alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Richard L. Hunter

Richard Lawrence Hunter (fæddur 1953) er ástralskur fornfræðingur og frá 2001 Regius-prófessor í forngrísku við Cambridge-háskóla.

Menntun og starfsferill 
Richard Hunter fæddist og ólst upp í Ástralíu. Þegar hann hafði lokið námi frá Háskólanum í Sydney hóf hann doktorsnám í fornfræði við Cambridge-háskóla. Hann varð síðar kennari og félagi á Pembroke College í Cambridge. Árið 2001 tók hann við stöðu Regius-prófessors í forngrísku við Cambridge-háskóla.

Richard Hunter er félagi í Akademíunni í Aþenu, heiðursfélagi við Háskólann í Sydney og hefur heiðursdoktorsnafnbót frá Aristótelesarháskólinn í Þessalóníkí.

Helstu rit 
 Eubulus: The Fragments (Cambridge, 1983)
 A Study of Daphnis & Chloe (Cambridge, 1983)
 The New Comedy of Greece and Rome (Cambridge, 1985)
 Apollonius of Rhodes: Argonautica Book III (Cambridge, 1989)
 The 'Argonautica' of Apollonius: literary studies (Cambridge, 1993)
 Theocritus and the Archaeology of Greek Poetry (Cambridge, 1996)
 Studies in Heliodorus (Cambridge, 1998)
 Theocritus. A Selection (Cambridge, 1999)
 Theocritus: Encomium of Ptolemy Philadelphus (Berkeley, 2003)
 Plato's Symposium (Oxford, 2004)
 Tradition and Innovation in Hellenistic Poetry (ásamt M. Fantuzzi) (Cambridge, 2004)
 The Hesiodic Catalogue of Women: Constructions and Reconstructions  (Cambridge, 2005)
 The Shadow of Callimachus (Cambridge, 2006)

Tenglar 
 „On Coming After“ , setningarræða sem Regius-prófessor, 17. október 2001.
 „The Silence Of The Sirens: readings of Homer then and now“, fyrirlestur haldinn við Háskólann í Aþenu , mars 2006.

Hunter, Richard L.
Laborde

Laborde er sveitarfélag í suðvestur Frakklandi.

Sveitarfélög í Frakklandi
Monpezat

Monpezat er sveitarfélag í suðvestur Frakklandi.

Sveitarfélög í Frakklandi
Fjarstýring

Fjarstýring er tæki sem notað er til að stýra öðru tæki í fjarlægð. Fjarstýringar eru helst notaðar fyrir sjónvarp og tónflutningstæki. Einnig eru til mörg leikföng, sérstaklega bílar sem stýrt er með fjarstýringu. Flestar fjarstýringar nota innrautt ljós til að senda skipanir til móttökutækisins en sumar nota útvarpsmerki. Orkugjafi fjarstýringa er oftast AAA eða AA rafhlöður.

Fjarstýring
Sjónvarp
Gluggatjöld

Gluggatjöld eða gardínur eru yfirliett taudúkar notaðar til þess að draga úr ljósmagni, sem berst inn í íbúð eða hindra að sjáist inn um glugga. Tilgangurinn er að bjóða upp á friðhelgi eða hjálpa til með svefn. Rimlagardínur eru gardínur sem eru gerðar úr málmi, tré eða plasti og sem maður getur sett niður og snúið. Hefðbundnar gardínur eru oftast úr efni og eru einfaldlega dregnar fyrir gluggan. Gardínur fást í fjölbreyttum litum og stærðum.

Tengt efni 
 Rimlagardína
 Rúllugardína
 Sturtuhengi

Húsgögn
Lexía (plata)

Lexía er 33 snúninga LP hljómplata gefin út af Tónaútgáfunni árið 1982. 
Á henni flytur hljómsveitin Lexía tólf lög. Platan er pressuð hjá ALFA Hafnarfirði. Ljósmyndir Oddur Sigurðsson. Prentun: Valprent h/f Akureyri. Hönnun umslags: Marinó Björnsson.

