alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Szczęsna

Szczęsna — staropolskie imię żeńskie. Wywodzi się od słowa "szczęśliwa". Żeński odpowiednik imienia Szczęsny; jest uważana za odpowiednik znaczeniowy łacińskiego imienia Feliksa, Felicja. Patronem tego imienia jest św. Zygmunt Szczęsny Feliński

Szczęsna imieniny obchodzi 17 września.

Zobacz też 
 Szczęsny – męski odpowiednik tego imienia

Przypisy

Bibliografia 

 
 

Żeńskie imiona słowiańskie
Szczęsny

Szczęsny – imię męskie pochodzenia polskiego, po raz pierwszy notowane w 1422 roku. Wywodzi się od słowa „szczęśliwy” i jest uważane za odpowiednik znaczeniowy łacińskiego imienia Feliks i greckiego Makary. Patronem tego imienia jest święty Zygmunt Szczęsny Feliński, wspominany 17 września.

Szczęsny imieniny obchodzi 17 września (dawniej 30 sierpnia).

Znane osoby noszące imię Szczęsny:
 Szczęsny Bronowski – lekarz internista, dyrektor Szpitalu Św. Ducha w Warszawie, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Stomatologicznej w Warszawie
 Szczęsny Dettloff – polski historyk sztuki, duchowny katolicki
 Szczęsny Firlej – poseł do Sejmu Krajowego Galicji, c.k. rotmistrz z Siennowa
 Andrzej Szczęsny Cukrowski – polski chemik
 Antoni Szczęsny Godlewski, pseud. Antek Rozpylacz – uczestnik powstania warszawskiego
 Jan Szczęsny Herburt – starosta dobromilski, mościcki oraz wiszeński, polski pisarz polityczny, wydawca, dyplomata, poseł na Sejm 
 Stanisław Szczęsny Potocki – wojewoda ruski od 1782
 Wojciech Szczęsny Kaczmarek – poznański działacz samorządowy, prezydent Poznania w latach 1990–1998
 Szczęsny Kościesza Wroński – polski poeta i prozaik, animator kultury

Zobacz też 
 Szczęsna – żeński odpowiednik tego imienia

Przypisy 

Męskie imiona słowiańskie
Tekla

Tekla – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „sławiąca Boga” ( „Bóg” i  „sława”).

Tekla imieniny obchodzi: 30 sierpnia, 23 września, 7 października i 15 października.

Osoby noszące imię Tekla 

 św. Tekla – uczennica św. Pawła Apostoła.
 Tekla – cesarzowa bizantyńska.
 Tekla Bądarzewska-Baranowska – polska pianistka i kompozytorka.
 Tekla Ratomska – matka Tadeusza Kościuszki
 Tekla Justyna Chopin – matka Fryderyka Chopina.
 Tekla Juniewicz – polska superstulatka, najstarsza osoba w historii Polski.

Postacie fikcyjne noszące imię Tekla 

 Tekla – pajęczyca z serialu animowanego Pszczółka Maja
 Tekla Wagnerówna – postać z serialu Alternatywy 4
 dr Tekla – postać z filmu fabularnego Seksmisja

Zobacz też 
 (586) Thekla

Przypisy 

Żeńskie imiona greckie
Maszynoznawstwo mechaniczne

Maszynoznawstwo mechaniczne - jedna z podstawowych dziedzin wiedzy inżynierii mechanicznej zajmująca się nauką projektowania i eksploatacji maszyn tradycyjnie będących domeną inżynierii mechanicznej:

 silników spalinowych
 przenośników cieczy
 sprężarek
 urządzeń dźwigowo-transportowych
 maszyn budowlanych
 maszyn rolniczych
 środków transportu
 obrabiarek

Zobacz też
 maszynoznawstwo energetyczne
 maszynoznawstwo elektryczne
 maszynoznawstwo górnicze
 podstawy konstrukcji maszyn
Idzi

Idzi – imię męskie pochodzenia greckiego. Jest spolszczeniem łacińskiego imienia Aegidius, „Egidiusz”, o źródłosłowie greckim. 

Idzi imieniny obchodzi 10 stycznia, 7 lutego, 23 kwietnia, 14 maja i 1 września.

Osoby o tym imieniu 
 Egidiusz – rzymski wojskowy z V wieku
 Święty Idzi (zm. VII wiek) – święty, opat, wspomnienie 1 września
 Idzi z Asyżu (1262) – święty, wyznawca, wspomnienie 23 kwietnia
 Idzi Maria od św. Józefa (zm. 7 lutego 1812) – święty, zakonnik, wspomnienie 7 lub 8 lutego (w Polsce)
 Idzi Rzymianin – filozof, pedagog
 Idzi z Tuskulum – legat papieski żyjący w XII wieku
 Gil Álvarez de Albornoz – kardynał hiszpański
 Gillis Bildt (1820-1894) – szwedzki polityk i dyplomata, baron
 Gil Eanes – XV-wieczny żeglarz portugalski
 Giles Foden (ur. 1967) – brytyjski pisarz, autor powieści historycznych z akcją osadzoną w Afryce
 Egidijus Meilūnas – litewski dyplomata, od 2004 roku ambasador w Warszawie
 Idzi Matyśkiewicz – polski działacz społeczny, polityk ruchu ludowego
 Idzi Panic – polski historyk, mediewista, profesor Uniwersytetu Śląskiego
 Idzi Radziszewski – duchowny, współzałożyciel KUL
 Berry van Aerle, właśc. Hubertus Aegidius Hermanus van Aerle – holenderski piłkarz.

Przypisy 

Męskie imiona greckie
Bronisława

Bronisława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Broni- („bronić, strzec”) i -sława („sława”). Być może znaczyło „ta, która broni sławy”. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku.

Bronisława imieniny obchodzi 1 września, na pamiątkę bł. Bronisławy.

Męskie odpowiedniki: Bronisław, Bronsław, Barnisław, Brunisław

Odpowiedniki w innych językach:
 esperanto: Braonislava
Znane kobiety o imieniu Bronisława:
 Bronisława Ludwichowska
 Bronisława Wajs-Papusza
 Bronisława Ostrowska
 Bronisława Niżyńska
 Bronisława Kowalska
 Bronisława Wierusz-Kowalska
 Bronisława Orawiec-Löffler

Przypisy

Bibliografia 
 

Żeńskie imiona słowiańskie
Erazma

Erazma — imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Erazm, wywodzącego się od greckiego Erasmōs, co oznacza „godny miłości, miły”. 

Patronką tego imienia w Kościele katolickim jest św. Erazma, wspominana razem ze św. Dorotą, Eufemią i Teklą. 

Erazma imieniny obchodzi 3 września.

Przypisy

Bibliografia 
 

Żeńskie imiona greckie
Rozalia

Rozalia – imię żeńskie o niejasnej etymologii. Być może pochodzi od łacińskich słów rosa (róża) i lilium (lilia) lub od samego słowa rosa. Możliwe jest także pochodzenie germańskie, od germańskich imion dwuczłonowych z pierwszym członem Roz- (Hros-), zob. Rozalinda, Rozamunda, Rozwita.

Rozalia imieniny obchodzi: 
 27 stycznia, jako wspomnienie bł. Rozalii du Verdier de la Soriniere,
 7 lutego, jako wspomnienie bł. Rozalii Rendu,
 4 września, jako wspomnienie św. Rozalii.

