alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Salvador Luria

Salvador Edward Luria (13. ágúst 1912 – 6. febrúar 1991) var ítalskur og bandarískur örverufræðingur og nóbelsverðlaunahafi. Hann er þekktastur fyrir rannsóknir sínar á erfðum baktería og fyrir að sýna fram á notagildi gerilæta sem rannsóknatækja í sameindalíffræði.

Ævi og störf 
Luria lauk námi í læknisfræði frá Háskólanum í Tórínó árið 1935. Að því loknu gegndi hann herskyldu í eitt ár og hóf svo framhaldsnám í geislalækningum við Háskólann í Róm, en þar kynntist hann nýjum kenningum Max Delbrück um eðli gensins og tók til við að hanna tilraunir með gerilætum sem staðfest gætu kenningar Delbrücks.

Árið 1938 hlaut hann styrk til náms í Bandaríkjunum, og hugðist nýta hann til að starfa með Delbrück. Fasistastjórn Mussolinis varð þó til að torvelda þau áform, því Luria var af gyðingaættum og skömmu eftir að Luria var lofaður styrkurinn voru sett lög sem bönnuðu að gyðingar hlytu rannsóknastyrki. Snuðaður um fjármögnun hélt Luria til Parísar, en flúði á reiðhjóli undan innrásarher nasista til Marseille og þaðan til Bandaríkjanna árið 1940.

Luria tók land í New York þann 12. september 1940 og breytti skömmu síðar skírnarnafni sínu úr Salvatore í Salvador Edward. Hann leitaði til Enrico Fermi, en honum hafði hann kynnst í Róm, sem aðstoðaði hann við að fá styrk frá Rockefeller sjóðnum við Columbia háskóla. Skömmu síðar hitti hann loks Delbrück, ásamt Alfred Hershey, og hófu þeir hið farsæla samstarf sitt við Cold Spring Harbor Laboratory og á rannsóknastofu Delbrücks við Vanderbildt háskóla.

Árið 1943 greindu þeir frá rannsóknum sínum á erfðum baktería. Þar sýndu þeir fram á erfðir í bakteríum fylgja þróunarkenningu Darwins, fremur en kenningu Lamarcks. Einnig sýndu þeir að stökkbreytingar í bakteríum eru slembiháðar og erfast hvort sem viðeigandi áreiti er til staðar eða ekki. Þeir hlutu nóbelsverðlaunin fyrir rannsóknir sínar árið 1969.

Árið 1950, þá við Illinois háskóla í Urbana-Champaign, uppgötvaði Luria að sumar bakteríur framleiða ensím sem klippa DNA við ákveðnar kirnaraðir og vernda þannig bakteríuna gegn framandi erfðaefni. Slík ensím voru síðar nefnd skerðiensím og eru mikið notuð sem rannsóknatól í erfðatækni.

Heimildir

Tenglar 
 Æviágrip Luria á vefsíðu Nóbelnefndarinnar

Nóbelsverðlaunahafar í lífeðlis- og læknisfræði
Ítalskir örverufræðingar
Bandarískir örverufræðingar
Cold Spring Harbor Laboratory

The Cold Spring Harbor Laboratory (CSHL) er einkarekin rannsóknarstofnun í sameindalíffræðum sem staðsett er í smábænum Cold Spring Harbor í New York fylki í Bandaríkjunum. Helstu áherslur rannsókna við CSHL eru sviði erfðafræða krabbameins, taugalíffræði, erfðafræði plantna, erfðamengjafræða og lífgagnatækni. Stofnunin nýtur mikillar virðingar fyrir þær rannsóknir sem þar hafa verið stundaðar, en níu nóbelsverðlaunahafar hafa starfað þar. Stofnunin gegnir einnig menntunarhlutverki og rekur Watson School of Biological Sciences. 

