alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rafsuða

Rafsuða er hugtak sem er haft um það að festa saman málmhluti með því að nota rafstraum til að hita snertifleti að bræðslumarki. Þeim er svo ýtt saman og fyllt í samskeyti og eyður með heppilegum málmblöndum. Ekki má rugla rafsuðu saman við logsuðu, en í hinu fyrrnefnda er notast við rafmagn, en hinu síðarnefnda gas.

Rúlluvél og pinnavél
Til eru tvær gerðir af rafsuðutækjum: rúlluvél og pinnavél. Rúlluvélin notast við hlífðargas eða kápu utanum vír til varnar því að súrefni komist í suðu og eyðileggi hana. Þá er vír af vírrúlllu bræddur í fletina sem á að sjóða saman. Í pinnavél, er notaður pinni sem er festur við rafsuðutöng. Töngin og kapallinn er tengdur við for- (+) og bakskaut (-) vélarinnar, fer eftir efni og vír. Skoltaklemma með mínus eða plús vélarinnar er tengd við fletina sem á að sjóða. Pinninn er þá látinn strjúkast við málminn en við það myndast blossi.

Öryggi 
Helstu öryggistæki við rafsuðu er suðuhjálmur og hanskar. Hjálmurinn kemur í veg fyrir að rafsuðumaður fái neista í andlitið eða ljósblindu og hanskarnir að neistar brenni húðina.

Gjall 
Við rafsuðu kemur gjall á málminn sem er bruni hans. Það er hreinsað með því að nota gjallhamar, en með honum er það lamið burt.

Tengt efni 
 Logsuða
 Málmsmíði
Íslandshornið

Íslandshornið er knattspyrnukeppni sem Knattspyrnufélagið Valur setti á laggirnar árið 1917. Mótið fór fram að haustlagi, en síðast var keppt um titilinn árið 1921.

Saga 

Knattspyrnufélagið Fram festi kaup á bikar og efndi til fyrsta Íslandsmótsins í knattspyrnu árið 1912. Vegna þessa litu Framarar svo á að mótið væri þeirra eign. Þeir sáu um skipulagninguna og hirtu allan ágóða.

Fótboltafélag Reykjavíkur vildi ekki una þessu og sniðgekk Íslandsmótið árin 1913 og 1914. Að lokum fannst sú lausn á málinu að stofnað var til sérstaks Reykjavíkurmóts, sem Fótboltafélagið hafði umsjón með.

Árið 1917 var Knattspyrnufélagið Valur orðið gildandi íþróttafélag og vildi stofna sitt eigið mót. Egill Jacobsen kaupmaður, gaf félaginu þá verðlaunagrip, útskorið horn. Var ákveðið að nýja knattspyrnukeppnin skyldi nefnast Knattspyrnuhorn Íslands.

Framarar mótmæltu nafninu harðlega, þar sem hætta væri á að því yrði ruglað saman við nafn og verðlaunagrip Íslandsmótsins, knattspyrnubikar Íslands. Þeir neituðu því að taka þátt í mótinu haustið 1917. Í hefndarskyni hótuðu Valsmenn og KR-ingar að taka ekki þátt í Íslandsmótinu 1918. Framarar gáfu þá eftir og lofuðu að taka þátt að ári.

Keppnin um Íslandshornið reyndist þó skammlífari en búist hafði verið við. KR fór með sigur af hólmi tvö fyrstu árin, en því næst unnu Framarar þrisvar í röð og unnu verðlaunagripinn því til eignar árið 1921. Þar sem Knattspyrnufélagið Valur var í mikilli lægð um þær mundir, hafði félagið ekki bolmagn til að festa kaup á nýju horni. Auk þess hafði Knattspyrnuráði Reykjavíkur verið komið á laggirnar. Ráðið hafði yfirumsjón með framkvæmd móta og sá um að hagnaði af miðasölu væri skipt með eðlilegum hætti og því ekki lengur þörf á að hafa jafn mörg mót og knattspyrnufélög.

