alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
La Belle Province

La Belle Province eftir franska teiknarann Achdé (Hervé Darmenton) og höfundinn Laurent Gerra er 73. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 2004 og er fyrsta bókin í bókaflokknum sem ekki er teiknuð af belgíska teiknaranum Morris (Maurice de Bevere). Bókin hefur ekki komið út í íslenskri þýðingu.

Söguþráður 

Lukku Láki leitar útlagans Brad Garrett og tekur þátt í reiðkeppni þar sem hann grunar að Brad leynist. Þar kynnist hann Mario Bombardelli frá Québec í Kanada sem kominn er til að taka þátt í reiðkeppninni á merinni Province. Brad Garrett kemst undan, en Léttféti verður bálskotinn í Province. Þegar Mario og Province snúa aftur til Québec verður Léttfeti þunglyndur og Lukku Láki sér þann kost vænstan að ferðast til Québec með Léttfeta og hundinum Rattata. Þeir koma til bæjarins Contrecoeur og kemur þá í ljós að flokkur glæpamanna hefur herjað á bæjarbúa með póstvagnaránum og öðrum óskunda. Við þetta bætist að bíræfinn bankamaður, MCabin, er að kaupa upp öll hús og lóðir í bænum af ókunnum ástæðum og ásælist jörð Mario´s Bombardelli í nágrenni bæjarins. Í ljós kemur að MCabin stendur á bak við ránin ásamt hjálparhellu sinni, Nestor, og að tilgangur þeirra er að sölsa undir sig allt land í héraðinu þar sem áform eru uppi um lagningu járnbrautarteina frá Québec til Washington með tilheyrandi verðmætaaukningu landsins.

Fróðleiksmolar 

 La Belle Province er fyrsta Lukku Láka bókin sem ekki er teiknuð af skapara Lukku Láka, Morris, sem lést árið 2001. Þeir Achdé og Gerra voru þá ráðnir til að halda áfram að semja og teikna bækur í bókaflokknum, en Achdé hafði áður verið aðstoðarmaður Morris. Nafni bókaflokksins var breytt eftir dauða Morris í Ævintýri Lukku Láka (f. Les adventures de Lucky Luke) og er La Belle Province fyrsta bókin sem kom út undir þeim titli.
 Sagan gerist að mestu leyti í Québec og hefur að geyma fjölmargar skírskotanir til sögu og menningar þessa frönskumælandi ríkis Kanada. Bærinn Contrecoeur er nú yfir 6000 manna borg skammt frá Montréal. Í sögunni háma bæjarbúar í sig poutine, þ.e. franskar kartöflur með osti og sósu, en þessi skyndibiti er upprunninn í Québec og er nú nokkurs konar þjóðarréttur í Kanada. Þá eru ýmsar persónur sögunnar skopstælingar á þekktu fólki úr lista- og menningargeiranum af frönskum eða kanadískum uppruna, t.d. söngkonunni Céline Dion og franska aktívistanum José Bové.
 Bankamaðurinn McCabin reynist vera ástríðufullur safnari muna sem tengjast sögu Villta Vestursins og hann falast eftir hinni frægu sjöhleypu Lukku Láka. Þetta er skírskotun til bókarinnar Lukku Láki og Langi Láki þar sem sjöhleypan kemur Láka að góðum notum.
 Heiti bókarinnar skírskotar í senn til Québec fylkis og til merarinnar Province sem gengur í augun á Léttfeta.

Lukku Láki
Myndasögur
Vísnavinir

Vísnavinir var félag um flutning og sköpun alþýðutónlistar sem var stofnað í Reykjavík haustið 1976.  Stofnfundur var haldinn þann 25. október 1976 en félagið var  þá stofnað með tónleikum i Norræna húsinu sem haldnir voru af dönsku vísnasöngkonunni Hanne Juul, Hjalti Jón Sveinsson, Stefáni Andréssyni og Gísla Helgasyni. Markmið félagsins var skilgreint í lögum félagsins sem samþykkt voru á endanlegum stofnfundi þess 5. febrúar 1979. Félagið var stofnað að norrænni fyrirmynd og er uppruni slíkra félaga í Svíþjóð og kölluðust þau  Visans vänner. Norrænu vísnafélögin mynduðu með sér samband og voru Vísnavinir aðili að því.

