alibayram/wikipedia-40-langs huggingface dataset:
Dušan Ivković

Dušan Ivković (Beograd, 29. oktobra 1943. – Beograd, 16. septembra 2021.) bio je srpski košarkaški trener i bivši košarkaš. Ivković je bio jedan od najuspešnijih evropskih trenera svih vremena. 

Ivković je nauspešniji selektor Košarkaške reprezentacije Jugoslavije na Evropskim prvenstvima. Vodio je reprezentaciju na tri kontinentalna prvenstva i na sva tri osvojio zlatnu medalju Zagreb 1989, Rim 1991 i Atina 1995. Na ta tri prvenstva reprezentacija je odigrala 19 utakmica i svih 19 pobedila.

Januara 2008. je izabran za selektora košarkaške reprezentacije Srbije za period od naredne četiri godine. Na Evropskom prvenstvu 2009. u Poljskoj, reprezentacije Srbije je pod Ivkovićevim vođstvom, osvojila srebrnu medalju, a na Svetskom prvenstvu 2010. je zauzela četvrto mesto.

Igračka karijera 
 1958-1968 : Radnički Beograd

Trenerska karijera

Klubovi 
 juniori Radničkog
 1978–1980 : Partizan
 1980–1982 : Aris Solun
 1982–1984 : Radnički Beograd
 1984–1987 : Šibenik
 1987–1995 : reprezentacija Jugoslavije (SR Jugoslavije 1992-95)
 1987–1990 : Vojvodina
 1991–1994 : PAOK Solun
 1994–1996 : Panionios Atina
 1996–1999 : Olimpijakos
 1999–2001 : AEK Atina
 2002–2005 : CSKA Moskva
 2005–2007 : Dinamo Moskva
 2008–2013 : reprezentacija Srbije
 2010–2012 : Olimpijakos
 2014– : Efes Istanbul

Reprezentativni trofeji 
 Evropsko prvenstvo
 zlato : 1989, 1991, 1995 
 srebro : 2009 
 Svetsko prvenstvo
 zlato : 1990
 Olimpijske igre
 srebro : 1988
 Univerzijada
 zlato : 1987

Klupski trofeji

Evropska takmičenja 
 1979 - Osvajač Kupa Radivoja Koraća sa Partizanom
 1997 - Osvajač Evrolige sa Olimpijakosom
 2000 - Osvajač Kupa rajmonda Saporte sa AEK-om
 2006 - Osvajač ULEB kupa sa Dinamom Moskva
 2012 - Osvajač Evrolige sa Olimpijakosom

Nacionalna prvenstva 

 1979 - Prvak Jugoslavije sa Partizanom
 1992 - Prvak Grčke sa PAOK-om
 1997 - Prvak Grčke sa Olimpijakosom
 2003 - Prvak Rusije sa CSKA Moskva
 2004 - Prvak Rusije sa CSKA Moskva
 2005 - Prvak Rusije sa CSKA Moskva
 2012 - Prvak Grčke sa Olimpijakosom

Nacionalni kupovi 
 1979 - Osvajač Kupa Jugoslavije sa Partizanom
 1997 - Osvajač Kupa Grčke sa Olimpijakosom
 2000 - Osvajač Kupa Grčke sa AEK-om
 2001 - Osvajač Kupa Grčke sa AEK-om
 2005 - Osvajač Kupa Rusije sa CSKA Moskva
 2011 - Osvajač Kupa Grčke sa Olimpijakosom

Izvori

Vanjske veze 

 Profil na euroleague.net
 Dušan Ivković - intervju („B92“, 19. novembar 2008)

Jugoslavenski košarkaši
Srpski košarkaši
Plejmejkeri
Jugoslavenski košarkaški treneri
Srpski košarkaški treneri
Treneri KK Partizana
Izbornici košarkaške reprezentacije SFR Jugoslavije
Izbornici košarkaške reprezentacije SR Jugoslavije/Srbije i Crne Gore
Izbornici košarkaške reprezentacije Srbije
Pobjednici EuroLige (treneri)
Jugoslavenski olimpijci
Članovi FIBA Kuće slavnih
Biografije, Beograd
Treneri KK Partizana
Etra (mitologija)

Ovo je članak o grčkoj mitologiji. Za brazilsku kompaniju za testiranje automobila v. AETHRA.

Etra (latinski Aethra) je ime nekoliko ženskih likova iz grčke mitologije

Majka Tezejeva 
Etra je bila kći Piteja iz Trezena a, zajedno s kraljem Egejem Atenski — ili u nekim verzijama s Posejdonom — majka Tezejeva.

Egej je otišao u Trezen (grad jugozapadno od Atene) i upoznao Etru. Obljubio ju je a ona je nakon, prema nekiom verzijama, otplovila na otok Sferiju i zatrudnjela s Posejdonom. Vidjevši da je trudna, Egej se vratio u Atenu. Prije odlaska je pokrio sandale, štit i mač pod velikui sijenu i rekao joj da će sin, kada odraste, moći pokrenuti stijenu. Etra je poslije rodila Tezeja koji je postao veliki junak i, između ostalog, ubio Minotaura.

Kasnije je Tezej oteo Helenu i dao je na čuvanje Etri. Helenina braća Dioskuri, oslobodili su Helenu i u znak odmazde oteli Etru. Ona je poslije otišla u Troju s Helenom i tamo ostala dok je unuk Akamas nije pronašao za vrijeme pada grada.

Oceanida 
Etra je također ime jedne od Oceanida, 3000 kćeri Oceana i Tethys. Ponekad se naziva ženonm Atlasovom i majkom Plejada (koje su češće navedene kao potomstvo Pleione.)

Žena Hiperionova 
Ličnost zvana Etra (možda Oceanida) je, prema jednom izvoru, bila supruga Hiperionova, umjesto Theie, te majka Heliosa, Eosa i Selene. 

Još jedna Etra je bila supruga Spartanca Palanta. Ispunila je proročanstvo dano mužu szuzama, nakon čega je za sebe osvojio Tarentum.

Izvori 

Žene u grčkoj mitologiji
Okeanide
Nepal Sambat

Nepal Sambat (Nepal Bhasa: नेपाल सम्बत) je jedan od tri kalendara koja se koriste u Nepalu, pored gregorijanskog i Bikram Sambata, jedini koji je nastao u Nepalu.

Opis 
Nepal Sambat je lunarni kalendar. Godina uglavnom ima 354 dana, svake treće godine se dodaje jedan mesec. 

Ovo su meseci Nepal Sambat kalendara:

Istorijat 
Prema lokalnoj legendi, kalendar je nastao kada je izvesni Sankhadhar Sakhwa sam otplatio sve dugove koje su Nepalci dugovali državi. U čast tog događaja ustanovljena je nova era. Bilo je to u vreme vladavine kralja Raghabdeva, kalendar je stupio na snagu odmah po završetku Mandev Sambata 304 (881. naše ere)

Era je zatim tekla 888 godina u zvaničnoj upotrebi u Nepalu, u periodima Malla i rani Shah, sve dok 1769. n.e. Gorkha kralj Prithvi Narayan Shah nije osvojio Katmandu i izbacio iz upotrebe Nepal Sambat i na njegovom mestu obnovio Shaka Sambat (Bikram Sambat), koji je i danas u zvaničnoj upotrebi. 
Ipak i Nepal Sambat je u upotrebi jer se većina nepalskih festivala održava po ovom kalendaru.

