alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fritillaria amana

Fritillaria amana er jurt af liljuætt (Liliaceae), sem var fyrst lýst af Edward Martyn Rix, og fékk sitt núverandi fræðiheiti af R.Wallis och R.B.Wallis.

Útbreiðsla
Útbreiðslusvæði tegundarinnar er Tyrkland. í Anti-Taurus fjöllum, Amanus fjöllum, í Vilyets í Mara, Adana og Hatay.
Hún vex vanalega í eikarkjarri í kalksteinsjarðvegi, frá 1000 til 1700m. yfir sjávarmáli.

Lýsing 
Stöngullinn er 8 - 25 sm hár, sléttur. Blöðin stakstæð, lensulaga, 5 - 8 sm löng, skærgræn, stundum grágræn. Blómin eitt til tvö, lútandi, klukkulaga gul eða græn, jafnvel rauðbrún, yfirleitt með rauðbrúna rönd á jaðri krónublaðanna.

Engar undirtegundir finnast skráðar.

Heimildir

Ytri tenglar 

Liljuætt
Fritillaria viridiflora

Fritillaria viridiflora er jurt af liljuætt, sem var fyrst lýst af George Edward Post. Engar undirtegundir finnast skráðar.

Heimildir

Ytri tenglar 

Liljuætt
Fritillaria tokushimensis

Fritillaria tokushimensis er jurt af liljuætt (Liliaceae), sem var fyrst lýst af Akasawa, Katayama och T.Naito.. Engar undirtegundir finnast skráðar.

Heimildir
Franskur rennilás

Franskur rennilás eða riflás er aðferð við að tengja saman tvo fleti. Á öðrum fletinum er efni með litlum krókum og á hinum fletinum eru þræðir sem krókarnir festast í. Þessi tegund af festingu er notuð  þar sem annars væru  tölur, reimar eða bönd. Algengt er að franskur rennilás sé á íþróttaskóm,barnaskóm og sandölum og á festingum á töskum og veskjum. Hlutir eins og verkfæri eru stundum festir upp vegg eða þil með frönskum rennilás. 

Hugmynd að franska rennilásnum kom árið 1948  frá manni að nafni George de Mestral. Hann tók eftir að fræ með örsmáum krókum festust við buxnaskálmar og dýrafeldi. Hann kallaði franska rennilásinn „velcro“ en það er dregið af frönskum orðum fyrir velúr og fyrir krók.

Heimildir 

 
 Invention of Velcro
Festingar
Fatnaður
Hnappagat

Hnappagat er rifa eða gat í efni sem er nógu stór til að  tölur eða hnappar geta komist í gegn og  þannig fest einn hluta af efni við annan. Hnappagöt voru áður gerð í höndum en nú er algengt að hnappagöt séu gerð í saumavélum. Á kvenfatnaði eru hnappar oft vistra megin en hnappagöt hægra megin á meðan hnappagöt eru vinstra megin og hnappar/tölur hægra megin á karlmannafatnaði.

Handgerð hnappagöt voru gerð með að kapmella en kapmelluspor er sérstakt saumspor sem notað er við hnappagöt.

Heimild
 Kunnið þið að gera hnappagöt... (Húsfreyjan - 1. tölublað (01.03.1956)

Festingar
Fatnaður
Beltissylgja

Beltissylgja er festing úr málmi sem fest er við annan enda á belti. Á beltissylgju er oftast þorn (silateinn, sylgjuþorn) og virkar þannig að þornið gengur inn í eitt af götum (þornförum) þeim sem gerð hafa verið í beltið.

Fatnaður
Aldamótagarðarnir

Aldamótagarðarnir voru fyrstu garðlönd Reykvíkinga þar sem fólk fékk úthlutað reitum til að rækta kartöflur og kál. Þeir voru í Vatnsmýri fyrir sunnan gróðrarstöð sem þar var þar sem nú er Einarsgarður. Aldamótagarðarnir voru nokkuð austan við Umferðarmiðstöðina og beint suður af húsi Fæðingardeildar Landspítalans.
Aldamótagarðarnir voru stofnaðir árið 1901 að frumkvæði Einars Helgasonar garðyrkjumanns. Árið 1938 eru Aldamótagarðarnir 63  að tölu, Melagarðarnir við Sandvíkurveg 65, Sauðagerðisgarðar fyrir sunnan Verkamannabústaðina 18, Gróðrarstöðvargarðarnir um 70 og Kringlumýrargarðarnir 421. Aldamótagarðarnir  stóðu fram yfir seinni heimsstyrjöld. Árið 1959 voru skólagarðarnir fluttir þangað en þeir þurftu þá að víkja af Klambratúni og  árið 1960 veitti bæjarráð leyfi fyrir umferðarmiðstöð á svæði þar sem Aldamótagarðarnir voru.

