# Publicatieblad L 138/2016

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 138 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 59e jaargang26 mei 2016 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 138

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

59e jaargang26 mei 2016

---

| Inhoud | | I   Wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004 (
  1
  ) | 1 |
| | | RICHTLIJNEN |
| | * | Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (
  1
  ) | 44 |
| | * | Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid op het spoor (
  1
  ) | 102 |

Inhoud

I   Wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004 (
  1
  )

1

1

RICHTLIJNEN

*

Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (
  1
  )

1

44

*

Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid op het spoor (
  1
  )

1

102

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 26.5.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 138/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 138/1

---

VERORDENING (EU) 2016/796 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 11 mei 2016

betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van één Europese spoorwegruimte dient de Unie maatregelen te nemen op het gebied van de regelgeving voor spoorwegen met betrekking tot technische veiligheids- en interoperabiliteitsaspecten, die nauw met elkaar verbonden zijn en een grotere harmonisering op EU-niveau vereisen. De jongste twee decennia is voor de spoorwegen relevante wetgeving vastgesteld, waaronder met name drie spoorwegpakketten, waarvan Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) en Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) de meest relevante zijn. |
| --- | --- |

(1)

Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van één Europese spoorwegruimte dient de Unie maatregelen te nemen op het gebied van de regelgeving voor spoorwegen met betrekking tot technische veiligheids- en interoperabiliteitsaspecten, die nauw met elkaar verbonden zijn en een grotere harmonisering op EU-niveau vereisen. De jongste twee decennia is voor de spoorwegen relevante wetgeving vastgesteld, waaronder met name drie spoorwegpakketten, waarvan Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) en Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) de meest relevante zijn.

| (2) | Om verdere stappen te zetten om de veiligheid en interoperabiliteit te verbeteren, moeten omvangrijke technische werkzaamheden worden verricht, die door een gespecialiseerde instantie moeten worden gestuurd. Om die reden was het in 2004 in het kader van het tweede spoorwegpakket noodzakelijk om binnen het bestaande institutionele kader en zonder te raken aan de bevoegdheidsevenwichten binnen de Unie een Europees bureau voor veiligheid op het spoor en -interoperabiliteit op te richten. |
| --- | --- |

(2)

Om verdere stappen te zetten om de veiligheid en interoperabiliteit te verbeteren, moeten omvangrijke technische werkzaamheden worden verricht, die door een gespecialiseerde instantie moeten worden gestuurd. Om die reden was het in 2004 in het kader van het tweede spoorwegpakket noodzakelijk om binnen het bestaande institutionele kader en zonder te raken aan de bevoegdheidsevenwichten binnen de Unie een Europees bureau voor veiligheid op het spoor en -interoperabiliteit op te richten.

| (3) | Het Europees Spoorwegbureau („het Bureau”) is opgericht bij Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad (6) teneinde de totstandbrenging van één Europese spoorwegruimte zonder grenzen te bevorderen, en ertoe bij te dragen dat de spoorwegsector nieuw leven wordt ingeblazen en tegelijkertijd de onontbeerlijke veiligheidsvoordelen van de sector te consolideren. Het vierde spoorwegpakket bevat belangrijke wijzigingen om de eengemaakte Europese spoorwegruimte beter te doen functioneren dankzij een herschikking van Richtlijnen 2004/49/EG en 2008/57/EG, die beide direct aan de taken van het Bureau zijn gekoppeld. Deze richtlijnen hebben betrekking op de taken in verband met de afgifte van vergunningen voor voertuigen en de toekenning van veiligheidscertificaten op het niveau van de Unie. De wijzigingen verruimen de rol van het Bureau. Verordening (EG) nr. 881/2004 moet worden ingetrokken en vervangen door een nieuwe rechtshandeling vanwege de ingrijpende wijziging van het takenpakket van het Bureau en van zijn interne organisatie. |
| --- | --- |

(3)

Het Europees Spoorwegbureau („het Bureau”) is opgericht bij Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad (6) teneinde de totstandbrenging van één Europese spoorwegruimte zonder grenzen te bevorderen, en ertoe bij te dragen dat de spoorwegsector nieuw leven wordt ingeblazen en tegelijkertijd de onontbeerlijke veiligheidsvoordelen van de sector te consolideren. Het vierde spoorwegpakket bevat belangrijke wijzigingen om de eengemaakte Europese spoorwegruimte beter te doen functioneren dankzij een herschikking van Richtlijnen 2004/49/EG en 2008/57/EG, die beide direct aan de taken van het Bureau zijn gekoppeld. Deze richtlijnen hebben betrekking op de taken in verband met de afgifte van vergunningen voor voertuigen en de toekenning van veiligheidscertificaten op het niveau van de Unie. De wijzigingen verruimen de rol van het Bureau. Verordening (EG) nr. 881/2004 moet worden ingetrokken en vervangen door een nieuwe rechtshandeling vanwege de ingrijpende wijziging van het takenpakket van het Bureau en van zijn interne organisatie.

| (4) | Het Bureau moet bijdragen aan de ontwikkeling van een echte Europese spoorwegcultuur en voorzien in een wezenlijk instrument voor dialoog, overleg en gedachtewisselingen tussen alle actoren uit de spoorwegsector, met inachtneming van hun respectieve functies, alsook van de technische kenmerken van de spoorwegsector. Bij het verrichten van zijn taken, en met name bij het opstellen van aanbevelingen en adviezen, moet het Bureau zo veel mogelijk rekening houden met externe spoorwegdeskundigheid, in het bijzonder met die van vakmensen uit de spoorwegsector en de betrokken nationale instanties. Het Bureau moet daarom bekwame en representatieve werkgroepen en andere groepen vormen die overwegend uit deze vakmensen bestaan. |
| --- | --- |

(4)

Het Bureau moet bijdragen aan de ontwikkeling van een echte Europese spoorwegcultuur en voorzien in een wezenlijk instrument voor dialoog, overleg en gedachtewisselingen tussen alle actoren uit de spoorwegsector, met inachtneming van hun respectieve functies, alsook van de technische kenmerken van de spoorwegsector. Bij het verrichten van zijn taken, en met name bij het opstellen van aanbevelingen en adviezen, moet het Bureau zo veel mogelijk rekening houden met externe spoorwegdeskundigheid, in het bijzonder met die van vakmensen uit de spoorwegsector en de betrokken nationale instanties. Het Bureau moet daarom bekwame en representatieve werkgroepen en andere groepen vormen die overwegend uit deze vakmensen bestaan.

| (5) | Om inzicht te verschaffen in de economische effecten en de impact van de spoorwegsector op de samenleving, dient het Bureau zijn betrokkenheid bij effectbeoordelingen verder te ontwikkelen zodat anderen, en met name de Commissie, de raad van bestuur van het Bureau („raad van bestuur”) en de uitvoerend directeur van het Bureau („uitvoerend directeur”), gefundeerde beslissingen kunnen nemen en de werkprioriteiten en de toewijzing van middelen binnen het Bureau doelmatiger worden beheerd. |
| --- | --- |

(5)

Om inzicht te verschaffen in de economische effecten en de impact van de spoorwegsector op de samenleving, dient het Bureau zijn betrokkenheid bij effectbeoordelingen verder te ontwikkelen zodat anderen, en met name de Commissie, de raad van bestuur van het Bureau („raad van bestuur”) en de uitvoerend directeur van het Bureau („uitvoerend directeur”), gefundeerde beslissingen kunnen nemen en de werkprioriteiten en de toewijzing van middelen binnen het Bureau doelmatiger worden beheerd.

| (6) | Het Bureau dient onafhankelijke en objectieve technische ondersteuning te bieden, met name aan de Commissie. Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (7) vormt de grondslag voor de opstelling en herziening van de technische specificaties inzake interoperabiliteit („TSI's”), terwijl Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (8) de grondslag vormt voor de opstelling en herziening van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden („GVM's”), de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen („GVD's”) en de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren („GVI's”). De continuïteit van de werkzaamheden en de stapsgewijze ontwikkeling van de TSI's, de GVM's, de GVI's en de GVD's vereisen een permanent technisch kader en een gespecialiseerde instantie met toegewijde personeelsleden met een hoog niveau van deskundigheid. Om deze reden heeft het Bureau tot taak de Commissie aanbevelingen en adviezen te verstrekken met betrekking tot de opstelling en herziening van de TSI's, GVM's, GVI's en GVD's. Het Bureau dient tevens onafhankelijk technisch advies te verstrekken op verzoek van de nationale veiligheidsinstanties en de nationale toezichthoudende instanties. |
| --- | --- |

(6)

Het Bureau dient onafhankelijke en objectieve technische ondersteuning te bieden, met name aan de Commissie. Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (7) vormt de grondslag voor de opstelling en herziening van de technische specificaties inzake interoperabiliteit („TSI's”), terwijl Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (8) de grondslag vormt voor de opstelling en herziening van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden („GVM's”), de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen („GVD's”) en de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren („GVI's”). De continuïteit van de werkzaamheden en de stapsgewijze ontwikkeling van de TSI's, de GVM's, de GVI's en de GVD's vereisen een permanent technisch kader en een gespecialiseerde instantie met toegewijde personeelsleden met een hoog niveau van deskundigheid. Om deze reden heeft het Bureau tot taak de Commissie aanbevelingen en adviezen te verstrekken met betrekking tot de opstelling en herziening van de TSI's, GVM's, GVI's en GVD's. Het Bureau dient tevens onafhankelijk technisch advies te verstrekken op verzoek van de nationale veiligheidsinstanties en de nationale toezichthoudende instanties.

| (7) | Om de afgifte van unieke veiligheidscertificaten aan spoorwegondernemingen doelmatiger en onpartijdiger te maken, is het van wezenlijk belang het Bureau een centrale rol toe te kennen. Indien het exploitatiegebied tot één lidstaat beperkt is, moet de betrokken spoorwegonderneming kunnen kiezen of zij haar aanvraag voor een uniek veiligheidscertificaat bij het Bureau of bij de nationale veiligheidsinstantie indient. Richtlijn (EU) 2016/798 moet hierin voorzien. |
| --- | --- |

(7)

Om de afgifte van unieke veiligheidscertificaten aan spoorwegondernemingen doelmatiger en onpartijdiger te maken, is het van wezenlijk belang het Bureau een centrale rol toe te kennen. Indien het exploitatiegebied tot één lidstaat beperkt is, moet de betrokken spoorwegonderneming kunnen kiezen of zij haar aanvraag voor een uniek veiligheidscertificaat bij het Bureau of bij de nationale veiligheidsinstantie indient. Richtlijn (EU) 2016/798 moet hierin voorzien.

| (8) | De huidige Richtlijn 2008/57/EG voorziet voor spoorwegvoertuigen voor elke lidstaat in een afzonderlijke vergunning tot indienststelling, behoudens in specifieke gevallen. De taskforce Voertuigautorisatie, die in 2011 door de Commissie is ingesteld, heeft diverse gevallen besproken waarbij fabrikanten en spoorwegondernemingen met een buitensporig trage en dure vergunningsprocedure werden geconfronteerd, en heeft een aantal verbeteringen voorgesteld. Aangezien sommige problemen hun oorsprong vinden in de complexiteit van de huidige voertuigvergunningsprocedure, moet die worden vereenvoudigd en, waar mogelijk, worden samengevoegd tot één enkele procedure. Voor elk spoorwegvoertuig zou nog één vergunning nodig zijn. Indien het gebruiksgebied beperkt is tot een of meer netwerken binnen één lidstaat, moet de aanvrager kunnen kiezen of hij zijn aanvraag voor een voertuigvergunning via het in deze verordening bedoelde éénloketsysteem bij het Bureau of bij de nationale veiligheidsinstantie indient. Dit zou de sector tastbare voordelen opleveren doordat de kosten en duur van de procedure worden teruggebracht en het risico op eventuele discriminatie, met name van nieuwe ondernemingen die zich op de spoorwegmarkt willen begeven, afneemt. Richtlijn (EU) 2016/797 moet hierin voorzien. |
| --- | --- |

(8)

De huidige Richtlijn 2008/57/EG voorziet voor spoorwegvoertuigen voor elke lidstaat in een afzonderlijke vergunning tot indienststelling, behoudens in specifieke gevallen. De taskforce Voertuigautorisatie, die in 2011 door de Commissie is ingesteld, heeft diverse gevallen besproken waarbij fabrikanten en spoorwegondernemingen met een buitensporig trage en dure vergunningsprocedure werden geconfronteerd, en heeft een aantal verbeteringen voorgesteld. Aangezien sommige problemen hun oorsprong vinden in de complexiteit van de huidige voertuigvergunningsprocedure, moet die worden vereenvoudigd en, waar mogelijk, worden samengevoegd tot één enkele procedure. Voor elk spoorwegvoertuig zou nog één vergunning nodig zijn. Indien het gebruiksgebied beperkt is tot een of meer netwerken binnen één lidstaat, moet de aanvrager kunnen kiezen of hij zijn aanvraag voor een voertuigvergunning via het in deze verordening bedoelde éénloketsysteem bij het Bureau of bij de nationale veiligheidsinstantie indient. Dit zou de sector tastbare voordelen opleveren doordat de kosten en duur van de procedure worden teruggebracht en het risico op eventuele discriminatie, met name van nieuwe ondernemingen die zich op de spoorwegmarkt willen begeven, afneemt. Richtlijn (EU) 2016/797 moet hierin voorzien.

| (9) | Het is van essentieel belang dat Richtlijn (EU) 2016/797 en Richtlijn (EU) 2016/798 het veiligheidsniveau in het spoorwegsysteem van de Europese Unie niet doen dalen. In dit verband moet het Bureau de volle verantwoordelijkheid, waaronder de contractuele en niet-contractuele aansprakelijkheid hieromtrent, op zich nemen voor de voertuigvergunningen en de unieke veiligheidscertificaten die het afgeeft. |
| --- | --- |

(9)

Het is van essentieel belang dat Richtlijn (EU) 2016/797 en Richtlijn (EU) 2016/798 het veiligheidsniveau in het spoorwegsysteem van de Europese Unie niet doen dalen. In dit verband moet het Bureau de volle verantwoordelijkheid, waaronder de contractuele en niet-contractuele aansprakelijkheid hieromtrent, op zich nemen voor de voertuigvergunningen en de unieke veiligheidscertificaten die het afgeeft.

| (10) | Wat de aansprakelijkheid van het personeel van het Bureau bij de uitvoering van de aan het Bureau opgedragen taken betreft, dient het Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie van toepassing te zijn. Dat Protocol mag niet leiden tot onnodige vertragingen of ongegronde beperkingen van nationale gerechtelijke procedures. In geval van gerechtelijke procedures waarbij het personeel van het Bureau betrokken is en een personeelslid wordt verzocht voor de nationale rechter te verschijnen, dient de raad van bestuur onverwijld te beslissen om de immuniteit van het dat personeelslid op te heffen, mits die opheffing de belangen van de Unie niet schaadt. Een dergelijke beslissing dient met redenen omkleed te zijn en is onderworpen aan rechterlijke toetsing bij het Hof van Justitie van de Europese Unie. |
| --- | --- |

(10)

Wat de aansprakelijkheid van het personeel van het Bureau bij de uitvoering van de aan het Bureau opgedragen taken betreft, dient het Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie van toepassing te zijn. Dat Protocol mag niet leiden tot onnodige vertragingen of ongegronde beperkingen van nationale gerechtelijke procedures. In geval van gerechtelijke procedures waarbij het personeel van het Bureau betrokken is en een personeelslid wordt verzocht voor de nationale rechter te verschijnen, dient de raad van bestuur onverwijld te beslissen om de immuniteit van het dat personeelslid op te heffen, mits die opheffing de belangen van de Unie niet schaadt. Een dergelijke beslissing dient met redenen omkleed te zijn en is onderworpen aan rechterlijke toetsing bij het Hof van Justitie van de Europese Unie.

| (11) | Het Bureau dient loyaal samen te werken met de nationale justitiële autoriteiten, met name in gevallen waarin de betrokkenheid van het Bureau noodzakelijk is omdat het Bureau zijn bevoegdheid heeft uitgeoefend met betrekking tot door het Bureau afgegeven vergunningen voor voertuigen en unieke veiligheidscertificaten, alsmede door het Bureau genomen besluiten tot goedkeuring van ERTMS-baanuitrustingsprojecten (Europees beheersysteem voor het spoorverkeer). Indien het Bureau of een lid van zijn personeel in de context van relevante nationale procedures om informatie wordt verzocht, dient het Bureau ervoor te zorgen dat een dergelijk verzoek om informatie of, indien nodig, deelname aan procedures, met gepaste zorgvuldigheid en binnen een redelijke termijn wordt behandeld. Daartoe dient de raad van bestuur passende procedures voor dergelijke situaties vast te stellen. |
| --- | --- |

(11)

Het Bureau dient loyaal samen te werken met de nationale justitiële autoriteiten, met name in gevallen waarin de betrokkenheid van het Bureau noodzakelijk is omdat het Bureau zijn bevoegdheid heeft uitgeoefend met betrekking tot door het Bureau afgegeven vergunningen voor voertuigen en unieke veiligheidscertificaten, alsmede door het Bureau genomen besluiten tot goedkeuring van ERTMS-baanuitrustingsprojecten (Europees beheersysteem voor het spoorverkeer). Indien het Bureau of een lid van zijn personeel in de context van relevante nationale procedures om informatie wordt verzocht, dient het Bureau ervoor te zorgen dat een dergelijk verzoek om informatie of, indien nodig, deelname aan procedures, met gepaste zorgvuldigheid en binnen een redelijke termijn wordt behandeld. Daartoe dient de raad van bestuur passende procedures voor dergelijke situaties vast te stellen.

| (12) | Om werk te blijven maken van de ontwikkeling van een eengemaakte Europese spoorwegruimte, met name wat betreft het verstrekken van passende informatie aan klanten van het goederenvervoer en passagiers, en om een fragmentarische ontwikkeling van telematicatoepassingen te voorkomen, moet aan het Bureau met betrekking tot deze toepassingen een sterkere rol worden toegekend. Het Bureau moet, als bevoegd orgaan op het niveau van de Unie, een prominente rol toegewezen krijgen zodat het kan zorgen voor coherentie in de ontwikkeling en invoering van alle telematicatoepassingen. Te dien einde moet het Bureau bevoegd zijn om als systeemautoriteit voor telematicatoepassingen te fungeren en in die hoedanigheid alle overeenkomstige subsysteemeisen op Unieniveau te onderhouden, te bewaken en te beheren. |
| --- | --- |

(12)

Om werk te blijven maken van de ontwikkeling van een eengemaakte Europese spoorwegruimte, met name wat betreft het verstrekken van passende informatie aan klanten van het goederenvervoer en passagiers, en om een fragmentarische ontwikkeling van telematicatoepassingen te voorkomen, moet aan het Bureau met betrekking tot deze toepassingen een sterkere rol worden toegekend. Het Bureau moet, als bevoegd orgaan op het niveau van de Unie, een prominente rol toegewezen krijgen zodat het kan zorgen voor coherentie in de ontwikkeling en invoering van alle telematicatoepassingen. Te dien einde moet het Bureau bevoegd zijn om als systeemautoriteit voor telematicatoepassingen te fungeren en in die hoedanigheid alle overeenkomstige subsysteemeisen op Unieniveau te onderhouden, te bewaken en te beheren.

| (13) | Gezien het belang van het ERTMS voor de vlotte ontwikkeling van de eengemaakte Europese spoorwegruimte en de veiligheid daarvan, en ter voorkoming van de fragmentarische ontwikkeling, is het noodzakelijk de algehele coördinatie van het ERTMS op Unieniveau te versterken. Derhalve moet het Bureau, als de instantie op het niveau van de Unie met de meeste deskundigheid, een prominentere rol op dit vlak krijgen om te zorgen voor de coherente ontwikkeling van ERTMS, er mede voor te zorgen dat ERTMS-apparatuur voldoet aan de geldende specificaties, en ervoor te zorgen dat ERTMS-gerelateerde Europese onderzoeksprogramma's worden gecoördineerd met de ontwikkeling van de technische specificaties van ERTMS. In het bijzonder moet het Bureau voorkomen dat aanvullende nationale voorschriften inzake ERTMS afbreuk doen aan de interoperabiliteit ervan. Onverenigbare nationale voorschriften mogen echter uitsluitend op vrijwillige basis worden toegepast of moeten worden ingetrokken. |
| --- | --- |

(13)

Gezien het belang van het ERTMS voor de vlotte ontwikkeling van de eengemaakte Europese spoorwegruimte en de veiligheid daarvan, en ter voorkoming van de fragmentarische ontwikkeling, is het noodzakelijk de algehele coördinatie van het ERTMS op Unieniveau te versterken. Derhalve moet het Bureau, als de instantie op het niveau van de Unie met de meeste deskundigheid, een prominentere rol op dit vlak krijgen om te zorgen voor de coherente ontwikkeling van ERTMS, er mede voor te zorgen dat ERTMS-apparatuur voldoet aan de geldende specificaties, en ervoor te zorgen dat ERTMS-gerelateerde Europese onderzoeksprogramma's worden gecoördineerd met de ontwikkeling van de technische specificaties van ERTMS. In het bijzonder moet het Bureau voorkomen dat aanvullende nationale voorschriften inzake ERTMS afbreuk doen aan de interoperabiliteit ervan. Onverenigbare nationale voorschriften mogen echter uitsluitend op vrijwillige basis worden toegepast of moeten worden ingetrokken.

| (14) | Om de procedures voor het afgeven van vergunning voor indienststelling van baansubsystemen voor besturing en seingeving doelmatiger te maken en op Unieniveau te harmoniseren, is het van essentieel belang dat het Bureau voorafgaand aan aanbestedingen in verband met ERTMS-baanuitrusting, nagaat of de voorgenomen technische oplossingen volledig stroken met de desbetreffende TSI's en derhalve volledig interoperabel zijn. Richtlijn (EU) 2016/797 moet hierin voorzien. Het Bureau moet een groep oprichten van aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties die actief zijn op het gebied van ERTMS. Deelname van dergelijke instanties aan de groep moet zo veel mogelijk worden gestimuleerd. |
| --- | --- |

(14)

Om de procedures voor het afgeven van vergunning voor indienststelling van baansubsystemen voor besturing en seingeving doelmatiger te maken en op Unieniveau te harmoniseren, is het van essentieel belang dat het Bureau voorafgaand aan aanbestedingen in verband met ERTMS-baanuitrusting, nagaat of de voorgenomen technische oplossingen volledig stroken met de desbetreffende TSI's en derhalve volledig interoperabel zijn. Richtlijn (EU) 2016/797 moet hierin voorzien. Het Bureau moet een groep oprichten van aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties die actief zijn op het gebied van ERTMS. Deelname van dergelijke instanties aan de groep moet zo veel mogelijk worden gestimuleerd.

| (15) | Om tussen het Bureau en nationale veiligheidsinstanties de samenwerking te bevorderen en een duidelijke verdeling van taken en verantwoordelijkheden te waarborgen, moet er een communicatieprotocol tussen hen worden ontwikkeld. Voorts moet er een gemeenschappelijk informatie- en communicatieplatform met een virtuele éénloketfunctie worden ontwikkeld, indien passend op basis van de bestaande toepassingen en registers, door de functies ervan uit te breiden teneinde het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties op de hoogte te houden over alle aanvragen voor vergunningen en veiligheidscertificeringen, de stadia van deze procedures en het resultaat ervan. Een belangrijke doelstelling van dit platform is het in een vroeg stadium bepalen van de behoefte aan coördinatie tussen de door de nationale veiligheidsinstanties en door het Bureau te nemen beslissingen bij verschillende aanvragen voor soortgelijke vergunningen en veiligheidscertificaten. Dergelijke gevallen moeten op beknopte wijze in kaart worden gebracht door automatische meldingen. |
| --- | --- |

(15)

Om tussen het Bureau en nationale veiligheidsinstanties de samenwerking te bevorderen en een duidelijke verdeling van taken en verantwoordelijkheden te waarborgen, moet er een communicatieprotocol tussen hen worden ontwikkeld. Voorts moet er een gemeenschappelijk informatie- en communicatieplatform met een virtuele éénloketfunctie worden ontwikkeld, indien passend op basis van de bestaande toepassingen en registers, door de functies ervan uit te breiden teneinde het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties op de hoogte te houden over alle aanvragen voor vergunningen en veiligheidscertificeringen, de stadia van deze procedures en het resultaat ervan. Een belangrijke doelstelling van dit platform is het in een vroeg stadium bepalen van de behoefte aan coördinatie tussen de door de nationale veiligheidsinstanties en door het Bureau te nemen beslissingen bij verschillende aanvragen voor soortgelijke vergunningen en veiligheidscertificaten. Dergelijke gevallen moeten op beknopte wijze in kaart worden gebracht door automatische meldingen.

| (16) | De bevoegde nationale autoriteiten brengen doorgaans kosten in rekening voor het afgeven van voertuigvergunningen en unieke veiligheidscertificaten. Wanneer bevoegdheden naar het niveau van de Unie worden overgedragen, moet het Bureau gerechtigd zijn bij de aanvragers kosten in rekening te brengen voor het afgeven van de in de vorige overwegingen genoemde certificaten en vergunningen. Het is belangrijk om voor de aan het Bureau te betalen vergoedingen en kosten bepaalde beginselen vast te stellen. Het niveau van deze vergoedingen en kosten moet zo worden geraamd dat de volledige kosten van de verstrekte dienst worden gedekt, in voorkomend geval met inbegrip van de relevante kosten die voortvloeien uit de aan de nationale veiligheidsinstanties toegewezen taken. Deze vergoedingen en kosten zouden gelijk aan of lager dan het huidige gemiddelde voor de relevante diensten moeten zijn. De vergoedingen en kosten moeten op een transparante, eerlijke en eenvormige wijze worden vastgesteld, in samenwerking met de lidstaten, en mogen het concurrentievermogen van de Europese spoorwegsector niet aantasten. Bij het vaststellen ervan moet terdege rekening worden gehouden met de financiële draagkracht van ondernemingen, en bedrijven mogen geen onnodige financiële lasten opgelegd krijgen. Er moet daarbij naargelang van het geval rekening worden gehouden met de specifieke behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen. |
| --- | --- |

(16)

De bevoegde nationale autoriteiten brengen doorgaans kosten in rekening voor het afgeven van voertuigvergunningen en unieke veiligheidscertificaten. Wanneer bevoegdheden naar het niveau van de Unie worden overgedragen, moet het Bureau gerechtigd zijn bij de aanvragers kosten in rekening te brengen voor het afgeven van de in de vorige overwegingen genoemde certificaten en vergunningen. Het is belangrijk om voor de aan het Bureau te betalen vergoedingen en kosten bepaalde beginselen vast te stellen. Het niveau van deze vergoedingen en kosten moet zo worden geraamd dat de volledige kosten van de verstrekte dienst worden gedekt, in voorkomend geval met inbegrip van de relevante kosten die voortvloeien uit de aan de nationale veiligheidsinstanties toegewezen taken. Deze vergoedingen en kosten zouden gelijk aan of lager dan het huidige gemiddelde voor de relevante diensten moeten zijn. De vergoedingen en kosten moeten op een transparante, eerlijke en eenvormige wijze worden vastgesteld, in samenwerking met de lidstaten, en mogen het concurrentievermogen van de Europese spoorwegsector niet aantasten. Bij het vaststellen ervan moet terdege rekening worden gehouden met de financiële draagkracht van ondernemingen, en bedrijven mogen geen onnodige financiële lasten opgelegd krijgen. Er moet daarbij naargelang van het geval rekening worden gehouden met de specifieke behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen.

| (17) | In het algemeen wordt ernaar gestreefd de nieuwe verdeling van functies en taken tussen de nationale veiligheidsinstanties en het Bureau efficiënt te laten verlopen, zonder de huidige hoge veiligheidsniveaus aan te tasten. Daartoe moeten samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties worden gesloten, die ook betrekking hebben op de kostenelementen. Het Bureau dient over voldoende middelen te beschikken om zijn nieuwe taken uit te voeren, en de planning voor de toekenning van die middelen moet gebaseerd zijn op duidelijk gedefinieerde behoeften. |
| --- | --- |

(17)

In het algemeen wordt ernaar gestreefd de nieuwe verdeling van functies en taken tussen de nationale veiligheidsinstanties en het Bureau efficiënt te laten verlopen, zonder de huidige hoge veiligheidsniveaus aan te tasten. Daartoe moeten samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties worden gesloten, die ook betrekking hebben op de kostenelementen. Het Bureau dient over voldoende middelen te beschikken om zijn nieuwe taken uit te voeren, en de planning voor de toekenning van die middelen moet gebaseerd zijn op duidelijk gedefinieerde behoeften.

| (18) | Bij het opstellen van aanbevelingen moet het Bureau rekening houden met netwerken die geïsoleerd zijn van de rest van de spoorwegsystemen van de Unie, en waarvoor om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid is vereist. Wanneer de exploitatie beperkt is tot dergelijke netwerken, moet de aanvrager de noodzakelijke formaliteiten voor unieke veiligheidscertificaten en voertuigvergunningen plaatselijk met de bevoegde nationale veiligheidsinstanties kunnen regelen. De samenwerkingsovereenkomsten die tussen het Bureau en de bevoegde nationale veiligheidsinstanties worden gesloten, moeten derhalve, ook om de administratieve lasten en kosten te beperken, een passende taakverdeling kunnen voorschrijven, zonder dat wordt geraakt aan de eindverantwoordelijkheid die het Bureau heeft voor het afgeven van de vergunning of het unieke veiligheidscertificaat. |
| --- | --- |

(18)

Bij het opstellen van aanbevelingen moet het Bureau rekening houden met netwerken die geïsoleerd zijn van de rest van de spoorwegsystemen van de Unie, en waarvoor om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid is vereist. Wanneer de exploitatie beperkt is tot dergelijke netwerken, moet de aanvrager de noodzakelijke formaliteiten voor unieke veiligheidscertificaten en voertuigvergunningen plaatselijk met de bevoegde nationale veiligheidsinstanties kunnen regelen. De samenwerkingsovereenkomsten die tussen het Bureau en de bevoegde nationale veiligheidsinstanties worden gesloten, moeten derhalve, ook om de administratieve lasten en kosten te beperken, een passende taakverdeling kunnen voorschrijven, zonder dat wordt geraakt aan de eindverantwoordelijkheid die het Bureau heeft voor het afgeven van de vergunning of het unieke veiligheidscertificaat.

| (19) | Rekening houdend met de kennis van nationale autoriteiten, en met name van de nationale veiligheidsinstanties, moet het Bureau bij het verlenen van de desbetreffende vergunningen en unieke veiligheidscertificaten de deskundigheid van die diensten op passende wijze kunnen benutten. Daartoe moet de detachering van nationale deskundigen naar het Bureau worden aangemoedigd. |
| --- | --- |

(19)

Rekening houdend met de kennis van nationale autoriteiten, en met name van de nationale veiligheidsinstanties, moet het Bureau bij het verlenen van de desbetreffende vergunningen en unieke veiligheidscertificaten de deskundigheid van die diensten op passende wijze kunnen benutten. Daartoe moet de detachering van nationale deskundigen naar het Bureau worden aangemoedigd.

| (20) | Richtlijn (EU) 2016/798 en Richtlijn (EU) 2016/797 moeten voorzien in onderzoek van nationale maatregelen vanuit een oogpunt van veiligheid en interoperabiliteit, en de verenigbaarheid ervan met de mededingingsregels. Voorts moeten deze richtlijnen de mogelijkheid voor de lidstaten beperken om nieuwe nationale voorschriften aan te nemen. Het huidige systeem waarin een groot aantal nationale voorschriften blijft bestaan, kan tot mogelijke conflicten met de voorschriften van de Unie leiden en aanleiding geven tot onvoldoende transparantie en mogelijke discriminatie van exploitanten, met inbegrip van kleine en nieuwe exploitanten. Om over te stappen op een systeem met echte, transparante en onpartijdige spoorwegvoorschriften op het niveau van de Unie is de geleidelijke vermindering van het aantal nationale voorschriften, inclusief exploitatievoorschriften, noodzakelijk. Een op onafhankelijke en onpartijdige deskundigheid gebaseerd advies is van essentieel belang op uniaal niveau. Met het oog hierop moet de rol van het Bureau worden versterkt. |
| --- | --- |

(20)

Richtlijn (EU) 2016/798 en Richtlijn (EU) 2016/797 moeten voorzien in onderzoek van nationale maatregelen vanuit een oogpunt van veiligheid en interoperabiliteit, en de verenigbaarheid ervan met de mededingingsregels. Voorts moeten deze richtlijnen de mogelijkheid voor de lidstaten beperken om nieuwe nationale voorschriften aan te nemen. Het huidige systeem waarin een groot aantal nationale voorschriften blijft bestaan, kan tot mogelijke conflicten met de voorschriften van de Unie leiden en aanleiding geven tot onvoldoende transparantie en mogelijke discriminatie van exploitanten, met inbegrip van kleine en nieuwe exploitanten. Om over te stappen op een systeem met echte, transparante en onpartijdige spoorwegvoorschriften op het niveau van de Unie is de geleidelijke vermindering van het aantal nationale voorschriften, inclusief exploitatievoorschriften, noodzakelijk. Een op onafhankelijke en onpartijdige deskundigheid gebaseerd advies is van essentieel belang op uniaal niveau. Met het oog hierop moet de rol van het Bureau worden versterkt.

| (21) | De nationale veiligheidsinstanties en de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties verschillen sterk van elkaar wat betreft de prestaties, de organisatie en de besluitvormingsprocedures op het gebied van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit. Dit ondermijnt de goede werking van de eengemaakte Europese spoorwegruimte. Met name kleine en middelgrote ondernemingen die de spoorwegmarkt van een andere lidstaat willen betreden, kunnen hier nadelige effecten van ondervinden. Daarom is een betere coördinatie met het oog op grotere harmonisatie op het niveau van de Unie cruciaal. Daartoe dient het Bureau door middel van audits en inspecties toe te zien op de prestaties en de besluitvorming van de nationale veiligheidsinstanties en de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties, indien nodig in samenwerking met nationale accreditatie-instanties. |
| --- | --- |

(21)

De nationale veiligheidsinstanties en de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties verschillen sterk van elkaar wat betreft de prestaties, de organisatie en de besluitvormingsprocedures op het gebied van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit. Dit ondermijnt de goede werking van de eengemaakte Europese spoorwegruimte. Met name kleine en middelgrote ondernemingen die de spoorwegmarkt van een andere lidstaat willen betreden, kunnen hier nadelige effecten van ondervinden. Daarom is een betere coördinatie met het oog op grotere harmonisatie op het niveau van de Unie cruciaal. Daartoe dient het Bureau door middel van audits en inspecties toe te zien op de prestaties en de besluitvorming van de nationale veiligheidsinstanties en de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties, indien nodig in samenwerking met nationale accreditatie-instanties.

| (22) | Op het gebied van veiligheid is het van belang om een zo groot mogelijke transparantie en doelmatige gegevensstromen te waarborgen. Toetsing van prestaties aan GVI's en het met elkaar verbinden van alle partijen in de sector is van belang en zou moeten worden uitgevoerd. Met betrekking tot de statistische aspecten is een nauwe samenwerking met Eurostat noodzakelijk. |
| --- | --- |

(22)

Op het gebied van veiligheid is het van belang om een zo groot mogelijke transparantie en doelmatige gegevensstromen te waarborgen. Toetsing van prestaties aan GVI's en het met elkaar verbinden van alle partijen in de sector is van belang en zou moeten worden uitgevoerd. Met betrekking tot de statistische aspecten is een nauwe samenwerking met Eurostat noodzakelijk.

| (23) | Om toe te zien op de voortgang inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit moet het Bureau de opdracht krijgen tweejaarlijks een verslag hierover te publiceren. Gelet op zijn technische deskundigheid en onpartijdigheid dient het Bureau tevens de Commissie bij te staan bij de uitoefening van haar toezicht op de toepassing van de Uniewetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit. |
| --- | --- |

(23)

Om toe te zien op de voortgang inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit moet het Bureau de opdracht krijgen tweejaarlijks een verslag hierover te publiceren. Gelet op zijn technische deskundigheid en onpartijdigheid dient het Bureau tevens de Commissie bij te staan bij de uitoefening van haar toezicht op de toepassing van de Uniewetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit.

| (24) | De interoperabiliteit van het trans-Europees vervoersnetwerk dient te worden versterkt en bij het selecteren van nieuwe investeringsprojecten voor bijstand door de Unie moet naar interoperabiliteit worden gestreefd overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9). Het Bureau is het geschikte orgaan om aan deze doelstellingen bij te dragen, en dient voor projecten die betrekking hebben op het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T) nauw samen te werken met de bevoegde organen van de Unie. Wat de invoering van ERTMS en ERTMS-projecten betreft, dient het Bureau aanvragers te helpen bij het uitvoeren van projecten die voldoen aan de TSI inzake besturing en seingeving. |
| --- | --- |

(24)

De interoperabiliteit van het trans-Europees vervoersnetwerk dient te worden versterkt en bij het selecteren van nieuwe investeringsprojecten voor bijstand door de Unie moet naar interoperabiliteit worden gestreefd overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9). Het Bureau is het geschikte orgaan om aan deze doelstellingen bij te dragen, en dient voor projecten die betrekking hebben op het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T) nauw samen te werken met de bevoegde organen van de Unie. Wat de invoering van ERTMS en ERTMS-projecten betreft, dient het Bureau aanvragers te helpen bij het uitvoeren van projecten die voldoen aan de TSI inzake besturing en seingeving.

| (25) | Het onderhoud van rollend materieel is een belangrijk onderdeel van het veiligheidssysteem. Bij gebrek aan een certificeringssysteem voor onderhoudswerkplaatsen bestaat er geen echte Europese markt voor het onderhoud van spoorwegmaterieel. Deze situatie heeft extra kosten voor de sector met zich meegebracht en leidt ertoe dat bepaalde trajecten met ledig materieel worden afgelegd. Derhalve dienen er geleidelijk gemeenschappelijke voorwaarden voor de certificering van onderhoudswerkplaatsen en van de met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons belaste entiteiten te worden ontwikkeld en te worden geactualiseerd. Het Bureau is het meest geschikte orgaan om passende oplossingen voor te stellen aan de Commissie. |
| --- | --- |

(25)

Het onderhoud van rollend materieel is een belangrijk onderdeel van het veiligheidssysteem. Bij gebrek aan een certificeringssysteem voor onderhoudswerkplaatsen bestaat er geen echte Europese markt voor het onderhoud van spoorwegmaterieel. Deze situatie heeft extra kosten voor de sector met zich meegebracht en leidt ertoe dat bepaalde trajecten met ledig materieel worden afgelegd. Derhalve dienen er geleidelijk gemeenschappelijke voorwaarden voor de certificering van onderhoudswerkplaatsen en van de met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons belaste entiteiten te worden ontwikkeld en te worden geactualiseerd. Het Bureau is het meest geschikte orgaan om passende oplossingen voor te stellen aan de Commissie.

| (26) | De voor het besturen van treinen vereiste beroepsbekwaamheden zijn van groot belang voor zowel de veiligheid op het spoor als de interoperabiliteit in de Unie. Beroepsbekwaamheden zijn bovendien een voorwaarde voor het vrije verkeer van werknemers in de spoorwegsector. Bij de behandeling van dit punt moet het bestaande kader op het gebied van de sociale dialoog worden geëerbiedigd. Het Bureau dient de nodige technische steun te verlenen om op het niveau van de Unie rekening te houden met dit aspect. |
| --- | --- |

(26)

De voor het besturen van treinen vereiste beroepsbekwaamheden zijn van groot belang voor zowel de veiligheid op het spoor als de interoperabiliteit in de Unie. Beroepsbekwaamheden zijn bovendien een voorwaarde voor het vrije verkeer van werknemers in de spoorwegsector. Bij de behandeling van dit punt moet het bestaande kader op het gebied van de sociale dialoog worden geëerbiedigd. Het Bureau dient de nodige technische steun te verlenen om op het niveau van de Unie rekening te houden met dit aspect.

| (27) | Het Bureau moet de samenwerking tussen de nationale veiligheidsinstanties, de nationale onderzoeksorganen en de vertegenwoordigende instanties van de spoorwegsector die actief zijn op het niveau van de Unie, vergemakkelijken teneinde goede praktijken, de uitwisseling van relevante informatie en de verzameling van spoorweggerelateerde gegevens te bevorderen en toe te zien op de algemene veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem van de Unie. |
| --- | --- |

(27)

Het Bureau moet de samenwerking tussen de nationale veiligheidsinstanties, de nationale onderzoeksorganen en de vertegenwoordigende instanties van de spoorwegsector die actief zijn op het niveau van de Unie, vergemakkelijken teneinde goede praktijken, de uitwisseling van relevante informatie en de verzameling van spoorweggerelateerde gegevens te bevorderen en toe te zien op de algemene veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem van de Unie.

| (28) | Om een zo groot mogelijk niveau van transparantie te waarborgen en alle partijen gelijke toegang te verschaffen tot relevante informatie, moeten de registers, in voorkomend geval, en de documenten inzake veiligheidsprocessen en spoorweginteroperabiliteit publiek toegankelijk zijn. Dat geldt ook voor vergunningen, unieke veiligheidscertificaten en andere relevante spoorwegdocumenten. Het Bureau dient efficiënte, gebruiksvriendelijke en gemakkelijk toegankelijke middelen te bieden om die informatie uit te wisselen en bekend te maken, met name via passende IT-oplossingen, teneinde de kosteneffectiviteit van het spoorwegsysteem te verbeteren en aan de operationele behoeften van de sector tegemoet te komen. |
| --- | --- |

(28)

Om een zo groot mogelijk niveau van transparantie te waarborgen en alle partijen gelijke toegang te verschaffen tot relevante informatie, moeten de registers, in voorkomend geval, en de documenten inzake veiligheidsprocessen en spoorweginteroperabiliteit publiek toegankelijk zijn. Dat geldt ook voor vergunningen, unieke veiligheidscertificaten en andere relevante spoorwegdocumenten. Het Bureau dient efficiënte, gebruiksvriendelijke en gemakkelijk toegankelijke middelen te bieden om die informatie uit te wisselen en bekend te maken, met name via passende IT-oplossingen, teneinde de kosteneffectiviteit van het spoorwegsysteem te verbeteren en aan de operationele behoeften van de sector tegemoet te komen.

| (29) | De bevordering van innovatie en onderzoek op spoorweggebied is belangrijk en dient door het Bureau te worden aangemoedigd. Financiële steun die in het kader van de activiteiten van het Bureau op dit gebied wordt verstrekt, mag niet tot verstoring van de markt leiden. |
| --- | --- |

(29)

De bevordering van innovatie en onderzoek op spoorweggebied is belangrijk en dient door het Bureau te worden aangemoedigd. Financiële steun die in het kader van de activiteiten van het Bureau op dit gebied wordt verstrekt, mag niet tot verstoring van de markt leiden.

| (30) | Om de doelmatigheid van de financiële steun van de Unie, de kwaliteit ervan en de compatibiliteit ervan met de desbetreffende technische voorschriften te vergroten, moet het Bureau een actieve rol spelen bij de beoordeling van spoorwegprojecten. |
| --- | --- |

(30)

Om de doelmatigheid van de financiële steun van de Unie, de kwaliteit ervan en de compatibiliteit ervan met de desbetreffende technische voorschriften te vergroten, moet het Bureau een actieve rol spelen bij de beoordeling van spoorwegprojecten.

| (31) | Een correct en eensluidend begrip van veiligheids- en interoperabiliteitswetgeving op spoorweggebied, toepassingsrichtsnoeren en aanbevelingen van het Bureau zijn een voorwaarde voor de effectieve uitvoering van het spoorwegacquis en het functioneren van de spoorwegmarkt. Het Bureau moet daarom actief opleidingen en toelichting ter zake aanbieden. |
| --- | --- |

(31)

Een correct en eensluidend begrip van veiligheids- en interoperabiliteitswetgeving op spoorweggebied, toepassingsrichtsnoeren en aanbevelingen van het Bureau zijn een voorwaarde voor de effectieve uitvoering van het spoorwegacquis en het functioneren van de spoorwegmarkt. Het Bureau moet daarom actief opleidingen en toelichting ter zake aanbieden.

| (32) | Gezien de nieuwe taken van het Bureau met betrekking tot de afgifte van vergunningen voor voertuigen en unieke veiligheidscertificaten, zal er veel behoefte zijn aan opleidings- en bekendmakingsactiviteiten op die gebieden. De nationale veiligheidsinstanties moeten worden uitgenodigd om deel te nemen aan opleidingsactiviteiten, waar mogelijk kosteloos, met name wanneer zij betrokken zijn geweest bij de opstelling ervan. |
| --- | --- |

(32)

Gezien de nieuwe taken van het Bureau met betrekking tot de afgifte van vergunningen voor voertuigen en unieke veiligheidscertificaten, zal er veel behoefte zijn aan opleidings- en bekendmakingsactiviteiten op die gebieden. De nationale veiligheidsinstanties moeten worden uitgenodigd om deel te nemen aan opleidingsactiviteiten, waar mogelijk kosteloos, met name wanneer zij betrokken zijn geweest bij de opstelling ervan.

| (33) | Om zijn taken goed te kunnen uitoefenen dient het Bureau te beschikken over rechtspersoonlijkheid en een eigen begroting, waarvoor de middelen in hoofdzaak afkomstig zijn van een bijdrage van de Unie en vergoedingen die door aanvragers worden betaald. De onafhankelijkheid en de onpartijdigheid van het Bureau mogen niet in opspraak worden gebracht door een financiële bijdrage die het van lidstaten, derde landen of andere entiteiten ontvangt. Om onafhankelijkheid te garanderen in het dagelijkse beheer van het Bureau en in de adviezen, aanbevelingen en beslissingen die het uitbrengt, dient de organisatie van het Bureau transparant te zijn en dient de uitvoerend directeur de volledige verantwoordelijkheid te dragen. Ook moet het personeel van het Bureau onafhankelijk zijn en moet het worden aangeworven op basis van zowel kort- als langlopende contracten teneinde de organisatorische kennis en de bedrijfscontinuïteit in stand te houden en tegelijk voor de nodige en permanente uitwisseling van deskundigheid met de spoorwegsector te zorgen. De uitgaven van het Bureau dienen betrekking te hebben op personeel, administratie, infrastructuur en werking, en onder meer ook op het bedrag dat aan de nationale veiligheidsinstanties wordt betaald voor hun werkzaamheden in het kader van de voertuigvergunning en de unieke veiligheidscertificering, overeenkomstig de relevante samenwerkingsovereenkomsten en de bepalingen van de uitvoeringshandeling ter bepaling van vergoedingen en kosten. |
| --- | --- |

(33)

Om zijn taken goed te kunnen uitoefenen dient het Bureau te beschikken over rechtspersoonlijkheid en een eigen begroting, waarvoor de middelen in hoofdzaak afkomstig zijn van een bijdrage van de Unie en vergoedingen die door aanvragers worden betaald. De onafhankelijkheid en de onpartijdigheid van het Bureau mogen niet in opspraak worden gebracht door een financiële bijdrage die het van lidstaten, derde landen of andere entiteiten ontvangt. Om onafhankelijkheid te garanderen in het dagelijkse beheer van het Bureau en in de adviezen, aanbevelingen en beslissingen die het uitbrengt, dient de organisatie van het Bureau transparant te zijn en dient de uitvoerend directeur de volledige verantwoordelijkheid te dragen. Ook moet het personeel van het Bureau onafhankelijk zijn en moet het worden aangeworven op basis van zowel kort- als langlopende contracten teneinde de organisatorische kennis en de bedrijfscontinuïteit in stand te houden en tegelijk voor de nodige en permanente uitwisseling van deskundigheid met de spoorwegsector te zorgen. De uitgaven van het Bureau dienen betrekking te hebben op personeel, administratie, infrastructuur en werking, en onder meer ook op het bedrag dat aan de nationale veiligheidsinstanties wordt betaald voor hun werkzaamheden in het kader van de voertuigvergunning en de unieke veiligheidscertificering, overeenkomstig de relevante samenwerkingsovereenkomsten en de bepalingen van de uitvoeringshandeling ter bepaling van vergoedingen en kosten.

| (34) | Wat betreft het voorkomen van en het omgaan met belangenconflicten, is het van essentieel belang dat het Bureau onpartijdig optreedt, integriteit aantoont en strenge professionele normen hanteert. Er mag nooit enige gegronde aanleiding zijn om te vermoeden dat beslissingen worden beïnvloed door belangen die indruisen tegen de rol van het Bureau als orgaan dat in dienst staat van de gehele Unie, of door de particuliere belangen of connecties van een personeelslid van het Bureau, van een gedetacheerde nationale deskundige, van een lid van de raad van bestuur of de kamers van beroep, welke in strijd zouden zijn of zouden kunnen zijn met de correcte vervulling van de officiële taken van de betrokkene. Daarom moet de raad van bestuur voor het gehele Bureau alomvattende regels inzake belangenconflicten vaststellen. In deze regels dient rekening te worden gehouden met de aanbevelingen van de Rekenkamer in Speciaal verslag nr. 15 van 2012. |
| --- | --- |

(34)

Wat betreft het voorkomen van en het omgaan met belangenconflicten, is het van essentieel belang dat het Bureau onpartijdig optreedt, integriteit aantoont en strenge professionele normen hanteert. Er mag nooit enige gegronde aanleiding zijn om te vermoeden dat beslissingen worden beïnvloed door belangen die indruisen tegen de rol van het Bureau als orgaan dat in dienst staat van de gehele Unie, of door de particuliere belangen of connecties van een personeelslid van het Bureau, van een gedetacheerde nationale deskundige, van een lid van de raad van bestuur of de kamers van beroep, welke in strijd zouden zijn of zouden kunnen zijn met de correcte vervulling van de officiële taken van de betrokkene. Daarom moet de raad van bestuur voor het gehele Bureau alomvattende regels inzake belangenconflicten vaststellen. In deze regels dient rekening te worden gehouden met de aanbevelingen van de Rekenkamer in Speciaal verslag nr. 15 van 2012.

| (35) | Om het besluitvormingsproces in het Bureau te stroomlijnen en ter wille van de efficiëntie en de effectiviteit, moet een bestuur met een tweetrapsstructuur worden ingesteld. Daartoe dienen de lidstaten en de Commissie vertegenwoordigd te zijn in een raad van bestuur die beschikt over de noodzakelijke bevoegdheden, onder meer om de begroting op te stellen en het programmeringsdocument goed te keuren. De raad van bestuur, die algemene richtsnoeren voor de werkzaamheden van het Bureau dient te verstrekken, moet nauwer worden betrokken bij het controleren van de werkzaamheden van het Bureau, dit om het toezicht op administratieve en begrotingszaken te versterken. Er moet een kleiner uitvoerend comité worden opgericht dat op passende wijze de vergaderingen van de raad van bestuur voorbereidt en de besluitvorming van de raad van bestuur ondersteunt. De bevoegdheden van het uitvoerend comité moeten worden afgebakend in een door de raad van bestuur vast te stellen mandaat; daartoe behoren in voorkomend geval adviezen en voorlopige beslissingen behoren die vervolgens door de raad van bestuur definitief moeten worden goedgekeurd. |
| --- | --- |

(35)

Om het besluitvormingsproces in het Bureau te stroomlijnen en ter wille van de efficiëntie en de effectiviteit, moet een bestuur met een tweetrapsstructuur worden ingesteld. Daartoe dienen de lidstaten en de Commissie vertegenwoordigd te zijn in een raad van bestuur die beschikt over de noodzakelijke bevoegdheden, onder meer om de begroting op te stellen en het programmeringsdocument goed te keuren. De raad van bestuur, die algemene richtsnoeren voor de werkzaamheden van het Bureau dient te verstrekken, moet nauwer worden betrokken bij het controleren van de werkzaamheden van het Bureau, dit om het toezicht op administratieve en begrotingszaken te versterken. Er moet een kleiner uitvoerend comité worden opgericht dat op passende wijze de vergaderingen van de raad van bestuur voorbereidt en de besluitvorming van de raad van bestuur ondersteunt. De bevoegdheden van het uitvoerend comité moeten worden afgebakend in een door de raad van bestuur vast te stellen mandaat; daartoe behoren in voorkomend geval adviezen en voorlopige beslissingen behoren die vervolgens door de raad van bestuur definitief moeten worden goedgekeurd.

| (36) | Om de transparantie van de beslissingen van de raad van bestuur te waarborgen, dienen vertegenwoordigers van de betrokken sectoren de vergaderingen als waarnemer zonder stemrecht bij te wonen. De vertegenwoordigers van de verschillende sectorpartijen dienen door de Commissie te worden aangewezen op grond van hun representativiteit op het niveau van de Unie voor de spoorwegondernemingen, de infrastructuurbeheerders, de spoorwegindustrie, de vakbondsorganisaties, de passagiers en de klanten van het goederenvervoer. |
| --- | --- |

(36)

Om de transparantie van de beslissingen van de raad van bestuur te waarborgen, dienen vertegenwoordigers van de betrokken sectoren de vergaderingen als waarnemer zonder stemrecht bij te wonen. De vertegenwoordigers van de verschillende sectorpartijen dienen door de Commissie te worden aangewezen op grond van hun representativiteit op het niveau van de Unie voor de spoorwegondernemingen, de infrastructuurbeheerders, de spoorwegindustrie, de vakbondsorganisaties, de passagiers en de klanten van het goederenvervoer.

| (37) | Er moet worden gewaarborgd dat partijen die gevolgen ondervinden van door het Bureau genomen beslissingen, op onafhankelijke en onpartijdige wijze de nodige rechtsmiddelen kunnen uitoefenen. Er dient een passend beroepsmechanisme te worden ingesteld, zodat tegen beslissingen van de uitvoerend directeur beroep kan worden aangetekend bij een gespecialiseerde kamer van beroep. |
| --- | --- |

(37)

Er moet worden gewaarborgd dat partijen die gevolgen ondervinden van door het Bureau genomen beslissingen, op onafhankelijke en onpartijdige wijze de nodige rechtsmiddelen kunnen uitoefenen. Er dient een passend beroepsmechanisme te worden ingesteld, zodat tegen beslissingen van de uitvoerend directeur beroep kan worden aangetekend bij een gespecialiseerde kamer van beroep.

| (38) | Indien het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties het niet eens zijn over de afgifte van unieke veiligheidscertificaten of voertuigvergunningen, dient een arbitrageprocedure te worden ingesteld opdat beslissingen in overleg en in goede samenwerking worden genomen. |
| --- | --- |

(38)

Indien het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties het niet eens zijn over de afgifte van unieke veiligheidscertificaten of voertuigvergunningen, dient een arbitrageprocedure te worden ingesteld opdat beslissingen in overleg en in goede samenwerking worden genomen.

| (39) | Een breder strategisch gezichtspunt met betrekking tot de activiteiten van het Bureau zou bijdragen tot een doeltreffendere planning en een doeltreffender beheer van de middelen, en de kwaliteit van de output van het Bureau ten goede komen. Dit wordt bevestigd en versterkt door Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie (10). Daarom moet de raad van bestuur, na de betrokken belanghebbenden terdege te hebben geraadpleegd, één programmeringsdocument met de jaarlijkse en de meerjarige werkprogramma's aannemen en dit document regelmatig bijwerken. |
| --- | --- |

(39)

Een breder strategisch gezichtspunt met betrekking tot de activiteiten van het Bureau zou bijdragen tot een doeltreffendere planning en een doeltreffender beheer van de middelen, en de kwaliteit van de output van het Bureau ten goede komen. Dit wordt bevestigd en versterkt door Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie (10). Daarom moet de raad van bestuur, na de betrokken belanghebbenden terdege te hebben geraadpleegd, één programmeringsdocument met de jaarlijkse en de meerjarige werkprogramma's aannemen en dit document regelmatig bijwerken.

| (40) | Wanneer het Bureau na de goedkeuring van het programmeringsdocument een nieuwe taak met betrekking tot de veiligheid en de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie krijgt toegewezen, moet de raad van bestuur indien nodig, nadat hij is nagegaan wat de gevolgen zijn voor de personele en budgettaire middelen, het programmeringsdocument wijzigen teneinde de nieuwe taak hierin op te nemen. |
| --- | --- |

(40)

Wanneer het Bureau na de goedkeuring van het programmeringsdocument een nieuwe taak met betrekking tot de veiligheid en de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie krijgt toegewezen, moet de raad van bestuur indien nodig, nadat hij is nagegaan wat de gevolgen zijn voor de personele en budgettaire middelen, het programmeringsdocument wijzigen teneinde de nieuwe taak hierin op te nemen.

| (41) | De werkzaamheden van het Bureau dienen op transparante wijze te worden verricht. Er dient een effectieve controle door het Europees Parlement te worden gewaarborgd en met het oog daarop dient het Europees Parlement te worden geraadpleegd over het ontwerp van het meerjarige deel van het programmeringsdocument van het Bureau, en dient het de uitvoerend directeur van het Bureau te kunnen horen en het jaarverslag over de activiteiten van het Bureau te kunnen ontvangen. Het Bureau moet ook de relevante wetgeving van de Unie inzake de toegang van het publiek tot documenten toepassen. |
| --- | --- |

(41)

De werkzaamheden van het Bureau dienen op transparante wijze te worden verricht. Er dient een effectieve controle door het Europees Parlement te worden gewaarborgd en met het oog daarop dient het Europees Parlement te worden geraadpleegd over het ontwerp van het meerjarige deel van het programmeringsdocument van het Bureau, en dient het de uitvoerend directeur van het Bureau te kunnen horen en het jaarverslag over de activiteiten van het Bureau te kunnen ontvangen. Het Bureau moet ook de relevante wetgeving van de Unie inzake de toegang van het publiek tot documenten toepassen.

| (42) | De afgelopen jaren, naarmate meer gedecentraliseerde agentschappen/bureaus werden opgericht, is de transparantie van en een betere controle over het beheer van de aan hen toegewezen financiering van de Unie vergroot, in het bijzonder met betrekking tot het opnemen in de begroting van vergoedingen, financiële controle, de kwijtingsbevoegdheid, bijdragen aan de pensioenregeling en interne begrotingsprocedure (gedragscode). Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11) zou op soortgelijke wijze onverkort van toepassing moeten zijn op het Bureau, dat zou moeten toetreden tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (12). |
| --- | --- |

(42)

De afgelopen jaren, naarmate meer gedecentraliseerde agentschappen/bureaus werden opgericht, is de transparantie van en een betere controle over het beheer van de aan hen toegewezen financiering van de Unie vergroot, in het bijzonder met betrekking tot het opnemen in de begroting van vergoedingen, financiële controle, de kwijtingsbevoegdheid, bijdragen aan de pensioenregeling en interne begrotingsprocedure (gedragscode). Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11) zou op soortgelijke wijze onverkort van toepassing moeten zijn op het Bureau, dat zou moeten toetreden tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (12).

| (43) | Het Bureau moet de aanpak van de Unie op het vlak van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit actief promoten in zijn betrekkingen met internationale organisaties en derde landen. Dit omvat onder andere het bevorderen, binnen de grenzen van de bevoegdheid van het Bureau, van wederzijdse toegang voor spoorwegondernemingen in de Unie tot de spoorwegmarkten van derde landen, en toegang van rollend materieel uit de Unie tot de netwerken van derde landen. |
| --- | --- |

(43)

Het Bureau moet de aanpak van de Unie op het vlak van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit actief promoten in zijn betrekkingen met internationale organisaties en derde landen. Dit omvat onder andere het bevorderen, binnen de grenzen van de bevoegdheid van het Bureau, van wederzijdse toegang voor spoorwegondernemingen in de Unie tot de spoorwegmarkten van derde landen, en toegang van rollend materieel uit de Unie tot de netwerken van derde landen.

| (44) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening betreffende het onderzoek van ontwerpen voor nationale voorschriften en bestaande nationale voorschriften, het toezicht op de nationale veiligheidsinstanties en de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties, de vaststelling van het huishoudelijk reglement van de kamers van beroep en de vaststelling van kosten die het Bureau in rekening mag brengen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (13). |
| --- | --- |

(44)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening betreffende het onderzoek van ontwerpen voor nationale voorschriften en bestaande nationale voorschriften, het toezicht op de nationale veiligheidsinstanties en de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties, de vaststelling van het huishoudelijk reglement van de kamers van beroep en de vaststelling van kosten die het Bureau in rekening mag brengen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (13).

| (45) | Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk de oprichting van een gespecialiseerde instantie voor de ontwikkeling van gemeenschappelijke oplossingen op het gebied van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt maar, wegens de collectieve aard van de uit te voeren werkzaamheden, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(45)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk de oprichting van een gespecialiseerde instantie voor de ontwikkeling van gemeenschappelijke oplossingen op het gebied van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt maar, wegens de collectieve aard van de uit te voeren werkzaamheden, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

| (46) | Voor een goede werking van het Bureau is het noodzakelijk om met betrekking tot het bestuur van het Bureau bepaalde beginselen toe te passen teneinde te voldoen aan de gezamenlijke verklaring en gemeenschappelijke aanpak die in juli 2012 door de interinstitutionele werkgroep voor gedecentraliseerde EU-agentschappen zijn overeengekomen en die tot doel hebben de activiteiten van de agentschappen te stroomlijnen en hun prestaties te verbeteren. |
| --- | --- |

(46)

Voor een goede werking van het Bureau is het noodzakelijk om met betrekking tot het bestuur van het Bureau bepaalde beginselen toe te passen teneinde te voldoen aan de gezamenlijke verklaring en gemeenschappelijke aanpak die in juli 2012 door de interinstitutionele werkgroep voor gedecentraliseerde EU-agentschappen zijn overeengekomen en die tot doel hebben de activiteiten van de agentschappen te stroomlijnen en hun prestaties te verbeteren.

| (47) | Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en volgt de beginselen die met name door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, |
| --- | --- |

(47)

Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en volgt de beginselen die met name door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK 1

BEGINSELEN

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1.   Bij deze verordening wordt een Spoorwegbureau van de Europese Unie („het Bureau”) opgericht.

2.   Deze verordening regelt:

| a) | de oprichting en taken van het Bureau; |
| --- | --- |

a)

de oprichting en taken van het Bureau;

| b) | de taken van de lidstaten in het kader van deze verordening. |
| --- | --- |

b)

de taken van de lidstaten in het kader van deze verordening.

3.   Deze verordening ondersteunt de totstandbrenging van de eengemaakte Europese spoorwegruimte, en met name de doelstellingen inzake:

| a) | de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

a)

de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2016/797;

| b) | de veiligheid van het spoorwegsysteem van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2016/798; |
| --- | --- |

b)

de veiligheid van het spoorwegsysteem van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2016/798;

| c) | de certificering van machinisten als bedoeld in Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (14). |
| --- | --- |

c)

de certificering van machinisten als bedoeld in Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (14).

Artikel 2

Doelstellingen van het Bureau

Het Bureau heeft als doelstelling bij te dragen aan de verdere ontwikkeling en het effectieve functioneren van één Europese spoorwegruimte zonder grenzen, door een hoog niveau van veiligheid op het spoor en interoperabiliteit te waarborgen en tegelijkertijd de concurrentiepositie van de spoorwegsector te versterken. Het Bureau draagt, wat technische aangelegenheden betreft, met name bij aan de toepassing van het recht van de Europese Unie door een gemeenschappelijke aanpak voor de veiligheid van het Europese spoorwegsysteem te ontwikkelen en door het interoperabiliteitsniveau van het spoorwegsysteem van de Unie te verhogen.

Voorts heeft het Bureau ten doel de ontwikkeling van de nationale spoorwegvoorschriften te volgen, teneinde de werkzaamheden van nationale instanties die optreden inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit te ondersteunen en de optimale werking van procedures te bevorderen.

Indien de Richtlijn (EU) 2016/797 en Richtlijn (EU) 2016/798 zulks voorschrijven, vervult het Bureau de rol van autoriteit van de Unie die verantwoordelijk is voor de afgifte van vergunningen om spoorvoertuigen en voertuigtypen in de handel te brengen, en voor de afgifte van unieke veiligheidscertificaten voor spoorwegondernemingen.

Bij het nastreven van deze doelstellingen houdt het Bureau ten volle rekening met het proces van uitbreiding van de Unie en met de specifieke beperkingen van de spoorwegverbindingen met derde landen.

Artikel 3

Rechtsvorm

1.   Het Bureau is een orgaan van de Unie met rechtspersoonlijkheid.

2.   In elke lidstaat geniet het Bureau de ruimste juridische handelingsbevoegdheid welke krachtens de wetgeving van die lidstaat aan rechtspersonen wordt verleend. Het Bureau kan in het bijzonder roerende en onroerende zaken verwerven of vervreemden en kan in rechte optreden.

3.   Het Bureau wordt vertegenwoordigd door zijn uitvoerend directeur.

4.   Het Bureau draagt als enige verantwoordelijkheid voor de taken en bevoegdheden die eraan worden opgedragen.

Artikel 4

Rechtshandelingen van het Bureau

Het Bureau kan:

| a) | aanbevelingen doen aan de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 13, 15, 17, 19, 35, 36 en 37; |
| --- | --- |

a)

aanbevelingen doen aan de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 13, 15, 17, 19, 35, 36 en 37;

| b) | aanbevelingen doen aan de lidstaten betreffende de toepassing van artikel 34; |
| --- | --- |

b)

aanbevelingen doen aan de lidstaten betreffende de toepassing van artikel 34;

| c) | adviezen aan de Commissie richten op grond van artikel 10, lid 2, en artikel 42, alsmede aan de betrokken instanties in de lidstaten op grond van de artikelen 10, 25 en 26; |
| --- | --- |

c)

adviezen aan de Commissie richten op grond van artikel 10, lid 2, en artikel 42, alsmede aan de betrokken instanties in de lidstaten op grond van de artikelen 10, 25 en 26;

| d) | aanbevelingen doen aan nationale veiligheidsinstanties op grond van artikel 33, lid 4; |
| --- | --- |

d)

aanbevelingen doen aan nationale veiligheidsinstanties op grond van artikel 33, lid 4;

| e) | beslissingen nemen op grond van de artikelen 14, 20, 21 en 22; |
| --- | --- |

e)

beslissingen nemen op grond van de artikelen 14, 20, 21 en 22;

| f) | adviezen uitbrengen over aanvaardbare wijzen van naleving op grond van artikel 19; |
| --- | --- |

f)

adviezen uitbrengen over aanvaardbare wijzen van naleving op grond van artikel 19;

| g) | technische documenten uitbrengen op grond van artikel 19; |
| --- | --- |

g)

technische documenten uitbrengen op grond van artikel 19;

| h) | auditrapporten uitbrengen op grond van de artikelen 33 en 34; |
| --- | --- |

h)

auditrapporten uitbrengen op grond van de artikelen 33 en 34;

| i) | richtsnoeren en overige niet-bindende documenten uitbrengen om de toepassing van de wetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit te faciliteren op grond van de artikelen 13, 19, 28, 32, 33 en 37. |
| --- | --- |

i)

richtsnoeren en overige niet-bindende documenten uitbrengen om de toepassing van de wetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit te faciliteren op grond van de artikelen 13, 19, 28, 32, 33 en 37.

HOOFDSTUK 2

WERKMETHODEN

Artikel 5

Instelling en samenstelling van de werkgroepen en andere groepen

1.   Het Bureau stelt een beperkt aantal werkgroepen in met het oog op het opstellen van aanbevelingen en, in voorkomend geval, van richtsnoeren, met name voor technische specificaties inzake interoperabiliteit („TSI's”), gemeenschappelijke veiligheidsdoelen („GVD's”) en gemeenschappelijke veiligheidsmethoden („GVM's”), en het gebruik van gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren („GVI's”).

Het Bureau kan ook in andere naar behoren gemotiveerde gevallen op verzoek van de Commissie of het in artikel 81 bedoelde comité („het comité”), of op eigen initiatief na overleg met de Commissie, andere werkgroepen instellen.

De werkgroepen worden voorgezeten door een vertegenwoordiger van het Bureau.

2.   De werkgroepen bestaan uit:

| — | vertegenwoordigers die door bevoegde nationale instanties zijn aangewezen om aan de werkgroepen deel te nemen; |
| --- | --- |

—

vertegenwoordigers die door bevoegde nationale instanties zijn aangewezen om aan de werkgroepen deel te nemen;

| — | vakmensen uit de spoorwegsector die door het Bureau worden gekozen uit de in lid 3 bedoelde lijst. Het Bureau zorgt voor een adequate vertegenwoordiging van de sectoren waarop en de gebruikers op wie de maatregelen die de Commissie in voorkomend geval op basis van de aanbevelingen van het Bureau voorstelt, van invloed kunnen zijn. Het Bureau streeft, waar mogelijk, naar een evenwichtige geografische vertegenwoordiging. |
| --- | --- |

—

vakmensen uit de spoorwegsector die door het Bureau worden gekozen uit de in lid 3 bedoelde lijst. Het Bureau zorgt voor een adequate vertegenwoordiging van de sectoren waarop en de gebruikers op wie de maatregelen die de Commissie in voorkomend geval op basis van de aanbevelingen van het Bureau voorstelt, van invloed kunnen zijn. Het Bureau streeft, waar mogelijk, naar een evenwichtige geografische vertegenwoordiging.

Het Bureau kan voor de werkgroepen indien nodig onafhankelijke deskundigen en vertegenwoordigers van internationale organisaties met een erkende deskundigheid op het betrokken gebied benoemen. Personeelsleden van het Bureau kunnen niet als lid van een werkgroep worden benoemd, met uitzondering van het voorzitterschap van de werkgroepen, dat door een vertegenwoordiger van het Bureau wordt bekleed.

3.   Elke in artikel 38, lid 4, genoemde representatieve instantie bezorgt het Bureau een lijst van de meest gekwalificeerde deskundigen die zij ermee heeft belast haar in de respectieve werkgroepen te vertegenwoordigen, en actualiseert deze lijst in geval van veranderingen.

4.   Wanneer de werkzaamheden van deze werkgroepen rechtstreekse gevolgen hebben voor de arbeidsomstandigheden, de gezondheid en de veiligheid van de werknemers in de spoorwegsector, nemen de door de op Europees niveau optredende vakbondsorganisaties aangewezen vertegenwoordigers als gewoon lid deel aan de betrokken werkgroepen.

5.   De reis- en verblijfkosten van de leden van de werkgroepen komen, volgens de door de raad van bestuur vastgestelde voorschriften en schalen, ten laste van het Bureau.

6.   Het Bureau houdt, bij het opstellen van de in lid 1 bedoelde aanbevelingen en richtsnoeren, terdege rekening met de resultaten van de besprekingen van de werkgroepen.

7.   Het Bureau stelt andere groepen in voor de toepassing van de artikelen 24, 29 en artikel 38, lid 1.

8.   Het Bureau kan overeenkomstig artikel 38, lid 4, en in naar behoren gemotiveerde gevallen op verzoek van de Commissie of van het comité, of op eigen initiatief andere groepen instellen.

9.   De werkgroepen en de andere groepen werken op transparante wijze. De raad van bestuur stelt het reglement van de werkgroepen en andere groepen vast, met inbegrip van regels inzake transparantie.

Artikel 6

Raadpleging van de sociale partners

Wanneer de in de artikelen 13, 15, 19 en 36 bedoelde werkzaamheden rechtstreekse gevolgen voor de sociale omgeving of de arbeidsomstandigheden van de werknemers in de spoorwegsector hebben, raadpleegt het Bureau de sociale partners in het kader van het op grond van Besluit 98/500/EG van de Commissie (15) opgerichte Comité voor de sectoriële dialoog. In dat geval kunnen de sociale partners op deze raadplegingen reageren, mits dit binnen de drie maanden gebeurt.

15

Deze raadpleging vindt plaats voordat het Bureau zijn aanbevelingen aan de Commissie voorlegt. Het Bureau houdt terdege rekening met deze raadpleging en is te allen tijde beschikbaar voor toelichting op zijn aanbevelingen. De door het Comité voor de sectoriële dialoog uitgebrachte adviezen worden, samen met de aanbeveling van het Bureau, door het Bureau aan de Commissie, en door deze aan het comité toegezonden.

Artikel 7

Raadpleging van klanten van het goederenvervoer en reizigers

Wanneer de in de artikelen 13 en 19 bedoelde taken rechtstreekse gevolgen hebben voor de klanten van het goederenvervoer en de reizigers, raadpleegt het Bureau de organisaties die hen vertegenwoordigen, waaronder vertegenwoordigers van personen met een handicap en van personen met verminderde mobiliteit. In die gevallen kunnen deze organisaties op deze raadplegingen reageren, mits dit binnen de drie maanden gebeurt.

De lijst van te raadplegen organisaties wordt door de Commissie opgesteld met ondersteuning van het comité.

Deze raadpleging vindt plaats voordat het Bureau zijn aanbevelingen aan de Commissie voorlegt. Het Bureau houdt terdege rekening met deze raadpleging en is te allen tijde beschikbaar voor een toelichting op zijn aanbevelingen. De door de betrokken organisaties uitgebrachte adviezen worden, samen met de aanbeveling van het Bureau, door het Bureau aan de Commissie, en door deze aan het comité toegezonden.

Artikel 8

Effectbeoordeling

1.   Het Bureau verricht een effectbeoordeling van zijn aanbevelingen en adviezen. De raad van bestuur stelt de methodiek voor de effectbeoordeling vast op basis van de methodiek van de Commissie. Het Bureau pleegt overleg met de Commissie om te waarborgen dat voldoende rekening wordt gehouden met relevante werkzaamheden van de Commissie. Het Bureau vermeldt in het verslag dat elke aanbeveling vergezelt duidelijk de als grondslag voor de effectbeoordeling gebruikte aannamen, evenals de gebruikte gegevensbronnen.

2.   Alvorens een activiteit in het door de raad van bestuur overeenkomstig het in artikel 51, lid 1, aangenomen programmeringsdocument op te nemen, verricht het Bureau in verband daarmee een vroegtijdige effectbeoordeling, waarin het volgende vermeld staat:

| a) | het op te lossen probleem en de mogelijke oplossingen; |
| --- | --- |

a)

het op te lossen probleem en de mogelijke oplossingen;

| b) | de mate waarin een specifieke actie, met inbegrip van het doen van aanbevelingen of het geven van adviezen door het Bureau, vereist is; |
| --- | --- |

b)

de mate waarin een specifieke actie, met inbegrip van het doen van aanbevelingen of het geven van adviezen door het Bureau, vereist is;

| c) | de verwachte bijdrage van het Bureau aan de oplossing van het probleem. |
| --- | --- |

c)

de verwachte bijdrage van het Bureau aan de oplossing van het probleem.

Alle in het programmeringsdocument op te nemen activiteiten en projecten worden vooraf aan een efficiëntieanalyse onderworpen, afzonderlijk en in onderlinge samenhang, teneinde de begroting en de middelen van het Bureau optimaal te benutten.

3.   Het Bureau is gerechtigd achteraf een evaluatie te verrichten van de wetgeving die is opgesteld op basis van zijn aanbevelingen.

4.   De lidstaten verstrekken de voor de effectbeoordeling benodigde gegevens aan het Bureau, voor zover beschikbaar.

De representatieve instanties verstrekken het Bureau, op diens verzoek, niet-vertrouwelijke gegevens die nodig zijn voor de effectbeoordeling.

Artikel 9

Studies

Het Bureau laat, indien zulks nodig is voor de uitvoering van zijn taken, studies uitvoeren die het uit eigen begroting financiert en waarbij in voorkomend geval de in artikel 5 bedoelde werkgroepen en andere groepen worden betrokken.

Artikel 10

Adviezen

1.   Het Bureau brengt advies uit op verzoek van een of meer nationale toezichthoudende instanties als bedoeld in artikel 55 van Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (16), met name met betrekking tot veiligheids- of interoperabiliteitsaspecten van aangelegenheden die hun ter kennis zijn gebracht.

2.   Het Bureau brengt op verzoek van de Commissie advies uit over wijzigingen in handelingen die worden vastgesteld op grond van Richtlijn (EU) 2016/797 of Richtlijn (EU) 2016/798, met name wanneer op vermeende tekortkomingen wordt gewezen.

3.   Alle adviezen van het Bureau, met name de in lid 2 bedoelde, worden zo spoedig mogelijk en uiterlijk twee maanden na ontvangst van het desbetreffende verzoek uitgebracht, tenzij met de verzoekende partijen anders is overeengekomen. Van deze adviezen wordt door het Bureau binnen één maand na uitbrenging een versie openbaar gemaakt waaruit alle commercieel vertrouwelijke informatie is verwijderd.

Artikel 11

Bezoeken aan de lidstaten

1.   Het Bureau kan, voor het vervullen van zijn taken, met name de taken bedoeld in de artikelen 14, 20, 21, 25, 26, 31, 32, 33, 34, 35 en 42, en voor het bijstaan van de Commissie bij het vervullen van haar verplichtingen in het kader van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), ook en in het bijzonder wat betreft de beoordeling van de effectieve uitvoering van de desbetreffende Uniewetgeving, bezoeken brengen aan de lidstaten, in overeenstemming met de door de raad van bestuur vastgestelde beleidslijnen, werkmethoden en procedures.

2.   Na overleg met de betrokken lidstaat stelt het Bureau deze tijdig in kennis van het geplande bezoek, de namen van de met het bezoek belaste ambtenaren van het Bureau, de aanvangsdatum van het bezoek en de verwachte duur. De met deze bezoeken belaste ambtenaren van het Bureau leggen eerst de schriftelijke beslissing over van de uitvoerend directeur van het Bureau waarin het voorwerp en het doel van hun bezoek staan vermeld.

3.   De nationale instanties van de betrokken lidstaten faciliteren de werkzaamheden van het personeel van het Bureau.

4.   Het Bureau stelt van elk bezoek als bedoeld in lid 1 een verslag op en zendt dit aan de Commissie en de betrokken lidstaat.

5.   Dit artikel laat de in artikel 33, lid 7, en artikel 34, lid 6, bedoelde inspecties onverlet.

6.   De door het personeel van het Bureau gemaakte reis-, huisvestings-, verblijf- en andere kosten worden gedragen door het Bureau.

Artikel 12

Eén loket

1.   Het Bureau creëert en beheert een informatie- en communicatiesysteem met ten minste de volgende éénloketfuncties:

| a) | één aanspreekpunt om aanvragen in te dienen voor vergunningen voor een voertuigtype, vergunningen om voertuigen in de handel te brengen en unieke veiligheidscertificaten. Indien het gebruiks- of exploitatiegebied beperkt is tot een of meer netwerken binnen één enkele lidstaat, wordt het ene aanspreekpunt dusdanig ontwikkeld dat de aanvrager voor de gehele procedure de instantie uitkiest voor de verwerking van zijn aanvraag voor de afgifte van vergunningen of unieke veiligheidscertificaten; |
| --- | --- |

a)

één aanspreekpunt om aanvragen in te dienen voor vergunningen voor een voertuigtype, vergunningen om voertuigen in de handel te brengen en unieke veiligheidscertificaten. Indien het gebruiks- of exploitatiegebied beperkt is tot een of meer netwerken binnen één enkele lidstaat, wordt het ene aanspreekpunt dusdanig ontwikkeld dat de aanvrager voor de gehele procedure de instantie uitkiest voor de verwerking van zijn aanvraag voor de afgifte van vergunningen of unieke veiligheidscertificaten;

| b) | een gemeenschappelijk platform voor de uitwisseling van informatie, dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties informeert over alle aanvragen voor vergunningen en unieke veiligheidscertificaten, stadia van deze procedures en het resultaat daarvan en, waar van toepassing, de verzoeken aan en uitspraken van de kamer van beroep; |
| --- | --- |

b)

een gemeenschappelijk platform voor de uitwisseling van informatie, dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties informeert over alle aanvragen voor vergunningen en unieke veiligheidscertificaten, stadia van deze procedures en het resultaat daarvan en, waar van toepassing, de verzoeken aan en uitspraken van de kamer van beroep;

| c) | een gemeenschappelijk platform voor de uitwisseling van informatie, dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties informeert over verzoeken om goedkeuring door het Bureau overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797 en aanvragen voor toelatingen van baansubsystemen voor besturing en seingeving waarbij gebruik wordt gemaakt van het European Train Control System (ETCS) en/of het Global System for Mobile Communications — Railway (GSM-R), stadia van deze procedures en het resultaat daarvan en, waar van toepassing, de verzoeken aan en uitspraken van de kamer van beroep; |
| --- | --- |

c)

een gemeenschappelijk platform voor de uitwisseling van informatie, dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties informeert over verzoeken om goedkeuring door het Bureau overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797 en aanvragen voor toelatingen van baansubsystemen voor besturing en seingeving waarbij gebruik wordt gemaakt van het European Train Control System (ETCS) en/of het Global System for Mobile Communications — Railway (GSM-R), stadia van deze procedures en het resultaat daarvan en, waar van toepassing, de verzoeken aan en uitspraken van de kamer van beroep;

| d) | een systeem voor vroegtijdige waarschuwing om in een vroeg stadium te bepalen welke de behoeften aan coördinatie zijn tussen beslissingen die de nationale veiligheidsinstanties en het Bureau moeten nemen bij verschillende aanvragen voor soortgelijke vergunningen of unieke veiligheidscertificaten. |
| --- | --- |

d)

een systeem voor vroegtijdige waarschuwing om in een vroeg stadium te bepalen welke de behoeften aan coördinatie zijn tussen beslissingen die de nationale veiligheidsinstanties en het Bureau moeten nemen bij verschillende aanvragen voor soortgelijke vergunningen of unieke veiligheidscertificaten.

2.   De technische en functionele specificaties van het éénloketsysteem bedoeld in lid 1 worden ontwikkeld in samenwerking met het netwerk van nationale veiligheidsinstanties bedoeld in artikel 38, op basis van een door het Bureau opgesteld ontwerp, waarbij rekening wordt gehouden met de resultaten van een kosten-batenanalyse. Op basis daarvan stelt de raad van bestuur de technische en functionele specificaties vast met een plan voor de invoering van het éénloketsysteem. Het éénloketsysteem wordt ontwikkeld zonder afbreuk te doen aan de intellectuele-eigendomsrechten en het vereiste vertrouwelijkheidsniveau, rekening houdend met, in voorkomend geval, de IT-toepassingen en -registers die het Bureau reeds gebruikt, zoals die welke worden bedoeld in artikel 37.

3.   Het éénloketsysteem wordt uiterlijk op 16 juni 2019 operationeel.

4.   Het Bureau houdt toezicht op de aanvragen die worden ingediend via het éénloketsysteem, met name door gebruik te maken van het systeem voor vroegtijdige waarschuwing als bedoeld in lid 1, onder d). Indien wordt vastgesteld dat er verschillende aanvragen worden ingediend voor soortgelijke vergunningen of unieke veiligheidscertificaten, reageert het Bureau daar op passende wijze op, bijvoorbeeld door:

| a) | de aanvrager(s) mee te delen dat er een andere of soortgelijke aanvraag voor een vergunning of certificering is ingediend; |
| --- | --- |

a)

de aanvrager(s) mee te delen dat er een andere of soortgelijke aanvraag voor een vergunning of certificering is ingediend;

| b) | te coördineren met de bevoegde nationale veiligheidsinstantie(s) teneinde te zorgen voor consistentie van de door de nationale veiligheidsinstantie(s) en het Bureau te nemen beslissingen. Indien niet binnen één maand vanaf het begin van de coördinatieprocedure een wederzijds aanvaardbare oplossing kan worden gevonden, wordt de zaak ter arbitrage voorgelegd aan de in de artikelen 55, 61 en 62 bedoelde kamer van beroep. |
| --- | --- |

b)

te coördineren met de bevoegde nationale veiligheidsinstantie(s) teneinde te zorgen voor consistentie van de door de nationale veiligheidsinstantie(s) en het Bureau te nemen beslissingen. Indien niet binnen één maand vanaf het begin van de coördinatieprocedure een wederzijds aanvaardbare oplossing kan worden gevonden, wordt de zaak ter arbitrage voorgelegd aan de in de artikelen 55, 61 en 62 bedoelde kamer van beroep.

HOOFDSTUK 3

TAKEN VAN HET BUREAU MET BETREKKING TOT VEILIGHEID OP HET SPOOR

Artikel 13

Technische ondersteuning — aanbevelingen inzake spoorwegveiligheid

1.   Het Bureau doet aanbevelingen aan de Commissie over de GVI's, de GVM's en de GVD's als bedoeld in de artikelen 5, 6 en 7 van Richtlijn (EU) 2016/798. Het Bureau doet de Commissie tevens aanbevelingen over de periodieke herziening van de GVI's, de GVM's en de GVD's.

2.   Het Bureau doet aanbevelingen aan de Commissie, op verzoek van deze laatste of op eigen initiatief, betreffende andere maatregelen op het gebied van veiligheid, en houdt daarbij rekening met de opgedane ervaring.

3.   Het Bureau stelt richtsnoeren op teneinde de nationale veiligheidsinstanties bij te staan bij het toezicht op spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en andere actoren overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn (EU) 2016/798.

4.   Het Bureau kan aanbevelingen aan de Commissie richten over de GVM's doen met betrekking tot elementen van het veiligheidsbeheersysteem die moeten worden geharmoniseerd op het niveau van de Unie, overeenkomstig artikel 9, lid 7, van Richtlijn (EU) 2016/798.

5.   Het Bureau kan richtsnoeren en andere niet-bindende documenten uitbrengen om de toepassing van de wetgeving inzake veiligheid op het spoor te faciliteren, met inbegrip van bijstand aan de lidstaten bij het aanduiden van nationale voorschriften die kunnen worden ingetrokken naar aanleiding van de vaststelling en/of de herziening van de GVM's en richtsnoeren voor de vaststelling van nieuwe, of de wijziging van bestaande nationale voorschriften. Het Bureau kan eveneens richtsnoeren inzake spoorwegveiligheid en veiligheidscertificering uitbrengen, inclusief lijsten met voorbeelden van goede praktijken, met name voor grensoverschrijdend vervoer en infrastructuur.

Artikel 14

Unieke veiligheidscertificaten

Het Bureau is belast met de afgifte, vernieuwing, opschorting en wijziging van unieke veiligheidscertificaten en werkt in dit verband samen met de nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig de artikelen 10, 11 en 18 van Richtlijn (EU) 2016/798.

Het Bureau beperkt unieke veiligheidscertificaten of trekt ze in en werkt in dit verband samen met de nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn (EU) 2016/798.

Artikel 15

Onderhoud van voertuigen

1.   Het Bureau verleent de Commissie bijstand met betrekking tot het systeem voor de certificering van met het onderhoud belaste entiteiten overeenkomstig artikel 14, lid 7, van Richtlijn (EU) 2016/798.

2.   Het Bureau doet aanbevelingen aan de Commissie voor de toepassing van artikel 14, lid 8, van Richtlijn (EU) 2016/798.

3.   Het Bureau maakt een analyse van de alternatieve maatregelen waartoe overeenkomstig artikel 15 van Richtlijn (EU) 2016/798 is besloten en neemt het resultaat van zijn analyse op in het in artikel 35, lid 4, van deze verordening bedoelde verslag.

4.   Het Bureau ondersteunt en, indien hierom wordt verzocht, coördineert de nationale veiligheidsinstanties bij de toezichtactiviteiten voor de met het onderhoud belaste entiteiten, bedoeld in artikel 17, lid 1, onder c), van Richtlijn (EU) 2016/798.

Artikel 16

Samenwerking met nationale onderzoeksorganen

Het Bureau werkt samen met nationale onderzoeksorganen overeenkomstig artikel 20, lid 3, artikel 22, leden 1, 2, 5 en 7, en artikel 26 van Richtlijn (EU) 2016/798.

Artikel 17

Vervoer van gevaarlijke goederen per spoor

Het Bureau volgt de ontwikkelingen in de wetgeving voor het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor in de zin van Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad (17), en zorgt er samen met de Commissie voor dat deze ontwikkelingen in overeenstemming zijn met de wetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit, en in het bijzonder met de essentiële eisen. Met het oog hierop verleent het Bureau bijstand aan de Commissie en kan het op verzoek van de Commissie of op eigen initiatief aanbevelingen doen.

17

Artikel 18

Uitwisseling van informatie over veiligheidsgerelateerde ongevallen

Het Bureau bevordert de uitwisseling van informatie over veiligheidsgerelateerde ongevallen, incidenten en bijna-ongevallen, rekening houdend met de ervaring van de spoorwegactoren als bedoeld in artikel 4 van Richtlijn (EU) 2016/798. Een dergelijke uitwisseling van informatie moet leiden tot de ontwikkeling van goede praktijken op het niveau van de lidstaten.

HOOFDSTUK 4

TAKEN VAN HET BUREAU MET BETREKKING TOT INTEROPERABILITEIT

Artikel 19

Technische ondersteuning op het gebied van spoorweginteroperabiliteit

1.   Het Bureau doet het volgende:

| a) | het doet de Commissie aanbevelingen betreffende de TSI's en de herziening daarvan overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

a)

het doet de Commissie aanbevelingen betreffende de TSI's en de herziening daarvan overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| b) | het doet de Commissie aanbevelingen betreffende de modellen voor de EG-keuringsverklaring en de documenten van het technische dossier waarvan deze vergezeld gaat, voor de toepassing van artikel 15, lid 9, van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

b)

het doet de Commissie aanbevelingen betreffende de modellen voor de EG-keuringsverklaring en de documenten van het technische dossier waarvan deze vergezeld gaat, voor de toepassing van artikel 15, lid 9, van Richtlijn (EU) 2016/797;

| c) | het doet de Commissie aanbevelingen betreffende de specificaties voor de registers en de herziening daarvan, voor de toepassing van de artikelen 47, 48 en 49 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

c)

het doet de Commissie aanbevelingen betreffende de specificaties voor de registers en de herziening daarvan, voor de toepassing van de artikelen 47, 48 en 49 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| d) | het brengt advies uit over wat aanvaardbare wijzen van naleving zijn voor tekortkomingen in TSI's overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Richtlijn (EU) 2016/797, en het verstrekt deze adviezen aan de Commissie; |
| --- | --- |

d)

het brengt advies uit over wat aanvaardbare wijzen van naleving zijn voor tekortkomingen in TSI's overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Richtlijn (EU) 2016/797, en het verstrekt deze adviezen aan de Commissie;

| e) | het brengt op verzoek van de Commissie advies aan haar uit betreffende verzoeken van lidstaten tot ontheffing van TSI's overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

e)

het brengt op verzoek van de Commissie advies aan haar uit betreffende verzoeken van lidstaten tot ontheffing van TSI's overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| f) | het brengt technische documenten uit overeenkomstig artikel 4, lid 8, van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

f)

het brengt technische documenten uit overeenkomstig artikel 4, lid 8, van Richtlijn (EU) 2016/797;

| g) | het neemt beslissingen over goedkeuring voorafgaand aan aanbestedingen in verband met ERTMS-baanuitrusting teneinde te zorgen voor een geharmoniseerde uitvoering van het ERTMS in de Unie op grond van artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

g)

het neemt beslissingen over goedkeuring voorafgaand aan aanbestedingen in verband met ERTMS-baanuitrusting teneinde te zorgen voor een geharmoniseerde uitvoering van het ERTMS in de Unie op grond van artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| h) | het doet de Commissie aanbevelingen voor de opleiding en de certificering van treinpersoneel met veiligheidskritieke taken; |
| --- | --- |

h)

het doet de Commissie aanbevelingen voor de opleiding en de certificering van treinpersoneel met veiligheidskritieke taken;

| i) | het geeft gedetailleerde richtsnoeren in verband met normen voor de relevante Europese normalisatie-instellingen, teneinde het hun door de Commissie verstrekte mandaat aan te vullen; |
| --- | --- |

i)

het geeft gedetailleerde richtsnoeren in verband met normen voor de relevante Europese normalisatie-instellingen, teneinde het hun door de Commissie verstrekte mandaat aan te vullen;

| j) | het doet de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de arbeidsomstandigheden van al het personeel dat essentiële veiligheidskritieke taken verricht; |
| --- | --- |

j)

het doet de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de arbeidsomstandigheden van al het personeel dat essentiële veiligheidskritieke taken verricht;

| k) | het doet de Commissie aanbevelingen inzake door de Europese normalisatie-instellingen te ontwikkelen geharmoniseerde normen en normen inzake uitwisselbare onderdelen die het niveau van veiligheid en interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de EU kunnen verbeteren; |
| --- | --- |

k)

het doet de Commissie aanbevelingen inzake door de Europese normalisatie-instellingen te ontwikkelen geharmoniseerde normen en normen inzake uitwisselbare onderdelen die het niveau van veiligheid en interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de EU kunnen verbeteren;

| l) | indien van toepassing, doet het de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de veiligheidskritieke onderdelen. |
| --- | --- |

l)

indien van toepassing, doet het de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de veiligheidskritieke onderdelen.

