alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hnúðsvanur

Hnúðsvanur (fræðiheiti Cygnus olor) er algengur fugl af andaætt.

Náttúruleg heimkynni hnúðsvana eru á tempruðum beltum í Evrópu og Vestur-Asíu allt austur til strandhéraða Rússlands. Hnúðsvanir eru farfuglar á norðlægum slóðum. Hnúðsvanir eru oft hafðir til skrauts á tjörnum og vötnum og hafa afkomendur þannig fugla breiðst út í umhverfi sem ekki er náttúruleg heimkynni. Borgaryfirvöld í Hamborg gáfu Reykjavíkurborg nokkra hnúðsvani til að hafa á Tjörninni. Þeir urpu þar en þeim lynti illa við álftirnar og fækkaði jafnt og þétt og hvarf síðasti hnúðsvanurinn um 1977. Hnúðsvanur er þjóðarfugl Danmerkur.

Fullorðnir fuglar eru frá 125-170 sm langir og vænghaf þeirra er 200-240 sm. Þeir geta orðið 1,2 m á hæð á landi. Karlfuglar eru stærri en kvenfuglar og goggur þeirra er stærri.

Hnúðsvanur er meðal þyngstu fugla sem fljúga, karlfuglar eru að meðaltali 12 kg þungir og kvenfuglar 9 kg. Ungir fuglar líta öðruvísi út en fullorðnir. Goggur þeirra er svartur en ekki appelsínugulur og dúnninn er gráleitur. Hnúðsvanir verða hvítir við kynþroskaaldur.

Hnúðsvanir verpa í stórum dyngjum sem þeir byggja í grunnu vatni við vatnsbakka. Þeir eru einkvænisfuglar og nota sama hreiður árum saman. Báðir foreldrar taka þátt í umönnun hreiðurs og unga. Hnúðsvanar halda sig í hópum og eru oft yfir 100 fuglar saman. Vanalega eru þessir hópar ungfuglar sem ekki hafa ennþá fundið maka.

Hnúðsvanir hafa stöku sinnum flækst til Íslands.

Myndasafn

Heimildir

Tilvísanir 

Andaætt
Svanir
Hörmangarafélagið

Hörmangarafélagið var verslunarfélag í Kaupmannahöfn sem annaðist Íslandsverslun á árunum 1743-1758. Félagið var félag smákaupmanna í Kaupmannahöfn og fékk Íslandsverslunina í kjölfar útboðs. Árið 1760 tók Konungsverslunin fyrri við undir stjórn Niels Ryberg.

Tengill 
 Gjafir Hörmangarafélagsins; grein í Lesbók Morgunblaðsins 1967
 Afkoma Hörmangarafélagsins; grein í Lesbók Morgunblaðsins 1977

Saga Íslands
Saga Kaupmannahafnar
Örn Bárður Jónsson

Séra Örn Bárður Jónsson (f. 23. nóvember 1949 á Ísafirði) er sóknarprestur í Neskirkju í Reykjavík. 

Örn Bárður lauk guðfræðiprófi frá Háskóla Íslands 1984 og hefur stundað framhaldsnám í guðfræði í Bandaríkjunum og Bretlandi. Hann varð aðstoðarprestur í Garðasókn 1984 og sóknarprestur í Grindavík 1985. Árið 1990 varð hann verkefnisstjóri á Biskupsstofu og fræðslustjóri kirkjunnar frá 1995. Árið 1999 varð hann prestur í Neskirkju og var skipaður í það embætti 1. október 2002. Hann var ritari Kristnihátíðarnefndar 1993-1999 og afmælisnefndar vegna kristnitöku frá 1993.

Séra Örn Bárður hefur skrifað fjölmargar greinar í dagblöð um þjóðfélagsmál, menningarmál og trúmál. Hann varð mjög umtalaður eftir að hann skrifaði smásöguna Íslensk fjallasala h/f en sagan birtist í Lesbók Morgunblaðsins árið 1999. Sagan var myndskreytt og minnir aðalpersóna myndarinnar, sem og sögunnar, töluvert á Davíð Oddsson forsætisráðherra. Í framhaldi af því skrifaði Davíð biskupi bréf: „Það er athyglivert að í kynningu á „smásögu“ þar sem forsætisráðherranum er lýst sem landráðamanni (manni sem selur fjallkonuna) og landsölumanni er gefið til kynna að sendingin sé á vegum fræðslustarfs kirkjunnar. Davíð Oddsson.“ Skömmu síðar síðar tilkynnti Karl Sigurbjörnsson biskup séra Erni Bárði að hann væri ekki lengur ritari Kristnihátíðarnefndar en forsætisráðherra sat í nefndinni.

