Uniwersytet Warszawski

Uniwersytet Warszawski (historyczne nazwy: Królewski Uniwersytet Warszawski, Cesarski Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Józefa Piłsudskiego w Warszawie) – polski publiczny uniwersytet założony 19 listopada 1816 w Warszawie przez Komisję Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Uczelnia obecnie 
Współcześnie UW jest największym i jednym z najstarszych uniwersytetów w Polsce. Od marca 2018 uczelnia należy do Sojuszu 4 EU+, który ma status uniwersytetu europejskiego w konkursie ogłoszonym przez Komisję Europejską. W październiku 2019 roku UW wygrał konkurs w programie „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza” organizowanym przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

W 2016 Uniwersytet Warszawski zajął 3. miejsce w Europie Południowej i Wschodniej oraz 96. na świecie w rankingu wschodzących gwiazd nauki Nature Index Rising Stars. W międzynarodowym rankingu ARWU, zwanym rankingiem szanghajskim w 2017 Uniwersytet Warszawski zajął miejsce w przedziale 301-400 (najwyższe ze wszystkich polskich uczelni), a w rankingu QS World University Rankings w roku 2018 miejsce w przedziale 411-420. W szanghajskim rankingu dziedzinowym w 2018 uwzględnionych zostało 10 dyscyplin prowadzonych na UW. Najwyższe miejsca (pozycje między 51. a 75. na świecie) zajęły matematyka i fizyka.

W rankingu Szkół Wyższych „Perspektyw” Uniwersytet Warszawski corocznie zajmuje jedno z dwóch pierwszych miejsc w kraju. W 2018 zajął w tym rankingu 1. miejsce.

Pracownicy uniwersytetu zdobyli 14 z 28 grantów, przyznanych naukowcom pracującym w polskich instytucjach, w najbardziej prestiżowych europejskich konkursach badawczych – Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (European Research Council). W 2016 Komisja Europejska przyznała Uniwersytetowi wyróżnienie „HR Excellence in Research”, które jest potwierdzeniem przestrzegania zasad Europejskiej Karty Naukowca.

Uniwersytet Warszawski dał początek kilku innym współcześnie działającym uczelniom. W 1950 w miejsce zlikwidowanych Wydziału Lekarskiego i Wydziału Farmaceutycznego powstała Akademia Medyczna w Warszawie (dziś Warszawski Uniwersytet Medyczny). W 1952 z uniwersytetu usunięto Wydział Weterynaryjny i włączono go do Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1954 z wydziałów teologicznych UW i UJ powstała Akademia Teologii Katolickiej (dziś Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie). W 1997 filia UW w Białymstoku została przekształcona w Uniwersytet w Białymstoku.

Historia

Królewski Uniwersytet Warszawski (1816–1831) 

