# Dziennik Urzędowy C 54/2008

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 54 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5127 lutego 2008 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 54

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5127 lutego 2008

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2008/C 054/01 | Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE — Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  ) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2008/C 054/01

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE — Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  )

1

1

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | RADA |
| 2008/C 054/02 | Inicjatywa Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej i Królestwa Szwecji mająca na celu przyjęcie decyzji Rady z dnia ... w sprawie wzmocnienia Eurojustu i zmiany decyzji 2002/187/WSiSW | 4 |
| 2008/C 054/03 | Inicjatywa Republiki Słowenii, Republiki Francuskiej, Republiki Czeskiej, Królestwa Szwecji, Królestwa Hiszpanii, Królestwa Belgii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Słowackiej, Republiki Estońskiej, Republiki Austrii i Republiki Portugalskiej mająca na celu przyjęcie decyzji Rady z dnia ... w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej | 14 |

III   Akty przygotowawcze

RADA

2008/C 054/02

Inicjatywa Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej i Królestwa Szwecji mająca na celu przyjęcie decyzji Rady z dnia ... w sprawie wzmocnienia Eurojustu i zmiany decyzji 2002/187/WSiSW

4

2008/C 054/03

Inicjatywa Republiki Słowenii, Republiki Francuskiej, Republiki Czeskiej, Królestwa Szwecji, Królestwa Hiszpanii, Królestwa Belgii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Słowackiej, Republiki Estońskiej, Republiki Austrii i Republiki Portugalskiej mająca na celu przyjęcie decyzji Rady z dnia ... w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej

14

| | IV   Zawiadomienia |
| --- | --- |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2008/C 054/04 | Kursy walutowe euro | 18 |
| | ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2008/C 054/05 | Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej (
  1
  ) | 19 |
| 2008/C 054/06 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania (
  1
  ) | 22 |
| 2008/C 054/07 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 98/79/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro
   (
  1
  ) | 26 |
| 2008/C 054/08 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (
  1
  ) | 29 |

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2008/C 054/04

Kursy walutowe euro

18

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2008/C 054/05

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej (
  1
  )

1

19

2008/C 054/06

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania (
  1
  )

1

22

2008/C 054/07

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 98/79/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro
   (
  1
  )

in vitro

1

26

2008/C 054/08

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (
  1
  )

1

29

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja |
| 2008/C 054/09 | Uprzednie zgłoszenie koncentracji (Sprawa COMP/M.5073 — Scholz/TTC/GMPL JV) — Sprawa kwalifikująca się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 43 |

V   Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja

2008/C 054/09

Uprzednie zgłoszenie koncentracji (Sprawa COMP/M.5073 — Scholz/TTC/GMPL JV) — Sprawa kwalifikująca się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

43

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/1

---

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/C 54/01)

| Data przyjęcia decyzji | 20.7.2005 |
| --- | --- |
| Numer pomocy | N 370/04 |
| Państwo członkowskie | Francja |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Aide à la restructuration de l'Imprimerie Nationale |
| Podstawa prawna | — |
| Rodzaj środka pomocy | Pomoc indywidualna |
| Cel pomocy | Restrukturyzacja przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji |
| Forma pomocy | Dotacje bezpośrednie, Transakcje na warunkach pozarynkowych |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 197 mln EUR |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | 2004-2008 |
| Sektory gospodarki | Sektory związane z produkcją |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Agence des participations de l'État |
| 139, rue de Bercy |
| F-75572 Paris Cedex 12 |

Data przyjęcia decyzji

20.7.2005

Numer pomocy

N 370/04

Państwo członkowskie

Francja

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Aide à la restructuration de l'Imprimerie Nationale

Podstawa prawna

—

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Restrukturyzacja przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie, Transakcje na warunkach pozarynkowych

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 197 mln EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

2004-2008

Sektory gospodarki

Sektory związane z produkcją

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Agence des participations de l'État

139, rue de Bercy

F-75572 Paris Cedex 12

Inne informacje

—

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/

| Data przyjęcia decyzji | 15.1.2008 |
| --- | --- |
| Numer pomocy | N 393/07 |
| Państwo członkowskie | Niderlandy |
| Region | Deventer, Provincie Overijssel |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Subsidie aan NV Bergkwartier |
| Podstawa prawna | Enkelvoudig Programmeringsdocument voor de structurele bijstandsverlening van de Gemeenschap in de onder doelstelling 2 vallende regio Oost-Nederland |
| Rodzaj środka pomocy | Pomoc indywidualna |
| Cel pomocy | Zachowanie dziedzictwa kulturowego, Rozwój regionalny, Zatrudnienie |
| Forma pomocy | Dotacje bezpośrednie |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 0,89 mln EUR |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | 9.11.2006-15.8.2008 |
| Sektory gospodarki | Nieruchomości |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Gemeente Deventer |
| Provincie Overijssel |

Data przyjęcia decyzji

15.1.2008

Numer pomocy

N 393/07

Państwo członkowskie

Niderlandy

Region

Deventer, Provincie Overijssel

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Subsidie aan NV Bergkwartier

Podstawa prawna

Enkelvoudig Programmeringsdocument voor de structurele bijstandsverlening van de Gemeenschap in de onder doelstelling 2 vallende regio Oost-Nederland

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Zachowanie dziedzictwa kulturowego, Rozwój regionalny, Zatrudnienie

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 0,89 mln EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

9.11.2006-15.8.2008

Sektory gospodarki

Nieruchomości

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Gemeente Deventer

Provincie Overijssel

Inne informacje

—

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/

| Data przyjęcia decyzji | 12.12.2007 |
| --- | --- |
| Numer pomocy | N 436/07 |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Region | Castilla y León |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Prórroga y modificación de ayuda para acciones de ahorro, eficiencia energética, cogeneración y energías renovables, Castilla y León |
| Podstawa prawna | Orden EYE 2002/2006, de 18 de diciembre; Orden EYE 1311/2005, de 3 de octubre |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Ochrona środowiska |
| Forma pomocy | Dotacje bezpośrednie |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 2 mln EUR |
| Intensywność pomocy | 45 % |
| Czas trwania | 1.1.2007-15.10.2007 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Consejería de Economía y Empleo, D.G. Energia y Minas |
| Avda Reyes Leoneses, 11 |
| E-24008 Leon |

Data przyjęcia decyzji

12.12.2007

Numer pomocy

N 436/07

Państwo członkowskie

Hiszpania

Region

Castilla y León

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Prórroga y modificación de ayuda para acciones de ahorro, eficiencia energética, cogeneración y energías renovables, Castilla y León

Podstawa prawna

Orden EYE 2002/2006, de 18 de diciembre; Orden EYE 1311/2005, de 3 de octubre

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Ochrona środowiska

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 2 mln EUR

Intensywność pomocy

45 %

Czas trwania

1.1.2007-15.10.2007

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Consejería de Economía y Empleo, D.G. Energia y Minas

Avda Reyes Leoneses, 11

E-24008 Leon

Inne informacje

—

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/

| Data przyjęcia decyzji | 11.12.2007 |
| --- | --- |
| Numer pomocy | N 515/07 |
| Państwo członkowskie | Szwecja |
| Region | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Stöd till Posten AB — förlängning 2008 |
| Podstawa prawna | Lag (2001:1276) om grundläggande kassaservice; förordning (2005:882) om grundläggande kassaservice |
| Rodzaj środka pomocy | Pomoc indywidualna |
| Cel pomocy | Usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, |
| Forma pomocy | Dotacje bezpośrednie |
| Budżet | Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy: 200 mln SEK
  Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 200 mln SEK |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | 1.1.2008-31.12.2008 |
| Sektory gospodarki | Poczta i telekomunikacja, Pośrednictwo finansowe |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Näringsdepartementet |
| Jakobsgatan 26 |
| S-10 333 Stockholm |

Data przyjęcia decyzji

11.12.2007

Numer pomocy

N 515/07

Państwo członkowskie

Szwecja

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Stöd till Posten AB — förlängning 2008

Podstawa prawna

Lag (2001:1276) om grundläggande kassaservice; förordning (2005:882) om grundläggande kassaservice

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym,

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy: 200 mln SEK

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 200 mln SEK

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

1.1.2008-31.12.2008

Sektory gospodarki

Poczta i telekomunikacja, Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Näringsdepartementet

Jakobsgatan 26

S-10 333 Stockholm

Inne informacje

—

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/

---

III Akty przygotowawcze

RADA

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/4 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/4

---

Inicjatywa Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej i Królestwa Szwecji mająca na celu przyjęcie decyzji Rady z dnia ... w sprawie wzmocnienia Eurojustu i zmiany decyzji 2002/187/WSiSW

(2008/C 54/02)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 i art. 34 ust. 2 lit. c),

uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej i Królestwa Szwecji mającą na celu przyjęcie decyzji Rady w sprawie wzmocnienia Eurojustu i zmiany decyzji 2002/187/WSiSW,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Eurojust został powołany do życia decyzją 2002/187/WSiSW (1) jako organ UE posiadający osobowość prawną, którego rolą jest stymulowanie i polepszanie koordynacji działań i współpracy między właściwymi organami sądowymi państw członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

Eurojust został powołany do życia decyzją 2002/187/WSiSW (1) jako organ UE posiadający osobowość prawną, którego rolą jest stymulowanie i polepszanie koordynacji działań i współpracy między właściwymi organami sądowymi państw członkowskich.

| (2) | Po ponad 5 latach jego działania nadszedł czas, by podsumować doświadczenia Eurojustu i jeszcze bardziej zwiększyć jego skuteczność operacyjną uwzględniając te doświadczenia. |
| --- | --- |

(2)

Po ponad 5 latach jego działania nadszedł czas, by podsumować doświadczenia Eurojustu i jeszcze bardziej zwiększyć jego skuteczność operacyjną uwzględniając te doświadczenia.

| (3) | Nadszedł czas, by zwiększyć możliwości operacyjne Eurojustu, a przedstawicielom krajowym przyznać zbliżony status. |
| --- | --- |

(3)

Nadszedł czas, by zwiększyć możliwości operacyjne Eurojustu, a przedstawicielom krajowym przyznać zbliżony status.

| (4) | W strukturach Eurojustu należy stworzyć dyżurną komórkę koordynacyjną, aby był on dostępny 24 godziny na dobę i mógł interweniować w nagłych sytuacjach. |
| --- | --- |

(4)

W strukturach Eurojustu należy stworzyć dyżurną komórkę koordynacyjną, aby był on dostępny 24 godziny na dobę i mógł interweniować w nagłych sytuacjach.

| (5) | W państwach członkowskich powinny powstać krajowe systemy koordynacyjne Eurojustu, które będą koordynować działania krajowych korespondentów Eurojustu, krajowego korespondenta ds. terroryzmu, krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej, innych punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej oraz przedstawicieli działających w sieci wspólnych zespołów śledczych oraz w sieciach utworzonych decyzją 2002/494/WSiSW (2) (sieci ds. zbrodni wojennych), decyzją 2007/845/WSiSW (3) (biura ds. odzyskiwania mienia) oraz przyszłą decyzją w sprawie punktów kontaktowych ds. zwalczania korupcji. |
| --- | --- |

(5)

W państwach członkowskich powinny powstać krajowe systemy koordynacyjne Eurojustu, które będą koordynować działania krajowych korespondentów Eurojustu, krajowego korespondenta ds. terroryzmu, krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej, innych punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej oraz przedstawicieli działających w sieci wspólnych zespołów śledczych oraz w sieciach utworzonych decyzją 2002/494/WSiSW (2) (sieci ds. zbrodni wojennych), decyzją 2007/845/WSiSW (3) (biura ds. odzyskiwania mienia) oraz przyszłą decyzją w sprawie punktów kontaktowych ds. zwalczania korupcji.

| (6) | Należy zapobiec ewentualnemu powielaniu działań i zapewnić jasny podział obowiązków Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej, a równocześnie utrzymać jej swoisty charakter. Europejska Sieć Sądowa powinna zachować swoisty charakter oraz własny potencjał krajowy i operacyjny, a równocześnie móc czerpać ze budżetu wspólnotowego środki finansowe na wydatki operacyjne. |
| --- | --- |

(6)

Należy zapobiec ewentualnemu powielaniu działań i zapewnić jasny podział obowiązków Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej, a równocześnie utrzymać jej swoisty charakter. Europejska Sieć Sądowa powinna zachować swoisty charakter oraz własny potencjał krajowy i operacyjny, a równocześnie móc czerpać ze budżetu wspólnotowego środki finansowe na wydatki operacyjne.

| (7) | Należy także zwiększyć zdolność Eurojustu do współpracy z partnerami zewnętrznymi, takimi jak państwa trzecie, Europol, OLAF i Frontex. |
| --- | --- |

(7)

Należy także zwiększyć zdolność Eurojustu do współpracy z partnerami zewnętrznymi, takimi jak państwa trzecie, Europol, OLAF i Frontex.

| (8) | Należy przewidzieć przepisy umożliwiające Eurojust oddelegowywanie sędziów łącznikowych do państw trzecich, |
| --- | --- |

(8)

Należy przewidzieć przepisy umożliwiające Eurojust oddelegowywanie sędziów łącznikowych do państw trzecich,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W decyzji 2002/187/WSiSW wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2:






  a) | ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:
  „2.   Każdemu przedstawicielowi krajowemu towarzyszą jeden zastępca oraz jedna osoba w charakterze przedstawiciela asystującego. Przedstawiciel krajowy lub pod jego nieobecność jego zastępca mają swoje stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu. W razie konieczności i za zgodą kolegium, o którym mowa w art. 10, przedstawiciela krajowego może wspomagać kilka osób, zgodnie z art. 30, w charakterze asystentów lub w charakterze oddelegowanych biegłych krajowych.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2:

a)

ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„2.   Każdemu przedstawicielowi krajowemu towarzyszą jeden zastępca oraz jedna osoba w charakterze przedstawiciela asystującego. Przedstawiciel krajowy lub pod jego nieobecność jego zastępca mają swoje stałe miejsce pracy w siedzibie Eurojustu. W razie konieczności i za zgodą kolegium, o którym mowa w art. 10, przedstawiciela krajowego może wspomagać kilka osób, zgodnie z art. 30, w charakterze asystentów lub w charakterze oddelegowanych biegłych krajowych.”;

| b) | dodaje się ustępy w brzmieniu:
  „3.   Zastępca zastępuje przedstawiciela krajowego w razie jego nieobecności. Także asystent może zastąpić przedstawiciela krajowego. Zastępca i asystent mogą zastąpić przedstawiciela krajowego pod warunkiem, że spełniają kryteria określone w ust. 1.
  4.   Z Eurojustem jest również powiązany krajowy system koordynacyjny Eurojustu zgodnie z art. 12. Koszty operacyjne wspomnianego systemu mogą być pokrywane z budżetu Eurojustu zgodnie z art. 33.
  5.   Eurojust ma możliwość oddelegowywania funkcjonariuszy łącznikowych do państw trzecich zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3.   Zastępca zastępuje przedstawiciela krajowego w razie jego nieobecności. Także asystent może zastąpić przedstawiciela krajowego. Zastępca i asystent mogą zastąpić przedstawiciela krajowego pod warunkiem, że spełniają kryteria określone w ust. 1.

4.   Z Eurojustem jest również powiązany krajowy system koordynacyjny Eurojustu zgodnie z art. 12. Koszty operacyjne wspomnianego systemu mogą być pokrywane z budżetu Eurojustu zgodnie z art. 33.

5.   Eurojust ma możliwość oddelegowywania funkcjonariuszy łącznikowych do państw trzecich zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.”;

| 2) | art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Ogólne uprawnienia Eurojustu obejmują:






  a) | te rodzaje przestępczości i te przestępstwa, względem których Europol zawsze jest uprawniony do działania na podstawie art. 2 konwencji o Europolu z dnia 26 lipca 1995 r. i załącznika do niej; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Ogólne uprawnienia Eurojustu obejmują:

a)

te rodzaje przestępczości i te przestępstwa, względem których Europol zawsze jest uprawniony do działania na podstawie art. 2 konwencji o Europolu z dnia 26 lipca 1995 r. i załącznika do niej;

| b) | inne przestępstwa popełniane równocześnie z tymi rodzajami przestępczości i tymi przestępstwami, o których mowa w lit. a).”; |
| --- | --- |

b)

inne przestępstwa popełniane równocześnie z tymi rodzajami przestępczości i tymi przestępstwami, o których mowa w lit. a).”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 5a
  Dyżurna komórka koordynacyjna
  1.   Z myślą o realizacji swoich zadań w nagłych sytuacjach Eurojust powołuje do życia »dyżurną komórkę koordynacyjną«.
  2.   W skład dyżurnej komórki koordynacyjnej wchodzą przedstawiciele państw członkowskich — po jednym z każdego państwa członkowskiego — których funkcję mogą pełnić przedstawiciele krajowi, ich zastępcy lub asystenci uprawnieni do zastępowania przedstawiciela krajowego. Dyżurna komórka koordynacyjna pełni dyżur i jest zdolna do podejmowania działań codziennie przez całą dobę.
  3.   W nagłych sytuacjach, gdy wniosek o współpracę sądową musi zostać zrealizowany przez kilka państw członkowskich, właściwy organ może przekazać go dyżurnej komórce koordynacyjnej za pośrednictwem należącego do niej przedstawiciela jego państwa członkowskiego. Ten przedstawiciel państwa członkowskiego należący do dyżurnej komórki koordynacyjnej przekazuje wniosek właściwym organom odnośnych państw członkowskich do realizacji. Jeżeli nie wskazano właściwego organu krajowego lub nie można odpowiednio szybko go zidentyfikować, członek dyżurnej komórki koordynacyjnej jest uprawniony do samodzielnej realizacji wspomnianego wniosku.
  4.   Przedstawiciel, o którym mowa w ust. 2, może korzystać z uprawnień przyznanych mu zgodnie z art. 9a — w tym, w odnośnych przypadkach, uprawnienia do realizacji wniosku określonego w ust. 3 — w celu wykonywania decyzji podjętych w ramach dyżurnej komórki koordynacyjnej.
  5.   Eurojust podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia organom krajowym możliwości łatwego nawiązania o każdej porze bezpośredniego kontaktu z dyżurną komórką koordynacyjną.”; |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 5a

Dyżurna komórka koordynacyjna

1.   Z myślą o realizacji swoich zadań w nagłych sytuacjach Eurojust powołuje do życia »dyżurną komórkę koordynacyjną«.

2.   W skład dyżurnej komórki koordynacyjnej wchodzą przedstawiciele państw członkowskich — po jednym z każdego państwa członkowskiego — których funkcję mogą pełnić przedstawiciele krajowi, ich zastępcy lub asystenci uprawnieni do zastępowania przedstawiciela krajowego. Dyżurna komórka koordynacyjna pełni dyżur i jest zdolna do podejmowania działań codziennie przez całą dobę.

3.   W nagłych sytuacjach, gdy wniosek o współpracę sądową musi zostać zrealizowany przez kilka państw członkowskich, właściwy organ może przekazać go dyżurnej komórce koordynacyjnej za pośrednictwem należącego do niej przedstawiciela jego państwa członkowskiego. Ten przedstawiciel państwa członkowskiego należący do dyżurnej komórki koordynacyjnej przekazuje wniosek właściwym organom odnośnych państw członkowskich do realizacji. Jeżeli nie wskazano właściwego organu krajowego lub nie można odpowiednio szybko go zidentyfikować, członek dyżurnej komórki koordynacyjnej jest uprawniony do samodzielnej realizacji wspomnianego wniosku.

4.   Przedstawiciel, o którym mowa w ust. 2, może korzystać z uprawnień przyznanych mu zgodnie z art. 9a — w tym, w odnośnych przypadkach, uprawnienia do realizacji wniosku określonego w ust. 3 — w celu wykonywania decyzji podjętych w ramach dyżurnej komórki koordynacyjnej.

5.   Eurojust podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia organom krajowym możliwości łatwego nawiązania o każdej porze bezpośredniego kontaktu z dyżurną komórką koordynacyjną.”;

| 4) | art. 6 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 6
  Zadania Eurojustu, gdy działa on przez swych przedstawicieli krajowych
  1.   Gdy Eurojust działa przez swych przedstawicieli krajowych:






  a) | może on, podając powody swojego działania, występować do właściwych organów odnośnych państw członkowskich, by:






  (i) | wszczęły dochodzenie lub ściganie w sprawie określonych czynów; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Zadania Eurojustu, gdy działa on przez swych przedstawicieli krajowych

1.   Gdy Eurojust działa przez swych przedstawicieli krajowych:

a)

może on, podając powody swojego działania, występować do właściwych organów odnośnych państw członkowskich, by:

(i)

wszczęły dochodzenie lub ściganie w sprawie określonych czynów;

| (ii) | uznały, że jeden z nich może mieć lepszą możliwość wszczęcia dochodzenia lub ścigania w sprawie określonych czynów; |
| --- | --- |

(ii)

uznały, że jeden z nich może mieć lepszą możliwość wszczęcia dochodzenia lub ścigania w sprawie określonych czynów;

| (iii) | objęły koordynację działań właściwych organów odnośnych państw członkowskich; |
| --- | --- |

(iii)

objęły koordynację działań właściwych organów odnośnych państw członkowskich;

| (iv) | powołały wspólny zespół śledczy zgodnie z odnośnymi aktami o współpracy; |
| --- | --- |

(iv)

powołały wspólny zespół śledczy zgodnie z odnośnymi aktami o współpracy;

| (v) | dostarczyły mu wszelkich informacji niezbędnych mu do wykonywania swoich zadań; |
| --- | --- |

(v)

dostarczyły mu wszelkich informacji niezbędnych mu do wykonywania swoich zadań;

| (vi) | podjęły określone kroki dochodzeniowe; |
| --- | --- |

(vi)

podjęły określone kroki dochodzeniowe;

| (vii) | podjęły jakiekolwiek kroki uzasadnione dochodzeniem lub ściganiem; |
| --- | --- |

(vii)

podjęły jakiekolwiek kroki uzasadnione dochodzeniem lub ściganiem;

| b) | dopilnowuje, aby właściwe organy odnośnych państw członkowskich informowały się wzajemnie o dochodzeniach i ściganiach, o których Eurojust został poinformowany; |
| --- | --- |

b)

dopilnowuje, aby właściwe organy odnośnych państw członkowskich informowały się wzajemnie o dochodzeniach i ściganiach, o których Eurojust został poinformowany;

| c) | wspomaga właściwe organy państw członkowskich, na ich wniosek, w zapewnianiu optymalnej koordynacji dochodzenia i ścigania; |
| --- | --- |

c)

wspomaga właściwe organy państw członkowskich, na ich wniosek, w zapewnianiu optymalnej koordynacji dochodzenia i ścigania;

| d) | udziela pomocy w celu poprawy współpracy między właściwymi organami krajowymi; |
| --- | --- |

d)

udziela pomocy w celu poprawy współpracy między właściwymi organami krajowymi;

| e) | współpracuje i konsultuje się z Europejską Siecią Sądową, w tym korzysta z i przyczynia się do ulepszenia jej bazy dokumentów; |
| --- | --- |

e)

współpracuje i konsultuje się z Europejską Siecią Sądową, w tym korzysta z i przyczynia się do ulepszenia jej bazy dokumentów;

| f) | w sytuacjach określonych w art. 3 ust. 2 i 3 za zgodą kolegium wspomaga dochodzenia i ścigania prowadzone przez właściwe organy tylko jednego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

f)

w sytuacjach określonych w art. 3 ust. 2 i 3 za zgodą kolegium wspomaga dochodzenia i ścigania prowadzone przez właściwe organy tylko jednego państwa członkowskiego;

| g) | może, jeżeli wniosek o pomoc sądową zostanie zrealizowany częściowo lub w stopniu niewystarczającym, wystąpić do właściwego organu sądowego o przeprowadzenie dochodzenia uzupełniającego, tak by wniosek został zrealizowany w całości. |
| --- | --- |

g)

może, jeżeli wniosek o pomoc sądową zostanie zrealizowany częściowo lub w stopniu niewystarczającym, wystąpić do właściwego organu sądowego o przeprowadzenie dochodzenia uzupełniającego, tak by wniosek został zrealizowany w całości.

2.   Państwa członkowskie dopilnowują także, aby właściwe organy krajowe bezzwłocznie odpowiadały na wnioski złożone na podstawie niniejszego artykułu.”;

| 5) | art. 7 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 7
  Zadania Eurojustu jako kolegium
  1.   Gdy Eurojust występuje jako kolegium:






  a) | może on, w związku z rodzajami przestępczości i przestępstwami określonymi w art. 4 ust. 1, podając powody swojego działania, występować do właściwych organów odnośnych państw członkowskich, by:






  (i) | wszczęły dochodzenie lub ściganie w sprawie określonych czynów; |
| --- | --- | --- | --- |

5)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Zadania Eurojustu jako kolegium

1.   Gdy Eurojust występuje jako kolegium:

a)

może on, w związku z rodzajami przestępczości i przestępstwami określonymi w art. 4 ust. 1, podając powody swojego działania, występować do właściwych organów odnośnych państw członkowskich, by:

(i)

wszczęły dochodzenie lub ściganie w sprawie określonych czynów;

| (ii) | uznały, że jeden z nich może mieć lepszą możliwość wszczęcia dochodzenia lub ścigania w sprawie określonych czynów; |
| --- | --- |

(ii)

uznały, że jeden z nich może mieć lepszą możliwość wszczęcia dochodzenia lub ścigania w sprawie określonych czynów;

| (iii) | objęły koordynację działań właściwych organów odnośnych państw członkowskich; |
| --- | --- |

(iii)

objęły koordynację działań właściwych organów odnośnych państw członkowskich;

| (iv) | powołały wspólny zespół śledczy zgodnie z odnośnymi aktami o współpracy; |
| --- | --- |

(iv)

powołały wspólny zespół śledczy zgodnie z odnośnymi aktami o współpracy;

| (v) | dostarczyły mu wszelkich informacji niezbędnych mu do wykonywania swoich zadań; |
| --- | --- |

(v)

dostarczyły mu wszelkich informacji niezbędnych mu do wykonywania swoich zadań;

| b) | dopilnowuje, aby właściwe organy państw członkowskich informowały się wzajemnie o dochodzeniach i ściganiach, o których Eurojust został poinformowany i których następstwa odczuwalne są na szczeblu Unii lub które mogą mieć wpływ na inne, niezaangażowane bezpośrednio państwa członkowskie; |
| --- | --- |

b)

dopilnowuje, aby właściwe organy państw członkowskich informowały się wzajemnie o dochodzeniach i ściganiach, o których Eurojust został poinformowany i których następstwa odczuwalne są na szczeblu Unii lub które mogą mieć wpływ na inne, niezaangażowane bezpośrednio państwa członkowskie;

| c) | wspomaga właściwe organy państw członkowskich, na ich wniosek, w zapewnianiu optymalnej koordynacji dochodzenia i ścigania; |
| --- | --- |

c)

wspomaga właściwe organy państw członkowskich, na ich wniosek, w zapewnianiu optymalnej koordynacji dochodzenia i ścigania;

| d) | udziela pomocy w celu poprawy współpracy między właściwymi organami państw członkowskich, w szczególności na podstawie analiz Europolu; |
| --- | --- |

d)

udziela pomocy w celu poprawy współpracy między właściwymi organami państw członkowskich, w szczególności na podstawie analiz Europolu;

| e) | współpracuje i konsultuje się z Europejską Siecią Sądową, w tym korzysta z i przyczynia się do ulepszenia jej bazy dokumentów; |
| --- | --- |

e)

współpracuje i konsultuje się z Europejską Siecią Sądową, w tym korzysta z i przyczynia się do ulepszenia jej bazy dokumentów;

| f) | może wspomagać Europol, w szczególności przez dostarczanie mu opinii opartych na analizach przeprowadzanych przez Europol; |
| --- | --- |

f)

może wspomagać Europol, w szczególności przez dostarczanie mu opinii opartych na analizach przeprowadzanych przez Europol;

| g) | może udzielać wsparcia logistycznego w przypadkach określonych w lit. a), c) i d). Wsparcie logistyczne może polegać na pomocy w tłumaczeniu pisemnym, tłumaczeniu ustnym oraz organizowaniu spotkań koordynacyjnych. |
| --- | --- |

g)

może udzielać wsparcia logistycznego w przypadkach określonych w lit. a), c) i d). Wsparcie logistyczne może polegać na pomocy w tłumaczeniu pisemnym, tłumaczeniu ustnym oraz organizowaniu spotkań koordynacyjnych.

