alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Jack Nieborg

Jack Nieborg (Groningen, 22 juni 1959) is een Nederlands theaterregisseur.

Levensloop 
Nieborg volgde zijn regieopleiding aan De Theaterschool in Amsterdam. Met zijn afstudeervoorstelling won hij in Duitsland de eerste prijs op het bekende internationale theaterfestival van Erlangen. Na zijn opleiding in Amsterdam was hij een aantal jaren als regisseur verbonden aan de Vakgroep Theaterwetenschappen van de Rijksuniversiteit Groningen. In 2005 ontving hij de Arend Hauer Theaterprijs.

Naast het regisseren van diverse projecten en gezelschappen vertaalt hij jaarlijks een stuk van William Shakespeare voor het Shakespearetheater Diever, waarvan hij sinds 2000 artistiek leider is. In 2016 werd er naast het openluchttheater in Diever een Globetheater gebouwd, een kleine, overdekte, versie van het Globetheater in Londen. Ook hiervan is Nieborg de artistiek leider. Zijn Shakespeare-vertalingen worden uitgegeven door uitgeverij Grobein.

Shakespeare-vertalingen 
2000 - Pericles
2001 - Een Midzomernachtdroom
2002 - Cymbeline
2003 - De vrolijke vrouwtjes van Windsor
2004 - Timon van Athene
2005 - Twelfth Night (Driekoningenavond)
2006 - Henry IV deel 1 en 2
2007 - As you like it (Wat jullie willen)
2008 - Macbeth
2009 - Much ado about nothing  (Hoop gedoe om niks)
2010 - The Two Gentlemen Of Verona (Twee vrienden uit Verona)
2011 - Hamlet
2012 - The Comedy of Errors (Komedie van misverstanden)
2013 - Een Midzomernachtdroom
2013 - Othello
2014 - Love's Labour's Lost (Lang leve de liefde)
2015 - Romeo en Julia
2016 - Richard III
2017 - De Getemde Feeks
2018 - King Lear
2019 - Measure for Measure (Maat voor maat)
2021 - De Koopman van Venetië
2022 - Antonius en Cleopatra
2023 - Winteravond sprookje

Externe link 
 Website van Jack Nieborg

Nederlands toneelregisseur
Nederlands toneelschrijver
Nederlands vertaler
Intrinsieke veiligheid

Intrinsieke veiligheid (intrinsic safety) is een vorm van veiligheid die als eigenschap, van binnenuit, wezenlijk aanwezig is. Een drijflichaam met een kern van piepschuim zal—ook wanneer lek—niet zinken. "Iets wat ligt kan niet meer vallen".  

Intrinsieke veiligheid wordt als term gebruikt bij het ontwerp van een elektrisch toestel of elektrische stroomketen. Een intrinsiek veilig toestel zal opgebouwd zijn uit delen die, bij een defect, zelf naar een voorkeurstoestand komen die veilig is. 

Intrinsieke veiligheid in elektrisch materiaal wordt als voorwaarde gesteld bij gebruik in omgevingen met ontploffingsgevaar, zoals in mijnen, boorplatforms, schepen, industrie. Hierbij worden echter aan de totale stroomketens of systemen die op het apparaat zijn aangesloten eisen gesteld. (het apparaat zelf, de aansluitklemmen, lasdozen, bekabeling, en de voedingsspanningsvoorziening). Onderdelen die geschikt zijn voor gebruik in deze omgevingen wordt aangeduid met de term Ex-i.

Bij apparatuur die intrinsiek veilig is ontworpen worden zowel spanning als stroom zodanig begrensd dat de energie van een eventueel optredende vonk ook in een explosiegevaarlijke omgeving veilig is.

De specificaties zijn vastgelegd door onder andere:
 ATEX richtlijn 94/9/EG. (ATmosphère EXplosible, artikel 95) 
 Europese norm EN 60079-11:2007 
 DIN 19234

Standaard
Nederlanden

De Nederlanden of de Lage Landen is een regio in Noordwest-Europa die ongeveer overeenkomt met de huidige Benelux (België, Nederland en Luxemburg) en de Franse departementen Nord, Pas-de-Calais, het graafschap Artesië en Picardië ten noorden van de Somme.

Etymologie 

Aanvankelijk was de benaming slechts een onderscheid van laaggelegen gebieden in de Duitse landen met hogergelegen Bovenlanden. Vanaf de zestiende eeuw werd de Lage Landen een gangbare benaming voor de Nederlandse gewesten, ook wel aangeduid als Vlaanderen, Nederlanden, Belgium en Pays-Bas. Onderling waren deze benamingen min of meer inwisselbaar. Ook voor de Nederlanden gold aanvankelijk dat Nederlant, Niederland of Niderlant slechts een onderscheid aangaf met hoger gelegen gebieden die wel werden aangeduid met Oberlant ('Opperland').

Geografie 
Met het ontbreken van duidelijke geografische kenmerken in het oosten en zuiden was alleen de Noordzee een duidelijk afgebakende grens. Rond 1400 schreef dan ook een onghenoemt Clerc, geboren vten lagen landen bi der zee een kroniek over de geschiedenis van alleen het graafschap Holland.

Geschiedenis 

Tijdens de Romeinse tijd bevatte de regio een gemilitariseerde grens en een contactpunt tussen Rome en Germaanse stammen.

Vanaf de 15e eeuw kwamen een steeds groter aantal gewesten in dit gebied onder bestuur van de Bourgondische hertogen en kreeg het naast een geografische ook een politieke betekenis:
 De Nederlanden in de Middeleeuwen
 Bourgondische Nederlanden (1384-1482)
 Habsburgse Nederlanden (1482-1581/1795)
 Geschiedenis van de Habsburgse Nederlanden (1482-1556)
 Bourgondische Kreits
 Zeventien Provinciën (1543-1585)

Ook na het uiteenvallen van dit grotere staatkundige verband bleven afzonderlijke delen zich met de naam Nederlanden aanduiden:	
 Zuidelijke Nederlanden (sinds 1581)
 Spaanse Nederlanden (1555-1713)
 Oostenrijkse Nederlanden (1714-1789 en 1791-1795)
 Verenigde Nederlandse Staten (1790)
Algemeen Bestuur der Nederlanden (1814-1815)
Het prinsbisdom Luik behoorde geografisch tot de Zuidelijke Nederlanden, maar was tot 1795 politiek onafhankelijk.
 Noordelijke Nederlanden (sinds 1581)
 Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (1581-1795)
 Soeverein Vorstendom der Verenigde Nederlanden (1813-1815)
 Koninkrijk der Nederlanden (1830-heden)
De Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden waren kortstondig herenigd als Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, tot het ontstaan van België(1815-1830).

