# Dziennik Urzędowy C 105/2008

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 105 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5125 kwietnia 2008 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 105

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5125 kwietnia 2008

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | III   Akty przygotowawcze |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 73. sesja plenarna 6 i 7 lutego 2008 r. |
| 2008/C 105/01 | Opinia Komitetu Regionów Bardziej wydajne wspieranie badań i innowacji w regionach UE | 1 |
| 2008/C 105/02 | Opinia Komitetu Regionów Śródokresowy przegląd strategii w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii | 7 |
| 2008/C 105/03 | Opinia Komitetu Regionów Wkład wolontariatu w spójność społeczno-gospodarczą | 11 |
| 2008/C 105/04 | Opinia Komitetu Regionów Flexicurity | 16 |
| 2008/C 105/05 | Opinia Komitetu Regionów Promowanie czynnego zaangażowania obywatelskiego młodzieży poprzez edukację | 21 |
| 2008/C 105/06 | Opinia perspektywiczna Komitetu Regionów Ocena funkcjonowania wspólnej polityki rolnej | 25 |
| 2008/C 105/07 | Rezolucja Komitetu Regionów przygotowana na posiedzenie Rady Europejskiej na wiosnę 2008 r. Strategia na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia — Rozwiązywanie paradoksu lizbońskiego | 31 |
| 2008/C 105/08 | Opinia Komitetu Regionów Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością | 34 |
| 2008/C 105/09 | Opinia Komitetu Regionów Biała księga na temat sportu | 40 |
| 2008/C 105/10 | Opinia Komitetu Regionów Synergia czarnomorska — Nowa inicjatywa współpracy regionalnej | 46 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

73. sesja plenarna 6 i 7 lutego 2008 r.

2008/C 105/01

Opinia Komitetu Regionów Bardziej wydajne wspieranie badań i innowacji w regionach UE

1

2008/C 105/02

Opinia Komitetu Regionów Śródokresowy przegląd strategii w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii

7

2008/C 105/03

Opinia Komitetu Regionów Wkład wolontariatu w spójność społeczno-gospodarczą

11

2008/C 105/04

Opinia Komitetu Regionów Flexicurity

16

2008/C 105/05

Opinia Komitetu Regionów Promowanie czynnego zaangażowania obywatelskiego młodzieży poprzez edukację

21

2008/C 105/06

Opinia perspektywiczna Komitetu Regionów Ocena funkcjonowania wspólnej polityki rolnej

25

2008/C 105/07

Rezolucja Komitetu Regionów przygotowana na posiedzenie Rady Europejskiej na wiosnę 2008 r. Strategia na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia — Rozwiązywanie paradoksu lizbońskiego

31

2008/C 105/08

Opinia Komitetu Regionów Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością

34

2008/C 105/09

Opinia Komitetu Regionów Biała księga na temat sportu

40

2008/C 105/10

Opinia Komitetu Regionów Synergia czarnomorska — Nowa inicjatywa współpracy regionalnej

46

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

73. sesja plenarna 6 i 7 lutego 2008 r.

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/1

---

Opinia Komitetu Regionów „Bardziej wydajne wspieranie badań i innowacji w regionach UE”

(2008/C 105/01)

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla ważną rolę regionów w poszukiwaniu praktycznych rozwiązań — a także potrzebę większej pomocy w tym zakresie ze strony UE i państw członkowskich — w kwestii uzupełniającego wykorzystania środków finansowych przeznaczonych na badania naukowe i innowacje oraz funduszy strukturalnych, co stanowi najważniejszy sposób umożliwiający postępy w zakresie badań naukowych i innowacji w ramach zmienionej strategii lizbońskiej na szczeblu regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

—

Podkreśla ważną rolę regionów w poszukiwaniu praktycznych rozwiązań — a także potrzebę większej pomocy w tym zakresie ze strony UE i państw członkowskich — w kwestii uzupełniającego wykorzystania środków finansowych przeznaczonych na badania naukowe i innowacje oraz funduszy strukturalnych, co stanowi najważniejszy sposób umożliwiający postępy w zakresie badań naukowych i innowacji w ramach zmienionej strategii lizbońskiej na szczeblu regionalnym i lokalnym.

| — | Wspiera potrzebę opracowania regionalnych strategii badań naukowych i innowacji, a także wzmocnienia regionalnego zarządzania badaniami i innowacjami, przy zwiększeniu odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych podmiotów, zwłaszcza sektora prywatnego. |
| --- | --- |

—

Wspiera potrzebę opracowania regionalnych strategii badań naukowych i innowacji, a także wzmocnienia regionalnego zarządzania badaniami i innowacjami, przy zwiększeniu odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych podmiotów, zwłaszcza sektora prywatnego.

| — | Wzywa do dalszych działań na szczeblu UE w celu promowania synergii w ramach finansowego wsparcia UE dla badań naukowych i innowacji. Jedną z możliwości byłoby tu priorytetowe potraktowanie tych zastosowań 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, które mają szczególne znaczenie dla regionalnych strategii innowacji, jak również koncentrowanie znaczącej i rosnącej części funduszy strukturalnych na inwestycje w badania naukowe i innowacje. |
| --- | --- |

—

Wzywa do dalszych działań na szczeblu UE w celu promowania synergii w ramach finansowego wsparcia UE dla badań naukowych i innowacji. Jedną z możliwości byłoby tu priorytetowe potraktowanie tych zastosowań 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, które mają szczególne znaczenie dla regionalnych strategii innowacji, jak również koncentrowanie znaczącej i rosnącej części funduszy strukturalnych na inwestycje w badania naukowe i innowacje.

| — | Podkreśla potrzebę bardziej zaawansowanej kombinacji unijnych strategii politycznych i zapewnienia równowagi między wspieraniem istniejących ośrodków doskonałości a umożliwianiem tworzenia nowych. W związku z tym można by rozważyć uwzględnienie wymiaru regionalnego w programie na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz w 7. PR, przy jednoczesnym uznaniu, że ten ostatni skoncentrowany jest na zasadzie doskonałości. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę bardziej zaawansowanej kombinacji unijnych strategii politycznych i zapewnienia równowagi między wspieraniem istniejących ośrodków doskonałości a umożliwianiem tworzenia nowych. W związku z tym można by rozważyć uwzględnienie wymiaru regionalnego w programie na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz w 7. PR, przy jednoczesnym uznaniu, że ten ostatni skoncentrowany jest na zasadzie doskonałości.

| — | Wzywa Komisję do zapewnienia nadzoru nad skuteczną koordynacją międzyregionalnego finansowania sieci w ramach funduszy strukturalnych, 7. PR i programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji w dziedzinie badań i innowacji, włączając w to regularne i lepiej skoordynowane rozpowszechnianie wyników i sprawdzonych rozwiązań, a także większe interakcje między poszczególnymi grupami. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję do zapewnienia nadzoru nad skuteczną koordynacją międzyregionalnego finansowania sieci w ramach funduszy strukturalnych, 7. PR i programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji w dziedzinie badań i innowacji, włączając w to regularne i lepiej skoordynowane rozpowszechnianie wyników i sprawdzonych rozwiązań, a także większe interakcje między poszczególnymi grupami.

| Sprawozdawca | : | Jyrki MYLLYVIRTA (FI/PPE), burmistrz miasta Lahti |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Jyrki MYLLYVIRTA (FI/PPE), burmistrz miasta Lahti

Dokumenty źródłowe

Konkluzje Rady w sprawie bardziej wydajnego wspierania badań i innowacji: koordynowanie wykorzystania programu ramowego w zakresie badań oraz funduszy strukturalnych. Odpowiedź na sprawozdanie CREST, 2811. posiedzenie Rady ds. Konkurencyjności, Luksemburg, dnia 25 czerwca 2007 r.

Komunikat Komisji „Konkurencyjność europejskich regionów dzięki badaniom naukowym i innowacjom — wkład w szybszy wzrost gospodarczy oraz lepsze i liczniejsze miejsca pracy”

COM(2007) 474 wersja ostateczna

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

Wzmocnienie synergii między poszczególnymi instrumentami finansowymi UE w latach 2007–2013

| 1. | Z ogromnym zadowoleniem przyjmuje przyjęte przez Radę ds. Konkurencyjności w dniu 25 czerwca 2007 r.„Konkluzje Rady w sprawie bardziej wydajnego wspierania badań i innowacji: koordynowanie wykorzystania programu ramowego w zakresie badań oraz funduszy strukturalnych. Odpowiedź na sprawozdanie CREST” (1), w których Rada zwróciła się do państw członkowskich i regionów o realizowanie wytycznych CREST na zasadzie dobrowolności, a przede wszystkim wezwała KR do monitorowania działań w tej dziedzinie. Ze swojej strony KR zwraca się do Rady, aby powróciła do tego tematu w świetle niniejszej opinii KR-u. |
| --- | --- |

1.

Z ogromnym zadowoleniem przyjmuje przyjęte przez Radę ds. Konkurencyjności w dniu 25 czerwca 2007 r.„Konkluzje Rady w sprawie bardziej wydajnego wspierania badań i innowacji: koordynowanie wykorzystania programu ramowego w zakresie badań oraz funduszy strukturalnych. Odpowiedź na sprawozdanie CREST” (1), w których Rada zwróciła się do państw członkowskich i regionów o realizowanie wytycznych CREST na zasadzie dobrowolności, a przede wszystkim wezwała KR do monitorowania działań w tej dziedzinie. Ze swojej strony KR zwraca się do Rady, aby powróciła do tego tematu w świetle niniejszej opinii KR-u.

| 2. | Uznaje potrzebę większej synergii między polityką UE w dziedzinie spójności, badań naukowych i innowacji z uwzględnieniem celów polityki w wymienionych dziedzinach, a w szczególności potrzebę skutecznego, skoordynowanego wykorzystania odpowiednich instrumentów finansowych przez państwa członkowskie i regiony. W kilku opiniach, popartych opracowaniem KR-u pt. „Badanie dotyczące możliwości strukturalnych i motywacji regionów i władz lokalnych i regionalnych w odniesieniu do B&R” (2), KR podkreślał ważną rolę regionów w poszukiwaniu praktycznych rozwiązań — a także potrzebę większej pomocy w tym zakresie ze strony UE i państw członkowskich — kwestii uzupełniającego wykorzystania środków finansowych przeznaczonych na badania naukowe oraz funduszy strukturalnych ze szczególnym uwzględnieniem nowych państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

Uznaje potrzebę większej synergii między polityką UE w dziedzinie spójności, badań naukowych i innowacji z uwzględnieniem celów polityki w wymienionych dziedzinach, a w szczególności potrzebę skutecznego, skoordynowanego wykorzystania odpowiednich instrumentów finansowych przez państwa członkowskie i regiony. W kilku opiniach, popartych opracowaniem KR-u pt. „Badanie dotyczące możliwości strukturalnych i motywacji regionów i władz lokalnych i regionalnych w odniesieniu do B&R” (2), KR podkreślał ważną rolę regionów w poszukiwaniu praktycznych rozwiązań — a także potrzebę większej pomocy w tym zakresie ze strony UE i państw członkowskich — kwestii uzupełniającego wykorzystania środków finansowych przeznaczonych na badania naukowe oraz funduszy strukturalnych ze szczególnym uwzględnieniem nowych państw członkowskich.

| 3. | Zgadza się z Radą i Komisją, że stanowi to najważniejszy sposób umożliwiający postępy w zakresie badań naukowych i innowacji w ramach zmienionej strategii lizbońskiej na szczeblu regionalnym i lokalnym oraz poprawę wyników badań i innowacji w regionach UE. KR podkreśla, że placówki badawcze i ich metody działania są niezwykle wszechstronne; osiągnięcia naukowe pojawiają się w placówkach różnych rozmiarów i różnego typu. Nawet małe instytucje mogą tworzyć wiedzę o ogólnoświatowym znaczeniu w wąskich specjalizacjach, zwłaszcza gdy stanowią one część światowych sieci i współpracują z przedsiębiorstwami opartymi na wiedzy. |
| --- | --- |

3.

Zgadza się z Radą i Komisją, że stanowi to najważniejszy sposób umożliwiający postępy w zakresie badań naukowych i innowacji w ramach zmienionej strategii lizbońskiej na szczeblu regionalnym i lokalnym oraz poprawę wyników badań i innowacji w regionach UE. KR podkreśla, że placówki badawcze i ich metody działania są niezwykle wszechstronne; osiągnięcia naukowe pojawiają się w placówkach różnych rozmiarów i różnego typu. Nawet małe instytucje mogą tworzyć wiedzę o ogólnoświatowym znaczeniu w wąskich specjalizacjach, zwłaszcza gdy stanowią one część światowych sieci i współpracują z przedsiębiorstwami opartymi na wiedzy.

| 4. | Z zadowoleniem przyjmuje — popierając zawarte w opracowaniu KR-u propozycje w tym zakresie — większe możliwości skoordynowanego wykorzystania przez regiony siódmego programu ramowego badań (7. PR), funduszy strukturalnych, programu na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) — uwzględnione już na etapie ich projektowania — w celu wspierania badań naukowych i innowacji. Szczególnie dzięki wspólnym ramom czasowym i wyższej kwocie środków możliwe jest uzyskanie istotnych rezultatów poprzez większą synergię. W budżecie na lata 2007–2013 na 7. PR przeznaczono kwotę 54 mld euro, zaś w ramach funduszy strukturalnych na badania naukowe i innowacje zarezerwowano kwotę 45 mld euro, a więc ok. 10 % środków. Co więcej, środki w podobnej wysokości pochodzą ze współfinansowania krajowego. Powyższe dane wskazują na znaczenie i możliwości funduszy strukturalnych w porównaniu z podobną kwotą całego budżetu 7. PR. |
| --- | --- |

4.

Z zadowoleniem przyjmuje — popierając zawarte w opracowaniu KR-u propozycje w tym zakresie — większe możliwości skoordynowanego wykorzystania przez regiony siódmego programu ramowego badań (7. PR), funduszy strukturalnych, programu na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) — uwzględnione już na etapie ich projektowania — w celu wspierania badań naukowych i innowacji. Szczególnie dzięki wspólnym ramom czasowym i wyższej kwocie środków możliwe jest uzyskanie istotnych rezultatów poprzez większą synergię. W budżecie na lata 2007–2013 na 7. PR przeznaczono kwotę 54 mld euro, zaś w ramach funduszy strukturalnych na badania naukowe i innowacje zarezerwowano kwotę 45 mld euro, a więc ok. 10 % środków. Co więcej, środki w podobnej wysokości pochodzą ze współfinansowania krajowego. Powyższe dane wskazują na znaczenie i możliwości funduszy strukturalnych w porównaniu z podobną kwotą całego budżetu 7. PR.

| 5. | Mając na uwadze, że w konkluzjach Rady i wytycznych CREST skoncentrowano się jedynie na skoordynowanym wykorzystaniu funduszy strukturalnych i 7. PR, KR zamierza ująć ten temat w szerszym kontekście, zgodnie z komunikatem Komisji Europejskiej, i przeanalizować możliwości związane z programem na rzecz konkurencyjności i innowacji, a w pewnej mierze również z Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). |
| --- | --- |

5.

Mając na uwadze, że w konkluzjach Rady i wytycznych CREST skoncentrowano się jedynie na skoordynowanym wykorzystaniu funduszy strukturalnych i 7. PR, KR zamierza ująć ten temat w szerszym kontekście, zgodnie z komunikatem Komisji Europejskiej, i przeanalizować możliwości związane z programem na rzecz konkurencyjności i innowacji, a w pewnej mierze również z Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

| 6. | Przypomina, że w zmienionej strategii lizbońskiej z 2005 r. badania naukowe i innowacje zostały umieszczone na pierwszym planie polityki europejskiej jako kluczowe czynniki sprzyjające wzrostowi i konkurencyjności, a ponadto za ważny krok w tym kierunku uznaje „Szeroko zakrojoną strategię innowacyjną dla UE”, popartą podczas nieoficjalnego szczytu w Lahti w październiku 2006 r. W celu wsparcia dalszych inwestycji w badania i innowacje w regionach UE Komitet Regionów wzywa wiosenną Radę Europejską w 2008 r. do wzmocnienia wymiaru badań naukowych i innowacji w nowej serii zintegrowanych wytycznych na rzecz wzrostu i zatrudnienia dla cyklu zarządzania strategią lizbońską w latach 2008–2011. |
| --- | --- |

6.

Przypomina, że w zmienionej strategii lizbońskiej z 2005 r. badania naukowe i innowacje zostały umieszczone na pierwszym planie polityki europejskiej jako kluczowe czynniki sprzyjające wzrostowi i konkurencyjności, a ponadto za ważny krok w tym kierunku uznaje „Szeroko zakrojoną strategię innowacyjną dla UE”, popartą podczas nieoficjalnego szczytu w Lahti w październiku 2006 r. W celu wsparcia dalszych inwestycji w badania i innowacje w regionach UE Komitet Regionów wzywa wiosenną Radę Europejską w 2008 r. do wzmocnienia wymiaru badań naukowych i innowacji w nowej serii zintegrowanych wytycznych na rzecz wzrostu i zatrudnienia dla cyklu zarządzania strategią lizbońską w latach 2008–2011.

| 7. | Podziela opinię, że konieczna jest bardziej szczegółowa ocena zasięgu terytorialnego ewentualnej synergii. Oznacza to pogłębioną analizę możliwości i potrzeb w zakresie badań i innowacji na szczeblu regionalnym, w szczególności poprzez poprawę danych statystycznych i jakościowych dostępnych za pośrednictwem takich unijnych inicjatyw, jak baza danych Regional Key Figures, czy też narzędzi monitorowania polityki Trend Chart (tabela tendencji) i Erawatch, których zasięg jest obecnie rozszerzany na szczebel regionalny. |
| --- | --- |

7.

Podziela opinię, że konieczna jest bardziej szczegółowa ocena zasięgu terytorialnego ewentualnej synergii. Oznacza to pogłębioną analizę możliwości i potrzeb w zakresie badań i innowacji na szczeblu regionalnym, w szczególności poprzez poprawę danych statystycznych i jakościowych dostępnych za pośrednictwem takich unijnych inicjatyw, jak baza danych Regional Key Figures, czy też narzędzi monitorowania polityki Trend Chart (tabela tendencji) i Erawatch, których zasięg jest obecnie rozszerzany na szczebel regionalny.

| 8. | Proponuje, by wstępna ocena i ocena ex-post w zakresie unijnych instrumentów finansowania obejmowały analizę wzajemnych powiązań z innymi instrumentami w celu osiągnięcia synergii we wspieraniu badań i innowacji w regionach UE. |
| --- | --- |

8.

Proponuje, by wstępna ocena i ocena ex-post w zakresie unijnych instrumentów finansowania obejmowały analizę wzajemnych powiązań z innymi instrumentami w celu osiągnięcia synergii we wspieraniu badań i innowacji w regionach UE.

Sprawne wielopoziomowe sprawowanie rządów

| 9. | Podkreśla, że proces zwiększania możliwości w zakresie badań i innowacji w celu zapewnienia trwałej przewagi konkurencyjnej w Europie może zakończyć się pomyślnie wyłącznie przy zaangażowaniu miast i władz regionalnych. Zważywszy na ich fizyczną bliskość są one najważniejszymi stymulatorami wiedzy i innowacji w Europie. W coraz większej liczbie europejskich regionów badania i innowacje są uznawane za absolutny priorytet wydatków publicznych. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że proces zwiększania możliwości w zakresie badań i innowacji w celu zapewnienia trwałej przewagi konkurencyjnej w Europie może zakończyć się pomyślnie wyłącznie przy zaangażowaniu miast i władz regionalnych. Zważywszy na ich fizyczną bliskość są one najważniejszymi stymulatorami wiedzy i innowacji w Europie. W coraz większej liczbie europejskich regionów badania i innowacje są uznawane za absolutny priorytet wydatków publicznych.

| 10. | Sygnalizuje, że realizacja celów zmienionej agendy lizbońskiej oraz wyznaczonego przez Radę z Barcelony docelowego poziomu wydatków na badania i rozwój w wysokości co najmniej 3 % unijnego PKB do 2010 r., przy wkładzie sektora prywatnego w wymiarze dwóch trzecich, oraz zapewnienie spójności ekonomiczno-społecznej w UE wymagają podjęcia dalszych działań. Przypomina, że zwiększenie zdolności w zakresie badań i innowacji wśród europejskich regionów jest możliwe wyłącznie poprzez wspólne zaangażowanie i skoordynowane działania państw członkowskich, UE i regionów. Finansowanie ze środków UE stanowi zawsze niewielką część wszystkich środków publicznych przeznaczanych na badania i innowacje, a zatem ważne jest, aby UE prowadziła politykę sprzyjającą zwiększaniu i koordynowaniu inwestycji przez państwa członkowskie. Oprócz środków publicznych, UE szczególnie potrzebuje większego zaangażowania ze strony sektora prywatnego. |
| --- | --- |

10.

Sygnalizuje, że realizacja celów zmienionej agendy lizbońskiej oraz wyznaczonego przez Radę z Barcelony docelowego poziomu wydatków na badania i rozwój w wysokości co najmniej 3 % unijnego PKB do 2010 r., przy wkładzie sektora prywatnego w wymiarze dwóch trzecich, oraz zapewnienie spójności ekonomiczno-społecznej w UE wymagają podjęcia dalszych działań. Przypomina, że zwiększenie zdolności w zakresie badań i innowacji wśród europejskich regionów jest możliwe wyłącznie poprzez wspólne zaangażowanie i skoordynowane działania państw członkowskich, UE i regionów. Finansowanie ze środków UE stanowi zawsze niewielką część wszystkich środków publicznych przeznaczanych na badania i innowacje, a zatem ważne jest, aby UE prowadziła politykę sprzyjającą zwiększaniu i koordynowaniu inwestycji przez państwa członkowskie. Oprócz środków publicznych, UE szczególnie potrzebuje większego zaangażowania ze strony sektora prywatnego.

| 11. | Pragnie zapewnić skoordynowane wykorzystanie 7. PR, funduszy strukturalnych oraz programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, ponieważ ma to ogromne znaczenie dla konkurencyjności UE oraz synergii polityki w dziedzinie spójności, badań i innowacji na szczeblu krajowym i regionalnym. Rozwój obszarów wiejskich również stanowi nieodłączną część rozwoju regionalnego i powinien zostać zsynchronizowany z innymi dziedzinami polityki, w tym z polityką w zakresie badań i innowacji. |
| --- | --- |

11.

Pragnie zapewnić skoordynowane wykorzystanie 7. PR, funduszy strukturalnych oraz programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, ponieważ ma to ogromne znaczenie dla konkurencyjności UE oraz synergii polityki w dziedzinie spójności, badań i innowacji na szczeblu krajowym i regionalnym. Rozwój obszarów wiejskich również stanowi nieodłączną część rozwoju regionalnego i powinien zostać zsynchronizowany z innymi dziedzinami polityki, w tym z polityką w zakresie badań i innowacji.

| 12. | Jest zdania, że 7. PR, wzmacniając konkurencyjność Europy, odgrywa istotną rolę w realizacji celów strategii lizbońskiej i w tworzeniu europejskiej przestrzeni badawczej, lecz równocześnie ma uzupełniać krajowe prace badawcze i wspierać te projekty, których zrealizowanie na szczeblu krajowym jest niemożliwe. Dzięki połączeniu środków różnych państw członkowskich może on służyć zarówno interesom europejskim, jak i krajowym. |
| --- | --- |

12.

Jest zdania, że 7. PR, wzmacniając konkurencyjność Europy, odgrywa istotną rolę w realizacji celów strategii lizbońskiej i w tworzeniu europejskiej przestrzeni badawczej, lecz równocześnie ma uzupełniać krajowe prace badawcze i wspierać te projekty, których zrealizowanie na szczeblu krajowym jest niemożliwe. Dzięki połączeniu środków różnych państw członkowskich może on służyć zarówno interesom europejskim, jak i krajowym.

| 13. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dzięki 7. PR, za pośrednictwem takich inicjatyw, jak „Regiony wiedzy 2” i „Potencjał badawczy”, wzmocniony zostanie aspekt regionalny unijnego wsparcia dla badań naukowych. Jednakże zakres tych konkretnych inicjatyw jest zbyt ograniczony, a zatem KR zachęca do ich rozszerzenia i wzywa Komisję, aby zapewniła władzom regionalnym przydziały finansowe w ramach 7. PR w rozbiciu na poszczególne regiony. |
| --- | --- |

13.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dzięki 7. PR, za pośrednictwem takich inicjatyw, jak „Regiony wiedzy 2” i „Potencjał badawczy”, wzmocniony zostanie aspekt regionalny unijnego wsparcia dla badań naukowych. Jednakże zakres tych konkretnych inicjatyw jest zbyt ograniczony, a zatem KR zachęca do ich rozszerzenia i wzywa Komisję, aby zapewniła władzom regionalnym przydziały finansowe w ramach 7. PR w rozbiciu na poszczególne regiony.

| 14. | Podtrzymuje stanowisko przyjęte we wcześniejszej opinii w sprawie Europejskiego Instytutu Technologii (EIT), zgodnie z którym należy uwzględnić włączenie i zaangażowanie regionów i MŚP także w duże unijne projekty współpracy, takie jak EIT; np. koncepcja wspólnot wiedzy i innowacji w ramach EIT powinna zostać wykorzystana w celu tworzenia partnerstw z udziałem przemysłu oraz władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

14.

Podtrzymuje stanowisko przyjęte we wcześniejszej opinii w sprawie Europejskiego Instytutu Technologii (EIT), zgodnie z którym należy uwzględnić włączenie i zaangażowanie regionów i MŚP także w duże unijne projekty współpracy, takie jak EIT; np. koncepcja wspólnot wiedzy i innowacji w ramach EIT powinna zostać wykorzystana w celu tworzenia partnerstw z udziałem przemysłu oraz władz lokalnych i regionalnych.

| 15. | Popiera CREST, który położył nacisk na potrzebę opracowania strategii badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji, a także wzmocnienia regionalnego zarządzania badaniami i innowacjami. W tym zakresie ważną rolę odgrywa opracowanie konkretnej strategii łącznego wykorzystania 7. PR i funduszy strukturalnych w celach związanych z rozwinięciem strategii badań i innowacji. Potrzeba skoordynowanego wsparcia powinna zostać uwzględniona na wczesnym etapie planowania, czemu służyć mógłby oddolny proces wyboru strategicznych celów w zakresie badań i innowacji w programach operacyjnych. Wsparcie w tym przypadku mogłoby przybrać formę rezerwy finansowej włączonej do programów operacyjnych, co stosowane jest już w niektórych unijnych regionach. |
| --- | --- |

15.

Popiera CREST, który położył nacisk na potrzebę opracowania strategii badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji, a także wzmocnienia regionalnego zarządzania badaniami i innowacjami. W tym zakresie ważną rolę odgrywa opracowanie konkretnej strategii łącznego wykorzystania 7. PR i funduszy strukturalnych w celach związanych z rozwinięciem strategii badań i innowacji. Potrzeba skoordynowanego wsparcia powinna zostać uwzględniona na wczesnym etapie planowania, czemu służyć mógłby oddolny proces wyboru strategicznych celów w zakresie badań i innowacji w programach operacyjnych. Wsparcie w tym przypadku mogłoby przybrać formę rezerwy finansowej włączonej do programów operacyjnych, co stosowane jest już w niektórych unijnych regionach.

| 16. | Stwierdza, że koordynacja dużych unijnych instrumentów, takich jak 7. PR, fundusze strukturalne i program na rzecz konkurencyjności i innowacji, jest nie tylko kwestią woli politycznej, lecz również sprawdzianem spójności polityki. Zapewnienie jej spójności w przypadku programów zarządzanych wielopoziomowo i angażujących różne zainteresowane strony wymaga skutecznego systemu wielopoziomowego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

16.

Stwierdza, że koordynacja dużych unijnych instrumentów, takich jak 7. PR, fundusze strukturalne i program na rzecz konkurencyjności i innowacji, jest nie tylko kwestią woli politycznej, lecz również sprawdzianem spójności polityki. Zapewnienie jej spójności w przypadku programów zarządzanych wielopoziomowo i angażujących różne zainteresowane strony wymaga skutecznego systemu wielopoziomowego sprawowania rządów.

Bardziej aktywne i celowe działania oraz współpraca

| 17. | Jest zdania, że program na rzecz konkurencyjności i innowacji powinien być skoncentrowany na etapie innowacji i powielania, natomiast 7. PR na etapie badań i rozwoju w celu wspierania konkurencyjności Europy na arenie międzynarodowej. W ten sposób można byłoby uniknąć luk w finansowaniu pomiędzy fazami badań, rozwoju i stosowania. |
| --- | --- |

17.

Jest zdania, że program na rzecz konkurencyjności i innowacji powinien być skoncentrowany na etapie innowacji i powielania, natomiast 7. PR na etapie badań i rozwoju w celu wspierania konkurencyjności Europy na arenie międzynarodowej. W ten sposób można byłoby uniknąć luk w finansowaniu pomiędzy fazami badań, rozwoju i stosowania.

| 18. | Zgodnie ze wspomnianym opracowaniem KR proponuje, by rozważyć wprowadzenie odrębnego priorytetu dla zastosowań 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, epod względem znaczenia dla regionalnych innowacji. Jedną z możliwości byłoby priorytetowe potraktowanie tych zastosowań 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, które mają wyraźne, szczególne znaczenie dla regionalnych strategii innowacji, o ile równocześnie spełniają kryteria jakości badań. |
| --- | --- |

18.

Zgodnie ze wspomnianym opracowaniem KR proponuje, by rozważyć wprowadzenie odrębnego priorytetu dla zastosowań 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, epod względem znaczenia dla regionalnych innowacji. Jedną z możliwości byłoby priorytetowe potraktowanie tych zastosowań 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, które mają wyraźne, szczególne znaczenie dla regionalnych strategii innowacji, o ile równocześnie spełniają kryteria jakości badań.

| 19. | Zwraca się do Komisji o większe skoncentrowanie funduszy strukturalnych na inwestycje w badania naukowe i innowacje. KR uznaje potrzebę przeznaczenia istotnej i stale powiększanej części funduszy strukturalnych na badania naukowe i innowacje, jak to miało miejsce w przypadku programów funduszy strukturalnych na lata 2007–2013 w ramach agendy lizbońskiej, a także np. potrzebę zastosowania zalecenia zawartego w sprawozdaniu Esko Aho „Tworzenie innowacyjnej Europy”, które uzyskało poparcie rady doradczej EURAB, a dotyczyło przeznaczenia przynajmniej 20 % inwestycji na innowacje i pracę naukową w ramach przyszłych programów funduszy strukturalnych, przy czym warunek ten miałby stać się nieodłączną częścią unijnego procesu wdrożenia strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

19.

Zwraca się do Komisji o większe skoncentrowanie funduszy strukturalnych na inwestycje w badania naukowe i innowacje. KR uznaje potrzebę przeznaczenia istotnej i stale powiększanej części funduszy strukturalnych na badania naukowe i innowacje, jak to miało miejsce w przypadku programów funduszy strukturalnych na lata 2007–2013 w ramach agendy lizbońskiej, a także np. potrzebę zastosowania zalecenia zawartego w sprawozdaniu Esko Aho „Tworzenie innowacyjnej Europy”, które uzyskało poparcie rady doradczej EURAB, a dotyczyło przeznaczenia przynajmniej 20 % inwestycji na innowacje i pracę naukową w ramach przyszłych programów funduszy strukturalnych, przy czym warunek ten miałby stać się nieodłączną częścią unijnego procesu wdrożenia strategii lizbońskiej.

| 20. | Zachęca do wprowadzania kolejnych zachęt w ramach funduszy strukturalnych w celu wsparcia badań i innowacji. Zachęty te mogłyby obejmować zróżnicowane stawki dopłat sprzyjające inwestycjom w projekty badań i innowacji, a także przyjęcie niższego (np. 10 %) wkładu beneficjentów krajowych lub regionalnych w celu odzwierciedlenia spodziewanego ryzyka i długiego okresu zwrotu z inwestycji, charakterystycznego dla wielu działań w dziedzinie badań i innowacji, w szczególności tych, które wymagają stworzenia nowej infrastruktury. |
| --- | --- |

20.

Zachęca do wprowadzania kolejnych zachęt w ramach funduszy strukturalnych w celu wsparcia badań i innowacji. Zachęty te mogłyby obejmować zróżnicowane stawki dopłat sprzyjające inwestycjom w projekty badań i innowacji, a także przyjęcie niższego (np. 10 %) wkładu beneficjentów krajowych lub regionalnych w celu odzwierciedlenia spodziewanego ryzyka i długiego okresu zwrotu z inwestycji, charakterystycznego dla wielu działań w dziedzinie badań i innowacji, w szczególności tych, które wymagają stworzenia nowej infrastruktury.

| 21. | Podkreśla szczególną rolę polityki spójności we wspieraniu działalności innowacyjnej w regionach i stwierdza, że Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) również może zostać wykorzystany na finansowanie inkubatorów przedsiębiorczości i parków naukowych (infrastruktura i powiązania). Są to ważne sposoby rozpowszechniania wiedzy wykorzystywanej na rynku, które mogą pomóc w ustanowieniu powiązań między MŚP a uczelniami wyższymi. Europejski Fundusz Społeczny (EFS) może z kolei zapewnić wsparcie finansowe dla rozwijania umiejętności (szkolenie, instruktaż itp.), a także dla rozwoju i modernizacji struktur i systemów edukacyjnych. W okresie programowania na lata 2007–2013 położony zostanie większy niż poprzednio nacisk na wzmocnienie badań i innowacji za pośrednictwem transferu wiedzy. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla szczególną rolę polityki spójności we wspieraniu działalności innowacyjnej w regionach i stwierdza, że Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) również może zostać wykorzystany na finansowanie inkubatorów przedsiębiorczości i parków naukowych (infrastruktura i powiązania). Są to ważne sposoby rozpowszechniania wiedzy wykorzystywanej na rynku, które mogą pomóc w ustanowieniu powiązań między MŚP a uczelniami wyższymi. Europejski Fundusz Społeczny (EFS) może z kolei zapewnić wsparcie finansowe dla rozwijania umiejętności (szkolenie, instruktaż itp.), a także dla rozwoju i modernizacji struktur i systemów edukacyjnych. W okresie programowania na lata 2007–2013 położony zostanie większy niż poprzednio nacisk na wzmocnienie badań i innowacji za pośrednictwem transferu wiedzy.

| 22. | Podkreśla znaczenie komunikacji i wykorzystywania wiedzy, a także jej udostępniania w takiej formie, aby mogła stać się częścią procesu produkcyjnego. Opracowane rozwiązania i metody powinny być łatwo dostępne dla wszystkich, zwłaszcza dla MŚP w tych dziedzinach, w których brakuje instytutów badawczych lub wyższych uczelni na wysokim poziomie. W praktyce założenie to mogłoby być realizowane w ramach regionalnych klastrów. Należy rozważyć szersze wprowadzenie w Europie tak zwanych biur ds. klastrów, które utworzono w niektórych krajach, aby pomóc w rozpowszechnianiu wiedzy. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla znaczenie komunikacji i wykorzystywania wiedzy, a także jej udostępniania w takiej formie, aby mogła stać się częścią procesu produkcyjnego. Opracowane rozwiązania i metody powinny być łatwo dostępne dla wszystkich, zwłaszcza dla MŚP w tych dziedzinach, w których brakuje instytutów badawczych lub wyższych uczelni na wysokim poziomie. W praktyce założenie to mogłoby być realizowane w ramach regionalnych klastrów. Należy rozważyć szersze wprowadzenie w Europie tak zwanych biur ds. klastrów, które utworzono w niektórych krajach, aby pomóc w rozpowszechnianiu wiedzy.

| 23. | Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje zalecenia CREST dotyczące poprawy kompetencji MŚP w zakresie badań naukowych oraz ich zdolności do wykorzystania wiedzy opracowanej w innych ośrodkach. Komitet zwraca jednak uwagę, że wdrażanie wytycznych CREST w regionach może odbywać się jedynie na zasadzie dobrowolności, gdyż w międzyczasie zakończono partnerskie planowanie programów (Komisja i regiony). Fundusze strukturalne powinny przy tym zostać przeznaczone na budowę sieci, szkolenie i przygotowanie MŚP do udziału w 7. PR, a następnie na tworzenie międzynarodowych i ponadnarodowych powiązań. Należy wykorzystać program na rzecz konkurencyjności i innowacji w celu wsparcia MŚP w nadrobieniu ewentualnych zaległości na etapie innowacji. |
| --- | --- |

23.

Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje zalecenia CREST dotyczące poprawy kompetencji MŚP w zakresie badań naukowych oraz ich zdolności do wykorzystania wiedzy opracowanej w innych ośrodkach. Komitet zwraca jednak uwagę, że wdrażanie wytycznych CREST w regionach może odbywać się jedynie na zasadzie dobrowolności, gdyż w międzyczasie zakończono partnerskie planowanie programów (Komisja i regiony). Fundusze strukturalne powinny przy tym zostać przeznaczone na budowę sieci, szkolenie i przygotowanie MŚP do udziału w 7. PR, a następnie na tworzenie międzynarodowych i ponadnarodowych powiązań. Należy wykorzystać program na rzecz konkurencyjności i innowacji w celu wsparcia MŚP w nadrobieniu ewentualnych zaległości na etapie innowacji.

| 24. | Podkreśla znaczenie zdecentralizowanej działalności innowacyjnej także w mniejszych miastach i regionach. Sieci wyspecjalizowanych ośrodków naukowych koordynowane na szczeblu krajowym (jak np. w Finlandii) lub regionalnym stanowią przykład systemu łączącego regionalne i lokalne możliwości oraz środki badawcze i biznesowe z krajową, a także unijną polityką i finansowaniem. Wyspecjalizowane ośrodki naukowe tworzą klastry w powiązanych ze sobą dziedzinach i wchodzą w skład międzynarodowych sieci. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla znaczenie zdecentralizowanej działalności innowacyjnej także w mniejszych miastach i regionach. Sieci wyspecjalizowanych ośrodków naukowych koordynowane na szczeblu krajowym (jak np. w Finlandii) lub regionalnym stanowią przykład systemu łączącego regionalne i lokalne możliwości oraz środki badawcze i biznesowe z krajową, a także unijną polityką i finansowaniem. Wyspecjalizowane ośrodki naukowe tworzą klastry w powiązanych ze sobą dziedzinach i wchodzą w skład międzynarodowych sieci.

Wspieranie strategii oraz możliwości badawczych i innowacyjnych w regionach

| 25. | Podkreśla kluczową rolę regionalnych strategii badawczych i innowacyjnych w łączeniu różnych ważnych partnerów w regionie. Tego rodzaju strategie, jak podkreślono w opracowaniu KR-u, mogą wzmocnić instytucje badawcze poprzez ich włączenie do środowisk innowacyjnych, zwiększyć poczucie odpowiedzialności wśród wszystkich zainteresowanych stron, a tym samym doprowadzić do powstania stabilniejszego regionalnego systemu badań naukowych i innowacji. Podstawowe znaczenie ma wsparcie ze strony różnorodnych programów dostępnych na różnych etapach tworzenia nowej infrastruktury badawczej. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla kluczową rolę regionalnych strategii badawczych i innowacyjnych w łączeniu różnych ważnych partnerów w regionie. Tego rodzaju strategie, jak podkreślono w opracowaniu KR-u, mogą wzmocnić instytucje badawcze poprzez ich włączenie do środowisk innowacyjnych, zwiększyć poczucie odpowiedzialności wśród wszystkich zainteresowanych stron, a tym samym doprowadzić do powstania stabilniejszego regionalnego systemu badań naukowych i innowacji. Podstawowe znaczenie ma wsparcie ze strony różnorodnych programów dostępnych na różnych etapach tworzenia nowej infrastruktury badawczej.

| 26. | Podkreśla wartość ukierunkowanego podejścia w ramach regionalnych strategii badawczych i innowacyjnych, łącznie ze wskazaniem sztandarowych projektów. Tego rodzaju działanie wymaga kompromisu pomiędzy różnymi stanowiskami. Jednym z nich, zalecanym przez CREST, jest dokonanie na szczeblu regionalnym wyboru priorytetów stanowiących uzupełnienie dla priorytetów 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, tak aby zwiększyć możliwości połączenia regionalnego systemu badań i innowacji z finansowaniem ze środków unijnych. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla wartość ukierunkowanego podejścia w ramach regionalnych strategii badawczych i innowacyjnych, łącznie ze wskazaniem sztandarowych projektów. Tego rodzaju działanie wymaga kompromisu pomiędzy różnymi stanowiskami. Jednym z nich, zalecanym przez CREST, jest dokonanie na szczeblu regionalnym wyboru priorytetów stanowiących uzupełnienie dla priorytetów 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, tak aby zwiększyć możliwości połączenia regionalnego systemu badań i innowacji z finansowaniem ze środków unijnych.

| 27. | Dostrzega szereg możliwości, jakie obecnie stwarzają fundusze strukturalne i 7. PR zarówno w zakresie wspierania efektywnych systemów edukacji i kształcenia dla badaczy i przedsiębiorców w regionach UE, jak również tworzenia i unowocześniania infrastruktury badawczej i innowacyjnej, a także z zadowoleniem przyjmuje zalecenia CREST dotyczące ich wykorzystania. KR z zadowoleniem przyjmuje Europejskie Forum Strategii ds. Infrastruktur Badawczych (ESFRI), które przedstawi na początku 2008 r. analizę regionalnych aspektów paneuropejskiej infrastruktury naukowo-badawczej, a także wzywa do włączenia przede wszystkim nowych państw członkowskich w realizację tej inicjatywy. |
| --- | --- |

27.

Dostrzega szereg możliwości, jakie obecnie stwarzają fundusze strukturalne i 7. PR zarówno w zakresie wspierania efektywnych systemów edukacji i kształcenia dla badaczy i przedsiębiorców w regionach UE, jak również tworzenia i unowocześniania infrastruktury badawczej i innowacyjnej, a także z zadowoleniem przyjmuje zalecenia CREST dotyczące ich wykorzystania. KR z zadowoleniem przyjmuje Europejskie Forum Strategii ds. Infrastruktur Badawczych (ESFRI), które przedstawi na początku 2008 r. analizę regionalnych aspektów paneuropejskiej infrastruktury naukowo-badawczej, a także wzywa do włączenia przede wszystkim nowych państw członkowskich w realizację tej inicjatywy.

| 28. | Ponawia wezwanie do ustanowienia wspólnych funduszy na rzecz badań i innowacji jako nowego sposobu publiczno-prywatnej współpracy instytucjonalnej na szczeblu lokalnym i regionalnym, podkreślając, że rozwój zdolności badawczych i innowacyjnych jest stale potrzebny. |
| --- | --- |

28.

Ponawia wezwanie do ustanowienia wspólnych funduszy na rzecz badań i innowacji jako nowego sposobu publiczno-prywatnej współpracy instytucjonalnej na szczeblu lokalnym i regionalnym, podkreślając, że rozwój zdolności badawczych i innowacyjnych jest stale potrzebny.

Równowaga między doskonałością a spójnością

| 29. | Podziela wyrażone w analizie Komisji zaniepokojenie w związku z wysokim skoncentrowaniem działalności badawczej i inwestycji w tę dziedzinę w kilku regionach UE. KR z zaniepokojeniem podkreśla, że wydatki na badania i rozwój w ponad 100 europejskich regionach nie przekraczają 1 % PKB. |
| --- | --- |

29.

Podziela wyrażone w analizie Komisji zaniepokojenie w związku z wysokim skoncentrowaniem działalności badawczej i inwestycji w tę dziedzinę w kilku regionach UE. KR z zaniepokojeniem podkreśla, że wydatki na badania i rozwój w ponad 100 europejskich regionach nie przekraczają 1 % PKB.

| 30. | Podkreśla, że europejska polityka badań naukowych, innowacji i spójności powinna służyć realizacji uzupełniających się celów i współpracy w dążeniu do poprawy w zakresie badań i rozwoju w Europie. Wiąże się to z nieustannym poszukiwaniem równowagi we wspieraniu doskonałości i spójności. Zważywszy, że badania naukowe i innowacje mają kluczowe znaczenie dla wzrostu, UE powinna poprzez swoją politykę wspierać bardziej zaawansowaną kombinację strategii politycznych i zapewnić równowagę między wspieraniem istniejących ośrodków doskonałości a umożliwianiem tworzenia nowych. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że europejska polityka badań naukowych, innowacji i spójności powinna służyć realizacji uzupełniających się celów i współpracy w dążeniu do poprawy w zakresie badań i rozwoju w Europie. Wiąże się to z nieustannym poszukiwaniem równowagi we wspieraniu doskonałości i spójności. Zważywszy, że badania naukowe i innowacje mają kluczowe znaczenie dla wzrostu, UE powinna poprzez swoją politykę wspierać bardziej zaawansowaną kombinację strategii politycznych i zapewnić równowagę między wspieraniem istniejących ośrodków doskonałości a umożliwianiem tworzenia nowych.

| 31. | Przypomina, że KR zaapelował o istotne zwiększenie w ramach funduszy strukturalnych inwestycji w publiczne badania naukowe i innowacje na wysokim poziomie w regionach UE zgodnie z celami dotyczącymi konwergencji i konkurencyjności regionalnej oraz zatrudnienia. Uznaje, że polityka spójności służy realizacji zintegrowanego podejścia i z tego względu ujmuje badania naukowe nie w izolacji, lecz w połączeniu z innowacjami. |
| --- | --- |

31.

Przypomina, że KR zaapelował o istotne zwiększenie w ramach funduszy strukturalnych inwestycji w publiczne badania naukowe i innowacje na wysokim poziomie w regionach UE zgodnie z celami dotyczącymi konwergencji i konkurencyjności regionalnej oraz zatrudnienia. Uznaje, że polityka spójności służy realizacji zintegrowanego podejścia i z tego względu ujmuje badania naukowe nie w izolacji, lecz w połączeniu z innowacjami.

| 32. | Podkreśla, że choć 7. PR i program na rzecz konkurencyjności i innowacji nie są instrumentami spójności, wywierają na nią nieuchronny wpływ. KR zaapelował o włączenie spójności jako celu do wszystkich europejskich obszarów polityki sektorowej. W związku z tym można rozważyć uwzględnienie wymiaru regionalnego w programie na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz 7. PR, uznając, że ten ostatni skoncentrowany jest na zasadzie doskonałości. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla, że choć 7. PR i program na rzecz konkurencyjności i innowacji nie są instrumentami spójności, wywierają na nią nieuchronny wpływ. KR zaapelował o włączenie spójności jako celu do wszystkich europejskich obszarów polityki sektorowej. W związku z tym można rozważyć uwzględnienie wymiaru regionalnego w programie na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz 7. PR, uznając, że ten ostatni skoncentrowany jest na zasadzie doskonałości.

| 33. | Uznaje zalecenia CREST dotyczące sposobów najlepszego wykorzystania funduszy strukturalnych i 7. PR przez regiony, tak aby mogły one zbliżyć swoje systemy badań naukowych i innowacji do doskonałości, a także do poziomu zapewniającego konkurencyjność na szczeblu europejskim lub międzynarodowym. Obejmuje to poprawę regionalnych powiązań między instytutami badawczymi, uczelniami wyższymi, MŚP i innymi podmiotami w ramach tworzenia klastrów, regionalnych platform i ośrodków technologicznych, a także wspieranie ich w przyłączaniu się do wspólnych unijnych projektów i programów badawczych i innowacyjnych, takich jak ERA-Net i europejskie platformy technologiczne, oraz międzynarodowych sieci podmiotów badawczych i przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

33.

Uznaje zalecenia CREST dotyczące sposobów najlepszego wykorzystania funduszy strukturalnych i 7. PR przez regiony, tak aby mogły one zbliżyć swoje systemy badań naukowych i innowacji do doskonałości, a także do poziomu zapewniającego konkurencyjność na szczeblu europejskim lub międzynarodowym. Obejmuje to poprawę regionalnych powiązań między instytutami badawczymi, uczelniami wyższymi, MŚP i innymi podmiotami w ramach tworzenia klastrów, regionalnych platform i ośrodków technologicznych, a także wspieranie ich w przyłączaniu się do wspólnych unijnych projektów i programów badawczych i innowacyjnych, takich jak ERA-Net i europejskie platformy technologiczne, oraz międzynarodowych sieci podmiotów badawczych i przedsiębiorstw.

| 34. | Wzywa w tym kontekście Komisję Europejską, aby kontynuowała wdrażanie odpowiednich systemów, takich jak „Regiony wiedzy” w ramach 7. PR, „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” w ramach EFRR oraz „Innova-Inno” w ramach programu na rzecz konkurencyjności i innowacji. KR podkreśla również, że fundusze strukturalne powinny zapewniać wsparcie w rozszerzaniu zdolności w zakresie nauki, technologii, przedsiębiorczości i umiejętności zarządzania wśród podmiotów lokalnych i regionalnych, zwłaszcza wśród MŚP, tak aby mogły one uczestniczyć w projektach 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji. |
| --- | --- |

34.

Wzywa w tym kontekście Komisję Europejską, aby kontynuowała wdrażanie odpowiednich systemów, takich jak „Regiony wiedzy” w ramach 7. PR, „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” w ramach EFRR oraz „Innova-Inno” w ramach programu na rzecz konkurencyjności i innowacji. KR podkreśla również, że fundusze strukturalne powinny zapewniać wsparcie w rozszerzaniu zdolności w zakresie nauki, technologii, przedsiębiorczości i umiejętności zarządzania wśród podmiotów lokalnych i regionalnych, zwłaszcza wśród MŚP, tak aby mogły one uczestniczyć w projektach 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji.

| 35. | Zgodnie z opracowaniem KR-u apeluje o istotną zmianę w zakresie wykorzystania unijnego finansowania, zwłaszcza wykorzystania funduszy strukturalnych przez regiony, w kierunku zwiększenia popytu na badania i innowacje oraz wspierania regionalnego potencjału w zakresie skoncentrowanych na użytkownikach, dostępnych innowacji. Brakujące obecnie mechanizmy absorpcji służące wykorzystaniu światowych zasobów wiedzy stanowią najważniejsze wąskie gardło uniemożliwiające regionom korzystanie z dostępnych innowacji. |
| --- | --- |

35.

Zgodnie z opracowaniem KR-u apeluje o istotną zmianę w zakresie wykorzystania unijnego finansowania, zwłaszcza wykorzystania funduszy strukturalnych przez regiony, w kierunku zwiększenia popytu na badania i innowacje oraz wspierania regionalnego potencjału w zakresie skoncentrowanych na użytkownikach, dostępnych innowacji. Brakujące obecnie mechanizmy absorpcji służące wykorzystaniu światowych zasobów wiedzy stanowią najważniejsze wąskie gardło uniemożliwiające regionom korzystanie z dostępnych innowacji.

| 36. | Zastanawia się nad głosami krytyki dotyczącymi pokrywających się obszarów objętych wsparciem dla infrastruktury badawczej w ramach funduszy strukturalnych i 7. PR oraz podkreśla, że w tym zakresie konieczna jest skuteczniejsza koordynacja i przemyślane podejście do inwestycji w infrastrukturę badań i rozwoju opartych na obu unijnych instrumentach, umożliwiające zapewnienie równowagi między dążeniem do spójności a dążeniem do doskonałości, a także skoncentrowane na wsparciu dla poszczególnych etapów tworzenia infrastruktury. |
| --- | --- |

36.

Zastanawia się nad głosami krytyki dotyczącymi pokrywających się obszarów objętych wsparciem dla infrastruktury badawczej w ramach funduszy strukturalnych i 7. PR oraz podkreśla, że w tym zakresie konieczna jest skuteczniejsza koordynacja i przemyślane podejście do inwestycji w infrastrukturę badań i rozwoju opartych na obu unijnych instrumentach, umożliwiające zapewnienie równowagi między dążeniem do spójności a dążeniem do doskonałości, a także skoncentrowane na wsparciu dla poszczególnych etapów tworzenia infrastruktury.

| 37. | Przypomina w tym kontekście stanowisko KR-u, zgodnie z którym pojęcie doskonałości w ramach europejskiej przestrzeni badawczej, a także unijnych i krajowych funduszy badawczych powinno obejmować również wysoko wyspecjalizowane, mniejsze ośrodki badawcze oraz podmioty prowadzące mniej intensywną działalność badawczą. Mają one kluczowe znaczenie dla wdrażania innowacji oraz zdobywania wiedzy o ogólnoświatowym znaczeniu w wąskich dziedzinach specjalizacji. Badania powinny być skoncentrowane nie tylko na nowoczesnych technologiach — badania dotyczące mniej zaawansowanych technologii również mogą być niezwykle ważne dla innowacji i rozwoju w regionach. |
| --- | --- |

37.

Przypomina w tym kontekście stanowisko KR-u, zgodnie z którym pojęcie doskonałości w ramach europejskiej przestrzeni badawczej, a także unijnych i krajowych funduszy badawczych powinno obejmować również wysoko wyspecjalizowane, mniejsze ośrodki badawcze oraz podmioty prowadzące mniej intensywną działalność badawczą. Mają one kluczowe znaczenie dla wdrażania innowacji oraz zdobywania wiedzy o ogólnoświatowym znaczeniu w wąskich dziedzinach specjalizacji. Badania powinny być skoncentrowane nie tylko na nowoczesnych technologiach — badania dotyczące mniej zaawansowanych technologii również mogą być niezwykle ważne dla innowacji i rozwoju w regionach.

| 38. | Przewiduje, że skierowanie unijnych środków na zbliżenie systemów badań i innowacji do doskonałości jest najważniejszym wyzwaniem dla regionów w ramach celu funduszy strukturalnych obejmującego konkurencyjność regionalną i zatrudnienie. Regiony nie mogą polegać wyłącznie na środkach z 7. PR, podczas gdy w ramach funduszy strukturalnych udostępniono na ten cel znacznie mniejsze środki niż poprzednio. |
| --- | --- |

38.

Przewiduje, że skierowanie unijnych środków na zbliżenie systemów badań i innowacji do doskonałości jest najważniejszym wyzwaniem dla regionów w ramach celu funduszy strukturalnych obejmującego konkurencyjność regionalną i zatrudnienie. Regiony nie mogą polegać wyłącznie na środkach z 7. PR, podczas gdy w ramach funduszy strukturalnych udostępniono na ten cel znacznie mniejsze środki niż poprzednio.

Rozpowszechnianie sprawdzonych rozwiązań i wiedzy fachowej

| 39. | Podkreśla znaczenie planowanych działań przedstawionych przez Komisję Europejską i obejmujących:






  — | lepsze wykorzystanie europejskich funduszy poprzez wydanie wiosną 2008 r. praktycznego przewodnika ułatwiającego określenie najbardziej odpowiedniego źródła finansowania dla potencjalnych beneficjentów (instytucji badawczych i przedsiębiorstw); KR wzywa jednak Komisję do zapewnienia lepszej koordynacji z wnioskiem CREST dotyczącym przekształcenia jego wytycznych w bardziej funkcjonalne zalecenia; |
| --- | --- | --- |

39.

Podkreśla znaczenie planowanych działań przedstawionych przez Komisję Europejską i obejmujących:

—

lepsze wykorzystanie europejskich funduszy poprzez wydanie wiosną 2008 r. praktycznego przewodnika ułatwiającego określenie najbardziej odpowiedniego źródła finansowania dla potencjalnych beneficjentów (instytucji badawczych i przedsiębiorstw); KR wzywa jednak Komisję do zapewnienia lepszej koordynacji z wnioskiem CREST dotyczącym przekształcenia jego wytycznych w bardziej funkcjonalne zalecenia;

| — | złożenie we właściwym czasie sprawozdania z poczynionych na szczeblu krajowym i regionalnym postępów w zakresie skoordynowanego wykorzystania instrumentów Wspólnoty, zawierającego przykłady sprawdzonych rozwiązań; |
| --- | --- |

—

złożenie we właściwym czasie sprawozdania z poczynionych na szczeblu krajowym i regionalnym postępów w zakresie skoordynowanego wykorzystania instrumentów Wspólnoty, zawierającego przykłady sprawdzonych rozwiązań;

| — | organizowanie regularnych imprez, podczas których podmioty zaangażowane w badania naukowe, innowacje i rozwój regionalny mogą zbierać się w celu wymiany pomysłów, sprawdzonych rozwiązań oraz uzyskania dostępu do wsparcia i doradztwa, uznając KR za ważnego partnera w tym zakresie; |
| --- | --- |

—

organizowanie regularnych imprez, podczas których podmioty zaangażowane w badania naukowe, innowacje i rozwój regionalny mogą zbierać się w celu wymiany pomysłów, sprawdzonych rozwiązań oraz uzyskania dostępu do wsparcia i doradztwa, uznając KR za ważnego partnera w tym zakresie;

| — | usprawnienie wymiany informacji z władzami krajowymi i regionalnymi na temat beneficjentów 7. PR oraz programu na rzecz konkurencyjności i innowacji na ich terytorium, tak aby ułatwić finansowanie uzupełniające za pośrednictwem instrumentów krajowych, regionalnych i unijnych. |
| --- | --- |

—

usprawnienie wymiany informacji z władzami krajowymi i regionalnymi na temat beneficjentów 7. PR oraz programu na rzecz konkurencyjności i innowacji na ich terytorium, tak aby ułatwić finansowanie uzupełniające za pośrednictwem instrumentów krajowych, regionalnych i unijnych.

| 40. | Podkreśla znaczenie wykorzystania nowych programów na rzecz współpracy i komunikacji w ramach funduszy strukturalnych, programów Interreg IV C i URBACT. Wymienione programy służą rozpowszechnianiu korzyści za pośrednictwem inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”, a nawet łączenia w sieci regionów, które mogą i chcą skorzystać z wyników pomyślnie zrealizowanego projektu w bardziej zaawansowanym regionie. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla znaczenie wykorzystania nowych programów na rzecz współpracy i komunikacji w ramach funduszy strukturalnych, programów Interreg IV C i URBACT. Wymienione programy służą rozpowszechnianiu korzyści za pośrednictwem inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”, a nawet łączenia w sieci regionów, które mogą i chcą skorzystać z wyników pomyślnie zrealizowanego projektu w bardziej zaawansowanym regionie.

| 41. | Wzywa Komisję do zapewnienia nadzoru nad skuteczną koordynacją międzyregionalnego finansowania sieci w ramach funduszy strukturalnych, 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji w dziedzinie badań i innowacji, włączając regularne i lepiej skoordynowane rozpowszechnianie wyników i sprawdzonych rozwiązań, a także większe interakcje między poszczególnymi grupami. |
| --- | --- |

41.