Znane osoby o imieniu Rozalia 
 Rosalía de Castro
 Rozalia Celakówna
 Rozalia Lubomirska
 Rozalia Mancewicz
 Rozalia Nusbaum-Hilarowicz
 Rozalia Rendu
 Rozalia Rybacka
 Rosalie van Breemen

Postacie fikcyjne 
 Rosalie Hale – jedna z drugoplanowych postaci sagi Zmierzch Stephenie Meyer będąca wampirzycą.
 Rozalia Kiepska – babka Kiepska z serialu Świat według Kiepskich (jej "prawdziwe" nazwisko to Rozalia Wspaniała)

Zobacz też 
 Kościół św. Rozalii w Paryżu
 Rozalinowo
 Rozalinów
 (314) Rosalia

Imiona żeńskie
SQL Slammer

SQL Slammer – robak, który 25 stycznia 2003 zainfekował serwery Microsoft SQL na całym świecie.

Cechą szczególną SQL Slammera była niespotykana dotychczas szybkość rozprzestrzeniania się.
Tempo podwajania liczby zainfekowanych komputerów wynosiło ok. 8 i pół sekundy, w porównaniu z 37 minutami w przypadku Code Red.

Ponieważ dziura wykorzystywała pakiety UDP zamiast bardziej tradycyjnych TCP, pojedynczy pakiet mógł przejąć podatny komputer, a ponadto robak nie musiał śledzić losu wysłanych pakietów, co umożliwiło mu wysyłanie ich w niespotykanym dotychczas tempie. Co prawda TCP również umożliwia wysyłanie pakietów bez śledzenia ich losu, za pomocą procedury Reverse SYN dostępnej m.in. w Paketto Keiretsu, jednak jest to o wiele bardziej skomplikowana procedura i żaden robak jak dotychczas z tego nie korzystał.

Ten sposób działania umożliwił robakowi generowanie gigantycznego ruchu w sieci, rzędu wielu gigabajtów na sekundę.

Microsoft w lipcu 2002 wypuścił patcha, który łatał tę dziurę, jednak potem kolejny patch ponownie ją otwierał. Większość administratorów serwerów opartych o ten produkt Microsoftu jednak nie zaaplikowała ani jednego, ani drugiego z nich, włącznie z niektórymi administratorami wewnątrz Microsoftu.

Ponieważ główne straty powstały nie w wyniku przejęcia serwerów MS SQL, ale w wyniku wygenerowania ogromnego ruchu w sieci, ofiarami którego padły w większości zupełnie inne serwery, bardzo trudno było takiemu atakowi przeciwdziałać.

Zobacz też 
Mydoom
Sasser

Robaki komputerowe
Bratumił

Bratumił, Bratomił, Bratmił, (zniem.) Bretomił, Bretmił – staropolskie imię męskie, złożone z członów Bratu- ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i -mił ("miły"). Znaczenie imienia: "miły swoim bliskim".

Żeńskie formy: Bratumiła, Bratomiła, Bratmiła.

Bratumił imieniny obchodzi 8 września i 18 października.

Męskie imiona słowiańskie
Klementyna

Klementyna – żeński odpowiednik imienia Klementyn. Imieniny obchodzi 21 października, na cześć św. Klementyny, jednej z towarzyszek św. Urszuli, oraz 29 listopada, na cześć bł. Marii Klementyny Anuarity Nengepety.

Znane osoby noszące to imię:
 Klementyna z Tańskich Hoffmanowa,
 Klementyna Orleańska – księżniczka francuska, księżna Saksonii
 Maria Klementyna Sobieska
 Clementina Hawarden – brytyjska fotografka
 Clementine Ford − amerykańska aktorka
 Klementyna Umer – polska aktorka dubbingowa i lektorka

Utwory artystyczne związane z tym imieniem:
 "Oh My Darling, Clementine" - amerykańska pieśń ludowa typu western folk ballad

Inne:
 Clementine – postać z gry The Walking Dead
 (252) Clementina

Żeńskie imiona łacińskie

fr:Clémentine (homonymie)#Prénom
Radosława

Radosława, Radsława, Redsława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu Rado- (motywowanego przez rad – „być zadowolonym, chętnym, cieszyć się” lub radzić – „troszczyć się, dbać o coś”) oraz członu -sława („sława”). Może ono oznaczać „tę, która troszczy się o sławę” albo „tę, która jest chętna do zdobycia sławy”. W źródłach polskich poświadczone w XII wieku.

Do staropolskich form pochodnych tego imienia zaliczają się również m.in.: Racsława, Racława, Ratsława, Recsława, Recława, Retsława, Rasława i Radochna.

Potocznie: Radka

Radosława imieniny obchodzi: 8 września i 9 września.

Męskie odpowiedniki: Radosław, Redosław, Radsław, Redsław.

Bibliografia 
 

Żeńskie imiona słowiańskie
Aureliusz

Aureliusz – imię męskie pochodzące od nazwy rzymskiego rodu Aurelia, która z kolei pochodzi od łacińskiego aureolus – "złocisty", co mogło znaczyć także "wspaniały". Imię to posiada licznych świętych patronów.

Łacińskie Aurelius mogło być używane jako imię (praenomen) i nazwisko (gentilicium) od Aureliana.

Obocznym imieniem jest Aureli.

Aureliusz imieniny obchodzi: 26 kwietnia, 20 lipca, 27 lipca 10 czerwca, 9 września, 13 września, 20 października, 12 listopada (data 12 listopada dotyczy Aureliusza lub Aureliana) i 16 listopada.

Żeńskim odpowiednikiem jest Aurelia.

Znane osoby noszące imię lub nazwisko Aureliusz:
 Aureliusz z Kartaginy – biskup z V w.
 św. Aureliusz – męczennik z Axiopolis (wspomnienie 26 kwietnia)
 św. Aureliusz – biskup z Armenii (wspomnienie 9 października lub daw. 13 września)
 Charles Aurelius Smith – amerykański polityk, działacz Partii Demokratycznej
 Marek Aureliusz – rzymski cesarz

Zobacz też:

 Aurelian (imię)

Przypisy 

Męskie imiona łacińskie
Pulcheria

Pulcheria – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "piękna", "szlachetna".

Pulcheria imieniny obchodzi: 10 września.

 Pulcheria – córka cesarza Teodozjusza I Wielkiego
 Pulcheria – córka cesarza Arkadiusza (399–453)

Żeńskie imiona łacińskie
Sylwin

Sylwin – imię męskie, forma żeńska to Sylwina
 Sylwin – minerał z gromady halogenków.
Tableau (system dowodzenia twierdzeń)

Tableau (l. mn. tableaux) – system automatycznego dowodzenia twierdzeń
polegający na konstruowaniu „drzewa” – w jego korzeniu umieszczamy formułę, której sprzeczność chcemy wykazać, mianowicie zaprzeczenie formuły, której tautologiczność chcemy wykazać.

Następnie na końcu dowolnej „gałęzi”:
 jeśli w jakimkolwiek miejscu „gałęzi” mamy  możemy dodać 
 jeżeli w „gałęzi” znajduje się  możemy umieścić  a pod nim 
 gdy w pewnej części „gałęzi” jest  możemy wstawić rozgałęzienie:  z jednej strony,  z drugiej,
 ...,
 itd., w zależności od logiki.

Jeśli w dowolnej „gałęzi”, dla dowolnego  jest jednocześnie  i  oznacza to, iż otrzymaliśmy sprzeczność i gałąź ta jest zamknięta, a więc możemy pominąć tę gałąź w dalszych rozważaniach. Jeśli zamknęliśmy wszystkie gałęzie, oznacza to, że dana formuła jest sprzeczna.