Heimildir

Tenglar 

 Íslensk fjallasala h/f; smásaga eftir Örn Bárð; birtist í Lesbók Morgunblaðsins 1999

Íslenskir prestar
Kjörnir fulltrúar á Stjórnlagaþing á Íslandi 2011
Svartsvanur

Svartsvanur (fræðiheiti  Cygnus atratus) er stór votlendisfugl af andaætt. Hann verpir aðallega í suðaustur og suðvestur héruðum Ástralíu. 

Svartsvanur er svartur á litinn með línu af hvítum flugfjöðrum við vængjabrúnir. Goggur þeirra er skærrauður en fölari fremst. Fætur og leggir eru grásvartir. Ungar eru grábrúnir. Fullorðinn svartsvanur er milli 1,1 og 1,4 metra að lengd og vegur allt að 9 kg. Vænghafið er milli 1,6 og 2 metrar þegar fuglinn er á flugi. Hálsinn er afar langur og boginn eins og bókstafurinn S.

Talið er að fjöldi svartsvana í heiminum sé allt að 500.000 einstaklingar og tegundin sé ekki í útrýmingarhættu.

Svartsvanir eru algengir á votlendisvæðum í suðvestur og austur Ástralíu og nálægum eyjum. Kjörlendi svartsvana er ferskvatns- og saltvatnsvæði, mýrar og ár þar sem nóg fæðuframboð er og efni til hreiðurgerðar. Svartsvanir ferðast mikið um og ferðalög þeirra tengjast úrkomu og þurrki. Eins og margir vatnafuglar þá fella svartsvanir flugfjaðrir eftir að þeir hafa komið upp ungum og eru þeir þá ófleygir í einn mánuð. Á þeim tíma þá halda þeir oftast til á opnum stórum vötnum þar sem þeir eru öruggir.

Áður en Maórar komu til Nýja-Sjálands var þar svartsvanategund sem virðist hafa dáið út vegna ofveiði. Árið 1864 var svartsvanur fluttur frá Ástralíu til Nýja-Sjálands sem skrautfugl á vötnum og hefur tegundin breiðst út og eru svartsvanur nú  algengur fugl þar á stærri vötnum og strandsvæðum. Svartsvanir eru vinsælir skrautfuglar í Vestur-Evrópu, sérstaklega á Bretlandi. 

Svartsvanir hafa verið nær árlegir flækingar á Íslandi undanfarin ár. Þeir eru taldir eiga uppruna sinn að rekja til fuglagarða í Evrópu.

Heimild

Tilvísanir

Andaætt
Svanir
Mjóifjörður (Ísafjarðardjúpi)

Mjóifjörður er fjörður á Vestfjörðum. Í þessum firði eru margir bæir sem að mestu eru komnir í eyði, en enn má sjá ummerki gamalla bæja.

Firðir á Íslandi
Vestfirðir
Ísafjarðardjúp
Húsbréf

Húsbréf er skuldabréf með ríkisábyrgð og löngum afborgunartíma sem seljandi íbúðarhúsnæðis fær sem hluta greiðslu frá kaupanda fyrir milligöngu Íbúðalánasjóðs. Húsbréf voru gefin út frá árinu 1989 til ársins 2004 þegar Íbúðabréf tóku við.

Tenglar 
 
 Um húsbréf á síðu Íbúðalánasjóðs

Fjármál
Vermut

Vermut (vermút, vermóður  eða í hálfkæringi Vermundur ) er áfengur drykkur úr hvítvíni, kryddaður með malurt og fleiri kryddjurtum.

Tilvísanir 

Áfengir drykkir
Voltakross

Voltakross er kross úr kopar- og sinkplötum með rökum dúk á milli og var borinn innan klæða sem lækningatæki gegn sjúkdómum. Krossinn var töluvert seldur í upphafi 20. aldar. og höfðu menn mismikla trú á honum.