Heimildir 
 Bæjarráð leyfir umferðarmiðstöð,  Morgunblaðið, 64. tölublað (17.03.1960), Blaðsíða 20
 Leigugarðar bæjarins, Morgunblaðið, 213. tölublað (15.09.1938), Blaðsíða 3
 Skólagarðarnir,Morgunblaðið, 150. tölublað (16.07.1959), Blaðsíða 9
 Stærsta garðræktarlandið í Kringlumýrinni,Morgunblaðið, Morgunblaðið C (12.05.2001), Blaðsíða 8
 Fornleifaskráning Landsspítalalóðar, Skýrsla 155 frá Minjavernd
 Alfræði Reykjavíkur 
Garðlönd
Umferðarmiðstöðin

Umferðarmiðstöðin BSÍ (oft þekkt aðeins sem BSÍ) er samgöngumiðstöð sem stendur við Vatnsmýrarveg í Reykjavík. Stöðin starfar sem ein helsta samgöngumiðstöð höfuðborgarsvæðisins við landsbyggðina og þaðan fara m.a. flugrútur til Keflavíkurflugvallar og strætisvagnar sem fara um allt Ísland. Umferðarmiðstöðin var byggð  á grundvelli laga um miðstöð fólksflutninga í Reykjavík.

Samgöngur á Íslandi
Hendi

Hendi á við hneigð einstaklings til að nota aðra höndina meira en hina. Langflestir, eða um 70–90% allra manna, eru rétthentir, það er að segja að þeir noti hægri höndina meira en þá vinstri. Svo eru um það bil 10% manna örvhentir, eða nota vinstri höndina meira en þá hægri.

Um það bil 30% manna hafa blandaða hendi, það er að þeir nota aðra höndina helst fyrir sumar aðgerðir og hina höndina fyrir aðrar. Sjaldgæfasta tilbrigðið er jafnhendi, en jafnhentur einstaklingur getur notað báðar hendur jafn vel. Hægt er að læra jafnhendi, en oftast hafa jafnhentir enn þá tilhneigingu til að nota aðalhöndina. 

Til eru nokkrar kenningar um þróun hendi í manneskjum. Hendi getur verið arfgeng, til dæmis eru líkurnar á því að barn verði örvhent um 26% ef báðir foreldrar þess eru sjálfir örvhentir.

Enda flest verkfæri og aðferðir eru hönnuð fyrir rétthenda geta örvhentir lent í erfiðleikum í daglegu lífi, án þess að mörgum rétthendum geri ráð fyrir því. Sem dæmi má nefna skæri, sem þarf að sérhanna fyrir hvorja höndina, og lindarpenna, sem erfitt er að nota með vinstri höndinni án þess að strjúka við blauta blekið sem þeir skilja eftir sér.

Tengt efni 
 Örvhentur maður

Heimild

Tilvísanir 

Hendi
Mannslíkaminn
Kenai-skagi

Kenaiskagi er landsvæði í suðurhluta Alaska fylkis Bandaríkjanna. Skaginn er einnig mestur hluti sveitarfélagsins Kenai Peninsula Borough sem er 64,110 km2 að stærð. Íbúar eru um 59.000 (2017). Stærsta borg Alaska, Anchorage er rétt norður af skaganum. 

Þjóðgarðurinn Kenai Fjords National Park er innan skagans. Einnig eru önnur vernduð svæði þar; óbyggðir, fjöll, jöklar og skógar. 

Helstu þéttbýlisstaðir eru Kenai, Homer, Soldotna og Seward. Lest liggur frá Anchorage að Seward.

Íslendingar hafa sótt tré til ræktunar frá Kenaiskaga. Meðal þeirra eru Hákon Bjarnason skógræktarstjóri og Jón H. Björnsson garðyrkjumaður. Þar má helst nefna sitkagreni og alaskaösp.,

Tilvísanir 

Alaska
Anchorage

Anchorage (eða Dgheyaytnu á athabaskísku; máli frumbyggja) er stærsta borg Alaskafylkis Bandaríkjanna með um 290.000 íbúa (2019) og er hluti af samnefndu sveitarfélagi. Hún er staðsett á láglendi í miðju Suður-Alaska fyrir botni Cook Inlet-flóa. Um 40% íbúa fylkisins búa í borginni. Um 400.000 manns búa á stórborgarsvæði Anchorage.

