Serbia i Czarnogóra

Serbia i Czarnogóra (serb. Србија и Црна Гора / Srbija i Crna Gora), Związek Państwowy Serbii i Czarnogóry (serb. Државна Заједница Србија и Црна Гора / Državna Zajednica Srbija i Crna Gora) – dawne państwo w Europie Południowej, powstałe 4 lutego 2003 roku w miejsce dotychczasowej Federacyjnej Republiki Jugosławii i istniejące do 5 czerwca 2006 roku, kiedy po proklamowaniu niepodległości przez Czarnogórę (3 czerwca 2006) parlament Republiki Serbii uznał Serbię za prawnego kontynuatora państwowości Serbii i Czarnogóry.

Geografia 
 Lokalizacja: południowo-wschodnia Europa
 Stolica:
 Belgrad
 Całkowita granica lądowa: 2246,00 km
 Długość wybrzeża: 199,00 km
 Długość granic z sąsiadującymi państwami:
 Albania 287 km
 Bośnia i Hercegowina 527 km
 Bułgaria 318 km
 Chorwacja 266 km
 Macedonia 221 km
 Rumunia 476 km
 Węgry 151 km
 Najwyższy punkt: Đeravica (Gjerovica) 2656 m n.p.m.
 Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m n.p.m.
 Kod samochodowy: SCG

Ważniejsze miasta: Belgrad, Kragujevac, Nisz, Nowy Sad, Pančevo, Podgorica, Subotica.

Środowisko naturalne 
Parki Narodowe na terenie Serbii i Czarnogóry:
 Serbia
 Đerdap (Nacionalni Park Đerdap) – 63,7 tys. ha
 Kopaonik (Nacionalni Park Kopaonik) – 11,8 tys. ha
 Tara (Nacionalni Park Tara) – 19,2 tys. ha
 Sar Planina (Nacionalni Park Sar Planina) – 39 tys. ha
 Fruška gora (Nacionalni Park Fruška Gora) – 25,4 tys. ha
 Czarnogóra
 Durmitor (Nacionalni Park Durmitor) – 39 tys. ha
 Lovcen (Nacionalni Park Lovcen) – 6,4 tys. ha
 Biogradska gora (Nacionalni Park Biogradska gora) – 5,4 tys. ha
 Jezioro Szkoderskie (Nacionalni Park Skadarsko jezero) – 40 tys. ha

Religia (2000) 
 Prawosławie: 54,36%
 Islam: 16,2%
 Katolicyzm: 5,12%
 Protestantyzm: 2,15%:
 Zielonoświątkowcy: 0,9%
 Luteranizm: 0,5%
 Kalwinizm: 0,2%
 Świadkowie Jehowy: 0,1%

Historia 

Porozumienie z 14 marca 2002 roku, wynegocjowane za pośrednictwem Unii Europejskiej, podpisane przez prezydenta Jugosławii Vojislava Koštunicę i prezydenta Czarnogóry Mila Đukanovicia, przewidywało utworzenie przez Serbię i Czarnogórę luźnej federacji pod nazwą „Serbia i Czarnogóra”. 9 kwietnia 2002 roku parlamenty obu republik opowiedziały się za porozumieniem. Po 3 latach obie republiki miały prawo rozpisać referenda w sprawie ogłoszenia własnej niepodległości. Federalny parlament jugosłowiański uchwalił, po dziewięciomiesięcznych negocjacjach, akt konstytucyjny, proklamowany 4 lutego 2003 roku.
Nowe państwa miały wspólne:
 prezydenta federalnego i 4 ministrów
 jednoizbowy parlament
 politykę obronną
 politykę zagraniczną
 miejsce w ONZ
Osobne natomiast były:
 urzędy prezydentów
 rządy
 parlamenty
 waluta (Serbia – dinar serbski, Czarnogóra – euro)
 służby celne
 policja
 Sąd Konstytucyjny
 polityka gospodarcza
Istnienie federacji stanęło pod znakiem zapytania 21 maja 2006 roku, gdy mieszkańcy Czarnogóry w referendum opowiedzieli się za separacją i powołaniem niezależnego państwa. Rozpad stał się faktem 3 czerwca 2006 po ogłoszeniu Deklaracji Niepodległości przez parlament Czarnogóry.

Podział administracyjny kraju

Ustrój polityczny 
Federacja Serbii i Czarnogóry była republiką federacyjną. Władza ustawodawcza należała do parlamentu federacyjnego, tzw. Rady Obywatelskiej i Rady Republik (od 2005 nie funkcjonowały z powodu bojkotu ze strony Czarnogóry). Rada Obywatelska składała się z 138 członków (108 Serbia i 30 Czarnogóra), wybieranych w wyborach bezpośrednich, natomiast Rada Republik składała się z 40 członków, mianowanych po połowie przez parlamenty krajowe Serbii i Czarnogóry. Obie republiki federacji miały własne parlamenty, prezydentów i rządy. Prezydent federacji był wybierany wspólnie przez Radę Obywatelską i Radę Republik. Władzę wykonawczą sprawował rząd federalny.

Zobacz też 
 Serbia
 Czarnogóra
 Jugosławia

Uwagi

Przypisy 

 
Byli członkowie Organizacji Narodów Zjednoczonych