Fusnote

Eksterni linkovi 
(na engleskom)
 Newah 
 Jwajalapa

Kalendari
Nepalska kultura
Med (grčka mitologija)

U grčkoj mitologiji, Med (latinski Medus) bio je sin Medeje. Za njegovog oca se većinom smatra Egej, iako Hesiod navodi da mu je otac bio Jason a odgojio ga Hiron. Med je iz prognan iz Atene u Kolhidu zajedno sa svojom majkom. Medejin otac Aiet je nekoć vladao Kolhidom, a nakon Aietove smrti je vlast preuzeo njegov brat Perso; neki izvori navode i da je Perso ubio Aieta. Perso je zatvorio Meda kako bi zaštitio svoje prijestolje. Kako bi ga oslobodila, Medeja se prerušila u svećenicu i zatražila da joj se Med da za žrtvu te tako umilostive bogovi za vrijeme kuge koja je tada mučila Kolhidu. Perso je pristao, a odmah nakon toga ubijen žrtvenim nožem od Meda ili njegove majke. Med je nakon toga postao vladar, a kada je osvojio susjednu zemlju ona je u njegovu ili majčinu čast dobila naziv Medija.

Grčka mitologija
Mitološki vladari
Kolhida

Kolhida (gruzijski: კოლხეთი Kʼolkheti, grčki: Κολχίς, Kolhís) je u antičkoj geografiji predstavljala regiju i kraljevstvo na području Kavkaza, koja je odigrala vanu ulogu pri oblikovanju današnjeg gruzijskog naroda.

U legendi o Argonautima Kolhida je bila domovina Medeje i cilj putovanja Jasona i Argonauta.

Kolhida u legendama i mitologijama imala je poznatu baštu sa lekovitim i otrovnim biljkama. Za Ejeta, kralja Kolhide i oca Medeje, pričalo se da je bio veliki čarobnjak i vrač.

Historijske regije Gruzije
Historija Kavkaza
Bivše države u Aziji
Bivše države u Evropi
Egzil

Egzil, progonstvo ili izgnanstvo je riječ koja u najširem značenju označava nečije dugotrajno prisilno odsutstvo iz rodne zajednice, sela, grada, države i sl. 

U užem smislu egzil označava posebnu kaznenu mjeru ili odluku države kojom se pojedinci ili grupe zbog kršenja zakona, običaja, opasnosti po državu ili smetanja nečijim interesima trajno ili duži odstranjuju s neke teritorije.

Često se razlikuje unutrašnji egzil (npr. prisilno naseljavanje osobe unutar matične države) i vanjski egzil, odnosno protjerivanje (deportacija) van granične države.

Egzil ponekad može biti posljedica odluke samog pojedinca koji njome nastoje izraziti politički protest.

Egzil se u prošlosti često smatrao teškom i okrutnom kaznom. U primitivnim zajednicama je često bio gotovo istovjetan smrtnoj kazni jer je prognana osoba - kojoj je povratak u zajednicu/pleme/selo bio zapriječen smrću - bila bez pomoći ikoga izložena prirodi, odnosno gladi, žeđi, divljim životinjama i prirodnim elementima. Osim toga je egzil predstavljao težak psihološki šok za ljude koji su u pravilu cijeli život provodili u okviru relativno male i ograničene zajednice.

O tome kako je egzil bio težak svjedoče i slučajevi prosvijećenih intelektualaca kao Ovidije, koji su teško podnosili progonstvo u nepoznate, a u pravilu zabačene i siromašne dijelove svijeta.

Povezano 
 Izbjeglice

Ljudske migracije
Telef

Ovo je članak o Telefu, sinu Herakla. Ime se također odnosi na oca Kiparisovog.

U grčkoj mitologiji je Telef ili Telefo (grčki: Τήλεφος, "daleko sjajni") bio jedan od Heraklida, sinova Heraklovih, slavljenih kao osnivači gradova. Telef je bio najpoznatiji od tih heroja, a brojna mjesta gdje su se vršili libacijski rituali u njegovu počast su stvorile etiološke mitove o njegovim putovanjima širom drevne Grčke, Velike Grčke i u Joniji. Kao i s drugim herojima, serija epizodnih priča se može kronološki poredati u nekakvu racionalnu "biografiju".

Telef je bio sin Herakla i Auge, svećenice Atene Aleje u Tegeji; bio je suprug Astiohe i otac Euripilov.

Trebao je postati kraljem Tegeje, ali je umjesto toga postao kraljem Mizije u Maloj Aziji. Ranili su ga Ahejci kada su napali Troju kako bi vratili Helenu u Spartu.

Zajedno s Hektorom, Helenom, Deifobom, Enejom i Troilom je pratio Helenu do Menelaja u Sparti i tako postao jedan od prvih Trojanaca koji se divio njenoj ljepoti.

Napomene

Reference

Vanjske veze 
 Theoi.com

Heraklidi
Grčka mitologija
Mitološki vladari
Primo Levi

Primo Levi (31.7., 1919 – 11.4. 1987) bio je italijanski kemičar i pisac židovskog porijekla, poznat po tome što je preživio holokaust.

Ta su iskustva značajno utjecala na njegovo djelo, uključujući najpoznatiju knjigu - opis godine dana provedenih kao zatvorenik Auschwitza - poznatu pod nazivom Se questo è un uomo (Ako je to čovjek). Svrstava ga se u neorealizam.

Bibliografija 
 Se questo è un uomo (1947) 
 La tregua (1963) 
 Storie naturali (1966) zbirka priča pod pseudonimom Damiano Malabaila
 Vizio di forma (1971) priče
 Lilìt e altri racconti (1971) priče
 Il sistema periodico (1975) priče
 La chiave a stella (1978) roman
 La ricerca delle radici (1981) osobna antologija
 Se non ora, quando? (1982) roman
 Ad ora incerta (1984) zbirka poezije
 L'altrui mestiere (1985) eseji
 I sommersi e i salvati (1986) eseji
 Tutti i racconti (2005) (posthumno)

Vanjski linkovi 
 "Primo Levi's journeys of peace": an article in the TLS by Clive Sinclair, July 11th 2007
 Scriptorium - Primo Levi  Includes writing by Levi
 Primo Levi  page by the Operatist who composed in honour of Levi
 Primo Levi's Last Moments  by Diego Gambetta, Boston Review, Summer 1999 issue.
 Al visitatore: Primo Levi's text for the Italian Memorial in Auschwitz, 1980

Italijanski pisci
Preživjele žrtve Holokausta
Authority control
Raymond Queneau

Raymond Queneau (21.2., 1903 – 25.10. 1976) bio je francuski pjesnik i romanopisac, poznat kao suosnivač pokreta Ouvroir de littérature potentielle (Oulipo).

Najpoznatije Queneauovo djelo jesu Stilske vježbe - zbirka tekstova koja jedan te isti banalni svakondevni događaj opisuje na stotinu različitih načina (u poeziji, prozi, kao dio različitih žanrova itd.). To je djelo često izvođeno na kazališnim daskama, a njemu u počast je napisao grafički roman 99 Ways to Tell a Story: Exercises in Style.

Vanjski linkovi 

 Life and works
 Periodicals 
 Interview 
 Article 
 Raymond Queneau Biography at LitWeb.net

Queneau, Raymond
Queneau, Raymond
Queneau, Raymond
Authority control
Alan Paton

Alan Stewart Paton (Pietermaritzburg, 11.1. 1903. - Lintrose, 12.4. 1988.) je bio južnoafrički književnik 

Svjetsku slavu stekao je svojom prvom knjigom Plači, voljena zemljo, objavljenom 1948. godine. Otada je napisao nekoliko romana i studija o životu u Južnoj Africi, no nijedno njegovo kasnije djelo nije nadmašilo snagu i popularnost prvog romana, koji je preveden na dvadesetak jezika i prodan u više od 15 milijuna primjeraka.