Árið 1964 skók jarðskjálfti upp á 9,2 stig borgina en upptökin voru suður af borginni. Uppbygging var mikil á áttunda áratugnum þegar þangað flykktust olíuleitar- og verktakafyrirtæki og íbúatalan þrefaldaðist á 10 árum.  Hugmyndir hafa verið uppi að gera borgina að höfuðstað fylkisins en Juneau í Suðaustur-Alaska hefur verið höfuðstaðurinn síðan árið 1906. Lestarsamgöngur eru norður og suður frá Anchorage; norður að borginni Fairbanks sem er í miðhluta fylkisins og suður að Seward á Kenaiskaga.

Ted Stevens alþjóðaflugvöllurinn er í suðvesturhluta borgarinnar. Villt dýr eins og birnir og elgir koma reglulega inn fyrir borgina.

Tilvísanir 

Borgir í Alaska
Þóranna Sigurðardóttir

Þóranna Sigurðardóttir er íslenskur leikari, leikstjóri og handritshöfundur, búsett og starfar í Los Angeles Bandaríkjunum.

Tenglar 
 

Íslenskir leikarar
Sálarháski Dalton bræðra

Sálarháski Dalton bræðra (franska: La Guérison des Dalton) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 44. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1975, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Le Journal de Tintin og í dagblaðinu Le Nouvel Observateur sama ár.

Söguþráður 

Prófessor Hemmi von Húmpubúk, virtur vísindamaður frá Evrópu, aðhyllist þær kenningar að glæpi megi rekja til áfalla í æsku og að alla glæpamenn megi lækna með sálgreiningu. Hann heldur til Bandaríkjanna til þess að sanna kenningar sínar með því að lækna harðsvíruðustu glæpamenn Villta Vestursins. Lukku Láki fylgir prófessornum til fangelsisins til að finna tilraunadýr og fyrir valinu verða vitaskuld hinir óforbetranlegu Daldónar sem sjá sér leik á borði að samþykkja að undirgangast meðferð til þess að losna úr fangelsinu. Eftir nokkra hnökra í byrjun fer meðferðin að skila árangri og prófessorinn leggur lokapróf fyrir Daldónana, þ.e. gefur þeim kost á vopnuðum flótta. Daldónarnir falla á prófinu og flýja með prófessor Hemma. Lukku Láki finnur Daldónana í afskekktum fjallakofa, en er yfirbugaður þegar í ljós kemur að prófessor Hemmi hefur gengið í lið með Daldónunum. Prófessornum hefur dottið í hug að beita aðferðum geðlæknisfræðinnar við bankarán og tekur Lukku Láka með í ránsferð til að koma honum í skilning um yfirburði aðferðarinnar. Babb kemur þó í bátinn þegar sálræn meðferð prófessors Hemma fer að hafa tilætluð áhrif á einn af Daldónunum.

Fróðleiksmolar 

 Kenningar prófessors Hemma von Húmpubúk í bókinni endurspegla kenningar í geðlæknis- og afbrotafræði sem áttu fylgi að fagna á seinni hluta 19. aldar og fólu í sér að glæpahneigð mætti lækna eins og sjúkdóm. Sagan er áhugaverð í þessu ljósi, enda birtist hún fyrst í dagblaðinu Le Novel Observateur sem þótti einkum höfða til menntaelítunnar í Frakklandi á miðjum áttunda áratuginum. Lok bókarinnar geyma bráðsnjalla skírskotun til austurríska geðlæknisins og sálgreinisins Sigmund Freud (1856-1939) og umdeildra kenninga hans um Ödipusarduld.
 Sagan gerist að mestu í bænum Einskisgili (e. Nothing Gulch) og nágrenni, en sami bær er sögusvið nokkurra eldri bóka, t.d. Vagnalestarinnar. Í íslenskri þýðingu bókarinnar heitir bærinn Hnútagúll, en varð Einskisgil eða Einskisbær í þeim bókum sem síðar komu út á íslensku.
 Prófessor Hemmi von Húmpubúk er skopstæling á austurríska/þýska kvikmyndaleikaranum og Óskarsverðlaunahafanum Emil Jannings (1884-1950) sem líklega er þekktastur fyrir að hafa leikið á móti Marlene Dietrich í kvikmyndinni Blái engillinn (Der blaue Engel) árið 1930.
 Sálarháski Dalton bræðra er síðasta Lukku Láka bókin sem René Goscinny samdi um Daldónana og hundinn Rattata.