Heimildir 
 Einkaleyfisskráning Niels Peter Heskier á Voltakrossi
 Voltakrossinn, Lækningatæki eða svikatól?, Tíminn, 54. Tölublað - Blað 2 (06.03.1983), bls.4-5
 Með bláu hliðina við bera bringu, Tíminn Sunnudagsblað, 18. tölublað (16.05.11965), Bls. 420-423
 Voltakrossar (safngripir í íslenskum söfnum)
 Og nú ganga þeir á hólm út af Voltakrossinum, Nýja öldin, 6. tölublað (30.10.1897), Bls. 24 
 Auglýsing um Volta-krossinn á baksíðu Þjóðólfs frá 11. apríl 1890.

Skottulækningar
Slúður

Slúður eru ósannaðar sögusagnir, sem komið er á kreik til að hæðast að eða koma höggi á einhverja persónu eða tiltekna hópa þjóðfélagsins, gjarnan ráðamenn o.þ.h. Í gamni er stundum talað um Gróusögur eða Gróu á Leiti (eftir sögupersónunni og slúðurkerlingunni Gróu úr bókinni Pilti og stúlku), sem kom slúðrinu af stað. Einnig er talað um illar tungur í sambandi við þá sem slúðra.

Tengt efni 
 Bláa höndin
 Flökkusaga

Samskipti
Gísli Magnússon (biskup)

Gísli Magnússon (f. 12. september 1712, d. 8. mars 1779) var biskup á Hólum frá 1755 til dauðadags, 1779, eða í 24 ár. 

Foreldrar Gísla voru Magnús Markússon (d. 1733) prestur á Grenjaðarstað í Aðaldal, og kona hans Guðrún Oddsdóttir frá Reynistað. 

Gísli fæddist á Grenjaðarstað og ólst þar upp. Hann lærði undir skóla hjá síra Þorleifi Skaftasyni í Múla í Aðaldal, og varð stúdent frá honum 1731. Fór utan sama ár, skráður í  Kaupmannahafnarháskóla síðla hausts, og lauk embættisprófi í guðfræði vorið 1734. Kom heim um sumarið. Hann var skólameistari í Skálholti 1737-1746, bjó fyrst að Miðfelli en síðan í Haukadal. Hann fékk  Staðastað 1746 og varð um leið prófastur í Snæfellsnessýslu.   

Haustið 1754 fór Gísli til Kaupmannahafnar að konungsboði, og var vígður Hólabiskup 5. maí 1755. Hann kom að Hólum samsumars og var biskup til æviloka, 1779. Páll Eggert Ólason segir um Gísla: "Honum fór allt vel úr hendi, skólastjórn og kirkjustjórn; ... Hann var og vel gefinn, góðmenni og örlátur, höfðinglegur og hraustmenni að afli. kennimaður ágætur." 

Það verk sem mun halda nafni Gísla lengst á lofti, er bygging steinkirkjunnar á Hólum, þ.e.a.s. þeirrar Hóladómkirkju sem nú prýðir staðinn (Gíslakirkju). Bygging kirkjunnar hófst sumarið 1757, og var kirkjan vígð 20. nóvember 1763. Byggingin var liður í endurreisnarstarfi dönsku stjórnarinnar hér.

Um 74 bækur komu út á Hólum í biskupstíð Gísla Magnússonar, en þó var lítið prentað þar á meðan á byggingu dómkirkjunnar stóð, og ekkert árin 1760-1763. Það taldist nýlunda að árið 1756 komu út tvær bækur með íslenskum fornsögum: Ágætar fornmannasögur og Nokkrir margfróðir söguþættir. Einnig þýddur reyfari: Þess svenska Gustav Landkrons og þess engelska Bertholds fábreytilegar Robinsons eður lífs og æfi sögur. Mæltist þetta misjafnlega fyrir og varð ekki framhald á. Gísli þýddi og lét prenta Monita Catechetica eftir J. J. Rambach (Hólum 1759). Árið 1779 kom út á Hólum útfararminning Gísla Magnússonar.  