Vooral cultureel en taalkundig gezien zijn er daarnaast nog:	
 Franse Nederlanden (1659/1677-heden)
 Opper-Gelre (1713-heden)
 Oost-Friesland (1744-heden)
 Tweede deling van Luxemburg (1815-heden)

Heraldiek 

Geografie van België
Geografie van Nederland
Geografie van Hauts-de-France
Tux

Tux is de mascotte van de Linux-kernel. Tux is een cartoonpinguïn en werd oorspronkelijk door Larry Ewing getekend met het programma GIMP.

Linus Torvalds, de bedenker en hoofdontwikkelaar van Linux, vond dat het logo van Linux een pinguïn moest zijn. Een wedstrijd werd uitgeschreven, die in 1996 gewonnen werd door Larry Ewing. Tux is een verzonnen figuur gebaseerd op een adeliepinguïn.

Gebruik in spellen
Tux is de protagonist van GCompris, een multiplatform opensourcesoftwaresuite met educatieve programma's voor kinderen van 2 tot 10 jaar.

Er bestaat ook een jump-'n'-runspel van Tux, genaamd SuperTux. Dit spel is gratis en voor vrijwel ieder platform gemaakt en vergelijkbaar met Super Marioland. Ook in het spel Tux Racer speelt de mascotte de hoofdrol.

Trivia 
 Op veel Linuxsystemen staat in de directory /usr/src/linux-*/Documentation (waarbij het sterretje staat voor de huidige kernelversie op het desbetreffende systeem) een GIF-versie van het logo en een tekstbestand met informatie over Tux.

Linux
Fictieve pinguïn
Mascotte
Erlang (eenheid)

De erlang is een dimensieloze eenheid voor de omvang van het telefoonverkeer. Het CCITT nam in 1946 de erlang E als internationale eenheid voor het telefoonverkeer aan. Het aantal erlang is een maat voor de hoeveelheid telefoonverkeer. Het was aan de hand van het wetenschappelijk werk, uitgevoerd door de Deense wiskundige Agner Erlang, in verband met wachtrijtheorie, dat men tot de definitie kwam.

Er kan over een analoge telefoonlijn maar een telefoongesprek tegelijk worden gevoerd en die capaciteit wordt gelijkgesteld aan één erlang. Een erlang is de maat relatief hieraan van het gebruik van een telefoonlijn. Een gemiddeld gesprek kan op twee minuten worden gesteld, wat bij één gesprek per uur 0,033 E is. Verwerkt een telefoonlijn continu 10 gesprekken tegelijk, dan komt dat dus overeen met 10 E.

De erlang wordt veel gebruikt om te bepalen of een telefooncentrale een te grote of te kleine capaciteit heeft, van zowel interne als externe oproepen. Daarbij wordt met Erlangs B-formule gerekend. Er wordt gesteld dat het niet slagen van 1 oproep op elke 20, ofwel 5%, voor de meeste toepassingen aanvaardbaar is.

Niet-SI-eenheid
Telefonie
Almere (meer)

Het water Aelmere (later ook: Almere) was in de middeleeuwen een meer of binnenzee ongeveer waar thans in Nederland het IJsselmeer ligt.

Ontstaan
In het Subatlanticum bestond er op de betreffende plek al een merencomplex, dat door Pomponius Mela, een Romeins geograaf, in zijn De Chorographia in 44 na Christus nog Lacus Flevo (Flevomeer) werd genoemd. Andere bronnen spreken over Flevum, dat 'vliestroom' betekent. Het Flevomeer ontwikkelde zich na de Romeinse tijd door de afslag van de oevers tot het Almere. In het midden hiervan lag het eiland Flevo, waaruit later Urk en Schokland zijn ontstaan. Dit merencomplex was toen nog verhoudingsgewijs klein en stond in verbinding met de zee door een riviermonding of misschien een nauwe zeearm, waarschijnlijk het Vliestroomkanaal, tussen wat later de eilanden Vlieland en Terschelling zouden worden. Het latere Marsdiep was toen nog een riviermonding (fluvium Maresdeop).

Naam
Het Aelmere wordt voor het eerst genoemd in een heiligenleven over de Angelsaksische bisschop Bonifatius. Daar wordt vermeld dat deze Ierse bisschop (in 754 bij Dokkum vermoord) in 753 vanaf de Rijn komende over een water genaamd 'Aelmere' richting het huidige Friesland voer. Rond het jaar 1000 wordt in een schenkingsakte over het eiland Urk gesproken als  ‘Urk in (het) Almere’. In dit document uit 966 van keizer Otto I aan het Sint-Pantaleonsklooster te Keulen luidt het: cuiusdam insulae medietatem in Almere, que Urch vocatur, 'de helft van een zeker eiland in (het) Almere, dat Urch genoemd wordt'.

Volgens de meest gegeven verklaring is ‘Almere’ een Germaanse naam voor ‘groot meer’, waarbij het woorddeel ‘mere’ een vroegere vorm is van het moderne ‘meer’. Het Germaanse ‘ala’ is voorloper van ons woord ‘al’, dat ‘geheel’ betekent (vergelijk: 'een en al', 'geheel en al', 'al dat is'), en in samengestelde woorden ‘groot’ of ‘erg’.

De naam van de stad Almere is van de naam van dit meer afgeleid.

Overgang naar Zuiderzee
Vermoedelijk was het water in het Almere in de tijd dat het zijn naam kreeg (in de vroege middeleeuwen) zoet tot zwak brak. De Utrechtse kerk bezat visrechten in het Almere. 

Het ontstaan van de Zuiderzee uit het Almere gedurende de middeleeuwen had waarschijnlijk meerdere oorzaken:
het stijgen van de zeespiegel als gevolg van de opwarming tijdens het Middeleeuws klimaatoptimum
het afgraven van veengronden door de Friezen in West-Friesland (Enkhuizen, Medemblik et cetera), waardoor via het Vlie een verbinding tussen het Almere en de Waddenzee ontstond
overstromingen zoals de Allerheiligenvloed in 1170

Zuiderzee
Voormalig meer
Fermatgetal

Een fermatgetal, vernoemd naar de Franse wiskundige Pierre de Fermat, is een natuurlijk getal van de vorm

Fermat vermoedde dat elk fermatgetal een priemgetal is. Zijn vermoeden is onjuist gebleken, maar klopt wel voor de eerste vijf fermatgetallen:
F0 = 21 + 1 = 3
F1 = 22 + 1 = 5
F2 = 24 + 1 = 17
F3 = 28 + 1 = 257
F4 = 216 + 1 = 65537
Andersom is wel waar dat als een getal van de vorm  een priemgetal is, dat  dan een macht van 2 moet zijn.

F5 is al geen priemgetal meer, zoals Euler in 1732 ontdekte.

