alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Wildspitze

Wildspitze er det høgaste fjellet i Ötztaleralpane og det nest høgaste fjellet i Austerrike. Alle isbreane som ligg rundt fjellet, og den relativt enkle ruta oppover gjer at fjellet er populært blant isklatrarar (særleg nordsida).

Bakgrunnsstoff 
 Wildspitze på Peakware - bilete

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Solvind

Solvinden er straumen av partiklar som sola heile tida sender ut, eit tynt plasma med supersonisk fart som fyller det interplanetare rommet. Partiklane er hovudsakleg elektron og proton, men det er også kjernar av helium og andre tyngre ion. Plasmastraumen fører òg med seg eit magnetisk felt frå sola, det interplanetare magnetfeltet. Solvinden skapar eit dynamisk samband mellom sola og planetane og han har ein sterk innverknad på tilhøva i magnetosfæren og atmosfæren til planetane. 

Solvinden varierer i styrke, men er sterkast når solflekkene er mange og store.

Sjå også 
 stjernevind

Kjelder

Stjernefenomen
Solfenomen
Romplasma
Plasmafysikk
Drava

Drava (tysk Drau, ungarsk Dráva) er ei elv i sørlege delar av Sentral-Europa. Ho har sitt utspring i Sør-Tyrol i Italia og renn austover gjennom Tirol og Kärnten i Austerrike, inn i Slovenia (145 km), og så søraustover gjennom Kroatia, der ho dannar grensa mellom Kroatia og Ungarn. Til slutt renn ho ut i Donau nær byen Osijek. Ho har ei lengd på 725 km. 

Drava renn gjennom Lienz, Spittal an der Drau, Villach, Dieschitz og Ferlach i Austerrike, Dravograd, Vuzenica, Muta, Ruše, Maribor, Ptuj og Ormož i Slovenia, Varaždin og Osijek i Kroatia og Barcs i Ungarn. Ein kan segle på Drava i om lag 90 km frå Čađavica i Kroatia og til munningen. 

Dei største sideelvene til Drava er Gail i Austerrike og Bednja i Kroatia frå venstre, og Gurk i Austerrike og Mura (nær Legrad) i Kroatia frå høgre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Drava» frå ,  den 6. februar 2007.

Bakgrunnsstoff

Elvar i Kroatia
Elvar i Slovenia
Elvar i Ungarn
Elvar i Italia
Elvar i Austerrike
Sideelvar til Donau
Fabrikk

Ein fabrikk (av latin fabrica, 'verkstad') er eit industrianlegg der ein produserer varer, halvfabrikat eller foredler råstoff til ei anna råvare. Ein typisk fabrikk er ein eller fleire store bygg som inneheld maskineri, råstoff og ferdige produkt. Her finn ein arbeidarar eller oppsynsfolk for maskinar som jobbar etter samlebandsmetoden eller ein annan form for masseproduksjon.

Ordsoge
«Fabrikasjon» viser til det å fabrikkera eller laga noko ved ein fabrikk.
«Fabrikant» kan visa til nokon som fabrikkerer, eller ein fabrikkeigar.

Sjå òg 
 Industriområde
 Den industrielle revolusjonen
 Industrisamfunn

Kjelder

Bygningar
Industri
Arbeidsstader
Enns

Enns er ei elv i Austerrike og ei av dei sørlege sideelvene til Donau med ei lengd på 254 km.

Geografi 
Enns har sitt utspring i fjella Radstädter Tauern i delstaten Salzburg. I ein dal som vart danna under den siste istida, renn ho austover på grensa mellom Dei nordlege kalksteinsalpane og Dei sentralaustlege Alpane gjennom Steiermark der ho passerer Dachsteingruppa i sør. Mellom Admont og Hieflau snur elva nordover og passerer gjennom Gesäuse, eit gjel med ei lengd på 15 km i Ennstaleralpane. Ho renn så inn i Øvre Austerrike ved munningen av Laußabach. Nord for Steyr dannar ho grensa mellom Øvre Austerrike og Nedre Austerrike. Til slutt renn ho ut i Donau ved Mauthausen og landsbyen Enns.

