# Dziennik Urzędowy C 79/2008

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 79 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5129 marca 2008 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 79

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5129 marca 2008

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2008/C 079/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 64 z 8.3.2008. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

2008/C 079/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 64 z 8.3.2008.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2008/C 079/02 | Sprawa C-380/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Centro Europa 7 Srl przeciwko Ministero delle Comunicazioni e Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni Ministero delle Comunicazioni (Swoboda świadczenia usług — Łączność elektroniczna — Telewizyjna działalność nadawcza — Nowe wspólne ramy regulacyjne — Przydzielanie częstotliwości radiowych) | 2 |
| 2008/C 079/03 | Sprawa C-2/06: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Willy Kempter KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Wywóz bydła — Refundacje wywozowe — Ostateczna decyzja administracyjna — Wykładnia wyroku Trybunału — Skuteczność wyroku wydanego w trybie prejudycjalnym po dacie decyzji — Ponowne rozpatrzenie i wzruszenie — Ograniczenia czasowe — Zasada pewności prawa — Zasada współpracy — Artykuł 10 WE) | 3 |
| 2008/C 079/04 | Sprawa C-199/06: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État, Francja) — Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la culture et de la communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition (Pomoc państwa — Artykuł 88 ust. 3 WE — Sądy krajowe — Odzyskanie pomocy bezprawnie wprowadzonej w życie — Pomoc uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem) | 3 |
| 2008/C 079/05 | Sprawa C-244/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Koblenz — Niemcy) — Dynamic Medien Vertriebs GmbH przeciwko Avides Media AG (Swobodny przepływ towarów — Artykuł 28 WE — Środki o skutku równoważnym — Dyrektywa 2000/31/WE — Przepisy krajowe zakazujące sprzedaży wysyłkowej nośników obrazu nie poddanych kontroli i klasyfikacji dla celów ochrony małoletnich przez właściwy organ i nie zawierających wskazania tego organu co do wieku, od którego są dozwolone — Nośniki obrazu przywożone z innego państwa członkowskiego, które zostały skontrolowane i sklasyfikowane przez właściwy organ tego państwa i na których wskazano ograniczenie wieku — Względy uzasadniające — Ochrona dzieci — Zasada proporcjonalności) | 4 |
| 2008/C 079/06 | Sprawa C-274/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 56 WE — Uregulowanie krajowe ograniczające prawo głosu akcjonariuszy w przedsiębiorstwach sektora energetycznego — Ograniczenie mające zastosowanie do podmiotów publicznych) | 4 |
| 2008/C 079/07 | Sprawa C-419/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Obowiązek odzyskania) | 5 |
| 2008/C 079/08 | Sprawa C-449/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Sophiane Gysen przeciwko Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Regulamin pracowniczy — Dodatki rodzinne — Ustalenie wysokości krajowych zasiłków rodzinnych — Określenie kolejności dzieci — Dziecko uprawnione do dodatków rodzinnych na podstawie regulaminu pracowniczego) | 5 |
| 2008/C 079/09 | Sprawa C-450/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — Varec Sa przeciwko État belge (Zamówienia publiczne — Odwołania — Dyrektywa 89/665/EWG — Skuteczny środek odwoławczy — Pojęcie — Równowaga między zasadą kontradyktoryjności a prawem do przestrzegania tajemnicy handlowej — Ochrona przez organ powołany do rozpoznania odwołania poufności informacji podanych przez podmioty gospodarcze) | 6 |
| 2008/C 079/10 | Sprawa C-32/07: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/84/WE — Prawa autorskie — Prawo autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki) | 6 |
| 2008/C 079/11 | Sprawa C-58/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 7 |
| 2008/C 079/12 | Sprawa C-69/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/35/WE — Środowisko naturalne — Udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 7 |
| 2008/C 079/13 | Sprawa C-103/07 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Angel Angelidis przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Odwołanie — Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Jeden oceniający — Przesłanki — Konsultacja poprzedniego bezpośredniego przełożonego — Brak zmiany miejsca pracy — Uzasadnienie — Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o zasądzenie odszkodowania) | 8 |
| 2008/C 079/14 | Sprawa C-147/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywy 80/778/EWG i 98/83/WE — Jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi — Maksymalne stężenie azotanów i pestycydów — Nieprawidłowe stosowanie) | 8 |
| 2008/C 079/15 | Sprawa C-259/07: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2005/51/WE — Zamówienia publiczne — Procedury udzielania zamówień publicznych — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 9 |
| 2008/C 079/16 | Sprawa C-264/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2000/60/WE — Ochrona i gospodarka wodami — Brak przeprowadzenia przewidzianych analiz — Brak złożenia wymaganych sprawozdań podsumowujących) | 9 |
| 2008/C 079/17 | Sprawa C-268/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/17/WE — Procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 10 |
| 2008/C 079/18 | Sprawa C-107/07: Postanowienie Trybunału z dnia 29 listopada 2007 r. — Friedrich Weber przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Odmowa dostępu do dokumentów — Oczywista niedopuszczalność) | 10 |
| 2008/C 079/19 | Sprawa C-361/07: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 16 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil de prud'hommes de Beauvais — Francja) — Olivier Polier przeciwko Najar EURL (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Konwencja nr 158 Międzynarodowej Organizacji Pracy — Europejska Karta Socjalna — Rozwiązanie stosunku pracy bez podania powodu — Oczywisty brak właściwości Trybunału) | 11 |
| 2008/C 079/20 | Sprawa C-344/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 16 maja 2007 r. w sprawie T-491/04 Merant GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), interwenient: Focus Magazin Verlag GmbH, wniesione w dniu 25 czerwca 2007 r. przez Focus Magazin Verlag GmbH | 11 |
| 2008/C 079/21 | Sprawa C-555/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 13 grudnia 2007 r. — Seda Kücükdeveci przeciwko Swedex GmbH & Co. KG | 12 |
| 2008/C 079/22 | Sprawa C-564/07: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii | 12 |
| 2008/C 079/23 | Sprawa C-570/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania) w dniu 24 grudnia 2007 r. — José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez przeciwko Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles y Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias | 13 |
| 2008/C 079/24 | Sprawa C-571/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania) w dniu 27 grudnia 2007 r. — José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez przeciwko Principado de Asturias i Celso Fernández Gómez | 14 |
| 2008/C 079/25 | Sprawa C-572/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Ústí nad Labem (Republika Czeska) w dniu 24 grudnia 2007 r. — RLRE Tellmer Property s.r.o. przeciwko Finanční ředitelství d'Ústí nad Labem | 14 |
| 2008/C 079/26 | Sprawa C-2/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte Suprema di Cassazione (Włochy) w dniu 2 stycznia 2008 r. — Amministrazione dell'economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko Fallimento Olimpiclub Srl | 14 |
| 2008/C 079/27 | Sprawa C-3/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du Travail de Nivelles w dniu 8 stycznia 2008 r. — Ketty Leyman przeciwko Institut National d'Assurance Maladie Invalidité (I.N.A.M.I.) | 15 |
| 2008/C 079/28 | Sprawa C-4/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 stycznia 2008 r. — Michael Mario Karl Kerner przeciwko krajowi związkowemu Baden-Württemberg | 15 |
| 2008/C 079/29 | Sprawa C-10/08: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 16 |
| 2008/C 079/30 | Sprawa C-12/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Liège (Belgia) w dniu 11 stycznia 2008 r. — Mono Car Styling SA w likwidacji przeciwko Dervisowi Odemisowi, Marcowi Bayardowi, Pietrowi Dimoli, Danielle Marra, Youssefowi Belkaidowi, Marie-Christine Henri, Philippe'owi Tistaertowi, Richardowi Toussaint, Alexandre'owi van Ruttenowi, François Cristantiellemu, Khalidowi Zariemu, Isabelle Longaretti, Luigiemu Deianie, Vincentowi Hellinxowi, Christophe'owi Novellemu, Domenicowi Castronovowi, Rachidowi Hittiemi, Albertowi d'Erricowi, Marcowi Quarancie, Primowi Perciemu i Giuseppemu Montapertowi | 17 |
| 2008/C 079/31 | Sprawa C-17/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 8 listopada 2007 r. w sprawie T-459/05 — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 17 stycznia 2008 r. przez MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor | 18 |
| 2008/C 079/32 | Sprawa C-18/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal d'instance de Bordeaux (Francja) w dniu 21 stycznia 2008 r. — Foselev Sud-Ouest SARL przeciwko Administration des douanes et des droits indirects | 19 |
| 2008/C 079/33 | Sprawa C-20/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 15 listopada 2007 r. w sprawie T-71/06 Enercon GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 22 stycznia 2008 r. przez Enercon GmbH | 19 |
| 2008/C 079/34 | Sprawa C-24/08: Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 20 |
| 2008/C 079/35 | Sprawa C-25/08 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 21 listopada 2007 r. w sprawie T-94/06 Giuseppe Gargani przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, wniesione w dniu 24 stycznia 2008 r. przez Giuseppe Garganiego | 20 |
| 2008/C 079/36 | Sprawa C-28/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 8 listopada 2007 r. w sprawie T-194/04, Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko The Bavarian Lager Co. Ltd, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych (EIOD), wniesione w dniu 24 stycznia 2008 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich | 21 |
| 2008/C 079/37 | Sprawa C-29/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten (Szwecaj) w dniu 25 stycznia 2008 r. — Skatteverket przeciwko AB SKF | 22 |
| 2008/C 079/38 | Sprawa C-30/08: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 22 |
| 2008/C 079/39 | Sprawa C-31/08: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 23 |
| 2008/C 079/40 | Sprawa C-307/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 23 |
| 2008/C 079/41 | Sprawa C-496/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 23 |
| 2008/C 079/42 | Sprawa C-65/07: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 20 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 23 |
| 2008/C 079/43 | Sprawa C-192/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 23 |
| 2008/C 079/44 | Sprawa C-329/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej | 24 |
| 2008/C 079/45 | Sprawa C-433/07: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 24 |
| 2008/C 079/46 | Sprawa C-434/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 24 |
| 2008/C 079/47 | Sprawa C-435/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 24 |
| | Sąd Pierwszej Instancji |
| 2008/C 079/48 | Sprawa T-289/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 lutego 2008 r. — BUPA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Pomoc państwa — System wyrównywania ryzyka ustanowiony przez Irlandię na rynku prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych — Program pomocowy — Usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym — Artykuł 86 ust. 2 WE — Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Zasady konieczności i proporcjonalności) | 25 |
| 2008/C 079/49 | Sprawa T-39/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Orsay przeciwko OHIM — Jiménez Arellano (O orsay) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego i graficznego wspólnotowego znaku towarowego O orsay — Wcześniejszy krajowy słowny i graficzny znak towarowy D'ORSAY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 25 |
| 2008/C 079/50 | Sprawa T-266/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Wycofanie owoców i warzyw z rynku — Kontrola wszystkich produktów wycofanych z rynku — Rośliny uprawne i premie bydlęce — Okres 24 miesięcy) | 26 |
| 2008/C 079/51 | Sprawa T-378/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Orsay przeciwko OHIM — Jiménez Arellano (Orsay) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowego Orsay — Wcześniejszy słowno-graficzny krajowy znak towarowy D'ORSAY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 26 |
| 2008/C 079/52 | Sprawa T-189/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Usinor przeciwko OHIM — Corus UK (GALVALLOY) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GALVALLOY — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy GALVALLIA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 27 |
| 2008/C 079/53 | Sprawa T-351/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Provincia di Imperia przeciwko Komisji (Europejski Fundusz Społeczny — Wspólnotowa pomoc finansowa w dziedzinie działań innowacyjnych zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1784/1999 — Zaproszenie do składania wniosków — Odrzucenie wniosku) | 27 |
| 2008/C 079/54 | Sprawa T-146/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 lutego 2008 r. — Sanofi-Aventis przeciwko OHIM-GD Searle (ATURION) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ATURION — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy URION — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 27 |
| 2008/C 079/55 | Sprawa T-472/07: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Enercon przeciwko OHIM — Hasbro (ENERCON) | 28 |
| 2008/C 079/56 | Sprawa T-474/07: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Komisja przeciwko CAE Consulting | 28 |
| 2008/C 079/57 | Sprawa T-13/08: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2008 r. — Koinotita Grammatikou przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 29 |
| 2008/C 079/58 | Sprawa T-29/08: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2008 r. — Liga para a Protecção da Natureza przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 29 |
| 2008/C 079/59 | Sprawa T-30/08: Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2008 r. — Winzer Pharma przeciwko OHIM — Oftaltech (OFTASIL) | 30 |
| 2008/C 079/60 | Sprawa T-33/08: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2008 r. — Bastos Viegas przeciwko OHIM — Fabre Médicament (OPDREX) | 31 |
| 2008/C 079/61 | Sprawa T-34/08: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2008 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji | 31 |
| 2008/C 079/62 | Sprawa T-36/08: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2008 r. — Furukawa Electric North America przeciwko OHIM (SLIM LINE) | 32 |
| 2008/C 079/63 | Sprawa T-46/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 grudnia 2006 r. w sprawie F-40/06 Marcuccio przeciwko Komisji wniesione w dniu 28 stycznia 2008 r. przez Luigiego Marcuccio | 32 |
| 2008/C 079/64 | Sprawa T-53/08: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2008 r. — Włochy przeciwko Komisji | 33 |
| 2008/C 079/65 | Sprawa T-54/08: Skarga wniesiona w dniu 4 lutego 2008 r. — Republika Cypryjska przeciwko Komisji | 34 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2008/C 079/66 | Sprawa F-80/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 stycznia 2008 r. — Duyster przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Urlop rodzicielski — Wniosek o anulowanie urlopu rodzicielskiego — Zawisłość sporu — Oczywista niedopuszczalność) | 35 |
| 2008/C 079/67 | Sprawa F-77/07: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 1 lutego 2008 r. — Labate przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych — Choroba zawodowa — Rak płuc — Pasywne palenie tytoniu — Umorzenie postępowania) | 35 |
| 2008/C 079/68 | Sprawa F-50/07: Skarga wniesiona w dniu 17 grudnia 2007 r. — Hristova przeciwko Komisji | 36 |
| 2008/C 079/69 | Sprawa F-113/07: Skarga wniesiona w dniu 18 października 2007 r. — Šimonis przeciwko Komisji | 36 |
| 2008/C 079/70 | Sprawa F-125/07: Skarga wniesiona w dniu 29 października 2007 r. — Hau przeciwko Parlamentowi | 37 |
| 2008/C 079/71 | Sprawa F-136/07: Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2007 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu | 37 |
| 2008/C 079/72 | Sprawa F-137/07: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2007 r. — Sergio i in. przeciwko Komisji | 37 |
| 2008/C 079/73 | Sprawa F-142/07: Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2007 r. — Kamińska przeciwko Komitetowi Regionów | 38 |
| 2008/C 079/74 | Sprawa F-145/07: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2007 r. — Bosman przeciwko Radzie | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2008/C 079/02

Sprawa C-380/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Centro Europa 7 Srl przeciwko Ministero delle Comunicazioni e Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni Ministero delle Comunicazioni (Swoboda świadczenia usług — Łączność elektroniczna — Telewizyjna działalność nadawcza — Nowe wspólne ramy regulacyjne — Przydzielanie częstotliwości radiowych)

2

2008/C 079/03

Sprawa C-2/06: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Willy Kempter KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Wywóz bydła — Refundacje wywozowe — Ostateczna decyzja administracyjna — Wykładnia wyroku Trybunału — Skuteczność wyroku wydanego w trybie prejudycjalnym po dacie decyzji — Ponowne rozpatrzenie i wzruszenie — Ograniczenia czasowe — Zasada pewności prawa — Zasada współpracy — Artykuł 10 WE)

3

2008/C 079/04

Sprawa C-199/06: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État, Francja) — Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la culture et de la communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition (Pomoc państwa — Artykuł 88 ust. 3 WE — Sądy krajowe — Odzyskanie pomocy bezprawnie wprowadzonej w życie — Pomoc uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem)

3

2008/C 079/05

Sprawa C-244/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Koblenz — Niemcy) — Dynamic Medien Vertriebs GmbH przeciwko Avides Media AG (Swobodny przepływ towarów — Artykuł 28 WE — Środki o skutku równoważnym — Dyrektywa 2000/31/WE — Przepisy krajowe zakazujące sprzedaży wysyłkowej nośników obrazu nie poddanych kontroli i klasyfikacji dla celów ochrony małoletnich przez właściwy organ i nie zawierających wskazania tego organu co do wieku, od którego są dozwolone — Nośniki obrazu przywożone z innego państwa członkowskiego, które zostały skontrolowane i sklasyfikowane przez właściwy organ tego państwa i na których wskazano ograniczenie wieku — Względy uzasadniające — Ochrona dzieci — Zasada proporcjonalności)

4

2008/C 079/06

Sprawa C-274/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 56 WE — Uregulowanie krajowe ograniczające prawo głosu akcjonariuszy w przedsiębiorstwach sektora energetycznego — Ograniczenie mające zastosowanie do podmiotów publicznych)

4

2008/C 079/07

Sprawa C-419/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Obowiązek odzyskania)

5

2008/C 079/08

Sprawa C-449/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Sophiane Gysen przeciwko Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Regulamin pracowniczy — Dodatki rodzinne — Ustalenie wysokości krajowych zasiłków rodzinnych — Określenie kolejności dzieci — Dziecko uprawnione do dodatków rodzinnych na podstawie regulaminu pracowniczego)

5

2008/C 079/09

Sprawa C-450/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — Varec Sa przeciwko État belge (Zamówienia publiczne — Odwołania — Dyrektywa 89/665/EWG — Skuteczny środek odwoławczy — Pojęcie — Równowaga między zasadą kontradyktoryjności a prawem do przestrzegania tajemnicy handlowej — Ochrona przez organ powołany do rozpoznania odwołania poufności informacji podanych przez podmioty gospodarcze)

6

2008/C 079/10

Sprawa C-32/07: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/84/WE — Prawa autorskie — Prawo autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki)

6

2008/C 079/11

Sprawa C-58/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

7

2008/C 079/12

Sprawa C-69/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/35/WE — Środowisko naturalne — Udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

7

2008/C 079/13

Sprawa C-103/07 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Angel Angelidis przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Odwołanie — Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Jeden oceniający — Przesłanki — Konsultacja poprzedniego bezpośredniego przełożonego — Brak zmiany miejsca pracy — Uzasadnienie — Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o zasądzenie odszkodowania)

8

2008/C 079/14

Sprawa C-147/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywy 80/778/EWG i 98/83/WE — Jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi — Maksymalne stężenie azotanów i pestycydów — Nieprawidłowe stosowanie)

8

2008/C 079/15

Sprawa C-259/07: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2005/51/WE — Zamówienia publiczne — Procedury udzielania zamówień publicznych — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

9

2008/C 079/16

Sprawa C-264/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2000/60/WE — Ochrona i gospodarka wodami — Brak przeprowadzenia przewidzianych analiz — Brak złożenia wymaganych sprawozdań podsumowujących)

9

2008/C 079/17

Sprawa C-268/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/17/WE — Procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

10

2008/C 079/18

Sprawa C-107/07: Postanowienie Trybunału z dnia 29 listopada 2007 r. — Friedrich Weber przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Odmowa dostępu do dokumentów — Oczywista niedopuszczalność)

10

2008/C 079/19

Sprawa C-361/07: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 16 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil de prud'hommes de Beauvais — Francja) — Olivier Polier przeciwko Najar EURL (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Konwencja nr 158 Międzynarodowej Organizacji Pracy — Europejska Karta Socjalna — Rozwiązanie stosunku pracy bez podania powodu — Oczywisty brak właściwości Trybunału)

11

2008/C 079/20

Sprawa C-344/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 16 maja 2007 r. w sprawie T-491/04 Merant GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), interwenient: Focus Magazin Verlag GmbH, wniesione w dniu 25 czerwca 2007 r. przez Focus Magazin Verlag GmbH

11

2008/C 079/21

Sprawa C-555/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 13 grudnia 2007 r. — Seda Kücükdeveci przeciwko Swedex GmbH & Co. KG

12

2008/C 079/22

Sprawa C-564/07: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

12

2008/C 079/23

Sprawa C-570/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania) w dniu 24 grudnia 2007 r. — José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez przeciwko Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles y Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias

13

2008/C 079/24

Sprawa C-571/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania) w dniu 27 grudnia 2007 r. — José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez przeciwko Principado de Asturias i Celso Fernández Gómez

14

2008/C 079/25

Sprawa C-572/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Ústí nad Labem (Republika Czeska) w dniu 24 grudnia 2007 r. — RLRE Tellmer Property s.r.o. przeciwko Finanční ředitelství d'Ústí nad Labem

14

2008/C 079/26

Sprawa C-2/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte Suprema di Cassazione (Włochy) w dniu 2 stycznia 2008 r. — Amministrazione dell'economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko Fallimento Olimpiclub Srl

14

2008/C 079/27

Sprawa C-3/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du Travail de Nivelles w dniu 8 stycznia 2008 r. — Ketty Leyman przeciwko Institut National d'Assurance Maladie Invalidité (I.N.A.M.I.)

