alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Calandrinia umbelliformis

Calandrinia umbelliformis er plöntutegund sem var lýst af Obbens.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Kristín Eysteinsdóttir

Kristín Eysteinsdóttir (f. 2. febrúar 1974) er íslenskur leikstjóri og fyrrverandi leikhússtjóri Borgarleikhússins.

Kristín lauk BA-prófi í dramatúrgíu frá Árósarháskóla í Danmörku árið 2002 og meistaragráðu í leikstjórn frá Goldsmiths, University of London árið 2007. 

Kristín hefur leikstýrt fjölda verka, m.a. í Þjóðleikhúsinu, Borgarleikhúsinu, Hafnarfjarðarleikhúsinu og Nemendaleikhúsinu. Hún var fastráðin leikstjóri við Borgarleikhúsið frá 2008-2014 en var ráðin leikhússtjóri Borgarleikhússins árið 2014. Kristín hlaut Grímuna, sviðslistaverðlan Leiklistarsambands Íslands sem leikstjóri ársins árið 2008 fyrir leikstjórn sína á sýningunni Sá ljóti í Þjóðleikhúsinu.

Áður en Kristín snéri sér að leiklistinni starfaði hún á vettvangi tónlistar, m.a. sem söngkona, trúbador og laga- og textasmiður. Árið 1995 gaf hún út eigin breiðskífu, Litir þar sem hún flutti eigin lög og texta og frá 1996-2000 var hún söngkona kvennahljómsveitarinnar Ótukt.

Eiginkona Kristínar er Katrín Oddsdóttir lögfræðingur og eiga þær tvö börn.

Tilvísanir 
Fólk fætt árið 1974
Íslenskir leikstjórar
Íslenskar konur

Íslenskir leikhússtjórar
Parakeelya

Parakeelya er ættkvísl plantna í Montiaceae, og er ekki eining um aðskilnað hennar frá Calandrinia.

Tegundir 

 Parakeelya arenicola
 Parakeelya balonensis
 Parakeelya brevipedata
 Parakeelya calyptrata
 Parakeelya composita
 Parakeelya corrigioloides
 Parakeelya creethae
 Parakeelya disperma
 Parakeelya eremaea
 Parakeelya gracilis
 Parakeelya lehmannii
 Parakeelya liniflora
 Parakeelya nana
 Parakeelya papillata
 Parakeelya pickeringii
 Parakeelya pleiopetala
 Parakeelya polyandra
 Parakeelya polypetala
 Parakeelya porifera
 Parakeelya primuliflora
 Parakeelya ptychosperma
 Parakeelya pumila
 Parakeelya quadrivalvis
 Parakeelya remota
 Parakeelya reticulata
 Parakeelya schistorhiza
 Parakeelya spergularina
 Parakeelya sphaerophylla
 Parakeelya stagnensis
 Parakeelya strophiolata
 Parakeelya tumida
 Parakeelya uniflora
 Parakeelya volubilis

Tilvísanir 

Grýtuætt
Leymah Gbowee

Leymah Roberta Gbowee (f. 1. febrúar 1972) er líberískur friðarsinni og aðgerðasinni sem leiddi friðarhreyfingu kvenna til þess að binda enda á seinni borgarastyrjöldina í Líberíu árið 2003. Störf Gbowee og samstarfskonu hennar, Ellenar Johnson Sirleaf, stuðluðu að endalokum stríðsins og að friði sem varir enn í Líberíu. Með endalokum stríðsins voru einnig haldnar frjálsar forsetakosningar árið 2004 þar sem Sirleaf vann sigur. Ásamt Sirleaf og jemensku blaðakonunni Tawakkol Karman var Gbowee sæmd friðarverðlaunum Nóbels árið 2011 fyrir „friðsamlega baráttu fyrir öryggi kvenna og rétti kvenna til fullrar þátttöku til uppbyggingar friðar“.

