alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eggkeppur

Eggkeppur (fræðiheiti: Otiorhynchus ovatus) er ranabjöllutegund í ættkvíslinni Otiorhynchus. Tegundin er aðallega á láglendi í Evrópu. Hann er í greniskógum í Skandinavíu til mið Evrópu og algengur þar. Hann var fluttur til Norður Ameríku og er nú algengur í Kanada og norðurhluta Bandaríkjanna. Öðru hverju gerir lirfan mikinn skaða í uppeldi og á nýútplöntun (Rose and Lindquest 1985). Þetta er ein af meginplágum í jarðarberjarækt á heittempruðum svæðum.

Útbreiðsla
Um Evrópu og austur um Mið Asíu og innfluttur til Norður Ameríku. Hann er algengur á öllu útbreiðslusvæðinu en sjaldgæfari á norðlægum slóðum.
Á Íslandi er hann í Reykjavík og Kópavogi.

Lýsing
Fullorðin bjalla er um sex mm löng, og er dökkbrún eða svört á lit. Þær finnast í eða við plönturnar sem þær nærast á. Þar sem þekjuvængirnir eru samvaxnir er hún ófleyg.
Lirfan getur verið að 13 mm löng fullvaxin og er við rætunar á fóðurplöntunni. Lirfurnar eru hvítar, fótalausar, með dekkra höfuð og eru oft c laga.

Hún yfirvetrar sem lirfa djúpt í jarðvegi, eða sem fullvaxin undir steinum eða öðrum skýldum stöðum. Lirfurnar naga rætur og veikja eða drepa smá tré. Þær púpa sig ofarlega í jarðvegi og skríða úr púpunni síðla vors eða á sumrin, þar sem þær með fyrri árgöngum fara að naga blöð og ber.

Það hafa ekki fundist karldýr og fjölgunin er kynlaus. Eggjunum er verpt óreglulega í jarðveginn í kring um fæðuplönturnar, og við klak nærast lirfurnar á rótunum til síðla hausts, þegar þær leggjast í dvala.

Plönturnar sem lirfurnar leggjast á missa úr vöxt og blöðin verða rauðleit og hættir til að þorna, sérstaklega í þurrkum (meir en aðrar við sömu aðstæður).
 Smárætur og jafnvel harðari rætur eru eyðilagðar, sem eyðileggur rótfestu plantnana. 

Að halda eggkeppinum niðri þarfnast fjölbreytilegra aðferða, svo sem notkun á skordýraeitri, plægingu á sýktum jurtum og ræktunarskifti, hreinsun á búnaðarverkfærum áður en farið er á nýræktir og haustplægingu á sýktum svæðum. Önnur aðferð er notkun á þráðormum en árangur er misjafn.

Tilvísanir

Ytri tenglar 
 Strawberry Root Weevil 
 Strawberry Root Weevil Factsheet 
 Entomology Collection:Otiorynchus Ovatus 

Skordýr

Bjöllur
Skordýr á Íslandi
Silakeppur

{{Taxobox
| name = Otiorhynchus arcticus
| status = 
| image = 
| image_caption = 
| regnum = Dýraríkið (Animalia)
| phylum = Liðdýr (Arthropoda)
| classis = Skordýr (Insecta)
| ordo = Bjöllur (Coleoptera)
| familia= Ranabjöllur (Curculionidae)
| subfamilia = Entiminae
| tribus = Otiorhynchini
| genus = Otiorhynchus
| species = O. arcticus
| binomial = Otiorhynchus arcticus
| binomial_authority = (O. Fabricius, 1780)
| synonyms = 
}}

Silakeppur (fræðiheiti: Otiorhynchus arcticus'') er ranabjöllutegund sem var fyrst lýst af O. Fabricius 1780.  Samkvæmt finnskum heimildum er tegundin viðkvæm í Finnlandi.

Útbreiðsla
Silakeppur er á eyjum í N-Atlantshafi austur í N-Evrópu suður til Þýskalands og Póllands og austur til Rússlands. Á Íslandi er hann algengur um land allt, frá fjöru til hæstu fjalla.