Ook een aantal volgende fermatgetallen is inmiddels gefactoriseerd:
F5 = 641 · 6700417
F6 = 274177 · 67280421310721
F7 = 59649589127497217 · 5704689200685129054721
F8 = 1238926361552897 · P62
F9 = 2424833 · 7455602825647884208337395736200454918783366342657 · P99
F10 = 45592577 · 6487031809 · 4659775785220018543264560743076778192897 · P252
F11 = 319489 · 974849 · 167988556341760475137 · 3560841906445833920513 · P564

(hierin staat P62 voor een priemgetal van 62 cijfers)

Van alle fermatgetallen van F5 tot en met F32 (een getal van meer dan een miljard cijfers) is inmiddels bekend dat ze niet-priem zijn.

Zie ook 
 Fermat-priemgetal

Externe link 
  Fermat Number op The Prime Glossary

Getaltheorie
Natuurlijk getal
Instrumentatie

Instrumentatie is het zodanig toekennen van muziekinstrumenten aan een partij van een compositie of ook het zodanig bewerken van een partij voor een instrument dat deze goed speelbaar is op dat instrument. Instrumentatie hangt vaak nauw samen met orkestratie, waar soortgelijke overwegingen gelden. 

Bij instrumentatie voor een kleine groep instrumenten of een solo-instrument, kan ook overwogen worden op een andere toonsoort over te gaan (transponeren).

Het idee achter instrumentatie is onspeelbare, onnodig moeilijke of slecht klinkende muziek te vermijden door keuze van een geschikt instrument, of door aanpassing van de partij, bijvoorbeeld de ligging (octaveren). Als een partij toch moeilijk speelbaar is, moet dat wel opwegen tegen het te bereiken effect.

De eerste componist die instrumentatie en orkestratie tot zelfstandige kunst verhief en de mogelijkheden sterk uitbreidde, was Hector Berlioz (Symphonie fantastique). Als uitzonderlijke goede instrumentators stonden onder meer Maurice Ravel, Claude Debussy en Richard Strauss bekend. Componisten als Frederik Chopin (piano) en Paganini (viool) schreven vooral voor hun eigen instrument en waren uiterst bedreven in de instrumentatie daarvan.

De kunst van een goede instrumentatie hangt ook nauw samen met de diverse functie(s) die de gekozen instrumenten in een bepaald muziekwerk gaan vervullen. Zo kan door een goede instrumentatie ook een goede klankbalans of dynamiek worden verkregen, of een 'kleur' of sfeer worden opgeroepen. Bij symfonische werken achten componisten het doorgaans van belang om in hun instrumentatie om ook de onderlinge verhouding tussen de aantallen instrumenten van de diverse instrumentgroepen goed op elkaar af te stemmen, zodat bijvoorbeeld het aantal strijkers in een goede verhouding staat tot het aantal blazers.

Zie ook
 Instrumentatieleer
 Orkest
 Orkestratie
 
Muziektheorie
Shareware

Shareware is een vorm van software die zonder of met weinig restricties verspreid mag worden, maar waarvoor bij herhaald gebruik wel een vastgelegd bedrag betaald moet worden. Vergelijk dit met freeware, waarvan de distributie vaak aan voorwaarden verbonden is, maar die zonder te betalen gebruikt mag worden. Over het algemeen is ook een deel van de functionaliteit verwijderd in de gratis versie, zodat de gebruiker zijn werk bijvoorbeeld niet kan opslaan of dat bepaalde functies niet werken, vergelijkbaar met crippleware. 

Deze methode (beschreven in de licentie) beschrijft in het algemeen:
 wie er rechten op distributie van de software hebben. Dit kan iedereen zijn, maar ook een selecte groep.
 dat gebruikers de software kunnen proberen in een proefperiode, voordat er tot betaling moet worden overgegaan.

Door software als shareware te verspreiden, verlaagt de producent vaak zijn kosten, omdat er bijvoorbeeld geen verpakking nodig is, en verspreiding kosteloos wordt afgehandeld door derden. 

De grens tussen shareware en traditionele commerciële software is in de jaren 1990 vager geworden, omdat aanbieders van die laatste categorie steeds vaker probeerversies van hun programma's gingen verspreiden via traditionele distributiekanalen voor shareware als downloadsites en bij computerbladen horende cd-roms en dvd-roms.

Verschillende typen 
 Adware, bevat advertenties ter bekostiging.
 Crippleware, heeft een ingebouwde beperking zodat er bijvoorbeeld geen bestanden opgeslagen kunnen worden.
 Trialware, bevat een ingebouwde tijdsbeperking waarin de gebruiker het pakket kosteloos kan uitproberen.
 Donationware, men wordt om een vrijwillige financiële bijdrage gevraagd.
 Nagware, blijft de gebruiker storen met meldingen om het volledige pakket aan te schaffen.
 Freemium, de basisfuncties zijn gratis, maar men moet betalen om de volledige functies van de software te kunnen gebruiken.
 Postcardware, de gebruiker wordt gevraagd om een kaartje te versturen naar de ontwikkelaar.

Zie ook 
 Lijst van softwarelicenties

Softwarelicentie
Koos Landwehr

Jacobus (Koos) Landwehr (Kampen, 3 augustus 1911 – 20 oktober 1996) was een Nederlands botanisch tekenaar, en op wat bescheidener schaal, botanicus en auteur. Hij had een achtergrond als hovenier en was bekend om zijn fotografisch geheugen. Vanwege zijn extreem goede geheugen, was hij in staat gedetailleerde tekeningen "vanuit het hoofd" te maken.

Levensloop 
Landwehr werd in Kampen geboren, als zoon van een textielhandelaar, maar verhuisde op vijfjarige leeftijd naar Amstelveen. Hij volgde een hoveniersopleiding en haalde uiteindelijk het diploma tot Tuinbouw-vakonderwijzer. Samen met zijn broer dreef hij een chrysanten- en rozenkwekerij, tot die in 1938 onteigend werd in verband met de aanleg van het Amsterdamse Bos. In 1939 kwam hij in dienst bij de plantsoenendienst van Amstelveen. Daar heeft hij zich vooral toegelegd op aanleggen en beheren van natuurrijke plantsoenen. Een geslaagd voorbeeld van een dergelijk plantsoen was de middenberm van de Beneluxbaan, nu verdwenen, door de aanleg van de sneltrambaan. In 1972 werd de Heimans en Thijsse Prijs aan hem toegekend. 

Landwehr was een uitstekend tekenaar. Zo leverde hij een aantal atlassen af: Bladmossenatlas (1966), Grassenatlas (1974), Atlas Nederlandse Levermossen (1980) en de Nieuwe Atlas Nederlandse Bladmossen (1984). Tevens schreef hij het boek Wilde orchideeën in Europa (1977). Dat werd uitgegeven door Natuurmonumenten na inspanningen van Victor Westhoff. Samen met Cees Sipkes was hij auteur van Wildeplantentuinen. Het voormalig Mauritsplantsoen in Amstelveen heet sinds 1997 Koos Landwehrpark en heeft sinds februari 2012 een monumentale status.

Op grond van zijn bijzondere verdiensten ontving hij op 8 januari 1985 een eredoctoraat van de Universiteit van Amsterdam; zijn promotor was A.D.J. Meeuse.

