.

Osnovan: Sezona NHL 1972-73 NHL1972
Danas poznat: Calgary Flames (1980 do danas)
Arena: The Omni
Dresovi: Domaći teren: bijeli s crvenim i žutim prugama; Gostovanja: crveni s bijelim i žutim prugama
Dizajn loga: Domaći teren: crveno "A" sa stiliziranim plamenovima; Gostovanja: bijelo "A" sa stiliziranim plameovima; "Plamteće A"
Osvojenih prvenstava: nijedno
Ime: Po spaljivanju Atlante od strane vojske Unije tokom američkog građanskog rata.

Nastanci 1972.
Prestanci 1980.
Američki klubovi u hokeju na ledu
Bivši klubovi hokeja na ledu
Sport u Atlanti
Historija Atlante
Miljenko Smoje

Miljenko Smoje (Split, 14. veljače 1923. – Split, 25. listopada 1995.), jugoslavenski novinar i književnik.

Smoje se rodio u siromašnoj porodici težaka u Splitu. Odrastao je u četvrti Varoš tradicionalno poznatoj po simpatijama za anarhizam, socijalizam, komunizam i druge lijeve političke pokrete. To će imati snažan utjecaj na Smojin opus stvorivši kod njega simpatije za malog čovjeka i krajnji prezir prema svakom autoritetu.

Smoje je 1941. završio gimnaziju, a nedugo potom je u aprilskom ratu pala Kraljevina Jugoslavija, a Split i okupiran i anektiran od fašističke Italije. Smoje se nakon toga priključio antifašističkom pokretu otpora, kao i Komunističkoj partiji Jugoslavije. Međutim, njegova buntovna priroda ga je dovela do toga da vrlo brzo bude isključen iz Partije. Smoje je to svejedno preživio, isto kao i kraće pritvaranje od strane fašističkih vlasti.

Nakon rata je Smoje kraće vrijeme radio kao učitelj, da bi od 1950. godine počeo raditi kao novinar u splitskom dnevnom listu Slobodna Dalmacija. Vrlo brzo je otkrio svoj talent za pisanje reportaža u kojima bi, uz veliku dozu humora, i vješto korištenje čakavskog dijalekta, opisivao život malog čovjeka u Dalmaciji.

Smoje je postao jedan od najuglednijih novinara tadašnje Hrvatske i Jugoslavije, ali je njegovoj slavi ipak najviše doprinio rad na humorističkoj TV-seriji Naše malo misto iz 1970. godine, koja je burne ekonomske, političke i kulturne promjene prije, za vrijeme i poslije drugog svjetskog rata pokazala kroz prizmu malih ljudi u dalmatinskom gradiću. Serija je 1982. godine dobila i filmski nastavak u obliku igranog filma Servantes iz Malog mista.

Smoje je 1979. godine otišao u mirovinu, ali je za Slobodnu Dalmaciju nastavio pisati kolumnu Dnevnik jednog penzionera.

Dvije godine kasnije je prema vlastitoj knjizi napisao scenarij za Velo misto, TV-seriju koja je obrađivala historiju Splita iz 1910. do 1947. godine, a koja se ponekad koristi i kao neslužbena historija prvih godina nogometnog kluba Hajduk. Iako je serija bila predmetom snažne cenzure od tadašnjih komunističkih vlasti, doživjela je veliku popularnost i kult-status koji traje i danas.

Za vrijeme raspada Jugoslavije Miljenko Smoje se postavio kao žestoki protivnik hrvatskog nacionalizma, i kao takav je nakon dolaska Franje Tuđmana i HDZ-a postao nepoćudna osoba, a njegov opus skinut s programa državne televizije. Nakon što je Slobodna Dalmacija godine 1993. kontroverznom privatizacijom prešla u ruke Tuđmanovog pristaše Miroslava Kutle, Smoje je postao kolumnist satiričnog tjednika Feral Tribune gdje je pisao sve do svoje smrti.

Smoje je nepoćudnim prestao biti tek 1998. godine kada je Hrvatska televizija konačno odlučila reprizirati Velo misto, a nakon višegodišnjih napora su splitske gradske vlasti odlučile da se Smoji podigne spomenik.

Bibliografija 
 Hajdučka legenda (1971.)
 Kronika o našem Malom mistu (1971.)
 Dalmatinska pisma (1976.)
 Velo Misto (1981.)
 Dnevnik jednog penzionera (1981.)
 Libar Miljenka Smoje (1981.)
 Pasje novelete (1995.).

Vanjske veze 
 

Jugoslavenski novinari
Jugoslavenski pisci
Dobitnici nagrade Otokar Keršovani
Biografije, Split