Tilvísanir

Ranabjöllur
Skordýr á Íslandi
Otiorhynchus morio

{{Taxobox
| name = Otiorhynchus morio
| status = 
| image = Otiorhynchus morio Rax.jpg
| image_caption = 
| regnum = Dýraríkið (Animalia)
| phylum = Liðdýr (Arthropoda)
| classis = Skordýr (Insecta)
| ordo = Bjöllur (Coleoptera)
| familia= Ranabjöllur (Curculionidae)
| subfamilia = Entiminae
| tribus = Otiorhynchini
| genus = Otiorhynchus
| species = O. morio
| binomial = Otiorhynchus morio
| binomial_authority = (Fabricius, 1781)
| range_map = 
| range_map_caption = Útbreiðslusvæði
| image2 = 
| image2_caption = 
| synonyms = 
}}Otiorhynchus morio'' er ranabjöllutegund sem var fyrst lýst af Fabricius 1781. Bjallan er 10-14 mm löng, gljáandi svört.

Undirtegundir 
Otiorhynchus morio diversesculptus Pic, 1920
Otiorhynchus morio estrellaiensis Zumpt, 1934
Otiorhynchus morio morio (Fabricius, 1781)
Otiorhynchus morio navaricus Gyllenhal, 1834
Otiorhynchus morio nigripedes F. Solari, 1940
Otiorhynchus morio sublaevigatus Reitter, 1913

Heimildir

Ranabjöllur
Hélukeppur

{{Taxobox
| name = Otiorhynchus nodosus
| status = 
| image = 
| image_caption = 
| regnum = Dýraríkið (Animalia)
| phylum = Liðdýr (Arthropoda)
| classis = Skordýr (Insecta)
| ordo = Bjöllur (Coleoptera)
| familia= Ranabjöllur (Curculionidae)
| subfamilia = Entiminae
| tribus = Otiorhynchini
| genus = Otiorhynchus
| species = O. nodosus
| binomial = Otiorhynchus nodosus
| binomial_authority = (Müller O.F., 1764)
| synonyms = 
}}

Hélukeppur (fræðiheiti: Otiorhynchus nodosus) er ranabjöllutegund í ættkvíslinni Otiorhynchus''.

Útbreiðsla
Algengur í N-Evrópu, einkum ofan skógarmarka, og í minni mæli í fjalllendi M-Evrópu, nær austur til Rússlands; fjalllendi á Bretlandi og Írlandi, Suðureyjar, Hjaltlandseyjar, sjaldgæf í Færeyjum, vesturströnd Grænlands.

Ísland: Algengur um land allt, jafnt láglendi sem hálendi.
Hélukeppur er algengur í Norður Evrópu einkum ofan skógarmarka, á eyjum í N-Atlantshafi og austur til Rússlands. Á Íslandi er hann algengur um land allt, frá fjöru til fjalla.

Tilvísanir

Skordýr

Bjöllur
Skordýr á Íslandi
Steinkeppur

{{Taxobox
| name = Otiorhynchus rugifrons
| status = 
| image = 
| image_caption = 
| regnum = Dýraríkið (Animalia)
| phylum = Liðdýr (Arthropoda)
| classis = Skordýr (Insecta)
| ordo = Bjöllur (Coleoptera)
| familia= Ranabjöllur (Curculionidae)
| subfamilia = Entiminae
| tribus = Otiorhynchini
| genus = Otiorhynchus
| species = O. rugifrons
| binomial = Otiorhynchus rugifrons
| binomial_authority = (Gyllenhal, 1813)
| synonyms = 
}}

Steinkeppur (fræðiheiti: Otiorhynchus rugifrons) er ranabjöllutegund í ættkvíslinni Otiorhynchus''.

Útbreiðsla
Algengur í N-Evrópu, einkum ofan skógarmarka, og í minni mæli í fjalllendi M-Evrópu, nær austur til Rússlands; fjalllendi á Bretlandi og Írlandi, Suðureyjar, Hjaltlandseyjar, sjaldgæf í Færeyjum, vesturströnd Grænlands.

Steinkeppur er í fjallendi í Norður Evrópu og austur til Rússlands. Innfluttur til Norður Ameríku. Á Íslandi er hann algengur um land allt, frá fjöru til fjalla.