Meðal þekktra vísindamanna sem starfað hafa við CSHL eru:
Martha Chase
Max Delbrück
Carol W. Greider
Alfred Hershey
Salvador Luria
Barbara McClintock
Richard J. Roberts 
James D. Watson

Tenglar
Cold Spring Harbor Laboratory

Rannsóknarstofnanir
New York
Borgarmúrarnir í Nürnberg

Borgarmúrarnir í Nürnberg eru þeir heillegustu í stórborg í Þýskalandi. Þeir samanstanda af leifum múra og turna víða í borginni.

Saga múranna 

Talið er að fyrstu múrarnir hafi risið þegar á 11. öld, þegar aðeins kastalavirkið var til staðar. Á 13. öld hafði byggðin dreifst beggja megin við ána Pegnitz og voru þá báðir borgarhlutanir víggirtir sér. Það var ekki fyrr en snemma á 14. öld að borgin öll var innan sömu múra. 130 varðturnar höfðu þá verið reistir hringinn í kring. Borgarhliðin voru 7 samanlagt, þaðan sem hægt var að komst í allar áttir. Á 16. og 17. öld var turnum bætt við og múrarnir endurbættir. Þá voru einnig í fyrsta sinn settar fallbyssur á vissa staði. Allur þessi varnarbúnaður sannaði sig í gegnum tíðina, sérstaklega í 30 ára stríðinu. Engum her tókst að komast inn fyrir múrana og slapp Nürnberg því við eyðileggingu allra stríða. Frakkar gengu reyndar bardagalaust í borgina 1796, en þá var búið að semja um komu þeirra. Eina undantekningin var bandaríski herinn, sem þurfti að heyja harða skotbardaga í lok heimstyrjaldarinnar síðari til að ná borginni úr höndum nasista. Í dag er öll miðborgin nánast umvafinn múrum. Hér og þar eru komin göt. Það stærsta er 310 metra breitt. 71 varðturn standa enn og nokkur borgarhlið. Þetta er stærsta samhangandi borgarmúr, ásamt turnum og hliðum í stórborg í Þýskalandi og reyndar í Miðevrópu allri.

Gallerí

Heimildir 

Nürnberg
Landssamtök lífeyrissjóða

Landssamtök lífeyrissjóða eru heildarsamtök lífeyrissjóða á Íslandi sem hlotið hafa starfsleyfi samkvæmt lögum nr. 129/1997 um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða eða starfa samkvæmt sérlögum um lífeyrissjóða. Landssamtökin hafa innan sinna vébanda 21 lífeyrissjóð sem í voru um 265 þúsund greiðandi sjóðfélagar í lok árs 2017. Allir lífeyrissjóðir landsins eru aðilar að samtökunum. Eignir lífeyrissjóða í Landssamtökum lífeyrissjóða voru um 4.114 milljarður króna í árslok 2017.

Tilvísanir

Tenglar
 Heimasíða Landssamtaka lífeyrissjóða
 „Kolsvört skýrsla sýnir ótrúlegt tap lífeyrissjóðanna. 479 þúsund milljónir í súginn“; grein af Eyjunni.is 2012 

Íslensk félagasamtök
Louise Lombard

Louise Lombard (fædd 13. september 1970) er bresk leikkona og er þekktust fyrir að leika Sofia Curtis í bandarísku sjónvarpsseríunni CSI: Crime Scene Investigation.

Einkalíf 
Lombard fæddist sem Louise Maria Perkins í London á Englandi og er fimmta í röðinni af sjö systkinum og er af írskum ættum. Lombard byrjaði að taka leiklistar tíma þegar hún var átta ára. Stundaði hún nám við Trinity Catholic High School í Woodford Green, Essex — sem er kaþólskur skóli. Síðan stundaði hún prentlist og ljósmyndyn við Central Saint Martins College of Art and Design í London. Frá 1998 til 2000 tók Lombard hlé frá leiklistinni til þess að læra enskar bókmenntir við St Edmund's College við Cambridge-háskólann. 

Lombard á eitt barn með sambýlismanni sínu, son að nafni Alejandro og býr hún í Los Angeles.