Privé 
Landwehr was getrouwd met de Belgische Elly Estoppey, met wie hij een zoon en een dochter kreeg. In 1975, na zijn pensionering, is hij in Le Montat in Frankrijk gaan wonen. 

Op 20 oktober 1996 overleed hij aan de gevolgen van een auto-ongeluk de dag daarvoor.

Nederlands botanicus
Botanisch kunstenaar
Weens (schaakopening)

Bij schaken wordt de Weense opening gekenmerkt door de zetten 1.e4 e5 2.Pc3; deze opening is ingedeeld bij de open spelen.

Ze werd geanalyseerd door Carl Jaenisch en de opening werd vaak gespeeld door Bent Larsen. De zet van het paard naar c3 is geen aanvalszet maar een goede ontwikkelingszet. Na 3.f4 ontstaan er stellingen uit het koningsgambiet.

De belangrijkste antwoorden van zwart zijn:
2... Lc5 (de lopervariant)
2... Pc6 (de Max-Langeverdediging)
2... Pf6 (de Falkbeerverdediging)

Weens
MTI

Millennium Transportation International, een voormalig aanbieder van openbaar vervoer
 MTI (persbureau), een Hongaars persbureau
Collectief Vraagafhankelijk Vervoer

Collectief Vraagafhankelijk Vervoer, afgekort: CVV, is in Nederland vervoer van deur tot deur op afroep met een deeltaxi. 

Reizigers moeten minimaal een uur van tevoren bellen om opgehaald te worden. Bij deze reservering moet doorgaans een vertrek- en bestemmingsadres worden opgegeven. Dit kan bestaan uit plaats, huisnummer en postcode of straatnaam. Sinds begin februari 2011 is het in de gehele provincie Gelderland mogelijk om in plaats daarvan een bushalte te gebruiken. Dit is met name zinvol voor mensen die naar een voor hen onbekende plek willen reizen. Meestal geldt een onzekerheidsmarge van 10 tot 15 minuten rond het afgesproken tijdstip van ophalen. Eventueel wordt de rit gecombineerd met een rit van andere reizigers. CVV wordt veel toegepast in plattelandsgebieden, met een beperkt OV-aanbod. Meestal wordt het CVV gecombineerd met vervoer van Wmo-reizigers. Elke gemeente of regio heeft een eigen benaming (Regiotaxi, OV-taxi, etc) met eigen reserveringsnummers, regels en tarieven. Het vervoer wordt veelal uitbesteed aan de regionale taxibedrijven.

In oktober 2003 waren er 39 verschillende CVV-concepten in gebruik die 256 van de toen 489 gemeenten bedienden. Vanaf de toepassing van Europese aanbestedingen zijn telkens meer gemeenten echter over gegaan tot het gezamenlijk aanbesteden van collectieve vervoerssystemen. Een voorbeeld hiervan is Limburg waar in 2006 het van origine Franse bedrijf Veolia Transport het complete reguliere openbaar busvervoer, het complete collectieve (taxi) vervoer en een deel van het openbare treinvervoer heeft bemachtigd.

Bij CVV zijn de nationale vervoerbewijzen niet geldig. De tarieven zijn meestal wel gebaseerd op de strippenkaart: de reiziger betaalt aan de taxi-chauffeur een vast bedrag per OV-zone tussen de 1 en 1,50 euro binnen het CVV-gebied en ongeveer het drievoudige voor elke zone buiten dat gebied. Net als bij de strippenkaart, moeten reizigers een extra zone als basistarief betalen. Voor Wmo-geïndiceerden is het CVV-tarief lager: 0,45 euro, net iets minder dan de prijs van een gewone strippenkaartstrip. De subsidie voor het CVV wordt op dezelfde wijze berekend als bij het stads- en streekvervoer met exact dezelfde suppletiefactor.

Vlaanderen 
In Vlaanderen is er het 'mindermobielenvervoer' door vrijwilligers van de Mindermobielencentrale.

Zie ook
Stads- en streekvervoer
Treintaxi

Openbaar vervoer in Nederland
CVV

Card Verification Value, een extra beveiligingscode op een creditcard
Christelijke Vlaamse Volksunie, een Vlaams verkiezingskartel uit 1954
Collectief Vraagafhankelijk Vervoer, een vorm van openbaar vervoer met deeltaxi's
sportclubs:
CVV (Charloisse Voetbalvereniging), een voormalige Nederlandse voetbalclub uit Rotterdam-Charlois
een voorvoegsel van sportclubs:
Cadetten Voetbalvereniging, zoals gebruikt door: CVV Velocitas
Capelse Voetbalvereniging, zoals gebruikt door: CVV Zwervers
Charloisse Voetbalvereniging, zoals gebruikt door: CVV Mercurius
Christelijke Voetbalvereniging, zoals gebruikt door: cvv Achilles, CVV Avanti, CVV Be Fair, CVV Berkel, CVV Blauw Wit '34, CVV Blauw Wit (W), CVV De Jodan Boys, CVV Jong Hercules, CVV Fit Boys, CVV Oranje Nassau 1918, CVV Redichem, CVV Rust Roest, cvv Sparta Enschede, cvv Trynwaldster Boys, CVV Vlug en Vaardig
Coevordense Voetbalvereniging, zoals gebruikt door: CVV Germanicus
Culemborgse Voetbalvereniging, zoals gebruikt door: CVV Vriendenschaar
Curaçaose Voetbal Vereniging, zoals gebruikt door: CVV Willemstad
Tuinieren

Tuinieren is het op kleine schaal kweken en telen van planten voor voedsel of pracht. Het gebied waar dit gebeurt, wordt tuin of soms hof genoemd. 

Het voornaamste verschil met de tuinbouw is dat tuinieren voornamelijk recreatief wordt gedaan. Voor veel mensen werkt tuinieren ontspannend. Iemand die beroepshalve een tuin aanlegt of onderhoudt is een hovenier, tuinier of tuinman.

Tuinieren is onderhevig aan de tijdsgeest en mode. In de jaren 1970 was een tuininrichting met bielzen populair, naar het idee van Mien Ruys.

Gereedschappen
 Grondbewerking: schoffel, hak, hark, verticulator, schop, schrepel, greep, plantenschepje, bollenplanter;
 Plantbewerking: snoeischaar, wiedstok, heggenschaar, grasschaar, grasmaaier, grashark, kantensteker, snoeimes, gieter, sproeispuit.

Zie ook
Groentetuin
Internationale dag van het naakt tuinieren
Lijst van tuinwerkzaamheden
Siertuin
Tuingereedschap
Tuinieren op de "square foot"
Volkstuin

Recreatie
Agner Erlang

Agner Krarup Erlang (Lønborg, 1 januari 1878 – Kopenhagen, 3 februari 1929) was een Deense wiskundige, statisticus en ingenieur.