Automatyczne dowodzenie twierdzeń
Edda

Edda – imię żeńskie
 Edda starsza (Edda poetycka) – najstarszy zabytek literatury islandzkiej
 Edda młodsza (Edda prozaiczna) – późniejsza wersja tej opowieści
 Edda (isl. Edduverðlaunin) – najważniejsza islandzka nagroda filmowa i telewizyjna
 Edda Művek – węgierska grupa muzyczna
Kamila

Kamila, Kamilla – żeński odpowiednik imienia Kamil, pochodzenia łacińskiego. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Kamila w 2009 r. zajmowała 41. miejsce w grupie imion żeńskich. W 2001 roku imię z podwójnym L nosiło 4107 osób, z pojedynczym – 90 900. Forma Kamilla budzi wątpliwości normatywistów; jest notowana w Nowym słowniku poprawnej polszczyzny pod redakcją Andrzeja Markowskiego, ale z zastrzeżeniem, że jest to forma niezalecana. 

W innych językach:
 wł. Camilla
 ang. Camille
 biał. Kamilia
 czes. Kamila
 fr. Camille
 lit. Kamilè
 niem. Camilla
 arab. Kamila
 jap. Kamiira

Kamila imieniny obchodzi 31 maja i 16 września.

Osoby o tym imieniu: 
 św. Kamila Baptysta Varano – włoska klaryska i święta katolicka
 św. Kamila z Carcassonne – francuska święta katolicka, lokalnie czczona w Tuluzie
 św. Kamila z Auxerre – (zm. 457) francuska święta katolicka, uczennica św. Germana, biskupa Auxerre
 Kamilla Baar – polska aktorka
 Camilla Belle – amerykańska aktorka
 Camila Cabello – amerykańska piosenkarka 
 Kamila (Camilla Parker Bowles) – królowa Wielkiej Brytanii, obecna żona króla Karola III
 Kamila Chudzik – polska lekkoatletka
 Kamila Gasiuk-Pihowicz – posłanka
 Camille Gottlieb – córka księżniczki Monako Stefanii
 Kamila Kamińska – polska aktorka
 Camilla Läckberg – szwedzka pisarka
 Kamila Lićwinko – polska lekkoatletka
 Camille Muffat – francuska pływaczka
 Camille Pin – francuska tenisistka
 Kamila Skolimowska – polska lekkoatletka
 Kamiła Walijewa – rosyjska łyżwiarka figurowa

Kamila w literaturze i sztuce 
 Kamilla, bohaterka Eneidy Wergiliusza – dziewczyna biegająca tak szybko, że mknąc przez taflę wody unosiła się nad nią, a nie moczyła w niej stóp.
 Kamila Zagartowska – bohaterka powieści Kollokacja J. Korzeniowskiego (1847)
 Kamilla – bohaterka dramatu Nie igra się z miłością A. de Musseta (1834)
 Kamilla – bohaterka sztuki S. Dobrzańskiego Żołnierz królowej Madagaskaru (1879)
 Kamila – powieść Ewy Barańskiej

 Camila Torres – bohaterka serialu Violetta

Przypisy 

Żeńskie imiona łacińskie

la:Camilla
System Hilberta

System Hilberta – dowolny system automatycznego dowodzenia twierdzeń, w którym występuje pewien zbiór aksjomatów i reguł dowodzenia, a dowód składa się z ciągu formuł będących albo aksjomatami, albo formułami wyprowadzonymi z poprzednich formuł na podstawie reguł dowodzenia, z których ostatnia jest właśnie formułą którą chcemy dowieść. Jest to wnioskowanie w przód w przeciwieństwie do wnioskowania w tył znanego z innych systemów dowodzenia.

Istnieje wiele Systemów Hilberta do różnych logik i dla jednej logiki.

Podstawową regułą dowodzenia w większości z nich jest modus ponens:
 jeśli  i  to 

Ponadto zwykle dodaje się regułę substytucji:
 jeśli dana jest pewna formuła, to wolno dopisać formułę powstałą przez podstawienie dowolnej formuły za wszystkie wystąpienia pewnej zmiennej.

Zamiast skończonej liczby aksjomatów dopuszcza się skończoną liczbę schematów aksjomatu, czyli w istocie nieskończenie wiele aksjomatów.

Przykład 
Załóżmy, że mamy regułę modus ponens i dwa schematy aksjomatu:
 
 

Udowodnijmy teraz, że 
Z schematu 1 podstawiając  
 

Z schematu 1 podstawiając  
 

Z schematu 2 podstawiając  
 

Z drugiej i trzeciej formuły i modus ponens:
 

Z pierwszej i czwartej formuły i modus ponens:
 

Co miało zostać udowodnione.

Automatyczne dowodzenie twierdzeń
Modus ponens

Prawa klasycznego rachunku zdań oraz schemat wnioskowania modus ponendo ponens
Zwłaszcza w terminologii obcojęzycznej reguły odrywania

Zobacz też  
 modus tollendo ponens
 modus ponendo tollens
 modus tollendo tollens

Zwroty łacińskie
Wnioskowanie w tył

Wnioskowanie w tył – działanie regresywne (Modus Tollendo Tollens). Polega na tym, że wychodzimy od tego, co chcemy udowodnić i idziemy w kierunku aksjomatów.

Czyli żeby udowodnić  udowadniamy   i tak dalej, aż dojdziemy do aksjomatów. Nie wiemy czy idziemy w dobrym kierunku, ale ponieważ aksjomaty znamy z góry, możemy zaplanować algorytm tak, żeby raczej zachowywał odpowiedni kierunek. Jest to duża przewaga nad wnioskowaniem w przód, jako że w tamtym przypadku znajomość aksjomatów okazuje się niewystarczająca do skutecznej optymalizacji.

Wnioskowanie w tył często stosuje się w systemach ekspertowych do automatycznego dowodzenia twierdzeń.

Logika matematyczna
Dezyderiusz

Dezyderiusz (imię)
 Dezyderiusz Akwitański – książę Akwitanii
 Dezyderiusz – król Longobardów w latach 757–774
 Dezyderiusz – opat klasztoru na Monte Cassino
 Dezyderiusz – święty chrześcijański, męczennik, zm. w 305 r.
 Dezyderiusz z Vienne – święty chrześcijański, męczennik, zm. w 607 r.
Schemat aksjomatu

Schemat aksjomatu – pewien nieskończony zbiór aksjomatów, który można w łatwy sposób przedstawić, zwykle w logice wyższego rzędu.

W matematyce przeznaczonej dla ludzi nie ma właściwie znaczenia czy traktujemy coś jako aksjomat wyższego rzędu czy jako schemat aksjomatu, jednak czasem chcemy koniecznie ograniczyć rząd logiki, np. żeby dowodzić coś o pewnych systemach formalnych, np. systemach automatycznego dowodzenia twierdzeń.

Automatyczne dowodzenie twierdzeń
Logika matematyczna
Lamberta

Lamberta - żeński odpowiednik imienia Lambert.

Lamberta imieniny obchodzi: 14 kwietnia, 26 maja, 22 czerwca, 22 sierpnia i 17 września.

Żeńskie imiona germańskie
Ryszarda

Ryszarda – żeński odpowiednik imienia Ryszard.

Ryszarda imieniny obchodzi 18 września, jako wspomnienie św. Ryszardy Szwabskiej.

Znane osoby noszące imię Ryszarda:
 Ryszarda Hanin – polska aktorka
 Ryszarda Szwabska – cesarzowa, święta katolicka
 Ryszarda Racewicz – polska śpiewaczka operowa
 Ryszarda Rurka – polska lekkoatletka

Żeńskie imiona germańskie
Stefania

Stefania – żeński odpowiednik imienia Stefan.