Enns får vatn frå eit område på om lag 6 000 km², som er det femte største nedslagsfeltet i Austerrike. Middelvassføringa ved munningen er 201 m³ per sekund.

Soge 
På midten av 1800-talet vart det bygd kanalar langs det 70 km lange strekket mellom Weißenbach og Gesäuse for å bruke vatnet til jord- og skogbruk. 

Totalt er det ti kraftverk knytte til elva, og dei genererer totalt 345 megawatt straum.

Byar og landsbyar langs elva

i Salzburg 
 Radstadt

i Steiermark 
 Schladming 
 Gröbming
 Liezen
 Selzthal
 Admont

i Øvre Austerrike 
 Großraming
 Ternberg
 Garsten
 Steyr
 Enns

Sideelver 
Dei viktigaste sideelvene er Palten, Salza og Steyr.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Enns River» frå ,  den 6. februar 2007.  
 

Elvar i Austerrike
Sideelvar til Donau
Det norske Folkesprogs Grammatik

Det norske Folkesprogs Grammatik vart skriven av Ivar Aasen i 1848 og omhandlar det tungemålet som vart bruka av størstedelen av det norske folket då Aasen i tida 1842-46 gjorde sine studiereiser. Utgjevinga vart kosta av Det kongelige norske Videnskabers Selskab i Trondheim.

Ivar Aasen hadde opphavleg planlagt å undersøkje språket på Vestlandet, men utvida seinare arbeidet til også å omfatte dei austlege og nordlege distrikta i landet. Boka skulle førebu utgjevinga av ei «Ordbog over det norske Folkesprog».

Aasen fann at dialektskilnadene ikkje var større enn at det var eit tydeleg samband mellom dialektane. Aasen viste med sitt materiale at det fanst eit levande norsk språk. Språkmaterialet vart først fullstendig ved ein samanstilling av alle dialektane. At dette språket levde, utan stød frå eit skriftspråk, såg Aasen som eit prov på at dette språket var folket sin eigedom.

Innhaldet i grammatikken 

Aasen går grundig gjennom lydtilhøva (bokstavar og uttale), vokal- og konsonantovergang, orddanninga, bøyingsformene, samanføyinga av ord til setningar og tilhøvet mellom dialektane i Noreg. Men han finn ikkje fram til ein felles norm for folkespråket; den vart først framstilt i Norsk Grammatik seksten år seinare.

Hokjønsordet som i ubunden form heiter Skaal, står oppført med seks ulike bundne nominativsformer:
 Skaal'i (Telemark og Sogn)
 Skaal'e (Hallingdalen, Valdres, Gudbrandsdalen)
 Skaal'æ (Setesdalen, Hardanger, Sunnhordland o.fl.)
 Skaal'o (Sunnhordland)
 Skaal'aa (Ryfylke, Lister, Jæren)
 Skaal'a (i dei fleste dialektane)

— og dessutan tre ulike dativformer:
 Skal'enne (Voss, Nordhordland)
 Skaal'inne (Setesdal, Sunnfjord, Sunnmøre)
 Skaal'en (Hallingdal, Valdres, Gudbrandsdalen, Trondheims stift)

Aasen jamfører dette med dei islandske og norrøne formene av skál som i bunden form nominativ er skálin, i akkusativ er skálina og i dativ er skálinni.

Aasen deler dialektane i den nordafjellske, den vestafjellske og den austafjellske rekka. Avslutningsvis skriv Aasen at dei dialektane som ligg nærast det gamle norske språket er dei som brukast i vestlege fjordbygder og i dalane aust for Langfjella, men likevel slik at ulike grammatikalske element er tatt vare på i ulike dialektar.

Bakgrunnsstoff 
 Nettpresentasjon på Aasentunet
 

Norsk språk
Ivar Aasen
Bøker frå 1848
Noregs dokumentarv
Gurk

Gurk (slovensk Krka) er ei elv i delstaten Kärnten i Austerrike, og er den nest lengste elva i delstaten etter Drava. 