Ferill 
Louise byrjaði snemma feril sinn í listum, er þjálfaður dansari og leikkona frá ungum aldri. Lombard byrjaði feril sinn í sjónvarpsauglýsinum þegar hún var 14 ára. Hefur hún leikið í þáttum á borð við: Casualty, Bergerac og Capital City. Stóra tækifæri hennar var árið 1991 þegar hún kom fram í aðalhlutverkinu sem Evangeline Eliott í House of Eliott seríunni á BBC. Á árunum 2000–2001 kom hún fram í þýsku myndinni Claim (2000) og í My Kingdom (2001). Fyrsta hlutverk hennar í Hollywood var þegar hún lék á móti Viggo Mortensen í Hidalgo (2004) og síðan á móti Alec Baldwin í Second Nature (2003). Árið 2004 fékk Louise hlutverk sem Sophia Curtis í CSI: Crime Scene Investigation og var hún hluti af því til ársins 2008. Síðan þá hefur hún meðal annars komið fram í NCIS og Stargate Universal.

Kvikmyndir og sjónvarp

Verðlaun og tilnefningar 
Aftonbladet TV Prize, Svíþjóð
1993: Verðlaun sem besta erlenda sjónvarpsleikkona

Heimildir

Tenglar 
 

Lombard, Louise
Lombard, Louise
Lombard, Louise
Lombard, Louise
Hangul

Hangul ((한글) notað í Suður-Kóreu) eða Chosongul ((조선글) notað í Norður-Kóreu) er stafróf sem notað er til að rita kóresku. Hangul var hannað á árunum 1443 og 1444 en kynnt fyrir kóresku þjóðinni árið 1446. Það var fyrir tilstilli þáverandi konung landsins, Sejong, að skriftin var hönnuð. Áður en Hangul kom til sögunnar töluðu Kóreumenn kóresku en skrifuðu mestmegnis á kínversku, sem er mjög frábrugðin kóresku. Stór hluti Kóreumanna var ólæs og þess vegna var það mikil bylting þegar byrjað var að rita kóresku með Hangul.

Hangul er einföld skrift og mun auðveldara að hana læra heldur en kínversku táknin. Sejong konungur er fyrir þessar sakir frægasti konungurinn í sögu Kóreu og prýðir 10.000 won seðilinn.

Hangul var þó notað saman við kínversk tákn (kölluð Hanja á kóresku) að verulegu leyti fram til ársins 1970, en kínversku táknin voru þá gjarna notuð á eftir kóreskum orðum til útskýringar og virka sem hálfgerð orðabókarskýring. Nú er Hangul notað nær eingöngu bæði í Suður-Kóreu og Norður-Kóreu en þó kemur fyrir að Hanja er sett í sviga til að skýra orð nánar, til dæmis í fréttablöðum og ritgerðum.

Kóresk börn þurfa enn að læra mikla kínversku í grunnskólum en mikið af kóreskum orðaforða er tekinn úr kínversku.

Þess má einnig geta að fyrir utan Kóreumenn er indónesískur ættbálkur sem notar Hangul.

Hvert tákn í Hangul er kallað Jamo. Til eru 29 tákn sem skiptast upp í 
 14 samhljóða
 10 sérhljóða
 5 tvöföld tákn (td. tt, kk, pp)

Þessum táknum er svo raðað saman þannig að mest eru þrjú jamo í einni samstæðu. Samstæðan myndar alltaf eitt atkvæði. Táknunum er raðað þannig upp að fyrst kemur samhljóði svo sérhljóði og síðast er skrifað endatákn sem er oftast líka samhljóði eða tvöfalt tákn. Skrifað er frá hægri til vinstri og frá toppi og niður innan samstæðunnar og sama á við um línur.

Hangul í Unicode 
Það eru fjórar mismunandi leiðir til að skilgreina Hangul í Unicode. Maður getur valið hvort maður vill fá hvert tákn fyrir sig eða heila samstæðu og hvernig maður vill að hún birtist.

