Taniec towarzyski

Taniec towarzyski (z łac. ballare, tłum. do tańca) – forma rozrywki wywodząca się z tańców salonowych i zabaw ludowych, uprawiana od początku XX wieku, na początku był to taniec dla klas uprzywilejowanych, natomiast tańce ludowe pozostawiano klasom niższym. Dzięki muzyce jazz, która stała się bardzo popularna w latach 20., zaczęły lawinowo powstawać nowe style taneczne. Poszczególne tańce różnią się pochodzeniem, charakterem, schematem ruchów, ubiorem i muzyką. Jest to zestaw tańców partnerskich, od kilkunastu lat cieszy się popularnością również w Polsce.

Taniec towarzyski to także dyscyplina zajmująca się tańcami wykonywanymi kiedyś na salach balowych, a obecnie na zawodach organizowanych przez Międzynarodowe Związki Taneczne (IDSA,WDC,WDSF,WADF). W Polsce: Polskie Towarzystwo Taneczne (PTT), Federacja Tańca Sportowego (FTS).

Światowe Turnieje Tańca Towarzyskiego 

 Blackpool Dance Festival
 UK Open
 Asian Open Festival
 City Lights Ball
 Kreml Cup
 IBDF
 WDSF (dawniej IDSF)
 Copenhagen Open
 Dance Masters
 Supadance Polish Open Championships 
 Polish Cup

Rodzaje

Tańce turniejowe 
 Tańce standardowe (ST) (kolejność jak na turniejach)
 walc angielski
 tango (dawniej taniec latynoamerykański)
 walc wiedeński
 foxtrot
 quickstep

W zależności od federacji wykonywane są w różnej kolejności w federacji WDSF zaczynamy od samby lecz WDC od cha-chy.

 Tańce latynoamerykańskie (LA) (kolejność jak na turniejach)
 samba
 cha-cha
 rumba
 paso doble (dawniej taniec standardowy)
 jive

Tańce użytkowe 
Nie są to typowe tańce towarzyskie oceniane na turniejach tanecznych, lecz tańce użytkowe:

Taniec sportowy 
Taniec towarzyski nie jest dyscypliną olimpijską. Na świecie istnieją dwie główne, konkurujące ze sobą organizacje, które zajmują się tańcem turniejowym: World DanceSport Federation (której przedstawicielem w Polsce jest FTS – Federacja Tańca Sportowego) i World Dance Council (której przedstawicielem w Polsce jest: Polski Taniec SA oraz PTT – Polskie Towarzystwo Taneczne).  

Na turniejach organizowanych przez  PTT, WDC, FTS tancerze mogą turniejowo rywalizować w grupach: rekreacyjnych, sportowych oraz hobby i seniorów. W grupach tych rywalizuje się w kategoriach wiekowych i klasach tanecznych.

W grupach sportowych są następujące kategorie wiekowe i klasy (w nawiasach): maluchy do 7 lat (E); dzieci młodsze 8–9 lat (E, D), dzieci starsze 10–11 lat (E, D, C), juniorzy młodsi 12–13 lat (E, D, C, B), juniorzy starsi 14–15 lat (E, D, C, B, A), młodzież 16–18 lat (E, D, C, B, A, S), dorośli 16 lat i starsi (E, D, C, B, A, S), seniorzy 35 lat i starsi (E, D, C, B, A, S). Klasy sportowe od najsłabszej do najlepszej to „E”, „D”, „C”, „B”, „A” i „S”. 

W grupach rekreacyjnych są następujące kategorie wiekowe i klasy (w nawiasach): maluchy do 7 lat (H, G, F); dzieci młodsze 8–9 lat (H, G, F), dzieci starsze 10–11 lat (H, G, F), juniorzy młodsi 12–13 lat (G, F) i juniorzy starsi 14–15 lat (F).

Od 2013 roku w grupach seniorów jest kategoria START i klasy E do S jak w grupach sportowych. Od 2014 roku są następujące kategorie wiekowe seniorów: senior I: młodszy partner minimum 30 lat rocznikowo, starszy minimum 35 lat rocznikowo, senior II: odpowiednio 40 i 45 lat, senior III: 50 i 55 lat, senior IV: 60 i 65 lat. Pozostawiono jeszcze grupy hobby dla przedziału wiekowego 16–34 lata, ale tam również wprowadzono system klas, jak w grupach seniorów.

Aby zdobyć wyższą klasę taneczną, należy na turniejach tanecznych organizowanych przez PTT zdobyć odpowiednią liczbę punktów premium (oprócz grup rekreacyjnych – tam trener decyduje, w której klasie startuje para). Każdej klasie tanecznej towarzyszą inne zasady, między innymi różnią się stroje taneczne poszczególnych klas. Np. do klasy tanecznej „C” tańce standardowe partner tańczy w czarnych spodniach, białej koszuli i kamizelce, natomiast od klasy „B” zamiast kamizelki zakłada się frak, a partnerka może mieć sukienkę ozdobioną „dżetami”. Od klasy tanecznej „C" tańczy się również wariacje taneczne. W kategoriach seniorów zasady te nieco się różnią: oprócz klasy E, także klasę D para może dostać na własne życzenie. Jest nieco inny system punktowy zdobywania wyższych klas oraz oprócz za uzbieranie odpowiedniej liczby punktów, wyższą klasę można dostać na turnieju decyzją komisji sędziowskiej (podobnie, jak to było w grupach młodzieży i open jeszcze w latach 90.). W grupach seniorów ograniczenia strojów i repertuaru takie same, jak w młodzieżowych klasach E-C obowiązują tylko w kategorii START. Ponadto każdą klasę zdobywa się niezależnie w stylu standardowym i latynoamerykańskim.

Turnieje taneczne 
Na turniejach tańca towarzyskiego organizowanych przez członków Polskiego Towarzystwa Tanecznego wszystkie kategorie oceniane są oddzielnie. Uczestnicy osobno tańczą tańce latynoamerykańskie i tańce standardowe – różni się także ubiór przy tańczeniu obu tych rodzajów tańców. Każdy z występów trwa od 1,5 do 2,5 minuty.

W klasie tanecznej „H” tańczy się dwa tańce standardowe (walc angielski, quickstep) i dwa latynoameryńskie (cha-chę i jive’a lub polkę w kategoriach do lat 10.). W klasie „G” dochodzi po jednym tańcu standardowym (walc wiedeńki) i latynoamerykańskim (samba). Po awansie do klasy „F” tańce nie ulegają zmianie, w klasie „E” dochodzi kolejny taniec latynoamerykański (rumba) i standardowy (tango). Od klasy „D” tańczy się po pięć tańców latynoamerykańskich (dochodzi paso doble) i pięć tańców standardowych (dochodzi foxtrot).

Od klasy „D” (a w kategoriach seniorów – w każdej klasie) tancerze mogą startować i uzyskiwać wyższe klasy w obu stylach niezależnie od siebie, natomiast w klasach niższych startują w kombinacji 8,6 lub 4 tańców w zależności od klasy tanecznej.

Uwagi

Linki zewnętrzne 
 Polskie Towarzystwo Taneczne  
 World Dance Council   
 Federacja Tańca Sportowego
 

Taniec