15

2008/C 079/28

Sprawa C-4/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 stycznia 2008 r. — Michael Mario Karl Kerner przeciwko krajowi związkowemu Baden-Württemberg

15

2008/C 079/29

Sprawa C-10/08: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

16

2008/C 079/30

Sprawa C-12/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Liège (Belgia) w dniu 11 stycznia 2008 r. — Mono Car Styling SA w likwidacji przeciwko Dervisowi Odemisowi, Marcowi Bayardowi, Pietrowi Dimoli, Danielle Marra, Youssefowi Belkaidowi, Marie-Christine Henri, Philippe'owi Tistaertowi, Richardowi Toussaint, Alexandre'owi van Ruttenowi, François Cristantiellemu, Khalidowi Zariemu, Isabelle Longaretti, Luigiemu Deianie, Vincentowi Hellinxowi, Christophe'owi Novellemu, Domenicowi Castronovowi, Rachidowi Hittiemi, Albertowi d'Erricowi, Marcowi Quarancie, Primowi Perciemu i Giuseppemu Montapertowi

17

2008/C 079/31

Sprawa C-17/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 8 listopada 2007 r. w sprawie T-459/05 — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 17 stycznia 2008 r. przez MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor

18

2008/C 079/32

Sprawa C-18/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal d'instance de Bordeaux (Francja) w dniu 21 stycznia 2008 r. — Foselev Sud-Ouest SARL przeciwko Administration des douanes et des droits indirects

19

2008/C 079/33

Sprawa C-20/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 15 listopada 2007 r. w sprawie T-71/06 Enercon GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 22 stycznia 2008 r. przez Enercon GmbH

19

2008/C 079/34

Sprawa C-24/08: Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

20

2008/C 079/35

Sprawa C-25/08 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 21 listopada 2007 r. w sprawie T-94/06 Giuseppe Gargani przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, wniesione w dniu 24 stycznia 2008 r. przez Giuseppe Garganiego

20

2008/C 079/36

Sprawa C-28/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 8 listopada 2007 r. w sprawie T-194/04, Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko The Bavarian Lager Co. Ltd, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych (EIOD), wniesione w dniu 24 stycznia 2008 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

21

2008/C 079/37

Sprawa C-29/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten (Szwecaj) w dniu 25 stycznia 2008 r. — Skatteverket przeciwko AB SKF

22

2008/C 079/38

Sprawa C-30/08: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

22

2008/C 079/39

Sprawa C-31/08: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

23

2008/C 079/40

Sprawa C-307/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

23

2008/C 079/41

Sprawa C-496/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

23

2008/C 079/42

Sprawa C-65/07: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 20 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

23

2008/C 079/43

Sprawa C-192/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

23

2008/C 079/44

Sprawa C-329/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

24

2008/C 079/45

Sprawa C-433/07: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

24

2008/C 079/46

Sprawa C-434/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

24

2008/C 079/47

Sprawa C-435/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

24

Sąd Pierwszej Instancji

2008/C 079/48

Sprawa T-289/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 lutego 2008 r. — BUPA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Pomoc państwa — System wyrównywania ryzyka ustanowiony przez Irlandię na rynku prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych — Program pomocowy — Usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym — Artykuł 86 ust. 2 WE — Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Zasady konieczności i proporcjonalności)

25

2008/C 079/49

Sprawa T-39/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Orsay przeciwko OHIM — Jiménez Arellano (O orsay) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego i graficznego wspólnotowego znaku towarowego O orsay — Wcześniejszy krajowy słowny i graficzny znak towarowy D'ORSAY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

25

2008/C 079/50

Sprawa T-266/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Wycofanie owoców i warzyw z rynku — Kontrola wszystkich produktów wycofanych z rynku — Rośliny uprawne i premie bydlęce — Okres 24 miesięcy)

26

2008/C 079/51

Sprawa T-378/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Orsay przeciwko OHIM — Jiménez Arellano (Orsay) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowego Orsay — Wcześniejszy słowno-graficzny krajowy znak towarowy D'ORSAY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

26

2008/C 079/52

Sprawa T-189/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Usinor przeciwko OHIM — Corus UK (GALVALLOY) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GALVALLOY — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy GALVALLIA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

27

2008/C 079/53

Sprawa T-351/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Provincia di Imperia przeciwko Komisji (Europejski Fundusz Społeczny — Wspólnotowa pomoc finansowa w dziedzinie działań innowacyjnych zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1784/1999 — Zaproszenie do składania wniosków — Odrzucenie wniosku)

27

2008/C 079/54

Sprawa T-146/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 lutego 2008 r. — Sanofi-Aventis przeciwko OHIM-GD Searle (ATURION) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ATURION — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy URION — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

27

2008/C 079/55

Sprawa T-472/07: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Enercon przeciwko OHIM — Hasbro (ENERCON)

28

2008/C 079/56

Sprawa T-474/07: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Komisja przeciwko CAE Consulting

28

2008/C 079/57

Sprawa T-13/08: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2008 r. — Koinotita Grammatikou przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

29

2008/C 079/58

Sprawa T-29/08: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2008 r. — Liga para a Protecção da Natureza przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

29

2008/C 079/59

Sprawa T-30/08: Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2008 r. — Winzer Pharma przeciwko OHIM — Oftaltech (OFTASIL)

30

2008/C 079/60

Sprawa T-33/08: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2008 r. — Bastos Viegas przeciwko OHIM — Fabre Médicament (OPDREX)

31

2008/C 079/61

Sprawa T-34/08: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2008 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji

31

2008/C 079/62

Sprawa T-36/08: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2008 r. — Furukawa Electric North America przeciwko OHIM (SLIM LINE)

32

2008/C 079/63

Sprawa T-46/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 grudnia 2006 r. w sprawie F-40/06 Marcuccio przeciwko Komisji wniesione w dniu 28 stycznia 2008 r. przez Luigiego Marcuccio

32

2008/C 079/64

Sprawa T-53/08: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2008 r. — Włochy przeciwko Komisji

33

2008/C 079/65

Sprawa T-54/08: Skarga wniesiona w dniu 4 lutego 2008 r. — Republika Cypryjska przeciwko Komisji

34

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2008/C 079/66

Sprawa F-80/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 stycznia 2008 r. — Duyster przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Urlop rodzicielski — Wniosek o anulowanie urlopu rodzicielskiego — Zawisłość sporu — Oczywista niedopuszczalność)

35

2008/C 079/67

Sprawa F-77/07: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 1 lutego 2008 r. — Labate przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych — Choroba zawodowa — Rak płuc — Pasywne palenie tytoniu — Umorzenie postępowania)

35

2008/C 079/68

Sprawa F-50/07: Skarga wniesiona w dniu 17 grudnia 2007 r. — Hristova przeciwko Komisji

36

2008/C 079/69

Sprawa F-113/07: Skarga wniesiona w dniu 18 października 2007 r. — Šimonis przeciwko Komisji

36

2008/C 079/70

Sprawa F-125/07: Skarga wniesiona w dniu 29 października 2007 r. — Hau przeciwko Parlamentowi

37

2008/C 079/71

Sprawa F-136/07: Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2007 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

37

2008/C 079/72

Sprawa F-137/07: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2007 r. — Sergio i in. przeciwko Komisji

37

2008/C 079/73

Sprawa F-142/07: Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2007 r. — Kamińska przeciwko Komitetowi Regionów

38

2008/C 079/74

Sprawa F-145/07: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2007 r. — Bosman przeciwko Radzie

38

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| 2008/C 079/75 | Sprostowanie opublikowanego w Dzienniku Urzędowym komunikatu w sprawie F-103/07 (Dz.U. C 315 z 22.12.2007, str. 45) | 39 |

Sprostowania

2008/C 079/75

Sprostowanie opublikowanego w Dzienniku Urzędowym komunikatu w sprawie F-103/07 (Dz.U. C 315 z 22.12.2007, str. 45)

(Dz.U. C 315 z 22.12.2007, str. 45)

39

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/1 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/1

---

(2008/C 79/01)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 64 z 8.3.2008.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 51 z 23.2.2008.

Dz.U. C 37 z 9.2.2008.

Dz.U. C 22 z 26.1.2008.

Dz.U. C 8 z 12.1.2008.

Dz.U. C 315 z 22.12.2007.

Dz.U. C 297 z 8.12.2007.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/2 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/2

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Centro Europa 7 Srl przeciwko Ministero delle Comunicazioni e Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni Ministero delle Comunicazioni

(Sprawa C-380/05) (1)

(Swoboda świadczenia usług - Łączność elektroniczna - Telewizyjna działalność nadawcza - Nowe wspólne ramy regulacyjne - Przydzielanie częstotliwości radiowych)

(2008/C 79/02)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Centro Europa 7 Srl

Strona pozwana: Ministero delle Comunicazioni e Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni Ministero delle Comunicazioni

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Consiglio di Stato — Wykładnia dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach) (Dz.U. L 108, str. 21) oraz dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowa) (Dz.U. L 108, str. 33) — Wykładnia art. 10 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności — Obowiązek zapewnienia przez państwa członkowskie w sektorze działalności polegającej na rozpowszechnianiu programów telewizyjnych dostępu do sieci i zachowania wielości podmiotów działających na tym rynku — Krajowe uregulowania pozwalające na przyznanie praw podmiotowych przedsiębiorcom niebędącym uprawnionymi w ramach planu krajowego określającego podmioty, którym przysługuje koncesja na nadawanie programów telewizyjnych oraz uniemożliwiające przedsiębiorstwu uprawnionemu w ramach tego planu wykonywanie działalności

Sentencja

Wykładni art. 49 WE i od dnia ich stosowania: art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), art. 5 ust. 1 i 2 akapit drugi i art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach) oraz art. 4 dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej, należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwiają się one w dziedzinie telewizyjnej działalności nadawczej ustawodawstwu krajowemu, którego stosowanie powoduje, że nadawca posiadający koncesję nie może nadawać z powodu braku częstotliwości radiowych przydzielonych na podstawie obiektywnych, przejrzystych, niedyskryminacyjnych oraz proporcjonalnych kryteriów.

---

(1)  Dz.U. C 10 z 14.1.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/3 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Willy Kempter KG przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawa C-2/06) (1)

(Wywóz bydła - Refundacje wywozowe - Ostateczna decyzja administracyjna - Wykładnia wyroku Trybunału - Skuteczność wyroku wydanego w trybie prejudycjalnym po dacie decyzji - Ponowne rozpatrzenie i wzruszenie - Ograniczenia czasowe - Zasada pewności prawa - Zasada współpracy - Artykuł 10 WE)

(2008/C 79/03)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Willy Kempter KG

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Wykładnia art. 10 WE w świetle wyroku Trybunału z dnia 13 stycznia 2004 r. w sprawie C-453/00 Kühne & Heitz — Ponowne rozpatrzenie i rektyfikacja przez organ administracyjny ostatecznej decyzji w celu uwzględnienia wykładni znajdującego zastosowanie przepisu wspólnotowego, przyjętej w międzyczasie wyrokiem Trybunału, w sytuacji gdy adresat tej decyzji nie powołał się na naruszenie tego przepisu w skardze wszczynającej postępowanie sądowe, a żądanie ponownego rozpatrzenia sprawy wniósł dopiero po 19 miesiącach od ogłoszenia tego wyroku

Sentencja

| 1) | W kontekście postępowania przed organem administracyjnym, zmierzającego do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją administracyjną, która stała się ostateczna na mocy wyroku sądowego wydanego w ostatniej instancji, opartego na błędnej, w świetle późniejszego wyroku Trybunału, wykładni prawa wspólnotowego, prawo wspólnotowe nie wymaga, by skarżący w postępowaniu głównym powołał się na prawo wspólnotowe w ramach środka prawnego przewidzianego w systemie prawa krajowego, który wniósł przeciw spornej decyzji. |
| --- | --- |

1)

W kontekście postępowania przed organem administracyjnym, zmierzającego do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją administracyjną, która stała się ostateczna na mocy wyroku sądowego wydanego w ostatniej instancji, opartego na błędnej, w świetle późniejszego wyroku Trybunału, wykładni prawa wspólnotowego, prawo wspólnotowe nie wymaga, by skarżący w postępowaniu głównym powołał się na prawo wspólnotowe w ramach środka prawnego przewidzianego w systemie prawa krajowego, który wniósł przeciw spornej decyzji.

| 2) | Prawo wspólnotowe nie przewiduje żadnych ograniczeń czasowych w zakresie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją administracyjną, która stała się ostateczna. Państwa członkowskie maja jednak możliwość określenia rozsądnych terminów na wniesienie środka prawnego, przy zachowaniu wspólnotowych zasad skuteczności i równoważności. |
| --- | --- |

2)

Prawo wspólnotowe nie przewiduje żadnych ograniczeń czasowych w zakresie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją administracyjną, która stała się ostateczna. Państwa członkowskie maja jednak możliwość określenia rozsądnych terminów na wniesienie środka prawnego, przy zachowaniu wspólnotowych zasad skuteczności i równoważności.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006 r.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/3 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État, Francja) — Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la culture et de la communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition

(Sprawa C-199/06) (1)

(Pomoc państwa - Artykuł 88 ust. 3 WE - Sądy krajowe - Odzyskanie pomocy bezprawnie wprowadzonej w życie - Pomoc uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem)

(2008/C 79/04)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la culture et de la communication

Strona pozwana: Société internationale de diffusion et d'édition

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d'État (Francja) — Wykładnia art. 88 traktatu WE — Możliwość rezygnacji przez państwo członkowskie z odzyskania bezprawnie wypłaconej pomocy, którą Komisja Europejska, do której zwróciły się w tej sprawie osoby trzecie, uznała za zgodną ze wspólnym rynkiem

Sentencja

| 1) | Art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy nie ma obowiązku nakazać odzyskania pomocy wprowadzonej w życie z naruszeniem tego postanowienia, jeżeli Komisja wydała końcową decyzję stwierdzającą zgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 WE. Na podstawie prawa wspólnotowego sąd krajowy ma jednak obowiązek nakazać beneficjentowi pomocy zapłatę odsetek za okres, w jakim utrzymywała się sytuacja bezprawności. Sąd krajowy na podstawie prawa krajowego może w danym przypadku nakazać ponadto zwrot bezprawnie przyznanej pomocy, bez uszczerbku dla prawa państwa członkowskiego do późniejszego ponownego wprowadzenia jej w życie. Sąd krajowy może również stanąć przed koniecznością rozstrzygnięcia w przedmiocie odszkodowania za szkodę poniesioną wskutek bezprawnego charakteru pomocy. |
| --- | --- |

1)

Art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy nie ma obowiązku nakazać odzyskania pomocy wprowadzonej w życie z naruszeniem tego postanowienia, jeżeli Komisja wydała końcową decyzję stwierdzającą zgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 WE. Na podstawie prawa wspólnotowego sąd krajowy ma jednak obowiązek nakazać beneficjentowi pomocy zapłatę odsetek za okres, w jakim utrzymywała się sytuacja bezprawności. Sąd krajowy na podstawie prawa krajowego może w danym przypadku nakazać ponadto zwrot bezprawnie przyznanej pomocy, bez uszczerbku dla prawa państwa członkowskiego do późniejszego ponownego wprowadzenia jej w życie. Sąd krajowy może również stanąć przed koniecznością rozstrzygnięcia w przedmiocie odszkodowania za szkodę poniesioną wskutek bezprawnego charakteru pomocy.

| 2) | W takiej sytuacji procesowej jak ta zaistniała przed sądem krajowym, wynikający z art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE obowiązek usunięcia skutków bezprawności pomocy obejmuje również, w celu obliczenia kwot należnych od beneficjenta, i z wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności, okres między wydaniem decyzji Komisji stwierdzającej zgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem i stwierdzeniem nieważności tej decyzji przez sąd wspólnotowy. |
| --- | --- |

2)

W takiej sytuacji procesowej jak ta zaistniała przed sądem krajowym, wynikający z art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE obowiązek usunięcia skutków bezprawności pomocy obejmuje również, w celu obliczenia kwot należnych od beneficjenta, i z wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności, okres między wydaniem decyzji Komisji stwierdzającej zgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem i stwierdzeniem nieważności tej decyzji przez sąd wspólnotowy.

---

(1)  Dz.U. C 154 z 1.7.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/4 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Koblenz — Niemcy) — Dynamic Medien Vertriebs GmbH przeciwko Avides Media AG

(Sprawa C-244/06) (1)

(Swobodny przepływ towarów - Artykuł 28 WE - Środki o skutku równoważnym - Dyrektywa 2000/31/WE - Przepisy krajowe zakazujące sprzedaży wysyłkowej nośników obrazu nie poddanych kontroli i klasyfikacji dla celów ochrony małoletnich przez właściwy organ i nie zawierających wskazania tego organu co do wieku, od którego są dozwolone - Nośniki obrazu przywożone z innego państwa członkowskiego, które zostały skontrolowane i sklasyfikowane przez właściwy organ tego państwa i na których wskazano ograniczenie wieku - Względy uzasadniające - Ochrona dzieci - Zasada proporcjonalności)

(2008/C 79/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Koblenz

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dynamic Medien Vertriebs GmbH

Strona pozwana: Avides Media AG

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Koblenz — Wykładnia art. 28 i 30 WE oraz przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/31 WE z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (Dz.U. L 178, str. 1) — Przepisy krajowe z zakresu ochrony małoletnich zakazujące sprzedaży wysyłkowej nośników obrazu niezawierających oznakowania, które wskazywałoby na ich dopuszczenie dla małoletnich przez właściwy organ państwa członkowskiego — Nośniki obrazu przywożone z innego państwa członkowskiego, które zostały dopuszczone dla małoletnich z określonej grupy wiekowej przez właściwy organ tego państwa członkowskiego — Zasada proporcjonalności

Sentencja

Artykuł 28 WE nie sprzeciwia się regulacji krajowej, takiej jak regulacja rozpatrywana przed sądem krajowym, ustanawiającej zakaz sprzedaży lub przekazywania drogą wysyłkową nośników obrazu, które nie zostały poddane kontroli i klasyfikacji dla celów ochrony małoletnich przez najwyższy organ kraju związkowego lub przez krajową organizację dobrowolnej kontroli wewnętrznej i które nie zawierają wskazania tego organu lub tej organizacji co do wieku, od którego są dozwolone, chyba że zostanie stwierdzone, że procedura kontroli, klasyfikacji i oznaczania nośników obrazu ustanowiona przez tę regulację nie jest łatwo dostępna, nie może być zakończona w rozsądnym terminie lub brak jest możliwości zaskarżenia decyzji odmownej na drodze sądowej.

