alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Dode taal

Een dode taal is een  taal die in het dagelijks leven door niemand meer als voertaal wordt gebruikt, anders gezegd een taal die niemand meer beschouwt als zijn of haar moedertaal, in tegenstelling tot levende talen. Dit soort talen wordt soms nog onderwezen in het voortgezet onderwijs en het hoger onderwijs, maar vaak ligt de nadruk dan op het vertalen van oude teksten die geschreven zijn in de betreffende taal, en niet zozeer op de actieve beheersing ervan. In België en Nederland bijvoorbeeld staat het kunnen vertalen van Nederlands naar Latijn niet meer in de eindtermen van de taal Latijn uit het middelbaar onderwijs.

Over de vraag of een taal echt "dood" is, bestaat verschil van mening. Zo zijn velen van mening dat het Latijn weliswaar geen moedertaalsprekers meer heeft, maar als voertaal volop voortleeft in de liturgie en/of in de talen die er rechtstreeks uit zijn voortgekomen, dat wil zeggen de moderne Romaanse talen. Het Latijn zou dan eerder als een historische dan als een dode taal moeten worden beschouwd. Hetzelfde geldt voor het Oudgrieks, waar het Nieuwgrieks rechtstreeks van afstamt.

"Reanimatie" van een dode taal
Sommige dode talen zijn kunstmatig "gereanimeerd", bijvoorbeeld het in de 18e eeuw uitgestorven Cornisch. Ook het Hebreeuws is heel lang niet als voertaal in het dagelijks leven (wel in de liturgie) gebruikt, zodat het in die zin een dode taal was. Sinds de 19e eeuw is het Hebreeuws ook weer de moedertaal van een aantal overwegend joodse sprekers. In 1914 werd het Hebreeuws weer de taal van het joodse deel van Palestina. Dat was onder meer vrucht van het werk van Eliëzer Ben-Jehoeda, die onder meer een woordenboek had geproduceerd. Dit is een van de zeldzame voorbeelden van een dode taal die weer tot leven is gewekt, ook al is het natuurlijk onmogelijk om de gesproken taal nog precies zo te laten zijn als duizenden jaren geleden.

Er bestaan onder taalkundigen twijfels of het echt mogelijk is een dode taal opnieuw tot leven te wekken. Vooral in gevallen waarin tussen de dood van de laatste spreker en de eerste "reanimatiepogingen" meerdere jaren of zelfs eeuwen liggen, is het onwaarschijnlijk dat de oorspronkelijke accenten, intonaties en idiomatische bijzonderheden dezelfde zijn als in de oude, uitgestorven taal, hetgeen hoogstwaarschijnlijk ook voor het Hebreeuws geldt. Het argument is dat hier in feite, op basis van oude bronnen, een nieuwe taal wordt gecreëerd. David Crystal beweert dat een taal uitsterft, zodra er nog één spreker overblijft; taal is immers een communicatieproces, en bestaat slechts in zoverre twee mensen ze gebruiken om met elkaar te communiceren. Een dode taal blijft in die zin dus voor altijd dood; mensen die zich een oude taal eigen maken, leren in feite in een vreemde taal met elkaar spreken, die nooit meer de oude taal als dusdanig kan zijn.

Voorbeelden
Enkele voorbeelden van dode talen zijn:
 Latijn
 Oudgrieks
 Gotisch
 Oudkerkslavisch
 Oudpruisisch
 Egyptisch
 Eyak
 Guanche

Externe link
 Desloover, Jan (22 juni 2010). "Latijn als tweede moedertaal". De Standaard.

Zie ook
 Bedreigde taal
Weerhut

Een weerhut of Stevensonhut is een witte kast met meetinstrumenten waarmee onder andere de temperatuur van de lucht gemeten kan worden. In België gebruikt men doorgaans de term thermometerhut.

Op meteorologische stations wordt de temperatuur van de lucht volgens internationale afspraak gemeten in graden Celsius op een hoogte van anderhalve meter boven een open grasvlakte. De thermometer of de sensor, waarmee de temperatuur wordt waargenomen, staat in een wit kastje met wanden die de vorm hebben van een open jaloezie. Daardoor heeft de wind vrij spel, maar zon en neerslag kunnen niet tot de instrumenten doordringen.

Weerhutten behoren officieel een dubbele laag van open jaloezieën te hebben. Bij veel weeramateurs ontbreekt die dubbele laag.

Ook andere meetinstrumenten kunnen zich in een weerhut bevinden, zoals een hygrometer en aparte thermometers voor bijvoorbeeld de minimumtemperatuur en de maximumtemperatuur.

Meteorologie
Weer

weer (meteorologie), de gesteldheid van de atmosfeer
weer (aantasting), schimmelaantasting van natuurlijke stoffen
kwast (hout), onregelmatigheid in hout, bijvoorbeeld een overblijfsel van een tak in hout
eelt, vereelte plek
weer, benaming voor kalf, jaarling
weer, een gecastreerde ram
weer, een gecastreerde bok, zie geit (niet algemeen)
weer, een mannelijk konijn of rammelaar (niet algemeen)
een langgerekt perceel in een slagenlandschap, een perceel tussen sloten
bouwwerk ten behoeve van de weervisserij
Weer (Oostenrijk), een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Tirol
Oude Weer, een waterloop bij het Nederlandse dorp Warffum
De Weer, een behuisde wierde in de Nederlandse gemeente Eemsdelta

Zie ook 
Het Weer (doorverwijspagina)
Mordent

Een mordent of bijter is een aanduiding voor een versiering van een noot in uitgeschreven bladmuziek. Afhankelijk van de muziekstijl wordt deze soms anders geïnterpreteerd maar de meest gebruikelijke speelwijze is:

genoteerde noot→ondersecunde→genoteerde noot

De mordent wordt genoteerd als een pralltriller met een verticale doorstreping. 

Klassieke muziek
Muzieknotatie
Muziekterm
Weer (meteorologie)

Het weer is de gesteldheid van de atmosfeer op een bepaald ogenblik. Dit in tegenstelling tot het klimaat, dat een gemiddelde is van de verschillende meteorologische metingen over een afgelopen periode van 30 jaar.

Algemeen
Afgezien van fenomenen als de straalstroom speelt het weer zich voornamelijk af in de troposfeer. De belangrijkste, variabele weerelementen zijn temperatuur, windkracht, bedekkingsgraad en neerslag. Het weerbeeld wordt bepaald door het samenspel van deze weerselementen. Van groot belang hierbij is de atmosferische beweging die het gevolg is van de ongelijkmatige verwarming van het aardoppervlak. Dit is het gevolg van de ongelijke stralingsverdeling, die varieert met de breedtegraad. De ingaande zonnestraling en de uitgaande aardstraling zijn weliswaar gemiddeld genomen min of meer met elkaar in evenwicht, plaatselijk is dit niet het geval. Op breedten lager dan 38° is de instraling groter dan de uitstraling, terwijl buiten dat gebied de uitstraling overheerst. Dit brengt een compenserend warmtetransport op gang dat bestaat uit de algemene circulatie en de zeestromen. De algemene circulatie bestaat uit turbulentie, convectie, advectie en verdamping. De combinatie van dit warmtetransport met de stralingsbalans is de energiebalans. Dit alles maakt dat het in de tropen en subtropen niet warmer wordt en in de gematigde gebieden en de poolstreken niet kouder.