2.   Jeżeli co najmniej dwóch przedstawicieli krajowych ma podzielone zdania co do tego, w ramach której jurysdykcji należy wszcząć dochodzenie lub ściganie zgodnie z art. 6, kolegium wydaje niewiążącą pisemną opinię na temat sposobu rozwiązania tej kolizji jurysdykcji. Opinia kolegium zostaje bezzwłocznie przekazana odnośnym państwom członkowskim.

3.   Niezależnie od przepisów jakichkolwiek aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu właściwe organy mogą zgłosić Eurojustowi każdy przypadek odrzucenia ich wniosku o współpracę sądową lub każdą trudność związaną z jego realizacją oraz wystąpić do kolegium o wydanie niewiążącej pisemnej opinii na temat ewentualnego rozwiązania danej sprawy. Opinia kolegium zostaje bezzwłocznie przekazana odnośnym państwom członkowskim.

4.   Kolegium może na wniosek odnośnych właściwych organów krajowych i we współpracy z nimi postanowić, że dany wydatek wspólnego zespołu śledczego powołanego na mocy art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej z dnia 29 maja 2000 r. lub na mocy decyzji ramowej 2002/465/WSiSW (4) należy traktować jako wydatek operacyjny Eurojustu w rozumieniu art. 41 ust. 3 Traktatu.

| 6) | art. 8 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 8
  Skutki decyzji Eurojustu
  Jeżeli właściwe organy odnośnych państw członkowskich postanowią nie przyjmować wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. a) i g), art. 7 ust. 1 lit. a), art. 7 ust. 2 i 3, informują o swojej decyzji i jej przyczynach Eurojust.”; |
| --- | --- |

6)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Skutki decyzji Eurojustu

Jeżeli właściwe organy odnośnych państw członkowskich postanowią nie przyjmować wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. a) i g), art. 7 ust. 1 lit. a), art. 7 ust. 2 i 3, informują o swojej decyzji i jej przyczynach Eurojust.”;

| 7) | w art. 9:






  a) | ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   Co do swojego statusu przedstawiciele krajowi podlegają prawu krajowemu swojego państwa członkowskiego. Kadencja przedstawiciela krajowego trwa przynajmniej 4 lata. Państwo członkowskie pochodzenia może powołać swojego przedstawiciela na kolejną kadencję. Przedstawiciela krajowego nie można usunąć z urzędu przed końcem kadencji bez uprzedniego poinformowania Rady i określenia przyczyn takiej decyzji. Jeżeli dany przedstawiciel krajowy jest przewodniczącym lub zastępcą przewodniczącego Eurojustu, jego kadencja jako przedstawiciela trwa przynajmniej tak długo, żeby mógł pełnić swoją funkcję jako przewodniczący lub zastępca przewodniczącego przez okres, na który został wybrany.
  2.   Wszelkie informacje przepływające między Eurojustem a państwami członkowskimi, w tym wnioski składane na podstawie art. 6 ust. 1 lit. a) i g), są przekazywane za pośrednictwem przedstawiciela krajowego.”; |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 9:

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Co do swojego statusu przedstawiciele krajowi podlegają prawu krajowemu swojego państwa członkowskiego. Kadencja przedstawiciela krajowego trwa przynajmniej 4 lata. Państwo członkowskie pochodzenia może powołać swojego przedstawiciela na kolejną kadencję. Przedstawiciela krajowego nie można usunąć z urzędu przed końcem kadencji bez uprzedniego poinformowania Rady i określenia przyczyn takiej decyzji. Jeżeli dany przedstawiciel krajowy jest przewodniczącym lub zastępcą przewodniczącego Eurojustu, jego kadencja jako przedstawiciela trwa przynajmniej tak długo, żeby mógł pełnić swoją funkcję jako przewodniczący lub zastępca przewodniczącego przez okres, na który został wybrany.

2.   Wszelkie informacje przepływające między Eurojustem a państwami członkowskimi, w tym wnioski składane na podstawie art. 6 ust. 1 lit. a) i g), są przekazywane za pośrednictwem przedstawiciela krajowego.”;

| b) | skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 3;

| c) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Aby realizować cele Eurojustu, przedstawiciel krajowy ma pełny dostęp do:






  a) | informacji zawartych w następujących rejestrach:






  (i) | krajowych rejestrach karnych; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Aby realizować cele Eurojustu, przedstawiciel krajowy ma pełny dostęp do:

a)

informacji zawartych w następujących rejestrach:

(i)

krajowych rejestrach karnych;

| (ii) | rejestrach osób aresztowanych; |
| --- | --- |

(ii)

rejestrach osób aresztowanych;

| (iii) | rejestrach dochodzeń; |
| --- | --- |

(iii)

rejestrach dochodzeń;

| (iv) | rejestrach DNA; |
| --- | --- |

(iv)

rejestrach DNA;

| b) | innych niż określone w lit. a) rejestrów swojego państwa członkowskiego zawierających informacje potrzebne mu w wykonywaniu swoich obowiązków.”; |
| --- | --- |

b)

innych niż określone w lit. a) rejestrów swojego państwa członkowskiego zawierających informacje potrzebne mu w wykonywaniu swoich obowiązków.”;

| d) | dodaje się następujący ustęp:
  „4a.   Korzystanie z dostępu, o którym mowa w ust. 4, opiera się przynajmniej na takich samych zasadach, jakie przewiduje prawo krajowe względem prokuratora, sędziego lub funkcjonariusza policji o równorzędnych uprawnieniach.”; |
| --- | --- |

d)

dodaje się następujący ustęp:

„4a.   Korzystanie z dostępu, o którym mowa w ust. 4, opiera się przynajmniej na takich samych zasadach, jakie przewiduje prawo krajowe względem prokuratora, sędziego lub funkcjonariusza policji o równorzędnych uprawnieniach.”;

| e) | skreśla się ust. 6; |
| --- | --- |

e)

skreśla się ust. 6;

| 8) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 9a
  Uprawnienia przedstawiciela krajowego na szczeblu krajowym
  1.   Każde państwo członkowskie ustala charakter i zakres uprawnień sądowych, które na swoim własnym terytorium przyznaje swojemu przedstawicielowi krajowemu w dziedzinie współpracy sądowej. Wśród uprawnień tych są przynajmniej uprawnienia równorzędne następującym:






  a) | przyjmowanie wniosków o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Tratkatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania, przekazywanie tych wniosków, przygotowywanie ich realizacji, dostarczanie informacji uzupełniających w związku z ich realizacją oraz monitorowanie ich realizacji; |
| --- | --- | --- |

8)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 9a

Uprawnienia przedstawiciela krajowego na szczeblu krajowym

1.   Każde państwo członkowskie ustala charakter i zakres uprawnień sądowych, które na swoim własnym terytorium przyznaje swojemu przedstawicielowi krajowemu w dziedzinie współpracy sądowej. Wśród uprawnień tych są przynajmniej uprawnienia równorzędne następującym:

a)

przyjmowanie wniosków o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Tratkatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania, przekazywanie tych wniosków, przygotowywanie ich realizacji, dostarczanie informacji uzupełniających w związku z ich realizacją oraz monitorowanie ich realizacji;

| b) | przygotowanie, z ramienia swojego państwa członkowskiego, utworzenia wspólnych zespołów śledczych na mocy art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej z dnia 29 maja 2000 r. lub na mocy decyzji ramowej 2002/465/WSiSW, w tym wszelkich zespołów śledczych wspieranych przez Eurojust zgodnie z art. 7 ust. 4 niniejszej decyzji, oraz uczestnictwo w ich pracach; |
| --- | --- |

b)

przygotowanie, z ramienia swojego państwa członkowskiego, utworzenia wspólnych zespołów śledczych na mocy art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej z dnia 29 maja 2000 r. lub na mocy decyzji ramowej 2002/465/WSiSW, w tym wszelkich zespołów śledczych wspieranych przez Eurojust zgodnie z art. 7 ust. 4 niniejszej decyzji, oraz uczestnictwo w ich pracach;

| c) | wykonywania wszelkich zadań właściwych organów krajowych w odniesieniu do plików analitycznych (AWF) Europolu. |
| --- | --- |

c)

wykonywania wszelkich zadań właściwych organów krajowych w odniesieniu do plików analitycznych (AWF) Europolu.

2.   Pełniąc funkcję krajowych organów sądowych, przedstawiciele krajowi w indywidualnych przypadkach w porozumieniu z właściwym organem krajowym lub na jego wniosek mogą w ramach przekazanych im uprawnień:

| a) | wydawać i formułować wnioski o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wprowadzających w życie zasadę wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

a)

wydawać i formułować wnioski o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wprowadzających w życie zasadę wzajemnego uznawania;

| b) | nakazywać dokonanie przeszukania i zajęcia; |
| --- | --- |

b)

nakazywać dokonanie przeszukania i zajęcia;

| c) | wydawać zgodę na niejawne nadzorowanie przesyłek i koordynować odnośne działania. |
| --- | --- |

c)

wydawać zgodę na niejawne nadzorowanie przesyłek i koordynować odnośne działania.

3.   Jeżeli wystąpi nagła sytuacja, a nie wskazano właściwego organu krajowego lub nie można odpowiednio szybko go zidentyfikować, przedstawiciele krajowi mogą wydawać zgodę na niejawne nadzorowanie przesyłek i koordynować odnośne działania.

4.   Z uprawnień, o których mowa w ust. 1 lit. a), korzysta w pierwszej instancji zawsze właściwy organ krajowy.

5.   Jeżeli przedstawiciel krajowy skorzystał z uprawnień, o których mowa w ust. 1 i 3, organ krajowy otrzymuje bezzwłocznie stosowną informację.

6.   Jeżeli przepisy konstytucyjne regulujące podział kompetencji między prokuratorów i sędziów nie pozwalają przyznać przedstawicielowi krajowemu co najmniej jednego z uprawnień, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu oraz w art. 5a ust. 3, to jest on przynajmniej uprawniony do skierowania wniosku do właściwego organu mogącego korzystać z takich uprawnień.

7.   Każde państwo członkowskie określa zgodnie ze swoimi zobowiązaniami międzynarodowymi także prawo przedstawiciela krajowego do występowania wobec zagranicznych organów sądowych.

8.   Po wyznaczeniu przedstawiciela krajowego i w razie potrzeby w dowolnym innym momencie państwo członkowskie powiadamia Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o swojej decyzji co do wykonania ust. 1–3, a Sekretariat Generalny Rady informuje pozostałe państwa członkowskie. Państwa członkowskie zobowiązują się do zaakceptowania i uznawania tak przyznanych prerogatyw, o ile są one zgodne ze zobowiązaniami międzynarodowymi.

9.   Wykonując swoje zadania, przedstawiciel krajowy informuje w stosownych przypadkach, czy działa zgodnie z uprawnieniami sądowymi przyznanymi mu na mocy niniejszego artykułu.”;

| 9) | art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego, o którym mowa w art. 23, na temat przepisów w sprawie przetwarzania danych osobowych Rada zatwierdza regulamin Eurojustu zaproponowany przez kolegium i uprzednio przyjęty przezeń większością dwóch trzecich głosów. Przepisy regulaminu dotyczące przetwarzania danych osobowych mogą być zatwierdzane przez Radę osobno.”; |
| --- | --- |

9)

art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego, o którym mowa w art. 23, na temat przepisów w sprawie przetwarzania danych osobowych Rada zatwierdza regulamin Eurojustu zaproponowany przez kolegium i uprzednio przyjęty przezeń większością dwóch trzecich głosów. Przepisy regulaminu dotyczące przetwarzania danych osobowych mogą być zatwierdzane przez Radę osobno.”;

| 10) | art. 12 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 12
  Krajowy system koordynacyjny Eurojustu
  1.   Każde państwo członkowskie wyznacza przynajmniej jednego korespondenta krajowego Eurojustu.
  2.   Każde państwo członkowskie tworzy krajowy system koordynacyjny Eurojustu, tak by koordynować prace prowadzone przez:






  a) | krajowych korespondentów Eurojustu; |
| --- | --- | --- |

10)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Krajowy system koordynacyjny Eurojustu

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza przynajmniej jednego korespondenta krajowego Eurojustu.

2.   Każde państwo członkowskie tworzy krajowy system koordynacyjny Eurojustu, tak by koordynować prace prowadzone przez:

a)

krajowych korespondentów Eurojustu;

| b) | krajowego korespondenta ds. terroryzmu; |
| --- | --- |

b)

krajowego korespondenta ds. terroryzmu;

| c) | krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej oraz maksymalnie trzy inne punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej; |
| --- | --- |

c)

krajowego korespondenta Europejskiej Sieci Sądowej oraz maksymalnie trzy inne punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej;

| d) | przedstawicieli krajowych lub punkty kontaktowe sieci wspólnych zespołów śledczych oraz sieci utworzonych decyzją 2002/494/WSiSW (5) (sieci ds. zbrodni wojennych), decyzją 2007/845/WSiSW (6) (biura ds. odzyskiwania mienia) oraz przyszłą decyzją w sprawie punktów kontaktowych ds. zwalczania korupcji. |
| --- | --- |

d)

przedstawicieli krajowych lub punkty kontaktowe sieci wspólnych zespołów śledczych oraz sieci utworzonych decyzją 2002/494/WSiSW (5) (sieci ds. zbrodni wojennych), decyzją 2007/845/WSiSW (6) (biura ds. odzyskiwania mienia) oraz przyszłą decyzją w sprawie punktów kontaktowych ds. zwalczania korupcji.

3.   Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, zachowują swoje stanowisko i swój status w świetle prawa krajowego.

4.   Jeden z krajowych korespondentów Eurojustu odpowiada za działanie krajowego systemu koordynacyjnego Eurojustu.

5.   Krajowy system koordynacyjny Eurojustu:

| a) | jest połączony z należącym do Eurojustu zautomatyzowanym systemem przetwarzania spraw (Case Management System); |
| --- | --- |

a)

jest połączony z należącym do Eurojustu zautomatyzowanym systemem przetwarzania spraw (Case Management System);

| b) | wspomaga Eurojust w określaniu, czy dana sprawa powinna podlegać gestii Eurojustu czy Europejskiej Sieci Sądowej; |
| --- | --- |

b)

wspomaga Eurojust w określaniu, czy dana sprawa powinna podlegać gestii Eurojustu czy Europejskiej Sieci Sądowej;

| c) | ułatwia wewnątrz państwa członkowskiego wykonywanie zadań Eurojustu, zwłaszcza przez to, że pozwala przedstawicielowi krajowemu ustalić, które organy są właściwe do realizacji wniosków o współpracę sądową; |
| --- | --- |

c)

ułatwia wewnątrz państwa członkowskiego wykonywanie zadań Eurojustu, zwłaszcza przez to, że pozwala przedstawicielowi krajowemu ustalić, które organy są właściwe do realizacji wniosków o współpracę sądową;

| d) | utrzymuje ścisłe stosunki z krajową jednostką Europolu, a zwłaszcza:






  (i) | jest informowany i proszony o opinię na temat udziału danego państwa członkowskiego w określonym rozpracowaniu analitycznym (AWF) oraz informowany o działaniu i wynikach tego rozpracowania; |
| --- | --- | --- |

d)

utrzymuje ścisłe stosunki z krajową jednostką Europolu, a zwłaszcza:

(i)

jest informowany i proszony o opinię na temat udziału danego państwa członkowskiego w określonym rozpracowaniu analitycznym (AWF) oraz informowany o działaniu i wynikach tego rozpracowania;

| (ii) | jest informowany o każdym wniosku Europolu o wszczęcie dochodzenia lub utworzenie wspólnego zespołu śledczego oraz o poinformowanie krajowej jednostki Europolu o takich wnioskach wystosowanych przez Eurojust. |
| --- | --- |

(ii)

jest informowany o każdym wniosku Europolu o wszczęcie dochodzenia lub utworzenie wspólnego zespołu śledczego oraz o poinformowanie krajowej jednostki Europolu o takich wnioskach wystosowanych przez Eurojust.

6.   Stosunki między przedstawicielem krajowym a korespondentami krajowymi nie wykluczają bezpośredniego kontaktu przedstawiciela krajowego z jego właściwymi organami.

7.   Niniejszy artykuł nie wpływa na bezpośrednie kontakty między właściwymi organami sądowymi, określone w aktach o współpracy sądowej, np. w art. 6 konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

8.   Wydatki krajowego systemu koordynacyjnego Eurojustu, m.in. na wynajem lokum, sprzęt, łączność i wynagrodzenie personelu administracyjnego, można traktować jako wydatki operacyjne Eurojustu zgodnie z art. 30.

| 11) | w art. 13:






  a) | w ust. 2:






  (i) | skreśla się wyrazy „zgodnie z art. 9”; |
| --- | --- | --- | --- |

11)

w art. 13:

a)

w ust. 2:

(i)

skreśla się wyrazy „zgodnie z art. 9”;

| (ii) | na końcu ustępu dodaje się zdanie w brzmieniu: „W szczególności niezwłocznie informowani są przedstawiciele krajowi, którzy nie zostali powiadomieni o dotyczącej ich sprawie.”; |
| --- | --- |

(ii)

na końcu ustępu dodaje się zdanie w brzmieniu: „W szczególności niezwłocznie informowani są przedstawiciele krajowi, którzy nie zostali powiadomieni o dotyczącej ich sprawie.”;

| b) | dodaje się następujące ustępy:
  „3.   Niniejszy artykuł nie narusza innych obowiązków dotyczących przekazywania informacji Eurojustowi, w tym decyzji Rady 2005/671/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych (7).
  4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby przedstawiciele krajowi byli informowania o przygotowaniach do utworzenia wspólnego zespołu śledczego — bez względu na to, czy powoływanego na mocy art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej z dnia 29 maja 2000 r. lub na mocy decyzji ramowej 2002/465/WSiSW czy nie — oraz o dalszym losie takich zespołów.
  5.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby ich przedstawiciel krajowy był terminowo, odpowiednio wcześnie — jak tylko dana informacja jest dostępna — powiadamiany o wszystkich dochodzeniach w sprawach karnych dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi, o ile dochodzenia te podlegają kompetencji Eurojustu i o ile jest to mu potrzebne do sprawowania swoich funkcji, zwłaszcza jeżeli analogiczne wnioski rekwizycyjne są potrzebne w kilku państwach członkowskich lub jeżeli potrzebna jest koordynacja działań ze strony Eurojustu, lub jeżeli dochodzi do pozytywnych lub negatywnych kolizji jurysdykcji. Państwa członkowskie dopilnowują, aby wykonanie obowiązku informowania było nadzorowane na szczeblu krajowym.
  6.   Początkowo państwa członkowskie wdrażają ust. 5 w odniesieniu do spraw dotyczących poniższych przestępstw:






  a) | handel środkami odurzającymi; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się następujące ustępy:

„3.   Niniejszy artykuł nie narusza innych obowiązków dotyczących przekazywania informacji Eurojustowi, w tym decyzji Rady 2005/671/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych (7).

4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby przedstawiciele krajowi byli informowania o przygotowaniach do utworzenia wspólnego zespołu śledczego — bez względu na to, czy powoływanego na mocy art. 13 Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej z dnia 29 maja 2000 r. lub na mocy decyzji ramowej 2002/465/WSiSW czy nie — oraz o dalszym losie takich zespołów.

5.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby ich przedstawiciel krajowy był terminowo, odpowiednio wcześnie — jak tylko dana informacja jest dostępna — powiadamiany o wszystkich dochodzeniach w sprawach karnych dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi, o ile dochodzenia te podlegają kompetencji Eurojustu i o ile jest to mu potrzebne do sprawowania swoich funkcji, zwłaszcza jeżeli analogiczne wnioski rekwizycyjne są potrzebne w kilku państwach członkowskich lub jeżeli potrzebna jest koordynacja działań ze strony Eurojustu, lub jeżeli dochodzi do pozytywnych lub negatywnych kolizji jurysdykcji. Państwa członkowskie dopilnowują, aby wykonanie obowiązku informowania było nadzorowane na szczeblu krajowym.

6.   Początkowo państwa członkowskie wdrażają ust. 5 w odniesieniu do spraw dotyczących poniższych przestępstw:

a)

handel środkami odurzającymi;

| b) | handel ludźmi i bronią; |
| --- | --- |

b)

handel ludźmi i bronią;

| c) | handel odpadami jądrowymi; |
| --- | --- |

c)

handel odpadami jądrowymi;

| d) | handel dziełami sztuki; |
| --- | --- |

d)

handel dziełami sztuki;

| e) | handel zagrożonymi gatunkami; |
| --- | --- |

e)

handel zagrożonymi gatunkami;

| f) | handel ludzkimi organami; |
| --- | --- |

f)

handel ludzkimi organami;

| g) | pranie pieniędzy; |
| --- | --- |

g)

pranie pieniędzy;

| h) | oszustwo, w tym oszustwo narażające na szwank finansowe interesy Wspólnoty; |
| --- | --- |

h)

oszustwo, w tym oszustwo narażające na szwank finansowe interesy Wspólnoty;

| i) | fałszowanie walut, w tym euro; |
| --- | --- |

i)

fałszowanie walut, w tym euro;

| j) | terroryzm, w tym jego finansowanie; |
| --- | --- |

j)

terroryzm, w tym jego finansowanie;

| k) | przestępstwa przeciwko środowisku; |
| --- | --- |

k)

przestępstwa przeciwko środowisku;

| l) | inne formy przestępczości zorganizowanej. |
| --- | --- |

l)

inne formy przestępczości zorganizowanej.

7.   Państwa członkowskie zaczynają stosować ust. 5 w odniesieniu do przestępstw niewymienionych w ust. 6 przed upływem trzy lata od daty określonej w art. 2.

8.   Państwa członkowskie zapewniają informowanie ich przedstawiciela krajowego o:

| a) | wszelkich wnioskach o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania, które to wnioski są wysyłane przez ich właściwe organy w sprawach dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

a)

wszelkich wnioskach o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania, które to wnioski są wysyłane przez ich właściwe organy w sprawach dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi;

| b) | wszystkich niejawnie nadzorowanych przesyłkach i tajnych dochodzeniach dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

b)

wszystkich niejawnie nadzorowanych przesyłkach i tajnych dochodzeniach dotyczących co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi;

| c) | wszystkich odrzuconych wnioskach o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

c)

wszystkich odrzuconych wnioskach o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania;

| d) | wszystkich wnioskach o wzajemną pomoc prawną nadesłanych przez państwo trzecie, jeżeli okazuje się, że wnioski te związane są z dochodzeniem w sprawie innych wniosków wysłanych przez to państwo trzecie co najmniej do dwu innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

d)

wszystkich wnioskach o wzajemną pomoc prawną nadesłanych przez państwo trzecie, jeżeli okazuje się, że wnioski te związane są z dochodzeniem w sprawie innych wniosków wysłanych przez to państwo trzecie co najmniej do dwu innych państw członkowskich.

9.   Ponadto właściwe organy dostarczają krajowemu przedstawicielowi wszelkich innych informacji, które uzna on za potrzebne mu do wypełniania swoich zadań.

10.   Informacje, o których mowa w niniejszym artykule, są przekazywane Eurojustowi w postaci ustrukturyzowanej.

| 12) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 13a
  Informacje dostarczane przez Eurojust organom krajowym
  1.   Eurojust z własnej inicjatywy dostarcza właściwym organom krajowym informacji i opinii o wynikach przetwarzania informacji, w tym o powiązaniach ze sprawami już zapisanymi w zautomatyzowanym systemie przetwarzania spraw.
  2.   Ponadto jeżeli właściwy organ krajowy wystąpi do Eurojustu o informacje, Eurojust przekazuje je w terminie wskazanym przez ten organ.”; |
| --- | --- |

12)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 13a

Informacje dostarczane przez Eurojust organom krajowym

1.   Eurojust z własnej inicjatywy dostarcza właściwym organom krajowym informacji i opinii o wynikach przetwarzania informacji, w tym o powiązaniach ze sprawami już zapisanymi w zautomatyzowanym systemie przetwarzania spraw.