U mlađim danima Paton je bio vrlo aktivan borac protiv apartheida. Osnivač je i predsjedik Liberalne stranke, koja je 1968. godine zabranjena. Svojim spisateljskim radom i angažiranjem u borbi protiv rasne politike vladajuće bijele manjine skrenuo je pozornost svjetske javnosti na zbivanja u Južnoj Africi, te je za to dobio i nekoliko mirovnih nagrada.

Izabrana djela 
 Cry, The Beloved Country, 1948 – ekraniziran 1951. godine u režiji Zoltana Korde i po scenariju samog Patona; ekraniziran i 1995. godine u režiji Darrella Roodta; 
 Lost in the Stars 1950 – mjuzikl po motivima romana (dijalozi i stihovi: Maxwell Anderson, muzika: Kurt Weill)
 Too Late the Phalarope, 1953
 The Land and People of South Africa, 1955
 South Africa in Transition, 1956
 Debbie Go Home, 1960
 Tales from a Troubled Land, 1961
 Hofmeyr, 1964
 South African Tragedy, 1965
 Sponono, 1965 (ko-autor: Krishna Shah)
 The Long View, 1967
 Instrument of Thy Peace, 1968
 Kontakion For You Departed, 1969 (također: For You Departed)
 D. C. S. Oosthuizen Memorial Lecture, 1970
 Case History of a Pinky, 1972
 Apartheid and the Archbishop: the Life and Times of Geoffrey Clayton, Archbishop of Cape Town, 1973
 Knocking on the Door, 1975
 Towards the Mountain, 1980
 Ah, but Your Land is Beautiful, 1981
 Journey Continued: An Autobiography, 1988
 Save the Beloved Country, 1989
 The Hero of Currie Road: the complete short pieces, 2008 
'''

Izvori

Vanjske veze 
 The Alan Paton Centre & Struggle Archives 
 Alan Paton — A short biography and bibliography  
 
 
 A mixture of ice and fulfilled desire, Mail & Guardian, Nov 14 2005

Južnoafrički pisci
Authority control
Maurice Blanchot

Maurice Blanchot (22.9. 1907 – 20.2. 2003) bio je francuski pisac, filozof i književni teoretičar.

Glavna djela

Književna (récits) 
 Thomas l'Obscur, 1941 
 L'Arrêt de mort, 1948 
 Le Très-Haut, 1949 
 Le Pas au-delà, 1973 
 L'Instant de ma mort, 1994

Glavna teoretska i filozofska djela 
 La Part du feu, 1949 
 L'Espace littéraire, 1955 
 L'Entretien infini, 1969 
 L'Ecriture du désastre, 1980 
 Le Livre à venir, 1959 
 Une voix venue d'ailleurs, 2002

Eksterni linkovi 

 Enigma Blanchot (by Mario Kopić)
 Espace Maurice Blanchot
 Death Sentence (Persian translation by Ahmad Parhizi)
 Timothy Clark: Literary Encyclopedia Entry
 Studio Cleo
 Stephen Mitchelmore: The Absent Voice
 Lars Iyer: The City and the Stars 
 Lars Iyer: Our Responsibility: Blanchot's Communism
 Will Large: Blanchot: The Neuter 
 Confronting the Disaster
 Beatitude: Blanchot and Death
 ReadySteadyBook's Maurice Blanchot Minisite 
 "A Voice from Elsewhere", trans. Charlotte Mandell, SUNY Press 2007 
 Maurice Blanchot at 100 by Pierre Joris, one of Blanchot's English translators (he translated "The Unavowable Community")

Rođeni 1907.
Umrli 2003.
Francuski pisci
Francuski filozofi
Filozofi
Authority control
G. V. Desani

Govindas Vishnoodas Desani ili G. V. Desani, (1909–2001) bio je indijski pisac i budistički filozof rođen u Keniji i obrazovan u Britaniji. Odrastao u porodici trgovca, započeo je karijeru novinara, a slavu stekao kultnim romanom All About H. Hatterr (1948), koji se smatra jednim od najboljih književnih djela na engleskom jeziku i često uspoređuje s Joyceovim'Uliksom. Neko vrijeme je predavao na američkim univerziteima, a mnoge je godine proveo meditirajući u budističkim manastirima.

Bibliografija 
Romani
 All About H. Hatterr, Aldor, London 1948.
 revidirano izdanje, Farrar, Straus & Young, New York, 1951.
 dodatne revizije, Farrar, Straus & Giroux, New York, 1970.
 </u>nova revizija i novo poglavlje</u>, Lancer Books, New York, 1972.
 </u>novi dodaci i revizije</u> in the Penguin Modern Classics series, Penguin Books, London, 1972.

Pripovjetke i ostalo
 Hali, Saturn Press, London, 1952. (Pjesma u prozi.)
 
 Kolumne, Illustrated Weekly of India, 1962-67.
 
 Mainly concerning Kama and her Immortal Lord, Indian Council of Cultural Relations, Government of India, 1973.
 
 Hali and Collected Stories, McPherson, Kingston, New York, 1991.

Vanjske veze 
 www.desani.org 
 Memorial resolution, University of Texas
 fotografija G. V. Desanija

Izvori 

Problemi
Desani, GV
Desani, GV
Desani, GV
Authority control
Avionski mitraljez

Avionski mitraljez ili zrakoplovna strojnica je naziv za vrstu mitraljeza koji se koristi za naoružanje borbenog aviona. Namijenjen je prije svega borbi protiv neprijateljskih letjelica, a nešto rjeđe se koristi za napade (mitraljiranje) na pješadiju i druge tzv. meke ciljeve na tlu.

Avionski mitraljez se razvio od standardnih mitraljeza i puškomitraljeza koji su postavljali na prve borbene avione u prvom svjetskom ratu. S vremenom su zbog specifičnih okolnosti u kojima su se upotrebljavali dobili poseban oblik, poseban način opaljivanja, a kako su jačali avionski motori i nosivost aviona, tako je rastao i njihov broj i kalibar. 

Za vrijeme i makon drugog svjetskog rata su ih postupno počeli zamjenjivati posebno dizajnirani automatski avionski topovi.

Mitraljezi
Linijska pješadija

Linijska ili poljska pješadija je izraz koji se u pojedinim vojskama koristi za jedinice pješadije koje obavljaju najčešće borbene zadatke, odnosno čiji pripadnici nisu prošli obuku za specifične borbene zadatke. Taj izraz je, u stvari sinonim za "običnu" pješadiju, i služi prvenstveno za razlikovanje od specifičnih pješadijskih jedinica kao što su brdska pješadija, mornaričko-desantna pješadija, zračno-desantna pješadija, laka pješadija, specijalne jedinice i sl.

Naziv potječe iz 18. vijeka kada su se evropske vojske svoju taktiku temeljile na linijskom borbenom poretku, odnosno čvrstom grupiranju pješadinaca u linije strijelaca kako bi se brzim ispaljivanjem plotuna nadoknadio slab domet i preciznost musketa koje su u to vrijeme bile standardno pješadijsko oružje.