 U+1100–U+11FF: Inniheldur öll tákn Hangul gömul og ný.
 U+3130–U+318F: Hangul samvinnandi tákn
 U+AC00-U+D7A3: Inniheldur allar nútíma samstæður Hangul.
 U+FFA0–U+FFDF: Hangul samvinnandi tákn.

Kóreska
Kórea
Loðinn af Bakka

Loðinn af Bakka var norskur maður sem var lögmaður á Íslandi árið 1301. Honum má ekki rugla saman við Loðin lepp, sem kom til Íslands með Jónsbók árið 1280.

Loðinn var úr Þrændalögum og hefur verið af höfðingjaættum. Í annálum segir að hann hafi fallið í ónáð ásamt fleiri herramönnum í Þrándheimi 1293 og verið gerður útlægur til Íslands; „var sendur út Bakka-Loðinn til Íslands, vorðinn útlagi Noregs konúngs“, segir í Skálholtsannál. Ekkert er vitað um veru hans hér þá en hann hefur komist aftur í náðina þegar Hákon háleggur tók við konungdæmi 1299 og vorið 1301 birtist hann hér ásamt Bárði Högnasyni og Álfi úr Króki, sérlegum sendimanni konungs. Hafði Hákon útnefnt þá Loðin og Bárð lögmenn og kann að vera að þeir hafi verið valdir í það hlutverk vegna þess að báðir voru kunnugir á Íslandi. Var það í fyrsta skipti sem konungur tók sér vald til að skipa íslenska embættismenn og tók hann ekkert tillit til þess að fyrir voru lögmenn sem Íslendingar höfðu sjálfir kosið ári áður. 

Áttu lögmennirnir og sendimaðurinn meðal annars að sjá til þess að konungur yrði hylltur af Íslendingum. Ekkert varð þó af því, Íslendingar tóku sendingunni illa. Þremenningarnir fóru úr landi um haustið og Loðinn skilaði lögsagnarumboði sínu til konungs svo að hann var ekki lögmaður nema þetta eina ár. Snorri Markússon tók við af Loðni.

Heimildir 
 Safn til sögu Íslands. 2. bindi, Kaupmannahöfn 1886.

Lögmenn á Íslandi
Velleius Paterculus

Gaius Velleius Paterculus (um 19 f.Kr. – um 31 e.Kr.) var rómverskur sagnaritari.

Velleius samdi ágrip af sögu Rómaveldis í tveimur bókum og tileinkaði Marcusi Viniciusi. Ritið fer yfir sögu (og forsögu) Rómverja frá falli Tróju til dauða Liviu árið 29 e.Kr. Í fyrstu bók er fjallað um tímann fram að falli Karþagó árið 146 f.Kr. en hluta vantar úr fyrstu bók, þar á meðal upphaf hennar. Í seinni bókinni, einkum þar sem segir frá dauða Caesars árið 44 f.Kr. og fram að dauða Augustusar árið 14 e.Kr., er umfjöllun Velleiusar miklu ýtarlegri.

Velleius fjallar í stuttu máli á grískar og latneskar bókmenntir en minnist þó hvergi á Plautus, Horatius eða Propertius. Hann þykir almennt áreiðanlegur en virðist þó ekki hafa haft djúpa sagnfræðilega skarpskyggni. Helstu heimildir hans voru Cato eldri, Quintus Hortensius, Pompeius Trogus, Cornelius Nepos og Livius. Stíll Velleiusar ber keim af mælskulist.

Neðanmálsgreinar 

Rómverskir sagnaritarar
Sigurður Guðmundsson (lögmaður á Svalbarði)

Sigurður Guðmundsson (d. 1378?) var íslenskur lögmaður á 14. öld. Hann bjó á Svalbarði á Svalbarðsströnd.

Sigurður var sonur Guðmundar Sigurðssonar lögmanns og líklega konu hans, Gróu Oddsdóttur. Hann var tvívegis lögmaður sunnan og austan, fyrst árið 1358 og síðan aftur 1376-1377. Árið 1377 fóru lögmennirnir, Sigurður og Þorsteinn Eyjólfsson, um landið og létu hylla Magnús konung og síðan var honum svarið land á Alþingi. Sigurður lagði niður lögsögn eftir þingið og hefur líklega dáið skömmu síðar.