Í Þjóðskjalasafni Íslands eru varðveittar skjalabækur úr embættistíð Gísla biskups, og margvísleg skjöl um byggingu dómkirkjunnar. 

Í Hóladómkirkju var málverk af Gísla Magnússyni, það er nú í Þjóðminjasafni Íslands, og eftirmynd þess á Hólum. 

Kona Gísla Magnússonar (gift 1736) var Ingibjörg Sigurðardóttir (f. um 1709, d. 1793) frá Geitaskarði í Langadal. Börn þeirra sem upp komust: Magnús Gíslason sýslumaður á Geitaskarði, Oddur Gíslason prestur á  Miklabæ í Blönduhlíð og Kristín Gísladóttir, kona Hálfdanar Einarssonar skólameistara á Hólum.

Heimildir
Páll Eggert Ólason: Íslenskar æviskrár II.

Hólabiskupar
Bakskaut

Bakskaut, mínusskaut, neiskaut (frá neikvætt rafskaut) eða katóða (af enska: cathode) er rafskaut, sem rafeindir flæða frá, öfugt við forskautið, sem rafeindirnar flæða til. Straumstefnan er þó í hina áttina, þ.e. frá forskauti til bakskauts.

Rafmagnsfræði
Forskaut

Forskaut, plússkaut, jáskaut (frá jákvætt skaut) eða anóða (dregið úr ensku anode) er rafskaut, sem rafeindir flæða til, öfugt við bakskautið, sem rafeindirnar flæða frá. Straumstefnan er þó í hina áttina, þ.e. frá forskauti til bakskauts.

Rafmagnsfræði
Sementsverksmiðjan

Sementsverksmiðjan ehf.   var reist á Akranesi á árunum 1956 – 1958 og tók til starfa síðla árs 1958. Hún er staðsett við Mánabraut á Akranesi.

Fjármögnun
Stofnfé verksmiðjunnar kom að mestu leyti gegnum lán og lánafyrirgreiðslu Framkvæmdabanka Íslands. Framkvæmdabankinn lánaði af eigin fé  10.750.000 kr og tók að tilhlutan ríkisstjórnarinnar tvö bandarísk lán til að endurlána til Sementsverksmiðjunnar. Það voru lán sem International Cooperation Administration í Washington, D. C, hafði veitt til framkvæmda á Íslandi og var hið fyrra  dagsett 28. desember 1956, að upphæð 4 milljónir dollara og  hið síðara hinn 27. desember 1957 að upphæð 5 milljónir dollara. Einnig tók Framkvæmdabankinn  fyrir hönd ríkisstjórnarinnar þýskt lán  11. apríl 1958 að upphæð DM 8.400.000.— hjá Kreditanstalt fiir Wiederaufbau, Frankfurt am Main. Af þessum þremur lánum endurlánaði Framkvæmdabankinn Sementsverksmiðju ríkisins 48.500.000 kr.

Sagan 
Verksmiðjan var reist á Akranesi á árunum 1956 - 1958 og tók til starfa síðla árs 1958. Allur vélbúnaður verksmiðjunnar var fenginn frá fyrirtækinu F. L. Smidth & Co A/S í Kaupmannahöfn. Bygging Sementsverksmiðju ríkisins átti drjúgan þátt í að efla og auka mannvirkjagerð á Íslandi. 

Sala á sementi hrundi eftir aldamót og árið 2011 nam salan aðeins um 32 þúsund tonnum sem var um fjórðungur afkastageturnnar og tæpur þriðjungur af sementssölunni í eðlilegu árferði. Þegar mest var (árið 1975) var salan tæp 160 þúsund tonn en þá var mikil uppbygging á Þjórsársvæðinu

Árið 1993 var Sementsverksmiðju ríkisins breytt í hlutafélag og hét þá Sementsverksmiðjan ehf. Íslenskt sement ehf keypti svo verksmiðjuna af Íslenska ríkinu í október árið 2003. 

Í Sementsverksmiðjunni störfuðu árið 2009 um 50 manns ásamt 90 afleiddum störfum en voru 12 stöðugildi árið 2012.

Unnið er að niðurrifi verksmiðjunnar. Árið 2019 var turn eða strompur verksmiðjunnar felldur.