Tilvísanir

Skordýr

Bjöllur
Skordýr á Íslandi
Furulús

Furulús (fræðiheiti: Pineus pini)
 er skordýrategund sem var fyrst lýst af Macquart 1819.  Pineus pini er í ættkvíslinni Pineus og er af ætt barrlúsa. Hún er ættuð frá vestur og mið Evrópu. Engar undirtegundir eru skráðar í Catalogue of Life.

Hún olli usla í ræktun skógarfuru á Íslandi upp úr 1950. Hún leggst aðallega á skógarfuru, fjallafuru og bergfuru.

Tilvísanir 

Skordýr
Meindýr
Skordýr á Íslandi
Pineus

Pineus er ættkvísl skordýra sem var lýst af Shimer 1869. Pineus er í ættinni barrlýs. 

Ættartré samkvæmt Catalogue of Life og Dyntaxa:

Tilvísanir 

Skordýr
Barrlýs

Barrlýs (fræðiheiti: Adelgidae) er lítil ætt af skortítum náskyldum blaðlúsum. Ættin samanstendur af tegundum tengdum furu, greni, eða öðrum barrtrjám. Þessi ætt telur með nú með aflagða ætt Chermesidae, eða Chermidae, sem var gerð ógild af ICZN 1955. Það er enn umræða um hve margar ættkvíslir eru innan ættarinnar, og flokkunin er ekki endanlega staðfest.

Um 50 tegundir eru þekktar. Allar eru frá norðurhveli, þó að nokkrar hafa verið fluttar til suðurhvels og eru þar ágengar tegundir.   Ólíkt blaðlúsum eru barrlýs ekki með með "skott" og enga "cornicle" (nokkurs konar kirtlar aftantil á baki).

Barrlýs verpa bara eggjum, og eru aldrei með lifandi unga eins og blaðlýs. Barrlýs eru þaktar vaxull. Fullur lífsferill er tvö ár.

Rigning getur drepið barrlýs með því að losa egg og gyðlur af trjánum.

Ættkvíslir

 Adelges
 Aphrastasia
 Cholodkovskya
 Dreyfusia
 Eopineus
 Gilletteella
 Pineus
 Sacchiphantes

Sjá einnig

Adelges abietis
Adelges piceae
Þallarbarrlús
Adelges cooleyi

Tilvísanir

Skordýr
Lecanicillium

Lecanicillium er ættkvísl sveppa í ættinni Hypocreales og er lýst sem kynlausu Cordycipitaceae: 21 tegund er nú viðurkennd.  Þetta eru sníkjusveppir sem áður voru þekktir sem Verticillium lecanii (Zimmerman) Viegas. Þessi ættkvísl var fyrst nefnd og kynnt af Rasoul Zare (IRIPP) og Walter Gams (CBS).

IndexFungorum telur eftirfarandi tegundir:
 Lecanicillium acerosum W. Gams, H.C. Evans & Zare 2001, 
 Lecanicillium antillanum (R.F. Castañeda & G.R.W. Arnold) Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium aphanocladii Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium aranearum (Petch) Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium araneicola Sukarno & Kurihara 2009,
 Lecanicillium attenuatum Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium dimorphum (J.D. Chen) Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium evansii Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium flavidum (W. Gams & Zaayen) W. Gams & Zare 2008, 
 Lecanicillium fungicola (Preuss) Zare & W. Gams 2008; Anamorphic Cordycipitaceae
 Lecanicillium fungicola var. aleophilum (W. Gams & Zaayen) W. Gams & Zare 2008, 
 Lecanicillium fungicola var. fungicola (Preuss) Zare & W. Gams 2008, 
 Lecanicillium fusisporum (W. Gams) Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium kalimantanense Kurihara & Sukarno 2009,
 Lecanicillium lecanii (Zimm.) Zare & W. Gams 2001: sýkja Coccidae
 Lecanicillium longisporum (Petch) Zare & W. Gams 2001: sýkja blaðlúsum
 Lecanicillium muscarium (Petch) Zare & W. Gams 2001: sýkja hvítflugu og thrips
 Lecanicillium nodulosum (Petch) Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium pissodis Kope & I. Leal 2006, 
 Lecanicillium psalliotae (Treschew) Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium saksenae (Kushwaha) Kurihara & Sukarno 2009,
 Lecanicillium tenuipes (Petch) Zare & W. Gams 2001, 
 Lecanicillium wallacei (H.C. Evans) H.C. Evans & Zare 2008.

