alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Trpinja

Trpinja je naselje i sjedište istoimene općine u blizini Vukovara u Hrvatskoj.

Zemljopis

Stanovništvo
Stanovništvo je po etničkom sastavu većinski srpske nacionalnosti (oko 97%), dok su ostali katolici, Mađari i ostali.

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi
Jovan Perajlić, nekadašnji pjevač starogradske glazbe.Josif Milovuk osnivac Matice srpske

Spomenici i znamenitosti 
Srpski pravoslavni Hram Vaznesenja Gospodnjeg izgrađen je u periodu od 1750. do 1755. godine na mjestu starije Crkve svetog velikomučenika Georgija.

Obrazovanje

Kultura

Sport
Nogometni klub ,,SINĐELIĆ" osnovan 1927 godine

Vanjske veze 
 

Vukovarsko-srijemska županija
Općina Trpinja
Vođinci

Vođinci su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Vukovarsko-srijemskoj županiji .

Zemljopis 
Vođinci se nalaze u blizini grada Vinkovaca.

Stanovništvo

Uprava 
Vođinci su u doba SFRJ bili administrativno i teritorijalno uključeni u tadašnju općinu Vinkovci. Nakon što je Hrvatski sabor 1992. g. donio odluku o formiranju novih teritorijalnih jedinica (županija), Vođinci su uključeni u sastav Vukovarsko-srijemske županije, općina Stari Mikanovci. Godine 1996. Vođinci postaju samostalna općina.

Općinski načelnik: Franjo Japelj

Povijest 
Vođinci se prvi puta spominju u ispravi kralja Žigmunda Luksemburškog (1387.-1437.) od 3. siječnja 1395. godine, kojom on daruje brojne bivše posjede nevjerne braće Horvat-Bancsa velikaškoj obitelji Gorjanski.

Gospodarstvo

Slavni ljudi  
 Mladen Bodalec; Prljavo kazalište (živio u Vođincima)
Čepo Nenad ;

Spomenici i znamenitosti 
PALLADIUM,
U2,
GIOVANI,
VELEŽ

Obrazovanje 
Osnovna škola Vođinci, Slavonska 21

Kultura 
 Igre na bedenku

Sport 
NK Mladost Vođinci
TAEKWON-DO sokol vođinci,sa puno medalja i mnogo članova

Vanjske veze 
 

Vukovarsko-srijemska županija
Brizantni eksploziv

Brizantni eksplozivi (sekundarni, rušilački) odlikuju se velikom brzinom detonacije, što uzrokuje snažna i ogromna razaranja. Osjetljivost im je znatno manja od osjetljivosti inicijalnih eksploziva. Koriste se za miniranje u građevinarstvu i rudarstvu, za punjenje topovske tanadi, mina, bombi, torpeda i sl.. Među najvažnijima su: dinamit, praskava želatina, trinitrotoluen (TNT), pikrinska kiselina, pentrit, heksogen (ciklonit), oktogen, oksilikvit, amonit i tetril.

Najjači brizantni eksplozivi razvijaju oko 7000 kJ/kg energije.

Eksplozivi
Vlada Republike Srpske

Vlada Republike Srpske predstavlja izvršni organ vlasti Republike Srpske. Vladu bira većina poslanika Narodne skupštine Srpske, a čine je predsednik Vlade, jedan ili više potpredsednika i ministri.

Prema zakonu, Vlada se mora sastojati od najmanje osam ministara srpske, pet bošnjačke i tri hrvatske nacionalnosti. Premijer, ako želi, može imenovati ministra koji bi predstavljao "ostale" nacionalnosti u Republici Srpskoj.

Nadležnost 

Nadežnost Vlade Republike Srpske je utvrđena Ustavom Republike Srpske. Njene nadležnosti su sledeće :

 utvrđuje i vodi politiku, 
 izvršava zakone i druge opšte akte Narodne skupštine, 
 donosi uredbe i druge opšte akte radi izvršavanja zakona, 
 predlaže Narodnoj skupštini zakone i druge opšte akte i daje o njima mišljenje kad ih podnese drugi predlagač, 
 usmerava i usklađuje rad organa državne uprave i vrši nadzor nad njihovim radom, 
 vrši i druge poslove određene Ustavom i zakonom. 

Vlada je odgovorna Narodnoj skupštini za politiku Republike Srpske, za izvršavanje zakona i drugih opštih akata Narodne skupštine i za rad organa državne uprave.

Politika Republike Srpske
Federalna skupština Švajcarske

Federalna skupština (njemački, Bundesversammlung; francuski, Assemblée fédérale; italijanski, Assemblea federale; Romansh, Assamblea federala), 
Federalna skupština je zakonodavni i ustavotvorni organ Švajcarske, koju čine dva doma:
 
 Nacionalni savet, koji predstavlja narod,
 Savet kantona, koji predstavlja kantone.

Oba doma saveta imaju jednaku vlast. Njihovo je slaganje neophodno za donošenje ili odbacivanje bilo kog zakona. Za Nacionalni savet bira se jedan poslanik prema 28 000 stanovnika, tako što je svaki kanton ili polukanton jedan izborni okrug ili jedinica. Premda po Ustavu oba doma imaju jednaku vlast i premda njihove poslanike, uglavnom bira narod, to opet ne sprečava 
postojanje jasnih razloga, kako u njihovom sastavu tako i u državi.

Eksterni linkovi 

 Službena stranica

Politika Švicarske
Švajcarski federalni savet

Federalni Savet (, , , ) je upravni i izvršni organ u Švajcarskoj Konfederaciji, sastavljen je od sedam članova, kako se u članu 95 Ustava. Nema sumnje da je taj kolegijum, koji u isti mah vrši funkciju kabineta ministara i šefa države. Njene članove bira Skupština Švajcarske na četiri godine i mogu biti ponovo birani. Svaki od njih vodi jedno ministarstvo ili oblast i svake godine jednog od njih biraju za predsednika Konfederacije. Tu dužnost ne može da obavlja dve godine zaredom, pa je postao običaj da se vrši rotacija sedam članova saveta: svaki od njih je predsednik, u toku sedam godina bar jedne godine, i to prema dužini staža u kolegijumu.

Vanjski link 

 Službena stranica 

Politika Švicarske
Igor Radojičić

Igor Radojičić (Banja Luka, 13. 9. 1966.) je aktualni gradonačelnik Banje Luke. 

Diplomirao je elektrotehnika u rodnom gradu, a postdiplomski nastavio u Beogradu.

Što se tiče politike, njegov se razvoj kreće od člana Predsjedništva Saveza socijalističke omladine Bosne i Hercegovine do glavnog tajnika SNSD-a.

Osim maternjeg, govori engleski i francuski jezik.