Ho er ei av dei nordlege sideelevene til Drava, og renn 120 km frå Nockfjella, nær grensa mellom delstatane Steiermark og Kärnten. Kjelda er to små innsjøar, Gurksee og Torersee, som ligg i to dalgryter. Gurksee ligg på 1 970 m over havet, og har eit areal på 0,4 hektar, og er 1,5 m djup, medan Torersee ligg 2 010 m over havet, er 0,35 hektar stort og er 1,2 m djupt. Sidan begge innsjøane frys heilt til om vinteren inneheld dei ikkje fisk. 

Elva renn austover gjennom Gurktal. Nær Straßburg snur ho sørover og renn inn i Drava mellom Klagenfurt og Völkermarkt. Av sidelver har ho Görtschitz, Metnitzog og Glan.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gurk (Fluss)» frå ,  den 7. februar 2007.  
 
 W. Honsig-Erlenburg, G. Wieser: Die Gurk und ihre Seitengewässer. Verlag des Naturwissenschaftlichen Vereins für Kärnten, Klagenfurt 1997, ISBN 3-85328-009-9

Elvar i Austerrike
Kärnten
Inn

Inn (retoromansk En) er ei elv som renn gjennom Sveits, Austerrike og Tyskland, og er ei av sideelvene til Donau frå høgre med ei lengd på 517 km. Det høgaste punktet i nedslagsfeltet hennar er Piz Bernina på 4049 moh. 

Kjelda til elva ligg i Dei sveitsiske Alpane nær St. Moritz i Engadin-regionen. Elva får namnet sitt etter denne regionen, der elva er kalla En. Ho renn nordaustover og inn i Austerrike, og frå Landeck går ho austover gjennom den austerrikske delstaten Tyrol og delstatshovudstaden her, Innsbruck, før ho går over grensa til Bayern nær Kufstein.

I Bayern renn elva nordaustover og passerer landsbyane Rosenheim, Wasserburg am Inn og Waldkraiburg; før ho går austover gjennom Mühldorf og Neuötting. Her møter ho to større sideelver, Alz og Salzach.

Frå her til Donau dannar ho grensa mellom Tyskland (Bayern) og Austerrike (Oberösterreich), og her renn ho mellom anna igjennom Simbach, Braunau am Inn og Schärding. 

Byen Passau er den siste Inn renn gjennom før ho når Donau (og det same gjer elva Ilz). Sjølv om Inn har større vassføring når dei renn saman i Passau, og at Inn får vatn frå Piz Bernina, det høgaste punktet i nedslagsfeltet til Donau, så vert Inn rekna som ei sideelv til Donau. Donau er derimot lengre, har større nedslagsfelt og har ein meir jamn straum.

Sideelvar 
 Sideelvar frå høgre: Flaz, Spöl, Clemgia, Faggenbach, Pitzbach, Ötztaler Ache, Melach, Sill, Ziller, Alpbach, Wildschönauer Ache, Brixentaler Ache, Weißache, Kaiserbach, Rohrdorfer Ache, Sims, Murn, Alz, Salzach, Enknach, Mattig, Ach, Antiesen, Pram

 Sideelvar frå venstre: Beverin, Schergenbach, Sanna, Gurglbach, Brandenberger Ache, Kieferbach, Auerbach, Kirchbach, Mangfall, Attel, Isen, Rott

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Inn River» frå ,  den 7. februar 2007.  
 

Sideelvar til Donau
Elvar i Sveits
Elvar i Austerrike
Elvar i Tyskland
Engadin
Tirol
Internasjonale elvar i Europa
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 2007

Noregsmeisterskapen i fotball for menn 2007 var ei norsk fotballturnering. Han var òg kjent som NM SAS Braathens Cup og var den 102. Noregsmeisterskapen i fotball. 

Rundane vart spelte slik:
1. runde: 19. og 20. mai
2. runde: 13. og 14. juni
3. runde: 26., 27. og 28. juni
4. runde: 25. og 26. juli
Kvartfinale: 18. og 19. august
Semifinale: 26. september
Finale: 11. november

1. runde

2. runde

3. runde

4. runde

Kvartfinalar

Semifinalar

Finale  

2007
Fotball i Noreg i 2007
Fotball for herrar
Toppserien 2007

Toppserien 2007 var saman med NM for damer 2007 den gjævaste meisterskapen eit lag kunne vinne innan norsk damefotball sesongen 2007. Tolv lag deltok i Toppserien 2007, og var fyrste sesongen med tolv lag i Toppserien.

 vann serien foran  og Asker. 
 og  rykka båe ned til 1. divisjon.

