alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fáni Curaçao

Fáni Curaçao er blár með liggjandi borða rétt undir miðjum fánanum og tveimur hvítum fimmarma stjörnum í kantinum uppi til vinstri. Blái liturinn táknar hafið en guli liturinn sólina sem baðar eyjuna. Stjörnurnar tvær tákna eyarnar Curaçao og Klein Curaçao.

Eftir að Aruba tók upp sinn eigin fána, þegar það var enn hluti af Hollensku Antillaeyjum, fékk Curaçao viðurkenndan rétt til eigin fána 1979. Tvö þúsund teikningar voru sendar inn sem tillögur og voru yfirfarnar af sérstöku ráði, og voru að lokum tíu teknar út sem bestar og ráðið ákvað endanlega teikningu 29. nóvember 1982. Með nokkrum breytingum tók fáninn gildi 2. júlí 1984.

Curaçao
Fánar
Klein Curaçao

Klein Curaçao (Litla Curaçao) er óbyggð eyja í Karíbahafinu. Eyjan er 1,7 ferkílómetrar að flatarmáli og er 28 kílómetra suðaustur af sjálfri Curaçao og um 30 kílómetra suður af Bonaire. Eyjan er um kílómetra löng og rúmlega 300 metra breið þar sem hún er breiðust. Eyjan er með takmörkuðum gróðri og af byggingum eru þar aðeins yfirgefin skipaturn  og nokkur bátaskýli. Til ársins 1913 var unnið fosfat á eyjunni.

Eyjan er notuð af íbúum Curaçao til tilbreytingar og þaðan er stunduð köfun til að skoða kóralrif og undirsjáfarhella. Mikið er þar af sjóskjaldbökum. Á norðurströndinni er að finna skipshræ frá sjöunda áratuginum eftir tankskipið Maria Bianca Guidesman ásamt öðrum hræum sem rekið hefur þar á land.

Curaçao
Áramótaskaup 2016

Áramótaskaup 2016 var áramótaskaup sem sýnt var á RÚV, 31. desember 2016. Höfundar skaupsins voru Fóstbræðrahópurinn eða Helga Braga Jónsdóttir, Jón Gnarr, Sigurjón Kjartansson og Þorsteinn Guðmundsson ásamt Kötlu Margréti Þorgeirsdóttur sem var ekki í Fóstbræðrum. Leikstjóri var Jón Gnarr. Leikararnir voru 36 talsins.

Áramótaskaup
Atka makríll

Atka makríll (fræðiheiti: Pleurogrammus monopterygius) er í raun ekki makríll þrátt fyrir nafnið. Atka makríllin er af ættbálki brynvanga (scorpaeniformes) á meðan venjulegir makrílar eru borrar (ættbálkur parciformes). Atka makríll er algengur í norður-Kyrrahafi en er mest veiddur í Bandaríkjunum.

Flokkunarfræði 
Atka makríll tilheyrir ættinni hexafammidae og  ættkvíslinni Pleurogammus, en í þeirri ættkvísl eru aðeins tvær tegundir, hin tegundin er Okhotsk atka makríll. Í upphafi var talið að þetta væri ein og sama tegundin og voru þær báðar kallaðar Okhotsk atka makríll, áður en að Atka makrílinn fékk sitt eigið nafn.

Útlit og vöxtur 
Atka makrílinn er með röndóttan búk , svartan og yfirleitt gulan eða gulleitan. Atka makrílinn getur lifað í 14 ár, og flestir fiskar verða kynþroska þegar þeir verða 32,5 cm langir. Helmingur kvenkyns makrílsins er orðinn kynþroska 3,6 ára eða þegar hann er 31cm langur. Stærsti Atka makríll sem hefur verið mældur var 56,5 cm og mesta þyngd sem hefur verið mæld er 2 kg. Makrílinn étur krabbaflær og ljósátu en er bráð annara sjávardýra eins og sjófugla, sæljóna svo eitthvað sé nefnt.

Hrygning 
Atka makrílinn hrygnir frá júlí til september. Hann hrygnir á grunnu strandsvæði (5-30m) í bergsprungur. Það tekur um 40-45 daga fyrir frjóvguð egg að klekjast út en það er hlutverk karlanna að vernda hreiðrin þangað til að eggin klekjast út.