Vísnavinir héldu í nokkur ár  úti mánaðarlegum vísnakvöldum á Hótel Borg og í Þjóðleikhúskjallaranum. Síðustu árin sem félagið starfaði urðu tónleikar á vegum þess færri en stærri og voru haldnir „Norrænir vísnadagar“ 1992, 1994 og 1996, viðburðurinn „Á Landinu bláa“ í tilefni af 70 ára afmæli Jónasar Árnasonar og „Franskt vísnakvöld“ 1994.

Félagið var lagt niður árið 2006.

Heimildir 
 Borgarskjalasafn Reykjavíkur, Vísnavinir 
 Ef væri ég söngvari, Vikan, 30. Tölublað (26.07.1979), Blaðsíða 2-3
 Vísnavinir í Viðey, Dagblaðið, 153. tölublað (09.07.1979), Blaðsíða 12
 Fréttatilkynning í Morgunblaðinu 6. nóvember 1977

Tenglar 

 Glatkistan

Íslensk tónlistarfélög
Baskar

Baskar (baskneska: euskaldunak, spænska: vascos, franska: basques) eru þjóðarbrot sem á rætur sínar að rekja til Baskalands (Euskal Herria), svæðis sem liggur við vesturkafla Pýreneafjalla á strönd Biskajaflóa, og nær yfir hluta af Frakklandi og Spáni. Tungumál Baska er baskneska, en hún er ekki skyld indóevrópskum málum. Talið er að tungumálið hafi verið talið á þessum slóðum fyrir komu indóevrópumanna. 

Flestir Baskar búa á Spáni, en stærstu basknesku borgirnar eru Bilbao, San Sebastian og Vitoria-Gasteiz. Í spænska hluta Baskalands eru íbúar 2.123.000. Um 33% íbúar tala basknesku, en öllum er skylt að læra spænsku samkvæmt spænsku stjórnarskránni.

Baskar
Evrópskir þjóðflokkar
Þjóðarbrot

Þjóðarbrot er samfélagslega skilgreindur hópur fólks sem hefur sameiginlegt ætterni eða samfélagslegan, menningarlegan eða þjóðlegan bakgrunn. Meðlimir í þjóðarbroti eiga oft sameiginlegan menningararf, hefðir, sögu, ættjörð, tungumál eða mállýsku, trúarbrögð, matreiðslu, búning og listarhefðir, svo dæmi séu nefnd.

Stærstu þjóðarbrotin (það stærsta er Hankinverjar) samanstanda af milljónum manna en til þeirra smæstu telja aðeins nokkrir tugir manna (svo sem margir frumbyggjahópar). Þjóðarbrot mega skiptast í smærri hópa svo sem ættflokka, sem geta þróast í aðskilin þjóðarbot með tíma ef þeir verða einangraðir frá móðurhópnum.

Greinarmunur er á þjóðarbroti og kynþætti, en hann getur verið umdeildur. Yfirleitt tengist skilgreining á þjóðarbroti menningarvitund ákveðins hóps og byggist á menningarlegum þáttum svo sem sameiginlegu tungumáli og hefðum. Hins vegar er kynþáttur líffræðilega skilgreint hugtak og byggist á þáttum svo sem DNA, beinabyggingu og húðarlit.

Frá sögulegu sjónarmiði hefur þjóðarbrot stundum tengst þjóðerni. Í Vesturlöndum þróuðust hugtökin „þjóð“ og „þjóðernisstefna“ á 17. öld við ris þjóðríkja. Undir nýlendustefnu vestrænna þjóða þróaðist hugtakið „þjóðarbrot“, þar sem hópar fólks frá sömu þjóð sem bjuggu í öðru ríki sameinuðust. 