Sigurvegarar 

	1917	 KR
	1918	 KR
	1919	 Fram
	1920	 Fram
	1921	 Fram

Íslenskar knattspyrnudeildir
Ásgeir Jónsson

Ásgeir Jónsson (f. 21. júní 1970) er íslenskur hagfræðingur, rithöfundur og núverandi seðlabankastjóri.

Hann starfaði áður sem yfirmaður greiningardeildar Kaupþingsbanka. Eftir bankahrunið skrifaði hann bókina Why Iceland?: How one of the worlds smallest countries became the meltdown‘s biggest casualty. Ásgeir er sonur Jóns Bjarnasonar ráðherra og þingmanns Vinstri grænna.

Ásgeir lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum á Akureyri 1990 og BS-prófi í hagfræði frá Háskóla Íslands 1994. Lokaritgerð hans hét „Siglt gegn vindi" og var þjóðhagfræðileg greining á Íslenska hagkerfinu 1400-1600 og var birt í Fjármálatíðindum, seinna hefti árið 1994. Ásgeir lauk meistaraprófi í hagfræði frá Indianaháskóla 1997 og doktorsprófi frá sama skóla 2001.

Þann 24. júlí árið 2019 var tilkynnt að Ásgeir myndi taka við af Má Guðmundssyni sem bankastjóri Seðlabanka Íslands.

Tenglar
 Vefur Ásgeirs; hýstur hjá Háskóla Íslands

Tilvísanir

Íslenskir hagfræðingar
Íslenskir rithöfundar
Íslenskir seðlabankastjórar
Efnahagskreppan á Íslandi 2008–2009
Stúdentar úr Menntaskólanum á Akureyri
Andrzej Strejlau

Andrzej Michał Strejlau (19. febrúar 1940) er pólskur íþróttamaður, knattspyrnuþjálfari og fyrrverandi þjálfari Knattspyrnufélagsins Fram.

Starfsferill 
Strejlau var kunnur knattspyrnu- og handknattleiksmaður á yngri árum í heimalandi sínu og keppti í efstu deild í báðum greinum. Hann á að baki landsleiki í handbolta fyrir Pólland.

Hann sneri sér að þjálfun á sjöunda áratugnum með góðum árangri. Hann stjórnaði pólska ungmennalandsliðinu um árabil og var aðstoðarlandsliðsþjálfariá Ólympíuleikunum 1972 og 1976, sem og á HM 1974. Á þessum árum stýrði hann einnig Legia Varsjá, einu öflugasta félagsliði Póllands.

Árið 1989 varð hann aðalþjálfari pólska landsliðsins og gegndi því starfi til ársins 1993, en hætti eftir að honum mistókst að koma liði sínu á HM 1994. Hann hefur upp frá því gegnt ýmsum trúnaðarstörfum fyrir pólska knattspyrnusambandið.

Þjálfari Framara 

Knattspyrnufélagið Fram falaðist eftir erlendum þjálfara fyrir sumarið 1982, helst frá Sovétríkjunum eða Póllandi, en Pólverjar voru um þær mundir hátt skrifuð knattspyrnuþjóð. Fyrir milligöngu pólsku utanríkisþjónustunnar stóð Frömurum til boða að fá Strejlau til starfa í tvö ár. Kostnaður Framara var mun minni en búast mátti við, enda litu Pólverjarnir á þetta sem kynningar- og þróunarverkefni.

Strejlau gjörbreytti skipulagi knattspyrnuþjálfunar innan Fram. Hann minnkaði æfingahópinn til muna og úthýsti þeim sem ekki komu til greina í keppnisliðið. Hann lagði áherslu á stuttan samleik, sem lítið hafði farið fyrir í íslenska boltanum og breytti ýmsu í þjálfun yngri flokkanna.

Framarar máttu bíta í það súra epli að falla úr efstu deild haustið 1982, þrátt fyrir að hafa aðeins tveimur stigum minna en liðið í fimmta sæti. Engum kom þó til hugar að kenna þjálfaranum um ófarirnar, enda liðið kornungt. Strejlau þjálfaði Framara í 2. deildinni sumarið 1983 og leiddi liðið til sigurs í henni, auk þess sem Framarar urðu Reykjavíkurmeistarar. Segja má að þessi ár hafi mikilvægur grunnur verið lagður að hinu sigursæla tímabili Framliðsins 1985 til 1990.