Nýting og veiðar 
Atka makrílinn er ekki með sundmaga og lifir vi botninn.Hann kýs að vera í steinóttum og grófum botni sem getur gert veiðarnar á honum erfiðar.

Frá árinu 1988 hefur Atka makrílinn einungist verið veiddur í Bandaríkjunum 

Á þessari mynd má sjá afla sem að veiddur var í Bandaríkjunum frá 2007- 2017. 

Atka makrílinn var fyrst veiddur í sóvétríkjunum árið 1960 og voru þá veidd um 100 tonn. Hann var einungis veiddur í Sovétríkjunum þangað til ársins 1971 en þá fór Japan að veiða makrílinn líka. Á næstu árum bættust Kórea, Þýskaland, Pólland og Bandaríkin að í hópinn.

References[edit] 

Makríll
Höfða brynstirtla

Höfða brynstirtla (Trachurus capensis) heldur sig bæði nálægt botninum og við yfirborð sjávar. Hún spilar stórt hlutverk í grunnsævisvistkerfinu við strendur Namibíu, Angóla og Suður-Afríku.

Útlit 

Höfða brynstirtlan er frekar straumlínulaga fiskur. Hún hefur stóran haus en mjókkar út frá honum og hefur frekar mjóa stirtlu. Fiskurinn hefur tvo bakugga, eyruggapar, tvo raufarugga og mjög stóra kviðugga. Aftari bakugginn og aftari raufaruggin ná alla leið yfir stirtluna. Fiskurinn hefur stór augu sem eru hulin að hluta til af fitulagi. Höfða brynstirtlan hefur mjög smáar tennur og er yfirmynnt en það þýðir að neðri kjálki fisksins nær lengra út heldur en efri kjálkinn. Það sem er mest áberandi við Höfða brynstirtluna er er svartur blettur sem er fyrir framan eyruggana í svipaðri hæð og augað. Fiskurinn er silfraður að neðan en dekkri að ofan og hefur grænan blæ. Hreistrið er mjög smátt og er rákin á henni ekki bein, hún beygist niður rétt fyrir framan stirtluna. Sporðurinn er sýldur, hefur 2 hvöss horn og er svo dreginn inn fyrir miðju. Algeng stærð á Höfða brynstirtlu er um 30 cm en getur hún orðið allt að 55 cm.

Veiðar 
Hún er mest veidd út af suðurströndinni í Suður-Afríku, Namibíu og Angóla. Fiskurinn er veiddur með flotvörpu og kemur oft með öðrum fiskum sem meðafli. Höfða brynstirtla  vill vera þar sem er sandur á botninum svo það er frekar auðvelt að veiða hana. Hún veiðist í fjörðum, flóum og úti á landgrunni. Árið 1993 náði heildarafli Höfða brynstirtlunnar algjöru hámarki og var tæplega 800 þúsund tonn. Síðan þá hefur dregið verulega úr heildaraflanum og síðustu ár hefur hann verið rúmlega 200 - 400 þúsund tonn. 

Á línuritinu má sjá skráðann heildarafla Höfða brynstirtlu á árunum 2007 - 2017.

Á línuritinu má sjá skráðann heildarafla Höfða brynstirtlu á 10 ára fresti frá árinu 195 til ársins 2013.

Útbreiðsla 
Finnst við strendur og í lögsögu:

- Angola

- Oudekraal, Table bay

- Capetown

- Cape coast

- Cape peninsula

- Gough Island

- Walvis bay, Namibia

- Cape of good hope, Suður-Afríka.     

Mest er að finna af Höfða brynstirtlunni þar við Suður-Afríku.

Veiðafæri 
Höfða brynstirtla er veidd í flotvörpu.

Lifnaðarhættir 
Hún heldur sig nálægt yfirborðinu á næturna en nær sjávarbotninum á daginn, þar sem er sandur. Er frekar nálægt landi. Stofninn hefur minnkað undanfarið en ekki er talin ástæða til þess að flokka það sem áhyggjuefni.

