alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Pariteitsbit

De pariteitsbit is het eenvoudigst mogelijke controlegetal binnen de coderingstheorie. Deze theorie voor de overdracht van digitale gegevens wordt in computers en in de telecommunicatie toegepast.

Onder pariteit wordt in dit verband verstaan: het even of oneven zijn van een getal. Een pariteitsbit geeft aan of een binaire code een even of oneven aantal logische enen heeft. Of de bit dan hoog is, of juist laag, hangt af van de afspraak die is gemaakt. In het algemeen geldt:
 Bij een even pariteit is de pariteitsbit logisch "0" bij een even aantal enen in de code, anderzijds is de pariteitsbit "1" bij een oneven aantal enen. Het aantal bits dat op "1" staat inclusief het pariteitsbit is dus steeds een even getal.
 Bij een oneven pariteit is de pariteitsbit logisch "1" bij een even aantal enen in de code. Het aantal bits dat op "1" staat inclusief het pariteitsbit is in dat geval een oneven getal.
 Wanneer in een code wel plaats voor een pariteitsbit is gereserveerd maar er geen controle op wordt uitgevoerd is de pariteitsbit altijd "1" wanneer men over 'mark' spreekt, of altijd "0" wanneer men over 'space' spreekt.

Stel dat wordt gekozen voor een even pariteit. De eenheid waarnaar ieder symbool in het te verzenden bericht in bits wordt omgezet heet in de informatica een woord. Een woord bestaat dus uit een vast aantal bits, die het betreffende symbool representeren. Het aantal bits, behalve natuurlijk de pariteitsbit, dat de waarde "1" heeft wordt voor ieder woord geteld. Als dit aantal oneven is dan krijgt de pariteitsbit de waarde "1", anders de waarde "0". De pariteitsbit wordt aan de rij bits toegevoegd, zodat dit altijd een even aantal '1'-bits heeft. Wanneer bij de verzending of bij de opslag van de rij bits een fout optreedt waardoor een bit van waarde verandert, dan kan dit dankzij de pariteitsbit worden gedetecteerd. De ontvangen of teruggelezen rij bits heeft dan immers een oneven aantal bits met de waarde "1". Een even aantal fouten kan met deze eenvoudige techniek niet worden gedetecteerd. Evenmin kan worden vastgesteld welke bits fout zijn, dat vereist coderingstheorie.

De 7-bit ASCII-tekens werden traditioneel gecombineerd met een pariteitsbit verzonden, en soms ook opgeslagen, in een 8-bit byte. In sommige computergeheugens wordt van een pariteitsbit gebruikgemaakt, waar dus een extra geheugenplaats voor nodig is. Dat maakt deze geheugens duurder en daardoor worden ze alleen gebruikt in speciale gevallen zoals veiligheidskritische toepassingen.

Door combinatie van meer pariteitsbits, kan een cyclische redundantiecontrole, een cyclic redundancy check CRC worden uitgevoerd. Op die manier kunnen meer fouten worden gedetecteerd en soms ook gecorrigeerd. Dit wordt onder andere toegepast in sommige RAID-configuraties.

Zie ook 

 ECC-geheugen

Computerterminologie
Telecommunicatie
Altaar

Altaar (religie), een offertafel voor godsdienstige plechtigheden
Altaar (sterrenbeeld), een sterrenbeeld
Europadag

De Europadag, ook Dag van Europa genoemd, wordt in de EU-landen sinds 1985 op 9 mei gevierd om stil te staan bij het feit dat op die datum in 1950 de Franse minister Robert Schuman een ambitieuze verklaring aflegde waarin hij voor een organisatie pleitte om Franse en Duitse productie van kolen en staal onder gemeenschappelijk beheer te plaatsen. Deze organisatie, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, welke ook openstond voor deelname van de andere landen van Europa, werd op 18 april 1951 bij het Verdrag van Parijs door Frankrijk, West-Duitsland, Italië en de Benelux landen opgericht en trad in 1952 in werking.

Door het gezamenlijke beheer van de twee strategisch zeer belangrijke basisproducten ontstonden de gemeenschappelijke grondslagen voor een forse naoorlogse Europese economische ontwikkeling terwijl een nieuwe oorlog tussen de voorheen aartsrivalen Frankrijk en Duitsland niet alleen ondenkbaar maar ook materieel onmogelijk zou worden. Met het in werking treden van het Verdrag van Parijs werden de concrete grondslagen gelegd voor de Europese Economische Gemeenschap die 5 jaar later bij het Verdrag van Rome werd opgericht. In de volgende halve eeuw groeide de Europese samenwerking uit tot de huidige Europese Unie. Omdat op 9 mei 1950 met de Schumanverklaring het eerste doorslaggevende initiatief is genomen voor de naoorlogse Europese samenwerking en eenheid is tijdens de top van Milaan in 1985 besloten om jaarlijks 9 mei uit te roepen tot Europadag.

De Europadag geniet weinig bekendheid, maar sommige Europese ambtenaren hebben een vrije dag. Sinds 2019 is Europadag in Luxemburg een publieke feestdag. Ook voor Kosovo is Europadag een officiële vrije dag.

Externe link 
 Europadag

Symbool van de Europese Unie
Themadag of themaweek
Touques (rivier)

De Touques is een rivier van 108 km in het Pays d'Auge, een deel van Normandië (Noordwest-Frankrijk). De monding ligt tussen Deauville en Trouville-sur-Mer, in het departement Calvados even zuidwestelijk van die van de Seine.

De Touques ontspringt in het departement Orne en loopt in noordelijke richting via Lisieux en Pont-l'Évêque naar zee. De rivier is rijk aan zeeforel. Op 1 augustus 1417 landde Hendrik V van Engeland bij de monding van de Touques om Frankrijk te veroveren.

Rivier in Calvados
Rivier in Orne
Stroomgebied van Het Kanaal
Postbus 51

Tot 1 juli 2012 verstrekte de Rijksoverheid informatie aan burgers via informatiekanalen met de naam Postbus 51. Informatie staat tegenwoordig op rijksoverheid.nl.

Postbus 51 was een Nederlandse overheidsorganisatie die ingesteld was als een centraal loket waar burgers terechtkunnen met vragen aan de Rijksoverheid. De naam is afgeleid van het voormalige postadres: postbus 51 te Den Haag. Postbus 51 is vooral bekend vanwege de campagnespotjes op radio en televisie. Postbus 51 was een onderdeel van de Dienst Publiek en Communicatie en daarmee van het Ministerie van Algemene Zaken. 

Postbus 51 is kort na de Tweede Wereldoorlog geopend. Het Rijk stelde toen één centrale postbus in voor burgers en dat werd nummer 51. Het ging fungeren als een centraal loket voor iedereen die een brochure wil bestellen of zoekt naar antwoord op of doorverwijzing bij een vraag aan de Rijksoverheid.

In de jaren zestig verschenen de eerste spotjes op radio en televisie en daarin werd steeds naar dit postbusnummer verwezen voor meer informatie. Hierdoor werd 'postbus 51' steeds herkenbaarder voor het publiek. Daarom werd Postbus 51 in 1977 officieel als merknaam aangenomen.