Stefania imieniny obchodzi 2 stycznia, 14 maja i 18 września.

Znane osoby o imieniu Stefania:
 Stefania Adamaszkówna
 Stefania Belmondo
 Stefanie Böhler
 Stéphanie Frappart
 Stefania Grimaldi
 Stefania Grodzieńska
 Stefani Joanne Angelina Germanotta – znana jako Lady Gaga
 Stefanie Heinzmann
 Stefanie Köhle
 Stefania Liberakakis
 Štěpánka Mertová (1930–2004) – czechosłowacka lekkoatletka, dyskobolka, medalistka mistrzostw Europy w 1958
 Stefanie Schuster
 Stefanie Scott
 Stefania Sempołowska
 Stefania Toczyska
 Stefania Wojtulanis-Karpińska
 Stefania Woytowicz
 Steffi Graf
 Stefka Kostadinowa
 Stephanie Brunner
 Stephanie Venier
 Stephanie Waring

Przypisy 

Żeńskie imiona greckie
Fausta

Fausta - żeński odpowiednik imienia Faust. Łacińska grupa, od której imię to pochodzi (faustus — "błogi, pomyślny", ale także faveo, favi, fautum — "sprzyjać, być przychylnym") nie ma pochodzenia indoeuropejskiego oraz pewnych odpowiedników w żadnym języku indoeuropejskim.

Fausta imieniny obchodzi 20 września.

Znani ludzie noszący imię Fausta:

 Fausta - żona cesarza rzymskiego Konstantyna I Wielkiego
 Fausta Morganti
 Fausta Quintavalla

Przypisy 

Żeńskie imiona łacińskie
Filipina

Filipina – żeński odpowiednik imienia Filip. Patronką tego imienia jest św. Róża Filipina Duchesne (1769–1852).

Filipina imieniny obchodzi 21 sierpnia, 20 września i 18 listopada.

Znane osoby noszące imię Filipina:
 Filipina Brzezińska (1800–1886) – polska kompozytorka i pianistka

Przypisy 

Żeńskie imiona greckie
Oleg

Oleg – imię męskie pochodzenia skandynawskiego (staronordyjskiego).

Do języka polskiego imię to zapożyczono z rosyjskiego. Występuje ono także w innych językach wschodniosłowiańskich, a wywodzi się tam ze staroruskiego , zapożyczonego z kolei ze staronordyjskiego  (por. staronorweskie heill „cieszący się pomyślnością, szczęśliwy”,  „święty”).

W roku 1994 imię to nosiło 321 Polaków, natomiast w roku 2001 – 444.

Żeńskim odpowiednikiem jest Olga.

Oleg imieniny obchodzi: 14 stycznia, 7 maja, 8 czerwca, 11 września.

Odpowiedniki w innych językach 
 angielski: brak
 białoruski: Алег (Aleh)
 francuski: Oleg
 hiszpański: Oleg
 łacina: Oleg
 niemiecki: Helgi, Oleg
 rosyjski: Олег (Oleg)
 ukraiński: Олег (Ołeh)
 włoski: Oleg

Znane osoby noszące imię Oleg 
 Oleg Antonow – radziecki konstruktor lotniczy.
 Oleg Pieńkowski (ur. 23 kwietnia 1919, zm. 1963) – wysoki oficer radzieckiego wywiadu wojskowego, aresztowany pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w 1962 roku i następnie stracony.
 Oleg Svátek – czeski generał, uczestnik obu wojen światowych.

Władcy 
 Oleg Mądry
 Oleg Michał
 Oleg Światosławowic

Przypisy 

Męskie imiona germańskie
Libert

Libert – alternatywna forma imienia Liberat.

Libert imieniny obchodzi 7 kwietnia i 23 września.

Zobacz też: Święty Libert

Męskie imiona łacińskie
Aurelia

Aurelia – imię żeńskie pochodzące od nazwy rzymskiego rodu Aurelia, która z kolei pochodzi od łacińskiego  – "złocisty", "złoty", co mogło znaczyć także "wspaniały". Imię to posiada licznych świętych patronów. 
Aurelia imieniny obchodzi: 15 października, 16 października, 25 listopada i 2 grudnia.

Znane osoby noszące imię Aurelia:
 Aranka Kiszyna – adwokat, doktor praw
 Aurelia Kotta – matka Juliusza Cezara
 Aurelia Trywiańska – lekkoatletka
 Aurelia z Anagni – święta Kościoła katolickiego
 Aurelia Arambarri Fuente – błogosławiona Kościoła katolickiego
Inne:
 planeta Aurelia.

Męskie odpowiedniki: Aureliusz, Aureli

Odpowiedniki w innych językach:
 węgierski – Aurélia, Aranka 
 angielski – Aurelie, Aurelia
 francuski – Aurelie
 hiszpański – Aurelia
  

Żeńskie imiona łacińskie
Gaspar

Gaspar – forma imienia Kacper, m.in. w języku hiszpańskim
 Gaspar – miasto i gmina w Brazylii
 Gaspar – miejscowość na Kubie
 Gaspar – cieśnina w Indonezji
Kleofas

Kleofas – imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało ono przez skrócenie  (Kleopatros), które stanowi złożenie członów κλεος (kleos) „chwała, sława” i πατρος (patros) „ojca, ojcowska” (zob. też Kleopatra).

W chrześcijaństwie patronem tego imienia jest św. Kleofas (Kleopas), uczeń Jezusa Chrystusa, który jako jeden z pierwszych po Marii Magdalenie widział Go po zmartwychwstaniu. 

Kleofas imieniny obchodzi 25 września.

Osoby noszące imię Kleofas 
 Michał Kleofas Ogiński – kompozytor polski
 Kleofas Ławrynowicz –  działacz polonijny w Federacji Rosyjskiej
 Kleofas Fakund Pasternak – pseudonim literacki Józefa Ignacego Kraszewskiego

Zobacz też 
 Kopalnia Węgla Kamiennego „Kleofas”

Przypisy 

Męskie imiona greckie
Kleopatra (imię)

Kleopatra – imię żeńskie pochodzenia greckiego (Κλεοπατρα), oznaczające tyle co „ojcowska chwała”. Złożone jest ono z członów κλεος (kleos) – „chwała, sława” i πατρος (patros) – „ojcowska, należąca do ojca”. Patronką tego imienia jest św. Kleopatra żyjąca w IV wieku.

Kleopatra imieniny obchodzi 19 października.

Znane osoby o imieniu Kleopatra:
 Kleopatra I, królowa Egiptu
 Kleopatra VII
 Kleopatra Thea, królowa państwa Seleucydów, panująca w latach 126–121 p.n.e.
 Kleopatra z Macedonii (Królowa Epiru)

Żeńskie imiona greckie
Dedukcja naturalna

Dedukcja naturalna – bardzo intuicyjny i generujący dowody system dowodzenia twierdzeń, bazujący na systemach Hilberta.

Dowód to lista formuł objętych oknami.

Operacje w bardzo prostej wersji to:
 dodanie założenia, otwiera to okno,
 przepisanie dowolnego aktywnego założenia,
 zamknięcie okna, dodaje się za oknem formułę „pierwsza formuła okna  ostatnia formuła okna”, wszystkie formuły w oknie są dezaktywowane,
 użycie jednej z reguł dowodzenia (w szczególności modus ponens na dowolnych aktywnych) na dowolnych aktywnych formułach.

Każda formuła leżąca poza oknem, zwykle powstała w wyniku zamknięcia ostatniego okna, jest twierdzeniem.