Lagalisti 
 Verðbólguvögguvísa
 Síðasta halið
 Frostrósir
 Segðu það fuglunum
 Ríma
 Takið eftir mér
 Gulldansinn
 Hver er sinnar gæfu smiður
 Ágústína
 Einmana
 Unglingaást 
 Veita lið

Textabrot af bakhlið plötuumslags 

Tónaútgáfan
Hljómplötur gefnar út árið 1982
Laugardagskvöld (plata)

Laugardagskvöld er 33 snúninga LP hljómplata gefin út af Tónaútgáfunni árið 1985. 
Á henni flytur Hljómsveit Geirmundar Valtýssonar tólf dægurlög. Upptaka í stereó: Stúdíó Bimbó. Hönnun umslags: Delfi. Pressun: Alfa. Ljósmynd: Norðurmynd. Prentun: Valprent hf. Akureyri.Filmugerð: Korpus.

Lagalisti 
 Það er laugardagskvöld - Lag - Texti: Geirmundur Valtýsson - Hörður Ólafsson
 Drengur - Lag - Texti: Hörður Ólafsson
 Mylluhjólið - Lag - Texti: Geirmundur Valtýsson - Helgi Valtýsson 
 Ekki of seint - Lag - Texti: Hörður Ólafsson
 Bíddu við - Lag - Texti: Geirmundur Valtýsson - Textahöfundur ókunnur 
 Hjá konu og börnum - Lag - Texti: Hörður Ólafsson
 Ég er einn - Lag - Texti: Hörður Ólafsson
 Úti að aka - Lag - Texti: Geirmundur Valtýsson - Birgir Marinósson
 Lítið skrjáf í skógi - Lag - Texti: Geirmundur Valtýsson - Aðalsteinn Hansson 
 Sannur sjómaður - Lag - Texti: Hörður Ólafsson 
 Út á sjóinn - Lag - Texti: Geirmundur Valtýsson - Stefán Guðmundsson 
 Stelpur og stuð - Lag - Texti: Hörður Ólafsson

Textabrot af bakhlið plötuumslags 

Tónaútgáfan
Hljómplötur gefnar út árið 1985
Samspil (plata)

Samspil er 33 snúninga LP hljómplata gefin út af Tónaútgáfunni árið 1984. 
Á henni flytja Jón Hrólfsson og Aðalsteinn Ísfjörð fjórtán harmonikulög. Platan er hljóðrituð í stereo. Upptaka: Stúdíó Bimbó. Pressun: Alfa. Ljósmynd á framhlið: Pálmi Guðmundsson. Ljósmynd á bakhlið: Aðalsteinn Ísfjörð. Setning og filmuvinna: Dagsprent hf. Prentun: Valprent hf.

Lagalisti 
 Champagne polka, polki  - Lag: Lawrens Welk  
 Hilsen fra Malselv, vals - Lag - Texti: Roald Sandvoll 
 Hjortlands reinlender, ræll - Lag - Texti: Anders Gröthe 
 Serenade in the night, tango - Lag - Texti: C. Kennedy 
 Jamtgubben, polki  - Lag - Texti: Gnesle Kalle - Sölve Strand 
 Schottish briliiante, skottís - Lag: Ottar E. Akren 
 Prior accordion ciub march, mars - Lag - Texti: Pietro Deiro 
 Balled i Belgium, vals - Lag: Evert Wallin 
 I ur och skur, polki - Lag - Texti: Andrew Walter
 Veiðimaðurinn, marsúrki - Lag - Texti: Jón Hrólfsson
 Blomsterbuketten, skottís - Lag: Melker Davidson 
 Skärgårdsflirt, vals - Lag - Texti: Jules Sylvain  
 Bel viso polka, polki - Lag: P. Frosini 
 Who's sorry now?, swing - Lag - Texti: T. Snyder