W listopadzie 1816 roku Stanisław Kostka Potocki, kierownik Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz Stanisław Staszic przedstawili projekt utworzenia Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego Imperatorowi Wszechrosyjskiemu Aleksandrowi I, który przychylił się do inicjatywy aprobując ją. Nastąpiło to poprzez połączenie dwóch szkół założonych w czasie Księstwa Warszawskiego przez Izbę Edukacji Publicznej: Szkoły Prawa i Nauk Administracyjnych (zał. 1808), oraz Szkoły Lekarskiej, zwanej też Akademickim Wydziałem Lekarskim (zał. 1809). Po uzupełnieniu uczelnia składała się z 5 wydziałów:
 Prawa i Nauk Administracyjnych, który składał się z 9 katedr (Nauk Przygotowawczych; Pandektów; Prawa Polskiego Dawnego i Historii Prawa Polskiego; Prawa Cywilnego Obecnie Obowiązującego; Prawa Kryminalnego, Postępowania Cywilnego i Kryminalnego i Konstytucji; Prawa Kanonicznego; Ekonomii Politycznej, Prawa Administracyjnego, Prawa Policyjnego i Nauki Finansowej; Nauki Handlu, Prawa Handlowego i Statystyki; Technologii, Rolnictwa i Leśnictwa: do roku 1819). Na wydziale pracowali m.in. Jan Wincenty Bandtkie, Wacław Aleksander Maciejowski i Fryderyk Florian Skarbek.
 Nauk Lekarskich, który składał się z 10 katedr (Anatomii Teoretycznej i Praktycznej oraz Porównawczej; Farmacji, Farmakologii, Chemii Policyjnej i Prawnej; Fizjologii i Dietetyki; Patologii Ogólnej, Historii Medycyny i Propedeutyki; Materii Lekarskiej, Toksykologii i Formularza, czyli Receptury; Chirurgii Teoretycznej; Chirurgii Operacyjnej; Patologii i Terapii Szczegółowej; Położnictwa, Chorób Ciężarnych, Położnic i Nowo narodzonych; Chorób Epizootycznych, Medycyny Prawnej i Policji Lekarskiej). Na wydziale pracowali m.in. Andrzej Franciszek Ksawery Dybek, Emilian Klemens Nowicki i Jan Bogumił Freyer
 Teologicznego, który składał się z 6 katedr (Pisma Świętego i Nauk Pomocniczych; Historii Kościoła; Prawa Kościelnego; Teologii Dogmatycznej; Teologii Moralnej; Teologii Pasterskiej). Na wydziale pracował m.in. pierwszy rektor UW Wojciech Szweykowski.
 Filozoficznego (powstał w roku 1817), gdzie wykładał m.in. Adam Zabellewicz.
 Nauk i Sztuk Pięknych – pierwszym honorowym dziekanem oraz profesorem w latach 1816–1818 był sławny malarz Marcello Bacciarelli. Do oddziału tego włączono też Instytut Muzyki i Deklamacji. W 1826 Oddział Muzyki Uniwersytetu został przekształcony w Szkołę Główną Muzyki (studiował tam m.in. Fryderyk Chopin).

W 1830 roku Imperator Wszechrosyjski Mikołaj I przemianował uczelnię na Uniwersytet Królewsko-Aleksandrowski w celu upamiętnienia swego brata Aleksandra I (zmarł w 1825). Po upadku powstania listopadowego, w którym uczestniczyło wielu studentów, uniwersytet został zlikwidowany.

Po powstaniu listopadowym (1831–1869) 

W ramach represji po klęsce powstania listopadowego nastąpiła likwidacja polskiego szkolnictwa wyższego. Większość zbiorów UW wywieziono do Petersburga. W 1857 roku w Warszawie otwarto Akademię Medyko-Chirurgiczną, która składała się z dwóch wydziałów (lekarskiego i farmaceutycznego). W 1862 akademia stała się częścią Szkoły Głównej Warszawskiej (Варшавская Главная Школа). SGW posiadała cztery wydziały: (1) Prawa i Administracji, (2) Filologiczno-Historyczny, (3) Matematyczno-Fizyczny i (4) Lekarski. Rektorem uczelni został Józef Mianowski. Szkołę zamknięto 5 lat po spacyfikowaniu powstania styczniowego (w 1869 roku).

Cesarski Uniwersytet Warszawski (1870–1915) 

W 1870 roku w miejsce zlikwidowanej SGW otwarto Cesarski Uniwersytet Warszawski (Императорский Варшавский Университет) z wykładowym językiem rosyjskim. W trakcie I wojny światowej uniwersytet został przeniesiony do Rostowa nad Donem (1915), gdzie do końca lipca 1917 roku działał jako „Cesarski Uniwersytet Warszawski w m. Rostowie nad Donem” (Императорский Варшавский Университет в г. Ростове-на-Дону). Uczelnia została następnie przekształcona postanowieniem Rządu Tymczasowego w Uniwersytet Doński.

Okres II Rzeczypospolitej (1915–1939) 
Jesienią 1915 gen. Hans von Beseler utworzył polskojęzyczny Uniwersytet Warszawski i nadał mu statut. Wtedy też na uczelnię przyjęto w charakterze studentek pierwsze kobiety. W 1920 utworzono Wydział Teologii Ewangelickiej. Na początku lat trzydziestych XX w. uniwersytet stał się największą polską uczelnią – pracowało tam 250 profesorów i docentów, a naukę pobierało 10 000 studentów.

Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 Senat UW zmienił nazwę uczelni na Uniwersytet Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

W listopadzie 1936 roku studenci kierowani przez Młodzież Wszechpolską urządzili blokadę gmachów uniwersyteckich domagając się obniżki opłat za naukę i getta ławkowego dla Żydów. W październiku 1937 roku rektor Włodzimierz Antoniewicz wydał zarządzenie porządkowe wprowadzające na uczelni getto ławkowe, tj. obowiązek zajmowania przez studentów pochodzenia żydowskiego wyznaczonych miejsc w salach wykładowych. Było to jedno z pierwszych gett ławkowych w Polsce. W roku akademickim 1938/39 nie przyjmowano Żydów na wydziały farmacji i weterynarii.

Okres II wojny światowej 
W trakcie okupacji polskie uczelnie były zamknięte. Zbiory i wyposażenie wielu pracowni UW zostały wywiezione do Niemiec, a budynki uniwersytetu przekształcono częściowo w koszary żandarmerii. Pomimo zakazów okupanta i groźby kary śmierci wielu wykładowców prowadziło zajęcia ze studentami w mieszkaniach prywatnych. W ten sposób powstała rozbudowana struktura tajnego nauczania, stanowiąca część polskiego ruchu oporu. W 1944 roku w zajęciach uczestniczyło ok. 300 pracowników naukowych i 3500 studentów.

Tajne kształcenie na Wydziale Lekarskim UW realizowano w Prywatnej Szkole Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego dr Jana Zaorskiego.

Większość studentów była jednocześnie żołnierzami podziemia. W czasie wojny zginęło 63 profesorów UW. Infrastruktura uczelni uległa zniszczeniu w 60%, a zbiory w 70–80%.

W czasie powstania warszawskiego kompleks gmachów uniwersytetu był ważnym punktem niemieckiego oporu w Śródmieściu. Żołnierze Zgrupowania „Krybar” Armii Krajowej trzykrotnie usiłowali go zdobyć, jednakże wszystkie ataki zakończyły się niepowodzeniem.

Uniwersytet Warszawski w latach 1945–1989 

Po wojnie powrócono do nazwy Uniwersytet Warszawski. 16 grudnia 1945 roku zajęcia rozpoczęło ponad 4000 studentów. Rozporządzeniem Rady Ministrów z 24 października 1949 zlikwidowano Wydziały: Lekarski i Farmaceutyczny, a w ich miejsce utworzono Akademię Lekarską (później Medyczną). W 1950 Wydział Humanistyczny podzielono na trzy wydziały: Filozoficzno-Społeczny, Historyczny i Filologiczny. W 1952 usunięto z uniwersytetu Wydział Weterynaryjny. W 1954 zlikwidowano Wydział Teologii Ewangelickiej i Wydział Teologii Katolickiej, wyodrębniając je i przekształcając odpowiednio w Chrześcijańską Akademię Teologiczną i Akademię Teologii Katolickiej.

Uniwersytet Warszawski był za czasów PRL ważnym ośrodkiem opozycyjnym. W latach 50. XX wieku z powodów politycznych od zajęć ze studentami odsunięci zostali m.in. Władysław Tatarkiewicz, Stanisław Ossowski oraz Maria Ossowska. W październiku 1966 Leszek Kołakowski wygłosił na UW wykład „Rozwój kultury polskiej w ostatnim 10-leciu”, za który wyrzucono go z PZPR. W marcu 1968 roku na uczelni doszło do masowych demonstracji studenckich. Z Uniwersytetu usunięto wówczas Stefana Żółkiewskiego, Zygmunta Baumana, Leszka Kołakowskiego, Bronisława Baczko i Marię Hirszowicz. W latach 1980–1981 działała komisja Senatu ds. analizy niewłaściwych decyzji personalnych władz UW podjętych w latach 1968–1980, której przewodniczył Klemens Szaniawski.

