alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tilnefningar til bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs frá Íslandi

Tilnefningar til bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs frá Íslandi koma frá þriggja manna dómnefnd. Norðurlandaráð hefur frá  1962 árlega  veitt bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs til norræns bókmenntaverks. Á hverju ári eru tilnefndar tvær bækur frá hverju þessara landa: Danmörk, Finnland, Ísland, Noregur og Svíþjóð. Færeyjar, Álandseyjar, Grænland og samíska málsvæðið tilnefna eitt verk hvert.

Tveir aðilar og einn til vara eru í nefndinni sem tilnefnir verk frá Íslandi.

Tilnefningar frá Íslandi

Nöfn verðlaunahafa eru feitletruð.

 2020 – Bergsveinn Birgisson fyrir skáldsöguna Lifandilífslækur

 – Fríða Ísberg fyrir smásagnasafnið Kláði 

 2019 – Kristín Eiríksdóttir fyrir skáldsöguna Elín, ýmislegt

 – Kristín Ómarsdóttir fyrir ljóðasafnið Kóngulær í sýningargluggum

 2018 – Auður Ava Ólafsdóttir fyrir skáldsöguna Ör

 – Sigurður Pálsson fyrir ljóðasafnið Ljóð muna rödd

 2017 – Guðmundur Andri Thorsson fyrir minningabókina Og svo tjöllum við okkur í rallið. Bókin um Thor

–  Linda Vilhjálmsdóttir fyrir ljóðabókina Frelsi

 2016 – Elisabet Kristín Jökulsdóttir fyrir ljóðabókina Ástin ein taugahrúga. Enginn dans við Ufsaklett

 – Guðbergur Bergsson fyrir skáldsöguna Þrír sneru aftur

Tengt efni 
Bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs

Verðlaun Norðurlandaráðs

Norðurlandaráð

Tenglar 
 Bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs
 Facebook-síða Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs

Heimild 

Tilnefningar 2016-2020 fengnar af https://www.norden.org/is/bokmenntaverdlaunin, heimasíðu Norðurlandaráðs. Sótt 30. september 2020. 
Íslenskar bókmenntir
Bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs
Kristín Steinsdóttir

Kristín Steinsdóttir (fædd 11. mars 1946) er íslenskur rithöfundur. Hún hefur aðallega skrifað bækur fyrir börn og unglinga og þýtt barnabækur úr þýsku. Einnig hefur hún samið leikrit og skáldsögur fyrir fullorðna.

Kristín fæddist og ólst upp á Seyðisfirði. Hún er stúdent frá Menntaskólanum frá Akureyri árið 1967 og lauk kennaraprófi frá Kennaraskóla Íslands 1968. Hún lauk síðar B.A. prófi í dönsku og þýsku frá Háskóla Íslands. Kristín kenndi við gagnfræðadeild Réttarholtsskóla í þrjú ár og fór svo til náms í Danmörku í dönsku og dönskum bókmenntum. Árin 1972 til 1978 var hún búsett í Göttingen í Þýskaland og árið 1978 í Noregi og flutti til Íslands árið 1979 og bjó lengst af á Akranesi. 

Kristín kenndi við Brekkubæjarskóla og síðar við Fjölbrautaskóla Vesturlands en sneri sér alfarið að ritstörfum árið 1988. Kristín var í stjórn Rithöfundasambands Íslands árin 1993-2001 og formaður stjórnar Samtaka íslenskra barna- og unglingabókahöfunda (SÍUNG) árin 1999 – 2003.

Kristín hefur samið fjölda barnabóka og einnig skáldsögur fyrir fullorðna. Kristín hlaut meðal annars Menningarverðlaun DV í bókmenntum fyrir skáldsöguna Ljósa og Fjöruverðlaunin 2011. Skáldsagan Á eigin vegum var tilnefnd til Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs 2008. Kristín hefur einnig hlotið viðurkenningar fyrir barnabækur sínar, meðal annars Íslensku barnabókaverðlaunin fyrir fyrstu bók sína, Franskbrauð með sultu, og Barnabókaverðlaun fræðsluráðs Reykjavíkur og Norrænu barnabókaverðlaunin fyrir bókina Engill í Vesturbænum. Hún hefur einnig samið leikrit og sögur í samstarfi við systur sína, Iðunni Steinsdóttur rithöfund.