2.   Ponadto jeżeli właściwy organ krajowy wystąpi do Eurojustu o informacje, Eurojust przekazuje je w terminie wskazanym przez ten organ.”;

| 13) | w art. 14 ust. 4 wyrazy „indeks danych odnoszących się do”, a w art. 16 ust. 1 wyrazy „indeks danych dotyczących” zastępuje się wyrazami „zautomatyzowany system przetwarzania spraw zawierający dane dotyczące”; |
| --- | --- |

13)

w art. 14 ust. 4 wyrazy „indeks danych odnoszących się do”, a w art. 16 ust. 1 wyrazy „indeks danych dotyczących” zastępuje się wyrazami „zautomatyzowany system przetwarzania spraw zawierający dane dotyczące”;

| 14) | w art. 15 ust. 4 wyrazy „w indeksie” zastępuje się wyrazami „w zautomatyzowanym systemie przetwarzania spraw”, w art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze wyrazy „indeks danych dotyczących” zastępuje się wyrazami „zautomatyzowany system przetwarzania spraw zawierający dane dotyczące”, a w art. 16 ust. 1 zdanie drugie i w art. 16 ust. 2 wyraz „Indeks” zastępuje się wyrazami „Zautomatyzowany system przetwarzania spraw”; |
| --- | --- |

14)

w art. 15 ust. 4 wyrazy „w indeksie” zastępuje się wyrazami „w zautomatyzowanym systemie przetwarzania spraw”, w art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze wyrazy „indeks danych dotyczących” zastępuje się wyrazami „zautomatyzowany system przetwarzania spraw zawierający dane dotyczące”, a w art. 16 ust. 1 zdanie drugie i w art. 16 ust. 2 wyraz „Indeks” zastępuje się wyrazami „Zautomatyzowany system przetwarzania spraw”;

| 15) | w art. 15:






  a) | w ust. 1:






  (i) | zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „1.   Przetwarzając dane zgodnie z art. 14 ust. 1, Eurojust może przetwarzać dane osobowe dotyczące osób, które na mocy krajowego ustawodawstwa odnośnych państw członkowskich są objęte dochodzeniem lub są ścigane w związku z co najmniej jednym rodzajem przestępczości lub przestępstwem zdefiniowanym w art. 4; odnośne dane to:”; |
| --- | --- | --- | --- |

15)

w art. 15:

a)

w ust. 1:

(i)

zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„1.   Przetwarzając dane zgodnie z art. 14 ust. 1, Eurojust może przetwarzać dane osobowe dotyczące osób, które na mocy krajowego ustawodawstwa odnośnych państw członkowskich są objęte dochodzeniem lub są ścigane w związku z co najmniej jednym rodzajem przestępczości lub przestępstwem zdefiniowanym w art. 4; odnośne dane to:”;

| (ii) | dodaje się następującą literę:






  „l) | numery telefonu, dane rejestracyjne samochodu, adresy kont poczty elektronicznej, dane o połączeniach telefonicznych i korespondencji elektronicznej, dane DNA i fotografie.”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

dodaje się następującą literę:

„l)

numery telefonu, dane rejestracyjne samochodu, adresy kont poczty elektronicznej, dane o połączeniach telefonicznych i korespondencji elektronicznej, dane DNA i fotografie.”;

| b) | w ust. 2 skreśla się wyraz „tylko”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 skreśla się wyraz „tylko”;

| 16) | w art. 16 dodaje się następujący ustęp:
  „2a.   Zautomatyzowany system przetwarzania spraw pozwala na wpisywanie danych i dostęp z poziomu krajowego. O ile jest to zgodne z przepisami o ochronie danych zawartymi w niniejszej decyzji, zautomatyzowany system przetwarzania spraw może być podłączony do bezpiecznej sieci telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 10 decyzji Rady .../.../WSiSW w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej.”; |
| --- | --- |

16)

w art. 16 dodaje się następujący ustęp:

„2a.   Zautomatyzowany system przetwarzania spraw pozwala na wpisywanie danych i dostęp z poziomu krajowego. O ile jest to zgodne z przepisami o ochronie danych zawartymi w niniejszej decyzji, zautomatyzowany system przetwarzania spraw może być podłączony do bezpiecznej sieci telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 10 decyzji Rady .../.../WSiSW w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej.”;

| 17) | w art. 23, na końcu ust. 10, dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „Sekretariat wspólnego organu nadzorczego może korzystać z fachowej wiedzy sekretariatu ustanowionego decyzją Rady 2000/641/WSiSW.”; |
| --- | --- |

17)

w art. 23, na końcu ust. 10, dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Sekretariat wspólnego organu nadzorczego może korzystać z fachowej wiedzy sekretariatu ustanowionego decyzją Rady 2000/641/WSiSW.”;

| 18) | w art. 26:






  a) | dodaje się następujący ustęp:
  „1a.   Państwo członkowskie zapewnia kolegium możliwość faktycznego otwarcia pliku analitycznego (AWF) Europolu i uczestniczenia w jego funkcjonowaniu.”; |
| --- | --- | --- |

18)

w art. 26:

a)

dodaje się następujący ustęp:

„1a.   Państwo członkowskie zapewnia kolegium możliwość faktycznego otwarcia pliku analitycznego (AWF) Europolu i uczestniczenia w jego funkcjonowaniu.”;

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Eurojust utrzymuje uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową, oparte na konsultacjach i komplementarności, w szczególności na szczeblu przedstawiciela krajowego, punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w tym samym państwie członkowskim oraz korespondentów krajowych Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej. Aby zapewnić sprawną współpracę, należy zastosować następujące środki:






  a) | Eurojust powinien posiadać dostęp do scentralizowanych informacji Europejskiej Sieci Sądowej zgodnie z art. 8 decyzji .../.../WSiSW oraz do bezpiecznej sieci telekomunikacyjnej utworzonej na mocy art. 10 wspomnianej decyzji; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Eurojust utrzymuje uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową, oparte na konsultacjach i komplementarności, w szczególności na szczeblu przedstawiciela krajowego, punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w tym samym państwie członkowskim oraz korespondentów krajowych Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej. Aby zapewnić sprawną współpracę, należy zastosować następujące środki:

a)

Eurojust powinien posiadać dostęp do scentralizowanych informacji Europejskiej Sieci Sądowej zgodnie z art. 8 decyzji .../.../WSiSW oraz do bezpiecznej sieci telekomunikacyjnej utworzonej na mocy art. 10 wspomnianej decyzji;

| b) | bez uszczerbku dla art. 13 niniejszej decyzji i zgodnie z art. 4 ust. 4 decyzji .../.../WSiSW punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują Eurojust w indywidualnych przypadkach o sprawach obejmujących dwa państwa członkowskie i podlegających kompetencji Eurojustu:






  — | jeżeli może wystąpić kolizja jurysdykcji,
  lub |
| --- | --- | --- |

b)

bez uszczerbku dla art. 13 niniejszej decyzji i zgodnie z art. 4 ust. 4 decyzji .../.../WSiSW punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują Eurojust w indywidualnych przypadkach o sprawach obejmujących dwa państwa członkowskie i podlegających kompetencji Eurojustu:

—

jeżeli może wystąpić kolizja jurysdykcji,

lub

| — | jeżeli odrzucono wniosek o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

—

jeżeli odrzucono wniosek o współpracę sądową w ramach aktów przyjętych na mocy tytułu VI Traktatu, w tym aktów wcielających w życie zasadę wzajemnego uznawania.

Punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują Eurojust w indywidualnych przypadkach również o wszelkich sprawach podlegających kompetencji Eurojustu i obejmujących co najmniej trzy państwa członkowskie.

Przedstawiciele krajowi informują punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej w indywidualnych przypadkach o wszelkich sprawach, w odniesieniu do których uznaje się, że sieć ma lepsze warunki, by zająć się nimi;

| c) | sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej stanowi część sekretariatu Eurojustu. Działa on jako odrębna i samodzielna jednostka. Może korzystać z zasobów Eurojustu, które są potrzebne Europejskiej Sieci Sądowej do realizacji jej zadań. Przepisy dotyczące personelu Eurojustu stosuje się do personelu sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej, jeżeli nie koliduje to z operacyjną samodzielnością sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej; |
| --- | --- |

c)

sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej stanowi część sekretariatu Eurojustu. Działa on jako odrębna i samodzielna jednostka. Może korzystać z zasobów Eurojustu, które są potrzebne Europejskiej Sieci Sądowej do realizacji jej zadań. Przepisy dotyczące personelu Eurojustu stosuje się do personelu sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej, jeżeli nie koliduje to z operacyjną samodzielnością sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej;

| d) | Europejska Sieć Sądowa jest wspierana przez administrację Eurojustu. Koszty operacyjne Europejskiej Sieci Sądowej mogą być pokrywane z budżetu Eurojustu zgodnie z art. 33; |
| --- | --- |

d)

Europejska Sieć Sądowa jest wspierana przez administrację Eurojustu. Koszty operacyjne Europejskiej Sieci Sądowej mogą być pokrywane z budżetu Eurojustu zgodnie z art. 33;

| e) | przedstawiciele krajowi Eurojustu mogą na zaproszenie Europejskiej Sieci Sądowej uczestniczyć w jej spotkaniach. Osoby pełniące funkcje punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej mogą być zapraszani w indywidualnych przypadkach na spotkania Eurojustu; |
| --- | --- |

e)

przedstawiciele krajowi Eurojustu mogą na zaproszenie Europejskiej Sieci Sądowej uczestniczyć w jej spotkaniach. Osoby pełniące funkcje punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej mogą być zapraszani w indywidualnych przypadkach na spotkania Eurojustu;

| f) | sekretariat sieci wspólnych zespołów śledczych oraz sieci utworzonych decyzją 2002/494/WSiSW (sieci ds. zbrodni wojennych), decyzją 2007/845/WSiSW (biura ds. odzyskiwania mienia) oraz przyszłą decyzją Rady w sprawie punktów kontaktowych ds. zwalczania korupcji są częścią sekretariatu Eurojustu i działają jako odrębne i samodzielne jednostki. Mogą korzystać z zasobów Eurojustu, które są im potrzebne do realizacji swoich zadań. Przepisy dotyczące personelu Eurojustu stosuje się do personelu tych sekretariatów, jeżeli nie koliduje to z ich operacyjną samodzielnością; dyrektor administracyjny Eurojustu mianuje podległego sobie sekretarza generalnego sekretariatów tych sieci.”; |
| --- | --- |

f)

sekretariat sieci wspólnych zespołów śledczych oraz sieci utworzonych decyzją 2002/494/WSiSW (sieci ds. zbrodni wojennych), decyzją 2007/845/WSiSW (biura ds. odzyskiwania mienia) oraz przyszłą decyzją Rady w sprawie punktów kontaktowych ds. zwalczania korupcji są częścią sekretariatu Eurojustu i działają jako odrębne i samodzielne jednostki. Mogą korzystać z zasobów Eurojustu, które są im potrzebne do realizacji swoich zadań. Przepisy dotyczące personelu Eurojustu stosuje się do personelu tych sekretariatów, jeżeli nie koliduje to z ich operacyjną samodzielnością; dyrektor administracyjny Eurojustu mianuje podległego sobie sekretarza generalnego sekretariatów tych sieci.”;

| c) | dodaje się następujące ustępy:
  „7.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych (Frontex), o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.
  8.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę ze wspólnym centrum sytuacyjnym, o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.
  9.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę z Interpolem, o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.
  10.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę ze Światową Organizacją Celną, o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się następujące ustępy:

„7.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych (Frontex), o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.

8.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę ze wspólnym centrum sytuacyjnym, o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.

9.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę z Interpolem, o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.

10.   Eurojust nawiązuje i utrzymuje ścisłą współpracę ze Światową Organizacją Celną, o ile ma ona związek z zadaniami Eurojustu i służy realizacji jego celów oraz pozwala uniknąć powielania prac. Zasadnicze elementy tej współpracy zostają określone w porozumieniu, które Rada zatwierdza po zasięgnięciu opinii wspólnego organu nadzorczego na temat przepisów o ochronie danych.”;

| 19) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 26a
  Sędziowie łącznikowi oddelegowani do państw trzecich
  1.   Aby ułatwiać współpracę sądową, Eurojust może oddelegować sędziów łącznikowych do państwa trzeciego, o ile z państwem przyjmującym zawarto porozumienie, które zostało zatwierdzone przez Radę. Sędzią łącznikowym jest krajowy przedstawiciel Eurojustu, jego zastępca, asystent lub sędzia oddelegowany do Eurojustu. Oddelegowanie sędziego łącznikowego z ramienia Eurojustu zależy od uprzedniej zgody samego sędziego i jego państwa członkowskiego.
  2.   Sędziowie łącznikowi oddelegowani zgodnie z ust. 1 pełnią swoje funkcje na rzecz Eurojustu i właściwych organów państw członkowskich. Działania sędziów łącznikowych oddelegowanych przez Eurojust podlegają nadzorowi wspólnego organu nadzorczego. Raz do roku składają oni sprawozdanie kolegium Eurojustu, które w odpowiedni sposób informuje Radę i Parlament Europejski o ich działaniach. Sędziowie łącznikowi informują także przedstawicieli krajowych i właściwe organy krajowe o wszystkich sprawach dotyczących ich państwa członkowskiego.
  3.   Właściwe organy krajowe i sędziowie łącznikowi, o których mowa w ust. 1, mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio. Wtedy o takich kontaktach sędzia łącznikowy informuje odnośnego przedstawiciela krajowego.
  4.   Sędziowie łącznikowi, o których mowa w ust. 1, mają połączenie ze zautomatyzowanym systemem przetwarzania spraw.
  5.   Odnośne wydatki sędziów łącznikowych oddelegowanych przez Eurojust do państwa trzeciego uważa się za wydatki operacyjne w rozumieniu art. 41 ust. 3 Traktatu. Zanim zostaną podjęte negocjacje z państwem trzecim, Rada musi wyrazić swoją zgodę. Eurojust informuje Radę o wszelkich swoich planach co do podjęcia takich negocjacji, a Rada może wyciągnąć takie wnioski, jakie uzna za właściwe.”; |
| --- | --- |

19)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 26a

Sędziowie łącznikowi oddelegowani do państw trzecich

1.   Aby ułatwiać współpracę sądową, Eurojust może oddelegować sędziów łącznikowych do państwa trzeciego, o ile z państwem przyjmującym zawarto porozumienie, które zostało zatwierdzone przez Radę. Sędzią łącznikowym jest krajowy przedstawiciel Eurojustu, jego zastępca, asystent lub sędzia oddelegowany do Eurojustu. Oddelegowanie sędziego łącznikowego z ramienia Eurojustu zależy od uprzedniej zgody samego sędziego i jego państwa członkowskiego.

2.   Sędziowie łącznikowi oddelegowani zgodnie z ust. 1 pełnią swoje funkcje na rzecz Eurojustu i właściwych organów państw członkowskich. Działania sędziów łącznikowych oddelegowanych przez Eurojust podlegają nadzorowi wspólnego organu nadzorczego. Raz do roku składają oni sprawozdanie kolegium Eurojustu, które w odpowiedni sposób informuje Radę i Parlament Europejski o ich działaniach. Sędziowie łącznikowi informują także przedstawicieli krajowych i właściwe organy krajowe o wszystkich sprawach dotyczących ich państwa członkowskiego.

3.   Właściwe organy krajowe i sędziowie łącznikowi, o których mowa w ust. 1, mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio. Wtedy o takich kontaktach sędzia łącznikowy informuje odnośnego przedstawiciela krajowego.

4.   Sędziowie łącznikowi, o których mowa w ust. 1, mają połączenie ze zautomatyzowanym systemem przetwarzania spraw.

5.   Odnośne wydatki sędziów łącznikowych oddelegowanych przez Eurojust do państwa trzeciego uważa się za wydatki operacyjne w rozumieniu art. 41 ust. 3 Traktatu. Zanim zostaną podjęte negocjacje z państwem trzecim, Rada musi wyrazić swoją zgodę. Eurojust informuje Radę o wszelkich swoich planach co do podjęcia takich negocjacji, a Rada może wyciągnąć takie wnioski, jakie uzna za właściwe.”;

| 20) | dodaje się następujące artykuły:
  „Artykuł 27a
  Wnioski państw trzecich o współpracę sądową
  1.   Eurojust koordynuje realizację wniosków państw trzecich o współpracę sądową, jeżeli wnioski te dotyczą tego samego dochodzenia i wymagają realizacji co najmniej w dwóch państwach członkowskich.
  2.   Wnioski, o których mowa w ust. 1, Eurojust może otrzymywać bezpośrednio, jeżeli jest to zgodne z aktami regulującymi stosunki między odnośnym państwem trzecim a Unią Europejską lub odnośnym państwem członkowskim.
  3.   Wnioski, o których mowa w ust. 1, mogą być także przekazywane Eurojustowi przez właściwy organ krajowy działający z własnej inicjatywy lub w związku z prośbą odnośnego państwa trzeciego o interwencję Eurojustu.
  4.   W pilnych sytuacjach na wnioski, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może reagować dyżurna komórka koordynacyjna, o której mowa w art. 5a.
  Artykuł 27b
  Odpowiedzialność prawna
  1.   Odpowiedzialność umowną Eurojustu regulują przepisy mające zastosowanie do danej umowy.
  2.   W przypadku odpowiedzialności pozaumownej Europol jest zobowiązany, oprócz ponoszenia odpowiedzialności na mocy art. 24, do naprawienia szkody powstałej z winy kolegium lub personel Eurojustu przy wykonywaniu swoich obowiązków, niezależnie od trybu dochodzenia roszczeń o odszkodowania obowiązującego na mocy prawa państw członkowskich.
  3.   Ust. 2 ma również zastosowanie do szkód powstałych z winy przedstawiciela krajowego przy wykonywaniu swoich obowiązków, chyba że działa on na podstawie uprawnień przyznanych mu na podstawie art. 9a.
  4.   Poszkodowany ma prawo żądać od Europolu, aby nie wszczynał lub nie kontynuował postępowania.
  5.   Sądy krajowe państw członkowskich właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących odpowiedzialności prawnej Europolu, o której mowa w niniejszym artykule, określa się poprzez odesłanie do rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (8). |
| --- | --- |

20)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 27a

Wnioski państw trzecich o współpracę sądową

1.   Eurojust koordynuje realizację wniosków państw trzecich o współpracę sądową, jeżeli wnioski te dotyczą tego samego dochodzenia i wymagają realizacji co najmniej w dwóch państwach członkowskich.

2.   Wnioski, o których mowa w ust. 1, Eurojust może otrzymywać bezpośrednio, jeżeli jest to zgodne z aktami regulującymi stosunki między odnośnym państwem trzecim a Unią Europejską lub odnośnym państwem członkowskim.

3.   Wnioski, o których mowa w ust. 1, mogą być także przekazywane Eurojustowi przez właściwy organ krajowy działający z własnej inicjatywy lub w związku z prośbą odnośnego państwa trzeciego o interwencję Eurojustu.

4.   W pilnych sytuacjach na wnioski, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może reagować dyżurna komórka koordynacyjna, o której mowa w art. 5a.

Artykuł 27b

Odpowiedzialność prawna

1.   Odpowiedzialność umowną Eurojustu regulują przepisy mające zastosowanie do danej umowy.

2.   W przypadku odpowiedzialności pozaumownej Europol jest zobowiązany, oprócz ponoszenia odpowiedzialności na mocy art. 24, do naprawienia szkody powstałej z winy kolegium lub personel Eurojustu przy wykonywaniu swoich obowiązków, niezależnie od trybu dochodzenia roszczeń o odszkodowania obowiązującego na mocy prawa państw członkowskich.

3.   Ust. 2 ma również zastosowanie do szkód powstałych z winy przedstawiciela krajowego przy wykonywaniu swoich obowiązków, chyba że działa on na podstawie uprawnień przyznanych mu na podstawie art. 9a.

4.   Poszkodowany ma prawo żądać od Europolu, aby nie wszczynał lub nie kontynuował postępowania.

5.   Sądy krajowe państw członkowskich właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących odpowiedzialności prawnej Europolu, o której mowa w niniejszym artykule, określa się poprzez odesłanie do rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (8).

| 21) | w art. 29:






  a) | w ust. 1 wyraz „jednomyślnie” zastępuje się wyrażeniem „większością dwóch trzecich głosów”; |
| --- | --- | --- |

21)

w art. 29:

a)

w ust. 1 wyraz „jednomyślnie” zastępuje się wyrażeniem „większością dwóch trzecich głosów”;

| b) | w ust. 2 drugie zdanie o brzmieniu „jest odnawialna” otrzymuje brzmienie „może zostać jednokrotnie przedłużona bez zaproszenia do zgłaszania kandydatur, jeżeli kolegium tak postanowi większością trzech czwartych głosów i tą samą większością głosów mianuje dyrektora administracyjnego.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 drugie zdanie o brzmieniu „jest odnawialna” otrzymuje brzmienie „może zostać jednokrotnie przedłużona bez zaproszenia do zgłaszania kandydatur, jeżeli kolegium tak postanowi większością trzech czwartych głosów i tą samą większością głosów mianuje dyrektora administracyjnego.”;

| 22) | w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:






  — | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Informowanie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji”, |
| --- | --- | --- |

22)

w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

—

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Informowanie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji”,

| — | dodaje się następujący ustęp:

  „3.   Komisja lub Rada mogą zwracać się do Eurojustu o opiniowanie wszystkich projektów aktów przygotowanych na podstawie tytułu VI Traktatu.”; |
| --- | --- |

—

dodaje się następujący ustęp:

„3.   Komisja lub Rada mogą zwracać się do Eurojustu o opiniowanie wszystkich projektów aktów przygotowanych na podstawie tytułu VI Traktatu.”;

| 23) | art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Jeżeli przedstawiciele krajowi, ich zastępcy, asystenci oraz osoby działające w krajowym systemie koordynacji Eurojustu działają w ramach zadań Eurojustu, odnośne wydatki, w tym wydatki na personel Eurojustu, uznaje się za wydatki operacyjne w rozumieniu art. 41 ust. 3 Traktatu.”; |
| --- | --- |

23)

art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli przedstawiciele krajowi, ich zastępcy, asystenci oraz osoby działające w krajowym systemie koordynacji Eurojustu działają w ramach zadań Eurojustu, odnośne wydatki, w tym wydatki na personel Eurojustu, uznaje się za wydatki operacyjne w rozumieniu art. 41 ust. 3 Traktatu.”;

| 24) | w art. 35, na końcu ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „Przed przekazaniem projektu Komisji, należy zasięga się opinii Europejskiej Sieci Sądowej w trybie przez nią określonym.”; |
| --- | --- |

24)

w art. 35, na końcu ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Przed przekazaniem projektu Komisji, należy zasięga się opinii Europejskiej Sieci Sądowej w trybie przez nią określonym.”;

| 25) | art. 41 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 41
  Składanie sprawozdań
  1.   Państwa członkowskie informują Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o wszelkich zmianach osobowych w gronie przedstawicieli krajowych, ich zastępców i asystentów oraz o nazwiskach i danych teleadresowych osób, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2. Sekretariat Generalny prowadzi aktualny wykaz tych osób i udostępnia ich nazwiska i dane teleadresowe wszystkim państwom członkowskim i Komisji.
  2.   Po mianowaniu swojego przedstawiciela lub w razie potrzeby w dowolnym innym momencie państwo członkowskie, zgodnie z art. 9a ust. 4, informuje Eurojust i Sekretariat Generalny Rady także o wszelkich uprawnieniach przyznanych temu przedstawicielowi krajowemu zgodnie ze wspomnianym artykułem.
  3.   Ostateczne mianowanie przedstawiciela krajowego nabiera mocy w dniu, w którym Sekretariat Generalny Rady otrzymał oficjalne powiadomienie, o którym mowa w ust. 1.”; |
| --- | --- |

25)

art. 41 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 41

Składanie sprawozdań

1.   Państwa członkowskie informują Eurojust i Sekretariat Generalny Rady o wszelkich zmianach osobowych w gronie przedstawicieli krajowych, ich zastępców i asystentów oraz o nazwiskach i danych teleadresowych osób, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2. Sekretariat Generalny prowadzi aktualny wykaz tych osób i udostępnia ich nazwiska i dane teleadresowe wszystkim państwom członkowskim i Komisji.

2.   Po mianowaniu swojego przedstawiciela lub w razie potrzeby w dowolnym innym momencie państwo członkowskie, zgodnie z art. 9a ust. 4, informuje Eurojust i Sekretariat Generalny Rady także o wszelkich uprawnieniach przyznanych temu przedstawicielowi krajowemu zgodnie ze wspomnianym artykułem.

3.   Ostateczne mianowanie przedstawiciela krajowego nabiera mocy w dniu, w którym Sekretariat Generalny Rady otrzymał oficjalne powiadomienie, o którym mowa w ust. 1.”;

| 26) | w art. 42 obecny tekst otrzymuje oznaczenie „1” i dodaje się następujący ustęp:
  „2.   Komisja Europejska regularnie analizuje, jak państwa członkowskie wdrożyły niniejszą decyzję oraz przedstawia Radzie sprawozdanie w tej sprawie wraz z ewentualnie koniecznymi wnioskami legislacyjnymi służącymi poprawie współpracy sądowej i działania Eurojustu. Dotyczy to w szczególności zdolności Eurojustu do wspierania państw członkowskich w walce z terroryzmem.”. |
| --- | --- |

26)

w art. 42 obecny tekst otrzymuje oznaczenie „1” i dodaje się następujący ustęp:

„2.   Komisja Europejska regularnie analizuje, jak państwa członkowskie wdrożyły niniejszą decyzję oraz przedstawia Radzie sprawozdanie w tej sprawie wraz z ewentualnie koniecznymi wnioskami legislacyjnymi służącymi poprawie współpracy sądowej i działania Eurojustu. Dotyczy to w szczególności zdolności Eurojustu do wspierania państw członkowskich w walce z terroryzmem.”.

Artykuł 2

Transpozycja

W razie konieczności państwa członkowskie dostosowują swoje prawo krajowe do niniejszej decyzji przy pierwszej sposobności, a najpóźniej do dnia ... (9).

9

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli, dnia ...

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 2003/659/WSiSW (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 44).

1

(2)  Decyzja Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiająca europejską sieć punktów kontaktowych dotyczących osób odpowiedzialnych za ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne (Dz.U. L 167 z 26.6.2002, str. 1).

2

(3)  Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2007 r. dotycząca współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem (Dz.U. L 332 z 18.12.2007, str. 103).

3

(4)  Dz.U. L 162 z 20.6.2002, str. 1.”;

4

(5)  Decyzja Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiająca europejską sieć punktów kontaktowych dotyczących osób odpowiedzialnych za ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne (Dz.U. L 167 z 26.6.2002, str. 1).

5

(6)  Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2007 r. dotycząca współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem (Dz.U. L 332 z 18.12.2007, str. 103).”;

6

(7)  Dz.U. L 253 z 29.9.2005, str. 22.”;

7

(8)  Dz.U. L 12 z 16.1.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).”;

8

(9)  2 lata po dacie wejścia w życie niniejszej decyzji.