Æviágrip
Leymah Gbowee fæddist þann 1. febrúar árið 1972 í miðhluta Líberíu. Fyrri borgarastyrjöldin í Líberíu braust út þegar hún var sautján ára og varði í átta ár, til ársins 1997. Undir lok styrjaldarinnar sótti Gbowee þriggja mánaða námskeið í félagsráðgjöf á vegum UNICEF. Aðeins tveimur árum eftir lok styrjaldarinnar braust seinni borgarastyrjöldin í Líberíu út og Gbowee flúði til Gana ásamt eiginmanni sínum og þremur börnum.

Gbowee bjó um hríð heimilislaus á götunni í Gana en ákvað að endingu að snúa heim til Líberíu ásamt börnum sínum. Eftir heimkomuna hóf hún þátttöku í starfsemi til að endurþjálfa fyrrum barnahermenn og gerðist sjálfboðaliði í friðarhreyfingu lúthersku kirkjunnar í Monróvíu. Eftir að hafa lesið sér til um friðarferli stofnaði Gbowee ásamt nígeríska lögfræðingnum Thelmu Ekiyor friðarhreyfingu kvenna undir nafninu Women in Peacebuilding Network.

Gbowee og meðlimir friðarhreyfingarinnar gengu á markaði, kirkjur og í moskur og dreifðu bréfum þar sem líberískar konur voru hvattar til þess að nýta krafta sína í þágu friðar og krefjast aðildar að friðarferlinu. Með hreyfingunni sameinuðust konur af öllum trúarbrögðum og þjóðarbrotum í Líberíu til að krefjast friðar í samtökum undir nafninu Women of Liberia Mass Action for Peace. Árið 2003 fór Gbowee fyrir kröfugöngu í Monróvíu þar sem þess var krafist að líberískir hermenn hættu að nauðga konum í stríðinu. Á sama tíma vakti Gbowee mikla athygli á hreyfingu sinni með því að hvetja líberískar konur til þess að fara í kynlífsverkfall þar til friði væri náð í landinu.

Kvennahreyfingin átti drjúgan þátt í því að forseti Líberíu, stríðsherrann Charles Taylor, hrökklaðist frá völdum í ágúst árið 2003 og að samið var um frið fáeinum dögum síðar. Bráðabirgðastjórn tók við völdum þar til frjálsar forsetakosningar voru haldnar í október árið 2005. Í kosningunum vann bandamaður Gbowee, Ellen Johnson Sirleaf, sigur og tók við embætti forseta Líberíu í byrjun næsta árs.

Árið 2011 voru Gbowee og Sirleaf sæmdar friðarverðlaunum Nóbels ásamt Tawakkol Karman frá Jemen. Gbowee hét því að nota sinn hluta verðlaunafésins til þess að koma á náms­styrkja­kerfi fyr­ir stúlk­ur í Afr­íku og til að aðstoða kon­ur sem hafa verið fórn­ar­lömb stríðsátaka.

Tilvísanir

Handhafar friðarverðlauna Nóbels
Líberískir aðgerðasinnar
Hjartagrasbálkur

Hjartagrasbálkur er bálkur dulfrævinga.

Ættir 

 Achatocarpaceae - 
 Aizoaceae - 
 Amaranthaceae - Skrauthalaætt
 Anacampserotaceae - 
 Ancistrocladaceae - 
 Asteropeiaceae - 
 Barbeuiaceae - 
 Basellaceae - 
 Cactaceae - 
 Caryophyllaceae - Hjartagrasaætt
 Didiereaceae - 
 Dioncophyllaceae - 
 Droseraceae - 
 Frankeniaceae - 
 Gisekiaceae - 
 Halophytaceae - 
 Limeaceae - 
 Lophiocarpaceae - 
 Microteaceae - 
 Molluginaceae - 
 Montiaceae - Grýtuætt (sjá Portulacaceae)
 Nepenthaceae - 
 Nyctaginaceae - 
 Physenaceae - 
 Phytolaccaceae - 
 Plumbaginaceae - Gullintoppuætt
 Portulacaceae - Grýtuætt (hefur þar til nýlega innihaldið grýtur, en þær hafa verið fluttar í eigin ætt; Montiaceae)
 Rhabdodendraceae - 
 Sarcobataceae - 
 Simmondsiaceae - 
 Stegnospermataceae - 
 Talinaceae -

