alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Amsterdams impressionisme

Het Amsterdams impressionisme is een laat-negentiende-eeuwse kunststroming.

In het Haagse atelier van Willem Maris werkte in 1880 de toen twintigjarige George Breitner. Het jaar daarop hielp hij Hendrik Willem Mesdag bij het schilderen van het bekende Panorama Mesdag in Scheveningen. Na een korte opleiding bij Fernand Cormon in Parijs werd hij leerling van August Allebé in Amsterdam. Het Franse en het Haagse impressionisme waren dus zijn basis. Hij zou bekend blijven als de schilder van het impressionisme noir en ingevolge zijn belangstelling voor de naturalistische literatuur als de Zola van Amsterdam.

Andere Amsterdamse impressionisten waren Floris Verster, Isaac Israëls, Willem Bastiaan Tholen, Kees Heynsius, Willem de Zwart, Willem Witsen en Jan Toorop, die vriendschap sloot met de Belgische schilder James Ensor en medestichter werd van de Brusselse Les Vingt. Verder kunnen in dit verband ook nog de Amsterdamse Joffers genoemd worden.

Deze Amsterdamse schilders onderscheidden zich van de Haagse en Larense Scholen vooral door hun onderwerpkeuze, die op het grootstedelijke leven was gericht.

Schilderstijl
Nederlandse schilderkunst
Duurzaam Nederland

Duurzaam Nederland was een Nederlandse politieke partij, die werd opgericht in 2002 als afsplitsing van Leefbaar Nederland. Duurzaam Nederland wilde het milieu en de democratie versterken. Duurzaam Nederland was van 2006 tot 2010 met één zetel vertegenwoordigd in de gemeente Oss. De partij was aangesloten bij de World Ecological Parties.

Ontstaan
Duurzaam Nederland werd opgericht door de Rotterdamse politicus Manuel Kneepkens, en Co Meijer oud-lid van de PPR, die in november 2001 Leefbaar Nederland verlieten toen Pim Fortuyn tot lijsttrekker werd gekozen.

De partij deed 15 mei 2002 mee aan de verkiezingen voor de Tweede Kamer met Seyfi Özgüzel als lijsttrekker en haalde 9058 stemmen (0,1%). Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 22 januari 2003 haalde de partij 7271 stemmen (0,08%). De Amsterdamse mediaondernemer Luc Sala was campagneleider.

Opspraak
De partij raakt in 2006 in opspraak. Er blijken diverse bestuurders en kandidaat-raadsleden banden te hebben met de Turkse Federatie Nederland. Deze organisatie onderhoudt banden met de rechts-extremistische Grijze Wolven. Het gaat hierbij om DN-afdelingen in Amsterdam, Tilburg, en Leiden. De Rotterdamse politicus Bob Hoogendoorn brengt dit als klokkenluider naar buiten. Er ontstaat hierdoor een scheuring binnen de partij. In de gemeente Oss behaalde Duurzaam Nederland een zetel bij de raadsverkiezingen van 7 maart 2006. Deze zetel werd bezet door Selim Demirci. Op 22 oktober 2007 werd Demirci veroordeeld tot 20 uur taakstraf en 500 euro boete wegens het met de vuist in het gezicht slaan van twee vrouwen nadat hij ongevraagd bij hen in de auto was gestapt. Op 8 mei 2009 werd hij opnieuw veroordeeld wegens mishandeling van een vrouw.

Opheffing
De partij is niet meer geregistreerd bij de Kiesraad en uitgeschreven uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel (KvK-nummer:24330622).

Voormalige Nederlandse politieke partij
Nederlandse lokale politieke partij
Groene partij
Dille

Dille (Anethum graveolens) is een eenjarige plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). Uit dezelfde plantenfamilie komen venkel en kervel. Dille heeft fijne, naaldachtige bladeren. De vrucht is een tweedelige splitvrucht. Het wordt gebruikt als keukenkruid met een heel verfijnde smaak.

Toepassingen 
Het kruid speelt een belangrijke rol in de keukens van de Scandinavische en Baltische landen, Duitsland, Polen en Rusland. Dille wordt niet meegekookt en niet gecombineerd met andere kruiden, omdat het dan zijn smaak verliest. Dille wordt gebruikt in soepen en sauzen. Ook gaat verse dille bijzonder goed samen met zalm en andere vis. Het gedroogde dillezaad wordt gebruikt voor het wecken of inleggen van komkommers en augurken. Ook kan er azijn mee worden gearomatiseerd.

Dille kan het beste ter plaatse worden gezaaid, omdat het kruid zich bijna niet laat verplanten. Dit komt door het pinachtig wortelgestel. De beste zaaiperiode is april–mei, de optimale afstand tussen de zaadjes is 30 cm. De zaden zullen na twee weken ontkiemen. Om ongestoorde groei te bevorderen kunnen de planten het best worden uitgedund op 20 cm. Volgens de biologische zaaitabel die wordt gehanteerd bij de biologische methode van tuinieren kan het zaaien van dille tussen tuinbonen goede afweer geven tegen zwarte luis op de bonen.

Dille is rijk aan vitamine C. Thee getrokken van dillezaadjes kan een (licht) slaapverwekkend effect hebben en kan daardoor een goede nachtrust bevorderen. Door het gebruik van dille kan ook de vorming van overtollig darmgas worden tegengaan, zodat men minder last kan hebben van winderigheid.

Cultivars 
In de handel zijn verschillende cultivars verkrijgbaar zoals:
 Anethum graveolens 'Bouquet'
 Anethum graveolens 'Fernleaf'
 Anethum graveolens 'Mammoth'
 Anethum 'Vierling'
en ook de ondersoort
 Anethum graveolens subsp. sowa

Waardplant 
Dille is waardplant voor onder meer Eupithecia trisignaria en de koninginnenpage (Papilio machaon).

Externe links 
 
 
 Praktische informatie over het kweken en het gebruik van dille

Geraadpleegde literatuur 

Schermbloemenfamilie
Kruid (keuken)
dille
Nationaal park Douglas-Apsley

Het Nationaal park Douglas-Apsley is een nationaal park in Australië. Het ligt aan de oostkust van Tasmanië, 149 km noordoostelijk van Hobart, en een paar kilometer ten noorden van Bicheno. Het Douglas Apsley Nationaal park is een van de nieuwere parken van Tasmanië, op 27 december 1989 werd het tot nationaal park verklaard. Het park beschermt het enige nog aan de oostkust overgebleven beboste uitstroomgebied van drie hoofdrivieren, de Apsley, de Denison en de Douglas rivier. Hoogtepunten van het park zijn de diepe kloven, de wilde bloemen en het milde landklimaat. Bezoekers kunnen er korte wandelingen maken, of een driedaagse trektocht.