Textabrot af bakhlið plötuumslags 

Tónaútgáfan
Hljómplötur gefnar út árið 1984
Iðnverkamaðurinn og samyrkjukonan

Líkneski iðnverkamannsins og samyrkjukonunnar (rússneska: Рабо́чий и колхо́зница Rabochiy i kolkhoznitsa) er 24,5 metra hár skúlptúr úr ryðfríu stáli sem listakonan Vera Mukhina hannaði fyrir Heimssýninguna í París árið 1937 og var síðan flutt til Moskvu. Verkið þykir afar gott dæmi um sósíalískan raunsæisstíl, sem og Art Deco stíl. Verkamaðurinn heldur á lofti hamri og samyrkjukonan á sigð til að mynda tákn  Sovétríkjanna. Verkið stendur á 34,5 metra háum stalli. Það vegur um 185 tonn.

Saga 

Verkið var upphaflega skapað til að kóróna sýningarskála Sovétríkjanna á Heimssýningunni 1937 í París. Skipuleggjendur sýningarinnar höfðu still á móti hvor öðrum sýningarskála Sovétríkjanna og skála Þýskalands Þriðja ríkisins.

„Þegar komið er inn á sýningarsvæðið ... og gengið niður hin breiðu þrep, blasa við auganu litir og fánar allra helstu landa heimsins. Og til hliðar í þessari fögru hringsjá rísa sýningarhallir Sovét-lýðveldanna og Þýskalands hvor gegnt annarri. [...] Sovét-höllin með himingnæft líneski iðnaðarverkamannsins og samyrkjukonunnar sem tákn um frelsun mannkynsins og jafnrétti kynjanna.“

Listakonan Mukhina var innblásin af rannsókn hennar á hinum forngrísku klassísk Harmodius og Aristogeiton, Sigri Samothrace og La Marseillaise, sem og skúlptúrmyndum François Rude á Sigurboganum í París. Hún vildi með gerð listaverksins færa hið sósíalíska raunsæi til hjarta Parísar. Táknmynd tveggja einstaklinga sem birtast frá austri til vesturs, líkt og sýningarskáli Sovéthallarinnar fór heldur ekki framhjá áhorfendum.

Þó svo að Mukhina hafi sagt skúlptúr henni vera órjúfanlegan hluta af uppbygging sýningarskálans, var verkið síðar flutt til sýningar í Moskvu. Listakonan var sæmd Stalín-orðu fyrir verkið árið 1941. 

Árið 2003 var verkið fjarlægt til viðgerða en það verk tafðist vegna fjárhagsörðugleika. Það skilaði loks á fyrri stað árið 2009. Það er nú komið á nýjan sýningarskála sem er talsvert hærri en sá upprunalegi eða um 34,5 metrar.

Listaverkið hlaut mikla kynningu í Sovétríkjunum þar sem það var valið 1947 til að þjóna sem vörumerki fyrir hið opinbera kvikmyndaver Mosfilm.

Heimildir 

 
 „Heimssýningin i París“: Blaðagrein sem birtist í Þjóðviljanum, föstudaginn 2. júlí 1937, bls. 2.

Moskva
Rauðberjarifs

Rifsber (fræðiheiti: Ribes rubrum) eru ber af garðaberjaætt, upprunnin í Vestur-Evrópu og einkum ræktuð í norðanverðri álfunni. Talið er að farið hafi verið að rækta þau í görðum í Norður-Frakklandi og Belgíu á 17. öld.

Útlit 
Berin vaxa á runnum sem geta orðið allt að tveggja metra háir en eru þó yfirleitt 1 - 1,5 metrar. Berin eru yfirleitt rauð að lit en til er ljósbleikt afbrigði sem kallast kirtilrifs eða hvít rifsber og er stundum talið sérstök tegund. Berin sitja í klösum á greinunum, oftast 3 - 10 saman, en einnig eru til afbrigði þar sem berin eru í löngum klösum, oft 10 - 20 saman.

Nýting 
Berin eru súr-sæt og flest afbrigði er vel hægt að borða eins og þau koma fyrir þótt sum henti betur til þess en önnur. Oftast eru berin þó notuð í sultur og hlaup, saft, ávaxtagrauta og aðra ábætisrétti, kökur og bökur.