2.   Bij het opstellen van de in lid 1, punten a), b), c), h), k), en l), bedoelde aanbevelingen doet het Bureau het volgende:

| a) | ziet toe op de aanpassing van de TSI's en de specificaties voor de registers aan de stand van de techniek, de ontwikkelingen op de markt en de maatschappelijke eisen; |
| --- | --- |

a)

ziet toe op de aanpassing van de TSI's en de specificaties voor de registers aan de stand van de techniek, de ontwikkelingen op de markt en de maatschappelijke eisen;

| b) | ziet toe op de coördinatie tussen de ontwikkeling en bijwerking van TSI's en de ontwikkeling van Europese normen die noodzakelijk blijken voor de interoperabiliteit, en onderhoudt relevante contacten met de Europese normalisatie-instellingen; |
| --- | --- |

b)

ziet toe op de coördinatie tussen de ontwikkeling en bijwerking van TSI's en de ontwikkeling van Europese normen die noodzakelijk blijken voor de interoperabiliteit, en onderhoudt relevante contacten met de Europese normalisatie-instellingen;

| c) | indien van toepassing, neemt het als waarnemer deel aan de relevante, door de erkende normalisatie-instellingen ingestelde, werkgroepen. |
| --- | --- |

c)

indien van toepassing, neemt het als waarnemer deel aan de relevante, door de erkende normalisatie-instellingen ingestelde, werkgroepen.

3.   Het Bureau kan richtsnoeren en andere niet-bindende documenten uitbrengen om de toepassing van de wetgeving inzake spoorweginteroperabiliteit te faciliteren, met inbegrip van bijstand aan de lidstaten bij het aanduiden van nationale voorschriften die kunnen worden ingetrokken naar aanleiding van de vaststelling of herziening van de TSI's.

4.   Indien interoperabiliteitsonderdelen niet aan de essentiële eisen voldoen, levert het Bureau bijstand aan de Commissie overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn (EU) 2016/797.

Artikel 20

Vergunningen om voertuigen in de handel te brengen

Het Bureau is belast met de afgifte en met de hernieuwing, wijziging, schorsing en intrekking van vergunningen die het heeft afgegeven voor het in de handel brengen van spoorvoertuigen. Daartoe werkt het Bureau samen met de nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig artikel 21 van Richtlijn (EU) 2016/797.

Artikel 21

Vergunningen om voertuigtypen in de handel te brengen

Het Bureau is belast met de afgifte en met de hernieuwing, wijziging, schorsing en intrekking van vergunningen die het heeft afgegeven voor het in de handel brengen van voertuigtypen overeenkomstig artikel 24 van Richtlijn (EU) 2016/797.

Artikel 22

Indienststelling van baansubsystemen voor besturing en seingeving

Het Bureau gaat, voorafgaand aan aanbestedingen in verband met ERTMS-baanuitrusting, na of de technische oplossingen volledig stroken met de desbetreffende TSI's en derhalve volledig interoperabel zijn, en neemt een beslissing over goedkeuring overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797.

Artikel 23

Telematicatoepassingen

1.   Het Bureau treedt op als systeemautoriteit om te zorgen voor de gecoördineerde ontwikkeling van de telematicatoepassingen in de Unie, overeenkomstig de desbetreffende TSI's. Hiertoe onderhoudt, bewaakt en beheert het Bureau de overeenkomstige subsysteemeisen.

2.   Het Bureau definieert en publiceert de procedure voor de behandeling van verzoeken tot wijziging van specificaties inzake de telematicatoepassingen en past deze procedure toe. Daartoe opent en onderhoudt het Bureau een register van verzoeken tot wijziging van dergelijke specificaties en de status ervan, met de bijbehorende motiveringen, en houdt het dat register up-to-date.

3.   Het Bureau ontwikkelt en onderhoudt de technische hulpmiddelen voor het beheer van de verschillende versies van de specificaties voor de telematicatoepassingen en streeft ernaar te waarborgen dat deze compatibel zijn met oudere versies.

4.   Het Bureau verleent de Commissie bijstand bij het toezicht op de invoering van de telematicatoepassingen overeenkomstig de desbetreffende TSI's.

Artikel 24

Ondersteuning van aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties

1.   Het Bureau ondersteunt de activiteiten van aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties als bedoeld in artikel 30 van Richtlijn (EU) 2016/797. Deze ondersteuning omvat met name het opstellen van richtsnoeren voor de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van een interoperabiliteitsonderdeel als bedoeld in artikel 9 van Richtlijn (EU) 2016/797 en richtsnoeren voor de EG-keuringsprocedure als bedoeld in de artikelen 10 en 15 van Richtlijn (EU) 2016/797.

2.   Het Bureau kan de samenwerking tussen aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties overeenkomstig artikel 44 van Richtlijn (EU) 2016/797 faciliteren, en meer bepaald als technisch secretariaat voor de coördinatiegroep van de instanties fungeren.

HOOFDSTUK 5

TAKEN VAN HET BUREAU MET BETREKKING TOT NATIONALE VOORSCHRIFTEN

Artikel 25

Onderzoek van ontwerpen van nationale voorschriften

1.   Het Bureau onderzoekt binnen twee maanden na ontvangst de bij het Bureau aangemelde ontwerpen van nationale voorschriften overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn (EU) 2016/798 en artikel 14, lid 5, van Richtlijn (EU) 2016/797. Indien vertaling nodig is, of indien het ontwerp van een nationaal voorschrift lang of complex is, kan het Bureau deze termijn met maximaal drie extra maanden verlengen, afhankelijk van de instemming van de betrokken lidstaat. Het Bureau en de betrokken lidstaat kunnen in uitzonderlijke omstandigheden evenwel onderling overeenkomen deze termijn nog eens te verlengen.

Het Bureau wisselt binnen deze termijn relevante informatie uit met de betrokken lidstaat, raadpleegt, in voorkomend geval, de betrokken belanghebbenden en informeert vervolgens de lidstaat over het resultaat van het onderzoek.

2.   Indien het Bureau na het in lid 1 bedoelde onderzoek oordeelt dat met de ontwerpen van nationale voorschriften wordt voldaan aan de essentiële eisen voor spoorweginteroperabiliteit, de geldende GVM's en TSI's worden nageleefd en de GVD's worden gehaald, en dat die voorschriften niet tot willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van de spoorwegvervoersactiviteiten zullen leiden, stelt het de Commissie en de betrokken lidstaat van zijn positieve beoordeling in kennis. De Commissie kan het voorschrift in dat geval bekrachtigen in het in artikel 27 bedoelde IT-verslag. Indien het Bureau de Commissie en de betrokken lidstaat niet binnen twee maanden na ontvangst van het ontwerp van nationaal voorschrift of binnen de overeenkomstig lid 1 verlengde termijn, van zijn beoordeling in kennis stelt, mag de lidstaat het betrokken voorschrift invoeren, onverminderd artikel 26.

3.   Indien het onderzoek als bedoeld in lid 1 tot een negatieve beoordeling leidt, stelt het Bureau de betrokken lidstaat in kennis en informeert het naar het standpunt van die lidstaat met betrekking tot die beoordeling. Indien na dit overleg met de betrokken lidstaat het Bureau bij zijn negatieve beoordeling blijft, doet het binnen een termijn van ten hoogste één maand het volgende:

| a) | het verstrekt een advies aan de betrokken lidstaat, waarin het motiveert waarom het (de) betrokken nationale voorschrift(en) niet van kracht mag (mogen) worden en/of niet mag (mogen) worden toegepast, en |
| --- | --- |

a)

het verstrekt een advies aan de betrokken lidstaat, waarin het motiveert waarom het (de) betrokken nationale voorschrift(en) niet van kracht mag (mogen) worden en/of niet mag (mogen) worden toegepast, en

| b) | het stelt de Commissie in kennis van zijn negatieve beoordeling waarbij het motiveert waarom het (de) betrokken nationale voorschrift(en) niet van kracht mag (mogen) worden en/of niet mag (mogen) worden toegepast. |
| --- | --- |

b)

het stelt de Commissie in kennis van zijn negatieve beoordeling waarbij het motiveert waarom het (de) betrokken nationale voorschrift(en) niet van kracht mag (mogen) worden en/of niet mag (mogen) worden toegepast.

Dit laat het recht van een lidstaat om overeenkomstig artikel 8, lid 3, onder c), van Richtlijn (EU) 2016/798 of artikel 14, lid 4, onder b), van Richtlijn (EU) 2016/797 een nieuw nationaal voorschrift vast te stellen, onverlet.

4.   De betrokken lidstaat stelt de Commissie binnen twee maanden in kennis van zijn standpunt inzake het in lid 3 bedoelde advies, dat hij, indien hij het hiermee niet eens is, motiveert.

Indien de motivering niet toereikend wordt geacht of de kennisgeving achterwege blijft, en indien de lidstaat het nationale voorschrift in kwestie vaststelt zonder voldoende acht te slaan op het in lid 3 bedoelde advies, kan de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen een aan de betrokken lidstaat gericht besluit vaststellen waarin zij deze verzoekt dat voorschrift te wijzigen of in te trekken. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 81, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure.

Artikel 26

Onderzoek van bestaande nationale voorschriften

1.   Het Bureau onderzoekt binnen twee maanden na ontvangst de nationale voorschriften die overeenkomstig artikel 14, lid 6, van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 8, lid 6, van Richtlijn (EU) 2016/798 zijn aangemeld. Indien vertaling nodig is, of indien het nationaal voorschrift lang of complex is, kan het Bureau deze termijn met maximaal drie extra maanden verlengen, afhankelijk van de instemming van de betrokken lidstaat. Het Bureau en de betrokken lidstaat kunnen in uitzonderlijke omstandigheden evenwel onderling overeenkomen deze termijn nog eens te verlengen.

Binnen die termijn wisselt het Bureau met de betrokken lidstaat relevante informatie uit en stelt het de betrokken lidstaat in kennis van het resultaat van het onderzoek.

2.   Indien het Bureau na het in lid 1 bedoelde onderzoek van oordeel is dat met de nationale voorschriften wordt voldaan aan de essentiële eisen voor spoorweginteroperabiliteit, de geldende GVM's en TSI's worden nageleefd en de GVD's worden gehaald, en dat die voorschriften niet tot willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van de spoorwegvervoersactiviteiten tussen de lidstaten zullen leiden, stelt het de Commissie en de betrokken lidstaat in kennis van zijn positieve beoordeling. De Commissie kan het voorschrift in dat geval bekrachtigen in het in artikel 27 bedoelde IT-verslag. Indien het Bureau de Commissie en de betrokken lidstaat niet binnen twee maanden na ontvangst van het nationale voorschrift of binnen de overeenkomstig lid 1 verlengde termijn, van zijn beoordeling in kennis stelt, blijft het voorschrift geldig.

3.   Indien het onderzoek als bedoeld in lid 1 tot een negatieve beoordeling leidt, stelt het Bureau de betrokken lidstaat in kennis en informeert het naar het standpunt van die lidstaat met betrekking tot die beoordeling. Indien na dit overleg met de betrokken lidstaat het Bureau bij zijn negatieve beoordeling blijft, doet het binnen een termijn van ten hoogste één maand het volgende:

| a) | het verstrekt een advies aan de betrokken lidstaat, waarin wordt verklaard dat een of meer nationale voorschriften het voorwerp zijn van een negatieve beoordeling, met de redenen waarom het voorschrift c.q. de voorschriften moet(en) worden gewijzigd of ingetrokken, en |
| --- | --- |

a)

het verstrekt een advies aan de betrokken lidstaat, waarin wordt verklaard dat een of meer nationale voorschriften het voorwerp zijn van een negatieve beoordeling, met de redenen waarom het voorschrift c.q. de voorschriften moet(en) worden gewijzigd of ingetrokken, en

| b) | het stelt de Commissie in kennis van zijn negatieve beoordeling waarbij het motiveert waarom het nationale voorschrift c.q. de nationale voorschriften in kwestie moet(en) worden gewijzigd of ingetrokken. |
| --- | --- |

b)

het stelt de Commissie in kennis van zijn negatieve beoordeling waarbij het motiveert waarom het nationale voorschrift c.q. de nationale voorschriften in kwestie moet(en) worden gewijzigd of ingetrokken.

4.   De betrokken lidstaat stelt de Commissie binnen twee maanden in kennis van zijn standpunt inzake het in lid 3 bedoelde advies, dat hij, indien hij het hiermee niet eens is, motiveert. Indien de motivering niet toereikend wordt geacht of de kennisgeving achterwege blijft, kan de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen een aan de betrokken lidstaat gericht besluit vaststellen waarin zij deze verzoekt het nationale voorschrift in kwestie te wijzigen of in te trekken. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 81, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure.

5.   In afwijking van de leden 3 en 4 kan, in geval van dringende preventieve maatregelen, indien de beoordeling als bedoeld in lid 1 tot een negatieve oordeel leidt en de betrokken lidstaat het desbetreffende nationale voorschrift niet heeft gewijzigd of ingetrokken binnen twee maanden na ontvangst van het advies van het Bureau, de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen een besluit vaststellen waarin de lidstaat wordt verzocht om wijziging of intrekking van dat voorschrift. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 81, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure.

In geval van een positieve beoordeling door het Bureau en indien het nationale voorschrift in kwestie gevolgen heeft voor meer dan één lidstaat, neemt de Commissie, in samenwerking met het Bureau en de lidstaten, de nodige maatregelen, inclusief de herziening van de GVM's en TSI's waar nodig.

6.   De in de leden 2, 3 en 4 bedoelde procedure is van overeenkomstige toepassing wanneer het Bureau vaststelt dat een al dan niet aangemeld nationaal voorschrift overbodig is, strijdig is met de GVM's, GVD's, TSI's of andere rechtshandeling van de Unie op spoorweggebied, of een ongerechtvaardigde belemmering creëert voor toegang tot de eengemaakte spoorwegmarkt.

Artikel 27

IT-systeem voor de aanmelding en classificatie van nationale voorschriften

1.   Het Bureau beheert een specifiek IT-systeem met de in artikelen 25 en 26 bedoelde nationale voorschriften en met aanvaardbare nationale wijzen van naleving als bedoeld in artikel 2, punt 34, van Richtlijn (EU) 2016/797. Het Bureau maakt deze, waar passend, voor raadplegingsdoeleinden toegankelijk voor belanghebbenden.

2.   De lidstaten melden nationale voorschriften als bedoeld in artikel 25, lid 1, en artikel 26, lid 1, via het in lid 1 van dit artikel bedoelde IT-systeem aan bij het Bureau en de Commissie. Het Bureau publiceert de voorschriften in dit IT-systeem, evenals de stand van zaken met betrekking tot het onderzoek ervan en, na voltooiing van de beoordeling, de positieve of negatieve uitkomst ervan, en maakt voor de kennisgeving aan de Commissie overeenkomstig de artikelen 25 en 26 gebruik van dat IT-systeem.

3.   Het Bureau verricht het technisch onderzoek van de bestaande nationale voorschriften als bedoeld in de nationale wetgeving die vanaf 15 juni 2016 worden vermeld in zijn databank met referentiedocumenten. Het Bureau classificeert de aangemelde nationale voorschriften overeenkomstig artikel 14, lid 10, van Richtlijn (EU) 2016/797. Hiertoe maakt het gebruik van het in lid 1 van dit artikel bedoelde systeem.

4.   Het Bureau classificeert de aangemelde nationale voorschriften overeenkomstig artikel 8 van en bijlage I bij Richtlijn (EU) 2016/798, rekening houdend met de ontwikkeling van de Uniewetgeving. Hiertoe ontwikkelt het Bureau een voorschriftenbeheersinstrument dat door de lidstaten kan worden gebruikt om hun systemen van nationale voorschriften te vereenvoudigen. Het Bureau maakt gebruik van het in lid 1 van dit artikel bedoelde systeem om het voorschriftenbeheersinstrument bekend te maken.

HOOFDSTUK 6

TAKEN VAN HET BUREAU MET BETREKKING TOT HET EUROPEES BEHEERSYSTEEM VOOR HET SPOORVERKEER (ERTMS)

Artikel 28

Systeemautoriteit voor ERTMS

1.   Het Bureau treedt op als systeemautoriteit om te zorgen voor de gecoördineerde ontwikkeling van ERTMS in de Unie, overeenkomstig de desbetreffende TSI's. Hiertoe onderhoudt, bewaakt en beheert het Bureau de dienovereenkomstige subsysteemeisen, met inbegrip van de technische specificaties voor ETCS en GSM-R.

2.   Het Bureau definieert en publiceert de procedure voor de behandeling van verzoeken tot wijziging van de ERTMS-specificaties en past deze procedure toe. Daartoe opent en onderhoudt het Bureau een register van verzoeken tot wijzigingen in de ERTMS-specificaties en de stand van zaken met betrekking tot die verzoeken, met de bijbehorende motiveringen, en het houdt dit register up-to-date.

3.   De ontwikkeling van nieuwe versies van technische ERTMS-specificaties mag de invoering van ERTMS niet vertragen en niet ten koste gaan van de stabiliteit van de specificaties die nodig is voor een optimale productie van ERTMS-uitrusting, het rendement op investeringen voor spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en -houders en een efficiënte planning voor de invoering van ERTMS.

4.   Het Bureau ontwikkelt en onderhoudt de technische instrumenten voor het beheer van de verschillende versies van ERTMS om de technische en operationele compatibiliteit te waarborgen tussen netwerken en voertuigen die met een verschillende versie zijn uitgerust en om een snelle en gecoördineerde implementatie van de geldende versies te bevorderen.

5.   Overeenkomstig artikel 5, lid 10, van Richtlijn (EU) 2016/797 waarborgt het Bureau dat opeenvolgende versies van ERTMS-uitrusting technisch compatibel zijn met vorige versies.

6.   Het Bureau stelt ten behoeve van de belanghebbenden de toepassingsrichtsnoeren en de begeleidende documentatie op met betrekking tot de technische specificaties van ERTMS op en zorgt voor de verspreiding daarvan.

Artikel 29

Groep van aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties voor ERTMS

1.   Het Bureau richt een ERTMS-groep op van de in artikel 30, lid 7, van Richtlijn (EU) 2016/797 bedoelde aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties en bekleedt het voorzitterschap van die groep.

De groep ziet toe op de consequente toepassing van de procedure voor beoordeling van de conformiteit of geschiktheid voor gebruik van een interoperabiliteitsonderdeel als bedoeld in artikel 9 van Richtlijn (EU) 2016/797 en van de EG-keuringsprocedures als bedoeld in artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/797 die door aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties worden uitgevoerd.

2.   Het Bureau brengt jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de activiteiten van de in lid 1 bedoelde groep, onder andere door middel van statistieken over de aanwezigheid van vertegenwoordigers van de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties in de groep.

3.   Het Bureau beoordeelt de toepassing van de procedure voor de conformiteitsbeoordeling van interoperabiliteitsonderdelen en van de EG-keuringsprocedure voor ERTMS-uitrusting, en brengt om de twee jaar verslag uit aan de Commissie met, waar passend, aanbevelingen voor verbeteringen.

Artikel 30

Compatibiliteit tussen ERTMS-treinsubsystemen en ERTMS-baansubsystemen

1.   Het Bureau beslist:

| a) | onverminderd artikel 21, lid 5, van Richtlijn (EU) 2016/797, en voordat het een vergunning afgeeft voor het in de handel brengen van een met een ERTMS-treinsubsysteem uitgerust voertuig, aanvragers op hun verzoek te adviseren over de technische compatibiliteit tussen ERTMS-treinsubsystemen en ERTMS-baansubsystemen; |
| --- | --- |

a)

onverminderd artikel 21, lid 5, van Richtlijn (EU) 2016/797, en voordat het een vergunning afgeeft voor het in de handel brengen van een met een ERTMS-treinsubsysteem uitgerust voertuig, aanvragers op hun verzoek te adviseren over de technische compatibiliteit tussen ERTMS-treinsubsystemen en ERTMS-baansubsystemen;

| b) | onverminderd artikel 17 van Richtlijn (EU) 2016/798, en nadat het een vergunning heeft afgegeven voor het in de handel brengen van een met een ERTMS-treinsubsysteem uitgerust voertuig, spoorwegondernemingen op hun verzoek te adviseren over de operationele compatibiliteit tussen ERTMS-treinsubsystemen en ERTMS-baansubsystemen. |
| --- | --- |

b)

onverminderd artikel 17 van Richtlijn (EU) 2016/798, en nadat het een vergunning heeft afgegeven voor het in de handel brengen van een met een ERTMS-treinsubsysteem uitgerust voertuig, spoorwegondernemingen op hun verzoek te adviseren over de operationele compatibiliteit tussen ERTMS-treinsubsystemen en ERTMS-baansubsystemen.

Voor de toepassing van dit lid werkt het Bureau samen met de relevante nationale veiligheidsinstanties.

2.   Wanneer het Bureau, voordat door de nationale veiligheidsinstantie een vergunning wordt afgegeven, constateert of door de aanvrager via het éénloketsysteem, in overeenstemming met artikel 19, lid 6 van Richtlijn (EU) 2016/797, ervan in kennis wordt gesteld dat een projectontwerp of -specificatie is gewijzigd nadat het Bureau een vergunning heeft afgegeven overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797 en dat er een risico bestaat van gebrekkige technische en operationele compatibiliteit tussen het ERTMS-baansubsysteem en voertuigen die zijn uitgerust met ERTMS, werkt het samen met de betrokken partijen, waaronder de aanvrager en de relevante nationale veiligheidsinstantie, teneinde een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te vinden. Indien niet binnen één maand na het begin van de coördinatieprocedure een wederzijds aanvaardbare oplossing kan worden gevonden, wordt de zaak ter arbitrage voorgelegd aan de kamer van beroep.

3.   Indien het Bureau, nadat de nationale veiligheidsinstantie een vergunning heeft afgegeven, van oordeel is dat de technische of operationele compatibiliteit tussen de desbetreffende netwerken en voertuigen met ERTMS-uitrusting gebrekkig is, werken de nationale veiligheidsinstantie en het Bureau met alle betrokken partijen samen om onverwijld een voor alle partijen aanvaardbare oplossing te vinden. Het Bureau stelt de Commissie in kennis van dergelijke gevallen.

Artikel 31

Ondersteuning van de invoering van ERTMS en ERTMS-projecten

1.   Het Bureau verleent de Commissie bijstand bij het toezicht op de invoering van ERTMS overeenkomstig het geldende Europese invoeringsplan. Op verzoek van de Commissie faciliteert het Bureau de coördinatie van de invoering van ERTMS op de in Verordening (EU) nr. 913/2010 van het Europees Parlement en de Raad (18) vastgestelde trans-Europese vervoerscorridors en goederencorridors.

2.   Het Bureau zorgt voor de technische follow-up van door de Unie gefinancierde projecten voor de invoering van ERTMS, in voorkomend geval met inbegrip van een analyse van de aanbestedingsdocumenten op het tijdstip van de aanbesteding, voor zover dat het proces niet onnodig vertraagt. Ook ondersteunt het Bureau waar nodig de begunstigden van de Uniefinanciering om ervoor te zorgen dat de technische oplossingen die binnen projecten worden geïmplementeerd, volledig voldoen aan de TSI's voor besturing en seingeving en derhalve volledig interoperabel zijn.

Artikel 32

Accreditatie van laboratoria

1.   Het Bureau ondersteunt de geharmoniseerde accreditatie van ERTMS-laboratoria, met name door overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (19) passende richtsnoeren op te stellen voor de accreditatie-instanties.

2.   Het Bureau stelt de lidstaten en de Commissie in kennis van gevallen van niet-overeenstemming met de eisen van Verordening (EG) nr. 765/2008 met betrekking tot de accreditatie van ERTMS-laboratoria.

3.   Het Bureau kan als waarnemer deelnemen aan de collegiale toetsing die is voorgeschreven bij Verordening (EG) nr. 765/2008.

HOOFDSTUK 7

TAKEN VAN HET BUREAU MET BETREKKING TOT HET TOEZICHT OP DE EENGEMAAKTE EUROPESE SPOORWEGRUIMTE

Artikel 33

Toezicht op de prestaties en de besluitvorming van nationale veiligheidsinstanties

1.   Om de hem toevertrouwde taken uit te voeren en om de Commissie te helpen bij het vervullen van de plichten die zij uit hoofde van het VWEU heeft, ziet het Bureau, namens de Commissie, door middel van audits en inspecties toe op de prestaties en de besluitvorming van nationale veiligheidsinstanties.

2.   Het Bureau is gerechtigd de volgende aspecten te controleren:

| a) | het vermogen van nationale veiligheidsinstanties om taken op het gebied van veiligheid op het spoor en interoperabiliteit te verrichten, en |
| --- | --- |

a)

het vermogen van nationale veiligheidsinstanties om taken op het gebied van veiligheid op het spoor en interoperabiliteit te verrichten, en

| b) | de effectiviteit van het toezicht door nationale veiligheidsinstanties op de veiligheidsbeheerssystemen van de partijen als bedoeld in artikel 17 van Richtlijn (EU) 2016/798. |
| --- | --- |

b)

de effectiviteit van het toezicht door nationale veiligheidsinstanties op de veiligheidsbeheerssystemen van de partijen als bedoeld in artikel 17 van Richtlijn (EU) 2016/798.

De raad van bestuur stelt het beleid, de werkmethoden, de procedures en de praktische regelingen voor de toepassing van dit lid vast, daaronder begrepen, waar passend, regelingen voor overleg met lidstaten vóór de bekendmaking van informatie.

Het Bureau bevordert het opnemen in het auditteam van gekwalificeerde controleurs van nationale veiligheidsinstanties die geen voorwerp zijn van de daadwerkelijke audit. Het Bureau stelt daartoe een lijst op van gekwalificeerde controleurs, aan wie het indien nodig opleiding aanbiedt.

3.   Het Bureau publiceert auditverslagen en zendt deze aan de betrokken nationale veiligheidsinstantie, de betrokken lidstaat en de Commissie toe. Elk auditverslag dient met name een lijst van alle door het Bureau vastgestelde tekortkomingen te bevatten, evenals aanbevelingen voor verbeteringen.

4.   Indien het Bureau van oordeel is dat de betrokken nationale veiligheidsinstantie door de in lid 3 bedoelde tekortkomingen niet in staat is haar taken op het gebied van veiligheid op het spoor en spoorweginteroperabiliteit effectief te verrichten, beveelt het de nationale veiligheidsinstantie aan passende maatregelen te nemen binnen een termijn die in onderling akkoord moet worden bepaald naargelang van de omvang van de tekortkoming. De betrokken lidstaat wordt door het Bureau op de hoogte gehouden over een aanbeveling.

5.   Indien een nationale veiligheidsinstantie de in lid 4 bedoelde aanbeveling van het Bureau betwist of nalaat de in lid 4 bedoelde passende maatregelen te nemen, of indien een nationale veiligheidsinstantie niet binnen drie maanden na ontvangst van de aanbeveling van het Bureau heeft geantwoord, stelt het Bureau de Commissie hiervan in kennis.

6.   De Commissie stelt de betrokken lidstaat in kennis van de kwestie en verzoekt deze zijn standpunt inzake de in lid 4 bedoelde aanbeveling kenbaar te maken. Indien de antwoorden niet toereikend worden bevonden of indien de lidstaat niet binnen drie maanden na het verzoek van de Commissie heeft geantwoord, kan de Commissie, waar nodig, binnen zes maanden passende maatregelen nemen met betrekking tot de ingevolge de audit te ondernemen actie.

7.   Het Bureau heeft het recht om bij de nationale veiligheidsinstanties aangekondigde inspecties te verrichten om specifieke gebieden van hun activiteiten en hun werking te controleren, en met name documenten, processen en gegevens met betrekking tot hun taken als bedoeld in Richtlijn (EU) 2016/798 te controleren. De inspecties mogen worden verricht op een ad-hocbasis of overeenkomstig een door het Bureau ontwikkeld plan. Een inspectie duurt niet langer dan twee dagen. De nationale instanties van de lidstaten faciliteren de werkzaamheden van het personeel van het Bureau. Het Bureau doet de Commissie, de betrokken lidstaat en de betrokken nationale veiligheidsinstantie een rapport over elke inspectie toekomen.

Het beleid, de werkmethoden en de procedure voor het uitvoeren van inspecties worden door de raad van bestuur vastgesteld.

Artikel 34

Toezicht op aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties

1.   Voor de toepassing van artikel 41 van Richtlijn (EU) 2016/797 ondersteunt het Bureau de Commissie bij het toezicht op de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties door het bieden van ondersteuning aan de accreditatie-instanties en aan de betrokken nationale autoriteiten, en het verrichten van audits en inspecties, overeenkomstig de leden 2 tot en met 6.

2.   Het Bureau ondersteunt de geharmoniseerde accreditatie van aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties, met name door de accreditatie-instanties passende begeleiding te bieden inzake evaluatiecriteria en -procedures om te beoordelen of de aangemelde instanties voldoen aan de eisen bedoeld in hoofdstuk VI van Richtlijn (EU) 2016/797, via de bij artikel 14 van Verordening (EG) nr. 765/2008 erkende Europese infrastructuur voor accreditatie.

3.   Indien aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties niet overeenkomstig artikel 27 van Richtlijn (EU) 2016/797 zijn geaccrediteerd, kan het Bureau een audit verrichten van hun vermogen om aan de in artikel 30 van Richtlijn (EU) 2016/797 bedoelde eisen te voldoen. De procedure voor het verrichten van audits moet worden aangenomen door de raad van bestuur.

4.   Het Bureau brengt auditverslagen uit voor de in lid 3 bedoelde activiteiten en doet deze toekomen aan de betrokken aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstantie, de betrokken lidstaat en de Commissie. Elk auditverslag bevat met name een lijst van alle door het Bureau vastgestelde tekortkomingen, evenals aanbevelingen voor verbeteringen. Indien het Bureau van oordeel is dat de betrokken aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstantie door deze tekortkomingen niet in staat is haar taken op het gebied van spoorweginteroperabiliteit effectief te verrichten, stelt het een aanbeveling vast waarin de lidstaat waar die aangemelde instantie is gevestigd, wordt verzocht passende maatregelen te nemen, binnen een termijn die in onderlinge overeenstemming moet worden bepaald, naargelang van de omvang van de tekortkoming.

5.   Indien een lidstaat de in lid 4 bedoelde aanbeveling van het Bureau betwist of nalaat de in lid 4 bedoelde passende maatregelen te nemen, of indien een aangemelde instantie niet binnen drie maanden na ontvangst van de aanbeveling van het Bureau heeft geantwoord, stelt het Bureau de Commissie daarvan in kennis. De Commissie stelt de betrokken lidstaat in kennis van de kwestie en verzoekt deze zijn standpunt inzake de aanbeveling kenbaar te maken. Indien de antwoorden niet toereikend worden bevonden of de lidstaat niet binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek van de Commissie heeft geantwoord, kan de Commissie binnen zes maanden een besluit vaststellen.

6.   Het Bureau heeft het recht aangekondigde of onaangekondigde inspecties te verrichten bij de aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties om specifieke gebieden van hun activiteiten en hun werking te controleren, en met name documenten, certificaten en gegevens met betrekking tot hun taken als bedoeld in artikel 41 van Richtlijn (EU) 2016/797 te controleren. In het geval van geaccrediteerde instanties werkt het Bureau samen met de bevoegde nationale accreditatie-instanties. In het geval van conformiteitsbeoordelingsinstanties die niet zijn geaccrediteerd, werkt het Bureau samen met de bevoegde nationale autoriteiten die de betrokken aangemelde instanties hebben erkend. De inspecties kunnen worden verricht op een ad-hocbasis of overeenkomstig beleid, werkmethoden en procedures die door het Bureau zijn ontwikkeld. Een inspectie duurt niet langer dan twee dagen. De aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties faciliteren de werkzaamheden van het personeel van het Bureau. Het Bureau dient bij de Commissie en de betrokken lidstaat een verslag van elke inspectie in.

Artikel 35

Opvolging van de voortgang inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit

1.   In samenwerking met de nationale onderzoeksorganen verzamelt het Bureau relevante gegevens over ongevallen en incidenten, rekening houdend met de bijdrage van de nationale onderzoeksorganen aan de veiligheid van het spoorwegsysteem van de Unie.

2.   Het Bureau bewaakt de algehele veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem van de Unie. Het kan met name de in artikel 38 bedoelde instanties en organen om bijstand verzoeken, onder meer voor het verzamelen van gegevens en toegang tot de resultaten van de collegiale toetsing in overeenstemming met artikel 22, lid 7, van Richtlijn (EU) 2016/798. Het Bureau baseert zich mede op door Eurostat verzamelde gegevens en werkt met Eurostat samen om dubbel werk te voorkomen en om de methodologische samenhang te waarborgen tussen de GVI's en de indicatoren die worden gebruikt voor andere vormen van vervoer.

3.   Het Bureau doet op verzoek van de Commissie aanbevelingen over de manier om de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie te verbeteren, met name door de coördinatie tussen spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders, of tussen infrastructuurbeheerders onderling, te vergemakkelijken.

4.   Het Bureau bewaakt de voortgang op het gebied van de veiligheid en interoperabiliteit van de spoorwegsysteem van de Unie. Om de twee jaar dient het bij de Commissie een verslag in over de voortgang op het gebied van veiligheid en interoperabiliteit in de eengemaakte Europese spoorwegruimte en publiceert het dat verslag.

5.   Het Bureau stelt op verzoek van de Commissie rapporten op over de stand van de tenuitvoerlegging en toepassing van de Uniewetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit in een bepaalde lidstaat.

6.   Het Bureau verstrekt op verzoek van een lidstaat of de Commissie een overzicht van het veiligheids- en interoperabiliteitsniveau van het spoorwegsysteem in de Unie en ontwikkelt daarvoor een specifiek instrument overeenkomstig artikel 53, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/797.

HOOFDSTUK 8

OVERIGE TAKEN VAN HET BUREAU

Artikel 36

Spoorwegpersoneel

1.   Het Bureau verricht de relevante taken met betrekking tot spoorwegpersoneel als vermeld in de artikelen 4, 22, 23, 25, 28, 33, 34, 35 en 37 van Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (20).

2.   Het Bureau kan door de Commissie worden verzocht andere taken met betrekking tot spoorwegpersoneel te verrichten overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG alsmede aanbevelingen te verstrekken met betrekking tot spoorwegpersoneel dat veiligheidstaken verricht die niet onder Richtlijn 2007/59/EG vallen.

3.   In het kader van de in de leden 1 en 2 bedoelde taken raadpleegt het Bureau de nationale autoriteiten die bevoegd zijn voor aangelegenheden met betrekking tot spoorwegpersoneel. Het Bureau kan de samenwerking tussen die autoriteiten bevorderen, onder meer door bijeenkomsten met hun vertegenwoordigers te beleggen.

Artikel 37

Registers en de toegankelijkheid daarvan

1.   Het Bureau opent en onderhoudt, eventueel in samenwerking met de bevoegde nationale actoren:

| a) | het Europees voertuigregister in overeenstemming met artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

a)

het Europees voertuigregister in overeenstemming met artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| b) | het Europees register van goedgekeurde voertuigtypen in overeenstemming met artikel 48 van Richtlijn (EU) 2016/797. |
| --- | --- |

b)

het Europees register van goedgekeurde voertuigtypen in overeenstemming met artikel 48 van Richtlijn (EU) 2016/797.

2.   Het Bureau fungeert als systeemautoriteit voor alle registers en databanken als bedoeld in Richtlijn (EU) 2016/797, Richtlijn (EU) 2016/798 en Richtlijn 2007/59/EG. Dit omvat in het bijzonder de volgende taken:

| a) | het ontwikkelen en bijhouden van specificaties van de registers; |
| --- | --- |

a)

het ontwikkelen en bijhouden van specificaties van de registers;

| b) | het coördineren van ontwikkelingen in de lidstaten met betrekking tot registers; |
| --- | --- |

b)

het coördineren van ontwikkelingen in de lidstaten met betrekking tot registers;

| c) | aan relevante belanghebbenden richtsnoeren verstrekken inzake de registers; |
| --- | --- |

c)

aan relevante belanghebbenden richtsnoeren verstrekken inzake de registers;

| d) | aan de Commissie aanbevelingen doen inzake verbeteringen van de specificaties van bestaande registers, waarbij zo nodig vereenvoudigingen worden doorgevoerd en overbodige informatie wordt geschrapt, en inzake de eventuele behoefte aan nieuwe registers, afhankelijk van een kosten-batenanalyse. |
| --- | --- |

d)

aan de Commissie aanbevelingen doen inzake verbeteringen van de specificaties van bestaande registers, waarbij zo nodig vereenvoudigingen worden doorgevoerd en overbodige informatie wordt geschrapt, en inzake de eventuele behoefte aan nieuwe registers, afhankelijk van een kosten-batenanalyse.

3.   Het Bureau maakt de volgende bij Richtlijn (EU) 2016/797 en Richtlijn (EU) 2016/798 voorgeschreven documenten en registers toegankelijk voor het publiek:

| a) | de EG-keuringsverklaringen van subsystemen; |
| --- | --- |

a)

de EG-keuringsverklaringen van subsystemen;

| b) | de EG-conformiteitsverklaringen van interoperabiliteitsonderdelen en EG-verklaringen van geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen; |
| --- | --- |

b)

de EG-conformiteitsverklaringen van interoperabiliteitsonderdelen en EG-verklaringen van geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen;

| c) | de overeenkomstig artikel 24, lid 8, van Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (21) afgegeven vergunningen; |
| --- | --- |

c)

de overeenkomstig artikel 24, lid 8, van Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (21) afgegeven vergunningen;

| d) | de overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/798 afgegeven unieke veiligheidscertificaten; |
| --- | --- |

d)

de overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/798 afgegeven unieke veiligheidscertificaten;

| e) | de overeenkomstig artikel 24 van Richtlijn (EU) 2016/798 aan het Bureau toegezonden onderzoeksverslagen; |
| --- | --- |

e)

de overeenkomstig artikel 24 van Richtlijn (EU) 2016/798 aan het Bureau toegezonden onderzoeksverslagen;

| f) | de overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn (EU) 2016/798 en artikel 14 van Richtlijn (EU) 2016/797 bij de Commissie aangemelde nationale voorschriften; |
| --- | --- |

f)

de overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn (EU) 2016/798 en artikel 14 van Richtlijn (EU) 2016/797 bij de Commissie aangemelde nationale voorschriften;

| g) | de in artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797 bedoelde voertuigregisters, onder meer via een koppeling naar de relevante nationale registers; |
| --- | --- |

g)

de in artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797 bedoelde voertuigregisters, onder meer via een koppeling naar de relevante nationale registers;

| h) | de infrastructuurregisters, onder meer via een koppeling naar de relevante nationale registers; |
| --- | --- |

h)

de infrastructuurregisters, onder meer via een koppeling naar de relevante nationale registers;

| i) | de registers betreffende de met het onderhoud belaste entiteiten en de certificeringsinstanties van die entiteiten; |
| --- | --- |

i)

de registers betreffende de met het onderhoud belaste entiteiten en de certificeringsinstanties van die entiteiten;

| j) | het Europees register van goedgekeurde voertuigtypen overeenkomstig artikel 48 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

j)

het Europees register van goedgekeurde voertuigtypen overeenkomstig artikel 48 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| k) | het register van verzoeken om wijzigingen en voorgenomen wijzigingen van de ERTMS-specificaties, overeenkomstig artikel 28, lid 2; |
| --- | --- |

k)

het register van verzoeken om wijzigingen en voorgenomen wijzigingen van de ERTMS-specificaties, overeenkomstig artikel 28, lid 2;

| l) | het register van verzoeken om wijzigingen en voorgenomen wijzigingen in de TSI voor telematicatoepassingen in het reizigersvervoer („TAP's”) en de TSI voor telematicatoepassingen in het goederenvervoer („TAF's”), overeenkomstig artikel 23, lid 2; |
| --- | --- |

l)

het register van verzoeken om wijzigingen en voorgenomen wijzigingen in de TSI voor telematicatoepassingen in het reizigersvervoer („TAP's”) en de TSI voor telematicatoepassingen in het goederenvervoer („TAF's”), overeenkomstig artikel 23, lid 2;

| m) | het door het Bureau bijgehouden register van kenmerken van voertuighouders overeenkomstig de TSI inzake exploitatie en verkeersleiding; |
| --- | --- |

m)

het door het Bureau bijgehouden register van kenmerken van voertuighouders overeenkomstig de TSI inzake exploitatie en verkeersleiding;

| n) | de overeenkomstig artikel 28, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad (22) uitgebrachte kwaliteitsverslagen. |
| --- | --- |

n)

de overeenkomstig artikel 28, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad (22) uitgebrachte kwaliteitsverslagen.

4.   De praktische regelingen voor de toezending van de in lid 3 bedoelde documenten worden door de Commissie en de lidstaten besproken en vastgesteld op basis van een ontwerp van het Bureau.

5.   Bij de toezending van de documenten als bedoeld in lid 3 kunnen de betrokken instanties aangeven welke documenten uit veiligheidsoverwegingen niet openbaar mogen worden gemaakt.

6.   De nationale instanties die belast zijn met de afgifte van de in lid 3, onder c), van dit artikel bedoelde vergunningen stellen het Bureau in kennis van elke afzonderlijke beslissing tot afgifte, vernieuwing, wijziging of intrekking van die vergunningen, overeenkomstig Richtlijn 2012/34/EU.

De nationale veiligheidsinstanties die belast zijn met de afgifte van de in lid 3, onder d), van dit artikel bedoelde unieke veiligheidscertificaten stellen het Bureau in kennis van elke afzonderlijke beslissing tot afgifte, vernieuwing, wijziging, beperking of intrekking van die certificaten, overeenkomstig artikel 10, lid 16, van Richtlijn (EU) 2016/798.

7.   Het Bureau kan alle openbare documenten of koppelingen die relevant zijn voor de doelstellingen van deze verordening, opnemen in het openbare gegevensbestand, met inachtneming van de geldende Uniewetgeving inzake gegevensbescherming.

Artikel 38

Samenwerking tussen nationale veiligheidsinstanties, onderzoeksorganen en representatieve instanties

1.   Het Bureau richt een netwerk van de in artikel 16 van Richtlijn (EU) 2016/798 bedoelde nationale veiligheidsinstanties op. Het Bureau verzekert het secretariaat van dit netwerk.

2.   Het Bureau ondersteunt de onderzoeksorganen overeenkomstig artikel 22, lid 7, van Richtlijn (EU) 2016/798. Om de samenwerking tussen onderzoeksorganen te bevorderen, fungeert het Bureau als secretariaat, dat afzonderlijk georganiseerd wordt van de functies waarmee het Bureau belast is met betrekking tot de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen en de afgifte van vergunningen voor het in de handel brengen van voertuigen.

3.   De doelstellingen van de samenwerking tussen de organen zoals bedoeld in de leden 1 en 2 zijn met name:

| a) | het uitwisselen van informatie met betrekking tot veiligheid op het spoor en spoorweginteroperabiliteit; |
| --- | --- |

a)

het uitwisselen van informatie met betrekking tot veiligheid op het spoor en spoorweginteroperabiliteit;

| b) | het bevorderen van goede werkwijzen en het verspreiden van ter zake doende kennis; |
| --- | --- |

b)

het bevorderen van goede werkwijzen en het verspreiden van ter zake doende kennis;

| c) | het verstrekken aan het Bureau van gegevens over veiligheid op het spoor, met name gegevens in verband met GVI's. |
| --- | --- |

c)

het verstrekken aan het Bureau van gegevens over veiligheid op het spoor, met name gegevens in verband met GVI's.

Het Bureau faciliteert de samenwerking tussen de nationale veiligheidsinstanties en de nationale onderzoeksorganen, in het bijzonder door het beleggen van gezamenlijke vergaderingen.

4.   Het Bureau kan een netwerk opzetten van representatieve instanties uit de spoorwegsector die op Unieniveau actief zijn. De lijst van deze instanties wordt door de Commissie opgesteld. Het Bureau kan het secretariaat van dit netwerk verzorgen. De taken van dit netwerk bestaan in het bijzonder uit:

| a) | het uitwisselen van informatie met betrekking tot veiligheid op het spoor en spoorweginteroperabiliteit; |
| --- | --- |

a)

het uitwisselen van informatie met betrekking tot veiligheid op het spoor en spoorweginteroperabiliteit;

| b) | het bevorderen van goede werkwijzen en het verspreiden van ter zake doende kennis; |
| --- | --- |

b)

het bevorderen van goede werkwijzen en het verspreiden van ter zake doende kennis;

| c) | het verstrekken van gegevens over veiligheid op het spoor en spoorweginteroperabiliteit aan het Bureau. |
| --- | --- |

c)

het verstrekken van gegevens over veiligheid op het spoor en spoorweginteroperabiliteit aan het Bureau.

5.   De in de leden 1, 2 en 4 van dit artikel bedoelde netwerken en instanties kunnen commentaar leveren op de in artikel 10, lid 2, bedoelde ontwerpadviezen.

6.   Het Bureau kan andere netwerken opzetten van organen of autoriteiten die voor bepaalde aspecten van het spoorwegsysteem van de Unie bevoegd zijn.

7.   De Commissie mag deelnemen aan bijeenkomsten van netwerken bedoeld in dit artikel.

Artikel 39

Communicatie en verspreiding

Het Bureau verzorgt de communicatie over het kader voor spoorwegwetgeving van de Unie, de ontwikkeling van normen en richtsnoeren, en verspreidt de daarmee verband houdende informatie onder de relevante belanghebbenden in overeenstemming met de relevante communicatie- en verspreidingsplannen die de raad van bestuur heeft aangenomen op basis van een ontwerptekst van het Bureau. De plannen, die gebaseerd zijn op een behoefteanalyse, worden regelmatig bijgewerkt door de raad van bestuur.

Artikel 40

Onderzoek en bevordering van innovatie

1.   Het Bureau draagt op verzoek van de Commissie of op eigen initiatief, met toepassing van de in artikel 52, lid 4, bedoelde procedure, bij aan onderzoeksactiviteiten op spoorweggebied op Unieniveau, onder meer door ondersteuning van de relevante Commissiediensten en representatieve instanties. Deze bijdrage laat overige onderzoeksactiviteiten op Unieniveau onverlet.

2.   De Commissie kan het Bureau opdracht geven innovatie te bevorderen om de spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit te verbeteren, met name het gebruik van nieuwe informatietechnologieën, informatie over dienstregelingen en tracking- en tracingsystemen.

Artikel 41

Ondersteuning van de Commissie

Het Bureau verleent de Commissie op haar verzoek ondersteuning bij de tenuitvoerlegging van de Uniewetgeving die tot doel heeft het niveau van de interoperabiliteit van spoorwegsystemen te verhogen en een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid van het spoorwegsysteem in de Unie te ontwikkelen.

Deze ondersteuning kan onder meer bestaan uit het verstrekken van technisch advies in aangelegenheden die bijzondere knowhow vereisen en het verzamelen van informatie via de in artikel 38 bedoelde netwerken.

Artikel 42

Ondersteuning bij de beoordeling van spoorwegprojecten

Onverminderd de afwijkingen waarin wordt voorzien bij artikel 7 van Richtlijn (EU) 2016/797, onderzoekt het Bureau, op verzoek van de Commissie, vanuit het oogpunt van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit elk project voor het ontwerp, de bouw, de vernieuwing of de verbetering van een subsysteem waarvoor een aanvraag voor financiële bijstand van de Unie is ingediend.

Het Bureau brengt binnen een termijn die in overleg met de Commissie moet worden bepaald, doch uiterlijk binnen twee maanden, rekening houdende met het belang van het project en de beschikbare middelen, advies uit over de conformiteit van het project met de toepasselijke wetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit.

Artikel 43

Ondersteuning van lidstaten, kandidaat-lidstaten en belanghebbenden

1.   Op verzoek van de Commissie, lidstaten, kandidaat-lidstaten of de in artikel 38 bedoelde netwerken verzorgt het Bureau opleidingen en verricht het andere passende activiteiten in verband met de toepassing en de uitlegging van de wetgeving inzake spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit en hiermee verband houdende producten, waaronder registers, gidsen voor de uitvoering en aanbevelingen.

2.   De aard en omvang van de in lid 1 bedoelde activiteiten, met inbegrip van het mogelijke effect op de middelen, worden door de raad van bestuur vastgesteld en opgenomen in het programmeringsdocument van het Bureau. De kosten van die ondersteuning worden gedragen door de verzoekende partijen, tenzij anders is overeengekomen.

Artikel 44

Internationale betrekkingen

1.   Voor zover noodzakelijk voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening en onverminderd de respectieve bevoegdheden van de lidstaten en de instellingen van de Unie, en van de Europese dienst voor extern optreden, kan het Bureau door het sluiten van overeenkomsten de coördinatie met internationale organisaties intensiveren en contacten aanknopen en administratieve regelingen treffen met toezichthoudende instanties, internationale organisaties en overheidsdiensten van derde landen die bevoegd zijn voor aangelegenheden die binnen het werkgebied van het Bureau vallen, teneinde op de hoogte te blijven van wetenschappelijke en technische ontwikkelingen en te zorgen voor het propageren van de spoorwegwetgeving en de spoorwegnormen van de Unie.

2.   De in lid 1 bedoelde regelingen scheppen geen wettelijke verplichtingen voor de Unie en haar lidstaten, en zij beletten de lidstaten en hun bevoegde autoriteiten niet om bilaterale of multilaterale regelingen te treffen met de in lid 1 bedoelde toezichthoudende instanties, internationale organisaties en overheidsdiensten van derde landen. Het Bureau bespreekt deze bilaterale of multilaterale regelingen en samenwerking vooraf met de Commissie, en brengt er periodiek verslag van uit aan de Commissie. De raad van bestuur wordt in kennis gesteld van die bilaterale of multilaterale regelingen.

3.   De raad van bestuur stelt een strategie op voor de betrekkingen met derde landen en internationale organisaties inzake aangelegenheden waarvoor het Bureau bevoegd is. Deze strategie wordt opgenomen in het programmeringsdocument van het Bureau, met vermelding van de bijbehorende middelen.

Artikel 45

Coördinatie met betrekking tot reserveonderdelen

Het Bureau werkt mee aan een inventarisatie van te standaardiseren mogelijk onderling verwisselbare reserveonderdelen, inclusief de voornaamste interfaces met dergelijke reserveonderdelen. Daartoe kan het Bureau een werkgroep instellen om de activiteiten van de betrokken belanghebbenden te coördineren en kan het contacten aanknopen met de Europese normalisatie-instellingen. Het Bureau doet de Commissie passende aanbevelingen.

HOOFDSTUK 9

ORGANISATIE VAN HET BUREAU

Artikel 46

Administratieve en bestuurlijke structuur

De administratieve en bestuurlijke structuur van het Bureau omvat:

| a) | een raad van bestuur, die de in artikel 51 genoemde taken uitvoert; |
| --- | --- |

a)

een raad van bestuur, die de in artikel 51 genoemde taken uitvoert;

| b) | een uitvoerend comité, dat de in artikel 53 genoemde taken uitvoert; |
| --- | --- |

b)

een uitvoerend comité, dat de in artikel 53 genoemde taken uitvoert;

| c) | een uitvoerend directeur, die de in artikel 54 genoemde taken uitoefent; |
| --- | --- |

c)

een uitvoerend directeur, die de in artikel 54 genoemde taken uitoefent;

| d) | één of meerdere kamers van beroep, die de in artikel 58 tot en met 62 genoemde taken uitoefenen. |
| --- | --- |

d)

één of meerdere kamers van beroep, die de in artikel 58 tot en met 62 genoemde taken uitoefenen.

Artikel 47

Samenstelling van de raad van bestuur

1.   De raad van bestuur bestaat uit een vertegenwoordiger van elke lidstaat en twee vertegenwoordigers van de Commissie, die allen stemrecht hebben.

De raad van bestuur omvat voorts zes vertegenwoordigers zonder stemrecht die op Europees niveau de volgende sectorpartijen vertegenwoordigen:

| a) | spoorwegondernemingen, |
| --- | --- |

a)

spoorwegondernemingen,

| b) | infrastructuurbeheerders, |
| --- | --- |

b)

infrastructuurbeheerders,

| c) | de spoorwegindustrie, |
| --- | --- |

c)

de spoorwegindustrie,

| d) | vakbondsorganisaties, |
| --- | --- |

d)

vakbondsorganisaties,

| e) | reizigers, |
| --- | --- |

e)

reizigers,

| f) | klanten van het goederenvervoer. |
| --- | --- |

f)

klanten van het goederenvervoer.

Voor elk van deze sectorpartijen wijst de Commissie een vertegenwoordiger en een plaatsvervanger aan op basis van een door hun respectieve Europese organisaties ingediende lijst met vier namen.

2.   De leden van de raad van bestuur en hun plaatsvervangers worden aangewezen op grond van hun kennis van de kerntaken van het Bureau en rekening houdend met relevante vaardigheden op het gebied van management, bestuur en begroting. Alle partijen streven ernaar het verloop onder hun vertegenwoordigers in de raad van bestuur te beperken teneinde de continuïteit van de werkzaamheden van de raad van bestuur te verzekeren. Alle partijen streven naar een evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in de raad van bestuur.

3.   De lidstaten en de Commissie wijzen de leden van de raad van bestuur aan, alsmede hun respectieve plaatsvervangers die de leden bij afwezigheid vervangen.

4.   De ambtstermijn van de leden bedraagt vier jaar en kan worden verlengd.

5.   In voorkomend geval worden de deelname door vertegenwoordigers van derde landen en de deelnamevoorwaarden vastgesteld in de in artikel 75 bedoelde regelingen.

Artikel 48

Voorzitter van de raad van bestuur

1.   De raad van bestuur verkiest bij twee derde meerderheid van zijn stemgerechtigde leden uit de vertegenwoordigers van de lidstaten een voorzitter, en uit zijn leden een vicevoorzitter.

De vicevoorzitter vervangt de voorzitter wanneer deze is verhinderd zijn taken te verrichten.

2.   De ambtstermijn van de voorzitter en de vicevoorzitter bedraagt vier jaar en kan eenmaal worden verlengd. Indien echter hun lidmaatschap van de raad van bestuur tijdens hun ambtstermijn eindigt, loopt hun ambtstermijn op dezelfde datum automatisch af.

Artikel 49

Vergaderingen

1.   De vergaderingen van de raad van bestuur vinden plaats overeenkomstig zijn reglement van orde en worden door de voorzitter bijeengeroepen. De uitvoerend directeur van het Bureau neemt deel aan de vergaderingen, tenzij dat zou kunnen leiden tot een belangenconflict, zoals vastgesteld door de voorzitter, of tenzij de raad van bestuur een besluit moet nemen met betrekking tot artikel 70, overeenkomstig artikel 51, lid 1, onder i).

De raad van bestuur kan eenieder wiens advies van belang kan zijn, uitnodigen om als waarnemer deel te nemen aan specifieke agendapunten van zijn vergaderingen.

2.   De raad van bestuur komt ten minste tweemaal per jaar bijeen. Voorts komt hij bijeen op initiatief van zijn voorzitter, dan wel op verzoek van de Commissie, de meerderheid van zijn leden of van een derde van de vertegenwoordigers van de lidstaten in de raad van bestuur.

3.   Indien specifieke agendapunten vertrouwelijk zijn of er belangenconflicten bestaan, kan de raad van bestuur beslissen om deze te bespreken zonder dat de betrokken leden daarbij aanwezig zijn. Dit laat onverlet dat de lidstaten en de Commissie zich door een plaatsvervanger of enig ander persoon kunnen laten vertegenwoordigen. Gedetailleerde voorschriften voor de toepassing van deze bepaling worden vastgelegd in het reglement van orde van de raad van bestuur.

Artikel 50

Stemming

Tenzij anders bepaald in deze verordening, neemt de raad van bestuur zijn beslissingen bij volstrekte meerderheid van zijn stemgerechtigde leden. Elk stemgerechtigd lid beschikt over één stem.

Artikel 51

Taken van de raad van bestuur

1.   Om ervoor te zorgen dat het Bureau zijn taken vervult, verricht de raad van bestuur de volgende werkzaamheden:

| a) | stelt het jaarverslag over de werkzaamheden van het Bureau tijdens het voorgaande jaar vast, zendt het vóór 1 juli toe aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en maakt het openbaar; |
| --- | --- |

a)

stelt het jaarverslag over de werkzaamheden van het Bureau tijdens het voorgaande jaar vast, zendt het vóór 1 juli toe aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en maakt het openbaar;

| b) | stelt jaarlijks, bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, na ontvangst van het advies van de Commissie, overeenkomstig artikel 52 het programmeringsdocument van het Bureau vast; |
| --- | --- |

b)

stelt jaarlijks, bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, na ontvangst van het advies van de Commissie, overeenkomstig artikel 52 het programmeringsdocument van het Bureau vast;

| c) | stelt bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden de jaarbegroting van het Bureau vast en oefent andere functies met betrekking tot de begroting van het Bureau uit in overeenstemming met hoofdstuk 10; |
| --- | --- |

c)

stelt bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden de jaarbegroting van het Bureau vast en oefent andere functies met betrekking tot de begroting van het Bureau uit in overeenstemming met hoofdstuk 10;

| d) | stelt procedures op voor het nemen van beslissingen door de uitvoerend directeur; |
| --- | --- |

d)

stelt procedures op voor het nemen van beslissingen door de uitvoerend directeur;

| e) | stelt beleid, werkmethoden en procedures vast met betrekking tot bezoeken, audits en inspecties uit hoofde van de artikelen 11, 33 en 34; |
| --- | --- |

e)

stelt beleid, werkmethoden en procedures vast met betrekking tot bezoeken, audits en inspecties uit hoofde van de artikelen 11, 33 en 34;

| f) | stelt zijn reglement van orde vast; |
| --- | --- |

f)

stelt zijn reglement van orde vast;

| g) | stelt de in artikel 39 bedoelde communicatie- en verspreidingsplannen vast en houdt ze up-to-date; |
| --- | --- |

g)

stelt de in artikel 39 bedoelde communicatie- en verspreidingsplannen vast en houdt ze up-to-date;

| h) | oefent, onverminderd lid 2, met betrekking tot het personeel van het Bureau de bevoegdheden uit die krachtens het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie (hierna: „het Statuut” en „de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden”), zoals vastgelegd in Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 (23), respectievelijk zijn verleend aan het tot aanstelling bevoegde gezag en aan het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag; |
| --- | --- |

h)

oefent, onverminderd lid 2, met betrekking tot het personeel van het Bureau de bevoegdheden uit die krachtens het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie (hierna: „het Statuut” en „de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden”), zoals vastgelegd in Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 (23), respectievelijk zijn verleend aan het tot aanstelling bevoegde gezag en aan het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag;

| i) | neemt met redenen omklede beslissingen met betrekking tot de opheffing van immuniteit overeenkomstig artikel 17 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; |
| --- | --- |

i)

neemt met redenen omklede beslissingen met betrekking tot de opheffing van immuniteit overeenkomstig artikel 17 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie;

| j) | legt uitvoeringsvoorschriften voor het Statuut van de ambtenaren en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden ter goedkeuring aan de Commissie voor, voor zover zij verschillen van die welke door de Commissie zijn vastgesteld, volgens de procedure van artikel 110 van het ambtenarenstatuut; |
| --- | --- |

j)

legt uitvoeringsvoorschriften voor het Statuut van de ambtenaren en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden ter goedkeuring aan de Commissie voor, voor zover zij verschillen van die welke door de Commissie zijn vastgesteld, volgens de procedure van artikel 110 van het ambtenarenstatuut;

| k) | benoemt de uitvoerend directeur, verlengt zijn ambtstermijn of ontheft hem uit zijn functie, naargelang van het geval, bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, overeenkomstig artikel 68; |
| --- | --- |

k)

benoemt de uitvoerend directeur, verlengt zijn ambtstermijn of ontheft hem uit zijn functie, naargelang van het geval, bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, overeenkomstig artikel 68;

| l) | benoemt de leden van het uitvoerend comité met tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, overeenkomstig artikel 53; |
| --- | --- |

l)

benoemt de leden van het uitvoerend comité met tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, overeenkomstig artikel 53;

| m) | stelt een mandaat vast voor de in artikel 53 bedoelde taken van de raad van bestuur; |
| --- | --- |

m)

stelt een mandaat vast voor de in artikel 53 bedoelde taken van de raad van bestuur;

| n) | neemt beslissingen met betrekking tot de in artikel 75, lid 2, bedoelde regelingen; |
| --- | --- |

n)

neemt beslissingen met betrekking tot de in artikel 75, lid 2, bedoelde regelingen;

| o) | stelt de leden van de kamers van beroep aan, of ontheft ze uit hun functie, bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, overeenkomstig artikel 55 en artikel 56, lid 4; |
| --- | --- |

o)

stelt de leden van de kamers van beroep aan, of ontheft ze uit hun functie, bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, overeenkomstig artikel 55 en artikel 56, lid 4;

| p) | neemt een beslissing inzake het regime voor detachering van nationale deskundigen bij Bureau, overeenkomstig artikel 69; |
| --- | --- |

p)

neemt een beslissing inzake het regime voor detachering van nationale deskundigen bij Bureau, overeenkomstig artikel 69;

| q) | stelt een strategie voor fraudebestrijding vast die evenredig is met de risico's van fraude en uitgaat van een kosten-batenanalyse van de uit te voeren maatregelen; |
| --- | --- |

q)

stelt een strategie voor fraudebestrijding vast die evenredig is met de risico's van fraude en uitgaat van een kosten-batenanalyse van de uit te voeren maatregelen;

| r) | zorgt voor een passende follow-up van de bevindingen en aanbevelingen uit onderzoeken van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en de diverse interne of externe auditverslagen en beoordelingen, om zich ervan te vergewissen dat de uitvoerend directeur passende maatregelen neemt; |
| --- | --- |

r)

zorgt voor een passende follow-up van de bevindingen en aanbevelingen uit onderzoeken van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en de diverse interne of externe auditverslagen en beoordelingen, om zich ervan te vergewissen dat de uitvoerend directeur passende maatregelen neemt;

| s) | stelt regels vast ter voorkoming en beheersing van belangenconflicten met betrekking tot leden van de raad van bestuur en van de kamers van beroep en van de deelnemers aan de werkgroepen en andere groepen als bedoeld in artikel 5, lid 2, en andere medewerkers die niet vallen onder het Statuut. Deze regels omvatten bepalingen inzake belangenverklaringen en, in voorkomend geval, met betrekking tot kwesties na beëindiging van het dienstverband; |
| --- | --- |

s)

stelt regels vast ter voorkoming en beheersing van belangenconflicten met betrekking tot leden van de raad van bestuur en van de kamers van beroep en van de deelnemers aan de werkgroepen en andere groepen als bedoeld in artikel 5, lid 2, en andere medewerkers die niet vallen onder het Statuut. Deze regels omvatten bepalingen inzake belangenverklaringen en, in voorkomend geval, met betrekking tot kwesties na beëindiging van het dienstverband;

| t) | stelt richtsnoeren op, evenals de lijst van hoofdpunten die moeten worden opgenomen in de samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties, met inachtneming van de bepalingen in artikel 76; |
| --- | --- |

t)

stelt richtsnoeren op, evenals de lijst van hoofdpunten die moeten worden opgenomen in de samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties, met inachtneming van de bepalingen in artikel 76;

| u) | stelt een kadermodel vast voor de in artikel 76, lid 2, bedoelde financiële verdeling van de vergoedingen en kosten die door de aanvrager worden betaald in verband met de toepassing van de artikelen 14, 20 en 21; |
| --- | --- |

u)

stelt een kadermodel vast voor de in artikel 76, lid 2, bedoelde financiële verdeling van de vergoedingen en kosten die door de aanvrager worden betaald in verband met de toepassing van de artikelen 14, 20 en 21;

| v) | stelt procedures vast voor medewerking van het Bureau en het personeel ervan in nationale gerechtelijke procedures; |
| --- | --- |

v)

stelt procedures vast voor medewerking van het Bureau en het personeel ervan in nationale gerechtelijke procedures;

| w) | stelt reglementen van orde van werk- en andere groepen vast, evenals schalen voor de reis- en verblijfskosten van zijn leden, bedoeld in artikel 5, leden 5 en 9; |
| --- | --- |

w)

stelt reglementen van orde van werk- en andere groepen vast, evenals schalen voor de reis- en verblijfskosten van zijn leden, bedoeld in artikel 5, leden 5 en 9;

| x) | benoemt uit zijn leden een waarnemer die toeziet op de selectieprocedure van de Commissie voor de benoeming van de uitvoerend directeur; |
| --- | --- |

x)

benoemt uit zijn leden een waarnemer die toeziet op de selectieprocedure van de Commissie voor de benoeming van de uitvoerend directeur;

| y) | stelt passende regels vast ter uitvoering van Verordening nr. 1 (24), volgens de in artikel 74, lid 1, omschreven stemprocedure. |
| --- | --- |

y)

stelt passende regels vast ter uitvoering van Verordening nr. 1 (24), volgens de in artikel 74, lid 1, omschreven stemprocedure.

2.   Overeenkomstig de procedure van artikel 110 van het Statuut neemt de raad van bestuur voor de toepassing van artikel 2, lid 1, van het Statuut en artikel 6 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, een beslissing om de desbetreffende bevoegdheden tot aanstelling te delegeren aan de uitvoerend directeur en de voorwaarden vast te stellen waaronder die bevoegdheidsdelegatie kan worden geschorst. De uitvoerend directeur kan deze bevoegdheid op zijn beurt subdelegeren. De uitvoerend directeur informeert de raad van bestuur over deze subdelegaties.

Overeenkomstig de eerste alinea kan de raad bestuur, indien uitzonderlijke omstandigheden dat vereisen, een beslissing nemen om de delegatie van bevoegdheden tot aanstelling aan de uitvoerend directeur en de door hem verleende subdelegaties tijdelijk te schorsen en deze bevoegdheden zelf uit te oefenen, dan wel te delegeren aan een van zijn leden of een ander personeelslid dan de uitvoerend directeur. De gedelegeerde brengt over deze delegatie verslag uit aan de raad van bestuur.

Artikel 52

Programmeringsdocument

1.   De raad van bestuur stelt uiterlijk op 30 november van elk jaar het programmeringsdocument met jaar- en meerjarenprogramma's vast, rekening houdend met het advies van de Commissie, en zendt dit aan de lidstaten, het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de in artikel 38 bedoelde netwerken. In het jaarprogramma staan de acties die het Bureau het komende jaar zal uitvoeren.

De raad van bestuur stelt passende procedures vast voor de vaststelling van het programmeringsdocument, waaronder voor het overleg met de belanghebbende partijen.

2.   Het programmeringsdocument wordt definitief na de definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Unie en wordt, indien nodig, dienovereenkomstig aangepast.

Indien de Commissie binnen 15 dagen na de datum van vaststelling van het programmeringsdocument te kennen geeft het daarmee niet eens te zijn, bestudeert de raad van bestuur het programma opnieuw en stelt hij het eventueel gewijzigde document binnen twee maanden in tweede lezing vast, hetzij met een tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden, met inbegrip van alle vertegenwoordigers van de Commissie, hetzij met eenparigheid van stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten.

3.   In het jaarlijkse werkprogramma van het Bureau worden voor elke activiteit de doelstellingen vermeld. In algemene zin wordt voor elke activiteit een duidelijk verband gelegd met de budgettaire en personele middelen die voor de uitvoering daarvan vereist zijn, overeenkomstig de principes van activiteitsgestuurd begroten en management en de vroegtijdige effectbeoordelingsprocedure van artikel 8, lid 2.

4.   Indien nodig wijzigt de raad van bestuur het vastgestelde programmeringsdocument wanneer een nieuwe taak aan het Bureau wordt opgedragen. Een dergelijke nieuwe taak kan pas worden toegevoegd nadat overeenkomstig artikel 8, lid 2, een analyse is gemaakt van de gevolgen voor de personele en budgettaire middelen; in voorkomend geval kan worden beslist om andere taken uit te stellen.

5.   Het meerjarige werkprogramma van het Bureau omvat de algemene strategische programmering, met inbegrip van doelstellingen, beoogde resultaten en prestatie-indicatoren. Het behelst ook de programmering van de middelen, met inbegrip van de meerjarige begroting en het personeel. Het Europees Parlement wordt over het ontwerp van meerjarig werkprogramma geraadpleegd.

Deze programmering van de middelen wordt jaarlijks bijgewerkt. De strategische programmering wordt bijgewerkt wanneer dat nodig is, met name om rekening te houden met de resultaten van de in artikel 82 bedoelde evaluatie en herziening.

Artikel 53

Uitvoerend comité

1.   De raad van bestuur wordt bijgestaan door een uitvoerend comité.

2.   Het uitvoerend comité bereidt de door de raad van bestuur te nemen beslissingen voor. Indien dat in dringende gevallen noodzakelijk is, neemt het, uit hoofde van een door de raad van bestuur verleend mandaat, namens de raad van bestuur bepaalde voorlopige beslissingen, met name in administratieve en begrotingsaangelegenheden.

Samen met de raad van bestuur draagt het uitvoerend comité zorg voor een passende follow-up van de bevindingen en aanbevelingen uit onderzoeken van het OLAF en de diverse interne of externe auditverslagen en evaluaties, met inbegrip van passende maatregelen van de uitvoerend directeur.

Onverminderd de verantwoordelijkheden van de uitvoerend directeur als omschreven in artikel 54, ondersteunt en adviseert het uitvoerende comité de uitvoerend directeur bij de tenuitvoerlegging van de beslissingen van de raad van bestuur teneinde het toezicht op het administratief en begrotingsbeheer te versterken.

3.   Het uitvoerend comité bestaat uit de volgende leden:

| a) | de voorzitter van de raad van bestuur; |
| --- | --- |

a)

de voorzitter van de raad van bestuur;

| b) | vier van de overige vertegenwoordigers van de lidstaten in de raad van bestuur, en |
| --- | --- |

b)

vier van de overige vertegenwoordigers van de lidstaten in de raad van bestuur, en

| c) | een van de vertegenwoordigers van de Commissie in de raad van bestuur. |
| --- | --- |

c)

een van de vertegenwoordigers van de Commissie in de raad van bestuur.

De voorzitter van de raad van bestuur zit het uitvoerend comité voor.

De vier vertegenwoordigers van de lidstaten, alsmede hun plaatsvervangers, worden door de raad van bestuur benoemd op grond van hun relevante deskundigheid en ervaring. Bij hun benoeming streeft de raad van bestuur naar een evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in het uitvoerend comité.

4.   De ambtstermijn van de leden van het uitvoerend comité heeft dezelfde duur als die van de leden van de raad van bestuur, tenzij de raad van bestuur tot een kortere ambtstermijn beslist.

5.   Het uitvoerend comité komt ten minste eenmaal per kwartaal bijeen, en indien mogelijk niet minder dan twee weken vóór de vergadering van de raad van bestuur. Op verzoek van de leden van het comité of van de raad van bestuur roept de voorzitter van het uitvoerend comité extra vergaderingen bijeen.

6.   De raad van bestuur stelt het reglement van orde van het uitvoerend comité vast, wordt periodiek geïnformeerd over de werkzaamheden van het uitvoerend comité en heeft toegang tot de documenten van dit comité.

Artikel 54

Taken van de uitvoerend directeur

1.   Het Bureau wordt geleid door zijn uitvoerend directeur, die volledig onafhankelijk is in de uitoefening van zijn taken. De uitvoerend directeur legt voor zijn activiteiten verantwoording af aan de raad van bestuur.

2.   Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie, de raad van bestuur of het uitvoerend comité, vraagt of aanvaardt de uitvoerend directeur geen instructies van een regering of enig ander orgaan.

3.   Indien het Europees Parlement of de Raad hierom verzoekt, brengt de uitvoerend directeur aan de betrokken instelling verslag uit over de uitvoering van zijn taken.

4.   De uitvoerend directeur treedt op als wettelijke vertegenwoordiger van het Bureau en keurt de beslissingen, aanbevelingen, adviezen en overige formele handelingen van het Bureau goed.

5.   De uitvoerend directeur is belast met het bestuurlijk beheer van het Bureau en met de uitvoering van de taken die het op grond van deze verordening heeft. Hij is in het bijzonder belast met de volgende taken:

| a) | de dagelijkse leiding van het Bureau; |
| --- | --- |

a)

de dagelijkse leiding van het Bureau;

| b) | de uitvoering van de beslissingen van de raad van bestuur; |
| --- | --- |

b)

de uitvoering van de beslissingen van de raad van bestuur;

| c) | het opstellen van het programmeringsdocument en het indienen daarvan bij de raad van bestuur na raadpleging van de Commissie; |
| --- | --- |

c)

het opstellen van het programmeringsdocument en het indienen daarvan bij de raad van bestuur na raadpleging van de Commissie;

| d) | het uitvoeren van het programmeringsdocument en, voor zover mogelijk, het voldoen aan verzoeken om ondersteuning van de Commissie met betrekking tot de taken van het Bureau op grond van deze verordening; |
| --- | --- |

d)

het uitvoeren van het programmeringsdocument en, voor zover mogelijk, het voldoen aan verzoeken om ondersteuning van de Commissie met betrekking tot de taken van het Bureau op grond van deze verordening;

| e) | het opstellen van het geconsolideerd jaarverslag over de activiteiten van het Bureau, met inbegrip van de verklaring van de ordonnateur dat hij een redelijke zekerheid heeft overeenkomstig artikel 47, lid 1, onder b), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 en artikel 51, lid 1, onder a), van de onderhavige verordening, en dit ter beoordeling en goedkeuring voorleggen aan de raad van bestuur; |
| --- | --- |

e)

het opstellen van het geconsolideerd jaarverslag over de activiteiten van het Bureau, met inbegrip van de verklaring van de ordonnateur dat hij een redelijke zekerheid heeft overeenkomstig artikel 47, lid 1, onder b), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 en artikel 51, lid 1, onder a), van de onderhavige verordening, en dit ter beoordeling en goedkeuring voorleggen aan de raad van bestuur;

| f) | het treffen van de nodige regelingen, waaronder in het bijzonder het uitvaardigen van interne administratieve instructies en de bekendmaking van opdrachten, om te waarborgen dat het Bureau overeenkomstig deze verordening functioneert; |
| --- | --- |

f)

het treffen van de nodige regelingen, waaronder in het bijzonder het uitvaardigen van interne administratieve instructies en de bekendmaking van opdrachten, om te waarborgen dat het Bureau overeenkomstig deze verordening functioneert;

| g) | het opzetten van een doelmatig monitoringsysteem om de resultaten van het Bureau te kunnen toetsen aan zijn operationele doelstellingen, en het invoeren van een systeem voor regelmatige beoordelingen overeenkomstig erkende vaknormen; |
| --- | --- |

g)

het opzetten van een doelmatig monitoringsysteem om de resultaten van het Bureau te kunnen toetsen aan zijn operationele doelstellingen, en het invoeren van een systeem voor regelmatige beoordelingen overeenkomstig erkende vaknormen;

| h) | het jaarlijks opstellen van een algemeen ontwerpverslag op basis van de onder g) genoemde monitorings- en beoordelingssystemen, en het voorleggen van dit verslag aan de raad van bestuur; |
| --- | --- |

h)

het jaarlijks opstellen van een algemeen ontwerpverslag op basis van de onder g) genoemde monitorings- en beoordelingssystemen, en het voorleggen van dit verslag aan de raad van bestuur;

| i) | het opstellen van een ontwerpraming van de inkomsten en uitgaven van het Bureau op grond van artikel 64 en het uitvoeren van de begroting op grond van artikel 65; |
| --- | --- |

i)

het opstellen van een ontwerpraming van de inkomsten en uitgaven van het Bureau op grond van artikel 64 en het uitvoeren van de begroting op grond van artikel 65;

| j) | het treffen van de nodige regelingen om de werkzaamheden van de in artikel 38 bedoelde netwerken van nationale veiligheidsinstanties, onderzoeksorganen en representatieve instanties te volgen; |
| --- | --- |

j)

het treffen van de nodige regelingen om de werkzaamheden van de in artikel 38 bedoelde netwerken van nationale veiligheidsinstanties, onderzoeksorganen en representatieve instanties te volgen;

| k) | het opstellen van een actieplan waarmee gevolg wordt gegeven aan de conclusies van de interne of externe auditverslagen en beoordelingen, en aan onderzoeken van het OLAF, en verslag uitbrengen over de geboekte vooruitgang, en wel tweejaarlijks aan de Commissie, en op geregelde tijdstippen aan de raad van bestuur; |
| --- | --- |

k)

het opstellen van een actieplan waarmee gevolg wordt gegeven aan de conclusies van de interne of externe auditverslagen en beoordelingen, en aan onderzoeken van het OLAF, en verslag uitbrengen over de geboekte vooruitgang, en wel tweejaarlijks aan de Commissie, en op geregelde tijdstippen aan de raad van bestuur;

| l) | het beschermen van de financiële belangen van de Unie door toepassing van maatregelen om fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten te voorkomen, door middel van effectieve controles en, indien onregelmatigheden worden vastgesteld, door terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen en, waar passend, het opleggen van doeltreffende, evenredige en afschrikkende administratieve en financiële sancties; |
| --- | --- |

l)

het beschermen van de financiële belangen van de Unie door toepassing van maatregelen om fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten te voorkomen, door middel van effectieve controles en, indien onregelmatigheden worden vastgesteld, door terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen en, waar passend, het opleggen van doeltreffende, evenredige en afschrikkende administratieve en financiële sancties;

| m) | het ontwikkelen van een strategie voor fraudebestrijding ten behoeve van het Bureau en het ter goedkeuring voorleggen daarvan aan de raad van bestuur; |
| --- | --- |

m)

het ontwikkelen van een strategie voor fraudebestrijding ten behoeve van het Bureau en het ter goedkeuring voorleggen daarvan aan de raad van bestuur;

| n) | het opstellen van een ontwerp van financieel reglement van het Bureau, dat overeenkomstig artikel 66 door de raad van bestuur moet worden aangenomen, alsook de bepalingen ter uitvoering daarvan; |
| --- | --- |

n)

het opstellen van een ontwerp van financieel reglement van het Bureau, dat overeenkomstig artikel 66 door de raad van bestuur moet worden aangenomen, alsook de bepalingen ter uitvoering daarvan;

| o) | het sluiten, namens het Bureau, van samenwerkingsovereenkomsten met nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig artikel 76. |
| --- | --- |

o)

het sluiten, namens het Bureau, van samenwerkingsovereenkomsten met nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig artikel 76.

Artikel 55

Instelling en samenstelling van de kamers van beroep

1.   Bij beslissing van de raad van bestuur stelt het Bureau één of meer kamers van beroep in, die belast zijn met de in de artikelen 58 en 61 bedoelde beroeps- en arbitrageprocedures.

2.   Elke kamer van beroep is samengesteld uit een voorzitter en twee andere leden. Zij hebben plaatsvervangers, die hen bij afwezigheid of in geval van een belangenconflict vertegenwoordigen.

3.   Een kamer van beroep wordt per geval ingesteld en samengesteld; bij wijze van alternatief kan een kamer van beroep als vast orgaan voor een periode van ten hoogste vier jaar worden ingesteld. In beide gevallen geldt de volgende procedure:

| a) | de Commissie stelt na een open selectieprocedure een lijst van gekwalificeerde deskundigen samen op basis van relevante bevoegdheid en ervaring; |
| --- | --- |

a)

de Commissie stelt na een open selectieprocedure een lijst van gekwalificeerde deskundigen samen op basis van relevante bevoegdheid en ervaring;

| b) | de raad van bestuur benoemt uit de onder a) bedoelde lijst de voorzitter, de andere leden en hun plaatsvervangers. Indien de kamer van beroep geen vast orgaan is, houdt de raad van bestuur rekening met de aard en de inhoud van het beroep of de arbitrage, en vermijdt hij elk belangenconflict overeenkomstig artikel 57. |
| --- | --- |

b)

de raad van bestuur benoemt uit de onder a) bedoelde lijst de voorzitter, de andere leden en hun plaatsvervangers. Indien de kamer van beroep geen vast orgaan is, houdt de raad van bestuur rekening met de aard en de inhoud van het beroep of de arbitrage, en vermijdt hij elk belangenconflict overeenkomstig artikel 57.

4.   Indien de kamer van beroep van oordeel is dat de aard van het beroep dit vereist, kan zij de raad van bestuur verzoeken twee extra leden en plaatsvervangers te benoemen uit de in lid 3, onder a), bedoelde lijst.

5.   Op voorstel van het Bureau en na raadpleging van de raad van bestuur stelt de Commissie het reglement vast voor de procesvoering van de kamers van beroep, met inbegrip van de voorschriften voor de stemming, de procedures voor het instellen van beroep en de voorwaarden voor vergoeding van kosten van de leden van de kamers. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 81, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

6.   De kamers van beroep kunnen deskundigen van de betrokken lidstaten in de eerste onderzoeksfase van de procedure om advies verzoeken, in het bijzonder om de betrokken nationale wetgeving te verduidelijken.

Artikel 56

Leden van de kamers van beroep

1.   In het geval van een vaste kamer van beroep bedraagt de ambtstermijn van de leden en plaatsvervangers ten hoogste vier jaar en kan deze eenmaal worden verlengd. In andere gevallen is de ambtstermijn beperkt tot de duur van het beroep of de arbitrage.

2.   De leden van raden van beroep zijn onafhankelijk van alle bij het beroep of de arbitrage betrokken partijen en mogen geen andere taken binnen het Bureau vervullen. Zij zijn in hun beraadslagingen en bij het nemen van hun beslissingen niet aan instructies gebonden en vrij van belangenconflicten.

3.   De leden van een kamer van beroep zijn geen personeelsleden van het Bureau en worden bezoldigd voor hun werkelijke betrokkenheid bij een bepaalde beroeps- of arbitrageprocedure.

4.   De leden van een kamer van beroep mogen gedurende hun ambtstermijn niet uit hun ambt worden gezet, tenzij er ernstige gronden zijn voor deze ontheffing en de raad van bestuur hiertoe beslist.

5.   De leden van een kamer van beroep mogen tijdens hun ambtstermijn niet van de lijst van gekwalificeerde deskundigen worden verwijderd, tenzij er ernstige gronden zijn voor deze verwijdering en de Commissie hiertoe besluit.

Artikel 57

Uitsluiting en wraking

1.   De leden van raden van beroep kunnen niet aan een beroeps- of arbitrageprocedure deelnemen indien zij daarbij enig persoonlijk belang hebben of voordien betrokken zijn geweest als vertegenwoordiger van een van de partijen in de procedure, dan wel indien zij betrokken waren bij de betwiste beslissing.

2.   Wanneer een lid van een kamer van beroep dat van mening is dat hijzelf of een ander lid om een van de redenen genoemd in lid 1 of om elke andere reden geen deel behoort te nemen aan een beroeps- of arbitrageprocedure, stelt dat lid de kamer van beroep daarvan in kennis, die op basis van de door de raad van bestuur vastgestelde voorschriften op grond van artikel 51, lid 1, onder s), een beslissing neemt over de uitsluiting.

3.   Elke partij bij de beroeps- of arbitrageprocedure kan overeenkomstig het op grond van artikel 55, lid 5, vastgestelde reglement voor de procesvoering een lid van de kamer van beroep wraken om elk van de in lid 1 van dit artikel genoemde redenen, of indien het lid in kwestie verdacht wordt van partijdigheid. De wraking kan niet gegrond zijn op de nationaliteit van het betrokken lid.

4.   Een wraking als bedoeld in lid 3 wordt op straffe van niet-ontvankelijkheid voorafgaand aan de procedure voor de kamer van beroep gedaan of, wanneer na aanvang van die procedure kennis wordt genomen van de informatie die aan de wraking ten grondslag ligt, binnen de in het reglement voor de procesvoering van de kamer van beroep vastgelegde termijn. Het betrokken lid van de kamer van beroep wordt in kennis gesteld van de wrakingen vermeldt of hij er mee instemt te worden uitgesloten. Indien het lid niet instemt met zijn uitsluiting neemt de kamer van beroep binnen de in het reglement voor de procesvoering vastgelegde termijn, of bij ontstentenis van een antwoord, na het verstrijken van de vastgestelde termijn om te reageren, een beslissing.

5.   De kamer van beroep beslist in de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde gevallen zonder deelname van het betrokken lid over de te nemen maatregelen. Bij het nemen van deze beslissing wordt het betrokken lid in de kamer van beroep vervangen door zijn plaatsvervanger. De raad van bestuur wordt in kennis gesteld van de beslissingen van de kamer van beroep.

Artikel 58

Beroep tegen beslissingen en nalaten te handelen

1.   Voor een kamer van beroep kan beroep worden aangetekend tegen beslissingen van het Bureau op grond van de artikelen 14, 20, 21 en 22, of indien het Bureau nalaat te handelen binnen de gestelde termijnen, en nadat de in artikel 60 bedoelde prejudiciële herziening is voltooid.

2.   Een ingevolge lid 1 aangetekend beroep heeft geen schorsende werking. Op verzoek van de betrokken partijen kan de kamer van beroep echter beslissen dat het ingestelde beroep schorsende werking heeft indien zij van mening is dat de omstandigheden, zoals de gevolgen voor de veiligheid, dat toelaten. In dat geval motiveert de kamer van beroep haar beslissing.

Artikel 59

Personen die beroep kunnen instellen, termijn en vorm

1.   Elke natuurlijke of rechtspersoon kan beroep aantekenen tegen een beslissing die door het Bureau op grond van de artikelen 14, 20 en 21 tot die persoon wordt gericht of dat rechtstreeks betrekking heeft op die persoon zelf, of indien het Bureau verzuimt te handelen binnen de gestelde termijnen.

2.   Het beroep wordt samen met de uiteenzetting van de gronden voor het beroep binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de maatregel aan de betrokkene, dan wel, indien deze niet in kennis wordt gesteld van de maatregel, binnen twee maanden na de dag waarop hij er kennis van heeft gekregen, schriftelijk ingediend overeenkomstig het reglement van orde bedoeld in artikel 55, lid 5.

Een beroep wegens het uitblijven van een besluit wordt binnen twee maanden na afloop van de in het betrokken artikel gestelde termijn schriftelijk bij het Bureau ingediend.

Artikel 60

Prejudiciële herziening

1.   Indien het Bureau het beroep ontvankelijk en gegrond acht, corrigeert het zijn beslissing of nalaten te handelen bedoeld in artikel 58, lid 1. Dat geldt echter niet indien de betwiste beslissing gevolgen heeft voor een andere partij die bij de beroepsprocedure betrokken is.

2.   Indien de beslissing niet binnen één maand na ontvangst van het beroep wordt gecorrigeerd, beslist het Bureau onverwijld of het de toepassing van zijn beslissing al dan niet schorst, en legt het Bureau het beroep voor aan een van de kamers van beroep.

Artikel 61

Arbitrageprocedure

In geval van een meningsverschil tussen het Bureau en een nationale veiligheidsinstantie of instanties op grond van artikel 21, lid 7, en van artikel 24 van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 10, lid 7, en artikel 17, leden 5 en 6, van Richtlijn (EU) 2016/798 treedt de kamer van beroep op verzoek van de betrokken nationale veiligheidsinstantie(s) op als scheidsrechter. In dat geval beslist de kamer van beroep of zij met het standpunt van het Bureau instemt.

Artikel 62

Onderzoek van en beslissingen inzake beroep en arbitrage

1.   De kamer van beroep beslist binnen drie maanden na indiening van het beroep over het al dan niet in aanmerking nemen van het beroep. De kamer van beroep handelt bij het onderzoek van een beroep of in haar hoedanigheid van scheidsrechter binnen de termijnen die in het reglement voor de procesvoering zijn vastgesteld. De kamer nodigt zo vaak als noodzakelijk is de partijen in de beroepsprocedure uit om binnen een bepaalde termijn opmerkingen in te dienen over de kennisgevingen van de kamer of de mededelingen van de andere partijen in de beroepsprocedure. Het is de partijen in de beroepsprocedure toegestaan hun standpunt mondeling uiteen te zetten.

2.   Wat de arbitrageprocedure betreft, neemt het Bureau zijn definitieve beslissing volgens de procedures van artikel 21, lid 7, van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 10, lid 7, van Richtlijn (EU) 2016/798.

3.   Wanneer de kamer van beroep van mening is dat het beroep gegrond is, verwijst zij de zaak terug naar het Bureau. Het Bureau neemt een definitieve beslissing overeenkomstig de bevindingen van de kamer van beroep, en motiveert deze beslissing. Het Bureau stelt de partijen in de beroepsprocedure hiervan op de hoogte.

Artikel 63

Beroep bij het Hof van Justitie van de Europese Unie

1.   Een beroep tot nietigverklaring van de beslissingen die het Bureau op grond van de artikelen 14, 20 en 21 heeft genomen of wegens het nalaten te handelen binnen de gestelde termijnen, kan pas bij het Hof van Justitie van de Europese Unie worden ingeleid nadat de in artikel 58 bedoelde beroepsprocedure bij het Bureau zelf is uitgeput.

2.   Het Bureau treft alle noodzakelijke maatregelen om in overeenstemming te zijn met de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

HOOFDSTUK 10

FINANCIËLE BEPALINGEN

Artikel 64

Begroting

1.   Per begrotingsjaar, dat samenvalt met het kalenderjaar, worden voor alle inkomsten en uitgaven van het Bureau ramingen opgesteld die worden opgenomen in de begroting van het Bureau.