De activiteiten van dit centrale loket zijn sindsdien behoorlijk uitgebreid. Zo stonden er sinds 1985 op ongeveer 3800 postkantoren en openbare bibliotheken rekken met brochures of folders. De onderwerpen hingen af van de campagnes die Postbus 51 op dat moment voerde.

Tot ongeveer 1993 ging het vooral om het aanbieden van informatie. Daarna ging Postbus 51 zich meer richten op het beantwoorden van vragen. In 1995 begon de Postbus 51 Infolijn, een gratis telefoonnummer voor de gehele Rijksoverheid (0800-8051, thans 1400). Nog geen jaar later kwam er een website en werd het ook mogelijk vragen per e-mail te stellen.

Privatisering
Delen van Postbus 51 zijn door de overheid geprivatiseerd. De publieksvoorlichting, het centrale loket waar burgers terechtkunnen met vragen aan de Rijksoverheid, wordt sinds het voorjaar van 2008 uitgevoerd door Arvato Services Nederland. De overheid heeft hiermee stappen gezet om een deel van haar publieke taken in samenwerking met private partijen uit te voeren.

Kritiek
Sommigen vonden dat Postbus 51 te vaak een bepaald (overheids)standpunt innam en dat het propaganda verkondigde. Zo heeft de SP eens een protestactie opgestart wegens het "misbruiken [van] belastinggeld om via Postbus 51 "platte pro-euro-propaganda" te bedrijven en het publiek op grote schaal te misleiden". Ook een Postbus 51-campagne over godsdienstvrijheid was omstreden.

Externe link
 Postbus 51 (via archive.org)

Nederlandse overheidsinstantie
Wow

een uiting van enthousiasme (gebaseerd op het Engels)
 Wow en flutter, de benaming van fouten in geluiddragers
 World of Warcraft (WoW), spel gemaakt door Blizzard Entertainment
 Woord op woord, woordspel bedacht en ontworpen door Fred Håkanson, Ord & Musikproduktion in Zweden
 Waardig Ouder Worden (WOW), een Vlaamse politieke partij 
 WOW!, een Nederlandse meisjesband 
 Wow!-signaal, een sterk radio-signaal van onbekende oorsprong waargenomen door het SETI-project in 1977
 WOW-collectie, verschillende jaarlijks uitgebrachte albums met Engelstalige christelijke muziek
 WOW Hits
 WOW Worship
 Wow (Moby Grape), het tweede studioalbum van de Amerikaanse psychedelische-rockband Moby Grape
 Wow (Kate Bush), een song en single van Kate Bush ui 1979
 Women of the Wall, een groep Joodse vrouwen die ervoor strijden dat vrouwen dezelfde rechten krijgen als mannen
 Warmte uit oppervlaktewater, voor duurzame energie
 WOW Spazio Fumetto, een museum in Italië
Amosiet

Het mineraal amosiet is een magnesium-ijzer-silicaat met de chemische formule (Mg,Fe)7Si8O22(OH)2. Het inosilicaat behoort tot de amfibolen.

Industriële toepassing
Het mineraal staat bekend als de grijsbruine variant van asbest en een in de industrie algemeen gebruikt synoniem van gruneriet dat voor het eerst gebruikt werd door Hall. Het amosiet beschreven door Peacock is een vezelachtig actinoliet of cummingtoniet. Naast chrysotiel en crocidoliet maakt amosiet slechts een klein deel uit van de asbestmineralen (<1%).

Zie ook
Lijst van mineralen

Inosilicaat
Magnesiumhoudend mineraal
IJzerhoudend mineraal
Kiezelzuur

Kiezelzuur is een zwak zuur dat is afgeleid van siliciumdioxide SiO2. In verdunde oplossing is er een aantal vormen, die allemaal de algemene formule SiO2.n H2O bezitten, waarbij n kan verschillen. Indien n watermoleculen per twee moleculen zuur aanwezig is wordt dat genoteerd met . 

De reden dat er meerdere vormen zijn is dat silicium en zuurstof samen vaak ketens van een aantal SiO4-tetraëders vormen, afgezoomd door Si-OH groepen.

In het andere extreem (veel siliciumdioxide en weinig water) wordt het smeltpunt van siliciumdioxide met wel 800 graden verlaagd door het toevoegen van 1-2% water bij hoge druk. In het tussengebied vindt men gels die vaak moeilijk te karakteriseren zijn. Men kan deze materialen beschouwen als polymere netwerken van SiO4 tetraëders afgewisseld met en onderbroken door Si-OH groepen.

Van de verschillende vormen van kiezelzuur zijn een bijzonder rijke variëteit van zouten afgeleid, de silicaten. De meeste daarvan zijn onoplosbare verbindingen die een groot deel van de aardkorst uitmaken. De silicaten van natrium (waterglas) en kalium zijn echter wel oplosbaar.

Toepassingen
Silicagels worden voor allerlei doeleinden toegepast, bijvoorbeeld als droogmiddel bij het vervoer en opslag van vochtgevoelige materialen.
Silicaat wordt veel in verf, in de zogenaamde silicaatverf gebruikt.

Winning
Silicaat wordt verkregen door kwartszand met potas (kaliumcarbonaat, K2CO3) en soda (natriumcarbonaat, Na2CO3) te smelten. In werkelijkheid is silicaat een gesmolten glasmassa. Het onderscheidt zich hiervan doordat het in water oplosbaar is en glas uiteraard niet. De onoplosbaarheid van glas wordt verkregen door er kalk (calciumcarbonaat, CaCO3) of lood(II)oxide aan toe te voegen.

Silicaat
Oxozuur
Luchtpomp (sterrenbeeld)

Luchtpomp (Antlia, afkorting Ant) is een onopvallend sterrenbeeld aan de zuidelijke hemelkoepel tussen rechte klimming 9u25m en 11u03m en declinatie −24° en −40°. Op de breedte van de Benelux klimt de noordelijkste rand van Eugène Delporte's begrenzing van dit sterrenbeeld (de noordwestelijke hoek van de Luchtpomp) tot 14°30' boven de zuidelijke horizon.

Het sterrenbeeld werd in 1752 ingevoerd door Lacaille. De oorspronkelijke benaming was Antlia pneumatica.

Sterren 

Het sterrenbeeld bevat geen heldere sterren, de helderste, alpha Antliae, heeft magnitude 4,25.

Telescopisch waarneembare objecten in het sterrenbeeld Luchtpomp, opgenomen in de New General Catalogue (NGC) en Index Catalogue (IC)

New General Catalogue 
NGC 2904, NGC 2973, NGC 2997, NGC 3001, NGC 3038, NGC 3046, NGC 3051, NGC 3056, NGC 3082, NGC 3084, NGC 3087, NGC 3089, NGC 3095, NGC 3100, NGC 3103 (= NGC 3100), NGC 3108, NGC 3113, NGC 3120, NGC 3125, NGC 3137, NGC 3157, NGC 3173, NGC 3175, NGC 3223, NGC 3224, NGC 3241, NGC 3244, NGC 3249, NGC 3250, NGC 3250A, NGC 3250C, NGC 3250D, NGC 3250E, NGC 3257, NGC 3258, NGC 3258A, NGC 3258B, NGC 3258C, NGC 3258D, NGC 3258E, NGC 3260, NGC 3267, NGC 3268, NGC 3269, NGC 3271, NGC 3273, NGC 3275, NGC 3275A, NGC 3276, NGC 3278, NGC 3281,  NGC 3281A, NGC 3281B, NGC 3281C, NGC 3281D, NGC 3289, NGC 3302, NGC 3333, NGC 3347, NGC 3347A, NGC 3347B, NGC 3347C, NGC 3354, NGC 3358, NGC 3378, NGC 3449.