Strejlau, Andrzej
Strejlau, Andrzej
Laurentius Bureus

Laurentius Bureus (eða Lars Bure) (1623 eða 1624 – 1665), var sænskur fornfræðingur, og þjóðminjavörður Svía 1657–1665. 

Hann fæddist líklega í Stokkhólmi, sonur biskupsins Jacobus Zäbråzynthius (Bureus) og Catharina Nilsdotter Bothniensis Stiernman. 

Hann varð stúdent í Uppsölum 1640 og hóf þá nám í fornfræði hjá Johannesi Bureus. Frá árinu 1647 tók hann þátt í rannsóknarferðum um landið sem aðstoðarmaður Johannesar Bureus. Á árunum 1651–1657 var hann erlendis við gagnasöfnun og nám, einkum í Leiden og Kaupmannahöfn. Árið 1657 var hann skipaður þjóðminjavörður og var einnig prófessor í sagnfræði í Uppsalaháskóla 1658–1661. Hann dó í Stokkhólmi 1665. Hann var ógiftur.

Laurentius Bureus var ekki atkvæðamikill fræðimaður og ekkert af verkum hans var prentað. Hann hélt áfram rannsóknum læriföður síns á rúnasteinum og lauk þeim hluta sem fjallaði um Uppland. Hann hóf vinnu við stóra fornsænska orðabók en lauk aðeins við bókstafina A og B. Í sambandi við þá vinnu orðtók hann íslensk handrit, t.d. Ormsbók, enda litu menn svo á að málið á þeim væri „fornsænska“. Þá skrifaði hann upp handrit og þýddi fornrit.

Heimildir 
 Svenska män och kvinnor 1, Stockholm 1942:504.

Svíar
Sænskir fornfræðingar
Sænskir þjóðminjaverðir
Georg Stiernhielm

Georg Stiernhielm – áður Göran Olofsson – (7. ágúst 1598 – 22. apríl 1672), var sænskur, fjölfræðingur, skáld og þjóðminjavörður 1648–1651. Hann hefur verið kallaður „faðir sænskrar ljóðlistar“.

Æviágrip 
Stiernhielm fæddist 1598 í Dölunum í Svíþjóð, þar sem faðir hans Olof Markvardsson starfaði. Hann stundaði fyrst nám í skólanum í Västerås en hlaut framhaldsmenntun í Uppsalaháskóla.

Árið 1631 var Stiernhielm aðlaður og breytti hann þá nafni sínu. Sem embættismaður var hann meðal annars þjóðminjavörður og frá 1667 stjórnarmaður í hinu nýstofnaða fornfræðaráði (Antikvitetskollegium). Hann dó í Stokkhólmi 1672.

Eins og algengt var á þeirri tíð fékkst Stiernhielm við margar fræðigreinar, stærðfræði, náttúrufræði, heimspeki, lögfræði, málfræði og textafræði, auk skáldskaparins. Hann samdi 50–60 ritverk og hefur um helmingur þeirra varðveist. Ritsafn hans kom út 1975–1978.

Sem lögfræðingur kynnti hann sér gömlu sænsku lögbækurnar og gaf út Vestgautalögin fornu. Hann var sá fyrsti sem tók saman skýringar við sænsku lögbækurnar. Hann fékkst einnig við sagnfræði og málfræði og notaði til dæmis handritið Ormsbók við orðabókarvinnu. 

Hans verður lengst minnst fyrir framlag sitt til sænskrar tungu og bókmennta. Honum tókst að vekja áhuga og meiri virðingu fyrir móðurmálinu, sem þá var frekar lítils metið meðal menntamanna. Áður hafði sænsk ljóðlist mest verið trúarleg en Stiernhielm fór inn á nýjar brautir og vandaði meira til verka en fyrirrennarar hans, án þess þó að geta talist mikill skáldsnillingur. Eitt þekktasta verk hans er kvæðið Hercules undir sexliðahætti og er efnið sótt til grískrar fornaldar. 