2.   Onverminderd andere middelen bestaan de inkomsten van het Bureau uit:

| a) | een bijdrage van de Unie en subsidies van organen van de Unie; |
| --- | --- |

a)

een bijdrage van de Unie en subsidies van organen van de Unie;

| b) | eventuele bijdragen van derde landen die aan de werkzaamheden van het Bureau deelnemen op grond van artikel 75; |
| --- | --- |

b)

eventuele bijdragen van derde landen die aan de werkzaamheden van het Bureau deelnemen op grond van artikel 75;

| c) | de vergoedingen die worden betaald door aanvragers en houders van certificaten en vergunningen die door het Bureau worden afgegeven overeenkomstig de artikelen 14, 20 en 21; |
| --- | --- |

c)

de vergoedingen die worden betaald door aanvragers en houders van certificaten en vergunningen die door het Bureau worden afgegeven overeenkomstig de artikelen 14, 20 en 21;

| d) | vergoedingen voor publicaties, opleidingen en andere door het Bureau geleverde diensten; |
| --- | --- |

d)

vergoedingen voor publicaties, opleidingen en andere door het Bureau geleverde diensten;

| e) | alle vrijwillige financiële bijdragen van lidstaten, derde landen of andere entiteiten, voor zover deze bijdragen transparant zijn, duidelijk in de begroting worden aangegeven, en de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van het Bureau niet in het gedrang brengen. |
| --- | --- |

e)

alle vrijwillige financiële bijdragen van lidstaten, derde landen of andere entiteiten, voor zover deze bijdragen transparant zijn, duidelijk in de begroting worden aangegeven, en de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van het Bureau niet in het gedrang brengen.

3.   De uitgaven van het Bureau bestaan uit operationele uitgaven en personeels-, administratie- en infrastructuurkosten.

4.   De inkomsten en uitgaven moeten in evenwicht zijn.

5.   De raad van bestuur stelt jaarlijks, aan de hand van de ontwerpraming die door de uitvoerend directeur is opgesteld overeenkomstig het beginsel activiteitsgestuurde begroting, de raming op van de inkomsten en uitgaven van het Bureau voor het volgende begrotingsjaar. Deze raming, die tevens een ontwerppersoneelsformatie bevat, wordt uiterlijk op 31 januari door de raad van bestuur bij de Commissie ingediend.

6.   De raming wordt samen met het voorontwerp van algemene begroting van de Unie door de Commissie ingediend bij het Europees Parlement en de Raad.

7.   Op basis van deze raming neemt de Commissie de geraamde bedragen die zij nodig acht met betrekking tot de personeelsformatie en het bedrag van de bijdrage ten laste van de algemene begroting op in het voorontwerp van algemene begroting van de Unie, dat zij overeenkomstig artikel 314 VWEU voorlegt aan het Europees Parlement en de Raad, samen met een beschrijving en verantwoording van alle verschillen tussen de raming van het Bureau en het bedrag van de subsidie ten laste van de algemene begroting.

8.   Het Europees Parlement en de Raad keuren de kredieten voor de bijdrage aan het Bureau goed. Het Europees Parlement en de Raad stellen de personeelsformatie van het Bureau vast.

9.   De begroting wordt vastgesteld door de raad van bestuur bij tweederdemeerderheid van zijn stemgerechtigde leden. De begroting van het Bureau wordt definitief na de definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Unie. De begroting wordt zo nodig dienovereenkomstig aangepast.

10.   Voor elk vastgoedproject dat aanzienlijke gevolgen kan hebben voor de begroting van het Bureau zijn de bepalingen van artikel 203 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (25) van toepassing.

Artikel 65

Uitvoering en controle van de begroting

1.   De uitvoerend directeur voert de begroting van het Bureau uit.

2.   Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op elk afgesloten begrotingsjaar, stelt de rekenplichtige van het Bureau de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettaire en financiële beheer van dat begrotingsjaar ter kennis van de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 147 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012.

3.   Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op elk begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het Bureau samen met het verslag over het budgettaire en financiële beheer van dat begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. Het verslag over het budgettaire en financiële beheer van het begrotingsjaar wordt ook toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad.

De Rekenkamer onderzoekt deze rekeningen overeenkomstig artikel 287 VWEU. De Rekenkamer publiceert elk jaar een verslag van de activiteiten van het Bureau.

4.   Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het Bureau op grond van artikel 148 van Verordening (EU Euratom) nr. 966/2012 maakt de rekenplichtige de definitieve rekeningen van het Bureau op. De uitvoerend directeur legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur.

5.   De raad van bestuur brengt advies uit over de definitieve rekeningen van het Bureau.

6.   Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op elk begrotingsjaar dient de rekenplichtige de definitieve rekeningen en het advies van de raad van bestuur in bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer.

7.   De definitieve rekeningen van het Bureau worden gepubliceerd.

8.   De uitvoerend directeur zendt de Rekenkamer uiterlijk op 30 september van het jaar dat volgt op elk begrotingsjaar een antwoord op de door haar geformuleerde opmerkingen. Hij zendt dit antwoord ook toe aan de raad van bestuur en de Commissie.

9.   De uitvoerend directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig artikel 165, lid 3, van Verordening (EU Euratom) nr. 966/2012, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure voor het betrokken begrotingsjaar.

10.   Vóór 15 mei van het jaar N + 2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de uitvoerend directeur kwijting met betrekking tot de uitvoering van de begroting van begrotingsjaar N.

Artikel 66

Financiële regels

De financiële regels die van toepassing zijn op het Bureau, worden vastgesteld door de raad van bestuur na raadpleging van de Commissie. Zij mogen niet afwijken van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013, tenzij dat specifiek vereist is voor het functioneren van het Bureau, en de Commissie daarmee vooraf heeft ingestemd.

HOOFDSTUK 11

PERSONEEL

Artikel 67

Algemene bepalingen

1.   Het Statuut en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, alsmede de voorschriften die bij overeenkomst zijn vastgesteld tussen de instellingen van de Unie ten behoeve van de uitvoering van dit Statuut, zijn van toepassing op het personeel van het Bureau.

2.   Onverminderd artikel 51, lid 1, onder j), van deze verordening, zijn de uitvoeringsvoorschriften die de Commissie heeft vastgesteld om uitvoering te geven aan het Statuut en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, met inbegrip van de algemene uitvoeringsbepalingen, naar analogie van toepassing op het Bureau, overeenkomstig artikel 110 van het Statuut.

3.   Het Bureau neemt alle passende bestuurlijke maatregelen, onder meer in de vorm van opleiding en preventiestrategieën, om zijn diensten zodanig in te richten dat elk belangenconflict wordt vermeden.

Artikel 68

Uitvoerend directeur

1.   De uitvoerend directeur wordt aangesteld als tijdelijk functionaris van het Bureau op grond van artikel 2, onder a), van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden.

2.   De uitvoerend directeur wordt na een open en transparante selectieprocedure die volgt op de bekendmaking van de vacature in het Publicatieblad van de Europese Unie en, in voorkomend geval, elders, op grond van verdienste en van door bewijsstukken aangetoonde bestuurlijke en leidinggevende vaardigheden, alsook bekwaamheid en ervaring die relevant is voor de vervoersector, door de raad van bestuur benoemd uit een lijst van ten minste drie door de Commissie voorgestelde kandidaten. Voordat de raad van bestuur zijn beslissing neemt, brengt de in artikel 51, lid 1, onder x), bedoelde waarnemer verslag uit over de gevolgde procedure.

Voor het sluiten van de arbeidsovereenkomst met de uitvoerend directeur wordt het Bureau vertegenwoordigd door de voorzitter van de raad van bestuur.

Voordat hij benoemd wordt, kan de door de raad van bestuur gekozen kandidaat worden verzocht een verklaring voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement af te leggen en vragen van de commissieleden te beantwoorden.

3.   De ambtstermijn van de uitvoerend directeur bedraagt vijf jaar. Aan het eind van deze termijn stelt de Commissie een beoordeling op van de resultaten van de uitvoerend directeur en van de toekomstige taken en uitdagingen van het Bureau.

4.   Op voorstel van de Commissie kan de raad van bestuur, rekening houdend met de beoordeling bedoeld in lid 3, de ambtstermijn van de uitvoerend directeur eenmaal met ten hoogste vijf jaar verlengen.

5.   De raad van bestuur stelt het Europees Parlement in kennis van zijn voornemen om de ambtstermijn van de uitvoerend directeur te verlengen. In de maand die voorafgaat aan de verlenging van zijn ambtstermijn kan de uitvoerend directeur worden gevraagd een verklaring voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement af te leggen en vragen van de commissieleden te beantwoorden.

6.   Een uitvoerend directeur wiens ambtstermijn is verlengd, is na die verlenging van de ambtstermijn uitgesloten van een andere selectieprocedure voor dezelfde functie.

7.   De uitvoerend directeur kan uitsluitend uit zijn functie worden ontheven bij beslissing van de raad van bestuur op grond van een verzoek van de Commissie of een verzoek van een derde van zijn leden.

Artikel 69

Gedetacheerde nationale deskundigen en andere personeelsleden

Het Bureau kan een beroep doen op gedetacheerde nationale deskundigen of andere personeelsleden die niet bij het Bureau in dienst zijn op grond van het Statuut of de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden.

Onverminderd de voorschriften van de desbetreffende beslissing van de Commissie over de detachering van nationale deskundigen, die op het Bureau van toepassing zijn, neemt de raad van bestuur een beslissing over de voorschriften voor de detachering van nationale deskundigen bij het Bureau, met inbegrip van voorschriften voor het voorkomen en beheren van belangenconflicten en relevante beperkingen voor gevallen waarin de onpartijdigheid en onafhankelijkheid van de nationale deskundigen in het gedrang zouden kunnen komen.

HOOFDSTUK 12

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 70

Voorrechten en immuniteiten

Op het Bureau en zijn personeel is Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie van toepassing.

Artikel 71

Vestigingsovereenkomst en voorwaarden voor de werking

1.   Indien de noodzakelijke bepalingen betreffende de huisvesting van het Bureau in de gastlidstaat en de door deze lidstaat ter beschikking gestelde installaties, alsook de specifieke voorschriften die in de gastlidstaat van het Bureau gelden voor de uitvoerend directeur, de leden van de raad van bestuur, het personeel van het Bureau en hun gezinsleden, nog niet zijn vastgesteld of nog niet in een schriftelijke overeenkomst zijn opgenomen, wordt er tussen het Bureau en de gastlidstaat over al deze zaken een overeenkomst gesloten, overeenkomstig de rechtsorde van de gastlidstaat, en nadat de raad van bestuur ermee heeft ingestemd, doch uiterlijk op 16 juni 2017. Die overeenkomst kan de vorm aannemen van een vestigingsovereenkomst.

2.   De gastlidstaat zorgt ervoor dat het Bureau in optimale omstandigheden kan werken, onder andere door het aanbieden van meertalig onderwijs met een Europese dimensie en degelijke vervoersverbindingen.

Artikel 72

Aansprakelijkheid

1.   De contractuele aansprakelijkheid van het Bureau wordt beheerst door het recht dat van toepassing is op het desbetreffende contract.

2.   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd om uitspraak te doen krachtens arbitrageclausules in de door het Bureau gesloten overeenkomsten.

3.   In geval van niet-contractuele aansprakelijkheid vergoedt het Bureau overeenkomstig de gemeenschappelijke rechtsbeginselen van de lidstaten alle door zijn diensten of personeelsleden in de uitoefening van hun functie veroorzaakte schade.

4.   Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft rechtsmacht voor geschillen over de vergoeding van de in lid 3 bedoelde schade.

5.   De persoonlijke aansprakelijkheid van de personeelsleden jegens het Bureau wordt beheerst door de op hen van toepassing zijnde bepalingen van het statuut of de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden.

Artikel 73

Samenwerking met nationale justitiële autoriteiten

In geval van nationale gerechtelijke procedures waarbij het Bureau betrokken is omdat het Bureau zijn taken overeenkomstig artikel 19 en artikel 21, lid 6, van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 10, lid 6, van Richtlijn (EU) 2016/798 heeft uitgeoefend, werken het Bureau en zijn personeel onverwijld samen met de bevoegde nationale justitiële autoriteiten. Passende procedures voor dergelijke situaties worden door de raad van bestuur vastgesteld overeenkomstig artikel 51, lid 1, onder v).

Artikel 74

Talenregeling

1.   Verordening nr. 1 van de Raad is van toepassing op het Bureau. Indien nodig, stelt de raad van bestuur passende uitvoeringsvoorschriften voor die verordening vast.

Op verzoek van een lid van de raad van bestuur wordt deze beslissing met eenparigheid van stemmen genomen.

2.   De voor het functioneren van het Bureau noodzakelijke vertalingen worden gemaakt door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie.

Artikel 75

Deelname door derde landen aan de werkzaamheden van het Bureau

1.   Onverminderd artikel 44 staat het Bureau open voor deelname door derde landen, in het bijzonder landen binnen de werkingssfeer van het Europees nabuurschapsbeleid, landen die onder het uitbreidingsbeleid vallen en EVA-landen die volgens de procedure van artikel 218 VWEU met de Unie overeenkomsten hebben gesloten op grond waarvan zij wetgeving van de Unie of vergelijkbare nationale maatregelen hebben vastgesteld op het gebied waarop deze verordening betrekking heeft, en daaraan uitvoering geven.

2.   Overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van de overeenkomsten bedoeld in lid 1, worden er regelingen tussen het Bureau en de betrokken derde landen getroffen waarin de wijze van deelname van derde landen aan de werkzaamheden van het Bureau nader is uitgewerkt, met name wat betreft de aard en de omvang van die deelname. Deze regelingen bevatten bepalingen met betrekking tot de financiële bijdragen en het personeel. Zij kunnen voorzien in vertegenwoordiging van de betrokken derde landen in de raad van bestuur zonder stemrecht.

Het Bureau ondertekent de regelingen na akkoord van de Commissie en van de raad van bestuur.

Artikel 76

Samenwerking met nationale instanties en organen

1.   Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties sluiten voor de uitvoering van de artikelen 14, 20 en 21 samenwerkingsovereenkomsten rekening houdend met artikel 51, lid 1, onder t).

2.   Deze samenwerkingsovereenkomsten kunnen specifieke overeenkomsten of kaderovereenkomsten zijn, en er kunnen een of meer nationale veiligheidsinstanties bij betrokken zijn. Deze overeenkomsten bevatten een precieze beschrijving van de taken en voorwaarden voor de te leveren producten, de termijnen die voor de levering daarvan gelden en de wijze van verdeling van de door de aanvrager te betalen vergoedingen tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties. Bij die verdeling wordt rekening gehouden met het kadermodel bedoeld in artikel 51, lid 1, onder u).

3.   De samenwerkingsovereenkomsten kunnen ook specifieke samenwerkingsafspraken bevatten in het geval van spoorwegnetwerken die om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid vereisen, waarbij het doel is de administratieve lasten en kosten voor de aanvrager zo laag mogelijk te houden. Indien die spoorwegnetwerken geïsoleerd zijn van het spoorwegsysteem in de rest van de Unie, kunnen dergelijke specifieke samenwerkingsafspraken onder meer de mogelijkheid behelzen taken aan de betrokken nationale veiligheidsinstanties uit te besteden wanneer dat nodig is om voor een doelmatige en evenredige toewijzing van middelen te zorgen.

4.   In het geval van lidstaten waar de spoorwijdte van hun netwerken verschilt van die van het hoofdspoorwegnetwerk in de Unie en die netwerken identieke technische en operationele eisen hebben als die van de aangrenzende derde landen, omvat een multilaterale samenwerkingsovereenkomst alle betrokken nationale veiligheidsinstanties in die lidstaten als bedoeld in artikel 21, lid 15, van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 11, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/798.

5.   Die samenwerkingsovereenkomsten worden gesloten voordat het Bureau zijn taken opneemt overeenkomstig artikel 83, lid 4.

6.   Het Bureau kan voor de uitvoering van de artikelen 14, 20 en 21 samenwerkingsovereenkomsten sluiten met andere nationale instanties en bevoegde organen.

7.   De samenwerkingsovereenkomsten laten de algemene verantwoordelijkheid van het Bureau voor het verrichten van zijn taken zoals uiteengezet in de artikelen 14, 20 en 21 onverlet.

8.   Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties mogen samenwerken en beste praktijken uitwisselen met betrekking tot de tenuitvoerlegging van Richtlijn (EU) 2016/797 en Richtlijn (EU) 2016/798.

Artikel 77

Transparantie

1.   Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (26) is van toepassing op de documenten die in het bezit zijn van het Bureau.

De raad van bestuur stelt uiterlijk op 16 juni 2017 praktische maatregelen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast.

Tegen beslissingen van het Bureau uit hoofde van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan klacht worden ingediend bij de Ombudsman of beroep worden ingesteld bij het Hof van Justitie van de Europese Unie, op grond van respectievelijk artikel 228 en artikel 263 VWEU.

2.   Het Bureau publiceert zijn aanbevelingen, adviezen, studies, verslagen en resultaten van effectbeoordeling op zijn website, onverminderd lid 1 en na verwijdering van alle vertrouwelijke informatie.

3.   Het Bureau publiceert de belangenverklaringen van de leden van zijn directie en in artikel 46 genoemde administratieve structuur.

Op de verwerking van persoonsgegevens door het Bureau is Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (27) van toepassing.

4.   De raad van bestuur stelt maatregelen vast om ervoor te zorgen dat het Bureau via zijn website efficiënte, gebruikersvriendelijke en gemakkelijk toegankelijke informatie verschaft over spoorweginteroperabiliteits- en veiligheidsprocessen en over andere relevante spoorwegdocumenten.

Artikel 78

Beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde of gevoelige informatie

Het Bureau past de principes toe die zijn vastgelegd in de beveiligingsvoorschriften van de Commissie voor de bescherming van gerubriceerde EU-gegevens (EUCI) en gevoelige, niet-gerubriceerde informatie zoals opgenomen in Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van de Commissie (28). Dit omvat onder andere bepalingen inzake de uitwisseling, verwerking en opslag van dergelijke informatie.

28

Artikel 79

Fraudebestrijding

1.   Teneinde de bestrijding van fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten krachtens Verordening (EG) nr. 1073/1999 te vereenvoudigen, treedt het Bureau vóór 16 december 2016 toe tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onderzoeken verricht door OLAF, en stelt het op basis van het model in de bijlage bij dat akkoord passende voorschriften op voor alle werknemers van het Bureau.

2.   De Rekenkamer is bevoegd om bij alle begunstigden van subsidies, contractanten en subcontractanten die van het Bureau middelen van de Unie hebben ontvangen, controles op stukken of controles ter plaatse te verrichten.

3.   OLAF kan overeenkomstig de bepalingen en procedures van Verordening (EU) nr. 883/2013 en Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (29) onderzoeken, met inbegrip van controles en inspecties ter plaatse, uitvoeren om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad in verband met door het Bureau gefinancierde subsidies of contracten.

4.   Onverminderd de leden 1, 2 en 3 moeten in samenwerkingsovereenkomsten met derde landen en internationale organisaties, contracten, subsidieovereenkomsten en subsidiebeslissingen van het Bureau bepalingen worden opgenomen die de Rekenkamer en het OLAF uitdrukkelijk de bevoegdheid verlenen dergelijke controles en onderzoeken te verrichten overeenkomstig hun respectieve bevoegdheden.

HOOFDSTUK 13

SLOTBEPALINGEN

Artikel 80

Uitvoeringshandelingen met betrekking tot vergoedingen en kosten

1.   De Commissie stelt, op basis van de in de leden 2 en 3 omschreven beginselen, uitvoeringshandelingen vast waarin het volgende wordt bepaald:

| a) | de aan het Bureau te betalen vergoedingen en kosten, met name voor de toepassing van de artikelen 14, 20, 21 en 22, en |
| --- | --- |

a)

de aan het Bureau te betalen vergoedingen en kosten, met name voor de toepassing van de artikelen 14, 20, 21 en 22, en

| b) | de betalingsvoorwaarden. |
| --- | --- |

b)

de betalingsvoorwaarden.

Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 81, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

2.   Vergoedingen en kosten worden in rekening gebracht voor:

| a) | de afgifte en vernieuwing van vergunningen voor het in de handel brengen van voertuigen en voertuigtypen; |
| --- | --- |

a)

de afgifte en vernieuwing van vergunningen voor het in de handel brengen van voertuigen en voertuigtypen;

| b) | de afgifte en vernieuwing van unieke veiligheidscertificaten; |
| --- | --- |

b)

de afgifte en vernieuwing van unieke veiligheidscertificaten;

| c) | de levering van diensten; de vergoedingen en kosten hiervoor dienen overeen te komen met de werkelijke kosten van elke dienstverlening; |
| --- | --- |

c)

de levering van diensten; de vergoedingen en kosten hiervoor dienen overeen te komen met de werkelijke kosten van elke dienstverlening;

| d) | het afgeven van goedkeuringsbesluiten overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797. |
| --- | --- |

d)

het afgeven van goedkeuringsbesluiten overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn (EU) 2016/797.

Voor de behandeling van beroepen mogen vergoedingen en kosten in rekening worden gebracht.

Alle vergoedingen en kosten worden uitgedrukt en betaald in euro.

Vergoedingen en kosten worden op transparante, eerlijke en eenvormige wijze vastgesteld, rekening houdend met het concurrentievermogen van de Europese spoorwegsector. Zij mogen geen onnodige financiële lasten voor ondernemingen met zich brengen. De specifieke behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen wordt, waar passend, in aanmerking genomen, met inbegrip van de mogelijkheid om betalingen in verschillende termijnen en fasen op te splitsen.

De vergoeding voor de afgifte van goedkeuringsbesluiten moet op evenredige wijze worden vastgesteld, rekening houdend met de verschillende fasen van het goedkeuringsproces voor ERTMS-baanuitrustingsprojecten en de werkbelasting in elk van deze fasen. De financiële verdeling van de vergoedingen moet duidelijk in de rekeningen worden aangegeven.

Er worden redelijke termijnen voor de betaling van vergoedingen en kosten vastgesteld, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de procedurele termijnen bepaald in artikelen 19 en 21 van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/798.

3.   Het bedrag van de kosten en vergoedingen wordt zodanig vastgesteld dat de desbetreffende inkomsten voldoende zijn om de volledige kosten van de verleende diensten te dekken, in het bijzonder de kosten die voortvloeien uit de aan de nationale veiligheidsinstanties toevertrouwde taken overeenkomstig artikel 76, leden 2 en 3. Deze kosten zijn met name een weergave van alle uitgaven van het Bureau voor de betrokkenheid van personeel bij de in lid 2 van dit artikel bedoelde activiteiten, met inbegrip van de pro-ratapensioenbijdrage van de werkgever. Indien er bij herhaling sprake is van een aanzienlijke onevenwichtigheid bij tegen betaling van vergoedingen en kosten geleverde diensten, moeten de vergoedingen en kosten worden herzien. De vergoedingen en kosten worden als inkomsten van het Bureau aangemerkt.

Bij de vaststelling van het niveau van de vergoedingen en kosten houdt de Commissie rekening met:

| a) | het exploitatiegebied van certificaten; |
| --- | --- |

a)

het exploitatiegebied van certificaten;

| b) | het gebruiksgebied van vergunningen, en |
| --- | --- |

b)

het gebruiksgebied van vergunningen, en

| c) | het type en de werkingssfeer van de vervoersdiensten per spoor. |
| --- | --- |

c)

het type en de werkingssfeer van de vervoersdiensten per spoor.

Artikel 81

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 51 van Richtlijn (EU) 2016/797 ingestelde comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Indien het comité geen advies uitbrengt, stelt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet vast en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Artikel 82

Evaluatie en toetsing

1.   Uiterlijk op 16 juni 2020 en vervolgens om de vijf jaar geeft de Commissie opdracht een evaluatie te verrichten om met name de effecten, de effectiviteit en doelmatigheid van het Bureau en zijn werkwijzen te beoordelen, met inachtneming van alle relevante werkzaamheden van de Rekenkamer alsmede van de standpunten en aanbevelingen van de relevante belanghebbenden, waaronder de nationale veiligheidsinstanties en vertegenwoordigers van de spoorwegsector, de sociale partners en de consumentenorganisaties. De evaluatie richt zich in het bijzonder op de vraag of het mandaat van het Bureau moet worden gewijzigd, en op de financiële gevolgen van een eventuele mandaatswijziging.

2.   Uiterlijk op 16 juni 2023 beoordeelt de Commissie de werking van het tweeledig systeem van vergunningen voor voertuigen en veiligheidscertificaten, het éénloketsysteem in verband daarmee en de geharmoniseerde tenuitvoerlegging van ERTMS in de Unie, om vast te stellen of er verbeteringen nodig zijn.

3.   De Commissie zendt het evaluatierapport samen met haar conclusies over het rapport aan het Europees Parlement, de Raad en de raad van bestuur. De resultaten van de evaluatie worden openbaar gemaakt.

4.   Bij elke tweede evaluatie worden bovendien de door het Bureau bereikte resultaten getoetst aan zijn doelstellingen, mandaat en taken.

Artikel 83

Overgangsbepalingen

1.   Het Bureau is de vervanger en opvolger van het Europees Spoorwegbureau, dat is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 881/2004 met betrekking tot alle eigendomsrechten, overeenkomsten, wettelijke verplichtingen, arbeidscontracten, financiële verbintenissen en verantwoordelijkheden.

2.   In afwijking van artikel 47 blijven de leden van de raad van bestuur die vóór 15 juni 2016 zijn benoemd op grond van Verordening (EG) nr. 881/2004, in functie tot de datum waarop hun ambtstermijn verstrijkt, onverminderd het recht van elke lidstaat om een nieuwe vertegenwoordiger te benoemen.

In afwijking van artikel 54 blijft de uitvoerend directeur die is benoemd op grond van Verordening (EG) nr. 881/2004, in functie tot de datum waarop zijn ambtstermijn verstrijkt.

3.   In afwijking van artikel 67 blijven alle arbeidscontracten die van kracht waren op 15 juni 2016, van kracht tot hun vervaldatum.

4.   Het Bureau voert de certificerings- en vergunningstaken op grond van de artikelen 14, 20 en 21 en de in artikel 22 bedoelde taken uit uiterlijk met ingang van 16 juni 2019, onverminderd artikel 54, lid 4, van Richtlijn (EU) 2016/797, en artikel 31, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/798.

Artikel 84

Intrekking

Verordening (EG) nr. 881/2004 wordt ingetrokken.

Artikel 85

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 11 mei 2016.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

M. SCHULZ

Voor de Raad

De voorzitter

J. A. HENNIS-PLASSCHAERT

---

(1)  
  PB C 327 van 12.11.2013, blz. 122.

1

(2)  
  PB C 356 van 5.12.2013, blz. 92.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 26 februari 2014 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 10 december 2015 (PB C 56 van 12.2.2016, blz. 1). Standpunt van het Europees Parlement van 28 april 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

3

(4)  Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (spoorwegveiligheidsrichtlijn) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44).

4

(5)  Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1).

5

(6)  Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (Spoorwegbureauverordening) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 1).

6

(7)  Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem (zie bladzijde 44 van dit Publicatieblad).

7

(8)  Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid op het spoor (zie bladzijde 102 van dit Publicatieblad).

8

(9)  Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk en tot intrekking van Besluit nr. 661/2010/EU (PB L 348 van 20.12.2013, blz. 1).

9

(10)  Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 328 van 7.12.2013, blz. 42).

10

(11)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18.9.2013, blz. 1).

11

(12)  
  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 15.

12

(13)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

13

(14)  Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51).

14

(15)  Besluit 98/500/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende de oprichting van Comités voor de sectoriële dialoog tussen de sociale partners op Europees niveau (PB L 225 van 12.8.1998, blz. 27).

15

(16)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB L 343 van 14.12.2012, blz. 32).

16

(17)  Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13).

17

(18)  Verordening (EU) nr. 913/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 inzake het Europese spoorwegnet voor concurrerend goederenvervoer (PB L 276 van 20.10.2010, blz. 22).

18

(19)  Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93 (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30).

19

(20)  Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51).

20

(21)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB L 343 van 14.12.2012, blz. 32).

21

(22)  Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 14).

22

(23)  Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn (PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1).

23

(24)  Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 17 van 6.10.1958, blz. 385).

24

(25)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1).

25

(26)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43).

26

(27)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).

27

(28)  Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van de Commissie van 13 maart 2015 betreffende de veiligheidsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (PB L 72 van 17.3.2015, blz. 53).

28

(29)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2).

29

---

RICHTLIJNEN

| 26.5.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 138/44 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 138/44

---

RICHTLIJN (EU) 2016/797 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 11 mei 2016

betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Europese Unie

(herschikking)

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 91, lid 1, en de artikelen 170 en 171,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) is reeds verschillende malen ingrijpend gewijzigd. Aangezien verdere wijzigingen nodig zijn, dient die richtlijn duidelijkheidshalve te worden herschikt. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) is reeds verschillende malen ingrijpend gewijzigd. Aangezien verdere wijzigingen nodig zijn, dient die richtlijn duidelijkheidshalve te worden herschikt.

| (2) | Om de burgers van de Unie, de marktdeelnemers en de bevoegde autoriteiten ten volle te laten profiteren van de voordelen van de totstandbrenging van één Europese spoorwegruimte, moeten in het bijzonder de onderlinge koppeling en de interoperabiliteit van de nationale spoorwegnetwerken alsmede de toegang tot die netwerken worden verbeterd, en is het aangewezen alle maatregelen ten uitvoer te leggen die nodig kunnen zijn op het gebied van de harmonisatie van de technische normen, zoals bepaald in artikel 171 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). |
| --- | --- |

(2)

Om de burgers van de Unie, de marktdeelnemers en de bevoegde autoriteiten ten volle te laten profiteren van de voordelen van de totstandbrenging van één Europese spoorwegruimte, moeten in het bijzonder de onderlinge koppeling en de interoperabiliteit van de nationale spoorwegnetwerken alsmede de toegang tot die netwerken worden verbeterd, en is het aangewezen alle maatregelen ten uitvoer te leggen die nodig kunnen zijn op het gebied van de harmonisatie van de technische normen, zoals bepaald in artikel 171 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

| (3) | De inspanningen om in de Unie een interoperabel spoorwegsysteem tot stand te brengen moeten leiden tot de vaststelling van een optimaal niveau van technische harmonisatie, het mogelijk maken internationaal spoorvervoer binnen de Unie en van en naar derde landen te faciliteren, te verbeteren en te ontwikkelen, en bijdragen tot de geleidelijke invoering van een interne markt voor uitrusting en diensten voor de bouw, vernieuwing, verbetering en exploitatie van het spoorwegsysteem van de Unie. |
| --- | --- |

(3)

De inspanningen om in de Unie een interoperabel spoorwegsysteem tot stand te brengen moeten leiden tot de vaststelling van een optimaal niveau van technische harmonisatie, het mogelijk maken internationaal spoorvervoer binnen de Unie en van en naar derde landen te faciliteren, te verbeteren en te ontwikkelen, en bijdragen tot de geleidelijke invoering van een interne markt voor uitrusting en diensten voor de bouw, vernieuwing, verbetering en exploitatie van het spoorwegsysteem van de Unie.

| (4) | Teneinde bij te dragen aan de voltooiing van de eengemaakte Europese spoorwegruimte, de vergunningsprocedures korter en goedkoper te maken en de veiligheid op het spoor te verbeteren, is het nodig de vergunningsprocedures op Unieniveau te stroomlijnen en te harmoniseren. |
| --- | --- |

(4)

Teneinde bij te dragen aan de voltooiing van de eengemaakte Europese spoorwegruimte, de vergunningsprocedures korter en goedkoper te maken en de veiligheid op het spoor te verbeteren, is het nodig de vergunningsprocedures op Unieniveau te stroomlijnen en te harmoniseren.

| (5) | Metro's, trams en andere lightrailsystemen vallen in veel lidstaten onder lokale technische voorschriften. Dergelijke plaatselijke openbare vervoersystemen zijn in de Unie gewoonlijk niet aan een vergunning onderworpen. Trams en lightrailsystemen zijn bovendien vaak onderworpen aan wetgeving inzake wegvervoer vanwege gedeelde infrastructuur. Om deze redenen hoeven dergelijke lokale systemen niet interoperabel te zijn en zouden zij derhalve buiten de werkingssfeer van deze richtlijn moeten blijven. Indien zij dat zinvol achten, mogen de lidstaten de bepalingen van deze richtlijn op vrijwillige basis toepassen op lokale spoorwegsystemen. |
| --- | --- |

(5)

Metro's, trams en andere lightrailsystemen vallen in veel lidstaten onder lokale technische voorschriften. Dergelijke plaatselijke openbare vervoersystemen zijn in de Unie gewoonlijk niet aan een vergunning onderworpen. Trams en lightrailsystemen zijn bovendien vaak onderworpen aan wetgeving inzake wegvervoer vanwege gedeelde infrastructuur. Om deze redenen hoeven dergelijke lokale systemen niet interoperabel te zijn en zouden zij derhalve buiten de werkingssfeer van deze richtlijn moeten blijven. Indien zij dat zinvol achten, mogen de lidstaten de bepalingen van deze richtlijn op vrijwillige basis toepassen op lokale spoorwegsystemen.

| (6) | Een tramtrein is een openbaarvervoersconcept waarmee op zowel lightrail- als op heavyrail-infrastructuur kan worden gereden. De lidstaten moeten kunnen bepalen dat de maatregelen voor de omzetting van deze richtlijn niet van toepassing zijn op: voertuigen die in de eerste plaats worden gebruikt op lightrailsystemen maar zijn uitgerust met enkele heavyrail-componenten die nodig zijn om de doorreis, uitsluitend voor verbindingsdoeleinden, op een afgesloten en beperkt deel van heavyrail-infrastructuur mogelijk te maken. Bij gebruik van spoorweginfrastructuur door tramtreinen moet worden gezorgd voor naleving van alle essentiële eisen alsmede voor naleving van het verwachte veiligheidsniveau op alle lijnen in kwestie. In grensoverschrijdende gevallen moeten de bevoegde autoriteiten samenwerken. |
| --- | --- |

(6)

Een tramtrein is een openbaarvervoersconcept waarmee op zowel lightrail- als op heavyrail-infrastructuur kan worden gereden. De lidstaten moeten kunnen bepalen dat de maatregelen voor de omzetting van deze richtlijn niet van toepassing zijn op: voertuigen die in de eerste plaats worden gebruikt op lightrailsystemen maar zijn uitgerust met enkele heavyrail-componenten die nodig zijn om de doorreis, uitsluitend voor verbindingsdoeleinden, op een afgesloten en beperkt deel van heavyrail-infrastructuur mogelijk te maken. Bij gebruik van spoorweginfrastructuur door tramtreinen moet worden gezorgd voor naleving van alle essentiële eisen alsmede voor naleving van het verwachte veiligheidsniveau op alle lijnen in kwestie. In grensoverschrijdende gevallen moeten de bevoegde autoriteiten samenwerken.

| (7) | Voor commerciële exploitatie van treinen op het gehele spoorwegnetwerk moet er in het bijzonder een uitstekende verenigbaarheid zijn van de kenmerken van de infrastructuur met die van de voertuigen, en moet er een doelmatige koppeling zijn van de informatie- en communicatiesystemen van de verschillende infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen. Van deze verenigbaarheid en koppeling zijn de prestaties, de veiligheid, de kwaliteit en de kostprijs van de dienstverlening afhankelijk, evenals de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie. |
| --- | --- |

(7)

Voor commerciële exploitatie van treinen op het gehele spoorwegnetwerk moet er in het bijzonder een uitstekende verenigbaarheid zijn van de kenmerken van de infrastructuur met die van de voertuigen, en moet er een doelmatige koppeling zijn van de informatie- en communicatiesystemen van de verschillende infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen. Van deze verenigbaarheid en koppeling zijn de prestaties, de veiligheid, de kwaliteit en de kostprijs van de dienstverlening afhankelijk, evenals de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie.

| (8) | Het regelgevingskader voor de spoorwegen op Unie- en lidstaatniveau moet duidelijke taken en verantwoordelijkheden vaststellen voor het toezicht op de naleving van de regels inzake veiligheid, gezondheid en bescherming van de consument voor de spoorwegnetwerken. Deze richtlijn mag niet leiden tot een verminderde veiligheid of hogere kosten in het spoorwegsysteem van de Unie. Daarom moeten het Spoorwegbureau van de Europese Unie („het Bureau”) opgericht bij Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad (5) en de nationale veiligheidsinstanties de volledige verantwoordelijkheid hebben voor de vergunningen die zij uitreiken. |
| --- | --- |

(8)

Het regelgevingskader voor de spoorwegen op Unie- en lidstaatniveau moet duidelijke taken en verantwoordelijkheden vaststellen voor het toezicht op de naleving van de regels inzake veiligheid, gezondheid en bescherming van de consument voor de spoorwegnetwerken. Deze richtlijn mag niet leiden tot een verminderde veiligheid of hogere kosten in het spoorwegsysteem van de Unie. Daarom moeten het Spoorwegbureau van de Europese Unie („het Bureau”) opgericht bij Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad (5) en de nationale veiligheidsinstanties de volledige verantwoordelijkheid hebben voor de vergunningen die zij uitreiken.

| (9) | Er bestaan grote verschillen tussen de nationale regelingen, interne regels en technische specificaties voor spoorwegsystemen, subsystemen en componenten, omdat zij zijn gebaseerd op technieken die specifiek zijn voor de nationale industrie, en omdat zij bijzondere afmetingen en inrichtingen, alsmede speciale kenmerken vastleggen. Die situatie kan verhinderen dat treinen zonder belemmeringen over het gehele grondgebied van de Unie kunnen rijden. |
| --- | --- |

(9)

Er bestaan grote verschillen tussen de nationale regelingen, interne regels en technische specificaties voor spoorwegsystemen, subsystemen en componenten, omdat zij zijn gebaseerd op technieken die specifiek zijn voor de nationale industrie, en omdat zij bijzondere afmetingen en inrichtingen, alsmede speciale kenmerken vastleggen. Die situatie kan verhinderen dat treinen zonder belemmeringen over het gehele grondgebied van de Unie kunnen rijden.

| (10) | Om de spoorwegindustrie van de Unie concurrerender te maken op de wereldmarkt, is een open, op concurrentie gerichte markt nodig. |
| --- | --- |

(10)

Om de spoorwegindustrie van de Unie concurrerender te maken op de wereldmarkt, is een open, op concurrentie gerichte markt nodig.

| (11) | Derhalve dienen voor de hele Unie geldende essentiële eisen voor de interoperabiliteit van haar spoorwegnetwerk te worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(11)

Derhalve dienen voor de hele Unie geldende essentiële eisen voor de interoperabiliteit van haar spoorwegnetwerk te worden vastgesteld.

| (12) | Bij de ontwikkeling van de technische specificaties voor interoperabiliteit („TSI's”) is gebleken dat de verhouding tussen de wezenlijke eisen en TSI's enerzijds, en de Europese normen en andere documenten van normerende aard anderzijds, moet worden verduidelijkt. Met name dient een duidelijk onderscheid te worden gemaakt tussen de normen of delen van normen die in ieder geval een verplichtend karakter dienen te krijgen om de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken en de „geharmoniseerde normen” die zijn ontwikkeld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6). Wanneer dat strikt noodzakelijk is, mag in de TSI's expliciet worden verwezen naar Europese normen of specificaties, die bindend worden zodra de TSI van toepassing wordt. |
| --- | --- |

(12)

Bij de ontwikkeling van de technische specificaties voor interoperabiliteit („TSI's”) is gebleken dat de verhouding tussen de wezenlijke eisen en TSI's enerzijds, en de Europese normen en andere documenten van normerende aard anderzijds, moet worden verduidelijkt. Met name dient een duidelijk onderscheid te worden gemaakt tussen de normen of delen van normen die in ieder geval een verplichtend karakter dienen te krijgen om de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken en de „geharmoniseerde normen” die zijn ontwikkeld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6). Wanneer dat strikt noodzakelijk is, mag in de TSI's expliciet worden verwezen naar Europese normen of specificaties, die bindend worden zodra de TSI van toepassing wordt.

| (13) | Om de spoorwegsector in de Unie werkelijk concurrerender te maken zonder de concurrentie tussen de belangrijkste actoren van het spoorwegsysteem van de Unie te verstoren, moeten de TSI's en de aanbevelingen van het Bureau over die TSI's worden opgesteld met inachtneming van de beginselen van openheid, consensus en transparantie als gedefinieerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1025/2012. |
| --- | --- |

(13)

Om de spoorwegsector in de Unie werkelijk concurrerender te maken zonder de concurrentie tussen de belangrijkste actoren van het spoorwegsysteem van de Unie te verstoren, moeten de TSI's en de aanbevelingen van het Bureau over die TSI's worden opgesteld met inachtneming van de beginselen van openheid, consensus en transparantie als gedefinieerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1025/2012.

| (14) | Een kwalitatief hoogwaardig spoorvervoer in de Unie vergt onder meer een uitstekende verenigbaarheid van de kenmerken van het netwerk (in de ruimste betekenis, daaronder begrepen de vaste componenten van alle betrokken subsystemen) met die van de voertuigen (met inbegrip van de boordcomponenten van alle betrokken subsystemen). Deze compatibiliteit is bepalend voor het niveau van de prestaties, de veiligheid, de kwaliteit van de dienstverlening en voor de kosten daarvan. |
| --- | --- |

(14)

Een kwalitatief hoogwaardig spoorvervoer in de Unie vergt onder meer een uitstekende verenigbaarheid van de kenmerken van het netwerk (in de ruimste betekenis, daaronder begrepen de vaste componenten van alle betrokken subsystemen) met die van de voertuigen (met inbegrip van de boordcomponenten van alle betrokken subsystemen). Deze compatibiliteit is bepalend voor het niveau van de prestaties, de veiligheid, de kwaliteit van de dienstverlening en voor de kosten daarvan.

| (15) | TSI's hebben rechtstreekse of potentiële gevolgen voor personeel dat betrokken is bij de exploitatie en het onderhoud van subsystemen. Om die reden dient het Bureau bij het formuleren van TSI's, waar dat aangewezen is, de sociale partners te raadplegen. |
| --- | --- |

(15)

TSI's hebben rechtstreekse of potentiële gevolgen voor personeel dat betrokken is bij de exploitatie en het onderhoud van subsystemen. Om die reden dient het Bureau bij het formuleren van TSI's, waar dat aangewezen is, de sociale partners te raadplegen.

| (16) | Een TSI moet alle voorwaarden vaststellen waaraan een interoperabiliteitsonderdeel dient te voldoen, alsmede de procedure die moet worden gevolgd voor de conformiteitsbeoordeling. Voorts dient te worden bepaald dat voor elk onderdeel de in de TSI's omschreven procedure moet worden gevolgd voor het beoordelen van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik en dat het desbetreffende certificaat moet zijn afgegeven met ofwel de beoordeling van de conformiteit van een op zichzelf beschouwd interoperabiliteitsonderdeel met de technische specificaties waaraan het moet voldoen, ofwel de beoordeling van de geschiktheid voor gebruik van een binnen de spoorwegsector beschouwd interoperabiliteitsonderdeel, aan de hand van de technische specificaties. |
| --- | --- |

(16)

Een TSI moet alle voorwaarden vaststellen waaraan een interoperabiliteitsonderdeel dient te voldoen, alsmede de procedure die moet worden gevolgd voor de conformiteitsbeoordeling. Voorts dient te worden bepaald dat voor elk onderdeel de in de TSI's omschreven procedure moet worden gevolgd voor het beoordelen van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik en dat het desbetreffende certificaat moet zijn afgegeven met ofwel de beoordeling van de conformiteit van een op zichzelf beschouwd interoperabiliteitsonderdeel met de technische specificaties waaraan het moet voldoen, ofwel de beoordeling van de geschiktheid voor gebruik van een binnen de spoorwegsector beschouwd interoperabiliteitsonderdeel, aan de hand van de technische specificaties.

| (17) | Bij de formulering van nieuwe TSI's moet steeds worden toegezien op de verenigbaarheid ervan met de bestaande subsystemen. Hierdoor wordt bijgedragen tot het mededingingsvermogen van het spoorwegvervoer en worden onnodige meerkosten voorkomen naar aanleiding van de eis bestaande subsystemen te moderniseren of te vernieuwen om met terugwerkende kracht te zorgen voor verenigbaarheid. In de uitzonderlijke gevallen waarin niet kan worden gezorgd voor verenigbaarheid, moeten TSI's het kader kunnen bieden dat nodig is om te beslissen of voor het bestaande subsysteem een nieuwe beslissing of vergunning voor de indienststelling of het in de handel brengen vereist is, en om de termijnen daarvoor te bepalen. |
| --- | --- |

(17)

Bij de formulering van nieuwe TSI's moet steeds worden toegezien op de verenigbaarheid ervan met de bestaande subsystemen. Hierdoor wordt bijgedragen tot het mededingingsvermogen van het spoorwegvervoer en worden onnodige meerkosten voorkomen naar aanleiding van de eis bestaande subsystemen te moderniseren of te vernieuwen om met terugwerkende kracht te zorgen voor verenigbaarheid. In de uitzonderlijke gevallen waarin niet kan worden gezorgd voor verenigbaarheid, moeten TSI's het kader kunnen bieden dat nodig is om te beslissen of voor het bestaande subsysteem een nieuwe beslissing of vergunning voor de indienststelling of het in de handel brengen vereist is, en om de termijnen daarvoor te bepalen.

| (18) | Technische aspecten die overeenkomen met essentiële eisen maar die niet uitdrukkelijk in een TSI kunnen worden opgenomen, moeten later worden geregeld en in een bijlage bij die TSI worden aangemerkt als „open punten”. Voor deze open punten, alsmede voor specifieke gevallen, en met het oog op de naleving van de bestaande systemen, dienen de nationale voorschriften, die door elke bevoegde nationale, regionale of lokale autoriteit in een lidstaat kunnen worden vastgesteld, van toepassing te zijn. Ter voorkoming van overlappende controles en overbodige administratie, moeten de nationale voorschriften worden geclassificeerd om te kunnen bepalen of de nationale voorschriften van verschillende lidstaten over eenzelfde aspect gelijkwaardig zijn. |
| --- | --- |

(18)

Technische aspecten die overeenkomen met essentiële eisen maar die niet uitdrukkelijk in een TSI kunnen worden opgenomen, moeten later worden geregeld en in een bijlage bij die TSI worden aangemerkt als „open punten”. Voor deze open punten, alsmede voor specifieke gevallen, en met het oog op de naleving van de bestaande systemen, dienen de nationale voorschriften, die door elke bevoegde nationale, regionale of lokale autoriteit in een lidstaat kunnen worden vastgesteld, van toepassing te zijn. Ter voorkoming van overlappende controles en overbodige administratie, moeten de nationale voorschriften worden geclassificeerd om te kunnen bepalen of de nationale voorschriften van verschillende lidstaten over eenzelfde aspect gelijkwaardig zijn.

| (19) | Er dient een nadere omschrijving te worden opgesteld van de procedure die moet worden gevolgd wanneer essentiële eisen die op een subsysteem van toepassing zijn, nog niet zijn behandeld in de desbetreffende TSI. In dat geval moeten de instanties die verantwoordelijk zijn voor conformiteitsbeoordeling en de keuringsprocedures de in deze richtlijn bedoelde aangewezen instanties zijn. |
| --- | --- |

(19)

Er dient een nadere omschrijving te worden opgesteld van de procedure die moet worden gevolgd wanneer essentiële eisen die op een subsysteem van toepassing zijn, nog niet zijn behandeld in de desbetreffende TSI. In dat geval moeten de instanties die verantwoordelijk zijn voor conformiteitsbeoordeling en de keuringsprocedures de in deze richtlijn bedoelde aangewezen instanties zijn.

| (20) | Deze richtlijn dient van toepassing te zijn op het volledige spoorwegsysteem van de Unie en de werkingssfeer van de TSI's dient te worden uitgebreid tot alle voertuigen en netwerken die niet onder het trans-Europese spoorwegsysteem vallen. Bijlage I bij Richtlijn 2008/57/EG moet bijgevolg worden vereenvoudigd. |
| --- | --- |

(20)

Deze richtlijn dient van toepassing te zijn op het volledige spoorwegsysteem van de Unie en de werkingssfeer van de TSI's dient te worden uitgebreid tot alle voertuigen en netwerken die niet onder het trans-Europese spoorwegsysteem vallen. Bijlage I bij Richtlijn 2008/57/EG moet bijgevolg worden vereenvoudigd.

| (21) | De functionele en technische specificaties waaraan subsystemen en hun interfaces moeten voldoen, kunnen variëren naargelang van het gebruik van de betrokken subsystemen, bijvoorbeeld voor bepaalde categorieën lijnen en voertuigen, met name met het oog op de coherentie van de hogesnelheids- en de conventionele spoorwegsystemen. |
| --- | --- |

(21)

De functionele en technische specificaties waaraan subsystemen en hun interfaces moeten voldoen, kunnen variëren naargelang van het gebruik van de betrokken subsystemen, bijvoorbeeld voor bepaalde categorieën lijnen en voertuigen, met name met het oog op de coherentie van de hogesnelheids- en de conventionele spoorwegsystemen.

| (22) | Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van de interoperabiliteit van de spoorwegen in de hele Unie en het geleidelijk terugdringen van de diversiteit tussen de oude systemen, moet in de TSI's worden vastgesteld welke voorschriften moeten worden toegepast bij de vernieuwing of verbetering van bestaande subsystemen en kunnen zij voorstellen voor de gefaseerde voltooiing van het beoogde systeem omvatten. Om echter het spoorwegsysteem concurrerend te houden en onnodige kosten te voorkomen, mag de inwerkingtreding van nieuwe of gewijzigde TSI's niet leiden tot de onmiddellijke aanpassing van voertuigen en infrastructuur aan de nieuwe specificaties. |
| --- | --- |

(22)

Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van de interoperabiliteit van de spoorwegen in de hele Unie en het geleidelijk terugdringen van de diversiteit tussen de oude systemen, moet in de TSI's worden vastgesteld welke voorschriften moeten worden toegepast bij de vernieuwing of verbetering van bestaande subsystemen en kunnen zij voorstellen voor de gefaseerde voltooiing van het beoogde systeem omvatten. Om echter het spoorwegsysteem concurrerend te houden en onnodige kosten te voorkomen, mag de inwerkingtreding van nieuwe of gewijzigde TSI's niet leiden tot de onmiddellijke aanpassing van voertuigen en infrastructuur aan de nieuwe specificaties.

| (23) | In de TSI's moet aangeven worden wanneer door de aanpassing en vernieuwing van de infrastructuur en de voertuigen een nieuwe vergunning nodig is. Voor de verbetering en vernieuwing van de infrastructuur moet de aanvrager een dossier indienen bij de nationale veiligheidsinstantie, via het éénloketsysteem als bedoeld in Verordening (EU) 2016/796, zodat deze kan beslissen of een nieuwe vergunning vereist is op grond van de in deze richtlijn bepaalde criteria. Voor de verbetering en vernieuwing van de voertuigen met een vergunning voor het in de handel brengen, moet de aanvrager kunnen beslissen of hij op basis van de in deze richtlijn bepaalde criteria een nieuwe vergunning van bij de nationale veiligheidsinstantie of het Bureau moet aanvragen. |
| --- | --- |

(23)

In de TSI's moet aangeven worden wanneer door de aanpassing en vernieuwing van de infrastructuur en de voertuigen een nieuwe vergunning nodig is. Voor de verbetering en vernieuwing van de infrastructuur moet de aanvrager een dossier indienen bij de nationale veiligheidsinstantie, via het éénloketsysteem als bedoeld in Verordening (EU) 2016/796, zodat deze kan beslissen of een nieuwe vergunning vereist is op grond van de in deze richtlijn bepaalde criteria. Voor de verbetering en vernieuwing van de voertuigen met een vergunning voor het in de handel brengen, moet de aanvrager kunnen beslissen of hij op basis van de in deze richtlijn bepaalde criteria een nieuwe vergunning van bij de nationale veiligheidsinstantie of het Bureau moet aanvragen.

| (24) | Omdat het wegnemen van obstakels voor de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem geleidelijk gebeurt en daardoor tijd nodig zal zijn om TSI's vast te stellen, moet voorkomen worden dat de lidstaten nieuwe nationale voorschriften vaststellen of gaan deelnemen aan projecten die de diversiteit van het bestaande systeem nog vergroten. |
| --- | --- |

(24)

Omdat het wegnemen van obstakels voor de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem geleidelijk gebeurt en daardoor tijd nodig zal zijn om TSI's vast te stellen, moet voorkomen worden dat de lidstaten nieuwe nationale voorschriften vaststellen of gaan deelnemen aan projecten die de diversiteit van het bestaande systeem nog vergroten.

| (25) | Om de belemmeringen voor interoperabiliteit weg te werken en als gevolg van de uitbreiding van het toepassingsgebied van de TSI's tot het volledige spoorwegsysteem van de Unie, moet het aantal nationale voorschriften geleidelijk worden verminderd. Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen nationale voorschriften die strikt verband houden met bestaande systemen en voorschriften die nodig zijn vanwege open punten in TSI's. De laatstgenoemde groep voorschriften moet geleidelijk worden opgeheven naarmate de open punten in de TSI's worden gesloten. |
| --- | --- |

(25)

Om de belemmeringen voor interoperabiliteit weg te werken en als gevolg van de uitbreiding van het toepassingsgebied van de TSI's tot het volledige spoorwegsysteem van de Unie, moet het aantal nationale voorschriften geleidelijk worden verminderd. Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen nationale voorschriften die strikt verband houden met bestaande systemen en voorschriften die nodig zijn vanwege open punten in TSI's. De laatstgenoemde groep voorschriften moet geleidelijk worden opgeheven naarmate de open punten in de TSI's worden gesloten.

| (26) | Nationale voorschriften dienen dusdanig te worden vormgegeven en bekendgemaakt dat elke potentiële gebruiker van een nationaal netwerk deze begrijpen kan. In deze voorschriften wordt dikwijls verwezen naar andere documenten, zoals nationale normen, Europese normen, internationale normen of andere technische specificaties die geheel of gedeeltelijk beschermd kunnen zijn door intellectuele-eigendomsrechten. Om die reden dient de bekendmakingsplicht niet van toepassing te zijn op alle direct of indirect in het nationale voorschrift vermelde documenten. |
| --- | --- |

(26)

Nationale voorschriften dienen dusdanig te worden vormgegeven en bekendgemaakt dat elke potentiële gebruiker van een nationaal netwerk deze begrijpen kan. In deze voorschriften wordt dikwijls verwezen naar andere documenten, zoals nationale normen, Europese normen, internationale normen of andere technische specificaties die geheel of gedeeltelijk beschermd kunnen zijn door intellectuele-eigendomsrechten. Om die reden dient de bekendmakingsplicht niet van toepassing te zijn op alle direct of indirect in het nationale voorschrift vermelde documenten.

| (27) | Een geleidelijke aanpak komt tegemoet aan de bijzondere behoeften van de beoogde interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie, dat wordt gekenmerkt door oude nationale infrastructuren en verouderde voertuigen die grote investeringen voor aanpassing of vernieuwing vergen, en bijzondere aandacht moet uitgaan naar het behoud van de concurrentiepositie van het spoor ten opzichte van andere vervoerswijzen. |
| --- | --- |

(27)

Een geleidelijke aanpak komt tegemoet aan de bijzondere behoeften van de beoogde interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie, dat wordt gekenmerkt door oude nationale infrastructuren en verouderde voertuigen die grote investeringen voor aanpassing of vernieuwing vergen, en bijzondere aandacht moet uitgaan naar het behoud van de concurrentiepositie van het spoor ten opzichte van andere vervoerswijzen.

| (28) | Gezien de omvang en de complexiteit van het spoorwegsysteem van de Unie is het om praktische redenen noodzakelijk gebleken het in de volgende subsystemen onder te verdelen: infrastructuur, baanuitrusting voor besturing en seingeving, boorduitrusting voor besturing en seingeving, energie, rollend materiaal, exploitatie en verkeersleiding, onderhoud en telematicatoepassingen voor passagiers- en goederenvervoersdiensten. Voor elk van deze subsystemen moeten essentiële eisen worden gedefinieerd en technische specificaties worden bepaald, met name ten aanzien van onderdelen en interfaces, om aan de essentiële eisen te voldoen. Een bepaald systeem wordt onderverdeeld in onroerende en roerende elementen die enerzijds het netwerk, dat bestaat uit de lijnen, stations, eindstations en alle soorten onroerende uitrusting die noodzakelijk zijn om het veilige en continue functioneren van het systeem te waarborgen, omvatten, en anderzijds alle voertuigen die op dit netwerk rijden. In de zin van onderhavige richtlijn is een voertuig derhalve samengesteld uit een subsysteem („rollend materieel”) en in voorkomend geval andere subsystemen (met name de boordsystemen voor besturing en seingeving). Hoewel het systeem in meerdere onderdelen is opgesplitst, dient het Bureau een algemeen beeld van het systeem te behouden teneinde de interoperabiliteit en de veiligheid daarvan te bevorderen. |
| --- | --- |

(28)

Gezien de omvang en de complexiteit van het spoorwegsysteem van de Unie is het om praktische redenen noodzakelijk gebleken het in de volgende subsystemen onder te verdelen: infrastructuur, baanuitrusting voor besturing en seingeving, boorduitrusting voor besturing en seingeving, energie, rollend materiaal, exploitatie en verkeersleiding, onderhoud en telematicatoepassingen voor passagiers- en goederenvervoersdiensten. Voor elk van deze subsystemen moeten essentiële eisen worden gedefinieerd en technische specificaties worden bepaald, met name ten aanzien van onderdelen en interfaces, om aan de essentiële eisen te voldoen. Een bepaald systeem wordt onderverdeeld in onroerende en roerende elementen die enerzijds het netwerk, dat bestaat uit de lijnen, stations, eindstations en alle soorten onroerende uitrusting die noodzakelijk zijn om het veilige en continue functioneren van het systeem te waarborgen, omvatten, en anderzijds alle voertuigen die op dit netwerk rijden. In de zin van onderhavige richtlijn is een voertuig derhalve samengesteld uit een subsysteem („rollend materieel”) en in voorkomend geval andere subsystemen (met name de boordsystemen voor besturing en seingeving). Hoewel het systeem in meerdere onderdelen is opgesplitst, dient het Bureau een algemeen beeld van het systeem te behouden teneinde de interoperabiliteit en de veiligheid daarvan te bevorderen.

| (29) | Toegankelijkheid is één van de algemene principes uit het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, waarbij de Unie partij is en op grond waarvan de staten die partij zijn bij dat verdrag passende maatregelen dienen te nemen om personen met een handicap op voet van gelijkheid te behandelen met anderen, onder meer door minimumnormen en richtsnoeren inzake toegankelijkheid te ontwikkelen, te promoten en erop toe te zien op dat deze worden toegepast. Toegankelijkheid voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit is derhalve een essentiële eis voor de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie. |
| --- | --- |

(29)

Toegankelijkheid is één van de algemene principes uit het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, waarbij de Unie partij is en op grond waarvan de staten die partij zijn bij dat verdrag passende maatregelen dienen te nemen om personen met een handicap op voet van gelijkheid te behandelen met anderen, onder meer door minimumnormen en richtsnoeren inzake toegankelijkheid te ontwikkelen, te promoten en erop toe te zien op dat deze worden toegepast. Toegankelijkheid voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit is derhalve een essentiële eis voor de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie.

| (30) | Niemand mag direct of indirect worden gediscrimineerd op grond van een handicap. Om ervoor te zorgen dat alle burgers van de Unie gebruik kunnen maken van de voordelen van één Europese spoorwegruimte, moeten de lidstaten helpen zorgen voor een voor iedereen toegankelijk spoorwegsysteem. |
| --- | --- |

(30)

Niemand mag direct of indirect worden gediscrimineerd op grond van een handicap. Om ervoor te zorgen dat alle burgers van de Unie gebruik kunnen maken van de voordelen van één Europese spoorwegruimte, moeten de lidstaten helpen zorgen voor een voor iedereen toegankelijk spoorwegsysteem.

| (31) | De toepassing van de bepalingen betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie mag niet leiden tot ongerechtvaardigde kosten noch tot verminderde interoperabiliteit van de bestaande spoorwegnetwerken. |
| --- | --- |

(31)

De toepassing van de bepalingen betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie mag niet leiden tot ongerechtvaardigde kosten noch tot verminderde interoperabiliteit van de bestaande spoorwegnetwerken.

| (32) | De technische specificaties inzake interoperabiliteit hebben ook gevolgen voor het gebruik van het spoor door de gebruikers, dus moet met de gebruikers, in voorkomend geval inclusief organisaties van personen met een handicap, overlegd worden over de aspecten die hen aangaan. |
| --- | --- |

(32)

De technische specificaties inzake interoperabiliteit hebben ook gevolgen voor het gebruik van het spoor door de gebruikers, dus moet met de gebruikers, in voorkomend geval inclusief organisaties van personen met een handicap, overlegd worden over de aspecten die hen aangaan.

| (33) | Het moet voor iedere betrokken lidstaat mogelijk zijn bepaalde TSI's in een beperkt aantal degelijk gemotiveerde gevallen niet toe te passen. Deze gevallen en de procedures die moeten worden gevolgd wanneer een bepaalde TSI niet wordt toegepast, moeten duidelijk worden gedefinieerd. |
| --- | --- |

(33)

Het moet voor iedere betrokken lidstaat mogelijk zijn bepaalde TSI's in een beperkt aantal degelijk gemotiveerde gevallen niet toe te passen. Deze gevallen en de procedures die moeten worden gevolgd wanneer een bepaalde TSI niet wordt toegepast, moeten duidelijk worden gedefinieerd.

| (34) | De opstelling en toepassing van de TSI's op het spoorwegsysteem van de Unie mag geen hinderpaal vormen voor technologische innovatie, die de verbetering van de economische prestaties moet bevorderen. |
| --- | --- |

(34)

De opstelling en toepassing van de TSI's op het spoorwegsysteem van de Unie mag geen hinderpaal vormen voor technologische innovatie, die de verbetering van de economische prestaties moet bevorderen.

| (35) | Teneinde te voldoen aan de toepasselijke bepalingen inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de spoorwegsector en met name aan het bepaalde in Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad (7), moeten de aanbestedende diensten de technische specificaties vermelden in de algemene stukken of in het bestek voor elke opdracht. Er moeten daartoe voorschriften worden ontwikkeld waarnaar voor deze technische specificaties kan worden verwezen. |
| --- | --- |

(35)

Teneinde te voldoen aan de toepasselijke bepalingen inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de spoorwegsector en met name aan het bepaalde in Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad (7), moeten de aanbestedende diensten de technische specificaties vermelden in de algemene stukken of in het bestek voor elke opdracht. Er moeten daartoe voorschriften worden ontwikkeld waarnaar voor deze technische specificaties kan worden verwezen.

| (36) | Het bestaan van een internationaal normalisatiesysteem dat in staat is normen te produceren die door de internationale handelspartners daadwerkelijk worden toegepast en die aan de eisen van het EU-beleid voldoen, zou in het belang van de Unie zijn. Derhalve dienen de Europese normalisatieorganisaties hun samenwerking met de internationale normalisatieorganisaties voort te zetten. |
| --- | --- |

(36)

Het bestaan van een internationaal normalisatiesysteem dat in staat is normen te produceren die door de internationale handelspartners daadwerkelijk worden toegepast en die aan de eisen van het EU-beleid voldoen, zou in het belang van de Unie zijn. Derhalve dienen de Europese normalisatieorganisaties hun samenwerking met de internationale normalisatieorganisaties voort te zetten.

| (37) | Een aanbestedende dienst, die opdracht geeft voor het ontwerp en/of de bouw of de vernieuwing of verbetering van een subsysteem, kan een spoorwegonderneming zijn, een infrastructuurbeheerder, een met het onderhoud belaste entiteit, een houder of een concessionaris die belast is met de indienststelling van een project. De aanbestedende diensten stellen de specificaties op die nodig zijn ter aanvulling van de Europese specificaties of andere normen. Door deze specificaties mag de naleving van de op EU-niveau geharmoniseerde essentiële eisen waaraan het spoorwegsysteem moet voldoen, niet in het gedrang komen. |
| --- | --- |

(37)

Een aanbestedende dienst, die opdracht geeft voor het ontwerp en/of de bouw of de vernieuwing of verbetering van een subsysteem, kan een spoorwegonderneming zijn, een infrastructuurbeheerder, een met het onderhoud belaste entiteit, een houder of een concessionaris die belast is met de indienststelling van een project. De aanbestedende diensten stellen de specificaties op die nodig zijn ter aanvulling van de Europese specificaties of andere normen. Door deze specificaties mag de naleving van de op EU-niveau geharmoniseerde essentiële eisen waaraan het spoorwegsysteem moet voldoen, niet in het gedrang komen.

| (38) | De procedures voor de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van de onderdelen moeten gebaseerd zijn op de modules voor de procedure voor de beoordeling van de conformiteit, de geschiktheid voor gebruik en de EG-keuring die moeten worden toegepast in het kader van de op grond van deze richtlijn vastgestelde technische specificaties inzake interoperabiliteit. Met het oog op de ontwikkeling van de betrokken industrieën moeten voor zover mogelijk procedures worden ontwikkeld waarbij een kwaliteitsborgingssysteem wordt toegepast. |
| --- | --- |

(38)

De procedures voor de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van de onderdelen moeten gebaseerd zijn op de modules voor de procedure voor de beoordeling van de conformiteit, de geschiktheid voor gebruik en de EG-keuring die moeten worden toegepast in het kader van de op grond van deze richtlijn vastgestelde technische specificaties inzake interoperabiliteit. Met het oog op de ontwikkeling van de betrokken industrieën moeten voor zover mogelijk procedures worden ontwikkeld waarbij een kwaliteitsborgingssysteem wordt toegepast.

| (39) | De conformiteitseisen voor onderdelen zijn hoofdzakelijk afgestemd op het gebruiksgebied ervan, teneinde de interoperabiliteit van het systeem te waarborgen en niet alleen het vrije verkeer ervan op de Uniemarkt. Van de onderdelen die het meest kritiek zijn voor de veiligheid, de beschikbaarheid of het doelmatig functioneren van het systeem moet de geschiktheid voor gebruik worden beoordeeld. Bijgevolg is het niet noodzakelijk dat de fabrikant de CE-markering op de onder deze richtlijn vallende onderdelen aanbrengt. Op basis van de beoordeling van de conformiteit en/of de geschiktheid voor gebruik, dient de conformiteitsverklaring van de fabrikant te volstaan. |
| --- | --- |

(39)

De conformiteitseisen voor onderdelen zijn hoofdzakelijk afgestemd op het gebruiksgebied ervan, teneinde de interoperabiliteit van het systeem te waarborgen en niet alleen het vrije verkeer ervan op de Uniemarkt. Van de onderdelen die het meest kritiek zijn voor de veiligheid, de beschikbaarheid of het doelmatig functioneren van het systeem moet de geschiktheid voor gebruik worden beoordeeld. Bijgevolg is het niet noodzakelijk dat de fabrikant de CE-markering op de onder deze richtlijn vallende onderdelen aanbrengt. Op basis van de beoordeling van de conformiteit en/of de geschiktheid voor gebruik, dient de conformiteitsverklaring van de fabrikant te volstaan.

| (40) | Fabrikanten zijn niettemin verplicht om op bepaalde onderdelen de CE-markering aan te brengen ten certificering van de conformiteit daarvan met ander op die onderdelen toepasselijk Unierecht. |
| --- | --- |

(40)

Fabrikanten zijn niettemin verplicht om op bepaalde onderdelen de CE-markering aan te brengen ten certificering van de conformiteit daarvan met ander op die onderdelen toepasselijk Unierecht.

| (41) | Wanneer een TSI van kracht wordt, is een aantal interoperabiliteitsonderdelen al in de handel gebracht. Er moet worden voorzien in een overgangsperiode, zodat deze interoperabiliteitsonderdelen in een subsysteem kunnen worden geïntegreerd, ook al voldoen ze niet strikt aan de desbetreffende TSI. |
| --- | --- |

(41)

Wanneer een TSI van kracht wordt, is een aantal interoperabiliteitsonderdelen al in de handel gebracht. Er moet worden voorzien in een overgangsperiode, zodat deze interoperabiliteitsonderdelen in een subsysteem kunnen worden geïntegreerd, ook al voldoen ze niet strikt aan de desbetreffende TSI.

| (42) | De subsystemen die samen het spoorwegsysteem van de Unie vormen, dienen aan een keuringsprocedure onderworpen te zijn. Deze keuring moet de bevoegde instanties die toestemming geven voor de indienststelling of het in de handel brengen daarvan in staat stellen zich ervan te vergewissen dat het resultaat in het ontwerpstadium, bij de bouw en bij de indienststelling beantwoordt aan de geldende wettelijke, technische en operationele bepalingen. Zij moet tevens de fabrikanten een gelijke behandeling waarborgen in alle lidstaten. |
| --- | --- |

(42)

De subsystemen die samen het spoorwegsysteem van de Unie vormen, dienen aan een keuringsprocedure onderworpen te zijn. Deze keuring moet de bevoegde instanties die toestemming geven voor de indienststelling of het in de handel brengen daarvan in staat stellen zich ervan te vergewissen dat het resultaat in het ontwerpstadium, bij de bouw en bij de indienststelling beantwoordt aan de geldende wettelijke, technische en operationele bepalingen. Zij moet tevens de fabrikanten een gelijke behandeling waarborgen in alle lidstaten.

| (43) | Na de indienststelling of het in de handel brengen van een subsysteem moet erop worden toegezien dat dit subsysteem wordt geëxploiteerd en onderhouden overeenkomstig de essentiële eisen die erop van toepassing zijn. Overeenkomstig Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (8), zijn de infrastructuurbeheerder, de spoorwegonderneming en met het onderhoud belaste entiteit er, ieder voor hun eigen deel, voor verantwoordelijk dat hun subsystemen aan deze eisen voldoen. |
| --- | --- |

(43)

Na de indienststelling of het in de handel brengen van een subsysteem moet erop worden toegezien dat dit subsysteem wordt geëxploiteerd en onderhouden overeenkomstig de essentiële eisen die erop van toepassing zijn. Overeenkomstig Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (8), zijn de infrastructuurbeheerder, de spoorwegonderneming en met het onderhoud belaste entiteit er, ieder voor hun eigen deel, voor verantwoordelijk dat hun subsystemen aan deze eisen voldoen.

| (44) | Indien bij de exploitatie blijkt dat een voertuig of voertuigtype niet aan een van de geldende essentiële eisen voldoet, moeten de betrokken spoorwegondernemingen de noodzakelijke corrigerende maatregelen nemen om het voertuig/de voertuigen met de eisen in overeenstemming te brengen. Indien de non-conformiteit een ernstig veiligheidsrisico vormt, moeten de nationale veiligheidsinstanties die belast zijn met het toezicht op het rijden van het voertuig, bovendien de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen kunnen nemen, inclusief het onmiddellijk beperken of schorsen van de exploitatie in kwestie. Indien de corrigerende maatregelen ontoereikend zijn en het door de non-conformiteit veroorzaakte ernstige veiligheidsrisico blijft bestaan, moeten de nationale veiligheidsinstanties of het Bureau de vergunning kunnen intrekken of aanpassen. Onder een ernstig veiligheidsrisico moet in dit verband worden verstaan een ernstige niet-naleving van wettelijke verplichtingen of veiligheidseisen, die op zich of als onderdeel van opeenvolgende gebeurtenissen een ongeval of een ernstig ongeval kan veroorzaken. Het proces van intrekking moet worden ondersteund met een passende uitwisseling van informatie tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties, met inbegrip van het gebruik van registers. |
| --- | --- |

(44)

Indien bij de exploitatie blijkt dat een voertuig of voertuigtype niet aan een van de geldende essentiële eisen voldoet, moeten de betrokken spoorwegondernemingen de noodzakelijke corrigerende maatregelen nemen om het voertuig/de voertuigen met de eisen in overeenstemming te brengen. Indien de non-conformiteit een ernstig veiligheidsrisico vormt, moeten de nationale veiligheidsinstanties die belast zijn met het toezicht op het rijden van het voertuig, bovendien de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen kunnen nemen, inclusief het onmiddellijk beperken of schorsen van de exploitatie in kwestie. Indien de corrigerende maatregelen ontoereikend zijn en het door de non-conformiteit veroorzaakte ernstige veiligheidsrisico blijft bestaan, moeten de nationale veiligheidsinstanties of het Bureau de vergunning kunnen intrekken of aanpassen. Onder een ernstig veiligheidsrisico moet in dit verband worden verstaan een ernstige niet-naleving van wettelijke verplichtingen of veiligheidseisen, die op zich of als onderdeel van opeenvolgende gebeurtenissen een ongeval of een ernstig ongeval kan veroorzaken. Het proces van intrekking moet worden ondersteund met een passende uitwisseling van informatie tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties, met inbegrip van het gebruik van registers.

| (45) | De respectieve rollen en verantwoordelijkheden van alle betrokken actoren met betrekking tot de procedure voor het in de handel brengen en het gebruik van voertuigen en de indienststelling van vaste installaties, moeten worden verduidelijkt. |
| --- | --- |

(45)

De respectieve rollen en verantwoordelijkheden van alle betrokken actoren met betrekking tot de procedure voor het in de handel brengen en het gebruik van voertuigen en de indienststelling van vaste installaties, moeten worden verduidelijkt.

| (46) | Voor het afgeven van vergunningen moeten het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties samenwerken en hun bevoegdheden delen, naargelang het geval, en daarbij terdege rekening houden met de veiligheid. Daartoe moeten samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties worden gesloten. |
| --- | --- |

(46)

Voor het afgeven van vergunningen moeten het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties samenwerken en hun bevoegdheden delen, naargelang het geval, en daarbij terdege rekening houden met de veiligheid. Daartoe moeten samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties worden gesloten.

| (47) | Om ervoor te zorgen dat de uitrusting van het Europees beheersysteem voor het spoorverkeer („ERTMS”) in overeenstemming is met de geldende specificatie en om te voorkomen dat de interoperabiliteit van ERTMS als gevolg van aanvullende eisen wordt ondermijnd, dient het Bureau als de „ERTMS systeemautoriteit” op te treden. Daartoe dient het Bureau vóór de lancering of publicatie van aanbestedingen met betrekking tot ERTMS-baanuitrusting, verantwoordelijk te zijn voor het beoordelen van de beoogde technische oplossingen, teneinde te controleren of deze technische oplossingen overeenstemmen met de desbetreffende TSI's en derhalve volledig interoperabel zijn. Er moet worden voorkomen dat deze beoordeling door het Bureau enerzijds en de taken van de aangemelde instanties in de keuringsprocedure anderzijds elkaar overlappen; hiertoe dient de aanvrager derhalve het Bureau te melden of de door een aangemelde instantie uit te voeren keuringsprocedure reeds is aangevangen of dat er reeds een conformiteitscertificaat beschikbaar is. De aanvrager dient te kunnen kiezen of hij een dergelijke beoordeling van het Bureau voor elk individueel ERTMS-project apart aanvraagt, of voor een combinatie van dergelijke projecten, voor een lijn, een groep lijnen of een netwerk. |
| --- | --- |

(47)

Om ervoor te zorgen dat de uitrusting van het Europees beheersysteem voor het spoorverkeer („ERTMS”) in overeenstemming is met de geldende specificatie en om te voorkomen dat de interoperabiliteit van ERTMS als gevolg van aanvullende eisen wordt ondermijnd, dient het Bureau als de „ERTMS systeemautoriteit” op te treden. Daartoe dient het Bureau vóór de lancering of publicatie van aanbestedingen met betrekking tot ERTMS-baanuitrusting, verantwoordelijk te zijn voor het beoordelen van de beoogde technische oplossingen, teneinde te controleren of deze technische oplossingen overeenstemmen met de desbetreffende TSI's en derhalve volledig interoperabel zijn. Er moet worden voorkomen dat deze beoordeling door het Bureau enerzijds en de taken van de aangemelde instanties in de keuringsprocedure anderzijds elkaar overlappen; hiertoe dient de aanvrager derhalve het Bureau te melden of de door een aangemelde instantie uit te voeren keuringsprocedure reeds is aangevangen of dat er reeds een conformiteitscertificaat beschikbaar is. De aanvrager dient te kunnen kiezen of hij een dergelijke beoordeling van het Bureau voor elk individueel ERTMS-project apart aanvraagt, of voor een combinatie van dergelijke projecten, voor een lijn, een groep lijnen of een netwerk.

| (48) | De uitvoering van ERTMS-projecten waarvan het aanbestedings- of contractsluitingsproces reeds is afgerond, mag geen vertraging oplopen als gevolg van de inwerkingtreding van deze richtlijn. |
| --- | --- |

(48)

De uitvoering van ERTMS-projecten waarvan het aanbestedings- of contractsluitingsproces reeds is afgerond, mag geen vertraging oplopen als gevolg van de inwerkingtreding van deze richtlijn.

| (49) | Om het in de handel brengen van voertuigen te vergemakkelijken en de administratieve lasten te verlichten moet het concept van een voertuigvergunning voor het in de handel brengen die in de hele Unie geldig is, worden geïntroduceerd. Met vergunningen voor het in de handel brengen kunnen overal op de Uniemarkt commerciële transacties met voertuigen worden verricht, maar het voertuig mag uitsluitend worden gebruikt binnen het gebruiksgebied waarvoor de vergunning wordt verleend. In dit verband moet bij iedere uitbreiding van het gebruiksgebied een geactualiseerde vergunning voor het voertuig worden afgegeven. Ook voor voertuigen die reeds krachtens eerdere richtlijnen zijn toegelaten, moet een vergunning voor het in de handel brengen worden verleend indien het voornemen bestaat deze te gebruiken op netwerken waarvoor hun vergunning niet geldt. |
| --- | --- |

(49)

Om het in de handel brengen van voertuigen te vergemakkelijken en de administratieve lasten te verlichten moet het concept van een voertuigvergunning voor het in de handel brengen die in de hele Unie geldig is, worden geïntroduceerd. Met vergunningen voor het in de handel brengen kunnen overal op de Uniemarkt commerciële transacties met voertuigen worden verricht, maar het voertuig mag uitsluitend worden gebruikt binnen het gebruiksgebied waarvoor de vergunning wordt verleend. In dit verband moet bij iedere uitbreiding van het gebruiksgebied een geactualiseerde vergunning voor het voertuig worden afgegeven. Ook voor voertuigen die reeds krachtens eerdere richtlijnen zijn toegelaten, moet een vergunning voor het in de handel brengen worden verleend indien het voornemen bestaat deze te gebruiken op netwerken waarvoor hun vergunning niet geldt.

| (50) | Wanneer het gebruiksgebied is beperkt tot een of meer netwerken binnen één lidstaat, moeten de aanvrager kunnen kiezen of hij de aanvraag voor de voertuigvergunning, via het éénloketsysteem als bedoeld in Verordening (EU) 2016/796, indient bij de nationale veiligheidsinstantie van die lidstaat of bij het Bureau. Aanvragers dienen tot aan afronding of beëindiging van de aanvraag gebonden te zijn aan deze keuze. |
| --- | --- |

(50)

Wanneer het gebruiksgebied is beperkt tot een of meer netwerken binnen één lidstaat, moeten de aanvrager kunnen kiezen of hij de aanvraag voor de voertuigvergunning, via het éénloketsysteem als bedoeld in Verordening (EU) 2016/796, indient bij de nationale veiligheidsinstantie van die lidstaat of bij het Bureau. Aanvragers dienen tot aan afronding of beëindiging van de aanvraag gebonden te zijn aan deze keuze.

| (51) | De aanvrager moet kunnen beschikken over een passende procedure om beroep te kunnen aantekenen tegen een beslissing of nalaten van het Bureau of van de nationale veiligheidsinstanties. Voorts moeten er heldere procedurele bepalingen en bepalingen inzake geschillenbeslechting worden vastgesteld voor het geval dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties het niet eens worden over beoordelingen in verband met de afgifte van vergunningen voor voertuigen. |
| --- | --- |

(51)

De aanvrager moet kunnen beschikken over een passende procedure om beroep te kunnen aantekenen tegen een beslissing of nalaten van het Bureau of van de nationale veiligheidsinstanties. Voorts moeten er heldere procedurele bepalingen en bepalingen inzake geschillenbeslechting worden vastgesteld voor het geval dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties het niet eens worden over beoordelingen in verband met de afgifte van vergunningen voor voertuigen.

| (52) | Specifieke maatregelen, met inbegrip van samenwerkingsovereenkomsten, moeten rekening houden met de specifieke geografische en historische omstandigheden van bepaalde lidstatennemen, en tegelijkertijd zorgen voor de goede werking van de interne markt. |
| --- | --- |

(52)

Specifieke maatregelen, met inbegrip van samenwerkingsovereenkomsten, moeten rekening houden met de specifieke geografische en historische omstandigheden van bepaalde lidstatennemen, en tegelijkertijd zorgen voor de goede werking van de interne markt.

| (53) | Wanneer de exploitatie beperkt is tot spoorwegnetwerken die om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid vergen, en wanneer die spoorwegnetwerken geïsoleerd zijn van het spoorwegsysteem van de rest van de Unie, moet de aanvrager de noodzakelijke formaliteiten plaatselijk kunnen vervullen met de betreffende nationale veiligheidsinstanties. De samenwerkingsovereenkomsten die tussen het Bureau en de betreffende nationale veiligheidsinstanties moeten worden gesloten kunnen derhalve, om de administratieve lasten en kosten te beperken, een passende toewijzing van taken voorschrijven, zonder dat wordt geraakt aan de eindverantwoordelijkheid die het Bureau heeft voor het afgeven van de vergunning. |
| --- | --- |

(53)

Wanneer de exploitatie beperkt is tot spoorwegnetwerken die om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid vergen, en wanneer die spoorwegnetwerken geïsoleerd zijn van het spoorwegsysteem van de rest van de Unie, moet de aanvrager de noodzakelijke formaliteiten plaatselijk kunnen vervullen met de betreffende nationale veiligheidsinstanties. De samenwerkingsovereenkomsten die tussen het Bureau en de betreffende nationale veiligheidsinstanties moeten worden gesloten kunnen derhalve, om de administratieve lasten en kosten te beperken, een passende toewijzing van taken voorschrijven, zonder dat wordt geraakt aan de eindverantwoordelijkheid die het Bureau heeft voor het afgeven van de vergunning.

| (54) | De spoorwegnetwerken in de Baltische landen (Estland, Letland en Litouwen) hebben een spoorwijdte van 1 520 mm, hetgeen overeenstemt met die in omringende derde landen, maar afwijkt van die van het hoofdspoorwegnetwerk in de Unie. Deze Baltische netwerken hebben gemeenschappelijke technische en operationele eisen geërfd en zijn daardoor de facto interoperabel; een in een van de Baltische lidstaten afgegeven voertuigvergunning kan om die reden geldig zijn voor de rest van de Baltische netwerken. Met het oog op een efficiënte en evenredige toewijzing van middelen voor de afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen van voertuigen of voor de afgifte van een typegoedkeuring voor voertuigen, en ter beperking van de financiële en administratieve lasten voor aanvragers in dergelijke gevallen, dienen de specifieke samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de bevoegde nationale veiligheidsinstanties zo nodig te voorzien in de mogelijkheid om taken naar deze nationale veiligheidsinstanties over te hevelen. |
| --- | --- |

(54)

De spoorwegnetwerken in de Baltische landen (Estland, Letland en Litouwen) hebben een spoorwijdte van 1 520 mm, hetgeen overeenstemt met die in omringende derde landen, maar afwijkt van die van het hoofdspoorwegnetwerk in de Unie. Deze Baltische netwerken hebben gemeenschappelijke technische en operationele eisen geërfd en zijn daardoor de facto interoperabel; een in een van de Baltische lidstaten afgegeven voertuigvergunning kan om die reden geldig zijn voor de rest van de Baltische netwerken. Met het oog op een efficiënte en evenredige toewijzing van middelen voor de afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen van voertuigen of voor de afgifte van een typegoedkeuring voor voertuigen, en ter beperking van de financiële en administratieve lasten voor aanvragers in dergelijke gevallen, dienen de specifieke samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de bevoegde nationale veiligheidsinstanties zo nodig te voorzien in de mogelijkheid om taken naar deze nationale veiligheidsinstanties over te hevelen.

| (55) | Lidstaten met een groot aandeel spoorvervoer van en naar derde landen die eenzelfde spoorwijdte hebben die verschillend is van die van het hoofdspoorwegnetwerk in de Unie, dienen voor goederenwagons en passagiersrijtuigen waarvan het gebruik wordt gedeeld met die derde landen, andere vergunningsprocedures voor voertuigen te kunnen handhaven. |
| --- | --- |

(55)

Lidstaten met een groot aandeel spoorvervoer van en naar derde landen die eenzelfde spoorwijdte hebben die verschillend is van die van het hoofdspoorwegnetwerk in de Unie, dienen voor goederenwagons en passagiersrijtuigen waarvan het gebruik wordt gedeeld met die derde landen, andere vergunningsprocedures voor voertuigen te kunnen handhaven.

| (56) | Met het oog op de traceerbaarheid en veiligheid moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op verzoek van de houder van het voertuig een Europees voertuignummer aan een voertuig toewijzen. Het voertuig dient vervolgens te worden geregistreerd in een voertuigregister. De voertuigregisters moeten door alle lidstaten en door een aantal marktpartijen in de Unie kunnen worden geraadpleegd. De voertuigregisters dienen samenhangend te zijn wat betreft het dataformaat. Daarom dienen voor deze registers gemeenschappelijke functionele en technische specificaties te worden opgesteld. Om de administratieve belasting en onnodige kosten te beperken moet de Commissie een specificatie vaststellen voor een Europees voertuigregister waarin nationale voertuigregisters worden opgenomen, teneinde een gemeenschappelijk instrument te creëren terwijl er tegelijkertijd bijkomende functies blijven bestaan die beantwoorden aan de specifieke behoeften van de lidstaten. |
| --- | --- |

(56)

Met het oog op de traceerbaarheid en veiligheid moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op verzoek van de houder van het voertuig een Europees voertuignummer aan een voertuig toewijzen. Het voertuig dient vervolgens te worden geregistreerd in een voertuigregister. De voertuigregisters moeten door alle lidstaten en door een aantal marktpartijen in de Unie kunnen worden geraadpleegd. De voertuigregisters dienen samenhangend te zijn wat betreft het dataformaat. Daarom dienen voor deze registers gemeenschappelijke functionele en technische specificaties te worden opgesteld. Om de administratieve belasting en onnodige kosten te beperken moet de Commissie een specificatie vaststellen voor een Europees voertuigregister waarin nationale voertuigregisters worden opgenomen, teneinde een gemeenschappelijk instrument te creëren terwijl er tegelijkertijd bijkomende functies blijven bestaan die beantwoorden aan de specifieke behoeften van de lidstaten.

| (57) | Om de traceerbaarheid van voertuigen en hun historie te waarborgen, moeten de referenties van de voertuigvergunningen voor het in de handel brengen samen met de andere voertuiggegevens worden geregistreerd. |
| --- | --- |

(57)

Om de traceerbaarheid van voertuigen en hun historie te waarborgen, moeten de referenties van de voertuigvergunningen voor het in de handel brengen samen met de andere voertuiggegevens worden geregistreerd.

| (58) | Er moeten procedures worden vastgesteld om de compatibiliteit tussen de voertuigen en de route waarop ze gebruikt zullen worden te controleren tussen het moment waarop een vergunning is afgegeven om een voertuig in de handel te brengen en vóór het gebruik van een voertuig door een spoorwegonderneming in het gebruiksgebied dat gespecificeerd is in de voertuigvergunning voor het in de handel brengen. |
| --- | --- |

(58)

Er moeten procedures worden vastgesteld om de compatibiliteit tussen de voertuigen en de route waarop ze gebruikt zullen worden te controleren tussen het moment waarop een vergunning is afgegeven om een voertuig in de handel te brengen en vóór het gebruik van een voertuig door een spoorwegonderneming in het gebruiksgebied dat gespecificeerd is in de voertuigvergunning voor het in de handel brengen.

| (59) | De aangemelde instanties die belast zijn met de procedures voor de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van onderdelen en met de keuringsprocedure voor de subsystemen, dienen, in het bijzonder bij afwezigheid van Europese specificaties, hun beslissingen zo veel mogelijk op elkaar af te stemmen. |
| --- | --- |

(59)

De aangemelde instanties die belast zijn met de procedures voor de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van onderdelen en met de keuringsprocedure voor de subsystemen, dienen, in het bijzonder bij afwezigheid van Europese specificaties, hun beslissingen zo veel mogelijk op elkaar af te stemmen.

| (60) | Transparante accreditatie als voorzien bij Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (9) dat het noodzakelijke niveau van vertrouwen in conformiteitscertificaten waarborgt, zou door de nationale overheidsinstanties in de Unie gezien moeten worden als de beste manier om de technische bekwaamheid aan te tonen van de aangemelde instanties en, mutatis mutandis, van de aangewezen instanties om de overeenstemming met de nationale voorschriften te toetsen. De nationale autoriteiten moeten evenwel tot het oordeel kunnen komen dat zij over de passende middelen beschikken om deze evaluatie zelf uit te voeren. In dat geval dienen zij, om te waarborgen dat de door andere nationale autoriteiten uitgevoerde evaluaties voldoende geloofwaardig zijn, aan de Commissie en de andere lidstaten het nodige bewijsmateriaal te overleggen waaruit blijkt dat de geëvalueerde conformiteitsbeoordelingsinstanties aan de toepasselijke regelgevingseisen voldoen. |
| --- | --- |

(60)

Transparante accreditatie als voorzien bij Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (9) dat het noodzakelijke niveau van vertrouwen in conformiteitscertificaten waarborgt, zou door de nationale overheidsinstanties in de Unie gezien moeten worden als de beste manier om de technische bekwaamheid aan te tonen van de aangemelde instanties en, mutatis mutandis, van de aangewezen instanties om de overeenstemming met de nationale voorschriften te toetsen. De nationale autoriteiten moeten evenwel tot het oordeel kunnen komen dat zij over de passende middelen beschikken om deze evaluatie zelf uit te voeren. In dat geval dienen zij, om te waarborgen dat de door andere nationale autoriteiten uitgevoerde evaluaties voldoende geloofwaardig zijn, aan de Commissie en de andere lidstaten het nodige bewijsmateriaal te overleggen waaruit blijkt dat de geëvalueerde conformiteitsbeoordelingsinstanties aan de toepasselijke regelgevingseisen voldoen.

| (61) | Deze richtlijn moet worden beperkt tot de vaststelling van de interoperabiliteitseisen voor interoperabiliteitsonderdelen en subsystemen. Om de naleving van die eisen te faciliteren, moet het vermoeden van conformiteit worden gehanteerd voor interoperabiliteitsonderdelen en subsystemen die voldoen aan geharmoniseerde normen die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1025/2012 worden vastgesteld met het doel voor die eisen gedetailleerde technische specificaties te formuleren. |
| --- | --- |

(61)

Deze richtlijn moet worden beperkt tot de vaststelling van de interoperabiliteitseisen voor interoperabiliteitsonderdelen en subsystemen. Om de naleving van die eisen te faciliteren, moet het vermoeden van conformiteit worden gehanteerd voor interoperabiliteitsonderdelen en subsystemen die voldoen aan geharmoniseerde normen die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1025/2012 worden vastgesteld met het doel voor die eisen gedetailleerde technische specificaties te formuleren.

| (62) | Maatregelen die op grond van deze richtlijn zijn genomen, moeten worden aangevuld met initiatieven voor financiële ondersteuning van innovatieve en interoperabele technologieën in de spoorwegsector van de Unie. |
| --- | --- |

(62)

Maatregelen die op grond van deze richtlijn zijn genomen, moeten worden aangevuld met initiatieven voor financiële ondersteuning van innovatieve en interoperabele technologieën in de spoorwegsector van de Unie.

| (63) | Teneinde de niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn aan te vullen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot de specifieke oogmerken van elke TSI. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie dient er bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen voor te zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. |
| --- | --- |

(63)

Teneinde de niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn aan te vullen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot de specifieke oogmerken van elke TSI. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie dient er bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen voor te zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad.

| (64) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze richtlijn, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend inzake: TSI's en de wijzigingen daarvan, met inbegrip van de wijzigingen die nodig zijn om tekortkomingen van TSI's te verhelpen; het model voor de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen en de begeleidende documenten; de in het dossier op te nemen informatie die bij het verzoek tot niet-toepassing van één of meer TSI's of delen daarvan moet worden gevoegd, het formaat en de indieningsmodaliteiten van dat dossier en, in voorkomend geval, het besluit tot niet-toepassing van TSI's; de classificering van de nationale voorschriften in verschillende groepen teneinde de compatibiliteitscontroles tussen vaste en mobiele uitrusting te vergemakkelijken; de details van de EG-keuringsprocedure en de keuringsprocedure in het geval van nationale voorschriften, en de modellen voor de EG-keuringsverklaring en de modellen voor documenten van het technisch dossier dat bij de keuringsverklaring moet worden gevoegd, alsmede de modellen voor keuringscertificaten; de praktische regelingen betreffende de voertuigvergunning, het model voor de verklaring van conformiteit met het type en, in voorkomend geval, ad-hocmodules voor de conformiteitsbeoordeling; de nationale voertuigregisters, het Europees voertuigregister en het register van vergunningen om voertuigtypen in de handel te brengen, en de gemeenschappelijke specificaties in verband met de inhoud, het gegevensformaat, de functionele en technische architectuur, de bedrijfsmodus en de regels voor de invoer en raadpleging van gegevens voor het infrastructuurregister. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (10). |
| --- | --- |

(64)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze richtlijn, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend inzake: TSI's en de wijzigingen daarvan, met inbegrip van de wijzigingen die nodig zijn om tekortkomingen van TSI's te verhelpen; het model voor de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen en de begeleidende documenten; de in het dossier op te nemen informatie die bij het verzoek tot niet-toepassing van één of meer TSI's of delen daarvan moet worden gevoegd, het formaat en de indieningsmodaliteiten van dat dossier en, in voorkomend geval, het besluit tot niet-toepassing van TSI's; de classificering van de nationale voorschriften in verschillende groepen teneinde de compatibiliteitscontroles tussen vaste en mobiele uitrusting te vergemakkelijken; de details van de EG-keuringsprocedure en de keuringsprocedure in het geval van nationale voorschriften, en de modellen voor de EG-keuringsverklaring en de modellen voor documenten van het technisch dossier dat bij de keuringsverklaring moet worden gevoegd, alsmede de modellen voor keuringscertificaten; de praktische regelingen betreffende de voertuigvergunning, het model voor de verklaring van conformiteit met het type en, in voorkomend geval, ad-hocmodules voor de conformiteitsbeoordeling; de nationale voertuigregisters, het Europees voertuigregister en het register van vergunningen om voertuigtypen in de handel te brengen, en de gemeenschappelijke specificaties in verband met de inhoud, het gegevensformaat, de functionele en technische architectuur, de bedrijfsmodus en de regels voor de invoer en raadpleging van gegevens voor het infrastructuurregister. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (10).

| (65) | De TSI's moeten regelmatig worden herzien. Indien in de TSI's tekortkomingen worden ontdekt, moet het Bureau worden gevraagd een advies uit te brengen dat, onder bepaalde voorwaarden, kan worden gepubliceerd en door alle belanghebbenden (waaronder de sector en aangemelde instanties) kan worden toegepast als een aanvaardbare manier om in afwachting van de herziening daarvan aan de betrokken TSI's te voldoen. |
| --- | --- |

(65)

De TSI's moeten regelmatig worden herzien. Indien in de TSI's tekortkomingen worden ontdekt, moet het Bureau worden gevraagd een advies uit te brengen dat, onder bepaalde voorwaarden, kan worden gepubliceerd en door alle belanghebbenden (waaronder de sector en aangemelde instanties) kan worden toegepast als een aanvaardbare manier om in afwachting van de herziening daarvan aan de betrokken TSI's te voldoen.

| (66) | Uitvoeringshandelingen tot vaststelling van nieuwe TSI's of tot wijziging van bestaande TSI's, dienen een afspiegeling te vormen van de door de Commissie middels gedelegeerde handelingen vastgelegde specifieke doelstellingen. |
| --- | --- |

(66)

Uitvoeringshandelingen tot vaststelling van nieuwe TSI's of tot wijziging van bestaande TSI's, dienen een afspiegeling te vormen van de door de Commissie middels gedelegeerde handelingen vastgelegde specifieke doelstellingen.

| (67) | Bepaalde organisatorische maatregelen zijn nodig om het Bureau voor te bereiden op zijn grotere rol in het kader van deze richtlijn. Bijgevolg moet in een passende overgangsperiode worden voorzien. Gedurende die periode moet de Commissie de vorderingen evalueren die het Bureau heeft gemaakt bij de voorbereiding op zijn grotere rol. Daarna moet de Commissie regelmatig verslag uitbrengen over de vorderingen bij de uitvoering van deze richtlijn. Met name moet in het verslag een evaluatie worden gemaakt van de procedure inzake vergunningen voor voertuigen, de gevallen waarin de TSI's niet worden toegepast en het gebruik van registers. Voorts moet de Commissie verslag uitbrengen over de maatregelen die zijn genomen met betrekking tot de identificatie en traceerbaarheid van veiligheidskritieke onderdelen. |
| --- | --- |

(67)

Bepaalde organisatorische maatregelen zijn nodig om het Bureau voor te bereiden op zijn grotere rol in het kader van deze richtlijn. Bijgevolg moet in een passende overgangsperiode worden voorzien. Gedurende die periode moet de Commissie de vorderingen evalueren die het Bureau heeft gemaakt bij de voorbereiding op zijn grotere rol. Daarna moet de Commissie regelmatig verslag uitbrengen over de vorderingen bij de uitvoering van deze richtlijn. Met name moet in het verslag een evaluatie worden gemaakt van de procedure inzake vergunningen voor voertuigen, de gevallen waarin de TSI's niet worden toegepast en het gebruik van registers. Voorts moet de Commissie verslag uitbrengen over de maatregelen die zijn genomen met betrekking tot de identificatie en traceerbaarheid van veiligheidskritieke onderdelen.

| (68) | De lidstaten, de nationale veiligheidsinstanties en de belanghebbenden moeten voldoende tijd krijgen om zich voor te bereiden op de uitvoering van deze richtlijn. |
| --- | --- |

(68)

De lidstaten, de nationale veiligheidsinstanties en de belanghebbenden moeten voldoende tijd krijgen om zich voor te bereiden op de uitvoering van deze richtlijn.

| (69) | Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem binnen de hele Unie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen ervan, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen vaststellen in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(69)

Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem binnen de hele Unie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen ervan, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen vaststellen in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

| (70) | Alleen de bepalingen van deze richtlijn die inhoudelijk zijn gewijzigd ten opzichte van Richtlijn 2008/57/EG, moeten worden omgezet in het interne recht. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit Richtlijn 2008/57/EG. |
| --- | --- |

(70)

Alleen de bepalingen van deze richtlijn die inhoudelijk zijn gewijzigd ten opzichte van Richtlijn 2008/57/EG, moeten worden omgezet in het interne recht. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit Richtlijn 2008/57/EG.

| (71) | Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage V, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in intern recht van de daarin genoemde richtlijnen onverlet te laten, |
| --- | --- |

(71)

Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage V, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in intern recht van de daarin genoemde richtlijnen onverlet te laten,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1.   In deze richtlijn worden de voorwaarden vastgesteld waaraan dient te worden voldaan om het spoorwegsysteem van de Unie interoperabel te maken op een wijze die verenigbaar is met Richtlijn (EU) 2016/798, met als doel een optimaal niveau van technische harmonisatie vast te stellen, de facilitering, verbetering en ontwikkeling van diensten voor vervoer per spoor binnen de Unie en met derde landen mogelijk te maken en bij te dragen aan de voltooiing van de eengemaakte Europese spoorwegruimte en aan de geleidelijke voltooiing van de interne markt. Deze voorwaarden betreffen het ontwerp, de constructie, de indienststelling, de verbetering, de vernieuwing, de exploitatie en het onderhoud van de onderdelen van dit systeem, alsmede de beroepskwalificaties van en de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor het personeel dat bij de exploitatie en het onderhoud betrokken is.

