alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Þjálfarar meistaraflokks Fram í handknattleik karla

Knattspyrnufélagið Fram sendi lið til þátttöku á fyrsta Íslandsmóti meistaraflokks karla í handknattleik árið 1940 og hefur verið með upp frá því. Erfitt er að segja með fullri vissu hverjir hafi verið þjálfarar meistaraflokks fyrstu árin. Starf þjálfarans var lengi vel mun óformlegra en síðar varð, en segja má að breyting hafi orðið á eðli þess með komu Karls Benediktssonar frá Svíþjóð, en hann kynnti Íslendinga fyrir nýrri hugsun í handknattleiksþjálfun. Þá var sérstök handknattleiksdeild ekki stofnuð fyrr en árið 1963, en fyrir þann tíma eru allar upplýsingar af skornum skammti.

Knattspyrnufélagið Fram
Listar tengdir Íslandi
Listar um íþróttir og leiki
Handknattleikur á Íslandi
Margrét af Búrgund

Margrét af Búrgund (1290 – 14. ágúst 1315) var fyrri kona Loðvíks 10. Frakklandskonungs. Hún var elsta dóttir Róberts 2. hertoga af Búrgund og konu hans Agnesar, dóttur Loðvíks 9. Frakklandskonungs.

Margrét giftist Loðvík prinsi frænda sínum árið 1305. Snemma árs 1314 var hún handtekin ásamt Blönku af Búrgund, frænku sinni og mágkonu, sem gift var Karli prinsi, bróður Loðvíks (síðar Karl 4.). Þær voru sakaðar um framhjáhald og var eitt helsta vitnið gegn þeim Ísabella mágkona þeirra, kona Játvarðs 2. Englandskonungs. 

Jóhanna systir Blönku, sem gift var þriðja bróðurnum, Filippusi (síðar Filippus 5.), var sökuð um að hafa hylmt yfir með þeim og jafnvel hafa tekið þátt í ástaleikjum í Tour de Nesle-málinu, eins og það var kallað, en hún var þó hreinsuð af því.

Margréti og Blönku var varpað í neðanjarðardýflissu í kastalanum Château-Gaillard og þar lést Margrét rúmu ári síðar. Loðvík hafði fengið hjónaband þeirra dæmt ógilt en þó er sagt er að hann hafi látið kyrkja hana, fimm dögum áður en hann giftist seinni konu sinni. Hann var krýndur konungur fáum dögum síðar en hafði tekið við konungsembætti þegar faðir hans dó ári fyrr og Margrét telst því hafa verið drottning Frakklands þótt hún gengdi aldrei því hlutverki í raun.

Margrét og Loðvík áttu eina dóttur, Jóhönnu (1311-1349), sem síðar varð drottning Navarra. Eftir að upp komst um framhjáhald móður hennar var þó vafi talinn leika á faðerninu.

Heimild 
 

Drottningar Frakklands
Drottningar Navarra
Franskt aðalsfólk
Blanka af Búrgund

Blanka af Búrgund (um 1296 – 29. apríl 1326) var fyrsta kona Karls 4. Frakkakonungs. Hún var dóttir Ottós 4. greifa af Búrgund.

Blanka giftist Karli prinsi, sem var þriðji sonur Filippusar 4. Frakkakonungs, 20. maí 1308. Snemma árs 1314 var hún handtekin ásamt Margréti af Búrgund frænku sinni og mágkonu, sem gift var Loðvík prinsi, bróður Karls (síðar Loðvík 10.). Þær voru sakaðar um framhjáhald og var eitt helsta vitnið gegn þeim Ísabella mágkona þeirra, kona Játvarðs 2. Englandskonungs. 

Systir Blönku, Jóhanna af Búrgund, sem gift var þriðja bróðurnum, Filippusi (síðar Filippus 5.), dróst einnig inn í málið en var hreinsuð af sök. Blanka og Margrét voru aftur á móti dæmdar sekar og varpað í dýflissu í kastalanum Château-Gaillard. Þar dó Margrét ári síðar.