Kristín var sæmd riddarakrossi Hinnar íslensku fálkaorðu árið 2013 fyrir framlag sitt til íslenskra bókmennta

Bækur eftir Kristínu 
 1987 - Franskbrauð með sultu
 1988 - Fallin spýta 
 1989 - Stjörnur og strákapör  
 1991 - Fjólubláir dagar
 1992 - Draugar vilja ekki dósagos
 1994 - Draugur í sjöunda himni
 1994 - Ármann og Blíða
 1995 - Abrakadabra
 1997 - Vestur í bláinn
1998 - Ormurinn
 1999 - Kleinur og kaffi
 2000 - Krossgötur
 2002 - Engill í Vesturbænum
 2004 - Vítahringur: Helgusona saga
 2004 - Sólin sest að morgni
 2005 - Rissa vill ekki fljúga
 2006 - Á eigin vegum
 2006 - Hver étur ísbirni?
 2009 - Hetjur
 2010 - Ljósa
 2012 - Bjarna-Dísa
 2014 - Vonarlandið
 2017 - Ekki vera sár
 2020 - Yfir bænum heima

Tengt efni 
 Tilnefningar til bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs frá Íslandi

Heimildir 
 Bókmenntavefurinn:Kristín Steinsdóttir
 BarnUng: Kristín Steinsdóttir 
 Leikskáldavefurinn: Kristín Steinsdóttir
Ruv.is: Níu voru sæmdir fálkaorðu

Íslenskir rithöfundar

Íslenskar konur
Handhafar riddarakross Hinnar íslensku fálkaorðu
Handhafar Fjöruverðlaunanna
Peter Lewis

Peter Benjamin Lewis (11. nóvember 1933 – 23. nóvember 2013) var bandarískur milljarðamæringur frá Cleveland í Ohio. Hann var stjórnarformaður í tryggingarfyrirtækinu Progressive Insurance Companies sem er fimmta stærsta tryggingarfyrirtækið í Bandaríkjum Norður-Ameríku. Lewis þótti sérvitur og fara nýjar leiðir í viðskiptum. Hann lét byggja byggja heilsurækt og ferðaþjónustu fyrir starfsmenn í höfuðstöðvum Progressive og lagði áherslu á nútímalist. Hann taldi mikilvægt að búa til starfsumhverfi þar sem skapandi hugsun þrifist en það væri leið til að auka hagnað í í fyrirtækjarekstri. Lewis gaf miklar fjárhæðir til listasafna, háskóla og ýmis konar góðgerðarmála og stjórnmála.

Tenglar 
 „Bandarískur sérvitringur í Reykjavík“ Morgunblaðið netútgáfa, 11. júlí 2008
 „Eccentric billionaire has high profile at home“ eftir Josie Clarke, The New Zealand Herald 31. ágúst 2000.
 „FPO chief explains tragic ending“ eftir Daniel Chang og Gail Meadows, The Miami Herald 25. maí, 2003
 „Who owns Cleveland?“ eftir Thomas Kelly , The Cleveland Free Times 10. mars 2004.

Bandarískir athafnamenn
Lewis, Peter
Grindadráp

Grindadráp er veiðiaðferð  sem beitt er við veiðar á grindhvölum (marsvínum) í Færeyjum. Flestir Færeyingar telja grindadráp mikilvægan hluta af menningu sinni. Þessi veiðiaðferð hefur verið notuð að minnsta kosti frá 11. öld.  Hvalveiðiráð Færeyinga hefur eftirlit með veiðunum en ekki Alþjóðahvalveiðiráðið. Um 950 grindhvalir eru veiddir árlega, aðallega að sumarlagi. Veiðarnar sem kallast á færeysku grindadráp eru ekki gerðar til að selja hvalaafurðir heldur eru skipulagðar þannig að allir geta tekið þátt. Dýraverndunarsinnar hafa gagnrýnt veiðarnar og segja þær grimmúðugar og ónauðsynlegar.