Tilvísanir
Parakeelya balonensis

Parakeelya balonensis er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz. Hún er ættuð frá Ástralíu.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Landspítalasjóður Íslands

Landspítalasjóður Íslands var formlega stofnaður af íslenskum konum þann 19. júní 1916, er eitt ár var liðið frá því að þær fengu kosningarétt. Markmið sjóðsins var að safna fé til byggingar Landspítala.

Til að fagna kosningaréttinum komu konur saman til fundar á Austurvelli í Reykjavík þann 7. júlí 1915. Meðal þeirra kvenna sem ávörpuðu samkomuna var Ingibjörg H. Bjarnason skólastýra Kvennaskólans í Reykjavík og hvatti hún til þess að eitt helsta baráttumál kvenna á vettvangi stjórnmálanna yrði að stuðla að byggingu nýs spítala. Í kjölfarið efndu nokkur kvenfélög í Reykjavík til fjársöfnunar og urðu framlögin stofnfé sjóðsins. Félögin voru Hið íslenska kvenfélag, Hvíta bandið, Kvenfélag Fríkirkjusafnaðarins. Kvenréttindafélag Íslands, Lestrarfélag kvenna, Thorvaldsensfélagið, Ungmennafélagið Iðunn og Verkakvennafélagið Framsókn. Ingibjörg H. Bjarnason var fyrsti formaður sjóðsins og sinnti hún formennskunni til dauðadags árið 1941. 

Vel gekk að safna fé í Landspítalasjóðinn og lögðu margir hönd á plóg. Byggingaframkvæmdir við Landspítalann hófust árið 1925 eingöngu með fjárframlagi úr Landspítalasjóðnum. Fjárframlag frá ríkinu barst ekki fyrr en ári síðar. Landspítalinn var vígður árið 1930 og kom þá fram að Landspítalasjóður hafði lagt fram þriðjung byggingakostnaðar.

Þann 15. júní árið 1926 lagði Alexandrína drottning hornstein að byggingu Landspítalans. Í steininn er m.a. ritað „Hús þetta - Landsspítalinn - var reistur fyrir fje sem íslenskar konur höfðu safnað og Alþingi veitt á fjárlögum til þess að: Líkna og lækna.“ 

Landspítalasjóður er enn starfandi (2019) og úr honum er veitt fé til stuðnings rannsóknum og vísindastarfi á spítalanum, til bættrar aðstöðu sjúklinga og til að styrkja hvers konar aðra starfsemi spítalans sjúklingum og starfsfólki til hagsbóta.

Tilvísanir 
Stofnað 1916
Saga (tímarit)

Saga er ritrýnt tímarit sem kom fyrst út árið 1949. Sögufélag gefur Sögu út og er það gert tvisvar á ári, að vori og hausti. 

Tímaritið er helsta fagtímarit og umræðuvettvangur íslenskra sagnfræðinga.

Ritstjórar Sögu eru Kristín Svava Tómasdóttir og Vilhelm Vilhelmsson.

Saga Sögu 
Saga tók við af Blöndu, sem Sögufélag gaf út á árunum 1918-1953. Markmiðið með stofnun Sögu var að stofna tímarit sem lyti strangari kröfum um fræðileg vinnubrögð og væri meira í takt við stefnur og strauma í sagnfræði en Blanda. 

Fyrstu árin kom Saga út í örkum. Hver árgangur kom út í nokkrum heftum og því eru árgangar, eða bindi, Sögu mun færri en útgáfuár segja til um. Saga bar þó ákveðin einkenni Blöndu fyrst um sinn, þannig kom tímaritið til að mynda út í sama broti og, rétt eins og í Blöndu, þá skrifaði forseti Sögufélags (sem þá var Einar Arnórsson) meirihluta greinanna í Sögu fyrst um sinn.