Kona Sigurðar var Solveig Magnúsdóttir (d. 10. nóvember 1376), dóttir Magnúsar Brandssonar á Svalbarði og systir Eiríks auðga og Arnþrúðar konu Þorsteins Eyjólfssonar á Urðum.

Heimildir 
 Safn til sögu Íslands. 2. bindi, Kaupmannahöfn 1886.

Lögmenn á Íslandi
American Typewriter

American Typewriter er stafagerð frá árinu 1974 eftir Joel Kaden og Tony Stan. Letrið er byggt á hönnun ákveðins ritvélastíls. Fólk notar American Typewriter oft til þess að fá gamaldags og persónulega tilfinningu í verk sín.

Stafagerðir
Þórður Egilsson

Þórður Egilsson var íslenskur lögmaður á 14. öld. 

Þórður var launsonur Egils Sölmundarsonar í Reykholti, systursonar Snorra Sturlusonar, en móðir hans hét Þórunn Valgarðsdóttir. Hann varð lögmaður sunnan og austan 1341 en sagði af sér 1346. Hann varð svo aftur lögmaður 1352 og gegndi því embætti til 1357. Fátt er vitað um þórð og ekkert um kvonfang hans eða börn. Hann hefur líklega verið sá Þórður lögmaður sem annálar segja hafa farið til Grænlands 1343.

Heimildir 
 Safn til sögu Íslands. 2. bindi, Kaupmannahöfn 1886.

Lögmenn á Íslandi
Jón Þorsteinsson (lögmaður)

Jón Þorsteinsson var íslenskur lögmaður á 14. öld. Hann var lögmaður sunnan og austan 1346-1351. Um hann er nánast ekkert vitað en Jón Sigurðsson getur þess til í Lögsögumannatali og lögmanna að hann kunni að hafa verið bróðir Gríms Þorsteinssonar, riddara, lögmanns og hirðstjóra í Stafholti og þá sonur Þorsteinn Hafurbjarnarsonar lögmanns, en það er þó einungis tilgáta.

Heimildir 
 Safn til sögu Íslands. 2. bindi, Kaupmannahöfn 1886.

Lögmenn á Íslandi
Þorsteinn Hafurbjarnarson

Þorsteinn Hafurbjarnarson (d. 1325) var íslenskur höfðingi og líklega lögmaður á 13. og 14. öld. Hann var launsonur Hafur-Bjarnar Styrkárssonar, sem bjó á Seltjarnarnesi.

Í annálum segir aðeins að árið 1300 hafi Þórður (Narfason á Skarði) og Þorsteinn verið lögmenn. Jón Sigurðsson telur í Lögsögumannatali og lögmanna, að þetta hafi verið Þorsteinn Hafurbjarnarson en það er þó ekki fullvíst. Hver sem þetta var, þá var hann ekki lögmaður nema árið því að vorið 1301 sendi Hákon háleggur Noregskonungur hingað tvo lögmenn, þá Loðin af Bakka og Bárð Högnason. Sennilega hefur konungur ætlað að reyna að þvinga Íslendinga til að fallast á að hann veitti lögmansembættin í stað þess að lögmenn væru kosnir á Alþingi. Það vildu Íslendingar hins vegar ekki sætta sig við og voru norsku lögmennirnir ekki á landinu nema til haustsins. Þórður Narfason varð lögmaður norðan og vestan að nýju en Mela-Snorri tók við lögmennsku sunnan og austan.

Sonur Þorsteins var Grímur Þorsteinsson, lögmaður, hirðstjóri og riddari. Hugsanlegt er að Jón Þorsteinsson lögmaður hafi einnig verið sonur hans.

Heimildir 
 Safn til sögu Íslands. 2. bindi, Kaupmannahöfn 1886.

