Lubliniec

Lubliniec (pierwotnie: Lubin i Lublin Śląski, niem. Lublinitz [do 1922, 1939–1941], Loben [1941–1945], , łac. Lobin) – miasto w Polsce w województwie śląskim, siedziba władz powiatu lublinieckiego. Główny ośrodek gospodarczy, turystyczny, kulturalny, edukacyjny, rolniczy i przemysłowy ziemi lublinieckiej oraz drugi co do wielkości (po Częstochowie) w północnej części województwa śląskiego. Jedno z najstarszych miast Śląska, największe miasto Równiny Opolskiej oraz stolica tzw. Śląska Białego.

Położenie 

Miasto położone jest nad rzekami Lublinicą oraz Małą Panwią. Historycznie leży na Górnym Śląsku

Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia miasta wynosiła 89,36 km². Miasto stanowi 10,9% powierzchni powiatu lublinieckiego.

Według danych z 2002 r. Lubliniec miał obszar ok. 89,8 km², w tym: użytki rolne 20%, użytki leśne 70%.

Pod względem wielkości powierzchni objętej granicami miasta, Lubliniec jest na 9. miejscu wśród miast województwa śląskiego i na 31. miejscu wśród miast polskich (znaczną część tego obszaru zajmują lasy, w tym parki Miejski i Grunwaldzki).

Sąsiednie gminy: Kochanowice, Koszęcin, Krupski Młyn, Pawonków, Tworóg.

Od czasów powojennych miasto przynależało do województwa katowickiego. Po reformie administracyjnej z 1975 r. Lubliniec znalazł się w granicach administracyjnych województwa częstochowskiego. W styczniu 1999 r. po kolejnym podziale administracyjnym przeprowadzonym przez rząd Jerzego Buzka, Lubliniec powrócił do województwa śląskiego.

Środowisko naturalne 

Przez miasto przepływają takie cieki jak: Lublinica, Mała Panew, Leśnica, Rokitnica, Potok Steblowski, Potok Droniowicki oraz Wilczarnia.

Dookoła Lublińca rozciągają się Lasy Lublinieckie należące do największych kompleksów leśnych w Polsce. Sięgają one aż po Opole, Bytom, Zawiercie i za Częstochowę. W pobliżu Lublińca znajduje się Park Krajobrazowy Lasy nad Górną Liswartą.

Pomniki przyrody 

Wykaz zarejestrowanych pomników przyrody na terenie Lublińca:
 Klon pospolity (Rynek Główny)
 Żywotnik zachodni – grupa, 15 sztuk (Cmentarz Żydowski)
 Cis pospolity (teren Zakładu Psychiatrycznego)
 Buk pospolity (ul. Sobieskiego)
 Dąb szypułkowy (pl. Sienkiewicza)
 Lipa drobnolistna (ul. Sokoła)
 Dąb szypułkowy (Nadleśnictwo Lubliniec oddział 338 d)
 Dąb szypułkowy (teren Zakładu Psychiatrycznego)
 Granit biotytowy (ul. K. Miarki)

Podział miasta

Części miasta 
 Biała Kolonia
 Droniowiczki
 Jania Góra
 Kokotek
 Kopce
 Leśnica
 Łopian
 Manhattan
 Piłka
 Posmyk
 Pusta Kuźnica
 Stara Kolonia
 Steblów
 Śródmieście
 Wymyślacz
 Zagłówek
 ZWDK

Demografia 
Rozwój liczby ludności miasta Lubliniec:

Dane z 30 czerwca 2004 r.:

Piramida wieku mieszkańców Lublińca w 2014 r.:

Toponimia 

Pierwotna nazwa Lublińca, czyli Lubin niemal równolegle z Lublin (XIII–XV w.) wywodzi się od nazwy osobowej Luba albo Lubla. Lubin i Lublin to dzierżawcze nazwy miejscowe.