Rifsber á Íslandi 
Rifsber hafa verið ræktuð á Íslandi frá því á síðustu áratugum 19. aldar. Þau þrífast vel í görðum og runnarnir bera yfirleitt ber, allt að 6 - 8 kíló á ári. Allt frá árinu 1830 eða fyrr hefur yrkið Rauð hollensk  verið í ræktun á Íslandi. Það er mjög gamalt yrki og  er upprunnið í Hollandi og  kom fram fyrir 1729. Þetta er eitt elsta, ef ekki elsta yrkið sem þekkt er af rifsi.

Heimildir 
 
 

Garðaberjaætt
Ber
Zynga

Zynga er fyrirtæki sem hannar tölvuleiki, aðallega fyrir netsíðuna Facebook. Frægasti leikurinn frá Zynga er FarmVille sem er vinsælasti Facebook leikurinn.

Heimildir 

Tölvuleikjafyrirtæki
Beikon

Beikon er saltað svínakjöt, oftast einnig reykt. Kjötið er þurrsaltað, sprautusaltað eða lagt í saltpækil sem inniheldur nítrít og stundum einnig svolítinn sykur eða síróp. Síðan er það yfirleitt reykt, en einnig má þurrka það í nokkrar vikur eða mánuði í köldu lofti, eða sjóða. Beikon verður alltaf að að elda áður en það er snætt.

Beikon er unnið úr mismunandi hlutum svínakjöts, ýmist slögum, síðubitum eða hrygg. Beikon úr slögum, eins og algengast er í íslenskum verslunum, er feitt (oft 50% eða meira) og í því skiptast á fitu- og kjötrendur. Það er í Englandi oftast kallað  „amerískt beikon“. Síðubitar eru kjötmeiri og fituminni og beikon gert úr hrygg er fitulítið og oft kallað „lúxusbeikon“ eða „kanadískt beikon“

Beikon er yfirleitt skorið í þunnar ræmur og steikt á pönnu og borið fram til dæmis með steiktum eða hrærðum eggjum, bökuðum baunum, pönnukökum, ristuðu brauði og ýmsu grænmeti. Það er einnig notað í samlokur, á hamborgara og margt annað, eða skorið í litla bita og sett út í pottrétti, súpur og margt fleira. Í mörgum Evrópulöndum er beikon og annað saltað og/eða reykt svínakjöt fyrst og fremst notað til að bragðbæta ýmsa rétti.

Orðið er komið úr ensku bacon, sem á rætur að rekja til fornfrönsku bacon, frá fornháþýsku bacho sem þýðir „þjór“ eða „læri“ og er af sama stofni og orðið „bak“.

Heimildir 
 
 

Matvæli
Kjöt
Franklin Stahl

Franklin William Stahl (fæddur 8. október 1929 í Boston) er bandarískur sameindalíffræðingur og prófessor á eftirlaunum við Oregon háskóla í Eugene. Hann er þekktastur fyrir tilraunina sem kennd er við hann og Matthew Meselson, en hana framkvæmdu þeir árið 1958 og sýndu með henni fram á að afritun DNA er hálfgeymin (það er, að úr einni tvíþráða DNA-sameind verða tvær sem hvor inniheldur einn „gamlan“ þráð og einn nýsmíðaðan). Síðustu áratugina hefur Stahl fengist mest við rannsóknir á endurröðun DNA í gerfrumum. Honum var veitt Thomas Hunt Morgan orðan fyrir framlag sitt til erfðafræðanna árið 1996.

Heimildir og tenglar 

Bandaríkjamenn
Sameindalíffræðingar
John M. Dillon

John Myles Dillon (fæddur 15. september 1939) er írskur fornfræðingur og heimspekingur sem gegndi stöðu Regius-prófessors í forngrísku við Trinity College í Dublin á Írlandii á árunum 1980 til 2006. Áður kenndi hann við Kaliforníuháskóla í Berkeley. Hann var kjörinn félagi við Akademíuna í Aþenu þann 15. júní 2010. Dillon er sérfræðingur um sögu platonisma frá fornöld til endurreisnar og einnig um frumkristni.