Blanka var enn í dýflissunni þegar Karl eiginmaður hennar var krýndur konungur Frakklands 1322 og varð því drottning Frakklands þótt hún kæmi aldrei fram sem slík. Karl hafnaði náðunarbeiðni frá henni og fékk Jóhannes XXII páfa til að ógilda hjónabandið 19. maí sama ár. Blanka var þó flutt í klaustur og dó þar fáeinum árum síðar, enda farin að heilsu eftir vistina í dýflissunni.

Blanka og Karl áttu tvö börn sem bæði voru dáin þegar hjónaband þeirra var gert ógilt, Filippus (1314-1322) og Jóhönnu (1315-1320).

Heimild 
 

Drottningar Frakklands
Drottningar Navarra
Franskt aðalsfólk
Hreppsnefnd Hólahrepps

Hreppsnefnd Hólahrepps var lýðræðislegur vettvangur kjörinna fulltrúa íbúa Hólahreppi. Hreppsnefnd bar ábyrgð því að framfylgja þeim málefnum sem ríkið hafði falið sveitarstjórnum.

Hinn 6. júní 1998 sameinaðist Hólahreppur 10 öðrum sveitarfélögum í Skagafirði, og mynduðu þau saman sveitarfélagið Skagafjörð.

1994 
Úrslit úr sveitarstjórnarkosningunum 28. maí 1994.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1990 
Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 26. maí 1990.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1982 

Úrslit úr sveitarstjórnarkosningunum 22. maí 1982

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1966 

Úrslit úr sveitarstjórnarkosningunum 1966

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1962 
Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 24. júní 1962

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1958 
Í hreppsnefndarkosningunum 1958 var aðeins einn flokkur í framboði og var hann því sjálfkjörinn.. 

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

Heimildir

Hólahreppur H
Jóhanna af Búrgund

Jóhanna af Búrgund (15. janúar 1292 – 21. janúar 1330) var kona Filippusar 5. Frakkakonungs og drottning Frakklands 1316-1322.

Jóhanna var eldri dóttir Ottós 4. greifa af Búrgund. Hún giftist Filippusi prinsi, sem var næstelsti sonur Filippusar 4. Frakkakonungs, árið 1307. Hjónaband þeirra virðist hafa verið gott, að minnsta kosti var Filippus mjög örlátur við konu sína og veitti henni stuðning í Tour de Nesle-málinu, þegar hún var sökuð um að hafa vitað af framhjáhaldi systur sinnar og frænku, Blönku af Búrgund og Margrétar af Búrgund, sem giftar voru bræðrum Filippusar, og jafnvel verið seld undir sömu sök. Þær voru hnepptar í dýflissu og og eiginmenn þeirra höfnuðu þeim. Jóhanna var sett í stofufangelsi en Filippus neitaði að segja skilið við hana og hún sneri aftur til hirðarinnar 1315.

Ári síðar dó Loðvík 10., bróðir Filippusar. Síðari kona hans var þá þunguð og ól son (Jóhann 1.) nokkrum mánuðum síðar, 15. nóvember, en hann dó fimm daga gamall og þá varð Filippus konungur. Þau Jóhanna voru krýnd í Reims 9. janúar 1317. 

Filippus dó í janúar 1322 en Jóhanna árið 1330. Hún hafði erft greifadæmin Búrgund og Artois eftir foreldra sína og gengu þau til elstu dóttur hennar, Jóhönnu, sem hafði verið gift Ottó 4. hertoga af Búrgund, tíu ára gömul árið 1318, og sameinuðust hertogadæmið Búrgund og greifadæmið Búrgund þar með. Þrjár aðrar dætur Jóhönnu og Filippusar komust upp en franska krúnan gekk til Karls bróður hans.

Heimild 
 

Drottningar Frakklands
Franskt aðalsfólk
Gunnar Gíslason

Séra Gunnar Gíslason (f. 5. apríl 1914, d. 31. mars 2008) var prestur í Glaumbæ í Skagafirði frá 1943 til 1982 en sinnti Barðssókn til 1984.