Weerelementen 
De weerelementen zijn:
 luchtdruk;
 luchttemperatuur;
 luchtvochtigheid;
 bedekkingsgraad;
 soort bewolking;
 neerslag;
 wind;
 zicht;
 bijzondere verschijnselen:
 onweer;
 windhozen;
 ijzel;
 zand of stof in de lucht.

Men kan tot op zekere hoogte het weer voorspellen. Dit gebeurt tegenwoordig aan de hand van modelberekeningen in grote computers. De voorspelling resulteert in een weersverwachting, weergegeven in de weersvooruitzichten of een weerbericht. Weer kan echter ook een hobby zijn voor weeramateurs.

Weersystemen 
Het geheel van de weerselementen kan een systeem tot stand brengen dat zich afhankelijk van de grootte voor enige tijd in stand houdt. Deze systemen zijn te onderscheiden naar grootte en levensduur:

Zie ook 
 Weer en klimaat van A tot Z voor een uitgebreide lijst van artikelen over het weer en klimaat
 Meteorologie
 Technisch weer
 Weerkaart
 Weersverwachting

Literatuur 
  (1998): Meteorologie en Oceanografie voor de zeevaart, De Boer Maritiem.

Externe links 
 Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut, Nederland
 Koninklijk Meteorologisch Instituut, België

Meteorologie
Onafhankelijkheid (staatkunde)

Onafhankelijkheid is het volledig soeverein kunnen heersen door een land of staat over het eigen grondgebied, zelfstandig kunnen beslissen over het binnenlands en buitenlands beleid en niet worden bestuurd door een ander land.

De status van onafhankelijkheid wordt internationaal bepaald door de erkenning door andere staten. Alleen onafhankelijke landen kunnen volledig lid worden van de Verenigde Naties, maar hiertoe zijn zij niet verplicht. Er zijn enkele landen waarvan de onafhankelijkheid op internationaal niveau niet of amper wordt erkend. Een voorbeeld is de Turkse Republiek van Noord-Cyprus, die alleen door Turkije wordt erkend. De Volksrepubliek China beschouwt Taiwan als afvallige provincie, en onderscheidt dit van een eventueel (door China nog meer afgekeurd) verklaren van de onafhankelijkheid. Staten die door geen enkele andere staat erkend worden, zijn bijvoorbeeld Somaliland en Artsach.

Wegen naar onafhankelijkheid 
Veel staten zijn ontstaan vanuit een vrijheidsstrijd gevoerd door een onafhankelijkheidsbeweging of bevrijdingsbeweging. Meestal gaat dit gepaard met de afkondiging van een onafhankelijkheidsverklaring. De oudste bewaard gebleven onafhankelijkheidsverklaring is die van Schotland, de Declaration of Arbroath. Een ander voorbeeld is de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring geschreven in 1776. 

Begin 21e eeuw probeerde een nationalistische regering in Schotland dit land tot een zelfstandige staat te maken, los van het Verenigd Koninkrijk, middels een referendum over onafhankelijkheid.

Onafhankelijkheid per continent

Zie ook 
 Erkenning (internationaal recht)
 Lijst van landen met datum van onafhankelijkheid
 Separatisme
 Soevereiniteit

Politieke geografie
Staatsvorm
Leen Valkenier

Leen Valkenier  (Rotterdam, 19 maart 1924 – Ibiza (Spanje), 1 maart 1996) was een Nederlands scenarioschrijver.

Valkenier werkte lange tijd als redacteur van De Legerkoerier bij de legervoorlichtingsdienst, en ook als copywriter in de reclamewereld. In 1968 begon hij met het schrijven van De Fabeltjeskrant, dat hem grote roem bracht en waarvan in totaal 1640 afleveringen zouden worden uitgezonden. Bij het schrijven ervan werkte hij nauw samen met Frans van Dusschoten, Ger Smit en Elsje Scherjon, de acteurs die tekenden voor verschillende stemmen. Ellen van Eijk, met wie Valkenier tot 1971 getrouwd was, claimde model te hebben gestaan voor de figuur van Juffrouw Ooievaar. Samen met Ruud Bos componeerde hij de twee hits van Ed en Willem Bever: Het Stoomlied (Kunst En Vliegwerk) (1970) en Hup Daar Is Willem! (1971). 

Valkenier schreef, samen met Renée van Utteren, ook de serie Paulus de Boskabouter uit 1974.

Zijn begin jaren 70 geschreven kinderprogramma De Woefs en de Lamaars werd echter geen succes.

Met Pieter Goemans schreef hij de carnavalshit van Een Lijster In De La, waarmee Adèle Bloemendaal in 1975 een hit scoorde.

Nederlands scenarioschrijver
Coitus a mamilla

Coitus a mamilla betekent vrij vertaald "geslachtsgemeenschap met de borsten". Mamilla is Latijn voor “tepel” of "borst". Hier is ook de term "mammen" of "memmen" van afgeleid (alleen in Nederland, in Vlaanderen heeft 'memmen' de betekenis van leuteren). Een andere eufemistische benaming is Russisch (neuken) of borstneuken.

Bij coitus a mammilla wordt de penis ingeklemd tussen de borsten van de vrouw, die zij bij elkaar duwt, waarna de man door bewegen een zaadlozing kan krijgen. Ook bij de vrouw kan dit een prettig gevoel oproepen, doordat haar borsten worden gestimuleerd. Door verschillen in de anatomie is coitus a mamilla niet voor alle vrouwen mogelijk.

Omdat coitus a mammilla niet-penetrerend is en de penis zelfs niet in de buurt van de vagina komt, geldt het risico op geslachtsziekten of zwangerschap als zeer laag. Coitus a mammilla wordt daarom soms door prostituees aangeboden als alternatief aan klanten die geen condoom willen gebruiken. Veel mannen ervaren bij coitus a mammilla vrijwel hetzelfde gevoel als bij vaginale geslachtsgemeenschap. Toch bestaat er een klein risico op soa's wanneer bij een zaadlozing spatten in de mond of ogen van de vrouw komen.

Als de man ejaculeert bij deze handeling noemen de Fransen dit een “cravate du notaire": het witgekleurde zaad doet denken aan de witte bef die franse notarissen vroeger droegen en die in Nederland en Vlaanderen nog door rechters en advocaten wordt gedragen in de rechtszaal. Engelsen spreken dan partner van een “pearl necklace”, een parelketting.

In het Duits wordt coitus a mamilla met "Spaans" aangeduid. Russisch betekent in het Duits een anale oliemassage zonder geslachtsverkeer.