Wzywa Komisję do zapewnienia nadzoru nad skuteczną koordynacją międzyregionalnego finansowania sieci w ramach funduszy strukturalnych, 7. PR i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji w dziedzinie badań i innowacji, włączając regularne i lepiej skoordynowane rozpowszechnianie wyników i sprawdzonych rozwiązań, a także większe interakcje między poszczególnymi grupami.

Bruksela, 6 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  CREST 1203/07 — CREST (Komitet Badań Naukowo-Technicznych Unii Europejskiej) „Wytyczne w sprawie koordynowania ramowego programu badawczego i funduszy strukturalnych w celu wspierania badań i rozwoju”.

1

(2)  CDR/ETU/21/2005.

2

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/7

---

Opinia Komitetu Regionów „Śródokresowy przegląd strategii w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii”

(2008/C 105/02)

KOMITET REGIONÓW

| — | Dostrzega kluczowe znaczenie nauk o życiu i biotechnologii dla międzynarodowej konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju UE. Wyraża gotowość do przyczynienia się na szczeblu regionalnym do powodzenia dalszej realizacji strategii UE. Należy przy tym jednak rozważyć możliwości i ryzyko oraz ocenić każde pojedyncze działanie strategii pod kątem zagrożeń i korzyści dla obywateli. |
| --- | --- |

—

Dostrzega kluczowe znaczenie nauk o życiu i biotechnologii dla międzynarodowej konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju UE. Wyraża gotowość do przyczynienia się na szczeblu regionalnym do powodzenia dalszej realizacji strategii UE. Należy przy tym jednak rozważyć możliwości i ryzyko oraz ocenić każde pojedyncze działanie strategii pod kątem zagrożeń i korzyści dla obywateli.

| — | Podkreśla kluczową rolę miast i regionów we wspieraniu łączenia zasobów i zwiększaniu konkurencyjności tych technologii na arenie międzynarodowej poprzez współpracę ponadregionalną i transgraniczną, tworzenie i łączenie regionalnych klastrów biotechnologicznych, skupianie przedstawicieli nauki, przemysłu i inwestorów. |
| --- | --- |

—

Podkreśla kluczową rolę miast i regionów we wspieraniu łączenia zasobów i zwiększaniu konkurencyjności tych technologii na arenie międzynarodowej poprzez współpracę ponadregionalną i transgraniczną, tworzenie i łączenie regionalnych klastrów biotechnologicznych, skupianie przedstawicieli nauki, przemysłu i inwestorów.

| — | Zachęca miasta i regiony do wspierania transferu technologii i innowacyjności, poczynając od bazy naukowej po przedstawicieli sektora. Miasta i regiony poprawią w miarę możliwości dostępność kapitału podwyższonego ryzyka, również dla przedsięwzięć realizowanych we współpracy transgranicznej, oraz będą wspomagać użytkowników przy opatentowywaniu wynalazków biotechnologicznych, jak też przy wykorzystywaniu tego rodzaju patentów. Instytucje finansowe szczebla regionalnego i krajowego, a także szczebla UE, powinny utworzyć programy wsparcia przewidujące podział ryzyka dla MŚP zajmujących się biotechnologią. |
| --- | --- |

—

Zachęca miasta i regiony do wspierania transferu technologii i innowacyjności, poczynając od bazy naukowej po przedstawicieli sektora. Miasta i regiony poprawią w miarę możliwości dostępność kapitału podwyższonego ryzyka, również dla przedsięwzięć realizowanych we współpracy transgranicznej, oraz będą wspomagać użytkowników przy opatentowywaniu wynalazków biotechnologicznych, jak też przy wykorzystywaniu tego rodzaju patentów. Instytucje finansowe szczebla regionalnego i krajowego, a także szczebla UE, powinny utworzyć programy wsparcia przewidujące podział ryzyka dla MŚP zajmujących się biotechnologią.

| — | Zachęca do dobrze przygotowanych debat społecznych na temat korzyści i zagrożeń wynikających z nauk o życiu i biotechnologii. Wiele miast i regionów wspiera już teraz, odpowiednio do swoich sił, informowanie społeczeństwa o podstawach naukowych, metodach i obszarach zastosowania, jak również wymaganiach prawnych i aspektach etycznych dotyczących biotechnologii. Inicjatywy te należy zdecydowanie kontynuować i swoją rolę muszą przy tym odgrywać sektor badań, przemysł i administracja publiczna. |
| --- | --- |

—

Zachęca do dobrze przygotowanych debat społecznych na temat korzyści i zagrożeń wynikających z nauk o życiu i biotechnologii. Wiele miast i regionów wspiera już teraz, odpowiednio do swoich sił, informowanie społeczeństwa o podstawach naukowych, metodach i obszarach zastosowania, jak również wymaganiach prawnych i aspektach etycznych dotyczących biotechnologii. Inicjatywy te należy zdecydowanie kontynuować i swoją rolę muszą przy tym odgrywać sektor badań, przemysł i administracja publiczna.

| Sprawozdawca | : | Karl DÖHLER (DE/PPE), członek parlamentu krajowego Bawarii |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Karl DÖHLER (DE/PPE), członek parlamentu krajowego Bawarii

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie śródokresowego przeglądu strategii w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii

COM(2007) 175 wersja ostateczna

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przypisuje naukom o życiu i biotechnologii duże znaczenie z uwagi na międzynarodową konkurencyjność i zrównoważony rozwój UE. Ważnymi dziedzinami ich zastosowania są: medycyna i sektor farmaceutyczny, przetwórstwo przemysłowe oraz produkcja podstawowa (przede wszystkim żywność i pasze, ale także surowce odnawialne, alternatywne źródła energii). Pojawiają się nowe podejścia do rozwiązania naglących problemów w zakresie opieki zdrowotnej, starzenia się społeczeństwa, wyżywienia rosnącej liczby ludności na świecie, zaopatrzenia w energię oraz globalnego ocieplenia. |
| --- | --- |

1.

Przypisuje naukom o życiu i biotechnologii duże znaczenie z uwagi na międzynarodową konkurencyjność i zrównoważony rozwój UE. Ważnymi dziedzinami ich zastosowania są: medycyna i sektor farmaceutyczny, przetwórstwo przemysłowe oraz produkcja podstawowa (przede wszystkim żywność i pasze, ale także surowce odnawialne, alternatywne źródła energii). Pojawiają się nowe podejścia do rozwiązania naglących problemów w zakresie opieki zdrowotnej, starzenia się społeczeństwa, wyżywienia rosnącej liczby ludności na świecie, zaopatrzenia w energię oraz globalnego ocieplenia.

| 2. | Zgadza się z poglądem Komisji Europejskiej, że nauki o życiu i biotechnologia w znacznym stopniu przyczyniają się do realizacji głównych celów polityki UE — zdrowia i zrównoważonego rozwoju, wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. Dlatego z zadowoleniem przyjmuje strategię Komisji Europejskiej mającą na celu wspieranie nauk o życiu i biotechnologii oraz docenia sukcesy osiągnięte przy wdrażaniu tej strategii. |
| --- | --- |

2.

Zgadza się z poglądem Komisji Europejskiej, że nauki o życiu i biotechnologia w znacznym stopniu przyczyniają się do realizacji głównych celów polityki UE — zdrowia i zrównoważonego rozwoju, wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. Dlatego z zadowoleniem przyjmuje strategię Komisji Europejskiej mającą na celu wspieranie nauk o życiu i biotechnologii oraz docenia sukcesy osiągnięte przy wdrażaniu tej strategii.

| 3. | Podkreśla, że zastosowaniu biotechnologii musi towarzyszyć szeroko zakrojona debata społeczna na temat potencjalnych zagrożeń i korzyści, w tym na temat kwestii etycznych, jeśli chce się zwiększyć akceptację społeczeństwa dla tych technologii; wymaga to także przekazywania wiedzy o ich naukowych podstawach. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że zastosowaniu biotechnologii musi towarzyszyć szeroko zakrojona debata społeczna na temat potencjalnych zagrożeń i korzyści, w tym na temat kwestii etycznych, jeśli chce się zwiększyć akceptację społeczeństwa dla tych technologii; wymaga to także przekazywania wiedzy o ich naukowych podstawach.

| 4. | Przyjmuje z zadowoleniem tworzenie europejskich sieci regionów i klastrów aktywnych w dziedzinie biotechnologii i nauk o życiu oraz wzywa Komisję Europejską do ich wspierania w celu wymiany doświadczeń, wspólnego opracowywania wniosków projektowych oraz zajęcia wspólnej pozycji w polityce europejskiej. |
| --- | --- |

4.

Przyjmuje z zadowoleniem tworzenie europejskich sieci regionów i klastrów aktywnych w dziedzinie biotechnologii i nauk o życiu oraz wzywa Komisję Europejską do ich wspierania w celu wymiany doświadczeń, wspólnego opracowywania wniosków projektowych oraz zajęcia wspólnej pozycji w polityce europejskiej.

| 5. | Ma świadomość, że miasta i regiony wywierają znaczny wpływ na wspieranie nauk o życiu i biotechnologii. Europejskie klastry biotechnologiczne są w skali międzynarodowej stosunkowo niewielkie; dlatego też powiązania sieciowe między nimi mają decydujące znaczenie dla ich konkurencyjności. Tworzenie klastrów, skupianie przedstawicieli nauki, przemysłu i inwestorów, propagowanie osiągnięć postępu technologicznego w społeczeństwie oraz ponadregionalna i transgraniczna współpraca i łączenie się regionalnych klastrów biotechnologicznych wymagają pomocy ze strony miast i regionów, aby możliwe było łączenie zasobów i zwiększanie konkurencyjności na arenie międzynarodowej. |
| --- | --- |

5.

Ma świadomość, że miasta i regiony wywierają znaczny wpływ na wspieranie nauk o życiu i biotechnologii. Europejskie klastry biotechnologiczne są w skali międzynarodowej stosunkowo niewielkie; dlatego też powiązania sieciowe między nimi mają decydujące znaczenie dla ich konkurencyjności. Tworzenie klastrów, skupianie przedstawicieli nauki, przemysłu i inwestorów, propagowanie osiągnięć postępu technologicznego w społeczeństwie oraz ponadregionalna i transgraniczna współpraca i łączenie się regionalnych klastrów biotechnologicznych wymagają pomocy ze strony miast i regionów, aby możliwe było łączenie zasobów i zwiększanie konkurencyjności na arenie międzynarodowej.

| 6. | Dostrzega konieczność zdecydowanego kontynuowania wielu działań oraz wyraża gotowość do przyczynienia się w miarę możliwości na szczeblu regionalnym do powodzenia dalszych wysiłków. Należy przy tym rozważyć możliwości i ryzyko oraz ocenić każde pojedyncze działanie strategii pod kątem korzyści dla obywateli. |
| --- | --- |

6.

Dostrzega konieczność zdecydowanego kontynuowania wielu działań oraz wyraża gotowość do przyczynienia się w miarę możliwości na szczeblu regionalnym do powodzenia dalszych wysiłków. Należy przy tym rozważyć możliwości i ryzyko oraz ocenić każde pojedyncze działanie strategii pod kątem korzyści dla obywateli.

Odnośnie do priorytetów określonych w przeglądzie śródokresowym strategii

| 7. | Podkreśla, że miasta i regiony w ramach swych możliwości będą wnosiły wkład we wspieranie badań w zakresie zastosowań z dziedziny nauk o życiu i biotechnologii oraz biogospodarki opartej na wiedzy, jak również rozwoju rynku na te zastosowania. Wzywa miasta i regiony do wnoszenia wkładu także w informowanie użytkowników o podstawach prawnych oraz procedurach administracyjnych obowiązujących w dziedzinie biotechnologii. Poprawiając koordynację w zakresie badań, Komisja Europejska powinna nie tylko współpracować z państwami członkowskimi, ale także tworzyć platformy regionalne lub bezpośrednio włączać związki regionalne w swoje prace. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że miasta i regiony w ramach swych możliwości będą wnosiły wkład we wspieranie badań w zakresie zastosowań z dziedziny nauk o życiu i biotechnologii oraz biogospodarki opartej na wiedzy, jak również rozwoju rynku na te zastosowania. Wzywa miasta i regiony do wnoszenia wkładu także w informowanie użytkowników o podstawach prawnych oraz procedurach administracyjnych obowiązujących w dziedzinie biotechnologii. Poprawiając koordynację w zakresie badań, Komisja Europejska powinna nie tylko współpracować z państwami członkowskimi, ale także tworzyć platformy regionalne lub bezpośrednio włączać związki regionalne w swoje prace.

| 8. | Popiera wspieranie konkurencyjności, transferu technologii i innowacji, poczynając od bazy naukowej po przedstawicieli sektora. Należy wyostrzyć świadomość możliwości komercyjnego wykorzystania wyników badań, a także wspierać tworzenie przedsiębiorstw oraz przechodzenie z sektora badań do przemysłu. Miasta i regiony poprawią w miarę możliwości dostępność kapitału podwyższonego ryzyka, również dla przedsięwzięć realizowanych we współpracy transgranicznej, oraz będą wspomagać użytkowników przy opatentowywaniu wynalazków biotechnologicznych, jak też przy wykorzystywaniu tego rodzaju patentów. Instytucje finansowe szczebla regionalnego i krajowego, a także szczebla UE, powinny utworzyć programy wsparcia przewidujące podział ryzyka dla MŚP zajmujących się biotechnologią. |
| --- | --- |

8.

Popiera wspieranie konkurencyjności, transferu technologii i innowacji, poczynając od bazy naukowej po przedstawicieli sektora. Należy wyostrzyć świadomość możliwości komercyjnego wykorzystania wyników badań, a także wspierać tworzenie przedsiębiorstw oraz przechodzenie z sektora badań do przemysłu. Miasta i regiony poprawią w miarę możliwości dostępność kapitału podwyższonego ryzyka, również dla przedsięwzięć realizowanych we współpracy transgranicznej, oraz będą wspomagać użytkowników przy opatentowywaniu wynalazków biotechnologicznych, jak też przy wykorzystywaniu tego rodzaju patentów. Instytucje finansowe szczebla regionalnego i krajowego, a także szczebla UE, powinny utworzyć programy wsparcia przewidujące podział ryzyka dla MŚP zajmujących się biotechnologią.

| 9. | Widzi konieczność poprawy sytuacji na rynku pracy poprzez wspieranie pośrednictwa pracy oraz kształcenie i szkolenie siły roboczej. Poprzez tworzenie atrakcyjnych warunków ramowych należy przyciągać naukowców oraz osoby o innym profilu zawodowym potrzebnym do rozwoju sektora biotechnologii i zapobiegać odpływowi pracowników, a także, tam gdzie jest to stosowne, zachęcać do powrotu pracowników o wysokich kwalifikacjach, którzy mogli odbyć szkolenia lub zdobyć doświadczenie zawodowe poza Europą. |
| --- | --- |

9.

Widzi konieczność poprawy sytuacji na rynku pracy poprzez wspieranie pośrednictwa pracy oraz kształcenie i szkolenie siły roboczej. Poprzez tworzenie atrakcyjnych warunków ramowych należy przyciągać naukowców oraz osoby o innym profilu zawodowym potrzebnym do rozwoju sektora biotechnologii i zapobiegać odpływowi pracowników, a także, tam gdzie jest to stosowne, zachęcać do powrotu pracowników o wysokich kwalifikacjach, którzy mogli odbyć szkolenia lub zdobyć doświadczenie zawodowe poza Europą.

| 10. | Zwraca uwagę na fakt, że biotechnologia, oprócz zastosowań w dziedzinie ochrony zdrowia, żywności i pasz, jest źródłem przyszłościowych rozwiązań alternatywnych w branży przemysłu chemicznego. Już dziś produkcja europejska pokrywa 85 % światowego zapotrzebowania na enzymy. Metody enzymatyczne i biokatalityczne obiecują znaczne oszczędności zasobów i energii, otwierając nowe możliwości zrównoważonego gospodarowania. |
| --- | --- |

10.

Zwraca uwagę na fakt, że biotechnologia, oprócz zastosowań w dziedzinie ochrony zdrowia, żywności i pasz, jest źródłem przyszłościowych rozwiązań alternatywnych w branży przemysłu chemicznego. Już dziś produkcja europejska pokrywa 85 % światowego zapotrzebowania na enzymy. Metody enzymatyczne i biokatalityczne obiecują znaczne oszczędności zasobów i energii, otwierając nowe możliwości zrównoważonego gospodarowania.

| 11. | Ma świadomość krytycznego stosunku społeczeństwa do zastosowań biotechnologicznych, przede wszystkim w sektorze żywności i pasz. Obok rozpowszechnionego obecnie ogólnego braku akceptacji dla inżynierii genetycznej w rolnictwie ze strony większości konsumentów występuje jednak także jak najbardziej pozytywne nastawienie opinii publicznej, gdy oczywiste są zdrowotne i ekologiczne zalety danego produktu. |
| --- | --- |

11.

Ma świadomość krytycznego stosunku społeczeństwa do zastosowań biotechnologicznych, przede wszystkim w sektorze żywności i pasz. Obok rozpowszechnionego obecnie ogólnego braku akceptacji dla inżynierii genetycznej w rolnictwie ze strony większości konsumentów występuje jednak także jak najbardziej pozytywne nastawienie opinii publicznej, gdy oczywiste są zdrowotne i ekologiczne zalety danego produktu.

| 12. | Dlatego zachęca do dobrze przygotowanych debat społecznych na temat korzyści i zagrożeń wynikających z nauk o życiu i biotechnologii. Wiele miast i regionów wspiera już teraz, odpowiednio do swoich sił, informowanie społeczeństwa o podstawach naukowych, metodach i obszarach zastosowania, jak również wymaganiach prawnych i aspektach etycznych dotyczących biotechnologii. Inicjatywy te należy zdecydowanie kontynuować. |
| --- | --- |

12.

Dlatego zachęca do dobrze przygotowanych debat społecznych na temat korzyści i zagrożeń wynikających z nauk o życiu i biotechnologii. Wiele miast i regionów wspiera już teraz, odpowiednio do swoich sił, informowanie społeczeństwa o podstawach naukowych, metodach i obszarach zastosowania, jak również wymaganiach prawnych i aspektach etycznych dotyczących biotechnologii. Inicjatywy te należy zdecydowanie kontynuować.

| 13. | Wzywa sektor badań, przemysł oraz administrację do wniesienia w to swojego wkładu. Wszystkie istotne grupy interesów muszą zostać włączone w dialog w ramach wspólnego forum. Miasta i regiony powinny w większym stopniu wspierać przedsięwzięcia badawcze poświęcone zagadnieniom społeczno-gospodarczym i etycznym z zakresu biotechnologii oraz rozpowszechnianie wyników takich badań. Powinny tworzyć sieci ekspertów, którzy mogliby na bieżąco zajmować stanowisko wobec aktualnych kwestii istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa, społeczno-gospodarczych i etycznych. Miasta i regiony mogą wspierać racjonalne, oparte na wiedzy i przejrzyste procesy decyzyjne przy dopuszczaniu produktów do obrotu. |
| --- | --- |

13.

Wzywa sektor badań, przemysł oraz administrację do wniesienia w to swojego wkładu. Wszystkie istotne grupy interesów muszą zostać włączone w dialog w ramach wspólnego forum. Miasta i regiony powinny w większym stopniu wspierać przedsięwzięcia badawcze poświęcone zagadnieniom społeczno-gospodarczym i etycznym z zakresu biotechnologii oraz rozpowszechnianie wyników takich badań. Powinny tworzyć sieci ekspertów, którzy mogliby na bieżąco zajmować stanowisko wobec aktualnych kwestii istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa, społeczno-gospodarczych i etycznych. Miasta i regiony mogą wspierać racjonalne, oparte na wiedzy i przejrzyste procesy decyzyjne przy dopuszczaniu produktów do obrotu.

| 14. | Zachęca Komisję Europejską, aby przy zatwierdzaniu projektów w ramach siódmego programu ramowego badań przykładała jeszcze większą wagę do etapu profesjonalnego informowania społeczeństwa o wynikach tych badań. Jeśli chodzi o treść, nadal należy realizować projekty dotyczące badań nad zastosowaniami inżynierii genetycznej w rolnictwie, nad oceną ryzyka oraz nad ekologicznymi i ekonomicznymi zagadnieniami związanymi z tą dziedziną. |
| --- | --- |

14.

Zachęca Komisję Europejską, aby przy zatwierdzaniu projektów w ramach siódmego programu ramowego badań przykładała jeszcze większą wagę do etapu profesjonalnego informowania społeczeństwa o wynikach tych badań. Jeśli chodzi o treść, nadal należy realizować projekty dotyczące badań nad zastosowaniami inżynierii genetycznej w rolnictwie, nad oceną ryzyka oraz nad ekologicznymi i ekonomicznymi zagadnieniami związanymi z tą dziedziną.

| 15. | Podziela opinię Komisji Europejskiej o znaczeniu zastosowań biotechnologii w opiece zdrowotnej z punktu widzenia gospodarki oraz zdrowia publicznego. Popiera dalsze upraszczanie przepisów prawnych i czynienie ich bardziej zrozumiałymi, zważywszy, że szybki rozwój technologiczny spowolnił postęp w tym sektorze ze względu na towarzyszący mu brak pewności prawnej. Zalecane byłoby opracowanie wytycznych oraz zaleceń międzynarodowych usuwających bariery oraz ułatwiających rozwój wspomnianych zastosowań. |
| --- | --- |

15.

Podziela opinię Komisji Europejskiej o znaczeniu zastosowań biotechnologii w opiece zdrowotnej z punktu widzenia gospodarki oraz zdrowia publicznego. Popiera dalsze upraszczanie przepisów prawnych i czynienie ich bardziej zrozumiałymi, zważywszy, że szybki rozwój technologiczny spowolnił postęp w tym sektorze ze względu na towarzyszący mu brak pewności prawnej. Zalecane byłoby opracowanie wytycznych oraz zaleceń międzynarodowych usuwających bariery oraz ułatwiających rozwój wspomnianych zastosowań.

| 16. | Dostrzega również możliwy wkład nowoczesnych biotechnologii w zrównoważony rozwój w rolnictwie. Popiera stanowisko Komisji Europejskiej, zgodnie z którym musi być możliwe, by wszystkie formy rolnictwa — wykorzystujące rośliny zmodyfikowane genetycznie, tradycyjne i ekologiczne — mogły istnieć obok siebie na równych prawach. Zwraca jednak uwagę, że warunki topograficzne, klimatyczne lub strukturalne mogą w pewnych regionach utrudniać występowanie upraw zmodyfikowanych genetycznie obok konwencjonalnych i ekologicznych form produkcji rolnej. To, w jakim stopniu produkty nowoczesnej biotechnologii zyskają popularność na rynku, należy pozostawić decyzji poinformowanych konsumentów. Odpowiednio do tego niektóre miasta i regiony będą dostrzegały korzyści w wykorzystaniu agrobiotechnologii, natomiast inne obszary w tradycyjnych lub ekologicznych metodach upraw. |
| --- | --- |

16.

Dostrzega również możliwy wkład nowoczesnych biotechnologii w zrównoważony rozwój w rolnictwie. Popiera stanowisko Komisji Europejskiej, zgodnie z którym musi być możliwe, by wszystkie formy rolnictwa — wykorzystujące rośliny zmodyfikowane genetycznie, tradycyjne i ekologiczne — mogły istnieć obok siebie na równych prawach. Zwraca jednak uwagę, że warunki topograficzne, klimatyczne lub strukturalne mogą w pewnych regionach utrudniać występowanie upraw zmodyfikowanych genetycznie obok konwencjonalnych i ekologicznych form produkcji rolnej. To, w jakim stopniu produkty nowoczesnej biotechnologii zyskają popularność na rynku, należy pozostawić decyzji poinformowanych konsumentów. Odpowiednio do tego niektóre miasta i regiony będą dostrzegały korzyści w wykorzystaniu agrobiotechnologii, natomiast inne obszary w tradycyjnych lub ekologicznych metodach upraw.

| 17. | Przypisuje decydujące znaczenie współistnieniu różnych praktyk rolniczych i to nie tylko z uwagi na dobrą praktykę rolniczą, ale także pod kątem opartej na tolerancji i zaufaniu wymiany informacji, koordynacji i współpracy pomiędzy sąsiadującymi ze sobą rolnikami. Wzywa się Komisję Europejską do opracowania wytycznych dotyczących tego współistnienia oraz do jak najszybszego ogłoszenia wartości progowych, które będą mogły być stosowane przy etykietowaniu nasion zawierających ślady organizmów genetycznie modyfikowanych (GMO). Należy znaleźć także rozwiązanie kwestii organizmów, które wprawdzie nie są jeszcze dopuszczone do użytku w UE, ale zostały dopuszczone i ocenione pod względem bezpieczeństwa na podstawie porównywalnych kryteriów w innych państwach. |
| --- | --- |

17.

Przypisuje decydujące znaczenie współistnieniu różnych praktyk rolniczych i to nie tylko z uwagi na dobrą praktykę rolniczą, ale także pod kątem opartej na tolerancji i zaufaniu wymiany informacji, koordynacji i współpracy pomiędzy sąsiadującymi ze sobą rolnikami. Wzywa się Komisję Europejską do opracowania wytycznych dotyczących tego współistnienia oraz do jak najszybszego ogłoszenia wartości progowych, które będą mogły być stosowane przy etykietowaniu nasion zawierających ślady organizmów genetycznie modyfikowanych (GMO). Należy znaleźć także rozwiązanie kwestii organizmów, które wprawdzie nie są jeszcze dopuszczone do użytku w UE, ale zostały dopuszczone i ocenione pod względem bezpieczeństwa na podstawie porównywalnych kryteriów w innych państwach.

| 18. | Za kwestię nadrzędną uważa odpowiednie badania nad środkami z dziedziny praktyki rolniczej służącymi ochronie rolnictwa tradycyjnego i ekologicznego oraz zapewnieniu jego trwałego współistnienia z uprawami zmodyfikowanymi genetycznie, nad potencjalnymi długofalowymi skutkami GMO, jak również nad korzyściami i zagrożeniami związanymi z GMO uprawianymi jako surowce odnawialne dla celów przetwórstwa przemysłowego. Popiera program działań na rzecz ochrony, określania cech, gromadzenia i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie UE. |
| --- | --- |

18.

Za kwestię nadrzędną uważa odpowiednie badania nad środkami z dziedziny praktyki rolniczej służącymi ochronie rolnictwa tradycyjnego i ekologicznego oraz zapewnieniu jego trwałego współistnienia z uprawami zmodyfikowanymi genetycznie, nad potencjalnymi długofalowymi skutkami GMO, jak również nad korzyściami i zagrożeniami związanymi z GMO uprawianymi jako surowce odnawialne dla celów przetwórstwa przemysłowego. Popiera program działań na rzecz ochrony, określania cech, gromadzenia i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie UE.

| 19. | Przyjmuje z zadowoleniem istniejące ramy prawne w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii, dostrzega jednak zapotrzebowanie na środki służące poprawie spójności różnorodnych obszarów prawnych, jak na przykład uregulowań dotyczących ochrony praw własności intelektualnej. Ponadto mając na uwadze konkurencyjność UE w zakresie biotechnologii, należy dokonać oceny możliwości dostosowania ram prawnych do powszechnie obowiązujących światowych standardów. Miasta i regiony zobowiązują się do jednolitego wdrażania europejskiego prawa w ramach swych kompetencji; w tym celu powinny prowadzić dialog na szczeblu międzyregionalnym i międzynarodowym. |
| --- | --- |

19.

Przyjmuje z zadowoleniem istniejące ramy prawne w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii, dostrzega jednak zapotrzebowanie na środki służące poprawie spójności różnorodnych obszarów prawnych, jak na przykład uregulowań dotyczących ochrony praw własności intelektualnej. Ponadto mając na uwadze konkurencyjność UE w zakresie biotechnologii, należy dokonać oceny możliwości dostosowania ram prawnych do powszechnie obowiązujących światowych standardów. Miasta i regiony zobowiązują się do jednolitego wdrażania europejskiego prawa w ramach swych kompetencji; w tym celu powinny prowadzić dialog na szczeblu międzyregionalnym i międzynarodowym.

Odnośnie do wdrażania 30-punktowego planu działania z 2002 r.

| 20. | Uważa za konieczną poprawę stanu wiedzy w dziedzinie nauk o życiu, zwłaszcza ze względu na kształcenie i szkolenie pracowników i nauczycieli. Należy wspierać interdyscyplinarny dialog między naukowcami. |
| --- | --- |

20.

Uważa za konieczną poprawę stanu wiedzy w dziedzinie nauk o życiu, zwłaszcza ze względu na kształcenie i szkolenie pracowników i nauczycieli. Należy wspierać interdyscyplinarny dialog między naukowcami.

| 21. | Opowiada się za wyjaśnieniem uregulowań dotyczących ochrony praw własności intelektualnej w dziedzinie badań publicznych, a także za uświadamianiem pracownikom naukowym znaczenia przekładania wyników badań na zastosowania komercyjne. W tym celu należy też wspierać dialog międzynarodowy. |
| --- | --- |

21.

Opowiada się za wyjaśnieniem uregulowań dotyczących ochrony praw własności intelektualnej w dziedzinie badań publicznych, a także za uświadamianiem pracownikom naukowym znaczenia przekładania wyników badań na zastosowania komercyjne. W tym celu należy też wspierać dialog międzynarodowy.

| 22. | Widzi konieczność poprawy dostępności kapitału w przemyśle biotechnologicznym, zwłaszcza w odniesieniu do MŚP, poprzez inwestycje w badania i rozwój technologiczny oraz w tworzenie przedsiębiorstw, poprzez wspieranie transferu technologii oraz poprzez komercyjne finansowanie firm. Rozwój przemysłu biotechnologicznego w Europie należy stale osądzać w oparciu o jednolite kryteria. |
| --- | --- |

22.

Widzi konieczność poprawy dostępności kapitału w przemyśle biotechnologicznym, zwłaszcza w odniesieniu do MŚP, poprzez inwestycje w badania i rozwój technologiczny oraz w tworzenie przedsiębiorstw, poprzez wspieranie transferu technologii oraz poprzez komercyjne finansowanie firm. Rozwój przemysłu biotechnologicznego w Europie należy stale osądzać w oparciu o jednolite kryteria.

| 23. | Popiera fakt, że w ramach inicjatywy Komisji na rzecz rynków pionierskich produkty oparte na wykorzystaniu biotechnologii zostały uznane za rynek pionierski (lead market) oraz wzywa Komisję, aby w swoich działaniach na rzecz wspierania i wzmacniania tego rynku uwzględniła potencjał, jakim dysponują regiony europejskie. |
| --- | --- |

23.

Popiera fakt, że w ramach inicjatywy Komisji na rzecz rynków pionierskich produkty oparte na wykorzystaniu biotechnologii zostały uznane za rynek pionierski (lead market) oraz wzywa Komisję, aby w swoich działaniach na rzecz wspierania i wzmacniania tego rynku uwzględniła potencjał, jakim dysponują regiony europejskie.

| 24. | Wzywa do dalszych starań w kierunku otwarcia i przejrzystości europejskich platform technologicznych w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii w celu włączenia w ich działalność, oprócz sektora przemysłowego i społeczności badawczych, także innych zainteresowanych podmiotów, jak władze lokalne i regionalne oraz zwłaszcza MŚP. |
| --- | --- |

24.

Wzywa do dalszych starań w kierunku otwarcia i przejrzystości europejskich platform technologicznych w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii w celu włączenia w ich działalność, oprócz sektora przemysłowego i społeczności badawczych, także innych zainteresowanych podmiotów, jak władze lokalne i regionalne oraz zwłaszcza MŚP.

| 25. | Popiera silniejsze zaangażowanie regionów biotechnologicznych w inicjatywę ERA-Net w ramach siódmego programu ramowego mającą na celu koordynację krajowych i regionalnych programów badawczych. |
| --- | --- |

25.

Popiera silniejsze zaangażowanie regionów biotechnologicznych w inicjatywę ERA-Net w ramach siódmego programu ramowego mającą na celu koordynację krajowych i regionalnych programów badawczych.

| 26. | Z zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie roli Europejskiej Grupy ds. Etyki. Należy wspierać współpracę między Wspólnotą a szczeblem krajowym oraz regionalnym w sprawach etycznych i społeczno-gospodarczych. Należy opracować wytyczne etyczne na przykład w odniesieniu do badań nad komórkami macierzystymi, biobanków, ksenotransplantacji, testów genetycznych i doświadczeń na zwierzętach. |
| --- | --- |

26.

Z zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie roli Europejskiej Grupy ds. Etyki. Należy wspierać współpracę między Wspólnotą a szczeblem krajowym oraz regionalnym w sprawach etycznych i społeczno-gospodarczych. Należy opracować wytyczne etyczne na przykład w odniesieniu do badań nad komórkami macierzystymi, biobanków, ksenotransplantacji, testów genetycznych i doświadczeń na zwierzętach.

| 27. | Popiera kontynuowanie czynności dotyczących materiałów referencyjnych i uwierzytelnienia metod wykrywania i opowiada się za rozwijaniem metod monitorowania szkodliwego oddziaływania genetycznie modyfikowanych organizmów oraz genetycznie modyfikowanej żywności i pasz. Z zadowoleniem dostrzega wiodącą rolę Komisji Europejskiej przy opracowywaniu międzynarodowych wytycznych, standardów i zaleceń, zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa żywności. |
| --- | --- |

27.

Popiera kontynuowanie czynności dotyczących materiałów referencyjnych i uwierzytelnienia metod wykrywania i opowiada się za rozwijaniem metod monitorowania szkodliwego oddziaływania genetycznie modyfikowanych organizmów oraz genetycznie modyfikowanej żywności i pasz. Z zadowoleniem dostrzega wiodącą rolę Komisji Europejskiej przy opracowywaniu międzynarodowych wytycznych, standardów i zaleceń, zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa żywności.

| 28. | Deklaruje gotowość współpracy z Komisją Europejską i państwami członkowskimi przy ocenie polityki w zakresie badań pod kątem właściwego połączenia tradycyjnych i nowoczesnych technologii. Przewiduje ze swej strony wkład w tworzenie efektywnych partnerstw badawczych między krajami rozwijającymi się i UE. Należy wspierać organizacje subregionalne, regionalne i międzynarodowe, a zwłaszcza międzynarodowe ośrodki badań rolniczych. |
| --- | --- |

28.

Deklaruje gotowość współpracy z Komisją Europejską i państwami członkowskimi przy ocenie polityki w zakresie badań pod kątem właściwego połączenia tradycyjnych i nowoczesnych technologii. Przewiduje ze swej strony wkład w tworzenie efektywnych partnerstw badawczych między krajami rozwijającymi się i UE. Należy wspierać organizacje subregionalne, regionalne i międzynarodowe, a zwłaszcza międzynarodowe ośrodki badań rolniczych.

| 29. | Przyjmuje z zadowoleniem działania Komisji Europejskiej na rzecz bezpiecznego i efektywnego wykorzystania nowoczesnej biotechnologii w krajach rozwijających się oraz wspierania ich zdolności do oceny ryzyka i radzenia sobie z nim. We współpracy ze społecznością międzynarodową należy skonkretyzować wkład badań w zwalczanie HIV/AIDS, malarii, gruźlicy i innych chorób związanych z ubóstwem. Docenia starania Komisji Europejskiej i państw członkowskich o zachowanie i zrównoważone wykorzystywanie zasobów genetycznych w krajach rozwijających się. |
| --- | --- |

29.

Przyjmuje z zadowoleniem działania Komisji Europejskiej na rzecz bezpiecznego i efektywnego wykorzystania nowoczesnej biotechnologii w krajach rozwijających się oraz wspierania ich zdolności do oceny ryzyka i radzenia sobie z nim. We współpracy ze społecznością międzynarodową należy skonkretyzować wkład badań w zwalczanie HIV/AIDS, malarii, gruźlicy i innych chorób związanych z ubóstwem. Docenia starania Komisji Europejskiej i państw członkowskich o zachowanie i zrównoważone wykorzystywanie zasobów genetycznych w krajach rozwijających się.

| 30. | Wzywa do wzmocnienia funkcji prognozowania we wszystkich służbach Komisji Europejskiej, zwłaszcza w zakresie technologii, by wcześnie identyfikować nowo pojawiające się problemy. Należy dokonać oceny istotności, spójności i efektywności prawodawstwa i polityki, ich wdrażania oraz oddziaływania na społeczeństwo i gospodarkę. |
| --- | --- |

30.

Wzywa do wzmocnienia funkcji prognozowania we wszystkich służbach Komisji Europejskiej, zwłaszcza w zakresie technologii, by wcześnie identyfikować nowo pojawiające się problemy. Należy dokonać oceny istotności, spójności i efektywności prawodawstwa i polityki, ich wdrażania oraz oddziaływania na społeczeństwo i gospodarkę.

Bruksela, 6 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/11

---

Opinia Komitetu Regionów „Wkład wolontariatu w spójność społeczno-gospodarczą”

(2008/C 105/03)

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla znaczący wkład gospodarczy, który działalność wolontariacka wnosi w gospodarkę na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym poprzez (a) dodatkowe zasoby ludzkie, które wnosi do działalności społeczno-gospodarczej, oraz (b) tworzenie kapitału społecznego i wyższej jakości życia, która może stanowić znaczący czynnik sprzyjający inwestowaniu i tworzeniu miejsc pracy. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczący wkład gospodarczy, który działalność wolontariacka wnosi w gospodarkę na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym poprzez (a) dodatkowe zasoby ludzkie, które wnosi do działalności społeczno-gospodarczej, oraz (b) tworzenie kapitału społecznego i wyższej jakości życia, która może stanowić znaczący czynnik sprzyjający inwestowaniu i tworzeniu miejsc pracy.

| — | Zaznacza, że wolontariatu nie można postrzegać jako substytutu pracy etatowej w jakimkolwiek otoczeniu. |
| --- | --- |

—

Zaznacza, że wolontariatu nie można postrzegać jako substytutu pracy etatowej w jakimkolwiek otoczeniu.

| — | Zachęca państwa członkowskie do zbierania dokładnych danych statystycznych na temat działalności wolontariackiej również na szczeblu lokalnym i regionalnym, by wspierać rozwijanie odpowiednich inicjatyw na obu szczeblach. |
| --- | --- |

—

Zachęca państwa członkowskie do zbierania dokładnych danych statystycznych na temat działalności wolontariackiej również na szczeblu lokalnym i regionalnym, by wspierać rozwijanie odpowiednich inicjatyw na obu szczeblach.

| — | Uważa, że w większym stopniu należy rozważyć kwestie dotyczące braku statusu prawnego wolontariatu, zwracając przy tym szczególną uwagę na prawa i obowiązki, oraz zaleca, by w uzasadnionych przypadkach wolontariatowi przyznać jasno określony i porównywalny status prawny we wszystkich państwach członkowskich UE pod względem podróży transgranicznych dla celów prowadzenia działalności wolontariackiej. |
| --- | --- |

—

Uważa, że w większym stopniu należy rozważyć kwestie dotyczące braku statusu prawnego wolontariatu, zwracając przy tym szczególną uwagę na prawa i obowiązki, oraz zaleca, by w uzasadnionych przypadkach wolontariatowi przyznać jasno określony i porównywalny status prawny we wszystkich państwach członkowskich UE pod względem podróży transgranicznych dla celów prowadzenia działalności wolontariackiej.

| — | Uważa, że wolontariat stanowi istotny wymiar UE, i dlatego też z zadowoleniem przyjąłby bardziej spójne i kompleksowe podejście polityczne uwzględniające w szczególności:






  — | lepsze zrozumienie poprzez więcej badań i lepszych jakościowo danych statystycznych na szczeblu UE; |
| --- | --- | --- |

—

Uważa, że wolontariat stanowi istotny wymiar UE, i dlatego też z zadowoleniem przyjąłby bardziej spójne i kompleksowe podejście polityczne uwzględniające w szczególności:

—

lepsze zrozumienie poprzez więcej badań i lepszych jakościowo danych statystycznych na szczeblu UE;

| — | uznanie gospodarczego wkładu wolontariatu i szerszą akceptację jego wartości pieniężnej jako swego rodzaju współfinansowania w ramach programów finansowanych z funduszy UE; |
| --- | --- |

—

uznanie gospodarczego wkładu wolontariatu i szerszą akceptację jego wartości pieniężnej jako swego rodzaju współfinansowania w ramach programów finansowanych z funduszy UE;

| — | większą uwagę poświęcaną wolontariatowi na szczeblu UE, wychodzącą poza kwestie obywatelstwa i polityki młodzieżowej; |
| --- | --- |

—

większą uwagę poświęcaną wolontariatowi na szczeblu UE, wychodzącą poza kwestie obywatelstwa i polityki młodzieżowej;

| — | analizę nowych inicjatyw w celu promowania wymiany doświadczeń i mobilności wolontariuszy poprzez program Wolontariatu Europejskiego dla wszystkich grup wiekowych. |
| --- | --- |

—

analizę nowych inicjatyw w celu promowania wymiany doświadczeń i mobilności wolontariuszy poprzez program Wolontariatu Europejskiego dla wszystkich grup wiekowych.

| Sprawozdawca | : | Declan MCDONNELL (IE/ALDE), członek Rady Miasta Galway oraz władz regionu West |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Declan MCDONNELL (IE/ALDE), członek Rady Miasta Galway oraz władz regionu West

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Dla celów niniejszej opinii uważa, że wolontariat wyróżniają trzy cechy, a mianowicie nie jest on podejmowany dla zysku finansowego, jest podejmowany na zasadzie dobrowolności oraz przynosi korzyści osobie innej niż wolontariusz lub jego rodzina. Cechy te obejmują szerokie spektrum działalności wolontariackiej, od formalnej po nieformalną, od krótkotrwałej po długotrwałą oraz prowadzoną zarówno w niepełnym jak i w pełnym wymiarze godzin, jak np. służba wolontariacka. |
| --- | --- |

1.

Dla celów niniejszej opinii uważa, że wolontariat wyróżniają trzy cechy, a mianowicie nie jest on podejmowany dla zysku finansowego, jest podejmowany na zasadzie dobrowolności oraz przynosi korzyści osobie innej niż wolontariusz lub jego rodzina. Cechy te obejmują szerokie spektrum działalności wolontariackiej, od formalnej po nieformalną, od krótkotrwałej po długotrwałą oraz prowadzoną zarówno w niepełnym jak i w pełnym wymiarze godzin, jak np. służba wolontariacka.

| 2. | Uważa, że wolontariat stanowi kluczowy element aktywności obywatelskiej i demokracji na wszystkich szczeblach, ponieważ osoby zajmujące się wolontariatem w sposób bezpośredni lub pośredni pracują na rzecz poprawy ogółu społeczeństwa na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym. |
| --- | --- |

2.

Uważa, że wolontariat stanowi kluczowy element aktywności obywatelskiej i demokracji na wszystkich szczeblach, ponieważ osoby zajmujące się wolontariatem w sposób bezpośredni lub pośredni pracują na rzecz poprawy ogółu społeczeństwa na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym.

| 3. | Stwierdza, że najmniej wolontariuszy rekrutuje się z kręgów osób wykluczonych społecznie, przez co ważne jest wsparcie tych grup społecznych w angażowaniu się w wolontariat i wyrobienie u nich poczucia, że są oni potrzebni jako wolontariusze. |
| --- | --- |

3.

Stwierdza, że najmniej wolontariuszy rekrutuje się z kręgów osób wykluczonych społecznie, przez co ważne jest wsparcie tych grup społecznych w angażowaniu się w wolontariat i wyrobienie u nich poczucia, że są oni potrzebni jako wolontariusze.

| 4. | Zauważa rolę, jaką wolontariat odgrywa w rozwijaniu narodów na całym świecie, oraz znaczącą rolę, jaką przez to odgrywa wolontariat w walce z ubóstwem na świecie oraz w promowaniu dialogu światowego. |
| --- | --- |

4.

Zauważa rolę, jaką wolontariat odgrywa w rozwijaniu narodów na całym świecie, oraz znaczącą rolę, jaką przez to odgrywa wolontariat w walce z ubóstwem na świecie oraz w promowaniu dialogu światowego.

| 5. | Zauważa rolę, jaką wolontariat może odegrać na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i światowym przy rozwiązywaniu kwestii dotyczących zmian klimatu, a także przy zapewnianiu ochrony ludności, integracji społecznej, współpracy na rzecz rozwoju oraz lepszej integracji osób niepełnosprawnych i imigrantów. |
| --- | --- |

5.

Zauważa rolę, jaką wolontariat może odegrać na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i światowym przy rozwiązywaniu kwestii dotyczących zmian klimatu, a także przy zapewnianiu ochrony ludności, integracji społecznej, współpracy na rzecz rozwoju oraz lepszej integracji osób niepełnosprawnych i imigrantów.

Wkład do strategii lizbońskiej — Znaczenie wolontariatu

| 6. | Podkreśla znaczący wkład gospodarczy, który działalność wolontariacka wnosi w gospodarkę na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym poprzez (a) dodatkowe zasoby ludzkie, które wnosi do działalności społeczno-gospodarczej (1), oraz (b) tworzenie kapitału społecznego i wyższej jakości życia, która może stanowić znaczący czynnik sprzyjający inwestowaniu i tworzeniu miejsc pracy. Badania pokazują, że kapitał społeczny ma bezpośredni pozytywny wpływ na poziom wzrostu w europejskich regionach (2). W pełni zgadza się, że kapitał społeczny można również postrzegać jako „wzajemnie się wzmacniający i mający pozytywny wpływ na wzrost gospodarczy, jak również w innych kluczowych dziedzinach, takich jak kontrola społeczna, integracja, zdrowie, sprawowanie rządów, instytucje, upoważnienie demokratyczne” (3). |
| --- | --- |

6.

Podkreśla znaczący wkład gospodarczy, który działalność wolontariacka wnosi w gospodarkę na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym poprzez (a) dodatkowe zasoby ludzkie, które wnosi do działalności społeczno-gospodarczej (1), oraz (b) tworzenie kapitału społecznego i wyższej jakości życia, która może stanowić znaczący czynnik sprzyjający inwestowaniu i tworzeniu miejsc pracy. Badania pokazują, że kapitał społeczny ma bezpośredni pozytywny wpływ na poziom wzrostu w europejskich regionach (2). W pełni zgadza się, że kapitał społeczny można również postrzegać jako „wzajemnie się wzmacniający i mający pozytywny wpływ na wzrost gospodarczy, jak również w innych kluczowych dziedzinach, takich jak kontrola społeczna, integracja, zdrowie, sprawowanie rządów, instytucje, upoważnienie demokratyczne” (3).

| 7. | Podkreśla korzyści płynące z wolontariatu w odniesieniu do zdolności znalezienia zatrudnienia danej osoby (4) poprzez uczestnictwo w programach wolontariackich i dobrowolnych. KR uważa ponadto, że najbardziej zagrożone grupy społeczne (imigranci, mniejszości, bezrobotni, bezdomni, osoby uzależnione od używek, osoby porzucające szkołę) są w stanie zmienić swoje życie, aktywnie włączyć się w sprawy społeczne dzięki nabytym zdolnościom i umiejętnościom, zdobyć dostęp do lepiej płatnych miejsc pracy lub powrócić do edukacji. Dzięki tym szansom ludzie ze wszystkich sfer wspólnie przyczyniają się do wspólnego dobra pracując na rzecz spójności społecznej, różnorodności i poszanowania. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla korzyści płynące z wolontariatu w odniesieniu do zdolności znalezienia zatrudnienia danej osoby (4) poprzez uczestnictwo w programach wolontariackich i dobrowolnych. KR uważa ponadto, że najbardziej zagrożone grupy społeczne (imigranci, mniejszości, bezrobotni, bezdomni, osoby uzależnione od używek, osoby porzucające szkołę) są w stanie zmienić swoje życie, aktywnie włączyć się w sprawy społeczne dzięki nabytym zdolnościom i umiejętnościom, zdobyć dostęp do lepiej płatnych miejsc pracy lub powrócić do edukacji. Dzięki tym szansom ludzie ze wszystkich sfer wspólnie przyczyniają się do wspólnego dobra pracując na rzecz spójności społecznej, różnorodności i poszanowania.

| 8. | Podkreśla wartość dodaną, którą wolontariat może przynieść działalności w ramach pomocy społecznej, np. w formie przyjaznych przedsięwzięć wobec osób niepełnosprawnych, których nie można realizować w drodze odpłatnego wsparcia. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla wartość dodaną, którą wolontariat może przynieść działalności w ramach pomocy społecznej, np. w formie przyjaznych przedsięwzięć wobec osób niepełnosprawnych, których nie można realizować w drodze odpłatnego wsparcia.

| 9. | Podkreśla znaczenie wolontariatu w rozwiązywaniu w nowy i innowacyjny sposób powstających problemów społecznych oraz w działaniu jako pole doświadczalne przy zapewnianiu nowych usług i możliwości zatrudnienia. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla znaczenie wolontariatu w rozwiązywaniu w nowy i innowacyjny sposób powstających problemów społecznych oraz w działaniu jako pole doświadczalne przy zapewnianiu nowych usług i możliwości zatrudnienia.

| 10. | Zaznacza jednak, że wolontariatu nie można postrzegać jako substytutu pracy etatowej w jakimkolwiek otoczeniu. |
| --- | --- |

10.

Zaznacza jednak, że wolontariatu nie można postrzegać jako substytutu pracy etatowej w jakimkolwiek otoczeniu.

| 11. | Podkreśla pozytywny wpływ wolontariatu na zdrowie danej osoby oraz ewentualną obniżkę kosztów, którą wolontariat może przynieść pod względem wydatków zdrowotnych lokalnej, regionalnej i krajowej służby zdrowia. Badania wykazują, że wolontariat może wywierać szczególnie pozytywny wpływ na zdrowie osób starszych (5). Ta korzyść zdrowotna może wpływać na osoby w różnym wieku, od młodzieży aż po emerytów i rencistów, a ponadto może ona odgrywać rolę zapobiegawczą w odniesieniu do chorób fizycznych i psychicznych. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla pozytywny wpływ wolontariatu na zdrowie danej osoby oraz ewentualną obniżkę kosztów, którą wolontariat może przynieść pod względem wydatków zdrowotnych lokalnej, regionalnej i krajowej służby zdrowia. Badania wykazują, że wolontariat może wywierać szczególnie pozytywny wpływ na zdrowie osób starszych (5). Ta korzyść zdrowotna może wpływać na osoby w różnym wieku, od młodzieży aż po emerytów i rencistów, a ponadto może ona odgrywać rolę zapobiegawczą w odniesieniu do chorób fizycznych i psychicznych.

| 12. | Zauważa niezmiernie istotną rolę, jaką wolontariat może odegrać w zakresie kształcenia przez całe życie, umożliwiając poszczególnym osobom rozwijanie nowych umiejętności przyczyniających się do ich rozwoju osobistego, społecznego i kulturowego oraz zwiększanie i dostosowywanie ich szans na rynku pracy w nieustannie zmieniającym się otoczeniu gospodarczym. Szczególnie pozytywnie ocenia się rozwój wolontariatu w szkołach w celu zaszczepienia reprezentowanych przez niego wartości. |
| --- | --- |

12.

Zauważa niezmiernie istotną rolę, jaką wolontariat może odegrać w zakresie kształcenia przez całe życie, umożliwiając poszczególnym osobom rozwijanie nowych umiejętności przyczyniających się do ich rozwoju osobistego, społecznego i kulturowego oraz zwiększanie i dostosowywanie ich szans na rynku pracy w nieustannie zmieniającym się otoczeniu gospodarczym. Szczególnie pozytywnie ocenia się rozwój wolontariatu w szkołach w celu zaszczepienia reprezentowanych przez niego wartości.

| 13. | Podkreśla znaczenie wolontariatu we wspieraniu lokalnych inicjatyw na rzecz rozwoju oraz w ułatwianiu skutecznej realizacji wielu inicjatyw finansowanych przez UE, takich jak program LEADER. Działalność ta pełni funkcję przeciwwagi dla negatywnych skutków globalizacji, zapewniając trwały rozwój lokalny. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla znaczenie wolontariatu we wspieraniu lokalnych inicjatyw na rzecz rozwoju oraz w ułatwianiu skutecznej realizacji wielu inicjatyw finansowanych przez UE, takich jak program LEADER. Działalność ta pełni funkcję przeciwwagi dla negatywnych skutków globalizacji, zapewniając trwały rozwój lokalny.

| 14. | Zachęca do ściślejszej współpracy między władzami publicznymi i organizacjami wolontariackimi przy opracowywaniu właściwej polityki publicznej, by polityka ta lepiej zaspokajała potrzeby działalności wolontariackiej. |
| --- | --- |

14.

Zachęca do ściślejszej współpracy między władzami publicznymi i organizacjami wolontariackimi przy opracowywaniu właściwej polityki publicznej, by polityka ta lepiej zaspokajała potrzeby działalności wolontariackiej.

Brak badań i danych statystycznych na temat wolontariatu

| 15. | Podkreśla konieczność natychmiastowego zaradzenia problemowi braku kompletnych i dokładnych ogólnounijnych lub krajowych danych statystycznych na temat gospodarczego wpływu wolontariatu. Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje zatem zobowiązanie Belgii, Republiki Czeskiej, Włoch i Słowacji, by wdrożyć podręcznik Organizacji Narodów Zjednoczonych poświęcony organizacjom niedochodowym w systemie statystyk krajowych. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla konieczność natychmiastowego zaradzenia problemowi braku kompletnych i dokładnych ogólnounijnych lub krajowych danych statystycznych na temat gospodarczego wpływu wolontariatu. Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje zatem zobowiązanie Belgii, Republiki Czeskiej, Włoch i Słowacji, by wdrożyć podręcznik Organizacji Narodów Zjednoczonych poświęcony organizacjom niedochodowym w systemie statystyk krajowych.

| 16. | Zachęca państwa członkowskie do zbierania dokładnych danych statystycznych na temat działalności wolontariackiej również na szczeblu lokalnym i regionalnym, by wspierać rozwijanie odpowiednich inicjatyw na obu szczeblach. |
| --- | --- |

16.

Zachęca państwa członkowskie do zbierania dokładnych danych statystycznych na temat działalności wolontariackiej również na szczeblu lokalnym i regionalnym, by wspierać rozwijanie odpowiednich inicjatyw na obu szczeblach.

| 17. | Wzywa Komisję Europejską do bardziej systematycznego zbierania danych na temat wolontariuszy i świadczonych przez nich usług oraz popiera włączenie wolontariatu jako specjalnej kategorii w danych statystycznych EUROSTAT-u, tak by precyzyjnie ocenić wartość gospodarczą wolontariatu. |
| --- | --- |

17.

Wzywa Komisję Europejską do bardziej systematycznego zbierania danych na temat wolontariuszy i świadczonych przez nich usług oraz popiera włączenie wolontariatu jako specjalnej kategorii w danych statystycznych EUROSTAT-u, tak by precyzyjnie ocenić wartość gospodarczą wolontariatu.

| 18. | Zaleca, by w całej UE przeprowadzić badania porównawcze na temat wolontariatu w celu uzyskania informacji dotyczących jego perspektyw rozwoju, zakresu i cech na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Umożliwiłoby to jasne określenie podobieństw i różnic kulturowych pod względem działalności i infrastruktury wolontariackiej. |
| --- | --- |

18.

Zaleca, by w całej UE przeprowadzić badania porównawcze na temat wolontariatu w celu uzyskania informacji dotyczących jego perspektyw rozwoju, zakresu i cech na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Umożliwiłoby to jasne określenie podobieństw i różnic kulturowych pod względem działalności i infrastruktury wolontariackiej.

| 19. | Zaleca, by w całej UE przeprowadzić badania w celu określenia wzorcowych rozwiązań w promowaniu i wspieraniu wolontariatu na poziomie lokalnym i regionalnym. W zależności od wyników badania, obszary o większych doświadczeniach historycznych w dziedzinie wolontariatu mogłyby pomóc innym regionom i miejscowościom w opracowywaniu nowych inicjatyw. |
| --- | --- |

19.

Zaleca, by w całej UE przeprowadzić badania w celu określenia wzorcowych rozwiązań w promowaniu i wspieraniu wolontariatu na poziomie lokalnym i regionalnym. W zależności od wyników badania, obszary o większych doświadczeniach historycznych w dziedzinie wolontariatu mogłyby pomóc innym regionom i miejscowościom w opracowywaniu nowych inicjatyw.

Status prawny wolontariatu

| 20. | Uważa, że w większym stopniu należy rozważyć kwestie dotyczące braku statusu prawnego wolontariatu, zwracając przy tym szczególną uwagę na prawa i obowiązki, oraz zaleca, by w uzasadnionych przypadkach wolontariatowi przyznać jasno określony i porównywalny status prawny we wszystkich państwach członkowskich UE pod względem podróży transgranicznych dla celów prowadzenia działalności wolontariackiej. |
| --- | --- |

20.