Tabell 

1
07

Toppserien
Fotball i Noreg i 2007
1. divisjon fotball for damer 2007

1. divisjon fotball for damer 2007 er 2007-sesongen av den nest øvste norske fotballserien for damer.

Desse laga deltek i 1. divisjon fotball for damer 2007:

1. divisjon fotball for kvinner
Fotball i Noreg i 2007
Tømmerfløyting

Tømmerfløyting er transport av tømmer nedover vassdrag eller over sjøar ved å late tømmerstokkane flyte i i vatnet og soleis verte ført nedover elva med straumen, eller verte drege med båt der straumen er for veik, som over sjøar og store vatn. Tømmeret kan fløytast som «laustømmer» (enkeltstokkar) eller i «soppar» (flåtar av samanbundne tømmerstokkar). Tømmerfløyting spela ei avgjerande rolle for utnyttinga av skogeigedomar i ei tid då det ikkje var mogleg å frakta tømmeret til lands. I dag har lastebilar og tog overteke det aller meste av denne transporten.

Historie 
Fløyting blei utvikla i samband med tidleg skogbruksindustri i Europa og Nord-Amerika. Medan ein tidlegare hadde sett opp mindre sagbruk som kunne flyttast nær hogst-staden, blei det no laga større, stasjonære bruk. Desse låg som regel ved den nedre delen av ei elv, og tømmeret blei fløyta til dei med elva.

Laustømmerfløyting i elvar er ofte tenkt på som den «opphavlege» fløytinga. Den siste laustømmerfløytinga i Noreg vart avvikla i Trysilelva i 1991. Fram til 2005 vart det framleis fløyta sopp-tømmer i Skiensvassdraget, til papirfabrikken Union i Skien. I 2006 var det slutt på all kommersiell tømmerfløyting i Noreg.

Teknikk 
Med få unntak vart tømmerfløytinga i elvar gjort i samanheng med vårflaumen, sidan fløytinga var avhengig av store vassmengder. I sideelvar og andre stader med lita vassføring vart det bygt fløytingsdammar for å samle opp vatnet og sleppe det ut når fløytinga tok til, slik at det vart nok vatn for tømmertransporten nedover vassdraget. 

For å vedlikehalde og passe på dammane, for å føre tømmeret fram og losne tømmer som sat fast, og for å reinske opp og sende av garde tømmer som låg att langsetter elva etter fløytinga, vart det tilsett fløytarar. Kvar fløytar hadde ein fløytarhake, ei lang trestong med ein jarnhake i eine enden, til å hjelpe seg med for å dra eller styre tømmerstokkane når det var naudsynt, eller for å skilje frå kvarandre tømmerstokkar som hadde hengt seg fast og floka seg saman i elva.

Fløytarane hadde eit hardt og ofte farleg arbeid. Det vart lett å miste livet ved å falle i vatnet og verte knust av stokkane når dei skulle dragast i eller styrast for ikkje å setje seg fast på vanskelege stader i den strie elva, og ein måtte kunne kome seg unna i tide etter at lunta var tent når det vart naudsynt å nytte dynamitt for få laus tømmer som hadde hengt seg fast og tårna seg opp i haug, slik at fløytinga stoppa opp. Ein fløytar måtte difor kunna halde seg oppe og kome seg fram på flytande og rullande tømmerstokker. Desse evnene blir i dag viste fram under tevlingar på nokre festivalar.

Fløytarane vart ofte tilsette av ei fellesfløytingsforeining, som var eit samarbeid mellom tømmerkjøparane i kvart einskild vassdrag.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Digitalt Museum: Fotografi av tømmerfløytarar i arbeid med ei tømmervase.
 Digitalt Museum: Fotografi av flyøtarhake/tømmerhake. 
 «Med tømmer fra hei til hav, Siste fløtning i Arendalsvassdraget». Nidarå fellesfløtning, 1970/Kviteseid Historielag.