2.   In deze richtlijn worden voor elk subsysteem de voorschriften inzake interoperabiliteitsonderdelen, interfaces en procedures vastgesteld en wordt bepaald welke voorwaarden inzake de algemene compatibiliteit van het spoorwegsysteem moeten worden vervuld om een interoperabel spoorwegsysteem van de Unie tot stand te brengen.

3.   Deze richtlijn is niet van toepassing op:

| a) | metro's; |
| --- | --- |

a)

metro's;

| b) | trams en lightrailvoertuigen, en infrastructuur die uitsluitend door die voertuigen wordt gebruikt; |
| --- | --- |

b)

trams en lightrailvoertuigen, en infrastructuur die uitsluitend door die voertuigen wordt gebruikt;

| c) | netwerken die functioneel gescheiden zijn van de rest van het spoorwegsysteem van de Unie en die alleen bedoeld zijn voor de exploitatie van lokale, stads- of voorstadsreizigersdiensten alsmede ondernemingen die uitsluitend op deze netwerken opereren. |
| --- | --- |

c)

netwerken die functioneel gescheiden zijn van de rest van het spoorwegsysteem van de Unie en die alleen bedoeld zijn voor de exploitatie van lokale, stads- of voorstadsreizigersdiensten alsmede ondernemingen die uitsluitend op deze netwerken opereren.

4.   De lidstaten kunnen bepalen dat de maatregelen voor de omzetting van deze richtlijn niet van toepassing zijn op:

| a) | spoorweginfrastructuur, inclusief zijsporen, die particulier eigendom is en door de eigenaar of een exploitant wordt gebruikt voor zijn goederenvervoeractiviteiten of het vervoer van personen voor niet-commerciële doeleinden, en voertuigen die uitsluitend worden gebruikt op deze infrastructuur; |
| --- | --- |

a)

spoorweginfrastructuur, inclusief zijsporen, die particulier eigendom is en door de eigenaar of een exploitant wordt gebruikt voor zijn goederenvervoeractiviteiten of het vervoer van personen voor niet-commerciële doeleinden, en voertuigen die uitsluitend worden gebruikt op deze infrastructuur;

| b) | infrastructuur en voertuigen bestemd voor strikt lokaal, historisch of toeristisch gebruik; |
| --- | --- |

b)

infrastructuur en voertuigen bestemd voor strikt lokaal, historisch of toeristisch gebruik;

| c) | lightrailinfrastructuur die soms door zware spoorvoertuigen wordt gebruikt onder de operationele omstandigheden van het lightrailsysteem, als dat nodig is voor verbindingen voor uitsluitend die voertuigen, en |
| --- | --- |

c)

lightrailinfrastructuur die soms door zware spoorvoertuigen wordt gebruikt onder de operationele omstandigheden van het lightrailsysteem, als dat nodig is voor verbindingen voor uitsluitend die voertuigen, en

| d) | voertuigen die in de eerste plaats worden gebruikt op lightrailsystemen maar zijn uitgerust met enkele heavyrail-componenten die nodig zijn om de doorreis, uitsluitend voor verbindingsdoeleinden, op een afgesloten en beperkt deel van heavyrail-infrastructuur mogelijk te maken. |
| --- | --- |

d)

voertuigen die in de eerste plaats worden gebruikt op lightrailsystemen maar zijn uitgerust met enkele heavyrail-componenten die nodig zijn om de doorreis, uitsluitend voor verbindingsdoeleinden, op een afgesloten en beperkt deel van heavyrail-infrastructuur mogelijk te maken.

5.   In het geval van tramtreinen die op het spoorwegsysteem van de Unie actief zijn, geldt bij ontstentenis van TSI's voor tramtreinen het volgende:

| a) | De betrokken lidstaten zorgen ervoor dat er nationale voorschriften of andere relevante toegankelijke maatregelen worden vastgesteld om te waarborgen dat dergelijke tramtreinen voldoen aan de desbetreffende essentiële eisen; |
| --- | --- |

a)

De betrokken lidstaten zorgen ervoor dat er nationale voorschriften of andere relevante toegankelijke maatregelen worden vastgesteld om te waarborgen dat dergelijke tramtreinen voldoen aan de desbetreffende essentiële eisen;

| b) | De lidstaten kunnen nationale voorschriften vaststellen om de voor dergelijke tramtreinen geldende vergunningsprocedure nader te omschrijven. De autoriteit die de vergunning voor voertuigen afgeeft, raadpleegt de betrokken nationale veiligheidsinstantie om ervoor te zorgen dat de gemengde exploitatie van tramtreinen en heavyrail-treinen voldoet aan alle essentiële eisen alsmede aan de desbetreffende gemeenschappelijke veiligheidsdoelen („GVD's”). |
| --- | --- |

b)

De lidstaten kunnen nationale voorschriften vaststellen om de voor dergelijke tramtreinen geldende vergunningsprocedure nader te omschrijven. De autoriteit die de vergunning voor voertuigen afgeeft, raadpleegt de betrokken nationale veiligheidsinstantie om ervoor te zorgen dat de gemengde exploitatie van tramtreinen en heavyrail-treinen voldoet aan alle essentiële eisen alsmede aan de desbetreffende gemeenschappelijke veiligheidsdoelen („GVD's”).

| c) | In afwijking van artikel 21 werken de relevante bevoegde autoriteiten in geval van grensoverschrijdende activiteit samen met het oog op het afgeven van de voertuigvergunningen. |
| --- | --- |

c)

In afwijking van artikel 21 werken de relevante bevoegde autoriteiten in geval van grensoverschrijdende activiteit samen met het oog op het afgeven van de voertuigvergunningen.

Dit lid is niet van toepassing op overeenkomstig leden 3 en 4 van het toepassingsgebied van deze richtlijn uitgesloten voertuigen.

Artikel 2

Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

1)   „spoorwegsysteem van de Unie”: de in bijlage I genoemde elementen;

„spoorwegsysteem van de Unie”

2)   „interoperabiliteit”: de geschiktheid van een spoorwegsysteem voor een veilig en ononderbroken treinverkeer dat de vereiste prestaties levert;

„interoperabiliteit”

3)   „voertuig”: een spoorvoertuig dat op eigen wielen voortbeweegt op spoorlijnen, met of zonder aandrijving. Een voertuig bestaat uit een of meer structurele en functionele subsystemen;

„voertuig”

4)   „netwerk”: de lijnen, stations, terminals en alle soorten vaste uitrusting die nodig zijn voor het veilig en continu functioneren van het spoorwegsysteem van de Unie;

„netwerk”

5)   „subsystemen”: de structurele en functionele delen van het spoorwegsysteem van de Unie, als bepaald in bijlage II;

„subsystemen”

6)   „mobiel subsysteem”: het subsysteem rollend materieel en het subsysteem boorduitrusting voor besturing en seingeving;

„mobiel subsysteem”

7)   „interoperabiliteitsonderdeel”: een basiscomponent, groep componenten, deel van een samenstel of volledig samenstel van voorzieningen, deel uitmakend of bestemd om deel uit te maken van een subsysteem, waarvan de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem direct of indirect afhankelijk is, met inbegrip van materiële en immateriële objecten;

„interoperabiliteitsonderdeel”

8)   „product”: een product dat met een fabricageproces wordt verkregen, met inbegrip van interoperabiliteitsonderdelen en subsystemen;

„product”

9)   „essentiële eisen”: het geheel van de in bijlage III omschreven voorwaarden waaraan het spoorwegsysteem van de Unie, de subsystemen en de interoperabiliteitsonderdelen, met inbegrip van de interfaces, voldoen;

„essentiële eisen”

10)   „Europese specificatie”: een specificatie die in één van onderstaande categorieën valt:

„Europese specificatie”

| — | een gemeenschappelijke technische specificatie als gedefinieerd in bijlage VIII bij Richtlijn 2014/25/EU; |
| --- | --- |

—

een gemeenschappelijke technische specificatie als gedefinieerd in bijlage VIII bij Richtlijn 2014/25/EU;

| — | een Europese technische goedkeuring als bedoeld in artikel 60 van Richtlijn 2014/25/EU, of |
| --- | --- |

—

een Europese technische goedkeuring als bedoeld in artikel 60 van Richtlijn 2014/25/EU, of

| — | een Europese norm als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 1025/2012; |
| --- | --- |

—

een Europese norm als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 1025/2012;

11)   „technische specificatie inzake interoperabiliteit” (TSI): een overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde specificatie die voor elk subsysteem of deel van een subsysteem geldt teneinde aan de essentiële eisen te voldoen en de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie te verzekeren;

„technische specificatie inzake interoperabiliteit” (TSI)

12)   „fundamentele parameter”: elke regelgevende, technische of operationele voorwaarde die kritiek is voor de interoperabiliteit en die in de desbetreffende TSI's wordt vermeld;

„fundamentele parameter”

13)   „specifiek geval”: elk deel van het spoorwegsysteem waarvoor om geografische of topografische redenen of omwille van het stadsmilieu en de compatibiliteit met het bestaande systeem, bijzondere tijdelijke of permanente bepalingen in de TSI's moeten worden opgenomen, in het bijzonder lijnen en netwerken die niet verbonden zijn met het netwerk in de rest van de Unie, het profiel, de spoorwijdte of de spoorafstand, alsmede voertuigen die bestemd zijn voor strikt lokaal, regionaal of historisch gebruik en voertuigen met een plaats van vertrek of bestemming in derde landen;

„specifiek geval”

14)   „verbetering”: erkzaamheden waarbij een subsysteem of een deel daarvan aanzienlijk wordt gewijzigd, die een aanpassing vergen van het technisch dossier dat de EG-keuringsverklaring vergezelt, indien dit technisch dossier er is, en die een verbetering van de algemene prestaties van het subsysteem tot gevolg hebben;

„verbetering”

15)   „vernieuwing”: grote vervangingswerkzaamheden waarbij een subsysteem of een deel daarvan wordt gewijzigd en die geen wijziging van de algemene prestaties van het subsysteem tot gevolg hebben;

„vernieuwing”

16)   „bestaand spoorwegsysteem”: het geheel van infrastructuur van het bestaande spoorwegnetwerk, bestaande uit enerzijds de lijnen en vaste installaties en anderzijds de voertuigen, ongeacht categorie of herkomst, die op deze infrastructuur rijden;

„bestaand spoorwegsysteem”

17)   „vervanging in het kader van onderhoud”: vervanging van onderdelen door onderdelen met een identieke functie en identieke prestaties in het kader van preventief onderhoud of herstelwerkzaamheden;

„vervanging in het kader van onderhoud”

18)   „tramtrein”: een voertuig ontworpen voor gecombineerd gebruik op zowel een lightrailinfrastructuur als op een heavyrail-infrastructuur;

„tramtrein”

19)   „indienststelling”: alle handelingen door middel waarvan een subsysteem in bedrijf wordt genomen;

„indienststelling”

20)   „aanbestedende dienst”: een publiekrechtelijke of privaatrechtelijke entiteit die opdracht geeft voor het ontwerp en/of de bouw of de vernieuwing of verbetering van een subsysteem;

„aanbestedende dienst”

21)   „houder”: de natuurlijke of rechtspersoon die eigenaar is van een voertuig of het recht heeft het te gebruiken, het voertuig exploiteert als vervoermiddel en als zodanig geregistreerd is in een voertuigregister bedoeld in artikel 47;

„houder”

22)   „aanvrager”: een natuurlijke persoon of een rechtspersoon die een vergunning aanvraagt en die een spoorwegonderneming, een beheerder van infrastructuur of andere personen of juridische entiteiten kan zijn, zoals de fabrikant, een eigenaar of een houder. Voor de toepassing van artikel 15 betekent „aanvrager” een aanbestedende dienst, een fabrikant of een gemachtigde daarvan. Voor de toepassing van artikel 19 betekent „aanvrager” een natuurlijke of rechtspersoon die aan het Bureau goedkeuring vraagt voor de beoogde technische oplossingen voor de projecten in verband met ERTMS-baanuitrusting;

„aanvrager”

23)   „project in vergevorderd stadium”: elk project waarvan de planning of de aanleg zodanig is gevorderd dat een wijziging van de technische specificaties de levensvatbaarheid van het project zoals gepland in het gedrang kan brengen;

„project in vergevorderd stadium”

24)   „geharmoniseerde norm”: een Europese norm als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder c), van Verordening (EU) nr. 1025/2012;

„geharmoniseerde norm”

25)   „nationale veiligheidsinstantie”: een veiligheidsinstantie als gedefinieerd in artikel 3, punt 7, van Richtlijn (EU) 2016/798;

„nationale veiligheidsinstantie”

26)   „type”: een voertuigtype dat de fundamentele ontwerpkenmerken van het voertuig definieert, aangegeven in een type- of ontwerpkeuringscertificaat als beschreven in de toepasselijke keuringsmodule;

„type”

27)   „serie”: een aantal identieke voertuigen van een typeontwerp;

„serie”

28)   „met het onderhoud belaste entiteit”: een entiteit die belast is met het onderhoud als gedefinieerd in artikel 3, punt 20, van Richtlijn (EU) 2016/798;

„met het onderhoud belaste entiteit”

29)   „lightrail”: spoorvervoerssysteem voor stedelijk en/of voorstedelijk vervoer met een botsbestendigheid van C-III of C-IV (volgens EN 15227:2011) en een maximale voertuigstevigheid van 800 kN (langsdrukkracht in de koppelingszone); lightrailsystemen rijden op een eigen bedding of delen deze met het wegverkeer en kunnen gewoonlijk niet rijtuigen voor passagiersvervoer over lange afstand en goederenvervoer vervangen;

„lightrail”

30)   „nationale voorschriften”: alle in een lidstaat vastgestelde bindende voorschriften, ongeacht de instantie die ze heeft uitgevaardigd, die vereisten inzake veiligheid op het spoor of technische vereisten bevatten, andere dan de door uniale of internationale voorschriften vastgestelde, die binnen de betrokken lidstaat van toepassing zijn op spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders of derden;

„nationale voorschriften”

31)   „exploitatietoestand”: de normale bedrijfsmodus en de te verwachten gevallen van gestoord bedrijf (waaronder slijtage) binnen de in het technisch dossier en het onderhoudsdossier vermelde gebruiksvoorwaarden;

„exploitatietoestand”

32)   „gebruiksgebied van een voertuig”: een of meer netwerken binnen een lidstaat of groep van lidstaten waarop een voertuig is bedoeld om te worden gebruikt;

„gebruiksgebied van een voertuig”

33)   „aanvaardbare wijzen van naleving”: niet-bindende adviezen van het Bureau waarin wordt aangegeven op welke manieren het voldoen aan de essentiële eisen kan worden vastgesteld;

„aanvaardbare wijzen van naleving”

34)   „aanvaardbare nationale wijzen van naleving”: niet-bindende adviezen van de lidstaat waarin wordt aangegeven op welke manieren het voldoen aan de nationale voorschriften kan worden vastgesteld;

„aanvaardbare nationale wijzen van naleving”

35)   „in de handel brengen”: de eerste keer dat een interoperabiliteitsonderdeel, subsysteem, of voertuig dat klaar is om in zijn exploitatietoestand te functioneren op de markt van de Unie wordt aangeboden;

„in de handel brengen”

36)   „fabrikant”: een natuurlijke of rechtspersoon die een product in de vorm van een interoperabiliteitsonderdeel of subsysteem of voertuig maakt of laat ontwerpen of laat maken, en dat onder zijn naam of merk verhandelt;

„fabrikant”

37)   „gemachtigde”: een in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die schriftelijk door een fabrikant of een aanbestedende dienst is gemachtigd om namens die fabrikant of dienst specifieke taken te vervullen;

„gemachtigde”

38)   „technische specificatie”: een document dat aangeeft aan welke technische eisen een product, een subsysteem, een proces of een dienst moet voldoen;

„technische specificatie”

39)   „accreditatie”: accreditatie zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 10, van Verordening (EG) nr. 765/2008;

„accreditatie”

40)   „nationale accreditatie-instantie”: nationale accreditatie-instantie zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 11, van Verordening (EG) nr. 765/2008;

„nationale accreditatie-instantie”

41)   „conformiteitsbeoordeling”: het proces waarin wordt aangetoond of voldaan is aan de vastgestelde eisen voor een product, proces, dienst, subsysteem, persoon of instantie;

„conformiteitsbeoordeling”

42)   „conformiteitsbeoordelingsinstantie”: een instantie die is aangemeld of aangewezen als verantwoordelijke voor conformiteitsbeoordelingsactiviteiten, zoals ijken, testen, certificeren en inspecteren; een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt na aanmelding door een lidstaat ingedeeld als een „aangemelde instantie”; een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt na aanwijzing door een lidstaat ingedeeld als een „aangewezen instantie”;

„conformiteitsbeoordelingsinstantie”

43)   „persoon met een handicap en persoon met beperkte mobiliteit”: elke persoon met een permanente of tijdelijke fysieke, mentale, intellectuele of zintuiglijke beperking die hem, in wisselwerking met uiteenlopende obstakels, kunnen beletten volledig, effectief en op voet van gelijkheid met andere passagiers gebruik te maken van vervoersdiensten, of van wie de mobiliteit bij het gebruiken van vervoersdiensten is beperkt door zijn leeftijd;

„persoon met een handicap en persoon met beperkte mobiliteit”

44)   „infrastructuurbeheerder”: de infrastructuurbeheerder als gedefinieerd in artikel 3, punt 2, van Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (11);

„infrastructuurbeheerder”

11

45)   „spoorwegonderneming”: spoorwegonderneming als gedefinieerd in artikel 3, punt 1, van Richtlijn 2012/34/EU en elke andere publiekrechtelijke of privaatrechtelijke onderneming die goederen en/of reizigers over het spoor vervoert en die zelf de tractie levert; daar vallen ook ondernemingen onder die alleen tractie leveren.

„spoorwegonderneming”

Artikel 3

Essentiële eisen

1.   Het spoorwegsysteem van de Unie, de subsystemen, de interoperabiliteitsonderdelen, inclusief de interfaces, voldoen aan de desbetreffende essentiële eisen.

2.   De in artikel 60 van Richtlijn 2014/25/EU bedoelde technische specificaties die noodzakelijk zijn ter aanvulling van de Europese specificaties of de andere normen die in gebruik zijn in de Unie, mogen niet in strijd zijn met de essentiële eisen.

HOOFDSTUK II

TECHNISCHE SPECIFICATIES INZAKE INTEROPERABILITEIT

Artikel 4

Inhoud van de TSI's

1.   Elk van de in bijlage II omschreven subsystemen wordt bestreken door één TSI. Een subsysteem kan zo nodig door verscheidene TSI's worden bestreken en één TSI kan verscheidene subsystemen betreffen.

2.   Vaste subsystemen voldoen, overeenkomstig deze richtlijn en onverminderd lid 3, onder f), aan de op het moment van het verzoek tot vergunning voor de indienststelling geldende TSI's en nationale voorschriften.

Voertuigen voldoen overeenkomstig deze richtlijn en onverminderd lid 3, onder f), aan de op het moment van het verzoek tot vergunning voor het in de handel brengen geldende TSI's en nationale voorschriften.

De conformiteit en de naleving van de voorschriften wordt voor vaste subsystemen en voertuigen tijdens het gebruik ervan ononderbroken gehandhaafd.

3.   Elke TSI omvat, voor zover nodig voor de realisatie van de doelstellingen van deze richtlijn bedoeld in artikel 1:

| a) | een vermelding van het beoogde toepassingsgebied (deel van het netwerk of voertuigen als bedoeld in bijlage I; subsysteem of deel van een subsysteem als vermeld in bijlage II); |
| --- | --- |

a)

een vermelding van het beoogde toepassingsgebied (deel van het netwerk of voertuigen als bedoeld in bijlage I; subsysteem of deel van een subsysteem als vermeld in bijlage II);

| b) | de essentiële eisen voor het betrokken subsysteem en de interfaces van dit systeem met de overige subsystemen; |
| --- | --- |

b)

de essentiële eisen voor het betrokken subsysteem en de interfaces van dit systeem met de overige subsystemen;

| c) | de functionele en technische specificaties waaraan elk subsysteem en de interfaces ervan met de overige subsystemen moeten voldoen. Indien nodig kunnen deze specificaties naargelang van het gebruik van het subsysteem verschillen, bijvoorbeeld voor elk van de categorieën lijnen, knooppunten en/of voertuigen bedoeld in bijlage I; |
| --- | --- |

c)

de functionele en technische specificaties waaraan elk subsysteem en de interfaces ervan met de overige subsystemen moeten voldoen. Indien nodig kunnen deze specificaties naargelang van het gebruik van het subsysteem verschillen, bijvoorbeeld voor elk van de categorieën lijnen, knooppunten en/of voertuigen bedoeld in bijlage I;

| d) | de interoperabiliteitsonderdelen en interfaces waarvoor Europese specificaties moeten worden vastgesteld, waaronder de Europese normen die noodzakelijk zijn om de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie tot stand te brengen; |
| --- | --- |

d)

de interoperabiliteitsonderdelen en interfaces waarvoor Europese specificaties moeten worden vastgesteld, waaronder de Europese normen die noodzakelijk zijn om de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie tot stand te brengen;

| e) | per geval de procedures die moeten worden gehanteerd voor de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen enerzijds, of de EG-keuring van de subsystemen anderzijds. Die procedures zijn gebaseerd op de in Besluit 2010/713/EU van de Commissie (12) omschreven modules; |
| --- | --- |

e)

per geval de procedures die moeten worden gehanteerd voor de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen enerzijds, of de EG-keuring van de subsystemen anderzijds. Die procedures zijn gebaseerd op de in Besluit 2010/713/EU van de Commissie (12) omschreven modules;

| f) | de strategie voor de toepassing van de TSI's. Daarin staan in het bijzonder de stappen via welke de bestaande situatie overgaat in de uiteindelijke situatie waarin overal aan de TSI wordt voldaan; daarbij wordt rekening gehouden met de geraamde kosten en baten en de verwachte gevolgen voor de belanghebbenden. Wanneer een gecoördineerde uitvoering van de TSI noodzakelijk is, zoals langs een corridor of tussen beheerders van infrastructuur en spoorwegondernemingen, mag de strategie voorstellen bevatten voor een gefaseerde voltooiing; |
| --- | --- |

f)

de strategie voor de toepassing van de TSI's. Daarin staan in het bijzonder de stappen via welke de bestaande situatie overgaat in de uiteindelijke situatie waarin overal aan de TSI wordt voldaan; daarbij wordt rekening gehouden met de geraamde kosten en baten en de verwachte gevolgen voor de belanghebbenden. Wanneer een gecoördineerde uitvoering van de TSI noodzakelijk is, zoals langs een corridor of tussen beheerders van infrastructuur en spoorwegondernemingen, mag de strategie voorstellen bevatten voor een gefaseerde voltooiing;

| g) | voor het betrokken personeel de beroepskwalificaties en de voorschriften inzake de gezondheid en veiligheid op het werk voor de exploitatie en het onderhoud van het subsysteem in kwestie en voor de toepassing van de TSI's; |
| --- | --- |

g)

voor het betrokken personeel de beroepskwalificaties en de voorschriften inzake de gezondheid en veiligheid op het werk voor de exploitatie en het onderhoud van het subsysteem in kwestie en voor de toepassing van de TSI's;

| h) | de bepalingen die van toepassing zijn op bestaande subsystemen en voertuigen, met name bij het verbeteren en vernieuwen ervan en in zulke gevallen op de aanpassing ervan die een nieuwe aanvraag voor een nieuwe vergunning nodig maken; |
| --- | --- |

h)

de bepalingen die van toepassing zijn op bestaande subsystemen en voertuigen, met name bij het verbeteren en vernieuwen ervan en in zulke gevallen op de aanpassing ervan die een nieuwe aanvraag voor een nieuwe vergunning nodig maken;

| i) | de door spoorwegondernemingen te controleren parameters van de voertuigen en vaste subsystemen en toe te passen procedures om die parameters te controleren tussen het moment waarop een vergunning om een voertuig in de handel te brengen is afgegeven en het eerste gebruik van het voertuig, teneinde te waarborgen dat de voertuigen compatibel zijn met de trajecten waarop ze zullen worden ingezet. |
| --- | --- |

i)

de door spoorwegondernemingen te controleren parameters van de voertuigen en vaste subsystemen en toe te passen procedures om die parameters te controleren tussen het moment waarop een vergunning om een voertuig in de handel te brengen is afgegeven en het eerste gebruik van het voertuig, teneinde te waarborgen dat de voertuigen compatibel zijn met de trajecten waarop ze zullen worden ingezet.

4.   Elke TSI wordt opgesteld aan de hand van een analyse van het bestaande subsysteem en geeft een subsysteem aan als doel dat geleidelijk, binnen een redelijke termijn, kan worden bereikt. Aldus kan dankzij de vaststelling en naleving van de TSI's geleidelijk de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem worden verwezenlijkt.

5.   TSI's houden de samenhang van het bestaande spoorwegsysteem in elke lidstaat op passende wijze zo veel mogelijk in stand. In verband daarmee kan binnen elke TSI rekening worden gehouden met specifieke gevallen, zowel op het gebied van het netwerk als de voertuigen en met name met het profiel, de spoorwijdte of de spoorafstand en voertuigen met een plaats van vertrek of bestemming in derde landen. Voor elk specifiek geval wordt in de TSI aangegeven hoe de TSI-bepalingen van lid 3, onder c) tot en met g), moeten worden toegepast.

6.   Indien bepaalde technische aspecten die overeenkomen met essentiële eisen niet uitdrukkelijk aan de orde kunnen komen in een TSI, worden zij duidelijk als open punten omschreven in een bijlage bij de TSI.

7.   TSI's beletten niet dat de lidstaten beslissingen nemen over het gebruik van de infrastructuur voor het verkeer van voertuigen waarop de TSI's niet van toepassing zijn.

8.   Indien dat strikt noodzakelijk is om te voldoen aan de doelstelling van deze richtlijn, kunnen TSI's expliciet en duidelijk verwijzen naar Europese of internationale normen of specificaties of door het Bureau bekendgemaakte technische documenten. In dat geval worden die normen of specificaties (of de desbetreffende delen daarvan) of technische documenten beschouwd als een bijlage bij de desbetreffende TSI en krijgen zij een verplicht karakter op het moment dat de TSI van toepassing is. Indien dergelijke normen, specificaties of technische documenten ontbreken en nog moeten worden ontwikkeld, kan worden verwezen naar andere, welbepaalde documenten met een normatief karakter die gemakkelijk en publiek toegankelijk zijn.

Artikel 5

Opstelling, aanneming en evaluatie van TSI's

1.   Om de specifieke doelstellingen van elke TSI te bepalen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 50 gedelegeerde handelingen vast te stellen, met name en in voorkomend geval, met betrekking tot:

| a) | het geografische en technische toepassingsgebied van de TSI's; |
| --- | --- |

a)

het geografische en technische toepassingsgebied van de TSI's;

| b) | de toepasselijke essentiële eisen; |
| --- | --- |

b)

de toepasselijke essentiële eisen;

| c) | de lijst van regelgevings-, technische en operationele omstandigheden die op het niveau van de subsystemen en de interfaces daartussen moeten worden geharmoniseerd, en het te verwachten niveau van harmonisatie; |
| --- | --- |

c)

de lijst van regelgevings-, technische en operationele omstandigheden die op het niveau van de subsystemen en de interfaces daartussen moeten worden geharmoniseerd, en het te verwachten niveau van harmonisatie;

| d) | spoorwegspecifieke procedures voor de beoordeling van de conformiteit of geschiktheid voor gebruik van de interoperabiliteitsonderdelen; |
| --- | --- |

d)

spoorwegspecifieke procedures voor de beoordeling van de conformiteit of geschiktheid voor gebruik van de interoperabiliteitsonderdelen;

| e) | de voor het spoor specifieke procedures voor het beoordelen van de EG-keuring van de subsystemen; |
| --- | --- |

e)

de voor het spoor specifieke procedures voor het beoordelen van de EG-keuring van de subsystemen;

| f) | de personeelscategorieën die betrokken zijn bij de exploitatie en het onderhoud van de betrokken subsystemen en de algemene doelstellingen bij het bepalen van de minimumnormen voor beroepskwalificaties en voorschriften inzake gezondheid en veiligheid voor het betrokken personeel; |
| --- | --- |

f)

de personeelscategorieën die betrokken zijn bij de exploitatie en het onderhoud van de betrokken subsystemen en de algemene doelstellingen bij het bepalen van de minimumnormen voor beroepskwalificaties en voorschriften inzake gezondheid en veiligheid voor het betrokken personeel;

| g) | elk ander aspect dat noodzakelijk in aanmerking moet worden genomen om te zorgen voor interoperabiliteit op grond van artikel 1, leden 1 en 2, binnen het spoorwegsysteem van de Unie, zoals het afstemmen van de TSI op Europese en internationale normen of specificaties. |
| --- | --- |

g)

elk ander aspect dat noodzakelijk in aanmerking moet worden genomen om te zorgen voor interoperabiliteit op grond van artikel 1, leden 1 en 2, binnen het spoorwegsysteem van de Unie, zoals het afstemmen van de TSI op Europese en internationale normen of specificaties.

Wanneer de Commissie deze gedelegeerde handelingen vaststelt, motiveert zij de noodzaak van een nieuwe of grondig gewijzigde TSI, met inbegrip van de gevolgen ervan voor de bestaande voorschriften en technische specificaties.

2.   Om de uniforme toepassing van de overeenkomstig lid 1 vastgestelde handeling te waarborgen, verzoekt de Commissie het Bureau ontwerp-TSI's en de wijzigingen daarvan op te stellen en daarover aanbevelingen te doen aan de Commissie.

Elke ontwerp-TSI wordt in de volgende fasen opgesteld:

| a) | Het Bureau bepaalt de fundamentele parameters voor deze TSI, alsmede de interfaces met de andere subsystemen en alle andere noodzakelijke specifieke gevallen. |
| --- | --- |

a)

Het Bureau bepaalt de fundamentele parameters voor deze TSI, alsmede de interfaces met de andere subsystemen en alle andere noodzakelijke specifieke gevallen.

| b) | Het Bureau stelt op basis van de onder a) genoemde fundamentele parameters de ontwerp-TSI op. In voorkomend geval houdt het Bureau rekening met de vooruitgang van de techniek, reeds uitgevoerde normalisatiewerkzaamheden, de bevindingen van bestaande werkgroepen en aanvaarde onderzoeksresultaten. |
| --- | --- |

b)

Het Bureau stelt op basis van de onder a) genoemde fundamentele parameters de ontwerp-TSI op. In voorkomend geval houdt het Bureau rekening met de vooruitgang van de techniek, reeds uitgevoerde normalisatiewerkzaamheden, de bevindingen van bestaande werkgroepen en aanvaarde onderzoeksresultaten.

3.   Bij het opstellen of evalueren van elke TSI, met inbegrip van de fundamentele parameters, houdt het Bureau rekening met de geraamde kosten en baten van alle overwogen technische oplossingen en van de onderlinge interfaces, teneinde de meest haalbare oplossingen te bepalen en uit te voeren. Daarin worden de verwachte gevolgen voor alle betrokken exploitanten en economische actoren vermeld en wordt naar behoren rekening gehouden met de voorschriften in Richtlijn (EU) 2016/798. De lidstaten leveren een bijdrage aan deze raming door in voorkomend geval de benodigde gegevens te verstrekken.

4.   Het Bureau stelt, overeenkomstig de artikelen 5 en 19 van Verordening (EU) 2016/796, de ontwerp-TSI's en de wijzigingen daarvan op met inachtneming van de criteria van openheid, consensus en transparantie als gedefinieerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1025/2012.

5.   Het in artikel 51 bedoelde comité („het comité”) wordt regelmatig op de hoogte gehouden van de werkzaamheden in verband met het opstellen van de TSI's. De Commissie kan gedurende deze werkzaamheden, teneinde te voldoen aan de in lid 1 van dit artikel bedoelde gedelegeerde handelingen, de nodige opdrachten of nuttige aanbevelingen formuleren betreffende de opzet van de TSI's en de kosten-batenanalyse. De Commissie kan met name verzoeken alternatieve oplossingen te onderzoeken en de raming van de kosten en baten van deze alternatieve oplossingen op te nemen in het verslag bij de ontwerp-TSI.

6.   Wanneer verschillende subsystemen om redenen van technische compatibiliteit tegelijkertijd in gebruik moeten worden genomen, moeten de data van toepassing van de desbetreffende TSI's overeenstemmen.

7.   Bij het opstellen, aannemen of evalueren van de TSI's houdt het Bureau rekening met de mening van de gebruikers over de eigenschappen die rechtstreeks van invloed zijn op de omstandigheden waaronder zij de subsystemen gebruiken. Daartoe pleegt het Bureau bij het opstellen en evalueren van de TSI's overleg met de representatieve gebruikersverenigingen en -organisaties. Het voegt een verslag van de uitkomst van dit overleg bij de ontwerp-TSI.

8.   Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EU) 2016/796, stelt de Commissie, met de hulp van het comité, de lijst op van gebruikersverenigingen en -organisaties waarmee overleg moet worden gepleegd en actualiseert zij die lijst regelmatig. Deze lijst kan op verzoek van een lidstaat of op initiatief van de Commissie worden herzien en geactualiseerd.

9.   Bij het opstellen of evalueren van de TSI's houdt het Bureau rekening met het advies van de sociale partners ten aanzien van de beroepskwalificaties en de voorschriften inzake de gezondheid en veiligheid op het werk als bedoeld in artikel 4, lid 3, onder g). Daartoe raadpleegt het Bureau de sociale partners alvorens de Commissie aanbevelingen te doen over de TSI's en de wijzigingen daarvan. De sociale partners worden geraadpleegd in het kader van het comité voor de sectoriële dialoog dat is opgericht bij Besluit 98/500/EG van de Commissie (13). De sociale partners brengen hun advies uit binnen een termijn van drie maanden na de raadpleging.

10.   Indien de herziening van een TSI wijziging van de eisen tot gevolg heeft, moet de nieuwe TSI verenigbaar zijn met de subsystemen die overeenkomstig vorige versies van de TSI in dienst zijn gesteld.

11.   De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen TSI's vast om de in de in lid 1 bedoelde gedelegeerde handelingen bepaalde specifieke doelstellingen te verwezenlijken. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Zij omvatten alle in artikel 4, lid 3, vermelde elementen en voldoen aan alle vereisten van artikel 4, leden 4 tot en met 6, en lid 8.

Artikel 6

Tekortkomingen van TSI's

1.   Indien na de vaststelling van een TSI blijkt dat deze een tekortkoming vertoont, wordt de TSI gewijzigd overeenkomstig artikel 5, lid 11. De Commissie zal deze procedure indien nodig onverwijld toepassen. Tot deze tekortkomingen behoren ook elementen die zouden kunnen leiden tot onveilige bedrijfssituaties binnen een lidstaat.

2.   Met het oog op de herziening van de TSI kan de Commissie het Bureau om advies vragen. De Commissie analyseert het advies van het Bureau en stelt het Comité in kennis van haar conclusies.

3.   Op verzoek van de Commissie bestaat het in lid 2 bedoelde advies van het Bureau uit een aanvaardbare toepassing en mag het derhalve worden gebruikt voor de beoordeling van projecten in afwachting van de vaststelling van een herziene TSI.

4.   Elk lid van het in artikel 38, lid 4, van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde netwerk van vertegenwoordigende organen kan de Commissie attenderen op mogelijke tekortkomingen van TSI's.

Artikel 7

Niet-toepassing van TSI's

1.   In de volgende gevallen kunnen de lidstaten de aanvrager toestaan af te zien van de toepassing van één of meer TSI's of delen daarvan:

| a) | bij een voorgesteld nieuw subsysteem of een deel daarvan, de vernieuwing of verbetering van een bestaand subsysteem of een deel daarvan, elk element als genoemd in artikel 1, lid 1, dat zich in een gevorderde ontwikkelingsfase bevindt of waarvoor een uitvoeringsovereenkomst loopt op het moment waarop de betrokken TSI's bekend worden gemaakt; |
| --- | --- |

a)

bij een voorgesteld nieuw subsysteem of een deel daarvan, de vernieuwing of verbetering van een bestaand subsysteem of een deel daarvan, elk element als genoemd in artikel 1, lid 1, dat zich in een gevorderde ontwikkelingsfase bevindt of waarvoor een uitvoeringsovereenkomst loopt op het moment waarop de betrokken TSI's bekend worden gemaakt;

| b) | wanneer het bij een snelle herstelling van het netwerk na een ongeluk of een natuurramp economisch of technisch niet mogelijk is de overeenkomstige TSI geheel of gedeeltelijk toe te passen; in dat geval is de niet-toepassing van de TSI beperkt tot de periode voorafgaand aan de herstelling van het netwerk; |
| --- | --- |

b)

wanneer het bij een snelle herstelling van het netwerk na een ongeluk of een natuurramp economisch of technisch niet mogelijk is de overeenkomstige TSI geheel of gedeeltelijk toe te passen; in dat geval is de niet-toepassing van de TSI beperkt tot de periode voorafgaand aan de herstelling van het netwerk;

| c) | voor elk project tot vernieuwing, uitbreiding of verbetering van een bestaand subsysteem of een deel ervan, wanneer de toepassing van de betrokken TSI's de economische levensvatbaarheid van het project en/of de verenigbaarheid van het spoorwegsysteem van de betrokken lidstaat in gevaar brengt, bijvoorbeeld wat betreft het profiel, de spoorwijdte, de spoorafstand, of de elektrische spanning; |
| --- | --- |

c)

voor elk project tot vernieuwing, uitbreiding of verbetering van een bestaand subsysteem of een deel ervan, wanneer de toepassing van de betrokken TSI's de economische levensvatbaarheid van het project en/of de verenigbaarheid van het spoorwegsysteem van de betrokken lidstaat in gevaar brengt, bijvoorbeeld wat betreft het profiel, de spoorwijdte, de spoorafstand, of de elektrische spanning;

| d) | voor voertuigen met een plaats van vertrek of bestemming in een derde land met een andere spoorwijdte dan die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie; |
| --- | --- |

d)

voor voertuigen met een plaats van vertrek of bestemming in een derde land met een andere spoorwijdte dan die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie;

| e) | voor een project voor een nieuw subsysteem of een project voor de vernieuwing of herinrichting van een bestaand subsysteem, uit te voeren op het grondgebied van de betrokken lidstaat, wanneer het spoorwegnetwerk van die lidstaat niet aansluit op, of door de zee of vanwege speciale geografische omstandigheden afgesneden is van, het spoorwegnetwerk van de rest van de Unie. |
| --- | --- |

e)

voor een project voor een nieuw subsysteem of een project voor de vernieuwing of herinrichting van een bestaand subsysteem, uit te voeren op het grondgebied van de betrokken lidstaat, wanneer het spoorwegnetwerk van die lidstaat niet aansluit op, of door de zee of vanwege speciale geografische omstandigheden afgesneden is van, het spoorwegnetwerk van de rest van de Unie.

2.   In het in lid 1, onder a), bedoelde geval stelt de betrokken lidstaat de Commissie binnen één jaar na de inwerkingtreding van elke TSI in kennis van een lijst van projecten die op zijn grondgebied worden uitgevoerd en die volgens de betrokken lidstaat in een vergevorderd stadium zijn.

3.   In de in lid 1, onder a) en b), bedoelde gevallen stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van zijn beslissing om één of meer TSI's of delen ervan niet toe te passen.

4.   In de in lid 1, onder a), c), d) en e), van dit artikel bedoelde gevallen dienen de betrokken lidstaten bij de Commissie een verzoek in om de TSI of delen ervan niet toe te passen, vergezeld van een dossier waarin het verzoek wordt onderbouwd, met vermelding van de alternatieve regelingen die de lidstaat in plaats van de TSI's van plan is toe te passen. In het in lid 1, onder e), van dit artikel bedoelde geval bestudeert de Commissie het verzoek, beslist zij op basis van de volledigheid en de samenhang van de erin vervatte informatie het verzoek al dan niet in te willigen. In de in lid 1, onder c) en d), van dit artikel bedoelde gevallen neemt de Commissie op basis van die bestudering een beslissing door middel van een uitvoeringshandeling. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

In de in de derde alinea van artikel 21, lid 6, bedoelde gevallen dient de aanvrager het dossier in bij het Bureau. Het Bureau raadpleegt de betrokken veiligheidsinstanties en geeft de Commissie zijn definitieve advies.

5.   De Commissie bepaalt door middel van een uitvoeringshandelingen welke informatie er in het in lid 4 bedoelde dossier moet staan en met welke opmaak en op welke wijze het moet worden ingediend. De uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

6.   In afwachting van de beslissing van de Commissie mag de lidstaat de in lid 4 bedoelde alternatieve regelingen meteen toepassen.

7.   De Commissie neemt uiterlijk vier maanden na de indiening van het verzoek en het volledige dossier een beslissing. Als een dergelijke beslissing niet wordt genomen, wordt het verzoek geacht te zijn aanvaard.

8.   Alle lidstaten worden op de hoogte gesteld van de resultaten van de analyses en van het resultaat van de in lid 4 beschreven procedure.

HOOFDSTUK III

INTEROPERABILITEITSONDERDELEN

Artikel 8

Voorwaarden voor het in de handel brengen van interoperabiliteitsonderdelen

1.   De lidstaten nemen alle nodige maatregelen opdat de interoperabiliteitsonderdelen:

| a) | alleen in de handel worden gebracht indien zij de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie mogelijk maken en tegelijkertijd voldoen aan de essentiële eisen; |
| --- | --- |

a)

alleen in de handel worden gebracht indien zij de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie mogelijk maken en tegelijkertijd voldoen aan de essentiële eisen;

| b) | binnen hun gebruiksgebied worden gebruikt overeenkomstig hun bestemming en naar behoren worden geïnstalleerd en onderhouden. |
| --- | --- |

b)

binnen hun gebruiksgebied worden gebruikt overeenkomstig hun bestemming en naar behoren worden geïnstalleerd en onderhouden.

Dit lid vormt geen belemmering voor het in de handel brengen van deze onderdelen voor andere toepassingen.

2.   De lidstaten mogen niet uit hoofde van deze richtlijn het in de handel brengen op hun grondgebied van interoperabiliteitsonderdelen voor gebruik in het spoorwegsysteem van de Unie verbieden, beperken of belemmeren, wanneer deze onderdelen aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen. In het bijzonder verlangen zij geen verificaties die al zijn verricht in het kader van de in artikel 10 vastgestelde procedure voor de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik.

Artikel 9

Conformiteit of geschiktheid voor gebruik

1.   De lidstaten en het Bureau gaan ervan uit dat een interoperabiliteitsonderdeel voldoet aan de essentiële eisen indien het voldoet aan de voorwaarden die zijn vastgesteld in de desbetreffende TSI of aan de Europese specificaties die zijn ontwikkeld om aan die voorwaarden te voldoen. De EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik vermeldt dat de interoperabiliteitsonderdelen werden onderworpen aan de procedures van de desbetreffende TSI voor het beoordelen van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik.

2.   Indien de TSI dat vereist, gaat de EG-verklaring vergezeld van:

| a) | een door (een) aangemelde instantie(s) afgegeven certificaat van de intrinsieke conformiteit van een op zichzelf beschouwd interoperabiliteitsonderdeel aan de hand van de technische specificaties waaraan het moet voldoen; |
| --- | --- |

a)

een door (een) aangemelde instantie(s) afgegeven certificaat van de intrinsieke conformiteit van een op zichzelf beschouwd interoperabiliteitsonderdeel aan de hand van de technische specificaties waaraan het moet voldoen;

| b) | een door (een) aangemelde instantie(s) afgegeven certificaat van de geschiktheid voor gebruik van een binnen zijn spoorwegomgeving beschouwd interoperabiliteitsonderdeel, met name wanneer het gaat over functionele vereisten. |
| --- | --- |

b)

een door (een) aangemelde instantie(s) afgegeven certificaat van de geschiktheid voor gebruik van een binnen zijn spoorwegomgeving beschouwd interoperabiliteitsonderdeel, met name wanneer het gaat over functionele vereisten.

3.   De EG-verklaring wordt gedateerd en ondertekend door de fabrikant of diens gemachtigde.

4.   De Commissie bepaalt door middel van uitvoeringshandelingen het model van de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen, alsmede de lijst van begeleidende documenten.. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

5.   Reserveonderdelen voor subsystemen die reeds in dienst zijn gesteld wanneer de desbetreffende TSI van kracht wordt, mogen in deze subsystemen worden aangebracht zonder dat zij moeten voldoen aan de in lid 1 bedoelde eisen.

6.   De TSI's kunnen voorzien in een overgangsperiode voor de in deze TSI's als interoperabiliteitsonderdelen aangemerkte spoorvervoerproducten die bij de inwerkingtreding van de TSI's al in de handel zijn gebracht. Deze onderdelen voldoen aan de eisen van artikel 8, lid 1.

Artikel 10

Procedure voor de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik

1.   Teneinde voor een interoperabiliteitsonderdeel de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik op te stellen, past de fabrikant of diens gemachtigde de bepalingen van de desbetreffende TSI's toe.

2.   Wanneer de desbetreffende TSI dit voorschrijft, wordt de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van een interoperabiliteitsonderdeel beoordeeld door de aangemelde instantie waarbij de fabrikant of diens gemachtigde daartoe een aanvraag heeft ingediend.

3.   Wanneer op interoperabiliteitsonderdelen andere rechtshandelingen van de Unie betreffende andere aspecten van toepassing zijn, geeft de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik aan dat de betrokken interoperabiliteitsonderdelen eveneens aan de eisen van die andere rechtshandelingen voldoen.

4.   Wanneer noch de fabrikant, noch diens gemachtigde aan de in de leden 1 en 3 vastgestelde verplichtingen heeft voldaan, gaan deze verplichtingen over op eenieder die het interoperabiliteitsonderdeel in de handel brengt. Dezelfde verplichtingen gelden, wat deze richtlijn betreft, voor iedereen die interoperabiliteitsonderdelen van diverse herkomst of delen daarvan assembleert dan wel voor eigen gebruik vervaardigt.

5.   Indien de lidstaat van oordeel is dat de EG-verklaring niet correct is opgesteld, zorgt hij ervoor dat het interoperabiliteitsonderdeel niet in de handel wordt gebracht. In dat geval wordt de fabrikant of diens gemachtigde verplicht om het betrokken interoperabiliteitsonderdeel conform te maken volgens de door die lidstaat gestelde voorwaarden.

Artikel 11

Het niet voldoen van interoperabiliteitsonderdelen aan essentiële eisen

1.   Wanneer een lidstaat vaststelt dat een van de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik voorzien interoperabiliteitsonderdeel dat in de handel wordt gebracht en wordt gebruikt overeenkomstig zijn bestemming, de naleving van de essentiële eisen in het gedrang dreigt te brengen, neemt die lidstaat alle noodzakelijke maatregelen om het toepassingsgebied van dat onderdeel te beperken, het gebruik ervan te verbieden, het uit de handel te nemen of terug te roepen. De lidstaat stelt de Commissie, het Bureau en de andere lidstaten onmiddellijk in kennis van de genomen maatregelen en geeft de redenen van zijn beslissing aan, en in het bijzonder of het nalaten het gevolg is van:

| a) | het niet voldoen aan de essentiële eisen; |
| --- | --- |

a)

het niet voldoen aan de essentiële eisen;

| b) | een gebrekkige toepassing van de Europese specificaties, voor zover een beroep wordt gedaan op de toepassing van deze specificaties; |
| --- | --- |

b)

een gebrekkige toepassing van de Europese specificaties, voor zover een beroep wordt gedaan op de toepassing van deze specificaties;

| c) | de ontoereikendheid van de Europese specificaties. |
| --- | --- |

c)

de ontoereikendheid van de Europese specificaties.

2.   Het Bureau start in opdracht van de Commissie onverwijld, en in elk geval binnen twintig dagen na de datum van ontvangst van die opdracht, het overleg met de betrokken partijen. Wanneer het Bureau na dit overleg vaststelt dat de maatregel niet gerechtvaardigd is, stelt het de Commissie, de lidstaat die het initiatief heeft genomen, de overige lidstaten, alsmede de fabrikant of diens gemachtigde, onmiddellijk daarvan in kennis. Wanneer het Bureau vaststelt dat de maatregel gerechtvaardigd is, stelt het de lidstaten daarvan onmiddellijk in kennis.

3.   Wanneer de in lid 1 bedoelde beslissing er is gekomen omdat er een lacune is in de Europese specificaties, treffen de lidstaten, de Commissie of het Bureau, naargelang de bevoegdheid, één of meer van onderstaande maatregelen:

| a) | gehele of gedeeltelijke verwijdering van deze specificaties uit de publicaties waarin zij zijn opgenomen; |
| --- | --- |

a)

gehele of gedeeltelijke verwijdering van deze specificaties uit de publicaties waarin zij zijn opgenomen;

| b) | als de specificatie in kwestie een geharmoniseerde norm is, beperking of intrekking van deze norm overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) nr. 1025/2012; |
| --- | --- |

b)

als de specificatie in kwestie een geharmoniseerde norm is, beperking of intrekking van deze norm overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) nr. 1025/2012;

| c) | herziening van de TSI overeenkomstig artikel 6. |
| --- | --- |

c)

herziening van de TSI overeenkomstig artikel 6.

4.   Wanneer een interoperabiliteitsonderdeel dat voorzien is van de EG-verklaring van conformiteit niet conform blijkt te zijn met de essentiële eisen, neemt de bevoegde lidstaat passende maatregelen ten aanzien van entiteiten die de verklaring hebben opgesteld en stelt hij de Commissie en de overige lidstaten daarvan in kennis.

HOOFDSTUK IV

SUBSYSTEMEN

Artikel 12

Vrij verkeer van subsystemen

Onverminderd de bepalingen van hoofdstuk V, kunnen de lidstaten de constructie, de indienststelling en de exploitatie van subsystemen van structurele aard die deel uitmaken van het spoorwegsysteem van de Unie en die aan de essentiële eisen voldoen, op hun grondgebied niet uit hoofde van deze richtlijn verbieden, beperken of belemmeren. In het bijzonder mogen zij geen controles eisen die reeds zijn uitgevoerd:

| a) | in het kader van de procedure die tot de „EG”-keuringsverklaring heeft geleid, of |
| --- | --- |

a)

in het kader van de procedure die tot de „EG”-keuringsverklaring heeft geleid, of

| b) | in andere lidstaten vóór of na inwerkingtreding van deze richtlijn, teneinde te controleren of onder gelijke bedrijfsvoorwaarden wordt voldaan aan gelijke eisen. |
| --- | --- |

b)

in andere lidstaten vóór of na inwerkingtreding van deze richtlijn, teneinde te controleren of onder gelijke bedrijfsvoorwaarden wordt voldaan aan gelijke eisen.

Artikel 13

Conformiteit met TSI's en nationale voorschriften

1.   Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties beschouwen als conform de essentiële eisen de van het spoorwegsysteem van de Unie deel uitmakende subsystemen van structurele aard waarvoor, naargelang van het geval, de, overeenkomstig artikel 15, op basis van de TSI's opgestelde EG-keuringsverklaring geldt, of de, overeenkomstig artikel 15, lid 8, op basis van nationale voorschriften opgestelde keuringsverklaring, of beide.

2.   Nationale voorschriften voor de uitvoering van de essentiële eisen, en, in voorkomend geval, aanvaardbare nationale toepassingen van de eisen, mogen alleen in onderstaande gevallen gelden:

| a) | indien de TSI's bepaalde aspecten in verband met de essentiële eisen, met name de in artikel 4, lid 6, bedoelde open punten, niet of niet volledig bestrijken; |
| --- | --- |

a)

indien de TSI's bepaalde aspecten in verband met de essentiële eisen, met name de in artikel 4, lid 6, bedoelde open punten, niet of niet volledig bestrijken;

| b) | indien er op grond van artikel 7 kennis is gegeven van de niet-toepassing van één of meer TSI's of delen daarvan; |
| --- | --- |

b)

indien er op grond van artikel 7 kennis is gegeven van de niet-toepassing van één of meer TSI's of delen daarvan;

| c) | indien het in specifieke gevallen nodig is technische regels toe te passen die niet in de desbetreffende TSI zijn opgenomen; |
| --- | --- |

c)

indien het in specifieke gevallen nodig is technische regels toe te passen die niet in de desbetreffende TSI zijn opgenomen;

| d) | ter specificering van bestaande systemen, alleen voor het beoordelen van de technische compatibiliteit van het voertuig met het netwerk; |
| --- | --- |

d)

ter specificering van bestaande systemen, alleen voor het beoordelen van de technische compatibiliteit van het voertuig met het netwerk;

| e) | netwerken en voertuigen die niet onder TSI's vallen; |
| --- | --- |

e)

netwerken en voertuigen die niet onder TSI's vallen;

| f) | als dringende tijdelijke preventieve maatregel, in het bijzonder na een ongeval. |
| --- | --- |

f)

als dringende tijdelijke preventieve maatregel, in het bijzonder na een ongeval.

Artikel 14

Aanmelding van nationale voorschriften

1.   De lidstaten melden aan de Commissie en het Bureau in onderstaande gevallende in artikel 13, lid 2, bedoelde bestaande nationale voorschriften:

| a) | wanneer op 15 juni 2016 geen aanmelding is gedaan van het/de nationale voorschrift(en). In dat geval worden de nationale voorschriften uiterlijk op 16 december 2016 aangemeld; |
| --- | --- |

a)

wanneer op 15 juni 2016 geen aanmelding is gedaan van het/de nationale voorschrift(en). In dat geval worden de nationale voorschriften uiterlijk op 16 december 2016 aangemeld;

| b) | iedere keer dat de voorschriften veranderen; |
| --- | --- |

b)

iedere keer dat de voorschriften veranderen;

| c) | wanneer overeenkomstig artikel 7 een nieuw verzoek tot niet-toepassing van de TSI is ingediend; |
| --- | --- |

c)

wanneer overeenkomstig artikel 7 een nieuw verzoek tot niet-toepassing van de TSI is ingediend;

| d) | wanneer nationale voorschriften na de bekendmaking of de herziening van de betrokken TSI overbodig worden. |
| --- | --- |

d)

wanneer nationale voorschriften na de bekendmaking of de herziening van de betrokken TSI overbodig worden.

2.   De lidstaten melden de volledige tekst van de in lid 1 bedoelde nationale voorschriften via de passende IT-instrumenten overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EU) 2016/796.

3   De lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 1 bedoelde nationale voorschriften, met inbegrip van de voorschriften betreffende de interfaces tussen de voertuigen en het netwerk, gemakkelijk en publiek toegankelijk zijn en zo zijn geformuleerd dat alle belanghebbenden ze begrijpen. Aan de lidstaten kan worden gevraagd aanvullende informatie over deze nationale voorschriften te verstrekken.

4.   De lidstaten mogen alleen in de volgende gevallen nieuwe nationale voorschriften vaststellen:

| a) | wanneer een TSI niet volledig aan de essentiële eisen beantwoordt; |
| --- | --- |

a)

wanneer een TSI niet volledig aan de essentiële eisen beantwoordt;

| b) | als dringende preventieve maatregel, in het bijzonder na een ongeval. |
| --- | --- |

b)

als dringende preventieve maatregel, in het bijzonder na een ongeval.

5.   De lidstaten dienen het ontwerp van de nieuwe nationale voorschriften in bij het Bureau en de Commissie, via het passende IT-systeem overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EU) 2016/796, op tijd en in ieder geval binnen de in artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde termijnen, voor overweging vóór de verwachte invoering van het voorgestelde nieuwe voorschrift in het nationaal rechtsstelsel, en zij motiveren de invoering van dat voorschrift. De lidstaten zorgen ervoor dat de ontwerptekst voldoende is uitgewerkt om het Bureau in staat te stellen zijn onderzoek overeenkomstig artikel 25, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796 uit te voeren.

6.   Wanneer de lidstaten een nieuw nationaal voorschrift vaststellen, delen zij dat via de passende IT-instrumenten mee aan het Bureau en de Commissie overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EU) 2016/796.

7.   In het geval van dringende preventieve maatregelen kunnen lidstaten een nieuw voorschrift onmiddellijk vaststellen en toepassen. Dat voorschrift wordt aangemeld in overeenstemming met artikel 27, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796 en overeenkomstig artikel 26, leden 1, 2, en 5, van die verordening aan de beoordeling van het Bureau onderworpen.

8.   Wanneer de lidstaten een nationaal voorschrift als bedoeld in lid 1 aanmelden, motiveren zij dat dat voorschrift noodzakelijk is om te voldoen aan een essentiële eis die niet reeds onder de betrokken TSI valt.

9.   Ontwerpen van nationale voorschriften en nationale voorschriften als bedoeld in lid 1 worden door het Bureau onderzocht overeenkomstig de procedure van de artikelen 25 en 26 van Verordening (EU) 2016/796.

10.   De Commissie bepaalt door middel van uitvoeringshandelingen de classificatie van de aangemelde nationale voorschriften in verschillende groepen met het doel de wederzijdse aanvaarding in verschillende lidstaten en het in de handel brengen van voertuigen, inclusief de compatibiliteit tussen vaste en mobiele apparatuur, te vergemakkelijken. Die uitvoeringshandelingen worden gebaseerd op de vooruitgang die door het Bureau wordt geboekt op het gebied van wederzijdse aanvaarding en worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

Het Bureau classificeert de op grond van dit artikel aangemelde nationale voorschriften overeenkomstig de in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandelingen.

11.   Lidstaten kunnen beslissen om voorschriften en beperkingen van strikt plaatselijke aard niet aan te melden. In dat geval vermelden de lidstaten die voorschriften en beperkingen in de infrastructuurregisters bedoeld in artikel 49.

12.   Overeenkomstig dit artikel aangemelde nationale voorschriften vallen niet onder de kennisgevingsprocedure van Richtlijn (EU) 2015/1535 van het Europees Parlement en de Raad (14).

13.   Nationale voorschriften die niet overeenkomstig dit artikel zijn aangemeld, gelden niet voor deze richtlijn.

Artikel 15

Procedure voor de opstelling van de EG-keuringsverklaring

1.   Voor de opstelling van de EG-keuringsverklaring die nodig is voor het in de handel brengen en het in dienst stellen als bedoeld in hoofdstuk V, verzoekt de aanvrager de daartoe door hem gekozen conformiteitsbeoordelingsinstantie(s) om de in bijlage IV beschreven EG-keuringsprocedure toe te passen.

2.   De aanvrager stelt de EG-keuringsverklaring voor een subsysteem op. De aanvrager verklaart op eigen verantwoordelijkheid dat het betrokken subsysteem aan de toepasselijke keuringsprocedures is onderworpen en voldoet aan de eisen van de toepasselijke Uniewetgeving en een relevante nationaal voorschrift. De EG-keuringsverklaring en de begeleidende documenten worden gedateerd en ondertekend door de aanvrager.

3.   De taak van de met de EG-keuring van een subsysteem belaste aangemelde instantie begint in het ontwerpstadium en bestrijkt de gehele constructieperiode tot het stadium van de goedkeuring voordat het subsysteem in de handel wordt gebracht of in dienst wordt gesteld. Tot die taak behoort ook, overeenkomstig de desbetreffende TSI, de keuring van de interfaces van het betrokken subsysteem met het systeem waarvan het deel uitmaakt.

4.   De aanvrager is verantwoordelijk voor de samenstelling van het technische dossier waarvan de EG-keuringsverklaring vergezeld moet gaan. Dat technisch dossier moet alle noodzakelijke documenten betreffende de eigenschappen van het subsysteem bevatten, alsmede in voorkomend geval alle stukken waaruit de conformiteit van de interoperabiliteitsonderdelen blijkt. Ook moet het alle gegevens inzake de gebruiksvoorwaarden en -beperkingen, alsmede inzake de voorschriften voor onderhoud, permanent of periodiek toezicht en afstelling bevatten.

5.   In geval van een vernieuwing of verbetering van een subsysteem die leidt tot een wijziging van het technisch dossier en die van invloed is op de geldigheid van de reeds uitgevoerde keuringsprocedures, beoordeelt de aanvrager of er een nieuwe EG-keuringsverklaring nodig is.

6.   De aangemelde instantie kan tussentijdse keuringsverklaringen afgeven voor bepaalde stadia van de keuringsprocedure of bepaalde delen van het subsysteem.

7.   Als het volgens de betrokken TSI's toegestaan is, mag de aangemelde instantie keuringscertificaten afgeven die betrekking hebben op een of meer subsystemen of bepaalde onderdelen van die subsystemen.

8.   De lidstaten wijzen de instanties aan die verantwoordelijk zijn voor de keuringsprocedure met betrekking tot nationale voorschriften. In dit verband zijn de aangewezen instanties verantwoordelijk voor de betrokken taken. Onverminderd artikel 30 mag een lidstaat een aangemelde instantie aanstellen als aangewezen instantie, in welk geval het gehele proces kan worden uitgevoerd door één enkele conformiteitsbeoordelingsinstantie.

9.   De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen het volgende bepalen:

| a) | de details van de EG-keuringsprocedures voor subsystemen, waaronder de keuringsprocedure wanneer er nationale voorschriften gelden, en de documenten die door de aanvrager met het oog op die procedure moeten worden ingediend; |
| --- | --- |

a)

de details van de EG-keuringsprocedures voor subsystemen, waaronder de keuringsprocedure wanneer er nationale voorschriften gelden, en de documenten die door de aanvrager met het oog op die procedure moeten worden ingediend;

| b) | de modellen voor de EU-keuringsverklaring, ook in geval van een wijziging van het subsysteem of in geval van bijkomende keuringen, de tussentijdse keuringsvermelding, modellen voor documenten van het technisch dossier dat bij die verklaringen moet worden gevoegd, alsmede modellen voor het keuringscertificaat. |
| --- | --- |

b)

de modellen voor de EU-keuringsverklaring, ook in geval van een wijziging van het subsysteem of in geval van bijkomende keuringen, de tussentijdse keuringsvermelding, modellen voor documenten van het technisch dossier dat bij die verklaringen moet worden gevoegd, alsmede modellen voor het keuringscertificaat.

Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

Artikel 16

Het niet voldoen van subsystemen aan essentiële eisen

1.   Indien een lidstaat constateert dat een subsysteem van structurele aard dat voorzien is van de EG-keuringsverklaring, vergezeld van het technisch dossier, niet geheel aan de bepalingen van deze richtlijn en in het bijzonder niet aan de essentiële eisen voldoet, kan hij verzoeken dat aanvullende verificaties worden verricht.

2.   De lidstaat die dit verzoek heeft gedaan, stelt de Commissie onmiddellijk, met opgave van de redenen, van de gevraagde aanvullende verificaties in kennis. De Commissie pleegt overleg met de belanghebbende partijen.

3.   De lidstaat die dit verzoek heeft gedaan, preciseert of het niet volledig naleven van de richtlijn voortvloeit uit:

| a) | de niet-naleving van de essentiële eisen of van een TSI, of de onjuiste toepassing van een TSI, in welk geval de Commissie onmiddellijk kennisgeving doet aan de lidstaat waar degene verblijft die onrechtmatig de EG-keuringsverklaring heeft opgesteld, en zij die lidstaat vraagt om passende maatregelen te nemen; |
| --- | --- |

a)

de niet-naleving van de essentiële eisen of van een TSI, of de onjuiste toepassing van een TSI, in welk geval de Commissie onmiddellijk kennisgeving doet aan de lidstaat waar degene verblijft die onrechtmatig de EG-keuringsverklaring heeft opgesteld, en zij die lidstaat vraagt om passende maatregelen te nemen;

| b) | de ontoereikendheid van een TSI, in welk geval de procedure voor de wijziging van de TSI wordt op gang gebracht overeenkomstig artikel 6. |
| --- | --- |

b)

de ontoereikendheid van een TSI, in welk geval de procedure voor de wijziging van de TSI wordt op gang gebracht overeenkomstig artikel 6.

Artikel 17

Vermoeden van conformiteit

Interoperabiliteitsonderdelen en subsystemen die conform zijn met geharmoniseerde normen of delen daarvan waarvan de referenties in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, worden geacht conform te zijn met de essentiële eisen die door die normen of delen daarvan worden bestreken.

Publicatieblad van de Europese Unie

HOOFDSTUK V

IN DE HANDEL BRENGEN EN IN DIENST STELLEN

Artikel 18

Vergunning voor het in dienst stellen van vaste installaties

1.   De subsystemen baanuitrusting voor besturing en seingeving, energie en infrastructuur mogen slechts in dienst worden gesteld indien zij overeenkomstig de essentiële eisen zijn ontworpen, geconstrueerd en geïnstalleerd en nadat overeenkomstig leden 3 en 4 de betreffende vergunning is afgegeven.

2.   Elke nationale veiligheidsinstantie verleent een vergunning voor de indienststelling van de subsystemen energie, infrastructuur en baanuitrusting voor besturing en seingeving die op het grondgebied van zijn lidstaat aanwezig zijn of worden geëxploiteerd.

3.   De nationale veiligheidsinstanties verstrekken gedetailleerde richtsnoeren over de manier waarop de in dit artikel bedoelde vergunningen worden verkregen. Aanvragers krijgen kosteloos een document met een beschrijving en toelichting van de voorwaarden om een vergunning te krijgen en een opsomming van de vereiste documenten. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties werken samen om die informatie te verspreiden.

4.   De aanvrager verzoekt bij de nationale veiligheidsinstantie om een vergunning voor het in dienst stellen van vaste installaties. Bij de aanvraag zit een dossier met documenten die het volgende staven:

| a) | de in artikel 15 bedoelde keuringsverklaringen; |
| --- | --- |

a)

de in artikel 15 bedoelde keuringsverklaringen;

| b) | de technische compatibiliteit van deze subsystemen met de systemen waarin ze worden geïntegreerd, aangetoond op basis van de toepasselijke TSI's, nationale voorschriften en registers; |
| --- | --- |

b)

de technische compatibiliteit van deze subsystemen met de systemen waarin ze worden geïntegreerd, aangetoond op basis van de toepasselijke TSI's, nationale voorschriften en registers;

| c) | de veilige integratie van deze subsystemen, vastgesteld op basis van de toepasselijke TSI's, nationale voorschriften, en de in artikel 6 van Richtlijn (EU) 2016/798 uiteengezette gemeenschappelijke veiligheidsmethoden („GVM's”); |
| --- | --- |

c)

de veilige integratie van deze subsystemen, vastgesteld op basis van de toepasselijke TSI's, nationale voorschriften, en de in artikel 6 van Richtlijn (EU) 2016/798 uiteengezette gemeenschappelijke veiligheidsmethoden („GVM's”);

| d) | in het geval van subsystemen baanuitrusting voor besturing en seingeving waarbij ETCS-uitrusting (European Train Control System) en/of GSMR-uitrusting (Global System for Mobile Communications Railway) zijn/is betrokken, de positieve beslissing van het Bureau overeenkomstig artikel 19, en in geval van een wijziging in het ontwerpbestek of in de beschrijving van de beoogde technische oplossingen die na de positieve beslissing zijn aangevoerd, de naleving van het resultaat van de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde procedure. |
| --- | --- |

d)

in het geval van subsystemen baanuitrusting voor besturing en seingeving waarbij ETCS-uitrusting (European Train Control System) en/of GSMR-uitrusting (Global System for Mobile Communications Railway) zijn/is betrokken, de positieve beslissing van het Bureau overeenkomstig artikel 19, en in geval van een wijziging in het ontwerpbestek of in de beschrijving van de beoogde technische oplossingen die na de positieve beslissing zijn aangevoerd, de naleving van het resultaat van de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde procedure.

5.   Binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de aanvrager deelt de nationale veiligheidsinstantie de aanvrager mee dat het dossier compleet is of dat er aanvullende informatie nodig is, in welk geval het daarvoor een redelijke termijn stelt.

De nationale veiligheidsinstantie controleert of het dossier compleet, ter zake doend en samenhangend is, en, in het geval ERTMS-baanuitrusting, of het strookt met de positieve beslissing van het Bureau overeenkomstig artikel 19 van deze richtlijn en, in voorkomend geval, met de resultaten van de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde procedure. Na deze controle geeft de nationale veiligheidsinstantie de vergunning voor de indienststelling van vaste installaties af, of deelt zij de aanvrager mee dat zij een afwijzende beslissing heeft genomen, zulks binnen een vooraf bepaalde, redelijke termijn en in elk geval binnen vier maanden na ontvangst van alle relevante informatie.

6.   In geval van vernieuwing of verbetering van bestaande subsystemen dient de aanvrager bij de nationale veiligheidsinstantie een dossier in waarin het project beschreven wordt. Binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de aanvrager deelt de nationale veiligheidsinstantie de aanvrager mee dat het dossier compleet is of dat er aanvullende informatie nodig is, in welk geval het daarvoor een redelijke termijn stelt. De nationale veiligheidsinstantie onderzoekt het dossier, in nauwe samenwerking met het Bureau in het geval van ERTMS-baanuitrustingprojecten, en beslist op basis van onderstaande criteria of er een nieuwe vergunning voor de indienststelling vereist is:

| a) | Kan het algehele veiligheidsniveau van de betrokken subsystemen door de geplande werkzaamheden ongunstig worden beïnvloed? |
| --- | --- |

a)

Kan het algehele veiligheidsniveau van de betrokken subsystemen door de geplande werkzaamheden ongunstig worden beïnvloed?

| b) | Is een dergelijke vergunning vereist in de desbetreffende TSI's? |
| --- | --- |

b)

Is een dergelijke vergunning vereist in de desbetreffende TSI's?

| c) | Is een dergelijke vergunning vereist op grond van het door de lidstaten opgestelde nationale implementatieplan? |
| --- | --- |

c)

Is een dergelijke vergunning vereist op grond van het door de lidstaten opgestelde nationale implementatieplan?

| d) | Zijn er wijzigingen aangebracht in de waarden van de parameters op basis waarvan de vergunning reeds is afgegeven? |
| --- | --- |

d)

Zijn er wijzigingen aangebracht in de waarden van de parameters op basis waarvan de vergunning reeds is afgegeven?

De nationale veiligheidsinstantie neemt een beslissing binnen een vooraf bepaalde redelijke termijn en uiterlijk vier maanden na ontvangst van alle relevante informatie.

7.   Een beslissing waarbij een vergunning voor de indienststelling van vaste installaties wordt geweigerd, moet door de nationale veiligheidsinstantie behoorlijk worden gemotiveerd. De aanvrager kan binnen een maand na ontvangst van de weigeringsbeslissing bij de nationale veiligheidsinstantie een verzoek om herziening van de beslissing indienen. Het verzoek gaat vergezeld van een motivering. De nationale veiligheidsinstantie heeft vanaf de ontvangst van het verzoek om herziening twee maanden de tijd om haar beslissing te bevestigen of te herroepen. Als de weigeringsbeslissing van een nationale veiligheidsinstantie wordt bevestigd, mag de aanvrager beroep aantekenen bij de beroepsinstantie die op grond van artikel 18, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/798 is aangeduid.

Artikel 19

Geharmoniseerde implementatie van ERTMS in de EU

1.   In het geval van subsystemen baanuitrusting voor besturing en seingeving waarbij ETCS-uitrusting en/of GSMR-uitrusting zijn/is betrokken, waarborgt het Bureau de geharmoniseerde implementatie van ERTMS in de Unie.

2.   Teneinde de geharmoniseerde implementatie van ERTMS en de interoperabiliteit op Unieniveau te waarborgen, controleert het Bureau, alvorens aanbestedingen voor ERTMS-baanuitrusting uit te schrijven, of de beoogde technische oplossingen volledig voldoen aan de toepasselijke TSI's en dus volledig interoperabel zijn.

3.   De aanvrager dient een verzoek om goedkeuring door het Bureau in. De aanvraag inzake individuele ERTMS-projecten of een combinatie van projecten, een lijn, een groep lijnen of een netwerk gaat vergezeld van een dossier met daarin:

| a) | het ontwerpbestek of de beschrijving van de beoogde technische oplossingen; |
| --- | --- |

a)

het ontwerpbestek of de beschrijving van de beoogde technische oplossingen;

| b) | bewijsstukken van de voorwaarden voor de technische en operationele compatibiliteit van het subsysteem met de voertuigen die op het betrokken netwerk moeten gaan rijden; |
| --- | --- |

b)

bewijsstukken van de voorwaarden voor de technische en operationele compatibiliteit van het subsysteem met de voertuigen die op het betrokken netwerk moeten gaan rijden;

| c) | bewijsstukken van de overeenstemming van de beoogde technische oplossingen met de toepasselijke TSI's; |
| --- | --- |

c)

bewijsstukken van de overeenstemming van de beoogde technische oplossingen met de toepasselijke TSI's;

| d) | alle andere relevante documenten, zoals adviezen van nationale veiligheidsinstanties, keuringsverklaringen of conformiteitscertificaten. |
| --- | --- |

d)

alle andere relevante documenten, zoals adviezen van nationale veiligheidsinstanties, keuringsverklaringen of conformiteitscertificaten.

De aanvraag en informatie over alle aanvragen, de fasen van de relevante procedures en de uitkomst ervan, en, indien van toepassing, de verzoeken en beslissingen van de kamer van beroep worden ingediend via het in artikel 12 van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde éénloketsysteem.

De nationale veiligheidsinstanties kunnen een advies over het verzoek om goedkeuring richten tot de aanvrager vóór de indiening van het verzoek, of tot het Bureau na een dergelijke indiening.

4.   Binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de aanvrager deelt het Bureau de aanvrager mee dat het dossier compleet is of dat er aanvullende informatie nodig is, in welk geval hij daarvoor een redelijke termijn stelt.

Het Bureau neemt een positieve beslissing, of stelt de aanvrager in kennis van mogelijke tekortkomingen, zulks binnen een vooraf bepaalde, redelijke termijn en in elk geval binnen twee maanden na ontvangst van alle relevante informatie. Het Bureau baseert zijn advies op het dossier van de aanvrager en op mogelijke adviezen van de nationale veiligheidsinstanties.

Indien de aanvrager het eens is met de door het Bureau vastgestelde tekortkomingen, corrigeert de aanvrager het projectontwerp en dient hij een nieuw verzoek om goedkeuring bij het Bureau in.

Indien de aanvrager het niet eens is met de door het Bureau vastgestelde tekortkomingen, is de in lid 5 bedoelde procedure van toepassing.

In het geval van artikel 7, lid 1, onder a), dient de aanvrager geen nieuw beoordelingsverzoek in.

5.   Een negatieve beslissing van het Bureau wordt door het Bureau terdege gemotiveerd. De aanvrager kan binnen een maand na ontvangst van deze beslissing bij het Bureau een met redenen omkleed verzoek tot herziening van de beslissing indienen. Het Bureau heeft vanaf de ontvangst van het verzoek om herziening twee maanden de tijd om zijn beslissing te bevestigen of te herroepen. Indien de aanvankelijke beslissing van het Bureau wordt bevestigd, mag de aanvrager beroep aantekenen bij de op grond van artikel 55 van Verordening (EU) 2016/796 ingestelde kamer van beroep.

6.   In geval van een wijziging in het ontwerpbestek of in de beschrijving van de beoogde technische oplossingen die na de positieve beslissing heeft plaatsgevonden, stelt de aanvrager het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie daarvan onverwijld in kennis via het in artikel 12 van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde éénloketsysteem. In dat geval is artikel 30, lid 2, van die verordening van toepassing.

Artikel 20

Het in de handel brengen van mobiele subsystemen

1.   Mobiele subsystemen mogen door de aanvrager alleen in de handel worden gebracht indien zij overeenkomstig de essentiële eisen zijn ontworpen, geconstrueerd en geïnstalleerd.

2.   De aanvrager dient er in het bijzonder voor te zorgen dat de vereiste keuringsverklaring beschikbaar is.

Artikel 21

Vergunning om een voertuig in de handel te brengen

1.   De aanvrager brengt een voertuig pas in de handel nadat het Bureau overeenkomstig de leden 5 tot en met 7, of de nationale veiligheidsinstantie overeenkomstig lid 8, een vergunning voor het in de handel brengen van dat voertuig heeft afgegeven.

2.   In zijn aanvraag voor een vergunning om een voertuig in de handel te brengen geeft de aanvrager het gebruiksgebied van het voertuig aan. De aanvraag bevat bewijsstukken die aantonen dat de technische verenigbaarheid van het voertuig met het netwerk in het gebruiksgebied is gecontroleerd.

3.   De aanvraag voor een voertuigvergunning voor het in de handel brengen gaat vergezeld van een dossier over het voertuig of het type voertuig met documenten die het volgende staven:

| a) | het in de handel brengen van mobiele subsystemen die deel uitmaken van het voertuig overeenkomstig artikel 20, op basis van de EG-keuringsverklaring; |
| --- | --- |

a)

het in de handel brengen van mobiele subsystemen die deel uitmaken van het voertuig overeenkomstig artikel 20, op basis van de EG-keuringsverklaring;

| b) | de technische compatibiliteit van de onder a) bedoelde subsystemen in het voertuig, aangetoond op basis van de toepasselijke TSI's en, in voorkomend geval, nationale voorschriften; |
| --- | --- |

b)

de technische compatibiliteit van de onder a) bedoelde subsystemen in het voertuig, aangetoond op basis van de toepasselijke TSI's en, in voorkomend geval, nationale voorschriften;

| c) | de veilige integratie van de onder a) bedoelde subsystemen, vastgesteld op basis van de toepasselijke TSI's en, in voorkomend geval, nationale voorschriften en de in artikel 6 van Richtlijn (EU) 2016/798 uiteengezette gemeenschappelijke veiligheidsmethoden; |
| --- | --- |

c)

de veilige integratie van de onder a) bedoelde subsystemen, vastgesteld op basis van de toepasselijke TSI's en, in voorkomend geval, nationale voorschriften en de in artikel 6 van Richtlijn (EU) 2016/798 uiteengezette gemeenschappelijke veiligheidsmethoden;

| d) | de technische compatibiliteit van het voertuig met het netwerk in het in lid 2 bedoelde gebruiksgebied, vastgesteld op basis van de toepasselijke TSI's en, in voorkomend geval, nationale voorschriften, infrastructuurregisters en de in artikel 6 van Richtlijn (EU) 2016/798 bedoelde gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor risicobeoordeling. |
| --- | --- |

d)

de technische compatibiliteit van het voertuig met het netwerk in het in lid 2 bedoelde gebruiksgebied, vastgesteld op basis van de toepasselijke TSI's en, in voorkomend geval, nationale voorschriften, infrastructuurregisters en de in artikel 6 van Richtlijn (EU) 2016/798 bedoelde gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor risicobeoordeling.

De aanvraag en informatie over alle aanvragen, de fasen van de relevante procedures en de uitkomst ervan, en, indien van toepassing, de verzoeken en beslissingen van de kamer van beroep worden ingediend via het in artikel 12 van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde éénloketsysteem.

Wanneer er tests nodig zijn om materiaal te verkrijgen ter staving van de in de eerste alinea, onder b) en d), bedoelde technische compatibiliteit, mogen de betrokken nationale veiligheidsinstanties de aanvrager tijdelijke gebruiksvergunningen geven om het voertuig voor praktische tests op het netwerk te gebruiken. De infrastructuurbeheerder doet, in overleg met de aanvrager, al het mogelijke om eventuele tests binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek van de aanvrager te laten plaatsvinden. Indien nodig treft de nationale veiligheidsinstantie maatregelen om te waarborgen dat de tests plaatsvinden.

4.   Het Bureau of, in het geval van lid 8, de nationale veiligheidsinstantie geeft voertuigvergunningen voor het in de handel brengen af of stelt de aanvrager in kennis van zijn afwijzende beslissing binnen een vooraf bepaalde redelijke termijn en in elk geval binnen vier maanden na ontvangst van alle relevante informatie van de aanvrager. Het Bureau of, in de gevallen voorzien in lid 8, de nationale veiligheidsinstantie past door middel van een uitvoeringshandeling vast te stellen praktische regelingen betreffende de vergunningsprocedure, zoals bedoeld in lid 9, toe. Met deze vergunningen kunnen voertuigen in de Unie in de handel worden gebracht.

5.   Het Bureau geeft voertuigvergunningen voor het in de handel brengen af voor voertuigen met een gebruiksgebied in één lidstaat of in meer lidstaten. Voor de afgifte van dergelijke vergunningen zal het Bureau:

| a) | de elementen van het dossier, bedoeld in lid 3, eerste alinea, onder b), c) en d), beoordelen om te bezien of het dossier volledig, relevant en samenhangend is met betrekking tot de desbetreffende TSI's, en |
| --- | --- |

a)

de elementen van het dossier, bedoeld in lid 3, eerste alinea, onder b), c) en d), beoordelen om te bezien of het dossier volledig, relevant en samenhangend is met betrekking tot de desbetreffende TSI's, en

| b) | het dossier van de aanvrager doorsturen naar de nationale veiligheidsinstanties die bevoegd zijn voor het bedoelde gebruiksgebied en die moeten beoordelen of het dossier compleet, relevant en samenhangend is met betrekking tot lid 3, eerste alinea, onder d), en de elementen in lid 3, eerste alinea, onder a), b) en c), met betrekking tot de toepasselijke nationale voorschriften. |
| --- | --- |

b)

het dossier van de aanvrager doorsturen naar de nationale veiligheidsinstanties die bevoegd zijn voor het bedoelde gebruiksgebied en die moeten beoordelen of het dossier compleet, relevant en samenhangend is met betrekking tot lid 3, eerste alinea, onder d), en de elementen in lid 3, eerste alinea, onder a), b) en c), met betrekking tot de toepasselijke nationale voorschriften.

Het Bureau of de nationale veiligheidsinstanties mogen, als onderdeel van de beoordelingen op grond van punten a) en b) en in geval van gerede twijfel, vragen om tests op het netwerk. Om deze tests te faciliteren kunnen de betrokken nationale veiligheidsinstanties de aanvrager tijdelijke vergunningen verlenen om het voertuig te gebruiken voor veiligheidstests op het netwerk. De infrastructuurbeheerder doet al het mogelijke om ervoor te zorgen dat deze tests binnen drie maanden na het verzoek van het Bureau of de nationale veiligheidsinstantie plaatsvinden.

6.   Binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de aanvrager deelt het Bureau de aanvrager mee dat het dossier compleet is of dat er aanvullende informatie nodig is, in welk geval hij daarvoor een redelijke termijn stelt. Voor de volledigheid, relevantie en samenhang van het dossier mag het Bureau ook de elementen van lid 3, onder d), beoordelen.

Het Bureau houdt ten volle rekening met de beoordelingen volgens lid 5 alvorens een beslissing te nemen over het afgeven van een voertuigvergunning voor het in de handel brengen. Het Bureau geeft de vergunning voor het in de handel brengen af of laat de aanvrager weten dat het een afwijzende beslissing heeft genomen, zulks binnen een vooraf bepaalde, redelijke termijn en in elk geval binnen vier maanden na de ontvangst van alle relevante informatie.

In geval van niet-toepassing van een TSI of meerdere TSI's of delen ervan, bedoeld in artikel 7, geeft het Bureau de voertuigvergunning pas af nadat de in dat artikel genoemde procedure is toegepast.

Het Bureau neemt de volle verantwoordelijkheid op zich voor de vergunningen die het afgeeft.