9

---

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/14

---

Inicjatywa Republiki Słowenii, Republiki Francuskiej, Republiki Czeskiej, Królestwa Szwecji, Królestwa Hiszpanii, Królestwa Belgii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Słowackiej, Republiki Estońskiej, Republiki Austrii i Republiki Portugalskiej mająca na celu przyjęcie decyzji Rady z dnia ... w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej

(2008/C 54/03)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 i art. 34 ust. 2 lit. c),

uwzględniając inicjatywę Republiki Słowenii, Republiki Francuskiej, Republiki Czeskiej, Królestwa Szwecji, Królestwa Hiszpanii, Królestwa Belgii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów, Republiki Słowackiej, Republiki Estońskiej, Republiki Austrii i Republiki Portugalskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Europejska Sieć Sądowa, utworzona na mocy wspólnego działania 98/428/WSiSW z dnia 29 czerwca 1998 r. (1), wykazała swoją przydatność w ułatwianiu współpracy sądowej w sprawach karnych. |
| --- | --- |

(1)

Europejska Sieć Sądowa, utworzona na mocy wspólnego działania 98/428/WSiSW z dnia 29 czerwca 1998 r. (1), wykazała swoją przydatność w ułatwianiu współpracy sądowej w sprawach karnych.

| (2) | Zgodnie z art. 53 konwencji z dnia 19 czerwca 1990 r. wprowadzającej w życie porozumienie z Schengen i z art. 6 konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, udzielanie wzajemnej pomocy prawnej odbywa się przez bezpośrednie kontakty między właściwymi organami sądowymi. Ta decentralizacja wzajemnej pomocy prawnej jest obecnie szeroko realizowana. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 53 konwencji z dnia 19 czerwca 1990 r. wprowadzającej w życie porozumienie z Schengen i z art. 6 konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, udzielanie wzajemnej pomocy prawnej odbywa się przez bezpośrednie kontakty między właściwymi organami sądowymi. Ta decentralizacja wzajemnej pomocy prawnej jest obecnie szeroko realizowana.

| (3) | Zasada wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych jest wprowadzana stopniowo. Nie tylko potwierdza ona ideę bezpośrednich kontaktów między właściwymi organami sądowymi, lecz także określa odpowiednie procedury i nadaje im w pełni sądowy charakter. |
| --- | --- |

(3)

Zasada wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych jest wprowadzana stopniowo. Nie tylko potwierdza ona ideę bezpośrednich kontaktów między właściwymi organami sądowymi, lecz także określa odpowiednie procedury i nadaje im w pełni sądowy charakter.

| (4) | Wpływ zmian we współpracy sądowej jeszcze się zwiększył w wyniku rozszerzenia Unii Europejskiej w latach 2004 i 2007. Z tej racji Europejska Sieć Sądowa jest jeszcze bardziej potrzebna niż w chwili jej utworzenia i musi być rozwijana. |
| --- | --- |

(4)

Wpływ zmian we współpracy sądowej jeszcze się zwiększył w wyniku rozszerzenia Unii Europejskiej w latach 2004 i 2007. Z tej racji Europejska Sieć Sądowa jest jeszcze bardziej potrzebna niż w chwili jej utworzenia i musi być rozwijana.

| (5) | Eurojust został utworzony na mocy decyzji 2002/187/WSiSW (2) w celu poprawy koordynacji i współpracy między właściwymi organami państw członkowskich. Decyzja 2002/187/WSiSW stanowi, że Eurojust utrzymuje uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową w oparciu o zasadę konsultacji i komplementarności. |
| --- | --- |

(5)

Eurojust został utworzony na mocy decyzji 2002/187/WSiSW (2) w celu poprawy koordynacji i współpracy między właściwymi organami państw członkowskich. Decyzja 2002/187/WSiSW stanowi, że Eurojust utrzymuje uprzywilejowane stosunki z Europejską Siecią Sądową w oparciu o zasadę konsultacji i komplementarności.

| (6) | Pięć lat współistnienia Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej wykazało zarówno potrzebę utrzymania obydwu struktur, jak i konieczność wyraźniejszego określenia ich wzajemnych relacji. |
| --- | --- |

(6)

Pięć lat współistnienia Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej wykazało zarówno potrzebę utrzymania obydwu struktur, jak i konieczność wyraźniejszego określenia ich wzajemnych relacji.

| (7) | Konieczne jest wzmocnienie współpracy sądowej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz umożliwienie punktom kontaktowym Europejskiej Sieci Sądowej i Eurojustu, komunikowania się ze sobą — w miarę potrzeby — bezpośrednio i bardziej sprawnie przez bezpieczną sieć telekomunikacyjną, |
| --- | --- |

(7)

Konieczne jest wzmocnienie współpracy sądowej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz umożliwienie punktom kontaktowym Europejskiej Sieci Sądowej i Eurojustu, komunikowania się ze sobą — w miarę potrzeby — bezpośrednio i bardziej sprawnie przez bezpieczną sieć telekomunikacyjną,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Utworzenie

Sieć sądowych punktów kontaktowych utworzona między państwami członkowskimi na mocy wspólnego działania 98/428/WSiSW, zwana dalej „Europejską Siecią Sądową”, działa nadal zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Skład

1.   W skład Europejskiej Sieci Sądowej wchodzą — z uwzględnieniem przepisów konstytucyjnych, tradycji prawnych i struktury wewnętrznej każdego państwa członkowskiego — centralne organy odpowiedzialne za międzynarodową współpracę sądową oraz organy sądowe lub inne właściwe organy wypełniające szczególne obowiązki w ramach współpracy międzynarodowej.

2.   Tworzy się co najmniej jeden punkt kontaktowy w każdym państwie członkowskim, zgodnie z jego wewnętrznymi przepisami i wewnętrznym podziałem obowiązków, tak aby zapewnić skuteczne działanie sieci na całym terytorium tego państwa.

3.   Każde państwo członkowskie mianuje — wybierając spośród punktów kontaktowych — korespondenta krajowego odpowiedzialnego za kontakty z Europejską Siecią Sądową.

4.   Każde państwo członkowskie zapewnia realizację działań związanych ze współpracą sądową w sprawach karnych przez jego punkty kontaktowe oraz wystarczającą znajomość języka Unii Europejskiej innego niż jego język narodowy, z uwagi na potrzebę komunikacji z punktami kontaktowymi w pozostałych państwach członkowskich. Przed utworzeniem nowego punktu kontaktowego państwa członkowskie mogą zasięgać opinii korespondentów krajowych.

5.   W przypadku gdy w państwie członkowskim zostali wyznaczeni sędziowie łącznikowi, o których mowa we wspólnym działaniu 96/277/WSiSW (3), i ich obowiązki są analogiczne z zadaniami punktów kontaktowych określonymi w art. 4, zostają oni powiązani z Europejską Siecią Sądową oraz podłączeni do bezpiecznej sieci telekomunikacyjnej zgodnie z art. 10 przez państwo członkowskie, które wyznaczyło danego sędziego łącznikowego, zgodnie z procedurami, które określi to państwo.

6.   Komisja wyznacza punkt kontaktowy dla tych obszarów, które wchodzą w zakres jej kompetencji.

7.   Europejska Sieć Sądowa posiada sekretariat, który jest odpowiedzialny za administrowanie siecią we współpracy i w porozumieniu z Prezydencją Rady. Sekretariat może reprezentować sieć w porozumieniu z Prezydencją.

Artykuł 3

Sposób działania sieci

Europejska Sieć Sądowa działa w szczególności na trzy sposoby; są one następujące:

| a) | ułatwianie nawiązywania właściwych kontaktów pomiędzy punktami kontaktowymi w różnych państwach członkowskich w celu wykonywania zadań określonych w art. 4; |
| --- | --- |

a)

ułatwianie nawiązywania właściwych kontaktów pomiędzy punktami kontaktowymi w różnych państwach członkowskich w celu wykonywania zadań określonych w art. 4;

| b) | organizowanie okresowych spotkań przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z procedurami określonymi w art. 5, 6 i 7; |
| --- | --- |

b)

organizowanie okresowych spotkań przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z procedurami określonymi w art. 5, 6 i 7;

| c) | stałe dostarczanie pewnej ilości aktualnych informacji ogólnych, w szczególności przy wykorzystaniu właściwych sieci telekomunikacyjnych, w oparciu o procedury określone w art. 8, 9 i 10. |
| --- | --- |

c)

stałe dostarczanie pewnej ilości aktualnych informacji ogólnych, w szczególności przy wykorzystaniu właściwych sieci telekomunikacyjnych, w oparciu o procedury określone w art. 8, 9 i 10.

Artykuł 4

Funkcje punktów kontaktowych, w tym korespondenta krajowego

1.   Punkty kontaktowe, łącznie z korespondentem krajowym, są aktywnymi pośrednikami, których zadaniem jest ułatwianie współpracy sądowej między państwami członkowskimi, szczególnie w przypadku działań mających na celu zwalczanie poważnej przestępczości. Punkty kontaktowe powinny umożliwiać lokalnym organom sądowym i innym właściwym organom w ich kraju, punktom kontaktowym w pozostałych krajach oraz lokalnym właściwym organom sądowym i innym właściwym organom w pozostałych krajach nawiązywanie między sobą we właściwy sposób bezpośrednich kontaktów.

Jeżeli to konieczne, na podstawie porozumienia między odnośnymi administracjami możliwe jest odbywanie podróży w celu odwiedzenia punktów kontaktowych innych państw członkowskich.

2.   Punkty kontaktowe oraz korespondent krajowy dostarczają lokalnym organom sądowym w ich własnym kraju, punktom kontaktowym w pozostałych krajach i lokalnym organom sądowym w pozostałych krajach, informacji prawnych i praktycznych w celu umożliwienia im przygotowywania skutecznych wniosków o współpracę sądową lub w celu usprawnienia współpracy sądowej w ogóle.

3.   Punkty kontaktowe oraz korespondenci krajowi organizują — na swoich szczeblach i we współpracy z Europejską Siecią Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości — szkolenia na temat współpracy sądowej dla właściwych organów w ich państwach członkowskich.

Artykuł 5

Cele okresowych posiedzeń punktów kontaktowych

1.   Okresowe posiedzenia w ramach Europejskiej Sieci Sądowej, na które zapraszane są co najmniej dwa punkty kontaktowe z każdego państwa członkowskiego, mają następujące cele:

| a) | umożliwianie punktom kontaktowym wzajemnego poznania i wymiany doświadczeń, szczególnie dotyczących działania sieci; |
| --- | --- |

a)

umożliwianie punktom kontaktowym wzajemnego poznania i wymiany doświadczeń, szczególnie dotyczących działania sieci;

| b) | stworzenie forum do dyskusji na temat praktycznych i prawnych problemów, stojących przed państwami członkowskimi w kontekście współpracy sądowej, szczególnie w odniesieniu do stosowania środków przyjętych przez Unię Europejską. |
| --- | --- |

b)

stworzenie forum do dyskusji na temat praktycznych i prawnych problemów, stojących przed państwami członkowskimi w kontekście współpracy sądowej, szczególnie w odniesieniu do stosowania środków przyjętych przez Unię Europejską.

2.   Istotne doświadczenia nabyte w ramach Europejskiej Sieci Sądowej są przekazywane właściwym grupom roboczym Unii Europejskiej i służą za podstawę dyskusji na temat ewentualnych zmian przepisów i usprawnień praktycznych w obszarze międzynarodowej współpracy sądowej.

Artykuł 6

Częstotliwość posiedzeń plenarnych

Posiedzenia plenarne w ramach Europejskiej Sieci Sądowej, podczas których zbierają się korespondenci krajowi odbywają się okresowo — co najmniej raz w roku — na zasadzie ad hoc, w zależności od potrzeby jej członków, na zaproszenie Prezydencji Rady, która również uwzględnia życzenia państw członkowskich w sprawie spotkań w ramach sieci.

Artykuł 7

Miejsce posiedzeń

1.   Posiedzenia mogą odbywać się w siedzibie Rady w Brukseli, zgodnie z przepisami regulaminu wewnętrznego Rady.

2.   Możliwe jest jednak także organizowanie posiedzeń w państwach członkowskich, aby umożliwić punktom kontaktowym wszystkich państw członkowskich spotykanie się z organami państwa gospodarza innymi niż jego punkty kontaktowe i wizytowanie specjalnych organów tego państwa, odpowiedzialnych za międzynarodową współpracę sądową lub zwalczanie niektórych form poważnej przestępczości.

Artykuł 8

Zakres informacji rozpowszechnianych w obrębie Europejskiej Sieci Sądowej

Europejska Sieć Sądowa udostępnia punktom kontaktowym i właściwym organom sądowym następujące informacje:

| 1) | pełne dane o punktach kontaktowych w każdym państwie członkowskim, z objaśnieniem, w miarę potrzeby, zakresu ich odpowiedzialności na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

1)

pełne dane o punktach kontaktowych w każdym państwie członkowskim, z objaśnieniem, w miarę potrzeby, zakresu ich odpowiedzialności na szczeblu krajowym;

| 2) | system informatyczny umożliwiający organowi wydającemu danego państwa członkowskiego identyfikację właściwego organu w innym państwie członkowskim, który to organ odbierze i wykona wniosek w sprawie współpracy sądowej, obejmujący europejskie nakazy aresztowania, europejskie nakazy dowodowe, postanowienia o zabezpieczeniu mienia i wnioski o wzajemną pomoc prawną; |
| --- | --- |

2)

system informatyczny umożliwiający organowi wydającemu danego państwa członkowskiego identyfikację właściwego organu w innym państwie członkowskim, który to organ odbierze i wykona wniosek w sprawie współpracy sądowej, obejmujący europejskie nakazy aresztowania, europejskie nakazy dowodowe, postanowienia o zabezpieczeniu mienia i wnioski o wzajemną pomoc prawną;

| 3) | zwięzłe prawne i praktyczne informacje dotyczące systemów sądowych i proceduralnych w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

3)

zwięzłe prawne i praktyczne informacje dotyczące systemów sądowych i proceduralnych w państwach członkowskich;

| 4) | teksty istotnych aktów prawnych i, w odniesieniu do obowiązujących konwencji — teksty oświadczeń i zastrzeżeń. |
| --- | --- |

4)

teksty istotnych aktów prawnych i, w odniesieniu do obowiązujących konwencji — teksty oświadczeń i zastrzeżeń.

Artykuł 9

Uaktualnianie informacji

1.   Informacje rozpowszechniane w ramach Europejskiej Sieci Sądowej są stale uaktualniane.

2.   Każde państwo członkowskie jest odpowiedzialne za sprawdzanie prawidłowości danych zawartych w systemie i, gdy dane dotyczące jednego z czterech punktów określonych w art. 8 będą wymagać zmiany, za niezwłoczne powiadamianie sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej.

Artykuł 10

Narzędzia telekomunikacyjne

1.   Europejska Sieć Sądowa dopilnowuje, aby:

| a) | informacje przewidziane w art. 8 były udostępniane na stale aktualizowanej stronie internetowej; |
| --- | --- |

a)

informacje przewidziane w art. 8 były udostępniane na stale aktualizowanej stronie internetowej;

| b) | do celów pracy operacyjnej punktów kontaktowych została utworzona bezpieczna sieć telekomunikacyjna Europejskiej Sieci Sądowej; |
| --- | --- |

b)

do celów pracy operacyjnej punktów kontaktowych została utworzona bezpieczna sieć telekomunikacyjna Europejskiej Sieci Sądowej;

| c) | bezpieczna sieć telekomunikacyjna umożliwiała przepływ danych i wszystkich wniosków w sprawie współpracy sądowej między państwami członkowskimi, a także między nimi a przedstawicielami krajowymi, korespondentami krajowymi Eurojustu i sędziami łącznikowymi mianowanymi przez Eurojust. |
| --- | --- |

c)

bezpieczna sieć telekomunikacyjna umożliwiała przepływ danych i wszystkich wniosków w sprawie współpracy sądowej między państwami członkowskimi, a także między nimi a przedstawicielami krajowymi, korespondentami krajowymi Eurojustu i sędziami łącznikowymi mianowanymi przez Eurojust.

2.   Bezpieczna sieć telekomunikacyjna, o której mowa w ust. 1, może być także wykorzystywana do pracy operacyjnej przez korespondentów krajowych, korespondentów krajowych ds. terroryzmu, przedstawicieli krajowych Eurojustu i sędziów łącznikowych mianowanych przez Eurojust. Sieć może być podłączona należącego do Eurojustu zautomatyzowanego systemu przetwarzania spraw, o którym mowa w art. 16 decyzji 2002/187/WSiSW.

Artykuł 11

Stosunki między Europejską Siecią Sądową a Eurojustem

1.   Europejska Sieć Sądowa i Eurojust utrzymują ze sobą uprzywilejowane stosunki oparte na zasadzie konsultacji i komplementarności, w szczególności pomiędzy przedstawicielami krajowymi Eurojustu, punktami kontaktowymi Europejskiej Sieci Sądowej w tym samym państwie członkowskim i korespondentami krajowymi Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej. W celu zapewnienia sprawnej współpracy podejmuje się następujące środki:

| a) | Eurojust ma dostęp do scentralizowanych informacji z Europejskiej Sieci Sądowej zgodnie z art. 8 niniejszej decyzji oraz do zabezpieczonej sieci telekomunikacyjnej utworzonej na mocy art. 10 niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

a)

Eurojust ma dostęp do scentralizowanych informacji z Europejskiej Sieci Sądowej zgodnie z art. 8 niniejszej decyzji oraz do zabezpieczonej sieci telekomunikacyjnej utworzonej na mocy art. 10 niniejszej decyzji;

| b) | nie naruszając art. 13 decyzji 2002/187/WSiSW i zgodnie z art. 4 ust. 4 niniejszej decyzji, punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują Eurojust w poszczególnych przypadkach o sprawach z udziałem dwóch państw członkowskich, wchodzących w zakres kompetencji Eurojustu:






  — | w przypadkach, w których prawdopodobnie może wystąpić konflikt jurysdykcji,
  lub |
| --- | --- | --- |

b)

nie naruszając art. 13 decyzji 2002/187/WSiSW i zgodnie z art. 4 ust. 4 niniejszej decyzji, punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują Eurojust w poszczególnych przypadkach o sprawach z udziałem dwóch państw członkowskich, wchodzących w zakres kompetencji Eurojustu:

—

w przypadkach, w których prawdopodobnie może wystąpić konflikt jurysdykcji,

lub

| — | w przypadkach odpowiedzi odmownej na wniosek w sprawie współpracy sądowej, obejmującej europejskie nakazy aresztowania, europejskie nakazy dowodowe, postanowienia o zabezpieczeniu mienia oraz wnioski o wzajemną pomoc prawną; |
| --- | --- |

—

w przypadkach odpowiedzi odmownej na wniosek w sprawie współpracy sądowej, obejmującej europejskie nakazy aresztowania, europejskie nakazy dowodowe, postanowienia o zabezpieczeniu mienia oraz wnioski o wzajemną pomoc prawną;

| c) | punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują także Eurojust indywidualnie o wszelkich sprawach wchodzących w zakres kompetencji Eurojustu, w których uczestniczą co najmniej trzy państwa członkowskie; |
| --- | --- |

c)

punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej informują także Eurojust indywidualnie o wszelkich sprawach wchodzących w zakres kompetencji Eurojustu, w których uczestniczą co najmniej trzy państwa członkowskie;

| d) | przedstawiciele krajowi informują punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej indywidualnie o wszelkich sprawach, w przypadku których można uznać, że sieć ma lepsze warunki do zajęcia się nimi; |
| --- | --- |

d)

przedstawiciele krajowi informują punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej indywidualnie o wszelkich sprawach, w przypadku których można uznać, że sieć ma lepsze warunki do zajęcia się nimi;

| e) | sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej stanowi część sekretariatu Eurojustu. Funkcjonuje jako odrębna i samodzielna jednostka. Może korzystać z zasobów Eurojustu, niezbędnych do wykonywania zadań Europejskiej Sieci Sądowej. Przepisy dotyczące personelu Eurojustu stosuje się wobec personelu sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej w przypadku, gdy nie jest to sprzeczne z autonomią operacyjną sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej; |
| --- | --- |

e)

sekretariat Europejskiej Sieci Sądowej stanowi część sekretariatu Eurojustu. Funkcjonuje jako odrębna i samodzielna jednostka. Może korzystać z zasobów Eurojustu, niezbędnych do wykonywania zadań Europejskiej Sieci Sądowej. Przepisy dotyczące personelu Eurojustu stosuje się wobec personelu sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej w przypadku, gdy nie jest to sprzeczne z autonomią operacyjną sekretariatu Europejskiej Sieci Sądowej;

| f) | przedstawiciele krajowi Eurojustu mogą uczestniczyć w posiedzeniach w ramach Europejskiej Sieci Sądowej na jej zaproszenie. Punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej mogą być zapraszane, w indywidualnych przypadkach, na posiedzenia Eurojustu. |
| --- | --- |

f)

przedstawiciele krajowi Eurojustu mogą uczestniczyć w posiedzeniach w ramach Europejskiej Sieci Sądowej na jej zaproszenie. Punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej mogą być zapraszane, w indywidualnych przypadkach, na posiedzenia Eurojustu.

2.   Europejska Sieć Sądowa jest wspierana przez administrację Eurojustu. Koszty operacyjne Europejskiej Sieci Sądowej mogą być pokrywane z budżetu Eurojustu zgodnie z art. 33 decyzji 2002/187/WSiSW.

Artykuł 12

Informacje przekazywane Radzie i Komisji

Dyrektor administracyjny Eurojustu i Prezydencja Rady składają Radzie i Komisji co dwa lata pisemne sprawozdania na temat działalności Europejskiej Sieci Sądowej i zarządzania nią, a także jej budżetem. W tym celu Prezydencja przygotowuje sprawozdanie półroczne z działalności Europejskiej Sieci Sądowej oraz ze wszystkich problemów polityki kryminalnej występujących w Unii, które zostały wskazane dzięki działalności tej sieci. W sprawozdaniu Europejska Sieć Sądowa, za pośrednictwem Prezydencji, może także wysuwać propozycje usprawnienia współpracy sądowej w sprawach karnych. Europejska Sieć Sądowa może także przedkładać sprawozdania lub wszelkie inne informacje dotyczące działalności sieci, jakich może wymagać Rada lub Prezydencja.

Artykuł 13

Budżet

Zgodnie z art. 35 ust. 1 decyzji 2002/187/WSiSW budżet Eurojustu obejmuje szczególną część przeznaczoną na Europejską Sieć Sądową, tak by sieć mogła wykonywać swoje zadania.

Artykuł 14

Terytorialny zakres stosowania

W odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa przepisy niniejszej decyzji stosuje się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Wysp Normandzkich i Wyspy Man.

Artykuł 15

Ocena działania Europejskiej Sieci Sądowej

Co cztery lata Rada przeprowadza ocenę działania Europejskiej Sieci Sądowej na podstawie sprawozdania sporządzonego przez Komisję we współpracy z siecią.

Artykuł 16

Uchylenie wspólnego działania 98/428/WSiSW

Wspólne działanie 98/428/WSiSW zostaje niniejszym uchylone.

Artykuł 17

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia ...

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 4.

1

(2)  Decyzja Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiająca Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (Dz.U. L 63 z 6.3.2002, str. 1).

2

(3)  Dz.U. L 105 z 27.4.1996, str. 1.

3

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/18

---

Kursy walutowe euro (1)

26 lutego 2008 r.

(2008/C 54/04)

1 euro=

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,4874 |
| JPY | Jen | 160,45 |
| DKK | Korona duńska | 7,4550 |
| GBP | Funt szterling | 0,75360 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,3005 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,6163 |
| ISK | Korona islandzka | 98,35 |
| NOK | Korona norweska | 7,8845 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,020 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 259,20 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,6965 |
| PLN | Złoty polski | 3,5303 |
| RON | Lej rumuński | 3,6430 |
| SKK | Korona słowacka | 32,779 |
| TRY | Lir turecki | 1,7758 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6048 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4722 |
| HKD | Dolar hong kong | 11,5936 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,8338 |
| SGD | Dolar singapurski | 2,0905 |
| KRW | Won | 1 409,31 |
| ZAR | Rand | 11,3057 |
| CNY | Juan renminbi | 10,6468 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,2812 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 13 516,00 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,7790 |
| PHP | Peso filipińskie | 60,121 |
| RUB | Rubel rosyjski | 36,2190 |
| THB | Bat tajlandzki | 45,291 |
| BRL | Real | 2,5278 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,0096 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,4874

JPY

Jen

160,45

DKK

Korona duńska

7,4550

GBP

Funt szterling

0,75360

SEK

Korona szwedzka

9,3005

CHF

Frank szwajcarski

1,6163

ISK

Korona islandzka

98,35

NOK

Korona norweska

7,8845

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,020

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

259,20

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,6965

PLN

Złoty polski

3,5303

RON

Lej rumuński

3,6430

SKK

Korona słowacka

32,779

TRY

Lir turecki

1,7758

AUD

Dolar australijski

1,6048

CAD

Dolar kanadyjski

1,4722

HKD

Dolar hong kong

11,5936

NZD

Dolar nowozelandzki

1,8338

SGD

Dolar singapurski

2,0905

KRW

Won

1 409,31

ZAR

Rand

11,3057

CNY

Juan renminbi

10,6468

HRK

Kuna chorwacka

7,2812

IDR

Rupia indonezyjska

13 516,00

MYR

Ringgit malezyjski

4,7790

PHP

Peso filipińskie

60,121

RUB

Rubel rosyjski

36,2190

THB

Bat tajlandzki

45,291

BRL

Real

2,5278

MXN

Peso meksykańskie

16,0096

---

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/19

---

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/C 54/05)

| Numer pomocy | XT 16/08 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Region | Vlaams Gewest |
| Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną | Ad hoc opleidingssteun aan de NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJ te Vilvoorde (dossier 2007G00085) |
| Podstawa prawna | Decreet betreffende het economisch ondersteuningsbeleid van 31 januari 2003 (Décret relatif à la politique d'aide économique du 31 janvier 2003) |
| Rodzaj środka pomocy | Pomoc indywidualna |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 0,500711 mln EUR |
| Maksymalna intensywność pomocy | Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia |
| Data realizacji | 1.6.2007 |
| Czas trwania | 31.5.2009 |
| Cel pomocy | Szkolenia ogólne; Szkolenia specjalistyczne |
| Sektory gospodarki | Inne usługi (NACE 92203) |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Agentschap Economie |
| Afdeling Economisch Ondersteuningsbeleid |
| Koning Albert II laan 35, bus 12 |
| B-1030 Brussel |

Numer pomocy

XT 16/08

Państwo członkowskie

Belgia

Region

Vlaams Gewest

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Ad hoc opleidingssteun aan de NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJ te Vilvoorde (dossier 2007G00085)

Podstawa prawna

Decreet betreffende het economisch ondersteuningsbeleid van 31 januari 2003 (Décret relatif à la politique d'aide économique du 31 janvier 2003)

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 0,500711 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia

Data realizacji

1.6.2007

Czas trwania

31.5.2009

Cel pomocy

Szkolenia ogólne; Szkolenia specjalistyczne

Sektory gospodarki

Inne usługi (NACE 92203)