Uważa, że w większym stopniu należy rozważyć kwestie dotyczące braku statusu prawnego wolontariatu, zwracając przy tym szczególną uwagę na prawa i obowiązki, oraz zaleca, by w uzasadnionych przypadkach wolontariatowi przyznać jasno określony i porównywalny status prawny we wszystkich państwach członkowskich UE pod względem podróży transgranicznych dla celów prowadzenia działalności wolontariackiej.

| 21. | Podkreśla, że z reguły nie powinny istnieć przeszkody dla działalności wolontariackiej, takie jak brak ubezpieczenia, czy pozbawienie świadczeń państwowych, takich jak ubezpieczenie społeczne, oraz że należy przyjąć odpowiednie ramy prawne, aby to zapewnić. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że z reguły nie powinny istnieć przeszkody dla działalności wolontariackiej, takie jak brak ubezpieczenia, czy pozbawienie świadczeń państwowych, takich jak ubezpieczenie społeczne, oraz że należy przyjąć odpowiednie ramy prawne, aby to zapewnić.

Wzmacnianie infrastruktury wsparcia działalności wolontariackiej

| 22. | Zaleca, by władze lokalne i regionalne wspierały starania na rzecz opracowania infrastruktury w celu wzmocnienia i ułatwienia działalności wolontariackiej, gwarantując przy tym nadal niezależność sektora wolontariatu. Na przykład istnienie lokalnych ośrodków wolontariatu lub innej odpowiedniej infrastruktury może pomóc w promowaniu pracy wolontariackiej, w dostarczaniu informacji na temat możliwości działalności wolontariackiej i w doskonaleniu praktyk zarządzania wolontariatem wśród organizacji zajmujących się taką działalnością. |
| --- | --- |

22.

Zaleca, by władze lokalne i regionalne wspierały starania na rzecz opracowania infrastruktury w celu wzmocnienia i ułatwienia działalności wolontariackiej, gwarantując przy tym nadal niezależność sektora wolontariatu. Na przykład istnienie lokalnych ośrodków wolontariatu lub innej odpowiedniej infrastruktury może pomóc w promowaniu pracy wolontariackiej, w dostarczaniu informacji na temat możliwości działalności wolontariackiej i w doskonaleniu praktyk zarządzania wolontariatem wśród organizacji zajmujących się taką działalnością.

| 23. | Zwraca uwagę na fakt, że jeśli chodzi o uznawanie wolontariatu, istnieją już zdecentralizowane możliwości potwierdzenia zdobytych w pracy wolontariackiej umiejętności, wiedzy i doświadczeń (6) i zauważa możliwość połączenia istniejących systemów z systemem Europass CV, co zachęciłoby do uznawania w skali całej UE konkretnych doświadczeń zdobytych w pracy wolontariackiej w kontekście zwiększania zdolności do znalezienia zatrudnienia. |
| --- | --- |

23.

Zwraca uwagę na fakt, że jeśli chodzi o uznawanie wolontariatu, istnieją już zdecentralizowane możliwości potwierdzenia zdobytych w pracy wolontariackiej umiejętności, wiedzy i doświadczeń (6) i zauważa możliwość połączenia istniejących systemów z systemem Europass CV, co zachęciłoby do uznawania w skali całej UE konkretnych doświadczeń zdobytych w pracy wolontariackiej w kontekście zwiększania zdolności do znalezienia zatrudnienia.

| 24. | Zauważa również możliwości unijnego systemu nagradzania organizacji wolontariackich i sektora przedsiębiorstw, aby uwypuklić przykłady dobrych praktyk i doskonałości w odniesieniu do promocji i propagowania wolontariatu. Mogłoby się to odbywać co roku, by zachęcić do ogólnoeuropejskiej dyskusji na temat zarządzania i wspierania wolontariatu. |
| --- | --- |

24.

Zauważa również możliwości unijnego systemu nagradzania organizacji wolontariackich i sektora przedsiębiorstw, aby uwypuklić przykłady dobrych praktyk i doskonałości w odniesieniu do promocji i propagowania wolontariatu. Mogłoby się to odbywać co roku, by zachęcić do ogólnoeuropejskiej dyskusji na temat zarządzania i wspierania wolontariatu.

| 25. | Podkreśla, że w przypadku pracy wolontariackiej przy dzieciach i wymagających opieki osobach dorosłych brak koordynacji w skali UE procedur wydawania zaświadczeń o niekaralności przez państwa członkowskie oznacza, że imigranci nie są w stanie spełnić wymogów stawianych przez te państwa i organizacje wolontariackie w celu ochrony dzieci i osób dorosłych wymagających opieki przed możliwym wykorzystywaniem. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że w przypadku pracy wolontariackiej przy dzieciach i wymagających opieki osobach dorosłych brak koordynacji w skali UE procedur wydawania zaświadczeń o niekaralności przez państwa członkowskie oznacza, że imigranci nie są w stanie spełnić wymogów stawianych przez te państwa i organizacje wolontariackie w celu ochrony dzieci i osób dorosłych wymagających opieki przed możliwym wykorzystywaniem.

Wsparcie organizacji uzależnionych od działalności wolontariackiej

| 26. | Z zadowoleniem przyjmuje starania niektórych Dyrekcji Generalnych (w szczególności DG EAC) na rzecz przyjęcia bardziej wyrozumiałego podejścia w stosowaniu działalności wolontariackiej jako środka finansowania uzupełniającego przedsięwzięć finansowanych przez UE oraz podkreśla, że wolontariat należałoby raczej rozumieć jako równoważnik współfinansowania w innych programach finansowania przez UE, o ile działalność tę można odpowiednio określić pod względem kosztów. Stanowiłoby to krok ku bezpośredniemu uznaniu wartości, jaką dla organizacji wolontariackich ma angażowanie wolontariuszy. |
| --- | --- |

26.

Z zadowoleniem przyjmuje starania niektórych Dyrekcji Generalnych (w szczególności DG EAC) na rzecz przyjęcia bardziej wyrozumiałego podejścia w stosowaniu działalności wolontariackiej jako środka finansowania uzupełniającego przedsięwzięć finansowanych przez UE oraz podkreśla, że wolontariat należałoby raczej rozumieć jako równoważnik współfinansowania w innych programach finansowania przez UE, o ile działalność tę można odpowiednio określić pod względem kosztów. Stanowiłoby to krok ku bezpośredniemu uznaniu wartości, jaką dla organizacji wolontariackich ma angażowanie wolontariuszy.

| 27. | Zauważa znaczenie promowania i wspierania najlepszych wzorców zarządzania wolontariatem wśród organizacji zajmujących się działalnością wolontariacką. Badania pokazują, że wdrożenie takich najlepszych wzorców może prowadzić do zwiększenia poziomu aktywności wolontariackiej w danej organizacji oraz większego zatrzymania dotychczasowych wolontariuszy (7). |
| --- | --- |

27.

Zauważa znaczenie promowania i wspierania najlepszych wzorców zarządzania wolontariatem wśród organizacji zajmujących się działalnością wolontariacką. Badania pokazują, że wdrożenie takich najlepszych wzorców może prowadzić do zwiększenia poziomu aktywności wolontariackiej w danej organizacji oraz większego zatrzymania dotychczasowych wolontariuszy (7).

| 28. | Zachęca organizacje wolontariackie, żeby wykorzystywały umiejętności i energię wolontariuszy w sposób strategiczny, planowy i oparty na polityce, tak aby przyczynić się do zwiększenia wydajności organizacyjnej oraz tworzyć niezapomniane doświadczenia w dziedzinie wolontariatu. |
| --- | --- |

28.

Zachęca organizacje wolontariackie, żeby wykorzystywały umiejętności i energię wolontariuszy w sposób strategiczny, planowy i oparty na polityce, tak aby przyczynić się do zwiększenia wydajności organizacyjnej oraz tworzyć niezapomniane doświadczenia w dziedzinie wolontariatu.

Rola wolontariatu w kontekście spójności społecznej

| 29. | Zauważa kluczową rolę, jaką działalność wolontariacka może odegrać w rozwoju osobistym jednostki. Dostarcza ona nowych perspektyw patrzenia na społeczeństwo oraz może także zwiększyć poczucie własnej wartości i pewność siebie jednostki, umożliwiając jej odgrywanie pełniejszej roli w społeczeństwie. Działalność wolontariacka ma także duże znaczenie dla rozwoju gospodarczego, kulturalnego i społecznego w wymiarze lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

29.

Zauważa kluczową rolę, jaką działalność wolontariacka może odegrać w rozwoju osobistym jednostki. Dostarcza ona nowych perspektyw patrzenia na społeczeństwo oraz może także zwiększyć poczucie własnej wartości i pewność siebie jednostki, umożliwiając jej odgrywanie pełniejszej roli w społeczeństwie. Działalność wolontariacka ma także duże znaczenie dla rozwoju gospodarczego, kulturalnego i społecznego w wymiarze lokalnym i regionalnym.

| 30. | Zauważa znaczenie, jakie wolontariat może odegrać w integracji nowych i historycznie wykluczonych społeczności na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym. Wolontariat umożliwia jednostkom i grupom spotkanie innych ludzi z najróżniejszych dziedzin życia w pozytywnym i wzajemnie wspierającym się otoczeniu. |
| --- | --- |

30.

Zauważa znaczenie, jakie wolontariat może odegrać w integracji nowych i historycznie wykluczonych społeczności na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym. Wolontariat umożliwia jednostkom i grupom spotkanie innych ludzi z najróżniejszych dziedzin życia w pozytywnym i wzajemnie wspierającym się otoczeniu.

| 31. | Przestrzega Unię Europejską przed skupianiem swojej pomocy w zakresie działalności wolontariackiej na młodzieży i osobach młodych oraz podkreśla, że wolontariat jest działalnością, w której wszystkie grupy społeczeństwa mogą odgrywać pełną i satysfakcjonującą rolę. |
| --- | --- |

31.

Przestrzega Unię Europejską przed skupianiem swojej pomocy w zakresie działalności wolontariackiej na młodzieży i osobach młodych oraz podkreśla, że wolontariat jest działalnością, w której wszystkie grupy społeczeństwa mogą odgrywać pełną i satysfakcjonującą rolę.

| 32. | Nakłania zatem UE — z uwagi na starzenie się społeczeństwa — do zachęcania osób starszych do zajmowania się wolontariatem z uwagi na (a) umiejętności i doświadczenia osób starszych oraz (b) udowodnione korzyści zdrowotne dla wolontariuszy. Doskonałym tego przykładem są stowarzyszenia aktywności osób starszych Irlandii. |
| --- | --- |

32.

Nakłania zatem UE — z uwagi na starzenie się społeczeństwa — do zachęcania osób starszych do zajmowania się wolontariatem z uwagi na (a) umiejętności i doświadczenia osób starszych oraz (b) udowodnione korzyści zdrowotne dla wolontariuszy. Doskonałym tego przykładem są stowarzyszenia aktywności osób starszych Irlandii.

| 33. | Zauważa, że wolontariat ma do odegrania istotną rolę w walce z izolacją społeczną między jednostkami i grupami poprzez (a) dostarczenie pomocy społecznej zagrożonym dzieciom i osobom dorosłym oraz (b) fakt, iż wolontariusz sam może rozwijać nowe sieci i zmniejszyć swoje odizolowanie. |
| --- | --- |

33.

Zauważa, że wolontariat ma do odegrania istotną rolę w walce z izolacją społeczną między jednostkami i grupami poprzez (a) dostarczenie pomocy społecznej zagrożonym dzieciom i osobom dorosłym oraz (b) fakt, iż wolontariusz sam może rozwijać nowe sieci i zmniejszyć swoje odizolowanie.

| 34. | Zauważa rolę, jaką wolontariat i specjalne programy mogą odegrać w promowaniu i zachęcaniu do dialogu i porozumienia międzypokoleniowego w dzisiejszym szybko zmieniającym się społeczeństwie (8). |
| --- | --- |

34.

Zauważa rolę, jaką wolontariat i specjalne programy mogą odegrać w promowaniu i zachęcaniu do dialogu i porozumienia międzypokoleniowego w dzisiejszym szybko zmieniającym się społeczeństwie (8).

| 35. | Wzywa do ustanowienia inicjatyw finansowania w ramach programów partnerstwa miast, by umożliwić realizację projektów wymiany wolontariuszy w celu polepszenia lokalnych i regionalnych sieci UE i aktywności obywatelskiej. |
| --- | --- |

35.

Wzywa do ustanowienia inicjatyw finansowania w ramach programów partnerstwa miast, by umożliwić realizację projektów wymiany wolontariuszy w celu polepszenia lokalnych i regionalnych sieci UE i aktywności obywatelskiej.

Angażowanie pracodawców publicznych i prywatnych

| 36. | Podkreśla, że wolontariat stanowi kluczowy element promowania zdrowej równowagi pomiędzy życiem zawodowym a osobistym wśród pracodawców w całej UE oraz zachęcania do działalności i tworzenia sieci poza środowiskiem pracy. |
| --- | --- |

36.

Podkreśla, że wolontariat stanowi kluczowy element promowania zdrowej równowagi pomiędzy życiem zawodowym a osobistym wśród pracodawców w całej UE oraz zachęcania do działalności i tworzenia sieci poza środowiskiem pracy.

| 37. | Zaleca propagowanie wolontariatu przez agencje administracji publicznej na szczeblu lokalnym i regionalnym poprzez zachęcanie ich pracowników do wolontariatu lokalnego lub poprzez opracowywanie inicjatyw i partnerstw w zakresie działalności wolontariackiej (9). |
| --- | --- |

37.

Zaleca propagowanie wolontariatu przez agencje administracji publicznej na szczeblu lokalnym i regionalnym poprzez zachęcanie ich pracowników do wolontariatu lokalnego lub poprzez opracowywanie inicjatyw i partnerstw w zakresie działalności wolontariackiej (9).

| 38. | Popiera rozwijanie trwałych związków między przedsiębiorstwami a lokalnymi organizacjami wolontariackimi na rzecz propagowania odpowiedzialności społecznej biznesu opartej na zasobach ludzkich i wsparciu finansowym ze strony przedsiębiorstw. Można tego dokonać wraz z lokalnymi MŚP, jak również we współpracy z organizacjami reprezentującymi przedsiębiorstwa lokalne i regionalne, przekonując zarządy do promowania działalności wolontariackiej wśród pracowników. |
| --- | --- |

38.

Popiera rozwijanie trwałych związków między przedsiębiorstwami a lokalnymi organizacjami wolontariackimi na rzecz propagowania odpowiedzialności społecznej biznesu opartej na zasobach ludzkich i wsparciu finansowym ze strony przedsiębiorstw. Można tego dokonać wraz z lokalnymi MŚP, jak również we współpracy z organizacjami reprezentującymi przedsiębiorstwa lokalne i regionalne, przekonując zarządy do promowania działalności wolontariackiej wśród pracowników.

Rozwijanie wymiaru UE

| 39. | Uważa, że wolontariat stanowi istotny wymiar UE, i dlatego też z zadowoleniem przyjąłby bardziej spójne i kompleksowe podejście polityczne uwzględniające w szczególności:






  — | lepsze zrozumienie poprzez więcej badań i lepszych jakościowo danych statystycznych na szczeblu UE; |
| --- | --- | --- |

39.

Uważa, że wolontariat stanowi istotny wymiar UE, i dlatego też z zadowoleniem przyjąłby bardziej spójne i kompleksowe podejście polityczne uwzględniające w szczególności:

—

lepsze zrozumienie poprzez więcej badań i lepszych jakościowo danych statystycznych na szczeblu UE;

| — | uznanie gospodarczego wkładu wolontariatu i szerszą akceptację jego wartości pieniężnej jako swego rodzaju współfinansowania w ramach programów finansowanych z funduszy UE; |
| --- | --- |

—

uznanie gospodarczego wkładu wolontariatu i szerszą akceptację jego wartości pieniężnej jako swego rodzaju współfinansowania w ramach programów finansowanych z funduszy UE;

| — | większą uwagę poświęcaną wolontariatowi na szczeblu UE, wychodzącą poza kwestie obywatelstwa i polityki młodzieżowej; |
| --- | --- |

—

większą uwagę poświęcaną wolontariatowi na szczeblu UE, wychodzącą poza kwestie obywatelstwa i polityki młodzieżowej;

| — | analizę nowych inicjatyw w celu promowania wymiany doświadczeń i mobilności wolontariuszy poprzez program Wolontariatu Europejskiego dla wszystkich grup wiekowych. |
| --- | --- |

—

analizę nowych inicjatyw w celu promowania wymiany doświadczeń i mobilności wolontariuszy poprzez program Wolontariatu Europejskiego dla wszystkich grup wiekowych.

| 40. | Zaleca Komisji wprowadzenie w życie programów lub działań umożliwiających rozwój europejskich projektów transnarodowych w zakresie wolontariatu, obejmujących całą ludność Unii, a nie tylko młodzież. |
| --- | --- |

40.

Zaleca Komisji wprowadzenie w życie programów lub działań umożliwiających rozwój europejskich projektów transnarodowych w zakresie wolontariatu, obejmujących całą ludność Unii, a nie tylko młodzież.

| 41. | Zaleca, by rok 2012 ogłosić Europejskim Rokiem Aktywności Obywatelskiej poprzez Wolontariat, tak aby uwypuklić promocję wolontariatu i realizację inicjatyw ukierunkowanych na rozwiązywanie kwestii zawartych w niniejszej opinii. |
| --- | --- |

41.

Zaleca, by rok 2012 ogłosić Europejskim Rokiem Aktywności Obywatelskiej poprzez Wolontariat, tak aby uwypuklić promocję wolontariatu i realizację inicjatyw ukierunkowanych na rozwiązywanie kwestii zawartych w niniejszej opinii.

| 42. | Zauważa, że z uwagi na poziomy charakter wolontariatu w ramach polityki UE oraz na jego znaczenie dla działalności UE w różnych sektorach istnieje potrzeba większej koordynacji istniejącej polityki i działań w celu skutecznego zajęcia się kwestiami, o których mowa w niniejszej opinii. |
| --- | --- |

42.

Zauważa, że z uwagi na poziomy charakter wolontariatu w ramach polityki UE oraz na jego znaczenie dla działalności UE w różnych sektorach istnieje potrzeba większej koordynacji istniejącej polityki i działań w celu skutecznego zajęcia się kwestiami, o których mowa w niniejszej opinii.

| 43. | Zachęca Parlament Europejski do bardziej proaktywnych działań w zakresie przekrojowego charakteru wolontariatu. Ponadto pojedynczy punkt dostępu w ramach Komisji Europejskiej mógłby pomóc w rozwijaniu potencjału, jaki posiada wolontariat w różnych dziedzinach polityki, poza zagadnieniami obywatelstwa i polityki w zakresie młodzieży. |
| --- | --- |

43.

Zachęca Parlament Europejski do bardziej proaktywnych działań w zakresie przekrojowego charakteru wolontariatu. Ponadto pojedynczy punkt dostępu w ramach Komisji Europejskiej mógłby pomóc w rozwijaniu potencjału, jaki posiada wolontariat w różnych dziedzinach polityki, poza zagadnieniami obywatelstwa i polityki w zakresie młodzieży.

| 44. | Wyraża swoje poparcie dla propagowania w razie potrzeby zaleceń sformułowanych w niniejszej opinii we współpracy z Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską. |
| --- | --- |

44.

Wyraża swoje poparcie dla propagowania w razie potrzeby zaleceń sformułowanych w niniejszej opinii we współpracy z Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską.

Bruksela, 7 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  Np. duży udział wolontariuszy w programie powitalnym w ramach mianowania miasta Liverpool Europejską Stolicą Kultury 2008.

1

(2)  Social Capital and Regional Economic Growth (Kapitał społeczny a regionalny wzrost gospodarczy)(Beugelsdijk i van Schaik, 2003).

2

(3)  The Well-being of Nations; the Role of Human and Social Capital (Dobrobyt narodów: rola kapitału ludzkiego i społecznego) (OECD 2001).

3

(4)  Time Bank/Reed Executive Survey of 200 of the UK's top businesses (badanie Time Bank i Reed Executive dotyczące 200 największych przedsiębiorstw Zjednoczonego Królestwa) (2000)

4

(http://timebank.org.uk/mediacentre/press_release_details.php?id=76).

(5)  The Health Benefits of Volunteering — A Review of Recent Research (Korzyści zdrowotne wolontariatu — przegląd ostatnich badań) (Corporation for National and Community Service, 2007).

5

(6)  Za przykład może tu posłużyć inicjatywa niemieckiego kraju związkowego Hesja:

6

www.kompetenznachweis.de

(7)  Volunteer Management Practices and Retention of Volunteers (Wzorce zarządzania działalnością wolontariacką oraz zatrzymywanie wolontariuszy) (Mark A. Hager, Jeffrey L. Brudney, June 2004, The Urban Institute).

7

(8)  Na przykład projekt Living Scenes w Galway grupujący 24 uczniów ostatnich klas ze szkoły średniej Presentation Secondary School z 22 dorosłymi ze stowarzyszeń aktywności osób starszych w Galway w ramach międzypokoleniowego programu, który obecnie został włączony do programu nauczania ostatnich klas tejże szkoły.

8

Living Scenes

(9)  Wiele władz lokalnych i regionalnych w niektórych państwach członkowskich opracowało lub wspiera programy wolontariackie wśród swojego personelu, często poprzez dobrowolne składki potrącane od wynagrodzeń, aby pomagać w przekazywaniu umiejętności organizacjom charytatywnym oraz wspierać młodych miejscowych przedsiębiorców i działania w zakresie rozwoju lokalnego.

9

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/16 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/16

---

Opinia Komitetu Regionów „Flexicurity”

(2008/C 105/04)

KOMITET REGIONÓW

| — | Wzywa do uwzględnienia w przyszłych dyskusjach roli władz lokalnym i regionalnych we wprowadzaniu modelu flexicurity w kontekście strategii lizbońskiej, aby odzwierciedlić jego prawdziwe znaczenie zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu państw członkowskich. Jako najważniejsi wykonawcy polityki w zakresie flexicurity władze lokalne i regionalne tworzą dynamiczne rynki pracy, pomagają obywatelom w znalezieniu pracy oraz zapewniają ochronę osobom znajdującym się poza rynkiem pracy i powinny zostać włączone w kształtowanie polityki od samego początku. |
| --- | --- |

—

Wzywa do uwzględnienia w przyszłych dyskusjach roli władz lokalnym i regionalnych we wprowadzaniu modelu flexicurity w kontekście strategii lizbońskiej, aby odzwierciedlić jego prawdziwe znaczenie zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu państw członkowskich. Jako najważniejsi wykonawcy polityki w zakresie flexicurity władze lokalne i regionalne tworzą dynamiczne rynki pracy, pomagają obywatelom w znalezieniu pracy oraz zapewniają ochronę osobom znajdującym się poza rynkiem pracy i powinny zostać włączone w kształtowanie polityki od samego początku.

| — | Wzywa Komisję Europejską do stosowania wszędzie, gdzie to możliwe, metody wspólnotowej i powtarza, że otwarta metoda koordynacji, która nabiera coraz większego znaczenia w kształtowaniu polityki UE, powinna mieć szerszy zakres i obejmować różne zainteresowane strony łącznie z władzami lokalnymi i regionalnymi, ponieważ na tym właśnie szczeblu zazwyczaj wdrażana jest wspomniana polityka. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję Europejską do stosowania wszędzie, gdzie to możliwe, metody wspólnotowej i powtarza, że otwarta metoda koordynacji, która nabiera coraz większego znaczenia w kształtowaniu polityki UE, powinna mieć szerszy zakres i obejmować różne zainteresowane strony łącznie z władzami lokalnymi i regionalnymi, ponieważ na tym właśnie szczeblu zazwyczaj wdrażana jest wspomniana polityka.

| — | Wzywa do rozszerzenia unijnego procesu wzajemnego przeglądu w ramach strategii lizbońskiej, który prowadzony jest na szczeblu rządów państw członkowskich, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym oraz innym zainteresowanym stronom skorzystanie z takiej wymiany w całej UE w celu poznania różnych form flexicurity. |
| --- | --- |

—

Wzywa do rozszerzenia unijnego procesu wzajemnego przeglądu w ramach strategii lizbońskiej, który prowadzony jest na szczeblu rządów państw członkowskich, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym oraz innym zainteresowanym stronom skorzystanie z takiej wymiany w całej UE w celu poznania różnych form flexicurity.

| — | Zaleca doroczne „szczyty”, aby poprawić bezpośrednie interakcje na szczeblu europejskim pomiędzy instytucjami UE a KR-em oraz ułatwić ustalanie harmonogramu, konsultacje oraz wymianę informacji dotyczących kwestii powiązanych z flexicurity oraz szerszą strategią lizbońską, które bazowałyby dalej na spotkaniach w ramach zorganizowanego dialogu między KR-em i Komisją oraz na uruchomionej przez KR Platformie Monitorowania Procesu Lizbońskiego. |
| --- | --- |

—

Zaleca doroczne „szczyty”, aby poprawić bezpośrednie interakcje na szczeblu europejskim pomiędzy instytucjami UE a KR-em oraz ułatwić ustalanie harmonogramu, konsultacje oraz wymianę informacji dotyczących kwestii powiązanych z flexicurity oraz szerszą strategią lizbońską, które bazowałyby dalej na spotkaniach w ramach zorganizowanego dialogu między KR-em i Komisją oraz na uruchomionej przez KR Platformie Monitorowania Procesu Lizbońskiego.

| Sprawozdawca | : | Dave QUAYLE (UK/PSE), członek Rady Miejskiej Trafford |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Dave QUAYLE (UK/PSE), członek Rady Miejskiej Trafford

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Wspólne zasady wdrażania modelu flexicurity”

COM(2007) 359 wersja ostateczna

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

Ogólne uwagi na temat roli władz lokalnych i regionalnych

| 1. | Wzywa do uwzględnienia w przyszłych dyskusjach roli władz lokalnym i regionalnych we wprowadzaniu modelu flexicurity w kontekście strategii lizbońskiej, aby odzwierciedlić jego prawdziwe znaczenie zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu państw członkowskich. Jako najważniejsi wykonawcy polityki w zakresie flexicurity władze lokalne i regionalne tworzą dynamiczne rynki pracy, pomagają obywatelom w znalezieniu pracy oraz zapewniają ochronę osobom znajdującym się poza rynkiem pracy i powinny zostać włączone w kształtowanie polityki od samego początku. |
| --- | --- |

1.

Wzywa do uwzględnienia w przyszłych dyskusjach roli władz lokalnym i regionalnych we wprowadzaniu modelu flexicurity w kontekście strategii lizbońskiej, aby odzwierciedlić jego prawdziwe znaczenie zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu państw członkowskich. Jako najważniejsi wykonawcy polityki w zakresie flexicurity władze lokalne i regionalne tworzą dynamiczne rynki pracy, pomagają obywatelom w znalezieniu pracy oraz zapewniają ochronę osobom znajdującym się poza rynkiem pracy i powinny zostać włączone w kształtowanie polityki od samego początku.

| 2. | Wzywa Komisję Europejską do stosowania wszędzie, gdzie to możliwe, metody wspólnotowej i powtarza, że otwarta metoda koordynacji, która nabiera coraz większego znaczenia w kształtowaniu polityki UE, powinna mieć szerszy zakres i obejmować różne zainteresowane strony łącznie z władzami lokalnymi i regionalnymi, ponieważ na tym właśnie szczeblu zazwyczaj wdrażana jest wspomniana polityka. |
| --- | --- |

2.

Wzywa Komisję Europejską do stosowania wszędzie, gdzie to możliwe, metody wspólnotowej i powtarza, że otwarta metoda koordynacji, która nabiera coraz większego znaczenia w kształtowaniu polityki UE, powinna mieć szerszy zakres i obejmować różne zainteresowane strony łącznie z władzami lokalnymi i regionalnymi, ponieważ na tym właśnie szczeblu zazwyczaj wdrażana jest wspomniana polityka.

| 3. | Wzywa do rozszerzenia unijnego procesu wzajemnego przeglądu w ramach strategii lizbońskiej, który prowadzony jest na szczeblu rządów państw członkowskich, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym oraz innym zainteresowanym stronom skorzystanie z takiej wymiany w całej UE w celu poznania różnych form flexicurity. |
| --- | --- |

3.

Wzywa do rozszerzenia unijnego procesu wzajemnego przeglądu w ramach strategii lizbońskiej, który prowadzony jest na szczeblu rządów państw członkowskich, by umożliwić władzom lokalnym i regionalnym oraz innym zainteresowanym stronom skorzystanie z takiej wymiany w całej UE w celu poznania różnych form flexicurity.

| 4. | Zaleca doroczne „szczyty”, aby poprawić bezpośrednie interakcje na szczeblu europejskim pomiędzy instytucjami UE a KR-em oraz ułatwić ustalanie harmonogramu, konsultacje oraz wymianę informacji dotyczących kwestii powiązanych z flexicurity oraz szerszą strategią lizbońską, które bazowałyby dalej na spotkaniach w ramach zorganizowanego dialogu między KR-em i Komisją oraz na uruchomionej przez KR Platformie Monitorowania Procesu Lizbońskiego. |
| --- | --- |

4.

Zaleca doroczne „szczyty”, aby poprawić bezpośrednie interakcje na szczeblu europejskim pomiędzy instytucjami UE a KR-em oraz ułatwić ustalanie harmonogramu, konsultacje oraz wymianę informacji dotyczących kwestii powiązanych z flexicurity oraz szerszą strategią lizbońską, które bazowałyby dalej na spotkaniach w ramach zorganizowanego dialogu między KR-em i Komisją oraz na uruchomionej przez KR Platformie Monitorowania Procesu Lizbońskiego.

| 5. | Wzywa Komisję Europejską do informowania o efektach debaty dotyczącej flexicurity. |
| --- | --- |

5.

Wzywa Komisję Europejską do informowania o efektach debaty dotyczącej flexicurity.

| 6. | Zaleca, by przeprowadzić zdecentralizowane debaty między władzami lokalnymi i regionalnymi, partnerami społecznymi i organizacjami pozarządowymi oraz szerszą społecznością na temat flexicurity oraz jej realizacji w praktyce. |
| --- | --- |

6.

Zaleca, by przeprowadzić zdecentralizowane debaty między władzami lokalnymi i regionalnymi, partnerami społecznymi i organizacjami pozarządowymi oraz szerszą społecznością na temat flexicurity oraz jej realizacji w praktyce.

| 7. | Jest zdania, że władze lokalne i regionalne powinny otrzymać odpowiednie kompetencje i środki finansowe, by mogły podjąć działania na swym szczeblu. Promowanie flexicurity nie może prowadzić do dodatkowych kosztów lub większych obciążeń na szczeblu lokalnym i regionalnym lub do ograniczania praw pracowników. |
| --- | --- |

7.

Jest zdania, że władze lokalne i regionalne powinny otrzymać odpowiednie kompetencje i środki finansowe, by mogły podjąć działania na swym szczeblu. Promowanie flexicurity nie może prowadzić do dodatkowych kosztów lub większych obciążeń na szczeblu lokalnym i regionalnym lub do ograniczania praw pracowników.

| 8. | Uważa, że jedynie kompleksowa i stabilna infrastruktura usług publicznych, określonych, organizowanych i finansowanych przez władze lokalne i regionalne, takich jak infrastruktura transportowa, przystępne cenowo mieszkania oraz łatwo dostępna, niedrogo i w odpowiednim czasie, opieka (nad dziećmi oraz osobami niepełnosprawnymi i starszymi), może stanowić trwałą bazę do urzeczywistnienia celów wytyczonych w strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że jedynie kompleksowa i stabilna infrastruktura usług publicznych, określonych, organizowanych i finansowanych przez władze lokalne i regionalne, takich jak infrastruktura transportowa, przystępne cenowo mieszkania oraz łatwo dostępna, niedrogo i w odpowiednim czasie, opieka (nad dziećmi oraz osobami niepełnosprawnymi i starszymi), może stanowić trwałą bazę do urzeczywistnienia celów wytyczonych w strategii lizbońskiej.

| 9. | Zwraca zatem uwagę, że istniejące europejskie prawodawstwo w zakresie konkurencji, pomocy publicznej i rynku wewnętrznego musi wspierać organizację i finansowanie koniecznych usług społecznych. |
| --- | --- |

9.

Zwraca zatem uwagę, że istniejące europejskie prawodawstwo w zakresie konkurencji, pomocy publicznej i rynku wewnętrznego musi wspierać organizację i finansowanie koniecznych usług społecznych.

Model flexicurity

| 10. | Sądzi, iż model flexicurity nie może być standardowym modelem, który można w ten sam sposób stosować we wszystkich państwach członkowskich, ale jest raczej ideą, która musi być stopniowo coraz lepiej określana, gdyż ma daleko idące konsekwencje dla części państw członkowskich i niewielki wpływ na inne. |
| --- | --- |

10.

Sądzi, iż model flexicurity nie może być standardowym modelem, który można w ten sam sposób stosować we wszystkich państwach członkowskich, ale jest raczej ideą, która musi być stopniowo coraz lepiej określana, gdyż ma daleko idące konsekwencje dla części państw członkowskich i niewielki wpływ na inne.

| 11. | Sądzi, że model flexicurity powinien koordynować silne elastyczne rynki pracy z solidnymi systemami zabezpieczenia społecznego, aby lepiej realizować lizbońskie cele wzrostu gospodarczego, tworzenia większej liczby lepszych miejsc pracy i tym samym wzmocnienia europejskiego modelu społecznego oraz zwiększenia spójności społecznej. |
| --- | --- |

11.

Sądzi, że model flexicurity powinien koordynować silne elastyczne rynki pracy z solidnymi systemami zabezpieczenia społecznego, aby lepiej realizować lizbońskie cele wzrostu gospodarczego, tworzenia większej liczby lepszych miejsc pracy i tym samym wzmocnienia europejskiego modelu społecznego oraz zwiększenia spójności społecznej.

| 12. | Popiera tworzenie dostępnych, otwartych i elastycznych rynków pracy, gdzie docenia się technologie informacyjno-komunikacyjne i zachęca do ich stosowania oraz pozwala na różnorodne systemy pracy (np. praca w domu czy telepraca). |
| --- | --- |

12.

Popiera tworzenie dostępnych, otwartych i elastycznych rynków pracy, gdzie docenia się technologie informacyjno-komunikacyjne i zachęca do ich stosowania oraz pozwala na różnorodne systemy pracy (np. praca w domu czy telepraca).

| 13. | Uważa, że należy w większym stopniu uwzględnić zmiany demograficzne oraz kwestie międzypokoleniowe. Należy promować rozwiązania dla starszych pracowników, takie jak elastyczne uregulowania w zakresie wieku produkcyjnego, emerytalnego i emerytur, oraz lepsze systemy szkolenia. Należy również promować uczenie się przez całe życie oraz lepsze systemy szkolenia i opieki pedagogicznej (mentoringu) dla młodych ludzi. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że należy w większym stopniu uwzględnić zmiany demograficzne oraz kwestie międzypokoleniowe. Należy promować rozwiązania dla starszych pracowników, takie jak elastyczne uregulowania w zakresie wieku produkcyjnego, emerytalnego i emerytur, oraz lepsze systemy szkolenia. Należy również promować uczenie się przez całe życie oraz lepsze systemy szkolenia i opieki pedagogicznej (mentoringu) dla młodych ludzi.

| 14. | Uważa, że należy w większym stopniu zająć się kwestią równości kobiet i równych szans dla wszystkich. Z perspektywy strategii lizbońskiej poziom zatrudnienia kobiet jest nadal zdecydowanie niewystarczający, a wiele osób niepełnosprawnych może wnieść znaczny wkład i w pełni odgrywać swoją rolę na rynku pracy. Zatem w ramach modelu flexicurity należy podjąć odpowiednie działania, by umożliwić im trwałe pokonanie wciąż istniejących różnic. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że należy w większym stopniu zająć się kwestią równości kobiet i równych szans dla wszystkich. Z perspektywy strategii lizbońskiej poziom zatrudnienia kobiet jest nadal zdecydowanie niewystarczający, a wiele osób niepełnosprawnych może wnieść znaczny wkład i w pełni odgrywać swoją rolę na rynku pracy. Zatem w ramach modelu flexicurity należy podjąć odpowiednie działania, by umożliwić im trwałe pokonanie wciąż istniejących różnic.

| 15. | Uważa, że flexicurity dotyczy zarówno pracowników posiadających stałą umową o pracę, jak i bezrobotnych oraz osoby zagrożone wykluczeniem społecznym. Polityka flexicurity powinna umożliwić stworzenie nowych możliwości zatrudnienia dla kategorii osób, które znajdują się na marginesie rynku pracy. Przyczyni się to również do większej mobilności zawodowej oraz rotacji na stanowiskach pracy osób posiadających stałe zatrudnienie. W tym kontekście Komitet odnotowuje wspomniane przez Komisję przejście od „pewności utrzymania konkretnego miejsca pracy” do „pewności zatrudnienia w ogóle” (oznaczające, że nie można już za normalny warunek zatrudnienia uznać pozostawania w tym samym miejscu pracy przez całe życie). |
| --- | --- |

15.

Uważa, że flexicurity dotyczy zarówno pracowników posiadających stałą umową o pracę, jak i bezrobotnych oraz osoby zagrożone wykluczeniem społecznym. Polityka flexicurity powinna umożliwić stworzenie nowych możliwości zatrudnienia dla kategorii osób, które znajdują się na marginesie rynku pracy. Przyczyni się to również do większej mobilności zawodowej oraz rotacji na stanowiskach pracy osób posiadających stałe zatrudnienie. W tym kontekście Komitet odnotowuje wspomniane przez Komisję przejście od „pewności utrzymania konkretnego miejsca pracy” do „pewności zatrudnienia w ogóle” (oznaczające, że nie można już za normalny warunek zatrudnienia uznać pozostawania w tym samym miejscu pracy przez całe życie).

| 16. | Sądzi, że dla urzeczywistnienia modelu flexicurity niezbędne jest wzajemne zaufanie i dialog pomiędzy partnerami społecznymi oraz ich silne zaangażowanie na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. Bardzo trudną rzeczą jest opracowanie ogólnie stosowanych wskaźników mających na celu ocenę stosowania flexicurity. Realizację koncepcji flexicurity w państwach członkowskich należy oceniać na podstawie czynników krajowych, uwzględniając warunki polityczne, prawne, instytucjonalne oraz warunki rynku pracy. O tych zagadnieniach należy pamiętać przy opracowywaniu współpracy europejskiej. |
| --- | --- |

16.

Sądzi, że dla urzeczywistnienia modelu flexicurity niezbędne jest wzajemne zaufanie i dialog pomiędzy partnerami społecznymi oraz ich silne zaangażowanie na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. Bardzo trudną rzeczą jest opracowanie ogólnie stosowanych wskaźników mających na celu ocenę stosowania flexicurity. Realizację koncepcji flexicurity w państwach członkowskich należy oceniać na podstawie czynników krajowych, uwzględniając warunki polityczne, prawne, instytucjonalne oraz warunki rynku pracy. O tych zagadnieniach należy pamiętać przy opracowywaniu współpracy europejskiej.

| 17. | W odniesieniu do mobilności uważa, że „wewnętrzna” flexicurity jest istotnym elementem tej koncepcji, ponieważ przynosi ona pracodawcom większą wydajność i konkurencyjność, a pracownikom możliwość dłuższego pozostania w danym miejscu pracy. Władze lokalne i regionalne powinny połączyć siły z partnerami społecznymi na szczeblu lokalnym, aby określić i zlikwidować przeszkody dla wewnętrznej flexicurity (tzn. koniecznego uczenia się przez pracowników nowych umiejętności) i w ten sposób zminimalizować zwolnienia i niepotrzebne zmiany miejsca pracy. |
| --- | --- |

17.

W odniesieniu do mobilności uważa, że „wewnętrzna” flexicurity jest istotnym elementem tej koncepcji, ponieważ przynosi ona pracodawcom większą wydajność i konkurencyjność, a pracownikom możliwość dłuższego pozostania w danym miejscu pracy. Władze lokalne i regionalne powinny połączyć siły z partnerami społecznymi na szczeblu lokalnym, aby określić i zlikwidować przeszkody dla wewnętrznej flexicurity (tzn. koniecznego uczenia się przez pracowników nowych umiejętności) i w ten sposób zminimalizować zwolnienia i niepotrzebne zmiany miejsca pracy.

Cztery elementy modelu flexicurity

| 18. | Sądzi, że brak zabezpieczenia społecznego może zagrozić elastyczności rynku pracy. Aby zmniejszyć to ryzyko, należy zapewnić przestrzeganie i realizację wszystkich czterech zasad flexicurity w równym stopniu. |
| --- | --- |

18.

Sądzi, że brak zabezpieczenia społecznego może zagrozić elastyczności rynku pracy. Aby zmniejszyć to ryzyko, należy zapewnić przestrzeganie i realizację wszystkich czterech zasad flexicurity w równym stopniu.

—   elastyczne warunki umów z perspektywy pracownika i pracodawcy

| 19. | Choć z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by zredukować różnice dzielące osoby posiadające stabilne zatrudnienie i nieposiadające takiego zatrudnienia, wzywa, by proces redukowania tych różnic nie zagroził prawom i ochronie zapewnionym osobom posiadającym stałe zatrudnienie (które w niektórych przypadkach są minimalne). |
| --- | --- |

19.

Choć z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by zredukować różnice dzielące osoby posiadające stabilne zatrudnienie i nieposiadające takiego zatrudnienia, wzywa, by proces redukowania tych różnic nie zagroził prawom i ochronie zapewnionym osobom posiadającym stałe zatrudnienie (które w niektórych przypadkach są minimalne).

| 20. | Opowiada się za godziwym i sprawiedliwym prawem pracy we wszystkich państwach członkowskich:






  — | Przepisy te powinny nie tylko obejmować, lecz także zapewniać równe traktowanie, ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, prawo do stowarzyszania się i reprezentowania pracowników, prawo do zawierania układów zbiorowych i podejmowania akcji zbiorowych oraz równy dostęp do szkoleń. |
| --- | --- | --- |

20.

Opowiada się za godziwym i sprawiedliwym prawem pracy we wszystkich państwach członkowskich:

—

Przepisy te powinny nie tylko obejmować, lecz także zapewniać równe traktowanie, ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, prawo do stowarzyszania się i reprezentowania pracowników, prawo do zawierania układów zbiorowych i podejmowania akcji zbiorowych oraz równy dostęp do szkoleń.

| — | Problem pracy nielegalnej należy rozwiązać poprzez lepsze egzekwowanie prawa pracy. |
| --- | --- |

—

Problem pracy nielegalnej należy rozwiązać poprzez lepsze egzekwowanie prawa pracy.

| — | Uważa za istotne zaangażowanie UE i państw członkowskich na przykład w praktyczne wysiłki Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) na rzecz promowania i wdrażania międzynarodowych norm pracy. |
| --- | --- |

—

Uważa za istotne zaangażowanie UE i państw członkowskich na przykład w praktyczne wysiłki Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) na rzecz promowania i wdrażania międzynarodowych norm pracy.

| 21. | Zwraca uwagę na fakt, że elastyczna europejska polityka rynku pracy musi analizować i uwzględniać warunki życia i potrzeby ludności, których dotyczy. Termin „flexicurity” nie może być pretekstem do jednostronnego poluzowania regionalnych standardów społecznych tam, gdzie mają one zastosowanie. |
| --- | --- |

21.

Zwraca uwagę na fakt, że elastyczna europejska polityka rynku pracy musi analizować i uwzględniać warunki życia i potrzeby ludności, których dotyczy. Termin „flexicurity” nie może być pretekstem do jednostronnego poluzowania regionalnych standardów społecznych tam, gdzie mają one zastosowanie.

| 22. | Uważa, że sformułowania takie jak „elastyczne i przewidywalne warunki umów” budzą zaniepokojenie, ponieważ mogą otwierać furtkę dla daleko idącej deregulacji normalnych stosunków pracy, sprzyjając rozpowszechnianiu niepewnych form zatrudnienia. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że sformułowania takie jak „elastyczne i przewidywalne warunki umów” budzą zaniepokojenie, ponieważ mogą otwierać furtkę dla daleko idącej deregulacji normalnych stosunków pracy, sprzyjając rozpowszechnianiu niepewnych form zatrudnienia.

—   aktywna polityka rynku pracy

| 23. | Jest przekonany, że strategia lizbońska dotyczy zarówno jakości, jak i ilości miejsc pracy, oraz że praca powinna być bardziej opłacalna niż pozostawanie na zasiłku. W tym celu UE i państwa członkowskie powinny sprzyjać miejscom pracy „o wysokiej jakości” poprzez promowanie tworzenia otwartych, zrównoważonych rynków pracy oraz zająć się wyzwaniami, takimi jak ubóstwo osób posiadających pracę oraz dyskryminacja, jak również zwiększyć zatrudnienie poprzez propagowanie aktywnej polityki rynku pracy, by rozwiązać problem bezrobocia. Praca jest najlepszą ochroną przed wykluczeniem społecznym: bezrobocie/brak aktywności może prowadzić do nierówności i podziałów w społeczeństwie. |
| --- | --- |

23.

Jest przekonany, że strategia lizbońska dotyczy zarówno jakości, jak i ilości miejsc pracy, oraz że praca powinna być bardziej opłacalna niż pozostawanie na zasiłku. W tym celu UE i państwa członkowskie powinny sprzyjać miejscom pracy „o wysokiej jakości” poprzez promowanie tworzenia otwartych, zrównoważonych rynków pracy oraz zająć się wyzwaniami, takimi jak ubóstwo osób posiadających pracę oraz dyskryminacja, jak również zwiększyć zatrudnienie poprzez propagowanie aktywnej polityki rynku pracy, by rozwiązać problem bezrobocia. Praca jest najlepszą ochroną przed wykluczeniem społecznym: bezrobocie/brak aktywności może prowadzić do nierówności i podziałów w społeczeństwie.

| 24. | Zakłada, że promowanie aktywnej polityki rynku pracy i modelu flexicurity może spowodować zwiększenie presji wywieranej na władze lokalne i regionalne, by pomagały osobom mającym najmniejsze szanse na powrót na rynek pracy. |
| --- | --- |

24.

Zakłada, że promowanie aktywnej polityki rynku pracy i modelu flexicurity może spowodować zwiększenie presji wywieranej na władze lokalne i regionalne, by pomagały osobom mającym najmniejsze szanse na powrót na rynek pracy.

| 25. | Sądzi, że prawdziwy postęp można osiągnąć jedynie poprzez decentralizację i dostosowanie do lokalnych warunków krajowych i europejskich aktywnych polityk rynku pracy oraz programów dotyczących zatrudnienia i umiejętności oraz stworzenie w nich odpowiednich zachęt, ponieważ wiele programów i systemów narzuca zasady i kryteria, które stanowią dla kluczowych grup przeszkodę w przechodzeniu od bezrobocia do pracy. W stosownych wypadkach władze lokalne i regionalne powinny mieć prawo do dostosowywania przepisów krajowych dotyczących na przykład czasu, przez jaki osoba poszukująca pracy musi otrzymywać zasiłek, zanim będzie mogła uzyskać wsparcie w ramach aktywnej polityki rynku pracy, rodzaju wsparcia i doradztwa, jakie powinny otrzymywać osoby regularnie otrzymujące zasiłek przez powtarzające się okresy, czy rodzajów szkolenia, jakie można uzyskać, pozostając na zasiłku. |
| --- | --- |

25.

Sądzi, że prawdziwy postęp można osiągnąć jedynie poprzez decentralizację i dostosowanie do lokalnych warunków krajowych i europejskich aktywnych polityk rynku pracy oraz programów dotyczących zatrudnienia i umiejętności oraz stworzenie w nich odpowiednich zachęt, ponieważ wiele programów i systemów narzuca zasady i kryteria, które stanowią dla kluczowych grup przeszkodę w przechodzeniu od bezrobocia do pracy. W stosownych wypadkach władze lokalne i regionalne powinny mieć prawo do dostosowywania przepisów krajowych dotyczących na przykład czasu, przez jaki osoba poszukująca pracy musi otrzymywać zasiłek, zanim będzie mogła uzyskać wsparcie w ramach aktywnej polityki rynku pracy, rodzaju wsparcia i doradztwa, jakie powinny otrzymywać osoby regularnie otrzymujące zasiłek przez powtarzające się okresy, czy rodzajów szkolenia, jakie można uzyskać, pozostając na zasiłku.

| 26. | Uważa, że rynek pracy należy postrzegać na poziomie niższym od krajowego. Na rynkach pracy występuje na przykład lokalne i regionalne zróżnicowanie pod względem zatrudnienia i wynagrodzeń, lokalny przemysł może potrzebować pracowników o specyficznych umiejętnościach, mogą istnieć lokalne grupy osób pozostających na zasiłku, grupy osób o niskich kwalifikacjach i grupy bezrobotnych, podmioty wspierające grupy o niekorzystnej sytuacji w lokalnej społeczności. Trzeba zrozumieć przyczyny bezrobocia i na nich się skoncentrować; istnieją grupy, w których stopa bezrobocia jest wyższa, jak np. dzieci opuszczające ośrodki opiekuńcze, starsi pracownicy, samotni rodzice, osoby niepełnosprawne, byli przestępcy, niektóre mniejszości etniczne, osoby z problemem narkotykowym, alkoholowym czy z problemami psychicznymi. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że rynek pracy należy postrzegać na poziomie niższym od krajowego. Na rynkach pracy występuje na przykład lokalne i regionalne zróżnicowanie pod względem zatrudnienia i wynagrodzeń, lokalny przemysł może potrzebować pracowników o specyficznych umiejętnościach, mogą istnieć lokalne grupy osób pozostających na zasiłku, grupy osób o niskich kwalifikacjach i grupy bezrobotnych, podmioty wspierające grupy o niekorzystnej sytuacji w lokalnej społeczności. Trzeba zrozumieć przyczyny bezrobocia i na nich się skoncentrować; istnieją grupy, w których stopa bezrobocia jest wyższa, jak np. dzieci opuszczające ośrodki opiekuńcze, starsi pracownicy, samotni rodzice, osoby niepełnosprawne, byli przestępcy, niektóre mniejszości etniczne, osoby z problemem narkotykowym, alkoholowym czy z problemami psychicznymi.

| 27. | Stwierdza, że władze lokalne i regionalne angażują, doradzają i pomagają w znalezieniu zatrudnienia osobom mającym najmniejsze szanse na powrót na rynek pracy poprzez dostosowywanie aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskiego do indywidualnych i lokalnych potrzeb. Koordynują one partnerstwa z sektorem prywatnym i organizacjami wolontariackimi oraz w ramach sektora publicznego, aby zbliżyć różne służby i organizacje potrzebne, by pomóc bezrobotnym w znalezieniu zatrudnienia. Należy je zachęcać do szukania nowego i innowacyjnego podejścia oraz metod pozwalających na połączenie polityki na rzecz zatrudnienia i polityki rozwoju umiejętności. Partnerstwa ułatwiają ustanawianie wspólnych priorytetów zmierzających do osiągnięcia wspólnych celów, często pozwalając na wspólne mobilizowanie środków w celu uniknięcia dublowania się działań i osiągnięcie widoczniejszych efektów. |
| --- | --- |

27.

Stwierdza, że władze lokalne i regionalne angażują, doradzają i pomagają w znalezieniu zatrudnienia osobom mającym najmniejsze szanse na powrót na rynek pracy poprzez dostosowywanie aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskiego do indywidualnych i lokalnych potrzeb. Koordynują one partnerstwa z sektorem prywatnym i organizacjami wolontariackimi oraz w ramach sektora publicznego, aby zbliżyć różne służby i organizacje potrzebne, by pomóc bezrobotnym w znalezieniu zatrudnienia. Należy je zachęcać do szukania nowego i innowacyjnego podejścia oraz metod pozwalających na połączenie polityki na rzecz zatrudnienia i polityki rozwoju umiejętności. Partnerstwa ułatwiają ustanawianie wspólnych priorytetów zmierzających do osiągnięcia wspólnych celów, często pozwalając na wspólne mobilizowanie środków w celu uniknięcia dublowania się działań i osiągnięcie widoczniejszych efektów.

| 28. | Sądzi, że niezbędne jest wychodzenie z informacjami do ludności (co często czynią organizacje społeczne), aby zagwarantować wsparcie przed i po znalezieniu zatrudnienia i zyskać pewność, że nowi pracownicy zachowają swoje miejsce na rynku pracy. |
| --- | --- |

28.

Sądzi, że niezbędne jest wychodzenie z informacjami do ludności (co często czynią organizacje społeczne), aby zagwarantować wsparcie przed i po znalezieniu zatrudnienia i zyskać pewność, że nowi pracownicy zachowają swoje miejsce na rynku pracy.

| 29. | Sądzi, że konieczne są skuteczne i adresowane do konkretnych odbiorców usługi pośrednictwa pracy, które mogą pomóc szukającym pracy w znalezieniu właściwego miejsca pracy, które w jak największym stopniu odpowiada ich upodobaniom i umiejętnościom. Możliwości rozwoju zawodowego są zawsze większe, gdy dana osoba znajduje się na rynku pracy, a nie poza nim |
| --- | --- |

29.

Sądzi, że konieczne są skuteczne i adresowane do konkretnych odbiorców usługi pośrednictwa pracy, które mogą pomóc szukającym pracy w znalezieniu właściwego miejsca pracy, które w jak największym stopniu odpowiada ich upodobaniom i umiejętnościom. Możliwości rozwoju zawodowego są zawsze większe, gdy dana osoba znajduje się na rynku pracy, a nie poza nim

—   niezawodne i elastyczne strategie uczenia się przez całe życie zapewniające stałą zdolność pracowników do dostosowywania się i zwiększające ich szanse zatrudnienia

| 30. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mają kluczowy wpływ na poziom umiejętności poprzez zapewnianie szkoleń i kształcenia. Są także ważnymi pracodawcami, przez co mają obowiązek podnoszenia umiejętności swych pracowników i szerszych kręgów społeczeństwa. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mają kluczowy wpływ na poziom umiejętności poprzez zapewnianie szkoleń i kształcenia. Są także ważnymi pracodawcami, przez co mają obowiązek podnoszenia umiejętności swych pracowników i szerszych kręgów społeczeństwa.

| 31. | Sądzi, że uczenie się przez całe powinno być realne i dostępne dla obywateli w ciągu całego życia. Każdego należy zachęcać do osiągania pełni swych możliwości, co powinno być doceniane i wspierane przez pracodawców i społeczeństwo. Należałoby też poprawić jakość szkolenia i doskonalenia zawodowego zarówno przed, jak i po rozpoczęciu pracy. |
| --- | --- |

31.

Sądzi, że uczenie się przez całe powinno być realne i dostępne dla obywateli w ciągu całego życia. Każdego należy zachęcać do osiągania pełni swych możliwości, co powinno być doceniane i wspierane przez pracodawców i społeczeństwo. Należałoby też poprawić jakość szkolenia i doskonalenia zawodowego zarówno przed, jak i po rozpoczęciu pracy.

| 32. | Uważa, iż decydujące znaczenie ma zachęcanie ludności do nabywania umiejętności przedsiębiorczych, aby mogli oni zakładać własne przedsiębiorstwa i tym samym pobudzać rozwój MŚP, które mają charakter lokalny, ponieważ zatrudniają miejscową ludność, korzystają z lokalnych usług oraz inwestują w swojej okolicy. |
| --- | --- |

32.

Uważa, iż decydujące znaczenie ma zachęcanie ludności do nabywania umiejętności przedsiębiorczych, aby mogli oni zakładać własne przedsiębiorstwa i tym samym pobudzać rozwój MŚP, które mają charakter lokalny, ponieważ zatrudniają miejscową ludność, korzystają z lokalnych usług oraz inwestują w swojej okolicy.

| 33. | Sądzi, że osoby szkolące powinny lepiej identyfikować osoby potrzebujące pomocy w uczeniu się, ponieważ wiele osób niepiśmiennych i niepotrafiących liczyć nadal wykonuje nisko płatne prace, a ich potrzeby pozostają nierozpoznane. |
| --- | --- |

33.

Sądzi, że osoby szkolące powinny lepiej identyfikować osoby potrzebujące pomocy w uczeniu się, ponieważ wiele osób niepiśmiennych i niepotrafiących liczyć nadal wykonuje nisko płatne prace, a ich potrzeby pozostają nierozpoznane.

| 34. | Zaleca, by szkolenie i doskonalenie zawodowe, a w określonych wypadkach także przekwalifikowanie, było częściowo finansowane przez pracodawców, ponieważ korzystają oni z wiedzy swych pracowników i powinni zatem inwestować w rozwój umiejętności. Władze regionalne potrzebują odpowiednich środków, jeśli mają przyjmować na siebie dodatkową odpowiedzialność za gwarantowanie uczenia się przez całe życie, w sytuacji gdy zwiększona mobilność pracowników zmniejsza gotowość pracodawców do zapewniania im szkoleń. |
| --- | --- |

34.