Pješadija
Bikram Sambat

Bikram Sambat (takođe i Bikram Samwat, Devnagari pismom: बिक्रम संवत, skraćeno "B.S.") je kalendar koji je ustanovio indijski car Vikramaditya. Naziv potiče od carevog imena i od sanskritske reči Samvat koja označava "kalendarsku eru" ili "kalendar". U Nepalu je ovo zvanični kalendar, koristi se uz gregorijanski kalendar i Nepal Sambat, autohtoni nepalski kalendar, koji je u upotrebi bio pre Bikram Samvata (do ere Chandra Shamsher). 

Bikram Samvat je solarni kalendar koji počiva na staroj hindu tradiciji (videti i Hindu kalendar i Vedsko računanje vremena). 

Godina B.S. počinje prvim danom meseca Baisakh, koji je obično 13. ili 14. aprila/travnja. Kalendar po broju godine žuri 56,7 godina (tj. 56 godina, 8 meseci i 17 dana) u odnosu na gregorijanski, što znači da aprilom/travnjem počinje [(godina naše ere)+57]. godina B.S. - npr. {{#expr:
+57}} godina B.S. počinje u aprilu . naše ere i završava se u aprilu {{#expr:
+1}}. n.e. Ako je gregorijanski datum pre aprila, dodaje se 56. Obrnuto, godinama B.S. treba oduzeti 57 u većem delu B.S. godine (april-decembar), odn. 56 u zadnjih oko 3,5 meseca.

Meseci

Poreklo 
Kalendar je nazvan po kralju Vikramaditji iz Ujjain-a. Nakon uspona Rana oligarha u Nepalu, Bikram Sambat je ušao u nezvaničnu upotrebu zajedno sa zvaničnim Shaka Sambat-om, što je trajalo duže vreme. Šaka Sambat je prekinut u njegovoj 1823. godini i od tada se Bikram Samwat zvanično koristi, od svoje 1958. godine (1901/02. naše ere). Kalendar se dosta koristi u zapadnoj Indiji, gde se zove Vikram Samvat.

Kultura 
Nova godina po Bikram Sambatu je jedan od mnogih festivala u Nepalu, slavi se zabavama, porodičnim okupljanjima, razmenom lepih želja i učešćem u ritualima za prizivanje dobre sreće u sledećoj godini.

Taj dan je značajan i na mnogo širem području, jer se elementi B. S. kalendara uočavaju u severnoj Indiji i državi Zapadni Bengal. Kalendar je istovetan bengalskom kalendaru, koji se koristi u Bangladešu, nova godina se tamo slavi pod imenom Pôhela Boishakh i nacionalni je praznik. Među Hindu zajednicama slavi se početak proleća i kraj žetvene sezone. 

U približno istom mesecu (Baishakh) je i budistički praznik Vesak, koji podseća na rođenje, prosvetljenje i smrt Gautame Bude] i obeležava se uglavnom na prvi pun Mesec u maju/svibnju. U tome se vide istorijske veze bengalskog, hindu i teravadskog budističkog kalendara.

Vanjske veze 
(na engleskom)
 Novi i stari nepalski kalendar 
 Kalendar za 2005-06 (.pdf)
 Pretvaranje datuma nepalski-engleski i obrnuto
 Nepali kalendar za mobilni telefon
 Download Nepali kalendara u .ics formatu

Kalendari
Nepalski kalendar

Pre svega se odnosi na:
 Bikram Sambat, zvanični kalendar u Nepalu
a takođe postoji i:
 Nepal Sambat, autohtoni, stari, nepalski kalendar,
Davidovica

Za članak o istoimenom manastiru, pogledajte članak manastir Davidovica.

Davidovica je naselje u opštini Gornji Milanovac u Moravičkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 91 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 151 stanovnika).

Demografija 
U naselju Davidovica živi 91 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 64,2 godina (59,5 kod muškaraca i 68,4 kod žena). U naselju ima 47 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,94.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

Reference

Vanjske veze 

 Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
 Satelitska mapa (Wikimapia)
 Gugl satelitska mapa (Maplandia)
 Plan naselja na mapi (Mapquest)

Opština Gornji Milanovac
Naselja u centralnoj Srbiji
Laka pješadija

Laka pješadija je izraz koji se tradicionalno koristi za one pješadijske vojne jedinice koji sa sobom nose lakše oružje, oklop ili opremu od obične pješadije.

Izraz je kroz historiju opisivao jedinice čiji je zadatak bio biti prethodnica ili izvidnica glavnog dijela vojske, odnosno ometati ili zaustaviti napredovanje neprijatelja prije početka glavne bitke. Za takve jedinice se ponekad koristio izraz čarkaši.

Laka pješadija se u staro doba uglavnom koristila oružjem na daljinu te su je činili praćkaši, strijelci, odnosno posebno izvježbani bacači koplja kao što su grčki peltasti i rimski veliti. 

Kasnije, dolaskom vatrenog oružja, su status lake pješadije dobile jedinice opremljene puškama-žljebušama, odnosno čija se taktika umjesto ispaljivanja plotuna sastojala od pojedinačnog gađanja (snajpiranja) ciljeva, te time razlikovala od linijske taktike.

Napuštanjem linijske taktike, odnosno pretvaranjem svih pješadinaca u pojedinačne strijelce, izraz laka pješadija se prvenstveno počeo koristiti za pješadince koji zbog posebnih okolnosti nemaju opremu i oružje kao redovna pješadija. Danas se pod lakom pješadijom podrazumijeva:
 zračno-desantna pješadija;
 mornaričko-desantna pješadija;
 specijalne jedinice;
 brdska pješadija;
 paravojne formacije koje obavljaju policijske i zadatke unutrašnje sigurnosti;
 gerilske i protugerilske formacije;
 milicija

Pješadija

de:Jäger (Militär)
en:Light infantry
es:Infantería ligera
he:חיל רגלים קל
ru:Егерь
sv:Jägare (soldat)
Teška pješadija

Teška pješadija je izraz koji se koristi za pješadijske jedinice koje su teže naoružane ili oklopljene od obične, odnosno od lake i srednje pješadije.

U drevnoj prošlosti je izraz teška pješadija označavao one jedinice čiji je zadatak bio u uređenim bitkama razbiti glavne snage neprijatelja neposrednom borbom prsa u prsa umjesto korištenja oružja na daljinu i uznemiravanja neprijatelja što je bio zadatak lake pješadije. Kako bi bili što efikasniji teški pješadinci su nastupali u zbijenim formacijama od kojih je najpoznatija grčka falanga, a bili su opremljeni teškim štitovima i oklopima kako bi se koliko-toliko zaštitili od ozljeda. Klasičan primjer teške pješadije su bili grčki hopliti.

Teška pješadija je svoj sumrak doživjela u bitci kod Adrianopolisa 378. u kojoj je gotska teška konjica prvi put uspjela u uređenoj bitci razbiti rimske legionare. Nakon toga je u feudalnoj Evropi teška konjica postala glavna snaga na bojištu. Tek u 15. vijeku dolazi do renesanse pješadije, čiji pripadnici dobijaju oklope i razvijaju taktiku temeljenu na korištenju dugih kopalja. 

Tešku pješadiju, kao i oklopljene vitezove, s bojišta je otjerao razvoj vatrenog oružja. 

Nešto kasnije izraz teška pješadija se počinje koristiti za pješadijske jedinice koje se od običnih pješadijskih jedinica koriste po korištenju težeg naoružanja (pješadijski topovi, teški mitraljezi, minobacači, bestrzajni topovi i sl.) zbog kojih imaju slabiju mobilnost, ali veću vatrenu moć. Teška pješadija je i izraz koji se koristi za pješadijske jedinice čiji se pripadnici na bojištu kreću pomoću oklopnih vozila kao što su borbena pješadijska vozila.