Vanjske veze 

 Službena stranica 

Političari Republike Srpske
Predsjednici Republike Srpske
Biografije, Banja Luka
Federalni Savet

Federalni Savjet ili Federalno Vijeće je naziv za mnoge političke institucije, kao što su:
 Federalni Savjet Australazije, preteča današnjeg Komonvelta Australije
 Federalno vijeće Austrije, gornji dom austrijskog federalnog Parlamenta
 Federalno vijeće Njemačke, predstavništvo 16 saveznih država Njemačke na federalnoj razini
 Federalno vijeće Rusije, gornji dom ruskog federalnog parlamenta
 Federalni izvršni savjet Australije, tijelo koje po australskom Ustavu nadzire izvršnu vlast
 Federal Financial Institutions Examination Council, formalno interagencijsko tijelo američke vlade
 Federalno zakonodavno vijeće, skupština Malajske federacije
 Federalno nacionalno vijeće, skupština Ujedinjenih Arapskih Emirata
 Švicarski federalni savjet, federalna vlada Švicarske
 Savezno izvršno vijeće, vlada SFRJ
 Savezno vijeće SFRJ, jedan od domova Savezne skupštine SFRJ

V. također 
 Centralni izvršni odbor
 Savjet Federacije

als:Bundesrat
ca:Bundesrat
de:Bundesrat
lt:Bundesratas
nl:Bondsraad
uk:Бундесрат
Kantoni Švicarske

Kantoni (francuski: Canton, nemački: Stände ili Orte, italijanski: Cantone, romanš: Chantuns) su prva razina administrativne podjele Švicarske, konstitutivne federalne jedinice Švicarske.

Sve do 1848. svaki kanton je praktički bio nezavisna država s vlastitim granicama, vojskom i valutom, tad je oformljena današnja federalna struktura zemlje. Zbog visoke razine autonomije koju kantoni imaju, Švicarska se smatra za jednu od najdecentraliziranijih država na svijetu.

Karakteristike 
Kantona ima ukupno 26, s tim što su tri kantona podeljena na polukantone, i tako je relevantan broj za izbor u Kantonalno vijeće 23. Razlike među kantonima su velike, ne samo u pogledu etničkog sastava stanovništva i dominantnog jezika u upotrebi već i po veličini teritorije i broja stanovnika. Tako kanton Basel-Stadt ima svega 37 km², a najveći Kanton Graubünden 7105 km². Sličan nesrazmjer postoji i u pogledu broja stanovnika, tako Kanton Zürich ima 1 228 000 stanovnika, a Kanton Appenzell Ausserrhoden svega 15 000. Bez obzira na te neujednačenosti, kantoni su po ustavu svi jednaki, svi imaju svoj ustav, zakonodavnu, sudsku i izvršnu vlast. Znamenita specifičnost dva mala švicarska kantona Appenzell Innerrhoden i Glarusa su i Landsgemeinde, skupštine svih punoljetnih građana (nalik antičkim grčkim polisima na kojima se donose odluke o kantonalnom zakonodavstvu i o izboru predstavnika za Kantonalno vijeće.

Ovlasti kantona određena su sa jedne strane negativno prema Ustavu, a s druge strane ograničena su autonomijom konstitutivnih općina kantona. Svaki kanton za sebe određuje stupanj samouprave svojih općina. S druge strane, svi poslovi koji nisu izričito dati federalnoj vlasti su u nadležnosti kantona. Ponovimo još jednom da se u Ustavu izuzetno često javlja princip preklapanja i saradnje federalne i kantonalnih vlasti. Od oblasti koje su nominalno potpuno u nadležnosti kantona (mada se i tu javlja mogućnost pomoći federacije) najbitnije su osnovno i srednje obrazovanje, kultura, reguliranje lokalnih crkvenih pitanja, urbanizam, jezična politika, zaštita kulturnog i historijskog nasljeđa, briga o određenim socijalnim kategorijama i lokalni porezi.

Karta i popis kantona 

Kantoni su navedeni redoslijedom navedenim u federalnom ustavu.

Bilješke: 1 Podaci od 31.12. 2001. Nacionalne statistike, ² km², ³ po km², prema podacima iz 2000. godine, 4 sjedište vlade i parlamenta je Herisau, sjedište sudske vlasti je Trogen, 5 sjedište parlamenta se šest mjeseci mijenja između Frauenfelda i Weinfeldena.

Dvoslovne skraćenice za švicarske kantone se često koriste, npr. na registarskim tablicama automobila i kodovima ISO 3166-2 (s prefiksom "CH-", npr. CH-SZ za kanton Schwyz).

Izvori

Vanjske veze 

 GeoPuzzle - Assemble cantons on a Swiss map
 Badac - Database on Swiss cantons and cities (French/German)

 
Administrativna podjela Švicarske
Švicarska
Franja Žanić

Franja Žanić (Beli Manastir, 15. IX. 1920. - Vinkovci?, 1946), vinkovački pjesnik.

U Vinkovcima je završio pučku školu i gimnaziju. Godine 1939. otišao je na studij slavistike u Zagreb. Umro je od tuberkuloze.

Književni rad 
Kao učesnik NOB-a surađivao je u partizanskoj štampi. Svojom pjesmom "Osloboditeljima Beograda" pozdravio je oslobođenje glavnog grada prve i druge Jugoslavije 20. oktobra 1944. godine.

Prema riječima Vladimira Rema, "sazdan od 'sanja i vrištanja', vraćao se ovaj pjesnik uvijek iznova temama života i nestajanja, pjevao o prosjacima, vojničkom groblju, vašaru u Vinkovcima, svojoj bolesti, roblju kapitala, prirodi, zemlji". Pjevao je i o "slobodi kao otkriću istine i smislu življenja, o zavičaju i ženi kao prvim, sudbonosnim ljubavima. Gorio poput plamene noći."

Bibliografija

Knjige 
 Žanić, Martinovski, Mađer, Šnajder, "Bune i bujice", Vinkovci : "Novosti", 1959. (76 str.)
 Franja Žanić, "Sabrane pjesme", Vinkovci : Narodna knjižnica i čitaonica, 1981. (89 str.)

Grupne pjesničke zbirke 
 Miroslav Mađer [priređivač], "Vinkovci u stihu", Vinkovci: SN "Privlačica", 1999.
 Miroslav Mađer [priređivač], "Pjesnička polja", Vinkovci: SN "Privlačica", 2005.

Izvor 
 Goran Rem: "Tri pjesnika pod jednom zastavom, crvenom < Uz Dan borca", Glas Slavonije, XXXVI, 10491, 6 - Osijek, 2-3. VII. 1979. (U članku je objavljen i pjesnikov crtani portret koji je nacrtao Antun Babić.)
 Helena Sablić-Tomić, Goran Rem: "Slavonski tekst hrvatske književnosti", Zagreb, 2003. (str. 604)

Nepoznat dan rođenja ili smrti
Hrvatski pisci
Biografije, Vinkovci
Jugoslavenski partizani
Authority control
Helvetska Republika

Helvetska Republika (, , ) je vazalna država revolucionarne Francuske, koja je postojala na teritoriji današnje Švajcarske od 1798. do 1803.

Za vreme borbi protiv Austrije u francuskim revolucionarnim ratovima revolucionarne vojske su okruživale Švajcarsku. Francuzi su zauzeli Švajcarsku Konfederaciju 5. marta 1798. i tada je konfederacija prestala postojati. Helvetska Republika je proglašena 12. aprila 1798. i osim toga donesene su sledeće odluke:
 ukinuta su feudalna prava 
 ukinut je suverenitet kantona 
 uspostavljena je centralizovana država po uzoru na Francusku. 

