Natuurwetenschap

Natuurwetenschap is een overkoepelende term voor dat deel van de wetenschap dat, met empirische en wetenschappelijke methoden, probeert de natuurwetten te achterhalen die schuilgaan achter de natuurverschijnselen. De drie natuurwetenschappelijke hoofdrichtingen zijn de natuurkunde, de scheikunde en de biologie. De formele wetenschap van de wiskunde is een belangrijke hulpwetenschap in het natuurwetenschappelijke bedrijf.

Via presentaties en debatten tijdens conferenties en symposia, en met peerreviews (collegiale toetsing) van nieuwe wetenschappelijke publicaties, werkt de wetenschappelijke gemeenschap aan het waarborgen van de kwaliteit van haar methodes, en aan deugdelijke interpretaties van de resultaten.

De natuurwetenschappen vormen, samen met de technische wetenschappen en de wiskunde, de exacte wetenschap. De natuurwetenschap richt zich op het formuleren van theorieën, en op het onderzoeken van de natuurwetten; de technische wetenschap op de toepassing van wetenschappelijke theorieën, en de technologische ontwikkelingen die uit deze toepassingen voortvloeien.

Indeling

Klassieke natuurwetenschappen 
 Studie van de levenloze materie:
 natuurkunde (fysica), met onder andere
astrofysica
continuümmechanica
deeltjesfysica
geofysica
kernfysica
klassieke mechanica
kwantummechanica
lagetemperatuurfysica
optica
plasmafysica
theoretische natuurkunde
vastestoffysica
 scheikunde (chemie), met onder andere
 fysische chemie
 analytische chemie
 anorganische chemie
 organische chemie
 theoretische chemie
 aardwetenschappen, met onder andere
 aardrijkskunde of geografie
 geologie of aardkunde
 glaciologie of gletsjerkunde
 klimatologie en meteorologie of weerkunde
 mineralogie of delfstofkunde
 oceanografie of zeekunde
 pedologie of bodemkunde
 astronomie of sterrenkunde, inclusief kosmologie
  materiaalkunde
 kristallografie
 continuümmechanica, thermodynamica en kinetica
 statica, dynamica en mechanica
 materiaalkarakterisering
 metallurgie (metaalonderzoek)
 vastestofleer (vastestoffysica, vastestofchemie)
 materiaalontwikkeling en onderzoek naar materiaaleigenschappen

 Biologie, de studie van de levende materie: organismen, levensprocessen en levensverschijnselen, met onder andere:
 (bio)systematiek, de studie van de soortverscheidenheid van organismen op aarde, van de verwantschappen tussen verschillende soorten organismen, en de reconstructie van het ontstaan van soorten gedurende de evolutie.
 bijzondere biologie, studie van bepaalde taxonomische groepen, met onder andere
 botanie of plantkunde, studie van de planten
 zoölogie of dierkunde, studie van de dieren
 fycologie of algologie, studie van algen
 microbiologie, studie van micro-organismen
 mycologie, studie van de schimmels
 virologie, studie van de virussen
 fysiologie, studie van de levensverrichtingen of levensfuncties
 genetica of erfelijkheidsleer
 ecologie
 ethologie of gedragsbiologie
 morfologie en anatomie, studie van de uitwendige en inwendige bouw en vorm van organismen
 paleontologie, de studie van fossiele resten en sporen van organismen

Levenswetenschappen 
Vanwege de maatschappelijke vraag is er een groei in de studie van de levende materie ontstaan, met meer interdisciplinair-natuurwetenschappelijke vakgebieden, die niet geheel onder de biologie passen. De discipline van de studie naar levende materie wordt daarom ook wel "levenswetenschappen" in plaats van biologie genoemd. Naast de eerder onder 'biologie' genoemde vakgebieden vallen daar ook onder:
 levenswetenschappen:
 biofysica
 biochemie
 biogeografie, studie van verspreidingspatronen van organismen
 bio-informatica
 biomathematica, wiskundige biologie
 klinische biologie, medische microbiologie
 neurobiologie

Zie ook 
 Algemene natuurwetenschappen
 Sociale wetenschappen