Zaleca, by szkolenie i doskonalenie zawodowe, a w określonych wypadkach także przekwalifikowanie, było częściowo finansowane przez pracodawców, ponieważ korzystają oni z wiedzy swych pracowników i powinni zatem inwestować w rozwój umiejętności. Władze regionalne potrzebują odpowiednich środków, jeśli mają przyjmować na siebie dodatkową odpowiedzialność za gwarantowanie uczenia się przez całe życie, w sytuacji gdy zwiększona mobilność pracowników zmniejsza gotowość pracodawców do zapewniania im szkoleń.

| 35. | Sądzi, że władze lokalne i regionalne szybko i skutecznie reagują na skutki restrukturyzacji zatrudnienia, np. zwolnień pracowników wynikających z zamykania zakładów produkcyjnych. Posiadają one wiedzę i doświadczenie potrzebne, by realizować projekty finansowane przez Europejski Fundusz Społeczny itp. służące przekwalifikowywaniu dotkniętych tymi zjawiskami pracowników, doradzaniu im i podnoszeniu ich umiejętności tak, by odpowiadały one potrzebom nowo tworzonych miejsc pracy. Analogicznie władze lokalne i regionalne powinny mieć dostęp do Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby mogły reagować i zapewniać możliwości przekwalifikowania się. Utrata dużego pracodawcy ma długofalowe konsekwencje dla lokalnej społeczności, w tym dla umiejętności i możliwości zatrudnienia dostępnych dla młodych ludzi, wpływa na sytuację lokalnych dostawców towarów i usług, a także pozostawia za sobą zrujnowane obiekty. Działanie w partnerstwie ma kluczowe znaczenie dla stawienia czoła tym wyzwaniom, ponieważ w ten sposób wszystkie organizacje, łącznie z władzami lokalnymi i regionalnymi, publicznymi agencjami zajmującymi się pośrednictwem pracy i podnoszeniem umiejętności, związkami zawodowymi, lokalnymi grupami i organizacjami przemysłowymi, mogą koordynować swoje działania, aby zapewnić efektywne wykorzystanie środków. |
| --- | --- |

35.

Sądzi, że władze lokalne i regionalne szybko i skutecznie reagują na skutki restrukturyzacji zatrudnienia, np. zwolnień pracowników wynikających z zamykania zakładów produkcyjnych. Posiadają one wiedzę i doświadczenie potrzebne, by realizować projekty finansowane przez Europejski Fundusz Społeczny itp. służące przekwalifikowywaniu dotkniętych tymi zjawiskami pracowników, doradzaniu im i podnoszeniu ich umiejętności tak, by odpowiadały one potrzebom nowo tworzonych miejsc pracy. Analogicznie władze lokalne i regionalne powinny mieć dostęp do Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby mogły reagować i zapewniać możliwości przekwalifikowania się. Utrata dużego pracodawcy ma długofalowe konsekwencje dla lokalnej społeczności, w tym dla umiejętności i możliwości zatrudnienia dostępnych dla młodych ludzi, wpływa na sytuację lokalnych dostawców towarów i usług, a także pozostawia za sobą zrujnowane obiekty. Działanie w partnerstwie ma kluczowe znaczenie dla stawienia czoła tym wyzwaniom, ponieważ w ten sposób wszystkie organizacje, łącznie z władzami lokalnymi i regionalnymi, publicznymi agencjami zajmującymi się pośrednictwem pracy i podnoszeniem umiejętności, związkami zawodowymi, lokalnymi grupami i organizacjami przemysłowymi, mogą koordynować swoje działania, aby zapewnić efektywne wykorzystanie środków.

| 36. | Choć sądzi, iż właściwe jest wyposażenie ludności w umiejętności, które pozwolą na dostosowywanie się do nowych wyzwań, uważa, że potrzebne są zmiany kulturowe, by zmniejszyło się ryzyko na rynku pracy, ale taka zmiana postaw dokona się tylko wtedy, gdy wszystkie elementy flexicurity nie będą prowadziły do ograniczania praw pracowników, a mechanizmy wdrażania będą solidne i równoważne. |
| --- | --- |

36.

Choć sądzi, iż właściwe jest wyposażenie ludności w umiejętności, które pozwolą na dostosowywanie się do nowych wyzwań, uważa, że potrzebne są zmiany kulturowe, by zmniejszyło się ryzyko na rynku pracy, ale taka zmiana postaw dokona się tylko wtedy, gdy wszystkie elementy flexicurity nie będą prowadziły do ograniczania praw pracowników, a mechanizmy wdrażania będą solidne i równoważne.

—   nowoczesne systemy zabezpieczenia społecznego powinny łączyć odpowiednie zasiłki socjalne oraz ułatwienie mobilności na rynku pracy

| 37. | Wzywa do lepszego powiązania na szczeblu unijnym debaty nad flexicurity i programu na rzecz aktywnej integracji. UE nie powinna tracić z oczu swych szerszych celów w zakresie spójności społecznej oraz europejskiego modelu społecznego. Słabe programy opieki społecznej są barierą dla elastycznych rynków pracy i ostatecznie spowolnią wzrost gospodarczy. Bezpieczeństwo finansowe jest podstawowym wymaganiem wszystkich pracowników niezależnie od pełnionej przez nich funkcji o niskiej, średniej czy wysokiej odpowiedzialności i odpowiednie systemy zabezpieczeń społecznych powinny zapewniać wsparcie osobom zmieniającym zatrudnienie i wchodzącym na rynek pracy. |
| --- | --- |

37.

Wzywa do lepszego powiązania na szczeblu unijnym debaty nad flexicurity i programu na rzecz aktywnej integracji. UE nie powinna tracić z oczu swych szerszych celów w zakresie spójności społecznej oraz europejskiego modelu społecznego. Słabe programy opieki społecznej są barierą dla elastycznych rynków pracy i ostatecznie spowolnią wzrost gospodarczy. Bezpieczeństwo finansowe jest podstawowym wymaganiem wszystkich pracowników niezależnie od pełnionej przez nich funkcji o niskiej, średniej czy wysokiej odpowiedzialności i odpowiednie systemy zabezpieczeń społecznych powinny zapewniać wsparcie osobom zmieniającym zatrudnienie i wchodzącym na rynek pracy.

| 38. | Wzywa do prowadzenia krajowych debat pomiędzy rządami państw członkowskich, władzami lokalnymi i regionalnymi oraz partnerami społecznymi na temat poziomu zabezpieczenia społecznego niezbędnego dla realizacji modelu flexicurity. Skuteczność zmian zależy od kondycji systemów zabezpieczeń społecznych państw członkowskich. |
| --- | --- |

38.

Wzywa do prowadzenia krajowych debat pomiędzy rządami państw członkowskich, władzami lokalnymi i regionalnymi oraz partnerami społecznymi na temat poziomu zabezpieczenia społecznego niezbędnego dla realizacji modelu flexicurity. Skuteczność zmian zależy od kondycji systemów zabezpieczeń społecznych państw członkowskich.

| 39. | Sądzi, że obok organizacji pozarządowych także władze lokalne i regionalne zapewniają osobom z zewnętrz możliwość przemówienia mocnym głosem. Nadal należy zapewniać ochronę osobom z najsłabszych grup społecznych. |
| --- | --- |

39.

Sądzi, że obok organizacji pozarządowych także władze lokalne i regionalne zapewniają osobom z zewnętrz możliwość przemówienia mocnym głosem. Nadal należy zapewniać ochronę osobom z najsłabszych grup społecznych.

| 40. | Przyznaje, że bezrobocie uparcie utrzymuje się na wysokim poziomie w całej UE i dotknięte nim osoby wpadają w pułapkę uzależnienia od zasiłków, o które wiele z nich ubiega się przez powtarzające się okresy. Sądzi, że prawdziwy postęp można osiągnąć jedynie poprzez decentralizację i dostosowanie do lokalnych warunków krajowych i europejskich programów dotyczących zatrudnienia i umiejętności oraz stworzenie w nich odpowiednich zachęt. |
| --- | --- |

40.

Przyznaje, że bezrobocie uparcie utrzymuje się na wysokim poziomie w całej UE i dotknięte nim osoby wpadają w pułapkę uzależnienia od zasiłków, o które wiele z nich ubiega się przez powtarzające się okresy. Sądzi, że prawdziwy postęp można osiągnąć jedynie poprzez decentralizację i dostosowanie do lokalnych warunków krajowych i europejskich programów dotyczących zatrudnienia i umiejętności oraz stworzenie w nich odpowiednich zachęt.

| 41. | Także w tych państwach członkowskich, w których rządy krajowe ustalają ogólny budżet dostępny na zasiłki z zabezpieczenia socjalnego i interwencje na rynku pracy, władze lokalne i regionalne powinny mieć prawo do zarządzania tymi środkami, tak jak uważają to za stosowne w ramach krajowych uregulowań, co umożliwi im możliwie najefektywniejsze wykorzystanie tych pieniędzy w celu zmniejszenia liczby osób otrzymujących zasiłki. |
| --- | --- |

41.

Także w tych państwach członkowskich, w których rządy krajowe ustalają ogólny budżet dostępny na zasiłki z zabezpieczenia socjalnego i interwencje na rynku pracy, władze lokalne i regionalne powinny mieć prawo do zarządzania tymi środkami, tak jak uważają to za stosowne w ramach krajowych uregulowań, co umożliwi im możliwie najefektywniejsze wykorzystanie tych pieniędzy w celu zmniejszenia liczby osób otrzymujących zasiłki.

Bruksela, 7 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/21 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/21

---

Opinia Komitetu Regionów „Promowanie czynnego zaangażowania obywatelskiego młodzieży poprzez edukację”

(2008/C 105/05)

KOMITET REGIONÓW

| — | Stwierdza ogólną nieznajomość wśród obywateli państw członkowskich podstaw, na których opiera się konstrukcja Unii Europejskiej, oraz jej perspektyw rozwoju. |
| --- | --- |

—

Stwierdza ogólną nieznajomość wśród obywateli państw członkowskich podstaw, na których opiera się konstrukcja Unii Europejskiej, oraz jej perspektyw rozwoju.

| — | Uważa, że nieznajomość ta jest jeszcze bardziej szkodliwa w wypadku młodzieży, której przyjdzie w przyszłości tworzyć gospodarczy i społeczny kontekst Unii Europejskiej. Dla przyszłości Unii ważne jest, aby młodzi ludzie byli w stanie przyjąć aktywną postawę obywatelską wobec Unii. |
| --- | --- |

—

Uważa, że nieznajomość ta jest jeszcze bardziej szkodliwa w wypadku młodzieży, której przyjdzie w przyszłości tworzyć gospodarczy i społeczny kontekst Unii Europejskiej. Dla przyszłości Unii ważne jest, aby młodzi ludzie byli w stanie przyjąć aktywną postawę obywatelską wobec Unii.

| — | Uważa, że w tej sytuacji Komitet Regionów ma do odegrania pewną rolę ze względu na obowiązki, jakie w niektórych państwach członkowskich przypadają w zakresie edukacji młodzieży samorządom lokalnym i regionalnym, a ponadto ze względu na niewielki dystans, jaki dzieli je od młodych ludzi, co pozwala im przyczynić się do zachęcania młodzieży do angażowania się w sprawy obywatelskie. |
| --- | --- |

—

Uważa, że w tej sytuacji Komitet Regionów ma do odegrania pewną rolę ze względu na obowiązki, jakie w niektórych państwach członkowskich przypadają w zakresie edukacji młodzieży samorządom lokalnym i regionalnym, a ponadto ze względu na niewielki dystans, jaki dzieli je od młodych ludzi, co pozwala im przyczynić się do zachęcania młodzieży do angażowania się w sprawy obywatelskie.

| — | Uważa za konieczne, aby wszyscy młodzi Europejczycy otrzymali wykształcenie odpowiadające ich potrzebom zawodowym oraz ich rozwojowi osobistemu w ciągu życia. Istotne jest również, aby uzyskali wiedzę, która pozwoli im czuć się obywatelami Unii. |
| --- | --- |

—

Uważa za konieczne, aby wszyscy młodzi Europejczycy otrzymali wykształcenie odpowiadające ich potrzebom zawodowym oraz ich rozwojowi osobistemu w ciągu życia. Istotne jest również, aby uzyskali wiedzę, która pozwoli im czuć się obywatelami Unii.

| — | Nie zamierza proponować, by Unia zastąpiła władze państw członkowskich odpowiedzialne za edukację, jednakże zachęca Unię do oceny istniejących rozwiązań w tym zakresie oraz proponowania celów i środków, jakie należy podjąć do ich osiągnięcia. |
| --- | --- |

—

Nie zamierza proponować, by Unia zastąpiła władze państw członkowskich odpowiedzialne za edukację, jednakże zachęca Unię do oceny istniejących rozwiązań w tym zakresie oraz proponowania celów i środków, jakie należy podjąć do ich osiągnięcia.

| — | Podkreśla znaczenie istniejących form kształcenia niesformalizowanego, które zasługują na rozwijanie, tak aby uzupełniały edukację formalną o Europie, gdyż zasadniczo stanowią one pierwsze świadectwo świadomie przyjętej odpowiedzialności i wstęp do aktywnego obywatelstwa. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczenie istniejących form kształcenia niesformalizowanego, które zasługują na rozwijanie, tak aby uzupełniały edukację formalną o Europie, gdyż zasadniczo stanowią one pierwsze świadectwo świadomie przyjętej odpowiedzialności i wstęp do aktywnego obywatelstwa.

| Sprawozdawca | : | Claude du GRANRUT (FR/PPE), Radna regionu Pikardii |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Claude du GRANRUT (FR/PPE), Radna regionu Pikardii

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Stwierdza ogólną nieznajomość wśród obywateli państw członkowskich podstaw, na których opiera się konstrukcja Unii Europejskiej, oraz jej perspektyw rozwoju. |
| --- | --- |

1.

Stwierdza ogólną nieznajomość wśród obywateli państw członkowskich podstaw, na których opiera się konstrukcja Unii Europejskiej, oraz jej perspektyw rozwoju.

| 2. | Uważa, że nieznajomość ta jest jeszcze bardziej szkodliwa w wypadku młodzieży, której przyjdzie w przyszłości tworzyć gospodarczy i społeczny kontekst Unii Europejskiej; sądzi jednocześnie, że dla przyszłości Unii ważne jest, aby młodzi ludzie byli w stanie przyjąć aktywną postawę obywatelską wobec Unii. |
| --- | --- |

2.

Uważa, że nieznajomość ta jest jeszcze bardziej szkodliwa w wypadku młodzieży, której przyjdzie w przyszłości tworzyć gospodarczy i społeczny kontekst Unii Europejskiej; sądzi jednocześnie, że dla przyszłości Unii ważne jest, aby młodzi ludzie byli w stanie przyjąć aktywną postawę obywatelską wobec Unii.

| 3. | Uważa, że obywatelstwo europejskie wprowadzone traktatem z Maastricht (1992 r.) i doprecyzowane w traktacie z Amsterdamu (art. 8 ust. 1) w 1997 r. przyznaje wszystkim obywatelom Unii Europejskiej pewne istotne prawa i przywileje, z których niektóre dotyczą bezpośrednio młodzieży w UE: prawo do podróżowania, mieszkania i pracy lub studiowania we wszystkich państwach członkowskich UE oraz prawo do głosowania. Obywatelstwo europejskie nie zastępuje obywatelstwa krajowego, lecz je uzupełnia. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że obywatelstwo europejskie wprowadzone traktatem z Maastricht (1992 r.) i doprecyzowane w traktacie z Amsterdamu (art. 8 ust. 1) w 1997 r. przyznaje wszystkim obywatelom Unii Europejskiej pewne istotne prawa i przywileje, z których niektóre dotyczą bezpośrednio młodzieży w UE: prawo do podróżowania, mieszkania i pracy lub studiowania we wszystkich państwach członkowskich UE oraz prawo do głosowania. Obywatelstwo europejskie nie zastępuje obywatelstwa krajowego, lecz je uzupełnia.

| 4. | Uważa za konieczne, aby wszyscy młodzi Europejczycy otrzymali wykształcenie odpowiadające ich potrzebom zawodowym oraz ich rozwojowi osobistemu. Istotne jest również, aby w ramach zajęć szkolnych zdobywali również elementy wiedzy, które pozwolą im czuć się obywatelami Unii. |
| --- | --- |

4.

Uważa za konieczne, aby wszyscy młodzi Europejczycy otrzymali wykształcenie odpowiadające ich potrzebom zawodowym oraz ich rozwojowi osobistemu. Istotne jest również, aby w ramach zajęć szkolnych zdobywali również elementy wiedzy, które pozwolą im czuć się obywatelami Unii.

| 5. | Z zadowoleniem przyjmuje uznanie znaczenia aktywnej postawy obywatelskiej w niedawno przyjętym przez Komisję komunikacie w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy (1), a w szczególności praktyczne podejście Komisji do zapewnienia nauczycielom publikacji i materiałów do ściągnięcia związanych z tematyką europejską. Zachęca Komisję Europejską do udostępnienia tychże jak najszybciej. |
| --- | --- |

5.

Z zadowoleniem przyjmuje uznanie znaczenia aktywnej postawy obywatelskiej w niedawno przyjętym przez Komisję komunikacie w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy (1), a w szczególności praktyczne podejście Komisji do zapewnienia nauczycielom publikacji i materiałów do ściągnięcia związanych z tematyką europejską. Zachęca Komisję Europejską do udostępnienia tychże jak najszybciej.

| 6. | Uznaje, że do przyswojenia sobie przez młodzież europejskiej postawy obywatelskiej potrzebne jest z jednej strony uznanie podstaw, które stanowią tożsamość europejską, czyli pozytywne kształcenie o Europie: odkrywanie wspólnych wartości, wspólnej historii, powiązań między kulturami, tego samego poziomu praw i obowiązków w zakresie życia społecznego i politycznego, a z drugiej strony — zrozumienie, że Europa jest dla młodych ważna i kształtuje ich codzienność oraz przyszłość. |
| --- | --- |

6.

Uznaje, że do przyswojenia sobie przez młodzież europejskiej postawy obywatelskiej potrzebne jest z jednej strony uznanie podstaw, które stanowią tożsamość europejską, czyli pozytywne kształcenie o Europie: odkrywanie wspólnych wartości, wspólnej historii, powiązań między kulturami, tego samego poziomu praw i obowiązków w zakresie życia społecznego i politycznego, a z drugiej strony — zrozumienie, że Europa jest dla młodych ważna i kształtuje ich codzienność oraz przyszłość.

| 7. | Z ostatniego sondażu (Eurobarometr, lipiec 2007 r.) pokazującego, że zrozumienie różnych podstaw tożsamości europejskiej jest wprawdzie względnie zadowalające w przypadku „elit” europejskich, lecz przedstawia się zupełnie odmiennie, gdy weźmiemy pod uwagę ogół młodych ludzi w Unii Europejskiej, Komitet wyciąga wniosek, że to w trakcie edukacji szkolnej należy przekazać młodzieży podstawowe idee obywatelstwa europejskiego jako fundamentu europejskiej tożsamości. |
| --- | --- |

7.

Z ostatniego sondażu (Eurobarometr, lipiec 2007 r.) pokazującego, że zrozumienie różnych podstaw tożsamości europejskiej jest wprawdzie względnie zadowalające w przypadku „elit” europejskich, lecz przedstawia się zupełnie odmiennie, gdy weźmiemy pod uwagę ogół młodych ludzi w Unii Europejskiej, Komitet wyciąga wniosek, że to w trakcie edukacji szkolnej należy przekazać młodzieży podstawowe idee obywatelstwa europejskiego jako fundamentu europejskiej tożsamości.

| 8. | Wyraża zadowolenie z programu Urbact II, który na pierwszym miejscu stawia społeczną integrację młodzieży oraz z akcji informacyjnych i promocyjnych organizowanych przez różne instytucje europejskie, jak również z pozytywnych wyników programu „Sokrates”; wyraża również uznanie dla skuteczności stowarzyszeń nauczycieli i młodzieży oraz osób pracujących dla młodzieży, które troszczą się o wprowadzanie swoich uczniów lub członków w realia europejskie. |
| --- | --- |

8.

Wyraża zadowolenie z programu Urbact II, który na pierwszym miejscu stawia społeczną integrację młodzieży oraz z akcji informacyjnych i promocyjnych organizowanych przez różne instytucje europejskie, jak również z pozytywnych wyników programu „Sokrates”; wyraża również uznanie dla skuteczności stowarzyszeń nauczycieli i młodzieży oraz osób pracujących dla młodzieży, które troszczą się o wprowadzanie swoich uczniów lub członków w realia europejskie.

| 9. | Przyjmuje z zadowoleniem wymianę godnych naśladowania sposobów postępowania na szczeblu lokalnym i regionalnym w Europie, tak aby dzieci i młodzież miały możliwość dowiedzieć się więcej na temat UE i jej państw członkowskich. Jest niemniej przekonany, że dla rzeczywistej skuteczności działań niezbędne byłyby masowe działania skierowane do wszystkich osób w wieku szkolnym, i że tylko one pozwoliłyby osiągnąć prawdziwe poczucie obywatelstwa europejskiego. |
| --- | --- |

9.

Przyjmuje z zadowoleniem wymianę godnych naśladowania sposobów postępowania na szczeblu lokalnym i regionalnym w Europie, tak aby dzieci i młodzież miały możliwość dowiedzieć się więcej na temat UE i jej państw członkowskich. Jest niemniej przekonany, że dla rzeczywistej skuteczności działań niezbędne byłyby masowe działania skierowane do wszystkich osób w wieku szkolnym, i że tylko one pozwoliłyby osiągnąć prawdziwe poczucie obywatelstwa europejskiego.

| 10. | W ramach tego celu podkreśla znaczenie istniejących form kształcenia niesformalizowanego, które zasługują na rozwijanie, tak aby uzupełniały edukację formalną o Europie, gdyż zasadniczo stanowią one pierwsze świadectwo świadomie przyjętej odpowiedzialności i wstęp do aktywnego obywatelstwa. |
| --- | --- |

10.

W ramach tego celu podkreśla znaczenie istniejących form kształcenia niesformalizowanego, które zasługują na rozwijanie, tak aby uzupełniały edukację formalną o Europie, gdyż zasadniczo stanowią one pierwsze świadectwo świadomie przyjętej odpowiedzialności i wstęp do aktywnego obywatelstwa.

| 11. | Zachęca do korzystania z inicjatywy Youthpass, która pozwala na uznanie prac społecznych młodzieży w ramach programu MŁODZIEŻ oraz z Europassu, ułatwiającego mobilność młodym pracownikom w Europie. |
| --- | --- |

11.

Zachęca do korzystania z inicjatywy Youthpass, która pozwala na uznanie prac społecznych młodzieży w ramach programu MŁODZIEŻ oraz z Europassu, ułatwiającego mobilność młodym pracownikom w Europie.

| 12. | Jest świadom tego, że edukacja szkolna należy do zakresu odpowiedzialności rządów państw członkowskich Unii, jednak przypomina decyzję unijnych ministrów edukacji zapewniającą, że wśród fundamentów wiedzy nauczanej w szkole znajdzie się podstawowa wiedza na temat Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

12.

Jest świadom tego, że edukacja szkolna należy do zakresu odpowiedzialności rządów państw członkowskich Unii, jednak przypomina decyzję unijnych ministrów edukacji zapewniającą, że wśród fundamentów wiedzy nauczanej w szkole znajdzie się podstawowa wiedza na temat Unii Europejskiej.

| 13. | Nie zamierza proponować, by Unia zastąpiła władze państw członkowskich odpowiedzialne za edukację, jednakże zachęca Unię do oceny istniejących rozwiązań mających na celu zwiększenie wiedzy o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

13.

Nie zamierza proponować, by Unia zastąpiła władze państw członkowskich odpowiedzialne za edukację, jednakże zachęca Unię do oceny istniejących rozwiązań mających na celu zwiększenie wiedzy o Unii Europejskiej.

| 14. | Uważa, że w tej sytuacji Komitet Regionów ma do odegrania pewną rolę ze względu na obowiązki, jakie w niektórych państwach członkowskich przypadają w zakresie edukacji młodzieży samorządom lokalnym i regionalnym, a ponadto ze względu na niewielki dystans, jaki dzieli je od młodych ludzi, co pozwala im przyczynić się do zachęcania młodzieży do angażowania się w sprawy obywatelskie. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że w tej sytuacji Komitet Regionów ma do odegrania pewną rolę ze względu na obowiązki, jakie w niektórych państwach członkowskich przypadają w zakresie edukacji młodzieży samorządom lokalnym i regionalnym, a ponadto ze względu na niewielki dystans, jaki dzieli je od młodych ludzi, co pozwala im przyczynić się do zachęcania młodzieży do angażowania się w sprawy obywatelskie.

| 15. | Popiera działania promocyjne, jakie Komisja ma podjąć w związku z ratyfikacją przyszłego traktatu lizbońskiego. |
| --- | --- |

15.

Popiera działania promocyjne, jakie Komisja ma podjąć w związku z ratyfikacją przyszłego traktatu lizbońskiego.

| 16. | Podkreśla, że ewentualne modyfikacje bądź włączanie nowych elementów do nauczania w szkołach aktywnego obywatelstwa wymagają zastanowienia i starannych przygotowań, zaś efekty będzie można zaobserwować po wielu latach. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że ewentualne modyfikacje bądź włączanie nowych elementów do nauczania w szkołach aktywnego obywatelstwa wymagają zastanowienia i starannych przygotowań, zaś efekty będzie można zaobserwować po wielu latach.

W odniesieniu do przyjęcia przez młodzież postawy aktywnego obywatelstwa

| 17. | Uważa, że przyjęcie przez młodzież aktywnej europejskiej postawy obywatelskiej wymaga wiedzy na temat różnorodności dziedzictwa tożsamości europejskiej. Na dziedzictwo to składa się znajomość przeszłości i rozwoju Europy, jej wewnętrznych zakrętów historycznych oraz wartości, jej bogactwo kulturowe, jej tradycje demokratyczne, a ostatnio również potwierdzenie praw podstawowych jej obywateli. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że przyjęcie przez młodzież aktywnej europejskiej postawy obywatelskiej wymaga wiedzy na temat różnorodności dziedzictwa tożsamości europejskiej. Na dziedzictwo to składa się znajomość przeszłości i rozwoju Europy, jej wewnętrznych zakrętów historycznych oraz wartości, jej bogactwo kulturowe, jej tradycje demokratyczne, a ostatnio również potwierdzenie praw podstawowych jej obywateli.

| 18. | Wyraża w związku z tym przekonanie, że sztuka i kultura w ogóle oraz formalna i nieformalna edukacja kulturalna w szczególności mają duże znaczenie dla rozwoju aktywnej postawy obywatelskiej młodzieży w UE. |
| --- | --- |

18.

Wyraża w związku z tym przekonanie, że sztuka i kultura w ogóle oraz formalna i nieformalna edukacja kulturalna w szczególności mają duże znaczenie dla rozwoju aktywnej postawy obywatelskiej młodzieży w UE.

| 19. | Jest przekonany, że wiedzę tę można przekazać za pośrednictwem edukacji formalnej i nieformalnej. |
| --- | --- |

19.

Jest przekonany, że wiedzę tę można przekazać za pośrednictwem edukacji formalnej i nieformalnej.

| 20. | Wzywa Komisję Europejską do zaktualizowania badań przeprowadzonych przez Eurydice na temat kształcenia do obywatelstwa w szkołach na terenie Europy. |
| --- | --- |

20.

Wzywa Komisję Europejską do zaktualizowania badań przeprowadzonych przez Eurydice na temat kształcenia do obywatelstwa w szkołach na terenie Europy.

| 21. | Proponuje, aby do wszystkich właściwych przedmiotów nauczania w ramach edukacji formalnej włączony został pierwiastek europejski. Owa pedagogika otwarcia na ten aspekt pomoże młodzieży stać się obywatelami oceniającymi realistycznie użyteczność Unii i obudzi w nich ambicję rozwijania idei europejskiej. |
| --- | --- |

21.

Proponuje, aby do wszystkich właściwych przedmiotów nauczania w ramach edukacji formalnej włączony został pierwiastek europejski. Owa pedagogika otwarcia na ten aspekt pomoże młodzieży stać się obywatelami oceniającymi realistycznie użyteczność Unii i obudzi w nich ambicję rozwijania idei europejskiej.

| 22. | Z naciskiem podkreśla konieczność nauki szeregu języków obcych. Młodzież uznaje wielojęzyczność za atut w życiu zawodowym. Komitet wyraża zadowolenie z wniosków grupy ekspertów wysokiego szczebla, utworzonej przez komisarza ds. wielojęzyczności Leonarda ORBANA, oraz z oczekiwanego komunikatu Komisji w sprawie wielojęzyczności, z którego największe korzyści powinna wyciągnąć młodzież. |
| --- | --- |

22.

Z naciskiem podkreśla konieczność nauki szeregu języków obcych. Młodzież uznaje wielojęzyczność za atut w życiu zawodowym. Komitet wyraża zadowolenie z wniosków grupy ekspertów wysokiego szczebla, utworzonej przez komisarza ds. wielojęzyczności Leonarda ORBANA, oraz z oczekiwanego komunikatu Komisji w sprawie wielojęzyczności, z którego największe korzyści powinna wyciągnąć młodzież.

| 23. | Zachęca, aby w programach nauczania zostały uwzględnione istota instytucji europejskich, kompetencje i mechanizmy funkcjonowania Unii Europejskiej. Podobnie jak każdy młody człowiek poznaje administracyjne i polityczne instytucje swojego państwa, każdy młody Europejczyk powinien orientować się w dziedzinie instytucji Unii Europejskiej. Władze lokalne i regionalne mogą promować konkretne działania realizowane na ich poziomie, takie jak wsparcie ekonomiczne i solidarne z funduszy strukturalnych uruchomionych przez Unię. |
| --- | --- |

23.

Zachęca, aby w programach nauczania zostały uwzględnione istota instytucji europejskich, kompetencje i mechanizmy funkcjonowania Unii Europejskiej. Podobnie jak każdy młody człowiek poznaje administracyjne i polityczne instytucje swojego państwa, każdy młody Europejczyk powinien orientować się w dziedzinie instytucji Unii Europejskiej. Władze lokalne i regionalne mogą promować konkretne działania realizowane na ich poziomie, takie jak wsparcie ekonomiczne i solidarne z funduszy strukturalnych uruchomionych przez Unię.

| 24. | Uznaje, że szczególną uwagę należałoby zwrócić na młodzież pochodzenia imigranckiego lub ze środowisk znajdujących się w gorszym położeniu, aby zareagować na jej szczególne potrzeby, a także dlatego, że dzięki lepszej integracji mogą oni przyczynić się do wzbogacenia kulturowego i solidarności społeczności. Aby lepiej poznać i zrozumieć inne kraje Europy i świata, rok 2008 ogłoszony został Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego. |
| --- | --- |

24.

Uznaje, że szczególną uwagę należałoby zwrócić na młodzież pochodzenia imigranckiego lub ze środowisk znajdujących się w gorszym położeniu, aby zareagować na jej szczególne potrzeby, a także dlatego, że dzięki lepszej integracji mogą oni przyczynić się do wzbogacenia kulturowego i solidarności społeczności. Aby lepiej poznać i zrozumieć inne kraje Europy i świata, rok 2008 ogłoszony został Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego.

| 25. | Jest świadom tego, że nie sposób silniej skoncentrować się na nauczaniu języków i wiedzy na temat UE bez odpowiedniego impulsu i wsparcia ze strony organów politycznych, administracyjnych i gospodarczych odpowiedzialnych za edukację, ale także bez udziału samych nauczycieli, którym w razie konieczności trzeba zaoferować odpowiednie szkolenia. |
| --- | --- |

25.

Jest świadom tego, że nie sposób silniej skoncentrować się na nauczaniu języków i wiedzy na temat UE bez odpowiedniego impulsu i wsparcia ze strony organów politycznych, administracyjnych i gospodarczych odpowiedzialnych za edukację, ale także bez udziału samych nauczycieli, którym w razie konieczności trzeba zaoferować odpowiednie szkolenia.

| 26. | Z zainteresowaniem odnotowuje inicjatywy uzupełniające nauczanie publiczne, które zostały już podjęte przez stowarzyszenia edukacyjne. |
| --- | --- |

26.

Z zainteresowaniem odnotowuje inicjatywy uzupełniające nauczanie publiczne, które zostały już podjęte przez stowarzyszenia edukacyjne.

| 27. | Proponuje pełne wykorzystanie nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych w nauczaniu języków obcych w kontekście UE i Europy, a w szczególności umiejętności korzystania z Internetu, który może pomóc w głębszym zaangażowaniu młodzież w naukę oraz w dotarciu do tych, którzy nie mogą korzystać z normalnego nauczania szkolnego. |
| --- | --- |

27.

Proponuje pełne wykorzystanie nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych w nauczaniu języków obcych w kontekście UE i Europy, a w szczególności umiejętności korzystania z Internetu, który może pomóc w głębszym zaangażowaniu młodzież w naukę oraz w dotarciu do tych, którzy nie mogą korzystać z normalnego nauczania szkolnego.

| 28. | Popiera propozycję skupienia się na rozwijaniu i promowaniu możliwości działań w zakresie nieformalnego kształcenia młodzieży, które jest przynajmniej tak samo ważne jak kształcenie formalne w tworzeniu dynamicznego poczucia obywatelstwa europejskiego. |
| --- | --- |

28.

Popiera propozycję skupienia się na rozwijaniu i promowaniu możliwości działań w zakresie nieformalnego kształcenia młodzieży, które jest przynajmniej tak samo ważne jak kształcenie formalne w tworzeniu dynamicznego poczucia obywatelstwa europejskiego.

| 29. | Uważa, że edukacja nieformalna stanowi konieczny etap przygotowania młodzieży do aktywnego obywatelstwa: przyjęcie dobrowolnej odpowiedzialności w ramach stowarzyszeń, otwarcie się na innych, zrozumienie pojęcia dobra wspólnego, zainteresowanie życiem publicznym, zaangażowanie polityczne na szczeblu lokalnym, co prowadzi do poczucia odpowiedzialności za przyszłość polityczną Unii. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że edukacja nieformalna stanowi konieczny etap przygotowania młodzieży do aktywnego obywatelstwa: przyjęcie dobrowolnej odpowiedzialności w ramach stowarzyszeń, otwarcie się na innych, zrozumienie pojęcia dobra wspólnego, zainteresowanie życiem publicznym, zaangażowanie polityczne na szczeblu lokalnym, co prowadzi do poczucia odpowiedzialności za przyszłość polityczną Unii.

| 30. | Dzięki swemu podejściu skoncentrowanemu na dobrowolnym uczestnictwie młodych osób i dzięki swojej bliskości do ich potrzeb i aspiracji edukacja nieformalna pozwala młodzieży na opanowanie nowych umiejętności, czasem nawet uzupełniających ich program szkolny, oraz zdobycie kwalifikacji dodatkowych. Wszystkie działania proponowane w ramach edukacji nieformalnej są szczególnie wskazane w przypadku młodzieży znajdującej się w gorszym położeniu. Ponadto ta forma kształcenia otwiera młodzieży drogę do uświadomienia sobie, że będą musieli dostosować się do zmian gospodarczych i społecznych w Unii. |
| --- | --- |

30.

Dzięki swemu podejściu skoncentrowanemu na dobrowolnym uczestnictwie młodych osób i dzięki swojej bliskości do ich potrzeb i aspiracji edukacja nieformalna pozwala młodzieży na opanowanie nowych umiejętności, czasem nawet uzupełniających ich program szkolny, oraz zdobycie kwalifikacji dodatkowych. Wszystkie działania proponowane w ramach edukacji nieformalnej są szczególnie wskazane w przypadku młodzieży znajdującej się w gorszym położeniu. Ponadto ta forma kształcenia otwiera młodzieży drogę do uświadomienia sobie, że będą musieli dostosować się do zmian gospodarczych i społecznych w Unii.

| 31. | Jest zdania, że rodzicom i ich wiedzy o UE przypada znacząca rola w debacie na temat aktywnych postaw obywatelskich. Zasadniczo należy poczynić starania o podniesienie poziomu świadomości rodziców, ponieważ w miarę dalszego rozwoju UE, wiedzę o niej trzeba stale uzupełniać i aktualizować. |
| --- | --- |

31.

Jest zdania, że rodzicom i ich wiedzy o UE przypada znacząca rola w debacie na temat aktywnych postaw obywatelskich. Zasadniczo należy poczynić starania o podniesienie poziomu świadomości rodziców, ponieważ w miarę dalszego rozwoju UE, wiedzę o niej trzeba stale uzupełniać i aktualizować.

| 32. | Wzywa społeczności lokalne i regionalne do tego, aby włączyły się we wspieranie lub wdrażanie inicjatyw w zakresie edukacji europejskiej na drodze partnerstw placówek edukacyjnych, materialnego wspierania inicjatyw stowarzyszeń młodzieży lub pracujących dla młodzieży, przyjmowania klas europejskiej młodzieży, otwierania dla nich placówek związanych z czasem wolnym i sportem oraz ich własnych instytucji, na zasadzie podziału kompetencji z instytucjami europejskimi. |
| --- | --- |

32.

Wzywa społeczności lokalne i regionalne do tego, aby włączyły się we wspieranie lub wdrażanie inicjatyw w zakresie edukacji europejskiej na drodze partnerstw placówek edukacyjnych, materialnego wspierania inicjatyw stowarzyszeń młodzieży lub pracujących dla młodzieży, przyjmowania klas europejskiej młodzieży, otwierania dla nich placówek związanych z czasem wolnym i sportem oraz ich własnych instytucji, na zasadzie podziału kompetencji z instytucjami europejskimi.

| 33. | Kładzie nacisk na konieczność zachęcania do refleksji nad wyzwaniami związanymi z przyswojeniem sobie przez młodzież aktywnych postaw obywatelskich oraz do rozważenia środków wiodących do tego celu. Pozwoli to młodzieży europejskiej brać aktywny udział w życiu gospodarczym Unii w kontekście globalizacji i przejąć odpowiedzialność za jej rozwój polityczny. |
| --- | --- |

33.

Kładzie nacisk na konieczność zachęcania do refleksji nad wyzwaniami związanymi z przyswojeniem sobie przez młodzież aktywnych postaw obywatelskich oraz do rozważenia środków wiodących do tego celu. Pozwoli to młodzieży europejskiej brać aktywny udział w życiu gospodarczym Unii w kontekście globalizacji i przejąć odpowiedzialność za jej rozwój polityczny.

W odniesieniu do działań

| 34. | Opiera swoje propozycje z jednej strony na decyzji ministrów edukacji dotyczącej zapewnienia wszystkim młodym ludziom w Europie zdobycie kluczowym umiejętności, które doprowadzą do faktycznego poznania Unii Europejskiej, z drugiej zaś strony na niedawno ogłoszonym programie Komisji, zatwierdzonym przez Parlament i przez Radę Europejską, zatytułowanym „Europa dla obywateli” bazującym na propozycjach wyrażonych w raporcie Beazleya dotyczących sposobów włączenia wymiaru europejskiego do szkolnych programów nauczania. |
| --- | --- |

34.

Opiera swoje propozycje z jednej strony na decyzji ministrów edukacji dotyczącej zapewnienia wszystkim młodym ludziom w Europie zdobycie kluczowym umiejętności, które doprowadzą do faktycznego poznania Unii Europejskiej, z drugiej zaś strony na niedawno ogłoszonym programie Komisji, zatwierdzonym przez Parlament i przez Radę Europejską, zatytułowanym „Europa dla obywateli” bazującym na propozycjach wyrażonych w raporcie Beazleya dotyczących sposobów włączenia wymiaru europejskiego do szkolnych programów nauczania.

| 35. | Uważa, że włączenie wymiaru europejskiego do nauczania szkolnego stanowi warunek konieczny rzeczywistego i trwałego przyswojenia sobie aktywnej postawy obywatelskiej przez wszystkich młodych Europejczyków w państwach członkowskich. Ten wymiar europejski obejmuje dwa aspekty — włączenie „perspektywy europejskiej” do wszystkich właściwych przedmiotów, czyli wymiar europejski każdego z nich, oraz oddzielne nauczanie o strukturach Unii Europejskiej, jej podstawach, wartościach, instytucjach, funkcjonowaniu i jej znaczeniu dla życia codziennego młodzieży, jej rozwoju i jej kontaktów z resztą świata. |
| --- | --- |

35.

Uważa, że włączenie wymiaru europejskiego do nauczania szkolnego stanowi warunek konieczny rzeczywistego i trwałego przyswojenia sobie aktywnej postawy obywatelskiej przez wszystkich młodych Europejczyków w państwach członkowskich. Ten wymiar europejski obejmuje dwa aspekty — włączenie „perspektywy europejskiej” do wszystkich właściwych przedmiotów, czyli wymiar europejski każdego z nich, oraz oddzielne nauczanie o strukturach Unii Europejskiej, jej podstawach, wartościach, instytucjach, funkcjonowaniu i jej znaczeniu dla życia codziennego młodzieży, jej rozwoju i jej kontaktów z resztą świata.

| 36. | Opierając się na wnioskach grupy wysokiego szczebla ds. wielojęzyczności, proponuje, aby zachęcać młodych Europejczyków do posługiwania się dwoma językami europejskimi poza swoim językiem ojczystym. Wielojęzyczność otwiera nie tylko na inne kultury, ale również na wymianę gospodarczą i zawodową oraz pozwala dołączyć do środowiska badań i innowacji. |
| --- | --- |

36.

Opierając się na wnioskach grupy wysokiego szczebla ds. wielojęzyczności, proponuje, aby zachęcać młodych Europejczyków do posługiwania się dwoma językami europejskimi poza swoim językiem ojczystym. Wielojęzyczność otwiera nie tylko na inne kultury, ale również na wymianę gospodarczą i zawodową oraz pozwala dołączyć do środowiska badań i innowacji.

| 37. | Pożądane byłoby ułatwienie mobilności młodzieży i nauczycieli i uwzględnienie tego w programach szkolnych i zawodowych. |
| --- | --- |

37.

Pożądane byłoby ułatwienie mobilności młodzieży i nauczycieli i uwzględnienie tego w programach szkolnych i zawodowych.

| 38. | Zaleca podjęcie odpowiednich działań, przy aktywnym zaangażowaniu nauczycieli, na rzecz stworzenia w szkole bezpiecznego środowiska kształcenia, opartego na wzajemnym szacunku i współpracy, w celu zapobiegania i przeciwdziałania zjawiskom przemocy i braku tolerancji wśród młodzieży. |
| --- | --- |

38.

Zaleca podjęcie odpowiednich działań, przy aktywnym zaangażowaniu nauczycieli, na rzecz stworzenia w szkole bezpiecznego środowiska kształcenia, opartego na wzajemnym szacunku i współpracy, w celu zapobiegania i przeciwdziałania zjawiskom przemocy i braku tolerancji wśród młodzieży.

| 39. | Zaleca rozwój działań stowarzyszeń edukacyjnych uzupełniających edukację publiczną i edukację nieformalną skierowanych do młodzieży w wieku szkolnym, takich jak programy partnerskie, wymiana między placówkami szkolnymi, zawody sportowe, obozy sportowe lub językowe w czasie wakacji. |
| --- | --- |

39.

Zaleca rozwój działań stowarzyszeń edukacyjnych uzupełniających edukację publiczną i edukację nieformalną skierowanych do młodzieży w wieku szkolnym, takich jak programy partnerskie, wymiana między placówkami szkolnymi, zawody sportowe, obozy sportowe lub językowe w czasie wakacji.

| 40. | Popiera tworzenie projektów na wzór ambasadorów młodzieży mianowanych w ramach letnich szkół dla młodzieży, stanowiących inicjatywę Zgromadzenia Regionów Europy. Młodzi ludzie powinni przejąć odpowiedzialność za informowanie swoich rówieśników o różnych sprawach, w tym o aktywnym obywatelstwie. Należy poświęcić więcej uwagi badaniu zagadnienia obywatelstwa w wielokulturowej Europie oraz zająć się takimi kwestiami jak społeczeństwa wielowyznaniowe, wielokulturowość w szkołach i miejscach pracy oraz szukanie w kulturze odpowiedzi na problemy dotykające młodego pokolenia. |
| --- | --- |

40.

Popiera tworzenie projektów na wzór ambasadorów młodzieży mianowanych w ramach letnich szkół dla młodzieży, stanowiących inicjatywę Zgromadzenia Regionów Europy. Młodzi ludzie powinni przejąć odpowiedzialność za informowanie swoich rówieśników o różnych sprawach, w tym o aktywnym obywatelstwie. Należy poświęcić więcej uwagi badaniu zagadnienia obywatelstwa w wielokulturowej Europie oraz zająć się takimi kwestiami jak społeczeństwa wielowyznaniowe, wielokulturowość w szkołach i miejscach pracy oraz szukanie w kulturze odpowiedzi na problemy dotykające młodego pokolenia.

| 41. | Wzywa społeczności regionalne i lokalne do finansowego wspierania tych inicjatyw na rzecz młodzieży i uzupełnienia ich o konkretne działania, mianowicie stwarzanie sytuacji wzorując się na instytucjach europejskich, takich jak rady miejskie i zgromadzenia regionalne młodzieży, aby zdobywała ona świadomość swojej europejskiej odpowiedzialności politycznej. |
| --- | --- |

41.

Wzywa społeczności regionalne i lokalne do finansowego wspierania tych inicjatyw na rzecz młodzieży i uzupełnienia ich o konkretne działania, mianowicie stwarzanie sytuacji wzorując się na instytucjach europejskich, takich jak rady miejskie i zgromadzenia regionalne młodzieży, aby zdobywała ona świadomość swojej europejskiej odpowiedzialności politycznej.

| 42. | Proponuje, aby we wszystkich działaniach zalecanych w programie „Europa dla obywateli” znalazło się miejsce dla inicjatyw wychodzących od młodzieży lub do niej adresowanych. Chodzi tu o programy tzw. popularne, programy mające swoje źródło w społeczeństwie obywatelskim, o organizowanie imprez bardzo nagłośnionych i o działania mające na celu pielęgnowanie pamięci europejskiej. |
| --- | --- |

42.

Proponuje, aby we wszystkich działaniach zalecanych w programie „Europa dla obywateli” znalazło się miejsce dla inicjatyw wychodzących od młodzieży lub do niej adresowanych. Chodzi tu o programy tzw. popularne, programy mające swoje źródło w społeczeństwie obywatelskim, o organizowanie imprez bardzo nagłośnionych i o działania mające na celu pielęgnowanie pamięci europejskiej.

| 43. | Proponuje, aby poddać ocenie rezultaty działań już rozpoczętych przez grupy nauczycieli i przez stowarzyszenia młodzieży lub stowarzyszenia działające na rzecz młodzieży, tak aby można było wymienić i rozwinąć sprawdzone wzorce stosowane przez te podmioty i włączyć je do programów działań Unii. Najskuteczniej można uczulić młodych ludzi na znaczenie czynnego zaangażowania obywatelskiego poprzez działania praktyczne: stwarzając sytuacje, dzięki którym odczują oni, że ich zdanie się liczy i bezpośrednio wpływa na ich życie. Szkolne samorządy uczniowskie albo, na wyższym szczeblu, sejmiki młodzieżowe czy dziecięce stwarzają dobrą okazję podejmowania prób w tym zakresie. Bezpośrednie skutki takich działań dają się zwłaszcza zauważyć w małych gminach. |
| --- | --- |

43.

Proponuje, aby poddać ocenie rezultaty działań już rozpoczętych przez grupy nauczycieli i przez stowarzyszenia młodzieży lub stowarzyszenia działające na rzecz młodzieży, tak aby można było wymienić i rozwinąć sprawdzone wzorce stosowane przez te podmioty i włączyć je do programów działań Unii. Najskuteczniej można uczulić młodych ludzi na znaczenie czynnego zaangażowania obywatelskiego poprzez działania praktyczne: stwarzając sytuacje, dzięki którym odczują oni, że ich zdanie się liczy i bezpośrednio wpływa na ich życie. Szkolne samorządy uczniowskie albo, na wyższym szczeblu, sejmiki młodzieżowe czy dziecięce stwarzają dobrą okazję podejmowania prób w tym zakresie. Bezpośrednie skutki takich działań dają się zwłaszcza zauważyć w małych gminach.

| 44. | Będzie to oficjalne uznanie roli edukacji nieformalnej w pomaganiu młodzieży w integrowaniu się ze społeczeństwem, przystosowywaniu się do zmian na rynku pracy, uczestniczeniu w życiu publicznym i wreszcie przyjmowaniu aktywnej i umotywowanej postawy obywatelskiej. |
| --- | --- |

44.

Będzie to oficjalne uznanie roli edukacji nieformalnej w pomaganiu młodzieży w integrowaniu się ze społeczeństwem, przystosowywaniu się do zmian na rynku pracy, uczestniczeniu w życiu publicznym i wreszcie przyjmowaniu aktywnej i umotywowanej postawy obywatelskiej.

| 45. | Nalega, by nauczanie o Europie sprostało ambitnym celom, gdyż jest to niezbędne dla przyszłości Unii Europejskiej i jej obywateli. Nauczanie to powinno obejmować konieczną weryfikację tradycyjnych pojęć związanych z edukacją w celu przystosowania młodych mieszkańców państw członkowskich do ich przyszłych zawodów i do ich społecznego i politycznego zaangażowania w świecie zdominowanym przez globalizację gospodarki. Nauczanie o Europie nakładałoby na edukację formalną, uzupełnioną przez edukację nieformalną, obywatelski cel uczestnictwa w budowaniu demokratycznej Unii. |
| --- | --- |

45.

Nalega, by nauczanie o Europie sprostało ambitnym celom, gdyż jest to niezbędne dla przyszłości Unii Europejskiej i jej obywateli. Nauczanie to powinno obejmować konieczną weryfikację tradycyjnych pojęć związanych z edukacją w celu przystosowania młodych mieszkańców państw członkowskich do ich przyszłych zawodów i do ich społecznego i politycznego zaangażowania w świecie zdominowanym przez globalizację gospodarki. Nauczanie o Europie nakładałoby na edukację formalną, uzupełnioną przez edukację nieformalną, obywatelski cel uczestnictwa w budowaniu demokratycznej Unii.

| 46. | Podkreśla zdecydowanie, że czynne wykorzystanie programów unijnych i krajowych, jak i licznych projektów organizacji pozarządowych na rzecz rozwijania szerszych działań w zakresie formalnego i nieformalnego kształcenia kulturowego jest konieczne w UE i należy je kontynuować. |
| --- | --- |

46.

Podkreśla zdecydowanie, że czynne wykorzystanie programów unijnych i krajowych, jak i licznych projektów organizacji pozarządowych na rzecz rozwijania szerszych działań w zakresie formalnego i nieformalnego kształcenia kulturowego jest konieczne w UE i należy je kontynuować.

Bruksela, 7 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  COM(2007) 568 wersja ostateczna.

1

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/25 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/25

---

Opinia perspektywiczna Komitetu Regionów „Ocena funkcjonowania wspólnej polityki rolnej”

(2008/C 105/06)

KOMITET REGIONÓW

| — | Będzie czuwać nad tym, by konieczna restrukturyzacja WPR nie doprowadziła do stopniowej likwidacji tej polityki i jej ponownego włączenia do kompetencji krajowych, lecz by umożliwiła zachowanie zrównoważonego rolnictwa i niezależności pod względem wytwarzania żywności. |
| --- | --- |

—

Będzie czuwać nad tym, by konieczna restrukturyzacja WPR nie doprowadziła do stopniowej likwidacji tej polityki i jej ponownego włączenia do kompetencji krajowych, lecz by umożliwiła zachowanie zrównoważonego rolnictwa i niezależności pod względem wytwarzania żywności.

| — | Uważa, że WPR wnosi znaczący wkład w spójność terytorialną i że jakiekolwiek propozycje zmian wynikające z oceny jej funkcjonowania muszą w wystarczającym stopniu uwzględniać specyfikę regionalną i różne systemy produkcyjne wewnątrz Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Uważa, że WPR wnosi znaczący wkład w spójność terytorialną i że jakiekolwiek propozycje zmian wynikające z oceny jej funkcjonowania muszą w wystarczającym stopniu uwzględniać specyfikę regionalną i różne systemy produkcyjne wewnątrz Unii Europejskiej.

| — | Uważa, że WPR, z odpowiednio dostosowanym drugim filarem, musi doprowadzić do rozwoju obszarów wiejskich pod kątem nowych warunków prowadzenia działalności rolniczej, a także pod kątem bardziej globalnego rozwoju całości obszarów wiejskich Unii. |
| --- | --- |

—

Uważa, że WPR, z odpowiednio dostosowanym drugim filarem, musi doprowadzić do rozwoju obszarów wiejskich pod kątem nowych warunków prowadzenia działalności rolniczej, a także pod kątem bardziej globalnego rozwoju całości obszarów wiejskich Unii.

| — | Odnotowuje znaczenie stosownego finansowania środków rozwoju obszarów wiejskich, lecz sądzi, że w celu lepszego odzwierciedlenia różnych potrzeb lokalnych i regionalnych decyzje dotyczące modulacji powinny być podejmowane na właściwym zdecentralizowanym szczeblu, zgodnie z zasadą pomocniczości, chociaż przy uwzględnieniu wspólnotowego charakteru modulacji. Państwa członkowskie i regiony powinny dysponować możliwością kierowania funduszy do drugiego filaru odpowiednio do faktycznych potrzeb. |
| --- | --- |

—

Odnotowuje znaczenie stosownego finansowania środków rozwoju obszarów wiejskich, lecz sądzi, że w celu lepszego odzwierciedlenia różnych potrzeb lokalnych i regionalnych decyzje dotyczące modulacji powinny być podejmowane na właściwym zdecentralizowanym szczeblu, zgodnie z zasadą pomocniczości, chociaż przy uwzględnieniu wspólnotowego charakteru modulacji. Państwa członkowskie i regiony powinny dysponować możliwością kierowania funduszy do drugiego filaru odpowiednio do faktycznych potrzeb.

| — | Niepokoi się jednak, że próby wykorzystania rozwoju obszarów wiejskich jako parasola, pod którym schować można coraz większą liczbę zagadnień mogą okazać się problematyczne; poza tym zastanawia się, czy programy rozwoju obszarów wiejskich rzeczywiście stanowią najlepsze ramy dla reagowania na te wyzwania. |
| --- | --- |

—

Niepokoi się jednak, że próby wykorzystania rozwoju obszarów wiejskich jako parasola, pod którym schować można coraz większą liczbę zagadnień mogą okazać się problematyczne; poza tym zastanawia się, czy programy rozwoju obszarów wiejskich rzeczywiście stanowią najlepsze ramy dla reagowania na te wyzwania.

| — | Nalega, by regiony, w tym także regiony o trudnych warunkach uprawy i hodowli, zachowały element samowystarczalności żywnościowej i podkreśla bezpośredni związek między wysokiej jakości żywnością produkowaną lokalnie a tożsamością regionalną, którego utrzymanie musi być zadaniem WPR. |
| --- | --- |

—

Nalega, by regiony, w tym także regiony o trudnych warunkach uprawy i hodowli, zachowały element samowystarczalności żywnościowej i podkreśla bezpośredni związek między wysokiej jakości żywnością produkowaną lokalnie a tożsamością regionalną, którego utrzymanie musi być zadaniem WPR.

| — | Sądzi, że istnieje potrzeba złagodzenia skutków zniesienia kwot, by ułatwić fazę wygasania systemu do marca 2015 r. i popiera ideę stopniowego wygaszenia systemu kwot produkcyjnych w sektorze mleka do 2015 r. za pośrednictwem sukcesywnego zwiększania kwot i zmniejszania dodatkowych opłat. W dalszym ciągu należy zapewnić mechanizmy ochrony w wypadku zbyt dużego spadku cen na rynku. W ramach tego procesu konieczne będą specjalne ustalenia w celu podtrzymania działalności sektora mleczarskiego w słabszych regionach. |
| --- | --- |

—

Sądzi, że istnieje potrzeba złagodzenia skutków zniesienia kwot, by ułatwić fazę wygasania systemu do marca 2015 r. i popiera ideę stopniowego wygaszenia systemu kwot produkcyjnych w sektorze mleka do 2015 r. za pośrednictwem sukcesywnego zwiększania kwot i zmniejszania dodatkowych opłat. W dalszym ciągu należy zapewnić mechanizmy ochrony w wypadku zbyt dużego spadku cen na rynku. W ramach tego procesu konieczne będą specjalne ustalenia w celu podtrzymania działalności sektora mleczarskiego w słabszych regionach.

| Sprawozdawca | : | Seamus MURRAY (IE/UEN-AE) Członek Rady Hrabstwa Meath oraz Władz Regionu Środkowowschodniego |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Seamus MURRAY (IE/UEN-AE) Członek Rady Hrabstwa Meath oraz Władz Regionu Środkowowschodniego

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Jest zdania, że wspólna polityka rolna (WPR) musi nadal dążyć do spełniania swoich zadań, wśród których znajduje się zapewnianie obywatelom UE wysokiej jakości produktów spożywczych po godziwych cenach, gwarantowanie rolnikom dobrego poziomu życia, zachowanie dziedzictwa obszarów wiejskich oraz ochrona środowiska wiejskiego. Komitet sądzi, że dostosowała się ona do wyzwań i zmieniających się potrzeb, tworząc jednocześnie warunki sprawiedliwej konkurencji umożliwiające rolnictwu europejskiemu dalszą obecność na rynkach światowych, nie zapominając o pojęciu preferencji wspólnotowej. |
| --- | --- |

1.

Jest zdania, że wspólna polityka rolna (WPR) musi nadal dążyć do spełniania swoich zadań, wśród których znajduje się zapewnianie obywatelom UE wysokiej jakości produktów spożywczych po godziwych cenach, gwarantowanie rolnikom dobrego poziomu życia, zachowanie dziedzictwa obszarów wiejskich oraz ochrona środowiska wiejskiego. Komitet sądzi, że dostosowała się ona do wyzwań i zmieniających się potrzeb, tworząc jednocześnie warunki sprawiedliwej konkurencji umożliwiające rolnictwu europejskiemu dalszą obecność na rynkach światowych, nie zapominając o pojęciu preferencji wspólnotowej.

| 2. | Stwierdza, że WPR przyczynia się do realizacji celów lizbońskich i göteborskich, które mają zapewnić większą konkurencyjność Europy. W tym kontekście przypomina, że fundament WPR musi pozostać podstawą działania publicznego na rzecz zasadnej — zarówno w Unii, jak i poza jej granicami — ochrony z punktu widzenia gospodarczego, społecznego i ekologicznego sektora kluczowego dla Europy. |
| --- | --- |

2.