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Agentschap Economie

Afdeling Economisch Ondersteuningsbeleid

Koning Albert II laan 35, bus 12

B-1030 Brussel

| Numer pomocy | XT 17/08 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Region | Vlaams Gewest |
| Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną | Ad hoc opleidingssteun aan de NV INEOS MANUFACTURING BELGIUM te Antwerpen (dossier 2007G00157) |
| Podstawa prawna | Decreet betreffende het economisch ondersteuningsbeleid van 31 januari 2003 (Décret relatif à la politique d'aide économique du 31 janvier 2003) |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 0,87683161 mln EUR |
| Maksymalna intensywność pomocy | Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia |
| Data realizacji | 1.10.2007 |
| Czas trwania | 30.9.2010 |
| Cel pomocy | Szkolenia ogólne; Szkolenia specjalistyczne |
| Sektory gospodarki | Inny sektor związany z produkcją (NACE 23200) |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Agentschap Economie |
| Afdeling Economisch Ondersteuningsbeleid |
| Koning Albert II laan 35, bus 12 |
| B-1030 Brussel |

Numer pomocy

XT 17/08

Państwo członkowskie

Belgia

Region

Vlaams Gewest

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Ad hoc opleidingssteun aan de NV INEOS MANUFACTURING BELGIUM te Antwerpen (dossier 2007G00157)

Podstawa prawna

Decreet betreffende het economisch ondersteuningsbeleid van 31 januari 2003 (Décret relatif à la politique d'aide économique du 31 janvier 2003)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 0,87683161 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia

Data realizacji

1.10.2007

Czas trwania

30.9.2010

Cel pomocy

Szkolenia ogólne; Szkolenia specjalistyczne

Sektory gospodarki

Inny sektor związany z produkcją (NACE 23200)

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Agentschap Economie

Afdeling Economisch Ondersteuningsbeleid

Koning Albert II laan 35, bus 12

B-1030 Brussel

| Numer pomocy | XT 20/08 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Region | Land Niedersachsen |
| Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną | Richtlinie über die Gewährung von Zuwendungen nach dem Programm „Weiterbildungsoffensive für den Mittelstand (WOM)“ |
| Podstawa prawna | § 44 Landeshaushaltsordnung Niedersachsen
  Operationelles Programm des Landes Niedersachsen für den Europäischen Sozialfonds (ESF) in der Förderperiode 2007-2013 |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Budżet | Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy: 7 mln EUR |
| Maksymalna intensywność pomocy | Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia |
| Data realizacji | 21.12.2007 |
| Czas trwania | 31.12.2015 |
| Cel pomocy | Szkolenia ogólne |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory kwalifikujące się do pomocy szkoleniowej |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Investitions- und Förderbank Niedersachsen (NBank) |
| Günther-Wagner-Allee 12-14 |
| D-30177 Hannover |
| Tel. (49-511) 300 31-0 |

Numer pomocy

XT 20/08

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

Land Niedersachsen

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Richtlinie über die Gewährung von Zuwendungen nach dem Programm „Weiterbildungsoffensive für den Mittelstand (WOM)“

Podstawa prawna

§ 44 Landeshaushaltsordnung Niedersachsen

Operationelles Programm des Landes Niedersachsen für den Europäischen Sozialfonds (ESF) in der Förderperiode 2007-2013

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy: 7 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia

Data realizacji

21.12.2007

Czas trwania

31.12.2015

Cel pomocy

Szkolenia ogólne

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujące się do pomocy szkoleniowej

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Investitions- und Förderbank Niedersachsen (NBank)

Günther-Wagner-Allee 12-14

D-30177 Hannover

Tel. (49-511) 300 31-0

| Numer pomocy | XT 21/08 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Austria |
| Region | Burgenland |
| Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną | Richtlinien über die Schwerpunktförderung der Tourismuswirtschaft gemäß dem Landes-Wirtschaftsförderungsgesetz 1994 — WiföG. |
| Podstawa prawna | Gesetz vom 24. März 1994, über Maßnahmen zur Gewährleistung der wirtschaftlichen Entwicklung im Burgenland (Landes-Wirtschaftsförderungsgesetz 1994 — WiföG), mit dem gleichzeitig das Burgenländische Tourismusgesetz 1992 geändert wird, LBGl. Nr. 33/1994, in der Fassung des Gesetzes LGBl. Nr. 64/1998 |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Budżet | Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy: 0,1 mln EUR |
| Maksymalna intensywność pomocy | Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia |
| Data realizacji | 1.1.2008 |
| Czas trwania | 30.6.2008 |
| Cel pomocy | Szkolenia ogólne |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory kwalifikujące się do pomocy szkoleniowej |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | WiBAG treuhändig für das Land Burgenland |
| Marktstraße 3 |
| A-7000 Eisenstadt |
| Kontaktperson: Franz Kain, Mag. Sigrid Hajek |
| Tel. (43-5) 901 02 10 |
| www.wibag.at |

Numer pomocy

XT 21/08

Państwo członkowskie

Austria

Region

Burgenland

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Richtlinien über die Schwerpunktförderung der Tourismuswirtschaft gemäß dem Landes-Wirtschaftsförderungsgesetz 1994 — WiföG.

Podstawa prawna

Gesetz vom 24. März 1994, über Maßnahmen zur Gewährleistung der wirtschaftlichen Entwicklung im Burgenland (Landes-Wirtschaftsförderungsgesetz 1994 — WiföG), mit dem gleichzeitig das Burgenländische Tourismusgesetz 1992 geändert wird, LBGl. Nr. 33/1994, in der Fassung des Gesetzes LGBl. Nr. 64/1998

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy: 0,1 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2–7 rozporządzenia

Data realizacji

1.1.2008

Czas trwania

30.6.2008

Cel pomocy

Szkolenia ogólne

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujące się do pomocy szkoleniowej

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

WiBAG treuhändig für das Land Burgenland

Marktstraße 3

A-7000 Eisenstadt

Kontaktperson: Franz Kain, Mag. Sigrid Hajek

Tel. (43-5) 901 02 10

www.wibag.at

---

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/22

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy dyrektywy)

(2008/C 54/06)

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  (Przypis 1) |
| --- | --- | --- | --- |
| CEN | EN 556-1:2001
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczące wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 1: Wymagania dotyczące finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych | EN 556:1994 + A1:1998 | Termin minął
  (30.4.2002) |
| EN 556-1:2001/AC:2006 | | |
| CEN | EN 556-2:2003
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczących wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 2: Wymagania odnoszące się do wyrobów medycznych poddanych procesom aseptycznym | — | |
| CEN | EN 980:2003
  Symbole graficzne do stosowania w oznakowaniu wyrobów medycznych | EN 980:1996 | Termin minął
  (31.10.2003) |
| CEN | EN 1041:1998
  Informacja dostarczana przez producenta wraz z wyrobem medycznym | — | |
| CEN | EN ISO 10993-1:2003
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 1: Ocena i badanie (ISO 10993-1:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-4:2002
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 4: Wybór badań dla interakcji z krwią (ISO 10993-4:2002) | EN 30993-4:1993 | Termin minął
  (30.4.2003) |
| EN ISO 10993-4:2002/A1:2006 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.1.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-5:1999
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 5: Badania cytotoksyczności in vitro (ISO 10993-5:1999) | EN 30993-5:1994 | Termin minął
  (30.11.1999) |
| CEN | EN ISO 10993-6:2007
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 6: Pozostałości po sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 10993-6:2007) | EN 30993-6:1994 | Termin minął
  (31.10.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-9:1999
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 9: Ramowy plan identyfikacji i oznaczania ilościowego potencjalnych produktów degradacji (ISO 10993-9:1999) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-10:2002
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 10: Metody badania działania drażniącego i nadwrażliwości typu opóźnionego (ISO 10993-10:2002) | EN ISO 10993-10:1995 | Termin minął
  (31.3.2003) |
| EN ISO 10993-10:2002/A1:2006 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.1.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-11:2006
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 11: Badania toksyczności ogólnoustrojowej (ISO 10993-11:2006) | EN ISO 10993-11:1995 | Termin minął
  (28.2.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-12:2007
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 12: Badania miejscowej reakcji po implantacji (ISO 10993-12:2007) | EN ISO 10993-12:2004 | 31.5.2008 |
| CEN | EN ISO 10993-13:1998
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 13: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji wyrobów medycznych z polimerów (ISO 10993-13:1998) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-16:1997
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 16: Projektowanie badań toksykokinetycznych produktów degradacji i substancji wymywalnych (ISO 10993-16:1997) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-17:2002
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 17: Ustalenie dozwolonych granic dotyczących wymywalnych substancji (ISO 10993-17:2002) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-18:2005
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 18: Charakterystyka chemiczna materiałów (ISO 10993-18:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 11135-1:2007
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Ustalanie dawki sterylizacyjnej (ISO 11135-1:2007) | EN 550:1994 | 31.5.2010 |
| CEN | EN ISO 11137-1:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11137-1:2006) | EN 552:1994 | 30.4.2009 |
| CEN | EN ISO 11137-2:2007
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 2: Systemy wskaźnika Klasy 2 do stosowania w teście penetracji pary wodnej Bowiego Dicka | — | |
| CEN | EN ISO 11138-2:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 2: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 11138-2:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 11138-3:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 3: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji cielem wilgotnym (ISO 11138-3:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 11140-1:2005
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 11140-1:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 11607-1:2006
  Opakowania przeznaczone do finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych — Część 1: Wymagania dotyczące materiałów, systemów barier sterylnych i systemów opakowaniowych (ISO 11607-1:2006) | EN 868-1:1997 | Termin minął
  (30.4.2007) |
| CEN | EN ISO 11737-1:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11737-1:2006) | EN 1174-1:1996
  EN 1174-2:1996
  EN 1174-3:1996 | Termin minął
  (31.10.2006) |
| CEN | EN ISO 13485:2003
  Wyroby medyczne — Systemy zarządzania jakością — Wymagania dla celów przepisów prawnych (ISO 13485:2003) | EN ISO 13485:2000
  EN ISO 13488:2000 | 31.7.2009 |
| EN ISO 13485:2003/AC:2007 | | |
| CEN | EN 13824:2004
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Postępowanie aseptyczne z płynnymi wyrobami medycznymi — Wymagania | — | |
| CEN | EN ISO 14155-1:2003
  Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 1: Ogólne wymagania (ISO 14155-1:2003) | EN 540:1993 | Termin minął
  (31.8.2003) |
| CEN | EN ISO 14155-2:2003
  Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 2: Plany badania klinicznego (ISO 14155-2:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 14971:2007
  Wyroby medyczne — Zastosowanie zarządzania ryzykiem do wyrobów medycznych (ISO 14971:2007) | EN ISO 14971:2000 | 31.3.2010 |
| CEN | EN ISO 17665-1:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ciepło wilgotne — Część 1: Wymagania dotyczące opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 17665-1:2006) | EN 554:1994 | 31.8.2009 |
| CEN | EN 45502-1:1997
  Aktywne implantowalne wyroby medyczne — Część 1: Wymagania ogólne dotyczące bezpieczeństwa, oznakowania i informacji dostarczanej przez producenta | — | |
| CEN | EN 45502-2-1:2004
  Aktywne urządzenia medyczne do implantacji — Część 2–1: Szczegółowe wymagania aktywnych urządzeń medycznych do implantacji przeznaczonych do leczenia bradyarytmii (stymulatory serca) | — | |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

(Przypis 1)

CEN

EN 556-1:2001

Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczące wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 1: Wymagania dotyczące finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych

EN 556:1994 + A1:1998

Termin minął

(30.4.2002)

EN 556-1:2001/AC:2006

CEN

EN 556-2:2003

Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczących wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 2: Wymagania odnoszące się do wyrobów medycznych poddanych procesom aseptycznym

—

CEN

EN 980:2003

Symbole graficzne do stosowania w oznakowaniu wyrobów medycznych

EN 980:1996

Termin minął

(31.10.2003)

CEN

EN 1041:1998

Informacja dostarczana przez producenta wraz z wyrobem medycznym

—

CEN

EN ISO 10993-1:2003

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 1: Ocena i badanie (ISO 10993-1:2003)

—

CEN

EN ISO 10993-4:2002

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 4: Wybór badań dla interakcji z krwią (ISO 10993-4:2002)

EN 30993-4:1993

Termin minął

(30.4.2003)

EN ISO 10993-4:2002/A1:2006

Przypis 3

Termin minął

(31.1.2007)

CEN

EN ISO 10993-5:1999

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 5: Badania cytotoksyczności in vitro (ISO 10993-5:1999)

EN 30993-5:1994

Termin minął

(30.11.1999)

CEN

EN ISO 10993-6:2007

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 6: Pozostałości po sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 10993-6:2007)

EN 30993-6:1994

Termin minął

(31.10.2007)

CEN

EN ISO 10993-9:1999

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 9: Ramowy plan identyfikacji i oznaczania ilościowego potencjalnych produktów degradacji (ISO 10993-9:1999)

—

CEN

EN ISO 10993-10:2002

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 10: Metody badania działania drażniącego i nadwrażliwości typu opóźnionego (ISO 10993-10:2002)

EN ISO 10993-10:1995

Termin minął

(31.3.2003)

EN ISO 10993-10:2002/A1:2006

Przypis 3

Termin minął

(31.1.2007)

CEN

EN ISO 10993-11:2006

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 11: Badania toksyczności ogólnoustrojowej (ISO 10993-11:2006)

EN ISO 10993-11:1995

Termin minął

(28.2.2007)

CEN

EN ISO 10993-12:2007

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 12: Badania miejscowej reakcji po implantacji (ISO 10993-12:2007)

EN ISO 10993-12:2004

31.5.2008

CEN

EN ISO 10993-13:1998

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 13: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji wyrobów medycznych z polimerów (ISO 10993-13:1998)

—

CEN

EN ISO 10993-16:1997

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 16: Projektowanie badań toksykokinetycznych produktów degradacji i substancji wymywalnych (ISO 10993-16:1997)

—

CEN

EN ISO 10993-17:2002

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 17: Ustalenie dozwolonych granic dotyczących wymywalnych substancji (ISO 10993-17:2002)

—

CEN

EN ISO 10993-18:2005

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 18: Charakterystyka chemiczna materiałów (ISO 10993-18:2005)

—

CEN

EN ISO 11135-1:2007

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Ustalanie dawki sterylizacyjnej (ISO 11135-1:2007)

EN 550:1994

31.5.2010

CEN

EN ISO 11137-1:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11137-1:2006)

EN 552:1994

30.4.2009

CEN

EN ISO 11137-2:2007

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 2: Systemy wskaźnika Klasy 2 do stosowania w teście penetracji pary wodnej Bowiego Dicka

—

CEN

EN ISO 11138-2:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 2: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 11138-2:2006)

—

CEN

EN ISO 11138-3:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 3: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji cielem wilgotnym (ISO 11138-3:2006)

—

CEN

EN ISO 11140-1:2005

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 11140-1:2005)

—

CEN

EN ISO 11607-1:2006

Opakowania przeznaczone do finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych — Część 1: Wymagania dotyczące materiałów, systemów barier sterylnych i systemów opakowaniowych (ISO 11607-1:2006)

EN 868-1:1997

Termin minął

(30.4.2007)

CEN

EN ISO 11737-1:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11737-1:2006)

EN 1174-1:1996

EN 1174-2:1996

EN 1174-3:1996

Termin minął

(31.10.2006)

CEN

EN ISO 13485:2003

Wyroby medyczne — Systemy zarządzania jakością — Wymagania dla celów przepisów prawnych (ISO 13485:2003)

EN ISO 13485:2000

EN ISO 13488:2000

31.7.2009

EN ISO 13485:2003/AC:2007

CEN

EN 13824:2004

Sterylizacja wyrobów medycznych — Postępowanie aseptyczne z płynnymi wyrobami medycznymi — Wymagania

—

CEN

EN ISO 14155-1:2003

Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 1: Ogólne wymagania (ISO 14155-1:2003)

EN 540:1993

Termin minął

(31.8.2003)

CEN

EN ISO 14155-2:2003

Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 2: Plany badania klinicznego (ISO 14155-2:2003)

—

CEN

EN ISO 14971:2007

Wyroby medyczne — Zastosowanie zarządzania ryzykiem do wyrobów medycznych (ISO 14971:2007)

EN ISO 14971:2000

31.3.2010

CEN

EN ISO 17665-1:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ciepło wilgotne — Część 1: Wymagania dotyczące opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 17665-1:2006)

EN 554:1994

31.8.2009

CEN

EN 45502-1:1997

Aktywne implantowalne wyroby medyczne — Część 1: Wymagania ogólne dotyczące bezpieczeństwa, oznakowania i informacji dostarczanej przez producenta

—

CEN

EN 45502-2-1:2004

Aktywne urządzenia medyczne do implantacji — Część 2–1: Szczegółowe wymagania aktywnych urządzeń medycznych do implantacji przeznaczonych do leczenia bradyarytmii (stymulatory serca)

—

| Przypis 1 | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame. |
| --- | --- |

Przypis 1

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame.

| Przypis 3 | W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy. |
| --- | --- |

Przypis 3

W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3).

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty.

| — | Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy. |
| --- | --- |

—

Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy.

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm można uzyskać pod następującym adresem:

http://ec.europa.eu/enterprise/newapproach/standardization/harmstds/

---

(1)  ESO: Europejskie organizacje normalizacyjne:

| — | CEN: Europejski Komitet Normalizacyjny: rue de Stassart 36, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 550 08 11; faks: (32-2) 550 08 19 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Europejski Komitet Normalizacyjny: rue de Stassart 36, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 550 08 11; faks: (32-2) 550 08 19 (http://www.cen.eu)

| — | CENELEC: Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki: rue de Stassart 35, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 519 68 71; faks: (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org) |
| --- | --- |

—

CENELEC: Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki: rue de Stassart 35, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 519 68 71; faks: (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org)

| — | ETSI: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel.:(33) 492 94 42 00; faks: (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org). |
| --- | --- |

—

ETSI: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel.:(33) 492 94 42 00; faks: (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org).

(2)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37.

(3)  Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18.

---

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/26

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 98/79/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy dyrektywy)

(2008/C 54/07)

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  (Przypis 1) |
| --- | --- | --- | --- |
| CEN | EN 375:2001
  Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie | — | |
| CEN | EN 376:2002
  Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta | — | |
| CEN | EN 556-1:2001
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczące wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 1: Wymagania dotyczące finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych | EN 556:1994 + A1:1998 | Termin minął
  (30.4.2002) |
| EN 556-1:2001/AC:2006 | | |
| CEN | EN 556-2:2003
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczących wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 2: Wymagania odnoszące się do wyrobów medycznych poddanych procesom aseptycznym | — | |
| CEN | EN 591:2001
  Instrukcje użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie | — | |
| CEN | EN 592:2002
  Instrukcja użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta | — | |
| CEN | EN 980:2003
  Symbole graficzne do stosowania w oznakowaniu wyrobów medycznych | EN 980:1996 | Termin minął
  (31.10.2003) |
| CEN | EN 12286:1998
  Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pomiar wielkości w próbkach pochodzenia biologicznego — Prezentacja referencyjnych procedur pomiarowych | — | |
| EN 12286:1998/A1:2000 | Przypis 3 | Termin minął
  (24.11.2000) |
| CEN | EN 12287:1999
  Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pomiar wielkości w próbkach pochodzenia biologicznego — Opis materiałów referencyjnych | — | |
| CEN | EN 12322:1999
  Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pożywki mikrobiologiczne — Kryteria oceny działania pożywek mikrobiologicznych | — | |
| EN 12322:1999/A1:2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.4.2002) |
| CEN | EN ISO 13485:2003
  Wyroby medyczne — Systemy zarządzania jakością — Wymagania dla celów przepisów prawnych (ISO 13485:2003) | EN ISO 13485:2000
  EN ISO 13488:2000 | 31.7.2009 |
| EN ISO 13485:2003/AC:2007 | | |
| CEN | EN 13532:2002
  Wymagania ogólne dla przyrządów medycznych do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta | — | |
| CEN | EN 13612:2002
  Ocena eksploatacyjna medycznych wyrobów do diagnostyki in vitro | — | |
| CEN | EN 13640:2002
  Badanie trwałości odczynników do diagnostyki in vitro | — | |
| CEN | EN 13641:2002
  Eliminacja lub redukcja ryzyka zakażenia związanego z odczynnikami do diagnostyki in vitro | — | |
| CEN | EN 13975:2003
  Procedury pobierania próbek używane do badań dopuszczających wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Aspekty statystyczne | — | |
| CEN | EN 14136:2004
  Zastosowanie zewnętrznych programów kontroli jakości do oceny skuteczności procedur badawczych w diagnostyce in vitro | — | |
| CEN | EN 14254:2004
  Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pojemniki jednorazowego użycia do zbioru próbek pochodzących od ludzi, innych niż krew | — | |
| CEN | EN 14820:2004
  Pojemniki jednorazowe do pobierania próbek krwi żylnej od ludzi | — | |
| CEN | EN ISO 14937:2000
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ogólne wymagania dotyczące charakterystyki czynnika sterylizującego oraz opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 14937:2000) | — | |
| CEN | EN ISO 14971:2007
  Wyroby medyczne — Zastosowanie zarządzania ryzykiem do wyrobów medycznych (ISO 14971:2007) | EN ISO 14971:2000 | 31.3.2010 |
| CEN | EN ISO 15197:2003
  Systemy badań do diagnostyki in vitro — Wymagania dotyczące systemów monitorujących poziom glukozy we krwi do samokontroli wykonywanej przez pacjenta w trakcie leczenia cukrzycy (ISO 15197:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 15225:2000
  Nazewnictwo — Specyfikacja systemu nazewnictwa dotyczącego wyrobów medycznych do celów wymiany danych objętych przepisami (ISO 15225:2000) | — | |
| CEN | EN ISO 17511:2003
  Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Oznaczenia ilościowe w próbkach biologicznych — Metrologiczna zgodność z wzorcami wartości wyznaczonych dla materiałów kalibracyjnych i kontrolnych (ISO 17511:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 18153:2003
  Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Oznaczenia ilościowe w próbkach biologicznych — Metrologiczna zgodność z wzorcami wartości koncentracji katalitycznej enzymów wyznaczonych dla materiałów kalibracyjnych i kontrolnych (ISO 18153:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 20776-1:2006
  Kliniczne badania laboratoryjne oraz systemy diagnostyczne in vitro — Oznaczanie wrażliwości czynników zakaźnych i ocena przydatności gotowych testów do oznaczania wrażliwości na antybiotyki i chemioterapeutyki — Część 1: Referencyjne metody oznaczania in vitro aktywności antybiotyków i chemioterapeutyków wobec bakterii wywołujących choroby zakaźne (ISO 20776-1:2006) | — | |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

(Przypis 1)

CEN

EN 375:2001

Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie

—

CEN

EN 376:2002

Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta

—

CEN

EN 556-1:2001

Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczące wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 1: Wymagania dotyczące finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych

EN 556:1994 + A1:1998

Termin minął

(30.4.2002)

EN 556-1:2001/AC:2006

CEN

EN 556-2:2003

Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczących wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 2: Wymagania odnoszące się do wyrobów medycznych poddanych procesom aseptycznym

—

CEN

EN 591:2001

Instrukcje użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie

—

CEN

EN 592:2002

Instrukcja użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta

—

CEN

EN 980:2003

Symbole graficzne do stosowania w oznakowaniu wyrobów medycznych

EN 980:1996

Termin minął

(31.10.2003)

CEN

EN 12286:1998

Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pomiar wielkości w próbkach pochodzenia biologicznego — Prezentacja referencyjnych procedur pomiarowych

—

EN 12286:1998/A1:2000

Przypis 3

Termin minął

(24.11.2000)

CEN

EN 12287:1999

Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pomiar wielkości w próbkach pochodzenia biologicznego — Opis materiałów referencyjnych

—

CEN

EN 12322:1999

Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pożywki mikrobiologiczne — Kryteria oceny działania pożywek mikrobiologicznych

—

EN 12322:1999/A1:2001

Przypis 3

Termin minął

(30.4.2002)

CEN

EN ISO 13485:2003

Wyroby medyczne — Systemy zarządzania jakością — Wymagania dla celów przepisów prawnych (ISO 13485:2003)

EN ISO 13485:2000

EN ISO 13488:2000

31.7.2009

EN ISO 13485:2003/AC:2007

CEN

EN 13532:2002

Wymagania ogólne dla przyrządów medycznych do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta

—

CEN

EN 13612:2002

Ocena eksploatacyjna medycznych wyrobów do diagnostyki in vitro

—

CEN

EN 13640:2002

Badanie trwałości odczynników do diagnostyki in vitro

—

CEN

EN 13641:2002

Eliminacja lub redukcja ryzyka zakażenia związanego z odczynnikami do diagnostyki in vitro

—

CEN

EN 13975:2003

Procedury pobierania próbek używane do badań dopuszczających wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Aspekty statystyczne

—

CEN

EN 14136:2004

Zastosowanie zewnętrznych programów kontroli jakości do oceny skuteczności procedur badawczych w diagnostyce in vitro

—

CEN

EN 14254:2004

Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pojemniki jednorazowego użycia do zbioru próbek pochodzących od ludzi, innych niż krew

—

CEN

EN 14820:2004

Pojemniki jednorazowe do pobierania próbek krwi żylnej od ludzi

—

CEN

EN ISO 14937:2000

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ogólne wymagania dotyczące charakterystyki czynnika sterylizującego oraz opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 14937:2000)

—

CEN

EN ISO 14971:2007

Wyroby medyczne — Zastosowanie zarządzania ryzykiem do wyrobów medycznych (ISO 14971:2007)

EN ISO 14971:2000

31.3.2010

CEN

EN ISO 15197:2003

Systemy badań do diagnostyki in vitro — Wymagania dotyczące systemów monitorujących poziom glukozy we krwi do samokontroli wykonywanej przez pacjenta w trakcie leczenia cukrzycy (ISO 15197:2003)

—

CEN

EN ISO 15225:2000

Nazewnictwo — Specyfikacja systemu nazewnictwa dotyczącego wyrobów medycznych do celów wymiany danych objętych przepisami (ISO 15225:2000)

—

CEN

EN ISO 17511:2003

Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Oznaczenia ilościowe w próbkach biologicznych — Metrologiczna zgodność z wzorcami wartości wyznaczonych dla materiałów kalibracyjnych i kontrolnych (ISO 17511:2003)

—

CEN

EN ISO 18153:2003

Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Oznaczenia ilościowe w próbkach biologicznych — Metrologiczna zgodność z wzorcami wartości koncentracji katalitycznej enzymów wyznaczonych dla materiałów kalibracyjnych i kontrolnych (ISO 18153:2003)

—

CEN

EN ISO 20776-1:2006

Kliniczne badania laboratoryjne oraz systemy diagnostyczne in vitro — Oznaczanie wrażliwości czynników zakaźnych i ocena przydatności gotowych testów do oznaczania wrażliwości na antybiotyki i chemioterapeutyki — Część 1: Referencyjne metody oznaczania in vitro aktywności antybiotyków i chemioterapeutyków wobec bakterii wywołujących choroby zakaźne (ISO 20776-1:2006)

—

| Przypis 1 | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame. |
| --- | --- |

Przypis 1

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame.

| Przypis 3 | W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy. |
| --- | --- |

Przypis 3

W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3).