Erlang kreeg vooral bekendheid door zijn werk met wachttijdberekeningen bij het opzetten van telefoonverbindingen. De eenheid voor telefoonverkeer, de erlang, is naar hem genoemd, evenals een kansverdeling, namelijk de Erlang-verdeling.

Zie ook
 Erlangs B-formule
 Erlang-verdeling
 Erlang (programmeertaal) – ontwikkeld door Ericsson voor grote industriële realtimesystemen

Deens wiskundige
Statisticus
Wachtrijtheorie
Tuin

Een tuin is een begrensd, meestal omheind, stuk grond waarop gewassen worden geplant of verbouwd. Een tuin kan utilitair van aard zijn, een groentetuin, wetenschappelijk, een botanische tuin, volkstuin of een decoratieve siertuin.

Iemand die beroepshalve een tuin aanlegt en onderhoudt heet een hovenier of tuinman. Een tuin- en landschapsarchitect kan de tuin in een bepaalde stijl ontwerpen, zoals een Japanse tuin, Chinese tuin, Engelse of een Franse tuin.

Geschiedenis 

Met het ontstaan van de eerste vaste woonplaatsen, verschenen de eerste akkertjes. Om vernieling en vraat van dieren en gewassen te voorkomen, werd er een dichte, vaak stekelige beplanting, omheen geplaatst.

Bij de bouw van een klooster werd doorgaans een ommuurde tuin aangelegd voor medicinale kruiden.

Tegenwoordig is de tuin meestal een door schuttingen afgesloten stuk grond waar men recreëert. Ook zijn er tuinhuisjes en schuurtjes voor het opbergen van gereedschap en fietsen, en plantenkassen en bakken voor het kweken van planten en gewassen. Veel mensen zien de tuin als het 'verlengde van de huiskamer'.

Etymologie 
Omdat in Nederland de wilg, de hazelaar en de meidoorn van nature veel voorkomen, werden deze gebruikt als omheining. Het ging dan om de twee- of driejarige takken; ze zijn soepel en buigzaam om ermee te vlechten. Zo'n omheining heette een tuun of een tuin. Later verschoof de betekenis hiervan van de omsluiting naar het omsloten terrein zelf. Het verwante Duitse woord Zaun betekent nog altijd "omheining".

Een ouder Nederlands woord voor tuin is gaard, dat onder meer samenhangt met het Latijnse hortus. In veel andere Indo-Europese talen is dit nog altijd het gebruikelijke woord voor tuin (Engels: garden, Frans: jardin, Duits: Garten enz.).

Zie ook

Algemeen 
 Royal Horticultural Society
 Volkstuin
 Siertuin
 Theetuin
 Overtuin
 Tuinieren
 Tuin- en landschapsarchitect
 Plantsoen

Plantentuinen 
 Groentetuin (ook wel moestuin of hof genoemd)
 Kruidentuin
 Hortus botanicus
 Heemtuin

Gebouwen 
 Kasteeltuin
 Kloostertuin
 Oranjerie
 Hortus conclusus

Stijlvormen 
 Japanse tuin
 Engelse tuin
 Franse tuin
 Chinese tuin

Bekend 
 Tuinen in Parijs
 Rotstuin van Nek Chand, in Chandigarh, India.
 Appeltern Adventure Gardens
 Tuinen van Ton ter Linden

Biotoop
Da capo

Da capo is een muziekterm afkomstig uit het Italiaans en betekent 'vanaf het begin'.  "Da capo" of afgekort "D.C." wordt doorgaans boven de laatste maat geschreven. De speler wordt dan verondersteld alles vanaf het begin nog een keer te spelen.

Een uitbreiding is vaak: "da capo al fine": speel alles vanaf het begin tot aan het woord "fine".  Meestal wordt impliciet bedoeld dat eventuele herhalingen achterwege moeten blijven. Voluit geschreven komt er dan soms bij te staan: "da capo al fine senza replica". Wanneer er naar het fine dient te worden gesprongen waarbij een stuk de herhaling moet worden overgeslagen, dan kan dat met een extra teken (een grote O met een plusteken erdoor) worden aangegeven dat zowel bij het sprongpunt als bij het fine-gedeelte wordt geplaatst.  

Een andere veel voorkomende notatie laat de speler na de herhaling een (nog niet gespeeld) slot spelen; de coda (it: staart).
Voluit geschreven wordt dat "da capo al fine (senza replica) poi coda".

Zie ook
 Dal segno
 Herhaling (muziek) in de muziek

Muzieknotatie
Muziekterm
Molokai

Molokai (Molokai) is een van de eilanden van Hawaï. Het is 61 x 16 km groot met een landoppervlak
van 673,4 km². Het ligt ten oosten van Oahu, daarvan gescheiden door het 40 km brede Kaiwi Kanaal, en ten noorden van Lanai.

Molokai bestaat uit twee uitgedoofde vulkanen, East Molokai en de veel kleinere West Molokai. Het hoogste punt is Kamakou (1512 m) op East Molokai. De East Molokai vulkaan is de zuidelijke helft van een eens veel grotere vulkaan (net als de Koʻolau Range op Oahu). De noordelijke helft is 1,5 miljoen jaar geleden naar de bodem van de Grote Oceaan gevallen waar het nu als een veld van puin ligt. Het overblijvende deel van de vulkaan op het eiland zijn nu de hoogste kliffen van de wereld. Deze kliffen zijn te zien in de film Jurassic Park III.

De lage westelijke helft van Molokai is droog en de grond is kaal door begrazing door geiten. De oostelijke helft bestaat uit een plateau bedekt door vochtige bossen. In het noordwesten van het eiland bevindt zich de Moomoni Baai, in het uiterste oosten de Halawa-vallei. De Halawa baai ligt noordoostelijk van het eiland. Niet ver van de plaats Kualapuu bevindt zich een vliegveld.

Leprakolonie 
Het schiereiland Kalaupapa in het noorden van Molokai werd van 1865 tot 1969 gebruikt om leprapatiënten uit heel Hawaï op te vangen. De plaats was gekozen omdat het laag gelegen schiereiland van de rest van het eiland werd gescheiden door de steil oplopende kliffen. Zo konden de leprapatiënten niet 'ontsnappen'. Zij waren feitelijk gevangenen. De kolonie en daardoor ook het eiland kreeg wereldbekendheid toen Pater Damiaan zich er vestigde als jonge gezonde priester en er geldinzamelingen, kledinginzamelingen enz. hield. Hij verliet het eiland enkele malen tot hij ziek werd: hij kreeg lepra door contact met bewoners van de kolonie. Hij leefde er tot aan zijn dood in april 1889.