Á árunum 1968-2001 kom út nýr árgangur af Sögu á hverju ári. Frá og með 2002, eða eftir að Ný Saga hætti að koma út, hefur Saga komið út tvisvar á ári.

Ritstjórar Sögu 
Ritstjórar Sögu frá upphafi eru þessir:

Einar Arnórsson (1950-1955)

Jón Jóhannesson (1954-1958)

Björn Sigfússon (1954-1976)

Björn Þorsteinsson (1960-1972)

Björn Teitsson (1972-1980)

Einar Laxness (1973-1978)

Jón Guðnason (1979-1983)

Sigurður Ragnarsson (1981-2001)

Helgi Þorláksson (1984-1986)

Sölvi Sveinsson (1987-1989)

Gísli Ágúst Gunnlaugsson (1990-1994)

Ragnheiður Mósesdóttir (1995)

Guðmundur Jónsson (1995-2002)

Guðmundur J. Guðmundsson (1995-2002, 2005, 2007)

Anna Agnarsdóttir (1995-1996)

Már Jónsson (1997-1998)

Hrefna Róbertsdóttir (2002-2006)

Páll Björnsson (2003-2008)

Eggert Þór Bernharðsson (2007-2008)

Sigrún Pálsdóttir (2009-2016)

Erla Hulda Halldórsdóttir (2017-2018)

Vilhelm Vilhelmsson (2017- )

Kristín Svava Tómasdóttir (2019- )

Tenglar 
Saga - Tímarit Sögufélags á tímarit.is

Tilvísanir 

Íslensk tímarit
Sólveig Pétursdóttir

Sólveig Pétursdóttir (f. 11. mars 1952) er íslenskur lögfræðingur, fyrrverandi alþingismaður, dóms- og kirkjumálaráðherra og forseti Alþingis.

Sólveig var kjörin á þing fyrir Sjálfstæðisflokkinn í Reykjavíkurkjördæmi árið 1991 og sat á þingi til ársins 2007. Hún var dóms- og kirkjumálaráðherra í ríkisstjórn Davíðs Oddssonar frá 1999-2003 og forseti Alþingis frá 2005-2007. 

Foreldrar Sólveigar eru Pétur Hannesson deildarstjóri og kona hans Guðrún Margrét Árnadóttir húsmóðir. Eiginmaður Sólveigar var Kristinn Björnsson (1950-2015) lögfræðingur og fyrrverandi forstjóri Skeljungs hf. og eignuðust þau þrjú börn.

Nám og störf 
Sólveig lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík árið 1972 og lögfræðiprófi frá Háskóla Íslands árið 1977. Hún hlaut réttindi sem héraðsdómslögmaður árið 1980. 

Hún starfaði hjá embætti borgarfógeta í Reykjavík frá 1977-1978, var fulltrúi á lögmannsstofu Ragnars Aðalsteinssonar hæstaréttarlögmanns frá 1979-1981, kennari við Verslunarskóla Íslands frá 1983-1986 og um tíma var hún lögfræðingur Mæðrastyrksnefndar Reykjavíkur. Sólveig var borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík frá 1986-1990, sat í félagsmálaráði Reykjavíkur og byggingarnefnd heilsugæslustöðva í Reykjavík frá 1986-1990. Hún var formaður barnaverndarnefndar Reykjavíkur frá 1986-1991, sat í tryggingaráði 1987-1995 og var formaður nefndar forsætisráðherra um blýlaust bensín og umhverfisáhrif 1989. Hún var alþingismaður Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík frá 1991-2007, dóms- og kirkjumálaráðherra frá 1999-2003 og forseti Alþingis frá 2005-2007.