Douglas Apsley
Diapsiden

Diapsiden zijn Amniota met twee openingen aan beide zijden in het deel achter de oogkas van hun schedel (zie afbeeldingen). Ze omvatten onder andere de krokodillen, hagedissen, slangen, schildpadden en vogels. Bij de laatste twee groepen zijn een of beide gaten in de evolutie weer verloren gegaan, maar ze worden op grond van hun afstamming toch tot de diapsiden gerekend.

Diapsiden ontwikkelden hun twee openingen (temporale fenestra) aan elke kant van hun schedel in het laat Carboon, ongeveer 300 miljoen jaar geleden. Er zijn ten minste 7.925 soorten reptielen beschreven, in omgevingen over de hele wereld.

Taxonomie 

De oudst bekende diapside is Petrolacosaurus uit het Late Carboon van Noord-Amerika. In het Perm zijn de Diapsida nog niet zo belangrijk. Er zijn slechts enkele geslachten uit het Vroege Perm bekend. In het Late Perm ontstaan de groepen die in het Mesozoïcum zullen domineren. De voornaamste landdieren tijdens het Perm zijn de Synapsida en de Anapsida. Aan het einde van het Perm sterven de meeste dieren uit in de grootste uitstervingsgolf uit de evolutie. Alle drie groepen reptielen worden zwaar getroffen, maar de diapsiden weten zich beter te herstellen. Met de ontwikkeling van de archosauriërs en de Lepidosauriërs in het Mesozoïcum begint het tijdperk van de reptielen.

Onder is een mogelijke stamboom van de Diapsida:

Reptielen
Deuterostomia

Deuterostomia is een superstam binnen de Eumetazoa, de hoofdlijn van het dierenrijk. Het belangrijkste onderscheidend kenmerk van deze diergroep ten opzichte van andere soorten is dat bij de ontwikkeling uit het embryo zich een spijsverteringkanaal met twee openingen vormt. In een embryo van Deuterostomia wordt de eerste opening de anus, de tweede de mond. Bij de Protostomia is dit precies andersom. Andere dieren hebben ofwel één opening of geen expliciet spijsverteringskanaal.

Drie grote clades binnen de Deuterostomia zijn de chordadieren (met de gewervelden en manteldieren), de stekelhuidigen (met zeesterren, zee-egels en zeekomkommers) en kraagdragers of Hemichordata. Alle deuterostomen hebben een coeloom dat zich ontwikkelt binnen het mesoderm. Het zenuwstelsel ligt aan de rugzijde.

Taxonomie 
Stam Chordadieren (Chordata)
Stam Hemichordata
Stam Stekelhuidigen (Echinodermata)
Stam Xenoturbellida
Stam Vetulicolia (†)

Vroeger werden hier ook de Chaetognatha (pijlwormen) bijgerekend, maar genetisch onderzoek heeft uitgewezen dat ze bij de Protostomia horen.

Dierenrijk
Dierlijke ontwikkeling
Desktop

De term desktop (Engels voor bureaublad) wordt in een GUI overdrachtelijk gebruikt om de achtergrond van het computerscherm aan te duiden; het scherm waarbovenop alle applicaties worden getoond. Op de desktop kunnen pictogrammen (ook wel bekend als iconen) getoond worden voor veelgebruikte toepassingen, mappen en documenten.

Desktopcomputer 
Ook wordt desktop gebruikt als een afkorting van desktopcomputer. Oorspronkelijk was "computer" synoniem met een reusachtige machine die een kamer vulde. Toen het mogelijk werd om een kleinere computer te maken, een computer zo uitzonderlijk klein dat het mogelijk was om deze op een bureau te zetten vond de term "desktopcomputer" ingang. Tegenwoordig wordt dit afgekort tot desktop.

Zie ook 
 Personal computer

Grafische gebruikersomgeving
Lijst van Duitstalige literaire schrijvers

Dit artikel bevat een incompleet overzicht van Duitstalige literaire schrijvers.

Duitsland 
 Stefan Andres
 Jurek Becker
 Heinrich Böll
 Zsuzsa Bánk
 Nora Bossong
 Bertolt Brecht
 Thomas Brussig
 Günter de Bruyn
 Hanns Cibulka
 Hedwig Courths-Mahler
 Alfred Döblin
 Michael Ende
 Wolfram von Eschenbach
 Johann Wolfgang von Goethe
 Christiane Gohl
 Oskar Maria Graf
 Günter Grass
 Theodor Fontane
 Gerhart Hauptmann
 Heinrich Heine
 Wolfgang Hilbig
 E.T.A. Hoffmann
 Friedrich Hölderlin
 Ludwig Ferdinand Huber
 Therese Huber, echtgenote van voorgaande
 Erhart Kästner
 Erich Kästner
 Daniel Kehlmann
 Wolfgang Koeppen
 Reiner Kunze
 Manfred Kyber
 Siegfried Lenz
 Ulla Lenze
 Gotthold Ephraim Lessing
 Detlev von Liliencron
 Erika Mann
 Heinrich Mann
 Klaus Mann
 Thomas Mann
 Karl May
 Heiner Müller
 Novalis
 August von Platen
 Erich Maria Remarque
 Arno Schmidt
 Annette Seemann
 Friedrich von Schiller
 Johanna Schopenhauer
 Jens Sparschuh
 Carl Sternheim
 Patrick Süskind
 Uwe Tellkamp
 Thomas Thiemeyer
 Martin Walser  
 Peter Weiss
 Mathilde Wesendonck
 Arnold Zweig
 Stefanie Zweig

Oostenrijk, inclusief vroegere Oostenrijkse gebieden 
 Ilse Aichinger
 Vicki Baum
 Konrad Bayer
 Thomas Bernhard
 Hugo Bettauer
 Hermann Broch
 Max Brod
 Albert Ehrenstein
 Erich Fried
 Peter Handke
 Josef Haslinger
 Peter Henisch
 Hugo von Hofmannsthal
 Elfriede Jelinek
 Franz Kafka
 Jakov Lind
 Robert Musil
 Rainer Maria Rilke
 Joseph Roth
 Arthur Schnitzler
 Georg Trakl
 Franz Werfel
 Lida Winiewicz
 Josef Winkler
 Stefan Zweig

Zwitserland 

 Olga Amberger (1882-1970)
 Silvia Andrea (1840-1935)
 Grethe Auer
 Elisabeth Baumgartner (1889-1957)
 Friedrich Dürrenmatt
 Max Frisch
 Hermann Hesse
 Anna Keller (1879-1962)
 Gottfried Keller
 Christian Kracht
 Pascal Mercier (1944-2023)
 Conrad Ferdinand Meyer
 Adolf Muschg
 Johann Heinrich Pestalozzi
 Annemarie Schwarzenbach
 Carl Spitteler
 Johanna Spyri
 Peter Stamm
 Martin Suter
 Robert Walser
 Fritz Zorn

Duitstalige
Westelijke Dvina

De Westelijke Dvina (Lets: Daugava; Duits: Düna; Russisch: Западная Двина, Zapadnaja Dvina; Wit-Russisch: Заходняя Дзьвіна, Zachodnaja Dzjvina) is met een lengte van 1020 kilometer de langste rivier van de Baltische staten.