Fjölþjóðaríki myndast af einni af tveimur ástæðum: annaðhvort þegar ný landamæri eru teiknuð þvert yfir ættjörð ýmissa þjóða, eða vegna þjóðflutninga eftir stofnun ríkis. Dæmi um fjölþjóðaríki af öðru tagi er víða að finna í Afríku, þar sem ríki sem voru stofnuð við afnýlendun með handahófskenndum landamærum, en líka í Evrópu (t.d. Belgíu og Bretland). Meðal dæma um lönd af hinu taginu eru Þýskaland og Holland, sem voru meira eða minna einsleit þegar þau voru mynduð, en urðu fyrir töluverðum fólksflutningum á seinni hluta 20. aldar.

Tengt efni 
 Fjölmenning
 Fólk
 Kynþáttur
 Listi yfir þjóðarbrot
 Listi yfir ríkislaus þjóðarbrot
 Listi yfir frumbyggjahópa
 Minnihlutahópur
 Ríkislaus þjóð
 Þjóð
 Þjóðernishreinsanir
 Þjóðhverfur hugsunarháttur
 Ætterni
 Ættfræði

Þjóðarbrot
Hjörtur Howser

Hjörtur Howser (f. 30. júní, 1961) er íslenskur hljómborðsleikari. Hann hefur leikið með ýmsum hljómsveitum eins og Grafík, Kátum piltum og Vinir Dóra. Einnig lék hann um tíma með Mezzoforte og Fræbbblunum. Auk þess hefur hann um árabil verið undirleikari og tónlistarstjóri hjá Þórhalli „Ladda“ Sigurðssyni.

Hjörtur lærði á píanó í einkatímum áður en hann hélt til framhaldsnáms í Bandaríkjunum og Svíþjóð. Í Kaliforníu lærði hann kvikmyndatónsmíðar og útsetningar en raftónsmíðar í Stokkhólmi. Hjörtur hefur samið tónlist við fjölda heimildarmynda og sjónvarpsþætti á borð við Heilsubælið í Gervahverfi (1987), Pappírspésa (1988), Leyndarmál vísindanna (2013) og Töfrahetjurnar (2014).

Hjörtur hefur kennt byrjendum og lengra komnum á hljómborð hjá Námsflokkum Hafnarfjarðar frá árinu 2000 og byggir „Hljómborðsnámskeið fyrir byrjendur“ á sínu eigin námi og reynslu. Árið 2009 gaf hann út nótna-/kennslubók í samvinnu við Námsflokka Hafnarfjarðar og H-tóna. Á vegum sömu aðila kom út kennsluheftið Harmonikka fyrir byrjendur árið 2011 og boðið var upp á samnefnt námskeið í fyrsta sinn.

Tenglar
 

Íslenskir tónlistarmenn
Joe Hill

Joe Hill eða Joel Emmanuel Hägglund eða Joseph Hillström (7. október 1879 - 15. nóvember 1915) var  aðgerðarsinni, ljóðskáld og félagi í IWW. Hann fæddist í Gävle í Svíþjóð. Faðir hans var járnbrautarstarfsmaður sem lést í kjölfar vinnuslyss þegar Joel var átta ára. Þegar móðir hans lést þá keyptu Joel og bróðir hans sér miða til Bandaríkjanna og komu á land á Elliseyju 1902. 

Árið 1914 var kaupmaður  og fyrrum lögreglumaður í Salt Lake City John G. Morrison og sonur myrtir, þeir voru skotnir til bana. Sama kvöld fór Joe Hill til læknis og var þar gert að  skotsári. Joe Hill var ákærður fyrir morðin og tekinn af lífi 19. nóvember 1915.