Framkvæmd grindadráps 
Þegar vart var við torfur grindhvala var hrópað grindaboð og sendaboðar voru sendir til allra íbúa á eyjunni. Á sama tíma var kveiktur eldur til að koma boðum um grindina til nágrannaeyja og þar var sama kerfi notað til koma fréttum til allra íbúa á þeim eyjum. Veiðiaðferðin er þannig að það þurfti mjög marga báta og fólk til að króa af og reka grindhvalahjörð að landi. Boð um grindhvalaveiðar nútímans fara fram með nútíma fjarskiptatækni svo sem gegnum farsíma og síma.Veiðimennirnir króa fyrst af hvalina með því að mynda hálfhring með bátum. Bátarnir reka síðan grindhvalahjörðina hægt upp inn í flóa eða fjarðarbotn.

Grindadráp á Íslandi 
Árið 1781 skrifaði Jón Eiríksson grein í tímarit Hins íslenska lærdómslistafélags um marsvínarekstur en þar lýsti hann hnísuveiðum í Middelfart á Fjóni og hvatti Íslendinga til hvalveiða. 

Þann 10. september 1809 stóð Þórður Jónsson hreppstjóri fyrir því að hvalavaða var rekin á land á Akranesi. Magnús Stephensen skrifar að um 1000 hvalir hafi verið drepnir, en taldi þá ekki vera marsvín, heldur af einhverri stærri tegund sem hann þekkti ekki. Þórður fékk dannebrogsorðu fyrir vikið.

Fyrsta grindadráp í Reykjavík var 17. september 1823 en þá voru 450 marsvín rekin á land vestur í hafnarkrikanum þar sem Slippurinn er núna. 

Í ágúst 1875 voru rekin á land í Njarðvíkum 207 marsvín og 22 höfrungar.

Þann 15. júlí 1957 var marsvínavaða rekin á land við dráttarbrautina í Njarðvík og  voru 105 marsvín drepin. Færeyingar búsettir í Njarðvík stjórnuðu veiðunum og óðu sumir þeirra allt í axlir í sjó fram við að drepa hvalina. Nokkrum árum áður voru hvalir reknir á land á sama stað og skornir þar í fjörunni.

Þann 30. ágúst 1966 fundu sjómenn á tveim trillubátum marsvínavöðu með á annað hundrað dýrum á Sundunum út af Reykjavík og ráku þau til lands. Fleiri trillubátar og hraðbátar bættust í för og eftir tveggja klukkustunda eltingarleik tókst að reka þrjú marsvín á land við Laugarnestanga en þar skipti marsvínavaðan sér í tvo hópa og fór til hafs.

Síðsumars árið 1982 rak stóra marsvínavöðu líklega um og yfir 300 dýr upp að landi við Rif á Snæfellsnesi. Heimamenn komu megninu af vöðunni aftur á haf út en um 40 dýr drápust.

Tilvísanir

Heimildir 
 
 Öldin okkar 1951-60 bls. 149

Tenglar 
 Grindadráp; grein í Lesbók Morgunblaðsins 1936

Hvalveiðar
Færeysk menning
Frank Cameron Jackson

Frank Cameron Jackson (fæddur 1943) er ástralskur heimspekingur. Hann er prófessor í heimspeki við Australian National University en var einnig forstöðumaður Rannsóknarseturs háskólans í félagsvísindum. Frá 2007 er hann reglulega gistiprófessor við Princeton-háskóla í Bandaríkjunum. Rannsóknir Jacksons eru einkum á sviði hugspeki, þekkingarfræði, frumspeki og siðspeki.

Helstu ritverk

Bækur 
 (1977) Perception: A Representative Theory (Cambridge University Press).
 (1987) Conditionals, Basil Blackwell.
 (1996) The Philosophy of Mind and Cognition (Basil Blackwell) (ásamt David Braddon-Mitchell).
 (1997) From Metaphysics to Ethics: A Defense of Conceptual Analysis (Oxford University Press).
 (1998) Mind, Method, and Conditionals: Selected Essays (Routledge).