Skogbruk
Lech

Lech (latin Licus, Licca) er ei elv i Austerrike og Tyskland, og ei av sideelevene til Donau frå høgre med ei lengd på 264 km og eit nedslagsfelt på 4 126 km².

Ho har sitt utspring frå innsjøen Formarinsee i Alpane i den austerrikske delstaten Vorarlberg. Ho renn i retning nord-nordaust og kryssar grensa til Tyskland ved Lechfall, ein tolv meter høg foss, før ho går inn i eit smalt gjel (Lechschlucht). Ho går så innover Fussensletta i Bayern der ho tidlegare danna grensa til Schwaben. Ho renn gjennom byen Füssen og så ut i Forggensee. Her dannar ho elvestryk.

Elva renn vidare nordover gjennom eit område kalla Lechrain og gjennom byane Schongau, Landsberg, Augsburg (der ho renn saman med Wertach) og Rain, før ho renn ut i Donau like forbi Donauwörth. Det er ikkje mogeleg med transport på elva på grunn av dei strie straumane og stundom grunne grusparti. Frå Neuschwanstein-slottet, nær Füssen, kan ein få eit flott utsyn over Lechdalen.

Fleire gonger gjennom tidene har elvebreidda vore åstad for historiske hendingar. 

 I 278 vann den romerske keisaren Probus eit slag mot invaderande burgundarar og vandalar, som hadde plyndra store delar av den romerske provinsen Rhaetia. 
 Ved Lechfeld, ei steinslette mellom Lech og Wertach, nær Augsburg, vann Otto I av Det tysk-romerske riket eit slag over ungararane i august 955.
 I Slaget ved Rain i april 1632 vann Gustav II Adolf av Sverige eit slag og drap grev Johan Tzerclaes Tilly. Dei mykje frykta og respekterte hakkapeliitta frå Finland medverka i dette slaget.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lech River» frå ,  den 7. februar 2007.  
 

Elvar i Tyskland
Elvar i Austerrike
Sideelvar til Donau
Hæge Follegg Pedersen

Hæge Follegg Pedersen () er ein norsk forfattar av barne- og ungdomsbøker. Pedersen bur i Skien. Bøkene hennar er omsette til mellom anna tysk, dansk og færøysk.

I 1989 fekk ho Riksmålsforbundets barne- og ungdomsbokpris.

Bibliografi 
Under en grønn himmel (1984)
Fanget i et englehus (1985)
Med stjerner i håret (1987)
Venner i regn (1988)
Sommergjesten (1989)
Glassenglene (1990)
Hvit måne – kald sol (1991)
Kjæresten i skogen (1992)
Englefuglen (1993)
Hvor som helst er ingen steder (1995)
Ikke helt aleine (1998)
Du slipper ikke unna (2000)
Veit du hvem jeg er? (2002)
Skorpionen (2006)
Game over  (2007)

Bokmålsforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske ungdomsbokforfattarar
Folk frå Skien
Leitha

Leitha (ungarsk: Lajta; tsjekkisk og slovakisk: Litava) er ei elv i Sentral-Europa med ei lengd på om lag 180 km. Ho har sitt utspring aust i Austerrike der elvene Schwarza og Pitten renn i hop. Mellom Ebenfürth og Leithaprodersdorf, og mellom Bruck an der Leitha og Gattendorf dannar Leitha grensa mellom Nedre Austerrike og Burgenland, som var grensa mellom Austerrike og Ungarn fram til 1921. 

Nær Nickelsdorf passerer elva over grensa til dagens Ungarn, der ho renn ut i ein arm av Donau nær Mosonmagyaróvár. Bortsett frå Mosonmagyaróvár renn elva gjennom byane Wiener Neustadt og Bruck an der Leitha.

Det er bygd fleire kanalar ut frå Leitha og sideelvene hennar. Kanalane gav vatn til spinneri, og vert no brukt til straumproduksjon. Mellom Seibersdorf og Hof am Leithaberge vert det meste av vatnet i elva fjerna av denne årsaka. Vidare frå her renn eigentleg berre Leitha når ho har størst vassføring. Nedanfor Katzelsdorf er elveleiet nesten heilt uttørka.