Fræðastörf 
Meðal frægustu fræðirita Dillons eru þýðing hans á Um launhelgar Egyptanna eftir Jamblikkos, bók hans um mið-platonistana og nýplatonisma auk þess sem hann ritstýrði þýðingu Stephens McKenna á Níundunum eftir Plótínos. 

Dillon er meðlimur í Hinu alþjóðlega áhugamannafélagi um nýplatónsk fræði (International Society of NeoPlatonic Studies). 

Fyrsta skáldsaga hans, The Scent of Eucalyptus, kom út árið 2007.

Helstu ritverk 
 The Scent of Eucalyptus (University Press of the South, 2007).
 Salt and Olives: Morality and Custom in Ancient Greece (Edinburgh University Press, 2004).
 Neoplatonic Philosophy: Introductory Readings (ásamt Lloyd Gerson) (Hackett, 2004).
 The Heirs of Plato: A Study of the Old Academy, 347 - 247 B.C (Oxford University Press, 2003).
 The Greek Sophists, þýðing (ásamt Taniu Gergel) með inngangi eftir John Dillon (Penguin, 2003).
 Iamblichus, On the Mysteries, þýð. ásamt inngangi og skýringum (ásamt Emmu C. Clarke og Jackson P. Hershbell (SCM Press, 2003).
 Iamblichus, De Anima, text, translation and commentary (ásamt John F. Finamore) (Brill, 2002).
 The Great Tradition: Further Studies in the Development of Platonism and Christianity (Ashgate, 1997).
 Alcinous, The Handbook of Platonism (Oxford University Press, 1995).
 The Middle Platonists (Cornell University Press, 1977).

Tengt efni 
 Númeníos frá Apameu
 Porfýríos
 Próklos

Neðanmálsgreinar

Tenglar 
 Heimasíða Dillons
 John M. Dillon hjá International Society of NeoPlatonic Studies. 
 „Review of John M. Dillon's The Heirs of Plato: A Study of the Old Academy“ 

Dillon, John M.
Vera Múkhína

Vera Ignatyevna Mukhina (á rússnesku: Вера Игнатьевна Мухина) (f. 1. júlí 1889 í Ríga, d. 6. október 1953 í Moskvu) var áberandi myndhöggvari í Sovétríkjunum.

Æviferill 
Mukhina var fædd í borginni Ríga inn í auðuga kaupmannsfjölskyldu. Hún flutti síðar til Moskvu til náms í nokkrum einkareknum listaskólum, þar á meðal Konstantin Yuon listaskólanum og Ilya Mashkov listaskólanum. Árið 1912 fór hún til Parísar, þar sem hún nam við Académie de la Grande Chaumière, síðan áfram til Ítalíu til að kanna list og skúlptúra endurreisnartímans. 

Á árunum 1915 og 1916 starfaði hún sem aðstoðarmaður Aleksandra Ekster við leikhúsið Alexander Tairov í Moskvu. Árið 1918 giftist hún herskurðlækninum Alexei Zamkov.

Á þriðja áratugnum reis frægðarsól Mukhinu sem eins þekktasta myndhöggvara Sovétríkjanna. Hún varð leiðandi í hinum þekkta sósíalíska raunsæisstíl sem einkenndi Sovétríki þess tíma, Hún kenndi meðal annars við Vkhutemas ríkislistaskólann á árunum 1926-1927. Hún hlaut alþjóðlega athygli árið 1937 með verki sínu Iðnverkamaðurinn og samyrkjukonan. Hún vann að gerð opinberra minnisvarða og byggingaskúlptúra allt til dauðadags. Að auki gerði hún margvíslegar tilraunir með gler.

Hún hlaut hin þekktu Stalín-verðlaun fimm sinnum á árunum 1941 til 1952. Hún var heiðruð með viðurkenningunni „Listamaður fólksins“ í Sovétríkjunum árið 1943. Árið 1953 skrifaði hún bókina „Hugsanir myndhöggvara“. 