---

(1)  Dz.U. C 178 z 29.7.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/4 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-274/06) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 56 WE - Uregulowanie krajowe ograniczające prawo głosu akcjonariuszy w przedsiębiorstwach sektora energetycznego - Ograniczenie mające zastosowanie do podmiotów publicznych)

(2008/C 79/06)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: H. Støvlbæk i R. Vidal Puig, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (Przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 56 WE — Uregulowanie krajowe ograniczające w niektórych przypadkach prawo głosu w przedsiębiorstwach sektora energetycznego

Sentencja

| 1) | Utrzymując w mocy środki tego rodzaju jak te przewidziane w dwudziestym siódmym przepisie dodatkowym do ustawy nr 55/1999 z dnia 29 grudnia 1999 r. dotyczącej przepisów podatkowych, administracyjnych i socjalnych w brzmieniu nadanym temu przepisowi w art. 94 ustawy nr 62/2003 z dnia 30 grudnia 2003 r., które ograniczają prawa głosu wynikające z akcji posiadanych przez podmioty publiczne w przedsiębiorstwach hiszpańskich prowadzących działalność na rynku energetycznym, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy art. 56 WE. |
| --- | --- |

1)

Utrzymując w mocy środki tego rodzaju jak te przewidziane w dwudziestym siódmym przepisie dodatkowym do ustawy nr 55/1999 z dnia 29 grudnia 1999 r. dotyczącej przepisów podatkowych, administracyjnych i socjalnych w brzmieniu nadanym temu przepisowi w art. 94 ustawy nr 62/2003 z dnia 30 grudnia 2003 r., które ograniczają prawa głosu wynikające z akcji posiadanych przez podmioty publiczne w przedsiębiorstwach hiszpańskich prowadzących działalność na rynku energetycznym, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy art. 56 WE.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/5 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/5

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-419/06) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Obowiązek odzyskania)

(2008/C 79/07)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: E. Righini, M. Konstantinidis, D. Triantafyllou i I. Chatzigiannis, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (Przedstawiciele: A. Samoni-Rantou, P. Mylonopoulos, pełnomocnicy oraz V. Christianos i P. Anestis, dikigoroi)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niepodjęcie kroków w celu dostosowania się do decyzji Komisji C(2005)2706 z dnia 14 września 2005 r. w sprawie odzyskania pomocy przyznanej na rzecz przedsiębiorstwa lotniczego Olympic Airlines

Sentencja

| 1) | Nie podejmując w wyznaczonym terminie wszystkich kroków koniecznych w celu cofnięcia pomocy uznanej za niezgodną ze wspólnym rynkiem w decyzji Komisji z dnia 14 września 2005 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Grecję na rzecz Olympic Airways i Olympic Airlines oraz w celu odzyskania tej pomocy od beneficjentów, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy art. od 2 do 4 tej decyzji. |
| --- | --- |

1)

Nie podejmując w wyznaczonym terminie wszystkich kroków koniecznych w celu cofnięcia pomocy uznanej za niezgodną ze wspólnym rynkiem w decyzji Komisji z dnia 14 września 2005 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Grecję na rzecz Olympic Airways i Olympic Airlines oraz w celu odzyskania tej pomocy od beneficjentów, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy art. od 2 do 4 tej decyzji.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 310 z 16.12.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/5 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/5

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Sophiane Gysen przeciwko Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants

(Sprawa C-449/06) (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Regulamin pracowniczy - Dodatki rodzinne - Ustalenie wysokości krajowych zasiłków rodzinnych - Określenie kolejności dzieci - Dziecko uprawnione do dodatków rodzinnych na podstawie regulaminu pracowniczego)

(2008/C 79/08)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sophiane Gysen

Strona pozwana: Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal du travail de Bruxelles — Wykładnia art. 67 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, jak też szczególne przepisy znajdujące czasowo zastosowanie w stosunku do urzędników Komisji (regulaminu pracowniczego) (Dz.U. L 56, str. 1) — Dodatki rodzinne — Dopuszczalność krajowego systemu zasiłków rodzinnych, wyłączającego przy określaniu kolejności dzieci, na które przysługuje zasiłek, dzieci uprawnionych do dodatków rodzinnych na podstawie regulaminu pracowniczego — Kwalifikacja prawna regulaminu pracowniczego w prawie krajowym

Sentencja

Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, jak też szczególne przepisy znajdujące czasowo zastosowanie w stosunku do urzędników Komisji, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2074/83 z dnia 21 lipca 1983 r., ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Zważywszy na bezpośrednie stosowanie tego rozporządzenia w porządku prawnym państw członkowskich, dziecko, które jest uprawnione do zasiłków rodzinnych na podstawie Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, powinno być traktowane tak samo jak dziecko, które jest uprawnione do takich zasiłków na podstawie prawa wewnętrznego lub konwencji międzynarodowej w zakresie zabezpieczenia społecznego obowiązującej w danym państwie członkowskim.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/6 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — Varec Sa przeciwko État belge

(Sprawa C-450/06) (1)

(Zamówienia publiczne - Odwołania - Dyrektywa 89/665/EWG - Skuteczny środek odwoławczy - Pojęcie - Równowaga między zasadą kontradyktoryjności a prawem do przestrzegania tajemnicy handlowej - Ochrona przez organ powołany do rozpoznania odwołania poufności informacji podanych przez podmioty gospodarcze)

(2008/C 79/09)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Varec Sa

Strona pozwana: État belge

Interwenient: Diehl Remscheid GmbH & Co

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d'État — Wykładnia art. 1 ust. 1 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, str. 33), w związku z art. 15 ust. 2 dyrektywy 93/36/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy (Dz.U. L 199, str. 1) i w związku z art. 6 i 41 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, str. 114) — Dostawa sprzętu wojskowego — Równowaga między zasadami kontradyktoryjności i poszanowania prawa do obrony a prawem do ochrony tajemnic handlowych i informacji poufnych lub o szczególnym znaczeniu

Sentencja

Artykuł 1 ust. 1 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, w brzmieniu nadanym przez dyrektywę Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącą się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi w związku z art. 15 ust. 2 dyrektywy Rady 93/36/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy w brzmieniu nadanym dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 97/52/WE z dnia 13 października 1997 r. należy interpretować w ten sposób, że organ powołany do rozpoznania odwołań, o których mowa w rzeczonym art. 1 ust. 1 powinien zapewniać poufność i prawo do przestrzegania tajemnicy handlowej w stosunku do informacji zawartych w aktach przedłożonych mu przez strony sporu, w szczególności zaś przez instytucję zamawiającą, przy czym on sam może zapoznawać się w takimi informacjami i brać je pod uwagę. Do organu tego należy podjęcie decyzji, w jakim stopniu i według jakich zasad należy zapewnić poufność i objęcie tajemnicą tych informacji, w świetle wymogów skutecznej ochrony sądowej oraz poszanowania prawa do obrony stron sporu, a także, w przypadku odwołania w sądzie lub odwołania rozpatrywanego przez inny organ będący sądem lub trybunałem w rozumieniu art. 234 WE, tak by zagwarantować, że w całym postępowaniu przestrzegane jest prawo do rzetelnego procesu.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/6 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/6

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-32/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2001/84/WE - Prawa autorskie - Prawo autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki)

(2008/C 79/10)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: R. Vidal Puig i W. Wils, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: F. Díez Moreno, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak wydania w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki (Dz.U. L 272, str. 32)

Sentencja

| 1) | Nie wydając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie wydając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 14.4.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/7 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/7

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-58/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/110/WE - Pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2008/C 79/11)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Condou-Durande oraz A. Alcover San Pedro, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M. Muñoz Pérez, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz.U. L 321, str. 26)

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/7 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/7

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-69/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/35/WE - Środowisko naturalne - Udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2008/C 79/12)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: D. Recchia i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (Przedstawiciele: I.M. Braguglia, pełnomocnik i S. Fiorentino, adwokat)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE (Dz.U. L 156, str. 17).

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 tej dyrektywy.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z dnia 14.4.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/8 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/8

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Angel Angelidis przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa C-103/07 P) (1)

(Odwołanie - Urzędnicy - Sprawozdanie z oceny - Jeden oceniający - Przesłanki - Konsultacja poprzedniego bezpośredniego przełożonego - Brak zmiany miejsca pracy - Uzasadnienie - Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga o zasądzenie odszkodowania)

(2008/C 79/13)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Angel Angelidis (przedstawiciel: E. Boigelot, avocat)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Mustapha Pacha i A. Lukošiūtė, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie T-416/03 Angelidis przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, w którym Sąd oddalił skargę skarżącego o stwierdzenie nieważności jego sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2001 r. oraz o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z rzekomymi uchybieniami w spornym sprawozdaniu z oceny oraz jego rzekomym spóźnionym sporządzeniem

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | A. Angelidis oprócz własnych kosztów poniesie koszty Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2)

A. Angelidis oprócz własnych kosztów poniesie koszty Parlamentu Europejskiego.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 9.6.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/8 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/8

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-147/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywy 80/778/EWG i 98/83/WE - Jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi - Maksymalne stężenie azotanów i pestycydów - Nieprawidłowe stosowanie)

(2008/C 79/14)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: S. Pardo Quintillán, J. Hottiaux i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska (Przedstawiciele: G. de Bergues i S. Gasi; pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do art. 4 dyrektywy Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 330, str. 32) — Przekroczenie w niektórych departamentach parametrów chemicznych ustanowionych w części B załącznika I do dyrektywy 98/83 — Azotany i pestycydy

Sentencja

| 1) | Nie podejmując wszelkich działań niezbędnych w celu zastosowania się do art. 4 dyrektywy Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie podejmując wszelkich działań niezbędnych w celu zastosowania się do art. 4 dyrektywy Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 95 z dnia 28.4.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/9 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/9

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-259/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2005/51/WE - Zamówienia publiczne - Procedury udzielania zamówień publicznych - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2008/C 79/15)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Kukovec oraz K. Nyberg, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji (przedstawiciel: A. Falk, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w wyznaczonym terminie przepisów koniecznych w celu zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych (Dz.U. L 257, str. 127)

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, Królestwo Szwecji uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, Królestwo Szwecji uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Szwecji zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Szwecji zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 183 z 4.8.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/9 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/9

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-264/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2000/60/WE - Ochrona i gospodarka wodami - Brak przeprowadzenia przewidzianych analiz - Brak złożenia wymaganych sprawozdań podsumowujących)

(2008/C 79/16)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 5 ust. 1 i art. 15 ust. 2 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327, str. 1) — Brak złożenia sprawozdań podsumowujących z analiz wymaganych na podstawie art. 5 w odniesieniu do niektórych obszarów dorzecza — Brak przeprowadzenia analiz i przeglądów przewidzianych w art. 5 ust. 1 dyrektywy

Sentencja

| 1) | Nie opracowując dla każdego obszaru dorzecza leżącego na jej terytorium analizy jego cech charakterystycznych, przeglądu wpływu działalności człowieka na stan wód powierzchniowych i podziemnych oraz analizy ekonomicznej korzystania z wód zgodnie ze specyfikacją techniczną na podstawie załącznika II i III do dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, Republika Grecka uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 5 ust. 1 tej dyrektywy, oraz nie przedkładając sprawozdań podsumowujących analizy wymagane na podstawie tego przepisu, uchybiła ona również zobowiązaniom wynikającym z art. 15 ust. 2 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie opracowując dla każdego obszaru dorzecza leżącego na jej terytorium analizy jego cech charakterystycznych, przeglądu wpływu działalności człowieka na stan wód powierzchniowych i podziemnych oraz analizy ekonomicznej korzystania z wód zgodnie ze specyfikacją techniczną na podstawie załącznika II i III do dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, Republika Grecka uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 5 ust. 1 tej dyrektywy, oraz nie przedkładając sprawozdań podsumowujących analizy wymagane na podstawie tego przepisu, uchybiła ona również zobowiązaniom wynikającym z art. 15 ust. 2 tej dyrektywy.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 170 z 21.7.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/10 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/10

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-268/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2004/17/WE - Procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2008/C 79/17)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: B. Stromsky oraz D. Kukovec, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciel: C. Schiltz, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. L 134, str.1)

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/10 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/10

---

Postanowienie Trybunału z dnia 29 listopada 2007 r. — Friedrich Weber przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-107/07) (1)

(Odwołanie - Odmowa dostępu do dokumentów - Oczywista niedopuszczalność)

(2008/C 79/18)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Friedrich Weber (przedstawiciel: W. Declair, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira i C. Ladenburger, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 11 grudnia 2006 r. w sprawie T-290/05 Friedrich Weber przeciwko Komisji odrzucającego jako niedopuszczalną skargę na decyzję sekretarza generalnego Komisji z dnia 27 maja 2005 r. oddalającą wniosek o udostępnienie wnoszącemu odwołanie pisma Dyrekcji Generalnej „Konkurencja” zaadresowanego do rządu Republiki Federalnej Niemiec dotyczącego procedury udzielania pomocy państwa na rzecz publiczno-prawnych stacji nadawczych

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje odrzucone |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje odrzucone

| 2) | F. Weber zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

F. Weber zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/11

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 16 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil de prud'hommes de Beauvais — Francja) — Olivier Polier przeciwko Najar EURL

(Sprawa C-361/07) (1)

(Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Konwencja nr 158 Międzynarodowej Organizacji Pracy - Europejska Karta Socjalna - Rozwiązanie stosunku pracy bez podania powodu - Oczywisty brak właściwości Trybunału)

(2008/C 79/19)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil de prud'hommes de Beauvais

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Olivier Polier

Strona pozwana: Najar EURL

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil de prud'hommes de Beauvais (Francja) — Wykładnia Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (art. 30 i 33), Europejskiej karty społecznej (art. 24 i 27) oraz konwencji nr 158 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej rozwiązania stosunku pracy z inicjatywy pracodawcy — Rozwiązanie, z inicjatywy pracodawcy, stosunku pracy z pracownikiem bez podania powodu — Ważność uregulowania krajowego w świetle wymienionych norm

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest w oczywisty sposób niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania przedłożone przez Conseil de prud'hommes de Beauvais postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/11

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 16 maja 2007 r. w sprawie T-491/04 Merant GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), interwenient: Focus Magazin Verlag GmbH, wniesione w dniu 25 czerwca 2007 r. przez Focus Magazin Verlag GmbH

(Sprawa C-344/07 P)

(2008/C 79/20)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Focus Magazin Verlag GmbH (przedstawiciele: adwokaci M. Herrmann i B. Müller)

Inni uczestnicy postępowania:

| 1. | Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) |
| --- | --- |

1.

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

| 2. | Merant GmbH |
| --- | --- |

2.

Merant GmbH

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie T-491/04 i oddalenie skargi. |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie T-491/04 i oddalenie skargi.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Zaskarżony wyrok opiera się na błędnej wykładni art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) i co za tym idzie w istotny sposób narusza prawa interwenienta/wnoszącego odwołanie. |
| --- | --- |

1.

Zaskarżony wyrok opiera się na błędnej wykładni art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) i co za tym idzie w istotny sposób narusza prawa interwenienta/wnoszącego odwołanie.

| 2. | Naruszenie wynika z nieprawidłowej i skrótowej oceny zaistniałego stanu faktycznego oraz z rozszerzenia wykładni pojęcia „prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd” w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94. |
| --- | --- |

2.

Naruszenie wynika z nieprawidłowej i skrótowej oceny zaistniałego stanu faktycznego oraz z rozszerzenia wykładni pojęcia „prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd” w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.

| 3. | Dokonane przez Sąd określenie semantycznej treści oznaczenia „MICRO FOCUS” jako „małego fokusa” nie jest zgodne z ogólnymi zasadami oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. To semantyczne znaczenie można przypisać temu oznaczeniu tylko przy nieprawidłowym zastosowaniu zasad gramatycznych języka niemieckiego. Ze względu na taką interpretację oznaczenia „MICRO FOCUS” Sąd doszedł do niewłaściwego wniosku, zgodnie z którym zgłoszonemu do rejestracji oznaczeniu „FOCUS” należy przeciwstawić jedynie element „Focus” złożonego słowno-graficznego znaku towarowego „MICRO FOCUS”. Na tej podstawie Sąd stwierdził, naruszając prawo, istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Gdyby Sąd rozpoznał słowno-graficzny znak towarowy „MICRO FOCUS” postrzegany jako całość, dokonałby prawidłowej wykładni art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94. |
| --- | --- |

3.

Dokonane przez Sąd określenie semantycznej treści oznaczenia „MICRO FOCUS” jako „małego fokusa” nie jest zgodne z ogólnymi zasadami oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. To semantyczne znaczenie można przypisać temu oznaczeniu tylko przy nieprawidłowym zastosowaniu zasad gramatycznych języka niemieckiego. Ze względu na taką interpretację oznaczenia „MICRO FOCUS” Sąd doszedł do niewłaściwego wniosku, zgodnie z którym zgłoszonemu do rejestracji oznaczeniu „FOCUS” należy przeciwstawić jedynie element „Focus” złożonego słowno-graficznego znaku towarowego „MICRO FOCUS”. Na tej podstawie Sąd stwierdził, naruszając prawo, istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Gdyby Sąd rozpoznał słowno-graficzny znak towarowy „MICRO FOCUS” postrzegany jako całość, dokonałby prawidłowej wykładni art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.

---

(1)  Dz.U. 1994, L 11, str. 1.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/12 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 13 grudnia 2007 r. — Seda Kücükdeveci przeciwko Swedex GmbH & Co. KG

(Sprawa C-555/07)

(2008/C 79/21)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Niemcy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Seda Kücükdeveci.

Strona pozwana: Swedex GmbH & Co. KG.

Pytania prejudycjalne

| 1) | a) | Czy krajowe uregulowanie ustawowe, zgodnie z którym okres wypowiedzenia obowiązujący pracodawcę ulega stopniowemu wydłużeniu stosownie do wydłużającego się okresu zatrudnienia pracownika, jednakże okresy zatrudnienia ukończone przez pracownika przed ukończeniem przez niego 25 roku życia nie są w tym przypadku uwzględniane, narusza wspólnotowy zakaz dyskryminacji ze względu na wiek, szczególnie wspólnotowe prawo pierwotne lub dyrektywę 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. (1)? |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Czy krajowe uregulowanie ustawowe, zgodnie z którym okres wypowiedzenia obowiązujący pracodawcę ulega stopniowemu wydłużeniu stosownie do wydłużającego się okresu zatrudnienia pracownika, jednakże okresy zatrudnienia ukończone przez pracownika przed ukończeniem przez niego 25 roku życia nie są w tym przypadku uwzględniane, narusza wspólnotowy zakaz dyskryminacji ze względu na wiek, szczególnie wspólnotowe prawo pierwotne lub dyrektywę 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. (1)?

| b) | Czy uzasadnieniem dla obowiązku przestrzegania przez pracodawcę w stosunku do młodszych pracowników wyłącznie podstawowego okresu wypowiedzenia może być okoliczność, że uznaje się, iż pracodawca realizuje uznany interes przedsiębiorstwa polegający na elastyczności jego składu osobowego, który to interes naruszają dłuższe okresy wypowiedzenia, oraz iż młodszym pracownikom nie przyznaje się (wywodzonej — w stosunku do starszych pracowników — z dłuższych okresów wypowiedzenia) ochrony istnienia stosunku zatrudnienia i ochrony swobody decyzyjnej pracownika w kwestiach związanych ze stosunkiem zatrudnienia, ponieważ, dla przykładu, w związku z ich wiekiem lub mniejszymi obciążeniami o charakterze socjalnym, rodzinnym i prywatnym od młodszych pracowników można oczekiwać większej zawodowej i osobistej elastyczności oraz mobilności? |
| --- | --- |

b)

Czy uzasadnieniem dla obowiązku przestrzegania przez pracodawcę w stosunku do młodszych pracowników wyłącznie podstawowego okresu wypowiedzenia może być okoliczność, że uznaje się, iż pracodawca realizuje uznany interes przedsiębiorstwa polegający na elastyczności jego składu osobowego, który to interes naruszają dłuższe okresy wypowiedzenia, oraz iż młodszym pracownikom nie przyznaje się (wywodzonej — w stosunku do starszych pracowników — z dłuższych okresów wypowiedzenia) ochrony istnienia stosunku zatrudnienia i ochrony swobody decyzyjnej pracownika w kwestiach związanych ze stosunkiem zatrudnienia, ponieważ, dla przykładu, w związku z ich wiekiem lub mniejszymi obciążeniami o charakterze socjalnym, rodzinnym i prywatnym od młodszych pracowników można oczekiwać większej zawodowej i osobistej elastyczności oraz mobilności?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a) i odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. b):
  Czy w przypadku sporu między podmiotami prawa prywatnego sąd państwa członkowskiego jest zobowiązany do niezastosowania uregulowania ustawowego wyraźnie niezgodnego w prawem wspólnotowym, czy też należy uwzględnić zaufanie, jakie adresaci norm pokładają w zastosowaniu obowiązujących ustaw krajowych w ten sposób, że skutek w postaci niezastosowania przepisu następuje dopiero po wydaniu przez Trybunał Sprawiedliwości orzeczenia w przedmiocie spornego lub zasadniczo podobnego uregulowania? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a) i odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. b):

Czy w przypadku sporu między podmiotami prawa prywatnego sąd państwa członkowskiego jest zobowiązany do niezastosowania uregulowania ustawowego wyraźnie niezgodnego w prawem wspólnotowym, czy też należy uwzględnić zaufanie, jakie adresaci norm pokładają w zastosowaniu obowiązujących ustaw krajowych w ten sposób, że skutek w postaci niezastosowania przepisu następuje dopiero po wydaniu przez Trybunał Sprawiedliwości orzeczenia w przedmiocie spornego lub zasadniczo podobnego uregulowania?

---

(1)  Dz.U. L 303, str. 16.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/12 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/12

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-564/07)

(2008/C 79/22)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa i H. Krämer, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | orzeczenie, że






  — | wymagając, aby wszyscy rzecznicy patentowi, mający legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy pragną tymczasowo świadczyć usługi w Austrii, uprzednio wpisali się do specjalnego registru austriackiego, w zakresie, w jakim wpis ten jest uzależniony od wcześniejszego zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej, |
| --- | --- | --- |

—

orzeczenie, że

—

wymagając, aby wszyscy rzecznicy patentowi, mający legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy pragną tymczasowo świadczyć usługi w Austrii, uprzednio wpisali się do specjalnego registru austriackiego, w zakresie, w jakim wpis ten jest uzależniony od wcześniejszego zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej,

| — | poddając rzeczników patentowych, mających legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy pragną tymczasowo świadczyć usługi w Austrii, nadzorowi dyscyplinarnemu austriackich organów również w odniesieniu do sankcji za inne zachowania aniżeli poważne naruszenie obowiązków zawodowych, |
| --- | --- |

—

poddając rzeczników patentowych, mających legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy pragną tymczasowo świadczyć usługi w Austrii, nadzorowi dyscyplinarnemu austriackich organów również w odniesieniu do sankcji za inne zachowania aniżeli poważne naruszenie obowiązków zawodowych,

| — | uzależniając każde świadczenie usługi przez rzeczników patentowych, mający legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, od wcześniejszego zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej, |
| --- | --- |

—

uzależniając każde świadczenie usługi przez rzeczników patentowych, mający legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, od wcześniejszego zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej,

| — | zobowiązując rzeczników patentowych, mających legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy pragną tymczasowo świadczyć usługi w Austrii do włączenia do postępowania dopuszczonego w danym okręgu adwokata, określonego za porozumieniem stron albo wyznaczenia pełnomocnika ds. doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Austrii, |
| --- | --- |

—

zobowiązując rzeczników patentowych, mających legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy pragną tymczasowo świadczyć usługi w Austrii do włączenia do postępowania dopuszczonego w danym okręgu adwokata, określonego za porozumieniem stron albo wyznaczenia pełnomocnika ds. doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Austrii,

Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 49 WE,

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 49 WE wymaga nie tylko wyeliminowania wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo w stosunku do usługodawców z siedzibą w innym państwie członkowskim, lecz również zniesienia jakichkolwiek ograniczeń, nawet gdy obowiązują one bez różnicy zarówno w stosunku do krajowych usługodawców, jak i usługodawców z innych państw członkowskich, jeżeli są w stanie wstrzymać, ograniczyć lub uczynić mniej atrakcyjną działalność usługodawcy mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, gdzie zgodnie z przepisami świadczy on takie same usługi.