Að minnsta kosti 15 vörur byggðar á Lecanicillium spp. hafa verið, eða eru að koma í framleiðslu sem lífrænar varnir, gegn fjölda plága í mörgum löndum um heiminn.

Tilvísanir

Lífræn meindýravörn
Cordycipitaceae
Sníkjusveppir
Coccinella alta

Coccinella alta er bjalla af ætt maríubjalla sem var lýst af Brown 1962. Engar undirtegundir eru skráðar í Catalogue of Life.

Tilvísanir 

Skordýr

Maríubjöllur
Coccinella quinquepunctata

Coccinella quinquepunctata er bjalla af ætt maríubjalla sem var lýst af Carl von Linné 1758.

Lýsing 
Hún er rauð með vanalega 5 blettum á bakinu (tveir á hvorum væng og einn á miðju baki); í undantekningartilfellum getur tegundin haft allt að níu bletti. Hálsskjöldurinn er svartur með hvítum merkingum á hliðinni. Lengdin er 4 til 5 mm.

Útbreiðsla
Útbreiðslusvæðið telur Miðevrópu (ásamt Bretlandseyjum en án Írlands) og Norður Evrópa en suðurmörkin eru nokkurnveginn í mið Frakklandi og nyrst í Ítalíu. Austurmörkin eru í Hvítrússlandi, Úkraínu, Rússlandi og Kákasus til Georgíu, Armeníu, Azerbajan, Kazakstan, Mongólía og norður Kína. Einnig finnst hún í Norður Afríku og Tyrklandi. Í Svíþjóð er hún í Götaland, Svealand og meðfram strönd Norrlands, meðan í Finnlandi er hún aðallega í suðurhlutanum, þó hún hafi fundist norður í Rovaniemi.

Myndir

Tilvísanir 

Skordýr

Maríubjöllur
Sjödepla

Sjödepla (fræðiheiti: Coccinella septempunctata) er algengasta maríubjallan í Evrópu.

Útbreiðsla
Evrópa, Norður Afríka, Kýpur, Rússland, Kákasus, Síberia, Hvítarússland, Úkraína, Moldóva, Kazakhstan, Mið Asía, Vestur Asíu, Miðausturlönd, Afghanistan, Mongólía, Kína, norður og suður Kórea, Pakistan, Nepal, Norður Indland, Japan, suðaustur Asía. Einnig í Norður Ameríku (tegundin var flutt inn til Bandaríkjanna) og hitabelti Afríku.

Tilvísanir 

Sjödepla Náttúrufræðistofnun Íslands 

Skordýr

Maríubjöllur
Skordýr á Íslandi
Lífrænar varnir
Danavirki

Danavirki er víggirðing úr grjóti og jarðvegi í  Slésvík-Holstein sem Danir reistu til að verjast árásum óvina úr suðri. Danavirki var eitt stærsta varnarmannvirki Norður-Evrópu.

Í Ólafs sögu Tryggvasonar en kafli um orrustu við Danavirki. Þar er virkinu lýst svo: "Danavirki er svo háttað að firðir tveir ganga í landið sínum megin landsins hvor en milli fjarðarbotna höfðu Danir gert borgarvegg mikinn af grjóti og torfi og viðum og grafið díki breitt og djúpt fyrir utan en kastalar fyrir borgarhliðum."

Danavirki eru stærstu forminjar Norðurlanda. Unnið er að því að fá Danavirki og Heiðabæ á Heimsminjaskrá UNESCO.