Z legendarnego przekazu, zanotowanego przez Felixa Triesta w topograficznym opisie Górnego Śląska z 1865 r. dowiadujemy się, że początkowa nazwa Lubie wzięła się od słów wypowiedzianych przez księcia Władysława opolskiego podczas polowania w rejonie dzisiejszego miasta: „Lubi mi się tu kościół i miasto budować”. Nawiązuje on zatem w ludowej etymologii do pierwotnej nazwy Lubin.

W łacińskiej Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego spisanej w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest jako Lublin oraz Lublyn. W spisanym po łacinie dokumencie średniowiecznym Bolesława opolskiego z dnia 1 września 1310 r. miasto wymienione jest pod nazwą Lubin. W 1475 r. w łacińskich Statuta Synodalia Episcoporum Wratislaviensium miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Lobin. Jan Długosz (XV w.) nazywa już miasto Lublynecz, w celu odróżnienia od małopolskiego Lublina. W 1612 r. polską nazwę miejscowości wspomina Walenty Roździeński w swoim staropolskim poemacie o śląskim hutnictwie pt. „Officina ferraria abo Huta i warstat z kuźniami szlachetnego dzieła żelaznego we fragmencie „Leży pobliż Lublińca; czasu dzisiejszego. Jest pod pana Andrzeja władzą Kochcickiego. Te trzy porząd od dołu na tejże to rzece. (Bruskowska a plaplińską i pusta) kuźnice. Są w dystrykcie lublińskim na koszeckim gruncie”. W roku 1613 śląski regionalista i historyk Mikołaj Henel z Prudnika wymienił miejscowość w swoim dziele o geografii Śląska pt. Silesiographia podając jej łacińską nazwę: Lublinitium. W 1750 r. polska nazwa Lubliniec wymieniona jest w języku polskim przez Fryderyka II pośród innych miast śląskich w zarządzeniu urzędowym wydanym dla mieszkańców Śląska.

Polska nazwa Lublinice oraz niemiecka Lublinitz wymieniona jest również w 1896 roku przez śląskiego pisarza Konstantego Damrota. Wymienia on również historyczną nazwę polską Lubin, pod którą miejscowość wymieniono w 1310 i 1423 r., a także Lobin z 1423 r. oraz w wersji staropolskiej Lublinicz z 1517 r. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 r. we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod nazwą niemiecką Lublinitz oraz obecnie używaną, polską Lubliniec. Nazwę Lubliniec w książce „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej” wydanej w Głogówku w 1847 r. wymienił śląski pisarz Józef Lompa. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany na przełomie XIX i XX w. notuje nazwę miasta pod polską nazwą Lubliniec oraz starszą Lubie, a także niemiecką nazwę Lublinitz.

Ze względu na słowiańskie brzmienie, niemieckie władze okupacyjne III Rzeszy zmieniły w 1941 r. zgermanizowaną polską nazwę Lublinitz na fonetycznie niemiecko brzmiącą (pojawiającą się już wcześniej w historii miasta) – Loben. Nazwę tę (jako Lobyn) wymienia już niemiecki nauczyciel Heinrich Adamy w swojej książce o nazwach miejscowości na Śląsku, wydanej w 1888 r.

Historia 

Lubliniec został założony prawdopodobnie w 1272 r. przez księcia Władysława I opolskiego. W 1277 r. rozpoczęła się budowa miejskiego ratusza oraz kościoła pw. św. Mikołaja. Lokowany na prawie flamandzkim Lubliniec prawa miejskie uzyskał w 1300 r., trafiając jednocześnie pod zwierzchnictwo Czech. Na początku XV w. zdobyty przez wojska królewskie Władysława Jagiełły, a właścicielem miasta został Spytko z Melsztyna. Do 1450 r. liczne przywileje miejskie, nadane przez księcia Jana Dobrego: przywilej cechów (utworzenie nowych cechów), przylej prawa składowego, przywilej na warzenie piwa. W 1500 roku odnowiono prawa miejskie - prawa magdeburskie.

