Evert Hartman

Evert Hartman (Dedemsvaart, 12 juli 1937 – Hoogeveen, 7 april 1994) was een Nederlandse schrijver. Grote bekendheid kreeg hij met zijn jeugdboeken, die vier keer bekroond werden met de prijs van de Nederlandse Kinderjury en één keer met de Europese Jeugdboekenprijs.

Levensverhaal

Biografie 
Hartman werd geboren in Dedemsvaart en vond de gereformeerde religie waarmee hij opgroeide veel te strenge regels hebben. Hij is echter wel zijn leven lang gelovig gebleven. Hij verhuisde op zijn tiende met het gezin naar Kampen. Terwijl hij op de HBS zat, wist hij al dat hij schrijver wilde worden. Op zijn zestiende begon hij met het schrijven van korte verhalen die overigens niet uitgebracht werden. Na de HBS vervulde hij zijn militaire dienstplicht en vervolgens studeerde hij sociale geografie aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Hij slaagde in 1965 voor zijn doctoraal examen.

Ondertussen was hij al aan het werk gegaan als leraar aardrijkskunde op een middelbare school in Hoogeveen. Hij bleef daar lesgeven tot 1992, toen hij zich helemaal op het schrijven toelegde. Hij was getrouwd en had twee zoons. In 1994 overleed hij op relatief jonge leeftijd.

Auteur 
Aanvankelijk schreef hij verschillende avonturenromans voor volwassenen, waaronder het oorlogboek Signalen in de nacht. Ook zijn jeugdboeken kenmerken zich door een spannende verhaallijn. Verder zet hij de lezer voor een keuze, voor trouw aan het gezag (zoals de ouders, de politiek of de medische wereld) of de keuze voor vrijheid. Het gevecht met het geweten speelt hier een belangrijke rol in en de wereld lijkt soms geheel gekant te zijn tegen de hoofdrolspeler(s). Vaak wordt er niettemin een oplossing gevonden. Daarbij laat hij in de regel beide kanten van het verhaal zien, terwijl wel duidelijk naar voren komt wat zijn eigen mening daarin is.

Lof krijgt hij voor de manier waarin hij een boek spannend en eenvoudig opbouwde. Anderzijds was er ook vaak genoeg kritiek, onder meer omdat sommigen hem te boodschapperig vonden. Op de kritiek dat hij karakters van de personages niet diep genoeg zou uitwerken, reageerde hij dat sommige recensenten jeugdboeken te snel vergelijken met boeken voor volwassenen.

Hartman wordt gezien als een van de beste Nederlandstalige auteurs. Zijn eerste echte jeugdboek, Oorlog zonder vrienden uit 1979, was meteen een succes. Dit boek gaat over een zoon van een NSB'er in de Tweede Wereldoorlog en leverde hem de Europese jeugdboekenprijs op. Ook won hij viermaal de prijs van de Nederlandse Kinderjury, onder meer voor het boek Vechten voor overmorgen.

In 2012 is Oorlog zonder vrienden verfilmd door regisseur Johan Nijenhuis.

Bibliografie 
 1973 - Signalen in de nacht
 1975 - Machinist op dood spoor
 1977 - De laatste stuw
 1979 - Oorlog zonder vrienden - Europese jeugdboekenprijs voor actuele literatuur, Padua  1980
 1980 - Vechten voor overmorgen - bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury 1981
 1982 - Het onzichtbare licht
 1984 - Gegijzeld
 1986 - Buitenspel
 1987 - Morgen ben ik beter - Bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury 1988
 1988 - Het bedreigde land - Getipt door de Nederlandse Kinderjury 1989
 1989 - De droom in de woestijn - Getipt door de Nederlandse Kinderjury 1990
 1991 - Niemand houdt mij tegen - Bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury 1992
 1993 - De voorspelling - Bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury 1994
 1994 - De vloek van de Polyfemos ; De avonturen van Odysseus- Bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury 1995
Alle bovengenoemde boeken verschenen bij Lemniscaat.

Nederlands schrijver
Nederlands kinderboekenschrijver