# Publicatieblad L 186/2016

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 186 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 59e jaargang9 juli 2016 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 186

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

59e jaargang9 juli 2016

---

| Inhoud | | I   Wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | BESLUITEN |
| | * | Besluit (EU) 2016/1112 van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2016 tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Tunesië | 1 |

Inhoud

I   Wetgevingshandelingen

Bladzijde

BESLUITEN

*

Besluit (EU) 2016/1112 van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2016 tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Tunesië

1

| | | II   Niet-wetgevingshandelingen |
| --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1113 van de Commissie van 8 juli 2016 tot 248e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met de organisaties ISIS (Da'esh) en Al Qaida | 9 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1114 van de Commissie van 8 juli 2016 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit | 11 |
| | | BESLUITEN |
| | * | Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1115 van de Commissie van 7 juli 2016 tot vaststelling van een formulier voor de indiening door het Europees Agentschap voor chemische stoffen van informatie over de werking van de procedures overeenkomstig Verordening (EU) nr. 649/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4141) | 13 |
| | * | Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1116 van de Commissie van 7 juli 2016 tot wijziging van de Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 betreffende beschermende maatregelen en inenting tegen nodulaire dermatose in Griekenland
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4157)

   (
  1
  ) | 24 |
| | | AANBEVELINGEN |
| | * | Aanbeveling (EU) 2016/1117 van de Commissie van 15 juni 2016 gericht tot de Helleense Republiek over de door Griekenland te nemen specifieke dringende maatregelen met het oog op de hervatting van overdrachten uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad | 28 |
| | | HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN |
| | * | Besluit nr. 1/2016 van het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland van 10 juni 2016 betreffende het heffingssysteem voor voertuigen dat in Zwitserland geldt vanaf 1 januari 2017 [2016/1118] | 36 |
| | * | Besluit nr. 2/2016 van het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland van 10 juni 2016 tot wijziging van bijlage 1 bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor en over de weg [2016/1119] | 38 |

II   Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1113 van de Commissie van 8 juli 2016 tot 248e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met de organisaties ISIS (Da'esh) en Al Qaida

9

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1114 van de Commissie van 8 juli 2016 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

11

BESLUITEN

*

Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1115 van de Commissie van 7 juli 2016 tot vaststelling van een formulier voor de indiening door het Europees Agentschap voor chemische stoffen van informatie over de werking van de procedures overeenkomstig Verordening (EU) nr. 649/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4141)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4141)

13

*

Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1116 van de Commissie van 7 juli 2016 tot wijziging van de Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 betreffende beschermende maatregelen en inenting tegen nodulaire dermatose in Griekenland
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4157)

   (
  1
  )

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4157)

1

24

AANBEVELINGEN

*

Aanbeveling (EU) 2016/1117 van de Commissie van 15 juni 2016 gericht tot de Helleense Republiek over de door Griekenland te nemen specifieke dringende maatregelen met het oog op de hervatting van overdrachten uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad

28

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

*

Besluit nr. 1/2016 van het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland van 10 juni 2016 betreffende het heffingssysteem voor voertuigen dat in Zwitserland geldt vanaf 1 januari 2017 [2016/1118]

36

*

Besluit nr. 2/2016 van het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland van 10 juni 2016 tot wijziging van bijlage 1 bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor en over de weg [2016/1119]

38

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Wetgevingshandelingen

BESLUITEN

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/1

---

BESLUIT (EU) 2016/1112 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 6 juli 2016

tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Tunesië

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 212, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De betrekkingen tussen de Europese Unie (de „Unie”) en de Republiek Tunesië („Tunesië”) ontwikkelen zich in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB). Tunesië was het eerste mediterrane land dat met de Unie een associatieovereenkomst (2) ondertekende op 17 juli 1995, die op 1 maart 1998 in werking trad. In het kader van die overeenkomst heeft Tunesië in 2008 de laatste hand gelegd aan de afschaffing van de tarieven voor industrieproducten, zodat Tunesië het eerste mediterrane land werd dat een vrijhandelszone met de Unie tot stand bracht. De bilaterale politieke dialoog en economische samenwerking zijn verder ontwikkeld in het kader van ENB-actieplannen, waarvan het meest recente betrekking heeft op de periode 2013-2017. |
| --- | --- |

(1)

De betrekkingen tussen de Europese Unie (de „Unie”) en de Republiek Tunesië („Tunesië”) ontwikkelen zich in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB). Tunesië was het eerste mediterrane land dat met de Unie een associatieovereenkomst (2) ondertekende op 17 juli 1995, die op 1 maart 1998 in werking trad. In het kader van die overeenkomst heeft Tunesië in 2008 de laatste hand gelegd aan de afschaffing van de tarieven voor industrieproducten, zodat Tunesië het eerste mediterrane land werd dat een vrijhandelszone met de Unie tot stand bracht. De bilaterale politieke dialoog en economische samenwerking zijn verder ontwikkeld in het kader van ENB-actieplannen, waarvan het meest recente betrekking heeft op de periode 2013-2017.

| (2) | Na de revolutie en de afzetting van president Ben Ali op 14 januari 2011 zijn op 23 oktober 2011 in Tunesië de eerste vrije en democratische verkiezingen gehouden. In januari 2014 werd een nieuwe grondwet aangenomen en in het vierde kwartaal van 2014 vonden parlements- en presidentsverkiezingen plaats, waarbij de belangrijkste politieke actoren gezamenlijke inspanningen deden om hervormingen door te voeren die tot de totstandkoming van een volwaardig democratisch systeem moeten leiden. |
| --- | --- |

(2)

Na de revolutie en de afzetting van president Ben Ali op 14 januari 2011 zijn op 23 oktober 2011 in Tunesië de eerste vrije en democratische verkiezingen gehouden. In januari 2014 werd een nieuwe grondwet aangenomen en in het vierde kwartaal van 2014 vonden parlements- en presidentsverkiezingen plaats, waarbij de belangrijkste politieke actoren gezamenlijke inspanningen deden om hervormingen door te voeren die tot de totstandkoming van een volwaardig democratisch systeem moeten leiden.

| (3) | Parallel aan dit politieke overgangsproces heeft de Tunesische economie te kampen gehad met aanhoudende binnenlandse onrust, instabiliteit in de regio (onder meer door het conflict in Libië) en een zwak internationaal klimaat (met name in de Unie, de belangrijkste handelspartner van Tunesië). Die ongunstige ontwikkelingen verzwakten haar groeiprestaties aanzienlijk, alsook de begrotingssituatie en de betalingsbalans. |
| --- | --- |

(3)

Parallel aan dit politieke overgangsproces heeft de Tunesische economie te kampen gehad met aanhoudende binnenlandse onrust, instabiliteit in de regio (onder meer door het conflict in Libië) en een zwak internationaal klimaat (met name in de Unie, de belangrijkste handelspartner van Tunesië). Die ongunstige ontwikkelingen verzwakten haar groeiprestaties aanzienlijk, alsook de begrotingssituatie en de betalingsbalans.

| (4) | Sinds 2011 heeft de Unie na de politieke veranderingen in Tunesië ondubbelzinnig toegezegd dat zij Tunesië zal steunen in zijn economische en politieke hervormingsproces. Zij heeft haar financiële steun voor Tunesië verhoogd, haar samenwerking op veel gebieden versterkt, onder meer het maatschappelijk middenveld, het kiesstelsel, veiligheid, regionale ontwikkeling en sociale en economische hervormingen. Voorts heeft zij de mogelijkheid geboden om een overeenkomst inzake een diepe en brede vrijhandelsruimte te sluiten; de onderhandelingen daarover zijn van start gegaan in oktober 2014. |
| --- | --- |

(4)

Sinds 2011 heeft de Unie na de politieke veranderingen in Tunesië ondubbelzinnig toegezegd dat zij Tunesië zal steunen in zijn economische en politieke hervormingsproces. Zij heeft haar financiële steun voor Tunesië verhoogd, haar samenwerking op veel gebieden versterkt, onder meer het maatschappelijk middenveld, het kiesstelsel, veiligheid, regionale ontwikkeling en sociale en economische hervormingen. Voorts heeft zij de mogelijkheid geboden om een overeenkomst inzake een diepe en brede vrijhandelsruimte te sluiten; de onderhandelingen daarover zijn van start gegaan in oktober 2014.

| (5) | In deze moeilijke economische en financiële omstandigheden hebben de Tunesische autoriteiten en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in april 2013 overeenstemming bereikt over een niet uit voorzorg gesloten stand-by-overeenkomst van 1,146 miljard SDR (Special Drawing Rights — bijzondere trekkingsrechten) met een looptijd van drie jaar om het economische aanpassings- en hervormingsprogramma van Tunesië te ondersteunen, die nadien tot eind 2015 werd verlengd. In totaal is in het kader van het IMF-programma 1,5 miljard USD opgevraagd na zes voltooide programma-evaluaties. |
| --- | --- |

(5)

In deze moeilijke economische en financiële omstandigheden hebben de Tunesische autoriteiten en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in april 2013 overeenstemming bereikt over een niet uit voorzorg gesloten stand-by-overeenkomst van 1,146 miljard SDR (Special Drawing Rights — bijzondere trekkingsrechten) met een looptijd van drie jaar om het economische aanpassings- en hervormingsprogramma van Tunesië te ondersteunen, die nadien tot eind 2015 werd verlengd. In totaal is in het kader van het IMF-programma 1,5 miljard USD opgevraagd na zes voltooide programma-evaluaties.

| (6) | In augustus 2013 heeft Tunesië de Unie verzocht om aanvullende macrofinanciële bijstand. In antwoord daarop werd in mei 2014 een besluit goedgekeurd tot toekenning van 300 miljoen EUR macrofinanciële bijstand in de vorm van leningen (3). Het memorandum van overeenstemming waarin de beleidsvoorwaarden voor die eerste macrofinanciële bijstand werden vastgelegd, trad in werking op 4 maart 2015. Nadat de overeengekomen beleidsmaatregelen waren uitgevoerd, werd de eerste tranche van de eerste macrofinanciële bijstand uitbetaald op 7 mei 2015 en de tweede tranche op 1 december 2015. |
| --- | --- |

(6)

In augustus 2013 heeft Tunesië de Unie verzocht om aanvullende macrofinanciële bijstand. In antwoord daarop werd in mei 2014 een besluit goedgekeurd tot toekenning van 300 miljoen EUR macrofinanciële bijstand in de vorm van leningen (3). Het memorandum van overeenstemming waarin de beleidsvoorwaarden voor die eerste macrofinanciële bijstand werden vastgelegd, trad in werking op 4 maart 2015. Nadat de overeengekomen beleidsmaatregelen waren uitgevoerd, werd de eerste tranche van de eerste macrofinanciële bijstand uitbetaald op 7 mei 2015 en de tweede tranche op 1 december 2015.

| (7) | De Unie stelde voor de periode 2011-2015 524 miljoen EUR aan subsidies beschikbaar in het kader van haar gewone samenwerkingsprogramma ter ondersteuning van de economische en politieke hervormingsagenda van Tunesië. Voorts is in de periode 2011-2013 aan Tunesië 155 miljoen EUR toegewezen in het kader van het Spring-programma (Support for Partnership, Reform and Inclusive Growth — steun voor partnerschap, hervormingen en inclusieve groei) en in de periode 2014-2015 122 miljoen EUR in het kader van het overkoepelende programma. Daarnaast heeft de Europese Investeringsbank sinds 2011 1 338 miljoen EUR aan leningen verstrekt. |
| --- | --- |

(7)

De Unie stelde voor de periode 2011-2015 524 miljoen EUR aan subsidies beschikbaar in het kader van haar gewone samenwerkingsprogramma ter ondersteuning van de economische en politieke hervormingsagenda van Tunesië. Voorts is in de periode 2011-2013 aan Tunesië 155 miljoen EUR toegewezen in het kader van het Spring-programma (Support for Partnership, Reform and Inclusive Growth — steun voor partnerschap, hervormingen en inclusieve groei) en in de periode 2014-2015 122 miljoen EUR in het kader van het overkoepelende programma. Daarnaast heeft de Europese Investeringsbank sinds 2011 1 338 miljoen EUR aan leningen verstrekt.

| (8) | In 2015 werd de economie van Tunesië zwaar getroffen door verschillende terroristische aanslagen tegen belangrijke economische sectoren, zoals het toerisme en het vervoer, die als bedoeling hadden de consolidatie van de politieke overgang van het land te verstoren. Die aanslagen hebben nadelige gevolgen gehad voor het economische herstel dat Tunesië had ingezet. Samen met de aanhoudende instabiliteit in de regio (onder meer het Libische conflict dat weer is opgelaaid) en het nog altijd zwakke Europese en wereldwijde economische klimaat hebben die gebeurtenissen de al zwakke betalingsbalans en begrotingssituatie van Tunesië verergerd. Dit heeft geleid tot aanzienlijke externe en budgettaire financiële tekorten. |
| --- | --- |

(8)

In 2015 werd de economie van Tunesië zwaar getroffen door verschillende terroristische aanslagen tegen belangrijke economische sectoren, zoals het toerisme en het vervoer, die als bedoeling hadden de consolidatie van de politieke overgang van het land te verstoren. Die aanslagen hebben nadelige gevolgen gehad voor het economische herstel dat Tunesië had ingezet. Samen met de aanhoudende instabiliteit in de regio (onder meer het Libische conflict dat weer is opgelaaid) en het nog altijd zwakke Europese en wereldwijde economische klimaat hebben die gebeurtenissen de al zwakke betalingsbalans en begrotingssituatie van Tunesië verergerd. Dit heeft geleid tot aanzienlijke externe en budgettaire financiële tekorten.

| (9) | In deze moeilijke context heeft de Unie haar toezegging herhaald Tunesië te zullen steunen in zijn economische en politieke hervormingsproces. Die toezegging werd met name gedaan in de conclusies van de bijeenkomst van de Associatieraad tussen de Unie en Tunesië in maart 2015 en, na de terroristische aanslag in Sousse in juni 2015, in de conclusies van de Raad van 20 juli 2015. Politieke en economische steun van de Unie aan het hervormingsproces van Tunesië strookt met het Uniebeleid ten aanzien van het zuidelijke Middellandse Zeegebied, zoals vastgesteld in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid. |
| --- | --- |

(9)

In deze moeilijke context heeft de Unie haar toezegging herhaald Tunesië te zullen steunen in zijn economische en politieke hervormingsproces. Die toezegging werd met name gedaan in de conclusies van de bijeenkomst van de Associatieraad tussen de Unie en Tunesië in maart 2015 en, na de terroristische aanslag in Sousse in juni 2015, in de conclusies van de Raad van 20 juli 2015. Politieke en economische steun van de Unie aan het hervormingsproces van Tunesië strookt met het Uniebeleid ten aanzien van het zuidelijke Middellandse Zeegebied, zoals vastgesteld in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid.

| (10) | Na de verergering in de economische en financiële situatie van Tunesië zijn het IMF en Tunesië gesprekken gestart over een vervolgregeling van een hoger bedrag, die de vorm zou kunnen aannemen van een uitgebreide financieringsfaciliteit („het IMF-programma”), wellicht een looptijd van vier jaar zou hebben en in het voorjaar van 2016 zou starten. Het nieuwe IMF-programma zou bedoeld zijn om de betalingsbalansmoeilijkheden van Tunesië op korte termijn te verlichten, terwijl de uitvoering van krachtige aanpassingsmaatregelen zou worden aangemoedigd. |
| --- | --- |

(10)

Na de verergering in de economische en financiële situatie van Tunesië zijn het IMF en Tunesië gesprekken gestart over een vervolgregeling van een hoger bedrag, die de vorm zou kunnen aannemen van een uitgebreide financieringsfaciliteit („het IMF-programma”), wellicht een looptijd van vier jaar zou hebben en in het voorjaar van 2016 zou starten. Het nieuwe IMF-programma zou bedoeld zijn om de betalingsbalansmoeilijkheden van Tunesië op korte termijn te verlichten, terwijl de uitvoering van krachtige aanpassingsmaatregelen zou worden aangemoedigd.

| (11) | In augustus 2015 heeft Tunesië, gelet op de verslechterende economische situatie en vooruitzichten, de Unie verzocht om aanvullende macrofinanciële bijstand. |
| --- | --- |

(11)

In augustus 2015 heeft Tunesië, gelet op de verslechterende economische situatie en vooruitzichten, de Unie verzocht om aanvullende macrofinanciële bijstand.

| (12) | Omdat Tunesië onder het Europees nabuurschapsbeleid valt, moet het worden beschouwd als een land dat voor macrofinanciële Uniebijstand in aanmerking komt. |
| --- | --- |

(12)

Omdat Tunesië onder het Europees nabuurschapsbeleid valt, moet het worden beschouwd als een land dat voor macrofinanciële Uniebijstand in aanmerking komt.

| (13) | De macrofinanciële Uniebijstand moet een uitzonderlijk financieel instrument zijn van ongebonden en niet-toegewezen betalingsbalanssteun, gericht op het lenigen van de onmiddellijke externe financieringsbehoeften van de begunstigde, en moet dienen ter ondersteuning van de uitvoering van een beleidsprogramma met krachtige directe aanpassings- en structurele hervormingsmaatregelen die gericht zijn op het verbeteren van de betalingsbalans op korte termijn. |
| --- | --- |

(13)

De macrofinanciële Uniebijstand moet een uitzonderlijk financieel instrument zijn van ongebonden en niet-toegewezen betalingsbalanssteun, gericht op het lenigen van de onmiddellijke externe financieringsbehoeften van de begunstigde, en moet dienen ter ondersteuning van de uitvoering van een beleidsprogramma met krachtige directe aanpassings- en structurele hervormingsmaatregelen die gericht zijn op het verbeteren van de betalingsbalans op korte termijn.

| (14) | Aangezien er nog steeds sprake is van een aanzienlijk resterend extern financieringstekort op de betalingsbalans van Tunesië dat de door het IMF en andere multilaterale instellingen verstrekte middelen te boven gaat, wordt de aan Tunesië toe te kennen macrofinanciële Uniebijstand in de huidige uitzonderlijke omstandigheden aangemerkt als een passende reactie op het verzoek van Tunesië om in samenhang met het IMF-programma de economische stabilisatie te ondersteunen. De macrofinanciële Uniebijstand zou de economische stabilisatie en de structurele hervormingsagenda van Tunesië ondersteunen en een aanvulling vormen op de middelen die in het kader van de financiële regeling met het IMF beschikbaar worden gesteld. |
| --- | --- |

(14)

Aangezien er nog steeds sprake is van een aanzienlijk resterend extern financieringstekort op de betalingsbalans van Tunesië dat de door het IMF en andere multilaterale instellingen verstrekte middelen te boven gaat, wordt de aan Tunesië toe te kennen macrofinanciële Uniebijstand in de huidige uitzonderlijke omstandigheden aangemerkt als een passende reactie op het verzoek van Tunesië om in samenhang met het IMF-programma de economische stabilisatie te ondersteunen. De macrofinanciële Uniebijstand zou de economische stabilisatie en de structurele hervormingsagenda van Tunesië ondersteunen en een aanvulling vormen op de middelen die in het kader van de financiële regeling met het IMF beschikbaar worden gesteld.

| (15) | De macrofinanciële Uniebijstand moet gericht zijn op het helpen herstellen van een houdbare externe financieringspositie voor Tunesië en aldus de economische en sociale ontwikkeling van het land ondersteunen. |
| --- | --- |

(15)

De macrofinanciële Uniebijstand moet gericht zijn op het helpen herstellen van een houdbare externe financieringspositie voor Tunesië en aldus de economische en sociale ontwikkeling van het land ondersteunen.

| (16) | De vaststelling van het bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand is gebaseerd op een volledige kwantitatieve beoordeling van de resterende externe financieringsbehoeften van Tunesië, en bij de vaststelling ervan is rekening gehouden met het vermogen van het land om zichzelf te financieren met eigen middelen, met name met de internationale reserves waarover het beschikt. De macrofinanciële Uniebijstand moet een aanvulling vormen op de programma's van het IMF en de Wereldbank en de door hen verstrekte middelen. Bij de vaststelling van het bedrag van de bijstand wordt ook rekening gehouden met verwachte financiële bijdragen van multilaterale donoren en met de noodzaak te zorgen voor een billijke lastendeling tussen de Unie en andere donoren, alsook met de reeds bestaande inzet van de andere externe financieringsinstrumenten van de Unie in Tunesië en met de meerwaarde die over het geheel genomen door de betrokkenheid van de Unie wordt geboden. |
| --- | --- |

(16)

De vaststelling van het bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand is gebaseerd op een volledige kwantitatieve beoordeling van de resterende externe financieringsbehoeften van Tunesië, en bij de vaststelling ervan is rekening gehouden met het vermogen van het land om zichzelf te financieren met eigen middelen, met name met de internationale reserves waarover het beschikt. De macrofinanciële Uniebijstand moet een aanvulling vormen op de programma's van het IMF en de Wereldbank en de door hen verstrekte middelen. Bij de vaststelling van het bedrag van de bijstand wordt ook rekening gehouden met verwachte financiële bijdragen van multilaterale donoren en met de noodzaak te zorgen voor een billijke lastendeling tussen de Unie en andere donoren, alsook met de reeds bestaande inzet van de andere externe financieringsinstrumenten van de Unie in Tunesië en met de meerwaarde die over het geheel genomen door de betrokkenheid van de Unie wordt geboden.

| (17) | De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële Uniebijstand juridisch en materieel verenigbaar is met de hoofdbeginselen, -doelstellingen en -maatregelen die zijn vastgesteld op het gebied van de verschillende onderdelen van het externe optreden en andere relevante beleidsdomeinen van de Unie. |
| --- | --- |

(17)

De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële Uniebijstand juridisch en materieel verenigbaar is met de hoofdbeginselen, -doelstellingen en -maatregelen die zijn vastgesteld op het gebied van de verschillende onderdelen van het externe optreden en andere relevante beleidsdomeinen van de Unie.

| (18) | De macrofinanciële Uniebijstand moet het externe beleid van de Unie jegens Tunesië ondersteunen. De diensten van de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden moeten gedurende de hele macrofinanciële-bijstandsoperatie nauw samenwerken om het externe beleid van de Unie te coördineren en de samenhang ervan te waarborgen. |
| --- | --- |

(18)

De macrofinanciële Uniebijstand moet het externe beleid van de Unie jegens Tunesië ondersteunen. De diensten van de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden moeten gedurende de hele macrofinanciële-bijstandsoperatie nauw samenwerken om het externe beleid van de Unie te coördineren en de samenhang ervan te waarborgen.

| (19) | De macrofinanciële Uniebijstand moet Tunesië ondersteunen in zijn engagement met betrekking tot waarden die het land met de Unie deelt, waaronder democratie, de rechtsstaat, behoorlijk bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding, en ook in zijn engagement met betrekking tot de beginselen van open, op regels gebaseerde en eerlijke handel. |
| --- | --- |

(19)

De macrofinanciële Uniebijstand moet Tunesië ondersteunen in zijn engagement met betrekking tot waarden die het land met de Unie deelt, waaronder democratie, de rechtsstaat, behoorlijk bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding, en ook in zijn engagement met betrekking tot de beginselen van open, op regels gebaseerde en eerlijke handel.

| (20) | Een noodzakelijke voorwaarde voor toekenning van de macrofinanciële Uniebijstand moet zijn dat Tunesië doeltreffende democratische mechanismen — waaronder een parlementair meerpartijenstelsel — en de rechtsstaat eerbiedigt, en eerbiediging van de mensenrechten garandeert. Daarnaast moeten de specifieke doelstellingen van de macrofinanciële Uniebijstand de doelmatigheid, transparantie en verantwoording van de beheerssystemen voor de overheidsfinanciën in Tunesië bevorderen en bijdragen aan structurele hervormingen die gericht zijn op de bevordering van duurzame en inclusieve groei, het scheppen van werkgelegenheid en begrotingsconsolidatie. De Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden moeten regelmatig erop toezien dat aan de noodzakelijke voorwaarden is voldaan en die doelstellingen worden verwezenlijkt. |
| --- | --- |

(20)

Een noodzakelijke voorwaarde voor toekenning van de macrofinanciële Uniebijstand moet zijn dat Tunesië doeltreffende democratische mechanismen — waaronder een parlementair meerpartijenstelsel — en de rechtsstaat eerbiedigt, en eerbiediging van de mensenrechten garandeert. Daarnaast moeten de specifieke doelstellingen van de macrofinanciële Uniebijstand de doelmatigheid, transparantie en verantwoording van de beheerssystemen voor de overheidsfinanciën in Tunesië bevorderen en bijdragen aan structurele hervormingen die gericht zijn op de bevordering van duurzame en inclusieve groei, het scheppen van werkgelegenheid en begrotingsconsolidatie. De Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden moeten regelmatig erop toezien dat aan de noodzakelijke voorwaarden is voldaan en die doelstellingen worden verwezenlijkt.

| (21) | Om ervoor te zorgen dat de financiële belangen van de Unie in het kader van de macrofinanciële Uniebijstand efficiënt worden beschermd, moet Tunesië passende maatregelen nemen in verband met de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot de bijstand. Daarnaast moet erin worden voorzien dat de Commissie controles verricht en de Rekenkamer audits. |
| --- | --- |

(21)

Om ervoor te zorgen dat de financiële belangen van de Unie in het kader van de macrofinanciële Uniebijstand efficiënt worden beschermd, moet Tunesië passende maatregelen nemen in verband met de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot de bijstand. Daarnaast moet erin worden voorzien dat de Commissie controles verricht en de Rekenkamer audits.

| (22) | De uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand laat de bevoegdheden van het Europees Parlement en de Raad, als begrotingsautoriteit, onverlet. |
| --- | --- |

(22)

De uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand laat de bevoegdheden van het Europees Parlement en de Raad, als begrotingsautoriteit, onverlet.

| (23) | De bedragen van de voorziening voor de macrofinanciële bijstand moeten stroken met de in het meerjarig financieel kader vastgestelde begrotingskredieten. |
| --- | --- |

(23)

De bedragen van de voorziening voor de macrofinanciële bijstand moeten stroken met de in het meerjarig financieel kader vastgestelde begrotingskredieten.

| (24) | De macrofinanciële Uniebijstand moet door de Commissie worden beheerd. Om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement en de Raad de uitvoering van dit besluit kunnen volgen, moet de Commissie hen regelmatig inlichten over ontwikkelingen met betrekking tot de bijstand en hun relevante documenten daarover verstrekken. |
| --- | --- |

(24)

De macrofinanciële Uniebijstand moet door de Commissie worden beheerd. Om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement en de Raad de uitvoering van dit besluit kunnen volgen, moet de Commissie hen regelmatig inlichten over ontwikkelingen met betrekking tot de bijstand en hun relevante documenten daarover verstrekken.

| (25) | Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van dit besluit te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (4). |
| --- | --- |

(25)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van dit besluit te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (4).

| (26) | De macrofinanciële Uniebijstand moet onderworpen zijn aan economische beleidsvoorwaarden, die in een memorandum van overeenstemming moeten worden vastgesteld. Ter wille van de efficiëntie en om eenvormige uitvoeringsvoorwaarden te waarborgen, moet de Commissie worden gemachtigd om met de Tunesische autoriteiten onderhandelingen over deze voorwaarden te voeren onder toezicht van het comité van vertegenwoordigers van de lidstaten waarin Verordening (EU) nr. 182/2011 voorziet. Krachtens die verordening moet in de regel de raadplegingsprocedure worden gebruikt in alle andere gevallen dan die waarin die verordening voorziet. Gezien de mogelijk belangrijke gevolgen van bijstand van meer dan 90 miljoen EUR, is het passend dat de onderzoeksprocedure wordt gebruikt voor verrichtingen boven die drempel. Gezien het bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand aan Tunesië moet op de goedkeuring van het memorandum van overeenstemming en voor het verlagen, opschorten of annuleren van de bijstand de onderzoeksprocedure worden toegepast, |
| --- | --- |

(26)

De macrofinanciële Uniebijstand moet onderworpen zijn aan economische beleidsvoorwaarden, die in een memorandum van overeenstemming moeten worden vastgesteld. Ter wille van de efficiëntie en om eenvormige uitvoeringsvoorwaarden te waarborgen, moet de Commissie worden gemachtigd om met de Tunesische autoriteiten onderhandelingen over deze voorwaarden te voeren onder toezicht van het comité van vertegenwoordigers van de lidstaten waarin Verordening (EU) nr. 182/2011 voorziet. Krachtens die verordening moet in de regel de raadplegingsprocedure worden gebruikt in alle andere gevallen dan die waarin die verordening voorziet. Gezien de mogelijk belangrijke gevolgen van bijstand van meer dan 90 miljoen EUR, is het passend dat de onderzoeksprocedure wordt gebruikt voor verrichtingen boven die drempel. Gezien het bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand aan Tunesië moet op de goedkeuring van het memorandum van overeenstemming en voor het verlagen, opschorten of annuleren van de bijstand de onderzoeksprocedure worden toegepast,

HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   De Unie stelt Tunesië macrofinanciële bijstand (de „macrofinanciële Uniebijstand”) beschikbaar voor een maximumbedrag van 500 miljoen EUR, teneinde de economische stabilisatie van Tunesië en een substantiële hervormingsagenda te ondersteunen. De bijstand draagt bij aan het lenigen van de betalingsbalansbehoeften van Tunesië die in het kader van het IMF-programma zijn vastgesteld.