Od XIV w. stolica powiatu lublinieckiego, jednego z największych w księstwie opolskim. W 1655 r. na tutejszym zamku znajdowała się przez krótki okres ikona Matki Boskiej Jasnogórskiej wywieziona z Jasnej Góry tuż przed oblężeniem szwedzkim. W wyniku trzech wojen śląskich w 1742 r. Lubliniec przeszedł wraz z większością Śląska z Monarchii Habsburskiej w granice Prus. W 1812 r. właścicielem dóbr lublinieckich był Franciszek Grotowski, który powołał w mieście Instytut Franciszka Grotowskiego mający na celu opiekę nad osieroconymi dziećmi i zapisał na jego utrzymanie część swojego majątku w testamencie.

W połowie XIX w. na terenie ówczesnego powiatu lublinieckiego oraz samego miasta dominowała ludność polska. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 r. notuje „(...) der Sprachverschiedenheit nach 4510 deutsch sprechende in 887 Famillien, 39,418 polnisch sprechende in 7934 Familien und mahrisch sprechende in einer Familie”, czyli w tłumaczeniu na język polski „(...) różnorodność językowa jest następująca: 4510 mówi po niemiecku w 887 rodzinach, 39,418 mówi po polsku w 7934 rodzinach i 3 osoby z jednej rodziny mówi po morawsku”. W XIX w. w mieście swoje dzieła publikował po polsku górnośląski działacz, poeta i publicysta Józef Lompa, który w 1874 r. wydał tu m.in. „Pielgrzyma w Lubopolu”.

20 marca 1921 r. odbył się plebiscyt na Górnym Śląsku. W powiecie Lubliniec 47% z głosujących opowiedziało się za Polską, a 53% za Niemcami (wśród głosujących było prawie 16% tzw. emigrantów śląskich ściągniętych na tereny plebiscytowe w celu podniesienia końcowego rezultatu; wniosek o dopuszczenie emigrantów do głosu zgłosiła strona polska, ale ci w większości głosowali ostatecznie za Niemcami). W czasie III powstania śląskiego Lubliniec został zajęty przez powstańców. Ostatecznie władze alianckie zdecydowały o przekazaniu Lublińca Państwu Polskiemu, mimo że w samym mieście 88% ludności (2580 do 351) opowiedziało się za przynależnością do Niemiec (część powiatu wraz z Dobrodzieniem pozostała w Niemczech). W okresie międzywojennym w Lublińcu stacjonował 74 Górnośląski Pułk Piechoty wywodzący się ze 159 pułku piechoty wielkopolskiej. W latach 1921–1929 służbę w 74 Górnośląskim Pułku Piechoty pełnił między innymi jego współtwórca kpt. Władysław Nawrocki, bohater bitwy o Postawy i nad rzeką Autą – w czasie wojny polsko–bolszewickiej 1920 r.

W obliczu zbliżającej się wojny z Niemcami, latem 1939 r. w mieście i jego najbliższych okolicach zbudowano 4 lekkie żelbetowe schrony bojowe, zachowane do dzisiaj. W czasie agresji niemieckiej na Polskę miasto zostało zdobyte przez oddziały hitlerowskie w pierwszych dniach września 1939 r. W czasie II wojny światowej na terenie miejscowego szpitala psychiatrycznego Niemcy dokonali mordu na 194 dzieciach w wieku od 5 do 17 lat, które zabijano zastrzykami z barbituranów. Miasto zostało zajęte przez 31 Korpus Pancerno-Gwardyjski wspierający 5 Armię Gwardyjską 1 Frontu Ukraińskiego (w 1968 roku wzniesiono pomnik ku czci poległych żołnierzy na ul. Paderewskiego). W 1945 r. miasto ponownie włączono do Polski.

Architektura i urbanistyka 
W centrum miasta znajdują się najstarsza część. Dookoła rozciągają się nowsze osiedla – na północy jedne z największych osiedli mieszkaniowych – Tysiąclecie, Wojska Polskiego, ZHP, na zachodzie – Delicje, Manhatan, Wieniewskiego, na wschodzie – Niegolewskich, Robotnicze, Powstańców Śląskich, na południu – Stalmacha, Stara Kolonia.