W 1980 utworzono Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego, które początkowo mieściło się w Pałacu Kazimierzowskim. W tym samym roku rektorem został Henryk Samsonowicz, który dwa lata później został usunięty ze stanowiska przez władze komunistyczne w czasie stanu wojennego. W tym okresie internowani byli też m.in. Andrzej Bogusławski, Klemens Szaniawski, doc. dr hab. Joanna Mantel-Niećko, doc. dr hab. Jadwiga Puzynina oraz doc. dr hab. Hanna Świda-Ziemba. W 1984 minister Benon Miśkiewicz zablokował wybór Klemensa Szaniawskiego na rektora.

Uniwersytet Warszawski po roku 1989 

W latach 1994–1998 na Powiślu budowano nowy gmach Biblioteki Uniwersyteckiej. Uroczyste otwarcie miało miejsce w 1999. Po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej Uniwersytet uzyskał wiele środków na inwestycje z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Wybudowano m.in. Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych, Centrum Nowych Technologii, pierwszą część gmachu wydziałów lingwistycznych.

W 2015 roku, na mocy porozumienia zawartego pomiędzy Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności i Uniwersytetem Warszawskim, powstała Szkoła Edukacji PAFW i UW.

W 2016 roku Uniwersytet Warszawski obchodził 200. urodziny. Hasłem obchodów było „Dwa stulecia. Dobry początek”. Z tej okazji przez cały rok na uczelni odbywały się imprezy jubileuszowe, konferencje, spotkania, wystawy i wydarzenia artystyczne.

W 2016 uczelnia ogłosiła program wieloletni na lata 2016–2025, którego celami były: rozwój przedsięwzięć transdyscyplinarnych, większe umiędzynarodowienie uczelni, rozwój programu kształcenia przez całe życie, rozwój przedsiębiorczości akademickiej, wspieranie innowacyjnych form kształcenia i podnoszenie jakości życia publicznego.

W 2018 rektorzy Uniwersytetu Warszawskiego i Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego podpisali list intencyjny w sprawie utworzenia federacji. Obie uczelnie planowały wspólne prowadzenie wybranych badań, kierunków studiów, zajęć dydaktycznych oraz wspólne kształcenie doktorantów. Federacja UW i WUM rozpoczęłaby działalność w 2020.

W marcu 2020 roku rektor Uniwersytetu Warszawskiego Marcin Pałys zamknął, na okres od 10 marca do 14 kwietnia, uniwersytet dla wszystkich studentów, słuchaczy i pracowników w związku ze światową pandemią COVID-19.

W maju 2023 Uniwersytet został wyróżniony Odznaką Honorową „Zasłużony dla Mazowsza”.

Statystyki 
W 2017 roku na uniwersytecie studiowało 45 430 studentów, 3041 doktorantów i 2992 słuchaczy studiów podyplomowych. Uniwersytet oferuje ponad 100 kierunków studiów. Na uczelni pracuje 7307 pracowników, w tym 3802 pracowników naukowych.

Wydziały 

W skład Uniwersytetu Warszawskiego wchodzi 25 wydziałów:
 Wydział Archeologii
 Wydział „Artes Liberales”
 Wydział Biologii
 Wydział Chemii
 Wydział Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii
 Wydział Filozofii
 Wydział Fizyki
 Wydział Geografii i Studiów Regionalnych
 Wydział Geologii
 Wydział Historii
 Wydział Lingwistyki Stosowanej
 Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki
 Wydział Medyczny 
 Wydział Nauk Ekonomicznych
 Wydział Nauk o Kulturze i Sztuce
 Wydział Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych
 Wydział Neofilologii
 Wydział Orientalistyczny
 Wydział Pedagogiczny
 Wydział Polonistyki
 Wydział Prawa i Administracji
 Wydział Psychologii
 Wydział Socjologii
 Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji
 Wydział Zarządzania.