Tim navodnim "progresivnim" idejama Švajcarci su se suprostavljali, posebno u centralnim delovima konfederacije. Francuzi su slomili ustanak u Nidvaldenu. Unutar konfederacije nije bilo jedinstva o budućnosti Švajcarske. Bilo je više pokušaja državnog udara, ali Francuzi su ostali na vlasti. Okupatorska vojska je pljačkala mnoge gradove i naselja. Helvetska Republika je zbog lokalnog otpora, ali i zbog finansijskih teškoća postala primer propale države. Nestabilnost države dostigla je vrhunac od 1802. do 1803. Napoleon je 1802. već pokušao da ublaži centralistički poredak. U Švajcarsku je 1803. došlo još francuskih vojnika. Napoleon je 19. februara 1803. doneo Posrednički ukaz. U suštini radilo se o kompromisu između staroga i novoga poretka. Ukinuo je centralizovanu državu. Uveo je federalno uređenje sa nekim konfederativnim elementima. Takvo stanje je trajalo do Bečkog kongresa 1815. kada Švajcarska dobija ponovo konfederalno uređenje. U modernoj Švajcarskoj postoje ostaci Helvetske Republike i pojedinim aspektima nekih kantona i ustava.

Administrativna podela 
Pređašnji suvereni kantoni postali su obične administrativne jedinice, a da bi se oslabio stari poredak za pojedine kantone su stvorene nove granice. Ukazom iz 1798. stvoreno je 19 kantona
 Argau (bez Badena i Friktala)
 Kanton Baden
 Kanton Bazel
 Kanton Belinzona
 Kanton Bern
 Kanton Friburg
 Kanton Lema 
 Kanton Lint
 Kanton Lugano
 Kanton Lucern
 Kanton Oberland
 Kanton Recija 
 Kanton Sentis
 Kanton Šafhauzen
 Kanton Soloturn
 Turgau
 Valdšteten
 Vale
 Kanton Cirih

Švicarska
Satelitske države Prvog Francuskog Carstva
Family (TV serija)

Family je bila američka dramska TV serija emitirana na programu ABC-a od 1976. do 1980. Kreativnu kontrolu su dijelili izvršni producenti Leonard Goldberg, Aaron Spelling i Mike Nichols. Ukupno je snimljeno 86 epizoda.

Serija se bavila životom Douga (James Broderick) i Kate Lawrence (Sada Thompson), bračnog para iz srednje klase koji je živio u kalifornijskoj Pasadeni. Doug je radio kao advokat, a Kate bila kućanica. Imali su troje djece: Nancy (koju je tumačila Elayne Heilveil u originalnoj mini-seriji, a kasnije Meredith Baxter), Willie (Gary Frank) i Letitia zvana "Buddy" (Kristy McNichol). 

Zamisao producenata je bila da, što je bolje moguće, prikažu život "prosječne" američke porodice, ali i da kroz njih ukažu na brojne društvene probleme. Zbog toga se ta serija često sadržavala tzv. vrlo posebne epizode, a jedna od njih je bila i sam početak serije u kojoj je lik trudne Nancy uhvatio supruga Jeffa kako vodi ljubav s jednom od njenih prijateljica. Dosta epizoda se bavilo i seksualnim sazrijevanjem "Buddy" i stalnim ponudama da izgubi nevinost od strane svojih vršnjaka, pri čemu je najpoznatija epizoda u kojoj je nastupio Leif Garrett, tinejdžerski pop idol s kraja 1970-ih. U jednoj od epizoda se pojavio i Henry Fonda kao ostarjeli rođak obitelji koji pati od senilne demencije.

Popularnost serije, koja je bila hvaljena od kritike, odrazila se i na karijere glumaca, prvenstveno Kristy McNichol.

Eksterni linkovi 
 1230 Holland St.
 DVD release planned 
 TV.com's "Family" page
 "Family's" Jump the Shark page

TV serije
Gary Frank (glumac)

Gary Frank (Spokane, Washington, 9.10. 1950. -) je američki glumac poznat po tome što je dobio nagradu Emmy za ulogu u TV-seriji Family.

Godine 1976. oženio se za producenticu Carroll Newman s kojom ima kći Jessicu, holivudsku glumicu.

Frank je nastupio u filmu Deadly Weapon, ali je poznatiji po TV-serijama kao što su Remington Steele, T.J. Hooker, Charlie's Angels, Fantasy Island, Murder She Wrote i L.A. Law.

U TV-seriji Star Trek: Deep Space Nine je nastupio kao Yedrin Dax u epizodi "Children of Time".

Eksterni linkovi 
 

Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
Washington Behind Closed Doors

Washington: Behind Closed Doors je američka televizijska mini-serija snimljena 1977. godine u režiji Gary Nelsona i originalno emitirana na programu ABC iste godine. Temeljena je na romanu The Company Johna Ehrlichmana, bivšeg savjetnika predsjednika Richarda Nixona koji je u vrijeme snimanja sjedio u zatvoru zbog sudjelovanja u aferi Watergate.

Ehrlichlman je svoju knjigu zamislio kao roman a clef posvećen prvenstveno Watergateu, ali je serija pokrivala cijelo doba Nixonove administracije. Radnja serije se bavi Richardom Moncktonom (Jason Robards), beskrupuloznim političarom koji izbornom prevarom i mračnim dogovorima s FBI i CIA-om dolazi u Bijelu kuću te pokušava nastaviti voditi sve nepopularniji rat u Jugoistočnoj Aziji. Nastojeći skršiti otpor svojoj politici, počinje se koristiti sve prljavijim sredstvima sve dok ga ne razotkriju novinari.

Serija je u mnogo čemu bila odraz svog vremena, odnosno dubokog razočaranja američke javnosti u federalnu vladu izazvanu Watergateom i porazom u vijetnamskom ratu, kao i tada široko uvriježenog stava da je Richard Nixon najveći monstrum u američkoj historiji. Za standarde 1970-ih raskošna produkcija je imala dojmljivu glumačku ekipu koju su, osim Robardsa, sačinjavali ugledni glumci kao Cliff Robertson, Stefanie Powers, Andy Griffith, te Robert Vaughn koji je za ulogu lika temeljenu na Nixonovom pomoćniku H. R. Haldemanu dobio Emmy.

Seriju je nekoliko godina kasnije u okviru programa JRT emitirala tadašnja Televizija Sarajevo pod nazivom Washington iza zatvorenih vrata.

Glavne uloge
 Cliff Robertson ... William Martin
 Jason Robards ... Predsjednik Richard Monkton
 Stefanie Powers ... Sally Whalen
 Robert Vaughn ... Frank Flaherty
 Lois Nettleton ... Linda Martin
 Barry Nelson ... Boy Bailey
 Harold Gould ... Carl Tessler
 Tony Bill ... Adam Gardiner
 Andy Griffith ... Esker Scott Anderson
 John Houseman ... Myron Dunn
 David Selby ... Roger Castle
 Meg Foster ... Jenny Jamison
 Peter Coffield ... Eli McGinn
 Frances Lee McCain ... Paula Stoner Gardiner
 Barry Primus ... Joe Wisnovsky
 Diana Ewing ... Kathy Ferris
 Lara Parker ... Wanda Elliott
 John Lehne ... Tucker Tallford
 Alan Oppenheimer ... Simon Cappell
 Nicholas Pryor ... Hank Ferris
 Frank Marth ... Lawrence Allison

Vanjski linkovi 

 Washington: Behind Closed Doors na IMDb
 Članak djelomično posvećen seriji 

Miniserije 1977.
Robert Vaughn

Robert Francis Vaughn (22.11. 1932. - 11.11. 2016.) je bio američki kazališni, filmski i televizijski glumac. Najpoznatiji je po ulozi elegantnog špijuna Napoleona Soloa u popularnoj TV-seriji The Man from U.N.C.L.E., ali i po cijelom nizu karakternih uloga u nekim od najpoznatijih filmova i TV-serija.