Tilvísanir 
Fólk fætt árið 1952
Stúdentar úr Menntaskólanum í Reykjavík
Íslenskir lögfræðingar
Íslenskar konur
Alþingiskonur
Þingmenn Sjálfstæðisflokksins
Forsetar Alþingis
Dómsmálaráðherrar Íslands
Íslenskir stjórnmálamenn

Borgarfulltrúar Sjálfstæðisflokksins
George Weah

George Manneh Oppong Weah (f. 1. október 1966) er líberískur stjórnmálamaður og fyrrum knattspyrnumaður sem er núverandi forseti Líberíu. Hann hefur gegnt forsetaembættinu frá byrjun ársins 2018.

Æviágrip
George Weah fæddist í Monróvíu, höfuðborg Líberíu, þann 1. október árið 1966. Hann lék ungur með fjórum fótboltafélögum í Líberíu, þar á meðal Invincible Eleven, en gekk síðan í fótboltalið í Kamerún þar sem hann varð meistari í fyrsta skipti árið 1988. Eftir velgengni sína í Kamerún fór Weah til Mónakó og varð þar bikarmeistari í knattspyrnu með liðinu AS Monaco FC árið 1991. Árið 1993 varð hann bikarmeistari með liðinu Paris Saint-Germain og síðan franskur meistari árið 1994. Weah þakkaði frama sinn þjálfaranum Arsène Wenger, sem hann sagði að hefði gert sig að þeim knattspyrnumanni sem hann væri.

Weah vakti mikla athygli í Frakklandi með frammistöðu sinni hjá Paris Saint-Germain og því fór svo að ítalska knattspyrnufélagið AC Milan keypti hann til liðs við sig árið 1995. Hann fyllti þar í skarðið fyrir Marco van Basten, sem hafði neyðst til að hætta knattspyrnuferli sínum langt fyrir aldur fram vegna meiðsla. Weah náði mikilli velgengni sem leikmaður hjá AC Milan og vann sér orðstír sem eins konar leiðtogi hinna 350 afrísku knattspyrnumanna sem þá léku í Evrópu. Árið 1995 vann Weah Gullknöttinn og var valinn besti knattspyrnumaður heims.

Weah efnaðist vel á knattspyrnuferli sínum og varð annálaður fyrir örlæti og höfðingsskap í heimalandi sínu. Meðal annars greiddi Weah fyrir ferðakostnað og búninga á líberíska fótboltalandsliðið þegar það var gjaldþrota svo það gæti tekið þátt í Afríkukeppninni í knattspyrnu. Einnig fjármagnaði Weah byggingu barnaspítala í Líberíu og stofnun ungliðadeildarinnar Junior Professionals.

Stjórnmálaferill
Weah lauk knattspyrnuferli sínum árið 2003 og hóf þátttöku í stjórnmálum Líberíu. Hann bauð sig fram í forsetakosningum Líberíu árið 2005 og náði mestu fylgi í fyrri umferð kosninganna en tapaði í seinni umferðinni fyrir Ellen Johnson Sirleaf. Þrátt fyrir miklar vinsældir í Líberíu var Weah meðal annars gagnrýndur fyrir að vera reynslulaus og ómenntaður og fyrir að hafa ekki skýra stefnu um framtíð landsins. Á næstu árum eftir kosningarnar ákvað Weah því að afla sér menntunar og gekk í DeVry-háskóla í Miami, þar sem hann nam viðskiptafræði.

Weah var kjörinn á öldungadeild líberíska þingsins árið 2014. Sem þingmaður var hann hins vegar gagnrýndur fyrir að mæta sjaldan á þingfundi og standa ekki fyrir neinum frumvörpum. Weah bauð sig aftur fram til forseta Líberíu árið 2017 og vann í þetta sinn öruggan sigur í seinni umferð gegn sitjandi varaforseta landsins, Joseph Boakai. Weah tók við forsetaembættinu af Sirleaf þann 22. janúar árið 2018 og var þetta í fyrsta skipti í um sjötíu ár sem friðsamleg stjórnarskipti fóru fram í Líberíu.