Pješadija
Srednja pješadija

Srednja pješadija je izraz koji se koristi za pješadijske jedinice koje su po težini naoružanja i/li jačini oklopa svojih pripadnika između laka i teške pješadije.

Značenje izraza srednja pješadija se mijenjalo s obzirom na razvoj vojne tehnologije i taktike.

Danas bi se tako srednjom pješadijom mogle nazvati pješadijske jedinice koje za kretanje na bojištu koriste oklopni transporter umjesto borbenih pješadijskih vozila.

Pješadija

en:Medium infantry
Univerzalni mitraljez

Univerzalni mitraljez ili mitraljez opće namjene (engleski: General purpose machine gun, GPMG) je naziv za mitraljez kojeg može nositi jedan vojnik, ali koji može obavljati kako funkciju puškomitraljeza tako i funkciju srednjeg mitraljeza, ovisno o tome da li se postavi na dvonožac ili tronožac.

Iako su takvi mitraljezi teži i nezgrapniji od puškomitraljeza, a ne mogu proizvoditi stalnu vatru kao teški i srednji mitraljezi, pokazali su se prilično dobrim kompromisom, omogućivši vojskama koje su ih koristile veću taktičku fleksibilnost.

Prvi je taj koncept preuzela nacistička Njemačka stvorivši MG 34, prvi takav univerzalni mitraljez, a poslije na njegovom temelju stvorila MG 42, vjerojatno najpopularniji i najbolji mitraljez drugog svjetskog rata. Nakon rata su mnoge države ili kopirale to oružje ("M-53" u bivšoj Jugoslaviji) ili stvorile vlastite modele (američki M 60, sovjetski Mitraljez PK).

Mitraljezi
Redov

Redov je izraz kojim se opisuje najniži čin u kopnenoj vojsci neke države, odnosno predstavlja sinonim za "običnog" vojnika. Ponekad se za njih koristi i izraz regrut.

Vojni činovi
Desetina

Desetina je naziv za malu vojnu jedinicu kojom najčešće zapovijeda podoficir. Ona broji između 3 do 14 ljudi. U nekim vojskama se dijeli na još manje jedinice zvane Fireteam, a postoji i naziv odjeljenje koji se koristi za desetine koje ne obavljaju neposredne borbene zadatke.

U desetini je najčešće najteže oružje puškomitraljez ili univerzalni mitraljez.

2 do 4 desetine obično čine veću jedinicu po imenu vod.

Vojne jedinice
Vod

Vod je mala taktička vojna jedinica koja obično broji oko 30 do 50 ljudi, odnosno najniža jedinica kome zapovijeda oficir, najčešće poručnik.

Vod se sastoji od 2 do 4 desetine. 5 ili više vodova čine satniju.

Reference 
 US Army Table of Organization 

Vojne jedinice
Satnija

Četa ili satnija je naziv za osnovnu taktičku jedinicu mnogih rodova kopnene vojske. Najčešće broji između 75 i 200 pripadnika, s time da je u prošlosti znala brojati oko 100 ljudi (odatle i dolazi naziv satnija koji se koristi u hrvatskoj vojnoj terminologiji, odnosno od arhaičkog izraza sat (sto) ljudi).

U artiljeriji se izraz umjesto izraza četa/satnija koristi baterija/bitnica. U konjici se pak koristio izraz eskadron.

2-4 čete obično čine bataljon.

Vojne jedinice
Baterija (vojna jedinica)

Baterija ili bitnica je u artiljeriji isto što i četa u ostalim rodovima vojske.Najčešće je sačinjava 50-60 ljudi. Baterija se organizuje od vodova i odeljenja, i to tako što više odeljenja ( najčešće tri sa ljudstvom od 10 vojnika ) čine jedan vod, a više vodova ( najčešće tri i to jedan izviđački i dva vatrena ) čine bateriju. Više baterija dalje čine divizion, više diviziona brigadu, više brigada diviziju, više divizija korpus i više korpusa armiju.

Artiljerija
Vojne jedinice
Eskadron

Eskadron je naziv koji se koristi za jedinicu konjice, a koja - ovisno o pojedinoj vojsci - odgovara satniji ili bataljonu u pješadiji. Države koje danas nemaju konjicu ponekad koriste taj izraz u oklopnim jedinicama.

Od izraza eskadron dolazi izraz za eskadru u ratnoj mornarici, odnosno eskadrila u ratnom zrakoplovstvu

V. također 
 Eskadron smrti

Vojne jedinice

da:Eskadre
de:Geschwader
el:Μοίρα (αεροπορική)
en:Squadron
he:טייסת
it:Squadriglia
nl:Eskader
pl:Eskadra
Bataljon

Bataljon ili bataljun (tal. battaglione), odn. bojna, taktička vojna jedinica u mnogim kopnenim vojskama. Obično se sastoji od 3-5 četa, a komanduje mu major ili potpukovnik. Ima između 300 i 1000 vojnika.

Više bataljona čini puk ili brigadu.

U artiljeriji se odgovarajuća jedinica naziva divizion.

Vojne jedinice
Divizion

Divizion (franc. division > lat. divisio: razdioba), naziv za artiljerijsku jedinicu koja odgovara bataljonu, a koja se sastoji od nekoliko baterija.

Više diviziona obično čini artiljerijski puk ili brigadu.

Vidi još 

 bataljon

Artiljerija
Vojne jedinice
Pukovnija

Pukovnija, regimenta ili puk (lat. regimen; njem. Regiment; engl. regiment) je združena taktička vojna jedinica rodova kopnene vojske. Srednje je veličine od oko 2000 do 3000 vojnika, ovisno o zemlji i njezinim oružanim snagama. Načelno se sastoji od dva do pet bataljona ili od više četa, dok se u konjici obično sastoji od pet eskadrona. Pukovnijom obično komandira oficir s činom pukovnika ili brigadira.

Viša vojna jedinica od pukovnije je brigada, odnosno divizija.

V. također 

 Puk

Vojne jedinice
Brigada

Brigada je u mnogim vojskama najveća taktička jedinica kopnene vojske. Sastoji se od 3-6 bataljona (rjeđe 2 puka), a obično joj komandira oficir s činom brigadira ili brigadnog generala. Ima između 3000 i 7000 vojnika.

Može djelovati samostalno odnosno biti dio divizije ili korpusa.

Partizanska brigada 

Partizanska brigada je tipična pokretna partizanska formacija namenjena pre svega za ofanzivna dejstva protiv agresorovih snaga na privremeno okupiranoj teritoriji, kako u uslovima sadejstva sa svojim frontom, tako i u uslovima isključivo partizanskog oblika oružane borbe. To je tak­tička združena jedinica, s drugom istorijskom tradicijom. U NOR-u se u sastavu 253 brigade borilo se preko 500 hiljada parti­zana. Kao borbena formacija postojala je i u drugim par­tizanskim ratovima 20. veka veka.

Organizacijski sastav, naoružanje i oprema partizanske brigade prilagođeni su dejstvima u partizanskom obliku oružane borbe, u svim zemljišnim, vremenskim i taktičkim uslovima. S obzirom na znatnu vatrenu moć, veliku manevarsku sposobnost, kao i moguć­nost da u području dejstva koristi podršku teritorijalnih oružanih i neoružanih organizacija i raznih oblika otpora agresoru, brigada može da izvršava sve zadatke u oružanoj borbi.