U njegovoj bogatoj filmografiji se nalazi i uloga liječnika u jugoslavenskom ratnom filmu Veliki transport iz 1983. godine.

Njegov sin je ugledni scenarist i režiser Matthew Vaughn.

Vanjski linkovi 
 
 Market Masters website

Američki filmski glumci
Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
The Rockford Files

The Rockford Files je američka detektivska TV serija koja se originalno prikazivala na NBC-ju od 13.9. 1974. do 10.1. 1980. Serija je poznata po kvalitetnim scenarijima koje su pisali Stephen J. Cannell, Juanita Bartlett i David Chase), ali prije svega po karizmi i šarmu naslovnog junaka - privatnog detektiva Jima Rockforda koji je vozio Pontiac Firebird i koga je tumačio James Garner. 

Na prostoru bivše Jugoslavije je seriju krajem 1970-ih i početkom 1980-ih u okviru mreže JRT prikazivala tadašnja Radiotelevizija Zagreb pod nazivom Rockfordovi spisi. 

Naslovni junak serije, James Scott Rockford, bio je bivši robijaš, nepravedno osuđen za oružanu pljačku koju nije počinio. Nakon odležanih pet godina u San Quentinu pomilovan je, i otada pokušava zaraditi za život povremenim poslovima, od kojih je jedan i posao privatnog detektiva. Posao je išao loše, te je Rockford prisiljen živjeti u auto-prikolici parkiranoj kraj plaže u Malibuu, a nedaleko od njega živio je otac, umirovljeni kamiondžija Joseph "Rocky" Rockford (Noah Beery Jr.), koji je svog sina stalno nagovarao da i sam postane kamiondžija. Rockfordu, koji je nastojao izbjegavati nasilje i korištenje pištolja (za koga nije imao dozvolu) je u poslu pomagao njegov prijatelj iz zatvorske ćelije Angel (Stuart Margolin) i policijski narednik Dennis Becker (Joe Santos). Rockford je povremeno bio u vezi sa svojom privlačnom i idealističkom odvjetnicom Elizabeth "Beth" Davenport (Gretchen Corbett).

Zaštitni znak serije bila je telefonska sekretarica u Rockfordovoj prikolici - tehnološki novitet u doba kada je serija imala premijeru. Na početku svake epizode bi se mogla čuti poruka njegovih klijenata, vjerovnika ili dužnika - obično nevezana uz zaplet epizode - koja je na humoristički način ilustrirala Rockfordov težak financijski položaj.

Vanjski linkovi 
 The Rockford Files  - na Museum of Broadcast Communications
 The Rockford Files - at the Thrilling Detective
 The Rockford Files  - at the Sandbox
 Rockford's answering machine messages  - at the Sandbox (complete transcription)
 
 
 
 The Rockford Files Game  - (clip-identification game)

Američke TV-serije
Serije nagrađene Emmyjem za najbolju dramsku seriju
Stuart Margolin

Stuart Margolin (Davenport, Iowa, 31. 1. 1940. -) je američki filmski i televizijski glumac i režiser. Najpoznatiji je po TV-seriji The Rockford Files, gdje je glumio Evelyn "Angela" Martina, bivšeg robijaša koji je s naslovnim junakom Jimom Rockfordom sprijateljio u zatvorskoj ćeliji te ga poslije stalno uvlačio u nevolje svojim suludim planovima za brzo bogaćenje. Za tu je ulogu Margolin dva puta nagrađen Emmyjem.

Osim te zuloge, Margolin je nastupio u zapaženim filmovima kao što su 
Kelly's Heroes (1970) i Death Wish (1974). Na televiziji je nastupao u serijama M.A.S.H., The Mary Tyler Moore Show, Rhoda i Love, American Style. U potonjoj je njegov brat Arnold Margolin bio izvršni producent.

Margolin je od 1970. godine počeo i režirati, uključujući epizode popularnih serija kao The Mary Tyler Moore Show, Magnum P.I., Bret Maverick, Quantum Leap i Northern Exposure. Godine 1980. je izdao i muzički album And the Angel Sings.

Danas zajedno sa suprugom Pat živi na otoku Salt Spring Island u blizini Victoria u Britanskoj Kolumbiji. Često nastupa u kanadskim TV-serijama čiji je producent Doug McLeod.

Vanjski linkovi 
 
 www.whata-a-character.com - bio

Američki glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
Authority control
Hill Street Blues

Hill Street Blues bila je američka policijska TV-serija koja se na NBC-u emitirala od 1981. do 1987. godine u 146 originalnih epizoda.  Doživjela je brojne pohvale od strane kritike, a poslije se, zahvaljujući brojnim inovacijama u produkciji, polazala i jednom od najutjecajnijih TV serija u Sjevernoj Americi. Nakon prve sezone emitiranja je nominirana za osam nagrada Emmy, što je rekord koji je uspjela oboriti tek TV-serija Zapadno krilo.

Radnja serije bila je smještena u neimenovani američki grad na američkom Sjeveroistoku ili Srednjem Zapadu, a protagonisti su bili policajci zaposleni u stanici Hill Street, smještenoj u lošoj gradskoj četvrti. Serija je pratila kako njihove pokušaje da se bore protiv zločina, tako i pokušaje da svoj posao pomire sa svojim životom.

Serija se, pogotovo na početku, odlikovala nastojanjem da bude što realističnija u svom prikazu policijske svakodnevnice u SAD, pogotovo one koja se ticala života u velikim gradovima koje su tada bilježili eksploziju kriminala. Mnoge su scene snimane "kamerom iz ruke" kako bi se stvorio dojam da je riječ o dokumentarnom filmu. Likovi su, za razliku od dotada uobičajenih policijskih TV-serija, često trpili neuspjehe u profesionalnom i privatnom životu.

Ipak, najvažniji detalj serije je bio taj što je napustila dotadašnje narativne konvencije vezane uz žanr i umjesto zapleta točno ograničenih na određene epizode uvela niz podzapleta koji su se razrješavali kroz više epizoda. Za tu ideju je najzaslužnija glumica Barbara Bosson, tadašnja supruga producenta Stevena Bochca.

Hill Street Blues je na prostoru bivše Jugoslavije prvi put prikazana početkom 1980-ih kada su ih u okviru JRT emitirale tadašnja Radiotelevizija Zagreb i Televizija Sarajevo.

Eksterni linkovi 
 
 Encyclopedia of Television 
 The Hill Street Blues DVDs Web Site 
 The Hill Street Blues Fans website and HSB Egroup

TV serije
Serije nagrađene Zlatnim globusom za najbolju dramsku seriju
Serije nagrađene Emmyjem za najbolju dramsku seriju
Michael Conrad

Michael Conrad (16.10. 1925 - 22.11. 1983) bio je američki televizijski glumac.