Penisgerelateerde seks
Latijnse uitdrukking
Borst
Sekspositie
Niet-penetratieve seks
Androgynie

Androgynie komt van het Oudgrieks voor 'man' (ἀνήρ, anḗr) en 'vrouw' (γυνή, gunḗ). Androgynie kan men op drie verschillende manieren omschrijven:

 Zich androgyn voelen. Een persoon die zich niet mannelijk en niet vrouwelijk voelt, zich juist mannelijk én vrouwelijk voelt of iemand die gevoelsmatig tussen beide seksen staat.
 Androgyn zijn uit vrije wil. Een persoon die zich niet wenst te conformeren aan de tweedeling man-vrouw. Dit kan verschillende redenen hebben, bijvoorbeeld een spirituele, wat tot ver in de oudheid teruggaat. Belangrijk hierbij is dat God namelijk als mannelijk en vrouwelijk gezien wordt en de complete mens kan dan ook alleen maar mannelijk en vrouwelijk zijn, androgyn dus. Androgynie kan hierdoor ook als een alternatieve levenswijze gezien worden.
 Zich androgyn uiten. Een persoon die uiterlijke kenmerken vertoont van het andere geslacht, zonder daarbij volledig door het leven te gaan als iemand van het andere geslacht (zie hiervoor transgender). Dit kan geuit worden door middel van kleding, make-up en/of gedrag. Soms komt het voor dat iemand een androgyn uiterlijk heeft, alleen als reactie op het heersende modebeeld of als rebelse houding. Ook veel muzikanten bedienen zich, in meer of mindere mate, van een androgyn uiterlijk. Voorbeelden zijn Patti Smith, Bill Kaulitz van Tokio Hotel, David Bowie, Jett Rebel, David Sylvian van Japan, Brian Molko van Placebo, Antony Hegarty van Antony and the Johnsons, topmodel Agyness Deyn, Prince, Michael Jackson, Boy George van Culture Club en (in het extreme) de band Marilyn Manson. Ook is het een belangrijk onderdeel van het uiterlijk van Japanse visual-keibands.

Vaak hebben mensen kenmerken van al deze drie omschrijvingen.

Een voorkomende eigenschap is dat hun gezicht eigenschappen van beide geslachten vertoont of afwijkt naar het andere geslacht. Dit wordt meestal bedoeld met "er androgyn uitzien". Het kan echter ook betrekking hebben op het dragen van geslachtsneutrale kledij.

Er bestaan veel onduidelijkheden en onjuistheden over androgynie. De Van Dale, bijvoorbeeld, vermeldt onder meer "vrouwelijke geslachtskenmerken bij een man" en verwijst naar hermafrodiet. Dit is onjuist. Men moet het ook niet verwarren met travestie, transgenderisme of transseksualiteit. Wel kunnen mensen die tot een van deze drie groepen behoren zich androgyn voelen. Vooral bij travestieten en transgenders is dit het geval. De huidige maatschappij vertoont een sterke man-vrouwpolariteit en androgynie past niet in dat beeld. Travestie en transseksualiteit voldoen daar wel aan, omdat die zich richten op één enkele sekse.

Zie ook 
 Postgenderisme
 Gender (sekse)
 Genderstudies
 Sekse

Externe link 
  Androgyne Online

Gender
Transgender
Dansmuziek

Dansmuziek is amusementsmuziek om op te kunnen dansen, voornamelijk populair onder jongeren en in discotheken. De muziek die je gebruikt is afhankelijk aan de dans die je doet. De meeste dansmuziek heeft gemeen dat het tempo binnen een muziekstuk tamelijk constant is. Voor de meeste dansvormen zijn metrum en tempo gekoppeld aan een bepaald type dans.  

Dansmuziek heeft naast amusementswaarde ook kunstzinnige waarde. Veel dansmuziek uit het klassieke repertoire heeft niet zozeer de dansfunctie centraal staan, maar veeleer wordt daar de muziek vanwege de artistieke uiting op dans gebaseerd. Zo schreef Bach vele suites die op dans gebaseerd zijn, Chopin gestileerde walsen, en ook vele andere componisten gebruikten de dansmuziek los van het dansen zelf.

De laatste decennia is in (westerse) dansmuziek (dance) steeds meer de nadruk komen te liggen op een stevig ritme en tempo, waarbij vrijwel uitsluitend de  en  maat gebruikt wordt.

Muziekgenre
Latijns-Amerikaanse dans

De term Latijns-Amerikaanse dansen wordt wel op twee manieren gebruikt:
 Als verzamelterm voor dansen die zijn ontstaan in Latijns-Amerika en het Caribische gebied die tevens gedanst worden op Latijns-Amerikaanse muziek en Caribische muziek.
 In de context van stijldansen wordt de term ook wel meer formeel gebruikt om te verwijzen naar de vijf internationale Latijns-Amerikaanse stijldansen, chachacha, rumba, samba, paso doble en jive. Vaak wordt dan ook wel de Engelse term Latin-American of Latin gebruikt.

De meeste Latijns-Amerikaanse dansen worden gedanst in paren; iedere heer danst met een dame. In tegenstelling tot de ballroomdansen wordt bij de Latijns-Amerikaanse dansen niet heel strak in de houding gedanst, maar is de houding losser en mag men de houding 'breken'. In sommige dansen betekent dit dat de heer en de dame verder uit elkaar staan, zoals in de mambo (een door dansleraren veel gebruikte quote uit de film Dirty Dancing: "This is my dance space. This is your dance space. I don't go into yours, you don't go into mine."). In andere dansen, zoals de merengue, staan de paren juist heel dicht op elkaar. In de Latijns-Amerikaanse dansen is het bewegen van de heupen belangrijk om de dansen het juiste karakter te geven. De romp, heupen en benen horen onafhankelijk van elkaar te bewegen, waar in de ballroomdansen de heupen recht onder de romp gehouden horen te worden.

Dansen die hun oorsprong in Latijns-Amerika en het Caribische gebied vinden zijn onder andere:
 Bachata
 Bolero
 Congada (Conga)
 Cumbia
 Chachacha
 Danza
 Frevo
 Lambada
 Limbo
 Mambo
 Merengue
 Reggaeton
 Rumba
 Samba
 Salsa
 Soca
 Son
 Ballroomtango
 Argentijnse tango
 Zouk

Dansen die hun oorsprong in Latijns-Amerika vinden maar vooral in Europa verder uitgewerkt zijn tot hun huidige vorm zijn onder andere:

 Chachacha
 Rumba
 Samba

De volgende dans komt uit Noord-Amerika maar wordt wegens ritme en dansstijl ook tot deze dansen gerekend:

 Jive

Uit Europa komt de:

 Paso doble, van oorsprong Europees, maar wordt tot de Latijns-Amerikaanse dansen gerekend.

Een aantal van deze dansen worden ook bij de stijldansen gerekend. Hoewel de ballroomtango zijn oorsprong in Argentinië heeft, wordt de dans bij de standaarddansen gerekend. Dit omdat de tango qua stijl niet bij de andere dansen past.