Danavirki er línulegt  borgarvirki sem liggur þvert yfir jósku hálfeyjuna þar sem hún er mjóst og styst til strandar báðum megin. Virkið var fyrst lagt á tímabilinu 400-500 og var eftir það margoft lagfært, endurbyggt og breytt allt til um 1200. Danavirki var seinast notað í hernaðartilgangi í Síðara Slésvíkurstríðinu árið 1864. Þann  18. apríl 1864 töpuðu Dan­ir or­ustu fyr­ir Prúss­um við Dybbøl á sunn­an­verðu Jótlandi og var það örlagaatburður í sögu Dan­merk­ur og sögu Evrópu. Orustan var háð um Danavirki sem þá var orðið úrelt sem hernaðarmannvirki.

Tenglar 
 Draumurinn um Danavirki
 Ólafs saga Tryggvasonar

Saga Danmerkur
Þyri Danabót

Þyri Danabót var dönsk drottning. Hún er talið hafa verið drottning í kringum 935 til 950. Hún var gift Gormi hinum gamla. Sonur hennar var Haraldur blátönn. Nafn hennar kemur fyrir í texta sem er ristur með rúnaletri á tvo steina   sem kallast Jalangurssteinarnir. Þessir steinar hafa verið nefndir skírnarvottorð Danmerkur vegna þess að þar kemur í fyrsta skipti fyrir nafn Danmerkur í texta sem er ritaður í Danmörku og á norrænu máli. Minni steinninn er minnisvarði sem Gormur konungur reisti fyrir konu sína Þyri og stærri Jalangurssteinninn er steinn sem Haraldur blátönn reisti til minningar um foreldra sína.
Drottningar Danmerkur
Gotfiskar

Gotfiskar  eru fiskar sem halda eggjum í líkama sínum og gjóta kvikum, syndandi seiðum. Á meðal gæludýrafiska eru gotfiskar nær allir af ætt Poeciliidae ferskvatnsfiska: Gúppí, mollí, platy og sverðdragar. Auðveldara er að koma þessum seiðum á legg og útskýrir það vinsældir fiskana.

Sæhestar og sænálar eru óvenjulegir gotfiskar þar sem karlfiskarnir annast afkvæmin. Einnig eru til eru síklíður þar sem egg klekkjast í munnholi foreldris.

Heimild

 

Skrautfiskar
Gotfiskar
Poecilia latipinna

Poecilia latipinna er fisktegund af ættinni Poecilia (mollí). Hann lifir í ferskvatni, ísöltu vatni og saltvatni frá ströndum Norður-Karólínu til Júkatanskaga. Hann hefur verið fluttur meðal annars til Kaliorníu og Nýja-Sjálands. Fiskarnir fela sig við bakka og gróður og eru þolnir í súrefnissnauðu og saltmiklu umhverfi. Kvenfiskarnir eru aðeins stærri og karlarnir litskærari. Kvenfiskarnir gjóta oftsinnis á ári, jafnvel hundruðum seiða. Stærð fiskanna er iðulega frá 0,5-3 sm. Fæða er þörungar, lindýr og skordýralirfur.  

Poecilia latipinna er smágerður fiskur og á sér marga náttúrulega óvini: fiska, froskdýr, krókódíla, skriðdýr, fugla, spendýr og stór skordýr.

Heimild

 

Skrautfiskar
Gotfiskar
Poecilia

Poecilia  er ættkvísl fiska úr ætt Poeciliidae og ættbálki tannkarpa (Cyprinodontiformes). Útbreiðslusvæði þeirra er í Norður- og Suður-Ameríku. 40 viðurkenndar undirtegundir eru til. Poecilia eru gotfiskar og geta lifað ferskvatni, ísöltu vatni og saltvatni. Kjörhitastig frá 25-28 °C. Tegundir ættkvíslarinnar er oft kenndar við mollí en ein undirtegund er þó kölluð gúppí. Þessar tegundir eru vinsælar sem gæludýrafiskar: Poecilia sphenops (mollí í daglegu tali) og Poecilia reticulata (gúppí); þær hafa ýmis litaafbrigði.

IUCN telur tvær tegundir í útrýmingarhættu: P. sulphuraria og P. latipunctata.