Lauk guðfræðiprófi 1943 og varð prestur sama ár í Glaumbæ. Skipaður prófastur í Skagafjarðarprófastsdæmi 1977. Samhliða prestsskap í Glaumbæ stundaði Gunnar búskap í Glaumbæ en síðustu árin bjó hann í Varmahlíð

Gunnar sat í hreppsnefnd Seyluhrepps í 40 ár og sat jafnfram á Alþingi fyrir Sjálfstæðisflokkinn frá 1959 til 1974.

Tveir synir Gunnars og konu hans, Ragnheiðar Margrétar Ólafsdóttur hafa sinnt sveitastjórnarmálum, Arnór sat í hreppsnefnd Seyluhrepps frá 1986 til 1994 og Gísli var oddviti Sjálfstæðismanna í Sveitarfélaginu Skagafirði 1998 til 2002.

Faðir Gunnars var Gísli Jónsson fyrrverandi kaupfélagsstjóri hjá Kaupfélagi Skagfirðinga.

Tengill 
 Æviágrip á heimasíðu Alþingis

Íslenskir prestar

Þingmenn Sjálfstæðisflokksins
Loðvík 10.

Loðvík 10. Frakkakonungur (4. október 1289 – 5. júní 1316), kallaður Loðvík þrætugjarni eða Loðvík þrjóski var konungur Navarra frá 1305 og Frakklands frá 1314 til dauðadags.

Loðvík fæddist í París og var elsti sonur Filippusar 4. Frakkakonungs og Jóhönnu 1. af Navarra. Hann erfði krúnu Navarra við lát móður sinnar 2. apríl 1305. Þann 21. september sama ár, rétt fyrir sextán ára afmæli sitt, giftist hann Margréti af Búrgund, sem var ári yngri. Þau eignuðust eina dóttur, Jóhönnu. Yngri bræður hans, Filippus og Karl, giftust frænkum Margrétar, systrunum Jóhönnu og Blönku af Búrgund. 

Snemma árs 1314 flæktust þau öll inn í Tour de Nesle-málið svonefnda, þar sem Margrét og Blanka voru sakaðar um að hafa fallið í hórdóm með tveimur aðalsmönnum og Jóhanna um að hafa vitað af framhjáhaldinu eða jafnvel tekið þátt í því. Margrét og Blanka voru fundnar sekar og varpað í dýflissu en Jóhanna sýknuð. Loðvík reyndi að fá hjónaband sitt ógilt, enda mun það ekki hafa verið hamingjusamt, en það var þó ekki gert.

Filippus faðir hans dó sama ár og varð Loðvík þá konungur. Hann var þó ekki krýndur fyrr en 24. ágúst árið eftir. Tíu dögum áður hafði Margrét dáið í dýflissunni og er ekki talið ólíklegt að Loðvík hafi látið myrða hana því að hann gekk að eiga Klementíu af Ungverjalandi fimm dögum eftir lát Margrétar.

Ríkisstjórnartíð Loðvíks var ekki löng og einkenndist af átökum við aðalinn, enda réðist hann í aðgerðir sem ætlað var að auka tekjur krúnunnar. Árið 1315 lýsti hann því yfir að bændaánauð skyldi ljúka en bændur áttu þó að borga fyrir að losna úr ánauð. Filippus faðir hans hafði rekið gyðinga úr landi en Loðvík leyfði þeim búsetu í Frakklandi að nýju með ákveðnum skilyrðum. Þeir áttu að bera auðkennisarmbönd og máttu aðeins búa á ákveðnum stöðum. Loðvík átti líka í stríðsátökum í Flæmingjalandi.