Stwierdza, że WPR przyczynia się do realizacji celów lizbońskich i göteborskich, które mają zapewnić większą konkurencyjność Europy. W tym kontekście przypomina, że fundament WPR musi pozostać podstawą działania publicznego na rzecz zasadnej — zarówno w Unii, jak i poza jej granicami — ochrony z punktu widzenia gospodarczego, społecznego i ekologicznego sektora kluczowego dla Europy.

| 3. | Uważa, że WPR wnosi znaczący wkład w spójność terytorialną i że jakiekolwiek propozycje zmian wynikające z oceny jej funkcjonowania muszą w wystarczającym stopniu uwzględniać specyfikę regionalną i różne systemy produkcyjne wewnątrz Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że WPR wnosi znaczący wkład w spójność terytorialną i że jakiekolwiek propozycje zmian wynikające z oceny jej funkcjonowania muszą w wystarczającym stopniu uwzględniać specyfikę regionalną i różne systemy produkcyjne wewnątrz Unii Europejskiej.

| 4. | Uważa, że WPR, z odpowiednio dostosowanym drugim filarem, musi doprowadzić do rozwoju obszarów wiejskich pod kątem nowych warunków prowadzenia działalności rolniczej, a także pod kątem bardziej globalnego rozwoju obszarów wiejskich dotyczącego całości obszarów wiejskich Unii, a zwłaszcza obszarów o trudniejszych warunkach, takich jak obszary o niekorzystnych warunkach naturalnych, obszary górskie, wyspy czy obszary peryferyjne, które należałoby włączyć do dużych jednostek geograficznych Unii, takich jak strefy północne czy śródziemnomorskie. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że WPR, z odpowiednio dostosowanym drugim filarem, musi doprowadzić do rozwoju obszarów wiejskich pod kątem nowych warunków prowadzenia działalności rolniczej, a także pod kątem bardziej globalnego rozwoju obszarów wiejskich dotyczącego całości obszarów wiejskich Unii, a zwłaszcza obszarów o trudniejszych warunkach, takich jak obszary o niekorzystnych warunkach naturalnych, obszary górskie, wyspy czy obszary peryferyjne, które należałoby włączyć do dużych jednostek geograficznych Unii, takich jak strefy północne czy śródziemnomorskie.

| 5. | Postrzega uprawę i hodowlę oraz rolnictwo jako podstawę bytu wielu społeczności wiejskich. Mając na uwadze fakt, że model produkcyjny UE różni się od modelu innych głównych producentów i eksporterów żywności, Komitet jest zdania, że strategie wspierania dochodu powinny być ukierunkowane przede wszystkim na podtrzymanie rentowności faktycznie funkcjonujących gospodarstw rodzinnych, na których w zasadzie opiera się wielofunkcyjny model rolnictwa UE. |
| --- | --- |

5.

Postrzega uprawę i hodowlę oraz rolnictwo jako podstawę bytu wielu społeczności wiejskich. Mając na uwadze fakt, że model produkcyjny UE różni się od modelu innych głównych producentów i eksporterów żywności, Komitet jest zdania, że strategie wspierania dochodu powinny być ukierunkowane przede wszystkim na podtrzymanie rentowności faktycznie funkcjonujących gospodarstw rodzinnych, na których w zasadzie opiera się wielofunkcyjny model rolnictwa UE.

| 6. | Będzie czuwać nad tym, by konieczny przegląd WPR nie doprowadził do stopniowej likwidacji tej polityki i jej ponownego włączenia do kompetencji krajowych, lecz by umożliwiła zachowanie zrównoważonego rolnictwa i niezależności Europy pod względem wytwarzania żywności zgodnie z normami zdrowotnymi w zakresie bezpieczeństwa żywności. Przypomina o znaczeniu wspólnej polityki rolnej dla wszystkich obszarów UE i dla jej obywateli. |
| --- | --- |

6.

Będzie czuwać nad tym, by konieczny przegląd WPR nie doprowadził do stopniowej likwidacji tej polityki i jej ponownego włączenia do kompetencji krajowych, lecz by umożliwiła zachowanie zrównoważonego rolnictwa i niezależności Europy pod względem wytwarzania żywności zgodnie z normami zdrowotnymi w zakresie bezpieczeństwa żywności. Przypomina o znaczeniu wspólnej polityki rolnej dla wszystkich obszarów UE i dla jej obywateli.

| 7. | Z zadowoleniem przyjmuje możliwość wniesienia wkładu w ocenę funkcjonowania WPR oraz pragnie, by w miarę rozwoju dyskusji proszono go o wyrażenie opinii w sprawie wniosków legislacyjnych Komisji. |
| --- | --- |

7.

Z zadowoleniem przyjmuje możliwość wniesienia wkładu w ocenę funkcjonowania WPR oraz pragnie, by w miarę rozwoju dyskusji proszono go o wyrażenie opinii w sprawie wniosków legislacyjnych Komisji.

OCENA FUNKCJONOWANIA WSPÓLNEJ POLITYKI ROLNEJ

Wspólna polityka rolna na dzień dzisiejszy

| 8. | Podobnie jak Komisja stwierdza, że WPR zmieniła się w ciągu ostatnich 15 lat, zwłaszcza od czasu radykalnej reformy w 2003 r., kiedy to przewidziano przygotowanie oceny funkcjonowania tejże polityki, której celem jest dokonanie przeglądu ostatnich zmian, nowych wyzwań, zagrożeń i szans. Zwraca uwagę, że odbywa się ona w nowym światowym i europejskim kontekście handlu produktami spożywczymi. |
| --- | --- |

8.

Podobnie jak Komisja stwierdza, że WPR zmieniła się w ciągu ostatnich 15 lat, zwłaszcza od czasu radykalnej reformy w 2003 r., kiedy to przewidziano przygotowanie oceny funkcjonowania tejże polityki, której celem jest dokonanie przeglądu ostatnich zmian, nowych wyzwań, zagrożeń i szans. Zwraca uwagę, że odbywa się ona w nowym światowym i europejskim kontekście handlu produktami spożywczymi.

| 9. | Podkreśla, że wielofunkcyjny model rolnictwa w UE musi przyczyniać się do zwalczania zmian klimatycznych, odzwierciedlać idee zrównoważonego rozwoju, konkurencyjności, zróżnicowania, samowystarczalności żywnościowej, wrażliwości na potrzeby społeczeństwa i konsumentów oraz na dobro publiczne, a jego integralną częścią powinny być dobra praktyka rolnicza, ochrona środowiska i dobrostan zwierząt. Uważa, że przegląd WPR powinien służyć skutecznemu wspieraniu wielofunkcyjnego modelu rolnictwa w UE. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że wielofunkcyjny model rolnictwa w UE musi przyczyniać się do zwalczania zmian klimatycznych, odzwierciedlać idee zrównoważonego rozwoju, konkurencyjności, zróżnicowania, samowystarczalności żywnościowej, wrażliwości na potrzeby społeczeństwa i konsumentów oraz na dobro publiczne, a jego integralną częścią powinny być dobra praktyka rolnicza, ochrona środowiska i dobrostan zwierząt. Uważa, że przegląd WPR powinien służyć skutecznemu wspieraniu wielofunkcyjnego modelu rolnictwa w UE.

| 10. | Podkreśla znaczenie europejskiego przemysłu rolno-spożywczego oraz decydujące znaczenie bezpieczeństwa żywności, ponieważ UE jest obecnie największym importerem produktów rolnych na świecie. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla znaczenie europejskiego przemysłu rolno-spożywczego oraz decydujące znaczenie bezpieczeństwa żywności, ponieważ UE jest obecnie największym importerem produktów rolnych na świecie.

| 11. | Sądzi, że ocena skutków ostatnich reform WPR, w szczególności pod względem liczby osób zatrudnionych w rolnictwie i przetwórstwie żywności, jak również jakości produktów spożywczych, dostępności, cen i poziomu importu żywności, środowiska i dobrostanu zwierząt, pomogłaby w analizie tych reform i z rozczarowaniem stwierdza, że nie była ona dostępna na samym początku oceny funkcjonowania WPR. Ponadto domaga się, by tego rodzaju analizy i oceny były udostępniane na szczeblu regionalnym przed przyjęciem jakichkolwiek zmian prawnych. |
| --- | --- |

11.

Sądzi, że ocena skutków ostatnich reform WPR, w szczególności pod względem liczby osób zatrudnionych w rolnictwie i przetwórstwie żywności, jak również jakości produktów spożywczych, dostępności, cen i poziomu importu żywności, środowiska i dobrostanu zwierząt, pomogłaby w analizie tych reform i z rozczarowaniem stwierdza, że nie była ona dostępna na samym początku oceny funkcjonowania WPR. Ponadto domaga się, by tego rodzaju analizy i oceny były udostępniane na szczeblu regionalnym przed przyjęciem jakichkolwiek zmian prawnych.

| 12. | Niemniej jednak popiera ogólne założenia oceny funkcjonowania WPR, t.j. skorygowanie niedociągnięć, które ujawniły się po wprowadzeniu niedawnych reform i ma nadzieję, że jej przeprowadzenie umożliwi długofalowe planowanie, by pozwolić władzom, branży rolno-spożywczej i rolnikom na pełne wdrożenie uzgodnionych zmian i dostosowanie się do potrzeb rynkowych. |
| --- | --- |

12.

Niemniej jednak popiera ogólne założenia oceny funkcjonowania WPR, t.j. skorygowanie niedociągnięć, które ujawniły się po wprowadzeniu niedawnych reform i ma nadzieję, że jej przeprowadzenie umożliwi długofalowe planowanie, by pozwolić władzom, branży rolno-spożywczej i rolnikom na pełne wdrożenie uzgodnionych zmian i dostosowanie się do potrzeb rynkowych.

| 13. | Sądzi, że istnieje poważny rozziew między powszechnym postrzeganiem WPR a rzeczywistością, który powinien zostać zlikwidowany przez decydentów politycznych. W niedawnym badaniu Eurobarametru (1) 88 % respondentów twierdziło, że rolnictwo jest ważne lub bardzo ważne dla przyszłości Europy. Jednocześnie prawie 90 % osób posiada niewielką wiedzę o WPR lub nie posiada żadnej wiedzy na jej temat (54 % nigdy o niej nie słyszało, a 34 % nie wie, co to za polityka). Komitet uważa zatem, że istnieje potrzeba szerzej zakrojonej oceny oraz szerszego rozpowszechniania informacji na temat celów i osiągnięć WPR. |
| --- | --- |

13.

Sądzi, że istnieje poważny rozziew między powszechnym postrzeganiem WPR a rzeczywistością, który powinien zostać zlikwidowany przez decydentów politycznych. W niedawnym badaniu Eurobarametru (1) 88 % respondentów twierdziło, że rolnictwo jest ważne lub bardzo ważne dla przyszłości Europy. Jednocześnie prawie 90 % osób posiada niewielką wiedzę o WPR lub nie posiada żadnej wiedzy na jej temat (54 % nigdy o niej nie słyszało, a 34 % nie wie, co to za polityka). Komitet uważa zatem, że istnieje potrzeba szerzej zakrojonej oceny oraz szerszego rozpowszechniania informacji na temat celów i osiągnięć WPR.

| 14. | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę usprawnienia i uproszczenia procesu wdrażania WPR, lecz podkreśla, że inicjatywy tego rodzaju muszą być w każdym wypadku opracowywane z myślą o wszystkich użytkownikach końcowych. |
| --- | --- |

14.

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę usprawnienia i uproszczenia procesu wdrażania WPR, lecz podkreśla, że inicjatywy tego rodzaju muszą być w każdym wypadku opracowywane z myślą o wszystkich użytkownikach końcowych.

Bilans realizacji oraz uproszczenie systemu jednolitej płatności

Uproszczenie systemu jednolitej płatności

| 15. | Popiera wszelkie rozsądne kroki w kierunku dalszego uproszczenia systemu jednolitej płatności, gdyż nadmiernie sztywne, skomplikowane przepisy i procedury biurokratyczne stanowią znaczne obciążenie i niosą ze sobą poważne koszty. Jednakże zmiany w jednolitym systemie płatności nie powinny opierać się jedynie na kryterium upraszczania, lecz powinny prowadzić do wzmocnienia i obrony wielofunkcyjnego modelu rolnictwa w UE. |
| --- | --- |

15.

Popiera wszelkie rozsądne kroki w kierunku dalszego uproszczenia systemu jednolitej płatności, gdyż nadmiernie sztywne, skomplikowane przepisy i procedury biurokratyczne stanowią znaczne obciążenie i niosą ze sobą poważne koszty. Jednakże zmiany w jednolitym systemie płatności nie powinny opierać się jedynie na kryterium upraszczania, lecz powinny prowadzić do wzmocnienia i obrony wielofunkcyjnego modelu rolnictwa w UE.

| 16. | Popiera sugestię, by państwa członkowskie miały możliwość przejścia z systemu jednolitej płatności we wcześniej obowiązującym modelu na bardziej jednolity system przeliczania kwot przed 2013 r., tam gdzie zostanie to uznane za konieczne, lecz uważa, że będzie to wymagać elastyczności w precyzyjnym wdrażaniu nowego bardziej jednolitego systemu w państwach członkowskich i regionach. Ta elastyczność powinna też uwzględniać wpływ, jaki może mieć całkowite oddzielenie płatności od wielkości produkcji na niektóre sektory i regiony, a także możliwość stopniowania płatności na korzyść gospodarstw bardziej wielofunkcyjnych i tych gorzej wynagradzanych przez mechanizmy rynku. Warto by również przeprowadzić w państwach członkowskich analizę oddziaływania w odniesieniu do następstw tej potężnej zmiany na takie kwestie jak użytkowanie gruntów, struktura gospodarstw, własność i dziedziczenie gospodarstw, rodzaje przedsiębiorstw rolnych, równowaga regionalna oraz ogólna wydajność i konkurencyjność rolnictwa. |
| --- | --- |

16.

Popiera sugestię, by państwa członkowskie miały możliwość przejścia z systemu jednolitej płatności we wcześniej obowiązującym modelu na bardziej jednolity system przeliczania kwot przed 2013 r., tam gdzie zostanie to uznane za konieczne, lecz uważa, że będzie to wymagać elastyczności w precyzyjnym wdrażaniu nowego bardziej jednolitego systemu w państwach członkowskich i regionach. Ta elastyczność powinna też uwzględniać wpływ, jaki może mieć całkowite oddzielenie płatności od wielkości produkcji na niektóre sektory i regiony, a także możliwość stopniowania płatności na korzyść gospodarstw bardziej wielofunkcyjnych i tych gorzej wynagradzanych przez mechanizmy rynku. Warto by również przeprowadzić w państwach członkowskich analizę oddziaływania w odniesieniu do następstw tej potężnej zmiany na takie kwestie jak użytkowanie gruntów, struktura gospodarstw, własność i dziedziczenie gospodarstw, rodzaje przedsiębiorstw rolnych, równowaga regionalna oraz ogólna wydajność i konkurencyjność rolnictwa.

| 17. | Jest zdania, iż w stosunku do „nowych” państw członkowskich konieczne jest dalsze przeanalizowanie skutków odejścia od systemu jednolitej płatności obszarowej. |
| --- | --- |

17.

Jest zdania, iż w stosunku do „nowych” państw członkowskich konieczne jest dalsze przeanalizowanie skutków odejścia od systemu jednolitej płatności obszarowej.

Zasada współzależności

| 18. | Uznaje potrzebę stosowania zasady współzależności z myślą o zapewnieniu przestrzegania norm UE w dziedzinie środowiska, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin oraz dobrostanu zwierząt i wzywa, by nadal podejmować działania mające na celu uproszczenie nadmiernie skomplikowanych przepisów prawnych bądź zasad, wprowadzonych zarówno przez Komisję, jak i państwa członkowskie. |
| --- | --- |

18.

Uznaje potrzebę stosowania zasady współzależności z myślą o zapewnieniu przestrzegania norm UE w dziedzinie środowiska, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin oraz dobrostanu zwierząt i wzywa, by nadal podejmować działania mające na celu uproszczenie nadmiernie skomplikowanych przepisów prawnych bądź zasad, wprowadzonych zarówno przez Komisję, jak i państwa członkowskie.

| 19. | Jest zdania, że przegląd wymogu dobrego stanu ekologicznego nie może prowadzić do rozluźnienia czy osłabienia wymogów dotyczących ochrony środowiska, które muszą być poddawane stałemu przeglądowi w miarę zmieniania przepisów (na przykład dotyczących pestycydów). |
| --- | --- |

19.

Jest zdania, że przegląd wymogu dobrego stanu ekologicznego nie może prowadzić do rozluźnienia czy osłabienia wymogów dotyczących ochrony środowiska, które muszą być poddawane stałemu przeglądowi w miarę zmieniania przepisów (na przykład dotyczących pestycydów).

| 20. | Podkreśla, iż zasady proporcjonalności, przejrzystości i spójności powinny stanowić podstawę przepisów dotyczących współzależności, by te ostatnie były łatwiej dostępne i łatwiejsze do monitorowania. Domaga się, by szybko wdrożyć zainicjowane i uzgodnione uproszczenia, wykreślić mniej istotne obszary prawne z załączników III i IV do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz ograniczyć stosowanie zasady współzależności do tych obszarów prawnych, które bezpośrednio dotyczą beneficjentów płatności bezpośrednich. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, iż zasady proporcjonalności, przejrzystości i spójności powinny stanowić podstawę przepisów dotyczących współzależności, by te ostatnie były łatwiej dostępne i łatwiejsze do monitorowania. Domaga się, by szybko wdrożyć zainicjowane i uzgodnione uproszczenia, wykreślić mniej istotne obszary prawne z załączników III i IV do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz ograniczyć stosowanie zasady współzależności do tych obszarów prawnych, które bezpośrednio dotyczą beneficjentów płatności bezpośrednich.

| 21. | Ze szczególnym zadowoleniem przyjąłby zwiększoną współpracę i koordynację między agencjami kontroli gospodarstw, mając na uwadze coraz większą liczbę i większy zasięg kontroli. |
| --- | --- |

21.

Ze szczególnym zadowoleniem przyjąłby zwiększoną współpracę i koordynację między agencjami kontroli gospodarstw, mając na uwadze coraz większą liczbę i większy zasięg kontroli.

Wsparcie częściowo związane z wielkością produkcji

| 22. | Sądzi, że wsparcie częściowo związane z wielkością produkcji postrzegane jest ogólnie jako środek przejściowy prowadzący do pełnego oddzielenia płatności od produkcji. Jednak w kontekście regionalnym — gdy poziom produkcji jest niewielki, sam region jest słaby gospodarczo lub korzyści społeczne i ekologiczne częściowego oddzielenia są oczywiste — wsparcie częściowo związane z wielkością produkcji może być użyteczne przez szereg lat. Popiera sugestię, by wsparcie częściowo związane z wielkością produkcji mogło być stosowane w wymienionych wyżej sytuacjach celem zachowania elementów samowystarczalności regionu i zapewnienia równomiernego rozwoju regionalnego. |
| --- | --- |

22.

Sądzi, że wsparcie częściowo związane z wielkością produkcji postrzegane jest ogólnie jako środek przejściowy prowadzący do pełnego oddzielenia płatności od produkcji. Jednak w kontekście regionalnym — gdy poziom produkcji jest niewielki, sam region jest słaby gospodarczo lub korzyści społeczne i ekologiczne częściowego oddzielenia są oczywiste — wsparcie częściowo związane z wielkością produkcji może być użyteczne przez szereg lat. Popiera sugestię, by wsparcie częściowo związane z wielkością produkcji mogło być stosowane w wymienionych wyżej sytuacjach celem zachowania elementów samowystarczalności regionu i zapewnienia równomiernego rozwoju regionalnego.

Górne i dolne progi wsparcia

| 23. | Mając na uwadze przejrzystość dopłat w ramach systemu jednolitej płatności oraz niedawne orzeczenia Trybunału Obrachunkowego, jest zdania, że górny próg dopłat byłby rozwiązaniem społecznie zadowalającym i politycznie atrakcyjnym. Niemniej jednak najlepiej byłoby przeprowadzić analizę oddziaływania w celu wsparcia proponowanych zmian. Komitet akceptuje możliwość nałożenia pewnych ograniczeń na maksymalną wysokość dopłat, na przykład poprzez stopniową redukcję w połączeniu z limitem. |
| --- | --- |

23.

Mając na uwadze przejrzystość dopłat w ramach systemu jednolitej płatności oraz niedawne orzeczenia Trybunału Obrachunkowego, jest zdania, że górny próg dopłat byłby rozwiązaniem społecznie zadowalającym i politycznie atrakcyjnym. Niemniej jednak najlepiej byłoby przeprowadzić analizę oddziaływania w celu wsparcia proponowanych zmian. Komitet akceptuje możliwość nałożenia pewnych ograniczeń na maksymalną wysokość dopłat, na przykład poprzez stopniową redukcję w połączeniu z limitem.

| 24. | Jeśli koszt administracyjny jest większy niż uzyskane dopłaty, proponuje się ustalenie minimalnego poziomu dopłat, by złagodzić skutki takiej sytuacji. Komitet popiera tę propozycję, jeśli jej sformułowanie nie będzie oznaczać nowej przeszkody dla rentowności gospodarstw rodzinnych i cieszyłby się z ewentualnego zmniejszenia kosztów administracyjnych. |
| --- | --- |

24.

Jeśli koszt administracyjny jest większy niż uzyskane dopłaty, proponuje się ustalenie minimalnego poziomu dopłat, by złagodzić skutki takiej sytuacji. Komitet popiera tę propozycję, jeśli jej sformułowanie nie będzie oznaczać nowej przeszkody dla rentowności gospodarstw rodzinnych i cieszyłby się z ewentualnego zmniejszenia kosztów administracyjnych.

| 25. | Ostrzega, że uznanie rolników za „prawdziwych” na podstawie wielkości posiadanych przez nich gruntów może okazać się wcale nie tak łatwe; dla przykładu, pewne uprawy i przedsiębiorstwa rolne mogą wymagać dużego nakładu siły roboczej, podczas gdy innych właścicieli ziemskich posiadających rozległe grunty trudno byłoby zakwalifikować jako „rolników rzeczywiście wykonujących swój zawód”. Komitet uważa, że rentowność działalności aktywnych rolników, zwłaszcza mniejszych gospodarstw rodzinnych, musi zostać potraktowana priorytetowo w ramach wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

25.

Ostrzega, że uznanie rolników za „prawdziwych” na podstawie wielkości posiadanych przez nich gruntów może okazać się wcale nie tak łatwe; dla przykładu, pewne uprawy i przedsiębiorstwa rolne mogą wymagać dużego nakładu siły roboczej, podczas gdy innych właścicieli ziemskich posiadających rozległe grunty trudno byłoby zakwalifikować jako „rolników rzeczywiście wykonujących swój zawód”. Komitet uważa, że rentowność działalności aktywnych rolników, zwłaszcza mniejszych gospodarstw rodzinnych, musi zostać potraktowana priorytetowo w ramach wsparcia finansowego.

| 26. | Jednocześnie proponuje, by nie postrzegać dużych przedsiębiorstw rolnych w oddzieleniu od ich statusu prawnego, rozwoju i struktury, ponieważ ogólne, stopniowe zmniejszanie płatności mogłoby w niektórych wypadkach zrujnować konkurencyjne gospodarstwa i doprowadzić do znacznych redukcji miejsc pracy. |
| --- | --- |

26.

Jednocześnie proponuje, by nie postrzegać dużych przedsiębiorstw rolnych w oddzieleniu od ich statusu prawnego, rozwoju i struktury, ponieważ ogólne, stopniowe zmniejszanie płatności mogłoby w niektórych wypadkach zrujnować konkurencyjne gospodarstwa i doprowadzić do znacznych redukcji miejsc pracy.

Poprawa orientacji prorynkowej i wykorzystanie nowych możliwości

Rola środków interwencji rynkowej i kontroli dostaw

| 27. | Sądzi, że w całym sektorze rolno-spożywczym odchodzi się od subsydiowania zbytu nadwyżek, wsparcia cenowego oraz instrumentów kontroli ilości i zmierza w kierunku systemu w większym stopniu odzwierciedlającego potrzeby rynkowe. Towarzyszą temu poważne długofalowe zmiany strukturalne, takie jak stały wzrost popytu na produkty spożywcze, szczególnie w Azji, a także konsekwencje polityki w zakresie biopaliw. Krótkofalowe czynniki, takie jak susze i epidemie oraz wahania kursów walut, również mają wpływ na chwilowe zmiany cen. Ten międzynarodowy, w dużym stopniu przeobrażony scenariusz rynkowy ma zastosowanie szczególnie w wypadku mleka, przetworów mlecznych i zbóż. |
| --- | --- |

27.

Sądzi, że w całym sektorze rolno-spożywczym odchodzi się od subsydiowania zbytu nadwyżek, wsparcia cenowego oraz instrumentów kontroli ilości i zmierza w kierunku systemu w większym stopniu odzwierciedlającego potrzeby rynkowe. Towarzyszą temu poważne długofalowe zmiany strukturalne, takie jak stały wzrost popytu na produkty spożywcze, szczególnie w Azji, a także konsekwencje polityki w zakresie biopaliw. Krótkofalowe czynniki, takie jak susze i epidemie oraz wahania kursów walut, również mają wpływ na chwilowe zmiany cen. Ten międzynarodowy, w dużym stopniu przeobrażony scenariusz rynkowy ma zastosowanie szczególnie w wypadku mleka, przetworów mlecznych i zbóż.

| 28. | Uważa, że choć w wyniku wzmocnienia światowych rynków żywności maleje znaczenie obecnych, zorientowanych na rynek instrumentów politycznych WPR, rynki te mogą być bardzo niestabilne. Dla zapewnienia stabilności rynków konieczne są więc środki ochronne na wypadek niespodziewanych i gwałtownych zmian cen. Komitet popiera konieczność zachowania instrumentów rynkowych jako „siatki bezpieczeństwa” w wypadku gorszych okresów rynkowych bez rezygnowania z wszelkiej kontroli podaży. |
| --- | --- |

28.

Uważa, że choć w wyniku wzmocnienia światowych rynków żywności maleje znaczenie obecnych, zorientowanych na rynek instrumentów politycznych WPR, rynki te mogą być bardzo niestabilne. Dla zapewnienia stabilności rynków konieczne są więc środki ochronne na wypadek niespodziewanych i gwałtownych zmian cen. Komitet popiera konieczność zachowania instrumentów rynkowych jako „siatki bezpieczeństwa” w wypadku gorszych okresów rynkowych bez rezygnowania z wszelkiej kontroli podaży.

| 29. | Sugeruje, by Komisja nadal bacznie przyglądała się perspektywom rynkowym we wszystkich sektorach i publikowała regularnie raporty na temat rozwoju rynków w celu zapewnienia, że decyzje polityczne podejmowane będą w oparciu o rzetelne informacje. |
| --- | --- |

29.

Sugeruje, by Komisja nadal bacznie przyglądała się perspektywom rynkowym we wszystkich sektorach i publikowała regularnie raporty na temat rozwoju rynków w celu zapewnienia, że decyzje polityczne podejmowane będą w oparciu o rzetelne informacje.

Działania interwencyjne w sektorze zbóż

| 30. | Opowiada się za dokonaniem pełnego przeglądu uregulowań dotyczących interwencji na rynku zbóż oraz podziela zdanie Komisji, że interwencje powinny ograniczać się do pszenicy chlebowej. |
| --- | --- |

30.

Opowiada się za dokonaniem pełnego przeglądu uregulowań dotyczących interwencji na rynku zbóż oraz podziela zdanie Komisji, że interwencje powinny ograniczać się do pszenicy chlebowej.

Odłogowanie

| 31. | Popiera propozycję zmniejszenia obowiązkowego odłogowania do poziomu zerowego, lecz sugeruje zachowanie tej możliwości w przepisach w celu sprostania gorszym okresom rynkowym w przyszłości. Komitet popiera również dodatkowe środki ochrony środowiska, obejmujące np. zachowanie stałych pastwisk czy ochronę pasów nadbrzeżnych. |
| --- | --- |

31.

Popiera propozycję zmniejszenia obowiązkowego odłogowania do poziomu zerowego, lecz sugeruje zachowanie tej możliwości w przepisach w celu sprostania gorszym okresom rynkowym w przyszłości. Komitet popiera również dodatkowe środki ochrony środowiska, obejmujące np. zachowanie stałych pastwisk czy ochronę pasów nadbrzeżnych.

Złagodzenie skutków zniesienia kwot w sektorze przetworów mlecznych

| 32. | Jest zdania, że w przeciwieństwie do ostatnich dziesięcioleci obecnie rynki przetworów mlecznych są mocniejsze. Można oczekiwać że ten spowodowany popytem wzrost zostanie utrzymany. Jednocześnie obserwujemy jednak znaczną niestabilność cen przetworów mlecznych na rynku światowym. W tym kontekście należałoby zainicjować debatę na temat wszystkich mechanizmów wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w celu opracowania nowych mechanizmów regulujących ten sektor. |
| --- | --- |

32.

Jest zdania, że w przeciwieństwie do ostatnich dziesięcioleci obecnie rynki przetworów mlecznych są mocniejsze. Można oczekiwać że ten spowodowany popytem wzrost zostanie utrzymany. Jednocześnie obserwujemy jednak znaczną niestabilność cen przetworów mlecznych na rynku światowym. W tym kontekście należałoby zainicjować debatę na temat wszystkich mechanizmów wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w celu opracowania nowych mechanizmów regulujących ten sektor.

| 33. | Sądzi, że istnieje potrzeba złagodzenia skutków zniesienia kwot, by ułatwić fazę wygasania systemu do marca 2015 r. i popiera ideę stopniowego wygaszenia systemu kwot produkcyjnych w sektorze mleka do 2015 r. za pośrednictwem sukcesywnego zwiększania kwot i zmniejszania dodatkowych opłat. Tempo i ramy czasowe zwiększania kwot lub zmniejszenia dodatkowych opłat powinny opierać się na prowadzonej przez Komisję od grudnia 2007 r. dorocznej analizie perspektyw rynkowych. Należy w dalszym ciągu zapewnić mechanizmy ochrony w wypadku zbyt dużego spadku cen na rynku. W ramach tego procesu konieczne będą specjalne ustalenia w celu podtrzymania działalności w sektorze mleczarskim w słabszych regionach. |
| --- | --- |

33.

Sądzi, że istnieje potrzeba złagodzenia skutków zniesienia kwot, by ułatwić fazę wygasania systemu do marca 2015 r. i popiera ideę stopniowego wygaszenia systemu kwot produkcyjnych w sektorze mleka do 2015 r. za pośrednictwem sukcesywnego zwiększania kwot i zmniejszania dodatkowych opłat. Tempo i ramy czasowe zwiększania kwot lub zmniejszenia dodatkowych opłat powinny opierać się na prowadzonej przez Komisję od grudnia 2007 r. dorocznej analizie perspektyw rynkowych. Należy w dalszym ciągu zapewnić mechanizmy ochrony w wypadku zbyt dużego spadku cen na rynku. W ramach tego procesu konieczne będą specjalne ustalenia w celu podtrzymania działalności w sektorze mleczarskim w słabszych regionach.

| 34. | Oczekuje na przegląd Komisji dotyczący funkcjonowania środków kontroli podaży dla mniejszych sektorów (susz paszowy, skrobia, len i konopie). |
| --- | --- |

34.

Oczekuje na przegląd Komisji dotyczący funkcjonowania środków kontroli podaży dla mniejszych sektorów (susz paszowy, skrobia, len i konopie).

Odpowiedź na nowe wyzwania

Zarządzanie ryzykiem

| 35. | Odnotowuje potencjał, jaki przejawia zarządzanie ryzykiem na szybko zmieniającym się rynku światowym oraz uznaje możliwość wzmocnienia konkretnych środków rozwoju obszarów wiejskich w celu radzenia sobie ze zwiększonym ryzykiem. Mechanizmy zaproponowane przez Komisję mogą odegrać istotną rolę, ale nie są one w stanie zastąpić głównych instrumentów zarządzania rynkiem, które istniały w ramach WPR i które w ostatnich latach zostały stopniowo zlikwidowane. Zachęca do przeprowadzenia dalszych badań i oceny ewentualnych zastosowań. |
| --- | --- |

35.

Odnotowuje potencjał, jaki przejawia zarządzanie ryzykiem na szybko zmieniającym się rynku światowym oraz uznaje możliwość wzmocnienia konkretnych środków rozwoju obszarów wiejskich w celu radzenia sobie ze zwiększonym ryzykiem. Mechanizmy zaproponowane przez Komisję mogą odegrać istotną rolę, ale nie są one w stanie zastąpić głównych instrumentów zarządzania rynkiem, które istniały w ramach WPR i które w ostatnich latach zostały stopniowo zlikwidowane. Zachęca do przeprowadzenia dalszych badań i oceny ewentualnych zastosowań.

Zmiany klimatu, bioenergia, zarządzanie zasobami wodnymi i różnorodność biologiczna

| 36. | Jest świadomy zniszczeń, jakie intensywne rolnictwo przyniosło na przykład strukturze gleby, różnorodności biologicznej oraz jakości cieków wodnych, jednak podkreśla funkcję rolników jako strażników krajobrazu wiejskiego i zróżnicowanych tradycyjnych pejzaży związanych z istnieniem małych gospodarstw oraz z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję faktu, iż wśród wszystkich sektorów to rolnictwo UE przyczyniło się w największym stopniu do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych oraz zwrócenie przez nią uwagi na fakt, że rolnictwo w wielu regionach Unii jest poważnie narażone na zmiany klimatyczne. |
| --- | --- |

36.

Jest świadomy zniszczeń, jakie intensywne rolnictwo przyniosło na przykład strukturze gleby, różnorodności biologicznej oraz jakości cieków wodnych, jednak podkreśla funkcję rolników jako strażników krajobrazu wiejskiego i zróżnicowanych tradycyjnych pejzaży związanych z istnieniem małych gospodarstw oraz z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję faktu, iż wśród wszystkich sektorów to rolnictwo UE przyczyniło się w największym stopniu do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych oraz zwrócenie przez nią uwagi na fakt, że rolnictwo w wielu regionach Unii jest poważnie narażone na zmiany klimatyczne.

| 37. | Popiera zawarte w niedawno opublikowanej zielonej księdze w sprawie dostosowania do zmian klimatycznych wezwanie, by rolnictwo nadal przyczyniało się do łagodzenia skutków zmian klimatu. W miarę postępujących zmian klimatu rolnictwo i leśnictwo zyskiwać będą na znaczeniu jako sektory świadczące usługi dotyczące środowiska i ekosystemu. Przyszłe przeglądy WPR mogą stanowić okazję do uzupełniania programów wspierania gospodarstw rolnych o rozwiązania dostosowawcze. |
| --- | --- |

37.

Popiera zawarte w niedawno opublikowanej zielonej księdze w sprawie dostosowania do zmian klimatycznych wezwanie, by rolnictwo nadal przyczyniało się do łagodzenia skutków zmian klimatu. W miarę postępujących zmian klimatu rolnictwo i leśnictwo zyskiwać będą na znaczeniu jako sektory świadczące usługi dotyczące środowiska i ekosystemu. Przyszłe przeglądy WPR mogą stanowić okazję do uzupełniania programów wspierania gospodarstw rolnych o rozwiązania dostosowawcze.

| 38. | Uznaje kluczowe znaczenie środków służących rozwojowi energii odnawialnej i popiera dalsze badania i środki w tym zakresie, by zwiększyć zasięg reakcji UE na te niezwykle ważne globalne kwestie zrównoważonego rozwoju. Zauważa, że produkcja roślin energetycznych wspierana przez krajowe i europejskie środki i instrumenty wnosi znaczący wkład w osiąganie celów Wspólnoty dotyczących energii i klimatu oraz stanowi ważny potencjał, dzięki któremu rolnictwo i obszary wiejskie mogą tworzyć wartość dodaną. Zwraca uwagę na fakt, że obniżone dopłaty do roślin energetycznych straciły w tym kontekście na znaczeniu i w przyszłości mogą zostać zniesione jako środek powiązany z produkcją. |
| --- | --- |

38.

Uznaje kluczowe znaczenie środków służących rozwojowi energii odnawialnej i popiera dalsze badania i środki w tym zakresie, by zwiększyć zasięg reakcji UE na te niezwykle ważne globalne kwestie zrównoważonego rozwoju. Zauważa, że produkcja roślin energetycznych wspierana przez krajowe i europejskie środki i instrumenty wnosi znaczący wkład w osiąganie celów Wspólnoty dotyczących energii i klimatu oraz stanowi ważny potencjał, dzięki któremu rolnictwo i obszary wiejskie mogą tworzyć wartość dodaną. Zwraca uwagę na fakt, że obniżone dopłaty do roślin energetycznych straciły w tym kontekście na znaczeniu i w przyszłości mogą zostać zniesione jako środek powiązany z produkcją.

| 39. | Niepokoi się jednak, że próby wykorzystania rozwoju obszarów wiejskich jako parasola, pod którym schować można coraz większą liczbę zagadnień, z których niektóre są ze sobą potencjalnie sprzeczne (np. leśnictwo i różnorodność biologiczna), mogą okazać się problematyczne; poza tym zastanawia się, czy programy rozwoju obszarów wiejskich rzeczywiście stanowią najlepsze ramy dla reagowania na niektóre z wymienionych wyżej wyzwań. |
| --- | --- |

39.

Niepokoi się jednak, że próby wykorzystania rozwoju obszarów wiejskich jako parasola, pod którym schować można coraz większą liczbę zagadnień, z których niektóre są ze sobą potencjalnie sprzeczne (np. leśnictwo i różnorodność biologiczna), mogą okazać się problematyczne; poza tym zastanawia się, czy programy rozwoju obszarów wiejskich rzeczywiście stanowią najlepsze ramy dla reagowania na niektóre z wymienionych wyżej wyzwań.

Wzmocnienie drugiego filaru

| 40. | Odnotowuje znaczenie stosownego finansowania środków rozwoju obszarów wiejskich, lecz sądzi, że w celu lepszego odzwierciedlenia różnych potrzeb lokalnych i regionalnych decyzje dotyczące modulacji powinny być podejmowane na właściwym zdecentralizowanym szczeblu, zgodnie z zasadą pomocniczości, chociaż przy uwzględnieniu wspólnotowego charakteru modulacji. Państwa członkowskie i regiony powinny dysponować możliwością kierowania funduszy do drugiego filaru odpowiednio do faktycznych potrzeb. |
| --- | --- |

40.

Odnotowuje znaczenie stosownego finansowania środków rozwoju obszarów wiejskich, lecz sądzi, że w celu lepszego odzwierciedlenia różnych potrzeb lokalnych i regionalnych decyzje dotyczące modulacji powinny być podejmowane na właściwym zdecentralizowanym szczeblu, zgodnie z zasadą pomocniczości, chociaż przy uwzględnieniu wspólnotowego charakteru modulacji. Państwa członkowskie i regiony powinny dysponować możliwością kierowania funduszy do drugiego filaru odpowiednio do faktycznych potrzeb.

| 41. | Ponadto obawia się, że coraz większa modulacja stwarza zagrożenie dla wspólnotowego charakteru WPR oraz osłabia zasadę spójności, gdyż współfinansowanie środków drugiego filaru będzie trudniejsze dla biedniejszych regionów i państw członkowskich. |
| --- | --- |

41.

Ponadto obawia się, że coraz większa modulacja stwarza zagrożenie dla wspólnotowego charakteru WPR oraz osłabia zasadę spójności, gdyż współfinansowanie środków drugiego filaru będzie trudniejsze dla biedniejszych regionów i państw członkowskich.

Ramy finansowe

| 42. | Zauważa, że fundusze przewidziane do 2013 r. stopniowo maleją w przeliczeniu na stałe ceny, jednak wyższe ceny rynkowe w niektórych sektorach oraz większa wydajność mogą doprowadzić do znacznych oszczędności. Komitet popiera propozycję, by oszczędności tego rodzaju zostały wykorzystane na zwiększenie środków rozwoju obszarów wiejskich, takich jak na przykład badania i innowacje. |
| --- | --- |

42.

Zauważa, że fundusze przewidziane do 2013 r. stopniowo maleją w przeliczeniu na stałe ceny, jednak wyższe ceny rynkowe w niektórych sektorach oraz większa wydajność mogą doprowadzić do znacznych oszczędności. Komitet popiera propozycję, by oszczędności tego rodzaju zostały wykorzystane na zwiększenie środków rozwoju obszarów wiejskich, takich jak na przykład badania i innowacje.

PERSPEKTYWY NA PRZYSZŁOŚĆ — WPR PO 2013 R.

| 43. | W kontekście procesu konsultacyjnego w sprawie reformy budżetu UE Komitet pragnie przedstawić szereg priorytetów politycznych, które jego zdaniem powinny zostać w pełni uwzględnione we wszelkich debatach na temat roli i funkcjonowania WPR w przyszłości. |
| --- | --- |

43.

W kontekście procesu konsultacyjnego w sprawie reformy budżetu UE Komitet pragnie przedstawić szereg priorytetów politycznych, które jego zdaniem powinny zostać w pełni uwzględnione we wszelkich debatach na temat roli i funkcjonowania WPR w przyszłości.

Nowe wyzwania i wyłaniające się potrzeby

| 44. | Mimo iż WPR udało się dostosować do różnych wyzwań stojących przed nią od samego początku, Komitet jest zdania, że Komisja oraz jej agentury muszą poczynić większe wysiłki, by lepiej informować obywateli o celach, osiągnięciach i priorytetach wspólnej polityki rolnej oraz zwiększać ich zaangażowanie ich w tej dziedzinie. Zagadnienie to powinno być jednym z kluczowych tematów dla przyszłej polityki komunikacyjnej Komisji. |
| --- | --- |

44.

Mimo iż WPR udało się dostosować do różnych wyzwań stojących przed nią od samego początku, Komitet jest zdania, że Komisja oraz jej agentury muszą poczynić większe wysiłki, by lepiej informować obywateli o celach, osiągnięciach i priorytetach wspólnej polityki rolnej oraz zwiększać ich zaangażowanie ich w tej dziedzinie. Zagadnienie to powinno być jednym z kluczowych tematów dla przyszłej polityki komunikacyjnej Komisji.

| 45. | Sądzi, że w związku z pojawianiem się nowych wyzwań, takich jak wpływ polityki energetycznej i polityki w zakresie zmian klimatu na rolnictwo i politykę żywnościową, trwająca ekspansja UE, kwestie związane z handlem międzynarodowym itp., oczekuje się rozbudowania wielofunkcyjnego charakteru WPR, by uwzględnić w ten sposób nowe zadania. Komitet uważa, że wspólna polityka rolna dysponująca odpowiednimi funduszami na potrzeby gospodarki gruntami, gospodarki żywnościowej i rolnictwa nadal powinna znajdować się w centrum projektu UE. Polityka ekologiczna i energetyczna również muszą mieć zapewnione dostateczne środki. |
| --- | --- |

45.

Sądzi, że w związku z pojawianiem się nowych wyzwań, takich jak wpływ polityki energetycznej i polityki w zakresie zmian klimatu na rolnictwo i politykę żywnościową, trwająca ekspansja UE, kwestie związane z handlem międzynarodowym itp., oczekuje się rozbudowania wielofunkcyjnego charakteru WPR, by uwzględnić w ten sposób nowe zadania. Komitet uważa, że wspólna polityka rolna dysponująca odpowiednimi funduszami na potrzeby gospodarki gruntami, gospodarki żywnościowej i rolnictwa nadal powinna znajdować się w centrum projektu UE. Polityka ekologiczna i energetyczna również muszą mieć zapewnione dostateczne środki.

| 46. | Podkreśla, że starzenie się ludności UE ma istotny wpływ na sektor rolnictwa i ogólnie na obszary wiejskie oraz uznaje jednocześnie zasadnicze znaczenie badań i rozwoju oraz innowacji dla konkurencyjności europejskiego rolnictwa. Wzywa do udostępnienia właściwego kształcenia i szkoleń, zwłaszcza w celu przyciągnięcia młodych ludzi do rolnictwa. |
| --- | --- |

46.

Podkreśla, że starzenie się ludności UE ma istotny wpływ na sektor rolnictwa i ogólnie na obszary wiejskie oraz uznaje jednocześnie zasadnicze znaczenie badań i rozwoju oraz innowacji dla konkurencyjności europejskiego rolnictwa. Wzywa do udostępnienia właściwego kształcenia i szkoleń, zwłaszcza w celu przyciągnięcia młodych ludzi do rolnictwa.

| 47. | Sądzi, że przy ograniczonych zasobach należy skupić się przede wszystkim na faktycznie funkcjonujących gospodarstwach rodzinnych oraz na gospodarstwach aktywnie przyczyniających się do zatrudnienia i do utrzymania zaludnienia obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

47.

Sądzi, że przy ograniczonych zasobach należy skupić się przede wszystkim na faktycznie funkcjonujących gospodarstwach rodzinnych oraz na gospodarstwach aktywnie przyczyniających się do zatrudnienia i do utrzymania zaludnienia obszarów wiejskich.

Zapewnienie bezpieczeństwa żywności i bezpieczeństwa żywnościowego

| 48. | Uważa, że choć sektor rolno-spożywczy jest obecnie zorientowany na rynek, zapewnienie konsumentom dostaw bezpiecznej żywności po rozsądnych cenach ma zasadnicze znaczenie oraz sądzi, że należy zająć się zagadnieniem długofalowego bezpieczeństwa żywnościowego w UE. |
| --- | --- |

48.

Uważa, że choć sektor rolno-spożywczy jest obecnie zorientowany na rynek, zapewnienie konsumentom dostaw bezpiecznej żywności po rozsądnych cenach ma zasadnicze znaczenie oraz sądzi, że należy zająć się zagadnieniem długofalowego bezpieczeństwa żywnościowego w UE.

| 49. | Wzywa do zastosowania jednolitych norm fitosanitarnych, weterynaryjnych i ekologicznych do produktów spożywczych przeznaczonych do konsumpcji wewnątrz Unii, czy to pochodzących z UE, czy z państw trzecich, oraz do przyznania organom kontroli granicznej, Biuru ds. Żywności i Weterynarii (FVO) oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zasobów ludzkich i materialnych niezbędnych dla wypełnienia powierzonych im zadań. |
| --- | --- |

49.

Wzywa do zastosowania jednolitych norm fitosanitarnych, weterynaryjnych i ekologicznych do produktów spożywczych przeznaczonych do konsumpcji wewnątrz Unii, czy to pochodzących z UE, czy z państw trzecich, oraz do przyznania organom kontroli granicznej, Biuru ds. Żywności i Weterynarii (FVO) oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zasobów ludzkich i materialnych niezbędnych dla wypełnienia powierzonych im zadań.

| 50. | Ponieważ żywność jest drugim największym sektorem w Unii Europejskiej, uważa za niezwykle istotne zachowanie jego wydajności i konkurencyjności. Należy przeznaczyć odpowiednie fundusze na badania, by wesprzeć rozwój produktów oraz kształcenie, szkolenia i usługi doradcze dla nowych producentów i młodych rolników. |
| --- | --- |

50.

Ponieważ żywność jest drugim największym sektorem w Unii Europejskiej, uważa za niezwykle istotne zachowanie jego wydajności i konkurencyjności. Należy przeznaczyć odpowiednie fundusze na badania, by wesprzeć rozwój produktów oraz kształcenie, szkolenia i usługi doradcze dla nowych producentów i młodych rolników.

| 51. | Sądzi, że w celu zmniejszenia transportu żywności i ograniczenia emisji dwutlenku węgla należy położyć nacisk na promocję produktów wytwarzanych w Unii Europejskiej oraz informowanie konsumentów, szczególnie dzieci, o korzyściach wypływających ze zdrowego odżywania się i korzystania z produktów spożywczych produkowanych lokalnie. |
| --- | --- |

51.

Sądzi, że w celu zmniejszenia transportu żywności i ograniczenia emisji dwutlenku węgla należy położyć nacisk na promocję produktów wytwarzanych w Unii Europejskiej oraz informowanie konsumentów, szczególnie dzieci, o korzyściach wypływających ze zdrowego odżywania się i korzystania z produktów spożywczych produkowanych lokalnie.

Specyfika regionalna

| 52. | Jest zdania, że WPR musi w wystarczającym stopniu uwzględniać specyficzne cechy regionów w Unii Europejskiej oraz w większym stopniu chronić i wspierać różnorodność działalności rolnej i systemów produkcyjnych, w tym ekologicznych i funkcjonujących bez stosowania GMO, jak również lepiej reagować na potrzeby regionalne (np. obszarów Morza Śródziemnego, regionów północnych, obszarów górskich, a także regionów najbardziej oddalonych w UE). |
| --- | --- |

52.

Jest zdania, że WPR musi w wystarczającym stopniu uwzględniać specyficzne cechy regionów w Unii Europejskiej oraz w większym stopniu chronić i wspierać różnorodność działalności rolnej i systemów produkcyjnych, w tym ekologicznych i funkcjonujących bez stosowania GMO, jak również lepiej reagować na potrzeby regionalne (np. obszarów Morza Śródziemnego, regionów północnych, obszarów górskich, a także regionów najbardziej oddalonych w UE).

| 53. | Nalega, by regiony, w tym także regiony o trudnych warunkach uprawy i hodowli, zachowały element samowystarczalności żywnościowej i podkreśla bezpośredni związek między wysokiej jakości żywnością produkowaną lokalnie a tożsamością regionalną, którego utrzymanie musi być zadaniem WPR. |
| --- | --- |

53.

Nalega, by regiony, w tym także regiony o trudnych warunkach uprawy i hodowli, zachowały element samowystarczalności żywnościowej i podkreśla bezpośredni związek między wysokiej jakości żywnością produkowaną lokalnie a tożsamością regionalną, którego utrzymanie musi być zadaniem WPR.

Zgodność z innymi dziedzinami polityki

| 54. | Coraz bardziej zaniepokojony jest kwestiami ekologicznymi i energetycznymi ogólnie, a globalnym ociepleniem w szczególności, i postrzega politykę gospodarowania gruntami za niezwykle istotną. Rolnictwo musi stać się innowacyjne, by dostosować się do skutków zmian klimatu i walczyć z nimi. |
| --- | --- |

54.

Coraz bardziej zaniepokojony jest kwestiami ekologicznymi i energetycznymi ogólnie, a globalnym ociepleniem w szczególności, i postrzega politykę gospodarowania gruntami za niezwykle istotną. Rolnictwo musi stać się innowacyjne, by dostosować się do skutków zmian klimatu i walczyć z nimi.

| 55. | Sądzi, że WPR powinna być lepiej powiązana z innymi odnośnymi dziedzinami polityki UE, takimi jak polityka energetyczna, regionalna, ekologiczna i polityka w zakresie badań i rozwoju, a także wzywa do lepszej koordynacji tych obszarów polityki na każdym szczeblu władzy. |
| --- | --- |

55.

Sądzi, że WPR powinna być lepiej powiązana z innymi odnośnymi dziedzinami polityki UE, takimi jak polityka energetyczna, regionalna, ekologiczna i polityka w zakresie badań i rozwoju, a także wzywa do lepszej koordynacji tych obszarów polityki na każdym szczeblu władzy.

| 56. | Uważa również, że WPR ma wymiar zarówno wewnętrzny, jak i zewnętrzny i w przyszłości musi uwzględniać rolę UE w rozwijającym się świecie, polegającą na zapewnianiu rynków, jeśli tylko jest to wykonalne, oraz wspieraniu samowystarczalności żywnościowej w krajach rozwijających się za pośrednictwem transferu technologii i umiejętności. Kluczowe znaczenie ma prowadzenie bieżącej oceny oddziaływania WPR na kraje rozwijające się. |
| --- | --- |

56.

Uważa również, że WPR ma wymiar zarówno wewnętrzny, jak i zewnętrzny i w przyszłości musi uwzględniać rolę UE w rozwijającym się świecie, polegającą na zapewnianiu rynków, jeśli tylko jest to wykonalne, oraz wspieraniu samowystarczalności żywnościowej w krajach rozwijających się za pośrednictwem transferu technologii i umiejętności. Kluczowe znaczenie ma prowadzenie bieżącej oceny oddziaływania WPR na kraje rozwijające się.

Charakter rozwoju obszarów wiejskich

| 57. | Uważa, że ocena oddziaływania decyzji wspólnotowych na obszary wiejskie mogłaby nadać unijnemu procesowi decyzyjnemu wymiar umożliwiający uwzględnianie specyfiki obszarów wiejskich zarówno na etapie planowania decyzji, jak i w fazie monitorowania ich realizacji. Oceniając skutki dla obszarów wiejskich, należy mieć na względzie zróżnicowanie owych obszarów w różnych częściach Europy oraz fakt, że mogą się one także znacząco różnić w ramach poszczególnych państw członkowskich, zależnie od ich położenia. |
| --- | --- |

57.

Uważa, że ocena oddziaływania decyzji wspólnotowych na obszary wiejskie mogłaby nadać unijnemu procesowi decyzyjnemu wymiar umożliwiający uwzględnianie specyfiki obszarów wiejskich zarówno na etapie planowania decyzji, jak i w fazie monitorowania ich realizacji. Oceniając skutki dla obszarów wiejskich, należy mieć na względzie zróżnicowanie owych obszarów w różnych częściach Europy oraz fakt, że mogą się one także znacząco różnić w ramach poszczególnych państw członkowskich, zależnie od ich położenia.

| 58. | Jest zdania, że zasięg koncepcji rozwoju obszarów wiejskich i drugiego filaru będzie musiał zostać dokładniej zdefiniowany i w związku z tym przyszła WPR może zostać lepiej wykorzystana do nawiązywania współpracy i wspierania koordynacji polityki między obszarami wiejskimi a miejskimi, szczególnie na obszarach podmiejskich, gdzie możliwa jest poważna presja na zasoby obszarów wiejskich. Ponadto strategie rozwoju obszarów wiejskich powinny promować i chronić działalność rolniczą na obszarach, na których byłaby ona szczególnie korzystna, na przykład na obszarach miejskich i wokół nich oraz na obszarach o niewielkiej gęstości zaludnienia. |
| --- | --- |

58.

Jest zdania, że zasięg koncepcji rozwoju obszarów wiejskich i drugiego filaru będzie musiał zostać dokładniej zdefiniowany i w związku z tym przyszła WPR może zostać lepiej wykorzystana do nawiązywania współpracy i wspierania koordynacji polityki między obszarami wiejskimi a miejskimi, szczególnie na obszarach podmiejskich, gdzie możliwa jest poważna presja na zasoby obszarów wiejskich. Ponadto strategie rozwoju obszarów wiejskich powinny promować i chronić działalność rolniczą na obszarach, na których byłaby ona szczególnie korzystna, na przykład na obszarach miejskich i wokół nich oraz na obszarach o niewielkiej gęstości zaludnienia.

| 59. | Promowałby zrównoważony rozwój obszarów wiejskich, zgodnie z podejściem opartym na zintegrowanym rozwoju obszarów wiejskich, poprzez świadczenie zasadniczych usług, takich jak kształcenie, usługi zdrowotne i pocztowe, a także za pośrednictwem infrastruktury, np. łączności szerokopasmowej czy transportu publicznego. |
| --- | --- |

59.

Promowałby zrównoważony rozwój obszarów wiejskich, zgodnie z podejściem opartym na zintegrowanym rozwoju obszarów wiejskich, poprzez świadczenie zasadniczych usług, takich jak kształcenie, usługi zdrowotne i pocztowe, a także za pośrednictwem infrastruktury, np. łączności szerokopasmowej czy transportu publicznego.

| 60. | Sądzi, iż w celu podejmowania decyzji lepiej odpowiadających potrzebom, zwłaszcza odnośnie do szerszych zagadnień rozwoju obszarów wiejskich, szczebel lokalny i regionalny musi być w większym stopniu zaangażowany i brany pod uwagę przy kształtowaniu polityki i procesów decyzyjnych. |
| --- | --- |

60.

Sądzi, iż w celu podejmowania decyzji lepiej odpowiadających potrzebom, zwłaszcza odnośnie do szerszych zagadnień rozwoju obszarów wiejskich, szczebel lokalny i regionalny musi być w większym stopniu zaangażowany i brany pod uwagę przy kształtowaniu polityki i procesów decyzyjnych.

| 61. | W tym kontekście odsyła do swojej deklaracji „Rozwój wsi a strategia lizbońska” (2) jako cennego wkładu w rozważania na temat przyszłości WPR i rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

61.

W tym kontekście odsyła do swojej deklaracji „Rozwój wsi a strategia lizbońska” (2) jako cennego wkładu w rozważania na temat przyszłości WPR i rozwoju obszarów wiejskich.

Bruksela, 7 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  Specjalne badanie Eurobarometru 276: Europeans, Agriculture and the Common Agricultural Policy, marzec 2007.

1

Europeans, Agriculture and the Common Agricultural Policy

(2)  Deklaracja z Alexandroupolis: „Rozwój wsi a strategia lizbońska”, Grecja, czerwiec 2006 (CdR 209/2006).

2

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/31 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/31

---

Rezolucja Komitetu Regionów przygotowana na posiedzenie Rady Europejskiej na wiosnę 2008 r. „Strategia na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia — Rozwiązywanie »paradoksu lizbońskiego«”

(2008/C 105/07)

Mając na uwadze, że wiosną 2006 r. Rada Europejska zwróciła się do Komitetu Regionów z wnioskiem o przedstawienie na szczycie w 2008 r. sprawozdania podsumowującego, by wesprzeć partnerstwo na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, ocenić skutki odnowionej strategii lizbońskiej na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz opracować perspektywy po 2008 r.