Íslensk þýðing 

Sálarháski Dalton bræðra var gefin út af Fjölva árið 1977 í íslenskri þýðingu Þórs Stefánssonar. Þetta er fjórða bókin í íslensku ritröðinni.

Lukku Láki
Myndasögur
Verkamannabústaðirnir við Hringbraut

Verkamannabústaðirnir við Hringbraut er húsasamstæða sem reist var í vesturbæ Reykjavíkur í þremur áföngum á árunum 1931-1937 af Byggingarfélagi verkamanna (síðar Byggingarfélag alþýðu). Í fyrsta áfanganum voru reist  húsin Ásvallagata 59-65, Bræðraborgarstígur 47, 49, 53 og 55 og Hringbraut 80-90. Guðjón Samúelsson gerði frumteikningar en síðan tók Einar Erlendsson við þeim og breytti þeim í verulegum atriðum eftir óskum félagsmanna og félagsstjórnarinnar og eftir eigin athugun. Í öðrum áfanganum voru reist Ásvallagata 49-57, Hofsvallagata 16-22 og Hringbraut 74-78. Húsin mynda samfellda og óslitna röð meðfram Hringbraut, Bræðraborgarstíg, Ásvallagötu og Hofsvallagötu. Í miðjunni er stórt lokað sameiginlegt svæði, port en einnig er lítill bakgarður við hvert hús og litlir garðar fyrir framan þau hús sem standa við Hringbraut. Húsin eru tvílyft og með kjallara. Fjórar íbúðir eru í hverju húsi. Það var nýjung þegar húsin voru byggð að í þeim var rafmagnseldavél og í hverri íbúð var baðherbergi. Gunnlaugur Halldórsson hannaði þriðja áfanga verkamannabústaðanna og var flutt í þau hús 1937.

Húsin eru í funkisstíl og eru hönnuðir Guðjón Samúelsson, Einar Erlendsson og Gunnlaugur Halldórsson. Verkamannabústaðirnir við Hringbraut þykja merkur áfangi í sögu byggingarlistar og þróun húsnæðis- og skipulagsmála í Reykjavík. Lagt hefur verið til að húsin verði öll friðuð.

Heimild 
  Húsakönnun, Minjasafn Reykjavíkur 2005, Skýrsla nr. 123

Félagslegt húsnæði
Síður sem þurfa hnit
Byggingar í Reykjavík
Saga Reykjavíkur
Verkalýðsbarátta
Vesturbær Reykjavíkur
Byggingar eftir Guðjón Samúelsson
Juneau

Juneau er höfuðstaður Alaska fylkis Bandaríkjanna og hluti af Juneau Borough sveitarfélaginu. Borgin og sveitarfélagið höfðu u.þ.b. 32.000 íbúa árið 2014. Borgin er nefnd eftir gullgrafaranum Joe Juneau.

Kanadísku landamærin eru rétt austur af borginni, þ.e. Breska Kólumbía.
Engir vegir tengja Juneau við aðra hluta Alaska og meginland Norður-Ameríku. Bílferjur eru hins vegar til staðar sem og flugsamgöngur.

Fiskveiðar og ferðaþjónusta eru mikilvægar atvinnugreinar. Skemmtiferðaskip eru algeng sjón á sumrin.

Borgir í Alaska
Kalli keisari

Kalli keisari (franska: L'Empereur Smith) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 45. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1976, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Le Journal de Tintin sama ár. Kalli keisari er fyrsta Lukku Láka bókin sem kom út í íslenskri þýðingu árið 1977.