Dansstijl
 
Stijldans
Striptease

Striptease is een manier van dansen waarbij de danser of danseres zich al dansend ontdoet van kleding. Het doel van de striptease is het op een opwindende manier uitkleden en niet het naakt zijn. De show gaat dan ook gepaard met veel sensuele bewegingen. Zodra het laatste kledingstuk gestript is, is de show doorgaans ten einde. Soms eindigt de show zelfs iets eerder en blijven de laatste (minimale) kledingstukken aan.

Een stripteaseshow wordt vaak op het toneel uitgevoerd. Dit kan bijvoorbeeld in een nachtclub zijn, maar ook worden stripteasedansers thuis uitgenodigd, bijvoorbeeld voor een vrijgezellen- of verjaardagsfeest.

Een stripteasedanseres heet ook wel stripteaseuse, stripteuse of stripper. In de jaren 1980 verwierven de Chippendales, een groep mannelijke strippers, grote bekendheid.

Populaire cultuur
In 1996 maakte Andrew Bergmande film Striptease met Demi Moore. In 1997 verscheen de Engelse film The Full Monty over een groep werkloze mijnwerkers, die een stripteaseact begint. Deze werd later bewerkt tot musical.

Dansstijl
Showdans
Erotiek
Vondel

Joost van den Vondel (1587–1679) - een Nederlands dichter en toneelschrijver
Joost van den Vondelprijs, een cultuurprijs, vernoemd naar Joost van den Vondel
Vondelpark - een park in Amsterdam, vernoemd naar Joost van den Vondel
Vondelmonument - het standbeeld van Vondel in het Vondelpark
Vondelparkpaviljoen, sinds 2014 in gebruik onder de naam VondelCS
Vondelbrug (Amsterdam) - een brug in Amsterdam, vernoemd naar Joost van den Vondel, ook Alkmaar, Haarlem en Utrecht kennen een Vondelbrug
Vondelstraat (Amsterdam) - een straat in Amsterdam, vernoemd naar Joost van den Vondel
Vondelkerk - een kerk in Amsterdam, vernoemd naar Joost van den Vondel
Vondelkwartier - een wijk van Haarlem in stadsdeel Haarlem-Noord

Kristof Van De Vondel (1987) - een Vlaamse acteur
Vondel (bier) - een Belgisch bier
Kachelotplate

De Kachelotplate is het jongste van de Duitse waddeneilanden, waarvan het bestaan als eiland op 28 juli 2003 erkend werd. Toen maakte de Nedersaksische dienst voor waterhuishouding, kust- en natuurbescherming (Niedersächsischer Landesbetrieb für Wasserwirtschaft, Küsten- und Naturschutz, NLWKN) bekend dat de zandbank Kachelotplate zover was aangegroeid dat het bij hoog water niet meer werd overspoeld door de Noordzee en een afmeting had bereikt van 2,5 bij 1,3 kilometer. De eerste, door wind gevormde, duinen waren ontstaan en er begonnen grassen te groeien.

Kachelotplate staat sinds 1840 op kaarten genoemd. De naam komt van het Franse "cachalot", dat potvis betekent.

De Kachelotplate bevindt zich tussen de eilanden Borkum en Juist, pal ten noordwesten van het onbewoonde eiland Memmert. Mogelijk groeien Memmert en Kachelotplate samen tot één eiland, want de geul tussen beide wordt steeds ondieper en staat inmiddels niet meer als vaargeul op de kaart. Het kan  nog decennia duren voordat deze vereniging zal plaatsvinden. Daarbij is het mogelijk dat stormen het eiland weer in zee zullen doen verdwijnen.

De kleine zandbanken en eilandjes in de Waddenzee zijn belangrijk als nestgebied voor vele vogelsoorten en als rustplaats voor zeehonden (gewone zeehond en grijze zeehond).

Referentie

Oost-Fries Waddeneiland
Onbewoond Duits eiland
Burgerlijk recht

Burgerlijk recht, ook civiel recht of in Nederland privaatrecht, is het geheel van de regels voor de onderlinge verhoudingen tussen personen, in het bijzonder het personen- en familierecht en vermogensrecht. Het burgerlijk recht alsmede het arbeidsrecht, het sociaal zekerheidsrecht, het handels- en vennootschapsrecht en het civiele aansprakelijkheidsrecht vormen samen het materieel privaatrecht. Het formeel privaatrecht is de civiele rechtspleging, dit is het burgerlijk procesrecht of gerechtelijk recht.

Omdat in het privaatrecht burgers tegenover elkaar staan, is hier een belangrijkere rol toebedeeld aan de rechter in vergelijking met het publiekrecht – met onder andere het strafrecht, bestuursrecht en belastingrecht – waar de overheid tegenover de burger staat en de rechter meer gebonden is door democratische vastgestelde wetten. De wet verplicht de rechter desgevraagd altijd een uitspraak te doen in een civiel geschil, ook als een duidelijke wettelijke regel ontbreekt.

Nederland

Het Nederlandse civiel recht is voor een belangrijk deel vastgelegd in het Nederlandse Burgerlijk Wetboek.

Het Nederlandse burgerlijk recht stamt af van de Code Civil uit de tijd van Napoleon. In eerste instantie was het Nederlandse burgerlijk wetboek niet meer dan een vertaling van dit Franse wetboek. In de tweede helft van de 20e eeuw werd begonnen met het herschrijven van het wetboek, onder leiding van de in 1954 overleden Leidse hoogleraar Eduard Meijers. In 1992 werd dit Nieuw Burgerlijk Wetboek grotendeels in gebruik genomen. De gedachte achter dit NBW was niet primair om de inhoud van het recht te veranderen, maar om dit op een overzichtelijker manier vast te leggen, ter bevordering van onder andere de rechtszekerheid.

België 
Burgerlijk recht in enge zin is in België een onderdeel van het privaatrecht. België kende tot 2018 een afzonderlijk handelsrecht, dat uit het burgerlijk recht gelicht was. Naast het Burgerlijk Wetboek was er voor een welomschreven categorie van handelaars een afzonderlijk Wetboek van koophandel. Over het algemeen was de bewijsvoering onder handelaars soepeler en gemakkelijker (artikel 25 van het inmiddels afgeschafte Wetboek van Koophandel). Er zijn afzonderlijke ondernemingsrechtbanken (vroegere benaming: rechtbank van koophandel). Alle vennootschappen, zoals beschreven in het Wetboek van vennootschappen, hadden ofwel een handelsactiviteit, ofwel een burgerlijke activiteit. Zeer vereenvoudigd kwam het erop neer dat industrie (de secundaire sector) en handel (de tertiaire sector) onder het handelsrecht vielen, terwijl landbouw, mijnbouw en visserij (de primaire sector) alsook de vrije beroepen onder het burgerlijk recht vielen. Vanaf 23 maart 2019 bestaat het Wetboek van vennootschappen en verenigingen.

