alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pólýfónkórinn, Sine Musica Nulla Vita!

Pólýfónkórinn - Sine Musica Nulla Vita! er  geisladiskur gefinn út af Pólýfónkórnum árið 2008 í tilefni 50 ára afmælis kórsins. Um er að ræða endurútgáfu af fyrstu hljómplötu kórsins sem tekin var upp í Stokkhólmi í júní 1973 þegar hann fór í söngferð til Danmerkur og Svíþjóðar. Á henni eru fluttar perlur frá endurreisnartímanum og íslensk nútímatónlist. RCA Victrola gaf plötuna út. Hljóðmeistari var Sylve Sjöberg en upptökustjóri var Frank Hedman. Upptakan var í gerð í Studio 2 hjá Sveriges Radio. Söngstjóri er Ingólfur Guðbrandsson. Allur flutningur er án undirleiks.  Endurunnin stafræn yfirfærsla 2008: Myndbandavinnslan & Hljóðriti. Hönnun: Grafíska vinnustofan.

Lagalisti 
 Exultate Deo – Höfundur: Alessandro Scarlatti
 Jubilate Deo - Höfundur: Orlando di Lasso
 Auf dich traue ich - Höfundur: Heinrich Schütz
 Ave Maria - Höfundur: Josquin des Prés - 
 Stabat Mater - Höfundur: Giovanni Palestrina - 
 Lausnarinn, kóngur kriste - Höfundur: Fjölnir Stefánsson
 Svo vítt um heim sem sólin fór - Höfundur: Fjölnir Stefánsson
 Requiem – Kyrie – Dies Irae – Höfundur: Páll P. Pálsson
 Lofsöngur engla - Höfundur: Þorkell Sigurbjörnsson

Um útgáfuna 
Veglegt hefti fylgir geisladiskinum þar sem finna má skrá yfir kórfélaga 1973, stutta umfjöllun um íslensku tónskáldin, ljósmyndir, greinar, gagnrýni og alla söngtexta. Guðmundur Guðbrandsson fylgir útgáfunni úr hlaði: 

„Á þessu ári, 2008, eru 50 ár liðin síðan nýstofnaður kór hélt sína fyrstu tónleika undir nafninu Pólýfónkórinn. Þeir tónleikar voru haldnir í Gamla bíói í apríl 1958 við góöar undirtektir áheyrenda og gagnrýnenda. Tónleikar kórsins vöktu strax athygli fyrir verkefnaval og nýjan hljóm í flutningi. Kórinn starfaði samfellt í 30 ár en síðustu opinberu tónleikamir voru haldnir i Háskólabíói í nóvember 1988.

Í maí 2006 var stofnað félag í þeim tilgangi að varðveita minningu um starf kórsins, vinna að útgáfu á því efni sem varðveitt er hjá Ríkisútvarpinu, og safna ýmsum gögnum um starfsemi kórsins til varðveislu á opinberum söfnum. Þetta félag sem fékk nafnið Pólýfónfélagið, hefur síðan unnið markvisst að þessum málum.

Það er stefna Pólýfónfélagsins að halda áfram að gefa út það besta úr gömlum upptökum úr safni Ríkisútvarpsins og víðar að. Félagið hefur notið styrks og velvildar hjá fjölmörgum aðilum og væntir þess að svo verði áfram. Stafrænar útgáfur á geisladiskum stuðla að útbreiðslu þeirrar tónlistar, sem Pólýfónkórinn lagði áherslu á að flytja. Það ætti að vera kærkomin viðbót og tilbreyting við hið mikla framboð af tónlist, sem nú er útvarpað allan sólarhringinn alla daga ársins.”

Tilvísanir 

Íslensk tónlist
Hljómplötur gefnar út árið 2008
Pólýfónkórinn og Sinfóníuhljómsveit Íslands – Efni af tónleikum 1984 og 1988

Pólýfónkórinn - 50 years Celebration of life with Music er tvöfaldur geisladiskur gefinn út af 
Pólýfónkórnum árið 2008. Um er að ræða upptökur frá afmælistónleikum Pólýfónkórsins 10. nóvember 1988 og frá vortónleikum kórsins 10. maí 1984. Tónleikarnir 1988 voru síðustu tónleikar Pólýfónkórsins.  

Með kórnum leikur Sinfóníuhljómsveit Íslands en stjórnandi er Ingólfur Guðbrandsson. Kórfélagar voru 101 á tónleikunum 1988 og hljómsveitarmeðlimir 82. 

Einsöngvarar voru ítölsku söngvararnir Denia Mazzola, Claudia Clarich, Paolo Barbacini og Carlo de Bortoli (1984) og íslensku söngvararnir Elísabet F. Eiríksdóttir, Elísabet Erlingsdóttir, Sigríður Ella Magnúsdóttir, Gunnar Guðbjörnsson og Kristinn Sigmundsson (1988). 

Upptaka: Ríkisútvarpið. Upptökumenn: Bjarni Rúnar Bjarnason, Hreinn Valdimarsson og Þórir Steingrímsson. Endurvinnsla af hálfu Ríkisútvarpsins: Georg Magnússon.

Lagalisti
Diskur 1 - hljóðritun af hljómleikum í Háskólabíói 10. nóvember 1988:
 Marienvesper, upphaf og niðurlag - Höfundur: C. Monteverdi (1567-1643)  -  
 Magnificat - Höfundur: J. S. Bach (1685-1750) - 
 Te Deum - Höfundur: G. Verdi (1813-1901)
 Fangakórinn úr Nabucco - Höfundur: G. Verdi (1813-1901) - 
 Carmen, Habanera - Höfundur: G. Bizet (1838-1875)
 Carmen, Blómaarían - Höfundur: G. Bizet (1838-1875)
 Kvartett úr Stabat Mater - Höfundur: G. Rossini (1792-1868) - 

Diskur 2 - hljóðritun af hljómleikum í Háskólabíói 10. maí 1984 og í nóvember 1988 (Carmina Burana):
 Stabat Mater - Höfundur: G. Rossini (1792-1868)
 Carmina Burana, stytt útgáfa - Höfundur: C. Orff (1895-1982) -

Tilvísanir

Íslensk tónlist
Hljómplötur gefnar út árið 2008
Pólýfónkórinn og Kórskólinn – Jólalög og kirkjuleg verk

Pólýfónkórinn og Kórskólinn – Jólalög og kirkjuleg verk er  geisladiskur gefinn út af Pólýfónkórnum árið 2010. Um er að ræða disk með 27 jólalögum sem Pólýfónkórinn söng við ýmis tækifæri og tekin voru upp af Ríkisútvarpinu á tímabilinu 1961-1972. Efnið var tekið upp í Kristskirkju, Þjóðleikhúsinu og í Háskólabíói. Í nokkrum laganna syngja nemendur úr Kórskóla Pólýfónkórsins með kórnum. Stjórnandi: Ingólfur Guðbrandsson. Bjarni Rúnar Bjarnason sá um endurvinnslu á tónböndum úr safni Ríkisútvarpsins. Myndbandavinnslan & Hljóðriti sá um framleiðslu sem fór fram í Danmörku.

Um upptökurnar
Í bæklingi með geisladiski kemur fram að: 
Lög nr. 1-4 eru tekin upp á jólatónleikum i Kristskirkju í desember 1961.
Lag nr. 5 er tekið upp í Þjóðleikhúsinu í september 1964, en þar söng Pólýfónkórinn á samkomu Lútherska heimssambandsins. 
Lög nr. 6-15 eru tekin upp í Kristskirkju fyrir sjónvarpsdagskrá með Pólýfónkórnum, sem flutt var 1967 og 1968. Hér er um að ræða safn laga sem kórinn flutti áður á tónleikum og eru til í eldri upptökum. 
Lög nr. 16-17 eru tekin upp í Kristskirkju á tónleikum í maí 1971. Þar syngja Pólýfónkórinn og Kórskólinn saman og einnig víxlsöng. 
Lög nr. 18-19 eru tekin upp í Kristskirkju í maí 1971. Kórskólinn syngur. 
Lög nr. 20-27 voru tekin upp án undirleiks fyrir útvarp í Kristskirkju 1972, en kaflar úr Jólaóratóríu voru fluttir þar á tónleikum með hljómsveit.

Lagalisti
 Bjart er yfir Betlehem
 Frá ljósanna hásal. Adeste fideles
 Upp skepna hver. Lofsöngur
 Hodie, hodie, Christus natus est
 Slá þú hjartans hörpustrengi
 Ljúfur ómur loftið klýfur
 Af himnum ofan boðskap ber
 Það aldin út er sprungið -  
 Magnum nomen domini
 Coventry carol. Lully lulla - 
 Ding, dong merrily on high
 Kemur hvað mælt var
 Ó, Jesúbarn blítt
 Gloria in excelsis
 Sof þú barnið blíða, góða
 Canticorum jubilo - 
 Laudate Dominum
 Rís lofsöngsmál við klið og köll
 Heilig, heilig, heilig
 Hve mun ég mega ganga
 Sjá, barnið kæra, bólið þitt
 Rís morgunelding yfir storð 
 Við móðurbarm í kaldri kró
 Af englasveitum
 Vér fögnum komu frelsarans
 Ég sem hef þig augum séðan
 Því fögnum vér að frelsarinn er

Tilvísanir

Íslensk tónlist
Hljómplötur gefnar út árið 2010
Degú

Degú (fræðiheiti: Octodon degus) er lítið nagdýr sem er upprunið frá mið-Síle. Degú er ljósbrúnn að lit og með gula flekki. Lengd búks er frá 25-31 sentimetrar og þyngd er frá 170-400 grömm. Lífslíkur eru yfirleitt um 6-8 ár en geta verið allt að 13 ár.

Degúar eru mikil félagsdýr og lifa í holum sem þeir grafa saman. Talin hafa verið 15 sérstök hljóð sem þeir gefa frá sér til tjáningar. Kvendýrin eiga það til að sinna ungum annarra kvendýra. Ungarnir verða frá 2-12 í einu goti. Degúar eru virkir á daginn og hafa góða sjón. 

Degúar eru orðnir vinsæl gæludýr. Þeir eru þeir sérstakir að því leyti að forðast ber að gefa þeim sykurríka fæðu þar sem þeir geta fengið sykursýki. Einnig verða þeir að vera í málmbúrum þar sem þeir eru gjarnir á að naga plast. Þar sem þeir eru félagsdýr þarf að hafa a.m.k. 2 dýr. Degúar baða sig með sandi.

Degúar eru ólöglegir í ákveðnum fylkjum Bandaríkjanna; Kaliforníu, Utah, Georgíu og Alaska. Í Kanada eru þeir ólöglegir á Nýfundnalandi og Labrador. Þeir eru alfarið ólöglegir á Nýja-Sjálandi.

Tenglar
Degutopia - bresk síða
Wikihow- How to keep a degu

Heimild

  

Nagdýr
Gæludýr
Enka

Enka er vinsæl japönsk tónlistarstefna og líkist helst hefðbundnum japönskum tónlistarstíl. Nútíma enka er hins vegar svipuð nýlegri tónlist sem Japanir þekkja í dag. Nútíma enka kom á sjónarsviðið í kringum 1969 og manneskjan sem gerði það frægt var hún Fuji Keiko.

Fuji Keiko 
Fuji Keiko var fræg enkasöngkona í Japan á sjöunda áratugnum. Hún er eiginkona Utada Teruzane og svo er hún móðir hennar Utada Hikaru. Skírnarnafn hennar var Abe Junko. Utada fjölskyldan var öll í tónlist og var Keiko aðalsöngvari í þessu fjölskyldu verkefni Fuji Keiko fæddist árið 1951, þann 5. júlí í Iwate og ólst svo upp í Hokkaido. Faðir hennar hét Abe Souji og hann var roukyoku söngvari á meðan mamma hennar spilaði á shamisen og var það hennar atvinna. Keiko ólst upp mikið ein þar sem foreldrar hennar voru bæði í tónlist og voru oftar en ekki að túra um Hokkaido og Tohoku. Einu sinni þegar faðir hennar varð mjög veikur fyrir tónleika á Hokkaido, Fuji ákvað að fylla í skarðið fyrir föður sinn. Á tónleikunum gerðist mikilvægur hlutur fyrir Fuji og feril hennar, vel þekktur rithöfundur heyrði hana syngja og stakk upp á því við hana eftir tónleikana að hún skyldi flytja til Tókýó og verða sönkona þar. Árið 1969 í september söng lagið Shinjuku no onna sem varð virkilega vinsælt Næstu lög hennar sem hún gaf út urðu líka gríðarlega vinsæl en það voru þau Onna no blues og Keiko no yume wa yoru Hiraku og hjálpuðu þau henna upp frægðarstigann. Þessi lög fóru á listan hjá Oricon og sátu þar í fyrsta og öðru sæti í 40 vikur sem er það mesta í tónlistarsögu Japans Eftir tíu ár í tónlistarbransanum ákvað Fuji að hætta og flytja til Bandaríkjanna eða nánar tiltekið til New York. Þar kynntist hún Utada Tezurane en þau urðu fljótt gift og árið 1983 fæddi hun þeirra einkabarn Utada hikaru. Þrátt fyrir að þau hjónin hafi skilið á einhverjum tímapunkti þá giftu þau sig aftur árið 2005

Alþjóðlegt enka 
Enka hefur haft mjög mikil áhrif á tónlist í Taiwan sem var einu sinni hluti af Japan. Sarabjit Singh Chadha var fyrsti enkasöngvarinn sem var ekki japanskur. Það er ekki bara pólutík sem hjálpar að sameina lönd heldur líka tónlist eða svo segir Sarabjit Singh Chadha. Chadha er virkilega frægur í Japan og þekkja flestir nafn hans þar. Þó að Chadha sé viðskiptamaður í Delhi og er bara þekktur fyrir það þar, þá er hann vinsæll enkasöngvari í Japan Hann byrjaði að syngja enka tónlist á sjöunda áratugnum og var þá einungis nemi í Japan en þurfti að hætta vegna lanvistarleyfið hafði runnið út og í 30 þá söng hann alls ekki neitt. En í endurkomu hans árið 2008 fékk hann góðar móttökur frá Japan í sambandi við tónlist sína
Kayakklúbburinn

Kayakklúbburinn er félag áhugafólks um siglingar á kajökum. Félagið er aðili að Íþróttabandalagi Reykjavíkur. Það var stofnað sumarið 1980 af hópi áhugafólks um allt land. Árið 2001 fékk klúbburinn aðstöðu á Geldinganesi.

Tilvísanir

Tenglar
 Vefur Kayakklúbbsins

Kajakfélög á Íslandi
Öfgasinnaðir jafnaðarmenn

Öfgasinnaðir jafnaðarmenn voru stjórnmálaframboð sem bauð fram í Reykjaneskjördæmi í Alþingiskosningum árið 1991. Þeir hlutu 459 atkvæði og engan mann kjörinn. Í efstu sætum voru Guðmundur Brynjólfsson,  Nikulás Ægisson og Bergur Þór Ingólfsson. Helstu baráttumál Öfgasinnaðra jafnaðarmanna voru vatnsrennibraut yfir Faxaflóa til flutnings á fiski og fólki og fækkun jólasveina úr 13 í 9 eins og í vísunni „Jólasveinar einn og átta“.

Fyrrum íslenskir stjórnmálaflokkar
Ásgeir Trausti

Ásgeir Trausti (f. 1. júlí 1992) er íslenskur söngvari og lagahöfundur og átti auk þess feril sem söngvari með hljómsveitum eins og The Lovely Lion. 

Á íslensku tónlistarverðlaununum 2013 hlaut hann fern verðlaun, fyrir plötu ársins; Dýrð í dauðaþögn, sem bjartasta vonin, vinsælasti flytjandinn og netverðlaun tónlist.is.

Ásgeir Trausti hélt tvenna tónleika í Eldborgarsal Hörpu 16. júní 2015. Það seldist upp á báða tónleikana. Hann hefur farið í tónleikaferðir utan landsteinanna og þar á meðal til Ástralíu.

Ásgeir gaf út plötuna Dýrð í dauðaþögn á ensku undir heitinu In the Silence þar sem bandaríski tónlistarmaðurinn John Grant aðstoðaði við textagerð. Árið 2017 hélt Ásgeir áfram að gefa út efni á ensku með plötunni Afterglow sem var með meiri raftónlistaráherslum. Hann vék sér að fyrri stíl með plötunni Sátt/Bury the Moon sem bæði var gefin út á ensku og íslensku árið 2020.

Útgefið efni

Breiðskífur 
 2012 Dýrð í dauðaþögn
 2013 In the Silence
 2017 Afterglow
 2020 Sátt / Bury the Moon
 2022 Time on my Hands

Stuttskífur
The Sky Is Painted Gray Today (2021)

Smáskífur 
 2012 Sumargestur (Tónlist #2)
 2012 Leyndarmál (Tónlist #1 - 6 vikur)
 2012 Dýrð í dauðaþögn“ (Tónlist #1 - 3 vikur)
 2012 Hvítir skór (Blaz Roca og Ásgeir Trausti) (Tónlist #1 - 9 vikur)
 2013 Nýfallið regn (Tónlist #5) 
 2013 Hærra (Tónlist #7)
 2017 Unbound, Stardust og I know you know (af Afterglow)
 2019 Youth og Lazy giants (af Bury the moon)
 2020 Upp úr moldinni (af Sátt)
 2021:  Sunday Drive og On the Edge (af stuttskífunni The Sky is painted grey today)
 2022: Borderland og Like I am'' (af Time on my Hands)

Tilvísanir 

Íslenskir tónlistarmenn
Íslenskir söngvarar
Imèr

Imèr (þýska: Imör) er sveitarfélag í Trentínó-Suður-Týról, á Norður-Ítalíu, um 50 kílómetra austan við Trento. Þann 30. april 2019 búar þar 1182 manns á 27,6 ferkílómetra svæði. Það er staðsett innst í Primierodal, við Cismoni. Í sögu Imèr er fjallshliðin Solivi ofan við Imèr sólarmegin í dalnum mikilvæg, þar sem menn heyjuðu fyrir kýrnar og ræktuðu ávexti.

Tenglar 
 Heimasíða sveitarfélagsinn (á ítölsku)

Heimildir 

Trentínó-Suður-Týról
Gosmökkur

Gosmökkur er kallast heit eldfjallaaska og lofttegundir, sem þeytast upp úr eldstöð í eldgosi og berast í langan tíma með vindum í andrúmsloftinu. Gosmökkurnn getur náð marga kílómetra upp í loftið allt upp í heiðhvolfið. Svifryk sem berst þannig upp í heiðhvolfið er helsti orsakavaldur skammtímaloftslagsbreytinga.

Eldgos
Gjóskugos
Bjarnarflag

Bjarnarflag er jarðhitasvæði skammt austan Reykjahlíðar við Mývatn. Þar reis 3 MW jarðgufuvirkjun á vegum rekstrarfélags Laxárvirkjunar árið 1969 sem var sú fyrsta á Íslandi og með þeim fyrstu í heiminum. Bjarnarflagsvirkjun er nú rekin af Landsvirkjun.

Áform hafa verið uppi um nýja og mun stærri virkjun við Bjarnarflag sem hefði uppsett afl á bilinu 45 til 90 MW. Orkunni frá þeirri virkjun er ætlað að nýtast við uppbyggingu orkufreks iðnaðar á Bakka við Húsavík. Mat á umhverfisáhrifum virkjunarinnar hefur þegar farið fram en eftir að Alþingi samþykkti ívilnanir til kísilvers á Bakka í mars 2013 hefur vaknað umræða um að umhverfismatið sé úrelt og taki ekki tillit til nýrrar þekkingar á umhverfisáhrifum jarðvarmavirkjanna. Sérstaklega er óttast um áhrif virkjunarinnar á grunnvatnsstreymi til Mývatns og efnasamsetningu vatnsins sem kunni að raska lífríki vatnsins. Mývatn og Laxá eru eitt þriggja votlendissvæða á Íslandi sem njóta sérstakrar verndar samkvæmt Ramsar-samningnum.

Heimildir

Mývatn
Jarðvarmavirkjanir á Íslandi
Ásgeir Sigurvinsson

Ásgeir „Siggi“ Sigurvinsson (f. 8. maí 1955 í Vestmannaeyjum) er íslenskur fyrrum knattspyrnumaður.

Ásgeir hóf ferilinn með ÍBV og lék á meginlandi Evrópu með liðunum Standard Liège, Bayern München og VfB Stuttgart. Hann varð Þýskalandsmeistari með Stuttgart árið 1984 og bikarmeistari með Bayern árið 1982. Einnig vann hann bikartitla með ÍBV og Standard Liege. Ásgeir var valinn íþróttamaður ársins árin 1974 og 1984.

Eftir að hafa lagt skóna á hilluna reyndi Ásgeir fyrir sér í knattspyrnuþjálfun og þjálfaði Fram eitt sumar og Íslenska karlalandsliðið í tvö ár; 2003-2005. 

Ásgeir var tekinn inn í heiðurshöll ÍSÍ árið 2015.

Íslenskir knattspyrnumenn
Íslenskir knattspyrnuþjálfarar

Vestmannaeyingar
Pólýfónkórinn og Sinfóníuhljómsveit Íslands – Messa í H-moll, tónleikar 1985

Pólýfónkórinn og Sinfóníuhljómsveit Íslands – Messa í H-moll, tónleikar 1985 er tvöfaldur geisladiskur gefinn út af Pólýfónkórnum árið 2007. Um er að ræða upptöku frá tónleikum 
Pólýfónkórsins og Sinfóníuhljómsveitar Íslands á H-moll messu Bachs í Háskólabíói 21. mars 1985. Tónleikarnir voru haldnir á 300 ára afmælisdegi Bachs, á ári tónlistarinnar. Einsöngvarar voru þau Jacquelyn Fugelle, Bernadette Manca di Nissa, Renzo Casellato og Carlo de Bortoli. Kórfélagar voru 109 og hljómsveitarmeðlimir 35. Stjórnandi er Ingólfur Guðbrandsson. Upptaka: Ríkisútvarpið. Vinnsla fyrir útgáfu: Bjarni Rúnar Bjarnason.

Kaflaheiti 
Hlutar H-moll messu eru 27 og skiptast í 4 yfirkafla:  
 Missa: Kyrie, Gloria
 Symbolum Nicenum
Tóndæmi úr hluta 18 - 
 Sanctus 
Tóndæmi úr hluta 22 - 
Tóndæmi úr hluta 25 - 
 Agnus Dei

Um verkið og uppfærsluna 

H-moll messan er talin eitt af höfuðverkum klassískrar tónlistar. Bach byrjaði að semja hluta hennar 1724 og lauk henni ekki fyrr en 1949, ári fyrir andlát sitt. Hann mun aldrei hafa heyrt verkið flutt í heild sinni. 
   
Þetta var þriðja uppfærsla Pólýfónkórsins á H-moll messunni, þær fyrri voru 1968 og 1976. Í gagnrýni Morgunblaðsins segir; „Í heild voru þetta glæsilegir tónleikar og verðugir minningu Bachs og með þeim menningarblæ er ávallt hefur mótað starf Ingólfs Guðbrandssonar og Pólýfónkórsins.“ Rögnvaldur Sigurjónsson segir; „Það má teljast til mikilla afreka að æfa þetta margslungna meistaraverk, með leikmenn eins og söngfólk í kórum hér á landi óneitanlega er. En Ingólfur lætur sér ekki allt fyrir brjósti brenna og tókst flutningurinn ótrúlega vel þegar á allt er litið.“ Í NT kemur fram: „Hljómsveitin var að sjálfsögðu skipuð fremstu hljóðfæraleikurum Sinfóníuhljómsveitarinnar - þarna léku eftirminnilega konsertmeistarinn
Einar Sveinbjörnsson, Kristján Stephensen óbóleikari, Joseph Ognibene hornleikari og
Bernharður Wilkinsson flautisti - auk annarra hljóðfæraleikara. Og yfirleitt var gott
jafnvægi milli kórs og hljómsveitar.“

H-moll messan á Ítalíu  

Í júlí 1985 hélt kórinn með H-moll messuna í söngför til Ítalíu, ásamt ríflega 30 manna kammersveit. Sungið var á opnunarhátíð tónlistarhátíðar í Assisi, í kirkju San Ignazio í Róm, í Santa Croce kirkjunni í Flórens og í Markúsarkirkjunni í Feneyjum.

Tilvísanir 

Íslensk tónlist
Hljómplötur gefnar út árið 2007
Lýkúrgos

Lýkúrgos er forngrískt mannsnafn og getur átt við:

 sögulegar persónur:
 Lýkúrgos frá Spörtu, höfund stjórnskipunar Spörtu
 Lýkúrgos frá Aþenu, einn af helstu mælskumönnum Aþenuborgar á 4. öld f.Kr.
 Lýkúrgos konung, 30. konung Evrýponsniðja í Sparta (219 – 211/210 f.Kr.)

 goðsögulegar persónur:
 Lýkúrgos frá Arkadíu, konung
 Lycurgus of Nemea, konung
 Lýkúrgos frá Þrakíu, konung, andstæðing Díonýsosar
 Lýkúrgos, son Pronaxar
 Lýkúrgos, son Heraklesar og Toxikrötu, dóttur Þespíosar
 Lýkúrgos, vonbiðil Hippódamíu
 Lýkúrgos, öðru nafni Lýkómedes, í Hómerskviðum

Orðsifjafræði 
Nafnið er á forngrísku Λυκουργος (Lykourgos) sem merkir „verk úlfs“. Það er myndað af orðstofnunum λυκου (lykou) „úlfs“ og ἔργον (ergon) „verk“.
Argos

Argos (á forngrísku Ἄργος) er borg í Argolis á austanverðum Pelópsskaga í Grikklandi. Þar bjuggu um 22 þúsund manns árið 2011.

Í fornöld var sagt að hetjan Perseifur hefði fæðst í Argos.

Saga 
Í Argos hefur verið borgarstæði í að minnsta kosti sjö þúsund ár. Borgin var öflug á Mýkenutímanum um 1600 – 1100 f.Kr. og í Hómerskviðum, sem eiga sér stað undir lok þess tíma, eru Grikkir oft nefndir Argverjar. Á snemmgrískum tíma (um 800 – 500 f.Kr.) var borgin einn helsti keppinautur Spörtu á Pelópsskaganum en virðing margra annarra grískra borgríkja fyrir henni fór þverrandi þegar Argos lýsti yfir hlutleysi í Persastríðunum.

Borgir á Grikklandi
Robin Stjernberg

Robin Stjernberg (f. 22. febrúar 1991) er sænskur söngvari sem keppir í Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva 2013 með lagið „You“.

Tengt efni 
 Melodifestivalen.

Sænskir söngvarar
Þátttakendur í söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva
Vérendrye-rúnasteinninn

Vérendrye-rúnasteinninn á að hafa fundist á fjórða áratug átjándu aldar í einum af fyrstu leiðöngrum sem farnir voru inn á landsvæðið vestur af vötnunum miklu í Norður-Ameríku af fransk-kanadíska landkönnuðinum Pierre Gaultier de Varennes et de La Vérendrye. Fundurinn er hvergi nefndur í opinberum skjölum frá leiðöngrum La Vérandrye en árið 1749 ræddi hann við sænskan vísindamann Pehr Kalm um steininn. Allar upplýsingar sem finnast um steininn koma frá skrifum Pehr Kalm.

Fundur 
Samkvæmt skrifum Kalms fann leiðangur Vérendrye-steininn ofan á reistum steini (mögulega kumli). Skrif Kalms segja steinninn vera um það bil 33 cm langan og um 11 cm breiðan. Á steininum á að vera áletrun í óþekktu letri. Menn eru ekki sammála um það í dag hvar steinninn hafi fundist. Hjalmar Holand taldi steinninn hafa fundist í leiðangri árið 1738 á Mandansvæði „við bakka Missouri fljóts“ sem gæti hafa verið í Norður-Dakóta, Bandaríkjunum. Presturinn Antoine Champagne taldi hins vegar að skrif Kalms bentu til þess að leiðangurinn hafi verið á hestbaki og gæti því ekki hafa verið í Norður-Dakóta því engir hestar hefðu verið þar árið 1738. Taldi hann að fyrst fjarlægðin var sögð vera um 900 franskar mílur þá stakk hann upp á stað nálægt Pierre í Suður-Dakóta. Þegar heimamenn voru spurðir þá staðhæfðu þeir að rúnasteinninn og uppreisti steinninn hefðu ávallt verið þarna saman.

Örlög Steinsins 
La Vérendrye sagði Kalm að steintaflan hefði verið send aftur til Québec þar sem jesúítaprestar komust að þeirri niðurstöðu að það væri tatarskt letur á steininum. Þeir hafi svo sent steinninn til innanríkisráðherra Frakklands Jean-Frédéric Phélypeaux, greifa af Maurepas. Ekki eru til neinar lýsingar á steininum eftir þann tíma en því hefur verið fleygt fram að steinninn hafi verið fluttur ásamt öðrum forngripum til kirkju í Rouen og hafi síðar grafist undir rústum kirkjunnar er hún var eyðilögð í Seinni Heimsstyrjöldinni. Sögufélag Minnesota hefur boðið 1000 dollara fundarlaun hverjum þeim sem finnur steininn á ný.

Hugsanleg saga 
Sumir, þá sérstaklega Hjalmar Holand, telja að áletrunin hafi í raun verið norrænar rúnir og að mögulega væru tengsl milli þeirra og Kensington-steinsins, sem á að hafa verið skilinn eftir af blönduðum leiðangri Norðmanna og Svía árið 1362. Hins vegar ríkir ágreiningur um hvort Kensington steinninn sé raunverulega frá norrænum mönnum eða sögufölsun frá nítjándu öld. Holand vildi meina að „tatarska“ letrið (fornt ungverskt letur) og fyrirrennari þess „Orkhon“-letrið (forn tyrkneskt letur) sem var aðgengilegt jesúítaprestum í Québec innihaldi að stórum hluta sömu tákn og norrænar rúnir. Letrin hafa ekki sama uppruna en hægt sé að gera ráð  fyrir að notkunin hafi verið sú sama (áletrun steina) og hafi leitt til svipaðs eða eins útlits stafanna.

Heimildir 
 

Rúnasteinar