Bandarískir aðgerðasinnar
Ríkislaus þjóð

Ríkislaus þjóð er þjóðarbrot sem er ekki meirahlutahópur í neinu þjóðríki. Meðlimir í ríkilausri þjóð eru ekki endilega ríkisfangslausir—yfirleitt hafa þeir ríkisfang í ríkinu þar sem þeir búa. Stundum er þeim þó neitað ríkisfang í ríkinu þar sem þeir óska að búa, eða þar sem ættjörð þjóðarbrotsins er. Ríkislausar þjóðir eru ekki viðurkenndar á alþjóðlegum vettvangi, t.d. af íþróttasamtökum svo sem  Alþjóðaknattspyrnusambandinu (FIFA) eða alþjóðasamtökum svo sem Sameinuðu þjóðunum. 

Ríkislausum þjóðum er annaðhvort dreift yfir fjölda mismunandi ríkja, svo sem Kúrdar í Írak, Tyrklandi, Íran, Armeníu og Sýrlandi), eða eru minnihlutahópur í ákveðnu héraði í stærra ríki, svo sem Úýgúrar í Xinjiang í Kína. Í sumum tilfellum höfðu ríkislausar þjóðar eigin ríki sem var hernumið eða gerðist hluti af öðru ríki, svo sem Tíbet, sem lýsti yfir sjálfstæði sínu árið 1913. Yfirlýsing var ekki viðurkennd og landið var svo hernumið af Kína árið 1951. Kínverska ríkisstjórnin heldur því fram að Tíbet sé ókljúfanlegur hluti af Kína, þar sem tíbeska ríkisstjórnin í útlegð heldur fram að Tíbet sé sjálfstætt ríki undir ólöglegu hernámi.

Sumar þjóðir sem einu sinni voru ríkislausar urðu svo að þjóðríkjum, svo sem Balkanskagaþjóðir eins og Króatar, Serbar, Bosníumenn, Slóvenar, Svartfellingar, Kosóvar og Makedóníumenn. Rómafólk er kannski undantekning við þessa reglu, því það á enga skýra ættjörð og lífir hirðingjalífi, og hefur ekki lýst yfir vilja til að stofna sitt eigið ríki.

Fyrst ekki öll ríki eru þjóðríki er fjöldi þjóða sem búa í fjölþjóðaríki án þess að þær séu teldar ríkislausar.

Dæmi um ríkislausar þjóðir 

Þjóðernishyggja
Sjálfstæði
Grænjaxlinn

Grænjaxlinn (franska: Le Pied-tendre) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 33. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1968, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Sval (f. Le Journal de Spirou) á árunum 1967-68.

Söguþráður 

Baldur Badmington, enskur hefðarmaður, kemur til villta vestursins ásamt einkaþjóni sínum Jósepi að vitja arfs. Arfurinn er búgarður á stórri jörð í nágrenni Þurrkverkarbæjar og ætlar Baldur að setjast þar að og halda áfram búskap. Þetta fellur í grýttan jarðveg hjá eiganda nágrannajarðar, Gúma Gikks, sem vill ólmur komast yfir jörð nágranna síns. Gúmi ákveður því að veita Baldri óblíðar móttökur að hætti villta vestursins og reynir að spilla fyrir áformum hans. Þegar tilraunir Gúma renna út í sandinn ákveður hann að setja á svið eigin dauða í því skyni að koma sök á Baldur og Lukku Láka og fá þá dæmda fyrir morð. Lukku Láki og Baldur reyna að komast undan, en eru gripnir af skerfaranum og liði hans. Eftir sýndarréttarhöld á kránni eru Lukku Láki og Baldur dæmdir til hengingar, en Láka tekst að flýja með því að stökkva út um glugga á bak Léttfeta. Lukku Láka tekst að fletta ofan af ráðabruggi Gúma og koma í veg fyrir á síðustu stundu að Baldur verði hengdur. Baldur skorar þá á Gúma að gera út um málið í einvígi að breskum sið.