Zdaniem Komisji austriackie przepisy dotyczące rzeczników patentowych ograniczają swobodę świadczenia usług w rozumieniu art. 49 WE, zobowiązując rzeczników patentowych, mających legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy pragną tymczasowo świadczyć usługi w Austrii, do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej, wpisania się do austriackiego rejestru, poddania się nadzorowi dyscyplinarnemu austriackiej izby rzeczników patentowych i w przypadku reprezentacji strony, włączenia do postępowania dopuszczonego w danym okręgu adwokata, określonego za porozumieniem stron.

Wymogi te są w stanie ograniczyć w Austrii tymczasowe świadczenie usług w zakresie obsługi przez rzecznika patentowego przez rzeczników patentowych, mających legalną siedzibę w innym państwie członkowskim, względnie czynią je przynajmniej mniej atrakcyjnym. Przestrzeganie przepisów prawnych zarówno państwa siedziby, jak i państwa członkowskiego miejsca świadczenia usługi stanowi mianowicie dla usługodawcy dodatkowe obciążenie gospodarcze, ponieważ musi on uzyskać informacje na temat przepisów obowiązujących w państwie członkowskim miejsca świadczenia usługi, ponadto zostaje on poddany podwójnemu uregulowaniu, przy w państwie członkowskim miejsca wykonania usługi nie są uwzględniane uregulowania, którym usługodawca jest już poddany w państwie członkowskim swojej siedziby. Przedmiotowe uregulowanie jest również w stanie zniechęcić konsumentów od udzielania zlecenia usługodawcy mającemu siedzibę w innym państwie członkowskim, ponieważ w porównaniu ze skorzystaniem z usług austriackiego usługobiorcy powoduje to powstanie dodatkowych kosztów.

Środki krajowe, które wstrzymują, ograniczają lub czynią mniej atrakcyjnym wykonywanie gwarantowanych przez traktat swobód podstawowych są zgodne z traktatem tylko wtedy, gdy po pierwsze realizują nadrzędne względy interesu publicznego, po drugie są stosowanie w niedyskryminujący sposób, po trzecie odpowiednio do zapewnienia osiągnięcia zamierzonego celu i po czwarte nie wykraczają poza granice tego, co jest konieczne dla osiągnięcia tego celu. Za nadrzędne względy interesu ogólnego uznawane są przy tym jedynie takie względy, które nie są już chronione przez przepisy, którym usługodawca podlega w państwie członkowskim swojej siedziby.

Komisja jest zdania, że sporne ograniczenia nie są dopuszczalne ani na podstawie wyraźnie przewidzianych w traktacie przepisów ustanawiających wyjątki, ani nie są uzasadnione w świetle utrwalonego orzecznictwa dotyczącego nadrzędnych względów interesu ogólnego. Sporne obowiązki, nałożone na rzeczników patentowych mających siedzibę w innym państwie członkowskim, wykraczają mianowicie ponad to co konieczne dla zrealizowania celów w postaci ochrony konsumenta i zgodnego z prawem przebiegu postępowania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/13 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania) w dniu 24 grudnia 2007 r. — José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez przeciwko Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles y Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias

(Sprawa C-570/07)

(2008/C 79/23)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez.

Strona pozwana: Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles y Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias.

Pytania prejudycjalne

Czy art. 43 WE stoi na przeszkodzie przepisom art. 2, 3 i 4 dekretu Księstwa Asturii 72/2001 z dnia 19 lipca w sprawie aptek i punków aptecznych oraz pkt 4), 6) i 7) załącznika do tego dekretu?

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/14 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania) w dniu 27 grudnia 2007 r. — José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez przeciwko Principado de Asturias i Celso Fernández Gómez

(Sprawa C-571/07)

(2008/C 79/24)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Hiszpania).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez

Strona pozwana: Principado de Asturias i Celso Fernández Gómez

Pytania prejudycjalne

Czy art. 43 WE stoi na przeszkodzie przepisom prawa Comunidad Autónoma del Principado de Asturias dotyczącym zezwoleń na założenie apteki?

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/14 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Ústí nad Labem (Republika Czeska) w dniu 24 grudnia 2007 r. — RLRE Tellmer Property s.r.o. przeciwko Finanční ředitelství d'Ústí nad Labem

(Sprawa C-572/07)

(2008/C 79/25)

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Krajský soud v Ústí nad Labem (Republika Czeska).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: RLRE Tellmer Property s.r.o..

Strona pozwana: Finanční ředitelství v Ústí nad Labem.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepisy art. 6 (świadczenie usług) i 13 (zwolnienia) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (1), można interpretować w ten sposób, że wynajem mieszkania (ewentualnie lokalu użytkowego), z jednej strony, oraz związane z nim sprzątanie części wspólnych budynku, z drugiej strony, można uznać za niezależne świadczenia, podlegające odrębnemu opodatkowaniu. |
| --- | --- |

1)

Czy przepisy art. 6 (świadczenie usług) i 13 (zwolnienia) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (1), można interpretować w ten sposób, że wynajem mieszkania (ewentualnie lokalu użytkowego), z jednej strony, oraz związane z nim sprzątanie części wspólnych budynku, z drugiej strony, można uznać za niezależne świadczenia, podlegające odrębnemu opodatkowaniu.

| 2) | W przypadku gdy, jak zakłada Krajský soud v Ústí nad Labem, odpowiedź na pierwsze pytanie będzie przecząca, sąd krajowy pyta Trybunał Sprawiedliwości, czy przepis art. 13 tej dyrektywy, a w szczególności wstęp i część B lit. b): (1) wymaga lub (2) wyklucza stosowanie podatku VAT do opłat za sprzątanie części wspólnych wynajmowanego domu mieszkalnego, czy też (3) pozostawia tę kwestię decyzji państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

2)

W przypadku gdy, jak zakłada Krajský soud v Ústí nad Labem, odpowiedź na pierwsze pytanie będzie przecząca, sąd krajowy pyta Trybunał Sprawiedliwości, czy przepis art. 13 tej dyrektywy, a w szczególności wstęp i część B lit. b): (1) wymaga lub (2) wyklucza stosowanie podatku VAT do opłat za sprzątanie części wspólnych wynajmowanego domu mieszkalnego, czy też (3) pozostawia tę kwestię decyzji państwa członkowskiego.

---

(1)  Dz.U. L 145, str. 1.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/14 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte Suprema di Cassazione (Włochy) w dniu 2 stycznia 2008 r. — Amministrazione dell'economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko Fallimento Olimpiclub Srl

(Sprawa C-2/08)

(2008/C 79/26)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte Suprema di Cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Amministrazione dell'economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

Strona pozwana: Fallimento Olimpiclub Srl

Pytanie prejudycjalne

„Czy prawo wspólnotowe sprzeciwia się stosowaniu przepisu prawa krajowego, takiego jak art. 2909 [włoskiego] kodeksu cywilnego, który sankcjonuje zasadę powagi rzeczy osądzonej, jeśli zastosowanie tego przepisu oznacza stosowanie rozstrzygnięcia sprzecznego z prawem wspólnotowym, udaremniając tym samym jego stosowanie, również w innych sektorach niż pomoc państwa (w odniesieniu do której zob. wyrok z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-119/05 Lucchini s.p.a.), a w szczególności w sprawach dotyczących podatku VAT oraz nadużycia prawa w celu uzyskania nienależnej korzyści podatkowej, mając w szczególności na uwadze zasady prawa krajowego w wykładni nadanej im przez tutejszy sąd, zgodnie z którymi w sporach podatkowych wyrok wydany w innej sprawie dotyczący kwestii o podstawowym znaczeniu wspólnych innym sprawom, ma w tym zakresie moc wiążącą, nawet jeśli dotyczy innego okresu podatkowego?”

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/15 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du Travail de Nivelles w dniu 8 stycznia 2008 r. — Ketty Leyman przeciwko Institut National d'Assurance Maladie Invalidité (I.N.A.M.I.)

(Sprawa C-3/08)

(2008/C 79/27)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal du Travail de Nivelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ketty Leyman

Strona pozwana: Institut National d'Assurance Maladie Invalidité (I.N.A.M.I.)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 40 ust. 3 lit. b) rozporządzenia EWG nr 1408/71 (1) i art. 93 ustaw ujednoliconych z dnia 14 lipca 1994 r. w sprawie ubezpieczenia zdrowotnego i świadczeń z tytułu niezdolności do pracy są sprzeczne z art. 18 traktatu WE w zakresie, w jakim w przypadku pracownika mającego miejsce zamieszkania i pracującego w państwie rodzaju A (w niniejszej sprawie w Belgii) i przeprowadzającego się do państwa rodzaju B (w niniejszej sprawie do Wielkiego Księstwa Luksemburga) nie pozwalają one przyznać w pierwszym roku niezdolności do pracy świadczenia uwzględniającego okres zatrudnienia i okres składkowy w państwie rodzaju A (w Belgii)? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 40 ust. 3 lit. b) rozporządzenia EWG nr 1408/71 (1) i art. 93 ustaw ujednoliconych z dnia 14 lipca 1994 r. w sprawie ubezpieczenia zdrowotnego i świadczeń z tytułu niezdolności do pracy są sprzeczne z art. 18 traktatu WE w zakresie, w jakim w przypadku pracownika mającego miejsce zamieszkania i pracującego w państwie rodzaju A (w niniejszej sprawie w Belgii) i przeprowadzającego się do państwa rodzaju B (w niniejszej sprawie do Wielkiego Księstwa Luksemburga) nie pozwalają one przyznać w pierwszym roku niezdolności do pracy świadczenia uwzględniającego okres zatrudnienia i okres składkowy w państwie rodzaju A (w Belgii)?

| 2) | Czy art. 40 ust. 3 lit. b) rozporządzenia EWG nr 1408/71 i art. 93 ustaw ujednoliconych z dnia 14 lipca 1994 r. w sprawie ubezpieczenia zdrowotnego i świadczeń z tytułu niezdolności do pracy są sprzeczne z art. 18 traktatu WE w zakresie, w jakim w przypadku pracownika mającego miejsce zamieszkania i pracującego w państwie rodzaju A (w niniejszej sprawie w Belgii) i przeprowadzającego się do państwa rodzaju B (w niniejszej sprawie do Wielkiego Księstwa Luksemburga) powodują one dyskryminację pracownika korzystającego z jego prawa do swobodnego przemieszczania się i nie pozwalają przyznać mu w pierwszym roku niezdolności do pracy świadczenia uwzględniającego okres zatrudnienia i okres składkowy w państwie rodzaju A (w Belgii)? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 40 ust. 3 lit. b) rozporządzenia EWG nr 1408/71 i art. 93 ustaw ujednoliconych z dnia 14 lipca 1994 r. w sprawie ubezpieczenia zdrowotnego i świadczeń z tytułu niezdolności do pracy są sprzeczne z art. 18 traktatu WE w zakresie, w jakim w przypadku pracownika mającego miejsce zamieszkania i pracującego w państwie rodzaju A (w niniejszej sprawie w Belgii) i przeprowadzającego się do państwa rodzaju B (w niniejszej sprawie do Wielkiego Księstwa Luksemburga) powodują one dyskryminację pracownika korzystającego z jego prawa do swobodnego przemieszczania się i nie pozwalają przyznać mu w pierwszym roku niezdolności do pracy świadczenia uwzględniającego okres zatrudnienia i okres składkowy w państwie rodzaju A (w Belgii)?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, str. 2) ze zmianami.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/15 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 stycznia 2008 r. — Michael Mario Karl Kerner przeciwko krajowi związkowemu Baden-Württemberg

(Sprawa C-4/08)

(2008/C 79/28)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Michael Mario Karl Kerner

Strona pozwana: Kraj związkowy Baden-Württemberg

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 8 ust. 4 dyrektywy Rady z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy (91/439/EWG) (1) sprzeciwia się stosowaniu przepisu prawa krajowego, zgodnie z którym w przypadku uprzedniego cofnięcia prawa jazdy przez władze krajowe możliwe jest uznanie prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie pod warunkiem, że zostanie wykazane, iż okoliczności, które pierwotnie doprowadziły do cofnięcia prawa jazdy już nie występują, nawet wówczas gdy






  — | uznanie tego prawa jazdy nie leży w interesie urzeczywistnienia podstawowej swobody przepływu obywateli unii, |
| --- | --- | --- |

1)

Czy art. 8 ust. 4 dyrektywy Rady z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy (91/439/EWG) (1) sprzeciwia się stosowaniu przepisu prawa krajowego, zgodnie z którym w przypadku uprzedniego cofnięcia prawa jazdy przez władze krajowe możliwe jest uznanie prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie pod warunkiem, że zostanie wykazane, iż okoliczności, które pierwotnie doprowadziły do cofnięcia prawa jazdy już nie występują, nawet wówczas gdy

—

uznanie tego prawa jazdy nie leży w interesie urzeczywistnienia podstawowej swobody przepływu obywateli unii,

| — | prawo jazdy zostało wydane w innym państwie członkowskim z oczywistym naruszeniem przepisów wskazanej dyrektywy (wymóg miejsca zamieszkania), |
| --- | --- |

—

prawo jazdy zostało wydane w innym państwie członkowskim z oczywistym naruszeniem przepisów wskazanej dyrektywy (wymóg miejsca zamieszkania),

| — | państwo członkowskie wystawiające prawo jazdy musiało przy jego wydawaniu wiedzieć o tym oczywistym naruszeniu wymogów dyrektywy, |
| --- | --- |

—

państwo członkowskie wystawiające prawo jazdy musiało przy jego wydawaniu wiedzieć o tym oczywistym naruszeniu wymogów dyrektywy,

| — | zgodnie z informacjami państwa członkowskiego miejsca zamieszkania państwo członkowskie wystawiające prawo jazdy zasadniczo odmawia unieważniania praw jazdy niezgodnych z prawem wspólnotowym, |
| --- | --- |

—

zgodnie z informacjami państwa członkowskiego miejsca zamieszkania państwo członkowskie wystawiające prawo jazdy zasadniczo odmawia unieważniania praw jazdy niezgodnych z prawem wspólnotowym,

| — | prawo jazdy zostało uzyskane przez osobę zainteresowaną w innym państwie członkowskim przy nadużyciu prawa, w celu obejścia przepisów państwa członkowskiego miejsca zamieszkania, które wedle dyrektywy są przepisami właściwymi w przypadku ponownego wydania prawa jazdy i państwo członkowskie wystawiające prawo jazdy powinno było mieć świadomość tego nadużycia prawa, |
| --- | --- |

—

prawo jazdy zostało uzyskane przez osobę zainteresowaną w innym państwie członkowskim przy nadużyciu prawa, w celu obejścia przepisów państwa członkowskiego miejsca zamieszkania, które wedle dyrektywy są przepisami właściwymi w przypadku ponownego wydania prawa jazdy i państwo członkowskie wystawiające prawo jazdy powinno było mieć świadomość tego nadużycia prawa,

| — | badanie zdolności zainteresowanego do prowadzenia pojazdu przeprowadzone przed wydaniem prawa jazdy w państwie członkowskim wystawiającym prawo jazdy przy świadomości powodów pierwotnego cofnięcia prawa jazdy oczywiście nie spełniło wymogów, jakie należy na nie nałożyć mając na uwadze powody uprzedniego cofnięcia prawa jazdy, w związku z czym dalszy udział zainteresowanego w ruchu drogowym stanowi znaczne niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego? |
| --- | --- |

—

badanie zdolności zainteresowanego do prowadzenia pojazdu przeprowadzone przed wydaniem prawa jazdy w państwie członkowskim wystawiającym prawo jazdy przy świadomości powodów pierwotnego cofnięcia prawa jazdy oczywiście nie spełniło wymogów, jakie należy na nie nałożyć mając na uwadze powody uprzedniego cofnięcia prawa jazdy, w związku z czym dalszy udział zainteresowanego w ruchu drogowym stanowi znaczne niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego?

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1:

| 2) | Czy art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/439/EWG należy interpretować w ten sposób, że przy wystąpieniu stanu faktycznego opisanego w pytaniu pierwszym państwo członkowskie miejsca zamieszkania jest wprawdzie zobowiązane do uznania prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim z tym skutkiem, że jego posiadacz jest zasadniczo uprawniony do prowadzenia pojazdów mechanicznych na terytorium swego kraju, jednak w interesie bezpieczeństwa ruchu drogowego, w celu oddalenia znaczącego zagrożenia stwarzanego przez tego posiadacza prawa jazdy, państwo członkowskie miejsca zamieszkania jest uprawnione przynajmniej do sprawdzenia jego zdolności do prowadzenia pojazdów w zakresie dotyczącym tych okoliczności, które uprzednio doprowadziły do cofnięcia prawa jazdy w państwie członkowskim miejsca zamieszkania i których bynajmniej nie można uznać za nieistniejące z tego tylko względu, że następnie zostało wydane prawo jazdy w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/439/EWG należy interpretować w ten sposób, że przy wystąpieniu stanu faktycznego opisanego w pytaniu pierwszym państwo członkowskie miejsca zamieszkania jest wprawdzie zobowiązane do uznania prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim z tym skutkiem, że jego posiadacz jest zasadniczo uprawniony do prowadzenia pojazdów mechanicznych na terytorium swego kraju, jednak w interesie bezpieczeństwa ruchu drogowego, w celu oddalenia znaczącego zagrożenia stwarzanego przez tego posiadacza prawa jazdy, państwo członkowskie miejsca zamieszkania jest uprawnione przynajmniej do sprawdzenia jego zdolności do prowadzenia pojazdów w zakresie dotyczącym tych okoliczności, które uprzednio doprowadziły do cofnięcia prawa jazdy w państwie członkowskim miejsca zamieszkania i których bynajmniej nie można uznać za nieistniejące z tego tylko względu, że następnie zostało wydane prawo jazdy w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej?

---

(1)  Dz.U. L 237, str. 1.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/16 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/16

---

Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-10/08)

(2008/C 79/29)

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: I. Koskinen i D. Triantafyllou)

Strona pozwana: Republika Finlandii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Republika Finlandii nie wywiązała się ze zobowiązań wynikających z art. 90 WE, ponieważ utrzymała w mocy § 5 Autoverolaki (ustawy o podatku od pojazdów samochodowych) i § 102 ust. 1 pkt 4 Arvonlisäverolaki (ustawy o podatku od wartości dodanej), zgodnie z którymi w ramach podatku od pojazdów samochodowych stosuje ona w odniesieniu do pojazdów młodszych niż trzy miesiące taką samą wartość do celów podatkowych jak pojazdów nowych, a w odniesieniu do pojazdów młodszych niż sześć miesięcy skalę, zgodnie z którą wartość pojazdu, w przypadkach gdy na rynku fińskim nie są dostępne pojazdy tego samego rodzaju, zmniejsza się o 0,8 % miesięcznie, ani zobowiązań wynikających z art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (1), obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE (2), gdyż Finlandia zezwala na odliczenie podatku zgodnie z § 5 Autoverolaki od podatku VAT podlegającego zapłacie od sprzedaży; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Finlandii nie wywiązała się ze zobowiązań wynikających z art. 90 WE, ponieważ utrzymała w mocy § 5 Autoverolaki (ustawy o podatku od pojazdów samochodowych) i § 102 ust. 1 pkt 4 Arvonlisäverolaki (ustawy o podatku od wartości dodanej), zgodnie z którymi w ramach podatku od pojazdów samochodowych stosuje ona w odniesieniu do pojazdów młodszych niż trzy miesiące taką samą wartość do celów podatkowych jak pojazdów nowych, a w odniesieniu do pojazdów młodszych niż sześć miesięcy skalę, zgodnie z którą wartość pojazdu, w przypadkach gdy na rynku fińskim nie są dostępne pojazdy tego samego rodzaju, zmniejsza się o 0,8 % miesięcznie, ani zobowiązań wynikających z art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (1), obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE (2), gdyż Finlandia zezwala na odliczenie podatku zgodnie z § 5 Autoverolaki od podatku VAT podlegającego zapłacie od sprzedaży;

| — | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Ponieważ importer pojazdu podlega w Finlandii opodatkowaniu podatkiem VAT, to zgodnie z § 5 Autoverolaki jest on zobowiązany do zapłaty organom celnym podatku VAT od podatku od pojazdów samochodowych. Jednakże, ponieważ zgodnie z § 102 ust. 1 pkt 4 Arvonlisäverolaki może on dokonać odliczenia podatku VAT od sprzedaży, na wartość pojazdu nie składa się podatek VAT od podatku od pojazdów samochodowych. Odliczony podatek VAT od podatku od pojazdów samochodowych nie obciąża konsumenta. Gdy osoba fizyczna po raz pierwszy dokonuje rejestracji pojazdu w Finlandii, jest ona zobowiązana do zapłaty organom celnym podatku VAT od podatku od pojazdów samochodowych, lecz nie może dokonać jego odliczenia. System ten, który wprowadza rozróżnienie między sprzedażą w ramach opodatkowanej działalność gospodarczej podatnika VAT na różnych etapach obrotu oraz nabyciem przez konsumenta końcowego dokonanym w innym państwie członkowskim, oznacza, że podatek VAT od podatku od pojazdów samochodowych, który pobierany jest od pojazdu nabytego przez osobę fizyczną w innym państwie członkowskim i zarejestrowanego po raz pierwszy w Finlandii, będzie prawdopodobnie wyższy niż pozostały podatek VAT od podatku od pojazdów samochodowych pobierany od wartości takiego samego, zarejestrowanego już w Finlandii pojazdu używanego, jeśli podmiot podlegający opodatkowaniu podatkiem od pojazdów samochodowych podlega jednocześnie podatkowi VAT, a pojazd został sprzedany w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej, bowiem w tym ostatnim przypadku — ze względu na odliczenie w pełnej wysokości — wartość pojazdu nie zawiera podatku VAT od podatku od pojazdów samochodowych, i narusza art. 90 traktatu WE.