Partizanske brigade kao jezgro služe u formiranju većih opera­tivnih združenih sastava.

V. također 
 Proleterske brigade
 Omladinske radne brigade

Vojne jedinice
Korpus

Korpus ili zbor je izraz kojim se označava velika vojna jedinica - iznad razine brigade i divizije, a ispod razine armije - ali i vojna formacija, odnosno sve jedinice koje pripadaju određenom rodu vojske, npr. Inžinjerijski zbor. 

Korpus u većini današnjih vojski predstavlja najveću vojnu jedinicu. 

Prvi put ih je 1805. sistematski organizirao Napoleon Bonaparte radi efikasnijeg rukovođenja Velikom armijom.

V. također 
 Korpus narodne odbrane Jugoslavije

Vojne jedinice
Armija (jedinica)

Armija je naziv za veliku vojnu jedinicu određenu da obavlja zadatke strateškog značaja na širem području, odnosno velikom dijelu ratišta.

Obično se sastoji od nekoliko divizija ili korpusa. Ponekad se nekoliko armija zna spojiti u još veću jedinicu poznatu kao grupa armija ili front.

Vojne jedinice
Grupa armija

Grupa armija je naziv za najveću vojnu jedinicu u historiji ratovanja, a koja se pojavila tek za vrijeme prvog i drugog svjetskog rata. Ona se sastojala od nekoliko armija i bila zadužena za operacije na velikim dijelovima ratišta.

U SSSR se za grupe armija koristio izraz front, iako su te jedinice bile bliže armijama, s obzirom da su sovjetske armije zapravo odgovarale korpusima u drugim državama.

Vojne jedinice
Platonska ljubav

Platonska ljubav u suvremenu značenju je izraz koji se koristi za aseksuslni odnos ljubavi i privrženosti prema nekoj osobi, pogotovo u slučaju kada se pretpostavlja suprotno. Najjednostavniji primjer platonskog odnosa je duboko prijateljstvo prema nekoj osobi koje je potpuno lišeno seksualnih žudnji.

Takvo tumačenje platonske ljubavi se temelji na pogrešnom tumačenju platonskog ideala ljubavi, koja je u svom originalnom obliku bila kreposna ali strastvena ljubavu, temeljena ne na nedostatku žudnje nego na duhovnoj pretvorbi seksualnog nagona koji je otvarao vrata za suptilnije užitke od seksa. U svojoj originalnoj platonskoj formi, ova vrsta ljubavi je ljubavnike trebala približiti mudrosti ui platonskom obliku Ljepote. Detaljno je obrađena u Platonovom Fedru i Simpoziju. U Fedru je opisana kao oblik božanske ludosti koja je dobijena na dar od bogova, a njeno pravilno izražavanje se nagrađuje od bogova u zagrobnom životu; u Simpoziju je metoda kojom ljubav čovjeka dovodi do oblika ljepote i mudrosti.

Ljubav
Prijateljstvo
Kurdska Wikipedija

Kurdska Wikipedija (kurdski: Wîkîpediya, Ensîklopediya Azad na latinici,  na arapskom pismu, što znači Wikipedija, slobodna enciklopedija) je verzija Wikipedije na kurdskom jeziku. Dana 19.9. 2007. prešla je prag od 10.000 članaka.

Piše se i na latiničnoj i na arapskoj verziji kurdskog alfabeta, iako su članci na arapskom pismu manje razvijeni, a svi templatei i sistemske poruke koriste samo latinicu. Interwiki linkovi su na arapskom pismu i latinici.

Izvori

Eksterni linkovi 
 Wikipedija na kurdskom jeziku

Wikipedije na raznim jezicima
Pijemontska Wikipedija

Pijemontska Wikipedija je izdanje Wikipedije na pijemontskom jeziku. Započeta je u martu 2006. godine, a 10.10. 2007. je imala 10.217 članaka i bila 72. Wikipedija po broju članaka.

Reference

Vanjski linkovi 
 Statistics for Piedmontese Wikipedia by Erik Zachte

Wikipedije na raznim jezicima
Tagalog Wikipedija

Tagalog Wikipedija je izdanje Wikipedije na Tagalog jeziku.

Historija 
Tagalog Wikipedija, u origionalu Ang Malayang Ensiklopedya, započeta je u decembru 2003. Dana 20.10. 2007, imala je više od 10.000 članaka.

Reference

V. također

Vanjski linkovi

Linkovi na ostale Wikipdije na filipinskim jezicima 
 Cebuano Wikipedia
 Ilocano Wikipedia
 Kapampangan Wikipedia
 Pangasinan Wikipedia
 Waray-Waray Wikipedia
 Zamboangueño Wikipedia

Linkovi na ostale Wikipedije

Related links 
 Google Search Engine Pilipino-language edition, retrieved on: June 23, 2007
 Wikimedia Philippines (English)
 Wikimedia Philippines (Tagalog)
 Wikimedia Philippines (Chavacano/Zamboangueño)

Wikipedije na raznim jezicima
Bratz

Bratz je franšiza lutki za djecu i tinejdžere koju od 2001. godine proizvodi tvrtka MGA Entertainment. Lutke visoke 254mm (10 inča) karakteriziraju velike glave s velikim očima, punim usnama, malim nosevima, kratkim torzoima i cipelama koje se mogu skidati. Popularnost četiri primarne lutke - Cloe, Sasha, Jade i Yasmin - s vremenom je dovela do razvoja dodatnih prijatelja, spinoff-ova, igranog filma games  i muzičkih albuma.

Bratz je stvorio dizajner lutaka Carter Bryant. Godine 2000. se sreio s Isaacom Larianom, generalnim direktorom Micro-Games America Entertainment (MGA Entertainment). Tamo je Bryant pokazao svoje nacrte Larianu, koji je vidio kako su konceptualne skice oduševile njegovu kći Jasmin, tada slučajno u posjetu njegovom uredu.

Izvori

Vanjske veze 

 Bratz.com: The official Bratz website. 
 MGA Entertainment: Manufacturer of the Bratz dolls. 
 Bratz Checklist: A Bratz checklist with picture links. 
 Bratz Toys : Bratz pictures and reviews.

Lutke
Strošinci

Strošinci su selo u općini Vrbanja u Vukovarsko-srijemskoj županiji. Nalazi se na granici sa Srbijom. Sa selima županjske Posavine spada u područje Cvelferije.

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, Strošinci imaju 668 stanovnika.

Strosšinci
Gaborone

Gaborone je glavni grad afričke države Bocvane od 227.333 stanovnika i administrativno sjedište Jugoistočnog distrikta koji ima 349.208 stanovnika.

Geografija 
Gaborone leži na jugoistoku Botsvane na 1014 m nadmorske visine, svega 15 km od južnoafričke granice, udaljen 371 km od Johannesburga. Grad se prostire u dolini rijeke Notvane (pritoke Mosope), između lanca brda Oodi s juga i planine Kgale s istoka, na teritoriji od 19,6 km².

Klima 
Gaborone ima Polupustinjsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, s relativno vrućim temperaturama preko dana tokom cijele godine, i svježim noćima. Ljeta s minimalnom količinom kiša su toplija od ljeta s uobičajenom količinom kiša. Ako je suša, najtopliji mjeseci su januar ili februar, ako normalno kiši najtopliji je oktobar.

