alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Draumakenning

Draumakenning (Die Traumdeutung) er bók eftir Sigmund Freud frá árinu 1899. Í henni leggur hann fram kenningu um drauma, sem sögð hefur verið sú áhrifamest sem sett hefur verið fram um slíkt. Niðurstöður voru byggðar á ótal draumafrásögnum, hans eigins og annarra, sem hann rýndi nánar í.

Megininntak kenningarinnar er að draumar séu táknrænar svalanir bældra hvata; draumar endurspegla þrár og hvatir dreymanda. Þær hvatir sem stangast á við siðferði dreymanda eru síðan bældar niður með á dulbúinn hátt. Hver draumur fyrir sig er tvíþátta. Annars vegar er hið ljósa inntak, draumurinn eins og hann birtist dreymanda, og hins vegar hið dulda inntak, sem leynist bak við það ljósa og veitir vísbendingu um merkingu draumsins.

Til að túlka hið dulda inntakið beitti Freud frjálsum hugrenningum. Þá veltir dreymandinn sérhverju atriði fyrir sér og rekur allt sem honum dettur í hug. Engu má sleppa svo greining takist; hið minnsta smáatriði getur sagt til um veigamikla merkingu. Samkvæmt Freud eru hugrenningarnar ekki handhófskenndar heldur markvissar og veita þær allar einhverjar vísbendingu um túlkun eða ráðningu draumsins. 

Margir hafa gagnrýnt draumakenninguna og velt fyrir sér að hvaða marki hún standist. Sú spurning leitar einnig á hvort hægt sé að prófa kenninguna með nánari, vísindalegri hætti og hvort hún eigi einhverja samleið með kenningum sem byggjast á meiri þekkingu á eðli svefnsins.

Eftirfarandi atriði eru mótbárur sem hafa fundið sér leið úr kenningunni:

 Oft fær fólk beina útrás hvata og óska í draumum, jafnvel þær siðlausu. „Kinnroðulaust framkvæma menn verknað í draumi sem vökul meðvitund myndi vísa frá með viðbjóði“ Mattías Jónasson

 Aðferðafræði Freuds gagnvart draumakenningunni og sálgreiningu almennt.

 Öll greining byggist á hans eigin rannsóknum.

 Freud rannsakaði sjúklinga sína, sem var oft hann sjálfur, einsamall og skráði niðurstöður eftir eigin minni.

Draumakenning Freuds er talin vera gloppótt kenning, en eins og allt efni Freuds markar hún viss þáttaskil í rannsóknum á draumum.

Freud
Sálfræði
Kenningar
Bókaárið 1899
Minnistilraunir Ebbinghaus

Hermann Ebbinghaus var fyrstur manna til að rannsaka minni mannsins á vísindalegan hátt. Hann áorkaða mörgu yfir ævi sína. Meðal annars bjó hann til gleymskukúrfu sem er ennþá í fullu gildi í dag. Einnig bjó hann til sparnaðareinkunnina.

Gleymskukúrfan felur í sér að við gleymum allt að 80% sem við lærum. Hann sagði að fyrstu klukkustundirnar gleymdum við hraðar en næstu sólarhring, því þá helst minnið nokkuð stöðugt. Hann hélt líka að það sem okkur þætti ómerkilegt væri mun erfiðara að muna. Þessi atriði eru viðurkennd í dag. Fólk hefur gagnrýnt hvernig hann fór að á sínum tíma, en þar eigum við við að hann lék bæði hlutverk rannsakandans og þátttakandans. Merkustu niðurstöður hans eru að endurtekning sé grundvallaratriði í minni og fari eftir þeim tíma sem liðið hefur frá því að námið átti sér stað. Hann rannsakaði þessa kenningu með því að leggja á minnið lista af merkingarlausum þriggja stafa orðum frá 8-64 skipti. Ef hann las eitthvað oft var hann líklegri til að muna það daginn eftir. 