Kona hans var Cecilia Burea, bróðurdóttir Johannesar Bureus.

Tenglar 
  Hercules, útgáfa frá 1658 í Konunglega bókasafninu.

Heimildir 
 
 Georg Stiernhielm: Samlade skrifter. Del 1, Poetiska skrifter. Band 2, Kommentar, Svenska Vitterhetssamfundet, Stockholm 1975 og 1978.

Svíar
Sænsk skáld
Sænskir fornfræðingar
Sænskir þjóðminjaverðir
Loðvík 16.

Loðvík 16 (23. ágúst 1754 – 21. janúar 1793) var konungur Frakklands frá 1774 til 1791. Hann var síðasti konungur Frakklands fyrir frönsku byltinguna. Loðvík varð krónprins Frakka árið 1765 eftir að faðir hans, Loðvík erfðaprins, sonur Loðvíks 15., lést. Þegar Loðvík 15. lést þann 10. maí 1774 gerðist Loðvík 16. konungur Frakklands og Navarra og notaði þann titil til ársins 1791 en þá var titlinum breytt í Frakkakonung þar til konungsembættið var lagt niður þann 21. september 1792. Loðvík 16. var hálshöggvinn á fallöxi þann 21. janúar 1793.

Fyrsti hluti valdatíðar Loðvíks einkenndist af tilraunum til að koma á umbótum í anda Upplýsingarinnar. Þar á meðal var reynt að leggja niður bændaánauð og landeignarskatt og reynt að auka umburðarlyndi fyrir öðrum en kaþólikkum. Franskir aðalsmenn kunnu ekki að meta umbótatilraunirnar og sáu til þess að þeim yrði ekki komið í framkvæmd. Loðvík dró úr ríkiseftirliti á kornmarkaðinum en þetta leiddi til hækkunar á verði brauðs. Þegar uppskeran brást varð úr matarskortur sem fékk almúgann til að rísa upp gegn aðlinum. Frá árinu 1776 studdi Loðvík 16. Bandaríkjamenn gegn Bretum í bandaríska frelsisstríðinu. Það var ekki síst fyrir tilstilli Frakka að Bandaríkjamönnum tókst að vinna sjálfstæði frá Bretaveldi með sáttmála í París árið 1783.

Eftir bandaríska frelsisstríðið var Frakkland hins vegar skuldum vafið og efnahagurinn mjög dræmur. Þetta ýtti undir óvinsældir Loðvíks og konungdæmisins. Óáægja mið- og lágstétta Frakklands leiddi til aukinnar andstöðu við franska aðlinn og gegn einveldinu sem Loðvík og eiginkona hans, Marie Antoinette, stóðu fyrir. Árið 1789 var ráðist á Bastilluna og franska byltingin hófst.

Óákveðni Loðvíks og íhaldssemi leiddi til þess að margir Frakkar fóru að líta á hann sem tákn harðstjórnar konungdæmisins. Í júní 1791 reyndi hann að flýja til Varennes, fjórum mánuðum áður en ný stjórnarskrá sem gerði Frakkland að þingbundnu konungdæmi, var kynnt. Flóttinn þótti renna stoðum undir þann grun að Loðvík vonaðist til þess að erlend innrás byndi enda á byltinguna og kæmi honum aftur til alræðisvalds. Konungurinn var rúinn trausti og möguleikinn á afnámi konungdæmisins og stofnun lýðveldis varð æ líklegri. Þrátt fyrir skort á stuðningi afnam Loðvík dauðarefsingar og verkamannaskatt, sem hafði skyldað lágstéttir Frakklands til að eyða tveimur vikum á ári í nauðungarvinnu við vegagerð.

Á meðan á fyrsta bandalagsstríðinu gegn Frakklandi stóð var Loðvík handtekinn þann 10. ágúst 1792. Einum mánuði síðar var konungdæmið lagt niður og lýðveldi stofnað í Frakklandi þann 21. september 1792. Réttað var yfir Loðvík á þjóðþingi og hann sakfelldur fyrir landráð. Hann var síðan tekinn af lífi undir fallöxi þann 21. janúar 1793. Byltingarmennirnir sakfelldu hann undir nafninu „Loðvík Kapet“, en þar vísuðu þeir í Húgó Kapet, stofnanda konungsættar Kapetinga. Loðvík 16. var eini konungur Frakklands sem var tekinn af lífi og dauði hans batt enda á meira en þúsund ára samfellt konungsveldi í Frakklandi.