U svojoj glumačkoj karijeri, koja je počela 1950-ih, Conrad je nastupio - što kao stalan član postave, što u pojedinim epizodama - u gotovo svim važnijim američkim TV-serijama. 1970-ih je imao zapažene nastupe i u Melvilleovom gangsterskom filmu Un flic i kultnom zatvorskom filmu The Longest Yard.

Široj publici je ipak najpoznatiji kao policijski narednik Phil Esterhaus u popularnoj TV-seriji Hill Street Blues, za koju je dobio dvije nagrade Emmy. Conrad je 1983. snimanje u četvrtoj sezoni morao napustiti zato što je obolio od raka te umro nedugo poslije.

Eksterni linkovi 
 

Američki filmski glumci
Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
St. Elsewhere

St. Elsewhere je bila američka dramska TV serija koja se emitirala na NBC-u od 26.10. 1982. do 25.5. 1988. Radnja joj je bila smještena u raspadajuću gradsku bolnicu St. Eligius Hospital (nazvanu po Sv. Eligiju) u bostonskom kvartu South End (inspiriranu stvarnom gradskom bolnicom Bostona, danas poznatom Boston Medical Center). Nadimak bolnice, "St. Elsewhere," ("Sveto drugdje") je medicinski žargon za siromašne bolnice koje liječe bolesnike koje ne žele druge, prestižne institucije. Kao medicinska drama, St. Elsewhere se bavila ozbiljnim temama, ali ih je često začinjavala crnom komedijom.

Serija se emitirala šest sezona i snimljeno je 137 epizoda. Od njih je najpoznatija završna, koja se smatra jednim od najneobičnijih finala serije u historiji američke televizije, te koje je dan-danas predmet rasprava po pitanju njenog stvarnog značenja. Seriju je producirala tvrtka MTM Enterprises, poznata po seriji Hill Street Blues koja se snimala u isto vrijeme.

Vanjski linkovi 
 Cast list and links 
 Episode guide
 Encyclopedia of Television 
 Tommy Westphall's Mind - A Multiverse Explored 

TV serije
James Coco

James Coco (New York, 21.3. 1930 - New York, 25.2. 1987) bio je američki karakterni glumac.

S glumom se počeo baviti još kao dijete. Kasnije ga je sklonost debljini i rana ćelavost natjerala da se specijalizira za karakterne uloge. Krajem 1960-ih se etablirao u teatru, sarađujući sa piscem Terrencom McNallyjem najpre u off-broadwayskim komadima. Posle prvih neuspeha Coco je dobio Drama Desk Award za ulogu u predstavi Next, koja se igrala preko 700 puta. Najveći uspeh je doživeo 1969. godine, kada je ugledni dramatičar Neil Simon napisao komad The Last of the Red Hot Lovers upravo za njega. Zahavljujući toj ulozi Coco je dobio nominaciju za Tony. Coco je nastupio i u filmovima kao što su Murder By Death, The Cheap Detective i Only When I Laugh, za koju ulogu je nominiran za Oscara.

Coco je nastupao i na televiziji, a za gostujuću ulogu u TV-seriji St. Elsewhere je dobio Emmy.

Posljednjih godina života Coco je postao poznat i po kulinarskim vještinama, te je objavio nekoliko kuharskih priručnika. Umro je od infarkta u dobi od 56 godina.

Vanjske veze 
 
 

Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
Nominovani za Oscara za najboljeg sporednog glumca
Gej glumci
LGBT osobe iz Sjedinjenih Američkih Država
Bruce Weitz

Bruce Weitz (Norwalk, Connecticut, 27.5. 1943. -) je američki glumac poznat po filmskim i televizijskim nastupima. Njegova najpoznatija uloga je policijski narednik Michael "Mick" Belker u popularnoj TV seriji Hill Street Blues.

Djelomična filmografija 
 General Hospital (2007 - )
 El Cortez (2005)
 Quality Time (2004)
 The Entrepreneurs (2003)
 Half Past Dead (2002)
 Focus (2001)
 Deep Impact (1998)
 Velocity Trap (1997)
 Coyote Summer (1996)
 Prehysteria! 3 (1995)
 The Liar's Club (1993)

Vanjske veze 
 

Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
Miami Vice

Miami Vice je bila popularna i inovativna američka policijska TV serija čije su zvijezde Don Johnson i Philip Michael Thomas tumačile dvojicu policijskih detektiva ((James "Sonny" Crockett) i Ricardo "Rico" Tubbs) iz Miamija koji su se kao prikriveni agenti borili protiv zločina. Serija se pet sezona emitirala na NBC-u od 1984 d 1989. Mreža USA Network je kasnije emitirala neprikazane epizode. Smatra se jednom od najpopularnijih i najutjecajnijih američkih TV-serija u historiji svijetske televizije, odnosno jednim od ključnih elemenata popularne kulture 1980-ih.

Miami Vice je krajem 1980-ih na prostoru bivše Jugoslavije u okviru JRT emitirala tadašnja Radiotelevizija Beograd pod nazivom Poroci Majamija.

Nastanak 
Najzaslužniji za nastanak TV-serije bio je Brandon Tartikoff, direktor Odjela za zabavni program NBC-ja, kome je palo na pamet da napravi policijsku seriju koja bi se sadržajem i stilom razlikovala od TV-serija koje su dominirale tadašnjim programom. Svoju zamisao je napisao na salveti u obliku riječi "MTV policajci" te dostavio svom suradniku Anthonyju Yerkovichu, bivšem izvršnom producentu popularne policijske serije Hill Street Blues.

Yerkovich je, pak, još za vrijeme rada na Hill Street Bluesu proveo neko vrijeme u Miamiju gdje su ga fascinirale specifične društveno-ekonomske okolnosti kakvih nije bilo u drugim velikim američkim gradovima tog doba - snažna kubanskoamerička zajednica, veliki broj izbjeglica iz Latinske Amerike, ali najviše od svega trgovina drogom koja je, zahvaljujući kokainskom bumu 1970-ih omogućila Miamiju da postane njena američka prijestolnica. Yerkovichu je posebno upalo u oči što se gotovo cijela gradska ekonomija vrtila oko trgovine drogom - banke koje peru novac, prodavači sudske kaucije i advokati koji zastupaju krijumčare - te što se bogatstvo stvarano preko noći besramno pokazivalo kroz luksuzne kuće, automobile, odjeću i sl.

Yerkovich je zaključio kako bi policajci ubačeni u vrhove zločinačkih organizacija u Miamiju morali biti policajci novog kova, a ne zdravoseljački pozornici i detektivi porijeklom iz radničke klase koji su dominirali dotadašnjim TV-serijama. Ubačeni agenti su morali biti osobe naviknute na raskoš - skupu odjeću, automobile, brodove, satove i ostale predmete - odnosno "šminkeri", čime je Yerkovich ispunio Tartikoffljev zahtjev.