Hann setti einnig fram kenninguna um sparnaðareinkunn. Hann rannsakaði hversu oft hann þurfti að lesa eitthvað, sem hann var búinn að læra, til að sjá að hversu mikinn tíma hann sparaði, þegar hann var að læra þetta upp á nýtt. Út frá því gat hann ályktað að það sem við höfum lært einu sinni áður eigum við auðveldara með að læra aftur. Jafnan sem hann fór eftir var:
 
100X = Frumnám-endurnám/Frumnám

100X = 10 – 6/10  = 40%

Sálfræði
Minni
Ljóstillífun

Ljóstillífun er það lífefnafræðilega ferli sem plöntur, þörungar, sumar bakteríur og einstaka frumdýr nota til að vinna orku úr sólarljósi til að framleiða næringu. Ljóstillífun er mjög mikilvæg lífríki jarðar þar sem nær allar lífverur þar treysta beint eða óbeint á þá orku sem til verður við ljóstillífun, einnig mynda nær allar lífverur sem stunda ljóstillífun súrefni sem aukaafurð. Lífverur sem eru færar um ljóstillífun eru kallaðar frumbjarga lífverur.

Ljóstillífun í plöntum 
Plöntur breyta koltvíoxíði og vatni í sykrur og súrefni með ljóstillífun með eftirfarandi efnaferli:

6H2O + 6CO2 + ljós → C6H12O6 (glúkósi) + 6O2 

Í plöntum eru það grænukorn frumna plantnanna sem fanga orku sólarljóssins. Þessi grænukorn eru inni í frumum plantna og gefa þeim græna litinn.

Þetta nægir þó ekki til að lýsa til fullnustu ljóstillífunarferlinu. Í raun skiptist ljóstillífunin í tvö ferli sem eru kölluð ljósháð kerfi (light reaction) og ljósóháð kerfi (dark reaction eða Calvin cycle).

Ljósháða kerfið notar ljóseindir (fótónur) til að búa til ATP úr ADP (fosfathópur er hengdur á ADP sem hefur þá þrjá fosfathópa í stað tveggja). Ferlið hefst á því að blaðgrænan (chlorophyll), sem er í himnuskífunum (thylakoid) í grænukornunum (staflar af himnuskífum eru nefndir grönur), gleypir ljóseind og örvar þetta blaðgrænuna sem getur þá gefið frá sér rafeind. Rafeindaflutningskeðja í himnuskífukerfinu flytur svo þessa rafeind til. Það sem myndast í þessu ferli er NADPH+, róteind (H+) og ATP.

Ljósóháða kerfið notar svo þetta ATP, NADPH og róteindina (H+) til að búa til sykrur úr CO2. Ljósóháða kerfið vinnur í merg (stroma) grænukornanna. Þrátt fyrir nafnið virkar ljósóháða kerfið aðeins þegar ljóss nýtur við því þau ensím sem nauðsynleg eru til að búa til sykrur úr CO2 nýta sér ATP-ið og NADPH-ið sem kemur út úr ljósháða kerfinu. Þessum ensímum er ekki komið fyrir á „lager“ og því ganga kerfin bara samhliða  .

Til eru þrjú megin ljóstillífunarferli í plöntum; C3 (sem er langalgengast), C4 og CAM (algengt í þykkblöðungum).

Tenglar
Flokkur (lotukerfið)

Flokkur í lotukerfinu er lóðréttur hópur frumefna. Það eru 18 flokkar í lotukerfinu.

Það er engin tilviljun að sumir þessara flokka svara nákvæmlega til efnaflokkar: lotukerfið var upprunalega búið til til að raða upp þeim efnaflokkum, sem þekktir voru á þeim tíma, í skiljanlegt form.

Nútímalegri útskýring á mynstri lotukerfisins er sú að frumefni í hverjum flokki hafa svipaða uppsetningu á ysta rafeindahveli frumeinda sinna. Sökum því að efniseiginleikar stýrast mestmegnis af víxlverkun ystu rafeinda hverrar frumeindar, hefur það tilhneigingu til að gefa frumefnum í sama flokki svipaða efnislega- og efnafræðilega eiginleika.

Flokkatölur 
Til eru þrjár leiðir til að tölusetja flokka lotukerfisins, ein notar arabíska tölustafi en hin tvö nota rómverska tölustafi. Upprunalega voru flokkarnir númeraðir með rómverskum tölustöfum, en arabíska kerfið var síðan lagt fram af Alþjóðlegu sambandi efnafræðifélaga (IUPAC) til að koma í stað hinna tveggja gömlu rithátta, sem að þóttu ruglandi.