Loðvík var áhugasamur um Jeu de paume, sem var forveri tennisíþróttarinnar. Í júníbyrjun 1316 lék konungurinn langan og erfiðan leik og drakk síðan mikið af kældu víni. Þetta varð honum að aldurtila skömmu síðar. Klementía drottning var þá barnshafandi og var beðið átekta þar til hún varð léttari en Filippus bróðir Loðvíks var útnefndur ríkisstjóri á meðan. Jóhanna, dóttir Loðvíks og Margrétar, var að vísu á lífi en vafi lék á hvort konur ættu yfir höfuð erfðarétt til krúnunnar samkvæmt gildandi lögum í Frakklandi auk þess sem faðerni prinsessunnar var ekki talið öruggt vegna framhjáhalds móðurinnar.

Barnið fæddist 15. nóvember og var drengur sem hlaut nafnið Jóhann 1. Hann lifði þó ekki nema fimm daga og þá tókst Filippusi að fá erfðarétt sinn viðurkenndan, bæði til krúnunnar í Frakklandi og Navarra, þar sem hann ríkti undir nafninu Filippus 2. Jóhanna dóttir Loðvíks hefði raunar átt að erfa krúnu Navarra því þar áttu konur ótvíræðan erfðarétt en þó var gengið framhjá henni. Hún varð samt drottning þar 1328 að báðum föðurbræðrum sínum látnum og 250 árum seinna erfðu afkomendur hennar frönsku krúnuna.

Heimild 
 

Frakkakonungar
Kapet-ætt
Konungar Navarra
Saga Frakklands
Hreppsnefnd Haganeshrepps

Hreppsnefnd Haganeshrepps er lýðræðislegur vettvangur kjörinna fulltrúa íbúa Haganeshreppi. Hreppsnefnd ber ábyrgð því að framfylgja þeim málefnum sem ríkið hefur falið sveitarstjórnum.

1982 

Úrslit úr sveitarstjórnarkosningunum 22. maí 1982

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1966 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 1966.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu sveitarstjórn:

1962 
Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 24. júní 1962

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1958 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 1958.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1954 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 1954.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

Heimildir

Haganeshreppur H
Hreppsnefnd Skarðshrepps

Hreppsnefnd Skarðshrepps er lýðræðislegur vettvangur kjörinna fulltrúa íbúa Skarðshreppi. Hreppsnefnd ber ábyrgð því að framfylgja þeim málefnum sem ríkið hefur falið sveitarstjórnum.

1994 

Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 11. júní 1994

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1990 

Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 9. júní 1990

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1986 

Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 14. júní 1986

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1982 
Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 22. maí 1982

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1962 
Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 24. júní 1962

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

Heimildir 

Skarðshreppur H
Jóhann 1. Frakkakonungur

Jóhann 1. (15. nóvember 1316 – 20. nóvember 1316) var konungur Frakklands og Navarra þá fimm daga sem hann lifði.

Hann var sonur Loðvíks 10. Frakkakonungs og síðari konu hans, Klementíu af Ungverjalandi. Faðir hans lést 5. júní 1316 og þar sem Klementía drottning var þá þunguð var Filippus bróðir Loðvíks útnefndur ríkisstjóri þar til í ljós kæmi hvort barnið væri drengur eða stúlka. Þegar drengurinn fæddist var hann þegar útnefndur konungur en hann lést fimm daga gamall og Filippus varð þá konungur. 

Sumir hafa haldið því fram að Filippus hafi komið drengnum fyrir kattarnef og einnig gengu sögur um að hann hefði látið ræna barninu og koma barnslíki fyrir í staðinn. Á sjötta áratug aldarinnar kom fram maður í Provence sem hélt því fram að hann væri Jóhann 1. Hann var þegar hnepptur í varðhald og dó í fangelsi nokkru síðar.

Heimild 
 

Frakkakonungar
Kapet-ætt
Konungar Navarra
Saga Frakklands
Adrian Lux

Adrian Lux, (fæddur 1. maí 1986), er sænskur plötusnúður og upptökustjóri. Hann hefur gefið út tvær smáskífur Boy og Teenage Crime. Smáskífan Teenage Crime varð platínuplata í Ástralíu  og var í þriðja sæti á Ultratop Flanders vinsældarlistanum í Belgíu.