Fróðleiksmolar 

 Í sögunni um Grænjaxlinn heldur Goscinny áfram að gera góðlátlegt grín að Bretum og breskri menningu með svipuðum hætti og í Ástríki í Bretlandi sem kom út tveimur árum fyrr. Brandarinn um volga, breska bjórinn gengur t.d. aftur þegar Baldur og Jósep fara á krána. Þeir félagar áttu eftir að birtast aftur síðar í bókinni Le Klondike sem kom út árið 1996.
 Innblástur sögunnar er kvikmyndin Ruggles of Red Gap frá árinu 1935 sem fjallar um dvöl bresks einkaþjóns í villta vestrinu.
 Albert Uderzo, sem teiknaði sögurnar um Ástrík gallvaska, var sannfærður um að Baldur Badmington væri skopstæling á sér. Morris neitaði því alla tíð.
 Bókin um Grænjaxlinn var gefin út af Dargaud útgáfufélaginu þrátt fyrir að sagan hafi áður birst í teiknimyndablaðinu Sval sem keppinauturinn Dupuis gaf út, enda yfirsást stjórnendum Dupuis að tryggja sér einkarétt á útgáfu sögunnar.
 Í eftirmála íslensku útgáfu bókarinnar kemur fram að sagan af Grænjaxlinum sé oft ásamt Póstvagninum talin hátindurinn i samstarfi þeirra Morris og Goscinny.

Íslensk útgáfa 

Grænjaxlinn var gefin út af Fjölva árið 1980 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 26. bókin í íslensku ritröðinni.

Myndasögur
Inúítamál

Inúítamál eru ein af tveimur greinum í málættinni eskimóamál, sem tilheyra sjálf eskimó-aleútísk málum. Tungumálin í þessari ætt eru:
 iñupiaq (Norður-Alaska, 3.500 talendur)
 inúktitút (Austur-Kanada, 24.000 talendur)
 inuvialuktun
 grænlenska (47.000 talendur)
 inuktun (Norðvestur-Grænland)
 vesturgrænlenska
 austurgrænlenska

Inuítamál eru skyld júpikmálum, sem eru töluð í vestur- og suðurhluta Kanada og austurhluta Rússlands.

Inúítamál
Eskimó-aleútísk tungumál
Viðskeytamál
Inúktitút

Inúktitút (ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ) er eitt stærsta inúítamál sem er talað í Kanada. Það er talað í Nýfundnalandi og Labrador, Quebec, norðurausturhluta Manitoba og Núnavút. Inúktitút er skrifað með kanadíska atkvæðatáknrófinu. 

Tungumálið er opinberlega viðurkennt í Núnavút ásamt inuinnaqtun, en saman eru þessi tungumál kölluð inuktut. Það er lögfræðilega viðurkennt í Nunavik—hluta af Quebec—og er opinbert kennslumál í skólum þar. Það er líka að hluta viðurkennt á Nunatsiavut—inuítasvæði í Labrador í kjölfar samnings við kanadísku rikísstjórninni. Samkvæmt kanadíska manntalinu eru talendur inúktitút um það bil 35.000 í Kanada, þar með talið 200 talendur sem búa ekki á hefðbundnu heimaslóðum Inúíta.

Inúítamál
Eskimó-aleútísk tungumál
Viðskeytamál
Kanadískt atkvæðatáknróf

Kanadískt atkvæðatáknróf er atkvæðatáknróf notað til að skrifa fjölda tungumála frumbyggja Kanada, svo sem inuítamál, algonkisk mál og áður fyrr atabaskísk mál. Verðmæti táknrofsins er metið mikils vegna öðruvísi útlits miðað við latneska stafrófið og hve auðvelt það er að læra það. Fyrir seinni hluta 19. aldar voru Cree-menn meðal þeirra læsustu í heimi. 