Trybunał w wyroku w sprawie C-101/00 Siilin stwierdził, że podatek VAT od podatku od pojazdów samochodowych nie jest podatkiem VAT w rozumieniu szóstej dyrektywy. Ustanowione w fińskiej Arvonlisäverolaki prawo odliczenia podatku VAT od podatku od pojazdów samochodowych w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej od podatku VAT narusza szóstą dyrektywę 77/388/EWG, zgodnie z którą, od podatku VAT można odliczyć wyłącznie podatek VAT.

Zgodnie z fińską Autoverolaki wartość pojazdów, które były używane przez okres krótszy niż trzy miesiące, nie ulega zmniejszeniu, lecz są one opodatkowane jak nowe pojazdy. Wartość pojazdu zaczyna się jednak natychmiast zmniejszać od momentu sprzedaży lub rozpoczęcia używania. Okoliczność, że pojazd używany młodszy niż trzy miesiące jest opodatkowany od takiej samej wartości jak pojazdy nowe narusza art. 90 WE. Również przewidziana w Autoverolaki regulacja, zgodnie z którą do używanych pojazdów mających od trzech do sześciu miesięcy stosowana jest skala według której wartość pojazdu w przypadkach gdy na rynku fińskim nie są dostępne pojazdy tego samego rodzaju ulega zmniejszeniu o 0,8 % miesięcznie narusza art. 90 WE, bowiem ta liniowa, wynosząca 0,8 % miesięcznie skala zmniejszania wartości nie gwarantuje, że pobrany podatek nie przekroczy w żadnym razie pozostałego podatku, który zawarty jest w zarejestrowanych już w Finlandii pojazdach.

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, Dz.U. L 145, str. 1.

(2)  Dz.U. L 347, str. 1.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/17 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Liège (Belgia) w dniu 11 stycznia 2008 r. — Mono Car Styling SA w likwidacji przeciwko Dervisowi Odemisowi, Marcowi Bayardowi, Pietrowi Dimoli, Danielle Marra, Youssefowi Belkaidowi, Marie-Christine Henri, Philippe'owi Tistaertowi, Richardowi Toussaint, Alexandre'owi van Ruttenowi, François Cristantiellemu, Khalidowi Zariemu, Isabelle Longaretti, Luigiemu Deianie, Vincentowi Hellinxowi, Christophe'owi Novellemu, Domenicowi Castronovowi, Rachidowi Hittiemi, Albertowi d'Erricowi, Marcowi Quarancie, Primowi Perciemu i Giuseppemu Montapertowi

(Sprawa C-12/08)

(2008/C 79/30)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour du travail de Liège

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona wnosząca odwołanie: Mono Car Styling S.A. w likwidacji

Druga strona postępowania odwoławczego: Dervis Odemis, Marc Bayard, Pietro Dimola, Danielle Marra, Youssef Belkaid, Marie-Christine Henri, Philippe Tistaert, Richard Toussaint, Alexandre van Rutten, François Cristantielli, Khalid Zari, Isabelle Longaretti, Luigi Deiana, Vincent Hellinx, Christophe Novelli, Domenico Castronovo, Rachid Hitti, Alberto d'Errico, Marco Quaranta, Primo Perci i Giuseppe Montaperto

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6 dyrektywy Rady 98/59 z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (1), który stanowi, że:
  „państwa członkowskie zapewniają, że przedstawiciele pracowników i/lub pracownicy mogą korzystać z procedur administracyjnych i/lub sądowych w celu przestrzegania wykonywania obowiązków przewidzianych niniejszą dyrektywą”,
  należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, że pracownik nie może kwestionować prawidłowości zastosowanej procedury informacji i konsultacji,






  — | z wyjątkiem sytuacji, w których powołuje się on na niespełnienie przez pracodawcę wymogów wymienionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit 2 tej ustawy, |
| --- | --- | --- |

1)

Czy art. 6 dyrektywy Rady 98/59 z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (1), który stanowi, że:

„państwa członkowskie zapewniają, że przedstawiciele pracowników i/lub pracownicy mogą korzystać z procedur administracyjnych i/lub sądowych w celu przestrzegania wykonywania obowiązków przewidzianych niniejszą dyrektywą”,

należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, że pracownik nie może kwestionować prawidłowości zastosowanej procedury informacji i konsultacji,

—

z wyjątkiem sytuacji, w których powołuje się on na niespełnienie przez pracodawcę wymogów wymienionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit 2 tej ustawy,

| — | i o ile przedstawiciele personelu w łonie rady przedsiębiorstwa, a w jej braku — członkowie delegacji związkowej, a w jej braku — pracownicy, których należy poinformować i przeprowadzić z nimi konsultacje, zgłosili pracodawcy zastrzeżenia dotyczące spełnienia jednego lub większej liczny wymogów ustanowionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit drugi w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w art. 66 [paragraf] 2 akapit drugi, |
| --- | --- |

—

i o ile przedstawiciele personelu w łonie rady przedsiębiorstwa, a w jej braku — członkowie delegacji związkowej, a w jej braku — pracownicy, których należy poinformować i przeprowadzić z nimi konsultacje, zgłosili pracodawcy zastrzeżenia dotyczące spełnienia jednego lub większej liczny wymogów ustanowionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit drugi w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w art. 66 [paragraf] 2 akapit drugi,

| — | i o ile zwolniony pracownik powiadomił pracodawcę listem poleconym, że kwestionuje on prawidłowość zastosowanej procedury informacji i konsultacji i domaga się przywrócenia do pracy [w terminie trzydziestu dni od dnia jego zwolnienia] lub od dnia, w którym zwolnienia nabrały charakteru zwolnienia grupowego? |
| --- | --- |

—

i o ile zwolniony pracownik powiadomił pracodawcę listem poleconym, że kwestionuje on prawidłowość zastosowanej procedury informacji i konsultacji i domaga się przywrócenia do pracy [w terminie trzydziestu dni od dnia jego zwolnienia] lub od dnia, w którym zwolnienia nabrały charakteru zwolnienia grupowego?

| 2) | Czy przy założeniu, że art. 6 dyrektywy Rady 98/59 z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych można rozumieć w ten sposób, że nie sprzeciwia się on wydaniu przez państwo członkowskie przepisu, takiego jak art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, że pracownik nie może kwestionować prawidłowości zastosowanej procedury informacji i konsultacji, z wyjątkiem sytuacji, w których powołuje się on na niespełnienie przez pracodawcę wymogów wymienionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit 2 tej ustawy i o ile przedstawiciele personelu w łonie rady przedsiębiorstwa, a w jej braku — członkowie delegacji związkowej, a w jej braku — pracownicy, których należy poinformować i przeprowadzić z nimi konsultacje, zgłosili pracodawcy zastrzeżenia dotyczące spełnienia jednego lub większej liczny wymogów ustanowionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit drugi w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w art. 66 [paragraf] 2 akapit drugi w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w art. 66 [paragraf] 2 akapit drugi i o ile zwolniony pracownik powiadomił pracodawcę listem poleconym, że kwestionuje on prawidłowość zastosowanej procedury informacji i konsultacji i domaga się przywrócenia do pracy w terminie trzydziestu dni od dnia jego zwolnienia lub od dnia, w którym zwolnienia nabrały charakteru zwolnienia grupowego,
  taki reżim prawny zgodny jest z podstawowymi prawami jednostek, stanowiącymi integralną część ogólnych zasad prawa, których poszanowanie sąd wspólnotowy ma obowiązek zapewnić, a w szczególności z art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności? |
| --- | --- |

2)

Czy przy założeniu, że art. 6 dyrektywy Rady 98/59 z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych można rozumieć w ten sposób, że nie sprzeciwia się on wydaniu przez państwo członkowskie przepisu, takiego jak art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, że pracownik nie może kwestionować prawidłowości zastosowanej procedury informacji i konsultacji, z wyjątkiem sytuacji, w których powołuje się on na niespełnienie przez pracodawcę wymogów wymienionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit 2 tej ustawy i o ile przedstawiciele personelu w łonie rady przedsiębiorstwa, a w jej braku — członkowie delegacji związkowej, a w jej braku — pracownicy, których należy poinformować i przeprowadzić z nimi konsultacje, zgłosili pracodawcy zastrzeżenia dotyczące spełnienia jednego lub większej liczny wymogów ustanowionych w art. 66 [paragraf] 1 akapit drugi w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w art. 66 [paragraf] 2 akapit drugi w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w art. 66 [paragraf] 2 akapit drugi i o ile zwolniony pracownik powiadomił pracodawcę listem poleconym, że kwestionuje on prawidłowość zastosowanej procedury informacji i konsultacji i domaga się przywrócenia do pracy w terminie trzydziestu dni od dnia jego zwolnienia lub od dnia, w którym zwolnienia nabrały charakteru zwolnienia grupowego,

taki reżim prawny zgodny jest z podstawowymi prawami jednostek, stanowiącymi integralną część ogólnych zasad prawa, których poszanowanie sąd wspólnotowy ma obowiązek zapewnić, a w szczególności z art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności?

| 3) | Czy sąd krajowy, przed którym toczy się spór między dwoma podmiotami — w niniejszej sprawie są nimi pracownik i były pracodawca — może odmówić stosowania przepisu prawa krajowego sprzecznego z uregulowaniami dyrektywy wspólnotowej, takiego jak art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, celem zapewnienia skuteczności innym przepisom prawa wewnętrznego, które w sposób prawidłowy transponują dyrektywę wspólnotową, takim jak przepisy zawarte w układzie zbiorowym pracy nr 24 z dnia 2 października 1975 r., który stał się powszechnie obowiązujący na podstawie dekretu królewskiego z dnia 21 stycznia 1976 r., lecz którego skuteczne zastosowanie uniemożliwia przepis krajowy niezgodny z dyrektywą wspólnotową — w niniejszej sprawie jest to art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r.? |
| --- | --- |

3)

Czy sąd krajowy, przed którym toczy się spór między dwoma podmiotami — w niniejszej sprawie są nimi pracownik i były pracodawca — może odmówić stosowania przepisu prawa krajowego sprzecznego z uregulowaniami dyrektywy wspólnotowej, takiego jak art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, celem zapewnienia skuteczności innym przepisom prawa wewnętrznego, które w sposób prawidłowy transponują dyrektywę wspólnotową, takim jak przepisy zawarte w układzie zbiorowym pracy nr 24 z dnia 2 października 1975 r., który stał się powszechnie obowiązujący na podstawie dekretu królewskiego z dnia 21 stycznia 1976 r., lecz którego skuteczne zastosowanie uniemożliwia przepis krajowy niezgodny z dyrektywą wspólnotową — w niniejszej sprawie jest to art. 67 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r.?

| 4) | 1) | Czy art. 2 dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r., a w szczególności ust. 1, 2 i 3 tego artykułu, należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 66 [paragraf] 1 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, iż pracodawca chcący spełnić ciążące na nim obowiązki w zakresie zwolnienia grupowego, jest jedynie zobowiązany przedstawić dowód na to, że zastosował się do następujących wymogów:






  1) | powinien przedstawić radzie przedsiębiorstwa, a w jej braku — delegacji związkowej, lub w jej braku — pracownikom pisemne sprawozdanie, w którym wyraża on swój zamiar dokonania zwolnienia grupowego; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

1)

Czy art. 2 dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r., a w szczególności ust. 1, 2 i 3 tego artykułu, należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 66 [paragraf] 1 ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, iż pracodawca chcący spełnić ciążące na nim obowiązki w zakresie zwolnienia grupowego, jest jedynie zobowiązany przedstawić dowód na to, że zastosował się do następujących wymogów:

1)

powinien przedstawić radzie przedsiębiorstwa, a w jej braku — delegacji związkowej, lub w jej braku — pracownikom pisemne sprawozdanie, w którym wyraża on swój zamiar dokonania zwolnienia grupowego;

| 2) | powinien być w stanie przedstawić dowód na to, że w celu omówienia zamiaru dokonania zwolnienia grupowego zwołał on zebranie rady przedsiębiorstwa, a w jej braku — spotkał się z delegacją związkową, a w jej braku — przeprowadził spotkanie z pracownikami; |
| --- | --- |

2)

powinien być w stanie przedstawić dowód na to, że w celu omówienia zamiaru dokonania zwolnienia grupowego zwołał on zebranie rady przedsiębiorstwa, a w jej braku — spotkał się z delegacją związkową, a w jej braku — przeprowadził spotkanie z pracownikami;

| 3) | powinien umożliwić członkom rady przedsiębiorstwa reprezentującym personel lub, w braku rady przedsiębiorstwa — członkom delegacji związkowej, lub w braku tej ostatniej — pracownikom, przedstawienie argumentów lub kontrpropozycji w tej kwestii; |
| --- | --- |

3)

powinien umożliwić członkom rady przedsiębiorstwa reprezentującym personel lub, w braku rady przedsiębiorstwa — członkom delegacji związkowej, lub w braku tej ostatniej — pracownikom, przedstawienie argumentów lub kontrpropozycji w tej kwestii;

| 4) | powinien przeanalizować pytania, argumenty i kontrpropozycje, o których mowa w pkt 3 powyżej i odpowiedzieć na nie. |
| --- | --- |

4)

powinien przeanalizować pytania, argumenty i kontrpropozycje, o których mowa w pkt 3 powyżej i odpowiedzieć na nie.

| 2) | Czy ten sam przepis należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, takiemu jak 67 akapit drugi ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, że zwolniony pracownik może kwestionować prawidłowość zastosowania procedury informacji ikonsultacji tylko na tej podstawie, że pracodawca nie zastosował się do wymogów określonych w art. 66 [paragraf] 1 akapit 2, o którym mowa w pkt 1 powyżej? |
| --- | --- |

2)

Czy ten sam przepis należy rozumieć w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, takiemu jak 67 akapit drugi ustawy z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie przepisów promujących zatrudnienie, w zakresie, w jakim stanowi on, że zwolniony pracownik może kwestionować prawidłowość zastosowania procedury informacji ikonsultacji tylko na tej podstawie, że pracodawca nie zastosował się do wymogów określonych w art. 66 [paragraf] 1 akapit 2, o którym mowa w pkt 1 powyżej?

---

(1)  Dz.U. L 225, str. 16.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/18 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/18

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 8 listopada 2007 r. w sprawie T-459/05 — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 17 stycznia 2008 r. przez MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor

(Sprawa C-17/08 P)

(2008/C 79/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (przedstawiciel: adwokat W. Göpfert)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim oddalono w nim żądania zawarte w skardze do Sądu, |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim oddalono w nim żądania zawarte w skardze do Sądu,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 19 października 2005 r. w sprawie R 1059/2004-2, oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 19 października 2005 r. w sprawie R 1059/2004-2, oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W odwołaniu zarzucono zaskarżonemu wyrokowi błędną wykładnię art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94.

Zdaniem wnoszącego odwołanie ta błędna wykładnia doprowadziła do nieprawidłowego rozstrzygnięcia, polegającego na odrzuceniu zgłoszenia słownego wspólnotowego znaku towarowego „manufacturing score card”. Sąd nie tylko dokonał materialnie błędnej oceny, lecz także dopuścił się poważnego błędu w interpretacji wymogów dotyczących charakteru odróżniającego i potrzeby dostępności pewnych wyrazów, sformułowanych w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości w odniesieniu do zgłoszeń wspólnotowych znaków towarowych i zainteresowanych odbiorców.

Sąd nieprawidłowo dokonał podziału będącej przedmiotem zgłoszenia kompozycji słownej na jej części składowe, dochodząc na tej podstawie do przekonania, że znak nie nadaje się do objęcia go ochroną. Taki podział nie odpowiada ocenie i interpretacji tego znaku przez „przeciętnych” odbiorców, którzy widzą znak w całości. Ponadto Sąd Pierwszej Instancji niesłusznie oparł swoje ustalenie odnośnie do braku charakteru odróżniającego oraz potrzeby dostępności określenia na stwierdzeniu, że przedmiotowa kompozycja słowna składa się z części, które w obrocie są zwykle używane do wyjaśnienia celu i funkcji określanych nimi usług. Właściwy krąg odbiorców nie dostrzega jednak żadnego narzucającego się w sposób oczywisty znaczenia w zgłoszeniu wspólnotowego znaku towarowego „manufacturing score card”, składającego się z połączenia trzech angielskich słów. W konsekwencji zgłoszony znak towarowy posiada minimum charakteru odróżniającego wymaganego w art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 i nie opisuje właściwości towarów i usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/19 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal d'instance de Bordeaux (Francja) w dniu 21 stycznia 2008 r. — Foselev Sud-Ouest SARL przeciwko Administration des douanes et des droits indirects

(Sprawa C-18/08)

(2008/C 79/32)

Język postępowania: francuski

Oznaczenie sądu krajowego

Tribunal d'instance de Bordeaux

Strony postępowania przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Foselev Sud-Ouest SARL

Strona pozwana: Administration des douanes et des droits indirects

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 6 ust. 2 lit. b) dyrektywy 1999/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury (1) przez pojazdy ciężarowe przewiduje możliwość zwolnienia przez państwa członkowskie niektórych kategorii pojazdów? Czy w tym kontekście zezwolenie przyznane Francji w decyzji Komisji 2005/449/WE (2) o zwolnieniu niektórych kategorii pojazdów jest bezpośrednio skuteczne w stosunku do jednostki, czy też, będąc decyzją adresowaną do Francji, wymaga ono krajowego przepisu dokonującego transpozycji?

---

(1)  Dz.U. L 187, str. 42.

(2)  Decyzja Komisji z dnia 20 czerwca 2005 r. dotycząca wniosku o zwolnienie z pobierania opłat od pojazdów silnikowych złożonego przez Francję na mocy art. 6 ust. 2 lit. b) dyrektywy 1999/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe (Dz.U. L 158, str. 23).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/19 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/19

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 15 listopada 2007 r. w sprawie T-71/06 Enercon GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 22 stycznia 2008 r. przez Enercon GmbH

(Sprawa C-20/08 P)

(2008/C 79/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Enercon GmbH (przedstawiciele: adwokaci R. Böhm i U. Sander)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie T-71/06, |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie T-71/06,

| — | uwzględnienie żądań zgłoszonych w postępowaniu w pierwszej instancji, |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań zgłoszonych w postępowaniu w pierwszej instancji,

| — | ewentualnie — przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Pierwszej Instancji, |
| --- | --- |

—

ewentualnie — przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Pierwszej Instancji,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania poniesionymi w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania poniesionymi w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach swojego pierwszego zarzutu wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do naruszenia obowiązku uzasadnienia decyzji wynikającego z art. 73 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego. Zarówno w decyzji Izby Odwoławczej, jak i w zaskarżonym wyroku Sądu Pierwszej Instancji zabrakło ustaleń i wyjaśnień dotyczących kształtów uznawanych przez OHIM lub Sąd Pierwszej Instancji za powszechne na rynku, a także sposobu, w jaki zgłoszony kształt powinien różnić się od kształtów powszechnych na rynku, by móc być uznanym za odróżniający. W braku takich ustaleń i wyjaśnień trudno jest zrozumieć, w jaki sposób OHIM i Sąd Pierwszej Instancji doszły do przekonania, że zgłoszony kształt nie jest odróżniający.