Tilvísanir
Ca Mau-flugvöllur

Ca Mau-flugvöllur (Sân bay Cà Mau) er flugvöllurinn í Ca Mau í Víetnam.

Flugvellir í Víetnam
Can Tho-flugvöllur

Can Tho-flugvöllur (Sân bay Cần Thơ) er flugvöllurinn í Can Tho (Cần Thơ) í Víetnam.

Flugvellir í Víetnam
Jacob Reenhielm

Jacob Reenhielm (1644 – 1691), var sænskur aðalsmaður, fornfræðingur og þýðandi fornrita, þjóðminjavörður Svía 1675–1678. Hann hét Jacob Isthmenius, en tók upp nafnið Reenhielm (eða Reenhjelm) þegar hann var aðlaður, 1675. 

Hann fæddist í Uppsölum. Foreldrar hans voru Isacus Isthmenius prófastur og prófessor, og Anna Gestricia. Jacob missti föður sinn ungur og giftist móðir hans þá Olof Vereliusi fornfræðingi og þjóðminjaverði, sem varð stjúpfaðir hans. 

Jacob hóf ungur nám í Uppsalaháskóla og naut leiðsagnar stjúpföður síns, Olofs Vereliusar, sem leiðbeindi honum við nám í fornfræði, einkum í fornsögum og minjum frá fyrri tíð. 

Jacob Isthmen ákvað að leggja fyrir sig herþjónustu og hafði náð liðsforingjatign 1675, þegar hann var aðlaður og skipaður þjóðminjavörður. Hann tók þá upp nafnið Reenhielm. Embættisveitingin var þó aðeins að nafninu til, því að stjúpfaðir hans, Olof Verelius, og fornfræðingurinn Johan Hadorph, sem gengið hafði verið fram hjá við embættisveitinguna, fóru í raun með embættið. Og þar sem Reenhielm fékk engin laun fyrir, sagði hann embættinu lausu 1678 og gekk árið eftir að nýju í þjónustu hersins. Hann tók þátt í hernaði á Skáni og í Noregi, en dró sig fljótlega í hlé og settist að á búgarði sínum Täby í Uppsalaléni. Þar dó hann 1691. 

Kona hans (1669) var Anna Böllja.

Jacob Reenhielm fékkst nokkuð við útgáfustörf og þýðingar á fornritum, og er hans fyrst og fremst minnst fyrir frumútgáfuna á Ólafs sögu Tryggvasonar eftir Odd munk. Bandaríski fræðimaðurinn Theodore M. Andersson fer viðurkenningarorðum um þá útgáfu í nýlegri þýðingu sögunnar (2003), og telur hana óvenjulega metnaðarfulla miðað við sinn tíma. 

Hin svokallaða Lundarbók í Háskólabókasafninu í Lundi er stundum kölluð Codex Reenhielmianus, af því að Jacob Reenhielm átti hana og ritaði nafnið sitt í hana, 1682.

Þýðingar og útgáfur 
 Thorsteins Viikings-sons saga, på gammal Gothska, Upsalæ 1680. — Þorsteins saga Víkingssonar, texti á íslensku og sænsku. Gefið út á kostnað Olofs Rudbecks.
 Oddur Snorrason: Saga Om K. Oloff Tryggwaszon i Norrege . . . Sammanskrefwen på gammal Swenska eller Gothiska, af Odde Munck, Uppsala 1691. — Texti á íslensku, sænsku og latínu. Skýringar Reenhielms í bókarlok voru skrifaðar 1683 (á latínu).

Heimildir 
 Svenska män och kvinnor 6, Stockholm 1949:225.
 Norges gamle love indtil 1387, 4, Christiania 1885:699–700.

Sænskt aðalsfólk
Sænskir fornfræðingar
Sænskir þjóðminjaverðir
Frumútgáfa

Frumútgáfa er fyrsta útgáfa rits í bókarformi. 

Frumútgáfur geta haft sérstakt gildi í augum safnara, einkum ef um falleg eintök er að ræða. 