Söguþráður 

Karl Smith, vellauðugur bóndi í nágrenni Grasakaupstaðar (e. Grass Town), ímyndar sér að hann sé fyrsti keisari Bandaríkjanna. Bæjarbúar standa í þeirri trú að Kalli sé sauðmeinlaus og hafa gaman af uppátækjum hans, en Lukku Láka líst ekki á blikuna þegar hann sér að Kalli hefur í krafti auðs komið sér upp heilu herliði gráu fyrir járnum. Óbótamaðurinn Boggi Bulla kemst á snoðir um herstyrk Kalla og telur Kalla trú um að bæjarbúar Grasakaupstaðar hyggi á uppreisn gegn keisaradæminu. Þegar Boggi fær Kalla til að ráðast með her sínum á banka bæjarins grípur skelfing um sig í bænum. Lukku Láka tekst að flýja úr bænum, en þegar Kalli keisari gerir Grasakaupstað að höfuðborg Bandaríkjanna og efnir til stórdansleiks dulbýr Lukku Láki sig sem hirðþjón og rænir keisaranum. Boggi Bulla er þó ekki af baki dottinn og heldur með herinn til nágrannabæjarins Skammatanga til að ræna bankann þar.

Fróðleiksmolar 

 Persóna Kalla keisara er lauslega byggð á sérvitringnum Norton keisara (ca. 1818-1880). Norton, sem hét réttu nafni Joshua Abraham Norton og bjó í San Francisco í Kaliforníu, lýsti sjálfan sig keisara yfir Bandaríkjunum þrátt fyrir að vera alveg valda- og peningalaus eftir að hafa tapað aleigu sinni í viðskiptum. Norton naut engu að síður almennrar virðingar samborgara sinna og mikill fjöldi var viðstaddur útför hans árið 1880. Ein af hugmyndum Nortons var að reisa brú milli San Francisco og Oakland. Brúin, Bay Bridge, varð að veruleika eftir dauða Nortons keisara og nýlega var hleypt af stokkunum undirskriftarsöfnun á netinu til stuðnings því að endurnefna brúna í höfuðið á honum. Þegar þetta er ritað hafa yfir 5.000 manns skrifað undir.
 Í sögulok biður Kalli keisari Lukku Láka að færa Grant forseta ríkisafsal sitt. Samkvæmt því gerist sagan í forsetatíð Ulysses S. Grant á tímabilinu 1869-1877.
 Á dansleiknum á kránni er Kalli keisari kynntur fyrir hr. Giovanni Uderzo, sendiherra Viktors Emanúels II Ítalíukonungs. Svo vill til að Albert Uderzo, teiknari Ástríks gallvaska og samstarfsmaður Goscinny á þeim tíma þegar bókin kom út, átti ítalska foreldra.
 Á veggjum krárinnar í Grasakaupstað hanga myndir af nöktum konum. Í fyrri bókum í bókaflokknum höfðu slíkar teikningar verið afmáðar af útgefanda áður en bækurnar birtust lesendum.
 Grasakaupstaður ber ýmis önnur nöfn í íslensku þýðingu bókarinnar, t.d. Grasasnabær og Grasekkjubær.

íslensk útgáfa 

Kalli keisari var gefin út af Fjölva árið 1977 í íslenskri þýðingu Þórs Stefánssonar. Þetta er fyrsta bókin í íslensku ritröðinni.

Lukku Láki
Myndasögur
Vancouver-eyja

Vancouvereyja er í Bresku Kólumbíu í Kanada. Höfuðborgin heitir Victoria. Flatarmál Vancouvereyju er rúmlega 31.000 ferkílómetrar. Um 760.000 manns búa þar, flestir á stórborgarsvæði Victoriu. 

Áður en Evrópubúar komu til eyjunnar höfðu frumbyggjar búið þar í þúsundir ára. 

Eyjan er nefnd eftir George Vancouver, breskum flotaforingja. Hún hét áður Quadra og Vancouvereyja eftir að friður komst á milli flotaforingjans spænska Juan Francisco de la Bodega y Quadra og George Vancouver í deilum um landsvæði. Þegar spænsk áhrif dvínuðu varð Vancouver-nafnið ofan á.

Loftslagið á Vancouvereyju er eitt það mildasta í Kanada og þar er sjaldan frost. Staðurinn Henderson Lake á vesturströnd eyjunnar er úrkomusamasti staður Norður-Ameríku með 6650 millimetra árlega.

Á eyjunni eru tempraðir regnskógar með afar gömlum trjám. Meðal trjátegunda eru risalífviður, degli, marþöll og sitkagreni. Hæsti punktur Vancouvereyju er 2195 metrar.

Eyjar við Kanada
Breska Kólumbía
Snípulilja

Fritillaria pinardii er jurt af liljuætt, sem var fyrst lýst af Pierre Edmond Boissier.