Það er töluverður ruglingur í gangi með gömlu kerfin (gamla IUPAC og CAS kerfið) sem að blandaði saman rómverskum tölustöfum og bókstöfum. Í gamla IUPAC kerfinu voru stafirnir A og B notaðir til að skipta lotukerfinu í vinstri (A) og hægri (B) helminga, á meðan CAS kerfið notaði sömu stafi til að merkja aðalhóp frumefna (A) og hliðarfrumefni (B). Fyrra kerfið var mest notað í Evrópu á meðan það síðara var mest notað í Ameríku. Nýja IUPAC kerfið var þróað til að taka við af þessum tveimur kerfum og forðast miskilning.

Flokkar lotukerfisins eru sem hér segir (gömlu töluframsetningarnar innan sviga: Evrópska og Ameríska):

 Flokkur 1 (IA,IA): Alkalímálmar.
 Flokkur 2 (IIA,IIA): Jarðalkalímálmar.
 Flokkur 3 (IIIA,IIIB)
 Flokkur 4 (IVA,IVAB)
 Flokkur 5 (VA,VB)
 Flokkur 6 (VIA,VIB)
 Flokkur 7 (VIIA,VIIB)
 Flokkur 8 (VIII)
 Flokkur 9 (VIII)
 Flokkur 10 (VIII)
 Flokkur 11 (IB,IB): Stundum kallaðir myntmálmar.
 Flokkur 12 (IIB,IIB)
 Flokkur 13 (IIIB,IIIA): Bórflokkur
 Flokkur 14 (IVB,IVA): Kolefnisflokkur
 Flokkur 15 (VB,VA): Niturflokkur.
 Flokkur 16 (VIB,VIA): Kalkógenar.
 Flokkur 17 (VIIB,VIIA): Halógenar.
 Flokkur 18 (Flokkur 0): Eðalgös.
Boma

Boma er hafnarborg í Austur-Kongó í héraðinu Bas-Congo. Íbúafjöldi árið 1984 var 197.617 manns. Borgin var höfuðborg Belgísku Kongó frá 1. maí 1886 til 1926 þegar hún var flutt til Léopoldville (Kinsasa). 

Borgir í Austur-Kongó
Málvísindi

Málvísindi er sú grein vísinda sem fæst við rannsóknir á tungumálum. Erfitt er að henda á því reiður hvert er nákvæmt viðfangsefni málvísinda því þau tengjast nánast öllum fræðum um manninn að einhverju leyti.

Tvískiptingar og tungumál 
Það má hugsa sér málvísindarannsóknir eftir eftirfarandi þremur tvískiptingum:

Söguleg og samtímaleg málvísindi Söguleg málvísindi fást við sögu ákveðins tungumáls eða tungumálafjölskyldu á einhverju tímabili, breytingar á einstökum þáttum þeirra eða formgerðum. Samtímaleg málvísindi fást aftur á móti við rannsóknir á tungumáli á ákveðnu stigi í tíma.

Kennileg og hagnýtt málvísindi Kennileg málvísindi eru líka kölluð almenn málvísindi og fást við að setja fram kenningar til að lýsa tungumálum almennt eða einstökum tungumálum. Í hagnýttum málvísindum er þessum kenningum svo beitt á öðrum sviðum, t.d. við tungumálakennslu.

Málvísindi í samhengi við aðra hluti og sérstæð málvísindi Einnig eru til undirgreinar málvísinda sem fást við tungumálið í ýmsu samhengi, t.d. félagslegu; félagsmálvísindi, málnotkunarfræði og rannsóknir á máltöku falla undir þennan hluta. Sérstæð málvísindi eru hins vegar rannsóknir á tungumálum sem taka ekki tillit til neinna utanaðkomandi þátta.

Erfitt er að gefa málvísindum ákveðinn stað innan til dæmis sviða á borð við hugvísindi, raunvísindi eða félagsvísindi. Það er bæði vegna þess að menn eru ekki á eitt sáttir um hvar þau eiga heima en einnig er augljóst að erfitt er að færa fræðigrein sem fæst við allt frá eðlisfræðilegum eigindum málhljóða til félagslegra áhrifa í málnotkun í einhvern ákveðinn bás.