Bókfræði

en:Edition (book)
es:Edición de libros
Sengoku-öldin

Sengoku-öldin eða Sengokutímabilið (japanska: 戦国時代 eða Sengoku jidai), þýðir bókstaflega „tímabil ríkja í stríði“, er tímabil í sögu Japans sem nær frá 1467 til 1573. Það var tímabil af borgarastyrjöld.

Japönsk tímabil
Saga Japans
Jafnhliða þríhyrningur

Jafnhliða þríhyrningur er rúmfræðilegur þríhyrningur þar sem allar þrjár hliðar eru jafnar.

Þríhyrningar

pt:Triângulo#Tipos de triângulos
Guðrún frá Lundi

Guðrún Baldvina Árnadóttir (3. júní 1887 – 22. ágúst 1975) sem notaði jafnan höfundarnafnið Guðrún frá Lundi var íslenskur rithöfundur sem var einn vinsælasti og afkastamesti skáldsagnahöfundur þjóðarinnar á sinni tíð. Bækur Guðrúnar seldust jafnan mjög vel og voru lengi útlánahæstu bækur íslenskra bókasafna.

Ferill 
Guðrún fæddist á Lundi í Stíflu í Fljótum í Skagafirði, ein af ellefu börnum Árna Magnússonar og Baldvinu Ásgrímsdóttur. Hún ólst upp í Lundi til ellefu ára aldurs og kenndi sig jafnan við þann bæ sem rithöfundur. Á unglingsárum átti hún heima á Höfðaströnd og Skaga. Árið 1910 giftist hún Jóni Þorfinnssyni og bjuggu þau lengi á Ytra-Mallandi á Skaga en fluttu til Sauðárkróks árið 1940 og áttu þar heima til æviloka.

Guðrún skrifaði mikið þegar hún var barn og unglingur en ekkert þann tíma sem hún var húsmóðir í sveit. Eftir að hún flutti á Sauðárkrók hóf hún skriftir að nýju og fyrsta bindi Dalalífs, fimm binda skáldsögu hennar (samtals 2189 bls.), kom út árið 1946, þegar Guðrún var 59 ára, og náði miklum vinsældum. Eftir það sendi hún frá sér eina bók á ári allt til 1973, nema árið 1969. Hún skrifaði því samtals 26 bækur en sögurnar eru færri því sumar skáldsagna Guðrúnar voru í nokkrum bindum.

Guðrún sækir efnivið sinn í sveitalífið og allar bækur hennar nema ein gerast í sveit, flestar um eða upp úr aldamótum 1900. Guðrún frá Lundi skrifaði fyrst og fremst sjálfri sér og öðrum til ánægju. Bækur hennar eru þjóðlegar skemmtibókmenntir en um leið raunsæjar og henni þykir takast einstaklega vel að lýsa hversdagslífi og daglegu amstri. Bækur hennar nutu framan af lítils álits meðal bókmenntafræðinga og ritdómara en þær hafa lifað og haldið vinsældum og í rauninni má segja að Guðrún hafi skapað sérstaka bókmenntagrein sem nýtur æ meiri viðurkenningar.

Ritaskrá 
 Dalalíf, 1946–1951, 5 bindi (1: Æskuleikir og ástir; 2: Alvara og sorgir; 3: Tæpar leiðir; 4: Laun syndarinnar; 5: Logn að kvöldi).
 Afdalabarn, 1950.
 Tengdadóttirin, 1952–1954, 3 bindi (1: Á krossgötum; 2: Hrundar vörður; 3: Sæla sveitarinnar).
 Þar sem brimaldan brotnar, 1955. — Fyrra bindi af tveimur.
 Römm er sú taug, 1956. — Síðara bindi af tveimur.
 Ölduföll, 1957.
 Svíður sárt brenndum, 1958. — Fyrsta bindi af þremur.
 Á ókunnum slóðum, 1959. — Annað bindi af þremur.
 Í heimahögum, 1960. — Þriðja bindi af þremur.
 Stýfðar fjaðrir (3 bindi), 1961–1963.
 Hvikul er konuást, 1964.
 Sólmánaðardagar í Sellandi, 1965. — Fyrsta bindi af þremur.
 Dregur ský fyrir sól, 1966. — Annað bindi af þremur.
 Náttmálaskin, 1967. — Þriðja bindi af þremur.
 Gulnuð blöð, 1968.
 Utan frá sjó (4 bindi), 1970–1973.