Historija 
 
Prve vladine zgrade u Gaboroneu izgrađene su 1965. godinu dana prije nego što je tadašnji britanski protektorat Bečuana trebao dobiti nezavisnost. Gaborone je odabran da bude novi glavni grad države, zbog obilja vode, umjesto dotadašnjeg Mafikenga koji je pripao Južnoafričkoj Uniji. Grad je dobio ime po legendarnom poglavici Kgosiju Gaboroneu (1820–1887) koji je doveo svoje pleme Tlokve na prostor tadašnjeg britanskog protektorata Bečuana i naselio se tu.

Znamenitosti 
 
Gaborone je novi grad pa su i njegove atrakcije novijeg datuma, to su prije svega modernističke zgrade parlamenta i Nacionalni muzej s umjetničkom galerijom.

Privreda, transport i školstvo 
Gaborone je prije svega grad državne administracije, ali i važni financijski centar ove rudom bogate zemlje. Tu imaju sjedištva sve važnije banke, nacionalna buza i brojne međunarodne kompanije, između ostalih Debswana, joint venture kompanija De Beersa i države Bocvane za eksploataciju dijamanata.

U Gaboroneu je sjedište Zajednice za razvoj južnoafričkih zemalja (Southern African Development Community, SADC), organizacije osnovane 1980. s ciljem povećanja ekonomske suradnje među svojim članicama, i smanjivanje njihove ovisnosti o Južnoj Africi.

Gaborone je dobro povezan magistralnom cestom A1, sa svim važnijim gradovima u zemlji i inozemstvu. Preko Gaboronea prolazi željeznička transverzala Cape-Zimbabve, preko koje je povezan sa svim važnijim južnoafričkim gradovima, a preko Zimbabvea i s lukom Beira u Mozambiku. Gaborone ima i međunarodni aerodrom Seretse Khama (IATA kod: GBE, ICAO kod: FBSK) izgrađen 1984., udaljen 15 km sjeverno od centra grada.

Gaborone je sjedište Univerziteta Bocvane osnovanog 1976. godine.

Gradovi prijatelji 
  Burbank
  Zhejiang

Izvori

Eksterni linkovi 

 Gaborone na portalu Encyclopædia Britannica 

Gradovi u Bocvani
Glavni gradovi u Africi
Račinovci

Račinovci su selo koje se nalazi na samom jugu Vukovarsko-srijemske županije u blizini granice sa Srbijom i Bosnom i Hercegovinom. Pripada općini Drenovci, a sa ostalim naseljima županjske Posavine spada u područje Cvelferije.

Račinovci su dobili ime po patkama racama.

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, Račinovci imaju 982 stanovnika. Nažalost, i ovo selo izumire, mladi odlaze iz bogate ravnice u grad ili van zemlje. Nekad je pak selo bilo bogato i perspektivno.

Turizam 
Račinovci su jedino selo u zapadnom Srijemu i Srijemu općenito koje ima bogatu turističku ponudu, koja uključuje pecanje na najčišćem dijelu rijeke Save, promatranje ptica i divljači, noćenje u starim ambarima, obrađivanje njiva i vršidbu na starinski način.

Literatura 
 Ivo Azapović, Račinovci kroz povijest 

Racčinovci
Rajevo Selo

Rajevo Selo je naselje koje se nalazi u općini Drenovci na jugu Vukovarsko-srijemske županije. Izgrađeno je na lijevoj strani rijeke Save i ubraja se među sela Cvelferije.

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Rajevo Selo ima 1.407 stanovnika.

Selo je staro bar 200 godina, a ime potječe od turske riječi "raja", što znači jednostavan narod.

Rajevo Selo je izvan glavnih prometnica, ali je svojevremeno, kada je promet bio sekundanog značenja bilo ne samo samostalno, već i razvijeno i bogato s osiguranom dobrom egzistencijom svojim žiteljima. Dobra zemlja crnica garantirala je visoke urode svih vrsta biljne proizvodnje. Osim toga i obrti su bili dobro zastupljeni: kovači, kolari, brijači, krojači, postolari, stolari, trgovci, gostioničari itd. Obrtnici su imali svoj dobro djelujući ceh. Selo je multietničko, a najviše je Hrvata preko 75 posto, zatim su tu još Srbi, Rusini, Nijemci, Mađari i prije Drugog svjetskog rata i Židovi.

Rajevo selo ima tri crkve: katoličku, pravoslavnu i grkokatoličku. Imalo je i dvije škole: hrvatsku i njemačku, te "šlilšul" za vrijeme drugog svjetskog rata u koji su išla sva djeca bez obzira na nacionalnost, a vodila ju je tante Rose Gross.

Naselja u Vukovarsko-srijemskoj županiji
Posavski Podgajci

Posavski Podgajci su naselje u županjskoj Posavini na prometnom pravcu Županja-Gunja. Pripada općini Drenovci i sa okolnim selima spada u područje Cvelferije.

Sjedište su poštanskog ureda broja 32258.

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, Posavski Podgajci imaju 1.568 stanovnika.

Naselja u Vukovarsko-srijemskoj županiji
Đurići (Drenovci)

Đurići su selo na samom jugu Vukovarsko-srijemske županije. Nalazi se blizu granice s Bosnom i Hercegovinom, a pripada općini Drenovci. Sa selima županjske Posavine spada u područje Cvelferije.

Po popisu stanovništva iz 2001. godine, Đurići imaju 418 stanovnika.

Naselja u Vukovarsko-srijemskoj županiji
Antunovac

Antunovac je općina u Hrvatskoj. Smještena je u Osječko-baranjskoj županiji.

Zemljopis 
Općina Antunovac smještena je 10-ak km južno od Osijeka u Osječko-baranjskoj županiji, a čine ju dva naselja: 
 Antunovac (gdje je i sjedište općine)
 Ivanovac (gdje je sjedište Župe).
 Josipin Dvor
 Orlovnjak
 Seleš

Ukupna površina je 57 km2 .
Od toga poljoprivredne površine čini 4.999 ha, a šumske površine 111 ha

Stanovništvo 
Prema popisu stanovištva iz 2001. godine općina Antunovac imala je 3.559 stanovnika, raspoređenih u 2 naselja:
 Antunovac - 2.283
 Ivanovac - 1.276
 Josipin Dvor
 Orlovnjak
 Seleš

Nacionalni sastav, 2001. 
 Hrvati - 3.345 (93,99)
 Srbi - 93 (2,61)
 Mađari - 50 (1,40)
 Nijemci - 12 (0,34)
 Slovenci - 7 (0,20)
 Bošnjaci - 4
 Albanci - 1
 Poljaci - 1
 Talijani - 1
 Turci - 1
 ostali - 8 (0,22)
 neopredijeljeni - 31 (0,87)
 nepoznato - 5 (0,14)

Uprava

Povijest

Gospodarstvo

Slavni ljudi 
 Vjekoslav Žnidarec - kipar naivne umjetnosti

Spomenici i znamenitosti 
 Crkva Sv. Rozalije - Ivanovac (obnovljena nakon Domovinskog rata)
 Crkva Sv. Antuna - Antunovac (obnovljena nakon Domovinskog rata)
 Srednjevjekovna turska tvrđava - Zidine

Obrazovanje 
 Osnovna škola 'Antunovac"
 Područna škola "Ivanovac"

Kultura

Sport 
 NK Vitez '92 - Antunovac
 NK Slavonija - Ivanovac

Vanjske veze 

 Službena stranica Općine Antunovac

 

Općine u Osječko-baranjskoj županiji
Naselja u Osječko-baranjskoj županiji
Bilje (razvrstavanje)

Riječ bilje ili ime Bilje može značiti:
 ukupnost biljaka, biljni svijet (npr. ljekovito bilje, ukrasno bilje);

Geografija
 Bilje, naselje u Baranji (Hrvatska), sjedište istoimene općine;
 Općina Bilje, općina u Baranji (Hrvatska), u Osječko-baranjskoj županiji, sa sjedištem u istoimenom naselju;
 Bilje, naselje u Općini Miren - Kostanjevica (Slovenija);

Sport 
 Hrvatski nogometni klub "Bilje";
 Kickboxing klub "Bilje";
 Ženski odbojkaški klub "Bilje" (ŽOK "Bilje");
 Šahovski klub "Bilje" Bilje;

Povezano
1220-e pne.