Okna są wyłącznie graficzną reprezentacją tego co się dzieje.

Przykład 
Udowodnijmy, że 

5.  (eliminacja założenia 1, dezaktywacja 1 i 4)

Dowód tego bardzo prostego twierdzenia jest – właśnie bardzo prosty, co nie zawsze jest prawdą w przypadku innych systemów dowodzenia.

Bardziej rozbudowane wersje 
Przedstawiona tu wersja potrafi tylko dodawać i eliminować implikacje. Bardziej rozbudowane wersje zajmują się też innymi spójnikami, dodając nowe reguły wyprowadzania formuł i zamykania okien.

Automatyczne dowodzenie twierdzeń
Procedura Davisa-Putnama

Procedura Davisa-Putnama – bardzo efektywny system dowodzenia twierdzeń dla rachunku zdań. Istnieją też jego modyfikacje dla rachunku predykatów pierwszego rzędu, jednak są one zwykle mniej wydajne od rezolucji.

Idea jest następująca: negację formuły, którą zamierzamy udowodnić zamieniamy na alternatywę koniunkcji alternatyw literałów, czyli alternatywę CNFów. Taki CNF nazywa się tu zbiorem klauzul, natomiast alternatywa CNFów blokiem.

Następnie usuwamy wszystkie powtórzenia literałów i fałsze, oraz wszystkie klauzule zawierające jednocześnie literał i jego negację lub też prawdę.

Reguły systemu:
 subsumpcja – jeśli w pewnym zbiorze klauzul klauzula C subsumuje klauzulę D, czyli wszystkie literały C występują też w D, to usuwamy D
 jeśli w pewnym zbiorze klauzul jakiś literał występuje tylko pozytywnie lub tylko negatywnie, usuwamy z niego wszystkie klauzule które go zawierają
 jeśli w pewnym zbiorze klauzul jakaś klauzula to pojedynczy literał, usuwamy wszystkie klauzule zawierające ten literał, oraz zaprzeczenie tego literału z wszystkich klauzul zbioru, które go zawierały
 splitting – jeśli w pewnym zbiorze klauzul pewien literał występuje zarówno pozytywnie jak i negatywnie zastępujemy cały zbiór dwoma zbiorami:
 jednym, w którym usunięte zostały wszystkie klauzule zawierające ten literał, oraz wszystkie wystąpienia jego negacji
 drugim, w którym usunięte zostały wszystkie wystąpienia tego literału, oraz wszystkie klauzule zawierające jego negację
 usuwamy każdy zbiór klauzul zawierają klauzulę pustą – klauzula ta usuwa wszystkie inne przez subsumpcje i ma wartość fałsz, a co za tym idzie zbiór klauzul ma wartość fałsz, która jest nieistotna dla bloku będącego alternatywą

Jeśli w bloku nie ma już zbiorów klauzul twierdzenie zostało udowodnione (taki blok, jako alternatywa, jest fałszywy – skoro negacja formuły jest fałszywa, to twierdzenie to jest prawdziwe). Jeśli został jakiś pusty zbiór klauzul, twierdzenie to jest fałszywe (jego zaprzeczenie jest spełnialne).

Automatyczne dowodzenie twierdzeń
Ema (imię)

Ema, Emma – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, od imienia Erma, które było skróconą formą imion zaczynających się od Erm- i Irm-. W języku polskim niemal równie często jest spotykana forma Emma.

Na liście najpopularniejszych polskich imion Ema zajmuje 477 pozycję.

Odpowiedniki w innych językach 
 język angielski – Emma, Emme
 język niemiecki – Emma, Hemma, Imma
 język hiszpański – Ema
 język francuski – Emma
 język włoski – Emma

Imieniny 
Ema i Emma imieniny obchodzi 31 stycznia i 29 czerwca.

Znane osoby noszące imię Emma lub Ema 
 Emma z Gurk (980-1045) – wdowa, święta Kościoła katolickiego (wspomnienie 29 czerwca)
 Emma z Normandii (ok. 988-1052) – królowa Anglii
 Emma Goldman – anarchistka
 Ema Destinnová (właśc. Ema Kittl, 1878-1930) – czeska sopranistka
 Emma Noether – niemiecka matematyczka
 Emma Kirkby – angielska sopranistka
 Emma Lazarus – amerykańska poetka
 Emma Thompson – angielska aktorka
 Emma Bunton – brytyjska piosenkarka, jedna z wokalistek zespołu Spice Girls
 Emma Stone – amerykańska aktorka
 Emma Watson – brytyjska aktorka
 Emma Roberts – amerykańska aktorka
 Emma Pollock – szkocka piosenkarka
 Emma Morano - włoska superstulatka

Postaci fikcyjne 
 Emma – lokomotywa z historii o Kubie Guziku
 Emma – woźna w teatrze z Lata Muminków
 Emma – tytułowa bohaterka mangi autorstwa Kaoru Mori
 Emma – postać z powieści Kobiety autorstwa Zofii Nałkowskiej
 Emma Gilbert – syrena, jedna z głównych bohaterek serialu H2O – wystarczy kropla
 Emma Frost – jedna z bohaterek X-Men
 Emma Bovary – bohaterka powieści Pani Bovary autorstwa Gustawa Flauberta
 Emma Peel – bohaterka miniserialu Rewolwer i melonik
 Emma Woodhouse – bohaterka powieści Emma autorstwa Jane Austen
 Emma Pillsbury – postać z serialu Glee
 Emma Swan – główna bohaterka serialu Dawno, dawno temu
 Emma Verde – bohaterka gry Love Live! School Idol Festival ALL STARS i anime Love Live! Nijigasaki High School Idol Club

Przypisy 

Żeńskie imiona germańskie
Bandżola

Bandżola, bandżolka – instrument muzyczny, odmiana banjo mandolinowego; bardzo popularny w Warszawie przed II wojną światową, używany przez podwórkowe kapele; wyparty przez gitarę.

Pudło rezonansowe bandżoli zbudowane jest podobnie jak w tradycyjnym banjo, natomiast układ strun odpowiada mandolinie (cztery podwójne struny). Technika gry jest taka sama jak dla mandoliny.

Zobacz też 
 Kapela Czerniakowska

Chordofony szarpane
673



Wydarzenia 

 Europa
 Kallinikos z Heliopolis wynalazł  ogień grecki, miotacz ognia
 Arabowie oblegają  Konstantynopol (koniec oblężenia w 678).

673
Paradoks dnia urodzin

Paradoks dnia urodzin – paradoks powstający przy rozwiązaniu następującego problemu:
 Ile minimalnie osób należy wybrać, żeby prawdopodobieństwo znalezienia wśród nich co najmniej dwóch osób obchodzących urodziny tego samego dnia było większe od 0,5.

Rozwiązaniem problemu jest liczba 23. Ta zaskakująco mała liczba osób jest przyczyną określenia „Paradoks dnia urodzin”.

Rozwiązanie nie uwzględnia osób urodzonych 29 lutego i rodzeństw bliźniaczych, które zaburzają statystyczną niezależność dat urodzeń oraz sezonowości rocznej urodzin. Uwzględnienie tych (stosunkowo nieistotnych dla rozwiązania) zjawisk nie zmienia znacząco podanego wyniku.

Analiza problemu 
Prawdopodobieństwo tego, że po losowym przyporządkowaniu każdemu z  obiektów jednej z  etykietek każda etykietka będzie inna, wynosi:
 

dodatkowo
 

Stąd prawdopodobieństwo tego, że istnieją co najmniej dwa obiekty spośród  mające tę samą etykietkę, wynosi:
 

Dla ustalonego  tak zdefiniowana funkcja  ma własności:
 
 jest ściśle rosnąca dla 
  (są to zdarzenia pewne, patrz zasada szufladkowa Dirichleta).