2.   Het volledige bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand wordt in de vorm van leningen aan Tunesië verstrekt. De Commissie is bevoegd om namens de Unie de nodige financiële middelen te lenen op de kapitaalmarkten of van financiële instellingen teneinde de middelen vervolgens aan Tunesië door te lenen. De leningen hebben een gemiddelde looptijd van ten hoogste 15 jaar.

3.   De uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand wordt door de Commissie beheerd op een wijze die strookt met de overeenkomsten of afspraken tussen het IMF en Tunesië, en met de hoofdbeginselen en -doelstellingen van de economische hervormingen die in de Associatieovereenkomst tussen de EU en Tunesië zijn vastgelegd. De Commissie licht het Europees Parlement en de Raad regelmatig in over de ontwikkelingen met betrekking tot de macrofinanciële Uniebijstand, onder meer de uitbetalingen daarvan, en verstrekt die instellingen tijdig relevante documenten.

4.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt voor een periode van tweeënhalf jaar beschikbaar gesteld, met ingang van de eerste dag na de inwerkingtreding van het in artikel 3, lid 1, bedoelde memorandum van overeenstemming.

5.   Indien de financieringsbehoeften van Tunesië tijdens de periode van uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand aanzienlijk verminderen ten opzichte van de oorspronkelijke prognoses, verlaagt de Commissie, handelend volgens de in artikel 7, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure, het bedrag van de bijstand of schorst of annuleert zij deze.

Artikel 2

1.   Een noodzakelijke voorwaarde voor toekenning van de macrofinanciële Uniebijstand is dat Tunesië doeltreffende democratische mechanismen — waaronder een parlementair meerpartijenstelsel — en de rechtsstaat eerbiedigt, en eerbiediging van de mensenrechten garandeert.

2.   De Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden zien tijdens de volledige duur van de macrofinanciële Uniebijstand erop toe dat aan de in lid 1 gestelde noodzakelijke voorwaarde is voldaan.

3.   De leden 1 en 2 worden toegepast overeenkomstig Besluit 2010/427/EU van de Raad (5).

Artikel 3

1.   De Commissie bereikt, volgens de in artikel 7, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure, met de Tunesische autoriteiten overeenstemming over duidelijk bepaalde economische beleidsvoorwaarden en financiële voorwaarden, gericht op structurele hervormingen en gezonde overheidsfinanciën, waaraan de macrofinanciële Uniebijstand is onderworpen, die in een memorandum van overeenstemming (het „memorandum van overeenstemming”) moeten worden vastgelegd. De in het memorandum van overeenstemming gestelde economische beleidsvoorwaarden en financiële voorwaarden stroken met de in artikel 1, lid 3, bedoelde overeenkomsten of afspraken, met inbegrip van de programma's voor macro-economische aanpassing en structurele hervorming die door Tunesië met de steun van het IMF worden uitgevoerd.

2.   De in lid 1 bedoelde voorwaarden zijn er in het bijzonder op gericht de doelmatigheid, transparantie en verantwoording van de beheerssystemen voor de overheidsfinanciën in Tunesië te bevorderen, met inbegrip van de systemen voor het gebruik van de macrofinanciële Uniebijstand. Bij het vaststellen van de beleidsmaatregelen wordt ook naar behoren rekening gehouden met vooruitgang op het gebied van het wederzijds openstellen van markten, de ontwikkeling van op regels gebaseerde prioriteiten, eerlijke-handelsprioriteiten en andere prioriteiten in het kader van het externe beleid van de Unie. De Commissie ziet regelmatig toe op de vooruitgang die bij het bereiken van die doelstellingen is geboekt.

3.   De financiële voorwaarden van de macrofinanciële Uniebijstand worden in detail vastgelegd in een tussen de Commissie en de Tunesische autoriteiten te sluiten leningsovereenkomst.

4.   De Commissie onderzoekt op gezette tijden of de in artikel 4, lid 3, bedoelde voorwaarden vervuld blijven, onder meer of het economische beleid van Tunesië verenigbaar is met de doelstellingen van de macrofinanciële Uniebijstand. De Commissie werkt daarbij nauw samen met het IMF en de Wereldbank en, indien nodig, met het Europees Parlement en de Raad.

Artikel 4

1.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt door de Commissie beschikbaar gesteld in drie leningstranches, mits aan de voorwaarden van lid 3 is voldaan. De omvang van elke tranche wordt in het memorandum van overeenstemming vastgelegd.

2.   Voor de bedragen van de macrofinanciële Uniebijstand worden, indien nodig, voorzieningen aangelegd overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad (6).

3.   De Commissie besluit tot uitbetaling van de tranches mits aan alle van de volgende voorwaarden is voldaan:

| a) | de in artikel 2 vastgestelde noodzakelijke voorwaarde; |
| --- | --- |

a)

de in artikel 2 vastgestelde noodzakelijke voorwaarde;

| b) | een constante bevredigende voortgang bij de uitvoering van een beleidsprogramma met krachtige maatregelen voor aanpassing en structurele hervorming, ondersteund door een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling met het IMF; en |
| --- | --- |

b)

een constante bevredigende voortgang bij de uitvoering van een beleidsprogramma met krachtige maatregelen voor aanpassing en structurele hervorming, ondersteund door een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling met het IMF; en

| c) | de bevredigende uitvoering van de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economische beleidsvoorwaarden en financiële voorwaarden. |
| --- | --- |

c)

de bevredigende uitvoering van de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economische beleidsvoorwaarden en financiële voorwaarden.

De tweede tranche wordt in beginsel niet vroeger dan drie maanden na de uitbetaling van de eerste tranche uitbetaald. De derde tranche wordt in beginsel niet vroeger dan drie maanden na de uitbetaling van de tweede tranche uitbetaald.

4.   Indien de in lid 3, eerste alinea, vastgestelde voorwaarden constant niet zijn vervuld, wordt de uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand door de Commissie tijdelijk geschorst of geannuleerd. In die gevallen licht zij het Europees Parlement en de Raad in over de redenen voor die opschorting of annulering.

5.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt uitbetaald aan de Centrale Bank van Tunesië. Met inachtneming van de in het memorandum van overeenstemming vast te leggen bepalingen, onder meer betreffende een bevestiging van de resterende budgettaire financieringsbehoeften, kunnen de Uniemiddelen aan het Tunesische ministerie van Financiën als eindbegunstigde worden overgemaakt.

Artikel 5

1.   De op de macrofinanciële Uniebijstand betrekking hebbende verrichtingen tot het opnemen en verstrekken van leningen worden uitgevoerd in euro met dezelfde valutadatum, en mogen de Unie niet blootstellen aan looptijdtransformaties, valuta- of renterisico's of andere commerciële risico's.

2.   Indien de omstandigheden dit mogelijk maken en Tunesië daarom verzoekt, kan de Commissie de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat in de leningsvoorwaarden een clausule inzake vervroegde aflossing is opgenomen en dat in de aan de opgenomen leningen verbonden voorwaarden een overeenkomstige clausule voorkomt.

3.   De Commissie kan, indien de omstandigheden een gunstiger rente op de verstrekte lening mogelijk maken en indien Tunesië daarom verzoekt, besluiten de oorspronkelijk door haar opgenomen leningen geheel of gedeeltelijk te herfinancieren of de overeenkomstige financiële voorwaarden te herstructureren. De herfinancieringen of herstructureringen geschieden onder de in lid 1 en in lid 4 gestelde voorwaarden en mogen niet leiden tot een verlenging van de looptijd van de betrokken opgenomen leningen en evenmin tot een verhoging van het op de datum van die herfinancieringen of herstructureringen nog uitstaande bedrag.

4.   Alle kosten die de Unie met betrekking tot de uit hoofde van dit besluit opgenomen of verstrekte leningen maakt, komen ten laste van Tunesië.

5.   De Commissie licht het Europees Parlement en de Raad in over de ontwikkelingen met betrekking tot de in de leden 2 en 3 bedoelde verrichtingen.

Artikel 6

1.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt uitgevoerd overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) en Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie (8).

2.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt onder direct beheer uitgevoerd.

3.   De in artikel 3, lid 3, bedoelde leningsovereenkomst bevat bepalingen die het volgende verzekeren:

| a) | Tunesië gaat regelmatig na of de uit de Uniebegroting verstrekte financiering naar behoren is gebruikt, neemt passende maatregelen ter voorkoming van onregelmatigheden en fraude, en onderneemt zo nodig gerechtelijke stappen om de uit hoofde van dit besluit verstrekte middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven, terug te vorderen; |
| --- | --- |

a)

Tunesië gaat regelmatig na of de uit de Uniebegroting verstrekte financiering naar behoren is gebruikt, neemt passende maatregelen ter voorkoming van onregelmatigheden en fraude, en onderneemt zo nodig gerechtelijke stappen om de uit hoofde van dit besluit verstrekte middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven, terug te vorderen;

| b) | de financiële belangen van de Unie worden beschermd, in het bijzonder met specifieke maatregelen met het oog op de preventie en de bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden in verband met de macrofinanciële Uniebijstand, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad (9), Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (10) en Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11); |
| --- | --- |

b)

de financiële belangen van de Unie worden beschermd, in het bijzonder met specifieke maatregelen met het oog op de preventie en de bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden in verband met de macrofinanciële Uniebijstand, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad (9), Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (10) en Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11);

| c) | de Commissie, met inbegrip van het Europees Bureau voor fraudebestrijding, of haar vertegenwoordigers worden uitdrukkelijk gemachtigd tot het uitvoeren van controles, waaronder controles en inspecties ter plaatse; |
| --- | --- |

c)

de Commissie, met inbegrip van het Europees Bureau voor fraudebestrijding, of haar vertegenwoordigers worden uitdrukkelijk gemachtigd tot het uitvoeren van controles, waaronder controles en inspecties ter plaatse;

| d) | de Commissie en de Rekenkamer worden uitdrukkelijk gemachtigd om tijdens en na de periode waarin de macrofinanciële Uniebijstand beschikbaar is, audits uit te voeren, waaronder documentaudits en audits ter plaatse, zoals operationele beoordelingen; |
| --- | --- |

d)

de Commissie en de Rekenkamer worden uitdrukkelijk gemachtigd om tijdens en na de periode waarin de macrofinanciële Uniebijstand beschikbaar is, audits uit te voeren, waaronder documentaudits en audits ter plaatse, zoals operationele beoordelingen;

| e) | de Unie heeft recht op vervroegde terugbetaling van de lening indien is vastgesteld dat Tunesië met betrekking tot het beheer van de macrofinanciële Uniebijstand fraude, corruptie of een andere onrechtmatige activiteit heeft gepleegd die afbreuk doet aan de financiële belangen van de Unie. |
| --- | --- |

e)

de Unie heeft recht op vervroegde terugbetaling van de lening indien is vastgesteld dat Tunesië met betrekking tot het beheer van de macrofinanciële Uniebijstand fraude, corruptie of een andere onrechtmatige activiteit heeft gepleegd die afbreuk doet aan de financiële belangen van de Unie.

4.   Vóór de uitvoering van de macrofinanciële Uniebijstand beoordeelt de Commissie door middel van een operationele beoordeling de deugdelijkheid van de voor de bijstand geldende financiële regelingen, administratieve procedures en interne en externe controlemechanismen van Tunesië.

Artikel 7

1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Artikel 8

1.   De Commissie dient jaarlijks, uiterlijk op 30 juni, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van dit besluit in het voorgaande jaar, met inbegrip van een evaluatie van die uitvoering. In dit verslag:

| a) | wordt de geboekte vooruitgang bij de uitvoering van de macrofinanciële Uniebijstand onderzocht; |
| --- | --- |

a)

wordt de geboekte vooruitgang bij de uitvoering van de macrofinanciële Uniebijstand onderzocht;

| b) | worden de economische situatie en de vooruitzichten van Tunesië, alsook de bij de uitvoering van de in artikel 3, lid 1, bedoelde beleidsmaatregelen geboekte vooruitgang beoordeeld; |
| --- | --- |

b)

worden de economische situatie en de vooruitzichten van Tunesië, alsook de bij de uitvoering van de in artikel 3, lid 1, bedoelde beleidsmaatregelen geboekte vooruitgang beoordeeld;

| c) | wordt het verband aangegeven tussen de in het memorandum van overeenstemming neergelegde economische beleidsvoorwaarden, de huidige economische en budgettaire prestaties van Tunesië en de besluiten van de Commissie tot uitbetaling van de tranches van de macrofinanciële Uniebijstand. |
| --- | --- |

c)

wordt het verband aangegeven tussen de in het memorandum van overeenstemming neergelegde economische beleidsvoorwaarden, de huidige economische en budgettaire prestaties van Tunesië en de besluiten van de Commissie tot uitbetaling van de tranches van de macrofinanciële Uniebijstand.

2.   Uiterlijk twee jaar na het verstrijken van de in artikel 1, lid 4, bedoelde beschikbaarheidsperiode dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag achteraf in met een beoordeling van de resultaten en de doelmatigheid van de voltooide macrofinanciële Uniebijstand en van de mate waarin die tot de doelstellingen van de bijstand heeft bijgedragen.

Artikel 9

Dit besluit treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Straatsburg, 6 juli 2016.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

M. SCHULZ

Voor de Raad

De voorzitter

I. KORČOK

---

(1)  Standpunt van het Europees Parlement van 8 juni 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 24 juni 2016.

1

(2)  Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (PB L 278 van 21.10.2005, blz. 9).

2

(3)  Besluit nr. 534/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan de Republiek Tunesië (PB L 151 van 21.5.2014, blz. 9).

3

(4)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

4

(5)  Besluit 2010/427/EU van de Raad van 26 juli 2010 tot vaststelling van de organisatie en werking van de Europese Dienst voor extern optreden (PB L 201 van 3.8.2010, blz. 30).

5

(6)  Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad van 25 mei 2009 tot instelling van een Garantiefonds (PB L 145 van 10.6.2009, blz. 10).

6

(7)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1).

7

(8)  Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362 van 31.12.2012, blz. 1).

8

(9)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1).

9

(10)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2).

10

(11)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18.9.2013, blz. 1).

11

---

Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad

Dit besluit wordt goedgekeurd onverminderd de gezamenlijke verklaring die is aangenomen samen met Besluit 778/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Georgië, welke als grondslag blijft dienen voor alle besluiten van het Europees Parlement en de Raad tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan derde landen en gebieden.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/9

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/1113 VAN DE COMMISSIE

van 8 juli 2016

tot 248e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met de organisaties ISIS (Da'esh) en Al Qaida

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met de organisaties ISIS (Da'esh) en Al Qaida (1), en met name artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 7 bis, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de personen, groepen en entiteiten opgesomd waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens die verordening worden bevroren. |
| --- | --- |

(1)

In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de personen, groepen en entiteiten opgesomd waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens die verordening worden bevroren.

| (2) | Het Sanctiecomité van de VN-Veiligheidsraad heeft op 5 juli 2016 besloten één natuurlijke persoon te schrappen van de lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen dienen te worden bevroren. Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 dient derhalve dienovereenkomstig te worden bijgewerkt. |
| --- | --- |

(2)

Het Sanctiecomité van de VN-Veiligheidsraad heeft op 5 juli 2016 besloten één natuurlijke persoon te schrappen van de lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen dienen te worden bevroren. Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 dient derhalve dienovereenkomstig te worden bijgewerkt.

| (3) | Om de effectiviteit van de maatregelen waarin deze verordening voorziet, te waarborgen, dient deze verordening onmiddellijk in werking te treden, |
| --- | --- |

(3)

Om de effectiviteit van de maatregelen waarin deze verordening voorziet, te waarborgen, dient deze verordening onmiddellijk in werking te treden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgend op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 8 juli 2016.

Voor de Commissie,

namens de voorzitter,

Hoofd van de dienst Instrumenten voor het buitenlands beleid

---

(1)  
  PB L 139 van 29.5.2002, blz. 9.

1

---

BIJLAGE

In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt de volgende vermelding geschrapt van de lijst „Natuurlijke personen”:

„Daniel Martin Schneider (ook bekend als Abdullah). Adres: Petrusstrasse 32, 66125 Herrensohr, Dudweiler, Saarbrücken, Duitsland (voormalig adres). Geboortedatum: 9.9.1985. Geboorteplaats: Neunkirchen (Saar), Duitsland. Nationaliteit: Duits. Paspoortnummer: 2318047793 (Duits paspoort, afgegeven in Friedrichsthal, Duitsland, op 17.5.2006, verlopen op 16.5.2011). Nationaal identificatienummer: 2318229333 (Duitse federale identiteitskaart, afgegeven in Friedrichsthal, Duitsland, op 17.5.2006, verlopen op 16.5.2011 (opgegeven als verloren)). Overige informatie: a) in verband gebracht met de Islamic Jihad Union (IJU), ook bekend onder de naam Islamic Jihad Group; b) in verband gebracht met Fritz Martin Gelowicz en Adem Yilmaz; c) gedetineerd in Duitsland (situatie juni 2010). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 27.10.2008.”

---

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/11

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/1114 VAN DE COMMISSIE

van 8 juli 2016

tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1),

Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt. |
| --- | --- |

(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.

| (2) | De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(2)

De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 8 juli 2016.

Voor de Commissie,

namens de voorzitter,

Jerzy PLEWA

Directeur-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling

---

(1)  
  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671.

1

(2)  
  PB L 157 van 15.6.2011, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | MA | 164,5 |
| ZZ | 164,5 |
| 0709 93 10 | TR | 134,9 |
| ZZ | 134,9 |
| 0805 50 10 | AR | 171,5 |
| BO | 220,8 |
| CL | 193,0 |
| TR | 134,0 |
| UY | 128,6 |
| ZA | 167,1 |
| ZZ | 169,2 |
| 0808 10 80 | AR | 152,5 |
| BR | 97,0 |
| CL | 123,0 |
| CN | 116,1 |
| NZ | 146,7 |
| US | 149,7 |
| UY | 67,7 |
| ZA | 107,7 |
| ZZ | 120,1 |
| 0808 30 90 | AR | 123,6 |
| CL | 118,4 |
| CN | 91,9 |
| ZA | 129,4 |
| ZZ | 115,8 |
| 0809 10 00 | TR | 212,6 |
| ZZ | 212,6 |
| 0809 29 00 | TR | 325,9 |
| ZZ | 325,9 |
| 0809 30 10 , 0809 30 90 | TR | 126,8 |
| ZZ | 126,8 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

MA

164,5

ZZ

164,5

0709 93 10

TR

134,9

ZZ

134,9

0805 50 10

AR

171,5

BO

220,8

CL

193,0

TR

134,0

UY

128,6

ZA

167,1

ZZ

169,2

0808 10 80

AR

152,5

BR

97,0

CL

123,0

CN

116,1

NZ

146,7

US

149,7

UY

67,7

ZA

107,7

ZZ

120,1

0808 30 90

AR

123,6

CL

118,4

CN

91,9

ZA

129,4

ZZ

115,8

0809 10 00

TR

212,6

ZZ

212,6

0809 29 00

TR

325,9

ZZ

325,9

0809 30 10 , 0809 30 90

TR

126,8

ZZ

126,8

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 1106/2012 van de Commissie van 27 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 471/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken van de buitenlandse handel met derde landen, wat de bijwerking van de nomenclatuur van landen en gebieden betreft (PB L 328 van 28.11.2012, blz. 7). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.

---

BESLUITEN

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/13

---

UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2016/1115 VAN DE COMMISSIE

van 7 juli 2016

tot vaststelling van een formulier voor de indiening door het Europees Agentschap voor chemische stoffen van informatie over de werking van de procedures overeenkomstig Verordening (EU) nr. 649/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4141)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 649/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen (1), en met name artikel 22, lid 1,

Na raadpleging van het comité dat is ingesteld bij artikel 133 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (2),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Om ervoor te zorgen dat de informatie die op grond van artikel 22, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 door het Europees Agentschap voor chemische stoffen bij de Commissie wordt ingediend, van voldoende kwaliteit is, is het noodzakelijk om een formulier voor de indiening van die informatie vast te leggen. |
| --- | --- |

(1)

Om ervoor te zorgen dat de informatie die op grond van artikel 22, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 door het Europees Agentschap voor chemische stoffen bij de Commissie wordt ingediend, van voldoende kwaliteit is, is het noodzakelijk om een formulier voor de indiening van die informatie vast te leggen.

| (2) | Met het oog op de duidelijkheid en de samenhang is het passend om de precieze verslagperioden voor de indiening van informatie door het Europees Agentschap voor chemische stoffen op grond van artikel 22, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 te specificeren, |
| --- | --- |

(2)

Met het oog op de duidelijkheid en de samenhang is het passend om de precieze verslagperioden voor de indiening van informatie door het Europees Agentschap voor chemische stoffen op grond van artikel 22, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 te specificeren,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het formulier voor de indiening door het Europees Agentschap voor chemische stoffen van de informatie die op grond van artikel 22, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 vereist is, is een vragenlijst zoals vastgelegd in de bijlage bij dit besluit.

Artikel 2

Het eerste verslag dat op grond van artikel 22, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 door het Europees Agentschap voor chemische stoffen moet worden ingediend, bestrijkt de kalenderjaren 2014, 2015 en 2016.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot het Europees Agentschap voor chemische stoffen.

Gedaan te Brussel, 7 juli 2016.

Voor de Commissie

Karmenu VELLA

Lid van de Commissie

---

(1)  
  PB L 201 van 27.7.2012, blz. 60.