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje powyższy wniosek, zważywszy, że regiony i miasta w Europie odgrywają znaczącą rolę w realizacji strategii lizbońskiej. W istocie odgrywają one kluczową rolę w dziedzinie innowacji, badań naukowych i edukacji. Są one również źródłem ponad 66 % wszystkich inwestycji publicznych w UE i w coraz większym stopniu koncentrują wydatki w ramach funduszy strukturalnych na celach związanych ze wzrostem gospodarczym i zatrudnieniem. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje powyższy wniosek, zważywszy, że regiony i miasta w Europie odgrywają znaczącą rolę w realizacji strategii lizbońskiej. W istocie odgrywają one kluczową rolę w dziedzinie innowacji, badań naukowych i edukacji. Są one również źródłem ponad 66 % wszystkich inwestycji publicznych w UE i w coraz większym stopniu koncentrują wydatki w ramach funduszy strukturalnych na celach związanych ze wzrostem gospodarczym i zatrudnieniem.

| 2. | Przypomina, że unijny traktat reformujący przyjęty w Lizbonie dodaje spójność terytorialną jako trzeci cel Unii Europejskiej, obok spójności społecznej i gospodarczej. W rezultacie rozwiązywanie problemów związanych z nierównomiernym rozwojem regionalnym wpływającym na ogólną konkurencyjność gospodarki UE staje się priorytetem, a rola regionów i miast wzrasta bardziej niż kiedykolwiek. |
| --- | --- |

2.

Przypomina, że unijny traktat reformujący przyjęty w Lizbonie dodaje spójność terytorialną jako trzeci cel Unii Europejskiej, obok spójności społecznej i gospodarczej. W rezultacie rozwiązywanie problemów związanych z nierównomiernym rozwojem regionalnym wpływającym na ogólną konkurencyjność gospodarki UE staje się priorytetem, a rola regionów i miast wzrasta bardziej niż kiedykolwiek.

| 3. | Z zadowoleniem przyjmuje strategiczny raport Komisji Europejskiej na temat reform gospodarczych w całej Europie, który zawiera ocenę postępów poszczególnych państw członkowskich wraz z projektami odpowiednich zaleceń odnoszących się do danego kraju, a także propozycję dotyczącą zasadniczego zatwierdzenia zintegrowanych wytycznych oraz dotyczącą nowego wspólnotowego programu lizbońskiego 2008–2010. Przywołany raport strategiczny pokazuje, że strategia lizbońska wykazała do tej pory swoje atuty poprzez określenie ogólnego celu, jakim jest wyższy poziom wzrostu i zatrudnienia w Europie. Zwraca uwagę w tym kontekście na fakt, że powstało wiele ugrupowań współpracy między regionami, które ukierunkowują swoje działania także na cele określone w strategii lizbońskiej. Chodzi m.in. o takie struktury, jak Innovation Alliance — ugrupowanie współpracy około 20 regionów europejskich, które już odnotowały sukcesy na polu innowacji i licznie spełniają kryteria lizbońskie. |
| --- | --- |

3.

Z zadowoleniem przyjmuje strategiczny raport Komisji Europejskiej na temat reform gospodarczych w całej Europie, który zawiera ocenę postępów poszczególnych państw członkowskich wraz z projektami odpowiednich zaleceń odnoszących się do danego kraju, a także propozycję dotyczącą zasadniczego zatwierdzenia zintegrowanych wytycznych oraz dotyczącą nowego wspólnotowego programu lizbońskiego 2008–2010. Przywołany raport strategiczny pokazuje, że strategia lizbońska wykazała do tej pory swoje atuty poprzez określenie ogólnego celu, jakim jest wyższy poziom wzrostu i zatrudnienia w Europie. Zwraca uwagę w tym kontekście na fakt, że powstało wiele ugrupowań współpracy między regionami, które ukierunkowują swoje działania także na cele określone w strategii lizbońskiej. Chodzi m.in. o takie struktury, jak Innovation Alliance — ugrupowanie współpracy około 20 regionów europejskich, które już odnotowały sukcesy na polu innowacji i licznie spełniają kryteria lizbońskie.

| 4. | Podkreśla jednak, że nie wszystkie państwa członkowskie wdrażają programy reform w wymaganym tempie i że wiele pozostaje jeszcze do zrobienia, by pchnąć reformy do przodu. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla jednak, że nie wszystkie państwa członkowskie wdrażają programy reform w wymaganym tempie i że wiele pozostaje jeszcze do zrobienia, by pchnąć reformy do przodu.

| 5. | Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Europejskiej z 2006 r. o zaangażowaniu KR-u w realizację partnerstwa na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez przedstawienie sprawozdania z rezultatów odnowionej strategii lizbońskiej na szczeblu lokalnym i regionalnym. Zwraca się do Rady Europejskiej, by na swym posiedzeniu wiosną 2008 r. upoważniła KR do składania regularnego sprawozdania z wdrażania strategii lizbońskiej i monitorowania dalszych związanych z nią działań na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

5.

Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Europejskiej z 2006 r. o zaangażowaniu KR-u w realizację partnerstwa na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez przedstawienie sprawozdania z rezultatów odnowionej strategii lizbońskiej na szczeblu lokalnym i regionalnym. Zwraca się do Rady Europejskiej, by na swym posiedzeniu wiosną 2008 r. upoważniła KR do składania regularnego sprawozdania z wdrażania strategii lizbońskiej i monitorowania dalszych związanych z nią działań na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 6. | Uważa, że strategię lizbońską można z powodzeniem realizować jedynie pod warunkiem pełnego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w proces decyzyjny oraz w jej wdrażanie i monitorowanie. Podkreśla swoje zaangażowanie w przyczynianie się do realizacji w terenie strategii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że strategię lizbońską można z powodzeniem realizować jedynie pod warunkiem pełnego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w proces decyzyjny oraz w jej wdrażanie i monitorowanie. Podkreśla swoje zaangażowanie w przyczynianie się do realizacji w terenie strategii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

| 7. | Jest głęboko przekonany, że istnieje potrzeba opracowania europejskiej strategii wspierania konkurencyjności Europy również po 2010 roku, opartej na skoordynowanej i kompleksowej polityce reform gospodarczych na rzecz wzrostu i zatrudnienia realizowanej w całej UE, aby umożliwić lepsze rozwiązywanie globalnych wyzwań, z którymi borykają się w coraz większym stopniu władze wszystkich szczebli w Europie. |
| --- | --- |

7.

Jest głęboko przekonany, że istnieje potrzeba opracowania europejskiej strategii wspierania konkurencyjności Europy również po 2010 roku, opartej na skoordynowanej i kompleksowej polityce reform gospodarczych na rzecz wzrostu i zatrudnienia realizowanej w całej UE, aby umożliwić lepsze rozwiązywanie globalnych wyzwań, z którymi borykają się w coraz większym stopniu władze wszystkich szczebli w Europie.

| 8. | Oferuje swoją pomoc Komisji Europejskiej w zorganizowaniu w całej Europie kampanii uświadamiającej, by zwrócić uwagę na powyższą strategię i zapewnić wsparcie dla niej teraz i w przyszłości. |
| --- | --- |

8.

Oferuje swoją pomoc Komisji Europejskiej w zorganizowaniu w całej Europie kampanii uświadamiającej, by zwrócić uwagę na powyższą strategię i zapewnić wsparcie dla niej teraz i w przyszłości.

„Paradoks lizboński” i udział w realizacji agendy lizbońskiej

| 1. | Z zadowoleniem stwierdza, że jedną z głównych zmian w odnowionej strategii lizbońskiej jest koncepcja „działania lokalnego” i zamiar podkreślania znaczenia szczebla lokalnego i regionalnego. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem stwierdza, że jedną z głównych zmian w odnowionej strategii lizbońskiej jest koncepcja „działania lokalnego” i zamiar podkreślania znaczenia szczebla lokalnego i regionalnego.

| 2. | Zauważa, że podczas gdy regiony i miasta Europy angażują się w realizację praktycznie wszystkich celów strategii lizbońskiej związanych ze wzrostem gospodarczym i zatrudnieniem, większość z nich ma poczucie, że strategia ta w małym stopniu przyczynia się do osiągania tych celów. |
| --- | --- |

2.

Zauważa, że podczas gdy regiony i miasta Europy angażują się w realizację praktycznie wszystkich celów strategii lizbońskiej związanych ze wzrostem gospodarczym i zatrudnieniem, większość z nich ma poczucie, że strategia ta w małym stopniu przyczynia się do osiągania tych celów.

| 3. | Ubolewa nad owym „paradoksem lizbońskim” i przypomina, że większy udział w realizacji agendy na rzecz wzrostu i zatrudnienia, zgodnie z postulatem odnowionej strategii lizbońskiej z 2005 r., można osiągnąć jedynie pod warunkiem, że władze różnych szczebli (na poziomie unijnym, regionalnym i lokalnym) współpracują ze sobą, mając na względzie ten cel. |
| --- | --- |

3.

Ubolewa nad owym „paradoksem lizbońskim” i przypomina, że większy udział w realizacji agendy na rzecz wzrostu i zatrudnienia, zgodnie z postulatem odnowionej strategii lizbońskiej z 2005 r., można osiągnąć jedynie pod warunkiem, że władze różnych szczebli (na poziomie unijnym, regionalnym i lokalnym) współpracują ze sobą, mając na względzie ten cel.

| 4. | Zatem wzywa do większej współpracy między władzami różnych szczebli zgodnie z zasadą pomocniczości, by umożliwić spójniejszą, skoordynowaną i skuteczną realizację różnych kierunków polityki i zwiększanie „wartości dodanej” płynącej z ogólnoeuropejskiej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu. |
| --- | --- |

4.

Zatem wzywa do większej współpracy między władzami różnych szczebli zgodnie z zasadą pomocniczości, by umożliwić spójniejszą, skoordynowaną i skuteczną realizację różnych kierunków polityki i zwiększanie „wartości dodanej” płynącej z ogólnoeuropejskiej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu.

Luka we wdrażaniu strategii — Udział regionów i miast w cyklu zarządzania

| 5. | Przypomina, że władze lokalne i regionalne są bardzo zainteresowane celami lizbońskimi, a wiele z nich dostrzega możliwość zwiększenia swojej roli w procesie wdrożeniowym. Zauważa z ich strony powszechne niezadowolenie ze stopnia zaangażowania w realizację tych celów, co pokazuje, ze pomimo pewnej poprawy, nadal istnieje luka w ich wdrażaniu, z którą należy się zmierzyć w następnym cyklu zarządzania. |
| --- | --- |

5.

Przypomina, że władze lokalne i regionalne są bardzo zainteresowane celami lizbońskimi, a wiele z nich dostrzega możliwość zwiększenia swojej roli w procesie wdrożeniowym. Zauważa z ich strony powszechne niezadowolenie ze stopnia zaangażowania w realizację tych celów, co pokazuje, ze pomimo pewnej poprawy, nadal istnieje luka w ich wdrażaniu, z którą należy się zmierzyć w następnym cyklu zarządzania.

| 6. | Postuluje, by doroczne zalecenia Komisji w sprawie monitoringu, które są skierowane do poszczególnych krajów, zawierały systematyczne informacje o zaangażowaniu wszystkich zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

6.

Postuluje, by doroczne zalecenia Komisji w sprawie monitoringu, które są skierowane do poszczególnych krajów, zawierały systematyczne informacje o zaangażowaniu wszystkich zainteresowanych stron.

| 7. | Ponownie wzywa państwa członkowskie do bardziej systematycznego angażowania władz lokalnych i regionalnych na wszystkich etapach cyklu wdrażania strategii lizbońskiej zgodnie z ich zapisami konstytucyjnymi. |
| --- | --- |

7.

Ponownie wzywa państwa członkowskie do bardziej systematycznego angażowania władz lokalnych i regionalnych na wszystkich etapach cyklu wdrażania strategii lizbońskiej zgodnie z ich zapisami konstytucyjnymi.

| 8. | Wnosi o udział w grupie roboczej ds. metodologii strategii lizbońskiej w ramach Komitetu Polityki Gospodarczej. |
| --- | --- |

8.

Wnosi o udział w grupie roboczej ds. metodologii strategii lizbońskiej w ramach Komitetu Polityki Gospodarczej.

| 9. | Zaleca, by powierzyć Eurostatowi zadanie przedstawienia wszystkich danych statystycznych odnośnie do szczebla regionalnego, co umożliwiłoby sporządzenie i opublikowanie strukturalnego sprawozdania monitorującego w sprawie realizacji celów strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

9.

Zaleca, by powierzyć Eurostatowi zadanie przedstawienia wszystkich danych statystycznych odnośnie do szczebla regionalnego, co umożliwiłoby sporządzenie i opublikowanie strukturalnego sprawozdania monitorującego w sprawie realizacji celów strategii lizbońskiej.

Polityka spójności wnosi istotny wkład w realizację strategii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia

| 10. | Widzi w europejskiej polityce spójności ważny instrument umożliwiający regionom i miastom w Europie osiąganie w terenie celów strategii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Polityka spójności jest najważniejszą polityką dodatkowego wspierania konkurencyjności i zatrudnienia w regionach o opóźnionym rozwoju. |
| --- | --- |

10.

Widzi w europejskiej polityce spójności ważny instrument umożliwiający regionom i miastom w Europie osiąganie w terenie celów strategii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Polityka spójności jest najważniejszą polityką dodatkowego wspierania konkurencyjności i zatrudnienia w regionach o opóźnionym rozwoju.

| 11. | Odnotowuje, że wymóg konkretnego asygnowania środków w nowym okresie programowania polityki spójności 2007–2013 wprowadził odpowiednie i istotne zmiany w planowaniu wydatków regionów i miast, które prowadzą głównie do zwiększenia wydatków na innowacje. Uważa ponadto, że asygnowanie środków na konkretne cele przyczynia się do zbliżania strategii lizbońskiej i göteborskiej do kluczowych zadań polityki spójności; wyraża z tego powodu zadowolenie i oczekuje, że po ocenie doświadczeń z obecnego okresu programowania Komisja przedstawi propozycje na temat tego, w jaki sposób polityka spójności może przyczynić się do realizacji strategii lizbońskiej w przyszłości. |
| --- | --- |

11.

Odnotowuje, że wymóg konkretnego asygnowania środków w nowym okresie programowania polityki spójności 2007–2013 wprowadził odpowiednie i istotne zmiany w planowaniu wydatków regionów i miast, które prowadzą głównie do zwiększenia wydatków na innowacje. Uważa ponadto, że asygnowanie środków na konkretne cele przyczynia się do zbliżania strategii lizbońskiej i göteborskiej do kluczowych zadań polityki spójności; wyraża z tego powodu zadowolenie i oczekuje, że po ocenie doświadczeń z obecnego okresu programowania Komisja przedstawi propozycje na temat tego, w jaki sposób polityka spójności może przyczynić się do realizacji strategii lizbońskiej w przyszłości.

| 12. | Podziela pogląd Komisji Europejskiej (1), że nowa „polityka spójności na lata 2007–2013 stworzyła podstawy do bardziej strategicznego podejścia do planowania inwestycyjnego, opartego na strategii lizbońskiej, oraz do głębszego udziału w jej realizacji w terenie poprzez większą decentralizację zarządzania i zwiększenie roli partnerów”. Ubolewa jednakże, że Komisja ogranicza się do „ścisłego współdziałania z państwami członkowskimi za pośrednictwem systemów i procesów ustanowionych w celu monitorowania, oceny i dostosowania programów do zmieniających się warunków i priorytetów”. Zachęca Komisję do należytego uznania kluczowej roli, którą regiony i miasta mogłyby odgrywać w tym kontekście. |
| --- | --- |

12.

Podziela pogląd Komisji Europejskiej (1), że nowa „polityka spójności na lata 2007–2013 stworzyła podstawy do bardziej strategicznego podejścia do planowania inwestycyjnego, opartego na strategii lizbońskiej, oraz do głębszego udziału w jej realizacji w terenie poprzez większą decentralizację zarządzania i zwiększenie roli partnerów”. Ubolewa jednakże, że Komisja ogranicza się do „ścisłego współdziałania z państwami członkowskimi za pośrednictwem systemów i procesów ustanowionych w celu monitorowania, oceny i dostosowania programów do zmieniających się warunków i priorytetów”. Zachęca Komisję do należytego uznania kluczowej roli, którą regiony i miasta mogłyby odgrywać w tym kontekście.

| 13. | Domaga się zatem mechanizmów na rzecz lepszej koordynacji między różnymi szczeblami decyzyjnymi w celu opracowania skutecznej strategii angażującej wszystkie władze zainteresowane osiągnięciem celów lizbońskich na szczeblu regionalnym i lokalnym. Komitet Regionów jest gotów, we współpracy z krajowymi i europejskimi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych, wnieść wkład do takiego skoordynowanego podejścia opartego na uczestnictwie. |
| --- | --- |

13.

Domaga się zatem mechanizmów na rzecz lepszej koordynacji między różnymi szczeblami decyzyjnymi w celu opracowania skutecznej strategii angażującej wszystkie władze zainteresowane osiągnięciem celów lizbońskich na szczeblu regionalnym i lokalnym. Komitet Regionów jest gotów, we współpracy z krajowymi i europejskimi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych, wnieść wkład do takiego skoordynowanego podejścia opartego na uczestnictwie.

| 14. | Podkreśla nowe możliwości stworzone przez Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej (EUWT), które pozwala władzom krajowym, regionalnym i lokalnym rozwijać ściślejszą współpracę terytorialną w celu lepszej, spójniejszej i skuteczniejszej realizacji celów lizbońskich na danym obszarze poprzez opracowanie zarówno konkretnych projektów w regionach przygranicznych, jak i tych realizowanych w ramach współpracy ponadnarodowej i międzyregionalnej. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla nowe możliwości stworzone przez Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej (EUWT), które pozwala władzom krajowym, regionalnym i lokalnym rozwijać ściślejszą współpracę terytorialną w celu lepszej, spójniejszej i skuteczniejszej realizacji celów lizbońskich na danym obszarze poprzez opracowanie zarówno konkretnych projektów w regionach przygranicznych, jak i tych realizowanych w ramach współpracy ponadnarodowej i międzyregionalnej.

| 15. | Mając na względzie podstawę prawną spójności terytorialnej, zawartą w nowym traktacie lizbońskim, wnosi, by UE ustanowiła konkretne przepisy i wdrożyła odpowiednie działania, które pozwolą zaspokoić szczególne potrzeby regionów najbardziej oddalonych, wyspiarskich, górskich i przybrzeżnych. |
| --- | --- |

15.

Mając na względzie podstawę prawną spójności terytorialnej, zawartą w nowym traktacie lizbońskim, wnosi, by UE ustanowiła konkretne przepisy i wdrożyła odpowiednie działania, które pozwolą zaspokoić szczególne potrzeby regionów najbardziej oddalonych, wyspiarskich, górskich i przybrzeżnych.

| 16. | Wierzy ponadto, że spodziewany przegląd budżetu UE przyczyni się do zwiększenia świadomości tego, że w kontekście konkretnych potrzeb na szczeblu terytorialnym, sprostanie wyzwaniom, które stoją przed europejskimi regionami i miastami oraz wykorzystanie rysujących się przed nimi możliwości, jest wykonalne jedynie za pośrednictwem wzmocnionej europejskiej polityki spójności po 2013 roku. |
| --- | --- |

16.

Wierzy ponadto, że spodziewany przegląd budżetu UE przyczyni się do zwiększenia świadomości tego, że w kontekście konkretnych potrzeb na szczeblu terytorialnym, sprostanie wyzwaniom, które stoją przed europejskimi regionami i miastami oraz wykorzystanie rysujących się przed nimi możliwości, jest wykonalne jedynie za pośrednictwem wzmocnionej europejskiej polityki spójności po 2013 roku.

| 17. | Przypomina o potrzebie dalszego umożliwiania i ułatwiania horyzontalnej koordynacji między funduszami strukturalnymi i innymi odpowiednimi europejskimi programami finansowania, takimi jak program na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP), VII ramowy program badań (FP7) oraz program uczenia się przez całe życie (LLL), by maksymalnie zwiększyć wartość dodaną finansowania unijnego w celu osiągnięcia celów lizbońskich. |
| --- | --- |

17.

Przypomina o potrzebie dalszego umożliwiania i ułatwiania horyzontalnej koordynacji między funduszami strukturalnymi i innymi odpowiednimi europejskimi programami finansowania, takimi jak program na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP), VII ramowy program badań (FP7) oraz program uczenia się przez całe życie (LLL), by maksymalnie zwiększyć wartość dodaną finansowania unijnego w celu osiągnięcia celów lizbońskich.

| 18. | Podkreśla, że w warunkach wysokiej konkurencji w XXI wieku należy zapewnić dynamiczny rozwój gospodarczy na wszystkich szczeblach: UE, państw członkowskich oraz regionów lub społeczności, tak by budować stabilne i dostatnie społeczeństwo we wszystkich regionach Europy. Dostrzega, że władze lokalne i regionalne mogą stwarzać warunki zachęcające do wzrostu przedsiębiorczości w swoich regionach. Uważa, że nie da się kształtować przyszłości terytoriów europejskich jedynie na podstawie czysto konkurencyjnej dynamiki. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, że w warunkach wysokiej konkurencji w XXI wieku należy zapewnić dynamiczny rozwój gospodarczy na wszystkich szczeblach: UE, państw członkowskich oraz regionów lub społeczności, tak by budować stabilne i dostatnie społeczeństwo we wszystkich regionach Europy. Dostrzega, że władze lokalne i regionalne mogą stwarzać warunki zachęcające do wzrostu przedsiębiorczości w swoich regionach. Uważa, że nie da się kształtować przyszłości terytoriów europejskich jedynie na podstawie czysto konkurencyjnej dynamiki.

Przyszłe priorytety polityki rozwoju lokalnego i regionalnego

| 19. | Wzywa UE oraz państwa członkowskie do uwzględnienia priorytetów regionów i miast w swoich programach rozwojowych. |
| --- | --- |

19.

Wzywa UE oraz państwa członkowskie do uwzględnienia priorytetów regionów i miast w swoich programach rozwojowych.

| 20. | Wierzy, że program lizboński jest istotnym bodźcem podnoszenia świadomości na temat agendy na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz wnoszonej przez nią wartości dodanej do kształtowania polityki na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

20.

Wierzy, że program lizboński jest istotnym bodźcem podnoszenia świadomości na temat agendy na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz wnoszonej przez nią wartości dodanej do kształtowania polityki na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.

| 21. | Upoważnia swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji słoweńskiej prezydencji UE oraz Radzie Europejskiej obradującej na wiosennym szczycie w 2008 r., jak również Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. |
| --- | --- |

21.

Upoważnia swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji słoweńskiej prezydencji UE oraz Radzie Europejskiej obradującej na wiosennym szczycie w 2008 r., jak również Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu.

Bruksela, 7 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

(1)  Komunikat „Realizacja strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia przez państwa członkowskie i regiony za pośrednictwem polityki spójności UE w latach 2007–2013” z 11 listopada 2007 r., str. 11–12, „Konkluzje”.

1

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/34 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/34

---

Opinia Komitetu Regionów „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością”

(2008/C 105/08)

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że zajęcie się kwestiami zdrowia publicznego, a szczególnie aspektami związanymi z odżywianiem, nadwagą i otyłością, wymaga połączenia strategii w różnych dziedzinach, od odżywiania, sportu, edukacji, transportu i produkcji po konsumentów, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić społecznemu aspektowi tego zagadnienia. |
| --- | --- |

—

Uważa, że zajęcie się kwestiami zdrowia publicznego, a szczególnie aspektami związanymi z odżywianiem, nadwagą i otyłością, wymaga połączenia strategii w różnych dziedzinach, od odżywiania, sportu, edukacji, transportu i produkcji po konsumentów, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić społecznemu aspektowi tego zagadnienia.

| — | Jest zdania, że należy w większym stopniu uwzględnić i rozpowszechnić na szczeblu wspólnotowym wiedzę na temat doświadczeń krajowych, tak by ograniczyć różnice w działaniach i stworzyć dodatkowe instrumenty skutecznej walki ze szkodliwym stylem życia. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że należy w większym stopniu uwzględnić i rozpowszechnić na szczeblu wspólnotowym wiedzę na temat doświadczeń krajowych, tak by ograniczyć różnice w działaniach i stworzyć dodatkowe instrumenty skutecznej walki ze szkodliwym stylem życia.

| — | Jest przekonany, że propagowanie partnerstw jest najbardziej skutecznym rozwiązaniem problemów związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością oraz uważa, że jednostronne podejście w żadnym przypadku nie może być wystarczające. Jedynym możliwym sposobem zapobiegania problemom, których główna przyczyna tkwi w nieprawidłowym odżywianiu, jest działanie wszystkich zainteresowanych podmiotów na szczeblu międzynarodowym, krajowym, regionalnym i ściśle lokalnym. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, że propagowanie partnerstw jest najbardziej skutecznym rozwiązaniem problemów związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością oraz uważa, że jednostronne podejście w żadnym przypadku nie może być wystarczające. Jedynym możliwym sposobem zapobiegania problemom, których główna przyczyna tkwi w nieprawidłowym odżywianiu, jest działanie wszystkich zainteresowanych podmiotów na szczeblu międzynarodowym, krajowym, regionalnym i ściśle lokalnym.

| — | Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie w następnym okresie programowania finansowego konkretnych środków, które można by wykorzystać w ramach funduszy strukturalnych, służących osiągnięciu celów opisanych w niniejszej opinii. |
| --- | --- |

—

Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie w następnym okresie programowania finansowego konkretnych środków, które można by wykorzystać w ramach funduszy strukturalnych, służących osiągnięciu celów opisanych w niniejszej opinii.

| — | Zaleca, by poszczególne państwa członkowskie i regiony zaangażowały się na rzecz ochrony własnych obywateli przed przekazami medialnymi, szczególnie w telewizji i w radiu, reklamującymi produkty żywnościowe o wysokiej zawartości tłuszczu lub cukru. Państwa i regiony mogłyby ponadto narzucić wysokie „koszty reklamy”, lub nawet zażądać, żeby etykiety umieszczane na pewnych produktach zawierały dodatkowe informacje na temat możliwości szkodliwych następstw ich spożywania. |
| --- | --- |

—

Zaleca, by poszczególne państwa członkowskie i regiony zaangażowały się na rzecz ochrony własnych obywateli przed przekazami medialnymi, szczególnie w telewizji i w radiu, reklamującymi produkty żywnościowe o wysokiej zawartości tłuszczu lub cukru. Państwa i regiony mogłyby ponadto narzucić wysokie „koszty reklamy”, lub nawet zażądać, żeby etykiety umieszczane na pewnych produktach zawierały dodatkowe informacje na temat możliwości szkodliwych następstw ich spożywania.

| — | Popiera wzmocnienie sojuszy między organami publicznymi a organizacjami zewnętrznymi, niezwiązanymi z dziedziną zdrowia, które działają w sektorze produkcji (na przykład w sektorze rolnym) i dystrybucji żywności, przy jednoczesnym promowaniu przedsiębiorstw lokalnych. |
| --- | --- |

—

Popiera wzmocnienie sojuszy między organami publicznymi a organizacjami zewnętrznymi, niezwiązanymi z dziedziną zdrowia, które działają w sektorze produkcji (na przykład w sektorze rolnym) i dystrybucji żywności, przy jednoczesnym promowaniu przedsiębiorstw lokalnych.

| Sprawozdawca | : | Mario MAGNANI, wiceprzewodniczący rady regionu Trydent-Górna Adyga/Południowy Tyrol (IT/ALDE) |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Mario MAGNANI, wiceprzewodniczący rady regionu Trydent-Górna Adyga/Południowy Tyrol (IT/ALDE)

Dokument źródłowy

Biała księga: Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością

COM(2007) 279 wersja ostateczna

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Uważa, że kwestie zdrowotne są priorytetem wszystkich obszarów wspólnotowej polityki i działań, które powinny zatem zapewniać wysoki poziom ochrony zdrowia. Zgodnie z art. 152 Traktatu ustanawiającego WE Wspólnota jest w rzeczywistości zobowiązana do odgrywania aktywnej roli w celu zagwarantowania ochrony zdrowia ludzkiego, poprzez podejmowanie, zgodnie z zasadą pomocniczości, środków, których poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie podjąć samodzielnie. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że kwestie zdrowotne są priorytetem wszystkich obszarów wspólnotowej polityki i działań, które powinny zatem zapewniać wysoki poziom ochrony zdrowia. Zgodnie z art. 152 Traktatu ustanawiającego WE Wspólnota jest w rzeczywistości zobowiązana do odgrywania aktywnej roli w celu zagwarantowania ochrony zdrowia ludzkiego, poprzez podejmowanie, zgodnie z zasadą pomocniczości, środków, których poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie podjąć samodzielnie.

| 2. | Podkreśla, że wymogi ochrony konsumenta powinny być brane pod uwagę przy definiowaniu i realizacji wspólnotowej polityki i działań w innych obszarach. Unia Europejska musi wspierać prawo konsumentów do informacji, edukacji i organizacji w celu ochrony ich własnych interesów, mając możliwości, by zachęcać do zdrowego odżywiania i zdrowego stylu życia. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, że wymogi ochrony konsumenta powinny być brane pod uwagę przy definiowaniu i realizacji wspólnotowej polityki i działań w innych obszarach. Unia Europejska musi wspierać prawo konsumentów do informacji, edukacji i organizacji w celu ochrony ich własnych interesów, mając możliwości, by zachęcać do zdrowego odżywiania i zdrowego stylu życia.

| 3. | Przypomina, że działania wspólnotowe są ukierunkowane na poprawę stanu zdrowia publicznego, zapobieganie chorobom i dolegliwościom oraz wyeliminowanie źródeł zagrożeń dla ludzkiego zdrowia i że uzupełniają one politykę krajową. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że działania wspólnotowe są ukierunkowane na poprawę stanu zdrowia publicznego, zapobieganie chorobom i dolegliwościom oraz wyeliminowanie źródeł zagrożeń dla ludzkiego zdrowia i że uzupełniają one politykę krajową.

| 4. | Zwraca się zatem do Komisji o respektowanie kompetencji państw członkowskich w dziedzinie organizacji oraz świadczenia usług zdrowotnych i pomocy medycznej, przyznając jednocześnie, że w celu zwiększenia skuteczności działań może ona proponować modele operacyjne wprowadzane przez regiony, które osiągnęły najlepsze wyniki. Przypomina ponadto, że jeśli chodzi o propagowanie sportu i aktywności fizycznej, działania Unii Europejskiej muszą towarzyszyć działaniom podejmowanym przez państwa członkowskie, a także ich władze lokalne i regionalne, wraz z możliwością zaangażowania innych instytucji, takich jak uczelniane i pozauczelniane ośrodki edukacyjne. |
| --- | --- |

4.

Zwraca się zatem do Komisji o respektowanie kompetencji państw członkowskich w dziedzinie organizacji oraz świadczenia usług zdrowotnych i pomocy medycznej, przyznając jednocześnie, że w celu zwiększenia skuteczności działań może ona proponować modele operacyjne wprowadzane przez regiony, które osiągnęły najlepsze wyniki. Przypomina ponadto, że jeśli chodzi o propagowanie sportu i aktywności fizycznej, działania Unii Europejskiej muszą towarzyszyć działaniom podejmowanym przez państwa członkowskie, a także ich władze lokalne i regionalne, wraz z możliwością zaangażowania innych instytucji, takich jak uczelniane i pozauczelniane ośrodki edukacyjne.

| 5. | Przyjmuje do wiadomości, że Rada wielokrotnie zwracała się do Komisji z wnioskiem o podjęcie działań w dziedzinie odżywiania i aktywności fizycznej. Konsultacja dotycząca zielonej księgi pokazała, że oczekiwany wkład UE wiąże się ze współpracą z różnymi zainteresowanymi podmiotami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, a także unaoczniła z jednej strony potrzebę zapewnienia spójności polityki wspólnotowej, a z drugiej strony — znaczenie podejścia wielosektorowego. |
| --- | --- |

5.

Przyjmuje do wiadomości, że Rada wielokrotnie zwracała się do Komisji z wnioskiem o podjęcie działań w dziedzinie odżywiania i aktywności fizycznej. Konsultacja dotycząca zielonej księgi pokazała, że oczekiwany wkład UE wiąże się ze współpracą z różnymi zainteresowanymi podmiotami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, a także unaoczniła z jednej strony potrzebę zapewnienia spójności polityki wspólnotowej, a z drugiej strony — znaczenie podejścia wielosektorowego.

| 6. | Uważa, że celem białej księgi jest określenie zintegrowanego podejścia UE do ograniczenia problemów zdrowotnych spowodowanych niewłaściwym odżywianiem, brakiem ruchu fizycznego, nadwagą i otyłością. Jest również zdania, że niezbędnym instrumentem dla osiągnięcia tego celu jest sporządzenie wytycznych metodologicznych, tak aby wesprzeć na szczeblu lokalnym i regionalnym tworzenie sieci między rzeczywiście dobrze funkcjonującymi i skutecznymi usługami. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że celem białej księgi jest określenie zintegrowanego podejścia UE do ograniczenia problemów zdrowotnych spowodowanych niewłaściwym odżywianiem, brakiem ruchu fizycznego, nadwagą i otyłością. Jest również zdania, że niezbędnym instrumentem dla osiągnięcia tego celu jest sporządzenie wytycznych metodologicznych, tak aby wesprzeć na szczeblu lokalnym i regionalnym tworzenie sieci między rzeczywiście dobrze funkcjonującymi i skutecznymi usługami.

| 7. | Podkreśla, że najlepszą reakcję na problemy odżywiania, nadwagi i otyłości można uzyskać, wspierając zarówno komplementarność, jak i integrację różnych odpowiednich sektorów strategicznych (podejście horyzontalne) i różnych poziomów działania (podejście wertykalne). |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że najlepszą reakcję na problemy odżywiania, nadwagi i otyłości można uzyskać, wspierając zarówno komplementarność, jak i integrację różnych odpowiednich sektorów strategicznych (podejście horyzontalne) i różnych poziomów działania (podejście wertykalne).

| 8. | Popiera cele białej księgi i uważa, że regiony i władze lokalne mają do odegrania kluczową rolę w przygotowaniu projektów wykonawczych będących w stanie ograniczyć na wszystkich szczeblach szkody wywołane nieprawidłowym odżywianiem i stylem życia. |
| --- | --- |

8.

Popiera cele białej księgi i uważa, że regiony i władze lokalne mają do odegrania kluczową rolę w przygotowaniu projektów wykonawczych będących w stanie ograniczyć na wszystkich szczeblach szkody wywołane nieprawidłowym odżywianiem i stylem życia.

| 9. | Docenia stanowisko Komisji, zgodnie z którym w pewnych sektorach główne działania powinny być prowadzone nie tylko na szczeblu krajowym lub lokalnym, lecz również międzynarodowym, który charakteryzuje się współpracą między społecznościami różnych krajów posiadającymi wspólne cechy kulturowe, terytorialne i społeczne. |
| --- | --- |

9.

Docenia stanowisko Komisji, zgodnie z którym w pewnych sektorach główne działania powinny być prowadzone nie tylko na szczeblu krajowym lub lokalnym, lecz również międzynarodowym, który charakteryzuje się współpracą między społecznościami różnych krajów posiadającymi wspólne cechy kulturowe, terytorialne i społeczne.

| 10. | Zaleca zatem, by działania UE dotyczyły uzupełniania, ulepszania, koordynacji i rozpowszechniania działań podejmowanych na szczeblu krajowym lub regionalnym, czy też koncentrowały się na problemach, które objęte są zakresem strategii wspólnotowych. |
| --- | --- |

10.

Zaleca zatem, by działania UE dotyczyły uzupełniania, ulepszania, koordynacji i rozpowszechniania działań podejmowanych na szczeblu krajowym lub regionalnym, czy też koncentrowały się na problemach, które objęte są zakresem strategii wspólnotowych.

| 11. | Jest przekonany, że wszelkie strategie są skuteczne tylko wówczas, gdy wspierają je działania prowadzone na szczeblu lokalnym oraz praktyczne inicjatywy podejmowane ze strony władz lokalnych. Dlatego też uważa za pożądane angażowanie się władz lokalnych i regionalnych w działania wspólnotowe podejmowane na podstawie art. 152 Traktatu ustanawiającego WE. |
| --- | --- |

11.

Jest przekonany, że wszelkie strategie są skuteczne tylko wówczas, gdy wspierają je działania prowadzone na szczeblu lokalnym oraz praktyczne inicjatywy podejmowane ze strony władz lokalnych. Dlatego też uważa za pożądane angażowanie się władz lokalnych i regionalnych w działania wspólnotowe podejmowane na podstawie art. 152 Traktatu ustanawiającego WE.

| 12. | Podkreśla, że występowanie problemów związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością w różnych państwach członkowskich nie oznacza, że niezbędne jest jedno uniwersalne rozwiązanie na poziomie europejskim. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla, że występowanie problemów związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością w różnych państwach członkowskich nie oznacza, że niezbędne jest jedno uniwersalne rozwiązanie na poziomie europejskim.

| 13. | Docenia fakt, że Komisja uznaje znaczenie zróżnicowania sposobu odżywiania w państwach członkowskich oraz różnic w koncepcjach polityki dotyczącej tych kwestii w Europie i że podkreśla ona, iż bardzo ważne jest dalsze rozwijanie działań na poziomie regionalnym i lokalnym ze względu na to, że znajdują się one bliżej obywateli UE, stwierdzając wyraźnie: „interwencje na tych poziomach mają istotne znaczenie dla dostosowania ogólnych opracowanych i zatwierdzonych podejść do warunków lokalnych”. |
| --- | --- |

13.

Docenia fakt, że Komisja uznaje znaczenie zróżnicowania sposobu odżywiania w państwach członkowskich oraz różnic w koncepcjach polityki dotyczącej tych kwestii w Europie i że podkreśla ona, iż bardzo ważne jest dalsze rozwijanie działań na poziomie regionalnym i lokalnym ze względu na to, że znajdują się one bliżej obywateli UE, stwierdzając wyraźnie: „interwencje na tych poziomach mają istotne znaczenie dla dostosowania ogólnych opracowanych i zatwierdzonych podejść do warunków lokalnych”.

| 14. | Jest zdania, że zwalczanie problemów zdrowotnych to zadanie długofalowe. Dlatego m.in. inwestycje w działania służące zwalczaniu nadwagi i otyłości powinny być planowane w wieloletniej perspektywie. |
| --- | --- |

14.

Jest zdania, że zwalczanie problemów zdrowotnych to zadanie długofalowe. Dlatego m.in. inwestycje w działania służące zwalczaniu nadwagi i otyłości powinny być planowane w wieloletniej perspektywie.

Zasady działania

| 15. | Uważa, że zajęcie się kwestiami zdrowia publicznego, a szczególnie aspektami związanymi z odżywianiem, nadwagą i otyłością, wymaga połączenia strategii w różnych dziedzinach, od odżywiania, sportu, edukacji, transportu i produkcji po konsumentów, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić społecznemu aspektowi tego zagadnienia. Akcentuje niemniej, że aspekt zdrowotny w największym stopniu wpływa na budżety i jakość życia. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że zajęcie się kwestiami zdrowia publicznego, a szczególnie aspektami związanymi z odżywianiem, nadwagą i otyłością, wymaga połączenia strategii w różnych dziedzinach, od odżywiania, sportu, edukacji, transportu i produkcji po konsumentów, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić społecznemu aspektowi tego zagadnienia. Akcentuje niemniej, że aspekt zdrowotny w największym stopniu wpływa na budżety i jakość życia.

| 16. | Uważa, że niewystarczająca identyfikacja potencjalnie zainteresowanych stron, w tym zwłaszcza podmiotów publicznych, jest poważnym problemem. Realizacja projektów, dla których byłyby faktycznie dostępne środki techniczne i ekonomiczne, przy jednoczesnym zapewnieniu dobrze określonych protokołów o integracji i współpracy, wymaga uwzględnienia dwóch priorytetów: z jednej strony regularnego sporządzania wykazu istniejących środków, zwłaszcza w publicznym sektorze zdrowotnym, a z drugiej strony przygotowywania protokołów o współpracy przed przystąpieniem do planowania działań. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że niewystarczająca identyfikacja potencjalnie zainteresowanych stron, w tym zwłaszcza podmiotów publicznych, jest poważnym problemem. Realizacja projektów, dla których byłyby faktycznie dostępne środki techniczne i ekonomiczne, przy jednoczesnym zapewnieniu dobrze określonych protokołów o integracji i współpracy, wymaga uwzględnienia dwóch priorytetów: z jednej strony regularnego sporządzania wykazu istniejących środków, zwłaszcza w publicznym sektorze zdrowotnym, a z drugiej strony przygotowywania protokołów o współpracy przed przystąpieniem do planowania działań.

| 17. | Jest zdania, że podstawowa profilaktyka, czyli działania służące zapobieganiu wystąpieniu chorób, jest najbardziej skutecznym podejściem do problemów zdrowotnych związanych z nadwagą, otyłością, niedomaganiem układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą, udarami mózgu, itp. Zostało istotnie stwierdzone w sposób naukowy, że odżywanie i styl życia odgrywają podstawową rolę w zapobieganiu i w opóźnianiu rozwoju tych chorób. W wypadku osób cierpiących na nadwagę lub otyłość należy realizować również projekty z zakresu profilaktyki drugiego stopnia — to znaczy kontroli komplikacji — co w praktyce oznacza leczenie otyłości. |
| --- | --- |

17.

Jest zdania, że podstawowa profilaktyka, czyli działania służące zapobieganiu wystąpieniu chorób, jest najbardziej skutecznym podejściem do problemów zdrowotnych związanych z nadwagą, otyłością, niedomaganiem układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą, udarami mózgu, itp. Zostało istotnie stwierdzone w sposób naukowy, że odżywanie i styl życia odgrywają podstawową rolę w zapobieganiu i w opóźnianiu rozwoju tych chorób. W wypadku osób cierpiących na nadwagę lub otyłość należy realizować również projekty z zakresu profilaktyki drugiego stopnia — to znaczy kontroli komplikacji — co w praktyce oznacza leczenie otyłości.

| 18. | Uważa, że niezbędne staje się bezpośrednie oddziaływanie na wyznaczniki zdrowego i prawidłowego żywienia, a także na wszystkie czynniki, które łącznie przyczyniają się do utrzymania prawidłowej masy ciała, takie jak aktywność fizyczna, kultura, zwyczaje i tradycje, informowanie, kontekst społeczno-ekonomiczny, produkcja rolna, przemysł spożywczy, infrastruktura i transport. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że niezbędne staje się bezpośrednie oddziaływanie na wyznaczniki zdrowego i prawidłowego żywienia, a także na wszystkie czynniki, które łącznie przyczyniają się do utrzymania prawidłowej masy ciała, takie jak aktywność fizyczna, kultura, zwyczaje i tradycje, informowanie, kontekst społeczno-ekonomiczny, produkcja rolna, przemysł spożywczy, infrastruktura i transport.

| 19. | Jest zdania, że działania powinny koncentrować się na przyczynach zagrożeń zdrowotnych i dotyczyć różnych sektorów strategicznych państwa i różnych szczebli władzy, wykazując, że szczebel lokalny i regionalny ma kluczowe znaczenie dla powodzenia tych projektów. |
| --- | --- |

19.

Jest zdania, że działania powinny koncentrować się na przyczynach zagrożeń zdrowotnych i dotyczyć różnych sektorów strategicznych państwa i różnych szczebli władzy, wykazując, że szczebel lokalny i regionalny ma kluczowe znaczenie dla powodzenia tych projektów.

| 20. | Uważa, że zasadnicze znaczenie ma to, by strategia zaproponowana przez Komisję wiązała się z udziałem podmiotów prywatnych, takich jak przemysł spożywczy, społeczeństwo obywatelskie, a także zainteresowane podmioty lokalne, jak np. szkoły, inne ośrodki edukacyjne i organizacje zdrowotne, w których powinny zostać wprowadzone i rozwinięte konkretne usługi. |
| --- | --- |

20.

Uważa, że zasadnicze znaczenie ma to, by strategia zaproponowana przez Komisję wiązała się z udziałem podmiotów prywatnych, takich jak przemysł spożywczy, społeczeństwo obywatelskie, a także zainteresowane podmioty lokalne, jak np. szkoły, inne ośrodki edukacyjne i organizacje zdrowotne, w których powinny zostać wprowadzone i rozwinięte konkretne usługi.

| 21. | Jest zdania, że popularyzacja wiedzy na temat doświadczeń krajowych, takich jak na przykład szkoły podyplomowe specjalizujące się w nauce o żywieniu, powinna być przedmiotem większej uwagi i odbywać się na szczeblu wspólnotowym, tak by ograniczyć różnice w działaniach i stworzyć dodatkowe instrumenty skutecznej walki ze szkodliwym stylem życia. |
| --- | --- |

21.

Jest zdania, że popularyzacja wiedzy na temat doświadczeń krajowych, takich jak na przykład szkoły podyplomowe specjalizujące się w nauce o żywieniu, powinna być przedmiotem większej uwagi i odbywać się na szczeblu wspólnotowym, tak by ograniczyć różnice w działaniach i stworzyć dodatkowe instrumenty skutecznej walki ze szkodliwym stylem życia.

| 22. | Akcentuje znaczenie szeroko zakrojonego monitorowania tych działań na przestrzeni najbliższych lat. Jest niemniej zdania, że konieczne są szczególne wysiłki zmierzające do bezzwłocznego określenia, które podmioty techniczne i publiczne będą odpowiedzialne za tę funkcję. Istnieje również pilna potrzeba zmiany kryteriów stosowanych przez instytuty statystyczne w celu sporządzania zestawień nawyków żywieniowych ludności. Zestawienia te wymagają danych ilościowych, aczkolwiek przybliżonych. Dlatego EKES uważa za ważne monitorowanie podjętych działań i mierzenie ich wyników. |
| --- | --- |

22.

Akcentuje znaczenie szeroko zakrojonego monitorowania tych działań na przestrzeni najbliższych lat. Jest niemniej zdania, że konieczne są szczególne wysiłki zmierzające do bezzwłocznego określenia, które podmioty techniczne i publiczne będą odpowiedzialne za tę funkcję. Istnieje również pilna potrzeba zmiany kryteriów stosowanych przez instytuty statystyczne w celu sporządzania zestawień nawyków żywieniowych ludności. Zestawienia te wymagają danych ilościowych, aczkolwiek przybliżonych. Dlatego EKES uważa za ważne monitorowanie podjętych działań i mierzenie ich wyników.

Podejście partnerskie

| 23. | Jest przekonany, że propagowanie partnerstw jest najbardziej skutecznym rozwiązaniem problemów związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością oraz uważa, że jednostronne podejście w żadnym przypadku nie może być wystarczające. Jedynym możliwym sposobem zapobiegania problemom, których główna przyczyna tkwi w nieprawidłowym odżywianiu, jest działanie wszystkich zainteresowanych podmiotów na szczeblu międzynarodowym, krajowym, regionalnym i ściśle lokalnym. |
| --- | --- |

23.

Jest przekonany, że propagowanie partnerstw jest najbardziej skutecznym rozwiązaniem problemów związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością oraz uważa, że jednostronne podejście w żadnym przypadku nie może być wystarczające. Jedynym możliwym sposobem zapobiegania problemom, których główna przyczyna tkwi w nieprawidłowym odżywianiu, jest działanie wszystkich zainteresowanych podmiotów na szczeblu międzynarodowym, krajowym, regionalnym i ściśle lokalnym.

| 24. | Utrzymuje, że tylko podejście przewidujące partnerstwo pomiędzy podmiotami publicznymi, jak też publicznymi i prywatnymi, w tym stowarzyszeniami konsumentów, może przynieść zmiany kulturowe, środowiskowe i gospodarcze, które będą miały wpływ na „szkodliwe” dla zdrowia zachowania i nawyki. Koordynację i nadzór należy niemniej powierzyć publicznym podmiotom instytucjonalnym. |
| --- | --- |

24.

Utrzymuje, że tylko podejście przewidujące partnerstwo pomiędzy podmiotami publicznymi, jak też publicznymi i prywatnymi, w tym stowarzyszeniami konsumentów, może przynieść zmiany kulturowe, środowiskowe i gospodarcze, które będą miały wpływ na „szkodliwe” dla zdrowia zachowania i nawyki. Koordynację i nadzór należy niemniej powierzyć publicznym podmiotom instytucjonalnym.

| 25. | Podkreśla, że w sferze społecznej, częściowo także w celu przezwyciężenia różnic społeczno-ekonomicznych w społeczeństwie, działania na rzecz promocji zdrowego jedzenia powinny być kierowane do indywidualnych osób, ale powinny one być również wsparte działaniami „strukturalnymi”, które angażowałyby wszystkie zainteresowane podmioty. Takie inicjatywy, dotyczące wiedzy, powinny być połączone z polityką mającą na celu ułatwienie dostępu do zdrowej żywności. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że w sferze społecznej, częściowo także w celu przezwyciężenia różnic społeczno-ekonomicznych w społeczeństwie, działania na rzecz promocji zdrowego jedzenia powinny być kierowane do indywidualnych osób, ale powinny one być również wsparte działaniami „strukturalnymi”, które angażowałyby wszystkie zainteresowane podmioty. Takie inicjatywy, dotyczące wiedzy, powinny być połączone z polityką mającą na celu ułatwienie dostępu do zdrowej żywności.

| 26. | Jest zdania, że niezbędne jest zawieranie sojuszy pomiędzy decydentami w dziedzinie zdrowia oraz polityki gospodarczej, rolnej, sportowej i społecznej, z udziałem producentów, dystrybutorów, sprzedawców detalicznych i konsumentów. |
| --- | --- |

26.

Jest zdania, że niezbędne jest zawieranie sojuszy pomiędzy decydentami w dziedzinie zdrowia oraz polityki gospodarczej, rolnej, sportowej i społecznej, z udziałem producentów, dystrybutorów, sprzedawców detalicznych i konsumentów.

| 27. | Uważa zatem za konieczne rozwijanie partnerstw na rzecz działań na szczeblu europejskim i wzmacnianie lokalnych sieci pod kątem podejmowanych działań poprzez rozpowszechnianie konkretnych wytycznych metodologicznych i naukowych. Jest ponadto zdania, że należy wspierać wprowadzanie nauki o żywieniu jako zalecanego przedmiotu do programów nauczania uniwersyteckiego w dziedzinie zdrowia. |
| --- | --- |

27.

Uważa zatem za konieczne rozwijanie partnerstw na rzecz działań na szczeblu europejskim i wzmacnianie lokalnych sieci pod kątem podejmowanych działań poprzez rozpowszechnianie konkretnych wytycznych metodologicznych i naukowych. Jest ponadto zdania, że należy wspierać wprowadzanie nauki o żywieniu jako zalecanego przedmiotu do programów nauczania uniwersyteckiego w dziedzinie zdrowia.

Wzmacnianie sieci lokalnych i rola polityk wspólnotowych

| 28. | Przyjmuje z aprobatą i popiera fakt, że UE ponosi dodatkową odpowiedzialność za koordynację wysiłków państw członkowskich, czemu służą ustanawiane przez nią wytyczne dotyczące informowania konsumenta, propozycji dotyczących zdrowej i zbilansowanej diety oraz aktywności fizycznej, a także za dostarczanie wsparcia naukowego poprzez swoje komitety i EFSA. |
| --- | --- |

28.

Przyjmuje z aprobatą i popiera fakt, że UE ponosi dodatkową odpowiedzialność za koordynację wysiłków państw członkowskich, czemu służą ustanawiane przez nią wytyczne dotyczące informowania konsumenta, propozycji dotyczących zdrowej i zbilansowanej diety oraz aktywności fizycznej, a także za dostarczanie wsparcia naukowego poprzez swoje komitety i EFSA.

| 29. | Uważa, iż należy uwzględnić doświadczenia i wzorcowe rozwiązania opracowane w ramach programu europejskiej sieci szkół promujących zdrowie (European Network of Health Promoting Schools). |
| --- | --- |

29.

Uważa, iż należy uwzględnić doświadczenia i wzorcowe rozwiązania opracowane w ramach programu europejskiej sieci szkół promujących zdrowie (European Network of Health Promoting Schools).

| 30. | Uważa, że z tego względu do UE należy podjęcie działań polegających na monitorowaniu wysiłków państw członkowskich i zachęcaniu do rozpowszechniania i wzajemnego porównywania doświadczeń, tworząc koło sukcesu (virtuous circle) ułatwiające powszechne wprowadzanie i stosowanie tych modeli, które okażą się najbardziej skuteczne. |
| --- | --- |

30.

Uważa, że z tego względu do UE należy podjęcie działań polegających na monitorowaniu wysiłków państw członkowskich i zachęcaniu do rozpowszechniania i wzajemnego porównywania doświadczeń, tworząc koło sukcesu (virtuous circle) ułatwiające powszechne wprowadzanie i stosowanie tych modeli, które okażą się najbardziej skuteczne.

| 31. | Podkreśla wagę organizowania dorocznego posiedzenia z udziałem tych europejskich regionów, które opracują i wdrożą model prewencji przynoszący najlepsze wyniki. Dlatego Komisja powinna rozważyć utworzenie bazy danych, która ułatwi państwom członkowskim korzystanie z różnych doświadczeń. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla wagę organizowania dorocznego posiedzenia z udziałem tych europejskich regionów, które opracują i wdrożą model prewencji przynoszący najlepsze wyniki. Dlatego Komisja powinna rozważyć utworzenie bazy danych, która ułatwi państwom członkowskim korzystanie z różnych doświadczeń.

| 32. | Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie w następnym okresie programowania finansowego konkretnych środków, które można by wykorzystać w ramach funduszy strukturalnych, służących osiągnięciu celów opisanych w niniejszej opinii. |
| --- | --- |

32.

Zwraca się do Komisji Europejskiej o zapewnienie w następnym okresie programowania finansowego konkretnych środków, które można by wykorzystać w ramach funduszy strukturalnych, służących osiągnięciu celów opisanych w niniejszej opinii.

Działania państw członkowskich

| 33. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja uważa, iż działania, które będą realizowane w ramach jej kompetencji, mają na celu wspieranie lub uzupełnianie działań podejmowanych przez państwa członkowskie. Przypomina, że art. 152 ust. 2 TWE przewiduje, że Wspólnota sprzyja współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w tym obszarze i w razie konieczności zapewnia im wsparcie dla ich działań. Popiera możliwość podejmowania przez Komisję, w ścisłym porozumieniu z państwami członkowskimi, wszelkich pożytecznych inicjatyw na rzecz wspierania koordynacji różnych obszarów polityki i programów, a także podkreśla potrzebę, by działania państw członkowskich koncentrowały się w pierwszym rzędzie na kwestiach związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością. |
| --- | --- |

33.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja uważa, iż działania, które będą realizowane w ramach jej kompetencji, mają na celu wspieranie lub uzupełnianie działań podejmowanych przez państwa członkowskie. Przypomina, że art. 152 ust. 2 TWE przewiduje, że Wspólnota sprzyja współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w tym obszarze i w razie konieczności zapewnia im wsparcie dla ich działań. Popiera możliwość podejmowania przez Komisję, w ścisłym porozumieniu z państwami członkowskimi, wszelkich pożytecznych inicjatyw na rzecz wspierania koordynacji różnych obszarów polityki i programów, a także podkreśla potrzebę, by działania państw członkowskich koncentrowały się w pierwszym rzędzie na kwestiach związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością.

| 34. | Zaleca, by pod tym względem poszczególne państwa członkowskie i regiony zaangażowały się na rzecz ochrony własnych obywateli przed przekazami medialnymi, szczególnie w telewizji i w radiu, reklamującymi produkty żywnościowe o wysokiej zawartości tłuszczu lub cukru. Państwa i regiony mogłyby ponadto narzucić wysokie „koszty reklamy”, lub nawet zażądać, żeby etykiety umieszczane na pewnych produktach zawierały dodatkowe informacje na temat możliwości szkodliwych następstw ich spożywania (np. obowiązek informowania o obecności tłuszczów trans oraz o zawartości procentowej tłuszczów nasyconych, jednonienasyconych i wielonienasyconych). Co więcej, uważa, że zachęty finansowe do stosowania „zdrowych” składników i wysokie kary ekonomiczne za stosowanie nieprawidłowo zbilansowanej lub nieodpowiedniej żywności mogą być kolejnym, możliwym do zastosowania środkiem. |
| --- | --- |

34.

Zaleca, by pod tym względem poszczególne państwa członkowskie i regiony zaangażowały się na rzecz ochrony własnych obywateli przed przekazami medialnymi, szczególnie w telewizji i w radiu, reklamującymi produkty żywnościowe o wysokiej zawartości tłuszczu lub cukru. Państwa i regiony mogłyby ponadto narzucić wysokie „koszty reklamy”, lub nawet zażądać, żeby etykiety umieszczane na pewnych produktach zawierały dodatkowe informacje na temat możliwości szkodliwych następstw ich spożywania (np. obowiązek informowania o obecności tłuszczów trans oraz o zawartości procentowej tłuszczów nasyconych, jednonienasyconych i wielonienasyconych). Co więcej, uważa, że zachęty finansowe do stosowania „zdrowych” składników i wysokie kary ekonomiczne za stosowanie nieprawidłowo zbilansowanej lub nieodpowiedniej żywności mogą być kolejnym, możliwym do zastosowania środkiem.

| 35. | Jest zdania, że w kwestii lepszego informowania o zdrowym stylu życia, szczególnie grupy docelowej dzieci i młodzieży, na szczególne zainteresowanie zasługuje rozpowszechnianie informacji przez internet. Doświadczenia z już zrealizowanych projektów są pozytywne, m.in. przyniosły one zadziwiająco duże efekty w stosunku do poniesionych kosztów. |
| --- | --- |

35.