Greinar 
 (1975) „Grue“, Journal of Philosophy LXXI: 113-131.
 (1979) „On Assertion and Indicative Conditionals“, Philosophical Review LXXXVIII (4): 565-589.
 (1982) „Epiphenomenal Qualia“, Philosophical Quarterly 32 (127): 127-136.
 (1982) „Functionalism and Type-Type Identity Theories“, Philosophical Studies 42: 209-225. (ásamt R. Pargetter og E.W. Prior.)
 (1984) „Weakness of Will“, Mind XCIII (369): 1-18.
 (1984) „Petitio and the Purpose of Arguing“, Pacific Philosophical Quarterly 65 (1): 26-36.
 (1985) „On the Semantics and Logic of Obligation“, Mind XCIV (374): 177-196.
 (1986) „Oughts, Options, and Actualism“, Philosophical Review XCV: 233-255 (ásamt R. Pargetter).
 (1986) „What Mary didn't Know“, Journal of Philosophy 83 (5): 291-295.
 (1988) „Functionalism and Broad Content“, Mind XCVII (387): 381-400 (ásamt Philip Pettit).
 (1990) „In Defence of Folk Psychology“, Philosophical Studies 59 (1): 31-54 (ásamt Philip Pettit).
 (1991) „Decision-theoretic Consequentialism and the Nearest and Dearest Objection“, Ethics 101 (3): 461-482.
 (1998) „A Problem for Expressivism“, Analysis 58 (4): 239-51 (ásamt Philip Pettit).
 (2001) „Conceptual Analysis and Reductive Explanation“, Philosophical Review 110 (3): 315-360 (ásamt David J. Chalmers).
 (2003) „Mind and Illusion“, hjá Anthony O'Hear (ritstj.), Minds and Persons (Cambridge University Press): 251-271.

Jackson, Frank Cameron
Jackson, Frank Cameron
Jackson, Frank Cameron
Jackson, Frank Cameron
Jackson, Frank Cameron
Jackson, Frank Cameron
Jackson, Frank Cameron
Maríuhöfn (Hálsnesi)

Maríuhöfn á Hálsnesi var áður höfn og þéttbýli við Laxárvog í Hvalfirði. Við Maríuhöfn er talið að ein fyrsta höfn Íslands hafi verið og þar hafi verið  stærsti kaupstaður landsins fram á 15. öld. Til Maríuhafnar komu skip Skálholtsstóls. Svarti-dauði barst til Íslands með skipi sem lagði upp í Maríuhöfn árið 1402.

Á miðöldum  voru hafskip lítil og ristu grunnt svo auðvelt var að draga þau á land á veturna. Maríuhöfn hefur hentað vel og verið örugg höfn sem  lá vel við samgöngum á helstu staði landsins eins og  Þingvelli, Skálholt og Viðey. Fremst við fjöruna á Hálsnesi eru höfðar og milli þeirra er sjávarkambur sem nefnist Búðasandur. Þar er einnig örnefnið Maríuhöfn. Þar eru rústir fornra búða.
Sjá http://www.flensborg.is/maggi/allursandur.doc 

Menningarhúsið Síbería, Sakha-Jakútía er á Maríuhöfn á Hálsnesi. Kjuregej Alexandra Argunova  byggði húsið og rekur það. Menningarhúsið var vígt 15. júní 2008.

Heimildir 
 Kjósarhreppur: Maríuhöfn 
 Menningarhús Sakha-Jakútía vígt við Maríuhöfn
 Myndir frá Maríuhöfn
  Kort af Hvalfirði sem sýnir m.a. Maríuhöfn
Hvalfjörður
Kjósarhreppur
Hafnir á Íslandi
Robert Stalnaker

Robert Culp Stalnaker er Laurance S. Rockefeller-prófessor í heimspeki við Tækniháskólann í Massachusetts. Hann fæst einkum við heimspekilegar undirstöður merkingarfræðinnar og málnotkunarfræðinnar, rökfræði, ákvörðunarfræði, frumspeki, þekkingarfræði og hugspeki. Stalnaker hefur reynt að setja fram náttúruhyggju um íbyggni. Hann hefur einnig verið, ásamt Saul Kripke, David Lewis og Alvin Plantinga, einn áhrifamesti hugsuðurinn um merkingarfræði mögulegra heima.