Przedmiotem problemu jest ustalenie dla danego  najmniejszej liczby  dla której zachodzi:
 

Oczywiście nierówności
 

są równoważne.

Rozwiązanie 
Aby rozwiązać problem dla  wystarczy, korzystając ze wzoru , bezpośrednio obliczyć:
 
 

Ponieważ  jest niemalejąca, więc
 
 

Oznacza to, że  spełnia warunki postawione w zadaniu i że jest to najmniejsza liczba o tej własności

Metoda analityczna 
Rozwiązanie problemu polegało między innymi na wykazaniu, że wszystkie liczby naturalne od  począwszy są rozwiązaniami problemu. Ustalenie tej liczby można także przeprowadzić metodą analityczną. Wprawdzie metoda ta nie wykazuje, że  jest najmniejszą liczbą o tej własności, ale pozwala podejść do problemu znacznie ogólniej.

Funkcję  można oszacować od góry następująco:
 

wykorzystano tu nierówność  prawdziwą dla każdej liczby rzeczywistej 

Aby ustalić, dla jakich  zachodzi  wystarczy ustalić, dla jakich  zachodzi nierówność
 

która jest równoważna nierówności kwadratowej zmiennej 
 

Rozwiązując ją dla  otrzymuje się warunek wystarczający na 
 

Podstawienie  daje
 

skąd statystycznie wystarczą 23 osoby.

Ogólnie dla zadanego minimalnego prawdopodobieństwa  z prawej strony nierówności  jest
 

Dlatego potrzebna liczba obiektów  rośnie w przybliżeniu proporcjonalnie do pierwiastka liczby etykietek

Zastosowanie w kryptografii 
Paradoks dnia urodzin ma znaczenie w kryptografii i jest podstawą działania tzw. ataku urodzinowego. Niech dana będzie funkcja skrótu  która zwraca kod o  bitach, czyli daje  możliwych odpowiedzi (jest to moc jej przeciwdziedziny). Jej jakość można ocenić, badając jej jądro, a więc jej kolizje (kolizję tworzą każde dwie znane wiadomości  i  o których wiadomo, że ).

Każdy kwantyl rozkładu liczby prób  potrzebnych do znalezienia kolizji wśród  kodów, spełnia zależność , gdzie  to rząd kwantyla. Średni czas łamania funkcji skrótu (tj. znalezienia kolizji) rośnie więc w przybliżeniu proporcjonalnie do pierwiastka liczby wszystkich możliwych odpowiedzi tej funkcji.

Kryptologia
Paradoksy probabilistyczne
OpenCola

OpenCola – napój gazowany smakiem przypominający Coca-Colę lub Pepsi będący pierwszym na świecie produktem konsumpcyjnym oferowanym od 2001 na licencji GPL.

Zgodnie z duchem open source, producent – kanadyjska firma OpenCola z Toronto – zgodził się na udostępnienie każdemu zainteresowanemu receptury na ten napój. Każdy może też wyprodukować ten napój, dowolnie modyfikować recepturę pod warunkiem, że sam przepis pozostanie jawny.

Napój miał w zamierzeniu stanowić część akcji promującej ideę oprogramowania open source, jednak od pewnego momentu produkt zaczął żyć swoim własnym życiem, a firma stała się bardziej znana ze względu na napój, niż z oferowanego dotychczas oprogramowania.

Początkowo na puszkach pojawiał się napis „Sprawdź źródło na opencola.com”. Od czasu gdy firma zmieniła strategię promocji swoich produktów, recepturę napoju można uzyskać jedynie za pośrednictwem poczty elektronicznej. 

Podobnie jak wolne oprogramowanie, pomysł na wszelkie produkty tego rodzaju, zyskał zwolenników wśród osób, które kładą nacisk na swobodę wymiany idei, a negatywnie oceniają ideę „własności intelektualnej” i prywatnego dostępu do wiedzy.

Zyskał też uznanie wśród przeciwników polityki wielkich korporacji.

Wywołał również dyskusję na temat tego, w jakich obszarach ludzkiej działalności da się z powodzeniem zastosować ideę open source.

OpenCola nie stała się komercyjnym zagrożeniem dla żadnego z gigantów takich jak Coca-Cola czy Pepsi; sprzedano około 150 000 puszek napoju.

Zobacz też 
 wolne oprogramowanie
 wolna dokumentacja

Przypisy

Linki zewnętrzne 

 Przepis na napój Open Cola

Cola
Otwarte oprogramowanie
Charles Cornwallis (1. markiz Cornwallis)

Charles Cornwallis (ur. 31 grudnia 1738 w Grosvenor Square, w Londynie, zm. 5 października 1805 w Ghazipur, Indie Brytyjskie) – brytyjski polityk, gubernator Indii w latach 1782–1782, 1786–1794 i w 1805 roku.

Życiorys 
Pochodził z jednego z najbardziej szacownych brytyjskich rodów szlacheckich. Był synem Charlesa Cornwallisa, 1. hrabiego Cornwallis, i Elizabeth Townshend, córki 2. wicehrabiego Townshend. Od 1753 r. nosił tytuł grzecznościowy „wicehrabiego Brome”. Studiował w Clare College na Uniwersytecie Cambridge. Rozpoczął studia w akademii wojskowej w Turynie, które jednak rzucił, by wziąć udział w wojnie siedmioletniej. W 1760 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Eye. Po śmierci ojca odziedziczył tytuł 2. hrabiego Cornwallis i zasiadł w Izbie Lordów.

W 1776 r. wypłynął do Ameryki, by walczyć przeciwko wojskom Waszyngtona. Wziął udział w kilku ważnych bitwach tej wojny. Był zastępcą kolejnych głównodowodzących. W 1777 r. zdobył Filadelfię, w 1780 r. Charleston, 16 sierpnia 1780 rozbił armię gen. Gatesa w bitwie pod Camden, ale 19 października 1781 r. pod Yorktown poddał się Waszyngtonowi, kończąc tym samym brytyjską dominację nad koloniami. Jedną z przyczyn klęski była nieufność, jaką darzyli siebie nawzajem Cornwalis i głównodowodzący sił brytyjskich w Ameryce Henry Clinton.

Po wojnie wrócił do Wielkiej Brytanii. W 1782 r. zaoferowano mu objęcie stanowiska gubernatora generalnego Indii. Wskutek sprzeciwu części polityków nie rozpoczął sprawowania urzędu i w 1783 r. formalnie zrezygnował z tej funkcji. W tym samym roku został konstablem Londynu. W roku 1786 ponownie został gubernatorem Indii. Zreformował tamtejszą administrację i zdusił powstanie Tipu Sultana. W 1786 r. otrzymał Order Podwiązki, a w 1792 r. został 1. markizem Cornwallis.

W 1794 r. powrócił do Wielkiej Brytanii. W latach 1795–1801 był generałem artylerii. 11 lutego 1797 r. został lordem namiestnikiem Irlandii i dowódcą sił zbrojnych w tym kraju. Zdławił tam rebelię. Brał udział w tworzeniu aktu unii, który zjednoczył parlamenty Wielkiej Brytanii i Irlandii.

Był jednym z autorów Traktatu z Amiens, który tymczasowo zakończył wojnę z Francją. W 1805 r. ponownie został gubernatorem Indii. Zmarł trzy miesiące po objęciu stanowiska. Tytuły parowskie odziedziczył jego najstarszy syn, Charles.