Plaatsen op Molokai 
 Maunaloa (in het westen)
 Kalaupapa (in het noorden, aan de zee)
 Kualapuu (in het centrum)
 Kaunakakai (in het zuiden, aan de zee)
 Pukoo (in het zuidoosten, aan de zee)

Hawaïaans eiland
Chopin

Frédéric Chopin (1810-1849) - Pools componist en pianist uit de Romantiek
 Oeuvre van Frédéric Chopin - lijst van werken van Frédéric Chopin
 Jean Chopin (1994) - Frans voetballer 
 Kate Chopin (1850-1904) -  Amerikaans schrijfster
 Chopin (wodka) - Poolse wodka

Zie ook

 Internationaal Frederick Chopin Piano Concours - een van de oudste pianowedstrijden ter wereld
 Fryderyk Chopin Universiteit voor Muziek - universiteitsafdeling voor muziek van de Universiteit van Warschau
 Luchthaven Warschau Frédéric Chopin - belangrijkste internationale luchthaven van Polen te Warschau
Solse Gat

Het Solse Gat is een grote leemkuil in het Speulder- en Sprielderbos in de noordelijke Veluwe tussen de plaatsen Putten, Garderen en Drie. Het ligt in de gemeente Putten.

Geschiedenis
Het Solse Gat is een kuil waar Veluwse boeren leem afgroeven. Onder in het gat is een moerassig terrein ontstaan met daarin een poel. Op de drassige bodem heeft zich een voor de Veluwe bijzondere plantengroei ontwikkeld. Zo groeit hier waterdrieblad, slanke sleutelbloem en bosanemoon. Voor het wild in dit deel van de Veluwe vormt de poel een drinkplek. Amfibieën als kleine watersalamanders en padden planten zich in het moerassig gebied voort. Omdat verdroging en verlanding dreigde heeft Staatsbosbeheer in 2002 de kuil hersteld.

Legendes
Volgens een oude legende stond op de plek van het Solse Gat ooit een klooster. Vanwege het liederlijke gedrag van de monniken werd het door de aarde verzwolgen. Op gezette tijden zouden de klokken van het klooster nog te horen zijn en zouden de geesten van de monniken verschijnen.

Ook zou op deze plek in de oudheid zonneverering hebben plaatsgevonden. Hierbij werd fruit geofferd aan de Germaanse godin Sól. Het Solse Gat is daarom een populaire plek voor new age'ers en wichelroedelopers. Zij menen dat hier leylijnen lopen. Volgens een lokale fractie van gereformeerde politieke partijen vond er in 1999 een satanistische Walpurgisnachtviering plaats bij het Solse Gat. In de gemeenteraad van Putten werd daarom gepleit voor een verbod op een dergelijke viering.

Literatuur 
In Wij, ons leven, ons werk, nummer 9, 2 april 1937 staat een artikel met foto's over het Solse Gat.

Veluwe
Geografie van Putten
Sage
Nederlandse folklore
Ampelografie

Ampelografie is de wetenschappelijke beschrijving (en dus kennis) van de wijnstokken. 
Het begrip is afgeleid van het Griekse ampelos, wijnstok.

Er bestaan vele druivenrassen die geschikt zijn voor consumptie en voor commerciële toepassing. De vitissoorten zijn verzameld in de Vitis International Variety Catalogue. Het ligt voor de hand dat een gedegen kennis van de verschillende rassen nodig is. Niet elk ras kan overal gedijen. Er zijn rassen die speciaal ontwikkeld zijn om in meer noordelijk gelegen streken aangeplant te kunnen worden, daar waar het koeler is en er minder zonuren zijn. In Europa is Nederland ongeveer de uiterste grens voor het aanplanten van commerciële variëteiten.

De verspreiding van de rassen gebeurde zo vroeg in de geschiedenis, dat er geen duidelijke bronnen voor bestaan. Het is wel duidelijk dat de wijnstok afkomstig is als mutatie van de wilde wingerd, die oorspronkelijk in de Kaukasus groeide. Daar ontstonden de eerste eenhuizige rassen in afwijking van de tweehuizige aard van de wingerd, die mannelijke en vrouwelijke bloemen op verschillende planten heeft. De oerwijndruif Vitis vinifera werd eenhuizig. Door selectie werden steeds grotere vruchten en trossen ontwikkeld. Grieken en Romeinen hebben vervolgens de wijnstok over het hele Middellandse Zeegebied verspreid, van waaruit er steeds noordelijker werd aangeplant.

Het belangrijkste criterium om wijnstokken te ontwikkelen is de opbrengst van druiven. Toch zijn er bepaalde rassen die zeer kleine druiven voortbrengen of die slechts een geringe opbrengst hebben. Deze rassen dreigen in de huidige overcommerciële omgeving te verdwijnen. Aan het einde van de 20e eeuw werden zorgvuldig ontwikkelde kruisingen tussen twee rassen, zoals de couderc en seibel, steeds minder verbouwd.

De ontwikkeling van nieuwe rassen op basis van het terroir heeft geleid tot uitzonderlijke combinaties: men kan zich nog moeilijk indenken dat de Rijnwijnen wat zouden voorstellen zonder de Riesling of Loire-wijnen zonder de chenin blanc.
Champagne zonder chardonnay of Médoc zonder cabernet sauvignon zijn ondenkbaar geworden.

Galerij

Zie ook 
Lijst van vaktermen in de oenologie

Wijnterminologie
Ingang (elektronica)

De ingang(en) van een elektrisch of elektronisch toestel geeft de nodige aansluitmogelijkheid en zorgt voor de aanpassing van de signalen.

Aansluiting
De aansluiting kan een vaste verbinding zijn of via stekkers en pluggen. Meestal zijn ze bepaald door normen. De aard en kwaliteit van de verbinding zijn afhankelijk van het ingangssignaal en de ontwikkeling van de techniek.

Aanpassing
De te verwerken signalen zullen meestal omgezet worden en aangepast naar grootte, impedantie, frequentie of analoog/digitaal (AD of DA). Een ingang kan ook zorgen voor beveiliging van het toestel. Het kan zelfs een virtuele beveiliging zijn zoals bij aansluiting op het internet.
Ingangen kunnen ook aangesloten zijn op een digitale data-bus (voorbeeld: de I2C-bus)

Elektronica
Hoogeveen (gemeente)

Hoogeveen (; Drents: 't Ogeveine of 't Oveine) is een gemeente in het zuiden van de Nederlandse provincie Drenthe. De hoofdplaats is het gelijknamige Hoogeveen. De gemeente heeft een oppervlakte van 129 km² (waarvan 0,19 km² water) en heeft  inwoners ().

Kernen 

De gemeente Hoogeveen telt elf officiële kernen, waarvan Hoogeveen verreweg de grootste is.

Aantal inwoners per woonkern op :

 Hoogeveen ()
 Hollandscheveld ()
 Elim ()
 Noordscheschut ()
 Pesse ()
 Nieuwlande ()
 Nieuweroord ()
 Tiendeveen ()
 Stuifzand ()
 Fluitenberg ()
 Nijstad (35)

Politiek

Gemeenteraad
De gemeenteraad van Hoogeveen bestaat uit 31 zetels. Hieronder de behaalde zetels per partij bij de gemeenteraadsverkiezingen sinds 1998:

College van B en W
Het college van burgemeester en wethouders voor de periode 2022-2026 bestaat uit een coalitie van Gemeentebelangen, PvdA, VVD en ChristenUnie. 