Index Catalogue 
IC 2485, IC 2492, IC 2507, IC 2510, IC 2511, IC 2512, IC 2513, IC 2514, IC 2517, IC 2522, IC 2523, IC 2526, IC 2528, IC 2531, IC 2532, IC 2533, IC 2534, IC 2536, IC 2537, IC 2538, IC 2539, IC 2545, IC 2546, IC 2548, IC 2552, IC 2555, IC 2556, IC 2558, IC 2559, IC 2560, IC 2563, IC 2570, IC 2571, IC 2573, IC 2575, IC 2576, IC 2578, IC 2580, IC 2582, IC 2584, IC 2585, IC 2587, IC 2588.

Aangrenzende sterrenbeelden 
(met de wijzers van de klok mee)
 Waterslang (Hydra)
 Kompas (Pyxis)
 Zeilen (Vela)
 Centaur (Centaurus)

Literatuur
Paradijsvogel (sterrenbeeld)

Paradijsvogel (Apus, afkorting Aps) is een sterrenbeeld aan de zuidelijke hemelkoepel, liggende tussen rechte klimming 13u45m en 18u17m en tussen declinatie −67° en −83°. Het is vanaf de breedte van de Benelux niet te zien. Het sterrenbeeld is in 1597 (of 1598) geïntroduceerd door Petrus Plancius, uitgaande van waarnemingen door de zeevaarders Pieter Dircksz Keyser en Frederik de Houtman.

Sterren 

Het sterrenbeeld kent geen heldere sterren, de helderste, alpha Apodis, heeft magnitude 3,83.

Telescopisch waarneembare objecten in het sterrenbeeld Paradijsvogel, opgenomen in de New General Catalogue en Index Catalogue

New General Catalogue (NGC) 
NGC 5612, NGC 5799, NGC 5833, NGC 5967, NGC 5967A, NGC 6101, NGC 6151, NGC 6209, NGC 6392

Index Catalogue (IC) 
IC 4377, IC 4448, IC 4484, IC 4499, IC 4522, IC 4541, IC 4545, IC 4555, IC 4578, IC 4608, IC 4618, IC 4631, IC 4633, IC 4635, IC 4640, IC 4641, IC 4644, IC 4647, IC 4654, IC 4661

Alle IC objecten in het sterrenbeeld Paradijsvogel zijn extragalactische stelsels, ze zijn in 1900 en 1901 ontdekt door de Amerikaanse astronoom DeLisle Stewart (1870-1941).

Aangrenzende sterrenbeelden 
(met de wijzers van de klok mee)
 Zuiderdriehoek (Triangulum Australe)
 Passer (Circinus)
 Vlieg (Musca)
 Kameleon (Chamaeleon)
 Octant (Octans)
 Pauw (Pavo)
 Altaar (Ara)
Natriumsilicaat

Natriumsilicaat, natriummetasilicaat of waterglas is een oplosbaar natriumzout van kiezelzuur, met als brutoformule Na2SiO3 (in watervrije toestand). Het komt voor als een kleurloze tot witte, hygroscopische vaste stof in diverse vormen, die redelijk goed oplosbaar is in water. Meestal komt het voor als pentahydraat: Na2SiO3 · 5 H2O.

Synthese 
Natriumsilicaat kan worden bereid in een ovenproces of in een hydrothermaal reactorproces.

In het ovenproces wordt natriumsilicaat bereid door bij hoge temperatuur (1400°C) zand en natriumcarbonaat samen te smelten:

Na2CO3 + SiO2 -> Na2SiO3 + CO2

Het smeltproduct wordt daarna aan water blootgesteld en de oplosbare delen gaan in oplossing.

In het hydrothermaal reactorproces ontstaat natriumsilicaat uit de reactie van zand en natronloog:

2NaOH + SiO2 -> Na2SiO3 + H2O

Toepassingen 
Natriumsilicaat kent vele technische toepassingen:
 Het is een vaak voorkomend ingrediënt van schoonmaakmiddelen, waar het op de verpakking wordt vermeld als natriumsilicaat (of de Engelse benaming sodium silicate). Het wordt ook toegepast in lijmen en bindmiddelen, in bijvoorbeeld karton en montagekit voor uitlaatsystemen.
 Natriumsilicaat wordt gebruikt om toegevoegd te worden aan de lijm waarmee posters geplakt worden. Hierdoor zijn de posters beter bestand tegen regen.
 Bij aanzuring ontstaat silicagel, een vorm van kiezelzuur die vooral wordt gebruikt in verpakkingen om de relatieve vochtigheid te verlagen.
 Natriumsilicaat wordt gebruikt om vloeren, muren of betonwanden waterdicht te maken. Daarvoor wordt het op bestaande vloeren, muren of betonwanden aangebracht met een kwast of roller. Bij nieuw werk wordt het door beton of specie gemengd en ontstaat er een waterdicht eindproduct. Het is ook te gebruiken om rieten daken minder brandgevaarlijk te maken.
 Men kan het ook gebruiken om keramische bloemvazen waterdicht te maken.
 Natriumsilicaat is een populaire stof bij chemische demonstraties, bijvoorbeeld voor het maken van een chemische tuin.
 Als middel om verse eieren te conserveren. De poreuze eierschaal wordt afgesloten.

Toxicologie en veiligheid 
De oplossing in water is een sterke base. Ze reageert dus hevig met zuren en is corrosief voor aluminium en zink. In contact met deze materialen wordt er waterstofgas gevormd. Natriumsilicaat reageert met halogenen, waardoor kans op brand ontstaat.

Natriumsilicaat is corrosief voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Inademing van stof of dampen ervan kan longoedeem veroorzaken.

Externe links 
 
 
  MSDS van natriumsilicaat

Natriumzout
Silicaat
Corrosieve stof
Hemelpool

De hemelpool is het punt aan de hemel, waar de rotatieas van de aarde bij verlenging de hemelbol snijdt. Er is een noordelijke en een zuidelijke hemelpool. Omdat de polen in het verlengde van de rotatieas van de aarde staan lijken 's nachts alle sterren om dat punt heen te draaien. 

Een waarnemer in de Benelux ziet de noordelijke hemelpool als hij onder een hoek van ongeveer 52 graden omhoog richting het noorden kijkt. Deze kijkhoek komt overeen met de breedtegraad van de locatie van de waarnemer. Voor een waarnemer op respectievelijk de noord- en de zuidpool staan deze punten dus recht boven het hoofd. De noordelijke hemelpool valt vrijwel samen met de poolster. De zuidelijke hemelpool valt niet samen met een ster, maar kan worden gevonden met behulp van het sterrenbeeld Zuiderkruis.