Útbreiðsla
Norðvestur Tyrkland og Armenía til vestur Íran og Líbanon, á grýttum hlíðum og steppu, oft þar sem snjór bráðnar seint í 1000 - 2500m. yfir sjávarmáli. Sérstaklega útbreidd og breytileg tegund.

Lýsing 
Laukurinn allt að 3 sm í þvermál, oft með smálaukum eða ofanjarðarrenglum. Stöngull 6 - 20 sm hár. Laufblöð lensulaga, stakstæð, grágræn. Blómin eitt til fjögur, mjó-bjöllulaga, venjulega brúnfjólublá að utan með gulleitum kanti, gulgræn til appelsínugul að innan. Krónublöð 1,5 - 2,5 sm löng.

Tegundinni er skift í eftirfarandi undirtegundir:
 F. p. hajastanica
 F. p. pinardii

Tilvísanir

Tenglar 

 Myndir og lýsing á ensku 

 Myndir

Liljuætt
Söngvírinn

Söngvírinn (franska: Le Fil qui chante) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 46. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1977, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í fréttablaðinu Paris Match sama ár. Söngvírinn er síðasta Lukku Láka bókin sem Rene Goscinny samdi, en hann lést stuttu áður en bókin kom út.

Söguþráður 
Bandaríkjaforseti vill ljúka við lagningu ritsímalínu milli austur- og vesturstrandar Bandaríkjanna, þ.e. frá Omaha í Nebraska í austri til Carson City í Nevada í vestri. Tveir vinnuflokkar eru fengnir til verksins, annar undir stjórn Togga Tóls sem skal leggja línuna frá vestri og hinn undir stjórn Malla Magnara frá austri. Síblautur forstjóri símafélagsins tilkynnir að sá flokkur sem fyrri verður til að leggja línuna til Salt Lake City í Utah muni hljóta 100.000 dollara verðlaun. Lukku Láki ræðst til starfa sem símritari hjá Togga Tól og hópurinn leggur af stað frá Carson City. Þeir vita hins vegar ekki að óheiðarlegur verkstjóri hjá Malla Magnara, Beggi Brallari, hefur ráðið svikara til að spilla fyrir verkefni Togga Tóls til þess að tryggja að Malli Magnari hreppi verðlaunin. Var þó verkefnið ærið krefjandi fyrir þar sem leggja þarf símalínuna yfir land indíána og ýmsa náttúrulega farartálma eins og stórfljót, fjallgarða og salteyðimörkina miklu.

Fróðleiksmolar 
 
 Söngvírinn fjallar um lagningu ritsímans milli austur- og vesturstrandar Bandaríkjanna sem lokið var við árið 1861. Bókin er ein af þeim "sögulegustu" í bókaflokknum og Lukku Láki hittir margar raunverulegar persónur í bókinni sem tengdust lagningu ritsímans: Abraham Lincoln (1809-1865) Bandaríkjaforseta (Línkollur í sögunni), mormónaleiðtogann Brigham Young (1801-1877) (Brigghamur Jungi í sögunni), Hiram Sibley (1807-1888) fyrsta forseta Western Union Telegraph Company (Síblautur símaforstjóri í sögunni), frumkvöðlana James Gamble og Edward Creighton (Toggi Tól og Malli Magnari í sögunni), Washakie (ca. 1810-1900) höfðingja Shoshone indíána (Vassakí í sögunni) og Stephen J. Field (1816-1899), forseta Hæstaréttar Kaliforníu (Stefán Fýldi í sögunni), sem sendi bandaríkjaforseta heillaóskir í tilefni verklokanna með símskeyti þann 24. október 1861.
 Söngvírinn var síðasta Lukku Láka bókin sem René Goscinny samdi, en hann lést sviplega úr hjartaáfalli stuttu áður en bókin kom út, einungis 51 árs að aldri.
 Póstvagnsekillinn í byrjun sögunnar er Hank Bully sem var í aðalhlutverki í eldri Lukku Láka bók, Póstvagninum.
 Beggi Brallari er skopstæling á bandaríska kvikmyndaleikaranum Brian Donlevy (1901-1972).
 Sagan birtist fyrst í fréttablaðinu Paris Match sem er til merkis um hversu vinsælar Lukku Láka sögurnar voru orðnar. Umrætt fréttablað var skopstælt sem æsifréttablað í Tinnabókinni Vandræði Vaílu Veinólínó og hét þar "París-Flass".