Kanadíska atkvæðatáknrófið er notað til að skrifa öll cree-mál, frá naskapi, sem er talað í Quebec, til þeirra sem eru talin í Klettafjöllum. Táknrófið er líka notað til að skrifa inúktitút í austurhluta Kanada, þar sem latneska stafrófið er líka í opinberri notkun. Það var notað til að skrifa atabaskísk mál en er það ekki lengur. Frumbyggjar í Bandaríkjunum á landamærum við Kanada hafa af og til notað atkvæðatáknrófið til að skrifa tungumál þeirra, en það er að mestu leyti sérkanadískt fyrirbæri.

Grundvallaatriði 
Hvert tákn í rófinu táknar samhljóð, en stefna þess táknar sérhljóð. Þetta er sérstakur eiginleiki kanadíska atkvæðastafrófsins, en í öðrum táknrófum er einstakt tákn fyrir hverja samsetningu samhljóðs og sérhljóðs. Sem dæmi má nefna samhljóðið p, sem á cree er táknað með ermamerki. Ef merkið stefnir upp á við, ᐱ, þýðir það pi. Ef merkinu er snúið á hvolf, ᐯ, þá táknar það pe. Ef það stefnir í vinstri átt, ᐸ, þýðir það pa, en í hægri átt, ᐳ, po. 

Mismunandi samhljóð og sérhljóð eru táknuð með táknunum á mismunandi tungumálum, en hljóðgildin svara meira eða minna til þeirra sem eru notuð á cree.

*Úreltu sp-táknin, sem Unicode styður ekki, eru táknuð hér með latneskum og kýrillískum stöfum; það er engin góð staðgengd fyrir spi.

Saga 
Enski trúboðinn James Evans fann kanadíska atkvæðatáknrófið upp árið 1840 fyrir tvö tungumál, cree og ojibwe. Innblástur hans var Cherokee-atkvæðatáknrófið, fundið upp af Sequoyah sem naut mikilla vinsælda meðal málhafa cherokee. Evans hafði lent í vandræðum með að reyna að nota latneska stafrófið og snéri svo til kunnáttu sinnar í devanagarí og hraðritun. Í fyrstu voru aðrir trúboðar tregir og neituðu að nota að það, en frumbyggjarnir tóku það upp með miklum hraða, þannig að samkvæmt þjóðsögu Cree-manna var það talið eiga rætur sínar í menningu þeirra.

Heimild 
 

Táknróf
Fritillaria glauca

Fritillaria glauca er tegund af liljuætt oft kennd við  Siskiyou.

Tegundin er upprunnin í norður Kaliforníu og suður Oregon, þar sem hún finnst í í skriðum af serpentin á fjallshlíðu þar.

Lýsing
Þetta sjaldgæfa blóm er með stuttan stöngul, 5 - 30 sm, með tvö til fjögur þykk sigðlaga blöð. Plantan er oft krangaleg með sveigðum eða bognum stöngli; hún vex oft á bersvæði á fjöllum. Blómið er lútandi og með sex þykkum krónublöðum 1-2 sm löng. Þau eru gul yfir í fjólublá og þétt dröfnótt. Fræin eru vængjuð.

Heimildir

Ytri tenglar
Jepson Manual Treatment
Calphotos Photo gallery litmyndir
Turner Photographics, Liliaceae Fritillaria glauca Siskiyou Fritillary litmyndir
Fritillaries: The Genus Fritillaria West of the Cascade Mountains of Oregon and Washington, Siskiyou Fritillary Fritillaria glauca litmyndir

Liljuætt
Fritillaria japonica

Fritillaria japonica er jurt af liljuætt sem var lýst af Friedrich Anton Wilhelm Miquel.  Engar undirtegundir finnast skráðar.

Myndir

Heimildir

Ytri tenglar 

Liljuætt
Nokia 2760

Nokia 2760 er samlokusími frá Nokia. Hann var settur á markað 2007 og framleiddur í Ungverjalandi. Hann virkar á farsíma tíðnunum 900, 1800, 850 og 1900. Síminn er annars kynslóðar farsími.