Jest zdania, że w kwestii lepszego informowania o zdrowym stylu życia, szczególnie grupy docelowej dzieci i młodzieży, na szczególne zainteresowanie zasługuje rozpowszechnianie informacji przez internet. Doświadczenia z już zrealizowanych projektów są pozytywne, m.in. przyniosły one zadziwiająco duże efekty w stosunku do poniesionych kosztów.

Działania władz lokalnych i regionalnych

| 36. | Apeluje do władz lokalnych i regionalnych o promowanie „zdrowych propozycji alternatywnych” wobec niezdrowych wzorców zachowań, przy wykorzystaniu podejścia opartego na „etapach życia” i informowaniu obywateli o dobrych praktykach, które należałoby stosować w dziedzinie żywienia na przestrzeni całego cyklu życia. |
| --- | --- |

36.

Apeluje do władz lokalnych i regionalnych o promowanie „zdrowych propozycji alternatywnych” wobec niezdrowych wzorców zachowań, przy wykorzystaniu podejścia opartego na „etapach życia” i informowaniu obywateli o dobrych praktykach, które należałoby stosować w dziedzinie żywienia na przestrzeni całego cyklu życia.

| 37. | Przypomina, że w każdym regionie należy wprowadzić programy szkoleniowe i informacyjne w celu zapobieżenia już w trakcie ciąży nadmiernemu i gwałtownemu przyrostowi wagi kobiety, gdyż ma to określony wpływ na nienarodzone dziecko i jego przyszłą wagę. Podkreśla ponadto potrzebę zapobiegania w ciągu pięciu pierwszych miesięcy życia i we wczesnym wieku szkolnym nadmiernemu i gwałtownemu przyrostowi wagi, który wpływa na przyszłe predyspozycje do nadwagi. |
| --- | --- |

37.

Przypomina, że w każdym regionie należy wprowadzić programy szkoleniowe i informacyjne w celu zapobieżenia już w trakcie ciąży nadmiernemu i gwałtownemu przyrostowi wagi kobiety, gdyż ma to określony wpływ na nienarodzone dziecko i jego przyszłą wagę. Podkreśla ponadto potrzebę zapobiegania w ciągu pięciu pierwszych miesięcy życia i we wczesnym wieku szkolnym nadmiernemu i gwałtownemu przyrostowi wagi, który wpływa na przyszłe predyspozycje do nadwagi.

| 38. | Zaleca wspieranie w ramach aktywności sportowej młodzieży zarówno sportu masowego jak i zawodniczego, przy czym w obu przypadkach najważniejsze powinny być takie wartości jak radość, gra oraz prawo każdego do uczestnictwa zgodnie z indywidualnymi predyspozycjami, jak również zaleca, by zachęcano do ruchu nie tylko osoby indywidualne, lecz całe rodziny, gdyż rodzina zażywająca ruchu wychowuje aktywne ruchowo dzieci. |
| --- | --- |

38.

Zaleca wspieranie w ramach aktywności sportowej młodzieży zarówno sportu masowego jak i zawodniczego, przy czym w obu przypadkach najważniejsze powinny być takie wartości jak radość, gra oraz prawo każdego do uczestnictwa zgodnie z indywidualnymi predyspozycjami, jak również zaleca, by zachęcano do ruchu nie tylko osoby indywidualne, lecz całe rodziny, gdyż rodzina zażywająca ruchu wychowuje aktywne ruchowo dzieci.

| 39. | Uważa, że konieczne jest przeciwstawianie się kulturze wygody: kultura przemysłowej produkcji żywności jest pułapką, która przekształciła przyjemność, jaką daje jedzenie w wybór pomiędzy produktami spożywczymi bogatymi w tłuszcze i cukry z jednej strony, a restrykcyjnymi dietami z drugiej strony. |
| --- | --- |

39.

Uważa, że konieczne jest przeciwstawianie się kulturze wygody: kultura przemysłowej produkcji żywności jest pułapką, która przekształciła przyjemność, jaką daje jedzenie w wybór pomiędzy produktami spożywczymi bogatymi w tłuszcze i cukry z jednej strony, a restrykcyjnymi dietami z drugiej strony.

| 40. | Stwierdza z ubolewaniem, że przyjemność odczuwana z aktywności fizycznej często sprowadzana jest do wykonywania ćwiczeń, czego z uwagi na przymusowy charakter wiele osób nie akceptuje. |
| --- | --- |

40.

Stwierdza z ubolewaniem, że przyjemność odczuwana z aktywności fizycznej często sprowadzana jest do wykonywania ćwiczeń, czego z uwagi na przymusowy charakter wiele osób nie akceptuje.

| 41. | Potwierdza swoje wsparcie dla zabaw dzieci i młodzieży: jak podkreśla biała księga, bardzo ważne jest z pewnością pogłębienie wiedzy na temat czynników określających wybory związane z odżywianiem i wzorcami zachowań. Jednocześnie zaś należy wspierać w nowoczesny sposób nową wersję kultury społecznej analogiczną do tej, która była podstawą tradycyjnych społeczeństw, gdzie otyłość i choroby wywołane niezdrowym stylem życia praktycznie w ogóle nie istniały. |
| --- | --- |

41.

Potwierdza swoje wsparcie dla zabaw dzieci i młodzieży: jak podkreśla biała księga, bardzo ważne jest z pewnością pogłębienie wiedzy na temat czynników określających wybory związane z odżywianiem i wzorcami zachowań. Jednocześnie zaś należy wspierać w nowoczesny sposób nową wersję kultury społecznej analogiczną do tej, która była podstawą tradycyjnych społeczeństw, gdzie otyłość i choroby wywołane niezdrowym stylem życia praktycznie w ogóle nie istniały.

| 42. | Zachęca do oddania przestrzeni fizycznej ludziom: należy wspierać zabawy dzieci i młodzieży, zarówno w ramach szkoły, jak i poprzez tworzenie odpowiednich przestrzeni w domach i w miastach. Ograniczenie terenów zajmowanych przez parkingi w celu przeznaczenia ich na place zabaw zapobiegałoby nie tylko nadwadze i otyłości, ale także nadciśnieniu i chorobom sercowo-naczyniowym, które są podstawową przyczyną śmierci w Europie. |
| --- | --- |

42.

Zachęca do oddania przestrzeni fizycznej ludziom: należy wspierać zabawy dzieci i młodzieży, zarówno w ramach szkoły, jak i poprzez tworzenie odpowiednich przestrzeni w domach i w miastach. Ograniczenie terenów zajmowanych przez parkingi w celu przeznaczenia ich na place zabaw zapobiegałoby nie tylko nadwadze i otyłości, ale także nadciśnieniu i chorobom sercowo-naczyniowym, które są podstawową przyczyną śmierci w Europie.

| 43. | Jeśli chodzi o gospodarkę przestrzenną, zaleca zapewnienie uczniom „bezpiecznych” dróg pieszych do szkół wszystkich stopni, jak również bezpiecznych obiektów sportowych, placów zabaw oraz infrastruktury rekreacyjnej. |
| --- | --- |

43.

Jeśli chodzi o gospodarkę przestrzenną, zaleca zapewnienie uczniom „bezpiecznych” dróg pieszych do szkół wszystkich stopni, jak również bezpiecznych obiektów sportowych, placów zabaw oraz infrastruktury rekreacyjnej.

Promowanie zdrowego żywienia

| 44. | Domaga się aktywnego udziału we wspieranym przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) projekcie „Zdrowe miasta”. Chodzi w nim nie tylko o zdrowe odżywianie się, ale także o utrzymanie zdrowego otoczenia, aktywne życie w społeczeństwie oraz wszelkie rodzaje ruchu fizycznego jak źródło zdrowia. |
| --- | --- |

44.

Domaga się aktywnego udziału we wspieranym przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) projekcie „Zdrowe miasta”. Chodzi w nim nie tylko o zdrowe odżywianie się, ale także o utrzymanie zdrowego otoczenia, aktywne życie w społeczeństwie oraz wszelkie rodzaje ruchu fizycznego jak źródło zdrowia.

| 45. | Jego zdaniem konieczne jest planowanie okresowych programów edukacji żywieniowej (opartych na zasadzie: „mniej tłuszczów zwierzęcych, więcej owoców i warzyw”) i wsparcie dla opracowania „regionalnych wytycznych” w porozumieniu z Komisją Europejską. |
| --- | --- |

45.

Jego zdaniem konieczne jest planowanie okresowych programów edukacji żywieniowej (opartych na zasadzie: „mniej tłuszczów zwierzęcych, więcej owoców i warzyw”) i wsparcie dla opracowania „regionalnych wytycznych” w porozumieniu z Komisją Europejską.

| 46. | Jego zdaniem zasadnicze znaczenie ma to, by konsumenci byli lepiej informowani o znaczeniu zdrowotnym swej diety i stylu życia i podkreśla, że należy ich chronić przed kłamliwymi czy zwodniczymi przekazami reklamowymi. W tym celu UE powinna wykorzystać kompetencje naukowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), na przykład w odniesieniu do składu niektórych produktów żywnościowych, wykorzystania dodatków do żywności oraz prawdziwości przekazów reklamowych i informacji na etykietach. |
| --- | --- |

46.

Jego zdaniem zasadnicze znaczenie ma to, by konsumenci byli lepiej informowani o znaczeniu zdrowotnym swej diety i stylu życia i podkreśla, że należy ich chronić przed kłamliwymi czy zwodniczymi przekazami reklamowymi. W tym celu UE powinna wykorzystać kompetencje naukowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), na przykład w odniesieniu do składu niektórych produktów żywnościowych, wykorzystania dodatków do żywności oraz prawdziwości przekazów reklamowych i informacji na etykietach.

| 47. | Uważa, że stosowne jest zachęcanie do realizacji programów edukacji żywieniowej w szkole każdego stopnia, ze szczególnym uwzględnieniem przedszkola i szkoły podstawowej. |
| --- | --- |

47.

Uważa, że stosowne jest zachęcanie do realizacji programów edukacji żywieniowej w szkole każdego stopnia, ze szczególnym uwzględnieniem przedszkola i szkoły podstawowej.

| 48. | By promować zdrowe odżywianie od wieku szkolnego, zachęca do bezpośredniego zaangażowania pracowników stołówek szkolnych, rodzin, nauczycieli, pediatrów i pracowników służby medycznej w szkołach, którzy mogą odegrać ważną rolę w edukacji żywieniowej. |
| --- | --- |

48.

By promować zdrowe odżywianie od wieku szkolnego, zachęca do bezpośredniego zaangażowania pracowników stołówek szkolnych, rodzin, nauczycieli, pediatrów i pracowników służby medycznej w szkołach, którzy mogą odegrać ważną rolę w edukacji żywieniowej.

| 49. | Jego zdaniem konieczne jest zapewnienie monitorowania nadwagi/otyłości ze szczególnym uwzględnieniem dzieci w wieku szkolnym poprzez poddawanie ocenie ewentualnych inicjatyw w zakresie prewencji i poświęcanie dużej uwagi zaburzeniom żywienia. |
| --- | --- |

49.

Jego zdaniem konieczne jest zapewnienie monitorowania nadwagi/otyłości ze szczególnym uwzględnieniem dzieci w wieku szkolnym poprzez poddawanie ocenie ewentualnych inicjatyw w zakresie prewencji i poświęcanie dużej uwagi zaburzeniom żywienia.

Promowanie aktywności fizycznej

| 50. | Z zadowoleniem przyjmuje prowadzenie zakrojonych na dużą skalę intensywnych kampanii informacyjnych, z wykorzystaniem głównych kanałów informacji i popiera publikację materiałów informacyjnych na użytek szerokich kręgów odbiorców, które miałyby również na celu promowanie codziennej aktywności fizycznej, niezwiązanej z zamkniętymi lub specjalistycznymi obiektami sportowymi (siłownie). |
| --- | --- |

50.

Z zadowoleniem przyjmuje prowadzenie zakrojonych na dużą skalę intensywnych kampanii informacyjnych, z wykorzystaniem głównych kanałów informacji i popiera publikację materiałów informacyjnych na użytek szerokich kręgów odbiorców, które miałyby również na celu promowanie codziennej aktywności fizycznej, niezwiązanej z zamkniętymi lub specjalistycznymi obiektami sportowymi (siłownie).

| 51. | Zachęca władze lokalne i regionalne do realizacji inicjatyw mających na celu promowanie aktywności fizycznej, na przykład poprzez umieszczanie w miejscach „strategicznych” (np. w pobliżu wind) w budynkach użyteczności publicznej plakatów w celu nakłaniania ludzi do korzystania ze schodów. |
| --- | --- |

51.

Zachęca władze lokalne i regionalne do realizacji inicjatyw mających na celu promowanie aktywności fizycznej, na przykład poprzez umieszczanie w miejscach „strategicznych” (np. w pobliżu wind) w budynkach użyteczności publicznej plakatów w celu nakłaniania ludzi do korzystania ze schodów.

| 52. | Apeluje o większą świadomość na temat znaczenia aktywności fizycznej w programach edukacji szkolnej, poczynając od poziomu podstawowego. W tym celu nauczyciele powinni być odpowiednio poinformowani i zachęcani do wykorzystywania infrastruktury dostępnej we wszystkich szkołach, nadając aktywności fizycznej godny i wartościowy charakter. |
| --- | --- |

52.

Apeluje o większą świadomość na temat znaczenia aktywności fizycznej w programach edukacji szkolnej, poczynając od poziomu podstawowego. W tym celu nauczyciele powinni być odpowiednio poinformowani i zachęcani do wykorzystywania infrastruktury dostępnej we wszystkich szkołach, nadając aktywności fizycznej godny i wartościowy charakter.

| 53. | Przyjmuje z zadowoleniem zwiększenie możliwości uczestniczenia dorosłych w zorganizowanych formach aktywności fizycznej, które wiązałyby się ze współpracą między organami publicznymi a organami lub stowarzyszeniami lokalnymi. Podkreśla potrzebę ułatwienia dostępu do zajęć (wpisowe, rozkłady zajęć dostosowane do potrzeb grupy docelowej) i monitorowania ich jakości (rodzaj zajęcia, czas trwania, odpowiedni lokal, zorganizowanie transportu na zajęcia, szkolenie i kwalifikacje instruktorów). |
| --- | --- |

53.

Przyjmuje z zadowoleniem zwiększenie możliwości uczestniczenia dorosłych w zorganizowanych formach aktywności fizycznej, które wiązałyby się ze współpracą między organami publicznymi a organami lub stowarzyszeniami lokalnymi. Podkreśla potrzebę ułatwienia dostępu do zajęć (wpisowe, rozkłady zajęć dostosowane do potrzeb grupy docelowej) i monitorowania ich jakości (rodzaj zajęcia, czas trwania, odpowiedni lokal, zorganizowanie transportu na zajęcia, szkolenie i kwalifikacje instruktorów).

| 54. | Uważa, że władze lokalne i regionalne mogą rozpowszechniać aktywność fizyczną wśród obywateli, promując również lokalne zasoby środowiskowe poprzez rozbudowę tras miejskich (ścieżki rowerowe, trasy spacerowe, transport niezmotoryzowany zapewniający bezpieczeństwo) i popularyzację wypraw w teren (jazda na rowerze i wędrówki piesze), przy uwzględnieniu prawa do mobilności osób niepełnosprawnych poprzez zapewnienie całkowitej dostępności dróg. |
| --- | --- |

54.

Uważa, że władze lokalne i regionalne mogą rozpowszechniać aktywność fizyczną wśród obywateli, promując również lokalne zasoby środowiskowe poprzez rozbudowę tras miejskich (ścieżki rowerowe, trasy spacerowe, transport niezmotoryzowany zapewniający bezpieczeństwo) i popularyzację wypraw w teren (jazda na rowerze i wędrówki piesze), przy uwzględnieniu prawa do mobilności osób niepełnosprawnych poprzez zapewnienie całkowitej dostępności dróg.

| 55. | Popiera potrzebę przeszkolenia pracowników ochrony zdrowia pod kątem znaczenia promocji aktywności fizycznej wśród ogółu społeczeństwa. Lekarze medycyny ogólnej muszą znać międzynarodowe zalecenia, o dowiedzionej skuteczności, a także muszą być w stanie dostarczyć pełnej informacji na temat proponowanych przez siebie rodzajów aktywności i na temat możliwości, jakie istnieją na ich terenie, aby byli oni w stanie prawidłowo pełnić swą rolę doradczą ad hoc. W kształceniu i doskonaleniu zawodowym pracowników ochrony zdrowia, zwłaszcza lekarzy, powinno się uwzględniać aspekt promocji zdrowia. |
| --- | --- |

55.

Popiera potrzebę przeszkolenia pracowników ochrony zdrowia pod kątem znaczenia promocji aktywności fizycznej wśród ogółu społeczeństwa. Lekarze medycyny ogólnej muszą znać międzynarodowe zalecenia, o dowiedzionej skuteczności, a także muszą być w stanie dostarczyć pełnej informacji na temat proponowanych przez siebie rodzajów aktywności i na temat możliwości, jakie istnieją na ich terenie, aby byli oni w stanie prawidłowo pełnić swą rolę doradczą ad hoc. W kształceniu i doskonaleniu zawodowym pracowników ochrony zdrowia, zwłaszcza lekarzy, powinno się uwzględniać aspekt promocji zdrowia.

Rola podmiotów prywatnych

| 56. | Uważa, że podmioty prywatne mają do odegrania decydującą rolę we wpływaniu na wybory dokonywane przez konsumentów i umożliwianie im wyboru zgodnego ze zdrowym stylem życia. Ich działania w tej dziedzinie mogą być uzupełnieniem polityki rządu i inicjatyw legislacyjnych na szczeblu unijnym i krajowym. |
| --- | --- |

56.

Uważa, że podmioty prywatne mają do odegrania decydującą rolę we wpływaniu na wybory dokonywane przez konsumentów i umożliwianie im wyboru zgodnego ze zdrowym stylem życia. Ich działania w tej dziedzinie mogą być uzupełnieniem polityki rządu i inicjatyw legislacyjnych na szczeblu unijnym i krajowym.

| 57. | Między innymi mając na uwadze zastosowanie podejścia opartego na partnerstwie zaproponowanego przez Komisję, z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie zarządzających obiektami przyciągającymi dużą liczbę osób (centrami handlowymi, punktami sprzedaży), restauratorów i dystrybutorów w przygotowywanie zdrowych dań i ich promowanie poprzez dokładne informacje zawarte w menu. |
| --- | --- |

57.

Między innymi mając na uwadze zastosowanie podejścia opartego na partnerstwie zaproponowanego przez Komisję, z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie zarządzających obiektami przyciągającymi dużą liczbę osób (centrami handlowymi, punktami sprzedaży), restauratorów i dystrybutorów w przygotowywanie zdrowych dań i ich promowanie poprzez dokładne informacje zawarte w menu.

| 58. | Zachęca przemysł spożywczy, na zasadach dobrowolności albo poprzez współpracę ze stowarzyszeniami konsumentów, do opracowania „kodeksów właściwego postępowania” i/lub „przeformułowania” wartości kalorycznej i odżywczej swoich produktów, poprzez znalezienie zachęt, w tym także ekonomicznych, dla branży przemysłowej, która podejmie decyzję o zaangażowaniu się w tę dziedzinę. |
| --- | --- |

58.

Zachęca przemysł spożywczy, na zasadach dobrowolności albo poprzez współpracę ze stowarzyszeniami konsumentów, do opracowania „kodeksów właściwego postępowania” i/lub „przeformułowania” wartości kalorycznej i odżywczej swoich produktów, poprzez znalezienie zachęt, w tym także ekonomicznych, dla branży przemysłowej, która podejmie decyzję o zaangażowaniu się w tę dziedzinę.

| 59. | Jest przekonany, że środki masowego przekazu — telewizja, radio, internet i prasa — mogłyby zaangażować się w różne formy partnerstwa, w kampanie edukacji żywieniowej oraz w przyjęcie kodeksów dobrowolnych samoograniczeń dotyczących „szkodliwej” reklamy. |
| --- | --- |

59.

Jest przekonany, że środki masowego przekazu — telewizja, radio, internet i prasa — mogłyby zaangażować się w różne formy partnerstwa, w kampanie edukacji żywieniowej oraz w przyjęcie kodeksów dobrowolnych samoograniczeń dotyczących „szkodliwej” reklamy.

| 60. | Popiera wzmocnienie sojuszy między organami publicznymi a organizacjami zewnętrznymi, niezwiązanymi z dziedziną zdrowia, które działają w sektorze produkcji (na przykład w sektorze rolnym) i dystrybucji żywności, przy jednoczesnym promowaniu przedsiębiorstw lokalnych. |
| --- | --- |

60.

Popiera wzmocnienie sojuszy między organami publicznymi a organizacjami zewnętrznymi, niezwiązanymi z dziedziną zdrowia, które działają w sektorze produkcji (na przykład w sektorze rolnym) i dystrybucji żywności, przy jednoczesnym promowaniu przedsiębiorstw lokalnych.

Współpraca międzynarodowa

| 61. | Przypomina, że na podstawie art. 152 ust. 3 Traktatu ustanawiającego WE Wspólnota i państwa członkowskie sprzyjają współpracy z krajami trzecimi i kompetentnymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

61.

Przypomina, że na podstawie art. 152 ust. 3 Traktatu ustanawiającego WE Wspólnota i państwa członkowskie sprzyjają współpracy z krajami trzecimi i kompetentnymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie zdrowia publicznego.

| 62. | Dostrzega stosowność działania regionów w porozumieniu i współpracy z ministerstwami krajowymi (zdrowia, polityki społecznej, edukacji itp.). Z tego względu zaleca współpracę z Biurem Regionalnym Światowej Organizacji Zdrowia dla Europy (WHO EURO). WHO zaproponowała koordynację działań z innymi organizacjami międzynarodowymi (FAO, UNICEF, MOP i OECD) we wspomaganiu realizacji inicjatyw mających na celu określenie potrzeb poszczególnych regionów, dokonanie oceny sytuacji, tendencji i realizowanych strategii oraz zebranie, przeanalizowanie i rozpowszechnienie dowodów naukowych w sprawie skuteczności przeprowadzanych działań. |
| --- | --- |

62.

Dostrzega stosowność działania regionów w porozumieniu i współpracy z ministerstwami krajowymi (zdrowia, polityki społecznej, edukacji itp.). Z tego względu zaleca współpracę z Biurem Regionalnym Światowej Organizacji Zdrowia dla Europy (WHO EURO). WHO zaproponowała koordynację działań z innymi organizacjami międzynarodowymi (FAO, UNICEF, MOP i OECD) we wspomaganiu realizacji inicjatyw mających na celu określenie potrzeb poszczególnych regionów, dokonanie oceny sytuacji, tendencji i realizowanych strategii oraz zebranie, przeanalizowanie i rozpowszechnienie dowodów naukowych w sprawie skuteczności przeprowadzanych działań.

| 63. | Za niezbędną uważa także współpracę z WHO w opracowywaniu systemu nadzoru odżywiania i aktywności fizycznej, także pod kątem przyjęcia drugiego planu działania w dziedzinie żywienia i żywności. |
| --- | --- |

63.

Za niezbędną uważa także współpracę z WHO w opracowywaniu systemu nadzoru odżywiania i aktywności fizycznej, także pod kątem przyjęcia drugiego planu działania w dziedzinie żywienia i żywności.

| 64. | Podkreśla szczególną wagę współpracy z krajami, które wprowadziły już własne strategie walki z otyłością, w celu wymiany doświadczeń i know-how. |
| --- | --- |

64.

Podkreśla szczególną wagę współpracy z krajami, które wprowadziły już własne strategie walki z otyłością, w celu wymiany doświadczeń i know-how.

| 65. | Jest zdania, że należy wykorzystać wiedzę o lokalnych nawykach i stylach życia, które mogą przeciwdziałać nadwadze, otyłości i zaburzeniom metabolizmu (cukrzyca, choroby zwyrodnieniowe). W tym kontekście przypomina, że WHO promuje doświadczenia w celu przywrócenia w różnych społecznościach i grupach etnicznych tradycyjnych metod leczenia i zdrowego stylu życia. |
| --- | --- |

65.

Jest zdania, że należy wykorzystać wiedzę o lokalnych nawykach i stylach życia, które mogą przeciwdziałać nadwadze, otyłości i zaburzeniom metabolizmu (cukrzyca, choroby zwyrodnieniowe). W tym kontekście przypomina, że WHO promuje doświadczenia w celu przywrócenia w różnych społecznościach i grupach etnicznych tradycyjnych metod leczenia i zdrowego stylu życia.

| 66. | Popiera prowadzenie badań epidemiologicznych nad nadwagą, otyłością i cukrzycą, gdyż są to zaburzenia, które należy obecnie uznać za sprawę niecierpiącą zwłoki. |
| --- | --- |

66.

Popiera prowadzenie badań epidemiologicznych nad nadwagą, otyłością i cukrzycą, gdyż są to zaburzenia, które należy obecnie uznać za sprawę niecierpiącą zwłoki.

Bruksela, 6 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/40 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/40

---

Opinia Komitetu Regionów „Biała księga na temat sportu”

(2008/C 105/09)

KOMITET REGIONÓW

| — | Wskazuje na fakt, że sport stanowi ważne narzędzie wspierania integracji wszystkich warstw ludności, i zauważa, że sprzyja gotowości jednostki do wysiłku oraz przekazuje podstawowe wartości, takie jak uczciwość, tolerancja i solidarność. |
| --- | --- |

—

Wskazuje na fakt, że sport stanowi ważne narzędzie wspierania integracji wszystkich warstw ludności, i zauważa, że sprzyja gotowości jednostki do wysiłku oraz przekazuje podstawowe wartości, takie jak uczciwość, tolerancja i solidarność.

| — | Jest zdania, że silne i zdrowe społeczeństwo — młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety — jest podstawą i siłą napędową wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i ogólnie zwiększania dobrobytu w Europie i tym samym przyczynia się do realizacji celów strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że silne i zdrowe społeczeństwo — młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety — jest podstawą i siłą napędową wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i ogólnie zwiększania dobrobytu w Europie i tym samym przyczynia się do realizacji celów strategii lizbońskiej.

| — | Przyjmuje z zadowoleniem Białą księgę na temat sportu Komisji jako wkład w promowanie sportu jako zjawiska rozwijającego się i ważnego z punktu widzenia edukacji, zdrowia, kwestii społecznych i gospodarki, które znacznie przyczynia się do realizacji strategicznych celów solidarności i dobrobytu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem Białą księgę na temat sportu Komisji jako wkład w promowanie sportu jako zjawiska rozwijającego się i ważnego z punktu widzenia edukacji, zdrowia, kwestii społecznych i gospodarki, które znacznie przyczynia się do realizacji strategicznych celów solidarności i dobrobytu Unii Europejskiej.

| — | Przyjmuje jednak z zaniepokojeniem do wiadomości cele zawarte w białej księdze Komisji, ponieważ można w nich rozpoznać wyraźne tendencje do poszerzenia kompetencji UE w dziedzinie sportu, co wychodzi poza obecną treść deklaracji nicejskiej oraz uregulowań traktatowych. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje jednak z zaniepokojeniem do wiadomości cele zawarte w białej księdze Komisji, ponieważ można w nich rozpoznać wyraźne tendencje do poszerzenia kompetencji UE w dziedzinie sportu, co wychodzi poza obecną treść deklaracji nicejskiej oraz uregulowań traktatowych.

| — | Zgadza się z Komisją co do tego, że zorganizowany dialog z podmiotami działającymi w sektorze sportu za pośrednictwem unijnego forum na temat sportu oraz dyskusji tematycznych może zapewnić ważny wkład w europejską debatę dotyczącą sportu. Uważa zatem za konieczne, by został odpowiednio do swej roli aktywnie włączony w kształtowanie tego dialogu. |
| --- | --- |

—

Zgadza się z Komisją co do tego, że zorganizowany dialog z podmiotami działającymi w sektorze sportu za pośrednictwem unijnego forum na temat sportu oraz dyskusji tematycznych może zapewnić ważny wkład w europejską debatę dotyczącą sportu. Uważa zatem za konieczne, by został odpowiednio do swej roli aktywnie włączony w kształtowanie tego dialogu.

| Sprawozdawca | : | Helma KUHN-THEIS (DE/PPE), członek parlamentu krajowego Saary |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Helma KUHN-THEIS (DE/PPE), członek parlamentu krajowego Saary

Dokument źródłowy

Biała księga na temat sportu (przedstawiona przez Komisję)

COM(2007) 391 wersja ostateczna — SEC(2007) 932 — SEC(2007) 934 — SEC(2007) 935 — SEC(2007) 936

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Stwierdza, że sport stanowi integralny element europejskiego społeczeństwa i codziennego życia wielu obywateli. |
| --- | --- |

1.

Stwierdza, że sport stanowi integralny element europejskiego społeczeństwa i codziennego życia wielu obywateli.

| 2. | Podkreśla, że uprawianie sportu sprzyja zdrowiu i pomaga zapobiegać chorobom, zwłaszcza wynikającym z braku ruchu i złego odżywiania. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, że uprawianie sportu sprzyja zdrowiu i pomaga zapobiegać chorobom, zwłaszcza wynikającym z braku ruchu i złego odżywiania.

| 3. | Podkreśla, że sport całościowo kształtuje młode pokolenia i wspiera proces wychowania dzieci i młodzieży na ludzi odpowiedzialnych, z rozwiniętą w pełni i stabilną osobowością. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że sport całościowo kształtuje młode pokolenia i wspiera proces wychowania dzieci i młodzieży na ludzi odpowiedzialnych, z rozwiniętą w pełni i stabilną osobowością.

| 4. | Wskazuje na fakt, że sport stanowi ważne narzędzie wspierania integracji wszystkich warstw ludności: współistnienie obywateli obcego pochodzenia i ludności miejscowej, osób niepełnosprawnych i pełnosprawnych, osób starszych i młodzieży nie przebiega praktycznie w żadnym innych obszarze życia społecznego równie harmonijnie jak w sporcie. |
| --- | --- |

4.

Wskazuje na fakt, że sport stanowi ważne narzędzie wspierania integracji wszystkich warstw ludności: współistnienie obywateli obcego pochodzenia i ludności miejscowej, osób niepełnosprawnych i pełnosprawnych, osób starszych i młodzieży nie przebiega praktycznie w żadnym innych obszarze życia społecznego równie harmonijnie jak w sporcie.

| 5. | Jest zdania, że silne i zdrowe społeczeństwo — młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety — jest podstawą i siłą napędową wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i ogólnie zwiększania dobrobytu w Europie i tym samym przyczynia się do realizacji celów strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

5.

Jest zdania, że silne i zdrowe społeczeństwo — młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety — jest podstawą i siłą napędową wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i ogólnie zwiększania dobrobytu w Europie i tym samym przyczynia się do realizacji celów strategii lizbońskiej.

| 6. | Zauważa, że sport sprzyja gotowości jednostki do wysiłku oraz przekazuje podstawowe wartości, takie jak uczciwość, tolerancja i solidarność. |
| --- | --- |

6.

Zauważa, że sport sprzyja gotowości jednostki do wysiłku oraz przekazuje podstawowe wartości, takie jak uczciwość, tolerancja i solidarność.

| 7. | Przyjmuje zatem z zadowoleniem Białą księgę na temat sportu Komisji jako wkład w promowanie sportu jako zjawiska rozwijającego się i ważnego z punktu widzenia edukacji, zdrowia, kwestii społecznych i gospodarki, które znacznie przyczynia się do realizacji strategicznych celów solidarności i dobrobytu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

7.

Przyjmuje zatem z zadowoleniem Białą księgę na temat sportu Komisji jako wkład w promowanie sportu jako zjawiska rozwijającego się i ważnego z punktu widzenia edukacji, zdrowia, kwestii społecznych i gospodarki, które znacznie przyczynia się do realizacji strategicznych celów solidarności i dobrobytu Unii Europejskiej.

| 8. | Jest zdania, że sport napotyka jednak także nowe zagrożenia i wyzwania, które pojawiły się w społeczeństwie europejskim, takie jak naciski komercyjne, wykorzystywanie młodych zawodników sportowych, doping, rasizm, przemoc, korupcja i pranie brudnych pieniędzy. |
| --- | --- |

8.

Jest zdania, że sport napotyka jednak także nowe zagrożenia i wyzwania, które pojawiły się w społeczeństwie europejskim, takie jak naciski komercyjne, wykorzystywanie młodych zawodników sportowych, doping, rasizm, przemoc, korupcja i pranie brudnych pieniędzy.

| 9. | Przyjmuje jednak z zaniepokojeniem do wiadomości cele zawarte w białej księdze Komisji, ponieważ można w nich rozpoznać wyraźne tendencje do poszerzenia kompetencji UE w dziedzinie sportu, co wychodzi poza obecną treść deklaracji nicejskiej oraz uregulowań traktatowych. Nie można kwestionować autonomii organizacji sportowych, kompetencji państw członkowskich ani władz lokalnych i regionalnych. Z naciskiem zwraca zatem uwagę na jedynie ograniczone kompetencje Wspólnoty w zakresie sportu. |
| --- | --- |

9.

Przyjmuje jednak z zaniepokojeniem do wiadomości cele zawarte w białej księdze Komisji, ponieważ można w nich rozpoznać wyraźne tendencje do poszerzenia kompetencji UE w dziedzinie sportu, co wychodzi poza obecną treść deklaracji nicejskiej oraz uregulowań traktatowych. Nie można kwestionować autonomii organizacji sportowych, kompetencji państw członkowskich ani władz lokalnych i regionalnych. Z naciskiem zwraca zatem uwagę na jedynie ograniczone kompetencje Wspólnoty w zakresie sportu.

| 10. | W tym kontekście wyraziłby zadowolenie, gdyby Komisja przy pomocy działań wspierających, koordynujących i uzupełniających wspomagała rozwój sportu w państwach członkowskich i promowała jego wartość społeczną, wychowawczą, zdrowotną i kulturową, nie ingerując w autonomię i kompetencje państw członkowskich i organizacji sportowych. |
| --- | --- |

10.

W tym kontekście wyraziłby zadowolenie, gdyby Komisja przy pomocy działań wspierających, koordynujących i uzupełniających wspomagała rozwój sportu w państwach członkowskich i promowała jego wartość społeczną, wychowawczą, zdrowotną i kulturową, nie ingerując w autonomię i kompetencje państw członkowskich i organizacji sportowych.

| 11. | W związku z tym, że ustanowienie oddzielnego wspólnotowego programu wspierania sportu nie jest wykonalne przed 2011 r., proponuje, by w budżecie UE na 2009 r. przewidzieć linię budżetową na działania przygotowawcze i projekty pilotażowe służące wdrażaniu Białej księgi na temat sportu. Ponadto zaleca, by informacje dotyczące obecnych i przyszłych możliwości uczestniczenia w przetargach otwartych w dziedzinie sportu były szeroko rozpowszechniane. |
| --- | --- |

11.

W związku z tym, że ustanowienie oddzielnego wspólnotowego programu wspierania sportu nie jest wykonalne przed 2011 r., proponuje, by w budżecie UE na 2009 r. przewidzieć linię budżetową na działania przygotowawcze i projekty pilotażowe służące wdrażaniu Białej księgi na temat sportu. Ponadto zaleca, by informacje dotyczące obecnych i przyszłych możliwości uczestniczenia w przetargach otwartych w dziedzinie sportu były szeroko rozpowszechniane.

| 12. | Opowiada się za tym, by silniej niż dotychczas uwzględniać sport w unijnych politykach i programach wsparcia. Z punktu widzenia Komitetu Regionów uwzględnienie sportu w Traktacie zmieniającym Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską stanowi wystarczającą podstawę prawną, by uzasadnić wyraźne włączenie sportu w działania wspierające, koordynujące i uzupełniające w przyszłym okresie programowania od 2013 r. |
| --- | --- |

12.

Opowiada się za tym, by silniej niż dotychczas uwzględniać sport w unijnych politykach i programach wsparcia. Z punktu widzenia Komitetu Regionów uwzględnienie sportu w Traktacie zmieniającym Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską stanowi wystarczającą podstawę prawną, by uzasadnić wyraźne włączenie sportu w działania wspierające, koordynujące i uzupełniające w przyszłym okresie programowania od 2013 r.

| 13. | Prosi swoich członków, by wspierali na szczeblu regionalnym żądania Białej księgi na temat sportu dotyczące uwzględnienia sportu we wdrażaniu instrumentów wsparcia UE w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. |
| --- | --- |

13.

Prosi swoich członków, by wspierali na szczeblu regionalnym żądania Białej księgi na temat sportu dotyczące uwzględnienia sportu we wdrażaniu instrumentów wsparcia UE w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

| 14. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Biała księga na temat sportu za główne zadanie uznaje włączanie tematyki sportu do głównego nurtu polityki, i prosi Komisję o regularne przedstawianie sprawozdań z jego realizacji. |
| --- | --- |

14.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Biała księga na temat sportu za główne zadanie uznaje włączanie tematyki sportu do głównego nurtu polityki, i prosi Komisję o regularne przedstawianie sprawozdań z jego realizacji.

W odniesieniu do poprawy zdrowia publicznego poprzez aktywność fizyczną

| 15. | Jest zdania, że Komisja dostrzegła ten problem i przy pomocy swoich uzupełniających się białych ksiąg na temat sportu oraz strategii dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością zwraca uwagę na szczeblu międzynarodowym na potrzebę działania oraz wskazuje możliwe rozwiązania. |
| --- | --- |

15.

Jest zdania, że Komisja dostrzegła ten problem i przy pomocy swoich uzupełniających się białych ksiąg na temat sportu oraz strategii dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością zwraca uwagę na szczeblu międzynarodowym na potrzebę działania oraz wskazuje możliwe rozwiązania.

| 16. | Uważa zaangażowanie organizacji sportowych na rzecz poprawy zdrowia publicznego poprzez aktywność fizyczną za oczywiste, ponieważ organizacje sportowe, powiązane w stowarzyszeniach i związkach, docierają do dużej grupy odbiorców. Popiera zamiar Komisji, by silniej niż dotychczas wspierać ideowo i finansowo tworzenie sieci dla wymiany doświadczeń, zwłaszcza w odniesieniu do rozwiązań, które sprawdziły się wśród młodych ludzi, kładąc przy tym nacisk na sport masowy. Ponadto podkreśla znaczenie współpracy między sektorami w tej dziedzinie ze względu na fakt, że wspólne działanie w skali wspólnotowej może pozytywnie wpłynąć na struktury administracji krajowej, która podzielona jest na różne sektory (sport, zdrowie, edukacja). |
| --- | --- |

16.

Uważa zaangażowanie organizacji sportowych na rzecz poprawy zdrowia publicznego poprzez aktywność fizyczną za oczywiste, ponieważ organizacje sportowe, powiązane w stowarzyszeniach i związkach, docierają do dużej grupy odbiorców. Popiera zamiar Komisji, by silniej niż dotychczas wspierać ideowo i finansowo tworzenie sieci dla wymiany doświadczeń, zwłaszcza w odniesieniu do rozwiązań, które sprawdziły się wśród młodych ludzi, kładąc przy tym nacisk na sport masowy. Ponadto podkreśla znaczenie współpracy między sektorami w tej dziedzinie ze względu na fakt, że wspólne działanie w skali wspólnotowej może pozytywnie wpłynąć na struktury administracji krajowej, która podzielona jest na różne sektory (sport, zdrowie, edukacja).

| 17. | Jednocześnie zachęca Komisję do docenienia spontanicznej i niezorganizowanej aktywności sportowej oraz do podjęcia kroków służących temu, by organizacje sportowe i organy krajowe zapewniły możliwie najlepsze warunki dla tego rodzaju aktywności. |
| --- | --- |

17.

Jednocześnie zachęca Komisję do docenienia spontanicznej i niezorganizowanej aktywności sportowej oraz do podjęcia kroków służących temu, by organizacje sportowe i organy krajowe zapewniły możliwie najlepsze warunki dla tego rodzaju aktywności.

W odniesieniu do walki z dopingiem i zapobiegania dopingowi

| 18. | Jest zdania, że podobnie jak w innych dziedzinach życia, tak i w sporcie w przeważającym stopniu komercyjne i społeczne oczekiwania co do wyników bez ich odpowiedniego wyważenia etycznego niosą ze sobą duże niebezpieczeństwo stosowania nieuczciwych środków podnoszenia efektywności. |
| --- | --- |

18.

Jest zdania, że podobnie jak w innych dziedzinach życia, tak i w sporcie w przeważającym stopniu komercyjne i społeczne oczekiwania co do wyników bez ich odpowiedniego wyważenia etycznego niosą ze sobą duże niebezpieczeństwo stosowania nieuczciwych środków podnoszenia efektywności.

| 19. | Stwierdza, że doping poważnie szkodzi idei fair play w sporcie oraz wizerunkowi sportu, a także stwarza znaczne ryzyko dla zdrowia jednostek. Stanowi również czynnik demotywujący innych sportowców. |
| --- | --- |

19.

Stwierdza, że doping poważnie szkodzi idei fair play w sporcie oraz wizerunkowi sportu, a także stwarza znaczne ryzyko dla zdrowia jednostek. Stanowi również czynnik demotywujący innych sportowców.

| 20. | Jest zdania, że w sporcie wyczynowym nie tylko zawodowi sportowcy muszą sprostać wysokim oczekiwaniom co do wyników płynącym ze strony wielu podmiotów społecznych. W rezultacie ryzyko dopingu silnie wzrosło także w sporcie amatorskim poprzedzającym sport wyczynowy oraz w sporcie młodzieżowym. |
| --- | --- |

20.

Jest zdania, że w sporcie wyczynowym nie tylko zawodowi sportowcy muszą sprostać wysokim oczekiwaniom co do wyników płynącym ze strony wielu podmiotów społecznych. W rezultacie ryzyko dopingu silnie wzrosło także w sporcie amatorskim poprzedzającym sport wyczynowy oraz w sporcie młodzieżowym.

| 21. | Jest zdania, że zobowiązania dotyczące sportu bez dopingu mogą zostać dotrzymane tylko, gdy towarzyszyć im będzie skuteczna kontrola antydopingowa. W tym celu potrzebne jest ogólnounijne i ogólnoświatowe zaangażowanie w walkę z dopingiem. |
| --- | --- |

21.

Jest zdania, że zobowiązania dotyczące sportu bez dopingu mogą zostać dotrzymane tylko, gdy towarzyszyć im będzie skuteczna kontrola antydopingowa. W tym celu potrzebne jest ogólnounijne i ogólnoświatowe zaangażowanie w walkę z dopingiem.

| 22. | Zaleca przyjęcie lepiej skoordynowanego podejścia w walce z dopingiem w UE, które uwzględniałoby konwencję antydopingową UNESCO oraz miałoby na uwadze konieczność istnienia rzeczywiście niezależnej wyspecjalizowanej instytucji zajmującej się kontrolą antydopingową. |
| --- | --- |

22.

Zaleca przyjęcie lepiej skoordynowanego podejścia w walce z dopingiem w UE, które uwzględniałoby konwencję antydopingową UNESCO oraz miałoby na uwadze konieczność istnienia rzeczywiście niezależnej wyspecjalizowanej instytucji zajmującej się kontrolą antydopingową.

| 23. | Uważa, że władze i organizacje lokalne i regionalne zajmują szczególnie dobrą pozycję, by zwrócić uwagę na problem dopingu poprzez kampanie informacyjne prowadzone w szkołach, klubach sportowych i ogólnie w środowisku sportowym oraz wzmocnić rozpowszechnianie wiedzy na ten temat. Wzywa je zatem do tego i potwierdza swój zamiar śledzenia i wspierania takich działań na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że władze i organizacje lokalne i regionalne zajmują szczególnie dobrą pozycję, by zwrócić uwagę na problem dopingu poprzez kampanie informacyjne prowadzone w szkołach, klubach sportowych i ogólnie w środowisku sportowym oraz wzmocnić rozpowszechnianie wiedzy na ten temat. Wzywa je zatem do tego i potwierdza swój zamiar śledzenia i wspierania takich działań na szczeblu lokalnym i regionalnym.

W odniesieniu do uwydatnienia roli sportu w kształceniu i szkoleniu

| 24. | Przyjmuje z zadowoleniem i popiera wspieranie i promowanie sportu i ruchu fizycznego za pośrednictwem różnych inicjatyw politycznych Komisji, jak też przyznawanie znaku jakości szkołom, które szczególnie aktywnie uczestniczą w propagowaniu aktywności sportowej, a także stowarzyszeniom sportowym, które mogą pochwalić się szczególną troską o jakość swoich usług. |
| --- | --- |

24.

Przyjmuje z zadowoleniem i popiera wspieranie i promowanie sportu i ruchu fizycznego za pośrednictwem różnych inicjatyw politycznych Komisji, jak też przyznawanie znaku jakości szkołom, które szczególnie aktywnie uczestniczą w propagowaniu aktywności sportowej, a także stowarzyszeniom sportowym, które mogą pochwalić się szczególną troską o jakość swoich usług.

| 25. | Podkreśla szczególne znaczeniu ruchu, gier i sportu w okresie przedszkolnym dla fizycznego, psychicznego, poznawczego i społecznego rozwoju dzieci i młodzieży jako niezbędnego elementu całościowego procesu wychowania i kształcenia. Apeluje w związku z tym do Komisji, by przypisała szczególne znaczenie aktywności fizycznej w okresie przedszkolnym. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla szczególne znaczeniu ruchu, gier i sportu w okresie przedszkolnym dla fizycznego, psychicznego, poznawczego i społecznego rozwoju dzieci i młodzieży jako niezbędnego elementu całościowego procesu wychowania i kształcenia. Apeluje w związku z tym do Komisji, by przypisała szczególne znaczenie aktywności fizycznej w okresie przedszkolnym.

| 26. | Przypomina jednak, że przy wszystkich działaniach wspierających, koordynujących i uzupełniających Komisji, które dotyczą edukacji i sportu, trzeba mieć wzgląd na kompetencje państw członkowskich czy właściwych władz szczebla niższego niż krajowy. |
| --- | --- |

26.

Przypomina jednak, że przy wszystkich działaniach wspierających, koordynujących i uzupełniających Komisji, które dotyczą edukacji i sportu, trzeba mieć wzgląd na kompetencje państw członkowskich czy właściwych władz szczebla niższego niż krajowy.

W odniesieniu do propagowania wolontariatu i aktywnej postawy obywatelskiej przez sport

| 27. | Podkreśla szczególne znaczenie wolontariatu oraz wzywa Komisję, by już na wstępie zwróciła uwagę na działalność wolontariacką w sporcie. Ponadto zwraca uwagę na niebezpieczeństwo postrzegania sportu wyłącznie jako działalności gospodarczej, ponieważ nie odpowiada to istocie sportu i jego ogólnemu wizerunkowi. Sport zawodowy stanowi jedynie małą część całego ruchu sportowego, co znajduje zbyt małe odzwierciedlenie w białej księdze. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla szczególne znaczenie wolontariatu oraz wzywa Komisję, by już na wstępie zwróciła uwagę na działalność wolontariacką w sporcie. Ponadto zwraca uwagę na niebezpieczeństwo postrzegania sportu wyłącznie jako działalności gospodarczej, ponieważ nie odpowiada to istocie sportu i jego ogólnemu wizerunkowi. Sport zawodowy stanowi jedynie małą część całego ruchu sportowego, co znajduje zbyt małe odzwierciedlenie w białej księdze.

| 28. | Jest zdania, że właśnie w sporcie istnieje bezpośrednie powiązanie między zaangażowaniem obywatelskim a rozwojem społeczności i dąży się tam nie tylko do celów sportowych, ale także społecznych i zorientowanych na wspólne dobro. |
| --- | --- |

28.

Jest zdania, że właśnie w sporcie istnieje bezpośrednie powiązanie między zaangażowaniem obywatelskim a rozwojem społeczności i dąży się tam nie tylko do celów sportowych, ale także społecznych i zorientowanych na wspólne dobro.

| 29. | W kontekście wspierania sportu masowego uważa program „Europa dla obywateli” za godny uwagi. |
| --- | --- |

29.

W kontekście wspierania sportu masowego uważa program „Europa dla obywateli” za godny uwagi.

| 30. | W odniesieniu do programu „Młodzież w działaniu” popiera propozycję Komisji, by wspierać wolontariat sportowy młodych. |
| --- | --- |

30.

W odniesieniu do programu „Młodzież w działaniu” popiera propozycję Komisji, by wspierać wolontariat sportowy młodych.

| 31. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja zleci opracowanie europejskiego badania nad wolontariatem w sporcie, ponieważ będzie ono stanowiło przydatne narzędzie dla przyszłego określenia zadań oraz wprowadzenia pewności planowania w zakresie wolontariatu w sporcie. |
| --- | --- |

31.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja zleci opracowanie europejskiego badania nad wolontariatem w sporcie, ponieważ będzie ono stanowiło przydatne narzędzie dla przyszłego określenia zadań oraz wprowadzenia pewności planowania w zakresie wolontariatu w sporcie.

W odniesieniu do wykorzystania potencjału zawartego w sporcie do celów integracji społecznej, integracji i równości szans

| 32. | Jest zdania, że należy uwzględnić szczególną rolę, którą sport odgrywa dla ludzi niepełnosprawnych. |
| --- | --- |

32.

Jest zdania, że należy uwzględnić szczególną rolę, którą sport odgrywa dla ludzi niepełnosprawnych.

| 33. | Wzywa zatem państwa członkowskie, władze lokalne i regionalne oraz organizacje sportowe do uwzględnienia potrzeb osób niepełnosprawnych oraz zapewnienia dostępności infrastruktury sportowej dla osób niepełnosprawnych. |
| --- | --- |

33.

Wzywa zatem państwa członkowskie, władze lokalne i regionalne oraz organizacje sportowe do uwzględnienia potrzeb osób niepełnosprawnych oraz zapewnienia dostępności infrastruktury sportowej dla osób niepełnosprawnych.

| 34. | Jest zdania, że należy wspierać szkolenie instruktorów, trenerów, wolontariuszy i pracowników klubów i organizacji sportowych, w celu przygotowania ich na przyjęcie osób niepełnosprawnych. |
| --- | --- |

34.

Jest zdania, że należy wspierać szkolenie instruktorów, trenerów, wolontariuszy i pracowników klubów i organizacji sportowych, w celu przygotowania ich na przyjęcie osób niepełnosprawnych.

| 35. | Jest zdania, że osoby starsze mogą poprzez sport tak długo jak to możliwe zachować swój potencjał aktywności fizycznej i umysłowej oraz niezależność, aby móc żyć w dużym stopniu samodzielnie bez pomocy innych osób. Pozostawanie w ruchu oznacza, że starsi ludzie zachowują swoje kontakty towarzyskie i mogą sami określać i zapewniać swój udział w życiu społecznym. Do tego może przyczynić się m.in. także oferta sportowa. |
| --- | --- |

35.

Jest zdania, że osoby starsze mogą poprzez sport tak długo jak to możliwe zachować swój potencjał aktywności fizycznej i umysłowej oraz niezależność, aby móc żyć w dużym stopniu samodzielnie bez pomocy innych osób. Pozostawanie w ruchu oznacza, że starsi ludzie zachowują swoje kontakty towarzyskie i mogą sami określać i zapewniać swój udział w życiu społecznym. Do tego może przyczynić się m.in. także oferta sportowa.

| 36. | Podziela pogląd, że państwa członkowskie powinny uwzględniać integrującą siłę sportu, programując działania w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji. |
| --- | --- |

36.

Podziela pogląd, że państwa członkowskie powinny uwzględniać integrującą siłę sportu, programując działania w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji.

W odniesieniu do wzmacniania środków zmierzających do zapobiegania rasizmowi i przemocy oraz do walki z nimi

| 37. | Przyjmuje z zadowoleniem podejmowane już na szczeblu krajowym i międzynarodowym wysiłki, aby poprzez ustanowienie centralnych punktów informacyjnych i współpracy między policją a federacjami sportowymi zwalczać przemoc i akty rasistowskie w sporcie. |
| --- | --- |

37.

Przyjmuje z zadowoleniem podejmowane już na szczeblu krajowym i międzynarodowym wysiłki, aby poprzez ustanowienie centralnych punktów informacyjnych i współpracy między policją a federacjami sportowymi zwalczać przemoc i akty rasistowskie w sporcie.

| 38. | Stwierdza, że przebieg mistrzostw świata w piłce nożnej w Niemczech w 2006 r. pokazał, że współpraca ta funkcjonuje i już przyniosła dobre wyniki. |
| --- | --- |

38.

Stwierdza, że przebieg mistrzostw świata w piłce nożnej w Niemczech w 2006 r. pokazał, że współpraca ta funkcjonuje i już przyniosła dobre wyniki.

W odniesieniu do dzielenia się naszymi wartościami z innymi częściami świata

| 39. | Zachęca Komisję, by w większym stopniu wspierała sport jako środek w swojej polityce rozwoju. |
| --- | --- |

39.

Zachęca Komisję, by w większym stopniu wspierała sport jako środek w swojej polityce rozwoju.

| 40. | Zachęca w związku z tym do wykorzystania doświadczeń i wiedzy ONZ i państw członkowskich, wyniesionych z „Międzynarodowego Roku Sportu i Wychowania Fizycznego jako środka wspierania edukacji, zdrowia, rozwoju i pokoju” 2005, i ewentualnie dalszego rozwijania i kontynuowania istniejących projektów i rozwiązań. |
| --- | --- |

40.

Zachęca w związku z tym do wykorzystania doświadczeń i wiedzy ONZ i państw członkowskich, wyniesionych z „Międzynarodowego Roku Sportu i Wychowania Fizycznego jako środka wspierania edukacji, zdrowia, rozwoju i pokoju” 2005, i ewentualnie dalszego rozwijania i kontynuowania istniejących projektów i rozwiązań.

| 41. | Z punktu widzenia pomocniczości nie widzi konieczności jednolitego wspólnotowego regulowania kwestii imigracji sportowców będących obywatelami państw trzecich, czy włączania jej do odpowiednich mechanizmów migracji wahadłowej. Imigracja sportowców powinna nadal pozostawać w kompetencji państw członkowskich. |
| --- | --- |

41.

Z punktu widzenia pomocniczości nie widzi konieczności jednolitego wspólnotowego regulowania kwestii imigracji sportowców będących obywatelami państw trzecich, czy włączania jej do odpowiednich mechanizmów migracji wahadłowej. Imigracja sportowców powinna nadal pozostawać w kompetencji państw członkowskich.

W odniesieniu do popierania zrównoważonego rozwoju

| 42. | Popiera wytyczenie sobie ekologicznych celów przez europejskie organizacje sportowe i organizatorów wydarzeń sportowych oraz przedstawione przez Komisję wezwanie do wzięcia udziału w Systemie Ekozarządzania i Audytu (EMAS) i w programach przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego, oraz propagowania tych programów w czasie ważnych wydarzeń sportowych. |
| --- | --- |

42.

Popiera wytyczenie sobie ekologicznych celów przez europejskie organizacje sportowe i organizatorów wydarzeń sportowych oraz przedstawione przez Komisję wezwanie do wzięcia udziału w Systemie Ekozarządzania i Audytu (EMAS) i w programach przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego, oraz propagowania tych programów w czasie ważnych wydarzeń sportowych.

| 43. | Przyjmuje z zadowoleniem przewidziane przez Komisję uwzględnienie sportu jako elementu nowego programu LIFE+. |
| --- | --- |

43.

Przyjmuje z zadowoleniem przewidziane przez Komisję uwzględnienie sportu jako elementu nowego programu LIFE+.

W odniesieniu do gospodarczego wymiaru sportu

| 44. | Wskazuje na fakt, że siła gospodarcza sportu w zakresie turystyki ujawnia się nie tylko przy okazji większych wydarzeń sportowych, ale także że aktywny sport w ramach turystyki wypoczynkowej wnosi duży wkład w rozwój regionalny, w tym także w przemiany strukturalne. Strategiczne koncepcje regionów mają w tym duży udział. Dlatego też Komisja powinna nadal wspierać regiony w ich wysiłkach, by osiągnąć postępy w rozwoju strukturalnym dzięki rozwiązaniom dostosowanym do potrzeb regionalnych. Ponadto zachęca władze lokalne i regionalne, by inwestowały dostępne im środki z funduszy strukturalnych także w infrastrukturę sportową i wypoczynkową. |
| --- | --- |

44.

Wskazuje na fakt, że siła gospodarcza sportu w zakresie turystyki ujawnia się nie tylko przy okazji większych wydarzeń sportowych, ale także że aktywny sport w ramach turystyki wypoczynkowej wnosi duży wkład w rozwój regionalny, w tym także w przemiany strukturalne. Strategiczne koncepcje regionów mają w tym duży udział. Dlatego też Komisja powinna nadal wspierać regiony w ich wysiłkach, by osiągnąć postępy w rozwoju strukturalnym dzięki rozwiązaniom dostosowanym do potrzeb regionalnych. Ponadto zachęca władze lokalne i regionalne, by inwestowały dostępne im środki z funduszy strukturalnych także w infrastrukturę sportową i wypoczynkową.

W odniesieniu do przejścia ku polityce sportowej opartej na faktach

| 45. | Wyraża zaniepokojenie, że Komisja pragnie stworzenia lepszej bazy informacji, bez porozumienia się z państwami członkowskimi i europejskimi regionami co do celów takiego działania. |
| --- | --- |

45.