Hún hvílir í kirkjugarðinum í Novodevichy í Moskvu.

Heimildir 
 

Sovéskir myndhöggvarar
Matthew Meselson

Matthew Stanley Meselson (fæddur 24. maí 1930 í Denver) er bandarískur sameindalíffræðingur og efnafræðingur. Hann er þekktastur fyrir tilraunina sem kennd er við hann og Franklin Stahl, en hana framkvæmdu þeir árið 1958 og sýndu með henni fram á að afritun DNA er hálfgeymin (það er, að úr einni tvíþráða DNA-sameind verða tvær sem hvor inniheldur einn „gamlan“ þráð og einn nýsmíðaðan).
Bandaríska erfðafræðisambandið heiðraði hann árið 1995 með Thomas Hunt Morgan orðunni fyrir framlag hans til erfðafræðanna.

Heimildir 

Bandarískir sameindalíffræðingar
Spunahúsið

Spunahúsið var kvennafangelsi og vinnuhæli í Kaupmannahöfn. Það var stofnað árið 1662 og var starfrækt til ársins 1928. Konurnar unnu við að spinna ull og vefa klæði fyrir danska herinn. Margar íslenskar konur voru sendar þangað til að afplána dóm sinn.

Tengt efni 
 Brimarhólmur
 Stokkhúsið

Fangelsi í Kaupmannahöfn
Rudolf Höss

Rudolf Franz Ferdinand Höss (25. nóvember 1900 – 16. apríl 1947) var yfirmaður í Auschwitz á árunum 1940 – 1943. Hann hafði ætlað sér að verða prestur áður en hann var kvaddur í herinn til að berjast í fyrri heimsstyrjöldinni. Eftir stríðið gekk hann í Freikops, einkaher sem var skipulagður af liðsforingjum úr þýska hernum úr stríðinu. Árið 1922 gekk Höss í þýska nasistaflokkinn og síðar í Artamenen sem var félag öfgafullra þjóðernissinna sem fyrirlitu borgarlífið og vildi hverfa aftur til einfaldari tíma bænda. Eftir ódæðisverk þar var hann dæmdur til fimm ára fangelsvistar árið 1923. Í júnímánuði árið 1934 bauð Heinrich Himmler honum vinnu hjá öryggissveitum nasista, betur þekkt sem SS-sveitirnar, og eftir eilítið hik þáði hann það. Seinna sama árs fór hann til Dachau, sem voru fyrstu þrælabúðir þriðja ríkisins. Árið 1938 þáði hann stöðu sem búðastjóri í Sachsenhausen sem voru þrælabúðir 34 km norður af Berlín. Þar stjórnaði hann einni aftökusveit þeirra búða. 30. apríl árið 1940 var honum boðið yfirmannastarf í Auschwitz.

Eftir seinni heimsstyrjöldina var Höss handtekinn. Réttað var yfir honum í Varsjá, hann dæmdur til dauða og loks hengdur þann 16. apríl 1947.

Höss, Rudolf
Saltkjöt

Saltkjöt er kjöt sem hefur verið saltað, ýmist með því að leggja það í saltpækil, þurrsalta það eða sprautusalta. Á Íslandi er alltaf átt við lambakjöt þegar talað er um saltkjöt og raunar er samkvæmt reglugerð eingöngu heimilt að nota heitið saltkjöt um saltað lambakjöt en aðrar kjöttegundir þarf að skilgreina nánar, til dæmis sem saltað svínakjöt eða saltað hrossakjöt.

Söltunin dregur vökva út úr kjötinu með osmósuþrýstingi og drepur óæskilegar bakteríur, svo að kjötið varðveitist vel. Söltun var allt fram á 19. öld langalgengasta aðferðin til að geyma kjöt langtímum saman; kjöt var einnig reykt eða þurrkað en þá yfirleitt saltað áður. Á Íslandi var söltun aftur á móti lítið notuð sem geymsluaðferð langt fram eftir öldum vegna þess að salt var dýrt. 