Stalnaker lauk doktorsgráðu frá Princeton-háskóla árið 1965. Hann kenndi heimspeki við Yale-háskóla,  Illinois-háskóla og Cornell-háskóla áður en hann gekk til liðs við heimspekideild MIT seint á 9. áratugnum. Meðal nemenda hans má nefna Jason Stanley, Adam Elga og Deliu Graff Fara.

Helstu rit 
 Inquiry (MIT Press, 1987).
 Context and Content: Essays on Intentionality in Speech and Thought (Oxford University Press, 1999).
 Ways a World Might Be: Metaphysical and Anti-Metaphysical Essays (Oxford University Press, 2003).

Stalnaker, Robert
Stalnaker, Robert
Stalnaker, Robert
Stalnaker, Robert
Stalnaker, Robert
Laxárvogur

Laxárvogur eða Laxvogur  er vogur þar sem Laxá í Kjós gengur út í sjó. Þar eru víðáttumiklar leirur og fjölbreytt lífríki og eitt frjósamasta grunnsævi við sunnanverðan Faxaflóa. Áður fyrr var algengt að sjómenn færu í Laxvog að sækja krækling í beitu.

Heimild 
 Umhverfisstofnun:Laxárvogur og Hvalfjarðareyri
Hvalfjörður
Kjósarhreppur
Vogar á Íslandi
Álftavatn

Álftavatn er við Laugaveginn, gönguleiðina á milli Landmannalauga og Þórsmerkur. Við Áltavatn er skáli Ferðafélags Íslands. Húsin við Álftavatn voru reist árið 1979 og rúma 58 manns.

Stöðuvötn á Íslandi
Rangárþing ytra
Laugahraun

Laugahraun er  eitt allmargra hrafntinnu- og líparíthrauna sem runnið hafa eftir ísöld á Torfajökulssvæðinu. Laugahraun er frá því um 1477 og varð til í gosi sem tengist kvikuhólfinu undir Bárðarbungu, en hraun mun hafa runnið þaðan um Veiðivatnasprunguna og allt til Torfajökulssvæðisins áður en það kom upp á yfirborðið. Gossprunga Laugahrauns klýfur Brennisteinsöldu.

Skáli Ferðafélags Íslands í Landmannalaugum stendur við jaðar Laugahrauns.

Heimildir 

hraun á Íslandi
Landmannalaugar
Gambri

Gambri er áfengur drykkur sem er oftast bruggaður í heimahúsum og er gerður úr vatni, geri og sykri og er gul­leitur með allt að 20% alkóhólinnihaldi.  Samkvæmt 2. gr. áfengislaga er gambri vökvi með meira en 1¼% af vínanda að rúmmáli, en landi er sterkur drykkur með 31% - 55 % alkohólinnihaldi. Sumir lýsa gambranum sem heimabrugguðu áfengu öli, ósoðnu. 

Gambri er kenndur við Gambrinus, hinn goðsögulega konung Flæmingja, sem er óopinber verndardýrlingur bjórs og bjórbruggunar.

Tengt efni 
 Heimabrugg
 Landi

Tilvísanir 

Áfengir drykkir
Flæmingjar (þjóðflokkur)

Flæmingjar (eða Flandrarar) er þjóðflokkur manna sem er kenndur við heimkynni sín, Flæmingjaland eða öðru nafni Flandern í Belgíu. Þeir tala flæmsku. 

Evrópskir þjóðflokkar
Landi

Landi er heimabruggaður brenndur áfengur drykkur, sem er glær og litlaus með allt frá 31% - 55 % alkóhólinnihaldi.

Tengt efni 
 Gambri
 Heimabrugg

Brennd vín
Lyngdalsheiði

Lyngdalsheiði er heiði milli Laugarvatns og Þingvalla. Vegur var lagður norðan við Lyngdalsheiði um Gjábakkahraun og um Reyðarhraun árið 1907 fyrir komu Friðriks 8. Danakonungs og var sá vegur einu sinni kallaður Kóngsvegur. Skammt frá veginum eru nokkrir hellar, meðal þeirra eru Laugarvatnshellir, Gjábakkahellir, Vegkantshellir, Tintron, Lambhellir og Tvíbotni.