Yerkovich je napisao scenarij za TV-pilot pod naslovom Gold Coast (Zlatna obala), ali ga je poslije promijenio u Poroci Miamija, s obzirom da su glavni junaci detektivi Odjela za poroke miamijske policije - u čijoj je nadležnosti suzbijanje prostitucije i trgovine drogom. Nakon nekoliko kandidata za dvije glavne uloge su odabrani Don Johnson i Philip Michael Thomas, a pilot je usprkos višestrukih odgoda snimljen, a prva epizoda prikazana u jesen 1984.

Eksterni linkovi 

 
 Official Miami Vice DVD website 
 Miami Vice  at Museum of Broadcast Communications
 Miami Vice Chronicles 
 Miami-Vice.org 
 MiamiVice.info 
 Miami Vice at FiftiesWeb 
 Miami Vice — NBC Police Drama — 111 Episodes 
 Miami Vice on tvland.com
 Miami Vice at Stage 1 

 
Američke TV-serije
Neo-noir
Authority control 2
Edward James Olmos

Edward James Olmos (24.2. 1947.) je američki glumac, dobitnik Emmya i nominiran za Oscara.

Najpoznatiji je po svojim televizijskim ulogama Amirala Williama Adame u znanstveno fantastičnoj seriji Battlestar Galactica i poručnika Martina Castilla u policijskoj seriji Poroci Miamija (Miami Vice).

Život 
Glumac koji je utjelovio lik Williama Adame iza sebe ima dugu i bogatu filmsku karijeru. Rođen je 1947 godine, a njegova prva ljubav bio je baseball. No, okanivši se bejzbola Olmos se počeo ozbiljno baviti glazbom i ubrzo postao renomiran rock glazbenik svirajući tijekom 60-ih i 70-ih godina diljem SAD-a. No, na nagovor prijatelja odlučuje se upisati satove glume. kako bi se mogao uzdržavati jedno je vrijeme trgovao s namještajem. Isprva je glumio u brodvejskim i nebrodvejskim predstavama,a 1981. nominiran je za kazališnu nagradu Tony. Tijekom 1985. godine dobiva svoju dotada najznačajniju ulogu na televiziji - onu poručnika Martina Castilla u kultnoj policijskoj seriji Poroci Miamija. No, u to vrijeme počinje nastupati i u vellikim filmskim hitovima, poput kultnog Blade Runnera, da bi tijekom 1988. bio nominiran za Oscara za ulogu u filmu Stand and Deliver. Prije nekoliko godina na HRT-u je prikazana i njegova serija Američka obitelj, koja je prethodila Battlestar Galactici. Osim po glumačkim uspjesima, Olmos je poznat kao i UNICEF-ov izaslanik i aktivista za prava djece. Donedavno je bio oženjen s glumicom Lorannie Bracco (psihijatrica u seriji "Sopranos")

Od zanimljivosti vezanih uz Olmosa, valja izdvojiti onu kako je svojedobno vozio Porsche-Turbo kojega je kupio na policijskoj aukciji vozila zapiljenjenih tijekom lova na narkodilere. Pritom je izjavio "On je dobio 30 godina. Ja sam dobio auto!" No, nažalost, auto su mu ubrzo ukrali. Isto tako, upravo je Olmos trebao glumiti klingonskog kapetana Krugea u filmu "Star Trek: Searh for Spock". No, ulogu je dobio Christopher Lloyd i to samo zato jer je bio viši od Olmosa. Zanimljivo je napomenuti kako je njemu prvotno bila ponuđena glavna uloga u filmskom klasiku Lice s ožiljkom, a koju je kasnije prihvatio Al Pacino.

Filmografija 
 12 Angry Men (1997.)

Vanjske veze 

 Honoured by Muslim Public Affairs Committee (video)
 
 Edwards James Olmos' Television Schedule
 Interview with EJO at PBS
 EJO Speaks at Pennsylvania State University 

Američki filmski glumci
Američki televizijski glumci
Dobitnici i dobitnice Emmy Award
Hollywood Walk of Fame
Američki filmski režiseri
Dobitnici Zlatnog globusa za sporednog glumca u seriji, miniseriji ili TV filmu
Pravo i pravda

Pravo i pravda (poljski: Prawo i Sprawiedliwość, PiS) je nacionalistička i konzervativna politička stranka u Poljskoj.

Stranku su godine 2001. osnovali braća-blizanci: Lech, predsjednik Poljske od 2005. do 2010. godine i Jarosław Kaczynski, trenutni predsjednik stranke i  bivši premijer. Većina članova stranke su pripadale bivšoj koaliciji Izborna akcija Solidarnosti ili Pokretu za obnovu Poljske.

Stranka se zalaže za promicanje konzervativnih društvenih vrijednosti u skladu s naukom Katoličke crkve, socijalnu državu, ali i jačanje oružanih snaga, ponovno uvođenje smrtne kazne, provođenje potpune lustracije, te blisko savezništvo Poljske i SAD.

Od 2005. godine PiS je vladala u koaliciji s populističkom strankom Samoobrana Republike Poljske i ultrakonzervativnom Ligom poljskih porodica. Raspad te koalicije je 21.10. 2007. doveo do izvanrednih izbora na kojima je PiS poražen od liberalne Građanske platforme.

Vanjski linkovi 
 Law and Justice official site
 Polish centre-right claim victory
 Law and Justice returns as leader in polls 

Političke stranke u Poljskoj
Jarosław Kaczyński

IPA: [] (18. 6. 1949. – ) je poljski nacionalistički političar, najpoznatiji po tome što je od 14. 7. 2006. do 16. 11. 2007. bio poljski premijer. Jaroslaw Kaczynski je predsjednik stranke Pravo i Pravda (), koju je 2001. godine osnovao sa svojim bratom-blizancem Lechom Kaczynskim, koji je od 2005. na dužnosti predsjednika Poljske. 

Mandat Jaroslawa Kaczynskog je predstavljao jedini slučaj u svijetu gdje su u nekoj državi braća blizanci istovremeno predsjednik i premijer. Vlada Jaroslawa Kaczynskog je bila sastavljena od PiS, populističke stranke Samoobrana Republike Poljske i ultrakonzervativne Lige poljskih porodica. Karakterizirala ju je izuzetno agresivna vanjska politika, neprijateljski stav prema Rusiji, ali i prema Njemačkoj, te sabotiranje i torpediranje inicijativa EU s poljskih nacionalističkih pozicija. U unutrašnjoj politici se karakterizirala inzistiranjem na konzervativnim društvenim vrijednostima, ali i uspješnim ekonomskim rezultatima.

Raspad koalicije u ljeto 2007. je doveo do prijevremenih izbora 21. 10. iste godine na kojima je PiS teško poražena od strane liberalne stranke Građanska platforma Donalda Tuska.

Eksterni linkovi 

  Portret Postkomunizmu 

Premijeri Poljske
Poljski političari
Poljski pravnici
Biografije, Varšava
Građanska platforma

Građanska platforma (poljski Platforma Obywatelska, PO), je demokršćanska i liberalna konzervativna politička stranka. 

Osnovana je 2001. godine, te se zalaže za ekonomski liberalizam, te konzervativne društvene vrijednosti. PO je također vatreni zagovornik evropske integracije, te se zalaže za punu suradnju Poljske s EU. 