Het is in burgerlijke procedures gebruikelijk vooraf conclusies neer te leggen.

Externe link
 Civiel recht op Rechtspraak.nl
Nederlands staatsrecht

Het staatsrecht beschrijft de organisatie van de staat in al zijn geledingen.  Het omvat de regels die voorschrijven hoe de overheidsorganen samengesteld worden, op welke manier ze besluiten moeten nemen en tegenover wie ze verantwoording moeten afleggen.  

In Nederland wordt de staat onderverdeeld in de wetgevende, de uitvoerende en de rechterlijke macht.  
Voorbeelden van overheidsorganen zijn het parlement, de regering en de besturen van de gemeenten en de provincies.

Geschiedenis

De ontwikkeling van het staatsrecht in de Nederlanden
Het Nederlandse staatsrecht gaat in feite terug tot de Bourgondiërs, die hier de eerste aanzet geven tot centralisatie. Er ontstaan raadgevende organen zoals de Raad van State. Dit proces van centralisatie wordt overgenomen door Karel V en zijn zoon Filips II. Echter, vanaf 1555 breekt in de Nederlanden de Opstand uit, en als uitvloeisel hiervan tekent een groot deel van de gewesten en steden in 1579 de Unie van Utrecht. Dit is de oprichting van Nederland.

De eerste Grondwet komt in Nederland pas na de Franse Revolutie. In 1798 wordt in de toenmalige Bataafse Republiek de eerste Nederlandse Grondwet uitgevaardigd.

Het huidige Nederlandse staatsrecht
De belangrijkste staatsrechtelijke wetgeving is in Nederland:
 Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden
 Grondwet
 Kieswet
 Provinciewet
 Gemeentewet
 Wet bescherming persoonsgegevens
 Vreemdelingenwet
 Onteigeningswet
 Wet op de rechterlijke organisatie

Literatuur 
 Handboek van het Nederlandse staatsrecht, D.J. Elzinga, R. de Lange, H.G. Hoogers (oorspronkelijk C.W. van der Pot), 1159 blz., 16e druk 2014, Kluwer - Deventer, ISBN 9789013126464

Staatsrecht
 Nederlands staatsrecht
Strafrecht

Strafrecht is het geheel van rechtsregels waarin is vastgelegd welk gedrag strafwaardig wordt geacht, welke straffen op dit gedrag gesteld zijn en via welke weg strafoplegging gerealiseerd kan worden.

Strafrecht betreft dus het sanctioneren van bepaald gedrag (een handelen of nalaten). De bestraffing staat voorop. Daarin onderscheidt het strafrecht zich van het aansprakelijkheidsrecht (als onderdeel van het burgerlijk recht of civiel recht). In dat recht staat de vergoeding van de aangerichte schade centraal. Het slachtoffer speelt in het strafrecht dan ook een bescheiden rol, al is die rol in het laatste decennium wat groter geworden.

Strafrecht valt uiteen in een materieel strafrecht: de beschrijving van strafbare feiten en straffen, en een formeel strafrecht of strafprocesrecht: het geheel van procedurele regels volgens welke het materiële strafrecht wordt toegepast.

Nederland 

In Nederland is het materiële strafrecht opgenomen in onder meer het Wetboek van Strafrecht (afgekort tot Sr), en het formele strafrecht in het Wetboek van Strafvordering (afgekort tot Sv).

België 

In België ligt het materieel strafrecht vervat in het Strafwetboek (afkorting: Sw.), het formeel strafrecht ligt vervat in het Wetboek van Strafvordering (afkorting: Sv.).

Zie ook 

 
Publiekrecht
Arbeidsrecht

Het arbeidsrecht is de tak van het recht die de verhouding tussen een werkgever en een werknemer regelt. Een werknemer is iemand die zich er contractueel, dat wil zeggen door middel van een arbeidsovereenkomst, toe verbindt onder het gezag van de werkgever te werken in ruil voor een loon.

Het arbeidsrecht valt uiteen in het individueel en het collectief arbeidsrecht en vormt een integraal onderdeel van het sociaal recht.

Een belangrijk onderdeel van het arbeidsrecht geldt het ontslagrecht, dat de bevoegdheid van werkgever en werknemer regelt de arbeidsovereenkomst te beëindigen.

Geschiedenis
In het begin van de 20e eeuw konden de contractpartijen vrij de contractvoorwaarden bepalen. Het grote machtsverschil, dat vaak bestond tussen werkgever en werknemer in een industriële context, leidde tot grove misstanden. Geleidelijk aan werd de contractvrijheid van de partijen door wetgeving beperkt. 

Aan het begin van de 21e eeuw is er van contractvrijheid maar weinig sprake meer en genieten werknemers een verregaande bescherming, bijvoorbeeld op vlak van bescherming tegen ontslag, sociale zekerheid, arbeidsongevallen, enz. Deze ontwikkeling is een belangrijke factor geweest in de herverdeling van de welvaart.

Zie ook
 Arbeidsrecht (België)
 Arbeidsrecht (Nederland)
Becquerel (eenheid)

De becquerel is de SI-eenheid voor radioactiviteit, wordt aangegeven met Bq en beschrijft het aantal atoomkernen dat per seconde radioactief vervalt. De eenheid is genoemd naar Antoine Henri Becquerel.

Definitie 
1 becquerel is gelijk aan 1 radioactief verval per seconde.

Curie 
De becquerel vervangt de oudere niet-SI-eenheid curie (Ci). Tussen deze eenheden bestaat het volgende verband:
1 Ci = 3,7 · 1010 Bq
1 Bq ≈ 2,7 · 10−11 Ci

Verschil met de hertz 
De dimensie van de becquerel is gelijk aan de hertz, 1 s−1, maar terwijl de laatste een periodieke verhouding beschrijft, dat wil zeggen een constant aantal pulsen die elkaar in gelijke tijdsintervallen opvolgen, is de becquerel een stochastisch gemiddelde waarde over een tijdsspanne.

Zie ook 
 SI-voorvoegsel

Straling
Afgeleide SI-eenheid
Allopathie

Allopathie is in de homeopathie jargon  voor de reguliere geneeskunde.

Achtergrond
De stam van het woord allopathie, het Griekse "allo", betekent verschillend en staat tegenover het "homeo", gelijk, uit het woord homeopathie.

De term werd voor het eerst gebruikt in de 19e-eeuw door Samuel Hahnemann, de grondlegger van de homeopathie, die de term in negatieve zin gebruikte om de geneeskunde uit zijn tijd te beschrijven. In de visie van Samuel Hahnemann was het wezenlijke verschil tussen zijn homeopathie en de allopathie, dat de homeopathie middelen gebruikt die bij gezonde mensen diezelfde symptomen veroorzaken als de te bestrijden ziekteverschijnselen. In de allopathie is dat geen uitgangspunt. De term wordt in kringen van alternatieve behandelingsmethoden gebruikt om te verwijzen naar reguliere geneeskunde.  