W ramach drugiego zarzutu wnosząca odwołanie podnosi, że naruszony został art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego z uwagi na ocenę charakteru odróżniającego, która — wobec braku podania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia — mogła być jedynie wynikiem czystego błędu w ustaleniach faktycznych Sądu Pierwszej Instancji. Kwestia ta podlega kontroli Trybunału. Wbrew stanowisku Sądu Pierwszej Instancji wyrażonemu w zaskarżonym wyroku, wnosząca odwołanie twierdzi, że zgłoszony kształt ma odróżniający charakter, ponieważ różni się znacząco od zwykłych kształtów występujących na rynku i nie jest tylko odmianą tych kształtów. Właściwy krąg odbiorców może postrzegać zgłoszony kształt jako wskazanie pochodzenia, niezależnie od sposobu jego wykorzystania i bez dalszej weryfikacji czy głębszego zastanowienia — i rzeczywiście postrzega go w ten sposób.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/20 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/20

---

Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-24/08)

(2008/C 79/34)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Alfonso i H. Kraemer, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/48/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/48/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Portugalskie kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskie kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 29 kwietnia 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 157, str. 45.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/20 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/20

---

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 21 listopada 2007 r. w sprawie T-94/06 Giuseppe Gargani przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, wniesione w dniu 24 stycznia 2008 r. przez Giuseppe Garganiego

(Sprawa C-25/08 P)

(2008/C 79/35)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Giuseppe Gargani (przedstawiciel: W. Rothley, adwokat)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 21 listopada 2007 r. w całości, |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 21 listopada 2007 r. w całości,

| — | przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi Pierwszej Instancji, |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi Pierwszej Instancji,

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Sąd odmówił wnoszącemu odwołanie prawa do bycia wysłuchanym, nie ustosunkowując się do argumentów wnoszącego odwołanie, lecz zmieniając strony i uznając skargę za niedopuszczalną.

Skarga, która została wniesiona przez przewodniczącego Komisji Prawnej Parlamentu Europejskiego a nie — jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu — przez „osobę prywatną”, jest mianowicie skierowana wyraźnie przeciwko ówczesnemu przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego a nie przeciwko Parlamentowi Europejskiemu jako takiemu, ani przeciwko „osobie fizycznej”. Sąd traktuje wnoszącego odwołanie jak dowolnego włoskiego skarżącego, który wnosi o stwierdzenie niezgodności z prawem działania Parlamentu Europejskiego, a ówczesnego przewodniczącego Parlamentu Europejskiego jak dowolnego hiszpańskiego pozwanego, którego należy obciążyć niezgodnym z prawem działaniem przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

Sad nie zbadał, czy system sądownictwa przewiduje środek zaskarżenia umożliwiający przewodniczącemu Komisji Prawnej wniesienie o stwierdzenie niezgodności z prawem działania przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, gdy wykracza on poza swoje kompetencje określone w regulaminie i w ten sposób narusza uprawnienia przewodniczącego Komisji lub przewodniczącego Parlamentu do współdziałania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/21 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/21

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 8 listopada 2007 r. w sprawie T-194/04, Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko The Bavarian Lager Co. Ltd, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych (EIOD), wniesione w dniu 24 stycznia 2008 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-28/08 P)

(2008/C 79/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Docksey i P. Aalto, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: The Bavarian Lager Co. Ltd, Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości,

| — | wydanie ostatecznego wyroku w sprawie będącej przedmiotem niniejszego odwołania, oraz |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego wyroku w sprawie będącej przedmiotem niniejszego odwołania, oraz

| — | obciążenie strony skarżącej w sprawie T-194/04 kosztami postępowania poniesionymi przez Komisję, a w przypadku, gdyby orzeczenie w przedmiocie odwołania było niekorzystne dla Komisji, obciążenie Komisji połową kosztów postępowania poniesionych przez stronę skarżącą w sprawie T-194/04. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony skarżącej w sprawie T-194/04 kosztami postępowania poniesionymi przez Komisję, a w przypadku, gdyby orzeczenie w przedmiocie odwołania było niekorzystne dla Komisji, obciążenie Komisji połową kosztów postępowania poniesionych przez stronę skarżącą w sprawie T-194/04.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie dotyczy wykładni wyjątków związanych z ochroną prywatności, ochroną danych i celami dochodzenia, ustanowionych odpowiednio w art. 4 ust. 1 lit. b) i art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1).

Sąd Pierwszej Instancji orzekł, że art. 8 lit. b) rozporządzenia nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2) nie może zostać zastosowany w przypadku danych osobowych posiadanych przez instytucje objęte zakresem stosowania rozporządzenia 1049/2001. Jednakże, żaden z przepisów rozporządzenia 45/2001 ani rozporządzenia 1049/2001 nie wymaga, ani nie dopuszcza wyłączenia stosowania tego przepisu celem wywarcia skutków przewidzianych w przepisach rozporządzenia 1049/2001. Sąd popełnił zatem błąd co do prawa dokonując wykładni art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 w ten sposób, że przepis ten skutkuje brakiem zastosowania innego przepisu prawa wspólnotowego.

Po drugie Sąd orzekł, że pomimo szczególnego odesłania w art. 4 ust. 1 lit. b) do prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie ochrony danych, dane osobowe umieszczone w dokumentach powinny zostać publicznie udostępnione na podstawie rozporządzenia 1049/2001 za wyjątkiem sytuacji, w których istnieje oczywiste ryzyko naruszenia ochrony praw do prywatności i integralności jednostki.

Ograniczając zakres stosowania wyjątku ustanowionego w art. 4 ust. 1 lit. b) do tego rodzaju przypadków, Sąd przyjął restrykcyjną wykładnię tego wyjątku, co skutkuje tym, iż przesłanka dodatkowa zawarta w drugiej części tego wyjątku („w szczególności w odniesieniu do ustawodawstwa Wspólnoty związanych z ochroną danych osobowych”) zostaje pozbawiona effet utile. Sąd popełnił błąd ograniczając wyjątek, o którym mowa w sposób wyłączający prawodawstwo wspólnotowe związane z ochroną danych osobowych z zakresu stosowania tego wyjątku w sytuacjach, w których zażądano dostępu do danych osobowych zawartych w dokumencie.

Po trzecie Sąd przyjął wykładnię wyjątku dotyczącego ochrony „dochodzenia”, która prowadzi do powstania wątpliwości co do możliwości skutecznego wykonywania przez Komisję swych funkcji polegając na informacjach uzyskanych w sposób poufny od osób trzecich, w celu udzielenia Komisji pomocy w dochodzeniu.

Sąd popełnił błąd co do prawa dokonując wykładni wyjątku dotyczącego dochodzeń zawartego w art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia 1049/2001 w sposób skutkującym tym, że Komisja może nie spełnić zapewnień dotyczących zachowania poufności poczynionych w ramach dochodzeń w sprawach ewentualnych naruszeń prawa wspólnotowego i może nie spełnić tych zapewnień w przyszłości.

Wreszcie, odwołanie Komisji dotyczy również kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. L 145, str. 43.

(2)  Dz.U. L 8, str. 1.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/22 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten (Szwecaj) w dniu 25 stycznia 2008 r. — Skatteverket przeciwko AB SKF

(Sprawa C-29/08)

(2008/C 79/37)

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Regeringsrätten (Szwecja).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Skatteverket.

Strona pozwana: AB SKF.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 i 4 szóstej dyrektywy VAT (1) oraz art. 2 i 9 dyrektywy Rady 2006/112/WE (2) należy interpretować w ten sposób, że zbycie akcji spółki zależnej przez podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku z tytułu świadczenia usług na rzecz tej spółki stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 i 4 szóstej dyrektywy VAT (1) oraz art. 2 i 9 dyrektywy Rady 2006/112/WE (2) należy interpretować w ten sposób, że zbycie akcji spółki zależnej przez podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku z tytułu świadczenia usług na rzecz tej spółki stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu?

| 2) | Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest taka, że sprzedaż akcji stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu, to czy jest ona objęta zwolnieniem odnoszącym się do transakcji dotyczących akcji przewidzianym w art. 13 część B lit. d) pkt 5 szóstej dyrektywy VAT i art. 135 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest taka, że sprzedaż akcji stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu, to czy jest ona objęta zwolnieniem odnoszącym się do transakcji dotyczących akcji przewidzianym w art. 13 część B lit. d) pkt 5 szóstej dyrektywy VAT i art. 135 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej?

| 3) | Niezależnie od odpowiedzi na oba powyższe pytanie, czy prawo do odliczenia podatku może przysługiwać w odniesieniu do wydatków poniesionych dla celów sprzedaży akcji, tak jak przysługuje w odniesieniu do ogólnych wydatków? |
| --- | --- |

3)

Niezależnie od odpowiedzi na oba powyższe pytanie, czy prawo do odliczenia podatku może przysługiwać w odniesieniu do wydatków poniesionych dla celów sprzedaży akcji, tak jak przysługuje w odniesieniu do ogólnych wydatków?

| 4) | Czy dla udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania ma znaczenia okoliczność, że sprzedaż akcji spółki zależnej następuje etapami? |
| --- | --- |

4)

Czy dla udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania ma znaczenia okoliczność, że sprzedaż akcji spółki zależnej następuje etapami?

---

(1)  Dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej : ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, str. 1).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/22 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/22

---

Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-30/08)

(2008/C 79/38)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: C. Zadra, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/78/WE (1) z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/55/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte w celu zapobiegania emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach, oraz zmieniającej załączniki I, II, III i IV do niej, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 3 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/78/WE (1) z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/55/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte w celu zapobiegania emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach, oraz zmieniającej załączniki I, II, III i IV do niej, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 3 tej dyrektywy.

| — | Obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2005/78/WE upłynął w dniu 8 listopada 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 313, str. 1.

(2)  Dz.U. L 275, str. 1.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/23

---

Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-31/08)

(2008/C 79/39)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: C. Zadra, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Komisji 2006/51/WE (1) z dnia 6 czerwca 2006 r. zmieniającej w celu dostosowania do postępu technicznego załącznik I do dyrektywy 2005/55/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady oraz załączniki IV i V do dyrektywy 2005/78/WE (3) w zakresie wymagań dotyczących układu monitorowania kontroli emisji spalin do stosowania w pojazdach oraz zwolnień dla silników gazowych lub w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 3 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Komisji 2006/51/WE (1) z dnia 6 czerwca 2006 r. zmieniającej w celu dostosowania do postępu technicznego załącznik I do dyrektywy 2005/55/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady oraz załączniki IV i V do dyrektywy 2005/78/WE (3) w zakresie wymagań dotyczących układu monitorowania kontroli emisji spalin do stosowania w pojazdach oraz zwolnień dla silników gazowych lub w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 3 tej dyrektywy.

| — | Obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2006/51/WE upłynął w dniu 8 listopada 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 152, str. 11.

(2)  Dz.U. L 275, str. 1.

(3)  Dz.U. L 313, str. 1.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-307/06) (1)

(2008/C 79/40)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 224 z 16.9.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-496/06) (1)

(2008/C 79/41)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/23

---

Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 20 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-65/07) (1)

(2008/C 79/42)

Język postępowania: angielski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-192/07) (1)

(2008/C 79/43)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 117 z 26.5.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/24 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/24

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-329/07) (1)

(2008/C 79/44)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/24 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/24

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-433/07) (1)

(2008/C 79/45)

Język postępowania: portugalski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/24 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/24

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-434/07) (1)

(2008/C 79/46)

Język postępowania: portugalski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. 269 z 10.11.2007.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/24 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/24

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-435/07) (1)

(2008/C 79/47)

Język postępowania: portugalski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/25 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/25

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 lutego 2008 r. — BUPA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-289/03) (1)

(Pomoc państwa - System wyrównywania ryzyka ustanowiony przez Irlandię na rynku prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych - Program pomocowy - Usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym - Artykuł 86 ust. 2 WE - Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Zasady konieczności i proporcjonalności)

(2008/C 79/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: British United Provident Association Ltd (BUPA) (Londyn, Zjednoczone Królestwo); BUPA Insurance Ltd (Londyn) oraz BUPA Ireland Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: N. Green, QC, K. Bacon i J. Burke, barristers, oraz adwokat B. Amory)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo N. Khan oraz J. Flett, a następnie N. Khan oraz T. Scharf, działający w charakterze pełnomocników)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Królestwo Niderlandów (przedstawiciel: N. Bel, działający w charakterze pełnomocnika), Irlandia (przedstawiciel: D. O'Hagan, działający w charakterze pełnomocnika i wspierany przez G. Hogan, SC, oraz E. Regan, barrister) oraz Voluntary Health Insurance bard (Dublin) (przedstawiciele: D. Collins, G. Fitzgerald i D. Clarke, solicitors, oraz P. Gallagher, S.C.)

Przedmiot sprawy

Wniesiona między innymi przez BUPA Ireland Ltd, spółkę świadczącą w Irlandii usługi prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych, skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2003) 1322 wersja ostateczna z dnia 13 maja 2003 r., wydanej na podstawie art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. [88 WE] (Dz.U. L 83, str.1), o niewnoszeniu zastrzeżeń w sprawie ustanowionego na irlandzkim rynku prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych systemu wyrównywania ryzyka (pomoc państwa N 46/2003 Irlandia).

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | British United Provident Association Ltd (BUPA), BUPA Insurance Ltd i BUPA Ireland Ltd pokrywają swoje własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję oraz Voluntary Health Insurance Board. |
| --- | --- |

2)

British United Provident Association Ltd (BUPA), BUPA Insurance Ltd i BUPA Ireland Ltd pokrywają swoje własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję oraz Voluntary Health Insurance Board.

| 3) | Irlandia i Królestwo Niderlandów ponoszą swoje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Irlandia i Królestwo Niderlandów ponoszą swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 264 z 1.11.2003.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/25 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/25

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Orsay przeciwko OHIM — Jiménez Arellano (O orsay)

(Sprawa T-39/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego i graficznego wspólnotowego znaku towarowego O orsay - Wcześniejszy krajowy słowny i graficzny znak towarowy D'ORSAY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 79/49)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Orsay GmbH (Willstätt, Niemcy) (przedstawiciele: D. von Schultz i S. Elbe, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo U. Pfeghar, następnie G. Schneider, pełnomocnicy)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: José Jiménez Arellano, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo J. Astiz Suárez, następnie S. Hernán-Carillo Portolés, ostatnio A. Tarí Lázaro, adwokaci)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 listopada 2003 r. (sprawa R 394/2002-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między José Jiménez Arellano, SA a Orsay GmbH.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Orsay GmbH. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Orsay GmbH. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/26 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/26

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Hiszpania przeciwko Komisji

(Sprawa T-266/04) (1)

(EFOGR - Sekcja Gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego - Wycofanie owoców i warzyw z rynku - Kontrola wszystkich produktów wycofanych z rynku - Rośliny uprawne i premie bydlęce - Okres 24 miesięcy)

(2008/C 79/50)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: F. Díez Moreno, abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Visaggio, S. Pardo Quintillán i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji 2004/457/WE Komisji z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wyłączenia z finansowania wspólnotowego niektórych wydatków dokonanych przez państwa członkowskie, obciążających Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. L 156 z dnia 30 kwietnia 2004 r., str. 53) w części, w której dotyczy ona Królestwa Hiszpanii.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji 2004/457/WE Komisji z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wyłączenia z finansowania wspólnotowego niektórych wydatków dokonanych przez państwa członkowskie, obciążających Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) w odniesieniu do wyłączenia wydatków w zakresie roślin uprawnych i premii bydlęcych dokonanych przez Królestwo Hiszpanii we wspólnotach autonomicznych Kraju Basków i La Rioja w odniesieniu do roku gospodarczego 1998/1999 oraz wydatków dokonanych przed 22 marca 2000 r. przez Królestwo Hiszpanii we wspólnocie autonomicznej Kraju Basków w zakresie roślin uprawnych i premii bydlęcych w odniesieniu do roku gospodarczego 1999/2000. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji 2004/457/WE Komisji z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wyłączenia z finansowania wspólnotowego niektórych wydatków dokonanych przez państwa członkowskie, obciążających Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) w odniesieniu do wyłączenia wydatków w zakresie roślin uprawnych i premii bydlęcych dokonanych przez Królestwo Hiszpanii we wspólnotach autonomicznych Kraju Basków i La Rioja w odniesieniu do roku gospodarczego 1998/1999 oraz wydatków dokonanych przed 22 marca 2000 r. przez Królestwo Hiszpanii we wspólnocie autonomicznej Kraju Basków w zakresie roślin uprawnych i premii bydlęcych w odniesieniu do roku gospodarczego 1999/2000.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 28.8.2004.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/26 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/26

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Orsay przeciwko OHIM — Jiménez Arellano (Orsay)

(Sprawa T-378/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowego Orsay - Wcześniejszy słowno-graficzny krajowy znak towarowy D'ORSAY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 79/51)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Orsay GmbH (Willstätt, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci D. von Schultz i S. Elbe)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: najpierw T. Eichenberg, następnie G. Schneider, pełnomocnicy)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również, interwenient przed Sądem: José Jiménez Arellano, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: najpierw adwokat J. Astiz Suárez, następnie adwokat S. Hernán-Carrillo Portolés i na koniec adwokat A. Tarí Lázaro)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 czerwca 2004 r. (sprawa R 909/2002-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między José Jiménez Arellano, SA a Orsay GmbH

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Orsay GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Orsay GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 314 z 18.12.2004.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/27 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/27

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Usinor przeciwko OHIM — Corus UK (GALVALLOY)

(Sprawa T-189/05) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GALVALLOY - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy GALVALLIA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 79/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Usinor SA (Puteaux, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. de Candé i J. Blanchard)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Corus UK Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 lutego 2005 r. (sprawa R 411/2004-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Usinor SA a Corus UK Ltd.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 10 lutego 2005 r. (sprawa R 411/2004-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 10 lutego 2005 r. (sprawa R 411/2004-1).

| 2) | OHIM poniesie koszty własne oraz koszty poniesione przez Usinor SA. |
| --- | --- |

2)

OHIM poniesie koszty własne oraz koszty poniesione przez Usinor SA.

| 3) | Corus UK Ltd poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Corus UK Ltd poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 23.7.2005.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/27 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/27

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2008 r. — Provincia di Imperia przeciwko Komisji

(Sprawa T-351/05) (1)

(Europejski Fundusz Społeczny - Wspólnotowa pomoc finansowa w dziedzinie działań innowacyjnych zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1784/1999 - Zaproszenie do składania wniosków - Odrzucenie wniosku)

(2008/C 79/53)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Provincia di Imperia (Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Rostagno i K. Platteau)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Martin i A. Weimar, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2005 r. odrzucającej wniosek nr 2005/VP021/20293 złożony przez Provincia di Imperia w odpowiedzi na zaproszenie do składania wniosków aVP/2003/021 dotyczące „Działań innowacyjnych zgodnie z art. 6 rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego: »Innowacyjne metodologie zarządzania zmianą«” oraz wszystkich czynności podjętych na jej podstawie.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Provincia di Imperia zostaje obciążona kosztami własnymi, a także kosztami poniesionymi przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Provincia di Imperia zostaje obciążona kosztami własnymi, a także kosztami poniesionymi przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 296 z 26.11.2005.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/27 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/27

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 lutego 2008 r. — Sanofi-Aventis przeciwko OHIM-GD Searle (ATURION)

(Sprawa T-146/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ATURION - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy URION - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 79/54)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Sanofi-Aventis SA (Paryż, Francja) (przedstawiciele: E. Armijo Chávarri i A. Castán Pérez-Gómez, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. García Murillo, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: GD Searle LLC (Nowy York, Nowy York, Stany Zjednoczone)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2006 r. (sprawa R 227/2005-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sanofi-Aventis SA a GD Searle LLC.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sanofi-Aventis SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sanofi-Aventis SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 190 z 12.8.2006.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/28 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/28

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Enercon przeciwko OHIM — Hasbro (ENERCON)

(Sprawa T-472/07)

(2008/C 79/55)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Enercon GmbH (Aurich, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat R. Böhm)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Hasbro Inc. (Pawtucket, Stany Zjednoczone)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 października 2007 r. w sprawie R 959/2006-4 w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie wniesione przez Enercon GmbH od decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 26 maja 2006 r. w sprawie sprzeciwu nr B 763 666, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 października 2007 r. w sprawie R 959/2006-4 w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie wniesione przez Enercon GmbH od decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 26 maja 2006 r. w sprawie sprzeciwu nr B 763 666,

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny wspólnotowy znak towarowy „ENERCON” dla towarów z klas 16, 18, 24, 25, 28 i 32 — zgłoszenie nr 3 326 031

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Hasbro Inc.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny wspólnotowy znak towarowy „TRANSFORMERS ENERGON” dla towarów z klas 16, 18, 24, 25, 28 i 32 — zgłoszenie nr 3 152 121, a także wcześniejsze niezarejestrowane znaki towarowe „TRANSFORMERS ENERGON” i „ENERGON”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/28 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/28

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2007 r. — Komisja przeciwko CAE Consulting

(Sprawa T-474/07)

(2008/C 79/56)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A.-M. Rouchaud-Joët, S. Lejeune, pełnomocnicy i O. Prost, adwokat)

Strona pozwana: CAE Consulting GmbH (Sexau, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi Komisji i uwzględnienie jej żądań, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi Komisji i uwzględnienie jej żądań,

| — | zasądzenie od pozwanej na rzecz Komisji kwoty 25 574 EUR tytułem roszczenia głównego, powiększonej o odsetki za zwłokę w wysokości 10 189,31 EUR do dnia 31 grudnia 2007 r. i od dnia 1 stycznia 2008 do dnia zapłaty całej kwoty 3,67 EUR za każdy dzień zwłoki, przy czym odsetki podlegają kapitalizacji począwszy od dnia 31 maja 2001 r., |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej na rzecz Komisji kwoty 25 574 EUR tytułem roszczenia głównego, powiększonej o odsetki za zwłokę w wysokości 10 189,31 EUR do dnia 31 grudnia 2007 r. i od dnia 1 stycznia 2008 do dnia zapłaty całej kwoty 3,67 EUR za każdy dzień zwłoki, przy czym odsetki podlegają kapitalizacji począwszy od dnia 31 maja 2001 r.,

| — | obciążenie CAE Consulting kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie CAE Consulting kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząc niniejszą skargę skarżąca domaga się zasądzenia od pozwanej zwrotu salda zaliczki, która została jej wypłacona przez Wspólnotę, powiększonego o odsetki za zwłokę, w związku z niewykonaniem przez pozwaną części umowy o subwencje („Cost reimbursement contract”) EP nr 26970 zawartej z konsorcjum, której była członkiem i dotyczącej projektu „Neutral Archiving of EDA Data (ARCHIVE)” w ramach czwartego Europejskiego Programu Strategicznego na rzecz Badania i Rozwoju Technik Informatycznych (ESPRIT) (1994-1998).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/29 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/29

---

Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2008 r. — Koinotita Grammatikou przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-13/08)

(2008/C 79/57)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Koinotita Grammatikou (Attyka, Grecja) (przedstawiciele: A. Papakonstantinou, M. Chaïntarlis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji E(2004) 5509 z dnia 21 grudnia 2004 r. dotyczącej przyznania pomocy z Funduszu Spójności dla projektu zatytułowanego „Założenie składowiska odpadów w zakładzie zintegrowanego zagospodarowania odpadów w północno-wschodniej Attyce, na obszarze 'Mavro Vouno Grammatikou', w Republice Greckiej”, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji E(2004) 5509 z dnia 21 grudnia 2004 r. dotyczącej przyznania pomocy z Funduszu Spójności dla projektu zatytułowanego „Założenie składowiska odpadów w zakładzie zintegrowanego zagospodarowania odpadów w północno-wschodniej Attyce, na obszarze 'Mavro Vouno Grammatikou', w Republice Greckiej”,

| — | w razie potrzeby, zarządzenie oględzin miejsca, w którym realizowany jest projekt i przeprowadzenia niezależnych ekspertyz technicznych w celu potwierdzenia argumentów skarżącej, |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, zarządzenie oględzin miejsca, w którym realizowany jest projekt i przeprowadzenia niezależnych ekspertyz technicznych w celu potwierdzenia argumentów skarżącej,

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W przedmiocie legitymacji czynnej do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 WE, skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja dotycząca założenia składowiska odpadów na obszarze gminy Grammatikou dotyczy jej bezpośrednio i indywidualnie ponieważ jest ona podmiotem publicznym odpowiedzialnym za ochronę zdrowia publicznego i środowiska w regionie, w którym usytuowany jest finansowany projekt.

Skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja, z którą zapoznała się — w świetle jej twierdzeń — w dniu 9 listopada 2007 r. narusza zarówno szereg przepisów pierwotnego prawa wspólnotowego dotyczących ochrony zdrowia i środowiska jak również stanowiące ich wykonanie przepisy prawa wtórnego.

W szczególności skarżąca podnosi, że finansowanie projektu jest sprzeczne z celami w zakresie konserwacji, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego oraz ochrony zdrowia publicznego, jak również korzystania z zasobów naturalnych w rozważny i racjonalny sposób. Ponadto w opinii skarżącej, zaskarżona decyzja narusza przede wszystkim art. 2, 4 i 6 dyrektywy 75/442/EWG (1) oraz art. 3 i 4 dyrektywy 91/156/EWG (2) przewidujące precyzyjne obowiązki w zakresie zapobiegania i ograniczenia wytwarzania odpadów i ich szkodliwości.

Wreszcie zdaniem skarżącej jest oczywiste, że założenie zakładu zagospodarowania i unieszkodliwiania odpadów na obszarze chronionym nie może w żadnym razie zostać uznane za podlegające finansowaniu za pomocą takiego instrumentu jak Fundusz Spójności, z którego z definicji finansowane są wyłącznie projekty zgodne z wymogami ochrony środowiska.

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (Dz.U. L 194, str. 39).

(2)  Dyrektywa Rady z dnia 18 marca 1991 r. zmieniająca dyrektywę 75/442/EWG w sprawie odpadów (Dz.U. L 78, str. 32).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/29 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/29

---

Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2008 r. — Liga para a Protecção da Natureza przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-29/08)

(2008/C 79/58)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Liga para a Protecção da Natureza (LPN) (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat P. Vinagre e Silva)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Sekretariatu Generalnego Komisji Europejskiej, którą w odpowiedzi na powtórny wniosek LPN odmówiono jej dostępu do dokumentów dotyczących budowy zapory Baixo Sabor; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Sekretariatu Generalnego Komisji Europejskiej, którą w odpowiedzi na powtórny wniosek LPN odmówiono jej dostępu do dokumentów dotyczących budowy zapory Baixo Sabor;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W pierwszej kolejności informację, o którą LPN zwróciła się do Komisji, należy uznać za informację, którą można i należy udzielić LPN ze względu na istotne interesy środowiska, których zamierza ona bronić i chronić w ramach budowy zapory Baixo Sabor (rozporządzenia nr 1367/2006 (1) i nr 1049/2001 (2)).

Wyłączenie domniemania, że ma miejsce nadrzędny interes publiczny w dostępie (art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006), nie zwalnia Komisji z obowiązku konkretnego rozważenia tego interesu. Komisja powinna zawsze interpretować w sposób ścisły powody odmowy.

Nie wystarczy, że Komisja powoła się na związany ze śledztwem i kontrolą teoretyczny model pierwszeństwa wyjątku, aby podjąć decyzję bez jakiegokolwiek dodatkowego i konkretnego uzasadnienia przeprowadzonego dla każdego dokumentu w sposób odrębny i odmówić dostępu do wszystkich dokumentów ujętych przez LPN w jej wniosku.

Komisja odmówiła dostępu częściowego, opierając tę odmowę na ogólnych powodach, nie zadając sobie trudu na podzielenie dokumentów na „części poufne i jawne”, wychodząc z założenia, że wszystkie dokumenty dotyczące kontroli i śledztwa są niedostępne. Komisja powinna jednak również w tym przypadku konkretnie zbadać informacje zawarte w dokumentach, do których odmówiono dostępu.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264, str. 13).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, str. 43).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/30 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/30

---

Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2008 r. — Winzer Pharma przeciwko OHIM — Oftaltech (OFTASIL)

(Sprawa T-30/08)

(2008/C 79/59)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Schneller)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Oftaltech, SA (L'Hospitalet de Llobregat, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 października 2007 r. (R 599/2007-2) oraz decyzji Wydziału Sprzeciwów OHIM z dnia 19 lutego 2007 r. (B 925 554), |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 października 2007 r. (R 599/2007-2) oraz decyzji Wydziału Sprzeciwów OHIM z dnia 19 lutego 2007 r. (B 925 554),

| — | odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „OFTASIL” — zgłoszenie nr 4 229 274, |
| --- | --- |

—

odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „OFTASIL” — zgłoszenie nr 4 229 274,

| — | przeprowadzenie procedury ustnej, |
| --- | --- |

—

przeprowadzenie procedury ustnej,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania,

| — | ewentualnie, przekazanie sprawy do OHIM celem ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

—

ewentualnie, przekazanie sprawy do OHIM celem ponownego rozpoznania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Oftaltech, SA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „OFTASIL” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie nr 4 229 274

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „Ophtal” dla towarów z klas 5 i 10 (wspólnotowy znak towarowy nr 489 948), słowny znak towarowy „Ophtal” dla towarów z klasy 5 (niemiecki znak towarowy nr 800 702) oraz słowny znak towarowy „OPHTAN” dla towarów z klas 5, 29 i 30 (niemiecki znak towarowy nr 303 349 033)

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) oraz zasad obowiązujących przy stosowaniu tego przepisu, odnoszących się do badania występowania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/31 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/31

---

Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2008 r. — Bastos Viegas przeciwko OHIM — Fabre Médicament (OPDREX)

(Sprawa T-33/08)

(2008/C 79/60)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Bastos Viegas, AS (Penafiel, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci G. Marín Raigal i P. López Ronda)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Pierre Fabre Médicament, S.A. (Boulogne, Francja)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 listopada 2007 r. w przedmiocie odwołania nr R 82/2002-4 i odrzucenie sprzeciwu wniesionego przez Pierre Fabre oraz przychylne rozpatrzenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 2.429.249 „OPDREX” (znak graficzny), w obu przypadkach obciążając kosztami wnoszącego sprzeciw, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 listopada 2007 r. w przedmiocie odwołania nr R 82/2002-4 i odrzucenie sprzeciwu wniesionego przez Pierre Fabre oraz przychylne rozpatrzenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 2.429.249 „OPDREX” (znak graficzny), w obu przypadkach obciążając kosztami wnoszącego sprzeciw,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania,

| — | obciążenie interwenienta poniesionymi przezeń kosztami postępowania przed Sądem oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta poniesionymi przezeń kosztami postępowania przed Sądem oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towaro wy: skarżąca.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „OPDREX” (zgłoszenie nr 2.429.249 dla towarów z klas 5 i 10 oraz dla usług z klasy 35).

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Pierre Fabre Médicament, S.A.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny krajowy znak towarowy „OPTREX” dla towarów z klasy 5 (produkty farmaceutyczne).

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do niektórych towarów z klas 5 i 10.

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim odrzucono w niej zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do „aparatów i instrumentów chirurgicznych” z klasy 10.

Podniesione zarzuty: niewłaściwe zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/31 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/31

---

Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2008 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji

(Sprawa T-34/08)

(2008/C 79/61)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung e.V. (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: B. Henning)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 16 listopada 2007 r. o częściowym nieuznaniu kosztów ponoszonych przez skarżącego w ramach „Daphne Grant Agreement JAI/DAP/2004-2/052W”, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 16 listopada 2007 r. o częściowym nieuznaniu kosztów ponoszonych przez skarżącego w ramach „Daphne Grant Agreement JAI/DAP/2004-2/052W”,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W maju 2005 r. skarżący zawarł z Komisją umowę dotyczącą finansowania projektu w ramach programu DAPHNE II (1). Pismem z dnia 16 listopada 2007 r. pozwana przesłała skarżącemu skorygowane obliczenie kwoty podlegającej wypłacie na rzecz skarżącego, przy czym część ponoszonych przez niego kosztów nie została uznana za podlegającą finansowaniu. Skarżący kwestionuje tę decyzję wnosząc niniejszą skargę.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi, że u podstawy zaskarżonej decyzji leży błędna ocena stanu faktycznego. W szczególności wystarczające dokumenty zostały niesłusznie uznane za niewystarczające, jak również koszty związane z wymagającymi krótkoterminowego zatrudnienia asystentami, względnie praktykantami i koszty przewidziane w budżecie oraz niektóre koszty podróży niesłusznie nie zostały uznane.

---

(1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 803/2004/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie przyjęcia programu działania Wspólnoty (2004-2008) w celu zapobiegania i zwalczania przemocy względem dzieci, młodzieży i kobiet oraz w celu ochrony ofiar i grup ryzyka (program DAPHNE II) (Dz.U. L 143, str. 1).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/32 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/32

---

Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2008 r. — Furukawa Electric North America przeciwko OHIM (SLIM LINE)

(Sprawa T-36/08)

(2008/C 79/62)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Furukawa Electric North America, Inc. (Norcross, Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciel: O. Rauscher, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie R 1532/2007-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie R 1532/2007-2;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „SLIM LINE” dla towarów z klasy 9 (zgłoszenie nr 5 907 266)

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) i lit c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) z uwagi na to, iż „SLIM LINE” nie jest ani wskazówką opisową, ani nie jest pozbawione charakteru odróżniającego.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/32 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/32

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 grudnia 2006 r. w sprawie F-40/06 Marcuccio przeciwko Komisji wniesione w dniu 28 stycznia 2008 r. przez Luigiego Marcuccio

(Sprawa T-46/08 P)

(2008/C 79/63)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: G. Cipressa, adwokat)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 grudnia 2006 r. w sprawie F-40/06 Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, w zakresie w jakim a) odrzuca wniosek skarżącego przedstawiony w pierwszej instancji z jakichkolwiek innych względów niż brak interesu prawnego skarżącego, b) odrzuca wniosek skarżącego o zasądzenie odszkodowania, 3) obciąża skarżącego kosztami poniesionymi przez Komisję Wspólnot Europejskich, |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 grudnia 2006 r. w sprawie F-40/06 Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, w zakresie w jakim a) odrzuca wniosek skarżącego przedstawiony w pierwszej instancji z jakichkolwiek innych względów niż brak interesu prawnego skarżącego, b) odrzuca wniosek skarżącego o zasądzenie odszkodowania, 3) obciąża skarżącego kosztami poniesionymi przez Komisję Wspólnot Europejskich,

| — | uznanie odwołania od wyroku wydanego w pierwszej instancji za dopuszczalne, a w szczególności stwierdzenie, że skarżący miał interes prawny we wniesieniu odwołania, |
| --- | --- |

—

uznanie odwołania od wyroku wydanego w pierwszej instancji za dopuszczalne, a w szczególności stwierdzenie, że skarżący miał interes prawny we wniesieniu odwołania,

| — | tytułem głównym uwzględnienie roszczeń odszkodowawczych oraz obciążenie pozwanej całością kosztów poniesionych przez skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym, |
| --- | --- |

—

tytułem głównym uwzględnienie roszczeń odszkodowawczych oraz obciążenie pozwanej całością kosztów poniesionych przez skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym,

| — | tytułem subsydiarnym odesłanie niniejszej sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej celem ponownego rozpatrzenia co do istoty: a) wszystkich aspektów sprawy, odnośnie których sąd nie przedstawił rozstrzygnięcia lub które zostaną uchylone w wyroku wydanym na skutek niniejszego odwołania, b) kosztów w postępowaniu w pierwszej instancji i postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

—

tytułem subsydiarnym odesłanie niniejszej sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej celem ponownego rozpatrzenia co do istoty: a) wszystkich aspektów sprawy, odnośnie których sąd nie przedstawił rozstrzygnięcia lub które zostaną uchylone w wyroku wydanym na skutek niniejszego odwołania, b) kosztów w postępowaniu w pierwszej instancji i postępowaniu odwoławczym.

Zarzuty i główne argumenty

Bezwzględny brak uzasadnienia, w tym z powodu oczywistego braku logiki, wobec niespójności, niejasności, braku wyjaśnień, braku rozstrzygnięcia co do okoliczności o podstawowym znaczeniu dla sprawy i naruszenia obowiązku clare loqui, błędnego przedstawienia i wypaczenia faktów (w szczególności pkt 10, 12, 26-38, 42-46 zaskarżonego postanowienia.

Błędne i niewłaściwe zastosowanie i wykładnia zasad ogólnych prawa, przepisów prawnych i orzecznictwa wspólnotowego dotyczących naprawienia szkody (w szczególności pkt 42-46 zaskarżonego postanowienia).

Oczywisty brak logiki postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej oraz rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, w tym wobec bezzasadności, bezwzględnego braku uzasadnienia w połączeniu z błędnym przedstawieniem i wypaczeniem faktów oraz arbitralnością (w szczególności pkt 49 i 50 zaskarżonego postanowienia).

Bezwzględny brak uzasadnienia decyzji zaskarżonej w pierwszej instancji (w szczególności pkt 26-38 zaskarżonego postanowienia).

Błędne przedstawienie i wypaczenie faktów oraz wynikające z tego errores in procedendo, tak poważne, że w sposób nieodwracalny naruszyły prawo do obrony i doprowadziły do naruszenia istotnych wymogów proceduralnych prowadzących do nieodwracalnych wad zaskarżonego postanowienia.

Naruszenie zasad sprawiedliwego procesu, w szczególności norm Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (pkt 24 I 26-38 niniejszej skargi odwoławczej).

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/33 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/33

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2008 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-53/08)

(2008/C 79/64)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: S. Fiorentino, Avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 5400 wersja ostateczna z dnia 20 listopada 2007 r., doręczonej w dniu 21 listopada 2007 r., w sprawie pomocy państwa nr C 36/A/2006 (ex NN 38/2006), którą Włochy przyznały na rzecz ThyssenKrupp, Cementir i Nuova Terni Industrie Chimiche. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 5400 wersja ostateczna z dnia 20 listopada 2007 r., doręczonej w dniu 21 listopada 2007 r., w sprawie pomocy państwa nr C 36/A/2006 (ex NN 38/2006), którą Włochy przyznały na rzecz ThyssenKrupp, Cementir i Nuova Terni Industrie Chimiche.

Zarzuty i główne argumenty

Na mocy zaskarżonej decyzji pomoc państwa przekazana przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir i Nuova Terni Industrie Chimiche, a także pomoc przyznana, ale jeszcze nie przekazana tym samym beneficjentom, w formie korzystnych warunków cenowych na dostawy energii elektrycznej została uznana za niezgodą ze wspólnym rynkiem.

Na poparcie swych żądań skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| (1) | Naruszenie art. 87 ust. 1 i art. 88 ust. 3 WE oraz błędną rekonstrukcję okoliczności faktycznych. Komisja nie uznała w decyzji, że sporny przepis wydany przez państwo włoskie nie stanowił pomocy państwa, jako że nie przyniósł korzyści gospodarczej. W rzeczywistości przepis przedłużający obowiązywanie preferencyjnych taryf opłat za energię elektryczną, które mają zastosowanie do przedsiębiorstw uczestniczących w postępowaniu, następców prawnych spółki Terni SpA, stanowił należną część odszkodowania za wywłaszczenie przyznanego wcześniej spółce Terni SpA, bowiem przepisy prawne wydane później przewidywały dłuższy czas trwania koncesji na produkcję wywłaszczonej energii. |
| --- | --- |

(1)

Naruszenie art. 87 ust. 1 i art. 88 ust. 3 WE oraz błędną rekonstrukcję okoliczności faktycznych. Komisja nie uznała w decyzji, że sporny przepis wydany przez państwo włoskie nie stanowił pomocy państwa, jako że nie przyniósł korzyści gospodarczej. W rzeczywistości przepis przedłużający obowiązywanie preferencyjnych taryf opłat za energię elektryczną, które mają zastosowanie do przedsiębiorstw uczestniczących w postępowaniu, następców prawnych spółki Terni SpA, stanowił należną część odszkodowania za wywłaszczenie przyznanego wcześniej spółce Terni SpA, bowiem przepisy prawne wydane później przewidywały dłuższy czas trwania koncesji na produkcję wywłaszczonej energii.

| (2) | Naruszenie art. 87 i art. 88 ust. 3 WE oraz błędną rekonstrukcję okoliczności faktycznych. Komisja nie uznała w decyzji, że sporny przepis wydany przez państwo włoskie nie stanowił pomocy państwa, jako że pomocy nie przyznano przy użyciu zasobów państwowych. W rzeczywistości ciężar obowiązywania przepisu jest ponoszony przez pozostałych użytkowników korzystających z usługi dostaw energii. |
| --- | --- |

(2)

Naruszenie art. 87 i art. 88 ust. 3 WE oraz błędną rekonstrukcję okoliczności faktycznych. Komisja nie uznała w decyzji, że sporny przepis wydany przez państwo włoskie nie stanowił pomocy państwa, jako że pomocy nie przyznano przy użyciu zasobów państwowych. W rzeczywistości ciężar obowiązywania przepisu jest ponoszony przez pozostałych użytkowników korzystających z usługi dostaw energii.

| (3) | Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych w związku z brakiem czynności dochodzeniowych oraz naruszenie prawa do obrony. Komisja uznała w decyzji, że wyniki analizy ekonomicznej dotyczącej wszystkich strat poniesionych przez Terni wskutek wywłaszczenia oraz wszystkich korzyści uzyskanych przez tą spółkę z tytułu odszkodowania były nieistotne, ponieważ przydatność mechanizmu odszkodowawczego może być oceniana jedynie ex ante, to jest w momencie wywłaszczenia. Analizę przeprowadzono zgodnie z wcześniejszymi wytycznymi Komisji. Komisja, uznawszy w oderwaniu za nieistotną analizę, której przeprowadzenia wcześniej zażądała, powinna była podjąć dalsze czynności dochodzeniowe i ponownie otworzyć dyskusję w sprawie sposobu przeprowadzenia badania. |
| --- | --- |

(3)

Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych w związku z brakiem czynności dochodzeniowych oraz naruszenie prawa do obrony. Komisja uznała w decyzji, że wyniki analizy ekonomicznej dotyczącej wszystkich strat poniesionych przez Terni wskutek wywłaszczenia oraz wszystkich korzyści uzyskanych przez tą spółkę z tytułu odszkodowania były nieistotne, ponieważ przydatność mechanizmu odszkodowawczego może być oceniana jedynie ex ante, to jest w momencie wywłaszczenia. Analizę przeprowadzono zgodnie z wcześniejszymi wytycznymi Komisji. Komisja, uznawszy w oderwaniu za nieistotną analizę, której przeprowadzenia wcześniej zażądała, powinna była podjąć dalsze czynności dochodzeniowe i ponownie otworzyć dyskusję w sprawie sposobu przeprowadzenia badania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/34 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/34