Przemysł skupia się głównie w części północnej, północno-wschodniej i wschodniej miasta (Steblów, Kopce) oraz w okolicach dworca kolejowego (Śródmieście).

Osiedla domków jednorodzinnych tzw. „bliźniaków” (Wymyślacz, Dziuba, Wiłkowice, Droniowiczki, Steblów Nowy, Steblów Stary). W okolicach obwodnicy zachodniej przed dzielnicą Wymyślacz-Dziubowe „bliźniaki” przeplatają się wśród bloków mieszkalnych.

Tereny rekreacyjne skupiają się wokół stawów: Posmyk, Kokotek I, Kokotek II, Piegrza, wokół Zalewu Dronowickiego i Parku Grunwaldzkiego. Baza turystyczna i hotelowa miasta znajduje się nie tylko w Śródmieściu, ale także w części południowej: Kokotek, Posmyk, Leśnica i Pusta Kuźnica.

Zabytki i atrakcje turystyczne 

 Zabytkowe kościoły:
 Kościół św. Mikołaja
 Kościół św. Stanisława Kostki
 Kościół św. Anny
 Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
 Kamienice na Rynku Głównym
 Kamienice na Małym Rynku
 Kaplica św. Józefa
 Kaplica w Droniowiczkach
 Kaplica w Pustej Kuźnicy
 Zamek w Lublińcu
 Budynek Zespołu Szkół im. św. Edyty Stein (dawniej Zakład Wychowawczy im. Franciszka Grotowskiego) oraz park
 Wieża ciśnień (ul. Kochcicka)
 Wieża ciśnień (ul. Dworcowa)
 Lokomotywownia wachlarzowa z obrotnicą
 4 schrony bojowe z 1939 r. wzniesione przez Wojsko Polskie
 Obserwatorium astronomiczne (w I LO im. A. Mickiewicza)
 Zabudowania na terenie Zakładu dla psychicznie i nerwowo chorych
 Budynki użyteczności publicznej
 Urząd Miejski
 Starostwo Powiatowe
 Zespół Szkół KSW im. św. Edyty Stein
 I Liceum Ogólnokształcące im. A. Mickiewicza
 Poczta Główna
 i inne
 Park Miejski
 Amfiteatr
 Grzybek
 Była gorzelnia (ul. Oświęcimska)

Pomniki 

 Pomnik św. Edyty Stein (Mały Rynek)
 Pomnik św. Jana Nepomucena (Rynek Główny)
 Pomnik bł. Jana Cebuli (Klasztor o. Oblatów)
 Pomnik Żołnierzy Wojska Polskiego (Cmentarz Wojskowy – ul. Stalmacha)
 Pomnik św. Eugeniusza de Mazenoda (Klasztor o. Oblatów)
 Pomnik 74 GPP (Skwer przy skrzyżowaniu ulic: Grunwaldzkiej, Sobieskiego i 74 GPP)
 Lapidarium i pomnik na cmentarzu żydowskim
 Pomnik Powstańców Śląskich (Cmentarz Wojskowy – ul. Stalmacha)

Tablice pamiątkowe 
 na Dworcu Głównym PKP (pl. Niepodległości), poświęcona rocznicy otwarcia linii kolejowej Lubliniec–Wrocław Mikołajów;
 na budynku Starostwa Powiatowego (ul. Paderewskiego) upamiętniająca pobyt marszałka Józefa Piłsudskiego w Lublińcu;
 na cmentarzu wojskowym (ul. Stalmacha) upamiętniająca ofiary katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem;
 w kościele pw. św. Edyty Stein (ul. Oleska), poświęcona lublinieckim policjantom zamordowanym w Katyniu i Miednoje;
 na kamienicy, w której mieszkali dziadkowie św. Edyty Stein (ul. św. Edyty Stein), poświęcona patronce miasta;
 na cmentarzu żydowskim, poświęcona pochowanym tam Żydom;
 upamiętniająca byłych nauczycieli i uczniów gimnazjum im.Adama Mickiewicza, poległych i pomordowanych w czasie II wojny światowej (ul. Sobieskiego 22, Liceum Ogólnokształcące nr 1 im. Adama Mickiewicza);
 upamiętniająca Konrada Mańkę, harcerza i organizatora lublinieckiego ruchu oporu, zamordowanego przez hitlerowców 15 lipca 1942 roku. Tablica umieszczona na budynku, w którym mieszkał i działał w latach 1939–1940 (ul. Damrota 11).