In het equatoriale coördinatenstelsel hebben de polen een declinatie van 90 graden, plus voor het noorden, min voor het zuiden, ten opzichte van de hemelevenaar.

Verschuiving hemelpolen door precessie 
Omdat door de precessie de richting van de aardas in 25 770 jaar een cirkel beschrijft zal de positie van een hemelpool ook een cirkelbaan beschrijven ten opzichte van de sterren. Op het ogenblik is de noordelijke hemelpool minder dan één graad van de ster Polaris of alpha Ursae Minoris verwijderd, deze ster heet daarom poolster. Omstreeks 2800 v.Chr. was Thuban of alpha Draconis de noordpoolster.

Toekomstige noordelijke poolsterren zijn in 4145 gamma Cephei en in 7539 Adleramin of alpha Cephei. Over 25 770 jaar zal de hemelpool weer ongeveer met Polaris samenvallen. 
De toekomstige zuidelijke poolsterren zullen zijn: in 5770 omega Carinae, in 6850 upsilon Carinae, in 8075 Turais of iota Carinae en in 9240 delta Velorum.

Zie ook 
 Circumpolair
 Hemelevenaar
 Geografische pool

Astronomie
Hemelmechanica
Chemische tuin

De chemische tuin is een populaire demonstratie in de anorganische chemie.

Opstelling en werking 
Bij een dergelijke opstelling wordt een aantal korrels van verschillende gekleurde oplosbare metaalzouten, zoals nitraten, sulfaten, chloriden of bromiden van chroom, mangaan, ijzer, kobalt, nikkel en koper in een 1:2 verhouding van waterglas en water gebracht. De oplossing wordt vervolgens met rust gelaten. De metaalzouten gaan in oplossing en vallen uiteen in ionen (dissociatie). Een voorbeeld is koper(II)nitraat:

De oplossing bevat echter ook silicaat-ionen en koper(II)silicaat is niet erg oplosbaar:

Er ontstaat dan rond de korrel kopernitraat een kleine laag kopersilicaat. Dit materiaal verhindert de uitstroming van koper- en nitraationen de oplossing in. Een dergelijk semipermeabel materiaal verhindert echter niet dat de watermoleculen de andere kant op bewegen. Binnen de silicaathuid lost meer kopernitraat op en er ontstaat daar een geconcentreerde oplossing. Door osmose dringt er steeds meer water de silicaathuid binnen tot de druk binnen de huid zo groot wordt dat deze knapt en de kopernitraat-oplossing in direct contact komt met de waterglasoplossing. Dan ontstaat er een nieuwe huid en het proces herhaalt zich. Omdat de vloeistof binnenin de laag net iets minder dicht is dan de omliggende silicaatoplossing, groeit de laag naar boven toe, zodat lange vertakkingen ontstaan.

Het eindresultaat is een grillig gevormd silicaatkristal, al dan niet met vertakkingen, die steeds verder de oplossing ingroeit totdat alle metaal in metaalsilicaat is omgezet.

Gebruikte zouten 
Enkele gebruikte zouten met hun kleur zijn:
 Aluminiumkaliumsulfaat (wit)
 Calciumchloride (wit)
 Chroom(III)chloride (groen)
 Chroom(III)nitraat (paars)
 IJzer(II)sulfaat (groen)
 IJzer(III)chloride (geel-oranje)
 Kobalt(II)chloride (paars)
 Kobalt(II)sulfaat (oranje)
 Koper(I)bromide (donkergroen)
 Koper(II)sulfaat (blauw)
 Mangaan(II)chloride (roze)
 Mangaan(II)sulfaat (roze)
 Nikkel(II)bromide (lichtblauw)
 Nikkel(II)nitraat (groen)
 Nikkel(II)sulfaat (blauwgroen) 

Anorganische chemie
Calvados

Calvados (departement), een Frans departement 
Calvados (drank), een alcoholische drank uit dit departement
Kabinet-Beel II

Het kabinet-Beel II was het Nederlandse kabinet van 22 december 1958 tot 19 mei 1959. Het werd gevormd door de Katholieke Volkspartij (KVP), Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en de Christelijk-Historische Unie (CHU) na de val van het kabinet-Drees III op 11 december 1958. Het kabinet-Beel II was een rompkabinet dat als belangrijkste taak had om de voorbereidingen van de vervroegde verkiezingen te organiseren.

Verloop
Nadat het kabinet-Drees III ten val komt als gevolg van de crisis over verlenging van een regeling voor belastingverhoging benoemt koningin Juliana op 12 december 1958 lid van de Raad van State en voormalig minister-president Louis Beel (KVP) tot informateur. Beel benadert PvdA–Tweede Kamer fractievoorzitter en beoogt partijleider Jaap Burger om te zoeken hoe de crisis kon worden opgelost, maar die gaf vervolgens aan dat de PvdA niet meer met de KVP wilde samenwerken. KVP–Tweede Kamer fractievoorzitter en partijleider Carl Romme, die de PvdA niet als oppositiepartij in de Tweede Kamer wil zien stuurt juist aan op een voortzetting van de rooms-rode coalitie.

Nadat de besprekingen voor een voortzetting van de rooms-rode coalitie mislukken ziet Beel geen andere uitweg dan Kamerontbinding en nieuwe verkiezingen, maar door het politieke klimaat heerst de mening dat het kabinet-Drees III als een demissionair kabinet de Tweede Kamer niet kan ontbinden. Vervolgens benoemt koningin Juliana op 19 december 1958 Beel tot formateur om een rompkabinet te vormen uit de demissionaire confessionele ambtsbekleders van het kabinet-Drees III.

Ambtsbekleders

Kabinetsformatie
 Ontslagaanvraag vorig kabinet Kabinet-Drees III: 11 december 1958
 Beëdiging kabinet: 22 december 1958
 Duur formatie: 11 dagen
 Informateur
 mr.dr. L.J.M. (Louis) Beel (KVP), (12 december 1958 – 18 december 1958) 7 dagen
 Formateur
 mr.dr. L.J.M. (Louis) Beel (KVP), (19 december 1958 – 21 december 1958) 3 dagen

Reden ontslagaanvraag

Noemenswaardigheden
 Louis Beel is anno  de laatste minister-president die twee niet aaneengesloten termijnen heeft gediend en is de laatste zittend ambtsbekleder van een kabinet die de titel van minister van staat droeg.
 Drie ambtsbekleders van het kabinet, Zijlstra, Cals en Klompé, werden later ook benoemd tot minister van staat.