De rivier ontspringt in Rusland op de Waldajhoogte, ten westen van de stad Tver. Dit heuvelland vormt de waterscheiding met de Dnjepr, waarvan de bron vlak bij die van de Dvina ligt, daarmee ook de scheiding tussen het stroomgebied naar de Oostzee en de Zwarte Zee vormend.

Na 323 kilometer bereikt de Westelijke Dvina Wit-Rusland en na nog 328 kilometer Letland, waarna ze 352 kilometer westelijker de Golf van Riga, onderdeel van de Oostzee, bereikt.

Het stroomgebied van de rivier (87.900 km²) strekt zich behalve over deze drie landen ook uit over delen van Estland en Litouwen. De rivier wordt overwegend gevoed door smeltwater: de helft van de waterafvoer wordt in het voorjaar verwerkt.

De bevolkingsdichtheid van het stroomgebied neemt in westelijke richting toe. De grootste steden langs de Dvina zijn Vitebsk in Wit-Rusland en de Letse hoofdstad Riga.

De Westelijke Dvina was al een belangrijke handelsroute voordat de Duitse ridderorde de rivier en het omliggende gebied in de dertiende eeuw onder controle kreeg.

Rivier in Letland
Rivier in Rusland (Europees deel)
Stroomgebied van de Golf van Riga
Rivier in Wit-Rusland
Decimaal stelsel

Decimaal talstelsel, het getallenstelsel met tien cijfers, vierduizend jaar geleden gebruikt in Egypte en de Indusvallei.
 Decimale breuken, het decimale notatiesysteem voor fracties van getallen, beschreven door Simon Stevin in De Thiende in 1585.
 Système International, het stelsel waarin eenheden worden genoteerd in tienvouden, ingevoerd na de Franse Revolutie.
 Dewey Decimale Classificatie, een classificatiesysteem voor bibliotheken, waarin kennis is verdeeld in tien klassen, sinds 1876.
Declinatie (astronomie)

Declinatie (dec) is in de astronomie de positie van een hemelobject ten opzichte van de hemelevenaar. Het is een coördinaat die niet door de draaiing van de Aarde om haar as varieert, en die gebruikt wordt in het equatoriale coördinatenstelsel met declinatie en uurhoek en in het equatoriale coördinatenstelsel met declinatie en rechte klimming. De uurhoek varieert wel door de draaiing van de Aarde om haar as, de rechte klimming niet. De plaats van bijvoorbeeld een ster tussen de andere sterren wordt vaak aangeduid met de declinatie en rechte klimming. Deze veranderen allebei veel langzamer dan coördinaten die variëren door de draaiing van de Aarde om haar as. Ze veranderen alleen door de echte verandering van de positie van de ster ten opzichte van de Zon, en doordat de Aarde om de Zon draait.

De declinatie geeft de positie van het object ten noorden (+) van de hemelevenaar aan of ten zuiden (−) daarvan. De grootte van de declinatie wordt aangegeven in booggraden, die worden ingedeeld in zestig boogminuten, die weer worden ingedeeld in zestig boogseconden. Een object op de hemelevenaar heeft een declinatie van 0 graden. De declinatie van een object dat op de positie van een hemelpool staat is 90 graden.

Naast het eeuwenoude sexagesimale stelsel om de booggraad op te delen in minuten en seconden, is ook de decimale opdeling in gebruik, kortweg decimale graad genoemd. Als voorbeeld voor de ster Sirius wordt dan de 'Declinatie' -16,716116° i.p.v. −16° 42' 58".

Zichtbaarheid
De declinatie bepaalt of een object gezien vanaf een bepaalde breedtegraad ooit boven de horizon uitkomt, en of een object vanaf die plek gezien circumpolair is. Op een breedte van 52° noord zijn hemellichamen met een declinatie groter dan (90° − 52°) = 38° circumpolair, en objecten met een declinatie van minder dan (52° − 90°) = −38° komen nooit boven de horizon uit. Hiertussen zal het object dagelijks op- en ondergaan, naarmate de declinatie hoger is zal het object langer te zien zijn. Objecten met een declinatie die gelijk is aan de breedtegraad van de waarnemer zullen in hun dagelijkse baan precies door het zenit gaan.

Voor de vaste sterren zijn de declinatie en rechte klimming constant (afgezien van eigenbeweging en precessie), ze gaan dus op een vaste plek op en onder. Een ster op de hemelevenaar (zoals Mintaka) komt precies in het oosten op, en zal precies in het westen ondergaan. Ook duurt de periode dat ze boven de horizon staan precies een halve sterrendag (11u 58m). Objecten in het zonnestelsel verplaatsten zich voortdurend, en hierbij varieert dus de declinatie en ook de plek waar ze op en onder gaan.

Hemelmechanica
Lijst van eeuwen

Hieronder volgt een overzicht van eeuwen volgens de christelijke jaartelling.

Zie ook
 Lijst van decennia

  
Eeuwen
Eeuwen
Elvis Crespo

Elvis Crespo (New York, 30 juli 1971) is een Puerto Ricaans-Amerikaans zanger die hoofdzakelijk merengue zingt. In 2000 won hij een Grammy Award, en in verschillende jaren enkele Latin Grammy Awards.

Enkele van zijn bekende nummers zijn:
 Suavemente
 Luna Llena
 Pintame
 Tu sonrisa
 Bailar

Singles 

|-
|align="left"|Bailar||2016||25-06-2016||3||19|| met Deorro /Nr. 3 in de Single Top 100 / Alarmschijf
|}

Amerikaans zanger
Puerto Ricaans zanger
Exopterygota

De Exopterygota (ook wel Hemimetabola) vormen een van de twee groepen van de onderklasse Pterygota, die behoort tot de insecten (Insecta). Ze onderscheiden zich van de andere groep Endopterygota (ook wel Holometabola) doordat hun vleugels zich in de loop van een aantal vervellingen uitwendig (exo = buiten) ontwikkelen, zonder popstadium. Insecten daarentegen die een popstadium ondergaan, de Endopterygota, ontwikkelen vleugels in de pop (endo = binnen). In exopterygota leeft en voedt zich de volwassen vorm (imago, mv. imagines) en de nimf meestal op dezelfde wijze.