Framleiðslan 
Framleiðslan byggist á votaðferð, en hráefnin eru skeljasandur úr Faxaflóa og líparít úr Hvalfirði. Framleiðslugeta verksmiðjunnar var um 100 þúsund tonn af gjalli og 200 þúsund tonn af sementi á ári. Verksmiðjan framleiðir þrjár sementstegundir: Portlandsement, hraðsement og kraftsement..

Tilvísanir

Heimildir 
 „Innflutningur á sementi í stað framleiðslu“ , sement.is 18. apríl 2012. (Skoðað 24. apríl 2012).
 „Sementsverksmiðjan berst fyrir lífi sínu“, Morgunblaðið 21. ágúst 2009. (Uppfært 17. desember 2009 á Mbl.is) (Skoðað 24. apríl 2012).
 „Sementsverksmiðjan í gang að nýju“, Morgunblaðið 16. apríl 2011. (Skoðað 24. apríl 2012).

Tenglar 
 Heimasíða sementsverksmiðjunnar
 Mbl.is; Íslenskt sement eignast Sementsverksmiðjuna
 Mbl.is; Sementsverksmiðjan berst fyrir lífi sínu
 Mbl.is; Sementsverksmiðjan í gang að nýju
 Mbl.is; Sementsverksmiðjan gengur út í október
 Innflutningur á sementi í stað framleiðslu 

Akranes
Íslensk fyrirtæki
Guy Fawkes-nótt

Guy Fawkes-nótt er hátíð (en ekki opinber frídagur) sem haldin er að kvöldi 5. nóvember, aðallega í Bretlandi, en líka í ýmsum samveldislöndum. Hátíðin er haldin til að minnast hins misheppnaða Púðursamsæris þegar hópur kaþólskra samsærismanna, þar á meðal Guy Fawkes, hugðust sprengja Jakob 1. og breska þingið í loft upp með því að koma mörgum púðurtunnum fyrir í kjallara Westminsterhallar 5. nóvember 1605 sem þeir ætluðu svo að kveikja í við þingsetningu daginn eftir. Samsærið komst upp um kvöldið þegar Guy Fawkes var gripinn í kjallaranum og allir samsærismennirnir voru handteknir og teknir af lífi í kjölfarið.

Á Guy Fawkes-nótt er venjan að skjóta upp flugeldum og kveikja í bálköstum þar sem brúða af Guy Fawkes er brennd. Fyrir fimmta nóvember gengu börn um með brúðuna og betluðu peninga („Penny for the Guy“) en slíkt er orðið sjaldgæft í seinni tíð.

Tengt efni 
 V for Vendetta

Breskar hátíðir
Henry Hudson

Henry Hudson (12. september 1571-1580 - 1611) var enskur landkönnuður. Hann fæddist í London og talið er að hann hafi unnið sig upp í stöðu skipstjóra en lítið er vitað um ævi hans til ársins 1607 þegar hann var ráðinn af Moskvufélaginu í Englandi til að finna norðausturleiðina til Kína. Hann sigldi í norður allt að 577 sjómílur sunnan við norðurpólinn þar sem hann sneri við og hélt aftur heim. Sumir telja að hann hafi uppgötvað Jan Mayen en engar heimildir eru til sem benda til þess. 1608 fór hann í aðra ferð og reyndi að sigla norður fyrir Rússland. Hann náði til Novaja Semlja en neyddist til að snúa við.

Fyrir Hollenska Austur-Indíafélagið 
Árið 1609 var Hudson ráðinn af Hollenska Austur-Indíafélaginu til að finna austurleið til Asíu á skipi félagsins Halve Maen. Í þetta sinn varð hann að snúa við vegna hafíss áður en hann komst til Novaja Semlja. Hann hafði heyrt orðróm um siglingaleið í gegnum meginland Norður-Ameríku frá Jamestown og John Smith og ákvað því að freista þess að finna suðvesturleið. Hann náði Nýfundnalandi í byrjun júlí og kannaði meðal annars Chesapeake-flóa og Delaware-flóa á austurströndinni í leit að siglingaleið til Kyrrahafsins. Þá sigldi hann inn í flóann þar sem nú er höfnin í New York og sigldi upp Hudsonfljót inn í landið allt að Albany þar sem áin mjókkar. Á leiðinni verslaði hann við innfædda og átti þannig upphafið að hinni blómlegu skinnaverslun milli Hollendinga og indíána þar sem Nýja Amsterdam var síðar stofnuð.

