لهجات مصريه

اللغة المصرية الحديثة (المصري) هى لغه حاميه (افريقيه) بتنتمى لعيلة اللغات الحاميه-الساميه (الافرو-اسيويه) وهى المرحله الرابعه من اللغات اللى اتكلمها المصريين طول تاريخهم. المصرى لغه ليها لهجات كتيره و دواير لغويه بتوسع ساعات و بتضيق ساعات تانية و ممكن تتصنف اللهجات دى فى مجموعتين كبار يعنى اللهجه البحيرى (لهجة البحاروه-الفلاحين)  و اللهجه الصعيدى (لهجه الصعايده). اللهجات دى مشتركه فى حاجات كتير و خصوصا على المستوى النحوى و فى تأثرهم باللهجات القبطى المختلفه اللى كانت سايدة فى مناطقهم قبل الغزو العربى لمصر و فى لهجات تانيه زى الغجرى (لهجة النوار) و لهجة بدو سينا و لهجة بدو الصحرا الغربية بس دى لهجات بتعتبر مستقلة عن اللغة المصرى فى وادى النيل ، و على الناحيه التانيه بردو فى اختلافات بتميزهم عن بعضيهم.
مصر فيها كمان جمب المصرى لغات تانيه مستقلة زى اللغة النوبى و السيوى و البجاوى.

اللهجه القاهريه 
ودى اللهجه اللى بتستعمل فى القاهرة و الجيزه و القليوبيه و ليها قبول واسع من كل المصريين و بتتفهم فى كل حتة عشان التليفزون و الافلام و المراكز الثقافية اللى فى العاصمة المصرية.

الفونولوجيا/الصوتيات

المورفولوجيا/الصرفيات 
 صيغة المضاف اليه بتميل لاستعمال بتاع/بتاعة/بتوع للمزكر/المؤنث/الجمع على الترتيب.
 صيغة المبنى للمجهول بتتعمل باستعمال البريفيكس إت- او إن- زي غُسِلَ (العربي) ← إتغسل او إنغسل (المصرى).

الكلمات/المفردات 
اغلب الكلمات المصرية ليها جدور عربية بس دخلت عليها تغييرات فى النطق و الجنس و فى كمان عدد كبير من الكلمات المصرية اللى من اصل قبطى زي (تاتا و امبو و إدّا و عنتيل و بعبع و بَحّ و يللا و بره و بـِخّْ و كلكع و كمان و كُحة و لقمه و قله و زير و تـَفّه و شأشأ و شبوره و جلابيه و ....). لهجة القاهرة استعارت بردو كلمات كتيرة من الانجليزى و الفرنساوى و الطاليانى و اليونانى و التوركى.

السينتاكس/النحو 
 ضمير الاشارة (دا, دي, دول) و ضماير الاستفهام (إيه, فين, إمتا...) بتيجي بعد المتشاور عليه و بعد المسئول عنه بالترتيب و دي خاصية بتشمل كل لهجات مصر و ممكن يتفسر وجودها بالتأثر بالطبقة التحتية القبطي اللى كانت سايدة فى مصر، مثال:
 الراجل دا (مصري) → ده الرجل (عربي)
 اسمك إيه؟ (مصري) → ما اسمك (عربي)
 النفي بيحصل بـ حَط الفعل (و الاسم فى اللهجات الصعيدي) بين أداتين نفي ما و ش ودي كمان نفس طريقة النفي فى القبطي
 ماشربتش (مصري) → لم أشرب(عربي) الاسم الموصول اللى هوه اسم شامل و بيقابله فى العربي 7 اسامى موصوله الذي،التي،اللذان و اللتان و اللى و اللائي او اللاتي
 الاعراب (تغيير نهايات الكلمات للدلاله على وظيفتها) مش موجود بالمره فى المصري و لا القبطي و لا اللغات المصريه اللى قبل كدا. العربي فيه تلات حالات اعراب النصب و الرفع و الجر.

 اللهجة الاسكندرانية 
و هى اللهجة بتاعة الاسكندرية و بتشبه لحد كبير اللهجة القاهرية بس فى ميل لاستخدام صيغة الجمع فى الكلام للمتكلم المفرد (ح نتستنوك = ح نستناك). و شوية كلمات معينة خاصة بيها زي, ماستيكا= لبان و القمة = الناصية و الجومة = الاستيكة.
 لهجة البحاروة 
و دي لهجة الفلاحين (المصريين فى شمال مصر) و بتتفرع اللهجة دي لـ:
 اللهجات الوسطانية: فى المنوفية و الغربية و جنوب الشرقية و القليوبية
 اللهجات الشرقية: بقيت مناطق الشرقية و الدقهلية
 اللهجات الغربية: فى البحيرة و حتت فى الغربية و البرولوس وغرب المنوفية
 اللهجات الشمالية-الشرقية: الدقهلية و حتت فى الغربية و المنزلة
 لهجة الصعايدة 
لهجة الصعايدة هى لغة مختلفة معترف بيها ISO-639-3 (قانون المنظمه الدولية للتوحيد القياسى). الكود بتاعها هو (aec) و بيتكلّموها الصعايده فى صعيد مصر من جنوب القاهرة لحدود مصر مع السودان. مجموع المتكلمين: 18.900.000
 و دي لهجة سكان جنوب مصر (الصعيد) و بتتفرع لـ:
 لهجات مصر الوسطانية: من اول حنوب الجيزة و بني سويف و الفيوم و المنيا
 لهجات الصعيد الجواني: من اول اسيوط و نجع حمادي لحد اخر اسوان.
 لهجات الصحرا الغربية: زي لهجات الواحات البحرية و الداخلة و الخارجة و الفرافرة.

 الفونولوجيا/الصوتيات 

 المورفولوجيا/الصرفيات 

 الكلمات/المفردات 

 السينتاكس/النحو 

 لهجات تانية 
 لهجة الغجر 
بشكل عام اللهجة دي بتشبه المصري بس فيها تاثير كبير هندو-اري و خصوصا على مستوي الكلمات يعني مثلا: نار = إيج ,راجل = مان او مينيس,استرا = نجمة, داندي = ضرس, بوردي = اخ. و كمان بيحطو الاسامي بين ما-اسم-يس زي مثلا ما-ودان-يس, يعني ودان (جمع ودن) مخيس يعني مخ, ماشنبيس يعني شنب و كده يعني. ولغة الامازيغ فى واحة سيوة

 شوف كمان 
 اللغة النوبي
 اللغة السيوي
 اللغة البجاوي

 مصادر 
 مركز الدراسات و الوثايق الاقتصادية و القانونية و الاجتماعية
 كتاب حاضر الثقافة فى مصر''' لبيومي قنديل
 د.جورجي صبحي بيه

لهجات مصرية