Taxonomie
De ordes die tot de Exopterygota behoren zijn;

 Ephemeroptera (haften)
 Plecoptera
 Odonata (libellen)
 Embioptera (webspinners of tarsspinners)
 Grylloblattodea 
 Orthoptera (sprinkhanen en krekels)
 Phasmatodea (wandelende takken en wandelende bladeren)
 Dermaptera (oorwormen)
 Mantodea (bidsprinkhanen)
 Blattaria (kakkerlakken)
 Isoptera (termieten)
 Zoraptera
 Psocoptera (stofluizen)
 Phthiraptera  (bijtende en zuigende dierluizen)
 Thysanoptera (thripsen)
 Heteroptera (wantsen)
 Homoptera (plantenluizen en cicaden)

Insecten
Endopterygota

De Endopterygota (of Holometabola) zijn gevleugelde insecten met een volledige gedaanteverwisseling. Ze vormen samen met de Exopterygota de onderklasse Pterygota van de klasse der Insecta (insecten). Endopterygota worden beschouwd als verder ontwikkeld dan Exopterygota. Door de volledige gedaanteverwisseling kunnen larven en de imagines eventueel gebruikmaken van geheel verschillende leefomgevingen zonder het belangrijke voordeel van het vliegen, om nieuwe leefomgevingen te kunnen bereiken en om snel een partner te vinden, helemaal op te hoeven geven.

Algemene kenmerken 
Bij de endopterygota ontstaan de vleugels tijdens het popstadium, en niet in een aantal fasen bij de vervellingen van de jonge exemplaren zoals bij de exopterygota. (De vlooien hebben geen vleugels maar verpoppen zich wel; men neemt aan dat ze afstammen van gevleugelde voorouders maar hun vleugels in de loop van de evolutie weer hebben verloren).

Zie ook
Anatomie van insecten
Volledige gedaanteverwisseling

Insecten
Exabyte

Een exabyte (afgekort EB) is 1000 petabytes of 1.000.000.000.000.000.000 bytes (1018 B). Exa is het SI-voorvoegsel voor triljoen. Vroeger werd er gebruikgemaakt van binaire voorvoegsels wat overeenkomt met 1 exbibyte (EiB) = 10246 = 260. In de toekomst zal deze eenheid vaker worden gebruikt aangezien computers steeds meer aankunnen.

Indruk 
 In mei 2009 was de wereldwijde hoeveelheid van opgeslagen digitale data gelijk aan 500 exabytes.
 In 2018 bezorgde het gamesdistributieplatform Steam 15,39 exabytes aan data.

Informatie-eenheid
Symbolen van Esperanto

Aanhangers van de kunsttaal Esperanto hebben in de loop der jaren verschillende symbolen gehanteerd, die in overvloed te zien zijn op Esperantobijeenkomsten en door esperantisten gedragen kunnen worden om zich als zodanig de afficheren. Een vast onderdeel van deze symbolen is de kleur groen, vooral in de vorm van een groene ster.

De Groene Ster

Het traditionele Esperanto-symbool is een groene vijfpuntige ster, in het Esperanto La Verda Stelo geheten. De vijf punten van de ster symboliseren de vijf werelddelen, de kleur groen staat voor de hoop. Als de ster los wordt gebruikt van de vlag staat er vaak een "E" in, zodat iedereen kan herkennen dat het de Esperanto-ster is.

In een Besluit van 20 Juli 1939, Iste Agd., nr. 206. ter uitvoering van artikel 50 Algemeen Rijksambtenarenreglement werd vastgelegd dat Nederlandse ambtenaren, waaronder politieagenten, deze ster op hun uniform mogen dragen.

Esperantovlag

De Esperanto-vlag is groen met linksbovenin een wit vierkant met daarin de groene vijfpuntige ster. In het Esperanto heet de vlag verda stelo, wat groene ster betekent. Ze wordt gebruikt door esperantisten om hun taal te vertegenwoordigen. Het gebruik van de kleur groen en de ster vinden hun oorsprong bij de Zweedse esperantist G. Jonson, die hiertoe een oproep had gedaan. De doorbraak van deze symbolen kwam met het gebruik van de kleur en ster op boeken geschreven in de taal, waarmee Louis de Beaufront was begonnen. In 1893 werd door C. Rjabinis en P. Deullin het uiteindelijke ontwerp gemaakt, daarin staat de kleur groen voor hoop, de vijf punten van de ster voor de vijf continenten en het witte kanton voor de vrede.

Jubileumsymbool

Ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum van het Esperanto in 1987 lanceerde de UEA (Universala Esperanto-Asocio/Wereld-Esperanto-Vereniging) een eigentijds logo in de vorm van twee naar elkaar toegekeerde E's die een ronde (globe)vorm hebben. Een combinatie van de twee symbolen wordt tegenwoordig ook vaak gebruikt. Het nieuwe symbool is vooral populair onder jonge esperantisten. Tegenwoordig wordt het symbool ЄЭ ook gebruikt in instant messengers om aan te geven dat men esperantist is.

Volkslied
Voor veel esperantisten is 'La Espero' hun volkslied, ook wel de Hymne genoemd. Het is een gedicht van Zamenhof (de ontwerper van het Esperanto), op muziek gezet door Félicien Menu de Ménil.

Munt

De stelo (meervoud: steloj) was van 1945 tot 1993 de munteenheid van de esperantisten.

Esperanto
Symbool
Evonne Goolagong

Evonne Fay Goolagong-Cawley (Griffith (Nieuw-Zuid-Wales), 31 juli 1951) is een voormalig toptennisspeelster uit Australië.

Achtergrond 
De ouders van Evonne Goolagong zijn aborigines en horen bij de Wiradjuri stam, haar vader trekt rond als schapenscheerder. Er zijn acht kinderen.
Al jong trok het tennisspel maar aboriginal meisjes werden gediscrimineerd. Toen Bill Kurtzman zag dat ze door de hekken van zijn tennisclub keek, vroeg hij haar binnen. Daar ontdekte hij dat dit kleine meisje een groot talent is. Toen ze vijftien jaar was, werd haar naam aan Vic Edwards, hoofd van de tennisschool in Sydney, doorgegeven. Hij overtuigde haar ouders om Evonne aan hem mee te geven en nam haar in huis. Drie jaar later deed ze eindexamen en speelde ze voor het eerst op Wimbledon.

Op 19 juni 1975 trouwde Goolagong met de Britse tennisser Roger Cawley.

Carrière 
Goolagong behaalde in haar carrière 68 titels in het enkelspel en 11 in het dubbelspel.
Haar topjaren waren de jaren 70 van de twintigste eeuw, waarin ze ook Wimbledon en Roland Garros won. In Nederland won ze in 1971 het Dutch Open op 't Melkhuisje in Hilversum.

In 1971 werd ze tot Australiër van het jaar verkozen.

In 1988 werd zij opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame. In 1994 werd zij tevens in de Australische Tennis Hall of Fame opgenomen.