Tegundir
Ártal: Lýsing á tegund
Poecilia boesemani, Poeser, 2003
 Poecilia butleri D. S. Jordan, 1889 
 Poecilia catemaconis R. R. Miller, 1975 
 Poecilia caucana (Steindachner, 1880) 
 Poecilia caudofasciata (Regan, 1913)
 Poecilia chica R. R. Miller, 1975 
 Poecilia dauli M. K. Meyer & Radda, 2000
 Poecilia dominicensis (Evermann & H. W. Clark, 1906)
 Poecilia elegans (Trewavas, 1948) 
 Poecilia formosa (Girard, 1859) 
 Poecilia gillii (Kner, 1863)
 Poecilia hispaniolana Rivas, 1978 
 Poecilia hondurensis Poeser, 2011
 Poecilia kempkesi Poeser, 2013
 Poecilia koperi Poeser, 2003
 Poecilia kykesis Poeser, 2002
 Poecilia latipinna (Lesueur, 1821) 
 Poecilia latipunctata Meek, 1904 
 Poecilia marcellinoi Poeser, 1995
 Poecilia maylandi M. K. Meyer, 1983 
 Poecilia mechthildae M. K. Meyer, Etzel & Bork, 2002
 Poecilia mexicana Steindachner, 1863 
 Poecilia nicholsi (G. S. Myers, 1931)
 Poecilia obscura Schories, M. K. Meyer & Schartl, 2009
 Poecilia orri Fowler, 1943 
 Poecilia parae C. H. Eigenmann, 1894
 Poecilia petenensis Günther, 1866 
 Poecilia reticulata W. K. H. Peters, 1859 - Gúppí
 Poecilia rositae M. K. Meyer, K. Schneider, Radda, B. Wilde & Schartl, 2004
 Poecilia salvatoris Regan, 1907 
 Poecilia sarrafae Bragança & W. J. E. M. Costa, 2011
 Poecilia sphenops Valenciennes, 1846 Mollí
 Poecilia sulphuraria (Álvarez, 1948) 
 Poecilia teresae D. W. Greenfield, 1990 
 Poecilia vandepolli van Lidth de Jeude, 1887
 Poecilia velifera (Regan, 1914) 
 Poecilia vivipara Bloch & J. G. Schneider, 1801
 Poecilia waiapi Bragança, W. J. E. M. Costa & Gama, 2012
 Poecilia wandae Poeser, 2003
 Poecilia wingei Poeser, Kempkes & Isbrücker, 2005

Heimild

 

Gotfiskar
Skrautfiskar
Adelges abietis

Adelges abietis er tegund af barrlús sem myndar ananaslíkt gall á hýsiltegundinni, oftast rauðgreni og sitkagreni. Þallarbarrlýs (genus Adelges) eru perulaga, linbyggð (ekki hörð), græn skordýr með langa þreifara, náskyld blaðlúsum.

"Adelges" verpa allt að 100 eggjum á hverjum tíma, eitt á hverja barrnál. Adelges abietis (Linnaeus, 1758) er ein algengasta þallarbarrlúsin.

Ananas eða gerfikönguls-gall er gerð af skordýramynduðu galli, eða afbrigðilegum útvexti á plöntu, sem myndast við efnastýrða aflögun á nálunum, sem sést helst á rauðgreni eða sitkagreni, en finnst einnig á mörgum öðrum tegundum grenis.
Göllin eru fyrst gulgræn, svo bleik og rauðbrún. Að jafnaði verða þau 1,5 sm til 3 sm löng.
Svipuð göll eru mynduð af öðrum tegundum; Adelges cooleyi,  Cnaphalodes sp.

Útbreiðsla
Adelges abietis er upprunnið í Evrópu, en hefur fundist síðan 1985 í Norður Ameríku.

Tilvísanir

Ytri tenglar 
Stanislaw Kinelski's Images - Adelges abietis
Bug Guide - Adelges abietis
Gall making insects
Video footage of Scottish Galls

Skordýr
Meindýr
Adelges piceae

Adelges piceae er barrlús sem sníkir á og stundum drepur þini, sérstaklega balsamþin og Abies fraseri. Tegundin er upprunnin frá Evrópu og kom til Norður Ameríku um 1900.