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty.

| — | Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy. |
| --- | --- |

—

Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy.

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm można uzyskać pod następującym adresem:

http://ec.europa.eu/enterprise/newapproach/standardization/harmstds/

---

(1)  ESO: Europejskie organizacje normalizacyjne:

| — | CEN: Europejski Komitet Normalizacyjny: rue de Stassart 36, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 550 08 11; faks: (32-2) 550 08 19 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Europejski Komitet Normalizacyjny: rue de Stassart 36, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 550 08 11; faks: (32-2) 550 08 19 (http://www.cen.eu)

| — | CENELEC: Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki: rue de Stassart 35, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 519 68 71; faks: (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org) |
| --- | --- |

—

CENELEC: Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki: rue de Stassart 35, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 519 68 71; faks: (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org)

| — | ETSI: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel.: (33) 492 94 42 00; faks: (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org). |
| --- | --- |

—

ETSI: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel.: (33) 492 94 42 00; faks: (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org).

(2)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37.

(3)  Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18.

---

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/29 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/29

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy dyrektywy)

(2008/C 54/08)

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  (Przypis 1) |
| --- | --- | --- | --- |
| CEN | EN 285:2006
  Sterylizacja — Sterylizatory na parę wodną — Duże sterylizatory | EN 285:1996 | 30.11.2008 |
| CEN | EN 375:2001
  Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie | — | |
| CEN | EN 376:2002
  Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta | — | |
| CEN | EN 455-1:2000
  Rękawice medyczne do jednorazowego użytku — Część 1: Wymagania i badania na nieobecność dziur | EN 455-1:1993 | Termin minął
  (30.4.2001) |
| CEN | EN 455-2:2000
  Rękawice medyczne jednorazowego użytku — Część 2: Wymagania i badania dotyczące właściwości fizycznych | EN 455-2:1995 | Termin minął
  (30.4.2001) |
| CEN | EN 455-3:2006
  Rękawice medyczne jednorazowego użytku — Część 3: Wymagania i badania w ocenie biologicznej | EN 455-3:1999 | Termin minął
  (30.6.2007) |
| CEN | EN 556-1:2001
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczące wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 1: Wymagania dotyczące finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych | EN 556:1994 + A1:1998 | Termin minął
  (30.4.2002) |
| EN 556-1:2001/AC:2006 | | |
| CEN | EN 556-2:2003
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczących wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 2: Wymagania odnoszące się do wyrobów medycznych poddanych procesom aseptycznym | — | |
| CEN | EN 591:2001
  Instrukcje użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie | — | |
| CEN | EN 592:2002
  Instrukcja użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta | — | |
| CEN | EN 737-1:1998
  Systemy rurociągowe dla gazów medycznych — Część 1: Jednostki końcowe dla sprężonych gazów medycznych i podciśnienia | — | |
| CEN | EN 737-4:1998
  Systemy rurociągowe dla gazów medycznych — Część 4: Jednostki końcowe dla systemów oczyszczania gazów do narkozy | — | |
| CEN | EN 738-4:1998
  Regulatory ciśnienia do gazów medycznych — Część 4: Regulatory niskociśnieniowe przeznaczone do włączenia do wyposażenia medycznego | — | |
| EN 738-4:1998/A1:2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.10.2002) |
| CEN | EN 739:1998
  Zespoły węży niskociśnieniowych do gazów medycznych | — | |
| EN 739:1998/A1:2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.10.2002) |
| CEN | EN 794-1:1997
  Pompy oddechowe — Część 1: Szczegółowe wymagania dla pomp oddechowych stosowanych w intensywnej terapii | — | |
| EN 794-1:1997/A1:2000 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.5.2001) |
| CEN | EN 794-3:1998
  Respiratory — Część 3: Wymagania szczegółowe dla respiratorów stosowanych w warunkach doraźnych i podczas transportu | — | |
| EN 794-3:1998/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 980:2003
  Symbole graficzne do stosowania w oznakowaniu wyrobów medycznych | EN 980:1996 | Termin minął
  (31.10.2003) |
| CEN | EN 1041:1998
  Informacja dostarczana przez producenta wraz z wyrobem medycznym | — | |
| CEN | EN 1060-1:1995
  Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 1: Wymagania ogólne | — | |
| EN 1060-1:1995/A1:2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.11.2002) |
| CEN | EN 1060-2:1995
  Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 2: Wymagania dodatkowe dotyczące sfigmomanometrów mechanicznych | — | |
| CEN | EN 1060-3:1997
  Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 3: Wymagania dodatkowe dotyczące elektromechanicznych systemów do pomiaru ciśnienia krwi | — | |
| EN 1060-3:1997/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.6.2006) |
| CEN | EN 1060-4:2004
  Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 4: Metody badań w celu wyznaczenia ogólnej dokładności układu automatycznych nieinwazyjnych sfigmomanometrów | — | |
| CEN | EN 1089-3:2004
  Butle do gazów — Znakowanie butli (z wyłączeniem LPG) — Część 3: Kod barwny | EN 1089-3:1997 | Termin minął
  (31.10.2004) |
| CEN | EN 1282-2:2005
  Sprzęt anestezjologiczny i oddechowy — Rurki tracheostomijne — Część 2: Rurki pediatryczne (ISO 5366-3:2001 modified) | EN 1282-2:1997 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 1422:1997
  Sterylizatory do celów medycznych — Sterylizatory na tlenek etylenu — Wymagania i metody badania | — | |
| CEN | EN 1618:1997
  Cewniki inne niż wewnątrznaczyniowe — Metody badania wspólnych właściwości | — | |
| CEN | EN 1639:2004
  Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Narzędzia | EN 1639:1996 | Termin minął
  (31.12.2004) |
| CEN | EN 1640:2004
  Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Sprzęt | EN 1640:1996 | Termin minął
  (31.12.2004) |
| CEN | EN 1641:2004
  Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Materiały | EN 1641:1996 | Termin minął
  (31.12.2004) |
| CEN | EN 1642:2004
  Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Wszczepy dentystyczne | EN 1642:1996 | Termin minął
  (31.12.2004) |
| CEN | EN 1707:1996
  Łączniki stożkowe o zbieżności 6 procent (Luer) do strzykawek, igieł i niektórych innych wyrobów medycznych — Łączniki z zamkiem | — | |
| CEN | EN 1782:1998
  Rurki tchawicze i łączniki | — | |
| CEN | EN 1820:2005
  Worki oddechowe do aparatów do znieczulenia (ISO 5362:2000, modified) | EN 1820:1997 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 1865:1999
  Wymagania dotyczące noszy i innego sprzętu do przemieszczania pacjenta, stosowanego w ambulansach drogowych | — | |
| CEN | EN 1970:2000
  Łóżka regulowane dla osób niepełnosprawnych — Wymagania i metody badań | — | |
| EN 1970:2000/A1:2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.9.2005) |
| CEN | EN 1985:1998
  Pomoce do chodzenia — Wymagania ogólne i metody badań | — | |
| CEN | EN ISO 3826-3:2007
  Miękkie pojemniki z tworzyw syntetycznych na krew ludzką i składniki krwi — Część 3: Systemy worków na krew z elementami zintegrowanymi (ISO 3826-3:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 4074:2002
  Prezerwatywy lateksowe — Wymagania i metody badań (ISO 4074:2002) | EN 600:1996 | Termin minął
  (31.8.2005) |
| CEN | EN ISO 4135:2001
  Wyposażenie do anestezji i oddychania — Słownictwo (ISO 4135:2001) | EN ISO 4135:1996 | Termin minął
  (28.2.2002) |
| CEN | EN ISO 5356-1:2004
  Urządzenia do anestezji i oddychania — Łączniki stożkowe — Część 1: Stożki i gniazda (ISO 5356-1:2004) | EN 1281-1:1997 | Termin minął
  (30.11.2004) |
| CEN | EN ISO 5356-2:2007
  Zespoły węży niskociśnieniowych do gazów medycznych (ISO 5356-2:2006) | EN 1281-2:1995 | 29.2.2008 |
| CEN | EN ISO 5360:2007
  Parowniki anestezjologiczne — Kodowane systemy napełniania (ISO 5360:2006) | EN 1280-1:1997 | 30.6.2008 |
| CEN | EN ISO 5366-1:2004
  Urządzenia do anestezji i oddychania — Rurki tracheostomijne — Część 1: Rurki i łączniki do stosowania u osób dorosłych (ISO 5366-1:2000) | EN 1282-1:1996 | Termin minął
  (31.1.2005) |
| CEN | EN ISO 5840:2005
  Implanty naczyniowo-sercowe — Protezy zastawek serca (ISO 5840:2005) | EN 12006-1:1999 | Termin minął
  (30.6.2006) |
| CEN | EN ISO 7197:2006
  Implanty neurochirurgiczne — Jałowe, jednorazowego użytku zastawki i elementy do leczenia wodogłowia (ISO 7197:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 7376:2003
  Wyposażenie do anestezji i oddychania — Laryngoskopy do intubacji tracheostomijnej (ISO 7376:2003) | EN 1819:1997 | Termin minął
  (30.6.2004) |
| CEN | EN ISO 7396-1:2007
  Systemy rurociągowe dla gazów medycznych — Część 1: Układy oczyszczające gaz do narkozy (ISO 7396-1:2007) | EN 737-3:1998 | 30.4.2009 |
| CEN | EN ISO 7396-2:2007
  Pomiary przepływu w kanałach otwartych — Część 2: Metoda prędkość-powierzchnia (ISO 7396-2:2007) | EN 737-2:1998 | 30.4.2009 |
| CEN | EN ISO 7439:2002
  Antykoncepcyjna wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią — Wymagania i badania (ISO 7439:2002) | — | |
| CEN | EN ISO 7886-3:2005
  Jałowe strzykawki iniekcyjne do jednorazowego użytku — Część 3: Automatycznie niezdatne po użyciu strzykawki do szczepienia ustaloną dawką (ISO 7886-3:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 7886-4:2006
  Jałowe strzykawki iniekcyjne do jednorazowego użytku — Część 4: Strzykawki o właściwościach zapobiegających ponownemu użyciu (ISO 7886-4:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 8185:2007
  Wymagania bezpieczeństwa dotyczące maszyn do czyszczenia chemicznego — Część 1: Wspólne wymagania bezpieczeństwa (ISO 8185:2007) | EN ISO 8185:1997 | 31.1.2008 |
| CEN | EN ISO 8359:1996
  Koncentratory tlenu do medycznego stosowania — Wymagania bezpieczeństwa (ISO 8359:1996) | — | |
| CEN | EN ISO 8536-4:2007
  Analiza sensoryczna — Ogólne wytyczne wyboru, szkolenia i monitorowania oceniających — Część 4: Eksperci oceny sensorycznej (ISO 8536-4:2007) | — | |
| CEN | EN ISO 8835-2:2007
  Wziewne systemy znieczulające — Część 2: Systemy przesyłania i odbioru aktywnych układów usuwania zużytych gazów anestetycznych (ISO 8835-2:2007) | EN 740:1998 | 31.5.2009 |
| CEN | EN ISO 8835-3:2007
  Mleko — Oznaczanie zawartości azotu — Część 3: Metoda z zastosowaniem bloku do mineralizacji (Szybka metoda rutynowa pół-mikro) (ISO 8835-3:2007) | EN 740:1998 | 31.5.2009 |
| CEN | EN ISO 8835-4:2004
  Wziewne systemy znieczulające — Część 4: Urządzenia dostarczające pary środków anestetycznych (ISO 8835-4:2004) | — | |
| EN ISO 8835-4:2004/AC:2006 | | |
| CEN | EN ISO 8835-5:2004
  Wziewne systemy znieczulające — Część 5: Respiratory w aparacie do znieczulenia (ISO 8835-5:2004) | — | |
| EN ISO 8835-5:2004/AC:2006 | | |
| CEN | EN ISO 9360-1:2000
  Urządzenia do anestezji i oddychania — Wymienniki ciepła i wilgoci (HME) do nawilżania gazów oddechowych u ludzi — Część 1: HME używane z minimalną objętością oddechową 250 ml (ISO 9360-1:2000) | — | |
| CEN | EN ISO 9360-2:2002
  Urządzenia do anestezji i oddychania — Wymienniki ciepła i wilgoci (HME) do nawilżania gazów oddechowych u ludzi — Część 2: HME używane w tracheostomii u pacjentów z minimalną pojemnością oddechową 250 ml (ISO 9360-2:2001) | — | |
| CEN | EN ISO 9713:2004
  Implanty neurochirurgiczne — Samozamykalne wewnątrzczaszkowe klipsy do tętniaków (ISO 9713:2002) | — | |
| CEN | EN ISO 9919:2005
  Elektryczne wyposażenie medyczne — Szczególne wymagania dotyczące podstaw bezpieczeństwa i zasadniczych parametrów wyposażenia pulsoksymetrów do medycznego stosowania (ISO 9919:2005) | EN 865:1997 | Termin minął
  (30.9.2005) |
| CEN | EN ISO 10079-1:1999
  Medyczne urządzenia odsysające — Część 1: Urządzenia odsysające zasilane elektrycznie — Wymagania bezpieczeństwa (ISO 10079-1:1999) | EN ISO 10079-1:1996 | Termin minął
  (29.2.2000) |
| CEN | EN ISO 10079-2:1999
  Medyczne urządzenia odsysające — Część 2: Urządzenia odsysające napędzane ręcznie (ISO 10079-2:1999) | EN ISO 10079-2:1996 | Termin minął
  (29.2.2000) |
| CEN | EN ISO 10079-3:1999
  Medyczne urządzenia odsysające — Część 3: Urządzenia odsysające zasilane próżniowo lub ciśnieniowo (ISO 10079-3:1999) | EN ISO 10079-3:1996 | Termin minął
  (29.2.2000) |
| CEN | EN ISO 10328:2006
  Protetyka — Badanie kostrukcji protez kończyn dolnych — Wymagania i metody badań (ISO 10328:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 10524-1:2006
  Reduktory ciśnienia do stosowania z gazami medycznymi — Część 1: Reduktory ciśnienia i reduktory ciśnienia z przyrządami mierzącymi przepływ (ISO 10524-1:2006) | EN 738-1:1997 | 31.10.2008 |
| CEN | EN ISO 10524-2:2006
  Reduktory ciśnienia do stosowania z gazami medycznymi — Część 2: Reduktory do przewodów rozgałęzionych i liniowych (ISO 10524-2:2005) | EN 738-2:1998 | 31.10.2008 |
| CEN | EN ISO 10524-3:2006
  Reduktory ciśnienia do stosowania z gazami medycznymi — Część 3: Reduktory ciśnienia zintegrowane z zaworami butli (ISO 10524-3:2005) | EN 738-3:1998 | 31.10.2008 |
| CEN | EN ISO 10535:2006
  Podnośniki do przemieszczania osób niepełnosprawnych — Wymagania i metody badań (ISO 10535:2006) | EN ISO 10535:1998 | Termin minął
  (30.6.2007) |
| CEN | EN ISO 10555-1:1996
  Jałowe cewniki wewnątrznaczyniowe do jednorazowego użytku — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 10555-1:1995) | — | |
| EN ISO 10555-1:1996/A1:1999 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.1.2000) |
| EN ISO 10555-1:1996/A2:2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.11.2004) |
| CEN | EN ISO 10651-2:2004
  Wentylatory płucne do medycznego stosowania — Wymagania szczegółowe dotyczące podstawowego bezpieczeństwa i zasadniczego działania — Część 2: Wentylatory do domowej opieki dla pacjentów stale korzystających z wentylatora (ISO 10651-2:2004) | EN 794-2:1997 | Termin minął
  (31.1.2005) |
| CEN | EN ISO 10651-4:2002
  Wentylatory płucne — Część 4: Wymagania szczegółowe dotyczące resuscytatorów obsługiwanych ręcznie (ISO 10651-4:2002) | — | |
| CEN | EN ISO 10651-6:2004
  Wentylatory płucne do medycznego stosowania — Wymagania szczegółowe dotyczące podstawowego bezpieczeństwa i zasadniczego działania — Część 6: Wentylatory do domowej opieki, urządzenia wspomagające (ISO 10651-6:2004) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-1:2003
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 1: Ocena i badanie (ISO 10993-1:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-3:2003
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 3: Badania genotoksyczności, rakotwórczości i toksycznego wpływu na rozrodczość (ISO 10993-3:2003) | EN 30993-3:1993 | Termin minął
  (30.4.2004) |
| CEN | EN ISO 10993-4:2002
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 4: Wybór badań dla interakcji z krwią (ISO 10993-4:2002) | EN 30993-4:1993 | Termin minął
  (30.4.2003) |
| EN ISO 10993-4:2002/A1:2006 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.1.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-5:1999
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 5: Badania cytotoksyczności in vitro (ISO 10993-5:1999) | EN 30993-5:1994 | Termin minął
  (30.11.1999) |
| CEN | EN ISO 10993-6:2007
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 6: Pozostałości po sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 10993-6:2007) | EN 30993-6:1994 | Termin minął
  (31.10.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-9:1999
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 9: Ramowy plan identyfikacji i oznaczania ilościowego potencjalnych produktów degradacji (ISO 10993-9:1999) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-10:2002
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 10: Metody badania działania drażniącego i nadwrażliwości typu opóźnionego (ISO 10993-10:2002) | EN ISO 10993-10:1995 | Termin minął
  (31.3.2003) |
| EN ISO 10993-10:2002/A1:2006 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.1.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-11:2006
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Badania toksyczności ogólnoustrojowej (ISO 10993-11:2006) | EN ISO 10993-11:1995 | Termin minął
  (28.2.2007) |
| CEN | EN ISO 10993-12:2007
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 12: Badania miejscowej reakcji po implantacji (ISO 10993-12:2007) | EN ISO 10993-12:2004 | 31.5.2008 |
| CEN | EN ISO 10993-13:1998
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 13: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji wyrobów medycznych z polimerów (ISO 10993-13:1998) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-14:2001
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 14: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji ceramiki (ISO 10993-14:2001) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-15:2000
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 15: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji metali i stopów (ISO 10993-15:2000) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-16:1997
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 16: Projektowanie badań toksykokinetycznych produktów degradacji i substancji wymywalnych (ISO 10993-16:1997) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-17:2002
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 17: Ustalenie dozwolonych granic dotyczących wymywalnych substancji (ISO 10993-17:2002) | — | |
| CEN | EN ISO 10993-18:2005
  Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 18: Charakterystyka chemiczna materiałów (ISO 10993-18:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 11135-1:2007
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Ustalanie dawki sterylizacyjnej (ISO 11135-1:2007) | EN 550:1994 | 31.5.2010 |
| CEN | EN ISO 11137-1:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11137-1:2006) | EN 552:1994 | 30.4.2009 |
| CEN | EN ISO 11137-2:2007
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 2: Systemy wskaźnika Klasy 2 do stosowania w teście penetracji pary wodnej Bowiego Dicka | — | |
| CEN | EN ISO 11138-2:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 2: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 11138-2:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 11138-3:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 3: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji cielem wilgotnym (ISO 11138-3:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 11140-1:2005
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 11140-1:2005) | EN 867-2:1997 | Termin minął
  (31.1.2006) |
| CEN | EN ISO 11140-3:2007
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 4: Wskaźniki Klasy 2 jako alternatywne do testu Bowiego Dicka przeznaczonego do wykrywania penetracji pary wodnej (ISO 11140-3:2007) | EN 867-3:1997 | Termin minął
  (30.9.2007) |
| CEN | EN ISO 11197:2004
  Jednostki zaopatrzenia medycznego (ISO 11197:2004) | EN 793:1997 | Termin minął
  (30.6.2005) |
| CEN | EN ISO 11607-1:2006
  Opakowania przeznaczone do finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych — Część 1: Wymagania dotyczące materiałów, systemów barier sterylnych i systemów opakowaniowych (ISO 11607-1:2006) | EN 868-1:1997 | Termin minął
  (30.4.2007) |
| CEN | EN ISO 11607-2:2006
  Opakowania przeznaczone do finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych — Część 2: Wymagania dotyczące procesów zestawiania, kształtowania i uszczelniania (ISO 11607-2:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 11737-1:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11737-1:2006) | EN 1174-1:1996
  EN 1174-2:1996
  EN 1174-3:1996 | Termin minął
  (31.10.2006) |
| CEN | EN ISO 11810-2:2007
  Tworzywa sztuczne — Płyty z nieplastyfikowanego poli(chlorku winylu) — Typy, wymiary i charakterystyka — Część 2: Płyty o grubości nie mniejszej niż 1 mm (ISO 11810-2:2007) | — | |
| CEN | EN ISO 11979-8:2006
  Implanty oftalmiczne — Soczewki wszczepialne — Część 8: Wymagania podstawowe (ISO 11979-8:2006) | EN 13503-8:2000 | Termin minął
  (31.1.2007) |
| CEN | EN ISO 11990:2003
  Optyka i przyrządy optyczne — Lasery i sprzęt laserowy — Wyznaczanie odporności trzonów rurek dotchawiczych na promieniowanie laserowe (ISO 11990:2003) | EN ISO 11990:1999 | Termin minął
  (31.10.2003) |
| CEN | EN 12006-2:1998
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania szczególne dla implantów sercowych i naczyniowych — Część 2: Protezy naczyniowe, w tym protezy połączone z zastawką serca | — | |
| CEN | EN 12006-3:1998
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania szczególne dla implantów sercowych i naczyniowych — Część 3: Wyroby wewnątrznaczyniowe | — | |
| CEN | EN 12011:1998
  Narzędzia stosowane przy wszczepianiu nieaktywnych implantów chirurgicznych — Wymagania ogólne | — | |
| CEN | EN 12182:1999
  Pomoce techniczne dla osób niepełnosprawnych — Wymagania ogólne i metody badań | — | |
| CEN | EN 12322:1999
  Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pożywki mikrobiologiczne — Kryteria oceny działania pożywek mikrobiologicznych | — | |
| EN 12322:1999/A1:2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.4.2002) |
| CEN | EN 12342:1998
  Rurki oddechowe przeznaczone do stosowania z aparatami do narkozy i pompami oddechowymi | — | |
| CEN | EN 12470-1:2000
  Termometry lekarskie — Część 1: Termometry szklane z urządzeniem maksymalnym, napełniane cieczą metaliczną | — | |
| CEN | EN 12470-2:2000
  Termometry lekarskie — Część 2: Termometry zmiennofazowe (matryca punktowa) | — | |
| CEN | EN 12470-3:2000
  Termometry lekarskie — Część 3: Termometry elektryczne kompaktowe z urządzeniem maksymalnym (nieprognozujące i prognozujące) | — | |
| CEN | EN 12470-4:2000
  Termometry lekarskie — Część 4: Termometry elektryczne do pomiarów ciągłych | — | |
| CEN | EN 12470-5:2003
  Termometry lekarskie — Część 5: Termometry do uszu działające na podczerwień (z urządzeniem maksymalnym) | — | |
| CEN | EN ISO 12870:2004
  Optyka oftalmiczna — Oprawy okularowe — Wymagania i metody badań (ISO 12870:2004) | EN ISO 12870:1997 | Termin minął
  (28.2.2005) |
| EN ISO 12870:2004/AC:2005 | | |
| CEN | EN 13014:2000
  Połączenia rurek do pobierania próbek gazów w urządzeniach anestezjologicznych i respiratorach | — | |
| CEN | EN 13060:2004
  Małe sterylizatory parowe | — | |
| CEN | EN 13220:1998
  Urządzenia do pomiaru przepływu do połączenia z jednostkami końcowymi systemów rurociągowych gazów medycznych | — | |
| CEN | EN 13328-1:2001
  Filtry układów oddechowych stosowanych w anestezji i do sztucznego oddychania — Część 1: Metoda oceny skuteczności filtracji z użyciem roztworu soli | — | |
| CEN | EN 13328-2:2002
  Filtry układów oddechowych stosowanych w anestezji i do sztucznego oddychania — Część 2: Elementy niefiltrujące | — | |
| EN 13328-2:2002/A1:2003 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.6.2004) |
| CEN | EN ISO 13485:2003
  Wyroby medyczne — Systemy zarządzania jakością — Wymagania dla celów przepisów prawnych (ISO 13485:2003) | EN ISO 13485:2000
  EN ISO 13488:2000
  EN 46003:1999 | 31.7.2009 |
| EN ISO 13485:2003/AC:2007 | | |
| CEN | EN 13544-1:2007
  Sprzęt oddechowy do terapii — Część 1: Układy nebulizujące i ich elementy | EN 13544-1:2001 | Termin minął
  (31.10.2007) |
| CEN | EN 13544-2:2002
  Sprzęt oddechowy do terapii — Część 2: Przewody i połączenia | — | |
| CEN | EN 13544-3:2001
  Sprzęt oddechowy do terapii — Część 3: Urządzenia do pobierania powietrza | — | |
| CEN | EN 13624:2003
  Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe zawiesinowe badanie w celu oceny działania grzybobójczego chemicznych środków dezynfekcyjnych przeznaczonych do narzędzi używanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 1) | — | |
| CEN | EN 13718-1:2002
  Środki transportu medycznego powietrznego, wodnego i terenowego — Część 1: Wymagania dotyczące interfejsów wyrobów medycznych zapewniające ciągłość opieki nad pacjentem | — | |
| CEN | EN 13726-1:2002
  Metody badania bezpośrednich opatrunków ran — Część 1: Aspekty dotyczące chłonności | — | |
| CEN | EN 13726-2:2002
  Metody badania bezpośrednich opatrunków ran — Część 2: Transmisja pary wilgoci przez opatrunki z folią półprzepuszczalną | — | |
| CEN | EN 13727:2003
  Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe zawiesinowe badanie w celu oceny działania bakteriobójczego chemicznych środków dezynfekcyjnych przeznaczonych do narzędzi używanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 1) | — | |
| CEN | EN 13795-1:2002
  Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Część 1: Wymagania ogólne dotyczące wytwarzania i przetwarzania oraz wyrobów | — | |
| CEN | EN 13795-2:2004
  Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Część 2: Metody badań | — | |
| CEN | EN 13795-3:2006
  Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Część 3: Wymagania użytkowe | — | |
| CEN | EN 13824:2004
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Postępowanie aseptyczne z płynnymi wyrobami medycznymi — Wymagania | — | |
| CEN | EN 13867:2002
  Koncentraty dla hemodializy i związanych terapii | — | |
| CEN | EN 13976-1:2003
  Systemy ratunkowe — Transport inkubatorów — Część 1: Warunki dotyczące interfejsu | — | |
| CEN | EN 13976-2:2003
  Systemy ratunkowe — Transport inkubatorów — Część 2: Wymagania dotyczące systemu | — | |
| CEN | EN 14079:2003
  Nieaktywne wyroby medyczne — Wymagania funkcjonalne i metody badań dotyczące gazy higroskopijnej z bawełny i mieszanek bawełny z wiskozą | — | |
| CEN | EN ISO 14155-1:2003
  Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 1: Ogólne wymagania (ISO 14155-1:2003) | EN 540:1993 | Termin minął
  (31.8.2003) |
| CEN | EN ISO 14155-2:2003
  Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 2: Plany badania klinicznego (ISO 14155-2:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 14160:1998
  Sterylizacja wyrobów medycznych jednorazowego użytku zawierających materiały pochodzenia zwierzęcego — Walidacja i rutynowa kontrola sterylizacji ciekłymi chemicznymi środkami sterylizującymi (ISO 14160:1998) | — | |
| CEN | EN 14180:2003
  Sterylizatory do celów medycznych — Sterylizatory na niskotemperaturową parę wodną i formaldehyd — Wymagania i badanie | — | |
| CEN | EN 14299:2004
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania szczególne dotyczące implantów sercowych i naczyniowych — Specyficzne wymagania dla stentów tętniczych | — | |
| CEN | EN 14348:2005
  Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowa zawiesinowa metoda określania prątkobójczego działania chemicznych środków dezynfekcyjnych i antyseptycznych stosowanych w obszarze medycznym, w tym środków do dezynfekcji narzędzi — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 1) | — | |
| CEN | EN ISO 14408:2005
  Rurki dotchawicze zaprojektowane dla chirurgii laserowej — Wymagania dotyczące znakowania i informacji towarzyszących (ISO 14408:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 14534:2002
  Optyka oftalmiczna — Soczewki kontaktowe i produkty do konserwacji soczewki kontaktowej — Wymagania podstawowe (ISO 14534:2002) | EN ISO 14534:1997 | Termin minął
  (31.12.2002) |
| CEN | EN 14561:2006
  Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe badanie z użyciem nośnika w celu oceny działania bakteriobójczego dla narzędzi stosowanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 2) | — | |
| CEN | EN 14562:2006
  Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe badanie z użyciem nośnika w celu oceny działania grzybobójczego i bójczego wobec grzybów drożdżopodobnych dla narzędzi stosowanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 2) | — | |
| CEN | EN ISO 14602:1998
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Implanty służące do osteosyntezy — Wymagania szczegółowe (ISO 14602:1998) | — | |
| CEN | EN ISO 14607:2007
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Szczególne wymagania dotyczące implantów piersi (ISO 14607:2007) | — | |
| CEN | EN ISO 14630:2005
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania ogólne (ISO 14630:2005) | EN ISO 14630:1997 | Termin minął
  (30.11.2005) |
| CEN | EN 14683:2005
  Maski chirurgiczne — Wymagania i metody badań | — | |
| CEN | EN ISO 14889:2003
  Optyka oftalmiczna — Soczewki okularowe — Wymagania podstawowe dotyczące gotowych soczewek nie okrojonych (ISO 14889:2003) | EN ISO 14889:1997 | Termin minął
  (30.11.2003) |
| CEN | EN 14931:2006
  Zbiorniki cisnieniowe do przebywania ludzi (PVHO) — Systemy wielomiejscowych komór cisnieniowych do leczenia hiperbarycznego — Ogólne wymagania techniczne, wymagania bezpieczenstwa, badania | — | |
| CEN | EN ISO 14937:2000
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ogólne wymagania dotyczące charakterystyki czynnika sterylizującego oraz opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 14937:2000) | — | |
| CEN | EN ISO 14971:2007
  Wyroby medyczne — Zastosowanie zarządzania ryzykiem do wyrobów medycznych (ISO 14971:2007) | EN ISO 14971:2000 | 31.3.2010 |
| CEN | EN ISO 15001:2004
  Urządzenia anestezjologiczne i respiratory — Przydatność do stosowania z tlenem (ISO 15001:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 15004-1:2006
  Przyrządy oftalmiczne — Wymagania podstawowe i metody badań — Część 1: Wymagania ogólne dotyczące przyrządów oftalmicznych (ISO 15004-1:2006) | EN ISO 15004:1997 | Termin minął
  (31.12.2006) |
| CEN | EN ISO 15225:2000
  Nazewnictwo — Specyfikacja systemu nazewnictwa dotyczącego wyrobów medycznych do celów wymiany danych objętych przepisami (ISO 15225:2000) | — | |
| EN ISO 15225:2000/A1:2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.8.2004) |
| CEN | EN 15424:2007
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Opracowanie, walidacja i rutynowa kontrola procesów sterylizacji — Niskotemperaturowa para wodna i formaldehyd | — | |
| CEN | EN ISO 15747:2005
  Pojemniki z tworzyw sztucznych na płyny do iniekcji dożylnych (ISO 15747:2003) | — | |
| CEN | EN ISO 15883-1:2006
  Myjnie-dezynfektory — Część 1: Wymagania ogólne, terminy i definicje oraz badania (ISO 15883-1:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 15883-2:2006
  Myjnie-dezynfektory — Część 2: Wymagania i badania dotyczące myjni-dezynfektorów przeznaczonych do dezynfekcji termicznej przyrządów chirurgicznych, sprzętu anestezjologicznego, misek, naczyń, pojemników, utensyliów, sprzętu szklanego itp. (ISO 15883-2:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 15883-3:2006
  Myjnie-dezynfektory — Część 3: Wymagania i badania dotyczące myjni-dezynfektorów przeznaczonych do dezynfekcji termicznej pojemników na wydaliny i wydzieliny ludzkie (ISO 15883-3:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 16201:2006
  Pomoce techniczne dla osób niepełnosprawnych — Systemy kontroli środowiska dnia codziennego (ISO 16201:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 17510-1:2007
  Leczenie bezdechu występującego w czasie snu — Część 1: Maski i stosowane wyposażenie (ISO 17510-1:2007) | EN ISO 17510-1:2002 | 30.4.2008 |
| CEN | EN ISO 17510-2:2007
  Zgrzewanie rezystancyjne — Pomiar prądu zgrzewania przy zgrzewaniu rezystancyjnym — Część 2: Wytyczne dla pomiaru (ISO 17510-2:2007) | EN ISO 17510-2:2003 | 30.4.2008 |
| CEN | EN ISO 17664:2004
  Sterylizacja wyrobów medycznych — Informacje dostarczane przez wytwórcę odnoszące się do procesu ponownej sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 17664:2004) | — | |
| CEN | EN ISO 17665-1:2006
  Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ciepło wilgotne — Część 1: Wymagania dotyczące opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 17665-1:2006) | EN 554:1994 | 31.8.2009 |
| CEN | EN ISO 18777:2005
  Przenośne systemy ciekłego tlenu do medycznego stosowania — Wymagania szczegółowe (ISO 18777:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 18778:2005
  Sprzęt oddechowy — Monitory dla niemowląt — Wymagania szczegółowe (ISO 18778:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 18779:2005
  Urządzenia medyczne do przechowywania tlenu i mieszanin tlenu — Wymagania szczegółowe (ISO 18779:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 19054:2006
  Systemy szynowe do podtrzymywania wyposażenia medycznego (ISO 19054:2005) | EN 12218:1998 | 30.6.2008 |
| CEN | EN 20594-1:1993
  Łączniki stożkowe o zbieżności 6 procent (Luer) do strzykawek, igieł i niektórych innych wyrobów medycznych — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 594-1:1986) | — | |
| EN 20594-1:1993/A1:1997 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.5.1998) |
| CEN | EN ISO 21171:2006
  Rękawice medyczne — Oznaczanie pudru usuwalnego z powierzchni (ISO 21171:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 21534:2007
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Implanty zastępujące stawy — Wymagania specyficzne dotyczące implantów zastępujących stawy biodrowe (ISO 21534:2007) | EN 12010:1998 | 31.3.2008 |
| CEN | EN ISO 21535:2007
  Nieaktywne implanty chirurgiczne — Implanty zastępujące stawy — Wymagania specyficzne dotyczące implantów zastępujących stawy kolanowe (ISO 21535:2007) | EN 12563:1998 | 31.3.2008 |
| CEN | EN ISO 21536:2007
  Informatyka w ochronie zdrowia — Dane karty zdrowia pacjenta — Część 5: Dane identyfikacyjne (ISO 21536:2007) | EN 12564:1998 | 31.3.2008 |
| CEN | EN ISO 21647:2004
  Elektryczne wyposażenie medyczne — Szczególne wymagania dotyczące podstaw bezpieczeństwa i zasadniczych parametrów monitorów gazów oddechowych (ISO 21647:2004) | EN 12598:1999
  EN 864:1996
  EN ISO 11196:1997 | Termin minął
  (31.5.2005) |
| EN ISO 21647:2004/AC:2006 | | |
| CEN | EN ISO 21649:2006
  Wstrzykiwacze bezigłowe do użytku medycznego — Wymagania i metody badań (ISO 21649:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 21969:2006
  Wysokociśnieniowe elastyczne połączenia do stosowania z systemami gazów medycznych (ISO 21969:2005) | EN 13221:2000 | Termin minął
  (31.12.2007) |
| CEN | EN ISO 22442-1:2007
  Wyroby medyczne wykorzystujące tkanki zwierzęce i ich pochodne — Część 1: Kontrola pozyskiwania, zbierania i postępowania (ISO 22442-1:2007) | EN 12442-1:2000 | 30.6.2008 |
| CEN | EN ISO 22442-2:2007
  Wyroby medyczne wykorzystujące tkanki zwierzęce i ich pochodne — Część 2: Walidacja eliminacji i/lub inaktywacji wirusów i czynników zakaźnej encefalopatii gąbczastej (ISO 22442-2:2007) | EN 12442-2:2000 | 30.6.2008 |
| CEN | EN ISO 22442-3:2007
  Rozpoznanie i badania geotechniczne — Badania polowe — Część 3: Sondowanie sondą statyczną CPT i sondą z pomiarem ciśnienia wody porowej CPTU (ISO 22442-3:2007) | EN 12442-3:2000 | 30.6.2008 |
| CEN | EN ISO 22523:2006
  Zewnętrzne protezy kończyn i zewnętrzne ortezy — Wymagania i metody badań (ISO 22523:2006) | EN 12523:1999 | Termin minął
  (30.4.2007) |
| CEN | EN ISO 22610:2006
  Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Metoda wyznaczania odporności na przenikanie bakterii w stanie mokrym (ISO 22610:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 22612:2005
  Odzież do ochrony przed czynnikami zakaźnymi — Metoda badania odporności na przenikanie drobnoustrojów na sucho (ISO 22612:2005) | — | |
| CEN | EN ISO 22675:2006
  Protetyka — Badanie protez stawu skokowego i stopy — Wymagania i metody badań (ISO 22675:2006) | — | |
| CEN | EN ISO 23747:2007
  Farby i lakiery — Oznaczanie ułamka objętościowego w procentach substancji nielotnych — Prosta metoda praktyczna (ISO 23747:2007) | EN 13826:2003 | 31.1.2008 |
| CEN | EN 27740:1992
  Narzędzia chirurgiczne — Skalpele z wymiennymi ostrzami — Wymiary przyłączeniowe (ISO 7740:1985) | — | |
| EN 27740:1992/A1:1997 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.5.1998) |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

