Lucko

Lucko (; ) estas ĉefurbo de Volina provinco en Ukrainio. La urbo situas borde de la rivero Stiro, kaj havas proksime  loĝantojn.
 Koordinatoj:

Ampleksa demografia ŝanĝiĝo inter 1939 kaj 1949 
La 1-an de januaro 1939 Łuck havis 39 000 loĝantojn (proksimume 17 500 judoj kaj 13 500 poloj). La distrikto formita ĉirkaŭ la urbo havis 316 970 loĝantojn, inkluzive de 59% ukrainoj, 19,5% poloj, 14% judoj kaj proksimume 23 000 ĉeĥoj kaj germanoj.

En 1939 kiel rezulto de la invado de Pollando de ambaŭ flankoj sekve de la Molotov-Ribbentrop-pakto, Lutsk, kune kun la resto de okcidenta Volinio, estis aneksita de Sovetunio. La plejparto de la fabrikoj (inkluzive de la preskaŭ-finita radiostacio) estis malmuntita kaj sendita orienten al Rusio. Proksimume 7 000 el la urbanoj (plejparte poloj) estis deportitaj per porbrutaj kamionoj al Kazaĥio kaj 1 550 estis arestitaj de la NKVD.

Post la komenco de la Operaco Barbaroso la urbo estis kaptita de la nazia armeo Wehrmacht la 25-an de junio 1941, sed ne antaŭ ol miloj de polaj kaj ukrainaj malliberuloj estis mortpafitaj de la NKVD, antaŭ ol ties anoj fuĝis orienten. Dum la germana okupado plimulto de la judaj loĝantoj de la urbo estis devigitaj vivi en geto kaj tiam estis murditaj sur la monteto Polanka proksime de la urbo.

13.04.1943: En Bilcze (proksime al Lucko) ukrainaj naciistoj per bajonetoj murdis 10 personojn (en tio infanon) kaj ĵetis en puton.

Kadre de la mortigo de poloj en Volinio proksimume 10 000 poloj estis murditaj de la Ukraina Ribela Armeo en la areo. La 24-an de decembro ukrainaj naciistoj murdis ĉirkaŭ 60 polojn en vilaĝo Połonka; samdate post unu jaro ili murdis en 3 polaj vilaĝoj de la distrikto respektive 57, 22 kaj pli ol 20 personojn. La urbo estis reokupita fare de la Ruĝa Armeo de Sovetunio la 2-an de februaro 1944.

Post la fino de la Dua Mondmilito la restantaj polaj loĝantoj de la urbo estis forpelitaj, plejparte al la areoj foje nomataj la polaj "Regajnitaj Teritorioj", do la regionoj de la Germana Regno oriente de la Odro-Niso-limo en 1946 transdonitaj al la komunisma Pola Popola Respubliko. La urbo fariĝis industria centro en la Ukraina SSR. La ĉefaj ŝanĝoj en la urba demografio rezultis en tio ke ĝis la fino de la 1940-aj jaroj la urba loĝantaro estis preskaŭ tute ukraina.

Partneraj urboj 
 Bielsk Podlaski, Pollando
 Bresto, Belorusio
 Gori, Kartvelio
 Lublin, Pollando
 Olsztyn, Pollando
 Rzeszów, Pollando
 Toruń, Pollando
 Sjantan, Ĉinio
 Zamość, Pollando
 Kraśnik, Pollando

Personoj ligitaj kun la urbo 
 Anatolo Koch (1887-), ruslanda parlamentano, ukraina esperantisto
 Józef Ignacy Kraszewski (1812-1887) - pola verkisto kaj publicisto
 Mikołaj Kruszewski (1851-1887) - pola reprezentanto de kazana skolo en lingvoscienco, disĉiplo kaj plej proksima kunlaboranto de Jan Niecisław Baudouin de Courtenay
 Pantelejmon Kuliŝ (1819—1897) - ukraina verkisto, poeto, etnografo, tradukisto
 Vytautas (1350-1430), grandduko de Litovio
 Oksana Zabuĵko (1960), ukraina verkistino, poetino kaj eseistino
 Lesja Ukrajinka, ukraina poetino.

Esperanto en Lucko 
De 1985 en la urbo agas Esperanto-klubo Arbara kanto, kiun senŝange estras Niko Voloŝin - unu el fratoj Lukaŝidoj. Inter famaj klubanoj estas
 Igor Drul, esperanto-movada veterano
 Nina Daniljuk, docento pri lingvistiko de Lesja Ukrajinka Orienteŭropa Nacia Universitato
 Oleksandr Zinĉuk, kuracisto, faka delegito de UEA kaj Yumeiho-terapiisto
Viktimo de germana okupado estis pola esperantisto Wilhelm Róbin

Notoj

Vidu ankaŭ 
 Luck (stacidomo)

Eksteraj ligiloj 

 Turisma paĝo de Lucko - trilingva
 Oficiala paĝo de Lucko 
 Fotoj de Lucko

 
Urboj en Volina provinco