Alsnog nummer 1 van de wereld 

Eind 2007 maakte de WTA bekend dat Goolagong in 1976 toch de wereldranglijst heeft aangevoerd. Eerst werd verondersteld dat Chris Evert dat hele jaar die lijst aanvoerde, maar achteraf bleek een rekenfout te zijn gemaakt. Na correctie bleek Goolagong vanaf 26 april 1976 twee weken een voorsprong van 0,8 punten op Evert te hebben gehad. Er volgde eerherstel. De WTA reikte bovendien een kristallen trofee uit die tegenwoordig aan de nummers 1 van de wereld wordt gegeven.

Grandslamtitels

Enkelspel

Dubbelspel 
1De dubbelspelfinale van de Australian Open in december 1977 is niet gespeeld – de twee teams deelden de titel en het prijzengeld.

Gemengd dubbelspel

Resultaten grandslamtoernooien

Enkelspel

Vrouwendubbelspel

Externe links 

 De Tennis Hall of Fame van de Australian Open

Australisch tennisser
Ei

Ei (dier), een dierlijk product waaruit nakomelingen ontstaan
Ei (voeding), een dierlijk product dat dient als voedingsmiddel voor de mens
Eicel, de vrouwelijke geslachtscel die na samensmelting met de (mannelijke) zaadcel uitgroeit tot een nieuw organisme
Ei van Columbus, een uitdrukking voor een simpele oplossing voor iets moeilijks
Russisch ei, een voorgerecht op basis van eieren
Paasei, versierd ei bij het Paasfeest

Vernoemd
Verrassingsei, snoep- en speelgoed
Ei (film), een Nederlandse film uit 1987
Ei van Kortrijk, een verkeersknooppunt in Kortrijk
Het ei van Ko, informele naam voor een kunstwerk in het centrum van de stad Enschede
Fabergé-ei, een juweel in de vorm van een paasei

Verder
ei (digraaf), de lettercombinatie 'ei' zoals die onder meer in het Duits voorkomt
Ei (Kagoshima), een gemeente  in de  prefectuur Kagoshima, Japan

Daarnaast kan EI of Ei een afkorting zijn van:
 Existentiële instantiatie
 Education International (EI)
Estuarium

Een estuarium is een verbrede, veelal trechtervormige monding van een rivier, waar zoet rivierwater en zout zeewater vermengd worden en zodoende brak water ontstaat, en waar getijverschil waarneembaar is. Wanneer een rivier als een stelsel van aftakkingen uitmondt spreekt men van een delta.

Estuaria hebben dikwijls een grote natuurwaarde. Ze bestaan typisch uit slikken en schorren of kwelders die heel rijk zijn aan ongewervelde dieren en zo onder meer op vogels een grote aantrekkingskracht hebben.

Voorbeelden

Europa 
Nederland heeft sinds de Deltawerken nog twee natuurlijke estuaria: de Westerschelde (monding van de Schelde) en de Eems-Dollard (monding van de Eems). Wat nu het havengebied langs de Nieuwe Waterweg van Rotterdam is, was ooit het estuarium van de Maas, waarin sinds de Romeinse tijd ook de Rijn grotendeels uitmondde (Waal-Merwede, Nederrijn-Lek). Het Hollandsch Diep en Haringvliet werden later het estuarium van de Maas en de hoofdtak van de Rijn, maar zijn inmiddels door sluizen afgesloten van de Noordzee. De Oosterschelde is het voormalig estuarium van de Schelde. De Grevelingen is geen estuarium maar een door herhaaldelijke stormvloeden ontstane inham van de Noordzee.

België heeft enkel de monding van de IJzer als een natuurlijk estuarium.

Andere estuaria in Europa zijn onder meer de mondingen van de Seine, Garonne en Dordogne (Gironde), Somme, Taag, Wezer en Elbe, en vrijwel alle Britse rivieren monden uit in estuaria: Theems, Severn (Bristol Channel), Humber en Mersey.

Noord-Amerika 
Het Canadese eiland Newfoundland kent verschillende estuaria die als natuurgebied erkend zijn vanwege hun groot belang voor watervogels, waaronder het Grand Codroy-, St. George's- en Come By Chance-estuarium.

Sommige estuaria zijn in de loop der tijd echter uitgegroeid tot sterk verstedelijkte gebieden, met New York als bekend voorbeeld.

 
Landvorm
Fysische geografie
Lijst van Engelstalige literaire schrijvers

Engelstalige literatuur valt onder het Angelsaksische cultuurgoed. Deze literatuur uit zich in de Engelse taal en de auteurs zijn veelal woonachtig in Angelsaksische landen. Meer dan welke taal ook wordt het Engels veel gebruikt in andere landen, waardoor onder deze literatuurvorm ook veel kosmopolitische schrijvers terug te vinden zijn.

Dit artikel geeft een breed overzicht van auteurs die in de Engelse taal schrijven. Voor literatuur zoals ze geschreven wordt in het Verenigd Koninkrijk zie Engelse literatuur. Ook voor romanschrijvers uit de Verenigde Staten bestaat een aparte lijst en voor Amerikaanse literatuur is een artikel aangemaakt.

Australië 
 Sarah Armstrong
 Henrietta Drake-Brockman
 Peter Carey
 Miles Franklin
 Ian Irvine
 Thomas Keneally
 Banjo Paterson
 Tim Winton

Ierland

Engeland

India 
 Kiran Desai
 Arundhati Roy

Nederland 
 Maarten Maartens
 Michel Faber

Nieuw-Zeeland 
 Janet Frame
 Patricia Grace
 Keri Hulme
 Katherine Mansfield

Nigeria 
 Chris Abani
 Chinua Achebe
 Chimamanda Ngozi Adichie
 Nnimmo Bassey
 Teju Cole
 Flora Nwapa
 Ben Okri
 Ken Saro-Wiwa
 Wole Soyinka

Schotland 
 Iain Banks
 Robert Burns
 Lord Byron
 James Kelman
 Eric Linklater
 Ken MacLeod
 Ian Rankin
 Walter Scott
 Tobias Smollett
 Robert Louis Stevenson
 Mary Stewart
 Irvine Welsh

Verenigde Staten - Canada

Zuid-Afrika 
 Tatamkhulu Afrika
 John Maxwell Coetzee
 Nadine Gordimer
 Nicolaas Vergunst

Zweden 
 Axel Munthe

Engelstalige literaire
Engelse literatuur
Edelgas

Een edelgas is een scheikundig element uit de edelgasgroep van het periodiek systeem. De overeenkomst van de elementen uit de edelgasgroep is de buitenste elektronenschil, die geheel gevuld is. Bijvoorbeeld de schil van helium is met de 1s²-configuratie vol en neon heeft een 1s²2s²2p6-configuratie waarmee de buitenste (tweede) schil geheel gevuld is.

Het gevolg van het volzitten van de buitenste schil is dat er geen energie te winnen is door twee atomen dicht bij elkaar te brengen en hun golffuncties te combineren. De covalentie van een edelgas is dus 0.