Tilvísanir

Forsetar Líberíu
Líberískir knattspyrnumenn
Verðlaunahafar Gullknattarins
Balkanvæðing

Balkanvæðing á við sundrun eða klofningu landsvæðis eða ríkis í minni einingar sem eiga oft í deilum hver við aðra. Balkanvæðing er afleiðing utanríkisstefnu sem kemur á stjórnmálalegum og landafræðilegum klofningum. Orðið „Balkanvæðing“ vísaði upprunalega til sundrunar sem átti sér stað á Balkanskaga undir stjórn Tyrkjaveldis, Austurríkis-Ungverjalands og nýlegast Júgoslavíu, en er í dag notað um svipuð fyrirbæri um allan heim.

Heimild 
 

Balkanskagi
Arnar Gunnlaugsson

Arnar Gunnlaugsson (3. mars 1973) er íslenskur fyrrum atvinnumaður í knattspyrnu og núverandi þjálfari Knattspyrnufélagsins Víkings.  

Arnar hóf ferilinn á Akranesi og lék með ÍA til ársins 1992 þegar hann gerðist atvinnumaður í Hollandi. 

Á atvinnumannaferli sínum lék Arnar með Feyenoord (1992-1994), 1. FC Nürnberg (1994-1995), Sochaux (1995-1997), Bolton (1997-1999), Leicester (1999-2002), Dundee United (2002-2003) auk þess sem hann fór til Stoke City á láni bæði árið 2000 og 2002. Hann lék 32 leiki fyrir A-landslið Íslands og gerði í þeim 3 mörk; gegn Síle, Svíþjóð og Lúxemborg.

Árangur sem þjálfari: 
Knattspyrnufélagið Víkingur

Bikarkeppni karla: 2019, 2021
Úrvalsdeild karla: 2021

Árangur sem leikmaður: 
Leicester City 
Enski deildabikarinn: 1999–2000

ÍA
Úrvalsdeild karla: 1992, 1995
Úrvalsdeild karla Markahæstur: 1992, 1995
Úrvalsdeild karla Efnilegastur: 1992

FH
Úrvalsdeild karla: 2008
Bikarkeppni karla: 2007

KR
Bikarkeppni karla: 2003

Íslenskir knattspyrnumenn
Íslenskir knattspyrnuþjálfarar
Parakeelya arenicola

Parakeelya arenicola er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya brevipedata

Parakeelya brevipedata er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Vilhelm Vilhelmsson

Vilhelm Vilhelmsson (f. 17. mars 1980) er íslenskur sagnfræðingur. Hann er með doktorspróf frá Háskóla Íslands og fjallaði doktorsritgerð hans um vistarband og íslenskt samfélag á 19. öld. Bók hans, Sjálfstætt fólk - vistarband og íslenskt samfélag á 19. öld, byggir á doktorsritgerðinni.  

Vilhelm er annar tveggja ritstjóra Sögu, tímarits Sögufélags.

Íslenskir sagnfræðingar
Prófessorar við Háskóla Íslands
Gestur Guðfinnsson

Gestur Guðfinnsson (24. september 1910 – 4. maí 1984) var ljóðskáld og blaðamaður.

Æviferill 
Gestur fæddist og ólst upp í Litla-Galtardal á Fellsströnd í Dalasýslu.  Foreldrar hans voru Sigurbjörg Guðbrandsdóttir og Guðfinnur Jón Björnsson. Á árunum 1933-43 starfaði hann sem bóndi í Litla-Galtardal og á Ormsstöðum í Klofningshreppi. Á meðan hann bjó í Dölunum sinnti hann ýmsum félagsmálum samhliða bústörfum.  Hann gegndi um hríð starfi oddvita hreppsnefndar Klofningshrepps, var formaður Ungmennafélagsins Vonar í Klofningshreppi, og sat í stjórn Ungmennasambands Dalamanna og Búnaðarfélags Klofningshrepps. Árið 1943 flutti Gestur til Reykjavíkur og þar byrjaði hann tveimur árum síðar að vinna fyrir Alþýðublaðið. Þar vann hann um árabil, lengst af sem blaðamaður. Hann starfaði einnig sem fararstjóri fyrir Ferðafélag Íslands.