1

(2)  
  PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

VRAGENLIJST

Deel 1: Algemene informatie

1.   Organisatie:

2.   Bestreken periode:

Deel 2: Informatie over het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

3.   Aantal personen (in voltijdequivalent) dat binnen het ECHA aan de uitvoering van Verordening (EU) nr. 649/2012 werkt:

4.   Is het personeel van het ECHA ook betrokken bij de uitvoering van andere Europese/internationale wetgeving/verdragen/programma's inzake chemische stoffen?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, geef aan welke wetgeving en beschrijf de kwesties/thema's waarvoor personeel dat op het gebied van Verordening (EU) nr. 649/2012 werkt, samenwerkt met personeel dat op het gebied van andere wetgeving werkt:

5.   Stemt de werklast van het ECHA overeen met de voorspelde werklast?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

Deel 3: Ondersteuning van exporteurs en importeurs

6.   Welke van de volgende ondersteunings- en communicatieactiviteiten heeft het ECHA georganiseerd om exporteurs en importeurs te helpen aan Verordening (EU) nr. 649/2012 te voldoen?

| ☐ | technische en wetenschappelijke richtsnoeren |
| --- | --- |

☐

technische en wetenschappelijke richtsnoeren

| ☐ | webpagina's over Verordening (EU) nr. 649/2012 en ePIC |
| --- | --- |

☐

webpagina's over Verordening (EU) nr. 649/2012 en ePIC

| ☐ | interne communicatie in ePIC |
| --- | --- |

☐

interne communicatie in ePIC

| ☐ | bewustmakingscampagne |
| --- | --- |

☐

bewustmakingscampagne

| ☐ | sociale media |
| --- | --- |

☐

sociale media

| ☐ | bezoeken aan bedrijven |
| --- | --- |

☐

bezoeken aan bedrijven

| ☐ | ondersteuning van individuele ondernemingen |
| --- | --- |

☐

ondersteuning van individuele ondernemingen

| ☐ | workshops, webinars en vergelijkbare opleidingsactiviteiten |
| --- | --- |

☐

workshops, webinars en vergelijkbare opleidingsactiviteiten

| ☐ | IT-gebruikshandleidingen, factsheets en Q&A (veelgestelde vragen) |
| --- | --- |

☐

IT-gebruikshandleidingen, factsheets en Q&A (veelgestelde vragen)

| ☐ | andere |
| --- | --- |

☐

andere

Aanvullende informatie (indien van toepassing):

7.   Is het ECHA van oordeel dat deze ondersteunings- en communicatieactiviteiten de naleving van Verordening (EU) nr. 649/2012 door exporteurs en importeurs hebben verbeterd?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

8.   Op welk gebied verzoeken exporteurs en importeurs het meest om ondersteuning?

| ☐ | chemische stoffen die onder Verordening (EU) nr. 649/2012 vallen en andere kwesties in verband met het toepassingsgebied |
| --- | --- |

☐

chemische stoffen die onder Verordening (EU) nr. 649/2012 vallen en andere kwesties in verband met het toepassingsgebied

| ☐ | activering van referentie-identificatienummers en gerelateerde kwesties (bv. kennisgeving van uitvoer en uitdrukkelijke toestemming/ontheffing) |
| --- | --- |

☐

activering van referentie-identificatienummers en gerelateerde kwesties (bv. kennisgeving van uitvoer en uitdrukkelijke toestemming/ontheffing)

| ☐ | artikel 10 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake rapportage |
| --- | --- |

☐

artikel 10 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake rapportage

| ☐ | functionaliteit van ePIC |
| --- | --- |

☐

functionaliteit van ePIC

| ☐ | andere |
| --- | --- |

☐

andere

Aanvullende informatie, met inbegrip van het aantal ontvangen verzoeken en een indicatie van het aantal vragen per onderwerp:

9.   Geraamde hoeveelheid tijd besteed aan dergelijke ondersteuning (uitgedrukt als percentage van het totaal aantal voltijdequivalenten):

Deel 4: Coördinatie tussen het ECHA en de Commissie/aangewezen nationale instanties

10.   Is het ECHA tevreden over de samenwerking met de Commissie?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

11.   Gebieden waarop de samenwerking kan worden verbeterd (indien van toepassing):

| ☐ | artikel 6, lid 1, onder e), van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake het opstellen van leidraden voor besluiten en andere technische documenten met betrekking tot de uitvoering van het verdrag |
| --- | --- |

☐

artikel 6, lid 1, onder e), van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake het opstellen van leidraden voor besluiten en andere technische documenten met betrekking tot de uitvoering van het verdrag

| ☐ | voorbereiding van kennisgevingen van definitieve regelgeving aan het secretariaat van het Verdrag van Rotterdam |
| --- | --- |

☐

voorbereiding van kennisgevingen van definitieve regelgeving aan het secretariaat van het Verdrag van Rotterdam

| ☐ | technische voorbereiding van vergaderingen (bv. vergaderingen van de aangewezen nationale instanties, Commissie ter beoordeling van chemische stoffen, Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Rotterdam) |
| --- | --- |

☐

technische voorbereiding van vergaderingen (bv. vergaderingen van de aangewezen nationale instanties, Commissie ter beoordeling van chemische stoffen, Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Rotterdam)

| ☐ | deelname aan vergaderingen (bv. vergaderingen van de aangewezen nationale instanties, Commissie ter beoordeling van chemische stoffen, Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Rotterdam) |
| --- | --- |

☐

deelname aan vergaderingen (bv. vergaderingen van de aangewezen nationale instanties, Commissie ter beoordeling van chemische stoffen, Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Rotterdam)

| ☐ | artikel 6, lid 1, onder f), van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake het verlenen van technische en wetenschappelijke input teneinde de doeltreffende uitvoering van de verordening te waarborgen |
| --- | --- |

☐

artikel 6, lid 1, onder f), van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake het verlenen van technische en wetenschappelijke input teneinde de doeltreffende uitvoering van de verordening te waarborgen

| ☐ | het verlenen van technische en wetenschappelijke input en bijstand met betrekking tot de rol van de Commissie als gemeenschappelijke aangewezen instantie van de Unie |
| --- | --- |

☐

het verlenen van technische en wetenschappelijke input en bijstand met betrekking tot de rol van de Commissie als gemeenschappelijke aangewezen instantie van de Unie

| ☐ | artikel 8, lid 5, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake uitvoer in geval van een noodsituatie |
| --- | --- |

☐

artikel 8, lid 5, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake uitvoer in geval van een noodsituatie

| ☐ | artikel 14, leden 6 en 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake beslissingen dat de uitvoer doorgang kan vinden zonder uitdrukkelijke toestemming |
| --- | --- |

☐

artikel 14, leden 6 en 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake beslissingen dat de uitvoer doorgang kan vinden zonder uitdrukkelijke toestemming

| ☐ | artikel 20 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake de uitwisseling van informatie |
| --- | --- |

☐

artikel 20 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake de uitwisseling van informatie

| ☐ | artikel 21 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake technische bijstand |
| --- | --- |

☐

artikel 21 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake technische bijstand

| ☐ | artikel 23 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake bijwerking van de bijlagen |
| --- | --- |

☐

artikel 23 van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake bijwerking van de bijlagen

| ☐ | andere |
| --- | --- |

☐

andere

Aanvullende informatie:

12.   Is het ECHA tevreden over de samenwerking met de aangewezen nationale instanties?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

13.   Gebieden waarop de samenwerking kan worden verbeterd (indien van toepassing):

| ☐ | artikel 8, lid 2, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake de termijnen voor de verwerking van kennisgevingen van uitvoer |
| --- | --- |

☐

artikel 8, lid 2, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake de termijnen voor de verwerking van kennisgevingen van uitvoer

| ☐ | artikel 8, lid 5, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake uitvoer in geval van een noodsituatie |
| --- | --- |

☐

artikel 8, lid 5, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake uitvoer in geval van een noodsituatie

| ☐ | artikel 8, lid 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake op verzoek te verstrekken aanvullende informatie over de uitgevoerde chemische stof |
| --- | --- |

☐

artikel 8, lid 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake op verzoek te verstrekken aanvullende informatie over de uitgevoerde chemische stof

| ☐ | artikel 14, lid 6, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake stoffen die niet mogen worden uitgevoerd, tenzij aan bepaalde voorwaarden is voldaan |
| --- | --- |

☐

artikel 14, lid 6, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake stoffen die niet mogen worden uitgevoerd, tenzij aan bepaalde voorwaarden is voldaan

| ☐ | artikel 14, leden 6 en 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake beslissingen dat de uitvoer doorgang kan vinden zonder uitdrukkelijke toestemming |
| --- | --- |

☐

artikel 14, leden 6 en 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake beslissingen dat de uitvoer doorgang kan vinden zonder uitdrukkelijke toestemming

| ☐ | andere |
| --- | --- |

☐

andere

Aanvullende informatie:

Deel 5: Aan partijen bij het Verdrag van Rotterdam en andere landen toegezonden kennisgevingen van uitvoer

14.   Hoeveel kennisgevingen van uitvoer en daarmee verband houdende taken heeft het ECHA per jaar (d.w.z. het jaar waarin de uitvoer plaatsvond) behandeld?

| | jaar 1 | jaar 2 | jaar 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| behandelde kennisgevingen van uitvoer | | | |
| toegezonden kennisgevingen van uitvoer | | | |
| ontvangen ontvangstbevestigingen | | | |
| tweemaal toegezonden kennisgevingen van uitvoer | | | |

jaar 1

jaar 2

jaar 3

behandelde kennisgevingen van uitvoer

toegezonden kennisgevingen van uitvoer

ontvangen ontvangstbevestigingen

tweemaal toegezonden kennisgevingen van uitvoer

15.   Welke van de informatievereisten in het formulier voor kennisgeving van uitvoer vormen een probleem voor exporteurs?

| ☐ | de identiteit van de uit te voeren stof |
| --- | --- |

☐

de identiteit van de uit te voeren stof

| ☐ | de identiteit van het uit te voeren mengsel |
| --- | --- |

☐

de identiteit van het uit te voeren mengsel

| ☐ | de identiteit van het uit te voeren artikel |
| --- | --- |

☐

de identiteit van het uit te voeren artikel

| ☐ | informatie over de uitvoer |
| --- | --- |

☐

informatie over de uitvoer

| ☐ | informatie over de gevaren en/of risico's van de chemische stof en voorzorgsmaatregelen |
| --- | --- |

☐

informatie over de gevaren en/of risico's van de chemische stof en voorzorgsmaatregelen

| ☐ | overzicht van de fysisch-chemische, toxicologische en ecotoxicologische eigenschappen |
| --- | --- |

☐

overzicht van de fysisch-chemische, toxicologische en ecotoxicologische eigenschappen

| ☐ | informatie over definitieve regelgeving door het land van uitvoer |
| --- | --- |

☐

informatie over definitieve regelgeving door het land van uitvoer

| ☐ | door de uitvoerende partij verstrekte aanvullende informatie |
| --- | --- |

☐

door de uitvoerende partij verstrekte aanvullende informatie

| ☐ | de beschikbaarheid van GN-codes of CUS-nummers |
| --- | --- |

☐

de beschikbaarheid van GN-codes of CUS-nummers

| ☐ | het voorgenomen gebruik van de chemische stof in het invoerende land |
| --- | --- |

☐

het voorgenomen gebruik van de chemische stof in het invoerende land

| ☐ | overzicht van en redenen voor de definitieve regelgeving en datum van inwerkingtreding |
| --- | --- |

☐

overzicht van en redenen voor de definitieve regelgeving en datum van inwerkingtreding

| ☐ | andere |
| --- | --- |

☐

andere

| ☐ | niet van toepassing |
| --- | --- |

☐

niet van toepassing

Aanvullende informatie:

16.   Hoeveel kennisgevingen van uitvoer worden naar de exporteur teruggezonden wegens de redenen in de onderstaande tabel?

| reden/aantal per jaar | jaar 1 | jaar 2 | jaar 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| verzoek om herindiening | | | |
| verwerping | | | |

reden/aantal per jaar

jaar 1

jaar 2

jaar 3

verzoek om herindiening

verwerping

Geef, indien van toepassing, aan wat de meest voorkomende redenen zijn voor verzoeken om herindiening en voor de verwerping van kennisgevingen van uitvoer.

Redenen voor verzoeken om herindiening van kennisgevingen van uitvoer:

Redenen voor de verwerping van kennisgevingen van uitvoer:

17.   Heeft het ECHA gemerkt dat de aangewezen nationale instanties moeilijkheden hebben ondervonden om te voldoen aan de termijn om de kennisgevingen aan het ECHA toe te zenden?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, hoeveel kennisgevingen zijn tijdens de verslagperiode te laat ontvangen en hoeveel is dat uitgedrukt als percentage van het totale aantal kennisgevingen?

| jaar | aantal kennisgevingen dat te laat was | % van het totale jaarlijkse aantal kennisgevingen |
| --- | --- | --- |
| jaar 1 | | |
| jaar 2 | | |
| jaar 3 | | |
| totaal | | |

jaar

aantal kennisgevingen dat te laat was

% van het totale jaarlijkse aantal kennisgevingen

jaar 1

jaar 2

jaar 3

totaal

Aanvullende informatie:

18.   Heeft het ECHA moeilijkheden ondervonden om te voldoen aan de termijn om de kennisgevingen te verwerken en aan het invoerende (niet-EU-)land toe te zenden?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, hoeveel kennisgevingen zijn tijdens de verslagperiode te laat verwerkt en hoeveel is dat uitgedrukt als percentage van het totale aantal kennisgevingen?

| jaar | aantal kennisgevingen dat te laat was | % van het totale jaarlijkse aantal kennisgevingen |
| --- | --- | --- |
| jaar 1 | | |
| jaar 2 | | |
| jaar 3 | | |
| totaal | | |

jaar

aantal kennisgevingen dat te laat was

% van het totale jaarlijkse aantal kennisgevingen

jaar 1

jaar 2

jaar 3

totaal

Artikel 8, lid 5, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake uitvoer van een chemische stof in verband met een noodsituatie

19.   Heeft het ECHA moeilijkheden ondervonden bij het verwerken van een kennisgeving van uitvoer die in het kader van een procedure voor een noodsituatie was ingediend?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

| ☐ | er is geen kennisgeving van uitvoer van die aard ontvangen |
| --- | --- |

☐

er is geen kennisgeving van uitvoer van die aard ontvangen

Aanvullende informatie:

Artikel 8, lid 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake beschikbare aanvullende informatie over uitgevoerde chemische stoffen

20.   Is het ECHA verzocht aan invoerende partijen of invoerende andere landen aanvullende informatie te verstrekken over uitgevoerde chemische stoffen?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, welk soort informatie werd gevraagd?

Deel 6: Kennisgevingen van uitvoer van de partijen en van andere landen

Artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 inzake door het ECHA van de instanties in niet-EU-landen ontvangen kennisgevingen van uitvoer

21.   Hoeveel kennisgevingen van uitvoer heeft het ECHA tijdens de verslagperiode van niet-EU-landen ontvangen?

| | aantal ontvangen kennisgevingen |
| --- | --- |
| jaar 1 | |
| jaar 2 | |
| jaar 3 | |
| totaal | |

aantal ontvangen kennisgevingen

jaar 1

jaar 2

jaar 3

totaal

22.   Hoeveel ontvangstbevestigingen van kennisgevingen van uitvoer van niet-EU-landen heeft het ECHA tijdens de verslagperiode verzonden?

| | aantal verzonden bevestigingen |
| --- | --- |
| jaar 1 | |
| jaar 2 | |
| jaar 3 | |
| totaal | |

aantal verzonden bevestigingen

jaar 1

jaar 2

jaar 3

totaal

Deel 7: Informatie betreffende de invoer en uitvoer van chemische stoffen

Rapportage van de aangewezen nationale instanties aan het ECHA (artikel 10 van Verordening (EU) nr. 649/2012)

23.   Heeft het ECHA vertragingen ondervonden bij de ontvangst van de aangewezen nationale instanties van de geaggregeerde nationale verslagen over de hoeveelheid chemische stoffen (als zodanig of als mengsel of in artikelen) die in het voorgaande jaar naar/uit elke partij of elk ander land is uitgevoerd/ingevoerd?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

24.   Heeft het ECHA, het bovenstaande buiten beschouwing gelaten, problemen gehad met de aangewezen nationale instanties in verband met de rapportage van artikel 10 van Verordening (EU) nr. 649/2012?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

Deel 8: Verplichtingen met betrekking tot de uitvoer van chemische stoffen anders dan de kennisgeving van uitvoer

Stoffen die niet mogen worden uitgevoerd, tenzij aan bepaalde voorwaarden is voldaan (artikel 14, lid 6, van Verordening (EU) nr. 649/2012)

25.   Heeft het ECHA moeilijkheden ondervonden in verband met zijn betrokkenheid bij de procedure voor uitdrukkelijke toestemming (bv. bij de validering van de metadata van de uitdrukkelijke toestemming die door de aangewezen nationale instanties zijn ingevoegd)?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

Beslissing van een aangewezen nationale instantie (in overleg met de Commissie, die wordt bijgestaan door het ECHA) dat de uitvoer doorgang kan vinden zestig dagen nadat om uitdrukkelijke toestemming is verzocht (artikel 14, lid 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012)

26.   Heeft het ECHA moeilijkheden ondervonden bij het verwerken van kennisgevingen van uitvoer die onder de procedure van artikel 14, lid 7, van Verordening (EU) nr. 649/2012 vallen, of bij het bijstaan van de Commissie bij de uitvoering van deze bepaling?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

Herinneringen i.v.m. uitdrukkelijke toestemming (artikel 14, lid 6, van Verordening (EU) nr. 649/2012)

27.   Hoeveel herinneringen betreffende verzoeken om uitdrukkelijke toestemming heeft het ECHA verzonden overeenkomstig artikel 14, lid 6, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 649/2012?

| | eerste herinnering | tweede herinnering |
| --- | --- | --- |
| jaar 1 | | |
| jaar 2 | | |
| jaar 3 | | |
| totaal | | |

eerste herinnering

tweede herinnering

jaar 1

jaar 2

jaar 3

totaal

Geldigheid van uitdrukkelijke toestemming (artikel 14, lid 8, van Verordening (EU) nr. 649/2012)

28.   Heeft het ECHA moeilijkheden ondervonden bij het behandelen van gevallen waarin de uitvoer doorgang kon vinden op grond van artikel 14, lid 8, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 649/2012 in afwachting van een antwoord op een nieuw verzoek om uitdrukkelijke toestemming overeenkomstig artikel 14, lid 8, eerste alinea, onder a), van Verordening (EU) nr. 649/2012?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Aanvullende informatie:

Deel 9: Uitwisseling van informatie

Uitwisseling van informatie

29.   Heeft het ECHA in het kader van artikel 20, lid 1, van Verordening (EU) nr. 649/2012 verzoeken om wetenschappelijke, technische, economische of juridische informatie ontvangen in verband met de chemische stoffen die onder de verordening vallen?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, geef hierover aanvullende informatie:

Rapportage over de overgedragen informatie

30.   Heeft het ECHA moeilijkheden ondervonden bij het verzamelen van de informatie van de Commissie en de lidstaten over de overgedragen gegevens?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, geef hierover aanvullende informatie:

31.   Heeft het ECHA moeilijkheden ondervonden bij het opstellen van het verslag overeenkomstig artikel 20, lid 4, van Verordening (EU) nr. 649/2012?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, geef hierover aanvullende informatie:

Deel 10: Technische bijstand

Samenwerking

32.   Is het ECHA betrokken geweest bij samenwerking met ontwikkelingslanden, landen met een overgangseconomie en niet-gouvernementele organisaties om het goede beheer van chemische stoffen te verbeteren en met name om het Verdrag van Rotterdam uit te voeren?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, in welke vorm?

| ☐ | het verstrekken van technische informatie |
| --- | --- |

☐

het verstrekken van technische informatie

| ☐ | het verlenen van technische deskundigheid voor de identificatie van gevaarlijke bestrijdingsmiddelformuleringen |
| --- | --- |

☐

het verlenen van technische deskundigheid voor de identificatie van gevaarlijke bestrijdingsmiddelformuleringen

| ☐ | het verlenen van technische deskundigheid voor het opstellen van kennisgevingen aan het secretariaat |
| --- | --- |

☐

het verlenen van technische deskundigheid voor het opstellen van kennisgevingen aan het secretariaat

| ☐ | andere |
| --- | --- |

☐

andere

Indien andere, geef aan welke:

Geef aan met welke landen is samengewerkt:

Aanvullende informatie:

Activiteitsopbouw

33.   Heeft het ECHA deelgenomen aan projecten/internationale activiteiten met betrekking tot activiteitsopbouw op het gebied van het beheer van chemische stoffen of heeft het ECHA niet-gouvernementele organisaties ondersteund die bij dergelijke activiteiten betrokken zijn?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, beschrijf deze activiteiten:

Deel 11: Handhaving van Verordening (EU) nr. 649/2012

Rol van het Forum voor de uitwisseling van handhavingsinformatie („het Forum”; artikel 18, lid 2, van Verordening (EU) nr. 649/2012)

34.   Wordt binnen het Forum op regelmatige basis informatie uitgewisseld over de coördinatie van de handhaving van Verordening (EU) nr. 649/2012?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, vermeld de besproken onderwerpen:

Aanvullende informatie:

35.   Heeft het Forum tijdens deze verslagperiode de handhaving van Verordening (EU) nr. 649/2012 gecoördineerd?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, beschrijf deze activiteiten:

36.   Hoe zouden de activiteiten van het Forum met betrekking tot de handhaving van Verordening (EU) nr. 649/2012 kunnen worden verbeterd?

Betrokkenheid van het ECHA bij handhavingsactiviteiten

37.   Is het ECHA betrokken geweest bij handhavingsactiviteiten in verband met Verordening (EU) nr. 649/2012 naast die welke door het Forum zijn behandeld?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, beschrijf deze activiteiten:

Deel 12: IT-gerelateerde aspecten

Het elektronische systeem voor de uitvoering van Verordening (EU) nr. 649/2012 (ePIC)

38.   Hoeveel externe organisaties/gebruikers gebruiken ePIC in elk van de volgende categorieën?

| — | de industrie: |
| --- | --- |

—

de industrie:

| — | de aangewezen nationale instanties: |
| --- | --- |

—

de aangewezen nationale instanties:

| — | de Commissie: |
| --- | --- |

—

de Commissie:

| — | de douane: |
| --- | --- |

—

de douane:

| — | de nationale handhavingsinstanties: |
| --- | --- |

—

de nationale handhavingsinstanties:

39.   Welke nieuwe/verbeterde functies zijn in ePIC opgenomen in vergelijking met de voorgaande verslagperiode?

Aanvullende informatie:

40.   Hoeveel versies van het systeem zijn tijdens de verslagperiode uitgebracht?

41.   Licht de beschikbaarheid van het systeem voor externe gebruikers toe:

42.   Geef een samenvatting op hoofdlijnen van de feedback die het ECHA over ePIC heeft ontvangen van de volgende gebruikersgemeenschappen:

| — | De industrie: |
| --- | --- |

—

De industrie:

| — | De aangewezen nationale instanties: |
| --- | --- |

—

De aangewezen nationale instanties:

| — | De Commissie: |
| --- | --- |

—

De Commissie:

| — | De nationale handhavingsinstanties: |
| --- | --- |

—

De nationale handhavingsinstanties:

| — | De douane: |
| --- | --- |

—

De douane:

43.   Vermeld de nodige verbeteringen van het IT-systeem die zijn vastgesteld (indien van toepassing):

Gegevensverspreiding

44.   Welke gegevens over de uitvoering van Verordening (EU) nr. 649/2012 worden op de website van het ECHA openbaar gemaakt?

45.   Welke nieuwe gegevens zijn sinds de voorgaande verslagperiode openbaar gemaakt?

46.   Heeft het ECHA feedback ontvangen over de gegevens in verband met de uitvoering van Verordening (EU) nr. 649/2012 die het op zijn website openbaar heeft gemaakt?

| ☐ | ja |
| --- | --- |

☐

ja

| ☐ | neen |
| --- | --- |

☐

neen

Zo ja, geef een samenvatting op hoofdlijnen van de feedback:

Deel 13: Aanvullende opmerkingen

47.   Gelieve alle bijkomende informatie of opmerkingen te vermelde die met de werking van de procedures van Verordening (EU) nr. 649/2012 verband houden en die u in het kader van de rapportage op grond van artikel 22 van die verordening relevant acht.