Burgemeester 
Karel Loohuis (PvdA);
 Veiligheid en handhaving
 Bestuur
 Internationale contacten

Wethouders
Jan Zwiers (Gemeentebelangen);
 1e locoburgemeester
 Wonen & volkshuisvesting
 Economische zaken & Dutch Tech Zone
 Beheer Openbare ruimte
 Binnenstad
 Bestuurlijke vernieuwing
 Coördinerend wethouder verbinding met samenleving (in samenwerking met wethouder Mark Tuit)
 Gebiedswethouder A 
Jeroen Westendorp (ChristenUnie);
 2e locoburgemeester
 Jeugdzorg
 Participatiewet, Minimabeleid, & Armoedebestrijding
 Recreatie & toerisme, Marketing
 Gebiedswethouder D
Derk Reneman (partijloos);
 3e locoburgemeester
 Financiën
 Personeel & Organisatie, bedrijfsvoering + ICT
 Dienstverlening
 Deelnemingen & verbonden partijen
 Grondzaken en vastgoed
 Gebiedswethouder E
Mark Tuit (PvdA);
 4e locoburgemeester
 Onderwijs – leren en ontwikkeling
 Cultuur
 Zorg incl. WMO (gezond en vitaal)
 Natuur, landschap en Klimaatadaptatie
 Coördinerend wethouder verbinding met samenleving (in samenwerking met Weth Jan Zwiers)
 Gebiedswethouder B
Roelof Bisschop (VVD);
 5e locoburgemeester
 Ruimtelijke ordening, vergunningen en beleid
 Verkeer en vervoer
 Sport
 Gebiedswethouder C  

Gemeentesecretaris
Jelmer Mulder;
 Adviseur van het college van burgemeester en wethouders
 Leidinggevende van de ambtelijke organisatie

Zie ook 
 Wapen van Hoogeveen, over het wapen van de gemeente

Externe link 
 Gemeente Hoogeveen
Booreiland

Een booreiland of boorplatform is een platform waarop een voorziening is aangebracht waarmee in relatief ondiep water geboord kan worden naar aardolie en/of aardgas. Andere constructies die in zee staan worden in de volksmond vaak abusievelijk 'booreilanden' genoemd, maar dit zijn vaak productieplatforms.

Een booreiland zelf is voorzien van een boortoren op een ponton. Het booreiland kan drijvend zijn (meestal een semi-submersible) of kan voorzien zijn van poten die op de zeebodem neergelaten kunnen worden, en waarmee de hele constructie enige tientallen meters omhoog getild kan worden. In zo'n geval wordt het een hefeiland genoemd (in het Engels worden de woorden Self Elevating Platform gebruikt voor alle hefeilanden en Jack Up indien de beweging door middel van cilinders plaatsvindt). Voor boren in dieper water worden boorschepen of half-afzinkbare platforms gebruikt die ofwel met ankers ofwel door middel van dynamic positioning op hun plek gehouden worden.

Vanuit een booreiland worden exploratieboringen gedaan naar aardolie of aardgas. Als er winbare hoeveelheden olie of gas gevonden worden maakt het booreiland plaats voor het productieplatform. Als de winbare hoeveelheden niet al te groot zijn kan men ook besluiten een boei of een speciaal schip (FPSO) te gebruiken voor de winning van olie.

Als tijdens de levensduur van een productieput nog iets 'beneden' moet gebeuren kan een (hef)booreiland vlak naast het productieplatform geplaatst worden. Omdat de boortoren zelf op een uitschuifbaar platform (Cantilever) staat, kan deze over het productieplatform heen schuiven en kan toch de put bereikt worden.

Zie ook
 Productieplatform

Offshore
Eris (mythologie)

Eris (Oudgrieks ) of Discordia (Lat.) is een figuur uit de Griekse mythologie, de godin van de twist en tweedracht. In de Ilias van Homerus wordt zij gelijkgesteld aan Enyo, een dochter van Zeus en Hera. In andere verhalen verschijnt zij echter samen met Enyo en zijn de twee dus niet identiek. Volgens Hesiodos was Eris een dochter van Nyx, de oergodin van de nacht. In andere mythes wordt ze ook wel beschouwd als de tweelingzus van Ares, de God van de oorlog.

Trojaanse oorlog
Haar bekendste optreden is wellicht in de Ilias, waar ze de oorzaak is van de Trojaanse Oorlog. Woedend als enige ongenode godheid verschijnt ze plots op het huwelijksfeest van Peleus en Thetis en werpt een gouden appel met het opschrift "Voor de mooiste" in de menigte. Tweedracht is dan geboren onder de ijdele godinnen. Hera, Athena en Aphrodite eisen de appel op en vragen uiteindelijk een sterveling, Paris, zoon van de Trojaanse koning Priamos, te oordelen over de schoonheid van de godinnen. Hera tracht hem om te kopen met rijkdom en macht, Athena met oneindige wijsheid en Aphrodite belooft hem de mooiste vrouw op aarde. Daarop verklaart Paris Aphrodite tot de mooiste godin van het drietal en zij ontvangt de gouden appel, die sindsdien haar vaste attribuut is.

Paris' prijs, de mooiste vrouw op aarde, bleek Helena, vrouw van de Spartaanse koning Menelaos. Paris reist naar Sparta en schaakt met behulp van Aphrodite de schone Helena. Deze daad is de aanleiding voor de Trojaanse oorlog.

Zie ook 
 Eris (dwergplaneet)
 Twistappel
 Discordianisme

Griekse god
397

Het jaar 397 is het 97e jaar in de 4e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Klein-Azië 
 Het Mor Gabriel-klooster wordt gesticht. Het klooster behoort bij de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië en is gevestigd op het Tur Abdin-plateau nabij Midyat (Turkije).

Europa   
 Bisschop Ninianus bouwt een klooster ("Witte Huis") en begint zijn zendingswerk onder de Britten en Picten. Het is vermoedelijk de eerste christelijke vestiging in Schotland en thans bekend als de abdij van Whithorn.
 Brixius volgt Martinus op als bisschop van Tours.

Balkan 
 Stilicho, Romeins generaal (magister militum), regeert als regent van de jonge keizer Honorius over het West-Romeinse Rijk. Hij verslaat de opstandige Visigoten die Zuid-Griekenland plunderen.  Koning Alarik I weet te ontsnappen naar Epirus (Balkan).

Religie 
 Augustinus van Hippo schrijft zijn Confessiones (Belijdenissen).