Fyrir Breska Austur-Indíafélagið 
1610 fékk Hudson fjármagn frá Virginíufélaginu og Breska Austur-Indíafélaginu til að leggja upp í nýja ferð á skipinu Discovery til að leita að norðvesturleið til Kína. Í þetta skipti sigldi hann norðar og kom til Íslands 11. maí og suðurodda Grænlands 4. júní. 25. júní kom skipið í Hudsonsund við norðurodda Labrador og 2. ágúst komu þeir í Hudsonflóa. Þar festist skipið í ís og áhöfnin bjó um sig í landi. Þegar ísa leysti um vorið hugðist Hudson halda áfram landkönnun en áhöfnin vildi snúa heim. Þetta leiddi til uppreisnar sem lyktaði með því að Hudson var, ásamt syni sínum og sjö öðrum, skilinn eftir á opnum báti á Hudsonflóa. Ekkert spurðist til þeirra eftir það.

Hudson, Henry
Hudson, Henry
Blávik

Blávik á við dopplerhrif ljóss þegar bylgjulengd styttist (þ.e. ljósið sýnist blárra) vegna þess að ljósgjafinn nálgast athugandann. Andstaðan er rauðvik, sem er vel þekkt innan stjörnufræðinnar, en blávik má greina á fáeinum vetrarbrautum og stafar þá oftast af snúningi þeirra þ.a. að vart verður bláviks frá þeim hluta sem nálgast jörðu.

Stjörnufræði
Ljósfræði

de:Rotverschiebung#Rotverschiebung, Blauverschiebung und Kosmologie
Rauðvik

Rauðvik á við dopplerhrif ljóss þegar bylgjulengdin eykst (þ.e. ljósið virðist rauðara) vegna þess að ljósgjafinn fjarlægist athugandann. Í stjörnufræði má greina rauðvik fjarlægra geimfyrirbæra með því að bera litróf þeirra sama við litróf á jörðu, en rauðvik virðist aukast með fjarlægð geimfyrirbæris. Rauðvik geimfyrirbæra er skýrt með því að þau fjarlægjast hvert annað með hraða, sem vex með fjarlægðinni. Rauðvik fjarlægra vetrarbrauta er talið stafa af útþenslu alheims allt frá dögum miklahvells. Rauðvik getur einnig orðið á ljósi sem fer um þyngdarsvið massamikis geimfyrirbæri, t.d. svarthols. Rauðvik er andstæða bláviks.

Heimildir 
 

Stjörnufræði
Ljósfræði
Ohmslögmál

Ohmslögmál eða lögmál Ohms er regla í rafmagnsfræði, sem segir að rafstraumur í rafrás sé í réttu hlutfalli við rafspennu. Ohmslögmál er kennt við Georg Ohm (1789-1854) og skilgreinir rafmótstöðu (rafviðnám) R rafrásar, sem hlutfall spennu U og straums I í rásinni, þ.e. 
 R = U/I eða
 U = I*R eða
 I = U/R.
Spenna= viðnám * straumur.

Rafmagnsfræði
Svartfugl (skáldsaga)

Svartfugl er söguleg skáldsaga eftir Gunnar Gunnarsson, rithöfund, sem kom út á dönsku 1929 í Kaupmannahöfn.  Hún kom út 1938 í íslenskri þýðingu Magnúsar Ásgeirssonar, en 1971 kom út íslensk þýðing höfundar.  Verkið var einnig þýtt á hollensku, þýsku, sænsku og ítölsku.  Verkið hlaut nær eingöngu jákvæða gagnrýni í Danmörku.

Sögusviðið er Ísland við upphaf 19. aldar og byggir sagan á einu frægasta morðmáli Íslandssögunar, morðunum á Sjöundá.  Sagan er sögð frá sjónarhóli Eyjólfs kapelláns, eins af aðalpersónum sögunnar.

