Wereldkampioenschap voetbal 1930

Het FIFA wereldkampioenschap voetbal 1930 was het eerste toernooi tussen de nationale mannenteams van landen die aangesloten zijn bij de FIFA. Uruguay was gastheer van het eerste officiële wereldkampioenschap, zoals twee jaar eerder, op maandag 28 mei 1928, in Amsterdam werd besloten. Uruguay kreeg het eerste WK toegewezen om te vieren dat het land honderd jaar bestond en omdat Uruguay in 1924 en 1928 goud gewonnen had op de Olympische Spelen en dus een van de betere voetballanden was.

Alle duels werden gespeeld in de hoofdstad Montevideo, dat drie stadions ter beschikking had: Estadio Parque Central, Estadio Pocitas en Estadio Centenario. Het toernooi heeft achttien dagen geduurd, van zondag 13 tot en met woensdag 30 juli.

Het allereerste WK-duel in de geschiedenis was Verenigde Staten - België en Frankrijk – Mexico. De wedstrijd eindigde in respectievelijke 3-0 en 4–1 en Lucien Laurent maakte het allereerste doelpunt op een WK. De finale werd voor de eerste en enige keer gefloten door een Belg, John Langenus. De Uruguayaanse trainer Alberto Suppici was nog maar 31 jaar en 240 dagen toen zijn team wereldkampioen werd, hij is daarmee tot op heden nog steeds de jongste trainer ooit van een wereldkampioen.

Kwalificatie 
De teams werden uitgenodigd door de FIFA om aan het eerste Wereldkampioenschap mee te doen. Zodoende werd dit het enige Wereldkampioenschap voetbal waarvoor de landen zich niet hoefden te kwalificeren.
De animo van Europese landen om deel te nemen aan dit kampioenschap was echter nihil: op 28 februari 1930, de einddatum van inschrijving, had zich nog geen enkel land aangemeld. De lange reisduur en hoge reiskosten waren hier debet aan. Uiteindelijk wist Jules Rimet, met hulp van de regering van Uruguay, vier landen zo ver te krijgen om de oversteek te maken. Dit waren België, Roemenië, Joegoslavië en Frankrijk.

Groepsindeling

Scheidsrechters

Speelsteden

Groepsfase

Groep 1 

De ontmoeting Frankrijk – Argentinië kende een tumultueus einde, doordat de scheidsrechter de wedstrijd 6 minuten te vroeg affloot tijdens een dribbel van de Fransman Langiller door de Argentijnse defensie. De Fransen protesteerden luidkeels, waarop de arbitrage besloot alsnog de wedstrijd uit te laten spelen. Aan de stand veranderde dit echter niets.

De wedstrijd Frankrijk – Chili leverde ook een historisch moment op. Voor de eerste keer in de geschiedenis van het WK werd een penalty gestopt, en wel door de Franse keeper Thépot. De schutter was de Chileen Vidal.

Tijdens het doelpuntenfestijn Mexico – Argentinië werd door de Argentijn Guillermo Stábile een hattrick gescoord, verdeeld over twee speelhelften. Lange tijd werd deze hattrick erkend als de eerste hattrick ooit tijdens een WK. Het zou tot 10 november 2006 duren voordat de FIFA dit zou wijzigen en deze eer zou toebedelen aan de Amerikaan Bert Patenaude, die twee dagen eerder in de wedstrijd tegen Paraguay al driemaal gescoord had. De reden waarom de beslissing zo laat veranderd werd had te maken met de vraag, wie nu het tweede doelpunt in die wedstrijd had gemaakt. Een van de versies was dat het een eigen doelpunt was geweest van Aurelio González. Het officiële FIFA verslag van toen schreef het doelpunt toe aan een andere Amerikaanse speler, Tom Florie. Op 10 november 2006 besloot de FIFA alsnog het doelpunt toe te wijzen aan Bert Patenaude, waardoor zijn hattrick een feit was.

De laatste wedstrijd in deze poule was allesbepalend. Chili en Argentinië hadden hun voorgaande wedstrijden gewonnen dus deze wedstrijd zou uitsluitsel moeten geven over wie naar de halve finale zou gaan. Tijdens deze wedstrijd kwamen vechtpartijen voor. Het waren de Argentijnen die ten slotte de wedstrijd in hun voordeel konden beslechten. Chili zou door het onsportief gedrag vijf jaar uitgesloten blijven van deelname aan een internationaal toernooi.

Groep 2 

De uitschakeling van Brazilië werd als een grote verrassing beschouwd. Als groepshoofd verloor het onverwacht tegen Joegoslavië. Winst op het zwakke Bolivia kon de schade echter niet beperken, omdat ook de Joegoslaven geen kind hadden aan de Bolivianen. Tijdens de wedstrijd werden er vier Boliviaanse doelpunten afgekeurd. De Bolivianen speelden vanaf de 55e minuut met tien spelers verder doordat rechtsback Gomez zijn been had gebroken.

Een noemenswaardig voorval tijdens de wedstrijd Brazilië – Bolivia was, dat beide teams 45 minuten lang in hetzelfde tenue speelden. Het was uiteindelijk de Boliviaanse coach, die besloot voor andere outfits te kiezen.

Groep 3 

In de openingswedstrijd Roemenië – Peru werd de Peruaanse speler Placido Galindo als eerste speler tijdens een WK het veld uitgestuurd. Dit was in de 70e minuut als resultaat van een reeks knokpartijen.
Voor de Roemeen Steiner verliep het toernooi rampzalig. In de 33e minuut brak hij zijn been. Het toeschouwersaantal tijdens deze wedstrijd – 300 bezoekers – wordt als het laagterecord in de geschiedenis van het toernooi gezien.

Dat Uruguay pas zo laat in actie kwam tijdens het toernooi, had te maken met de staat van het stadion. Het Estadio Centenario was bij het begin van het toernooi nog niet af, waardoor de wedstrijden van het thuisland met 5 dagen werden verschoven.

Groep 4

Knock-outfase

Halve finale

Finale 

Voordat de finale daadwerkelijk begon hadden er verschillende voorvallen plaatsgevonden, die een schaduw over de finale dreigden te werpen.
Allereerst waren er doodsbedreigingen geuit jegens Argentijnse spelers en de scheidsrechter. Voor de finale was de Belgische scheidsrechter Langenus aangesteld, die – nadat hij over die bedreigingen gehoord had – bij de organisatie bedong dat er indien nodig een vluchtroute beschikbaar was, naar het schip waarmee hij het land zou kunnen ontvluchten.

Een tweede probleem meldde zich vlak voor de aftrap van de wedstrijd aan. Beide teams stonden erop, dat tijdens de finale gespeeld zou worden met de bal van hun keuze. Na overleg met de arbiter – in samenspraak met de FIFA - werd voor een tussenoplossing gezorgd: tijdens de eerste helft zou er met de Argentijnse bal gespeeld worden en in de tweede helft met de Uruguayaanse bal.

Toernooiranglijst

Let op dat er voor elke gewonnen wedstrijd destijd maar 2 punten werden toegekend aan het winnende team.

Statistieken

Doelpuntenmakers
8 doelpunten
  Guillermo Stábile

5 doelpunten
  Pedro Cea

4 doelpunten
  Bert Patenaude

3 doelpunten
  Carlos Peucelle
  Preguinho
  Peregrino Anselmo
  Ivan Bek

2 doelpunten

1 doelpunt

Eigen doelpunt
  Manuel Rosas (Tegen Chili)

WK 1930 in beeld