Rannsóknarsvið kennilegra málvísinda 

Undir kennileg málvísindi heyra mörg svið sem eru að nokkru leyti rannsökuð sjálfstætt:

 Hljóðfræði fjallar um málhljóð tungumála
 Hljóðkerfisfræði fjallar um hegðun málhljóðanna innan hljóðkerfa tungumála
 Málgerðafræði (týpología) fjallar um málfræðilegar eigindir sem fyrirfinnast í öllum málum heims
 Málnotkunarfræði fjallar um það hvernig talið er notað (bókstaflega, í yfirfærðri merkingu o.s.frv.) í samskiptum
 Merkingarfræði fjallar um merkingu orða og hvernig þau mynda saman merkingu setninga
 Orðhlutafræði fjallar um innri byggingu orða, um beygingu og orðmyndun
 Orðræðugreining fjallar um setningar sem mynda texta
 Setningafræði fjallar um það hvernig orð raðast saman til að mynda málfræðilega tækar setningar
 Söguleg málfræði fjallar um tengsl milli skyldra mála
 Stílfræði fjallar um stíl í hinum ýmsu tungumálum

Umfjöllunarefni þessara sviða skarast töluvert og sum eru umdeild. Engu að síður hefur hvert svið sín eigin hugtök sem hafa mikla þýðingu í rannsóknum.

Tengt efni 
 Málfræði
 Tölvumálvísindi/Tölvufræðileg málvísindi

Tenglar 
 Ghil'ad Zuckermann (2003), Israelit Safa Yafa (Israeli – A Beautiful Language, Tel Aviv: Am Oved. ISBN 978-965-13-1963-1
Osama bin Laden

Osama bin Laden (f. 10. mars 1957, d. 2. maí 2011; fullu nafni Osama bin Múhammeð bin Avad bin Laden; á arabísku أسامة بن محمد بن عوض بن لادن), er stofnandi Al-Kaída, hryðjuverkasamtaka súnní-íslamista. Samtökin hafa komið nálægt fjölmörgum árásum á borgaraleg jafnt sem hernaðarleg skotmörk úti um allan heim, þar á meðal eru árásirnar á Bandaríkin þann 11. september 2001 sem urðu að minnsta kosti 2.752 manns að bana.

Osama taldi sig og samtök sín berjast fyrir hagsmunum múslima; ein krafa hans var sú að bandarískur her færi frá Sádi-Arabíu en í því landi er að finna tvo helgustu staði í íslam. Bandaríkin drógu heri sína frá Sádi-Arabíu 2003 en ekki er ljóst hvort að ákvörðun um það hafði þegar verið tekin fyrir 11. september 2001.

Osama var eftirlýstasti maður vesturlanda og hétu bandarísk stjórnvöld 50 milljónum bandaríkjadala í verðlaun handa hverjum þeim sem veitti upplýsingar sem leiddu til handtöku hans. Dvalarstaður hans var óþekktur en oftast var talið að hann væri í felum í hinu róstusama pakistanska héraði Waziristan, sem er við landamæri Afganistan, eða nálægt hinum pakistanska smábæ Chitral. 

Árið 2011 fengu Bandaríkjamenn veður af því að hann dveldist í ákveðnu húsi í borginni Abbottabad í Pakistan, sem er um 75 km norður af Islamabad. Nokkrum mánuðum síðar fengu þeir fulla vissu fyrir því og létu til skarar skríða að skipun Bandaríkjaforseta aðfaranótt 2. maí. Sérsveit gerði árás og eftir snarpan 40 mínútna skotbardaga féll Osama bin Laden ásamt konu sinni inni í herbergi þeirra. Ekki var vitað hvort að Osama Bin Laden hafi verið með sprengjuvesti á sér en það var komið leyfi fyrir því að skjóta hann. Bandaríkjamenn höfðu lík hans á brott með sér út á flugmóðurskip á Arabíuhafi sunnan við Pakistan. Gengið var frá líkinu að hætti Múhameðstrúarmanna og því svo sökkt í sjóinn.

Meðlimir Al-Kaída
Sádi-arabískir hryðjuverkamenn
Íslamismi
Stríðið gegn hryðjuverkum
Grísk heimspeki


Grísk heimspeki er, eins og nafnið gefur til kynna, heimspeki frá Grikklandi eða heimspeki stunduð á grísku. Venjulega er hugtakið notað til þess að nefna gríska fornaldarheimspeki og þá yfirleitt til aðgreiningar frá rómverskri heimspeki, en grísk heimspeki á sér einnig lengri sögu í Grikklandi.