Tilvísanir

Tengt efni

Heimildir 
 Sigurjón Björnsson: „Guðrún frá Lundi og sögur hennar.“ Skagfirðingabók 31, 2008:6–38.
 

Íslenskir rithöfundar
Guðrún Pálsdóttir (f. 1956)

Guðrún Pálsdóttir (fædd 7. desember 1956) var bæjarstjóri Kópavogs. Hún tók við embættinu af Gunnsteini Sigurðssyni 15. júní 2010 og lét af því þegar nýr meirihluti komst til valda 14. febrúar 2012.

Hún er viðskiptafræðingur að mennt frá Háskóla Íslands og hefur starfað hjá Kópavogsbæ síðan 1. janúar 1986. Fyrstu áratugina var hún fjármála- og hagsýslustjóri Kópavogsbæjar en sumarið 2008 tók hún við starfi sviðsstjóra tómstunda- og menningarsviðs Kópavogsbæjar.

Guðrún hafði áður gegnt tímabundið stöðu bæjarstjóra og bæjarritara Kópavogs.

Heimildir 
 
 

Bæjarstjórar Kópavogs
Syrtlingur

Syrtlingur var ein af fjórum neðansjávareldstöðvum í Surtseyjargosinu (hinar voru Surtsey, Jólnir og Surtla) og ein þriggja eyja sem mynduðust. 

Fyrst varð vart við umbrot í lok maí 1965 um 600 metra austnorðaustur af Surtsey og 8. júní var þar komin eyja, um 16 metra há og 170 metrar í þvermál. Hún hvarf snöggvast en kom aftur og 17. september var hún rúmir 70 metrar á hæð og um 650 metrar á lengd. Um það leyti hætti gos í Syrtlingi og hann var fljótur að hverfa í briminu; síðast sást til eyjarinnar 17. október og hún var horfin með öllu viku síðar. Þarna er nú 34 metra dýpi.

Heimildir 
 

Eldstöðvakerfi á Íslandi
Eyjar í Vestmannaeyjaklasanum‎
Jólnir

Jólnir var eyja sem varð til í Surtseyjargosinu en hvarf aftur í hafið tíu mánuðum eftir að gos hófst þar. 

Fyrst varð vart við gos í hafinu um 900 metra suðvestur af Surtsey 26. desember 1965 og þann 28. desember sást fyrst að ný eyja var að myndast. Henni var fljótt gefið nafnið Jólnir af því að gosið hófst á annan dag jóla. 

Þann 3. janúar var eyjan orðin um 100 metrar á lengd og 50 metrar á breidd og þá gaus þar í tveimur gígum. Tveimur dögum síðar var eyjan horfin en hún sást aftur 14. janúar. Aftur hvarf hún í miklu óveðri í janúarlok en birtist í þriðja sinn viku síðar, hvarf enn og birtist svo enn á ný. Hún minnkaði og stækkaði á víxl og hvarf í fimmta sinn í apríl í nokkra daga. 25. júní mældist hún 568 m löng og um 55 m há en mældist mest 62 m. Í lok júlí dró mjög úr gosinu og því lauk 10. ágúst. 

Eftir það minnkaði eyjan hratt og 20. september var ekki annað eftir en hvalbakur sem braut yfir á flóði. Síðan var þar rif eða sker smátíma en nokkrum mánuðum eftir goslok var það horfið og nú er þarna um 39 metra dýpi.