Með tilkomu niðursuðu og frystingar dró mjög úr mikilvægi söltunar sem geymsluaðferðar en saltkjöt var þó verkað áfram og nú bragðsins vegna, enda er saltað kjöt af ýmsu tagi aðalhráefni í mörgum hefðbundnum réttum víða um heim, svo sem íslensku saltkjöti og baunum, þótt sá réttur sé orðið ekki mikið borðaður nema á sprengidag. Einnig má nefna alls konar kjötvörur eins og beikon, skinku, pastrami og alls konar pylsur og annað sem gert er úr söltuðu kjöti.

Heimildir 
 
 

Matur
Kjöt
Saltkjöt og baunir

Saltkjöt og baunir er íslenskur réttur sem er á borðum á fjölmörgum íslenskum heimilum á sprengidaginn en er þó alls ekki bundinn við hann eingöngu og var áður algengur allan ársins hring.

Rétturinn er súpa úr gulum hálfbaunum og grænmeti, oftast kartöflum, gulrófum og gulrótum, ásamt söltuðu lambakjöti sem ýmist er borðað með súpunni af sérstökum diski eða skorið í bita og borðað í súpunni. Svipaðar súpur eru algengar víðast hvar í Norður-Evrópu, svo og í Bandaríkjunum og Kanada, en yfirleitt er notað saltað svínakjöt í þær. Margir bragðbæta líka íslenska baunasúpu með dálitlu beikoni.

Á stórum seglskipum á skútuöld var gulbaunasúpa daglegur matur ásamt skipskexi en saltað kjöt (nauta-, svína- eða kindakjöt) borið fram með súpunni á sunnudögum.

Saltkjöt og baunir, túkall 
Lagstúfurinn „Saltkjöt og baunir, túkall“ er oft sunginn þegar sprengidagurinn fer að nálgast en er einnig oft sönglaður til merkis um að einhverju sé lokið, til dæmis skemmtiatriði. Það mun hafa verið skemmtikrafturinn Baldur Georgs sem var upphafsmaður þessa en lagstúfinn er að finna á plötu með Baldri og Konna frá 1954. Baldur kann að hafa tekið þetta eftir bandarískum rakarakvartettum sem luku oft atriðum sínum með því að söngla „Shave and a haircut, two bits“ en „two bits“ var slanguryrði yfir 25 senta pening í Bandaríkjunum. Lagstúfurinn er þó mun eldri og algengur í mörgum gömlum enskum barnaleikjum.

Tilvísanir

Tenglar 
 Saltkjöt og baunir Uppskrift á lambakjot.is, skoðað 12. febrúar 2013

Heimildir 
 * 

Íslensk matargerð
Súpur
Höskuldur H. Ólafsson

Höskuldur Hrafn Ólafsson (f. 9. febrúar 1959) er íslenskur viðskiptafræðingur og var bankastjóri Arion banka frá 2010-2019. 

Höskuldur starfaði lengstum við margvísleg stjórnunarstörf hjá Eimskip, hér á landi og erlendis en hann hóf störf hjá Eimskipi árið 1987 og tók við stöðu aðstoðarforstjóra í júní 2004. Hann hætti störfum hjá félaginu sama ár en var eftir það til ráðgjafar í nokkrum verkefnum. Sama ár, 2004, varð Höskuldur forstjóri Greiðslumiðlunar – Vísa Íslands. Meðan hann starfaði þar hóf Greiðslumiðlunin útrás og skipti um nafn og hét eftir það Valitor – Visa Ísland. Höskuldur var forstjóri fyrirtækisins í fjögur ár eða þar til hann var ráðinn til Arion banka árið 2010. Á starfstíma Höskuldar hjá Greiðslumiðlun var fyrirtækið um tíma til rannsóknar hjá Samkeppniseftirlitinu ásamt öðrum greiðslukortafyrirtækjum vegna ólögmæts samráðs og var fyrirtækjunum gert að greiða rúmar 700 milljónir króna í sekt í ársbyrjun 2008. 