Wyraża zaniepokojenie, że Komisja pragnie stworzenia lepszej bazy informacji, bez porozumienia się z państwami członkowskimi i europejskimi regionami co do celów takiego działania.

| 46. | Zwraca uwagę, że dodatkowe statystki sportowe będące celem samym w sobie i nieprzynoszące korzyści pod względem lepszego udokumentowania wartości dodanej sportu, mogą pociągać za sobą dodatkowe nakłady administracyjne, a z uwagi na starania o zmniejszenie biurokracji na szczeblu europejskim należy zdecydowanie unikać takich dodatkowych obciążeń administracyjnych. |
| --- | --- |

46.

Zwraca uwagę, że dodatkowe statystki sportowe będące celem samym w sobie i nieprzynoszące korzyści pod względem lepszego udokumentowania wartości dodanej sportu, mogą pociągać za sobą dodatkowe nakłady administracyjne, a z uwagi na starania o zmniejszenie biurokracji na szczeblu europejskim należy zdecydowanie unikać takich dodatkowych obciążeń administracyjnych.

| 47. | Uprasza zatem Komisję, by nasiliła dialog z państwami członkowskimi oraz zwłaszcza z regionami, aby najpierw porozumieć się co do celów tworzenia takiej nowej statystyki. Celem musi być zminimalizowanie dodatkowych nakładów administracyjnych wiążących się z tworzeniem statystyk. |
| --- | --- |

47.

Uprasza zatem Komisję, by nasiliła dialog z państwami członkowskimi oraz zwłaszcza z regionami, aby najpierw porozumieć się co do celów tworzenia takiej nowej statystyki. Celem musi być zminimalizowanie dodatkowych nakładów administracyjnych wiążących się z tworzeniem statystyk.

| 48. | Przyjmuje do wiadomości, że Komisja rozpocznie badania mające na celu ocenę bezpośredniego i pośredniego wkładu sektora sportu w realizowanie agendy lizbońskiej. Zastanawia się jednak, czy biorąc pod uwagę krytykę Komisji dotyczącą dostępnych danych, możliwość merytorycznej naukowej oceny wkładu sportu w strategię lizbońską nie jest bardzo ograniczona. Komitet Regionów zwraca się do Komisji, by poinformowała go o wynikach tego badania. |
| --- | --- |

48.

Przyjmuje do wiadomości, że Komisja rozpocznie badania mające na celu ocenę bezpośredniego i pośredniego wkładu sektora sportu w realizowanie agendy lizbońskiej. Zastanawia się jednak, czy biorąc pod uwagę krytykę Komisji dotyczącą dostępnych danych, możliwość merytorycznej naukowej oceny wkładu sportu w strategię lizbońską nie jest bardzo ograniczona. Komitet Regionów zwraca się do Komisji, by poinformowała go o wynikach tego badania.

W odniesieniu do zapewnienia finansowania sportu ze środków publicznych

| 49. | Postrzega zrównoważone modele finansowania zapewniające długoterminowe wsparcie organizacjom sportowym za niezastąpioną podstawę wspierania sportu w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

49.

Postrzega zrównoważone modele finansowania zapewniające długoterminowe wsparcie organizacjom sportowym za niezastąpioną podstawę wspierania sportu w państwach członkowskich.

| 50. | Uważa wsparcie publiczne dla sportu masowego za niezbędne i przypomina, że w wielu państwach członkowskich sport masowy jest w dużej mierze finansowany ze środków pochodzących bezpośrednio lub pośrednio (w postaci podatków i opłat) z usług hazardowych i gier loteryjnych zarządzanych przez państwo lub będących na państwowej licencji. |
| --- | --- |

50.

Uważa wsparcie publiczne dla sportu masowego za niezbędne i przypomina, że w wielu państwach członkowskich sport masowy jest w dużej mierze finansowany ze środków pochodzących bezpośrednio lub pośrednio (w postaci podatków i opłat) z usług hazardowych i gier loteryjnych zarządzanych przez państwo lub będących na państwowej licencji.

| 51. | Podkreśla w tym kontekście, że istniejący monopol państwa w zakresie usług hazardowych i gier loteryjnych, uzasadniony nadrzędnymi względami interesu ogólnego takimi, jak zapobieganie uzależnieniu od gier i utrzymanie porządku publicznego, i konsekwentnie dążący do realizacji tych celów, nie narusza, zgodnie z ustalonym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, europejskiego prawa. Uważa w tym przypadku za słuszne, by dochody z zasadniczo niepożądanych gier losowych wykorzystywane były na cele służące dobru publicznemu (jak np. sport). |
| --- | --- |

51.

Podkreśla w tym kontekście, że istniejący monopol państwa w zakresie usług hazardowych i gier loteryjnych, uzasadniony nadrzędnymi względami interesu ogólnego takimi, jak zapobieganie uzależnieniu od gier i utrzymanie porządku publicznego, i konsekwentnie dążący do realizacji tych celów, nie narusza, zgodnie z ustalonym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, europejskiego prawa. Uważa w tym przypadku za słuszne, by dochody z zasadniczo niepożądanych gier losowych wykorzystywane były na cele służące dobru publicznemu (jak np. sport).

| 52. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska przeprowadzi niezależne badania na temat finansowania sportu masowego, i prosi Komisję, by poczekała na wyniki tego badania, zanim podejmie decyzje polityczne, które mogłyby zagrozić publicznemu wsparciu dla sportu masowego. |
| --- | --- |

52.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska przeprowadzi niezależne badania na temat finansowania sportu masowego, i prosi Komisję, by poczekała na wyniki tego badania, zanim podejmie decyzje polityczne, które mogłyby zagrozić publicznemu wsparciu dla sportu masowego.

| 53. | Zaleca Komisji, by zwróciła uwagę na potrzebę opracowania skutecznych metod pomiaru efektów pomocy publicznej na rzecz sportu. Krajowe, regionalne i lokalne systemy wsparcia zorganizowane są w różny sposób, byłoby zatem wskazane, by na podstawie analiz i porównań ocenić znaczenie różnych form pomocy publicznej dla rozwoju sportu. |
| --- | --- |

53.

Zaleca Komisji, by zwróciła uwagę na potrzebę opracowania skutecznych metod pomiaru efektów pomocy publicznej na rzecz sportu. Krajowe, regionalne i lokalne systemy wsparcia zorganizowane są w różny sposób, byłoby zatem wskazane, by na podstawie analiz i porównań ocenić znaczenie różnych form pomocy publicznej dla rozwoju sportu.

| 54. | Popiera intencję Komisji, by bronić utrzymania istniejących możliwości stosowania zmniejszonych stawek VAT na sport. |
| --- | --- |

54.

Popiera intencję Komisji, by bronić utrzymania istniejących możliwości stosowania zmniejszonych stawek VAT na sport.

W odniesieniu do organizacji sportu

| 55. | Uznaje, podobnie jak Komisja, autonomię organizacji sportowych oraz struktur reprezentacyjnych. W jego odczuciu brakuje w Białej księdze na temat sportu podkreślenia znaczenia autonomii klubów, opisanej i przyjętej w deklaracji nicejskiej. |
| --- | --- |

55.

Uznaje, podobnie jak Komisja, autonomię organizacji sportowych oraz struktur reprezentacyjnych. W jego odczuciu brakuje w Białej księdze na temat sportu podkreślenia znaczenia autonomii klubów, opisanej i przyjętej w deklaracji nicejskiej.

W odniesieniu do specyfiki sportu

| 56. | W specyfice sportu dostrzega jego podstawową i konstytutywną cechę oraz stwierdza brak w białej księdze jasnej wypowiedzi w tej kwestii. Obawia się, że podejście oparte na podejmowaniu oddzielnej decyzji w każdym poszczególnym przypadku, by uwzględnić specyfikę sportu, nie jest zadowalające z punktu widzenia organizacji sportowych i doprowadzi do utrwalenia się obecnej niepewności prawnej. |
| --- | --- |

56.

W specyfice sportu dostrzega jego podstawową i konstytutywną cechę oraz stwierdza brak w białej księdze jasnej wypowiedzi w tej kwestii. Obawia się, że podejście oparte na podejmowaniu oddzielnej decyzji w każdym poszczególnym przypadku, by uwzględnić specyfikę sportu, nie jest zadowalające z punktu widzenia organizacji sportowych i doprowadzi do utrwalenia się obecnej niepewności prawnej.

W odniesieniu do swobodnego przemieszczania się i obywatelstwa

| 57. | Uważa przytoczone w białej księdze przypadki ograniczonych i proporcjonalnych restrykcji odnoszących się do zasady swobodnego przemieszczania się za sensowne, celowe i konieczne ze względu na specyfikę sportu. |
| --- | --- |

57.

Uważa przytoczone w białej księdze przypadki ograniczonych i proporcjonalnych restrykcji odnoszących się do zasady swobodnego przemieszczania się za sensowne, celowe i konieczne ze względu na specyfikę sportu.

W odniesieniu do transferów

| 58. | Uznaje zasady dotyczące transferów za niezbędne dla zapewnienia równowagi konkurencyjnej między klubami sportowymi. |
| --- | --- |

58.

Uznaje zasady dotyczące transferów za niezbędne dla zapewnienia równowagi konkurencyjnej między klubami sportowymi.

W odniesieniu do agentów zawodników sportowych

| 59. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja przeprowadzi ocenę wpływu dającą przejrzysty obraz działalności agentów zawodników sportowych w UE. |
| --- | --- |

59.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja przeprowadzi ocenę wpływu dającą przejrzysty obraz działalności agentów zawodników sportowych w UE.

| 60. | W przypadku gdyby konieczne były działania na szczeblu UE wzywa do uzgodnienia rozwiązań krajowych i dotyczących klubów sportowych ze stowarzyszeniami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

60.

W przypadku gdyby konieczne były działania na szczeblu UE wzywa do uzgodnienia rozwiązań krajowych i dotyczących klubów sportowych ze stowarzyszeniami międzynarodowymi.

W odniesieniu do ochrony nieletnich

| 61. | Zwraca się do Komisji, by nadała priorytet realizacji zaproponowanej w białej księdze współpracy z państwami członkowskimi i organizacjami sportowymi w zakresie ochrony nieletnich. |
| --- | --- |

61.

Zwraca się do Komisji, by nadała priorytet realizacji zaproponowanej w białej księdze współpracy z państwami członkowskimi i organizacjami sportowymi w zakresie ochrony nieletnich.

W odniesieniu do korupcji, prania pieniędzy oraz innych form przestępstw finansowych

| 62. | Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by wspierać władze antykorupcyjne i monitorować sposób wdrażania unijnego prawodawstwa przeciwko praniu pieniędzy w sektorze sportu. |
| --- | --- |

62.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by wspierać władze antykorupcyjne i monitorować sposób wdrażania unijnego prawodawstwa przeciwko praniu pieniędzy w sektorze sportu.

W odniesieniu do systemów licencji dla klubów sportowych

| 63. | Uznaje rozwój systemów licencyjnych — pod warunkiem, że nie stoją one w sprzeczności z przepisami dotyczącymi konkurencji i rynku wewnętrznego — za autonomiczne zadanie organizacji sportowych. |
| --- | --- |

63.

Uznaje rozwój systemów licencyjnych — pod warunkiem, że nie stoją one w sprzeczności z przepisami dotyczącymi konkurencji i rynku wewnętrznego — za autonomiczne zadanie organizacji sportowych.

W odniesieniu do mediów

| 64. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja w dalszym ciągu będzie popierać prawo do informacji i szerokiego dostępu obywateli do transmisji wydarzeń sportowych. |
| --- | --- |

64.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja w dalszym ciągu będzie popierać prawo do informacji i szerokiego dostępu obywateli do transmisji wydarzeń sportowych.

| 65. | Uznaje zatem istniejące europejskie uregulowania dotyczące prawa do nadawania krótkich relacji informacyjnych za ważny i sprawdzony sposób zagwarantowania wolności informacji i różnorodności poglądów. |
| --- | --- |

65.

Uznaje zatem istniejące europejskie uregulowania dotyczące prawa do nadawania krótkich relacji informacyjnych za ważny i sprawdzony sposób zagwarantowania wolności informacji i różnorodności poglądów.

| 66. | Opowiada się zatem za tym, by w trakcie nadchodzącej oceny europejskich ram prawnych dla mediów audiowizualnych sprawdzić, czy i w jakim stopniu możliwe jest rozciągnięcie prawa do nadawania krótkich relacji informacyjnych także na inne środki przekazu, jak np. radio. |
| --- | --- |

66.

Opowiada się zatem za tym, by w trakcie nadchodzącej oceny europejskich ram prawnych dla mediów audiowizualnych sprawdzić, czy i w jakim stopniu możliwe jest rozciągnięcie prawa do nadawania krótkich relacji informacyjnych także na inne środki przekazu, jak np. radio.

| 67. | Powtarza swoje przekonanie o znaczeniu radia publicznego dla gwarantowania różnorodności. Radio publiczne, jako gospodarczo niezależna służba publiczna, powinno dążyć do publicystycznego sukcesu nie tylko poprzez podawanie informacji interesujących masy ludności, zwłaszcza jeśli chodzi o informowanie o niszowych dyscyplinach sportowych. |
| --- | --- |

67.

Powtarza swoje przekonanie o znaczeniu radia publicznego dla gwarantowania różnorodności. Radio publiczne, jako gospodarczo niezależna służba publiczna, powinno dążyć do publicystycznego sukcesu nie tylko poprzez podawanie informacji interesujących masy ludności, zwłaszcza jeśli chodzi o informowanie o niszowych dyscyplinach sportowych.

W odniesieniu do zorganizowanego dialogu

| 68. | Zgadza się z Komisją co do tego, ze zorganizowany dialog z podmiotami działającymi w sektorze sportu za pośrednictwem unijnego forum na temat sportu oraz dyskusji tematycznych może zapewnić ważny wkład w europejską debatę dotyczącą sportu. Uważa zatem za konieczne, by został odpowiednio do swej roli aktywnie włączony w kształtowanie tego dialogu. Pragnie w związku z tym zwrócić szczególną uwagę na potrzebę zorganizowania forum przedstawicieli różnych dyscyplin sportu oraz przedstawicieli właścicieli obiektów sportowych, na którym omawiano by aktualne i przyszłe potrzeby dotyczące obiektów sportowych i stadionów. Komitet ma nadzieję, że Komisja korzystać będzie w tym z form dialogu zorganizowanego. |
| --- | --- |

68.

Zgadza się z Komisją co do tego, ze zorganizowany dialog z podmiotami działającymi w sektorze sportu za pośrednictwem unijnego forum na temat sportu oraz dyskusji tematycznych może zapewnić ważny wkład w europejską debatę dotyczącą sportu. Uważa zatem za konieczne, by został odpowiednio do swej roli aktywnie włączony w kształtowanie tego dialogu. Pragnie w związku z tym zwrócić szczególną uwagę na potrzebę zorganizowania forum przedstawicieli różnych dyscyplin sportu oraz przedstawicieli właścicieli obiektów sportowych, na którym omawiano by aktualne i przyszłe potrzeby dotyczące obiektów sportowych i stadionów. Komitet ma nadzieję, że Komisja korzystać będzie w tym z form dialogu zorganizowanego.

| 69. | Wzywa do organizowania seminariów wspólnie z wyspecjalizowanymi instytutami, aby informować i uświadamiać organizacje sportowe w Europie o zastosowaniu wspólnotowego dorobku prawnego. |
| --- | --- |

69.

Wzywa do organizowania seminariów wspólnie z wyspecjalizowanymi instytutami, aby informować i uświadamiać organizacje sportowe w Europie o zastosowaniu wspólnotowego dorobku prawnego.

| 70. | Proponuje organizację konferencji na temat „Sport a rozwój regionalny”, w ramach których przedstawiany byłby pozytywny wpływ sportu na rozwój regionalny oraz wskazywane byłyby wzorcowe rozwiązania. |
| --- | --- |

70.

Proponuje organizację konferencji na temat „Sport a rozwój regionalny”, w ramach których przedstawiany byłby pozytywny wpływ sportu na rozwój regionalny oraz wskazywane byłyby wzorcowe rozwiązania.

| 71. | Zachęca Komisję, by przyspieszyła i w sposób wyważony wspierała rozwój ponadgranicznych stowarzyszeń i projektów (jak np. Europejskie Międzyregionalne Zgromadzenie Sportowe — Europäischer Pool des Sports, w makroregionie SaarLorLux: Saara, Lotaryngia, Luksemburg). |
| --- | --- |

71.

Zachęca Komisję, by przyspieszyła i w sposób wyważony wspierała rozwój ponadgranicznych stowarzyszeń i projektów (jak np. Europejskie Międzyregionalne Zgromadzenie Sportowe — Europäischer Pool des Sports, w makroregionie SaarLorLux: Saara, Lotaryngia, Luksemburg).

W odniesieniu do współpracy z państwami członkowskimi

| 72. | Jest zdania, że niepaństwowy ruch sportowy powinien zostać, podobnie jak w Radzie Europy, lepiej włączony w dialog pomiędzy Komisją Europejską a państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

72.

Jest zdania, że niepaństwowy ruch sportowy powinien zostać, podobnie jak w Radzie Europy, lepiej włączony w dialog pomiędzy Komisją Europejską a państwami członkowskimi.

| 73. | Zwraca przy tym uwagę, że w ramach tej współpracy należy mieć wzgląd na kompetencje państw członkowskich w zakresie sportu. |
| --- | --- |

73.

Zwraca przy tym uwagę, że w ramach tej współpracy należy mieć wzgląd na kompetencje państw członkowskich w zakresie sportu.

Bruksela, 7 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---

| 25.4.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 105/46 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 105/46

---

Opinia Komitetu Regionów „Synergia czarnomorska — Nowa inicjatywa współpracy regionalnej”

(2008/C 105/10)

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji Europejskiej, by zwiększyć skuteczność środków rozwoju lokalnego i regionalnego poprzez inicjatywę synergii czarnomorskiej, wykorzystując sprawdzone wzorce lokalne i regionalne oraz propagując ich rozpowszechnienie i wymianę, jak również działania na rzecz nawiązywania kontaktów. Uważa jednak, że należy wyraźniej podkreślić znaczenie władz lokalnych i regionalnych dla pomyślnego wdrożenia omawianej strategii. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji Europejskiej, by zwiększyć skuteczność środków rozwoju lokalnego i regionalnego poprzez inicjatywę synergii czarnomorskiej, wykorzystując sprawdzone wzorce lokalne i regionalne oraz propagując ich rozpowszechnienie i wymianę, jak również działania na rzecz nawiązywania kontaktów. Uważa jednak, że należy wyraźniej podkreślić znaczenie władz lokalnych i regionalnych dla pomyślnego wdrożenia omawianej strategii.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje odnotowane ostatnio postępy w procesie rozszerzenia oraz wejście Bułgarii i Rumunii do UE w dniu 1 stycznia 2007 r., jak również negocjacje akcesyjne z Turcją, co traktuje jako kolejne kroki naprzód w stałym i demokratycznym rozwoju regionu Morza Czarnego zapewniającym większą stabilność, bezpieczeństwo i dobrobyt zarówno dla Unii Europejskiej, jak i krajów regionu czarnomorskiego. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje odnotowane ostatnio postępy w procesie rozszerzenia oraz wejście Bułgarii i Rumunii do UE w dniu 1 stycznia 2007 r., jak również negocjacje akcesyjne z Turcją, co traktuje jako kolejne kroki naprzód w stałym i demokratycznym rozwoju regionu Morza Czarnego zapewniającym większą stabilność, bezpieczeństwo i dobrobyt zarówno dla Unii Europejskiej, jak i krajów regionu czarnomorskiego.

| — | Popiera stworzenie morskiej tożsamości regionu Morza Czarnego dla wszystkich zaangażowanych w różne formy działalności morskiej. Należy uwzględnić wysiłki na rzecz przezwyciężania problemów środowiskowych i rozwijania turystyki, pod warunkiem że skuteczniej zachowywane będą kultury tradycyjne i morskie dziedzictwo kulturowe i naturalne. |
| --- | --- |

—

Popiera stworzenie morskiej tożsamości regionu Morza Czarnego dla wszystkich zaangażowanych w różne formy działalności morskiej. Należy uwzględnić wysiłki na rzecz przezwyciężania problemów środowiskowych i rozwijania turystyki, pod warunkiem że skuteczniej zachowywane będą kultury tradycyjne i morskie dziedzictwo kulturowe i naturalne.

| — | Wzywa Komisję Europejską do wzmocnienia roli transportu w ramach przyszłej polityki morskiej, gdyż stanowi on jedną z najważniejszych i przekrojowych dziedzin działalności morskiej. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję Europejską do wzmocnienia roli transportu w ramach przyszłej polityki morskiej, gdyż stanowi on jedną z najważniejszych i przekrojowych dziedzin działalności morskiej.

| — | Podkreśla wagę włączenia władz lokalnych i regionalnych z regionu Morza Czarnego do opracowywania i wdrażania kierunków polityki wspólnotowej związanej z migracją ze szczególnym naciskiem na lepsze zarządzanie przepływami migracyjnymi — tak aby przebiegały one w maksymalnej zgodności z prawem, z pełnym poszanowaniem praw człowieka i bezpieczeństwa obywateli — między innymi poprzez szeroką i dogłębną współpracę między siłami i organami odpowiedzialnymi za ochronę prawa. |
| --- | --- |

—

Podkreśla wagę włączenia władz lokalnych i regionalnych z regionu Morza Czarnego do opracowywania i wdrażania kierunków polityki wspólnotowej związanej z migracją ze szczególnym naciskiem na lepsze zarządzanie przepływami migracyjnymi — tak aby przebiegały one w maksymalnej zgodności z prawem, z pełnym poszanowaniem praw człowieka i bezpieczeństwa obywateli — między innymi poprzez szeroką i dogłębną współpracę między siłami i organami odpowiedzialnymi za ochronę prawa.

| — | Wyraża swoje wsparcie dla powstającego euroregionu Morza Czarnego mające na celu promowanie współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym między państwami tego regionu oraz wspieranie demokratycznej stabilności, dobrego sprawowania rządów i rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

—

Wyraża swoje wsparcie dla powstającego euroregionu Morza Czarnego mające na celu promowanie współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym między państwami tego regionu oraz wspieranie demokratycznej stabilności, dobrego sprawowania rządów i rozwoju zrównoważonego.

| Sprawozdawca | : | Krasimir MIREW (BG/PSE), burmistrz miasta Tyrgowiszte |
| --- | --- | --- |

Sprawozdawca

:

Krasimir MIREW (BG/PSE), burmistrz miasta Tyrgowiszte

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Synergia czarnomorska — Nowa inicjatywa współpracy regionalnej”

COM(2007) 160 wersja ostateczna

Zalecenia polityczne

KOMITET REGIONÓW

Ogólne zalecenia polityczne

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji Europejskiej, by zwiększyć skuteczność środków rozwoju lokalnego i regionalnego poprzez inicjatywę synergii czarnomorskiej, wykorzystując sprawdzone wzorce lokalne i regionalne oraz propagując ich rozpowszechnienie i wymianę, jak również działania na rzecz nawiązywania kontaktów. Uważa jednak, że należy wyraźniej podkreślić znaczenie władz lokalnych i regionalnych dla pomyślnego wdrożenia omawianej strategii. Działania te należy zdynamizować jako wspólnotowe instrumenty polityczne na rzecz modernizacji gospodarczej, większej konkurencyjności i zbliżenia Unii Europejskiej do jej obywateli. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji Europejskiej, by zwiększyć skuteczność środków rozwoju lokalnego i regionalnego poprzez inicjatywę synergii czarnomorskiej, wykorzystując sprawdzone wzorce lokalne i regionalne oraz propagując ich rozpowszechnienie i wymianę, jak również działania na rzecz nawiązywania kontaktów. Uważa jednak, że należy wyraźniej podkreślić znaczenie władz lokalnych i regionalnych dla pomyślnego wdrożenia omawianej strategii. Działania te należy zdynamizować jako wspólnotowe instrumenty polityczne na rzecz modernizacji gospodarczej, większej konkurencyjności i zbliżenia Unii Europejskiej do jej obywateli.

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje odnotowane ostatnio postępy w procesie rozszerzenia oraz wejście Bułgarii i Rumunii do UE w dniu 1 stycznia 2007 r., jak również negocjacje akcesyjne z Turcją, co traktuje jako kolejne kroki naprzód w stałym i demokratycznym rozwoju regionu Morza Czarnego zapewniającym większą stabilność, bezpieczeństwo i dobrobyt zarówno dla Unii Europejskiej, jak i krajów regionu czarnomorskiego. |
| --- | --- |

2.

Z zadowoleniem przyjmuje odnotowane ostatnio postępy w procesie rozszerzenia oraz wejście Bułgarii i Rumunii do UE w dniu 1 stycznia 2007 r., jak również negocjacje akcesyjne z Turcją, co traktuje jako kolejne kroki naprzód w stałym i demokratycznym rozwoju regionu Morza Czarnego zapewniającym większą stabilność, bezpieczeństwo i dobrobyt zarówno dla Unii Europejskiej, jak i krajów regionu czarnomorskiego.

| 3. | Podkreśla znaczenie lokalnej i regionalnej perspektywy procesu rozszerzenia i uznaje kluczową rolę polityki lokalnej i regionalnej w zapewnieniu stabilności wewnętrznej, która w ogromnym stopniu zależy od podstawowych zasad demokracji. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla znaczenie lokalnej i regionalnej perspektywy procesu rozszerzenia i uznaje kluczową rolę polityki lokalnej i regionalnej w zapewnieniu stabilności wewnętrznej, która w ogromnym stopniu zależy od podstawowych zasad demokracji.

| 4. | Podkreśla swoje poparcie dla procesu akcesyjnego, europejskiej polityki sąsiedztwa oraz strategicznego partnerstwa z Federacją Rosyjską. Popiera zaangażowanie Komitetu i innych instytucji europejskich we wspieranie partnerstwa w regionie Morza Czarnego zgodnie z modelem partnerstwa eurośródziemnomorskiego oraz partnerstw w regionie Bałtyku i Morza Północnego. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla swoje poparcie dla procesu akcesyjnego, europejskiej polityki sąsiedztwa oraz strategicznego partnerstwa z Federacją Rosyjską. Popiera zaangażowanie Komitetu i innych instytucji europejskich we wspieranie partnerstwa w regionie Morza Czarnego zgodnie z modelem partnerstwa eurośródziemnomorskiego oraz partnerstw w regionie Bałtyku i Morza Północnego.

| 5. | Zauważa, że władze lokalne i regionalne regionu Morza Czarnego odgrywają kluczową rolę w następujących dziedzinach: proces przemian demokratycznych i dobre zarządzanie, tworzenie zdolności administracyjnych, umacnianie pokoju, dialog międzykulturowy i międzywyznaniowy, migracja, walka z przestępczością, energia, transport i planowanie infrastruktury, planowanie przestrzenne miast oraz rozwój obszarów wiejskich. Zwraca również uwagę na pozytywną rolę, jaką może odegrać — w interesie całej społeczności — współpraca władz lokalnych i regionalnych ze społeczeństwem obywatelskim we wszystkich tych dziedzinach. |
| --- | --- |

5.

Zauważa, że władze lokalne i regionalne regionu Morza Czarnego odgrywają kluczową rolę w następujących dziedzinach: proces przemian demokratycznych i dobre zarządzanie, tworzenie zdolności administracyjnych, umacnianie pokoju, dialog międzykulturowy i międzywyznaniowy, migracja, walka z przestępczością, energia, transport i planowanie infrastruktury, planowanie przestrzenne miast oraz rozwój obszarów wiejskich. Zwraca również uwagę na pozytywną rolę, jaką może odegrać — w interesie całej społeczności — współpraca władz lokalnych i regionalnych ze społeczeństwem obywatelskim we wszystkich tych dziedzinach.

| 6. | Podkreśla, że inicjatywa synergii czarnomorskiej ściśle łączy się z jego rolą instytucjonalną. Uważa zatem, że należy koniecznie wykorzystać jego możliwości działania i brania czynnego udziału. Zachęca do wykorzystania jego roli polegającej na zapewnieniu jednolitego reprezentowania systemów lokalnych i regionalnych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że inicjatywa synergii czarnomorskiej ściśle łączy się z jego rolą instytucjonalną. Uważa zatem, że należy koniecznie wykorzystać jego możliwości działania i brania czynnego udziału. Zachęca do wykorzystania jego roli polegającej na zapewnieniu jednolitego reprezentowania systemów lokalnych i regionalnych Unii Europejskiej.

| 7. | Zgadza się z Komisją Europejską, że pomimo znaczących pozytywnych osiągnięć w ciągu ostatnich kilku lat utrzymują się nadal różnice między państwami tego regionu pod względem tempa reform gospodarczych i jakości sprawowania rządów. |
| --- | --- |

7.

Zgadza się z Komisją Europejską, że pomimo znaczących pozytywnych osiągnięć w ciągu ostatnich kilku lat utrzymują się nadal różnice między państwami tego regionu pod względem tempa reform gospodarczych i jakości sprawowania rządów.

| 8. | Jest świadomy, że inicjatywa Komisji nie jest pomyślana jako nowa strategia dla regionu Morza Czarnego. Zgodnie z zamierzeniami inicjatywa ta ma być raczej procesem korzystania z głównych wytycznych UE na rzecz rozwoju regionu, edukacji, współpracy i rozpowszechnienia najlepszych wzorców na szczeblu lokalnym i regionalnym, poprzez współpracę terytorialną mającą na celu osiągnięcie celów lizbońskich i göteborskich; Jednakże uważa, że należy wzmocnić wymiar regionalny pod względem politycznym, jeśli inicjatywa ta ma się zakończyć powodzeniem. |
| --- | --- |

8.

Jest świadomy, że inicjatywa Komisji nie jest pomyślana jako nowa strategia dla regionu Morza Czarnego. Zgodnie z zamierzeniami inicjatywa ta ma być raczej procesem korzystania z głównych wytycznych UE na rzecz rozwoju regionu, edukacji, współpracy i rozpowszechnienia najlepszych wzorców na szczeblu lokalnym i regionalnym, poprzez współpracę terytorialną mającą na celu osiągnięcie celów lizbońskich i göteborskich; Jednakże uważa, że należy wzmocnić wymiar regionalny pod względem politycznym, jeśli inicjatywa ta ma się zakończyć powodzeniem.

Środowisko, transport, energia i polityka morska

| 9. | Zwraca uwagę na krytyczny stan środowiska w regionie Morza Czarnego, szczególnie w delcie Dunaju oraz w innych rezerwatach przyrody w tym regionie, a zwłaszcza na postępującą eutrofizację (tj. wzrost pierwotnej produktywności ekosystemu), która negatywnie wpływa na różnorodność biologiczną, tereny bagienne i łowiska, oraz na zanieczyszczenie benzyną i ściekami. |
| --- | --- |

9.

Zwraca uwagę na krytyczny stan środowiska w regionie Morza Czarnego, szczególnie w delcie Dunaju oraz w innych rezerwatach przyrody w tym regionie, a zwłaszcza na postępującą eutrofizację (tj. wzrost pierwotnej produktywności ekosystemu), która negatywnie wpływa na różnorodność biologiczną, tereny bagienne i łowiska, oraz na zanieczyszczenie benzyną i ściekami.

| 10. | Zauważa, że konieczne jest przeprowadzenie bardziej dogłębnej analizy potencjalnych zagrożeń dla środowiska regionu Morza Czarnego (oraz rzek przepływających przez ten region). Zagrożenia te są między innymi wynikiem zmian klimatycznych oraz związanego z nimi ryzyka katastrof naturalnych. W związku z tym należy określić odpowiednie działania na wypadek takich zdarzeń oraz wspierać projekty współpracy transgranicznej współfinansowane przez Unię Europejską, ukierunkowane na poprawę zarządzania sytuacjami nadzwyczajnymi w zakresie ochrony ludności. |
| --- | --- |

10.

Zauważa, że konieczne jest przeprowadzenie bardziej dogłębnej analizy potencjalnych zagrożeń dla środowiska regionu Morza Czarnego (oraz rzek przepływających przez ten region). Zagrożenia te są między innymi wynikiem zmian klimatycznych oraz związanego z nimi ryzyka katastrof naturalnych. W związku z tym należy określić odpowiednie działania na wypadek takich zdarzeń oraz wspierać projekty współpracy transgranicznej współfinansowane przez Unię Europejską, ukierunkowane na poprawę zarządzania sytuacjami nadzwyczajnymi w zakresie ochrony ludności.

| 11. | Wzywa Komisję Europejską do wsparcia wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, takich jak siła wiatru i fal. Należy również wspierać dodatkową działalność badawczą i innowacyjną w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

11.

Wzywa Komisję Europejską do wsparcia wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, takich jak siła wiatru i fal. Należy również wspierać dodatkową działalność badawczą i innowacyjną w tej dziedzinie.

| 12. | Wzywa UE oraz rządy krajowe do zwiększenia wysiłków na rzecz rozwoju wynalazków naukowych i technologicznych w dziedzinie badań morskich, takich jak błękitna biotechnologia (morskie i wodne zastosowania biotechnologii), nawigacyjne systemy naprowadzania i działalność turystyczna, w odpowiedzi na istniejące i potencjalne zagrożenia, zwłaszcza w odniesieniu do zmian klimatycznych i innych zmian, zmniejszających się zasobów rybnych, niezrównoważonej turystyki i zmian demograficznych dotyczących ludności nadmorskiej. |
| --- | --- |

12.

Wzywa UE oraz rządy krajowe do zwiększenia wysiłków na rzecz rozwoju wynalazków naukowych i technologicznych w dziedzinie badań morskich, takich jak błękitna biotechnologia (morskie i wodne zastosowania biotechnologii), nawigacyjne systemy naprowadzania i działalność turystyczna, w odpowiedzi na istniejące i potencjalne zagrożenia, zwłaszcza w odniesieniu do zmian klimatycznych i innych zmian, zmniejszających się zasobów rybnych, niezrównoważonej turystyki i zmian demograficznych dotyczących ludności nadmorskiej.

| 13. | Zwraca uwagę na potrzebę lepszego zachowania dziedzictwa morskiego, uwzględniając potencjalny wzrost turystyki związany z rozwojem kultur tradycyjnych. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę na potrzebę lepszego zachowania dziedzictwa morskiego, uwzględniając potencjalny wzrost turystyki związany z rozwojem kultur tradycyjnych.

| 14. | Popiera stworzenie morskiej tożsamości regionu Morza Czarnego dla wszystkich zaangażowanych w różne formy działalności morskiej. Należy uwzględnić wysiłki na rzecz przezwyciężania problemów środowiskowych i rozwijania turystyki, pod warunkiem że skuteczniej zachowywane będą kultury tradycyjne i morskie dziedzictwo kulturowe i naturalne. |
| --- | --- |

14.

Popiera stworzenie morskiej tożsamości regionu Morza Czarnego dla wszystkich zaangażowanych w różne formy działalności morskiej. Należy uwzględnić wysiłki na rzecz przezwyciężania problemów środowiskowych i rozwijania turystyki, pod warunkiem że skuteczniej zachowywane będą kultury tradycyjne i morskie dziedzictwo kulturowe i naturalne.

| 15. | Zaleca, by Komisja Europejska i rządy krajowe wspierały utworzenie dokładnej bazy danych regionalnych wykorzystującej istniejące informacje i obejmującej aspekty gospodarcze i środowiskowe poszczególnych zasobów morskich oraz ich oddziaływanie z perspektywy społecznej. |
| --- | --- |

15.

Zaleca, by Komisja Europejska i rządy krajowe wspierały utworzenie dokładnej bazy danych regionalnych wykorzystującej istniejące informacje i obejmującej aspekty gospodarcze i środowiskowe poszczególnych zasobów morskich oraz ich oddziaływanie z perspektywy społecznej.

| 16. | Zaleca ocenę i koordynację szczególnych planów strategicznych zgodnie z planami stworzonymi w ramach tematycznej strategii dotyczącej ochrony i zachowania środowiska morskiego, propagującej ustanawianie większych regionów morskich, szczególnie dla półzamkniętych mórz, takich jak Morze Czarne. Plany te powinny być przygotowywane przez państwa członkowskie na wniosek Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

16.

Zaleca ocenę i koordynację szczególnych planów strategicznych zgodnie z planami stworzonymi w ramach tematycznej strategii dotyczącej ochrony i zachowania środowiska morskiego, propagującej ustanawianie większych regionów morskich, szczególnie dla półzamkniętych mórz, takich jak Morze Czarne. Plany te powinny być przygotowywane przez państwa członkowskie na wniosek Komisji Europejskiej.

| 17. | Wzywa Komisję Europejską do wzmocnienia roli transportu w ramach przyszłej polityki morskiej, gdyż stanowi on jedną z najważniejszych i przekrojowych dziedzin działalności morskiej. |
| --- | --- |

17.

Wzywa Komisję Europejską do wzmocnienia roli transportu w ramach przyszłej polityki morskiej, gdyż stanowi on jedną z najważniejszych i przekrojowych dziedzin działalności morskiej.

| 18. | Wzywa Komisję Europejską do mobilizowania państw członkowskich do wdrażania bardziej uważnego monitorowania stanu zanieczyszczenia środowiska na głównych drogach morskich i uważa, że do tego celu można z powodzeniem zastosować nową technologię GMES. |
| --- | --- |

18.

Wzywa Komisję Europejską do mobilizowania państw członkowskich do wdrażania bardziej uważnego monitorowania stanu zanieczyszczenia środowiska na głównych drogach morskich i uważa, że do tego celu można z powodzeniem zastosować nową technologię GMES.

| 19. | Proponuje ożywienie wysiłków na rzecz ukończenia terminali morskich, począwszy od tych, które mają wyraźny charakter intermodalny zwłaszcza, że opóźnia się realizacja niektórych projektów TEN-T wpływających na wymiar morski. |
| --- | --- |

19.

Proponuje ożywienie wysiłków na rzecz ukończenia terminali morskich, począwszy od tych, które mają wyraźny charakter intermodalny zwłaszcza, że opóźnia się realizacja niektórych projektów TEN-T wpływających na wymiar morski.

| 20. | Zaleca wzmocnienie roli portów strategicznych jako priorytetu dla rozwoju przyszłej polityki morskiej, równolegle ze zleceniem przeprowadzenia analizy współzależności między głównymi i pomniejszymi portami, jak i potencjalnej delokalizacji i dekoncentracji niektórych aspektów działalności portowej na rzecz mniejszych ośrodków. |
| --- | --- |

20.

Zaleca wzmocnienie roli portów strategicznych jako priorytetu dla rozwoju przyszłej polityki morskiej, równolegle ze zleceniem przeprowadzenia analizy współzależności między głównymi i pomniejszymi portami, jak i potencjalnej delokalizacji i dekoncentracji niektórych aspektów działalności portowej na rzecz mniejszych ośrodków.

| 21. | Proponuje, by UE i rządy krajowe regulowały działalność wydobywczą w zakresie tradycyjnych morskich zasobów energii, jak ropa naftowa i gaz, na podstawie właściwie określonych standardów bezpieczeństwa środowiskowego, by wdrożyły skuteczny monitoring takiej działalności, by wspierały inicjatywy mające na celu modernizację lub poprawę stanu urządzeń portowych służących do zbierania wody zanieczyszczonej ropą oraz by wspierały innowacje technologiczne w transporcie i przeładunku ropy, również poprzez zastosowanie ropociągów lądowych. |
| --- | --- |

21.

Proponuje, by UE i rządy krajowe regulowały działalność wydobywczą w zakresie tradycyjnych morskich zasobów energii, jak ropa naftowa i gaz, na podstawie właściwie określonych standardów bezpieczeństwa środowiskowego, by wdrożyły skuteczny monitoring takiej działalności, by wspierały inicjatywy mające na celu modernizację lub poprawę stanu urządzeń portowych służących do zbierania wody zanieczyszczonej ropą oraz by wspierały innowacje technologiczne w transporcie i przeładunku ropy, również poprzez zastosowanie ropociągów lądowych.

| 22. | Zaleca lepszą ochronę szlaków morskich i zbadanie możliwości wprowadzenia obowiązkowego pilotażu tankowców i innych statków przewożących niebezpieczne ładunki, a także obowiązkowego pilotażu wszystkich statków na wąskich odcinkach szlaków żeglugowych. |
| --- | --- |

22.

Zaleca lepszą ochronę szlaków morskich i zbadanie możliwości wprowadzenia obowiązkowego pilotażu tankowców i innych statków przewożących niebezpieczne ładunki, a także obowiązkowego pilotażu wszystkich statków na wąskich odcinkach szlaków żeglugowych.

| 23. | Odnotowuje potrzebę podjęcia środków mających na celu zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych i wspiera program handlu pozwoleniami na emisję. |
| --- | --- |

23.

Odnotowuje potrzebę podjęcia środków mających na celu zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych i wspiera program handlu pozwoleniami na emisję.

| 24. | Zaleca opracowanie scenariuszy w zakresie środków ochrony wybrzeża, które mogą się okazać niezbędne, na podstawie różnorodnych prognoz dotyczących wzrostu poziomu mórz oraz zmiennych warunków pogodowych. |
| --- | --- |

24.

Zaleca opracowanie scenariuszy w zakresie środków ochrony wybrzeża, które mogą się okazać niezbędne, na podstawie różnorodnych prognoz dotyczących wzrostu poziomu mórz oraz zmiennych warunków pogodowych.

| 25. | Apeluje do UE i rządów krajowych o koordynację regionów morskich i ich wsparcie w znajdywaniu sposobów skutecznej ochrony istniejącego środowiska, a w szczególności w tworzeniu ponadregionalnych lub ponadnarodowych stref ochrony morskiej i w opracowywaniu konkretnych propozycji dotyczących znacznego ograniczenia radioaktywnych wycieków, emisji zanieczyszczeń przez statki (zwłaszcza emisji gazów, wycieków i wód balastowych). Postuluje także o wspieranie wysiłków zmierzających do zapewnienia wysokiego standardu ekosystemów i siedlisk przybrzeżnych i morskich, przy uwzględnieniu istotnego wpływu, jaki działalność gospodarcza może mieć na stan środowiska morskiego, zwłaszcza poprzez wprowadzanie do mórz składników odżywczych. |
| --- | --- |

25.

Apeluje do UE i rządów krajowych o koordynację regionów morskich i ich wsparcie w znajdywaniu sposobów skutecznej ochrony istniejącego środowiska, a w szczególności w tworzeniu ponadregionalnych lub ponadnarodowych stref ochrony morskiej i w opracowywaniu konkretnych propozycji dotyczących znacznego ograniczenia radioaktywnych wycieków, emisji zanieczyszczeń przez statki (zwłaszcza emisji gazów, wycieków i wód balastowych). Postuluje także o wspieranie wysiłków zmierzających do zapewnienia wysokiego standardu ekosystemów i siedlisk przybrzeżnych i morskich, przy uwzględnieniu istotnego wpływu, jaki działalność gospodarcza może mieć na stan środowiska morskiego, zwłaszcza poprzez wprowadzanie do mórz składników odżywczych.

Edukacja, różnorodność kulturowa i dialog międzywyznaniowy

| 26. | Podkreśla kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych we wspieraniu i honorowaniu kultur społeczności regionu Morza Czarnego i apeluje do Komisji Europejskiej o pomoc władzom lokalnym i regionalnym w angażowanie się w nowe programy kulturalne UE (Kultura 2007). |
| --- | --- |

26.

Podkreśla kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych we wspieraniu i honorowaniu kultur społeczności regionu Morza Czarnego i apeluje do Komisji Europejskiej o pomoc władzom lokalnym i regionalnym w angażowanie się w nowe programy kulturalne UE (Kultura 2007).

| 27. | Odnotowuje korzyści społeczne i gospodarcze, które rozwój kultury i różnorodności kulturowej wnosi do krajów leżących w tym regionie, tym samym przyczyniając się do osiągnięcia celów lizbońskich. |
| --- | --- |

27.

Odnotowuje korzyści społeczne i gospodarcze, które rozwój kultury i różnorodności kulturowej wnosi do krajów leżących w tym regionie, tym samym przyczyniając się do osiągnięcia celów lizbońskich.

| 28. | Kładzie nacisk na fakt, że należy pogłębić współpracę międzykulturową i dialog międzywyznaniowy w celu wykorzystania różnorodności kulturowej jako instrumentu zbliżającego ludzi w wielojęzycznej i wielokulturowej Europie. |
| --- | --- |

28.

Kładzie nacisk na fakt, że należy pogłębić współpracę międzykulturową i dialog międzywyznaniowy w celu wykorzystania różnorodności kulturowej jako instrumentu zbliżającego ludzi w wielojęzycznej i wielokulturowej Europie.

| 29. | Dostrzega potrzebę podjęcia ukierunkowanych wysiłków na szczeblu lokalnym i regionalnym w celu wzbudzenia zaufania w regionie i pokojowego rozwiązania „zamrożonych konfliktów” poprzez specjalne programy współpracy. |
| --- | --- |

29.

Dostrzega potrzebę podjęcia ukierunkowanych wysiłków na szczeblu lokalnym i regionalnym w celu wzbudzenia zaufania w regionie i pokojowego rozwiązania „zamrożonych konfliktów” poprzez specjalne programy współpracy.

| 30. | Podkreśla ponownie potrzebę, by w rozszerzonej Europie zachowano wielojęzyczne podejście, gdyż jest to istotny instrument służący włączeniu obywateli do wspólnego europejskiego projektu politycznego. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla ponownie potrzebę, by w rozszerzonej Europie zachowano wielojęzyczne podejście, gdyż jest to istotny instrument służący włączeniu obywateli do wspólnego europejskiego projektu politycznego.

| 31. | Wzywa UE oraz rządy krajowe do wspierania programów i przedsięwzięć ukierunkowanych na międzyregionalną współpracę młodzieży na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

31.

Wzywa UE oraz rządy krajowe do wspierania programów i przedsięwzięć ukierunkowanych na międzyregionalną współpracę młodzieży na szczeblu lokalnym i regionalnym.

Migracja, zatrudnienie i sprawy społeczne

| 32. | Podkreśla wagę włączenia władz lokalnych i regionalnych z regionu Morza Czarnego do opracowywania i wdrażania kierunków polityki wspólnotowej związanej z migracją, ze szczególnym naciskiem na lepsze zarządzanie przepływami migracyjnymi — tak aby przebiegały one w maksymalnej zgodności z prawem, z pełnym poszanowaniem praw człowieka i bezpieczeństwa obywateli — między innymi poprzez szeroką i dogłębną współpracę między siłami i organami odpowiedzialnymi za ochronę prawa. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla wagę włączenia władz lokalnych i regionalnych z regionu Morza Czarnego do opracowywania i wdrażania kierunków polityki wspólnotowej związanej z migracją, ze szczególnym naciskiem na lepsze zarządzanie przepływami migracyjnymi — tak aby przebiegały one w maksymalnej zgodności z prawem, z pełnym poszanowaniem praw człowieka i bezpieczeństwa obywateli — między innymi poprzez szeroką i dogłębną współpracę między siłami i organami odpowiedzialnymi za ochronę prawa.

| 33. | Popiera instrumenty polityczne UE wspierające działania mające na celu krzewienie integracji społecznej imigrantów poprzez programy adresowane konkretnie do władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

33.

Popiera instrumenty polityczne UE wspierające działania mające na celu krzewienie integracji społecznej imigrantów poprzez programy adresowane konkretnie do władz lokalnych i regionalnych.

| 34. | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy zaplanowane przez Komisję Europejską w celu zwalczenia nielegalnej imigracji i wsparcie dla wymiany najlepszych rozwiązań w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

34.

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy zaplanowane przez Komisję Europejską w celu zwalczenia nielegalnej imigracji i wsparcie dla wymiany najlepszych rozwiązań w tej dziedzinie.

| 35. | Popiera włączenie władz lokalnych i regionalnych regionu Morza Czarnego w kształtowanie i wdrażanie wspólnotowej polityki migracji oraz odnotowuje, że opracowanie wspólnych programów polityki migracji na szczeblu lokalnym i regionalnym może zapewnić przyszły rozwój gospodarczy wraz z silniejszym wzrostem gospodarczym i większym dobrobytem w regionach. |
| --- | --- |

35.

Popiera włączenie władz lokalnych i regionalnych regionu Morza Czarnego w kształtowanie i wdrażanie wspólnotowej polityki migracji oraz odnotowuje, że opracowanie wspólnych programów polityki migracji na szczeblu lokalnym i regionalnym może zapewnić przyszły rozwój gospodarczy wraz z silniejszym wzrostem gospodarczym i większym dobrobytem w regionach.

| 36. | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy UE dotyczące równych szans na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz wzywa rządy krajowe do zapewnienia wsparcia w tym zakresie. |
| --- | --- |

36.

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy UE dotyczące równych szans na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz wzywa rządy krajowe do zapewnienia wsparcia w tym zakresie.

Dobre sprawowanie rządów, inicjatywy regionalne i tworzenie sieci

| 37. | Docenia to, co osiągnięto w regionie od 1989 r. poprzez inicjatywy takie, jak Współpraca Gospodarcza Państw Morza Czarnego (BSEC) i Zgromadzenie Parlamentarne Współpracy Gospodarczej Państw Morza Czarnego (PABSEC). |
| --- | --- |

37.

Docenia to, co osiągnięto w regionie od 1989 r. poprzez inicjatywy takie, jak Współpraca Gospodarcza Państw Morza Czarnego (BSEC) i Zgromadzenie Parlamentarne Współpracy Gospodarczej Państw Morza Czarnego (PABSEC).

| 38. | Podkreśla potrzebę rozwinięcia i skoordynowania doświadczeń zdobytych w ramach istniejących inicjatyw regionalnych łączących region Morza Czarnego z UE i zapewniających europejską wartość dodaną, takich jak Dunajski Proces Współpracy, przy położeniu nacisku na komplementarność terytorialną i tematyczną. |
| --- | --- |

38.

Podkreśla potrzebę rozwinięcia i skoordynowania doświadczeń zdobytych w ramach istniejących inicjatyw regionalnych łączących region Morza Czarnego z UE i zapewniających europejską wartość dodaną, takich jak Dunajski Proces Współpracy, przy położeniu nacisku na komplementarność terytorialną i tematyczną.

| 39. | Zaleca lepszą koordynację między różnymi inicjatywami na szczeblu krajowym i regionalnym w tym regionie oraz, jeżeli to możliwe, zdefiniowanie w wypadku każdej z nich zakresu działalności, tak by uniknąć powielania się i osiągnąć konkretne rezultaty. |
| --- | --- |

39.

Zaleca lepszą koordynację między różnymi inicjatywami na szczeblu krajowym i regionalnym w tym regionie oraz, jeżeli to możliwe, zdefiniowanie w wypadku każdej z nich zakresu działalności, tak by uniknąć powielania się i osiągnąć konkretne rezultaty.

| 40. | Zaleca rozpowszechnienie istniejących przykładów najlepszych rozwiązań lokalnych i regionalnych, szczególnie w odniesieniu do lokalnych zgrupowań gospodarczych, utrzymywania sieci kontaktów badawczych, partnerstw publiczno-prywatnych, gospodarki przestrzennej i dobrego sprawowania rządów oraz zaleca zachęcanie władz lokalnych i regionalnych z krajów regionu Morza Czarnego do opracowywania takich przykładów najlepszych rozwiązań i wspieranie ich w tym. |
| --- | --- |

40.

Zaleca rozpowszechnienie istniejących przykładów najlepszych rozwiązań lokalnych i regionalnych, szczególnie w odniesieniu do lokalnych zgrupowań gospodarczych, utrzymywania sieci kontaktów badawczych, partnerstw publiczno-prywatnych, gospodarki przestrzennej i dobrego sprawowania rządów oraz zaleca zachęcanie władz lokalnych i regionalnych z krajów regionu Morza Czarnego do opracowywania takich przykładów najlepszych rozwiązań i wspieranie ich w tym.

| 41. | Zgadza się z podejściem podkreślanym przez Parlament Europejski i Komisję w stosunku do roli władz lokalnych i regionalnych w komunikacji, umożliwianiu konsensusu publicznego oraz przyczynianiu się do większej przejrzystości i odpowiedzialności. |
| --- | --- |

41.

Zgadza się z podejściem podkreślanym przez Parlament Europejski i Komisję w stosunku do roli władz lokalnych i regionalnych w komunikacji, umożliwianiu konsensusu publicznego oraz przyczynianiu się do większej przejrzystości i odpowiedzialności.

| 42. | Z zadowoleniem przyjmuje wszystkie odpowiednie środki UE pomagające w rozwoju poszczególnych krajów, na przykład w zwalczaniu korupcji i zorganizowanej przestępczości oraz we wspomaganiu tworzenia skutecznych struktur administracyjnych, co jest procesem, który musi również w nieunikniony sposób angażować szczebel lokalny i regionalny. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje również wszystkie właściwe inicjatywy wspierające autonomiczny rozwój współpracy polityczno-gospodarczej w tym regionie. |
| --- | --- |

42.

Z zadowoleniem przyjmuje wszystkie odpowiednie środki UE pomagające w rozwoju poszczególnych krajów, na przykład w zwalczaniu korupcji i zorganizowanej przestępczości oraz we wspomaganiu tworzenia skutecznych struktur administracyjnych, co jest procesem, który musi również w nieunikniony sposób angażować szczebel lokalny i regionalny. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje również wszystkie właściwe inicjatywy wspierające autonomiczny rozwój współpracy polityczno-gospodarczej w tym regionie.

| 43. | Wzywa UE oraz rządy krajowe do wspierania programów i przedsięwzięć na rzecz mobilności personelu administracji lokalnej i regionalnej jako narzędzia służącego ściślejszym kontaktom, wymianom doświadczeń i lepszym wynikom. |
| --- | --- |

43.

Wzywa UE oraz rządy krajowe do wspierania programów i przedsięwzięć na rzecz mobilności personelu administracji lokalnej i regionalnej jako narzędzia służącego ściślejszym kontaktom, wymianom doświadczeń i lepszym wynikom.

| 44. | Zaleca zaangażowanie organizacji zbliżających lokalnie wybranych przedstawicieli i reprezentujących ich interesy w rozmowach zaplanowanych w ramach dialogu politycznego toczącego się między UE a państwami tego regionu. |
| --- | --- |

44.

Zaleca zaangażowanie organizacji zbliżających lokalnie wybranych przedstawicieli i reprezentujących ich interesy w rozmowach zaplanowanych w ramach dialogu politycznego toczącego się między UE a państwami tego regionu.

| 45. | Wzywa rządy krajowe w regionie do poszanowania zasad Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego. |
| --- | --- |

45.

Wzywa rządy krajowe w regionie do poszanowania zasad Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego.

Współpraca transgraniczna i międzyregionalna

| 46. | Podkreśla potencjalną pozytywną rolę władz lokalnych i regionalnych, a szczególnie burmistrzów, w rozwijaniu społeczeństwa obywatelskiego w tym regionie, zwłaszcza na obszarach, gdzie władzom krajowym brak silnych tradycji demokratycznych. |
| --- | --- |

46.

Podkreśla potencjalną pozytywną rolę władz lokalnych i regionalnych, a szczególnie burmistrzów, w rozwijaniu społeczeństwa obywatelskiego w tym regionie, zwłaszcza na obszarach, gdzie władzom krajowym brak silnych tradycji demokratycznych.

| 47. | Wyraża swoje wsparcie dla powstającego euroregionu Morza Czarnego mające na celu promowanie współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym między państwami tego regionu oraz wspieranie demokratycznej stabilności, dobrego sprawowania rządów i rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

47.

Wyraża swoje wsparcie dla powstającego euroregionu Morza Czarnego mające na celu promowanie współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym między państwami tego regionu oraz wspieranie demokratycznej stabilności, dobrego sprawowania rządów i rozwoju zrównoważonego.

| 48. | Odnotowuje, że istnieje możliwość nawiązania współpracy między Radą Europy a Komitetem Regionów w ramach współpracy uzgodnionej przez te instytucje. |
| --- | --- |

48.

Odnotowuje, że istnieje możliwość nawiązania współpracy między Radą Europy a Komitetem Regionów w ramach współpracy uzgodnionej przez te instytucje.

| 49. | Podkreśla rolę powołanych przez siebie grup roboczych, które są przydatnym instrumentem wspierania władz lokalnych i regionalnych krajów oczekujących na status kandydata i krajów kandydujących w ich staraniach na rzecz tworzenia szans i rozwijania potrzebnego dialogu politycznego między UE, krajami oczekującymi na status kandydata i krajami kandydującymi. |
| --- | --- |

49.

Podkreśla rolę powołanych przez siebie grup roboczych, które są przydatnym instrumentem wspierania władz lokalnych i regionalnych krajów oczekujących na status kandydata i krajów kandydujących w ich staraniach na rzecz tworzenia szans i rozwijania potrzebnego dialogu politycznego między UE, krajami oczekującymi na status kandydata i krajami kandydującymi.

| 50. | Docenia propozycję Komisji Europejskiej, by inicjatywa była zorganizowana lokalnie w tym regionie, a partnerzy przyjmowali wspólną odpowiedzialność za jej realizację. Opowiada się za włączeniem do tego procesu władz lokalnych i regionalnych, zważywszy, że ułatwi to stały rozwój kontaktów między miastami i gminami regionu Morza Czarnego, uczelniami wyższymi, europejskimi podmiotami działającymi w dziedzinie kultury i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacjami konsumentów. |
| --- | --- |

50.

Docenia propozycję Komisji Europejskiej, by inicjatywa była zorganizowana lokalnie w tym regionie, a partnerzy przyjmowali wspólną odpowiedzialność za jej realizację. Opowiada się za włączeniem do tego procesu władz lokalnych i regionalnych, zważywszy, że ułatwi to stały rozwój kontaktów między miastami i gminami regionu Morza Czarnego, uczelniami wyższymi, europejskimi podmiotami działającymi w dziedzinie kultury i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacjami konsumentów.

Bruksela, 7 lutego 2008 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Luc VAN DEN BRANDE

---