7.   Wanneer het Bureau het niet eens is met een negatieve beoordeling door één of meer nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig lid 5, onder b), laat het dit weten aan de instantie(s) in kwestie met opgave van de redenen. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s) werken samen aan een voor alle partijen aanvaardbare beoordeling. Indien nodig wordt, afhankelijk van de beslissing van het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s), de aanvrager bij dit proces betrokken. Indien binnen één maand nadat het Bureau de nationale veiligheidsinstantie(s) ervan in kennis heeft gesteld het niet met de beoordeling eens te zijn, geen wederzijds aanvaardbare beoordeling kan worden bereikt, neemt het Bureau zijn definitieve beslissing tenzij de zaak door de nationale veiligheidsinstantie(s) voor arbitrage wordt doorverwezen naar de kamer van beroep, ingesteld bij artikel 55 van Verordening (EU) 2016/796. De kamer van beroep beslist binnen een maand na het verzoek van de nationale veiligheidsinstantie(s) of de ontwerpbeslissing van het Bureau wordt bevestigd.

Wanneer de kamer van beroep het met het Bureau eens is, neemt het Bureau onverwijld een beslissing.

Wanneer de kamer van beroep het eens is met de negatieve beoordeling door de nationale veiligheidsinstantie, geeft het Bureau een vergunning af waarin de delen van het netwerk die een negatieve beoordeling hebben gekregen, van het gebruiksgebied worden uitgesloten.

Wanneer het Bureau het niet eens is met een positieve beoordeling door één of meer nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig lid 5, onder b), laat het dit weten aan de betrokken instantie(s) en geeft het de redenen ervoor aan. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s) werken samen aan een voor alle partijen aanvaardbare beoordeling. Indien nodig wordt, afhankelijk van het besluit van het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s), de aanvrager bij dit proces betrokken. Indien binnen een maand nadat het Bureau de nationale veiligheidsinstantie(s) heeft laten weten het niet met de beoordeling eens te zijn, geen wederzijds aanvaardbare beoordeling kan worden bereikt, neemt het Bureau zijn definitieve beslissing.

8.   Wanneer het gebruiksgebied is beperkt tot een of meer netwerken binnen één lidstaat, kan de nationale veiligheidsinstantie van die lidstaat op eigen verantwoordelijkheid en op verzoek van de aanvrager de voertuigvergunning voor het in de handel brengen afgeven. Voor de afgifte van dergelijke vergunningen beoordeelt de nationale veiligheidsinstantie het dossier met betrekking tot de in lid 3 gespecificeerd elementen, volgens de procedures die moeten worden bepaald in de krachtens lid 9 vastgestelde uitvoeringshandeling. Binnen één maand na ontvangst van het verzoek van de aanvrager deelt de nationale veiligheidsinstantie de aanvrager mee dat het dossier compleet is of vraagt ze om relevante aanvullende informatie. De vergunning geldt ook zonder uitbreiding van het gebruiksgebied voor voertuigen die reizen naar stations in aangrenzende lidstaten met soortgelijke netwerkkenmerken, wanneer deze stations dicht bij de grens liggen en na raadpleging van de bevoegde nationale veiligheidsinstanties. Deze raadpleging kan per geval geschieden of worden vastgelegd in een grensoverschrijdende overeenkomst tussen nationale veiligheidsinstanties.

Als het gebruiksgebied beperkt is tot het grondgebied van één lidstaat en in geval van niet-toepassing van een TSI of meerdere TSI's of delen ervan, bedoeld in artikel 7, geeft de nationale veiligheidsinstantie de vergunning voor het voertuig pas af nadat de in dat artikel bepaalde procedure is toegepast.

De nationale veiligheidsinstantie neemt de volle verantwoordelijkheid op zich voor de vergunningen die zij afgeeft.

9.   De Commissie stelt uiterlijk op 16 juni 2018 door middel van uitvoeringshandelingen praktische regelingen vast ter bepaling van:

| a) | de wijze waarop de aanvrager moet voldoen aan de in dit artikel bedoelde eisen inzake de voertuigvergunning voor het in de handel brengen en inzake de vergunning voor een voertuigtype, en van de lijst van de vereiste documenten; |
| --- | --- |

a)

de wijze waarop de aanvrager moet voldoen aan de in dit artikel bedoelde eisen inzake de voertuigvergunning voor het in de handel brengen en inzake de vergunning voor een voertuigtype, en van de lijst van de vereiste documenten;

| b) | de details van het vergunningsproces, zoals procedurele fasen en termijnen voor elke fase van het proces; |
| --- | --- |

b)

de details van het vergunningsproces, zoals procedurele fasen en termijnen voor elke fase van het proces;

| c) | de wijze waarop het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten voldoen aan de in dit artikel bedoelde eisen in de verschillende fasen van het aanvraag- en vergunningsproces, onder meer bij de beoordeling van de dossiers van de aanvragers. |
| --- | --- |

c)

de wijze waarop het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten voldoen aan de in dit artikel bedoelde eisen in de verschillende fasen van het aanvraag- en vergunningsproces, onder meer bij de beoordeling van de dossiers van de aanvragers.

Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. In die handelingen wordt rekening gehouden met de ervaring die is opgedaan tijdens de opstelling van de in lid 14 van dit artikel bedoelde samenwerkingsovereenkomsten.

10.   Vergunningen om een voertuig in de handel te brengen vermelden:

| a) | het gebruiksgebied of de gebruiksgebieden; |
| --- | --- |

a)

het gebruiksgebied of de gebruiksgebieden;

| b) | de waarden van de parameters in de TSI's en, in voorkomend geval, in de nationale voorschriften, voor het controleren van de technische compatibiliteit van het voertuig met het gebruiksgebied; |
| --- | --- |

b)

de waarden van de parameters in de TSI's en, in voorkomend geval, in de nationale voorschriften, voor het controleren van de technische compatibiliteit van het voertuig met het gebruiksgebied;

| c) | de compatibiliteit van het voertuig met de toepasselijke TSI's en nationale voorschriften, met betrekking tot de parameters onder b); |
| --- | --- |

c)

de compatibiliteit van het voertuig met de toepasselijke TSI's en nationale voorschriften, met betrekking tot de parameters onder b);

| d) | de voorwaarden voor het gebruik van het voertuig en andere beperkingen. |
| --- | --- |

d)

de voorwaarden voor het gebruik van het voertuig en andere beperkingen.

11.   Elke beslissing waarbij de afgifte van een voertuigvergunning voor het in de handel te brengen wordt geweigerd of waarbij een deel van het netwerk wordt uitgesloten overeenkomstig een in lid 7 bedoelde negatieve beoordeling, moet terdege worden gemotiveerd. De aanvrager kan binnen een maand na ontvangst van de weigeringsbeslissing bij het Bureau of de nationale veiligheidsinstantie, naargelang het geval, een verzoek om herziening van de beslissing indienen. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie hebben vanaf de ontvangst van het verzoek om herziening twee maanden de tijd om hun beslissing te bevestigen of te herroepen.

Als de weigeringsbeslissing van het Bureau wordt bevestigd, kan de aanvrager beroep aantekenen bij de op grond van artikel 55 van Verordening (EU) 2016/796 ingestelde kamer van beroep.

Als de weigeringsbeslissing van een nationale veiligheidsinstantie wordt bevestigd, mag de aanvrager beroep aantekenen bij een beroepsinstantie overeenkomstig het nationale recht. De lidstaten kunnen de overeenkomstig artikel 55 van Richtlijn 2012/34/EU ingestelde toezichthoudende instantie aanwijzen voor de behandeling van deze beroepsprocedure. In dat geval is artikel 18, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/798 van toepassing.

12.   Voor het vernieuwen of verbeteren van bestaande voertuigen waarvoor reeds een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, is een nieuwe vergunning voor het in de handel brengen ervan vereist als:

| a) | er wijzigingen worden aangebracht in de waarden van de in lid 10, onder b), bedoelde parameters, waardoor deze waarden zich niet langer binnen de grenzen van in de TSI's bepaalde aanvaardbare parameters bevinden; |
| --- | --- |

a)

er wijzigingen worden aangebracht in de waarden van de in lid 10, onder b), bedoelde parameters, waardoor deze waarden zich niet langer binnen de grenzen van in de TSI's bepaalde aanvaardbare parameters bevinden;

| b) | het algemene veiligheidsniveau van het betrokken voertuig door de geplande werkzaamheden kan worden aangetast, of |
| --- | --- |

b)

het algemene veiligheidsniveau van het betrokken voertuig door de geplande werkzaamheden kan worden aangetast, of

| c) | dat door de desbetreffende TSI's wordt vereist. |
| --- | --- |

c)

dat door de desbetreffende TSI's wordt vereist.

13.   Indien de aanvrager het gebruiksgebied van een voertuig waarvoor reeds vergunning is verleend, wenst uit te breiden, vult hij het dossier aan met de in lid 3 bedoelde documenten betreffende het bijkomende gebruiksgebied. De aanvrager dient het dossier in bij het Bureau, dat na het volgen van de procedures bedoeld in de leden 4 tot en met 7 een geactualiseerde vergunning voor het uitgebreide gebruiksgebied afgeeft.

Als de aanvrager een voertuigvergunning heeft ontvangen overeenkomstig lid 8 en het gebruiksgebied binnen die lidstaat wenst uit te breiden, vult hij het dossier aan met de in lid 3 bedoelde documenten betreffende het bijkomende gebruiksgebied. De aanvrager dient het dossier in bij de nationale veiligheidsinstantie, die na het volgen van de procedure in lid 8 een geactualiseerde vergunning voor het uitgebreide gebruiksgebied afgeeft.

14.   Voor toepassing van de leden 5 en 6 van dit artikel sluit het Bureau samenwerkingsovereenkomsten met nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig artikel 76 van Verordening (EU) 2016/796. Deze overeenkomsten kunnen specifieke overeenkomsten of kaderovereenkomsten zijn en er kunnen één of meer nationale veiligheidsinstanties bij betrokken zijn. De overeenkomsten bevatten een gespecificeerde beschrijving van de taken en voorwaarden voor de te leveren producten, de termijnen die voor de levering daarvan gelden en de verdeling van de door de aanvrager te betalen vergoedingen. Ze kunnen ook specifieke samenwerkingsafspraken bevatten in het geval van netwerken die om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid vereisen, waarbij het doel is de administratieve lasten en kosten voor de aanvrager zo laag mogelijk te houden. Indien die spoorwegnetwerken geïsoleerd zijn van het spoorwegsysteem van de rest van de Unie, kunnen dergelijke specifieke samenwerkingsafspraken onder meer de mogelijkheid behelzen taken naar de betrokken nationale veiligheidsinstanties over te hevelen wanneer dit nodig is om voor een doelmatige en evenredige toewijzing van middelen voor vergunning te zorgen. Deze overeenkomsten worden gesloten voordat het Bureau de vergunningstaken overeenkomstig artikel 54, lid 4, van deze richtlijn op zich neemt.

15.   In het geval van lidstaten waar de spoorwijdte van het spoorwegnetwerk verschilt van die van het hoofdspoorwegnetwerk in de Unie en waar dat spoorwegnetwerk dezelfde technische en operationele eisen heeft als dat van de aangrenzende derde landen, sluiten alle nationale veiligheidsinstanties in deze lidstaten, naast de in lid 14 bedoelde samenwerkingsovereenkomsten, een multilaterale overeenkomst met het Bureau om te bepalen onder welke voorwaarden een in één van deze lidstaten afgegeven voertuigvergunning tevens geldig is voor de overige betrokken lidstaten.

16.   Dit artikel is niet van toepassing op goederenwagons en passagiersrijtuigen waarvan het gebruik wordt gedeeld met derde landen met een andere spoorwijdte dan het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie, en waarvoor volgens een andere voertuigvergunningsprocedure vergunning wordt verleend. De voorschriften betreffende de vergunningsprocedure voor dergelijke voertuigen worden bekendgemaakt en medegedeeld aan de Commissie. Voor de overeenstemming van die voertuigen met de essentiële eisen van deze richtlijn wordt gezorgd door de betrokken spoorwegonderneming in de context van haar veiligheidsbeheersysteem. De Commissie kan, op basis van het verslag van het Spoorwegbureau een advies uitbrengen over de vraag of dergelijke voorschriften in overeenstemming zijn met de doelstellingen van deze richtlijn. Indien dat niet het geval is, kunnen de betrokken lidstaten en de Commissie samen bepalen welke gepaste acties moeten worden ondernomen, indien nodig met de betrokkenheid van bevoegde internationale instanties.

17.   Een lidstaat kan beslissen dit artikel niet toe te passen op locomotieven en motortreinstellen die komen uit derde landen en moeten rijden tot in een station dat zich dicht bij een grens van zijn grondgebied bevindt, en die bestemd zijn voor grensoverschrijdende exploitatie. De conformiteit van deze voertuigen met de essentiële eisen van deze richtlijn wordt gewaarborgd door de betrokken spoorwegonderneming in het kader van haar veiligheidsbeheersysteem en, in voorkomend geval, in overeenstemming met artikel 10, lid 9, van Richtlijn (EU) 2016/798.

Artikel 22

Registratie van voertuigen die in de handel mogen worden gebracht

1.   Voordat een voertuig voor het eerst wordt gebruikt en nadat de vergunning voor het in de handel brengen overeenkomstig artikel 21 is verleend, wordt het voertuig op verzoek van de houder geregistreerd in een in artikel 47 bedoeld voertuigregister.

2.   Wanneer het gebruiksgebied van het voertuig beperkt is tot het grondgebied van één lidstaat, wordt het geregistreerd in die lidstaat.

3.   Wanneer het gebruiksgebied van het voertuig het grondgebied van meer dan één lidstaat bestrijkt, wordt het geregistreerd in één van de betrokken lidstaten.

Artikel 23

Controles voorafgaand aan het gebruik van toegelaten voertuigen

1.   Voordat een spoorwegonderneming een voertuig gebruikt in het gebruiksgebied dat in de vergunning voor het in de handel brengen is vermeld, controleert de onderneming of:

| a) | voor het voertuig een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven overeenkomstig artikel 21 en of het voertuig correct is geregistreerd; |
| --- | --- |

a)

voor het voertuig een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven overeenkomstig artikel 21 en of het voertuig correct is geregistreerd;

| b) | het voertuig compatibel is met het traject op basis van het infrastructuurregister, de desbetreffende TSI's of iedere andere relevante informatie die de infrastructuurbeheerder gratis en binnen een redelijke termijn moet verstrekken als een dergelijk register niet bestaat of niet volledig is, en |
| --- | --- |

b)

het voertuig compatibel is met het traject op basis van het infrastructuurregister, de desbetreffende TSI's of iedere andere relevante informatie die de infrastructuurbeheerder gratis en binnen een redelijke termijn moet verstrekken als een dergelijk register niet bestaat of niet volledig is, en

| c) | het voertuig correct is geïntegreerd in de samenstelling van de trein waarin het bedoeld is te functioneren, rekening houdend met het veiligheidsbeheersysteem van artikel 9 van Richtlijn (EU) 2016/798 en de TSI inzake exploitatie en verkeersleiding. |
| --- | --- |

c)

het voertuig correct is geïntegreerd in de samenstelling van de trein waarin het bedoeld is te functioneren, rekening houdend met het veiligheidsbeheersysteem van artikel 9 van Richtlijn (EU) 2016/798 en de TSI inzake exploitatie en verkeersleiding.

2.   Voor de toepassing van lid 1 mag de spoorwegonderneming tests uitvoeren in samenwerking met de infrastructuurbeheerder.

De infrastructuurbeheerder doet, in overleg met de aanvrager, al het mogelijke om eventuele tests binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek van de aanvrager te laten plaatsvinden.

Artikel 24

Typegoedkeuring van voertuigen

1.   Het Bureau of een nationale veiligheidsinstantie, naargelang het geval, kan overeenkomstig de procedure van artikel 21 typegoedkeuringen van voertuigen verlenen. De aanvraag en informatie over alle aanvragen, de fasen van de relevante procedures en de uitkomst ervan, en, indien van toepassing, de verzoeken en beslissingen van de kamer van beroep worden ingediend via het in artikel 12 van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde éénloketsysteem.

2.   Als het Bureau of een nationale veiligheidsinstantie een voertuigvergunning voor het in de handel brengen afgeeft, geeft het Bureau of de instantie tegelijkertijd op verzoek van de aanvrager de typegoedkeuring van het voertuig af, die betrekking heeft op hetzelfde gebruiksgebied van het voertuig.

3.   In het geval van wijzigingen van toepasselijke bepalingen in de TSI's of nationale voorschriften op grond waarvan een typegoedkeuring van een voertuig is afgegeven, wordt in de TSI of het nationaal voorschrift bepaald of de reeds afgegeven typegoedkeuring van een voertuig geldig blijft, dan wel moet worden hernieuwd. Indien de typegoedkeuring moet worden hernieuwd, mag het Bureau of de nationale veiligheidsinstantie alleen controles uitvoeren met betrekking tot de gewijzigde voorschriften.

4.   De Commissie bepaalt door middel van uitvoeringshandelingen het model voor de verklaring van conformiteit met het type. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

5.   De verklaring van conformiteit met het type wordt opgesteld volgens:

| a) | de keuringsprocedures van de desbetreffende TSI's, of |
| --- | --- |

a)

de keuringsprocedures van de desbetreffende TSI's, of

| b) | indien er geen TSI's van toepassing zijn, de conformiteitsbeoordelingsprocedures als omschreven in de modules B + D, B + F en H1 van Besluit nr. 768/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad (15). |
| --- | --- |

b)

indien er geen TSI's van toepassing zijn, de conformiteitsbeoordelingsprocedures als omschreven in de modules B + D, B + F en H1 van Besluit nr. 768/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad (15).

6.   De Commissie kan in voorkomend geval uitvoeringshandelingen vaststellen om ad-hocmodules voor de conformiteitsbeoordeling te bepalen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

7.   De typegoedkeuring van voertuigen wordt geregistreerd in het in artikel 48 bedoelde Europees register van goedgekeurde voertuigtypen.

Artikel 25

Conformiteit van voertuigen met een goedgekeurd type voertuig

1.   Een voertuig dat of een reeks voertuigen die in overeenstemming is/zijn met een goedgekeurd type voertuig, krijgt/krijgen zonder verdere controles een voertuigvergunning overeenkomstig artikel 21 op basis van een door de aanvrager overgelegde verklaring van conformiteit met dit voertuigtype.

2.   De hernieuwing van de typegoedkeuring van een voertuig als bedoeld in artikel 24, lid 3, doet geen afbreuk aan voertuigvergunningen voor het in de handel brengen die reeds zijn verleend op basis van de eerdere vergunning voor het in de handel brengen van dat type voertuig.

Artikel 26

Het niet voldoen van voertuigen of typen voertuigen aan essentiële eisen

1.   Indien een spoorwegonderneming bij de exploitatie vaststelt dat een voertuig dat zij gebruikt niet aan een van de geldende essentiële eisen voldoet, neemt zij de noodzakelijke corrigerende maatregelen om het voertuig/de voertuigen met de eisen in overeenstemming te brengen. Voorts kan zij het Bureau en de betrokken nationale veiligheidsinstanties in kennis stellen van de genomen maatregelen. Indien de spoorwegonderneming over aanwijzingen beschikt waaruit blijkt dat reeds ten tijde van de afgifte van de vergunning voor het in de handel brengen niet aan de eisen werd voldaan, stelt zij het Bureau en alle andere betrokken nationale veiligheidsinstanties daarvan in kennis.

2.   Wanneer een nationale veiligheidsinstantie, bijvoorbeeld tijdens het proces van toezicht omschreven in artikel 17 van Richtlijn (EU) 2016/798, vaststelt dat een voertuig of type voertuig waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen is verleend door hetzij het Bureau overeenkomstig artikel 21, lid 5, of overeenkomstig artikel 24, hetzij de nationale veiligheidsinstantie overeenkomstig artikel 21, lid 8, of artikel 24, bij gebruik op de bedoelde wijze, niet voldoet aan een van de geldende essentiële eisen, stelt zij de spoorwegonderneming die het voertuig of het type voertuig gebruikt daarvan in kennis en verzoekt zij haar de noodzakelijke corrigerende maatregelen te nemen om het voertuig/de voertuigen met de eisen in overeenstemming te brengen. De nationale veiligheidsinstantie stelt het Bureau en alle andere betrokken nationale veiligheidsinstanties daarvan in kennis, ook die van een grondgebied waar een aanvraag voor het in de handel brengen van een voertuig van hetzelfde type loopt.

3.   Wanneer, in de gevallen bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel, de door de spoorwegonderneming genomen corrigerende maatregelen niet tot conformiteit met de geldende essentiële eisen leidt en de non-conformiteit een ernstig veiligheidsrisico vormt, kan de betrokken nationale veiligheidsinstantie tijdelijke veiligheidsmaatregelen toepassen in het kader van haar toezichttaken overeenkomstig artikel 17, lid 6, van Richtlijn (EU) 2016/798. Daarnaast kunnen tijdelijke veiligheidsmaatregelen in de vorm van schorsing van de voertuigtypegoedkeuring worden toegepast door de nationale veiligheidsinstantie of het Bureau tegelijkertijd. Deze maatregelen zijn vatbaar voor beroep bij de rechter en voor de arbitrageprocedure van artikel 21, lid 7.

4.   In de gevallen bedoeld in lid 3, kan het Bureau of de nationale veiligheidsinstantie die de vergunning heeft afgegeven, na toetsing van de effectiviteit van de maatregelen die zijn genomen om het ernstige veiligheidsrisico weg te nemen, beslissen de vergunning of de typegoedkeuring in te trekken of aan te passen indien er bewijs wordt geleverd dat ten tijde van de afgifte van de vergunning niet was voldaan aan een essentiële eis; daartoe stellen zij de houder van de vergunning voor het in de handel brengen of van de voertuigtypegoedkeuring in kennis van hun beslissing, met opgave van de redenen. De houder kan binnen een maand na ontvangst van de beslissing van het Bureau of de nationale veiligheidsinstantie deze instanties verzoeken de beslissing te herzien. In dat geval wordt de beslissing tot intrekking tijdelijk geschorst. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie hebben vanaf de datum van ontvangst van het verzoek om herziening een maand de tijd om hun beslissing te bevestigen of te herroepen.

In voorkomend geval, wanneer het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie het met elkaar oneens zijn over de noodzaak de vergunning te beperken of in te trekken, wordt de vastgelegde arbitrageprocedure van artikel 21, lid 7, gevolgd. Indien het resultaat van die procedure is dat de voertuigvergunning niet wordt beperkt of ingetrokken, worden de in lid 3 van dit artikel bedoelde tijdelijke veiligheidsmaatregelen opgeschort.

5.   Als de beslissing van het Bureau wordt bevestigd, kan de houder van de voertuigvergunning binnen de in artikel 59 van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde termijn beroep aantekenen bij de krachtens artikel 55 van die verordening aangewezen kamer van beroep. Als de beslissing van een nationale veiligheidsinstantie wordt bevestigd, kan de houder van de voertuigvergunning binnen twee maanden na de bekendmaking van die beslissing beroep aantekenen bij de nationale beroepsinstantie bedoeld in artikel 18, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/798. De lidstaten kunnen de overeenkomstig artikel 56 van Richtlijn 2012/34/EU ingestelde toezichthoudende instantie aanwijzen voor de behandeling van deze beroepsprocedure.

6.   Wanneer het Bureau beslist een vergunning voor het in de handel brengen die het heeft verleend, in te trekken of aan te passen, stelt het alle nationale veiligheidsinstanties van zijn beslissing in kennis met opgave van de redenen.

Wanneer een nationale veiligheidsinstantie beslist een vergunning voor het in de handel brengen die zij heeft verleend, in te trekken, stelt zij het Bureau van haar beslissing in kennis, met opgave van de redenen. Het Bureau brengt vervolgens de andere nationale veiligheidsinstanties op de hoogte.

7.   De beslissing van het Bureau of van de nationale veiligheidsinstantie om de vergunning in te trekken wordt verwerkt in het passende voertuigregister, overeenkomstig artikel 22, of in het geval van een voertuigtypegoedkeuring, in het Europees register van goedgekeurde typen voertuigen, overeenkomstig artikel 24, lid 7. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties dragen er zorg voor dat de spoorwegondernemingen die voertuigen gebruiken van hetzelfde type als het voertuig of type voertuig die ingetrokken is, afdoende ingelicht worden. Die spoorwegondernemingen controleren eerst of het probleem van niet voldoen aan de eisen zich ook bij hen voordoet. In dit geval is de procedure van dit artikel van toepassing.

8.   Wanneer een vergunning voor het in de handel brengen wordt ingetrokken, wordt het voertuig in kwestie niet langer gebruikt en wordt het gebruiksgebied ervan niet uitgebreid. Wanneer een voertuigtypegoedkeuring wordt ingetrokken, worden de op basis van die typegoedkeuring gebouwde voertuigen niet meer in de handel gebracht of worden zij, indien ze reeds in de handel waren gebracht, uit de handel genomen. Er kan om een nieuwe vergunning worden verzocht op basis volgens de procedure van artikel 21 in het geval van afzonderlijke voertuigen, of om een nieuwe typegoedkeuring volgens de procedure van artikel 24 in het geval van een type voertuig.

9.   Indien in de gevallen bedoeld in de leden 1 en 2 het niet voldoen aan de essentiële eisen beperkt blijft tot een deel van het gebruiksgebied van het betrokken voertuig en die situatie reeds bestond ten tijde van de afgifte van de vergunning of de typegoedkeuring voor het in de handel brengen, wordt die vergunning of typegoedkeuring gewijzigd ten einde de betrokken delen van het gebruiksgebied uit te sluiten.

HOOFDSTUK VI

CONFORMITEITSBEOORDELINGSORGANEN

Artikel 27

Aanmeldende instanties

1.   De lidstaten wijzen aanmeldende instanties aan die verantwoordelijk zijn voor het instellen en uitvoeren van de nodige procedures voor de beoordeling en aanmelding van en het toezicht op conformiteitsbeoordelingsinstanties, met inbegrip van de naleving van artikel 34.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat deze instanties de Commissie en de instanties van andere lidstaten die bevoegd zijn om conformiteitsbeoordelingstaken van derden uit hoofde van artikel 10, lid 2, en artikel 15, lid 1, te verrichten, op de hoogte brengen. Tevens zorgen de lidstaten ervoor dat deze instanties de in artikel 15, lid 8, bedoelde aangemelde instanties aanmelden bij de Commissie en bij de andere lidstaten.

3.   De lidstaten kunnen de beoordeling en het toezicht als bedoeld in lid 1 laten uitvoeren door een nationale accreditatie-instantie in de zin van en overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008.

4.   Indien de aanmeldende instantie de beoordeling, de aanmelding of het toezicht als bedoeld in lid 1 van dit artikel delegeert of op andere wijze toevertrouwt aan een instantie die geen overheidsinstantie is, dient deze instantie een rechtspersoon te zijn en te voldoen aan de eisen van artikel 28. De aanmeldende instantie treft regelingen om de aansprakelijkheid voor haar activiteiten te dekken.

5.   De aanmeldende autoriteit neemt de volledige verantwoordelijkheid op zich voor de taken die de in lid 3 vermelde instantie verricht.

Artikel 28

Eisen voor aanmeldende instanties

Een aanmeldende instantie:

| a) | is zodanig opgericht dat zich geen belangenconflicten met conformiteitsbeoordelingsinstanties voordoen; |
| --- | --- |

a)

is zodanig opgericht dat zich geen belangenconflicten met conformiteitsbeoordelingsinstanties voordoen;

| b) | is zodanig georganiseerd en functioneert zodanig dat de objectiviteit en onpartijdigheid van haar activiteiten gewaarborgd zijn; |
| --- | --- |

b)

is zodanig georganiseerd en functioneert zodanig dat de objectiviteit en onpartijdigheid van haar activiteiten gewaarborgd zijn;

| c) | is zodanig georganiseerd dat elke beslissing in verband met de aanmelding van een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt genomen door bekwame personen die de beoordeling niet zelf hebben verricht; |
| --- | --- |

c)

is zodanig georganiseerd dat elke beslissing in verband met de aanmelding van een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt genomen door bekwame personen die de beoordeling niet zelf hebben verricht;

| d) | verricht geen activiteiten die worden uitgevoerd door conformiteitsbeoordelingsinstanties en verleent geen adviesdiensten op commerciële basis of in concurrentie en biedt evenmin aan dergelijke activiteiten te verrichten of dergelijke adviezen te verlenen; |
| --- | --- |

d)

verricht geen activiteiten die worden uitgevoerd door conformiteitsbeoordelingsinstanties en verleent geen adviesdiensten op commerciële basis of in concurrentie en biedt evenmin aan dergelijke activiteiten te verrichten of dergelijke adviezen te verlenen;

| e) | waarborgt dat de verkregen informatie vertrouwelijk wordt behandeld; |
| --- | --- |

e)

waarborgt dat de verkregen informatie vertrouwelijk wordt behandeld;

| f) | beschikt over een voldoende aantal bekwame personeelsleden om haar taken naar behoren uit te voeren. |
| --- | --- |

f)

beschikt over een voldoende aantal bekwame personeelsleden om haar taken naar behoren uit te voeren.

Artikel 29

Informatieverplichting voor aanmeldende instanties

De lidstaten stellen de Commissie in kennis van hun procedures voor de beoordeling en aanmelding van en het toezicht op conformiteitsbeoordelingsinstanties, en van alle wijzigingen daarvan.

De Commissie maakt deze informatie openbaar.

Artikel 30

Conformiteitsbeoordelingsinstanties

1.   Om te kunnen worden aangemeld, moeten conformiteitsbeoordelingsinstanties aan de eisen van de leden 2 tot en met 7 van dit artikel en van de artikelen 31 en 32 voldoen.

2.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie is naar nationaal recht opgericht en heeft rechtspersoonlijkheid.

3.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie is in staat alle conformiteitsbeoordelingstaken te verrichten die haar in de betrokken TSI zijn toegewezen en waarvoor zij is aangemeld, ongeacht of deze taken door de conformiteitsbeoordelingsinstantie zelf of namens haar en onder haar verantwoordelijkheid worden verricht.

De conformiteitsbeoordelingsinstantie beschikt te allen tijde, voor elke conformiteitsbeoordelingsprocedure en voor elke soort of elke categorie producten waarvoor zij is aangemeld, over:

| a) | het nodige personeel met technische kennis en voldoende relevante ervaring om de conformiteitsbeoordelingstaken te verrichten; |
| --- | --- |

a)

het nodige personeel met technische kennis en voldoende relevante ervaring om de conformiteitsbeoordelingstaken te verrichten;

| b) | relevante beschrijvingen van de procedures voor de uitvoering van de conformiteitsbeoordeling, waarbij de transparantie en de mogelijkheid tot reproductie van deze procedures worden gewaarborgd. Zij voert een passend beleid en hanteert passende procedures om een onderscheid te maken tussen taken die zij als aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstantie verricht en andere activiteiten; |
| --- | --- |

b)

relevante beschrijvingen van de procedures voor de uitvoering van de conformiteitsbeoordeling, waarbij de transparantie en de mogelijkheid tot reproductie van deze procedures worden gewaarborgd. Zij voert een passend beleid en hanteert passende procedures om een onderscheid te maken tussen taken die zij als aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstantie verricht en andere activiteiten;

| c) | passende procedures voor de uitoefening van haar activiteiten die naar behoren rekening houden met de omvang van een onderneming, de sector waarin zij actief is, haar structuur, de relatieve complexiteit van de producttechnologie in kwestie en het massa- of seriële karakter van het productieproces. |
| --- | --- |

c)

passende procedures voor de uitoefening van haar activiteiten die naar behoren rekening houden met de omvang van een onderneming, de sector waarin zij actief is, haar structuur, de relatieve complexiteit van de producttechnologie in kwestie en het massa- of seriële karakter van het productieproces.

Zij beschikt over de middelen die nodig zijn om de technische en administratieve taken in verband met de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten op passende wijze uit te voeren en heeft toegang tot alle vereiste apparatuur en faciliteiten.

4.   Conformiteitsbeoordelingsinstanties sluiten een aansprakelijkheidsverzekering af, tenzij de wettelijke aansprakelijkheid op basis van het nationale recht door de staat wordt gedekt of de lidstaat zelf rechtstreeks verantwoordelijk is voor de conformiteitsbeoordeling.

5.   Het personeel van een conformiteitsbeoordelingsinstantie is gebonden aan het beroepsgeheim ten aanzien van alle informatie waarvan het kennis neemt bij de uitoefening van zijn taken uit hoofde van de betrokken TSI of bepalingen van nationaal recht die daaraan uitvoering geven, behalve ten opzichte van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin de werkzaamheden plaatsvinden. De eigendomsrechten worden beschermd.

6.   Conformiteitsbeoordelingsinstanties nemen deel aan of zorgen ervoor dat hun beoordelingspersoneel op de hoogte is van relevante normalisatieactiviteiten en de activiteiten van de coördinatiegroep van aangemelde conformiteitsbeoordelingsinstanties die is opgericht uit hoofde van de desbetreffende wetgeving van de Unie, en hanteren de door die groep genomen administratieve beslissingen en geproduceerde documenten als algemene richtsnoeren.

7.   Conformiteitsbeoordelingsinstanties die zijn aangemeld voor de subsystemen baan- en/of boorduitrusting voor besturing en seingeving, nemen deel aan of zorgen ervoor dat hun beoordelingspersoneel op de hoogte is van de activiteiten van de in artikel 29 van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde ERTMS-groep. Zij volgen de op basis van de werkzaamheden van de groep opgestelde richtsnoeren. Wanneer zij van oordeel zijn dat het niet raadzaam of onmogelijk is om deze richtsnoeren toe te passen, leggen zij hun bevindingen met het oog op de permanente verbetering van die richtsnoeren ter bespreking voor aan de ERTMS-groep.

Artikel 31

Onpartijdigheid van conformiteitsbeoordelingsinstanties

1.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie is een derde partij die onafhankelijk is van de organisatie of de fabrikant waarvan zij het product beoordeelt.

Een instantie die lid is van een organisatie van ondernemers en/of van een vakorganisatie die ondernemingen vertegenwoordigt die betrokken zijn bij het ontwerp, de vervaardiging, de levering, de montage, het gebruik of het onderhoud van de door haar beoordeelde producten, kan als een dergelijke instantie worden beschouwd op voorwaarde dat haar onafhankelijkheid en de afwezigheid van belangenconflicten aangetoond worden.

2.   De onpartijdigheid van de conformiteitsbeoordelingsinstanties, hun hoogste leidinggevenden en het beoordelingspersoneel moet worden gewaarborgd.

3.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie, haar hoogste leidinggevenden en het personeel dat de conformiteitsbeoordelingstaken verricht, mogen niet de ontwerper, fabrikant, leverancier, installateur, koper, eigenaar, gebruiker of onderhouder zijn van de door hen beoordeelde producten, noch de gemachtigde van één van deze partijen. Dit vormt echter geen beletsel voor het gebruik van beoordeelde producten die nodig zijn voor de activiteiten van de conformiteitsbeoordelingsinstantie of voor het gebruik van de producten voor persoonlijke doeleinden.

4.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie, haar hoogste leidinggevenden en het personeel dat de conformiteitsbeoordelingstaken verricht, mogen niet rechtstreeks of als vertegenwoordiger van de betrokken partijen zijn betrokken bij het ontwerpen, vervaardigen of bouwen, verhandelen, installeren, gebruiken of onderhouden van deze producten. Zij oefenen geen activiteiten uit die hun onafhankelijk oordeel of hun integriteit met betrekking tot conformiteitsbeoordelingsactiviteiten waarvoor zij zijn aangemeld, in het gedrang kunnen brengen. Dit verbod geldt in het bijzonder voor adviesdiensten.

5.   Conformiteitsbeoordelingsinstanties zorgen ervoor dat de activiteiten van hun dochterondernemingen of onderaannemers geen afbreuk doen aan de vertrouwelijkheid, objectiviteit of onpartijdigheid van hun conformiteitsbeoordelingen.

6.   Conformiteitsbeoordelingsinstanties en hun personeel voeren de conformiteitsbeoordelingen uit met de grootste mate van beroepsintegriteit en met de vereiste technische bekwaamheid op het specifieke gebied en zij zijn vrij van elke druk en beïnvloeding, met name van financiële aard, die hun oordeel of de resultaten van hun conformiteitsbeoordelingen kunnen beïnvloeden, met name met betrekking tot personen of groepen van personen die belang hebben bij de resultaten van deze activiteiten.

Artikel 32

Personeel van conformiteitsbeoordelingsinstanties

1.   Het voor de uitvoering van de conformiteitsbeoordelingen verantwoordelijke personeel dient te beschikken over:

| a) | een gedegen technische en beroepsopleiding die alle relevante conformiteitsbeoordelingsactiviteiten omvat waarvoor de conformiteitsbeoordelingsinstantie is aangemeld; |
| --- | --- |

a)

een gedegen technische en beroepsopleiding die alle relevante conformiteitsbeoordelingsactiviteiten omvat waarvoor de conformiteitsbeoordelingsinstantie is aangemeld;

| b) | een toereikende kennis van de eisen inzake de beoordelingen die het verricht en voldoende bevoegdheden om deze beoordelingen uit te voeren; |
| --- | --- |

b)

een toereikende kennis van de eisen inzake de beoordelingen die het verricht en voldoende bevoegdheden om deze beoordelingen uit te voeren;

| c) | voldoende kennis over en inzicht in de essentiële eisen, de toepasselijke geharmoniseerde normen en de toepasselijke bepalingen van het Unierecht en de uitvoeringshandelingen daarvan; |
| --- | --- |

c)

voldoende kennis over en inzicht in de essentiële eisen, de toepasselijke geharmoniseerde normen en de toepasselijke bepalingen van het Unierecht en de uitvoeringshandelingen daarvan;

| d) | de bekwaamheid om certificaten, dossiers en rapporten op te stellen die aantonen dat de beoordelingen zijn verricht. |
| --- | --- |

d)

de bekwaamheid om certificaten, dossiers en rapporten op te stellen die aantonen dat de beoordelingen zijn verricht.

2.   De beloning van de hoogste leidinggevenden en het beoordelingspersoneel van een conformiteitsbeoordelingsinstantie hangt niet af van het aantal uitgevoerde beoordelingen of van de resultaten daarvan.

Artikel 33

Vermoeden van conformiteit van een conformiteitsbeoordelingsinstantie

Wanneer een conformiteitsbeoordelingsinstantie aantoont dat zij voldoet aan de criteria in de toepasselijke geharmoniseerde normen of delen ervan waarvan de referentienummers in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, wordt zij geacht aan de eisen van de artikelen 30 tot en met 32 te voldoen, op voorwaarde dat de van toepassing zijnde geharmoniseerde normen deze eisen dekken.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 34

Ondergeschikte instanties van en uitbesteding door aangemelde instanties

1.   Wanneer de aangemelde instantie specifieke taken in verband met de conformiteitsbeoordeling uitbesteedt of door een dochteronderneming laat uitvoeren, waarborgt zij dat de onderaannemer of dochteronderneming aan de eisen van de artikelen 30 tot en met 32 voldoet, en brengt zij de aanmeldende instantie hiervan op de hoogte.

2.   Aangemelde instanties nemen de volledige verantwoordelijkheid op zich voor de taken die worden verricht door onderaannemers of dochterondernemingen, ongeacht waar deze gevestigd zijn.

3.   Activiteiten van aangemelde instanties mogen uitsluitend met instemming van de klant worden uitbesteed of door een dochteronderneming worden uitgevoerd.

4.   Aangemelde instanties houden alle relevante documenten over de beoordeling van de kwalificaties van de onderaannemer of de dochteronderneming en over de door de onderaannemer of dochteronderneming uit hoofde van de betrokken TSI uitgevoerde werkzaamheden ter beschikking van de aanmeldende instantie.

Artikel 35

Geaccrediteerde interne instanties

1.   De aanvrager mag voor de uitvoering van conformiteitsbeoordelingsactiviteiten met het oog op de toepassing van de in bijlage II bij Besluit nr. 768/2008/EG uiteengezette modules A1, A2, C1 of C2 en de in bijlage I bij Besluit 2010/713/EU gedefinieerde modules CA1 en CA2 een beroep doen op een geaccrediteerde interne instantie. Deze instantie vormt een afzonderlijk en te onderscheiden deel van de aanvrager en is niet betrokken bij het ontwerp, de productie, de levering, de installatie, het gebruik of het onderhoud van de producten die zij moet beoordelen.

2.   Een geaccrediteerde interne instantie dient te voldoen aan de volgende vereisten:

| a) | zij is geaccrediteerd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008; |
| --- | --- |

a)

zij is geaccrediteerd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008;

| b) | de instantie en haar personeel zijn organisatorisch te onderscheiden en beschikken binnen de onderneming waar zij deel van uitmaken over rapportagemethoden die hun onpartijdigheid waarborgen; zij tonen dit ten overstaan van de bevoegde nationale accreditatie-instantie aan; |
| --- | --- |

b)

de instantie en haar personeel zijn organisatorisch te onderscheiden en beschikken binnen de onderneming waar zij deel van uitmaken over rapportagemethoden die hun onpartijdigheid waarborgen; zij tonen dit ten overstaan van de bevoegde nationale accreditatie-instantie aan;

| c) | de instantie noch haar personeel is verantwoordelijk voor het ontwerp, de vervaardiging, de levering, de installatie, het gebruik of het onderhoud van de door hen beoordeelde producten en zij oefenen geen activiteiten uit die hun onafhankelijke oordeel of hun integriteit met betrekking tot hun beoordelingsactiviteiten in het gedrang kunnen brengen; |
| --- | --- |

c)

de instantie noch haar personeel is verantwoordelijk voor het ontwerp, de vervaardiging, de levering, de installatie, het gebruik of het onderhoud van de door hen beoordeelde producten en zij oefenen geen activiteiten uit die hun onafhankelijke oordeel of hun integriteit met betrekking tot hun beoordelingsactiviteiten in het gedrang kunnen brengen;

| d) | de instantie verleent haar diensten uitsluitend aan de onderneming waar zij deel van uitmaakt. |
| --- | --- |

d)

de instantie verleent haar diensten uitsluitend aan de onderneming waar zij deel van uitmaakt.

3.   Geaccrediteerde interne instanties worden niet bij de lidstaten of de Commissie aangemeld, maar op verzoek van de aanmeldende instantie wordt door de onderneming waar zij deel van uitmaken of door de nationale accreditatie-instantie informatie over hun accreditatie aan de aanmeldende instantie verstrekt.

Artikel 36

Verzoek om aanmelding

1.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie dient een verzoek om aanmelding in bij de aanmeldende instantie van de lidstaat waar zij gevestigd is.

2.   Bij het verzoek wordt een beschrijving gevoegd van de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten, de conformiteitsbeoordelingsmodule(s) en het product of de producten waarvoor de instantie verklaart bekwaam te zijn en, indien beschikbaar, van een accreditatiecertificaat dat is afgegeven door een nationale accreditatie-instantie, waarin wordt verklaard dat de conformiteitsbeoordelingsinstantie voldoet aan de eisen van de artikelen 30 tot en met 32.

3.   Wanneer de betrokken conformiteitsbeoordelingsinstantie geen accreditatiecertificaat kan overleggen, verschaft zij de aanmeldende instantie alle bewijsstukken die nodig zijn om haar conformiteit met de eisen van de artikelen 30 tot en met 32 te verifiëren en te erkennen en daar geregeld toezicht op te houden.

Artikel 37

Aanmeldingsprocedure

1.   Aanmeldende instanties melden uitsluitend conformiteitsbeoordelingsinstanties aan die voldoen aan de eisen van de artikelen 30 tot en met 32.

2.   Aanmeldende instanties verrichten de aanmelding van de in lid 1 genoemde instanties bij de Commissie en de andere lidstaten door middel van het door de Commissie ontwikkelde en beheerde elektronische aanmeldingssysteem.

3.   Bij de aanmelding worden uitvoerig de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten, de conformiteitsbeoordelingsmodule(s), het product of de producten en het accreditatiecertificaat of een andere in lid 4 bedoelde bekwaamheidsattestatie beschreven.

4.   Wanneer een aanmelding niet gebaseerd is op een accreditatiecertificaat als bedoeld in artikel 36, lid 2, verschaft de aanmeldende instantie de Commissie en de andere lidstaten de bewijsstukken die zekerheid verschaffen omtrent de bekwaamheid van de keuringsinstantie en de regeling die waarborgt dat deze instantie regelmatig wordt gecontroleerd en blijft voldoen aan de eisen van de artikelen 30 tot en met 32.

5.   De betrokken instantie mag de activiteiten van een aangemelde instantie alleen verrichten als de Commissie of de andere lidstaten geen bezwaren hebben ingediend binnen twee weken na een aanmelding indien een accreditatiecertificaat wordt gebruikt, of binnen twee maanden na een aanmelding indien geen accreditatiecertificaat wordt gebruikt.

6.   De Commissie en de andere lidstaten worden in kennis gesteld van alle relevante latere wijzigingen die van belang zijn voor de aanmelding.

Artikel 38

Identificatienummers en lijsten van aangemelde instanties

1.   De Commissie kent aan aangemelde instanties een identificatienummer toe.

Aan een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt één uniek identificatienummer toegekend, zelfs wanneer die instantie op grond van verscheidene wetgevingshandelingen van de Unie is aangemeld.

2.   De Commissie maakt de lijst van de uit hoofde van deze richtlijn aangemelde instanties openbaar, met vermelding van de toegekende identificatienummers en de activiteiten waarvoor de instanties zijn aangemeld.

De Commissie zorgt ervoor dat deze lijst actueel wordt gehouden.

Artikel 39

Wijzigingen van de aanmelding

1.   Wanneer een aanmeldende autoriteit heeft geconstateerd of vernomen dat een aangemelde instantie niet meer aan de eisen van de artikelen 30 tot en met 32 voldoet of haar verplichtingen niet nakomt, wordt de aanmelding door de aanmeldende autoriteit beperkt, geschorst of ingetrokken, afhankelijk van de ernst van het niet voldoen aan die eisen of het niet nakomen van die verplichtingen. Zij brengt de Commissie en de andere lidstaten daar onmiddellijk van op de hoogte.

2.   Wanneer de aanmelding wordt beperkt, geschorst of ingetrokken, of de aangemelde instantie haar activiteiten heeft gestaakt, doet de aanmeldende lidstaat het nodige om ervoor te zorgen dat de dossiers van die instantie hetzij door een andere aangemelde instantie worden behandeld, hetzij aan de verantwoordelijke aanmeldende autoriteiten en markttoezichtautoriteiten op hun verzoek ter beschikking kunnen worden gesteld.

Artikel 40

Betwisting van de bekwaamheid van aangemelde instanties

1.   De Commissie onderzoekt alle gevallen waarin zij twijfelt of in kennis wordt gesteld van twijfels over de bekwaamheid van een aangemelde instantie of over de vraag of een aangemelde instantie nog aan de eisen voldoet en haar verantwoordelijkheden nakomt.

2.   De aanmeldende lidstaat verstrekt de Commissie op verzoek alle informatie over de grondslag van de aanmelding of het op peil houden van de bekwaamheid van de betrokken instantie.

3.   Alle gevoelige informatie die de Commissie in het kader van haar onderzoek ontvangt, wordt door haar vertrouwelijk behandeld.

4.   Indien de Commissie vaststelt dat een aangemelde instantie niet of niet meer aan de aanmeldingseisen voldoet, brengt zij de aanmeldende lidstaat daarvan op de hoogte en verzoekt zij deze lidstaat de nodige corrigerende maatregelen te nemen, en zo nodig de aanmelding in te trekken.

Artikel 41

Operationele verplichtingen van aangemelde instanties

1.   Aangemelde instanties voeren conformiteitsbeoordelingen uit volgens de conformiteitsbeoordelingsprocedures van de betrokken TSI.

2.   De conformiteitsbeoordelingen worden op evenredige wijze uitgevoerd, waarbij voorkomen wordt de marktdeelnemers onnodig te belasten. Aangemelde instanties houden bij de uitoefening van hun activiteiten naar behoren rekening met de omvang van een onderneming, de sector waarin zij actief is, haar structuur, de mate van complexiteit van de producttechnologie in kwestie en het massa- of seriële karakter van het productieproces.

Daarbij handelen zij steeds met het oogmerk te beoordelen of het product in overeenstemming is met deze richtlijn.

3.   Wanneer een aangemelde instantie vaststelt dat een fabrikant niet heeft voldaan aan de eisen in de betrokken TSI of aan de overeenkomstige geharmoniseerde normen of technische specificaties, verlangt zij van die fabrikant dat hij passende corrigerende maatregelen neemt en verleent zij geen conformiteitscertificaat.

4.   Wanneer een aangemelde instantie bij het toezicht op de conformiteit na de verlening van een certificaat vaststelt dat een product niet meer in overeenstemming is met de toepasselijke TSI of de geharmoniseerde normen of technische specificaties, verplicht zij de fabrikant passende corrigerende maatregelen te nemen en gaat zij, indien nodig, over tot schorsing of intrekking van het certificaat.

5.   Wanneer geen corrigerende maatregelen worden genomen of de genomen maatregelen niet het vereiste effect hebben, worden de certificaten door de aangemelde instantie naargelang het geval beperkt, geschorst of ingetrokken.

Artikel 42

Informatieverplichting voor aanmeldende instanties

1.   Aangemelde instanties brengen de aanmeldende instantie op de hoogte van:

| a) | elke weigering, beperking, schorsing of intrekking van certificaten; |
| --- | --- |

a)

elke weigering, beperking, schorsing of intrekking van certificaten;

| b) | alle omstandigheden die van invloed zijn op de werkingssfeer van en de voorwaarden voor hun aanmelding; |
| --- | --- |

b)

alle omstandigheden die van invloed zijn op de werkingssfeer van en de voorwaarden voor hun aanmelding;

| c) | alle informatieverzoeken over conformiteitsbeoordelingsactiviteiten die zij van markttoezichtautoriteiten ontvangen; |
| --- | --- |

c)

alle informatieverzoeken over conformiteitsbeoordelingsactiviteiten die zij van markttoezichtautoriteiten ontvangen;

| d) | op verzoek, de binnen de werkingssfeer van hun aanmelding verrichte conformiteitsbeoordelingsactiviteiten en andere activiteiten, waaronder grensoverschrijdende activiteiten en uitbestede activiteiten. |
| --- | --- |

d)

op verzoek, de binnen de werkingssfeer van hun aanmelding verrichte conformiteitsbeoordelingsactiviteiten en andere activiteiten, waaronder grensoverschrijdende activiteiten en uitbestede activiteiten.

Ook de betrokken nationale veiligheidsinstanties worden op de hoogte gebracht van elke weigering, beperking, schorsing of intrekking van certificaten als bedoeld onder a).

2.   Aangemelde instanties verstrekken de andere uit hoofde van deze richtlijn aangemelde instanties die vergelijkbare conformiteitsbeoordelingsactiviteiten voor dezelfde producten verrichten, relevante informatie over negatieve conformiteitsbeoordelingsresultaten en op verzoek ook over positieve conformiteitsbeoordelingsresultaten.

3.   Aangemelde instanties verstrekken het Bureau de EG-certificaten betreffende de keuring van subsystemen, de conformiteit van interoperabiliteitsonderdelen en de geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen.

Artikel 43

Uitwisseling van beste praktijken

De Commissie voorziet in de organisatie van de uitwisseling van beste praktijken tussen de nationale instanties van de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor het aanmeldingsbeleid.

Artikel 44

Coördinatie van aangemelde instanties

De Commissie zorgt voor passende coördinatie en samenwerking tussen in het kader van deze richtlijn aangemelde instanties door een sectorale groep van aangemelde instanties in te stellen. Het Bureau ondersteunt de activiteiten van de aangemelde instanties overeenkomstig artikel 24 van Verordening (EU) 2016/796.

De lidstaten zorgen ervoor dat de door hen aangemelde instanties rechtstreeks of via aangestelde vertegenwoordigers aan de werkzaamheden van die groep deelnemen.

Artikel 45

Aangewezen instanties

1.   De in de artikelen 30 tot en met 34 vermelde eisen voor conformiteitsbeoordelingsinstanties gelden ook voor instanties die zijn aangewezen krachtens artikel 15, lid 8, behalve:

| a) | in het geval van vaardigheden die van het personeel worden verlangd krachtens artikel 32, lid 1, onder c), waarin de aangewezen instantie voldoende kennis over en inzicht in de nationale wetgeving moet hebben; |
| --- | --- |

a)

in het geval van vaardigheden die van het personeel worden verlangd krachtens artikel 32, lid 1, onder c), waarin de aangewezen instantie voldoende kennis over en inzicht in de nationale wetgeving moet hebben;

| b) | in het geval van documenten die krachtens artikel 34, lid 4, ter beschikking van de aanmeldende instantie moeten worden gehouden, waarin de aangewezen instantie documenten moet toevoegen over het werk dat wordt verricht door dochterondernemingen of onderaannemers krachtens de toepasselijke nationale voorschriften. |
| --- | --- |

b)

in het geval van documenten die krachtens artikel 34, lid 4, ter beschikking van de aanmeldende instantie moeten worden gehouden, waarin de aangewezen instantie documenten moet toevoegen over het werk dat wordt verricht door dochterondernemingen of onderaannemers krachtens de toepasselijke nationale voorschriften.

2.   De operationele verplichtingen uit artikel 41 gelden ook voor instanties die zijn aangewezen krachtens artikel 15, lid 8, behalve wanneer de verplichtingen verband houden met nationale voorschriften en niet met TSI's.

3.   De informatieverplichting van artikel 42, lid 1, geldt ook voor aangewezen instanties, die de lidstaten dienovereenkomstig op de hoogte brengen.

HOOFDSTUK VII

REGISTERS

Artikel 46

Nummeringssysteem voor voertuigen

1.   Aan elk voertuig dat overeenkomstig artikel 22 wordt geregistreerd, wordt door de bevoegde instantie in de lidstaat van registratie een Europees voertuignummer (EVN) toegekend. Het toegekende EVN wordt op elk voertuig aangebracht.

2.   De specificaties van het EVN worden vermeld in de in artikel 47, lid 2, bedoelde maatregelen, overeenkomstig de desbetreffende TSI.

3.   Aan elk voertuig wordt slechts eenmaal een EVN toegekend, tenzij anders wordt bepaald in de in artikel 47, lid 2, bedoelde maatregelen, overeenkomstig de desbetreffende TSI.

4.   Niettegenstaande lid 1 kunnen de lidstaten voertuigen die worden geëxploiteerd of bestemd zijn om te worden geëxploiteerd vanuit of naar derde landen waarvan de spoorwijdte verschillend is van die van het hoofdspoorwegnetwerk in de Unie, aanvaarden mits die voertuigen duidelijk geïdentificeerd zijn aan de hand van een verschillend codesysteem.

Artikel 47

Voertuigregisters

1.   Totdat het in lid 5 bedoelde Europees voertuigregister operationeel is houdt elke lidstaat een nationaal voertuigregister bij. Dat register:

| a) | voldoet aan de gemeenschappelijke specificaties bedoeld in lid 2; |
| --- | --- |

a)

voldoet aan de gemeenschappelijke specificaties bedoeld in lid 2;

| b) | wordt bijgehouden door een instantie die onafhankelijk is van enige spoorwegonderneming; |
| --- | --- |

b)

wordt bijgehouden door een instantie die onafhankelijk is van enige spoorwegonderneming;

| c) | is toegankelijk voor de nationale veiligheidsinstanties en de onderzoeksorganen die zijn aangewezen in het kader van de artikelen 16 en 22 van Richtlijn (EU) 2016/798; het is tevens, op elk rechtmatig verzoek, toegankelijk voor de toezichthoudende instanties die zijn aangewezen in het kader van artikel 55 van Richtlijn 2012/34/EU en voor het Bureau, voor de spoorwegonderneming en voor infrastructuurbeheerders, alsmede voor personen of organisaties die voertuigen registreren of in het register zijn opgenomen. |
| --- | --- |

c)

is toegankelijk voor de nationale veiligheidsinstanties en de onderzoeksorganen die zijn aangewezen in het kader van de artikelen 16 en 22 van Richtlijn (EU) 2016/798; het is tevens, op elk rechtmatig verzoek, toegankelijk voor de toezichthoudende instanties die zijn aangewezen in het kader van artikel 55 van Richtlijn 2012/34/EU en voor het Bureau, voor de spoorwegonderneming en voor infrastructuurbeheerders, alsmede voor personen of organisaties die voertuigen registreren of in het register zijn opgenomen.

2.   De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen gemeenschappelijke specificaties vast voor de nationale voertuigregisters betreffende de inhoud, het gegevensformaat, de functionele en technische architectuur, de bedrijfsmodus, met inbegrip van regelingen voor de uitwisseling van gegevens, en regels voor de invoer en raadpleging van gegevens in die registers.

Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

3.   In het nationaal voertuigregister worden in ieder geval de volgende elementen opgenomen:

| a) | het EVN; |
| --- | --- |

a)

het EVN;

| b) | referenties van de EG-keuringsverklaring en van de instantie die deze verklaring heeft afgegeven; |
| --- | --- |

b)

referenties van de EG-keuringsverklaring en van de instantie die deze verklaring heeft afgegeven;

| c) | referenties van het in artikel 48 bedoelde Europees register van goedgekeurde voertuigtypen; |
| --- | --- |

c)

referenties van het in artikel 48 bedoelde Europees register van goedgekeurde voertuigtypen;

| d) | de gegevens van de eigenaar en de houder van het voertuig; |
| --- | --- |

d)

de gegevens van de eigenaar en de houder van het voertuig;

| e) | beperkingen ten aanzien van de exploitatiewijze van het voertuig; |
| --- | --- |

e)

beperkingen ten aanzien van de exploitatiewijze van het voertuig;

| f) | referenties van de met het onderhoud belaste entiteit. |
| --- | --- |

f)

referenties van de met het onderhoud belaste entiteit.

4.   Zolang de nationale voertuigregisters van de lidstaten niet met elkaar zijn verbonden overeenkomstig de in lid 2 bedoelde specificatie, werkt elke lidstaat zijn register bij, wat betreft de hem betreffende gegevens, door de aanpassingen over te nemen die een andere lidstaat in zijn eigen register heeft aangebracht.

5.   Om administratieve lasten en onnodige kosten voor de lidstaten en belanghebbenden te beperken, stelt de Commissie uiterlijk op 16 juni 2018, rekening houdend met de resultaten van een kosten-batenanalyse, door middel van uitvoeringshandelingen de technische en functionele specificaties vast voor het Europees voertuigregister, waarin de nationale voertuigregisters zouden worden geïntegreerd, teneinde te zorgen voor een geharmoniseerde interface ten behoeve van alle gebruikers voor de registratie van voertuigen en gegevensbeheer. Lid 1, onder b) en c), en lid 3 zijn van toepassing. Een dergelijke specificatie bepaalt de inhoud, het gegevensformaat, de functionele en technische architectuur, de bedrijfsmodus, met inbegrip van regelingen voor de uitwisseling van gegevens, en voorschriften voor de invoer en raadpleging van gegevens, alsmede de migratiefasen.

Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld en op basis van een aanbeveling van het Bureau.

Bij de ontwikkeling van het Europees voertuigregister wordt rekening gehouden met de IT-toepassingen en de registers waarover het Bureau en de lidstaten reeds beschikken, zoals het Europees gecentraliseerd virtueel voertuigregister dat aan de nationale voertuigregisters is gekoppeld. Het Europees voertuigregister is uiterlijk op 16 juni 2021 operationeel.

6.   De houder brengt elke wijziging van de gegevens in de voertuigregisters, de vernietiging van een voertuig of zijn beslissing een voertuig niet langer te registreren onverwijld ter kennis van de lidstaat waar het voertuig is geregistreerd.

7.   In het geval van voertuigen waarvoor voor het eerst in een derde land een vergunning is afgegeven en die daarna in een lidstaat zijn gebruikt, zorgt die lidstaat ervoor dat de gegevens van het voertuig, waaronder in ieder geval de gegevens over de houder van het betrokken voertuig, de met het onderhoud belaste entiteit en de beperkingen voor het gebruik van het voertuig via een voertuigregister kunnen worden opgevraagd of anderszins onverwijld ter beschikking worden gesteld in een gemakkelijk leesbaar formaat, met inachtneming van dezelfde niet-discriminerende beginselen als die welke van toepassing zijn op soortgelijke gegevens uit een voertuigregister.

Artikel 48

Europees register van goedgekeurde voertuigtypen

1.   Het Bureau zorgt voor het opzetten en bijhouden van een register van overeenkomstig artikel 24 afgegeven voertuigtypegoedkeuringen voor het in de handel brengen. Dat register:

| a) | is openbaar en is elektronisch toegankelijk; |
| --- | --- |

a)

is openbaar en is elektronisch toegankelijk;

| b) | voldoet aan de gemeenschappelijke specificaties bedoeld in lid 2; |
| --- | --- |

b)

voldoet aan de gemeenschappelijke specificaties bedoeld in lid 2;

| c) | is verbonden met relevante voertuigregisters. |
| --- | --- |

c)

is verbonden met relevante voertuigregisters.

2.   De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen gemeenschappelijke specificaties voor het register van goedgekeurde voertuigentypen vast betreffende de inhoud, het gegevensformaat, de functionele en technische architectuur, de bedrijfsmodus en de regels voor de invoer en raadpleging van gegevens. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

3.   Dat register omvat in ieder geval de volgende elementen voor elk voertuigtype:

| a) | de technische kenmerken, onder meer die in verband met de toegankelijkheid voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit, van het type voertuig als omschreven in de desbetreffende TSI's; |
| --- | --- |

a)

de technische kenmerken, onder meer die in verband met de toegankelijkheid voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit, van het type voertuig als omschreven in de desbetreffende TSI's;

| b) | de naam van de fabrikant; |
| --- | --- |

b)

de naam van de fabrikant;

| c) | de gegevens van de goedkeuringen die verband houden met het gebruiksgebied van een voertuigtype, met inbegrip van eventuele beperkingen of intrekkingen. |
| --- | --- |

c)

de gegevens van de goedkeuringen die verband houden met het gebruiksgebied van een voertuigtype, met inbegrip van eventuele beperkingen of intrekkingen.

Artikel 49

Infrastructuurregister

1.   Elke lidstaat zorgt voor de publicatie van een infrastructuurregister met vermelding van de waarden van de netwerkparameters van elk betrokken subsysteem of deel van een subsysteem als omschreven in de desbetreffende TSI.

2.   De waarden van de in het infrastructuurregister opgenomen parameters moeten worden gebruikt in combinatie met de waarden van de in de voertuigvergunning voor het in de handel brengen opgenomen parameters om de technische compatibiliteit tussen het voertuig en het netwerk te controleren.

3.   In het infrastructuurregister kunnen voorwaarden voor het gebruik van vaste installaties en andere beperkingen worden opgenomen.

4.   Elke lidstaat zorgt ervoor dat het infrastructuurregister overeenkomstig lid 5 wordt bijgewerkt.

5.   De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen gemeenschappelijke specificaties voor het infrastructuurregister vast betreffende de inhoud, het gegevensformaat, de functionele en technische architectuur, de bedrijfsmodus en de regels voor de invoer en raadpleging van gegevens. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 51, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

HOOFDSTUK VIII

OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN

Artikel 50

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in artikel 5, lid 1, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 15 juni 2016. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.

3.   Het is van bijzonder belang dat de Commissie de gangbare praktijk volgt en deskundigen raadpleegt, waaronder deskundigen van de lidstaten, voordat zij een gedelegeerde handeling vaststelt.

4.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 5, lid 1, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een overeenkomstig artikel 5, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 51

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG van de Raad (16) ingestelde comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Indien door het comité geen advies wordt uitgebracht, stelt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet vast en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Artikel 52

Motivering

Elk krachtens deze richtlijn genomen beslissing betreffende de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen en de keuring van subsystemen die deel uitmaken van het spoorwegsysteem van de Unie, of elk krachtens de artikelen 7, 12 en 17 genomen beslissing wordt uitvoerig gemotiveerd. Zij wordt zo spoedig mogelijk aan de belanghebbende meegedeeld met vermelding van de rechtsmiddelen die volgens de in de betrokken lidstaat geldende wetgeving openstaan, alsmede van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen moeten worden ingesteld.

Artikel 53

Verslaglegging en informatie

1.   Uiterlijk op 16 juni 2018 brengt de Commissie verslag uit over de vorderingen met de voorbereiding van de grotere rol van het Bureau uit hoofde van deze richtlijn. Daarenboven legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad om de drie jaar en voor het eerst drie jaar na afloop van de overgangsperiode van artikel 54, een verslag voor over de vorderingen die met de verwezenlijking van de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie en het functioneren van het Bureau in dit verband zijn gemaakt. Het verslag bevat tevens een evaluatie van de verwezenlijking en het gebruik van de registers van hoofdstuk VII en een analyse van de in artikel 7 bedoelde gevallen en van de toepassing van hoofdstuk V, met bijzondere aandacht voor het functioneren van de samenwerkingsovereenkomsten die tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties zijn gesloten. Ten behoeve van het eerste verslag na afloop van de overgangsperiode voert de Commissie uitvoerig overleg met de relevante belanghebbenden en stelt zij een programma op waarmee de vorderingen kunnen worden beoordeeld. De Commissie stelt, als deze analyse daartoe aanleiding geeft, wetgevingsmaatregelen voor, onder meer voor de toekomstige rol van het Bureau bij het verbeteren van de interoperabiliteit.

2.   Het Bureau ontwikkelt en actualiseert op gezette tijden een instrument waarmee op verzoek van een lidstaat, het Europees Parlement of de Commissie een overzicht van het interoperabiliteitsniveau van het spoorwegsysteem van de Unie kan worden geboden. Dat instrument maakt gebruik van de informatie in de registers bedoeld in hoofdstuk VII.

Artikel 54

Overgangsregeling voor het gebruik van voertuigen

1.   Onverminderd lid 4 van dit artikel zijn de bepalingen van hoofdstuk V van Richtlijn 2008/57/EG van toepassing op voertuigen waarvoor tussen 15 juni 2016 en 16 juni 2019 een vergunning moet worden afgegeven.

2.   Vergunningen voor de indienststelling van voertuigen die op grond van lid 1 zijn afgegeven, en alle andere vergunningen die nog voor 15 juni 2016 zijn afgegeven, met inbegrip van vergunningen die in het kader van internationale overeenkomsten, met name het RIC (Regolamento Internazionale Carrozze) en het RIV (Regolamento Internazionale Veicoli), zijn verleend, blijven geldig overeenkomstig de voorwaarden waaronder de vergunningen zijn verleend.

3.   Voertuigen waarvoor overeenkomstig de leden 1 en 2 een vergunning voor indienststelling is afgegeven, ontvangen een nieuwe voertuigvergunning voor het in de handel brengen met het oog op de exploitatie op een of meer netwerken waarvoor hun vergunning nog niet geldt. Op het in de handel brengen op deze bijkomende netwerken is artikel 21 van toepassing.

4.   Uiterlijk met ingang van 16 juni 2019 voert het Bureau voert de vergunningstaken uit hoofde van de artikelen 21 en 24 en de in artikel 19 bedoelde taken uit wat betreft gebruiksgebieden in de lidstaten die het Bureau en de Commissie niet in kennis hebben gesteld overeenkomstig artikel 57, lid 2. In afwijking van de artikelen 21 en 24 kunnen nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Bureau en de Commissie op grond van artikel 57, lid 2, in kennis hebben gesteld, tot en met 16 juni 2020 vergunningen blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG.

Artikel 55

Andere overgangsbepalingen

1.   De bijlagen IV, V, VII en IX bij Richtlijn 2008/57/EG zijn van toepassing tot de datum waarop de overeenkomstige uitvoeringshandelingen als bedoeld in artikel 7, lid 5, artikel 9, lid 4, artikel 14, lid 10, en artikel 15, lid 9, van deze richtlijn van kracht worden.

2.   Richtlijn 2008/57/EG blijft van toepassing met betrekking tot ERTMS-spoorbaanprojecten die in dienst moeten worden gesteld tussen 15 juni 2016 en 16 juni 2019.

3.   Voor projecten waarvan de fase van aanbesteding of contractsluiting is afgerond vóór 16 juni 2019, geldt de in artikel 19 bedoelde voorafgaande goedkeuring door het Bureau niet.

4.   Tot 16 juni 2031 zijn opties die zijn opgenomen in vóór 15 juni 2016 ondertekende contracten, niet onderworpen aan de in artikel 19 bedoelde voorafgaande goedkeuring door het Bureau, zelfs indien van deze opties gebruik wordt gemaakt na 15 juni 2016.

5.   Alvorens een vergunning af te geven voor de indienststelling van ERTMS-baanuitrusting waarvoor geen voorafgaande goedkeuring door het Bureau als bedoeld in artikel 19 was vereist, werken de nationale veiligheidsinstanties samen met het Bureau om ervoor te zorgen dat de technische oplossingen volledig interoperabel zijn overeenkomstig artikel 30, lid 3, en artikel 31, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796.

Artikel 56

Aanbevelingen en adviezen van het Bureau

Overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) 2016/796 formuleert het Bureau aanbevelingen en adviezen met het oog op de toepassing van deze richtlijn. Indien relevant wordt met deze aanbevelingen en adviezen rekening gehouden bij het opstellen van uitvoeringshandelingen die uit hoofde van deze richtlijn worden vastgesteld.

Artikel 57

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 16 juni 2019 te voldoen aan de artikelen 1 en 2, artikel 7, leden 1 tot en met 4 en lid 6, artikel 8, artikel 9, lid 1, artikel 10, lid 5, artikel 11, leden 1, 3 en 4, de artikelen 12, 13 en 14, artikel 15, leden 1 tot en met 8, artikel 16, artikel 18, artikel 19, lid 3, de artikelen 21 tot en met 39, artikel 40, lid 2, de artikelen 41, 42, 44, 45 en 46, artikel 47, leden 1, 3, 4 en 7, artikel 49, leden 1 tot en met 4, artikel 54 en de bijlagen I, II, III en IV. Zij delen de tekst van die maatregelen onverwijld mede aan de Commissie.

2.   De lidstaten mogen de in lid 1 bedoelde omzettingsperiode met één jaar verlengen. Te dien einde stellen lidstaten die de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen niet binnen de in lid 1 bedoelde omzettingsperiode in werking doen treden, het Bureau en de Commissie uiterlijk op 16 december 2018 daarvan in kennis, met opgave van de redenen voor deze overschrijding.

3.   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze richtlijn ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar deze richtlijn. De regels voor die verwijzing en de formulering van die vermelding worden vastgesteld door de lidstaten.

4.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

5.   De verplichting tot omzetting en uitvoering van artikel 13, artikel 14, leden 1 tot en met 8, lid 11 en lid 12, artikel 15, leden 1 tot en met 9, artikel 16, lid 1, de artikelen 19 tot en met 26, de artikelen 45, 46 en 47, artikel 49, leden 1 tot en met 4, en artikel 54 van deze richtlijn is niet van toepassing op de Republiek Cyprus en de Republiek Malta zolang deze landen niet beschikken over een spoorwegsysteem op hun grondgebied.

Zodra echter een openbare of particuliere entiteit een officiële aanvraag indient voor de aanleg van een spoorlijn met het oog op de exploitatie ervan door een of meer spoorwegondernemingen, stellen de betrokken lidstaten binnen twee jaar na ontvangst van de aanvraag maatregelen vast ter uitvoering van de in de eerste alinea bedoelde artikelen.

Artikel 58

Intrekking

Richtlijn 2008/57/EG, als gewijzigd bij de in bijlage V, deel A, genoemde richtlijnen, wordt met ingang van 16 juni 2020 ingetrokken, onverminderd verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de termijnen voor de omzetting in nationale wetgeving van de in bijlage V, deel B, vermelde richtlijnen.

Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar deze richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage VI.

Artikel 59

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 60

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Straatsburg, 11 mei 2016.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

M. SCHULZ

Voor de Raad

De voorzitter

J. A. HENNIS-PLASSCHAERT

---

(1)  
  PB C 327 van 12.11.2013, blz. 122.

1

(2)  
  PB C 356 van 5.12.2013, blz. 92.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 26 februari 2014 [(nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 10 december 2015 (PB C 57 van 12.2.2016, blz. 1). Standpunt van het Europees Parlement van 28 april 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

3

(4)  Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1).

4

(5)  Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004 (zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad).

5

(6)  Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende Europese normalisatie, tot wijziging van de Richtlijnen 89/686/EEG en 93/15/EEG van de Raad alsmede de Richtlijnen 94/9/EG, 94/25/EG, 95/16/EG, 97/23/EG, 98/34/EG, 2004/22/EG, 2007/23/EG, 2009/23/EG en 2009/105/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Beschikking 87/95/EEG van de Raad en Besluit nr. 1673/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 316 van 14.11.2012, blz. 12).

6

(7)  Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van Richtlijn 2004/17/EG (PB L 94 van 28.3.2014, blz. 243).

7

(8)  Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid op het spoor (zie bladzijde 102 van dit Publicatieblad).

8

(9)  Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93 (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30).

9

(10)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

10

(11)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB L 343 van 14.12.2012, blz. 32).

11

(12)  Besluit 2010/713/EU van de Commissie van 9 november 2010 inzake de modules voor de procedure voor de beoordeling van de conformiteit, de geschiktheid voor gebruik en de EG-keuring die moeten worden toegepast in het kader van de overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde technische specificaties inzake interoperabiliteit (PB L 319 van 4.12.2010, blz. 1).

12

(13)  Besluit 98/500/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende de oprichting van Comités voor de sectoriële dialoog tussen de sociale partners op Europees niveau (PB L 225 van 12.8.1998, blz. 27).

13

(14)  Richtlijn (EU) 2015/1535 van het Europees Parlement en de Raad van 9 september 2015 betreffende een informatieprocedure op het gebied van technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (PB L 241 van 17.9.2015, blz. 1).

14

(15)  Besluit nr. 768/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 betreffende een gemeenschappelijk kader voor het verhandelen van producten en tot intrekking van Besluit 93/465/EEG van de Raad (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 82).

15

(16)  Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (PB L 235 van 17.9.1996, blz. 6).

16

---

BIJLAGE I

ONDERDELEN VAN HET SPOORWEGSYSTEEM VAN DE UNIE

1.   Netwerk

Voor de toepassing van deze richtlijn omvat het netwerk van de Unie de volgende onderdelen:

| a) | speciaal aangelegde hogesnelheidslijnen die zijn uitgerust voor snelheden van doorgaans 250 km/u of meer; |
| --- | --- |

a)

speciaal aangelegde hogesnelheidslijnen die zijn uitgerust voor snelheden van doorgaans 250 km/u of meer;

| b) | lijnen die speciaal zijn aangepast en uitgerust voor snelheden van ongeveer 200 km/u; |
| --- | --- |

b)

lijnen die speciaal zijn aangepast en uitgerust voor snelheden van ongeveer 200 km/u;

| c) | lijnen die speciaal zijn aangepast voor hoge snelheden en die een specifiek karakter hebben omdat de snelheid per geval moet worden afgestemd op topografische belemmeringen, het reliëf of de bebouwing. Onder deze categorie vallen de verbindingslijnen tussen hogesnelheids- en conventionele netwerken, de lijnen door stations, verbindingslijnen die toegang geven tot terminals, remises en verbindingslijnen die op conventionele snelheid worden gebruikt door „hogesnelheid” rollend materieel; |
| --- | --- |

c)

lijnen die speciaal zijn aangepast voor hoge snelheden en die een specifiek karakter hebben omdat de snelheid per geval moet worden afgestemd op topografische belemmeringen, het reliëf of de bebouwing. Onder deze categorie vallen de verbindingslijnen tussen hogesnelheids- en conventionele netwerken, de lijnen door stations, verbindingslijnen die toegang geven tot terminals, remises en verbindingslijnen die op conventionele snelheid worden gebruikt door „hogesnelheid” rollend materieel;

| d) | conventionele lijnen voor personenvervoer; |
| --- | --- |

d)

conventionele lijnen voor personenvervoer;

| e) | conventionele lijnen voor gemengd vervoer (personen en goederen); |
| --- | --- |

e)

conventionele lijnen voor gemengd vervoer (personen en goederen);

| f) | conventionele lijnen voor het goederenvervoer; |
| --- | --- |

f)

conventionele lijnen voor het goederenvervoer;

| g) | knooppunten voor het personenvervoer; |
| --- | --- |

g)

knooppunten voor het personenvervoer;

| h) | knooppunten voor het goederenvervoer, met inbegrip van intermodale terminals; |
| --- | --- |

h)

knooppunten voor het goederenvervoer, met inbegrip van intermodale terminals;

| i) | verbindingslijnen tussen bovengenoemde onderdelen. |
| --- | --- |

i)

verbindingslijnen tussen bovengenoemde onderdelen.

Dit netwerk omvat verkeersleidings-, plaatsbepalings- en navigatiesystemen, technische installaties voor gegevensverwerking en telecommunicatie ten behoeve van het langeafstandsreizigersvervoer en het goederenvervoer over dit netwerk om een veilige en soepele exploitatie van het netwerk en een efficiënte verkeersleiding te waarborgen.

2.   Voertuigen

Voor de toepassing van deze richtlijn omvat het begrip Unievoertuigen alle voertuigen die geschikt zijn om te rijden op het gehele spoorwegnetwerk van de Unie of op een gedeelte daarvan:

| — | rollend materieel — „locomotieven en reizigerstreinen” — met inbegrip van al dan niet elektrische treinstellen, al dan niet elektrische motortreinstellen voor het vervoer van reizigers, en rijtuigen voor het vervoer van reizigers; |
| --- | --- |

—

rollend materieel — „locomotieven en reizigerstreinen” — met inbegrip van al dan niet elektrische treinstellen, al dan niet elektrische motortreinstellen voor het vervoer van reizigers, en rijtuigen voor het vervoer van reizigers;

| — | goederenwagons, met inbegrip van voertuigen met een lage bodem voor het hele netwerk en voertuigen voor het vervoer van vrachtwagens; |
| --- | --- |

—

goederenwagons, met inbegrip van voertuigen met een lage bodem voor het hele netwerk en voertuigen voor het vervoer van vrachtwagens;

| — | bijzondere voertuigen, zoals spoormachines. |
| --- | --- |

—

bijzondere voertuigen, zoals spoormachines.

Tot deze voertuigen behoren voertuigen die speciaal zijn ontworpen voor de diverse types in punt 1 beschreven hogesnelheidslijnen.

---

BIJLAGE II

SUBSYSTEMEN

1.   Lijst van subsystemen

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt het spoorwegsysteem van de Unie onderverdeeld in subsystemen die overeenkomen met:

| a) | gebieden van structurele aard:






  — | infrastructuur, |
| --- | --- | --- |

a)

gebieden van structurele aard:

—

infrastructuur,

| — | energie, |
| --- | --- |

—

energie,

| — | baanuitrusting voor besturing en seingeving, |
| --- | --- |

—

baanuitrusting voor besturing en seingeving,

| — | boorduitrusting voor besturing en seingeving, |
| --- | --- |

—

boorduitrusting voor besturing en seingeving,

| — | rollend materieel, of |
| --- | --- |

—

rollend materieel, of

| b) | gebieden van functionele aard:






  — | exploitatie en verkeersleiding, |
| --- | --- | --- |

b)

gebieden van functionele aard:

—

exploitatie en verkeersleiding,

| — | onderhoud, |
| --- | --- |

—

onderhoud,

| — | telecommunicatietoepassingen voor personen- en goederenvervoer. |
| --- | --- |

—

telecommunicatietoepassingen voor personen- en goederenvervoer.

2.   Beschrijving van de subsystemen

Voor elk subsysteem of onderdeel van een subsysteem stelt het Bureau bij de opstelling van de betrokken ontwerp-TSI de lijst op van de interoperabiliteitsonderdelen en -aspecten. Onder voorbehoud van de vaststelling van deze aspecten en interoperabiliteitsonderdelen of van de volgorde waarin de subsystemen aan TSI's worden onderworpen, omvatten de subsystemen:

2.1.   Infrastructuur

Spoorbaan, wissels, overwegen, kunstwerken (bruggen, tunnels enz.), spoorgebonden stationselementen (waaronder ingangen, perrons, toegangszones, diensten, toiletten en informatiesystemen, alsmede de toegankelijkheid daarvan voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit), veiligheids- en beschermingsinstallaties.

2.2.   Energie

Het elektrificatiesysteem, met inbegrip van de bovenleiding, de baancomponent van het systeem voor het meten van het verbruik van en de voorziening met elektriciteit.

2.3.   Baanuitrusting voor besturing en seingeving

Alle uitrusting op en langs de spoorbaan die nodig is om de veiligheid te waarborgen en voor de besturing en controle van de bewegingen van de op het netwerk toegelaten treinen.

2.4.   Boorduitrusting voor besturing en seingeving

Alle boorduitrusting die nodig is om de veiligheid te waarborgen en voor de besturing en controle van de bewegingen van de op het netwerk toegelaten treinen.

2.5.   Exploitatie en verkeersleiding

De procedures en bijbehorende uitrusting die zorgen voor een coherente exploitatie van de verschillende structurele subsystemen, zowel bij normaal functioneren als bij gestoord bedrijf, met name inzake de samenstelling en besturing van de trein, verkeersplanning en verkeersleiding.

Het geheel van vereiste beroepskwalificaties voor alle types spoorvervoerdiensten.

2.6.   Telematicatoepassingen

Overeenkomstig bijlage I omvat dit subsysteem twee delen:

| a) | de toepassingen voor personenvervoer, met inbegrip van de informatiesystemen voor reizigers vóór en tijdens de reis, reserveringssystemen, betalingssystemen, het bagagebeheer, het beheer van aansluitingen tussen treinen en andere vervoerswijzen; |
| --- | --- |

a)

de toepassingen voor personenvervoer, met inbegrip van de informatiesystemen voor reizigers vóór en tijdens de reis, reserveringssystemen, betalingssystemen, het bagagebeheer, het beheer van aansluitingen tussen treinen en andere vervoerswijzen;

| b) | toepassingen voor goederenvervoer, met inbegrip van de informatiesystemen (continu volgen van goederen en treinen), rangeer- en samenstellingssystemen, reserverings-, betalings- en factureringssystemen, het beheer van aansluitingen met andere vervoerswijzen, het opstellen van begeleidende elektronische documenten. |
| --- | --- |

b)

toepassingen voor goederenvervoer, met inbegrip van de informatiesystemen (continu volgen van goederen en treinen), rangeer- en samenstellingssystemen, reserverings-, betalings- en factureringssystemen, het beheer van aansluitingen met andere vervoerswijzen, het opstellen van begeleidende elektronische documenten.

2.7.   Rollend materieel

De structuur, het besturingssysteem van de gehele uitrusting van de trein, de stroomafnemers, de tractie-eenheden en transformatoren, boordapparatuur voor het meten van het verbruik van en voor de voorziening met elektriciteit, het remsysteem, koppeling, loopwerk (draaistellen, assen) en ophanging, deuren, mens/machine-interface (bestuurder, treinpersoneel, reizigers, toegangsvoorzieningen voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit), passieve en actieve beveiliging, voorzieningen voor de gezondheid van reizigers en treinpersoneel.

2.8.   Onderhoud

De procedures, de betrokken uitrusting, de logistieke onderhoudsinstallaties en de reserves waarmee corrigerende en preventieve onderhoudswerkzaamheden dienen te worden uitgevoerd om de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie en de vereiste prestaties te garanderen.

---

BIJLAGE III

ESSENTIËLE EISEN

1.   Algemene vereisten

1.1.   Veiligheid

1.1.1.   Het ontwerp, de bouw of de fabricage, het onderhoud van en het toezicht op voor de veiligheid kritieke inrichtingen en meer in het bijzonder de bij het treinverkeer betrokken onderdelen moeten de veiligheid waarborgen op het niveau dat beantwoordt aan de voor het netwerk gestelde doelstellingen, ook in de nader omschreven situaties van gestoord bedrijf.

1.1.2.   De parameters die van invloed zijn op het raakpunt wiel/spoorstaaf, moeten voldoen aan de criteria inzake stabiliteitseisen die noodzakelijk zijn om veilig verkeer bij de toegestane maximumsnelheid te waarborgen. De parameters dienen te garanderen dat het mogelijk is om met de toegestane maximumsnelheid binnen de gegeven remafstand te stoppen.

1.1.3.   De gebruikte onderdelen dienen tijdens hun levensduur bestand te zijn tegen alle tijdens hun bedrijfsduur gespecificeerde normale of uitzonderlijke belastingen. De gevolgen van onverwachte storingen op de veiligheid moeten met behulp van geschikte middelen worden beperkt.

1.1.4.   De vaste installaties en het rollend materieel moeten zodanig zijn ontworpen en de gebruikte materialen moeten zodanig zijn gekozen dat bij brand het ontstaan, de verspreiding en de gevolgen van vuur en rook zo veel mogelijk worden beperkt.

1.1.5.   Inrichtingen die zijn bestemd om door de gebruikers te worden bediend, moeten zodanig zijn ontworpen dat het veilig gebruik van de inrichtingen of de gezondheid en de veiligheid van de gebruikers niet in gevaar wordt gebracht wanneer de inrichtingen worden gebruikt op een wijze die wel voorzienbaar is maar niet in overeenstemming is met de aangegeven methode.

1.2.   Betrouwbaarheid en beschikbaarheid

Het toezicht op en het onderhoud van de vaste of mobiele elementen die bij het treinverkeer zijn betrokken, moeten zodanig worden georganiseerd, uitgevoerd en gekwantificeerd dat zij in te voorziene omstandigheden blijven functioneren.

1.3.   Gezondheid

1.3.1.   Materialen die, bij het beoogde gebruik, de gezondheid van de personen die daartoe toegang hebben, in gevaar kunnen brengen, mogen in de treinen en de spoorweginfrastructuur niet worden toegepast.

1.3.2.   Deze materialen moeten zodanig worden gekozen, aangewend en gebruikt dat de emissie van schadelijke en gevaarlijke rook of gassen, met name bij brand, wordt beperkt.

1.4.   Milieubescherming

1.4.1.   Bij het ontwerpen van het spoorwegsysteem moeten de gevolgen voor het milieu van de aanleg en exploitatie van dat systeem worden beoordeeld en in aanmerking worden genomen overeenkomstig de geldende Unieregels.

1.4.2.   De in de treinen en de infrastructuur gebruikte materialen moeten de emissie van rook of voor het milieu gevaarlijke en schadelijke gassen, met name bij brand, voorkomen.

1.4.3.   Het rollend materieel en de energievoorzieningsystemen moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij uit elektromagnetisch oogpunt compatibel zijn met de installaties, voorzieningen en openbare of particuliere netwerken waarmee zij kunnen interfereren.

1.4.4.   Het ontwerp en gebruik van het spoorwegsysteem mag geen aanleiding geven tot een ontoelaatbaar niveau van geluidsemissies:

| — | in de nabijheid van de spoorweginfrastructuur, als omschreven in artikel 3, punt 3, van richtlijn 2012/34/EU, en |
| --- | --- |

—

in de nabijheid van de spoorweginfrastructuur, als omschreven in artikel 3, punt 3, van richtlijn 2012/34/EU, en

| — | in de bestuurderscabine. |
| --- | --- |

—

in de bestuurderscabine.

1.4.5.   De exploitatie van het spoorwegnetwerk mag geen trillingsniveau in de bodem veroorzaken dat ontoelaatbaar is met het oog op de activiteiten en het milieu in de nabijheid van de infrastructuur en in normale staat van onderhoud.

1.5.   Technische compatibiliteit

De technische eigenschappen van de infrastructuur en de vaste installaties moeten onderling en met die van de treinen die op het spoorwegnetwerk rijden compatibel zijn. Dat houdt ook in dat het subsysteem van het voertuig veilig in de infrastructuur moet kunnen worden geïntegreerd.

Wanneer het op bepaalde gedeelten van het netwerk moeilijk is om deze technische eigenschappen in acht te nemen, mogen tijdelijke oplossingen, waardoor de compatibiliteit in de toekomst wordt gewaarborgd, ten uitvoer worden gelegd.

1.6.   Toegankelijkheid

1.6.1.   De subsystemen „infrastructuur” en „rollend materieel” moeten toegankelijk zijn voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit zodat zij dezelfde toegang hebben als anderen, doordat obstakels zijn voorkomen of verwijderd en door andere passende maatregelen. Dat geldt ook voor het ontwerp, de bouw, de vernieuwing en verbetering, het onderhoud en de exploitatie van de relevante delen van de subsystemen waartoe het publiek toegang heeft.

1.6.2.   De subsystemen „exploitatie” en „telematicatoepassingen voor reizigers” moeten de functionaliteit bieden die nodig is om te bewerkstelligen dat personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit dezelfde toegang hebben als anderen, door middel van het voorkomen of verwijderen van obstakels en andere passende maatregelen.

2.   Bijzondere eisen voor elk subsysteem

2.1.   Infrastructuur

2.1.1.   Veiligheid

Er moeten passende maatregelen worden getroffen om de toegang tot of ongewenste binnendringing in de installaties te voorkomen.

Er moeten maatregelen worden getroffen om de gevaren voor personen te beperken, met name bij de doorkomst van treinen in stations.

Infrastructuur die voor het publiek toegankelijk is, moet zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat de gevaren voor de veiligheid van personen beperkt zijn (stabiliteit, brand, toegang, ontruiming, perron enz.).

Er moeten passende maatregelen worden getroffen om rekening te houden met de bijzondere veiligheidsomstandigheden in zeer lange tunnels en op viaducten.

2.1.2.   Toegankelijkheid

Infrastructuursubsystemen waartoe het publiek toegang heeft, moeten toegankelijk zijn voor personen met een handicap en voor personen met beperkte mobiliteit, overeenkomstig punt 1.6.

2.2.   Energie

2.2.1.   Veiligheid

Het functioneren van de energievoorzieningsinstallaties mag de veiligheid van treinen of personen (gebruikers, spoorwegpersoneel, aanwonenden en derden) niet in gevaar brengen.

2.2.2.   Milieubescherming

Het functioneren van de elektrische of thermische energievoorzieningsinstallaties mag geen verstoring van het milieu teweegbrengen die de aangegeven grenzen overschrijdt.

2.2.3.   Technische compatibiliteit

De elektrische of thermische energievoorzieningssystemen die worden gebruikt, moeten:

| — | de treinen in staat stellen de voorgeschreven prestaties te leveren; |
| --- | --- |

—

de treinen in staat stellen de voorgeschreven prestaties te leveren;

| — | bij elektrische energievoorziening compatibel zijn met de op de treinen gemonteerde stroomafname-inrichtingen. |
| --- | --- |

—

bij elektrische energievoorziening compatibel zijn met de op de treinen gemonteerde stroomafname-inrichtingen.

2.3.   Besturing en seingeving

2.3.1.   Veiligheid

De besturings- en seingevingsinstallaties en -handelingen die voor het spoorwegsysteem worden gebruikt, moeten treinverkeer mogelijk maken op het veiligheidsniveau dat beantwoordt aan de doelstellingen voor het netwerk. De besturings- en seingevingsinstallaties moeten te allen tijde zo functioneren dat treinen die bij gestoord bedrijf mogen rijden, volkomen veilig kunnen circuleren.

2.3.2.   Technische compatibiliteit

Nieuwe infrastructuur en nieuw rollend materieel die zijn ontwikkeld of gebouwd na de invoering van compatibele besturings- en seinsystemen, moeten aan de toepassing van deze systemen worden aangepast.