Zieleń miejska 
 Park Grunwaldzki
 Park Klasztorny (przy klasztorze Ojców Oblatów)
 Skwer Steinów
 Skwer Sikorskiego
 Bulwar Grotowskiego
 Bulwar Europejski
 Bulwar Okwieki 
 Promenada Staromiejska

Wspólnoty wyznaniowe 
 Kościół rzymskokatolicki:
 parafia wojskowa bł. Piotra Jerzego Frassati
 parafia św. Mikołaja
 parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej
 parafia Podwyższenia Krzyża Świętego
 parafia św. Stanisława
 parafia św. Stanisława Kostki
 Parafia św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein) (Sanktuarium św. Teresy Benedykty od Krzyża)
 Kościół greckokatolicki:
 punkt duszpasterski w Lublińcu, nabożeństwa prowadzone są w kościele rzymskokatolickim św. Stanisława Kostki (dolny kościół)
 Kościół Ewangelicko-Augsburski:
 zbór w Lublińcu (filiał parafii w Częstochowie)
 Kościół Zielonoświątkowy:
 zbór „Skała”
 Świadkowie Jehowy (Sala Królestwa ul. Częstochowska 47c):
 zbór Lubliniec-Migowy
 zbór Lubliniec-Wschód (w tym grupa ukraińskojęzyczna)
 zbór Lubliniec-Zachód

W Lublińcu utworzono Towarzystwo im. E. Stein, prowadzące działalność popularyzatorską w Centrum Pojednania. W 2008 roku Dekretem Stolicy Apostolskiej św. Edyta Stein została ustanowiona patronką miasta.

Lubliniec jest także siedzibą Dekanatu Wojsk Specjalnych.

Kultura i rozrywka 
 Kino Karolinka – cyfrowe 3D, 4K

 Muzeum Edyty Stein (Pro Memoria Edith Stein)
 Muzeum św. Edyty Stein w ZS im. Edyty Stein, ul. Piłsudskiego
 Galeria i Pracownia Artystyczna Joanna Cieślik
 Galeria „Pod Glinianym Aniołem” w Miejskim Domu Kultury

Imprezy cykliczne 
 Festiwal Rowerowy Together – NINIWA Team
 Dni Lublińca
 Maraton Komandosa
 Bieg o „Nóż Komandosa”
 Bieg Katorżnika
 Setka Komandosa
 Bieg Niepodległości
 Bieg Mikołajkowy
 Zimowy Maraton na Raty
 Rajd Lubliniecki
 Lublinieckie Lato Filmowe
 Przegląd Twórczości Poetycko-Teatralnej Osób Niepełnosprawnych
 Regionalny Konkurs Recytatorski
 Festiwal Piosenki Dziecięcej dla Przedszkolaków

Biblioteki 
 Miejsko-Powiatowa Biblioteka Publiczna (z filiami)
 Wojewódzka Biblioteka Pedagogiczna, filia w Lublińcu

Turystyka 
Informacja turystyczna:
 Stowarzyszenie Przyjaciół Lublińca
 Stowarzyszenie Rozwoju Lublińca
 PTTK – Oddział w Lublińcu
 Polskie Towarzystwo Turystyczno – Krajoznawcze

Turystyka rowerowa 
W mieście krzyżują się następujące trasy:

 Nr 30: Rybnik – Pilchowice – Toszek – Krupski Młyn – Lubliniec
 Nr 27: Częstochowa – Blachownia – Herby – Lubliniec – Ozimek – Opole – Dobrzeń Wlk – Lasowice Małe – Olesno
 Nr 39: Byczyna – Kluczbork – Olesno – Lubliniec
 Nr 26: Zawiercie – Myszków – Koziegłowy – Woźniki – Koszęcin – Lubliniec – Pawonków – Dobrodzień
 Nr 17: Gliwice – Pyskowice – Lubliniec
 Nr 431: Koszęcin – Lubliniec Kopce – Lubliniec Centrum – Lubliniec Wesoła – Lubliniec Posmyk – Lubliniec Kokotek (trasa lokalna)

Ponadto na terenie miasta znajduje 5 turystycznych szlaków rowerowych:
 Szlak Papieski
 Szlak Jurajski
 Szlak św. Anny
 Szlak Jasnogórski
 Szlak Koszęciński

Co roku we wrześniu organizowany jest Tour de Kokotek na terenie lublinieckich dzielnic Kokotek, Leśnica i Posmyk.

Szlak Powstańców Śląskich 
 Oznakowanie trasy: zielone
 Długość trasy: 73,7 km
 Szlak trasy biegnie od Woźnik do Dobrodzienia
 Przebieg trasy: Woźniki – Kalety – Koszęcin – Piłka – Lubliniec Str.Kolonia – Lubliniec Wesoła – Lubliniec Rynek Główny – Lubliniec Steblów – Łagiewniki Wlk. – Gwoździany – Dobrodzień

Szlak Józefa Lompy 
 Oznakowanie trasy: żółte
 Długość trasy: 61,2 km
 Szlak trasy biegnie od Boronowa do Ciasnej
 Przebieg trasy: Boronów – Koszęcin – Lubliniec Leśnica – Lubliniec Kokotek – Lubliniec Kopce – Lubliniec Droniowiczki – Lubliniec Wesoła – Lubliniec Śródmieście – Lubliniec Os. Steblowskie – Jawornica – Kochanowice – Pawełki – Ciasna

Przez Lubliniec przechodzi także Szlak architektury drewnianej, na jego trasie znajduje się kościół św. Anny z 1653 r.

Wiosną 2007 r. ruszyły prace nad budową ścieżek rowerowych, prace zakończyły się pod koniec 2008 r., po zakończeniu inwestycji Lubliniec posiadał ich 75 km.

Edukacja 

W mieście  znajdują się szkoły podstawowe, zespoły szkół o charakterze zawodowym (budowlanym, ekonomicznym, gastronomicznym, hotelarskim, mechanicznym, elektronicznym, odzieżowym, medycznym oraz handlowym), licea ogólnokształcące, licea profilowane, Centrum Kształcenia Ustawicznego, Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia, Szkoła Muzyczna „Yamaha”, Zespół Szkół Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców (KSW), Młodzieżowe Centrum Kariery, Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy, Wojewódzki Ośrodek Doskonalenia Zawodowego oraz Uniwersytet Trzeciego Wieku.

Szkolnictwo wyższe 
Do 2005 r. w Lublińcu swoją siedzibę miała klinika i katedra psychiatrii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

Ochrona zdrowia 

 Wojewódzki Szpital Neuropsychiatryczny (oddziały psychiatryczne dla dorosłych i dzieci, oddział odwykowy, ZOL, oddział neurologiczny, oddział psychiatrii sądowej)
 Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej – Powiatowy Szpital Zespolony (oddziały: wewnętrzny, dziecięcy, ratunkowy, ginekologiczno-położniczy, chirurgiczny, chorób płuc, OIOM)
 Stacja Dializ
 Ośrodek Leczenia Tlenem

W latach 1953–2000 w Lublińcu znajdował się oddział kliniczny Śląskiej AM w Katowicach, który został przeniesiony do Katowic.

Gospodarka 
.

Przedsiębiorstwa 
W Lublińcu działa kilka dużych przedsiębiorstw, takich jak: Lentex, EthosEnergy Poland, Hygienika, Dunapack Eurobox, Gamrat (centrum dystrybucji), Texlen, Da Gama, Miwo Military Lubliniec, Elhand, Ledapol, Gracja, Makpol, Polmar, Hoger, Polimer, Tauron, Enion SA, Dedal, Krynicki Recykling, AP Trans Energy.