---

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/24 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/24

---

UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2016/1116 VAN DE COMMISSIE

van 7 juli 2016

tot wijziging van de Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 betreffende beschermende maatregelen en inenting tegen nodulaire dermatose in Griekenland

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4157)

(Slechts de tekst in de Griekse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (1), en met name artikel 9, lid 4,

Gezien Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (2), en met name artikel 10, lid 4,

Gezien Richtlijn 92/119/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van algemene communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelen ten aanzien van de vesiculaire varkensziekte (3), en met name artikel 19, lid 1, onder a), lid 3, onder a), en lid 6,

Gezien Richtlijn 2002/99/EG van de Raad van 16 december 2002 houdende vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor de productie, de verwerking, de distributie en het binnenbrengen van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (4), en met name artikel 4, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In Richtlijn 92/119/EEG van de Raad zijn algemene bestrijdingsmaatregelen vastgesteld die moeten worden genomen in geval van een uitbraak van bepaalde dierziekten, waaronder nodulaire dermatose. Die bestrijdingsmaatregelen omvatten de instelling van beschermings- en toezichtsgebieden rond het besmette bedrijf en zij voorzien ook in noodinenting in geval van een uitbraak van nodulaire dermatose als aanvulling op andere bestrijdingsmaatregelen. |
| --- | --- |

(1)

In Richtlijn 92/119/EEG van de Raad zijn algemene bestrijdingsmaatregelen vastgesteld die moeten worden genomen in geval van een uitbraak van bepaalde dierziekten, waaronder nodulaire dermatose. Die bestrijdingsmaatregelen omvatten de instelling van beschermings- en toezichtsgebieden rond het besmette bedrijf en zij voorzien ook in noodinenting in geval van een uitbraak van nodulaire dermatose als aanvulling op andere bestrijdingsmaatregelen.

| (2) | In Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 van de Commissie (5) zijn bepaalde beschermende maatregelen vastgesteld op het gebied van de diergezondheid in verband met de bevestiging van nodulaire dermatose in Griekenland in 2015. Die maatregelen behelzen de instelling van een beperkingsgebied dat is beschreven in de bijlage bij dat uitvoeringsbesluit; dit omvat het gebied waarin nodulaire dermatose werd bevestigd en de door Griekenland overeenkomstig Richtlijn 92/119/EEG ingestelde beschermings- en toezichtsgebieden. |
| --- | --- |

(2)

In Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 van de Commissie (5) zijn bepaalde beschermende maatregelen vastgesteld op het gebied van de diergezondheid in verband met de bevestiging van nodulaire dermatose in Griekenland in 2015. Die maatregelen behelzen de instelling van een beperkingsgebied dat is beschreven in de bijlage bij dat uitvoeringsbesluit; dit omvat het gebied waarin nodulaire dermatose werd bevestigd en de door Griekenland overeenkomstig Richtlijn 92/119/EEG ingestelde beschermings- en toezichtsgebieden.

| (3) | Naar aanleiding van de ontwikkeling van de epidemiologische situatie in Griekenland heeft de Commissie Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055 van de Commissie (6) vastgesteld. In dat uitvoeringsbesluit is bepaald dat Griekenland kan overgaan tot de noodinenting van runderen die worden gehouden op bedrijven in het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij dat uitvoeringsbesluit. Bovendien zijn bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055 een aantal bepalingen van Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 gewijzigd en is het beperkingsgebied uitgebreid, zodat het naast de regionale eenheid Evros ook de regionale eenheden Rodopi, Xanthi, Kavala en Limnos bevat. |
| --- | --- |

(3)

Naar aanleiding van de ontwikkeling van de epidemiologische situatie in Griekenland heeft de Commissie Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055 van de Commissie (6) vastgesteld. In dat uitvoeringsbesluit is bepaald dat Griekenland kan overgaan tot de noodinenting van runderen die worden gehouden op bedrijven in het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij dat uitvoeringsbesluit. Bovendien zijn bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055 een aantal bepalingen van Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 gewijzigd en is het beperkingsgebied uitgebreid, zodat het naast de regionale eenheid Evros ook de regionale eenheden Rodopi, Xanthi, Kavala en Limnos bevat.

| (4) | De Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 zijn vervolgens gewijzigd bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2311 van de Commissie (7), met het oog op de uitbreiding van zowel het beperkingsgebied zoals beschreven in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 als het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055, naar aanleiding van de bevestiging van extra uitbraken van nodulaire dermatose in de regionale eenheid Chalkidiki en de ontvangst van de kennisgeving van Griekenland inzake haar voornemen om noodinentingen tegen nodulaire dermatose uit te voeren in de regionale eenheden Chalkidiki, Thessaloniki, Kilkis, Drama en Serres. |
| --- | --- |

(4)

De Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 zijn vervolgens gewijzigd bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2311 van de Commissie (7), met het oog op de uitbreiding van zowel het beperkingsgebied zoals beschreven in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 als het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055, naar aanleiding van de bevestiging van extra uitbraken van nodulaire dermatose in de regionale eenheid Chalkidiki en de ontvangst van de kennisgeving van Griekenland inzake haar voornemen om noodinentingen tegen nodulaire dermatose uit te voeren in de regionale eenheden Chalkidiki, Thessaloniki, Kilkis, Drama en Serres.

| (5) | Griekenland heeft sinds 6 april 2016 nieuwe uitbraken van nodulaire dermatose gemeld in het beperkingsgebied zoals beschreven in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 en het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055. Er zijn ook uitbraken van nodulaire dermatose gemeld in Bulgarije sinds 13 april 2016 en in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië sinds 21 april 2016. |
| --- | --- |

(5)

Griekenland heeft sinds 6 april 2016 nieuwe uitbraken van nodulaire dermatose gemeld in het beperkingsgebied zoals beschreven in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 en het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055. Er zijn ook uitbraken van nodulaire dermatose gemeld in Bulgarije sinds 13 april 2016 en in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië sinds 21 april 2016.

| (6) | Op 9 mei 2016 heeft Griekenland de Commissie in kennis gesteld van zijn voornemen om, als voorzorgsmaatregel vanwege de ontwikkeling van de epidemiologische situatie voor nodulaire dermatose, inentingen uit te voeren in de regionale eenheden Pella, Pieria en Imathia. Op 1 juni 2016 heeft Griekenland de Commissie nogmaals in kennis gesteld van zijn voornemen om, als voorzorgsmaatregel vanwege de ontwikkeling van de epidemiologische situatie voor nodulaire dermatose, inentingen uit te voeren in de regionale eenheden Florina, Kastoria en Kozani. Daarom moet zowel het beperkingsgebied zoals beschreven in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 als het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055, worden uitgebreid. De Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 van de Commissie moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(6)

Op 9 mei 2016 heeft Griekenland de Commissie in kennis gesteld van zijn voornemen om, als voorzorgsmaatregel vanwege de ontwikkeling van de epidemiologische situatie voor nodulaire dermatose, inentingen uit te voeren in de regionale eenheden Pella, Pieria en Imathia. Op 1 juni 2016 heeft Griekenland de Commissie nogmaals in kennis gesteld van zijn voornemen om, als voorzorgsmaatregel vanwege de ontwikkeling van de epidemiologische situatie voor nodulaire dermatose, inentingen uit te voeren in de regionale eenheden Florina, Kastoria en Kozani. Daarom moet zowel het beperkingsgebied zoals beschreven in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 als het inentingsgebied zoals beschreven in bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055, worden uitgebreid. De Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 van de Commissie moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (7) | De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, |
| --- | --- |

(7)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlagen bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 van de Commissie worden vervangen door de tekst in bijlage I bij dit besluit.

Artikel 2

Bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055 van de Commissie wordt vervangen door de tekst in bijlage II bij dit besluit.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot de Helleense Republiek.

Gedaan te Brussel, 7 juli 2016.

Voor de Commissie

Vytenis ANDRIUKAITIS

Lid van de Commissie

---

(1)  
  PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13.

1

(2)  
  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29.

2

(3)  
  PB L 62 van 15.3.1993, blz. 69.

3

(4)  
  PB L 18 van 23.1.2003, blz. 11.

4

(5)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 van de Commissie van 7 september 2015 betreffende bepaalde beschermende maatregelen tegen nodulaire dermatose in Griekenland en tot intrekking van Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1423 (PB L 234 van 8.9.2015, blz. 19).

5

(6)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055 van de Commissie van 10 november 2015 tot vaststelling van de voorwaarden voor het programma voor noodinenting van runderen tegen nodulaire dermatose in Griekenland en tot wijziging van Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 (PB L 300 van 17.11.2015, blz. 31).

6

(7)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2311 van de Commissie van 9 december 2015 tot wijziging van de Uitvoeringsbesluiten (EU) 2015/1500 en (EU) 2015/2055 betreffende beschermende maatregelen tegen nodulaire dermatose in Griekenland (PB L 326 van 11.12.2015, blz. 65).

7

---

BIJLAGE I

De bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1500 van de Commissie wordt vervangen door:

„BIJLAGE

BEPERKINGSGEBIEDEN ZOALS BEDOELD IN ARTIKEL 2, ONDER b),

De volgende regionale eenheden in Griekenland:

| — | regionale eenheid Evros, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Evros,

| — | regionale eenheid Rodopi, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Rodopi,

| — | regionale eenheid Xanthi, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Xanthi,

| — | regionale eenheid Kavala, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kavala,

| — | regionale eenheid Drama, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Drama,

| — | regionale eenheid Serres, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Serres,

| — | regionale eenheid Chalkidiki, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Chalkidiki,

| — | regionale eenheid Thessaloniki, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Thessaloniki,

| — | regionale eenheid Kilkis, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kilkis,

| — | regionale eenheid Pieria, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Pieria,

| — | regionale eenheid Imathia, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Imathia,

| — | regionale eenheid Pella, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Pella,

| — | regionale eenheid Florina, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Florina,

| — | regionale eenheid Kastoria, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kastoria,

| — | regionale eenheid Kozani, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kozani,

| — | regionale eenheid Limnos.”. |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Limnos.”.

---

BIJLAGE II

Bijlage I bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2055 van de Commissie wordt vervangen door:

„BIJLAGE I

De volgende regionale eenheden in Griekenland:

| — | regionale eenheid Evros, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Evros,

| — | regionale eenheid Rodopi, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Rodopi,

| — | regionale eenheid Xanthi, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Xanthi,

| — | regionale eenheid Kavala, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kavala,

| — | regionale eenheid Drama, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Drama,

| — | regionale eenheid Serres, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Serres,

| — | regionale eenheid Chalkidiki, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Chalkidiki,

| — | regionale eenheid Thessaloniki, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Thessaloniki,

| — | regionale eenheid Kilkis, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kilkis,

| — | regionale eenheid Pieria, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Pieria,

| — | regionale eenheid Imathia, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Imathia,

| — | regionale eenheid Pella, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Pella,

| — | regionale eenheid Florina, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Florina,

| — | regionale eenheid Kastoria, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kastoria,

| — | regionale eenheid Kozani, |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Kozani,

| — | regionale eenheid Limnos.”. |
| --- | --- |

—

regionale eenheid Limnos.”.

---

AANBEVELINGEN

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/28

---

AANBEVELING (EU) 2016/1117 VAN DE COMMISSIE

van 15 juni 2016

gericht tot de Helleense Republiek over de door Griekenland te nemen specifieke dringende maatregelen met het oog op de hervatting van overdrachten uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Sinds 2011 hebben de lidstaten de overdracht aan Griekenland van verzoekers om internationale bescherming uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) (hierna „de Dublinverordening” genoemd) geschorst naar aanleiding van twee uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) en het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) (2) waarin wordt gewezen op fundamentele tekortkomingen in het Griekse asielstelsel die een inbreuk vormen op de grondrechten van personen die om internationale bescherming verzoeken en die door andere lidstaten aan Griekenland worden overgedragen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad (3). |
| --- | --- |

(1)

Sinds 2011 hebben de lidstaten de overdracht aan Griekenland van verzoekers om internationale bescherming uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) (hierna „de Dublinverordening” genoemd) geschorst naar aanleiding van twee uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) en het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) (2) waarin wordt gewezen op fundamentele tekortkomingen in het Griekse asielstelsel die een inbreuk vormen op de grondrechten van personen die om internationale bescherming verzoeken en die door andere lidstaten aan Griekenland worden overgedragen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad (3).

| (2) | Sinds de uitspraak in de zaak M.S.S. v. België en Griekenland door het EHRM in 2011 heeft het Comité van ministers van de Raad van Europa de situatie in Griekenland gevolgd aan de hand van de voortgangsverslagen waarmee Griekenland op basis van getuigenissen van aldaar actieve ngo's en internationale organisaties, zoals de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR), moet aantonen dat het arrest wordt uitgevoerd. |
| --- | --- |

(2)

Sinds de uitspraak in de zaak M.S.S. v. België en Griekenland door het EHRM in 2011 heeft het Comité van ministers van de Raad van Europa de situatie in Griekenland gevolgd aan de hand van de voortgangsverslagen waarmee Griekenland op basis van getuigenissen van aldaar actieve ngo's en internationale organisaties, zoals de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR), moet aantonen dat het arrest wordt uitgevoerd.

| (3) | Naar aanleiding van het M.S.S.-arrest heeft Griekenland zich ertoe verbonden zijn asielstelsel te hervormen op basis van een nationaal actieplan inzake hervorming van het asielstelsel en migratiebeheer (hierna „het Griekse actieplan” genoemd), dat in augustus 2010 is voorgesteld en in januari 2013 is herzien. Griekenland heeft op 1 oktober 2015 aan de Raad een stappenplan voor de uitvoering van de herplaatsingsregeling en de totstandbrenging van hotspots voorgesteld waarin ook een aantal prioritaire acties is opgenomen die de uitvoering van de overeengekomen lopende acties op het vlak van asiel en opvang moeten garanderen. |
| --- | --- |

(3)

Naar aanleiding van het M.S.S.-arrest heeft Griekenland zich ertoe verbonden zijn asielstelsel te hervormen op basis van een nationaal actieplan inzake hervorming van het asielstelsel en migratiebeheer (hierna „het Griekse actieplan” genoemd), dat in augustus 2010 is voorgesteld en in januari 2013 is herzien. Griekenland heeft op 1 oktober 2015 aan de Raad een stappenplan voor de uitvoering van de herplaatsingsregeling en de totstandbrenging van hotspots voorgesteld waarin ook een aantal prioritaire acties is opgenomen die de uitvoering van de overeengekomen lopende acties op het vlak van asiel en opvang moeten garanderen.

| (4) | Op 10 februari 2016 heeft de Commissie een eerste aanbeveling tot de Helleense Republiek gericht over de door Griekenland te nemen dringende maatregelen met het oog op de hervatting van overdrachten uit hoofde van de Dublin-verordening (hierna „de eerste aanbeveling” genoemd) (4). Sindsdien hebben de Griekse autoriteiten, bijgestaan door de Commissie, het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO), de lidstaten en internationale en niet-gouvernementele organisaties (ngo's), continue inspanningen geleverd om de werking van het asielstelsel te verbeteren in overeenstemming met de zeven punten van de eerste aanbeveling. |
| --- | --- |

(4)

Op 10 februari 2016 heeft de Commissie een eerste aanbeveling tot de Helleense Republiek gericht over de door Griekenland te nemen dringende maatregelen met het oog op de hervatting van overdrachten uit hoofde van de Dublin-verordening (hierna „de eerste aanbeveling” genoemd) (4). Sindsdien hebben de Griekse autoriteiten, bijgestaan door de Commissie, het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO), de lidstaten en internationale en niet-gouvernementele organisaties (ngo's), continue inspanningen geleverd om de werking van het asielstelsel te verbeteren in overeenstemming met de zeven punten van de eerste aanbeveling.

| (5) | Tegelijk leidt de huidige vluchtelingen- en migratiecrisis nog steeds tot grote druk op de asiel- en migratiestelsels van Griekenland, dat het voornaamste land van eerste binnenkomst op de oostelijke Middellandse Zeeroute is. Tussen januari en april 2016 zijn meer dan 157 000 irreguliere migranten in Griekenland aangekomen. Kort na de eerste aanbeveling van de Commissie aan Griekenland hebben de leden van de Europese Raad en de Turkse regering in maart 2016 overeenstemming bereikt over de verklaring EU-Turkije. Deze verklaring heeft geleid tot een aanzienlijke afname van het aantal migranten dat dagelijks vanuit Turkije in Griekenland aankomt, maar heeft voor de Griekse autoriteiten ook nieuwe verantwoordelijkheden meegebracht (5). De situatie in Griekenland is ook sterk veranderd sinds de Westelijke Balkanroute de facto is gesloten, waardoor onderdanen van derde landen niet kunnen doorreizen. Bijgevolg zijn ongeveer 57 000 irreguliere onderdanen van derde landen in Griekenland gestrand (6). Tegelijkertijd worden de herplaatsingsregelingen nog niet naar behoren door alle lidstaten ten uitvoer gelegd en verlichten zij de druk op Griekenland nog niet (7). |
| --- | --- |

(5)

Tegelijk leidt de huidige vluchtelingen- en migratiecrisis nog steeds tot grote druk op de asiel- en migratiestelsels van Griekenland, dat het voornaamste land van eerste binnenkomst op de oostelijke Middellandse Zeeroute is. Tussen januari en april 2016 zijn meer dan 157 000 irreguliere migranten in Griekenland aangekomen. Kort na de eerste aanbeveling van de Commissie aan Griekenland hebben de leden van de Europese Raad en de Turkse regering in maart 2016 overeenstemming bereikt over de verklaring EU-Turkije. Deze verklaring heeft geleid tot een aanzienlijke afname van het aantal migranten dat dagelijks vanuit Turkije in Griekenland aankomt, maar heeft voor de Griekse autoriteiten ook nieuwe verantwoordelijkheden meegebracht (5). De situatie in Griekenland is ook sterk veranderd sinds de Westelijke Balkanroute de facto is gesloten, waardoor onderdanen van derde landen niet kunnen doorreizen. Bijgevolg zijn ongeveer 57 000 irreguliere onderdanen van derde landen in Griekenland gestrand (6). Tegelijkertijd worden de herplaatsingsregelingen nog niet naar behoren door alle lidstaten ten uitvoer gelegd en verlichten zij de druk op Griekenland nog niet (7).

| (6) | Op 8 juni 2016 is een „preregistratieoperatie” van start gegaan om alle irreguliere asielzoekers uit derde landen te registreren die vóór 20 maart 2016 in Griekenland zijn aangekomen en die geen enkele poging hebben ondernomen om hun verblijf bij de Griekse autoriteiten te regulariseren (8). Dit proces wordt uitgevoerd door de Griekse asieldienst in samenwerking met het EASO, de UNHCR en de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) en met de steun van de Commissie. De preregistratieoperatie loopt tot eind juli 2016 en de ongeveer 50 000 asielzoekers die naar verwachting asiel zullen aanvragen, zullen in Griekenland moeten worden ondergebracht in afwachting van een beslissing of ze uit hoofde van de Dublinverordening in aanmerking komen voor internationale bescherming, herplaatsing of overdracht aan een andere lidstaat. Verwacht wordt dat dit proces, waarbij de asielzoekers vooraf worden geregistreerd, de formele indiening van verzoeken om internationale bescherming bij de asieldienst zal vergemakkelijken en bespoedigen. In het kader van dit nieuwe systeem zullen teams in de open opvangfaciliteiten worden ingezet om mensen direct op de plaats van huisvesting te registreren. Na de registratie zullen de mensen een officiële asielzoekerskaart ontvangen. Naar verwachting zullen er als gevolg van deze preregistratieoperatie in 2016 minstens vier keer zoveel asielaanvragen worden ingediend als in 2015 (13 197). |
| --- | --- |

(6)

Op 8 juni 2016 is een „preregistratieoperatie” van start gegaan om alle irreguliere asielzoekers uit derde landen te registreren die vóór 20 maart 2016 in Griekenland zijn aangekomen en die geen enkele poging hebben ondernomen om hun verblijf bij de Griekse autoriteiten te regulariseren (8). Dit proces wordt uitgevoerd door de Griekse asieldienst in samenwerking met het EASO, de UNHCR en de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) en met de steun van de Commissie. De preregistratieoperatie loopt tot eind juli 2016 en de ongeveer 50 000 asielzoekers die naar verwachting asiel zullen aanvragen, zullen in Griekenland moeten worden ondergebracht in afwachting van een beslissing of ze uit hoofde van de Dublinverordening in aanmerking komen voor internationale bescherming, herplaatsing of overdracht aan een andere lidstaat. Verwacht wordt dat dit proces, waarbij de asielzoekers vooraf worden geregistreerd, de formele indiening van verzoeken om internationale bescherming bij de asieldienst zal vergemakkelijken en bespoedigen. In het kader van dit nieuwe systeem zullen teams in de open opvangfaciliteiten worden ingezet om mensen direct op de plaats van huisvesting te registreren. Na de registratie zullen de mensen een officiële asielzoekerskaart ontvangen. Naar verwachting zullen er als gevolg van deze preregistratieoperatie in 2016 minstens vier keer zoveel asielaanvragen worden ingediend als in 2015 (13 197).

| (7) | Ondanks de maatregelen die Griekenland continu neemt ter verbetering van zijn asielstelsel, moet er nog veel vooruitgang worden geboekt voordat de hervatting van de overdrachten op grond van de Dublinverordening kan worden overwogen. In deze aanbeveling worden de belangrijkste hervormingen beschreven die de Griekse autoriteiten nog moeten doorvoeren om de in de voornoemde arresten beschreven tekortkomingen van het asielstelsel te verhelpen, voordat de overdrachten in het kader van de Dublin-verordening opnieuw kunnen worden opgestart. |
| --- | --- |

(7)

Ondanks de maatregelen die Griekenland continu neemt ter verbetering van zijn asielstelsel, moet er nog veel vooruitgang worden geboekt voordat de hervatting van de overdrachten op grond van de Dublinverordening kan worden overwogen. In deze aanbeveling worden de belangrijkste hervormingen beschreven die de Griekse autoriteiten nog moeten doorvoeren om de in de voornoemde arresten beschreven tekortkomingen van het asielstelsel te verhelpen, voordat de overdrachten in het kader van de Dublin-verordening opnieuw kunnen worden opgestart.

| (8) | Op 7 maart 2016 ontving de Commissie een eerste voortgangsverslag van Griekenland, waarin een aantal verbeteringen met betrekking tot de in de eerste aanbeveling van de Commissie vastgestelde problemen wordt geschetst. Bij brieven van 18 mei en 8 juni 2016 hebben de Griekse autoriteiten aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(8)

Op 7 maart 2016 ontving de Commissie een eerste voortgangsverslag van Griekenland, waarin een aantal verbeteringen met betrekking tot de in de eerste aanbeveling van de Commissie vastgestelde problemen wordt geschetst. Bij brieven van 18 mei en 8 juni 2016 hebben de Griekse autoriteiten aanvullende informatie verstrekt.

| (9) | De Commissie heeft vastgesteld dat er vooruitgang is geboekt met de hervorming van het Griekse nationale recht en met de omzetting van de nieuwe wettelijke bepalingen van de herschikte Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad (9) (Asielprocedures) en een aantal bepalingen van de herschikte Richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad (10) (Opvangvoorzieningen). Een nieuwe wet (wet 4375/2016) is op 3 april 2016 door het Griekse parlement goedgekeurd, maar niet alle bepalingen zijn in werking getreden (11). |
| --- | --- |

(9)

De Commissie heeft vastgesteld dat er vooruitgang is geboekt met de hervorming van het Griekse nationale recht en met de omzetting van de nieuwe wettelijke bepalingen van de herschikte Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad (9) (Asielprocedures) en een aantal bepalingen van de herschikte Richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad (10) (Opvangvoorzieningen). Een nieuwe wet (wet 4375/2016) is op 3 april 2016 door het Griekse parlement goedgekeurd, maar niet alle bepalingen zijn in werking getreden (11).

| (10) | Naar aanleiding van de Europese top van 25 oktober 2015 heeft Griekenland zich ertoe verbonden zijn opvangcapaciteit voor verzoekers om internationale bescherming en irreguliere migranten uiterlijk eind 2015 te verhogen tot 30 000 plaatsen en heeft de UNHCR toegezegd om via een door het UNHCR beheerde afzonderlijke regeling te voorzien in huursubsidies en gastgezinregelingen voor minstens 20 000 extra personen. Griekenland heeft vooruitgang geboekt met het opzetten van een aantal noodopvangcentra en volgens de dagelijkse informatie die de Griekse autoriteiten op 10 juni 2016 hebben gepubliceerd, beschikt Griekenland over meer dan 50 000 tijdelijke noodopvangplaatsen en permanente opvangplaatsen voor zowel irreguliere migranten als verzoekers om internationale bescherming (12). |
| --- | --- |

(10)

Naar aanleiding van de Europese top van 25 oktober 2015 heeft Griekenland zich ertoe verbonden zijn opvangcapaciteit voor verzoekers om internationale bescherming en irreguliere migranten uiterlijk eind 2015 te verhogen tot 30 000 plaatsen en heeft de UNHCR toegezegd om via een door het UNHCR beheerde afzonderlijke regeling te voorzien in huursubsidies en gastgezinregelingen voor minstens 20 000 extra personen. Griekenland heeft vooruitgang geboekt met het opzetten van een aantal noodopvangcentra en volgens de dagelijkse informatie die de Griekse autoriteiten op 10 juni 2016 hebben gepubliceerd, beschikt Griekenland over meer dan 50 000 tijdelijke noodopvangplaatsen en permanente opvangplaatsen voor zowel irreguliere migranten als verzoekers om internationale bescherming (12).

| (11) | Hoewel Griekenland zijn totale opvangcapaciteit voor irreguliere migranten en verzoekers om internationale bescherming aanzienlijk heeft vergroot, is het merendeel van deze faciliteiten slechts bedoeld voor tijdelijke noodopvang en beschikken sommige ervan enkel over basisvoorzieningen, zoals voedsel- en watervoorziening, sanitaire voorzieningen en medische basisverzorging, terwijl andere zelfs niet in de meest elementaire behoeften voorzien (13). Hoewel dit voldoende kan zijn om een heel korte tijdspanne te overbruggen totdat de personen naar betere centra kunnen worden overgebracht, beantwoorden deze voorzieningen en faciliteiten niet aan de voorschriften als vastgesteld in Richtlijn 2013/33/EU inzake opvangvoorzieningen voor verzoekers om internationale bescherming. Daarom is het van essentieel belang dat Griekenland met spoed zorgt voor steeds meer geschikte permanente open opvangfaciliteiten voor asielzoekers die van voldoende kwaliteit zijn, en dat het voldoende tijdelijke voorzieningen behoudt om eventuele capaciteitstekorten als gevolg van onvoorziene instromen op te vangen. |
| --- | --- |

(11)

Hoewel Griekenland zijn totale opvangcapaciteit voor irreguliere migranten en verzoekers om internationale bescherming aanzienlijk heeft vergroot, is het merendeel van deze faciliteiten slechts bedoeld voor tijdelijke noodopvang en beschikken sommige ervan enkel over basisvoorzieningen, zoals voedsel- en watervoorziening, sanitaire voorzieningen en medische basisverzorging, terwijl andere zelfs niet in de meest elementaire behoeften voorzien (13). Hoewel dit voldoende kan zijn om een heel korte tijdspanne te overbruggen totdat de personen naar betere centra kunnen worden overgebracht, beantwoorden deze voorzieningen en faciliteiten niet aan de voorschriften als vastgesteld in Richtlijn 2013/33/EU inzake opvangvoorzieningen voor verzoekers om internationale bescherming. Daarom is het van essentieel belang dat Griekenland met spoed zorgt voor steeds meer geschikte permanente open opvangfaciliteiten voor asielzoekers die van voldoende kwaliteit zijn, en dat het voldoende tijdelijke voorzieningen behoudt om eventuele capaciteitstekorten als gevolg van onvoorziene instromen op te vangen.

| (12) | In januari 2016 hebben de Commissie en de UNHCR een delegatieovereenkomst voor een totaalbedrag van 80 miljoen EUR ondertekend voor de creatie van de 20 000 plaatsen in open opvangcentra, voornamelijk ten behoeve van verzoekers om internationale bescherming die in aanmerking komen voor herplaatsing (14). Dergelijke plaatsen zullen in eerste instantie worden gecreëerd in het kader van een door de UNHCR beheerde huurappartementenregeling. Hoewel deze plaatsen momenteel worden gecreëerd, wordt overleg gepleegd over een herziening van de delegatieovereenkomst om de creatie van ongeveer 6 000 plaatsen in herplaatsingscentra in plaats van appartementen mogelijk te maken en om te bevestigen dat de op te vangen doelgroep ook kan bestaan uit asielzoekers die niet zullen worden herplaatst of die in de toekomst op grond van de Dublinverordening aan Griekenland kunnen worden overgedragen. Volgens gegevens van de UNHCR zijn sinds 6 juni 20166 385 opvangplaatsen voor herplaatsingskandidaten gecreëerd, waarvan het leeuwendeel in hotels en appartementen (15). |
| --- | --- |