Þinir í Norður ameríku hafa ekki myndað varnir gegn lúsinni og getur hún því valdið umtalsverðum skaða þar..

Hún er með tvær undirtegundir:
 A. p. bouvieri
 A. p. piceae

Tilvísanir 

Skordýr
Meindýr
Adelges cooleyi

Adelges cooleyi er barrlúsartegund sem myndar gall í grenitrjám. Þær þurfa tvær tegundir til að ljúka lífsferlinum, sú seinni er döglingsviður.

See also 
Þallarbarrlús
Adelges piceae

Heimildir 
Ebata, Tim. March 12, 2002. Cooley Spruce Gall adelgid - Pest Guide  BC Ministry of Forests, Victoria, BC, Canada. Part of:
Cranshaw, W.S. June 23, 2005. Cooley Spruce Galls  Colorado State University.
UBC Faculty of Forestry, Vancouver, B.C., Canada. Insects Studied in Forestry 308
 Cooley spruce gall aphid. 1977. Wood, C. Government of Canada. Department of the Environment. Canadian Forest Service, Pacific Forest Research Centre, Victoria, BC. Forest Pest Leaflet 06. 4 p. PDF form
 Canadian Forestry Service,2002-12-23. Online publication about Aphids 
 Childs, R. University of Massachusetts Amherst, Massachusetts, 01003. Cooley Spruce Gall Adelgid - Landscape Nursery and Urban Forestry - UMass Extension
More on the invasive woolly aphid species:
Forest Pests.  (2005).  Balsam woolly aphid Adelges piceae (Ratzeburg).  (World Wide Web page).  Available: http://www.forestpests.org/southern/balsamwoollyadelgid.html (Dec. 1, 2005)
  and related pests

Tilvísanir 

Skordýr
Meindýr
R. Lee Ermey

Ronald Lee Ermey (24. mars 1944 – 15. apríl 2018) var bandarískur leikari. Meðal kvikmynda sem hann lék í eru Full Metal Jacket (1987).

Tenglar

 

Ermey, R. Lee
John J. Pershing

John Joseph „Black Jack“ Pershing (13. september 1860 – 15. júlí 1948) var bandarískur herforingi sem stýrði bandaríska hernum á vesturvígstöðvunum í fyrri heimsstyrjöldinni frá 1917 til 1918.

Pershing hafnaði kröfum Breta og Frakka um að bandarískir hermenn yrðu settir undir þeirra stjórn og krafðist þess að bandaríski heraflinn berðist sem ein samstæð heild undir hans forystu. Sumar bandarískar herdeildir voru þó settar undir stjórn Breta og Pershing leyfði einnig nokkrum herdeildum blökkumanna að berjast með franska hernum.

Bandarískir hermenn tóku fyrst þátt í stórátökum fyrri heimsstyrjaldarinnar í orrustunum við Cantigny, Chateu-Thierry, Belleau-skóg og Soissons árið 1918. Nýliðum hersins var flýtt til Frakklands án mikils herbúnaðar til að komast sem fyrst á vígvöllinn og Bandaríkjamenn nýttust því í fyrstu við breska og franska skriðdreka, stórskotabyssur og flugvélar. Pershing fór sjálfur fyrir fyrstu herdeild Bandaríkjahersins í september árið 1918 í orrustu við Saint-Mihiel og rak þar Þjóðverja af frönsku landsvæði sem þeir höfðu hernumið í þrjú ár. Í Meuse-Argonne-sókninni flutti Pershing um 600.000 bandaríska hermenn til Argonne-skógar og barðist þar í 47 daga ásamt Frökkum. Meuse-Argonne-sókin var hluti af hundraðdagaáhlaupinu sem leiddi til þess að Þjóðverjar neyddust til að semja um vopnahlé í nóvember árið 1918. Pershing var þeirrar skoðunar að réttast væri að halda stríðinu áfram þar til allt Þýskaland væri hertekið svo hægt yrði að gera út af við stríðsvilja Þjóðverja til frambúðar.