Besturings- en seingevingsinstallaties in de stuurcabine van een trein moeten een normale exploitatie in de opgegeven omstandigheden in het spoorwegsysteem mogelijk maken.

2.4.   Rollend materieel

2.4.1.   Veiligheid

De constructie van het rollend materieel en van de verbindingen tussen de voertuigen moet zodanig zijn ontworpen dat de ruimten voor de reizigers en de bestuurder bij een botsing of ontsporing beschermd zijn.

De elektrische uitrusting mag het veilig functioneren van de besturings- en seingevingsinstallaties niet in gevaar brengen.

De remtechnieken en de uitgeoefende krachten moeten compatibel zijn met het ontwerp van de sporen, de kunstwerken en de seinsystemen.

Er moeten maatregelen worden getroffen met betrekking tot de toegang tot onder spanning staande onderdelen, teneinde de veiligheid van personen niet in gevaar te brengen.

Er moeten inrichtingen zijn aangebracht die het mogelijk maken dat de reizigers gevaren melden aan de bestuurder en dat het treinpersoneel bij gevaar in contact kan treden met hen.

De veiligheid van de passagiers die de trein in- en uitstappen, moet worden gewaarborgd. De toegangsdeuren moeten voorzien zijn van een systeem voor het openen en sluiten dat de veiligheid van de reizigers waarborgt.

Er moeten nooduitgangen zijn en deze moeten zijn aangegeven.

Passende maatregelen moeten worden getroffen om rekening te houden met de bijzondere veiligheidsomstandigheden in zeer lange tunnels.

Een noodverlichtingssysteem van voldoende sterkte en met voldoende eigen voeding is verplicht aan boord van de treinen.

De treinen moeten zijn voorzien van een geluidsinstallatie waarmee het treinpersoneel berichten kan doorgeven aan de passagiers.

De passagiers moeten zowel in de stations als in de treinen op een begrijpelijke manier uitvoerige informatie over de op hen toepasselijke voorschriften krijgen.

2.4.2.   Betrouwbaarheid en beschikbaarheid

Het ontwerp van de vitale rij-, tractie-, rem- en besturingsuitrusting moet het mogelijk maken dat de trein in een nader omschreven situatie van gestoord bedrijf de reis voortzet zonder nadelige gevolgen voor de uitrusting die nog functioneert.

2.4.3.   Technische compatibiliteit

De elektrische uitrusting moet compatibel zijn met het functioneren van de besturings- en seingevingsinstallaties.

In het geval van elektrische tractie moeten de eigenschappen van de stroomafname-inrichtingen het treinverkeer met de verschillende energievoorzieningssystemen van het spoorwegsysteem mogelijk maken.

Het rollend materieel heeft de eigenschappen om te kunnen rijden op alle geplande lijnen, rekening houdend met bestaande klimatologische omstandigheden.

2.4.4.   Bedieningsorganen

Treinen moeten worden uitgerust met een registratieapparaat. De met dit apparaat verkregen gegevens en de verwerking ervan moeten worden geharmoniseerd.

2.4.5.   Toegankelijkheid

Subsystemen van rollend materieel waartoe het publiek toegang heeft, moeten toegankelijk zijn voor personen met een handicap en voor personen met beperkte mobiliteit, overeenkomstig punt 1.6.

2.5.   Onderhoud

2.5.1.   Gezondheid en veiligheid

De technische installaties en de methoden die in de werkplaatsen worden toegepast, moeten een veilig gebruik van het betrokken subsysteem garanderen en mogen geen gevaar vormen voor de gezondheid en de veiligheid.

2.5.2.   Milieubescherming

De technische installaties en de methoden die in de onderhoudscentra worden toegepast, mogen het toegestane niveau van schadelijke gevolgen voor het omgevingsmilieu niet overschrijden.

2.5.3.   Technische compatibiliteit

De onderhoudsinstallaties voor het rollend materieel moeten het mogelijk maken op al het materieel de veiligheids-, hygiëne- en comfortbehandelingen te verrichten waarvoor zij zijn ontworpen.

2.6.   Exploitatie en verkeersleiding

2.6.1.   Veiligheid

Het op elkaar afstemmen van de exploitatievoorschriften van de netwerken en de kwalificatie van de bestuurders, het treinpersoneel en het personeel van de onderhoudscentra moeten een veilige exploitatie waarborgen, rekening houdend met de verschillende eisen van grensoverschrijdende en binnenlandse diensten.

De periodieke onderhoudsbeurten, de opleiding en de kwalificatie van het onderhoudspersoneel en het personeel van de onderhoudscentra en het kwaliteitsborgingssysteem dat in de controle- en onderhoudscentra van de betrokken exploitanten is opgezet, moeten een hoog veiligheidsniveau waarborgen.

2.6.2.   Betrouwbaarheid en beschikbaarheid

De periodieke onderhoudsbeurten, de opleiding en de kwalificatie van het onderhoudspersoneel en het personeel van de onderhoudscentra en het kwaliteitsborgingssysteem dat door de betrokken exploitanten in de controle- en onderhoudscentra is opgezet, moeten een hoog niveau van betrouwbaarheid en beschikbaarheid van het systeem waarborgen.

2.6.3.   Technische compatibiliteit

Het op elkaar afstemmen van de exploitatievoorschriften van de netwerken, alsmede de kwalificatie van de bestuurders, het treinpersoneel en de verkeersleiding moeten de doeltreffendheid van de exploitatie op het spoorwegsysteem waarborgen, rekening houdend met de verschillende eisen van grensoverschrijdende en binnenlandse diensten.

2.6.4.   Toegankelijkheid

Er moeten passende stappen worden ondernomen om te bewerkstelligen dat de exploitatievoorschriften voorzien in toegankelijkheid voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit.

2.7.   Telematicatoepassingen voor goederenvervoer en voor personenvervoer

2.7.1.   Technische compatibiliteit

De essentiële eisen op het gebied van telematicatoepassingen die een minimumdienstverleningskwaliteit voor de reizigers en de klanten in de goederenvervoersector moeten garanderen, hebben meer bepaald betrekking op de technische compatibiliteit.

Wat deze toepassingen betreft, moet ervoor worden gezorgd dat:

| — | de databanken, de programma's en de communicatieprotocollen voor gegevensoverdracht zodanig worden ontwikkeld dat de mogelijkheden voor gegevensuitwisseling tussen verschillende toepassingen en tussen verschillende exploitanten maximaal zijn, met uitzondering van vertrouwelijke commerciële gegevens; |
| --- | --- |

—

de databanken, de programma's en de communicatieprotocollen voor gegevensoverdracht zodanig worden ontwikkeld dat de mogelijkheden voor gegevensuitwisseling tussen verschillende toepassingen en tussen verschillende exploitanten maximaal zijn, met uitzondering van vertrouwelijke commerciële gegevens;

| — | de gebruikers gemakkelijk toegang hebben tot de informatie. |
| --- | --- |

—

de gebruikers gemakkelijk toegang hebben tot de informatie.

2.7.2.   Betrouwbaarheid en beschikbaarheid

De wijze van gebruik, het beheer, het bijhouden en het onderhoud van deze databanken, programma's en communicatieprotocollen voor gegevensoverdracht moeten de doelmatigheid van deze systemen en de kwaliteit van de dienstverlening waarborgen.

2.7.3.   Gezondheid

De interfaces tussen deze systemen en de gebruikers moeten voldoen aan minimumvoorschriften op het gebied van ergonomie en bescherming van de gezondheid.

2.7.4.   Veiligheid

Voor de opslag en doorgifte van gegevens die verband houden met de veiligheid, zijn adequate integriteits- en betrouwbaarheidsniveaus vereist.

2.7.5.   Toegankelijkheid

Er moeten passende maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat de subsystemen telematicatoepassingen voor personenvervoer voorzien in de nodige functies om de toegankelijkheid voor personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit te waarborgen.

---

BIJLAGE IV

EG-KEURINGSPROCEDURE VOOR SUBSYSTEMEN

1.   ALGEMENE BEGINSELEN

De EG-keuring is een procedure die door de aanvrager in de zin van artikel 15 wordt uitgevoerd om aan te tonen dat een subsysteem voldoet aan de eisen van het toepasselijke Unierecht en eventuele nationale voorschriften die relevant zijn voor een subsysteem, en dat toestemming mag worden verleend om het subsysteem in dienst te stellen.

2.   DOOR EEN AANGEMELDE INSTANTIE AFGEGEVEN KEURINGSCERTIFICAAT

2.1.   Inleiding

In het kader van deze richtlijn wordt onder keuring aan de hand van TSI's verstaan: de procedure waarbij een aangemelde instantie controleert en certificeert dat het subsysteem voldoet aan de toepasselijke technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI).

Dit doet geen afbreuk aan de verplichtingen van de aanvrager om te voldoen aan de andere toepasselijke rechtshandelingen van de Unie, en aan iedere keuring die de beoordelingsinstanties moeten uitvoeren uit hoofde van de andere voorschriften.

2.2.   Tussentijdse keuringsverklaring (TKV)

2.2.1   Beginselen

Op verzoek van de aanvrager kunnen de keuringen plaatsvinden voor delen van een subsysteem of worden beperkt tot bepaalde stadia van de keuringsprocedure. In deze gevallen kunnen de resultaten van de keuring worden gedocumenteerd in een „tussentijdse keuringsverklaring” (TKV) die wordt afgegeven door de aangemelde instantie die is gekozen door de aanvrager. In de TKV wordt vermeld met welke TSI's de overeenstemming is beoordeeld.

2.2.2   Onderdelen van het subsysteem

De aanvrager kan een TKV aanvragen voor om het even welk onderdeel waarin hij het subsysteem besluit op te delen. Elk onderdeel wordt gecontroleerd in elk van de in punt 2.2.3 beschreven stadia.

2.2.3   Stadia van de keuringsprocedure

Het subsysteem, of bepaalde onderdelen daarvan, wordt gecontroleerd in elk van de volgende stadia:

| a) | algemeen ontwerp; |
| --- | --- |

a)

algemeen ontwerp;

| b) | productie: constructie van het subsysteem, met name de uitvoering van civieltechnische werken, de fabricage, de montage van onderdelen en de afregeling van het geheel; |
| --- | --- |

b)

productie: constructie van het subsysteem, met name de uitvoering van civieltechnische werken, de fabricage, de montage van onderdelen en de afregeling van het geheel;

| c) | testen van het afgewerkte subsysteem. |
| --- | --- |

c)

testen van het afgewerkte subsysteem.

De aanvrager kan een TKV aanvragen voor het ontwerpstadium (met inbegrip van typetests) en voor het productiestadium voor het volledige subsysteem of voor om het even welk onderdeel waarin hij heeft besloten het subsysteem op te delen (zie punt 2.2.2).

2.3.   Keuringscertificaat

2.3.1.   De voor de keuring verantwoordelijke aangemelde instanties beoordelen het ontwerp, de productie en het testen van het afgewerkte subsysteem en stellen een keuringscertificaat op ten behoeve van de aanvrager, die op zijn beurt een EG-keuringsverklaring opstelt. In het keuringscertificaat wordt vermeld met welke TSI's de overeenstemming van het subsysteem is beoordeeld.

Wanneer het subsysteem niet is beoordeeld op zijn overeenstemming met alle toepasselijke TSI's (bijv. wegens een afwijking, gedeeltelijke toepassing van de TSI's in geval van een verbetering of vernieuwing, een overgangsperiode in een TSI of specifiek geval), wordt in het keuringscertificaat exact vermeld met welke TSI's of onderdelen daarvan de aangemelde instantie de conformiteit niet heeft beoordeeld tijdens de keuringsprocedure.

2.3.2.   Een voor de keuring van het subsysteem verantwoordelijke aangemelde instantie houdt rekening met reeds afgegeven TKV en dient voorafgaand aan de afgifte van haar keuringscertificaat:

| a) | na te gaan of de TKV de toepasselijke eisen van de TSI('s) volledig dekken; |
| --- | --- |

a)

na te gaan of de TKV de toepasselijke eisen van de TSI('s) volledig dekken;

| b) | alle aspecten te controleren die niet door de TKV worden gedekt, en |
| --- | --- |

b)

alle aspecten te controleren die niet door de TKV worden gedekt, en

| c) | het testen van het afgewerkte subsysteem als geheel te controleren. |
| --- | --- |

c)

het testen van het afgewerkte subsysteem als geheel te controleren.

2.3.3.   In geval van een wijziging van een subsysteem waarvoor al een keuringscertificaat is afgegeven, voert de aangemelde instantie alleen die onderzoeken en tests uit die relevant en noodzakelijk zijn, d.w.z. de beoordeling heeft alleen betrekking op de delen van het subsysteem die zijn gewijzigd en op de interfaces tussen deze delen en de ongewijzigde delen van het subsysteem.

2.3.4   Elke aangemelde instantie die betrokken is bij de keuring van een subsysteem stelt overeenkomstig artikel 15, lid 4, een dossier op dat betrekking heeft op het toepassingsgebied van haar activiteiten.

2.4.   Technisch dossier bij de EG-keuringsverklaring

Het technisch dossier bij de EG-keuringsverklaring wordt opgesteld door de aanvrager en dient het volgende te bevatten:

| a) | de technische kenmerken van het ontwerp, met inbegrip van de voor het betrokken subsysteem relevante algemene en detailplannen zoals die worden uitgevoerd, elektrische en hydraulische schema's, schema's van de besturingscircuits, een voor de uitgevoerde conformiteitsbeoordeling voldoende gedetailleerde beschrijving van de geautomatiseerde systemen, handleidingen voor bediening en onderhoud enz.; |
| --- | --- |

a)

de technische kenmerken van het ontwerp, met inbegrip van de voor het betrokken subsysteem relevante algemene en detailplannen zoals die worden uitgevoerd, elektrische en hydraulische schema's, schema's van de besturingscircuits, een voor de uitgevoerde conformiteitsbeoordeling voldoende gedetailleerde beschrijving van de geautomatiseerde systemen, handleidingen voor bediening en onderhoud enz.;

| b) | een lijst van de in het subsysteem verwerkte interoperabiliteitsonderdelen als bedoeld in artikel 4, lid 3, onder d); |
| --- | --- |

b)

een lijst van de in het subsysteem verwerkte interoperabiliteitsonderdelen als bedoeld in artikel 4, lid 3, onder d);

| c) | de in artikel 15, lid 4, bedoelde dossiers, samengesteld door elke aangemelde instantie die betrokken is bij de keuring van het subsysteem, die het volgende bevatten:






  — | kopieën van de EG-keuringsverklaringen en in voorkomend geval de voor de interoperabiliteitsonderdelen als bedoeld in artikel 4, lid 3, onder d), opgestelde EG-verklaringen van geschiktheid voor gebruik, waar nodig, vergezeld van de desbetreffende berekeningen en een kopie van de verslagen van de tests en onderzoeken die op grond van de gemeenschappelijke technische specificaties door de aangemelde instanties zijn uitgevoerd; |
| --- | --- | --- |

c)

de in artikel 15, lid 4, bedoelde dossiers, samengesteld door elke aangemelde instantie die betrokken is bij de keuring van het subsysteem, die het volgende bevatten:

—

kopieën van de EG-keuringsverklaringen en in voorkomend geval de voor de interoperabiliteitsonderdelen als bedoeld in artikel 4, lid 3, onder d), opgestelde EG-verklaringen van geschiktheid voor gebruik, waar nodig, vergezeld van de desbetreffende berekeningen en een kopie van de verslagen van de tests en onderzoeken die op grond van de gemeenschappelijke technische specificaties door de aangemelde instanties zijn uitgevoerd;

| — | de beschikbare TKV die het keuringscertificaat vergezellen, met inbegrip van het resultaat van de door de aangemelde instantie uitgevoerde keuring met betrekking tot de geldigheid van de TKV; |
| --- | --- |

—

de beschikbare TKV die het keuringscertificaat vergezellen, met inbegrip van het resultaat van de door de aangemelde instantie uitgevoerde keuring met betrekking tot de geldigheid van de TKV;

| — | het keuringscertificaat, vergezeld van de desbetreffende berekeningen en ondertekend door de met de keuring belaste aangemelde instantie, waarin wordt bevestigd dat het subsysteem in overeenstemming is met de vereisten van de toepasselijke TSI('s) en met vermelding van een eventueel tijdens de uitvoering van de werkzaamheden gemaakt voorbehoud dat niet is ingetrokken; het keuringscertificaat dient tevens vergezeld te gaan van de inspectie- en auditrapporten die de aangemelde instantie in het kader van haar opdracht heeft opgesteld overeenkomstig de punten 2.5.2 en 2.5.3; |
| --- | --- |

—

het keuringscertificaat, vergezeld van de desbetreffende berekeningen en ondertekend door de met de keuring belaste aangemelde instantie, waarin wordt bevestigd dat het subsysteem in overeenstemming is met de vereisten van de toepasselijke TSI('s) en met vermelding van een eventueel tijdens de uitvoering van de werkzaamheden gemaakt voorbehoud dat niet is ingetrokken; het keuringscertificaat dient tevens vergezeld te gaan van de inspectie- en auditrapporten die de aangemelde instantie in het kader van haar opdracht heeft opgesteld overeenkomstig de punten 2.5.2 en 2.5.3;

| d) | de overeenkomstig andere rechtshandelingen van de Unie afgegeven keuringscertificaten; |
| --- | --- |

d)

de overeenkomstig andere rechtshandelingen van de Unie afgegeven keuringscertificaten;

| e) | wanneer op grond van artikel 18, lid 4, onder c), en artikel 21, lid 3, onder c), een beoordeling vereist is van de veilige integratie, moet het relevante technisch dossier het (de) beoordelingsverslag(en) bevatten betreffende de in artikel 6, lid 3, van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) bedoelde gemeenschappelijke GVM's inzake risicobeoordeling. |
| --- | --- |

e)

wanneer op grond van artikel 18, lid 4, onder c), en artikel 21, lid 3, onder c), een beoordeling vereist is van de veilige integratie, moet het relevante technisch dossier het (de) beoordelingsverslag(en) bevatten betreffende de in artikel 6, lid 3, van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) bedoelde gemeenschappelijke GVM's inzake risicobeoordeling.

2.5.   Toezicht door aangemelde instanties

2.5.1.   De aangemelde instantie die met het toezicht op de fabricage belast is, moet permanent toegang hebben tot bouwplaatsen, constructiewerkplaatsen, opslagplaatsen, eventuele locaties voor prefabricage, beproevingsinstallaties en meer in het algemeen alle plaatsen die zij noodzakelijk acht voor de vervulling van haar taak. De aanvrager bezorgt de aangemelde instantie alle documenten die daarbij van nut kunnen zijn en met name de uitvoeringsplannen en de technische documentatie betreffende het subsysteem.

2.5.2.   De aangemelde instantie die belast is met het toezicht op de uitvoering, voert periodiek audits uit om na te gaan of de bepalingen van de toepasselijke TSI('s) worden nageleefd. Bij die gelegenheid stelt zij een auditrapport op ten behoeve van de met de uitvoering belaste bedrijven. Haar aanwezigheid kan in bepaalde stadia van de werkzaamheden vereist zijn.

2.5.3.   Daarnaast kan de aangemelde instantie onaangekondigde bezoeken brengen aan de bouwplaats of de constructiewerkplaatsen. Tijdens die bezoeken kan de aangemelde instantie volledige of gedeeltelijke audits uitvoeren. Zij stelt een inspectierapport op ten behoeve van de met de uitvoering belaste bedrijven en, desgevallend, een auditrapport.

2.5.4.   De aangemelde instantie moet in staat zijn toezicht te houden op een subsysteem waarin een interoperabiliteitsonderdeel is gemonteerd teneinde, wanneer de desbetreffende TSI dit voorschrijft, te beoordelen of het subsysteem geschikt is voor gebruik in de spoorwegsector.

2.6.   Indiening

Een afschrift van het technisch dossier bij de EG-keuringsverklaring dient door de aanvrager bewaard te worden gedurende de volledige levenscyclus van een subsysteem. Het dossier wordt aan iedere lidstaat of aan het Bureau op verzoek toegezonden.

De documentatie voor een aanvraag van een vergunning tot indienststelling wordt ingediend bij de instantie waarbij de vergunning wordt gevraagd. De nationale veiligheidsinstantie of het Bureau kan vragen dat een deel (delen) van de documenten die samen met de vergunning zijn ingediend, worden vertaald in haar/zijn eigen taal.

2.7.   Publicatie

Iedere aangemelde instantie publiceert periodiek relevante informatie over:

| a) | de ingediende aanvragen voor keuringen en TKV; |
| --- | --- |

a)

de ingediende aanvragen voor keuringen en TKV;

| b) | de aanvragen voor de beoordeling van de conformiteit en geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen; |
| --- | --- |

b)

de aanvragen voor de beoordeling van de conformiteit en geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen;

| c) | de afgegeven of geweigerde TKV; |
| --- | --- |

c)

de afgegeven of geweigerde TKV;

| d) | de afgegeven of geweigerde keuringscertificaten en EG-certificaten van geschiktheid voor gebruik; |
| --- | --- |

d)

de afgegeven of geweigerde keuringscertificaten en EG-certificaten van geschiktheid voor gebruik;

| e) | de afgegeven of geweigerde keuringscertificaten. |
| --- | --- |

e)

de afgegeven of geweigerde keuringscertificaten.

2.8.   Taal

Het dossier en de briefwisseling met betrekking tot de EG-keuringsprocedure moeten worden opgesteld in een officiële Unietaal van de lidstaat waar de aanvrager is gevestigd of een door de aanvrager aanvaarde officiële Unietaal.

3.   DOOR EEN AANGEWEZEN INSTANTIE AFGEGEVEN KEURINGSCERTIFICAAT

3.1.   Inleiding

Wanneer nationale voorschriften van toepassing zijn, omvat de keuring een procedure waarbij de overeenkomstig artikel 15, lid 8, aangewezen instantie (de aangewezen instantie) controleert of en certificeert dat het subsysteem voldoet aan de overeenkomstig artikel 14 aangemelde nationale voorschriften voor elke lidstaat die voornemens is toe te staan dat het subsysteem in dienst wordt gesteld.

3.2.   Keuringscertificaat

De aangewezen instantie stelt het keuringscertificaat op ten behoeve van de aanvrager.

In dat certificaat wordt exact beschreven aan welke nationale voorschriften de aangewezen instantie de conformiteit van het subsysteem in het kader van de keuringsprocedure heeft getoetst.

Wanneer nationale voorschriften van toepassing zijn voor subsystemen die deel uitmaken van een voertuig, deelt de aangewezen instantie het certificaat op in twee delen: één deel met de referenties van de nationale voorschriften die strikt verband houden met de technische compatibiliteit tussen het voertuig en het betrokken netwerk, en een ander deel met alle overige nationale voorschriften.

3.3.   Dossier

Het dossier dat opgesteld is door de aangewezen instantie en dat het keuringscertificaat vergezelt, moet — wanneer nationale voorschriften van toepassing zijn — worden opgenomen in het in punt 2.4 bedoelde technisch dossier bij de EG-keuringsverklaring en bevat alle technische gegevens die relevant zijn om te beoordelen of het subsysteem aan die nationale voorschriften voldoet.

3.4.   Taal

Het dossier en de briefwisseling met betrekking tot de EG-keuringsprocedure moeten worden opgesteld in een officiële Unietaal van de lidstaat waar de aanvrager is gevestigd of een door de aanvrager aanvaarde officiële Unietaal.

4.   KEURING VAN DELEN VAN SUBSYSTEMEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 15, LID 7

Indien een keuringscertificaat wordt afgegeven voor bepaalde delen van een subsysteem, is deze bijlage van overeenkomstige toepassing op die delen van dat subsysteem.

---

(1)  Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (spoorwegveiligheidsrichtlijn) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44).

---

BIJLAGE V

DEEL A

Ingetrokken richtlijnen met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan

(bedoeld in artikel 58)

| Richtlijn 2008/57/EG | PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1 |
| --- | --- |
| Richtlijn 2009/131/EG | PB L 273 van 17.10.2009, blz. 12 |
| Richtlijn 2011/18/EU | PB L 57 van 2.3.2011, blz. 21 |

Richtlijn 2008/57/EG

PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1

Richtlijn 2009/131/EG

PB L 273 van 17.10.2009, blz. 12

Richtlijn 2011/18/EU

PB L 57 van 2.3.2011, blz. 21

DEEL B

Termijnen voor omzetting in nationaal recht

(bedoeld in artikel 57)

| Richtlijn | Omzettingstermijn |
| --- | --- |
| Richtlijn 2008/57/EG | 19 juli 2010 |
| Richtlijn 2009/131/EG | 19 juli 2010 |
| Richtlijn 2011/18/EU | 31 december 2011 |

Richtlijn

Omzettingstermijn

Richtlijn 2008/57/EG

19 juli 2010

Richtlijn 2009/131/EG

19 juli 2010

Richtlijn 2011/18/EU

31 december 2011

---

BIJLAGE VI

Concordantietabel

| Richtlijn 2008/57/EG | Deze richtlijn |
| --- | --- |
| Artikel 1 | Artikel 1 |
| Artikel 2, onder a) tot en met z) | Artikel 2, punten 1 tot en met 5, punten 7 tot en met 17 en punten 19 tot en met 28 |
| — | Artikel 2, punten 6 en 18 en punten 29 tot en met 45 |
| Artikel 3 | — |
| Artikel 4 | Artikel 3 |
| Artikel 5, leden 1 tot en met 3, onder g) | Artikel 4, leden 1 tot en met 3, onder g) |
| — | Artikel 4, lid 3, onder h) en i) |
| Artikel 5, leden 4 tot en met 8 | Artikel 4, leden 4 tot en met 8 |
| Artikel 6 | Artikel 5 |
| Artikel 7 | Artikel 6 |
| Artikel 8 | — |
| Artikel 9 | Artikel 7 |
| Artikel 10 | Artikel 8 |
| Artikel 11 | Artikel 9 |
| Artikel 12 | — |
| Artikel 13 | Artikel 10 |
| Artikel 14 | Artikel 11 |
| Artikel 15, lid 1 | Artikel 18, lid 2 |
| Artikel 15, leden 2 en 3 | — |
| Artikel 16 | Artikel 12 |
| Artikel 17 | Artikelen 13 en 14 |
| Artikel 18 | Artikel 15 |
| Artikel 19 | Artikel 16 |
| — | Artikel 17 |
| — | Artikel 18, behalve lid 3 |
| — | Artikelen 19 tot en met 23 |
| Artikel 20 | — |
| Artikel 21 | — |
| Artikelen 22 tot en met 25 | — |
| Artikel 26 | Artikel 24 |
| Artikel 27 | Artikel 14, lid 10 |
| — | Artikel 26 |
| Artikel 28 en bijlage VIII | Artikelen 27 tot en met 44 |
| — | Artikel 45 |
| Artikel 29 | Artikel 51 |
| Artikelen 30 en 31 | — |
| Artikel 32 | Artikel 46 |
| Artikel 33 | Artikel 47, leden 3, 4, 6 en 7 |
| — | Artikel 47, leden 1, 2 en 5 |
| Artikel 34 | Artikel 48 |
| Artikel 35 | Artikel 49 |
| Artikel 36 | — |
| — | Artikel 50 |
| Artikel 37 | Artikel 52 |
| Artikel 38 | Artikel 57 |
| Artikel 39 | Artikel 53 |
| — | Artikelen 54 en 55 |
| — | Artikel 56 |
| Artikel 40 | Artikel 58 |
| Artikel 41 | Artikel 59 |
| Artikel 42 | Artikel 60 |
| Bijlagen I tot en met III | Bijlagen I tot en met III |
| Bijlage IV | Artikel 9, lid 2 |
| Bijlage V | Artikel 15, lid 9 |
| Bijlage VI | Bijlage IV |
| Bijlage VII | Artikel 14, lid 10 |
| Bijlage VIII | Artikelen 30 tot en met 32 |
| Bijlage IX | Artikel 7, lid 5 |
| Bijlage X | Bijlage V |
| Bijlage XI | Bijlage VI |

Richtlijn 2008/57/EG

Deze richtlijn

Artikel 1

Artikel 1

Artikel 2, onder a) tot en met z)

Artikel 2, punten 1 tot en met 5, punten 7 tot en met 17 en punten 19 tot en met 28

—

Artikel 2, punten 6 en 18 en punten 29 tot en met 45

Artikel 3

—

Artikel 4

Artikel 3

Artikel 5, leden 1 tot en met 3, onder g)

Artikel 4, leden 1 tot en met 3, onder g)

—

Artikel 4, lid 3, onder h) en i)

Artikel 5, leden 4 tot en met 8

Artikel 4, leden 4 tot en met 8

Artikel 6

Artikel 5

Artikel 7

Artikel 6

Artikel 8

—

Artikel 9

Artikel 7

Artikel 10

Artikel 8

Artikel 11

Artikel 9

Artikel 12

—

Artikel 13

Artikel 10

Artikel 14

Artikel 11

Artikel 15, lid 1

Artikel 18, lid 2

Artikel 15, leden 2 en 3

—

Artikel 16

Artikel 12

Artikel 17

Artikelen 13 en 14

Artikel 18

Artikel 15

Artikel 19

Artikel 16

—

Artikel 17

—

Artikel 18, behalve lid 3

—

Artikelen 19 tot en met 23

Artikel 20

—

Artikel 21

—

Artikelen 22 tot en met 25

—

Artikel 26

Artikel 24

Artikel 27

Artikel 14, lid 10

—

Artikel 26

Artikel 28 en bijlage VIII

Artikelen 27 tot en met 44

—

Artikel 45

Artikel 29

Artikel 51

Artikelen 30 en 31

—

Artikel 32

Artikel 46

Artikel 33

Artikel 47, leden 3, 4, 6 en 7

—

Artikel 47, leden 1, 2 en 5

Artikel 34

Artikel 48

Artikel 35

Artikel 49

Artikel 36

—

—

Artikel 50

Artikel 37

Artikel 52

Artikel 38

Artikel 57

Artikel 39

Artikel 53

—

Artikelen 54 en 55

—

Artikel 56

Artikel 40

Artikel 58

Artikel 41

Artikel 59

Artikel 42

Artikel 60

Bijlagen I tot en met III

Bijlagen I tot en met III

Bijlage IV

Artikel 9, lid 2

Bijlage V

Artikel 15, lid 9

Bijlage VI

Bijlage IV

Bijlage VII

Artikel 14, lid 10

Bijlage VIII

Artikelen 30 tot en met 32

Bijlage IX

Artikel 7, lid 5

Bijlage X

Bijlage V

Bijlage XI

Bijlage VI

---

Verklaring van de Commissie betreffende toelichtende stukken

De Commissie verwijst naar de gezamenlijke politieke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 27 oktober 2011 over toelichtende stukken waarin de instellingen hebben onderkend dat de inlichtingen die de lidstaten aan de Commissie verstrekken met betrekking tot de omzetting van richtlijnen in nationaal recht, „duidelijk en nauwkeurig dienen te zijn” teneinde de vervulling door de Commissie van haar taak inzake toezicht op de toepassing van het recht van de Unie te vergemakkelijken. Toelichtende stukken zouden in het onderhavige geval nuttig zijn geweest. De Commissie betreurt derhalve dat in de definitieve tekst geen bepalingen in die zin zijn opgenomen.

---

| 26.5.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 138/102 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 138/102

---

RICHTLIJN (EU) 2016/798 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 11 mei 2016

inzake veiligheid op het spoor

(herschikking)

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) is ingrijpend gewijzigd. Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) is ingrijpend gewijzigd. Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan.

| (2) | Bij Richtlijn 2004/49/EG is een gemeenschappelijk regelgevingskader gecreëerd inzake veiligheid op het spoor door middel van een inhoudelijke standaardisering van de veiligheidsvoorschriften, de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen, de taken en functies van de nationale veiligheidsinstanties en het onderzoek naar ongevallen. In het licht van de inspanningen met het oog op de verdere ontwikkeling van één Europese spoorwegruimte is Richtlijn 2004/49/EG echter toe aan een grondige herziening. |
| --- | --- |

(2)

Bij Richtlijn 2004/49/EG is een gemeenschappelijk regelgevingskader gecreëerd inzake veiligheid op het spoor door middel van een inhoudelijke standaardisering van de veiligheidsvoorschriften, de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen, de taken en functies van de nationale veiligheidsinstanties en het onderzoek naar ongevallen. In het licht van de inspanningen met het oog op de verdere ontwikkeling van één Europese spoorwegruimte is Richtlijn 2004/49/EG echter toe aan een grondige herziening.

| (3) | Metro's, trams en lightrailsystemen vallen in veel lidstaten onder lokale technische voorschriften en zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (5). Om de uitvoering van deze richtlijn en die van Richtlijn (EU) 2016/797 te vergemakkelijken, moeten beide richtlijnen hetzelfde toepassingsgebied hebben. Die lokale systemen moeten derhalve van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden uitgesloten. |
| --- | --- |

(3)

Metro's, trams en lightrailsystemen vallen in veel lidstaten onder lokale technische voorschriften en zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (5). Om de uitvoering van deze richtlijn en die van Richtlijn (EU) 2016/797 te vergemakkelijken, moeten beide richtlijnen hetzelfde toepassingsgebied hebben. Die lokale systemen moeten derhalve van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden uitgesloten.

| (4) | Voor zover sommige begrippen van deze richtlijn van nuttige toepassing kunnen zijn op metro's en andere lokale systemen moet aan de lidstaten toegelaten zijn, onverlet het toepassingsgebied van deze richtlijn, te besluiten sommige bepalingen van deze richtlijn, die zij geschikt achten, daarop toe passen. In die gevallen moet de lidstaten worden toegestaan om verplichtingen zoals de aanmelding van nationale voorschriften en rapportage niet toe te passen. |
| --- | --- |

(4)

Voor zover sommige begrippen van deze richtlijn van nuttige toepassing kunnen zijn op metro's en andere lokale systemen moet aan de lidstaten toegelaten zijn, onverlet het toepassingsgebied van deze richtlijn, te besluiten sommige bepalingen van deze richtlijn, die zij geschikt achten, daarop toe passen. In die gevallen moet de lidstaten worden toegestaan om verplichtingen zoals de aanmelding van nationale voorschriften en rapportage niet toe te passen.

| (5) | Het veiligheidsniveau van het spoorwegsysteem in de Unie is doorgaans hoog, in het bijzonder vergeleken met het wegvervoer. Veiligheid op het spoor moet in het algemeen worden gehandhaafd en, indien dit uitvoerbaar is, voortdurend worden verbeterd, met inachtneming van de technische en wetenschappelijke vooruitgang, en de ontwikkeling van het Unie- en internationale recht. Aan het voorkomen van ongevallen moet voorrang worden gegeven. Gevolgen van menselijke factoren moeten ook in aanmerking worden genomen. |
| --- | --- |

(5)

Het veiligheidsniveau van het spoorwegsysteem in de Unie is doorgaans hoog, in het bijzonder vergeleken met het wegvervoer. Veiligheid op het spoor moet in het algemeen worden gehandhaafd en, indien dit uitvoerbaar is, voortdurend worden verbeterd, met inachtneming van de technische en wetenschappelijke vooruitgang, en de ontwikkeling van het Unie- en internationale recht. Aan het voorkomen van ongevallen moet voorrang worden gegeven. Gevolgen van menselijke factoren moeten ook in aanmerking worden genomen.

| (6) | Indien een lidstaat voorziet in een hoger niveau van veiligheid, moet hij ervoor zorgen dat dit geen belemmering vormt voor interoperabiliteit en geen discriminatie tot gevolg heeft. |
| --- | --- |

(6)

Indien een lidstaat voorziet in een hoger niveau van veiligheid, moet hij ervoor zorgen dat dit geen belemmering vormt voor interoperabiliteit en geen discriminatie tot gevolg heeft.

| (7) | De belangrijkste actoren van het spoorwegsysteem in de Unie, de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, moeten de volle verantwoordelijkheid dragen voor de veiligheid van het systeem, elk voor zijn eigen deel. Waar nodig dienen zij samen te werken bij de uitvoering van de risicobeheersingsmaatregelen. |
| --- | --- |

(7)

De belangrijkste actoren van het spoorwegsysteem in de Unie, de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, moeten de volle verantwoordelijkheid dragen voor de veiligheid van het systeem, elk voor zijn eigen deel. Waar nodig dienen zij samen te werken bij de uitvoering van de risicobeheersingsmaatregelen.

| (8) | Onverminderd de verantwoordelijkheid van infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen voor de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor, mogen de andere actoren zoals met onderhoud belaste entiteiten, fabrikanten, vervoerders, verladers, afzenders, geadresseerden, bulkvullers, bulklossers, laders, lossers, leveranciers van onderhoudsdiensten, houders, dienstverleners en aanbestedende diensten niet worden uitgesloten van de verantwoordelijkheid voor hun producten, diensten en processen. Elke partij in het spoorvervoerssysteem van de Unie dient ten aanzien van de anderen de verantwoordelijkheid te dragen voor de volledige en waarheidsgetrouwe mededeling van alle relevante informatie om te controleren of de voertuigen geschikt zijn voor exploitatie. Dit betreft met name informatie over de status en geschiedenis van een bepaald voertuig, onderhoudsdossiers, traceerbaarheid van laadverrichtingen en vrachtbrieven. |
| --- | --- |

(8)

Onverminderd de verantwoordelijkheid van infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen voor de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor, mogen de andere actoren zoals met onderhoud belaste entiteiten, fabrikanten, vervoerders, verladers, afzenders, geadresseerden, bulkvullers, bulklossers, laders, lossers, leveranciers van onderhoudsdiensten, houders, dienstverleners en aanbestedende diensten niet worden uitgesloten van de verantwoordelijkheid voor hun producten, diensten en processen. Elke partij in het spoorvervoerssysteem van de Unie dient ten aanzien van de anderen de verantwoordelijkheid te dragen voor de volledige en waarheidsgetrouwe mededeling van alle relevante informatie om te controleren of de voertuigen geschikt zijn voor exploitatie. Dit betreft met name informatie over de status en geschiedenis van een bepaald voertuig, onderhoudsdossiers, traceerbaarheid van laadverrichtingen en vrachtbrieven.

| (9) | Elke spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder en met onderhoud belaste entiteit dient erop toe te zien dat hun aannemers en andere partijen risicobeheersingsmaatregelen treffen. Daartoe dient elke spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder en met onderhoud belaste entiteit de methoden voor het controleproces van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden (GVM's) toe te passen. Hun aannemers dienen dit proces via contractuele regelingen toe te passen. Aangezien dergelijke regelingen een essentieel onderdeel vormen van het veiligheidsbeheersysteem van spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders, dienen de spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders het Europees Spoorwegbureau („het Bureau”) vastgesteld in Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad (6) of de nationale veiligheidsinstantie in kennis te stellen van hun contractuele regelingen indien zij daar in het kader van hun toezichtsactiviteiten om verzoeken. |
| --- | --- |

(9)

Elke spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder en met onderhoud belaste entiteit dient erop toe te zien dat hun aannemers en andere partijen risicobeheersingsmaatregelen treffen. Daartoe dient elke spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder en met onderhoud belaste entiteit de methoden voor het controleproces van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden (GVM's) toe te passen. Hun aannemers dienen dit proces via contractuele regelingen toe te passen. Aangezien dergelijke regelingen een essentieel onderdeel vormen van het veiligheidsbeheersysteem van spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders, dienen de spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders het Europees Spoorwegbureau („het Bureau”) vastgesteld in Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad (6) of de nationale veiligheidsinstantie in kennis te stellen van hun contractuele regelingen indien zij daar in het kader van hun toezichtsactiviteiten om verzoeken.

| (10) | De lidstaten dienen een cultuur van vertrouwen, vertrouwelijkheid en leren over en weer te bevorderen, waarbij het personeel van spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders worden aangemoedigd bij te dragen aan de ontwikkeling van veiligheid, met inachtneming van vertrouwelijkheid. |
| --- | --- |

(10)

De lidstaten dienen een cultuur van vertrouwen, vertrouwelijkheid en leren over en weer te bevorderen, waarbij het personeel van spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders worden aangemoedigd bij te dragen aan de ontwikkeling van veiligheid, met inachtneming van vertrouwelijkheid.

| (11) | Geleidelijk zijn gemeenschappelijke veiligheidsdoelen (GVD's) en gemeenschappelijke veiligheidsmethoden (GVM's) ingevoerd om een hoog veiligheidsniveau te handhaven en dat niveau, indien nodig en redelijkerwijs uitvoerbaar, te verbeteren. Die doelen en methoden zijn bedoeld als hulpmiddel voor de beoordeling van de veiligheidsprestaties van de exploitanten op Unie- en lidstaatniveau. Er zijn gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren (GVI's) vastgesteld om enerzijds te beoordelen of een systeem voldoet aan de GVD's en anderzijds de monitoring van de veiligheid op het spoor te faciliteren. |
| --- | --- |

(11)

Geleidelijk zijn gemeenschappelijke veiligheidsdoelen (GVD's) en gemeenschappelijke veiligheidsmethoden (GVM's) ingevoerd om een hoog veiligheidsniveau te handhaven en dat niveau, indien nodig en redelijkerwijs uitvoerbaar, te verbeteren. Die doelen en methoden zijn bedoeld als hulpmiddel voor de beoordeling van de veiligheidsprestaties van de exploitanten op Unie- en lidstaatniveau. Er zijn gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren (GVI's) vastgesteld om enerzijds te beoordelen of een systeem voldoet aan de GVD's en anderzijds de monitoring van de veiligheid op het spoor te faciliteren.

| (12) | De nationale voorschriften, die vaak gebaseerd zijn op nationale technische normen, worden geleidelijk vervangen door voorschriften op basis van in GVD's, GVM's en technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI's) vastgestelde gemeenschappelijke normen. Om de belemmeringen voor interoperabiliteit weg te werken moet, nadat de werkingssfeer van de TSI's tot het volledige spoorwegsysteem van de Unie is uitgebreid en de nog open punten in de TSI's zijn opgelost, het aantal nationale voorschriften, waaronder exploitatievoorschriften, worden verminderd. Daartoe dienen de lidstaten hun systeem van nationale voorschriften bij te werken, achterhaalde voorschriften te schrappen en de Commissie en het Bureau daarvan onverwijld in kennis te stellen. |
| --- | --- |

(12)

De nationale voorschriften, die vaak gebaseerd zijn op nationale technische normen, worden geleidelijk vervangen door voorschriften op basis van in GVD's, GVM's en technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI's) vastgestelde gemeenschappelijke normen. Om de belemmeringen voor interoperabiliteit weg te werken moet, nadat de werkingssfeer van de TSI's tot het volledige spoorwegsysteem van de Unie is uitgebreid en de nog open punten in de TSI's zijn opgelost, het aantal nationale voorschriften, waaronder exploitatievoorschriften, worden verminderd. Daartoe dienen de lidstaten hun systeem van nationale voorschriften bij te werken, achterhaalde voorschriften te schrappen en de Commissie en het Bureau daarvan onverwijld in kennis te stellen.

| (13) | Nationale voorschriften moeten dusdanig worden opgesteld en gepubliceerd dat iedere potentiële gebruiker van een nationaal netwerk ze kan begrijpen. Dergelijke voorschriften verwijzen evenwel dikwijls naar andere documenten, zoals nationale, Europese of internationale normen of andere technische specificaties die mogelijkerwijs volledig of gedeeltelijk zijn beschermd door intellectuele-eigendomsrechten. Het is derhalve aangewezen dat de verplichting tot openbaarmaking niet van toepassing mag zijn op alle documenten waarnaar het nationale voorschrift al dan niet rechtstreeks verwijst. |
| --- | --- |

(13)

Nationale voorschriften moeten dusdanig worden opgesteld en gepubliceerd dat iedere potentiële gebruiker van een nationaal netwerk ze kan begrijpen. Dergelijke voorschriften verwijzen evenwel dikwijls naar andere documenten, zoals nationale, Europese of internationale normen of andere technische specificaties die mogelijkerwijs volledig of gedeeltelijk zijn beschermd door intellectuele-eigendomsrechten. Het is derhalve aangewezen dat de verplichting tot openbaarmaking niet van toepassing mag zijn op alle documenten waarnaar het nationale voorschrift al dan niet rechtstreeks verwijst.

| (14) | Nationale voorschriften omvatten vaak eisen die deels voor zowel interoperabiliteitsdoelen en als veiligheidsdoelen relevant zijn. Veiligheid is een essentiële eis in Richtlijn (EU) 2016/797 en een nationaal voorschrift kan voor Richtlijn (EU) 2016/797 en de onderhavige richtlijn relevant zijn. Het onderscheid tussen „nationale veiligheidsvoorschriften” en „nationale technische voorschriften” zoals omschreven in respectievelijk Richtlijn 2004/49/EG en Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad (7), dient derhalve te worden geschrapt en vervangen door het begrip „nationale voorschriften” die moeten worden aangemeld uit hoofde van Richtlijn (EU) 2016/797 en/of de onderhavige richtlijn. Nationale voorschriften moeten voornamelijk uit hoofde van Richtlijn (EU) 2016/797 worden aangemeld wanneer ze betrekking hebben op het in de handel brengen of de indienststelling van subsystemen van structurele aard. Ze moeten uit hoofde van deze richtlijn worden aangemeld wanneer ze betrekking hebben op de exploitatie van het spoorwegsysteem van de Unie, of op de specifieke onderwerpen van deze richtlijn, zoals de rol van de actoren, veiligheidscertificering, veiligheidsvergunning en ongevallenonderzoek. |
| --- | --- |

(14)

Nationale voorschriften omvatten vaak eisen die deels voor zowel interoperabiliteitsdoelen en als veiligheidsdoelen relevant zijn. Veiligheid is een essentiële eis in Richtlijn (EU) 2016/797 en een nationaal voorschrift kan voor Richtlijn (EU) 2016/797 en de onderhavige richtlijn relevant zijn. Het onderscheid tussen „nationale veiligheidsvoorschriften” en „nationale technische voorschriften” zoals omschreven in respectievelijk Richtlijn 2004/49/EG en Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad (7), dient derhalve te worden geschrapt en vervangen door het begrip „nationale voorschriften” die moeten worden aangemeld uit hoofde van Richtlijn (EU) 2016/797 en/of de onderhavige richtlijn. Nationale voorschriften moeten voornamelijk uit hoofde van Richtlijn (EU) 2016/797 worden aangemeld wanneer ze betrekking hebben op het in de handel brengen of de indienststelling van subsystemen van structurele aard. Ze moeten uit hoofde van deze richtlijn worden aangemeld wanneer ze betrekking hebben op de exploitatie van het spoorwegsysteem van de Unie, of op de specifieke onderwerpen van deze richtlijn, zoals de rol van de actoren, veiligheidscertificering, veiligheidsvergunning en ongevallenonderzoek.

| (15) | In het licht van de inspanningen om de belemmeringen voor de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie stapsgewijs weg te werken en de tijd die nodig is om de TSI's vast te stellen, moet worden voorkomen dat lidstaten nieuwe nationale voorschriften vaststellen of projecten uitvoeren die de diversiteit van het bestaande systeem nog vergroten, tenzij in specifieke situaties als bedoeld in deze richtlijn. Het veiligheidsbeheersysteem is het erkende instrument om risico's te beheersen, terwijl infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen onmiddellijk corrigerende maatregelen dienen te nemen om herhaling van ongevallen te vermijden. De lidstaten moeten vermijden dat onmiddellijk na een ongeval nieuwe voorschriften worden vastgesteld, tenzij zulks noodzakelijk is als dringende preventieve maatregel. |
| --- | --- |

(15)

In het licht van de inspanningen om de belemmeringen voor de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem van de Unie stapsgewijs weg te werken en de tijd die nodig is om de TSI's vast te stellen, moet worden voorkomen dat lidstaten nieuwe nationale voorschriften vaststellen of projecten uitvoeren die de diversiteit van het bestaande systeem nog vergroten, tenzij in specifieke situaties als bedoeld in deze richtlijn. Het veiligheidsbeheersysteem is het erkende instrument om risico's te beheersen, terwijl infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen onmiddellijk corrigerende maatregelen dienen te nemen om herhaling van ongevallen te vermijden. De lidstaten moeten vermijden dat onmiddellijk na een ongeval nieuwe voorschriften worden vastgesteld, tenzij zulks noodzakelijk is als dringende preventieve maatregel.

| (16) | Besturings- en seingevingsinstallaties voor treinen spelen een cruciale rol bij het waarborgen van de veiligheid op het spoor. De uitrol van het Europees beheersysteem voor het spoorverkeer (European Rail Traffic Management System — ERTMS) op het spoorwegnetwerk van de Unie levert in dit verband een belangrijke bijdrage aan de verbetering van de veiligheidsniveaus. |
| --- | --- |

(16)

Besturings- en seingevingsinstallaties voor treinen spelen een cruciale rol bij het waarborgen van de veiligheid op het spoor. De uitrol van het Europees beheersysteem voor het spoorverkeer (European Rail Traffic Management System — ERTMS) op het spoorwegnetwerk van de Unie levert in dit verband een belangrijke bijdrage aan de verbetering van de veiligheidsniveaus.

| (17) | Bij de vervulling van hun taken en verantwoordelijkheden moeten infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen een veiligheidsbeheersysteem invoeren dat aan de eisen van de Unie voldoet en gemeenschappelijke elementen bevat. Informatie over de veiligheid en de toepassing van het veiligheidsbeheersysteem moet aan het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie in de betrokken lidstaat worden overgelegd. |
| --- | --- |

(17)

Bij de vervulling van hun taken en verantwoordelijkheden moeten infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen een veiligheidsbeheersysteem invoeren dat aan de eisen van de Unie voldoet en gemeenschappelijke elementen bevat. Informatie over de veiligheid en de toepassing van het veiligheidsbeheersysteem moet aan het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie in de betrokken lidstaat worden overgelegd.

| (18) | Via zijn processen moet het veiligheidsbeheerssysteem ervoor zorgen dat menselijke vaardigheden en beperkingen en de invloed daarvan op menselijke prestaties worden aangepakt met de kennis van menselijke factoren en met gebruikmaking van erkende methoden. |
| --- | --- |

(18)

Via zijn processen moet het veiligheidsbeheerssysteem ervoor zorgen dat menselijke vaardigheden en beperkingen en de invloed daarvan op menselijke prestaties worden aangepakt met de kennis van menselijke factoren en met gebruikmaking van erkende methoden.

| (19) | Goederenvervoer over het spoor dient ook het vervoer van gevaarlijke goederen te omvatten. Er moet evenwel een onderscheid worden gemaakt tussen het doel van deze richtlijn, te weten handhaving en, waar mogelijk, verbetering van de veiligheid van het spoorwegsysteem van de Unie, en dat van Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad (8), dat hoofdzakelijk neerkomt op reglementering van de indeling van de stoffen en specificatie van de containers ervan, onder meer in verband met het veilig laden, lossen en gebruik van de containers binnen het bestaande spoorwegsysteem. Bijgevolg moet het veiligheidsbeheersysteem van de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders naar behoren rekening houden met de potentiële extra risico's van het vervoer van containers met gevaarlijke stoffen, onverminderd Richtlijn 2008/68/EG. |
| --- | --- |

(19)

Goederenvervoer over het spoor dient ook het vervoer van gevaarlijke goederen te omvatten. Er moet evenwel een onderscheid worden gemaakt tussen het doel van deze richtlijn, te weten handhaving en, waar mogelijk, verbetering van de veiligheid van het spoorwegsysteem van de Unie, en dat van Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad (8), dat hoofdzakelijk neerkomt op reglementering van de indeling van de stoffen en specificatie van de containers ervan, onder meer in verband met het veilig laden, lossen en gebruik van de containers binnen het bestaande spoorwegsysteem. Bijgevolg moet het veiligheidsbeheersysteem van de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders naar behoren rekening houden met de potentiële extra risico's van het vervoer van containers met gevaarlijke stoffen, onverminderd Richtlijn 2008/68/EG.

| (20) | Om een hoog veiligheidsniveau op het spoor en gelijke voorwaarden voor alle spoorwegondernemingen te garanderen, moeten alle spoorwegondernemingen aan dezelfde veiligheidseisen voldoen. Een spoorwegonderneming dient in het bezit te zijn van een veiligheidscertificaat als voorwaarde om toegang te krijgen tot de spoorweginfrastructuur. Uit het veiligheidscertificaat moet blijken dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem heeft opgezet en in staat is om in het betrokken exploitatiegebied de relevante veiligheidsnormen en -voorschriften na te leven. Wanneer het Bureau een uniek veiligheidscertificaat afgeeft aan een spoorwegonderneming met een exploitatiegebied in één of meer lidstaten, moet het Bureau de enige autoriteit zijn die beoordeelt of de spoorwegonderneming op correcte wijze haar veiligheidsbeheersysteem heeft opgezet. De voor het bedoelde exploitatiegebied bevoegde nationale veiligheidsinstanties moeten betrokken zijn bij de beoordeling van de eisen van de toepasselijke nationale voorschriften. |
| --- | --- |

(20)

Om een hoog veiligheidsniveau op het spoor en gelijke voorwaarden voor alle spoorwegondernemingen te garanderen, moeten alle spoorwegondernemingen aan dezelfde veiligheidseisen voldoen. Een spoorwegonderneming dient in het bezit te zijn van een veiligheidscertificaat als voorwaarde om toegang te krijgen tot de spoorweginfrastructuur. Uit het veiligheidscertificaat moet blijken dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem heeft opgezet en in staat is om in het betrokken exploitatiegebied de relevante veiligheidsnormen en -voorschriften na te leven. Wanneer het Bureau een uniek veiligheidscertificaat afgeeft aan een spoorwegonderneming met een exploitatiegebied in één of meer lidstaten, moet het Bureau de enige autoriteit zijn die beoordeelt of de spoorwegonderneming op correcte wijze haar veiligheidsbeheersysteem heeft opgezet. De voor het bedoelde exploitatiegebied bevoegde nationale veiligheidsinstanties moeten betrokken zijn bij de beoordeling van de eisen van de toepasselijke nationale voorschriften.

| (21) | Op basis van Richtlijn 2004/49/EG zijn gestandaardiseerde methoden vastgesteld die door de spoorwegactoren van de Unie en nationale veiligheidsinstanties moeten worden toegepast op monitoring, conformiteitsbeoordeling, toezicht en risico-evaluatie en beoordeling. Het regelgevingskader is voldoende stabiel om stappen te nemen naar de invoering van een uniek veiligheidscertificaat dat geldig is in het gehele exploitatiegebied van de betrokken spoorwegonderneming. |
| --- | --- |

(21)

Op basis van Richtlijn 2004/49/EG zijn gestandaardiseerde methoden vastgesteld die door de spoorwegactoren van de Unie en nationale veiligheidsinstanties moeten worden toegepast op monitoring, conformiteitsbeoordeling, toezicht en risico-evaluatie en beoordeling. Het regelgevingskader is voldoende stabiel om stappen te nemen naar de invoering van een uniek veiligheidscertificaat dat geldig is in het gehele exploitatiegebied van de betrokken spoorwegonderneming.

| (22) | Om de procedures voor de afgifte van unieke veiligheidscertificaten aan spoorwegondernemingen doelmatiger en coherenter te maken, is het noodzakelijk dat het Bureau een centrale rol krijgt bij de afgifte van dergelijke veiligheidscertificaten. Indien het exploitatiegebied beperkt blijft tot één lidstaat, moet de aanvrager de mogelijkheid hebben om te kiezen of hij zijn aanvraag voor unieke veiligheidscertificaten via het eenloketsysteem als bedoeld in Verordening (EU) 2016/796 bij de nationale veiligheidsinstantie van die lidstaat of bij het Bureau indient. De keuze van de aanvrager moet bindend zijn zolang de aanvraag niet voltooid of beëindigd is. Deze nieuwe regeling moet het spoorwegsysteem van de Unie doelmatiger en efficiënter maken door de administratieve last voor de spoorwegondernemingen te verminderen. |
| --- | --- |

(22)

Om de procedures voor de afgifte van unieke veiligheidscertificaten aan spoorwegondernemingen doelmatiger en coherenter te maken, is het noodzakelijk dat het Bureau een centrale rol krijgt bij de afgifte van dergelijke veiligheidscertificaten. Indien het exploitatiegebied beperkt blijft tot één lidstaat, moet de aanvrager de mogelijkheid hebben om te kiezen of hij zijn aanvraag voor unieke veiligheidscertificaten via het eenloketsysteem als bedoeld in Verordening (EU) 2016/796 bij de nationale veiligheidsinstantie van die lidstaat of bij het Bureau indient. De keuze van de aanvrager moet bindend zijn zolang de aanvraag niet voltooid of beëindigd is. Deze nieuwe regeling moet het spoorwegsysteem van de Unie doelmatiger en efficiënter maken door de administratieve last voor de spoorwegondernemingen te verminderen.

| (23) | Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten, waar passend, samenwerken en bevoegdheden delen voor de afgifte van unieke veiligheidscertificaten. Er moeten duidelijke bepalingen betreffende procedures en arbitrage worden opgesteld om tegemoet te komen aan gevallen waarin het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties het niet eens zijn over de beoordelingen in verband met de uitreiking van unieke veiligheidscertificaten. |
| --- | --- |

(23)

Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten, waar passend, samenwerken en bevoegdheden delen voor de afgifte van unieke veiligheidscertificaten. Er moeten duidelijke bepalingen betreffende procedures en arbitrage worden opgesteld om tegemoet te komen aan gevallen waarin het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties het niet eens zijn over de beoordelingen in verband met de uitreiking van unieke veiligheidscertificaten.

| (24) | De nieuwe toewijzing van functies en taken aan de nationale veiligheidsinstanties en het Bureau inzake de afgifte van veiligheidscertificaten moet efficiënt verlopen. Daartoe moeten er tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties samenwerkingsovereenkomsten worden gesloten. |
| --- | --- |

(24)

De nieuwe toewijzing van functies en taken aan de nationale veiligheidsinstanties en het Bureau inzake de afgifte van veiligheidscertificaten moet efficiënt verlopen. Daartoe moeten er tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties samenwerkingsovereenkomsten worden gesloten.

| (25) | De samenwerkingsovereenkomsten zijn in het bijzonder nodig om rekening te houden met de specifieke geografische en historische situaties van bepaalde lidstaten, en moeten tevens de goede werking van de interne markt waarborgen. Wanneer de exploitatie beperkt is tot spoorwegnetwerken die om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid vergen, en wanneer die spoorwegnetwerken geïsoleerd zijn van het spoorwegsysteem van de rest van de Unie, moet de aanvrager de noodzakelijke formaliteiten plaatselijk via de betreffende nationale veiligheidsinstanties kunnen vervullen. De tussen het Bureau en de betreffende nationale veiligheidsinstanties te sluiten samenwerkingsovereenkomsten dienen derhalve, om de administratieve lasten en kosten te beperken, een passende toewijzing van taken te kunnen voorschrijven, zonder dat de eindverantwoordelijkheid die het Bureau heeft voor het afgeven van het uniek veiligheidscertificaat daardoor wordt beïnvloed. |
| --- | --- |

(25)

De samenwerkingsovereenkomsten zijn in het bijzonder nodig om rekening te houden met de specifieke geografische en historische situaties van bepaalde lidstaten, en moeten tevens de goede werking van de interne markt waarborgen. Wanneer de exploitatie beperkt is tot spoorwegnetwerken die om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid vergen, en wanneer die spoorwegnetwerken geïsoleerd zijn van het spoorwegsysteem van de rest van de Unie, moet de aanvrager de noodzakelijke formaliteiten plaatselijk via de betreffende nationale veiligheidsinstanties kunnen vervullen. De tussen het Bureau en de betreffende nationale veiligheidsinstanties te sluiten samenwerkingsovereenkomsten dienen derhalve, om de administratieve lasten en kosten te beperken, een passende toewijzing van taken te kunnen voorschrijven, zonder dat de eindverantwoordelijkheid die het Bureau heeft voor het afgeven van het uniek veiligheidscertificaat daardoor wordt beïnvloed.

| (26) | De spoorwegnetwerken in de Baltische staten (Estland, Letland en Litouwen) hebben een spoorwijdte van 1 520 mm; dit is dezelfde wijdte als in aangrenzende derde landen maar verschilt van die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie. Deze Baltische netwerken hebben gemeenschappelijke technische en operationele eisen geërfd, die zorgen voor een feitelijke onderlinge interoperabiliteit, en in dit verband zou het veiligheidscertificaat dat is afgegeven in een van deze lidstaten kunnen worden uitgebreid tot de rest van deze netwerken. Om een efficiënte en evenredige toewijzing van middelen voor veiligheidscertificering te faciliteren en de financiële en administratieve lasten voor de aanvrager in dergelijke gevallen te reduceren, zouden de specifieke samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de betrokken nationale veiligheidsinstanties, waar nodig, onder meer de mogelijkheid moeten behelzen taken uit te besteden aan die nationale veiligheidsinstanties. |
| --- | --- |

(26)

De spoorwegnetwerken in de Baltische staten (Estland, Letland en Litouwen) hebben een spoorwijdte van 1 520 mm; dit is dezelfde wijdte als in aangrenzende derde landen maar verschilt van die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie. Deze Baltische netwerken hebben gemeenschappelijke technische en operationele eisen geërfd, die zorgen voor een feitelijke onderlinge interoperabiliteit, en in dit verband zou het veiligheidscertificaat dat is afgegeven in een van deze lidstaten kunnen worden uitgebreid tot de rest van deze netwerken. Om een efficiënte en evenredige toewijzing van middelen voor veiligheidscertificering te faciliteren en de financiële en administratieve lasten voor de aanvrager in dergelijke gevallen te reduceren, zouden de specifieke samenwerkingsovereenkomsten tussen het Bureau en de betrokken nationale veiligheidsinstanties, waar nodig, onder meer de mogelijkheid moeten behelzen taken uit te besteden aan die nationale veiligheidsinstanties.

| (27) | Deze richtlijn mag er niet toe leiden dat het veiligheidsniveau in de spoorwegsector van de Unie lager wordt, en de kosten daarin toenemen. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten derhalve de volledige verantwoordelijkheid dragen voor de unieke veiligheidscertificaten die zij afgeven, met name de contractuele en niet-contractuele aansprakelijkheid. Als het Bureau of zijn personeel betrokken raken bij een gerechtelijk onderzoek moet het Bureau volledige medewerking verlenen aan de bevoegde instanties van de betrokken lidstaten. |
| --- | --- |

(27)

Deze richtlijn mag er niet toe leiden dat het veiligheidsniveau in de spoorwegsector van de Unie lager wordt, en de kosten daarin toenemen. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten derhalve de volledige verantwoordelijkheid dragen voor de unieke veiligheidscertificaten die zij afgeven, met name de contractuele en niet-contractuele aansprakelijkheid. Als het Bureau of zijn personeel betrokken raken bij een gerechtelijk onderzoek moet het Bureau volledige medewerking verlenen aan de bevoegde instanties van de betrokken lidstaten.

| (28) | Er moet een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen de directe verantwoordelijkheid van het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties voor de veiligheid die voortvloeit uit de afgifte van veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen, enerzijds, en de taak van de nationale veiligheidsinstanties om een regelgevingskader te bieden en continu toezicht te houden op de prestaties van alle betrokken partijen, anderzijds. Elke nationale veiligheidsinstantie dient erop toe te zien dat de wettelijke verplichting waaraan een spoorwegonderneming of infrastructuurbeheerder moet voldoen om een veiligheidsbeheersysteem op te zetten, permanent wordt nageleefd. Om over deze naleving zekerheid te verwerven zullen wellicht niet alleen inspecties ter plaatse van de spoorwegonderneming en infrastructuurbeheerder nodig zijn, maar zullen ook toezichtstaken bij de nationale veiligheidsinstanties moeten worden verricht om te beoordelen of de spoorwegonderneming en infrastructuurbeheerder naar behoren het veiligheidsbeheersysteem blijven toepassen nadat het veiligheidscertificaat of een veiligheidsvergunning is verkregen. De nationale veiligheidsinstanties moeten hun toezichtsactiviteiten met betrekking tot spoorwegondernemingen die in verschillende lidstaten gevestigd zijn, coördineren en onderling en, waar passend, met het Bureau, informatie uitwisselen. Het Bureau dient de nationale veiligheidsinstanties in hun samenwerkingsactiviteiten bij te staan. In dit verband dienen tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties de nodige regelingen te worden vastgesteld om de onderlinge uitwisseling van informatie te vergemakkelijken. |
| --- | --- |

(28)

Er moet een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen de directe verantwoordelijkheid van het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties voor de veiligheid die voortvloeit uit de afgifte van veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen, enerzijds, en de taak van de nationale veiligheidsinstanties om een regelgevingskader te bieden en continu toezicht te houden op de prestaties van alle betrokken partijen, anderzijds. Elke nationale veiligheidsinstantie dient erop toe te zien dat de wettelijke verplichting waaraan een spoorwegonderneming of infrastructuurbeheerder moet voldoen om een veiligheidsbeheersysteem op te zetten, permanent wordt nageleefd. Om over deze naleving zekerheid te verwerven zullen wellicht niet alleen inspecties ter plaatse van de spoorwegonderneming en infrastructuurbeheerder nodig zijn, maar zullen ook toezichtstaken bij de nationale veiligheidsinstanties moeten worden verricht om te beoordelen of de spoorwegonderneming en infrastructuurbeheerder naar behoren het veiligheidsbeheersysteem blijven toepassen nadat het veiligheidscertificaat of een veiligheidsvergunning is verkregen. De nationale veiligheidsinstanties moeten hun toezichtsactiviteiten met betrekking tot spoorwegondernemingen die in verschillende lidstaten gevestigd zijn, coördineren en onderling en, waar passend, met het Bureau, informatie uitwisselen. Het Bureau dient de nationale veiligheidsinstanties in hun samenwerkingsactiviteiten bij te staan. In dit verband dienen tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties de nodige regelingen te worden vastgesteld om de onderlinge uitwisseling van informatie te vergemakkelijken.

| (29) | Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten nauw samenwerken bij gevallen waarin een nationale veiligheidsinstantie concludeert dat een houder van een door het Bureau afgegeven uniek veiligheidscertificaat niet langer aan de certificeringsvoorwaarden voldoet. In dat geval moet deze instantie het Bureau verzoeken om dat certificaat te beperken of in te trekken. Voor het geval dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie het met elkaar oneens zijn, wordt een arbitrageprocedure ingesteld. Indien een nationale veiligheidsinstantie tijdens het toezicht een ernstig veiligheidsrisico vaststelt, dient zij het Bureau en de betrokken nationale veiligheidsinstanties waar de spoorwegonderneming actief is daarvan in kennis te stellen. De betrokken nationale veiligheidsinstanties moeten tijdelijke veiligheidsmaatregelen kunnen nemen, waaronder het onmiddellijk beperken of schorsen van de desbetreffende activiteiten. Onder een ernstig veiligheidsrisico moet in dit verband worden verstaan een ernstige niet-naleving van wettelijke verplichtingen of veiligheidseisen, die op zich of als onderdeel van opeenvolgende gebeurtenissen een ongeval of een ernstig ongeval kan veroorzaken. |
| --- | --- |

(29)

Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties moeten nauw samenwerken bij gevallen waarin een nationale veiligheidsinstantie concludeert dat een houder van een door het Bureau afgegeven uniek veiligheidscertificaat niet langer aan de certificeringsvoorwaarden voldoet. In dat geval moet deze instantie het Bureau verzoeken om dat certificaat te beperken of in te trekken. Voor het geval dat het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie het met elkaar oneens zijn, wordt een arbitrageprocedure ingesteld. Indien een nationale veiligheidsinstantie tijdens het toezicht een ernstig veiligheidsrisico vaststelt, dient zij het Bureau en de betrokken nationale veiligheidsinstanties waar de spoorwegonderneming actief is daarvan in kennis te stellen. De betrokken nationale veiligheidsinstanties moeten tijdelijke veiligheidsmaatregelen kunnen nemen, waaronder het onmiddellijk beperken of schorsen van de desbetreffende activiteiten. Onder een ernstig veiligheidsrisico moet in dit verband worden verstaan een ernstige niet-naleving van wettelijke verplichtingen of veiligheidseisen, die op zich of als onderdeel van opeenvolgende gebeurtenissen een ongeval of een ernstig ongeval kan veroorzaken.

| (30) | Het Bureau moet een instrument kunnen creëren dat de uitwisseling faciliteert van informatie tussen de relevante actoren die constateren of ervan op de hoogte worden gesteld dat defecten, constructieafwijkingen of storingen van technische apparatuur een veiligheidsrisico vormen. |
| --- | --- |

(30)

Het Bureau moet een instrument kunnen creëren dat de uitwisseling faciliteert van informatie tussen de relevante actoren die constateren of ervan op de hoogte worden gesteld dat defecten, constructieafwijkingen of storingen van technische apparatuur een veiligheidsrisico vormen.

| (31) | Het uniek veiligheidscertificaat mag pas worden afgegeven nadat is aangetoond dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem heeft opgezet. |
| --- | --- |

(31)

Het uniek veiligheidscertificaat mag pas worden afgegeven nadat is aangetoond dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem heeft opgezet.

| (32) | De belangrijkste verantwoordelijkheid voor het veilige ontwerp, het veilige onderhoud en de veilige exploitatie van zijn netwerk moet bij de infrastructuurbeheerder berusten. Aan infrastructuurbeheerders moet een veiligheidsvergunning die wordt verleend door de nationale veiligheidsinstantie met betrekking tot hun veiligheidsbeheersysteem worden opgelegd evenals andere bepalingen om te voldoen aan veiligheidsvoorschriften. |
| --- | --- |

(32)

De belangrijkste verantwoordelijkheid voor het veilige ontwerp, het veilige onderhoud en de veilige exploitatie van zijn netwerk moet bij de infrastructuurbeheerder berusten. Aan infrastructuurbeheerders moet een veiligheidsvergunning die wordt verleend door de nationale veiligheidsinstantie met betrekking tot hun veiligheidsbeheersysteem worden opgelegd evenals andere bepalingen om te voldoen aan veiligheidsvoorschriften.

| (33) | De certificering van treinpersoneel kan voor nieuwe actoren een obstakel vormen. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat spoorwegondernemingen die voornemens zijn op hun netwerk treinen te exploiteren, gebruik kunnen maken van voorzieningen voor de opleiding en de certificering van het treinpersoneel met het oog op de naleving van de nationale voorschriften. |
| --- | --- |

(33)

De certificering van treinpersoneel kan voor nieuwe actoren een obstakel vormen. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat spoorwegondernemingen die voornemens zijn op hun netwerk treinen te exploiteren, gebruik kunnen maken van voorzieningen voor de opleiding en de certificering van het treinpersoneel met het oog op de naleving van de nationale voorschriften.

| (34) | De met het onderhoud belaste entiteit moet worden gecertificeerd voor goederenwagons. Wanneer de met het onderhoud belaste entiteit een infrastructuurbeheerder is, moet die certificering deel uitmaken van de procedure voor een veiligheidsvergunning. Het certificaat dat aan een dergelijke entiteit wordt afgegeven, moet waarborgen dat elke goederenwagon waarvoor zij verantwoordelijk is, aan de onderhoudsvereisten van deze richtlijn voldoet. Het certificaat moet in de hele Unie geldig zijn en worden afgegeven door een instantie die in staat is een audit uit te voeren van de door dergelijke entiteiten opgezette onderhoudssystemen. Aangezien goederenwagons frequent worden gebruikt in het internationaal verkeer en aangezien het mogelijk is dat een met het onderhoud belaste entiteit gebruik wenst te maken van werkplaatsen in meer dan één lidstaat, moet de certificeringsinstantie in staat zijn in de hele Unie controles uit te voeren. Het Bureau moet het systeem voor de certificering van entiteiten die belast zijn met het onderhoud van goederenwagons evalueren en, in voorkomend geval, een uitbreiding tot alle voertuigen aanbevelen. |
| --- | --- |

(34)

De met het onderhoud belaste entiteit moet worden gecertificeerd voor goederenwagons. Wanneer de met het onderhoud belaste entiteit een infrastructuurbeheerder is, moet die certificering deel uitmaken van de procedure voor een veiligheidsvergunning. Het certificaat dat aan een dergelijke entiteit wordt afgegeven, moet waarborgen dat elke goederenwagon waarvoor zij verantwoordelijk is, aan de onderhoudsvereisten van deze richtlijn voldoet. Het certificaat moet in de hele Unie geldig zijn en worden afgegeven door een instantie die in staat is een audit uit te voeren van de door dergelijke entiteiten opgezette onderhoudssystemen. Aangezien goederenwagons frequent worden gebruikt in het internationaal verkeer en aangezien het mogelijk is dat een met het onderhoud belaste entiteit gebruik wenst te maken van werkplaatsen in meer dan één lidstaat, moet de certificeringsinstantie in staat zijn in de hele Unie controles uit te voeren. Het Bureau moet het systeem voor de certificering van entiteiten die belast zijn met het onderhoud van goederenwagons evalueren en, in voorkomend geval, een uitbreiding tot alle voertuigen aanbevelen.

| (35) | De nationale veiligheidsinstanties moeten inzake organisatie, rechtsvorm en besluitvorming volledig onafhankelijk zijn van de spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders, aanvragers, aanbestedende diensten en iedere entiteit die overheidsopdrachten plaatst. Zij dienen hun taken op transparante en niet-discriminerende wijze uit te voeren en samen te werken met het Bureau teneinde één Europese spoorwegruimte tot stand te brengen en hun besluitvormingscriteria op elkaar af te stemmen. Indien nodig dient een lidstaat te kunnen beslissen om zijn nationale veiligheidsinstantie binnen het voor vervoer bevoegde nationale ministerie onder te brengen, mits de onafhankelijkheid van de nationale veiligheidsinstantie wordt geëerbiedigd. Om hun taken te kunnen uitvoeren, moeten de nationale veiligheidsinstanties over de vereiste interne en externe organisatorische capaciteit in termen van personele en materiële middelen beschikken. |
| --- | --- |

(35)

De nationale veiligheidsinstanties moeten inzake organisatie, rechtsvorm en besluitvorming volledig onafhankelijk zijn van de spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders, aanvragers, aanbestedende diensten en iedere entiteit die overheidsopdrachten plaatst. Zij dienen hun taken op transparante en niet-discriminerende wijze uit te voeren en samen te werken met het Bureau teneinde één Europese spoorwegruimte tot stand te brengen en hun besluitvormingscriteria op elkaar af te stemmen. Indien nodig dient een lidstaat te kunnen beslissen om zijn nationale veiligheidsinstantie binnen het voor vervoer bevoegde nationale ministerie onder te brengen, mits de onafhankelijkheid van de nationale veiligheidsinstantie wordt geëerbiedigd. Om hun taken te kunnen uitvoeren, moeten de nationale veiligheidsinstanties over de vereiste interne en externe organisatorische capaciteit in termen van personele en materiële middelen beschikken.

| (36) | De nationale onderzoeksorganen vormen de spil van het veiligheidsonderzoekproces. Hun werk is van doorslaggevend belang voor het vaststellen van de oorzaken van een ongeval of incident. Daarom is het van wezenlijk belang dat zij over de nodige financiële en personele middelen beschikken om een effectief, efficiënt onderzoek in te stellen. De onderzoeksorganen moeten samenwerken met het oog op de uitwisseling van informatie en beste praktijken. Zij moeten een programma van „collegiale toetsingen” opstellen om toezicht te houden op de doeltreffendheid van hun onderzoeken. De collegialetoetsingsverslagen moeten aan het Bureau worden meegedeeld opdat het kan toezien op de algemene veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem in de Unie. |
| --- | --- |

(36)

De nationale onderzoeksorganen vormen de spil van het veiligheidsonderzoekproces. Hun werk is van doorslaggevend belang voor het vaststellen van de oorzaken van een ongeval of incident. Daarom is het van wezenlijk belang dat zij over de nodige financiële en personele middelen beschikken om een effectief, efficiënt onderzoek in te stellen. De onderzoeksorganen moeten samenwerken met het oog op de uitwisseling van informatie en beste praktijken. Zij moeten een programma van „collegiale toetsingen” opstellen om toezicht te houden op de doeltreffendheid van hun onderzoeken. De collegialetoetsingsverslagen moeten aan het Bureau worden meegedeeld opdat het kan toezien op de algemene veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem in de Unie.

| (37) | Ernstige ongevallen op het spoor komen zelden voor. Zij kunnen echter rampzalige gevolgen hebben en bij het publiek onrust veroorzaken over de veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem. Daarom moet uit het oogpunt van veiligheid elk ongeval worden onderzocht teneinde herhaling te vermijden. Het resultaat van het onderzoek moet openbaar worden gemaakt. Andere ongevallen en incidenten die belangrijke voorlopers van ernstige ongevallen kunnen zijn, dienen eveneens aan een veiligheidsonderzoek te worden onderworpen. |
| --- | --- |

(37)

Ernstige ongevallen op het spoor komen zelden voor. Zij kunnen echter rampzalige gevolgen hebben en bij het publiek onrust veroorzaken over de veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem. Daarom moet uit het oogpunt van veiligheid elk ongeval worden onderzocht teneinde herhaling te vermijden. Het resultaat van het onderzoek moet openbaar worden gemaakt. Andere ongevallen en incidenten die belangrijke voorlopers van ernstige ongevallen kunnen zijn, dienen eveneens aan een veiligheidsonderzoek te worden onderworpen.

| (38) | Een veiligheidsonderzoek moet geheel losstaan van het gerechtelijk onderzoek naar hetzelfde incident en kunnen geschieden met toegang tot bewijsmateriaal en getuigen. Het moet uitgevoerd worden door een permanent orgaan dat onafhankelijk is van de spoorwegactoren. Dat orgaan moet zodanig functioneren dat elk belangenconflict of mogelijke betrokkenheid bij de oorzaken van de onderzochte gebeurtenissen wordt vermeden. De onafhankelijke werking van het orgaan mag met name niet in het gedrang komen als het om redenen van organisatorische of wettelijke structuren nauwe banden heeft met de nationale veiligheidsinstantie, het Bureau of de spoorwegregelgever. Het onderzoek moet met zoveel mogelijk openheid verricht worden. Het onderzoeksorgaan zou per voorval een specifieke onderzoeksgroep moeten instellen die over de nodige deskundigheid beschikt om de onmiddellijke en de achterliggende oorzaken te vinden. |
| --- | --- |

(38)

Een veiligheidsonderzoek moet geheel losstaan van het gerechtelijk onderzoek naar hetzelfde incident en kunnen geschieden met toegang tot bewijsmateriaal en getuigen. Het moet uitgevoerd worden door een permanent orgaan dat onafhankelijk is van de spoorwegactoren. Dat orgaan moet zodanig functioneren dat elk belangenconflict of mogelijke betrokkenheid bij de oorzaken van de onderzochte gebeurtenissen wordt vermeden. De onafhankelijke werking van het orgaan mag met name niet in het gedrang komen als het om redenen van organisatorische of wettelijke structuren nauwe banden heeft met de nationale veiligheidsinstantie, het Bureau of de spoorwegregelgever. Het onderzoek moet met zoveel mogelijk openheid verricht worden. Het onderzoeksorgaan zou per voorval een specifieke onderzoeksgroep moeten instellen die over de nodige deskundigheid beschikt om de onmiddellijke en de achterliggende oorzaken te vinden.

| (39) | Het onderzoek na een ernstig ongeval moet dusdanig worden verricht, dat alle partijen de mogelijkheid wordt geboden om te worden gehoord en van de uitkomsten op de hoogte te worden gesteld. Met name moet het onderzoeksorgaan tijdens het onderzoek de partijen waarvan het vindt dat ze een verwante verantwoordelijkheid qua veiligheid hebben, op de hoogte brengen van de vorderingen in het onderzoek en hun standpunten en meningen ter harte nemen. Op die manier kan het onderzoeksorgaan bijkomende informatie verkrijgen en kennis nemen van andere meningen over zijn werk, waarmee het zijn onderzoek in het beste geval kan aanvullen. Schuld of aansprakelijkheid vaststellen mag in geen geval het doel zijn van deze raadpleging, wel het verzamelen van feitelijke gegevens en het trekken van lering voor een verdere verbetering van de veiligheid. Het onderzoeksorgaan moet echter vrijelijk kunnen kiezen welke informatie het aan die partijen meedeelt zodat er geen ongewenste druk wordt uitgeoefend, behalve wanneer een en ander door de gerechtelijke procedure wordt vereist. Daarnaast moet het onderzoeksorgaan ook rekening houden met de redelijke informatiebehoeften van slachtoffers en hun familieleden. |
| --- | --- |

(39)

Het onderzoek na een ernstig ongeval moet dusdanig worden verricht, dat alle partijen de mogelijkheid wordt geboden om te worden gehoord en van de uitkomsten op de hoogte te worden gesteld. Met name moet het onderzoeksorgaan tijdens het onderzoek de partijen waarvan het vindt dat ze een verwante verantwoordelijkheid qua veiligheid hebben, op de hoogte brengen van de vorderingen in het onderzoek en hun standpunten en meningen ter harte nemen. Op die manier kan het onderzoeksorgaan bijkomende informatie verkrijgen en kennis nemen van andere meningen over zijn werk, waarmee het zijn onderzoek in het beste geval kan aanvullen. Schuld of aansprakelijkheid vaststellen mag in geen geval het doel zijn van deze raadpleging, wel het verzamelen van feitelijke gegevens en het trekken van lering voor een verdere verbetering van de veiligheid. Het onderzoeksorgaan moet echter vrijelijk kunnen kiezen welke informatie het aan die partijen meedeelt zodat er geen ongewenste druk wordt uitgeoefend, behalve wanneer een en ander door de gerechtelijke procedure wordt vereist. Daarnaast moet het onderzoeksorgaan ook rekening houden met de redelijke informatiebehoeften van slachtoffers en hun familieleden.

| (40) | Om ervoor te zorgen dat een onderzoeksorgaan efficiënter kan werken en zijn taken kan vervullen, moet dit orgaan tijdig toegang krijgen tot de locatie van een ongeval, indien nodig in goede samenwerking met de betrokken juridische autoriteiten. De onderzoeksrapporten en de bevindingen en aanbevelingen verschaffen cruciale informatie voor de verdere ontwikkeling van de veiligheid op het spoor en moeten op EU-niveau ter beschikking worden gesteld van het publiek. Aanbevelingen op veiligheidsgebied moeten door de betrokkenen in acht worden genomen en de getroffen maatregelen moeten aan het onderzoeksorgaan worden gemeld. |
| --- | --- |

(40)

Om ervoor te zorgen dat een onderzoeksorgaan efficiënter kan werken en zijn taken kan vervullen, moet dit orgaan tijdig toegang krijgen tot de locatie van een ongeval, indien nodig in goede samenwerking met de betrokken juridische autoriteiten. De onderzoeksrapporten en de bevindingen en aanbevelingen verschaffen cruciale informatie voor de verdere ontwikkeling van de veiligheid op het spoor en moeten op EU-niveau ter beschikking worden gesteld van het publiek. Aanbevelingen op veiligheidsgebied moeten door de betrokkenen in acht worden genomen en de getroffen maatregelen moeten aan het onderzoeksorgaan worden gemeld.

| (41) | Ingeval de directe oorzaaak van een een ongeval of incident verband lijkt te houden met het optreden van de mens, moet aandacht worden geschonken aan de bijzondere omstandigheden en aan de wijze waarop gebruikelijke activiteiten worden verricht door personeel tijdens normale exploitatie, met inbegrip van het ontwerp van de interface mens/machine, de geschiktheid van procedures, het bestaan van tegenstrijdige doelstellingen, de werkdruk, alsmede eventuele andere omstandigheden die van invloed kunnen zijn op het voorval, met inbegrip van lichamelijke of werkgerelateerde stress, vermoeidheid of psychologische geschiktheid. |
| --- | --- |

(41)

Ingeval de directe oorzaaak van een een ongeval of incident verband lijkt te houden met het optreden van de mens, moet aandacht worden geschonken aan de bijzondere omstandigheden en aan de wijze waarop gebruikelijke activiteiten worden verricht door personeel tijdens normale exploitatie, met inbegrip van het ontwerp van de interface mens/machine, de geschiktheid van procedures, het bestaan van tegenstrijdige doelstellingen, de werkdruk, alsmede eventuele andere omstandigheden die van invloed kunnen zijn op het voorval, met inbegrip van lichamelijke of werkgerelateerde stress, vermoeidheid of psychologische geschiktheid.

| (42) | Er moet worden gestreefd naar een hoog opleidingsniveau in de hele Unie met kwalitatief hoogwaardige kwalificaties. |
| --- | --- |

(42)

Er moet worden gestreefd naar een hoog opleidingsniveau in de hele Unie met kwalitatief hoogwaardige kwalificaties.

| (43) | Teneinde bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de GVM en GVD en de herziening daarvan. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie dient er bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen voor te zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

(43)

Teneinde bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de GVM en GVD en de herziening daarvan. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie dient er bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen voor te zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad.

| (44) | Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze richtlijn te garanderen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend in verband met de opdracht van het Bureau om ontwerp-GVM's en -GVD's en de wijzigingen daarvan op te stellen en relevante aanbevelingen te doen aan de Commissie; praktische regelingen voor de veiligheidscertificering, gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgelegd welke eisen uit bijlage III van toepassing zijn op onderhoudstaken die worden uitgevoerd door onderhoudsbedrijven, waaronder gedetailleerde bepalingen die moeten zorgen voor de uniforme uitvoering van de certificering van onderhoudsbedrijven, conform de desbetreffende GVM's en TSI's; gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgelegd welke eisen uit bijlage III van toepassing zijn op de certificering van met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons belaste entiteiten, op basis van de technische kenmerken van dergelijke voertuigen, waaronder gedetailleerde bepalingen die moeten zorgen voor de eenvormige uitvoering van certificeringsvoorwaarden voor de entiteit die belast is met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons, conform de desbetreffende GVM's en TSI's, en in verband met de rapportagestructuur van de onderzoeksrapporten betreffende ongevallen en incidenten. De bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (9). |
| --- | --- |

(44)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze richtlijn te garanderen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend in verband met de opdracht van het Bureau om ontwerp-GVM's en -GVD's en de wijzigingen daarvan op te stellen en relevante aanbevelingen te doen aan de Commissie; praktische regelingen voor de veiligheidscertificering, gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgelegd welke eisen uit bijlage III van toepassing zijn op onderhoudstaken die worden uitgevoerd door onderhoudsbedrijven, waaronder gedetailleerde bepalingen die moeten zorgen voor de uniforme uitvoering van de certificering van onderhoudsbedrijven, conform de desbetreffende GVM's en TSI's; gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgelegd welke eisen uit bijlage III van toepassing zijn op de certificering van met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons belaste entiteiten, op basis van de technische kenmerken van dergelijke voertuigen, waaronder gedetailleerde bepalingen die moeten zorgen voor de eenvormige uitvoering van certificeringsvoorwaarden voor de entiteit die belast is met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons, conform de desbetreffende GVM's en TSI's, en in verband met de rapportagestructuur van de onderzoeksrapporten betreffende ongevallen en incidenten. De bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (9).

| (45) | De lidstaten dienen regels vast te stellen met betrekking tot sancties voor overtredingen van nationale bepalingen die op grond van deze richtlijn zijn vastgesteld en moeten erop toezien dat deze ten uitvoer worden gelegd. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. |
| --- | --- |

(45)

De lidstaten dienen regels vast te stellen met betrekking tot sancties voor overtredingen van nationale bepalingen die op grond van deze richtlijn zijn vastgesteld en moeten erop toezien dat deze ten uitvoer worden gelegd. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

| (46) | Aangezien de doelstellingen van de in deze richtlijn voorgestelde maatregelen, namelijk het coördineren van activiteiten in de lidstaten inzake veiligheidstoezicht en -regulering, het onderzoeken van ongevallen en de vaststelling van GVD's, GVM's, GVI's en gemeenschappelijke eisen voor unieke veiligheidscertificaten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen ervan, beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen treffen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(46)

Aangezien de doelstellingen van de in deze richtlijn voorgestelde maatregelen, namelijk het coördineren van activiteiten in de lidstaten inzake veiligheidstoezicht en -regulering, het onderzoeken van ongevallen en de vaststelling van GVD's, GVM's, GVI's en gemeenschappelijke eisen voor unieke veiligheidscertificaten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen ervan, beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen treffen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

| (47) | De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot de bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 2004/49/EG inhoudelijk zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit die richtlijn. |
| --- | --- |

(47)

De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot de bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 2004/49/EG inhoudelijk zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit die richtlijn.

| (48) | Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage IV, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten, |
| --- | --- |

(48)

Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage IV, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp

Doel van deze richtlijn is het waarborgen van de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoorwegsysteem in de Unie en de verbetering van de markttoegang voor spoorwegvervoerdiensten, door:

| a) | de harmonisering van de regelgevingsstructuur in de lidstaten; |
| --- | --- |

a)

de harmonisering van de regelgevingsstructuur in de lidstaten;

| b) | de vaststelling van de verantwoordelijkheden van de actoren van het spoorwegsysteem van de Unie; |
| --- | --- |

b)

de vaststelling van de verantwoordelijkheden van de actoren van het spoorwegsysteem van de Unie;

| c) | de ontwikkeling van gemeenschappelijke veiligheidsdoelen (GVD's) en -methoden (GVM's), om nationale voorschriften geleidelijk overbodig te maken; |
| --- | --- |

c)

de ontwikkeling van gemeenschappelijke veiligheidsdoelen (GVD's) en -methoden (GVM's), om nationale voorschriften geleidelijk overbodig te maken;

| d) | de vastlegging van de beginselen voor het afgeven, verlengen, wijzigen, beperken of intrekken van veiligheidscertificaten en -vergunningen; |
| --- | --- |

d)

de vastlegging van de beginselen voor het afgeven, verlengen, wijzigen, beperken of intrekken van veiligheidscertificaten en -vergunningen;

| e) | de verplichte oprichting in iedere lidstaat van een nationale veiligheidsinstantie en een orgaan voor ongevallen- en incidentenonderzoek, en |
| --- | --- |

e)

de verplichte oprichting in iedere lidstaat van een nationale veiligheidsinstantie en een orgaan voor ongevallen- en incidentenonderzoek, en

| f) | de vastlegging van gemeenschappelijke beginselen voor het beheer, de regelgeving en het toezicht met betrekking tot de veiligheid op het spoor. |
| --- | --- |

f)

de vastlegging van gemeenschappelijke beginselen voor het beheer, de regelgeving en het toezicht met betrekking tot de veiligheid op het spoor.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1.   Deze richtlijn is van toepassing op het spoorwegsysteem in de lidstaten, dat kan worden onderverdeeld in subsystemen voor gebieden van structurele en functionele aard. Zij behelst veiligheidseisen voor het systeem als geheel, met inbegrip van het veilige beheer van de infrastructuur en het verkeer en de interactie tussen spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en andere actoren van het spoorwegsysteem van de Unie.

2.   Deze richtlijn is niet van toepassing op:

| a) | metro's; |
| --- | --- |

a)

metro's;

| b) | trams en lightrailvoertuigen, en infrastructuur die uitsluitend door die voertuigen wordt gebruikt; noch op |
| --- | --- |

b)

trams en lightrailvoertuigen, en infrastructuur die uitsluitend door die voertuigen wordt gebruikt; noch op

| c) | netwerken die functioneel gescheiden zijn van de rest van het spoorwegsysteem van de Unie en die alleen bedoeld zijn voor de exploitatie van lokale, stads- of voorstadsreizigersdiensten alsmede ondernemingen die uitsluitend op deze netwerken opereren. |
| --- | --- |

c)

netwerken die functioneel gescheiden zijn van de rest van het spoorwegsysteem van de Unie en die alleen bedoeld zijn voor de exploitatie van lokale, stads- of voorstadsreizigersdiensten alsmede ondernemingen die uitsluitend op deze netwerken opereren.