Íslenskar skáldsögur
Skáldsögur eftir Gunnar Gunnarsson
Vindar og breytingar

Vindar og Breytingar er fyrsta breiðskífa íslensku rokksveitarinnar Sign og kom hún út árið 2001. Platan var tekin upp í Rabbeyroad, hljóðveri í eigu Rafns Jónssonar föður tveggja meðlima Sign þeirra Ragnars Zolberg og Egils.

Meðlimir Sign
 Ragnar Sólberg Rafnsson - Söngur, Gítar, Forritun
 Baldvin Freyr - Gítar
 Sigurður Ágúst - Bassi
 Egill Örn Rafnsson - Trommur
 Hörður Stefánsson - Gítar

Lagalisti
Fyrsta Skrefið - 1:44
HALIM - 4:49
Haltu Fyrir Augun - 3:21
Háður Þér - 4:12
Hey B.E.N - 3:44
Svo Sárt/ Draumurinn - 3:47
Zektarkennd - 4:32
Vindar og Breytingar - 4:12
Mínar eigin til finningar (lag dauðans) - 3:54
Cassandra/flóttamaður - 3:30
í gegnum lyfin - 4:17
Gullskot í hjartanu mínu - 4:30

Sign
Íslenskar hljómplötur
Hljómplötur gefnar út árið 2001
Arnar Grétarsson (tónlistarmaður)

Arnar Grétarsson (Addi G/A.D.) er gítarleikari í íslensku rokkhljómsveitinni Sign. Arnar gekk til liðs við Sign árið 2004 eftir að Baldvin Freyr var rekinn úr sveitinni. Arnar er líka í hljómsveitunum Noise, Lizark og Nevolution.

Diskar Arnars með Sign 
 Thank God for Silence (2005)
 The Hope (2007)

íslenskir tónlistarmenn
Egill Örn Rafnsson

Egill Örn Rafnsson er íslenskur trommuleikari sem spilar með hljómsveitinni Dimmu.

Egill ásamt bróður sínum Ragnari Sólberg stofnaði Sign árið 2000 en hann hætti í Sign árið 2009. Egill hefur spilað með ýmsu tónlistarfólki m.a. Woofer, Mugison, Grafík, Ladda, Noise, Buttercup, Bjartmari og Bergrisunum og LayLow. Egill bjó London frá 2010-2015 þar sem hann spilaði inn á plötur að atvinnu ásamt því að spila með hljómsveitunum Fears og Black Noise. 

Í janúar 2019 gekk Egill til liðs við hljómsveitina Dimma (hljómsveit) 

Egill er sonur trommuleikarans Rafns Jónssonar eða Rabba, sem gerði garðinn frægann með Grafík og Bítlavinafélaginu á níunda áratugnum.

Íslenskir tónlistarmenn
Edduverðlaunin 2007

Edduverðlaunin 2007 eru afhending Edduverðlauna Íslensku kvikmynda- og sjónvarpsakademíunnar sem fór fram á Hótel Hilton Nordica, sunnudaginn 11. nóvember 2007. Aðalkynnar kvöldsins voru Þorsteinn Guðmundsson og Ólafía Hrönn Jónsdóttir.

Þær breytingar urðu á verðlaunaflokkum að flokknum „Leikari/leikkona í aðalhlutverki“ var skipt í tvennt og þrír tilnefndir í hvorum flokknum „leikari í aðalhlutverki“ og „leikkona í aðalhlutverki“. Fyrir sjónvarpsefni var flokknum „sjónvarpsþáttur ársins“ skipt í „frétta- og/eða viðtalsþáttur“ ársins annars vegar og „menningar- og/eða lífstílsþáttur ársins“ sem ásamt flokknum „skemmtiþáttur ársins“ gera þrjá flokka fyrir sjónvarpsþætti í stað tveggja áður. Flokkurinn „myndataka og klipping“ sem hafði verið með árið 2005 var aftur tekinn upp. Alls voru því veitt verðlaun í sextán flokkum, auk heiðursverðlauna ÍKSA. 