Heimild 

 Hellarnir á Lyngdalsheiði

Heiðar á Íslandi
Grímsnes- og Grafningshreppur
Riddarabókmenntir

Riddarabókmenntir eru rómantískar skáldsögur og kappakvæði, af ævintýrum og ástum riddara, sem voru skrifaðar á síð-miðöldum. 

Riddarabókmenntir einkennast af frásögnum af hirðlífi, fatfríðum köppum, svakalegum bardögum og yfirnáttúrulegum hetjudáðum. Hugprýði, drengskapur, háttvísi, hreysti, kurteisi og rómantík eru áberandi í sögunum og sönn kristileg hegðun er mikilvæg. Skýr skil eru gerð á milli góðs og ills og eru það oft kristnir menn sem eru hetjurnar og þeir slæmu heiðnir, frá þjóðunum í suðri og norðri. Hetjunum er lýst á afar jákvæðan hátt, bæði persónuleika og útliti, og hvergi sparað við þá. 

Erlendu kappakvæðin (eða riddarasöngvarnir) voru yfirleitt í bundnu máli, en voru þýdd í óbundið mál í  Noregi, sjá riddarasögur. Þaðan bárust þær svo til Íslands um 1250. Urðu riddarasögurnar brátt vinsæl bókmenntagrein hér á landi og þýddu íslenskir rithöfundar fleiri slíkar sögur. Sumar sögurnar eru í ljóðrænum stíl eins og frumtextinn. Íslenskir rithöfundar sömdu einnig margar nýjar riddarasögur í svipuðum stíl. Höfundar sagnanna eru óþekktir og ekki er vitað hverjir þýddu þær.

Tengt efni
 Riddarasögur
 Kappakvæði

Riddarasögur
Steinbær

Steinbær er sérreykvísk húsagerð frá tímabilinu 1870 til 1905. Steinbæir tóku við af torfbæjum og voru byggðir samkvæmt hefð og fyrirkomulagi torfbæja en ekki eftir fyrirfram ákveðnum teikningum. Í Reykjavík voru byggðir um 170 steinbæir  og standa rúmlega 20 enn.

Steinbæir í Reykjavík 
 Götuhús - við Vesturgötu 50 A, byggt 1894.
 Heilmannsbær - Bjargarstígur 17, byggður á árunum 1879 til 1885
 Hrísateigur 6 (áður Kirkjuland í Kirkjumýri), byggður 1912
 Litlibær - frá 1893, stendur á baklóð við Tómasarhaga
 Sigurbjargarbær - (eða Miðgrund) talinn byggður 1893, Bergstaðastræti 22. 
 Stórasel - tvöfaldur steinbær, Holtsgötu 41b. 
 Stöðlakot - Bókhlöðustígur 6, líklega byggt 1872

Tilvísanir

Tenglar 
 Steinbæir - eina reykvíska húsagerðin; grein í Morgunblaðinu 1996
 Steinbæir eru sér-reykvísk húsagerð; grein í Morgunblaðinu 1996
 Hlaðin hús; grein í Morgunblaðinu 1994
 Saga húsanna í bænum (Oddgeirsbær); grein í Morgunblaðinu 1994
 Steinbæirnir; smágrein í Lesbók Morgunblaðsins 1952
 Úr bændabyggðum (húsakynni); grein í Morgunblaðinu 1925

 
byggingarlist
Bjargarstígur

Bjargarstígur er gata í Þingholtunum í Reykjavík á milli Óðinsgötu og Grundarstígs. Bjargarstígur tekur við af Freyjugötu og nær að Skálholtsstíg.

Bjargarstígur er með eldri götum í Reykjavík. Gatan kemur fyrst fyrir í manntali 1903. Heiti götunnar er ýmist talið frá Sigurbjörgu Sigurðardóttur sem bjó á Bergstaðastræti 22 eða að gatan hafi upprunalega heitið Bjarga-stígur og þá vísað til þess að það var grjótnám í neðanverðu Skólavörðuholti. Hús Sigurbjargar er steinbær sem stendur á horninu á Bjargarstíg og Bergstaðastræti.