PO je bila po mnogim programskim odredbama bliska stranci Pravo i pravda, ali su predsjednički i parlamentarni izbori 2005. godine trajno pokvarili odnose među njima. Pod desničarskom, vladom Jaroslawa Kaczynskog su se upravo oko PO počeli okupljati liberalni nezadovoljnici, pa je zahvlajujući tome ta stranka na izvanrednim izborima 2007. godine postala najjača u poljskom Sejmu. Godine 2011. je uspjela zadržati taj status.

Građanska platforma je članica Evropkse narodne partije (EPP) i Centrističke demokratske Internacionale (CDI).

Eksterni linkovi 

 Službena stranica

Političke stranke u Poljskoj
Česneg

Česneg (mađ. Csesznek, njem. Zeßnegg) selo u Mađarskoj. Srednjovekovno česneški kaštel jedan je od najstarih dvoraca u Mađarskoj. Dvorac je podignut u 13. veku. Grad je od 1263. godine u vlasništvu Česnegića, poslije Gorjanskih i Esterhazia.

 županija = Veszprém megye 
 broj stanovnika = 588
 poštanski broj = 8419
 gradonačelnica = Éva Renáta Triebl Stanka 
 koordinate=47.35537° 17.88145°

Vanjski link 

 Službena stranica

Naselja u Mađarskoj
Česnegić

Česnegić Milvanski ili Česnegić od Milvana (mađ. Milványi Cseszneky) je mađarska plemićka porodica. Članovi porodice Česnegić su pripadali plemenu Cseszneky de genere Bana. 

Grof Julije Česnegić Milvanski (1914.-?), je bio makedonski vojvoda, hrvatski pukovnik i mađarski pesnik.

Literatura i reference 

 Árpád-kori oklevéltár
 Győr vármegye nemesi közgyűlési és törvénykezési jegyzőkönyveinek regesztái
 Jászay Pál: A magyar nemzet napjai a mohácsi vész után
 Szlovák Nemzeti Levéltár

Vanjski linkovi 

 Worldstatesmen - Svjetski državnici
 Kraljevske hronologije 
 Mađarsko plemstvo

Mađarsko plemstvo
Julije Česnegić Milvanski

Grof Gyula István Cseszneky de Milvány et Csesznek ili Julije Stjepan Česnegić Milvanski (Nagymajor, Mađarska, 1914.-??, Brazil), je bio adjutant kralja Tomislava II (-Aimone vojvoda od Spoleta-) i mađarski pesnik.

Izvori 
 Worldstatesmen - Svetski državnici
 Kraljevske hronologije 
 Mađarska vlastela

Mađarsko plemstvo
Čemerno (planina)

Čemerno je planina u jugozapadnoj Srbiji, na levoj strani Ibra, severno od Studenice. Pripada Dinaridima. To je planina srednje visine sa najvišim vrhom Smrdljuge (1579 -{m}-). Izdužena je u pravcu severozapad-jugoistok oko 18 -{km}-. Strane su raščlanjene pritokama Ibra i Studenice. Pokrivena je mešovitom šumom u kojoj su proplanci sa pašnjacima i stočarske kolibe. Na južnoj padini su razbijena naselja usamljenog tipa.

Vanjske veze 
   Planina Čemerno na zvaničnoj internet prezentaciji grada Kraljeva
   Planina Čemerno 

Čemerno
EXIT

EXIT je letnji muzički festival koji se održava jednom godišnje na Petrovaradinskoj tvrđavi u Novom Sadu, počevši od 2000. godine, i obično traje četiri dana. Brzo je izrastao u veliki i priznati muzički festival i danas je poznat širom Evrope. Za to je delimično zaslužno okruženje u kome se Egzit održava – živopisna tvrđava iz 18. veka koja se nalazi na uzvišenju iznad Dunava.

Festival je pokrenula grupa studenata Univerziteta u Novom Sadu, kao pokušaj da mladima Srbije pruže neko dešavanje i pokrenu kulturu i zabavu Novog Sada sa mrtve tačke, tj. neku vrstu izlaza (eng. exit = izlaz) iz inače loše situacije koja je tada vladala u zemlji. I pored finansijskih i drugih problema koji su ga pratili, festival je istrajao i razvio se ono što danas predstavlja. U početku je organizovan preko Studentske unije Fakulteta tehničkih nauka i Univerziteta u Novom Sadu, da bi se kasnije u organizaciju uključilo i više nevladinih organizacija i komercijalnih firmi.

Srpski muzički festivali
Exit
Kultura u Novom Sadu
Brooklyn Museum

Bruklinkski muzej (engleski: Brooklyn Museum), smješten na adresi 200 Eastern Parkway u njujorškoj općini Brooklyn, je drugi najveći muzej umjetnosti u New Yorku, i jedan od najvećih u SAD. Arnold L. Lehman je direktor Muzeja.

Otvoren je godine 1897. Zgrada Sastoji se od čeličnog okvira—ali je sagrađena po pravilima klasičnog udrastva—projektirala ju je slavna arhitektonska firma McKim, Mead, and White a sagradila Carlin Construction Company. Daniel Chester French, kipar poznat po radu na Lincoln Memorialu, izvajao je dvije alegorijske figure, Brooklyn and Manhattan, koje se nalaze na zabatu.

Bruklinski muzej se smatra jednom od najvažnijih umjetničkih institucija na svijetu, s obzirom da njegova zbirka sadrži preko milion i pol različitih izložaka, od drevnih egipatskih remek-djela do suvremene umjetnosti, uključujući umjetnost mnogih svjetskih kultura. Izlošci se nalaze u zgradi površine 52,000 m², napravljene u stilu Beaux-Arts. Procjenjuje se da ga svake godine posjeti oko 500.000 ljudi.

Smješten je u centralnom dijelu Brooklyna, a nalazi se pola sata vožnje od središta Manhattana, odnosno 15 munuta od središta Brooklyna. Do njega se može doći preko Eastern Parkway-Brooklyn Museum stanice podzemne željeznice station koja opslužuje linije IRT Eastern Parkway Line, i obljižnjom stanicom Botanic Garden koja opslužuje Franklin Avenue Shuttle. Muzej se nalazi na ulicama Eastern Parkway, Washington Avenue, i na istoj parceli zemljišta na kome se nalazi bruklinski botanički vrt, Mount Prospect Park, i Centralno krilo Bruklinske javne biblioteke.

Povezano 
 Obrazovanje u New Yorku
Popis muzeja i kulturnih institucija u New Yorku
Izložba Sensation

Vanjske veze 

 Brooklyn Museum website

Nastanci 1897.
Umjetnički muzeji u SAD
Muzeji u New Yorku
Brooklyn
Deir el-Bahri

Deir el-Bahri (arapski دير البحري dayr al-baḥrī, što doslovno znači "Sjeverni manastir") je kompleks zagrobnih hramova i grobnica smještenih na zapadnoj obali Nila, nasuprot grada Luksor u Egiptu.

Prvi spomenik na nalazištu bio je zagrobni hram Mentuhotepa II iz Jedanaeste dinastije.

Za vrijeme Osamnaeste dinastije, Amenhotep I i Hatshepsut su masovno gradili na ovom nalazištu.

Dana 17.11. 1997. je 62 osoba, uglavnom stranih turista, masakrirano od strane militanata organizacije Al-Gama'a al-Islamiyya u prostoru zagrobnog kompleksa.