Zie ook
 Tweede Kamerverkiezingen 1956
 Samenstelling Tweede Kamer 1956-1959

Beel II
Nederlandse politiek in 1958
Nederlandse politiek in 1959
Kabinet-Drees-Van Schaik

Het kabinet Drees-Van Schaik (ook bekend als Drees I) was het Nederlandse kabinet van 7 augustus 1948 tot 15 maart 1951. Het werd gevormd door de politieke partijen Katholieke Volkspartij (KVP), Partij van de Arbeid (PvdA), Christelijk-Historische Unie (CHU) en de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) na de Tweede Kamerverkiezingen van 1948. Het centrum kabinet Drees-Van Schaik was een meerderheidskabinet dat zowel in de Eerste Kamer en Tweede Kamer kon rekenen op een ruime meerderheid. Het kabinet Drees-Van Schaik was een kabinet van de rooms-rode coalitie.

Verloop
Het kabinet besloeg ruim een tweederdemeerderheid (76 van de 100 zetels), zodat de grondwetswijziging die nodig was voor de onafhankelijkheid van Nederlands-Indië ook in tweede aanleg door het parlement gevoerd kon worden.

In 1948 voerde Nederland voor de tweede maal een politionele actie uit in Indonesië, wat tot internationale afkeuring leidde. In 1949 werd Nederland lid van de NAVO en lijfde enkele kleinere gebieden van Duitsland in. De grootste gebieden die bij Nederland werden gevoegd waren de gemeente Selfkant, met de hoofdplaats Tüddern, en Elten. Verder werden talrijke andere kleine grenswijzigingen doorgevoerd, met name in de buurt van Nijmegen en Dinxperlo. Nog diezelfde dag, vanaf 12.00 uur, werden deze gebieden door Nederlandse strijdkrachten bezet.

Eind 1949 werd de onafhankelijkheid van Indonesië door Nederland erkend. In 1951 leidde uiteindelijk een motie over Nieuw-Guinea tot de val van het kabinet. Er werden geen nieuwe verkiezingen gehouden, maar met dezelfde partijen werd een nieuwe regering gevormd.

Op 4 september 1948 deed Koningin Wilhelmina afstand van de troon ten gunste van prinses Juliana, die overigens al enige tijd als regentes had opgetreden.

Ambtsbekleders

Kabinetsformatie
 Tweede Kamerverkiezingen 1948: 7 juli 1948
 Beëdiging kabinet: 7 augustus 1948
 Duur formatie: 31 dagen
 Formateur
 Louis Beel (KVP), (13 juli 1948 – 22 juli 1948) 10 dagen
 Formateur
 Louis Beel (KVP), (22 juli 1948 – 29 juli 1948) 9 dagen
 Formateur
 Josef van Schaik (KVP), (30 juli 1948 – 6 augustus 1948) 8 dagen

Reden ontslagaanvraag

De fractie van de VVD in de Tweede Kamer stemde op 24 januari 1951 tijdens het debat over de Nieuw-Guineaconferentie voor de motie van afkeuring, die was ingediend door fractievoorzitter Oud. Hoewel de motie verworpen werd, bood de minister van Buitenlandse Zaken, Stikker (VVD), op 25 januari 1951 zijn ontslag aan en stelden de andere ministers hun portefeuilles ter beschikking.

Zie ook
 Tweede Kamerverkiezingen 1948
 Samenstelling Tweede Kamer 1948-1952

Drees-Van Schaik
Nederlandse politiek in 1948
Nederlandse politiek in 1949
Nederlandse politiek in 1950
Nederlandse politiek in 1951
Kabinet-Beel I

Het kabinet-Beel I was het Nederlands kabinet van 3 juli 1946 tot 7 augustus 1948. Het was het eerste kabinet na de Tweede Wereldoorlog dat op democratische verkiezingen gestoeld was (het voorafgaande kabinet-Schermerhorn-Drees was zonder functionerend parlement benoemd door koningin Wilhelmina). De samenwerking tussen de KVP en de PvdA staat bekend als 'het nieuwe bestand'.

De problematiek rond de onafhankelijkheid van Nederlands-Indië vormde een belangrijk onderwerp van discussie gedurende Beel I. In eerste instantie werd de Overeenkomst van Linggadjati getekend in november 1946, maar door een verschillende interpretatie ontstonden er conflicten, welke er uiteindelijk toe leidden dat het verdrag in juli 1947 werd opgezegd, en de eerste politionele actie werd uitgevoerd in Indonesië. Een definitieve oplossing zou pas worden bereikt onder het volgende kabinet, Drees I.

Tijdens Beel I werd de Noodwet Ouderdomsvoorziening, de voorloper van de Algemene Ouderdomswet en ook wel de noodwet-Drees genoemd, ingevoerd.

Ambtsbekleders

Kabinetsformatie 

Tweede Kamerverkiezingen: 16 mei 1946
Beëdiging kabinet: 3 juli 1946
Duur formatie: 47 dagen
Formateur, Louis Beel (KVP), 38 dagen

Reden ontslagaanvraag
Het kabinet trad af vanwege ontbinding van de Tweede Kamer, en vervroegde verkiezingen, naar aanleiding van een voorgenomen Grondwetswijziging.

Bron 
http://www.minaz.nl - Onder voorwaarde dat de bron wordt vermeld, mogen onderdelen van de inhoud van deze website worden overgenomen.

Referenties 

Beel I
Nederlandse politiek in 1946
Nederlandse politiek in 1948
Kabinet-Schermerhorn-Drees

Het kabinet-Schermerhorn-Drees was het Nederlandse kabinet van 25 juni 1945 tot 3 juli 1946. Het kabinet werd gevormd door de politieke partijen Roomsch-Katholieke Staatspartij (RKSP), Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP), Vrijzinnig-Democratische Bond (VDB). Ruim een maand na de bevrijding benoemde koningin Wilhelmina dit eerste naoorlogse kabinet. Het was een 'koninklijk' kabinet en wordt ook wel een noodkabinet genoemd, dat orde op zaken moest stellen na de Duitse bezetting, het economisch herstel ter hand moest nemen, en verkiezingen moest voorbereiden. Het noodparlement zou pas vanaf november 1945 functioneren.

Het kabinet-Schermerhorn-Drees bestond uit ministers van de SDAP (in 1946 met de VDB en CDU samengegaan in de PvdA), de CHU'er Lieftinck (later PvdA) en RKSP (later KVP), alsmede vijf partijloze ministers, van wie er later twee PvdA-lid werden. Minister-president Schermerhorn was afkomstig uit de kring van de VDB.

Nadat de Tweede Kamerverkiezingen in mei 1946 hadden plaatsgevonden, vroeg het kabinet ontslag. Na de vorming van het kabinet-Beel I, dat op steun van een meerderheid van de Tweede Kamer kon rekenen, verleende de Koningin dat ontslag.

Bijzonderheden
Het kabinet moest het economische leven (landbouw, nijverheid, handel) en de infrastructuur (spoorwegen, dijken, wegen, havens) weer op orde brengen na de vele verwoestingen ten gevolge van de oorlog. Verder moest het bestuur (gemeenteraden, provincies) worden hersteld en zo nodig vernieuwd.

Tot de vele taken waarvoor dit eerste naoorlogse kabinet zich gesteld zag, was het organiseren van zuivering en berechtiging van 'foute' Nederlanders. Dit gebeurde door de bijzondere rechtspleging (bijzondere rechtbanken en tribunalen) en door zuiveringsraden.