Hús við Bjargarstíg 
 Bjargarstígur 3 er tvílyft bárujárnsklætt timburhús sem byggt var árið 1898 og var fyrsti eigandi þess Magnús Guðmundsson skósmiður.

 Bjargarstígur 5 er einfalt sveitserhús sem byggt var 1912.

 Bjargarstígur 7 er steinsteypt tvílyft hús sem byggt var 1922. Fyrsti eigandi þess var Jón Magnússonbeykir.

 Bjargarstígur 15 er timburhús byggt af Guðrúnu Þorsteinsson Heilmann og Jóni Þorsteinssyni kaupmanni. Sölubúð var í húsinu þegar það var fyrst virt en engin verslun er þar árið 1917. Verslun var hins vegar í kjallara hússins á árunum 1942 til 1957. 

 Bjargarstígur 17 eða Heilmannsbær er steinbær byggður á árunum 1879 til 1885. Fyrsti eigandi þess var Jóhann V. Heilmann.

Heimild 

 Minjasafn Reykjavíkur - Húsakönnun 2004

Götur í Reykjavík
Þingholt
Bergstaðastræti 22

Bergstaðastræti 22 er gamall steinbær í Reykjavík. Bærinn er einnig nefndur Miðgrund og Sigurbjargarbær. Bærinn stendur á horni Bergstaðastrætis og Bjargarstígs. Byggingarár bæjarins er talið 1893 og fyrsti eigandi var Sigurbjörg Sigurðardóttir ekkja. Gatan Bjargarstígur heitir eftir Sigurbjörgu.

Framkvæmdir við Sigurbjargarbæ í júli 2008 urðu fjölmiðlaefni og snerist umræðan um það hvort verið væri að endurbyggja friðað hús án tilskilinna leyfa.

Tilvísanir

Heimild 
 Minjasafn Reykjavíkur - Húsakönnun 2004

Steinbæir í Reykjavík
Þingholt
Thor Thors

Thor Thors (26. nóvember 1903 – 11. janúar 1965) var íslenskur lögfræðingur, sendiherra í Bandaríkjunum og fyrsti fastafulltrúi Íslands hjá Sameinuðu þjóðunum. Faðir hans var Thor Jensen, umsvifamikill athafnamaður, og meðal systkina hans var Ólafur Thors.

Ævi 
Thor lauk stúdentsprófi við Menntaskólann í Reykjavík og gegndi þar embætti forseta Framtíðarinnar árið 1921. Hann lauk lögfræðiprófi frá Háskóla Íslands. Hann stundaði framhaldsnám í hagfræði í Cambridge og París áður en hann réðist til starfa sem framkvæmdastjóri útgerðarfélagsins Kveldúlfs hf., fjölskyldufyrirtækisins, um sjö ára tímabil, 1927—34. Frá 1933 til 41 var hann þingmaður Snæfellinga fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Hann var forstjóri Sölusambands íslenskra fiskframleiðenda 1934—40. Skipaður sendiherra Íslendinga í Bandaríkjunum árið 1940.

Neðanmálsgreinar

Tengill 
 Æviágrip á vefsíðu Alþingis

Fastafulltrúar Íslands hjá Sameinuðu þjóðunum
Fyrrum Alþingismenn
Íslenskir lögfræðingar
Íslenskir sendiherrar
Sendiherrar Íslands í Bandaríkjunum
Stúdentar úr Menntaskólanum í Reykjavík
Thorsararnir

Þingmenn Sjálfstæðisflokksins
Sveitserstíll

Sveitserstíll er byggingarstíll sem kom til Íslands á síðasta áratug 19. aldar. Sveitserstíllinn barst til Íslands með norskum hval- og síldarútvegsmönnum og varð hér á landi að bárujárnssveitser. 

Talað er um sveitserhús þegar viðkomandi bygging er byggð í þessum stíl, en einnig er talað um sveitserglugga eða annað þegar slíkt á uppruna sinn í hinum norska sveitser.