Heimspeki fornaldar á Vesturlöndum á upphaf sitt í Grikklandi. Þar varð til rík og samfelld heimspekihefð sem Rómverjar þáðu í arf (sjá grein um rómverska heimspeki). Segja má að sú heimspekihefð sem upprunnin er í Grikklandi eigi sér samfellda sögu allt fram okkar samtíma í gegnum rómverska heimspeki, miðaldaheimspeki, heimspeki endurreisnartímans og nýaldarheimspeki á 17. og 18. öld.

Helstu tímabil grískrar fornaldarheimspeki 
 Frumherjar grískrar heimspeki. Frumherjar grískrar heimspeki eru fyrstu grísku heimspekingarnir, stundum nefndir Forverar Sókratesar, en það er fremur villandi þar sem þeir yngstu voru samtímamenn Sókratesar fremur en forverar hans.
 Klassísk heimspeki. Heimspeki Sókratesar, Platons og Aristótelesar er stundum nefnd klassísk heimspeki og er af mörgum talin gullöld grískrar heimspeki, enda þótt fræðimenn séu farnir að teygja það hugtak þannig að það nái einnig yfir helleníska heimspeki
 Hellenísk heimspeki. Hellenísk heimspeki er heimspeki helleníska tímans, þ.e. frá dauða Alexanders mikla árið 323 f.Kr. til orrustunnar við Actíum árið 31 f.Kr. þegar her Oktavíanusar (sem síðar nefndist Ágústus) sigraði her Marcusar Antóníusar. Í sögu grískrar heimspeki er helleníski tíminn stundum sagður ná fram til um 200 e.Kr. enda voru helstu stefnur hellenískrar heimspeki enn þá ríkjandi.
 Heimspeki síðfornaldar. Heimspeki síðfornaldar er það tímabil nefnt sem tekur við af hellenískri heimspeki þrátt fyrir að stundum sé það ekki talið hefjast fyrr en við upphaf 3. aldar e.Kr. Áhrifamesta heimspekistefna þessa tímabils var nýplatonisminn. 
 Grísk miðaldaheimspeki.

Tengt efni

Tenglar 
 
 
 
 

Fornaldarheimspeki
Heimspeki eftir löndum
Heimspeki eftir tímabilum
Grikkland hið forna
Alkajos

Alkajos frá Mýtilene (fæddur um 620 f.Kr.) var grískt lýrískt skáld og eldri samtímamaður skáldkonunnar Saffóar. Sagt var að þau hefðu átt í ástarsambandi en þau skiptust á kvæðum. Hann var yfirstéttarmaður og bjó í borginni Mýtilene sem var meginborgin á eynni Lesbos. Hann tók þátt í stjórnmálum og stjórnmálaátökum borgarinnar. Alkajos studdi málstað yfirstéttarinnar gegn „harðstjórum“ sem tóku völdin í Mýtilene í nafni alþýðunnar. Hann varð af þeim sökum að eyða töluverðum tíma í útlegð frá borginni. Hann var sagður hafa sæst við Pittakos, leiðtoga flokks alþýðunnar, og hafa að lokum snúið aftur til Lesbos. Dánarár hans er óþekkt.

Þegar ljóðum hans var ritstýrt og þau gefin út í Alexandríu á helleníska tímanum fylltu þau tíu bókrollur. Kveðskapur Alkajosar hefur einungis varðveist í tilvitnunum síðari tíma höfunda. Af þessum sökum er erfitt að leggja mat á kveðskap hans. Efni kvæðanna, sem voru samin á eólískri mállýsku, var af ýmsu tagi: sálmar til heiðurs guðunum; athugasemdir um hernað eða stjórnmál, stundum nokkuð persónuleg; og að lokum ástarsöngvar og drykkjuvísur, þ.e. kveðskapur af því tagi sem hefði verið lesinn upp á samdrykkjum. Fræðimenn í Alexandríu voru á einu máli um að Alkajos hefði verið næstbesta skáldið af hinum hefðbundnu „kanónísku“ níu lýrísku ljóðskáldum. Brotin sem eru varðveitt eru allnokkur, en auk þess hermdi rómverska skáldið Quintus Hóratíus Flaccus eftir Alkajosi á latínu, en Alkajos var ein af fyrirmyndum Hóratíusar. Þetta gefur okkur einhverja hugmynd um helstu einkenni kveðskapar Alkajosar.

Heimildir 
 
 Campbell, David A, Greek Lyric Poetry (London: Bristol Classical Press, 1982).
 Lesky, Albin, A History of Greek Literature. Cornelis de Heer & James Willis (þýð.) (Indianapolis: Hackett, 1996).