Ook de voedselvoorziening moest weer op gang worden gebracht. Vanwege de aanwezigheid van veel zwart geld vond in juli 1945 een geldzuivering plaats via het zogenaamde 'tientje van Lieftinck'. Ook het culturele leven (pers, omroep) werd weer genormaliseerd.

Tot augustus 1945 vroeg de strijd in het Verre Oosten tegen Japan nog de nodige aandacht. Nederland was daarbij nauw betrokken in verband met het toenmalige overzeese gebiedsdeel Nederlands-Indië. Daarna werd het kabinet geconfronteerd met het eenzijdig uitroepen van de onafhankelijkheid door de Republik Indonesia.
Begin 1946 diende het daarom een wijziging van de grondwet in die het mogelijk moest maken dienstplichtigen tegen hun wil naar Indië te sturen voor de politionele acties.

Ambtsbekleders

Kabinetsformatie 
Ontslagaanvrage vorig kabinet: 9 mei 1945
Beëdiging kabinet: 24 juni 1945
Duur formatie: 47 dagen
 Formateur, dr.ir. W. Schermerhorn (VDB) en W. Drees (SDAP), 29 dagen

Reden ontslagaanvraag
Ontbinding van de Tweede Kamer en eerste naoorlogse verkiezingen.

Literatuur
 Het kabinet Schermerhorn-Drees, F.J.F.M. Duynstee & J.L.J. Bosmans, Assen: Van Gorcum, 1977

Zie ook
 Tweede Kamerverkiezingen 1946
 Samenstelling Tweede Kamer 1937-1946

Schermerhorn-Drees
Nederlandse politiek in 1945
Nederlandse politiek in 1946
Koebel

Een koebel is een bel die aan de hals van een koe wordt gebonden. Deze bellen worden in het Alpengebied veel gebruikt om te horen waar een koe zich bevindt. In deze bel hangt een klepel, zoals bij een klok.

Deze koebellen worden in de traditionele muziek in een gestemde serie ook gebruikt als melodie-instrument.

Daarnaast is een koebel een muziekinstrument uit de groep van idiofonen, ook wel cowbell geheten. Het is een platte bel van brons of smeedijzer. De koebel wordt als muziekinstrument onder andere gebruikt in drumbands, malletbands en veel Latijns-Amerikaanse muziek. Bij gebruik als muziekinstrument heeft een koebel geen klepel, maar wordt er met een mallet op geslagen. Bij drumbands en malletbands wordt de koebel doorgaans vastgemaakt aan de kleine trom, timbales of woodblock, bij drumstellen staat de koebel meestal op een standaard. Deze is ook bekend in de HaFaBra-muziekwereld en werd door Gustav Mahler gebruikt in zijn verschillende symfonieën.

Campana
De campana is de naam voor een handgemaakte koebel. Het is een instrument dat veel wordt gebruikt in Latin en Rock, maar je komt het ook in andere muziekstijlen tegen. Je bespeelt het instrument met een stok, een cowbell beater. De campana zorgt meestal voor een 'heavy feel' in de muziek en het stimuleert als het ware het ritme.

Trivia
De koebel wordt gebruikt bij carnavalkostuums in o.a. Bulgarije en Duitsland. Zie ook Kukeri.
Supporters uit Alpenlanden nemen vaak koebellen mee naar sportwedstrijden om hun aanmoediging kracht bij te zetten.

Klok (bel)
Lichtbreking

Breking van licht of refractie is het verschijnsel dat lichtstralen van richting veranderen als ze van het ene medium (doorzichtige stof) in het andere terechtkomen.
Het licht breekt omdat er een verschil is tussen de dichtheid of doorlaatbaarheid en daarmee de voortplantingssnelheid van licht van de 2 stoffen. Zo betekent een brekingsindex van 1,3 voor water dat de voortplantingssnelheid in water 30% lager is dan in vacuüm; voor lucht is die, afhankelijk van de temperatuur en golflengte, slechts ongeveer 0,3% lager. In geen enkel medium is die voortplantingssnelheid groter dan in vacuüm.

De verandering in richting wordt bepaald door de brekingsindex (soms ook optische dichtheid genoemd) van de twee media (hoe groter het verschil des te groter de breking) en door de invalshoek waaronder de bundel het grensvlak treft (hoe groter de hoek des te groter de breking). 
Als een lichtstraal loodrecht invalt op het scheidingsoppervlak van de twee stoffen, loopt hij ongebroken voort.

Als de brekingsindex van het medium continu verandert, bijvoorbeeld doordat de concentratie van een bepaalde stof verandert, vindt er een continue verandering in de voortplantingssnelheid plaats en worden de lichtstralen gekromd. Dit doet zich onder andere voor bij astronomische refractie. De lichtstralen volgen, volgens het principe van Fermat, banen met minimale optische weglengte.

Wet van Snellius 
Breking wordt beschreven in de Wet van Snellius, die de hoek van inval vanuit medium 1 θ1 en de hoek van breking θ2 in medium 2 zich verhouden als

ofwel

waarin  en  de brekingsindices zijn in respectievelijk medium 1 en medium 2.

Breking in lichtkleuren 
Voor verschillende golflengtes (dus kleuren) licht is de breking meestal ook verschillend, hierdoor wordt bijvoorbeeld in een prisma een lichtbundel gebroken (opgesplitst) in bundels verschillende kleuren, dus in licht met verschillende frequenties. Dit verschijnsel wordt dispersie of kleurschifting genoemd en is de oorzaak van chromatische aberratie in lenzen.

Een bekend voorbeeld: als het regent terwijl de zon schijnt worden de lichtstralen van de zon gebroken (en intern weerkaatst) door de regendruppels. Als je met de rug naar de zon staat zie je vóór je een regenboog. Hetzelfde fenomeen zorgt voor de vorming van halo's uit ijskristallen.

In anisotrope media treedt dubbele breking op.

Zie ook 
Astronomische refractie
Diffractie

Geometrische optica
Fysische optica
Hoge Colleges van Staat

Nederland kent enkele Hoge Colleges van Staat. Kenmerk van deze colleges is dat ze (grond)wettelijk bepaald onafhankelijk zijn.

De Hoge Colleges van Staat zijn:
de Eerste Kamer der Staten-Generaal
de Tweede Kamer der Staten-Generaal
de Raad van State
de Algemene Rekenkamer
de Nationale Ombudsman
de Kanselarij der Nederlandse Orden.

Ook de Hoge Raad der Nederlanden wordt vaak als Hoog College van Staat beschouwd, maar de Hoge Raad is dit officieel niet. De Hoge Raad behoort staatsrechtelijk bezien tot de rechtsprekende macht. De Hoge Raad van Adel is staatsrechtelijk niet een Hoog College van Staat.

Een aantal organisaties behoort evenmin tot de Hoge Colleges van Staat, maar wordt in de Rijksbegroting wel in hetzelfde hoofdstuk ondergebracht:
het Kabinet van de Koning
het Kabinet van de Gouverneur van Curaçao
het Kabinet van de Gouverneur van Aruba
het Kabinet van de Gouverneur van Sint Maarten.
Rechtmatigheid

Rechtmatigheid is de overeenstemming met de geldende regels en besluiten van een (voorgenomen) handelwijze. In de juridische wereld wordt de term in de breedste zin van het woord gebruikt, terwijl de term vooral in een financiële en of materiële context wordt gebruikt op overheidsniveau. 