 

Homeopathie
Japanse Industriële Standaard

Japanse Industriële Standaard, afgekort met JIS, is de aanduiding van het Japanse normalisatieinstituut (Japanese Industrial Standards) voor de door hen vastgestelde normen. Meestal van toepassing in de bouw en metaalconstructies maar ook voor talloze andere industriële toepassingen. Het Europese equivalent van JIS is Europese Norm (EN).

In 1949 werd gestart met de JIS-normen als tegenhanger van de Amerikaanse ISO. In 1991 werden de ISO 9000-normen overgenomen door JIS. De JIS-normen zijn wel strenger en worden daardoor praktisch alleen in Japan gevolgd, in de praktijk liggen ze dichter tegen ISO 9001 dan tegen de 9000-norm.

Een voorbeeld is de tabel om de graad van waterdichtheid van elektrische toestellen te bepalen.

Deze tabel geeft ook de overeenkomstige benaming voor het Europees equivalent zoals vastgelegd door het IEC, de X geeft hierbij de bescherming aan tegen aanraking en binnendringende voorwerpen.

Zie ook 
 IP-code

Standaard
JIS

Japanse Industriële Standaard, aanduiding van het Japanse normalisatie-instituut voor de door hen vastgestelde industriële normen
Just in sequence, een voorraadstrategie die aansluit bij de just in time toeleveringsstrategie
Jongeren Initiatief Schinnen, vrijwilligersorganisatie voor de jeugd in Schinnen
Woordspel

Een woordspel is een spel waar met letters een woord moet worden gemaakt. Ze worden gespeeld voor amusement, maar kunnen ook voor educatieve doeleinden aangewend worden. Sommige woordspelen worden gewoon uitgevoerd met pen en papier, andere met aangepast spelmateriaal, en sommige populaire televisieprogramma's bestaan als spelprogramma uit een woordspel.

Voorbeelden

Pen en papier
 Filippine
 Galgje
 Kruiswoordpuzzel
 Letterwisselspel

Spelen
 Boggle
 Scrabble

Televisie
 Cijfers en Letters
 Lingo
 Rad van Fortuin

Internet
 Wordfeud
 Wordle

Zie ook 
 Cryptogram
 Droedel
Kengetal

Netnummer van een telefoonnummer
 Kengetal (statistiek), een indicator voor de belangrijkste eigenschap van een reeks waarden
 Kengetal (financieel), een verhoudingsgetal dat is samengesteld uit jaarrekeningen
 Kengetal (MKBA), een ervaringscijfer zoals gebruikt in een maatschappelijke kosten-batenanalyse (MKBA)
Woongroep

Een woongroep is een groep van samenwonenden die gezamenlijk allerlei dagelijkse, huishoudelijke aangelegenheden verrichten (Van Dale). Van een woongroep spreken we als het gaat om ten minste drie personen, zonder dat er sprake is van een gezinsverband of liefdesrelaties. Het samenwonen in een groep in één woning of geclusterde woningen met gedeelde voorzieningen is meestal een bewuste keuze.

Woongroepen worden vaak verward met communes, waar men alles samen doet en alles samen deelt. In de meeste woongroepen is er echter een grote mate van zelfstandigheid van de bewoners. In de jaren 60 en 70 werden de eerste woongroepen gesticht in Nederland en Denemarken. In de jaren 80 ontstonden de eerste complexen met woongroepen.

Vormen
Mensen kunnen kiezen om in een woongroep te leven vanwege sociale, ideologische, religieuze of financiële redenen. Een woongroep wordt ook wel een leefgemeenschap genoemd. Woongroepen kunnen zowel op zichzelf staan als in een groter verband. Ook kan een woongroep zowel (één of meerdere) huurwoning(en) als koopwoning(en) bewonen. In Nederland en België bestaan verschillende termen voor woongroepen, soms betreft het een organisatie, soms een verzamelnaam
 Samenhuizen (België)
 Gemeenschappelijk wonen (Nederland)

Kraken
Veel ideologische woongroepen zijn in Nederland gesticht in de jaren 80 van de twintigste eeuw. Het kraken van leegstaande panden was toen in zwang, en veel van die panden werden gelegaliseerd, zoals De Groote Keijser in Amsterdam, die door de gemeente werd gekocht. De gemeente of een woningcorporatie knapte het pand op en ging het verhuren aan een woongroep. Rondom de legalisatieprocedure vormden de bewoners soms een vereniging, om als zodanig het pand te kunnen kopen voor bewoning door henzelf. Dat wil zeggen dat de vereniging de eigenaar werd van het pand. De leden besturen zichzelf, betalen contributie (huur) en zorgen voor het onderhoud. Dit is tevens een manier om het wonen betaalbaar te maken. In Nijmegen zijn een aantal historische panden bewaard gebleven, die al jaren leeg of op de slooplijst stonden.

Zorgwoongroepen
Het wonen in een woongroep laat zich goed combineren met het delen van zorgvoorzieningen. De jaren 1990 en jaren 2000 laten een stijgende lijn zien in het aantal woongroepen voor ouderen en bejaarden. Ook zijn er steeds meer verstandelijk en lichamelijk beperkten die liever in een woongroep wonen dan in een instelling. Hier kunnen we onderscheiden in woongroepen in de instelling zelf en daarbuiten.

Zie ook 
 Centraal wonen
 Commune
 Gemeenschappelijk wonen
 Samenhuizen
 Wohngemeinschaft

Externe links
 de website van de Landelijke Vereniging Centraal Wonen
 prikbord voor woongroepen die nieuwe bewoners zoeken en andersom
 meer informatie over wonen in een (ecologische) woongroep
 de website van de Landelijke Vereniging Gemeenschappelijk wonen van Ouderen
 de website van de Belgische vereniging 'Samenhuizen'
 de website van de Federatie Gemeenschappelijk Wonen

Wonen
Vierkant (meetkunde)

In de meetkunde is een vierkant een regelmatige veelhoek met vier gelijke zijden en vier rechte hoeken tussen die zijden.

Een vierkant kan ook gekarakteriseerd worden als
 een ruit waarvan een hoek recht is. De andere drie hoeken zijn dan noodzakelijk ook recht.
 een rechthoek waarvan alle zijden even lang zijn.

Een kubus heeft zes zijvlakken, die elk de vorm van een vierkant hebben.

Eigenschappen 
 Van een vierkant met zijde  is
 de oppervlakte 
 de omtrek 
 de lengte van de diagonaal 
 de straal van de omgeschreven cirkel 
 De overstaande zijden van een vierkant zijn evenwijdig.
 De beide diagonalen van een vierkant zijn even lang, ze staan loodrecht op elkaar, delen de hoeken middendoor en snijden elkaar in het midden.
 Twee vierkanten zijn congruent als een zijde van de een gelijk is aan een zijde van de ander of als elk een diagonaal heeft gelijk aan die van de ander.
 Van alle rechthoeken met dezelfde omtrek heeft het vierkant de grootste oppervlakte.