(Przypis 1)

CEN

EN 285:2006

Sterylizacja — Sterylizatory na parę wodną — Duże sterylizatory

EN 285:1996

30.11.2008

CEN

EN 375:2001

Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie

—

CEN

EN 376:2002

Informacja załączana przez wytwórcę do odczynników do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta

—

CEN

EN 455-1:2000

Rękawice medyczne do jednorazowego użytku — Część 1: Wymagania i badania na nieobecność dziur

EN 455-1:1993

Termin minął

(30.4.2001)

CEN

EN 455-2:2000

Rękawice medyczne jednorazowego użytku — Część 2: Wymagania i badania dotyczące właściwości fizycznych

EN 455-2:1995

Termin minął

(30.4.2001)

CEN

EN 455-3:2006

Rękawice medyczne jednorazowego użytku — Część 3: Wymagania i badania w ocenie biologicznej

EN 455-3:1999

Termin minął

(30.6.2007)

CEN

EN 556-1:2001

Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczące wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 1: Wymagania dotyczące finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych

EN 556:1994 + A1:1998

Termin minął

(30.4.2002)

EN 556-1:2001/AC:2006

CEN

EN 556-2:2003

Sterylizacja wyrobów medycznych — Wymagania dotyczących wyrobów medycznych określanych jako „STERYLNE” — Część 2: Wymagania odnoszące się do wyrobów medycznych poddanych procesom aseptycznym

—

CEN

EN 591:2001

Instrukcje użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych profesjonalnie

—

CEN

EN 592:2002

Instrukcja użycia przyrządów do diagnostyki in vitro stosowanych do samokontroli wykonywanej przez pacjenta

—

CEN

EN 737-1:1998

Systemy rurociągowe dla gazów medycznych — Część 1: Jednostki końcowe dla sprężonych gazów medycznych i podciśnienia

—

CEN

EN 737-4:1998

Systemy rurociągowe dla gazów medycznych — Część 4: Jednostki końcowe dla systemów oczyszczania gazów do narkozy

—

CEN

EN 738-4:1998

Regulatory ciśnienia do gazów medycznych — Część 4: Regulatory niskociśnieniowe przeznaczone do włączenia do wyposażenia medycznego

—

EN 738-4:1998/A1:2002

Przypis 3

Termin minął

(31.10.2002)

CEN

EN 739:1998

Zespoły węży niskociśnieniowych do gazów medycznych

—

EN 739:1998/A1:2002

Przypis 3

Termin minął

(31.10.2002)

CEN

EN 794-1:1997

Pompy oddechowe — Część 1: Szczegółowe wymagania dla pomp oddechowych stosowanych w intensywnej terapii

—

EN 794-1:1997/A1:2000

Przypis 3

Termin minął

(31.5.2001)

CEN

EN 794-3:1998

Respiratory — Część 3: Wymagania szczegółowe dla respiratorów stosowanych w warunkach doraźnych i podczas transportu

—

EN 794-3:1998/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2005)

CEN

EN 980:2003

Symbole graficzne do stosowania w oznakowaniu wyrobów medycznych

EN 980:1996

Termin minął

(31.10.2003)

CEN

EN 1041:1998

Informacja dostarczana przez producenta wraz z wyrobem medycznym

—

CEN

EN 1060-1:1995

Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 1: Wymagania ogólne

—

EN 1060-1:1995/A1:2002

Przypis 3

Termin minął

(30.11.2002)

CEN

EN 1060-2:1995

Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 2: Wymagania dodatkowe dotyczące sfigmomanometrów mechanicznych

—

CEN

EN 1060-3:1997

Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 3: Wymagania dodatkowe dotyczące elektromechanicznych systemów do pomiaru ciśnienia krwi

—

EN 1060-3:1997/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(30.6.2006)

CEN

EN 1060-4:2004

Nieinwazyjne sfigmomanometry — Część 4: Metody badań w celu wyznaczenia ogólnej dokładności układu automatycznych nieinwazyjnych sfigmomanometrów

—

CEN

EN 1089-3:2004

Butle do gazów — Znakowanie butli (z wyłączeniem LPG) — Część 3: Kod barwny

EN 1089-3:1997

Termin minął

(31.10.2004)

CEN

EN 1282-2:2005

Sprzęt anestezjologiczny i oddechowy — Rurki tracheostomijne — Część 2: Rurki pediatryczne (ISO 5366-3:2001 modified)

EN 1282-2:1997

Termin minął

(31.12.2005)

CEN

EN 1422:1997

Sterylizatory do celów medycznych — Sterylizatory na tlenek etylenu — Wymagania i metody badania

—

CEN

EN 1618:1997

Cewniki inne niż wewnątrznaczyniowe — Metody badania wspólnych właściwości

—

CEN

EN 1639:2004

Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Narzędzia

EN 1639:1996

Termin minął

(31.12.2004)

CEN

EN 1640:2004

Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Sprzęt

EN 1640:1996

Termin minął

(31.12.2004)

CEN

EN 1641:2004

Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Materiały

EN 1641:1996

Termin minął

(31.12.2004)

CEN

EN 1642:2004

Stomatologia — Wyroby medyczne dla stomatologii — Wszczepy dentystyczne

EN 1642:1996

Termin minął

(31.12.2004)

CEN

EN 1707:1996

Łączniki stożkowe o zbieżności 6 procent (Luer) do strzykawek, igieł i niektórych innych wyrobów medycznych — Łączniki z zamkiem

—

CEN

EN 1782:1998

Rurki tchawicze i łączniki

—

CEN

EN 1820:2005

Worki oddechowe do aparatów do znieczulenia (ISO 5362:2000, modified)

EN 1820:1997

Termin minął

(31.12.2005)

CEN

EN 1865:1999

Wymagania dotyczące noszy i innego sprzętu do przemieszczania pacjenta, stosowanego w ambulansach drogowych

—

CEN

EN 1970:2000

Łóżka regulowane dla osób niepełnosprawnych — Wymagania i metody badań

—

EN 1970:2000/A1:2005

Przypis 3

Termin minął

(30.9.2005)

CEN

EN 1985:1998

Pomoce do chodzenia — Wymagania ogólne i metody badań

—

CEN

EN ISO 3826-3:2007

Miękkie pojemniki z tworzyw syntetycznych na krew ludzką i składniki krwi — Część 3: Systemy worków na krew z elementami zintegrowanymi (ISO 3826-3:2006)

—

CEN

EN ISO 4074:2002

Prezerwatywy lateksowe — Wymagania i metody badań (ISO 4074:2002)

EN 600:1996

Termin minął

(31.8.2005)

CEN

EN ISO 4135:2001

Wyposażenie do anestezji i oddychania — Słownictwo (ISO 4135:2001)

EN ISO 4135:1996

Termin minął

(28.2.2002)

CEN

EN ISO 5356-1:2004

Urządzenia do anestezji i oddychania — Łączniki stożkowe — Część 1: Stożki i gniazda (ISO 5356-1:2004)

EN 1281-1:1997

Termin minął

(30.11.2004)

CEN

EN ISO 5356-2:2007

Zespoły węży niskociśnieniowych do gazów medycznych (ISO 5356-2:2006)

EN 1281-2:1995

29.2.2008

CEN

EN ISO 5360:2007

Parowniki anestezjologiczne — Kodowane systemy napełniania (ISO 5360:2006)

EN 1280-1:1997

30.6.2008

CEN

EN ISO 5366-1:2004

Urządzenia do anestezji i oddychania — Rurki tracheostomijne — Część 1: Rurki i łączniki do stosowania u osób dorosłych (ISO 5366-1:2000)

EN 1282-1:1996

Termin minął

(31.1.2005)

CEN

EN ISO 5840:2005

Implanty naczyniowo-sercowe — Protezy zastawek serca (ISO 5840:2005)

EN 12006-1:1999

Termin minął

(30.6.2006)

CEN

EN ISO 7197:2006

Implanty neurochirurgiczne — Jałowe, jednorazowego użytku zastawki i elementy do leczenia wodogłowia (ISO 7197:2006)

—

CEN

EN ISO 7376:2003

Wyposażenie do anestezji i oddychania — Laryngoskopy do intubacji tracheostomijnej (ISO 7376:2003)

EN 1819:1997

Termin minął

(30.6.2004)

CEN

EN ISO 7396-1:2007

Systemy rurociągowe dla gazów medycznych — Część 1: Układy oczyszczające gaz do narkozy (ISO 7396-1:2007)

EN 737-3:1998

30.4.2009

CEN

EN ISO 7396-2:2007

Pomiary przepływu w kanałach otwartych — Część 2: Metoda prędkość-powierzchnia (ISO 7396-2:2007)

EN 737-2:1998

30.4.2009

CEN

EN ISO 7439:2002

Antykoncepcyjna wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią — Wymagania i badania (ISO 7439:2002)

—

CEN

EN ISO 7886-3:2005

Jałowe strzykawki iniekcyjne do jednorazowego użytku — Część 3: Automatycznie niezdatne po użyciu strzykawki do szczepienia ustaloną dawką (ISO 7886-3:2005)

—

CEN

EN ISO 7886-4:2006

Jałowe strzykawki iniekcyjne do jednorazowego użytku — Część 4: Strzykawki o właściwościach zapobiegających ponownemu użyciu (ISO 7886-4:2006)

—

CEN

EN ISO 8185:2007

Wymagania bezpieczeństwa dotyczące maszyn do czyszczenia chemicznego — Część 1: Wspólne wymagania bezpieczeństwa (ISO 8185:2007)

EN ISO 8185:1997

31.1.2008

CEN

EN ISO 8359:1996

Koncentratory tlenu do medycznego stosowania — Wymagania bezpieczeństwa (ISO 8359:1996)

—

CEN

EN ISO 8536-4:2007

Analiza sensoryczna — Ogólne wytyczne wyboru, szkolenia i monitorowania oceniających — Część 4: Eksperci oceny sensorycznej (ISO 8536-4:2007)

—

CEN

EN ISO 8835-2:2007

Wziewne systemy znieczulające — Część 2: Systemy przesyłania i odbioru aktywnych układów usuwania zużytych gazów anestetycznych (ISO 8835-2:2007)

EN 740:1998

31.5.2009

CEN

EN ISO 8835-3:2007

Mleko — Oznaczanie zawartości azotu — Część 3: Metoda z zastosowaniem bloku do mineralizacji (Szybka metoda rutynowa pół-mikro) (ISO 8835-3:2007)

EN 740:1998

31.5.2009

CEN

EN ISO 8835-4:2004

Wziewne systemy znieczulające — Część 4: Urządzenia dostarczające pary środków anestetycznych (ISO 8835-4:2004)

—

EN ISO 8835-4:2004/AC:2006

CEN

EN ISO 8835-5:2004

Wziewne systemy znieczulające — Część 5: Respiratory w aparacie do znieczulenia (ISO 8835-5:2004)

—

EN ISO 8835-5:2004/AC:2006

CEN

EN ISO 9360-1:2000

Urządzenia do anestezji i oddychania — Wymienniki ciepła i wilgoci (HME) do nawilżania gazów oddechowych u ludzi — Część 1: HME używane z minimalną objętością oddechową 250 ml (ISO 9360-1:2000)

—

CEN

EN ISO 9360-2:2002

Urządzenia do anestezji i oddychania — Wymienniki ciepła i wilgoci (HME) do nawilżania gazów oddechowych u ludzi — Część 2: HME używane w tracheostomii u pacjentów z minimalną pojemnością oddechową 250 ml (ISO 9360-2:2001)

—

CEN

EN ISO 9713:2004

Implanty neurochirurgiczne — Samozamykalne wewnątrzczaszkowe klipsy do tętniaków (ISO 9713:2002)

—

CEN

EN ISO 9919:2005

Elektryczne wyposażenie medyczne — Szczególne wymagania dotyczące podstaw bezpieczeństwa i zasadniczych parametrów wyposażenia pulsoksymetrów do medycznego stosowania (ISO 9919:2005)

EN 865:1997

Termin minął

(30.9.2005)

CEN

EN ISO 10079-1:1999

Medyczne urządzenia odsysające — Część 1: Urządzenia odsysające zasilane elektrycznie — Wymagania bezpieczeństwa (ISO 10079-1:1999)

EN ISO 10079-1:1996

Termin minął

(29.2.2000)

CEN

EN ISO 10079-2:1999

Medyczne urządzenia odsysające — Część 2: Urządzenia odsysające napędzane ręcznie (ISO 10079-2:1999)

EN ISO 10079-2:1996

Termin minął

(29.2.2000)

CEN

EN ISO 10079-3:1999

Medyczne urządzenia odsysające — Część 3: Urządzenia odsysające zasilane próżniowo lub ciśnieniowo (ISO 10079-3:1999)

EN ISO 10079-3:1996

Termin minął

(29.2.2000)

CEN

EN ISO 10328:2006

Protetyka — Badanie kostrukcji protez kończyn dolnych — Wymagania i metody badań (ISO 10328:2006)

—

CEN

EN ISO 10524-1:2006

Reduktory ciśnienia do stosowania z gazami medycznymi — Część 1: Reduktory ciśnienia i reduktory ciśnienia z przyrządami mierzącymi przepływ (ISO 10524-1:2006)

EN 738-1:1997

31.10.2008

CEN

EN ISO 10524-2:2006

Reduktory ciśnienia do stosowania z gazami medycznymi — Część 2: Reduktory do przewodów rozgałęzionych i liniowych (ISO 10524-2:2005)

EN 738-2:1998

31.10.2008

CEN

EN ISO 10524-3:2006

Reduktory ciśnienia do stosowania z gazami medycznymi — Część 3: Reduktory ciśnienia zintegrowane z zaworami butli (ISO 10524-3:2005)

EN 738-3:1998

31.10.2008

CEN

EN ISO 10535:2006

Podnośniki do przemieszczania osób niepełnosprawnych — Wymagania i metody badań (ISO 10535:2006)

EN ISO 10535:1998

Termin minął

(30.6.2007)

CEN

EN ISO 10555-1:1996

Jałowe cewniki wewnątrznaczyniowe do jednorazowego użytku — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 10555-1:1995)

—

EN ISO 10555-1:1996/A1:1999

Przypis 3

Termin minął

(31.1.2000)

EN ISO 10555-1:1996/A2:2004

Przypis 3

Termin minął

(30.11.2004)

CEN

EN ISO 10651-2:2004

Wentylatory płucne do medycznego stosowania — Wymagania szczegółowe dotyczące podstawowego bezpieczeństwa i zasadniczego działania — Część 2: Wentylatory do domowej opieki dla pacjentów stale korzystających z wentylatora (ISO 10651-2:2004)

EN 794-2:1997

Termin minął

(31.1.2005)

CEN

EN ISO 10651-4:2002

Wentylatory płucne — Część 4: Wymagania szczegółowe dotyczące resuscytatorów obsługiwanych ręcznie (ISO 10651-4:2002)

—

CEN

EN ISO 10651-6:2004

Wentylatory płucne do medycznego stosowania — Wymagania szczegółowe dotyczące podstawowego bezpieczeństwa i zasadniczego działania — Część 6: Wentylatory do domowej opieki, urządzenia wspomagające (ISO 10651-6:2004)

—

CEN

EN ISO 10993-1:2003

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 1: Ocena i badanie (ISO 10993-1:2003)

—

CEN

EN ISO 10993-3:2003

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 3: Badania genotoksyczności, rakotwórczości i toksycznego wpływu na rozrodczość (ISO 10993-3:2003)

EN 30993-3:1993

Termin minął

(30.4.2004)

CEN

EN ISO 10993-4:2002

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 4: Wybór badań dla interakcji z krwią (ISO 10993-4:2002)

EN 30993-4:1993

Termin minął

(30.4.2003)

EN ISO 10993-4:2002/A1:2006

Przypis 3

Termin minął

(31.1.2007)

CEN

EN ISO 10993-5:1999

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 5: Badania cytotoksyczności in vitro (ISO 10993-5:1999)

EN 30993-5:1994

Termin minął

(30.11.1999)