Geboren 
 Petronius Maximus, keizer van het West-Romeinse Rijk (waarschijnlijke datum)

Overleden 
 4 april - Ambrosius van Milaan (58), bisschop en kerkvader
 8 november - Martinus van Tours, bisschop en heilige

000
Biezelinge

Biezelinge is een dorp in de Nederlandse gemeente Kapelle (provincie Zeeland). Op 30 december 2022 had het dorp 2495 inwoners.

Het dorp wordt van Kapelle gescheiden door een spoorlijn. Er is een station (Kapelle-Biezelinge).

Biezelinge is ontstaan aan de rand van een grote kreek die van noord naar zuid door Zuid-Beveland liep. In de elfde eeuw werd deze kreek afgedamd, restanten van deze dam hiervan zijn gevonden onder de Hoofdstraat en het huidige Marktplein.

Vroeger bezat het dorp een haven, die in verbinding stond met de Westerschelde. Restant van deze verbinding is Zwarte weel, populair als visvijver en schaatsbaan.  De haven is echter in 1717 dichtgeslibd en is tegenwoordig een marktplein en speelweide.

Geboren in Biezelinge 
 Andries de Maaker (1868-1964), architect
 Jozias Fraanje (1878-1949), predikant Gereformeerde Gemeenten
 Jan Peter Balkenende (1956), voormalig Nederlands minister-president

Afbeeldingen

Zie ook
 Lijst van rijksmonumenten in Biezelinge
 Bronnen

 Gemeente Kapelle
 De geschiedenis van Kapelle (Z.-B.); van Ysseldijk
 Historisch Jaarboek voor Zuid Beveland; Heemkundige Kring de Bevelanden
 Tegenwoordige staat van Zeeland deel 2; Tirion

Plaats in Zeeland
Kapelle
Sint-Maarten



Naamgever 
 Martinus van Tours (circa 316 - 8 november 397), een heilige, beter bekend als Sint Martinus of Sint-Maarten
 Sint-Martinuskerk of Sint-Maartenskerk. Kerken gewijd aan  de heilige Martinus van Tours (doorverwijspagina)

Geografie 
 Sint Maarten (eiland), een eiland in de Caraïbische Zee
 Sint Maarten (land), het zuidelijk deel van het eiland Sint Maarten; een land behorend tot het Koninkrijk der Nederlanden
 Sint-Maarten (Franse Antillen), het noordelijk deel van het eiland Sint Maarten; een overzeese gemeenschap van Frankrijk
 Sint Maarten (Noord-Holland), een dorp in de Noord-Hollandse gemeente Schagen
 Sint Maartensbrug, een dorp in de Noord-Hollandse gemeente Schagen
 Sint Maartensvlotbrug, een dorp in de Noord-Hollandse gemeente Schagen
 Sint Maartenszee, een buurtschap in de Noord-Hollandse gemeente Schagen
 Sint-Maartensdijk, een stad in Zeeland

Overig 
 Sint-Maarten (feest), dat op de sterfdag van de heilige in sommige streken gevierd wordt; zie ook Sint-Maartensliedje
 RKSV St. Maarten, een voormalige Utrechtse amateurvoetbalclub, opgegaan in Sporting '70
 Algemeen Ziekenhuis Sint-Maarten (AZ Sint-Maarten), ziekenhuis in Mechelen en Duffel in België
 Sint Martinus (molen) in de Nederlandse gemeente Montferland

Zie ook 
 St. Martinus (doorverwijspagina)
 Sint-Martens (doorverwijspagina)
 Saint-Martin (doorverwijspagina)
Sleat

Sleat (Schotland), een schiereiland in Schotland
 Sloten (Friesland), een stad in de Nederlandse provincie Friesland
 Sloot (watergang), de Friestalige benaming voor een sloot
Athena

Athene, de Griekse hoofdstad
 Athena (Oregon), een plaats in de Verenigde Staten
 Pallas Athena, Griekse godin
 Athena (film), een Amerikaanse musicalfilm uit 1954
 Athena (Battlestar Galactica), een personage uit de televisieserie Battlestar Galactica
 Athena (raket), een lanceerraket van Lockheed Martin voor kunstmanen
 Athena (band), een ska-punk band uit Istanboel, Turkije
 Athene (geslacht), een uilengeslacht
 Athena (schip, 2004), een door Royal Huisman gebouwd zeilschip
 Athena (schip, 2011), een snijkopzuiger van baggerbedrijf Van Oord
 Athena (naturistenvereniging), een Belgische naturistenvereniging
 Athena (ondergoed), een Frans merk van ondergoed
 Athena (bedrijf), een Japans bedrijf dat computerspellen maakt
 Athena (computerspel), een computerspel van het genre strategiespel 
 HC Athena, een hockeyclub uit Amsterdam
 Advanced telescope for high-energy astrophysics (afgekort: ATHENA), een röntgentelescoop
 Vrijmetselaarsloges:
 loge  onder het G.O.B. Athena Bruxelles (1983)
 loge  onder D.H. Athena Gent (19XX)
 loge  onder de V.G.L.B. Athena Huy (19XX)
Organische architectuur

Organische architectuur is een stroming in de architectuur die rond 1900 opkwam. De stroming komt voort uit een zoektocht naar een nieuwe 'stijl' die moest passen bij de eigen tijd, zonder dat werd teruggegrepen op stijlkenmerken uit het verleden. Daarnaast probeert de organische architectuur een oplossing te bieden voor de sterke industrialisering en het gebruik van nieuwe materialen. Al sinds de jaren zeventig is er vanuit de organische architectuur veel aandacht voor duurzaamheid en leefbaarheid.

Belangrijke grondleggers van de organische architectuur zijn Antoni Gaudí, Friedensreich Hundertwasser, Rudolf Steiner, Frank Lloyd Wright, Imre Makovecz en Louis Sullivan.

Organische architectuur heeft geen gemeenschappelijke uiterlijke kenmerken, omdat het in organische architectuur gaat om een werkwijze en achterliggende principes in plaats van een vooraf bepaald beeld. Organische architectuur werd om die reden bijna nooit als samenhangende stijl beschreven. Men spreekt sinds de jaren 2010 ook van 'biofiele architectuur'.

Een van de uitgangspunten is dat de functie de vorm bepaalt, ook wel het principe 'form follows function' (FFF) geheten.

Voorbeelden van organische architectuur:
Fallingwater in Mill Run (VS)
De Sagrada Família in Barcelona (Spanje)
Het Goetheanum in Dornach (Zwitserland)
Het Gasuniegebouw in Groningen (Nederland)
Het (voormalig) hoofdkantoor van ING Bank in Amsterdam (Nederland)
Het Museum De Buitenplaats in Eelde (Nederland)
De woonwijk Waterakkers-Lunetten in Heemskerk (Nederland)
Isala Ziekenhuis in Zwolle (Nederland) door Alberts en Van Huut

Literatuur
Pieter van der Ree, Organische architectuur, uitgeverij Vrij Geestesleven, Zeist, 2000.

Bouwstijl