Tilvísanir

Frakkakonungar
Búrbónar
Varennes-en-Argonne

Varennes er sveitarfélag í Frakklandi sem er aðallega þekkt fyrir það að þar var Loðvík 16. handtekinn þegar hann var að flýja byltinguna 1791.

Frakkland
Spur Cola

Spur Cola (sem almenningur kallaði Spur eða Spurið) var gosdrykkur frá Canada Dry sem fékkst á Íslandi frá því 19. mars 1954 til ársins 19. mars 1988. Síðustu árin var líka til sykurlaust Spur Cola.

Tengt efni 
 Miranda

Gosdrykkir
Hrísar

Hrísar getur átt við eftirtalda staði:
 Hrísar í Svarfaðardal
 Hrísar í Eyjafjarðarsveit
Hrísar í Svarfaðardal

Hrísar er bær í utanverðum Svarfaðardal, skammt frá Dalvík. Þótt bæjarins sé ekki getið í Landnámu er líklegt að þar hafi verið búið allt frá landnámsöld. Hrísa er fyrst getið í Valla-Ljóts sögu vegna bardaga sem þar var háður á 11. öld. Bærinn heitir eftir víðáttumiklum hrís- og lyngmóum, Hrísamóum,  sem setja enn svip sinn á þetta svæði. Neðan við bæinn er Hrísatjörn, lítið stöðuvatn, þar er mikið fuglalífi og nokkur silungsveiði.  Við tjörnina er Hrísahöfði. Tjörnin og höfðinn eru innan Friðlands Svarfdæla. 
Hrísahöfði er jökulgarður sem hefur myndast utan við skriðjökulstungu sem lá út allan Svarfaðardal  í ísaldarlok fyrir um 11000 árum.  Á sama tíma hlóðust upp miklar malareyrar þar sem Hrísamóar eru nú og mararhjallar mynduðust utan í Hrísahöfða. Hæð hjallanna sýnir að þá stóð sjór um 15 m hærra en hann gerir nú.

Dalvíkurbyggð
Svarfaðardalur
Íslenskir bæir
Stífkrampi

Stífkrampi (Tetanus) er sjúkdómur eða lífshættulegt krampaástand sem stafar af eitrinu spasmin sem kemur úr bakteríunni Clostridium tetani. Þessi baktería er til staðar víða í náttúrunni, svo sem í jarðvegi og húsdýraskít og getur smitast með óhreinindum sem komast í sár. Bakterían getur aðeins vaxið í loftfirrtu umhverfi. Bakterían framleiðir spasmin eingöngu á smitstaðnum en þaðan berst eitrið með taugaþráðum um líkamann. Spasmin hefur áhrif á vöðva með herpingi og stífni sem getur leitt til dauða. Algengast er að einkenni  komi fram 6-8 dögum eftir smit en þau geta líka komið frá frá einum degi til eins mánaðar frá smiti. Smit berst ekki á milli manna. Einkenni geta verið hiti, sviti, hraður púls, pirringur og staðbundnir verkir í vöðvum næst sárinu. Áhrif koma fyrst fram í andliti og hnakka því þar eru taugaþræðir stuttir og stífur hnakki og andliti eru þess vegna einkenni. Eitrið kemur í veg fyrir að vöðvar geti slakað á.

Til eru móteitur sem virkar ef nægilega fljótt er gripið til þess en eina örugga vörnin er bólusetning. Á Íslandi eru börn bólusett við stífkrampa við 3, 5 og 12 mánaða aldur og endurbólusett við 4ra og 14 ára aldur. Áhrif bólusetningar endast ekki ævilangt.