Skáldaferill 
Á meðan Gestur starfaði sem blaðamaður á Alþýðublaðinu orti hann af og til í það og notaði þá dulnefnið Lómur.  Hann sendi frá sér fimm ljóðabækur um ævina og orti ávarp fjallkonunnar fyrir þjóðhátíð 1963.  Þekktasta kvæði hans er þó líklega Í grænum mó.  Sigfús Halldórsson samdi lag við kvæðið og Elly Vilhjálms söng það inn á plötu.

Ljóðabækur 
Þenkingar (1952)
Lék ég mér í túni (1955)
Undir því fjalli (1976)
Hundrað skopkvæði (1977)
Undir Öræfahimni (1978)

Heimildir 

Íslenskir blaðamenn
Íslensk skáld
Hrefna Róbertsdóttir

Hrefna Róbertsdóttir (f. 6. september 1961) er íslenskur sagnfræðingur. Hún var skipuð þjóðskjalavörður í mars 2019.

Hrefna lauk doktorsprófi í sagnfræði frá Háskólanum í Lundi árið 2008. Hún var formaður Sagnfræðistofnunar á árunum 1994-1996. Frá árinu 2015 hefur Hrefna verið forseti Sögufélags.

Tilvísanir 
 

Íslenskar konur
Íslenskir sagnfræðingar
Windows 98

Windows 98 er stýrikerfi, sem er ekki lengur stutt, með myndrænu viðmóti sem þróað var af Microsoft. Það var næsta útgáfan af Windows á eftir Windows 95. Það var gefið út til tölvuframleiðenda 15. maí 1998 og til almennings 25. júní 1998. Það tilheyrir Windows 9x-stýrikerfafjölskyldunni. Eins og undanfari þess er Windows 98 blandað 16- og 32-bita stýrikerfi og ræsingarferlið byggir á MS-DOS. 

Windows 98 var leyst af hólmi af Windows 98 Second Edition (SE) sem kom út 5. maí 1999. Þar á eftir kom út Windows ME 14. september 2000. Vinnuheiti Windows 98 var Memphis.

Heimild 
 

Microsoft Windows
Stýrikerfi
Friðhelgi einkalífs

Friðhelgi einkalífs er möguleiki einstaklingsins til að einangra sjálfan sig, eða upplýsingar um sig sjálfan og þannig tjá sig á duldan hátt. Mörk og efni þess sem er skilgreint sem friðhelgt er mismunandi eftir menningarheimum og einstaklingum, en hafa sameiginleg einkenni. Þegar eitthvað er friðhelgt einstaklingi, þá þýðir það að þeim finnist eitthvað sérstakt eða viðkvæmt. Svið friðhelgis skarast á við öryggi (trúnað), sem getur innifalið hugtök um æskilega notkun ásamt vernd upplýsinga. Friðhelgi getur einnig átt við friðhelgi líkamans.

Þessi réttur er ekki tilefni til óviðurkennda innrása í friðhelgi af ríkinu, fyrirtækjum eða einstaklingum. Friðhelgi er hluti af lögum margra laga, og í sumum tilfellum stjórnarskrám. Öll lönd hafa lög sem takmarka á einhvern hátt friðhelgi. Dæmi um þetta er lög um skatta, sem skikka fólk til að deila upplýsingum um innkomu. Í sumum löndum getur friðhelgi skarast á við tjáningarfrelsislög og sum lög geta þurft upplýsingar sem myndu annars teljast til einkahags.

Heimildir 

Lögfræði
Mannréttindi
Persónuvernd
Blanda (tímarit)

Blanda - fróðleikur gamall og nýr var tímarit sem Sögufélag gaf út á árunum 1918–1953. Tímaritið innihélt ýmiss konar sögulegan fróðleik auk þess sem þar voru birtar áhugaverðar frumheimildir. Megnið af greinunum í Blöndu var skrifað af stjórnarmönnum í Sögufélagi.