Fæða 
Hún lifir á smærri fiski og hryggleysingjum, aðallega rækju og smokkfisk. Fer upp að yfirborði á næturna og veiðir sér til matar. Áður en fiskurinn verður kynþroska þá lifir hann aðallega á hryggleysingjum en eftir kynþroska lifir hann aðallega á öðrum smærri fiskum.

Nýting 
Höfða brynstirtlan er ekki mikið notuð í matargerð, hún fer aðallega í bræðslu. Ef hún er meðhöndluð rétt þykir hún góður matfiskur. Hún er aðallega reykt eða þurrkuð til manneldis.

Heimildir
Króatíska karlalandsliðið í knattspyrnu

Króatíska karlandsliðið í knattspyrnu (Króatíska: Hrvatska nogometna reprezentacija) er fulltrúi Króatíu í alþjóðlegri knattspyrnu. Landsliðinu er stjórnað af króatíska knattspyrnusambandinu. Besti árangur króatíska landsliðsins á FIFA heimsmeistarakeppninni var á heimsmeistaramótinu HM 2018 þar sem þeir náðu 2.sæti.

EM í knattspyrnu

HM árangur

Saga 
Króatía lék sinn fyrsta alþjóðlega leik sem land 2. apríl 1940. Við stríðslok 1945 varð Króatía aftur hluti af Júgóslavíu. Næstu áratugi spiluðu króatískir leikmenn fyrir júgóslavneska karlandsliðið í knattspyrnu. Eftir að Króatía varð aftur sjálfstætt ríki hóf liðið að spila aftur í alþjóðafótbolta. Króatía lék sinn fyrsta landsleik gegn Bandaríkjunum í Zagreb 17. október 1990, þó að landið hafi enn tilheyrt Júgóslavíu á þeim tíma. Þann leik vann Króatía 2-1.

Árið 1996 tókst Króötum að tryggja sig á EM 1996 í Englandi, sem var fyrsta stórmót liðsins. Eftir sigra gegn ríkjandi Evrópumeisturum Dana 3-0 og 1-0 sigur gegn Tyrklandi í fjórðungsúrslitum tapaði liðið gegn Þýskalandi  1-2. Króatíski framherjinn Davor Šuker gerði eitt af fallegri mörkum mótsins í  í leiknum gegn Danmörku. Árið 1998 tóku Króatar þá á sínu fyrsta heimsmeistarmóti HM 1998 þar gerðu þeir sér lítið fyrir og nældu sér í brons. í liðinu voru margir frægir leikmenn í alþjóðafótbolta eins og Davor Šuker og Zvonimir Boban. Davor Šuker var markahæsti leikmaður mótsins með sex mörk.

Króatía spilaði til úrslita á HM 2018 á móti Frakklandi og náðu 2. sæti. Á HM 2022 náði Króatía 3. sæti. Luka Modric var lykilmaður og hreppti hann í gullknöttinn 2018.

Þjálfarar

Leikmannahópur (EM 2021)

Markverðir
Lovre Kalinić (Hajduk Split)
Dominik Livaković (Dinamo Zagreb)
Simon Sluga	 (Luton Town)

Varnarmenn
Borna Barišić  (Glasgow Rangers)
Domagoj Vida (Besiktas)
Duje Ćaleta-Car(Olympique de Marseille)
Mile Škorić (Osijek)
Dejan Lovren (Zenit Pétursborg)
Dino Perić (Dinamo Zagreb)
Josip Juranović (Hadjuk Split)
Domagoj Bradaric (Lille)
Josko Gvardiol (Dinmo Zagreb)

Miðjumenn 
Mateo Kovačić (Chelsea F.C.)  
Marcelo Brozović (Internazionale)
Milan Badelj (Genoa)
Luka Ivanusec (Dinamo Zagreb) 
Mario Pašalić (Atalanta)
Nikola Vlašić(CSKA Moskva)
Luka Modric (Real Madrid)

Sóknarmenn
Ivan Perišić (FC Bayern München) 
Ante Rebić(AC Milan) 
Andrej Kramaric (1899 Hoffenheim)
Antej Budimir (Osasuna)
Bruno Petković (Young Boys)
Josip Brekalo (Vfl Wolfsburg)
Mislav Oršić (Dinamo Zagreb)

Leikjahæstu og markahæstu Leikmenn

Flestir leikir 

Evrópsk knattspyrnulandslið
Karlalandslið í knattspyrnu
Guli baulari

Guli baulari (Larimichthys polyactis), er af baulfiskaætt. Hann er talinn mikill matfiskur í Kína, Japan og Kóreu en er annars lítt þekktur. Eitt einkenna baulfiska er að þeir eru með þroskaðan sundmaga sem sumar tegundir geta notað til að gefa frá sér hljóð, einskonar baul. Þá hleypa þeir lofti í gegnum sundmagann. Þetta gera þeir meðal annars til þess að tvístrast ekki frá torfunni.

Útlit 
Guli baulari er langvaxinn og hliðflatur, þunnvaxinn. Munnurinn er stór miðað við búk og augu stór, neðri kjálki er örlítið útstæður og tennur í einni röð í neðri kjálka. Engar tennur eru í efri kjálka. Hann er með rákir á höfði. Tálknlok eru svört. Bakuggi er langur og tvískiptur, fremri er með 10-11 broddgeisla og aftari með 31-36 liðgeisla. Raufaruggi er vanalega með 2 broddgeisla og 9-10 liðgeisla. Kviðuggi er ekki svartur. Ferskur fiskur er með gulan-appelsínugulan blæ á kviðnum og grár á baki. Rákin nær frá haus að sporði. Hængurinn getur orðið 40 cm langur en meðallengd er 30 cm.

Kvarnir eru skynfæri fiska og hjá gula baulara eru þær notaðar í kínverskar lækningar.

Heimkynni 
Heimkynni gula baulara er við strendur Kínahafs, Gulahafs, í Japanshafi og í kringum Kóreusund. Hann heldur sig við botninn á grunnsævi, fyrir ofan 120 metra þar sem er sandur og leðja á botninum. Hann getur álpast upp í árósa en ísalt vatn er ekki hans kjöraðstæður.

Lífshættir 
Hann étur einna helst rækjur, krabbadýr, dýrasvif og smáfiska. Hrygningatími gula baulara er frá mars til júní og færir hann sig þá í aðeins hlýrri sjó í sunnanverðu Kyrrahafi til að hrygna. Fjöldi eggja í hverri hrygningu er frá 30.000-70.000 egg.

Veiðar 
Guli baulari er veiddur í botnvörpu, í lagnet og með handveiðarfærum. Hann er nánast eingöngu veiddur af Kínverjum en þó er lítill hluti heimsafla veiddur af Tansaníu. Árið 1999 var Kína með 308.907 tonn og Tansanía með 13.490 tonn af veiddum afla. Stofninn var hætt kominn vegna ofveiði uppúr 1970 en hefur náð sér á strik og voru 389.037 tonn veidd árið 2016. Hann þykir góður matfiskur í Kína, Japan og Kóreu og er bæði seldur ferskur og saltaður.
Lappland (Svíþjóð)

Lappland er einnig í Finnlandi.

Lappland er nyrsta hérað Svíþjóðar. Það er nær 110.000 ferkílómetrar og eru íbúar um 91.000 (2017). Námuvinnsla, timburvinnsla og vatnsorka eru mikilvægar atvinnugreinar.  Stærstu þéttbýlisstaðirnir eru Kiruna og Gällivare. 

Fjallendi og vernduð svæði eru í Lapplandi eins og Sarek-þjóðgarðurinn og Vindelfjällen friðlandið. Kebnekaise er hæsta fjall Svíþjóðar.

Héruð í Svíþjóð
Veitur

Veitur getur átt við:
Veitur: Dótturfélag Orkuveitu Reykjavíkur.
Veitur eða Vättern, stöðuvatn í Svíþjóð.

Aðgreiningarsíður
Vestur-Gautland

Vestur-Gautland (sænska: Västergötland) er hérað í suðvestur-Svíþjóð. Stærð þess eru um 17.000 ferkílómetrar og eru íbúar um 1,36 milljónir (2018).
Gautaborg, næststærsta borg Svíþjóðar er þar. Suður og austurhluti Vesturgautlands samanstendur af hæðóttu landslagi.
Héraðið á mörk að stóru vötnunum Vänern og Vättern í norðaustri.

Þekktir staðir
Läckö-kastali
Karlsborg-virkið
Bjurum-setrið
Skara-dómkirkjan

Þjóðgarðar
Tiveden-þjóðgarðurinn 
Djurö-þjóðgarðurinn

Tengt efni
Gautaskurðurinn

Héruð í Svíþjóð
Jakob Björnsson

Jakob Björnsson getur átt við:

Jakob Björnsson, fyrrum bæjarstjóra og bæjarfulltrúa á Akureyri.
Jakob Björnsson, fyrrum orkumálastjóra; 1973-96 .

Aðgreiningarsíður
Jakob Björnsson (orkumálastjóri)

Jakob Björnsson (30. apríl 1926 - 15. febrúar 2020) var íslenskur verkfræðingur og orkumálastjóri frá 1973 til 1996.

Æska
Foreldrar Jakobs voru Björn Guðmundur Björnsson bóndi í Fremri-Gufudal í Austur-Barðastrandasýslu og Sigríður Ágústa Jónsdóttir húsfreyja en hún lést þegar Jakob var 7 ára. Eftir lát móður sinnar fluttist Jakob á Hnífsdal með föður sínum og þaðan til Siglufjarðar er hann var á tíunda ári.

Menntun 
Á Siglufirði lauk hann gagnfræðaprófi og hóf í kjölfarið nám við Menntaskólann á Akureyri. Jakob lauk fyrrihlutaprófi í verkfræði frá Háskóla Íslands árið 1950 og prófi í raforkuverkfræðiprófi frá  DTH í Kaupmannahöfn árið 1953. Veturinn 1956-1957 stundaði hann framhaldsnám við Tækniháskólann í Aachen í Vestur-Þýskalandi.

Starfsferill 
Jakob hóf störf hjá Rafmagnsveitu Reykjavíkur árið 1953. Hann varð yfirmaður orkudeildar raforkumálastjóra árið 1958 og gegndi því starfi til ársins 1961 en þá hóf hann störf sem verkfræðingur hjá Verkfræðistofu Sigurðar Thoroddsen. Jakob kom að stofnun seinnihlutadeildar verkfræðináms við Háskóla Íslands og varð síðan prófessor við skólann. Hann var orkumálastjóri frá 1973-1996 þegar hann lét af störfum fyrir aldurs sakir. Hann var stundum kallaður hug­mynda­smiður stóriðju­stefnu stjórn­valda. Jakob fékk árið 2005 viðurkenningu frá Landsvirkjun fyrir framlag til íslenskra orkumála. Á starfsferli sínum skrifaði hann fjölda greina um stóriðju-, virkjana- og orkumál og hélt greinarskrifum áfram og var virkur þátttakandi í þjóðfélagsumræðunni eftir að starfsferli hans lauk.

Tilvísanir

Heimildir og ítarefni

Tenglar
Orkustofnun.is: „Saga Orkustofnunar“ (skoðað 29. febrúar 2020)

Orkumálastjórar
Stúdentar úr Menntaskólanum á Akureyri
Íslenskir verkfræðingar
Prófessorar við Háskóla Íslands
Nílarborri

Nílarborri (Lates niloticus), stundum nefndur nílarkarfi, er vatnafiskur af borraætt sem lifir í Afríku. Nílarborri er veiddur til matar og í sportveiði.

Útlit, æxlun og vöxtur 
Langvaxinn og þunnvaxinn. Hausinn er meðalstór og frammjór, stórmynntur sem nær aftur móts við mið augu. Neðri skoltur er framteygður. Tálknlok eru með einum gaddi og eru 7 stykki af tálknbogatindum. Rákin nær að jaðri sporðsins. Bakuggi er tvískiptur með 7-8 broddgeisla á fremri hluta og einn broddgeisla og 8-11 liðgeisla aftari hluta. Raufaruggi er með 3 broddgeislum og 6-9 liðgeislum. Sporðurinn er ávalur.. Nílarborrinn er yfirleitt með græn- eða brúnklædda slikju að ofan en silfraður að neðan. 

Hann getur orðið um 200 cm og hámarksþyngd um 200 kg. Yfirleitt er nílarkarfinn um 2-4 kg og 85-100 cm á lengd. Vaxtarhraðinn er langmestur á fyrsta ári, en svo hægist á honum stiglækkandi á öðru, þriðja, fjórða og fimmta ári. Nílarborrinn getur náð allt að 16 ára aldri, en meðalaldurinn er í kringum 8 ár. Dánartíðnin hærri hjá hrygnum en hængum.

Nílarborri skiptist í hænga og hrygnur. Hængurinn er einungis með kynfærin rétt fyrir framan gotraufaruggann. Hrygnan er með gotraufina aðskilda frá þvagrásinni. Nílarborrinn verður kynþroska 3 ára og á frjóvgun sér stað á vorin með hækkandi hitastigi vatnsins. Hygning á sér stað í skjóli frá öðrum rándýrum en getur einnig átt sér stað í opnum sjó frá mars til júní, meðalfjöldi afkvæma er eitthvað í kringum 9 milljónir og tekur hrygningin um 20 klukkustundir.

Fæða 
Fæðuúrval nílarborrans samanstendur af fiskum, skordýrum, krabbadýrum og lindýrum. Val fæðunnar er misjafnt og fer eftir stærð nílarborrans, heimkynnum og framboði fæðunnar.  Seiði nílarborrans éta aðallega rauðátu, rækjur, smáseiði, kuðunga og skeljar. Eftir því sem fiskurinn stækkar verða síklíðar 95% af fæðuneyslu þeirra og því stærri sem hann verður, því stærri fæðu leggur hann sér til munns.

Það að nílarborranum hafi verið dreift í Viktoríuvatn hefur haft alvarlegar afleiðingar. Yfir 300 innfæddar tegundir hafa útrýmst vegna fæðuvals hans.

Útbreiðsla 
Nílarborri er útbreiddur í vötnum og ám í Eþíópíu, Afríku. Aðallega er hann að finna í stórum ám svo sem Níl, Tjad, Níger, Senegal og Volta. Hann finnst í mismunandi tegundum ferskvatns. Þeir kjósa volgt vatn, aðallega hitabeltisvatn, en þar verða þeir mjög stórir og fjölmennir. Fullorðnir nílarborrar finnast aðallega á 10 - 60 metra dýpi, þar sem nóg er af súrefni, grjóti, mýrum  og á grunnsævi, ungviðið finnst aðallega á grynningum við ströndina.

Veiðar 
Nílarborri er oft notaður til ræktunar og er þekktur sportveiðifiskur. Hann er aðallega veiddur með botnvörpu, handveiðarfærum, nót, lagnetum og gildrum. Seldur aðallega ferskur á markaði en líka frosinn.

Heimildir 

Borrar
Heimsmynd

Heimsmynd var íslenskt tímarit sem kom út frá 1986-1995. Í tímaritinu voru m.a. viðtöl, fréttaskýringar, greinar um innlend og erlend stjórnmál, matargerð, tísku og dægurmál. 

Útgáfufélagið Ófeigur hf. gaf tímaritið út en Herdís Þorgeirsdóttir var aðaleigandi fyrirtækisins og jafnframt útgefandi og ritstjóri Heimsmyndar lengst af. Á árabilinu sem Heimsmynd kom út var tímaritaútgáfa hérlendis í blóma og tímarit til sölu í söluturnum, matvöruverslunum, bókaverslunum og víðar. Í upplagskönnun Verslunarráðs Íslands árið 1991 kom fram að Heimsmynd væri það íslenska tímarit sem prentað væri í flestum eintökum eða að meðaltali í tæplega 9200 eintökum. 

Árið 1994 seldi Herdís útgáfuna til Friðriks Friðrikssonar og Vilborg Einarsdóttir sem verið hafði blaðamaður á Morgunblaðinu tók við ritstjórn Heimsmyndar. Útgáfan lifði hins vegar ekki lengi eftir eigendaskiptin og fljótlega hætti blaðið að koma út.

Tenglar 
Heimsmynd á Timarit.is

Tilvísanir 
Stofnað 1986
Lagt niður 1995
Íslensk tímarit
Fáni Marokkó

Fáni Marokkó er rauður með grænni fimm-arma stjörnu í miðjunni. Hlutföll eru er 2:3. Fáninn tók gildi við sjálfstæði Marokkó frá Frakklandi 1956 en á sér þó mun lengri sögu. Mun rauði liturinn eiga að tákna niðja Múhammeðs.

Einliti rauði fáninn var við lýði þar til Frakkar tóku völd. Þá þótti rauði liturinn vera of líkur fánum ýmissa kommúnistaríkja og var því ákveðið að setja græna stjörnu.

Eldri Fánar

Aðrir fánar 

Marokkó
Marokkó
Ajaccio

Ajaccio er stærsta borg og höfuðstaður Korsíku. Hún er á vesturströnd hennar og eru íbúar um 71.000 (2017).

Korsíka
Borgir í Frakklandi
John Grant

John Grant (fæddur 25. júlí 1968) er íslensk/bandarískur tónlistarmaður.

Grant hóf ferilinn með rokkhljómsveitinni Czars þegar hann bjó í Denver Colorado. Sveitin starfaði frá 1994-2004. Grant varð eftir það sólólistamaður. Hann fór á Iceland Airwaves árið 2011 og kynntist Bigga Veiru úr GusGus. Biggi hljóðritaði plötu hans í kjölfarið Pale green ghosts. Grant heillaðist af Íslandi og flutti þangað.

Grant hefur hjálpað íslenskum listamönnum í þýðingum meðal annars plötu Ásgeirs Trausta Dýrð í dauðaþögn yfir á ensku (In the Silence) og No Prejudice með Pollapönki.

Grant hlaut árið 2022 íslenskan ríkisborgararétt.

Plötur

Czars
Moodswing (1996) 
The La Brea Tar Pits of Routine (1997)
Before...But Longer (2000)
The Ugly People vs the Beautiful People (2001)
Goodbye (2004)
Sorry I Made You Cry (2005)

Sóló
Queen of Denmark (2010)
Pale Green Ghosts (2013)
John Grant and the BBC Philharmonic Orchestra: Live in Concert	(2014)
Grey Tickles, Black Pressure(2015)
Love Is Magic (2018)
Boy from Michigan (2021)

Bandarískir tónlistarmenn
Íslenskir tónlistarmenn
Fólk fætt árið 1968
Flavocetraria

Flavocetraria er ættkvísl sveppa sem heyrir undir litskófarætt.  Ættkvíslin inniheldur aðeins tvær tegundir sem þrífast báðar á norðurheimskautasvæðinu á fjallasvæðum og í barrskógabeltinu. Báðar tegundirnar finnast á Íslandi. Þær eru maríugrös (F. nivalis) og mývatnsgrös (F. cucullata).

Tilvísanir 

Litskófarætt
Guðrún Pétursdóttir

Guðrún Pétursdóttir (f. 14. desember 1950) er íslenskur lífeðlisfræðingur, dósent í fósturfræði og lífeðlisfræði við hjúkrunarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Stofnunar Sæmundar fróða um sjálfbæra þróun og þverfaglegar rannsóknir við Háskóla Íslands.

Guðrún fæddist í Frakklandi og voru foreldrar hennar hjónin Marta Ólafsdóttir Thors (1918-1998) fulltrúi á tónlistardeild RÚV og Pétur Benediktsson (1906-1969) bankastjóri, sendiherra og alþingismaður. Maki Guðrúnar var Ólafur Hannibalsson (1935-2015) blaðamaður og eiga þau tvær dætur.

Nám 
Guðrún lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík árið 1970, BA-prófi í sálarfræði frá Háskóla Íslands árið 1975, MS-prófi í lífeðlisfræði frá Oxfordháskóla árið 1977 og doktorsprófi í taugalíffræði frá Óslóarháskóla árið 1992. Veturinn 1970-1971 stundaði Guðrún tónlistar- og leiklistarnám við Konservatotium für Musik und Dramatische Kunst í Vínarborg.

Starfsferill 
Guðrún var kennari og rannsóknarmaður á Rannsóknarstofu HÍ í lífeðlisfræði árið 1977-1982, rannsóknarmaður í taugalíffræði á Lífeðlisfræðideild Óslóarháskóla árið 1982-1987, lektor við hjúkrunarfræðideild HÍ 1987-1988 og dósent í frumulíffræði og fósturfræði frá 1988. Guðrún hefur verið forstöðumaður Stofnunar Sæmundar fróða við HÍ frá 1995 (stofnunin hét upphaflega Sjávarútvegsstofnun HÍ). 

Guðrún hefur gegnt ýmsum öðrum störfum í gegnum tíðina, t.d. var hún stjórnarformaður Íslensku óperunnar frá 1999-2000, varaborgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík frá 1998-2002 og í dómnefnd Íslensku bókmenntaverðlaunanna frá 1996-1997. Hún var formaður stjórnlaganefndar, sem undirbjó endurskoðun stjórnarskrár Íslands 2010-2011 og hefur verið stjórnarformaður Styrktarsjóðs hjartveikra barna, Hollvina Grensásdeildar, og Vinafélags Gljúfrasteins. Guðrún var framarlega í flokki þeirra sem mótmæltu byggingu Ráðhússins í Reykjavík á sínum tíma.

Forsetaframboð 
Í byrjun febrúar árið 1996 tilkynnti Guðrún framboð sitt til embættis forseta Íslands í forsetakosningunum í júní sama ár. Guðrún náði fljótt ágætu flugi í skoðanakönnunum og í könnun sem birtist í DV í byrjun mars mæltist hún með mest fylgi þeirra sem nefnd voru. Eftir því sem frambjóðendum fjölgaði þyngdist róðurinn hjá framboði Guðrúnar og svo fór að hún dró framboð sitt til baka þegar aðeins tíu dagar voru til kosninga.

Tilvísanir 
Fólk fætt árið 1950
Íslenskar konur
Íslenskir líffræðingar

Stúdentar úr Menntaskólanum í Reykjavík
Íslenski gyðingasöfnuðurinn

Íslenski gyðingasöfnuðurinn er fyrirhugað trúfélag á Íslandi. Avi Feldman rabbíni flutti hingað árið 2018 frá New York og hyggst vera forstöðumaður þess. Lítið utanumhald hefur verið um samfélag gyðinga á Íslandi og hyggst Feldman breyta því. Félagið fékk 25 meðmælendur í byrjun árs 2020 og  sótti um stöðu trúfélags hjá sýslumanni.

Tilvísanir
Trúfélög á Íslandi
Gyðingdómur
Medelpad

Medelpad er sögulegt hérað í norður-Svíþjóð og hluti af Norrland. Stærð þess er 7.058 km2. Héraðið er að meðaltali í 200–300 metra hæð og er hæsti punkturinn Myckelmyrberget; 577 metrar. Megnið af héraðinu er milli fljótanna Ljungan og Indalsälven. Íbúar Medelpad eru um 120.000 og er Sundsvall stærsta borgin með um 60.000 íbúa.

Héruð í Svíþjóð
Norðurbotn

Norðurbotn (sænska: Norrbotten) er hérað nyrst í Svíþjóð og hluti af Norrland. Íbúar eru nálægt 200.000 og er stærð héraðsins 26.671 km2. Á miðöldum bjuggu þar aðeins Samar en eftir 16. öld fóru Svíar að flytja þangað. Enn býr þar finnskur og samískur minnihluti. Hæsti hiti sem mælst hefur í Norrland var í Norðurbotni eða 37°C. Luleå og Piteå eru helstu þéttbýlisstaðir.

Héruð í Svíþjóð
Vesturbotn

Vesturbotn (Sænska: Västerbotten) er hérað í norður-Svíþjóð og er hluti af Norrland. Stærð þess eru um 15.000 ferkílómetrar og eru íbúar um 225.000 (2018). Umeå og Skellefteå eru stærstu þéttbýlisstaðirnir.

Héruð í Svíþjóð