Laun Höskulds hjá Arion banka, urðu oft fréttaefni  og einnig starfslokasamningur sem gerður var við hann vorið 2019 er hann lét af störfum hjá bankanum en upphæð samningsins nam 150 milljónum króna.  

Höskuldur er kvæntur Sigríði Ólafsdóttur og eiga þau þrjú börn.

Tilvísanir

Tenglar 
 „Höskuldur H. Ólafsson nýr forstjóri VISA“; af Mbl.is 2006
 „Nýr forstjóri Arion banka var í lykilstöðu hjá tveimur félögum viðriðin samkeppnislagabrot“; af Pressunni 2010 
 „Höskuldur H. Ólafsson ráðinn bankastjóri Arion banka“; af mbl.is 2011
 „Sex yfirmenn í Arion banka fengu 156 milljónir í árslaun“; grein af Eyjunni.is 2011 

Fólk fætt árið 1959
Íslenskir viðskiptafræðingar
Íslenskir bankastjórar
Höskuldur Ólafsson (tónlistarmaður)

Höskuldur Ólafsson (einnig kallaður Hössi) (f. 1977) var einn af stofnendum rapp/hip hop hljómsveitarinnar Quarashi ásamt þeim Ómari Erni Haukssyni (Ómar swarez), Sölva Blöndal og Steinari Orra Fjeldsted. Höskuldur tók þátt í gerð margra platna Quarashi eins og Jinx, Quarashi og Xeneizes. 

Árið 2002 hætti hann í Quarashi og í staðinn kom Egill Ólafur Thorarensen (einnig kallaður Tiny)

íslenskir tónlistarmenn
Íslenskir rapparar
Samband ungra jafnaðarmanna

Samband ungra jafnaðarmanna (SUJ) var stofnað árið 1929 af Félögum ungra jafnaðarmanna í Reykjavík og Hafnarfirði. Sambandið starfaði innan Alþýðuflokksins. Árið 1930 hafði FUJ-félögum fjölgað mjög um allt land. Á þingi SUJ á Siglufirði í september 1930 náðu kommúnistar meirihluta í sambandinu og í kjölfarið gekk það til liðs við Kommúnistaflokk Íslands sem stofnaður var síðar sama ár. Nafni sambandsins var breytt í Samband ungra kommúnista (SUK). Í kjölfarið klofnaði sambandið og jafnaðarmenn, með FUJ í Reykjavík og Hafnarfirði sem forystufélög, héldu áfram að starfa undir merkjum Sambands ungra jafnaðarmanna sem ungliðahreyfing Alþýðuflokksins.

Á sjöunda áratugnum efldist SUJ mjög. Þá gaf sambandið út tímaritið Áfanga. Margir af forystumönnum Alþýðuflokksins 1970-1990 komu úr þeim röðum, svo sem Sigurður Guðmundsson, Karl Steinar Guðnason, Björgvin Guðmundsson, Sighvatur Björgvinsson og Árni Gunnarsson.
 
SUJ varð nokkuð áberandi á árunum 1990-1995. Þá störfuðu innan þess níu félög, í Reykjavík, Kópavogi og Hafnarfirði, Keflavík, Njarðvík og Grindavík, Akranesi, Ísafirði og á Austfjörðum. Á þessum árum markaði SUJ sér sérstöðu innan Alþýðuflokksins. SUJ var fyrst stjórnmálahreyfinga til að taka upp á stefnuskrá sína aðild að Evrópusambandinu árið 1990.
John Wilkes Booth

John Wilkes Booth (10. maí 1838 – 26. apríl 1865) var bandarískur leikari sem myrti Abraham Lincoln þegar hann skaut hann til bana þann 15. apríl 1865 í leikhúsinu Ford Theatre, þar sem Lincoln var á leikritinu My American Cousin. 
John Wilkes Booth stóð með Suðurríkjunum í bandarísku borgarastyrjöldinni eða þrælastríðinu.

Bandarískir morðingjar
Booth, John Wilkes