Lögmenn á Íslandi
Macrinus

Marcus Opellius Macrinus (um 165 – júní 218) var keisari Rómaveldis á árunum 217 – 218. Hann var frá Mauretaniu í Norður-Afríku og var fyrsti keisarinn sem ekki kom úr röðum aðalsmanna eða öldungaráðsmanna.

Macrinus var yfirmaður lífvarðasveitar Caracalla, þegar sá síðarnefndi var myrtur, og var því í góðri stöðu til þess að ná völdum. Caracalla var hins vegar vinsæll á meðal hermanna og Macrinus beið í þrjá daga áður en hann leitaði eftir stuðningi þeirra. Hann fékk þó nægan stuðning og var lýstur keisari af hernum og öldungaráðinu í Róm. Rómverjar voru í stríði við Parþa á þessum tíma og Macrinus þurfti fljótlega að verjast innrás þeirra. Herir ríkjanna mættust í hörðum bardaga þar sem útkoman var tvíræð en Macrinus samþykkti að borga Pörþunum háar fjárhæðir fyrir vopnahlé. Þessi niðurstaða var hermönnunum ekki að skapi og því var staða hans ótrygg. 

Orðrómur fór af stað árið 218 að Elagabalus, frændi Caracalla og Geta, væri í raun sonur Caracalla og því hinn rétti erfingi keisaratitilsins. Elagabalus fékk fljótlega talsverðan stuðning á meðal hermanna og var hylltur sem keisari þann 15. maí 218, nálægt borginni Emesu í Syriu (Sýrlandi). Macrinus reyndi að styrkja stöðu sína með því að gera níu ára son sinn, Diadumenianus, að með-keisara (augustus) og lofaði af því tilefni að borga hermönnunum háar fjárhæðir. Engu að síður yfirgáfu hann sífellt fleiri hermenn og gengu til liðs við Elagabalus. Að lokum var hann sigraður í bardaga, af uppreisnarmönnum, nálægt borginni Antiokkíu. Macrinus flúði en náðist stuttu síðar og var tekinn af lífi. Diadumenianus var einnig tekinn af lífi.

Heimildir 
 Scarre, Chris, Chronicle of the Roman Emperors, the Reign–by–Reign Record of the Rulers of Imperial Rome (London: Thames & Hudson, 1995).

Rómverskir keisarar
Tvígild áhrifssögn

Tvígild áhrifssögn eða tveggja andlaga sögn er hugtak í málfræði sem á við áhrifssögn sem tekur með sér frumlag og tvö andlög, beint andlag og óbeint andlag. Beint andlag er ætíð í þolfalli en óbeint andlag í þágufalli.

Dæmi 
 Í íslensku
 Baldur gaf hundinum bein. (þar sem „Baldur“ er frumlagið, „hundinum“ er fyrsta andlagið og „bein“ annað andlagið)
 Gestgjafinn bauð gestunum mat. (þar sem „gestgjafinn“ er frumlagið, „gestunum“ er fyrsta andlagið og „mat“ annað andlagið)
 Kennararnir reyndu að kenna nemendunum námsefnið. (þar sem „kennararnir“ er frumlagið, „nemendunum“ er fyrsta andlagið og „námsefnið“ annað andlagið)
 Í ensku
 Jane gave her sister a dollar. (þar sem „Jane“ er frumlagið, „sister“ er fyrsta andlagið og „dollar“ annað andlagið)

Heimildir

Tenglar 
 Málfræði í íslenskri orðabók: Hvernig og til hvers?

Sagnorð
Andrew Fire

Andrew Zachary Fire (fæddur 27. apríl 1959) er bandarískur líffræðingur og prófessor í meinafræði og erfðafræði við Stanford-háskóla. Hann er þekktastur fyrir að hafa uppgötvað RNA-inngrip við genatjáningu ásamt Craig C. Mello, en fyrir þær rannsóknir deildu þeir nóbelsverðlaununum í lífeðlis- og læknisfræði árið 2006.