Linki zewnętrzne 
 
 Find-A-Grave

Absolwenci Clare College (Cambridge)
Ambasadorowie Wielkiej Brytanii we Francji
Arystokracja brytyjska
Brytyjscy administratorzy kolonialni
Brytyjscy generałowie
Gubernatorzy generalni Indii
Odznaczeni Orderem Podwiązki
Uczestnicy wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych (strona brytyjska)
Uczestnicy wojny siedmioletniej (strona brytyjska)
Urodzeni w 1738
Zmarli w 1805
Ludzie urodzeni w Londynie
Brytyjscy parlamentarzyści
Małe Trójmiasto Kaszubskie

Małe Trójmiasto Kaszubskie (kasz. Môłi Kaszëbsczi Trójgard) – nazwa zespołu trzech miejscowości w powiecie wejherowskim, na północny zachód od Trójmiasta. W jego skład wchodzą miasta: Wejherowo, Reda i Rumia. Zespół miejski związany jest istnieniem Stowarzyszenia Gmin Małe Trójmiasto Kaszubskie, zawiązanego poprzez władze tychże miast w 2001 roku.

Związkowi przewodniczy siedziba powiatu – miasto Wejherowo.

Ludność 
Liczba mieszkańców 31 grudnia 2021:

Przypisy 

Powiat wejherowski
Reda
Rumia
Wejherowo
Teoria pierścieni

Teoria pierścieni – dział algebry zajmujący się badaniem pierścieni. Znajduje on szerokie zastosowanie w innych obszarach matematyki, między innymi w teorii liczb i geometrii algebraicznej.

Zobacz też 
 teoria grup
 teoria ciał
 teoria modułów
Stała (matematyka)

Stała – pewien symbol, któremu przyporządkowana jest określona zdefiniowana wartość. Ścisła definicja uzależniona jest od dziedziny matematyki, w której obiekt jest stosowany.

Arytmetyka 
W arytmetyce stałą nazywa się po prostu pewne konkretne liczby, np. π lub e.

Algebra 

W algebrze uniwersalnej stałą jest pewien symbol funkcyjny odpowiadający funkcji zeroargumentowej – funkcja taka nie pobiera argumentów i zawsze „zwraca” tę samą wartość. Jest to więc szczególny typ funkcji i z tego powodu stałe traktuje się często jako pewne specjalne obiekty algebry niebędące funkcjami.

Zobacz też 
 lista stałych matematycznych
 funkcja stała

Algebra
Arytmetyka
!
Model Herbranda

Model Herbranda to taki model, w którym:
 dziedziną jest dokładnie zbiór wszystkich termów,
 interpretacją każdego termu jest on sam.

Na przykład jeśli rozpatrujemy język złożony ze stałej 0, funkcji jednoargumentowej s, funkcji dwuargumentowej + oraz relacji dwuargumentowej >, możemy dać temu językowi wiele interpretacji.

Jedną z nich – dość oczywistą – jest dziedzina złożona z liczb naturalnych, przy czym 0 równe 0,   a 

Ale problem pojawiłby się, jeśli wybralibyśmy liczby rzeczywiste, gdyż nie każdy element dziedziny (która jest nieprzeliczalna) można otrzymać wartościując jakiś term (bo zbiór termów jest przeliczalny).

Jak na przykład udowodnić spełnialność pewnego zbioru formuł? Nie zawsze możemy użyć lematu Hintikki, gdyż jeśli formuła zawiera kwantyfikator ogólny, a nie każdą wartość dziedziny można uzyskać przez pewien term, nie możemy takiego zbioru zapełnić.

Prawdziwe jest jednak następujące twierdzenie:
 jeśli zbiór formuł w rachunku predykatów pierwszego rzędu bez równości ma model, to ma też model Herbranda.

Tak więc żeby udowodnić, że coś jest spełnialne lub też nie, wystarczy rozpatrzyć o wiele mniejszą i wygodniejszą klasę modeli, na których możemy już stosować ten sam lemat Hintikki, który był użyty w rachunku zdań.

Zobacz też 
 twierdzenie Herbranda
 Jacques Herbrand

Teoria modeli
Talia kart

Amerykańska Talia Kart
 karty do gry
Pop tradycyjny

Pop tradycyjny () – muzyka popularna z okresu przed powstaniem rock-and-rolla oraz jej współczesna, stylistyczna kontynuacja odwołująca się do tej samej tradycji.
Pop tradycyjny jest zasadniczo muzyką wokalną śpiewaną przy akompaniamencie orkiestry, big-bandu, lub mniejszego zespołu instrumentalistów. Pop tradycyjny wywodzi się z tradycyjnego jazzu, wodewilu lub kabaretu.

Do najwybitniejszych twórców gatunku należeli Frank Sinatra, Bing Crosby, Nat King Cole, Andy Williams, Perry Como, Judy Garland, Doris Day oraz artyści młodszej generacji: Barbra Streisand, Bette Midler, Quincy Jones czy Harry Connick Jr. Wraz z rosnącą popularnością rock and rolla w latach 50. XX  wieku pokolenie powojennego wyżu demograficznego tradycyjny pop uważało za muzykę swoich rodziców, przez co spadła popularność tego nurtu muzycznego.

Zobacz też 
 swing

Przypisy 

Podgatunki muzyki pop
Tagged Image File Format

TIFF (ang. Tagged Image File Format) – format plików graficznych.

Format opracowany w 1986 roku przez Aldus Corporation, w porozumieniu z Microsoft i Hewlett-Packard. Prawa do formatu należą obecnie do spółki Adobe Systems, w których posiadanie weszła, poprzez przejęcie korporacji Aldus. Format ten powstał z myślą o wykorzystaniu przez PostScript, pierwotnie dla programu PageMaker.

Jest to de facto standard w DTP.

Pliki zapisane w tym formacie mają rozszerzenie „.tif” lub „.tiff”.

Format TIFF przechowuje informacje o kanałach alfa, ścieżkach, profilu kolorów, komentarzach, umożliwia także zapisywanie dokumentów wielostronicowych. TIFF pozwala na kompresję LZW, CCITT, PackBits i ZIP. Od rewizji TIFF 6.0 możliwa jest kompresja JPEG.

Zobacz też 
 RAW

Przypisy 

Formaty grafiki rastrowej
Twierdzenie o zwartości

Twierdzenie o zwartości – twierdzenie mówiące, że nieskończony zbiór zdań rachunku predykatów pierwszego rzędu jest spełnialny, jeśli tylko każdy jego podzbiór skończony jest spełnialny. Równoważnie, jeśli taki zbiór jest sprzeczny, to istnieje jego skończony podzbiór, który jest sprzeczny.

Dowody

Za pomocą twierdzenia o pełności 
Załóżmy, że  nie jest spełnialny. Wówczas na mocy twierdzenia o pełności, zbiór ten jest sprzeczny, a co za tym idzie istnieje dowód zdania fałszywego ze zbioru założeń  Z definicji dowodu wynika, że zbiór  elementów zbioru  których użyto w tym dowodzie jest skończony. Oczywiście jest on podzbiorem zbioru  i jednocześnie na mocy twierdzenia o zgodności jest on niespełnialny. Kończy to dowód twierdzenia.

Za pomocą twierdzenia Łosia 
Każdy skończony podzbiór  jest spełnialny, czyli ma model  Niech  będzie zbiorem wszystkich skończonych podbiorów zbioru  i niech  dla każdego  Wówczas  czyli rodzina  ma własność skończonych przekrojów.