Inne podstawowe jednostki organizacyjne 

 Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców „Polonicum”
 Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego
 Centrum Kształcenia Nauczycieli Języków Obcych i Edukacji Europejskiej Uniwersytetu Warszawskiego
 Instytut Ameryk i Europy Uniwersytetu Warszawskiego
 Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego im. prof. Kazimierza Michałowskiego
 Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego
 Instytut Studiów Społecznych im. Profesora Roberta Zajonca
 Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego
 Ośrodek Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej
 Ośrodek Badań nad Migracjami
 Środowiskowe Laboratorium Ciężkich Jonów w Uniwersytecie Warszawskim

Międzywydziałowe jednostki organizacyjne 
 Centrum Nauk Sądowych Uniwersytetu Warszawskiego
 Centrum Studiów Samorządu Terytorialnego i Rozwoju Lokalnego
 Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych Uniwersytetu Warszawskiego
 Kolegium Międzyobszarowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych
 Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Matematyczno-Przyrodniczych
 Uniwersyteckie Centrum Badań nad Środowiskiem Przyrodniczym i Zrównoważonym Rozwojem

Ogólnouczelniane jednostki organizacyjne 

 Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego
 Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie
 Centrum Otwartej i Multimedialnej Edukacji
 Chór Akademicki Uniwersytetu Warszawskiego
 Katedra Erazma z Rotterdamu
 Katedra im. Tadeusza Mazowieckiego
 Katedra UNESCO – Trwałego Rozwoju
 Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego
 Studium Wychowania Fizycznego i Sportu
 Szkoła Języków Obcych Uniwersytetu Warszawskiego
 Teatr Hybrydy Uniwersytetu Warszawskiego
 Uniwersytecki Ośrodek Transferu Technologii
 Uniwersyteckie Centrum Badań nad Środowiskiem Przyrodniczym i Zrównoważonym Rozwojem
 Uniwersyteckie Centrum Wolontariatu
 Uniwersytet Otwarty Uniwersytetu Warszawskiego
 Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
 Zespół Pieśni i Tańca Uniwersytetu Warszawskiego „Warszawianka”

Jednostki prowadzące działalność gospodarczą
 Biuro Ekspertyz Centrum Nauk Sądowych
 Ośrodek Analiz Politologicznych Uniwersytetu Warszawskiego

Inne jednostki
 Ośrodek Kultury Francuskiej i Studiów Frankofońskich
 Szkoła Edukacji Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności i Uniwersytetu Warszawskiego

Kampusy i budynki uczelniane

Kampus Główny 
Władze uniwersytetu, znaczna część administracji i niektóre z wydziałów urzędują w zabytkowych gmachach przy Krakowskim Przedmieściu tworzących Kampus Główny (Teren Centralny). Główne wejście na teren kampusu prowadzi przez zabytkową Bramę Główną UW. Do budynków na tym terenie należą:
 Pałac Kazimierzowski – siedziba rektoratu UW
 dawny gmach Biblioteki Uniwersyteckiej, tzw. Stary BUW, po wybudowaniu dla biblioteki nowego lokum przy ulicy Dobrej, został zmodernizowany. Obecnie znajdują się w nim sale wykładowe.
 Gmach Pomuzealny – siedziba Wydziału Historii
 Budynek Audytoryjny – siedziba Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych
 Budynek Poseminaryjny – Collegium Iuridicum I – siedziba Wydziału Prawa i Administracji
 Pałac Czetwertyńskich-Uruskich – siedziba Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych
 Pałac Tyszkiewiczów-Potockich
 dawna Szkoła Główna – siedziba Wydziału Archeologii
 Auditorium Maximum
 Budynek Porektorski – siedziba Wydziału Orientalistycznego UW i Instytutu Historii Sztuki