Lage edelgassen 
De lagere edelgassen helium en neon komen dan ook alleen voor als monoatomaire gassen, en gaan alleen in buitengewone omstandigheden verbindingen aan met andere elementen. Vanwege dit gebrek aan reactiviteit stonden de lage edelgassen vroeger ook wel bekend als 'de inerte gassen'.

Zwaardere edelgassen 
Van de zwaardere edelgassen krypton, xenon (en radon) zijn wel verbindingen mogelijk omdat de lege schillen buiten de volle schil laag genoeg in energie zijn om nog mee te kunnen doen aan het combinatiespel dat tot binding leidt. Argon neemt een tussenpositie in. Daarvan zijn excimeren bekend zoals ArF+. Dit is een kortlevend complex van argon en fluor waarvan alleen de aangeslagen toestand binding vertoont. Zodra het in de grondtoestand terugvalt, valt het complex uiteen. Het excimeer wordt wel in lasers toegepast.

Elementen 

De elementen in de edelgasgroep zijn in het periodiek systeem hieronder groen gekleurd.

Zie ook 
 Edelgasverbinding
Exhibitionisme

Exhibitionisme is het zichzelf met bijbedoelingen ontbloten in de publieke ruimte, anders dan bij nudisme, waar het slechts gaat om blootlopen zonder gehinderd te worden door kleding. Voorbeelden van exhibitionisme zijn flashing, publieke seks, moonen en streaken.

Onder exhibitionisme valt ook 'potloodventen', het gedrag van een man die zijn geslachtsdeel in een staat van erectie onverwacht en ongevraagd toont aan een voorbijganger of toeschouwer. Wie ermee wordt geconfronteerd kan schrikken, maar in het algemeen is de exhibitionist niet uit op aanraking en verdere seksuele toenadering. 

In ruimer verband wordt het gedrag van iemand die in overdreven mate streeft naar aandacht, of die in overdreven mate informatie over zichzelf prijsgeeft, in overdrachtelijke zin betiteld als een vorm van exhibitionisme. 

Sigmund Freud zag exhibitionisme als het antoniem van voyeurisme, die beide een faciliterende rol spelen bij het tot stand komen van het Ik.

Wetgeving
Exhibitionisme kan gezien worden als een zedendelict, met name wanneer er sprake is van het opzettelijk lastigvallen van een slachtoffer.

Het Belgisch Strafwetboek beschouwt exhibitionisme als een vorm van openbare zedenschennis. Het misdrijf bestaat uit het opdringen aan andermans zicht van de eigen ontblote geslachtsdelen of van een seksuele daad op een openbare plaats of op een plaats die zichtbaar is voor het publiek (artikel 417/53 Sw.). Deze omschrijving, overgenomen van artikel 222-32 van de Franse Code pénal, wordt verondersteld wildplassers en nudistenstranden buiten schot te houden, evenals private dickpics (die onder elektronische overlast vallen). Strafverzwaring is voorzien wanneer het misdrijf wordt gepleegd in aanwezigheid van een minderjarige of een persoon die in een kwetsbare toestand verkeert.

Exhibitionistische stoornis
WHO stelt dat exhibitionisme onder bepaalde voorwaarden een parafilie kan zijn; het is terug te vinden in hoofdstuk V van de ICD-10 als seksuele afwijking (F65-2).

Zie ook
 Openbare zeden
 Voyeurisme
 Nudisme
 Dickpic

Parafilie
Naaktheid
Seksuele voorkeur
Film

Film (laag), een dunne laag van enig materiaal, bijvoorbeeld een laag olie op water;
 Thin film, een dunne laag van vast materiaal op een oppervlak.
 Film (cinematografie), een verhaal dat wordt uitgebeeld door bewegende beelden, of de filmkunst op zich. Vanouds werd daarvoor een celluloidstrook gebruikt.
 Fotorolletje, een cassette met een strook lichtgevoelig materiaal voor een analoge fotocamera.

Overig 
 Film (band), een band;
 Film (Beckett), een film geschreven door Samuel Beckett;
 Film (Östhammar), een plaats in de Zweedse gemeente Östhammar.
 Film (verhaal), een verhaal geschreven door Richard Matheson in 1959

Zie ook 
 Filmgenre
 Folie
Fysiologie

Fysiologie is de biologische wetenschap die de levensverrichtingen (zoals de stofwisseling) van organismen bestudeert.
Terwijl de histologie de structuur van cellen, weefsels en organen bestudeert en de anatomie de morfologie en de macroscopische structuur beschrijft, houdt de fysiologie zich bezig met de werking van de stofwisseling en de mechanismen ervan. Onderscheiden worden de celfysiologie, (vergelijkende) dierfysiologie, humane fysiologie, plantenfysiologie en als onderdeel van de microbiologie, microbiële fysiologie.

Celfysiologie 

 Voedselopname: fagocytose, pinocytose, myzocytose, kleptoplastie, parasitisme, carnivorie, herbivorie, commensalisme, mutualisme, endosymbiose

Dierfysiologie 

De dierfysiologie is een biologisch vakgebied dat zich bezighoudt met de levensverrichtingen van dieren zoals de ademhaling, hormonen, spijsvertering, stofwisseling, bloedsomloop en de groei.

Dieren kenmerken zich door homeostase, die in stand wordt gehouden door meerdere regelmechanismen (positieve en negatieve terugkoppeling). De fysiologie tracht deze mechanismen te ontrafelen, onder andere door het evenwicht opzettelijk te verstoren of door correctiemechanismen te blokkeren en te kijken wat er gebeurt.

Humane fysiologie 
De humane fysiologie is het deel van de dierfysiologie dat uitsluitend de mens betreft. Daarbinnen is de pathofysiologie de tak die de processen beschrijft die aan de basis liggen van ziekte, malfunctie of vroegtijdig overlijden en is gerelateerd aan de Interne geneeskunde.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde is een belangrijke prijs in dit vakgebied.

Plantenfysiologie 

De plantenfysiologie houdt zich bezig met het functioneren van planten, zoals de fotosynthese, kieming, ademhaling, de werking van plantenhormonen, transport van voedsel en water, en de groei van planten en onderdelen.

Literatuur 
  2001 Textbook of Medical Physiology., 10th Edition, ISBN 0-7216-8677-X
  2007 Anatomy and Physiology: The Unity of Form and Function 4th ed. New York, NY: McGraw-Hill.

 
Plantenfysiologie
FTP

FTP (verzetsbeweging), een Franse verzetsbeweging in de Tweede Wereldoorlog
 File transfer protocol, een protocol dat uitwisseling van bestanden tussen computers vergemakkelijkt
 Full Tilt Poker, een online poker-kaartkamer
 Fuck tha Police, een protestlied van de Amerikaanse hiphopgroep N.W.A
 FTP, een soort datakabel bestaande uit een folie en twisted pair kabels
 Internationale Code voor de toepassing van beproevingsprocedures voor brandwerendheid
File transfer protocol

File transfer protocol (FTP) is een protocol dat uitwisseling van bestanden tussen computers vergemakkelijkt. Het standaardiseert een aantal handelingen die tussen besturingssystemen vaak verschillen.