Sjá einnig 

 Ungbarnastífkrampi

Heimildir 
 Stífkrampi (landlæknir)
 Stífkrampi (doktor.is)

Taugasjúkdómar
Byggðasafnið Hvoll

Byggðasafnið Hvoll við Karlsrauðatorg á Dalvík var opnað 12. desember 1987. Safnið er þrískipt; byggðasafn, náttúrgripir og persónusaga.
Munir safnsins eru flestir frá Dalvík, Svarfaðardal og Árskógsströnd. Þar eru meðal annars áhöld og innanstokksmunir frá fyrri tíð sem vitna um þróun verkmenningar í sveitarfélaginu og sögu byggðarinnar. Einnig eru þar skrautmunir af ýmsu tagi gerðir af hagleiksfólki af svæðinu. Eftirmynd af Upsakristi, hinni fornu róðu úr Upsakirkju, er þar til sýnis.

Í safninu er fjöldi uppstoppaðra íslenskra fugla og dýr úr undirdjúpum sjávar. Einnig eru þar spendýr t.d. ísbjörn. Auk þess er grasasafn, skeljasafn, eggja- og steinasafn. Stórt kort af Friðlandi Svarfdæla sýnir hvaða fuglar verpa þar eða hafa viðkomu á svæðinu.

Hluti safnsins er tileinkaður minningu þekktra einstaklinga úr byggðinni — Jóhanns Svarfdælings, Kristjáns Eldjárns forseta Íslands,  bræðranna Jóns, Kristjáns og Hannesar Vigfússona frá Litla-Árskógi auk sr. Friðriks Friðrikssonar æskulýðsleiðtoga.

Safnstjóri er Björk Hólm.

Dalvíkurbyggð
Söfn á Íslandi
Spói

Spói (fræðiheiti Numenius phaeopus) er vaðfugl og  farfugl af snípuætt. Spóinn er háfættur og með langt og íbjúgt nef, um 40 sm á lengd. Vænghafið er um 25 sm. Nef spóa er næmt leitartæki sem hann notar til að leita í fjörusandi að burstaormum, lindýrum og öðrum hryggleysingjum. Spóinn er vaðfugl en gerist oft mófugl um varptíma og er þá oft að finna í mólendi og lyngmóum á láglendi. Spói er einkvænisfugl og virðast sambönd endast ævilangt. Parið helgar sér óðal og hefur ástarleiki með dillandi hljóðum. Eru þessi vell með tilbrigðum, stundum langvell, stundum hringvell.
Hreiður er einfalt og áberandi og eru eggin oftast fjögur. Foreldrarnir skiptast á að sitja á eggjum. Ungarnir eru hreiðurfælnir, þ.e. þeir fara strax á stað að bjarga sér og leita eftir skordýrum. Þeir verða fleygir 6 vikna gamlir.
Það eru fjórar undirtegundir af spóa, þær eru:
 Numenius phaeopus phaeopus - Norður-Evrópa, Norðvestur-Asía
 Numenius phaeopus variegatus - Norðaustur-Asía
 Numenius phaeopus alboaxillaris - Mið-Asía (sjaldgæfur, í útrýmingarhættu)
 Numenius phaeopus hudsonicus (Hudsonian Curlew) - norðurhluti Norður-Ameríku.

Spóar á Íslandi 
Spóar koma til Íslands í byrjun maí og eru flestir farnir í september.  Spóar fara að safnast saman í hópa sunnanlands í lok ágúst og byrjun september og fljúga þá stundum í oddaflugi. Stærstu hóparnir yfirgefa landið um miðjan september og fara þá til vetursetu í Vestur-Afríku (Senegal). Á veturna halda þeir sig oft á kjarrsléttum og veiða engisprettur. 

Engir íslenskir spóar (Numenius phaeopus) hafa hérna vetursetu en stundum hafa fjöruspóar (Numenius arquata) hér vetursetu en þeir eru stærri en íslenskir spóar eða um 58 sm á lengd. Stofnstærð við Ísland er um 200.000 varppör. Spóar eru friðaðir.