Heimildir 

Fólk fætt árið 1959
Nóbelsverðlaunahafar í lífeðlis- og læknisfræði
Bandarískir erfðafræðingar
Bandarískir líffræðingar
Snorri Markússon

Snorri Markússon (d. 1313) var íslenskur lögmaður á 14. öld. Hann bjó á Melum í Melasveit og er í sumum heimildum kallaður Mela-Snorri. 

Snorri var sonur Markúsar Böðvarssonar á Melum, Þórðarsonar í Bæ, og voru Markús og Snorri Sturluson systkinasynir og þeir Þorleifur í Görðum og Böðvar í Bæ voru bræður hans. Kona Markúsar var Hallbera Snorradóttir frá Melum. Snorri og Guðmundur Sigurðsson urðu lögmenn 1302, eftir að Hákon háleggur hafði gefist upp á tilraun sinni til að skipa Íslendingum erlenda lögmenn, og var konungi svarið land og þegnar á Alþingi það ár. Snorri var lögmaður sunnan og austan til 1306.

Kona Snorra var Helga, óskilgetin dóttir Ketils Þorlákssonar lögsögumanns. Sonur þeirra var Þorsteinn Snorrason ábóti á Helgafelli (d. 1351).

Heimild 
 Safn til sögu Íslands. 2. bindi, Kaupmannahöfn 1886.

Lögmenn á Íslandi
Guttormur Bjarnason

Guttormur Bjarnason var íslenskur lögmaður á 14. öld. Ekkert er vitað með vissu um ætt hans, búsetu eða fjölskyldu þótt ýmsar tilgátur hafi komið fram.

Guttormur tók við lögmennsku á Alþingi 1307 af Snorra Markússyni og gegndi embættinu til 1318. Þá (eða líklega öllu heldur á þinginu 1319) sögðu þeir Guðmundur Sigurðsson lögmaður norðan og vestan báðir af sér. Þá hafði Magnús konungur, eða þeir sem stýrðu ríkinu í umboði hans, því konungur var barn að aldri (f. 1316), stefnt lögmönnum og öðrum helstu forsvarsmönnum Íslendinga utan, bæði vegna ágreiningsmála við Auðun rauða Hólabiskup og eins til að vinna þá til að fá landsmenn til að hylla Magnús sem konung. Það höfðu Íslendingar tregðast við að gera nema þeir fengju ákveðna úrlausn sinna mála.

Heimildir 
 Safn til sögu Íslands. 2. bindi, Kaupmannahöfn 1886.

Lögmenn á Íslandi
Corpus Codicum Norvegicorum Medii Aevi

Corpus Codicum Norvegicorum Medii Aevi (latína: Úrval norskra skinnbóka frá miðöldum) er ritröð sem gefin er út af Selskapet til utgivelse av gamle norske håndskrifter í Osló. Útgáfan hófst árið 1950 og er enn í gangi. 
Didrik Arup Seip var upphafsmaður útgáfunnar og ritstjóri á meðan hans naut við. Formálarnir eru yfirleitt á norsku, með ágripi á ensku.

Í ritröðinni eru birt norsk handrit, og athygli þar beint að hlut Norðmanna í hinum fornu norsk-íslensku bókmenntum. Vel er til útgáfunnar vandað og bækurnar handhægar. 

Þess má geta um 7. bindið í seinni röðinni, lögbókina Codex Hardenbergensis, að Stefán Karlsson handritafræðingur hefur sýnt fram á að hún er rituð af Íslendingi, þó að um norska lögbók sé að ræða. Hún er með fallegustu handritum sinnar tíðar.