Neðanmálsgreinar

Tengt efni 
 Grískar bókmenntir
 Lýrískur kveðskapur

Forngrísk skáld
Mímnermos

Mímnermos frá Kólofon, var grískt skáld, uppi um 630 – 600 f.Kr. Hann var uppi á þeim glundroðatímum þegar jónísku borgirnar í Litlu Asíu áttu í fullu fangi með að halda sjálfstæði sínu gagnvart konungum Lýdíu.

Í einu af varðveittu broti úr verkum hans er vísað til baráttu grísku borgríkjanna. Þar ber hann saman „kvenleika“ samtímamanna sinna við hugrekki þeirra sem höfðu sigrað lýdíska konunginn Gýges. En mikilvægustu ljóð hans voru elegíur þar sem hann ávarpar flautuleikara að nafni Nanno. Þeim var safnað saman í tvær bækur sem nefndar voru eftir henni.

Mímnermos var fyrstur til að semja ástarkvæði undir elegískum brag. Kvæði hans voru sungin yfir flautuleik, og skáldið Hippónax segir að hann hafi notað „fíkjutrjáa laglínuna“, sem var sögð vera sérstök laglína. Samkvæmt Hesykkíosi var lagið spilað undir mannfórnum á Þargelíu hátíðinni.

Tengt efni 
 Fornfræði
 Forn-Grikkir
 Grískar bókmenntir
 Lýrískur kveðskapur

Heimildir 
 

Forngrísk skáld
Hippónax

Hippónax frá Efesos var grískt skáld.

Árið 540 f.Kr. rak harðstjórinn Aþenagóras Hippónax frá Efesos. Hann hélt til Klasómenæ þar sem hann varði því sem eftir var ævinnar í fátækt. Höggmyndasmiðirnir Búpalos og Aþenis frá Kíos gerðu grín að Hippónaxi vegna útlits hans og skapgerðargalla, en hann hefndi sín á þeim með því að hæðast að þeim í fjölmargum satírum sínum. Sagt var að þeir hefðu hengt sig líkt og Lýkambes og dætur hans þegar skáldið Arkílokkos frá Paros réðst gegn þeim í kveðskap sínum, en Arkílokkos var forveri og fyrirmynd Hippónaxar.

Hann var grófur í hugsun og orðaforði hans dónalegur og ruddalegur, hann skorti þokka og góðan smekk, og hann vísar oft til mála sem einungis vöktu áhuga þeirra sem þekktu til þeirra. Þetta kom allt í veg fyrir að hann nyti vinsælda á Attíkuskaganum, þar sem Aþena liggur. Á hinn bóginn naut hann vinsælda meðal alexandrískra fræðimanna en þeir gáfu út verk hans í tveimur eða þremur bókum. 

Hippónax var talinn höfundur háðsádeilunnar og sagt var að hann hefði búið til sérstakan bragarhátt, kólíambann, sem kemur í stað hefðbundinnar endingar á jambískri ljóðlínu. Hann orti á jónískri mállýsku.

Þessi grein er lausleg þýðing á grein úr ensku Wikipedia sem byggir á grein úr Encyclopedia Britannica frá 1911

Tengt efni 
 Alkajos
 Arkílokkos
 Grískar bókmenntir
 Lýrískur kveðskapur
 Mímnermos
 Saffó
 Týrtajos

Forngrísk skáld
Sagnfræði
Antífon

Antífon frá Rhamnos á Attíkuskaganum (uppi 480 – 403 f.Kr.) var fyrstur hinna tíu Attísku ræðumanna.

Antífon var ræðumaður og stjórnmálamaður sem gerði það að atvinnu sinni að semja ræður. Deilt er um það hvort hann sé sá hinn sami Antífon og var sófisti og samtímamaður Sókratesar. 

Hugsanlega var hann sá Antífon sem samdi verkið Um sannleikann, þar sem fyrst er rætt um ferningshring eins og Aristóteles getur um í 2. kafla fyrstu bókar Eðlisfræðinnar.

Antífon tók virkan þátt í stjórnmálum í Aþenu og var dyggur stuðningsmaður fámenninsstjórnarsinna. Hann átti þátt í valdaráni hinna Fjögurhundruð árið 411 f.Kr. Þegar lýðræði var komið á aftur árið 403 f.Kr. var hann sakaður um landráð og dæmdur til dauða. Sagnaritarinn Þúkýdídes (viii. 68) hafði mikið álit á honum.