Symmetrie 

Symmetrie: dihedrale groep , met algebraïsche structuur 
 Een vierkant heeft vier symmetrieassen: twee door het midden van elk paar overstaande zijden en ook zijn de diagonalen symmetrieassen.
 Een vierkant is rotatiesymmetrisch over 90°, 180° en 270°.

Speciale vierkanten 
 Een magisch vierkant is een vierkant schema waarin getallen zodanig zijn ingevuld dat de kolommen, de rijen en de beide diagonalen alle dezelfde som opleveren.
 In het schaakspel is het vierkant een hulpmiddel om snel te bepalen of de koning kan voorkomen dat een vrijpion promoveert.
 In de typografie is een vierkantje (daar ook kwadraat genoemd) een spatie met een dikte (breedte) die gelijk is aan de dikte van het gebruikte korps.

Taalkundig 
Het woord 'vierkant' kan behalve als zelfstandig naamwoord, ook bijvoeglijk worden gebruikt, met de facto dezelfde betekenis, zoals in de zin "Zwitserland heeft een vierkante nationale vlag."

Symbolische betekenis
Het vierkant, en de een afgeleide daarvan de kubus, staan voor het materiële en aardse bestaan. Zoals de vierwindstreken en de vier seizoenen. Hier tegenover staat de driehoek die het goddelijke of hemelse voorstelt. 

Veelhoek
Zeepbel

Een zeepbel is een bolvormig vlies, bestaande uit een oplossing van zeep in water, gevuld met lucht of een ander gas.

Fysica 
Een zeepbelwand is maar enkele nanometers dik. Dit betekent dat er naar verhouding een groot binnen- en buitenoppervlak is gemeten naar het volume van de zeepoplossing. Zeepmoleculen hebben een polaire kop die dus graag in water oplost en een lange apolaire staart die liever niet door water omringd wordt. De aanwezigheid van zeep verlaagt de oppervlaktespanning, doordat de zeepmoleculen bij voorkeur aan het oppervlak gaan zitten met hun kop in het water en de staart er buiten. Dit bevordert de vorming van een groot oppervlak.

Kleuren 

Afhankelijk van de lichtinval kan men kleuren zien op het oppervlak van de zeepbel. Dit wordt veroorzaakt door reflectie van het invallende licht op de zeepbelwand. Het licht wordt gedeeltelijk door de buitenkant gereflecteerd, en gedeeltelijk door de binnenkant. De laatste reflectie is dus iets later dan de eerste. Door dit tijdsverschil zijn de terugkaatsende lichtgolven niet meer volledig in fase, terwijl ze wel beide in dezelfde richting terugkaatsen. Dit wordt interferentie genoemd. Het interferentiepatroon hangt af van de golflengte van het licht, de hoek waaronder het licht valt, en de dikte van de zeepbelwand.

Meerdere zeepbellen 
Wanneer zeepbellen met elkaar in contact komen, worden ze samen één geheel. Ze worden niet samen een bel, maar ze plakken aan elkaar. Drie even grote zeepbellen zitten altijd in een hoek van 120 graden aan elkaar.

Figuurlijk 
De zeepbel bevat (naast zeep) alleen maar lucht. Daarom wordt een zeepbel weleens genoemd als iets kleins (of niets) tot enorme proporties wordt opgeblazen, waarbij men er pas uiteindelijk achter komt dat het om niets ging; de zeepbel spatte uiteen.

In de schilderkunst 
Zeepbellen komen ook voor in de schilderkunst. Bij meerdere vanitasschilderijen kunnen zeepbellen teruggevonden worden. Een bekende uitspraak van Erasmus die hiermee gepaard gaat is dan ook "Homo bulla est" (de mens is een zeepbel).

Straatartiesten
Straatartiesten hebben technieken ontwikkeld om zeer grote zeepbellen te maken en treden op voor publiek. Hieronder een straatartiest aan het werk in Barcelona.

Zie ook 
 Bellenblaas

Hygiëne
Schuim
Tietjerksteradeel

Tietjerksteradeel (); officieel, Fries: Tytsjerksteradiel (,  is een gemeente in de Nederlandse provincie Friesland. De gemeente telt  inwoners (, CBS) en heeft een oppervlakte van 161,41 km².

De gemeente is gelegen op het Friese platteland, ten oosten van de provinciehoofdstad Leeuwarden. Sinds 1989 is de Friese naam van de gemeente de officiële; daarvoor was het Nederlandse Tietjerksteradeel de officiële naam. De hoofdplaats is Bergum.

Kernen 
Tietjerksteradeel telt zestien officiële kernen (dorpen). Sinds 1989 zijn de Friese plaatsnaamaanduidingen de officiële. De plaatsnaamborden van de dorpen zijn doorgaans tweetalig, waarbij de Nederlandse naam in een kleiner lettertype onder de Friese naam staat. De plaatsnaamborden van de buurtschappen zijn doorgaans eentalig Fries.

Dorpen 

Bron: Website gemeente Tietjerksteradeel/CBS

Overige officiële kernen:

 Bartlehiem (gedeeltelijk)
 Veenwoudsterwal (Feanwâldsterwâl) (gedeeltelijk)

Buurtschappen

Politiek

Gemeenteraad
De gemeenteraad van Tietjerksteradeel bestaat uit 23 zetels. Hieronder de behaalde zetels per partij bij de gemeenteraadsverkiezingen sinds 1998:

College van burgemeester en wethouders
Burgemeester van Tietjerksteradeel per 2017 is Jeroen Gebben (VVD)

Sinds 2022 zijn de wethouders:
 Tytsy Willemsma (FNP) - Financiën en belastingen, Organisatie en Ontwikkeling, Beheer openbare ruimte, Afvalinzameling, Verkeer en vervoer, Recreatie en toerisme, Kultuer & Frysk, Europa en internationalisering (tevens locoburgemeester)
 Caroline de Pee (CDA) - Sociaal Domein, Sport en sûnens, Onderwijs, Economische zaken
 Berber van Zandbergen (Pvda/GL) - Ruimte, Duurzaamheid en transitievisie warmte, Milieu

Monumenten 
In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten en oorlogsmonumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Tietjerksteradeel
 Lijst van oorlogsmonumenten in Tietjerksteradeel

Aangrenzende gemeenten

Externe link 
 Website Tietjerksteradeel
Korendijk

Korendijk () was een van de vijf gemeenten op het eiland Hoeksche Waard in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, net ten zuiden van havenstad Rotterdam. Sinds 1 januari 2019 vormt de Korendijk met de voormalige gemeenten Binnenmaas, Strijen, Cromstrijen en Oud-Beijerland de gemeente Hoeksche Waard.

De gemeente had  inwoners (per ). Het gemeentehuis stond in Piershil. Landbouw en boomgaarden nemen in deze gemeente de meeste ruimte in. De dijken worden begraasd door schapen en koeien (op Tiengemeten worden ook Schotse Hooglanders ingezet). Vanwege het groene en stille karakter trekt het gebied veel dagjesmensen die hier kunnen wandelen, fietsen, zeilen, enz.