(12)

In januari 2016 hebben de Commissie en de UNHCR een delegatieovereenkomst voor een totaalbedrag van 80 miljoen EUR ondertekend voor de creatie van de 20 000 plaatsen in open opvangcentra, voornamelijk ten behoeve van verzoekers om internationale bescherming die in aanmerking komen voor herplaatsing (14). Dergelijke plaatsen zullen in eerste instantie worden gecreëerd in het kader van een door de UNHCR beheerde huurappartementenregeling. Hoewel deze plaatsen momenteel worden gecreëerd, wordt overleg gepleegd over een herziening van de delegatieovereenkomst om de creatie van ongeveer 6 000 plaatsen in herplaatsingscentra in plaats van appartementen mogelijk te maken en om te bevestigen dat de op te vangen doelgroep ook kan bestaan uit asielzoekers die niet zullen worden herplaatst of die in de toekomst op grond van de Dublinverordening aan Griekenland kunnen worden overgedragen. Volgens gegevens van de UNHCR zijn sinds 6 juni 20166 385 opvangplaatsen voor herplaatsingskandidaten gecreëerd, waarvan het leeuwendeel in hotels en appartementen (15).

| (13) | Er zijn aanzienlijke verbeteringen waargenomen met betrekking tot de oprichting van de regionale asielkantoren. De Griekse wet voorziet in de oprichting van regionale asielkantoren in de regio's Attica, Thessaloniki, Tracië, Epirus, Thessalië, West-Griekenland, Kreta, Lesbos, Chios, Samos, Leros en Rhodos (16). Tot dusver zijn acht regionale kantoren operationeel in de regio's Attica, Thracië, Thessaloniki, Lesbos, Samos, Chios en Rhodos. Een extra regionaal asielkantoor wordt in de loop van de komende maanden geopend in de regio Attica (Piraeus). Nog eens vier regionale asielkantoren moeten in 2016 operationeel worden in de gebieden Kos, Leros, Kreta (Heraklion) en West-Griekenland (Patra); dat laatste kantoor zal naar verwachting zeer binnenkort operationeel zijn. De geplande regionale asielkantoren in de regio's Thessalië (Volos) en Epirus (Ioannina) moeten dus nog worden opgericht. Bovendien zijn op Chios en Kos twee extra asieleenheden opgericht, waardoor het totaal op vijf eenheden komt (Amygdaleza, Xanthi, Patra, Chios en Kos). Ook op Alimos is een herplaatsingseenheid opgericht, die naar verwachting in juli 2016 operationeel zal zijn. |
| --- | --- |

(13)

Er zijn aanzienlijke verbeteringen waargenomen met betrekking tot de oprichting van de regionale asielkantoren. De Griekse wet voorziet in de oprichting van regionale asielkantoren in de regio's Attica, Thessaloniki, Tracië, Epirus, Thessalië, West-Griekenland, Kreta, Lesbos, Chios, Samos, Leros en Rhodos (16). Tot dusver zijn acht regionale kantoren operationeel in de regio's Attica, Thracië, Thessaloniki, Lesbos, Samos, Chios en Rhodos. Een extra regionaal asielkantoor wordt in de loop van de komende maanden geopend in de regio Attica (Piraeus). Nog eens vier regionale asielkantoren moeten in 2016 operationeel worden in de gebieden Kos, Leros, Kreta (Heraklion) en West-Griekenland (Patra); dat laatste kantoor zal naar verwachting zeer binnenkort operationeel zijn. De geplande regionale asielkantoren in de regio's Thessalië (Volos) en Epirus (Ioannina) moeten dus nog worden opgericht. Bovendien zijn op Chios en Kos twee extra asieleenheden opgericht, waardoor het totaal op vijf eenheden komt (Amygdaleza, Xanthi, Patra, Chios en Kos). Ook op Alimos is een herplaatsingseenheid opgericht, die naar verwachting in juli 2016 operationeel zal zijn.

| (14) | In hun eerste verslag hebben de Griekse autoriteiten ook gemeld dat zij bezig zijn met de aanwerving van extra personeelsleden om de verwerkingscapaciteit van de asieldienst te vergroten. De asieldienst telt momenteel 370 personeelsleden, wat een verdubbeling van de personele middelen is ten opzichte van 2015. Een derde van het personeel heeft een overeenkomst van bepaalde duur, gefinancierd uit verschillende financieringsbronnen van de EU en de EER. Het Griekse Parlement heeft zijn goedkeuring gegeven om de komende maanden 300 extra personeelsleden in vaste dienst te nemen (17). Dit komt bovenop het tijdelijke personeel dat door de UNHCR is ingehuurd en de deskundigen die door de lidstaten, via het EASO, voor een bepaalde duur bij de Griekse asieldienst worden ingezet. Het is echter duidelijk dat de omvang van het huidige en geplande personeelsbestand van de asieldienst nog steeds ontoereikend is om het huidige aantal en alle verwachte dossiers op gepaste wijze te kunnen behandelen. Griekenland moet ervoor zorgen dat de asieldienst verder wordt versterkt met aanzienlijk meer personele en materiële middelen, zodat de dienst het stijgende aantal asielaanvragen kan verwerken. Daartoe moet een behoefteanalyse worden uitgevoerd, waarin rekening wordt gehouden met het aantal asielaanvragen dat de Griekse asieldienst nar verwachting in verschillende perioden zal moeten behandelen alsook het aantal beschikbare personeelsleden dat nodig is (of naar verwachting nodig zal zijn) om die aanvragen te behandelen. |
| --- | --- |

(14)

In hun eerste verslag hebben de Griekse autoriteiten ook gemeld dat zij bezig zijn met de aanwerving van extra personeelsleden om de verwerkingscapaciteit van de asieldienst te vergroten. De asieldienst telt momenteel 370 personeelsleden, wat een verdubbeling van de personele middelen is ten opzichte van 2015. Een derde van het personeel heeft een overeenkomst van bepaalde duur, gefinancierd uit verschillende financieringsbronnen van de EU en de EER. Het Griekse Parlement heeft zijn goedkeuring gegeven om de komende maanden 300 extra personeelsleden in vaste dienst te nemen (17). Dit komt bovenop het tijdelijke personeel dat door de UNHCR is ingehuurd en de deskundigen die door de lidstaten, via het EASO, voor een bepaalde duur bij de Griekse asieldienst worden ingezet. Het is echter duidelijk dat de omvang van het huidige en geplande personeelsbestand van de asieldienst nog steeds ontoereikend is om het huidige aantal en alle verwachte dossiers op gepaste wijze te kunnen behandelen. Griekenland moet ervoor zorgen dat de asieldienst verder wordt versterkt met aanzienlijk meer personele en materiële middelen, zodat de dienst het stijgende aantal asielaanvragen kan verwerken. Daartoe moet een behoefteanalyse worden uitgevoerd, waarin rekening wordt gehouden met het aantal asielaanvragen dat de Griekse asieldienst nar verwachting in verschillende perioden zal moeten behandelen alsook het aantal beschikbare personeelsleden dat nodig is (of naar verwachting nodig zal zijn) om die aanvragen te behandelen.

| (15) | De nieuwe beroepsinstantie en commissies voor beroepszaken, waarin de recent goedgekeurde wetgeving (wet 4375/2016) voorziet, moeten gefaseerd worden opgericht en eind 2016 volledig operationeel zijn. Gezien de verwachte sterke stijging van het aantal aanvragen dat de komende maanden in Griekenland zal worden ingediend, is een volledig bemande beroepsinstantie die berekend is op de verwachte sterke stijging van het aantal beroepszaken, van essentieel belang. Toegang tot een effectieve voorziening in rechte in Griekenland was een bijzonder punt van kritiek in het M.S.S.-arrest; het is dan ook noodzakelijk dat wanneer in de toekomst opnieuw overdrachten in het kader van de Dublin-verordening plaatsvinden, asielzoekers over een doeltreffend rechtsmiddel kunnen beschikken om in beroep te gaan tegen een negatieve beslissing omtrent hun aanvraag. |
| --- | --- |

(15)

De nieuwe beroepsinstantie en commissies voor beroepszaken, waarin de recent goedgekeurde wetgeving (wet 4375/2016) voorziet, moeten gefaseerd worden opgericht en eind 2016 volledig operationeel zijn. Gezien de verwachte sterke stijging van het aantal aanvragen dat de komende maanden in Griekenland zal worden ingediend, is een volledig bemande beroepsinstantie die berekend is op de verwachte sterke stijging van het aantal beroepszaken, van essentieel belang. Toegang tot een effectieve voorziening in rechte in Griekenland was een bijzonder punt van kritiek in het M.S.S.-arrest; het is dan ook noodzakelijk dat wanneer in de toekomst opnieuw overdrachten in het kader van de Dublin-verordening plaatsvinden, asielzoekers over een doeltreffend rechtsmiddel kunnen beschikken om in beroep te gaan tegen een negatieve beslissing omtrent hun aanvraag.

| (16) | In de tussentijd hebben de oude commissies voor „achterstallige” beroepszaken, die werden opgericht om de achterstand in asielberoepszaken in Griekenland weg te werken, een extra mandaat gekregen. Gedurende een overgangsperiode zullen deze commissies voor „achterstallige” beroepszaken, naast inhoudelijke beroepszaken tegen beslissingen in eerste aanleg, ook beroepszaken tegen beslissingen op grond van ontvankelijkheid in het kader van de verklaring EU-Turkije behandelen. |
| --- | --- |

(16)

In de tussentijd hebben de oude commissies voor „achterstallige” beroepszaken, die werden opgericht om de achterstand in asielberoepszaken in Griekenland weg te werken, een extra mandaat gekregen. Gedurende een overgangsperiode zullen deze commissies voor „achterstallige” beroepszaken, naast inhoudelijke beroepszaken tegen beslissingen in eerste aanleg, ook beroepszaken tegen beslissingen op grond van ontvankelijkheid in het kader van de verklaring EU-Turkije behandelen.

| (17) | Er is verdere vooruitgang geboekt met het wegwerken van de langdurige achterstand in beroepszaken volgens de „oude procedure”, vastgesteld bij Presidentieel Decreet 114/2010. De huidige achterstand betreft ongeveer 13 975 zaken (van de ongeveer 51 000 zaken waaruit de achterstand begin 2013 bestond). De Griekse autoriteiten hebben zich ertoe verbonden een vergunning op humanitaire gronden te verlenen aan personen wier asielaanvraag reeds langere tijd in behandeling is en die volgens de Griekse wet 4375/2016 in aanmerking komen voor toekenning van een verblijfsvergunning op humanitaire of andere uitzonderlijke gronden. Verwacht wordt dat door deze maatregel ongeveer 10 000 achterstallige zaken zullen worden afgesloten. De verblijfsvergunning zal een geldigheidsduur van twee jaar hebben, met mogelijkheid tot verlenging (18). Houders van deze vergunning genieten dezelfde rechten en voordelen als personen die subsidiaire bescherming krijgen in Griekenland (19). Griekenland moet in dit verband vooruitgang blijven boeken met het wegwerken van de achterstallige aanhangige beroepszaken om ervoor te zorgen dat de asielzoekers die in beroep gaan, hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte kunnen uitoefenen. |
| --- | --- |

(17)

Er is verdere vooruitgang geboekt met het wegwerken van de langdurige achterstand in beroepszaken volgens de „oude procedure”, vastgesteld bij Presidentieel Decreet 114/2010. De huidige achterstand betreft ongeveer 13 975 zaken (van de ongeveer 51 000 zaken waaruit de achterstand begin 2013 bestond). De Griekse autoriteiten hebben zich ertoe verbonden een vergunning op humanitaire gronden te verlenen aan personen wier asielaanvraag reeds langere tijd in behandeling is en die volgens de Griekse wet 4375/2016 in aanmerking komen voor toekenning van een verblijfsvergunning op humanitaire of andere uitzonderlijke gronden. Verwacht wordt dat door deze maatregel ongeveer 10 000 achterstallige zaken zullen worden afgesloten. De verblijfsvergunning zal een geldigheidsduur van twee jaar hebben, met mogelijkheid tot verlenging (18). Houders van deze vergunning genieten dezelfde rechten en voordelen als personen die subsidiaire bescherming krijgen in Griekenland (19). Griekenland moet in dit verband vooruitgang blijven boeken met het wegwerken van de achterstallige aanhangige beroepszaken om ervoor te zorgen dat de asielzoekers die in beroep gaan, hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte kunnen uitoefenen.

| (18) | De verlening van kosteloze rechtsbijstand is in de nieuwe wet (wet 4375/2016) opgenomen voor aanvragers in de beroepsfase; in de praktijk verlenen de Griekse autoriteiten tot dusver evenwel geen kosteloze rechtsbijstand. Een ministerieel besluit houdende uitvoering van de verlening van rechtsbijstand op grond van wet 4375/2016 wordt momenteel afgerond en op 8 juni 2016 hebben de Griekse autoriteiten, als onderdeel van hun nationale programma in het kader van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF), een oproep gedaan tot het indienen van voorstellen voor de verlening van kosteloze rechtsbijstand en vertegenwoordiging in hoger beroep voor 6 750 hiervoor in aanmerking komende aanvragers, teneinde te voorzien in een lijst van pro-Deoadvocaten (20). Deze oproep loopt op 24 juni 2016 af. Bovendien is aan de UNHCR in het kader van noodhulp van de EU een subsidie toegekend voor een totaalbedrag van 30 miljoen EUR. De UNHCR zal deze middelen onder meer gebruiken om verzoekers om internationale bescherming gratis rechtsbijstand te verlenen in beroepsprocedures gedurende een periode van maximaal vier maanden, totdat de Griekse autoriteiten worden geacht hun eigen regeling voor kosteloze rechtsbijstand te hebben ingevoerd. Griekenland dient de nodige maatregelen te treffen om onverwijld het recht op kosteloze rechtsbijstand in de asielprocedure te garanderen. |
| --- | --- |

(18)

De verlening van kosteloze rechtsbijstand is in de nieuwe wet (wet 4375/2016) opgenomen voor aanvragers in de beroepsfase; in de praktijk verlenen de Griekse autoriteiten tot dusver evenwel geen kosteloze rechtsbijstand. Een ministerieel besluit houdende uitvoering van de verlening van rechtsbijstand op grond van wet 4375/2016 wordt momenteel afgerond en op 8 juni 2016 hebben de Griekse autoriteiten, als onderdeel van hun nationale programma in het kader van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF), een oproep gedaan tot het indienen van voorstellen voor de verlening van kosteloze rechtsbijstand en vertegenwoordiging in hoger beroep voor 6 750 hiervoor in aanmerking komende aanvragers, teneinde te voorzien in een lijst van pro-Deoadvocaten (20). Deze oproep loopt op 24 juni 2016 af. Bovendien is aan de UNHCR in het kader van noodhulp van de EU een subsidie toegekend voor een totaalbedrag van 30 miljoen EUR. De UNHCR zal deze middelen onder meer gebruiken om verzoekers om internationale bescherming gratis rechtsbijstand te verlenen in beroepsprocedures gedurende een periode van maximaal vier maanden, totdat de Griekse autoriteiten worden geacht hun eigen regeling voor kosteloze rechtsbijstand te hebben ingevoerd. Griekenland dient de nodige maatregelen te treffen om onverwijld het recht op kosteloze rechtsbijstand in de asielprocedure te garanderen.

| (19) | De nieuwe wet 4375/2016 voorziet in een nieuw directoraat Opvang en een directoraat Sociale integratie die beide beschikken over gespecialiseerde departementen voor de opvang en de integratie van niet-begeleide minderjarigen, inclusief de toewijzing van een wettelijke vertegenwoordiger. Desondanks moeten de Griekse autoriteiten nog uitvoeringsmaatregelen goedkeuren om ervoor te zorgen dat niet-begeleide minderjarigen in de praktijk passende procedurele waarborgen en opvangvoorzieningen worden aangeboden. Hoewel een ministerieel besluit over het leeftijdsonderzoek van niet-begeleide minderjarige asielzoekers reeds door de Griekse regering is goedgekeurd (21), dient een nieuw presidentieel decreet met bepalingen voor een doeltreffend voogdijstelsel nog te worden goedgekeurd. |
| --- | --- |

(19)

De nieuwe wet 4375/2016 voorziet in een nieuw directoraat Opvang en een directoraat Sociale integratie die beide beschikken over gespecialiseerde departementen voor de opvang en de integratie van niet-begeleide minderjarigen, inclusief de toewijzing van een wettelijke vertegenwoordiger. Desondanks moeten de Griekse autoriteiten nog uitvoeringsmaatregelen goedkeuren om ervoor te zorgen dat niet-begeleide minderjarigen in de praktijk passende procedurele waarborgen en opvangvoorzieningen worden aangeboden. Hoewel een ministerieel besluit over het leeftijdsonderzoek van niet-begeleide minderjarige asielzoekers reeds door de Griekse regering is goedgekeurd (21), dient een nieuw presidentieel decreet met bepalingen voor een doeltreffend voogdijstelsel nog te worden goedgekeurd.

| (20) | Sinds juni 2016 beschikt Griekenland over een totaal van 585 plaatsen voor de opvang van niet-begeleide minderjarigen. Deze capaciteit wordt momenteel volledig benut en er is een lijst van 625 niet-begeleide minderjarigen die op een geschikte plaats wachten. Volgens de brief die de Griekse autoriteiten op 8 juni 2016 aan de Commissie hebben gericht, is Griekenland voornemens om nog eens 800 opvangplaatsen voor niet-begeleide minderjarigen te creëren tegen eind juli 2016. Griekenland moet zorgen voor een voldoende aantal beschikbare opvangplaatsen voor niet-begeleide minderjarigen om te kunnen voorzien in de vraag naar dergelijke accommodatie. |
| --- | --- |

(20)

Sinds juni 2016 beschikt Griekenland over een totaal van 585 plaatsen voor de opvang van niet-begeleide minderjarigen. Deze capaciteit wordt momenteel volledig benut en er is een lijst van 625 niet-begeleide minderjarigen die op een geschikte plaats wachten. Volgens de brief die de Griekse autoriteiten op 8 juni 2016 aan de Commissie hebben gericht, is Griekenland voornemens om nog eens 800 opvangplaatsen voor niet-begeleide minderjarigen te creëren tegen eind juli 2016. Griekenland moet zorgen voor een voldoende aantal beschikbare opvangplaatsen voor niet-begeleide minderjarigen om te kunnen voorzien in de vraag naar dergelijke accommodatie.

| (21) | Er heerst bij ngo's steeds meer bezorgdheid dat veel kinderen in Griekenland geen toegang hebben tot onderwijs en dat de situatie van niet-begeleide minderjarigen in het algemeen precair is, waarbij sommige ngo's aanvoeren dat kinderen, in afwachting van een geschikte opvangplaats, nog steeds in bewaring worden gehouden. |
| --- | --- |

(21)

Er heerst bij ngo's steeds meer bezorgdheid dat veel kinderen in Griekenland geen toegang hebben tot onderwijs en dat de situatie van niet-begeleide minderjarigen in het algemeen precair is, waarbij sommige ngo's aanvoeren dat kinderen, in afwachting van een geschikte opvangplaats, nog steeds in bewaring worden gehouden.

| (22) | De Europese Commissie heeft Griekenland aanzienlijke financiële bijstand verleend om het land te steunen in zijn inspanningen om het asielstelsel aan te passen aan de EU-normen. |
| --- | --- |

(22)

De Europese Commissie heeft Griekenland aanzienlijke financiële bijstand verleend om het land te steunen in zijn inspanningen om het asielstelsel aan te passen aan de EU-normen.

| (23) | Sinds begin 2015 is via de fondsen voor binnenlandse zaken (het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) en het Fonds voor interne veiligheid (ISF)) een totaalbedrag van 262 miljoen EUR aan noodhulp toegekend aan Griekenland, hetzij rechtstreeks aan de Griekse autoriteiten, hetzij via agentschappen van de Unie en internationale organisaties die in Griekenland actief zijn; van dit bedrag werd ongeveer 81 miljoen EUR in mei 2016 toegekend. Op 20 mei 2016 werd een bedrag van 56 miljoen EUR aan noodfinanciering toegekend aan de Griekse autoriteiten (13 miljoen EUR), de IOM (13 miljoen EUR) en de UNHCR (30 miljoen EUR), om de capaciteit van de Griekse autoriteiten te vergroten om nieuw aangekomen migranten te registreren en hun asielaanvragen te verwerken, betere omstandigheden voor kwetsbare migranten te creëren en de registratie- en asielprocedure te versterken met extra personele middelen, te zorgen voor betere IT-infrastructuur, de beschikbaarheid van tolken te vergroten en de toegang tot informatie te verbeteren. Op 24 mei 2016 heeft de Commissie 25 miljoen EUR aan noodfinanciering (AMIF) toegekend aan het EASO om de Griekse autoriteiten verder te ondersteunen. Deze middelen zullen bijdragen tot de uitvoering van het noodplan dat samen met de Commissie, de Griekse overheid en belanghebbende partijen is ontwikkeld om de huidige humanitaire situatie ter plaatse aan te pakken en de verklaring EU-Turkije van 18 maart ten uitvoer te brengen. |
| --- | --- |

(23)

Sinds begin 2015 is via de fondsen voor binnenlandse zaken (het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) en het Fonds voor interne veiligheid (ISF)) een totaalbedrag van 262 miljoen EUR aan noodhulp toegekend aan Griekenland, hetzij rechtstreeks aan de Griekse autoriteiten, hetzij via agentschappen van de Unie en internationale organisaties die in Griekenland actief zijn; van dit bedrag werd ongeveer 81 miljoen EUR in mei 2016 toegekend. Op 20 mei 2016 werd een bedrag van 56 miljoen EUR aan noodfinanciering toegekend aan de Griekse autoriteiten (13 miljoen EUR), de IOM (13 miljoen EUR) en de UNHCR (30 miljoen EUR), om de capaciteit van de Griekse autoriteiten te vergroten om nieuw aangekomen migranten te registreren en hun asielaanvragen te verwerken, betere omstandigheden voor kwetsbare migranten te creëren en de registratie- en asielprocedure te versterken met extra personele middelen, te zorgen voor betere IT-infrastructuur, de beschikbaarheid van tolken te vergroten en de toegang tot informatie te verbeteren. Op 24 mei 2016 heeft de Commissie 25 miljoen EUR aan noodfinanciering (AMIF) toegekend aan het EASO om de Griekse autoriteiten verder te ondersteunen. Deze middelen zullen bijdragen tot de uitvoering van het noodplan dat samen met de Commissie, de Griekse overheid en belanghebbende partijen is ontwikkeld om de huidige humanitaire situatie ter plaatse aan te pakken en de verklaring EU-Turkije van 18 maart ten uitvoer te brengen.

| (24) | Deze noodhulp komt bovenop de 509 miljoen EUR die voor de periode 2014-2020 aan Griekenland is toegewezen via zijn nationale programma's in het kader van het AMIF en het ISF, waardoor Griekenland van alle EU-lidstaten de belangrijkste begunstigde van de fondsen voor binnenlandse zaken is. |
| --- | --- |

(24)

Deze noodhulp komt bovenop de 509 miljoen EUR die voor de periode 2014-2020 aan Griekenland is toegewezen via zijn nationale programma's in het kader van het AMIF en het ISF, waardoor Griekenland van alle EU-lidstaten de belangrijkste begunstigde van de fondsen voor binnenlandse zaken is.

| (25) | Griekenland dient ervoor te zorgen dat deze middelen ten volle, op de meest doelmatige en doeltreffende manier en zonder verder uitstel worden benut. Daartoe moet de lopende herziening, bedoeld om Griekenlands nationale programma's in het kader van de fondsen voor binnenlandse zaken (AMIF, ISF) aan te passen aan de nieuwe prioriteiten, dringend worden voltooid. Bovendien moet de instantie belast met het beheer van deze fondsen nu ook dringend worden ondergebracht bij hetzelfde ministerie dat ook de structuurfondsen beheert, zodat de beschikbare middelen doeltreffender worden gebruikt. Griekenland moet met name een aantal praktische problemen oplossen in verband met de tenuitvoerlegging (personeel, beheer en controle, auditoordeel, formele kennisgeving), zodat de nieuwe verantwoordelijke autoriteit vóór juli 2016 operationeel kan worden. |
| --- | --- |

(25)

Griekenland dient ervoor te zorgen dat deze middelen ten volle, op de meest doelmatige en doeltreffende manier en zonder verder uitstel worden benut. Daartoe moet de lopende herziening, bedoeld om Griekenlands nationale programma's in het kader van de fondsen voor binnenlandse zaken (AMIF, ISF) aan te passen aan de nieuwe prioriteiten, dringend worden voltooid. Bovendien moet de instantie belast met het beheer van deze fondsen nu ook dringend worden ondergebracht bij hetzelfde ministerie dat ook de structuurfondsen beheert, zodat de beschikbare middelen doeltreffender worden gebruikt. Griekenland moet met name een aantal praktische problemen oplossen in verband met de tenuitvoerlegging (personeel, beheer en controle, auditoordeel, formele kennisgeving), zodat de nieuwe verantwoordelijke autoriteit vóór juli 2016 operationeel kan worden.

| (26) | Zoals erkend in de mededeling van de Commissie van 4 maart 2016 betreffende het herstel van Schengen (22), is het waarborgen van een volledig functionerend Dublinsysteem een essentieel onderdeel van de ruimere inspanningen die nodig zijn om het asiel-, migratie- en grenzenbeleid te stabiliseren. Deze inspanningen moeten leiden tot herstel van de normale werking van het Schengengebied, en dit uiterlijk in december 2016. Daarom is het belangrijk dat Griekenland onverwijld de nog resterende, in deze aanbeveling vastgestelde maatregelen treft, om ervoor te zorgen dat de overdrachten naar Griekenland uit hoofde van de Dublinverordening binnen hetzelfde tijdsbestek, en uiterlijk in december 2016, kunnen worden hervat. Tegelijkertijd moet de door de Commissie voorgestelde hervorming van de Dublinregels (23), op basis van het streven naar solidariteit en een eerlijke verdeling van de lasten over de lidstaten, een prioriteit zijn. |
| --- | --- |