Segja má að Antífon hafi fundið upp pólitíska mælskufræði, en hann ávarpaði ekki lýðinn sjálfur nema í réttarhöldunum yfir sér.

Hann hafði einkum atvinnu af því að semja ræður fyrir þá sem ekki gátu það sjálfir en þurftu á að halda í réttarhöldum, en sérhver maður þurfti að flytja eigið mál í réttinum án hjálpar. Fimmtán af ræðum Antífons eru varðveittar að hluta eða í heild. Tólf þeirra eru taldar vera skólaæfingar um réttarhöld sem aldrei fóru fram. Þeim er skipt í fernur, en hver ferna inniheldur tvær soknarræður og tvær varnarræður. Þrjár ræður voru notaðar í raunverulegum réttarhöldum.  Allar ræðurnar fjalla um morðmál. Antífon er einnig sagður hafa samið hndbók um mælskufræði en hún er ekki varðveitt. 

Antífon heldur því fram að náttúruleg lög séu mannkyni nauðsynleg, en að lög sem eru einungis mannasetningar séu einungis viðbætur sem byggja á samkomulagi borgaranna. Hann bætir við að mannasetningarlög komi beinlínis í veg fyrir að menn fari eftir náttúrulegum lögum.

Heimild

Útgáfur, þýðingar og frekari fróðleikur 
Grískan texta ræðna Atnífons ásamt handritaskýringum og efnislegum skýringum er að finna í ritinu:
 Antiphon, The Speeches. Michael Gagarin (ritstj.) (Cambridge: Cambridge University Press, 1997).

Aðgengilegar enskar þýðingar er að finna í ritunum:
 Freeman, Kathleen (þýð.), The Murder of Herodes and Other Trials from Athenian Law Courts (Indianapolis: Hackett, 1986).
 Gagarin, Michael & MacDowell, Douglas M. (þýð.), Antiphon & Andocides (Austin: University of Texas Press, 1998).

Umfjöllun um gríska ræðumennsku og mælskulist er að finna í ritinu:
 Usher, Stephen, Greek Oratory: Tradition and Originality (Oxford: Oxford University Press, 1999).

Tengt efni 
 Andókídes
 Attísku ræðumennirnir
 Demosþenes
 Ísajos
 Ísókrates
 Lýsías
 Mælskufræði
 Æskínes

Attískir ræðumenn
Forngrískir ræðumenn
Gregory Vlastos

Gregory Vlastos (27. júlí 1907 – 12. október 1991) var fræðimaður um fornaldarheimspeki, einkum gríska heimspeki og höfundur margra bóka um Platon og Sókrates.

Vlastos fæddist í Istanbúl, þar sem hann læðri til B.A. gráðu við Robert College en þaðan hélt hann til Harvard University og hlaut doktorsgráðu þaðan árið 1931.  Þegar hann hafði kennt um árabil við Queen's University í Kingston, Ontario í Kanada flutti hann sig yfir til Cornell University í bænum Ithaca í New York fylki árið 1948.  Hann var Stuart Professor í heimspeki við Princeton University frá árinu 1955 til ársins 1976 og síðan Mills Professor í heimspeki við University of California, Berkeley fram til ársins 1987. Hann hlaut styrk frá MacArthur stofnuninni árið 1990.

Vlastos beitti gjarnan nútímarökfræði til að setja fram gátur og vandamál fornra heimspekinga á eins skýran hátt og mögulegt var. Óhætt er að fullyrða að fáir fræðimenn hafi átt jafnríkan þátt og Vlastos í að gera fornaldarheimspeki að lifandi undirgrein í fornfræði og heimspeki.

Helstu ritverk 
Meðal helstu rita Vlastosar eru:
 The Philosophy of Socrates: A Collection of Critical Essays (ritstj.) frá 1971
 Platonic Studies frá 1981
 Socrates: Ironist and Moral Philosopher frá 1991
 Studies in Greek Philosophy volume 1: The Presocratics frá 1993
 Socratic Studies frá 1994
 Studies in Greek Philosophy volume 2: Socrates, Plato and Their Tradition frá 1995

Vlastos, Gregory
Vlastos, Gregory
Vlastos, Gregory
Vlastos, Gregory