Een overheid, provincie of gemeente moet een begroting financieel rechtmatig opstellen, door alleen kosten en baten op te voeren die in overeenstemming zijn met wettelijke regelingen en verordeningen. De controle op deze zogenaamde financiële rechtmatigheid wordt uitgevoerd door een accountant.

Gerelateerde begrippen:
 billijk
 doelmatig
 rechtvaardig

Het tegenovergestelde van rechtmatigheid in de juridische zin van het woord is onrechtmatigheid.

Recht
Doelmatigheid

Een activiteit is doelmatig of efficiënt als weinig middelen nodig zijn voor het behalen van het resultaat van die activiteit. Anders gezegd, als de offers 'matig' zijn in verhouding tot het resultaat.

Bij een vergelijking tussen de normatief gebrachte offers en de werkelijk gebrachte offers wordt de doelmatigheid als een verhoudingsgetal weergegeven. De doelmatigheid of efficiëntie is dan gelijk aan bijvoorbeeld de normuren gedeeld door de werkelijke uren. Als men per week honderd uur als te werken norm had aangegeven en er zijn maar tachtig uur nodig, dan is de efficiëntie = 100/80 = 1,25 of 125%. Een ander voorbeeld is de verhouding van de chemische energie die per tijdseenheid vrijkomt bij het verbranden van brandstof en het vermogen dat de motor levert door het verbranden van die brandstof. Dit verhoudingsgetal wordt wel rendement genoemd.

Efficiëntie kan op twee manieren worden bereikt:
 Met zo weinig mogelijk middelen een bepaald doel bereiken, een bepaalde hoeveelheid producten produceren, een bepaald aantal behoeften bevredigen.
 Met een gegeven aantal middelen een zo hoog mogelijk doel bereiken, zoveel mogelijk producten maken of behoeften bevredigen. Meestal is dan sprake van een budget.

Kritiek 
Streven naar meer efficiëntie hangt samen met vooruitgangsdenken. Het benadert gevallen cijfermatig en kan daarbij kwalitatieve aspecten zoals tevredenheid, geluksgevoel of algemeen welbevinden buiten beschouwing laten. Ook het hebben van reservecapaciteit tijdens een crisis (zoals voldoende ziekenhuiscapaciteit en beschermingsmiddelen tijdens een pandemie) wordt dan opgeofferd.

Zie ook 
 Rendement
 Effectiviteit

Referenties 
 J. in 't Veld, Analyse van organisatieproblemen, Wolters-Noordhoff, 2002.

Bedrijfskunde
Gemeentelijke rekenkamer

Gemeentelijke rekenkamers doen onderzoek naar doelmatigheid, doeltreffendheid en rechtmatigheid van het gemeentelijk beleid, in Nederland. In 2006 dient elke gemeente dergelijk onderzoek uit te kunnen voeren, hetzij door een eigen rekenkamer of rekenkamerfunctie, hetzij in samenwerking met andere gemeenten.

De eerste gemeentelijke rekenkamer werd in 1996 in Delft ingesteld. Landelijke invoering volgde vanaf maart 2002 in het kader van het dualisme, waarmee de ontstane verweving tussen gemeenteraad en gemeentebestuur teruggebracht diende te worden. Essentie van het gemeentelijk dualisme is dat het college van B & W bestuurt, en dat de raad controleert en kaders stelt. Een belangrijk instrument voor de controletaak van de raad werd de gemeentelijke rekenkamer. 

Het voornaamste verschil tussen een gemeentelijke rekenkamer en een rekenkamerfunctie is dat bij de laatste de gemeenteraad meer vrijheid heeft in de samenstelling. Zo is het bij een rekenkamerfunctie mogelijk dat ook raadsleden lid zijn. 

Een gemeentelijke rekenkamer(functie) kan bestaan uit enkele raadsleden, externe leden of een combinatie van beide, die benoemd worden door de gemeenteraad. Als er meerdere leden zijn spreekt men van een rekenkamercommissie, als er één lid is van een directeursmodel. De rekenkamer wordt ondersteund door een ambtelijk secretaris. De rekenkamer heeft een eigen budget om onderzoek uit te laten voeren.

Andere rekenkamers: de Algemene Rekenkamer en de Europese Rekenkamer.

De regionale rekenkamers in Nederland hebben zich verenigd in de NVRR, de Nederlandse Vereniging voor Rekenkamers & Rekenkamercommissies. Hiervan zijn tevens de Algemene Rekenkamer en enkele rekenkamers van waterschappen lid.

Referentie

Externe link
www.nvrr.nl Nederlandse Vereniging voor Rekenkamers & Rekenkamercommissies

Gemeente in Nederland
Peipusmeer

Het Peipusmeer (Estisch: Peipsi järv, Russisch: Чудское озеро; Tsjoedskoje ozero) is een meer op de grens tussen Estland en Rusland. Het meet 2611 km² en is daarmee een van de grootste meren van Europa. Het meer gaat in het zuiden over in het Lämmimeer (Lämmijärv) en het Meer van Pskov, dat vrijwel geheel op Russisch grondgebied ligt. Samen met deze beide meren komt de oppervlakte op 3.555 km². Soms worden de drie meren samen wel het Peipusmeer genoemd. Het diepste punt van het Peipusmeer bevindt zich bij Mehikoorma (15,3 m), waar het Lämmimeer in het Peipusmeer uitmondt.

Het Peipusmeer wordt gevoed door een groot aantal rivieren, waarvan de Emajõgi, Estlands grootste rivier, de voornaamste is. In het noordoosten watert het meer via de rivier de Nar'va af naar de Finse Golf.

Aan het meer liggen nauwelijks grote plaatsen. Aan de Estische kant zijn Mustvee en Kallaste het belangrijkste en aan de Russische kant Gdov. Bij Kallaste heeft het meer een glintkust van rode zandsteen.

Het Peipusmeer is belangrijk voor de visserij (vooral spiering). De plaatsen aan de Estische oever worden sinds de 17e eeuw voor een groot deel bewoond door Russische oudgelovigen, die hier vanuit Novgorod naartoe zijn gevlucht. Deze plaatsen onderscheiden zich in hun bouw duidelijk van andere Estische plaatsen. De dorpen langs het meer staan tevens bekend om hun fruitteelt.

In het zuiden van het meer ligt een bewoond eilandje, Piirissaar (= grenseiland, omdat de oude grens tussen Lijfland en Rusland eroverheen liep), met een oppervlakte van 7,8 km². Sinds 1920 is het geheel Estisch. Bij dit kleine eiland vond in 1242 de beroemde Slag op het IJs plaats, waarbij Rusland onder Alexander Nevski de ridders van de Duitse Orde versloeg.