Tenglar 

 Sveitserstíll; af heimasíðu Árnastofnunnar

Byggingarstílar
Heilmannsbær

Heilmannsbær er steinbær á Bjargarstíg 17 í Þingholtinu í Reykjavík. Bærinn er byggður á árunum 1879 til 1885. Fyrsti eigandi hússins var Jóhann V. Heilmann.

Tengill 
 Bjargarstígur 17 á jonogsigridur.blog.is

Steinbæir í Reykjavík
Kambgarn

Kambgarn er band spunnið úr ull sem áður hefur verið kembd, teygð og kömbuð þannig að aðeins eru eftir í henni löng, slétt samhliða ullarhár. Kambgarnið er sléttara og jafnara en venjulegt ullargarn, enda hafa stystu hárin verið kembd úr ullinni.

Tenglar 
 Kambgarnsiðnaður; grein í Lesbók Morgunblaðsins 1952

Ull
Alþingishúsgarðurinn

Alþingishúsgarðurinn er skrúðgarður bak við Alþingishúsið. Garðurinn er með fyrstu skipulögðu skrúðgörðum á Íslandi. Alþingisgarðurinn var að miklu leyti handaverk Tryggva Gunnarssonar og þar kaus hann sér legstað.

Tilvísanir 

Miðborg Reykjavíkur
Skrúðgarðar í Reykjavík
Alþingi
Hallargarðurinn

Hallargarðurinn er skrúðgarður við Fríkirkjuveg í Reykjavík. Hann er fyrir framan Listasafn Íslands, hús Kvennaskólans í Reykjavík og Thor Jensen húsið á Fríkirkjuveg 11.

Tengill 
 Hallargarðurinn falur

Miðborg Reykjavíkur
Skrúðgarðar í Reykjavík
Lækjargata 14a

Lækjargata 14a (eða Gamli Iðnskólinn) er timburhús á horni Lækjargötu og Vonarstrætis við hliðina á Iðnó. Það er sambyggt Lækjargötu 14b. Í húsinu er safnaðarheimili Dómkirkjunnar í Reykjavík.

Gagnfræðaskóli Vesturbæjar (Gagnfræðaskólinn við Vonarstræti) var um tíma í húsinu og þar voru landsprófsdeildir fyrir unglinga úr mörgum hverfum Reykjavíkur.

Byggingarsaga 
Iðnaðarmannafélagið í Reykjavík lét reisa norðurhluta hússins fyrir iðnskóla - og eigin starfsemi. Suðurhlutann lét Búnaðarfélag Íslands reisa. Iðnskólinn í Reykjavík hafði aðsetur í húsinu frá 1906-1955.

Tengt efni 
 Lækjargata 14b
 Iðnó

byggingar í Reykjavík
Miðborg Reykjavíkur
Safnaðarheimili í Reykjavík

Síður sem þurfa hnit
Gagnfræðaskóli verknáms

Gagnfræðaskóli verknáms var 2 ára gagnfræðaskóli sem var lengst af til húsa í Brautarholti 18. Verknámið tók við þegar lokið var unglingaprófi og veitti sömu réttindi og gagnfræðapróf úr bóknámsdeildum. Skólinn starfaði frá 1950, fyrst Hringbraut 121 og í Austurbæjarbíói.

Skólinn skiptist í fimm deildir, fyrir stúlkur var saumadeild og hússtjórnardeild og fyrir pilta var trésmíðadeild, járnsmíða- og vélvirkjun|vélvirkjadeild og sjóvinnudeild.

Byggt var nýtt skólahúsnæði fyrir Gagnfræðaskóli verknáms  við Ármúla en það húsnæði var sérstaklega hannað fyrir verknám. Ármúlaskólinn varð hins vegar að venjulegum grunnskóla og síðar voru Lindargötuskólinn að hluta til og framhaldsdeild Laugalækjarskóla flutt þangað. Skólanum var breytt í framhaldsskóla árið 1979. Formlega var svo Fjölbrautaskólinn við Ármúla stofnaður haustið 1981.

Heimild 
 Mbl. 7. febrúar 1962 Námfúsar hendur í verknámi

Gagnfræðaskólar í Reykjavík