Tilvísanir 

Farsímar frá Nokia
Karnak

Karnak eru miklar hofrústir frá tíma Egyptalands hins forna á austurbakka Nílar 2,5km norðan við Lúxor. Þekktust eru Karnakhofið og Lúxorhofið. Upphaf hofbygginga á þessum stað má rekja til valdatíma Senúsret 1. á tíma Miðríkisins (1971-1926 f.Kr.). Byggingu svæðisins lauk að mestu á tíma 18. konungsættarinnar, en yngstu byggingarnar eru frá 30. konungsættinni.

Lúxor
Útisöfn í Egyptalandi
Svarti september í Jórdaníu

Svarti september í Jórdaníu (arabíska: أيلول الأسود‎; aylūl al-aswad) var borgarastyrjöld í Jórdaníu sem hófst í september árið 1970 og lauk í júlí 1971. Helstu átökin voru milli Frelsissamtaka Palestínumanna (PLO) undir forystu Yasser Arafat og Jórdaníuhers undir forystu Husseins Jórdaníukonungs. Nágrannaríkið Sýrland tók þátt í átökunum til stuðnings Palestínumönnum og með fulltingi Sovétríkjanna. 

Átökin hófust þegar Hussein konungur reyndi að takmarka starfsemi samtaka Palestínumanna í landinu. Palestínumenn svöruðu með því að setja upp eigið landamærakerfi og vegabréfaeftirlit. Eftir misheppnaðar tilraunir til að myrða Hussein konung skipaði hann hernum að ráðast gegn Palestínumönnum og setti herlög 15. september 1970. Þúsundir Palestínumanna féllu í átökunum sem fylgdu í kjölfarið. Þann 31. október undirritaði Arafat friðarsamkomulag sem fól í sér óskorað vald Husseins yfir Jórdaníu og að Palestínumenn hlíttu jórdönskum lögum. Hluti Palestínumanna hafnaði samkomulaginu og átök hófust aftur í nóvember. Lokaaðgerð Jórdaníuhers var í júlí 1971 þegar síðasta andstaðan var barin niður. 

Samtökin Svarti september voru stofnuð sem hryðjuverkahópur innan Fatah-hreyfingar Arafats. Samtökin stóðu fyrir nokkrum hryðjuverkaárásum utan Jórdaníu á þessum árum. Hópur palestínskra skæruliða flúði til Líbanon eftir borgarastyrjöldina og áttu þar þátt í að hrinda borgarastyrjöldinni í Líbanon af stað.

Saga Jórdaníu
Borgarastríð
Þriðja krossferðin

Þriðja krossferðin eða Konungakrossferðin var krossferð sem Hinrik 2. Englandskonungur og Filippus 2. Frakkakonungur leiddu til Landsins helga til að ná aftur þeim löndum sem Seljúkveldið hafði lagt undir sig. Krossferðin náði markmiðum sínum að mestu og krossfarar lögðu borgirnar Akkó og Jaffa undir sig, en mistókst að ná Jerúsalem. 

Eftir ósigur krossfara í Annarri krossferðinni og sigra gegn Fatímídum ríkti Saladín yfir sameinuðu Sýrlandi og Egyptalandi. Hann náði Jerúsalem á sitt vald árið 1187 og þrengdi að krossfararíkjunum. Hinrik og Filippus ákváðu þá að leggja niður ágreiningsmál og gerast bandamenn. Þegar Hinrik lést árið 1189 tók sonur hans, Ríkharður ljónshjarta, við enska hernum. Hinn aldraði keisari, Friðrik Barbarossa, leiddi líka stóran her yfir Anatólíu en drukknaði í á 10. júní 1190 áður en hann náði til Landsins helga. Flestir hermenn hans sneru þá heim aftur. 