3.   De lidstaten kunnen bepalen dat de maatregelen tot uitvoering van deze richtlijn niet van toepassing zijn op:

| a) | spoorweginfrastructuur, met inbegrip van zijsporen, die particulier eigendom is, door de eigenaar of een exploitant wordt gebruikt voor zijn vrachtvervoeractiviteiten of het vervoer van personen voor niet-commerciële doeleinden, en voertuigen die uitsluitend worden gebruikt op deze infrastructuur, |
| --- | --- |

a)

spoorweginfrastructuur, met inbegrip van zijsporen, die particulier eigendom is, door de eigenaar of een exploitant wordt gebruikt voor zijn vrachtvervoeractiviteiten of het vervoer van personen voor niet-commerciële doeleinden, en voertuigen die uitsluitend worden gebruikt op deze infrastructuur,

| b) | infrastructuur en voertuigen voor strikt lokaal, historisch of toeristisch gebruik; |
| --- | --- |

b)

infrastructuur en voertuigen voor strikt lokaal, historisch of toeristisch gebruik;

| c) | lightrailinfrastructuur die soms door zware spoorvoertuigen wordt gebruikt onder de operationele omstandigheden van het lightrailsysteem, als dat nodig is voor verbindingen voor uitsluitend die voertuigen, en |
| --- | --- |

c)

lightrailinfrastructuur die soms door zware spoorvoertuigen wordt gebruikt onder de operationele omstandigheden van het lightrailsysteem, als dat nodig is voor verbindingen voor uitsluitend die voertuigen, en

| d) | voertuigen die in de eerste plaats worden gebruikt op lightrailsystemen maar zijn uitgerust met enkele heavyrail-componenten die nodig zijn om de doorreis, uitsluitend voor verbindingsdoeleinden, op een afgesloten en beperkt deel van heavyrail-infrastructuur mogelijk te maken. |
| --- | --- |

d)

voertuigen die in de eerste plaats worden gebruikt op lightrailsystemen maar zijn uitgerust met enkele heavyrail-componenten die nodig zijn om de doorreis, uitsluitend voor verbindingsdoeleinden, op een afgesloten en beperkt deel van heavyrail-infrastructuur mogelijk te maken.

4.   Niettegenstaande lid 2 kunnen de lidstaten waar passend besluiten de bepalingen van deze richtlijn toe te passen op metro's en andere lokale systemen, overeenkomstig het nationale recht.

Artikel 3

Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

1.   „spoorwegsysteem van de Unie”: het spoorwegsysteem van de Unie als gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van Richtlijn (EU) 2016/797;

„spoorwegsysteem van de Unie”

2.   „infrastructuurbeheerder”: de infrastructuurbeheerder als gedefinieerd in artikel 3, punt 2, van Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (10);

„infrastructuurbeheerder”

10

3.   „spoorwegonderneming”: spoorwegonderneming als gedefinieerd in artikel 3, punt 1, van Richtlijn 2012/34/EU, en elke andere publiekrechtelijke of privaatrechtelijke onderneming die goederen en/of reizigers over het spoor vervoert en die zelf voor de tractie zorgt, met inbegrip van ondernemingen die uitsluitend tractie leveren;

„spoorwegonderneming”

4.   „technische specificatie inzake interoperabiliteit” (TSI): een overeenkomstig Richtlijn (EU) 2016/797 vastgestelde specificatie die voor elk subsysteem of deel van een subsysteem geldt teneinde aan de essentiële eisen te voldoen en ter waarborging van de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem;

„technische specificatie inzake interoperabiliteit” (TSI)

5.   „gemeenschappelijke veiligheidsdoelen” (GVD): de minimumveiligheidsniveaus die moeten worden gehaald door het systeem als geheel en, waar dat uitvoerbaar is, door de verschillende onderdelen van het spoorwegsysteem van de Unie (zoals het conventionele spoorwegsysteem, het hogesnelheidsspoorwegsysteem, lange spoorwegtunnels of lijnen die uitsluitend voor goederenvervoer worden gebruikt);

„gemeenschappelijke veiligheidsdoelen” (GVD)

6.   „gemeenschappelijke veiligheidsmethoden” (GVM): de methoden waarin is beschreven hoe de veiligheidsniveaus, het bereiken van de veiligheidsdoelen en de conformiteit met andere veiligheidsvoorschriften moeten worden beoordeeld;

„gemeenschappelijke veiligheidsmethoden” (GVM)

7.   „nationale veiligheidsinstantie”: het nationale orgaan dat belast is met de taken betreffende de veiligheid op het spoor overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn, of een orgaan dat door verschillende lidstaten met deze taken belast is om te zorgen voor een uniforme veiligheidsregeling;

„nationale veiligheidsinstantie”

8.   „nationale voorschriften”: alle in een lidstaat vastgelegde bindende voorschriften, ongeacht de instantie die de voorschriften uitvaardigt, die andere eisen betreffende de veiligheid op het spoor of technische eisen bevatten dan de Europese of internationale voorschriften, en welke in die lidstaat van toepassing zijn op spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders of derden;

„nationale voorschriften”

9.   „veiligheidsbeheersysteem”: de organisatie, de regelingen en procedures die door een infrastructuurbeheerder of spoorwegonderneming zijn vastgesteld om hun activiteiten veilig te laten verlopen;

„veiligheidsbeheersysteem”

10.   „onderzoeksleider”: de persoon die is belast met de organisatie en de uitvoering van en het toezicht op een onderzoek;

„onderzoeksleider”

11.   „ongeval”: een ongewenste of onbedoelde plotselinge gebeurtenis of reeks gebeurtenissen met schadelijke gevolgen; ongevallen worden in de volgende categorieën onderverdeeld: botsingen, ontsporingen, ongevallen op spoorwegovergangen, persoonlijke ongevallen veroorzaakt door rollend materieel in rijdende toestand, branden en andere;

„ongeval”

12.   „ernstig ongeval”: een botsing of ontsporing van treinen, waarbij ten minste één persoon overlijdt of vijf of meer personen ernstig gewond raken of grote schade aan het rollend materieel, de infrastructuur of het milieu wordt veroorzaakt, dan wel een ander ongeval dat dezelfde gevolgen heeft en duidelijke consequenties voor de regelgeving op het gebied van de veiligheid op het spoor of het veiligheidsbeheer; onder „grote schade” wordt verstaan schade waarvan de totale kosten onmiddellijk door de onderzoekende instantie op ten minste 2 miljoen EUR kunnen worden geraamd;

„ernstig ongeval”

13.   „incident”: een ander voorval dan een ongeval of een ernstig ongeval, dat de veiligheid van de spoorwegexploitatie aantast;

„incident”

14.   „onderzoek”: handelingen die worden verricht om ongevallen en incidenten te voorkomen, waaronder de verzameling en analyse van informatie, het trekken van conclusies, het bepalen van de oorzaken en, waar nodig, het doen van veiligheidsaanbevelingen;

„onderzoek”

15.   „oorzaken”: handelingen, verzuimen, gebeurtenissen of omstandigheden of een combinatie daarvan, die tot een ongeval of incident hebben geleid;

„oorzaken”

16.   „lightrail”: spoorvervoerssystemen voor stedelijk en/of voorstedelijk vervoer met een botsbestendigheid van C-III of C-IV (volgens EN 15227:2011) en een maximale drukstijfheid van 800 kN (langsdrukkracht in de koppelingszone); light-railvoertuigen rijden op een eigen bedding of delen deze met het wegverkeer en kunnen gewoonlijk niet voertuigen voor passagiersvervoer over lange afstand en goederenvervoer vervangen;

„lightrail”

17.   „conformiteitsbeoordelingsinstantie”: een instantie die is aangemeld of aangewezen als verantwoordelijke voor conformiteitsbeoordelingsactiviteiten, zoals ijken, testen, certificeren en inspecteren; een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt na aanmelding door een lidstaat ingedeeld als een „aangemelde instantie”; een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt na aanwijzing door een lidstaat ingedeeld als een „aangewezen instantie”;

„conformiteitsbeoordelingsinstantie”

18.   „interoperabiliteitsonderdeel”: het interoperabiliteitsonderdeel als omschreven in artikel 2, punt 7, van Richtlijn (EU) 2016/797;

„interoperabiliteitsonderdeel”

19.   „houder”: de natuurlijke of rechtspersoon die eigenaar is van een voertuig of het recht heeft het te gebruiken, het voertuig exploiteert als vervoermiddel en als zodanig geregistreerd is in een voertuigenregister als bedoeld in artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797;

„houder”

20.   „met het onderhoud belaste entiteit”: een entiteit die belast is met het onderhoud van een voertuig, en als zodanig geregistreerd is in een voertuigenregister als bedoeld in artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797;

„met het onderhoud belaste entiteit”

21.   „voertuig”: een spoorvoertuig dat op wielen voortbeweegt op spoorlijnen, met of zonder aandrijving; een voertuig bestaat uit één of meer structurele en functionele subsystemen;

„voertuig”

22.   „fabrikant”: de fabrikant als gedefinieerd in artikel 2, punt 36, van Richtlijn (EU) 2016/797;

„fabrikant”

23.   „afzender”: onderneming die goederen verzendt, hetzij voor eigen rekening, hetzij voor een derde partij;

„afzender”

24.   „geadresseerde”: een natuurlijke of rechtspersoon die overeenkomstig de vervoersovereenkomst de goederen ontvangt; indien het vervoer zonder vervoersovereenkomst plaatsvindt, wordt de natuurlijke of rechtspersoon die de goederen bij aankomst in ontvangst neemt, geacht de geadresseerde te zijn;

„geadresseerde”

25.   „lader”: onderneming die verpakte goederen, kleine containers of transporttanks op een wagon plaatst of in een container laadt, of die een container, bulkcontainer, gascontainer met verscheidene elementen, tankcontainer of transporttank op een wagon plaatst;

„lader”

26.   „losser”: onderneming die een container, bulkcontainer, gascontainer met verscheidene elementen, tankcontainer of transporttank van een wagon afhaalt, of een onderneming die verpakte goederen, kleine containers of transporttanks van een wagon of uit een container lost, dan wel een onderneming die goederen lost uit een tank (reservoirwagen, afneembare tank, transporttank of tankcontainer), of uit een batterijwagon of gascontainer met verscheidene elementen, uit een wagon, grote of kleine container voor bulkvervoer of bulkcontainer;

„losser”

27.   „bulkvuller”: onderneming die goederen laadt in een tank (waaronder een reservoirwagen, wagen met afneembare tanks, transporttank of tankcontainer), een wagon, een grote of kleine container voor bulkvervoer, of in een batterijwagon of gascontainer met verscheidene elementen;

„bulkvuller”

28.   „bulklosser”: onderneming die goederen verwijdert uit een tank (waaronder een reservoirwagen, wagen met afneembare tanks, transporttank of tankcontainer), een wagon, een grote of kleine container voor bulkvervoer, of uit een batterijwagon of gascontainer met verscheidene elementen;

„bulklosser”

29.   „vervoerder”: onderneming die het vervoer verzorgt, overeenkomstig een vervoersovereenkomst;

„vervoerder”

30.   „aanbestedende dienst”: publiekrechtelijke of privaatrechtelijke entiteit die opdracht geeft voor het ontwerp en/of de bouw of de vernieuwing of verbetering van een subsysteem;

„aanbestedende dienst”

31.   „soort vervoer”: soort in die zin dat uitsluitend passagiersvervoer, inclusief of exclusief hogesnelheidsdiensten, goederenvervoer, inclusief of exclusief diensten met betrekking tot gevaarlijke goederen, en rangeerdiensten worden bedoeld;

„soort vervoer”

32.   „omvang van het vervoer”: het volume aan passagiers en/of goederen en de geraamde omvang van een spoorwegonderneming in termen van het aantal werknemers in de spoorwegsector (zijnde een micro-, kleine, middelgrote of grote onderneming);

„omvang van het vervoer”

33.   „exploitatiegebied”: één of meer netwerken binnen één of meer lidstaten waar een spoorwegonderneming voornemens is haar diensten te verrichten.

„exploitatiegebied”

HOOFDSTUK II

ONTWIKKELING EN -BEHEER VAN DE VEILIGHEID OP HET SPOOR

Artikel 4

Rol van de actoren van het spoorwegsysteem van de Unie bij de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor

1.   Ter ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor doen de lidstaten, binnen de grenzen van hun bevoegdheden, het volgende:

| a) | zij zien erop toe dat de veiligheid op het spoor over de gehele linie wordt gehandhaafd en, waar dat redelijkerwijs mogelijk is, voortdurend wordt verbeterd, met inachtneming van de ontwikkeling van het recht van de Unie en internationale voorschriften en van de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Daarbij wordt voorrang gegeven aan het voorkomen van ongevallen; |
| --- | --- |

a)

zij zien erop toe dat de veiligheid op het spoor over de gehele linie wordt gehandhaafd en, waar dat redelijkerwijs mogelijk is, voortdurend wordt verbeterd, met inachtneming van de ontwikkeling van het recht van de Unie en internationale voorschriften en van de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Daarbij wordt voorrang gegeven aan het voorkomen van ongevallen;

| b) | zij zien erop toe dat de toepasselijke wetgeving op een open en niet-discriminerende wijze wordt gehandhaafd, waarbij de ontwikkeling van één Europees spoorwegvervoerssysteem wordt bevorderd; |
| --- | --- |

b)

zij zien erop toe dat de toepasselijke wetgeving op een open en niet-discriminerende wijze wordt gehandhaafd, waarbij de ontwikkeling van één Europees spoorwegvervoerssysteem wordt bevorderd;

| c) | zij zorgen ervoor dat bij de maatregelen inzake de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor rekening wordt gehouden met de noodzaak van een systeemgerichte benadering; |
| --- | --- |

c)

zij zorgen ervoor dat bij de maatregelen inzake de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor rekening wordt gehouden met de noodzaak van een systeemgerichte benadering;

| d) | zij zien erop toe dat de verantwoordelijkheid voor een veilige exploitatie van het spoorwegsysteem van de Unie en de risicobeheersing wordt gelegd bij de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, elk voor het eigen deel van het systeem, en verplichten hen om:






  i) | in voorkomend geval in onderlinge samenwerking, de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing te treffen, zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a); |
| --- | --- | --- |

d)

zij zien erop toe dat de verantwoordelijkheid voor een veilige exploitatie van het spoorwegsysteem van de Unie en de risicobeheersing wordt gelegd bij de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, elk voor het eigen deel van het systeem, en verplichten hen om:

i)

in voorkomend geval in onderlinge samenwerking, de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing te treffen, zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a);

| ii) | nationale en Unievoorschriften toe te passen; |
| --- | --- |

ii)

nationale en Unievoorschriften toe te passen;

| iii) | veiligheidsbeheersystemen te creëren overeenkomstig deze richtlijn; |
| --- | --- |

iii)

veiligheidsbeheersystemen te creëren overeenkomstig deze richtlijn;

| e) | zij zien erop toe dat, onverminderd de burgerlijke aansprakelijkheid volgens de wettelijke voorschriften van de lidstaten, elke infrastructuurbeheerder en spoorwegonderneming verantwoordelijk wordt gesteld voor zijn deel van het systeem en zijn veilige werking, met inbegrip van de levering van materiaal en het uitbesteden van diensten ten opzichte van gebruikers, afnemers, de betrokken werknemers en andere actoren als bedoeld in lid 4; |
| --- | --- |

e)

zij zien erop toe dat, onverminderd de burgerlijke aansprakelijkheid volgens de wettelijke voorschriften van de lidstaten, elke infrastructuurbeheerder en spoorwegonderneming verantwoordelijk wordt gesteld voor zijn deel van het systeem en zijn veilige werking, met inbegrip van de levering van materiaal en het uitbesteden van diensten ten opzichte van gebruikers, afnemers, de betrokken werknemers en andere actoren als bedoeld in lid 4;

| f) | zij ontwikkelen en publiceren jaarlijkse veiligheidsplannen met de voorgenomen maatregelen ter bereiking van de GVD's, en |
| --- | --- |

f)

zij ontwikkelen en publiceren jaarlijkse veiligheidsplannen met de voorgenomen maatregelen ter bereiking van de GVD's, en

| g) | zij ondersteunen, in voorkomend geval, het Bureau bij zijn werkzaamheden in verband met de monitoring van het ontwikkelen van de veiligheid op het spoor op Unieniveau. |
| --- | --- |

g)

zij ondersteunen, in voorkomend geval, het Bureau bij zijn werkzaamheden in verband met de monitoring van het ontwikkelen van de veiligheid op het spoor op Unieniveau.

2.   Het Bureau ziet er, binnen de grenzen van zijn bevoegdheden, op toe dat de veiligheid op het spoor over de gehele linie wordt gehandhaafd en, waar dat redelijkerwijs mogelijk is, voortdurend wordt verbeterd, met inachtneming van de ontwikkeling van de rechten van de Unie en van de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Daarbij wordt voorrang gegeven aan het voorkomen van ernstige ongevallen.

3.   Spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders doen het volgende:

| a) | zij treffen in voorkomend geval in onderlinge samenwerking en in samenwerking met andere actoren, de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a); |
| --- | --- |

a)

zij treffen in voorkomend geval in onderlinge samenwerking en in samenwerking met andere actoren, de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a);

| b) | zij houden in hun veiligheidsbeheersysteem rekening met de risico's die uit de activiteiten van andere actoren en derden voortvloeien; |
| --- | --- |

b)

zij houden in hun veiligheidsbeheersysteem rekening met de risico's die uit de activiteiten van andere actoren en derden voortvloeien;

| c) | zij verplichten de andere in lid 4 bedoelde actoren met een potentieel effect op de veilige exploitatie van het spoorwegsysteem in voorkomend geval om risicobeheersingsmaatregelen te treffen, en |
| --- | --- |

c)

zij verplichten de andere in lid 4 bedoelde actoren met een potentieel effect op de veilige exploitatie van het spoorwegsysteem in voorkomend geval om risicobeheersingsmaatregelen te treffen, en

| d) | zij zien erop toe dat hun aannemers risicobeheersingsmaatregelen treffen door toepassing van de GVM's en van de daarin vastgestelde monitoringprocessen overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder c), en dat dit wordt vastgelegd in contractuele regelingen waarin op verzoek van het Bureau of van de nationale veiligheidsinstantie inzage wordt gegeven. |
| --- | --- |

d)

zij zien erop toe dat hun aannemers risicobeheersingsmaatregelen treffen door toepassing van de GVM's en van de daarin vastgestelde monitoringprocessen overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder c), en dat dit wordt vastgelegd in contractuele regelingen waarin op verzoek van het Bureau of van de nationale veiligheidsinstantie inzage wordt gegeven.

4.   Met onderhoud belaste entiteiten en alle andere actoren die een potentiële invloed op de veilige exploitatie van het spoorwegsysteem van de Unie hebben, waaronder fabrikanten, leveranciers van onderhoudsdiensten, houders, dienstverleners, aanbestedende diensten, vervoerders, afzenders, geadresseerden, laders, lossers, bulkvullers en bulklossers, doen, onverminderd de verantwoordelijkheden van spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders als bedoeld in lid 3, het volgende:

| a) | zij treffen, in voorkomend geval in samenwerking met andere actoren, de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing; |
| --- | --- |

a)

zij treffen, in voorkomend geval in samenwerking met andere actoren, de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing;

| b) | zij zorgen ervoor dat de door hen geleverde subsystemen, toebehoren en materialen, alsmede de door hen verrichte diensten aan de vastgelegde eisen en gebruiksvoorwaarden voldoen, zodat zij door de betrokken spoorwegonderneming en/of infrastructuurbeheerder veilig kunnen worden geëxploiteerd; |
| --- | --- |

b)

zij zorgen ervoor dat de door hen geleverde subsystemen, toebehoren en materialen, alsmede de door hen verrichte diensten aan de vastgelegde eisen en gebruiksvoorwaarden voldoen, zodat zij door de betrokken spoorwegonderneming en/of infrastructuurbeheerder veilig kunnen worden geëxploiteerd;

5.   Spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en elke actor als bedoeld in lid 4, die constateren of ervan op de hoogte worden gesteld dat defecten, constructieafwijkingen of storingen van technische apparatuur, met inbegrip van structurele subsystemen, een veiligheidsrisico vormen, doen, binnen de grenzen van hun respectieve bevoegdheden, het volgende:

| a) | zij nemen alle nodige corrigerende maatregelen om het geconstateerde veiligheidsrisico tegen te gaan; |
| --- | --- |

a)

zij nemen alle nodige corrigerende maatregelen om het geconstateerde veiligheidsrisico tegen te gaan;

| b) | zij brengen de relevante betrokken partijen op de hoogte van dat risico om hen in staat te stellen de nodige verdere corrigerende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem van de Unie systematisch gehandhaafd blijven. Het Bureau kan een instrument creëren om deze informatie-uitwisseling onder de betrokken actoren te vergemakkelijken, rekening houdend met de privacy van de betrokken gebruikers, de resultaten van een kosten-batenanalyse, alsmede de reeds door het Bureau ingestelde IT-toepassingen en registers. |
| --- | --- |

b)

zij brengen de relevante betrokken partijen op de hoogte van dat risico om hen in staat te stellen de nodige verdere corrigerende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem van de Unie systematisch gehandhaafd blijven. Het Bureau kan een instrument creëren om deze informatie-uitwisseling onder de betrokken actoren te vergemakkelijken, rekening houdend met de privacy van de betrokken gebruikers, de resultaten van een kosten-batenanalyse, alsmede de reeds door het Bureau ingestelde IT-toepassingen en registers.

6.   Bij de uitwisseling van voertuigen tussen spoorwegondernemingen wisselen alle betrokken actoren alle informatie uit die relevant is voor een veilige exploitatie, over, onder meer maar niet uitsluitend, de status en geschiedenis van het betrokken voertuig, elementen van het onderhoudsdossier ten behoeve van de traceerbaarheid, de traceerbaarheid van laadverrichtingen en vrachtbrieven.

Artikel 5

Gemeenschappelijke Veiligheidsindicatoren (GVI's)

1.   Om het bereiken van de GVD's gemakkelijker te kunnen beoordelen en de algehele ontwikkeling van de veiligheid op het spoor te bewaken, verzamelen de lidstaten informatie over de GVI's via de in artikel 19 bedoelde jaarverslagen van de nationale veiligheidsinstanties.

2.   De GVI's staan in bijlage I.

Artikel 6

Gemeenschappelijk Veiligheidsmethode (GVM's)

1.   De GVM's beschrijven hoe de veiligheidsniveaus, het bereiken van de veiligheidsdoelen en de overeenstemming met andere veiligheidsvoorschriften worden beoordeeld, mede, in voorkomend geval, door een onafhankelijk beoordelingsorgaan, door de uitwerking en omschrijving van:

| a) | de risico-evaluatie- en risicobeoordelingsmethoden; |
| --- | --- |

a)

de risico-evaluatie- en risicobeoordelingsmethoden;

| b) | de methoden om te beoordelen of is voldaan aan de eisen in de veiligheidscertificaten en in de veiligheidsvergunningen afgegeven overeenkomstig de artikelen 10 en 12; |
| --- | --- |

b)

de methoden om te beoordelen of is voldaan aan de eisen in de veiligheidscertificaten en in de veiligheidsvergunningen afgegeven overeenkomstig de artikelen 10 en 12;

| c) | de methoden voor het door de nationale veiligheidsinstanties uit te oefenen toezicht en de door spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en met onderhoud belaste entiteiten toe te passen monitoringmethoden; |
| --- | --- |

c)

de methoden voor het door de nationale veiligheidsinstanties uit te oefenen toezicht en de door spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en met onderhoud belaste entiteiten toe te passen monitoringmethoden;

| d) | de methoden voor het beoordelen van het veiligheidsniveau en de veiligheidsprestaties van spoorwegexploitanten op nationaal en Unieniveau; |
| --- | --- |

d)

de methoden voor het beoordelen van het veiligheidsniveau en de veiligheidsprestaties van spoorwegexploitanten op nationaal en Unieniveau;

| e) | de methoden voor de beoordeling van de verwezenlijking van veiligheidsdoelen op nationaal en Unieniveau, en |
| --- | --- |

e)

de methoden voor de beoordeling van de verwezenlijking van veiligheidsdoelen op nationaal en Unieniveau, en

| f) | alle andere methoden betreffende een proces van het veiligheidsbeheersysteem die op Unieniveau moeten worden geharmoniseerd. |
| --- | --- |

f)

alle andere methoden betreffende een proces van het veiligheidsbeheersysteem die op Unieniveau moeten worden geharmoniseerd.

2.   De Commissie verleent door middel van uitvoeringshandelingen opdracht aan het Bureau GVM's en de wijzigingen daarvan op te stellen en daarover aanbevelingen te doen aan de Commissie, op basis van een duidelijke toelichting voor de noodzaak van een nieuwe of gewijzigde GVM en het effect daarvan op bestaande voorschriften en op het veiligheidsniveau van het spoorwegsysteem van de Unie. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 28, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Indien het in artikel 28 bedoelde comité („het comité”) geen advies uitbrengt, stelt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet vast en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Bij het opstellen, vaststellen en evalueren van de GVM's wordt rekening gehouden met de standpunten van de gebruikers, de nationale veiligheidsinstanties en de belanghebbenden, waaronder de sociale partners, waar van toepassing. Aanbevelingen gaan vergezeld van een rapport over de resultaten van deze raadpleging en een rapport waarin de impact van de nieuwe vast te stellen GVM wordt beoordeeld.

3.   Tijdens de uitvoering van de in lid 2 bedoelde opdracht wordt het comité door het Bureau of door de Commissie systematisch en geregeld op de hoogte gehouden van de voorbereidende werkzaamheden in verband met de GVM's. Tijdens die werkzaamheden kan de Commissie alle nuttige aanbevelingen betreffende de GVM's alsook een kosten-batenanalyse aan het Bureau toezenden. De Commissie kan het Bureau met name verzoeken alternatieve oplossingen te bestuderen en de raming van de kosten en baten van die alternatieve oplossingen op te nemen in het verslag bij de ontwerp-GVM's.

De Commissie wordt voor de in de eerste alinea vermelde taken bijgestaan door comité.

4.   De Commissie onderzoekt de aanbeveling van het Bureau teneinde na te gaan of de in lid 2 bedoelde opdracht is vervuld. Wanneer de opdracht niet is vervuld verzoekt de Commissie het Bureau zijn aanbeveling te herzien, daarbij aangevend op welke punten de opdracht niet werd vervuld. De Commissie kan om gegronde redenen besluiten de opdracht van het Bureau te wijzigen, overeenkomstig de procedure van lid 2.

De Commissie wordt voor de in de eerste alinea vermelde taken bijgestaan door het comité.

5.   Om het veiligheidsniveau in het algemeen te handhaven en, voor zover redelijkerwijs haalbaar, verder te blijven verbeteren, worden de GVM's regelmatig herzien met inachtneming van de bij de toepassing ervan opgedane ervaring en de algemene ontwikkeling van de veiligheid op het spoor.

6.   Op basis van de aanbeveling van het Bureau en na het in lid 4 van dit artikel bedoelde onderzoek, is de Commissie bevoegd om overeenkomstig artikel 27 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de inhoud van de GVM's en van wijzigingen daarvan.

7.   De lidstaten brengen onverwijld de nodige wijzigingen aan in hun nationale voorschriften in het licht van de vaststelling van de GVM's en herzieningen daarvan.

Artikel 7

Gemeenschappelijke Veiligheidsdoelen (GVD's)

1.   De GVD's bepalen de minimale veiligheidsniveaus die in iedere lidstaat en in de Unie moeten worden bereikt door het systeem als geheel en, voor zover dat uitvoerbaar is, door de verschillende onderdelen van het spoorwegsysteem. De GVD's mogen worden uitgedrukt als criteria voor risicoacceptatie of gewenste veiligheidsniveaus en er wordt in het bijzonder in gelet op:

| a) | afzonderlijke risico's voor reizigers, personeel inclusief werknemers of aannemers, gebruikers van spoorwegoverwegen en overigen, alsmede, onverminderd de bestaande nationale en internationale aansprakelijkheidsregels, afzonderlijke risico's voor indringers; |
| --- | --- |

a)

afzonderlijke risico's voor reizigers, personeel inclusief werknemers of aannemers, gebruikers van spoorwegoverwegen en overigen, alsmede, onverminderd de bestaande nationale en internationale aansprakelijkheidsregels, afzonderlijke risico's voor indringers;

| b) | maatschappelijke risico's. |
| --- | --- |

b)

maatschappelijke risico's.

2.   De Commissie verleent door middel van uitvoeringshandelingen opdracht aan het Bureau GVD's en de wijzigingen daarvan op te stellen en daarover aanbevelingen te doen aan de Commissie, op basis van een duidelijke toelichting bij de noodzaak van een nieuw of gewijzigd GVD en het effect daarvan op bestaande voorschriften. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 28, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Indien het comité geen advies uitbrengt, stelt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet vast en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Tijdens de uitvoering van de in lid 2 bedoelde opdracht wordt het comité door het Bureau of door de Commissie systematisch en geregeld op de hoogte gehouden van de voorbereidende werkzaamheden wat betreft de GVD's. Tijdens die werkzaamheden kan de Commissie alle nuttige aanbevelingen betreffende de GVD's alsook een kosten-batenanalyse aan het Bureau toezenden. De Commissie kan het Bureau met name verzoeken alternatieve oplossingen te bestuderen en de raming van de kosten en baten van die alternatieve oplossingen op te nemen in het verslag bij de ontwerp-GVD's.

De Commissie wordt voor de in de eerste alinea genoemde taken bijgestaan door het comité.

4.   De Commissie onderzoekt de aanbeveling van het Bureau teneinde na te gaan of de in lid 2 bedoelde opdracht is vervuld. Wanneer de opdracht niet is vervuld verzoekt de Commissie het Bureau zijn aanbeveling te herzien, daarbij aangevend op welke punten de opdracht niet werd vervuld. De Commissie kan om gegronde redenen besluiten de opdracht van het Bureau te wijzigen, overeenkomstig de procedure van lid 2.

De Commissie wordt voor de in de eerste alinea genoemde taken bijgestaan door het comité.

5.   De GVD's worden periodiek herzien met inachtneming van de algemene ontwikkeling van de veiligheid op het spoor. De GVD's betreffen prioritaire gebieden waarop de veiligheid nog verder moet worden verbeterd.

6.   Op basis van de aanbeveling van het Bureau en na het in lid 4 van dit artikel bedoelde onderzoek, is de Commissie bevoegd om overeenkomstig artikel 27 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de inhoud van de GVD's en van wijzigingen daarvan.

7.   De lidstaten brengen de nodige wijzigingen aan in hun nationale voorschriften om ten minste de GVD's en herzieningen daarvan te verwezenlijken binnen de daarvoor gestelde termijnen. Die wijzigingen worden verwerkt in de in artikel 4, lid 1, onder f), bedoelde jaarlijkse veiligheidsplannen. Zij stellen de Commissie overeenkomstig artikel 8 van die voorschriften in kennis.

Artikel 8

Nationale voorschriften op het gebied van veiligheid

1.   Nationale voorschriften die voor 15 juni 2016 op grond van Richtlijn 2004/49/EG worden aangemeld, zijn van toepassing indien zij:

| a) | tot een van de in bijlage II onderscheiden soorten behoren, en |
| --- | --- |

a)

tot een van de in bijlage II onderscheiden soorten behoren, en

| b) | stroken met het Unierecht, waaronder met name TSI's, GVD's en GVM's, en |
| --- | --- |

b)

stroken met het Unierecht, waaronder met name TSI's, GVD's en GVM's, en

| c) | niet leiden tot willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van spoorwegvervoersactiviteiten tussen lidstaten. |
| --- | --- |

c)

niet leiden tot willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van spoorwegvervoersactiviteiten tussen lidstaten.

2.   Uiterlijk op 16 juni 2018 evalueren de lidstaten de in lid 1 bedoelde nationale voorschriften en trekken zij de volgende maatregelen in:

| a) | elk nationaal voorschrift in dat niet is aangemeld of dat aan geen van de criteria van lid 1 voldoet; |
| --- | --- |

a)

elk nationaal voorschrift in dat niet is aangemeld of dat aan geen van de criteria van lid 1 voldoet;

| b) | elk nationaal voorschrift in dat overbodig is gemaakt door het Unierecht, waaronder met name de TSI's, GVD's en GVM's; |
| --- | --- |

b)

elk nationaal voorschrift in dat overbodig is gemaakt door het Unierecht, waaronder met name de TSI's, GVD's en GVM's;

Daartoe kunnen de lidstaten het in artikel 27, lid 4, van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde voorschriftenbeheersinstrument gebruiken en het Bureau verzoeken bepaalde voorschriften aan de criteria van dit lid te toetsen.

3.   Alleen in de volgende gevallen mogen de lidstaten nieuwe nationale voorschriften vaststellen:

| a) | voorschriften betreffende bestaande veiligheidsmethoden die niet onder de GVM's vallen; |
| --- | --- |

a)

voorschriften betreffende bestaande veiligheidsmethoden die niet onder de GVM's vallen;

| b) | indien exploitatievoorschriften van het spoorwegnetwerk nog niet binnen het bestek van de TSI's vallen; |
| --- | --- |

b)

indien exploitatievoorschriften van het spoorwegnetwerk nog niet binnen het bestek van de TSI's vallen;

| c) | indien dringend preventieve maatregelen nodig zijn, in het bijzonder na een ongeval of incident; |
| --- | --- |

c)

indien dringend preventieve maatregelen nodig zijn, in het bijzonder na een ongeval of incident;

| d) | indien reeds aangemelde voorschriften herziening behoeven; |
| --- | --- |

d)

indien reeds aangemelde voorschriften herziening behoeven;

| e) | indien voorschriften betreffende eisen waaraan personeelsleden met essentiële veiligheidstaken moeten voldoen, met inbegrip van eisen betreffende selectiecriteria, lichamelijke en psychologische geschiktheid en beroepsopleiding, niet reeds binnen het bestek vallen van een TSI of van Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (11). |
| --- | --- |

e)

indien voorschriften betreffende eisen waaraan personeelsleden met essentiële veiligheidstaken moeten voldoen, met inbegrip van eisen betreffende selectiecriteria, lichamelijke en psychologische geschiktheid en beroepsopleiding, niet reeds binnen het bestek vallen van een TSI of van Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (11).

4.   De lidstaten leggen het ontwerp van een nieuw nationaal voorschrift via het geëigende IT-systeem overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EU) 2016/796 ter overweging voor aan het Bureau en de Commissie, op tijd en binnen de in artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde termijnen, vóór de verwachte invoering van het voorgestelde nieuwe voorschrift in het nationaal rechtssysteem, en motiveren zij de invoering van dat voorschrift. De lidstaten zorgen ervoor dat de ontwerptekst voldoende is uitgewerkt om het Bureau in staat te stellen zijn onderzoek overeenkomstig artikel 25, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796 uit te voeren.

5   In het geval van dringende preventieve maatregelen mogen lidstaten een nieuw voorschrift meteen vaststellen en toepassen. Dat voorschrift wordt aangemeld in overeenstemming met artikel 27, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796 en overeenkomstig artikel 26, leden 1, 2 en 5, van Verordening (EU) 2016/796 aan de beoordeling van het Bureau onderworpen.

6.   Wanneer het Bureau constateert dat een nationaal voorschrift, of het al dan niet is aangemeld, overbodig is geworden of strijdig is met de GVM's of andere na de invoering van het nationaal voorschrift vastgestelde Uniewetgeving wordt de procedure van artikel 26 van Verordening (EU) 2016/796 toegepast.

7.   De lidstaten delen aan het Bureau en de Commissie mee welke nationale voorschriften zij hebben aangenomen. Overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EU) 2016/796 gebruiken zij de geëigende IT-systemen. De lidstaten zorgen ervoor dat de bestaande nationale voorschriften eenvoudig en voor het publiek toegankelijk zijn en gesteld zijn in een terminologie die voor alle belanghebbende partijen begrijpelijk is. De lidstaten kunnen worden verzocht aanvullende informatie over de nationale voorschriften te verstrekken.

8.   De lidstaten kunnen beslissen om voorschriften en beperkingen van strikt plaatselijke aard niet aan te melden. In dat geval vermelden de lidstaten de betrokken voorschriften en beperkingen in de in artikel 49 van Richtlijn (EU) 2016/797 bedoelde infrastructuurregisters of geven zij in de netwerkverklaring, bedoeld in artikel 27 van Richtlijn 2012/34/EU, aan waar deze voorschriften en beperkingen worden gepubliceerd.

9.   Op grond van dit artikel aangemelde nationale voorschriften zijn niet onderworpen aan aanmeldingsprocedure van Richtlijn (EU) 2015/1535 van het Europees Parlement en de Raad (12).

10.   Ontwerpen van nationale voorschriften en bestaande nationale voorschriften worden door het Bureau onderzocht volgens de procedure van de artikelen 25 en 26 van Verordening (EU) 2016/796.

11.   Onverminderd lid 8 gelden nationale voorschriften die niet overeenkomstig dit artikel zijn aangemeld, niet voor de toepassing van deze richtlijn.

Artikel 9

Veiligheidsbeheersystemen

1.   Infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen brengen hun respectieve veiligheidsbeheersystemen zo tot stand dat het spoorwegsysteem van de Unie ten minste de GVD's kan verwezenlijken, in overeenstemming is met de in de TSI's vastgelegde veiligheidseisen, en dat de relevante delen van GVM's en de relevante op grond van artikel 8 aangemelde nationale voorschriften worden toegepast.

2.   Alle relevante onderdelen van het veiligheidsbeheersysteem worden gedocumenteerd. Het systeem beschrijft in het bijzonder hoe de verantwoordelijkheden binnen de organisatie van de infrastructuurbeheerder en de spoorwegonderneming zijn verdeeld. Het geeft aan hoe controle door het management op verschillende niveaus wordt gewaarborgd, hoe het personeel en de vertegenwoordigers ervan op alle niveaus bij het beheer worden betrokken en hoe het veiligheidsbeheersysteem voortdurend wordt verbeterd. Er moet openlijk worden gestreefd naar het consequent toepassen van kennis over en methoden in verband met menselijke factoren. Via het veiligheidsbeheersysteem bevorderen infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen een cultuur van wederzijds vertrouwen en leren, waarin het personeel wordt aangemoedigd om bij te dragen tot het ontwikkelen van de veiligheid, met waarborging van de vertrouwelijkheid.

3.   Het veiligheidsbeheersysteem omvat de volgende basiselementen:

| a) | een veiligheidsbeleid dat door het hoofd van de organisatie is goedgekeurd en waarmee het personeel bekend is; |
| --- | --- |

a)

een veiligheidsbeleid dat door het hoofd van de organisatie is goedgekeurd en waarmee het personeel bekend is;

| b) | kwalitatieve en kwantitatieve doelen van de organisatie voor de handhaving en vergroting van de veiligheid, en plannen en procedures om die doelen te verwezenlijken; |
| --- | --- |

b)

kwalitatieve en kwantitatieve doelen van de organisatie voor de handhaving en vergroting van de veiligheid, en plannen en procedures om die doelen te verwezenlijken;

| c) | procedures om te voldoen aan bestaande, nieuwe en gewijzigde technische en operationele normen en andere bindende voorwaarden zoals vastgelegd in TSI's, in de in artikel 8 en bijlage II bedoelde nationale voorschriften, in andere relevante voorschriften of in besluiten van een autoriteit, |
| --- | --- |

c)

procedures om te voldoen aan bestaande, nieuwe en gewijzigde technische en operationele normen en andere bindende voorwaarden zoals vastgelegd in TSI's, in de in artikel 8 en bijlage II bedoelde nationale voorschriften, in andere relevante voorschriften of in besluiten van een autoriteit,

| d) | procedures om ervoor te zorgen dat gedurende de gehele levenscyclus van installaties en tijdens alle activiteiten de normen en andere bindende voorwaarden worden geëerbiedigd; |
| --- | --- |

d)

procedures om ervoor te zorgen dat gedurende de gehele levenscyclus van installaties en tijdens alle activiteiten de normen en andere bindende voorwaarden worden geëerbiedigd;

| e) | procedures en methoden om risico's vast te stellen, risico-evaluaties uit te voeren en risicobeheersmaatregelen te implementeren wanneer er voor de infrastructuur of de interface mens/machine/organisatie nieuwe risico's ontstaan door een verandering in de exploitatieomstandigheden of de introductie van nieuw materiaal; |
| --- | --- |

e)

procedures en methoden om risico's vast te stellen, risico-evaluaties uit te voeren en risicobeheersmaatregelen te implementeren wanneer er voor de infrastructuur of de interface mens/machine/organisatie nieuwe risico's ontstaan door een verandering in de exploitatieomstandigheden of de introductie van nieuw materiaal;

| f) | programma's voor de opleiding van personeel en systemen om ervoor te zorgen dat het personeel ter zake kundig blijft en de taken dienovereenkomstig worden uitgevoerd, met inbegrip van regelingen inzake lichamelijke en psychologische geschiktheid; |
| --- | --- |

f)

programma's voor de opleiding van personeel en systemen om ervoor te zorgen dat het personeel ter zake kundig blijft en de taken dienovereenkomstig worden uitgevoerd, met inbegrip van regelingen inzake lichamelijke en psychologische geschiktheid;

| g) | regelingen voor een voldoende informatievoorziening binnen de organisatie en, waar nodig, voor een voldoende uitwisseling van informatie tussen organisaties van het spoorwegsysteem; |
| --- | --- |

g)

regelingen voor een voldoende informatievoorziening binnen de organisatie en, waar nodig, voor een voldoende uitwisseling van informatie tussen organisaties van het spoorwegsysteem;

| h) | procedures voor de wijze waarop, alsmede de vorm waarin informatie over veiligheid wordt gedocumenteerd, en de procedure voor de configuratiecontrole van vitale informatie op veiligheidsgebied; |
| --- | --- |

h)

procedures voor de wijze waarop, alsmede de vorm waarin informatie over veiligheid wordt gedocumenteerd, en de procedure voor de configuratiecontrole van vitale informatie op veiligheidsgebied;

| i) | procedures om ervoor te zorgen dat ongevallen, incidenten, bijna-ongelukken en andere gevaarlijke voorvallen worden gemeld, onderzocht en geanalyseerd en dat de nodige preventieve maatregelen worden getroffen; |
| --- | --- |

i)

procedures om ervoor te zorgen dat ongevallen, incidenten, bijna-ongelukken en andere gevaarlijke voorvallen worden gemeld, onderzocht en geanalyseerd en dat de nodige preventieve maatregelen worden getroffen;

| j) | plannen voor actie, alarmering en voorlichting in noodgevallen, die samen met de bevoegde overheidsinstanties worden vastgesteld, en |
| --- | --- |

j)

plannen voor actie, alarmering en voorlichting in noodgevallen, die samen met de bevoegde overheidsinstanties worden vastgesteld, en

| k) | voorzieningen voor periodieke interne controles van het veiligheidsbeheersysteem. |
| --- | --- |

k)

voorzieningen voor periodieke interne controles van het veiligheidsbeheersysteem.

Infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen nemen eventueel andere elementen op die noodzakelijk zijn om veiligheidsrisico's te dekken, in overeenstemming met de beoordeling van de risico's die uit hun eigen activiteiten voortvloeien.

4.   Het veiligheidsbeheersysteem wordt aangepast aan het soort vervoer, de omvang van het vervoer, het exploitatiegebied en andere condities van de verrichte activiteit. Het zorgt voor de beheersing van alle risico's die door de activiteit van de infrastructuurbeheerder of spoorwegonderneming ontstaan, met inbegrip van het onderhoud, onverminderd artikel 14, en de materiaalvoorziening en het gebruik van aannemers. Onverminderd de bestaande nationale en internationale aansprakelijkheidsregels, houdt het veiligheidsbeheersysteem, waar mogelijk en redelijk, ook rekening met de risico's die worden veroorzaakt door de activiteiten van andere actoren als bedoeld in artikel 4.

5.   In het veiligheidsbeheersysteem van elke infrastructuurbeheerder wordt rekening gehouden met de effecten van de activiteiten van verschillende spoorwegondernemingen op het netwerk om alle spoorwegondernemingen in de gelegenheid te stellen overeenkomstig de TSI's en de nationale voorschriften en de in hun veiligheidscertificaat genoemde voorwaarden te werken.

Veiligheidsbeheersystemen worden ontwikkeld om de noodprocedures van de infrastructuurbeheerder af te stemmen op alle spoorwegondernemingen die op zijn infrastructuur opereren, op de nooddiensten, om zo een snel optreden van hulpdiensten te waarborgen, en op alle andere partijen die bij een noodsituatie betrokken zouden kunnen zijn. Voor grensoverschrijdende infrastructuur faciliteert de samenwerking tussen de betrokken infrastructuurbeheerders de vereiste coördinatie en paraatheid van de bevoegde nooddiensten aan weerszijden van de grens.

Na een ernstig ongeval begeleidt de spoorwegonderneming de slachtoffers ervan om ze bij te staan in klachtenprocedures krachtens het Unierecht, met name Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad (13), onverminderd de verplichtingen van andere partijen. Deze bijstand maakt gebruik van de kanalen voor communicatie met de familie van slachtoffers en omvat psychologische bijstand aan slachtoffers van ongevallen en hun verwanten.

6.   Alle infrastructuurbeheerders en alle spoorwegondernemingen dienen elk jaar voor 31 mei bij de nationale veiligheidsinstantie een veiligheidsrapport over het voorafgaande kalenderjaar in. Het veiligheidsrapport bevat:

| a) | informatie over de wijze waarop de veiligheidsdoelen van de organisatie worden verwezenlijkt en de resultaten van veiligheidsplannen; |
| --- | --- |

a)

informatie over de wijze waarop de veiligheidsdoelen van de organisatie worden verwezenlijkt en de resultaten van veiligheidsplannen;

| b) | een verslag van de ontwikkeling van nationale veiligheidsindicatoren en van de in artikel 5 bedoelde GVI's, voor zover deze voor de rapporterende organisatie van belang is; |
| --- | --- |

b)

een verslag van de ontwikkeling van nationale veiligheidsindicatoren en van de in artikel 5 bedoelde GVI's, voor zover deze voor de rapporterende organisatie van belang is;

| c) | de resultaten van de interne veiligheidscontroles; |
| --- | --- |

c)

de resultaten van de interne veiligheidscontroles;

| d) | opmerkingen over gebreken en tekortkomingen in de spoorwegactiviteiten en het infrastructuurbeheer die voor de nationale veiligheidsinstantie van belang kunnen zijn, met inbegrip van een samenvatting van de informatie die is verstrekt door de relevante actoren als bedoeld in artikel 4, lid 5, onder b), en |
| --- | --- |

d)

opmerkingen over gebreken en tekortkomingen in de spoorwegactiviteiten en het infrastructuurbeheer die voor de nationale veiligheidsinstantie van belang kunnen zijn, met inbegrip van een samenvatting van de informatie die is verstrekt door de relevante actoren als bedoeld in artikel 4, lid 5, onder b), en

| e) | een verslag over de toepassing van de relevante GVM's. |
| --- | --- |

e)

een verslag over de toepassing van de relevante GVM's.

7.   Op basis van de door de nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig de artikelen 17 en 19 verstrekte informatie kan het Bureau een aanbeveling aan de Commissie doen voor een GVM betreffende elementen van het veiligheidsbeheersysteem dat harmonisatie op het niveau van de Unie behoeft, onder meer door middel van geharmoniseerde normen, zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, onder f). In dat geval is artikel 6, lid 2, van toepassing.

HOOFDSTUK III

VEILIGHEIDSCERTIFICERING EN -VERGUNNING

Artikel 10

Uniek veiligheidscertificaat

1.   Onverminderd lid 9 wordt uitsluitend toegang tot de spoorweginfrastructuur verleend aan spoorwegondernemingen die beschikken over een uniek veiligheidscertificaat dat is afgegeven door het Bureau overeenkomstig de leden 5 tot en met 7, of door een nationale veiligheidsinstantie overeenkomstig lid 8.

Het uniek veiligheidscertificaat geldt als bewijs dat de betrokken spoorwegonderneming haar veiligheidsbeheersysteem tot stand heeft gebracht en in staat is veilig te opereren in het beoogde exploitatiegebied.

2.   In haar aanvraag voor een uniek veiligheidscertificaat vermeldt de spoorwegonderneming het soort en de omvang van het betrokken vervoer per spoor alsmede het beoogde exploitatiegebied.

3.   De aanvraag voor een uniek veiligheidscertificaat gaat vergezeld van een dossier met documenten die het volgende staven:

| a) | de spoorwegonderneming heeft haar veiligheidsbeheersysteem overeenkomstig artikel 9 tot stand gebracht en voldoet aan de eisen die zijn vastgesteld in de TSI's, de GVM's en de GVD's alsmede in andere toepasselijke wetgeving, om de risico's te beheersen en op een veilige manier vervoersdiensten op het netwerk te verrichten; |
| --- | --- |

a)

de spoorwegonderneming heeft haar veiligheidsbeheersysteem overeenkomstig artikel 9 tot stand gebracht en voldoet aan de eisen die zijn vastgesteld in de TSI's, de GVM's en de GVD's alsmede in andere toepasselijke wetgeving, om de risico's te beheersen en op een veilige manier vervoersdiensten op het netwerk te verrichten;

| b) | de spoorwegonderneming voldoet, in voorkomend geval, aan de eisen die zijn vastgesteld in de toepasselijke, overeenkomstig artikel 8 aangemelde nationale voorschriften. |
| --- | --- |

b)

de spoorwegonderneming voldoet, in voorkomend geval, aan de eisen die zijn vastgesteld in de toepasselijke, overeenkomstig artikel 8 aangemelde nationale voorschriften.

De aanvraag en informatie over alle aanvragen, de fasen van de relevante procedures en de uitkomst ervan, en, indien van toepassing, de verzoeken en beslissingen van de kamer van beroep worden ingediend via het in artikel 12 van Verordening (EU) 2016/796 bedoelde eenloketsysteem.

4.   Het Bureau of, in het geval van lid 8, de nationale veiligheidsinstantie, geeft het uniek veiligheidscertificaat af of deelt de aanvrager mee dat het c.q. zij een afwijzende beslissing heeft genomen, zulks binnen een vooraf bepaalde, redelijke termijn en in elk geval uiterlijk vier maanden nadat alle vereiste informatie en de gevraagde aanvullende informatie door de aanvrager is verstrekt. Het Bureau of, in de gevallen van lid 8, de nationale veiligheidsinstantie, past de door middel van een uitvoeringshandeling vast te stellen praktische regelingen voor de certificeringsprocedure als bedoeld in lid 10 toe.

5.   Het Bureau geeft een uniek veiligheidscertificaat af aan spoorwegondernemingen die hun exploitatiegebied in één of meer lidstaten hebben. Voor de afgifte van dit certificaat doet het Bureau het volgende:

| a) | het beoordeelt de in lid 3, onder a), genoemde elementen, en |
| --- | --- |

a)

het beoordeelt de in lid 3, onder a), genoemde elementen, en

| b) | het zendt het gehele dossier van de spoorwegonderneming onmiddellijk toe aan de nationale veiligheidsinstanties die voor het beoogde exploitatiegebied de in lid 3, onder b), vermelde elementen dienen te beoordelen. |
| --- | --- |

b)

het zendt het gehele dossier van de spoorwegonderneming onmiddellijk toe aan de nationale veiligheidsinstanties die voor het beoogde exploitatiegebied de in lid 3, onder b), vermelde elementen dienen te beoordelen.

In het kader van de hierboven vermelde beoordelingen is het Bureau, of zijn de nationale veiligheidsinstanties, gemachtigd om bezoeken en inspecties ter plaatse bij de spoorwegonderneming, alsook audits te verrichten, en kunnen zij relevante aanvullende informatie verlangen. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties coördineren de organisatie van dergelijke bezoeken, audits en inspecties.

6.   Binnen een maand na ontvangst van de aanvraag voor een uniek veiligheidscertificaat deelt het Bureau de spoorwegonderneming mee dat het dossier compleet is of dat er aanvullende informatie nodig is, in welk geval hij daarvoor een redelijke termijn stelt. Voor de volledigheid, relevantie en samenhang van het dossier mag het Bureau ook de elementen van lid 3, onder b), beoordelen.

Alvorens zijn beslissing betreffende de afgifte van het uniek veiligheidscertificaat te nemen, neemt het Bureau ten volle de in lid 5 genoemde beoordelingen in aanmerking.

Het Bureau neemt de volle verantwoordelijkheid op zich voor uniek veiligheidscertificaten die het afgeeft.

7.   Waar het Bureau het niet eens is met een negatieve beoordeling door één of meer nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig lid 5, onder b), laat het dit weten aan deze instantie(s) en geeft het de redenen ervoor aan. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s) werken samen aan een wederzijds aanvaardbare beoordeling. Waar nodig, kunnen het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s) beslissen ook de spoorwegonderneming bij dit proces te betrekken. Indien binnen één maand nadat het Bureau de nationale veiligheidsinstantie(s) heeft laten weten het niet met de beoordeling eens te zijn, geen voor alle partijen aanvaardbare beoordeling kan worden bereikt, neemt het Bureau zijn definitieve beslissing tenzij de nationale veiligheidsinstantie(s) de zaak voor arbitrage heeft/hebben doorverwezen naar de kamer van beroep, ingesteld krachtens artikel 55 van Verordening (EU) 2016/796. De kamer van beroep beslist binnen een maand na het verzoek van de nationale veiligheidsinstantie(s) of de ontwerpbeslissing van het Bureau wordt bevestigd.

Wanneer de kamer van beroep het met het Bureau eens is, kan het Bureau meteen een beslissing nemen.

Wanneer de kamer van beroep het eens is met de negatieve beoordeling door de nationale veiligheidsinstantie geeft het Bureau een uniek veiligheidscertificaat af waarin de delen van het netwerk die negatief zijn beoordeeld, buiten het exploitatiegebied worden gehouden.

Wanneer het Bureau het niet eens is met een positieve beoordeling door één of meer nationale veiligheidsinstanties overeenkomstig lid 5, onder b), laat het dit weten aan de betrokken instantie(s) en geeft het de redenen ervoor aan. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s) werken samen aan een wederzijds aanvaardbare beoordeling. Waar nodig mogen het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie(s) beslissen ook de aanvrager bij dit proces te betrekken. Indien binnen een maand nadat het Bureau de nationale veiligheidsinstantie(s) heeft laten weten het niet met de beoordeling eens te zijn, geen voor alle partijen aanvaardbare beoordeling kan worden bereikt, neemt het Bureau zijn definitieve beslissing.

8.   Wanneer het exploitatiegebied is beperkt tot één lidstaat, kan de nationale veiligheidsinstantie van die lidstaat op eigen verantwoordelijkheid en op verzoek van de aanvrager, een uniek veiligheidscertificaat afgeven. Voor de afgifte van deze certificaten beoordeelt de nationale veiligheidsinstantie het dossier met betrekking tot de elementen bedoeld in lid 3 en past de door middel van de uitvoeringshandeling vast te stellen praktische regelingen als bedoeld in lid 10 toe. In het kader van de hierboven vermelde beoordelingen is de nationale veiligheidsinstantie gemachtigd om bezoeken en inspecties ter plaatse bij de spoorwegonderneming alsook audits te verrichten. Binnen een maand na ontvangst van de aanvraag deelt de nationale veiligheidsinstantie de aanvrager mee dat het dossier compleet is of dat er aanvullende informatie nodig is. Zonder dat het exploitatiegebied wordt uitgebreid, geldt het uniek veiligheidscertificaat ook voor spoorwegondernemingen die reizen naar de stations van aangrenzende lidstaten met soortgelijke netwerkkenmerken en soortgelijke exploitatievoorschriften, wanneer deze stations dicht bij de grens liggen en na raadpleging van de betrokken nationale veiligheidsinstanties. Deze raadpleging kan per geval geschieden of worden vastgelegd in een grensoverschrijdend akkoord tussen lidstaten of nationale veiligheidsinstanties.

De nationale veiligheidsinstantie neemt de volle verantwoordelijkheid op zich voor unieke veiligheidscertificaten die zij afgeeft.

9.   Een lidstaat mag, zonder een uniek veiligheidscertificaat te verlangen, exploitanten uit derde landen toestaan een station op zijn grondgebied te bereiken dat is aangewezen voor grensoverschrijdende activiteiten en dicht bij zijn grens ligt, als een passend veiligheidsniveau wordt gewaarborgd door middel van:

| a) | een grensoverschrijdend akkoord tussen de lidstaat in kwestie en het naburige derde land, of |
| --- | --- |

a)

een grensoverschrijdend akkoord tussen de lidstaat in kwestie en het naburige derde land, of

| b) | contractuele regelingen tussen de exploitant van het derde land en de spoorwegonderneming of infrastructuurbeheerder die een uniek veiligheidscertificaat of een veiligheidsvergunning heeft om op dat netwerk te werken, als de veiligheidsaspecten van die regelingen duidelijk worden weergegeven in hun veiligheidsbeheersysteem. |
| --- | --- |

b)

contractuele regelingen tussen de exploitant van het derde land en de spoorwegonderneming of infrastructuurbeheerder die een uniek veiligheidscertificaat of een veiligheidsvergunning heeft om op dat netwerk te werken, als de veiligheidsaspecten van die regelingen duidelijk worden weergegeven in hun veiligheidsbeheersysteem.

10.   De Commissie stelt uiterlijk op 16 juni 2018 door middel van uitvoeringshandelingen praktische regelingen vast ter bepaling van:

| a) | de wijze waarop de aanvrager de eisen voor het uniek veiligheidscertificaat zoals omschreven in dit artikel dient te vervullen, en een lijst van de vereiste documenten; |
| --- | --- |

a)

de wijze waarop de aanvrager de eisen voor het uniek veiligheidscertificaat zoals omschreven in dit artikel dient te vervullen, en een lijst van de vereiste documenten;

| b) | de nadere regelingen voor het certificeringsproces, zoals de procedurele fasen en de termijnen voor iedere fase van het proces; |
| --- | --- |

b)

de nadere regelingen voor het certificeringsproces, zoals de procedurele fasen en de termijnen voor iedere fase van het proces;

| c) | de wijze waarop het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie de eisen zoals omschreven in dit artikel dienen te vervullen in alle fasen van het aanvraag- en vergunningsproces, met inbegrip van de beoordeling van de dossiers van de aanvragers, en |
| --- | --- |

c)

de wijze waarop het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie de eisen zoals omschreven in dit artikel dienen te vervullen in alle fasen van het aanvraag- en vergunningsproces, met inbegrip van de beoordeling van de dossiers van de aanvragers, en

| d) | de geldigheidsduur van door het Bureau of de nationale veiligheidsinstanties afgegeven unieke veiligheidscertificaten, met name in het geval van aanpassingen van een uniek veiligheidscertificaat ten gevolge van veranderingen in het soort vervoer, de omvang van het vervoer en het exploitatiegebied. |
| --- | --- |

d)

de geldigheidsduur van door het Bureau of de nationale veiligheidsinstanties afgegeven unieke veiligheidscertificaten, met name in het geval van aanpassingen van een uniek veiligheidscertificaat ten gevolge van veranderingen in het soort vervoer, de omvang van het vervoer en het exploitatiegebied.

Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 28, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. In die handelingen wordt rekening gehouden met de ervaring die is opgedaan tijdens de uitvoering van Verordening (EG) nr. 653/2007 van de Commissie (14) en Verordening (EU) nr. 1158/2010 van de Commissie (15). In die handelingen wordt tevens rekening gehouden met de ervaring die is opgedaan tijdens de opstelling van de in artikel 11, lid 1, bedoelde samenwerkingsovereenkomsten.

11.   In het uniek veiligheidscertificaat worden het soort en de omvang van het vervoer per spoor en het exploitatiegebied vermeld waarop het betrekking heeft. Het uniek veiligheidscertificaat mag ook betrekking hebben op aansluitende sporen waarvan de spoorwegonderneming eigenaar is, mits die tot haar veiligheidsbeheersysteem behoren.

12.   Elke beslissing waarbij de afgifte van een uniek veiligheidscertificaat wordt geweigerd of een deel van het netwerk wordt uitgesloten overeenkomstig de in lid 7 bedoelde negatieve beoordeling, moet terdege worden gemotiveerd. De aanvrager kan binnen een maand na ontvangst van de beslissing bij het Bureau of de nationale veiligheidsinstantie, naar gelang van het geval, een verzoek om herziening van de beslissing indienen. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie hebben vanaf de ontvangst van het verzoek om herziening twee maanden de tijd om hun beslissing te bevestigen of te herroepen.

Als de negatieve beslissing van het Bureau wordt bevestigd, mag de aanvrager beroep aantekenen bij de krachtens artikel 55 van Verordening (EU) 2016/796 aangewezen kamer van beroep.

Als de negatieve beslissing van een nationale veiligheidsinstantie wordt bevestigd, mag de aanvrager beroep aantekenen bij een beroepsinstantie overeenkomstig het nationale recht. De lidstaten mogen de in artikel 56 van Richtlijn 2012/34/EU bedoelde toezichthoudende instantie aanwijzen voor de afhandeling van deze beroepsprocedure. In dat geval is artikel 18, lid 3, van deze richtlijn van toepassing.

13.   Het uniek veiligheidscertificaat, dat krachtens dit artikel door hetzij het Bureau hetzij een nationale veiligheidsinstantie wordt afgegeven, wordt op verzoek van de spoorwegonderneming en ten minste om de vijf jaar vernieuwd. Het wordt geheel of gedeeltelijk bijgewerkt wanneer het soort vervoer of de omvang van het vervoer ingrijpend verandert.

14.   Wanneer de aanvrager reeds een overeenkomstig de leden 5 tot en met 7 afgegeven uniek veiligheidscertificaat heeft en zijn exploitatiegebied wenst uit te breiden of reeds een uniek veiligheidscertificaat heeft dat is afgegeven overeenkomstig lid 8 en zijn exploitatiegebied wenst uit te breiden tot een andere lidstaat, vult hij het dossier aan met de in lid 3 bedoelde documenten betreffende het bijkomende exploitatiegebied. De spoorwegonderneming dient het dossier in bij het Bureau, dat volgens de procedures krachtens de leden 4 tot en met 7 een geactualiseerd uniek veiligheidscertificaat voor het uitgebreide exploitatiegebied afgeeft. In dat geval zal alleen de nationale veiligheidsinstantie die bevoegd is voor het gebied waarop de uitbreiding betrekking heeft, worden geraadpleegd voor het beoordelen van het in lid 3, onder b), bedoelde dossier.

Als de spoorwegonderneming een uniek veiligheidscertificaat heeft ontvangen overeenkomstig lid 8 en het exploitatiegebied binnen die lidstaat wenst uit te breiden, vult zij het dossier aan met de in lid 3 bedoelde documenten betreffende het bijkomend exploitatiegebied. De spoorwegonderneming dient het dossier via een eenloketsysteem als bedoeld in artikel 12 van Verordening (EU) 2016/796 in bij de nationale veiligheidsinstantie die volgens de procedure van lid 8 een geactualiseerd uniek veiligheidscertificaat voor het uitgebreide exploitatiegebied afgeeft.

15.   Het Bureau en de bevoegde nationale veiligheidsinstanties kunnen verlangen dat door hen afgegeven unieke veiligheidscertificaten worden herzien wanneer het regelgevingskader voor veiligheid ingrijpend is veranderd.

16.   Het Bureau informeert de bevoegde nationale veiligheidsinstanties onverwijld en in elk geval binnen twee weken over de afgifte van een uniek veiligheidscertificaat. Het Bureau informeert de bevoegde nationale veiligheidsinstanties onmiddellijk bij vernieuwing, wijziging of intrekking van een uniek veiligheidscertificaat. Daarbij worden de naam en het adres van de spoorwegonderneming vermeld, de afgiftedatum, het soort vervoer, de omvang van het vervoer, de geldigheidsduur en het exploitatiegebied van het certificaat en, in geval van intrekking, de redenen voor de intrekkingsbeslissing. In geval van certificaten die door de nationale veiligheidsinstanties zijn afgegeven, wordt dezelfde informatie binnen dezelfde tijdskader door de bevoegde nationale veiligheidsinstantie(s) aan het Bureau verstrekt.

Artikel 11

Samenwerking tussen het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties voor de afgifte van unieke veiligheidscertificaten

1.   Voor de toepassing van artikel 10, leden 5 en 6, van deze richtlijn sluiten het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties samenwerkingsovereenkomsten overeenkomstig artikel 76 van Verordening (EU) 2016/796. Deze samenwerkingsovereenkomsten zijn specifieke overeenkomsten of kaderovereenkomsten en er zijn één of meer nationale veiligheidsinstanties bij betrokken. De samenwerkingsovereenkomsten bevatten een gespecificeerde beschrijving van de taken en voorwaarden voor de te leveren producten, de termijnen die voor de levering daarvan gelden en de verdeling van de door de aanvrager betaalde vergoedingen.

2.   De samenwerkingsovereenkomsten kunnen ook specifieke samenwerkingsafspraken bevatten in het geval van spoorwegnetwerken die om geografische of historische redenen specifieke deskundigheid vereisen, waarbij het doel is de administratieve lasten en kosten voor de aanvrager zo laag mogelijk te houden. Wanneer die spoorwegnetwerken geïsoleerd zijn van het spoorwegsysteem van de rest van de Unie, kunnen dergelijke specifieke samenwerkingsovereenkomsten onder meer de mogelijkheid behelzen taken naar de betrokken nationale veiligheidsinstanties te halen wanneer dat nodig is om voor een doelmatige en evenredige toewijzing van middelen voor certificering te zorgen. Deze samenwerkingsovereenkomsten moeten zijn gesloten voordat het Bureau de certificeringstaken overeenkomstig artikel 31, lid 3, uitvoert.

3.   In het geval van lidstaten waar de spoorwijdte van hun netwerken verschilt van die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie en die netwerken identieke technische en operationele eisen hebben als die van de aangrenzende derde landen, sluiten alle betrokken nationale veiligheidsinstanties in die lidstaten, in aanvulling op de samenwerkingsovereenkomsten van lid 2, met het Bureau een multilaterale overeenkomst die ook de voorwaarden bevat om de uitbreiding van het exploitatiegebied voor veiligheidscertificaten in de betrokken lidstaten, indien van toepassing, te faciliteren.

Artikel 12

Veiligheidsvergunning voor infrastructuurbeheerders

1.   Het beheren en exploiteren van spoorinfrastructuur vereist dat de infrastructuurbeheerder van de nationale veiligheidsinstantie in de lidstaat waar de spoorweginfrastructuur zich bevindt, een veiligheidsvergunning verkrijgt.

De veiligheidsvergunning bevestigt dat het veiligheidsbeheersysteem van de infrastructuurbeheerder, dat is vastgesteld in artikel 9, is goedgekeurd en dat in dat systeem de nodige voorzieningen en procedures zijn opgenomen om te voldoen aan de specifieke vereisten van een veilig ontwerp, een veilig onderhoud en een veilige exploitatie van de spoorweginfrastructuur, met inbegrip van, waar passend, het onderhoud en de exploitatie van het verkeersregelings- en seinsysteem.

De nationale veiligheidsinstantie geeft toelichting bij de eisen voor de veiligheidsvergunningen en de vereiste documenten, in voorkomend geval in de vorm van een handleiding bij de aanvraag.

2.   De veiligheidsvergunning is vijf jaar geldig en kan op verzoek van de infrastructuurbeheerder worden vernieuwd. Zij wordt geheel of gedeeltelijk herzien wanneer de infrastructuur, het subsysteem seingeving of energie of de beginselen van de exploitatie en het onderhoud ervan, ingrijpend veranderen. De infrastructuurbeheerder stelt de nationale veiligheidsinstantie onverwijld van die wijzigingen in kennis.

De nationale veiligheidsinstantie kan verlangen dat de veiligheidsvergunning wordt herzien wanneer het regelgevingskader voor veiligheid ingrijpend is gewijzigd.

3.   Onverwijld en in elk geval uiterlijk vier maanden nadat alle vereiste informatie en de gevraagde aanvullende informatie door de aanvrager is verstrekt, neemt de nationale veiligheidsinstantie een beslissing over een aanvraag een veiligheidsvergunning.

4.   De nationale veiligheidsinstantie informeert het Bureau onverwijld en in elk geval binnen twee weken over de veiligheidsvergunningen die zijn afgegeven, vernieuwd, gewijzigd of ingetrokken. Daarbij worden de naam en het adres van de infrastructuurbeheerder vermeld, de afgiftedatum, de werkingssfeer en de geldigheidsduur van de veiligheidsvergunning en, in geval van intrekking, de redenen daarvoor.

5.   In geval van grensoverschrijdende infrastructuur werken de bevoegde nationale veiligheidsinstanties met elkaar samen om de veiligheidsvergunningen te verstrekken.

Artikel 13

Toegang tot opleidingsfaciliteiten

1.   De lidstaten zien erop toe dat spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders en hun personeelsleden die essentiële veiligheidstaken verrichten, eerlijke en niet-discriminerende toegang hebben tot opleidingsfaciliteiten voor treinbestuurders en treinpersoneel, wanneer dergelijke opleidingen nodig zijn voor de exploitatie van diensten op hun netwerk.

De opleidingsdiensten omvatten opleiding betreffende de nodige trajectkennis, de exploitatievoorschriften en -procedures, het seingevings- en besturingssysteem, alsmede de noodprocedures die voor de geëxploiteerde trajecten gelden.

Als de opleidingsdiensten geen examens en afgifte van certificaten omvatten, zien de lidstaten erop toe dat de personeelsleden van spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders toegang tot certificaten krijgen.

De nationale veiligheidsinstantie ziet erop toe dat de opleidingsdiensten voldoen aan de eisen die zijn vastgelegd in respectievelijk Richtlijn 2007/59/EG, in TSI's of in nationale voorschriften als bedoeld in artikel 8, lid 3, onder e), van deze richtlijn.

2.   Als de opleidingsfaciliteiten uitsluitend via één enkele spoorwegonderneming of de infrastructuurbeheerder beschikbaar zijn, zien de lidstaten erop toe dat zij tegen een redelijke, niet-discriminerende prijs, die kostengerelateerd is en een winstmarge kan hebben, aan andere spoorwegondernemingen ter beschikking worden gesteld.

3.   Bij de aanwerving van nieuwe treinbestuurders, personeel op de treinen en personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht, kunnen spoorwegondernemingen rekening houden met eventueel eerder bij andere spoorwegondernemingen gevolgde opleidingen, verworven kwalificaties en ervaring. Daartoe hebben deze personeelsleden recht op toegang tot, het verkrijgen van kopieën van, en het doorgeven van alle bewijsstukken met betrekking tot hun opleiding, kwalificaties en ervaring.

4.   De spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders zijn verantwoordelijk voor het opleidings- en kwalificatieniveau van hun personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht.

Artikel 14

Onderhoud van voertuigen

1.   Elk voertuig krijgt, voordat het op het netwerk wordt gebruikt, een met het onderhoud belaste entiteit toegewezen die overeenkomstig artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797 in het voertuigenregister wordt geregistreerd.

2.   Onverminderd de verantwoordelijkheid van de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders voor de veilige exploitatie van een trein als bepaald in artikel 4, zorgt de met het onderhoud belaste entiteit ervoor dat de voertuigen waarvan zij het onderhoud dient te verrichten, in veilige staat zijn. Met dat doel zet de met het onderhoud belaste entiteit een onderhoudssysteem voor die voertuigen op en doet zij het volgende door middel van dat systeem:

| a) | zij ziet erop toe dat de voertuigen worden onderhouden in overeenstemming met het onderhoudsdossier van ieder voertuig en de geldende voorschriften, met inbegrip van onderhoudsvoorschriften en de desbetreffende TSI-bepalingen; |
| --- | --- |

a)

zij ziet erop toe dat de voertuigen worden onderhouden in overeenstemming met het onderhoudsdossier van ieder voertuig en de geldende voorschriften, met inbegrip van onderhoudsvoorschriften en de desbetreffende TSI-bepalingen;

| b) | zij geeft, voor zover nodig in samenwerking met andere actoren, uitvoering aan de nodige in de GVM's opgenomen risicobeheersings- en beoordelingsmethoden, als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a); |
| --- | --- |

b)

zij geeft, voor zover nodig in samenwerking met andere actoren, uitvoering aan de nodige in de GVM's opgenomen risicobeheersings- en beoordelingsmethoden, als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a);

| c) | zij ziet erop toe dat hun aannemers risicobeheersingsmaatregelen treffen door toepassing van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden en van de daarin vastgestelde monitoringprocessen overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder c), en dat dit wordt vastgelegd in contractuele regelingen waarin op verzoek van het Bureau of van de nationale veiligheidsinstantie inzage wordt gegeven; |
| --- | --- |

c)

zij ziet erop toe dat hun aannemers risicobeheersingsmaatregelen treffen door toepassing van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden en van de daarin vastgestelde monitoringprocessen overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder c), en dat dit wordt vastgelegd in contractuele regelingen waarin op verzoek van het Bureau of van de nationale veiligheidsinstantie inzage wordt gegeven;

| d) | zij waarborgt de traceerbaarheid van de onderhoudsactiviteiten. |
| --- | --- |

d)

zij waarborgt de traceerbaarheid van de onderhoudsactiviteiten.

3.   Het onderhoudssysteem omvat de volgende functies:

| a) | een functie beheer om toezicht te houden op de onder b) en d) bedoelde onderhoudsfuncties en deze te coördineren om alsook om de veilige staat van het voertuig binnen het spoorwegsysteem te garanderen; |
| --- | --- |

a)

een functie beheer om toezicht te houden op de onder b) en d) bedoelde onderhoudsfuncties en deze te coördineren om alsook om de veilige staat van het voertuig binnen het spoorwegsysteem te garanderen;

| b) | een functie ontwikkeling van onderhoud die zorgt voor het beheer van de onderhoudsdocumenten, met inbegrip van het configuratiebeheer, op basis van operationele en ontwerpgegevens en van de prestaties en lering uit de praktijk; |
| --- | --- |

b)

een functie ontwikkeling van onderhoud die zorgt voor het beheer van de onderhoudsdocumenten, met inbegrip van het configuratiebeheer, op basis van operationele en ontwerpgegevens en van de prestaties en lering uit de praktijk;

| c) | een functie onderhoudsbeheer van de vloot om ervoor te zorgen dat voertuigen voor onderhoud uit exploitatie worden genomen en na onderhoud opnieuw in de exploitatie terugkeren; |
| --- | --- |

c)

een functie onderhoudsbeheer van de vloot om ervoor te zorgen dat voertuigen voor onderhoud uit exploitatie worden genomen en na onderhoud opnieuw in de exploitatie terugkeren;

| d) | een functie onderhoudsuitvoering om ervoor te zorgen dat het technisch onderhoud van een voertuig of delen daarvan wordt uitgevoerd, met inbegrip van de documentatie inzake vrijgave voor exploitatie. |
| --- | --- |

d)

een functie onderhoudsuitvoering om ervoor te zorgen dat het technisch onderhoud van een voertuig of delen daarvan wordt uitgevoerd, met inbegrip van de documentatie inzake vrijgave voor exploitatie.

De met het onderhoud belaste entiteit vervult zelf de beheersfunctie maar kan de onder b) tot en met d) bedoelde onderhoudsfuncties of delen daarvan uitbesteden aan andere contractanten zoals onderhoudsbedrijven.

De met het onderhoud belaste entiteit ziet erop toe dat de onder b) tot en met d) bedoelde functies beantwoorden aan de eisen en beoordelingscriteria van bijlage III.

Onderhoudsbedrijven passen de relevante delen van bijlage III toe, zoals bepaald in de uitvoeringshandelingen die worden vastgesteld overeenkomstig lid 8, onder a), die overeenstemmen met de functies en activiteiten die moeten worden gecertificeerd.

4.   Wat goederenwagons betreft en, na de vaststelling van de in lid 8, onder b), bedoelde uitvoeringshandelingen, in geval van andere voertuigen, wordt elke met het onderhoud belaste entiteit (ECM) gecertificeerd en krijgt zij een ECM-certificaat, door een geaccrediteerde of erkende instantie of door een nationale veiligheidsinstantie, volgens de volgende voorwaarden:

| a) | de accreditatie- en de erkenningsprocedure van het certificeringsproces zijn gebaseerd op criteria inzake onafhankelijkheid, competentie en onpartijdigheid; |
| --- | --- |

a)

de accreditatie- en de erkenningsprocedure van het certificeringsproces zijn gebaseerd op criteria inzake onafhankelijkheid, competentie en onpartijdigheid;

| b) | het certificeringsysteem staaft dat een met het onderhoud belaste entiteit het onderhoudssysteem heeft opgezet dat de veilige staat van een voertuig waarvan zij het onderhoud heeft, garandeert; |
| --- | --- |

b)

het certificeringsysteem staaft dat een met het onderhoud belaste entiteit het onderhoudssysteem heeft opgezet dat de veilige staat van een voertuig waarvan zij het onderhoud heeft, garandeert;

| c) | ECM-certificering op basis van een beoordeling van het vermogen van de met het onderhoud belaste entiteit om te voldoen aan de desbetreffende eisen en beoordelingscriteria van bijlage III en deze consequent toe te passen. Daarbij wordt voorzien in een toezichtsysteem om te waarborgen dat deze eisen en beoordelingscriteria ook na de toekenning van het ECM-certificaat te allen tijd worden nageleefd; |
| --- | --- |

c)

ECM-certificering op basis van een beoordeling van het vermogen van de met het onderhoud belaste entiteit om te voldoen aan de desbetreffende eisen en beoordelingscriteria van bijlage III en deze consequent toe te passen. Daarbij wordt voorzien in een toezichtsysteem om te waarborgen dat deze eisen en beoordelingscriteria ook na de toekenning van het ECM-certificaat te allen tijd worden nageleefd;

| d) | de certificering van onderhoudsbedrijven is gebaseerd op de naleving van de relevante delen van bijlage III toegepast op de overeenkomstige functies en activiteiten die moeten worden gecertificeerd. |
| --- | --- |

d)

de certificering van onderhoudsbedrijven is gebaseerd op de naleving van de relevante delen van bijlage III toegepast op de overeenkomstige functies en activiteiten die moeten worden gecertificeerd.

Wanneer de met het onderhoud belaste entiteit een spoorwegonderneming of een infrastructuurbeheerder is, kan de naleving van de in de eerste alinea vastgestelde voorwaarden door de nationale veiligheidsinstantie worden gecontroleerd volgens de in artikel 10 of de in artikel 12 bedoelde procedure, en kan de naleving van deze voorschriften worden bevestigd op de volgens die procedures afgegeven certificaten.

5.   De overeenkomstig lid 4 afgegeven certificaten zijn in de hele Unie geldig.

6.   Op basis van de aanbeveling van het Bureau stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen gedetailleerde bepalingen vast inzake de in de eerste alinea van lid 4 bedoelde voorwaarden voor de certificering van de entiteit die belast is met het onderhoud van goederenwagons, met inbegrip van de voorschriften van bijlage III, volgens de relevante GVM en TSI's, en wijzigt zij deze bepalingen waar nodig.

Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 28, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

Het bij Verordening (EU) nr. 445/2011 van de Commissie (16) vastgestelde certificeringssysteem voor goederenwagons blijft van toepassing tot de in dit lid bedoelde uitvoeringshandeling van toepassing is.

7.   Uiterlijk op 16 juni 2018 evalueert het Bureau het systeem voor de certificering van de met onderhoud van goederenwagons belaste entiteiten, onderzoekt het of het wenselijk is dat systeem uit te breiden tot alle voertuigen, alsmede de verplichte certificering van onderhoudsbedrijven, en dient het zijn verslag daarover in bij de Commissie.

8.   Op basis van de evaluatie door het Bureau overeenkomstig lid 7 stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen waar passend de volgende bepalingen vast, en past zij deze waar nodig vervolgens aan:

| a) | gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgesteld welke eisen van bijlage III van toepassing zijn op de onderhoudsfuncties die worden uitgevoerd door onderhoudsbedrijven, met inbegrip van gedetailleerde bepalingen voor de eenvormige uitvoering van de certificering van onderhoudsbedrijven, met inachtneming van de relevante GVM en TSI's; |
| --- | --- |

a)

gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgesteld welke eisen van bijlage III van toepassing zijn op de onderhoudsfuncties die worden uitgevoerd door onderhoudsbedrijven, met inbegrip van gedetailleerde bepalingen voor de eenvormige uitvoering van de certificering van onderhoudsbedrijven, met inachtneming van de relevante GVM en TSI's;

| b) | gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgesteld welke eisen van bijlage III van toepassing zijn op de certificering van met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons belaste entiteiten, op basis van de technische kenmerken van deze voertuigen, met inbegrip van gedetailleerde bepalingen om voor de uniforme uitvoering te zorgen van de certificeringsvoorwaarden voor de entiteiten die belast zijn met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons, met inachtneming van de relevante GVM en TSI's. |
| --- | --- |

b)

gedetailleerde bepalingen waarin wordt vastgesteld welke eisen van bijlage III van toepassing zijn op de certificering van met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons belaste entiteiten, op basis van de technische kenmerken van deze voertuigen, met inbegrip van gedetailleerde bepalingen om voor de uniforme uitvoering te zorgen van de certificeringsvoorwaarden voor de entiteiten die belast zijn met het onderhoud van andere voertuigen dan goederenwagons, met inachtneming van de relevante GVM en TSI's.

Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 28, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

Artikel 15

Afwijkingen van het systeem voor de certificering van met onderhoud belaste entiteiten

1.   In de volgende gevallen mogen de lidstaten voor het bij artikel 14 ingestelde onderhoudssysteem aan de hand van alternatieve maatregelen voldoen aan de verplichting om de met het onderhoud belaste entiteit aan te wijzen:

| a) | voertuigen die in een derde land geregistreerd zijn en die worden onderhouden overeenkomstig de recht van dat land; |
| --- | --- |

a)

voertuigen die in een derde land geregistreerd zijn en die worden onderhouden overeenkomstig de recht van dat land;

| b) | voertuigen die gebruikt worden op netwerken of spoorweglijnen waarvan de spoorbreedte verschilt van die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie en waarvoor aan de in artikel 14, lid 2, genoemde voorschriften wordt voldaan door middel van internationale overeenkomsten met derde landen; |
| --- | --- |

b)

voertuigen die gebruikt worden op netwerken of spoorweglijnen waarvan de spoorbreedte verschilt van die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie en waarvoor aan de in artikel 14, lid 2, genoemde voorschriften wordt voldaan door middel van internationale overeenkomsten met derde landen;

| c) | goederenwagons en reizigersrijtuigen waarvan het gebruik wordt gedeeld met derde landen met een andere spoorbreedte dan die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie; |
| --- | --- |

c)

goederenwagons en reizigersrijtuigen waarvan het gebruik wordt gedeeld met derde landen met een andere spoorbreedte dan die van het hoofdspoorwegnetwerk binnen de Unie;

| d) | op de in artikel 2, lid 3, bedoelde netwerken gebruikte voertuigen, en militair materieel en bijzonder transport waarvoor de nationale veiligheidsinstantie vóór de ingebruikname een ad-hocvergunning moet verlenen. In dit geval worden voor perioden van maximaal vijf jaar afwijkingen toegestaan. |
| --- | --- |

d)

op de in artikel 2, lid 3, bedoelde netwerken gebruikte voertuigen, en militair materieel en bijzonder transport waarvoor de nationale veiligheidsinstantie vóór de ingebruikname een ad-hocvergunning moet verlenen. In dit geval worden voor perioden van maximaal vijf jaar afwijkingen toegestaan.

2.   De in lid 1 bedoelde alternatieve maatregelen worden toegepast door middel van door de relevante nationale veiligheidsinstantie of door het Bureau te verlenen afwijkingen:

| a) | bij de registratie van voertuigen krachtens artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797 voor wat de aanwijzing van de met het onderhoud belaste entiteit betreft; |
| --- | --- |

a)

bij de registratie van voertuigen krachtens artikel 47 van Richtlijn (EU) 2016/797 voor wat de aanwijzing van de met het onderhoud belaste entiteit betreft;

| b) | bij de afgifte van unieke veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen aan spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders krachtens artikel 10 en artikel 12 van deze richtlijn, voor wat de aanwijzing of certificering van de met het onderhoud belaste entiteit betreft. |
| --- | --- |

b)

bij de afgifte van unieke veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen aan spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders krachtens artikel 10 en artikel 12 van deze richtlijn, voor wat de aanwijzing of certificering van de met het onderhoud belaste entiteit betreft.

3.   Dergelijke afwijkingen worden kenbaar gemaakt en gerechtvaardigd in het in artikel 19 bedoelde jaarlijkse veiligheidsrapport. Indien blijkt dat er op het spoorwegsysteem in de Unie ongepaste veiligheidsrisico's worden genomen, brengt het Bureau de Commissie hiervan onmiddellijk op de hoogte. De Commissie neemt dan contact op met de betrokken partijen en verzoekt de betrokken lidstaat eventueel om zijn beslissing tot afwijking te herroepen.

HOOFDSTUK IV

NATIONALE VEILIGHEIDSINSTANTIES

Artikel 16

Taken

1.   Iedere lidstaat stelt een nationale veiligheidsinstantie in. De lidstaten zien erop toe dat de nationale veiligheidsinstantie over de vereiste interne en externe organisatorische capaciteit in termen van personele en materiële middelen beschikt. Deze is, wat betreft haar organisatie, wettelijke structuur en besluitvorming onafhankelijk van enige spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder, aanvrager, aanbestedende dienst en iedere entiteit die overheidsopdrachten toekent. Mits deze onafhankelijkheid gewaarborgd wordt, kan de betrokken instantie een afdeling zijn binnen het voor transport bevoegde nationale ministerie.

2.   De nationale veiligheidsinstantie wordt ten minste belast met de volgende taken:

| a) | vergunningen verlenen om de subsystemen besturing en seingeving langs het spoor, energie en infrastructuur van het spoorwegsysteem in dienst te stellen overeenkomstig artikel 18, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

a)

vergunningen verlenen om de subsystemen besturing en seingeving langs het spoor, energie en infrastructuur van het spoorwegsysteem in dienst te stellen overeenkomstig artikel 18, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/797;

| b) | vergunningen afgeven, vernieuwen, wijzigen en intrekken van voertuigvergunningen voor het in de handel brengen overeenkomstig artikel 21, lid 8, van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

b)

vergunningen afgeven, vernieuwen, wijzigen en intrekken van voertuigvergunningen voor het in de handel brengen overeenkomstig artikel 21, lid 8, van Richtlijn (EU) 2016/797;

| c) | het Bureau ondersteunen bij het afgeven, vernieuwen, wijzigen en intrekken van voertuigvergunningen voor het in de handel brengen overeenkomstig artikel 21, lid 5 van Richtlijn (EU) 2016/797 en voor het verlenen van typevergunning van voertuigen overeenkomstig artikel 24 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

c)

het Bureau ondersteunen bij het afgeven, vernieuwen, wijzigen en intrekken van voertuigvergunningen voor het in de handel brengen overeenkomstig artikel 21, lid 5 van Richtlijn (EU) 2016/797 en voor het verlenen van typevergunning van voertuigen overeenkomstig artikel 24 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| d) | op haar grondgebied controleren dat interoperabiliteitsonderdelen voldoen aan de essentiële eisen van artikel 8 van Richtlijn (EU) 2016/797; |
| --- | --- |

d)

op haar grondgebied controleren dat interoperabiliteitsonderdelen voldoen aan de essentiële eisen van artikel 8 van Richtlijn (EU) 2016/797;

| e) | ervoor zorgen dat er een voertuignummer is toegekend overeenkomstig artikel 46 van Richtlijn (EU) 2016/797 onverminderd artikel 47, lid 4, van die richtlijn; |
| --- | --- |

e)

ervoor zorgen dat er een voertuignummer is toegekend overeenkomstig artikel 46 van Richtlijn (EU) 2016/797 onverminderd artikel 47, lid 4, van die richtlijn;

| f) | het Bureau ondersteuning verlenen bij de afgifte, vernieuwing, wijziging en intrekking van overeenkomstig artikel 10, lid 5, verleende unieke veiligheidscertificaten; |
| --- | --- |

f)

het Bureau ondersteuning verlenen bij de afgifte, vernieuwing, wijziging en intrekking van overeenkomstig artikel 10, lid 5, verleende unieke veiligheidscertificaten;

| g) | overeenkomstig artikel 10, lid 8, verleende unieke veiligheidscertificaten afgeven, vernieuwen, wijzigen en intrekken; |
| --- | --- |

g)

overeenkomstig artikel 10, lid 8, verleende unieke veiligheidscertificaten afgeven, vernieuwen, wijzigen en intrekken;

| h) | overeenkomstig artikel 12 verleende veiligheidsvergunningen afgeven, vernieuwen, wijzigen of intrekken; |
| --- | --- |

h)

overeenkomstig artikel 12 verleende veiligheidsvergunningen afgeven, vernieuwen, wijzigen of intrekken;

| i) | de veiligheidsregelgeving, met inbegrip van het systeem van nationale voorschriften, monitoren, promoten en, waar nodig, handhaven en bijwerken; |
| --- | --- |

i)

de veiligheidsregelgeving, met inbegrip van het systeem van nationale voorschriften, monitoren, promoten en, waar nodig, handhaven en bijwerken;

| j) | overeenkomstig artikel 17 toezicht uitoefenen op de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders; |
| --- | --- |

j)

overeenkomstig artikel 17 toezicht uitoefenen op de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders;

| k) | in voorkomend geval, en overeenkomstig het nationale recht, machinistenvergunningen afgeven, vernieuwen, wijzigen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG; |
| --- | --- |

k)

in voorkomend geval, en overeenkomstig het nationale recht, machinistenvergunningen afgeven, vernieuwen, wijzigen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 2007/59/EG;

| l) | in voorkomend geval, en overeenkomstig het nationale recht, aan met onderhoud belaste entiteiten verleende certificaten afgeven, vernieuwen, wijzigen of intrekken. |
| --- | --- |

l)

in voorkomend geval, en overeenkomstig het nationale recht, aan met onderhoud belaste entiteiten verleende certificaten afgeven, vernieuwen, wijzigen of intrekken.

3.   De in lid 2 bedoelde taken mogen niet worden overgedragen of uitbesteed aan een infrastructuurbeheerder, een spoorwegonderneming of een aanbestedende dienst.

Artikel 17

Toezicht

1.   Nationale veiligheidsinstanties zien er op toe dat voortdurend wordt voldaan aan de wettelijke verplichting voor een spoorwegonderneming of een infrastructuurbeheerder tot het hanteren van een veiligheidsbeheersysteem als bedoeld in artikel 9.