Geschiedenis 
Korendijk is op 1 januari 1984 ontstaan uit een samenvoeging van de gemeenten Goudswaard, Nieuw-Beijerland, Piershil en Zuid-Beijerland. Het eiland Tiengemeten hoort ook bij Korendijk. Aan de zuidkant liggen het Haringvliet en het Vuile Gat. Aan de westkant loopt het Spui dat het Haringvliet verbindt met de Oude Maas.

De naam van de gemeente is bij de gemeentelijke herindeling voorgesteld als "Coorndijck". Deze naam komt van het oudste gedeelte van de nieuwe gemeente, namelijk de polder "de Oude Korendijk" van de vroegere gemeente Goudswaard. De ruwaard van Putten gaf ergens in het begin van de 15e eeuw opdracht een nieuw coornland te bedijken, wat toen de naam "de Coorndijck" kreeg.

De provincie Zuid-Holland en de Tweede Kamer namen het naamvoorstel in zoverre over dat de naam op de nieuwe manier zou worden geschreven. In het wetsontwerp werd de benaming "West-Hoeksche Waard" gebruikt.

Korendijk is gestopt met bestaan in 2019 omdat alle dorpen/gemeenten in de Hoeksche Waard nu vallen onder de gemeente Hoeksche Waard.

Politiek

Zetelverdeling gemeenteraad 
De gemeenteraad van Korendijk bestond uit 15 zetels. Hieronder staat de samenstelling van de gemeenteraad sinds 1998:

In verband met de per 1 januari 2019 voorgenomen fusie zijn er in 2018 geen gemeenteraadsverkiezingen geweest.

Cultuur

Monumenten 
In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten en oorlogsmonumenten, zie:
 Lijst van rijksmonumenten in Korendijk
 Lijst van oorlogsmonumenten in Korendijk

Kunst in de openbare ruimte 
In de gemeente Korendijk zijn diverse beelden, sculpturen en objecten geplaatst in de openbare ruimte, zie:
 Lijst van beelden in Korendijk

Natuur 
De Korendijkse Slikken is een vogelreservaat dat wordt beheerd door de Vereniging Natuurmonumenten. Die bezit en beheert tevens het eiland Tiengemeten. Het eiland is bereikbaar met de pont vanuit Nieuwendijk (gelegen tussen Zuid-Beijerland en Goudswaard). Al enkele jaren wordt gewerkt om de landbouw op dit eiland weg te werken ten behoeve van extra natuur. Op termijn zal een deel moerasgebied worden. Sinds 8 juli 2009 is het Rien Poortvlietmuseum op Tiengemeten gevestigd.

Zie ook 
 Lijst van burgemeesters van Korendijk

Referenties 

Geschiedenis van Hoeksche Waard
Voormalige gemeente in Zuid-Holland
Waterhoos

Een waterhoos is een vaak trechtervormige slurf onderaan een wolk, veroorzaakt door snel draaiende luchtbewegingen boven open water. Hierbij wordt water omhoog gevoerd. Als zo'n slurf het wateroppervlak raakt en water opzuigt, wordt dit verschijnsel een waterhoos genoemd. Een waterhoos is doorgaans een betrekkelijk onschuldige vorm van een windhoos. Boven land verliest de hoos meestal zijn kracht. Alleen in zeldzame gevallen behoudt de waterhoos voldoende kracht langs de kust om ongelukken te veroorzaken en schade aan te richten.

Voorkomen 
Waterhozen komen vooral in de tweede helft van de zomer en het najaar voor, wanneer het relatief warme zeewater de vorming van buien bevordert. Die buien ontstaan vooral in koude uit de poolstreken afkomstige lucht waarbij grote temperatuurverschillen optreden tussen het zeewater en de lucht daarboven. Waterhozen zijn in Nederland soms onder de wolken zichtbaar boven de Noordzee, de Waddenzee en het IJsselmeer. Jaarlijks worden voor de Nederlandse kust en boven het IJsselmeer een tiental waterhozen gezien. Waarschijnlijk komen er in werkelijkheid meer voor, maar niet alle hozen worden opgemerkt. Op 17 augustus 1953 zijn boven het IJsselmeer in anderhalf uur tijd 18 waterhozen waargenomen.

Waarschuwing
Vooral wie zich op het water bevindt, moet bedacht zijn op waterhozen. Het windveld is in de regel veel minder sterk dan bij windhozen, maar sterk genoeg om voorzichtigheid in acht te nemen. Meer algemeen: watersporters doen er verstandig aan om, wanneer een flinke bui in aantocht is, zo snel mogelijk de kant op te zoeken en het water te verlaten. Afgezien van hozen gaan zware buien vaak vergezeld van windstoten en onweer.

Grote waterhozen
13 juni 2018 - Een ongewoon hevige storm in de Gele Zee leidde tot een waterhoos voor de kust van het Chinese vasteland. Het krachtige natuurfenomeen zoog dieren zoals octopussen, zeesterren en vissen uit de oceaan, sleurde ze enkele honderden meters tot een kilometer mee en liet ze vervolgens weer los. Het resultaat was een ‘zeevruchtenregen’, die de kuststad Qingdao trof.

Bull's-eye squall / White squall
Portugese vissers vrezen dit verschijnsel omdat het de vorming verraadt van een waterhoos in een wolkenloze blauwe hemel. Het verschijnsel laat zich zien als een heldere witte vlek in of nabij het zenit. Deze witte vlek (de Bull's-eye squall of White squall) daalt af en vervormt zich tot waterhoos. Bull's-eye squalls of White squalls treden regelmatig op nabij de westkust van Afrika .

Zie ook 
 Cumulonimbus tuba
 Stofhoos
 Windhoos
 Tornado
 Vuurkolk
 Stoomduivel
 Pyrocumulus
 Tornado alley van Europa

Externe link 
 Fimpje op YouTube van Waterhoos op 26 juni 2014 voor de Noordzeekust bij Ameland

Wind
TEC

SV TEC, een amateurvoetbalclub uit het Nederlandse Tiel
Transport en commun of Opérateur de Transport de Wallonie, een Waals vervoerbedrijf
Kwantumfysica

De kwantumfysica is het deelgebied van de natuurkunde dat zich bezighoudt met verschijnselen die met de kwantummechanica kunnen worden beschreven. Het wordt doorgaans niet als zelfstandig vakgebied beoefend door onderzoekers, maar men vindt het wel vaak als (deel)vak in een universitaire opleiding. Kwantumfysische verschijnselen vindt men onder meer in de vastestoffysica, atoomfysica en (moleculaire) biofysica (bijvoorbeeld fotosynthese), maar ook in de kwantumchemie.

Kwantumfysische verschijnselen zijn bijvoorbeeld:
 Fluorescentie
 Halfgeleiding
 Laserwerking
 Supergeleiding
 Kwantumtunneling

Natuurkunde