Događaji i trendovi 
 1221. pne. — Faraon Merneptah razbija libijsku invaziju.

Značajni ljudi 
 1225. pne. — Rođenje legendarne Helene u porodici kraklja Tindareja od Sparte i njegove supruge Lede. (približni datum).
 1224. pne. — Smrt Ramzesa II u Egiptu.
Merneptah

Merneptah (ili Merenptah) je bio četvrti po redu vladar iz 19. dinastije Drevnog Egipta. Vladao je Egiptom gotovo 10 godina, između kasnog jula ili ranog augusta 1213. do 2.5. 1203. pne. prema suvremenim historijskim zapisima. Bio je trinaesti sin Ramzesa II i jedini koji je došao na vlast s obzirom da je nadživio svu stariju braću. U vrijeme dolaska na vlast je imao gotovo 60 godina. Prijestolno ime mu je bilo Ba-en-re Mery-netjeru, što znači "Duša Ra, Voljen od Bogova".

Merneptah je vjerojatno bio četvrto dijete Istnofret (Isisnofret), druge supruge Ramzesa II. Bio je oženjen za Istnofret (Isisnofret) koja je vjerojatno bila njegova sestra, a možda i za kraljicu Takhat. Jedan od njegovih sinova je postao kasniji vladar 19. dinastije po imenu Seti II. Također su bili sinovi prinčeva Merenptaha i Khaemwaset ili Khaemwase. Drugi sin bio je vjerojatno uzurpator Amenmesse.

Izvori 

 Christian Settipani, Nos ancêtres de l'Antiquité (1991), p. 153 and 175

Eksterni linkovi 

 Merneptah - Archaeowiki.org 
 Hieroglyphic text of the Israel Stela 
 Merneptah

Faraoni
Devetnaesta dinastija Egipta
Mumije
Tindarej

U grčkoj mitologiji Tindarej (Tyndareos) bio je spartanski kralj, sin Ebala (ili Perijera) i Gorgofone (ili Bateje), suprug Ledin i otac Helene, Polideuka (Poluksa), Kastora, Klitemnestre, Timandre, Febe i Filonoje.

Tindarejeveu ženu Ledu je zaveo Zeus, prerušen u labuda. Ona je snijela dva jaja, a iz svakog su se izglegla dva jajeta. Prema tradicionalnj verziji, iz jednog jajeta su izglegli Poluks i Helena kao Zeusova, a iz drugog Kastor i Klitemnestra kao Tindarejeva djeca.

Grčka mitologija
Mitološki vladari
Spartanski kraljevi
1210-e pne.



Događaji i trendovi 
 1213. pne. — Tezej, legendarni kralj Atene, je svrgnut, a nasljeđuje ga Menestej, praunuk Erehtejev i drugi rođak Tezejevog oca Egeja. Menesteju navodno pomažu Kastor i Polideuk iz Sparte, koji žele izbaviti svoju sestru Helenu od njenog prvog muža Tezeja. Potonji traži sklonište na Skyrosu, čiji je kralj Likomed stari prijatelj i saveznik. Likomed, međutim, smatra pridošlicu prijetnju i daje ga ubiti (iako neki izvori ovaj događaj smještaju deceniju kasnije, u 1200-e pne.).
 1213. pne. — Ramzes II umire (drugi datum je 1212. pne.).
 1212. pne. — Smrt egipatskog faraona Ramzesa Velikog.

Značajne osobe 
 Merneptah, faraon Devetnaeste dinastije Egipta (1212. pne. –1202. pne.)
Menestej

Menestej, sin Petejev, unuk Ornejev i praunuk Erehtejev, bio je legendarni kralj Atene za Trojanskog rata. Postavljen je za kralja od strane Dioskura kada je Tezej putovao u podzemni svijet, a kada se Tezej vratio Menestej ga je dao prognati iz Atene. 

Bio je jedan od prosaca Helene, a kada je započeo doveo je "pedeset crnih brodova" pred Troju. U Ilijadi opisan je kao ne previše hrabar. Kada je Agamemnon pregledavao svoje trupe vidio je Menesteja u zadnjim redovima kako navodno pokušava izbjeći borbu. Kasnije kada je Sarpedon napao dio grčkog zida gdje je zapovijedoa Menestej, prema Homeru je atenski kralj zadrhtao od straha i pozvao Telamonskog Ajanta i Teukra za pomoć. Bio je jedan od ratnika skrivenih u Trojanskom konju. Nakon pada Troje, odjedrio je za Mimas, potom za Melos gdje je postao kralj. Kada je umro, Atena je ponovno pripala porodici Tezeja.

Likovi iz Ilijade
Grčka mitologija
Kraljevi Atene
Mitološki vladari
Trojanski rat
Skiros

Skyros (grčki: Σκύρος) je najjužniji otok Sporada, grčkog arhipelaga u Egejskom moru. Oko 2. milenijum pne. i nešto kasnije, otok je kasnije bio pozna kao Otok Magneta, odnosno mjesto gdje su živjeli Magneti, a nešto kasnije Pelazgija, Dolopija i konačno Skyros. Sa 209 km² površine je najveći od svih Sporada, a ima oko 3.000 stanovnika (podaci iz 2003). Skyros je jedna od općina koja ne predstavljaju dio nijedne provincije u Grčkoj.

Sjever otoka je pokriven šumom, što uključuje najviši vrh (792 metres), dok je jug, gdje se nalazi planina Kochila, stjenovit i bez raslinja. Glavni grad otioka se također naziva Skyros (ili, lokalno Chora). Glavna luka je na zapadnoj obali i naziva se Linaria. Otok ima zamak (kastro) koji potječe iz perioda mletačke vlasti (13. do 15. vijek), bizantinski manastir (Manastir sv. Đorđa), grob engleskog pjesnika Ruperta Brookea u luci Tris Boukes, i Palamari, arheološko nalazište iz Brončanog doba. Na obali postoje mnoge plaže. Na otoku se uzgaja vlastita pasmina skirijskih ponija.

Na Skyros se može doći trajektom iz Kimija na Eubeji.

Historija 
U grčkoj mitologiji je Skyros naveden kao mjesto gdje je skončao Tezej. Godine 475. pne. je Kimon osvojio otok. Od tog dana je bio Delskog saveza, a kasnije Atenskog imperija. Kimon je tvrdio da je pronašao Tezejeve ostatke, te ih je vratio u Atenu.

Godine 340. pne. Makedonci su zauzeli otok i držali ga do 192. pne. kada su ga rimske snage preotele od Filipa V Makedonskog i vratile Ateni.

Stanovništvo kroz historiju

Reference

Vanjski linkovi 
 Službena stranica 

Antička Grčka
Gradovi u Grčkoj
Otoci u Grčkoj
Sporadi