Historisk 
Namnet på dei tidlegare delstatane i Austerrike-Ungarn, Lajtabánság, Cisleithania og Transleithania har alle sitt opphav frå namnet til Leitha. Etter Ausgleich (kompromisset) i 1867 mellom Austerrike (Habsburgmonarkiet) og Ungarn (Kongeriket Ungarn), som danna dobbeltmonarkiet Austerrike-Ungarn var Transleithanien («forbi Leitha») namnet dei brukte i Wien for området bortanfor Leitha (altså Ungarn), medan Cisleithanien («på denne sida av Leitha») var området rundt Wien (altså Austerrike). Dette namnet vart òg tidlegare brukt om Kongeriket Ungarn. Dette viser korleis folk i Wien og Austerrike såg på resten av riket, fordi Wien låg på «denne sida», og Ungarn låg på «den andre sida». Galitsja og Bukovina vart òg rekna som ein del av Cisleithania, som låg aust for Ungarn. Elva Morava danna vidare grensa mellom Moravia og Ungarn, og dette området er i dag Slovakia.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Leitha» frå ,  den 7. februar 2007.  
 

Elvar i Ungarn
Elvar i Austerrike
Sideelvar til Donau
Loisach

Loisach er ei elv som renn gjennom Tyrol i Austerrike og Bayern i Tyskland. Ho er 114 km lang og ei av sideelvene til Isar frå venstre. Ho har sitt utspring nær Ehrwald i Austerrike, og strøymer forbi Garmisch-Partenkirchen og ut i Kochelsee. Ved Kochelsee renn restane av vatnet som vert brukt til straumproduksjon ved Walcheseekraftwerk ut i Loisach. Elva renn så ut av Kochelsee og ut i Isar ved Wolfratshausen. Ein kanal går mellom Isar og Loisach for å leie vatnet inn i eit vasskraftverk, som mellom anna reduserer risikoen for flaum i Wolfratshausen.

Kjelder 

Elvar i Tyskland
Elvar i Austerrike
Lužnice

Lužnice (tysk Lainsitz) er ei elv som renn gjennom Austerrike og Tsjekkia, sjølv om berre 4 km av elva renn gjennom Austerrike. Vidare renn elva 204 km gjennom Tsjekka før ho renn ut i Moldau i Týn nad Vltavou (om lag 50 km nord for České Budějovice). Elva har eit nedslagsfelt på 4 226 kvadratkilometer.

Elva vart først nemnd i nedskrivne kjelder i 1179, og namnet kjem frå eit gamalt tsjekkisk ord for vatn som renn gjennom enger.

Elva er eit populært friluftsområde.

Byar og landsbyar Lužnice renn gjennom 
 Gmünd (Austerrike)
 České Velenice
 Třeboň
 Veselí nad Lužnicí
 Soběslav
 Tábor
 Bechyně
 Týn nad Vltavou

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lužnice» frå ,  den 7. februar 2007.  

Elvar i Tsjekkia
Elvar i Austerrike
Morava

Morava er òg det tsjekkiske namnet på regionen Mähren. Sjå òg den serbiske elva Velika Morava.

Morava (tysk March) er ei elv i Sentral-Europa, og ei av dei viktigaste elvene i Moravia, som ho har fått namnet sitt frå. Elva har sitt utspring i Králický Sněžník-fjellet i det nordvestlege hjørnet av Moravia, nær grensa mellom Tsjekkia og Polen, og går gradvis sørover. Den nedre delen av elva dannar grensa mellom Tsjekkia og Slovakia, og så mellom Austerrike og Slovakia. Etter om lag 358 km renn Morava ut i Donau ved Bratislava-Devín. Dei einaste store byane langs elva er Olomouc i Moravia og Bratislava, hovudstaden i Slovakia.

Låglandet som elva har skapt er den øvre Moraviadalen (Hornomoravský úval), den nedre Moraviadalen (Dolnomoravský úval), Moraviasletta (mellom Wien og Morava) i Nedre Austerrike, og låglandet Záhorie (Záhorská nížina) i Slovakia (slette mellom Moravia og Bratislava).