Een FTP-client (zoals FileZilla) start een verbinding met een FTP-server standaard via TCP-poort 21.

De huidige versie is gedefinieerd in RFC 959. Aanvullingen zijn te vinden in RFC 2228, RFC 2640 en RFC 2773.

Geschiedenis 
FTP ontstond in 1971 en groeide zeer snel uit tot een wereldstandaard. Sinds die tijd maakt FTP het mogelijk bestanden te verzenden of te ontvangen van elke computer ter wereld, voor zover deze is aangesloten op internet, en zolang een eventuele proxy of firewall FTP-verkeer toelaat.

Techniek 
Het concept van een FTP is gebaseerd op het client-servermodel dat ook andere delen van het internet kenmerkt. De clientsoftware maakt een verbinding met de opgegeven FTP-server aan de andere kant van de 'lijn'. Deze antwoordt aan de client, waarna de client de gegevens aan de gebruiker toont.
FTP-servers kunnen anonieme gebruikers toelaten of juist een geldige gebruikersnaam-/wachtwoordcombinatie vereisen alvorens toegang tot de achterliggende bestanden te geven.

Veiligheid 
Standaard FTP-verbindingen zijn niet voorzien van encryptie, waardoor de verstuurde gegevens gemakkelijk kunnen worden uitgelezen door hackers. Door gebruik te maken van een encryptielaag kan dit, voor zover mogelijk, worden voorkomen.

Clientsoftware 
Bekende FTP-clients voor Windows zijn CuteFTP, FileZilla, WinSCP en WS FTP. Voor macOS is (naast FileZilla) Cyberduck een bekende opensourceclient. Ook is Transmit verkrijgbaar, een shareware-alternatief. De meeste webbrowsers hebben (beperkte) FTP-functionaliteit.

Voor Firefox bestond er een plug-in onder de naam FireFTP die van Firefox een volwaardige FTP-client maakte.

Serversoftware 
Voor Linux is er onder andere ProFTPd en vsFTPd.

Zie ook 
 Trivial File Transfer Protocol
 Simple File Transfer Protocol
 FTP over SSH
 FTP over SSL
 Lijst van FTP-serversoftware
Fysica

natuurkunde
 een fysica, een leerboek over de fysica
 Fysica, een bekend boek van Aristoteles
 een vrouwelijke fysicus (meervoud: fysica's of fysicae)
Freud

Sigmund Freud (1856-1939), een Oostenrijks neuroloog en grondlegger van de psychoanalyse
Anna Freud (1895-1982, Joods-Oostenrijks-Britse psychologe, dochter van Sigmund
Lucian Freud (1922-2011), een Brits schilder en kleinzoon van Sigmund
Esther Freud (1963), een Brits auteur en dochter van Lucian
Jonah Freud (1962), Nederlands schrijver en journalist op gastronomisch gebied
Freud (film), een film uit 1962 van regisseur John Huston
Frank Vandenbroucke

Frank Vandenbroucke (wielrenner) (1974-2009), Belgisch wielrenner
 Frank Vandenbroucke (politicus) (1955), Vlaams politicus
Functionele analyse

Voor men een computerprogramma kan schrijven, moet men een idee hebben waartoe het moet dienen en hoe het moet functioneren. Daarom moet er eerst een functionele analyse gemaakt worden. Tijdens een functionele analyse onderzoekt en ontwerpt men alle functies die men in het programma wil hebben. Deze analyse mondt uit in het functioneel ontwerp.

Eén van de stappen in de functionele analyse is het afnemen van interviews met de betrokken gebruikers. Hiervoor zijn een aantal methodieken in gebruik binnen het vakgebied van de software-ontwikkeling. 

Bij het ontwikkelen van software is het resultaat van de functionele analyse een belangrijk referentiedocument, zowel voor de ontwikkelaars als voor de andere betrokken partijen.

Voorbeeld
Voor een eenvoudige tekstverwerker zouden tijdens de functionele analyse bijvoorbeeld de volgende eigenschappen benoemd kunnen worden:

Het programma moet de mogelijkheid hebben om:
 teksten te openen;
 teksten op te slaan;
 spellingcontrole uit te voeren;
 teksten af te drukken.

We spreken hier nog niet over welke toetsen voor de verschillende functionaliteiten gebruikt moeten worden en of dit in verschillende vensters plaatsvindt. Dat is onderdeel van de technische analyse.

Software engineering
Formule 1 in 2001

Het Formule 1-seizoen 2001 was het 52ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 4 maart en eindigde op 14 oktober na zeventien races.

Michael Schumacher wint zijn 4e wereldkampioenschap in de Formule 1.
De latere wereldkampioenen Kimi Räikkönen en Fernando Alonso debuteren in de Formule 1 voor respectievelijk Sauber en Minardi.
Nadat in de jaren 1999 en 2000 alle teams met Bridgestone-banden reden, leverde Michelin in het seizoen 2001 de banden aan de teams van Benetton, Jaguar, Minardi, Prost en Williams, terwijl Bridgestone de banden aan de teams van Arrows, BAR, Ferrari, Jordan, McLaren, en Sauber leverde.

Kalender

Kalenderwijzigingen in 2001 
De Grand Prix van Maleisië werd van het najaar verplaatst naar het voorjaar.
De Grand Prix van Groot-Brittannië ging terug van april naar de gebruikelijke maand juli.
De Grand Prix van Oostenrijk verplaatste van juli naar mei.

Ingeschreven teams en coureurs 
De volgende teams en coureurs namen deel aan het 'FIA Wereldkampioenschap F1' 2001.

Resultaten en klassement

Grands Prix

Puntentelling 
Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Klassement bij de coureurs 

† — Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.

Klassement bij de constructeurs 

† — Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.
Formule 1 in 2002

Het Formule 1-seizoen 2002 was het 53ste FIA Formula One World Championship. Het seizoen startte op 3 maart en eindigde op 13 oktober na zeventien races.

De Duitser Michael Schumacher behaalde, nu met Scuderia Ferrari, voor de vijfde maal het wereldkampioenschap Formule 1; van deze zege was hij reeds na 11 van de 17 grote prijzen verzekerd.
Renault neemt Benetton over.
Toyota is nieuw in de Formule 1.
Prost Grand Prix beëindigde zijn deelname aan de Formule 1 aan het einde van  2001.

Kalender

Kalenderwijziging in 2002 
De Grand Prix van Frankrijk en de Grand Prix van Groot-Brittannië werden op de kalender omgewisseld ten opzichte van 2001.

Ingeschreven teams en coureurs 
De volgende teams en coureurs namen deel aan het 'FIA Wereldkampioenschap F1' 2002.

Resultaten en klassement

Grands Prix

Puntentelling 
Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Klassement bij de coureurs 

† — Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.