1950 hóf Sögufélag að gefa út Sögu, tímarit sem laut strangari fræðilegri kröfum en Blanda og markaði sú útgáfa endalok Blöndu.

Árið 2020 hóf Sögufélag að halda úti hlaðvarpi sem hlaut nafnið Blanda, með vísun í tímaritið.

Íslensk tímarit

Lagt niður 1953
Parakeelya calyptrata

Parakeelya calyptrata er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya composita

Parakeelya composita er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya corrigioloides

Parakeelya corrigioloides er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya creethae

Parakeelya creethae er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya disperma

Parakeelya disperma er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Inga Huld Hákonardóttir

Inga Huld Hákonardóttir (fædd 15. mars 1936, dáin 27. maí 2014) var íslenskur sagnfræðingur, rithöfundur og blaðamaður. 

Foreldrar Ingu Huldar voru Hákon Guðmundsson (1904-1980) lögfræðingur og yfirborgardómari í Reykjavík og Ólöf Dagmar Árnadóttir (1909-1993) íþróttakennari og rithöfundur. Inga Huld átti tvær systur, Hildi Hákonardóttur rithöfund og myndvefara og Hjördísi Björk Hákonardóttur fyrrverandi sýslumann og hæstaréttardómara. 

Fyrri maður Ingu Huldar var Leifur Þórarinsson tónskáld og eignuðust þau þrjú börn. Seinni maður hennar var Kristján Árnason bókmenntafræðingur, þýðandi og háskólakennari.

Nám og störf 
Inga Huld lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík árið 1955, BA-prófi í sagnfræði og ensku frá Háskóla Íslands árið 1969 og stundaði framhaldsnám í sagnfræði við Kaupmannahafnarháskóla um skeið. Hún starfaði sem blaðamaður á Tímanum, DV og Heimsmynd frá 1965-1988. Frá árinu 1985 starfaði hún við rannsóknir og ritstörf á svið kvennasögu. Hún ritaði fjölda fræðigreina um sagnfræði og kvennasögu og var á meðal frumkvöðla í sagnfræðilegum rannsóknum á sögu kvenna. Hún sat í stjórn Félags um 18. aldar fræði og í stjórn samtaka um Maríusetur.

Ritaskrá 
1981 - Hélstu að lífið væri svona? Viðtöl við verkakonur

1985 - Lífssaga baráttukona - (Aðalheiður Bjarnfreðsdóttir viðtalsbók)

1989 - Ég og lífið - (Guðrún Ásmundsdóttir viðtalsbók)

1992 - Fjarri hlýju hjónasængur - öðruvísi Íslandssaga. 

1996 - Konur og kristsmenn. Þættir úr kristnisögu. 

Inga Huld var ráðgjafi um kvennasjónarhorn við Kristssögu I-IV og í ritstjórn afmælisritsins Kvennaslóðir, til heiðurs Sigríði Th. Erlendsdóttur sagnfræðingi. Auk þess þýddi hún nokkrar bækur.

Ítarefni 
Inga Huld Hákonardóttir, „Að þegja konur í hel“, Konur skrifa til heiðurs Önnu Sigurðardóttur, bls. 111-114 (Reykjavík 1980)

Tilvísanir 
Fólk fætt árið 1936
Fólk dáið árið 2014
Íslenskar konur
Íslenskir sagnfræðingar
Íslenskir blaðamenn
Íslenskir rithöfundar
Parakeelya nana

Parakeelya nana er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya eremaea

Parakeelya eremaea er plöntutegund sem var lýst af Mark Alan Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya gracilis

Parakeelya gracilis er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya lehmannii

Parakeelya lehmannii er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt
Parakeelya liniflora

Parakeelya liniflora er plöntutegund sem var lýst af M.A. Hershkovitz.

Tilvísanir 

Grýtuætt