Den viktgaste sideelva er Thaya (på tysk) eller Dyje (på tsjekkisk og slovakisk), som renn på grensa mellom Nedre Austerrike og Moravia. Ei anna sideelv er Myjava (som renn ut i Morava ved Kúty).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Morava River» frå ,  den 7. februar 2007.  
 

Elvar i Tsjekkia
Elvar i Slovakia
Elvar i Austerrike
Sideelvar til Donau
Eduard Uspenskij

Eduard Uspenskij () er ein russisk barnebokforfattar, mellom anna skreiv han om Onkel Fedya (Дядя Фёдор), Krokodilla Gena (Крокодил Гена) og Tsjeburasjka (Чебурашка).

Han var fødd i nærleiken av Moskva og utdanna seg til ingeniør, men tjente sitt levebrød på barnebøkene. 

Russiske forfattarar
Barnebokforfattarar
Espen Børufsen

Espen Børufsen () er ein norsk fotballspelar frå Kristiansand som har spela på IK Start og Våg Fotballklubb. Han er midtbane- og angrepspelar.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell spelarprofilside 

Norske fotballspelarar
Folk frå Kristiansand
William Butler Yeats

William Butler Yeats () var ein anglo-irsk forfattar som skreiv skodespel og dikt og prøvde å bygga opp ein ny irsk litteratur. Yeats var ei drivkraft i «den keltiske renessansen», var med på å grunnleggja og driva Abbey Theatre i Dublin, og var senator i senatet i Den irske fristaten i to periodar. I 1923 blei Yeats tildelt Nobelprisen i litteratur, som den første iren. Han er ein av få forfattarar rekna for å ha fullført sine største verk, som The Tower (1928) og The Winding Stair and Other Poems (1929), etter ei nobelpristildeling. 

Yeats var fødd i Sandymount i Dublin. Han døydde i 1939 i Menton i franske Alpes-Maritimes, men blei gravlagd i irske County Sligo.

Verk 
 1886 — Mosada
 1888 — Fairy and Folk Tales of the Irish Peasantry
 1889 — The Wanderings of Oisin and Other Poems
 1891 — Representative Irish Tales
 1891 — John Sherman and Dhoya
 1892 — Irish Faerie Tales
 1892 — The Countess Kathleen and Various Legends and Lyrics
 1892 — The Lake Isle of Innisfree
 1893 — The Celtic Twilight
 1894 — The Land of Heart's Desire
 1895 — Poems
 1897 — The Secret Rose
 1899 — The Wind Among the Reeds
 1899 — The Song of The Old Mother
 1900 — The Shadowy Waters
 1902 — Cathleen ni Houlihan
 1903 — Ideas of Good and Evil
 1903 — In the Seven Woods
 1904 — The King's Threshold
 1907 — Discoveries
 1910 — The Green Helmet and Other Poems
 1912 — The Cutting of an Agate
 1913 — Poems Written in Discouragement
 1914 — Responsibilities
 1916 — Reveries Over Childhood and Youth
 1916 — Easter 1916
 1917 — The Wild Swans at Coole
 1918 — Per Amica Silentia Lunae
 1918 — In Memory of Major Robert Gregory
 1920 — The Second Coming
 1921 — Michael Robartes and the Dancer
 1921 — Four Plays for Dancers
 1921 — Four Years
 1922 — Later Poems
 1924 — The Cat and the Moon
 1925 — A Vision
 1926 — Estrangement
 1926 — Autobiographies of William Butler Yeats
 1927 — October Blast
 1928 — The Tower
 1929 — The Winding Stair
 1933 — The Winding Stair and Other Poems
 1934 — Collected Plays
 1935 — A Full Moon in March
 1938 — New Poems
 1939 — Last Poems and Two Plays (posthumt)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «William Butler Yeats» frå , den 27. juli 2008.

Bakgrunnsstoff 

Nobelprisen i litteratur
Irske forfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Irske nobelprisvinnarar
Nyromantiske forfattarar