Filippus og Leópold 5. hertogi, arftaki Friðriks, sneru heim frá Landinu helga þegar þeir höfðu lagt Akkó undir sig 12. júlí 1191. Ríkharður hélt áfram og lagði Jaffa undir sig, sem var forsenda fyrir árás á Jerúsalem. Í nóvember sótti her hans til Jerúsalem en neyddist til að hörfa. Í júlí árið eftir náði Saladín Jaffa aftur á sitt vald en Ríkharður lagði borgina fljótt aftur undir sig. Eftir það ákvað Saladín að semja um frið við Ríkharð sem hvarf frá Landinu helga 9. október 1192. 

Krossferðirnar
Salaskóli

Salaskóli er grunnskóli í í Salahverfi, Kópavogi. Nemendur voru 550 árið 2015. Bekkir eru frá 1.-10. bekkur í 26 bekkjardeildum. Starfsmenn eru 80.

Tenglar
Salaskóli

Íslenskir grunnskólar
Fritillaria meleagroides

Fritillaria meleagroides er Evrasísk tegund laukplantna af liljuætt, upprunnin í Xinjiang, Rússlandi (Altay Krai, Vestur Síberíu Krai, Evrópuhluta Rússlands, Norður Kákasus), Kazakhstan, Úkraína, og Búlgaría.

Fritillaria meleagroides er fjölær laukplanta, allt að 40 sm há. Blöðin eru lensulaga stakstæð, að 15 sm löng. Blómin eru lútandi, bjöllulaga, dökkfjólublá eða brúnfjólublá.

Tilvísanir

Tenglar
Шахматовидна ведрица, малка ведрица  Fritillaria meleagroides Patrin ex Schultes fil., Природозащитен статут. Критично застрашен  lýsing á Búlgörsku, Búlgarískt útbreiðslukort, málverk af Fritillaria meleagroides í blóma
Redbook Ukraine, Рябчик малый Fritillaria meleagroides Patrin ex Schult. et Schult.f. lýsing á Úkraínsku, Úkraínskt útbreiðslukort, ljósmyndir af Fritillaria meleagroides í blóma
Pacific Bulb Society, Miscellaneous Fritillaria myndir af nokkrum tegundum ásamt Fritillaria meleagroides

Liljuætt
Krákulilja

Fritillaria montana er fjölær jurt af liljuætt, upprunnin í suður og austur Evrópu: Frakklandi, Ítalíu, Grikklandi, Austurríki, Ungverjalandi, Júgóslavíu (öllum 7 hlutunum), Albaníu, Búlgaríu, Rúmeníu, Úkraínu og evrópuhluta Rússlands.

Tilvísanir

Tenglar
Alpine Garden Society - Plant Encyclopaedia, Fritillaria montana

Liljuætt
Bílsprengja

Bílsprengja er heimatilbúin sprengja sem komið er fyrir í bíl eða öðru farartæki og sprengd. Bílsprengjur eru notaðar við morð, hryðjuverk og í skæruhernaði til að drepa farþega í bílnum, fólk í nágrenni bílsins eða til að valda skemmdum á byggingum. Hægt er að fela mikið magn af sprengiefni í bílum og koma fyrir án þess að það veki grunsemdir. Bílsprengjur eru sprengdar með ýmsum hætti, til dæmis þegar hurðin er opnuð, bíllinn settur í gang, stigið á eða af bensíngjöf eða bremsu, eða einfaldlega með kveikiþræði eða tímastilltri hvellhettu. Eldsneyti í eldsneytistanki bílsins getur aukið við sprengikraft sprengjunnar sjálfrar. 

Sprengjur
Bílar
Dellys

Dellys (arabíska: دلّس‎) er lítill strandbær í norðurhluta Alsír, norðan við Tizi Ouzou og austan við ána Sebaou. Hann er þekktur fyrir miðborg (kasbah) frá tímum Tyrkjaveldis, tvo vita og strendur. Íbúar voru tæplega 20 þúsund árið 1998. 

Árið 2007 sprakk bílsprengja í bænum nærri flotastöð með þeim afleiðingum að 30 létust. 

Borgir og bæir í Alsír