W północno-wschodniej części miasta funkcjonuje podstrefa Lubliniec, Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Na terenie lublinieckiej podstrefy KSSE wybudowano i oddano do użytku w 2014 r. dwa zakłady: Krynicki Recykling, Elhand (drugi zakład tej firmy w Lublińcu), w 2015 r. oddano do użytku kolejne dwa zakłady: Da Gama oraz Makpol. W 2018 roku otworzono największy zakład w strefie – Dunapack Eurobox

Transport

Transport drogowy 
Lubliniec jest węzłem drogowym położonym na skrzyżowaniu dróg krajowych:
 / S11 Kołobrzeg – Poznań – Ostrów Wielkopolski – Lubliniec (obwodnica zachodnia) – Bytom
  Szczekociny – Częstochowa – Lubliniec (obwodnica północna) – Opole – Nysa – Kłodzko
oraz dróg wojewódzkich:
 droga wojewódzka nr 906 Lubliniec – Koszęcin – Strzebiń – Woźniki – Koziegłowy – Myszków – Zawiercie
i dróg lokalnych (międzypowiatowych):
 Lubliniec – Koszwice – Zawadzkie – Strzelce Opolskie
 Lubliniec – Krupski Młyn – Pyskowice – Gliwice

Obwodnice 
W Lublińcu istnieje obwodnica zachodnia łącząca dzielnicę Kokotek z dzielnicą Steblów. W listopadzie 2010 roku została oddana do użytku po trzyletniej budowie obwodnica północna wraz z węzłem Lubliniec Północ. Lubliniec posiada również trasę śródmiejską – al. Solidarności, czyli obwodnicę dzielnicy staromiejskiej, która zamyka pierścień drogowy wokół lublinieckiego starego miasta.

Komunikacja autobusowa 
Po likwidacji PKS w Lublińcu w 2018 roku, w Lublińcu brak regularnych przewozów autobusowych na terenie maista.

Kolej 

Lubliniec jest ważnym węzłem kolejowym, posiada 5 kierunków wylotowych. Przez Lubliniec przebiegają następujące szlaki kolejowe:
 Poznań – Ostrów Wlkp. – Lubliniec – Katowice
 Opole – Lubliniec – Częstochowa – Kielce
 Lubliniec – Gliwice

Jedyną stacją kolejową na terenie miasta jest Lubliniec. W przeszłości istniały jeszcze przystanki kolejowe Lubliniec Kokotek i Lubliniec Zachodni. Stacja kolejowa w Lublińcu jest bezpośrednio połączona z większością dużych miast Polski.

Dworzec kolejowy stacji Lubliniec został włączony w sieć obiektów podlegających Oddziałowi Dworce Kolejowe PKP. Otrzymał kategorię C. Ponadto w Lublińcu znajdują się inne instytucje związane z grupą PKP:
 Zakład Linii Kolejowych PKP Polskie Linie Kolejowe
 PKP Cargo (dystrybucja)
 Zakład Naprawy – Zakład Staropolski (oddział)

Lotnisko 
Najbliższy port lotniczy, MPL Katowice znajduje się w odległości ok. 50 km w Pyrzowicach.

Sport

Kluby sportowe 
 Lublinieckie Stowarzyszenie Bilarda i Darta „Czarna Perła”
 Sparta Lubliniec
 Victoria Lubliniec
 Wojskowy Klub Biegacza „Meta”
 Mafia Team Lubliniec
 S.T.S. „Spartakus”
 Automobilklub Lubliniecki
 Polski Związek Wędkarski Koło Lubliniec
 Integracyjny Klub Szachowy
 Klub Oyama Karate
 Klub Shudokan Aikido
 Klub Jiu-Jitsu
 Lublinieckie Towarzystwo Tenisowe
 TKKF „Pedagog” Lubliniec
 STB Energia Lubliniec
 Akademia Sportowa
 Stowarzyszenie Lubliniecki Klub Morsów Zimny Kanał
 Stowarzyszenie Nordic Walking Lubliniec