(26)

Zoals erkend in de mededeling van de Commissie van 4 maart 2016 betreffende het herstel van Schengen (22), is het waarborgen van een volledig functionerend Dublinsysteem een essentieel onderdeel van de ruimere inspanningen die nodig zijn om het asiel-, migratie- en grenzenbeleid te stabiliseren. Deze inspanningen moeten leiden tot herstel van de normale werking van het Schengengebied, en dit uiterlijk in december 2016. Daarom is het belangrijk dat Griekenland onverwijld de nog resterende, in deze aanbeveling vastgestelde maatregelen treft, om ervoor te zorgen dat de overdrachten naar Griekenland uit hoofde van de Dublinverordening binnen hetzelfde tijdsbestek, en uiterlijk in december 2016, kunnen worden hervat. Tegelijkertijd moet de door de Commissie voorgestelde hervorming van de Dublinregels (23), op basis van het streven naar solidariteit en een eerlijke verdeling van de lasten over de lidstaten, een prioriteit zijn.

| (27) | Om goed te kunnen beoordelen of de omstandigheden van dien aard zijn dat de lidstaten de individuele overdrachten uit hoofde van de Dublinverordening kunnen hervatten, moet worden gekeken naar de regelmatige verslagen van Griekenland over de bij het uitvoeren van die maatregelen geboekte vooruitgang, alsook naar andere relevante elementen, waaronder eventuele toekomstige verslagen van de UNHCR of andere betrokken organisaties, waarbij er rekening mee dient te worden gehouden dat het aantal overdrachten en de categorieën van over te dragen personen moeten overeenstemmen met de specifieke vooruitgang die is geboekt. Griekenland moet een geactualiseerd verslag over de periode april-juni 2016 verstrekken, indien in juni 2016 geen maandelijks verslag voor de volgende rapportageperiode is ingediend. |
| --- | --- |

(27)

Om goed te kunnen beoordelen of de omstandigheden van dien aard zijn dat de lidstaten de individuele overdrachten uit hoofde van de Dublinverordening kunnen hervatten, moet worden gekeken naar de regelmatige verslagen van Griekenland over de bij het uitvoeren van die maatregelen geboekte vooruitgang, alsook naar andere relevante elementen, waaronder eventuele toekomstige verslagen van de UNHCR of andere betrokken organisaties, waarbij er rekening mee dient te worden gehouden dat het aantal overdrachten en de categorieën van over te dragen personen moeten overeenstemmen met de specifieke vooruitgang die is geboekt. Griekenland moet een geactualiseerd verslag over de periode april-juni 2016 verstrekken, indien in juni 2016 geen maandelijks verslag voor de volgende rapportageperiode is ingediend.

| (28) | De Commissie wil de balans van de geboekte vooruitgang opmaken en zo nodig haar specifieke aanbevelingen in september 2016 bijwerken. |
| --- | --- |

(28)

De Commissie wil de balans van de geboekte vooruitgang opmaken en zo nodig haar specifieke aanbevelingen in september 2016 bijwerken.

| (29) | Bij een eventuele hervatting van Dublinoverdrachten aan Griekenland moet er ook rekening mee worden gehouden dat Griekenland nog steeds wordt geconfronteerd met een potentieel groot aantal nieuwe asielzoekers, met name ten gevolge van de tenuitvoerlegging van de zogeheten preregistratieoperatie, en dat moet worden voorkomen dat Griekenland te zwaar wordt belast. |
| --- | --- |

(29)

Bij een eventuele hervatting van Dublinoverdrachten aan Griekenland moet er ook rekening mee worden gehouden dat Griekenland nog steeds wordt geconfronteerd met een potentieel groot aantal nieuwe asielzoekers, met name ten gevolge van de tenuitvoerlegging van de zogeheten preregistratieoperatie, en dat moet worden voorkomen dat Griekenland te zwaar wordt belast.

| (30) | De bevoegdheid om in individuele gevallen te beslissen over een hervatting van dergelijke overdrachten berust uitsluitend bij de autoriteiten van de lidstaten onder toezicht van de rechterlijke autoriteit, die kan verzoeken om een prejudiciële beslissing van het Europees Hof van Justitie over de interpretatie van de Dublinverordening, |
| --- | --- |

(30)

De bevoegdheid om in individuele gevallen te beslissen over een hervatting van dergelijke overdrachten berust uitsluitend bij de autoriteiten van de lidstaten onder toezicht van de rechterlijke autoriteit, die kan verzoeken om een prejudiciële beslissing van het Europees Hof van Justitie over de interpretatie van de Dublinverordening,

HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

OPVANGVOORZIENINGEN EN -FACILITEITEN

| 1. | Griekenland dient ervoor te zorgen dat het over voldoende opvangfaciliteiten beschikt en dat de voorzieningen voor verzoekers om internationale bescherming in al deze faciliteiten voldoen aan de normen die zijn vastgelegd in de EU-wetgeving, en met name in Richtlijn 2013/33/EU. Meer bepaald dient Griekenland ten minste de volgende maatregelen te treffen:






  a) | voldoende permanente open opvangcentra creëren waarin het huidige of te verwachten aantal verzoekers om internationale bescherming kan worden opgevangen, en waarin alle verzoekers om internationale bescherming, alsook de personen te hunnen laste, in adequate omstandigheden kunnen worden opgevangen voor de duur van de asielprocedure; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

voldoende permanente open opvangcentra creëren waarin het huidige of te verwachten aantal verzoekers om internationale bescherming kan worden opgevangen, en waarin alle verzoekers om internationale bescherming, alsook de personen te hunnen laste, in adequate omstandigheden kunnen worden opgevangen voor de duur van de asielprocedure;

| b) | ervoor zorgen dat een passend aantal tijdelijke open opvangcentra beschikbaar is of op korte termijn beschikbaar kan worden gesteld, zodat onverwachte instromen van verzoekers om internationale bescherming kunnen worden opgevangen en deze verzoekers en de personen te hunnen laste in adequate omstandigheden kunnen worden opgevangen; |
| --- | --- |

b)

ervoor zorgen dat een passend aantal tijdelijke open opvangcentra beschikbaar is of op korte termijn beschikbaar kan worden gesteld, zodat onverwachte instromen van verzoekers om internationale bescherming kunnen worden opgevangen en deze verzoekers en de personen te hunnen laste in adequate omstandigheden kunnen worden opgevangen;

| c) | ervoor zorgen dat deze open opvangcentra aparte plaatsen hebben voor alleenstaande mannen, alleenstaande vrouwen, gezinnen en kwetsbare personen, in het bijzonder niet-begeleide minderjarigen, die de privacy en de eenheid van het gezin waarborgen; |
| --- | --- |

c)

ervoor zorgen dat deze open opvangcentra aparte plaatsen hebben voor alleenstaande mannen, alleenstaande vrouwen, gezinnen en kwetsbare personen, in het bijzonder niet-begeleide minderjarigen, die de privacy en de eenheid van het gezin waarborgen;

| d) | ervoor zorgen dat niet-begeleide asielzoekende minderjarigen onmiddellijk een geschikte opvangplaats krijgen en niet in ondermaatse omstandigheden in bewaring worden gehouden. Griekenland moet dringend de nodige opvangplaatsen voor niet-begeleide minderjarigen creëren en ervoor zorgen dat deze worden behouden; |
| --- | --- |

d)

ervoor zorgen dat niet-begeleide asielzoekende minderjarigen onmiddellijk een geschikte opvangplaats krijgen en niet in ondermaatse omstandigheden in bewaring worden gehouden. Griekenland moet dringend de nodige opvangplaatsen voor niet-begeleide minderjarigen creëren en ervoor zorgen dat deze worden behouden;

| e) | ervoor zorgen dat de opvangcentra worden onderhouden en over voldoende financiële middelen beschikken zodat de verschillende soorten dienstverlening, zoals schoonmaak, afvalverwerking en catering, niet worden onderbroken; |
| --- | --- |

e)

ervoor zorgen dat de opvangcentra worden onderhouden en over voldoende financiële middelen beschikken zodat de verschillende soorten dienstverlening, zoals schoonmaak, afvalverwerking en catering, niet worden onderbroken;

| f) | ervoor zorgen dat alle tijdelijke faciliteiten in Griekenland worden opgewaardeerd, zodat ze voorzien in al het bovengenoemde wanneer er asielzoekers in worden gehuisvest die in Griekenland verblijven voor de duur van de asielprocedure. |
| --- | --- |

f)

ervoor zorgen dat alle tijdelijke faciliteiten in Griekenland worden opgewaardeerd, zodat ze voorzien in al het bovengenoemde wanneer er asielzoekers in worden gehuisvest die in Griekenland verblijven voor de duur van de asielprocedure.

De opvangvoorzieningen in alle opvangcentra moeten ook garanderen dat:

| g) | verzoekers de nodige medische verzorging krijgen — ten minste spoedeisende behandelingen en essentiële behandelingen van ziekten en ernstige mentale stoornissen; |
| --- | --- |

g)

verzoekers de nodige medische verzorging krijgen — ten minste spoedeisende behandelingen en essentiële behandelingen van ziekten en ernstige mentale stoornissen;

| h) | minderjarigen voor de duur van de asielprocedure toegang krijgen tot openbaar onderwijs, inclusief taallessen, zodat ieder kind onderwijs geniet. |
| --- | --- |

h)

minderjarigen voor de duur van de asielprocedure toegang krijgen tot openbaar onderwijs, inclusief taallessen, zodat ieder kind onderwijs geniet.

De Griekse autoriteiten moeten de totale behoefte aan opvangcapaciteit en de aard van die capaciteit analyseren en deze behoefteanalyse voortdurend bijwerken naargelang van nieuwe ontwikkelingen. Deze behoefteanalyse moet permanent informatie bieden over de capaciteiten, vastgesteld overeenkomstig bovenstaande aanbevelingen 1, onder a) en b). De Griekse autoriteiten moeten ook zorgen voor het continue beheer en de coördinatie van alle faciliteiten en ervoor zorgen dat de verantwoordelijke ministeries hiertoe over voldoende middelen beschikken.

TOEGANG TOT EN MIDDELEN VOOR DE ASIELPROCEDURE IN EERSTE AANLEG

| 2. | Griekenland moet zich blijven inspannen om alle verzoekers om internationale bescherming daadwerkelijk toegang te geven tot de asielprocedure door:






  a) | met spoed over te gaan tot het aanwerven van personeelsleden, zodat de asieldienst over voldoende personeel beschikt en alle kantoren volledig operationeel zijn en alle asielaanvragen tijdig kunnen behandelen. Hiertoe moet snel een aanwervingsprocedure worden opgezet om het aantal dossierbehandelaars en ander relevant personeel voor de asieldienst sterk uit te breiden; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

met spoed over te gaan tot het aanwerven van personeelsleden, zodat de asieldienst over voldoende personeel beschikt en alle kantoren volledig operationeel zijn en alle asielaanvragen tijdig kunnen behandelen. Hiertoe moet snel een aanwervingsprocedure worden opgezet om het aantal dossierbehandelaars en ander relevant personeel voor de asieldienst sterk uit te breiden;

| b) | met spoed extra regionale asielkantoren te openen in de regio's Attica (Piraeus), Kos, Leros, Kreta (Heraklion), West-Griekenland (Patra), Thessalië en Epirus (Volos en Ioannina); |
| --- | --- |

b)

met spoed extra regionale asielkantoren te openen in de regio's Attica (Piraeus), Kos, Leros, Kreta (Heraklion), West-Griekenland (Patra), Thessalië en Epirus (Volos en Ioannina);

| c) | een doeltreffende procedure voor dossierbeheer uit te werken, zodat de dossiers op ordelijk worden behandeld en de autoriteiten de actuele prestatieniveaus beter kunnen meten, knelpunten beter kunnen opsporen en de toekomstige behoeften aan middelen beter kunnen inschatten; |
| --- | --- |

c)

een doeltreffende procedure voor dossierbeheer uit te werken, zodat de dossiers op ordelijk worden behandeld en de autoriteiten de actuele prestatieniveaus beter kunnen meten, knelpunten beter kunnen opsporen en de toekomstige behoeften aan middelen beter kunnen inschatten;

| d) | ervoor te zorgen dat de asieldienst in elk bureau over voldoende ondersteunend administratief personeel beschikt dat gesprekken en afspraken voor registratie kan regelen, tolken kan boeken en de algemene workflow van elk bureau kan beheren met het oog op een goed functionerende asielprocedure. |
| --- | --- |

d)

ervoor te zorgen dat de asieldienst in elk bureau over voldoende ondersteunend administratief personeel beschikt dat gesprekken en afspraken voor registratie kan regelen, tolken kan boeken en de algemene workflow van elk bureau kan beheren met het oog op een goed functionerende asielprocedure.

De Griekse asieldienst moet op basis van een grondige en permanente analyse vaststellen hoeveel personeelsleden waarschijnlijk nodig zullen zijn om de behandeling van de asielaanvragen af te ronden binnen de in Richtlijn 2013/32/EU vastgestelde termijn van zes maanden. Deze behoefteanalyse moet voortdurend worden bijgewerkt en moet informatie bevatten over het aantal personeelsleden dat overeenkomstig bovenstaande aanbeveling 2, onder a), in dienst moet worden genomen.

BEROEPSINSTANTIE

| 3. | Griekenland moet ervoor zorgen dat de nieuwe beroepsinstantie onverwijld wordt ingesteld, dat deze over voldoende commissies voor beroepszaken beschikt om beslissingen te nemen omtrent verzoeken om internationale bescherming en dat die commissies over voldoende personeel beschikken om alle lopende en verwachte beroepszaken te behandelen. In het bijzonder moet Griekenland:






  a) | ervoor zorgen dat de beroepsinstantie over voldoende personeel en commissies voor beroepszaken beschikt om de ingediende beroepen te behandelen en ervoor zorgen dat deze analyse voortdurend wordt bijgewerkt; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

ervoor zorgen dat de beroepsinstantie over voldoende personeel en commissies voor beroepszaken beschikt om de ingediende beroepen te behandelen en ervoor zorgen dat deze analyse voortdurend wordt bijgewerkt;

| b) | vaart zetten achter de aanstelling van alle nodige personeelsleden voor de beroepsinstantie en commissies voor beroepszaken, waaronder ook het ondersteunend personeel voor elke commissie; |
| --- | --- |

b)

vaart zetten achter de aanstelling van alle nodige personeelsleden voor de beroepsinstantie en commissies voor beroepszaken, waaronder ook het ondersteunend personeel voor elke commissie;

| c) | de beroepsinstantie en commissies voor beroepszaken met spoed operationeel maken; |
| --- | --- |

c)

de beroepsinstantie en commissies voor beroepszaken met spoed operationeel maken;

| d) | alle hangende verzoeken om een rechterlijke toetsing van administratieve beslissingen zo spoedig mogelijk en in elk geval uiterlijk eind 2016 behandelen. |
| --- | --- |

d)

alle hangende verzoeken om een rechterlijke toetsing van administratieve beslissingen zo spoedig mogelijk en in elk geval uiterlijk eind 2016 behandelen.

De Griekse autoriteiten moeten op basis van een grondige en permanente behoefteanalyse vaststellen over hoeveel commissies voor beroepszaken de nieuwe beroepsinstantie moet beschikken om alle door verzoekers om internationale bescherming ingediende beroepen te kunnen behandelen en hoeveel personeelsleden nodig zullen zijn om de soepele werking van deze commissies te kunnen blijven garanderen overeenkomstig bovenvermelde aanbeveling 3, onder a) en b).

RECHTSBIJSTAND

| 4. | Griekenland moet ervoor zorgen dat alle asielzoekers in de praktijk toegang tot kosteloze rechtsbijstand hebben en de nodige rechtsbijstand krijgen voor rechterlijke toetsingen van administratieve beslissingen over verzoeken om internationale bescherming. In het bijzonder moet Griekenland:






  a) | snel een ministerieel besluit tot de verlening van kosteloze rechtsbijstand aannemen en dit daadwerkelijk uitvoeren; |
| --- | --- | --- |

4.

a)

snel een ministerieel besluit tot de verlening van kosteloze rechtsbijstand aannemen en dit daadwerkelijk uitvoeren;

| b) | de nodige middelen uit het nationale AMIF-programma toewijzen om rechtsbijstand te verlenen en snel een overeenkomst sluiten voor een register van advocaten die deze diensten kunnen verlenen aan verzoekers die zich in Griekenland in de beroepsfase bevinden. |
| --- | --- |

b)

de nodige middelen uit het nationale AMIF-programma toewijzen om rechtsbijstand te verlenen en snel een overeenkomst sluiten voor een register van advocaten die deze diensten kunnen verlenen aan verzoekers die zich in Griekenland in de beroepsfase bevinden.

DE BEHANDELING VAN NIET-BEGELEIDE MINDERJARIGEN EN KWETSBARE PERSONEN TIJDENS DE ASIELPROCEDURE

| 5. | Griekenland moet passende structuren opzetten om kwetsbare verzoekers, waaronder niet-begeleide minderjarigen, als zodanig te identificeren en te behandelen. In het bijzonder moet Griekenland:






  a) | met spoed voorzien in een geschikte voogdijprocedure door het presidentieel decreet ter uitvoering van de relevante bepalingen van wet 4375/2016 goed te keuren; |
| --- | --- | --- |

5.

a)

met spoed voorzien in een geschikte voogdijprocedure door het presidentieel decreet ter uitvoering van de relevante bepalingen van wet 4375/2016 goed te keuren;

| b) | vaststellen welk personeel het directoraat Opvang en het directoraat Bescherming van niet-begeleide minderjarigen nodig hebben en dit aanwerven, zodat het de nodige garanties uit hoofde van het asielacquis kan bieden voor het traceren van familieleden en het bieden van rechtsbijstand; |
| --- | --- |

b)

vaststellen welk personeel het directoraat Opvang en het directoraat Bescherming van niet-begeleide minderjarigen nodig hebben en dit aanwerven, zodat het de nodige garanties uit hoofde van het asielacquis kan bieden voor het traceren van familieleden en het bieden van rechtsbijstand;

| c) | ervoor zorgen dat de procedures voor de identificatie van aanvragers met bijzondere behoeften inzake opvang en procedure in de praktijk worden toegepast, zodat deze de nodige psychosociale steun krijgen, in het bijzonder indien zij het slachtoffer zijn geweest van seksueel geweld en uitbuiting of mensenhandel. |
| --- | --- |

c)

ervoor zorgen dat de procedures voor de identificatie van aanvragers met bijzondere behoeften inzake opvang en procedure in de praktijk worden toegepast, zodat deze de nodige psychosociale steun krijgen, in het bijzonder indien zij het slachtoffer zijn geweest van seksueel geweld en uitbuiting of mensenhandel.

HET GEBRUIK VAN EU-MIDDELEN IN HET KADER VAN NATIONALE PROGRAMMA'S

| 6. | Griekenland moet ervoor zorgen dat de aanzienlijke financiële steun van de EU volledig wordt benut, met name door onverwijld gebruik te maken van de beschikbare middelen uit de nationale AMIF- en ISF-programma's en de mogelijkheden tot aanvullende financiering uit de Structuurfondsen te onderzoeken. In dit verband moet Griekenland zo snel mogelijk de lopende herziening van de nationale programma's afronden om deze beter af te stemmen op de nieuwe prioriteiten, en ervoor zorgen dat de nieuwe instantie belast met het beheer van de fondsen voor binnenlandse zaken onmiddellijk operationeel wordt. |
| --- | --- |

6.

VERSLAGLEGGING OVER DE GENOMEN MAATREGELEN

| 7. | Griekenland wordt verzocht uiterlijk op 30 juni verslag uit te brengen over de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van deze aanbeveling en de aanbeveling van 10 februari. Daarna moet Griekenland op het einde van iedere maand verslag uitbrengen aan de Commissie over de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van de in deze aanbeveling vermelde maatregelen. De verslagen dienen ook een beschrijving te bevatten van de manier waarop de Griekse autoriteiten hebben voorzien in de nodige personele en materiële middelen als bedoeld in de leden 1 tot en met 5 van deze aanbeveling, of dit denken te zullen doen. Deze verslagen dienen tevens een beschrijving te bevatten van de in de leden 1 tot en met 3 van deze aanbeveling bedoelde permanente behoefteanalyses, waarop de geplande en uitgevoerde maatregelen worden of zijn gebaseerd. Elk verslag moet voorts de volgende gegevens bevatten:






  a) | de totale huidige en geplande permanente en tijdelijke capaciteit voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming en de aard van die capaciteit; |
| --- | --- | --- |

7.

a)

de totale huidige en geplande permanente en tijdelijke capaciteit voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming en de aard van die capaciteit;

| b) | het totale huidige en geplande aantal personeelsleden voor de verwerking van bij de asieldienst geregistreerde asielaanvragen en voor het directoraat Opvang; en |
| --- | --- |

b)

het totale huidige en geplande aantal personeelsleden voor de verwerking van bij de asieldienst geregistreerde asielaanvragen en voor het directoraat Opvang; en

| c) | het totale huidige en geplande aantal personeelsleden en aantal commissies die de beroepsinstantie geleidelijk operationeel heeft gemaakt. |
| --- | --- |

c)

het totale huidige en geplande aantal personeelsleden en aantal commissies die de beroepsinstantie geleidelijk operationeel heeft gemaakt.

Gedaan te Brussel, 15 juni 2016.

Voor de Commissie

Dimitris AVRAMOPOULOS

Lid van de Commissie

---

(1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 31).

1

(2)  M.S.S. v. België en Griekenland (nr. 30696/09) en NS/Secretary of State for the Home Department, zaken C-411/10 en C-493/10.

2

(3)  Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50 van 25.2.2003, blz. 1).

3

(4)  Aanbeveling van de Commissie van 10 februari 2016 gericht tot de Helleense Republiek over de door Griekenland te nemen dringende maatregelen met het oog op de hervatting van overdrachten uit hoofde van Verordening (EU) nr. 604/2013 (C(2016) 871 final).

4

(5)  Verklaring EU-Turkije van 18 maart 2016.

5

(6)  http://www.media.gov.gr/index.php, geraadpleegd op 10 juni 2016.

6

(7)  Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Europese Raad en de Raad, Vierde verslag over herplaatsing en hervestiging, COM(2016) 416 final van 15 juni 2016.

7

(8)  http://asylo.gov.gr/en/?page_id=1278

8

(9)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 60).

9

(10)  Richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 96).

10

(11)  
  „Wet 4375/2016 betreffende de structuur en de werking van de asieldienst, de beroepsinstantie en de dienst voor opvang en identificatie, de oprichting van het secretariaat-generaal voor de opvang, de omzetting in Griekse wetgeving van Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (herschikking) en andere bepalingen”, beschikbaar op: http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/bcc26661-143b-4f2d-8916-0e0e66ba4c50/o-prosf-pap.pdf

11

Verscheidene uitvoeringshandelingen in de vorm van ministeriële of co-ministeriële besluiten moeten worden goedgekeurd, zodat de Griekse autoriteiten de wet in haar geheel ten uitvoer kunnen leggen.

(12)  http://www.media.gov.gr/index.php

12

http://rrse-smi.maps.arcgis.com/apps/MapSeries/index.html?appid=d5f377f7f6f2418b8ebadaae638df2e1

Deze tijdelijke en permanente faciliteiten zijn opgericht in de hotspots op de eilanden in de Egeïsche Zee en op het vasteland. Sinds 2 juni 2016 zijn er slechts 1 108 permanente opvangplaatsen die uitsluitend voor verzoekers om internationale bescherming en niet-begeleide minderjarigen zijn bestemd.

(13)  http://www.unhcr.org/news/briefing/2016/5/57480cb89/greece-unhcr-concerned-conditions-new-refugee-sites-urges-alternatives.html

13

(14)  Hoewel prioriteit wordt gegeven aan personen die in aanmerking komen voor herplaatsing, zullen de activiteiten ook ten goede komen aan verzoekers om internationale bescherming die wachten op een hereniging met gezinsleden in een andere EU-lidstaat op grond van de Dublinverordening en aan personen die asiel zoeken in Griekenland, met name behorend tot kwetsbare categorieën zoals niet-begeleide en van hun familie gescheiden kinderen, personen met een beperking, ouderen, eenoudergezinnen, chronisch zieken, zwangere vrouwen, enz.

14

(15)  http://data.unhcr.org/mediterranean/country.php?id=83

15

(16)  Artikel 3, lid 3, van wet 4375/2016.

16

(17)  Overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 4, van wet 4375/2016, waarin het totale aantal door de asieldienst aan te werven personeelsleden is bepaald.

17

(18)  Artikel 22, lid 3, van wet 4375/2016.

18

(19)  Artikel 28 van presidentieel decreet 114/2010.

19

(20)  http://asylo.gov.gr/?p=2802

20

(21)  Ministerieel besluit 1982/16.2.2016 (Staatsblad, B' 335).

21

(22)  Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Europese Raad en de Raad, „Terug naar Schengen — Een stappenplan”, COM(2016) 120 final van 4 maart 2016.

22

(23)  COM(2016) 270 final.