Pershing er eini Bandaríkjamaðurinn sem hefur hlotið tignina hershöfðingi herjanna (General of the Armies) á ævi sinni. Þetta er hæsta tign sem hægt er að bera í Bandaríkjahernum. Pershing var leyft að velja sín eigin tignarmerki og valdi að bera fjórar gullstjörnur til að skera sig frá venjulegum hershöfðingjum, sem báru fjórar silfurstjörnur. Eftir að embætti fimmstjörnuhershöfðingja varð til í seinni heimsstyrjöldinni má líta svo á að hertign Pershing samsvari hertign sexstjörnuhershöfðingja. Pershing lést áður en greitt var úr því hvar hertign hans stæði í nýju tignarröðinni.

Pershing hefur sætt gagnrýni fyrir hertækni sína bæði af hálfu samtímamanna og sagnfræðinga síðari tíma. Hann reiddi sig mjög á bein áhlaup löngu eftir að aðrir herforingjar bandamanna höfðu hætt slíkum aðferðum og hefur Pershing því verið kennt um að gera dauðsfall Bandaríkjamanna meira en það hefði þurft að vera. Auk þess að leiða Bandaríkjamenn til sigurs í fyrri heimsstyrjöldinni var Pershing kennari margra bandarískra herforingja sem áttu eftir að leiða Bandaríkjaher í seinni heimsstyrjöldinni, þar á meðal George Marshall, Dwight D. Eisenhower, Omar Bradley, Lesley J. McNair, George S. Patton og Douglas MacArthur.

Tengill
 „Þáttur úr ætt og æfi General Pershing“, Lögberg, 48. tölublað, 28. nóvember 1918, bls. 2.

Tilvísanir

Bandarískir herforingjar
Herforingjar í fyrri heimsstyrjöldinni
Phylloxeroidea

Phylloxeridae er ætt skordýra. Samkvæmt Catalogue of Life eru um 77 tegundir í Phylloxeridae.

Ættartré samkvæmt Catalogue of Life og Dyntaxa:

Tilvísanir

Skordýr
Eopineus

Eopineus er ættkvísl af skordýrum. Eopineus er í ættinni Adelgidae.

Ættartré samkvæmt Catalogue of Life:

Tilvísanir

Skordýr
Eopineus pincoides

Eopineus pincoides er skordýr í ættinni Adelgidae.

Tilvísanir

Skordýr
Eopineus strobus

Eopineus strobus er skordýr í ættinni Adelgidae.
</references>

Tilvísanir

Skordýr
Dreyfusia

Dreyfusia er ættkvísl af skordýrum sem var lýst af Carl Julius Bernhard Börner 1908. 

Ættartré samkvæmt Dyntaxa:

Tilvísanir

Skordýr
Aphrastasia

Aphrastasia er ættkvísl af skordýrum sem var lýst af Carl Julius Bernhard Börner 1909. 

Ættkvíslin inniheldur bara eina tegund: Aphrastasia pectinatae.

Tilvísanir

Skordýr
Adelges pectinatae

Adelges pectinatae

 er skordýr í ættinni Adelgidae sem var lýst af Cholodkovsky 1888.  Í sænska gagnagrunninum Dyntaxa er hún undir nafninu Aphrastasia pectinatae, en samkvæmt Catalogue of Life er tegundin í ættkvíslinni Adelges. Tegundin kemur fyrir í Svíþjóð.

Undirtegundir 

Tegundin skiftist í eftirfarandi undirtegundir:

 A. p. ishiharai
 A. p. pectinatae

Tilvísanir

Skordýr
Cholodkovskya

Cholodkovskya  er ættkvísl af skordýrum sem var lýst af  Carl Julius Bernhard Börner 1909. Cholodkovskya er í ættinni Adelgidae. 

Ættkvíslin inniheldur bara eina tegund; Cholodkovskya viridana.

Tilvísanir

Skordýr
Adelges viridana

Adelges viridana

 er skordýr í ættinni Adelgidae sem var lýst af Cholodkovsky 1896.  Í sænska gagnagrunninum Dyntaxa er hún undir nafninu Cholodkovskya viridana, en samkvæmt Catalogue of Life er tegundin í ættkvíslinni Adelges. Tegundin kemur fyrir í Svíþjóð.

Tilvísanir

Skordýr