Obiekty sportowe 

 Stadion „Sparty”
 Stadion „Unii”
 Hala sportowa przy Szkole Podstawowej nr 3
 Korty tenisowe przy stadionie „Unii”
 Basen kąpielowy (kryty) przy zakładach „Lentex”
 boiska sportowe „Orlik” (na terenie miasta są 3 orliki oraz 8 innych nowoczesnych boisk wielofunkcyjnych) i inne

Media

Prasa 
 Gazeta Lubliniecka – tygodnik, ukazuje się co piątek.
 Dziennik Lubliniecki – cotygodniowy dodatek do Dziennika Zachodniego. Ukazuje się w piątki.
 Trybuna Lubliniecka – cotygodniowy dodatek do Trybuny Śląskiej. Ukazywał się do grudnia 2004 roku.
 Teraz Lubliniec – tygodnik ukazujący się w latach 2003–2008
 Nowiny Lublinieckie – ukazuje się średnio co 2 tygodnie. Można pobrać na stronie UM.
 Ziemia Lubliniecka – dwutygodnik oraz magazyn o tej samej nazwie
 Lublinitzer Kreisblatt gazeta urzędowa landratury wychodząca w latach 1844–1922
 Tygodnik Powiatowy na Powiat Lubliniecki gazeta urzędowa starostwa wychodząca w latach 1922–1939
 Gwarek – tygodnik, obejmujący swym zasięgiem powiat lubliniecki, powiat tarnogórski i Piekary Śląskie

Internet 
 Lubliniec.Info – Portal Informacyjny Lubliniec. Info. Dostępny od 2001.
 Lubliniec.pl – Portal samorządowy oraz turystyczny
 Lubliniec.naszemiasto.pl – Portal informacyjny
 Lubliniec24.pl – Portal informacyjny
 Gazetalubliniecka.pl – Portal informacyjny
https://slu24.pl/pl/
 www.lublinieckiemorsy.pl – strona poświęcona morsowaniu i Nordic Walking
 E-Lubliniec.pl – Katalog lublinieckich firm

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej 
W mieście jest dyslokowana Jednostka Wojskowa Komandosów (JW 4101), do której należy strzelnica. Na terenie Garnizonu Lubliniec znajduje się placówka ŻW. Na terenie koszar JW 4101 zlokalizowany jest Kościół bł. Piotra Jerzego Frassati w Lublińcu, należący do Dekanatu Wojsk Specjalnych, którego Lubliniec jest siedzibą.

Polityka

Burmistrzowie 

=== Wiceburmistrzowie ===
 Marek Dmitriew
 Wojciech Graca
 Andrzej Pawełczyk
 Joanna Bąk
 Jan Grajcar & Anna Jonczyk-Drzymała
 Anna Jonczyk-Drzymała

Przewodniczący Rady Miejskiej

Mniejszości 
Na terenie miasta działa koło Mniejszości Niemieckiej DFK Lubliniec.

Miasta partnerskie 
  Kiskunmajsa
  Kravaře
  Łowicz
  Reda
  Stara Lubovna
  Teruel

Nagrody i wyróżnienia 
 W rankingu Samorządów według „Rzeczpospolitej” w 2010 r. Lubliniec zajął 2. miejsce w kategorii gmin miejskich.
 Mały Rynek (Pl. Kopernika) w Lublińcu zajął 1. miejsce w konkursie na Najlepszą Przestrzeń Publiczną w województwie śląskim w 2006 roku.

Odznaczenia
 Order Odrodzenia Polski III klasy (1984)

Zobacz też 
 Stary Lubliniec

Bibliografia

Linki zewnętrzne 
 
 Urząd Miejski w Lublińcu
 
 Zbór „Skała” w Lublińcu
 historia jednostek wojskowych dyslokowanych w Lublińcu s. 16–21

Przypisy 

 
Miasta w województwie śląskim
Miasta w Polsce lokowane w XIII wieku