Mælingar með dægurrita sem bárust frá  fjórum spóum árin 2012-2013 sýndu að spóarnir flugu beint frá Íslandi til Vestur-Afríku að hausti til án þess að stoppa á leiðinni. Þeir lögðu af stað frá Íslandi 3. til 6. ágúst og flugu hvíldarlaust í 79-120 klukkustundir, alls 3898 til 5535 km leið. Meðalhraðinn á ferð fuglanna var 50 km á klst en sums staðar var farið yfir á allt að 80 til 90 km á klukkustund. Fuglarnir yfirgáfu Afríku 20. til 29. apríl og flugu tveir beint til Íslands og komu þangað 29. apríl og 4. maí. Tveir fuglanna flugu til Bretlandseyja og höfðu þar viðkomu  í ellefu og fimmtán daga og komu til Íslands 12. og 14. maí.

Myndir

Tilvísanir

Tenglar 
 
 Whimbrel Species Account - Cornell Lab of Ornithology
 Whimbrel - Numenius phaeopus - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
 Whimbrel Information - South Dakota Birds and Birding
 Picture of American subspecies

Snípuætt
Spóar
Spóar

Spóar eru átta flokkar fugla af tegundinni Numenius, einkenni þeirra eru mjór niðursveigður goggur og brúnar fjaðrir sem breytast lítið eftir árstíðum. Í Evrópu er vanalega aðeins talað um eina tegund spóa, það er að segja Numenius arquata.

Spóar
Hreppsnefnd Holtshrepps

Hreppsnefnd Holtshrepps var lýðræðislegur vettvangur kjörinna fulltrúa íbúa Holtshreppi. Hreppsnefnd bar ábyrgð því að framfylgja þeim málefnum sem ríkið fól sveitarstjórnum.

1986 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 14. júní 1986.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1982 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 26. júní 1982.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1966 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 1966.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1962 
Úrslit úr hreppsnefndarkosningunum 24. júní 1962

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1958 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 1958. Í þessum kosningum var minnsta kjörsókn á landinu í Holtshreppi, 23,8%..

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

1954 
Úrslit úr hreppsnefndarrkosningunum 1954.

Eftirfarandi fulltrúar skipuðu hreppsnefnd:

Heimildir 

Holtshreppur H
Skarfur

Skarfur (fræðiheiti: Phalacrocoracidae) er ætt pelíkanfugla sem telur um 40 tegundir um allan heim nema á eyjum í miðju Kyrrahafi. Skarfar eru sjófuglar sem halda sig við ströndina eða á vötnum nálægt sjó. Flestir skarfar eru dökkleitir eða svartir, með langan mjóan gogg með krók á endanum. Skarfar lifa á fiski og kafa eftir æti. Þeir verpa í varpnýlendum á skerjum og í klettum.

Tenglar 

Skarfar
Skráarending

Skráarending er viðskeyti aftan við heiti tölvuskráar sem segir til um í hvaða skráarsniði innihald hennar er. Oftast er skráarending aðgreind frá skráarheiti með punkti. Misjafnt er hvað stýrikerfi gera við skráarendingar. Í sumum stýrikerfum (t.d. DOS) eru skráarendingar skilyrði, en í öðrum (t.d. RISC OS) eru þær ekki notaðar. Sum stýrikerfi takmarka fjölda stafa í skráarendingum meðan önnur gera það ekki. Til dæmis eru viðurkenndar skráarendingar fyrir HTML-stiklutexta tvær: .htm og .html þar sem sú fyrri var fyrir stýrikerfi sem ekki leyfa fleiri en þrjá stafi í skráarendingu.

Dæmi um skráarendingar:

Tengt efni 
 Skráarsnið
 Lýsigögn

Tölvunarfræði
Lónasóley

Lónasóley (fræðiheiti Ranunculus trichophyllus Chaix eða Ranunculus confervoides eða Ranunculus  aquatilis) er lítil vatnajurt með hvítum blómum. Hún vex á kafi í vatni en blómin fljóta og blómgast á yfirborðinu. 

Lónasóley hefur oft fundist í tjörnum og votlendi á hálendi Íslands, allt upp  í 770 m hæð.

Heimildir 
 Hårmöja (Den virtuella floran) 
 Lónasóley (Flóra Íslands)

Sóleyjaætt