CEN

EN ISO 10993-6:2007

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 6: Pozostałości po sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 10993-6:2007)

EN 30993-6:1994

Termin minął

(31.10.2007)

CEN

EN ISO 10993-9:1999

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 9: Ramowy plan identyfikacji i oznaczania ilościowego potencjalnych produktów degradacji (ISO 10993-9:1999)

—

CEN

EN ISO 10993-10:2002

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 10: Metody badania działania drażniącego i nadwrażliwości typu opóźnionego (ISO 10993-10:2002)

EN ISO 10993-10:1995

Termin minął

(31.3.2003)

EN ISO 10993-10:2002/A1:2006

Przypis 3

Termin minął

(31.1.2007)

CEN

EN ISO 10993-11:2006

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Badania toksyczności ogólnoustrojowej (ISO 10993-11:2006)

EN ISO 10993-11:1995

Termin minął

(28.2.2007)

CEN

EN ISO 10993-12:2007

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 12: Badania miejscowej reakcji po implantacji (ISO 10993-12:2007)

EN ISO 10993-12:2004

31.5.2008

CEN

EN ISO 10993-13:1998

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 13: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji wyrobów medycznych z polimerów (ISO 10993-13:1998)

—

CEN

EN ISO 10993-14:2001

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 14: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji ceramiki (ISO 10993-14:2001)

—

CEN

EN ISO 10993-15:2000

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 15: Identyfikacja i oznaczanie ilościowe produktów degradacji metali i stopów (ISO 10993-15:2000)

—

CEN

EN ISO 10993-16:1997

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 16: Projektowanie badań toksykokinetycznych produktów degradacji i substancji wymywalnych (ISO 10993-16:1997)

—

CEN

EN ISO 10993-17:2002

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 17: Ustalenie dozwolonych granic dotyczących wymywalnych substancji (ISO 10993-17:2002)

—

CEN

EN ISO 10993-18:2005

Biologiczna ocena wyrobów medycznych — Część 18: Charakterystyka chemiczna materiałów (ISO 10993-18:2005)

—

CEN

EN ISO 11135-1:2007

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Ustalanie dawki sterylizacyjnej (ISO 11135-1:2007)

EN 550:1994

31.5.2010

CEN

EN ISO 11137-1:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11137-1:2006)

EN 552:1994

30.4.2009

CEN

EN ISO 11137-2:2007

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 2: Systemy wskaźnika Klasy 2 do stosowania w teście penetracji pary wodnej Bowiego Dicka

—

CEN

EN ISO 11138-2:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 2: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji tlenkiem etylenu (ISO 11138-2:2006)

—

CEN

EN ISO 11138-3:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Systemy wskaźnika biologicznego — Część 3: Zastosowanie w ocenie procesów sterylizacji cielem wilgotnym (ISO 11138-3:2006)

—

CEN

EN ISO 11140-1:2005

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 11140-1:2005)

EN 867-2:1997

Termin minął

(31.1.2006)

CEN

EN ISO 11140-3:2007

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Wskaźniki chemiczne — Część 4: Wskaźniki Klasy 2 jako alternatywne do testu Bowiego Dicka przeznaczonego do wykrywania penetracji pary wodnej (ISO 11140-3:2007)

EN 867-3:1997

Termin minął

(30.9.2007)

CEN

EN ISO 11197:2004

Jednostki zaopatrzenia medycznego (ISO 11197:2004)

EN 793:1997

Termin minął

(30.6.2005)

CEN

EN ISO 11607-1:2006

Opakowania przeznaczone do finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych — Część 1: Wymagania dotyczące materiałów, systemów barier sterylnych i systemów opakowaniowych (ISO 11607-1:2006)

EN 868-1:1997

Termin minął

(30.4.2007)

CEN

EN ISO 11607-2:2006

Opakowania przeznaczone do finalnie sterylizowanych wyrobów medycznych — Część 2: Wymagania dotyczące procesów zestawiania, kształtowania i uszczelniania (ISO 11607-2:2006)

—

CEN

EN ISO 11737-1:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Metoda radiacyjna — Część 1: Wymagania dotyczące rozwoju, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 11737-1:2006)

EN 1174-1:1996

EN 1174-2:1996

EN 1174-3:1996

Termin minął

(31.10.2006)

CEN

EN ISO 11810-2:2007

Tworzywa sztuczne — Płyty z nieplastyfikowanego poli(chlorku winylu) — Typy, wymiary i charakterystyka — Część 2: Płyty o grubości nie mniejszej niż 1 mm (ISO 11810-2:2007)

—

CEN

EN ISO 11979-8:2006

Implanty oftalmiczne — Soczewki wszczepialne — Część 8: Wymagania podstawowe (ISO 11979-8:2006)

EN 13503-8:2000

Termin minął

(31.1.2007)

CEN

EN ISO 11990:2003

Optyka i przyrządy optyczne — Lasery i sprzęt laserowy — Wyznaczanie odporności trzonów rurek dotchawiczych na promieniowanie laserowe (ISO 11990:2003)

EN ISO 11990:1999

Termin minął

(31.10.2003)

CEN

EN 12006-2:1998

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania szczególne dla implantów sercowych i naczyniowych — Część 2: Protezy naczyniowe, w tym protezy połączone z zastawką serca

—

CEN

EN 12006-3:1998

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania szczególne dla implantów sercowych i naczyniowych — Część 3: Wyroby wewnątrznaczyniowe

—

CEN

EN 12011:1998

Narzędzia stosowane przy wszczepianiu nieaktywnych implantów chirurgicznych — Wymagania ogólne

—

CEN

EN 12182:1999

Pomoce techniczne dla osób niepełnosprawnych — Wymagania ogólne i metody badań

—

CEN

EN 12322:1999

Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro — Pożywki mikrobiologiczne — Kryteria oceny działania pożywek mikrobiologicznych

—

EN 12322:1999/A1:2001

Przypis 3

Termin minął

(30.4.2002)

CEN

EN 12342:1998

Rurki oddechowe przeznaczone do stosowania z aparatami do narkozy i pompami oddechowymi

—

CEN

EN 12470-1:2000

Termometry lekarskie — Część 1: Termometry szklane z urządzeniem maksymalnym, napełniane cieczą metaliczną

—

CEN

EN 12470-2:2000

Termometry lekarskie — Część 2: Termometry zmiennofazowe (matryca punktowa)

—

CEN

EN 12470-3:2000

Termometry lekarskie — Część 3: Termometry elektryczne kompaktowe z urządzeniem maksymalnym (nieprognozujące i prognozujące)

—

CEN

EN 12470-4:2000

Termometry lekarskie — Część 4: Termometry elektryczne do pomiarów ciągłych

—

CEN

EN 12470-5:2003

Termometry lekarskie — Część 5: Termometry do uszu działające na podczerwień (z urządzeniem maksymalnym)

—

CEN

EN ISO 12870:2004

Optyka oftalmiczna — Oprawy okularowe — Wymagania i metody badań (ISO 12870:2004)

EN ISO 12870:1997

Termin minął

(28.2.2005)

EN ISO 12870:2004/AC:2005

CEN

EN 13014:2000

Połączenia rurek do pobierania próbek gazów w urządzeniach anestezjologicznych i respiratorach

—

CEN

EN 13060:2004

Małe sterylizatory parowe

—

CEN

EN 13220:1998

Urządzenia do pomiaru przepływu do połączenia z jednostkami końcowymi systemów rurociągowych gazów medycznych

—

CEN

EN 13328-1:2001

Filtry układów oddechowych stosowanych w anestezji i do sztucznego oddychania — Część 1: Metoda oceny skuteczności filtracji z użyciem roztworu soli

—

CEN

EN 13328-2:2002

Filtry układów oddechowych stosowanych w anestezji i do sztucznego oddychania — Część 2: Elementy niefiltrujące

—

EN 13328-2:2002/A1:2003

Przypis 3

Termin minął

(30.6.2004)

CEN

EN ISO 13485:2003

Wyroby medyczne — Systemy zarządzania jakością — Wymagania dla celów przepisów prawnych (ISO 13485:2003)

EN ISO 13485:2000

EN ISO 13488:2000

EN 46003:1999

31.7.2009

EN ISO 13485:2003/AC:2007

CEN

EN 13544-1:2007

Sprzęt oddechowy do terapii — Część 1: Układy nebulizujące i ich elementy

EN 13544-1:2001

Termin minął

(31.10.2007)

CEN

EN 13544-2:2002

Sprzęt oddechowy do terapii — Część 2: Przewody i połączenia

—

CEN

EN 13544-3:2001

Sprzęt oddechowy do terapii — Część 3: Urządzenia do pobierania powietrza

—

CEN

EN 13624:2003

Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe zawiesinowe badanie w celu oceny działania grzybobójczego chemicznych środków dezynfekcyjnych przeznaczonych do narzędzi używanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 1)

—

CEN

EN 13718-1:2002

Środki transportu medycznego powietrznego, wodnego i terenowego — Część 1: Wymagania dotyczące interfejsów wyrobów medycznych zapewniające ciągłość opieki nad pacjentem

—

CEN

EN 13726-1:2002

Metody badania bezpośrednich opatrunków ran — Część 1: Aspekty dotyczące chłonności

—

CEN

EN 13726-2:2002

Metody badania bezpośrednich opatrunków ran — Część 2: Transmisja pary wilgoci przez opatrunki z folią półprzepuszczalną

—

CEN

EN 13727:2003

Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe zawiesinowe badanie w celu oceny działania bakteriobójczego chemicznych środków dezynfekcyjnych przeznaczonych do narzędzi używanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 1)

—

CEN

EN 13795-1:2002

Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Część 1: Wymagania ogólne dotyczące wytwarzania i przetwarzania oraz wyrobów

—

CEN

EN 13795-2:2004

Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Część 2: Metody badań

—

CEN

EN 13795-3:2006

Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Część 3: Wymagania użytkowe

—

CEN

EN 13824:2004

Sterylizacja wyrobów medycznych — Postępowanie aseptyczne z płynnymi wyrobami medycznymi — Wymagania

—

CEN

EN 13867:2002

Koncentraty dla hemodializy i związanych terapii

—

CEN

EN 13976-1:2003

Systemy ratunkowe — Transport inkubatorów — Część 1: Warunki dotyczące interfejsu

—

CEN

EN 13976-2:2003

Systemy ratunkowe — Transport inkubatorów — Część 2: Wymagania dotyczące systemu

—

CEN

EN 14079:2003

Nieaktywne wyroby medyczne — Wymagania funkcjonalne i metody badań dotyczące gazy higroskopijnej z bawełny i mieszanek bawełny z wiskozą

—

CEN

EN ISO 14155-1:2003

Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 1: Ogólne wymagania (ISO 14155-1:2003)

EN 540:1993

Termin minął

(31.8.2003)

CEN

EN ISO 14155-2:2003

Badania kliniczne wyrobów medycznych przeznaczonych dla ludzi — Część 2: Plany badania klinicznego (ISO 14155-2:2003)

—

CEN

EN ISO 14160:1998

Sterylizacja wyrobów medycznych jednorazowego użytku zawierających materiały pochodzenia zwierzęcego — Walidacja i rutynowa kontrola sterylizacji ciekłymi chemicznymi środkami sterylizującymi (ISO 14160:1998)

—

CEN

EN 14180:2003

Sterylizatory do celów medycznych — Sterylizatory na niskotemperaturową parę wodną i formaldehyd — Wymagania i badanie

—

CEN

EN 14299:2004

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania szczególne dotyczące implantów sercowych i naczyniowych — Specyficzne wymagania dla stentów tętniczych

—

CEN

EN 14348:2005

Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowa zawiesinowa metoda określania prątkobójczego działania chemicznych środków dezynfekcyjnych i antyseptycznych stosowanych w obszarze medycznym, w tym środków do dezynfekcji narzędzi — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 1)

—

CEN

EN ISO 14408:2005

Rurki dotchawicze zaprojektowane dla chirurgii laserowej — Wymagania dotyczące znakowania i informacji towarzyszących (ISO 14408:2005)

—

CEN

EN ISO 14534:2002

Optyka oftalmiczna — Soczewki kontaktowe i produkty do konserwacji soczewki kontaktowej — Wymagania podstawowe (ISO 14534:2002)

EN ISO 14534:1997

Termin minął

(31.12.2002)

CEN

EN 14561:2006

Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe badanie z użyciem nośnika w celu oceny działania bakteriobójczego dla narzędzi stosowanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 2)

—

CEN

EN 14562:2006

Chemiczne środki dezynfekcyjne i antyseptyczne — Ilościowe badanie z użyciem nośnika w celu oceny działania grzybobójczego i bójczego wobec grzybów drożdżopodobnych dla narzędzi stosowanych w medycynie — Metoda badania i wymagania (faza 2, etap 2)

—

CEN

EN ISO 14602:1998

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Implanty służące do osteosyntezy — Wymagania szczegółowe (ISO 14602:1998)

—

CEN

EN ISO 14607:2007

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Szczególne wymagania dotyczące implantów piersi (ISO 14607:2007)

—

CEN

EN ISO 14630:2005

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Wymagania ogólne (ISO 14630:2005)

EN ISO 14630:1997

Termin minął

(30.11.2005)

CEN

EN 14683:2005

Maski chirurgiczne — Wymagania i metody badań

—

CEN

EN ISO 14889:2003

Optyka oftalmiczna — Soczewki okularowe — Wymagania podstawowe dotyczące gotowych soczewek nie okrojonych (ISO 14889:2003)

EN ISO 14889:1997

Termin minął

(30.11.2003)

CEN

EN 14931:2006

Zbiorniki cisnieniowe do przebywania ludzi (PVHO) — Systemy wielomiejscowych komór cisnieniowych do leczenia hiperbarycznego — Ogólne wymagania techniczne, wymagania bezpieczenstwa, badania

—

CEN

EN ISO 14937:2000

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ogólne wymagania dotyczące charakterystyki czynnika sterylizującego oraz opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 14937:2000)

—

CEN

EN ISO 14971:2007

Wyroby medyczne — Zastosowanie zarządzania ryzykiem do wyrobów medycznych (ISO 14971:2007)

EN ISO 14971:2000

31.3.2010

CEN

EN ISO 15001:2004

Urządzenia anestezjologiczne i respiratory — Przydatność do stosowania z tlenem (ISO 15001:2003)

—

CEN

EN ISO 15004-1:2006

Przyrządy oftalmiczne — Wymagania podstawowe i metody badań — Część 1: Wymagania ogólne dotyczące przyrządów oftalmicznych (ISO 15004-1:2006)

EN ISO 15004:1997

Termin minął

(31.12.2006)

CEN

EN ISO 15225:2000

Nazewnictwo — Specyfikacja systemu nazewnictwa dotyczącego wyrobów medycznych do celów wymiany danych objętych przepisami (ISO 15225:2000)

—

EN ISO 15225:2000/A1:2004

Przypis 3

Termin minął

(31.8.2004)

CEN

EN 15424:2007

Sterylizacja wyrobów medycznych — Opracowanie, walidacja i rutynowa kontrola procesów sterylizacji — Niskotemperaturowa para wodna i formaldehyd

—

CEN

EN ISO 15747:2005

Pojemniki z tworzyw sztucznych na płyny do iniekcji dożylnych (ISO 15747:2003)

—

CEN

EN ISO 15883-1:2006

Myjnie-dezynfektory — Część 1: Wymagania ogólne, terminy i definicje oraz badania (ISO 15883-1:2006)

—

CEN

EN ISO 15883-2:2006

Myjnie-dezynfektory — Część 2: Wymagania i badania dotyczące myjni-dezynfektorów przeznaczonych do dezynfekcji termicznej przyrządów chirurgicznych, sprzętu anestezjologicznego, misek, naczyń, pojemników, utensyliów, sprzętu szklanego itp. (ISO 15883-2:2006)

—

CEN

EN ISO 15883-3:2006

Myjnie-dezynfektory — Część 3: Wymagania i badania dotyczące myjni-dezynfektorów przeznaczonych do dezynfekcji termicznej pojemników na wydaliny i wydzieliny ludzkie (ISO 15883-3:2006)

—

CEN

EN ISO 16201:2006

Pomoce techniczne dla osób niepełnosprawnych — Systemy kontroli środowiska dnia codziennego (ISO 16201:2006)

—

CEN

EN ISO 17510-1:2007

Leczenie bezdechu występującego w czasie snu — Część 1: Maski i stosowane wyposażenie (ISO 17510-1:2007)

EN ISO 17510-1:2002

30.4.2008

CEN

EN ISO 17510-2:2007

Zgrzewanie rezystancyjne — Pomiar prądu zgrzewania przy zgrzewaniu rezystancyjnym — Część 2: Wytyczne dla pomiaru (ISO 17510-2:2007)

EN ISO 17510-2:2003

30.4.2008

CEN

EN ISO 17664:2004

Sterylizacja wyrobów medycznych — Informacje dostarczane przez wytwórcę odnoszące się do procesu ponownej sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 17664:2004)

—

CEN

EN ISO 17665-1:2006

Sterylizacja produktów stosowanych w ochronie zdrowia — Ciepło wilgotne — Część 1: Wymagania dotyczące opracowania, walidacji i rutynowej kontroli procesu sterylizacji wyrobów medycznych (ISO 17665-1:2006)

EN 554:1994

31.8.2009

CEN

EN ISO 18777:2005

Przenośne systemy ciekłego tlenu do medycznego stosowania — Wymagania szczegółowe (ISO 18777:2005)

—

CEN

EN ISO 18778:2005

Sprzęt oddechowy — Monitory dla niemowląt — Wymagania szczegółowe (ISO 18778:2005)

—

CEN

EN ISO 18779:2005

Urządzenia medyczne do przechowywania tlenu i mieszanin tlenu — Wymagania szczegółowe (ISO 18779:2005)

—

CEN

EN ISO 19054:2006

Systemy szynowe do podtrzymywania wyposażenia medycznego (ISO 19054:2005)

EN 12218:1998

30.6.2008

CEN

EN 20594-1:1993

Łączniki stożkowe o zbieżności 6 procent (Luer) do strzykawek, igieł i niektórych innych wyrobów medycznych — Część 1: Wymagania ogólne (ISO 594-1:1986)

—

EN 20594-1:1993/A1:1997

Przypis 3

Termin minął

(31.5.1998)

CEN

EN ISO 21171:2006

Rękawice medyczne — Oznaczanie pudru usuwalnego z powierzchni (ISO 21171:2006)

—

CEN

EN ISO 21534:2007

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Implanty zastępujące stawy — Wymagania specyficzne dotyczące implantów zastępujących stawy biodrowe (ISO 21534:2007)

EN 12010:1998

31.3.2008

CEN

EN ISO 21535:2007

Nieaktywne implanty chirurgiczne — Implanty zastępujące stawy — Wymagania specyficzne dotyczące implantów zastępujących stawy kolanowe (ISO 21535:2007)

EN 12563:1998

31.3.2008

CEN

EN ISO 21536:2007

Informatyka w ochronie zdrowia — Dane karty zdrowia pacjenta — Część 5: Dane identyfikacyjne (ISO 21536:2007)

EN 12564:1998

31.3.2008

CEN

EN ISO 21647:2004

Elektryczne wyposażenie medyczne — Szczególne wymagania dotyczące podstaw bezpieczeństwa i zasadniczych parametrów monitorów gazów oddechowych (ISO 21647:2004)

EN 12598:1999

EN 864:1996

EN ISO 11196:1997

Termin minął

(31.5.2005)

EN ISO 21647:2004/AC:2006

CEN

EN ISO 21649:2006

Wstrzykiwacze bezigłowe do użytku medycznego — Wymagania i metody badań (ISO 21649:2006)

—

CEN

EN ISO 21969:2006

Wysokociśnieniowe elastyczne połączenia do stosowania z systemami gazów medycznych (ISO 21969:2005)

EN 13221:2000

Termin minął

(31.12.2007)

CEN

EN ISO 22442-1:2007

Wyroby medyczne wykorzystujące tkanki zwierzęce i ich pochodne — Część 1: Kontrola pozyskiwania, zbierania i postępowania (ISO 22442-1:2007)

EN 12442-1:2000

30.6.2008

CEN

EN ISO 22442-2:2007

Wyroby medyczne wykorzystujące tkanki zwierzęce i ich pochodne — Część 2: Walidacja eliminacji i/lub inaktywacji wirusów i czynników zakaźnej encefalopatii gąbczastej (ISO 22442-2:2007)

EN 12442-2:2000

30.6.2008

CEN

EN ISO 22442-3:2007

Rozpoznanie i badania geotechniczne — Badania polowe — Część 3: Sondowanie sondą statyczną CPT i sondą z pomiarem ciśnienia wody porowej CPTU (ISO 22442-3:2007)

EN 12442-3:2000

30.6.2008

CEN

EN ISO 22523:2006

Zewnętrzne protezy kończyn i zewnętrzne ortezy — Wymagania i metody badań (ISO 22523:2006)

EN 12523:1999

Termin minął

(30.4.2007)

CEN

EN ISO 22610:2006

Obłożenia chirurgiczne, fartuchy chirurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowane jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu medycznego i wyposażenia — Metoda wyznaczania odporności na przenikanie bakterii w stanie mokrym (ISO 22610:2006)

—

CEN

EN ISO 22612:2005

Odzież do ochrony przed czynnikami zakaźnymi — Metoda badania odporności na przenikanie drobnoustrojów na sucho (ISO 22612:2005)

—

CEN

EN ISO 22675:2006

Protetyka — Badanie protez stawu skokowego i stopy — Wymagania i metody badań (ISO 22675:2006)

—

CEN

EN ISO 23747:2007

Farby i lakiery — Oznaczanie ułamka objętościowego w procentach substancji nielotnych — Prosta metoda praktyczna (ISO 23747:2007)

EN 13826:2003

31.1.2008

CEN

EN 27740:1992

Narzędzia chirurgiczne — Skalpele z wymiennymi ostrzami — Wymiary przyłączeniowe (ISO 7740:1985)

—

EN 27740:1992/A1:1997

Przypis 3

Termin minął

(31.5.1998)

| Przypis 1 | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame. |
| --- | --- |

Przypis 1

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame.

| Przypis 3 | W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy. |
| --- | --- |

Przypis 3

W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3).

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty.

| — | Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy. |
| --- | --- |

—

Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy.

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm można uzyskać pod następującym adresem:

http://ec.europa.eu/enterprise/newapproach/standardization/harmstds/

---

(1)  ESO: Europejskie organizacje normalizacyjne:

| — | CEN: Europejski Komitet Normalizacyjny: rue de Stassart 36, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 550 08 11; faks: (32-2) 550 08 19 (http://www.cen.eu) |
| --- | --- |

—

CEN: Europejski Komitet Normalizacyjny: rue de Stassart 36, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 550 08 11; faks: (32-2) 550 08 19 (http://www.cen.eu)

| — | CENELEC: Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki: rue de Stassart 35, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 519 68 71; faks: (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org) |
| --- | --- |

—

CENELEC: Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki: rue de Stassart 35, B-1050 Brussels, Tel.: (32-2) 519 68 71; faks: (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org)

| — | ETSI: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel.: (33) 492 94 42 00; faks: (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org). |
| --- | --- |

—

ETSI: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel.: (33) 492 94 42 00; faks: (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org).

(2)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37.

(3)  Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18.

---

V Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja

| 27.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 54/43 |
| --- | --- | --- | --- |

27.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 54/43

---

Uprzednie zgłoszenie koncentracji

(Sprawa COMP/M.5073 — Scholz/TTC/GMPL JV)

Sprawa kwalifikująca się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/C 54/09)

| 1. | W dniu 20 lutego 2008 r. do Komisji wpłynęło zgłoszenie planowanej koncentracji, dokonane na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), zgodnie z którym przedsiębiorstwa Scholz AG („Scholz”, Niemcy) oraz Toyota Tsusho Corporation („TTC”, Japonia) nabywają wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Green Metals Poland („GMPL”, Polska) w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) wymienionego rozporządzenia w drodze zakupu akcji w nowo powstałej spółce stanowiącej joint venture. |
| --- | --- |

1.

W dniu 20 lutego 2008 r. do Komisji wpłynęło zgłoszenie planowanej koncentracji, dokonane na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), zgodnie z którym przedsiębiorstwa Scholz AG („Scholz”, Niemcy) oraz Toyota Tsusho Corporation („TTC”, Japonia) nabywają wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Green Metals Poland („GMPL”, Polska) w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) wymienionego rozporządzenia w drodze zakupu akcji w nowo powstałej spółce stanowiącej joint venture.

| 2. | Dziedziny działalności gospodarczej zainteresowanych przedsiębiorstw są następujące:






  — | Scholz: handel i obróbka złomu stalowego i złomu metali kolorowych, |
| --- | --- | --- |

2.

Dziedziny działalności gospodarczej zainteresowanych przedsiębiorstw są następujące:

—

Scholz: handel i obróbka złomu stalowego i złomu metali kolorowych,

| — | TTC: usługi logistyczne dla przemysłu samochodowego, oraz handel metalami, maszynami, chemikaliami oraz innymi produktami, |
| --- | --- |

—

TTC: usługi logistyczne dla przemysłu samochodowego, oraz handel metalami, maszynami, chemikaliami oraz innymi produktami,

| — | GMPL: zbiórka i obróbka odpadów metalowych i nie-metalowych. |
| --- | --- |

—

GMPL: zbiórka i obróbka odpadów metalowych i nie-metalowych.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, zastrzegając sobie jednocześnie prawo do ostatecznej decyzji w tej kwestii, iż zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres zastosowania rozporządzenia (WE) nr 139/2004. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie procedury uproszczonej stosowanej do niektórych koncentracji w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, zastrzegając sobie jednocześnie prawo do ostatecznej decyzji w tej kwestii, iż zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres zastosowania rozporządzenia (WE) nr 139/2004. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie procedury uproszczonej stosowanej do niektórych koncentracji w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zaprasza zainteresowane strony trzecie do przedłożenia jej ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.
  Spostrzeżenia te muszą dotrzeć do Komisji nie później niż w ciągu 10 dni od daty niniejszej publikacji. Mogą one zostać nadesłane Komisji za pomocą faksu (na nr (32-2) 296 43 01 lub 296 72 44) lub listownie, z zaznaczonym numerem referencyjnym: COMP/M.5073 — Scholz/TTC/GMPL JV, na adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| B-1049 Bruxelles/Brussel |

4.

Komisja zaprasza zainteresowane strony trzecie do przedłożenia jej ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.

Spostrzeżenia te muszą dotrzeć do Komisji nie później niż w ciągu 10 dni od daty niniejszej publikacji. Mogą one zostać nadesłane Komisji za pomocą faksu (na nr (32-2) 296 43 01 lub 296 72 44) lub listownie, z zaznaczonym numerem referencyjnym: COMP/M.5073 — Scholz/TTC/GMPL JV, na adres:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

B-1049 Bruxelles/Brussel

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1.

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, str. 32.

---