W okolicach Kampusu Głównego są zlokalizowane również inne budynki uniwersyteckie. Są to m.in.:
 Nowy Świat 67 – siedziba instytutów: Nauk Politycznych i Polityki Społecznej
 Nowy Świat 69 – budynek Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych, Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii, Wydziału Prawa i Administracji oraz Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych
 Krakowskie Przedmieście 1 – siedziba Wydziału „Artes Liberales”, Instytutu Filologii Klasycznej Wydziału Polonistyki, Instytutu Prawa Międzynarodowego Wydziału Prawa i Administracji
 Krakowskie Przedmieście 3 – siedziba Wydziału Filozofii
 Karowa – Instytut Studiów Regionalnych i Globalnych WGiSR, Instytut Polonistyki Stosowanej (Karowa 20, budynek zajmowany razem z Domem Spotkań z Historią), Wydział Socjologii (Karowa 18)

Powiśle 
U podnóża skarpy warszawskiej, poniżej kampusu głównego UW, nad brzegiem Wisły zlokalizowano pod koniec lat 90. XX wieku nową siedzibę Biblioteki Uniwersyteckiej (Dobra 56/66). W jej budynku znajdują się także pomieszczenia Wydziału Prawa i Administracji (Lipowa 4). Przy ulicy Bednarskiej znajdują się Sekcja Koreanistyki Wydziału Orientalistycznego oraz Wydział Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii (i Akademickiego Radia Kampus) z siedzibą w budynku łazienek Teodozji Majewskiej, a przy ulicy Dobrej 55 część Wydziału Neofilologii oraz Wydziału Lingwistyki Stosowanej. W przyszłości planowana jest dalsza rozbudowa instytucji uniwersyteckich w tej części Powiśla.

Kampus Ochota 

W dzielnicy Ochota, na tzw. Kampusie Ochota, gdzie mieszczą się także placówki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Polskiej Akademii Nauk, znajdują się:
 Wydział Biologii
 Wydział Chemii
 Wydział Geologii
 Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki
 Wydział Fizyki
 Środowiskowe Laboratorium Ciężkich Jonów
 Studium Wychowania Fizycznego i Sportu.

Kampus Szturmowa 

W rejonie ulic Smyczkowej i Szturmowej na Mokotowie (Służew) zlokalizowano szereg budynków uniwersyteckich. W szczególności swoje siedziby mają tu niektóre jednostki Wydziału Lingwistyki Stosowanej, Wydział Zarządzania, budynki Wydziału Fizyki oraz kilka jednostek niższego szczebla.

W budynku przy alei Niepodległości 22 nazywanym „Ośrodek Ksawerów” znajduje się szereg jednostek niższego szczebla, w tym Centrum Europejskie UW oraz Ośrodek Studiów Amerykańskich.

Inne lokalizacje 

Większość pozostałych jednostek uczelni znajduje się w różnych częściach Śródmieścia:
 Wydział Nauk Ekonomicznych (ul. Długa – Muranów / Nowe Miasto)
 Wydział Pedagogiczny (ul. Mokotowska 16/20)
 Wydział Psychologii (Muranów – ul. Stawki 5/7)
 Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji:
 Siedziba dziekana: Śródmieście Południe – ul. Żurawia,
 Instytut Stosowanych Nauk Społecznych: Kampus – ul. Nowy Świat
 Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego: Mokotów – ul. Podchorążych
 Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej (Korzecko 1C, gmina Chęciny, województwo świętokrzyskie)
 Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego (ul. Żurawia 4).
 Instytut Stosunków Międzynarodowych (ul. Żurawia)
 Obserwatorium Astronomiczne (Al. Ujazdowskie 4)

Władze rektorskie

Rektorzy

Byli prorektorzy

Władze rektorskie w kadencji 2016–2020 
 rektor: dr hab. Marcin Pałys, prof. UW
 prorektor ds. rozwoju: dr hab. Anna Giza-Poleszczuk, prof. UW
 prorektor ds. studentów i jakości kształcenia: dr hab. Jolanta Choińska-Mika, prof. UW
 prorektor ds. naukowych: dr hab. Maciej Duszczyk
 prorektor ds. kadrowych i polityki finansowej: prof. dr hab. Andrzej Tarlecki

Władze rektorskie w kadencji 2020–2024 
 rektor: prof. dr hab. Alojzy Nowak
 prorektor ds. rozwoju: prof. dr hab. Ewa Krogulec
 prorektor ds. współpracy i spraw pracowniczych: prof. dr hab. Sambor Grucza
 prorektor ds. badań: prof. dr hab. Zygmunt Lalak
 prorektor ds. studentów i jakości kształcenia: dr hab. Sławomir Żółtek, prof. UW

Absolwenci i studenci (m.in.) 