Meer in Rusland
Meer in Estland
Stroomgebied van de Finse Golf
Oblast Pskov
Dualisme (politiek)

Dualisme is een politicologisch en staatkundig begrip waarmee men de taakverdeling tussen bestuur en volksvertegenwoordigers wil aanduiden. Het bestuur is er om te besturen, en de volksvertegenwoordigers dienen het bestuur te controleren ("De regering regeert; het parlement controleert"). In een duaal stelsel zijn deze taken strikt gescheiden. Idealiter hoort daarbij dat de volksvertegenwoordiging - ook de regeringspartijen - zich kritisch en onafhankelijk opstellen jegens het kabinet, de in Nederland gebruikelijke aanduiding voor de landsregering.

Een duaal stelsel wordt vaak gezien als methode om de politiek opener te maken, transparanter in het jargon, en daarmee aantrekkelijker. De kritiek op niet-dualistische besluitvorming is dat bestuurders vooraf hun voorstellen afstemmen met volksvertegenwoordigers, in het beruchte torentjesoverleg of in achterkamertjes, waardoor het openbare debat in gemeenteraad of parlement weinig betekenis zou hebben.

Sommigen vinden dat in de landelijke politiek tot op heden (2003) het dualisme wordt beknot door de regeerakkoorden en loyaliteit ten opzichte van de coalitiepartner. De soms broze regeringscoalities maken enige mate van afstemming tussen de coalitiepartijen echter onvermijdelijk.

Op gemeentelijk niveau is er (in Nederland) sinds 2002 (Wet dualisering gemeentebestuur) wel sprake van:
 wethouders zijn niet langer tegelijkertijd lid van de raad;
wethouders hoeven niet meer eerst tot raadslid gekozen te worden. Het idee is dat men zodoende meer capabele bestuurders aan kan trekken;
de raad zal niet langer meebesturen maar moet het bestuur veel meer gaan controleren. Eén controle-instrument is de instelling van gemeentelijke rekenkamers.

Evenzo is er de Wet dualisering provinciebestuur.

Nederlands staatsbestel
Rechtsvorm

De rechtsvorm of ondernemingsvorm van een bedrijf of organisatie is de juridische vorm waarin deze is gegoten.

De eenvoudigste bedrijfsvorm is de eenmanszaak. Bij de eenmanszaak is de eigenaar van de zaak ook de bestuurder en is de winst of het verlies van de onderneming gelijk aan de winst of het verlies van de ondernemer. Bij complexere rechtsvormen is er een groter verschil tussen de onderneming en de eigenaren of bestuurders van die onderneming.

De wetgeving in elk land bepaalt welke rechtsvormen er in de bedrijfsvoering mogelijk zijn. Toch zullen in de afzonderlijke vormen opvallende gelijkenissen voorkomen, daar de handel steeds internationaler van karakter wordt.

Aspecten 
Als iemand een bedrijf op wil richten, kunnen de volgende aspecten een rol spelen bij de keuze van de rechtsvorm:
 verplichting om een kapitaal te storten bij oprichting (bijvoorbeeld voor een nv)
 kosten van oprichting (notaris-kosten en dergelijke)
 mogelijkheid om verdeling van zeggenschap te regelen
 verplichting om jaarverslagen te publiceren
 fiscale aspecten, (bijvoorbeeld bij een bv of nv moet vennootschapsbelasting betaald worden)

België 
 eenmanszaak
 de verschillende vennootschapsvormen, opgenoemd in het Wetboek van Vennootschappen en Verenigingen, sommige met rechtspersoonlijkheid, andere zonder. Zie het artikel over vennootschappen.

Nederland 
Zonder rechtspersoonlijkheid zijn onder meer:
 eenmanszaak (ez)
 maatschap (mts)
 vennootschap onder firma (vof), met als speciale vorm de man/vrouw-firma
 commanditaire vennootschap (cv)
rederij

De vennootschap onder firma en de commanditaire vennootschap hebben in België wél rechtspersoonlijkheid.

Met rechtspersoonlijkheid kent Nederland de volgende rechtsvormen
 besloten vennootschap (bv)
 naamloze vennootschap (nv)
 vereniging
vereniging van eigenaars (vve)
 stichting
 coöperatie (met beperkte, uitgesloten of wettelijke aansprakelijkheid)
 onderlinge waarborgmaatschappij (met beperkte, uitgesloten of wettelijke aansprakelijkheid)
 kerkgenootschap

Voor ieder van de types gelden bepaalde rechten en plichten. In de wet is bijvoorbeeld de aansprakelijkheid vastgelegd en het al dan niet verplicht zijn de jaarresultaten te publiceren.

Buitenlandse ondernemingsvormen

Duitsland

Met rechtspersoonlijkheid
 Eingetragener Verein (e.V.)
 Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit
 Gemeinnützige Gesellschaft mit beschränkter Haftung (gGmbH)
 Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH)
 Aktiengesellschaft (AG)
 Eingetragene Genossenschaft (eG)
 Stiftung des privaten Rechts

Zonder rechtspersoonlijkheid
 Nicht eingetragener Verein
 Gesellschaft bürgerlichen Rechts (GbR)
 Offene Handelsgesellschaft (OHG)
 Partnerschaftsgesellschaft (PartGG)
 Kommanditgesellschaft (KG)
 Kommanditgesellschaft auf Aktien (KGaA)
 Europäische Wirtschaftliche Interessensvereinigung (EWIV)

Angelsaksische landen 
 Trust

Zie ook 
 Afgezonderd particulier vermogen
 Organisatiestructuur

Externe links 
 Ondernemingsvormen op ondernemeneninternet.nl (Nederland)
 Ondernemingsvormen in België

Referenties 

Bedrijfsvorm
Burgerlijk recht
Brandpunt

Brandpunt (optica), het brandpunt van een lens.
 Brandpunt (meetkunde), het brandpunt van een kegelsnede.
 Brandpunt (televisieprogramma), een actualiteitenrubriek van de KRO op de Nederlandse televisie.
 Brandpunt Profiel, tv-programma.
 Brandpunt Reporter, tv-programma.
 Brandpunt (tijdschrift), naam van het ledenblad van de Christelijke Onderwijscentrale.
 Brandpunt (Amersfoort), een kerkgebouw te Amersfoort
 Figuurlijk: iets dat de aandacht trekt, bijvoorbeeld een belangrijk evenement; in een winkel een opvallende artikelpresentatie.
 Een incorrecte benaming voor vlampunt.
691

Het jaar 691 is het 91e jaar in de 7e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

Gebeurtenissen

Europa 
 Koning Theuderik III overlijdt en wordt opgevolgd door zijn 9-jarige zoon Clovis IV als koning van de Franken. Hij wordt vanwege zijn jonge leeftijd een marionet (roi fainéant) onder het bewind van zijn oom Pepijn van Herstal, hofmeier van Austrasië, die steeds meer politieke macht naar zich toetrekt.

China 
 Keizerin Wu Zetian van de Wu Zhou-dynastie roept het boeddhisme officieel uit tot staatsgodsdienst. (waarschijnlijke datum)

Religie 
 De Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem wordt voltooid. (waarschijnlijke datum)

Geboren 
 Hisham, Arabisch kalief (overleden 743)

Overleden 
 Theuderik III (37), koning van de Franken

000