---

Skarga wniesiona w dniu 4 lutego 2008 r. — Republika Cypryjska przeciwko Komisji

(Sprawa T-54/08)

(2008/C 79/65)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciel: adwokat P. Kliridis)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności ogłoszenia EuropeAid/125051/D/SUP/CY o przetargu zatytułowanym „Upgrading the management of the energy sector — Energy metering and reactive power compensation” opublikowanego — wyłącznie w języku angielskim — w dniu 24 listopada 2007 r. lub w okolicach tej daty na stronie Europeaid (http://ec.europa.eu/europeaid/tender/data/) i stwierdzenie nieważności art. 5 i 23 tego ogłoszenia, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności ogłoszenia EuropeAid/125051/D/SUP/CY o przetargu zatytułowanym „Upgrading the management of the energy sector — Energy metering and reactive power compensation” opublikowanego — wyłącznie w języku angielskim — w dniu 24 listopada 2007 r. lub w okolicach tej daty na stronie Europeaid (http://ec.europa.eu/europeaid/tender/data/) i stwierdzenie nieważności art. 5 i 23 tego ogłoszenia,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca twierdzi, że sporne ogłoszenie o przetargu jest niezgodne z prawem z następujących powodów:

| — | po pierwsze publikując sporne ogłoszenie o przetargu Komisja przekroczyła lub naruszyła podstawę prawną swej decyzji, to jest rozporządzenie Rady (WE) nr 389/2006 z dnia 27 lutego 2006 r. ustanawiające instrument wsparcia finansowego w celu stymulowania rozwoju gospodarczego tureckiej wspólnoty cypryjskiej i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (1), |
| --- | --- |

—

po pierwsze publikując sporne ogłoszenie o przetargu Komisja przekroczyła lub naruszyła podstawę prawną swej decyzji, to jest rozporządzenie Rady (WE) nr 389/2006 z dnia 27 lutego 2006 r. ustanawiające instrument wsparcia finansowego w celu stymulowania rozwoju gospodarczego tureckiej wspólnoty cypryjskiej i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (1),

| — | po drugie ogłoszenie to jest sprzeczne lub niezgodne z art. 299 WE w brzmieniu zmienionym przez art. 19 aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej i z protokołem nr 10 w sprawie Cypru do tego aktu, |
| --- | --- |

—

po drugie ogłoszenie to jest sprzeczne lub niezgodne z art. 299 WE w brzmieniu zmienionym przez art. 19 aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej i z protokołem nr 10 w sprawie Cypru do tego aktu,

| — | po trzecie wspomniane ogłoszenie narusza lub jest niezgodne z obowiązkami wynikającymi z przepisów obowiązującego prawa międzynarodowego i rezolucji 541 (1983) i 550 (1984) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

—

po trzecie wspomniane ogłoszenie narusza lub jest niezgodne z obowiązkami wynikającymi z przepisów obowiązującego prawa międzynarodowego i rezolucji 541 (1983) i 550 (1984) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych.

---

(1)  Dz.U. L 65, str. 5.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/35 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/35

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 stycznia 2008 r. — Duyster przeciwko Komisji

(Sprawa F-80/06) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Urlop rodzicielski - Wniosek o anulowanie urlopu rodzicielskiego - Zawisłość sporu - Oczywista niedopuszczalność)

(2008/C 79/66)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Duyster Tineke (Oetrange, Luksemburg), (przedstawiciel: W.H.A.M. van den Muijsenbergh, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 22 grudnia 2005 r. uznającej wniosek złożony przez skarżącą w dniu 6 grudnia 2005 r. w przedmiocie decyzji organu powołującego z dnia 17 listopada 2005 r. odnośnie do daty rozpoczęcia urlopu wychowawczego skarżącej za niedopuszczalny

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna; |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna;

| 2) | Każda ze stron pokryje własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokryje własne koszty.

---

(1)   Dz. U. C 261 z dnia 28.10.2006, str. 33.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/35 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/35

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 1 lutego 2008 r. — Labate przeciwko Komisji

(Sprawa F-77/07) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Ubezpieczenie od wypadków i chorób zawodowych - Choroba zawodowa - Rak płuc - Pasywne palenie tytoniu - Umorzenie postępowania)

(2008/C 79/67)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kay Labate (Tarquinia, Włochy) (przedstawiciel: I. Forrester, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 6 października 2006 r. i z dnia 18 października 2004 r. odmawiających uznania raka, który był przyczyną zgonu małżonka skarżącej, za chorobę zawodową wynikającą z pasywnego palenia tytoniu

Sentencja postanowienia

| 1) | Postępowanie zostaje umorzone w przedmiocie wniosków przedstawionych w skardze K. Labate. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie zostaje umorzone w przedmiocie wniosków przedstawionych w skardze K. Labate.

| 2) | Wnioski o odszkodowanie przedstawione w piśmie K. Labate z dnia 25 października 2007 r. zostają odrzucone jako oczywiście bezzasadne. |
| --- | --- |

2)

Wnioski o odszkodowanie przedstawione w piśmie K. Labate z dnia 25 października 2007 r. zostają odrzucone jako oczywiście bezzasadne.

| 3) | Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz. U. C 223 z dnia 22.9.2007, str. 22.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/36 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/36

---

Skarga wniesiona w dniu 17 grudnia 2007 r. — Hristova przeciwko Komisji

(Sprawa F-50/07)

(2008/C 79/68)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Valentina Hristova, (Pavlikeni, Bułgaria) (przedstawiciel: Georgi Kerelov, prawnik)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu EPSO/AST/14/06 z dnia 3 kwietnia 2007 r. o niedopuszczeniu skarżącej do konkursu i niesprawdzeniu jej testu praktycznego z uwagi na to, że jej wykształcenie pomaturalne nie wchodzi w zakres odpowiadający obowiązkom opisanym w ogłoszeniu o konkursie oraz ponieważ po odbyciu kształcenia w szkole średniej nie nabyła co najmniej trzyletniego doświadczenia zawodowego w tym obszarze.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu EPSO/AST/14/06 z dnia 3 kwietnia 2007 r. o jej niedopuszczeniu do konkursu, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu EPSO/AST/14/06 z dnia 3 kwietnia 2007 r. o jej niedopuszczeniu do konkursu,

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącej odszkodowania oszacowanego w oparciu o zasadę słuszności na 28 718 EUR (roczne wynagrodzenie) za szkody materialne i niematerialne poniesione przez skarżącą w związku z niezgodną z prawem decyzją komisji konkursowej, wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od dnia wniesienia niniejszej skargi, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącej odszkodowania oszacowanego w oparciu o zasadę słuszności na 28 718 EUR (roczne wynagrodzenie) za szkody materialne i niematerialne poniesione przez skarżącą w związku z niezgodną z prawem decyzją komisji konkursowej, wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od dnia wniesienia niniejszej skargi,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/36 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/36

---

Skarga wniesiona w dniu 18 października 2007 r. — Šimonis przeciwko Komisji

(Sprawa F-113/07)

(2008/C 79/69)

Język postępowania: litewski

Strony

Strona skarżąca: Irmantas Šimonis (Luksemburg) (przedstawiciel: V. Vilkas, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich, w której Komisja w trakcie procedury naboru na stanowisko, o którym mowa w ogłoszeniu o wolnym stanowisku nr COM/2007/142, zrezygnowała ze złożenia wniosku o przeniesienie skarżącego do Komisji i wykluczyła go z procedury naboru, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich, w której Komisja w trakcie procedury naboru na stanowisko, o którym mowa w ogłoszeniu o wolnym stanowisku nr COM/2007/142, zrezygnowała ze złożenia wniosku o przeniesienie skarżącego do Komisji i wykluczyła go z procedury naboru,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 8 sierpnia 2007 r. oddalającej zażalenie nr R/237/07 wniesione przez skarżącego w dniu 27 kwietnia 2007 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 8 sierpnia 2007 r. oddalającej zażalenie nr R/237/07 wniesione przez skarżącego w dniu 27 kwietnia 2007 r.,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi skarżący podnosi trzy zarzuty, z których pierwszy oparty jest na naruszeniu jego uzasadnionych oczekiwań, powstałych w wyniku zawarcia w 2005 r. porozumienia międzyistytucjonalnego między dyrektorami administracyjnymi przewidującego trzyletni okres, który ma minąć zanim nastąpić może jakiekolwiek przeniesienie nowozatrudnionych urzędników między instytucjami.

W drugim zarzucie skarżący podnosi niezgodność z prawem decyzji Komisji z uwagi na brak uzasadnienia, z powodu jej nieproporcjonalności w stosunku do bronionego interesu oraz z uwagi na przekroczenie przez Komisję granic uznania. Skarżący twierdzi nadto, że decyzja stanowi dyskryminację ze względu na jego przynależność państwową.

W trzecim zarzucie skarżący podnosi naruszenie zasady dobrej administracji i obowiązku starannego działania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/37 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/37

---

Skarga wniesiona w dniu 29 października 2007 r. — Hau przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-125/07)

(2008/C 79/70)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Armin Hau (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: E. Boigelot, adwokat)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o nieumieszczeniu nazwiska skarżącego na liście awansowanych z grupy B*6 do B*7 w postępowaniu w sprawie awansów za rok 2006, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o nieumieszczeniu nazwiska skarżącego na liście awansowanych z grupy B*6 do B*7 w postępowaniu w sprawie awansów za rok 2006,

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi naruszenie art. 25 akapit 2 i art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, decyzji Biura z dnia 6 lipca 2005 r. i środków wykonawczych do niej i art. 5 wewnętrznych wytycznych dotyczących komitetów konsultacyjnych ds. awansów.

Skarżący podnosi ponadto oczywiste błędy w ocenie, nadużycie i przekroczenie uprawnień, jak również naruszenie kilku ogólnych zasad prawa.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/37 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/37

---

Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2007 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

(Sprawa F-136/07)

(2008/C 79/71)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bart Nijs (Aalst, Belgia) (przedstawiciel: F. Rollinger, adwokat)

Strona pozwana: Trybunał Obrachunkowy

Przedmiot i opis sporu

Po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 5 września 2007 r. dotyczącej przeniesienia skarżącego do niższej grupy zaszeregowania AD 9, stopień 5 w następstwie postępowania dyscyplinarnego i po drugie stwierdzenie nieważności decyzji o zawieszeniu go, o wszczęciu dotyczącego jego osoby wyjaśniającego postępowania administracyjnego i o nieawansowaniu go do grupy zaszeregowania AD 11 w 2007 r. Żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności wyraźnej decyzji organu powołującego z dnia 5 września 2007 r. dotyczącej przeniesienia skarżącego do niższej grupy zaszeregowania AD 9, stopień 5 w następstwie postępowania dyscyplinarnego wszczętego w dniu 27 września 2006 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wyraźnej decyzji organu powołującego z dnia 5 września 2007 r. dotyczącej przeniesienia skarżącego do niższej grupy zaszeregowania AD 9, stopień 5 w następstwie postępowania dyscyplinarnego wszczętego w dniu 27 września 2006 r.,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z tą decyzją związanych i od niej późniejszych, w szczególności decyzji z dnia 26 września 2006 r. o zawieszeniu skarżącego, decyzji z dnia 27 września 2007 r. o wszczęciu dotyczącego jego osoby wyjaśniającego postępowania administracyjnego i decyzji o nieawansowaniu go do grupy zaszeregowania AD 11 w 2007 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z tą decyzją związanych i od niej późniejszych, w szczególności decyzji z dnia 26 września 2006 r. o zawieszeniu skarżącego, decyzji z dnia 27 września 2007 r. o wszczęciu dotyczącego jego osoby wyjaśniającego postępowania administracyjnego i decyzji o nieawansowaniu go do grupy zaszeregowania AD 11 w 2007 r.,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji posiedzenia zamkniętego Trybunału Obrachunkowego z dnia 8 marca 2007 r. o odnowieniu mandatu Michela Hervégo począwszy od dnia 1 lipca 2007 r. na okres sześciu lat, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji posiedzenia zamkniętego Trybunału Obrachunkowego z dnia 8 marca 2007 r. o odnowieniu mandatu Michela Hervégo począwszy od dnia 1 lipca 2007 r. na okres sześciu lat,

| — | zasądzenie od Trybunału Obrachunkowego na rzecz skarżącego kwoty 10 000 EUR tytułem naprawienia krzywd doznanych w trakcie jak i w następstwie postępowania dyscyplinarnego, oraz tytułem naprawienia szkody w postaci różnicy pomiędzy wynagrodzeniami otrzymywanymi od daty wejścia w życie ostatnich decyzji dotyczących awansu a tymi, do którego otrzymywania skarżący byłby uprawniony, gdyby został w tym czasie awansowany, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Trybunału Obrachunkowego na rzecz skarżącego kwoty 10 000 EUR tytułem naprawienia krzywd doznanych w trakcie jak i w następstwie postępowania dyscyplinarnego, oraz tytułem naprawienia szkody w postaci różnicy pomiędzy wynagrodzeniami otrzymywanymi od daty wejścia w życie ostatnich decyzji dotyczących awansu a tymi, do którego otrzymywania skarżący byłby uprawniony, gdyby został w tym czasie awansowany,

| — | obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/37 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/37

---

Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2007 r. — Sergio i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-137/07)

(2008/C 79/72)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Giovanni Sergio (Bruksela, Belgia) i in. (przedstawiciel: M. Lucas, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności „Protokołu porozumienia między Organizacjami Związkowymi i Zawodowymi (OSP) a Dyrekcją Generalną do spraw Personelu i Administracji (DG ADMIN)”, a także decyzji organu powołującego potwierdzonych protokołem z dnia 19 grudnia 2006 r. oraz decyzji z dnia 14 listopada 2006 r. — Wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia w wysokości symbolicznego 1 EUR.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności „Protokołu porozumienia między Organizacjami Związkowymi i Zawodowymi (OSP) a DG ADMIN w sprawie alokacji środków dla reprezentantów personelu za rok 2006”, o którym powiadomiono Alliance oraz przewodniczących Union Syndicale Fédérale (USF) oraz Fédération de la fonction publique européenne (FFPE) pismem z dnia 19 grudnia 2006 r. Dyrektora generalnego DG ADMIN, |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności „Protokołu porozumienia między Organizacjami Związkowymi i Zawodowymi (OSP) a DG ADMIN w sprawie alokacji środków dla reprezentantów personelu za rok 2006”, o którym powiadomiono Alliance oraz przewodniczących Union Syndicale Fédérale (USF) oraz Fédération de la fonction publique européenne (FFPE) pismem z dnia 19 grudnia 2006 r. Dyrektora generalnego DG ADMIN,

| — | stwierdzenie nieważności indywidualnych decyzji dotyczących zwolnienia ze świadczenia pracy dla reprezentantów „Alliance” lub „FFPE” w oparciu o protokół z dnia 26 maja 2006 r. wyliczeń reprezentatywności OSP w oparciu o rezultaty wyborów z maja 2006 r. lokalnej sekcji w Brukseli i potwierdzonych protokołem z dnia 19 grudnia 2006 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności indywidualnych decyzji dotyczących zwolnienia ze świadczenia pracy dla reprezentantów „Alliance” lub „FFPE” w oparciu o protokół z dnia 26 maja 2006 r. wyliczeń reprezentatywności OSP w oparciu o rezultaty wyborów z maja 2006 r. lokalnej sekcji w Brukseli i potwierdzonych protokołem z dnia 19 grudnia 2006 r.,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 14 listopada 2006 Dyrektora generalnego DG ADMIN kończącej oddelegowanie w wymiarze połowy etatu p. Marqueza-Garcii i przywracającej go do pracy w pełnym wymiarze, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 14 listopada 2006 Dyrektora generalnego DG ADMIN kończącej oddelegowanie w wymiarze połowy etatu p. Marqueza-Garcii i przywracającej go do pracy w pełnym wymiarze,

| — | zasądzenie od Komisji na rzecz każdego ze skarżących symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia krzywdy i uszczerbku o charakterze politycznym doznanych przez nich jako reprezentantów Union Syndicale oraz ich krzywdy oraz uszczerbku w karierze jako urzędników i pracowników, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na rzecz każdego ze skarżących symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia krzywdy i uszczerbku o charakterze politycznym doznanych przez nich jako reprezentantów Union Syndicale oraz ich krzywdy oraz uszczerbku w karierze jako urzędników i pracowników,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/38 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/38

---

Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2007 r. — Kamińska przeciwko Komitetowi Regionów

(Sprawa F-142/07)

(2008/C 79/73)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Magdalena Kamińska ((Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: L. Levi, S. Engelen, avocats)

Strona pozwana: Komitet Regionów

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komitetu Regionów z dnia 30 kwietnia 2007 r. i z dnia 6 września 2007 r. odmawiających skarżącej diety dziennej i oddalających jej pismo z dnia 6 czerwca 2007 r. oraz zasądzenie od strony pozwanej zaległych odsetek od należnych kwot z tytułu diety dziennej do pełnego spłacenia zaległości.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 30 kwietnia 2007 r. odmawiającej skarżącej diety dziennej, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 30 kwietnia 2007 r. odmawiającej skarżącej diety dziennej,

| — | stwierdzenie nieważności, o ile zaistnieje taka potrzeba, decyzji z dnia 6 września 2007 r. oddalającej zażalenie skarżącej, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, o ile zaistnieje taka potrzeba, decyzji z dnia 6 września 2007 r. oddalającej zażalenie skarżącej,

| — | zasądzenie od strony pozwanej zaległych odsetek od należnych kwot z tytułu diety dziennej od dnia 16 kwietnia 2006 r. do dnia pełnego spłacenia zaległości, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej zaległych odsetek od należnych kwot z tytułu diety dziennej od dnia 16 kwietnia 2006 r. do dnia pełnego spłacenia zaległości,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/38 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/38

---

Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2007 r. — Bosman przeciwko Radzie

(Sprawa F-145/07)

(2008/C 79/74)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Pierre Bosman (Lebbeke, Belgia) (przedstawiciele: T. Bontinck i P.S. Gennari Curlo, avocats)

Strona pozwana: Rada Wspólnot Europejskich

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 28 lutego 2007 r. odmawiającej przyznania dodatku na gospodarstwo domowe przy obliczaniu uprawnień emerytalnych za wysługę lat.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności ustalenia uprawnień emerytalnych za wysługę lat z dnia 27 lutego 2007 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności ustalenia uprawnień emerytalnych za wysługę lat z dnia 27 lutego 2007 r.,

| — | zasądzenie od pozwanego dodatku na gospodarstwo domowe od dnia 1 marca 2007 r., |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanego dodatku na gospodarstwo domowe od dnia 1 marca 2007 r.,

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

---

Sprostowania

| 29.3.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 79/39 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 79/39

---

Sprostowanie opublikowanego w Dzienniku Urzędowym komunikatu w sprawie F-103/07

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 315 z 22.12.2007 r., str. 45
  )

(2008/C 79/75)

Opublikowany w Dzienniku Urzędowym komunikat w sprawie F-103/07 Duta przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości
  otrzymuje następujące brzmienie:

„Skarga wniesiona w dniu 5 października 2007 r. — Duta przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

(Sprawa F-103/07)

(2006/C 000/01)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Radu Duta (Luksemburg, Luksemburg) [przedstawiciel: F. Krieg, avocat]

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji,

| — | skierowanie sprawy do rozpatrzenia przez właściwy organ, |
| --- | --- |

—

skierowanie sprawy do rozpatrzenia przez właściwy organ,

| — | obciążenie strony pozwanej zapłatą kwoty 1 EUR tytułem zadośćuczynienia, |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej zapłatą kwoty 1 EUR tytułem zadośćuczynienia,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W swojej skardze skarżący kwestionuje odrzucenie jego kandydatury na stanowisko referendarza w gabinecie sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich. Odrzucenie miało miejsce w drodze okólnika z dnia 24 stycznia 2007 r., chociaż sam sędzia był wcześniej żywo zainteresowany kandydaturą skarżącego.

Skarżący podnosi po pierwsze nieważność decyzji o oddaleniu jego zażalenia. Było ono rozpatrywane przez »komisję Sądu Pierwszej Instancji właściwą w zakresie rozpatrywania zażaleń«, której skład nie odpowiada wymogom rzetelnego procesu, zdefiniowanego w art. 6 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Członkowie Sądu zasiadający w tej komisji nie mogą zachować całkowitej bezstronności przy orzekaniu w sprawach dotyczących jednego ze swych kolegów.

Po drugie skarżący podnosi, że był dyskryminowany. Sędzia, w którego gabinecie miał być zatrudniony nie skorzystał w racjonalny sposób ze swej swobody uznania.

Wreszcie skarżący uważa, że w każdym razie zaskarżone decyzje naruszyły zasady ogólne przejrzystości, dobrej wiary i ochrony uzasadnionych oczekiwań.”

---