Daartoe passen de nationale veiligheidsinstanties de beginselen toe van de relevante gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor het uitoefenen van toezicht, bedoeld in artikel 6, lid 1, onder c), en zien zij erop toe dat in het kader van de toezichtactiviteiten met name de toepassing door spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders wordt gecontroleerd van:

| a) | het veiligheidsbeheersysteem, om na te gaan of het doeltreffend is; |
| --- | --- |

a)

het veiligheidsbeheersysteem, om na te gaan of het doeltreffend is;

| b) | afzonderlijke of deelelementen van het veiligheidsbeheersysteem, met inbegrip van operationele activiteiten, de verrichting van onderhoud, de levering van materiaal en het gebruik van aannemers, om na te gaan of zij doeltreffend zijn, en |
| --- | --- |

b)

afzonderlijke of deelelementen van het veiligheidsbeheersysteem, met inbegrip van operationele activiteiten, de verrichting van onderhoud, de levering van materiaal en het gebruik van aannemers, om na te gaan of zij doeltreffend zijn, en

| c) | de relevante GVM's bedoeld in artikel 6. De met dit punt verband houdende toezichtsactiviteiten gelden in voorkomend geval tevens voor met onderhoud belaste entiteiten. |
| --- | --- |

c)

de relevante GVM's bedoeld in artikel 6. De met dit punt verband houdende toezichtsactiviteiten gelden in voorkomend geval tevens voor met onderhoud belaste entiteiten.

2.   De spoorwegonderneming informeert de bevoegde nationale veiligheidsinstanties ten minste twee maanden voor de start van een nieuwe spoorwegvervoersactiviteit, zodat deze hun toezichtsactiviteiten kunnen plannen. De spoorwegonderneming verstrekt tevens een overzicht van de personeelscategorieën en de voertuigtypen.

3.   De houder van een uniek veiligheidscertificaat stelt de bevoegde nationale veiligheidsinstanties onverwijld in kennis van elke belangrijke wijziging in de in lid 2 bedoelde informatie.

4.   Door de lidstaten aangewezen bevoegde instanties zorgen voor het monitoren van de naleving van de geldende voorschriften inzake werk-, rij- en rusttijden voor treinbestuurders. Indien deze taak niet door de nationale veiligheidsinstanties wordt verzekerd, werken de bevoegde instanties samen met de nationale veiligheidsinstanties opdat de nationale veiligheidsinstanties hun taak van toezichthouder op de veiligheid op het spoor kunnen uitoefenen.

5.   Indien een nationale veiligheidsinstantie constateert dat een houder van een uniek veiligheidscertificaat niet langer aan de certificeringsvoorwaarden voldoet, vraagt zij het Bureau beperkingen te stellen aan het certificaat of het in te trekken. Het Bureau stelt alle bevoegde nationale veiligheidsinstanties daarvan onmiddellijk in kennis. Indien het Bureau aan het uniek veiligheidscertificaat beperkingen stelt of het intrekt, omkleedt het zijn besluit met redenen.

Wanneer het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie het met elkaar oneens zijn, is de in artikel 10, lid 7, vermelde arbitrageprocedure van toepassing. Indien het resultaat van zo'n arbitrageprocedure is dat het uniek veiligheidscertificaat niet wordt beperkt of ingetrokken, worden de tijdelijke veiligheidsmaatregelen van lid 6 van dit artikel opgeschort.

Indien de nationale veiligheidsinstantie zelf, overeenkomstig artikel 10, lid 8, het uniek veiligheidscertificaat heeft afgegeven, kan zij aan het enig veiligheidscertificaat beperkingen stellen of het intrekken, met opgave van redenen voor haar beslissing, en stelt zij het Bureau daarvan in kennis.

De houder van een uniek veiligheidscertificaat dat door hetzij het Bureau hetzij de nationale veiligheidsinstantie is beperkt of ingetrokken, heeft het recht beroep in te stellen overeenkomstig artikel 10, lid 12.

6.   Indien een nationale veiligheidsinstantie tijdens het toezicht een ernstig veiligheidsrisico ontdekt, kan die instantie op ieder moment tijdelijke veiligheidsmaatregelen toepassen, inclusief het onmiddellijk beperken of opschorten van de betrokken activiteiten. Indien het uniek veiligheidscertificaat door het Bureau is afgegeven, brengt de nationale veiligheidsinstantie het Bureau daar onmiddellijk van op de hoogte en staaft zij haar beslissing met bewijs.

Indien het Bureau constateert dat de houder van een uniek veiligheidscertificaat niet langer aan de certificeringsvoorwaarden voldoet, stelt het onmiddellijk beperkingen aan het certificaat of trekt het dat in.

Indien het Bureau constateert dat de maatregelen die de nationale veiligheidsinstantie treft onevenredig zijn, mag het de nationale veiligheidsinstantie verzoeken die maatregelen in te trekken of aan te passen. Het Bureau en de nationale veiligheidsinstantie werken samen aan een wederzijds aanvaardbare oplossing. Indien nodig wordt de spoorwegonderneming bij dit proces betrokken. Indien laatstgenoemde procedure mislukt, zal de beslissing van de nationale veiligheidsinstantie om tijdelijke maatregelen te treffen, van kracht blijven.

De beslissing van de nationale veiligheidsinstantie in verband met de tijdelijke veiligheidsmaatregelen is vatbaar voor beroep bij de nationale rechter als bedoeld in artikel 18, lid 3. In een dergelijk geval mogen de tijdelijke veiligheidsmaatregelen van toepassing blijven tot de rechterlijke toetsing afgelopen is, onverminderd lid 5.

Indien de looptijd van de tijdelijke maatregel langer is dan drie maanden, verzoekt de nationale veiligheidsinstantie het Bureau beperkingen te stellen aan het uniek veiligheidscertificaat of het in te trekken en geldt de procedure van lid 5.

7.   De nationale veiligheidsinstantie houdt toezicht op de subsystemen baanuitrusting voor besturing en seingeving, energie en infrastructuur en verzekert dat zij aan de essentiële eisen voldoen. In geval van grensoverschrijdende infrastructuren zal zij haar toezichtsactiviteiten uitoefenen in samenwerking met andere betrokken nationale veiligheidsinstanties. Indien de nationale veiligheidsinstantie vaststelt dat een infrastructuurbeheerder niet meer voldoet aan de voorwaarden voor een veiligheidsvergunning, stelt zij beperkingen aan die vergunning of trekt zij deze in, met opgave van de redenen voor haar beslissing.

8.   In het kader van het toezicht op de doeltreffendheid van de veiligheidsbeheersystemen van infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen mogen de nationale veiligheidsinstanties rekening houden met de veiligheidsprestaties van actoren als bedoeld in artikel 4, lid 4, van deze richtlijn en, waar passend, de opleidingscentra bedoeld in Richtlijn 2007/59/EG, voor zover hun activiteiten gevolgen hebben voor de veiligheid op het spoor. Dit lid geldt onverminderd de verantwoordelijkheid van de spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders, bedoeld in artikel 4, lid 3, van deze richtlijn.

9.   De nationale veiligheidsinstanties van lidstaten waar de spoorwegonderneming actief is, werken samen bij het coördineren van hun toezichtsactiviteiten met betrekking tot de spoorwegonderneming teneinde erop toe te zien dat alle essentiële informatie over de spoorwegonderneming in kwestie wordt gedeeld, in het bijzonder wat betreft bekende risico's en haar veiligheidsprestaties. De nationale veiligheidsinstantie deelt ook informatie met de andere relevante veiligheidsinstanties en met het Bureau wanneer zij constateert dat de spoorwegonderneming niet de nodige risicobeheersingsmaatregelen treft.

Bij de samenwerking wordt erop toegezien dat het toezicht voldoende reikwijdte heeft en dat dubbele inspecties en audits worden vermeden. De nationale veiligheidsinstanties kunnen een gemeenschappelijk toezichtsplan ontwikkelen om erop toe te zien dat er periodiek audits en andere inspecties worden verricht, rekening houdend met de soort en de omvang van de vervoersactiviteiten in elk van de betrokken lidstaten.

Het Bureau verleent bijstand voor deze coördinatieactiviteiten door het ontwikkelen van richtsnoeren.

10.   Nationale veiligheidsinstanties kunnen berichten verzenden om infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen te waarschuwen indien zij hun in lid 1 bedoelde verplichtingen niet nakomen.

11.   De nationale veiligheidsinstanties gebruiken de informatie die door het Bureau is verzameld bij het beoordelen van het dossier als bedoeld in artikel 10, lid 5, onder a), om toezicht op de spoorwegonderneming uit te oefenen na afgifte van het uniek veiligheidscertificaat. De nationale veiligheidsinstanties gebruiken de informatie die tijdens de veiligheidsvergunningsprocedure overeenkomstig artikel 12 is verzameld, om toezicht op de infrastructuurbeheerder uit te oefenen.

12.   Voor het vernieuwen van unieke veiligheidscertificaten gebruikt het Bureau, of gebruiken de bevoegde nationale veiligheidsinstanties, in geval van een veiligheidscertificaat dat is afgegeven overeenkomstig artikel 10, lid 8, de informatie die tijdens de toezichtsactiviteiten is verzameld. Voor het vernieuwen van veiligheidsvergunningen gebruikt de nationale veiligheidsinstantie eveneens de informatie die zij tijdens haar toezichtsactiviteiten heeft verzameld.

13.   Het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties treffen de nodige maatregelen om de in de leden 10, 11 en 12 bedoelde volledige informatie-uitwisseling te coördineren en te garanderen.

Artikel 18

Beginselen voor de besluitvorming

1.   Bij het in aanmerking nemen van aanvragen voor unieke veiligheidscertificaten overeenkomstig artikel 10, lid 1, verrichten het Bureau en de nationale veiligheidsinstanties hun taken op een open, niet-discriminerende en transparante wijze. In het bijzonder geven zij de mogelijkheid aan alle belanghebbende partijen om gehoord te worden en motiveren zij hun beslissingen.

Zij reageren snel op verzoeken en aanvragen, maken hun verzoeken om informatie onverwijld kenbaar, en nemen al hun beslissingen binnen vier maanden nadat alle relevante informatie door de aanvrager is verstrekt. Zij kunnen voor de uitvoering van de in artikel 16 bedoelde taken te allen tijde de technische bijstand van infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen of andere gekwalificeerde instanties vragen.

Tijdens de ontwikkeling van het nationale regelgevingskader raadplegen de nationale veiligheidsinstanties alle actoren en belanghebbende partijen, met inbegrip van de infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, fabrikanten en onderhoudsbedrijven, gebruikers en vertegenwoordigers van het personeel.

2.   De nationale veiligheidsinstanties mogen alle inspecties, audits en onderzoeken verrichten die nodig zijn om hun taken te vervullen, en zij krijgen toegang tot alle relevante documenten en tot de terreinen, installaties en uitrusting van de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen en, waar nodig, van ongeacht welke van de in artikel 4 bedoelde actoren. Het Bureau heeft dezelfde rechten ten aanzien van spoorwegondernemingen wanneer het overeenkomstig artikel 10, lid 5, zijn veiligheidscertificeringstaken verricht.

3.   De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de door de nationale veiligheidsinstanties genomen beslissingen vatbaar zijn voor beroep bij de rechter.

4.   De nationale veiligheidsinstanties wisselen, met name binnen het door het Bureau opgerichte netwerk, actief meningen en ervaringen uit om hun besluitvormingscriteria in de hele Unie te harmoniseren.

Artikel 19

Jaarverslag

Elk jaar publiceert de nationale veiligheidsinstantie een verslag over haar activiteiten in het voorafgaande jaar; zij zendt het uiterlijk 30 september toe aan het Bureau. Het verslag bevat informatie over:

| a) | de ontwikkeling van de veiligheid op het spoor, met inbegrip van een overzicht op lidstaatniveau van de GVI's, overeenkomstig artikel 5, lid 1; |
| --- | --- |

a)

de ontwikkeling van de veiligheid op het spoor, met inbegrip van een overzicht op lidstaatniveau van de GVI's, overeenkomstig artikel 5, lid 1;

| b) | belangrijke wijzigingen in de wet- en regelgeving betreffende de veiligheid op het spoor; |
| --- | --- |

b)

belangrijke wijzigingen in de wet- en regelgeving betreffende de veiligheid op het spoor;

| c) | de ontwikkeling van de veiligheidscertificering en de veiligheidsvergunning; |
| --- | --- |

c)

de ontwikkeling van de veiligheidscertificering en de veiligheidsvergunning;

| d) | de resultaten van en ervaringen met het toezicht op infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, waaronder het aantal inspecties en audits en de uitkomsten ervan; |
| --- | --- |

d)

de resultaten van en ervaringen met het toezicht op infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, waaronder het aantal inspecties en audits en de uitkomsten ervan;

| e) | de overeenkomstig artikel 15 toegestane afwijkingen, en |
| --- | --- |

e)

de overeenkomstig artikel 15 toegestane afwijkingen, en

| f) | de ervaringen van de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders met de toepassing van de relevante GVM's. |
| --- | --- |

f)

de ervaringen van de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders met de toepassing van de relevante GVM's.

HOOFDSTUK V

ONDERZOEK NAAR ONGEVALLEN EN INCIDENTEN

Artikel 20

Onderzoeksverplichting

1.   De lidstaten zien erop toe dat er na een ernstig ongeval op het spoorwegsysteem van de Unie een onderzoek wordt ingesteld door het in artikel 22 bedoelde onderzoeksorgaan, teneinde de veiligheid op het spoor, zo mogelijk, te verbeteren en ongevallen te voorkomen.

2.   Het in artikel 22 bedoelde onderzoeksorgaan kan tevens ongevallen en incidenten onderzoeken die onder enigszins andere omstandigheden tot een ernstig ongeval hadden kunnen leiden, met inbegrip van technische gebreken in de subsystemen van structurele aard of in de interoperabiliteitsonderdelen van de spoorwegsystemen in de Unie.

Het onderzoeksorgaan mag beslissen of een dergelijk ongeval of incident wordt onderzocht. Bij zijn beslissing houdt het rekening met:

| a) | de ernst van het ongeval of incident, |
| --- | --- |

a)

de ernst van het ongeval of incident,

| b) | de vraag of het deel uitmaakt van een reeks ongevallen of incidenten die van belang zijn voor het systeem als geheel, |
| --- | --- |

b)

de vraag of het deel uitmaakt van een reeks ongevallen of incidenten die van belang zijn voor het systeem als geheel,

| c) | zijn consequenties voor de veiligheid op het spoor, en |
| --- | --- |

c)

zijn consequenties voor de veiligheid op het spoor, en

| d) | verzoeken van infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, de nationale veiligheidsinstantie of de lidstaten. |
| --- | --- |

d)

verzoeken van infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, de nationale veiligheidsinstantie of de lidstaten.

3.   De omvang van de onderzoeken en de daarbij te volgen procedure worden vastgesteld door het onderzoeksorgaan, met inachtneming van de artikelen 21 en 23 en afhankelijk van de lessen, met het oog op de verbetering van de veiligheid, die het orgaan uit het ongeval of incident denkt te kunnen trekken.

4.   Het onderzoek geldt in geen geval de schuld- of aansprakelijkheidsvraag.

Artikel 21

Status van het onderzoek

1.   De lidstaten formuleren in het kader van hun respectieve rechtssysteem een wettelijke status voor het onderzoek, waardoor de aangewezen onderzoekers hun taak zo efficiënt en snel mogelijk kunnen uitvoeren.

2.   Overeenkomstig hun nationale wetgeving zorgen de lidstaten ervoor dat de autoriteiten bevoegd voor elk gerechtelijk onderzoek hun volledige medewerking verlenen en dat aan de onderzoekers zo snel mogelijk toegang wordt verleend tot informatie en bewijsmateriaal dat relevant is voor het onderzoek. In het bijzonder krijgen zij:

| a) | rechtstreekse toegang tot de locatie waar het ongeval of incident heeft plaatsgevonden, en tot het betrokken rollend materieel en de daarmee samenhangende infrastructuur en verkeersregelings- en seingevingsinstallaties; |
| --- | --- |

a)

rechtstreekse toegang tot de locatie waar het ongeval of incident heeft plaatsgevonden, en tot het betrokken rollend materieel en de daarmee samenhangende infrastructuur en verkeersregelings- en seingevingsinstallaties;

| b) | het recht om onmiddellijk bewijsmateriaal te laten inventariseren en wrakstukken, infrastructuurinstallaties of -onderdelen onder toezicht te laten verwijderen, met het oog op onderzoek of analyse; |
| --- | --- |

b)

het recht om onmiddellijk bewijsmateriaal te laten inventariseren en wrakstukken, infrastructuurinstallaties of -onderdelen onder toezicht te laten verwijderen, met het oog op onderzoek of analyse;

| c) | onbeperkte toegang tot boordrecorders en apparatuur voor het opnemen van verbale boodschappen en tot de registratie van de werking van het seingevings- en verkeersregelingssysteem, waarvan zij de inhoud mogen gebruiken; |
| --- | --- |

c)

onbeperkte toegang tot boordrecorders en apparatuur voor het opnemen van verbale boodschappen en tot de registratie van de werking van het seingevings- en verkeersregelingssysteem, waarvan zij de inhoud mogen gebruiken;

| d) | toegang tot de uitkomsten van het onderzoek van de lichamen van de slachtoffers; |
| --- | --- |

d)

toegang tot de uitkomsten van het onderzoek van de lichamen van de slachtoffers;

| e) | toegang tot de uitkomsten van de onderzoeken onder het treinpersoneel en ander spoorwegpersoneel dat bij het ongeval of incident betrokken is; |
| --- | --- |

e)

toegang tot de uitkomsten van de onderzoeken onder het treinpersoneel en ander spoorwegpersoneel dat bij het ongeval of incident betrokken is;

| f) | de mogelijkheid het spoorwegpersoneel dat bij het ongeval of incident betrokken is en andere getuigen aan een onderzoek te onderwerpen, en |
| --- | --- |

f)

de mogelijkheid het spoorwegpersoneel dat bij het ongeval of incident betrokken is en andere getuigen aan een onderzoek te onderwerpen, en

| g) | toegang tot alle ter zake dienende informatie of gegevens die in het bezit zijn van de infrastructuurbeheerder, de spoorwegondernemingen, de met het onderhoud belaste entiteiten en de nationale veiligheidsinstantie. |
| --- | --- |

g)

toegang tot alle ter zake dienende informatie of gegevens die in het bezit zijn van de infrastructuurbeheerder, de spoorwegondernemingen, de met het onderhoud belaste entiteiten en de nationale veiligheidsinstantie.

3.   Het Bureau werkt met het onderzoeksorgaan samen wanneer het onderzoek voertuigen betreft die van het Bureau een vergunning hebben gekregen of spoorwegondernemingen die door het Bureau zijn gecertificeerd. Het verstrekt zo snel mogelijk alle gevraagde informatie of gegevens aan het onderzoeksorgaan en geeft op verzoek toelichting.

4.   Het onderzoek geschiedt onafhankelijk van elk gerechtelijk onderzoek.

Artikel 22

Onderzoeksorgaan

1.   Elke lidstaat ziet erop toe dat de in artikel 20 bedoelde onderzoeken naar de ongevallen en incidenten worden verricht door een permanent orgaan en dat ten minste één onderzoeker heeft die als onderzoeksleider kan optreden in het geval van een ongeval of incident. Dit orgaan is, wat betreft zijn organisatie, juridische structuur en besluitvorming onafhankelijk van infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, heffingsinstanties, toewijzende instanties en conformiteitsbeoordelingsinstanties, en van elke andere partij waarvan de belangen in strijd kunnen zijn met de taken die aan het onderzoeksorgaan zijn toevertrouwd. Voorts is het functioneel onafhankelijk van de nationale veiligheidsinstantie, van het Bureau en van elk toezichthoudend orgaan.

2.   Het onderzoeksorgaan verricht zijn taken onafhankelijk van de in lid 1 bedoelde entiteiten en krijgt daartoe voldoende financiële middelen. De onderzoekers wordt een status toegekend die hun onafhankelijkheid voldoende waarborgt.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en, waar nodig, de nationale veiligheidsinstantie verplicht zijn de in artikel 20 bedoelde ongevallen en incidenten onmiddellijk bij het onderzoeksorgaan te melden en alle beschikbare informatie te verstrekken. In voorkomend geval wordt deze melding geactualiseerd zodra ontbrekende informatie beschikbaar wordt.

Het onderzoeksorgaan beslist onverwijld en in elk geval uiterlijk binnen twee maanden na ontvangst van de melding van het ongeval of incident of het al dan niet een onderzoek instelt.

4.   Het onderzoeksorgaan mag naast de in deze richtlijn beschreven taken ook onderzoeken naar andere voorvallen dan spoorwegongevallen en -incidenten verrichten, mits de onafhankelijkheid van het orgaan door deze andere onderzoeken niet in gevaar komt.

5.   Zo nodig kan het onderzoeksorgaan, mits dat geen afbreuk doet aan de onafhankelijkheid als bepaald in lid 1, onderzoeksorganen uit andere lidstaten of het Bureau verzoeken expertise ter beschikking te stellen of technische inspecties, analyses of beoordelingen te verrichten.

6.   De lidstaten kunnen het onderzoeksorgaan opdragen onderzoeken naar andere dan de in artikel 20 bedoelde spoorwegongevallen en -incidenten te verrichten.

7.   De onderzoeksorganen wisselen actief meningen en ervaringen uit met het oog op de ontwikkeling van gemeenschappelijke onderzoeksmethoden, waarbij gemeenschappelijke beginselen worden uitgewerkt voor het volgen van de veiligheidsaanbevelingen en het aanpassen aan de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied.

Onverminderd lid 1 ondersteunt het Bureau de onderzoeksorganen bij de uitvoering van deze taak overeenkomstig artikel 38, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796.

Met de steun van het Agentschap overeenkomstig artikel 38, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796, stellen de onderzoeksorganen een programma voor collegiale toetsing op en worden alle onderzoeksorganen aangemoedigd daaraan deel te nemen om hun doeltreffendheid en onafhankelijkheid te monitoren. Met steun van het secretariaat als bedoeld in artikel 38, lid 2, van Verordening (EU) 2016/796, publiceren de onderzoeksorganen:

| a) | het gemeenschappelijk programma voor collegiale toetsing en de evaluatiecriteria, en |
| --- | --- |

a)

het gemeenschappelijk programma voor collegiale toetsing en de evaluatiecriteria, en

| b) | een jaarverslag over het programma, waarin geconstateerde sterke punten en suggesties voor verbetering duidelijk worden aangegeven. |
| --- | --- |

b)

een jaarverslag over het programma, waarin geconstateerde sterke punten en suggesties voor verbetering duidelijk worden aangegeven.

De verslagen van de collegiale toetsing worden aan alle onderzoeksorganen en aan het Agentschap bezorgd. Deze verslagen worden op vrijwillige basis gepubliceerd.

Artikel 23

Onderzoekprocedure

1.   Een ongeval of incident als bedoeld in artikel 20 wordt onderzocht door het onderzoeksorgaan van de lidstaat waarin het heeft plaatsgevonden. Als niet kan worden vastgesteld in welke lidstaat het heeft plaatsgevonden of als het heeft plaatsgevonden op of vlakbij een grensinstallatie van twee lidstaten, spreken de desbetreffende onderzoeksorganen af wie het onderzoek zal verrichten of dat zij gezamenlijk deze taak op zich nemen. In het eerste geval mag het onderzoeksorgaan dat het onderzoek niet verricht, aan het onderzoek deelnemen en wordt het in volle omvang van de uitkomsten ervan ingelicht.

Onderzoeksorganen van andere lidstaten worden uitgenodigd, indien gepast, om deel te nemen aan een onderzoek wanneer:

| a) | een in een van die lidstaten gevestigde en vergunninghoudende spoorwegonderneming bij het ongeval of incident betrokken is, of |
| --- | --- |

a)

een in een van die lidstaten gevestigde en vergunninghoudende spoorwegonderneming bij het ongeval of incident betrokken is, of

| b) | een in een van die lidstaten geregistreerd of onderhouden voertuig bij het ongeval of incident betrokken is. |
| --- | --- |

b)

een in een van die lidstaten geregistreerd of onderhouden voertuig bij het ongeval of incident betrokken is.

Onderzoeksorganen van uitgenodigde lidstaten krijgen de bevoegdheid waarmee zij, indien hun daartoe een verzoek wordt gedaan, kunnen helpen bij het verzamelen van bewijsmateriaal voor het onderzoeksorgaan van een andere lidstaat.

Onderzoeksorganen van uitgenodigde lidstaten krijgen toegang tot de informatie en het bewijsmateriaal waarmee zij daadwerkelijk kunnen deelnemen aan het onderzoek, met volledige inachtneming van de nationale wetgeving inzake gerechtelijke procedures.

Dit lid belet niet dat de lidstaten kunnen overeenkomen dat de betrokken organen in andere omstandigheden gezamenlijk onderzoek verrichten.

2.   Voor elk ongeval of incident voorziet het onderzoeksorgaan in de juiste middelen, met inbegrip van de operationele en technische deskundigheid, die nodig zijn om de taak uit te voeren. Die deskundigheid kan, afhankelijk van de aard van het te onderzoeken ongeval of incident, binnen of buiten het orgaan gezocht worden.

3.   Het onderzoek wordt met de grootst mogelijke openheid verricht, waarbij alle partijen worden gehoord en van de uitkomsten op de hoogte worden gesteld. De betrokken infrastructuurbeheerder en spoorwegondernemingen, de nationale veiligheidsinstantie, het Bureau, de slachtoffers en hun familieleden, de eigenaren van beschadigde eigendommen, fabrikanten, de betrokken noodhulpdiensten en vertegenwoordigers van het personeel en de gebruikers krijgen de mogelijkheid om relevante technische informatie te leveren om de kwaliteit van het onderzoeksrapport te verbeteren. Het onderzoeksorgaan neemt tevens de redelijke behoeften van de slachtoffers en hun familieleden in aanmerking en houdt hen op de hoogte van de voortgang van het onderzoek.

4.   Het onderzoeksorgaan voltooit zijn onderzoek op de plaats van het ongeval zo snel mogelijk, zodat de infrastructuurbeheerder de infrastructuur kan herstellen en zo spoedig mogelijk kan openstellen voor spoorvervoersdiensten.

Artikel 24

Rapportage

1.   Naar aanleiding van de onderzoeken naar een ongeval of incident als bedoeld in artikel 20 worden er rapporten opgesteld die, wat de vorm betreft, zijn afgestemd op het type en de ernst van het ongeval of incident en het belang van de bevindingen. In die rapporten worden de in artikel 20, lid 1, bedoelde doelen van de onderzoeken vermeld en, waar nodig, veiligheidsaanbevelingen gegeven.

2.   Het onderzoeksorgaan maakt het eindrapport zo spoedig mogelijk openbaar, doch gewoonlijk niet later dan twaalf maanden na de datum waarop het ongeval of incident heeft plaatsgevonden. Indien het eindrapport niet binnen twaalf maanden openbaar kan worden gemaakt, publiceert het onderzoeksorgaan minstens een keer per jaar, op de verjaardag van het ongeval, een tussentijdse verklaring waarin nader wordt ingegaan op de voortgang van het onderzoek en eventuele veiligheidskwesties die aan het licht zijn gekomen. Het rapport, met inbegrip van de veiligheidsaanbevelingen, wordt aan de in artikel 23, lid 3, bedoelde betrokken partijen gezonden alsmede aan de betrokken organen en partijen in andere lidstaten.

Rekening houdend met de door de onderzoeksorganen opgedane ervaringen stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen de rapportagestructuur vast die zo nauwkeurig mogelijk moet worden gevolgd voor onderzoeksrapporten betreffende ongevallen en incidenten. Deze rapportagestructuur omvat de volgende elementen:

| a) | een beschrijving en achtergrond van het voorval; |
| --- | --- |

a)

een beschrijving en achtergrond van het voorval;

| b) | een overzicht van de onderzoeken en bevragingen, inclusief van het veiligheidsbeheersysteem, de toegepaste voorschriften en regelgeving, de werking van rollend materieel en technische installaties, de organisatie van arbeidskrachten, de documentatie over het operationele systeem en eerdere voorvallen van soortgelijke aard; |
| --- | --- |

b)

een overzicht van de onderzoeken en bevragingen, inclusief van het veiligheidsbeheersysteem, de toegepaste voorschriften en regelgeving, de werking van rollend materieel en technische installaties, de organisatie van arbeidskrachten, de documentatie over het operationele systeem en eerdere voorvallen van soortgelijke aard;

| c) | een analyse en conclusies met betrekking tot de oorzaken van het voorval, inclusief oorzakelijke factoren die verband houden met:






  i) | acties van betrokken personen; |
| --- | --- | --- |

c)

een analyse en conclusies met betrekking tot de oorzaken van het voorval, inclusief oorzakelijke factoren die verband houden met:

i)

acties van betrokken personen;

| ii) | de staat van het rollend materieel en van de technische installaties; |
| --- | --- |

ii)

de staat van het rollend materieel en van de technische installaties;

| iii) | vaardigheden van het personeel, procedures en onderhoud; |
| --- | --- |

iii)

vaardigheden van het personeel, procedures en onderhoud;

| iv) | de voorwaarden van het regelgevingskader;en |
| --- | --- |

iv)

de voorwaarden van het regelgevingskader;en

| v) | de toepassing van het veiligheidsbeheersysteem. |
| --- | --- |

v)

de toepassing van het veiligheidsbeheersysteem.

Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 28, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

3.   Elk jaar publiceert het onderzoeksorgaan uiterlijk 30 september een jaarverslag waarin het verantwoording aflegt over de onderzoeken die het voorafgaande jaar zijn verricht, de veiligheidsaanbevelingen die zijn gedaan en de maatregelen die zijn genomen naar aanleiding van eerdere aanbevelingen.

Artikel 25

Aan het Bureau te zenden informatie

1.   Binnen zeven dagen nadat besloten is een onderzoek in te stellen, brengt het onderzoeksorgaan het Bureau daarvan op de hoogte. Hierbij worden de datum, de tijd en de plaats van het ongeval of incident aangegeven, alsmede het type ongeval of incident en de gevolgen ervan in termen van doden, gewonden en materiële schade.

2.   Het onderzoeksorgaan zendt het Bureau een exemplaar van het eindrapport bedoeld in artikel 24, lid 2, en van het jaarverslag bedoeld in artikel 24, lid 3.

Artikel 26

Veiligheidsaanbevelingen

1.   Een door een onderzoeksorgaan afgegeven veiligheidsaanbeveling vormt in geen geval een vermoeden van schuld of aansprakelijkheid voor een ongeval of een incident.

2.   Aanbevelingen worden gericht tot de nationale veiligheidsinstantie en, als de aard van de aanbeveling dat vereist, tot het Bureau, tot andere organen of instanties in de betrokken lidstaat of tot andere lidstaten. De lidstaten, hun respectieve nationale veiligheidsinstanties en het Bureau nemen, binnen de grenzen van hun bevoegdheden, de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de door de onderzoeksorganen opgestelde aanbevelingen naar behoren in aanmerking worden genomen en, in voorkomend geval, worden door acties gevolgd.

3.   Het Bureau, de nationale veiligheidsinstantie en de andere instanties of organen alsmede, in voorkomend geval, andere lidstaten tot welke de aanbevelingen zijn gericht, laten het onderzoeksorgaan periodiek weten welke maatregelen zij naar aanleiding van een bepaalde aanbeveling hebben genomen of gepland.

HOOFDSTUK VI

OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN

Artikel 27

Uitoefening van bevoegdheidsdelegatie

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie verleend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in artikel 6, lid 6, en in artikel 7, lid 6, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 15 juni 2016. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag over de bevoegdheidsdelegatie op. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het verstrijken van elke termijn tegen deze verlenging verzet.

3.   Het is van bijzonder belang dat de Commissie, voordat ze die gedelegeerde handelingen vaststelt, zoals gebruikelijk overleg pleegt met deskundigen, waaronder deskundigen van de lidstaten.

4.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikel 6, lid 6, en artikel 7, lid 6, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de in dat besluit genoemde bevoegdheidsdelegatie. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een overeenkomstig artikel 6, lid 6, en artikel 7, lid 6, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar hebben gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad vóór het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld daartegen geen bezwaar te zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 28

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 51 van Richtlijn (EU) 2016/797 ingestelde comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Indien het comité geen advies uitbrengt, stelt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet vast en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Artikel 29

Verslag en verdere actie van de Unie

1.   De Commissie dient uiterlijk op 16 juni 2021 en vervolgens om de vijf jaar bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van deze richtlijn, met name om de doeltreffendheid van de maatregelen voor de afgifte van unieke veiligheidscertificaten te toetsen.

Waar nodig, gaat het verslag vergezeld van voorstellen voor verdere actie van de Unie.

2.   Het Bureau evalueert de ontwikkeling van de veiligheidscultuur, met inbegrip van de rapportage van voorvallen. Het dient uiterlijk op 16 juni 2024 bij de Commissie een verslag in met daarin, indien nodig, voorstellen voor in het systeem aan te brengen verbeteringen. De Commissie neemt op basis van deze aanbevelingen passende maatregelen en stelt, indien nodig, wijzigingen van deze richtlijn voor.

3.   Uiterlijk op 16 december 2017 brengt de Commissie verslag uit aan het Europees Parlement en aan de Raad over de maatregelen die zijn genomen om de volgende doelstellingen te verwezenlijken:

| a) | de verplichting voor fabrikanten om de voor de veiligheid kritieke onderdelen die op de Europese spoorwegnetwerken in gebruik zijn, te voorzien van een identificatiecode, op zodanige wijze dat aan de hand van deze identificatiecode het onderdeel, de naam van de fabrikant en de significante productiegegevens kunnen worden vastgesteld; |
| --- | --- |

a)

de verplichting voor fabrikanten om de voor de veiligheid kritieke onderdelen die op de Europese spoorwegnetwerken in gebruik zijn, te voorzien van een identificatiecode, op zodanige wijze dat aan de hand van deze identificatiecode het onderdeel, de naam van de fabrikant en de significante productiegegevens kunnen worden vastgesteld;

| b) | de volledige traceerbaarheid van de voor de veiligheid kritieke onderdelen, de traceerbaarheid van de activiteiten voor het onderhoud ervan en de bepaling van hun operationele levensduur, en |
| --- | --- |

b)

de volledige traceerbaarheid van de voor de veiligheid kritieke onderdelen, de traceerbaarheid van de activiteiten voor het onderhoud ervan en de bepaling van hun operationele levensduur, en

| c) | de bepaling van gemeenschappelijke verplichte beginselen voor het onderhoud van deze onderdelen. |
| --- | --- |

c)

de bepaling van gemeenschappelijke verplichte beginselen voor het onderhoud van deze onderdelen.

Artikel 30

Sancties

De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze ten uitvoer worden gelegd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig, niet-discriminerend en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 33, lid 1, vermelde datum in kennis van die regels en stellen haar zo spoedig mogelijk in kennis van eventuele latere wijzigingen daarop.

Artikel 31

Overgangsbepalingen

1.   Bijlage V bij Richtlijn 2004/49/EG is van toepassing tot de datum waarop de in artikel 24, lid 2, van deze richtlijn bedoelde uitvoeringshandelingen van toepassing worden.

2.   Onverminderd lid 3 van dit artikel is Richtlijn 2004/49/EG van toepassing op de spoorwegondernemingen die tussen 15 juni 2016 en 16 juni 2019 gecertificeerd moeten worden. Die veiligheidscertificaten blijven geldig tot hun vervaldatum.

3.   Uiterlijk met ingang van 16 juni 2019 verricht het Bureau de certificeringstaken op grond van artikel 10 ten aanzien van de exploitatiegebieden in de lidstaten die het Bureau of de Commissie niet in kennis hebben gesteld overeenkomstig artikel 33, lid 2. In afwijking van artikel 10 kunnen de nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Agentschap en de Commissie in kennis hebben gesteld uit hoofde van artikel 33, lid 2, tot en met 16 juni 2020 certificaten blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2004/49/EG.

Artikel 32

Aanbevelingen en adviezen van het Bureau

Overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EU) 2016/796 formuleert het Bureau aanbevelingen en adviezen voor de toepassing van deze richtlijn. Met deze aanbevelingen en adviezen kan rekening worden gehouden wanneer de Unie rechtshandelingen vaststelt uit hoofde van deze richtlijn.

Artikel 33

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke, en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 16 juni 2019 aan de artikelen 2, 3 en 4, de artikelen 8 tot en met 11, artikel 12, lid 5, artikel 15, lid 3, de artikelen 16 tot en met 19, artikel 21, lid 2, artikel 23, leden 3 en 7, artikel 24, lid 2, artikel 26, lid 3, en bijlagen II en III, te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.

2.   De lidstaten mogen de in lid 1 bedoelde omzettingsperiode met een jaar verlengen. In dat verband stellen de lidstaten die de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen niet binnen de in lid 1 bedoelde omzettingstermijn in werking zullen doen treden, het Bureau en de Commissie daarvan uiterlijk op 16 december 2018 in kennis en motiveren zij deze verlenging.

3.   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze richtlijn ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor deze verwijzing en de formulering van die verklaring worden vastgesteld door de lidstaten.

4.   De verplichting tot omzetting en uitvoering van deze richtlijn is niet van toepassing op Cyprus en Malta zolang deze landen op hun grondgebied niet over een spoorwegnetwerk beschikken.

Zodra een publieke of private instantie een officiële aanvraag indient om een spoorlijn aan te leggen met het oog op de exploitatie daarvan door één of meer spoorwegondernemingen, dienen de betrokken lidstaten binnen twee jaar na de ontvangst van die aanvraag regelgeving vast te stellen om deze richtlijn ten uitvoer te leggen.

Artikel 34

Intrekking

Richtlijn 2004/49/EG, als gewijzigd door de in bijlage IV, deel A, genoemde richtlijnen, wordt ingetrokken met ingang van 16 juni 2020, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de termijnen voor de omzetting in nationale wetgeving en de toepassing van de in bijlage IV, deel B, genoemde richtlijnen.

Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage V.

Artikel 35

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 36

Adressanten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Straatsburg, 11 mei 2016.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

M. SCHULZ

Voor de Raad

De voorzitter

J.A. HENNIS-PLASSCHAERT

---

(1)  
  PB C 327 van 12.11.2013, blz. 122.

1

(2)  
  PB C 356 van 5.12.2013, blz. 92.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 26 februari 2014 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 10 december 2015 (PB C 57 van 12.2.2016, blz. 64). Standpunt van het Europees Parlement van 28 april 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

3

(4)  Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44).

4

(5)  Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (zie bladzijde 44 van dit Publicatieblad).

5

(6)  Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004 (zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad).

6

(7)  Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1).

7

(8)  Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13).

8

(9)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

9

(10)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB L 343 van 14.12.2012, blz. 32).

10

(11)  Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51).

11

(12)  Richtlijn (EU) 2015/1535 van het Europees Parlement en de Raad van 9 september 2015 betreffende een informatieprocedure op het gebied van technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (PB L 241 van 17.9.2015, blz. 1).

12

(13)  Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 14).

13

(14)  Verordening (EG) nr. 653/2007 van de Commissie van 13 juni 2007 betreffende het gebruik van een gemeenschappelijk Europees formaat voor veiligheidscertificaten en aanvraagdocumenten overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad en betreffende de geldigheid van overeenkomstig Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad afgegeven veiligheidscertificaten (PB L 153 van 14.6.2007, blz. 9).

14

(15)  Verordening (EU) nr. 1158/2010 van de Commissie van 9 december 2010 betreffende een gemeenschappelijke veiligheidsmethode ter beoordeling van de conformiteit met de vereisten voor de verkrijging van veiligheidscertificaten voor spoorwegen (PB L 326 van 10.12.2010, blz. 11).

15

(16)  Verordening (EU) nr. 445/2011 van de Commissie van 10 mei 2011 betreffende een systeem voor de certificering van met het onderhoud van goederenwagons belaste entiteiten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 653/2007 (PB L 122 van 11.5.2011, blz. 22).

16

---

BIJLAGE I

GEMEENSCHAPPELIJKE VEILIGHEIDSINDICATOREN

De gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren (GVI's) worden jaarlijks door de nationale veiligheidsinstanties gemeld.

Als er na de indiening van het verslag nieuwe feiten of fouten aan het licht komen, worden de indicatoren voor een bepaald jaar bij de eerste passende gelegenheid en uiterlijk in het volgende jaarverslag door de nationale veiligheidsinstantie gewijzigd of verbeterd.

In het aanhangsel staan gemeenschappelijke definities voor GVI's en methoden voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen.

1.   Indicatoren met betrekking tot ongevallen

1.1.   Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal ernstige ongevallen en uitsplitsing naar de volgende soorten ongevallen:

| — | botsing tussen een trein en een spoorvoertuig; |
| --- | --- |

—

botsing tussen een trein en een spoorvoertuig;

| — | botsing van een trein met een obstakel binnen het vrijeruimteprofiel; |
| --- | --- |

—

botsing van een trein met een obstakel binnen het vrijeruimteprofiel;

| — | ontsporing van een trein; |
| --- | --- |

—

ontsporing van een trein;

| — | ongeval op een overweg, inclusief ongeval met voetgangers op een overweg, en verdere uitsplitsing naar de vijf soorten overwegen gedefinieerd in punt 6.2; |
| --- | --- |

—

ongeval op een overweg, inclusief ongeval met voetgangers op een overweg, en verdere uitsplitsing naar de vijf soorten overwegen gedefinieerd in punt 6.2;

| — | ongeval met personen waarbij rollend materieel in rijdende toestand betrokken is, met uitzondering van zelfmoorden en zelfmoordpogingen; |
| --- | --- |

—

ongeval met personen waarbij rollend materieel in rijdende toestand betrokken is, met uitzondering van zelfmoorden en zelfmoordpogingen;

| — | brand in rollend materieel; |
| --- | --- |

—

brand in rollend materieel;

| — | andere. |
| --- | --- |

—

andere.

Ieder significant ongeval wordt gemeld onder het type van het primaire ongeval, ook al zijn de gevolgen van het secundaire ongeval ernstiger (bijv. brand na een ontsporing).

1.2.   Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal personen dat per soort ongeval zwaargewond is geraakt of is omgekomen, met onderverdeling in de volgende categorieën:

| — | reiziger (ook in verhouding tot het totale aantal reizigerskilometers en reizigerstreinkilometers); |
| --- | --- |

—

reiziger (ook in verhouding tot het totale aantal reizigerskilometers en reizigerstreinkilometers);

| — | werknemer of contractant; |
| --- | --- |

—

werknemer of contractant;

| — | gebruiker van overwegen; |
| --- | --- |

—

gebruiker van overwegen;

| — | indringer; |
| --- | --- |

—

indringer;

| — | andere persoon op een perron; |
| --- | --- |

—

andere persoon op een perron;

| — | andere persoon niet op een perron. |
| --- | --- |

—

andere persoon niet op een perron.

2.   Indicatoren met betrekking tot gevaarlijke goederen

Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal ongevallen in verband met het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, met onderverdeling in de volgende categorieën:

| — | ongeval waarbij ten minste één spoorvoertuig is betrokken dat gevaarlijke goederen vervoert, zoals gedefinieerd in het aanhangsel; |
| --- | --- |

—

ongeval waarbij ten minste één spoorvoertuig is betrokken dat gevaarlijke goederen vervoert, zoals gedefinieerd in het aanhangsel;

| — | aantal dergelijke ongevallen waarbij gevaarlijke goederen vrijkomen. |
| --- | --- |

—

aantal dergelijke ongevallen waarbij gevaarlijke goederen vrijkomen.

3.   Indicatoren met betrekking tot zelfmoorden

Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal zelfmoorden en zelfmoordpogingen.

4.   Indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen

Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal voorlopers van ongevallen en uitsplitsing naar de volgende soorten voorlopers:

| — | gebroken rails; |
| --- | --- |

—

gebroken rails;

| — | knik of andere afwijking in het spoor; |
| --- | --- |

—

knik of andere afwijking in het spoor;

| — | foutieve seingeving; |
| --- | --- |

—

foutieve seingeving;

| — | ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt wordt overschreden; |
| --- | --- |

—

ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt wordt overschreden;

| — | ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt niet wordt overschreden; |
| --- | --- |

—

ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt niet wordt overschreden;

| — | gebroken wiel van operationeel rollend materieel; |
| --- | --- |

—

gebroken wiel van operationeel rollend materieel;

| — | gebroken as van operationeel rollend materieel. |
| --- | --- |

—

gebroken as van operationeel rollend materieel.

Alle voorlopers moeten worden gemeld, ongeacht of ze wel of niet een ongeval tot gevolg hadden. (Een voorloper die een significant ongeval tot gevolg had, wordt ook gemeld onder de indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen; een voorloper die geen significant ongeval tot gevolg had, wordt alleen gemeld onder de indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen).

5.   Indicatoren voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen

Het/de totale in euro en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers):

| — | aantal doden en ernstig gewonden, vermenigvuldigd met de waarde van het voorkomen van een dodelijk ongeval of ongeval met ernstig gewonden (Value of Preventing a Casualty — VPC); |
| --- | --- |

—

aantal doden en ernstig gewonden, vermenigvuldigd met de waarde van het voorkomen van een dodelijk ongeval of ongeval met ernstig gewonden (Value of Preventing a Casualty — VPC);

| — | kosten van milieuschade; |
| --- | --- |

—

kosten van milieuschade;

| — | kosten van materiële schade aan rollend materieel of infrastructuur; |
| --- | --- |

—

kosten van materiële schade aan rollend materieel of infrastructuur;

| — | kosten van vertragingen als gevolg van ongevallen. |
| --- | --- |

—

kosten van vertragingen als gevolg van ongevallen.

De nationale veiligheidsinstanties melden de economische gevolgen van significante ongevallen.

De VPC is de waarde die de samenleving toekent aan het voorkomen van een dodelijk ongeval of ongeval met ernstig gewonden en vormt als zodanig geen referentie voor schadevergoeding tussen bij ongevallen betrokken partijen.

6.   Indicatoren met betrekking tot de technische veiligheid van de infrastructuur en de invoering daarvan

6.1.   Het percentage sporen met treinbeveiligingssystemen (Train Protection Systems — TPS's) in werking en het percentage treinkilometers waarbij TPS aan boord wordt gebruikt, voor zover deze systemen zorgen voor:

| — | waarschuwing; |
| --- | --- |

—

waarschuwing;

| — | waarschuwing en automatische stop; |
| --- | --- |

—

waarschuwing en automatische stop;

| — | waarschuwing, automatische stop en plaatsgerelateerde controle op de snelheid; |
| --- | --- |

—

waarschuwing, automatische stop en plaatsgerelateerde controle op de snelheid;

| — | waarschuwing, automatische stop en continue controle op de snelheid. |
| --- | --- |

—

waarschuwing, automatische stop en continue controle op de snelheid.

6.2.   Het aantal overwegen (totaal, per kilometer lijn en per kilometer spoor) uitgesplitst naar de volgende vijf soorten overwegen:

| a) | overweg met passieve signalisatie; |
| --- | --- |

a)

overweg met passieve signalisatie;

| b) | overweg met actieve signalisatie:






  i) | manueel, |
| --- | --- | --- |

b)

overweg met actieve signalisatie:

i)

manueel,

| ii) | automatisch, met waarschuwing voor weggebruikers, |
| --- | --- |

ii)

automatisch, met waarschuwing voor weggebruikers,

| iii) | automatisch, met bescherming voor weggebruikers, |
| --- | --- |

iii)

automatisch, met bescherming voor weggebruikers,

| iv) | bescherming zijde spoor. |
| --- | --- |

iv)

bescherming zijde spoor.

Aanhangsel

Gemeenschappelijke definities voor GVI's en methoden voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen

1.   Indicatoren met betrekking tot ongevallen

1.1.   
  „significant ongeval”: elk ongeval met ten minste één bewegend spoorvoertuig waarbij ten minste één persoon om het leven is gekomen of zwaargewond is geraakt, of dat schade van betekenis aan het materieel, de rails, andere installaties of het milieu dan wel een ernstige ontregeling van het verkeer heeft veroorzaakt, met uitzondering van ongevallen in werkplaatsen, magazijnen en opslagruimtes;

1.2.   
  „schade van betekenis aan het materieel, de rails, andere installaties of het milieu”: schade voor een bedrag van 150 000 EUR of meer;

1.3.   
  „ernstige ontregeling van het verkeer”: de treindiensten op een hoofdspoorlijn worden gedurende zes uur of langer onderbroken;

1.4.   
  „trein”: één of meer spoorvoertuigen getrokken door één of meer locomotieven of motorrijtuigen, of één motorrijtuig alleen, die/dat onder een bepaald nummer of een specifieke benaming van een vast beginpunt naar een vast eindpunt rijdt/rijden, met inbegrip van een losse locomotief, m.a.w. een locomotief die alleen rijdt;

1.5.   
  „botsing tussen een trein en een spoorvoertuig”: een frontale botsing, een kopstaartbotsing of een zijdelingse botsing tussen een deel van een trein en een deel van een andere trein of een ander spoorvoertuig of rangerend rollend materieel;

1.6.   
  „botsing van een trein met een obstakel binnen het profiel van vrije ruimte” : een botsing tussen een deel van een trein met vaste of tijdelijk aanwezige objecten op of in de nabijheid van het spoor (behalve door voertuigen of gebruikers op overwegen verloren voorwerpen), met inbegrip van aanrijdingen met bovenleidingen;

1.7.   
  „ontsporing van een trein”: alle gevallen waarbij ten minste één wiel van een trein uit de rails loopt;

1.8.   
  „ongeval op overwegen”: elk ongeval op een overweg waarbij ten minste één spoorvoertuig en één of meer overstekende voertuigen, andere overstekende gebruikers, zoals voetgangers, of andere tijdelijk op of nabij het spoor aanwezige voorwerpen, ingeval zij door een overstekend voertuig of een overstekende gebruiker verloren zijn, betrokken zijn;

1.9.   
  „ongevallen met personen waarbij rollend materieel in rijdende toestand betrokken is”: ongevallen van één of meer personen die door een spoorvoertuig of een aan het spoorvoertuig vastzittend of daarvan losgeraakt voorwerp worden geraakt; dit omvat personen die van spoorvoertuigen vallen en personen die vallen of door losse voorwerpen worden geraakt wanneer zij aan boord van spoorvoertuigen reizen;

1.10.   
  „brand in rollend materieel”: een brand of explosie die zich tijdens de rit tussen het station van vertrek en de eindbestemming voordoet in spoorvoertuigen (met inbegrip van de lading), ook wanneer de voertuigen stilstaan in het station van vertrek, op de eindbestemming of aan tussenliggende haltes, alsmede tijdens rangeeractiviteiten;

1.11.   
  „overige ongevallen”: elk ander ongeval dan een botsing van een trein met een spoorvoertuig, een botsing van een trein met een obstakel binnen het profiel van vrije ruimte, een ontsporing van een trein, een ongeval op een overweg, een persoonlijk ongeval met rollend materieel in rijdende toestand of een brand in rollend materieel;

1.12.   
  „reiziger”: elke persoon, met uitzondering van het treinpersoneel, die een reis per spoor maakt, met inbegrip van een reiziger die aan of van boord van een bewegende trein tracht te gaan, uitsluitend voor ongevallenstatistieken;

1.13.   
  „werknemer of contractant”: elke persoon van wie het werk verband houdt met een spoorweg en die aan het werk is ten tijde van het ongeval, inclusief het personeel van contractanten, zelfstandige contractanten, treinpersoneel en personen die met rollend materieel en infrastructuurinstallaties werken;

1.14.   
  „gebruiker van een overweg”: elke persoon die te voet of met een vervoermiddel gebruik maakt van een overweg om de sporen over te steken;

1.15.   
  „indringer”: elke persoon die zich op spoorwegterreinen bevindt terwijl dat verboden is, met uitzondering van gebruikers van overwegen;

1.16.   
  „andere persoon op een perron”: elke zich op een spoorwegperron bevindend persoon die niet onder de definitie van „reiziger”, „werknemer of contractant”, „gebruiker van een overweg”, „andere persoon niet op een perron” of „indringer” valt;

1.17.   
  „andere persoon niet op een perron”: elke zich niet op een spoorwegperron bevindend persoon die niet onder de definitie van „reiziger”, „werknemer of contractant”, „gebruiker van een overweg”, „andere persoon op een perron” of „indringer” valt;

1.18.   
  „dood (dodelijk slachtoffer)”: elke persoon die bij een ongeval om het leven is gekomen of binnen 30 dagen daarna aan de gevolgen ervan overlijdt, met uitzondering van personen die zelfmoord hebben gepleegd;

1.19.   
  „zwaargewond (zwaargewonde persoon)”: elke persoon die bij een ongeval gewond is geraakt en langer dan 24 uur in het ziekenhuis werd opgenomen ten gevolge van het ongeval, met uitzondering van personen die een poging tot zelfmoord hebben ondernomen.

2.   Indicatoren met betrekking tot gevaarlijke goederen

2.1.   
  „ongeval bij het vervoer van gevaarlijke goederen”: elk ongeval of incident dat moet worden gemeld overeenkomstig punt 1.8.5 van de RID (1)/ADR-voorschriften;

2.2.   
  „gevaarlijke goederen”: stoffen en artikelen waarvan het vervoer bij het RID is verboden, of alleen onder daarin vermelde voorwaarden is toegestaan.

3.   Indicatoren met betrekking tot zelfmoorden

3.1.   
  „zelfmoord”: daad van opzettelijke zelfverwonding met de dood tot gevolg, zoals door de bevoegde nationale instantie geregistreerd en gekwalificeerd;

3.2.   
  „poging tot zelfmoord”: daad van opzettelijke zelfverwonding met ernstig letsel tot gevolg.

4.   Indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen

4.1.   
  „gebroken rail”: een rail die in twee of meer stukken is gebroken of waarvan een stuk metaal is afgebroken, waardoor een gat van meer dan 50 mm lengte en meer dan 10 mm diepte in het loopvlak van het spoor is ontstaan;

4.2.   
  „knik of andere afwijking in het spoor”: elke storing die verband houdt met de continuïteit en de geometrie van het spoor, waardoor het spoor buiten bedrijf moet worden gesteld of de toegestane snelheid onmiddellijk moet worden beperkt;

4.3.   
  „foutieve seingeving”: technische storingen van het seinsysteem (van de infrastructuur of van het rollend materieel), die tot gevolg hebben dat de seininformatie minder restrictief is dan vereist;

4.4.   
  „ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt wordt overschreden”: iedere keer dat een deel van een trein verder rijdt dan toegestaan en het gevaarpunt overschrijdt;

4.5.   
  „ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt niet wordt overschreden”: iedere keer dat een deel van een trein verder rijdt dan toegestaan maar het gevaarpunt niet overschrijdt.

Onder „verder rijden dan toegestaan”, zoals vermeld in de bovenstaande punten 4.4 en 4.5, wordt verstaan dat de trein verder rijdt dan:

| — | een naast het spoor gelegen sein of seinpaal met gekleurde lichten op een gevaarpunt, of een STOP-teken in gevallen waarin geen automatisch beveiligingssysteem voor treinen (TPS) operationeel is; |
| --- | --- |

—

een naast het spoor gelegen sein of seinpaal met gekleurde lichten op een gevaarpunt, of een STOP-teken in gevallen waarin geen automatisch beveiligingssysteem voor treinen (TPS) operationeel is;

| — | het einde van een veiligheidsgerelateerd toegestaan eindpunt van een TPS; |
| --- | --- |

—

het einde van een veiligheidsgerelateerd toegestaan eindpunt van een TPS;

| — | een in de voorschriften vastgesteld punt dat mondeling of schriftelijk is meegedeeld; |
| --- | --- |

—

een in de voorschriften vastgesteld punt dat mondeling of schriftelijk is meegedeeld;

| — | stopborden (behalve spoorbuffers) of handsignalen. |
| --- | --- |

—

stopborden (behalve spoorbuffers) of handsignalen.

Gevallen waarin voertuigen zonder aangekoppelde tractie-eenheid of onbeheerde treinen voorbij een stoptonend sein rijden, worden niet meegeteld. Gevallen waarbij het sein om welke reden dan ook niet tijdig op onveilig is gezet om de machinist in staat te stellen de trein voor het sein te stoppen, worden niet meegeteld.

De nationale veiligheidsinstanties mogen afzonderlijk verslag uitbrengen over de bovenvermelde vier aanwijzingen van niet-toegestane verplaatsing en moeten ten minste een geaggregeerde indicator meedelen met gegevens over aanwijzingen voor de vier gevallen samen;

4.6.   
  „gebroken wiel van rollend materieel in dienst”: een breuk die gevolgen heeft voor het wiel en een risico op een ongeval (ontsporing of botsing) doet ontstaan;

4.7.   
  „gebroken as van rollend materieel in dienst”: een breuk die gevolgen heeft voor de as en een risico op een ongeval (ontsporing of botsing) doet ontstaan.

5.   Gemeenschappelijke methoden voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen

5.1.   De waarde van het voorkomen van een dodelijk ongeval of ongeval met ernstig gewonden (VPC) bestaat uit:

| 1) | de waarde van de veiligheid op zich: waarden ten aanzien van de bereidheid te betalen (Willingness to Pay — WTP), gebaseerd op „uitgedrukte voorkeur”-onderzoeken die zijn uitgevoerd in de lidstaat waarvoor zij worden toegepast; |
| --- | --- |

1)

de waarde van de veiligheid op zich: waarden ten aanzien van de bereidheid te betalen (Willingness to Pay — WTP), gebaseerd op „uitgedrukte voorkeur”-onderzoeken die zijn uitgevoerd in de lidstaat waarvoor zij worden toegepast;

| 2) | directe en indirecte economische kosten: kosten die worden geraamd in de lidstaat en die bestaan uit:






  — | medische kosten en kosten voor revalidatie, |
| --- | --- | --- |

2)

directe en indirecte economische kosten: kosten die worden geraamd in de lidstaat en die bestaan uit:

—

medische kosten en kosten voor revalidatie,

| — | proceskosten, kosten voor politie, particuliere ongevalsonderzoeken, nooddiensten en administratieve kosten van de verzekering, |
| --- | --- |

—

proceskosten, kosten voor politie, particuliere ongevalsonderzoeken, nooddiensten en administratieve kosten van de verzekering,

| — | productieverlies: waarde voor de samenleving van de goederen en diensten die door de persoon hadden kunnen worden geproduceerd als het ongeval niet had plaatsgevonden. |
| --- | --- |

—

productieverlies: waarde voor de samenleving van de goederen en diensten die door de persoon hadden kunnen worden geproduceerd als het ongeval niet had plaatsgevonden.

Bij de berekening van de kosten die slachtoffers veroorzaken, worden doden en ernstig gewonden afzonderlijk beoordeeld (verschillende VPC voor doden en ernstig gewonden).

5.2.   Gemeenschappelijke beginselen om de waarde van de veiligheid op zich en directe en/of indirecte economische kosten te ramen:

Voor de waarde van de veiligheid op zich wordt de beoordeling van de vraag of de beschikbare ramingen al dan niet passend zijn, op de volgende overwegingen gebaseerd:

| — | de ramingen moeten samenhangen met een systeem voor de raming van de vermindering van het mortaliteitsrisico in de transportsector en een WTP-benadering, naargelang van de „uitgedrukte voorkeur”-methoden; |
| --- | --- |

—

de ramingen moeten samenhangen met een systeem voor de raming van de vermindering van het mortaliteitsrisico in de transportsector en een WTP-benadering, naargelang van de „uitgedrukte voorkeur”-methoden;

| — | de steekproef van respondenten die voor de waarden wordt gebruikt, moet representatief zijn voor de betrokken populatie. De steekproef moet met name de verdeling naar leeftijd, inkomen en andere relevante sociaaleconomische en/of demografische kenmerken van de populatie weerspiegelen; |
| --- | --- |

—

de steekproef van respondenten die voor de waarden wordt gebruikt, moet representatief zijn voor de betrokken populatie. De steekproef moet met name de verdeling naar leeftijd, inkomen en andere relevante sociaaleconomische en/of demografische kenmerken van de populatie weerspiegelen;

| — | methode voor het verkrijgen van de WTP-waarden: de enquête moet zo zijn opgesteld dat de vragen duidelijk en zinvol zijn voor de respondenten. |
| --- | --- |

—

methode voor het verkrijgen van de WTP-waarden: de enquête moet zo zijn opgesteld dat de vragen duidelijk en zinvol zijn voor de respondenten.

Directe en indirecte economische kosten worden geraamd op basis van de werkelijke door de samenleving gedragen kosten.

5.3.   Definities

5.3.1.   
  „Kosten van milieuschade”: de kosten die door de spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders moeten worden gedragen, geraamd op basis van hun ervaring, om het beschadigde gebied te herstellen in de staat van vóór het spoorwegongeval.

5.3.2.   
  „Kosten van materiële schade aan rollend materieel of infrastructuur”: de kosten van nieuw rollend materieel of nieuwe infrastructuur, met dezelfde functies en technische parameters als het materieel of de infrastructuur die onherstelbaar zijn beschadigd en de kosten voor het herstel van het rollend materieel of de infrastructuur die kunnen worden hersteld in de staat van vóór het ongeval, geraamd door spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders op basis van hun ervaring, waaronder ook de kosten in verband met de huur van rollend materieel als gevolg van de niet-beschikbaarheid van beschadigde voertuigen.

5.3.3.   
  „Kosten van vertragingen als gevolg van ongevallen”: de geldwaarde van vertragingen die gebruikers van spoorvervoer (reizigers en vrachtklanten) ondervinden als gevolg van ongevallen, berekend volgens het onderstaande model:

| | VT = geldwaarde van reistijdbesparingen |
| --- | --- |

VT = geldwaarde van reistijdbesparingen

| | Waarde van tijd voor een treinreiziger (een uur) | VTP = [VT van voor het werk reizende reizigers] * [gemiddeld percentage voor het werk reizende reizigers per jaar] + [VT van niet voor het werk reizende reizigers] * [gemiddeld percentage niet voor het werk reizende reizigers] |
| --- | --- | --- |

Waarde van tijd voor een treinreiziger (een uur)

VTP = [VT van voor het werk reizende reizigers] * [gemiddeld percentage voor het werk reizende reizigers per jaar] + [VT van niet voor het werk reizende reizigers] * [gemiddeld percentage niet voor het werk reizende reizigers]

| | VTP wordt gemeten in EUR per reiziger per uur |
| --- | --- |

VTP wordt gemeten in EUR per reiziger per uur

| | Een „voor het werk reizende reiziger” is een reiziger die reist in verband met zijn beroepsactiviteiten, met uitzondering van woon-werkverkeer. |
| --- | --- |

Een „voor het werk reizende reiziger” is een reiziger die reist in verband met zijn beroepsactiviteiten, met uitzondering van woon-werkverkeer.

| | Waarde van tijd voor een goederentrein (een uur) | VTF = [VT van goederentreinen] * [(ton-km)/(trein-km)] |
| --- | --- | --- |

Waarde van tijd voor een goederentrein (een uur)

VTF = [VT van goederentreinen] * [(ton-km)/(trein-km)]

| | VTF wordt gemeten in EUR per ton goederen per uur |
| --- | --- |

VTF wordt gemeten in EUR per ton goederen per uur

| | Gemiddeld aantal tonnen goederen die in één jaar per trein worden vervoerd = (ton-km)/(trein-km) |
| --- | --- |

Gemiddeld aantal tonnen goederen die in één jaar per trein worden vervoerd = (ton-km)/(trein-km)

| | CM = kosten van 1 minuut vertraging van een trein |
| --- | --- |

CM = kosten van 1 minuut vertraging van een trein

| | Reizigerstrein | CMP = K1*(VTP/60) * [(reizigers-km)/(trein-km)] |
| --- | --- | --- |

Reizigerstrein

CMP = K1*(VTP/60) * [(reizigers-km)/(trein-km)]

| | Gemiddeld aantal reizigers dat in één jaar per trein wordt vervoerd = (reizigers-km)/(trein-km) |
| --- | --- |

Gemiddeld aantal reizigers dat in één jaar per trein wordt vervoerd = (reizigers-km)/(trein-km)

| | Goederentrein | CMF = K2 * (VTF/60) |
| --- | --- | --- |

Goederentrein

CMF = K2 * (VTF/60)

| | De factoren K1 en K2 liggen tussen de waarde van tijd en de waarde van vertraging, zoals geraamd door middel van de „uitgedrukte voorkeur”-onderzoeken, om rekening te houden met het feit dat de als gevolg van vertragingen verloren tijd als aanzienlijk negatiever wordt ervaren dan normale reistijd. |
| --- | --- |

De factoren K1 en K2 liggen tussen de waarde van tijd en de waarde van vertraging, zoals geraamd door middel van de „uitgedrukte voorkeur”-onderzoeken, om rekening te houden met het feit dat de als gevolg van vertragingen verloren tijd als aanzienlijk negatiever wordt ervaren dan normale reistijd.

| | Kosten van vertragingen als gevolg van een ongeval = CMP * (minuten vertraging van reizigerstreinen) + CMF * (minuten vertraging van goederentreinen) |
| --- | --- |

Kosten van vertragingen als gevolg van een ongeval = CMP * (minuten vertraging van reizigerstreinen) + CMF * (minuten vertraging van goederentreinen)

| | Reikwijdte van het model | De kosten van vertragingen moeten voor significante ongevallen worden berekend op de volgende wijze:






  — | werkelijke vertragingen op de spoorlijnen waar de ongevallen hebben plaatsgevonden, gemeten op het eindstation; |
| --- | --- | --- | --- |

Reikwijdte van het model

De kosten van vertragingen moeten voor significante ongevallen worden berekend op de volgende wijze:

—

werkelijke vertragingen op de spoorlijnen waar de ongevallen hebben plaatsgevonden, gemeten op het eindstation;

| — | werkelijke vertragingen of, indien dat niet mogelijk is, geraamde vertragingen op de andere getroffen lijnen. |
| --- | --- |

—

werkelijke vertragingen of, indien dat niet mogelijk is, geraamde vertragingen op de andere getroffen lijnen.

6.   Indicatoren met betrekking tot de technische veiligheid van de infrastructuur en de invoering daarvan

6.1.   
  „beveiligingssysteem voor treinen” (Train Protection System — TPS): een systeem dat ertoe bijdraagt dat seinen en snelheidsbeperkingen worden nageleefd.

6.2.   
  „boordsystemen”: systemen die de treinbestuurder helpen om de seingeving langs het spoor en in de cabine na te leven en dus zorgen voor bescherming aan gevaarpunten en handhaving van snelheidsbeperkingen. Boord-TPS's worden als volgt beschreven:

| a) | waarschuwing, automatische waarschuwing aan de bestuurder; |
| --- | --- |

a)

waarschuwing, automatische waarschuwing aan de bestuurder;

| b) | waarschuwing en automatische stop, automatische waarschuwing aan de bestuurder en automatische stop bij het voorbijrijden van een stoptonend sein; |
| --- | --- |

b)

waarschuwing en automatische stop, automatische waarschuwing aan de bestuurder en automatische stop bij het voorbijrijden van een stoptonend sein;

| c) | waarschuwing en automatische stop en plaatsgerelateerde controle op de snelheid, waarbij bescherming wordt geboden aan gevaarpunten; onder „plaatsgerelateerde controle op de snelheid” wordt verstaan dat op bepaalde plaatsen (snelheidsvallen), bij het naderen van een sein, controle wordt gehouden op de snelheid; |
| --- | --- |

c)

waarschuwing en automatische stop en plaatsgerelateerde controle op de snelheid, waarbij bescherming wordt geboden aan gevaarpunten; onder „plaatsgerelateerde controle op de snelheid” wordt verstaan dat op bepaalde plaatsen (snelheidsvallen), bij het naderen van een sein, controle wordt gehouden op de snelheid;

| d) | waarschuwing en automatische stop en continue controle op de snelheid, waarbij bescherming wordt geboden aan gevaarpunten en continu controle wordt gehouden op de naleving van de snelheidsbeperkingen op de lijn; onder „continue controle op de snelheid” wordt verstaan dat de toegestane maximumsnelheid op alle delen van de lijn permanent wordt aangegeven en gehandhaafd. |
| --- | --- |

d)

waarschuwing en automatische stop en continue controle op de snelheid, waarbij bescherming wordt geboden aan gevaarpunten en continu controle wordt gehouden op de naleving van de snelheidsbeperkingen op de lijn; onder „continue controle op de snelheid” wordt verstaan dat de toegestane maximumsnelheid op alle delen van de lijn permanent wordt aangegeven en gehandhaafd.

Type d) wordt beschouwd als een automatisch beveiligingssysteem voor treinen (Automatic Train Protection — ATP).

6.3.   
  „overweg”: gelijkvloerse kruising tussen een weg of doorgang en een spoorweg, erkend door de infrastructuurbeheerder en toegankelijk voor openbare of particuliere gebruikers. Doorgangen tussen perrons in een station vallen hier niet onder, evenmin als doorgangen over sporen die uitsluitend bestemd zijn voor gebruik door werknemers.

6.4.   
  „weg”: met het oog op het opstellen van statistieken over spoorwegongevallen, openbare of particuliere weg, straat of snelweg, met inbegrip van aangrenzende voet- en fietspaden.

6.5.   
  „doorgang”: elke route, behalve wegen, voor de doorgang van personen, dieren, voertuigen of machines.

6.6.   
  „overweg met passieve signalisatie”: een overweg zonder enige vorm van waarschuwings- of beschermingssysteem dat wordt geactiveerd wanneer het onveilig is voor de gebruiker om de overweg over te steken.

6.7.   
  „overweg met actieve signalisatie”: een overweg waar de overstekende gebruikers worden beschermd tegen of gewaarschuwd voor de naderende trein door de activering van inrichtingen wanneer het voor de gebruiker onveilig is de overweg over te steken.

| — | Bescherming door middel van fysieke inrichtingen:






  — | halve of dubbele slagbomen; |
| --- | --- | --- |

—

Bescherming door middel van fysieke inrichtingen:

—

halve of dubbele slagbomen;

| — | hekken. |
| --- | --- |

—

hekken.

| — | Waarschuwing bij het gebruik van vaste apparatuur bij overwegen:






  — | zichtbare apparatuur: lichten; |
| --- | --- | --- |

—

Waarschuwing bij het gebruik van vaste apparatuur bij overwegen:

—

zichtbare apparatuur: lichten;

| — | auditieve apparatuur: bellen, hoorns, claxons enz. |
| --- | --- |

—

auditieve apparatuur: bellen, hoorns, claxons enz.

Overwegen met actieve signalisatieoverweg worden als volgt ingedeeld:

| a) | manueel: een overweg waar de bescherming of waarschuwing voor de weggebruikers manueel wordt geactiveerd door een spoorwegwerknemer; |
| --- | --- |

a)

manueel: een overweg waar de bescherming of waarschuwing voor de weggebruikers manueel wordt geactiveerd door een spoorwegwerknemer;

| b) | automatisch, met waarschuwing voor de weggebruikers: een overweg waar een waarschuwing voor de weggebruikers wordt geactiveerd door de naderende trein; |
| --- | --- |

b)

automatisch, met waarschuwing voor de weggebruikers: een overweg waar een waarschuwing voor de weggebruikers wordt geactiveerd door de naderende trein;

| c) | automatisch, met bescherming voor de weggebruikers: een overweg waar een vorm van bescherming voor de weggebruikers wordt geactiveerd door de naderende trein. Dit omvat ook overwegen met zowel beschermings- als waarschuwingssystemen voor de weggebruikers; |
| --- | --- |

c)

automatisch, met bescherming voor de weggebruikers: een overweg waar een vorm van bescherming voor de weggebruikers wordt geactiveerd door de naderende trein. Dit omvat ook overwegen met zowel beschermings- als waarschuwingssystemen voor de weggebruikers;

| d) | bescherming zijde spoor: een overweg waar een sein of ander treinbeschermingssysteem een trein de toelating geeft door te rijden zodra de overweg volledig is afgeschermd voor de gebruikers en niet meer wordt overschreden. |
| --- | --- |

d)

bescherming zijde spoor: een overweg waar een sein of ander treinbeschermingssysteem een trein de toelating geeft door te rijden zodra de overweg volledig is afgeschermd voor de gebruikers en niet meer wordt overschreden.

7.   Definities van de meeteenheden

7.1.   
  „trein-km”: meeteenheid die de verplaatsing van een trein over een afstand van één kilometer weergeeft. Deze afstand is de werkelijk gereden afstand, indien beschikbaar; zo niet wordt de standaardnetwerkafstand tussen begin- en eindpunt gebruikt. Alleen de afstand op het grondgebied van het rapporterende land wordt in aanmerking genomen.

7.2.   
  „reizigers-km”: meeteenheid voor het vervoer van een reiziger per spoor over een afstand van één kilometer. Alleen de afstand op het grondgebied van het rapporterende land wordt in aanmerking genomen.

7.3.   
  „kilometer lijn”: de lengte, gemeten in kilometers, van het spoorwegnetwerk van lidstaten, waarvan het toepassingsgebied in artikel 2 is vastgesteld. Voor meersporige spoorlijnen wordt alleen de afstand tussen begin- en eindpunt geteld.

7.4.   
  „kilometer spoor”: de lengte, gemeten in kilometers, van het spoorwegnetwerk van lidstaten, waarvan het toepassingsgebied in artikel 2 is vastgesteld. Elk spoor van een meersporige spoorlijn wordt geteld.

---

(1)  RID, het reglement betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, als vastgesteld bij Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13).

---

BIJLAGE II

AANMELDING VAN NATIONALE VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN

De nationale veiligheidsvoorschriften die overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder a), worden aangemeld, omvatten:

| 1. | voorschriften met betrekking tot bestaande nationale veiligheidsdoelen en veiligheidsmethoden; |
| --- | --- |

1.

voorschriften met betrekking tot bestaande nationale veiligheidsdoelen en veiligheidsmethoden;

| 2. | voorschriften met betrekking tot de eisen die gesteld worden aan veiligheidsbeheersystemen en de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen; |
| --- | --- |

2.

voorschriften met betrekking tot de eisen die gesteld worden aan veiligheidsbeheersystemen en de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen;

| 3. | gemeenschappelijke exploitatievoorschriften van het spoorwegnetwerk waarop nog geen TSI van toepassing is, met inbegrip van voorschriften voor het seingevings- en verkeersleidingssysteem; |
| --- | --- |

3.

gemeenschappelijke exploitatievoorschriften van het spoorwegnetwerk waarop nog geen TSI van toepassing is, met inbegrip van voorschriften voor het seingevings- en verkeersleidingssysteem;

| 4. | voorschriften met betrekking tot de eisen die gesteld worden aan aanvullende interne exploitatievoorschriften (bedrijfsvoorschriften) die door infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen moeten worden opgesteld; |
| --- | --- |

4.

voorschriften met betrekking tot de eisen die gesteld worden aan aanvullende interne exploitatievoorschriften (bedrijfsvoorschriften) die door infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen moeten worden opgesteld;

| 5. | voorschriften met betrekking tot de eisen die gesteld worden aan personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht, met inbegrip van selectiecriteria, medische geschiktheid en beroepsopleiding en certificering, voor zover daarop nog geen TSI van toepassing is; |
| --- | --- |

5.

voorschriften met betrekking tot de eisen die gesteld worden aan personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht, met inbegrip van selectiecriteria, medische geschiktheid en beroepsopleiding en certificering, voor zover daarop nog geen TSI van toepassing is;

| 6. | voorschriften met betrekking tot het onderzoek naar ongevallen en incidenten. |
| --- | --- |

6.

voorschriften met betrekking tot het onderzoek naar ongevallen en incidenten.

---

BIJLAGE III

EISEN EN BEOORDELINGSCRITERIA VOOR ORGANISATIES DIE EEN CERTIFICAAT VAN EEN MET ONDERHOUD BELASTE ENTITEIT (ENTITY IN CHARGE OF MAINTENANCE — ECM) OF EEN CERTIFICAAT VOOR DOOR EEN MET ONDERHOUD BELASTE ENTITEIT UITBESTEDE ONDERHOUDSFUNCTIES AANVRAGEN

Wat het organisatiebeheer betreft, moeten alle essentiële onderdelen worden gedocumenteerd en wordt in het bijzonder beschreven hoe de verantwoordelijkheden binnen de organisatie en ten aanzien van subcontractanten zijn verdeeld. Daarbij wordt aangegeven hoe het beheer op verschillende niveaus wordt gecontroleerd, hoe het personeel en de vertegenwoordigers ervan op alle niveaus bij het beheer worden betrokken en hoe de voortdurende verbetering ervan wordt gewaarborgd.

De volgende basisvereisten worden toegepast op de vier taken van een met onderhoud belaste entiteit (ECM) waarin door de organisatie zelf of door contractanten moet worden voorzien:

1.   Leiding— verbintenis inzake de ontwikkeling en invoering van het onderhoudssysteem van de organisatie en inzake de voortdurende verbetering van de doeltreffendheid daarvan;

2.   Risicobeoordeling— een gestructureerde aanpak voor het beoordelen van de risico's bij het onderhoud van voertuigen, met inbegrip van risico's die rechtstreeks voortvloeien uit operationele processen en de activiteiten van andere organisaties of personen, en het bepalen van passende risicobeheersingsmaatregelen;

3.   Monitoring— een gestructureerde aanpak om te waarborgen dat risicobeheersingsmaatregelen bestaan, correct functioneren en de doelstellingen van de organisatie realiseren;

4.   Voortdurende verbetering— een gestructureerde aanpak om de informatie uit regelmatige monitoring, audits en andere relevante bronnen te analyseren en lering te trekken uit de resultaten daarvan om preventieve en corrigerende maatregelen te nemen teneinde het veiligheidsniveau in stand te houden of te verbeteren;

5.   Structuur en verantwoordelijkheden— een gestructureerde aanpak om de verantwoordelijkheden van individuele personen en teams voor de veilige verwezenlijking van de veiligheidsdoelstellingen van de organisatie af te bakenen;

6.   Bekwaamheidsbeheer— een gestructureerde aanpak om ervoor te zorgen dat werknemers over de nodige bekwaamheden beschikken om de doelstellingen van de organisatie in alle omstandigheden op een veilige, doelmatige en efficiënte manier te realiseren;

7.   Informatie— een gestructureerde aanpak om te waarborgen dat belangrijke informatie beschikbaar is voor alle personen binnen de organisatie die oordelen vellen en besluiten nemen, en dat de informatie volledig en adequaat is;

8.   Documentatie— een gestructureerde aanpak om de traceerbaarheid van alle relevante informatie te waarborgen;

9.   Uitbesteding van activiteiten— een gestructureerde aanpak om ervoor te zorgen dat uitbestede activiteiten correct worden beheerd met het oog op de realisatie van de doelstellingen van de organisatie, en dat alle bevoegdheden en behoeften worden gedekt;

10.   Onderhoudsactiviteiten— een gestructureerde aanpak om ervoor te zorgen dat:

| — | alle onderhoudsactiviteiten die een invloed hebben op de veiligheid en voor de veiligheid kritieke componenten worden geïdentificeerd en op de juiste wijze worden beheerd, en dat alle nodige wijzigingen in de onderhoudsactiviteiten die een invloed hebben op de veiligheid worden geïdentificeerd, op gepaste wijze worden beheerd op basis van de opgedane ervaring en de toepassing van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden voor risicobeoordeling volgens artikel 6, lid 1, onder a), en naar behoren worden gedocumenteerd; |
| --- | --- |

—

alle onderhoudsactiviteiten die een invloed hebben op de veiligheid en voor de veiligheid kritieke componenten worden geïdentificeerd en op de juiste wijze worden beheerd, en dat alle nodige wijzigingen in de onderhoudsactiviteiten die een invloed hebben op de veiligheid worden geïdentificeerd, op gepaste wijze worden beheerd op basis van de opgedane ervaring en de toepassing van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden voor risicobeoordeling volgens artikel 6, lid 1, onder a), en naar behoren worden gedocumenteerd;

| — | aan de essentiële eisen inzake interoperabiliteit wordt voldaan; |
| --- | --- |

—

aan de essentiële eisen inzake interoperabiliteit wordt voldaan;

| — | onderhoudsvoorzieningen, -uitrusting en instrumenten die specifiek ontwikkeld en nodig zijn voor de uitvoering van het onderhoud, toegepast en gecontroleerd worden; |
| --- | --- |

—

onderhoudsvoorzieningen, -uitrusting en instrumenten die specifiek ontwikkeld en nodig zijn voor de uitvoering van het onderhoud, toegepast en gecontroleerd worden;

| — | de oorspronkelijke documentatie met betrekking tot het voertuig wordt geanalyseerd met het oog op het opstellen van het eerste onderhoudsdossier, en dat dit dossier correct wordt toegepast bij de opstelling van onderhoudsopdrachten; |
| --- | --- |

—

de oorspronkelijke documentatie met betrekking tot het voertuig wordt geanalyseerd met het oog op het opstellen van het eerste onderhoudsdossier, en dat dit dossier correct wordt toegepast bij de opstelling van onderhoudsopdrachten;

| — | componenten (waaronder reserve-onderdelen) en materiaal worden gebruikt overeenkomstig de specificaties in de onderhoudsopdrachten en de documentatie van leveranciers; ze worden opgeslagen, gehanteerd en vervoerd op passende wijze overeenkomstig de in de onderhoudsopdrachten en de documentatie van leveranciers opgenomen specificaties, en voldoen aan de geldende nationale en internationale voorschriften, alsmede aan de eisen van relevante onderhoudsopdrachten; |
| --- | --- |

—

componenten (waaronder reserve-onderdelen) en materiaal worden gebruikt overeenkomstig de specificaties in de onderhoudsopdrachten en de documentatie van leveranciers; ze worden opgeslagen, gehanteerd en vervoerd op passende wijze overeenkomstig de in de onderhoudsopdrachten en de documentatie van leveranciers opgenomen specificaties, en voldoen aan de geldende nationale en internationale voorschriften, alsmede aan de eisen van relevante onderhoudsopdrachten;

| — | passende en geschikte voorzieningen, uitrusting en instrumenten worden bepaald, geïdentificeerd, geleverd, bijgehouden en bewaard om de onderhoudswerkzaamheden te kunnen uitvoeren overeenkomstig de onderhoudsopdrachten en andere toepasselijke specificaties, teneinde het veilig verloop van de onderhoudswerkzaamheden, de ergonomie en de bescherming van de gezondheid te waarborgen; |
| --- | --- |

—

passende en geschikte voorzieningen, uitrusting en instrumenten worden bepaald, geïdentificeerd, geleverd, bijgehouden en bewaard om de onderhoudswerkzaamheden te kunnen uitvoeren overeenkomstig de onderhoudsopdrachten en andere toepasselijke specificaties, teneinde het veilig verloop van de onderhoudswerkzaamheden, de ergonomie en de bescherming van de gezondheid te waarborgen;

| — | de organisatie beschikt over procedures om te waarborgen dat haar meetapparatuur en alle voorzieningen, uitrusting en instrumenten correct worden gebruikt, geijkt, bewaard en onderhouden overeenkomstig gedocumenteerde processen; |
| --- | --- |

—

de organisatie beschikt over procedures om te waarborgen dat haar meetapparatuur en alle voorzieningen, uitrusting en instrumenten correct worden gebruikt, geijkt, bewaard en onderhouden overeenkomstig gedocumenteerde processen;

11.   Controleactiviteiten— een gestructureerde aanpak om ervoor te zorgen dat:

| — | voertuigen uit exploitatie worden genomen voor gepland, voorwaardelijk of correctief onderhoud te gepasten tijde, of wanneer defecten of andere behoeften zijn vastgesteld; |
| --- | --- |

—

voertuigen uit exploitatie worden genomen voor gepland, voorwaardelijk of correctief onderhoud te gepasten tijde, of wanneer defecten of andere behoeften zijn vastgesteld;

| — | de nodige maatregelen inzake kwaliteitscontrole worden getroffen; |
| --- | --- |

—

de nodige maatregelen inzake kwaliteitscontrole worden getroffen;

| — | onderhoudstaken worden uitgevoerd overeenkomstig de onderhoudsopdrachten en om een voertuig geschikt te verklaren om opnieuw in exploitatie te worden genomen, met vermelding van eventuele gebruiksbeperkingen; |
| --- | --- |

—

onderhoudstaken worden uitgevoerd overeenkomstig de onderhoudsopdrachten en om een voertuig geschikt te verklaren om opnieuw in exploitatie te worden genomen, met vermelding van eventuele gebruiksbeperkingen;

| — | mogelijke gevallen van niet-naleving bij de toepassing van het beheersysteem die tot ongevallen, incidenten, bijna-ongevallen en andere gevaarlijke voorvallen kunnen leiden, worden gemeld, onderzocht en geanalyseerd, en dat de nodige preventieve maatregelen worden getroffen in overeenstemming met de in artikel 6, lid 1, onder c), bedoelde gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor de controle; |
| --- | --- |

—

mogelijke gevallen van niet-naleving bij de toepassing van het beheersysteem die tot ongevallen, incidenten, bijna-ongevallen en andere gevaarlijke voorvallen kunnen leiden, worden gemeld, onderzocht en geanalyseerd, en dat de nodige preventieve maatregelen worden getroffen in overeenstemming met de in artikel 6, lid 1, onder c), bedoelde gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor de controle;

| — | periodieke interne controle en toezicht plaatsvinden in overeenstemming met de in artikel 6, lid 1, onder c), bedoelde gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor de controle. |
| --- | --- |

—

periodieke interne controle en toezicht plaatsvinden in overeenstemming met de in artikel 6, lid 1, onder c), bedoelde gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor de controle.

---

BIJLAGE IV

DEEL A

Ingetrokken richtlijn met een lijst van achtereenvolgende wijzigingen

(als bedoeld in artikel 34)

| Richtlijn 2004/49/EG | (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44) |
| --- | --- |
| Richtlijn 2008/57/EG | (PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1) |
| Richtlijn 2008/110/EG | (PB L 345 van 23.12.2008, blz. 62) |
| Richtlijn 2009/149/EG van de Commissie | (PB L 313 van 28.11.2009, blz. 65) |
| Rectificatie 2004/49/EG | (PB L 220 van 21.6.2004, blz. 16) |
| Richtlijn 2014/88/EU van de Commissie | (PB L 201 van 10.7.2014, blz. 9) |

Richtlijn 2004/49/EG

(PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44)

Richtlijn 2008/57/EG

(PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1)

Richtlijn 2008/110/EG

(PB L 345 van 23.12.2008, blz. 62)

Richtlijn 2009/149/EG van de Commissie

(PB L 313 van 28.11.2009, blz. 65)

Rectificatie 2004/49/EG

(PB L 220 van 21.6.2004, blz. 16)

Richtlijn 2014/88/EU van de Commissie

(PB L 201 van 10.7.2014, blz. 9)

DEEL B

Termijnen voor omzetting in nationaal recht

(bedoeld in artikel 34)

| Richtlijn | Termijn voor omzetting |
| --- | --- |
| 2004/49/EG | 30 april 2006 |
| 2008/57/EG | 19 juli 2010 |
| 2008/110/EG | 24 december 2010 |
| Richtlijn 2009/149/EG van de Commissie | 18 juni 2010 |
| Richtlijn 2014/88/EU van de Commissie | 30 juli 2015 |

Richtlijn

Termijn voor omzetting

2004/49/EG

30 april 2006

2008/57/EG

19 juli 2010

2008/110/EG

24 december 2010

Richtlijn 2009/149/EG van de Commissie

18 juni 2010

Richtlijn 2014/88/EU van de Commissie

30 juli 2015

---

BIJLAGE V

Concordantietabel

| Richtlijn 2004/49/EG | Deze richtlijn |
| --- | --- |
| Artikel 1 | Artikel 1 |
| Artikel 2 | Artikel 2 |
| Artikel 3 | Artikel 3 |
| Artikel 4 | Artikel 4 |
| Artikel 5 | Artikel 5 |
| Artikel 6 | Artikel 6 |
| Artikel 7 | Artikel 7 |
| Artikel 8 | Artikel 8 |
| Artikel 9 | Artikel 9 |
| Artikel 10 | Artikel 10 |
| — | Artikel 11 |
| Artikel 11 | Artikel 12 |
| Artikel 12 | — |
| Artikel 13 | Artikel 13 |
| Artikel 14 bis, leden 1 tot en met 7 | Artikel 14 |
| Artikel 14 bis, lid 8 | Artikel 15 |
| Artikel 15 | — |
| Artikel 16 | Artikel 16 |
| — | Artikel 17 |
| Artikel 17 | Artikel 18 |
| Artikel 18 | Artikel 19 |
| Artikel 19 | Artikel 20 |
| Artikel 20 | Artikel 21 |
| Artikel 21 | Artikel 22 |
| Artikel 22 | Artikel 23 |
| Artikel 23 | Artikel 24 |
| Artikel 24 | Artikel 25 |
| Artikel 25 | Artikel 26 |
| Artikel 26 | — |
| — | Artikel 27 |
| Artikel 27 | Artikel 28 |
| Artikel 28 | — |
| Artikel 29 | — |
| Artikel 30 | — |
| Artikel 31 | Artikel 29 |
| Artikel 32 | Artikel 30 |
| — | Artikel 31 |
| — | Artikel 32 |
| Artikel 33 | Artikel 33 |
| — | Artikel 34 |
| Artikel 34 | Artikel 35 |
| Artikel 35 | Artikel 36 |
| Bijlage I | Bijlage I |
| Bijlage II | Bijlage II |
| Bijlage III | — |
| Bijlage IV | — |
| Bijlage V | — |
| — | Bijlage III |

Richtlijn 2004/49/EG

Deze richtlijn

Artikel 1

Artikel 1

Artikel 2

Artikel 2

Artikel 3

Artikel 3

Artikel 4

Artikel 4

Artikel 5

Artikel 5

Artikel 6

Artikel 6

Artikel 7

Artikel 7

Artikel 8

Artikel 8

Artikel 9

Artikel 9

Artikel 10

Artikel 10

—

Artikel 11

Artikel 11

Artikel 12

Artikel 12

—

Artikel 13

Artikel 13

Artikel 14 bis, leden 1 tot en met 7

Artikel 14

Artikel 14 bis, lid 8

Artikel 15

Artikel 15

—

Artikel 16

Artikel 16

—

Artikel 17

Artikel 17

Artikel 18

Artikel 18

Artikel 19

Artikel 19

Artikel 20

Artikel 20

Artikel 21

Artikel 21

Artikel 22

Artikel 22

Artikel 23

Artikel 23

Artikel 24

Artikel 24

Artikel 25

Artikel 25

Artikel 26

Artikel 26

—

—

Artikel 27

Artikel 27

Artikel 28

Artikel 28

—

Artikel 29

—

Artikel 30

—

Artikel 31

Artikel 29

Artikel 32

Artikel 30

—

Artikel 31

—

Artikel 32

Artikel 33

Artikel 33

—

Artikel 34

Artikel 34

Artikel 35

Artikel 35

Artikel 36

Bijlage I

Bijlage I

Bijlage II

Bijlage II

Bijlage III

—

Bijlage IV

—

Bijlage V

—

—

Bijlage III

---

VERKLARING VAN DE COMMISSIE BETREFFENDE TOELICHTENDE STUKKEN

De Commissie verwijst naar de gezamenlijke politieke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 27 oktober 2011 over toelichtende stukken waarin de instellingen hebben onderkend dat de inlichtingen die de lidstaten aan de Commissie verstrekken met betrekking tot de omzetting van richtlijnen in nationaal recht „duidelijk en nauwkeurig dienen te zijn” teneinde de vervulling door de Commissie van haar taak inzake toezicht op de toepassing van het recht van de Unie te vergemakkelijken. Toelichtende stukken zouden in het onderhavige geval nuttig zijn geweest. De Commissie betreurt derhalve dat in de definitieve tekst geen bepalingen in die zin zijn opgenomen.

---