Vanjske veze 

 Egypt Index at Bluffton University
 The Cache at Deir el-Bahri – Archaeology at About.com
 The Temple Djeser djeseru
 Deir el-Bahri by Marie Parsons

Reference 

 Mertz, Barbara (1964). "Temples, Tombs and Hieroglyphs". New York: Coward-McCann. 

Problemi
Arheološka nalazišta u Egiptu
Metropolitan

Metropolitan (Metropolitan Museum of Art) je muzej umjetnosti u New Yorku utemeljen 1870. i otvoren 1872. godine. 

U njemu se nalazi jedna od najznačajnijih zbirka europskog i američkog slikarstva (od braće Van Eyck do suvremenih slikarskih ostvarenja) i primijenjene umjetnosti iz svih dijelova svijeta. 

Odjel srednjovjekovne umjetnosti nalazi se u posebnoj zgradi The Cloisters u parku Fort Tyron.

Galerija nekih djela u arhivi muzeja

Eksterni linkovi 

 Metropolitan Museum of Art: službene stranice.
 Vremenski pregled Povijesti umjetnosti.
 MET stranice u The New York Times.
 Watsonline: TKatalog knjižnica u METu.
 Umjentička djela u posjedu muzeja.

Nastanci 1870.
Umjetnički muzeji u SAD
Muzeji u New Yorku
Manhattan
Kanaan

Kanaan (IPA izgovor: ; hebrejski  , koine grčki , odakle potječe latinski ; i od hebrejskog, aramejskog  , potjeće arapski ). je drevni termin koji se koristi za današnji Izrael, Zapadu Obalu i Pojas Gaze, kao i za obalna područja Libanona i Sirije. Hebrejska Biblija identficira Kanaan s Libanonom — prije svegha s obalnim gradom Sidonom — ali naziv "Zemlja Kanaan" se širi na jug prema Gazi i "Potočiću Egipta" i istočno prema dolini Jordana, tako da uključuje suvremeni Izrael i Palestinske Teritorije. Južno područje je sadržavalo razne etničke grupe. Pisma iz Amarne pronađena u Drevnom Egiptu spominju Kanaan (akadski ) u kontekstu Gaze i drugih gradova duž fenicijske obale i Gornje Galileje. Mnogi raniji egipatski izvori spominju brojne vojne pohode poduzete u Ka-na-na, unutar Azije.

Razna kanaanitska nalazišta su iskopana od arheologa, od kojih je najpoznatiji kanaanitski grad Ugarit u suvremenoj Siriji, otkriven godine 1928. Veliki dio suvremenog znanja od Kanaanita potječe iz tog nalazišta. Kanaaniti su govorili semitskim jezikom srodnim hebrejskom, te se spominju u Bibliji, mezopotamskim i drevnim egipatskim izvorima.

Reference

Vanjske veze 

 The Origin of the Jewish People and the Land of Canaan  by David Storobin.
 Canaan & Ancient Israel , University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Explores their identities (land-time, daily life, economy & religion) in pre-historical times through the material remains that they have left behind.
 Catholic Encyclopedia.
 Canaan : reviews every scripture on Canaan in the Bible.
 Antiquities of the Jews by Flavius Josephus.
 The Amarna Letters Encyclopedia, excellent source on Egyptian province of Canaan.
 Canaanite.org Canaanite Language and resources

 
Stari Istok
Biblijske lokacije
Kadeš

Ovo je članak o Kadešu i Siriji, v. također Kadesh (jug Izraela) ili Kedesh

Kadeš (također Kadesh i Qadesh) bio je drevni grad na Levantu, smješten na rijeci Orontes, vjerojatno identičan ostacima na nalazištu Tell Nebi Mend, oko 24 jugozapadno od Himsa (ca. ) u današnjoj zapadnoj Siriji.

Kadeš je bio jedan od dva kanaanitska grada koji je sredinom 15. vijeka pne. vodio koaliciju lokalnih gradova-država koja se pobunila protiv egiptaske hegemonije, najvjerojatnije pod utjecajem države Mitanni, glavnog tadašnjeg takmaca Egiptu u borbi za prevlast. Drugi važni grad bio je Megiddo, ali je koalicija poražena u znamenitoj bitci kod Megiddoa 1457. pne. nakon čega je cijela regija, uključujući i Kadeš, morala priznati egipatsku prevlast.

Vladari Kadeša su otada bili egipatski vazali, a očuvana je bogata prepiska faraona Ehnatona s vladarom Kadeša. Historijski spisi spominju tri imena kadeških vladara - Suttarna (cca. 1350. pne.); Etakkama (cca. 1340. pne.) i Ari-Teshub (cca. 1330-1325. pne.). 

Najvažniji događaj u historiji Kadeša bio je veliki obračun dvije tadašnje svjetske supersile - Egipta i Hetita, koji se zbio u prvoj polovici 13. vijeka pne. upravo oko Kadeša, a koji je trebao odlučiti o sudbini Levanta. Taj okršaj, poznat kao bitka kod Kadeša, završio je neodlučno, a Kadeš je ostao pod vlašću Hetita.

Fusnote 

Arheološka nalazišta u Siriji
Drevni gradovi
Hebreji

Hebreji (ili Heberiti, Eberiti, Hebrejanci "Habiru" ili "Habiri"; hebrejski: עברים ili עבריים, Standardni ,  tiberijski , ; što znači "potomci biblijskog patrijarha Ebera"), je narod koji je živio u Kanaanu, oblasti koja sadrži Izrael, obje obale rijeke Jordan (Zapadna Obala i Jordan), Sinaj, Libanon i obalne oblasti Sirije. Tradicionalno se smatraju precima Izraelita. Klasifirciraju se kao Jevreji i vjeruje u iste običaje.

Historija 
Postoje određena sporenja o historiji i baštini hebrejskog naroda. Prema Bibliji, Hebreji su bili preci, ili možda samo sinonim, za Izraelite, odnosno preci suvremenih Jevreja. Među historičarima, međutim, postoji spor oko prave prirode odnosa Hebreja i Izraelita.

Jezik 
Hebreji su živjeli u Kanaanu u 2. milenijumu pne. i govorili kanaanski dijalekt, koji je imao važnu ulogu u razvoju hebrejskih jezika.

Veze 
 Historija Drevnog Izraela i Judeje.
 Izraeliti 
 Jevreji 
 Semitski narodi

Semitski narodi
Biblijski narodi
Historija Jevreja
Kanaan
Pandion I

U grčkoj mitologiji, Pandion I. je bio kralj Atene, sin i nasljednik Erihtonija od Atene i njene supruge, Najade Praksiteje.

Život 
Pandion je oženio je svoju tetu, Zeuksipu, i s njom je imao četvoro djece Erehteja, Buta, Prokne i Filomelu. Vladavina mu nije bila značajna. Vodio je rat s Labdakom, kraljem Tebe, oko granica, te vjenčao kći Prokne za Tereja u zamjenu za pomoć u ratu.
Prema Apolodoru, za vrijeme vladavine Pandiona I. bogovi Demetra i Dioniz su došli u Atiku. Na samrti je vladavinu nad Atenom dao Erehteju, a svećenički položaj Butu.

Muškarci (grčka mitologija)
Mitološki vladari
Kraljevi Atene
Kraljevi u grčkoj mitologiji