23

---

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/36 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/36

---

BESLUIT Nr. 1/2016 VAN HET COMITÉ VERVOER OVER LAND GEMEENSCHAP/ZWITSERLAND

van 10 juni 2016

betreffende het heffingssysteem voor voertuigen dat in Zwitserland geldt vanaf 1 januari 2017 [2016/1118]

HET COMITÉ,

Gezien de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor en over de weg (1) (hierna „de overeenkomst” genoemd), en met name artikel 51, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig artikel 40 van de overeenkomst past Zwitserland sinds 1 januari 2001 een niet-discriminerende heffing toe op voertuigen voor de kosten die zij veroorzaken („prestatiegerelateerde heffing op het vrachtverkeer”). Die heffing wordt gedifferentieerd op basis van drie categorieën uitstootnormen (EURO). |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig artikel 40 van de overeenkomst past Zwitserland sinds 1 januari 2001 een niet-discriminerende heffing toe op voertuigen voor de kosten die zij veroorzaken („prestatiegerelateerde heffing op het vrachtverkeer”). Die heffing wordt gedifferentieerd op basis van drie categorieën uitstootnormen (EURO).

| (2) | Daartoe wordt in artikel 40, leden 2 en 4, van de overeenkomst het gewogen gemiddelde van de heffingen, de maximale heffing voor de meest verontreinigende voertuigcategorie en het maximale verschil tussen de heffingen van de verschillende categorieën vastgelegd. |
| --- | --- |

(2)

Daartoe wordt in artikel 40, leden 2 en 4, van de overeenkomst het gewogen gemiddelde van de heffingen, de maximale heffing voor de meest verontreinigende voertuigcategorie en het maximale verschil tussen de heffingen van de verschillende categorieën vastgelegd.

| (3) | Gezien de modernisering van het wagenpark in Zwitserland, waardoor meer en meer voertuigen beantwoorden aan de recentste EURO-normen, moet het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland de indeling van de EURO-categorieën voor de drie heffingscategorieën aanpassen. |
| --- | --- |

(3)

Gezien de modernisering van het wagenpark in Zwitserland, waardoor meer en meer voertuigen beantwoorden aan de recentste EURO-normen, moet het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland de indeling van de EURO-categorieën voor de drie heffingscategorieën aanpassen.

| (4) | De korting van 10 % die van toepassing is op de heffingscategorie als bedoeld in Besluit nr. 1/2011 van het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland van 10 juni 2011 (2) voor voertuigen van emissieklassen EURO II en EURO III die achteraf zijn uitgerust met een gehomologeerd deeltjesfiltersysteem, moet worden behouden, |
| --- | --- |

(4)

De korting van 10 % die van toepassing is op de heffingscategorie als bedoeld in Besluit nr. 1/2011 van het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwitserland van 10 juni 2011 (2) voor voertuigen van emissieklassen EURO II en EURO III die achteraf zijn uitgerust met een gehomologeerd deeltjesfiltersysteem, moet worden behouden,

BESLUIT:

Artikel 1

De prestatiegebonden heffing op het vrachtverkeer voor een voertuig waarvan het totale effectieve gewicht in beladen toestand ten hoogste 40 ton bedraagt en dat een afstand van 300 km aflegt, bedraagt:

| — | 372,00 CHF voor heffingscategorie 1, |
| --- | --- |

—

372,00 CHF voor heffingscategorie 1,

| — | 322,80 CHF voor heffingscategorie 2, |
| --- | --- |

—

322,80 CHF voor heffingscategorie 2,

| — | 273,60 CHF voor heffingscategorie 3. |
| --- | --- |

—

273,60 CHF voor heffingscategorie 3.

Artikel 2

Heffingscategorie 1 geldt voor voertuigen van de emissiecategorie EURO III en voor alle voertuigen die in het verkeer zijn toegelaten vóór de inwerkingtreding van EURO III-norm.

Heffingscategorie 2 geldt voor voertuigen van de emissiecategorieën EURO IV en EURO V.

Heffingscategorie 3 geldt voor voertuigen van emissiecategorie EURO VI.

Artikel 3

De korting van 10 % op de heffing voor de betrokken categorie, die wordt verleend aan voertuigen van de emissiecategorieën EURO II en EURO III die achteraf zijn uitgerust met een gehomologeerd deeltjesfiltersysteem, zoals bedoeld in artikel 1 van Besluit nr. 1/2011 van het Comité vervoer over land Gemeenschap/Zwiterland, is van toepassing.

Artikel 4

Dit besluit treedt in werking op 1 januari 2017.

Gedaan te Bern, 10 juni 2016.

Voor de Zwitserse Bondsstaat

De voorzitter

Peter FÜGLISTALER

Voor de Europese Unie

Het hoofd van de delegatie van de Europese Unie

Fotis KARAMITSOS

---

(1)  
  PB L 114 van 30.4.2002, blz. 91.

1

(2)  
  PB L 193 van 23.7.2011, blz. 52.

2

---

| 9.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 186/38 |
| --- | --- | --- | --- |

9.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 186/38

---

BESLUIT Nr. 2/2016 VAN HET COMITÉ VERVOER OVER LAND GEMEENSCHAP/ZWITSERLAND

van 10 juni 2016

tot wijziging van bijlage 1 bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor en over de weg [2016/1119]

HET COMITÉ,

Gezien de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor en over de weg (hierna „de overeenkomst” genoemd), en met name artikel 52, lid 4,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Volgens artikel 52, lid 4, eerste streepje, van de overeenkomst is het Gemengd Comité belast met de vaststelling van de besluiten tot herziening van bijlage 1. |
| --- | --- |

(1)

Volgens artikel 52, lid 4, eerste streepje, van de overeenkomst is het Gemengd Comité belast met de vaststelling van de besluiten tot herziening van bijlage 1.

| (2) | Bijlage 1 is laatstelijk gewijzigd bij Besluit 1/2015 van het Gemengd Comité van 16 december 2015 (1). |
| --- | --- |

(2)

Bijlage 1 is laatstelijk gewijzigd bij Besluit 1/2015 van het Gemengd Comité van 16 december 2015 (1).

| (3) | De Europese Unie heeft nieuwe wetgeving vastgesteld op gebieden die onder de overeenkomst vallen. Om rekening te houden met de veranderingen in de desbetreffende wetgeving van de Europese Unie moet bijlage 1 dus worden gewijzigd. Om redenen van juridische duidelijkheid en vereenvoudiging verdient het de voorkeur bijlage 1 bij de overeenkomst te vervangen door de bijlage bij dit besluit, |
| --- | --- |

(3)

De Europese Unie heeft nieuwe wetgeving vastgesteld op gebieden die onder de overeenkomst vallen. Om rekening te houden met de veranderingen in de desbetreffende wetgeving van de Europese Unie moet bijlage 1 dus worden gewijzigd. Om redenen van juridische duidelijkheid en vereenvoudiging verdient het de voorkeur bijlage 1 bij de overeenkomst te vervangen door de bijlage bij dit besluit,

BESLUIT:

Artikel 1

Bijlage 1 bij de overeenkomst wordt vervangen door de bijlage bij dit besluit.

Artikel 2

Voor de toepassing van Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) worden overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a) en b), van deze richtlijn afgegeven machinistenvergunningen en aanvullende bevoegdheidsbewijzen wederzijds erkend.

Artikel 3

Overeenkomstig artikel 22, lid 1, van Richtlijn 2007/59/EG houden de bevoegde autoriteiten van de Zwitserse Bondsstaat en van de lidstaten van de Europese Unie registers van de vergunningen bij en verstrekken zij op met redenen omkleed verzoek inlichtingen over de status van die vergunningen. Op met redenen omkleed verzoek worden die inlichtingen ook ter beschikking van werkgevers van machinisten gesteld.

Artikel 4

Dit besluit treedt in werking op 1 juli 2016.

Gedaan te Bern, 10 juni 2016.

Voor de Zwitserse Bondsstaat

De voorzitter

Peter FÜGLISTALER

Voor de Europese Unie

Het hoofd van de delegatie van de Europese Unie

Fotis KARAMITSOS

---

(1)  
  PB L 23 van 29.1.2016, blz. 82 (corrigendum PB L 33 van 10.2.2016, blz. 38).

1

(2)  Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51).

2

---

BIJLAGE

„BIJLAGE 1

TOEPASSELIJKE BEPALINGEN

Overeenkomstig artikel 52, lid 6, van deze overeenkomst past Zwitserland wettelijke bepalingen toe die gelijkwaardig zijn aan de hieronder vermelde bepalingen:

RELEVANTE BEPALINGEN VAN DE WETGEVING VAN DE EUROPESE UNIE

DEEL 1 — TOEGANG TOT HET BEROEP

| — | Richtlijn 2006/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg (gecodificeerde versie) (PB L 33 van 4.2.2006, blz. 82). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2006/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg (gecodificeerde versie) (PB L 33 van 4.2.2006, blz. 82).

| — | Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 51), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad van 13 mei 2013 (PB L 158 van 10.6.2013, blz. 1). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 51), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad van 13 mei 2013 (PB L 158 van 10.6.2013, blz. 1).

| — | Verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 72), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad van 13 mei 2013 (PB L 158 van 10.6.2013, blz. 1).
  Met het oog op de toepassing van deze overeenkomst






  a) | ontslaan de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat iedere onderdaan van de Zwitserse Bondsstaat, een lidstaat van de Europese Unie en een lidstaat van de Europese Economische Ruimte van de verplichting om in het bezit te zijn van een bestuurdersattest; |
| --- | --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 72), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad van 13 mei 2013 (PB L 158 van 10.6.2013, blz. 1).

Met het oog op de toepassing van deze overeenkomst

a)

ontslaan de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat iedere onderdaan van de Zwitserse Bondsstaat, een lidstaat van de Europese Unie en een lidstaat van de Europese Economische Ruimte van de verplichting om in het bezit te zijn van een bestuurdersattest;

| b) | mag de Zwitserse Bondsstaat onderdanen van andere staten dan bedoeld in punt a) alleen van de verplichting om in het bezit te zijn van een bestuurdersattest ontslaan na radapleging en met instemming van de Europese Unie; |
| --- | --- |

b)

mag de Zwitserse Bondsstaat onderdanen van andere staten dan bedoeld in punt a) alleen van de verplichting om in het bezit te zijn van een bestuurdersattest ontslaan na radapleging en met instemming van de Europese Unie;

| c) | zijn de bepalingen van hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1072/2009 (inzake cabotage) niet van toepassing. |
| --- | --- |

c)

zijn de bepalingen van hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1072/2009 (inzake cabotage) niet van toepassing.

| — | Verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de internationale markt voor touringcar- en autobusdiensten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 561/2006 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 88), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad van 13 mei 2013 (PB L 158 van 10.6.2013, blz. 1).
  Voor de toepassing van deze overeenkomst is hoofdstuk V van Verordening (EG) nr. 1073/2009 (inzake cabotage) niet van toepassing. |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de internationale markt voor touringcar- en autobusdiensten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 561/2006 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 88), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad van 13 mei 2013 (PB L 158 van 10.6.2013, blz. 1).

Voor de toepassing van deze overeenkomst is hoofdstuk V van Verordening (EG) nr. 1073/2009 (inzake cabotage) niet van toepassing.

| — | Besluit 2009/992/EU van de Commissie van 17 december 2009 betreffende minimumeisen voor de in het nationale elektronische register van wegvervoerondernemingen in te voeren gegevens (PB L 339 van 22.12.2009, blz. 36). |
| --- | --- |

—

Besluit 2009/992/EU van de Commissie van 17 december 2009 betreffende minimumeisen voor de in het nationale elektronische register van wegvervoerondernemingen in te voeren gegevens (PB L 339 van 22.12.2009, blz. 36).

| — | Verordening (EU) nr. 1213/2010 van de Commissie van 16 december 2010 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor de onderlinge koppeling van nationale elektronische registers van wegvervoerondernemingen (PB L 335 van 18.12.2010, blz. 21). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1213/2010 van de Commissie van 16 december 2010 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor de onderlinge koppeling van nationale elektronische registers van wegvervoerondernemingen (PB L 335 van 18.12.2010, blz. 21).

| — | Verordening (EU) nr. 361/2014 van de Commissie van 9 april 2014 houdende uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad aangaande de documenten voor het internationale personenvervoer met touringcars en autobussen en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2121/98 van de Commissie (PB L 107 van 10.4.2014, blz. 39). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 361/2014 van de Commissie van 9 april 2014 houdende uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad aangaande de documenten voor het internationale personenvervoer met touringcars en autobussen en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2121/98 van de Commissie (PB L 107 van 10.4.2014, blz. 39).

DEEL 2 — SOCIALE NORMEN

| — | Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1161/2014 van de Commissie van 30 oktober 2014 (PB L 311 van 31.10.2014, blz. 19). |
| --- | --- |

—

Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1161/2014 van de Commissie van 30 oktober 2014 (PB L 311 van 31.10.2014, blz. 19).

| — | Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (PB L 80 van 23.3.2002, blz. 35). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (PB L 80 van 23.3.2002, blz. 35).

| — | Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad en Richtlijn 91/439/EEG van de Raad en tot intrekking van Richtlijn 76/914/EEG van de Raad (PB L 226 van 10.9.2003, blz. 4). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad en Richtlijn 91/439/EEG van de Raad en tot intrekking van Richtlijn 76/914/EEG van de Raad (PB L 226 van 10.9.2003, blz. 4).

| — | Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 1), als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 88). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 1), als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 88).

| — | Richtlijn 2006/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 inzake minimumvoorwaarden voor de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot intrekking van Richtlijn 88/599/EEG van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 35), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2009/5/EG van de Commissie van 30 januari 2009 (PB L 29 van 31.1.2009, blz. 45). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2006/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 inzake minimumvoorwaarden voor de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot intrekking van Richtlijn 88/599/EEG van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 35), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2009/5/EG van de Commissie van 30 januari 2009 (PB L 29 van 31.1.2009, blz. 45).

| — | Verordening (EU) nr. 581/2010 van de Commissie van 1 juli 2010 inzake de maximumtermijnen voor het downloaden van relevante gegevens van voertuigunits en bestuurderskaarten (PB L 168 van 2.7.2010, blz. 16). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 581/2010 van de Commissie van 1 juli 2010 inzake de maximumtermijnen voor het downloaden van relevante gegevens van voertuigunits en bestuurderskaarten (PB L 168 van 2.7.2010, blz. 16).

DEEL 3 — TECHNISCHE NORMEN

Motorvoertuigen

| — | Richtlijn 70/157/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (PB L 42 van 23.2.1970, blz. 16), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/34/EG van de Commissie van 14 juni 2007 (PB L 155 van 15.6.2007, blz. 49). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 70/157/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (PB L 42 van 23.2.1970, blz. 16), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/34/EG van de Commissie van 14 juni 2007 (PB L 155 van 15.6.2007, blz. 49).

| — | Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG van de Commissie van 10 april 2001 (PB L 107 van 18.4.2001, blz. 10). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG van de Commissie van 10 april 2001 (PB L 107 van 18.4.2001, blz. 10).

| — | Richtlijn 91/671/EEG van de Raad van 16 december 1991 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels in voertuigen van minder dan 3,5 ton (PB L 373 van 31.12.1991, blz. 26), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/37/EU van de Commissie van 27 februari 2014 (PB L 59 van 28.2.2014, blz. 32). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 91/671/EEG van de Raad van 16 december 1991 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels in voertuigen van minder dan 3,5 ton (PB L 373 van 31.12.1991, blz. 26), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/37/EU van de Commissie van 27 februari 2014 (PB L 59 van 28.2.2014, blz. 32).

| — | Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2002/85/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 (PB L 327 van 4.12.2002, blz. 8). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2002/85/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 (PB L 327 van 4.12.2002, blz. 8).

| — | Richtlijn 92/24/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 129 van 14.5.1992, blz. 154), gewijzigd bij Richtlijn 2004/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 (PB L 44 van 14.2.2004, blz. 19). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 92/24/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 129 van 14.5.1992, blz. 154), gewijzigd bij Richtlijn 2004/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 (PB L 44 van 14.2.2004, blz. 19).

| — | Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 februari 2002 (PB L 67 van 9.3.2002, blz. 47). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 februari 2002 (PB L 67 van 9.3.2002, blz. 47).

| — | Verordening (EG) nr. 2411/98 van de Raad van 3 november 1998 inzake de erkenning van het onderscheidingsteken van de lidstaat van inschrijving van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan in het verkeer binnen de Gemeenschap (PB L 299 van 10.11.1998, blz. 1). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 2411/98 van de Raad van 3 november 1998 inzake de erkenning van het onderscheidingsteken van de lidstaat van inschrijving van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan in het verkeer binnen de Gemeenschap (PB L 299 van 10.11.1998, blz. 1).

| — | Richtlijn 2000/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2000 betreffende de technische controle langs de weg van bedrijfsvoertuigen die in de Gemeenschap deelnemen aan het verkeer (PB L 203 van 10.8.2000, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2010/47/EU van de Commissie van 5 juli 2010 (PB L 173 van 8.7.2010, blz. 33). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2000/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2000 betreffende de technische controle langs de weg van bedrijfsvoertuigen die in de Gemeenschap deelnemen aan het verkeer (PB L 203 van 10.8.2000, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2010/47/EU van de Commissie van 5 juli 2010 (PB L 173 van 8.7.2010, blz. 33).

| — | Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 275 van 20.10.2005, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/74/EG van de Commissie van 18 juli 2008 (PB L 192 van 19.7.2008, blz. 51). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 275 van 20.10.2005, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/74/EG van de Commissie van 18 juli 2008 (PB L 192 van 19.7.2008, blz. 51).

| — | Richtlijn 2009/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (herschikking) (PB L 141 van 6.6.2009, blz. 12). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2009/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (herschikking) (PB L 141 van 6.6.2009, blz. 12).

| — | Verordening (EG) nr. 595/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en motoren met betrekking tot emissies van zware bedrijfsvoertuigen (Euro VI) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 715/2007 en Richtlijn 2007/46/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 80/1269/EEG, 2005/55/EG en 2005/78/EG (PB L 188 van 18.7.2009, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 133/2014 van de Commissie van 31 januari 2014 (PB L 47 van 18.2.2014, blz. 1). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 595/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en motoren met betrekking tot emissies van zware bedrijfsvoertuigen (Euro VI) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 715/2007 en Richtlijn 2007/46/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 80/1269/EEG, 2005/55/EG en 2005/78/EG (PB L 188 van 18.7.2009, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 133/2014 van de Commissie van 31 januari 2014 (PB L 47 van 18.2.2014, blz. 1).

| — | Verordening (EU) nr. 582/2011 van de Commissie van 25 mei 2011 tot uitvoering en wijziging van Verordening (EG) nr. 595/2009 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot emissies van zware bedrijfsvoertuigen (Euro VI) en tot wijziging van de bijlagen I en III bij Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 167 van 25.6.2011, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 627/2014 van 12 juni 2014 (PB L 174 van 13.6.2014, blz. 28). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 582/2011 van de Commissie van 25 mei 2011 tot uitvoering en wijziging van Verordening (EG) nr. 595/2009 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot emissies van zware bedrijfsvoertuigen (Euro VI) en tot wijziging van de bijlagen I en III bij Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 167 van 25.6.2011, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 627/2014 van 12 juni 2014 (PB L 174 van 13.6.2014, blz. 28).

Vervoer van gevaarlijke goederen

| — | Richtlijn 95/50/EG van de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (PB L 249 van 17.10.1995, blz. 35), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 (PB L 162 van 21.6.2008, blz. 11). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 95/50/EG van de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (PB L 249 van 17.10.1995, blz. 35), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 (PB L 162 van 21.6.2008, blz. 11).

| — | Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/103/EU van de Commissie van 21 november 2014 (PB L 335 van 22.11.2014, blz. 15).
  Voor de toepassing van deze overeenkomst gelden de volgende afwijkingen van Richtlijn 2008/68/EG in Zwitserland:
  1.   Wegvervoer

  Afwijkingen voor Zwitserland krachtens artikel 6, lid 2, onder a), van Richtlijn 2008/68/EG van 24 september 2008 betreffende het binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen.

  RO — a — CH — 1

  Betreft: vervoer van dieselbrandstof en stookolie met UN-nummer 1202 in tankcontainers.
  Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 1.1.3.6 en 6.8.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: afwijkingen met betrekking tot de vervoerde hoeveelheden per vervoerseenheid, voorschriften voor de constructie van tanks.
  Inhoud van de nationale wetgeving: tankcontainers met een capaciteit van hoogstens 1 210 l voor het vervoer van stookolie of dieselbrandstof met UN-nummer 1202 die niet overeenkomstig 6.8 maar overeenkomstig de nationale wetgeving zijn vervaardigd, komen in aanmerking voor de afwijkingen in 1.1.3.6 ADR.
  Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punten 1.1.3.6.3, b), en 6.14, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).
  Vervaldatum: 1 januari 2023.

  RO — a — CH — 2

  Betreft: vrijstelling van het voorschrift om een vervoersdocument bij zich te hebben voor bepaalde hoeveelheden gevaarlijke goederen als gedefinieerd onder 1.1.3.6.
  Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 1.1.3.6 en 5.4.1.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: verplichting om een vervoersdocument te hebben.
  Inhoud van de nationale wetgeving: voor het vervoer van ongereinigde lege houders van categorie 4 en volle of lege gascilinders voor ademhalingsapparatuur voor noodhulpdiensten of voor duikapparatuur, in hoeveelheden die de grenswaarden van punt 1.1.3.6 niet overschrijden, geldt de in punt 5.4.1 gestelde verplichting om een vervoersdocument bij te hebben niet.
  Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.6.3, c), van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).
  Vervaldatum: 1 januari 2023.

  RO — a — CH — 3

  Betreft: vervoer van ongereinigde lege tanks door bedrijven die diensten verlenen aan opslagfaciliteiten voor vloeistoffen die gevaarlijk zijn voor water.
  Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 6.5, 6.8, 8.2 en 9.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: vervaardiging, uitrusting en inspectie van tanks en voertuigen; bestuurdersopleiding.
  Inhoud van de nationale wetgeving: voertuigen en ongereinigde lege tanks/houders die worden gebruikt door bedrijven die diensten verlenen aan opslagfaciliteiten voor vloeistoffen welke gevaarlijk zijn voor water en die bestemd zijn om vloeistoffen op te vangen terwijl stationaire tanks worden onderhouden, vallen niet onder de in de ADR vastgestelde regels inzake vervaardiging, uitrusting en inspectie, noch onder de regels inzake etikettering en identificatie aan de hand van oranje borden. Ze vallen onder bijzondere etiketterings- en identificatieregels, en de bestuurder van het voertuig hoeft de in 8.2 beschreven opleiding niet te hebben gevolgd.
  Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.6.3.10, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).
  Vervaldatum: 1 januari 2023.
  Afwijkingen voor Zwitserland krachtens artikel 6, lid 2, onder b), i), van Richtlijn 2008/68/EG van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land.

  RO — bi — CH — 1

  Betreft: vervoer van huishoudelijk afval dat gevaarlijke goederen bevat naar afvalverwijderingsinstallaties.
  Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 2, 4.1.10, 5.2 en 5.4.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: classificatie, gecombineerde verpakking, markering en etikettering, documentatie.
  Inhoud van de nationale wetgeving: de regels hebben betrekking op de vereenvoudigde classificatie van huishoudelijk afval dat (huishoudelijke) gevaarlijke goederen bevat door een deskundige die erkend is door de bevoegde autoriteit, op het gebruik van aangepaste houders en op bestuurdersopleidingen. Huishoudelijk afval dat niet door de deskundige kan worden geclassificeerd, mag in kleine hoeveelheden, die per pakket en per vervoerseenheid zijn geïdentificeerd, worden vervoerd naar een behandelingsinstallatie.
  Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.7, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).
  Toelichting: deze regels mogen alleen worden toegepast op het vervoer tussen openbare behandelingsvestigingen en afvalverwijderingsinstallaties van huishoudelijk afval dat gevaarlijke goederen bevat.
  Vervaldatum: 1 januari 2023.

  RO — bi — CH — 2

  Betreft: terugvervoer van vuurwerk.
  Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 2.1.2, 5.4.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: classificatie en documentatie.
  Inhoud van de nationale wetgeving: om het terugvervoer van vuurwerk met UN-nummers 0335, 0336 en 0337 van detailhandelaars naar leveranciers te vergemakkelijken, is voorzien in vrijstellingen van de vermelding van het nettogewicht en de productclassificatie in het vervoersdocument.
  Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.8, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).
  Toelichting: een gedetailleerde controle van de exacte inhoud van elk niet-verkocht product in elke verpakking is praktisch onmogelijk voor producten die voor de detailhandel zijn bestemd.
  Vervaldatum: 1 januari 2023.

  RO — bi — CH — 3

  Betreft: ADR-opleidingscertificaat voor reizen die worden ondernomen om defecte voertuigen te vervoeren, herstellingen uit te voeren, tankvoertuigen en tanks te inspecteren, en reizen met tankvoertuigen door deskundigen die verantwoordelijk zijn voor de inspectie van het voertuig in kwestie.
  Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punt 8.2.1.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: bestuurders moeten een opleiding volgen.
  Inhoud van de nationale wetgeving: ADR-opleiding en certificaten zijn niet vereist voor reizen die worden ondernomen om defecte voertuigen te vervoeren of voor testritten na herstellingen, voor reizen met tankvoertuigen teneinde het tankvoertuig/de tank te inspecteren en voor reizen door deskundigen die verantwoordelijk zijn voor de inspectie van tankvoertuigen.
  Referentie van de nationale wetgeving: instructies van 30 september 2008 van het federale departement milieu, vervoer, energie en communicatie (DETEC) met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg.
  Toelichting: soms bevatten defecte voertuigen of voertuigen die worden hersteld, en tankvoertuigen die worden voorbereid op een technische inspectie of de inspectie ondergaan, nog steeds gevaarlijke goederen.
  De onder 1.3 en 8.2.3 vermelde eisen blijven van toepassing.
  Vervaldatum: 1 januari 2023.
  2.   Spoorvervoer

  Afwijkingen voor Zwitserland krachtens artikel 6, lid 2, onder a), van Richtlijn 2008/68/EG van 24 september 2008 betreffende het binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen.

  RA — a — CH — 1

  Betreft: vervoer van dieselbrandstof en stookolie met UN-nummer 1202 in tankcontainers.
  Verwijzing naar bijlage II, deel II.1, bij deze richtlijn: punt 6.8.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: regels met betrekking tot de constructie van tanks.
  Inhoud van de nationale wetgeving: tankcontainers met een capaciteit van hoogstens 1 210 l voor het vervoer van stookolie of dieselbrandstof met UN-nummer 1202 die niet overeenkomstig 6.8 maar overeenkomstig de nationale wetgeving zijn vervaardigd, zijn toegestaan.
  Referentie van de nationale wetgeving: bijlage bij de DETEC-verordening van 3 december 1996 inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per kabelspoor (RSD, RS 742.401.6) en aanhangsel 1, hoofdstuk 6.14, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR, RS 741.621).
  Vervaldatum: 1 januari 2023.