Sigurmynd hátíðarinnar var kvikmyndin Foreldrar eftir Ragnar Bragason með sex verðlaun. Tvær myndir með tilvísun í Breiðavíkurmálið voru tilnefndar þetta árið, heimildarmyndin Syndir feðranna og kvikmynd Guðnýjar Halldórsdóttur, Veðramót. Tveir sjónvarpsþættir fengu verðlaun sem besti frétta-/viðtalsþáttur ársins; Kompás á Stöð 2 og Út og suður á RÚV. Egill Helgason var bæði valinn sjónvarpsmaður ársins og bókmenntaþáttur hans, Kiljan, var valinn menningar-/lífstílsþáttur ársins.

Tilnefningar og handhafar Edduverðlauna 2007
Handhafar Edduverðlaunanna í hverjum flokki eru feitletraðir og gulllitaðir.

Kvikmynd ársins

Leikið sjónvarpsefni ársins

Stuttmynd ársins

Leikstjóri ársins

Handrit ársins

Leikkona í aðalhlutverki

Leikari í aðalhlutverki

Leikari/leikkona í aukahlutverki

Heimildarmynd ársins

Frétta- og/eða viðtalsþáttur ársins

Menningar- og/eða lífstílsþáttur ársins

Skemmtiþáttur ársins

Sjónvarpsmaður ársins

Myndataka og klipping

Hljóð og tónlist

Útlit myndar

Heiðursverðlaun ÍKSA 2007

Framlag Íslands til forvals Óskarsins

Edduverðlaunin
Lak

Lak (лакку маз eða лакку) er tungumál sem talað er í Rússlandi.

Kákasísk tungumál
Echo & the Bunnymen

Echo & the Bunnymen er ensk nýbylgjuhljómsveit sem var stofnuð í Liverpool árið 1978. Upprunalegir meðlimir hljómsveitarinnar voru söngvarinn Ian McCulloch, Will Sergeant gítarleikari og Les Pattinson bassaleikari. Upphaflega notuðust þeir við trommuheila en 1980 kom trommarinn Pete de Freitas í hans stað. Þeir komust fyrst á topp breska vinsældalistans árið 1983 með laginu „The Cutter“ af breiðskífunni Porcupine og næsta hljómplata þeirra, Ocean Rain, sem kom út 1984 innihélt meðal annars smellinn „The Killing Moon“. Árið eftir gáfu þeir út safnplötu með lögum af smáskífum sveitarinnar Songs to Learn & Sing og Echo & the Bunnymen árið 1987. 

1988 hætti McCulloch í sveitinni og árið eftir lést de Freitas í mótorhjólaslysi. Sergeant og Pattison fengu þá nýjan söngvara (Noel Burke), trommuleikara (Damon Reece) og hljómborðsleikara (Jake Brockman) til liðs við hljómsveitina og gáfu út hljómplötuna Reverberation árið 1990. Sú plata gekk illa og eftir útgáfuna hætti hljómsveitin störfum. 

McCulloch, Sergeant og Pattison komu síðan aftur saman árið 1997 og gáfu út plötuna Evergreen sem náði á topp 10 lista vinsældalistans. 1999 kom What Are You Going to Do With Your Life? út og Pattison hætti í hljómsveitinni. McCulloch og Sergeant hafa síðan haldið áfram að koma fram sem Echo & the Bunnymen og gefið út plöturnar Flowers (2001) og Siberia (2005).

Nýbylgjutónlist
Breskar hljómsveitir
Spliff

Spliff var þýsk nýbylgjuhljómsveit sem starfaði frá 1979 til 1984. Hún var mynduð af Herwig Mitteregger (söngur, slagverk), Reinhold Heil (söngur, hljómborð), Bernhard Potschka (gítar) og Manfred Praeker (söngur, bassi). Þeir voru fyrrum meðlimir Nina-Hagen-Band sem þótti Nina Hagen vera farin að ráða of miklu. Þrír þeirra höfðu áður verið í hljómsveitinni Lokomotive Kreuzberg.

1981 gáfu þeir út plötuna The Spliff Radio Show og 1982 áttu þeir sumarsmellinn „Carbonara“ sem kom út á plötunni 85555. Sama ár kom út hljómplatan Herzlichen Glückwunsch sem innihélt smellinn „Das Blech“. Tveimur árum síðar gaf hljómsveitin út sína síðustu hljómplötu Schwarz auf Weiß. 

Nýbylgjuhljómsveitir
Þýskar hljómsveitir