Wobec tego, na mocy twierdzenia o ultrafiltrze istnieje taki ultrafiltr  że  dla każdego  Wtedy na mocy twierdzenia Łosia ultraprodukt  jest modelem zbioru  bo dla każdego  zbiór  jest elementem ultrafiltru

Zobacz też 
 logika matematyczna
 teoria modeli

O zwartości
Butelka lejdejska

Butelka lejdejska – przyrząd do gromadzenia ładunku elektrycznego będący pierwszym kondensatorem. Jest to szklana butelka, której obie powierzchnie – zewnętrzna i wewnętrzna – pokryte są odizolowanymi warstwami metalu. Warstwy te pełnią rolę okładek kondensatora, zaś szkło butelki jest izolatorem.

Historia 
Wynalazcami butelki byli niezależnie od siebie Pieter van Musschenbroek, profesor Uniwersytetu w Lejdzie, i Ewald Jürgen Georg von Kleist z Kamienia Pomorskiego. Obaj donieśli o swoim wynalazku w 1746 roku.

Wcześniej niż Pieter van Musschenbroek, ale później niż Georg von Kleist, prowadził doświadczenia z butelką lejdejską gdańszczanin Daniel Gralath. Wyjaśnił zasadę jej działania i zastosował łączenie wielu butelek w baterie. Swoje prace opisał w podręczniku Historia Elektryczności.

W wersji Kleista było to naczynie ze szkła wypełnione wodą i zatkane korkiem, który był przebity na wylot miedzianym drutem. Butelkę można było naładować elektrycznie, stykając pręt z naładowanym ciałem. Poprzez drut i wodę prąd dostawał się do środka naczynia i ładował dodatnio lub ujemnie jego wewnętrzne ścianki. Pojemność elektryczną można było znacznie zwiększyć, pokrywając szkło od zewnątrz i wewnątrz folią przewodzącą prąd. Po połączeniu obu folii przewodnikiem można było uzyskać wyraźne efekty rozładowania butelki lejdejskiej.

Wkrótce po wynalezieniu tego przyrządu francuski ksiądz Jean-Antoine Nollet, przeprowadził eksperyment na dziedzińcu królewskiego pałacu w Wersalu, gdzie w obecności króla i całego dworu, rozładował butelkę lejdejską używając zamiast przewodnika łańcucha trzymających się za ręce 240 królewskich gwardzistów. Ku podziwowi i uciesze widzów porażeni wyładowaniem gwardziści równocześnie podskoczyli do góry. Innym razem ten sam eksperymentator rozładował butelkę niemal trzykilometrowej długości łańcuchem, utworzonym z zakonników opactwa w Chartreuse, połączonych ze sobą odcinkami drutu. I w tym doświadczeniu jego uczestnicy wyraźnie odczuli wstrząs.

Duże znaczenie dla rozwoju badań nad elektrycznością miały prace teoretyczne Benjamina Franklina, który zaproponował doświadczenie z wysokim przewodnikiem zanurzonym od dołu w butelce lejdejskiej. Taki układ został wykonany we Francji i 13 maja 1752 roku „złapano prąd” z błyskawicy do butelki, co dowiodło, że piorun jest związany z wyładowaniem elektrycznym w atmosferze.

Przypisy

Bibliografia 
 
 
 Romuald Nowakowski, Piotr Szymczak, Izabela Moszyńska, Ewald Jürgen von Kleist – Człowiek i jego dzieło, Maszyny Elektryczne - Zeszyty Problemowe Nr 4/2016, s. 1-6 

Elektryczność
Kondensatory
Narzędzia fizyki
Kwantyfikator ogólny

Kwantyfikator ogólny, kwantyfikator duży, kwantyfikator uniwersalny – kwantyfikator oznaczający, że dane twierdzenie (funkcja zdaniowa) jest prawdziwe dla dowolnej wartości zmiennej.

Stosuje się dwie postacie graficzne:
  (odwrócona litera A; zapis ten jest związany z angielskim zwrotem „for all”)

oraz:
 

W obu przypadkach czyta się „dla każdego  zachodzi ”.

Gdy formuła wymaga ustalenia zakresu dla zmiennej, np.:
 
 

to używa się uproszczonej notacji:
 
 

i czyta się „dla każdego  należącego do zbioru  zachodzi ”.

Jeżeli  jest skończonym podzbiorem (niekoniecznie właściwym) argumentów  to:
 

Zanegowany kwantyfikator ogólny staje się kwantyfikatorem egzystencjalnym i na odwrót:
 
 

Generalnie, jeśli coś zachodzi „dla każdego ”, to istnieje takie  że to zachodzi. Mamy więc implikację:
 

Wyjątkiem są uniwersa puste, w których nie istnieje żaden obiekt. W takim wypadku dla każdego  zachodzi cokolwiek – z fałszem włącznie – bo nie możemy przecież znaleźć żadnego  dla którego można by wykazać sprzeczność. Z tego powodu zwykle z góry wyklucza się uniwersa puste i zakłada się, że „coś istnieje”. Badaniem struktur z pustymi uniwersami zajmuje się logika wolna.

Zobacz też 
 kwantyfikator egzystencjalny
 lista symboli matematycznych

Logika matematyczna
Kwantyfikator egzystencjalny

Kwantyfikator egzystencjalny, kwantyfikator mały, kwantyfikator szczegółowy – kwantyfikator oznaczający, że istnieje takie podstawienie zmiennej, dla którego dane twierdzenie (funkcja zdaniowa) jest prawdziwe.

Stosuje się dwie postacie graficzne:
  (zapis ten jest związany z angielskim zwrotem „there exists”)

oraz
 

W obu przypadkach czyta się „istnieje takie  dla którego zachodzi ”.

Gdy formuła wymaga ustalenia zakresu dla zmiennej, np.:
 
 

to używa się uproszczonej notacji:
 
 

I czyta się „dla pewnego  należącego do zbioru  zachodzi ”.

Jeżeli  jest skończonym podzbiorem (niekoniecznie właściwym) argumentów  to:
 

Stosowany bywa również zapis:
 

oznaczający „istnieje dokładnie jedno x z A, dla którego zachodzi ”.

Zanegowany kwantyfikator egzystencjalny staje się kwantyfikatorem ogólnym i na odwrót:

Zobacz też 
 Kwantyfikator ogólny
 lista symboli matematycznych

Logika matematyczna
Forma preneksowa

Forma preneksowa ( lub ) – taka postać formuły logicznej, w której wszystkie kwantyfikatory przesunięte są na początek formuły. Inna jej nazwa to przedrostkowa postać normalna.

Każde zdanie rachunku predykatów pierwszego rzędu można sprowadzić do postaci preneksowej. Najpierw należy zmienić nazwy wszystkim zmiennym, które kolidują, na przykład:
  na:
 

co w żaden sposób nie zmienia znaczenia formuły.

Następnie należy przenosić kwantyfikatory coraz wyżej, zmieniając je na przeciwny za każdym razem, gdy napotkają negację:
 
 
 
 

Jeśli  czy też  i  nie występuje w  (co sobie zagwarantowaliśmy zmieniając nazwy wszystkich kolidujących zmiennych), przeniesienie kwantyfikatora wyżej nie zmienia znaczenia formuły. Można to uogólnić na ogólny operator koniunkcyjny i dysjunkcyjny.

Forma preneksowa jest bardzo wygodna dla komputera, w mniejszym zaś stopniu dla ludzi.

Przykłady 
  jest w formie preneksowej
  nie jest w formie preneksowej.

Logika matematyczna