Klassement bij de constructeurs 

† — Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.
Nationaal park Franklin-Gordon Wild Rivers

Het Nationaal park Franklin-Gordon Wild Rivers is een nationaal park in Australië. Het ligt in zuidwestelijk Tasmanië en heeft een oppervlakte van 446.342 hectare.

Het is op 3 mei 1939 tot een nationaal park verklaard.

Franklin-Gordon Wild Rivers
Nationaal park Freycinet

Het Nationaal park Freycinet is een nationaal park in Australië. Het ligt aan de oostkust van Tasmanië op het Freycinet Peninsula en heeft een oppervlakte van 16.803 hectare.

Het is op 29 augustus 1916 tot nationaal park verklaard.

Freycinet
Feijenoord (stadsdeel)

Feijenoord is een bestuurscommissiegebied van de gemeente Rotterdam aan de zuidoever van de Nieuwe Maas. Het telde op   inwoners en heeft een oppervlakte van 6,44 km² (waarvan 1,45 km² water).

Het is vernoemd naar het vroegere eiland Fijenoord, later Feijenoord, dat ingeklemd lag tussen de rivier en het Zwanengat. Het Zwanengat liep voordat de Spoorweghaven halverwege de tweede helft van de 19e eeuw werd aangelegd, van ongeveer de zuidwestelijke punt van het Noordereiland naar het Mallegat, nabij havennummer 1100.

Demografie

Grenzen 
Feijenoord wordt begrensd door de Nieuwe Maas in het noorden, de Dordtselaan, de Strevelsweg en de Vaanweg vormen de grens met het stadsdeel Charlois in het westen; de Smeetslandsedijk, Molenvliet en de spoorlijn Rotterdam - Dordrecht tot spoorwegstation Rotterdam Zuid vormen de grens met stadsdeel IJsselmonde in het zuiden en oosten. Ook een deel van de Kop van Zuid - Entrepot - ligt binnen de grenzen van Feijenoord, net zoals het Noordereiland en de Wilhelminapier.

Feijenoord is ook bekend als betaaldvoetbalclub; deze naam wordt echter sinds de jaren 70 als Feyenoord geschreven.

Woonwijken in Feijenoord 
 Afrikaanderwijk
 Bloemhof
 Feijenoord (wijk)
 Hillesluis
 Katendrecht
 Kop van Zuid
 Kop van Zuid - Entrepot
 Noordereiland
 Vreewijk

Bestuur

Zetelverdeling deelraad en bestuurscommissie 
In 2014 werd de deelgemeente opgeheven en vervangen door een 'bestuurscommissiegebied'.

De onderstreepte getallen vormen de hieruit onderhandelde bestuursmeerderheid.

Openbaar vervoer 
Het stadsdeel is voorzien van diverse bus- en tramlijnen met de daarbij behorende halte. Daarnaast komen metrolijnen  en  door het stadsdeel. Ook bezit het stadsdeel drie treinstations, waarvan Rotterdam Stadion een evenementenstation is. Alle treinstations liggen aan de spoorlijn Rotterdam Centraal - Dordrecht en worden bediend door de NS.

Bekende Nederlanders uit Feijenoord 
 Paul de Leeuw
 Jaap van der Bie

Zie ook
 Lijst van rijksmonumenten in Feijenoord
 Lijst van gemeentelijke monumenten in Feijenoord
Lijst van Franstalige schrijvers

De Franstalige literatuur wordt vooral gevormd door schrijvers die woonachtig zijn in Frankrijk, België, Zwitserland, Canada (voornamelijk Quebec) en de voormalige Franse gebiedsdelen. 

Frans
 Lijst
Frédéric Mistral

Frédéric Mistral (Maillane, 8 september 1830 – aldaar, 25 maart 1914) was een Frans schrijver en winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur in 1904, samen met de Spaanse toneelschrijver José Echegaray. Hij werd vooral bekend als verdediger van het Occitaans, een taal die in Zuid-Frankrijk wordt gesproken.

Biografie 
Het geboortedorp van Frédéric Mistral, Maillane, ligt net ten noorden van de stad Arles in Zuid-Frankrijk. Na zijn jeugd daar door te hebben gebracht, studeerde hij rechten in Aix-en-Provence. In Aix leerde hij de Occitaanse taal en geschiedenis en werd hij een voorvechter van de Provençaalse zaak. Volgens hem is het Occitaans of Provençaals de eerste nog levende taal van beschaafd Europa.

In 1854 behoorde hij tot de oprichters, van de "Félibrige", een vereniging van schrijvers en dichters met als doel de bevordering van de Provençaalse taal en culturele identiteit. Ook een van zijn vrienden, Alphonse Daudet, trad toe tot dit genootschap. Het genootschap bouwde netwerken op met schrijvers van andere Europese talen die slechts regionaal worden gesproken, en dan met name het Catalaans, de taal waar het Occitaans het nauwst verwant aan is. Het Occitaans maakte in die tijd een kleine renaissance door.

In 1859 verscheen het lange gedicht van Mistral, Mireio (Mireille). Aan dit gedicht had hij vele jaren gewerkt. Zijn stijl is duidelijk romantisch. Mireio probeert terug te grijpen op de liefdeszangen van de middeleeuwse troubadours. Hij droeg het op aan Alphonse de Lamartine, een voorman van de Romantische stroming in Frankrijk aan wie hij veel te danken heeft.

De opleving van de Occitaanse taal en cultuur duurde totdat Frankrijk de Frans-Duitse Oorlog verloor en er na de Commune van Parijs onder de sterk gecentraliseerde Derde Republiek geen plaats meer was voor regionale afzonderlijkheden en Frans de norm werd.

In 1878 publiceerde hij een woordenboek van het Provençaals van de Rhône-vallei waaraan hij jaren had gewerkt: Lou tresor dou Félibrige.

In 1904 won hij de Nobelprijs voor Literatuur gezamenlijk met de Spaanse schrijver José Echegaray. Het prijzengeld schonk hij aan het museum Arlaten dat hij vijf jaar daarvoor in Arles had gesticht. Dat museum is gewijd aan de Provençaalse geschiedenis en folklore.

Mistrai stierf op 25 maart 1914 en wordt in Frankrijk nog steeds alom geëerd met de vernoeming van straten en scholen en door middel van plaquettes en beelden.

Werken 
Gedicht:
 Mireio, 1859

Dichtbundels:
 Calendau, 1867
 Lis isclo d'or (De gouden eilanden), 1875
 Nerto, 1885
 La Rèina Jano, 1890
 Lou pouémo dóu Rose (Het lied van de Rhône), 1897

Woordenboek van de Occitaanse taal:
 Lou tresor dou Félibrige, 1878

De opera Mireille van Charles Gounod is gebaseerd op Mireio.

Frans schrijver
Occitaans
Winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur