alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Grundarkampur

Grundarkampur er gamli staðurinn þar sem verslun hófst og byggð myndaðist í Grundarfirði, en greint er frá skipakomum þangað allt frá Landnámsöld. En þarna höfðu kaupmenn aðstöðu á tímum einokunarverslunarinnar. Grundarkampur er í landi Grundar og var við suðaustanverðan botn Grundarfjarðar. Er þetta malarkampur, frekar hrjóstrugur og kaldur um að lita. Hinn 18. ágúst 1786 varð hann einn hinna sex kaupstaða sem stofnaðir voru með konungsúrskurði en hinir kaupstaðirnir voru Akureyri, Reykjavík, Ísafjörður, Eskifjörður og að síðustu Vestmannaeyjar. Þeir áttu að vera miðstöðvar fyrir iðnað, verslun og útgerðar hver í sínum landsfjórðungi.

Á Grundarkampi var verslun fram eftir 19. öld en missti hann þó kaupstaðarréttindi sín árið 1836 eins og allir hinir staðirnir fyrir utan Reykjavík, en hélt Grundarkampur þó verslunarstaðaréttindum sínum. Verslunarstaðurinn var síðan fluttur í Grafarnes, aðeins nær miðju fjarðarbotnsins, við lok 19. aldar og fékk löggildingu þar árið 1897.

Frakkar koma mikið við sögu í Grundarfirði og áttu þeir lengi samastað á Grundarkampi, allt að aldamótunum 1800. Þeir voru með kirkju, sjúkrahús og ýmiskonar þjónustu sem þeir buðu upp á við skipaflota sinn. Svo þegar Frakkar hættu rekstri sínum á Grundarkampi tóku þeir allar byggingar með sér sem og grófu upp jarðneskar leifar landa sinna og fluttu allt með sér. Má segja að þeir hafi flutt bæinn með sér í heilu lagi. Í dag er Grundarfjörður í vinabæjarsambandi við bæinn Paimpol á Bretagne skaga í Frakklandi. Til eru vinabæjarfélög í báðum bæjum, nokkrar götur beggja vegna Atlantshafsins bera Grundfirsk/Paimpolsk nöfn og margvíslegir hlutir ertu til vegna þessarar löngu sögu.

Á síðu Sjóminjar Íslands er talað aðeins um Grundarkamp í landi Grundar, en þar er sagt að fyrsta hús sem reist hafi verið þar hafi verið árið 1663 og hafi enn staðið þar á 18. öld. Kampurinn var friðlýstur árið 1985. 

Hægt er að fræðast meira um Grundarkamp í Eyrbyggjasögu.

Tilvísanir

Heimildir 
 Vefur Grundarfjarðarbæjar (um Grundarfjarðarhöfn)

Snæfellsnes
Vesturland
örnefni
Hjáleigubúskapur

Hjáleigubúskapur er búskapur þar sem  búið er á litlum jarðarbletti, oftast leigulandi og afgjald er greitt með vinnuframlagi eða vörum. Á Íslandi leyfðu landeigendur við sjávarsíðuna útróðrarmönnum að setjast að nálægt býlum sínum og leyfðu þeim jarðarafnot og að halda bústofn en á móti  unnu þeir hjá landeiganda við útræði. Hjáleigubúskapur (husmandsbrug) var algengur í Danmörku og voru árið [1895]] í allri Danmörku 159147 hjáleigubændur sem höfðu land.

Landbúnaður
Hajnówka

Hajnówka er borg í Białystok-héraði austarlega í Póllandi við ána Leśna Prawa. Íbúar voru 21.442 árið 2014.

Tilvísanir

Tenglar 

 Hajnowka.pl

Borgir í Póllandi
Erlulilja

Erlulilja (Fritillaria affinis) er jurt af liljuætt (Liliaceae).

Lýsing 
Fritillaria affinis eru jurtkenndar plöntur, milli 10 og 120 sentimeter háar. Hinir stóru laukar þessarar tegundar eru þaktir kjötmiklum, sterkjuríkum laukflögum. Laukflögurnar eru smáar, 2-20 stk en geta orðið 50 eða fleiri. 

Blöðin eru í 1 - 4 hvirfingum og 2-8 stök blöð. Þeir eru raðað andspænis hver öðrum og eru lensu- til sporöskju-laga. Hvert blað er á milli 4 og 16 sentimetra langt en er venjulega styttra en blómin.

Blómin eru lútandi og ilma vel. Hún blómstrar á vorin. Blómin eru 1-4 cm, gulleit eða græn-brún með miklu af gulum dröfnum,til  fjólublá-svört með smá dröfnum eða gul-græn með fjólubláum dröfnum. 

Krómosómatalan 2n = 24, 36, 48. Það þekkist að F. affinis myndi blendinga í náttúrunni við Fritillaria recurva.

Útbreiðsla 
Dreifingu er frá vesturhluta Norður-Ameríku um Bresku Kólumbíu, Kaliforníu, Idaho, Montana, Oregon og Washington. Fritillaria affinis dafnar í eik eða furu skógum, eða graslendi á bilinu 0-1800 metra hæð yfir sjávarmáli.

Það eru tvö afbrigði:

Fritillaria affinis var. affinis

Fritillaria affinis var. tristulis

Ræktun og nytjar 
Kýs láglendi, skugga eða hálfskugga, þurran sumardvala og gott frárennsli. Samkvæmt sumum heimildum er hún erfið í ræktun, en aðrir segja hana eina auðveldustu vepjuliljuna til ræktunar. Ræturnar eða laukarnir eldaðir eru bragðgóðir og næringarríkir.

Heimildir 
 '', Bindi 26, Síða 166 Online Zugriff am 7. Dezember 2009

Tenglar 

Liljuætt
Spjátrulilja

Fritillaria acmopetala ) er tegund laukplantna af liljuætt , upprunnin grýttum fjallahlíðum N-Kýpur, suður Tyrklands (Lycia til Cilicia) og Nur fjöll (Nur Dağları) í Líbanon, Ísrael og Palestínu. Hún finnst í Macchia, opnum skógum og kornökrum.  Undirtegundin ssp. wendelboi vex í Sedrusskógum hærra yfir sjó. Í Kýpur vex hún á kornökrum og undir ólívuökrum í Girne-héraði.
Henni var fyrst lýst af Pierre Edmond Boissier í 1846.

Lýsing
Fritillaria acmopetala er fjölær laukplanta með beinum stöngli, milli 30 - 70 sm á hæð. Blöðin eru löng og mjög mjó, í hvirfingu neðst og í pörum nær toppinum. Efst á stönglinum er eitt eða fleiri lútandi blóm, sem eru með 6 krónublöðum, 3 sm löngum. Ytri krónublöðin eru gulgræn með dekkri blettum og rauðum æðum, þau innri eru fjólurauð efst og neðst. Að innan eru þau öll gul. Bjöllulaga blómin bryddast út í mynninu.

Það eru tvær undirtegundir, Fritillaria acmopetala ssp. acmopetala og Fritillaria acmopetala ssp. wendelboi. Sú seinni hefur breiðari blöð og vex eingöngu í suður Tyrklandi

Ræktun
Tegundin var fyrst kynnt til ræktunar 1874. Hún þarf frjósaman jarðveg með góðu frárennsli, eins og flestar vepjuliljur. Laukarnir ættu að fara 10 sm djúpt í mold. Í Bretlandi blómstrar hún í byrjun apríl og er harðgerð. Jurtaplágurnar Lilioceris lilii og Botrytis elliptica geta valdið vandamálum þar sem þær eru útbreiddar.

Heimildir

Tenglar
 fritillaria icones  Illustration

Liljuætt
Finkulilja

Fritillaria alburyana er jurt af liljuætt (Liliaceae), sem var fyrst lýst af Edward Martyn Rix.

Lýsing 
Laukurinn allt að 2 sm í þvermál, oft með smálaukum. Stöngullinn er 4 - 10 sm hár. Laufblöðin þrjú til fjögur, lensulaga, stakstæð. Blómin yfirleitt stök, fölbleik, með daufu tíglamynstri, opið klukkuulaga eða flöt, ilmlaus. Krónublöð 2 - 3 sm löng.

Engar undirtegundir finnast skráðar.

Útbreiðsla
Norðaustur Tyrkland í grýttum jarðvegi eða mó í 2000 til 3000 m. yfir sjávarmáli.

Heimildir

Ytri tenglar 

Liljuætt
Spóalilja

Fritillaria assyriaca er jurt af liljuætt (Liliaceae), sem var fyrst lýst af John Gilbert Baker.
Nafnið F. assyriaca var upphaflega á tegund sem nú er skráð sem F. uva-vulpis. Grasafræðingurinn Guest safnaði þessari plöntu í norðaustur Írak 1931 og kom með til Kew. Rannsóknir Rix sýndu að þetta safn var blanda af F. assyriaca og F. uva-vulpis.

Útbreiðsla
Austur Tyrkland, frá Malatya austur til Agri, og í norður Íran og Írak, á kornökrum, skriðum, og steppum í 1100 - 2500 m. yfir sjávarmáli.

Lýsing 
Laukurinn allt að 3 sm í þvermál, oft með smálaukum. Stöngull 4 - 20 sm hár. Laufblöð fjögur til sex, breiðlensulaga. Blómin eru mjóbjöllulaga, með daufri lykt. Krónublöð 1.2-2.5cm löng, yfirleitt gráleit að utan, græn eða gulleit að innan. 

Tegundin skiftist í eftirfarandi undirtegundir:
 F. a. assyriaca
 F. a. melananthera
F.a. subsp. melananthera er frábrugðin í því að hava mjórri stöngla, krónublöð mjög mjó (minni en 5 mm), með grænni rönd og svartleit að innan og svarta frjóhnappa. Lægra yfir sjó, að 700m, í suður Tyrklandi, milli Taurus fjalla og sjávar, í sendnum jarðvegi.

Heimildir

Ytri tenglar 

Liljuætt
Þiðurlilja

Fritillaria aurea er jurt af liljuætt (Liliaceae), sem var fyrst lýst af Heinrich Wilhelm Schott. Engar undirtegundir finnast skráðar.

Útbreiðsla
Mið Tyrkland á milli 1800-3000m. yfir sjávarmáli.

Lýsing 
Laukurinn er 2 sm, oft með smálaukum. Stöngullinn er 4 - 15 sm á hæð, oftast um 8 sm. Laufin lensulaga, stakstæð. Blómin bjöllulaga, gul, með appelsínugulu eða rauðbrúnu mynstri, lítil lykt. Krónublöðin 2 - 5 sm á lengd.

Heimildir

Ytri tenglar 

Liljuætt
Stelkalilja

Fritillaria bithynica er tegund plantna af liljuætt, sem fyrst var lýst af John Gilbert Baker. Engar undirtegundir finnast skráðar.

Lýsing 

Stelkalilja er 7 - 20 sm. Laufin eru 5 - 12 oddbaugótt til egglaga, þau neðri vanalega pöruð, þau efri 3 í hvirfingu. Laukurinn að 2 sm að þvermáli. Blómin tvö til fjögur eru bjöllulaga, gulleit til græn að utan og innan, krónublöðin sjaldan með fjólubláar rendur. Blómgast í maí.

Útbreiðsla 

Vesturhluti Tyrklands og Chios og Samos-eyjum í austur Miðjarðarhafi. Vex helst í opnum furuskógi eða í eikarkjarri(Quercus coccineus)

Heimildir

Ytri tenglar 

Liljuætt
Rjúpulilja

Fritillaria cirrhosa,' er asísk tegund af liljuætt, upprunnin frá Nepal, Pakistan, Indlandi, Bhutan, Myanmar og Kína: héröðunum Gansu, Qinghai, Sichuan, Tíbet og Yunnan .Kew World Checklist of Selected Plant Families, Fritillaria cirrhosaFritillaria cirrhosa myndar lauka allt að 20mm að ummáli. Stilkurinn er að 60sm hár, yfirleitt með eitt blóm á enda, stundum 2 - 3. Blöðin eru mjó-lensulaga, yfirleitt gagnstæð, stundum í hvirfingu, allt að 13 sm löng. Blómin eru bjöllulaga, gulgræn til brúnfjólublá, oft með dauffjólubláu reitamynstri. Plantan finnst aðallega í fjallshlíðum og kjarrlendi í hlíðum Himalaja, í 2700–4000 metrum yfir sjávarmáli.Flowers of India, Himalayan FritillaryYang, Yong Kang & Gesang, Suolang. 1985. Acta Botanica Boreali-Occidentalia Sinica. Yangling 5(1): 30, as Fritillaria duilongdeqingensis

áður meðtalin
Nokkur nöfn hafa verið tengd henni á "infraspecific levels" (afbrigði, undirtegund, og form) fyrir plöntur sem einu sinni voru taldar tilheyra Fritillaria cirrhosa. Ekkert þeirra er lengur talið gilt. Nokkur þessi nafna eru talin samnefni við Fritillaria cirrhosa (sjá samnefnalista til hægri). Nokkur önnur eru nú talin sér tegundir.Fritillaria cirrhosa var. brevistigma, nú nefnd Fritillaria yuzhongensis Fritillaria cirrhosa var. ecirrhosa, nú nefnd Fritillaria sichuanicaFritillaria cirrhosa f. glabra, nú nefnd Fritillaria taipaiensis''

Heimildir

Ytri tenglar
Flora Reipublicae Popularis Sinicae, 川贝母 Fritillaria cirrhosa D. Don   Á Kínversku með ljósmyndum
Winvivo Fritillaria (Fritillaria cirrhosa)
Herbpathy, Uses and Benefits of Fritillaria cirrhosa
Practical Plants, Fritillaria cirrhosa 

Liljuætt
Skarfalilja

Fritillaria crassifolia er tegund laukplantna af liljuætt, ættuð frá Íran, Írak, Tyrklandi, Sýrlandi, og Líbanon.

Undirtegundir
 Fritillaria crassifolia subsp. crassifolia - Íran, Tyrkland, Sýrland, and Líbanon
 Fritillaria crassifolia subsp. hakkarensis Rix - Írak, Tyrkland
 Fritillaria crassifolia subsp. poluninii Rix - Írak

Áður meðtaldar
Fritillaria crassifolia subsp. kurdica (Boiss. & Noë) Rix, nú nefnd Fritillaria kurdica

Heimildir

Liljuætt
Spætulilja

Fritillaria involucrata er tegund jurta af liljuætt , upprunnin frá Ölpunum í suðaustur Frakklandi og norðvestur Ítalíu.

Heimildir

Ytri tenglar
Sharnoff Photos, Flowers of Provence, Fritillaria involucrata 
Société Françoise des Iris et des Plantes bulbeuses, Fritillaria involucrata All. Sur la Montagne de la Sainte-Victoire á frönsku með ljósmyndum
Free  Nature Images, Fritillaria involucrata

Liljuætt
Lævirkjalilja

Fritillaria gibbosa er asísk tegund af liljuætt, upprunnin frá Pakistan, Íran, Afghanistan, Turkmenistan, og suður Kákasus.

Fritillaria gibbosa verður  að 30 sm há. Blómin eru útglennt og nær flöt frekar en bjöllulaga eins og flestar tegundir ættarinnar, bleik með dekkri blettum.

Heimildir

Ytri tenglar
Pacific Bulb Society, Asian Fritillaria Two myndir af nokkrum tegundum ásamt Fritillaria gibbosa
Alpine Garden Society, Plant Portraits 

Liljuætt
Skottulilja

Fritillaria karelinii er Asísk jurt af liljuætt, upprunnin frá Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, Uzbekistan, Turkmenistan, Íran, Pakistan, og Xinjianghéraði í Kína.

Fritillaria karelinii verður að 35 sm há. Fjölær. Blómin á villiplöntum eru rauð til fjólublá með dekkra mynstri; blóm ræktunarafbrigða geta verið í öðrum litum.
Áður taldar með:
Fritillaria karelinii f. gibbosa (Boiss.) Bornm., nú nefnd  	Fritillaria gibbosa Boiss.

Heimildir

Ytri tenglar

Pacific Bulb Society, Asian Fritillaria Two myndir af nokkrum tagundum ásamt Fritillaria karelinii

Liljuætt
Spörvalilja

Fritillaria latifolia er jurt af liljuætt, sem var fyrst lýst af Carl Ludwig von Willdenow.  Engar undirtegundir finnast skráðar.

Útbreiðsla
Kákasus og norðaustur Tyrkland vestur til Erzincan, í fjallaengjum og grýttum jarðvegi í 2000 - 3000 m. yfir sjávarmáli.

Lýsing 
Laukurinn allt að 2,5 sm í þvermál, oft með smálaukum. Stöngull 4 - 35 sm hár. Laufblöð yfirleitt sex til sjö, stakstæð, lensulaga, skærgræn. Blómin stök, breið-klukkulaga, dökkfjólublá, tígulmynstur sérstaklega að innan, með lítilli lykt. Krónublöð 3.5 - 5 sm löng, snubbótt.

Heimildir 

Liljuætt
Gæsalilja

Fritillaria liliacea, er fjölær jurt af  liljuætt sem fyrst var lýst af John Lindley. Hún er upprunnin af svæðinu kringum San Fransiskó flóa í Kaliforníu.

Lýsing
Hin bjöllulaga, lútandi hvítu blóm eru með grænleitar rendur og eru blómstöngullinn um 37 sm. á hæð.  Blómin eru í raun ilmlaus eða með daufum ilmi. Fritillia liliacea kýs þungan jarðveg með leir.

Útbreiðsla
Útbreiðslusvæði ilmvepjulilju er; hlutar suðvestur N.-Kaliforníu, sérstaklega Solano sýsla og Sonoma sýsla og strandsvæði suður að Monterey sýslu.  hún vex vanalega í graslendi í fellum upp að 200 metrum yfir sjávarmáli.

Þessi tegund finnst eingöngu í Kaliforníu og hefur verið á lista sem tegund í hættu, og sumsstaðar er hún á svæðisbundinni útrýmingarhættu.

Sjá einnig
Sonoma County, California

Heimildir

Ytri tenglar
Photograph of Fritillaria liliacea, University of California @ Davis Botany club 
Plant profile for Fritillaria liliacea: United States Department of Agriculture 
Fritillaria Icones Laurence Hill 
Scottish Rock Garden Club, Bulb Log 29 19th July 2006

Liljuætt
Hegralilja

Hegralilja er Evrópsk jurt af liljuætt, upprunnin frá Spáni og Portúgal.

Hún er fjölær laukplanta. Blómin eru lútandi, fjólublá, stundum með grænni rönd eftir endilöngum krónublöðunum.

Undirtegundir
 Fritillaria lusitanica subsp. lusitanica 
 Fritillaria lusitanica subsp. stenophylla (Boiss. & Reut.) K.Richt

Áður meðtaldar
Nokkur önnur nöfn hafa verið skráð sem afbrigði eða undirtegundir Fritillaria lusitanica en eru nú talin eiga frekar heima undir öðrum nöfnum.

 Fritillaria lusitanica var. algeriensis, nú nefnd Fritillaria oranensis 
 Fritillaria lusitanica subsp. macrocarpa, nú nefnd  Fritillaria macrocarpa  
 Fritillaria lusitanica var. neglecta, nú nefnd Fritillaria messanensis subsp. neglecta  
 Fritillaria lusitanica subsp. neglecta, nú nefnd Fritillaria messanensis subsp. neglecta  
 Fritillaria lusitanica subsp. oranensis, nú nefnd Fritillaria oranensis

Heimildir

Ytri tenglar
Flores Silvestres del Mediterraneo nokkrar myndir texti á spænsku
Redaragon, Espacios Naturales de Aragón á spænsku, með mynd
Flora-on  á portúgölsku, með mörgum myndum ásamt portúgölsku útbreiðslukorti

Liljuætt
Meisulilja

Fritillaria messanensis er Evrópsk tegund af liljuætt, upprunnin úr suðaustur Evrópu: Ítalíu (Sikiley, Kalabría), Grikklandi (meðt. Krít), Albaníu, fyrrum Júgóslavíu.

Undirtegundir
 Fritillaria messanensis subsp. gracilis (Ebel) Rix - Jónaeyjar í Grikklandi, Albanía, Serbía, Króatía, Svartfjallaland, Bosnia, Norður-Makedónía, Kosovo
 Fritillaria messanensis subsp. messanensis - Grikkland, Sikiley, Kalabría
 Fritillaria messanensis subsp. neglecta (Parl.) Nyman - Króatía, Makedónía
 Fritillaria messanensis subsp. sphaciotica (Gand.) Kamari & Phitos - Krít

Tilvísanir

Tenglar
Alpine Garden Society Plant Encyclopaedia, Fritillaria messanensis
Flowers of Northwest Crete
Municipality of Sitia, Fritillaria messanensis - Phritilaria 

Liljuætt
Thomas Frank

Thomas Carr Frank ( f. 21. mars 1965 í Kansas, Missourier) er bandarískur samfélagsrýnir. Hann er sagnfræðingur að mennt og hefur skrifað bækur, ritgerðir og greinar í blöðum. Í skrifum sínum greinir hann neyslumenningu samfélagsins og veltir fyrir sér stjórnmálaþróun og tenginu hennar við menninguna ásamt efnahagsmálum og fleira sem gerst hefur og er að gerast í bandarísku samfélagi.

Ævi og störf 
Frank gekk í háskólann í Kansas og Virginíu og fékk Ph.D gráðu í Amerískri sögu við háskólann í Chicago 1994. Árið 1988 stofnaði hann og ritstýrði Baffler magazin sem fjallaði um og gagnrýnir menningu, stjórnmál og viðskipti. Frank hefur einnig verið dálkahöfundur í þekktum blöðum eins og Harper, Wall Street Journal og Salon. Sú bók sem kom Frank á kortið var What‘s the matter with Kansas (2004) og fjallar um hvernig Repúblikanaflokkurinn varð að því sem hann er í dag. Aðrar bækur eftir Frank er One market under good (2000) og The Conquest of the cool, hans fyrsta bók, gefin út árið 1997.

The Conquest of the cool 
Bókin byrjaði upphaflega sem doktorsverkefni Franks í háskólanum í Chicago. Í bókinni skoðar Frank sjöunda áratug síðustu aldar og reynir að skilja byltingu æskulýðsins gegn neyslumenningunni og þeim hefðum og gildum sem þá ríktu. Frank telur að byltingin hafi ekki átt sér stað, heldur verið mislukkaða og falska, þar sem hún hafi átt sér stað innan neyslumenningarinnar sjálfrar. Frank rannsakaði menningaframleiðni frekar en neytendur og taldi auglýsinga- og tískuiðnaðinn móta fólkið og búa til viðhorf þess og fengið það til að upplifa sjálft sig sem byltingarsinna. Einnig skein í gegnum auglýsingar sú regla að það væri engin regla til dæmis í klæðnaði. En tískuiðnaðurinn hóf framleiðslu á óhefðbundnum fötum áður en byltingin í raun hófst. Þannig telur Frank byltinguna hafa fallið um sjálfa sig, auglýsingarnar neyddu fólk til undirgefni. Að kapítalismi í allri sinni mynd var það afl sem hrinti byltingunni af stað sem í raun var verið að berjast gegn.

Heimildir 
Frank, T. (1997). The conquest of cool : business culture, counterculture, and the rise of hip consumerism. University of Chicago Press.
Frank, T. (2013). Ad absurdum and the conquest of cool: Canned flattery for corporate America. Salon. Sótt 3. febrúar 2016 
Geddes, D. (1999). The Conquest of cool - The sixties as advertising gimmick. The satirist. Sótt 3. febrúar 2016 frá 

Fólk fætt árið 1965
Bandarískir sagnfræðingar
Blois

Blois er borg í Miðju Frakklands. Hún liggur um það bil 170 km fyrir sunnan París. Blois er höfuðstaður sýlsunnar Loir-et-Cher. Borgin liggur við ána Leiru.

Árið 2013 voru íbúar borgarinnar 45.539 manns.

Borgir í Frakklandi
Bourges

Bourges er borg í Miðju Frakklands. Hún liggur um það bil 1900 km fyrir sunnan París. Bourges er höfuðstaður sýlsunnar Cher. 

Árið 2013 voru íbúar borgarinnar 67.189 manns.

Borgir í Frakklandi
Châteauroux

Châteauroux er borg í Miðju Frakklands. Hún liggur um það bil 210 km fyrir sunnan París. Châteauroux er höfuðstaður sýlsunnar Indre. 

Árið 2013 voru íbúar borgarinnar 45.209 manns.

Borgir í Frakklandi
Chartres

Chartres er borg í Miðju Frakklands. Hún liggur um það bil 100 km fyrir sunnan París. Chartres er höfuðborg sýlsunnar Eure-et-Loir. 

Árið 2013 voru íbúar borgarinnar 38 840 manns.

Borgir í Frakklandi
Tours

Tours er borg í Miðju Frakklands. Hún liggur um það bil 220 km fyrir sunnan París. Tours er höfuðborg sýlsunnar Indre-et-Loire. Borgin liggur við ána Leiru.

Árið 2013 voru íbúar borgarinnar 134 803 manns.

Borgir í Frakklandi
Loir-et-Cher (sýsla)

Loir-et-Cher er sýsla í franska héraðinu Centre. Loir-et-Cher skiptist í þrjú svonefnd arrondissements, 15 kantónu (fr. cantons) 283 sveitarfélög (fr. communes).

Sýslur í Centre
Indre-et-Loire

Loiret er sýsla í franska héraðinu Centre. Loiret skiptist í þrjú svonefnd arrondissements, 19 kantónu (fr. cantons) 277 sveitarfélög (fr. communes).

Sýslur í Centre
Morbihan

Morbihan er sýsla í franska héraðinu Bretanía. Morbihan skiptist í þrjú svonefnd arrondissements, 21 kantónur (fr. cantons) 256 sveitarfélög (fr. communes).

Sýslur í Centre
Côtes-d'Armor

Côtes-d'Armor er sýsla í franska héraðinu Bretanía. Côtes-d'Armor skiptist í fjögur svonefnd arrondissements, 27 kantónur (fr. cantons) 352 sveitarfélög (fr. communes). Helsta borgin er Saint-Brieuc og útgerðarplássið Paimpol.

Sýslur í Centre
Finistère

Finistère er sýsla í franska héraðinu Bretanía. Finistère skiptist í fjögur svonefnd arrondissements, 27 kantónur (fr. cantons) 281 sveitarfélög (fr. communes). Sýslan er yst (vestast) á Bretaníu-skaga. Stærstu borgir eru Brest og Quimper. Íbúar voru um 908.000 árið 2016.

Sýslur í Centre
Ille-et-Vilaine

Ille-et-Vilaine er sýsla í franska héraðinu Bretanía. Ille-et-Vilaine skiptist í fjögur svonefnd arrondissements, 27 kantónur (fr. cantons) 351 sveitarfélög (fr. communes). Stærsta borgin er Rennes og er hún í miðju sýslunnar. Á norðurströndinni er hafnarborgin Saint-Malo.

Sýslur í Centre
Guðrún Vera Hjartardóttir

Guðrún Vera Hjartardóttir (f. 1966 í Reykjavík) er íslensk myndlistarkona. Hún er þekktust fyrir fígúratífa skúlptúra sem hún framsetur í innsetningum. Í verkum hennar birtist viðkvæmni mannslíkamans og mannlegrar tilvistar.

Íslenskir myndlistarmenn
Bogi (vopn)

Bogi og örvar er skotvopnakerfi og eru algeng á flestum menningarsvæðum. Bogi með örvum er eldri en sögulegar heimildir ná til. Bogfimi er tæknin, hæfileikinn eða notkunin á þeim.

Bogi og örvar birtast í kring um umskiptin frá síðfornsteinöld til miðsteinaldar. Í Nataruk í Turkana í Kenía fundust smáblöð úr hrafntinnu í hauskúpu og brjóstholi beinagrindar, sem bendir til notkunar á boga og örvum sem vopnum. Eftir lok síðustu ísaldar virðist notkun boga og örva hafa breiðst út til allra byggðra heimsálfa, nema Ástralíu.

Elstu varðveittu bogar í heilu lagi eru úr álmi frá Danmörku (hólmgarðsboginn), sem hafa verið mældir 11.000 ára gamlir. Kröftugir nútímabogar hafa verið gerðir eftir þeirri hönnun.

Brot úr Stellmoor-boga voru talin um 10 þúsund ára gömul, en þau eyðilögðust í Hamborg í seinni heimsstyrjöld, áður en aldursgreining með geislakolum var þróuð.  Smáverkfæri úr steinum sem fundust á suðurströnd Afríku benda til að örvar hafi verið til í að minnsta kosti 71 þúsund ár.

Gerðir boga 

Það er engin ákveðin flokkun á bogum. Boga má flokka eftir mismunandi eiginleikum, til dæmis efniviði, toglengd, lögun bogans séð frá hlið eða lögun arma í þversniði.

Algengar gerðir boga eru
 Aftursveigður bogi: bogi þar sem endarnir sveigjast frá skyttunni. Það réttist úr sveigjunni þegar boginn er spenntur. Sveigjan eykur kraftinn í boganum..
 Reflexbogi: bogi sem sveigist frá bogmanni þegar hann er óstrengdur. 
 Langbogi: flatbogi sem er jafnhár skyttunni, yfirleitt um 2m langur. Hefðbundinn Enskur langbogi var yfirleitt úr ýviði, en aðrar viðartegundir voru einnig notaðar.
Flatbogi: sú gerð sem indíánar í Ameríku notuðu helst.
 Samsettur bogi: bogi úr meira en einu efni.
 Samansetjanlegur bogi: bogi sem er hægt að setja saman fyrir flutning.
 Trissubogi: bogi með trissum eða öðru til að hjálpa við að draga bogann.

Tilvísanir

Heimildir
 
 
 
 
 
 

Vopn