Benazir Bhutto

Benazir Bhutto (بينظير بھٹو, ur. 21 czerwca 1953 w Karaczi, zm. 27 grudnia 2007 w Rawalpindi) – pakistańska polityk, premier Pakistanu w latach 1988–1990 i 1993–1996.

Działalność 
Była córką obalonego i straconego przez juntę wojskową w 1979 prezydenta Pakistanu Zulfikara Alego Bhutto. W 1982 objęła kierownictwo Pakistańskiej Partii Ludowej (Pakistan People’s Party). W latach 1988–1990 sprawowała funkcję premiera. Po zwycięstwie wyborczym w 1993 ponownie została premierem Pakistanu, pełniąc tę funkcję do 1996. Umiarkowana zwolenniczka prowadzenia przez Pakistan programu atomowego oraz odebrania Indiom Dżammu i Kaszmiru.

Została zdymisjonowana w 1996 ze względu na oskarżenia o korupcję. W 1998 opuściła Pakistan i udała się na emigrację do Dubaju. Do kraju powróciła po dziewięciu latach (w październiku 2007) w związku z wyborami parlamentarnymi w 2008 i jej przewodnictwem w Pakistańskiej Partii Ludowej (PPL).

Pierwszy zamach 
18 października 2007 miał miejsce zamach na jej życie. W pobliżu konwoju, którym jechała przez Karaczi, nastąpiły dwie eksplozje. Bhutto nie została ranna, ale na skutek wybuchów zginęło co najmniej 130 osób, a ponad 200 odniosło obrażenia. 2 listopada udzieliła wywiadu Davidowi Frostowi, korespondentowi stacji Al-Dżazira. Stwierdziła w nim, że Usama ibn Ladin został zamordowany przez Omara Sheikha, agenta służb pakistańskich, który grał kluczową rolę w zamachu 11 września 2001. 27 grudnia 2007 nastąpił drugi, skuteczny zamach na jej życie.

Zabójstwo 
Benazir Bhutto zginęła 27 grudnia 2007 w Rawalpindi. Opuszczała wiec polityczny PPL, kończący kampanię przed zaplanowanymi na styczeń 2008 wyborami parlamentarnymi. Wsiadła do swojego kuloodpornego samochodu i wychyliła się przez otwór w dachu, aby pozdrowić tłumy. W tym momencie zamachowiec organizacji rzekomo powiązanej z Al-Ka’idą oddał 2 strzały w jej kierunku. Chwilę później zdetonował posiadany przy sobie ładunek, zabijając siebie i powodując śmierć ok. 20 innych osób.

Bhutto przewieziono natychmiast do miejscowego szpitala. Zgon stwierdzono o godzinie 18:16 czasu lokalnego (14:16 CET). Pierwsze informacje medialne głosiły, iż Bhutto zginęła na skutek postrzału w szyję i klatkę piersiową. Dzień później, na specjalnie zorganizowanej konferencji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Pakistanu, zaprezentowano film przedstawiający ostatnie chwile życia Benazir Bhutto. Zdementowano informacje, jakoby kobieta zmarła na skutek postrzału w szyję i klatkę piersiową. W ciele Bhutto nie wykryto śladów kul, a ostateczną przyczyną jej zgonu było, wg MSW, pęknięcie czaszki (siłą wybuchu została rzucona na samochód i lewą skronią nadziała się na dźwignię szyberdachu samochodu, do którego wsiadła).

Przyjaciele i współpracownicy Bhutto nie wierzą w oficjalną wersję przedstawioną przez władze. Utrzymują, że Bhutto zmarła wskutek podwójnego postrzału. Farooq Naik, wysoki rangą przedstawiciel PPL, określił wyjaśnienia MSW jako „twierdzenia pozbawione podstaw” oraz jako „stek kłamstw”.

Życie prywatne 
Benazir Bhutto 18 grudnia 1987 poślubiła w Karaczi Asifa Ali Zardariego. W 1988 urodziła jedynego syna Bilawala, a następnie dwie córki: Bakhtwar i Aseefę. Rodzina mieszkała w Dubaju. Syn Bilawal Zardari po śmierci matki zastąpił ją na stanowisku przewodniczącego PPL. Jej mąż 9 września 2008 został prezydentem Pakistanu.

Urodzenie w 1988 Bilawala sprawiło, że Benazir stała się pierwszą (i aż do 2018 i narodzin córki nowozelandzkiej premier Jacindy Ardern, jedyną) kobietą, która urodziła dziecko podczas pełnienia funkcji szefa rządu.

Rodzina Bhutto była obiektem przemocy. Ojca Benazir Bhutto, Zulfikara Ali Bhutto, oskarżono o zabójstwo pakistańskiego polityka, po czym, nakazem sądu wojskowego, w kwietniu 1979 powieszono. Brat, Shahnawaz Bhutto, został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach we Francji w 1985. Drugi brat, Murtaza Bhutto, został zamordowany w Pakistanie w 1996.

Przypisy

Linki zewnętrzne 
 Oficjalna strona Pakistańskiej Partii Ludowej

Laureaci Nagrody Brunona Kreiskiego
Premierzy Pakistanu
Ludzie urodzeni w Karaczi
Ofiary zamachów
Urodzeni w 1953
Zmarli w 2007