Listi yfir ritin 
Folio series
 Oslo bylov : etter middelalderlige håndskrifter AM 309 fol. hånd. h, AM 305 fol. hånd. c, Sth. kgl. bibl. 11 fol. hånd e. — Didrik Arup Seip gaf út, 1950.
 Norske diplomer til og med år 1300. — Finn Hødnebø gaf út, 1960.
Quarto series
 Gammelnorsk Homiliebok : etter AM 619 qv. — Trygve Knudsen gaf út, 1952.
 Legendariske Olavssaga : etter Uppsala Universitetsbiblioteks DelaGardieska samlingen nr. 8 II. — Anne Holtsmark gaf út, 1956.
 Gammalnorske membranfragment i Riksarkivet, Band I, Lovtekster. — Thorsten Eken gaf út, Oslo 1963. Brot úr 12 lögbókarhandritum.
 Elis saga, Strengleikar, and other texts : Uppsala University Library Delagardieska samlingen nos. 4-7 folio and AM 666 b quarto. — Mattias Tveitane gaf út, 1972.
 Olav Tryggvasons saga : etter AM 310 qv. — Anne Holtsmark gaf út, 1974.
 Barlaams ok Josaphats saga : manuscript no. 6 fol. in the Royal library, Stockholm and the Norwegian fragments. — Magnus Rindal gaf út, 1980.
 King Magnus Håkonsson’s laws of Norway and other legal texts : Gl. kgl. saml. 1154 fol. in the Royal Library, Copenhagen. — Magnus Rindal og Knut Berg gáfu út, 1983. Ljósprentað í lit.
 Bergens kalvskinn AM 329 fol. i Norsk Riksarkiv. — Finn Hødnebø gaf út, 1989.
 Den eldre Gulatingsloven : E donatione variorum 137 4to (Codex Rantzovianus) i Det kongelige Bibliotek, København, og AM 309 fol. (93R-100V), AM 315 E fol., AM 315 F fol., AM 468 C 12mo (bindet), NRA 1B. — Finn Hødnebø og Magnus Rindal gáfu út, 1995.
 Norske diplom 1301–1310. — Erik Simensen gaf út, Oslo 2002.

Norsk handrit utan ritraðar 
 Konungs skuggsjá / Speculum Regale. De norske håndskrifter i faksimile. Festgave fra Universitetet i Oslo til H. M. Kong Haakon VII på hans 75-årsdag, 3. august 1947. Oslo 1947. — Didrik Arup Seip og Ludvig Holm-Olsen rituðu formála. Aðalhandritið, og brot úr fjórum öðrum handritum. Ljósprentað í lit, í 1+250 eintökum.

Tengt efni 
 Manuscripta Islandica, 1–7, Kbh. 1954–1966.
 Corpus Codicum Islandicorum Medii Aevi 
 Early Icelandic Manuscripts in Facsimile
 Corpus Codicum Svecicorum Medii Aevi, 1–19, Kbh. 1943–1966.
 Corpus Codicum Danicorum Medii Aevi, 1–10, Kbh. 1960–1973.

Heimildir 
 Stefán Karlsson: Lovskriver i to lande, Codex Hardenbergensis og Codex Belgsdalensis. Festskrift til Alfred Jakobsen, Trondheim 1987:166–184. 
 Skrár Landsbókasafns.

Íslensk handrit
Saga Noregs
Max Keiser

Max Keiser (f. 23. janúar 1960) er kvikmyndagerðarmaður, útvarpsmaður og fyrrum verðbréfasali. Hann stjórnar sjónvarpsþættinum On the Edge á fréttastöðinni Press TV og fjármálafréttaþættinum Keiser Report á Russia Today. Einnig skrifar hann í Huffington Post.

Tenglar 
 Heimasíða Max Keiser 
 Max Keiser: Predicting the collapse of Iceland
 Max í viðtali í Silfri Egils
Listi yfir CSI: Crime Scene Investigation (2. þáttaröð)

Önnur þáttaröðin af CSI: Crime Scene Investigation var frumsýnd 27.september 2001 og sýndir voru 23 þættir.

Aðalleikarar
William Petersen sem Gil Grissom
Marg Helgenberger sem Catherine Willows
Gary Dourdan sem Warrick Brown
George Eads sem Nick Stokes
Jorja Fox sem Sara Sidle
Paul Guilfoyle sem Jim Brass

Listi yfir þætti

Heimildir

Tenglar
http://www.cbs.com/primetime/csi/