 Laureaci Nagrody Nobla
 Henryk Sienkiewicz (1846–1916) – student Szkoły Głównej Warszawskiej, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1905)
 Józef Rotblat (1908–2005) – doktoryzował się na Wydziale Fizyki (1938), laureat Pokojowej Nagrody Nobla (1995)
 Czesław Miłosz (1911–2004) – student Wydziału Prawa, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980)
 Menachem Begin (1913–1992) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1935), laureat Pokojowej Nagrody Nobla (1978)
 Leonid Hurwicz (1917–2008) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1938), laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii (2007)
 Olga Tokarczuk (ur. 1962) – absolwentka Wydziału Psychologii, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (2018)

 Prezydenci Rzeczypospolitej Polskiej
 Kazimierz Sabbat (1913–1989) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1939), prezydent RP na uchodźstwie w latach 1986–1989
 Lech Kaczyński (1949–2010) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1971), prezydent RP w latach 2005–2010
 Bronisław Komorowski (ur. 1952) – absolwent Wydziału Historycznego (1977), prezydent RP w latach 2010–2015

 Premierzy Polski
 Jan Kucharzewski (1876–1952) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1898), premier rządu Królestwa Polskiego w latach 1917–1918 i ponownie w 1918
 Leopold Skulski (1877–1940) – absolwent farmacji (1903), prezes Rady Ministrów w latach 1919–1920
 Tadeusz Mazowiecki (1927–2013) – student Wydziału Prawa i Administracji (studiów nie ukończył), prezes Rady Ministrów w latach 1989–1991
 Jan Olszewski (1930–2019) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1953), prezes Rady Ministrów w latach 1991–1992
 Jarosław Kaczyński (ur. 1949) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1971), prezes Rady Ministrów w latach 2006–2007
 Włodzimierz Cimoszewicz (ur. 1950) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1972), prezes Rady Ministrów w latach 1996–1997

 Politycy innych państw
 Dawid Ben Gurion (1886–1973) – student w 1905, premier Izraela w latach 1948–1954 i 1955–1963
 Icchak Szamir (1915–2012) – student Wydziału Prawa w 1935, premier Izraela w latach 1983–1984 i 1986–1992
 Alpha Oumar Konaré (ur. 1946) – absolwent Wydziału Historycznego (1974), prezydent Mali w latach 1992–2002

Uniwersytet Warszawski w kulturze 
 W powieści Operacja Piorun pióra Iana Fleminga absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego jest Ernst Stavro Blofeld, szef WIDMO, jeden z najgroźniejszych przeciwników Jamesa Bonda. Warto nadmienić, że w ekranizacji tego dzieła nie wspomina się w ogóle o młodości Blofelda.
 13 maja 2016 Poczta Polska wprowadziła do obiegu znaczek pocztowy w bloku nr 197 z okazji 200-lecia Uniwersytetu Warszawskiego, przedstawiający Salę Kolumnową w budynku Wydziału Historycznego, a w tle bloku Salę Kolumnową w formie wizualizacji trójwymiarowej, znak UW i godło Uniwersytetu Warszawskiego.

Zobacz też 

 Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego
 Gwardia Akademicka
 Warszawska szkoła matematyczna

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne 
 Oficjalna strona internetowa Uniwersytetu Warszawskiego
 Samorząd Studentów Uniwersytetu Warszawskiego
 

 
Instytucje naukowe w Warszawie
Uczelnie państwowe II Rzeczypospolitej
Uczelnie w Warszawie
Uniwersytety Imperium Rosyjskiego
W
Zbiorowości odznaczone Odznaką Honorową „Zasłużony dla Mazowsza”
Hasła kanonu polskiej Wikipedii