Heimildir 
 

Eldstöðvakerfi á Íslandi
Eyjar í Vestmannaeyjaklasanum‎
Surtla

Surtla var eldstöð um 2,5 kílómetra austnorðaustur af Surtsey, sem gaus í neðansjávareldgosum 28. desember 1964 – 6. janúar 1965. Gosefnin náðu aldrei að hrúgast svo mikið upp að þau kæmust upp á yfirborðið og myndaðist því engin eyja þarna eins og í gosunum í Surtsey, Jólni og Syrtlingi. Minnsta dýpi sem þar mældist var 23 metrar en nú er dýpið þar sem Surtla var 47 metrar.

Eldstöðvakerfi á Íslandi
Kvennafrídagurinn

Kvennafrídagurinn er baráttudagur sem var fyrst haldinn árið 1975 í tilefni af því að Allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna helgaði árið málefnum kvenna og 24 október er Alþjóðlegur dagur Sameinuðu þjóðanna. Um 90% kvenna á Íslandi lögðu niður störf til að sýna fram á mikilvægi kvenna á vinnumarkaði og til að krefjast sömu réttinda og launakjara og karlar höfðu í vinnum. Talið er yfir 25.000 konur hafi komið saman og íslensk kvenréttindasamtök vöktu athygli innanlands og í erlendum fjölmiðlum. Dagurinn var haldinn aftur áratug síðar, 1985, svo og 2005, 2010, 2016 og 2018 eða alls sex sinnum.

Íslensk kvenréttindasamtök tóku höndum saman og mynduðu tillögunefndir og bráðabirgðastarfshópa ásamt fulltrúa Rauðsokkahreyfingunni sem sýndi mikinn áhuga frá upphafi til að skipuleggja aðgerðir ársins. Föstudagurinn 24. október árið 1975 var valinn og yrði haldinn hátíðlegur með ræðum og söng á Lækjartorgi í Reykjavík og víðar á Íslandi, einnig ráðstefnur þar sem stöður og kjör kvenna voru rædd og tillögur voru samþykktar.  

Úr ræðu Aðalheiðar Bjarnfreðsdóttur verkakonu í tilefni dagsinns:

,,Konan er að vakna. Hún veit að karlmenn hafa ráðið í heiminum frá því sögur hófust. Og hvernig hefur sá heimur verið? Hann hefur löðrað í blóði og logað af kvöl. Ég trúi að þessi heimur breytist þegar konur fara að stjórna til jafns við karla. Ég vil og ég trúi því að þið viljið það allar að heimurinn afvopnist. Allt annað eru stjórnmálaklækir og hræsni. Við viljum leysa ágreiningsmálin án vopna!

Sjá einnig 
 Kvennafrídagurinn síðari
 Kvenréttindadagurinn

Heimildir

Tenglar 

 Kvennafrí.is
 Kveikja að kvennafríi , Grein eftir Björgu Einarsdóttur sem birtist í tímaritinu Húsfreyjan, 1.tbl. 37. árg. 1986, s. 9-18
 24. október 1975 - kvennafrí eða kvennaverkfall? grein í Sögnum eftir Kristínu Svövu Tómasdóttur 1. tbl. 1 júní 2009
 Konur eru menn, grein eftir Óttar Proppé í tilefni af Kvennafrídeginum 1975

Kvenréttindi á Íslandi
Dagatal
Mótmæli á Íslandi
Saga kvenna á Íslandi
Þjálfarar meistaraflokks Fram í handknattleik kvenna

Knattspyrnufélagið Fram sendi fyrst lið til þátttöku á Íslandsmóti meistaraflokks kvenna í handknattleik árið 1946 og hefur verið með upp frá því. Erfitt er að segja með fullri vissu hverjir hafi verið þjálfarar meistaraflokks fyrstu árin. Starf þjálfarans var lengi vel mun óformlegra en síðar varð. Þá var sérstök handknattleiksdeild ekki stofnuð fyrr en árið 1963, en fyrir þann tíma eru allar upplýsingar af skornum skammti.

Knattspyrnufélagið Fram
Listar tengdir Íslandi
Listar um íþróttir og leiki
Handknattleikur á Íslandi