Íslensk útgáfa 
Söngvírinn var gefin út af Fjölva árið 1979 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 21. bókin í íslensku ritröðinni.

Lukku Láki
Myndasögur
Fairbanks

Fairbanks er borg í mið-Alaska fylki Bandaríkjanna.  Fairbanks er hluti af sveitarfélaginu Fairbanks North Star Borough en þar búa tæp 100 þúsund manns. Í borginni sjálfri eru um 32 þúsund manns. Lestarsamgöngur liggja þaðan til Anchorage.

Borgin stendur við ána Chena sem rennur í Júkonfljót og er á sömu breiddargráðu og Stöðvarfjörður. Háskólinn University of Alaska Fairbanks er sá elsti í fylkinu. Herstöðin Ladd Army Airfield er við borgina.

Fairbanks er þekkt sem kaldasta borg Bandaríkjanna.

Borgir í Alaska
Fjársjóður Daldóna

Fjársjóður Daldóna (franska: Le Magot des Dalton) eftir Morris (Maurice de Bevere) og Vicq er 47. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1980, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í franska tímaritinu VSD árið 1979.

Söguþráður 

Daldónarnir sitja í fangelsi í Arizona og deila fangaklefa með alræmdum peningafalsara, Finni Forherta. Hann vill ólmur losna við Daldónana og spinnur því upp lygasögu um falinn fjársjóð undir furutré nærri Rauðhálsabæ (e. Red Rock Junction). Daldónarnir bíta á agnið, tekst að flýja úr fangelsinu með því að felast í súpuvagni og halda áleiðis til Rauðhálsabæjar. Þegar þangað er komið kemur í ljós að furutréð stendur innan múra eins rammgerðasta fangelsis Villta Vestursins. Daldónunum dettur það snjallræði í hug að fá sig dæmda í fangelsi til að komast í tæri við fjársjóðinn, en það setur strik í reikninginn að dómari Rauðhálsabæjar, Oddgeir, er einn sá umburðarlyndasti sem sögur fara af og dæmir helst engan til fangelsisvistar. Lukku Láki kemur í humátt á eftir Daldónunum af gömlum vana og ákveður að fylgjast með þeim úr fjarska til að komast að ráðabruggi þeirra. Daldónunum tekst að grafa göng inn í fangelsið og Lukku Láki eltir. Kemur þá í ljós að í fangelsinu er starfrækt glæsilegt gistihús fyrir fangana þar sem boðið er upp á allar lífsins lystisemdir gegn greiðslu. Að baki fyrirtækinu stendur Oddgeir dómari sem grípur Lukku Láka glóðvolgan á staðnum. Þegar Lukku Láki hafnar atvinnutilboði dómarans er hann samstundis dæmdur til að hengjast næsta morgun og eru þá góð ráð dýr.

Fróðleiksmolar 

 Bókin hefst á því að Lukku Láki færir Daldónana í fylkisfangelsið í Yuma í Arisóna. Fangelsið, sem var starfrækt á tímabilinu frá 1876 til 1909 á einum afskekktasta stað í fylkinu, hýsti yfir 3000 fanga á starfstíma sínum. Einungis 26 föngum tókst að flýja þaðan sem þótti lítið á þeim tíma. Fangelsið átti eftir að koma við sögu síðar í bókaflokknum, t.d. í L'Amnésie des Dalton sem kom út árið 1991.
 Fjársjóður Daldóna er önnur af tveimur Lukku Láka sögum sem belgíski teiknarinn og höfundurinn Vicq (Raymond Antoine, 1936-1987) samdi fyrir Morris. Hin er La Corde du pendu sem birtist í bókinni La Corde du pendu et autres histoires sem kom út árið 1982.

Íslensk þýðing 

Fjársjóður Daldóna var gefin út af Fjölva árið 1980 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 25. bókin í íslensku ritröðinni.

Lukku Láki
Myndasögur
Fídjíska

Fídjíska (Na Vosa Vakaviti) er ástronesískt mál í malajó-pólýnesískri ætt talað í Fídjí. Um 450.000 manns hafa fídjísku að móðurmáli, eða um helmingur allra Fídja, um 200.000 í viðbót tala hana sem annað mál. Samkvæmt stjórnarskránni er fídjíska opinbert tungumál Fídjí, ásamt ensku og hindústaní. Deilt er um hvort á að gera fídjísku að þjóðarmáli Fídjí.

Heimdilir 

Malay-pólýnesísk tungumál