  RA — a — CH — 2

  Betreft: vervoersdocument.
  Verwijzing naar bijlage II, deel II.1, bij deze richtlijn: punt 5.4.1.1.1.
  Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: algemene informatie die in het vervoersdocument moet worden vermeld.
  Inhoud van de nationale wetgeving: het gebruik van een collectieve benaming in het vervoersdocument en een bijgevoegde lijst met de bovenvermelde informatie.
  Referentie van de nationale wetgeving: bijlage bij de DETEC-Verordening (ordonnance) van 3 december 1996 inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per kabelspoor (RSD, RS 742.401.6).
  Vervaldatum: 1 januari 2023. |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/103/EU van de Commissie van 21 november 2014 (PB L 335 van 22.11.2014, blz. 15).

Voor de toepassing van deze overeenkomst gelden de volgende afwijkingen van Richtlijn 2008/68/EG in Zwitserland:

1.   Wegvervoer

Afwijkingen voor Zwitserland krachtens artikel 6, lid 2, onder a), van Richtlijn 2008/68/EG van 24 september 2008 betreffende het binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen.

RO — a — CH — 1

Betreft: vervoer van dieselbrandstof en stookolie met UN-nummer 1202 in tankcontainers.

Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 1.1.3.6 en 6.8.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: afwijkingen met betrekking tot de vervoerde hoeveelheden per vervoerseenheid, voorschriften voor de constructie van tanks.

Inhoud van de nationale wetgeving: tankcontainers met een capaciteit van hoogstens 1 210 l voor het vervoer van stookolie of dieselbrandstof met UN-nummer 1202 die niet overeenkomstig 6.8 maar overeenkomstig de nationale wetgeving zijn vervaardigd, komen in aanmerking voor de afwijkingen in 1.1.3.6 ADR.

Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punten 1.1.3.6.3, b), en 6.14, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).

Vervaldatum: 1 januari 2023.

RO — a — CH — 2

Betreft: vrijstelling van het voorschrift om een vervoersdocument bij zich te hebben voor bepaalde hoeveelheden gevaarlijke goederen als gedefinieerd onder 1.1.3.6.

Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 1.1.3.6 en 5.4.1.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: verplichting om een vervoersdocument te hebben.

Inhoud van de nationale wetgeving: voor het vervoer van ongereinigde lege houders van categorie 4 en volle of lege gascilinders voor ademhalingsapparatuur voor noodhulpdiensten of voor duikapparatuur, in hoeveelheden die de grenswaarden van punt 1.1.3.6 niet overschrijden, geldt de in punt 5.4.1 gestelde verplichting om een vervoersdocument bij te hebben niet.

Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.6.3, c), van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).

Vervaldatum: 1 januari 2023.

RO — a — CH — 3

Betreft: vervoer van ongereinigde lege tanks door bedrijven die diensten verlenen aan opslagfaciliteiten voor vloeistoffen die gevaarlijk zijn voor water.

Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 6.5, 6.8, 8.2 en 9.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: vervaardiging, uitrusting en inspectie van tanks en voertuigen; bestuurdersopleiding.

Inhoud van de nationale wetgeving: voertuigen en ongereinigde lege tanks/houders die worden gebruikt door bedrijven die diensten verlenen aan opslagfaciliteiten voor vloeistoffen welke gevaarlijk zijn voor water en die bestemd zijn om vloeistoffen op te vangen terwijl stationaire tanks worden onderhouden, vallen niet onder de in de ADR vastgestelde regels inzake vervaardiging, uitrusting en inspectie, noch onder de regels inzake etikettering en identificatie aan de hand van oranje borden. Ze vallen onder bijzondere etiketterings- en identificatieregels, en de bestuurder van het voertuig hoeft de in 8.2 beschreven opleiding niet te hebben gevolgd.

Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.6.3.10, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).

Vervaldatum: 1 januari 2023.

Afwijkingen voor Zwitserland krachtens artikel 6, lid 2, onder b), i), van Richtlijn 2008/68/EG van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land.

RO — bi — CH — 1

Betreft: vervoer van huishoudelijk afval dat gevaarlijke goederen bevat naar afvalverwijderingsinstallaties.

Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 2, 4.1.10, 5.2 en 5.4.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: classificatie, gecombineerde verpakking, markering en etikettering, documentatie.

Inhoud van de nationale wetgeving: de regels hebben betrekking op de vereenvoudigde classificatie van huishoudelijk afval dat (huishoudelijke) gevaarlijke goederen bevat door een deskundige die erkend is door de bevoegde autoriteit, op het gebruik van aangepaste houders en op bestuurdersopleidingen. Huishoudelijk afval dat niet door de deskundige kan worden geclassificeerd, mag in kleine hoeveelheden, die per pakket en per vervoerseenheid zijn geïdentificeerd, worden vervoerd naar een behandelingsinstallatie.

Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.7, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).

Toelichting: deze regels mogen alleen worden toegepast op het vervoer tussen openbare behandelingsvestigingen en afvalverwijderingsinstallaties van huishoudelijk afval dat gevaarlijke goederen bevat.

Vervaldatum: 1 januari 2023.

RO — bi — CH — 2

Betreft: terugvervoer van vuurwerk.

Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punten 2.1.2, 5.4.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: classificatie en documentatie.

Inhoud van de nationale wetgeving: om het terugvervoer van vuurwerk met UN-nummers 0335, 0336 en 0337 van detailhandelaars naar leveranciers te vergemakkelijken, is voorzien in vrijstellingen van de vermelding van het nettogewicht en de productclassificatie in het vervoersdocument.

Referentie van de nationale wetgeving: aanhangsel 1, punt 1.1.3.8, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR; RS 741.621).

Toelichting: een gedetailleerde controle van de exacte inhoud van elk niet-verkocht product in elke verpakking is praktisch onmogelijk voor producten die voor de detailhandel zijn bestemd.

Vervaldatum: 1 januari 2023.

RO — bi — CH — 3

Betreft: ADR-opleidingscertificaat voor reizen die worden ondernomen om defecte voertuigen te vervoeren, herstellingen uit te voeren, tankvoertuigen en tanks te inspecteren, en reizen met tankvoertuigen door deskundigen die verantwoordelijk zijn voor de inspectie van het voertuig in kwestie.

Verwijzing naar bijlage I, deel I.1, bij deze richtlijn: punt 8.2.1.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: bestuurders moeten een opleiding volgen.

Inhoud van de nationale wetgeving: ADR-opleiding en certificaten zijn niet vereist voor reizen die worden ondernomen om defecte voertuigen te vervoeren of voor testritten na herstellingen, voor reizen met tankvoertuigen teneinde het tankvoertuig/de tank te inspecteren en voor reizen door deskundigen die verantwoordelijk zijn voor de inspectie van tankvoertuigen.

Referentie van de nationale wetgeving: instructies van 30 september 2008 van het federale departement milieu, vervoer, energie en communicatie (DETEC) met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg.

Toelichting: soms bevatten defecte voertuigen of voertuigen die worden hersteld, en tankvoertuigen die worden voorbereid op een technische inspectie of de inspectie ondergaan, nog steeds gevaarlijke goederen.

De onder 1.3 en 8.2.3 vermelde eisen blijven van toepassing.

Vervaldatum: 1 januari 2023.

2.   Spoorvervoer

Afwijkingen voor Zwitserland krachtens artikel 6, lid 2, onder a), van Richtlijn 2008/68/EG van 24 september 2008 betreffende het binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen.

RA — a — CH — 1

Betreft: vervoer van dieselbrandstof en stookolie met UN-nummer 1202 in tankcontainers.

Verwijzing naar bijlage II, deel II.1, bij deze richtlijn: punt 6.8.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: regels met betrekking tot de constructie van tanks.

Inhoud van de nationale wetgeving: tankcontainers met een capaciteit van hoogstens 1 210 l voor het vervoer van stookolie of dieselbrandstof met UN-nummer 1202 die niet overeenkomstig 6.8 maar overeenkomstig de nationale wetgeving zijn vervaardigd, zijn toegestaan.

Referentie van de nationale wetgeving: bijlage bij de DETEC-verordening van 3 december 1996 inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per kabelspoor (RSD, RS 742.401.6) en aanhangsel 1, hoofdstuk 6.14, van de Verordening (ordonnance) inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (SDR, RS 741.621).

Vervaldatum: 1 januari 2023.

RA — a — CH — 2

Betreft: vervoersdocument.

Verwijzing naar bijlage II, deel II.1, bij deze richtlijn: punt 5.4.1.1.1.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: algemene informatie die in het vervoersdocument moet worden vermeld.

Inhoud van de nationale wetgeving: het gebruik van een collectieve benaming in het vervoersdocument en een bijgevoegde lijst met de bovenvermelde informatie.

Referentie van de nationale wetgeving: bijlage bij de DETEC-Verordening (ordonnance) van 3 december 1996 inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per kabelspoor (RSD, RS 742.401.6).

Vervaldatum: 1 januari 2023.

| — | Richtlijn 2010/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2010 betreffende vervoerbare drukapparatuur en houdende intrekking van Richtlijnen 76/767/EEG, 84/525/EEG, 84/526/EEG, 84/527/EEG en 1999/36/EG van de Raad (PB L 165 van 30.6.2010, blz. 1). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2010/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2010 betreffende vervoerbare drukapparatuur en houdende intrekking van Richtlijnen 76/767/EEG, 84/525/EEG, 84/526/EEG, 84/527/EEG en 1999/36/EG van de Raad (PB L 165 van 30.6.2010, blz. 1).

DEEL 4 — TOEGANGS- EN TRANSITORECHTEN VOOR HET SPOOR

| — | Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237 van 24.8.1991, blz. 25). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237 van 24.8.1991, blz. 25).

| — | Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (PB L 143 van 27.6.1995, blz. 70). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (PB L 143 van 27.6.1995, blz. 70).

| — | Richtlijn 95/19/EG van de Raad van 19 juni 1995 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur (PB L 143 van 27.6.1995, blz. 75). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 95/19/EG van de Raad van 19 juni 1995 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur (PB L 143 van 27.6.1995, blz. 75).

| — | Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering („Spoorwegveiligheidsrichtlijn”) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/88/EU van de Commissie van 9 juli 2014 (PB L 201 van 10.7.2014, blz. 9). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering („Spoorwegveiligheidsrichtlijn”) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/88/EU van de Commissie van 9 juli 2014 (PB L 201 van 10.7.2014, blz. 9).

| — | Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2014/82/EU van de Commissie van 24 juni 2014 (PB L 184 van 25.6.2014, blz. 11). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2014/82/EU van de Commissie van 24 juni 2014 (PB L 184 van 25.6.2014, blz. 11).

| — | Verordening (EG) nr. 653/2007 van de Commissie van 13 juni 2007 betreffende het gebruik van een gemeenschappelijk Europees formaat voor veiligheidscertificaten en aanvraagdocumenten overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad en betreffende de geldigheid van overeenkomstig Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad afgegeven veiligheidscertificaten (PB L 153 van 14.6.2007, blz. 9), zoals gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 445/2011 van de Commissie van 10 mei 2011 (PB L 122 van 11.5.2011, blz. 22). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 653/2007 van de Commissie van 13 juni 2007 betreffende het gebruik van een gemeenschappelijk Europees formaat voor veiligheidscertificaten en aanvraagdocumenten overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad en betreffende de geldigheid van overeenkomstig Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad afgegeven veiligheidscertificaten (PB L 153 van 14.6.2007, blz. 9), zoals gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 445/2011 van de Commissie van 10 mei 2011 (PB L 122 van 11.5.2011, blz. 22).

| — | Beschikking 2007/756/EG van de Commissie van 9 november 2007 tot vaststelling van de gemeenschappelijke specificatie van het nationaal voertuigregister als bedoeld in de artikelen 14, leden 4 en 5, van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG (PB L 305 van 23.11.2007, blz. 30), zoals gewijzigd bij Besluit 2011/107/EU van de Commissie van 10 februari 2011 (PB L 43 van 17.2.2011, blz. 33). |
| --- | --- |

—

Beschikking 2007/756/EG van de Commissie van 9 november 2007 tot vaststelling van de gemeenschappelijke specificatie van het nationaal voertuigregister als bedoeld in de artikelen 14, leden 4 en 5, van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG (PB L 305 van 23.11.2007, blz. 30), zoals gewijzigd bij Besluit 2011/107/EU van de Commissie van 10 februari 2011 (PB L 43 van 17.2.2011, blz. 33).

| — | Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (herschikking) (PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/38/EU van de Commissie van 10 maart 2014 (PB L 70 van 11.3.2014, blz. 20). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (herschikking) (PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2014/38/EU van de Commissie van 10 maart 2014 (PB L 70 van 11.3.2014, blz. 20).

| — | Verordening (EG) nr. 352/2009 van de Commissie van 24 april 2009 betreffende de vaststelling van een gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor risico-evaluatie en -beoordeling als bedoeld in artikel 6, lid 3, onder a), van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 108 van 29.4.2009, blz. 4). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 352/2009 van de Commissie van 24 april 2009 betreffende de vaststelling van een gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor risico-evaluatie en -beoordeling als bedoeld in artikel 6, lid 3, onder a), van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 108 van 29.4.2009, blz. 4).

| — | Verordening (EU) nr. 36/2010 van de Commissie van 3 december 2009 inzake communautaire modellen voor vergunningen van machinisten, aanvullende bevoegdheidsbewijzen, gewaarmerkte afschriften van aanvullende bevoegdheidsbewijzen en aanvraagformulieren voor vergunningen van machinisten, in het kader van Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 13 van 19.1.2010, blz. 1). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 36/2010 van de Commissie van 3 december 2009 inzake communautaire modellen voor vergunningen van machinisten, aanvullende bevoegdheidsbewijzen, gewaarmerkte afschriften van aanvullende bevoegdheidsbewijzen en aanvraagformulieren voor vergunningen van machinisten, in het kader van Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 13 van 19.1.2010, blz. 1).

| — | Besluit 2010/713/EU van de Commissie van 9 november 2010 inzake de modules voor de procedure voor de beoordeling van de conformiteit, de geschiktheid voor gebruik en de EG-keuring die moeten worden toegepast in het kader van de overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde technische specificaties inzake interoperabiliteit (PB L 319 van 4.12.2010, blz. 1). |
| --- | --- |

—

Besluit 2010/713/EU van de Commissie van 9 november 2010 inzake de modules voor de procedure voor de beoordeling van de conformiteit, de geschiktheid voor gebruik en de EG-keuring die moeten worden toegepast in het kader van de overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde technische specificaties inzake interoperabiliteit (PB L 319 van 4.12.2010, blz. 1).

| — | Verordening (EU) nr. 1158/2010 van de Commissie van 9 december 2010 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode ter beoordeling van de conformiteit met de vereisten voor de verkrijging van veiligheidscertificaten voor spoorwegen (PB L 326 van 10.12.2010, blz. 11). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1158/2010 van de Commissie van 9 december 2010 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode ter beoordeling van de conformiteit met de vereisten voor de verkrijging van veiligheidscertificaten voor spoorwegen (PB L 326 van 10.12.2010, blz. 11).

| — | Verordening (EU) nr. 1169/2010 van de Commissie van 10 december 2010 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode ter beoordeling van de conformiteit met de vereisten voor de verkrijging van veiligheidscertificaten voor spoorwegen (PB L 327 van 11.12.2010, blz. 13). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1169/2010 van de Commissie van 10 december 2010 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode ter beoordeling van de conformiteit met de vereisten voor de verkrijging van veiligheidscertificaten voor spoorwegen (PB L 327 van 11.12.2010, blz. 13).

| — | Verordening (EU) nr. 201/2011 van de Commissie van 1 maart 2011 betreffende het model voor de verklaring van overeenstemming met een goedgekeurd type spoorvoertuig (PB L 57 van 2.3.2011, blz. 8). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 201/2011 van de Commissie van 1 maart 2011 betreffende het model voor de verklaring van overeenstemming met een goedgekeurd type spoorvoertuig (PB L 57 van 2.3.2011, blz. 8).

| — | Besluit 2011/275/EU van de Commissie van 26 april 2011 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „infrastructuur” van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (PB L 126 van 14.5.2011, blz. 53), zoals gewijzigd bij Besluit 2012/464/EU van de Commissie van 23 juli 2012 (PB L 217 van 14.8.2012, blz. 20). |
| --- | --- |

—

Besluit 2011/275/EU van de Commissie van 26 april 2011 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „infrastructuur” van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (PB L 126 van 14.5.2011, blz. 53), zoals gewijzigd bij Besluit 2012/464/EU van de Commissie van 23 juli 2012 (PB L 217 van 14.8.2012, blz. 20).

| — | Verordening (EU) nr. 445/2011 van de Commissie van 10 mei 2011 betreffende een systeem voor de certificering van met het onderhoud van goederenwagons belaste entiteiten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 653/2007 (PB L 122 van 11.5.2011, blz. 22). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 445/2011 van de Commissie van 10 mei 2011 betreffende een systeem voor de certificering van met het onderhoud van goederenwagons belaste entiteiten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 653/2007 (PB L 122 van 11.5.2011, blz. 22).

| — | Verordening (EU) nr. 454/2011 van de Commissie van 5 mei 2011 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem telematicatoepassingen ten dienste van passagiers van het trans-Europees spoorwegsysteem (PB L 123 van 12.5.2011, blz. 11), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) 2015/302 van de Commissie van 25 februari 2015 (PB L 55 van 26.2.2015, blz. 2). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 454/2011 van de Commissie van 5 mei 2011 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem telematicatoepassingen ten dienste van passagiers van het trans-Europees spoorwegsysteem (PB L 123 van 12.5.2011, blz. 11), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) 2015/302 van de Commissie van 25 februari 2015 (PB L 55 van 26.2.2015, blz. 2).

| — | Uitvoeringsbesluit 2011/665/EU van de Commissie van 4 oktober 2011 inzake het Europees register van goedgekeurde spoorwegvoertuigtypen (PB L 264 van 8.10.2011, blz. 32). |
| --- | --- |

—

Uitvoeringsbesluit 2011/665/EU van de Commissie van 4 oktober 2011 inzake het Europees register van goedgekeurde spoorwegvoertuigtypen (PB L 264 van 8.10.2011, blz. 32).

| — | Besluit 2011/765/EU van de Commissie van 22 november 2011 inzake criteria voor de erkenning van opleidingscentra voor treinbestuurders, inzake criteria voor de erkenning van examinatoren van treinbestuurders en inzake criteria voor de organisatie van examens overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 314 van 29.11.2011, blz. 36). |
| --- | --- |

—

Besluit 2011/765/EU van de Commissie van 22 november 2011 inzake criteria voor de erkenning van opleidingscentra voor treinbestuurders, inzake criteria voor de erkenning van examinatoren van treinbestuurders en inzake criteria voor de organisatie van examens overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 314 van 29.11.2011, blz. 36).

| — | Besluit 2012/88/EU van de Commissie van 25 januari 2012 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van de subsystemen besturing en seingeving (PB L 51 van 23.2.2012, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Besluit (EU) 2015/14 van de Commissie van 5 januari 2015 (PB L 3 van 7.1.2015, blz. 44). |
| --- | --- |

—

Besluit 2012/88/EU van de Commissie van 25 januari 2012 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van de subsystemen besturing en seingeving (PB L 51 van 23.2.2012, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Besluit (EU) 2015/14 van de Commissie van 5 januari 2015 (PB L 3 van 7.1.2015, blz. 44).

| — | Besluit 2012/757/EU van de Commissie van 14 november 2012 betreffende de technische specificaties inzake interoperabiliteit van het subsysteem exploitatie en verkeersleiding van het spoorwegsysteem in de Europese Unie en tot wijziging van Beschikking 2007/756/EG (PB L 345 van 15.12.2012, blz. 1), zoals gewijzigd bij Besluit 2013/710/EU van de Commissie van 2 december 2013 (PB L 323 van 4.12.2013, blz. 35). |
| --- | --- |

—

Besluit 2012/757/EU van de Commissie van 14 november 2012 betreffende de technische specificaties inzake interoperabiliteit van het subsysteem exploitatie en verkeersleiding van het spoorwegsysteem in de Europese Unie en tot wijziging van Beschikking 2007/756/EG (PB L 345 van 15.12.2012, blz. 1), zoals gewijzigd bij Besluit 2013/710/EU van de Commissie van 2 december 2013 (PB L 323 van 4.12.2013, blz. 35).

| — | Verordening (EU) nr. 1077/2012 van de Commissie van 16 november 2012 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor het toezicht door de nationale veiligheidsinstanties na de afgifte van een veiligheidscertificaat of veiligheidsvergunning (PB L 320 van 17.11.2012, blz. 3). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1077/2012 van de Commissie van 16 november 2012 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor het toezicht door de nationale veiligheidsinstanties na de afgifte van een veiligheidscertificaat of veiligheidsvergunning (PB L 320 van 17.11.2012, blz. 3).

| — | Verordening (EU) nr. 1078/2012 van de Commissie van 16 november 2012 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor de controle die moet worden uitgevoerd door met onderhoud belaste entiteiten alsmede door spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders nadat zij een veiligheidscertificaat of veiligheidsvergunning hebben ontvangen (PB L 320 van 17.11.2012, blz. 8). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1078/2012 van de Commissie van 16 november 2012 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor de controle die moet worden uitgevoerd door met onderhoud belaste entiteiten alsmede door spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders nadat zij een veiligheidscertificaat of veiligheidsvergunning hebben ontvangen (PB L 320 van 17.11.2012, blz. 8).

| — | Verordening (EU) nr. 321/2013 van de Commissie van 13 maart 2013 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „rollend materieel — goederenwagens” van het spoorwegsysteem in de Europese Unie en tot intrekking van Beschikking 2006/861/EG (PB L 104 van 12.4.2013, blz. 1), zoals gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1236/2013 van de Commissie (PB L 322 van 3.12.2013, blz. 23). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 321/2013 van de Commissie van 13 maart 2013 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „rollend materieel — goederenwagens” van het spoorwegsysteem in de Europese Unie en tot intrekking van Beschikking 2006/861/EG (PB L 104 van 12.4.2013, blz. 1), zoals gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1236/2013 van de Commissie (PB L 322 van 3.12.2013, blz. 23).

| — | Uitvoeringsbesluit 2014/880/EU van de Commissie van 26 november 2014 inzake de gemeenschappelijke specificaties van het register van de spoorweginfrastructuur en tot intrekking van Uitvoeringsbesluit 2011/633/EU (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 489). |
| --- | --- |

—

Uitvoeringsbesluit 2014/880/EU van de Commissie van 26 november 2014 inzake de gemeenschappelijke specificaties van het register van de spoorweginfrastructuur en tot intrekking van Uitvoeringsbesluit 2011/633/EU (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 489).

| — | Verordening (EU) nr. 1300/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit betreffende de toegankelijkheid van het spoorwegsysteem in de Unie voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 110). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1300/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit betreffende de toegankelijkheid van het spoorwegsysteem in de Unie voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 110).

| — | Verordening (EU) nr. 1301/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „energie” van het spoorwegsysteem in de Unie (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 179). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1301/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „energie” van het spoorwegsysteem in de Unie (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 179).

| — | Verordening (EU) nr. 1302/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende een technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „rollend materieel — locomotieven en reizigerstreinen” van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 228). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1302/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende een technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „rollend materieel — locomotieven en reizigerstreinen” van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 228).

| — | Verordening (EU) nr. 1303/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit betreffende „veiligheid in spoorwegtunnels” van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 394). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1303/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit betreffende „veiligheid in spoorwegtunnels” van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 394).

| — | Verordening (EU) nr. 1304/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „rollend materieel — geluidsemissies”, tot wijziging van Beschikking 2008/232/EG en tot intrekking van Besluit 2011/229/EU (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 421). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1304/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „rollend materieel — geluidsemissies”, tot wijziging van Beschikking 2008/232/EG en tot intrekking van Besluit 2011/229/EU (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 421).

| — | Verordening (EU) nr. 1305/2014 van de Commissie van 11 december 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem telematicatoepassingen voor goederenvervoer van het spoorwegsysteem in de Europese Unie en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 62/2006 (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 438). |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 1305/2014 van de Commissie van 11 december 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem telematicatoepassingen voor goederenvervoer van het spoorwegsysteem in de Europese Unie en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 62/2006 (PB L 356 van 12.12.2014, blz. 438).

| — | Uitvoeringsverordening (EU) 2015/171 van de Commissie van 4 februari 2015 betreffende bepaalde aspecten van de procedure voor de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (PB L 29 van 5.2.2015, blz. 3). |
| --- | --- |

—

Uitvoeringsverordening (EU) 2015/171 van de Commissie van 4 februari 2015 betreffende bepaalde aspecten van de procedure voor de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (PB L 29 van 5.2.2015, blz. 3).

| — | Uitvoeringsverordening (EU) 2015/909 van de Commissie van 12 juni 2015 betreffende de modaliteiten voor de berekening van de kosten die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien (PB L 148 van 13.6.2015, blz. 17). |
| --- | --- |

—

Uitvoeringsverordening (EU) 2015/909 van de Commissie van 12 juni 2015 betreffende de modaliteiten voor de berekening van de kosten die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien (PB L 148 van 13.6.2015, blz. 17).

DEEL 5 — ANDERE GEBIEDEN

| — | Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 19). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 19).

| — | Richtlijn 2004/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake minimumveiligheidseisen voor tunnels in het trans-Europese wegennet (PB L 167 van 30.4.2004, blz. 39). |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2004/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake minimumveiligheidseisen voor tunnels in het trans-Europese wegennet (PB L 167 van 30.4.2004, blz. 39).

| — | Richtlijn 2008/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur (PB L 319 van 29.11.2008, blz. 59).” |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2008/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur (PB L 319 van 29.11.2008, blz. 59).”

---